cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.2.5
Ἰστέον δὲ , ὅτι καὶ ἐν τῆ κατασκευῇ τῆς ἁγίας σκηνῆς , ἔκειτο μὲν εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ἑπτὰ λύχνους ἔχουσα λυχνία χρυσῆ . προσέταττε δὲ Θεὸς τῷ Ἀαρὼν , λέγων , ὅτι “ κατὰ πρόσωπον τῆς λυχνίας ἐκ του ἕνος μέρους φανοῦσιν “ οἱ ἑπτὰ λύχνοι . ” οὐ γὰρ τοῖς κατόπιν αὐτῆς ὁ διὰ τῶν λύχνων δέδοται φωτισμὸς , ἀλλὰ τοῖς ὡς ἐν προσώπῳ Χριστοῦ διὰ τῆς πίστεως ἐνηνεγμένοις . καὶ γοῦν Ἰουδαῖοι κατόπιν ὥσπερ αὐτοῦ καὶ εἰς νῶτα κείμενοι , κατεσκοτισμένον ἔχουσι τὸν νοῦν · οἱ δὲ ἐξ ἐθνῶν πιστεύσαντες , εἰς πρόσωπον ἔχουσι τοὺς λύχνους , ἐλεύθερος γὰρ αὐτοῖς τῆς παντελῶς ὁ διὰ τῶν ἁγίων ἐγγέγονε φωτισμός . ἐκαίετο δὲ καὶ λύχνος εἷς ἐν τῇ πρώτη σκηνῇ · τῆς εὐαγγελικῆς παιδεύσεως κατόπιν ἰοῦσαν τὴν νομικὴν τοῦ πράγματος ἡμῖν , κατασημαίνοντος . θέα γὰρ ὅπως τοῖς μὲν ἐν τῇ πρώτη σκηνῇ μόνος εἷς ἐκαίετο λύχνος , τοῖς γεμὴν εἰσπεφθακόσιν εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ἑπτὰ λύχνοι καὶ τὸ λαμπάδιον ἀμφιλαφεστάτην ὥσπερ ἐνίεσαν τὴν αὐγήν . καὶ ἐπηρώτησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ λέγων Τί ἐστι ταῦτα , Κύριε ; καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶ d ἐν ἐμοὶ καἰ εἶπε πρὸς μὲ λέγων Οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα ; καὶ εἶπα Οὐχὶ κύριε . κὼ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγλος καὶ εἶπε πρὸς μὲ λέγων Οὗτος ὁ λόγος Κυρίου πρὸς Ζοροβάβελ λέγω Οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ , ἀλλ’ ἢ ἐν Πνεύματί μου λέγει Κύριος παντοκράτωρ . Ὅτι καὶ ἀμείνων καὶ ἱερώτερος τῆς ἐν ἡμῖν διανοίας τῶν νοητῶν δυνάμεων νοῦς , καὶ ἀσυγκρίτοις ὑπεροχαῖς τὰ Supra e καθ’ ἡμᾶς ὑπερκείμενος , καὶ ἐντεῦθεν ἂν μάθοις . “ ἐπέστρεφε “ μὲν γὰρ ὁ ἄγγελος , ὡς ὁ Προφήτης φησὶ , καὶ ἐξήγειρεν “ αὐτὸν , ὃν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐκ τοῦ ὕπνου “ αὐτοῦ.’’ εἰ γὰρ δὴ συγκρίνειν ἕλοιτό τις , ὡς πρός γε τὸν ταῖς ἄνω δυνάμεσιν ἐνόντα νοῦν , τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας τὸ μέτρον , μειονεκτούμενον εὑρήσει τοσοῦτον , ὅσον ἃν νοοῖτο κατόπιν ἐλθεῖν καὶ τῆς τῶν νηφόντων διανοίας τὰ ἐν ὕπνοις Α . a ἡμῶν ἀδρανῆ φαντάσματα . ἐγήγερται δὴ οὖν ὁ Προφήτης εἰς νῆψιν , ἀλλὰ καὶ οὕτως ἔχων καὶ ἠκονημένος ἄγαν , οὐδὲν ἧττόν ἐστι βραδὺς πρός γε τὸ δύνασθαι , φημὶ , συνιέναι τὰ δεικνύμενα . ταύτῃτοι , καὶ μάλα εἰκότως , ἀναπυνθάνεταί τε καὶ ἀξιοῖ μανθάνειν παρὰ τοῦ σοφοῦντος ἀγγέλου . ὁ δὲ ὅτι οὐ συνῆκε μονονουχὶ κατατεθηπὼς , εἰ μὴ ἀληθῶς εἰδείη διερωτᾷ · τοῦ δὲ διαρρήδην ὡμολογηκότος τὴν ἄγνοιαν , καὶ τὸ δυσμαθὲς οὐκ αἰσχυνομένου , καταλευκαίνει λοιπὸν τὸ ἐκ τῆς ὁράσεως αἴνιγμα , καὶ οἷον ὡς ἐξ εἰκόνος ἐμφανοῦς τε καὶ ὁρωμένης τὸν ἐν αὐτῇ λεληθότως ἐγκείμενον ἑρμηνεύει σκοπόν . οὗτος γάρ φησιν ὁ λόγος κυροῦ πρὸς Ζοροβάβελ λέγων Οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλη οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ ἀλλ᾿ ἐν Πνεύματί μου , λέγει Κύριος παντοχράτωρ . ὅμοιον ὡς εἰ λέγοι τυχὸν ὁ τῆς ὁράσεως νοῦς καὶ ὁ τῶν παραδειχθέντων σκοπὸς Μονονουχὶ διακέκραγε τὰ παρὰ Θεοῦ πρὸς Ζοροβάβελ καὶ ἱέντα φησὶν , ὅτι ταῦτα πάντα τὰ ὁρώμενα πρὸς πέρας ἥξει κατὰ καιροὺς , οὐκ ἀνθρωπείᾳ δυνάμει κατορθούμενα , οὔτε μὴν ἐν ἰσχύϊ σαρκικῇ , ἁλλ’ ὡς ἐν δυνάμει Πνεύματος Ἁγίου , καὶ ὡς ἐκ θείων διανευμάτων . γέγονε μὲν γὰρ ἄνθρωπος καθ᾿ ἡμᾶς ὁ Μονογενής · πλὴν οὐ πεπολέμηκε σαρκικῶς , ἵνα καθάπερ τινὰ λυχνίαν ἀναστήσῃ τῷ κόσμῳ τὴν Ἐκκλησίαν · οὐχ ὅπλα κινήσας αἰσθητὰ καὶ μαχίμων φάλαγγας , παρέστησεν ἑαυτῷ τοὺς δύο λαοὺς , ἢ τοὺς λύχνους τοὺς νοητοὺς ἐπέθηκε τῇ λυχνίᾳ , ἀλλ’ ἐν ἰσχύι Πνεύματος τοῦ ἰδίου κεχειροτόνηκεν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις “ πρῶτον Ἀποστόλους , δεύτερον “ προφήτας καὶ εὐαγγελιστὰς , ” καὶ τὴν ἄλλην ἅπασαν τῶν ἁγίων ὁμήγυριν , θείοις αὐτοὺς χαρίσμασιν ἀναπιμπλὰς , καὶ τῆ τοῦ νεύματος χύσει καταπιαίνων πλουσίως . οὐκοῦν οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλη , οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ τῇ σαρκικῇ τὰ παρὰ Χριστοῦ , ἀλλ’ ὡς ἐν δυνάμει Πνεύματος ἐσκυλεύετο μὲν ὁ σατανᾶς , ἔπιπτον δὲ σὺν αὐτῶ καὶ τὰ τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων στίφη , ἐκαλοῦντο πρὸς θεογνωσίαν διὰ τῆς πί - στεως , οἵ τε ἐξ Ἰσραὴλ καὶ οἱ πάλαι τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίστην λελατρευκότες .
Lemmas: ἰστέον δέ , ὅτι καί ἐν τῆ κατασκευή ὁ ἅγιος σκηνή , κεῖμαι μέν εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ἑπτά λύχνος ἔχω λυχνία χρύσεος . προστάσσω δέ θεός ὁ Ἀαρών , λέγω , ὅτι “ κατά πρόσωπον ὁ λυχνίας ἐκ ὁ ἕνος μέρος φαίνω “ ὁ ἑπτά λύχνος . ” οὖον γάρ ὁ κατόπιν αὐτός ὁ διά ὁ λύχνος δίδωμι φωτισμός , ἀλλά ὁ ὡς ἐν πρόσωπον Χριστός διά ὁ πίστις φέρω . καί γοῦν Ἰουδαῖος κατόπιν ὥσπερ αὐτός καί εἰς νῶτον κεῖμαι , κατασκοτίζω ἔχω ὁ νόος · ὁ δέ ἐκ ἔθνος πιστεύω , εἰς πρόσωπον ἔχω ὁ λύχνος , ἐλεύθερος γάρ αὐτός ὁ παντελῶς ὁ διά ὁ ἅγιος ἐγγίγνομαι φωτισμός . καίω δέ καί λύχνος εἷς ἐν ὁ πρῶτος σκηνή · ὁ εὐαγγελικός παίδευσις κατόπιν εἶμι ὁ νομικός ὁ πρᾶγμα ἐγώ , κατασημαίνω . θέα γάρ ὅπως ὁ μέν ἐν ὁ πρῶτος σκηνή μόνος εἷς καίω λύχνος , ὁ γεμὴν εἰσπεφθακόσιν εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ἑπτά λύχνος καί ὁ λαμπάδιος ἀμφιλαφής ὥσπερ ἐνίημι ὁ αὐγή . καί ἐπερωτάω καί εἶπον πρός ὁ ἄγγελος ὁ λαλέω ἐν ἐγώ λέγω τις εἰμί οὗτος , κύριος ; καί ἀποκρίνω ὁ ἄγγελος ὁ λαλέω d ἐν ἐγώ καίω εἶπον πρός ἐγώ λέγω οὖον γιγνώσκω τίς εἰμί οὗτος ; καί εἶπον οὐ κύριος . Κῶς ἀποκρίνω ὁ Άγγλος καί εἶπον πρός ἐγώ λέγω οὗτος ὁ λόγος κύριος πρός Ζοροβάβελ λέγω οὐ ἐν δύναμις μέγας οὐδέ ἐν ἰσχύς , ἀλλά ἢ ἐν πνεῦμα ἐγώ λέγω Κύριος παντοκράτωρ . ὅτι2 καί ἀγαθός καί ἱερός ὁ ἐν ἐγώ διάνοια ὁ νοητός δύναμις νόος , καί ἀσύγκριτος ὑπεροχή ὁ Supra e κατά ἐγώ ὑπέρκειμαι , καί ἐντεῦθεν εἄν μανθάνω . “ ἐπιστρέφω “ μέν γάρ ὁ ἄγγελος , ὡς ὁ Προφήτης φημί , καί ἐξεγείρω “ αὐτός , ὅς τρόπος ὅταν ἐξεγείρω ἄνθρωπος ἐκ ὁ ὕπνος “ αὐτός εἰμί