cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.5.27
Ἡ Ἑβραίων ἔκδοσις ἀρχὴν ποιεῖται τοῦ προκειμένου κεφαλαίου τό Καὶ ἐπιβλέψονται πρὸς μέ · πλὴν οὐ συμβαίνει τῇ τῶν ἑβδομήκοντα παραδόσει τε καὶ ἑρμηνείᾳ . Ἑβραῖοι μὲν γάρ Ὅψονταί φασι , ἀντὶ τοῦ Ἐπιβλέψονται , ἀντὶ δὲ τοῦ Κατωρχήσαντο , Εἰς ὃν ἐξεκέντησαν . πλὴν οὔτι που φαμὲν ἀφαμαρτεῖν τοῦ πρέποντος , οὔτε τὴν Ἑβραίων οὔτε τῶν ἑβδομήκοντα · κατορχησαντο γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι Χριοτοῦ , καὶ πρός γε τούτῳ καὶ Ἐξεκέντησαν . διένυξαν γὰρ οἱ Πιλάτου στρατιῶται τὴν πλευρὰν αὐτοῦ , καθὰ γέγραπται . οὐκοῦν περιθήσωμεν εἰκότως τῷ προσώπῳ Χριστοῦ τὸν ἐπὶ τῷδε λόγον . πλὴν ἐκεῖνό φαμεν βούλεσθαι δηλοῦν Ὅψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν , ἤγουν κατορχήσαντο , καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτοὺς κοπετὸν ωσει ἐπ’ σγαπητον και οδυνηθησονται οδυνην ὡς ἔπι πρωτοτόκῳ . προσηλώσαντες μὲν γὰρ τῷ ξύλῳ τὸν θεῖον ναὸν , περιεστήκασιν οἱ σταυρώσαντες , ἀνοσίως ἐπιτωθάζοντες . οἱ μὲν γὰρ ἔφασκον “ Ό καταλύων τὴν ναὸν καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις οἰκοδομῶν , σῶσον σεαυτόν ἕτεροι δὲ αὖ “ Ἅλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι . ” ἐπειδὴ δὲ ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ἰδίαν ψυχὴν τέθεικεν , ἐκήρυξέν τε καὶ τοῖς ἐν ᾅδου πνεύμασιν , ἀνεβίω τε αὖ , σεισμοῦ γενομένου , περὶ τὸ μνη - μεῖον οἱ προσεδρεύοντες ἐθαύμαζον λέγοντες “ λήθῶς Θεοῦ “ Υἱὸς ἦν οὖτος · ” πολλὴ δὲ παρὰ πολλοῖς ἡ μετάγνωσις ἦν . ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ Ῥωμαίων αὐτοῖς ἐπέσκηψε πόλεμος , καταδῃωμένης αὐτοῖς τῆς χώρας , καὶ πόλεων ἐμπιπραμένων , καὶ οἴκων ἐρημουμένων , πολιορκουμένης τε ἤδη καὶ αὐτῆς τῆς Ιερουσαλὴμ , καὶ λιμοῦ κατατήκοντος ἔνδοθεν , ἐκαλοῦντό τινες εἰς συναίσθησιν μόλις τῶν ἐπὶ Χριστῷ τολμημάτων , ᾔδεσάν τε λοιπὸν τοῦ κακοῦσθαι τὰς αἰτίας , καὶ ὅτι πρόφασις αὐτοῖς τοῦ παθεῖν τὰ ἐπ’ αὐτῷ γέγονε δυσσεβήματα . οὐκοῦν ἐπειδὴ κατωρχησαντο , κοψονται ἐπ’ αυτους κοπετὸν ὡσεὶ ἐπ’ ἀγαπητὸν καὶ οδυνηθησονται οδύνην ὡς ἐπὶ πρωτοτόκῳ . καὶ γὰρ ἀεί πὼς ἄσχετον μὲν καταχεῖται δάκρυον τοῖς γεγεννηκόσιν , ἐφ’ υἱῷ πρωτοτόκῳ κειμένῳ καὶ ἀγαπητῷ , κομμοὶ δὲ καὶ θρῆνοι καταίρειν εἰς τέλος οὐκ ἀνεχόμενοι , μακρὰ δὲ δὴ πάντως καὶ οἷον διηνεκὴς ὀδύνη , δριμείαις τισὶ καὶ ἀφορήτοις προσβολαῖς ψυχὴν κατατήκουσα . ὅτι δὲ ἔμελλον εἰς πείραν ἐλθεῖν Ἰουδαῖοι τῶν τοιῶνδε κακῶν , προκαταμεμήνυκεν ὁ Χριστὸς ταῖς κλαιούσαις ἐπ’ αὐτῷ γυναιξὶν ἐπιτιμῶν τε καὶ λέγων “ Θυγατέρες Ἱερουσαλὴμ μὴ κλαίετε ἐπ’ ἐμὲ , “ δὲ ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν . ”
