cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.5.43
Προαφηγησάμενος τοίνυν διὰ τῆς τοῦ Προφήτου φωνῆς , ὡς πλείστη τις ἔσται τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἐπὶ τὸ ἄμεινον ἢ μεταδρομὴ , παθόντος αὐτοῦ τὸν ἐν σαρκὶ θάνατον , μονονουχὶ καὶ ἐπισπεύδει τοῦ καιροῦ τὴν ἀνάδειξιν , καθ’ ὃν ἔσται ταῦτα , καὶ ἐνεργεῖσθαι προστέταχε τὸ ἐπὶ τῷ πάθει μυστήριον , αὐτῇ τῇ ῥομφαίᾳ παρεγγυῶν τε καὶ λέγων Ἐξεγέρθητι ἐπὶ τὸν ποιμένα μου καὶ ἐπ’ ἄνδρα πολίτην αὐτοῦ λέγει Κύριος παντοκράτωρ . καὶ ῥομφαίαν μὲν ἐν τούτοις καταδηλοῦσθαί φαμεν ὡς ἐν εἴδει μαχαίρας τὸν πειρασμὸν , ἢ καὶ αὐτὸ τὸ πάθος τὸ ἐκ τῆς Ἰουδαίων ἀπονοίας ἐπενηνεγμένον τῷ Εμμανουήλ . ἔοικε γὰρ συνιέναι τε οὕτω καὶ μὴν καὶ εἰπεῖν ὁ δίκαιος Συμεὼν , ὅτε προσεκόμιζεν ὀκταήμερον τὸν Ἰησοῦν ἡ ἁγία παρθένος “ Καὶ σοῦ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διε - “ λεύσεται ῥομφαία.’’ μόνον γὰρ οὐχὶ ῥομφαίᾳ κατεσφάζετο , σταυρούμενον ὁρῶσα τὸν ἐξ αὐτῆς γεννηθέντα κατά γε τὴν σάρκα φημί . ὦ τοίνυν ῥομφαία , ἐξεγέρθητι φησὶν ἐπὶ τὸν ποιμένα μου , τουτέστιν , ἐνεργείσθω λοιπὸν τὸ σωτήριον πάθος καὶ ὁ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀναδείξεως ἡκέτω καιρός . τέθειται μὲν γὰρ ἐφ’ ἡμᾶς ἀρχιποίμην ὁ Χριστὸς , καὶ ὑπ’ αὐτῷ πάντες ἐσμὲν οἱ πεπιστευκότες , πλὴν οὐκ ἔξω χειρὸς τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . κατάρχει γὰρ ἡμῶν ἐν Υἱῷ , δι’ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ σεσώσμεθα καὶ αὐτὴν ἐσχήκαμεν τὴν προσ - ἀγωγήν . καὶ γοῦν ἔφασκεν ὁ Σωτῆρ’ “ Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ “ τῆς φωνῆς μου ἀκούουσι , κἀγὼ γινώσκω αὐτὰ , καὶ άκο - “ λουθοῦσί μοι , κἀγὼ δίδωμι αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον , καὶ οὐ “ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ οὐχ ἁρπάσῃ τις αὐτὰ ἐκ “ τῆς χειρός μου . ὁ Πατήρ μου ὃς δέδωκε μοι πάντων “ μείζων ἐστὶ , καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς “ τοῦ Πατρός · ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν . ” ἴδιος οὖν ἄρα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ποιμὴν ὁ Υἱὸς , οὐκ ἀλλότρια κατα - νέμων θρέμματα , τὰ ἑαυτοῦ δὲ μᾶλλον καὶ τὰ τοῦ Πατρὸς , οὐκ ἰδίων αὐτοῦ νοουμένων τῶν μισθωτῶν ποιμένων , οἳ κατέσφαζον μὲν τὰ πρόβατα , φειδοῦς ἁπάσης ἐξῃρημένης , “ ἔλεγον δὲ καὶ πωλοῦντες αὐτά Εὐλογητὸς Κύριος καὶ “ πεπλουτήκαμεν.’’ πολῖται γεμὴν , ἤγουν οἰκεῖοί τε καὶ γνώριμοι , τοῦ ἀγαθοῦ ποιμένος , οἱ ὑπ’ αὐτῷ τεταγμένοι , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , οἳ καὶ παταχθέντος τοῦ ποιμένος κατεσκίδναντο καὶ πεφεύγασιν . ἐπειδὴ γὰρ ἧκον τῶν Ἰουδαίων οἱ ὑπηρέται , καὶ σὺν αὐτοῖς ὁ προδότης ὁμοῦ τῇ σπείρᾳ συλληψόμενοι τὸν Ἰησοῦν , “ πάντες ἀφέντες αὐτὸν “ ἔφυγον.’’ ἔφη γὰρ οὕτω τὸ γράμμα τὸ εὐαγγελικόν . Ὅτι δὲ δοὺς ὑπὲρ ἡμῶν τὸν ἴδιον Υἱὸν εἰς θάνατον ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ πατάξαι πως αὐτὸν λέγεται , τῷ γε ὅλως ἐφεῖναι παθεῖν , πιστώσεται λέγων αὐτὸς ὁ Υἱὸς , διὰ τῆς τοῦ ψάλλοντος φωνῆς περὶ τῶν εἰς αὐτὸν ἀνόσια πεπραχότων , δῆλον δὲ ὅτι τῶν Ἰουδαίων “ Ὅτι ὃν σὺ “ ἐπάταξας αὐτοὶ κατεδίωξαν , καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυ - “ μάτων μου προσέθηκαν · πρόσθες ἀνομίαν ἐπὶ τὴν ἀνομίαν “ αὐτῶν.’’ ἑκούσιον μὲν οὖν , ὡς ἔφην , ἐποιεῖτο τὸ πάθος , ἵνα τὰ ἐκ τοῦ παθεῖν αὐτὸν διαφαίνηται κατορθώματα . ὅτι δὲ τοῖς ἐσταυρωκόσιν ὀλέθρου πρόξενον ἔσται τὸ χρῆμα , καὶ τοῖς ἐκ θείας ὀργῆς ὑποπεσοῦνται κακοῖς οἱ τῆς τοιᾶσδε βουλῆς καὶ τῶν ἐγχειρημάτων ἐξάρχοντες · οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ λαῶν ἡγούμενοι · διατρανοῖ λέγων Καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ποιμένας . διεφθάρκασι γὰρ “ τὸν ἀμπελῶνα “ αὐτοῦ , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνὴν , ἔδωκαν μερίδα “ αὐτοῦ ἐπιθυμητὴν εἰς ἔρημον ἄβατον , ἐγενήθη εἰς ἀφα - “ νισμὸν ἀπωλείας.’’ ἐπάγει γεμὴν τὴν χεῖρα αὐτοῦ τοῖς ποιμέσι Θεὸς οἱονεὶ καταπαίουσαν τὴν ῥομφαίαν , καὶ τὰς τῆς ἀνοσιότητος ἐξαιτοῦσαν δίκας , οὐχ ὅτι μόνον αὐτοὶ πεπαρῳνήκασιν εἰς Χριστὸν , ἁλλ’ ὅτι πρὸς τούτῳ καὶ τοῖς ἄλλοις γεγόνασιν ἀρχὴ καὶ ὁδὸς τῆς ἀσχέτου μανίας . ὡς γάρ φησιν ὁ μακάριος εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος , Πιλάτου τοῖς Ἰουδαίοις προτεθεικότος Χριστόν τε καὶ Βαραββᾶν , καὶ τό “ τίνα θέλετε ἐκ τῶν δύο ἀπολύσω ὑμῖν ” προσπε - xxvii . φωνηκότος , “ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ προσβύτεροι ἔπεισαν τοὺς “ ὄχλους ἵνα αἰτήσωνται τὸν Βαραββᾶν , τὸν δὲ Ἰησοῦν ἵνα “ ἀπολέσωσιν·’’ ἀνέπειθον δὲ πρὸς τούτῳ βοᾶν “ Σταύρωσον , “ σταύρωσον . ” οὐκοῦν ἀληθὲς τὸ διὰ τῆς τοῦ προφήτου φωνῆς εἰρημένον “ Ὅτι οἱ ποιμένες ἠφρονεύσαντο , καὶ τὸν “ Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν · διὰ τοῦτο οὐκ ἐνόησε πᾶσα ἡ “ νομὴ , καὶ διεσκορπίσθησαν . ” ὥσπερ γὰρ ἡ νῆψις τῶν ἀγαθῶν ποιμένων ὀνίνησι τὴν ἀγέλην · οὕτω καταφθείρει τὸ ῥᾴθυμον , καὶ τοῖς τῶν ποιμένων ἴχνεσι τὸ ὑπὸ χεῖρα πάντως ἀκολουθεῖ .
Lemmas: Προαφηγέομαι τοίνυν διά ὁ ὁ Προφήτου φωνή , ὡς πλεῖστος τις εἰμί ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἐπί ὁ ἀγαθός ἢ μεταδρομή , πάθος αὐτός ὁ ἐν σάρξ θάνατος , μονονού καί ἐπισπεύδω ὁ καιρός ὁ ἀνάδειξις , κατά ὅς εἰμί οὗτος , καί ἐνεργέω προστάσσω ὁ ἐπί ὁ πάθος μυστήριον , αὐτός ὁ ῥομφαία παρεγγυάω τε καί λέγω ἐξεγείρω ἐπί ὁ ποιμήν ἐγώ καί ἐπί ἀνήρ πολίτης αὐτός λέγω Κύριος παντοκράτωρ . καί ῥομφαία μέν ἐν οὗτος καταδηλόω φημί ὡς ἐν εἶδος μάχαιρα ὁ πειρασμός , ἢ καί αὐτός ὁ πάθος ὁ ἐκ ὁ Ἰουδαῖος ἀπόνοια ἐπιφέρω ὁ Εμμανουήλ . ἔοικα γάρ συνίημι τε οὗτος καί μήv καί εἶπον ὁ δίκαιος Συμεών , ὅτε προσκομίζω ὀκταήμερος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἅγιος παρθένος “ καί σύ αὐτός ὁ ψυχή δῖος - “ λεύσσω ῥομφαία μόνος γάρ οὐ ῥομφαία κατασφάζω , σταυρόω ὁράω ὁ ἐκ αὐτός γεννάω κατά γε ὁ σάρξ φημί . εἰμί τοίνυν ῥομφαία , ἐξεγείρω φημί ἐπί ὁ ποιμήν ἐγώ , τουτέστιν , ἐνεργέω λοιπός ὁ σωτήριος πάθος καί ὁ ὁ ὁ ἀγαθός ἀνάδειξις ἥκω καιρός . τίθημι μέν γάρ ἐπί ἐγώ ἀρχιποίμην ὁ Χριστός , καί ὑπό αὐτός πᾶς εἰμί ὁ πιστεύω , πλήν οὐ ἔξω χείρ ὁ ὁ Θεός καί πατήρ . κατάρχω γάρ ἐγώ ἐν υἱός , διά αὐτός τε καί ἐν αὐτός σῴζω καί αὐτός ἔχω ὁ προς - ἀγωγή . καί γοῦν φάσκω ὁ σωτήρ “ ὁ πρόβατον ὁ ἐμός “ ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω , ἐγώ γιγνώσκω αὐτός , καί ΑΚΟ - “ λούω ἐγώ , ἐγώ δίδωμι αὐτός ζωή αἰώνιος , καί οὖον “ μή ἀπόλλυμι εἰς ὁ αἰών , καί οὐ ἁρπάζω τις αὐτός ἐκ “ ὁ χείρ ἐγώ . ὁ Πατήρ ἐγώ ὅς δίδωμι ἐγώ πᾶς “ μείζων εἰμί , καί οὐδείς δύναμαι ἁρπάζω ἐκ ὁ χείρ “ ὁ πατήρ · ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . ” ἴδιος οὖν ἄρα ὁ Θεός καί πατήρ ποιμήν ὁ υἱός , οὐ ἀλλότριος κατά - νέμω θρέμμα , ὁ ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον καί ὁ ὁ πατήρ , οὐ ἴδιος αὐτός νοέω ὁ μισθωτός ποιμήν , ἕ κατασφάζω μέν ὁ πρόβατον , φειδώ ἅπας ἐκλέγω , “ λέγω δέ καί πωλέω αὐτός εὐλογητός Κύριος καί “ πλουτέω πολίτης γεμὴν , ἤγουν οἰκεῖος τε καί γνώριμος , ὁ ἀγαθός ποιμήν , ὁ ὑπό αὐτός τάσσω , καί πρό γε ὁ ἄλλος ὁ θεσπέσιος μαθητής , ἕ καί πατάσσω ὁ ποιμήν κατεσκίδναντο καί φεύγω . ἐπεί γάρ ἥκω ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὑπηρέτης , καί σύν αὐτός ὁ προδότης ὁμοῦ ὁ σπεῖρα συλλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς , “ πᾶς ἀφίημι αὐτός “ φεύγω φημί γάρ οὗτος ὁ γράμμα ὁ εὐαγγελικός . ὅτι2 δέ δίδωμι ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος υἱός εἰς θάνατος ὁ θεός καί πατήρ πατάσσω πως αὐτός λέγω , ὁ γε ὅλως ἐφίημι πάσχω , πιστόω λέγω αὐτός ὁ υἱός , διά ὁ ὁ ψάλλω φωνή περί ὁ εἰς αὐτός ἀνόσιος πράσσω , δῆλος δέ ὅτι ὁ Ἰουδαῖος “ ὅτι2 ὅς σύ “ πατάσσω αὐτός καταδιώκω , καί ἐπί ὁ ἄλγος ὁ τρα - “ Μάτων ἐγώ προστίθημι · προστίθημι ἀνομία ἐπί ὁ ἀνομία “ αὐτός ἑκούσιος μέν οὖν , ὡς φημί , ποιέω ὁ πάθος , ἵνα ὁ ἐκ ὁ πάσχω αὐτός διαφαίνω κατόρθωμα . ὅτι δέ ὁ σταυρόω ὄλεθρος Πρόξενος εἰμί ὁ χρῆμα , καί ὁ ἐκ θεῖος ὀργή ὑποπίπτω κακός ὁ ὁ τοιόσδε βουλή καί ὁ ἐγχείρημα ἐξάρχω · οὗτος δέ εἰμί ὁ λαός ἡγέομαι · διατρανόω λέγω καί ἐπάγω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί ὁ ποιμήν . διαφθείρω γάρ “ ὁ ἀμπελών “ αὐτός , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή , δίδωμι μερίς “ αὐτός ἐπιθυμητής εἰς ἐρῆμος ἄβατος , γίγνομαι εἰς ἁφή - “ νισμὸν ἀπώλεια ἐπάγω γεμὴν ὁ χείρ αὐτός ὁ ποιμήν θεός οἱονεί καταπαίω ὁ ῥομφαία , καί ὁ ὁ ἀνοσιότης ἐξαιτέω δίκη , οὐ ὅτι μόνος αὐτός παροινέω εἰς Χριστός , ἀλλά ὅτι πρός οὗτος καί ὁ ἄλλος γίγνομαι ἀρχή καί ὁδός ὁ ἄσχετος μανία . ὡς γάρ φημί ὁ μακάριος εὐαγγελιστής Ματθαῖος , Πιλᾶτος ὁ Ἰουδαῖος προτίθημι Χριστός τε καί Βαραββᾶς , καί ὁ “ τίς ἐθέλω ἐκ ὁ δύο ἀπολύω σύ ” προσπίπτω - xxvii . φωνέω , “ ὁ Ἀρχιερεύς καί ὁ προσβυτερεω πείθω ὁ “ ὄχλος ἵνα αἰτέω ὁ Βαραββᾶς , ὁ δέ Ἰησοῦς ἵνα “ ἀπόλλυμι ἀναπείθω δέ πρός οὗτος βοάω “ σταυρόω , “ σταυρόω . ” οὐκοῦν ἀληθής ὁ διά ὁ ὁ προφήτης φωνή εἴρω “ ὅτι2 ὁ ποιμήν ἀφρονεύομαι , καί ὁ “ κύριος οὐ ἐκζητέω · διά οὗτος οὐ νοέω πᾶς ὁ “ νομή , καί διασκορπίζω . ” ὥσπερ γάρ ὁ νῆψις ὁ ἀγαθός ποιμήν ὀνίνημι ὁ ἀγέλη · οὗτος καταφθείρω ὁ ῥᾴθυμος , καί ὁ ὁ ποιμήν ἴχνος ὁ ὑπό χείρ πάντως ἀκολουθέω .