cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0167.1
ἔχοντες θησαυρὸν ἐν δοτραχίνοις σκεύεσιν , καὶ δυσ-προσίας μὲν καὶ φαυλότητος ἐλευθέρων ἔχοντες τὴν καρδίαν , ἀργινῶν τε παιδίων καὶ οὐδὲν ἀποδέον-τες . Τοὺς γὰρ τοιούτους καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἀξίους εἶναι φησὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . « Ἀφέτε , » γὰρ , φησὶ , « τὰ παιδία , καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἔρχε-σθαι πρὸς μέ · τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . » " Ὅτι δὲ καὶ ἐπὶ πλείστην ἤκοιεν τὴν ἀκακίαν εἰς νοῦν , ἀχειροποιοὶ τε καὶ ἀληπτοὶ , καὶ ἀπάντων ἔσονται δεϊμάτων ἀμείνους , ὑπεμφαίνει λέ-γων · « Καὶ παιδίων νήπιον ἐπὶ τριόλγην ἀσπίδων , καὶ ἐπὶ κοίτην ἐγγόνων ἀσπίδων τὴν χεῖρα ἐπιβαλεῖ , καὶ οὐ μὴ κακοποιήσωσιν , οὐδ' οὐ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου . » Τριόλγας δὲ οἶμαι καὶ κοίτας ἀσπίδων , ἡ τὰ πονηρὰ τῶν δαιμονίων ὀνομάζει στίφη , ἢ γουν τὰς τῶν ἀνοσίων αἱρετικῶν οἷον οἰκίας τε καὶ καταδύσεις · ἵνα μὴ λέγωμεν ἐκ-κλησίας · αἱς τὴν χεῖρα πλειστάκις ἐπιφέρροντες οἱ ἐν Χριστῷ νηπίάζοντες περιγίνονται ῥαδίως , καὶ οὐδένα τρόπον ἀδικοῦμενοι · Χριστὸς γὰρ ἐστιν ὁ ἐπαμύνων αὐτοῖς , καὶ τῆς ἐκείνων σκαιότητος ἀφανί-ζων τὰ δήγματα , ἀπρακτον τε τὸν ἴν ἀποφαίνων . Οὐ γὰρ μὴ δύνωνται , φησίν , ἀπολέσαι τινὰ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου . " Ἅγιον δὲ ὄρος φησὶ τὴν Ἐκκλη-σίαν , διὰ τὸ ὑψοῦ τεθεῖσθαι τὸ γε ἤκον εἰς δόξαν , καὶ τῶν ἐν αὐτῇ δογμάτων τὸ ἐπηρμένον . Χωσαλλὸν γὰρ οὐδὲν ἐν ἡμῖν . Οὐ γὰρ Ἰσὼς τῇ κτίσει τῷ Κτίστῃ τὸ σέβας ἀνάπτειν ἠθίσεθμα παρὰ τὸν Κτίστην καὶ Ποιητήν · οὔτε μὴν τὸν τῶν ὅλων δημιουργὸν Θεὸν Λόγον τῆς αὐτῷ προεστώσης καταστάσεως δόξης , συναριθμοῦντες αὐτὸν τοῖς κτίσμασιν . Ἐμπεπλήσθαι τε εἶναι πλήρη τῆς εἰς αὐτὸν εὐσεβείας , καθάπερ μεστὴ τῶν ἰδίων ὑδάτων ἐστίν . " Ἰδοὺ δ' ἄν τις καὶ τοῦτο ἀληθές . Πῶ γὰρ ὅλως ἡ ποίων ἀνθρώπων γένος οὐχ ὑπεπέπτωκεν ; Κάμψει γὰρ αὐτῷ πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται αὐτῷ κατὰ τὸ γεγραμμένον , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ ῥίζα τοῦ Γ 'Ιεσσαὶ καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν , ἐπ' αὐτὸ ἐλπίσουσιν , καὶ ἔσται ἡ ἀνάπαυσις αὐτοῦ τιμή . 