cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores hosea.4.5
Ἐναργῆ καθίστησι τὴν αἰτίαν δι’ ἢν ὤνησαν μὲν οὐδὲν οἱ τῷ Ἐφραΐμ ἐπαμύνοντες , οὐ διαπεπαύσεται δὲ τὰ τῆς ὀδύνης αὐτοῖς . ἐγὼ γάρ εἰμι φησὶν ὡς πάνθηρ τῷ Ἐφραΐμ καὶ ὡς λέων τῷ οὔκῳ Ἰούδα . πρόδηλον οὖν ὅτι , Θεοῦ παραλύοντος , ὁ σώσων οὐδείς · “ Τὴν γὰρ χεῖρα τὴν ὑψηλὴν τίς “ ἀποστρέψει ; ” κατὰ τὸ γεγραμμένον . ὅτι δὲ καὶ ἡμερότητος ἁπάσης ἐξηρημένης , τὰ ἐπ’ αὐτοῖς γενέσθαι συμβέβηκεν , ὑπέφηνεν αἰνιγματωδῶς , τοῖς ὅτι μάλιστα δεινοῖς καὶ ἀλκιμωτάτοις θηρίοις τὴν οἰκείαν ὁρμὴν παρεικάζων . ὁ μὲν γὰρ πάνθηρ ὀξυτάτῳ λίαν καθ’ ὧν ἂν ἕλοιτο φέρεται δρόμῳ , ἐλαφροῖς δὲ οὕτως ἄττει ποσὶν , ὡς μηδὲ ἴχνος ὁρᾶσθαι τάχα που , μήτε μὴν ἐνσημαίνεσθαί τι τῇ γῆ · ὁ δὲ λέων ἐρεύγεται μὲν ἐν τοῖς ὄρεσι δεινὸν καὶ διαβριθὲς καὶ βροντῇ παραπλήσιον , καὶ καταπλήττειν οἷόν τε τοὺς ἀκροωμένους . “ Λέων γάρ , φησιν , ἐρεύξεται , καὶ τίς οὐ φοβηθήσεται ; ” ἄμαχον δὲ τὴν ἔφοδον ἔχει , καὶ σφόδρα δυσάντητον τὴν ὁρμήν . εἰ δὲ δή τι λάβοι , τοῦτο διόλωλεν εὐθὺς , καὶ οὐκ ἃν ἐξέλοιτό τις τὸ ἐνειλημμένον . ὅτι δὲ ὀξὺ μὲν θηρίον ὁ πάνθηρ , ἀφίπταται δὲ ὥσπερ , τὸ ἐπιτυχὸν ἁρπάσας · ἄθραυστον δὲ χρῆμα καὶ ἀδεὲς καὶ δυσάντητον , ὡς ἔφην , ὁ λέων ἐστὶν , αὐτὸς παρέδειξεν ἐπειπών Καὶ ἐγὼ ἁρπῶμαι καὶ πορευσομαι καὶ ληψομαι καὶ οὐκ ἔσταζέ ὁ εξαιρουμενος . ἁρμόσει μὲν γὰρ τοῦτο τῇ λεόντων ἀλκῇ · τὸ δὲ ἁρπῶμαι καὶ πορεύσομαι , δράσειεν ἂν ὁ πάνθηρ , ὡς ἔφην . ὅτι δὲ καὶ ἀποφοιτήσει τῶν λελυπηκότων ὁ Κύριος , καὶ μονονουχὶ συστελεῖ τὴν ἐπικοῦ καὶ καὶ ἀποστήσει τὸ εὐμενὲς , διαμεμήνυκεν ἐιπων Πορευσομαι καὶ ἐπιστρέφω εἰς τὸν τόπον μου ἕως οὑ ἀφανισθῶσι . τόπῳ μὲν γὰρ ἀπεριόριστον παντελῶς τὸ θεῖόν ἐστι · παρεῖναι δὲ λέγεται τισιν , ὅταν χαρίζηται τὴν εὐμένειαν · ἀπεῖναι δὲ αὖ τῶν ἡμαρτηκότων , ὅταν αὐτοὺς ἀποστρέφηται , καὶ ἀνακόπτῃ τὴν ἡμερότητα . λαλεῖται μὲν γὰρ ἀνθρωπίνως τὰ περὶ Θεοῦ · νοεῖται γε μὴν , ὡς ἂν αὐτῷ πρέποι .
