cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.30
Καὶ ἀληθὴς μὲν πάντως ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , εἰ ταυτί τε λέγοι καὶ καταιτιῷτο τοὺς ἐξ Ἰσραήλ . τίς δὲ δὴ τοῖς πεφλυαρηκόσιν ἡ τῆς ἁμαρτοεπείας πρόφασις , ἀναγκαῖον εἰπεῖν . μυρία μὲν γὰρ τὴν γῆν κατεβόσκετο γένη · ἀλλ’ ἐκ πάντων ἓν τὸ ἐξ Ἰσραὴλ ἐπελέξατο ὁ Θεὸς , ὠνόμασται δὲ μερὶς καὶ σχοίνισμα καὶ κλῆρος αὐτοῦ . οἰκειωσάμενος δὲ πεπαιδαγώγηκε νόμῳ , ὠφέλησε διὰ προφητῶν . καὶ τί πρὸς ταῦτα πέπραχεν ὁ ἀπόπληκτος Ἰσραήλ ; προσκεκύνηκε τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ , λελάτρευκεν εἰδώλοις , ἔφη τοῖς γλυπτοις Ὕμεῖς ἐστε θεοὶ ἡμῶν . ἀγανακτήσας εἰκότως ἐπὶ τοῖς οὕτω δεινοῖς ἀνοσιουργήμασιν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , ἐπαίδευε πολυτρόπως , καλῶν εἰς μετάγνωσιν λιμοῖς , ἀνεμοφθορίαις , καρπῶν ἐνδείαις , ἀκρίδι καὶ βρούχῳ , ἰκτέρῳ καὶ κάμπαις . οὔπω γὰρ πλήττειν ἤθελε χειρὶ στερεᾷ , μονονουχὶ δὲ καὶ μετασοβεῖν τοῖς δείμασι καὶ συμμέτροις ἔτι κινήμασιν ἐπὶ τὸ δρᾶν ἑλέσθαι τὸ ὠφελοῦν , καὶ τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς ἀγαπῆσαι Θεόν . ἐπειδὴ δὲ οὐδεὶς ἦν αὐτοῖς οὐδὲ τοῦ συμμέτρου πλήττεσθαι λόγος , ἀπῴχοντο δὲ ἀχαλίνως εἰς πᾶν εἶδος ἀκαθαρσίας , ἔπεμψεν εἰς αἰχμαλωσίαν , καὶ ὑπὸ χεῖρα πεσεῖν παρεσκεύασε τὴν Βαβυλωνίων . ἐπειδὴ δὲ κέκληνται πάλιν εἰς τὴν Ἰουδαίαν , Θεοῦ κατοικτείροντος , ἀνετείχισάν τε τὴν πόλιν , καὶ ἀνεδείμαντο τὸν νεὼν , πάλιν ἐτράποντο πρὸς τὸ ῥᾴθυμον , οὐ πληροῦντες τὰς εὐχὰς , οὐχ ἑπόμενοι τοῖς διὰ νόμου θεσπίσμασι , οὐ προσάγοντες δεκάτας ἢ ἀπαρχάς · ἀλλ’ ὀκνηροὶ καὶ μόλις ἐπὶ τὸ θύειν ἐρχόμενοι , καὶ κατασφάζοντες τὰ χωλὰ , τὰ τυφλὰ , καὶ τὰ ἐνοχλούμενα , καὶ ταῦτα δρῶντας ἐκτόπως , οὐδὲν ἧττον ἐπαίδευε Θεὸς λιμῷ τε καὶ ἀκαρπίᾳ . οἱ δὲ , καίτοι δέον , εἴπερ ἦσαν ἀγαθοὶ καὶ τῶν συμφερόντων ἐπιστήμονες , ταῖς εἰς τὸ ἄμεινον ἀναδρομαῖς θεραπεύειν λελυπημένον τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , ἀσύνετον ἐποιοῦντο τὴν καταβοήν . ἐπειδὴ γὰρ ἑώρων τὰ περίοικα τῶν ἐθνῶν , καίτοι Θεὸν οὐκ εἰδότα , προσκυνοῦντα δὲ μᾶλλον τοῖς γλυπτοῖς , καὶ τὴν ἐσχάτην νοσοῦντα πλάνησιν , ἐν εὐπαθείᾳ ὄντα καὶ τρυφαῖς , ἔφασκον ἀσυνέτως Mάταιος δουλεύων Θεῷ καὶ τί πλέον ὅτι ἐφυλάξαμεν τὰ προστάγματα αὐτοῦ ; ἡμεῖς μὲν γὰρ , φησὶν , οἱ νομοφύλακες ἐν ἀφορίαις ἐσμὲν καὶ πληγαῖς , ᾠχόμεθα δὲ καὶ αἰχμάλωτοι , καίτοι προσπίπτοντες ἀεὶ καὶ ἱκέται γινόμενοι τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι · οἱ δὲ τῶν τοιούτων δρῶντες οὐδὲν , οὐ πληγὴν ἔχουσιν , οὐ πόνον . οὐκοῦν μακαρίζομεν ἀλλοτρίους , καὶ ἀνοικοδομοῦνται ποιοῦντες ἄνομα , ἀντέστησαν Θεῷ καὶ ἐσώθησαν . ἀντιπράττουσι γὰρ κατὰ ἀλήθειαν τῆ τοῦ Θεοῦ δόξῃ κατὰ πολλοὺς τρόπους οἱ πλανώμενοι , καὶ τοῖς χωνευταῖς προσάγοντες τὰς θυσίας καὶ “ τῷ ξύλῳ λέγοντες Θεός μου “ εἶ σὺ , καὶ τῷ λίθῳ Σὺ ἐγέννησάς με . ” ταῦτά φησι κατελάλησαν οἱ φοβούμενοι τὸν Κῦρον . δυσφημία δὲ πάλιν τὸ ἔγκλημα , καὶ τῶν ἐσχάτων ἀρρωστημάτων ἀπόδειξις ἐναργής . νοσούσης γὰρ διανοίας οἱ λόγοι , καὶ μεθύοντος νοῦ θεοστυγὲς ἀπόβρασμα τὸ φάναι τι κατὰ Θεοῦ . ὅτι δὲ τῶν τοιούτων ἐπακροᾶται λόγων οἷον οὐ παρέργως , ἁλλ’ ἐν σπουδῇ , πεπληροφόρηκεν εἰπών Καὶ προσέσχε Κύριος καὶ εἰσήκουσεν · “ Ὅτι Πνεῦμα Κυρίου πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην , “ καὶ τὸ συνέχον τὰ πάντα γνῶσιν ἔχει φωνῆς.’’ εἰ δὲ δή που τις γένοιτο κατὰ τῆς θείας αὐτοῦ δόξης λόγος , οὗτος ἔσται βαρὺς καὶ οἷον ἀφόρητος , καίτοι λίαν ἀνεξικακεῖν εἰωθότι · ταύτῃτοι καὶ ἔφασκεν ’Εβαρύνατε ἐπ’ ἐμὲ τοὺς λόγους ὑμῶν .
Lemmas: καί ἀληθής μέν πάντως ὁ ὁ ὅλος θεός , εἰμί οὗτος τε λέγω καί καταιτιάομαι ὁ ἐκ Ἰσραήλ . τίς δέ δή ὁ φλυαρέω ὁ ὁ ἁμαρτοεπείας πρόφασις , ἀναγκαῖος εἶπον . μυρίος μέν γάρ ὁ γῆ καταβόσκω γένος · ἀλλά ἐκ πᾶς εἷς ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἐπιλέγω ὁ θεός , ὀνομάζω δέ μερίς καί σχοίνισμα καί κλῆρος αὐτός . οἰκειόω δέ παιδαγωγέω νόμος , ὠφελέω διά προφήτης . καί τίς πρός οὗτος πράσσω ὁ ἀπόπληκτος Ἰσραήλ ; προσκυνέω ὁ στρατιά ὁ οὐρανός , λατρεύω εἴδωλον , φημί ὁ γλυπτός ὑμεῖς εἰμί θεός ἐγώ . ἀγανακτέω εἰκότως ἐπί ὁ οὗτος δεινός ἀνοσιουργέω ὁ ὁ ὅλος θεός , παιδεύω πολύτροπος , καλός εἰς μετάγνωσις λιμός , ἀνεμοφθορία , καρπός ἔνδεια , ἀκρίς καί βρούχος , ἴκτερος καί κάμπος . οὔπω γάρ πλήσσω ἐθέλω χείρ στερεός , μονονού