cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores joel.2.45
Αναδεδειγμένης ἁγίας τῆς Ἱερουσαλὴμ , καὶ οὐκ οὔσης ἔτι βατῆς τοῖς ἀλλογενέσι , διά τοι τὸ κατασκηνῶσαι ἐν αὐτῇ τὸν τῶν ὅλων κύριον , φείσασθαί τε τοῦ ἰδίου λαοῦ , καὶ κατισχύσαι μὲν αὐτὸν , ἀποφῆναι δὲ καὶ τῶν ἀνθεστηκότων ἀμείνω , τότε δὴ τότε τὰ μὲν ὄρη γλυκασμον ἀποστα - λάξει φησὶν , ῥυήσονται δὲ καὶ οἱ βουνοὶ τὸ γάλα , καὶ αἱ τοῦ Ἰούδαι ἀφέσεις τὸ οἰκεῖον ἐκδώσουσι νᾶμα . ἀφέσεις δὲ οἶμαι λέγεσθαι τὰς τῶν πηγῶν ἐκδρομὰς , ἢ καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον οἵπερ ἃν εἶναι λέγοιντο τῶν ὑδάτων ὀχετοί . καὶ ὄρη μὲν νοηθεῖεν ἂν οἱ πρὸς ὕψος ἀρετῆς ἠρμένοι , καὶ τοῖς αὐχήμασι τῆς ἐναρέτου ζωῆς τὸ τῶν ἄλλων ὑπερφέροντες μέτρον , οἱ περίοπτοι καὶ περιφανεῖς , ὁποῖοι ἦσαν οἱ μαθηταὶ , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων ὁ Βαπτιστὴς , περὶ οὗ ὁ Σωτῆρ’ φησιν “ Οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων Ἰωάννου τοῦ “ βαπτιστοῦ.’’ οὗτοι δὴ οὖν οἱ μεγάλοι καὶ γνωριμώτατοι σταλάξουσι γλυκασμὸν , καὶ οἷον μέλιτι καταχρίοντες τὸν περὶ τοῦ Σωτῆρος ποιήσονται λόγον , ὡς τῶν μετεσχηκότων ἕκαστον ἐκ περιχαρείας ἀνακραγεῖν “ Ὡς γλυκέα τῷ λάρυγγί “ μου τὰ λόγιά σου , ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον τῷ στόματί “ μου . ” γλυκὺς γὰρ ἀεὶ τῶν ἁγίων ὁ λόγος , παρά γε τοῖς ἀγαπῶσι τὸ εὐαρεστεῖν τῷ Θεῷ . ὄρη μὲν οὖν οἱ τοιοῦτοι νοηθεῖεν ἃν , καὶ μάλα εἰκότως . βουνοὺς δὲ εἶναί φαμεν τοὺς τῆς ἐκείνων ὑπεροχῆς βραχὺ μὲν ἡττωμένους καὶ τῷ τῆς πολιτείας ὑφιζάνοντας μέτρῳ · ἀνεστηκότας δὲ καὶ αὐτοὺς , καὶ πολὺ τῶν ἄλλων ὑπερτέλλοντας . οὗτοι ταῖς τῶν ἄρτι πεπιστευκότων ψυχαῖς τὸ λογικὸν καὶ ἄδολον παρεγχέουσι γάλα , νηπιοπρεπῆ χορηγοῦντες τροφήν · τελείων γάρ ἐστιν ἡ στερεά · γάλα δὲ νηπίοις τὸ πρεπωδέστατον . καὶ οὔτι που φαμὲν ὡς ἔν γε τῷ δύνασθαι μόνον ἐγχεῖν τοῖς νηπίοις τὸ γάλα , τῆς ἐκείνων διανοίας τὸ μέτρον ἐστίν . ἔχοντες γὰρ , καὶ μάλα ἐπιτηδείως , εἰς τὸ , εἴπερ ἕλοιντο , διανέμειν δύνασθαι τοῖς τὴν ἕξιν στερεωτέροις τὰ τῶν τροφείων ἁδρότερα , δια - μέμνηνται λέγοντος τοῦ ἱεροῦ γράμματος “ Τνωστως επι - “ γνώση ψυχὰς ποιμνίου σου.’’ καὶ γοῦν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ καίτοι μυρίας ὅσας ἐντολὰς δεδωκότος ἡμῖν τοῦ Χριστοῦ τοῖς ἐξ ἐθνῶν πιστεύσασιν , οἰκονομικῶς ἐπιστέλλουσι , φυλάξασθαι δεῖν “ Ἀπό τε πορνείας καὶ πνικτοῦ “ καὶ αἵματος . ἔδοξε γάρ φησιν τῷ Ἁγίῳ πνεύματι καὶ “ ἡμῖν , μηδὲν πλέον ἐπιτίθεσθαι ὑμῖν βάρος.’’ ἀκούεις ὅπως νηπιοπρεπές ἐστι τὸ παράγγελμα , καὶ οἷον ἐν ἴσῳ γάλακτι τοῖς ἀσθενεστέροις τὴν ἕξιν χορηγούμενον ; ὅτι δὲ καὶ ὕδωρ τὸ νοητὸν ἀμφιλαφὲς ἔσται τοῖς “ ἐν οἴκῳ Κυρίου πεφυτευ - μένοις , ἵν’ “ ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐξανθήσειαν θείοις που πάντως ἀρδόμενοι νάμασι , καὶ τοῖς ἄνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ καταπιαινόμενοι λόγοις , ὑπεμφαίνει λέγων ὅτι πᾶσαι αἱ ἀφέσεις Ἰούδαι ῥυήσονται ὕδατα . ὡμολόγουν γὰρ παρακαλεῖσθαι παρὰ Θεοῦ καὶ οἱ μακάριοι μαθηταί . ἀλλ’ αἱ πρῶται μὲν τῶν νοητῶν ὑδάτων ἀφέσεις , ἀφέσεις αὗται πάντως εἶεν ἂν αἱ τοῖς ἁγίοις παρὰ Θεοῦ διὰ Πνεύματος διδόμεναι τῶν ἀγαθῶν χορηγίαι · δεύτεραι δὲ ὥσπερ ὑδάτων ἀφέσεις οἱ παρ’ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς εὑρίσκονται λόγοι , χαρίσμασιν ἡμᾶς ἀναπιμπλάντες πνευματικοῖς . ἡ δὲ ἐξ οἰκοῦ Κυρίου ἐκπορευομένη πηγὴ τίς ἂν εἴη πάλιν πλὴν ὅτι Χριστός : οὕτω γὰρ αὐτὸν καὶ ὁ μακάριος ὠνόμαζε μελῳδὸς λέγων πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν “ Ὡς “ ἐπλήθυνας τὸ ἐλεός σου , ὁ Θεός · οἱ δὲ υἱοὶ τῶν ἀνθρώτροφῶν πων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσι . μεθυσθήσονται ἀπὸ πιότητος οἴκου σου , καὶ τὸν χειμάρρουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτοὺς , ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς . ” οὐκοῦν καὶ πηγὴ ζωῆς καὶ χειμάρρους ὁ Χριστός . Χειμάῤῥους ῥοῦς δὲ σχοίνων · μέμνηται μὲν οὖν ὁ Προφήτης χειμάρρου τινὸς ᾧ παραπεφύκασι σχοῖνοι πολλαί . φασὶ δὲ εἶναι τὸν αὐτὸν τῷ χειμάρρῳ τῶν κέδρων , περὶ ὃν ηὑρῆσθαί φησιν ὁ Εὐαγγελιστὴς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν χριστὸν , ὁμοῦ τῃ σπείρᾳ ζητοῦντος αὐτὸν του προδότου μαθητοῦ .
Lemmas: ἀναδείκνυμι ἅγιος ὁ Ἱεροσόλυμα , καί οὐ εἰμί ἔτι βατός ὁ ἀλλογενής , διά ὅς ὁ κατασκηνόω ἐν αὐτός ὁ ὁ ὅλος κύριος , φείδομαι τε ὁ ἴδιος λαός , καί κατισχύω μέν αὐτός , ἀποφαίνω δέ καί ὁ ἀνθίστημι ἀγαθός , τότε δή τότε ὁ μέν ὄρος γλυκασμός ἀφίστημι - λάξις φημί , ῥέω δέ καί ὁ βουνός ὁ γάλα , καί ὁ ὁ Ἰούδας ἄφεσις ὁ οἰκέω ἐκδίδωμι νᾶμα . ἄφεσις δέ οἴομαι λέγω ὁ ὁ πηγή ἐκδρομή , ἢ καί κατά ἕτερος τρόπος ὅσπερ ἄν εἰμί λέγω ὁ ὕδωρ ὀχετός . καί ὄρος μέν νοέω εἄν ὁ πρός ὕψος ἀρετή αἴρω , καί ὁ αὔχημα ὁ ἐνάρετος ζωή ὁ ὁ ἄλλος ὑπερφέρω μέτρον , ὁ περίοπτος καί περιφανής , ὁποῖος εἰμί ὁ μαθητής , καί πρό γε ὁ ἄλλος ὁ βαπτιστής , περί ὅς ὁ σωτήρ φημί “ οὐ ἐγείρω ἐν γεννητός γυνή μείζων Ἰωάννης ὁ “ βαπτίζω οὗτος δή οὖν ὁ μέγας καί γνώριμος σταλάσσω γλυκασμός , καί οἷος μέλι καταχρίω ὁ περί ὁ Σωτήρ ποιέω λόγος , ὡς ὁ μετέχω ἕκαστος ἐκ περιχάρεια