cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores amos.2.28
Ἐκ πολλῆς ἄγαν ἀγερωχίας καὶ τρυφῆς οἱ τῆς Σαμαρείας περιφανέστεροι , καὶ ταῖς ἐκ πλούτου περιουσίαις τοὺς ἄλλους λους ἅπαντας ὑπερκείμενοι , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , οἴκους ἑαυτοῖς κατεσκεύαζον λαμπρούς τε καὶ πολυτελεστάτους , καὶ πρέποντας τοῖς καιροῖς , χειμῶνί τε φημὶ καὶ θέρει , οἳ καὶ ὅτι πάντη τε καὶ πάντως ἀπολοῦνται , προεκήρυξε τὸ χρησῥύεται μῴδημα . αὐτοὺς δὴ οὖν ἄρα τοὺς τῶν οἴκων δεσπότας , τοὺς ταῖς ἐξιτήλοις τρυφαῖς καταπιαίνεσθαι μεμελετηκότας , δαμαλεις ἀποκαλεῖ τῆς Βασανιτιδος . χώρα δ’ ἡ Βασανίτις εὔβοτός τε καὶ εὐανθὴς , καὶ πολὺ λίαν ἐπιτηδείως ἔχουσα πρὸς τὸ δύνασθαι καταπιαίνειν ἀμφιλαφῶς τὰ ἐν αὐτῇ βοσκόμενα . ὡς οὖν εὐπαθοῦντας ἄγαν καὶ ἄριστα τεθραμ - μένους , καὶ μελέτην ἔχοντας τὴν τρυφὴν , δαμάλεσι ταῖς ἐκ βασᾶν παρεικάζει Θεός · αἰτιᾶται δὲ , ὅτι κατεδυνάστευον πένητας , καὶ μονονουχὶ ποσὶν ἰδίοις συνέθλων πτωχούς · “ Νομαὶ γὰρ πλουσίων πτωχοὶ,’’ κατὰ τὸ γεγραμμένον . προσεπάγων δὲ ὅτι αἱ λέγουσαι τοῖς κυρίοις αὐτῶν Ἐπίδοτε ἡμῖν ὅπως πίωμεν , ἀνυποτάκτους ὄντας ἀπέδειξεν , οὐδὲ αὐτοῖς εἴκειν ἀνεχομένους τοῖς κρατοῦσιν αὐτῶν , ὅσον ἧκεν εἰς βασιλίδα τιμὴν , ἀλλ’ οἱονείπως ἐξ ἀμετρήτου λοιπὸν ἀλαζονείας ζονείας τὸ οἰκετικὸν καὶ αὐτοῖς τοῖς κυρίοις αὐτῶν ἀπονέμοντας μέτρον . τὸ γὰρ δὴ φάναι τολμᾶν τοῖς προὔχουσι καὶ ὑπερκειμένοις Ἐπίδοτε ἡμῖν ὅπως πίωμεν , ἐπιθυμούντων ἐστὶ μᾶλλον ὑπηρετεῖσθαι ἢ ὑπηρετεῖν . τί οὖν ἄρα συμβήσεται τοῖς εἰς τοῦτο λοιπὸν ἀπονοίας ἐκβεβηκόσιν ; ὀμνύει φησὶ κύριος κατὰ τῶν ἀγίων αὐτοῦ , ἤτοι κατὰ τῶν ἁγιασμάτων , ἤγουν μυστηρίων , ἅ ἐστι πάλιν αὐτός · κατ’ οὐδενὸς γὰρ ἔχει μείζονος ὀμόσαι · ὅτι παρέσονται καιροὶ καὶ ἡμεραι , ὅτε καὶ ὑμᾶς αὐτοὺς τοὺς οὕτω τρυφῶντας καὶ τεθραμμένους καὶ σπαταλᾶν εἰωθότας , ὁ τοῦ παθεῖν φόβος ἐν τοῖς τοῦ πολέμου πόνοις καὶ ἐν ὅπλοις