cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.7
Ὅμοιον τούτῳ καὶ μάλα προσεοικὸς τὸ διὰ φωνῆς ῾Ησαΐου “ Ἰσχύσατε χεῖρες ἀνειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα , “ παρακαλέσατε οἱ ὀλιγόψυχοι τῆ διανοίᾳ , ἰσχύσατε , μὴ “ φοβεῖσθε · ἰδοὺ κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται , καὶ ὁ βρα - “ χίων μετὰ κυρείας.’’ ὡς γὰρ αὐτὸν δὴ μάλα παρεσόμενον , μᾶλλον δὲ καὶ ἤδη παρόντα καταδεικνὺς , ἀποφαίνεται σαφῶς , ὅτι καὶ ὁ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ τῆς ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ καιρὸς , οὐκ εἰς ἀνάβλησιν ἔσται μακράν . ὅτι δὲ τῆς οἰκονομίας ἡ δύναμις οὐκ εὐκαταφρόνητος ἔσται τισὶν , οὐδ’ ἃν γένοιτο τοῖς ἀπειθοῦσιν οἰστὴ , διδάσκει λέγων Καὶ τίς ὑπομενεῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ ; ἢ τίς ὑποστήσεται ἐν τῇ ὀπτασίᾳ αὐτοῦ ; καὶ εἴσοδον μὲν ὀνομάζει τὴν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ μετὰ σαρκὸς εἰσβολὴν τοῦ Μονογενοῦς · ὀπτασίαν δὲ τὴν οἷον ἐμφάνειαν . ἄορατος γὰρ κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὡς Θεὸς , γέγονεν ἐμφανὴς , τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν ἀναλαβών . προανακεκράγει δὲ τοῦτο σαφῶς καὶ ὁ μελῳδὸς ἐν πνεύματι λέγων “ ῾Ο Θεὸς “ ἐμφανῶς ἥξει , ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ παρασιωπήσεται . ” “ Γέγονε γὰρ σὰρξ ὁ Λόγος , ” καθά φησιν ὁ θεσπέσιος Ἴωάννης , “ καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , ” καὶ ἐν δούλου γέγονέ μορφῇ . καὶ “ τοῖς μὲν ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ ” φορτικὸς μὲν οὐδαμῶς · γέγονε δὲ μᾶλλον ἤπιός τε καὶ πρᾶος , καὶ ζωῆς τῆς εἰς αἰῶνα δοτήρ . ἔφη δέ που περὶ αὐτοῦ καὶ ὁ Θεὸς καὶ Ηατήρ “ Ἴδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου ὁ “ ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ ηὐδόκησα . οὐκ ἐρίσει οὐδὲ κραυγάσει , “ οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ . κάλαμον συντεθλασμένον “ οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει · “ ἀλλ᾿ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν . ” πλὴν τοῖς ἀτιμάζουσι τὴν δι᾿ αὐτοῦ σωτηρίαν , καὶ τὴν διὰ πίστεως κάθαρσιν οὐ προσιεμένοις , συνέβη παθεῖν τὰ πάντων αἴσχιστα τῶν κακῶν · διολώλασι γὰρ οἱ τάλανες . τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε ταῖς Ἰουδαίων ἀγέλαις “ Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι ἐὰν μὴ “ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι , ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἀποθανεῖσθε , ” “ ἔφη δέ που καὶ ὁ Ἰωάννης “ Ὁ πιστεύων εἰς “ αὐτὸν , οὐ κρίνεται · ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται , ὅτι “ μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . ” προσἐφώνει δὲ καὶ ὁ βαπτιστὴς τοῖς ἐξ Ἰσραήλ “ Ἤδη δὲ καὶ ἡ “ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δένδρων κεῖται · πᾶν οὖν δένδρον “ μὴ ποιοῦν καρπὸν καλὸν , ἐκκόπτεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται . ” “ οὐκοῦν τοῖς μὲν ἀπειθοῦσιν ἀφόρητος καὶ οὐ λίαν οἰστὸς , τῆς τε εἰτυ καὶ τῆς ὀπτόισiας αὐτοῦ γέγονεν ὁ καιρός . ἠλέγχοντο γὰρ , ὡς αὐτοὶ τὰς σφῶν διολλύντες ψυχὰς , καὶ ταῖς ἑαυτῶν ἁμαρτίαις ἐντεθνηξόμενοι , διά τοι τὸ μὴ ἑλέσθαι φρονεῖν ὀρθῶς , προσήκασθαί τε εἰς νοῦν καὶ καρδίαν τὴν διὰ πίστεως κάθαρσιν . τίς τοίνυν φησὶν ὑπομενῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ ; ἢ τίς ὑποττήσεται ἐν τῇ ὀπτασίᾳ αὐτοῦ ; τουτέστι , τίς δὴ ἄρα τοσοῦτον ἔσται δεινός τε καὶ ἀπηνὴς , ὡς ἐν καιρῷ καὶ ἡμέρᾳ τῆς εἰς τὸν κόσμον εἰσβολῆς αὐτοῦ · δῆλον δὲ ὅτι τῆς μετὰ σαρκὸς , δι’ ἧς ἃν γένοιτο καὶ ἁπτὸς , ἤγουν ὁρατὸς · ὑποστῆναί τε καὶ ἀθραύστως ἔχειν ; κολασθήσεται γὰρ πάντη τε καὶ πάντως , καὶ πικρὰς τῆς ἀπονοίας ἀποτιεῖ δίκας .
