cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores habakkuk.2.11
Διττὴν ἔχει θεωρίαν τῶν προκειμένων ὁ νοῦς , καὶ δὴ ἐροῦμεν τὰ ἐπ’ αὐτοῖς ὡς ἔνι · ἑρμηνεύεται γὰρ Θαιμαν ὁ νότος · ἔστι δὲ νοτιωτάτη λίαν ἡ ἔρημος Φαρὰν , οὗ καὶ ὁ χωρὴβ ὄρος εἶναι λέγεται , ἔνθα παρέστησεν ὁ Μωυσῆς τῷ Θεῷ τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ τῶν πρακτέων τοὺς ὁριστὰς ὁρίζοντι νόμους . οὐκοῦν μίαν μὲν τοῖς προκειμένοις ἐφαρμόζοντες ἔννοιαν , ἐκεῖνό φαμεν · ἥξει φησὶν ὁ Θεὸς ἐκ Θαιμὰν , ἐξ ὄρους θαρὰν Φαρὰν ἤτοι Χωρὴβ , τουτέστιν , ὁ πάλαι κατὰ ἔρημον ἐν τῷ ὄρει Χωρὴβ ὀφθεὶς τοῖς πατράσιν ἐν εἴδει πυρὸς , αὐτὸς ὁ πάλαι λαλήσας τὸν νόμον , ἥξει , καὶ μετὰ σαρκὸς ὀφθήσεται καθ’ ἡμᾶς , ἐν τάξει προφήτου καὶ μεσίαὐτῆς του · καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ θεσπέσιος Μωυσῆς , πρὸς ὂν εἴρηται παρὰ Θεοῦ “ Προφήτην αὐτοῖς ἀναστήσω ἐκ τῶν “ ἀδελφῶν αὐτῶν ὥσπερ σὲ , καὶ θήσω τοὺς λόγους μου εἰς “ τὸ στόμα αὐτοῦ , καὶ λαλήσει αὐτοῖς κατὰ πάντα ὅσα ἂν “ ἐντείλωμαι αὐτῷ.’’ εἰ δὲ δὴ βούλοιτό τις τοῖς γεγραμμένοις προσβαλεῖν καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον , ἐστι καὶ οὕτως . Θαιμὰν , ὡς ἔφην , τὴν νοτιωτάτην ἔρημον ἀπεκάλουν . φασὶ τοιγαροῦν ἐν τοῖς ὅτι μάλιστα νοτιωτάτοις τῆς Ἰουδαίας μέρεσι κεῖσθαι τὴν Βηθλεὲμ , ἐν ἧ ὁ χριστὸς γεγέννηται · εἴρηται γάρ που πρὸς αὐτὴν διὰ φωνῆς προφήτου “ Καὶ σὺ “ Βηθλεὲμ , οἶκος τοῦ Ἐφραθᾶ , ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν “ χιλιάσιν Ἰούδα , ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται ἡγούμενος , ὃς ποι - “ μανεῖ ’τον λαὸν μου ’τον Ἰσραὴλ . οὔκουν ὁ Θεὸς ἑκ Θαιμαν ἥζει , τουτέστιν , ἐκ Βηθλεὲμ τῆς πρὸς νότον . ὁ γὰρ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεὸς ὁ Μονογενὴς τοῦ Πατρὸς Λόγος καθ’ ἡμᾶς γεγονὼς , γεγέννηται διὰ γυναικὸς ἐν τῆ Βηθλεέμ . ἐπειδὴ δὲ ἔθος τῇ θείᾳ γραφῆ , τοῖς τῶν ὀρέων περιφανεστέροις ἔσθ ὅτε τὴν τῶν Ἰουδαίων παρεικάζειν Συναγωγὴν , διάτοι τὸ πλείστοις τε ὅσοις καὶ εὐκλεεστάτοις ἀνδράσιν ὁρᾶσθαι κατάκομον , ταύτῃτοι καὶ νῦν τῷ ὄρει φαρὰν ἐξομοιοῖ , λέγων , ὡς ἐξ ὄρους ἥξει κατασκίου δασέος · κατάσκιον δὲ καὶ δασὺ τὸ ὄρος φησὶ διὰ τοὺς πατέρας ἐξ ὧν γενεαλογεῖται χριστός . ἐστι γοῦν ἀκοῦσαι σαφῶς τοῦ μὲν μακαρίου Λουκᾶ τὸν τῆς γενεαλογίας ἐκλογισμὸν ἀναφέροντος ἐξ Ἰωσὴφ ἐπὶ τὸν Ἀδὰμ , Ματθαίου γεμὴν ἐκ Δαυείδ τε καὶ Ἀβραὰμ κατα - κομίζοντος πάλιν στοιχηδὸν , ὡς ἔφην , ἔπι ’τον Ἰωσὴφ . opos οὖν δασὺ καὶ κατάσκιον ἡ Συναγωγὴ , πολλοὺς ἐνεγκοῦσα κατὰ καιρὸν τοὺς ἐξ ὧν ἀνέφυ χριστός . ὅτι γάρ ἐστιν ἐξ Ἰουδαίων , πῶς ἔστιν ἀμφιβάλλειν ; γεγέννηται γὰρ ἐξ αἵματος Ἀβραὰμ καὶ Δαυεὶδ , κατά γε τὴν σάρκα φημὶ , καὶ αὐτὸς δέ που φησὶ περὶ ἑαυτοῦ “ Ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν “ Ἰουδαίων ἐστίν.’’
