cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.1.65
Διὰ τῶν ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένων κατεπηγγέλλετο τῷ Ἰησοῦ , ἤγουν , ὅπερ ἐστὶν ἀληθέστερον , τῇ κατὰ νόμον ἱερωσύνη , τὸ διακρίνειν τὸν οἶκον αὐτοῦ , καὶ κατάρχειν ἔτι λαῶν , καὶ τῆς κατὰ νόμον λατρείας ἀποπεραίνειν τοὺς τύπους . ἄθρει ’δε μοι καὶ τὴν οἰκονομίαν , καὶ τῶν θείων διασκέψεων τὸ πολὺ λίαν εὐτεχνές . ἔμελλε , καὶ οὐκ εἰς μακρὰν , μετατεθήσεσθαι τὰ ἐν νόμῳ πρὸς λατρείαν τὴν ἀληθῆ , καὶ τῶν τύπων τὸ ἀκαλλὲς μεταπλάττεσθαί τε πρὸς ἀξιέραστόν τε καὶ πνευματικὴν πολιτείαν . ἔμελλον ἀποσοβείσθαι τοῦ ἀμπελῶνος οἱ κυριοκτονήσαντες γεωργοὶ , καὶ ἐκδοθήσεσθαι τὸ χωρίον ἐτέροις , τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις δηλονότι καὶ εὐαγγελισταῖς , οἳ καρποφόρον αὐτὸ καὶ εὐανθὲς ἀποφαίνειν ἔμελλον , τῆς προὐργιαιτάτης ἀξιοῦντες φροντίδος · ἔμελλε “ Βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύειν , καὶ ἄρχοντες μετὰ “ κρίσεως ἄρχειν,’ κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν · ἔμελλεν ἕτερος ἀνίστασθαι ἀρχιερεὺς , οὐ κατὰ τὴν τάξιν Ἀαρὼν , ἀλλὰ κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ , “ τῶν ἁγίων λειτουργὸς , “ καὶ τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς , ἣν ἔπηξεν ὁ κύριος , καὶ οὐκ “ ἄνθρωπος . ” εἰσῆλθε γὰρ εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰνσοῦς ὁ Χριστὸς “ οὐ δι’ αἵματος τράγων καὶ μόσχων , “ διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος , αἰωνίαν λύτρωσιν εὑράμενος , ” καὶ “ μιᾷ προσφορᾷ μιᾷ προσφορᾷ τελειώσας εἰς τὸ διηνεκὲς , κατὰ “ δησιν τοὺς ἁγιαζομενους . ” ἵνα τοίνυν μὴ ψευδοέπης τε καὶ εἰκαιόμυθος ἀναφαίνηται ὁ Θεὸς , ἀεὶ καὶ διηνεκῶς τῇ c κατὰ νόμον ἱερωσύνῃ καθυπισχνούμενος ἰσχνοῦ μένος ἐποπτεύσειν τε καὶ διακρίνειν τὸν οἶκον αὐτοῦ , ἀναγκαίαν ποιεῖται τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὴν προαγόρευσιν καὶ ὅτι καταλήξει μὲν τὰ ἐν νόμῳ , διακρινεῖ δὲ αὐτὸς τὸν ἴδιον οἶκον διὰ τοῦ ἰδίου γεννήματος , τουτέστι , τοῦ Υἱοῦ . ταύτῃτοι μονονουχὶ καὶ διαμαρτύρεται αὐτόν τε τὸν Ἰνσοῦν καὶ τοὺς πλησίον αὐτοῦ καὶ τοὺς καθημενους πρὸ προσώπου αὐτοῦ , ἴνα Λευίτας νοῶμεν καὶ ἱερέας . λειτουργοῦντι μὲν γὰρ τῷ ἀρχιερεῖ παριστήκει τὸ τάγμα τὸ Λευιτικόν · οἱ ’δε γε πρεσβύτεροι καὶ ἱερεῖς , ὡς ἐκείνων ἀμείνους ἔτι καὶ ἱερώτεροι κατὰ τὸν νόμον , καὶ τῇ συνεδρείᾳ τετίμηντο . τερατοσκόπους γεμὴν αὐτοὺς ὀνομάζει , τουτέστιν , ἀεὶ σὴ μεῖα ζητοῦντας ὁρᾶν τῶν τεράτων ἐφιεμένους . φύσει γάρ πὼς ἀεὶ τοιοῦτόν ἐστι τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος . καὶ γοῦν , ὅτε ὁ Χριστός “ Ποιήσας “ ὡσεὶ φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ “ ἱεροῦ λέγων Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν , μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον “ τοῦ Πατρός μου οἶκον ἐμπορίου , ” προσῄεσαν λέγοντες “ Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν ὅτι ταῦτα ποιεῖς ; “ Καὶ τίς εδωκε “ σοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην ; ” εὑρήσομεν δὲ καὶ ἑτέρους προσιόντας τε καὶ λέγοντας αὐτῷ “ Διδάσκαλε , θέλομεν ἀπὸ “ σοῦ σημεῖον ἰδεῖν . ” οὐκοῦν ἐπειδήπερ , φησὶν , ἄνδρες τερατοσκόποι , μανθανέτωσαν ἅμα σοι τὰ ἐσόμενα , καὶ σημείων ὧν αἰτοῦσιν ἀεὶ τὸν παναλκέστατον ἀποτελεστήν . καὶ τίς δὴ οὗτός ἐστιν ; ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω τὸν λοῦλόν μου ἀνατολήν . Θεὸς μὲν οὖν κατὰ φύσιν καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς πέφηνεν ὁ Μονογενὴς , καὶ ὡς τοῦτο ὑπάρχων , ἐλεύθερος , ἁλλὰ κεκένωκεν Phil . ii . 7 . ἑαυτὸν , κατὰ τὰς γραφὰς , καθιεὶς εἰς ὅπερ οὐκ ἦν , καὶ κεχρημάτικε δοῦλος , διὰ τὸ ἀνθρώπινον , καίτοι κύριος πάντων ὑπάρχων ὡς Θεός . ἁλλ’ ἦν καὶ οὕτως ἀνατολὴ , τουτέστι Δικαιοσύνης ἥλιος . ἄνισχε γὰρ καὶ ἐπέλαμψεν οἷαπερ ἐν σκότῳ διατελοῦσιν ἡμῖν , μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ὡς ἐν νυκτὶ καὶ ὕπνῳ κεκαρωμένους ταῖς κοσμικαῖς ἡδοναῖς , καὶ τῆς διανοίας τὸν ὀφθαλμὸν κατεσκοτισμένους , ἤγειρέ τε πρὸς νῆψιν , καὶ λαμπροὺς ἀπέφηνε τῇ παρ’ ἑαυτοῦ χάριτι . τοιγάρτοι καὶ ὁ σοφὸς ἡμῖν ἐπιστέλλει Παῦλος , αὐτὸ δὴ τοῦτο καταμηνύων “ Ἡ νὺξ προέκοψεν , ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγισεν · ἀποθώμεθα οὖν “ τὰ ἔργα τοῦ σκότους , ἐνδυσώμεθα δὲ τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς , “ ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν . ” καὶ πάλιν “ Ἔγειραι ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν , καὶ ἐπι - “ φαύσει σοι ὁ Χριστός . ” προανακηρύττει τοιγαροῦν τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας τὰ λαμπρὰ κατορθώματα . δοῦλον δέ φησιν αὐτὸν , διάτοι τὸ ἐν δούλου καθικέσθαι μορφῇ · ἀνατολὴν δὲ , ὅτι φῶς ἐστὶ τὸ ἀληθινὸν , αὐγὴ καὶ ἡμέρα , καὶ λαμπρὸς ἑωσφόρος , εἰς νοῦν ἀνατέλλων , καὶ καταφαιδρύνων καρδίας . ὀνομάζει δὲ πρὸς τούτῳ καὶ λίθον αὐτὸν , καὶ μὴν καὶ δεδόσθαι φησὶ πρὸ προσώπου Ἰησοῦ , ἑπτά τε ἔχειν τοὺς ὀφθαλμοὺς εὖ μάλα διισχυρίζεται . ἔδει γὰρ μάλιστα τὴν κατὰ νόμον ἱερωσύνην , ἧς εἰς τύπον τεθείκαμεν τὸν Ἰησοῦν , οἱονεὶ πρὸ προσώπου καὶ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχειν διὰ παντὸς τὸν λίθον τὸν ἐκλεκτὸν , τὸν ἀκρογωνιαῖον , τὸν ἔντιμον , τὸν εἰς τὰ θεμέλια Σιῶν , τὸν πολυτίμητον μαργαρίτην , τουτέστι Χριστὸν , τὸν πολλοῖς πολλοῖς ἐφορῶντα τὰ πάντα . τὸ γὰρ ἑπτὰ τοῦ τελείως ἔχοντος ἀεί πὼς ἐστὶ σημαντικόν . στεῖρα γοῦν λέγεται τεκεῖν ἑπτά . ὅτι δὲ μυρίοις ὄμμασιν ἐφορᾷ τὰ πάντα , καὶ ἐπισκέπτεται