cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.1.22
Τῶν ἀπεσταλμένων ἵππων , ἤγουν ἐθνῶν τε καὶ βασιλέων περιοδευσάντων τὴν σύμπασαν γῆν , εἶτα σαφῶς εἰρηκότων , ὡς κατοικεῖται καὶ ἡσυχάζει καὶ τὸν ἐξ ἀνάγκης ἐπεῤῥιμμένον ὑπομένει ζυγὸν , τρέπεται παραχρῆμα πρὸς λιτὰς τὰς ὑπέρ γε τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς Ἰουδαίας ὁ μακάριος ἄγγελος , ὃς τάχα που τέτακτο παρὰ Θεοῦ τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος παιδαγωγεῖν . εὑρήσομεν δὲ ὅτι καὶ ὅτε τῆς τῶν Αἰγυπτίων ἐκδεδραμήκασι γῆς , δεινοῖς μὲν αὐτοὺς κατεπτόει δείμασιν ὁ ἀπόπληκτος Φαραὼ , τὸν πολέμου νόμον ἐξωπλισμένος , εἶτα διώκειν ἐπιχειρῶν , ἔστη , φησὶν , ὁ ἄγγελος Κυρίου ἀνὰ μέσον αὐτῶν , ‘‘καὶ οὐ συνέμιξαν ἀλλήλοις ὅλην τὴν νύκτα.’’ ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν νόμον δι’ ἀγγέλων λελαλῆσθαι ὁ νομομαθὴς ἔφη Παῦλος . ὑπεμφαίνει ’δε τι τοιοῦτον καὶ τῆς εὐαγγελικῆς παραβολῆς ἡ δύναμις . ἔφη γάρ που Χριστὸς περὶ τῆς τῶν Ἰουδαίων Συναγωγῆς , τὸ μέλλον αὐτῇ συμβήσεσθαι προαναδεικνὺς αἰνιγματωδῶς “ Συκῆν εἶχε τις πεφυτευμένην “ ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ.’’ ἐπειδὴ δὲ ἄκαρπος ἢν , ἐκκόπτειν αὐτὴν ἤθελε , καὶ δὴ τοῦτο δρᾶν ἐκέλευε λέγων τῷ γηπόνῳ “ Ἔκκοψον αὐτὴν , ἱνατί καὶ τὴν γῆν καταργεῖ ; ” ὁ δὲ πρὸς τοῦτό φησι ‘‘Κύριε , ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος , ἕως “ ἂν σκάψω περὶ αὐτὴν , καὶ βάλω κόπρια · κἂν μὲν ποιήση “ καρπὸν “ καρπὸν εἰς τὸ μέλλον · εἰ δὲ μή γε , ἐκκόψεις γὰρ ἕτερον ἡμῖν ἐν τούτοις τὸ τοῦ γηπόνου πρόσωπον ὑπαι - νίττεται , πλὴν ὅτι τὸ τοῦ προεστηκότος ἀγγέλου , καὶ παιδαγωγεῖν αὐτὴν , ὡς ἔφην , προστεταγμένου ; ὁρίσαντος οὖν τοῦ Θεοῦ τῆς αἰχμαλωσίας τὸν χρόνον εἰς ἔτος τὸ ἑβδομηκοστὸν , οὔπω μὲν εἰς πέρας ἥκοντος τοῦ καιροῦ , σιωπᾶν ἦν ἀναγκαῖον , ὡς ἃν μὴ δοκοίη Δεσποτικοῖς ἀντεξάγειν νεύμασι . πεπερασμένου δὲ ἤδη τοῦ καιροῦ , ποιεῖται τὰς λιτὰς , καὶ τῆς τοῦ προσκρούειν ὑποψίας οἷον ἐκ μέσου γεγενημένης , ἀψευδῆ δὲ ὄντα τὸν Δεσπότην εἰδὼς , ἀναμαθεῖν ἀξιοῖ , πότερόν ποτε συμπεπέρανται τοῖς ἡμαρτηκόσι τὰ ἐξ ὀργῆς κατὰ τὸ πάλαι δόξαν εἰς ἔτος τὸ ἑβδομηκοστόν · ἤγουν ἔσται τις έτέρα πάλιν ἀνάβλησις προστεθειμένων ἁμαρτιῶν , καὶ εἰς μῆκος ἔτι τὰ τῆς ταλαιπωρίας αὐτοῖς ἐκτείνεται . ταύτῃσί φησιν Ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσῃς τὴν Ιερουσαλημ καὶ τας τῆς πόλεις ὑπερεωραμένας ἤδη τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος ;
