cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0166.1
τὴν τροφήν , τὸ εὐαγγελικὸν τε καὶ ἀποστολικὸν δηλοῦντες κήρυγμα , καὶ ὑφ’ ἑνὶ γεγονότες τῷ πάντων ἀρχιποιμένῳ , τῷ κατανεμένῳ εἰδότι , καθά φησιν ὁ προφήτης , ἐν νομῇ ἀγαθῇ , καὶ ἐν τόπῳ πίων . Ἄλλα καὶ μοσχάριον , φησὶ , καὶ ταῦρος καὶ λέων ἅμα βοσκηθήσονται . Ἔοικε δὴ μοσχάριον ἀποκαλεῖν , καὶ ἀρχαῖον καὶ νέον τῶν πιστευσάντων λαόν , τοῦτ’ ἐστὶ , τὸν ἐν Χριστῷ νηπιάζοντα · ταῦρον δὲ τάχα που τὸν Ἰσραὴλ ὡς πρεσβυγενῆ . Νεογόνῳ γὰρ μᾶλλον πρῶτερεύει ταῦρος κατὰ τὸν χρόνον . Ἦγουν δὲ μᾶλλον καταδηλοῖ τὸν ὡς ἐν γνώσει τε καὶ κατὰ ἀρετὴν ὑπερχειμένον . Ὁμοίως ἐκεῖ τὸ εὐλογηθήσεσθαι λέγειν παρὰ Κύριον τοὺς σμικρούς μετὰ τῶν μεγάλων , καὶ πρεσβύτας μετὰ τῶν νεωτέρων , κατὰ τὴν τοῦ ψαλόντος φωνήν . Οἶδεν δὲ καὶ ὁ σοφώτατος Ἰωάννης νοῦ καὶ ψυχῆς ἡλικίαν τοιαύτην . Γράφει γοῦν καὶ πατράσι καὶ παιδίοις , καὶ πρὸς τε τούτοις καὶ νεανίσκοις , τὸ , οἶμαι , τῆς ἑκάστου διανοίας τὸ μέτρον , ἤτοι συνέπειας καὶ θεογνωσίας , ταῖς τῶν σωμάτων ἡλικίαις ἀφομοιοῦν . Βοσκηθήσονται τοίνυν , φησίν , ἅμα καὶ κατὰ ταῦτόν , μοσχάριον καὶ ταῦρος , καὶ λέων . Ἀναπλέκει δὲ πάλιν χρησίμως μοσχάριῳ τε καὶ ταύρῳ τὸν λέοντα , ἵνα πάλιν αἰνιγματωδῶς , ἐννοῆς τοὺς ἐν πίστει δεδικαιωμένους , καὶ ὑπὸ σκήπτρω γεγενημένους τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ οὐκ ἐκ μόνων εἶναι καθαρῶν τε καὶ ἱερῶν , ἤγουν ἐξ ἡμέρων τε καὶ πρᾶων , τοῦτ’ ἐστὶ , τῶν διὰ τοῦ νόμου τεθασσαμένων , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐκ τῶν ἀγρίων , δήλον δὲ ἐκ τῶν ἐθνῶν , συνενόντος εἰς ὁμοψυχίαν αὐτοὺς τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , παραπέμποντός τε τὸ ἐντεῦθεν ἀγαθὸν καὶ εἰς παίδων παῖδας , ἤτοι τοὺς ἐξ αὐτῶν . Ἔντεινε γὰρ εἰς δεῦρο καὶ παρ’ ἡμῖν ἡ εἰρήνη Χριστοῦ , καὶ τὸ ἐκ τῆς ὁμοψυχίας τε ὁμοῦ καὶ ὁμοπιστίας ἀγαθόν . Τοῦτο γὰρ , οἶμαι , δηλοῖ προστιθεὶς , ὅτι ἅμα καὶ τὰ παιδία αὐτῶν ἔσονται , καὶ λέων καὶ βοῦς ἅμα φάγονται ἄχυρα , φησίν . Ἐπιστήσατο