cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores jonah.1.51
Επιτείνει σφόδρα τῆς εὐπειθείας τὸν ἔπαινον , καὶ καταθαυμέζει μειζόνως τὸ ἕτοιμον εἰς ὑπακοὴν τῶν κεκλημένων εἰς μετάγνωσιν . ἐπειδὴ γὰρ τῶν τοῦ Προφήτου ῥημάτων κατήκοοι ἦσαν , καὶ αὐτὸς ὁ τῷ σκήπτρῳ τετιμημένος καὶ ταῖς ἀνωτάτω κατεστεμμένος εὐκλείαις ὑπεχώρει μὲν εὐθὺς τῶν τῆς βασιλείας θρόνων , ἐρρῶσθαι δὲ φράσας ταῖς αὐτῷ πρεπούσαις στολαῖς , καὶ ἁλουργίδα ἐκδὺς περιεβάλετο σάλλον , τουτέστιν ἐν πενθικοῖς ἦν σχήμασιν · ἐφιζήσας δὲ καὶ σποδῷ σύνθημα τοῖς ἄλλοις ἐδίδου τὸ χρῆναι καὶ ἀσιτεῖν , καὶ ἀκαταλήκτοις λιταῖς ἐξημεροῦντας Θεὸν ἐξαιτεῖν τὸν ἔλεον . σοφοὶ δὲ λίαν οἱ Νινευῖται , συνεπιτηδεύοντες τῇ νηστείᾳ καὶ τῆς φαυλότητος τὴν ἀποστροφήν · μετανοίας γὰρ οὗτος ἃν εἴη καὶ μόνος ὁ ἀληθὴς καὶ ἀμώμητος τρόπος . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἐν τούτοις εὐτεχνὲς οὐκ ἔχων ὁ Ἰσραὴλ , ἀλογωτάτην ἔσθ’ ὅτε καὶ βέβηλον ἐπεδείκνυτο τὴν νηστείαν , ἐκέλευε τῷ προφήτη Θεὸς εἰς ὕψος αἴροντα τὴν φωνὴν ἀπαγγέλλειν αὐτοῖς , ὅτι ἀοῦ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξε - “ λεξάμην , λέγει Κύριος . ” καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν διαμεμήνυκεν μήνυκεν αὐτὸς , ἐπενεγκὼν εὐθύς “ Ἐν γὰρ “ τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν , καὶ “ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑπονύσσετε · εἰς κρίσεις καὶ “ μάχας νηστεύετε , καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν . ἵνα τί “ μοι νηστεύετε ὡς σήμερον ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν “ φωνὴν ὑμῶν ; οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ “ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.’’ οὐκοῦν ἀμείνους οἱ Νινευῖται , καθαρὰν καὶ ἄμωμον ἐπιτελοῦντες Θεῷ τὴν νηστείαν . μεμαρτύρηκε γὰρ τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν ὅτι απεστρψεν εκαστος απο τῆς οδου αυτου τῆς πονηρας καὶ ἀπὸ τῆς ἀδικίας τῆς ἐν χερσὶν αὐτῶν . εἴσω δὲ λόγου καὶ φρενὸς τὸ δρώμενον ἦν . πεπιστεύκασι γὰρ ὅτι μετανοήσει Θεὸς καὶ ἀποδτρεψει τὰ ἐξ ὀργῆς . τὸ δὲ μετανοήσει φησὶ ἀντὶ τοῦ μεταβουλεύσεται , κἂν ἴδη μεταφοιτήσαντας ἐκ φαυλότητος εἰς τὸ ἀγαθὸν , μετοιχήσεται καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ὅτι μάλιστα φιλαιτάτην αὐτῷ γαλήνην καὶ φιλανθρωπίαν . ἔστι μὲν γὰρ ἀγαθὸς τῆ φύσει . πλὴν ἐπάγει τοῖς πλημμελοῦσι τὰς δίκας , καὶ τοῖς ἀκαθέκτως ἀπονενευκόσι πρὸς τὸ ἐξήνιον , οἷά τινα χαλινὸν ἀνακόπτοντα γενικῶς καὶ μετατιθέντα πρὸς εὐπείθειαν ἐπιφέρει τὰ ἐξ ὀργῆς . ἄθρει δὲ ὅπως οἱ μὲν Νινευῖταί φασιν τίς οἰδεν εἰ μετανήσει ὁ Θεὸς καὶ ἀποστρεψει ἐξ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα · ὁ δέ γε σοφὸς Ἰσραὴλ , ὁ νόμῳ πεπαιδευμένος ὅτι χρηστὸς καὶ ἥμερος ὁ Δεσπότης , οὐκ ἀνέχεται οὕτω νοεῖν . ἔφασκον γὰρ ἀμαθαίνοντες “ Αἱ πλάναι ἡμῶν καὶ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἐφ’ ἥμιν εἰσι , καὶ ἐν ἀυταῖς ἡμεῖς τηκόμεθα , καὶ πὼς ζησο - “ μέθᾳ ; " ἀλλ’ ἤκουον Θεοῦ λέγοντος ἐναργῶς Απο - “ στροφῆ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ὑμῶν τῆς πονηρᾶς , “ καὶ ἵνα τί ἀποθνήσκετε οἶκος Ἰσραήλ ; ” ὃ δὴ δεδράκασι Νινευῖται , ταῖς εἰς τὰ ἀμείνω μεταδρομαῖς τὴν ἐπηρτημένην αὐτοῖς ἐκδυσωποῦντες ὀργὴν , πλὴν προσέταττον τοῖς ἀνθρώποις καὶ τὰ κτήνη συγκαταλγύνεσθαι , τροφῆς καὶ ποτῶν ἀποστερούμενα , καὶ οἷον πενθεῖν κατηναγκασμένα . καὶ τὸ χρῆμά ἐστιν ὑπερβολικὸν , οὐχ ὡς ἀναγκαίως γεγονὸς , ἢ Θεοῦ ζητοῦντος παρὰ τῶν κτηνῶν τὸν πόνον . ἐπεσημήνατο δὲ καὶ τοῦτο τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν , τῆς τῶν Νινευιτῶν μετανοίας , ὡς ἔφην , ἐμφανίζον τὴν ὑπερβολήν . οἶδα μὲν οὖν ὅτι κατερυθριῶσί τινες ἐπὶ τῷδε , καί φασι κτήνη χρῆναι νοεῖσθαι τοὺς ἐν ἀνθρώποις ἀλογωτάτους . καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος , καὶ εὖ ἂν ἔχοι κατὰ καιροὺς , εἰ τῇδε νοοῖτο παρά τινων . ἀλλ’ εἴς γε τῶν προκειμένων τὸν νοῦν ἁρμόσειεν ἃν ἐκεῖνό που τάχα , τὸ τῆς μετανοίας φημὶ κατασημαίνεσθαι τὴν ὑπερβολὴν διὰ τοῦ καὶ αὐτῶν καθορίζεσθαι τῶν κτηνῶν ’τον πόνον .
Lemmas: ἐπιτείνω σφόδρα ὁ εὐπείθεια ὁ ἔπαινος , καί καταθαυμέζει μέγας ὁ ἑτοῖμος εἰς ὑπακοή ὁ καλέω εἰς μετάγνωσις . ἐπεί γάρ ὁ ὁ Προφήτου ῥῆμα κατήκοος εἰμί , καί αὐτός ὁ ὁ σκῆπτρον τιμάω καί ὁ ἄνω2 καταστέφω εὔκλεια ὑποχωρέω μέν εὐθύς ὁ ὁ βασίλεια θρόνος , ῥώννυμι δέ φράζω ὁ αὐτός πρέπω στολή , καί ἁλουργίς ἐκδύω περιβάλλω σάλλω , τουτέστιν ἐν πενθικός εἰμί σχῆμα · ἐφίζω δέ καί σποδός σύνθημα ὁ ἄλλος δίδωμι ὁ χρή καί ἀσιτέω , καί ἀκατάληκτος λιτός ἐξημερέω θεός ἐξαιτέω ὁ ἔλεος . σοφός δέ λίαν ὁ Νινευῖται , συνεπιτηδεύω ὁ νηστεία καί ὁ φαυλότης ὁ ἀποστροφή · μετάνοια γάρ οὗτος ἄν εἰμί καί μόνος ὁ ἀληθής καί Ἀμώμητος τρόπος . ἐπεί δέ ὁ ἐν οὗτος εὐτεχνής οὐ ἔχω ὁ Ἰσραήλ , ἄλογος ἔστω ὅτε καί βέβηλος