cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.2.56
Ἡ Ἑβραίων ἔκδοσις τοῦ προκειμένου κεφαλαίου ποιεῖται τὴν ἀρχὴν ἀπὸ τοῦ Καὶ ἔσται αὕτη ἡ εἰρήνη , ὅταν Ἀσσύτιος ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῆ τῆν χώραν ὑμῶν . οὗτος γὰρ ἔσται , φησὶ , τῆς εἰρήνης ὁ τρόπος , εἰ δὴ βούλοιτο καταθεῖν τῆς ὑμῶν γῆς τε καὶ χώρας ὁ Ἀσσούρ . διερμηνεύοντες δὲ τοὺς στίχους , ἐροῦμεν ἡμεῖς , ὅτι τῶν αἰσθητῶν καὶ ἐμφανεστέρων πραγμάτων ἀποφοιτᾷ δὴ πάλιν ὁ λόγος , αἴρεται δὲ ὥσπερ ὑψοῦ , καὶ ἐξ ἐμφανοῦς εἰκόνος ἀποφέρει λεπτῶς ἐπὶ τὰ νοητῶς συμβαίνοντα . Ἀσσύριον μὲν γὰρ ἐν τούτοις ἄνδρα μὲν οὐκέτι τὸν ἐκ Βαβυλῶνος , κατασημαίνει δὲ μᾶλλον τὸν τῆς ἁμαρτίας εὑρετὴν , φημὶ δὴ τὸν σατανᾶν , μᾶλλον δε , ἁπαξαπλῶς εἰπεῖν , τὴν ἀτίθασόν τε καὶ φιλοπόλεμον τῶν δαιμονίων πληθὺν , ἣ παντὸς ἁγίου κατεξανίστα - ται νοητῶς , καὶ μάχεται τῇ ἁγίᾳ πόλει , τῇ νοητῇ Σιὼν , “ ἥτις “ ἐστὶν ἐκκλησία θεοῦ ζῶντος ” καὶ τῆς ἄνω καὶ ἐπουρανίου νοουμένης Ἱερουσαλὴμ τύπος οἷά τις καὶ εἰκὼν ἐμφερής . οὕως αὐτῆς καὶ ὁ θεσπέσιος μελῳδὸς διεμέμνητο λέγων “ Δεδο - “ ξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ · ” κατοικεῖ γὰρ τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ὥσπερ τινὰ πόλιν ἰδίαν ἐποιήσατο Χριστὸς , καίτοι τῇ τῆς θεότητος φύσει τὰ πάντα πληρῶν . αὕτη δὴ οὖν ἡ τοῦ θεοῦ όλις γῆ τις ὥσπερ ἐστὶ καὶ χώρα τῶν ἡγιασμένων καὶ τὴν εἰς θεὸν ἑνότητα πεπλουτηκότων ἐν Πνεύματι.ὅταν τοίνυν φησὶν Ἀσσύριος ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν , τουτέστιν , εἰ μάχοιντο τοῖς ἁγίοις αἱ βάρβαροί τε καὶ ἀντικείμεναι δυνάμεις , οὐκ ἐρήμους εὑρήσουσι τῶν προεστηκότων . κατεξανστήσονται γὰρ αὐτῶν , ἑπτὰ μὲν ποιμένες , ὀκτὼ δὲ ἀνθρώπων δήγματα . ἔοικε δὲ τῆς προφητείας ὁ νοῦς ἀπὸ τῶν καιρῶν , ἤτοι τῶν ἀριθμῶν τοῦ τε ἑπτά φημι καὶ e μέντοι τοῦ ὀκτὼ τοὺς ἁγίους βούλεσθαι δηλοῦν , τοὺς πρὸ τῆς ἐπιδημίας , καὶ τοὺς κατ᾿ αὐτὴν ἅμα , καὶ μετ᾿ αὐτὴν γεγονότας . τετίμητο μὲν γὰρ πρὸ τῆς ἐπιδημίας , κατὰ τὸν Μωυσέως νόμον , ὁ ἐν ἑβδόμῃ σαββατισμὸς , καὶ ἦν ἔτι τῆς σκιᾶς ὁ καιρός . τότε καὶ τὸ τῶν ἁγίων προφητῶν ἀνεδείχθη στίφος παιδαγωγοῦν εἰς εὐσέβειαν καὶ ἐπίγνωσιν τοῦ Χριστοῦ . ἐπειδὴ δὲ λοιπὸν ἐπέφανεν ὁ Μονογενὴς , καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀνέτλη σταυρὸν , ἀνεβίω δὲ αὖ , σκυλεύσας τὸν ᾅδην τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ , τότε τοῖς ἁγίοις κεκέλευκεν Ἀποστόλοις μαθητεύειν μὲν “ πάντα τὰ ἔθνη , “ βαπτίζειν δὲ αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ “ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος , διδάξαι τε τηρεῖν ὅσα αὐτοῖς “ ἐντέταλται . ” τούτους δὴ οὖν ἄρα φησὶ τὰ ὀκτὼ τῶν ἀνθρώπων δήγματα , ὡς ἀπό γε τοῦ τῆς ἀναστάσεως καιροῦ , τοῦς ἐν αὐτῷ τε καὶ μετ᾿ αὐτὸν γεγονότας ὑποδηλῶν .
