cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.4.9
Μέτεισιν ὁ λόγος ἐπ’ αὐτὸν ἤδη τὸν δίκαιόν τε καὶ σώζοντα βασιλέα , καὶ μέντοι καὶ πρᾶον , τουτέστι Χριστόν · καὶ τὰ λαμπρά τε καὶ ἀξιάγαστα τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ κατορθώματα καθίστησιν ἐναργῆ . κεκένωκε γὰρ ἑαυτὸν ἑκὼν , γενόμενος ἄνθρωπος , ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος · ὑπέμεινε δὲ καὶ σταυρὸν , αἰσχύνης καταφρονήσας , καὶ τέθεικε τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν τῆς ἁπάντων ζωῆς ἀντάλλαγμα , καὶ κατεκτήσατο τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὴν ὑπ’ οὐρανὸν ἐν αιματι δὶαθηκης αἰωνίου , ἦς ἢν τύπος τὸ διὰ τοῦ πανσόφου Μωυσέως τοῖς ἀρχαιοτέροις ἐπιρρανθέν . λαβὼν γὰρ , φησὶ , Μωυσῆς τὸ αἷμα , “ αὐτό τε τὸ βιβλίον καὶ πάντα τὸν λαὸν “ ἐρράντισε , λέγων τοῦτο τὸ αἷμα τῆς διαθήκης ἧς διέθετο “ πρὸς πρὸς ὑμᾶς ὁ Θεός . ἀλλ’ ἐκεῖνα μὲν τύποι , καὶ τῆς ἀληθείας μόρφωσις ἦν · αὕτη δὲ λοιπὸν ἡ ἀλήθεια Χριστὸς , ὁ πάντας ἡμᾶς ἀγοράσας ἐν αἵματι διαθήκης . ἐκλελυτρώμεθα γὰρ ὡς ὁ αὐτοῦ φησι μαθητὴς “ οὐ φθαρτοῖς ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ , ‘ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ . ” σὺ τοίνυν , φησὶν , ὦ δικαιότατε καὶ πραότατε βασιλεῦ , ἐν αἵματι διαθήκης τοὺς σοὺς γεγονότας δεσμίους · τουτέστιν οὓς δεσμοῖς ἀγάπης κατέσφιγξας , καὶ ταῖς σαῖς ζεύγλαις ὑπενεγκεῖν καὶ ἐγκαταδῆσαι σαφῶς τὸν τῆς διανοίας πέπεικας αὐχένα · ἐξαπέστειλας , τουτέστιν ἐξεκόμισας ἤγουν ἐξήγαγες ἢ ἀνήνεγκας ἐκ λά,κκου οὐκ ἔχοντος ὕδωρ · σημαίνειν δὲ διὰ τούτου φαμὲν αὐτὸν ἢ τὸν ᾅδην , τὸν οὐκ ἔχοντα ζωήν · ἐκδεξόμεθα γὰρ εἰς τύπον ζωῆς τὸ ὕδωρ , καὶ γάρ ἐστι ζωοποιόν · ἤγουν λάκκον καταλογιούμεθα , καὶ μάλα ὀρθῶς , τὴν ἐπί γε τοῖς ψευδωνύμοις θεοῖς ἀπάτην . βόθρος γὰρ ἀληθῶς τὸ χρῆμά ἐστιν , εἰς ὃν εἴπερ τις ὅλως κατολισθήσειε , ζωῆς ἀμοιρήσει τῆς εἰς αἰῶνα τὸν μέλλοντα . ὅτι δὲ κεκένωκε τὸν ᾅδην ἀποθανὼν ὁ Χριστὸς , καὶ ἀνῆκε τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι τὰς κάτω πύλας παντί που σαφές . ἔφη ’δε που καὶ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς διὰ φωνῆς ̔Ιερεμίου περὶ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ . καταλελοιπότων μὲν αὐτὸν , τραπομένων δὲ φληνάφως εἰς ἀπάτην εἰδωλομανῆ “ Ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ “ τούτῳ , καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα , λέγει κύριος · ὅτι “ δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου , ἐμὲ ἐγκατέλιπον “ πηγὴν ὕδατος ζῶντος , καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους σὺν - “ τετριμμένους οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν . ” ὥσπερ γάρ ἐστι ζωοποιὸς καὶ πηγὴ ζωῆς , ἡ ὀρθή τε καὶ ἀπλανὴς περὶ Θεοῦ γνῶσις · οὕτως ἄνυδροι καὶ οἱονεὶ λάκκοι συντετριμμένοι νοηθεῖεν ἂν τὰ τῆς εἰδωλολατρείας ἀθύρματα , καὶ ἡ περὶ αὐτοῦ πλάνησις . εἶτα πρὸς αὐτοὺς διαλέγεται τοὺς δεσμίους , καὶ εἰς ἐλπίδας αὐτοὺς ἀγαθὰς παραθήγει , λέγων Καθήσεσθε ἐν ὀχυρώματι δέσμιοι τῆς συναγωγῆς . καὶ ὀχύρωμα μὲν , καθάπερ ἐγῷμαι , τὴν Ἐκκλησίαν ἀποκαλεῖ ὡς τετειχισμένην ἐν Χριστῷ , καὶ ἀκλονήτως ἔχουσαν · κάθισιν δέ φησι τὸ οἷον ἱδρυμένον ἐν πίστει . γέγραπται γὰρ περὶ Θεοῦ “ Ὅτι σὺ καθήμενος τὸν αἰῶνα ” τουτέστιν , ἱδρυμένην ἔχων καὶ ἀκατάσειστον φύσιν . ἔσεσθε δὴ οὖν ἐν ἀσφαλείᾳ , φησὶ , τὸ βεβηκὸς ἔχοντες εἰς πίστιν , ὦ δέσμιοι τῆς ἐμῆς συναγωγῆς · εἶεν δ’ ἂν οὗτοι τῶν ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένων ἡ ἁγία πληθύς . ὅτι δὲ οὐκ ἄμισθον ἕξουσι τὴν ἐφ’ ἅπασι τοῖς ἀρίστοις ὑπομονὴν , καὶ μὴν καὶ τὸ ἐρηρεισμένον εἰς ἀγάπησιν τὴν ἐπὶ Θεῷ , κατασημαίνει λέγων Καὶ ἀντὶ μιᾶς ημερας παροικεσιας σου διπλα ανταποδωσω σοι .
Lemmas: μέτειμι ὁ λόγος ἐπί αὐτός ἤδη ὁ δίκαιος τε καί σῴζω βασιλεύς , καί μέντοι καί πρᾶος , τουτέστι Χριστός · καί ὁ λαμπρός τε καί ἀξιάγαστος ὁ ἐπιδημία αὐτός κατόρθωμα καθίστημι ἐναργής . κενόω γάρ ἑαυτοῦ ἑκών , γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος · ὑπομένω δέ καί σταυρός , αἰσχύνη καταφρονέω , καί τίθημι ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὁ ἅπας ζωή ἀντάλλαγμα , καί κατακτάομαι ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ὑπό οὐρανός ἐν αἷμα διαθήκη αἰώνιος , εἰμί εἄν τύπος ὁ διά ὁ πάνσοφος Μωυσῆς ὁ ἀρχαῖος ἐπιρραίνω . λαμβάνω γάρ , φημί , Μωυσῆς ὁ αἷμα , “ αὐτός τε ὁ βιβλίον καί πᾶς ὁ λαός “ ῥαντίζω , λέγω οὗτος ὁ αἷμα ὁ διαθήκη ὅς διατίθημι “ πρός πρός σύ ὁ Θεός . ἀλλά ἐκεῖνος μέν τύπος , καί ὁ ἀλήθεια μόρφωσις εἰμί · οὗτος δέ λοιπός