cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.1.47
Ἀποχρώντως ἀπειλήσας , καὶ τὰ ὅσον οὐδέπω συμβησόμενα προαπηγγελκὼς τοῖς τὴν Παλαιστίνην οἰκοῦσι , Γαζαίοις τε φημι καὶ Ἀσκαλωνίταις , Ἀζωτίοις τε ὁμοῦ καὶ τοῖς ἐξ Ἀκαρὼν , τὸν ἴσον ὑφαίνει λόγον καὶ ἐπὶ ταῖς πόλεσι ταῖς Φοινικικαῖς , μάλιστα δὲ τῶν ἄλλων ταῖς πρὸς τῆ θαλάσσῃ κειμέναις . ταύτῃτοί φησιν Οὐαὶ οἱ κατοικουντες τὸ σχοίνισμα τῆς Φαλάσσης . ἐπειδὴ δὲ καὶ πολλαὶ τῶν κατὰ τὴν Παλαιστίνην πόλεων τῇ θαλάσσῃ προσῳκήκασιν , ἀποδιιστὰς ωσπερ τὰς σημαινομένας , εἰς τὸ παρὸν παροίκους αὐτὰς Κρητῶν ἀποκαλεῖ , ἵν ἐντεῦθεν νοῶμεν τοὺς τῆς Φοινίκης οἰκήτορας , οὓς καὶ Κρητῶν , ὡς ἔφην , παροικους ὀνομάζει , διὰ τοιαύτην αἰτίαν . Κρῆτες καὶ Λίβυες διείργονται μὲν ἀπ’ ἀλλήλων , μεσολαβούσης θαλάσσης , ὀλίγοις κομιδῇ διαστήμασιν . ὡς γὰρ ὁ πολὺς ἔχει λόγος , ἀνέμου πνέοντος , ἔσθ’ ὅτε τῶν ἐκ Κρήτης βοτανῶν διάττουσιν αἱ ὀσμαὶ καὶ τοὺς ἐν Λιβύη κτείνουσι θῆρας , ἑρπετά τε φημὶ καὶ τὰ τῶν ἰοβόλων ἔθνη , τετάχατο δὴ οὖν Λίβυές τε καὶ Κρῆτες ὡς ἔθνος ἕν . ἐντεῦθεν κατὰ καιροὺς ἀποικίαν στείλαντες , τὰς ἐν τῇ Φοινίκῃ κατῳκήκασι καὶ ἀνεδείμαντο πόλεις , καθάπερ ἀμέλει καὶ Καππαδόκαι κατὰ καιροὺς τὰς τῆς Παλαιστίνης . καὶ γοῦν ἔφη που Θεὸς διὰ φωνῆς Ἀμῶς “ Οὐχ ὡς υἱοὶ Αἰθιόπων ὑμεῖς “ ἐστέ μοι υἱοὶ Ἰσραήλ ; λέγει Κύριος . οὐ τὸν Ἰσραὴλ “ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου , καὶ τοὺς ἀλλοφύλους ἐκ Καππαδοκίας , καὶ τοὺς Σύρους ἐκ βόθρου.’’ καὶ ἀλλοφύλους μὲν τοὺς Παλαιστηνοὺς ὀνομάζει , Σύρους γεμὴν τοὺς Φοίνικας , οὓς καὶ ἀναγαγεῖν ἐκ βόθρου διϊσχυρίζεται , βόθρον , οἴμαι , τὴν Λιβύην ἀποκαλῶν , διὰ τὸ εἶναί που τάχα κοίλην τε καὶ χθαμαλὴν τὴν χώραν . κατευρύνεται γὰρ εἰς κόλπους ἡ παρ’ αὐτῇ θάλασσα , μονονουχὶ καὶ ἀναφευγούσης ἀνόπιν τῆς χέρσου , καὶ τοῖς ὅτι μάλιστα νοτιωτάτοις κλίμασιν εἰσδυομένης . ἰστέον δὲ ὅτι ἀντὶ τοῦ Ἐκ βόθρου , Κυρήνην ὠνόμασαν οἱ ἕτεροι τῶν ἑρμηνευτῶν , ὅτι Λιβύων ἄποικοι Φοίνικες ἀποφαίνονται ἐναργέστερον · Κυρήνη γὰρ τῆς Λιβύης ἐστὶν ἐπισημοτάτη πόλις .