Lemmas: ὁ Ἑβραῖος ἔκδοσις ἀρχή ποιέω ὁ πρόκειμαι κεφάλαιος ὁ καί ἐπιβλέπω πρός ἐγώ · πλήν οὖον συμβαίνω ὁ ὁ ἑβδομήκοντα παράδοσις τε καί ἑρμηνεία . Ἑβραῖος μέν γάρ ὁράω φημί , ἀντί ὁ ἐπιβλέπω , ἀντί δέ ὁ κατορχέομαι , εἰς ὅς ἐκκεντέω . πλήν οὔτις ποῦ φημί ἀφαμαρτάνω ὁ πρέπω , οὔτε ὁ Ἑβραῖος οὔτε ὁ ἑβδομήκοντα · κατορχέομαι γάρ ὁ Ἰουδαῖος χριοστις , καί πρός γε οὗτος καί ἐκκεντέω . διανύω γάρ ὁ Πιλᾶτος στρατιώτης ὁ πλευρά αὐτός , καθά γράφω . οὐκοῦν περιτίθημι εἰκότως ὁ πρόσωπον Χριστός ὁ ἐπί ὅδε λόγος . πλήν ἐκεῖνος φημί βούλομαι δηλόω ὁράω εἰς ὅς ἐκκεντέω , ἤγουν κατορχέομαι , καί κόπτω ἐπί αὐτός κοπετός ὡσεί ἐπί σγαπητον και ὀδυνάω ὀδύνη ὡς ἐπί πρωτοτόκος . προσηλόω μέν γάρ ὁ ξύλον ὁ θέω ναός , περιίστημι ὁ σταυρόω , ἀνόσιος ἐπιτωθάζω . ὁ μέν γάρ φάσκω “ ὅς καταλύω ὁ ναός καί ἐν τρεῖς ἡμέρα οἰκοδομέω , σῴζω σεαυτοῦ ἕτερος δέ αὖος “ ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι σῴζω . ” ἐπεί δέ ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος ψυχή τίθημι , κηρύσσω τε καί ὁ ἐν ᾍδης πνεῦμα , ἀναβιόω τε αὖος , σεισμός γίγνομαι , περί ὁ μνη - μείων ὁ προσεδρεύω θαυμάζω λέγω “ λανθάνω Θεός “ υἱός εἰμί οὗτος · ” πολύς δέ παρά πολύς ὁ μετάγνωσις εἰμί . ἐπεί δέ καί ὁ Ῥωμαῖος αὐτός ἐπισκήπτω πόλεμος , καταδιώκω αὐτός ὁ χώρα , καί πόλις ἐμπίμπρημι , καί οἶκος ἐρημόω , πολιορκέω τε ἤδη καί αὐτός ὁ Ἱερουσαλήμ , καί λιμός κατατήκω ἔνδοθεν , καλέω τις εἰς συναίσθησις μόλις ὁ ἐπί Χριστός τόλμημα , οἶδα τε λοιπός ὁ κακόω ὁ αἴτιος , καί ὅτι πρόφασις αὐτός ὁ πάσχω ὁ ἐπί αὐτός γίγνομαι δυσσέβημα . οὐκοῦν ἐπεί κατορχέομαι , κόπτω ἐπί αὐτός κοπετός ὡσεί ἐπί ἀγαπητός καί ὀδυνάω ὀδύνη ὡς ἐπί πρωτοτόκος . καί γάρ ἀεί πως ἄσχετος μέν καταχέω δάκρυ ὁ γεννάω , ἐπί υἱός πρωτοτόκος κεῖμαι καί ἀγαπητός , κομμόω δέ καί θρῆνος καταίρω εἰς τέλος οὐ ἀνέχω , μακρός δέ δή πάντως καί οἷος διηνεκής ὀδύνη , δριμύς τις καί ἀφόρητος προσβολή ψυχή κατατήκω . ὅτι δέ μέλλω εἰς πείρω ἔρχομαι Ἰουδαῖος ὁ τοιόσδε κακός , προκαταμηνύω ὁ Χριστός ὁ καλέω ἐπί αὐτός γυνή ἐπιτιμάω τε καί λέγω “ θυγάτηρ Ἱεροσόλυμα μή καλέω ἐπί ἐγώ , “ δέ ἐπί σύ καί ἐπί ὁ τέκνον σύ . ”