γάρ δή συγκρίνω αἱρέω τις , ὡς πρός γε ὁ ὁ ἄνω δύναμις ἔνειμι νόος , ὁ ἀνθρώπινος διάνοια ὁ μέτρον , μειονεκτέω εὑρίσκω τοσοῦτος , ὅσος ἄν νοέω κατόπιν ἔρχομαι καί ὁ ὁ νήφω διάνοια ὁ ἐν ὕπνος Α . a ἐγώ ἀδρανής φάντασμα . ἐγείρω δή οὖν ὁ Προφήτης εἰς νῆψις , ἀλλά καί οὕτως ἔχω καί ἀκονάω ἄγαν , οὐδείς ἥσσων εἰμί βραδύς πρός γε ὁ δύναμαι , φημί , συνίημι ὁ δείκνυμι . ταύτῃτοι , καί μάλα εἰκότως , ἀναπυνθάνομαι τε καί ἀξιόω μανθάνω παρά ὁ σοφόω ἄγγελος . ὁ δέ ὅτι οὖον συνίημι μονονού κατατίθημι , εἰμί μή ἀληθής οἶδα διερωτάω · ὁ δέ διαρρήδην ὁμολογέω ὁ ἄγνοια , καί ὁ δυσμαθής οὐ αἰσχύνω , καταλεύκαινω λοιπός ὁ ἐκ ὁ ὅρασις αἴνιγμα , καί οἷος ὡς ἐκ εἰκών ἐμφανής τε καί ὁράω ὁ ἐν αὐτός λεληθότως ἔγκειμαι ἑρμηνεύω σκοπός . οὗτος γάρ φημί ὁ λόγος κυρόω πρός Ζοροβάβελ λέγω οὐ ἐν δύναμις μέγας οὐδέ ἐν ἰσχύς ἀλλά ἐν πνεῦμα ἐγώ , λέγω Κύριος παντοχράτωρ . ὅμοιος ὡς εἰμί λέγω τυγχάνω ὁ ὁ ὅρασις νόος καί ὁ ὁ παραδείκνυμι σκοπός μονονού διακράζω ὁ παρά Θεός πρός Ζοροβάβελ καί ἵημι φημί , ὅτι οὗτος πᾶς ὁ ὁράω πρός πέρας ἥκω κατά καιρός , οὐ ἀνθρώπειος δύναμις κατορθόω , οὔτε μήv ἐν ἰσχύς σαρκικός , ἀλλά ὡς ἐν δύναμις πνεῦμα ἅγιος , καί ὡς ἐκ θεῖον νεύμα . γίγνομαι μέν γάρ ἄνθρωπος κατά ἐγώ ὁ Μονογενής · πλήν οὖον πολεμέω σαρκικός , ἵνα καθάπερ τις λυχνία ἀνίστημι ὁ κόσμος ὁ ἐκκλησία · οὐ ὅπλον κινέω αἰσθητός καί μάχιμος φάλαγξ , παρίστημι ἑαυτοῦ ὁ δύο λαός , ἢ ὁ λύχνος ὁ νοητός ἐπιτίθημι ὁ λυχνία , ἀλλά ἐν ἰσχύς πνεῦμα ὁ ἴδιος χειροτονέω ἐν ὁ ἐκκλησία “ πρῶτος ἀπόστολος , δύο “ προφήτης καί εὐαγγελιστής , ” καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ἅγιος ὁμήγυρις , θεῖον αὐτός χάρισμα ἀναπίμπλημι , καί τῆ ὁ νεῦμα χύσις καταπιαίνω πλούσιος . οὐκοῦν οὐ ἐν δύναμις μέγας , οὐδέ ἐν ἰσχύς ὁ σαρκικός ὁ παρά Χριστός , ἀλλά ὡς ἐν δύναμις πνεῦμα σκυλεύω μέν ὁ Σατανᾶς , πίπτω δέ σύν αὐτός καί ὁ ὁ ἀντίκειμαι δύναμις στῖφος , καλέω πρός θεογνωσία διά ὁ πεῖ - στεως , ὁ τε ἐκ Ἰσραήλ καί ὁ πάλαι ὁ κτίζω παρά ὁ κτίστης λατρεύω .