cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores jonah.1.55
Θεοῦ κατοικτείραντος τοὺς ταῖς μεταγνώσεσιν ἀποκρουο - μένους τὰ ἐξ ὀργῆς , καὶ εἰς πέρας ἤδη τὸ ὡρισμένον ἐν - ηνεγμένου τοῦ καιροῦ , μεθ’ ὃν ἦν εἰκὸς συμβήσεσθαι τὸ προηγγελμένον , εἶτα γεγονότος τῶν προσδοκῶ μένων οὐδενὸς , λελύπηται λίαν ὁ μακάριος Ἰωνᾶς , καὶ οὐχ ὅτι διέδρα τὸν ὄλεθρον ἡ πόλις · πονηροῦ γὰρ τοῦτο καὶ βασκάνου , καὶ ἁγιοπρεπὲς οὐδαμῶς · ἀλλ’ ὅτι ψευδοέπης εἶναί τις καὶ βω - μολόχος ἐδόκει , καὶ μάτην αὐτοὺς τεθορυβηκὼς , καὶ τὰ ἀπὸ ^^’.^ [ • ^^ γνώμης λαλῶν , καὶ οὐχὶ δὴ πάντως τὰ ἀπὸ στόματος κυρίου , κατὰ τὸ γεγραμμένον . οἴονται γεμὴν ἕτεροί τινες λελυπῆσθαι τὸν Προφήτην ἐφ’ ἑτέραις τισὶ καὶ ἀπορρήτοις ἐννοίαις . ἐπειδὴ γὰρ ἔγνω , φασὶν , ὅτι κεκλημένης τῆς ἐξ ἐθνῶν ἀγέλης , ἀπολισθήσει πάντως τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος ὁ Ἰσραὴλ , ὡς ἥκοντος ἤδη πρὸς πέρας τοῦ τοιοῦδε καιροῦ , κατηφὴς ἦν ἄγαν , καὶ μονονουχὶ τοῖς ἐξ αἵματος ἐπιστυ - γνάζει διολωλόσιν . ἀλλ’ ἐξίστησιν αὐτὸς τοῦ τόδε νοεῖν , ἐναργέστατα λέγων , ὡς ἀπέδρα μὲν εἰς ΘησF͂́ιζ́ ἥλω δὲ κατοκνήσας τὴν ἀποστολὴν , διάτοι τὸ εἰδέναι σαφῶς , ὅτι χρηστὸς y.cCi οiκτiρμων ἐστὶν ὁ Δεσπότης , κόιὶ μετaaeιοῶν ἐπὶ ταῖς κaaιιλͅͅις . ἐπειδὴ γὰρ ἦσθα τοιοῦτος , φησὶ , πῶς ἐκέλευες διακηρύξαι αὐτοῖς μάτην τὴν καταστροφήν ; καὶ μικροψυχεῖ μὲν ὡς ἄνθρωπος , τούτοις ἑαυτὸν χρήσασθαι τοῖς λόγοις καὶ ἐν τῇ τῶν Ἰουδαίων διαβεβαιοῦ μένος γψͅ ἐκτεθνάναι δὲ ἤδη παρακαλεῖ , καὶ μονονουχὶ τῆς οἰκονομίας οὐ μετρίαν τινὰ ποιεῖται τὴν καταβοήν . ἐπισφαλὲς δὲ τὸ χρῆμα καὶ φρενὸς ἁγίας οὐκ ἄξιον . εἰ γὰρ τοῖς τῶν σωμάτων ἰατροῖς ε'πιτι - μήσειεν ἂν οὐδriς , εἴ γε νοῦν ἔχοι , τὰ τοῖς τραύμασι χρειω - δέστερα μεταπλάττουσι φάρμακα , πῶς ἄν τις εἰκότως καταβοήσειε τοῦ πάντα εἰδότος Θεοῦ , καὶ ταῖς ἡμετέραις διανοίαις τὴν ἀεὶ πρέπουσαν καὶ χρειωδεστάτην ἀληθῶς ἐπινοοῦντος ἄκεσιν ; ἰατρὸς γάρ ἐστι πνευμάτων , καὶ ποτὲ μὲν τοῖς πόνοις , ποτὲ δὲ αὖ τοῖς ἐξ ἡμερότητος ἀγαθοῖς τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν κατευνάζων τὴν ἀγριότητα .