Lemmas: ὁ Ἑβραῖος ἔκδοσις ὁ πρόκειμαι κεφάλαιος ποιέω ὁ ἀρχή ἀπό ὁ καί εἰμί οὗτος ὁ εἰρήνη , ὅταν ασσυσος ἐπέρχομαι ἐπί ὁ γῆ σύ καί ὅταν ἐπιβαίνω ὁ χώρα σύ . οὗτος γάρ εἰμί , φημί , ὁ εἰρήνη ὁ τρόπος , εἰμί δή βούλομαι καταθέω ὁ σύ γῆ τε καί χώρα ὁ Ἀσσούρ . διερμηνεύω δέ ὁ στίχος , εἴρω ἐγώ , ὅτι ὁ αἰσθητής καί ἐμφανής πρᾶγμα αποφοιτώ δή πάλιν ὁ λόγος , ἀείρω δέ ὥσπερ ὑψόω , καί ἐκ ἐμφανής εἰκών ἀποφέρω λεπτός ἐπί ὁ νοητός συμβαίνω . Ἀσσύριος μέν γάρ ἐν οὗτος ἀνήρ μέν οὐκέτι ὁ ἐκ Βαβυλών , κατασημαίνω δέ μᾶλλον ὁ ὁ ἁμαρτία εὑρετής , φημί δή ὁ Σατανᾶς , μᾶλλον δέ , ἁπαξαπλῶς εἶπον , ὁ ἀτίθασος τε καί φιλοπόλεμος ὁ δαιμόνιος πληθύς , ὅς πᾶς ἅγιος κατεξανιστάω - ὁ νοητός , καί μάχομαι ὁ ἅγιος πόλις , ὁ νοητός Σιών , “ ὅστις “ εἰμί ἐκκλησία θεός ζῶ ” καί ὁ ἄνω καί ἐπουράνιος νοέω Ἱεροσόλυμα τύπος οἷος τις καί εἰκών ἐμφερής . οὕως αὐτός καί ὁ θεσπέσιος μελῳδός διαμιμνῄσκω λέγω “ Δεδο - “ ξασμένος λαλέω περί σύ ὁ πόλις ὁ Θεός · ” κατοικέω γάρ ὁ ἐκκλησία , καί ὥσπερ τις πόλις ἴδιος ποιέω Χριστός , καίτοι ὁ ὁ θεότης φύσις ὁ πᾶς πληρόω . οὗτος δή οὖν ὁ ὁ θεός όλις γῆ τις ὥσπερ εἰμί καί χώρα ὁ ἁγίζω καί ὁ εἰς θεός ἑνότης πλουτέω ἐν πνευματι.οος τοίνυν φημί Ἀσσύριος ἐπέρχομαι ἐπί ὁ γῆ σύ , τουτέστιν , εἰμί μάχομαι ὁ ἅγιος ὁ βάρβαρος τε καί ἀντίκειμαι δύναμις , οὐ ἐρῆμος εὑρίσκω ὁ προΐστημι . κατεξανίστημι γάρ αὐτός , ἑπτά μέν ποιμήν , ὀκτώ δέ ἄνθρωπος δῆγμα . ἔοικα δέ ὁ προφητεία ὁ νόος ἀπό ὁ καιρός , ἤτοι ὁ ἀριθμός ὁ τε ἑπτά φημί καί e μέντοι ὁ ὀκτώ ὁ ἅγιος βούλομαι δηλόω , ὁ πρό ὁ ἐπιδημία , καί ὁ κατά αὐτός ἅμα , καί μετά αὐτός γίγνομαι . τιμάω μέν γάρ πρό ὁ ἐπιδημία , κατά ὁ Μωυσῆς νόμος , ὁ ἐν ἕβδομος σαββατισμός , καί εἰμί ἔτι ὁ σκιά ὁ καιρός . τότε καί ὁ ὁ ἅγιος προφήτης ἀναδείκνυμι στίφος παιδαγωγέω εἰς εὐσέβεια καί ἐπίγνωσις ὁ Χριστός . ἐπεί δέ λοιπός φαίνω ὁ Μονογενής , καί ὁ ὑπέρ ὁ ἅπας ζωή ἀνατλῆναι σταυρός , ἀναβιόω δέ αὖος , σκυλεύω ὁ ᾍδης ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος , τότε ὁ ἅγιος κελεύω ἀπόστολος μαθητεύω μέν “ πᾶς ὁ ἔθνος , “ βαπτίζω δέ αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός “ καί ὁ Ἅγιος πνεῦμα , διδάσκω τε τηρέω ὅσος αὐτός “ ἐντέλλω . ” οὗτος δή οὖν ἄρα φημί ὁ ὀκτώ ὁ ἄνθρωπος δῆγμα , ὡς ἀπό γε ὁ ὁ ἀνάστασις καιρός , ὁ ἐν αὐτός τε καί μετά αὐτός γίγνομαι ὑποδηλόω .