cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.4.70
Ράβδον μὲν ὀνομάζει καλὴν , τὴν διὰ τῆς εὐαγγελικῆς μυσταγωγίας παίδευσιν , τὴν ἐξαίρετον ἐν ὡραισμῷ , δῆλον δὲ ὅτι τῷ νοητῷ . τὸ δὲ δὴ καὶ ἀποῤῥίψαι καὶ διασκεδάσαι λέγειν λέγειν ὑπεμφήνειεν ἂν , κατά γε τὸ εἰκὸς , οὐχ ὅτι καὶ ἀποπέμψεται καὶ σκορπιεῖ , παραλύων αὐτὴν , ἤγουν ὡς ἂχρηστον ἀφανίζων · πολλοῦ γε καὶ δεῖ · φαίην δ’ ἂν μᾶλλον ἐκεῖνο χρῆναι νοεῖν ἡμᾶς . οἱ γάρτοι ποιμνίων ἐπιστατεῖν εἰωθότες , εἰ δήπου θεάσαιντο τῶν προβάτων τινὰ τῆς ἀγέλης ἀποσκιρτή - σαντα , γεγονότα τε τῶν ἄλλων ὡς ἀπωτάτω , τότε δὴ πάντως ἐπ’ αὐτὰ τὴν ῥάβδον ἱέντες , μετασοβοῦσιν εὐθέως εἴς γε τὸ ἑλέσθαι δεῖν συναγελάζεσθαι τοῖς ἄλλοις . τετήρηκε τοίνυν τῆς προφητείας ὁ λόγος τῇ τῶν ποιμένων ἐπιστήμῃ τὸ εἰωθός . ἀποῤῥιφήσεσθαι γάρ φησιν τὴν ῤάβδον τὴν τουτέστι καὶ τοῖς ἀπωτάτω πεμφθήσεσθαι , δῆλον δὲ ὅτι τοῖς ἔθνεσιν , αὐτοὶ γὰρ ἦσαν οἱ μακρὰν , πλὴν γεγόνασιν ἐγγὺς διὰ τῆς πίστεως . ἀποῤῥιφήσεσθαι ’δε φησιν οὕτω τὴν ῥάβδον , ὡς ἀνὰ πᾶσαν αὐτὴν σκεδασθῆναι τὴν γῆν , ἤγουν διανεμηθῆναι , καὶ οἷον ἐσκορπίσθαι δοκεῖν πανταχῆ τὸν περὶ Χριστοῦ λόγον , ἤτοι τὸ κήρυγμα τὸ εὐαγγελικόν . σκεδασθήσεται γάρ φησιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείῃ , τουτέστι κατ’ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ἂν πατήσας τοῦ θανάτου τὸ κράτος ἀναβιῴη Χριστὸς , εἴπῃ τε τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις “ Πορευ - “ θέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς “ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἀγίου “ Πνεύματος . ” τότε γὰρ ἅπασαν τὴν ὑπ’ οὐρανὸν ὁ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν περιπεφοίτηκε λόγος · καὶ ἀτρεκὲς εἰπεῖν περὶ τῶν ἁγίων ἀποστόλων ὡς “ Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ “ φθόγγος αὐτῶν , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ “ ῥήματα αὐτῶν . ” ὅτι δὲ οὐκ ἀνόνητον τοῖς εθ̓́νεσι τὸ ἀποῤῥιφῆναί τε καὶ κατασκεδασθῆναι τὴν γῆν , ἤγουν δια - νεμηθῆναι καὶ ἐν ταῖς ἑαυτῶν χώραις τὴν ῥάβδον τὴν καλὴν , ἤτοι τὴν διαθήκην ἣν οὐκέτι πρὸς μόνον τὸν Ἰσραὴλ , διέθετο δὲ μᾶλλον πρὸς πάντα τὰ ἔθνη , καταθρήσαιμεν ἂν , καὶ λίαν ἀμογητὶ , τὸν τῆς προφητείας συνιέντες λόγον · γνώσονται γάρ φησιν οἱ Χαναναῖοι τοὶ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα , διότι λόγος κυροῦ ἐστί . Χαναναίους μὲν γὰρ τὰ ἔθνη φησί . νοηθεῖεν δ’ ἃν οὗτοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα . τετήρηνται γὰρ τῷ Χριστῷ , καὶ γάρ ἐστιν Αὐτὸς ἡ τῶν ἐθνῶν προσδοκία . ἐπειδὴ δὲ κατεσκεδάσθη καὶ ἐν ταῖς ἑαυτῶν χώραις ἡ πρὸς πάντας διαθήκη , πεπιστεύκασιν ὅτι Λόγος Κυρίου ἐστί . διαιτεόμεθα γὰρ οἱ ἐξ ἐθνῶν κεκλημένοι διὰ τῆς πίστεως , ὅτι Θεὸς ὣν καὶ ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν γεγεννημένος τε καὶ ὑπάρχων ὁ Μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , αὐτὸς ἡμῖν δι’ ἑαυτοῦ τοὺς θείους τε καὶ εὐαγγελικοὺς προσπεφώνηκε νόμους . ταύτῃτοι προσκεκυνήκαμεν αὐτῷ , καὶ αὐτῷ λατρεύομεν , τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην καὶ ἀκλεᾶ μεταθέντες ἀπάτην , καὶ ἐκ πολυθέου δόξης μετενηνεγμένοι . καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Δαυεὶδ Ps . πρὸς αὐτὸν ὑμνούμενον “ Πάντα τὰ ἔθνη ὅσα ἐποίησας “ ἥξουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου κύριε . “ Ἐν “ γὰρ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψει ἕπου · “ ρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα “ ἐξομολογήσεται ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν “ Θεοῦ Πατρός . ”
