cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.41
Ἐπέλαμψε μὲν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος ὀφθεὶς ἐν τῶδε τῶ κόσμω τὴν καθ’ ἡμᾶς ὁμοίωσιν ὑποδύς · “ Γέγονε γάρ φησι “ σὰρξ ὁ Λόγος καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν · ἐν ἀχλύι · δὲ ὄντας καὶ σκότῳ , καθάπερ τις ἥλιος , ταῖς οἰκείαις περιαστράπτει μαρμαρυγαῖς , καὶ τὴν τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας ἀκτῖνα λαμπρὰν ταῖς τῶν πιστευόντων καρδίαις ἐνιεὶς , καθαροὺς ἀπέφηνε καὶ σοφοὺς καὶ ἁπάσης ἀγαθουγίας ἐπιστήμονας . ἔδειξε δὲ ἡμῖν ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , διὰ τῆς ἀπορρήτου μυσταγωγίας εὐτεχνεστάτους ἀποφήνας καὶ σεσοφισμένους , ἔμπλεων τε τὸν νοῦν τῆς περὶ αὐτοῦ γνώσεως ἔχοντας . πλὴν καὶ εἰς τοῦτο φαιδρότητος παρενηνεγμένοι πεπλουτισμένοι τε , καθά φησιν ὁ μακάριος Παῦλος , “ ἐν “ παντὶ λόγῳ καὶ ἐν πάσῃ γνώσει καὶ ἐν πάσῃ σοφίᾳ , “ βλέπομεν ἄρτι ἐν ἐσόπτρῳ καὶ ἐν αἰνίγματι , καὶ γινώ - “ σκομεν ἐκ μέρους.’’ ἥξει δὲ κατὰ καιροὺς τὸ τέλειον , καὶ ἐν πληρεστάτῃ λοιπὸν ἐσόμεθα γνώσει , Χριστοῦ πάλιν ἡμῖν ἐξ οὐρανοῦ ἐπιλάμψαντος , καὶ καταργοῦντος μὲν τὴν ἐκ μέρους καὶ ἐν αἰνίγματι γνῶσιν , καταλάμποντος δὲ ὥσπερ τοῖς τελεωτάτοις , καὶ θείου τινὸς καὶ ἀποῤῥήτου φωτὸς ἀναπιμπλάντος τὸν νοῦν , καὶ τῇ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χύσει καταφαιδρύνοντος . ἔφη μὲν γὰρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος “ Εἴτε δὲ προφητεῖαι καταργηθήσονται , εἴτε γνώσεις παυ - “ θήσονται.’’ φαμὲν δὲ ὅτι οὐκ ἀπό γε τοῦ γινώσκειν ἐν μέρει ἐπὶ τὸ μηδόλως εἰδέναι τι βαδιούμεθα , πολλοῦ γε καὶ δεῖ . ἐπεὶ τίνα τρόπον ὁ τῆς μελλούσης ἐλπίδος καιρὸς οὐ πρὸς ζημίαν ἔσται ταῖς τῶν ἁγίων ψυχαῖς , εἰ χρὴ πάντως καὶ ὧν ἃν ἔχοιεν ἀπολισθεῖν , οὐ τὰ ἀμείνω κερδαίνοντας , οὐκ ἐπί τινα τῶν ὑπερκειμένων ἱέντας τὸν νοῦν · ἀπεμπολοῦντας δὲ μᾶλλον καὶ τὸ ἤδη πεπορισμένον οὐκ ἀταλαιπώρως ἔσθ’ ὅτε ; καταργοῦνται δὲ προφητεῖαι , πεπαύσεται δὲ καὶ γνῶσις , ἐπεισκρινομένης δηλονότι ταῖς ἡμετέραις ψυχαῖς τῆς ἄγαν ὑπερκειμένης . ὥσπερ γὰρ εἴ τις , ἑνὸς ἐν οἴκῳ φαίνοντος λύχνου καὶ μετρίαν ἐν τοῖς ὁρῶσιν αὐτὸν ἱέντος αὐγὴν , εἰσκομίσειε λαμπάδα , πᾶσά πὼς ἀνάγκη μονονουχὶ καὶ ἀπρακτεῖν τὸ ἐκείνου φῶς τῇ τοῦ μείζονος ἀμετρίᾳ παραχωροῦν · καὶ ὥσπερ ἡλίου τὴν ὑπ’ οὐρανὸν καταυγάζοντος , ἀδρανὴς ἤδη πὼς ἡ τῶν ἀστέρων ἀπολέλειπται λαμπρότης · οὕτω φαιδροτέρας ἐν ἡμῖν εἰσκεκομισμένης γνώσεως καταργηθήσεταί πὼς ἡ μείων . ἔφη δέ που καὶ ὁ Χριστὸς τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις “ ταῦτα ἐν xvi , “ παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν · ἔρχεται ὥρα , ὅτε οὐκέτι ἐν “ παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν · ἀλλ’ ἐν παρρησίᾳ περὶ τοῦ “ Πατὸς ἀπαγγελῶ ὑμῖν.’’
