cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores habakkuk.2.34
Πορείας ἔσθ’ ὅτε καὶ ὁδοὺς καὶ τρίβους , τὰς θείας ἐντολὰς ὀνομάζειν ἔθος τοῖς ἱεροῖς γράμμασιν , ὁποῖόν ἐστι τὸ διὰ φωνῆς Ἱερεμίου “ Στῆτε ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς καὶ ἐρωτήσατε τρί - “ βους Κυρίου αἰωνίους , καὶ ἴδετε ποία ἐστὶν ἡ ὁδὸς ἡ “ καὶ βαδίζετε ἐν αὐτῇ καὶ εὑρήσετε ἁγνισμὸν ταῖς ψυχαῖς “ ὑμῶν · ” καὶ μὴν καὶ διὰ φωνῆς τοῦ μακαρίου Δαυείδ “ Ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον , ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν “ μου . ” ἐτάκησαν δὴ οὖν βουνοὶ , φησὶ , τουτέστιν , οἱ παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις τὴν τοῦ καθηγεῖσθαι λαχόντες δόξαν , καὶ τὰ τῆς κατὰ νόμον ἱερουργίας ἀνημμένοι αὐχήματα . τὰς γάρ τοι πορεἰας , ἤτοι τὰς ἐντολὰς τοῦ Ἐμμανουήλ · δῆλον δὲ ὅτι τὰ εὐαγγελικὰ θεσπίσματα · καὶ τῶν ἀρχαίων χρησμῳδημάτων τὴν ἀσυγκρίτως ἀμείνω τε καὶ φανοτέραν παίδευσιν ἀντὶ κόπων εἶδον , τουτέστιν , ἡγήσαντο φορτικὴν καὶ ἱδρῶτος ἔμπλεω , καίτοι λέγοντος ἐναργῶς τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ “ Δεῦτε πρὸς μὲ πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ “ πεφορτισμένοι , κἄγω ἀναπαύσω ὑμὰς . ἄρατε ’τον ζυγόν “ μου ἐφ’ ὑμᾶς , καὶ μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ “ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ , καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς “ ὑμῶν . ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον “ ἐλαφρόν ἐστι . ” δύσοιστον δὲ καὶ ἑτέρως ἐποιοῦντό τινες τὰς πορειας αὐτοῦ , δι’ ὧν ἦν δύνασθαι διάττειν εὐκόλως εἰς ζωὴν αἰώνιον . ὁ μὲν γὰρ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τῆς μυστικῆς εὐλογίας τὴν δύναμιν ἥτις ποτε ἐστι διεσάφει λέγων “ Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν “ τοῦ υἱοῦ του ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ “ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς . ” οἱ δὲ τῶν οὕτω σεπτῶν ἀκροώμενοι λόγων παραληροῦντες ἔφασκον “ Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος “ οὗτος · τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν ; πῶς δύναται ἡμῖν οὗτος δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν ; " ἐπεμαρτύρατο δὲ λέγων ὁ Εὐγγελιστὴς ὅτι “ Ἐκ τούτου πολλοὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω , καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπά - “ τουν . ” ὅτε καὶ αὐτοῖς τοῖς μαθηταῖς προσετίθει Χριστὸς τὸ , εἴπερ ἕλοιντο καὶ αὐτοὶ ἀποφοιτᾶν αὐτοῦ λέγων “ Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν ; ” προσυπήντα γεμὴν ὁ Πέτρος διακεκραγώς “ Κύριε , πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα ; ῥή - “ ματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις . ” οὐ γὰρ τεθέανται τὰς ἀντὶ κόπων αὐτοὶ , ἀλλ’ ἦν ἡδύς τε αὐτοῖς καὶ ἀξιάκουστος ἀληθῶς ὁ λόγος . αἰωνίους δὲ τὰς πορείας εἶναί φησιν . πεπαύσεται γὰρ οὐδαμῶς , παρατενεῖ δὲ μᾶλλον εἰς αἰῶνα τὸν ἐνεστηκότα , καὶ μέχρι παντὸς στήσεται τὸ εὐαγγελικόν τε καὶ σωτήριον κήρυγμα , καίτοι τῆς ἀρχαιοτέρας καὶ νομικῆς παλαιωθείσης ἐντολῆς , καὶ τὸ ἄμεμπτον οὐκ ἐχούσης , καθά φησιν ὁ σοφώτατος Παῦλος , καὶ διὰ τοῦτο τῆς δευτέρας εἰσκεκομισμένης , “ ἥτις ἐπὶ κρείττοσιν ἐπαγγελίαις ” νενομοθετῆσθαι λέγεται . καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαυεὶδ ἐν πνεύματι προανακέκραγε λέγων πρὸς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν “ Ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς ’τον αἰῶνα , καὶ ο νόμος σου ἀλήθεια . οὐ μεμένηκε γὰρ , ὡς ἔφην , τὰ ἐν σκιαῖς , ἀλλὰ καὶ κατέληξαν μὲν οἱ τύποι , διαπέπηγε δὲ τὰ Χριστοῦ , καὶ μέχρι παντὸς τὸ ἀκράδαντον ἔχει .
