cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.15
Κατὰ σκοπὸν τῶν πραγμάτων πρόεισι δὴ πάλιν κἀν τούτοις ἡμῖν ὁ λόγος . ἔφασκον μὲν γὰρ ἀμαθαίνοντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ “ Πᾶς ποιῶν πονηρὸν , καλὸν ἐνώπιον αὐτοῦ , “ καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ηὐδόκησε , καὶ ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς τῆς “ δικαιοσύνης ; ” καὶ τίς ἡ πρόφασις τῆς οὕτω δεινῆς ἀθυροστομίας , εἴρηται μὲν ἤδη · πλὴν εἰρήσεται πάλιν . ἐπειδὴ γὰρ ἀφυλάκτως τινὲς τῶν ἱερουργῶν καὶ μέντοι τῶν ἄλλων οἳ διαφανέστεροί τε ἦσαν καὶ ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς ἐμπρέποντες , ἐπὶ πάντα τρόπον σκαιότητος καὶ ἐγχειρημάτων ἤεσαν , ἐφαίνετο δὲ καὶ πέρα μετροῦ ἀνεξικακήσας Θεὸς αὐτοῖς · ἔστι γὰρ ἀγαθὸς , χρηστὸς , ἐπιεικὴς , καὶ φιλάνθρωπος · ταύτῃτοί τινες τοὺς ἐξ ἀκράτου μικροψυχίας ἠρεύγοντο λόγους . ἀλλ’ ὅτι μὲν ἔσται κατὰ καιροὺς μεταφοίτησις εἰς τὸ ἄμεινον τῶν τεταγμένων εἰς ἱερουργίαν , μεταπλάττοντος αὐτοὺς εἰς καινότητα ζωῆς τοῦ Χριστοῦ , καὶ μετατιθέντος εἰς εὐκοσμίαν καὶ εἰς εὐκλεᾶ πολιτείαν καὶ ζωὴν , διαμεμήνυκεν ἐναργῶς . ὅτι δὲ τοὺς τῆς φαυλότητος ἐπιτηδευτὰς οὐκ ἂν ἀποδέξοιτο τότε , οὐδ’ ἃν ἀξιώσειεν ἐπαίνων τε καὶ λόγου · κρινεῖ δὲ μᾶλλον αὐτοὺς , καὶ τῶν ἐκτόπως βεβιωμένων ἐξαιτήσει δίκας , διατρανοῖ λέγων Καὶ προσαξω πρὸς υμας ἐν κρισει , τουτεστιν ὡς κριτὴς προσενεχθήσομαι , καὶ ἐσομαι μάρτυς ταχὺς , αὐτόμολος δηλονότι καὶ ὑπ’ οὐδενὸς κεκλημένος . καταψηφιοῦμαι γὰρ τῶν πονηρῶν τὴν δίκην . καὶ τὸ μὲν ἐπ’ αὐτοὺς ἐξοίσω τὸ κρῖμα · οὐχ ἑτέρου τινὸς τὰ ἐν αὐτοῖς ἐκκαλύπτοντος , ἀλλ’ εἰδὼς ὡς Θεὸς τὰ ἀφανῆ τε καὶ κεκρυμμένα , καὶ διὰ τοῦ συνειδότος καταμαρτυρῶν ἑκάστου τῶν ἡμαρτηκότων . ἔφη ’δε που καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , παραστήσεσθαι κατὰ καιροὺς τῷ Rom . ii . κριτῇ τοὺς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν , “ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων ἐν ἡμέρᾳ “ ἧ κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων , κατὰ τὸ “ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χροστοῦ . ”
Lemmas: κατά σκοπός ὁ πρᾶγμα πρόειμι δή πάλιν ἐν οὗτος ἐγώ ὁ λόγος . φάσκω μέν γάρ ἀμαθαίνω ὁ ἐκ Ἰσραήλ “ Πᾶς ποιέω πονηρός , καλός ἐνώπιος αὐτός , “ καί ἐν αὐτός αὐτός εὐδοκέω , καί ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ “ δικαιοσύνη ; ” καί τίς ὁ πρόφασις ὁ οὗτος δεινός ἀθυροστομία , εἴρω μέν ἤδη · πλήν εἴρω πάλιν . ἐπεί γάρ ἀφύλακτος τις ὁ ἱερουργέω καί μέντοι ὁ ἄλλος ἕ διαφανής τε εἰμί καί ὁ ἄνω2 τιμή ἐμπρέπω , ἐπί πᾶς τρόπος σκαιότης καί ἐγχείρημα ἔρχομαι , φαίνω δέ καί πέρα μετρέω ἀνεξικακέω θεός αὐτός · εἰμί γάρ ἀγαθός , χρηστός , ἐπιεικής , καί φιλάνθρωπος · ταύτῃτοί τις ὁ ἐκ ἄκρατος μικροψυχία ἐρεύγομαι λόγος . ἀλλά ὅτι μέν εἰμί κατά καιρός μεταφοίτησις εἰς ὁ ἀγαθός ὁ τάσσω εἰς ἱερουργία , μεταπλάσσω αὐτός εἰς καινότης ζωή ὁ Χριστός , καί μετατίθημι εἰς εὐκοσμία καί εἰς εὐκλεής πολιτεία καί ζωή , διαμηνύω ἐναργής . ὅτι δέ ὁ ὁ φαυλότης ἐπιτηδευτής οὐ εἄν ἀποδείκνυμι τότε , οὐδέ ἄν ἀξιόω ἔπαινος τε καί λόγος · κρίνω δέ μᾶλλον αὐτός , καί ὁ ἔκτοπος βιόω ἐξαιτέω δίκη , διατρανόω λέγω καί προσάγω πρός ὑμεῖς ἐν κρίσις , τουτέστιν ὡς κριτής προσφέρω , καί εἰμί μάρτυς ταχύς , αὐτόμολος δηλονότι καί ὑπό οὐδείς καλέω . καταψηφίζω γάρ ὁ πονηρός ὁ δίκη . καί ὁ μέν ἐπί αὐτός ἐκφέρω ὁ κρίμα · οὐ ἕτερος τις ὁ ἐν αὐτός ἐκκαλύπτω , ἀλλά εἰδοί ὡς θεός ὁ ἀφανής τε καί κρύπτω , καί διά ὁ σύνοιδα καταμαρτυρέω ἕκαστος ὁ ἁμαρτάνω . φημί ἐσθίω ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , παρίστημι κατά καιρός ὁ Rom . ii . κριτής ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ , “ μεταξύ ἀλλήλων ὁ λογισμός κατηγορέω ἢ καί ἀπολογέομαι ἐν ἡμέρα “ ἧ κρίνω ὁ θεός ὁ κρυπτός ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ “ εὐαγγέλιον ἐγώ διά Ἰησοῦς χρωστέω . ”