cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores amos.3.63
Ὁρᾶται τοίνυν ἑστηκὼς ἐπὶ τέλους ἀδαμαντίνου . ἄῤῥηκτός τε καὶ ἀκαταμάχητος ἐν λίθοις ὁ ἀδάμας , οὔτε τοῖς σκληροῖς καὶ ἀντιπίπτειν εἰωθόσι παραχωρεῖν ἀνεχόμενος , οὔτε μὴν ἑτέραις ὕλαις διδοὺς τὸ καταθλεῖν δύνασθαι τῆς ἐνούσης ἰσχύος αὐτῷ , τάχα δέ που καὶ τῆς τοῦ πυρὸς ἀκμῆς ἀλογεῖν εἰθισμένος . ἐπειδὴ δὲ ἦν ὁ ἐπὶ τοῦ τέλους ἑστηκὼς ἀδάμαντα φέρων ἐν χειρὶ , διεπυνθάνετο τοῦ Προφήτου λέγων Τί σὺ ὁρᾷς , Ἀμώς ; τοῦ δὲ συνέντος , καὶ ὅπερ ἦν λέγοντος · ἔφη γὰρ Ἀδάμαντα · τοῦτον ἐντάξειν εἰς μέσον τοῦ Ἰσραὴλ διεβεβαιοῦτο σαφῶς . ἀδάμαντα δὲ νοήσεις , ἣ τὸν Ἀσσύριον , ὡς καὶ ἀπηνῆ τε καὶ ἄθραυστον , καὶ εἰς τοῦτο τεθειμένον παρὰ Θεοῦ · δυναμοῖ γὰρ ὁ τῶν δυνάμεων κύριος οὓς ἃν ἕλοιτο τυχόν · ἤγουν τὸν ἄθραυστόν τε καὶ παναλκῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον , ὃν οὐκ ἔστιν ἀποστρέψαι κενὸν , ἤγουν ἄπρακτον ἀποφῆναι · δραμεῖται γὰρ πάντως εἰς πέρας ἀντιπράττοντος οὐδενὸς , ὅπερ ἃν φθέγξηται Θεός . οὕτω καὶ ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός “ Ὁ οὐρανὸς , φησὶ , καὶ ἡ “ γῆ παρελεύσεται , οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν . ἔφη δὲ ὡς οὐκ ἃν παρέλθοι τὸν Ἰσραὴλ , τουτέστιν , αἰτήσει δίκας τῶν ἀνοσίως αὐτῷ πεπλημμελημένων · μένων · καὶ ἀνεξικακήσει μὲν οὐκέτι , παραδώσει δὲ λοιπὸν τοῖς ἐπ’ αὐτὸν κεκλημένοις , ὁμοῦ τεμένεσι καὶ βωμοῖς καὶ τοῖς εἰδώλοις . ἀφανισθήσονται γάρ φησιν οἱ βωμοὶ τοῦ γέλωτος . γέλως μὲν οὖν ἀληθῶς ἡ παντὸς εἰδώλου ποίησις · πρέποι δ᾿ ἄν , οἶμαι , κυρίως τε καὶ ἰδικῶς γέλωτα νοεῖσθαι τὸν Βεελφεγὼρ , διάτοι καὶ αὐτὸ τὸ τοῦ σχήματος ἀκαλλές . διασύρει δὲ ἅπασαν τὴν εἰδωλοποίησιν , ὡς ἐξ ἑνὸς δὴ τούτου τοῦ πάντων αἰσχίονος . οὐκοῦν κατασπασθήσονται μὲν οἱ βωμοί φησι , συνεξαρθήσονται δὲ καὶ αἱ τελεταὶ τοῦ Ἰσραὴλ , τουτέστι , τὰ τῆς εἰδωλολατρείας ἀθύρματα , βέβηλά τε καὶ βδελυρὰ μυστήρια . ὅτι δὲ τοῖς ἰδίοις θεοῖς συνοιχήσεται πρὸς ἀπώλειαν ὁ τοῖς τῆς βασιλείας αὐχήμασιν ἐκπρεπὴς Ἱεροβοὰμ , διαμεμήνυκεν ἐναργῶς . μεμνῆσθαι δὲ ἀναγκαῖον , ὡς ἕτερος παρὰ τὸν πρῶτον ὁ περὶ οὗ νῦν ὁ λόγος · ὁ μὲν γὰρ ἦν ἐκ Ναβὰτ , ὁ δὲ ἐξ Ἰωάς .