ἐπιδείκνυμι ὁ νηστεία , κελεύω ὁ προφήτης θεός εἰς ὕψος ἀείρω ὁ φωνή ἀπαγγέλλω αὐτός , ὅτι άου οὗτος ὁ νηστεία ἔξω - “ λέγω , λέγω Κύριος . ” καί διά ποῖος αἴτιος διαμηνύω μηνύω αὐτός , ἐπιφέρω εὐθύς “ ἐν γάρ “ ὁ νηστεία σύ εὑρίσκω ὁ θέλημα σύ , καί “ πᾶς ὁ ὑποχείριος ὑπονύσσω · εἰς κρίσις καί “ μάχη νηστεύω , καί τύπτω πυγμή ταπεινός . ἵνα τίς “ ἐγώ νηστεύω ὡς σήμερον ἀκούω ἐν κραυγή ὁ “ φωνή σύ ; οὖον οὗτος ὁ νηστεία ἐκλέγω καί “ ἡμέρα ταπεινόω ἄνθρωπος ὁ ψυχή αὐτός οὐκοῦν ἀγαθός ὁ Νινευῖται , καθαρός καί ἄμωμον ἐπιτελέω Θεός ὁ νηστεία . μαρτυρέω γάρ ὁ γράμμα ὁ ἱερόν ὅτι ἀποστρέφω ἕκαστος ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός καί ἀπό ὁ ἀδικία ὁ ἐν χείρ αὐτός . εἴδομαι δέ λόγος καί φρήν ὁ δράω εἰμί . πιστεύω γάρ ὅτι μετανοέω θεός καί ἀποδρέπω ὁ ἐκ ὀργή . ὁ δέ μετανοέω φημί ἀντί ὁ μεταβουλεύω , κἀν ἴδη μεταφοιτάω ἐκ φαυλότης εἰς ὁ ἀγαθός , μετοίχομαι καί αὐτός εἰς ὁ ὅτι μάλιστα φίλος αὐτός γαλήνη καί φιλανθρωπία . εἰμί μέν γάρ ἀγαθός τῆ φύσις . πλήν ἐπάγω ὁ πλημμελέω ὁ δίκη , καί ὁ ἀκάθεκτος ἀπονεύω πρός ὁ ἐξήνιος , οἷος τις χαλινός ἀνακόπτω γενικός καί μετατίθημι πρός εὐπείθεια ἐπιφέρω ὁ ἐκ ὀργή . ἀθρέω δέ ὅπως ὁ μέν νινευιτης φημί τίς οἶδα εἰμί μετανήσει ὁ θεός καί ἀποστρέφω ἐκ ὀργή θυμός αὐτός καί οὖον μή ἀπόλλυμι · ὁ δέ γε σοφός Ἰσραήλ , ὁ νόμος παιδεύω ὅτι χρηστός καί ἥμερος ὁ Δεσπότης , οὐ ἀνέχω οὗτος νοέω . φάσκω γάρ ἀμαθαίνω “ ὁ πλάνη ἐγώ καί ὁ ἀνομία ἐγώ ἐπί ἐγώ εἰμί , καί ἐν αὐτός ἐγώ τήκω , καί πως Ζήσο - “ μέθη ; " ἀλλά ἀκούω Θεός λέγω ἐναργής ἀπό - “ στροφεύς ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός σύ ὁ πονηρός , “ καί ἵνα τίς ἀποθνῄσκω οἶκος Ἰσραήλ ; ” ὅς δή δράω Νινευῖται , ὁ εἰς ὁ ἀγαθός μεταδρομή ὁ ἐπαρτάω αὐτός ἐκδυσωπέω ὀργή , πλήν προστάσσω ὁ ἄνθρωπος καί ὁ κτῆνος συγκαταλύω , τροφή καί ποτός ἀποστερέω , καί οἷος πενθέω καταναγκάζω . καί ὁ χρῆμα εἰμί ὑπερβολικός , οὐ ὡς ἀναγκαῖος γίγνομαι , ἢ Θεός ζητέω παρά ὁ κτῆνος ὁ πόνος . ἐπισημαίνω δέ καί οὗτος ὁ γράμμα ὁ ἱερόν , ὁ ὁ Νινευίτης μετάνοια , ὡς φημί , ἐμφανίζω ὁ ὑπερβολή . οἶδα μέν οὖν ὅτι κατερυθριάω τις ἐπί ὅδε , καί φημί κτῆνος χρή νοέω ὁ ἐν ἄνθρωπος ἄλογος . καί ἀληθής ὁ λόγος , καί εὕω εἄν ἔχω κατά καιρός , εἰμί ὅδε νοέω παρά τίνω . ἀλλά εἰς γε ὁ πρόκειμαι ὁ νόος ἁρμόζω ἄν ἐκεῖνος ποῦ τάχα , ὁ ὁ μετάνοια φημί κατασημαίνω ὁ ὑπερβολή διά ὁ καί αὐτός καθορίζω ὁ κτῆνος ’τον πόνος .