cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores habakkuk.1.75
Ἔνεστί πὼς ἀεὶ καὶ προσπεφυκὸς ὁρᾶται δεινῶς ταῖς τῶν ἀλαζόνων ψυχαῖς καὶ τὸ πλείστην ὅσην εἰς νοῦν ἔχειν ἀναισθησίαν , καὶ μέντοι καὶ πρὸς τῷδε τὸ οἴεσθαι κατὰ σφᾶς ἀκράδαντον ἕξειν τῆς εὐημερίας τὴν μέθεξιν , ἀποσείονται δὲ ὥσπερ , καὶ σφόδρα γενικῶς , τὸ προσδοκᾶν ὅλως ἔσεσθαί ποτε τὴν ἐπὶ τὰ χείρω τῶν πραγμάτων μεταδρομήν . ὁποῖόν ἐστι τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Δαυεὶδ ὡς ἐκ προσώπου λεγόμενον τῶν ἐν εὐπαθείαις ὄντων καὶ τρυφαῖς “ Ἑγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ “ εὐθηνίᾳ μου Οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα . δὴ οὖν ἐκ πολλῆς ἄγαν ὑπεροψίας τῷ Βαβυλωνίῳ τὸ ἀνάλγητον , μονονουχὶ καὶ ἐπιπλήττει λοιπὸν ὡς ἀτέγκτῳ , λέγων Καὶ σὺ καρδία σείσθητι , τουτέστι , μὴ ἐν ἀκλονήτοις εὐημερίαις ἐρηρεῖσθαι νομίσῃς , εἰσδέχου λοιπὸν τὰς περὶ ] τῶν λυπούντων ἐννοίας , ἐν αἰσθήσει τῶν συμβησομένων γενοῦ , καὶ παραχώρει τῇ πείρᾳ , καίτοι πρὸ[ς ] αὐτῆς οὐδ’ ὅσον εἰπεῖν κἂν γοῦν ἐν ψιλαῖς ἐπινοίαις ἀξιώσας ἑλεῖν , ὅτι γενήσῃ ποτὲ καὶ αὐτὸς ἐν σκυθρωποῖς , καὶ τοῖς ἀνιᾶν οὐ μετρίως πεφυκόσιν ἡ σὴ περιπεσεῖται καρδία . τί δὴ οὖν ἄρα τὸ σαλεῦον αὐτὴν καὶ καταδονοῦν εἰς λύπας ; Ἐκύκλωσεν ἐπὶ σὲ ποτήριον δεξιᾶς κυροῦ κα ) συνήχθη ἀτιμία ἐπὶ τὴν δόξαν σου . γὰρ αὐτὸς ἐπότιζες τὸν πλησίον ἀνατροπῇ θολερᾷ , τὸν αὐτὸν τρόπον τὰ ἐκ τῆς θείας ὀργῆς ἐπενεχθησόμενα πεπ[τ]ωκὼς , βδελυρὸς ἔση παρὰ πᾶσιν ἠτιμωμένος , οἰκτρός τε καὶ ἀπεῤῥιμμένος , καὶ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης εὐκλείας ὁλοτρόπως ἡττῶ μένος . δεξιᾶς δὲ Κύρου τὸ ποτήριον εἶναι λέγων ὁ μακάριος Προφήτης , οἷον ἀναπείθει φρονεῖν , ὡς οὐκ ἃν ἐνδέχοιτο μὴ πιεῖν , αὐτὸ Θεοῦ προσκομίζοντος . ἔδει γὰρ πάντως ἀνατλῆναι τὰ ἐξ ὀργῆς · “ Ἐὰν γὰρ κλείση κατὰ ἀνθρώπου , τίς “ ἀνοίξει ; ” κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ᾗ φησὶν ὁ προφήτης “ Tὴν χεῖρα τὴν ὑψηλὴν τίς ἀποστρέψει ; ” ἀνθ’ ὅτου οὖν τὰ τοιάδε συμβήσεται , διατρανοῖ λέγων Ὅτι ἀσεβεια τοῦ Λιβάνου καλύψει σε καὶ ταλαιπωρια θηριων πτοήσει σε . καὶ Λίβανος μὲν ὄρος τῆς Φοινίκης ἐστὶ , τῶν ὅτι μάλιστα διαφανεστάτων , εὔξυλόν τε καὶ εὐῶδες ὡς λιβανοφόρον . παρεικάζει δὲ αὐτῷ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἔσθ’ ὅτε τὸ γράμμα τὸ ἱερὸν , διά τοι τὸ πολλαῖς ἁγίαις ἐπισεμνύνεσθαι κεφαλαῖς , ὑψοῦ τε ἠρμέναις καὶ φρονούσαις τὰ ἐν οὐρανοῖς , καὶ τῷ τῆς εὐσεβείας κάλλει περιβυθισμέναις . τούτων διαμέμνηται καὶ ὁ μακάριος Δαυεὶδ , οὕτω λέγων πρὸς Θεόν “ Aï κέδροι τοῦ “ Λιβάνου ἃς ἐφύτευσας , ἐκεῖ στρουθία ἐννοσσεύσουσι.’ κέδρου γὰρ δίκην τῶν ἁγίων ἕκαστος , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , αἴρεται ὑψοῦ , τῷ μὴ φρονεῖν ἀνέχεσθαι τὰ κατερριμμένα τουτέστι τὰ ἔπι γῆς , καὶ οἷον σκέπη γίνεται τοῖς ἑτέροις στρουθίων δίκην δεχόμενος τοὺς ὑπ’ αὐτῷ μαθητεύεσθαι βουλομένους . οὐκοῦν ἐπειδήπερ ἐκπεπόρθηκε μὲν ὁ Χαλδαῖος τὴν Ἱερουσαλὴμ , ἠσέβησε δὲ καὶ προσκέκρουκε τῷ Θεῷ , προσεμπρήσας τῇ πόλει τὸν θεῖον ναὸν , ἥλω δὲ καὶ αὐτὰ περιυβρίσας τὰ ἅγια , τούτῃτοί φησι καλύψειν αὐτὸν τὴν ἀσεβειαν τοῦ Λιβάνου τὴν κατ’ ἐκείνου γεγενημένην . Λίβανον δὲ , ὡς ἔφην , ἢ τὴν Ἰουδαίαν , ἤγουν τὰ Ἱεροσόλομα καλεῖ · οἰηθείη δ’ ἄν τις καὶ αὐτὸν ἴσως τὸν νεὼν πολὺ τὸ εὐῶδες ἔχοντα , καὶ ταῖς τῶν ἱερέων καθάπερ τισὶ κέδροις κομῶντα κεφαλαῖς . τίνα δὲ τρόπον αὐτὸν ἡ κατὰ τοῦ Λιβάνου γεγενημένη καλύψειν ἔμελλεν ἀσέβεια , παρέδειξε προστιθείς Ὅτι ταλαιπωρία θηρίων πτοήσει σε . ὄοικε δὲ πάλιν θῆρας ἀποκαλεῖν τοὺς Κύρῳ συνωπλισμένους Πέρσας τε καὶ Μήδους , ὡς πολὺ τὸ ἀτίθασον ἔχοντας , καὶ εἰς ὠμότητα τεθηγμένους . ὅτι δὲ κολάζει Θεὸς οὐ μάτην , ἀλλ’ οἷς ἄν τις δράσειε τὰς ἰσορρόπους ἐπάγει ποινὰς , ἐδίδαξεν ἐπειπών Δι’ αἴματα ἀνθρώπων καὶ ἀστεβειας τῆς πόλεως καὶ παντων τῶν κατοικουντων αυτην .
Lemmas: ἔνειμι πως ἀεί καί προσφύω ὁράω δεινῶς ὁ ὁ ἀλαζών Ψυχή καί ὁ πλεῖστος ὅσος εἰς νόος ἔχω ἀναισθησία , καί μέντοι καί πρός ὅδε ὁ οἴομαι κατά σφεῖς ἀκράδαντος ἔχω ὁ εὐημερία ὁ μέθεξις , ἀποσείω δέ ὥσπερ , καί σφόδρα γενικός , ὁ προσδοκάω ὅλως εἰμί ποτός ὁ ἐπί ὁ χείρων ὁ πρᾶγμα μεταδρομή . ὁποῖος εἰμί ὁ διά φωνή ὁ Δαυίδ ὡς ἐκ πρόσωπον λέγω ὁ ἐν εὐπάθεια εἰμί καί τρυφή “ ἑγώ δέ εἶπον ἐν ὁ “ εὐθηνία ἐγώ οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών . δή οὖν ἐκ πολύς ἄγαν ὑπεροψία ὁ Βαβυλώνιος ὁ ἀνάλγητος , μονονού καί ἐπιπλήσσω λοιπός ὡς ἄτεγκτος , λέγω καί σύ καρδία σείω , τουτέστι , μή ἐν ἀκλόνητος εὐημερία ἐρείδω νομίζω , εἰσδέχομαι λοιπός ὁ περί ] ὁ λυπέω ἔννοια , ἐν αἴσθησις ὁ συμβαίνω γίγνομαι , καί παραχωρέω ὁ πείρω , καίτοι πρός ] αὐτός οὐδέ ὅσος εἶπον κἀν γοῦν ἐν ψιλός ἐπίνοια ἀξιόω αἱρέω , ὅτι γίγνομαι ποτέ καί αὐτός