cyrillus-theology.commentarius-in-xii-prophetas-minores zechariah.4.12
τίνα δὴ τρόπον κληθήσεταί τε καὶ εἰσελάσει διὰ τῆς πίστεως ἢ ἐξ ἐθνῶν ἀγέλη , ταλαιπωρήσει δὲ καὶ ὁ πάλαι τρυφῶν , τουτέστιν ὁ σατανᾶς , τῶν ἐκ πλεονεξίας αὐτῷ πεπορισμένων μένων προσκυνητῶν ἐξωθούμενος , διατρανοῖ πάλιν ἐν τούτοις . ποιεῖται γεμὴν τὸν λόγον , ὡς πρὸς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους , ἤτοι τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ διδασκάλους , οἳ καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν ἐκπεριθέοντες χώραν , εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐκάλουν τε καὶ σεσαγηνεύκασι τοὺς ἐν αὐτῇ . ὦ τοίνυν Ἰούδα , φησὶν , ἐνετεινά σε ἐμαυτῷ τόξον , τουτέστι , διὰ σοῦ τοξεύσω τοὺς ὑπεναντίους · καί σε δὲ , ὦ Ἐφραῒμ , ἔπλησα . καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστιν , ἐρῶ πάλιν . ὅτε γὰρ τῆς τοξείας οἱ ἔπιστήμονες νευρὴν μὲν μαζῷ , τοῦ δὲ τόξου τὸν σίδηρον ἄγουσιν ἐγγὺς , τότε πλῆσαι τὸ τόξον λέγονται , βάλλουσί τε οὕτω δεινόν τι καὶ ἄφυκτον καὶ οἷον ἀσχέτοις ὁρμαῖς ἀναπηδῶντά τε καὶ διιπτάμενον τὸν ἰὸν ἤτοι τὸ βέλος . ἔστι τοίνυν αὐτὸ διαφόρως πεφρασμένον . τόξον σε πεποίημαί φησιν , ὦ Ἰούδα , ἔπλησα δὲ καί σε , ὦ Ἐφραΐμ . Ἰούδας δὲ καὶ Ἐφραῒμ ἅπαν ἐστὶ τὸ γένος τὸ ἐξ Ἰσραήλ . οὐκοῦν τόξον ὥσπερ τι πεποίηται τοὺς ἐξ Ἰουδαίων πεπιστευκότας τε πρὸ τῶν ἄλλων , καὶ γνώμης εἰς τοῦτο προεληλυθότας , ὡς ἔθνη παιδαγωγεῖν , καὶ τῶν πλανωμένων ἀποσοβεῖν τὰς τῶν δαιμονίων ἀγέλας , καταπαίειν τε τὸν σατανᾶν καὶ ἁπαξαπλῶς τοὺς τοῖς θείοις δόγμασιν ἀντεξάγοντας καὶ ταῖς δι’ αὐτῶν μαχομένους μυσταγωγίαις οὕτω που φησὶ καὶ ὁ θεσπέσιος Δαυεὶδ πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Θεόν “ Τὰ βέλη σου ἠκονη - “ μένα , δυνατέ · λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται ἐν καρδίᾳ “ τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως.’ πλήττουσι μὲν γὰρ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς εἰς καρδίαν ἔσω καὶ νεφροὺς “ τὰ τοῦ δυνατοῦ βέλη , ” τουτέστι Χριστοῦ . βέλη δὲ αὐτοῦ πάλιν οἱ μυσταγωγοὶ , τοὺς δέ γε πεπλανημένους καὶ τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεὸν οὐκ εἰδότας , πλήττουσιν οὐκ εἰς θάνατον , ἀλλ’ εἰς ἀγάπην αὐτοὺς ἀποφέροντες τὴν ἐν χριστῷ , ἵνα καὶ ὑποκάτω πίπτοιεν αὐτοῦ . ὁποία τις ἐστὶν ἡ ἐν τῶ ᾄσματι τῶν ᾀσμάτων γραφομένη νύμφη , λέγουσά τε σαφῶς “ Ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι . ” ὅτι δὲ γεγόνασιν ἀλκιμώτατοί τε καὶ εὐσθενεῖς οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , πιστώσεται λέγων περὶ αὐτῶν ὁ σοφώτατος ψαλμῳδὸς ἐν Πνεύματι “ Ὡσεὶ βέλη ἐν χειρὶ δυνατοῦ , οὕτως οἱ υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων . ” ἐκτετιναγμένους μένους μὲν γὰρ τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ ἀποκαλεῖ , ὡς τῆς θείας χάριτος ἐκπεπτωκότας διά τοι τὸ ἐμπαροινῆσαι Χριστῷ . οἱ γεμὴν ἐξ αὐτῶν υἱοὶ , βέλη γεγόνασιν ὡς ἐκ χειρὸς δυνατοῦ τοῦ πεμπόμενα . ἔφη ’δε που καὶ ὁ Ἀμβακοὺμ ὡς πρὸς αὐτὸν δὴ πάλιν τὸν Ἐμμανουὺλ περὶ τῶν ἁγίων ἀποστόλων “ Βολίδες σου γὰρ πορεύσονται εἰς φέγγος ἀστραπῆς ὅπλων “ σου . ”
