cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0678.3
Οἱ τὸν τῆς συντελείας καιρὸν καταδηλοῦσθαι λέγοντες διὰ τοῦ μηκέτι τὸ ἡλιακόν , ἢτοι τὸ σεληνιακὸν ἐνεργήσει φῶς , συσταλῆναι δὲ μᾶλλον , ἵν’ ὁ Κύριος ἡμῶν φῶς αἰώνιον γένηται , φασι τοῖς πενθοῦσι νῦν , οὓς δὲ καὶ παρακληθησεται φησιν ὁ Σωτήρ , τέλος ἔσται τοῦ πενθεῖν κατ’ ἐκεῖνο πον τοῦ καιροῦ · πεπαύσονται γὰρ τοῦ ποιεῖν ἔτι , καὶ κατατρυχέσθαι , καὶ τῶν εἰς αἰῶνα τεύξονται γερῶν . Τοῦτο γάρ , οἴμαι , τὸ παρακληθῆναι ἐστίν . Ἐπειδὴ δὲ πάλιν τῶν θεωρημάτων ἐπεσθαι χρή τοῖς ἀνωτιν , ἐκεῖνὸ φамен , ὅτι τοῖς μένουσιν ἐν πλημμελείαις τὸ κατηφὲς οἰκεῖον , καὶ ἀρμοδιώτατον . Προσδοκοῦσι γὰρ οὐ τιμὰς καὶ στεφάνους , οὐ παράκλησιν τὴν παρὰ Θεοῦ , κάλαψιν δὲ μᾶλλον , καὶ πῦρ , καὶ σκότος · οἱ γε μὴν ὄντες ἐν ἀγαθουργίαις τῇ ἐλπίδι χαίρουσι , καθά φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος · διαδέχεται γὰρ τὸ ἐπιεικὲς αὐτῶν ἡ εἰς ἀπέραντους αἰῶνας δόξα , καὶ τρυφή · πλὴν ὅταν ἐπιστρέφῃ πρὸς Κύριον , καὶ ὁ πλείστας ὅσας ἁμαρτίας ἐνισχυμένος , εἴτα δικαιωθῇ διὰ τῆς πίστεως , καὶ κομισθαι μὲν τῶν αἰτιωμάτων τὴν ἄφεσιν , προσδοκήσει δὲ λαβεῖν καὶ εἰς τοὺς ἁγίους νῦν τεπισμένας τιμὰς . Τότε δὴ πεπαύσονται μὲν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους αὐτοῦ , καταλήξει δὲ ἱδρώτος , καὶ καταφελίας , βεβαιοῖ δὲ ὥσπερ ταύτην τὴν διάνοιαν τὸ ἐφεξῆς καὶμενον · « Ἔσται γάρ , φησιν , πᾶς ὁ λαός σου δίκαιος , ἰτουτέστι , δικαιωθήσεται πᾶς ὁ σοὶ ἐπόμηνες λαός · ἔστι δὲ ὁ λόγος ὡς πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν · δικαιοῖ δὲ Χριστὸς τὸν ἁμαρτῶν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ , καὶ ἀνίησι παντὸς αἰτιώματος τοὺς αἰδόντας αὐτὸς . Τίς γὰρ ἔσται τῶν τοιούτων ὁ χορηγός , διαμεμηνυκεν , εἰπών · « Φυλάσσωμεν τὸ φύτευμα , ἔργα χειρῶν αὐτοῦ εἰς δόξαν . Φύτευμα γάρ ἐσμεν τῶν φυτῶν τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , καὶ ἔργον αὐτοῦ · ἀγριελαιοὶ γὰρ ὄντες ἐνεκεντρίσθημεν εἰς καλλίελαιον , μονοῦνυχ ! καὶ αὐτοῦργούντος εἰς ἡμᾶς τοῦ
Lemmas: ὁ ὁ ὁ συντέλεια καιρός καταδηλόω λέγω διά ὁ μηκέτι ὁ ἡλιακός , ἤτοι ὁ σεληνιακός ἐνεργέω φάος , συστέλλω δέ μᾶλλον , ἵνα ὁ Κύριος ἐγώ φάος αἰώνιος γίγνομαι , φημί ὁ πενθέω νῦν , ὅς δέ καί παρακαλέω φημί ὁ Σωτήρ , τέλος εἰμί ὁ πενθέω κατά ἐκεῖνος πως ὁ καιρός · παύω γάρ ὁ ποιέω ἔτι , καί κατατρύχω , καί ὁ εἰς αἰών τυγχάνω γέρας . οὗτος γάρ , οἴμη , ὁ παρακαλέω εἰμί . ἐπεί δέ πάλιν ὁ θεώρημα ἕπω χρή ὁ ἀνωτιν , ἐκεῖνος φамен , ὅτι ὁ μένω ἐν πλημμέλεια ὁ κατηφής οἰκέω , καί ἀρμόδιος . προσδοκέω γάρ οὖον τιμή καί στέφανος , οὖον παράκλησις ὁ παρά Θεός , κάλαψιν δέ μᾶλλον , καί πῦρ , καί σκότος · ὁ γε μήv εἰμί ἐν ἀγαθουργία ὁ ἐλπίς χαίρω , καθά φημί ὁ πάνσοφος Παῦλος · διαδέχομαι γάρ ὁ ἐπιεικής αὐτός ὁ εἰς απέραντος αἰών δόξα , καί τρυφή · πλήν ὅταν ἐπιστρέφω πρός κύριος , καί ὁ πλεῖστος ὅσος ἁμαρτία ενισχυμένος , εἴτα̅ δικαιόω διά ὁ πίστις , καί κομίζω μέν ὁ αἰτίωμα ὁ ἄφεσις , προσδοκάω δέ λαμβάνω καί εἰς ὁ ἅγιος νῦν τεπισμένας τιμή . τότε δή παύω μέν ὁ ἡμέρα ὁ πένθος αὐτός , κατάληξις δέ ἱδρώς , καί καταφελίας , βεβαιόω δέ ὥσπερ οὗτος ὁ διάνοια ὁ ἐφεξῆς καταμένω · « εἰμί γάρ , φημί , πᾶς ὁ λαός σύ δίκαιος , ἰτουτέστι , δικαιόω πᾶς ὁ σύ ποιμαίνω λαός · εἰμί δέ ὁ λόγος ὡς πρός ὁ ἐκκλησία · δικαιόω δέ Χριστός ὁ ἁμαρτέω χάρις καί φιλανθρωπία , καί ἀνίημι πᾶς αἰτίωμα ὁ αἰδέομαι αὐτός . Τῖς γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ χορηγός , διαμηνύω , εἶπον · « φυλάσσω ὁ φύτευμα , ἔργον χείρ αὐτός εἰς δόξα . φύτευμα γάρ εἰμί ὁ φυτός ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , καί ἔργον αὐτός · ἀγριέλαιος γάρ εἰμί ἐγκεντρίζω εἰς καλλιέλαιος , μονοῦχος ! καί αὐτουργέω εἰς ἐγώ ὁ