cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores malachi.2.39
Λογιούμεθα δὲ καὶ ἑτέρως ἀλλογενεῖς ὀνομάζεσθαι τοὺς εἰδωλολάτρας καὶ τοὺς καθ’ ἕτερόν τινα τρόπον ἠλλοτριωμένους τοῦ ἱεροῦ τε καὶ ἀπολέκτου γένους , οἷόν τι φημὶ τοὺς αἱρετικοὺς , περὶ ὧν ἃν λέγοιτο , καὶ μάλα εἰκότως “ Ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον , ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν · εἰ γὰρ ἦσαν “ ἐξ ἡμῶν , μεμενήκεσαν ἃν μεθ’ ἡμῶν.’’ οὗτοι τὴν θείαν εὐγένειαν ἀποβεβληκότες , ἀπονοσφιζόμενοί τε τοῦ ἱεροῦ καὶ ἀπολέκτου γένους τοῦ γεγονότος εἰς περιποίησιν · διὰ πίστεως δὲ δηλονότι τῆς ἐν Χριστῷ · οἱ τοιοῦτοι γοῦν πυρὸς ἔσονται τοῦ παμφάγου τροφή . ἐν ἴσῃ δὲ μοίρᾳ κείσονται παρὰ Θεῷ καὶ οἱ ποιοῦντες ἄνομα , κἂν εἰ ἐγκρίνοιντο τυχὸν τοῖς πεπιστευκόσι καὶ ἐξειλεγμένοις , καὶ τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς εἰδόσι Θεόν . οὐ γὰρ ἀπόχρη τοῦτο αὐτοῖς εἰς ἀπόνιψιν ἁμαρτίας , εἴπερ ἐστὶν ἀληθὲς , ὡς “ πίστις χωρὶς ἔργων νεκρά “ ἐστι.’’ δικαιοῖ μὲν γὰρ ἡ πίστις ἡ εἰς Χριστὸν , καὶ τῆς τῶν προεπταισμένων ἀπαλλάττει κηλῖδος . εἰ δὲ δή τις μετὰ τοῦτο ῥᾴθυμός τε καὶ ἀναπεπτωκὼς εὑρίσκοιτο , πρός τε τὰ σαρκὸς καὶ τὰ τοῦ κόσμου πάθη ἐπιρρεπὴς , νενέκρωκεν οἱονείπως ἐν ἑαυτῶ τὴν πίστιν , προστιθεὶς μὲν οὐδὲν τῶν ἐπαίνου μένων , παλινδρομήσας δὲ μᾶλλον ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν τοῦ βίου σκαιότητα . περὶ τῶν τοιούτων φησὶ καὶ ὁ θεσπέσιος μαθητής “ κρεῖσσον γὰρ ἦν αὐτοῖς μὴ ἐπεγνωκέναι τὴν ὀδὸν τῆς δικαιοσύνης , ἢ ἐπιγνοῦσιν εἰς τὰ ὀπίσω “ ἀνακάμψαι ἀπὸ τῆς παραδοθείσης αὐτοῖς ἁγίας ἐντολῆς · “ συμβέβηκε γὰρ αὐτοῖς τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας Κύων “ ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον , καὶ ὗς λουσαμένη εἰς “ κύλισμα βορβόρου.’’ οὐκοῦν ἐν ἴσῳ τοῖς ἀλλογενέσι καὶ οἱ ποιοῦντες ἄνομα , οἳ καὶ ἔσονται καλάμη , καταφλεχθήσονται δὲ οὕτως ὡσανεὶ κἀκείνη πυρὸς ἐπενηνεγμένου . μένου . συνάγεται γὰρ ὁ σῖτος εἰς ἀποθήκην , καθὰ καὶ ὁ Σωτῆρ’ φησι περὶ τῶν ἁγίων θεριστῶν · τὸ δὲ ἄχυρον κατακαίεται πυρὶ ἀσβέστῳ . Ib.xiii . καὶ οὐ μὴ ὑπολειφθῇ αὐτοῖς ῥίζα οὐδὲ κλῆμα , τουτέστιν , οὐδεμίαν ἕξουσιν ἐλπίδα τοῦ καὶ αὖθις ἀναφυῆναι πρὸς ζωὴν , ζωὴν δέ φημι τὴν ἀξιέραστόν τε καὶ ὡς ἐν δόξῃ τῇ παρὰ Θεῷ , τὴν ὡς ἐν ἁγιασμῷ καὶ μακαριότητι νοουμένην . ῥίζης b μὲν γὰρ οὐκ εἰσάπαν ἐκκεκομμένης , οὔτε μὴν κλήματος οἷον ἐκ βάθους ἐξῃρημένου , σώζεταί τις ἐλπὶς τοῦ καὶ ἀναφῦναι πάλιν · “ Ἔστι γὰρ δένδρῳ ἐλπὶς , ” κατὰ τὸ γεγραμμένον · “ ἐὰν γὰρ ἐκκοπῇ , πάλιν ἐπανθήσει , καὶ ὁ ῥάδαμνος “ δὲ αὐτῆς οὐ μὴ ἐκλίπῃ.’’ εἰ δὲ δὴ κάτωθεν καὶ ἐξ αὐτῆς , ὡς ἔφην , ἀναβοθρεύοιτο ῥίζης , καὶ ἀγρίαν τῶν φυμάτων ὑπομένοι τομὴν , συνδιολεῖται πάντως αὐτῶ ἐλπὶς ἅπασα τοῦ καὶ εἰσαῦθις ἀναφυῆναι δύνασθαι πρὸς ζωήν . οὐκοῦν ὡς ἐξ ὁμοιότητος τῆς τῶν φυτῶν ἐξῃρῆσθαί φησιν ἅπασαν τῶν φιλαμαρτημόνων μόνων ἐλπίδα . καὶ τοῦτο σαφῶς ὁ ῾Ησαΐας ἐπαγγέλλεται λέγων “ ῾Ο σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευ - “ τήσει , καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται , καὶ ἔσονται “ εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί . ”