Lemmas: τίς δή τρόπος καλέω τε καί εἰσέρχομαι διά ὁ πίστις ἢ ἐκ ἔθνος ἀγέλη , ταλαιπώρησις δέ καί ὁ πάλαι τρυφάω , τουτέστιν ὁ Σατανᾶς , ὁ ἐκ πλεονεξία αὐτός πορίζω Μένων προσκυνητής ἐξωθέω , διατρανόω πάλιν ἐν οὗτος . ποιέω γεμὴν ὁ λόγος , ὡς πρός ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ἤτοι ὁ ἐκ Ἰσραήλ διδάσκαλος , ἕ καί ὁ ὁ ἔθνος ἐκπεριθέω χώρα , εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια καλέω τε καί σαγηνεύω ὁ ἐν αὐτός . εἰμί τοίνυν Ἰούδας , φημί , ἐντείνω σύ ἐμαυτοῦ τόξον , τουτέστι , διά σύ τοξεύω ὁ ὑπεναντίος · καί σύ δέ , εἰμί Ἐφραίμ , πίμπλημι . καί τίς δή οὗτος εἰμί , εἴρω πάλιν . ὅτε γάρ ὁ τοξεία ὁ επιστήμονας νευρά μέν μαστός , ὁ δέ τόξον ὁ σίδηρος ἄγω ἐγγύς , τότε πίμπλημι ὁ τόξον λέγω , βάλλω τε οὗτος δεινός τίς καί ἄφυκτος καί οἷος ἄσχετος ὁρμή ἀναπηδάω τε καί διαπέταμαι ὁ ἰός ἤτοι ὁ βέλος . εἰμί τοίνυν αὐτός διάφορος φράζω . τόξον σύ ποιέω φημί , εἰμί Ἰούδας , πίμπλημι δέ καί σύ , εἰμί Ἐφραίμ . Ἰούδας δέ καί Ἐφραίμ ἅπας εἰμί ὁ γένος ὁ ἐκ Ἰσραήλ . οὐκοῦν τόξον ὥσπερ τίς ποιέω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος πιστεύω τε πρό ὁ ἄλλος , καί γνώμη εἰς οὗτος προέρχομαι , ὡς ἔθνος παιδαγωγέω , καί ὁ πλανάω ἀποσοβέω ὁ ὁ δαιμόνιος ἀγέλη , καταπαίω τε ὁ Σατανᾶς καί ἁπαξαπλῶς ὁ ὁ θεῖον δόγμα ἀντεξάγω καί ὁ διά αὐτός μάχομαι μυσταγωγία οὗτος ποῦ φημί καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ πρός ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ Θεός “ ὁ βέλος σύ ἀκονάω - “ Μένα , δυνατός · λαός ὑποκάτω σύ πίπτω ἐν Καρδία “ ὁ ἐχθρός ὁ βασιλεύς πλήσσω μέν γάρ ὁ ἐχθρός ὁ Θεός καί πατήρ εἰς Καρδία εἴδομαι καί νεφρός “ ὁ ὁ δυνατός βέλος , ” τουτέστι Χριστός . βέλος δέ αὐτός πάλιν ὁ μυσταγωγός , ὁ δέ γε πλανάω καί ὁ φύσις τε καί ἀληθής θεός οὐ οἶδα , πλήσσω οὐ εἰς θάνατος , ἀλλά εἰς ἀγάπη αὐτός ἀποφέρω ὁ ἐν χριστός , ἵνα καί ὑποκάτω πίπτω αὐτός . ὁποῖος τις εἰμί ὁ ἐν ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα γράφω νύμφη , λέγω τε σαφῶς “ ὅτι2 τιτρώσκω ἀγάπη ἐγώ εἰμί . ” ὅτι δέ γίγνομαι ἄλκιμος τε καί εὐσθενής ὁ θεσπέσιος μαθητής , πιστόω λέγω περί αὐτός ὁ σοφός ψαλμῳδός ἐν πνεῦμα “ ὡσεί βέλος ἐν χείρ δυνατός , οὕτως ὁ υἱός ὁ ἐκτινάσσω . ” ἐκτινάσσω μένος μέν γάρ ὁ ἐκ Ἰσραήλ ἀποκαλέω , ὡς ὁ θεῖος χάρις ἐκπίπτω διά ὅς ὁ ἐμπαροινέω Χριστός . ὁ γεμὴν ἐκ αὐτός υἱός , βέλος γίγνομαι ὡς ἐκ χείρ δυνατός ὁ πέμπω . φημί ἐσθίω ποῦ καί ὁ Ἀμβακούμ ὡς πρός αὐτός δή πάλιν ὁ Ἐμμανούλ περί ὁ ἅγιος ἀπόστολος “ βολίς σύ γάρ πορεύω εἰς φέγγος ἀστραπή ὅπλον “ σύ . ”