cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.4.74
Ῥάβδους ἔφη δύο λήψεσθαι Χριστὸν , οὕτω τε κατανεμήσειν ἐν αὐταῖς τὰ οἰκεῖα πρόβατα , δῆλον δὲ ὅτι τῶν διὰ πίστεως κεκλημένων τὴν ἁγίαν πληθύν . καὶ ῥάβδον μὲν εἶναι τὴν καλὴν ἐλέγομεν τὴν παιδείαν , ἤτοι τὸ κήρυγμα τὸ εὐαγγελικὸν , τὴν γεμὴν ἑτέραν , τουτέστι τὸ σχοίνισμα , τὴν διὰ Μωυσέως ἐντολὴν , ὡς τῷ σχοινίσματι τῷ ἐκνεμηθέντι Θεῷ · τουτέστι τῷ Ἰσραήλ · δοθεῖσαν εἰς βοήθειαν κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν “ Νόμον γάρ φησιν εἰς βοήθειαν “ δέδωκεν.’’ ὅτι τοίνυν οὐχὶ δὴ μόνοις τοῖς παιδεύμασιν ἡ τῶν ἐθνῶν ἔμελλε παιδαγωγεῖσθαι πληθὺς , ἀλλὰ γὰρ καὶ αὐταῖς ταῖς πάλαι τε καὶ διὰ Μωυσέως δοθείσαις ἐντολαῖς , μεταπλαττομένης δηλονότι τῆς ἐν νόμῳ σκιᾶς εἰς ἀλήθειαν , καὶ διὰ τῶν προκειμένων ἡμῖν καθίστη . σιν ἐναργές . ὥσπερ γὰρ ἀπορριφῆναί τε καὶ σκεδασθῆναι τὴν καλὴν ἔφη ῥάβδον · διεσπάρη γὰρ ὥσπερ ἐν ταῖς τῶν Χαναναίων χώραις ἡ εὐαγγελικὴ παίδευσις , περιενεχθεῖσα δηλονότι διὰ τῶν ἁγίων ἀποστόλων · οὕτω καὶ ἡ ἑτέρα ῥάβδος , ἤτοι παίδευσις , τουτέστι τὸ σχοίνισμα , ἤγουν ὁ νόμος , ὁ ἐν τάξει διαθήκη παρὰ Θεοῦ τεθεὶς ἀνὰ μετὸν τοῦ Ἰούδα καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ Ἲσραὴλ , τουτέστι παντὸς τοῦ γένους τοῦ ἐξ Ἰσραήλ · Ἰούδαν μὲν γὰρ ὀνομάζει τὰς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις δύο φυλὰς , αὐτήν τε τὴν Ἰούδα φημὶ καὶ Βενιαμὶν , Ἰσραὴλ γεμὴν τὰς ἑτέρας δέκα , τὰς ἐν τῇ Σαμαρείᾳ διῳκισμένας ὁμοῦ τῷ Ἱεροβοάμ · δέδοται δὴ οὖν τοῖς ἐκ Χαναὰν καὶ ὁ νόμος · μυσταγωγούμεθα γὰρ , ὡς ἔφην , νομικοῖς τε καὶ εὐαγγελικοῖς θεσπίσμασι · ταύτῃτοι καὶ ἔφασκεν ὁ Χριστός “ Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλύσαι “ τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας . οὐκ ἦλθον καταλύσαι , ἀλλὰ “ πληρῶσαι . λέγω γὰρ ὑμῖν , ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς “ καὶ ἡ γῆ , ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ “ νόμου , ἕως ἂν πάντα γένηται.’’ πληροῖ γὰρ τὸν νόμον διδάσκων τὰ ὑπὲρ νόμον , καὶ οὐκ ἔξω νόμου τιθεὶς τὸν παιδαγωγούμενον , ὡς ἔν γε τῷ φάναι τυχόν “ Ἠκούσατε “ ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις Οὐ φονεύσεις , ὃς δ’ ἂν φονεύσῃ , “ ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει . ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , ὅτι πᾶς ὁ “ ὀργιζόμενος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ εἰκῆ , ἔνοχος ἔσται τῇ κρίσει.’’ καὶ πάλιν “ Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη Οὐ μοιχεύσεις . ἐγὼ δὲ “ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι , “ ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . ” ἀποπεραίνεται γὰρ τό Οὐ φονεύσεις , ὡς ἔν γε τῷ παραιτεῖσθαι καὶ τὴν ὀργὴν , ἢ ῥίζα τε ἐστι τοῦ φόνου καὶ γένεσις · τῷ δὲ μηδ’ ὅλως εἰσδέχεσθαι τὰς ἐπιθυμίας , ἤγουν κολάζειν τὰς ἡδονὰς , συναναιρεῖταί που πάντως τῆς μοιχείας ὁ τρόπος , καθάπερ ἀμέλει καὶ ῥίζαις ἠδικημέναις συναπομαραίνεσθαί φαμεν τὰ ἐξ αὐτῶν βλάστη μάτα , μᾶλλον δὲ οὐδ’ ἂν ἀνάσχοιεν ὅλως .
Lemmas: ῥάβδος φημί δύο λαμβάνω Χριστός , οὗτος τε κατανέμησις ἐν αὐτός ὁ οἰκεῖος πρόβατον , δῆλος δέ ὅτι ὁ διά πίστις καλέω ὁ ἅγιος πλῆθος . καί ῥάβδος μέν εἰμί ὁ καλός λέγω ὁ παιδεία , ἤτοι ὁ κήρυγμα ὁ εὐαγγελικός , ὁ γεμὴν ἕτερος , τουτέστι ὁ σχοίνισμα , ὁ διά Μωυσῆς ἐντολή , ὡς ὁ σχοίνισμα ὁ ἐκνέμω Θεός · τουτέστι ὁ Ἰσραήλ · δίδωμι εἰς βοήθεια κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή “ Νόμος γάρ φημί εἰς βοήθεια “ δίδωμι ὅτι τοίνυν οὐ δή μόνος ὁ παίδευμα ὁ ὁ ἔθνος μέλλω παιδαγωγέω πληθύς , ἀλλά γάρ καί αὐτός ὁ πάλαι τε καί διά Μωυσῆς δίδωμι ἐντολή , μεταπλάσσω δηλονότι ὁ ἐν νόμος σκιά εἰς ἀλήθεια , καί διά ὁ πρόκειμαι ἐγώ καθίστημι . βρόχος ἐναργής . ὥσπερ γάρ ἀπορρίπτω τε καί σκεδάννυμι ὁ καλός φημί ῥάβδος · διασπείρω γάρ ὥσπερ ἐν ὁ ὁ Χαναναῖος χώρα ὁ εὐαγγελικός παίδευσις , περιφέρω δηλονότι διά ὁ ἅγιος ἀπόστολος · οὗτος καί ὁ ἕτερος ῥάβδος , ἤτοι παίδευσις , τουτέστι ὁ σχοίνισμα , ἤγουν ὁ νόμος , ὁ ἐν τάξις διαθήκη παρά Θεός τίθημι ἀνά μέτειμι ὁ Ἰούδας καί ἀνά μέσος ὁ Ἰσραήλ , τουτέστι πᾶς ὁ γένος ὁ ἐκ Ἰσραήλ · Ἰούδας μέν γάρ ὀνομάζω ὁ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ δύο φυλή , αὐτός τε ὁ Ἰούδας φημί καί Βενιαμίν , Ἰσραήλ γεμὴν ὁ ἕτερος δέκα , ὁ ἐν ὁ Σαμάρεια διοικίζω ὁμοῦ ὁ Ἱεροβοάμ · δίδωμι δή οὖν ὁ ἐκ Χαναάν καί ὁ νόμος · μυσταγωγέω γάρ , ὡς φημί , νομικός τε καί εὐαγγελικός θέσπισμα · ταύτῃτοι καί φάσκω ὁ Χριστός “ μή νομίζω ὅτι ἔρχομαι καταλύω “ ὁ νόμος ἢ ὁ προφήτης . οὐ ἔρχομαι καταλύω , ἀλλά “ πληρόω . λέγω γάρ σύ , ἠώς εἄν παρέρχομαι ὁ οὐρανός “ καί ὁ γῆ , ἰῶτα εἷς ἢ εἷς κεραία οὖον μή παρέρχομαι ἀπό ὁ “ νόμος , ἠώς εἄν πᾶς γίγνομαι πληρόω γάρ ὁ νόμος διδάσκω ὁ ὑπέρ νόμος , καί οὐ ἔξω νόμος τίθημι ὁ παιδαγωγέω , ὡς ἐν γε ὁ φαίνω τυγχάνω “ ἀκούω “ ὅτι εἴρω ὁ ἀρχαῖος οὖον φονεύω , ὅς δέ εἄν φονεύω , “ ἔνοχος εἰμί ὁ κρίσις . ἐγώ δέ λέγω σύ , ὅτι πᾶς ὁ “ ὀργίζω ὁ ἀδελφός αὐτός εἰκῇ , ἔνοχος εἰμί ὁ κρίνω καί πάλιν “ ἀκούω ὅτι εἴρω οὖον μοιχεύω . ἐγώ δέ “ λέγω σύ ὅτι πᾶς ὁ βλέπω γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω , “ ἤδη μοιχεύω αὐτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός . ” ἀποπεραίνω γάρ ὁ οὖον φονεύω , ὡς ἐν γε ὁ παραιτέομαι καί ὁ ὀργή , ἢ ῥίζα τε εἰμί ὁ φόνος καί γένεσις · ὁ δέ μηδέ ὅλως εἰσδέχομαι ὁ ἐπιθυμία , ἤγουν κολάζω ὁ ἡδονά , συναναιρέω ποῦ πάντως ὁ μοιχεία ὁ τρόπος , καθάπερ ἀμελέω καί ῥίζα ἀδικέω συναπομαραίνω φημί ὁ ἐκ αὐτός βλαστάνω μάτη , μᾶλλον δέ οὐδέ εἄν ἀνέχω ὅλως .