cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores amos.3.16
Διὰ τῶν ἀρτίως ἡρμηνευμένων , Θεὸς ἦν ὁ λέγων πρὸς τοὺς ἐξ αἵματος Ἰσραήλ “ Μεμίσηκα , ἀπῶσμαι τὰς ἑορτὰς “ ὑμῶν , καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ὑμῶν · “ διότι καὶ ἐὰν ἐνέγκητέ μοι ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας “ ὑμῶν , οὐ προσδέξομαι αὐτὰ , καὶ σωτηρίου ἐπιφανείας “ ὑμῶν οὐκ ἐπιβλέψομαι . ” ἵνα γὰρ φαίνηται σεσωκὼς αὐτὸς ἐξ ἰδίας ἡμερότητος τὸν Ἰσραὴλ , καὶ τῇ τῶν πατέρων μνήμη διδοὺς τὸν ἐπὶ τέκνοις ἔλεον , καὶ οὐ θυσιῶν ἀντέκτισιν καὶ οἱονείπως ἀντιμισθίαν τὸ χρῆμα ποιούμενος , φησὶν ἀναγκαίως , ὡς ἔτη μὲν διατετελέκασιν οὐκ ὀλίγα κατὰ τὴν ἔρημον . καὶ τροφὴ μὲν ἦν τὸ μάννα αὐτοῖς , ἐβάδιζον δὲ νεφέλης αὐτοὺς ἐπισκιαζούσης ἡμέρας , καὶ στύλου πυρὸς τὴν νύκτα . καὶ ἡγεῖτο μὲν ἡ κιβωτὸς εἰς τύπον Θεοῦ , προβαδίζουσα καὶ κατασκεπτομένη τόπον αὐτοῖς καὶ ἀνάπαυσιν ἐν ἐνδείᾳ δὲ καθεστήκεσαν τῶν ἀναγκαίων οὐδενὸς , ὑδάτων αὐτοῖς ἀδοκήτων ἐκρηγνυμένων , πιπτόντων ἐχθρῶν . καὶ τούτων ἁπάντων γινομένων , τοὺς μὲν περὶ τῶν θυσιῶν ἐδέχοντο νόμους , ἤκουον δὲ πανταχῆ καὶ ἐφ’ ἑκάστῳ τυχὸν τῶν τεθεσπισμένων , “ Ἐὰν δὲ εἰσαγάγῃ σε κύριος ὁ Θεός σου εἰς “ τὴν γῆν , ἣν ὤμοσε τοῖς πατράσι σου δοῦναί σοι,’ ποιήσεις τοῦτο κἀκεῖνο , προσοίσεις δὲ καὶ θυσίας . οὐκοῦν ἐν τεσσαρακονταετεῖ καθ’ ὃν ἦσαν ἐν τῇ ἐρήμῳ , προσῆγον μὲν ἑκόντες θυσίας , ἐξῃτεῖτο δὲ οὐδεὶς ἀναγκαίως . ἀλλ’ ἦν εἰς ἀνάβλησιν τὸ χρῆμα αὐτοῖς , ἄχρις ἂν εἰσελάσειαν εἰς τὴν γῆν , τὴν τοῖς πατράσιν ἐπηγγελμένην . ταύτῃτοί φησι Μὴ σφάγια καὶ θυσίας προσηνεγκατε μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαρακοντα ἔτη , οἶκος Ἰσραήλ ; λέγει Κύριος . ἀλλ’ ἐσώζοντο τότε καὶ θυσιῶν δίχα , καὶ ᾗ φησι δι’ ἑτέρου προφήτου πάλιν “ Οὐκ μοι ἀργυρίου θυμίαμα , οὐκ ἐμοὶ πρόβατα τῆς “ ὁλοκαρπώσεώς σου , οὐδὲ ἔγκοπον ἐποίησά σε ἐν λιβάνῳ . ” αὐτοὶ δὲ πάλιν ἀπροφάσιστον ἔχοντες τὴν ἀπόστασιν , ἀλλοπρόσαλλοί τε ἦσαν τοτηνικάδε , καὶ Θεὸν ἀτιμάζοντες τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς , ἀνελάμβανον τὴν σκηνὴν τοῦ Μολὸχ καὶ τὸ αστρον τού Θεοῦ ὑμῶν Ῥαιφάν . καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστι , περιαθρεῖν ἀναγκαῖον .
