cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.2.14
Οὐ περὶ τῶν εὐθὺς ἐσομένων ἡ ὅρασις , ἐνεχθησομένων δὲ μᾶλλον εἰς πέρας , ὡς ἐν καιροῖς τῆς ἐπιδημίας τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , ἢ γέγονε μὲν ἐν ἐσχάτοις τοῦ παρόντος αἰῶνος καιροῖς · πλὴν οὔ τι που πολλοῖς μετὰ ταῦτα χρόνοις τῆς προκειμένης ἡμῖν προφητείας , ἤτοι τῆς οἰκοδομῆς τοῦ ναοῦ τοῦ διὰ χειρὸς Ζοροβάβελ ἐγηγερμένου . εἴ τις οὖν ἄρα , φησὶν , ἐξουδενώσειε τὰς μεταξὺ μικρὰς καὶ εὐαριθμήτους ἡμέρας , καὶ βραχεῖαν ἡγήσαιτο τὴν ἀνάβλησιν , οὐκ ἀκηδιάσας πρὸς τοῦτο , πάντη τε καὶ πάντως ἁπάσης ἔσται θυμηδίας ἔμπλεως . χαρήσεται γὰρ καὶ ὄψεται τὸν λίθον κασσιτέρινον ἐν χειρὶ Ζοροβάβελ . κασσιτέρινον δὲ λίθον ὠνόμασε τὸν Χριστόν . κἂν εἴ τις βούλοιτο τὴν αἰτίαν ἀναμαθεῖν , φαίην ἃν εὐθὺς τὰ δοκοῦντά τισι , καὶ παρ’ ἡμῖν αὐτοῖς ὀρθῶς ἔχειν ὑπειλημμένα . οἱ μὲν γάρ φασι τὸν κασσίτερον ἀπό τε χαλκοῦ καὶ μολίβου τὴν σύγκρασιν ἔχειν · ταύτης τε ἕνεκα τῆς αἰτίας οὔτε τοῦ εἶναι σκληρὸν ἀπηλλάχθαι παντελῶς , οὔτε μὴν ἀνήνασθαι τὸ καὶ ἔχειν μαλθακῶς · συντίθέμεν δὲ καὶ ἡμεῖς κατὰ τοιόνδε τινὰ τρόπον τὸν Ἐμμανουὴλ ἔκ τε τῆς ἀθραύστου θεότητος , καὶ ἐκ τῆς οἱονείπως εὐπαθοῦς ἀνθρωπότητος . ἰστέον δὲ ὅτι καὶ τὸν ἀδάμαντα λίθον μολίβῳ φασὶν εὐκόλως συνθραύεσθαι , καίτοι τοῦτο παθεῖν δι’ ἑτέρας ὕλης οὐκ ἀνεχόμενον . φαμὲν οὖν , ὅτι καίτοι χρηστὸς ὣν ἄγαν καὶ παναλκὴς ὁ Χριστὸς , καὶ τὸ ἀπηνὲς οὐκ ἔχων ὡς Θεὸς , οἷον ἀδάμαντά τινα συνθραύει τὸν σατανᾶν , περὶ οὗ γέγραπται “ Ἡ καρδία αὐτοῦ πέπηγεν ὥσπερ λίθος , ἕστηκε “ δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος . δοκεῖ γεμὴν καὶ ἑτέροις τὸν κασσίτερον , εἴτ’ οὖν ἁπλῶς τὸν μόλιβον εἰς ἀποκάθαρσιν τὴν διὰ πυρὸς τῆς ἑτέρας ὕλης ἀναγκαίως παραλαμβάνεσθαι , μάλιστα δὲ τοῖς τὰ ἐξ ἀργύρου τεχνουργεῖν εἰωθόσι τὸ χρῆμά ἐστι χρήσιμόν τε καὶ ἀναγκαῖον . καὶ γοῦν ἔφη που Θεὸς διὰ φωνῆς Ἱερεμίου πάλιν αὐτὸ δὴ τοῦτο δηλῶν αἰνιγματω - δῶς “ Ἐξέλιπε φυσητὴρ ἀπὸ πυρὸς , ἐξέλιπε μόλιβος , εἰς “ κενὸν ἀργυροκόπος ἀργυροκοπεῖ , πονηρίαι αὐτῶν οὐκ ἐτά - “ κησαν . ”
