cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores hosea.1.12
Φαμὲν οὖν τοῖς τὴν ἱστορίαν διαβολῆς οὐκ ἔξω τιθεῖσι , καὶ ἀβούλως ἐπαιτιωμένοις Ἀκαλλὲς ὑμῖν , ὦ οὗτοι , φαίνεται τὸ μαχλώσῃ γυναικὶ συνέστιον γενέσθαι προφήτην ; τί δὲ , οὐ πολὺ ἀκαλλέστερον τὸ ἀποσφάττεσθαι τἰνᾶς διὰ προφητῶν ἁγίων ; πῶς οὖν ἀνῄρηκε Σαμουὴλ μὲν τὸν Ἀγάγ , Ἠλιοὺ δὲ τοὺς προφήτας τοῦ Βάαλ καίτοι πολλοὺς ὄντας τὸν ἀριθμόν ; τί δὲ , εἰπέ μοι , καὶ ὁ προφήτης Ἠσαΐς τὸν σάκκον ἐκ τῆς ὀσφύος περιελὼν , γυμνός τε καὶ ἀνυπόδετος περιθέων τὴν Ἱερουσαλήμ ; ἆρα γὰρ οὐχὶ τὸν ἐν τοιῷδε γεγονότα σχήματι καταμωμήσαιτ’ ἄν τις εὐθὺς ὡς ἄσεμνον καὶ ἐξεστηκότα καὶ τὴν φρένα παρενηνεγμένον ; καὶ πῶς τοῦτο ἀμφίβολον , εἴπερ ἐστὶν ἐπαίνου μεστὸν , τὸ ἐν κόσμῳ τῷ καθήκοντι πάντα πράττεσθαι πρὸς ἡμῶν ; Ἀλλ’ ἐρεῖς , ὅτι τοῖς θείοις εἴκοντες νεύμασιν , ἔδρων τὰ τοιάδε τοτηνικάδε . τί δὲ , εἰπέ μοι , φρονεῖν ἄξιον περὶ τοῦ μακαρίου Ὠσηέ ; ἆρα γὰρ αὐτόκλητος πρὸς γυναῖκα πόρνην ἔρχεται , καὶ ποιεῖται σύνοικον τὴν οὕτως αἰσχρὰν , ἢ προστέτακται παρὰ Θεοῦ ; τεθαύμακα δὲ οὐδὲν ἧττον ἐκεῖνο τοῦ κατασκώπτειν ἐθέλοντος τὰ ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα , καὶ τῆς ἱστορίας τὸ ἀτερπὲς διασύρειν ἀποτολμήσαντος . ἀναιρῶν γὰρ τὸ χρῆμα διὰ τὸ ἄτοπον , διισχυριζόμενός τε καὶ μάλα σαφῶς , ὡς οὐ πόρνη γυναικὶ κεκοινώνηκεν ὁ προφήτης , ἀλλ’ ἐκπορνευσάσαις ψυχαῖς ὁ θεῖος ἔσθ’ ὅτε συνάπτεται Λόγος , οὐ νενόηκε κατὰ τὸ εἰκὸς , οἵῳ περιπέπτωκεν ὕθλῳ . σεμνότερον γὰρ , ὡς ἕοικε , τὸν προφήτην εἶναι γοῦν βούλεται τοῦ παναγίου Θεοῦ . ἢ γὰρ οὐκ ἐν ἴσῳ λόγῳ φαίη τις ἂν , εἰπέ μοι , καὶ τὸ πονηρᾷ γυναικὶ τὸν προφήτην συνάπτεσθαι , καὶ τὸ ἀκαθάρτῳ ψυχῇ κοινωνεῖν ἑλέσθαι τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ; ἀλλ’ οἶμαι τὸ μεταξὺ παντελῶς οὐδέν . ἢ τοίνυν συναναιρούντων ἐκείνῳ καὶ τοῦτο διὰ τὸ ἄτοπον , ἤγουν ἐφιέντων κατόπιν τῆς θείας βουλῆς ἔρχεσθαι τὰ ἀνθρώπινα . χρῆναι δὲ οἶμαι καί τι τῶν εὐαγγελικῶν παραθεῖναι γραμμάτων . συνανεκλίθη τελώναις καὶ ἁμαρτωλοῖς ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς , ἀλλ’ ἐπῃτιῶντο πάλιν οἱ φιλεγκλήμονες Φαρισαῖοι , καὶ τοῖς ἁγίοις προσήεσαν μαθηταῖς ἀναφανδὸν , λέγοντες Διατί μετὰ ἀνθρώπων ἁμαρ - “ τωλῶν ὁ διδάσκαλος ὑμῶν καὶ πίνει ; τι οὑν πρὸς ταῦτα ὁ χριστός ; Οὐ χρείαν , φησὶν , ἔχουσιν οἱ " ἰσχύοντες ἰατρῶν , ἀλλ’ οἱ κακῶς ἕχοντες . ” ὅτι μὲν οὖν καὶ μεμολυσμένους καὶ ἐκνενιμμένους οὔπω τὴν ἁμαρτίαν ἐξ ἀμετρήτου φιλανθρωπίας προσίεται Θεὸς , ἐνδοιάσῃ τις ἄν οὐδαμῶς . χρῆναι δὲ δεῖ μάλιστα τῆς κατὰ τὸν μακάριον Ὠσηὲ γενομένης ἱστορίας μὴ καθορίζειν τὸ ἀκαλλὲς γραφούσης ἡμῖν ἐφ’ ἑαυτῆς παγκάλως , ὅτι βδελυροῖς καὶ ἀκαθάρτοις οὖσιν ἔτι , τὴν παρ’ ἑαυτοῦ πνευματικὴν κοινωνίαν ὁ θεῖος ἡμῖν χαρίζεται Λόγος .
