cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.1.51
Ἀρ᾿ οὖν ἀπείργει τοῦ μετανοεῖν ἑλέσθαι τὸν Ἰσραήλ ; ἀνακόπτει δὲ , εἶπε μοι , τὴν ἐπ’ αὐτοῖς ἡμερότητα Θεὸς , κἂν εἰ βούλοιντο μαθεῖν τὰ αὐτοῖς ὅτι μάλιστα πρεπωδέστατα , d καὶ δρᾶν ἤδη πὼς τὸ ἁνδάνον αὐτῷ ; οὐ τοῦτό φησιν . ἁλλ’ ἔθος τισὶν , εἰ ὑπό του τυχὸν τῶν σοφῶν πεπλημμεληκότες ἐλέγχοιντο , τὸν τῆς μεταγνώσεως τρόπον μέχρι μόνου τοῦ δακρύσαι μετρεῖν , καὶ ὁμολογεῖν μὲν τὴν ἁμαρτίαν , τούτῳ τε καὶ μόνῳ ζητεῖν τὴν ἄφεσιν · οὐ μὴν ἔτι καὶ τῶν προκειμένων αὐτοῖς καταλήγειν κακῶν . τοῦτό τινες ἔδρων τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , ὡς μηδὲ αὐτῶν ἔσθ’ ὅτε φείδεσθαι τῶν ἀμφίων . ἀλλὰ τί φησιν ὁ εἰς καρδίαν ὁρῶν καὶ νεφρούς ; “ Ἐπιστρέ - “ ψατε πρὸς μὲ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν , ἐν νηστείᾳ καὶ “ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ , καὶ διαρρήξατε τὰς καρδίας “ ὑμῶν καὶ μὴ τὰ ἱμάτια μῶν . ,, ὅτι τοίνυν ψιλὸν ἐξ ὀμμάτων καταχέοντες δάκρυον , καὶ χρηστοεπεῖν ὑποκρινόμενοι , τῶν γεμὴν ἰδίων οὐ καταλήγοντες θελημάτων , οὐκ ἂν εὐμενῆ καὶ πρᾶον ἐφ’ ἑαυτοῖς καταστήσειαν τὸν κριτὴν , ἐκδιδάσκει λέγων Ἐν ἐκκλησίᾳ Κυρίου μὴ κλαίετε δάκρυσι . μὴ ποιεῖτε φησι πένθους οἶκον τὸν θεῶν ναόν · μηδὲ ἐπὶ τούτῳ δακρύετε , ὥστε δοκεῖν ἐν οἴκῳ μόνον κλαῦσαι Θεοῦ · ἀνόνητον γὰρ τὸ τοιόνδε παντελῶς · μήτε μὴν ἐκεῖνο λέ - γόντων τινές Οἶκος Ἰακὼβ παρώργισε Πνεῦμα Κυρίου . ἀποτρίψαιτο γὰρ ἂν ἥκιστά γε τοὺς ἐφ’ οἷς πεπλημμέληκεν ὀνειδισμοὺς , κἂν εἰ ἕλοιτό τις ταῖς οὕτω χρησταῖς ἀποκεχρήσθαι φωναῖς . Εἰ ταῦτά ἐστι τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ; καὶ ποῖα δὴ ταῦτα , φησίν · “ Ἐγένοντο λογιζόμενοι κόπους , “ καὶ ἐργαζόμενοι κακὰ ἐν ταῖς κοίταις αὐτῶν , καὶ ἅμα τῆ “ ἡμέρᾳ συνετέλουν αὐτὰ , καὶ οὐκ ἦραν πρὸς τὸν κύριον “ τὰς χεῖρας αὐτῶν · καὶ ἐπεθύμουν ἀγροὺς , καὶ διήρπαζον “ ὀρφανοὺς , καὶ οἴκους κατεδυνάστευον , καὶ διήρπαζον ἄνδρα “ καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ , ἄνδρα καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.’ οὐκοῦν εἰ τοιάδε , φησὶν , εἶεν αὐτοῦ τὰ ἐπιτηδεύματα , πῶς ἃν διακρούσαιτο τὰ ὀνείδη , ψιλὸν καταχέων δάκρυον , ὁμολογῶν τε καὶ λέγων Οἶκος Ἰακὼβ παρώργισε Πνεῦμα κυρίου ;
