cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores hosea.2.45
Οὐχὶ μόνον , φησὶν , ἀπαλλάξω τῶν τοῦ πολεμίου δειμάντων , προσθήσω δὲ τούτῳ καὶ τὸν ἐν καλῷ γενέσθαι λοιπὸν τῆς ἐπ᾿ ἀγαθοῖς ἐλπίδος , ὡς ἀσφαλῆ καὶ ἐρηρεισμένην καὶ ἀκλόνητον ἔχειν τὴν εὐθυμίαν . ἐμαυτῷ γάρ σε μνηστεύοἱονεὶ , καὶ τοῦτο εἰς τὸν αἰῶνα . καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; οἱονεὶ γάρ πως ἐμνηστεύετο τὸν ἀρχαῖον Ἰσραὴλ . ἤτοι τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν , καὶ πρὸς οἰκειότητα κέκληκε τὴν διὰ νόμου φημῖ , διακονοῦντος Μωυσέως καὶ μεσολαβούντων ἀγγέλων . ἀλλ᾿ ἦν τῆς μνηστείας ὁ τρόπος οὐ διηνεκὴς , οὔτε μὴν εἰς τὸν αἰῶνα , πολλοῦ γε καὶ δεῖ · οὐ γὰρ ἔμελλον οἱ τύποι κρατήσειν διὰ παντὸς , καὶ τὰ “ μέχρι καιροῦ “ διορθώσεως ἐπικείμενα · ” κατὰ δέ γε τὸν τῆς διορθώσεως καιρὸν , τουτέστι , τὸν τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας , ἕτερος τῆς μνηστείας ἀναπέξανται τρόπος , διηνεκὴς καὶ ἀσάλευτος , καὶ πολὺ τοῦ πρώτου λαμπρότερος , καὶ τῆς σκιᾶς ἐν ἀμείνοσιν . ὁ μὲν γὰρ τῶν ὅλων Θεὸς ἕδνον ὥσπερ τι τῇ νύμφῃ τῆς σαρκικῆς δουλείας τὴν ἀπόθεσιν ἐχαρίζετο , καὶ διὰ σκιᾶς καὶ τύπων ἐκάλει πρὸς ἀποάθαρσιν τὴν πνευματικήν . πλὴν ἐμέτρει καιρὸν τῇ μνηστείᾳ · οὐ γὰρ ἄμεμπτος ἡ πρώτη , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνὴν , οὔτε μὴν b ἀγήρως ἦν καὶ ἀφανισμοῦ μακράν . ταύτῃτοι καὶ τῆς δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος , τουτέστι , τῆς νέας , τῆς διὰ Χριστοῦ Φημὶ δωπεᾶς τε καὶ χάριτος , οὐ πρόσκαιρον ἡμῖν , οὐδὲ σαρκικὴν εἰσκμιζούσης ἐλευθερίαν . καταγράθει γὰρ ἐν τέκνοις Θεοῦ , καὶ ‘’ τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος’’ ἐπιδαψι - λεύεται , καὶ κιηνεκεῖς ὁρίζει νόμους . καὶ γοῦν πρὸς αὐτὸν ὁ Θεῖος ἔφη που Δαυείδ ‘’Ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν ‘’ αἰῶνα , καὶ ὁ λόγος σου ἀλήθεια·’’ ἀναθανδὸν οἶμαί που δηλῶν , ὅτι οὔτε εἰς τὸν αἰῶνα μένει τὰ ἐν νόμῳ , μεταστη - σομένης τῆς σκιᾶς εἰς ἀλήθειαν , οὔτε μὲν τῆς ἀληθείας τὸ κάλλος ἐν τοῖς νομικοῖς γράμμασι καταθρήσαι τις ἄν · ἦν γὰρ , ὡς ἔθην , σκιὰ καὶ τύτος ὁ νόμος . μνηστεύεται τοίνυν αὐτὴν , τὸν ἐν ἀρχαῖς τε καὶ πρῶτον ἀθετήσας γάμον . οὐ γὰρ ἱκανὸς ὁ νόμος συνάψαι Θεῷ τελείως τε καὶ καθαρῶς · πρόσιμεν δὲ αὐτῷ δἰ Υἱοῦ , καὶ τῶν δἰ αὐτοῦ Θεσπισμάτων , τουτέστι τῶν εὐαγγελικῶν , ἅ καὶ πνευματικὴν ἔχει τὴν ἕνωσιν ἤτοι συνάθειαν · ἑνούμεθα γὰρ τῷ Θεῷ ἐν Πνεύματι , καὶ τῆς Θείας αὐτοῦ Θύσεως πλυτοῦμεν τὴν μέθεξιν . εἰκὸς δέ τι καὶ ἕτεπον ἡμῖν ὑποθαίνειν ἀστείως τὸ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ · συνύσεις γὰρ ὧδε πάλιν . ἤ γὰρ τὸ ἐμαυτῷ Θηςὶν , ἀντὶ τοῦ δἰ ἐμαυτοῦ , οὐ , καθὰ καὶ πάλαι , μεσολα - βούντων ἀγγέλων , οὔτε μὴν διακόνου τινὸς εἰς τοῦτο παρειλημμένου , κατὰ τὸν τοῦ Μωυσέως τρόπον . ‘’ Οὐ γὰρ “ πρέσβυς , οὐκ ἄγγελος , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ “ Κύριος , ‘’ ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος ἄνθρωπος γεγονὼς καθ’ ἡμᾶς , ἑαυτῷ παρέστησε τὴν ἐκκλησίαν , καὶ “ τοὺς δύο “ λαοὺς ἔκτισεν εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ “ ἀποκαταλλάσων τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ πωεύματι πρὸς “ ἀποκαταλλέσων τοὺς ἀμθοτέρους ἐν ἑνὶ πνεύματι προς “ τὸν πατέρα,’’ κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου θωνήν .