Lemmas: ὁράω τοίνυν ἵστημι ἐπί τέλος ἀδαμάντινος . ἄρρηκτος τε καί ἀκαταμάχητος ἐν λίθος ὁ ἀδάμας , οὔτε ὁ σκληρός καί ἀντιπίπτω εἴωθα παραχωρέω ἀνέχω , οὔτε μήv ἕτερος ὕλη δίδωμι ὁ καταθλέω δύναμαι ὁ ἔνειμι ἰσχύς αὐτός , τάχα δέ ποῦ καί ὁ ὁ πυρός ἀκμή ἀλογέω ἐθίζω . ἐπεί δέ εἰμί ὁ ἐπί ὁ τέλος ἵστημι ἀδάμας φέρω ἐν χείρ , διαπυνθάνομαι ὁ Προφήτου λέγω τις σύ ὁράω , Ἀμώς ; ὁ δέ συνίημι , καί ὅσπερ εἰμί λέγω · φημί γάρ Ἀδάμας · οὗτος ἔνταξις εἰς μέσος ὁ Ἰσραήλ διαβεβαιόομαι σαφῶς . ἀδάμας δέ νοέω , ὅς ὁ Ἀσσύριος , ὡς καί ἀπηνής τε καί ἄθραυστος , καί εἰς οὗτος τίθημι παρά Θεός · δυναμόω γάρ ὁ ὁ δύναμις κύριος ὅς ἄν αἱρέω τυγχάνω · ἤγουν ὁ ἄθραυστος τε καί παναλκής ὁ Θεός Λόγος , ὅς οὐ εἰμί ἀποστρέφω κενός , ἤγουν ἄπρακτος ἀποφαίνω · τρέχω γάρ πάντως εἰς πέρας ἀντιπράσσω οὐδείς , ὅσπερ ἄν φθέγγομαι Θεός . οὗτος καί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός “ ὁ οὐρανός , φημί , καί ὁ “ γῆ παρέρχομαι , ὁ δέ λόγος ἐγώ οὖον μή παρέρχομαι . φημί δέ ὡς οὐ ἄν παρέρχομαι ὁ Ἰσραήλ , τουτέστιν , αἰτέω δίκη ὁ ἀνόσιος αὐτός πλημμελέω · Μένων · καί ἀνεξικακέω μέν οὐκέτι , παραδίδωμι δέ λοιπός ὁ ἐπί αὐτός καλέω , ὁμοῦ τέμενος καί βωμός καί ὁ εἴδωλον . ἀφανίζω γάρ φημί ὁ βωμός ὁ γέλως . γέλως μέν οὖν ἀληθής ὁ πᾶς εἴδωλον ποίησις · πρέπω δέ ἄν , οἴομαι , κύριος τε καί ἰδικός γέλως νοέω ὁ Βεελφεγώρ , διαατος καί αὐτός ὁ ὁ σχῆμα ἀκαλλής . διασύρω δέ ἅπας ὁ εἰδωλοποίησις , ὡς ἐκ εἷς δή οὗτος ὁ πᾶς αἰσχρός . οὐκοῦν κατασπάω μέν ὁ βωμός φημί , συνεξαίρω δέ καί ὁ τελετή ὁ Ἰσραήλ , τουτέστι , ὁ ὁ εἰδωλολατρία ἄθυρμα , βέβηλος τε καί βδελυρός μυστήριον . ὅτι δέ ὁ ἴδιος θεός συνοίχομαι πρός ἀπώλεια ὁ ὁ ὁ βασίλεια αὔχημα ἐκπρεπής Ἱεροβοάμ , διαμηνύω ἐναργής . μιμνήσκω δέ ἀναγκαῖος , ὡς ἕτερος παρά ὁ πρῶτος ὁ περί ὅς νῦν ὁ λόγος · ὁ μέν γάρ εἰμί ἐκ Ναβάτ , ὁ δέ ἐκ Ἰωάς .