cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores joel.2.22
Ἔσεσθαι μὲν οὖν πάντη τε καὶ πάντως ἐπὶ ταῖς τῶν Ἰουδαίων ἀνοσιουργίαις ἐν οὐρανῷ καὶ γῆ τὰ σημεῖά φησι , καὶ τὰ τέρατα . προκείσεσθαι γεμὴν καὶ οὕτως αὐτοῖς τὰ ἐξ ἡμερότητος Θεοῦ , τὴν διὰ πίστεως δηλονότι σωτηρίαν , τὴν ἐν χριστῷ δικαίωσιν , τὸν ἀρραβῶνα τοῦ Πνεύματος , τὸν ἁγιασμὸν , τὴν ἐλπίδα τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας , ἀμνησικάκως αὐτοῖς ἀνέντος Θεοῦ καὶ τὰ εἰς Χριστὸν ἐγκλήματα . καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Πέτρος κατῃτιᾶτο μὲν σφόδρα τοὺς Ἰουδαίων δήμους ; διαρρήδην ἀνακεκραγὼς , ὡς ἀπεκτόνασι μὲν κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα καὶ λυτρωτὴν , καὶ “ Ἠρνήσαντο μὲν τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον , “ ἐζήτησαν δὲ ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι αὐτοῖς . ” προσετίθει δὲ τούτοις “ καὶ νῦν , ἀδελφοὶ , οἶδα ὅτι κατὰ ἄγνοιαν “ ἐπράξατε , ὥσπερ καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν . μετανοήσατε “ οὐν , καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ “ Κυρίου Ἰησοῦ , καὶ λήψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ Ἁγίου Πνεύ - “ μάτος · ὑμῖν γάρ εἰσιν αἱ ἐπαγγελίαι , καὶ τοῖς τέκνοις “ ὑμῶν . οὐκοῦν κἂν εἰ γένοιτο , φησὶ , σημεῖα καὶ τέρατα , σωθήσεται πᾶς ὃς ἂν ἐπιγράψαιτο δεσπότην τὸν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς κῦρον . ὅτι δὲ ἔμελλεν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ἐν αὐτῇ καὶ πρώτη λαληθήσεσθαι τῇ κυριοκτόνῳ Ἱερουσαλὴμ , περιενεχθήσεσθαι δὲ οὕτω καὶ εἰς πάντα τὰ ἔθνη διὰ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων , σαφὲς ἃν γένοιτο , τοῦ Προφήτου λέγοντος Ἐν τῷ ὄρει Σιῶν καὶ ἐν Ἱερουσαλὴμ ἔσται ἀνασωζόμενος , καὶ εὐαγγελιζόμενος , οὓς Κύριος προσκέκληται · ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος “ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν “ τιμὴν , ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ.’’ κέκληνται τοίνυν ἀπολέγδην ἐκ πάντων οἱ μακάριοι μαθηταὶ , καὶ οὐκ ἀυτόμλοι παρῆλθον εἰς ἀποστολὴν , καθάπερ ὁ ἀπόπληκτος Φαρισαῖος ἐκεῖνος , ἤγουν νομικὸς , ὃς τοῖς τῆς μαθητείας αὐχήμασιν ἑαυτὸν ἐνιεὶς , προσετίθει λέγων “ κύριε , ἀκολου - “ θήσω σοι ὅπου ἐὰν ἀπέρχη.’’ ταύτῃτοι καὶ αὐτὸς ὁ Σωτῆρ’ παρενοχλοῦντά τε εἰκῆ , καὶ τῶν εὐαγγελικῶν ἐπιτηδευμάτων μάτων οὐδ’ ὅσον εἰπεῖν ἐγγὺς γεγονότα , παρωθεῖτο λέγων “ Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι , καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ “ κατασκηνώσεις , ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ “ τὴν κεφαλὴν κλῖναι·’’ τοῖς γεμὴν ἐπιτηδείως ἔχουσιν εἰς ἀποστολὴν ἐπεφώνει λέγων “ Δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμὰς ἁλιεῖς ἀνθρώπων . Ματθαιον γεμην ἐξ αὐτῶν ἀνίστη τῶν τῆς πλεονεξίας ἐργαστηρίων , ἀκολουθεῖν ἐπιτάττων · προσκέκληται δὲ , κατ’ ἰδίαν βούλησιν , οὕσπερ ἦν εἰκὸς , ἔσεσθαι δυνατωτάτους εἴς γε τὸ ἀποπεραίνειν δύνασθαι , καὶ μάλα νεανικῶς , τὸ αὐτῷ δοκοῦν , εἰ καὶ ἥρπασε τὸν προδότην ὁ τῆς ἀνομίας εὑρετὴς καὶ πατήρ .