cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores amos.4.17
Ἔμφασιν μὲν ὁ λόγος ἔχει τοῦ διαρπασθήσεσθαι παρ’ ἐχθρῶν υἱούς τε αὐτῶν καὶ θυγατέρας · τοῦτο γὰρ αἱ παρθενοι καὶ οἱ νεαίσκοι σημαίνουσι , μάλιστα γὰρ τῆς τοιαύτης ἡλικίας ἀπηρτημένους εὑρήσομεν τοὺς ἀποκομίζειν εἰωθότας εἰς αἰχμαλωσίαν . ἔοικε δέ τι καὶ ἕτερον ἡμῖν ὁ λόγος τῶν κεκρυμμένων ὑποδηλοῦν . παρθένοι τινὲς ἦσαν τοῖς τῶν εἰδώλων τεμένεσιν ἐνιζήσασαι , καὶ σὺν αὐταῖς μειράκια ἤγουν παῖδες ἄνηβοι , δι’ ὧν ἐδόκουν οἱ περιεργότεροι περὶ γοητείας τὰ παρὰ τῶν δαιμονίων διδάσκεσθαι · ὡς γὰρ ἐπ’ ἀχράντοις σώμασι καλοῦντες αὐτὰ , τοῖς ἀπορρήτοις ψιθυρισμοῖς ἀπολογεῖσθαι παρεσκεύαζον . φασὶ δὲ καὶ εἰς δεῦρό τινας ἴνας ἀνοσιουργεῖν ἐθέλοντας κατὰ τὸν ἶσον ἐκείνοις μαντεύεσθαι τρόπον . ὅτι τοίνυν ἐλλείψει τῷ Ἰσραὴλ , οὐχὶ μόνος ὁ παρὰ Θεοῦ διὰ προφητῶν ἁγίων χρήσιμός τε καὶ ἀναγκαῖος εἰς ἐπανόρθωσιν λόγος , ἀλλὰ γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ παρὰ τῶν ψευδομάντεων ἤτοι δαιμονίων , ὃν διὰ παρθένων καὶ παίδων ἐποιοῦντο πρός τινας , ὑπεμφαίνει λέγων Ἐν τῆ ἡμέ . ἐκείνη ἐκλείψουσιν αἱ παρθένοι αἱ καλαί . οἱονεὶ γάρ πὼς φησί Συναπολοῦνται τοῖς ἄλλοις ὁμοῦ καὶ αἱ καλαί σου παρθένοι . κατειρωνεύεται δὲ ὁ λόγος καὶ τοῖς κορίοις ὁμοῦ τὰ παιδάρια τὰ ὀμνύοντα κατὰ τοῦ ἱλασμοῦ Σαμαρειας . ἔθος γὰρ ἦν ἴσως ἐκείνοις ὁρκίους ποιεῖσθαι φιλεῖν τοὺς ἐν Σαμαρείᾳ θεοὺς ἤτοι τὰς δαμάλεις , καὶ πλατύ που τάχα καταμειδιῶντες Θεοῦ , τὰ αὐτοῦ τοῖς γλυπτοῖς ἀνῆπτον λέγοντες Ζῇ ὁ θεός σου Δὰν καὶ ζῇ ὁ θεός σου Βηρσαβεέ . πόλεις δὲ αὗται τῆς Ἰουδαίας , ἐπ’ αὐταῖς κείμεναι ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς χώρας , καὶ οἷον ὁρίζουσαι τὸ μέτρον τῆς γῆς ἐκ νότου πρὸς θάλασσαν . ὅμοιον οὖν ὡσεὶ λέγοιεν οἱ ὀμνύοντες τυχόν Ζῇ τῆς Ἰουδαίων γῆς ὁ θεὸς , τουτέστιν ὁ μόσχος · διὰ γὰρ τῶν περάτων τὰ μέσα περιλαμβάνεται , καὶ ἡ τοῦ παντὸς ὑφαίνεται δήλωσις . ἐκλείψειν γεμὴν ἐν διψει φησὶ τὰς παρθένους καὶ τοὺς νεανίσκους , οὐκ ἔτι χορηγομένους τὰς τῶν δαιμονίων ψευδοεπείας , διὰ τὸ καὶ αὐτοὺς ἔργον γενέσθαι χειρὸς ἀλλοφύλων , ἢ ξίφει πεσόντας , ἢ τὴν ἀκλεᾶ καὶ δύσοιστον ἀνατλάντας αἰχμαλωσίαν .
