cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores joel.1.13
Αμογητὶ δὴ πάλιν κἀντεῦθεν οἶμαί τις καταθρήσειε σαφῶς , ὡς σοφὸς ἦν ἄγαν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τοῖς διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν σεσαγηνευμένοις εἰς σωτηρίαν ἐπιφωνῶν τε καὶ λέγων , ποτὲ μὲν ὅτι “ Ἔγειραι ὁ καθεύ - “ δῶν καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ “ Χριστός · ” ποτὲ δὲ αὖ καὶ τὸ τληπαθὲς ἐν πόνοις ἀγαπᾶν ἀναπείθων , ταύτῃτοι καὶ λέγων “ Εἰ παιδείαν ὑπομένετε , ὡς “ υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεός · τίς γάρ ἐστιν υἱὸς , ὃν οὐ “ παιδεύει πατήρ ; ” καταπαίει γὰρ ὥσπερ τοὺς ἁμαρτάνοντας καίτοι φιλάνθρωπος ὢν ὁ Θεὸς , οὐχ ἑκὼν , ἀλλ’ ὡς ἐξ ἀνάγκης ἐπιστρέφων , καὶ τρόπον αὐτοῖς ἐπικουρίας τὸ χρῆμα ποιούμενος . καθάπερ ἀμέλει καὶ οἱ τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμονες τοῖς ἀρρωστοῦσι προσάγουσι καὶ τὰ σφόδρα καταδάκνοντα τῶν φαρμάκων , ἄκεσιν αὐτοῖς τοῦ πάθους τὸ δεῖν ἀλγῆσαι ποιούμενοι . θέα γὰρ ὅπως προυποδείξας τάς μάσ - τιγας καὶ προαναφήνας τὰ ἐξ ὀργῆς , μονονουχὶ “ Χαλινῷ “ καὶ κημῷ τὰς σιαγόνας αὐτῶν ἄγχει ” κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ἀνθρωπίνως προιέναι κελεύει , μετατιθέντας τὸν νοῦν ἐπὶ τὸ ἑλέσθαι δρᾶν ἅπερ ἦν ἄμεινόν τε καὶ περπωδέστατον . ἐκνήψατε γάρ φησιν οἱ μεθύοντες ἐξ οἴνου αὐτῶν . ἀκούεις , ὅπως ὡς τέκνοις ἐξεστηκόσι καὶ ἤδη πὼς μεμεθυσμένοις ἐπιπλήττει λοιπόν , ὡς εἴπερ ἔνηψαν ἐν ἀρχαῖς , ἤρκεσαν ἄν εἰς δίκην αὐτοῖς καὶ τὰ ἐκ μόνης τῆς κάμπης · ἐπειδὴ δὲ ἀνάλγητοι μεμενήκασι τῆς πρώτης αὐτοῖς ἐπενηνεγμένης ὀργῆς , προστέθειται καὶ ἡ δευτέρα , καὶ μετ ἐκείνην ἡ τρίτη , προβέβηκε δὲ καὶ μέχρι τῆς τετάρτης . πλὴν κἂν γοῦν ὀψὲ διεγηγερμένους τε καὶ ἀνανήφοντας , καὶ οἱονεί τινα μέθην ἱέντας τοῦ νοῦ τὴν φιληδονίαν καὶ τὸ ἐκτόπως ἑλέσθαι πλημμελεῖν , εἰς αἴσθησιν τῶν συμβεβηκότων ἀφικέσθαι κελεύει λοιπὸν , κλαίοντάς τε καὶ κατοιμώζοντας ἐπί γε ταῖς σφῶν αὐτῶν ἁμαρτίαις .
Lemmas: ἀμογητί δή πάλιν ἐντεῦθεν οἴομαι τις καταθρέω σαφῶς , ὡς σοφός εἰμί ἄγαν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ διά πίστις ὁ εἰς Χριστός σαγηνεύω εἰς σωτηρία ἐπιφωνέω τε καί λέγω , ποτέ μέν ὅτι “ ἐγείρω ὁ καθίημι - “ δήω καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός καί ἐπιφαύσκω σύ ὁ “ Χριστός · ” ποτέ δέ αὖος καί ὁ τληπαθής ἐν πόνος ἀγαπάω ἀναπείθω , ταύτῃτοι καί λέγω “ εἰμί παιδεία ὑπομένω , ὡς “ υἱός σύ προσφέρω ὁ Θεός · τίς γάρ εἰμί υἱός , ὅς οὖον “ παιδεύω πατήρ ; ” καταπαίω γάρ ὥσπερ ὁ ἁμαρτάνω καίτοι φιλάνθρωπος εἰμί ὁ θεός , οὐ ἑκών , ἀλλά ὡς ἐκ ἀνάγκη ἐπιστρέφω , καί τρόπος αὐτός ἐπικουρία ὁ χρῆμα ποιέω . καθάπερ ἀμελέω καί ὁ ὁ ἰατρικός ἐπιστήμων ὁ ἀρρωστέω προσάγω καί ὁ σφόδρα καταδάκνω ὁ φάρμακον , ἄκος αὐτός ὁ πάθος ὁ δήω ἀλγέω ποιέω . θέα γάρ ὅπως προυποδεικνυμι ὁ μᾶς - τιγάς καί προαναφαίνω ὁ ἐκ ὀργή , μονονού “ χαλινός “ καί κημός ὁ σιαγών αὐτός ἄγχω ” κατά ὁ γράφω , καί ἀνθρώπινος προίημι κελεύω , μετατίθημι ὁ νόος ἐπί ὁ αἱρέω δράω ὅσπερ εἰμί ἀμείνων τε καί περπωδέστατον . ἐκνήφω γάρ φημί ὁ μεθύω ἐκ οἶνος αὐτός . ἀκούω , ὅπως ὡς τέκνον ἐξίστημι καί ἤδη πως μεθύσκω ἐπιπλήσσω λοιπός , ὡς εἴπερ νήφω ἐν ἀρχή , ἀρκέω ἄν εἰς δίκη αὐτός καί ὁ ἐκ μόνος ὁ κάμπος · ἐπεί δέ ἀνάλγητος μένω ὁ πρῶτος αὐτός ἐπιφέρω ὀργή , προστίθημι καί ὁ δύο , καί μετά ἐκεῖνος ὁ τρίτος , προβαίνω δέ καί μέχρι ὁ τέταρτος . πλήν κἀν γοῦν ὀψέ διεγείρω τε καί ανανήφω , καί οἱονεί τις μέθη ἵημι ὁ νόος ὁ φιληδονία καί ὁ ἔκτοπος αἱρέω πλημμελέω , εἰς αἴσθησις ὁ συμβεβηκός ἀφικνέομαι κελεύω λοιπός , καλέω τε καί κατοιμώζω ἐπί γε ὁ σφεῖς αὐτός ἁμαρτία .