cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.36
τότε δὴ τότε , φησὶ , τῆς οὕτω σαθρᾶς εἰκαιομυθίας ἀποπαυσάμενοι καὶ τὴν ἀκρατῆ καὶ ἀπαίδευτον ἀνακόπτοντες γλῶσσαν , διαλοιδορήσεσθε μὲν οὐκ ἔτι τῷ φιλαρέτῳ Θεῷ , μονονουχὶ δὲ τὴν μέθην ἀποπεμψάμενοι , καὶ οἷον ἐπιστρέτὸ φοντες ἐκ πλάνης , εὖ μάλα καταθρήσετε τί τε καὶ ὅσον ἐστὶ τὸ μεταξὺ δικαίου τε καὶ ἀνόμου , τοῦ δουλεύοντος Θεῷ καὶ τοῦ μὴ δουλεύοντος . οἱ μὲν γὰρ ἄνομοί τε καὶ ἐξήνιοι , καὶ τὸν τῆς ὑπ’ αὐτῷ δουλείας ἀποσειόμενοι ζυγὸν , οἰχήσονται πρὸς ἀπώλειαν καὶ εἰς ἀτελεύτητον κόλασιν · “ Ἔκει ἔσται ὁ “ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων,’’ καθ’ ἁ γέγραπται · οἱ δὲ ἀγαθοὶ καὶ φιλόθεοι , καὶ τῶν θείων νόμων ἐπιστήμονες , καὶ ἁπάσης ἀρετῆς ἐπιμεληταὶ , λαμπροὶ καὶ ἡγιασμένοι , τὸν τῆς ἀφθαρσίας ἀναδήσονται στέφανον , καὶ ἐν ταῖς ἄνω γεγονότες μοναῖς , συνδιαιτήσονται μὲν ἁγίοις ἀγγέλοις , κοινωνοὶ δὲ τῆς δόξης ἀποφανέντες χριστοῦ , τοῖς εἰς μακραίωνα βίον ἐντρυφήσουσιν ἀγαθοῖς “ Ἂ ὀφθαλμὸς οὐκ “ εἶδε , καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ “ ἀνέβη,’’ κατὰ τὸ γεγραμμένον . πλὴν εὐημεροῦντας βλέποντες ἐν τῷδε τῷ βίῳ τοὺς τῆς φαυλότητος ἐραστὰς , γεγόνασι μὲν ἐν λογισμοῖς τῶν ἁγίων τινὲς , οὐκ ἠγνόησαν δὲ ὅτι τοῦ βίου τὸ πέρας ἕξουσιν εἰς ἀπώλειαν . καὶ γοῦν ὁ μακάριος Ἱερεμίας οὕτω πὼς φησί “ Δίκαιος εἶ κύριε , ὅτι “ ἀπολογήσομαι πρὸς σὲ , πλὴν κρίματα λαλήσω πρὸς σέ . “ τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται ; εὐθήνησαν πάντες οἱ “ ἀθετοῦντες ἀθετήματα ; ἐφύτευσας αὐτοὺς καὶ ἐῤῥιζώ - “ θῆσαν · ἐτεκνοποίησαν καὶ ἐποίησαν καρπόν · ἐγγὺς εἶ σὺ “ τοῦ στόματος αὐτῶν , καὶ πόρρω ἀπὸ τῶν νεφρῶν αὐτῶν . “ καὶ σὺ , κύριε , γινώσκεις με , ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου ἐναντίον σου.’’ εἶτα πάλιν φησίν “ Ἅγνισον αὐτοὺς ἐν “ ἡμέρᾳ σφαγῆς αὐτῶν . ἕως πότε πενθήσει ἡ γῆ ; ” ὁρᾷς ὅπως ἐμπέπτωκεν εἰς λογισμῶν δυσχέρειαν , οὐκ ἦγ’ νόησε δὲ τῶν δυσσεβούντων τὸ πέρας . ” Διότι πᾶσα σὰρξ χόρτος , καὶ “ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου,’’ κατὰ τὸ γεγραμμενον .
Lemmas: τότε δή τότε , φημί , ὁ οὗτος σαθρός εἰκαιομυθία ἀποπαύω καί ὁ ἀκρατής καί ἀπαίδευτος ἀνακόπτω γλῶσσα , διαλοιδορέω μέν οὐ ἔτι ὁ φιλάρετος Θεός , μονονού δέ ὁ μέθη ἀποπέμπω , καί οἷος ἐπιστρέφω φοντά ἐκ πλάνης , εὕω μάλα καταθρέω τίς τε καί ὅσος εἰμί ὁ μεταξύ Δίκαιος τε καί ἄνομος , ὁ δουλεύω Θεός καί ὁ μή δουλεύω . ὁ μέν γάρ ἄνομος τε καί ἐξήνιος , καί ὁ ὁ ὑπό αὐτός δουλεία ἀποσείω ζυγόν , οἴχομαι πρός ἀπώλεια καί εἰς ἀτελεύτητος κόλασις · “ ἐκεῖ εἰμί ὁ “ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ οἶδα κατά ὅς γράφω · ὁ δέ ἀγαθός καί φιλόθεος , καί ὁ θεῖον νόμος ἐπιστήμων , καί ἅπας ἀρετή ἐπιμελητής , λαμπρός καί ἁγίζω , ὁ ὁ ἀφθαρσία ἀναδέω στέφανος , καί ἐν ὁ ἄνω γίγνομαι μονή , συνδιαιτάω μέν ἅγιος ἄγγελος , κοινωνός δέ ὁ δόξα ἀποφαίνω χριστός , ὁ εἰς μακραίων βίος ἐντρυφάω ἀγαθός “ ἄν ὀφθαλμός οὐ “ ὁράω , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ “ ἀναβαίνω κατά ὁ γράφω . πλήν εὐημερέω βλέπω ἐν ὅδε ὁ βίος ὁ ὁ φαυλότης ἐραστής , γίγνομαι μέν ἐν λογισμός ὁ ἅγιος τις , οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι ὁ βίος ὁ πέρας ἔχω εἰς ἀπώλεια . καί γοῦν ὁ μακάριος Ἱερεμίας οὗτος πως φημί “ Δίκαιος εἰμί κύριος , ὅτι “ ἀπολογέομαι πρός σύ , πλήν κρίμα λαλέω πρός σός . “ τίς ὅτι ὁδός ἀσεβής εὐοδόω ; εὐθηνέω πᾶς ὁ “ ἀθετέω ἀθέτημα ; φυτεύω αὐτός καί ἐῤῥιζώ - “ θημι · τεκνοποιέω καί ποιέω καρπός · ἐγγύς εἰμί σύ “ ὁ στόμα αὐτός , καί πόρρω ἀπό ὁ νεφρός αὐτός . “ καί σύ , κύριος , γιγνώσκω ἐγώ , δοκιμάζω ὁ Καρδία ἐγώ ἐναντίος σῴζω εἶτα πάλιν φημί “ ἁγνίζω αὐτός ἐν “ ἡμέρα σφαγή αὐτός . ἠώς πότε πενθέω ὁ γῆ ; ” ὁράω ὅπως ἐμπίτνω εἰς λογισμός δυσχέρεια , οὐ ἄγω νοέω δέ ὁ δυσσεβέω ὁ πέρας . ” διότι πᾶς σάρξ χόρτος , καί “ πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτου,’’ κατά ὁ γράφω .