Lemmas: ἀποχρώντως ἀπειλέω , καί ὁ ὅσος οὐδέπω συμβαίνω προαπαγγέλλω ὁ ὁ Παλαιστίνη οἰκέω , Γαζαῖος τε φημί καί Ἀσκαλωνίτης , Ἀζώτιος τε ὁμοῦ καί ὁ ἐκ ἀκαρής , ὁ ἴσος ὑφαίνω λόγος καί ἐπί ὁ πόλις ὁ φοινικικός , μάλιστα δέ ὁ ἄλλος ὁ πρός τῆ θάλασσα κεῖμαι . ταύτῃτοί φημί οὐαί ὁ κατοικουντες ὁ σχοίνισμα ὁ παλάσσω . ἐπεί δέ καί πολύς ὁ κατά ὁ Παλαιστίνη πόλις ὁ θάλασσα προσοικέω , ἀποδιιστάω ὥσπερ ὁ σημαίνω , εἰς ὁ πάρειμι πάροικος αὐτός Κρής ἀποκαλέω , ἵνα ἐντεῦθεν νοέω ὁ ὁ Φοινίκη οἰκήτωρ , ὅς καί Κρής , ὡς φημί , πάροικος ὀνομάζω , διά τοιοῦτος αἴτιος . Κρής καί Λίβυς διείργω μέν ἀπό ἀλλήλων , μεσολαβέω θάλασσα , ὀλίγος κομιδή διάστημα . ὡς γάρ ὁ πολύς ἔχω λόγος , ἄνεμος πνέω , ἔστω ὅτε ὁ ἐκ Κρήτη βοτάνη διαίσσω ὁ ὀσμή καί ὁ ἐν Λιβύη κτείνω θήρ , ἑρπετόν τε φημί καί ὁ ὁ ἰοβόλος ἔθνος , τάσσω δή οὖν Λίβυς τε καί Κρής ὡς ἔθνος εἷς . ἐντεῦθεν κατά καιρός ἀποικία στέλλω , ὁ ἐν ὁ Φοινίκη κατοικέω καί ἀναδέμω πόλις , καθάπερ ἀμελέω καί Καππαδόκαι κατά καιρός ὁ ὁ Παλαιστίνη . καί γοῦν φημί ποῦ θεός διά φωνή Ἀμῶς “ οὐχ ὡς υἱός Αἰθίοψ σύ “ εἰμί ἐγώ υἱός Ἰσραήλ ; λέγω Κύριος . οὖον ὁ Ἰσραήλ “ ἀνάγω ἐκ γῆ Αἴγυπτος , καί ὁ ἀλλόφυλος ἐκ Καππαδοκία , καί ὁ Σύρος ἐκ βόθρος καί ἀλλόφυλος μέν ὁ Παλαιστινός ὀνομάζω , Σύρος γεμὴν ὁ Φοῖνιξ , ὅς καί ἀνάγω ἐκ βόθρος διισχυρίζομαι , βόθρος , οἴμη , ὁ Λιβύη ἀποκαλέω , διά ὁ εἰμί ποῦ τάχα κοῖλος τε καί χθαμαλός ὁ χώρα . κατευρύνω γάρ εἰς κόλπος ὁ παρά αὐτός θάλασσα , μονονού καί ἀναφεύγω ἀνόπιν ὁ χέρσος , καί ὁ ὅτι μάλιστα νότιος κλίμα εἰσδύνω . ἰστέον δέ ὅτι ἀντί ὁ ἐκ βόθρος , Κυρήνη ὀνομάζω ὁ ἕτερος ὁ ἑρμηνευτής , ὅτι Λίβυς ἄποικος Φοῖνιξ ἀποφαίνω ἐναργής · Κυρήνη γάρ ὁ Λιβύη εἰμί ἐπίσημος πόλις .