Lemmas: ἔμφασις μέν ὁ λόγος ἔχω ὁ διαρπάζω παρά ἐχθρός υἱός τε αὐτός καί θυγάτηρ · οὗτος γάρ ὁ παρθένος καί ὁ νεάω σημαίνω , μάλιστα γάρ ὁ τοιοῦτος ἡλικία ἀπαρτάω εὑρίσκω ὁ ἀποκομίζω εἴωθα εἰς αἰχμαλωσία . ἔοικα δέ τίς καί ἕτερος ἐγώ ὁ λόγος ὁ κρύπτω ὑποδηλόω . παρθένος τις εἰμί ὁ ὁ εἴδωλον τέμενος ἐνίζω , καί σύν αὐτός μειράκιον ἤγουν παῖς ἄνηβος , διά ὅς δοκέω ὁ περίεργος περί γοητεία ὁ παρά ὁ δαιμόνιος διδάσκω · ὡς γάρ ἐπί ἄχραντος σῶμα καλέω αὐτός , ὁ ἀπόρρητος ψιθυρισμός ἀπολογέομαι παρασκευάζω . φημί δέ καί εἰς δεῦρο τις ἴνη ἀνοσιουργέω ἐθέλω κατά ὁ ἴσος ἐκεῖνος μαντεύομαι τρόπος . ὅτι τοίνυν ἔλλειψις ὁ Ἰσραήλ , οὐ μόνος ὁ παρά Θεός διά προφήτης ἅγιος χρήσιμος τε καί ἀναγκαῖος εἰς ἐπανόρθωσις λόγος , ἀλλά γάρ καί αὐτός ὁ παρά ὁ ψευδόμαντις ἤτοι δαιμόνιος , ὅς διά παρθένος καί παῖς ποιέω πρός τις , ὑπεμφαίνω λέγω ἐν τῆ ἡμός . ἐκεῖνος ἐκλείπω ὁ παρθένος ὁ καλός . οἱονεί γάρ πως φημί συναπολόω ὁ ἄλλος ὁμοῦ καί ὁ καλός σύ παρθένος . κατειρωνεύομαι δέ ὁ λόγος καί ὁ κόριον ὁμοῦ ὁ παιδάριον ὁ ὄμνυμι κατά ὁ ἱλασμός Σαμάρεια . ἔθος γάρ εἰμί ἴσως ἐκεῖνος ὅρκιος ποιέω φιλέω ὁ ἐν Σαμάρεια θεός ἤτοι ὁ δάμαλις , καί πλατύς ποῦ τάχα καταμειδιάω Θεός , ὁ αὐτός ὁ γλυπτός ἀνάπτω λέγω ζάω ὁ θεός σύ Δάν καί ζῶ ὁ θεός σύ Βηρσαβεέ . πόλις δέ οὗτος ὁ Ἰουδαῖος , ἐπί αὐτός κεῖμαι ὁ ἐσχατιά ὁ χώρα , καί οἷος ὁρίζω ὁ μέτρον ὁ γῆ ἐκ νότος πρός θάλασσα . ὅμοιος οὖν ὡσεί λέγω ὁ ὄμνυμι τυγχάνω ζάω ὁ Ἰουδαῖος γῆ ὁ θεός , τουτέστιν ὁ μόσχος · διά γάρ ὁ πέρας ὁ μέσος περιλαμβάνω , καί ὁ ὁ πᾶς ὑφαίνω δήλωσις . ἐκλείπω γεμὴν ἐν διψάω φημί ὁ παρθένος καί ὁ νεανίσκος , οὐ ἔτι χορηγέω ὁ ὁ δαιμόνιος ψευδοέπεια , διά ὁ καί αὐτός ἔργον γίγνομαι χείρ ἀλλόφυλος , ἢ ξίφος πίπτω , ἢ ὁ ἀκλεής καί δύσοιστος ἀνατλάω αἰχμαλωσία .