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν πάντῃ τε καί πάντως ἐπί ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀνοσιουργία ἐν οὐρανός καί γῆ ὁ σημεῖον φημί , καί ὁ τέρας . πρόκειμαι γεμὴν καί οὕτως αὐτός ὁ ἐκ ἡμερότης Θεός , ὁ διά πίστις δηλονότι σωτηρία , ὁ ἐν χριστός δικαίωσις , ὁ ἀρραβών ὁ πνεῦμα , ὁ ἁγιασμός , ὁ ἐλπίς ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια , ἀμνησίκακος αὐτός ἀνίημι Θεός καί ὁ εἰς Χριστός ἔγκλημα . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Πέτρος καταιτιάομαι μέν σφόδρα ὁ Ἰουδαῖος δῆμος ; διαρρήδην ἀνακράζω , ὡς ἀποκτείνω μέν κρεμάννυμι ἐπί ξύλον ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ καί λυτρωτής , καί “ ἀρνέομαι μέν ὁ ἅγιος καί Δίκαιος , “ ζητέω δέ ἀνήρ φονεύς χαρίζομαι αὐτός . ” προστίθημι δέ οὗτος “ καί νῦν , ἀδελφός , οἶδα ὅτι κατά ἄγνοια “ πράσσω , ὥσπερ καί ὁ ἄρχω σύ . μετανοέω “ ὀν , καί βαπτίζω ἕκαστος σύ εἰς ὁ ὄνομα ὁ “ κύριος Ἰησοῦς , καί λαμβάνω ὁ δωρεά ὁ ἅγιος πνεύ - “ μάτος · σύ γάρ εἰμί ὁ ἐπαγγελία , καί ὁ τέκνον “ σύ . οὐκοῦν κἀν εἰμί γίγνομαι , φημί , σημεῖον καί τέρας , σῴζω πᾶς ὅς εἄν ἐπιγράφω δεσπότης ὁ οὐρανός τε καί γῆ κύρω . ὅτι δέ μέλλω ὁ λόγος ὁ σωτηρία ἐν αὐτός καί πρῶτος λαλέω ὁ κυριοκτόνος Ἱεροσόλυμα , περιφέρω δέ οὗτος καί εἰς πᾶς ὁ ἔθνος διά ὁ ἅγιος ἀπόστολος , σαφής ἄν γίγνομαι , ὁ Προφήτου λέγω ἐν ὁ ὄρος Θεός καί ἐν Ἱεροσόλυμα εἰμί ἀνασῴζω , καί εὐαγγελίζω , ὅς Κύριος προσκαλέω · ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος “ οὐ ἑαυτοῦ τις λαμβάνω ὁ “ τιμή , ἀλλά καλέω ὑπό ὁ Θεός καλέω τοίνυν ἀπολέγδην ἐκ πᾶς ὁ μακάριος μαθητής , καί οὐ ἀυτόμολος παρέρχομαι εἰς ἀποστολή , καθάπερ ὁ ἀπόπληκτος Φαρισαῖος ἐκεῖνος , ἤγουν νομικός , ὅς ὁ ὁ μαθητεία αὔχημα ἑαυτοῦ ἐνίημι , προστίθημι λέγω “ κύριος , ἄκολος - “ τίθημι σύ ὅπου ἐάν ἀπέρχομαι ταύτῃτοι καί αὐτός ὁ σωτήρ παρενοχλέω τε εἰκῇ , καί ὁ εὐαγγελικός ἐπιτήδευμα Μάτων οὐδέ ὅσος εἶπον ἐγγύς γίγνομαι , παρωθέω λέγω “ ὁ ἀλώπηξ φωλεός ἔχω , καί ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός “ κατασκήνωσις , ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ “ ὁ κεφαλή κλῖναι·’’ ὁ γεμὴν ἐπιτηδείως ἔχω εἰς ἀποστολή ἐπιφωνέω λέγω “ δεῦτε ὀπίσω ἐγώ καί ποιέω ὑμός ἁλιεύς ἄνθρωπος . Ματθαῖος γέμω ἐκ αὐτός ἀνίστημι ὁ ὁ πλεονεξία ἐργαστήριον , ἀκολουθέω ἐπιτάσσω · προσκαλέω δέ , κατά ἴδιος βούλησις , ὅσπερ εἰμί εἰκός , εἰμί δυνατός εἰς γε ὁ ἀποπεραίνω δύναμαι , καί μάλα νεανικός , ὁ αὐτός δοκέω , εἰμί καί ἁρπάζω ὁ προδότης ὁ ὁ ἀνομία εὑρετής καί πατήρ .