cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.2.39
Βεβασίλευκε μὲν τῶν ἐξ Ἰσραὴλ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἐν ἀρχαῖς , μεσιτεύοντος τοῦ πανσόφου Μωυσέως , εἶτα μετ ἐκεῖνον Ἰησοῦ τοῦ Ναυῆ παραληφθέντος εἰς στρατηγίαν · εἶτα διὰ τῶν κατὰ καιροὺς ἀναδεδειγμένων κριτῶν , καὶ μετ’ ἐκείνους διὰ τοῦ μακαρίου Σαμουήλ . ἐχόντων δὲ ὧδε τῶν πραγμάτων αὐτοῖς , καὶ ἐν τάξει τῆ παναρίστῃ κειμένων , πικρὰ καθ’ ἑαυτῶν οἱ δείλαιοι πεφρονήκασιν . ἀποσειόμενοι δὲ ὥσπερ τῆς ὑπὸ Θεῷ βασιλείας τὸν ζυγὸν , προσῄεσαν λέγοντες τῷ μακαρίῳ Σαμουὴλ “ Ἴδου σὺ γεγήρακας , “ καὶ οἱ υἱοί σου οὐ πορεύονται ἐν τῇ ὁδῷ σου , καὶ νῦν “ κατάστησον ἐφ’ ἡμᾶς βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς καθὰ καὶ “ τὰ λοιπὰ ἔθνη · καὶ ἦν , φησὶ , πονηρὸν τὸ ῥῆμα ἐν ὀφθαλ - “ μοῖς Σαμουὴλ , ὡς εἶπαν Δὸς ἡμῖν βασιλέα δικάζειν “ ἡμᾶς · καὶ προσηύξατο Σαμουὴλ πρὸς Κύριον · καὶ εἶπε “ Κύριος πρὸς Σαμουήλ Ἄκουε τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ καθὰ “ ἂν λαλήσωσι πρὸς σὲ , ὅτι οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν , ἀλλ’ ἢ “ ἐμὲ ἐξουθενήκασι τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ’ αὐτούς . ” εἰτα τοῦ μακαρίου Σαμουὴλ τὰ δικαιώματα τῆς βασιλείας καταγγέλλοντος αὐτοῖς , καὶ πολλοῖς ἄγαν καταπτοοῦντος δείμασιν , ἀφιστάντος δὲ καὶ μάλα γοργῶς τῶν οὕτω σαθρῶν καὶ ἀνοσίων σκεμμάτων , οὐδὲν ἧττον ἐπεφύοντο λέγοντες “ Οὐχὶ “ ἁλλ’ ἢ βασιλεὺς ἔσται ἐφ’ ἡμᾶς , καὶ ἐσόμεθα καὶ ἡμεῖς “ καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη , καὶ δικάσει ἡμᾶς βασιλεὺς ἡμῶν , “ καὶ ἐξελεύσεται πρὸ προσώπου ἡμῶν , καὶ πολεμήσει τὸν “ πόλεμον ἡμῶν.’’ οὐκοῦν εἰς ἀνάμνησιν αὐτοὺς ἀναφέρει τῶν ἀρχαίων ἐκείνων καὶ ἐπισφαλῶν βουλευμάτων , καὶ οἷον κατειρωνεύεται τὸ συμβὰν καί φησι Πῶς ἔγνως κακά ; μὴ οὐκ ἦν σοι βασιλεύς ; ἢ ἡ βουλή σου ἀπώλετο ; οὐ βασιλέα , φησὶν , ᾐτήσω λέγων , προπορεύσεται “ πρὸ προσώπου “ ἡμῶν , καὶ τὸν πόλεμον ἡμῶν πολεμήσει . ” μὴ ἄρα καλῶς ἐβουλεύσω ποτέ ; ἰδοὺ τῶν πραγμάτων τὸ πέρας τὴν σὴν ἔδειξε βουλὴν , ὡς ἀρίστη τε εἴη καὶ ἀναγκαία . ἀπόβλητον ἐποιήσω τῆς ὑπὸ Θεῷ βασιλείας τὸν ζυγόν . ἰδοὺ κατεκράτησάν σου ὡδῖνες ὡς τικτούσης . ὤδινε οὖν καὶ ἀνδρίζου θύγατερ Σιών . ἐν ἤθει πάλιν ὁ λόγος · ὦ γὰρ χρηστὴ θύγατερ , φησὶ , τληπαθὴς ἕσο πρὸς τὰς ὠδῖνας , διακαρτέρει πρὸς τὰς λύπας , ἔγγιζε τῷ τίκτειν , τουτέστιν , οὐκ ἔση μακρὰν τῶν προσδοκωμένων · ἀλλ’ οἷον ἐπίτεξ ἤδη γυνὴ κατολολύξεις ἐκ πόνων , ἀφεῖσα δὲ πόλεις τὰς εὐπυργοτάτας κατασκηνώσεις ἐν πεδίῳ , καταυλισθήσῃ , φησὶν , ἐν ἐρήμοις · ἀφίξῃ δὲ καὶ εἰς Βαβυλῶνα αὐτήν · πλὴν ἀπαράκλητον οὐκ ἐᾷ παντελῶς · προστέθεικε γὰρ εὐθὺς ὅτι καὶ διαφεύξεται καὶ ἀνακομινσθήσεαι πάλιν κατοικτείροντος Θεοῦ .
