cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.3.59
Κατεδηδόκασι μὲν καὶ οὗτοι τὸν Ἰσραὴλ , καὶ οἷά τινες θῆρες , μονονουχὶ καὶ αἵματι πεφυρμένον εἶχον τὸ στόμα . ἐπειδὴ δὲ ἦσαν εἰδωλολάτραι , καὶ ταῖς τῶν ματαίων θεραπείαις προσκείμενοι , ἀεί πὼς ἐπὶ γλώττης , ἤγουν ἐπ’ ὁδόντων , ἐδέχοντο τῶν ἰδίων βδελυγμάτων τὰς κλήσεις , ἄνω τε καὶ κάτω θεοὺς ὀνομάζοντες τὰ χειρόκμητα , καὶ λίθοις ἀψύχοις κατὰ τὸν προφήτην λέγοντες “ Θεός μου εἶ σὺ , καὶ σὺ “ ἐγέννησάς με . ” ἀλλ’ ἐκτετίκασι μὲν τὴν αὐτοῖς προσήκουσάν τε καὶ ἀποχρῶσαν δίκην , πεπλημμεληκότες ἀγρίως εἰς τὸν Ἰσραήλ . πλὴν οὐκ εἰς ἅπαν διολώλασι , προαναθροῦντος Θεοῦ τὴν ἐν καιροῖς ἐσομένην αὐτῶν ἐπιστροφὴν ἐν Χριστῷ . ἐξαρῶ τοίνυν φησὶ τὸ αἷμα αὐτῶν ἐκ στόματος αὐτῶν , τουτέστιν , εἰ καὶ οἷά τινες θῆρες μονονουχὶ κατεῤῥόφησαν τὸν Ἰσραὴλ , ἀλλ’ ἥξει καιρὸς , καθ’ ὃν ἔσονται καθαροὶ καὶ τῆς ἐπὶ τούτοις αἰτίας ἀπηλλαγμένοι · δικαιωθήσονται γὰρ ἐν πίστει καὶ αὐτοὶ , καὶ τὸν ἐκ τῆς ἀρχαίας φαυλότητος ἀπολούσονται μολυσμόν . ἐξαρῶ δὲ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ἐκ μέσου ὀδόντων αὐτῶν . διαμεμνήσονται γὰρ οὐκέτι τῶν ψευδωνύμων θεῶν , οὔτε μὴν ὀνομάσουσιν αὐτοὺς , ὑπολειφθήσονται δὲ κα ) αὐτοὶ τῷ Θεῷ ἡμῶν , καθάπερ ἀμέλει καὶ αὐτὸς ὁ Ἰσραήλ · σέσωσται μὲν γὰρ καὶ αὐτοῦ τὸ κατάλειμμα , καίτοι δεδυσσεβηκότος εἰς αὐτὸν τὸν Ἐμμανουήλ . ἐπειδὴ δὲ κεκλημένη τῶν ἐθνῶν ἡ πληθὺς τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ πιστεύσασι συνήφθη πνευματικῶς , χριστοῦ συνδοῦντος εἰς ἕνωσιν · “ Αὐτὸς γάρ ἐστιν Eph.ii . ( ?? ) “ ἡ εἰρήνη ἡμῶν , ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσό - “ τοῖχον τοῦ φραγμοῦ λύσας , κτίσας τε τοὺς δύο λαοὺς εἰς “ ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ ἀποκαταλλάσσων “ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν Πατέρα ” ταύτῃοί φησιν ὅτι ἔσονται ὡς χιλίαρχος ἐν Ἰούδᾳ , τουτέστιν , εἰς τοῦτο προβήσονται γνησιότητος , τῆς ὡς ἐν πίστει τε καὶ ἐπιεικείᾳ , φημὶ , ὥστε καὶ ἐξ αὐτῶν ἀρχηγοὺς γενέσθαι τοῦ Ἰούδα . ἔσται δὲ καὶ ὁ Ἀκκαρὼν τουτέστιν ὁ ἀλλογενὴς , ὁ ἐκ γῆς Φυλιστιεὶμ , ὡς ὁ Ἰεβουσαῖος , τουτέστι πάλιν ὡς αὐτὸς ὁ κάτοικος τῶν ̔Ιεροσολύμων λαός . ἐκαλεῖτο γὰρ Ιερουσαλὴμ Ἰεβοῦς ἐν ἀρχαῖς · οὐκοῦν Ἰεβουσαῖος ὁ ̔Ιεροσολυμίτης ἐνθάδε νοεῖται . πολλοὶ δὲ χιλίαρχοι , τουτέστιν ἡγεμόνες καὶ προεστηκότες λαῶν , καὶ ἐξ ἐθνῶν γεγόνασι , καὶ νῦν εἰσιν ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην . τὸ δὲ ἐν Ἰούδᾳ νοήσεις ἐπὶ τοὺς αἰνεῖν εἰωθότας , τουτέστιν ἡμᾶς τοὺς ἐν πίστει κεκλημένους , οἳ στεφανοῦν εἰθίσμεθα ταῖς ἀκαταλήκτοις δοξολογίαις τὸν κεκληκότα Χριστόν .
