cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores joel.1.16
Αμιλλᾶσθαι τρόπον τινὰ τοῖς συμβεβηκόσιν , ἤγουν ἔσεσθαι προσδοκωμένοις καὶ ὅσον οὔπω παρεσομένοις τὸ ἐπὶ ταῖς μεταγνώσεσιν θέλων δάκρυον , ἀφηγεῖται λεπτῶς τὰ ἐσόμενα , καὶ τῶν σκυθρωπῶν τὴν ἔφοδον μονονουχὶ καὶ ἐν ὄψει τιθεὶς δίδωσί τι τοῖς παιομένοις καὶ θρήνημα , καὶ οἱονεὶ γοερὸν ἐκδιδάσκει μέλος τοὺς ὀδύρεσθαι κεκελευσ - μένους , ἐκεῖνό τε λέγειν ἀναπείθει λοιπὸν Ὅτι ἔθνος ἧκεν ἐπὶ τὴν γῆν μου , ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον , καὶ ὅσον ἧκεν εἰς ὀδοντων ἀκμὰς , λέουσί τε καὶ σκύμνοις ὀλίγα παραχωροῦν . μὲν οὖν τὸ χρῆμα , κἂν εἰ ἐπὶ ἀκρίδος νοοῖτο τυχὸν , βρούχου τε καὶ κάμπης . ἄμαχον γὰρ τὸ χρῆμά ἐστι , καὶ ἀνανταγώνιστος κομιδῇ τῶν τοιούτων ἡ ἔφοδος , ἱκανή τε ἄρδην ἀπολέσαι τὰ ἐπ’ ἀγροῖς , καρπούς τε φημὶ καὶ πόαν · καταφθεῖραί τε συκᾶς καὶ ἀμπέλους , κακὴν δὲ καὶ ἀκαλλῆ τῆς ἀρούρας ἀποφῆναι τὴν ὄψιν . εἰ δὲ δὴ περιτρέποιτο πάλιν ὁ λόγος εἰς τὴν τῶν πεπορθηκότων ἀπανθρωπίαν , καὶ ὀλοτελἢ τῆς χώρας ἐρήμωσιν , ὑπεμφήνειεν ἂν ἕτερον οὐδὲν , ἢ ὅτι πᾶσα μὲν αὐτοῖς ἀπόλωλεν ἡ χώρα , δεδαπάνηνται δὲ καὶ οἱ προὔχοντες παρ’ αὐτοῖς , δόξῃ τε καὶ πλούτῳ τὸ τῶν ἀγελαίων ὑπερθρώσκοντες μέτρον · ὡς ἐν τάξει νοεῖσθαι συκῆς τε καὶ αμπελου · πρὶν ὑπομείναι ’τον μαρασμὸν · κα θάπερ ἀμέλει καὶ ἐπ’ αὐτῶν νοεῖται τῶν αἰσθητῶν ἀμπέλων , εἰ τοῖς τῶν ἀκρίδων ὀδοῦσι συμβαίη περιπεσεῖν · ἐκπίνουσαι γὰρ τὴν ἐν τοῖς φυτοῖς ἰκμάδα , καὶ πᾶσαν αὐτοῖς τὴν ζωοποιὸν ἀναρροφοῦσαι δύναμιν , οὐκ εἰς μακρὰν αὐαίνουσι , καὶ λευκὴν ὁρᾶσθαι ταύτῃτοι παρασκευάζουσιν . οὐκοῦν οἱ ὁδόντες τῶν δαπανώντων ἐχθρῶν τοὺς ἐν τάξει κειμένους ἀμπέλων , ἢ καὶ ἐν εἴδει συκῶν , εἰς ἅπαν δεδαπανήκασι καὶ εἰς ἀχρειότητα πεπόμφασι παντελῆ , ἢ ξίφεσι καταπαίοντες ἣ καὶ τοῖς τῆς δουλείας ὑπενεγκόντες ζυγοῖς .
Lemmas: ἁμιλλάω τρόπος τις ὁ συμβεβηκός , ἤγουν εἰμί προσδοκάω καί ὅσος οὔπω πάρειμι ὁ ἐπί ὁ μετάγνωσις ἐθέλω δάκρυ , ἀφηγέομαι λεπτός ὁ εἰμί , καί ὁ σκυθρωπός ὁ ἔφοδος μονονού καί ἐν ὁράω τίθημι δίδωμι τίς ὁ παίω1 καί θρήνημα , καί οἱονεί γοερός ἐκδιδάσκω μέλος ὁ ὀδύρομαι κελεύω - μένος , ἐκεῖνος τε λέγω ἀναπείθω λοιπός ὅτι2 ἔθνος ἵημι ἐπί ὁ γῆ ἐγώ , ἰσχυρός καί ἀναρίθμητος , καί ὅσος ἵημι εἰς ὀδούς ἀκμή , λέων τε καί σκύμνος ὀλίγος παραχωρώ . μέν οὖν ὁ χρῆμα , κἀν εἰμί ἐπί ἀκρίς νοέω τυγχάνω , βροῦχος τε καί κάμπος . ἄμαχος γάρ ὁ χρῆμα εἰμί , καί ἀνανταγώνιστος κομιδή ὁ τοιοῦτος ὁ ἔφοδος , ἱκανός τε ἄρδην ἀπόλλυμι ὁ ἐπί ἀγρός , καρπός τε φημί καί πόα · καταφθείρω τε συκέα καί ἄμπελος , κακός δέ καί ἀκαλλής ὁ ἄρουρα ἀποφαίνω ὁ ὄψις . εἰμί δέ δή περιτρέπω πάλιν ὁ λόγος εἰς ὁ ὁ πορθέω ἀπανθρωπία , καί ὄλλυμι ὁ χώρα ἐρήμωσις , ὑπεμφαίνω εἄν ἕτερος οὐδείς , ἢ ὅτι πᾶς μέν αὐτός ἀπόλλυμι ὁ χώρα , δαπανάω δέ καί ὁ προέχω παρά αὐτός , δόξα τε καί πλοῦτος ὁ ὁ ἀγελαῖος ὑπερθρῴσκω μέτρον · ὡς ἐν τάξις νοέω συκέα τε καί ἄμπελος · πρίν ὑπομένω ’τον μαρασμός · ἄν ἀνταπόλλυμι ἀμελέω καί ἐπί αὐτός νοέω ὁ αἰσθητής ἄμπελος , εἰμί ὁ ὁ ἀκρίς ὀδούς συμβαίνω περιπίπτω · ἐκπίνω γάρ ὁ ἐν ὁ φυτός ἰκμάς , καί πᾶς αὐτός ὁ ζωοποιός ἀναρροφέω δύναμις , οὐ εἰς μακράν αὐαίνω , καί λευκός ὁράω ταύτῃτοι παρασκευάζω . οὐκοῦν ὁ ὁδόω ὁ δαπανάω ἐχθρός ὁ ἐν τάξις κεῖμαι ἄμπελος , ἢ καί ἐν εἶδος συκέα , εἰς ἅπας δαπανάω καί εἰς αχρειότητα πέμπω παντελής , ἢ ξίφος καταπαίω ὅς καί ὁ ὁ δουλεία ὑποφέρω ζυγόν .