ὁ ἀλήθεια Χριστός , ὁ πᾶς ἐγώ ἀγοράζω ἐν αἷμα διαθήκη . ἐκλυτρόω γάρ ὡς ὁ αὐτός φημί μαθητής “ οὖον φθαρτός ἀργύριον ἢ χρυσίον , ἀλλά τίμιος αἷμα ὡς ἀμνός ἄμωμον καί ἄσπιλος Χριστός . ” σύ τοίνυν , φημί , εἰμί Δίκαιος καί πρᾶος βασιλεύς , ἐν αἷμα διαθήκη ὁ σός γίγνομαι δέσμιος · τουτέστιν ὅς δεσμός ἀγάπη κατασφίγγω , καί ὁ σός ζεύγλη ὑποφέρω καί ἐγκαταδέω σαφῶς ὁ ὁ διάνοια πείθω αὐχήν · ἐξαποστέλλω , τουτέστιν ἐκκομίζω ἤγουν ἐξάγω ἢ ἀναφέρω ἐκ λάκκος οὐ ἔχω ὕδωρ · σημαίνω δέ διά οὗτος φημί αὐτός ἢ ὁ ᾍδης , ὁ οὐ ἔχω ζωή · ἐκδέχομαι γάρ εἰς τύπος ζωή ὁ ὕδωρ , καί γάρ εἰμί ζωοποιός · ἤγουν λάκκος καταλογίζομαι , καί μάλα ὀρθῶς , ὁ ἐπί γε ὁ ψευδώνυμος θεός ἀπάτη . βόθρος γάρ ἀληθής ὁ χρῆμα εἰμί , εἰς ὅς εἴπερ τις ὅλως κατολισθάνω , ζωή ἀμοιρέω ὁ εἰς αἰών ὁ μέλλω . ὅτι δέ κενόω ὁ ᾍδης ἀποθνήσκω ὁ Χριστός , καί ἀνίημι ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα ὁ κάτω πύλη πᾶς ποῦ σαφής . φημί ἐσθίω ποῦ καί ὁ ὁ ὅλος θεός διά φωνή Ἱερεμίας περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ . καταλείπω μέν αὐτός , τρέπω δέ φληναφάω εἰς ἀπάτη εἰδωλομανής “ ἐξίστημι ὁ οὐρανός ἐπί “ οὗτος , καί φρίσσω ἐπί πλείων σφόδρα , λέγω κύριος · ὅτι “ δύο καί πονηρός ποιέω ὁ λαός ἐγώ , ἐγώ ἐγκαταλείπω “ πηγή ὕδωρ ζῶ , καί ὀρύσσω ἑαυτοῦ λάκκος σύν - “ τετριμμένος ἕ οὖον δύναμαι ὕδωρ συνόχωκα . ” ὥσπερ γάρ εἰμί ζωοποιός καί πηγή ζωή , ὁ ὀρθός τε καί ἀπλανής περί Θεός γνῶσις · οὕτως ἄνυδρος καί οἱονεί λάκκος συντρίβω νοέω εἄν ὁ ὁ εἰδωλολατρία ἄθυρμα , καί ὁ περί αὐτός πλάνησις . εἶτα πρός αὐτός διαλέγω ὁ δέσμιος , καί εἰς ἐλπίς αὐτός ἀγαθός παραθήγω , λέγω καθίημι ἐν ὀχύρωμα δέσμιος ὁ συναγωγή . καί ὀχύρωμα μέν , καθάπερ οἴομαι , ὁ ἐκκλησία ἀποκαλέω ὡς τειχίζω ἐν Χριστός , καί ἀκλονήτως ἔχω · κάθισις δέ φημί ὁ οἷος ἱδρύω ἐν πίστις . γράφω γάρ περί Θεός “ ὅτι2 σύ κάθημαι ὁ αἰών ” τουτέστιν , ἱδρύω ἔχω καί ἀκατάσειστος φύσις . εἰμί δή οὖν ἐν ἀσφάλεια , φημί , ὁ βαίνω ἔχω εἰς πίστις , εἰμί δέσμιος ὁ ἐμός συναγωγή · ἄγω δέ εἄν οὗτος ὁ ἐν Χριστός δικαιόω ὁ ἅγιος πλῆθος . ὅτι δέ οὐ ἄμισθος ἔχω ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀγαθός ὑπομονή , καί μήv καί ὁ ἐρείδω εἰς ἀγάπησις ὁ ἐπί Θεός , κατασημαίνω λέγω καί ἀντί εἷς ἡμέρα παροικεσία σύ διπλόος ἀνταποδίδωμι σύ .