Lemmas: πορεία ἔστω ὅτε καί ὁδός καί τρίβος , ὁ θεῖος ἐντολή ὀνομάζω ἔθος ὁ ἱερός γράμμα , ὁποῖος εἰμί ὁ διά φωνή Ἱερεμίας “ ἵστημι ἐπί ὁ ὁδός καί ἐρωτάω τρεῖς - “ βοῦς κύριος αἰώνιος , καί ὁράω ποῖος εἰμί ὁ ὁδός ὁ “ καί βαδίζω ἐν αὐτός καί εὑρίσκω ἁγνισμός ὁ Ψυχή “ σύ · ” καί μήv καί διά φωνή ὁ μακάριος Δαυείδ “ ὁδός ἐντολή σύ τρέχω , ὅταν πλατύνω ὁ Καρδία “ ἐγώ . ” τήκω δή οὖν βουνός , φημί , τουτέστιν , ὁ παρά ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὁ καθηγέομαι λαγχάνω δόξα , καί ὁ ὁ κατά νόμος ἱερουργία ἀνάπτω αὔχημα . ὁ γάρ ὅς πορεία , ἤτοι ὁ ἐντολή ὁ Ἐμμανουήλ · δῆλος δέ ὅτι ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα · καί ὁ ἀρχαῖος χρησμῳδημάτων ὁ ἀσύγκριτος ἀγαθός τε καί φανός παίδευσις ἀντί κόπος εἶδον , τουτέστιν , ἡγέομαι φορτικός καί ἱδρώς ἔμπλεος , καίτοι λέγω ἐναργής ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός “ δεῦτε πρός ἐγώ πᾶς ὁ κοπιάω καί “ φορτίζω , κἀγώ ἀναπαύω ὑμός . ἀείρω ’τον ζυγόν “ ἐγώ ἐπί σύ , καί μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί “ ταπεινός ὁ Καρδία , καί εὑρίσκω ἀνάπαυσις ὁ Ψυχή “ σύ . ὁ γάρ ζυγόν ἐγώ χρηστός καί ὁ φορτίον “ ἐλαφρός εἰμί . ” δύσοιστος δέ καί ἑτέρως ποιέω τις ὁ πορεία αὐτός , διά ὅς εἰμί δύναμαι διαίσσω εὐκόλως εἰς ζωή αἰώνιος . ὁ μέν γάρ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ὁ μυστικός εὐλογία ὁ δύναμις ὅστις ποτός εἰμί διασαφέω λέγω “ ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , ἐάν “ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ “ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . ” ὁ δέ ὁ οὗτος σεπτός ἀκροάομαι λόγος παραληρέω φάσκω “ Σκληρός εἰμί ὁ λόγος “ οὗτος · τίς δύναμαι αὐτός ἀκούω ; πῶς δύναμαι ἐγώ οὗτος δίδωμι ὁ σάρξ ἐσθίω ; " ἐπιμαρτύρομαι δέ λέγω ὁ ευγγελιιστημι ὅτι “ ἐκ οὗτος πολύς ὁ μαθητής αὐτός ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω , καί οὐκέτι μετά αὐτός περιεπής - “ ὅς . ” ὅτε καί αὐτός ὁ μαθητής προστίθημι Χριστός ὁ , εἴπερ αἱρέω καί αὐτός ἀποφοιτάω αὐτός λέγω “ μή καί σύ ἐθέλω ὑπάγω ; ” προσυπήντα γεμὴν ὁ Πέτρος διακράζω “ κύριος , πρός τίς ἀπέρχομαι ; ῥέω - “ μάτη ζωή αἰώνιος ἔχω . ” οὖον γάρ θεάομαι ὁ ἀντί κόπος αὐτός , ἀλλά εἰμί ἡδύς τε αὐτός καί ἀξιάκουστος ἀληθής ὁ λόγος . αἰώνιος δέ ὁ πορεία εἰμί φημί . παύω γάρ οὐδαμῶς , παρατείνω δέ μᾶλλον εἰς αἰών ὁ ἐνίστημι , καί μέχρι πᾶς ἵστημι ὁ εὐαγγελικός τε καί σωτήριος κήρυγμα , καίτοι ὁ ἀρχαῖος καί νομικός παλαιόω ἐντολή , καί ὁ Ἄμεμπτον οὐ ἔχω , καθά φημί ὁ σοφός Παῦλος , καί διά οὗτος ὁ δύο εἰσκομίζω , “ ὅστις ἐπί ἀγαθός ἐπαγγελία ” νομοθετέω λέγω . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ἐν πνεῦμα προανακράζω λέγω πρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός “ ὁ δικαιοσύνη σύ δικαιοσύνη εἰς ’τον αἰών , καί ὁ νόμος σύ ἀλήθεια . οὖον μένω γάρ , ὡς φημί , ὁ ἐν σκιά , ἀλλά καί καταλήγω μέν ὁ τύπος , διαπήγνυμι δέ ὁ Χριστός , καί μέχρι πᾶς ὁ ἀκράδαντος ἔχω .