cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores hosea.4.61
Ὅτι τοῖς ἑκάστου πλημμελήμασιν ἰσομέτρους ἐπάγει τὰς δίκας , ὑπεμφαίνει πάλιν . κατειρήκασι γὰρ τοῦ λυτρωσαμένου Θεοῦ , καὶ ἐξ οἴκου δουλείας ἐξαγηοχότος “ Ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ , καθὰ γέγραπται , καὶ τῆς Αἰγυπτίων πλεονεξίας ἐκκεκομικότος . κατελάλησαν δὲ τῆς δόξης αὐτοῦ , τὰς ὑπὲρ ὧν ἂν εὖ πάθοιεν εὐφημίας τοῖς ἀκασκληρὀν ] θάρτοις ἀνάπτοντες δαίμοσι καὶ τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν τῶν ἰδίων , καθάπερ ἀμέλει μεμοσχοποιηκότες κατὰ τὴν ἔρημον , μονονουχὶ τὸν Λυτρωτὴν ἀνοσίως περιυβρίζοντες , ἐξ ἀποπληξίας ἔφασκον · “ Οὖτοι οἱ θεοί σου Ἰσραὴλ , οἵτινες “ ἀνήγαγον σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου . ” ὕβρις οὖν ἄρα καὶ παροινία λοιπὸν εἰς Θεὸν , καὶ ἐναργεστάτη κατάρρησις , τὸ γλυπτοῖς καὶ δαίμοσιν ἀναθεῖναι τὸ σέβας , καὶ αὐτοῖς προσἁγειν τὰ χαριστήρια , καὶ τῆς ἀνωτάτω δόξης τὴν ὑπεροχὴν καταβιβάζειν εἰς αὐτά . καὶ οὐχὶ δὴ μόνον κατειρήκασι τοῦ Θεοῦ , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , ἀλλὰ καὶ ἀπένευσαν παντελῶς τοῦ κἂν γοῦν οἴεσθαι μόνον , ὅτι παρ’ αὐτοῦ τοῖς ἐν κόσμῳ τὰ ζωαρκῆ . οὐ γὰρ βεβοήκασι πρός με φησὶν αἱ καρδιαι αὐτῶν , τουτέστιν , οὐδὲν ἐξεζήτησαν παρ’ ἐμοῦ , καίτοι διακείμενοι , καὶ πεπιστευκότες ὅτι παντὸς ἀγαθοῦ χορηγός εἰμι καὶ δοτήρ . ὅτι δὲ βοῆς οὐ δεῖται Θεὸς , διαθέσεως δὲ μᾶλλον τῆς εἰς νοῦν καὶ καρδίαν , καὶ διὰ τούτων εἰσόμεθα . οὐκοῦν οὔτε βεβοήκασι πρὸς Θεόν . ἀλλὰ γὰρ καὶ ἀπονενεύκασιν ἀχαλίνως εἰς ἐκτόπους φιλοσαρκίας , ὡς καὶ ὀλολύζειν ἐπὶ κοιταις . αἰσχρῶν δὲ τρόπων ἀπόδειξις τὸ χρῆμά ἐστι , καὶ τῆς εἰς πορνείαν ἀνεπιπλήκτου ῥοπῆς , καὶ νοῦ κεκλασμένου πρὸς ἡδονάς . πρέποι δ’ ἂν μόνοις εἰς αἰσχρὰν οὕτω καὶ βδελυρωτάτην ἕξιν κατολισθεῖν τοῖς τὰ τῶν ἀνδρῶν ἐξαίρετα , πρὸς τὰ τῶν γυναίων ἔθη καὶ σχήματα καὶ φωνὰς καταβιάζεσθαι μεμελετηκόσι . γυναικίαι δὲ οὗτοι , καὶ πολὺ λίαν ἐκτεθηλυμένοι , καὶ εἰς λῆξιν ἥκοντες τῆς ἐν ἀνθρώποις ἀκαθαρσίας . τόγε μὴν ἐπ’ αἴνῳ καὶ τ σίτῳ κατατεμνεσθαι αὐτοὺς , ἐκεῖνο οἶμαί που παραδηλοῦν ἔοικεν . εὐχαριστοῦντες γὰρ τοῖς ἑαυτῶν εἰδώλοις ἐπὶ ταῖς ἐξ ἀγρῶν εὐκαρπίαις , σίτω̣ τε φημι καὶ τοῖς ἐξ ἀμπέλου , τὰς καλουμένας τελετὰς ἐπιτηδεύειν ἤθελον · οἷον ἐνθουσιῶντές τε καὶ μαινόμενοι , καὶ σιδήρῳ τὰ στέρνα καὶ ἄμφω τὼ χεῖρε χαράττοντες , ἵνα καὶ αὐτόπου τάχα τὸ ἴδιον αἷμα μονονουχὶ καταθύοντες τοῖς γλυπτοῖς , ἐπ’ ἐσχάτη λοιπὸν ἀΦιλοθεΐᾳ καταγινώσκοιντο . τούτοις που τάχα καὶ προφήτης ἕτερος ἐπιμειδιᾷ λέγων , “ Θύσατε ἀνθρώπους , μόσχοι γὰρ ἐκλελοίπασιν . ἱκανὰ δὲ τὰ τοιάδε καταλυπεῖν ὅτι μάλιστα τὸν τῶν ὅλων κατεξουσιάζοντα Θεὸν , ᾧ μᾶλλον ἔδει προσάγειν τὰ χαριστήρια , καὶ οὐχὶ τὴν αὐτῷ πρέπουσαν δόξαν ἀπονέμειν ἀβούλως ξύλοις τε καὶ λίθοις .
