cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.2.9
Ἢ τοίνυν κατὰ τοιόνδε τινὰ τρόπον προσβαλοῦμεν τοῖς εἰρημένοις · ἢ καὶ ἑτέρως εἰ δοκεῖ . ἔφημεν γὰρ , ὅτι οὐκ ἐν ἀνθρωπείᾳ δυνάμει κατορθωθήσεται τῷ κόσμῳ τὰ πρὸς ζωήν . καὶ στήσεται μὲν ἡ λυχνία , τὸ λαμπάδιον ἔχουσα , τουτέστι Χριστὸν , ἐκλάμψουσι δὲ καὶ οἱ λύχνοι , καὶ μὴν καὶ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῦ λαμπαδίου αἱ δύο πάντως ἐλαῖαι στήσονται , τοὺς δύο λαοὺς σημαίνουσαι . εἶθ’ ὥσπερ τινὸς ἀναπυνθανομένου τε καὶ λέγοντος Τίς ἄρα εἶ σὺ , ὁ τὰ οὕτω μεγάλα πολέμου δίχα παντὸς καὶ ἀμογητὶ κατορθώσειν ὑπισχνούμενος ; προσυπακούει λέγων ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ · ἐγὼ τὸ ὄρος τὸ μέγα τὸ πρὸ προσώπου Ζοροβάβελ τοῦ κατορθῶσαι , τουτέστιν , ἐγώ εἰμι ἡ πάντα ὑπεραίρουσα φύσις , ἡ θεοπρεπέσιν ὑψώμασιν εἰς τὴν ὑπερέκεινα πάντων διάττουσα δόξαν , ἡ κατὰ καιροὺς ἀρκέσειν μέλλουσα πρὸς κατόρθωσιν τῶν ἐπηγγελμένων καὶ πρὸ προσώπου Ζοροβάβελ . οὐ γὰρ ἠγνόει Χριστὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα , ἀλλ’ ὥσπερ τινὰ συνεργάτην τῶν ἰδίων κατορθωμάτων ἐποιεῖτο λέγων “ Ἀπ’ “ ἐμαυτοῦ οὐδὲν ποιῶ , ἀλλ’ ὁ πέμψας με Πατὴρ ἐν ἐμοὶ “ μένων , ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτός . ” εἰργάζετο γὰρ ὡς διὰ δυνάμεως ἰδίας τοῦ Υἱοῦ , δι’ οὗ καὶ ἐν ἀρχαῖς μὲν τὰ πάντα πρὸς τὸ εἶναι παρενεγκὼν εἰκότως θαυμάζεται . μεμνήμεθα δὲ ὅτι παρὰ τῷ σοφωτάτῳ Δανιὴλ , ὡς ὄρος ἡμῖν ὠνόμασται πάλιν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , ἐξ οὗ καὶ “ λίθος ἄνευ χειρῶν ἐτμήθη , ὃς “ καὶ ἐλέπτυνε τὸν χρυσὸν , τὸν ἄργυρον , τὸν χαλκὸν , τὸν “ σίδηρον,’’ καὶ ἦν εἰς τύπον καὶ τόδε χριστοῦ . γεγεννη - μένος γὰρ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς ἀποῤῥήτως καὶ ὑπὲρ νοῦν ὁ Υἱὸς , συνέτριψε πάσας τὰς βασιλείας , ἵν αὐτῷ λοιπὸν τὸ κράτος ἀνάπτηται . “ Κάμψει γὰρ αὐτῷ πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα “ γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς “ δόξαν Θεοῦ Πατρός . ” οὐκοῦν ὡς ἐξ ὄρους τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀκρογωνιαῖος καὶ ἐκλεκτὸς ἀποτμηθεὶς λίθος ὁ Υἱὸς γέγονεν ἡμῖν κηλρονομία . κεκλήμεθα γὰρ εἰς υἱοθεσίαν αὐτοῦ , καὶ κληρονόμοι γεγόναμεν Θεοῦ ζῶντος , ἰσότητα χάριτος ἀντὶ χάριτος κερδαίνοντες . καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστι ;
