cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.3.29
Ἡ τῶν Ἑβραίων ἔκδοσις οὐχ ὡς ἐπὶ μέλλοντος καιροῦ ποιεῖται τοὺς λόγους , χρόνον δὲ τίθησι τὸν παρωχηκότα . πρὸ γὰρ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων φησὶν ὁ μισθὸς τῶν ανθρώπων οὐκ ἦν εἴς ὄνησιν καὶ ὁ μισθὸς τῶν κτηνῶν οὐχ ὑπῆρχε · καὶ πάλιν Τῷ ἐκπορευομένῳ καὶ τῷ εἰσπορευομένῳ οὐκ ἠν εἰρήνη , καὶ ἀντὶ τοῦ φάναι Καὶ ἐξαποστελῶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους , τεθείκασι τό Ἐξαπέστειλα πάντας τοὺς ἀνθρώπους . ἔχει δὲ καὶ σφόδρα τὸ εἰκὸς ὁ λόγος , τὸ δὲ ἀτρεκὲς ἐν τούτοις παραστήσει τῶν διηγημάτων ἢ δύναμις . βούλεται γάρ τι τοιοῦτον ὑποδηλοῦν . ἧκον μὲν γὰρ ἐκ Βαβυλῶνος εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν οἱ ἐξ Ἰσραήλ . ἀλλ’ οὐκ ἦν αὐτοῖς ἁγιάσματος τόπος , κατασεσεισμένου τοῦ πάλαι ναοῦ · οὐκ ἦν ἢ θυσία καὶ σπονδὴ , μὴ ἑστῶτος θυσιαστηρίου . εἶτα προὔτρεπεν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς τῶν οὕτως αὐτοῖς ἀναγκαίων προὐργιαιτάτην θέσθαι φροντίδα , καὶ ἀναδείμασθαι μὲν τὸν ναὸν , ἀνορθῶσαι δὲ καὶ τὸ θεῖον ἐν αὐτῷ θυσιαστήριον , ὡς ἂν ἔχοιεν ἀποπεραίνειν εὖ μάλα τὰ νενομισμένα , καὶ καταμειλίσσεσθαι τὸν τῶν ὅλων Θεόν . οἱ δὲ ποικίλως διανεβάλλοντο , ποτὲ μὲν χρημάτων πλαττόμενοι σπάνιν , ποτὲ δὲ τὰς τῶν κωλυόντων οἰκοδομεῖν δυστροπίας προφασιζόμενοι . εἶτα προσκρούοντες διὰ τοῦτο Θεῷ , συχναῖς καὶ ἀλλεπαλλήλοις κατεπαίοντο πληγαῖς , ἀκαρπίαις δὴ λέγω καὶ ἀνεμοφθορίαις καὶ ταῖς τῶν ὁμόρων ἐθνῶν ἐφόδοις καὶ καταδρομαῖς . ἐπίκλημα δὲ αὐτοῖς ἐποιεῖτο τὸ ῥᾴθυμον ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , οὕτω λέγων διὰ φωνῆς Ἀγγαίου τοῦ προφήτου “ Ὁ “ οὗτος λέγουσιν οὐχ ἥκει ὁ καιρὸς τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν “ οἶκον κυρίου . εἰ καιρὸς ὑμῖν μέν ἐστι τοῦ οἰκεῖν ἐν “ κοιλοστάθμοις , ὁ δὲ οἶκος κυρίου οὐκ ᾠκοδόμηται ; ” ἐπειδὴ δὲ ἀναπέπτωκαν , ὡς ἔφην , ἐκ ῥᾳθυμίας , ταῖς τῶν ἀναγκαίων ἐνδείαις κατεπαίοντο συχνῶς , καὶ πολέμοις τοῖς γείτοσιν . ἐπειδὴ δὲ ἀνεγηγέρκασι τὸν νεὼν , πέπαυται τὰ ἐξ ὀργῆς , πάντα δὲ ἅλις ἦν αὐτοῖς , καὶ πολὺ τῆς εὐημερίας παρέκειτο πλάτος . ταύτῃτοί φησιν Ὅτι πρὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων , τουτέστι πρὶν ἀναστῆναι τὸν νεὼν , ὁ μισθὸς τῶν ἀνθρώπων οὐκ ἠν εἰς ὄνησιν καὶ ὁ μισθὸς τῶν κτηνῶν οὐχ ὑπῆρχεν . ἄμισθοι γὰρ οἱ γηπόνοι , καὶ οὐδὲν ὅλως συναγηγερκότες , ὁμοῦ τοῖς συγκεκμηκόσι βουσὶν ἀπηλλάττοντο τῶν ἀγρῶν . ἀλλ’ οὐδὲ τοῖς ἐκπορευομένοις , ἢ τοῖς εἰσπορευομένοις ἦν εiρήνη . εἰσπορευομένους μένους δὲ καὶ ἐκπορευομένους μένους τοὺς ἐκ πόλεως εἰς πόλιν ἰόντας ἔσθ’ ὅτε φησὶν , ἢ τὸ ἔχοντας ἐπιτήδευμα , ἤγουν καὶ ἑτέρων ἕνεκα πραγμάτων . οὐκ ἦν οὐδὲ ἐκείνοις φήνη , τῶν ὁμόρων ἐθνῶν , ὡς ἔφην , ἐκλελυττηκότων ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ , καὶ ἑκάστου βλέποντος ὡς ἕνα τῶν ὅτι μάλιστα ἐχθρῶν τὸν ἐγγὺς ἐξ αἵματος , ἢ καὶ ἀδελφὸν , ἢ καὶ γείτονα .