Lemmas: Ζεύς ὁ ἄρτιος ἑρμηνεύω , θεός εἰμί ὁ λέγω πρός ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ “ μισέω , ἀπωθέω ὁ ἑορτή “ σύ , καί οὖον μή ὀσφραντίθημι ἐν ὁ πανήγυρις σύ · “ διότι καί ἐάν φέρω ἐγώ ὁλοκαύτωμα καί θυσία “ σύ , οὖον προσδέχομαι αὐτός , καί σωτήριος ἐπιφάνεια “ σύ οὐ ἐπιβλέπω . ” ἵνα γάρ φαίνω σῴζω αὐτός ἐκ ἴδιος ἡμερότης ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ ὁ πατήρ μνήμη δίδωμι ὁ ἐπί τέκνον ἔλεος , καί οὖον θυσία ἀντέκτισις καί οἱονείπως ἀντιμισθία ὁ χρῆμα ποιέω , φημί ἀναγκαῖος , ὡς ἔτος μέν διατελέω οὐ ὀλίγος κατά ὁ ἐρῆμος . καί τροφή μέν εἰμί ὁ μάννα αὐτός , βαδίζω δέ νεφέλη αὐτός ἐπισκιάζω ἡμέρα , καί στῦλος πυρός ὁ νύξ . καί ἡγέομαι μέν ὁ κιβωτός εἰς τύπος Θεός , προβαδίζω καί κατασκέπτομαι τόπος αὐτός καί ἀνάπαυσις ἐν ἔνδεια δέ καθίστημι ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς , ὕδωρ αὐτός ἀδόκητος ἐκρήγνυμι , πίπτω ἐχθρός . καί οὗτος ἅπας γίγνομαι , ὁ μέν περί ὁ θυσία δέχομαι νόμος , ἀκούω δέ πανταχῇ καί ἐπί ἕκαστος τυγχάνω ὁ θεσπίζω , “ ἐάν δέ εἰσάγω σύ κύριος ὁ Θεός σύ εἰς “ ὁ γῆ , ὅς ὄμνυμι ὁ πατήρ σύ δίδωμι σοι,’ ποιέω οὗτος ἐκεῖνος , προσφέρω δέ καί θυσία . οὐκοῦν ἐν τεσσαρακονταετεῖ κατά ὅς εἰμί ἐν ὁ ἐρῆμος , προσάγω μέν ἑκών θυσία , ἐξαιτέω δέ οὐδείς ἀναγκαῖος . ἀλλά εἰμί εἰς ἀνάβλησις ὁ χρῆμα αὐτός , ἄχρι εἄν εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ , ὁ ὁ πατήρ ἐπαγγέλλω . ταύτῃτοί φημί μή σφάγιον καί θυσία προσφέρω ἐγώ ἐν ὁ ἐρῆμος τεσσαράκοντα ἔτος , οἶκος Ἰσραήλ ; λέγω Κύριος . ἀλλά σῴζω τότε καί θυσία δίχα , καί ὅς φημί διά ἕτερος προφήτης πάλιν “ οὐ ἐγώ ἀργύριον θυμίαμα , οὐ ἐγώ πρόβατον ὁ “ ὁλοκάρπωσις σύ , οὐδέ ἔγκοπος ποιέω σύ ἐν λίβανος . ” αὐτός δέ πάλιν ἀπροφάσιστος ἔχω ὁ ἀπόστασις , ἀλλοπρόσαλλος τε εἰμί τοτηνικαδος , καί θεός ἀτιμάζω ὁ φύσις καί ἀληθής , ἀναλαμβάνω ὁ σκηνή ὁ Μόλοχ καί ὁ ἄστρον ὅς Θεός σύ Ῥαιφάν . καί τίς δή οὗτος εἰμί , περιαθρέω ἀναγκαῖος .