cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.1.26
Περισκεπὴς μὲν ὁ λόγος καὶ δυσάλωτος κομιδῆ τῶν προκειμένων ὁ νοῦς καὶ τῶν ἐφεξῆς ἔτι κειμένων . πλὴν ὡς ἔνι διειπεῖν πειράσομαι . καταθέοντος τοῦ πολέμου τὰς ἐν τῇ Σαμαρείᾳ πόλεις , ἁλισκομένων δὲ καὶ ἑτέρων τῶν ὑπὸ τὸ σκῆπτρον Ἰούδα καὶ Βενιαμὶν , τῶν ἀλλοφύλων οἱ πρόσοικοι καὶ ὅσα τῆς Ἰουδαίων γῆς ὅμορά πὼς ἦν καὶ ἐκ γειτόνων ἔθνη , πλατὺ γελῶντα κατεκερτόμουν τὸν Ἰσραὴλ , ὡς οὐδὲν ὠφελημένον παρὰ Θεοῦ . ᾤοντο γὰρ τὴν τοῦ σώζοντος χεῖρα καὶ παθεῖν τὸ ἄναλκι καὶ ἀτονῆσαι δεῖν , ὡς πρὸς τὰς τῶν καταδῃούντων ὁρμάς . ἀλλ’ ἦν ἄμεινον ἐννοεῖν , ὅτι λυπεῖν ᾑρημένοι τὸν σώζοντα καὶ προσκεκρουκότες Θεῷ , πεπείρανται τῶν δεινῶν , δέδονται δὲ καὶ εἰς χεῖρας ἐχθρῶν . ἐπειδὴ δὲ ἦν τῶν ἀτόπων , ἐκείνους μὲν οἴεσθαι κατὰ σφᾶς αὐτοὺς , ὅτι τῇ δυνάμει τῶν ἰδίων σεβασμάτων , ἐν καλῷ τῆς εὐημερίας μεμενήκασιν , ἀπόλωλε δὲ καὶ ὠλόθρευται διὰ τὴν τοῦ σώζοντος ἀσθένειαν ὁ Ἰσραὴλ , ταύτῃτοι Θεὸς καὶ αὐτὰς τὰς τῶν περιοίκων πόλεις παρεδίδου τοῦ Σεναχηρεὶμ εἰς ἐρήμωσιν . καὶ γοῦν ὁ ̔Ραψάκης τοῖς ἐν τῷ τείχει τῶν ̔ Ιεροσολύμων προσλαλῶν , τούτων αὐτῶν διεμέμνητο λέγων “ Ποῦ ἐστιν ὁ “ θεὸς Αἰμὰρ καὶ Ἀρφάθ ; ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς τῆς πόλεως “ Σεπφαρουείμ ; μὴ ἠδύνατο ῥύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ τῆς χει - “ ρός μου ; τίς τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων ἐρρύσατο “ τὴν γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου ; ” ἔστι τοίνυν ἡ Γὲθ μὲν τῶν καλουμένων Φυλιστιεὶμ , μητρόπολις δὲ τῆς Παλαιστίνης . ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐνακεὶμ ὁμοίως πολίχνη πάλιν ἐν ἐσχατιαῖς τῆς Ἰουδαίας κειμένη , πρὸς τῆ κατὰ νότον ἐρήμῳ , εἴκουσα μὲν τοῖς Ἰούδα σκήπτροις , φρονοῦσα γεμὴν οὐκέτι τὰ Ἰουδαίων , προσκειμένη δὲ μᾶλλον τοῖς τῶν ἐθνῶν ὁμόροις , Μωαβίταις δὴ λέγω καὶ Ἰδουμαίοις . ὦ τοίνυν , φησὶ , τῆς Γὲθ οἰκήτορες , ὦ τῆς Ἐνακεὶμ , μὴ τὰς ἑτέρων συμφορὰς ἑορτῆς ποιεῖσθε προφάσεις · μὴ μεγαλύνεσθε διὰ ταῦτα , μηδὲ ἐπειδήπερ ὁ γείτων ὑμῶν οἶκος ἠρήμωται , τουτέστιν ὁ τοῦ Ἰσραὴλ , ταύτῃτοι πλατὺ γελᾶτε , φησὶ , μονονουχὶ τῶν ἀπολωλότων κατορχούμενοι . μὴ οἰκοδομεῖτε ἐξ οἴκου καταγέλωτα , ἀλλ’ ὡς καὶ αὐτοὶ τὰ χείρω πεισόμενοι , καθάπέρ τινα γῆν καταπάττεσθε τὸν ἐσόμενον καθ’ ὑμῶν καταγελωτα , καὶ τὰς ἑαυτῶν θρηνεῖτε συμφοράς . κατορχήσονται γὰρ ὑμῶν οἱ Βαβυλώνιοι , καὶ οἰκτρῶς ἀπολωλόσιν ἐπιμειδιάσουσιν οἱ ἐχθροί . σοφὸν οὖν ἄρα τὸ ἐπιμεμνῆσθαι τοῦ λέγοντος “ Ἐὰν πέσῃ ἔση ὁ ἐχθρός σου , μὴ ἐπιχαρῇς αὐτῷ , ὅτι “ ὄψεται κύριος καὶ οὐκ ἀρέσει αὐτῷ , καὶ ἀποστρέψει τὸν “ θυμὸν αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ . ”
