cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.6.23
Ἀσαφὴς ἀεί πὼς ἐστὶ τῶν ἁγίων προφητῶν ὁ λόγος , καὶ τοῦτο , οἶμαι , σοφῶς διοικουμένου Θεοῦ , ἵνα μὴ προκέοιτο τὰ ἅγια τοῖς κυσὶ · μήτε μὴν πάρα τοῖς ὕων πόσιν ἀτημελῶς ἐρριμμένος , ὁ πολυτίμητος ἀληθῶς περιυβρίζοιτο μαργαρίτης . πλὴν ἀποκαλύπτει χριστὸς ἐν Πνεύματι τοῖς ἀξίοις τὴν γνῶσιν , καὶ τὰς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος δυνάμεις καθίστησιν ἐναργεῖς . ἀνατυποῦται δὲ ὡς ἐπίπαν ὡς ἔν γε τοῖς αἰσθητοῖς τὰ κεκρυμμένα καὶ νοητὰ , καὶ οἱονεὶ σῶμα τῶν ἀφανεστέρων τὰ ἐμφανῆ γίνεται . ἔφη τοίνυν , ὅτι κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , ἤγουν τὸν καιρὸν , μετατεθειμένων τῶν καθ’ ἡμᾶς εἰς καινότητα ζωῆς , ἀνεστοιχειωμένης δὲ καὶ αὐτῆς τῆς κτίσεως εἰς τὸ ἄμεινον ἢ πρὶν , ἕσται κύριος εῖς καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἓν , κυκλοῦν πᾶσαν τὴν γῆν . ἦν μὲν γὰρ ἀεὶ καὶ ἔστι καὶ ἕσται Κύριος εῖς , ὁ φύσει τε καὶ ἀληθῶς τῶν ὅλων Θεὸς , καὶ παρενεγκὼν εἰς τὸ εἶναι τὰ οὐκ ὄντα ποτέ . ἐπειδὴ δὲ πεπλά - νηκε τὴν ὐπ’ οὐρανὸν ὁ τῆς ἁμαρτίας εὑρετὴς , τουτεστιν σαταμὰς , εἰς ψευδῆ καὶ βέβηλον λατρείαν οἱ δείλαιοι παρακεκομίσμεθα , καὶ διετελοῦμεν ἐν κόσμῳ τυφλοὶ καὶ μωροὶ , κυρίους ὀνομάζοντες τοὺς πεπλανηκότας , καὶ τὸ τῆς θεότητος ὄνομα τοῖς ἀκαθάρτοις δαίμοσιν ἐπιφημίζοντες ἀμαθῶς . καὶ κεκλήμεθα μὲν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας καὶ ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ διὰ Χριστοῦ , πλὴν παρωχηκότος καὶ εἰς πέρας ἤδη κατάραντος τοῦ παρόντος αἰῶνος , τότε δὴ τότε καὶ φρενοβλαβείας ἁπάσης ἐξ ἡμῶν ἀνῃρημένης , τεθειμένων τε ἤδη τῶν ἐχθρῶν ὑπὸ πόδας Χριστοῦ , Κύριος εἶς ἕσται λοιπὸν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν , οὐδενὸς ἐπ’ αὐτῷ τὴν τῆς κυριότητος ἁρπάζοντος δόξαν . Κύριος δὲ καὶ ἑτέρως εῖς ἔσται Χριστὸς , ἀπρακτούσης ἁπάσης ἐπιγείου βασιλείας , καὶ αὐτῷ δὴ καὶ μόνῳ τὸ κατὰ πάντων κράτος ἀνατιθείσης τῆς ὑπ’ οὐρανόν . ἔφη ’δε τι τοιοῦτον καὶ ὁ σοφώτατος Δανιήλ . ἀφηγούμενος γὰρ τοὺς τῶν ὁράσεων τρόπους , φησίν “ Ὅν τρόπον ἴδες ὅτι ἀπὸ ὄρους ἐτμήθη “ λίθος ἄνευ χειρῶν , καὶ ἐλέπτυνε τὸν ὄστρακον , τὸν σίδηρον , “ τὸν χαλκὸν , τὸν ἄργυρον , τὸν χρυσόν · ὁ Θεὸς ὁ μέγας “ ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα , καὶ άληθινὸν “ τὸ ἐνύπνιον , καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ . ”
