cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.2.57
Ὅταν τοίνυν ἐπέλθῃ φησὶν ὁ Ἀσσύριος ἢ ἀλλογενὴς καὶ βάρβαρος , τότε δὴ τότε πρὸς ἑπτὰ μὲν ἥξει ποιμένας , πρὸς δήγματα δὲ ὀκτώ . εὑρήσομεν γὰρ καὶ τοὺς ἐν καιρῷ τοῦ νόμου γεγονότας ἁγίους , οὓς ἑπτὰ ποιμένας φησὶ , καὶ πρός γε δὴ τούτοις Ἀποστόλους τε καὶ Εὐαγγελιστὰς , καὶ τοὺς τῶν ἐκκλησιῶν κατὰ καιροὺς διδασκάλους , ἀεὶ πολεμοῦντας καὶ ἀνθεστηκότας γενικῶς ταῖς τῶν δαιμόνων ἀπάταις , καὶ ταῖς τοῦ πονηροῦ δυστροπίαις τὴν οἰκείαν ὥσπερ ἀντεξάγοντας νῆψιν . ἀνασώζουσι γὰρ τοὺς τὴν ἁγίαν οἰ - κοῦντας χώραν τε καὶ γῆν , νουθεσίαις ἀνατειχίζοντες καὶ ταῖς εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀρίστων παιδαγωγίαις ἀσφαλιζόμενοι . ὅτι δὲ ἔμελλεν ὁ τῶν ἁγίων χορὸς ἐπιβουλεύειν τρόπον τινὰ τῷ σατανᾷ , καὶ νοητῶς αὐτὸν δήγμασι δαπανᾶν , διεσάφει καὶ πάλιν Θεὸς διὰ φωνῆς ἁγίου λέγων περὶ αὐτοῦ “ Οὐαὶ ὁ πληθύνων ἑαυτῷ τὰ οὐκ ὄντα αὐτοῦ , ἕως τίνος ; “ καὶ βαρύνων τὸν κλοιὸν αὐτοῦ στιβαρῶς , ὅτι ἐξαίφνης “ ἀναστήσονται οἱ δάκνοντες αὐτὸν καὶ ἐκνήψουσιν οἱ “ ἐπίβουλοί σου , καὶ ἔσῃ εἰς διαρπαγὴν αὐτοῖς , ὅτι σὺ “ ἐσκύλευσας ἔθνη πολλὰ , σκυλεύσουσί σε πάντες οἱ ὑπο - “ λελειμμένοι λαοί . ” ἀκούεις ὅτι καταδηχθήσεσθαί τε φησὶ καὶ σκυλευθήσεσθαι τὸν πληθύνοντα ἑαυτῷ τὰ οὐκ ὄντα αὐτοῦ , τουτέστι , τὸν σατανᾶν ; εἶτα τοὺς σκυλεύσαντας αὐτὸν ὀνομάζει τοὺς ὑπολελειμμένους , τουτέστι , τοὺς ἐκ τοῦ καταλείμματος ἤτοι τοὺς ἐξ Ἰακώβ . ἀλλ᾿ εἰ καί τις Ἀσσύριος ἐπέλθη φησὶ , τουτέστιν , ἀνὴρ ἑτερόφρων καὶ πεπλανημένος , καὶ τὴν εἰς εὐθὺ δίαττουσαν πίστιν οὐκ ἔχων , χωλεύων δὲ ὥσπερ καὶ κεκλασμένος τὸν νοῦν , ἀντανιστᾶσι καὶ τούτῳ τῆς ἀληθείας τὴν δύναμιν καὶ τῆς αὐτῷ σαθρότητος δεικ - νύντες τὸ ἀτερὲς , ἀποσβοῦσιν ὡς λύκον μονουχὶ καταδάκνοντες καὶ τῆς τῶν νοντῶν προβάτων ἀγέλης εἶναι τέως ἀπωτάτω καὶ ἔξω φέρεσθαι καὶ οὐχ ἐκόντας παρασκευάζοντες . οὗτοι δὴ οὖν οἱ ἑπτὰ ποιμένες , καὶ ὡς ἐν ὀκτὼ νοούμενοι δήγμασι , ποιμανοῦσι τὸν Ἀσσοὺρ ἐν ῥομφαία . τὸ ποιμανοῦσιν ἀντὶ τοῦ διώξουσι λέγει . ἐπεὶ γὰρ ἐμνήσθη ποιμένων , τετήρηκε τῇ τοῦ λόγου μεταφορᾷ τὸ πρέπον , τὸ ποιμανοῦσιν εἰπών .
