cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.4.7
Ὅτι γενόμενος ἄνθρωπος ὁ Μονογενὴς , τοῖς τῶν ἀγαπώντων αὐτὸν ὑποφέρειν ἔμελλε ποσὶν ἀρχάς τε καὶ ἐξουσίας καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τούτου , τουτέστι τὰ βδελυρὰ τῶν δαιμονίων στίφη , πάντα τε αὐτοῖς ὑποτάξειν ἐχθρὸν ὁρατόν τε καὶ ἀόρατον , καὶ πάντα συντρίβειν πόλε μον , καὶ τοῖς ἐξ εἰρήνης κατευφραίνειν ἀγαθοῖς , αἰνιγματωδῶς ἡμῖν ὁ προφητικὸς ὑποφαίνει λόγος . ᾔεσαν μὲν γὰρ κατὰ καιροὺς κατὰ τῶν ̔Ιεροσολύμων οἱ Βαβυλώνιοι , καὶ μὴν καὶ ἕτεροι τινες τῶν ὁμόρων ἐθνῶν ἵπποις τε καὶ ἅρμασιν ἐποχούμενοι , χούμενοι , “ καὶ βάλλοντες τόξοις , ” κατὰ τὸ γεγραμμένον , κατεχειροῦντό τε οὕτω καὶ πικροῖς ἐνίεσαν πόνοις . ἀπὸ δὴ τοῦ συμβαίνειν εἰωθότος , τῶν διὰ Χριστοῦ κατορθωμάτων τὴν λαμπρότητα δηλοῖ . ὁ γάρ τοι σώζων , φησὶν , ὁ δίκαιός τε καὶ πραότατος βασιλεὺς , ἀφίξεται μὲν , καὶ οὐκ εἰς μακράν · πλὴν οὐ πολλῷ πλήθει τῶν ὑπασπιστῶν δορυφορούμενος , οὐ μυρίους ἔχων τοὺς εἰδότας τὰ τακτικά · ἐπασκήσας δὲ οὕτως ἐν ἤθει τὸ μέτριον , ὡς πώλῳ καὶ μόλις ἐφιζῆσαι γυμνῷ . πλὴν ἔσται τοσοῦτος εἰς ἀρετὴν , ὀνήσει τε οὕτω τοὺς ἐπ’ αὐτῷ πεποιθότας , ὡς περιελεῖν μὲν ἅρματα ἐξ Ἐφραῒμ , ἀποστῆσαι δὲ καὶ ἵππον ἐξ ̔Ιερουσαλὴμ , ὀλοθρεῦσαι δὲ καὶ τόξον πολεμικὸν , καὶ εἰρήνην ἁπλῶσαι βαθεῖαν , τὴν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν . Ἐφραῒμ δέ φησι τὰς ἐν τῆ Σαμαρείᾳ δέκα φυλὰς , ̔Ιερουσαλὴμ δὲ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικήσαντας , Ἰούδας δὲ οὗτοι καὶ Βενιαμίν . οὐκοῦν ἀσφαλείας ὑπόσχεσιν καὶ εἰρήνης ἡμῖν ὁ προφητικὸς εἰσκομίζει λόγος . οὐ γὰρ ἄν γένοιτο , φησὶν , εὐκατάδρομος τοῖς ἐθέλουσι κακοῦν ἡ ἁγία πόλις , τουτέστιν ἡ νοητὴ Σιῶν , ἤγουν ̔Ιερουσαλὴμ , “ ἥτις “ ἐστὶν Ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος , ” κατευρύνει δὲ οὕτω τὴν ἑαυτοῦ βασιλείαν ὁ σώζων αὐτὴν , ὡς ὅλης κατάρξαι τῆς Ἰουδαίας , ἀπὸ θκλάσσης εἰς ποταμούς . αὗται γάρ εἰσιν αἱ διεκβολαὶ τῆς γης , τουτέστι τὰ πέρατα . ψάλλει δέ που καὶ ὁ θεσπέσιος Δαυεὶδ , ὡς περὶ ἀμπέλου λέγων τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς “ Ἐξέτεινε τὰ κλήματα αὐτῆς ἕως θαλάσσης , καὶ ἕως ποτα - “ μῶν τὰς παραφυάδας αὐτῆς . ” τερματίζεται γὰρ ἡ τῶν Ἰουδαίων χώρα θαλάσσῃ τε τῇ πρὸς νότον καὶ Ἰνδικῇ , καὶ τῇ καλουμένη Μέσῃ τῶν ποταμῶν . ἀλλ’ οὐκ ἐν τούτοις τοῖς ὅροις ἡ Χριστοῦ βασιλεία · πολλοῦ γε καὶ δεῖ · ἕρπει δὲ ὁ λόγος ὡς ἐκ μερικοῦ παραδείγματος ἐπὶ τὸ καθόλου καὶ γενικώτατον . βεβασίλευκε γὰρ οὐ τῆς Ἰουδαίας μόνης , ἁπάσης δὲ μᾶλλον τῆς ὑπ’ οὐρανὸν , καὶ ἀπὸ περάτων εἰς πέρατὰ τὰ τῆς ἐξουσίας αὐτῷ κατευρύνεται .
Lemmas: ὅτι2 γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής , ὁ ὁ ἀγαπάω αὐτός ὑποφέρω μέλλω πούς ἀρχή τε καί ἐξουσία καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος οὗτος , τουτέστι ὁ βδελυρός ὁ δαιμόνιος στῖφος , πᾶς τε αὐτός ὑποτάσσω ἐχθρός ὁρατός τε καί ἀόρατος , καί πᾶς συντρίβω πόλος νυμφότιμον , καί ὁ ἐκ εἰρήνη κατευφραίνω ἀγαθός , αἰνιγματωδῶς ἐγώ ὁ προφητικός ὑποφαίνω λόγος . ἔρχομαι μέν γάρ κατά καιρός κατά ὁ Ἱερουσαλήμ ὁ Βαβυλώνιος , καί μήv καί ἕτερος τις ὁ ὅμορος ἔθνος ἵππος τε καί ἅρμα ἐποχέομαι , χούμενος , “ καί βάλλω τόξον , ” κατά ὁ γράφω , κατεχειροῦντό τε οὗτος καί πικρός ἐνίημι πόνος . ἀπό δή ὁ συμβαίνω εἴωθα , ὁ διά Χριστός κατόρθωμα ὁ λαμπρότης δηλόω . ὁ γάρ ὅς σῴζω , φημί , ὁ δίκαιος τε καί πρᾶος βασιλεύς , ἀφικνέομαι μέν , καί οὐ εἰς μακρός · πλήν οὖον πολύς πλῆθος ὁ ὑπασπιστής δορυφορέω , οὖον μυρίος ἔχω ὁ οἶδα ὁ τακτικός · ἐπασκέω δέ οὕτως ἐν ἠθέω ὁ μέτριος , ὡς πῶλος καί μόλις ἐφίζω γυμνός . πλήν εἰμί τοσοῦτος εἰς ἀρετή , ὀνίνημι τε οὗτος ὁ ἐπί αὐτός πείθω , ὡς περιαιρέω μέν ἅρμα ἐκ Ἐφραίμ , ἀφίστημι δέ καί ἵππος ἐκ Ἱερουσαλήμ , ὀλοθρεύω δέ καί τόξον πολεμικός , καί εἰρήνη ἁπλόω βαθύς , ὁ ἐκ πᾶς ὁ ἔθνος . Ἐφραίμ δέ φημί ὁ ἐν τῆ Σαμάρεια δέκα φυλή , Ἱερουσαλήμ δέ ὁ ἐν αὐτός κατοικέω , Ἰούδας δέ οὗτος καί Βενιαμίν . οὐκοῦν ἀσφάλεια ὑπόσχεσις καί εἰρήνη ἐγώ ὁ προφητικός εἰσκομίζω λόγος . οὖον γάρ ἄν γίγνομαι , φημί , εὐκατάδρομος ὁ ἐθέλω κακόω ὁ ἅγιος πόλις , τουτέστιν ὁ νοητός Θεός , ἤγουν Ἱερουσαλήμ , “ ὅστις “ εἰμί ἐκκλησία Θεός ζῶ , ” κατευρύνω δέ οὗτος ὁ ἑαυτοῦ βασίλειος ὁ σῴζω αὐτός , ὡς ὅλος κατάρχω ὁ Ἰουδαῖος , ἀπό θκλάσσης εἰς ποταμός . οὗτος γάρ εἰμί ὁ διεκβολή ὁ γῆ , τουτέστι ὁ πέρας . ψάλλω δέ ποῦ καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ , ὡς περί ἄμπελος λέγω ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή “ ἐκτείνω ὁ κλῆμα αὐτός ἠώς θάλασσα , καί ἠώς ποτός - “ μῶν ὁ παραφυάς αὐτός . ” τερματίζω γάρ ὁ ὁ Ἰουδαῖος χώρα θάλασσα τε ὁ πρός νότος καί Ἰνδική , καί ὁ καλέω μέση ὁ ποταμός . ἀλλά οὐ ἐν οὗτος ὁ ὅρος ὁ Χριστός βασίλειος · πολύς γε καί δεῖ · ἕρπω δέ ὁ λόγος ὡς ἐκ μερικός παράδειγμα ἐπί ὁ καθόλου καί γενικός . βασιλεύω γάρ οὖον ὁ Ἰουδαῖος μόνος , ἅπας δέ μᾶλλον ὁ ὑπό οὐρανός , καί ἀπό πέρας εἰς πέρας ὁ ὁ ἐξουσία αὐτός κατευρύνω .