cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.5.10
Ἐν τοῖς ἤδη προαπηγγελμένοις ὁ κατὰ τῆς Ἰουδαίας πόλεμος διὰ τῆς Ῥωμαίων ἐσόμενος στρατιᾶς εἴρηται σαφῶς . καὶ γοῦν ἔφασκε “ Φωνὴ θρηνούντων ποιμένων , ὅτι τεταλαιστοι “ πώρηκεν ἡ μεγαλωσύνη αὐτῶν·’’ καὶ μεθ’ ἕτερα πάλιν “ Διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκ ἔτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας “ τὴν γῆν , λέγει κύριος · καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς “ ἀνθρώπους , ἕκαστον εἰς χεῖρας τοῦ πλησίον αὐτοῦ “ εἰς χεῖρας βασιλέως αὐτοῦ . καὶ κατακόψουσι τὴν γῆν , “ καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν.’’ ἐν δέ γε τοῖς προκειμένοις , τοὺς κατὰ τῆς Ἐκκλησίας γεγονότας διωγμοὺς προαφηγεῖται σαφῶς . πεπολεμήκασι γὰρ τοῖς πιστεύσασιν εἰς Χριστόν · πρὸ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων ἁπάντων οἱ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς ἡγούμενοι , παραγγέλλοντες μὲν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῶ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ , μαστίζοντες δὲ καὶ ἐν συνεδρίοις αὐτοὺς , λιθοβολεῖσθαι δέ αὐτοὺς παρασκευάζοντες , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν ἀνοσιωτάτων δρῶντες καὶ λέγοντες ; ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐν ταῖς τῶν ἐθνῶν χώραις ἐκπεφοίτηκεν ὁ λόγος ὁ περὶ Χριστοῦ , καὶ τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων κατήκοοι γεγόνασιν οἱ ἐν αὐταῖς , ἕτεροι πάλιν γεγόνασι διωγμοὶ διὰ τῶν κατὰ καιροὺς καὶ κατὰ χώρας κεκρατηκότων οἳ , τῆς βεβήλου καὶ βδελυρᾶς εἰδωλολατρείας μεταποιεῖσθαι σπουδάζοντες καὶ διαβολικῆς ἀνοσιότητος ὑπουργοὶ γεγονότες , ἀπεκτόνασι τοὺς ἁγίους εἰς τοὺς ἐπὶ τοῖς μαρτυρίοις καλοῦντες ἀγῶνας . ἔδοξε δέ πὼς ἡ Ἐκκλησία καὶ πάσχειν εὐκόλως , ἐπαμύνοντος οὐδενὸς , ἐοικέναι τε προθύροις σεσαλευμένοις καὶ πίπτουσιν , ἢ καὶ λιθῷ καταπατουμένῳ . καίτοι γὰρ ἰσχύων ὁ τῶν ὅλων Σωτῆρ’ καὶ πάντα πόλεμον κατευνάσαι ῥᾳδίως , μᾶλλον δὲ καὶ ἀποστῆσαι παντελῶς τῶν σεβομένων αὐτὸν , καὶ ἀμείνους ἀποφῆναι παντὸς πειρασμοῦ καὶ τῆς τῶν ἐχθρῶν κατευμεγεθοῦντας χειρὸς , ἐφῆκεν οἰκονομικῶς καταλαμπρύνεσθαι διὰ παθημάτων , ἵνα σύμμορφοι γεγονότες αὐτῷ , συνδοξασθεῖέν τε καὶ συμβασιλεύσειαν . εἰ γὰρ συμπάσχομεν , “ καὶ “ συμβασιλεύσομεν’’ αὐτῷ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ εἰ “ κοινωνοὶ τῶν παθημάτων’’ ἐσμὲν , ἀλλὰ καὶ τῆς δόξης ἕλ’ μέθᾳ . ἱροῦ τοίνυν φησὶ τίθημι τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς πρόθυρα σαλευόμενα . εἰ δὲ δήπου τοῦτο γένοιτο , καὶ ταχθείη περὶ αὐτὴν ἡ περιοχὴ , τουτέστιν ἡ παρὰ πάντων πολιορκία , καὶ ὅταν εἶναι δόξειεν ὡς λίθος καταπατούμενος , τότε πᾶς ὁ ἐμπαίζων ἐμπαίξεται . πέπρακται δὲ τοῦτο , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , ἐν τοῖς κατὰ καιροὺς διωγμοῖς . ἐπεφύοντο γὰρ τοῖς ἁγίοις , κατὰ πολλοὺς αἰκίζοντες τρόπους , καὶ τάχα που καὶ ἀποθνήσκουσιν ἐπιμειδιῶντες οἱ τάλανες . οὐ γὰρ ᾔδεσαν , κατὰ τὸ εἰκὸς , τὸ ἐκ τοῦ παθεῖν εὐκλεὲς , καὶ ὅτι πρὸς εὐθυμίας αὐτοῖς τῆς διηνεκοῦς ἔσται δὴ πάντως ὁ πόνος . ἄθρει δὴ ὅπως οὐ τῆς τῶν ἐθνῶν ἰσχύος ἔργον εἶναί φησι , τὸ καταπατηθήσεσθαι τὴν Ἐκκλησίαν · ἀλλὰ τῆς αὐτοῦ βουλῆς ἐφιέντος , ὡς ἔφην , διὰ παθημάτων τελειοῦσθαι τοὺς ἰδίους προσκυνητάς . ιδου γάρ φησιν ἐγὼ τιθημί τὴν Ιερουσαλὴμ ὡς πρόθυρα σαλευόμενα πᾶσι τοῖς λαοῖς κύκλῳ . τούτῳ παραπλήσιον ἐκεῖνο οἶμαί ἐστι τὸ διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος φωνῆς εὖ μάλα σαφῶς ἐφήμενον πρὸς Πιλάτον “ Οὐκ εἶχες “ οὐδεμίαν ἐξουσίαν κατ’ ἐμοῦ , εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι “ ἂνωθεν · ” φαίη δ’ ἃν εἰκότως ἡ νοητὴ πάλιν Ἱερουσαλὴμ , τουτέστιν ἡ Ἐκκλησία , τῷ διώκοντι κόσμῳ Οὐκ εἶχες κατ’ ἐμοῦ ἐξουσίαν οὐδεμίαν , εἰ μὴ ἦν δεδομένον σοι ἄνωθεν .
Lemmas: ἐν ὁ ἤδη προαπαγγέλλω ὁ κατά ὁ Ἰουδαῖος πόλεμος διά ὁ Ῥωμαῖος εἰμί στρατιά εἴρω σαφῶς . καί γοῦν φάσκω “ φωνή θρηνέω ποιμήν , ὅτι τεταλαιστοι “ πωρέω ὁ μεγαλωσύνη αὐτός καί μετά ἕτερος πάλιν “ Ζεύς οὗτος οὖον φείδομαι οὐ ἔτι ἐπί ὁ κατοικέω “ ὁ γῆ , λέγω κύριος · καί ἰδού ἐγώ παραδίδωμι ὁ “ ἄνθρωπος , ἕκαστος εἰς χείρ ὁ πλησίος αὐτός “ εἰς χείρ βασιλεύς αὐτός . καί κατακόπτω ὁ γῆ , “ καί οὖον μή ἐξαιρέω ἐκ χείρ αὐτός ἐν δέ γε ὁ πρόκειμαι , ὁ κατά ὁ ἐκκλησία γίγνομαι διωγμός προαφηγέομαι σαφῶς . πολεμέω γάρ ὁ πιστεύω εἰς Χριστός · πρό μέν γάρ ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ἡγέομαι , παραγγέλλω μέν ὁ ἅγιος ἀπόστολος μή λαλέω ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Χριστός , μαστίζω δέ καί ἐν συνέδριον αὐτός , λιθοβολέω δέ αὐτός παρασκευάζω , καί τίς γάρ οὐ ὁ ἀνόσιος δράω καί λέγω ; ἐπεί δέ καί ἐν ὁ ὁ ἔθνος χώρα ἐκφοιτάω ὁ λόγος ὁ περί Χριστός , καί ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα κατήκοος γίγνομαι ὁ ἐν αὐτός , ἕτερος πάλιν γίγνομαι διωγμός διά ὁ κατά καιρός καί κατά χώρα κρατέω ἕ , ὁ βέβηλος καί βδελυρός εἰδωλολατρία μεταποιέω σπουδάζω καί διαβολικός ἀνοσιότης ὑπουργός γίγνομαι , ἀποκτείνω ὁ ἅγιος εἰς ὁ ἐπί ὁ μαρτύριον καλέω ἀγών . δοκέω δέ πως ὁ ἐκκλησία καί πάσχω εὐκόλως , ἐπαμύνω οὐδείς , ἔοικα τε πρόθυρον σαλεύω καί πίπτω , ἢ καί λίθος καταπατέω . καίτοι γάρ ἰσχύω ὁ ὁ ὅλος σωτήρ καί πᾶς πόλεμος κατευνάζω ῥᾳδίως , μᾶλλον δέ καί ἀφίστημι παντελῶς ὁ σέβω αὐτός , καί ἀγαθός ἀποφαίνω πᾶς πειρασμός καί ὁ ὁ ἐχθρός κατευμεγεθέω χείρ , ἐφίημι οἰκονομικός καταλαμπρύνω διά πάθημα , ἵνα σύμμορφος γίγνομαι αὐτός , συνδοξάζω τε καί συμβασιλεύω . εἰμί γάρ συμπάσχω , “ καί “ συμβασιλεύω αὐτός , κατά ὁ γράφω , καί εἰμί “ κοινωνός ὁ πάθημα εἰμί , ἀλλά καί ὁ δόξα ἕλος μέθη . ἱερός τοίνυν φημί τίθημι ὁ Ἱεροσόλυμα ὡς πρόθυρον σαλεύω . εἰμί δέ δήπου οὗτος γίγνομαι , καί τάσσω περί αὐτός ὁ περιοχή , τουτέστιν ὁ παρά πᾶς πολιορκία , καί ὅταν εἰμί δοκέω ὡς λίθος καταπατέω , τότε πᾶς ὁ ἐμπαίζω ἐμπαίζω . πράσσω δέ οὗτος , καθάπερ φημί ἄρτιος , ἐν ὁ κατά καιρός διωγμός . ἐπιφύω γάρ ὁ ἅγιος , κατά πολύς αἰκίζω τρόπος , καί τάχα ποῦ καί ἀποθνῄσκω ἐπιμειδάω ὁ τάλας . οὖον γάρ οἶδα , κατά ὁ εἰκός , ὁ ἐκ ὁ πάσχω εὐκλεής , καί ὅτι πρός εὐθυμία αὐτός ὁ διηνεκής εἰμί δή πάντως ὁ πόνος . ἀθρέω δή ὅπως οὖον ὁ ὁ ἔθνος ἰσχύς ἔργον εἰμί φημί , ὁ καταπατέω ὁ ἐκκλησία · ἀλλά ὁ αὐτός βουλή ἐφίημι , ὡς φημί , διά πάθημα τελειόω ὁ ἴδιος προσκυνητής . ἰδού γάρ φημί ἐγώ τίθημι ὁ Ἱερουσαλήμ ὡς πρόθυρον σαλεύω πᾶς ὁ λαός κύκλος . οὗτος παραπλήσιος ἐκεῖνος οἴομαι εἰμί ὁ διά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή εὕω μάλα σαφῶς ἔφημαι πρός Πιλᾶτος “ οὐ ἔχω “ οὐδείς ἐξουσία κατά ἐγώ , εἰμί μή εἰμί δίδωμι σύ “ ἄνωθεν · ” φημί δέ ἄν εἰκότως ὁ νοητός πάλιν Ἱεροσόλυμα , τουτέστιν ὁ ἐκκλησία , ὁ διώκω κόσμος οὐ ἔχω κατά ἐγώ ἐξουσία οὐδείς , εἰμί μή εἰμί δίδωμι σύ ἄνωθεν .