Lemmas: βασιλεύω μέν ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ ὅλος θεός ἐν ἀρχή , μεσιτεύω ὁ πάνσοφος Μωυσῆς , εἶτα μετά ἐκεῖνος Ἰησοῦς ὁ Ναυῆ παραλαμβάνω εἰς στρατηγία · εἶτα διά ὁ κατά καιρός ἀναδείκνυμι κριτής , καί μετά ἐκεῖνος διά ὁ μακάριος Σαμουήλ . ἔχω δέ ὧδε ὁ πρᾶγμα αὐτός , καί ἐν τάξις τῆ Παναρίστη κεῖμαι , πικρός κατά ἑαυτοῦ ὁ δείλαιος φρονέω . ἀποσείω δέ ὥσπερ ὁ ὑπό Θεός βασίλεια ὁ ζυγόν , πρόσειμι λέγω ὁ μακάριος Σαμουήλ “ ὁράω σύ γηράσκω , “ καί ὁ υἱός σύ οὖον πορεύω ἐν ὁ ὁδός σύ , καί νῦν “ καθίστημι ἐπί ἐγώ βασιλεύς δικάζω ἐγώ καθά καί “ ὁ λοιπάς ἔθνος · καί εἰμί , φημί , πονηρός ὁ ῥῆμα ἐν ὀφθαλ - “ Μοίς Σαμουήλ , ὡς εἶπον δός ἐγώ βασιλεύς δικάζω “ ἐγώ · καί προσεύχομαι Σαμουήλ πρός κύριος · καί εἶπον “ Κύριος πρός Σαμουήλ Ἄκουος ὁ φωνή ὁ λαός καθά “ εἄν λαλέω πρός σύ , ὅτι οὖον σύ ἐξουθενέω , ἀλλά ἢ “ ἐγώ ἐξουθενέω ὁ μή βασιλεύω ἐπί αὐτός . ” εἶτα ὁ μακάριος Σαμουήλ ὁ δικαίωμα ὁ βασίλεια καταγγέλλων αὐτός , καί πολύς ἄγαν καταπτοέω δεῖμα , ἀφίστημι δέ καί μάλα γοργός ὁ οὗτος σαθρός καί ἀνόσιος σκέμμα , οὐδείς κακός ἐπιφύω λέγω “ οὐ “ ἀλλά ἢ βασιλεύς εἰμί ἐπί ἐγώ , καί εἰμί καί ἐγώ “ καθά καί ὁ λοιπάς ἔθνος , καί δικάζω ἐγώ βασιλεύς ἐγώ , “ καί ἐξέρχομαι πρό πρόσωπον ἐγώ , καί πολεμέω ὁ “ πόλεμος ἥμων οὐκοῦν εἰς ἀνάμνησις αὐτός ἀναφέρω ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος καί ἐπισφαλής βούλευμα , καί οἷος κατειρωνεύομαι ὁ συμβαίνω καί φημί Πῶς γιγνώσκω κακός ; μή οὐ εἰμί σύ βασιλεύς ; ἢ ὁ βουλή σύ ἀπόλλυμι ; οὖον βασιλεύς , φημί , αἰτέω λέγω , προπορεύω “ πρό πρόσωπον “ ἐγώ , καί ὁ πόλεμος ἐγώ πολεμέω . ” μή ἄρα καλῶς βουλεύω ποτός ; ἰδού ὁ πρᾶγμα ὁ πέρας ὁ σός δείκνυμι βουλή , ὡς ἀγαθός τε εἰμί καί ἀναγκαῖος . ἀπόβλητος ποιέω ὁ ὑπό Θεός βασίλεια ὁ ζυγόν . ἰδού κατακρατέω σύ ὠδίς ὡς τίκτω . ὠδίνω οὖν καί ἀνδρίζω θυγάτηρ Σιών . ἐν ἠθέω πάλιν ὁ λόγος · εἰμί γάρ χρηστός θυγάτηρ , φημί , τληπαθής ἕννυμι πρός ὁ ὠδίς , διακαρτερέω πρός ὁ λύπη , ἐγγίζω ὁ τίκτω , τουτέστιν , οὐ σέω μακράν ὁ προσδοκάω · ἀλλά οἷος ἐπίτεξ ἤδη γυνή κατολολύζω ἐκ πόνος , ἀφίημι δέ πόλις ὁ εὔπυργος κατασκήνωσις ἐν πεδίον , καταλύω , φημί , ἐν ἐρῆμος · ἀφικνέομαι δέ καί εἰς Βαβυλών αὐτός · πλήν ἀπαράκλητος οὐ ἐάω παντελῶς · προστίθημι γάρ εὐθύς ὅτι καί διαφεύγω καί ἀνακομίζω πάλιν κατοικτείρω Θεός .