Lemmas: περισκεπής μέν ὁ λόγος καί δυσάλωτος κομιδῇ ὁ πρόκειμαι ὁ νόος καί ὁ ἐφεξῆς ἔτι κεῖμαι . πλήν ὡς ἐν διεῖπον πειράζω . κατατίθημι ὁ πόλεμος ὁ ἐν ὁ Σαμάρεια πόλις , ἁλίσκομαι δέ καί ἕτερος ὁ ὑπό ὁ σκῆπτρον Ἰούδας καί Βενιαμίν , ὁ ἀλλόφυλος ὁ πρόσοικος καί ὅσος ὁ Ἰουδαῖος γῆ ὅμορος πως εἰμί καί ἐκ γείτων ἔθνος , πλατύς γελάω κατακερτομέω ὁ Ἰσραήλ , ὡς οὐδείς ὠφελέω παρά Θεός . οἴομαι γάρ ὁ ὁ σῴζω χείρ καί πάσχω ὁ ἄναλκις καί ἀτονέω δήω , ὡς πρός ὁ ὁ καταδέω ὁρμή . ἀλλά εἰμί ἀγαθός ἐννοέω , ὅτι λυπέω αἱρέω ὁ σῴζω καί προσκρούω Θεός , πειράω ὁ δεινός , δίδωμι δέ καί εἰς χείρ ἐχθρός . ἐπεί δέ εἰμί ὁ ἄτοπος , ἐκεῖνος μέν οἴομαι κατά σφεῖς αὐτός , ὅτι ὁ δύναμις ὁ ἴδιος σέβασμα , ἐν καλός ὁ εὐημερία μένω , ἀπόλλυμι δέ καί ὀλοθρεύω διά ὁ ὁ σῴζω ἀσθένεια ὁ Ἰσραήλ , ταύτῃτοι θεός καί αὐτός ὁ ὁ περίοικος πόλις παραδίδωμι ὁ Σεναχηρείμ εἰς ἐρήμωσις . καί γοῦν ὁ Ῥαψάκης ὁ ἐν ὁ τεῖχος ὁ ̔ Ἱερουσαλήμ προσλαλέω , οὗτος αὐτός διαμιμνῄσκω λέγω “ πός εἰμί ὁ “ θεός Αιμάρ καί Ἀρφάθ ; ποῦ εἰμί ὁ θεός ὁ πόλις “ Σεπφαρουείμ ; μή δύναμαι ῥύομαι Σαμάρεια ἐκ ὁ χέω - “ ρος ἐγώ ; τίς ὁ θεός πᾶς ὁ ἔθνος οὗτος ῥύομαι “ ὁ γῆ αὐτός ἐκ χείρ ἐγώ ; ” εἰμί τοίνυν ὁ Γέθ μέν ὁ καλέω Φυλιστιείμ , μητρόπολις δέ ὁ Παλαιστίνη . ἀλλά καί ὁ Ἐνακείμ ὁμοίως Πολίχνα πάλιν ἐν ἐσχατιά ὁ Ἰουδαῖος κεῖμαι , πρός τῆ κατά νότος ἐρῆμος , εἴκω μέν ὁ Ἰούδας σκῆπτρον , φρονέω γεμὴν οὐκέτι ὁ Ἰουδαῖος , πρόσκειμαι δέ μᾶλλον ὁ ὁ ἔθνος ὅμορος , Μωαβίτης δή λέγω καί Ἰδουμαῖος . εἰμί τοίνυν , φημί , ὁ Γέθ οἰκήτωρ , εἰμί ὁ Ἐνακείμ , μή ὁ ἕτερος συμφορά ἑορτή ποιέω πρόφασις · μή μεγαλύνω διά οὗτος , μηδέ ἐπεί ὁ γείτων σύ οἶκος ἐρημόω , τουτέστιν ὁ ὁ Ἰσραήλ , ταύτῃτοι πλατύς γελάω , φημί , μονονού ὁ ἀπόλλυμι κατορχέομαι . μή οἰκοδομέω ἐκ οἶκος κατάγελως , ἀλλά ὡς καί αὐτός ὁ χείρων πείθω , καθά τις γῆ καταπάσσω ὁ εἰμί κατά σύ καταγελάω , καί ὁ ἑαυτοῦ θρηνέω συμφορά . κατορχέομαι γάρ σύ ὁ Βαβυλώνιος , καί οἰκτρός ἀπόλλυμι ἐπιμειδάω ὁ ἐχθρός . σοφός οὖν ἄρα ὁ ἐπιμιμνήσκομαι ὁ λέγω “ ἐάν πίπτω σέω ὁ ἐχθρός σύ , μή ἐπιχαίρω αὐτός , ὅτι “ ὁράω κύριος καί οὐ ἀρέσκω αὐτός , καί ἀποστρέφω ὁ “ θυμός αὐτός ἀπό αὐτός . ”