Lemmas: οὐ μόνος , φημί , ἀπαλλάσσω ὁ ὁ πολέμιος δέμω , προστίθημι δέ οὗτος καί ὁ ἐν καλός γίγνομαι λοιπός ὁ ἐπί ἀγαθός ἐλπίς , ὡς ἀσφαλής καί ἐρείδω καί ἀκλόνητος ἔχω ὁ εὐθυμία . ἐμαυτοῦ γάρ σύ μνηστεύω , καί οὗτος εἰς ὁ αἰών . καί τίς δή οὗτος εἰμί ; οἱονεί γάρ πως μνηστεύω ὁ ἀρχαῖος Ἰσραήλ . ἤτοι ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , καί πρός οἰκειότης καλέω ὁ διά νόμος φημί , διακονέω Μωυσῆς καί μεσολαβέω ἄγγελος . ἀλλά εἰμί ὁ μνηστεία ὁ τρόπος οὖον διηνεκής , οὔτε μήv εἰς ὁ αἰών , πολύς γε καί δεῖ · οὖον γάρ μέλλω ὁ τύπος κρατέω διά πᾶς , καί ὁ “ μέχρι καιρός “ διόρθωσις ἐπίκειμαι · ” κατά δέ γε ὁ ὁ διόρθωσις καιρός , τουτέστι , ὁ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία , ἕτερος ὁ μνηστεία ἀναπέξανται τρόπος , διηνεκής καί ἀσάλευτος , καί πολύς ὁ πρῶτος λαμπρός , καί ὁ σκιά ἐν ἀγαθός . ὁ μέν γάρ ὁ ὅλος θεός ἕδνον ὥσπερ τίς ὁ νύμφη ὁ σαρκικός δουλεία ὁ ἀπόθεσις χαρίζομαι , καί διά σκιά καί τύπος καλέω πρός ἀποάθαρσιν ὁ πνευματικός . πλήν μετρέω καιρός ὁ μνηστεία · οὖον γάρ Ἄμεμπτος ὁ πρῶτος , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή , οὔτε μήv b ἀγήραος εἰμί καί ἀφανισμός μακρός . ταύτῃτοι καί ὁ δύο ζητέω τόπος , τουτέστι , ὁ νέος , ὁ διά Χριστός φημί δωπεᾶς τε καί χάρις , οὖον πρόσκαιρος ἐγώ , οὐδέ σαρκικός εισκμιζουω ἐλευθερία . καταγράφω γάρ ἐν τέκνον Θεός , καί ‘’ ὁ ἀρραβών ὁ Πνεῦμα επιδαπτι - λεύω , καί κιηνεκεῖς ὁρίζω νόμος . καί γοῦν πρός αὐτός ὁ Θεῖος φημί ποῦ Δαυείδ Ἡ δικαιοσύνη σύ δικαιοσύνη εἰς ὁ ‘’ αἰών , καί ὁ λόγος σύ ἀλήθεια ἀναθανδὸν οἴομαι ποῦ δηλόω , ὅτι οὔτε εἰς ὁ αἰών μένω ὁ ἐν νόμος , μεθίστημι - σομενω ὁ σκιά εἰς ἀλήθεια , οὔτε μέν ὁ ἀλήθεια ὁ κάλλος ἐν ὁ νομικός γράμμα καταθρέω τις ἄν · εἰμί γάρ , ὡς ἔθος , σκιά καί τύτος ὁ νόμος . μνηστεύω τοίνυν αὐτός , ὁ ἐν ἀρχή τε καί πρῶτος ἀθετέω γάμος . οὖον γάρ ἱκανός ὁ νόμος συνάπτω Θεός τέλειος τε καί καθαρός · πρόσειμι δέ αὐτός διά υἱός , καί ὁ διά αὐτός θέσπισμα , τουτέστι ὁ εὐαγγελικός , ὅς καί πνευματικός ἔχω ὁ ἕνωσις ἤτοι συνάθειαν · ἑνόω γάρ ὁ Θεός ἐν πνεῦμα , καί ὁ Θείας αὐτός θύσις πλύνω ὁ μέθεξις . εἰκός δέ τίς καί ἕπω ἐγώ ὑποτίθημι ἀστεῖος ὁ μνηστεύω σύ ἐμαυτοῦ · συνέρχομαι γάρ ὧδε πάλιν . ἤ γάρ ὁ ἐμαυτοῦ Θηςὶν , ἀντί ὁ διά ἐμαυτοῦ , οὖον , καθά καί πάλαι , μεσολα - βοῦς ἄγγελος , οὔτε μήv διάκονος τις εἰς οὗτος παραλαμβάνω , κατά ὁ ὁ Μωυσῆς τρόπος . ‘’ οὖον γάρ “ πρέσβυς , οὐ ἄγγελος , κατά ὁ γράφω , ἀλλά αὐτός ὁ “ Κύριος , ‘’ ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ἄνθρωπος γίγνομαι κατά ἐγώ , ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ ἐκκλησία , καί “ ὁ δύο “ λαός κτίζω εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί “ ἀποκαταλλάσσω ὁ ἀμφότερος ἐν εἷς πωεύματι πρός “ ἀποκαταλλέσων ὁ ἀμθοτέρους ἐν εἷς πνεῦμα προς “ ὁ πατέρας κατά ὁ ὁ μακάριος Παῦλος θωνήν .