cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores joel.2.8
Ἔθος τοῖς ἁγίοις προφήταις , ἐκ τῶν κατὰ μέρος , καὶ ὡς πρὸς ὀλίγους ἀγαθῶν , ἐκκομίζειν τὸν λόγον ἐπὶ τὰ καθόλου τε καὶ γενικώτερα · ταῦτα δέ ἐστι τὰ διὰ χριστοῦ . πρόεισι δὴ οὖν εἰς τοῦτο πάλιν ἡμῖν ὁ λόγος . πότε γὰρ δέδοται τὸ χρῆναι θαρσεῖν τῆ τῇ · πότε δὲ αὖ καὶ ἐμεγάλυνε Κύριος τοῦ ποιῆσαι μεθ’ ἡμῶν ; εἰ μὴ ὅτε Θεὸς ὣν ὁ Λόγος γέγονεν ἄνθρωπος , ἵνα τοῖς ἄνωθεν ἀγαθοῖς ἐπικλύζων τὴν ὑπ’ οὐρανὸν εὑρίσκοιτο τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν “ Ὡς ποταμὸς εἰρήνης , ὡς χειμάρρους τρυφῆς , ὡς πρώιμός τε καὶ ὄψιμος ὑετὸς , καὶ ἁπάσης νοητῆς εὐκαρπίας δοτήρ . τότε δὴ τότε καὶ τοῖς ἄγαν ἀσυνετωτάτοις · οἳ καὶ κτήνη λέγονται τοῦ πεδίου · νοητή τις ἀνέφυ πόα , τῶν διδασκόντων ὁ λόγος · τότε βεβλάστηκε τὰ πεδία τῆς ἐρήμου . καὶ ἔρημον μὲν ὀνομάζει τὴν Ἐκκλησίαν κατὰ τὸ ἐν προφήταις περὶ αὐτῆς ἐν ρημένον “ Εὐφράνθητι ἔρημος διψῶσα , ἀγαλλιάσθω “ καὶ ἀνθείτω ὡς κρῖνον.’’ πεδία δὲ αὐτῆς εἶεν ἂν οἱ λαῶν ἡγούμενοι καὶ παιδαγωγεῖν εἰδότες , οἳ καὶ τοῖς θείοις καὶ ἐξ οὐρανοῦ χαρίσμασιν οἱονεὶ βρύοντά τε καὶ εὖ μάλα περιηνθισμένον φέρουσι τὸν νοῦν καὶ ταῖς τῶν δογμάτων ἄνθαις ἡδὺ πνέοντα , καὶ οἷον ἀρτιφανεῖ τῆ πόᾳ κατεστεμμένον . οὗτοι τὸν τῶν ἀποκτηνωθέντων ἐκτρέφουσι νοῦν , ἵνα καὶ εἰς σύνεσιν ἀναβῶσιν ἀνθρωποπρεπῆ . ἔφη δὲ ὅτι καὶ ξύλον ἐξήνεγκε τὸν καρπὸν αὐτοῦ , ἄμπελόν τε καὶ συκῆν τὴν ἰδίαν ἐκδοῦναι δύναμιν , τὸν στερεὸν οἶμαι τῶν διδασκόντων λόγον , ᾧ ἔνεστι μὲν τὸ γλυκὺ , ἔνεστι δὲ αὖ πρὸς τούτῳ καὶ τὸ κατευφραίνειν εἰδὸς , τοῖς ἀπὸ συκῆς καὶ ἀμπέλου παρεικάζων καρποῖς . ἁρμόσειε δ’ ἂν καὶ μάλα εἰκότως , τοῖς μὲν ἔτι παχυτέροις τὸν νοῦν καὶ νώθειαν ἔχουσι τὴν κτηνοπρεπῆ , κατανέμεσθαι μάθησιν τὴν χθαμαλωτέραν , τὴν ὡς ἐν εἴδει καὶ δυνάμει πόας ἐν τοῖς τὰ μικρὰ διδάσκουσι φυομένην , τοῖς γεμὴν ἤδη τελείοις τὸν ὑψοῦ τε ἤδη νοούμενον , καὶ οἷον ξύλοις ὡραίοις ἐπηνθηκότα καρπὸν , τὸν περὶ τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου τριάδος , ἤγουν παιδεύσεως ἠθικῆς , τῆς ὡς ἐν ὕψει θεωρημάτων . τοιγάρτοι κτήνη μὲν ἐκείνους ὀνομάζει , Σιῶν δὲ τέκνα τοὺς τελειοτέρους , οἷς καὶ ἑπιγάννυσθαι κελεύει Κυρίῳ τῴ Θεῷ αὐτῶν . ἡ πᾶσα γὰρ ἡμῶν θυμηδία χριστὸς , παρ’ οὗ καὶ δι’ οὗ πᾶσα πλήρωσις ἀγαθῶν , καὶ τῶν οὐρανίων χαρισμάτων ἀμφιλαφὴς χορηγία τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν , ὡς ἐν πρωίμοις τε καὶ ὀψίμοις καρποῖς νοουμένη καὶ ὡς ἐν σίτω πληροῦντι τὴν ἅλω , καὶ ὡς ἐν οἴνῳ ληνοῦ ὑπερχεομένῳ , καὶ ὡς ἐν ἐλαίῳ τῷ ὑπερβλύζοντι . ἰστέον δὲ , ὅτι καὶ κατά γε τὸν τρόπον τῆς μυστικῆς πληρώσεως ἀληθὴς ἡ ὑπόσχεσις . δέδοται γὰρ ἡμῖν ὡς ἐν ὑετῷ τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , ὡς ἐν σίτω γεμὴν ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς καὶ ὡς ἐν οἴνῳ τὸ αἷμα · προ[σ]επενήνεκται δὲ καὶ ἢ τοῦ ἐλαίου χρεία , συντελοῦσα πρὸς τελείωσιν τοῖς δεδικαιωμένοις ἐν χριστῷ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος .
Lemmas: ἔθος ὁ ἅγιος προφήτης , ἐκ ὁ κατά μέρος , καί ὡς πρός ὀλίγος ἀγαθός , ἐκκομίζω ὁ λόγος ἐπί ὁ καθόλου τε καί γενικός · οὗτος δέ εἰμί ὁ διά χριστός . πρόειμι δή οὖν εἰς οὗτος πάλιν ἐγώ ὁ λόγος . πότε γάρ δίδωμι ὁ χρή θαρσέω τῆ ὁ · πότε δέ αὖος καί μεγαλύνω Κύριος ὁ ποιέω μετά ἐγώ ; εἰμί μή ὅτε θεός ἐάν ὁ Λόγος γίγνομαι ἄνθρωπος , ἵνα ὁ ἄνωθεν ἀγαθός ἐπικλύζω ὁ ὑπό οὐρανός εὑρίσκω ὁ εἰς αὐτός πιστεύω “ ὡς ποταμός εἰρήνη , ὡς χειμάρρους τρυφή , ὡς πρώϊμος τε καί ὄψιμος ὑετός , καί ἅπας νοητός εὐκαρπία δοτήρ . τότε δή τότε καί ὁ ἄγαν ἀσύνετος · ἕ καί κτῆνος λέγω ὁ πεδίον · νοητός τις ἀναφύω πόα , ὁ διδάσκω ὁ λόγος · τότε βλαστάνω ὁ πεδίον ὁ ἐρῆμος . καί ἐρῆμος μέν ὀνομάζω ὁ ἐκκλησία κατά ὁ ἐν προφήτης περί αὐτός ἐν ῥαίνω “ εὐφραίνω ἐρῆμος διψάω , ἀγαλλιάω “ καί ἀνθέω ὡς κρίνω πεδίον δέ αὐτός ἄγω εἄν ὁ λαός ἡγέομαι καί παιδαγωγέω οἶδα , ἕ καί ὁ θεῖον καί ἐκ οὐρανός χάρισμα οἱονεί βρύω τε καί εὕω μάλα περιφέρω φέρω ὁ νόος καί ὁ ὁ δόγμα ἄνθη ἡδύς πνέω , καί οἷος ἀρτιφανής τῆ πόα καταστέφω . οὗτος ὁ ὁ ἀποκτείνω ἐκτρέφω νόος , ἵνα καί εἰς σύνεσις ἀναβαίνω ἀνθρωποπρεπής . φημί δέ ὅτι καί ξύλον ἐκφέρω ὁ καρπός αὐτός , ἄμπελος τε καί συκέα ὁ ἴδιος ἐκδίδωμι δύναμις , ὁ στερεός οἴομαι ὁ διδάσκω λόγος , ὅς ἔνειμι μέν ὁ γλυκύς , ἔνειμι δέ αὖος πρός οὗτος καί ὁ κατευφραίνω οἶδα , ὁ ἀπό συκέα καί ἄμπελος παρεικάζω καρπός . ἁρμόζω δέ εἄν καί μάλα εἰκότως , ὁ μέν ἔτι παχύς ὁ νόος καί νώθεια ἔχω ὁ κτηνοπρεπής , κατανέμω μάθησις ὁ χθαμαλός , ὁ ὡς ἐν εἶδος καί δύναμις πόα ἐν ὁ ὁ μικρός διδάσκω φύω , ὁ γεμὴν ἤδη τέλειος ὁ ὑψόω τε ἤδη νοέω , καί οἷος ξύλον ὡραῖος ἐπανθέω καρπός , ὁ περί ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος τριάς , ἤγουν παίδευσις ἠθικός , ὁ ὡς ἐν ὕψος θεώρημα . τοιγάρ κτῆνος μέν ἐκεῖνος ὀνομάζω , Θεός δέ τέκνον ὁ τέλειος , ὅς καί επιγαννυεπομαι κελεύω κύριος ὁ Θεός αὐτός . ὁ πᾶς γάρ ἐγώ θυμηδία χριστός , παρά ὅς καί διά ὅς πᾶς πλήρωσις ἀγαθός , καί ὁ οὐράνιος χάρισμα ἀμφιλαφής χορηγία ὁ ἀγαπάω αὐτός , ὡς ἐν πρώϊμος τε καί ὄψιμος καρπός νοέω καί ὡς ἐν σῖτος πληρόω ὁ ἅλως , καί ὡς ἐν οἶνος ληνός ὑπερχέω , καί ὡς ἐν ἔλαιον ὁ ὑπερβλύζω . ἰστέον δέ , ὅτι καί κατά γε ὁ τρόπος ὁ μυστικός πλήρωσις ἀληθής ὁ ὑπόσχεσις . δίδωμι γάρ ἐγώ ὡς ἐν ὑετός ὁ ὕδωρ ὁ ζῶ ὁ ἅγιος βάπτισμα , ὡς ἐν σῖτος γεμὴν ὁ ἄρτος ὁ ζωή καί ὡς ἐν οἶνος ὁ αἷμα · προ[σ]επενήνεκται δέ καί ἢ ὁ ἔλαιον χρεία , συντελέω πρός τελέω ὁ δικαιόω ἐν χριστός διά ὁ ἅγιος βάπτισμα .