ἐν σκυθρωπός , καί ὁ ἀνιάω οὖον μέτριος φύω ὁ σός περιπίπτω καρδία . τίς δή οὖν ἄρα ὁ σαλεύω αὐτός καί καταδονέω εἰς λύπη ; κυκλόω ἐπί σύ ποτήριον δεξιός κυρόω ἄν ) συνάγω ἀτιμία ἐπί ὁ δόξα σύ . γάρ αὐτός ποτίζω ὁ πλησίος ἀνατροπή θολερός , ὁ αὐτός τρόπος ὁ ἐκ ὁ θεῖος ὀργή ἐπιφέρω πίπτω , βδελυρός σέω παρά πᾶς ἀτιμόω , οἰκτρός τε καί ἀπορρίπτω , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος εὔκλεια ὁλοτρόπως ἡσσάομαι μένος . δεξιός δέ Κῦρος ὁ ποτήριον εἰμί λέγω ὁ μακάριος Προφήτης , οἷος ἀναπείθω φρονέω , ὡς οὐ ἄν ἐνδέχομαι μή πίνω , αὐτός Θεός προσκομίζω . ἐσθίω γάρ πάντως ἀνατλῆναι ὁ ἐκ ὀργή · “ ἐάν γάρ καλέω κατά ἄνθρωπος , τίς “ ἀνοίγω ; ” κατά ὁ γράφω , καί ὅς φημί ὁ προφήτης “ Ο χείρ ὁ ὑψηλός τίς ἀποστρέφω ; ” ἀντί ὅστις οὖν ὁ τοιόσδε συμβαίνω , διατρανόω λέγω ὅτι2 ἀσέβεια ὁ Λίβανος καλύπτω σύ καί ταλαιπωρία θηρίον πτοέω σύ . καί Λίβανος μέν ὄρος ὁ Φοινίκη εἰμί , ὁ ὅτι μάλιστα διαφανής , εὔξυλος τε καί εὐώδης ὡς λιβανοφόρος . παρεικάζω δέ αὐτός ὁ Ἱεροσόλυμα ἔστω ὅτε ὁ γράμμα ὁ ἱερόν , διά ὅς ὁ πολύς ἅγιος ἐπισεμνύνομαι κεφαλή , ὑψόω τε ἀείρω καί φρονέω ὁ ἐν οὐρανός , καί ὁ ὁ εὐσέβεια κάλλος περιβυθίζομαι . οὗτος διαμιμνήσκομαι καί ὁ μακάριος Δαυίδ , οὗτος λέγω πρός Θεός “ Aï κέδρος ὁ “ Λίβανος ὅς φυτεύω , ἐκεῖ στρουθίας ἐννοσσεύω κέδρος γάρ δίκη ὁ ἅγιος ἕκαστος , καθάπερ φημί ἄρτιος , ἀείρω ὑψόω , ὁ μή φρονέω ἀνέχω ὁ καταρρίπτω τουτέστι ὁ ἐπί γῆ , καί οἷος σκέπη γίγνομαι ὁ ἕτερος στρούθιον δίκη δέχομαι ὁ ὑπό αὐτός μαθητεύω βούλομαι . οὐκοῦν ἐπεί ἐκπορθέω μέν ὁ Χαλδαῖος ὁ Ἱεροσόλυμα , ἀσεβέω δέ καί προσκρούω ὁ Θεός , προσεμπίμπρημι ὁ πόλις ὁ θέω ναός , ἁλίσκομαι δέ καί αὐτός περιυβρίζω ὁ ἅγιος , τοῦτος φημί καλύπτω αὐτός ὁ ἀσέβεια ὁ Λίβανος ὁ κατά ἐκεῖνος γίγνομαι . Λίβανος δέ , ὡς φημί , ἢ ὁ Ἰουδαῖος , ἤγουν ὁ Ἱεροσόλομα καλέω · οἴομαι δέ ἄν τις καί αὐτός ἴσως ὁ ναός πολύς ὁ εὐώδης ἔχω , καί ὁ ὁ ἱερός καθάπερ τις κέδρος κομάω κεφαλή . τίς δέ τρόπος αὐτός ὁ κατά ὁ Λίβανος γίγνομαι καλύπτω μέλλω ἀσέβεια , παραδείκνυμι προστίθημι ὅτι2 ταλαιπωρία θηρίον πτοέω σύ . ὄοικε δέ πάλιν θήρ ἀποκαλέω ὁ Κῦρος συνωπλισμένους Πέρσης τε καί Μῆδος , ὡς πολύς ὁ ἀτίθασος ἔχω , καί εἰς ὠμότης θήγω . ὅτι δέ κολάζω θεός οὖον μάτην , ἀλλά ὅς ἄν τις δράω ὁ ἰσόρροπος ἐπάγω ποινή , διδάσκω ἐπεῖπον διά αἷμα ἄνθρωπος καί ἀστεβειας ὁ πόλις καί πᾶς ὁ κατοικέω αὐτός .