Lemmas: λογίζομαι δέ καί ἑτέρως ἀλλογενής ὀνομάζω ὁ εἰδωλολάτρης καί ὁ κατά ἕτερος τις τρόπος ἀλλοτριόω ὁ ἱερός τε καί ἀπολεκτέω γένος , οἷος τίς φημί ὁ αἱρετικός , περί ὅς ἄν λέγω , καί μάλα εἰκότως “ ἐς ἐγώ ἐξέρχομαι , ἀλλά οὐ εἰμί ἐκ ἐγώ · εἰμί γάρ εἰμί “ ἐκ ἐγώ , μένω ἄν μετά ἥμων οὗτος ὁ θεῖος εὐγένεια ἀποβάλλω , ἀπονοσφίζω τε ὁ ἱερός καί ἀπολεκτέω γένος ὁ γίγνομαι εἰς περιποίησις · διά πίστις δέ δηλονότι ὁ ἐν Χριστός · ὁ τοιοῦτος γοῦν πυρός εἰμί ὁ παμφάγος τροφή . ἐν ἴσος δέ μοῖρα κεῖμαι παρά Θεός καί ὁ ποιέω ἄνομος , κἀν εἰμί ἐγκρίνω τυγχάνω ὁ πιστεύω καί ἐκλέγω , καί ὁ φύσις τε καί ἀληθής οἶδα Θεός . οὖον γάρ ἀποχράω οὗτος αὐτός εἰς ἀπόνιψις ἁμαρτία , εἴπερ εἰμί ἀληθής , ὡς “ πίστις Χωρὶς ἔργον νεκρός “ εἰμί δικαιόω μέν γάρ ὁ πίστις ὁ εἰς Χριστός , καί ὁ ὁ προεπταισμένων ἀπαλλάσσω κηλίς . εἰμί δέ δή τις μετά οὗτος ῥᾴθυμος τε καί ἀναπίπτω εὑρίσκω , πρός τε ὁ σάρξ καί ὁ ὁ κόσμος πάθος ἐπιρρεπής , νεκρόω οἱονείπως ἐν ἑαυτοῦ ὁ πίστις , προστίθημι μέν οὐδείς ὁ ἔπαινος Μένων , παλινδρομέω δέ μᾶλλον ἐπί ὁ ἀρχαῖος ὁ βίος σκαιότητα . περί ὁ τοιοῦτος φημί καί ὁ θεσπέσιος μαθητής “ κρατύς γάρ εἰμί αὐτός μή ἐπιγιγνώσκω ὁ ὁδός ὁ δικαιοσύνη , ἢ ἐπιγιγνώσκω εἰς ὁ ὀπίσω “ ἀνακάμπτω ἀπό ὁ παραδίδωμι αὐτός ἅγιος ἐντολή · “ συμβαίνω γάρ αὐτός ὁ ὁ ἀληθής παροιμία Κύων “ ἐπιστρέφω ἐπί ὁ ἴδιος ἔμετος , καί ὗς λούω εἰς “ κύλισμα βορβόρου.’’ οὐκοῦν ἐν ἴσος ὁ ἀλλογενής καί ὁ ποιέω ἄνομος , ἕ καί εἰμί καλάμη , καταφλέγω δέ οὕτως ὡσανεί ἐκεῖνος πυρός ἐπιφέρω . μένω . συνάγω γάρ ὁ σῖτος εἰς ἀποθήκη , καθά καί ὁ σωτήρ φημί περί ὁ ἅγιος θεριστής · ὁ δέ ἄχυρον κατακαίω πῦρ ἄσβεστος . Ib.xiii . καί οὖον μή ὑπολείπω αὐτός ῥίζα οὐδέ κλῆμα , τουτέστιν , οὐδείς ἔχω ἐλπίς ὁ καί αὖθις ἀναφύω πρός ζωή , ζωή δέ φημί ὁ ἀξιέραστος τε καί ὡς ἐν δόξα ὁ παρά Θεός , ὁ ὡς ἐν ἁγιασμός καί μακαριότης νοέω . ῥίζα b μέν γάρ οὐ εἰσάπαν ἐκκόπτω , οὔτε μήv κλῆμα οἷος ἐκ βάθος ἐκλέγω , σῴζω τις Ἐλπὶς ὁ καί ἀναφύω πάλιν · “ εἰμί γάρ δένδρον Ἐλπὶς , ” κατά ὁ γράφω · “ ἐάν γάρ ἐκκόπτω , πάλιν ἐπάνθησις , καί ὁ ὀρόδαμνος “ δέ αὐτός οὖον μή ἐκλείπω εἰμί δέ δή κάτωθεν καί ἐκ αὐτός , ὡς φημί , ἀναβοθρεύω ῥίζα , καί ἄγριος ὁ φῦμα ὑπομένω τομή , συνδιολλυμι πάντως αὐτός Ἐλπὶς ἅπας ὁ καί εἰσαῦθις ἀναφύω δύναμαι πρός ζωή . οὐκοῦν ὡς ἐκ ὁμοιότης ὁ ὁ φυτός ἐξαιρέω φημί ἅπας ὁ φιλαμαρτήμων μόνος ἐλπίς . καί οὗτος σαφῶς ὁ ῾Ησαΐας ἐπαγγέλλω λέγω “ Οὖ σκώληξ αὐτός οὖον τελεύω - “ τήσει , καί ὁ πῦρ αὐτός οὖον σβέννυμι , καί εἰμί “ εἰς ὅρασις πᾶς σάρξ . ”