cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores amos.4.10
Οὐκοῦν ὄψονται σκότος , φησὶ , κἂν εἰ μεσημβρίζοι τυχὸν ὁ ἥλιος . οἱ δὲ δὴ πάλαι λαμπρῶς ἑορτάζοντες , χορδαῖς τε καὶ λύραις καὶ τοῖς τῶν ᾀσμάτων λιγυρωτέροις ἀεὶ προσχρώμενοι , τῶν μὲν τοιούτων ἀφέξονται σπουδασμάτων , κατοιμώξουσι δὲ μᾶλλον , καὶ μελέτην ποιήσονται τας εἰς θρῆνον ᾠδας , καὶ τὸ τῶν πενθούντων ἀναλήψονται σχῆμα , σάκκον τέ φημι καὶ φαλάκρωμα . ἀτιμπτοιὸν δὲ σφόδρα καταψιλοῦσθαι τὴν κεφαλήν . καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Ἰὼβ ἀπεκείρατο τὴν κόμην τῶν τέκνων ἀπολωλότων . ποιήσομαι δέ φησι τὸν Ἰακὼβ ὡς πένθος ἀγαπητου , τουτεστιν , οὕτως ἐπ’ αὐτῷ στυγνάσουσιν οἱ ἰδόντες αὐτὸν , ὡσανεὶ καὶ μητὴρ ἣ πατὴρ ἐφ’ ἑνὶ καὶ ἀγαπητῷ κειμένῳ τέκνῳ · καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ δὲ εἰς ἡμέραν ὀδύνης , τουτέστιν , οἱ ἐκ γειτόνων Ἰούδας καὶ Βενιαμὶν , οἱ ὁμοῦ τῷ Ἐφραῒμ εἰδώλοις λελατρευκοτες , καὶ μετ’ αὐτοῦ γεγονότες κατὰ τοῦτον δηλονότι τὸν τρόπον , ὡς ἠμέραν ἔχοντες ὀδύνης , καὶ ὡς ἐν ὠδῖσι γεγονότες εὐρεθήσονται · ἐν ὠδῖσι δέ φημι ταῖς ἐκ δειμάτων καὶ λύπης καὶ πόνων . καταδῃώσας γὰρ τὴν Σαμάρειαν ὁ Σεναχηρεὶμ , πάσας εἷλεν αὐτῶν τὰς πόλεις . εἶτα πέμπει Ῥαψάκην ἐκ Λάχεις εἰς Ἱερουσαλὴμ , ὃς ἐπηπείλησε τὰ δεινὰ τοῖς ἐν τῷ τείχει . συνέθραυσε δὲ οὕτως εἰς ἀκηδίαν τοὺς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις , ὡς αὐτίκα δὴ μάλα τοῖς ἐν Σαμαρείᾳ συνδιόλλυσθαι προσδοκᾶν . τότε δὴ τότε βαρυθυμήσας ἄγαν καὶ ὁ βασιλεὺς Ἐζεκίας , πέμπει τινὰ πρὸς τὸν προφήτην Ἡσαῒαν λέγων “ Ἡμέρα θλίψεως καὶ ὀνειδισμοῦ καὶ ἐλεγμοῦ καὶ “ ὀργῆς ἡ σήμερον ἡμέρα , ὅτι ἥκει ἡ ὠδῖν’ τῇ τικτούσῃ , “ ἰσχὺν δὲ οὐκ ἔχει τοῦ τεκεῖν . ” οὐκοῦν ἡμέραν ὀδύνης τοὺς ὡς ἐξ ὠδῖνος πόνους καὶ βαρυθυμίας φησί . γεγόνασι τοίνυν ἐν ἡμερᾳ ὀδύνης , ἀπολέσθαι προσδοκήσαντες οἱ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις , οἱ μετὰ τοῦ Ἐφραῒμ γεγονότες κατά γε φημὶ τὸν τῆς εἰδωλολατρείας τρόπον .
Lemmas: οὐκοῦν ὁράω σκότος , φημί , κἀν εἰμί μεσημβρίζω τυγχάνω ὁ ἥλιος . ὁ δέ δή πάλαι λαμπρῶς ἑορτάζω , χορδή τε καί λύρα καί ὁ ὁ ᾆσμα λιγυρός ἀεί προσχράομαι , ὁ μέν τοιοῦτος ἀπέχω σπούδασμα , κατοιμώζω δέ μᾶλλον , καί μέλω ποιέω ὅς εἰς θρῆνος ᾠδή , καί ὁ ὁ πενθέω ἀναλαμβάνω σχῆμα , σάκκος τε φημί καί φαλάκρωμα . ἀτιμπτοιὸν δέ σφόδρα καταψιλόω ὁ κεφαλή . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Ἰώβ ἀποκείρω ὁ κόμη ὁ τέκνον ἀπόλλυμι . ποιέω δέ φημί ὁ Ἰακώβ ὡς πένθος ἀγαπητός , τουτέστιν , οὕτως ἐπί αὐτός στυγνάζω ὁ ὁράω αὐτός , ὡσανεί καί μήτηρ ὅς πατήρ ἐπί εἷς καί ἀγαπητός κεῖμαι τέκνον · καί ὁ μετά αὐτός δέ εἰς ἡμέρα ὀδύνη , τουτέστιν , ὁ ἐκ γείτων Ἰούδας καί Βενιαμίν , ὁ ὁμοῦ ὁ Ἐφραίμ εἴδωλον λατρεύω , καί μετά αὐτός γίγνομαι κατά οὗτος δηλονότι ὁ τρόπος , ὡς ἡμέρα ἔχω ὀδύνη , καί ὡς ἐν ὠδίς γίγνομαι εὑρίσκω · ἐν ὠδίς δέ φημί ὁ ἐκ δέμω καί λύπη καί πόνος . καταδίδωμι γάρ ὁ Σαμάρεια ὁ Σεναχηρείμ , πᾶς αἱρέω αὐτός ὁ πόλις . εἶτα πέμπω Ῥαψάκης ἐκ Λάχεις εἰς Ἱεροσόλυμα , ὅς ἐπαπειλέω ὁ δεινός ὁ ἐν ὁ τεῖχος . συνθραύω δέ οὕτως εἰς ἀκηδία ὁ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ , ὡς αὐτίκα δή μάλα ὁ ἐν Σαμάρεια συνδιόλλυμι προσδοκάω . τότε δή τότε βαρυθυμέω ἄγαν καί ὁ βασιλεύς Ἐζεκίας , πέμπω τις πρός ὁ προφήτης Ἡσαΐας λέγω “ Ἡμέρα θλῖψις καί ὀνειδισμός καί ἐλεγμός καί “ ὀργή ὁ σήμερον ἡμέρα , ὅτι ἥκω ὁ ὠδίς ὁ τίκτω , “ ἰσχύς δέ οὐ ἔχω ὁ τίκτω . ” οὐκοῦν ἡμέρα ὀδύνη ὁ ὡς ἐκ ὠδίς πόνος καί βαρυθυμία φημί . γίγνομαι τοίνυν ἐν ἡμέρα ὀδύνη , ἀπόλλυμι προσδοκάω ὁ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ , ὁ μετά ὁ Ἐφραίμ γίγνομαι κατά γε φημί ὁ ὁ εἰδωλολατρία τρόπος .