Lemmas: ἐπιλάμπω μέν ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος ὁράω ἐν ὅδε ὁ κόσμος ὁ κατά ἐγώ ὁμοίωσις ὑποδύω · “ γίγνομαι γάρ φημί “ σάρξ ὁ Λόγος καί σκηνόω ἐν ἐγώ · ἐν ἀχλύς · δέ εἰμί καί σκότος , καθάπερ τις ἥλιος , ὁ οἰκεῖος περιαστράπτω μαρμαρυγή , καί ὁ ὁ ἀληθής θεογνωσία ἀκτίς λαμπρός ὁ ὁ πιστεύω Καρδία ἐνίημι , καθαρός ἀποφαίνω καί σοφός καί ἅπας αγαθουγιης ἐπιστήμων . δείκνυμι δέ ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , διά ὁ ἀπόρρητος μυσταγωγία εὐτεχνής ἀποφαίνω καί σοφίζω , ἔμπλεος τε ὁ νόος ὁ περί αὐτός γνῶσις ἔχω . πλήν καί εἰς οὗτος φαιδρότης παραφέρω πλουτισμένος τε , καθά φημί ὁ μακάριος Παῦλος , “ ἐν “ πᾶς λόγος καί ἐν πᾶς γνῶσις καί ἐν πᾶς σοφία , “ βλέπω ἄρτι ἐν εἴσοπτρον καί ἐν αἴνιγμα , καί γινώ - “ σκῶ ἐκ μέρος ἥκω δέ κατά καιρός ὁ τέλειος , καί ἐν πλήρης λοιπός εἰμί γνῶσις , Χριστός πάλιν ἐγώ ἐκ οὐρανός ἐπιλάμπω , καί καταργέω μέν ὁ ἐκ μέρος καί ἐν αἴνιγμα γνῶσις , καταλάμπω δέ ὥσπερ ὁ τέλειος , καί θεῖον τις καί ἀπόρρητος φάος ἀναπίμπλημι ὁ νόος , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χύσις καταφαιδρύνω . φημί μέν γάρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος “ εἴτε δέ προφητεία καταργέω , εἴτε γνῶσις πα - “ τίθημι φημί δέ ὅτι οὐ ἀπό γε ὁ γιγνώσκω ἐν μέρος ἐπί ὁ μηδόλως οἶδα τίς βαδίζω , πολύς γε καί δεῖ . ἐπεί τίς τρόπος ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς καιρός οὖον πρός ζημία εἰμί ὁ ὁ ἅγιος Ψυχή , εἰμί χρή πάντως καί ὅς ἄν ἔχω ἀπόλλυμι , οὖον ὁ ἀγαθός κερδαίνω , οὐ ἐπί τις ὁ ὑπέρκειμαι ἵημι ὁ νόος · ἀπεμπολάω δέ μᾶλλον καί ὁ ἤδη πορίζω οὐ ἀταλαίπωρος ἔστω ὅτε ; καταργέω δέ προφητεία , παύω δέ καί γνῶσις , ἐπεισκρίνω δηλονότι ὁ ἡμέτερος Ψυχή ὁ ἄγαν ὑπέρκειμαι . ὥσπερ γάρ εἰμί τις , εἷς ἐν οἶκος φαίνων λύχνος καί μέτριος ἐν ὁ ὁράω αὐτός ἵημι αὐγή , εἰσκομίζω λαμπάς , πᾶς πως ἀνάγκη μονονού καί ἀπρακτέω ὁ ἐκεῖνος φάος ὁ ὁ μείζων ἀμετρία παραχωρώ · καί ὥσπερ ἥλιος ὁ ὑπό οὐρανός καταυγάζω , ἀδρανής ἤδη πως ὁ ὁ ἀστήρ ἀπολείπω λαμπρότης · οὗτος φαιδρός ἐν ἐγώ εἰσκομίζω γνῶσις καταργέω πως ὁ μείων . φημί δέ ποῦ καί ὁ Χριστός ὁ ἅγιος ἀπόστολος “ οὗτος ἐν xvi , “ παροιμία λαλέω σύ · ἔρχομαι ὥρα , ὅτε οὐκέτι ἐν “ παροιμία λαλέω σύ · ἀλλά ἐν παρρησία περί ὁ “ Πάτος ἀπαγγέλλω ὑμῖν.’’