Lemmas: κατεσθίω μέν καί οὗτος ὁ Ἰσραήλ , καί οἷος τις θήρ , μονονού καί αἷμα φύρω ἔχω ὁ στόμα . ἐπεί δέ εἰμί εἰδωλολάτρης , καί ὁ ὁ μάταιος θεραπεία πρόσκειμαι , ἀεί πως ἐπί γλῶσσα , ἤγουν ἐπί ὀδούς , δέχομαι ὁ ἴδιος βδέλυγμα ὁ κλῆσις , ἄνω τε καί κάτω θεός ὀνομάζω ὁ χειρόκμητος , καί λίθος ἄψυχος κατά ὁ προφήτης λέγω “ Θεός ἐγώ εἰμί σύ , καί σύ “ γεννάω ἐγώ . ” ἀλλά ἐκτίνω μέν ὁ αὐτός προσήκω τε καί ἀποχράω δίκη , πλημμελέω ἄγριος εἰς ὁ Ἰσραήλ . πλήν οὐ εἰς ἅπας διόλλυμι , προαναθρέω Θεός ὁ ἐν καιρός εἰμί αὐτός ἐπιστροφή ἐν Χριστός . ἐξαίρω τοίνυν φημί ὁ αἷμα αὐτός ἐκ στόμα αὐτός , τουτέστιν , εἰμί καί οἷος τις θήρ μονονού καταλέγω ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά ἥκω καιρός , κατά ὅς εἰμί καθαρός καί ὁ ἐπί οὗτος αἴτιος ἀπαλλάσσω · δικαιόω γάρ ἐν πίστις καί αὐτός , καί ὁ ἐκ ὁ ἀρχαῖος φαυλότης ἀπολούω μολυσμός . ἐξαίρω δέ καί ὁ ὄνομα ὁ βδέλυγμα αὐτός ἐκ μέσος ὀδούς αὐτός . διαμένω γάρ οὐκέτι ὁ ψευδώνυμος θεός , οὔτε μήv ὀνομάζω αὐτός , ὑπολείπω δέ ἄν ) αὐτός ὁ Θεός ἐγώ , καθάπερ ἀμελέω καί αὐτός ὁ Ἰσραήλ · σῴζω μέν γάρ καί αὐτός ὁ κατάλειμμα , καίτοι δυσσεβέω εἰς αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ . ἐπεί δέ καλέω ὁ ἔθνος ὁ πληθύς ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ πιστεύω συνάπτω πνευματικός , χριστός συνδέω εἰς ἕνωσις · “ αὐτός γάρ εἰμί Eph.ii . ( ?? ) “ ὁ εἰρήνη ἐγώ , ὁ ποιέω ὁ ἀμφότερος εἷς καί ὁ μέσος - “ τοῖχος ὁ φραγμός λύω , κτίζω τε ὁ δύο λαός εἰς “ εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί ἀποκαταλλάσσω “ ὁ ἀμφότερος ἐν εἷς πνεῦμα πρός ὁ πατήρ ” ταύτῃοί φημί ὅτι εἰμί ὡς χιλίαρχος ἐν Ἰούδας , τουτέστιν , εἰς οὗτος προβαίνω γνησιότης , ὁ ὡς ἐν πίστις τε καί ἐπιείκεια , φημί , ὥστε καί ἐκ αὐτός ἀρχηγός γίγνομαι ὁ Ἰούδας . εἰμί δέ καί ὁ Ἀκκαρών τουτέστιν ὁ ἀλλογενής , ὁ ἐκ γῆ Φυλιστιείμ , ὡς ὁ Ἰεβουσαῖος , τουτέστι πάλιν ὡς αὐτός ὁ κάτοικος ὁ Ἱερουσαλήμ λαός . καλέω γάρ Ἱερουσαλήμ Ἰεβοῦς ἐν ἀρχή · οὐκοῦν Ἰεβουσαῖος ὁ Ἱεροσολυμίτης ἐνθάδε νοέω . πολύς δέ χιλίαρχος , τουτέστιν ἡγεμών καί προίστημι λαός , καί ἐκ ἔθνος γίγνομαι , καί νῦν εἰμί ἀνά πᾶς ὁ οἰκέω . ὁ δέ ἐν Ἰούδας νοέω ἐπί ὁ αἰνέω εἴωθα , τουτέστιν ἐγώ ὁ ἐν πίστις καλέω , ἕ στεφανόω ἐθίζω ὁ ἀκατάληκτος δοξολογία ὁ καλέω Χριστός .