cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.6.15
Ὅμοιον ὡς εἰ λέγοι τυχόν Κατ᾿ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ , καθ’ ὃν ἂν ἐξ οὐρανῶν ἀφιγμένος , μεταπλάττῃ τὰ πάντα καὶ μετασκευάζῃ πρὸς τὸ ἄμεινον , ὡς Δημιουργὸς , οὐκ ἔσται φῶς οὐδὲ νὺξ , εἰς μίαν ἡμέραν . τοιοῦτόν τι φησὶ καὶ ὁ μακάριος προφήτης Ἡσαΐας “ Καὶ οὐκ ἔσται σοι ὁ ἥλιος εἰς “ τῆς ἡμέρας , οὐδὲ ἀνατολὴ σελήνης φωτιεῖ σοι τὴν νύκτα · “ ἀλλ’ ἔσται σοι Κύριος φῶς αἰώνιον , καὶ ὁ Θεὸς δόξα σου.’’ ὅτι δὲ ἀπρακτήσει κατὰ καιροὺς καὶ αὐτὴ τῶν στοιχείων ἡ χρεία , πιστώσεται λέγων αὐτὸς ὁ Χριστός “ Εὐθέως δὲ μετὰ “ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται , καὶ “ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς.’’ ἀρκέσει γὰρ ὁ Χριστὸς εἰς φῶς ἡμῖν αἰώνιον , καὶ αὐτὸς ἔσται μακρὰ καὶ διηνεκὴς ἥμερα . τὴν δέ γε ἡμέραν ἐκείνην γνωστὴν εἶναί φησι τῷ Κυρίῳ . μόνος γὰρ οἶδεν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τὴν τῆς συντελείας ἡμέραν . ἐμπεδοῖ δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς οὕτω λέγων “ Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἢ τῆς ὥρας “ οὐδεὶς οἶδεν , οὔτε ἄγγελοι ἐν οὐρανῷ , οὔτε ὁ Υἱὸς , εἰ μὴ ὁ “ Πατὴρ μόνος . ” ἧ μὲν γὰρ νοεῖται καθ’ ἡμᾶς ἄνθρωπος , οὐκ ἂν εἰδείη τὰ ἐν τῷ Πατρί · ᾗ ’δε ἐστι φύσει Θεὸς , καὶ ἐξ αὐτοῦ πεφηνὼς , οἶδε που πάντως καὶ τὴν ἐσχάτην ἡμέραν , κἂν εἰ λέγοι μὴ εἰδέναι διὰ τὸ ἀνθρώπινον . διερμηνεύων δὲ ἡμῖν ὁ Προφήτης καὶ σαφέστερον καθιστὰς ὅπερ ἔφη , προσ - ἐπάγει τούτοις Καὶ οὐχ ἡμέρα καὶ οὐ νὺξ ἔσται , ἀλλὰ πρὸς ἑσπέραν ἔσται φῶς , τουτέστιν , ἐν καιρῷ νυκτὸς φῶς ἔσται πάλιν τὸ διὰ Χριστοῦ καὶ καταστράψει τὴν ὑπ’ οὐρανὸν , ἀνῃρημένου παντελῶς τοῦ σκότους , καὶ τοῖς τῶν ἁγίων ὀφθαλμοῖς οὐκ ἐπιπολάζοντος ἔτι . ἔχει δὲ δὴ τὸν εἰκότα λόγον τὸ καὶ αὐτὴν οἴεσθαι τὴν κτίσιν ἐπὶ τὰ ἀμείνω μεταῤῥυθμίζεσθαι καὶ ἀξιόχρεως μὲν τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητὴς , ἥξειν τὴν ἡμέραν Κυρίου ὡς κλέπτην λέγων , ἐν ᾗ οὐρανοὺς μὲν ῥοιζηφὸν παρελεύσεσθαι , στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσεσθαι , γῆν δὲ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεσθαι πάντα , καινοὺς δὲ ἡμᾶς οὐρανοὺς καὶ καινὴν γῆν καὶ τὰ ἐπαγγέλματα αὐτοῦ προσδοκᾶν . πλὴν καὶ ἐξ ἀναγκαίων εἰς τοῦτο βαδιούμεθα λογισμῶν . εἰ γὰρ ἕσται πάντως ἐν καινότητι ζωῆς τὰ καθ’ ἡμᾶς , καινῆς ἡμῖν ἔδει καὶ κτίσεως . ὡς γὰρ ὁ θεσπέσιος γράφει Παῦλος , " ἐλευθερωθήσεται καὶ αὐτὴ κατὰ καιροὺς ἡ “ κτίσις ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς “ δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.’’ Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσεται ὕδωρ ζών ἕε Ἱερουσαλὴμ , τό ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην , καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν ὦι ἐσχάτην , κω ἐν θέρει κα ἑ ἔαρι έσται οὕτως . καὶ ἕσται Κὐριος εἰς βασιλέα ἐπὶ πᾶσαν τ' ν γῆν .