ἀνακράζω “ ὡς γλυκύς ὁ λάρυγξ “ ἐγώ ὁ λόγιον σύ , ὑπέρ μέλι καί κηρίον ὁ στόμα “ ἐγώ . ” γλυκύς γάρ ἀεί ὁ ἅγιος ὁ λόγος , παρά γε ὁ ἀγαπάω ὁ εὐαρεστέω ὁ Θεός . ὄρος μέν οὖν ὁ τοιοῦτος νοέω ἄν , καί μάλα εἰκότως . βουνός δέ εἰμί φημί ὁ ὁ ἐκεῖνος ὑπεροχή βραχύς μέν ἡσσάομαι καί ὁ ὁ πολιτεία ὑφιζάνω μέτρον · ἀνίστημι δέ καί αὐτός , καί πολύς ὁ ἄλλος ὑπερτέλλω . οὗτος ὁ ὁ ἄρτι πιστεύω Ψυχή ὁ λογικός καί ἄδολος παρεγχέω γάλα , νηπιοπρεπής χορηγέω τροφή · τέλειος γάρ εἰμί ὁ στερεός · γάλα δέ νήπιος ὁ πρεπώδης . καί οὔτις ποῦ φημί ὡς ἐν γε ὁ δύναμαι μόνος ἐγχέω ὁ νήπιος ὁ γάλα , ὁ ἐκεῖνος διάνοια ὁ μέτρον εἰμί . ἔχω γάρ , καί μάλα ἐπιτηδείως , εἰς ὁ , εἴπερ αἱρέω , διανέμω δύναμαι ὁ ὁ ἕξις στερεός ὁ ὁ τροφεῖον ἁδρός , διά - μιμνήσκω λέγω ὁ ἱερός γράμμα “ Τνωστως ἐπί - “ γιγνώσκω ψυχή ποίμνιον σῴζω καί γοῦν ὁ θεσπέσιος μαθητής καίτοι μυρίος ὅσος ἐντολή δίδωμι ἐγώ ὁ Χριστός ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω , οἰκονομικός ἐπιστέλλω , φυλάσσω δήω “ ἀπό τε πορνεία καί πνικτός “ καί αἷμα . δοκέω γάρ φημί ὁ ἅγιος πνεῦμα καί “ ἐγώ , μηδείς πλέω ἐπιτίθημι σύ βάρος ἀκούω ὅπως νηπιοπρεπής εἰμί ὁ παράγγελμα , καί οἷος ἐν ἴσος γάλα ὁ ἀσθενής ὁ ἕξις χορηγέω ; ὅτι δέ καί ὕδωρ ὁ νοητός ἀμφιλαφής εἰμί ὁ “ ἐν οἶκος κύριος φυτεύω - μένω , ἵνα “ ἐν ὁ αὐλή ὁ Θεός ἐγώ ἐξανθέω θεῖον ποῦ πάντως ἄρδω νᾶμα , καί ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός καταπιαίνω λόγος , ὑπεμφαίνω λέγω ὅτι πᾶς ὁ ἄφεσις Ἰούδας ῥέω ὕδωρ . ὁμολογέω γάρ παρακαλέω παρά Θεός καί ὁ μακάριος μαθητής . ἀλλά ὁ πρῶτος μέν ὁ νοητός ὕδωρ ἄφεσις , ἄφεσις οὗτος πάντως ἄγω εἄν ὁ ὁ ἅγιος παρά Θεός διά πνεῦμα δίδωμι ὁ ἀγαθός χορηγία · δύο δέ ὥσπερ ὕδωρ ἄφεσις ὁ παρά αὐτός εἰς ἐγώ εὑρίσκω λόγος , χάρισμα ἐγώ ἀναπίμπλημι πνευματικός . ὁ δέ ἐκ οἰκέω κύριος ἐκπορεύω πηγή τίς εἄν εἰμί πάλιν πλήν ὅτι Χριστός : οὗτος γάρ αὐτός καί ὁ μακάριος ὀνομάζω μελῳδός λέγω πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός “ ὡς “ πληθύνω ὁ ἐλεός σύ , ὁ Θεός · ὁ δέ υἱός ὁ ανθρωτροφαω πάω ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω . μεθύσκω ἀπό πιότης οἶκος σύ , καί ὁ χειμάρρους ὁ τρυφή σύ ποτίζω αὐτός , ὅτι παρά σύ πηγή ζωή . ” οὐκοῦν καί πηγή ζωή καί χειμάρρους ὁ Χριστός . χειμάρρους ῥόος δέ σχοῖνος · μιμνήσκω μέν οὖν ὁ Προφήτης χειμάρρους τις ὅς παραφύζω σχοῖνος πολύς . φημί δέ εἰμί ὁ αὐτός ὁ χειμάρρους ὁ κέδρος , περί ὅς εὑρίσκω φημί ὁ εὐαγγελιστής ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ χριστός , ὁμοῦ πῃ σπεῖρα ζητέω αὐτός ὁ προδότης μαθητής .