cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.6.29
Καὶ ἕσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ εκείνῃ ἕκστασις Κυρίου ἐπ’ αὐτοὺς μεγάλη · κω ἐπιλήψεται ἕλαστος τῆς χειρὸς τοῦ πλησίον αὐτοῦ , καὶ συμπλακήσεται ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸς χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ . καὶ ὁ Ἰούδας παρατάξεται ἐν Ἱερουσαλὴμ , καἰ συνάξει τὴν ἰσχύν πάντων τῶ λαῶι κυκλόθεν , χρυσἰον κοὶ ἀργύρωι καὶ ἰματισμὸν εἰς πλῆθος σφόδρα . Ἕκστασιν ἐν τούτοις τὸν φόβον , ἤγουν τὴν κατάπληξιν , ὀνομάζει πάλιν . κατ’ ἐκεῖνο δὴ οὖν φησι τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ἃν ἀλλήλους ἀθρήσειαν οἱ τῆς Ἐκκλησίας ἐχθροὶ , ταῖς οὕτω δειναῖς ὑποπίπτοντας δίκαις , καταπλαγήσονται μὲν τοῖς δείμασιν , ἀφέντες δὲ οὕτω λοιπὸν τὸ διώκειν ἔτι τολμᾶν τὴν ἁγίαν πόλιν , οἰχήσονται μὲν φυγάδες , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ χείρας ἁψάμενοι , καὶ τὰς παρ’ ἀλλήλων ἀνονήτως ζητοῦντες ἐπικουρίας , οἰκτροί τε ἔσονται καὶ κατερριμμένοι καὶ ὑπὸ πόδας ἁγίων . ὁ ’δε γε Ἰούδας , φησὶ , τουτέστιν οἱ διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν δεδικαιωμένοι καὶ τὸν νοητὸν περιφέροντες Ἰουδαῖον , καὶ τὴν ἐν Πνεύματι τῶ Ἁγίῳ περιτομην πλουτήσαντες , παραταξονται ἐν Ιερουσαλημ , τουτέστι καταστρατεύσονται τῶν ἐχθρῶν , κατανεανιεύσονται τῶν ἀνθεστηκότων , θεστηκότων , συμπατοῦντες ὡς σκορπίους , ἐπ’ ἀσπίδα δὲ καὶ βασιλίσκον ἐπιβαίνοντες , λέοντός τε καὶ δράκοντος εἰς ἅπαν ἠφειδηκότες ἔσονται · λαμπροὶ δὲ καὶ ἀξιοθαύμαστοι , τὸν ἐκ τῶν τοιούτων κατορθωμάτων συλλέγοντες πλοῦτον ὡς χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱματισμόν . ὅτι γὰρ οὐκ ἔν γε τοῖς αἰσθητοῖς τῆς προφητείας ὁ νοῦς , πῶς ἃν ἐνδοιάσειέ τις ; πλοῦτος γὰρ ἁγίων , οὐχ ὁ φθαρτὸς καὶ ἐπίγειος , ἀλλ’ ὁ νοητὸς καὶ ἐπουράνιος καὶ διηνεκὴς , ὃν συναγείρουσι ταῖς ἑαυτῶν ψυχαῖς οἱ διδάσκοντες τε καὶ καθ’ ἑτέρους τρόπους εὐδοκιμοῦντες ἐν ἐκκλησίαις . διαρπάζουσι γὰρ ὥσπερ τὴν ἰσχὺν πάντων τῶν λαῶν , προσάγοντες διὰ πίστεως τῷ Χριστῷ τὰ ἐξαίρετα τῶν ἐθνῶν . οὕτω γὰρ ἔφη καὶ αὐτὸς διηρπακέναι τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ .
Lemmas: καί ἕννυμι ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἔκστασις κύριος ἐπί αὐτός μέγας · πω ἐπιλαμβάνω ἐλατός ὁ χείρ ὁ πλησίος αὐτός , καί συμπλέκω ὁ χείρ αὐτός πρός χείρ ὁ πλησίος αὐτός . καί ὁ Ἰούδας παρατάσσω ἐν Ἱεροσόλυμα , καίω συνάγω ὁ ἰσχύς πᾶς ὁ λαός κυκλόθεν , χρυσίον κοί ἄργυρος καί ἱματισμός εἰς πλῆθος σφόδρα . ἔκστασις ἐν οὗτος ὁ φόβος , ἤγουν ὁ κατάπληξις , ὀνομάζω πάλιν . κατά ἐκεῖνος δή οὖν φημί ὁ καιρός , κατά ὅς ἄν ἀλλήλων ἀθρέω ὁ ὁ ἐκκλησία ἐχθρός , ὁ οὗτος δεινός ὑποπίπτω δίκη , καταπλάσσω μέν ὁ δεῖμα , ἀφίημι δέ οὗτος λοιπός ὁ διώκω ἔτι τολμάω ὁ ἅγιος πόλις , οἴχομαι μέν φυγάς , μόνος δέ οὐ καί χείρ ἅπτω , καί ὁ παρά ἀλλήλων ἀνόνητος ζητέω ἐπικουρία , οἰκτρός τε εἰμί καί καταρρίπτω καί ὑπό πούς ἅγιος . ὁ ἐσθίω γε Ἰούδας , φημί , τουτέστιν ὁ διά πίστις ὁ εἰς Χριστός δικαιόω καί ὁ νοητός περιφέρω Ἰουδαῖος , καί ὁ ἐν πνεῦμα ὁ ἅγιος περιτομή πλουτέω , παρατάσσω ἐν Ιερουσαλημ , τουτέστι καταστρατεύω ὁ ἐχθρός , κατανεανιεύομαι ὁ ἀνθίστημι , θεστηκοος , συμπατέω ὡς σκορπίος , ἐπί ἀσπίς δέ καί βασιλίσκος ἐπιβαίνω , λέων τε καί δράκων εἰς ἅπας ἀφειδέω εἰμί · λαμπρός δέ καί ἀξιοθαύμαστος , ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος κατόρθωμα συλλέγω πλοῦτος ὡς χρυσίον καί ἀργύριον καί ἱματισμός . ὅτι γάρ οὐ ἐν γε ὁ αἰσθητός ὁ προφητεία ὁ νόος , πῶς ἄν ἐνδοιάζω τις ; πλοῦτος γάρ ἅγιος , οὐ ὁ φθαρτός καί ἐπίγειος , ἀλλά ὁ νοητός καί ἐπουράνιος καί διηνεκής , ὅς συναγείρω ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ὁ διδάσκω τε καί κατά ἕτερος τρόπος εὐδοκιμέω ἐν ἐκκλησία . διαρπάζω γάρ ὥσπερ ὁ ἰσχύς πᾶς ὁ λαός , προσάγω διά πίστις ὁ Χριστός ὁ ἐξαίρετος ὁ ἔθνος . οὗτος γάρ φημί καί αὐτός διαρπάζω ὁ σκεῦος ὁ ἰσχυρός .