cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.5.39
Ὅτι καὶ ποινῆς καὶ δίκης ἄξια τέθεινται παρ’ ἡμῖν τὰ πάλαι τεθαυμασμένα , καὶ ἐκ τῆς τῶν προκειμένων ἐννοίας ἀταλαίπωρον ἰδεῖν . προεφήτευον μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , ἐν τῷ Ἰσραὴλ οἱ ψευδοεπεῖς τε καὶ φένακες , καὶ πλανᾶν εἰωθότες “ ἕνεκεν δρακὸς κριθῆς καὶ κλάσματος ἄρτου κατὰ τὸ γεγραμμένον . εἶτα τοιαῦτα τολμῶσιν ἐκείνοις , επέπληττε μὲν οὐδεὶς , οὐδ’ ἀπείργειν ἤθελεν ὡς δυσσεβεῖν ᾑρημένους , ἐπαίνοις δὲ μᾶλλον αὐτοὺς καὶ ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς στεφανοῦν ἠξίουν οἱ τάλανες . ταύτῃτοι κἀκεῖνοι πρὸς τὸ χεῖρον ᾔεσαν , τρεφομένης ὥσπερ ἐν αὐτοῖς τῆς νόσου διὰ τῆς τῶν τεθαυμακότων αὐτοὺς ἐλαφρίας . ἐν ’δε γε τῷ νῦν καιρῷ καταισχυνθήσεσθαί φησιν αὐτοὺς , οὐ παραδεχθείσης δηλονότι τῆς ψευδοπροφητείας , ἐπιτιμωμένης δὲ μᾶλλον , καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν τὰ τοιάδε τολμᾶν εἰωθότων τὰς τῆς ἀπονοίας ἐξαιτουμένων δίκας , ὡς ἐλεγχθέντας εὐθὺς καὶ ἀποσχέσθαι τοῦ κακοῦ , καὶ δεῤῥιν ἐνδύσασθαι τριχίνην ἀνθ’ ὧν ἐψεύσαντο , του - τέστι , πενθεῖν ἐπὶ τῷ κακῷ καὶ ἐπὶ τῆ πλημμελείᾳ κατολοφύρεσθαι , μεταγινώσκοντας , ὅτι λογισμῶν εἰς τοῦτο κατώλισθον ἀμαθίας , ὡς ψευδοεπῆσαι κατὰ Θεοῦ , ἐρυθριῶντας δὲ ὅλως οὐδὲν ὁμολογῆσαί τε τὴν ἁμαρτίαν καὶ συγγνώμην ἐξαιτῆσαι , λέγοντας σαφῶς οὐκ εἰμὶ προφήτης ἐγὼ ὅτι ἄνθρωπος ἐγέννησέ με ἐκ νεότητός μου , τουτέστιν , ἀνθρώπου γέγονα τέκνον . ἀσθενὴς δὲ λίαν ἡ φύσις καὶ εὐπάροιστος κομιδῇ πρὸς τὸ μὴ ἔχον ὀρθῶς , καὶ ἑτοιμοτέρα πὼς εἰς ἁμαρτίας . εἶεν δ’ ἂν αἱ τοιαίδε μετανοούντων φωναί . εἰ δὲ δὴ βουλοίμην αὐτὸν ἔρεσθαι , φησὶ , Τί τὸ χρῆμα τῶν ἐν χερσὶν ὁρωμένων τραυμάτων ἤτοι πληγῶν ; ἀποκρινεῖται πάλιν ὅτι Ἃς ἐπλήγην ἐν τῷ οἴκῳ τῷ ἀγαπητῷ μου , συμποδισάντων αὐτὸν δηλονότι πατρὸς καὶ μητρὸς , καὶ τὰς τῆς προπετείας ἐξῃτηκότων δίκας . οἶκος γὰρ αγαπητος ἑκάστῳ τῶν καθ’ ἡμᾶς , ὁ τῶν γεγεννηκότων .
Lemmas: ὅτι2 καί ποινή καί δίκη ἄξιος τίθημι παρά ἐγώ ὁ πάλαι θαυμάζω , καί ἐκ ὁ ὁ πρόκειμαι ἔννοια ἀταλαίπωρος ὁράω . προφητεύω μέν γάρ , ὡς φημί , ἐν ὁ Ἰσραήλ ὁ ψευδοεπέω τε καί φέναξ , καί πλανάω εἴωθα “ ἕνεκα δράξ κριθή καί κλάσμα ἄρτος κατά ὁ γράφω . εἶτα τοιοῦτος τολμάω ἐκεῖνος , επιπλήττω μέν οὐδείς , οὐδέ ἀπείργω ἐθέλω ὡς δυσσεβέω αἱρέω , ἔπαινος δέ μᾶλλον αὐτός καί ὁ ἄνω2 τιμή στεφανόω ἀξιόω ὁ τάλας . ταύτῃτοι ἐκεῖνος πρός ὁ χείρων ἔρχομαι , τρέφω ὥσπερ ἐν αὐτός ὁ νόσος διά ὁ ὁ θαυμάζω αὐτός ἐλαφρία . ἐν ἐσθίω γε ὁ νῦν καιρός καταισχύνω φημί αὐτός , οὖον παραδέχομαι δηλονότι ὁ ψευδοπροφητεία , ἐπιτιμάω δέ μᾶλλον , καί ἐκ αὐτός ὁ ὁ τοιόσδε τολμάω εἴωθα ὁ ὁ ἀπόνοια ἐξαιτέω δίκη , ὡς ἐλέγχω εὐθύς καί ἀπέχω ὁ κακός , καί δέρρις ἐνδύω τρίχινος ἀντί ὅς ψεύδω , ὁ - τίνω , πενθέω ἐπί ὁ κακός καί ἐπί τῆ πλημμέλεια κατολοφύρομαι , μεταγιγνώσκω , ὅτι λογισμός εἰς οὗτος κατολισθάνω ἀμαθία , ὡς ψευδοεπέω κατά Θεός , ἐρυθριάω δέ ὅλως οὐδείς ὁμολογέω τε ὁ ἁμαρτία καί συγγνώμη ἐξαιτέω , λέγω σαφῶς οὐ εἰμί προφήτης ἐγώ ὅτι ἄνθρωπος γεννάω ἐγώ ἐκ νεότης ἐγώ , τουτέστιν , ἄνθρωπος γίγνομαι τέκνον . ἀσθενής δέ λίαν ὁ φύσις καί εὐπάροιστος κομιδή πρός ὁ μή ἔχω ὀρθῶς , καί ἑτοῖμος πως εἰς ἁμαρτία . ἄγω δέ εἄν ὁ τοιόσδε μετανοέω φωνή . εἰμί δέ δή βούλομαι αὐτός ἔρομαι , φημί , τις ὁ χρῆμα ὁ ἐν χείρ ὁράω τραῦμα ἤτοι πληγή ; ἀποκρίνω πάλιν ὅτι ἅς πλήσσω ἐν ὁ οἶκος ὁ ἀγαπητός ἐγώ , συμποδίζω αὐτός δηλονότι πατήρ καί μήτηρ , καί ὁ ὁ προπέτεια ἐξαιτέω δίκη . οἶκος γάρ ἀγαπητός ἕκαστος ὁ κατά ἐγώ , ὁ ὁ γεννάω .