cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.1.88
Ἐπαιτιωμένου Θεοῦ τὰ τοιάδε συχνῶς , καὶ ἀναπείθοντος μὲν ἀγαπᾶν τὰς ἐκ γένους , ἀποφοιτᾶν δὲ τῶν ἀλλοτρίων , καὶ ἀπονοσφίζεσθαι γάμων οὓς καὶ αὐτὸς ὁ θεῖος ἀπεκήρυξε νόμος , ἀσυνετοῦντες ἔφασκον Τι ἄλλο ἢ σπέρμα ζητεῖ ὁ Θεός ; εἴρηται , φησὶ , διὰ τῆς Μωυσέως ἐντολῆς “ Οὐκ ἔσται “ ἄγονος οὐδὲ στείρα ἐν υἱοῖς Ἰσραήλ . ” ἔφη ’δε που καὶ πρὸς Ἁβραὰμ ὁ τῶν ὅλων Θεός “ Πληθύνων πληθυνῶ “ τὸ σπέρμα σου , ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει . ” οὐκοῦν ὁ θεῖος , φησὶ , σκοπὸς εἰς πληθὺν ὁρᾷ καὶ παιδογονίαν , ἵνα καὶ εἰς πέρας ἄγοιτο τὸ πρέπον αὐτῇ τῆς πρὸς Ἁβραὰμ παιδογονίας ἡ χάρις · ἀλλ’ εἴτ' οὖν ἐξ ἀλλοτρίων , εἴτε ἐξ ὁμογενῶν τοῦτο πράττοιτο πρὸς ἡμῶν , ἀδιαφορεῖ τῷ Θεῷ , διεξάγεται γὰρ εἰς πέρας τὸ ἐπηγγελμένον . εἴπατε τοίνυν φησίν Ἔνεκεν τίνος ὁ Κύριος διεμαρτύρατο ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον γυναικὸς νεότητός σου ἢν ἐγκατέλιπες ; ἀλλ’ εἴπερ ἕλοισθε τοῦτο λέγειν τό Ἕνεκα τίνος διεμαρτύρατο καὶ προστέταχε μὴ δεῖν ἀποπέμπεσθαι τὴν συνῳκισμένην , ἐρῶ πρὸς τοῦτο κἀγώ Ἐννόησον ὅτι αὕτη κοινωνός σου καὶ γυνὴ διαθήκης σου , τουτέστιν , ὁμόσαρκός σοι καὶ κατὰ νόμον συνῳκισμένη καὶ οὐκ ἄλλως αὐτὴν δεδημιούργηκε Θεός . ἔστι δὲ οἶμαι καὶ ὑπόλειμμα πνεύματος αὐτοῦ μονονουχὶ Συγκέκραταί πὼς ὁ ἀνὴρ σαρκικῶς τε καὶ ψυχικῶς τῇ κατὰ νόμον συνηρμοσμένη · καὶ ὥσπερ ἓν γεγόνασι σῶμα , οὕτω τρόπον τινὰ καὶ μία ψυχὴ , συνδεούσης αὐτοὺς ἀγάπης καὶ νόμου θείου συλλέγοντος εἰς ὁμοψυχίαν . ὑπόλειμμα τοίνυν πνεύματος τοῦ ἀνδρὸς τὴν γυναῖκα καλεῖ , καὶ οἱονεὶ μέρος τῆς αὐτοῦ ψυχῆς , διά τε τὴν ἕνωσιν , τὴν ὡς ἔν γε φημὶ τῇ κατὰ τὴν ἀγάπην ὁμοψυχίᾳ . μὴ τοίνυν πέρα τοῦ πρέποντος ἰόντες λόγου καταιτιᾶσθε Θεὸν , ὡς τάχα που καὶ ἀδίκως ἐπιπλήττοντα τοῖς ἀποπέμπουσι τῆς ἑστίας γυναῖκα νεότητος καὶ κιδθήκης καὶ πνεύματος κοινωνὸν καὶ ἑνωθεῖσαν σαρκικῶς . οἶμαι δὲ ἔγωγε τὸν σοφώτατον Παῦλον κεκινημένον ἐντεῦθεν ἐπιστεῖλαι τοῖς πεπιστευκόσιν εἰς Χριστόν “ Δέδεσαι γυναικί ; μὴ ζήτει λύσιν . ” ἔφη δέ που καὶ αὐτὸς ὁ Σωτῆρ’ “ Ὃς ἃν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα “ αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας , ποιεῖ αὐτὴν μοιχευθῆναι “ καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήσας , μοιχᾶται . ” ἐρομένοις δὲ τοῖς Σαδδουκαίοις καὶ φιλοζητηταῖς Ἀνθ’ ὅτου “ Μωυσῆς “ ἐνετείλατο δοῦναι βιβλίον ἀποστασίου ” καὶ ἀπαλλάττεσθαι γυναικός ; ἔφη πάλιν “ Ὅτι Μωυσῆς πρὸς τὴν σκληρο - “ καρδίαν ὑμῶν ἐνετείλατο · ἀπ’ ἀρχῆς δὲ οὐ γέγονεν οὕτως · “ ὁ γὰρ πλάσας ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς . ὃ οὖν “ ὁ Θεὸς συνέζευξεν , ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω . καὶ φυλάσσεσθε ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν , κοὶ γυναῖκα νεότητὸς σου μὴ ἐγκαταλίπης · ἀλλ' ἐὰν μισήσας ἐξαποστείλης , λέγει Κύριος Παντοκράτωρ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ , καλύψει ἀσέβεια ἐΜ τὰ ἐνθυμήματα ὑμῶ , λέγει Κύριος · καὶ φυλάζεσθε ἑ τῶ πνεύματι ὑμῶν κὼ οὐ μὴ ἐγκαταλίπητε Τὴμ συνθήκην .
