cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.1.31
Ὦ Γετθαῖοι , φησὶν , ὦ τῆς Ἐνακεὶμ , ὦ τῆς Σενναὰρ ἤτοι Σενὰν οἰκήτορες , οὐκ ἐπλήγητε ταῖς τῶν ὁμόρων συμφοραῖς , γέλωτος ὑμῖν γέγονεν ἀφορμὴ πίπτων τε καὶ διολλύμενος ὁ πάλαι δεινὸς ὑμῖν καὶ ἀφόρητος Ἰσραήλ . ᾠήθητε δὲ ὅτι καὶ Θεὸς ἠσθένησεν ὁ σώζων αὐτοὺς , ἔρρωται δὲ τὰ παρ’ ὑμῖν χειρόκμητα καὶ πρὸς τοῦτο διάττει σθένους , ὡς ἀμογητὶ δύνασθαι τὰς ὑμῶν διασῶσαι πόλεις . οὐκοῦν ἀπὸ τῶν πραγμάτων φέρε δὴ φέρε καταθρήσωμεν , τίς ὁ φύσει καὶ ἀληθῶς ἐστι Θεός · τίς ὁ παναλκὴς , καὶ ἄμαχον ἀπονέμων οἷς ἂν ἕλοιτο τὴν ἐπικουρίαν . ἥλωσαν μὲν γὰρ καὶ πεπόρ - θηνταί φησιν αἵ τε τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ αἱ παρ’ ὑμῖν δὲ πόλεις , καὶ κοινὴν ὥσπερ ἀνέτλητε συμφοράν . ποία δὴ οὖν ἄρα πόλις ἐν ὀδύναις οὖσα καὶ τοῖς περὶ τῶν ἐσχάτων δείμασι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ κατοικοῦσα ὀδύνας διανένευκεν ἀδοκήτως εἰς ἀγαθὰ , τουτέστιν , εἰς εὐθυμίαν καὶ εὐημερίαν ; ἆρα μία τῶν παρ’ ὑμῖν ; οὐδαμῶς φησὶν , ἀλλ’ ἢ ἐμὴ πάλιν ̔ Ιερουσαλήμ . κατεβη μὲν γὰρ ἐπ’ αὐτὴν παρὰ Κυρίου κακα , τουτέστιν , ἐγὼ λελύπημαι καὶ πεπαίδευκα , καὶ τὸν Ἀσσύριον αὐτοῖς ἐπενήνοχα , καὶ ἐξ ἐμῆς ὀργῆς ἡ κατ’ αὐτῶν γέγονε κάκωσις . πλὴν ἀπέσβη καὶ λέλυται , τῆς ἐμῆς νικώσης χειρὸς καὶ παραδόξως ἐκρυομένης τοὺς τὰ ἐμὰ σέβοντας κράτη . μέχρι γὰρ πυλῶν ἔστη τὸ λυποῦν . ἴσμεν δὲ ὅτι πολλὴν ἵππον ἔχων ὁ ̔Ραψάκης ἀφίκετο μὲν ἐν τοῖς ̔Ιεροσολύμοις , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ αὐτῶν ἥψατο πυλῶν , εἷλε δὲ οὐδαμῶς · δεδαπάνηται γὰρ ὁ Ἀσσύριος ἐν μιᾷ νυκτί . καὶ γοῦν τεθρηνήκασιν οἱ ἐν τοῖς ̔Ιεροσολύμοις , ὡς αύτίκα δή μάλα τεθνηξόμενοι , ἄυπνόν τε κλαίοντες διατετελέκασι νύκτα · σκιδναμένης δὲ τῆς ἠοῦς , ὤφθη τὸ παράδοξον . ἔκειντο γὰρ εἰς γῆν ἀναρίθμητοι νεκροὶ , ὡς ἀνασκιρτῶντας λέγειν τοὺς διὰ Θεοῦ παραδόξως νενικηκότας καὶ σεσωσμένους “ Τὸ “ ἑσπέρας αὐλισθήσεται κλαυθμὸς , καὶ εἰς τὸ πρωὶ ἀγαλ - “ λίασις . ” ὁρᾷς οὖν ὅπως πρώτη τε καὶ μόνη παρὰ τὰς ἄλλας πόλεις ἤρξατο διανεύειν εἰς ἀγαθὰ , καίτοι κατοικοῦσα ὀδύνας ; οὐ γὰρ περιόψεται παντελῶς τοὺς ἰδίους Θεὸς , ἀλλὰ παιδεύσας συμμέτρως , ἀνασώζει πάλιν , καὶ τῆς αὐτῷ πρεπούσης εὐκλείας οὐ μετρίαν ποιεῖται φροντίδα , κἂν εἰ προσκρούωμεν ἡμεῖς . ἔφη γάρ που δι’ ἑνὸς τῶν προφητῶν “ Οὐ “ δι’ ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ , λέγει κύριος , ἀλλ’ ἢ δία τὸ ὄνομά μου . ”