Lemmas: ἀσαφής ἀεί πως εἰμί ὁ ἅγιος προφήτης ὁ λόγος , καί οὗτος , οἴομαι , σοφός διοικέω Θεός , ἵνα μή πρόκειμαι ὁ ἅγιος ὁ κύων · μήτε μήv πάρα ὁ ὕω πόσις ἀτημελῶς ῥίπτω , ὁ πολυτίμητος ἀληθής περιυβρίζω μαργαρίτης . πλήν ἀποκαλύπτω χριστός ἐν πνεῦμα ὁ ἄξιος ὁ γνῶσις , καί ὁ ὁ μέλλω αἰών δύναμις καθίστημι ἐναργής . ἀνατυπόω δέ ὡς ἐπίπαν ὡς ἐν γε ὁ αἰσθητός ὁ κρύπτω καί νοητός , καί οἱονεί σῶμα ὁ ἀφανής ὁ ἐμφανής γίγνομαι . φημί τοίνυν , ὅτι κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἤγουν ὁ καιρός , μετατίθημι ὁ κατά ἐγώ εἰς καινότης ζωή , ἀναστοιχειόω δέ καί αὐτός ὁ κτίσις εἰς ὁ ἀγαθός ἢ πρίν , ἕννυμι κύριος ἔρχομαι καί ὁ ὄνομα αὐτός εἷς , κυκλόω πᾶς ὁ γῆ . εἰμί μέν γάρ ἀεί καί εἰμί καί ἕννυμι Κύριος ἔρχομαι , ὁ φύσις τε καί ἀληθής ὁ ὅλος θεός , καί παραφέρω εἰς ὁ εἰμί ὁ οὐ εἰμί ποτός . ἐπεί δέ πέπλο - νηκε ὁ ὑπό οὐρανός ὁ ὁ ἁμαρτία εὑρετής , τουτέστιν σαταμὰς , εἰς ψευδής καί βέβηλος λατρεία ὁ δείλαιος παρακομίζω , καί διατελέω ἐν κόσμος τυφλός καί μωρός , κύριος ὀνομάζω ὁ πλανάω , καί ὁ ὁ θεότης ὄνομα ὁ ἀκάθαρτος δαίμων ἐπιφημίζω ἀμαθής . καί καλέω μέν εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια καί ἐν ὅδε ὁ κόσμος διά Χριστός , πλήν παροχέομαι καί εἰς πέρας ἤδη καταίρω ὁ πάρειμι αἰών , τότε δή τότε καί φρενοβλάβεια ἅπας ἐκ ἐγώ ἀναιρέω , τίθημι τε ἤδη ὁ ἐχθρός ὑπό πούς Χριστός , Κύριος εἰμί ἕννυμι λοιπός ἐπί πᾶς ὁ γῆ , οὐδείς ἐπί αὐτός ὁ ὁ κυριότης ἁρπάζω δόξα . Κύριος δέ καί ἑτέρως ἔρχομαι εἰμί Χριστός , ἀπρακτέω ἅπας ἐπίγειος βασίλεια , καί αὐτός δή καί μόνος ὁ κατά πᾶς κράτος ἀνατίθημι ὁ ὑπό οὐρανός . φημί ἐσθίω τίς τοιοῦτος καί ὁ σοφός Δανιήλ . ἀφηγέομαι γάρ ὁ ὁ ὅρασις τρόπος , φημί “ ὅς τρόπος ὁράω ὅτι ἀπό ὄρος τέμνω “ λίθος ἄνευ χείρ , καί λεπτύνω ὁ ὄστρακον , ὁ σίδηρος , “ ὁ χαλκός , ὁ ἄργυρος , ὁ χρυσός · ὁ θεός ὁ μέγας “ γνωρίζω ὁ βασιλεύς ὁ δεῖ γίγνομαι μετά οὗτος , καί ἀληθινός “ ὁ ἐνύπνιον , καί πιστός ὁ σύγκρισις αὐτός . ”