cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.3.55
Ἔθνη φησὶν ἐν τούτοις τὰς βδελυράς τε καὶ ἀκαθάρτους τῶν δαιμόνων ἀγέλας , αἳ πάντη τε καὶ πάντως ἐπὰν ἴδωσι τοὺς ἐν χριστῷ καλουμένους εἰς δικαίωσιν , εἰς ἁγιασμὸν , εἰς ἀπολύτρσιν , εἰς υἱοθεσίαν , εἰς ἀφθαρσίαν , εἰς δόξαν , εἰς ἀνειμένην τε καὶ ἐλευθέραν ξωὴν , τότε δὴ τότε καταισχυνθήσονται , τῆς κατ᾿ αὐτῶν δυναστείας ἐξωθούμενοι καὶ τὴν ἰδίαν ἰσχὺν διαπίπτουσάν τε καὶ ἀτονοῦσαν βλέποντες . δέ - δωκε γὰρ ἡμῖν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς “ πατεῖν “ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ “ ἐχθροῦ . ” κείσονται δὴ οὖν ὑπὸ δας τῶν πεπιστευκότων οἱ πάλαι νενικηκότες , κατηῤῥωστηκότες τὸ ἄναλκι καὶ ἀπουευρούμενοι διὰ Χριστοῦ . καὶ τὰς μέν χεῖρας ἐπιθήσουσι τῷ στόματι , καταγορεύειν οὐκέτι τῶν ἡμαρτηκότων συγχωρού - μενοι · “ Θεὸς γὰρ ὁ δικαιῶν , τίς ὁ κατακρίνων ; ” κατὰ τὸ γεγραμμένον . ἔφη δέ που καὶ ὁ μακάριος Δαυεὶδ ὅτι “ Πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς . ” σιωπήσουσι δὴ οὖν , καὶ οὐχ ἑκόντς , φησὶν , οἱ δεινοὶ πρὸς ἐγκλήματα , καὶ ὥσπερ ὑπὸ βροντῆς βεβλημένοι τοῦ ἐφ᾿ ἡμῖν δηλονότι θαύματος , ἀποκωφωθήσονται . ἐξαίσιον γὰρ ἄκουσμα τὸ ἐφ᾿ ἡμῖν , μέγα τε ὥσπερ καὶ ὑπερφυὲς ἀληθῶς κατακτύπημα , εἴπερ ἐστὶν ἀληθές “ Ὅτι ἔτι ὄντων ἡμῶν ἁμαρτωλῶν κατὰ καιρὸν “ Χριστὸς ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανεν , ” ἵν᾿ οἱ πάλαι δεινοῖς καὶ ἀφορήτοις ἐνισχημένοι πταίσμασι , νῦν ὦμεν ἡγιασμένοι , καὶ “ Οὐκ ἐξ ἔργων δικαιοσύνης ἃ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλ᾿ ” ἐλεῳ καὶ χάριτι , οἱ πάλαι λελυπημένοι καὶ ἁπάσης ἐλπίδος ὡς ἀπωτάτω , νῦν ἠγαπημένοι , λαμπροὶ καὶ ἀπόβλεπτοι , “ κλη - “ ρονόμοι μὲν θεοῦ , Χριστοῦ δὲ συγκληρονόμοι . ” ἀποκωφωθήσονται δὴ οὖν φησὶ , μονουχὶ καὶ ἐμβρόντητοι γεγονότες διάτοι τὴν ἐφ᾿ ἡμῖν γαληνότητα τοῦ θεοῦ καὶ τῆς παρασόξου χρηστότητος τὴν ὑπερβολὴν , λείξουσι χοῦν σύροντες γῆν ὡς ὄφεις , τουτέστιν , οὐχ εὑρήσουσι τροφήν . ἔθος μὲν γὰρ τοῖς ὄφεσιν , εἰ ἐν ἐνδείᾳ γένοιντο τῶν ἐδωδίμων , ἔσθ᾿ ὅτε διαμάττειν τῇ γλώττῃ τὸν χοῦν , καὶ τροφὴν ἡγεῖσθαι τὸ παρατυχόν . ἔσεσθαι δέ φησιν καὶ τοὺς ἀκαθάρτους δαίμονας ἐν ἴσαις ἐνδείαις . οἱ γὰρ δὴ πάλαι τρυφᾶν εἰωθότες καὶ ἄρδην ἅπαντας καταπίνοντες τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , οὐχ εὑρήσουσιν ἔτι τὸν τοῦτο παθεῖν ἀνεχόμενον , διὰ τὸ καὶ πάντας σεσῶσθαι παρὰ Χριστοῦ , ἥκειν τε λοιπὸν εὐσθενείας εἰς τοῦτο πνευματικῆς , ὡς τῶν ἀρχαίων ἐκείνων μὴ ἀνέχεσθαι δηγμάτων , ἐπιβαίνειν δὲ μᾶλλον ἐπὶ ἀσπίδα καὶ βασιλίσκον , κατὰ τὸ γεγραμμένον . οὐχὶ μόνον δὲ λείξουσι τὴν γῆν , ἀλλὰ γὰρ καὶ συγχυθήσονται ἐν συγκλεισμῷ αὐτῶν , τουέστι , συνεχόμενοί τε πρὸς ἀσθενείας καὶ λύπας , καὶ οἷον πολιορκούμενοι τῇ τοῦ καταθλίβοντος δυνάμει , φημὶ δὴ χριστοῦ , οὐκ ἐν μετρίοις ἔσονται δείμασιν .