δέ καί μετασοβέω ὁ δεῖμα καί σύμμετρος ἔτι κίνημα ἐπί ὁ δράω αἱρέω ὁ ὠφελέω , καί ὁ φύσις τε καί ἀληθής ἀγαπάω Θεός . ἐπεί δέ οὐδείς εἰμί αὐτός οὐδέ ὁ σύμμετρος πλήσσω λόγος , ἀποίχομαι δέ ἀχαλίνως εἰς πᾶς εἶδος ἀκαθαρσία , πέμπω εἰς αἰχμαλωσία , καί ὑπό χείρ πίπτω παρασκευάζω ὁ Βαβυλώνιος . ἐπεί δέ καλέω πάλιν εἰς ὁ Ἰουδαῖος , Θεός κατοικτείρω , ἀνατειχίζω τε ὁ πόλις , καί ἀναδέμω ὁ ναός , πάλιν τρέπω πρός ὁ ῥᾴθυμος , οὖον πληρόω ὁ εὐχή , οὐ ἕπομαι ὁ διά νόμος θέσπισμα , οὖον προσάγω δέκατος ἢ ἀπαρχή · ἀλλά ὀκνηρός καί μόλις ἐπί ὁ θύω ἐρχόμενος , καί κατασφάζω ὁ χωλός , ὁ τυφλός , καί ὁ ἐνοχλέω , καί οὗτος δράω ἔκτοπος , οὐδείς κακός παιδεύω θεός λιμός τε καί ἀκαρπία . ὁ δέ , καίτοι δήω , εἴπερ εἰμί ἀγαθός καί ὁ συμφέρω ἐπιστήμων , ὁ εἰς ὁ ἀγαθός ἀναδρομή θεραπεύω λυπέω ὁ ὁ ὅλος θεός , ἀσύνετος ποιέω ὁ καταβοή . ἐπεί γάρ ὁράω ὁ περίοικος ὁ ἔθνος , καίτοι θεός οὐ οἶδα , προσκυνέω δέ μᾶλλον ὁ γλυπτός , καί ὁ ἔσχατος νοσέω πλάνης , ἐν εὐπάθεια εἰμί καί τρυφή , φάσκω ἀσύνετος ἄατος δουλεύω Θεός καί τίς πλέω ὅτι φυλάσσω ὁ πρόσταγμα αὐτός ; ἐγώ μέν γάρ , φημί , ὁ νομοφύλαξ ἐν ἀφορία εἰμί καί πληγή , οἴχομαι δέ καί αἰχμάλωτος , καίτοι προσπίπτω ἀεί καί ἱκέτης γίγνομαι ὁ κύριος παντοκράτωρ · ὁ δέ ὁ τοιοῦτος δράω οὐδείς , οὖον πληγή ἔχω , οὖον πόνος . οὐκοῦν μακαρίζω ἀλλότριος , καί ἀνοικοδομέω ποιέω ἄνομος , ἀνθίστημι Θεός καί σῴζω . ἀντιπράσσω γάρ κατά ἀλήθεια τῆ ὁ Θεός δόξα κατά πολύς τρόπος ὁ πλανάω , καί ὁ χωνευτής προσάγω ὁ θυσία καί “ ὁ ξύλον λέγω Θεός ἐγώ “ εἰμί σύ , καί ὁ λίθος σύ γεννάω ἐγώ . ” οὗτος φημί καταλαλέω ὁ φοβέω ὁ Κῦρος . δυσφημία δέ πάλιν ὁ ἔγκλημα , καί ὁ ἔσχατος ἀρρώστημα ἀπόδειξις ἐναργής . νοσέω γάρ διάνοια ὁ λόγος , καί μεθύω νόος θεοστυγής ἀπόβρασμα ὁ φαίνω τίς κατά Θεός . ὅτι δέ ὁ τοιοῦτος ἐπακροάομαι λόγος οἷος οὖον πάρεργον , ἀλλά ἐν σπουδή , πληροφορέω εἶπον καί προσέχω Κύριος καί εἰσακούω · “ ὅτι2 πνεῦμα κύριος πληρόω ὁ οἰκέω , “ καί ὁ συνέχω ὁ πᾶς γνῶσις ἔχω φωνῆς.’’ εἰμί δέ δή ποῦ τις γίγνομαι κατά ὁ θεῖος αὐτός δόξα λόγος , οὗτος εἰμί βαρύς καί οἷος ἀφόρητος , καίτοι λίαν ἀνεξικακέω εἴωθα · ταύτῃτοι καί φάσκω ’εβαρυναω ἐπί ἐγώ ὁ λόγος σύ .