Lemmas: ὁ ὁ Ἑβραῖος ἔκδοσις οὐ ὡς ἐπί μέλλω καιρός ποιέω ὁ λόγος , χρόνος δέ τίθημι ὁ παροͅχέω . πρό γάρ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος φημί ὁ μισθός ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί εἰς ὄνησις καί ὁ μισθός ὁ κτῆνος οὐ ὑπάρχω · καί πάλιν ὁ ἐκπορεύω καί ὁ εἰσπορεύω οὐ ἐάν εἰρήνη , καί ἀντί ὁ φαίνω καί ἐξαποστέλλω πᾶς ὁ ἄνθρωπος , τίθημι ὁ ἐξαποστέλλω πᾶς ὁ ἄνθρωπος . ἔχω δέ καί σφόδρα ὁ εἰκός ὁ λόγος , ὁ δέ ἀτρεκής ἐν οὗτος παρίστημι ὁ διήγημα ἢ δύναμις . βούλομαι γάρ τίς τοιοῦτος ὑποδηλόω . ἥκω μέν γάρ ἐκ Βαβυλών εἰς ὁ ἅγιος πόλις ὁ ἐκ Ἰσραήλ . ἀλλά οὐ εἰμί αὐτός ἁγίασμα τόπος , κατασείω ὁ πάλαι ναός · οὐ εἰμί ἢ θυσία καί σπονδή , μή ἵστημι θυσιαστήριον . εἶτα προτρέπω ὁ ὁ ὅλος θεός ὁ οὕτως αὐτός ἀναγκαῖος προυργιαιτηταω τίθημι φροντίς , καί ἀναδέμω μέν ὁ ναός , ἀνορθόω δέ καί ὁ θέω ἐν αὐτός θυσιαστήριον , ὡς εἄν ἔχω ἀποπεραίνω εὕω μάλα ὁ νομίζω , καί καταμειλίσσω ὁ ὁ ὅλος Θεός . ὁ δέ ποικίλως διαναβάλλω , ποτέ μέν χρῆμα πλήσσω σπάνις , ποτέ δέ ὁ ὁ κωλύω οἰκοδομέω δυστροπία προφασίζομαι . εἶτα προσκρούω διά οὗτος Θεός , συχνός καί ἀλλεπάλληλος καταπαίω πληγή , ἀκαρπία δή λέγω καί ἀνεμοφθορία καί ὁ ὁ ὅμορος ἔθνος ἔφοδος καί καταδρομή . ἐπίκλημα δέ αὐτός ποιέω ὁ ῥᾴθυμος ὁ ὁ ὅλος θεός , οὗτος λέγω διά φωνή Ἀγγαῖος ὁ προφήτης “ ὁ “ οὗτος λέγω οὐ ἥκω ὁ καιρός ὁ οἰκοδομέω ὁ “ οἶκος κύριος . εἰμί καιρός σύ μέν εἰμί ὁ οἰκέω ἐν “ κοιλόσταθμος , ὁ δέ οἶκος κύριος οὐ οἰκοδομέω ; ” ἐπεί δέ ἀναπίπτω , ὡς φημί , ἐκ ῥᾳθυμία , ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἔνδεια καταπαίω συχνός , καί πόλεμος ὁ γείτων . ἐπεί δέ ἀνεγείρω ὁ ναός , παύω ὁ ἐκ ὀργή , πᾶς δέ ἅλις εἰμί αὐτός , καί πολύς ὁ εὐημερία παράκειμαι πλάτος . ταύτῃτοί φημί ὅτι2 πρό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , τουτέστι πρίν ἀνίστημι ὁ ναός , ὁ μισθός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἐάν εἰς ὄνησις καί ὁ μισθός ὁ κτῆνος οὐ ὑπάρχω . άμισθος γάρ ὁ γηπονέω , καί οὐδείς ὅλως συνάγω , ὁμοῦ ὁ συγκάμνω βοῦς ἀπαλλαξείω ὁ ἀγρός . ἀλλά οὐδέ ὁ ἐκπορεύω , ἢ ὁ εἰσπορεύω εἰμί αἱρέω . εἰσπορεύω μένος δέ καί ἐκπορεύω μένος ὁ ἐκ πόλις εἰς πόλις εἶμι ἔστω ὅτε φημί , ἢ ὁ ἔχω ἐπιτήδευμα , ἤγουν καί ἕτερος ἕνεκα πρᾶγμα . οὐ εἰμί οὐδέ ἐκεῖνος φήνη , ὁ ὅμορος ἔθνος , ὡς φημί , ἐκλύω ἐπί ὁ Ἰσραήλ , καί ἕκαστος βλέπω ὡς εἷς ὁ ὅτι μάλιστα ἐχθρός ὁ ἐγγύς ἐκ αἷμα , ἢ καί ἀδελφός , ἢ καί γείτων .