Lemmas: ἀρά οὖν ἀπείργω ὁ μετανοέω αἱρέω ὁ Ἰσραήλ ; ἀνακόπτω δέ , εἶπον ἐγώ , ὁ ἐπί αὐτός ἡμερότης θεός , κἀν εἰμί βούλομαι μανθάνω ὁ αὐτός ὅτι μάλιστα πρεπώδης , d καί δράω ἤδη πως ὁ ἁνδάνω αὐτός ; οὖον οὗτος φημί . ἀλλά ἔθος τις , εἰμί ὑπό ὁ τυγχάνω ὁ σοφός πλημμελέω ἐλέγχω , ὁ ὁ μετάγνωσις τρόπος μέχρι μόνος ὁ δάκρυ μετρέω , καί ὁμολογέω μέν ὁ ἁμαρτία , οὗτος τε καί μόνος ζητέω ὁ ἄφεσις · οὖον μήv ἔτι καί ὁ πρόκειμαι αὐτός καταλήγω κακός . οὗτος τις δράω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὡς μηδέ αὐτός ἔστω ὅτε φείδομαι ὁ Ἀμφίων . ἀλλά τίς φημί ὁ εἰς Καρδία ὁράω καί νεφρός ; “ Ἐπιστρέ - “ Ψάτε πρός ἐγώ ἐκ ὅλος ὁ Καρδία σύ , ἐν νηστεία καί “ ἐν κλαυθμός καί ἐν κοπετός , καί διαρρήγνυμι ὁ Καρδία “ σύ καί μή ὁ ἱμάτιον μῶν . ,, ὅτι τοίνυν ψιλός ἐκ ὄμμα κατηχέω δάκρυ , καί χρηστοεπέω ὑποκρίνομαι , ὁ γεμὴν ἴδιος οὖον καταλήγω θέλημα , οὐ εἄν εὐμενής καί πρᾶος ἐπί ἑαυτοῦ καθίστημι ὁ κριτής , ἐκδιδάσκω λέγω ἐν ἐκκλησία κύριος μή καλέω δάκρυ . μή ποιέω φημί πένθος οἶκος ὁ θεός ναός · μηδέ ἐπί οὗτος δάκρυ , ὥστε δοκέω ἐν οἶκος μόνος καλέω Θεός · ἀνόνητος γάρ ὁ τοιόσδε παντελῶς · μήτε μήv ἐκεῖνος λεʹ - γίγνομαι τις οἶκος Ἰακώβ παροργίζω πνεῦμα κύριος . ἀποτρίβω γάρ εἄν ἥκιστος γε ὁ ἐπί ὅς πλημμελέω ὀνειδισμός , κἀν εἰμί αἱρέω τις ὁ οὗτος χρηστός ἀποχράω φωνή . εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός ; καί ποῖος δή οὗτος , φημί · “ γίγνομαι λογίζομαι κόπος , “ καί ἐργάζομαι κακός ἐν ὁ κοίτη αὐτός , καί ἅμα τῆ “ ἡμέρα συντελέω αὐτός , καί οὐ ἀείρω πρός ὁ κύριος “ ὁ χείρ αὐτός · καί ἐπιθυμέω ἀγρός , καί διαρπάζω “ ὀρφανός , καί οἶκος καταδυναστεύω , καί διαρπάζω ἀνήρ “ καί ὁ οἶκος αὐτός , ἀνήρ καί ὁ κληρονομία αὐτός οὐκοῦν εἰμί τοιόσδε , φημί , ἄγω αὐτός ὁ ἐπιτήδευμα , πῶς ἄν διακρούω ὁ ὄνειδος , ψιλός καταχέω δάκρυ , ὁμολογέω τε καί λέγω οἶκος Ἰακώβ παροργίζω πνεῦμα κύριος ;