cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.1.31
Ἐπὶ καιροῦ τάχα που καὶ νῦν πρὸς ἡμῶν εἰρήσεται “ Οὐκ ὠφελήσουσι θησαυροὶ ανόμους . ” δραπέτης μὲν γὰρ ὁ πλοῦτος ἀεὶ , καὶ τὸ βεβηκὸς οὐκ ἔχει · μεθύει δὲ μᾶλλον καὶ διανένευκεν εἰς ἀποστασίαν , καὶ πόδας ἔχει σαθρούς . τὸ δὲ δὴ καὶ ἐπ’ αὐτῷ μέγα φρονεῖν ἐθέλειν , ἠλίθιον κομιδῆ . ἐξελεῖται γὰρ ἥκιστά γε τοὺς ὑπὸ θείαν ὀργὴν , οὐδ’ ἄν ἀπαλλάξειεν αἰτιαμάτων τινὰς , Θεοῦ ποινὴν καθορίζοντος , καὶ τὴν τοῖς πλημμελοῦσι πρέπουσαν ἐπάγοντος δίκην . τί οὖν ὁ πλοῦτος ; σάρκα θεραπεύει μόνην καὶ ὑπηρέτης ἐστὶν ἀνοσίου καὶ βδελυρᾶς ἡδονῆς , καὶ πατὴρ ἀλαζονείας , καὶ τύφου ῥίζα καὶ γένεσις , καὶ προσκαίρων δοξαρίων περιποιεῖται τὴν μέθεξιν , ἃ σκιαῖς ἐν ἴσῳ παρελαύνει τοὺς ἐσχηκότας . κότας . καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὲς ὅτι “ Πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος , “ καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου.’’ ὅτι τοίνυν ἀνόνητος παντελῶς τοῖς ἠσεβηκόσιν ἡ ἐπὶ πλούτῳ σπουδὴ , διδάσκει λέγων , ὡς ἔσται μὲν τοῖς Χαλδαίοις εἰς διαρπαγὴν ἡ δύναμις αὐτῶν . εἰσὶ γάρ εἰσιν οἱ περὶ ὧν ἂν λέγοιτο , καὶ μάλα εἰκότως , τὸ ἐν ψαλμοῖς ὑμνούμενον “ Ἰδοὺ ἄνθρωπος “ ὃς οὐκ ἔθετο τὸν Θεὸν βοηθὸν αὐτοῦ , ἀλλ’ ἐπήλπισεν ἐπὶ “ τῷ πλήθει τοῦ πλούτου αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ τῇ ματαιότητι “ αὐτοῦ ἐνεδυναμώθη . ” εἰ δὲ δὴ καὶ οἶκοι γεγόνασιν αὐτοῖς πολυτελῶς ἠσκημένοι , εἶεν ἂν οὐκ αὐτῶν · κατεμπρησθήσονται θήσονται γάρ · καὶ εἰ πρὸς τούτοις ἔτι γεγόνασιν ἀμπέλων μελεδωνοὶ , οὐκ αὐτοὶ πίονται · πόθεν ; οἰχήσονται γὰρ αἰχμάλωτοι , τὰ οἴκοι μεθέντες καὶ παντὸς ἐστερημένοι τοῦ κατευφραίνειν εἰδότος . καὶ τοῦτο σαφὲς ἐποίει Θεὸς διὰ φωνῆς Ἱερεμίου λέγων πρός τινα τῶν ἐν Σαμαρείᾳ βεβασιλευκότων κότων “ Ὠκοδόμησας σεαυτῷ οἶκον σύμμετρον , ὑπερῷα Hier . “ ῥιπιστὰ διεσταλμένα θυρίσι καὶ ἐξυλωμένα ἐν κέδρῳ “ καὶ κεχρισμένα ἐν μίλτῳ . μὴ βασιλεύσεις , ὅτι σὺ παρω - “ ξύνθης ἐν Ἀχαὰβ τῷ πατρί σου ; οὐ φάγονται καὶ “ οὐ πίονται . βέλτιον ἦν σε ποιεῖν κρῖμα καὶ δικαιοσύνην “ καλήν . ”
Lemmas: ἐπί καιρός τάχα ποῦ καί νῦν πρός ἐγώ εἴρω “ οὐ ὠφελέω θησαυρός ἄνομος . ” δραπέτης μέν γάρ ὁ πλοῦτος ἀεί , καί ὁ βαίνω οὐ ἔχω · μεθύω δέ μᾶλλον καί διανεύω εἰς ἀποστασία , καί πούς ἔχω σαθρός . ὁ δέ δή καί ἐπί αὐτός μέγας φρονέω ἐθέλω , ἠλίθιος κομιδῇ . ἐξελαύνω γάρ ἥκιστος γε ὁ ὑπό θεῖος ὀργή , οὐδέ ἄν ἀπαλλάσσω αἰτίαμα τις , Θεός ποινή καθορίζω , καί ὁ ὁ πλημμελέω πρέπω ἐπάγω δίκη . τίς οὖν ὁ πλοῦτος ; σάρξ θεραπεύω μόνος καί ὑπηρέτης εἰμί ἀνόσιος καί βδελυρός ἡδονή , καί πατήρ ἀλαζονεία , καί τύφω ῥίζα καί γένεσις , καί πρόσκαιρος δόξα περιποιέω ὁ μέθεξις , ὁ σκιά ἐν ἴσος παρελαύνω ὁ ἔχω . Κότας . καί γάρ εἰμί ἀληθής ὅτι “ πᾶσα σάρξ ὡς χόρτος , “ καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος ὅτι τοίνυν ἀνόνητος παντελῶς ὁ ἀσεβέω ὁ ἐπί πλοῦτος σπουδή , διδάσκω λέγω , ὡς εἰμί μέν ὁ Χαλδαῖος εἰς διαρπαγή ὁ δύναμις αὐτός . εἰμί γάρ εἰμί ὁ περί ὅς εἄν λέγω , καί μάλα εἰκότως , ὁ ἐν ψαλμός ὑμνέω “ ἰδέ ἄνθρωπος “ ὅς οὐ τίθημι ὁ θεός βοηθός αὐτός , ἀλλά ἐπελπίζω ἐπί “ ὁ πλῆθος ὁ πλοῦτος αὐτός , καί ἐπί ὁ ματαιότης “ αὐτός ἐνδυναμόω . ” εἰμί δέ δή καί οἶκος γίγνομαι αὐτός πολυτελής ἀσκέω , ἄγω εἄν οὐ αὐτός · κατεμπίμπρημι τίθημι γάρ · καί εἰμί πρός οὗτος ἔτι γίγνομαι ἄμπελος μελεδωνός , οὐ αὐτός πίνω · πόθεν ; οἴχομαι γάρ αἰχμάλωτος , ὁ οἴκοι μεθίημι καί πᾶς στερέω ὁ κατευφραίνω οἶδα . καί οὗτος σαφής ποιέω θεός διά φωνή Ἱερεμίας λέγω πρός τις ὁ ἐν Σαμάρεια βασιλεύω κότος “ οἰκοδομέω σεαυτοῦ οἶκος σύμμετρος , ὑπερῷος Hier . “ ῥιπιστής διαστέλλω θυρίς καί ξυλόω ἐν κέδρος “ καί χρίω ἐν μίλτος . μή βασιλεύω , ὅτι σύ πείρω - “ συντίθημι ἐν Ἀχαάβ ὁ πατήρ σύ ; οὖον ἐσθίω καί “ οὖον πίνω . ἀγαθός εἰμί σύ ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη “ καλός . ”