cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0131.1
ἄγδος , καὶ δύσωστον ἀληθῶς σφορτίον . Καὶ γοῦν οἱ μακάριοι μαθηταὶ τοῖς μετὰ τὴν πίστιν ἀναπείθουσι τινὰς τὰ ἐν νόμῳ τῇρειν ἐπετίμων λέγοντες · « Καὶ νῦν τί πειράζετε τὸν Θεὸν ἐπιθεῖναι ζυγὸν ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν μαθητῶν , ὃν οὔτε ἡμεῖς , οὔτε οἱ πατέρες ἡμῶν ἰσχύσαμεν βαστάσαι ; » Ἀναφόρτησεν οὖν ἄγαν τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ ὁ τοῦ νόμου ζυγός · καὶ πρὸς γε τοῦτο τὸ ἐτι φορτικώτερον , ἢ τῶν Φαρισαίων σκαιότης συνέτρεξεν οὐ μετρίως συνθράψαισα ταῖς ἀπιησίαις . Ἐρασιχρήματοι γὰρ οἱ τῆς Ἰουδαίων συναγωγῆς ἡγοῦμενοι , καὶ σκοπὸν ἔχοντες ἕνα τὸ πανταχόθεν συλλέγειν , καὶ καταβιάζεσθαι τοὺς ὑπὸ χεῖρα λαοὺς . Οὐκοῦν πρέποι ἂν καὶ μᾶλα ὀρθῶς καὶ περὶ γε τῶν ἐξ Ἰσραήλ · « Ὅτι ἀφαιρεθήσεται ὁ ζυγὸς ὁ ἐπ’ αὐτῶν κείμενος , καὶ ἡ ῥάβδος ἡ ἐπὶ τοῦ τραχήλου αὐτῶν . » Ῥάβδον δὲ κατὰ τὸ εἶδος , τὴν ἐκ τῶν ἡγουμενῶν δυναμὴν πλεονεξίαν , διότιο τὸ ἀπονεῦσαι δεινῶς εἰς φιλοκερδίας . Ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας , οἱ δεσπόται , καὶ αὐτὸν ἀπεκτόναι τὸν Υἱόν . Καίτοι γὰρ ἰδόντες ὅτι αὐτὸς ἐστὶν ὁ κληρονόμος , « Ἐπανενέλαυτε , φησίν · Δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν , καὶ σχώμεν ἑαυτοῖς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ . » Ὅτι τοίνυν δυσσεβεῖ καὶ ἀνόσιον ἔχοντες τὸν ἐπὶ τῷδε σκοπόν , ἤθιστα ἂν τῶν ὄντων αὐτοὺς ἀπάντων ὑπέμειναν τὴν ζημίαν , ἢ ἴδον ἐπιλάμψαντα τῷ κόσμῳ τὸν Ἐμμανοῦῖλ , ὑπεμφαίνει · λέγων · « Ὅτι πᾶσαν στολὴν ἐπισυνηγμένην ὁλίῳ , καὶ ἱμάτιον μετὰ καταλλαγῆς , ἀποτίσονται , καὶ δελήσουσιν εἰ ἐγενήθησαν πυρίκαυστοι . Ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν,υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν . » Ἐκ δόλου μὲν γὰρ καὶ ἀπάτης , καὶ ἀπὸ τοῦ κρίνειν οὐχ ὀρθῶς , τὴν τῶν χρημάτων ἀδροσιν ἐποιήσαντο , φησίν · ἀλλ’ ἤδη καὶ φίλον αὐτοῖς , καὶ μέχρι αὐτῆς τῆς παριστολῆς καὶ τῶν ἱματίων μετὰ καταλλαγῆς , τοῦτ’ ἐστι , μετὰ προσθήκης , ἀποπέψασθαι καὶ ἀποβαλεῖν , μᾶλλον δὲ φησίν , ἠθέλησαν καταφλεγθῆναι καὶ πυρί , δυσφρονοῦντες ἄγαν , οὗ παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν υἱός . Πειστευόμενοι γὰρ τὸν δεσποτικὸν ἀμπελῶνα , τοὺς καρποὺς θελήσαν ἔχειν αὐτοὶ καὶ μόνοι , προσκομίζοντες τῷ δεσπότῃ τὸ σύμπαρ οὐδέν . Παιδίον δὲ λέγων γεγεννηθῆναι , διελῆχρει σαφῶς τῆς τῶν Μανιχαίων δόξης τὸ ἀδρανές , οἱ παραιτοῦνται λέγειν , ὅτι γέγονε σάρξ ὁ Λόγος · τοῦτ’ ἐστι , τὴν ἡμῶν πασφόρηκε σάρκα δι’ ἡμᾶς οἰκονομικῶς . Ἄλλ’ εἰ βούλοντα φρονεῖν ὀρθῶς , καὶ τῆς ἑαυτῶν δυσθουλίας καταψηφίζεσθαι , μὴ ἀτιμαζέτωσαν τὰς τοῦ προφήτου φωνάς , παιδίον ἡμῖν γεγεννηθῆναι λέγοντος . Ὅπου γὰρ τόκος ἐκ γυναικὸς ἀληθῶς , ποῖον ἂν ἔχει τόπον τὸ δοκῆσαι καὶ σχῆ , καὶ ὡς ἐν μόναις εἰπεῖν φαντασίαις γεγεννηθῆναι τὴν ἐπιθυμίαν ; πλὴν ἡμῖν δεδοθῆναι φησὶ τὸν υἱόν . Γέγονε γὰρ ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος οὐ δι’ ἑαυτόν , ἀνακαίνιὼν δὲ μᾶλλον τὰ καθ’ ἡμᾶς εἰς τὸ ἀπ’ ἀρχῆς , καὶ τῆς ἀπάντων ζωῆς ἀντίλυτρον , τὸ ἴδιον σῶμα προσχομῶν εἰς ὁσμὴν εὐωδίας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Γεγενήσθαι δὲ φησι τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ , χαῖρεσθαι μὲν τισι τοιούτων τὸ νοεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ , φησίν , ἑαυτὸν τὸν σταυρὸν εἰς ὤμους ἔχων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ
Lemmas: ἄγδος , καί δυσωστος ἀληθής σφορτίον . καί γοῦν ὁ μακάριος μαθητής ὁ μετά ὁ πίστις ἀναπείθω τις ὁ ἐν νόμος τηρέω ἐπιτιμάω λέγω · « καί νῦν τίς πειράζω ὁ θεός ἐπιτίθημι ζυγόν ἐπί ὁ τράχηλος ὁ μαθητής , ὅς οὔτε ἐγώ , οὔτε ὁ πατήρ ἐγώ ἰσχύω βαστάζω ; » Ἀναφόρτησεν οὖν ἄγαν ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ νόμος ζυγόν · καί πρός γε οὗτος ὁ ἔτι φορτικός , ἢ ὁ Φαρισαῖος σκαιότης συντρέχω οὖον μέτριος συνθράψαισα ὁ απιησιος . Ἐρασιχρήματος γάρ ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ἡγέομαι , καί σκοπός ἔχω εἷς ὁ πανταχόθεν συλλέγω , καί καταβιάζω ὁ ὑπό χείρ λαός . οὐκοῦν πρέπω εἄν καί μῆλον ὀρθῶς καί περί γε ὁ ἐκ Ἰσραήλ · « ὅτι2 