Lemmas: ὅταν τοίνυν ἐπέρχομαι φημί ὁ Ἀσσύριος ἢ ἀλλογενής καί βάρβαρος , τότε δή τότε πρός ἑπτά μέν ἥκω ποιμήν , πρός δῆγμα δέ ὀκτώ . εὑρίσκω γάρ καί ὁ ἐν καιρός ὁ νόμος γίγνομαι ἅγιος , ὅς ἑπτά ποιμήν φημί , καί πρός γε δή οὗτος ἀπόστολος τε καί εὐαγγελιστής , καί ὁ ὁ ἐκκλησία κατά καιρός διδάσκαλος , ἀεί πολεμέω καί ἀνθίστημι γενικός ὁ ὁ δαίμων ἀπάτη , καί ὁ ὁ πονηρός δυστροπία ὁ οἰκεῖος ὥσπερ ἀντεξάγω νῆψις . ἀνασῴζω γάρ ὁ ὁ ἅγιος ὁ - Κούντας χώρα τε καί γῆ , νουθεσία ἀνατειχίζω καί ὁ εἰς πᾶς ὁστισοῦν ὁ Ἀρίστων παιδαγωγία ἀσφαλίζομαι . ὅτι δέ μέλλω ὁ ὁ ἅγιος χορός ἐπιβουλεύω τρόπος τις ὁ Σατανᾶς , καί νοητός αὐτός δῆγμα δαπανάω , διασαφέω καί πάλιν θεός διά φωνή ἅγιος λέγω περί αὐτός “ οὐαί ὁ πληθύνω ἑαυτοῦ ὁ οὐ εἰμί αὐτός , ἠώς τίς ; “ καί βαρύνω ὁ κλοιός αὐτός στιβαρός , ὅτι ἐξαπίνης “ ἀνίστημι ὁ δάκνω αὐτός καί ἐκνήφω ὁ “ ἐπίβουλος σύ , καί εἰμί εἰς διαρπαγή αὐτός , ὅτι σύ “ σκυλεύω ἔθνος πολύς , σκυλεύω σύ πᾶς ὁ ὑπο - “ λείπω λαός . ” ἀκούω ὅτι καταδέχομαι τε φημί καί σκυλεύω ὁ πληθύνω ἑαυτοῦ ὁ οὐ εἰμί αὐτός , τουτέστι , ὁ Σατανᾶς ; εἶτα ὁ σκυλεύω αὐτός ὀνομάζω ὁ ὑπολείπω , τουτέστι , ὁ ἐκ ὁ κατάλειμμα ἤτοι ὁ ἐκ Ἰακώβ . ἀλλά εἰμί καί τις Ἀσσύριος ἐπέρχομαι φημί , τουτέστιν , ἀνήρ ἑτερόφρων καί πλανάω , καί ὁ εἰς εὐθύς2 δίαττος πίστις οὐ ἔχω , χωλεύω δέ ὥσπερ καί κλάω ὁ νόος , ἀντανίστημι καί οὗτος ὁ ἀλήθεια ὁ δύναμις καί ὁ αὐτός σαθρότης δεικ - νύντες ὁ ἀθήρ , ἀποσβέννυμι ὡς λύκος μονουχὶ καταδάκνω καί ὁ ὁ νάω πρόβατον ἀγέλη εἰμί τέως ἀπωτάτω καί ἔξω φέρω καί οὐ ἑκών παρασκευάζω . οὗτος δή οὖν ὁ ἑπτά ποιμήν , καί ὡς ἐν ὀκτώ νοέω δῆγμα , ποιμαίνω ὁ Ἀσσούρ ἐν ῥομφαία . ὁ ποιμαίνω ἀντί ὁ διώκω λέγω . ἐπεί γάρ μιμνήσκω ποιμήν , τηρέω ὁ ὁ λόγος μεταφορά ὁ πρέπω , ὁ ποιμαίνω εἶπον .