Lemmas: ἐπαιτιάομαι Θεός ὁ τοιόσδε συχνός , καί ἀναπείθω μέν ἀγαπάω ὁ ἐκ γένος , ἀποφοιτάω δέ ὁ ἀλλότριος , καί ἀπονοσφίζω γάμος ὅς καί αὐτός ὁ θεῖος ἀποκηρύσσω νόμος , ἀσυνετέω φάσκω τις ἄλλος ἢ σπέρμα ζητέω ὁ Θεός ; εἴρω , φημί , διά ὁ Μωυσῆς ἐντολή “ οὐ εἰμί “ ἄγονος οὐδέ στεῖρα ἐν υἱός Ἰσραήλ . ” φημί ἐσθίω ποῦ καί πρός Ἀβραάμ ὁ ὁ ὅλος Θεός “ πληθύνω πληθύνω “ ὁ σπέρμα σύ , ὡς ὁ ἄστρον ὁ οὐρανός ὁ πλῆθος . ” οὐκοῦν ὁ θεῖος , φημί , σκοπός εἰς πληθύς ὁράω καί παιδογονία , ἵνα καί εἰς πέρας ἄγω ὁ πρέπω αὐτός ὁ πρός Ἀβραάμ παιδογονία ὁ χάρις · ἀλλά ἔτι οὖν ἐκ ἀλλότριος , εἴτε ἐκ ὁμογενής οὗτος πράσσω πρός ἐγώ , ἀδιαφορέω ὁ Θεός , διεξάγω γάρ εἰς πέρας ὁ ἐπαγγέλλω . εἶπον τοίνυν φημί ἐνέλκω τίς ὁ Κύριος διαμαρτύρομαι ἀνά μέσος σύ καί ἀνά μέσος γυνή νεότης σύ εἄν ἐγκαταλείπω ; ἀλλά εἴπερ αἱρέω οὗτος λέγω ὁ ἕνεκα τίς διαμαρτύρομαι καί προστάσσω μή δήω ἀποπέμπω ὁ συνοικίζω , εἴρω πρός οὗτος ἐγώ ἐννοέω ὅτι οὗτος κοινωνός σύ καί γυνή διαθήκη σύ , τουτέστιν , ομοσαρξ σύ καί κατά νόμος συνοικίζω καί οὐ ἄλλως αὐτός δημιουργέω Θεός . εἰμί δέ οἴομαι καί ὑπόλειμμα πνεῦμα αὐτός μονονού Συγκέκραταί πως ὁ ἀνήρ σαρκικός τε καί ψυχικός ὁ κατά νόμος συναρμόζω · καί ὥσπερ εἷς γίγνομαι σῶμα , οὗτος τρόπος τις καί εἷς ψυχή , συνδέω αὐτός ἀγάπη καί νόμος θεῖον συλλέγω εἰς ὁμοψυχία . ὑπόλειμμα τοίνυν πνεῦμα ὁ ἀνήρ ὁ γυνή καλέω , καί οἱονεί μέρος ὁ αὐτός Ψυχή , διά τε ὁ ἕνωσις , ὁ ὡς ἐν γε φημί ὁ κατά ὁ ἀγάπη ομοψυχία . μή τοίνυν πέρα ὁ πρέπω εἶμι λόγος καταιτιάομαι θεός , ὡς τάχα ποῦ καί ἄδικος ἐπιπλήσσω ὁ ἀποπέμπω ὁ ἑστία γυνή νεότης καί κιδθήκης καί πνεῦμα κοινωνός καί ἑνόω σαρκικός . οἴομαι δέ ἔγωγε ὁ σοφός Παῦλος κινέω ἐντεῦθεν ἐπιστέλλω ὁ πιστεύω εἰς Χριστός “ δήω γυνή ; μή ζητέω λύσις . ” φημί δέ ποῦ καί αὐτός ὁ σωτήρ “ ὅς ἄν ἀπολύω ὁ γυνή “ αὐτός παρεκτός λόγος πορνεία , ποιέω αὐτός μοιχεύω “ καί ὁ ἀπολύω γαμέω , μοιχάω . ” ἔρομαι δέ ὁ Σαδδουκαῖος καί φιλοζητητής ἀντί ὅστις “ Μωυσῆς “ ἐντέλλω δίδωμι βιβλίον ἀποστασίου ” καί ἀπαλλάσσω γυνή ; φημί πάλιν “ ὅτι2 Μωυσῆς πρός ὁ σκληρός - “ Καρδία σύ ἐντέλλω · ἀπό ἀρχή δέ οὖον γίγνομαι οὕτως · “ ὁ γάρ πλάσσω ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός . ὅς οὖν “ ὁ θεός συζεύγνυμι , ἄνθρωπος μή χωρίζω . καί φυλάσσω ἐν ὁ πνεῦμα σύ , κοί γυνή νεότης σύ μή ἐγκαταλείπω · ἀλλά ἐάν μισέω ἐξαποστέλλω , λέγω Κύριος Παντοκράτωρ ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ , καλύπτω ἀσέβεια ἐν ὁ ἐνθύμημα ὑμός , λέγω Κύριος · καί φυλάζω ὅς ὁ πνεῦμα σύ Κῶς οὖον μή ἐγκαταλείπω τήμʹ συνθήκη .