cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores nahum.1.49
Τὸ δὲ ἐμφυσῶν εἰς πρόσωπον , ὡς ἐκ παραδόσεως τε καὶ συνηθείας φησὶν Ἰουδαϊκῆς . εὑρήσομεν δὲ καὶ τῶν τοιούτων τὴν μνήμην ὃτε ὅτε κειμένην παρὰ ταῖς θεοπνεύστοις γραφαῖς , ὁποῖόν ἐστι τὸ δεῖν οἴεσθαι τοὺς Ἰουδαίους ἐπὶ ταῖς κατὰ Θεοῦ δυσφημίαις περιρρηγνύναι τὰ ἱμάτια . καὶ γοῦν ὁ Καιάφας Υἱὸν ἑαυτὸν τοῦ Θεοῦ λέγοντος τοῦ Χριστοῦ περιέρρηξε τὴν ἐσθῆτα , διακεκραγώς τε καὶ λέγων Ἐδυσφήμησε . δεδράκασι δὲ τοῦτο καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ Παῦλός τε καὶ Βαρνάβας . γεγόνασι μὲν γὰρ ἐν Λυκαονίᾳ . ἐπειδὴ δέ τινα τῶν ἠρρωστηκότων τοῦ πάθους ἀπήλλαττον , καὶ παράδοξον ἦν τοῖς ὁρῶσι τὸ χρῆμα , θύειν ἤθελον αὐτοῖς τῆς θεοσημίας οἱ θεωροί . ἔφασκον γὰρ ὅτι “ Οἱ θεοὶ ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις ἦλθον πρὸς ἡμᾶς · ἐκά “ λοῦν δὲ τὸν μὲν Βαρνάβαν Δία , τὸν δὲ Παῦλον “ ὅτι αὐτὸς ἦν , φησὶν , ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου.’’ ἐπειδὴ δὲ τὸ δρώμενον δυσφημία τις ἦν , διέρρηξαν τὰ ἱμάτια ἑαυτῶν , παραδόσεσιν Ἰουδαικαῖς καὶ ἀγράφοις ἔθεσιν ἀκολουθοῦντες ἔτι . διαβέβληται δὲ τὸ ἔθος , ὡς οὐκ ὂν ἐκ νόμου , καὶ ἀνόνητον νῆτον παντελῶς . καὶ γοῦν ἔφη πρὸς Ἰουδαίους ὁ τῶν ὅλων πλαττομένους τὰ τοιάδε καὶ τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας ἀποφοιτῶντας μακράν “ Ἐπιστρέψατε πρὸς μὲ ἐξ ὅλης “ καρδίας ὑμῶν , ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ , “ καὶ διαρρήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν , καὶ μὴ τὰ ἱμάτια “ ὑμῶν.’’ ὥσπερ οὖν ἔθος ἦν περιρρηγνύναι τισὶ τὴν ἐσ - θῆτα , δεδυσφημηκότος τινὸς , οὕτω καὶ τὸ ἐμφυσᾶν εἰς πρόσωπον τῶν ἠρρωστηκότων καθ’ ὁντιναοῦν τρόπον . ἔδρων δὲ τοῦτο μάλιστα , καὶ ἄγαν ἐκτόπως , οἱ ἀφορκίζειν εἰωθότες καὶ περιέργοις ἐπῳδαῖς , πνευμάτων τε καὶ ἀλγημάτων τοὺς κάμνοντας ἀπαλλάττειν προσποιούμενοι . δέχεται τοίνυν ἐκ τῆς παρ’ αὐτοῖς συνηθείας τὸ παράδειγμα , καί φησιν Ἀνέβη ἐμφυσῶν εἰς πρόσωπόν σου · Κῦρος δὲ δηλονότι · καὶ ἐξαιρούμενός σε ἐκ θλίψεως . τοῦτο γὰρ δύνασθαι κατορθοῦν , ὡς ἔφην , προσεποιοῦντό τινες , ἐμφυσῶντες ἑτέροις .
Lemmas: ὁ δέ ἐμφυσάω εἰς πρόσωπον , ὡς ἐκ παράδοσις τε καί συνήθεια φημί Ἰουδαϊκός . εὑρίσκω δέ καί ὁ τοιοῦτος ὁ μνήμη ὅτε ὅτε κεῖμαι παρά ὁ θεόπνευστος γραφεύς , ὁποῖος εἰμί ὁ δήω οἴομαι ὁ Ἰουδαῖος ἐπί ὁ κατά Θεός δυσφημία περιρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον . καί γοῦν ὁ Καιάφας υἱός ἑαυτοῦ ὁ Θεός λέγω ὁ Χριστός περιρρήγνυμι ὁ ἐσθής , διακράζω τε καί λέγω δυσφημώ . δράω δέ οὗτος καί ὁ θεσπέσιος μαθητής Παῦλος τε καί Βαρνάβας . γίγνομαι μέν γάρ ἐν Λυκαονία . ἐπεί δέ τις ὁ ἀρόω ὁ πάθος ἀπαλλαξείω , καί παράδοξος εἰμί ὁ ὁράω ὁ χρῆμα , θύω ἐθέλω αὐτός ὁ θεοσημία ὁ θεωρός . φάσκω γάρ ὅτι “ ὁ θεός ὁμοιόω ἄνθρωπος ἔρχομαι πρός ἐγώ · ἐπίτεξ “ Λουν δέ ὁ μέν Βαρναβᾶς Ζεύς , ὁ δέ Παῦλος “ ὅτι αὐτός εἰμί , φημί , ὁ ἡγέομαι ὁ λόγος ἐπεί δέ ὁ δράω δυσφημία τις εἰμί , διαρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον ἑαυτοῦ , παράδοσις Ἰουδαικαῖς καί ἄγραφος ἔθος ἀκολουθέω ἔτι . διαβάλλω δέ ὁ ἔθος , ὡς οὐ εἰμί ἐκ νόμος , καί ἀνόνητος νέος παντελῶς . καί γοῦν φημί πρός Ἰουδαῖος ὁ ὁ ὅλος πλήσσω ὁ τοιόσδε καί ὁ ἀληθής εὐσέβεια αποφοιτώ μακρός “ ἐπιστρέφω πρός ἐγώ ἐκ ὅλος “ Καρδία σύ , ἐν νηστεία καί ἐν κλαυθμός καί ἐν κοπετός , “ καί διαρρήγνυμι ὁ Καρδία σύ , καί μή ὁ ἱμάτιον “ ὑμῶν.’’ ὥσπερ οὖν ἔθος εἰμί περιρρήγνυμι τις ὁ εἰς - τίθημι , δυσφημέω τις , οὗτος καί ὁ ἐμφυσάω εἰς πρόσωπον ὁ ἀρόω κατά ὅστις τρόπος . δράω δέ οὗτος μάλιστα , καί ἄγαν ἔκτοπος , ὁ αφορκιζεω εἴωθα καί περίεργος ἐπῳδή , πνεῦμα τε καί ἄλγημα ὁ κάμνω ἀπαλλάσσω προσποιέω . δέχομαι τοίνυν ἐκ ὁ παρά αὐτός συνήθεια ὁ παράδειγμα , καί φημί ἀναβαίνω ἐμφυσάω εἰς πρόσωπον σύ · Κῦρος δέ δηλονότι · καί ἐξαιρέω σύ ἐκ θλῖψις . οὗτος γάρ δύναμαι κατορθόω , ὡς φημί , προσποιέω τις , ἐμφυσάω ἕτερος .