cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.1.60
Ἐπιφανῆ γενέσθαι φαμὲν ἐπ’ αὐτοὺς τὸν κύριον , ὡς ὠλοθρευκότα πάντας αὐτῶν τοὺς θεοὺς , πάλαι μὲν διὰ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ ταῖς τῶν ἀλλοφύλων πόλεσι συγκαταπιμπράντων εὐσθενῶς τά τε ἐν τοῖς τεμένεσιν ἕδη καὶ τοὺς ἐν αὐτοῖς βωμούς . κατὰ ’δε γε τὸν καιρὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς τουτὶ γεγονὸς ἀληθέστερον κατίδοι τις ἃν , ὅτε καὶ Θεὸς ὢν ὁ Λόγος , γέγονε καθ’ ἡμᾶς καὶ ἐπιφανής · καὶ γοῦν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ τὸν ὄντα ἀπ’ ἀρχῆς , ὃν ἀκηκόασι , τοῦκατεξανέστησαν τον αὐτὸν ψηλαφῆσαί τε χερσὶ καὶ ἰδεῖν ἔφασκον ὀφθαλμοῖς . ἐμφανὴς γὰρ γέγονεν ὁ τοῦ ὁρᾶσθαι κρείττων ὡς Θεὸς , ψάλλει δέ που καὶ ὁ Δαυείδ “ Ὁ Θεὸς ἐμφανῶς ἥξει , “ ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐ παρασιωπήσεται.’’ ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἐμφανὴς “ καὶ ἐπὶ γῆς ὤφθη,’’ κατὰ τὸ γεγραμμένον , “ καὶ “ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη,’’ τότε καὶ ἀπολώλασιν αἱ βδελυραί τε καὶ βέβηλοι τῶν εἰδώλων ἀγέλαι · ἀνῄρηται δὲ εἰσάπαν καὶ τὸ τοῦ διαβόλου κράτος , ἕκαστος δὲ λοιπὸν τῶν διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐνηνεγμένων μένων προσάγει δι’ αὐτοῦ τε καὶ σὺν αὐτῷ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὴν προσκύνησιν ἐκ του τόπου αυτου , καὶ οὐκ ἔτι μὲν ἐστι κατὰ μόνην τὴν Ἰουδαίαν γνωστὸς ὁ Θεὸς , ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν ἐθνῶν χῶραί τε καὶ πόλεις , κἂν εἰ τῆς Ἰουδαίας ἀπονοσφίζοιντο μεσολαβούσης θαλάσσης , οὐδὲν ἧττον προσίασι τῷ Χριστῷ , προσάγουσι τὰς λιτὰς , ἀνάπτουσι τὰς δοξολογίας , ἀκαταλήκτοις εὐφημίαις καταγεραίρουσι . πάλαι μὲν γὰρ ἦν “ ἐν τῷ Ἰσραὴλ μέγα τὸ ὄνομα αὐτοῦ·’’ νυνὶ δὲ λοιπὸν τοῖς ἁπανταχῆ γέγονε γνωριμώτατον , γῆ δὲ καὶ θάλαττα μεστὴ τῆς δόξης αὐτοῦ . καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τό “ Σῶ ἐγὼ , λέγει κύριος Ἤ μὴν ἐμπλησθήσεται τῆς δόξης “ κυρίου πᾶσα ἡ γῆ.’’ προσκυνήσει δὴ οὖν ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ φησι . προανατυπῶν μὲν γὰρ ὁ νόμος τῆς Ἐκκλησίας τὸ κάλλος , τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἀνώρθου σκηνήν · ἧς εἰς τύπον καὶ ἐν τοῖς Ἰεροσολύμοις ὁ διαβόητος ἐκεῖνος ἐγήγερτο ναός . προστέταχε δὲ τοῖς ἀρχαιοτέροις ὁ θεσπέσιος Μωυσῆς , ἤγουν δι’ ἐκείνου Θεὸς , ἐκ πάσης τῆς Ἰουδαίων χώρας τοὺς προσκυνεῖν ἐθέλοντας ἀναφοιτᾶν εἰς Ἱεροσόλυμα , θύειν τε οὕτω καὶ προσκυνεῖν τῷ Θεῷ , καὶ θάνατος ἦν ἡ δίκη τοῖς ἔξω θύουσι τοῦ ναοῦ . ἐπειδὴ δὲ παρελήλακε τῆς σκιᾶς ὁ καιρὸς , πέπαυται τὰ ἐν τύποις , ἐγνώκαμέν τε λοιπὸν ὡς οὐκ ἐν τόπῳ τὸ θεῖον , οὔτε μὴν “ Ὁ ὕψιστος ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ , ” πληροῖ δὲ μᾶλλον οὐράνους τε καὶ γῆν καὶ τὰ κατωτέρω · ταυτῃτοι πανταχῆ τε αὐτὸν καὶ ἐν πᾶσιν εἶναι πιστεύοντες ᾗπερ ἂν ἕκαστος ὢν τυγχάνῃ , ἐκεῖ ποιεῖται τὴν προσκύνησιν , ὡς ἐγγὺς ἔχων τὸν λέγοντα Θεόν “ Θεὸς ἐγγίζων ἐγώ εἰμι , “ λέγει κύριος , καὶ οὐ Θεὸς πόῤῥωθεν . ”