Lemmas: φημί οὖν ὁ ὁ ἱστορία διαβολή οὐ ἔξω τίθημι , καί ἀβούλως ἐπαιτιάομαι ἀκαλλής σύ , εἰμί οὗτος , φαίνω ὁ μαχλάω γυνή συνέστιος γίγνομαι προφήτης ; τίς δέ , οὖον πολύς ἀκαλλής ὁ ἀποσφάζω τις διά προφήτης ἅγιος ; πῶς οὖν ἀναιρέω Σαμουήλ μέν ὁ Ἀγάγ , Ἐλιούς δέ ὁ προφήτης ὁ Βάαλ καίτοι πολύς εἰμί ὁ ἀριθμός ; τίς δέ , εἶπον ἐγώ , καί ὁ προφήτης ἵζω ὁ σάκκος ἐκ ὁ ὀσφῦς περιαιρέω , γυμνός τε καί ἀνυπόδετος περιθέω ὁ Ἱερουσαλήμ ; ἆρα γάρ οὐ ὁ ἐν τοιόσδε γίγνομαι σχῆμα καταμωμέομαι ἄν τις εὐθύς ὡς ἄσεμνος καί ἐξίστημι καί ὁ φρήν παραφέρω ; καί πῶς οὗτος ἀμφίβολος , εἴπερ εἰμί ἔπαινος μεστός , ὁ ἐν κόσμος ὁ καθήκω πᾶς πράσσω πρός ἐγώ ; ἀλλά εἴρω , ὅτι ὁ θεῖον εἴκω νεῦμα , δράω ὁ τοιόσδε τοτηνικαδος . τίς δέ , εἶπον ἐγώ , φρονέω ἄξιος περί ὁ μακάριος Ὡσηέ ; ἆρα γάρ αὐτόκλητος πρός γυνή πόρνη ἔρχομαι , καί ποιέω σύνοικος ὁ οὕτως αἰσχρός , ἢ προστάσσω παρά Θεός ; θαυμάζω δέ οὐδείς κακός ἐκεῖνος ὁ κατασκώπτω ἐθέλω ὁ ἐπί αὐτός γράφω , καί ὁ ἱστορία ὁ ἀτερπής διασύρω ἀποτολμάω . ἀναιρέω γάρ ὁ χρῆμα διά ὁ ἄτοπος , διισχυρίζομαι τε καί μάλα σαφῶς , ὡς οὖον πόρνη γυνή κοινωνέω ὁ προφήτης , ἀλλά ἐκπορνεύω Ψυχή ὁ θεῖος ἔστω ὅτε συνάπτω Λόγος , οὖον νοέω κατά ὁ εἰκός , οἷος περιπίπτω ὕθλος . σεμνός γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ προφήτης εἰμί γοῦν βούλομαι ὁ πανάγιος Θεός . ἢ γάρ οὐ ἐν ἴσος λόγος φημί τις εἄν , εἶπον ἐγώ , καί ὁ πονηρός γυνή ὁ προφήτης συνάπτω , καί ὁ ἀκάθαρτος Ψυχή κοινωνέω αἱρέω ὁ ὁ Θεός Λόγος ; ἀλλά οἴομαι ὁ μεταξύ παντελῶς οὐδείς . ἢ τοίνυν συναναιρέω ἐκεῖνος καί οὗτος διά ὁ ἄτοπος , ἤγουν ἐφίημι κατόπιν ὁ θεῖος βουλή ἔρχομαι ὁ ἀνθρώπινος . χρή δέ οἴομαι καί τίς ὁ εὐαγγελικός παρατίθημι γράμμα . συνανακλίνω τελώνης καί ἁμαρτωλός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ἀλλά ἐπαιτιάομαι πάλιν ὁ φιλεγκλήμων Φαρισαῖος , καί ὁ ἅγιος πρόσειμι μαθητής ἀναφανδά , λέγω διατί μετά ἄνθρωπος ἦμαρ - “ τωλός ὁ διδάσκαλος σύ καί πίνω ; τίς ἐν πρός οὗτος ὁ χριστός ; οὖον χρεία , φημί , ἔχω ὁ " ἰσχύω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω . ” ὅτι μέν οὖν καί μολύνω καί ἐκνίζω οὔπω ὁ ἁμαρτία ἐκ ἀμετρητος φιλανθρωπία προσίημι θεός , ἐνδοιάζω τις ἄν οὐδαμῶς . χρή δέ δεῖ μάλιστα ὁ κατά ὁ μακάριος Ὠσηέ γίγνομαι ἱστορία μή καθορίζω ὁ ἀκαλλής γράφω ἐγώ ἐπί ἑαυτοῦ πάγκαλος , ὅτι βδελυρός καί ἀκάθαρτος εἰμί ἔτι , ὁ παρά ἑαυτοῦ πνευματικός κοινωνία ὁ θεῖος ἐγώ χαρίζομαι Λόγος .