Lemmas: Ἔθνος φημί ἐν οὗτος ὁ βδελυρός τε καί ἀκάθαρτος ὁ δαίμων ἀγέλη , ὅς πάντῃ τε καί πάντως ἐπάν ὁράω ὁ ἐν χριστός καλέω εἰς δικαίωσις , εἰς ἁγιασμός , εἰς ἀπολύτρσιν , εἰς υἱοθεσία , εἰς ἀφθαρσία , εἰς δόξα , εἰς ἀνίημι τε καί ἐλεύθερος ξωὴν , τότε δή τότε καταισχύνω , ὁ κατά αὐτός δυναστεία ἐξωθέω καί ὁ ἴδιος ἰσχύς διαπίπτω τε καί ατονώ βλέπω . δέ - δίδωμι γάρ ἐγώ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός “ πατέω “ ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ “ ἐχθρός . ” κεῖμαι δή οὖν ὑπό δαΐς ὁ πιστεύω ὁ πάλαι νικάω , κατηρρωστηκοαιρεω ὁ ἄναλκις καί απουευρουμενοω διά Χριστός . καί ὁ μέν χείρ ἐπιτίθημι ὁ στόμα , καταγορεύω οὐκέτι ὁ ἁμαρτάνω συγχωρέω - μένω · “ θεός γάρ ὁ δικαιόω , τίς ὁ κατακρίνω ; ” κατά ὁ γράφω . φημί δέ ποῦ καί ὁ μακάριος Δαυίδ ὅτι “ πᾶσα ἀνομία ἔμφραξις ὁ στόμα αὐτός . ” σιωπάω δή οὖν , καί οὐ ἵημι , φημί , ὁ δεινός πρός ἔγκλημα , καί ὥσπερ ὑπό βροντή βάλλω ὁ ἐπί ἐγώ δηλονότι θαῦμα , ἀποκωφόομαι . ἐξαίσιος γάρ ἄκουσμα ὁ ἐπί ἐγώ , μέγας τε ὥσπερ καί ὑπερφυής ἀληθής κατακτύπημα , εἴπερ εἰμί ἀληθής “ ὅτι2 ἔτι εἰμί ἐγώ ἁμαρτωλός κατά καιρός “ Χριστός ὑπέρ ἀσεβής ἀποθνῄσκω , ” ἵνα ὁ πάλαι δεινός καί ἀφόρητος ἐνέχω πταῖσμα , νῦν εἰμί ἁγίζω , καί “ οὐ ἐκ ἔργον δικαιοσύνη ὁ ποιέω ἐγώ , ἀλλά ” ἐλεέω καί χάρις , ὁ πάλαι λυπέω καί ἅπας ἐλπίς ὡς ἀπωτάτω , νῦν ἀγαπάω , λαμπρός καί ἀπόβλεπτος , “ καλέω - “ ρονομος μέν θεός , Χριστός δέ συγκληρονόμος . ” ἀποκωφόομαι δή οὖν φημί , μονουχὶ καί ἐμβρόντητος γίγνομαι διαατος ὁ ἐπί ἐγώ γαληνότητα ὁ θεός καί ὁ παρασοξεω χρηστότης ὁ ὑπερβολή , λείχω χόω σύρω γῆ ὡς ὄφις , τουτέστιν , οὐ εὑρίσκω τροφή . ἔθος μέν γάρ ὁ ὄφις , εἰμί ἐν ἔνδεια γίγνομαι ὁ ἐδώδιμος , ἔστω ὅτε διαμάσσω ὁ γλῶσσα ὁ χόω , καί τροφή ἡγέομαι ὁ παρατυγχάνω . εἰμί δέ φημί καί ὁ ἀκάθαρτος δαίμων ἐν ἴσος ἔνδεια . ὁ γάρ δή πάλαι τρυφάω εἴωθα καί ἄρδην ἅπας καταπίνω ὁ ἐπί ὁ γῆ , οὐ εὑρίσκω ἔτι ὁ οὗτος πάσχω ἀνέχω , διά ὁ καί πᾶς σῴζω παρά Χριστός , ἥκω τε λοιπός εὐσθένεια εἰς οὗτος πνευματικός , ὡς ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος μή ἀνέχω δῆγμα , ἐπιβαίνω δέ μᾶλλον ἐπί ἀσπίς καί βασιλίσκος , κατά ὁ γράφω . οὐ μόνος δέ λείχω ὁ γῆ , ἀλλά γάρ καί συγχέω ἐν συγκλεισμός αὐτός , τουειμι , συνεχόμενος τε πρός ἀσθένεια καί λύπη , καί οἷος πολιορκέω ὁ ὁ καταθλίβω δύναμις , φημί δή χριστός , οὐ ἐν μέτριος εἰμί δεῖμα .