cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.3.41
Ἥλω μὲν ἥλω τῶν Ἰουδαίων ἡ χώρα , καὶ δορίληπτος εἰς Βαβυλῶνα καὶ Μήδους ἀπεκομίσθη κατὰ καιροὺς ὁ Ἰσραὴλ , οὐκ ἰδίαις δυνάμεσι κατευμεγεθοῦντος αὐτῶν τοῦ κεκρατηκότος , ἀποστρεφομένου δὲ μᾶλλον αὐτὸν ὡς ἡμαρτηκότα τοῦ διασώζοντος Θεοῦ , καὶ οἷον ὑπὸ χεῖρα φέροντος τῶν ἐχθρῶν , διὰ τὸ καὶ εἰδώλοις ἀψύχοις ἑλέσθαι προσκυνεῖν , ἀποσείεσθαι δὲ καὶ τὸν πάλαι διὰ Μωυσέως ὁρισθέντα νόμον , καὶ ἁπαξαπλῶς ἀπονεῦσαι πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἐκτόπων , οὐδένα τε φαυλότητος τρόπον ἀνεπιτήδευτον ἐᾶν . εἶτα λα - βόντες οἱ Βαβυλώνιοι , καὶ ταῖς ἑαυτῶν δυνάμεσιν ἀνάπτοντες τὸ νικᾶν , καὶ αὐτῆς τῆς θείας κατεσοβαρεύσαντο δόξης , ᾤοντό τε κρατήσειν τῆς Ἰουδαίας , κἂν εἰ ἕλοιτο σώζειν αὐτοὺς ὁ τῶν ὅλων Θεός · καὶ λαβόντες ὑπὸ χεῖρα τοὺς ἡμαρτηκότας , δεινοῖς τε καὶ ἀφορήτοις κατῃκίσαντο πόνοις , χαλεπὴν αὐτοῖς ἐπαρτήσαντες τὴν δουλείαν . καὶ γοῦν ἔφη που Θεὸς διὰ φωνῆς Ἱερεμίου πρὸς τὴν τῶν Ἀσσυρίων ἀνοσίαν πληθὺν , ἤγουν πρὸς τὴν Βαβυλῶνα “ Ἰδοὺ ἐγὼ “ πρὸς σὲ τὴν ὑβρίστριαν ” καὶ μέντοι καὶ περὶ αὐτῶν τῶν ἐξ Ἰσραήλ “ Ἐγὼ δέδωκα αὐτοὺς εἰς τὰς χειράς σου , σὺ δὲ “ οὐκ ἔδωκας αὐτοῖς ἔλεος · τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν “ ζυγὸν σφόδρα , καὶ εἶπας Εἰς τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα . ” οὐ γὰρ ἦν ἔλεος παρ᾿ ἐκείνοις , οὐ φειδὼ ἡλικίας , οὐ γήρως αἰδὼς , οὐ σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ . δέδονται δὴ οὖν ταύτῃτοι δικαίως εἰς χεῖρας καὶ αὐτοὶ Περσῶν τε καὶ Μήδων , κατα - στρατηγοῦντος Κύρου , ὃς εἷλε τὴν Βαβυλῶνα . καὶ περὶ αὐτῶν που τάχα φησὶν ὁ προφήτης Ἱερεμίας “ Ἐπιθήσον - “ ταί σοι , καὶ ἁλώσῃ Βαβυλὼν , καὶ οὐ γνώσῃ · εὑρέθης “ καὶ ἐλήφθης , ὅτι τῷ Κυρίῳ ἀντέστης . ἤνοιξε Κύριος τὸν “ θησαυρὸν αὐτοῦ καὶ ἐξήνεγκε τὰ σκεύη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ . ” σκεύη δὲ φησι τῆς ὀργῆς τοὺς πεπορθηκότας αὐτήν . συμβέβηκε τοίνυν ληφθῆναι μὲν ὑπὸ Κύρου τὴν Βαβυλωνίων , ἀνεθῆναι δὲ τῆς αἰχμαλωσίας τὸν Ἰσραήλ . ταύτῃτοί φασιν οἱ λελυτρωμένοι , ὅτι ὄψεται ἡ ἐχθρά μου καὶ περιβαλεῖται αἰσχύνην . ὅταν γὰρ ἴδῃ κείμενα μὲν εἰς γῆν τὰ ἴδια τέκνα οἰκτρῶς τε καὶ ἀδοκήτως ἀπολωλότα , τοὺς δὲ ὑπὸ χεῖρέχοντας , πῶς οὐ πάντη τε καὶ πάντως περιβαλεῖται αἰσχύνην , καίτοι λέγουσά ποτε Ποῦ Κύριος ὁ Θεός σου ; ἐπόψομαι γὰρ αὐτὴν ὡς πηλὸν ἐν ὁδοῖς ὑπὸ πόδας ἐχθρῶν ἐῤῥιμμένην τε καὶ πεπατημένην . εἶτα πρὸς αὐτὴν ὁ λόγος τὴν Βαβυλῶνά φησιν Ἐξάλειψίς σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη , ἀντὶ τοῦ Ὁ καιρὸς καθ᾿ ὃν ἂν γένοιο , φησὶν , ὑπὸ πόδας ἐχθρῶν , Κύρου δηλονότι συμπατοῦντός τε καὶ καταθλίβοντος ἐν ἴσω πηλοῖς τὴν ἀλαζόνα τε καὶ ὑβρίστριαν .
