cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores joel.1.64
Ἔφην ἤδη φθάσας , ὅτι σκοπὸς τῷ προφήτῃ δεινὴν καὶ δυσδιακόμιστον ἀποφῆναι τὴν συμφορὰν , ἵνα δὴ μεταχωροῖεν ἐπὶ τὸ ἐθέλειν ἤδη τὰ ἀμείνω τε δρᾶν , καὶ μὴν καὶ βουλεύεσθαι σωφρονέστερον , οἱ ταῖς εἰς φαυλότητα παρατροπαῖς λελυπηκότες τὸν νομοθέτην . οἶδε γὰρ οἶδεν ἡ τῶν ἀλγημάτων ὑπερβολὴ μετακομίζειν εὐκόλως ὡς ἐξ ἀνάγκης τινὰς ἐπί γε τὸ ἑλέσθαι δρᾶν τὰ ἁνδάνοντα λοιπὸν τῷ σώζειν οἵῳ τε καὶ ἀπαλλάττειν ἰσχύοντι . δώσει δὴ οὖν ὁ Κύριός φησι τὴν φωνὴν αὐτοῦ πρὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ , μονονουχὶ στρατηγῶν καὶ παραθήγων ὡς ἐπ’ ἐχθρούς . πρέποι γὰρ ἃν οὐχ ἑτέρῳ τῳ μᾶλλον , πλὴν ὅτι τοῖς προασπίζουσι καὶ τῶν ἄλλων προτεταγμένοις , τὸ διεγείρειν τὸ μάχιμον καὶ οἰκείαν ἡγεῖσθαι τὴν παρεμβολήν . ὑπεμφαίνει δὲ δι’ αὐτῶν , ὅτι μὴ αὐτόματον ἔχει τὰ δεινὰ τὴν ἔφοδον , μήτε μὴν ἐκ τοῦ παρατυχόντος συμβέβηκεν ἁπλῶς , ἀλλ’ ὅτι μᾶλλον ἐπενήνεκται παρὰ Θεοῦ , λελυπημένου δηλονότι καὶ ὁσίως ἤδη κολάζοντος . καταπτοεῖ δὲ αὐτοὺς , πλείστην τε ὅσην εἶναι λέγων τὴν παρεμβοὴν , καὶ ὅτι ἰσχυρὰ ἔργα λόγων αὐτοῦ . ἀμήχανον δὲ μὴ πάντη τε καὶ πάντως εἰς πέρας ἐλθεῖν , ὅπερ ἂν προστάττοι γενέσθαι Θεός . καὶ γοῦν ἔφη πρός τινα τῶν ἁγίων προφητῶν · Ἱερεμίας οὗτος ἦν · “ Οὐχ οἱ λόγοι μου ὥσπερ πῦρ φλέγον , λέγει κύριος , καὶ ὡς πέλυξ κόπτων πέτραν ; διικνεῖται γὰρ ὥσπερ διὰ παντὸς ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος , καὶ οἷς ἂν φθέγξαιτο τὸ ἀντιστατοῦν οὐδὲν , εἴκει δὲ μᾶλλον καὶ τὰ σκληρὰ καὶ ἀντίτυπα · καταθραύεται γὰρ εὐκόλως , καὶ τοῖς δεσποτικοῖς θελήμασι καὶ οὐχ ἑκόντα παραχωρεῖ . μεγάλη δὴ οὖν καὶ επιφανης ἡ ἡμερα , φησὶ , διὰ τὴν εἰς ἅπαντας ἀνθρώπους τῶν ἐπαχθησομένων δεινῶν διατρέχουσαν φήμην . καὶ τίς ἔσται ἱκανὸς αὐτῇ ; τουτέστιν , οὐδεὶς ἂν γένοιτο τῶν ἐπὶ γῆς ἀτεράμων οὕτως καὶ εὐσθενὴς , ὡς ἀντεξάγειν δύνασθαι ταῖς θείαις ὀργαῖς . καὶ σοφὸς ἦν ἄγαν ὁ θεσπέσιος Δαυεὶδ ἀνα - κεκραγὼς πρὸς Θεόν “ Σὺ φοβερὸς εἶ , καὶ τίς ἀντιστή - “ σεταί σοι ἀπὸ τῆς ὀργῆς σου ; ”