Lemmas: Θεός κατοικτείρω ὁ ὁ μετάγνωσις ἀποκρούω - μένος ὁ ἐκ ὀργή , καί εἰς πέρας ἤδη ὁ ὁρίζω ἐν - φέρω ὁ καιρός , μετά ὅς εἰμί εἰκός συμβαίνω ὁ προαγγέλλω , εἶτα γίγνομαι ὁ προσδοκάω Μένων οὐδείς , λυπέω λίαν ὁ μακάριος Ἰωνᾶς , καί οὐ ὅτι διαδιδράσκω ὁ ὄλεθρος ὁ πόλις · πονηρός γάρ οὗτος καί βάσκανος , καί αγιοπρεπής οὐδαμῶς · ἀλλά ὅτι ψευδοεπέω εἰμί τις καί βαίνω - Μόλοχος δοκέω , καί μάτην αὐτός θορυβέω , καί ὁ ἀπό ^^’.^ [ • ^^ γνώμη λαλέω , καί οὐ δή πάντως ὁ ἀπό στόμα κύριος , κατά ὁ γράφω . οἴομαι γεμὴν ἕτερος τις λυπέω ὁ προφάω ἐπί ἕτερος τις καί ἀπόρρητος ἔννοια . ἐπεί γάρ γιγνώσκω , φημί , ὅτι καλέω ὁ ἐκ ἔθνος ἀγέλη , ἀπολίσθησις πάντως ὁ εἰς θεός ἐλπίς ὁ Ἰσραήλ , ὡς ἥκω ἤδη πρός πέρας ὁ τοιόσδε καιρός , κατηφής εἰμί ἄγαν , καί μονονού ὁ ἐκ αἷμα ἐπιστυ - γνάζει διόλλυμι . ἀλλά ἐξίστημι αὐτός ὁ ὅδε νοέω , ἐναργής λέγω , ὡς ἀποδιδράσκω μέν εἰς ΘησF͂́ιζ́ ἁλίσκομαι δέ κατοκνέω ὁ ἀποστολή , διαατος ὁ οἶδα σαφῶς , ὅτι χρηστός y.cCi οiκτiρμων εἰμί ὁ Δεσπότης , κόιος μεταποιέω ἐπί ὁ κaaιιλͅͅις . ἐπεί γάρ εἰμί τοιοῦτος , φημί , πῶς κελεύω διακηρύσσω αὐτός μάτην ὁ καταστροφή ; καί μικροψυχέω μέν ὡς ἄνθρωπος , οὗτος ἑαυτοῦ χράω ὁ λόγος καί ἐν ὁ ὁ Ἰουδαῖος διαβεβαιόω μένος γψͅ ἐκθνῄσκω δέ ἤδη παρακαλέω , καί μονονού ὁ οἰκονομία οὖον μέτριος τις ποιέω ὁ καταβοή . ἐπισφαλής δέ ὁ χρῆμα καί φρήν ἅγιος οὐ ἄξιος . εἰμί γάρ ὁ ὁ σῶμα ἰατρός ε'πιτι - μήδομαι εἄν οὐδή , εἰμί γε νόος ἔχω , ὁ ὁ τραῦμα χρεώ - δέστερα μεταπλάσσω φάρμακον , πῶς ἄν τις εἰκότως καταβοάω ὁ πᾶς οἶδα Θεός , καί ὁ ἡμέτερος διάνοια ὁ ἀεί πρέπω καί χρειώδης ἀληθής ἐπινοέω ἄκος ; ἰατρός γάρ εἰμί πνεῦμα , καί ποτέ μέν ὁ πόνος , ποτέ δέ αὖος ὁ ἐκ ἡμερότης ἀγαθός ὁ ἐν ἐγώ πάθος κατευνάζω ὁ ἀγριότης .