Lemmas: οὖον περί ὁ εὐθύς εἰμί ὁ ὅρασις , ἐνέχω δέ μᾶλλον εἰς πέρας , ὡς ἐν καιρός ὁ ἐπιδημία ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , ἢ γίγνομαι μέν ἐν ἔσχατος ὁ πάρειμι αἰών καιρός · πλήν οὖον τίς ποῦ πολύς μετά οὗτος χρόνος ὁ πρόκειμαι ἐγώ προφητεία , ἤτοι ὁ οἰκοδομεύς ὁ ναός ὁ διά χείρ Ζοροβάβελ ἐγείρω . εἰμί τις οὖν ἄρα , φημί , ἐξουδενόω ὁ μεταξύ μικρός καί εὐαρίθμητος ἡμέρα , καί βραχύς ἡγέομαι ὁ ἀνάβλησις , οὐ ἀκηδιάω πρός οὗτος , πάντῃ τε καί πάντως ἅπας εἰμί θυμηδία ἔμπλεος . χαίρω γάρ καί ὁράω ὁ λίθος κασσιτέρινος ἐν χείρ Ζοροβάβελ . κασσιτέρινος δέ λίθος ὀνομάζω ὁ Χριστός . κἀν εἰμί τις βούλομαι ὁ αἴτιος ἀναμανθάνω , φημί ἄν εὐθύς ὁ δοκέω τις , καί παρά ἐγώ αὐτός ὀρθῶς ἔχω ὑπολαμβάνω . ὁ μέν γάρ φημί ὁ κασσίτερος ἀπό τε χαλκός καί μόλιβος ὁ σύγκρασις ἔχω · οὗτος τε ἕνεκα ὁ αἴτιος οὔτε ὁ εἰμί σκληρός ἀπαλλάσσω παντελῶς , οὔτε μήv ἀναίνομαι ὁ καί ἔχω μαλθακός · συντίθημι δέ καί ἐγώ κατά τοιόσδε τις τρόπος ὁ Ἐμμανουήλ ἐκ τε ὁ ἄθραυστος θεότης , καί ἐκ ὁ οἱονείπως εὐπαθής ἀνθρωπότης . ἰστέον δέ ὅτι καί ὁ ἀδάμας λίθος μόλιβος φημί εὐκόλως συνθραύω , καίτοι οὗτος πάσχω διά ἕτερος ὕλη οὐ ἀνέχω . φημί οὖν , ὅτι καίτοι χρηστός ἐάν ἄγαν καί παναλκής ὁ Χριστός , καί ὁ ἀπηνής οὐ ἔχω ὡς θεός , οἷος ἀδάμας τις συνθραύω ὁ Σατανᾶς , περί ὅς γράφω “ ὁ καρδία αὐτός πήγνυμι ὥσπερ λίθος , ἵστημι “ δέ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος . δοκέω γεμὴν καί ἕτερος ὁ κασσίτερος , ἔτι οὖν ἁπλόος ὁ μόλιβος εἰς ἀποκάθαρσις ὁ διά πυρός ὁ ἕτερος ὕλη ἀναγκαῖος παραλαμβάνω , μάλιστα δέ ὁ ὁ ἐκ ἄργυρος τεχνουργώ εἴωθα ὁ χρῆμα εἰμί χρήσιμος τε καί ἀναγκαῖος . καί γοῦν φημί ποῦ θεός διά φωνή Ἱερεμίας πάλιν αὐτός δή οὗτος δηλόω αἴνιγμα - δίδωμι “ ἐκλείπω φυσητήρ ἀπό πυρός , ἐκλείπω μόλυβδος , εἰς “ κενός ἀργυροκόπος ἀργυροκοπέω , πονηρία αὐτός οὐ ἐτός - “ κησαν . ”