Lemmas: δισσός ἔχω θεωρία ὁ πρόκειμαι ὁ νόος , καί δή εἴρω ὁ ἐπί αὐτός ὡς ἐν · ἑρμηνεύω γάρ Θαιμαν ὁ νότος · εἰμί δέ νότιος λίαν ὁ ἐρῆμος Φαράν , ὅς καί ὁ χωρήβ ὄρος εἰμί λέγω , ἔνθα παρίστημι ὁ Μωυσῆς ὁ Θεός ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ πρακτέος ὁ ὁριστής ὁρίζων νόμος . οὐκοῦν εἷς μέν ὁ πρόκειμαι ἐφαρμόζω ἔννοια , ἐκεῖνος φημί · ἥκω φημί ὁ θεός ἐκ Θαιμάν , ἐκ ὄρος θαρσύς Φαράν ἤτοι Χωρήβ , τουτέστιν , ὁ πάλαι κατά ἐρῆμος ἐν ὁ ὄρος Χωρήβ ὁράω ὁ πατήρ ἐν εἶδος πυρός , αὐτός ὁ πάλαι λαλέω ὁ νόμος , ἥκω , καί μετά σάρξ ὁράω κατά ἐγώ , ἐν τάξις προφήτης καί μεσίας ὁ · καθάπερ ἀμελέω καί ὁ θεσπέσιος Μωυσῆς , πρός εἰμί εἴρω παρά Θεός “ προφάω αὐτός ἀνίστημι ἐκ ὁ “ ἀδελφός αὐτός ὥσπερ σύ , καί τίθημι ὁ λόγος ἐγώ εἰς “ ὁ στόμα αὐτός , καί λαλέω αὐτός κατά πᾶς ὅσος εἄν “ ἐντέλλω αὐτός εἰμί δέ δή βούλομαι τις ὁ γράφω προσβάλλω καί κατά ἕτερος τρόπος , εἰμί καί οὕτως . Θαιμάν , ὡς φημί , ὁ νότιος ἐρῆμος ἀποκαλέω . φημί τοιγάρ ἐν ὁ ὅτι μάλιστα νότιος ὁ Ἰουδαῖος μέρος κεῖμαι ὁ Βηθλεέμ , ἐν ἧ ὁ χριστός γεννάω · εἴρω γάρ ποῦ πρός αὐτός διά φωνή προφήτης “ καί σύ “ Βηθλεέμ , οἶκος ὁ Ἐφραθά , ὀλιγοστός εἰμί ὁ εἰμί ἐν “ χιλιάς Ἰούδας , ἐκ σύ ἐγώ ἐξέρχομαι ἡγέομαι , ὅς ποῖ - “ μαίνομαι ’τον λαός ἐγώ ’τον Ἰσραήλ . οὔκουν ὁ θεός ἐκ Θαιμαν ζέω , τουτέστιν , ἐκ Βηθλεέμ ὁ πρός νότος . ὁ γάρ φύσις τε καί ἀληθής θεός ὁ Μονογενής ὁ πατήρ Λόγος κατά ἐγώ γίγνομαι , γεννάω διά γυνή ἐν τῆ Βηθλεέμ . ἐπεί δέ ἔθος ὁ θεῖος γραφεύς , ὁ ὁ ὄρος περίφανος εἰμί ὅτε ὁ ὁ Ἰουδαῖος παρεικάζω συναγωγή , διαατος ὁ πλεῖστος τε ὅσος καί εὐκλεής ἀνήρ ὁράω κατάκομος , ταύτῃτοι καί νῦν ὁ ὄρος Φαράν ἐξομοιόω , λέγω , ὡς ἐκ ὄρος ἥκω κατάσκιος δασύς · κατάσκιος δέ καί δασύς ὁ ὄρος φημί διά ὁ πατήρ ἐκ ὅς γενεαλογέω χριστός . εἰμί γοῦν ἀκούω σαφῶς ὁ μέν μακάριος Λουκᾶς ὁ ὁ γενεαλογία ἐκλογισμός ἀναφέρω ἐκ Ἰωσήφ ἐπί ὁ Ἀδάμ , Ματθαῖος γεμὴν ἐκ Δαυείδ τε καί Ἀβραάμ κατά - κομίζω πάλιν στοιχηδόν , ὡς φημί , ἐπί ’τον Ἰωσήφ . opos οὖν δασύς καί κατάσκιος ὁ συναγωγή , πολύς φέρω κατά καιρός ὁ ἐκ ὅς ἀναφύω χριστός . ὅτι γάρ εἰμί ἐκ Ἰουδαῖος , πῶς εἰμί ἀμφιβάλλω ; γεννάω γάρ ἐκ αἷμα Ἀβραάμ καί Δαυίδ , κατά γε ὁ σάρξ φημί , καί αὐτός δέ ποῦ φημί περί ἑαυτοῦ “ ὅτι2 ὁ σωτηρία ἐκ ὁ “ Ἰουδαῖος ἐστίν.’’