τὰ καθ’ ἡμᾶς ἡ θεία τε καὶ ἀπόρρητος τοῦ Υἱοῦ φύσις , οὐκ ἃν ἐν - δοιάσειέ τις · “ Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς , καὶ “ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον , καὶ διικνού - “ μενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε “ μυελῶν , καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας , καὶ “ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ · πάντα δὲ γυμνὰ “ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ,’’ κατὰ τὸ γεγραμμένον .
Lemmas: Ζεύς ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω κατεπαγγέλλομαι ὁ Ἰησοῦς , ἤγουν , ὅσπερ εἰμί ἀληθής , ὁ κατά νόμος ἱερωσύνη , ὁ διακρίνω ὁ οἶκος αὐτός , καί κατάρχω ἔτι λαός , καί ὁ κατά νόμος λατρεία ἀποπεραίνω ὁ τύπος . ἀθρέω ἐσθίω ἐγώ καί ὁ οἰκονομία , καί ὁ θεῖον διάσκεψις ὁ πολύς λίαν εὐτεχνής . μέλλω , καί οὐ εἰς μακράν , μετατίθημι ὁ ἐν νόμος πρός λατρεία ὁ ἀληθής , καί ὁ τύπος ὁ ἀκαλλής μεταπλάσσω τε πρός ἀξιέραστος τε καί πνευματικός πολιτεία . μέλλω ἀποσοβέω ὁ ἀμπελών ὁ κυριοκτονήσαντες γεωργός , καί ἐκδίδωμι ὁ χωρίον ἕτερος , ὁ ἅγιος ἀπόστολος δηλονότι καί εὐαγγελιστής , ἕ καρποφόρος αὐτός καί εὐανθής ἀποφαίνω μέλλω , ὁ προυργιαιτηταω ἄξιος φροντίς · μέλλω “ Βασιλεύς δίκαιος βασιλεύω , καί ἄρχω μετά “ κρίσις ἄρχω κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή · μέλλω ἕτερος ἀνίστημι ἀρχιερεύς , οὖον κατά ὁ τάξις Ἀαρών , ἀλλά κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ , “ ὁ ἅγιος λειτουργός , “ καί ὁ σκηνή ὁ ἀληθινός , ὅς πήγνυμι ὁ κύριος , καί οὐ “ ἄνθρωπος . ” εἰσέρχομαι γάρ εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰνσοῦς ὁ Χριστός “ οὖον διά αἷμα τράγος καί μόσχος , “ διά δέ ὁ ἴδιος αἷμα , αἰώνιος λύτρωσις εὑρίσκω , ” καί “ εἷς προσφορά εἷς προσφορά τελειόω εἰς ὁ διηνεκής , κατά “ δησιν ὁ ἁγίζω . ” ἵνα τοίνυν μή ψευδοεπέω τε καί εικαιομυανθος ἀναφαίνω ὁ θεός , ἀεί καί διηνεκής ὁ c κατά νόμος ἱερωσύνη καθυπισχνέομαι ἰσχνός μένος ἐποπτεύω τε καί διακρίνω ὁ οἶκος αὐτός , ἀναγκαῖος ποιέω ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ προαγόρευσις καί ὅτι κατάληξις μέν ὁ ἐν νόμος , διακρίνω δέ αὐτός ὁ ἴδιος οἶκος διά ὁ ἴδιος γέννημα , τουτέστι , ὁ υἱός . ταύτῃτοι μονονού καί διαμαρτύρομαι αὐτός τε ὁ Ἰνσοῦν καί ὁ πλησίος αὐτός καί ὁ κάθημαι πρό πρόσωπον αὐτός , ἵνα Λευίτης νοέω καί ἱερεύς . λειτουργέω μέν γάρ ὁ ἀρχιερεύς παρίστημι ὁ τάγμα ὁ Λευιτικός · ὁ ἐσθίω γε πρέσβυς καί ἱερεύς , ὡς ἐκεῖνος ἀγαθός ἔτι καί ἱερός κατά ὁ νόμος , καί ὁ συνεδρεία τιμάω . τερατοσκόπος γεμὴν αὐτός ὀνομάζω , τουτέστιν , ἀεί σός μείης ζητέω ὁράω ὁ τέρας ἐφίημι . φύσις γάρ πως ἀεί τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος . καί γοῦν , ὅτε ὁ Χριστός “ ποιέω “ ὡσεί φραγέλλιον ἐκ σχοινίον πᾶς ἐκβάλλω ἐκ ὁ “ ἱερός λέγω Ἄρατος οὗτος ἐντεῦθεν , μή ποιέω ὁ οἶκος “ ὁ πατήρ ἐγώ οἶκος ἐμπόριον , ” πρόσειμι λέγω “ τις σημεῖον δείκνυμι ἐγώ ὅτι οὗτος ποιέω ; “ καί τίς δίδωμι “ σύ ὁ ἐξουσία οὗτος ; ” εὑρίσκω δέ καί ἕτερος πρόσειμι τε καί λέγω αὐτός “ διδάσκαλος , ἐθέλω ἀπό “ σύ σημεῖον ὁράω . ” οὐκοῦν ἐπεί , φημί , ἀνήρ τερατοσκόπος , μανθάνω ἅμα σύ ὁ εἰμί , καί σημεῖον ὅς αἰτέω ἀεί ὁ παναλκής ἀποτελεστής . καί τίς δή οὗτος εἰμί ; ἰδού ἐγώ ἄγω ὁ λούλος ἐγώ ἀνατολή . θεός μέν οὖν κατά φύσις καί ἐκ Θεός πατήρ φαίνω ὁ Μονογενής , καί ὡς οὗτος ὑπάρχω , ἐλεύθερος , ἀλλά κενόω Phil . ii . 7 . ἑαυτοῦ , κατά ὁ γραφή , καθίημι εἰς ὅσπερ οὐ εἰμί , καί χρηματίζω δοῦλος , διά ὁ ἀνθρώπινος , καίτοι κύριος πᾶς ὑπάρχω ὡς Θεός . ἀλλά εἰμί καί οὕτως ἀνατολή , τουτέστι Δικαιοσύνη ἥλιος . ἀνίσχω γάρ καί ἐπιλάμπω οἷος ἐν σκότος διατελέω ἐγώ , μόνος δέ οὐ καί ὡς ἐν νύξ καί ὕπνος καρόω ὁ κοσμικός ἡδονή , καί ὁ διάνοια ὁ ὀφθαλμός κατασκοτίζω , ἀγείρω τε πρός νῆψις , καί λαμπρός ἀποφαίνω ὁ παρά ἑαυτοῦ χάρις . τοιγάρ καί ὁ σοφός ἐγώ ἐπιστέλλω Παῦλος , αὐτός δή οὗτος καταμηνύω “ ὁ νύξ προκόπτω , ὁ δέ ἡμέρα ἐγγίζω · ἀποτίθημι οὖν “ ὁ ἔργον ὁ σκότος , ἐνδύω δέ ὁ ὅπλον ὁ φάος , “ ὡς ἐν ἡμέρα εὐσχήμων περιπατέω . ” καί πάλιν “ ἐγείρω ὁ καθεύδω καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , καί ἐπι - “ φαῦσις σύ ὁ Χριστός . ” προανακηρύσσω τοιγάρ ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία ὁ λαμπρός κατόρθωμα . δοῦλος δέ φημί αὐτός , διαατος ὁ ἐν δοῦλος καθικνέομαι μορφή · ἀνατολή δέ , ὅτι φάος εἰμί ὁ ἀληθινός , αὐγή καί ἡμέρα , καί λαμπρός Ἑωσφόρος , εἰς νόος ἀνατέλλω , καί καταφαιδρύνω Καρδία . ὀνομάζω δέ πρός οὗτος καί λίθος αὐτός , καί μήv καί δίδωμι φημί πρό πρόσωπον Ἰησοῦς , ἑπτά τε ἔχω ὁ ὀφθαλμός εὕω μάλα διισχυρίζομαι . ἐσθίω γάρ μάλιστα ὁ κατά νόμος ἱερωσύνη , ὅς εἰς τύπος τίθημι ὁ Ἰησοῦς , οἱονεί πρό πρόσωπον καί πρό ὀφθαλμός ἔχω διά πᾶς ὁ λίθος ὁ ἐκλεκτός , ὁ ἀκρογωνιαῖος , ὁ ἔντιμος , ὁ εἰς ὁ θεμέλιος Θεός , ὁ πολυτίμητος μαργαρίτης , τουτέστι Χριστός , ὁ πολύς πολύς ἐφοράω ὁ πᾶς . ὁ γάρ ἑπτά ὁ τέλειος ἔχω ἀεί πως εἰμί σημαντικός . στεῖρα γοῦν λέγω τίκτω ἑπτά . ὅτι δέ μυρίος ὄμμα ἐφοράω ὁ πᾶς , καί ἐπισκέπτομαι ὁ κατά ἐγώ ὁ θεῖος τε καί ἀπόρρητος ὁ υἱός φύσις , οὐ ἄν ἐν - δοιάζω τις · “ ζάω γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός καί ἐνεργός , καί “ τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος , καί διικνέομαι - “ μένος ἄχρι μερισμός Ψυχή καί πνεῦμα , ἁρμός τε “ μυελός , καί κριτικός ἐνθύμησις καί ἔννοια Καρδία , καί “ οὐ εἰμί κτίσις ἀφανής ἐνώπιος αὐτός · πᾶς δέ γυμνός “ καί τραχηλίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός κατά ὁ γράφω .