cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores micah.1.54
Kαταιτιᾶται δὴ πάλιν ὡς εἰωθότας μὲν ἀριστοεπεῖν , ἀσύμβατον δὲ τοῖς λόγοις τὴν διάνοιαν ἔχοντας . ὀρθοὶ μὲν γὰρ , φησὶν , οἱ παρ’ αὐτοῖς γίνονται λόγοι καλοὶ δὲ λίαν · ὁμολογοῦσι γὰρ τὰ ἐγκλήματα , χρηστόν τε καὶ ἀγαθὸν ὀνομάζουσι τὸν Θεὸν , καὶ κατειρωνεύονται πολυτρόπως , ἔργοις γεμὴν αὐτὸν παροτρύνοντες οὐ διαλελοίπασιν . ἴδοι δ’ ἄν τις αὐτοὺς ἑαυτοῖς γεγονότας ἐχθροὺς , καὶ τὴν σφῶν αὐτῶν ἀποσοβοῦντας εἰρήνην . αὐτὸς γὰρ ὁ λαός μου ἀντικατέστη φησὶν ὡς ἐχθρὸς τῆ ἑωυτοῦ εἰρήνη . ἐξὸν γὰρ αὐτοὺς ἐν εὐπαθείαις εἶναι καὶ τρυφαῖς καὶ ἐν βεβαίῳ τῆς δόξης καὶ ἐρηρεισμένην ἔχειν τὴν εὐθυμίαν , εἰ τετίμηται Θεὸς , ἐθελοντὶ κατώλισθον εἰς ἀπόστασιν . ταύτῃτοι καὶ τὸ ἐν εἰρήνῃ διατελεῖν ἀποβεβληκότες , αὐτόκλητον ὥσπερ ταῖς σφῶν αὐτῶν κεφαλαῖς ἐπεγείρουσι πόλεμον . ὅτι δὲ οὐχὶ πάντως ἀκερδὲς τὸ χρηστοεπεῖν πρὸς Θεὸν τοὺς ἡμαρτηκοτας , ἤγουν εἰ ἕλοιτό τις τοῖς ἰδίοις πταίσμασιν ἐπερυθριᾶν , ἐξ αὐτῆς ἀποδείξομεν τῆς θεοπνεύστου γραφῆς . γέγραπται γὰρ ἐν τῇ δεύτερᾳ τῶν Παραλειπομένων μένων περὶ τοῦ ̔Ροβοάμ “ καὶ ἐγένετο ὡς ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία ̔Ροβοὰμ καὶ ὡς κατεκρατήθη , ἐγκατέλιπε τὰς ἐντολὰς κυρίου , καὶ πᾶς Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ . ” εἶτα Σουσακεὶμ ὁ τῶν Αἰγυπτίων τύραννος κατὰ τῶν ̔Ιεροσολύμων ὡπλίζετο , καὶ πανστρατιᾷ τῆς οἰκείας ἐξέθει γῆς . ἀφικνεῖτο δὲ μετὰ τοῦτο “ Σαμαίας “ ὁ προφήτης πρὸς ̔Ροβοὰμ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας Ἰούδα , τοὺς συναχθέντας εἰς ̔Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου Σου - “ σακεὶμ , καὶ εἶπεν αὐτοῖς οὕτως εἶπε Κύριος ̔Υμεῖς “ ἐγκατελίπετέ με , κἀγὼ ἐγκαταλίπω ὑμᾶς ἐν χειρὶ Σουσακείμ . καὶ ᾐσχύνθησαν , φησὶν , οἱ ἄρχοντες Ἰσραὴλ καὶ ὁ βασιλεὺς , καὶ εἶπον Δίκαιος ὁ κύριος . καὶ ἐν τῶ ἰδεῖν “ Κύριον ὅτι ἐνετράπησαν , καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς “ Σαμαίαν , λέγων Ἐνετράπησαν , οὐ καταφθερῶ αὐτούς’’ πάλιν φησί “ Καὶ ἐν τῷ ἐντραπῆναι αὐτὸν ἀπεστράφη “ ἀπ’ αὐτοῦ ἡ ὀργὴ κυρίου , καὶ οὐκ εἰς καταφθορὰν εἰς “ τέλος · καὶ γὰρ ἐν τῷ Ἰούδᾳ , φησὶν , ἦσαν λόγοι ἀγαθοί . ” ὁρᾷς οὖν , ὅπως οὐκ ἀκερδὲς τὸ ἀγαθοὺς ἔχειν ἐπὶ γλώττης λόγους , εἰ παρέποιτο τὸ ἐντρέπεσθαι , καὶ τὰ ἐφ’ οἷς πεπλημμέληκε τις κατερυθριᾶν . οὐκοῦν ὡς ὁ Παῦλός φησιν “ Οὐκ ἐν λόγῳ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ ἐν δυνάμει , καὶ αὐτὸς δέ που Χριστὸς ἀναφανδὸν ἔφη “ Οὐ πᾶς ὁ “ λέγων μοι κύριε κύριε , εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν “ τῶν οὐρανῶν , ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου “ τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . ” εἰκαῖον οὖν ἄρα , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , τὸ χρηστὰ λέγειν περὶ Θεοῦ , ὅτε τὸ ἐν ἔργοις εὐδόκιμον οὐ παρομαρτεῖ .
Lemmas: kαταιτιααω δή πάλιν ὡς εἴωθα μέν ἀριστοεπέω , ἀσύμβατος δέ ὁ λόγος ὁ διάνοια ἔχω . ὀρθός μέν γάρ , φημί , ὁ παρά αὐτός γίγνομαι λόγος καλός δέ λίαν · ὁμολογέω γάρ ὁ ἔγκλημα , χρηστός τε καί ἀγαθός ὀνομάζω ὁ θεός , καί κατειρωνεύω πολύτροπος , ἔργον γεμὴν αὐτός παροτρύνω οὖον διαλείπω . ὁράω δέ ἄν τις αὐτός ἑαυτοῦ γίγνομαι ἐχθρός , καί ὁ σφεῖς αὐτός ἀποσοβέω εἰρήνη . αὐτός γάρ ὁ λαός ἐγώ ἀντικαθίστημι φημί ὡς ἐχθρός τῆ ἑαυτοῦ εἰρήνη . ἔξεστι γάρ αὐτός ἐν εὐπάθεια εἰμί καί τρυφή καί ἐν βέβαιος ὁ δόξα καί ἐρείδω ἔχω ὁ εὐθυμία , εἰμί τιμάω θεός , ἐθελοντί κατολισθάνω εἰς ἀπόστασις . ταύτῃτοι καί ὁ ἐν εἰρήνη διατελέω ἀποβάλλω , αὐτόκλητος ὥσπερ ὁ σφεῖς αὐτός κεφαλή ἐπεγείρω πόλεμος . ὅτι δέ οὐ πάντως ἀκερδής ὁ χρηστοεπέω πρός θεός ὁ ἁμαρτάνω , ἤγουν εἰμί αἱρέω τις ὁ ἴδιος πταῖσμα επερυθρια , ἐκ αὐτός ἀποδείκνυμι ὁ θεόπνευστος γραφεύς . γράφω γάρ ἐν ὁ δύο ὁ παραλείπω Μένων περί ὁ Ροβοάμ “ καί γίγνομαι ὡς ἑτοιμάζω ὁ βασίλειος Ροβοάμ καί ὡς κατακρατέω , ἐγκαταλείπω ὁ ἐντολή κύριος , καί πᾶς Ἰσραήλ μετά αὐτός . ” εἶτα Σουσακεὶμ ὁ ὁ Αἰγύπτιος τύραννος κατά ὁ Ἱερουσαλήμ ὁπλίζω , καί πανστρατιᾷ ὁ οἰκεῖος ἐκθέω γῆ . ἀφικνέομαι δέ μετά οὗτος “ Σαμαῖος “ ὁ προφήτης πρός Ροβοάμ καί πρός ὁ ἄρχω Ἰούδας , ὁ συνάγω εἰς Ἱερουσαλήμ ἀπό πρόσωπον Σου - “ σακεὶμ , καί εἶπον αὐτός οὕτως εἶπον Κύριος ὑμεῖς “ ἐγκαταλείπω ἐγώ , ἐγώ ἐγκαταλείπω σύ ἐν χείρ Σουσακείμ . καί αἰσχύνω , φημί , ὁ ἄρχω Ἰσραήλ καί ὁ βασιλεύς , καί εἶπον Δίκαιος ὁ κύριος . καί ἐν ὁ ὁράω “ κύριος ὅτι ἐντρέπω , καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός “ Σαμαῖος , λέγω ἐντρέπω , οὖον καταφθείρω αὐτός πάλιν φημί “ καί ἐν ὁ ἐντρέπω αὐτός ἀποστρέφω “ ἀπό αὐτός ὁ ὀργή κύριος , καί οὐ εἰς καταφθορά εἰς “ τέλος · καί γάρ ἐν ὁ Ἰούδας , φημί , εἰμί λόγος ἀγαθός . ” ὁράω οὖν , ὅπως οὐ ἀκερδής ὁ ἀγαθός ἔχω ἐπί γλῶσσα λόγος , εἰμί παρεφίημι ὁ ἐντρέπω , καί ὁ ἐπί ὅς πλημμελέω τις κατερυθριάω . οὐκοῦν ὡς ὁ Παῦλος φημί “ οὐ ἐν λόγος ὁ βασίλειος ὁ Θεός , ἀλλά ἐν δύναμις , καί αὐτός δέ ποῦ Χριστός ἀναφανδά φημί “ οὖον πᾶς ὁ “ λέγω ἐγώ κύριος κύριος , εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος “ ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ “ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ” εἰκαῖος οὖν ἄρα , καθάπερ φημί ἄρτιος , ὁ χρηστός λέγω περί Θεός , ὅτε ὁ ἐν ἔργον εὐδόκιμος οὖον παρομαρτέω .