δὲ οὐ τὸ ἡμερον εἰς τὴν τοῖς ἀγρίοις κατειθισμένην μεταποίησιν ἔφη τροφήν , ἀλλ’ εἰς τὴν τοῦ ἡμέρου τὸ ἀγριον · σαρκοφάρα μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ἄρκτος καὶ λέων , βοῦς δὲ καὶ μότχος , ἤγουν ἔριφος οὐκέτι · ποτὶ φαγὴ δὲ μᾶλλον τὰ τοιαῦτα τῶν ζῴων . Ἄλλα τῶν ἐν ἑσὶ , φησίν , τὸ ἀγριον ἀποστήσεται . Μεταχωρήσει δὲ μᾶλλον ἐπὶ τὴν τῶν ἡμέρων τροφήν , ἀγρογραφησει γὰρ καὶ αὐτά . Καὶ τύπος ἂν εἴη διδαγμάτων ἡ τροφή . Ἔστι τοίνυν ἐννοεῖν , ὅτι πρὸ μὲν τῆς πίστεως τῆς εἰς Χριστὸν τὰ ἔθνη πονηρούς μὲν ἐσχήκασιν διδασκάλους , ὠφελιόπρεπές αὐτοῖς παρατιθέντας τὴν μάθημα , καὶ τὰς φθορὰς τε καὶ ἀπωλείας ἔργα τιμῶν ἀναπεύθοντας . Ἐπεὶδὴ δὲ κέκληνται πρὸς ἐπίγνωσιν τοῦ κατ’ ἀλήθειαν ὄντος Θεοῦ , ὁμοῦ τῇ ἀρχαίᾳ πλάνῃ καὶ τῶν συντροφῶν αὐτοῖς ἀπηλλάττοντο μαθημάτων , τὴν εὐαθὴ τε καὶ εὐδιάρρυπτον τῶν εὐαγγελικῶν παιδευμάτων ὁμοῦ τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ τιμῶντες τροφήν . Ἄλλα καὶ παιδίον , φησὶ , μικρὸν ἄξει αὐτούς , τοῦτ’ ἐστίν , ὑπὸ διδασκάλους ἔσονται παιδοτράφων οὐ πικρόν τε καὶ φιλοχάλογον ἔχουσι νοῦν , ἀλλὰς δὲ μᾶλλον καὶ νηπιάζουσι μὲν ἐν κακίᾳ , σοφοὶ δὲ εἰς φρένας . Τοιούτοι δὲ πάντες οἱ ἐν Χριστῷ τὸν Θεόν
Lemmas: ὁ τροφή , ὁ εὐαγγελικός τε καί ἀποστολικός δηλόω κήρυγμα , καί ὑπό εἷς γίγνομαι ὁ πᾶς ἀρχιποιμένῳ , ὁ κατανέμω οἶδα , καθά φημί ὁ προφήτης , ἐν νομή ἀγαθός , καί ἐν τόπος πίων . ἄλλος καί μοσχάριον , φημί , καί ταῦρος καί λέων ἅμα βόσκω . ἔοικα δή μοσχάριον ἀποκαλέω , καί ἀρχαῖος καί νέος ὁ πιστεύω λαός , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν Χριστός νηπιάζω · ταῦρος δέ τάχα ποῦ ὁ Ἰσραήλ ὡς πρεσβυγενής . νεόγονος γάρ μᾶλλον πρῶτερεύει ταῦρος κατά ὁ χρόνος . ἤγουν δέ μᾶλλον κατάδηλος ὁ ὡς ἐν γνῶσις τε καί κατά ἀρετή ὑπερχέω . ὅμοιος ἐκεῖ ὁ εὐλογέω λέγω παρά κύριος ὁ μικρός μετά ὁ μέγας , καί πρεσβύτης μετά ὁ νέος , κατά ὁ ὁ ψάλλω φωνή . οἶδα δέ καί ὁ σοφός Ἰωάννης νόος καί Ψυχή ἡλικία τοιοῦτος . Γράφος γοῦν καί πατήρ καί παιδίον , καί