Lemmas: ὅμοιος οὗτος καί μάλα προσέοικα ὁ διά φωνή ῾Ησαΐου “ ἰσχύω χείρ ἀνίημι καί γόνυ παραλύω , “ παρακαλέω ὁ ὀλιγόψυχος τῆ διάνοια , ἰσχύω , μή “ φοβέω · ἰδού κύριος μετά ἰσχύς ἔρχομαι , καί ὁ βρά - “ Χῖος μετά κυρεία ὡς γάρ αὐτός δή μάλα πάρειμι , μᾶλλον δέ καί ἤδη πάρειμι καταδείκνυμι , ἀποφαίνω σαφῶς , ὅτι καί ὁ ὁ ἐπιδημία αὐτός ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος καιρός , οὐ εἰς ἀνάβλησις εἰμί μακρός . ὅτι δέ ὁ οἰκονομία ὁ δύναμις οὐ εὐκαταφρόνητος εἰμί τις , οὐδέ ἄν γίγνομαι ὁ ἀπειθέω οἰστός , διδάσκω λέγω καί τίς ὑπομένω ἡμέρα εἴσοδος αὐτός ; ἢ τίς ὑφίστημι ἐν ὁ ὀπτασία αὐτός ; καί εἴσοδος μέν ὀνομάζω ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος μετά σάρξ εἰσβολή ὁ Μονογενώ · ὀπτασία δέ ὁ οἷος ἐμφάνεια . ἀόρατος γάρ κατά φύσις ὑπάρχω ὡς θεός , γίγνομαι ἐμφανής , ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις ἀναλαμβάνω . προανακράζω δέ οὗτος σαφῶς καί ὁ μελῳδός ἐν πνεῦμα λέγω “ Οὖ θεός “ ἐμφανής ἥκω , ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον παρασιωπάω . ” “ γίγνομαι γάρ σάρξ ὁ Λόγος , ” καθά φημί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης , “ καί σκηνόω ἐν ἐγώ , ” καί ἐν δοῦλος γίγνομαι μορφή . καί “ ὁ μέν ἀγαπάω ὁ ἐπιφάνεια αὐτός ” φορτικός μέν οὐδαμῶς · γίγνομαι δέ μᾶλλον ἤπιος τε καί πρᾶος , καί ζωή ὁ εἰς αἰών δοτήρ . φημί δέ ποῦ περί αὐτός καί ὁ θεός καί Ηατήρ “ ἰδού συνίημι ὁ παῖς ἐγώ ὁ “ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω . οὐ ἐρίζω οὐδέ κραυγάζω , “ οὐδέ ἀκούω ἔξω ὁ φωνή αὐτός . κάλαμος συντεθλαίνω “ οὖον κατέαξις καί λίνον τύφω οὖον σβέννυμι · “ ἀλλά εἰς ἀλήθεια ἐκφέρω κρίσις . ” πλήν ὁ ἀτιμάζω ὁ διά αὐτός σωτηρία , καί ὁ διά πίστις κάθαρσις οὖον προσίημι , συμβαίνω πάσχω ὁ πᾶς αἰσχρός ὁ κακός · διόλλυμι γάρ ὁ τάλας . τοιγάρ καί φάσκω ὁ Ἰουδαῖος ἀγέλη “ ἀμήν λέγω σύ , ὅτι ἐάν μή “ πιστεύω ὅτι ἐγώ εἰμί , ἐν ὁ ἁμαρτία σύ ἀποθνῄσκω , ” “ φημί δέ ποῦ καί ὁ Ἰωάννης “ ὁ πιστεύω εἰς “ αὐτός , οὖον κρίνω · ὁ δέ μή πιστεύω ἤδη κρίνω , ὅτι “ μή πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα ὁ υἱός ὁ Θεός . ” προσφωνέω δέ καί ὁ βαπτιστής ὁ ἐκ Ἰσραήλ “ ἤδη δέ καί ὁ “ ἀξίνη πρός ὁ ῥίζα ὁ δένδρον κεῖμαι · πᾶς οὖν δένδρον “ μή ποιέω καρπός καλός , ἐκκόπτω καί εἰς πῦρ βάλλω . ” “ οὐκοῦν ὁ μέν ἀπειθέω ἀφόρητος καί οὖον λίαν οἰστός , ὁ τε Ἴτυς καί ὁ ὀπτόισiας αὐτός γίγνομαι ὁ καιρός . ἐλέγχω γάρ , ὡς αὐτός ὁ σφεῖς διόλλυμι ψυχή , καί ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἐνθνῄσκω , διά ὅς ὁ μή αἱρέω φρονέω ὀρθῶς , προσίημι τε εἰς νόος καί Καρδία ὁ διά πίστις κάθαρσις . τίς τοίνυν φημί ὑπομένω ἡμέρα εἴσοδος αὐτός ; ἢ τίς ὑποτήκω ἐν ὁ ὀπτασία αὐτός ; τουτέστι , τίς δή ἄρα τοσοῦτος εἰμί δεινός τε καί ἀπηνής , ὡς ἐν καιρός καί ἡμέρα ὁ εἰς ὁ κόσμος εἰσβολή αὐτός · δῆλος δέ ὅτι ὁ μετά σάρξ , διά ὅς ἄν γίγνομαι καί ἁπτός , ἤγουν ὁρατός · ὑφίστημι τε καί αθραύστως ἔχω ; κολάζω γάρ πάντῃ τε καί πάντως , καί πικρός ὁ ἀπόνοια ἀποτίνω δίκη .