cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores habakkuk.2.42
Ἀποδίδωσι δὲ ὥσπερ τὴν αἰτίαν , τοῦ τὴν ἄβυσσον καὶ μέντοι καὶ τὸ ὕψος τῆς Φαντασίας αὐτῆς δοῦναι τὴν φωνὴν , ἐπάγων εὐθύς Ἐπήρθη ὁ ἥλιος , καὶ ἡ σελήνη ἔστη ἐν τυ , τάξει αὐτῆς εἰς φῶς . ὥσπερ δὲ τὴν ἄβυσσον νενοήκαμεν , οὐ κατά γε τὸν ἐν αἰσθήσει λόγον · παχὺς γὰρ λίαν · πνευματικῶς δὲ μᾶλλον καὶ νοητῶς , οὕτω καὶ νῦν οὐχὶ τοῖς στοιχείοις , ἡλίῳ τε φημὶ καὶ σελήνη , τὸν τῆς διανοίας ἐνήσομεν ὀφθαλμόν · ἀλλ’ ἐξ ὁμοιότητος τῆς ἀπ’ αὐτῶν ἐπὶ τὰ ἀμείνω διάττοντες , τὴν τῶν νοημάτων δύναμιν κατοψόμεθα . οὐκοῦν ἥλιον μὲν γοῦν φαμεν τὴν φωτοειδῆ τε καὶ ἔκλαμπρον τῶν εὐαγγελικων θεσπισμάτων μυσταγωγίαν , σελήνην δὲ αὖ τὸ μεῖόν τε καὶ ἀμυδρότερον τοῦ νόμου φῶς , φαίνοντος , ὡς ἐν νυκτὶ καὶ σκότει , τῷ πρὸ τῆς ἐπιδημίας καιρῷ . κέκληται γὰρ ἡμέρα καθ’ ἢν ἀνέλαμψεν ὁ Χριστὸς , ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος , ὁ νοητὸς ἑωσφόρος , ἐν καρδίαις ἀνατέλλων τῶν πεπιστευκότων . καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαυείδ “ Αὕτη ἡ ἡμέρα , “ φησὶν , ἢν ἐποίησεν ὁ Κύριος · ἀγαλλιασόμεθα καὶ “ Φρανθῶμεν ἐν αὐτῇ.’’ ὥσπερ δὲ χθαμαλὸς ὣν ἔτι , μόλις ἀνίσχων τῆς γῆς ὁ αἰσθητὸς ἥλιος , οὔπω μὲν εὐρὺ καὶ λαμπρὸν , συνεσταλμένον δὲ ὥσπερ ἐν ἑαυτῷ τὸ ἴδιον ἔχει φῶς , ἀναθρώσκων γεμὴν ὑψοῦ , φαιδροτάτην τοῖς ἁπανταχῆ τῆς ἀκτῖνος ποιεῖται τὴν ἐκβολήν · οὕτω καὶ ἡ διὰ Χριστοῦ παίδευσις , τουτέστιν ἡ εὐαγγελικὴ , συνεστέλλετο μὲν ἐν ἀρχαῖς , καὶ ἠγνοεῖτο πολλοῖς · ἡλίου δὲ δίκην μονονουχὶ καὶ ἀνίσχουσα , καὶ εἰς ὕψος ἰοῦσα κατὰ βραχὺ , καὶ τὴν τῆς θεογνωσίας αὐγὴν ἀφιεῖσα πανταχῆ καταπλήττει τὴν ἄβυσσον , τουτέστιν ἅπαν ἀνθρώπων γένος · τοιγάρτοι καὶ δέδωκε τὴν φωνήν . δοξολογεῖ γὰρ , ὡς ἔφην , καὶ Θεὸν ὀνομάζει , καὶ τῶν ὅλων κύριον καὶ λυτρωτὴν ὁμολογεῖ τὸν Ἐμμανουήλ .
Lemmas: ἀποδίδωμι δέ ὥσπερ ὁ αἴτιος , ὁ ὁ ἄβυσσος καί μέντοι καί ὁ ὕψος ὁ φαντασία αὐτός δίδωμι ὁ φωνή , ἐπάγω εὐθύς ἐπαίρω ὁ ἥλιος , καί ὁ σελήνη ἵστημι ἐν ὅς , τάξις αὐτός εἰς φάος . ὥσπερ δέ ὁ ἄβυσσος νοέω , οὖον κατά γε ὁ ἐν αἴσθησις λόγος · παχύς γάρ λίαν · πνευματικός δέ μᾶλλον καί νοητός , οὗτος καί νῦν οὐ ὁ στοιχεῖον , ἥλιος τε φημί καί σελήνη , ὁ ὁ διάνοια ἐνίημι ὀφθαλμός · ἀλλά ἐκ ὁμοιότης ὁ ἀπό αὐτός ἐπί ὁ ἀγαθός διαίσσω , ὁ ὁ νόημα δύναμις καθοράω . οὐκοῦν ἥλιος μέν γοῦν φημί ὁ φωτοειδής τε καί ἔκλαμπρος ὁ ευαγγελικός θέσπισμα μυσταγωγία , σελήνη δέ αὖος ὁ μείων τε καί ἀμυδρός ὁ νόμος φάος , φαίνων , ὡς ἐν νύξ καί σκότος , ὁ πρό ὁ ἐπιδημία καιρός . καλέω γάρ ἡμέρα κατά εἄν ἀναλάμπω ὁ Χριστός , ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος , ὁ νοητός Ἑωσφόρος , ἐν Καρδία ἀνατέλλω ὁ πιστεύω . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαυείδ “ Ἄτη ὁ ἡμέρα , “ φημί , εἄν ποιέω ὁ Κύριος · ἀγαλλιάω καί “ Φρανθῶμεν ἐν αὐτός ὥσπερ δέ χθαμαλός ἐάν ἔτι , μόλις ἀνίσχω ὁ γῆ ὁ αἰσθητός ἥλιος , οὔπω μέν εὐρύς καί λαμπρός , συστέλλω δέ ὥσπερ ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος ἔχω φάος , ἀναθρῴσκω γεμὴν ὑψόω , φαιδρός ὁ ἁπανταχῆ ὁ ἀκτίς ποιέω ὁ ἐκβολή · οὗτος καί ὁ διά Χριστός παίδευσις , τουτέστιν ὁ εὐαγγελικός , συστέλλω μέν ἐν ἀρχή , καί ἀγνοέω πολύς · ἥλιος δέ δίκη μονονού καί ἀνίσχω , καί εἰς ὕψος εἶμι κατά βραχύς , καί ὁ ὁ θεογνωσία αὐγή ἀφίημι πανταχῇ καταπλήσσω ὁ ἄβυσσος , τουτέστιν ἅπας ἄνθρωπος γένος · τοιγάρ καί δίδωμι ὁ φωνή . δοξολογώ γάρ , ὡς φημί , καί θεός ὀνομάζω , καί ὁ ὅλος κύριος καί λυτρωτής ὁμολογέω ὁ Ἐμμανουήλ .