cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.1.47
Δύο κατὰ ταὐτὸν συμβήσεσθαι λέγει , παραβολήν τε καὶ θρῆνον . καὶ ἡ μὲν παραβολὴ σημαίνειν ἔοικε τὸ οἱονείπως ἐν στόματι πάντων τὸν ἐπ’ αὐτοῖς , ἤτοι περὶ αὐτῶν , γενέσθαι λόγον · μνημονεύεται γὰρ ἀεὶ καὶ τὰ ἐξαίσια τῶν κακῶν , καὶ τῶν τοιούτων ἡ φήμη πόλεις τε καὶ χώρας ἐπιφοιτᾷ , καὶ μέχρι τερμάτων τῆς ὅλης διάττει γῆς . ὁ θρῆνος δέ γε τὸ δάκρυον καὶ τὰς ἐπ’ αὐτοῖς οἰμωγὰς , ἃς ἂν ἕτεροι ποιοῖντο τυχὸν , ἤγουν αὐτοὶ κατὰ σφᾶς αὐτοὺς τὰ οἰκεῖα κλαίοντες πάθη . τοιγάρτοι φησί Ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπωρήσαμεν . καὶ τίς ἂν νοοῖτο τῆς ταλαιπωρίας ὁ τρόπος , διατρανοῖ λέγων Μερὶς λαοῦ μου κατεμετρήθη ἐν σχοινίῳ , καὶ οὐκ ἦν ὁ κωλύσων αὐτὸν τοῦ ὰποστρέψαι . ὁ κλῆρος , φησὶν , ὁ ἐκνεμηθεὶς τῷ ἐμῷ καὶ ἠγαπημένῳ λαῷ · δῆλον δὲ ὅτι τῷ Ἰσραήλ · μεμέτρηται παρ’ ἐχθρῶν , τουτέστι , δασμοῖς καὶ τέλεσιν ὑπενήνεκται . τὸ γὰρ μετρούμενον ὑπὸ φόρον ἐστι καὶ τέλη . εἶτα τούτου γεγονότος καὶ παρ’ ἐλπίδα συμβεβηκότος , οὐκ ἦν ὁ κωλύσων . ποῦ δὴ οὖν ἄρα , φησὶν , αἱ δαμάλεις , ὁ Χαμὼς , ὁ Δαγὼν , ὁ Βεελφεγὼρ , ὁ Βάαλ , καὶ τὰ ἐν τοῖς τεμένεσι τῆς Σαμαρείας πολυειδῆ χειρόκμητα ; σεσιγήκασιν , οὐκ ἀντετάξαντο τοῖς μεριζομένοις · οὐ βεβοηθήκασι τοῖς ἰδίοις προσκυνηταῖς · οὐκ ἐπήγαγον ὀργὴν τοῖς μετροῦσι τὴν γῆν . τοιοῦτόν τι φησὶ καὶ διὰ φωνῆς ̔ Ιερεμίου περὶ τῶν ἐξ Ἰσραήλ “ Καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν κακῶν αὐτῶν ἐροῦσιν Ἀνάστα καὶ σῶσον ἧμας . καὶ που εἰσιν οἱ θέοι σου οὑς ἐποίησας “ σεαυτῷ ; εἰ ἀναστήσονται καὶ σώσουσί σε ἐν καιρῷ τῆς “ κακώσεως σου ; " ἀλλὰ πῶς ἃν ἑτέρους ἐκσώσειαν , οἳ πάθοιεν ἂν εὐκόλως πᾶν ὅσον τις ἕλοιτο δρᾶν ; εἰσὶ γάρ εἰσιν ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων , ἀργύριον καὶ χρυσίον , καὶ λίθος καὶ ξύλα , κωφὴ καὶ ἀναίσθητος ὕλη . ψαλλέτω δὴ οὖν ὁ θεσπέσιος Δαυείδ “ Ὅμοιοι αὐτοῖς γένοιντο πάντες οἱ “ ποιοῦντες αὐτὰ καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ’ αὐτοῖς . ”
Lemmas: δύο κατά αὐτός συμβαίνω λέγω , παραβολή τε καί θρῆνος . καί ὁ μέν παραβολή σημαίνω ἔοικα ὁ οἱονείπως ἐν στόμα πᾶς ὁ ἐπί αὐτός , ἤτοι περί αὐτός , γίγνομαι λόγος · μνημονεύω γάρ ἀεί καί ὁ ἐξαίσιος ὁ κακός , καί ὁ τοιοῦτος ὁ φήμη πόλις τε καί χώρα ἐπιφοιτάω , καί μέχρι τέρμα ὁ ὅλος διαίσσω γῆ . ὁ θρῆνος δέ γε ὁ δάκρυ καί ὁ ἐπί αὐτός οἰμωγή , ὅς εἄν ἕτερος ποιέω τυγχάνω , ἤγουν αὐτός κατά σφεῖς αὐτός ὁ οἰκεῖος καλέω πάθος . τοιγάρ φημί ταλαιπωρία ταλαιπωρέω . καί τίς εἄν νοέω ὁ ταλαιπωρία ὁ τρόπος , διατρανόω λέγω Μερίς λαός ἐγώ καταμετρέω ἐν σχοινίον , καί οὐ εἰμί ὁ κωλύω αὐτός ὁ ἀποστρέφω . ὁ κλῆρος , φημί , ὁ ἐκνέμω ὁ ἐμός καί ἀγαπάω λαός · δῆλος δέ ὅτι ὁ Ἰσραήλ · μετρέω παρά ἐχθρός , τουτέστι , δασμός καί τέλος ὑποφέρω . ὁ γάρ μετρέω ὑπό φόρος εἰμί καί τέλος . εἶτα οὗτος γίγνομαι καί παρά ἐλπίς συμβεβηκός , οὐ εἰμί ὁ κωλύω . ποῦ δή οὖν ἄρα , φημί , ὁ δάμαλις , ὁ Χαμώς , ὁ Δαγὼν , ὁ Βεελφεγώρ , ὁ Βάαλ , καί ὁ ἐν ὁ τέμενος ὁ Σαμάρεια πολυειδής χειρόκμητος ; σιγάω , οὐ ἀντιτάσσω ὁ μερίζω · οὖον βοηθέω ὁ ἴδιος προσκυνητής · οὐ ἐπάγω ὀργή ὁ μετρέω ὁ γῆ . τοιοῦτος τίς φημί καί διά φωνή ̔ Ἱερεμίας περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ “ καί ἐν ὁ καιρός ὁ κακός αὐτός εἴρω ἀνάσταμα καί σῴζω ἐγώ . καί ποῦ εἰμί ὁ θέω σύ οὖς ποιέω “ σεαυτοῦ ; εἰμί ἀνίστημι καί σῴζω σύ ἐν καιρός ὁ “ κάκωσις σύ ; " ἀλλά πῶς ἄν ἕτερος ἐκσῴζω , ἕ πάσχω εἄν εὐκόλως πᾶς ὅσος τις αἱρέω δράω ; εἰμί γάρ εἰμί ἔργον χείρ ἄνθρωπος , ἀργύριον καί χρυσίον , καί λίθος καί ξύλον , κωφός καί ἀναίσθητος ὕλη . ψάλλω δή οὖν ὁ θεσπέσιος Δαυείδ “ Ὅμοιος αὐτός γίγνομαι πᾶς ὁ “ ποιέω αὐτός καί πᾶς ὁ πείθω ἐπί αὐτός . ”