Lemmas: ῥάβδος μέν ὀνομάζω καλός , ὁ διά ὁ εὐαγγελικός μυσταγωγία παίδευσις , ὁ ἐξαίρω ἐν ὡραϊσμός , δῆλος δέ ὅτι ὁ νοητός . ὁ δέ δή καί ἀπορρίπτω καί διασκεδάννυμι λέγω λέγω ὑπεμφαίνω εἄν , κατά γε ὁ εἰκός , οὐ ὅτι καί ἀποπέμπω καί σκορπίζω , παραλύω αὐτός , ἤγουν ὡς ἄχρηστος ἀφανίζω · πολύς γε καί δεῖ · φημί δέ εἄν μᾶλλον ἐκεῖνος χρή νοέω ἐγώ . ὁ γάρ ποίμνιον ἐπιστατέω εἴωθα , εἰμί δήπου θεάομαι ὁ πρόβατον τις ὁ ἀγέλη αποσκιρτεω - ὁδόω , γίγνομαι τε ὁ ἄλλος ὡς ἀπωτάτω , τότε δή πάντως ἐπί αὐτός ὁ ῥάβδος ἵημι , μετασοβέω εὐθύς εἰς γε ὁ αἱρέω δήω συναγελάζομαι ὁ ἄλλος . τηρέω τοίνυν ὁ προφητεία ὁ λόγος ὁ ὁ ποιμήν ἐπιστήμη ὁ εἴωθα . ἀπολαμβάνω γάρ φημί ὁ ῥάβδος ὁ τουτέστι καί ὁ ἀπωτάτω πέμπω , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἔθνος , αὐτός γάρ εἰμί ὁ μακράν , πλήν γίγνομαι ἐγγύς διά ὁ πίστις . ἀπολαμβάνω ἐσθίω φημί οὗτος ὁ ῥάβδος , ὡς ἀνά πᾶς αὐτός σκεδάννυμι ὁ γῆ , ἤγουν διανέμω , καί οἷος σκορπίζω δοκέω πανταχῇ ὁ περί Χριστός λόγος , ἤτοι ὁ κήρυγμα ὁ εὐαγγελικός . σκεδάννυμι γάρ φημί ἐν ὁ ἡμέρα καίω , τουτέστι κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , κατά ὅς εἄν πατέω ὁ θάνατος ὁ κράτος ἀναβιάω Χριστός , εἶπον τε ὁ ἅγιος ἀπόστολος “ Πορεύς - “ θέω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός “ εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ Ἀγίας “ πνεῦμα . ” τότε γάρ ἅπας ὁ ὑπό οὐρανός ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ περιφοιτάω λόγος · καί ἀτρεκής εἶπον περί ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὡς “ εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ “ φθόγγος αὐτός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ “ ῥῆμα αὐτός . ” ὅτι δέ οὐ ἀνόνητος ὁ ἔθνος ὁ ἀπολαμβάνω τε καί κατασκεδάννυμι ὁ γῆ , ἤγουν διά - νέμω καί ἐν ὁ ἑαυτοῦ χώρα ὁ ῥάβδος ὁ καλός , ἤτοι ὁ διαθήκη ὅς οὐκέτι πρός μόνος ὁ Ἰσραήλ , διατίθημι δέ μᾶλλον πρός πᾶς ὁ ἔθνος , καταθρέω εἄν , καί λίαν ἀμογητί , ὁ ὁ προφητεία συνίημι λόγος · γιγνώσκω γάρ φημί ὁ Χαναναῖος σύ πρόβατον ὁ φυλάσσω , διότι λόγος κυρόω εἰμί . Χαναναῖος μέν γάρ ὁ ἔθνος φημί . νοέω δέ ἄν οὗτος ὁ πρόβατον ὁ φυλάσσω . τηρέω γάρ ὁ Χριστός , καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ ὁ ἔθνος προσδοκία . ἐπεί δέ κατασκεδάννυμι καί ἐν ὁ ἑαυτοῦ χώρα ὁ πρός πᾶς διαθήκη , πιστεύω ὅτι Λόγος κύριος εἰμί . διαιτάω γάρ ὁ ἐκ ἔθνος καλέω διά ὁ πίστις , ὅτι θεός ἐάν καί ἐκ Θεός κατά φύσις γεννάω τε καί ὑπάρχω ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , αὐτός ἐγώ διά ἑαυτοῦ ὁ θεῖος τε καί εὐαγγελικός προσφωνέω νόμος . ταύτῃτοι προσκυνέω αὐτός , καί αὐτός λατρεύω , ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος καί ἀκλεής μετατίθημι ἀπάτη , καί ἐκ πολύθεος δόξα μεταφέρω . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ διά φωνή ὁ Δαυίδ Ps . πρός αὐτός ὑμνέω “ Πάν ὁ ἔθνος ὅσος ποιέω “ ἥκω καί προσκυνέω ἐνώπιον σύ κύριος . “ ἐν “ γάρ ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός πᾶς γόνυ κάμπτω ἕπω · “ ῥανίον καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα “ ἐξομολογέω ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα “ Θεός πατήρ . ”