Lemmas: ἐναργής καθίστημι ὁ αἴτιος διά εἄν ὀνίνημι μέν οὐδείς ὁ ὁ Ἐφραίμ ἐπαμύνω , οὖον διαπαύω δέ ὁ ὁ ὀδύνη αὐτός . ἐγώ γάρ εἰμί φημί ὡς πάνθηρ ὁ Ἐφραίμ καί ὡς λέων ὁ οὔπω Ἰούδας . πρόδηλος οὖν ὅτι , Θεός παραλύω , ὁ σῴζω οὐδείς · “ ὁ γάρ χείρ ὁ ὑψηλός τίς “ ἀποστρέφω ; ” κατά ὁ γράφω . ὅτι δέ καί ἡμερότης ἅπας ἐκλέγω , ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι συμβαίνω , ὑποφαίνω αἰνιγματωδῶς , ὁ ὅτι μάλιστα δεινός καί ἄλκιμος θηρίον ὁ οἰκεῖος ὁρμή παρεικάζω . ὁ μέν γάρ πάνθηρ ὀξύς λίαν κατά ὅς εἄν αἱρέω φέρω δρόμος , ἐλαφρός δέ οὕτως ἀίσσω πούς , ὡς μηδέ ἴχνος ὁράω τάχα ποῦ , μήτε μήv ἐνσημαίνω τίς ὁ γῆ · ὁ δέ λέων ἐρεύγομαι μέν ἐν ὁ ὄρος δεινός καί διαβριθής καί βροντή παραπλήσιος , καί καταπλήσσω οἷος τε ὁ ἀκροάζομαι . “ Λέων γάρ , φημί , ἐρεύγομαι , καί τίς οὖον φοβέω ; ” ἄμαχος δέ ὁ ἔφοδος ἔχω , καί σφόδρα δυσάντητος ὁ ὁρμή . εἰμί δέ δή τίς λαμβάνω , οὗτος διόλλυμι εὐθύς , καί οὐ ἄν ἐξελαύνω τις ὁ ἐλλαμβάνω . ὅτι δέ ὀξύς2 μέν θηρίον ὁ πάνθηρ , ἀποπέτομαι δέ ὥσπερ , ὁ ἐπιτυγχάνω ἁρπάζω · ἄθραυστος δέ χρῆμα καί ἀδεής καί δυσάντητος , ὡς φημί , ὁ λέων εἰμί , αὐτός παραδείκνυμι ἐπεῖπον καί ἐγώ ἁρπάζω καί πορεύω καί λαμβάνω καί οὐ στάζω ὁ ἐξαιρέω . ἁρμόζω μέν γάρ οὗτος ὁ λέων ἀλκή · ὁ δέ ἁρπάζω καί πορεύω , δράω εἄν ὁ πάνθηρ , ὡς φημί . ὅτι δέ καί αποφοιτώ ὁ λυπέω ὁ Κύριος , καί μονονού συστέλλω ὁ ἐπικός καί καί ἀφίστημι ὁ εὐμενής , διαμηνύω εἶπον πορεύω καί ἐπιστρέφω εἰς ὁ τόπος ἐγώ ἠώς ὅς ἀφανίζω . τόπος μέν γάρ ἀπεριόριστος παντελῶς ὁ θεῖος1 εἰμί · πάρειμι δέ λέγω τις , ὅταν χαρίζομαι ὁ εὐμένεια · ἄπειμι δέ αὖος ὁ ἁμαρτάνω , ὅταν αὐτός ἀποστρέφω , καί ἀνακόπτω ὁ ἡμερότης . λαλέω μέν γάρ ἀνθρώπινος ὁ περί Θεός · νοέω γε μήv , ὡς εἄν αὐτός πρέπω .