Lemmas: ὦ Γεθθαῖος , φημί , εἰμί ὁ Ἐνακείμ , εἰμί ὁ Σενναάρ ἤτοι Σενάν οἰκήτωρ , οὐ πλήσσω ὁ ὁ ὅμορος συμφορά , γέλως σύ γίγνομαι ἀφορμή πίπτω τε καί διόλλυμι ὁ πάλαι δεινός σύ καί ἀφόρητος Ἰσραήλ . οἴομαι δέ ὅτι καί θεός ἀσθενέω ὁ σῴζω αὐτός , ῥώννυμι δέ ὁ παρά σύ χειρόκμητος καί πρός οὗτος διαίσσω σθένος , ὡς ἀμογητί δύναμαι ὁ σύ διασῴζω πόλις . οὐκοῦν ἀπό ὁ πρᾶγμα φέρω δή φέρω καταθρέω , τίς ὁ φύσις καί ἀληθής εἰμί Θεός · τίς ὁ παναλκής , καί ἄμαχος ἀπονέμω ὅς εἄν αἱρέω ὁ ἐπικουρία . ἁλίσκομαι μέν γάρ καί πούς - θνητός φημί ὁ τε ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ παρά σύ δέ πόλις , καί κοινός ὥσπερ ἀνατέλλω συμφορά . ποῖος δή οὖν ἄρα πόλις ἐν ὀδύνη εἰμί καί ὁ περί ὁ ἔσχατος δεῖμα · οὗτος γάρ εἰμί ὁ κατοικέω ὀδύνη διανεύω ἀδοκήτως εἰς ἀγαθός , τουτέστιν , εἰς εὐθυμία καί εὐημερία ; ἆρα εἷς ὁ παρά σύ ; οὐδαμῶς φημί , ἀλλά ἢ ἐμός πάλιν ̔ Ιερουσαλήμ . καταβαίνω μέν γάρ ἐπί αὐτός παρά κύριος κακός , τουτέστιν , ἐγώ λυπέω καί παιδεύω , καί ὁ Ἀσσύριος αὐτός ἐπιφέρω , καί ἐκ ἐμός ὀργή ὁ κατά αὐτός γίγνομαι κάκωσις . πλήν ἀποσβέννυμι καί λύω , ὁ ἐμός Νίκη χείρ καί παράδοξος ἐκρέω ὁ ὁ ἐμός σέβω κράτος . μέχρι γάρ πύλη ἵστημι ὁ λυπέω . οἶδα δέ ὅτι πολύς ἵππος ἔχω ὁ Ῥαψάκης ἀφικνέομαι μέν ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ , μόνος δέ οὐ καί αὐτός ἅπτω πύλη , αἱρέω δέ οὐδαμῶς · δαπανάω γάρ ὁ Ἀσσύριος ἐν εἷς νύξ . καί γοῦν θρηνέω ὁ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ , ὡς αὐτίκα δή μάλα θνήσκω , ἄϋπνος τε καλέω διατελέω νύξ · σκίδνημι δέ ὁ ἠώς , ὁράω ὁ παράδοξος . κεῖμαι γάρ εἰς γῆ ἀναρίθμητος νεκρός , ὡς ανασκιρτώ λέγω ὁ διά Θεός παράδοξος νικάω καί σώζω “ ὁ “ ἑσπέρα αὐλίζομαι κλαυθμός , καί εἰς ὁ πρωί ἀγαλ - “ λιάζω . ” ὁράω οὖν ὅπως πρῶτος τε καί μόνος παρά ὁ ἄλλος πόλις ἄρχω διανεύω εἰς ἀγαθός , καίτοι κατοικέω ὀδύνη ; οὖον γάρ περιοράω παντελῶς ὁ ἴδιος θεός , ἀλλά παιδεύω σύμμετρος , ἀνασῴζω πάλιν , καί ὁ αὐτός πρέπω εὔκλεια οὖον μέτριος ποιέω φροντίς , κἀν εἰμί προσκρούω ἐγώ . φημί γάρ ποῦ διά εἷς ὁ προφήτης “ οὖον “ διά σύ ἐγώ ποιέω , λέγω κύριος , ἀλλά ἢ δῖος ὁ ὄνομα ἐγώ . ”