cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores hosea.2.59
Καταμισθοῦται μὲν οὖν τὸ γύναιον ὁ προφήτης , καθίζει δὲ οἴκοι , καὶ τῆς ἐν ἔθει φαυλότητος ἀποσχέσθαι κελεύει , καὶ τῶν τῆς μοιχείας καταλῆξαι μολυσμῶν · ἐπαγγέλλεταί γε μὴν σωφρονεῖν ἑλομένῃ καὶ εἰς αὐτὸν μόνον ᾑρημένῃ ὁρᾶν , ἐπ᾿ αὐτῇ καὶ αὐτὸς ἔσεσθαι , τουτέστιν , οἰκειώσασθαι γαμικῶς , καὶ ἓν ἔσεσθαι πρὸς αὐτὴν , “ Ἔσονται γάρ φησιν “ οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν . ” καὶ τί τὸ αἴνιγμα ; τὴν τῶν Ἰουδαίων πληθὺν , τὴν ἀπειθῆ καὶ κυριοκτόνον , τὴν μοιχαλίδα καὶ βέβηλον μετὰ τὸ ἀναφοιτῆσαι χριοτὸν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καθίζει Θεὸς , ἄνανδρον μέν · πλὴν εἰ μὴ πορνεύσειεν ἔτι , τουτέστιν , εἰ μὴ βαδίζοι πάλιν πρὸς τὸ δεῖν ἑλέσθαι τιμᾶν θεοὺς ἀλλοτρίους , ἑαυτῷ συνάψειν κατὰ καιροὺς ἐπαγγέλλεται , τῆς τῶν ἐθνῶν δηλονότι πληθύος προεισκεκριμένης . τέθειντο γὰρ εἰς νῶτον οἱ ἐξ Ἰσραήλ , τουτέστι , παρακολύθημα καὶ ὀπίσω καὶ ἐν τοῖς ἐσχάτοις . ἐπιτήρει δὲ , ὅπως σύνοδος μὲν γαμικὴ τῷ προφήτῃ πρὸς τὴν μοιχαλίδα καὶ πονηρὰν οὐ γέγονεν ὅλως , ὑπόσχεσις δὲ τοῦ πράγματος μετὰ πολλὰς ἡημέρας , εἰ μὴ ἀνδρὶ γένοιτο πάλιν ἑτέρῳ , τουτέστιν , εἰ ἀπόσχοιτο τῶν τῆς νοητῆς πορνείας ἐγκλημάτων καὶ μολυσμῶν . εἰσδέξεται γὰρ , ὡς ἔφην , κατὰ καιρεύς τὴν μοιχαλίδα πληθὺν ὁ ἐξ οὐρανοῦ νυμθίος οὐ λατρεύσασαν εἰδώλοις . μετὰ γάρ τοι τὸν τοῦ Σωτῆρος σταυρὸν , μόνοις ἐστὶ τοῖς διὰ Μωυσέως προσκείμενος νόμοις ὁ Ἰσραὴλ σαθρῶς μέντοι λίαν καὶ κατημελημένως , πλὴν οὐκ ἀπονένευκεν εἰς τὸ ἑλέσθαι τιμᾶν τὰς τῶν δαιμονίων ψευδολατρείας . ἀλλὰ τίς ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τῇ μεμοιχευμένῃ καὶ περιμενούσῃ κατὰ καιροὺς τοῦ προφήτου τὴν κοινωνίαν ; ἢ ποῖα γέγονεν αὐτῇ τὰ μισθώματ ; πεντεκαίδεκά φησιν ἀργυρίου καὶ γομὸρ κριθῶν καὶ νέβελ οἴνου . διατετέλεκε γὰρ ὁ Ἰσραὴλ τὸν μεταξὺ τῆς ἐσχάτης αὐτοῦ κλήσεως χρόνον , ἀδοκίμῳ τρεφόμενος λόγῳ , καὶ διδασκαλίαις προσέχων ταῖς μυθικαῖς καὶ γραοπρεπέσιν ἀληθῶς ταῖς τῶν ἰδίων καθηγητῶν · γέγονε δὲ αὐτῷ κτηνοπρεπὴς ὁ βίος , καὶ ὁ νοῦς ἐν μέθῃ καὶ σκότῳ . τύπος δ᾿ ἂν εἴη καὶ μάλα σαφὴς , λόγου μὲν διδασκαλικοῦ εἰρημένον , “ Τὸ ἀργύριον ὑμῶν ἀδόκιμον , ” καὶ κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνὴν τῷ πονηρῷ καὶ ὀκνηρῷ δούλῳ δικαίως ἐπιτιμῶντος καὶ λέγοντος “ Ἔδει σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν “ μου τοῖς τραπεζίταις . ” οὐκοῦν τὸ ἀργύριον εἰς τὸν τῶν διδασκόντων ἐκδέξῃ λόγον .
Lemmas: καταμισθουος μέν οὖν ὁ γύναιον ὁ προφήτης , καθίζω δέ οἴκοι , καί ὁ ἐν ἔθος φαυλότης ἀπέχω κελεύω , καί ὁ ὁ μοιχεία καταλήγω μολυσμός · ἐπαγγέλλω γε μήv σωφρονέω αἱρέω καί εἰς αὐτός μόνος αἱρέω ὁράω , ἐπί αὐτός καί αὐτός εἰμί , τουτέστιν , οἰκειόω γαμικός , καί εἷς εἰμί πρός αὐτός , “ εἰμί γάρ φημί “ ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς . ” καί τίς ὁ αἴνιγμα ; ὁ ὁ Ἰουδαῖος πληθύς , ὁ ἀπειθής καί κυριοκτόνος , ὁ μοιχαλίς καί βέβηλος μετά ὁ ἀναφοιτάω χριοτω εἰς ὁ οὐρανός καθίζω θεός , ἄνανδρος μέν · πλήν εἰμί μή πορνεύω ἔτι , τουτέστιν , εἰμί μή βαδίζω πάλιν πρός ὁ δήω αἱρέω τιμάω θεός ἀλλότριος , ἑαυτοῦ συνάπτω κατά καιρός ἐπαγγέλλω , ὁ ὁ ἔθνος δηλονότι πλῆθος προεισκρίνω . τίθημι γάρ εἰς νῶτον ὁ ἐκ Ἰσραήλ , τουτέστι , παρακολύθημα καί ὀπίσω καί ἐν ὁ ἔσχατος . ἐπιτηρέω δέ , ὅπως σύνοδος μέν γαμικός ὁ προφήτης πρός ὁ μοιχαλίς καί πονηρός οὖον γίγνομαι ὅλως , ὑπόσχεσις δέ ὁ πρᾶγμα μετά πολύς ἡμέρα , εἰμί μή ἀνήρ γίγνομαι πάλιν ἕτερος , τουτέστιν , εἰμί ἀπέχω ὁ ὁ νοητός πορνεία ἔγκλημα καί μολυσμός . εἰσδέχομαι γάρ , ὡς φημί , κατά καιρεύς ὁ μοιχαλίς πληθύς ὁ ἐκ οὐρανός νυμθίος οὖον λατρεύω εἴδωλον . μετά γάρ ὅς ὁ ὁ Σωτήρ σταυρός , μόνος εἰμί ὁ διά Μωυσῆς πρόσκειμαι νόμος ὁ Ἰσραήλ σαθρός μέντοι λίαν καί κατημελημένως , πλήν οὐ ἀπονεύω εἰς ὁ αἱρέω τιμάω ὁ ὁ δαιμόνιος ψευδολατρεία . ἀλλά τίς ὁ τρόπος ὁ ζωή ὁ μοιχεύω καί περιμένω κατά καιρός ὁ προφήτης ὁ κοινωνία ; ἢ ποῖος γίγνομαι αὐτός ὁ μίσθωμα ; πεντεκαίδεκα φημί ἀργύριον καί γομόρ κριθή καί νέβελ οἶνος . διατελέω γάρ ὁ Ἰσραήλ ὁ μεταξύ ὁ ἔσχατος αὐτός κλῆσις χρόνος , ἀδόκιμος τρέφω λόγος , καί διδασκαλία προσέχω ὁ μυθικός καί γραοπρεπής ἀληθής ὁ ὁ ἴδιος καθηγητής · γίγνομαι δέ αὐτός κτηνοπρεπής ὁ βίος , καί ὁ νόος ἐν μέθη καί σκότος . τύπος δέ εἄν εἰμί καί μάλα σαφής , λόγος μέν διδασκαλικός εἴρω , “ ὁ ἀργύριον σύ ἀδόκιμος , ” καί κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή ὁ πονηρός καί ὀκνηρός δοῦλος δικαίως ἐπιτιμάω καί λέγω “ δέω σύ βάλλω ὁ ἀργύριον “ ἐγώ ὁ τραπεζίτης . ” οὐκοῦν ὁ ἀργύριον εἰς ὁ ὁ διδάσκω ἐκδέχομαι λόγος .