Lemmas: φημί ἤδη φθάνω , ὅτι σκοπός ὁ προφήτης δεινός καί δυσδιακόμιστος ἀποφαίνω ὁ συμφορά , ἵνα δή μεταχωρέω ἐπί ὁ ἐθέλω ἤδη ὁ ἀγαθός τε δράω , καί μήv καί βουλεύω σώφρων , ὁ ὁ εἰς φαυλότης παρατροπή λυπέω ὁ νομοθέτης . οἶδα γάρ οἶδα ὁ ὁ ἄλγημα ὑπερβολή μετακομίζω εὐκόλως ὡς ἐκ ἀνάγκη τις ἐπί γε ὁ αἱρέω δράω ὁ ἁνδάνω λοιπός ὁ σῴζω οἷος τε καί ἀπαλλάσσω ἰσχύω . δίδωμι δή οὖν ὁ κύριος φημί ὁ φωνή αὐτός πρό πρόσωπον δύναμις αὐτός , μονονού στρατηγός καί παραθήγω ὡς ἐπί ἐχθρός . πρέπω γάρ ἄν οὐ ἕτερος ὁ μᾶλλον , πλήν ὅτι ὁ προασπίζω καί ὁ ἄλλος προτάσσω , ὁ διεγείρω ὁ μάχιμος καί οἰκεῖος ἡγέομαι ὁ παρεμβολή . ὑπεμφαίνω δέ διά αὐτός , ὅτι μή αὐτόματος ἔχω ὁ δεινός ὁ ἔφοδος , μήτε μήv ἐκ ὁ παρατυγχάνω συμβαίνω ἁπλόος , ἀλλά ὅτι μᾶλλον ἐπιφέρω παρά Θεός , λυπέω δηλονότι καί ὅσιος ἤδη κολάζω . καταπτοώ δέ αὐτός , πλεῖστος τε ὅσος εἰμί λέγω ὁ παρεμβαίνω , καί ὅτι ἰσχυρός ἔργον λόγος αὐτός . ἀμήχανος δέ μή πάντῃ τε καί πάντως εἰς πέρας ἔρχομαι , ὅσπερ εἄν προστάσσω γίγνομαι Θεός . καί γοῦν φημί πρός τις ὁ ἅγιος προφήτης · Ἱερεμίας οὗτος εἰμί · “ οὐχ ὁ λόγος ἐγώ ὥσπερ πῦρ φλέγω , λέγω κύριος , καί ὡς πέλυξ κόπτω πέτρα ; διικνέομαι γάρ ὥσπερ διά πᾶς ὁ ὁ Θεός λόγος , καί ὅς εἄν φθέγγομαι ὁ ἀντιστατέω οὐδείς , εἴκω δέ μᾶλλον καί ὁ σκληρός καί ἀντίτυπος · καταθραύω γάρ εὐκόλως , καί ὁ δεσποτικός θέλημα καί οὐ ἑκών παραχωρέω . μέγας δή οὖν καί ἐπιφανής ὁ ἡμέρα , φημί , διά ὁ εἰς ἅπας ἄνθρωπος ὁ ἐπάγω δεινός διατρέχω φήμη . καί τίς εἰμί ἱκανός αὐτός ; τουτέστιν , οὐδείς εἄν γίγνομαι ὁ ἐπί γῆ ἀτεράμων οὕτως καί εὐσθενής , ὡς ἀντεξάγω δύναμαι ὁ θεῖος ὀργή . καί σοφός εἰμί ἄγαν ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ἀνα - κράζω πρός Θεός “ σύ φοβερός εἰμί , καί τίς ἀνθίστημι - “ σέτα σύ ἀπό ὁ ὀργή σύ ; ”