cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.1.29
Ὅσα δρᾶν ἔμελλον οἱ πολέμιοι μανίαις ἀκράτοις χρώ - μένοι κατὰ τῶν ἑαλωκότων , ταῦτα τῷ ἰδίῳ προσώπῳ προσάπτει Θεὸς , οὐχ ὡς αὐτὸς ὢν τῶν οὕτως ἐκτόπων ἐργάτης , ὡς ἐφιεὶς δὲ μᾶλλον κατὰ τῶν ἠσεβηκότων ἰέναι τὰ ἐξ ὀργῆς ἐν δίκῃ . καὶ γάρ ἐστιν ἀληθὲς , ὅπερ εἴρηκεν αἰνιγματωδῶς ἐν παροιμίαις ὁ Σολομών “ Οὐ γὰρ ἀδίκως ἐκτείνεται δίκτυα πτερωτοῖς αὐτοὶ γὰρ οἱ φόνου μετέχοντες θησαυρίζουσιν “ ἑαυτοῖς κακά . ” ἐξὸν γὰρ ὡς ἀπωτάτω καὶ ποινῆς ἰέναι καὶ δίκης , ἀνθῃρημένους μένους τῶν φαύλων τὴν ἀρετὴν , αὐτοὶ κατὰ σφῶν αὐτῶν καταθήγουσι τὴν ὀργὴν , καὶ εἰς αὐτόκλητον ὄλεθρον τὰς ἑαυτῶν ἱέντες ψυχὰς , ἁλοῖεν ἂν παρά γε τοῖς ὀρθὰ κρίνειν εἰδόσιν . ἐρευνᾶται τοιγαροῦν ἡ Ἱερου - σαλὴμ μετὰ λύχνου . πεπόνθασι γάρ τι τοιοῦτον οἱ Ἰουδαῖοι παρὰ Ῥωμαίων , ὃ συνέβη παθεῖν αὐτοὺς ἁλόντων τῶν Ιεροσολύμων ὑπὸ Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου · ὡς γὰρ ἱστορεῖ , ὁ μυρίοις στόμασι τὰ Ἰουδαίων ἐκτραγῳδήσας πάθη , μετὰ τὰς ἐν τοῖς πολέμοις σφαγὰς καὶ τὴν ἀναρίθμητον τῶν ἀνὰ τὴν πόλιν ἀπολωλότων πληθὺν , τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις καὶ τοῖς ὑπονόμοις καταπηδήσαντας , μετὰ λύχνου διερευνώμενοι καὶ εἰς φῶς ἄγοντες , ὠμῶς τε καὶ ἀνημέρως ἀπέσφαττον . ἐκδικήσειν δέ φησιν ἐπ’ αὐτοὺς ὡς καταφρονήσαντας , φρονήσαντας ἐπὶ τὰ φυλάγματα αὐτῶν , τουτέστιν , ἢ τοὺς ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν πρακτέων διορισθέντας νόμους , οὓς παραβαίνοντες ἐδυσσέβουν , τὸ μηδὲν εἶναι καταλογιζόμενοι τὴν ἐπ’ αὐτοῖς τήρησιν · ἤγουν ἰδικῶς φυλάγματα καλεῖ τὰ τῶν ἱερέων ἔθη . πλείστη γὰρ ὅση κατὰ τὸν νόμον ἡ ἐπιτήρησις τῶν τε ἀμφίων αὐτοῖς καὶ σχημάτων ἱεροπρεπῶν καὶ μέντοι καὶ θυσιῶν . οὐ γὰρ καθ’ ἕνα τρόπον προσεκόμιζον τῷ θυσιαστηρίῳ τὰ θύματα . καὶ ἀναμάθοι τις ἂν τὴν ἔν γε τούτοις διαφορὰν τοῖς Μωυσαϊκοῖς περιτυχὼν συγγράμμασιν . ἀλλ’ οὐδεὶς αὐτοῖς τῶν φυλαγμάτων ὁ λόγος , διάτοι τὸ πρὸς τοῦτο καθικέσθαι ληρωδίας καὶ ψυχρῶν ἐννοιῶν , ὡς τάχα που καὶ οἴεσθαι καὶ τολμᾶν εἰπεῖν οὐδένα τῶν καθ’ ἡμᾶς ποιεῖσθαι λόγον τὸν τῶν ὅλων Θεόν · ἀφειδῆσαι δὲ οὕτω τῶν ἐπιγείων πραγμάτων , ὡς μήτε ἀγαθοὺς ἐπαινεῖν , καὶ γέρα νέμειν αὐτοῖς τῆς ἐπιεικείας ἀντάξια · μήτε μὴν τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἐπιθήγεσθαι , καὶ δίκας ἐπάγειν αὐτοῖς τῶν ἀνοσίων ἐγχειρημάτων τὰς ἰσοστάθμους . τοῦτο οἶμαί ἐστι τό Οὐ μὴ ἀγαθοποιήσῃ Κύριος , οὐδ᾿ οὐ μὴ κακώσῃ . ἀπρονοησία δὴ οὖν καὶ ἕτερον οὐδὲν τὸ θρυλλούμενον . αἰσχρὸν δὲ οὕτω τὸ δόγμα καὶ κατεστυγημένον , ὡς μηδὲ αὐτοῖς τοῖς Ἑλλήνων ἀρέσαι σοφοῖς . ἄθεον γὰρ ὠνόμαζον τὸν τῶν τοιούτων εἰσηγητήν · Ἐπίκουρος οὗτος ἦν , εἷς τῶν παρ’ αὐτοῖς ἐπὶ σοφίᾳ διαβεβοημένων . ἔστι τοίνυν εἰπεῖν ὡς “ Ἐνώπιόν “ εἰσι τῶν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρὸς , εἰς δὲ πάσας “ τὰς τροχιὰς αὐτοῦ σκοπεύει . ” καὶ γερῶν μὲν ἀξιοῖ τοὺς τῆς ἀρετῆς ἐργάτας · κατεστυγημένον δὲ σφόδρα ποιεῖται τον ἀλιτήριον , καὶ ἀποδίδωσιν ἑκάστῳ κατὰ τὸ ἔργον αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον . δεῖ δὴ οὖν ἄρα τροχιὰς μὲν ἡμᾶς διαθεῖν ὀρθὰς , καὶ τὴν ἁνδάνουσαν τῷ πάντων Δεσπότη Θεῷ ποιεῖσθαι τρίβον , ζῶντάς τε οὕτως ἐννόμως καὶ τὸν πανάριστον ἀληθῶς ἐπιτηδεύοντας βίον , ἵλεώ τε καὶ εὐμενῆ τὸν τῶν ὅλων ἔχειν Δεσπότην , καὶ καταπικραίνεσθαι καθ’ ἡμῶν οὐκ ἐᾶν παραιτουμένους τὸ φαῦλον καὶ ταῖς μεταγνώσεσιν ἐπανορθοῦν διασπεύδοντας τὰ ὕπνου τε καὶ ῥᾳθυμίας ἐγκλήματα .
Lemmas: ὅσα δράω μέλλω ὁ πολέμιος μανία ἄκρατος χράω - μένω κατά ὁ ἁλίσκομαι , οὗτος ὁ ἴδιος πρόσωπον προσάπτω θεός , οὐ ὡς αὐτός εἰμί ὁ οὕτως ἔκτοπος ἐργάτης , ὡς ἐφίημι δέ μᾶλλον κατά ὁ ἀσεβέω εἶμι ὁ ἐκ ὀργή ἐν δίκη . καί γάρ εἰμί ἀληθής , ὅσπερ εἴρω αἰνιγματωδῶς ἐν παροιμία ὁ Σολομών “ οὖον γάρ ἄδικος ἐκτείνω δίκτυον πτερωτός αὐτός γάρ ὁ φόνος μετέχω θησαυρίζω “ ἑαυτοῦ κακός . ” ἔξεστι γάρ ὡς ἀπωτάτω καί ποινή εἶμι καί δίκη , ἀναιρέω μένος ὁ φαῦλος ὁ ἀρετή , αὐτός κατά σφεῖς αὐτός κατατίθημι ὁ ὀργή , καί εἰς αὐτόκλητος ὄλεθρος ὁ ἑαυτοῦ ἵημι ψυχή , ἁλίσκομαι εἄν παρά γε ὁ ὀρθός κρίνω οἶδα . ἐρευνάω τοιγάρ ὁ Ἱερός - Σαλήμ μετά λύχνος . πάσχω γάρ τίς τοιοῦτος ὁ Ἰουδαῖος παρά Ῥωμαῖος , ὅς συμβαίνω πάσχω αὐτός ἁλίσκομαι ὁ Ἱερουσαλήμ ὑπό Οὐεσπασιανός