cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.1.18
Ἀναπλέκει χρησίμως ταῖς ἀπειλαῖς τὴν παραίνεσιν , καὶ καταπτοήσας τοῖς δείμασι , μετασοβεῖ πρὸς τὸ ἄμεινον , ὑποβλέπεσθαι κελεύων · τοῦτο γὰρ οἶμαι τὸ εὐλαβεῖσθαί ἐστι · τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , καὶ τὰς τοῦ βίου τροχιὰς ἐπ - ἀνορθοῦν ἐπείγεσθαι , καὶ ἀμελλητὶ μετατρέπειν πρὸς τὸ αὐτῷ φίλον καὶ δοκοῦν . δεῖν δέ φησιν ὁρᾶσθαι τοιούτους απὸ προσώπου κυροῦ , κατά γε τὸ εἰρημένον διὰ φωνῆς Ἡσαΐου “ Λούσασθε , Λούσασθε , καθαροὶ γένεσθε , ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ “ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου · παύσασθε “ ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν . ” ταὐτὸν γὰρ οὔτι που τὸ πονηρίαν ἀφελεῖν ἐξ ὀφθαλμῶν ἀνθρωπίνων καὶ ἀπέναντι τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ , πλείστη δὲ ὅση τῶν πραγμάτων ἐστὶν ἢ διαφορά . πονηρὸς γὰρ ἐσθ’ ὅτε καὶ οὐκ ἀγαθὸς τοὺς τρόπους ἀνὴρ , εὐλαβείας δόκησιν ὑποτρέχει καὶ χρηστότητος ὄνομα περιπλάττεται , καίτοι τοῦτο κατ’ ἀλήθειαν οὐκ ὤν · καὶ γοῦν ὁ Χριστός “ Προσέχετε , φησὶν , ἀπὸ τῶν ἐρχομένων “ πρὸς ὑμᾶς ἐν ἐνδύμασι προβάτων , ἔσωθεν δέ εἰσι “ ἅρπαγες . ” ὁ τοιοῦτος εὐλαβὴς ἐν ὀφθαλμοῖς ἀνθρώπων , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως ἐν ὄψει Θεοῦ · ὁ δὲ ἀκάκουργος ἀληθῶς ἀπέναντι τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ , καὶ οὐχὶ μόνον τὴν ἐξωφανῆ χρηστότητα καὶ τὸ ἀγαθὸς εἶναι δοκεῖν ἀμφιέννυται , καρδίαν δὲ μᾶλλον ἀβέβηλον ἔχει , καὶ δὴ καὶ ὁρᾶται τοιοῦτος . ἔφη γάρ που ὁ Σολομών “ Ἔνώπιον γάρ εἰσι τῶν τοῦ Θεοῦ “ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρὸς , εἰς δὲ πάσας τὰς τροχιὰς αὐτοῦ “ σκοπεύει . ” ἡμέραν δὲ ὀνομάζει Κυρίου τῆς ἁλώσεως τὸν καιρὸν , ὃν καὶ ἐγγὺς εἶναί φησιν , οὐκ ἐφιεὶς τοῖς ἀμελεστέροις ἐκεῖνό που τάχα διενθυμεῖσθαι καὶ φρονεῖν παρά γε σφίσιν αὐτοῖς , ὡς μακρά τις ἔσται τῶν ἔσεσθαι προεπηγγελμένων γελμένων ἡ ἀνάβλησις , καὶ ὑπερτρέχουσι τὸ παθεῖν εἰς τὸ τῆς οἰκείας ζωῆς καταντήσαντες τέλος . ἔθος γὰρ ἦν Ἰουδαίοις ἐν ταῖς προρρήσεσι τῶν ὅτι μάλιστα σκυθρωπῶν τοιάδε τινὰ φρονεῖν τε καὶ λέγειν . καὶ γοῦν