Lemmas: ὁ ἀποστέλλω ἵππος , ἤγουν ἔθνος τε καί βασιλεύς περιοδεύω ὁ σύμπας γῆ , εἶτα σαφῶς λέγω , ὡς κατοικέω καί ἡσυχάζω καί ὁ ἐκ ἀνάγκη ἐπιλέγω ὑπομένω ζυγόν , τρέπω παραχρῆμα πρός λιτή ὁ ὑπέρ γε ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ Ἰουδαῖος ὁ μακάριος ἄγγελος , ὅς τάχα ποῦ τάσσω παρά Θεός ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος παιδαγωγέω . εὑρίσκω δέ ὅτι καί ὅτε ὁ ὁ Αἰγύπτιος ἐκτρέχω γῆ , δεινός μέν αὐτός καταπτοέω δεῖμα ὁ ἀπόπληκτος Φαραώ , ὁ πόλεμος νόμος ἐξοπλίζω , εἶτα διώκω ἐπιχειρέω , ἵστημι , φημί , ὁ ἄγγελος κύριος ἀνά μέσος αὐτός , ίκκα οὖον συμμίγνυμι ἀλλήλων ὅλος ὁ νύκτα.’’ ἀλλά καί αὐτός ὁ νόμος διά ἄγγελος λαλέω ὁ νομομαθής φημί Παῦλος . ὑπεμφαίνω ἐσθίω τίς τοιοῦτος καί ὁ εὐαγγελικός παραβολή ὁ δύναμις . φημί γάρ ποῦ Χριστός περί ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , ὁ μέλλω αὐτός συμβαίνω προαναδείκνυμι αἰνιγματωδῶς “ Σύκη ἔχω τις φυτεύω “ ἐν ὁ ἀγρός αὐτός ἐπεί δέ ἄκαρπος εἄν , ἐκκόπτω αὐτός ἐθέλω , καί δή οὗτος δράω κελεύω λέγω ὁ γήφονος “ ἐκκόπτω αὐτός , ἱνατί καί ὁ γῆ καταργέω ; ” ὁ δέ πρός οὗτος φημί Κύριος , ἀφίημι αὐτός καί οὗτος ὁ ἔτος , ἠώς “ εἄν σκάπτω περί αὐτός , καί βάλλω κόπριον · κἀν μέν ποιέω “ καρπός “ καρπός εἰς ὁ μέλλω · εἰμί δέ μή γε , ἐκκόπτω γάρ ἕτερος ἐγώ ἐν οὗτος ὁ ὁ γηπονέω πρόσωπον ὑπό - νίσσομαι , πλήν ὅτι ὁ ὁ προίστημι ἄγγελος , καί παιδαγωγέω αὐτός , ὡς φημί , προστάσσω ; ὁρίζω οὖν ὁ Θεός ὁ αἰχμαλωσία ὁ χρόνος εἰς ἔτος ὁ ἑβδομηκοστός , οὔπω μέν εἰς πέρας ἥκω ὁ καιρός , σιωπάω εἰμί ἀναγκαῖος , ὡς ἄν μή δοκέω δεσποτικός ἀντεξάγω νεῦμα . περαίνω δέ ἤδη ὁ καιρός , ποιέω ὁ λιτή , καί ὁ ὁ προσκρούω ὑποψία οἷος ἐκ μέσος γίγνομαι , ἀψευδής δέ εἰμί ὁ δεσπότης εἰδοί , ἀναμανθάνω ἀξιόω , πότερον ποτός συμπεραίνω ὁ ἁμαρτάνω ὁ ἐκ ὀργή κατά ὁ πάλαι δόξα εἰς ἔτος ὁ ἑβδομηκοστός · ἤγουν εἰμί τις ἕτερος πάλιν ἀνάβλησις προστίθημι ἁμαρτία , καί εἰς μῆκος ἔτι ὁ ὁ ταλαιπωρία αὐτός ἐκτείνω . οὗτος φημί Ἕως τίς οὖον μή ἐλεέω ὁ Ιερουσαλημ καί ὅς ὁ πόλις ὑπεροράω ἤδη οὗτος ἑβδομηκοστός ἔτος ;