γενέσθαι παρασκευάσει . ἀλλὰ καὶ οὕτως ἔχοντας καὶ ἐσκευασμένους λήψονται , φησὶν , ὁμοῦ φιλτάτοις καὶ γυναιξὶ καὶ κόλαξιν , οἳ μεθ’ ὑμῶν ὄντες ἀεὶ πλείσταις μὲν ὅσαις κατεκρότουν εὐφημίαις , ὠνόμαζον δὲ καὶ τρισμακαρίους · ταῦτα γὰρ ἐπιφωνεῖ τοῖς τρέφουσιν ἀεὶ τῶν κολάκων τὰ γένη . ἀλλ’ ἐμπυρισθήσονται μὲν ἐκεῖνοι · λοιμοὶ γὰρ ἦσαν καὶ ἕτερον οὐδὲν ἀποδεχόμενοι , καὶ τεθαυμακότες τοὺς αἰσχροὺς καὶ φιλαμαρτήμονας . γυμνοὶ δὲ δόξης ὑμεῖς , καὶ τρυφῆς ἁπάσης ὡς ἀποτάτω , καὶ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης εὐημερίας ὡς ἀπημφιεσμένοι , λοιπὸν ἀποκομισθήσεσθε δοῦλοι καὶ αἰχμάλωτοι , κα , ) ῥιφήσεσθέ φησιν , ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ‘Ρεμμᾶν . ἔστι δὲ τῆς Ἀρμενίας , ἐν ἐσχάταις ἐκβολαῖς τῆς Περσῶν κείμενον γῆς · ἀγχιτέρμονες γὰρ , ὅμοροί τε εἰσὶν ἀλλήλαις αἱ χώραι . Ἒστι τοίνυν ἐντεῦθεν ἰδεῖν , ὡς εἰς πικρὸν καταστρέφει τέλος τοῖς τρυφῶσι τὸ σπούδασμα , καθά φησιν ὁ Σωτῆρ’ “ Μακάριοι οἱ πενθοῦντες νῦν , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσον - “ ται . ” καὶ καταλήγει μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , εἰς δάκρυον ἡ τρυφὴ , πέρας δὲ πόνων ἀνάπαυσις . καὶ μαρτυρήσει τις λέγων ὅτι πόνων ἀγάθων καρπὸς εὐκλέης .
Lemmas: ἐκ πολύς ἄγαν ἀγερωχία καί τρυφή ὁ ὁ Σαμάρεια περιφανής , καί ὁ ἐκ πλοῦτος περιουσία ὁ ἄλλος Λοῦς ἅπας ὑπέρκειμαι , καθάπερ φημί ἄρτιος , οἶκος ἑαυτοῦ κατασκευάζω λαμπρός τε καί πολυτελής , καί πρέπω ὁ καιρός , χειμών τε φημί καί θέρος , ἕ καί ὅτι πάντῃ τε καί πάντως ἀπόλλυμι , προκηρύσσω ὁ ῥήγνυμι μῴδημα . αὐτός δή οὖν ἄρα ὁ ὁ οἶκος δεσπότης , ὁ ὁ ἐξίτηλος τρυφή καταπιαίνω μελετάω , δάμαλις ἀποκαλέω ὁ Βασανιτιδος . χώρα δέ ὁ Βασανῖτις εὔβοτος τε καί εὐανθής , καί πολύς λίαν ἐπιτηδείως ἔχω πρός ὁ δύναμαι καταπιαίνω ἀμφιλαφῶς ὁ ἐν αὐτός βόσκω . ὡς οὖν εὐπαθέω ἄγαν καί ἀγαθός τεθραμ - μένος , καί μέλω ἔχω ὁ τρυφή , δάμαλις ὁ ἐκ βαίνω παρεικάζω Θεός · αἰτιάομαι δέ , ὅτι καταδυναστεύω πένης , καί μονονού πούς ἴδιος συνθλάω πτωχός · “ νομή γάρ πλούσιος πτωχός κατά ὁ γράφω . προσεπάγω δέ ὅτι ὁ λέγω ὁ κύριος αὐτός ἐπιδίδωμι ἐγώ ὅπως πίνω , ἀνυπότακτος εἰμί ἀποδείκνυμι , οὐδέ αὐτός εἴκω ἀνέχω ὁ κρατέω αὐτός , ὅσος ἵημι εἰς βασιλίς τιμή , ἀλλά οἱονείπως ἐκ ἀμετρητος λοιπός ἀλαζονεία ζονείας ὁ οἰκετικός καί αὐτός ὁ κύριος αὐτός ἀπονέμω μέτρον . ὁ γάρ δή φαίνω τολμάω ὁ προέχω καί ὑπέρκειμαι ἐπιδίδωμι ἐγώ ὅπως πίνω , ἐπιθυμέω εἰμί μᾶλλον ὑπηρετέω ἢ ὑπηρετέω . τίς οὖν ἄρα συμβαίνω ὁ εἰς οὗτος λοιπός ἀπόνοια ἐκβαίνω ; ὄμνυμι φημί κύριος κατά ὁ Ἀγίων αὐτός , ἤτοι κατά ὁ ἁγίασμα , ἤγουν μυστήριον , ὅς εἰμί πάλιν αὐτός · κατά οὐδείς γάρ ἔχω μείζων ὄμνυμι · ὅτι πάρειμι καιρός καί ἡμέρα , ὅτε καί σύ αὐτός ὁ οὗτος τρυφάω καί τρέφω καί σπαταλάω εἴωθα , ὁ ὁ πάσχω φόβος ἐν ὁ ὁ πόλεμος πόνος καί ἐν ὅπλον γίγνομαι παρασκευάζω . ἀλλά καί οὕτως ἔχω καί σκευάζω λαμβάνω , φημί , ὁμοῦ φίλος καί γυνή καί κόλαξ , ἕ μετά σύ εἰμί ἀεί πλεῖστος μέν ὅσος κατακροτέω εὐφημία , ὀνομάζω δέ καί τρισμακάριος · οὗτος γάρ ἐπιφωνέω ὁ τρέφω ἀεί ὁ κόλαξ ὁ γένος . ἀλλά ἐμπυρίζω μέν ἐκεῖνος · λοιμός γάρ εἰμί καί ἕτερος οὐδείς ἀποδέχομαι , καί θαυμάζω ὁ αἰσχρός καί φιλαμαρτήμων . γυμνός δέ δόξα σύ , καί τρυφή ἅπας ὡς ἀποτάσσω , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος εὐημερία ὡς ἀπαμφιέννυμι , λοιπός ἀποκομίζω δοῦλος καί αἰχμάλωτος , ἄν , ) ῥίπτω φημί , ἐπί ὁ ὄρος ὁ ‘Ρεμμᾶν . εἰμί δέ ὁ Ἀρμένιος , ἐν ἔσχατος ἐκβολή ὁ Πέρσης κεῖμαι γῆ · ἀγχιτέρμων γάρ , ὅμορος τε εἰμί ἀλλήλων ὁ χώρα . εἰμί τοίνυν ἐντεῦθεν ὁράω , ὡς εἰς πικρός καταστρέφω τέλος ὁ τρυφάω ὁ σπούδασμα , καθά φημί ὁ σωτήρ “ Μακάριος ὁ πενθέω νῦν , ὅτι αὐτός παρακαλέω - “ ὁ . ” καί καταλήγω μέν γάρ , ὡς φημί , εἰς δάκρυ ὁ τρυφή , πέρας δέ πόνος ἀνάπαυσις . καί μαρτυρέω τις λέγω ὅτι πόνος Ἀγάθων καρπός1 Εὐκλέης .