Lemmas: ὅτι2 ὁ ἕκαστος πλημμέλημα ισόμετρος ἐπάγω ὁ δίκη , ὑπεμφαίνω πάλιν . κατείρω γάρ ὁ λυτρόω Θεός , καί ἐκ οἶκος δουλεία ἐξάγω “ ἐν χείρ κραταιός καί ἐν βραχύς ὑψηλός , καθά γράφω , καί ὁ Αἰγύπτιος πλεονεξία ἐκκομίζω . καταλαλέω δέ ὁ δόξα αὐτός , ὁ ὑπέρ ὅς εἄν εὕω πάσχω Εὐφημία ὁ ἀκασκληρὀν ] θάρτοις ἀνάπτω δαίμων καί ὁ ἔργον ὁ χείρ ὁ ἴδιος , καθάπερ ἀμελέω μοσχοποιέω κατά ὁ ἐρῆμος , μονονού ὁ Λυτρωτής ἀνόσιος περιυβρίζω , ἐκ ἀποπληξία φάσκω · “ οὗτος ὁ θεός σύ Ἰσραήλ , ὅστις “ ἀνάγω σύ ἐκ γῆ Αἴγυπτος . ” ὕβρις οὖν ἄρα καί παροινία λοιπός εἰς θεός , καί ἐναργής κατάρρησις , ὁ γλυπτός καί δαίμων ἀνατίθημι ὁ σέβας , καί αὐτός προσάγω ὁ χαριστήριος , καί ὁ ἄνω2 δόξα ὁ ὑπεροχή καταβιβάζω εἰς αὐτός . καί οὐ δή μόνος κατείρω ὁ Θεός , καθάπερ φημί ἄρτιος , ἀλλά καί ἀπονεύω παντελῶς ὁ κἀν γοῦν οἴομαι μόνος , ὅτι παρά αὐτός ὁ ἐν κόσμος ὁ ζωαρκής . οὖον γάρ βοάω πρός ἐγώ φημί ὁ Καρδία αὐτός , τουτέστιν , οὐδείς ἐκζητέω παρά ἐγώ , καίτοι διάκειμαι , καί πιστεύω ὅτι πᾶς ἀγαθός χορηγός εἰμί καί δοτήρ . ὅτι δέ βοή οὖον δήω θεός , διάθεσις δέ μᾶλλον ὁ εἰς νόος καί Καρδία , καί διά οὗτος εἶμι . οὐκοῦν οὔτε βοάω πρός Θεός . ἀλλά γάρ καί ἀπονέω ἀχαλίνως εἰς ἔκτοπος φιλοσαρκία , ὡς καί ὀλολύζω ἐπί κοίτη . αἰσχρός δέ τρόπος ἀπόδειξις ὁ χρῆμα εἰμί , καί ὁ εἰς πορνεία ἀναπίμπλημι ῥοπή , καί νόος κλάω πρός ἡδονή . πρέπω δέ εἄν μόνος εἰς αἰσχρός οὗτος καί βδελυρός ἕξις κατολισθάνω ὁ ὁ ὁ ἀνήρ ἐξαίρετος , πρός ὁ ὁ γύναιος ἔθος καί σχῆμα καί φωνή καταβιάζω μελετάω . γυναικίας δέ οὗτος , καί πολύς λίαν ἐκθηλύνω , καί εἰς λῆξις ἥκω ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀκαθαρσία . τόγε μήv ἐπί αἶνος καί τ σῖτος κατατέμνω αὐτός , ἐκεῖνος οἴομαι ποῦ παραδηλόω ἔοικα . εὐχαριστέω γάρ ὁ ἑαυτοῦ εἴδωλον ἐπί ὁ ἐκ ἀγρός εὐκαρπία , σῖτος τε φημί καί ὁ ἐκ ἄμπελος , ὁ καλέω τελετή ἐπιτηδεύω ἐθέλω · οἷος ἐνθουσιάω τε καί μαίνομαι , καί σίδηρος ὁ στέρνον καί ἄμφω ὁ χείρ χαράσσω , ἵνα καί αὐτόπους τάχα ὁ ἴδιος αἷμα μονονού καταθύω ὁ γλυπτός , ἐπί ἔσχατος λοιπός ἀφιλοθεΐα καταγιγνώσκω . οὗτος ποῦ τάχα καί προφήτης ἕτερος ἐπιμειδιάω λέγω , “ θύω ἄνθρωπος , μόσχος γάρ ἐκλείπω . ἱκανός δέ ὁ τοιόσδε καταλυπέω ὅτι μάλιστα ὁ ὁ ὅλος κατεξουσιάζω θεός , ὅς μᾶλλον ἐσθίω προσάγω ὁ χαριστήριος , καί οὐ ὁ αὐτός πρέπω δόξα ἀπονέμω ἀβούλως ξύλον τε καί λίθος .