cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores jonah.1.46
Στέλλεται μὲν ὁ Προφήτης , καὶ προθυμίαις ἀμάχοις διεζωσμένος ἄρχεται τῶν πρακτέων . εἴσεισι γὰρ δὴ , καὶ μάλα νεανικῶς , εἰς τὴν ἀλλόφυλον Νινευὶ , τοῖς θείοις ὑπηρετήσων νεύμασιν . εὐρεῖαν δὲ οὖσαν τὴν πόλιν , καὶ εἰς τοῦτο μεγέθους ἐκτεινομένην , ὡς δεῖσθαι πορείας ἡμερῶν τρῶν , εἴ τις ἕλοιτο περινοστεῖν , δίεισιν αὐτὸς εἰς ἡμέραν μιαν · ἤγουν , ὡς ἑτέροις δοκεῖ , μιᾶς ἡμέρας ἐξανύσας ὁδὸν ἐν αὐτῇ , τὸν τῶν θείων κηρυγμάτων ἐποιεῖτο λόγον . θαῦμα δέ που πάντως ὁ Προφήτης ἦν , ἀνὴρ Ἑβραῖος , καὶ ἐξ ἀλλοδαπῆς ἥκων , καὶ οὐδενὶ που τάχα τῶν ἐκεῖσε διεγνωσμένος , διὰ μέσου βαδίζων τοῦ ἄστεος , ἀνακεκραγώς τε καὶ λέγων Ἔτι τρεῖς ἡμεραι καὶ Νινευὶ καταστραφήτεται . ἐνταῦθά μοι πάλιν ἐκεῖνο ἄθρει τε καὶ κατασκέπτου λεπτῶς . ὁ μὲν γὰρ τῶν ὅλων Θεὸς διακηρύττειν ἐκέλευε περὶ τῆς Νινευί “ ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ “ τῆς κα,κίας αὐτῆς πρὸς με’ ὁ δέ γε Προφήτης ἐν αὐτῇ γεγονώς Ἔτι τρεῖς ἡμέραι ἐβόα καὶ Νινευὶ τί οὖν ἐροῦμεν ; ψευδοεπεῖ , καὶ λελάληκε τὰ ἀπὸ καρδίας , καὶ ούχὶ δὴ μᾶλλον τὰ ἀπὸ στόματος κυρίου , κατά τινας ; οὐ τοῦτο φαμεν , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον , ὅτι σημαίνουσι μὲν οἱ προφῆται πολλάκις τῆς ἑαυτῶν ἀποστολῆς τὸν τρόπον . οὐ πάντας δὲ πάντως εἰς ἡμᾶς τοὺς παρὰ Θεοῦ πρὸς αὐτοὺς γεγονότας ἐκφέρουσι λόγους , οὔτε μὴν τοὺς παρ’ αὐτῶν πρὸς Θέον · ὅτι μὲν γὰρ πρὸς αὐτὸν λελάληκεν ὁ Δεσπότης “ Ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νιωευὶ καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ “ ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς κακίας αὐτῆς πρὸς με’ σαφῶς ἠκούσαμεν ἐν ἀρχαῖς εὐθὺς τῆς προφητείας · ὅτι δὲ αὐτός τι λελάληκε πρὸς Θεὸν , οὐκ ἐγνώκαμεν . πλὴν εὑρήσομεν λέγοντα “ Ὠ κύριε , οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι μου , ἔτι ὄντος μου ἐν τῇ γῇ μου · διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρ - “ σεῖς , διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων.’’ ὁρᾷς ὅτι τὰ πλεῖστα σεσίγηται , καὶ λεληθότως εἴρηται παρὰ Θ,εοῦ καὶ πρὸς Θεὸν ὁμοίως διὰ τῆς τοῦ Προφήτου φωνῆς ; οὐκοῦν ἀκόλουθον ταῖς τῶν ἁγίων φωναῖς ἐπιψηφίζεσθαι τὴν ἀλήθειαν , ψευδοεπήσουσι γὰρ ἥκιστά γε , τὸ τῆς ἀληθείας πλουτήσαντες πνεῦμα .
