cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.9
Πεποίηται μὲν ἐν τούτοις ὡς ἐξ ὁμοιότητος τῶν καθ’ ἡμᾶς πραγμάτων ὁ λόγος , ἀπόρρητον δὲ μυστηρίου δήλωσιν εἰσκομίσειεν ἂν τοῖς νουνεχεστέροις . ἀργύρου μὲν γὰρ καὶ χρυσοῦ ποιοῦνται δοκιμασίαν οἱ ταῦτα σοφοὶ , πυρὶ κατατήκοντες πᾶν ὅσον ἐν αὐτοῖς ἐστι κίβδηλόν τε καὶ ἀκαλλέστατον . πῦρ δὲ τὸ θεῖον καὶ οὐρανόθεν , τουτέστιν ἡ διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χάρις , καθ’ ἢν ἂν γένοιτο καὶ ζῶντας ἡμᾶς ἀποτελεῖσθαι τῶ πνεύματι , ὅταν εἰς νοῦν καθίκοιτο καὶ καρδίαν , ἐνιέντος Χριστοῦ , τότε δὴ τότε πάντα μὲν τὸν ἐξ ἁμαρτίας διασμήχει ῥύπον , καὶ τὸν ἐκ τῶν ἤδη προεπταισμένων δαπανᾶ μολυσμόν · κεκαθαρμένους τε οὕτω καὶ δοκιμωτάτους τοὺς ἔχοντας ἀποτελεῖ , καὶ μονονουχὶ μεταχαλκεύει νοητῶς πρὸς καινότητα ζωῆς , καὶ σκεύη λοιπὸν ἀποφαίνει λαμπρὰ καὶ ἡγιασμένα , καὶ εἰς τίμην κατεσκευασμένα , οἰκίᾳ τε τῇ μεγάλη χρήσιμα , τουτέστι τῇ Ἐκκλησίᾳ . τοῦτο δὴ τὸ θεῖόν τε καὶ νοητὸν κατεσήμανε πῦρ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης , λέγων “ Ἐγὼ βαπτίζω ὑμᾶς ἐν ὕδατι , ἔρχεται δὲ ὀπίσω μου “ ἀνὴρ οὐ οὐκ εἰμι ἱκανὸς ἴνα κύψας λύσω ’τον ἱμάντα τῶν “ ὑποδημάτων αὐτοῦ · αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι “ Ἁγίῳ καὶ πυρί . μεμνήμεθα δὲ καὶ αὐτοῦ λέγοντος χριστοῦ “ Πύρ’ ἦλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ τί θέλω , εἰ ἤδη “ ἀνήφθη ; ” οὐκοῦν , ἐπείπερ οἱ ἐξ αἵματος ’Ισραὴλ τῆς τῶν Λευιτῶν ἀκαθαρσίας , εἴτουν ἀδικίας , οὐ μετρίαν ἐποιοῦντο τὴν καταβοὴν , μᾶλλον δὲ δι’ ἐκείνους παροτρύνοντες διετέλουν τὸν τῶν ὅλων Θεὸν , παλίμφημά τε λαλοῦντές τινα καὶ ἀποτολμῶντες λέγειν “ Πᾶς ποιῶν πονηρὸν , καλὸν “ ἐνώπιον αὐτοῦ , καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ηὐδόκησε , καὶ ποῦ “ ἐστιν ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης ; ” προαγορεύει χρησίμως , ὅτι κατὰ καιροὺς ἐπιλάμψει Χριστὸς , ὁ πᾶσαν ἡμῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ μέσου τιθεὶς , καὶ πανάγνους ἀποτελῶν τοὺς ἰδίους ἱερουργοὺς , καὶ οἷον χρυσὸν ἢ ἄργυρον ἐν πυρὶ δοκιμάζων αὐτοὺς , ἤτοι δοκίμους ἀποτελῶν καὶ λελαμπρυσμενους .
Lemmas: ποιέω μέν ἐν οὗτος ὡς ἐκ ὁμοιότης ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα ὁ λόγος , ἀπόρρητος δέ μυστήριον δήλωσις εἰσκομίζω εἄν ὁ νουνεχής . ἄργυρος μέν γάρ καί χρυσός ποιέω δοκιμασία ὁ οὗτος σοφός , πῦρ κατατήκω πᾶς ὅσος ἐν αὐτός εἰμί κίβδηλος τε καί ἀκαλλής . πῦρ δέ ὁ θέω καί οὐρανόθεν , τουτέστιν ὁ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις , κατά εἄν εἄν γίγνομαι καί ζῶ ἐγώ ἀποτελέω ὁ πνεῦμα , ὅταν εἰς νόος καθικνέομαι καί Καρδία , ἐνίημι Χριστός , τότε δή τότε πᾶς μέν ὁ ἐκ ἁμαρτία διασμήχω ῥύπος , καί ὁ ἐκ ὁ ἤδη προεπταισμένων δαπανάω μολυσμός · καθαρ́νω τε οὗτος καί δόκιμος ὁ ἔχω ἀποτελέω , καί μονονού μεταχαλκεύω νοητός πρός καινότης ζωή , καί σκεῦος λοιπός ἀποφαίνω λαμπρός καί ἁγίζω , καί εἰς τιμή κατασκευάζω , οἰκίον τε ὁ μέγας χρήσιμος , τουτέστι ὁ ἐκκλησία . οὗτος δή ὁ θεῖος1 τε καί νοητός κατασημαίνω πῦρ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης , λέγω “ ἐγώ βαπτίζω σύ ἐν ὕδωρ , ἔρχομαι δέ ὀπίσω ἐγώ “ ἀνήρ οὖον οὐ εἰμί ἱκανός ἵνα κύπτω λύω ’τον ἱμάς ὁ “ ὑπόδημα αὐτός · αὐτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα “ ἅγιος καί πῦρ . μιμνήσκω δέ καί αὐτός λέγω χριστός “ πῦρ ἔρχομαι βάλλω ἐπί ὁ γῆ , καί τίς ἐθέλω , εἰμί ἤδη “ ἀνάπτω ; ” οὐκοῦν , ἐπεί ὁ ἐκ αἷμα Ισραήλ ὁ ὁ Λευίτης ἀκαθαρσία , εἴτουν ἀδικία , οὖον μέτριος ποιέω ὁ καταβοή , μᾶλλον δέ διά ἐκεῖνος παροτρύνω διατελέω ὁ ὁ ὅλος θεός , παλίμφημος τε λαλέω τις καί ἀποτολμάω λέγω “ Πᾶς ποιέω πονηρός , καλός “ ἐνώπιος αὐτός , καί ἐν αὐτός αὐτός εὐδοκέω , καί ποῦ “ εἰμί ὁ θεός ὁ δικαιοσύνη ; ” προαγορεύω χρήσιμος , ὅτι κατά καιρός ἐπίλαμψις Χριστός , ὁ πᾶς ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐκ μέσος τίθημι , καί πάναγνος ἀποτελέω ὁ ἴδιος ιερουργός , καί οἷος χρυσός ἢ ἄργυρος ἐν πῦρ δοκιμάζω αὐτός , ἤτοι δόκιμος ἀποτελέω καί λελαμπρυσμενους .