καί Τίτος · ὡς γάρ ἱστορέω , ὁ μυρίος στόμα ὁ Ἰουδαῖος ἐκτραγῳδέω πάθος , μετά ὁ ἐν ὁ πόλεμος σφαγή καί ὁ ἀναρίθμητος ὁ ἀνά ὁ πόλις ἀπόλλυμι πληθύς , ὁ ἐν ὁ σπήλαιον καί ὁ ὑπόνομος καταπηδάω , μετά λύχνος διερευνάω καί εἰς φάος ἄγω , ὠμός τε καί ἀνήμερος ἀποσφάζω . ἐκδικέω δέ φημί ἐπί αὐτός ὡς καταφρονέω , φρονέω ἐπί ὁ φύλαγμα αὐτός , τουτέστιν , ἢ ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ πρακτέος διορίζω νόμος , ὅς παραβαίνω δυσσεβέω , ὁ μηδείς εἰμί καταλογίζομαι ὁ ἐπί αὐτός τήρησις · ἤγουν ἰδικός φύλαγμα καλέω ὁ ὁ ἱερός ἔθος . πλεῖστος γάρ ὅσος κατά ὁ νόμος ὁ ἐπιτήρησις ὁ τε Ἀμφίων αὐτός καί σχῆμα ιεροπρεπής καί μέντοι καί θυσία . οὖον γάρ κατά εἷς τρόπος προσκομίζω ὁ θυσιαστήριον ὁ θῦμα . καί ἀναμανθάνω τις εἄν ὁ ἐν γε οὗτος διαφορά ὁ μωυσαικοιξ περιτυγχάνω σύγγραμμα . ἀλλά οὐδείς αὐτός ὁ φύλαγμα ὁ λόγος , διαατος ὁ πρός οὗτος καθικνέομαι ληρωδίας καί ψυχρός ἔννοια , ὡς τάχα ποῦ καί οἴομαι καί τολμάω εἶπον οὐδείς ὁ κατά ἐγώ ποιέω λόγος ὁ ὁ ὅλος Θεός · ἀφειδέω δέ οὗτος ὁ ἐπίγειος πρᾶγμα , ὡς μήτε ἀγαθός ἐπαινέω , καί γέρας νέμω αὐτός ὁ ἐπιείκεια ἀντάξιος · μήτε μήv ὁ ἁμαρτάνω ἐπιθήγω , καί δίκη ἐπάγω αὐτός ὁ ἀνόσιος ἐγχείρημα ὁ ισόσταθμος . οὗτος οἴομαι εἰμί ὁ οὖον μή ἀγαθοποιέω Κύριος , οὐδέ οὖον μή κακόω . ἀπρονοησία δή οὖν καί ἕτερος οὐδείς ὁ θρυλέω . αἰσχρός δέ οὗτος ὁ δόγμα καί καταστυγέω , ὡς μηδέ αὐτός ὁ Ἕλλην ἀρέσκω σοφός . ἄθεος γάρ ὀνομάζω ὁ ὁ τοιοῦτος εἰσηγητής · Ἐπίκουρος οὗτος εἰμί , εἷς ὁ παρά αὐτός ἐπί σοφία διαβοάω . εἰμί τοίνυν εἶπον ὡς “ ἐνώπιον “ εἰμί ὁ ὁ Θεός ὀφθαλμός ὁδός ἀνήρ , εἰς δέ πᾶς “ ὁ τροχιά αὐτός σκοπεύω . ” καί γέρας μέν ἀξιόω ὁ ὁ ἀρετή ἐργάτης · καταστυγέω δέ σφόδρα ποιέω ὁ ἀλιτήριος , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , κατά ὁ γράφω . δεῖ δή οὖν ἄρα τροχιά μέν ἐγώ διαθέω ὀρθός , καί ὁ ἁνδάνω ὁ πᾶς Δεσπότη Θεός ποιέω τρίβω , ζάω τε οὕτως ἔννομος καί ὁ πανάριστος ἀληθής ἐπιτηδεύω βίος , ἵλαος τε καί εὐμενής ὁ ὁ ὅλος ἔχω δεσπότης , καί καταπικραίνω κατά ἐγώ οὐ ἐάω παραιτέομαι ὁ φαῦλος καί ὁ μετάγνωσις ἐπανορθόω διασπεύδω ὁ ὕπνος τε καί ῥᾳθυμία ἔγκλημα .