ἀφαιρέω ὁ ζυγός ὁ ἐπί αὐτός κεῖμαι , καί ὁ ῥάβδος ὁ ἐπί ὁ τράχηλος αὐτός . » ῥάβδος δέ κατά ὁ εἶδος , ὁ ἐκ ὁ ἡγέομαι δύναμαι πλεονεξία , διότιο ὁ ἀπονεύω δεινῶς εἰς φιλοκερδία . Ταύτη ἕνεκα ὁ αἴτιος , ὁ δεσπότης , καί αὐτός ἀποκτείνω ὁ υἱός . καίτοι γάρ ὁράω ὅτι αὐτός εἰμί ὁ κληρονόμος , « Ἐπανενέλαυτε , φημί · δεῦτε ἀποκτείνω αὐτός , καί ἔχω ἑαυτοῦ ὁ κληρονομία αὐτός . » ὅτι2 τοίνυν δυσσεβής καί ἀνόσιος ἔχω ὁ ἐπί ὅδε σκοπός , ἠθίζω εἄν ὁ εἰμί αὐτός ἀπαντάω ὑπομένω ὁ ζημία , ἢ ὁράω ἐπιλάμπω ὁ κόσμος ὁ Ἐμμανοῦλ , ὑπεμφαίνω · λέγω · « ὅτι2 πᾶς στολή ἐπισύνειμι ὁλίῳ , καί ἱμάτιον μετά καταλλαγή , ἀποτίνω , καί δελησους εἰμί γίγνομαι πυρίκαυστος . ὅτι2 παιδίον γεννάω ἡμῖν,υἱὸς καί δίδωμι ἐγώ . » ἐκ δόλος μέν γάρ καί ἀπάτη , καί ἀπό ὁ κρίνω οὐ ὀρθῶς , ὁ ὁ χρῆμα ἀδρός ποιέω , φημί · ἀλλά ἤδη καί φίλος αὐτός , καί μέχρι αὐτός ὁ παριστολη καί ὁ ἱμάτιον μετά καταλλαγή , οὗτος εἰμί , μετά προσθήκη , ἀποπέμπω καί ἀποβάλλω , μᾶλλον δέ φημί , ἐθέλω καταφλέγω καί πῦρ , δυσφρονοῦντες ἄγαν , ὅς παιδίον γεννάω ἐγώ υἱός . πειστευομενω γάρ ὁ δεσποτικός ἀμπελών , ὁ καρπός1 ἐθέλω ἔχω αὐτός καί μόνος , προσκομίζω ὁ δεσπότης ὁ σύμπαρ οὐδείς . παιδίος δέ λέγω γεννάω , διελῆχρει σαφῶς ὁ ὁ Μανιχαῖος δόξα ὁ αδρανής , ὁ παραιτέομαι λέγω , ὅτι γίγνομαι σάρξ ὁ Λόγος · οὗτος εἰμί , ὁ ἐγώ πασφόρηκε σάρξ διά ἐγώ οἰκονομικός . ἄλλος εἰμί βούλος φρονέω ὀρθῶς , καί ὁ ἑαυτοῦ δυσθουλίας καταψηφίζομαι , μή ἀτιμάζω ὁ ὁ προφήτης φωνή , παιδίον ἐγώ γεννάω λέγω . ὅπου γάρ τόκος ἐκ γυνή ἀληθής , ποῖος εἄν ἔχω τόπος ὁ δοκέω καί ἔχω , καί ὡς ἐν μόνος εἶπον φαντασία γεννάω ὁ ἐπιθυμία ; πλήν ἐγώ δίδωμι φημί ὁ υἱός . γίγνομαι γάρ ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀνακαινίζω δέ μᾶλλον ὁ κατά ἐγώ εἰς ὁ ἀπό ἀρχή , καί ὁ ἀπαντάω ζωή ἀντίλυτρον , ὁ ἴδιος σῶμα προσχομῶν εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ . γίγνομαι δέ φημί ὁ ἀρχή αὐτός ἐπί ὁ ὦμος αὐτός , χαίρω μέν τις τοιοῦτος ὁ νοέω . ἐπεί γάρ , φημί , ἑαυτοῦ ὁ σταυρός εἰς ὦμος ἔχω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