cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores hosea.1.32
Καὶ συναχθήσονται οἱ υἱοὶ Ἰούδα καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλε ἐπιτοαυτὸ , καὶ θήσονται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν , καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς τῆς , ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ Ἰεσράελ . Καὶ τοῦτο εἰς πέρας ἐκβεβηκὸς εὑρήσομεν ἱστορικῶς τε ἅμα καὶ πνευματικῶς . ἦσαν μὲν γὰρ ἐν τοῖς ὁρίοις Περσῶν τε καὶ Μήδων οἵ τε ἐκ τῆς Σαμαρείας δορίληπτοι γεγονότες , τουτέστιν , ὁ Ἰσραὴλ , καὶ αὐτοὶ δὲ πρὸς τούτοις οἱ ἐκ τῆς Ἱερουσαλὴμ , τουτέστιν Ἰούδας καὶ Βενιαμίν . ἐπειδὴ δὲ Κῦρος ὁ Καμβύσου τὴν Βαβυλῶνα ἐλὼν , καὶ τὸ Περσῶν κράτος εἰς ἑαυτὸν μεταστήσας , ἀνῆκε τῆς αἰχμαλωσίας τόν τε Ἰσραὴλ καὶ τὸν Ἰούδαν , οἴκοι τε ἰέναι προστέταχεν ὁμοῦ τοῖς σκεύσει τοῖς ἱεροῖς , ἀφίκοντο μὲν εἰς Ἱεροσόλυμα , κατῳκή[κ]ασι δὲ λοιπὸν οὐκ ἔτι διῃρημένως , καθὰ καὶ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας · οὔτε μὴν ἰδίυς ἕκαστοι βασιλέας ἐσχήκασι · διῆγον δὲ πάντες ἐν ὁμοψυχίᾳ κατὰ μόνην τὴν Ἱερουσαλὴμ , ἡγουμένου τὸ τηνικάδε Ζοροβάβελ τοῦ Σαλαθιὴλ , ὃς ἦν ἐκ φυλῆς Ἰούδα , καὶ ἑρατεύοντος Ἰησοῦ τοῦ Ἰωσεδὲκ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου , ὅτε καὶ τὸν Θεῖον ἀνεδείμαντο ναὸν , καὶ τῶν εἰς τὸ οἶκον εἴχοντο σπουδασμάτων . Συναχθήσονται τοίνυν , θηςὶν , οἱ υἱοὶ Ἰούδα καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐπιτοαυτὸ , καὶ θήσονται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν , καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς γῆς · ἵνα τὴνς τῶν ἀλλοφύλων ἐννοῇς , εἰς ἣν καὶ ἀπεκομίσθησαν αἰχμάλωτοι γεγονότες . τὸ δὲ Ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ Ἰεσράελ τῷ τῆς ἑστορίας οὐχ αῥμόσει λόγῳ . οὐκοῦν ἐκεῖνο θαμέν · ὅτε γὰρ κεκλήσεται λαὸς θεοῦ ὁ Ἰσραὴλ , καίτοι διὰ πλείστην ὄσην δυσσέβειαν ὠνομασμένος Οὐ λαὸς , καθά - περ ἤδη προείπομεν , τότε συναχθήσονται αὐτοί τε καὶ οἱ υἱοὶ Ἰούδα , τουτέστι , πᾶσα λοιπὸν ἡ ἐν ἐσχάτοις καιροῖς τῶν Ἰουδαίων εὑρισκομένη πληθὺς , καὶ ὑπὸ μίαν ἔσονται πάντες ἀρχὴν , τουτέστι , Χριστόν . καί τι τοιοῦτον δὲ διὰ φωνῆς Ἰεζεκιὴλ προαναπεφώνηκε λέγων ὁ τῶν ὅλων Θεὸς περὶ Χριστοῦ “ Καὶ ἀναστήσω ἐπ’ αὐτοὺς ποιμένα ἕνα καὶ ποι - “ μανεῖ αὐτοὺς , τὸν δοῦλόν μου Δαυεὶδ , καὶ ἔσται αὐτῶν ποιμήν . ” ὀνομάζει δὲ Δαυεὶδ τὸν ἐκ σπέρματος Δαυεὶδ λεγονότα κατὰ σάπκα , Χριστόν . οὐκοῦν κεκλημένης ἤδη τῆς τῶν ἐθνῶν ἀγέλης , εἰσκομισθήσεται τελευταῖος ὁ Ἰσραὴλ , καὶ ὑπὸ μίαν ἔσονται πάντες ἀρχήν , καὶ ἀναβήσονται θησὶν ἐκ τῆς γῆς . δηλοῖ δὲ οἶμαι τουτὶ τοῖς νοοῦσιν ὁρθῶς , ἢ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως οἱ τὸν τοῦ Σωτῆρος προσηκάμενοι ζυγὸν ἀποστήσονται λοιπὸν τοῦ φρονεῖν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ἀμείνους ἔσονται φρονήματος σαπκικοῦ · τοιοῦτοι γὰρ πάντες οἱ ὑπὸ Χριστῷ γεγονότες · καὶ πιστώσεται λέγων ὁ μακάριος Δαυείδ “ Ὅτι τοῦ θεοῦ οἱ κραταιοὶ τῆς γῆς “ Χριστοῦ Ἰησοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθή - “ μασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις · ” ἤγουν ὅτι τεύξονται καὶ αὐτοὶ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν .
Lemmas: καί συνάγω ὁ υἱός Ἰούδας καί ὁ υἱός Ἰσραήλε επιτοαυτος , καί τίθημι ἑαυτοῦ ἀρχή εἷς , καί ἀναβαίνω ἐκ ὁ ὁ , ὅτι μέγας ὁ ἡμέρα ὁ Ἰεσράελ . καί οὗτος εἰς πέρας ἐκβαίνω εὑρίσκω ἱστορικός τε ἅμα καί πνευματικός . εἰμί μέν γάρ ἐν ὁ ὅριον Πέρσης τε καί Μῆδος ὁ τε ἐκ ὁ Σαμάρεια δορίληπτος γίγνομαι , τουτέστιν , ὁ Ἰσραήλ , καί αὐτός δέ πρός οὗτος ὁ ἐκ ὁ Ἱεροσόλυμα , τουτέστιν Ἰούδας καί Βενιαμίν . ἐπεί δέ Κῦρος ὁ Καμβύσης ὁ Βαβυλών ἐλ́ειμι , καί ὁ Πέρσης κράτος εἰς ἑαυτοῦ μεθίστημι , ἀνίημι ὁ αἰχμαλωσία ὁ τε Ἰσραήλ καί ὁ Ἰούδας , οἴκοι τε εἶμι προστάσσω ὁμοῦ ὁ σκευσεω ὁ ἱερός , ἀφικνέομαι μέν εἰς Ἱερουσαλήμ , κατοικέω δέ λοιπός οὐ ἔτι διῃρημένως , καθά καί πρό ὁ αἰχμαλωσία · οὔτε μήv ἴδιος ἕκαστος βασιλεύς ἔχω · διάγω δέ πᾶς ἐν ομοψυχία κατά μόνος ὁ Ἱεροσόλυμα , ἡγέομαι ὁ τηνικάδε Ζοροβάβελ ὁ Σαλαθιήλ , ὅς εἰμί ἐκ Φυλή Ἰούδας , καί ερατευειμι Ἰησοῦς ὁ Ἰωσεδέκ ὁ ἱερεύς ὁ μέγας , ὅτε καί ὁ θεῖον ἀναδέμω ναός , καί ὁ εἰς ὁ οἶκος ἔχω σπούδασμα . συνάγω τοίνυν , θηςὶν , ὁ υἱός Ἰούδας καί ὁ υἱός Ἰσραήλ επιτοαυτος , καί τίθημι ἑαυτοῦ ἀρχή εἷς , καί ἀναβαίνω ἐκ ὁ γῆ · ἵνα τῆνος ὁ ἀλλόφυλος ἐννοέω , εἰς ὅς καί ἀποκομίζω αἰχμάλωτος γίγνομαι . ὁ δέ ὅτι2 μέγας ὁ ἡμέρα ὁ Ἰεσράελ ὁ ὁ στορία οὐ ἁρμόζω λόγος . οὐκοῦν ἐκεῖνος θαμός · ὅτε γάρ καλέω λαός θεός ὁ Ἰσραήλ , καίτοι διά πλεῖστος ὅσος δυσσέβεια ὀνομάζω οὖον λαός , καθά - περ ἤδη προεῖπον , τότε συνάγω αὐτός τε καί ὁ υἱός Ἰούδας , τουτέστι , πᾶς λοιπός ὁ ἐν ἔσχατος καιρός ὁ Ἰουδαῖος εὑρίσκω πληθύς , καί ὑπό εἷς εἰμί πᾶς ἀρχή , τουτέστι , Χριστός . καί τίς τοιοῦτος δέ διά φωνή Ἰεζεκιήλ προαναφωνέω λέγω ὁ ὁ ὅλος θεός περί Χριστός “ καί ἀνίστημι ἐπί αὐτός ποιμήν εἷς καί ποῖ - “ μαίνομαι αὐτός , ὁ δοῦλος ἐγώ Δαυίδ , καί εἰμί αὐτός ποιμήν . ” ὀνομάζω δέ Δαυίδ ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ λέγω κατά Σάπκα , Χριστός . οὐκοῦν καλέω ἤδη ὁ ὁ ἔθνος ἀγέλη , εἰσκομίζω τελευταῖος ὁ Ἰσραήλ , καί ὑπό εἷς εἰμί πᾶς ἀρχή , καί ἀναβαίνω τίθημι ἐκ ὁ γῆ . δηλόω δέ οἴομαι οὗτος ὁ νοέω ὀρθῶς , ἢ ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ὁ ὁ ὁ Σωτήρ προσήκω ζυγόν ἀφίστημι λοιπός ὁ φρονέω ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί ἀγαθός εἰμί φρόνημα σαπκιπου · τοιοῦτος γάρ πᾶς ὁ ὑπό Χριστός γίγνομαι · καί πιστόω λέγω ὁ μακάριος Δαυείδ “ ὅτι2 ὁ θεός ὁ κραταιός ὁ γῆ “ Χριστός Ἰησοῦς ὁ σάρξ σταυρόω σύν ὁ πάθος - “ πῆμα καί ὁ ἐπιθυμία · ” ἤγουν ὅτι τυγχάνω καί αὐτός ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρός .