cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zephaniah.2.38
Ἐτοιμάζου ὄρθρισον , διέφθαρται πᾶσα ἡ ἐπιφυλλίς αὐτῶι . Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἐδέξω , φησὶ , τὴν παρ’ ἐμοῦ παιδείαν , ἀπώσω δὲ καὶ μεμίσηκας καὶ τὸ ἐν φόβῳ ζῆν καὶ ἐπιεικείαις , εὐτρεπίζου πρὸς ἀποδρομὴν καὶ πρὸς τὸ ἤδη παθεῖν , ἃ διαφυγῖν ἐξὸν , εἴπερ ἦσθα φιλάρετος καὶ σοφός . ὀρθρίζειν γεμὴν προστέταχε , τῆς συμφορᾶς τὸν καιρὸν ἐπὶ θύραις ὄντα δεικνύων , καὶ οἷον εἰς αὔριον ἥξοντα , παρεσόμενόν τε πάντως , ἀρξομένης ἠοῦς . τοῦτο δὲ ἦν ἀποκείροντος τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναβολῆς , καὶ οὐκ ἐῶντος ἐννοεῖν , ὡς ἔσται τις ἀνοκωχὴ καὶ ἀνάβλησις καὶ μακρὸς μεταξὺ διελάσει καιρὸς , εἰς ἐκγόνους τάχα που παραπέμπων τὰ ἐξ ὀργῆς . οὐκοῦν ὡς ἐπ’ ἀναγκαίῳ πράγματι προετοίμαζε σεαυτὸν καὶ ὄρθριζε πρὸς ἀποδρομήν . οἰχήσῃ γὰρ εἰς ἐχθροὺς αἰχμάλωτος , καὶ τὴν ἐνεγκοῦσαν ἀφεὶς , οἰκτρὸς ἔσῃ παρ’ ἑτέροις . εἶτα τῷ Προφήτῃ φησὶν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς , μονονουχὶ καὶ ἐπιστυγνάζων ἑαλωκόσι · διέφθαρται πᾶσα ἡ ἐπιφυλλὶς αὐτῶν . τί δ᾿ ἂν βούλοιτο καὶ τοῦτο δηλοῦν , ἐροῦμεν ὡς ἔνι . πεπορθήκασι τὴν Σαμάρειαν καὶ ἑτέρας δὲ πρὸς αὐτῇ τῆς Ἰουδαίας πόλεις τῶν Βαβυλωνίων οἱ τύραννοι , καὶ Φουλὰ μὲν πρῶτος , εἶτα μετ’ αὐτὸν ὁ Σαλμανασὰρ , καὶ τρίτος ὁ Σεναχηρείμ . ὥσπερ δὲ ἀμπελῶνα τετρυγηκότες ἀνεκομίζοντο πάλιν εἰς τὴν ἑαυ - τῶν , ἐν ὀλίγοις παντελῶς λειψάνοις ἀφέντες τὸν Ἰσραὴλ , καὶ οἷον ἐπιφυλλίδα μόνην αὐτοῖς καταλελοιπότες . ἐπιφυλλίδα δὲ εἶναί φαμεν τὰ μικρὰ τῶν βοτρυδίων , καὶ ἐν ὀλίγαις ὄντα ῥαξὶν , ἃ καὶ τοῖς φύλλοις ἐγκεχωσμένα διαλανθάνει πλειστάκις τὸν τοῦ συλλέγοντος ὀφθαλμόν . καί τι τοιοῦτόν φησιν ἕτερος τῶν ἁγίων προφητῶν “ Οἴ μοι ψυχὴ , ὅτι “ ἐγενήθην ὡς συνάγων καλάμην ἐν ἀμητῷ , καὶ ὡς ἐπι - “ φυλλίδα ἐν τρυγήτῳ , οὐχ ὑπάρχοντος βότρυος τοῦ φαγεῖν “ τὰ πρωτόγονα.’’ οὐκοῦν τετρυγήκασι μὲν ἐκεῖνοι , ἀφιγμένος δὲ μετ’ αὐτοὺς ὁ Ναβουχοδονόσορ , καὶ αὐτὴν διέφθειρε τὴν ἐπιφυλλίδα , καὶ τὸ βραχὺ τοῦ Ἰσραὴλ ἀποτρυγήσας λείψανον , οἴκαδέ τε ἀνέθει , καὶ διετέλει μεγαλαυχούμενος . καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἱερεμίας ἁλοῦσαν τὴν Ἰερουσαλὴμ κατεθρήνει , λέγων περὶ τῶν ἠρημωκότων 7 Εἰσέλθοι πᾶσα “ ἡ κακία αὐτῶν κατὰ πρόσωπόν σου , καὶ ἐπιφύλλισον αὐ “ τοῖς ὃν τρόπον ἐπεφύλλισάν μοι·’’ καὶ πάλιν “ Ἴδε κύριε “ καὶ ἐπίβλεψον τίνι ἐπεφύλλισας οὕτως . εἰ φάγονται “ γυναῖκες καρπὸν κοιλίας αὐτῶν ; ἐπιφυλλίδα ἐποίησε μά · “ γειρος . ”
