cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores habakkuk.2.18
Δυνάμεως δὲ σημαντικὸν τὸ κέρας , ὅταν λέγηται περὶ τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἀναδείξαντος ἡμῖν τὸν Υἱόν · “ ἤγειρε κέρας “ σωτηρίας ἡμῖν,’’ καὶ πάλιν “ Τὸ κέρας αὐτοῦ ὑψωθήσεται “ ἐν δόξῃ . ” ἐν εὐκλείᾳ δὲ πάντα τὰ ἐν δυνάμει Χριστοῦ παραδόξως κατωρθωμένα . ἀφῖκται δὴ οὖν ὁ Μονογενὴς ἐν εἴδει μὲν τῷ καθ’ ἡμᾶς , καὶ ὅσον ἧκεν εἰς σάρκα καὶ ἀνθρωπότητα , τῆς ἐν ἡμῖν ἀσθενείας ὑπομένων τὴν δόκησιν · πλὴν ἐν χερσὶν ὡς Θεὸς ἔχων πάντα τὰ δέρατα , τουτέστι , τὰς βασιλείας , κατὰ πᾶσαν τὴν δύναμιν τῶν ἀντικειμένων ἐνεργειῶν . τὸ δὲ ἐν χερσὶν ὅταν λέγωμεν , τὸ ἐν ἐξουσίᾳ λέγομεν . καὶ γοῦν πρὸς Θεὸν δεδιδάγμεθα λέγειν ἐν προσευχαῖς , “ Ἐν ταῖς χερσί σου οἱ κλῆροί μου.’’ ὅτι δὲ ὑπενήνεκ - τᾶι τῷ Χριστῷ πᾶσα δύναμις διαβολικὴ , καὶ τὰ κέατα , τουτέστιν , αἱ κατὰ πόλεις τε καὶ χώρας τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων τυραννίδες · διεμερίσαντο γὰρ τὴν σύ σύμ - πάσαν γῆν · πῶς ἂν ἐνδοιάσειέ τις ; τὰ μὲν γὰρ ἐπ’ ἐξουσίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἐξήλαυνε , τὰ δὲ προσῄεσαν “ καὶ παρεκάλουν “ αὐτὸν , ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν.’’ γέγραπται γὰρ οὕτως παρὰ τοῖς ἁγίοις Εὐαγγελισταῖς . ὅτι δὲ τῆς καθ’ ἡμῶν τυραννίδος καὶ αὐτὸν ἀπεσόβησε τὸν τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων ἐπιστάτην , τουτέστι τὸν σατανᾶν , ἀκονιτὶ καταθρήσομεν , αὐτοῦ λέγοντος τοῦ Χριστοῦ “ Νῦν “ κρίσις ἐστι του κόσμου τούτου · νυν ὁ ἄρχων του κόσμου “ ἐκβληθήσεται ἔξω . κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς πάντας “ ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν.’’ οὐκοῦν κἂν εἰ γέγονεν ἄνθρωπος , ἀλλ’ οὖν ἐν χερσὶ , τουτέστιν ἐν ἐξουσίᾳ , τὰς τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων ἔχει τυραννίδας ἤτοι βασιλείας ἤγουν καὶ δυνάμεις . εἰ δὲ δὴ βούλοιτό τις ἐκεῖνο νοεῖν ἀπεριεργότερον , ὡς ἐν χερσὶν ἔχει κερατα Χριστὸς , τουτέστιν , ἄμαχόν τε καὶ ἀκαταγώνιστον τὴν ἰσχὺν , καὶ οὓς ἃν ἕλοιτο τῶν ἐχθρῶν κεραίζουσαν εὐκόλως καὶ καταδῃοῦσαν εὐχερῶς , καὶ οἷον μόσχου δίκην ἀφορήτως ἐπιθρώσκουσαν , συνήσει πάλιν ὀρθῶς .
Lemmas: Δύναμις δέ σημαντικός ὁ κέρας , ὅταν λέγω περί ὁ Θεός καί πατήρ ἀναδείκνυμι ἐγώ ὁ υἱός · “ ἐγείρω κέρας “ σωτηρία εἰμί καί πάλιν “ ὁ κέρας αὐτός ὑψόω “ ἐν δόξα . ” ἐν εὔκλεια δέ πᾶς ὁ ἐν δύναμις Χριστός παράδοξος κατορθόω . ἀφικνέομαι δή οὖν ὁ Μονογενής ἐν εἶδος μέν ὁ κατά ἐγώ , καί ὅσος ἵημι εἰς σάρξ καί ἀνθρωπότης , ὁ ἐν ἐγώ ἀσθένεια ὑπομένω ὁ δόκησις · πλήν ἐν χείρ ὡς θεός ἔχω πᾶς ὁ δέρας , τουτέστι , ὁ βασίλεια , κατά πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἀντίκειμαι ἐνέργεια . ὁ δέ ἐν χείρ ὅταν λέγω , ὁ ἐν ἐξουσία λέγω . καί γοῦν πρός θεός διδάσκω λέγω ἐν προσευχή , “ ἐν ὁ χείρ σύ ὁ κλῆρος μου.’’ ὅτι δέ ὑπονέω - ὁ ὁ Χριστός πᾶς δύναμις διαβολικός , καί ὁ κεάτας , τουτέστιν , ὁ κατά πόλις τε καί χώρα ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα τυραννίς · διαμερίζω γάρ ὁ σῦς σύν - πᾶς γῆ · πῶς εἄν ἐνδοιάζω τις ; ὁ μέν γάρ ἐπί ἐξουσία ὁ ἄνθρωπος ἐξελαύνω , ὁ δέ πρόσειμι “ καί παρακαλέω “ αὐτός , ἵνα μή ἐπιτάσσω αὐτός εἰς ὁ ἄβυσσος ἀπέρχομαι γράφω γάρ οὕτως παρά ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής . ὅτι δέ ὁ κατά ἐγώ τυραννίς καί αὐτός ἀποσοβέω ὁ ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα ἐπιστάτης , τουτέστι ὁ Σατανᾶς , ἀκονιτί καταθρήσομεν , αὐτός λέγω ὁ Χριστός “ νῦν “ κρίσις εἰμί ὁ κόσμος οὗτος · νυν ὁ ἄρχω ὁ κόσμος “ ἐκβάλλω ἔξω . ἐγώ ἐάν ὑψόω ἐκ ὁ γῆ πᾶς “ ἕλκω πρός ἐμαυτός οὐκοῦν κἀν εἰμί γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀλλά οὖν ἐν χείρ , τουτέστιν ἐν ἐξουσία , ὁ ὁ ἀντίκειμαι δύναμις ἔχω τυραννίς ἤτοι βασίλεια ἤγουν καί δύναμις . εἰμί δέ δή βούλομαι τις ἐκεῖνος νοέω ἀπερίεργος , ὡς ἐν χείρ ἔχω κέρας Χριστός , τουτέστιν , ἄμαχος τε καί ἀκαταγώνιστος ὁ ἰσχύς , καί ὅς ἄν αἱρέω ὁ ἐχθρός κεραινεαζω εὐκόλως καί καταδέω εὐχερής , καί οἷος μόσχος δίκη ἀφόρητος ἐπιθρῴσκω , συνίημι πάλιν ὀρθῶς .