πρός τε οὗτος καί νεανίσκος , ὁ , οἴομαι , ὁ ἕκαστος διάνοια ὁ μέτρον , ἤτοι συνέπεια καί θεογνωσία , ὁ ὁ σῶμα ἡλικία ἀφομοιόω . βόσκω τοίνυν , φημί , ἅμα καί κατά αὐτός , μοσχάριον καί ταῦρος , καί λέων . ἀναπλέκω δέ πάλιν χρήσιμος μοσχάριον τε καί ταῦρος ὁ λέων , ἵνα πάλιν αἰνιγματωδῶς , ἐννοέω ὁ ἐν πίστις δικαιώνω , καί ὑπό σκῆπτρον γίγνομαι ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός οὐ ἐκ μόνος εἰμί καθαρός τε καί ἱερός , ἤγουν ἐκ ἥμερος τε καί πρᾶος , οὗτος εἰμί , ὁ διά ὁ νόμος θάζω , ἀλλά γάρ καί ἐκ ὁ ἄγριος , δῆλος δέ ἐκ ὁ ἔθνος , συνένειμι εἰς ὁμοψυχία αὐτός ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , παραπέμπω τε ὁ ἐντεῦθεν ἀγαθός καί εἰς παῖς παῖς , ἤτοι ὁ ἐκ αὐτός . ἐντείνω γάρ εἰς δεῦρο καί παρά ἐγώ ὁ εἰρήνη Χριστός , καί ὁ ἐκ ὁ ὁμοψυχία τε ὁμοῦ καί ὁμοπιστία ἀγαθός . οὗτος γάρ , οἴομαι , δηλόω προστίθημι , ὅτι ἅμα καί ὁ παιδίον αὐτός εἰμί , καί λέων καί βοῦς ἅμα ἐσθίω ἄχυρον , φημί . επιιστημι δέ οὖον ὁ ἥμερος εἰς ὁ ὁ ἄγριος κατεθίζω μεταποίησις φημί τροφή , ἀλλά εἰς ὁ ὁ ἥμερος ὁ ἄγριος · σαρκοφαρος μέν γάρ ὁμολογουμένως ἄρκτος καί λέων , βοῦς δέ καί μότχος , ἤγουν ἔριφος οὐκέτι · πρός φαγή δέ μᾶλλον ὁ τοιοῦτος ὁ ζῷον . ἄλλος ὁ ἐν ἀδήν , φημί , ὁ ἄγριος ἀφίστημι . μεταχώρησις δέ μᾶλλον ἐπί ὁ ὁ ἥμερος τροφή , αγρογραφω γάρ καί αὐτός . καί τύπος εἄν εἰμί δίδαγμα ὁ τροφή . εἰμί τοίνυν ἐννοέω , ὅτι πρό μέν ὁ πίστις ὁ εἰς Χριστός ὁ ἔθνος πονηρός μέν ἔχω διδάσκαλος , ὠφελιόπρεπές αὐτός παρατίθημι ὁ μάθημα , καί ὁ φθορά τε καί ἀπώλεια ἔργον τιμή ἀναπεύθοντας . ἐπειδή δέ καλέω πρός ἐπίγνωσις ὁ κατά ἀλήθεια εἰμί Θεός , ὁμοῦ ὁ ἀρχαῖος πλάνη καί ὁ Συντρόφων αὐτός ἀπαλλαξείω μάθημα , ὁ εὐαθὴ τε καί ευδιαρρυπτω ὁ εὐαγγελικός παίδευμα ὁμοῦ ὁ ἐκ Ἰσραήλ τιμή τροφή . ἄλλος καί παιδίον , φημί , μικρός ἄγω αὐτός , οὗτος εἰμί , ὑπό διδάσκαλος εἰμί παιδοτρεφω οὖον πικρός τε καί φιλοχαλογος ἔχω νόος , ἀλλᾶς δέ μᾶλλον καί νηπιάζω μέν ἐν κακία , σοφός δέ εἰς φρήν . τοιοῦτος δέ πᾶς ὁ ἐν Χριστός ὁ Θεός