Lemmas: ἁλίσκομαι μέν ἁλίσκομαι ὁ Ἰουδαῖος ὁ χώρα , καί δορίληπτος εἰς Βαβυλών καί Μῆδος ἀποκομίζω κατά καιρός ὁ Ἰσραήλ , οὐ ἴδιος δύναμις κατευμεγεθέω αὐτός ὁ κρατέω , ἀποστρέφω δέ μᾶλλον αὐτός ὡς ἁμαρτάνω ὁ διασῴζω Θεός , καί οἷος ὑπό χείρ φέρω ὁ ἐχθρός , διά ὁ καί εἴδωλον ἄψυχος αἱρέω προσκυνέω , ἀποσείω δέ καί ὁ πάλαι διά Μωυσῆς ὁρίζω νόμος , καί ἁπαξαπλῶς ἀπονεύω πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἔκτοπος , οὐδείς τε φαυλότης τρόπος ἀνεπιτήδευτος ἐάω . εἶτα λάω - βόντα ὁ Βαβυλώνιος , καί ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἀνάπτω ὁ νικάω , καί αὐτός ὁ θεῖος κατασοβαρεύομαι δόξα , οἴομαι τε κρατέω ὁ Ἰουδαῖος , κἀν εἰμί αἱρέω σῴζω αὐτός ὁ ὁ ὅλος Θεός · καί λαμβάνω ὑπό χείρ ὁ ἁμαρτάνω , δεινός τε καί ἀφόρητος καταικίζω πόνος , χαλεπός αὐτός ἐπαρτάω ὁ δουλεία . καί γοῦν φημί ποῦ θεός διά φωνή Ἱερεμίας πρός ὁ ὁ Ἀσσύριος ἀνόσιος πληθύς , ἤγουν πρός ὁ Βαβυλών “ ἰδέ ἐγώ “ πρός σύ ὁ ὑβρίστρια ” καί μέντοι καί περί αὐτός ὁ ἐκ Ἰσραήλ “ ἐγώ δίδωμι αὐτός εἰς ὁ χειράς σύ , σύ δέ “ οὐ δίδωμι αὐτός ἔλεος · ὁ πρέσβυς βαρύνω ὁ “ ζυγόν σφόδρα , καί εἶπον εἰς ὁ αἰών εἰμί ἄρχω . ” οὖον γάρ εἰμί ἔλεος παρά ἐκεῖνος , οὖον φειδώ ἡλικία , οὖον γῆρας αἰδώς , οὖον σπλάγχνον οἰκτιρμός . δίδωμι δή οὖν ταύτῃτοι δικαίως εἰς χείρ καί αὐτός Πέρσης τε καί Μῆδος , κατά - στρατηγός Κῦρος , ὅς αἱρέω ὁ Βαβυλών . καί περί αὐτός ποῦ τάχα φημί ὁ προφήτης Ἱερεμίας “ ἐπιτίθημι - “ ὅς σύ , καί ἁλίσκομαι Βαβυλών , καί οὖον γιγνώσκω · εὑρίσκω “ καί λαμβάνω , ὅτι ὁ κύριος ἀνθίστημι . ἀνοίγνυμι Κύριος ὁ “ θησαυρός αὐτός καί ἐκφέρω ὁ σκεῦος ὁ ὀργή αὐτός . ” σκεῦος δέ φημί ὁ ὀργή ὁ πορθέω αὐτός . συμβαίνω τοίνυν λαμβάνω μέν ὑπό Κῦρος ὁ Βαβυλώνιος , ἀνίημι δέ ὁ αἰχμαλωσία ὁ Ἰσραήλ . ταύτῃτοί φημί ὁ λυτρόω , ὅτι ὁράω ὁ ἐχθρός ἐγώ καί περιβάλλω αἰσχύνη . ὅταν γάρ ὁράω κεῖμαι μέν εἰς γῆ ὁ ἴδιος τέκνον οἰκτρός τε καί ἀδοκήτως ἀπόλλυμι , ὁ δέ ὑπό χεῖρέχοντας , πῶς οὖον πάντῃ τε καί πάντως περιβάλλω αἰσχύνη , καίτοι λέγω ποτός πός Κύριος ὁ Θεός σύ ; ἐφοράω γάρ αὐτός ὡς πηλός ἐν ὁδός ὑπό πούς ἐχθρός ῥίπτω τε καί πατέω . εἶτα πρός αὐτός ὁ λόγος ὁ Βαβυλών φημί ἐξάλειψις σύ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀντί ὁ ὁ καιρός κατά ὅς εἄν γίγνομαι , φημί , ὑπό πούς ἐχθρός , Κῦρος δηλονότι συμπατέω τε καί καταθλίβω ἐν ἴσος πηλός ὁ ἀλαζών τε καί ὑβρίστρια .