ἔφη που Θεὸς πρὸς τὸν μακάριον προφήτην Ἰεζεχιήλ “ Υἱὲ ἀνθρώπου , ἰδοὺ ὁ οἶκος “ Ἰσραὴλ ὁ παραπικραίνων , λέγοντες λέγουσιν Ἡ ὅρασις “ ἣν οὗτος ὁρᾷ εἰς ἡμέρας πολλὰς , καὶ εἰς καιροὺς “ οὗτος προφητεύει . διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς τάδε “ λέγει Ἀδωναῒ κύριος Οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες “ λόγοι μου , οὓς ἂν λαλήσω · ὅτι λαλήσω λόγον καὶ “ ποιήσω , λέγει Ἀδωναῒ Κύριος . ” τοῦτο καὶ νῦν , ὥς οἶμαι , φησὶν , ἠγγικέναι διαβεβαιούμενος τὴν ἡμέραν Κυρίου καὶ ἡτοιμᾶσθαι μὲν τὴν θυσίαν αὐτοῦ , ἡγιᾶσθαι δὲ τοὺς κλητούς . καὶ θυσίαν μὲν ὀνομάζει τὴν κατὰ βούλησιν αὐτοῦ πραχθησομένην σφαγὴν τῶν ἠσεβηκότων · κλητοὺς γεμὴν τοὺς Χαλδαίους , οὓς καὶ ἡγιᾶσθαί φησιν , οὐχ ὡς ἁγίους γεγενημένους , ὡς ὁρισθέντας δὲ μᾶλλον καὶ κεκλημένους παρὰ Θεοῦ πρὸς τὸ ἐμπρῆσαι τὴν Ἰουδαίαν , καὶ φειδοῦς ἁπάσης ἐξῃρημένης ὀλοθρεῦσαι τοὺς ἐν αὐτῇ . τοιοῦτόν τι φησὶ καὶ ἑτέρωθι τὸ γράμμα τὸ ἱερόν . κέκληντο μὲν γὰρ κατὰ τῆς Νινευὶ Πέρσαι τε καὶ Μῆδοι καὶ οἱ Κύρῳ συνησπικότες . ἔφη δὲ καὶ περὶ αὐτῶν ὁ τῶν ὅλων Θεός “ Ἡγιασμένοι εἰσὶ , καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούς · γίγαντες ἔρχονται “ πληρῶσαι τὸν θυμόν μου χαίροντες ἅμα καὶ ὑβρίζοντες . ” οὐκοῦν ὁ ἁγιασμὸς ἐν τούτοις οὐ φαυλότητος ἀπόθεσιν , οὔτε μὴν Πνεύματος Ἁγίου μέθεξιν κατασημήνειεν ἄν , ἀλλ’ οἱονεὶ τὸ πρὸς ἐκπλήρωσιν τοιοῦδε τινος πράγματος προωρίσθαι τε καὶ ἐκνενεμῆσθαί τινας .
Lemmas: ἀναπλέκω χρήσιμος ὁ ἀπειλή ὁ παραίνεσις , καί καταπτοέω ὁ δεῖμα , μετασοβέω πρός ὁ ἀγαθός , ὑποβλέπω κελεύω · οὗτος γάρ οἴομαι ὁ εὐλαβέομαι εἰμί · ὁ ὁ ὅλος θεός , καί ὁ ὁ βίος τροχιά ἔπος - ἀνορθόω ἐπείγω , καί ἀμελλητί μετατρέπω πρός ὁ αὐτός φίλος καί δοκέω . δήω δέ φημί ὁράω τοιοῦτος απὸ πρόσωπον κυρόω , κατά γε ὁ εἴρω διά φωνή Ἠσαΐας “ λούω , λούω , καθαρός γίγνομαι , ἀφαιρέω ὁ πονηρία ἀπό “ ὁ Ψυχή σύ ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ · παύω “ ἀπό ὁ πονηρία σύ . ” αὐτός γάρ οὔτις ποῦ ὁ πονηρία ἀφαιρέω ἐκ ὀφθαλμός ἀνθρώπινος καί ἀπέναντι ὁ πρόσωπον ὁ Θεός , πλεῖστος δέ ὅσος ὁ πρᾶγμα εἰμί ἢ διαφορά . πονηρός γάρ ἐστώ ὅτε καί οὐ ἀγαθός ὁ τρόπος ἀνήρ , εὐλάβεια