Lemmas: Ὅμοιος ὡς εἰμί λέγω τυγχάνω κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , κατά ὅς εἄν ἐκ οὐρανός ἀφικνέομαι , μεταπλάσσω ὁ πᾶς καί μετασκευάζω πρός ὁ ἀγαθός , ὡς Δημιουργός , οὐ εἰμί φάος οὐδέ νύξ , εἰς εἷς ἡμέρα . τοιοῦτος τίς φημί καί ὁ μακάριος προφήτης Ἠσαΐας “ καί οὐ εἰμί σύ ὁ ἥλιος εἰς “ ὁ ἡμέρα , οὐδέ ἀνατολή σελήνη φωτίζω σύ ὁ νύξ · “ ἀλλά εἰμί σύ Κύριος φάος αἰώνιος , καί ὁ θεός δόξα σῴζω ὅτι δέ ἀπρακτέω κατά καιρός καί αὐτός ὁ στοιχεῖον ὁ χρεία , πιστόω λέγω αὐτός ὁ Χριστός “ εὐθύς δέ μετά “ ὁ θλῖψις ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ ἥλιος σκοτίζω , καί “ ὁ σελήνη οὖον δίδωμι ὁ φέγγος αὐτή ἀρκέω γάρ ὁ Χριστός εἰς φάος ἐγώ αἰώνιος , καί αὐτός εἰμί μακρός καί διηνεκής ἥμερος . ὁ δέ γε ἡμέρα ἐκεῖνος γνωστός εἰμί φημί ὁ κύριος . μόνος γάρ οἶδα ὁ θεός καί πατήρ ὁ ὁ συντέλεια ἡμέρα . ἐμπεδόω δέ πρός οὗτος ἐγώ καί αὐτός ὁ υἱός οὗτος λέγω “ περι δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἢ ὁ ὥρα “ οὐδείς οἶδα , οὔτε ἄγγελος ἐν οὐρανός , οὔτε ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ “ πατήρ μόνος . ” ἧ μέν γάρ νοέω κατά ἐγώ ἄνθρωπος , οὐ εἄν οἶδα ὁ ἐν ὁ πατήρ · ὅς ἐσθίω εἰμί φύσις θεός , καί ἐκ αὐτός φαίνω , οἶδα ποῦ πάντως καί ὁ ἔσχατος ἡμέρα , κἀν εἰμί λέγω μή οἶδα διά ὁ ἀνθρώπινος . διερμηνεύω δέ ἐγώ ὁ Προφήτης καί σαφής καθίστημι ὅσπερ φημί , προς - ἐπάγω οὗτος καί οὐ ἡμέρα καί οὖον νύξ εἰμί , ἀλλά πρός ἑσπέρα εἰμί φάος , τουτέστιν , ἐν καιρός νύξ φάος εἰμί πάλιν ὁ διά Χριστός καί καταστράπτω ὁ ὑπό οὐρανός , ἀναιρέω παντελῶς ὁ σκότος , καί ὁ ὁ ἅγιος ὀφθαλμός οὐ ἐπιπολάζω ἔτι . ἔχω δέ δή ὁ εἰκός λόγος ὁ καί αὐτός οἴομαι ὁ κτίσις ἐπί ὁ ἀγαθός μεταρρυθμίζω καί ἀξιόχρεως μέν ὁ Σωτήρ ὁ μαθητής , ἥκω ὁ ἡμέρα κύριος ὡς κλέπτης λέγω , ἐν ὅς οὐρανός μέν ῥοιζηφὸν παρέρχομαι , στοιχεῖον δέ καυσόω λύω , γῆ δέ καί ὁ ἐν αὐτός ἔργον κατακαίω πᾶς , καινός δέ ἐγώ οὐρανός καί καινός γῆ καί ὁ ἐπάγγελμα αὐτός προσδοκάω . πλήν καί ἐκ ἀναγκαῖος εἰς οὗτος βαδίζω λογισμός . εἰμί γάρ ἕννυμι πάντως ἐν καινότης ζωή ὁ κατά ἐγώ , καινός ἐγώ ἐσθίω καί κτίσις . ὡς γάρ ὁ θεσπέσιος γράφω Παῦλος , " ἐλευθερόω καί αὐτός κατά καιρός ὁ “ κτίσις ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ “ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐξέρχομαι ὕδωρ ζῶ ἕε Ἱεροσόλυμα , ὁ ἥμισυς αὐτός εἰς ὁ θάλασσα ὁ πρῶτος , καί ὁ ἥμισυς αὐτός εἰς ὁ θάλασσα ὅς ἔσχατος , πω ἐν θέρος ἄν ὅς ἔαρ εἰμί οὕτως . καί ἕννυμι κύριος εἰς βασιλεύς ἐπί πᾶς τε Ν γῆ .