Lemmas: Ἐπιφανεύς γίγνομαι φημί ἐπί αὐτός ὁ κύριος , ὡς ὀλοθρεύω πᾶς αὐτός ὁ θεός , πάλαι μέν διά ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ ἀλλόφυλος πόλις συγκαταπίμπρημι εὐσθενῶς ὁ τε ἐν ὁ τέμενος ἕδος καί ὁ ἐν αὐτός βωμός . κατά ἐσθίω γε ὁ καιρός ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Μονογενώ οὗτος γίγνομαι ἀληθής καθοράω τις ἄν , ὅτε καί θεός εἰμί ὁ Λόγος , γίγνομαι κατά ἐγώ καί ἐπιφανής · καί γοῦν ὁ θεσπέσιος μαθητής ὁ εἰμί ἀπό ἀρχή , ὅς ἀκούω , τοῦκατεξανέστησαν ὁ αὐτός ψηλαφάω τε χείρ καί ὁράω φάσκω ὀφθαλμός . ἐμφανής γάρ γίγνομαι ὁ ὁ ὁράω ἀγαθός ὡς θεός , ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ Δαυείδ “ ὁ θεός ἐμφανής ἥκω , “ ὁ θεός ἐγώ , καί οὖον παρασιωπάω ἐπεί δέ γίγνομαι ἐμφανής “ καί ἐπί γῆ οἴφω κατά ὁ γράφω , “ καί “ ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω τότε καί ἀπόλλυμι ὁ βδελυρός τε καί βέβηλος ὁ εἴδωλον ἀγέλη · ἀναιρέω δέ εἰσάπαν καί ὁ ὁ διάβολος κράτος , ἕκαστος δέ λοιπός ὁ διά πίστις ὁ εἰς Χριστός εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια φέρω Μένων προσάγω διά αὐτός τε καί σύν αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ ὁ προσκύνησις ἐκ ὁ τόπος αὐτός , καί οὐ ἔτι μέν εἰμί κατά μόνος ὁ Ἰουδαῖος γνωστός ὁ θεός , ἀλλά καί ὁ ὁ ἔθνος χώρα τε καί πόλις , κἀν εἰμί ὁ Ἰουδαῖος ἀπονοσφίζω μεσολαβέω θάλασσα , οὐδείς κακός πρόσειμι ὁ Χριστός , προσάγω ὁ λιτή , ἀνάπτω ὁ δοξολογία , ἀκατάληκτος εὐφημία καταγεραίρω . πάλαι μέν γάρ εἰμί “ ἐν ὁ Ἰσραήλ μέγας ὁ ὄνομα αὐτός νυνί δέ λοιπός ὁ ἁπανταχῆ γίγνομαι γνώριμος , γῆ δέ καί θάλασσα μεστός ὁ δόξα αὐτός . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ “ Σῶς ἐγώ , λέγω κύριος ἤ μήv ἐμπίμπλημι ὁ δόξα “ κύριος πᾶς ὁ ἧμαι προσκυνέω δή οὖν ἕκαστος ἐκ ὁ τόπος αὐτός φημί . προανατυπόω μέν γάρ ὁ νόμος ὁ ἐκκλησία ὁ κάλλος , ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἀνορθόω σκηνή · ὅς εἰς τύπος καί ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ὁ διαβόητος ἐκεῖνος ἐγείρω ναός . προστάσσω δέ ὁ ἀρχαῖος ὁ θεσπέσιος Μωυσῆς , ἤγουν διά ἐκεῖνος θεός , ἐκ πᾶς ὁ Ἰουδαῖος χώρα ὁ προσκυνέω ἐθέλω ἀναφοιτάω εἰς Ἱερουσαλήμ , θύω τε οὗτος καί προσκυνέω ὁ Θεός , καί θάνατος εἰμί ὁ δίκη ὁ ἔξω θύω ὁ ναός . ἐπεί δέ παρελαύνω ὁ σκιά ὁ καιρός , παύω ὁ ἐν τύπος , γιγνώσκω τε λοιπός ὡς οὐ ἐν τόπος ὁ θέω , οὔτε μήv “ ὁ ὕψιστος ἐν χειροποίητος ναός κατοικέω , ” πληρόω δέ μᾶλλον οὐρανός τε καί γῆ καί ὁ κατωτέρω · ταυτῃτοι πανταχῇ τε αὐτός καί ἐν πᾶς εἰμί πιστεύω ὅσπερ εἄν ἕκαστος εἰμί τυγχάνω , ἐκεῖ ποιέω ὁ προσκύνησις , ὡς ἐγγύς ἔχω ὁ λέγω Θεός “ θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί , “ λέγω κύριος , καί οὖον θεός πόρρωθεν . ”