δόκησις ὑποτρέχω καί χρηστότης ὄνομα περιπλάσσω , καίτοι οὗτος κατά ἀλήθεια οὐ εἰμί · καί γοῦν ὁ Χριστός “ προσέχω , φημί , ἀπό ὁ ἐρχόμενος “ πρός σύ ἐν ἔνδυμα πρόβατον , ἔσωθεν δέ εἰμί “ ἅρπαξ . ” ὁ τοιοῦτος εὐλαβής ἐν ὀφθαλμός ἄνθρωπος , καί οὐ δή πάντως ἐν ὁράω Θεός · ὁ δέ ἀκάκουργος ἀληθής ἀπέναντι ὁ πρόσωπον ὁ Θεός , καί οὐ μόνος ὁ ἐξωφανής χρηστότης καί ὁ ἀγαθός εἰμί δοκέω ἀμφιέννυμι , Καρδία δέ μᾶλλον ἀβέβηλος ἔχω , καί δή καί ὁράω τοιοῦτος . φημί γάρ ποῦ ὁ Σολομών “ ἐνώπιος γάρ εἰμί ὁ ὁ Θεός “ ὀφθαλμός ὁδός ἀνήρ , εἰς δέ πᾶς ὁ τροχιά αὐτός “ σκοπεύω . ” ἡμέρα δέ ὀνομάζω κύριος ὁ ἅλωσις ὁ καιρός , ὅς καί ἐγγύς εἰμί φημί , οὐ ἐφίημι ὁ ἀμελής ἐκεῖνος ποῦ τάχα διενθυμέομαι καί φρονέω παρά γε σφεῖς αὐτός , ὡς μακρός τις εἰμί ὁ εἰμί προεπαγγέλλομαι γελμένων ὁ ἀνάβλησις , καί ὑπερτρέχω ὁ πάσχω εἰς ὁ ὁ οἰκεῖος ζωή καταντάω τέλος . ἔθος γάρ εἰμί Ἰουδαῖος ἐν ὁ πρόρρησις ὁ ὅτι μάλιστα σκυθρωπός τοιόσδε τις φρονέω τε καί λέγω . καί γοῦν φημί ποῦ θεός πρός ὁ μακάριος προφήτης Ἰεζεχιήλ “ υἱός ἄνθρωπος , ἰδού ὁ οἶκος “ Ἰσραήλ ὁ παραπικραίνω , λέγω λέγω ὁ ὅρασις “ ὅς οὗτος ὁράω εἰς ἡμέρα πολύς , καί εἰς καιρός “ οὗτος προφητεύω . διά οὗτος εἶπον πρός αὐτός ὅδε “ λέγω ἀδωνᾶς κύριος οὖον μή μηκύνω οὐκέτι πᾶς “ λόγος ἐγώ , ὅς εἄν λαλέω · ὅτι λαλέω λόγος καί “ ποιέω , λέγω ἀδωνᾶς Κύριος . ” οὗτος καί νῦν , ὅς οἴομαι , φημί , ἐγγίζω διαβεβαιόω ὁ ἡμέρα κύριος καί ἐητοιμάω μέν ὁ θυσία αὐτός , ἁγίζω δέ ὁ κλητός . καί θυσία μέν ὀνομάζω ὁ κατά βούλησις αὐτός πράσσω σφαγή ὁ ἀσεβέω · κλητός γεμὴν ὁ Χαλδαῖος , ὅς καί ἁγίζω φημί , οὐ ὡς ἅγιος γίγνομαι , ὡς ὁρίζω δέ μᾶλλον καί καλέω παρά Θεός πρός ὁ ἐμπίμπρημι ὁ Ἰουδαῖος , καί φειδώ ἅπας ἐκλέγω ὀλοθρεύω ὁ ἐν αὐτός . τοιοῦτος τίς φημί καί ἑτέρωθι ὁ γράμμα ὁ ἱερός . καλέω μέν γάρ κατά ὁ Νινευὶ Πέρσης τε καί Μῆδος καί ὁ Κῦρος συνασπίζω . φημί δέ καί περί αὐτός ὁ ὁ ὅλος Θεός “ ἁγίζω εἰμί , καί ἐγώ ἄγω αὐτός · Γίγας ἔρχομαι “ πληρόω ὁ θυμός ἐγώ χαίρω ἅμα καί ὑβρίζω . ” οὐκοῦν ὁ ἁγιασμός ἐν οὗτος οὖον φαυλότης ἀπόθεσις , οὔτε μήv πνεῦμα ἅγιος μέθεξις κατασημαίνω ἄν , ἀλλά οἱονεί ὁ πρός ἐκπλήρωσις τοιόσδε τις πρᾶγμα προορίζω τε καί ἐκνέμω τις .