Lemmas: στέλλω μέν ὁ Προφήτης , καί προθυμία ἄμαχος διαζώννυμι ἄρχω ὁ πρακτέος . εἴσειμι γάρ δή , καί μάλα νεανικός , εἰς ὁ ἀλλόφυλος Νινευὶ , ὁ θεῖον ὑπηρετέω νεῦμα . εὐρύς δέ εἰμί ὁ πόλις , καί εἰς οὗτος μέγεθος ἐκτείνω , ὡς δήω πορεία ἡμέρα τρέω , εἰμί τις αἱρέω περινοστέω , δίειμι αὐτός εἰς ἡμέρα εἷς · ἤγουν , ὡς ἕτερος δοκέω , εἷς ἡμέρα ἐξανύω ὁδός ἐν αὐτός , ὁ ὁ θεῖον κήρυγμα ποιέω λόγος . θαῦμα δέ ποῦ πάντως ὁ Προφήτης εἰμί , ἀνήρ Ἑβραῖος , καί ἐκ ἀλλοδαπός ἥκω , καί οὐδείς ποῦ τάχα ὁ ἐκεῖσε διαγιγνώσκω , διά μέσος βαδίζω ὁ Ἄστυ , ἀνακράζω τε καί λέγω ἔτι τρεῖς ἡμέρα καί Νινευὶ καταστρέφω . ἐνταῦθα ἐγώ πάλιν ἐκεῖνος ἀθρέω τε καί κατασκέπτομαι λεπτός . ὁ μέν γάρ ὁ ὅλος θεός διακηρύσσω κελεύω περί ὁ Νινευί “ ὅτι ἀναβαίνω ὁ κραυγή “ ὁ καΐκιος αὐτός πρός μου ὁ δέ γε Προφήτης ἐν αὐτός γίγνομαι ἔτι τρεῖς ἡμέρα βοάω καί Νινευὶ τίς οὖν εἴρω ; ψευδοεπέω , καί λαλέω ὁ ἀπό Καρδία , καί οὐ δή μᾶλλον ὁ ἀπό στόμα κύριος , κατά τις ; οὖον οὗτος φημί , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ὅτι σημαίνω μέν ὁ προφήτης πολλάκις ὁ ἑαυτοῦ ἀποστολή ὁ τρόπος . οὖον πᾶς δέ πάντως εἰς ἐγώ ὁ παρά Θεός πρός αὐτός γίγνομαι ἐκφέρω λόγος , οὔτε μήv ὁ παρά αὐτός πρός θέω · ὅτι μέν γάρ πρός αὐτός λαλέω ὁ Δεσπότης “ ἀνίστημι καί πορεύω εἰς Νιωευὶ καί κηρύσσω ἐν αὐτός “ ὅτι ἀναβαίνω ὁ κραυγή ὁ κακία αὐτός πρός μου σαφῶς ἀκούω ἐν ἀρχή εὐθύς ὁ προφητεία · ὅτι δέ αὐτός τίς λαλέω πρός θεός , οὐ γιγνώσκω . πλήν εὑρίσκω λέγω “ ᾠόν κύριος , οὐ οὗτος ὁ λόγος ἐγώ , ἔτι εἰμί ἐγώ ἐν ὁ γῆ ἐγώ · διά οὗτος προφθάνω ὁ φεύγω εἰς Θαρ - “ σείω , διότι γιγνώσκω ὅτι σύ ἐλεήμων καί οἰκτίρμων ὁράω ὅτι ὁ πλεῖστος σιγάω , καί λεληθότως εἴρω παρά Θεός καί πρός θεός ὁμοίως διά ὁ ὁ Προφήτου φωνή ; οὐκοῦν ἀκόλουθος ὁ ὁ ἅγιος φωνή ἐπιψηφίζω ὁ ἀλήθεια , ψευδοεπέω γάρ ἥκιστος γε , ὁ ὁ ἀλήθεια πλουτέω πνεῦμα .