Lemmas: ἤ τοίνυν κατά τοιόσδε τις τρόπος προσβάλλω ὁ εἴρω · ἢ καί ἑτέρως εἰμί δοκέω . φημί γάρ , ὅτι οὐ ἐν ἀνθρώπειος δύναμις κατορθόω ὁ κόσμος ὁ πρός ζωή . καί ἵστημι μέν ὁ λυχνία , ὁ λαμπάδιος ἔχω , τουτέστι Χριστός , ἐκλάμπω δέ καί ὁ λύχνος , καί μήv καί ἐκ δεξιός καί ἐκ εὐώνυμος ὁ λαμπάδιος ὁ δύο πάντως ἐλαία ἵστημι , ὁ δύο λαός σημαίνω . εἶτα ὥσπερ τις ἀναπυνθάνομαι τε καί λέγω Τῖς ἄρα εἰμί σύ , ὁ ὁ οὗτος μέγας πόλεμος δίχα πᾶς καί ἀμογητί κατορθόω ὑπισχνέομαι ; προσυπακούω λέγω ὁ θεός καί Πατήρ · ἐγώ ὁ ὄρος ὁ μέγας ὁ πρό πρόσωπον Ζοροβάβελ ὁ κατορθόω , τουτέστιν , ἐγώ εἰμί ὁ πᾶς ὑπεραίρω φύσις , ὁ θεοπρεπής ὕψωμα εἰς ὁ ὑπερέκεινα πᾶς διᾴττω δόξα , ὁ κατά καιρός ἀρκέω μέλλω πρός κατόρθωσις ὁ ἐπαγγέλλω καί πρό πρόσωπον Ζοροβάβελ . οὖον γάρ ἀγνοέω Χριστός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , ἀλλά ὥσπερ τις συνεργάτης ὁ ἴδιος κατόρθωμα ποιέω λέγω “ ἀπό “ ἐμαυτοῦ οὐδείς ποιέω , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ ἐν ἐγώ “ Μένων , ποιέω ὁ ἔργον αὐτός . ” ἐργάζομαι γάρ ὡς διά δύναμις ἴδιος ὁ υἱός , διά ὅς καί ἐν ἀρχή μέν ὁ πᾶς πρός ὁ εἰμί παραφέρω εἰκότως θαυμάζω . μιμνήσκω δέ ὅτι παρά ὁ σοφός Δανιήλ , ὡς ὄρος ἐγώ ὀνομάζω πάλιν ὁ θεός καί πατήρ , ἐκ ὅς καί “ λίθος ἄνευ χείρ τέμνω , ὅς “ καί λεπτύνω ὁ χρυσός , ὁ ἄργυρος , ὁ χαλκός , ὁ “ σίδηρος καί εἰμί εἰς τύπος καί ὅδε χριστός . γέννα - μένος γάρ ἐκ Θεός πατήρ ἀπόρρητος καί ὑπέρ νόος ὁ υἱός , συντρίβω πᾶς ὁ βασίλεια , ἵνα αὐτός λοιπός ὁ κράτος ἀνάπτω . “ κάμπτω γάρ αὐτός πᾶς γόνυ , καί πᾶς “ γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς “ δόξα Θεός πατήρ . ” οὐκοῦν ὡς ἐκ ὄρος ὁ Θεός καί πατήρ ἀκρογωνιαῖος καί ἐκλεκτός ἀποτέμνω λίθος ὁ υἱός γίγνομαι ἐγώ κληρονομία . καλέω γάρ εἰς υἱοθεσία αὐτός , καί κληρονόμος γίγνομαι Θεός ζῶ , ἰσότης χάρις ἀντί χάρις κερδαίνω . καί τίς δή οὗτος εἰμί ;