Lemmas: ἑτοιμάζω ὀρθρίζω , διαφθείρω πᾶς ὁ ἐπιφυλλίς αὐτός . ἐπεί γάρ οὐ δέχομαι , φημί , ὁ παρά ἐγώ παιδεία , ἀπωθέω δέ καί μισέω καί ὁ ἐν φόβος ζῶ καί ἐπιείκεια , ευτρεπίζω πρός ἀποδρομή καί πρός ὁ ἤδη πάσχω , ὁ διαφυγή ἔξεστι , εἴπερ εἰμί φιλάρετος καί σοφός . ὀρθρίζω γεμὴν προστάσσω , ὁ συμφορά ὁ καιρός ἐπί θύρα εἰμί δείκνυμι , καί οἷος εἰς αὔριον ἥκω , πάρειμι τε πάντως , ἄρχω ἠώς . οὗτος δέ εἰμί ἀποκείρω ὁ ἐλπίς ὁ ἀναβολή , καί οὐ ἐάω ἐννοέω , ὡς εἰμί τις ἀνοκωχή καί ἀνάβλησις καί μακρός μεταξύ διέλασις καιρός , εἰς ἔκγονος τάχα ποῦ παραπέμπω ὁ ἐκ ὀργή . οὐκοῦν ὡς ἐπί ἀναγκαῖος πρᾶγμα προετοιμάζω σαυτοῦ καί ὀρθρίζω πρός ἀποδρομή . οἴχομαι γάρ εἰς ἐχθρός αἰχμάλωτος , καί ὁ φέρω ἀφίημι , οἰκτρός εἰμί παρά ἕτερος . εἶτα ὁ Προφήτης φημί ὁ ὁ ὅλος θεός , μονονού καί ἐπιστυγνάζω ἁλίσκομαι · διαφθείρω πᾶς ὁ ἐπιφυλλίς αὐτός . τίς δέ εἄν βούλομαι καί οὗτος δηλόω , εἴρω ὡς ἐν . πορθέω ὁ Σαμάρεια καί ἕτερος δέ πρός αὐτός ὁ Ἰουδαῖος πόλις ὁ Βαβυλώνιος ὁ τύραννος , καί Φούλα μέν πρῶτος , εἶτα μετά αὐτός ὁ Σαλμανασάρ , καί τρίτος ὁ Σαναχάριβος . ὥσπερ δέ ἀμπελών τρυγάω ἀνακομίζω πάλιν εἰς ὁ ἑ - ὁ , ἐν ὀλίγος παντελῶς λείψανον ἀφίημι ὁ Ἰσραήλ , καί οἷος ἐπιφυλλίς μόνος αὐτός καταλείπω . ἐπιφυλλίς δέ εἰμί φημί ὁ μικρός ὁ βοτρύδιον , καί ἐν ὀλίγος εἰμί ῥάξ , ὁ καί ὁ φύλλον ἐγχόω διαλανθάνω πλειστάκις ὁ ὁ συλλέγω ὀφθαλμός . καί τίς τοιοῦτος φημί ἕτερος ὁ ἅγιος προφήτης “ οἶς ἐγώ ψυχή , ὅτι “ γίγνομαι ὡς συνάγω καλάμη ἐν ἄμητος , καί ὡς ἐπι - “ φυλλίς ἐν τρύγητος , οὐ ὑπάρχω Βότρυς ὁ ἐσθίω “ ὁ πρωτόγονος οὐκοῦν τρυγάω μέν ἐκεῖνος , ἀφικνέομαι δέ μετά αὐτός ὁ Ναβουχοδονόσορ , καί αὐτός διαφθείρω ὁ ἐπιφυλλίς , καί ὁ βραχύς ὁ Ἰσραήλ ἀποτρυγάω λείψανον , οἴκαδε τε ἀναθέω , καί διατελέω μεγαλαυχέω . καί γοῦν ὁ προφήτης Ἱερεμίας ἁλίσκομαι ὁ Ἱεροσόλυμα καταθρηνέω , λέγω περί ὁ ἐρημόω 7 εἰσέρχομαι πᾶς “ ὁ κακία αὐτός κατά πρόσωπον σύ , καί ἐπιφυλλίζω αὖος “ ὁ ὅς τρόπος ἐπιφυλλίζω μοι·’’ καί πάλιν “ εἶδον κύριος “ καί ἐπιβλέπω τίς ἐπιφυλλίζω οὕτως . εἰμί ἐσθίω “ γυνή καρπός κοιλία αὐτός ; ἐπιφυλλίς ποιέω μή · “ γειρος . ”