cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.2.12
ἵνα τί γὰρ ὅλη , φησὶν , ἀτιμοτάτη γέγονας , οἰκτρά τε καὶ αἰχμάλωτος , ἡ οὕτω λαμπρὰ καὶ διαφανὴς , ἢ παντὸς ἔθνους κρατήσασα , καὶ νικῶσα μὲν ἀμογητὶ τοὺς ἀνθ’ ἱσταμένους , σκληρά τε ἀεὶ καὶ δυσάντητος τοῖς ἀντεξάγειν ἐθέλουσι , καὶ τὸν πολέμου νόμον ἐξωπλισμένοις · ἡ πολλοῖς σημείοις καὶ τέρασι τῆς Αἰγυπτίων θητείας λελυτρωμένη καὶ τῆς ἀφορήτου πλεονεξίας ἐκλύσασα τὸν αὐχένα · δι’ ἣν ποταμοὶ μὲν εἰς αἷμα μετακεχωρήκασι , χάλαζα δὲ καὶ σκότος τὴν τῶν Αἰγυπτίων κατεσίνοντο γῆν , ἧ καὶ θάλασσα συνωπλίζετο , καταπνίγουσα τοὺς διώκοντας , μυρία τε ὅσα πρὸς τούτοις γέγονεν ἀξιάκουστα ; ὢ ἡ πόλις ἡ περιττερὰ , τουτέστιν ἡ περικαλλεστάτη . δέχεται γὰρ ἀεί πὼς ἡ θεόπνευστος γραφὴ τὸ στρουθίον εἰς εὐειδίαν · καθάπερ ἀμέλει καὶ τὴν ἐν τῷ ᾄσματι πλαττομένην νύμφην τῷ τῆς περιστερᾶς ὀνόματι κατασεμνύνειν ἤθελεν ὁ νυμφίος “ Ἀνάστα , λέγων , ἐλθὲ ἡ “ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου.’’ περικαλλεστάτη δὲ λίαν ἡ Ἰερουσαλὴμ , διάτοι τὸ τῷ θείῳ λελαμπρύνθαι νόμῳ , καὶ τοῖς τῆς ἱερωσύνης αὐχήμασιν ὁρᾶσθαι διαπρεπὴς , ἐπασκεῖν δὲ καὶ δικαιοσύνην , καὶ Θεῷ τῷ κατὰ φύσιν προσκυνεῖν , καὶ αὐτῷ τελεῖν τὰς λατρείας . κάλλος δὲ τοῦτο πνευματικόν . δύναιο δ’ ἂν καὶ ἑτέρως περιστερὰν εἰρῆσθαι νοεῖν τὴν Ἰερουσαλήμ . ἔθος γὰρ ἀεὶ τῷ πτηνῷ , κἂν εἴ τις αὐτὸ τῆς φιλτάτης αὐτῷ καλιᾶς ἀποκομίσειεν ἀπωτάτω , εἶτα δοίη τῇ πτήσει καιρὸν , ἀναθεῖν οἴκαδε πάλιν καὶ ἀνακομίζεσθαι πρὸς τὰ οἰκεῖα . ὃ δὴ γεγονὸς καὶ ἐπ’ αὐτῆς εὐρήὅλη σομεν τῆς Ἱερουσαλήμ . ἔχουσα γὰρ ἐκ προγόνων τὸ εὐσεβὲς , καταπεφοίτηκε μὲν εἰς Αἴγυπτον · ἐκβαίνουσα δὲ ὥσπερ τὴν ἐκ πατέρων λατρείαν , ἐκεῖ προσκεκύνηκεν εἰδώλοις · ἀλλὰ κέκληται διὰ Μωυσέως , καὶ ἀπέπτη τρόπον τινὰ τῆς ἐν Αἰγύπτῳ πλάνης , παλινδρομήσασα πρὸς Θεόν . ἀλλὰ γὰρ τίς ἡ αἰτία , φησὶ , τοῦ καὶ ὅλως ἁλῶναι τυχὸν , καὶ ὑφ᾿ ἑτέροις γενέσθαι πάλιν τὴν λελυτρωμένην ;
Lemmas: ἵνα τίς γάρ ὅλος , φημί , ἄτιμος γίγνομαι , οἰκτρός τε καί αἰχμάλωτος , ὁ οὗτος λαμπρός καί διαφανής , ἢ πᾶς ἔθνος κρατέω , καί νικάω μέν ἀμογητί ὁ ἀντί ἵστημι , σκληρός τε ἀεί καί δυσάντητος ὁ ἀντεξάγω ἐθέλω , καί ὁ πόλεμος νόμος ἐξοπλίζω · ὁ πολύς σημεῖον καί τέρας ὁ Αἰγύπτιος θητεία λυτρόω καί ὁ ἀφόρητος πλεονεξία ἐκλύω ὁ αὐχήν · διά ὅς ποταμός μέν εἰς αἷμα μεταχωρέω , χάλαζα δέ καί σκότος ὁ ὁ Αἰγύπτιος κατασίνομαι γῆ , ἧ καί θάλασσα συνοπλίζομαι , καταπνίγω ὁ διώκω , μυρίος τε ὅσος πρός οὗτος γίγνομαι ἀξιάκουστος ; ὦ ὁ πόλις ὁ περιττερὰ , τουτέστιν ὁ περικαλλής . δέχομαι γάρ ἀεί πως ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ στρουθίον εἰς ευειδιος · καθάπερ ἀμελέω καί ὁ ἐν ὁ ᾆσμα πλήσσω νύμφη ὁ ὁ περιστερά ὄνομα κατασεμνύνω ἐθέλω ὁ νυμφίος “ ἀνάσταμα , λέγω , ἔρχομαι ὁ “ πλησίος ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά μου.’’ περικαλλής δέ λίαν ὁ Ἱεροσόλυμα , διαατος ὁ ὁ θεῖον λαμπρύνω νόμος , καί ὁ ὁ ἱερωσύνη αὔχημα ὁράω διαπρεπής , ἐπασκέω δέ καί δικαιοσύνη , καί Θεός ὁ κατά φύσις προσκυνέω , καί αὐτός τελέω ὁ λατρεία . κάλλος δέ οὗτος πνευματικός . δύναμαι δέ εἄν καί ἑτέρως περιστερά εἴρω νοέω ὁ Ἱερουσαλήμ . ἔθος γάρ ἀεί ὁ πτηνός , κἀν εἰμί τις αὐτός ὁ φίλος αὐτός καλιά ἀποκομίζω ἀπωτάτω , εἶτα δήω ὁ πέτομαι καιρός , ἀναθέω οἴκαδε πάλιν καί ἀνακομίζω πρός ὁ οἰκεῖος . ὅς δή γίγνομαι καί ἐπί αὐτός εὐρήὅλη σω ὁ Ἱερουσαλήμ . ἔχω γάρ ἐκ πρόγονος ὁ εὐσεβής , καταφοιτάω μέν εἰς Αἴγυπτος · ἐκβαίνω δέ ὥσπερ ὁ ἐκ πατήρ λατρεία , ἐκεῖ προσκυνέω εἴδωλον · ἀλλά καλέω διά Μωυσῆς , καί ἀποπέτομαι τρόπος τις ὁ ἐν Αἴγυπτος πλάνης , παλινδρομέω πρός Θεός . ἀλλά γάρ τίς ὁ αἰτία , φημί , ὁ καί ὅλως ἁλίσκομαι τυγχάνω , καί ὑπό ἕτερος γίγνομαι πάλιν ὁ λυτρόω ;