'Αναλάμπει κατὰ βραχὺ τῶν ἀμυδρῶς εἰρημένων ἡ θεωρία , καὶ ἄπερ ἐφη δι' αἰνιγμάτων , ταῦτα τοῖς φιλαχράμοσιν εὖ μάλᾳ διατράνει . Τίνα γὰρ τρόπον βραχυθήσεται μὲν ὁ λύκος μετὰ ἀρνός , συναναπαύ-σεται δὲ ἐρίφω πάρδαλις , καὶ μοσχάριον , καὶ βοῦς , καὶ λέων ἅμα φάγονται ἄχυρα , πότε δὲ ὅλως ἔσται ταῦτα , καὶ τίνες οἱ ποτὲ μὲν ὁμοῖ καὶ ἀπηνεῖς , ἐσά-μενοι δὲ μετὰ τοῦτο τῖθασοὶ τε καὶ πρᾶοι , ἔσονται δὲ ὅπως ἀναμεί τούς ἡμέρους τε καὶ ἱεροὺς ὑφ' ἐνὶ τῷ πάντων ἀρχιποιμένῳ νεμηθῶσμενοι , καταλευσαινε λέγων ; Καὶ ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαί . Ἔσται δὲ τί καὶ ἐπὶ τίνι ; " Ὥστε κατάρξαι , φησὶ , τῶν ἐθνῶν , γε-νέσθαι δὲ καὶ εἰς ἐλπίδα τοῖς οὐκ ἔχουσιν ἐλπίδα , αὐτὸς δὲ δηλονότι τοῖς θύενσιν , οἷς καὶ ὁ σοφώτατος Παῦλος ἐπιστέλλει λέγων · « Διὸ μνημονεύετε ὑμεῖς τὰ ἔθνη , οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὑπὸ τῆς λεγομένης ἐν σαρκὶ περιτομῆς χειροποιήτου , ὅτι ἦτε ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ , ἀπηλλοτριωμένοι τοῦ
Lemmas: ἔχω θησαυρός ἐν δοτραχινοος σκεῦος , καί δυσ-προσίας μέν καί φαυλότης ἐλεύθερος ἔχω ὁ Καρδία , αργιναω τε παιδίον καί οὐδείς ἀποδέω . ὁ γάρ τοιοῦτος καί αὐτός ὁ Σωτήρ ἄξιος εἰμί φημί ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . « ἀφίημι , » γάρ , φημί , « ὁ παιδίον , καί μή κωλύω αὐτός ἔρχομαι πρός ἐγώ · ὁ γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . » " ὅτι2 δέ καί ἐπί πλεῖστος ἀκοίημι ὁ ἀκακία εἰς νόος , αχειροποιεω τε καί ἄληπτος , καί ἀπαντάω εἰμί δέμω ἀγαθός , ὑπεμφαίνω λέγω · « καί παιδίον νήπιος ἐπί τριόλγην ἀσπίς , καί ἐπί κοίτη ἔγγονος ἀσπίς ὁ χείρ ἐπιβάλλω , καί οὖον μή κακοποιέω , οὐδέ οὖον μή δύναμαι ἀπόλλυμι οὐδείς ἐπί ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ . » Τριόλγας δέ οἴομαι καί κοίτη ἀσπίς , ὁ ὁ πονηρός ὁ δαιμόνιος ὀνομάζω στῖφος , ἢ γοῦν ὁ ὁ ἀνόσιος αἱρετικός οἷος οἰκίον τε καί κατάδυσις · ἵνα μή λέγω ἐκκλησία · ὁς ὁ χείρ πλειστάκις ἐπιφέρω ὁ ἐν Χριστός νηπιάζω περιγίγνομαι ῥᾳδίως , καί οὐδείς τρόπος ἀδικέω · Χριστός γάρ εἰμί ὁ ἐπαμύνω αὐτός , καί ὁ ἐκεῖνος σκαιότης ἀφανίζω ὁ δῆγμα , ἄπρακτος τε ὁ εἶμι ἀποφαίνω . οὖον γάρ μή δύναμαι , φημί , ἀπόλλυμι τις ἐπί ὁ ὄρος ὁ ἅγιος ἐγώ . " Ἅγιον δέ ὄρος φημί ὁ Ἐκκλησία , διά ὁ ὑψόω τίθημι ὁ γε ἥκω εἰς δόξα , καί ὁ ἐν αὐτός δόγμα ὁ ἐπαίρω . Χωσαλλὸν γάρ οὐδείς ἐν ἐγώ . οὖον γάρ Ἰσῶς ὁ κτίζω ὁ Κτίστης ὁ σέβας ἀνάπτω ἠθίζω παρά ὁ Κτίστης καί Ποιητής · οὔτε μήv ὁ ὁ ὅλος δημιουργός θεός Λόγος ὁ αὐτός προΐστημι κατάστασις δόξα , συναριθμέω αὐτός ὁ κτίσμα . ἐμπίμπλημι τε εἰμί πλήρης ὁ εἰς αὐτός εὐσέβεια , καθάπερ μεστός ὁ ἴδιος ὕδωρ εἰμί . " ἰδέ δέ ἄν τις καί οὗτος ἀληθής . πῶ γάρ ὅλως ὁ ποῖος ἄνθρωπος γένος οὐ ὑποπίπτω ; κάμπτω γάρ αὐτός πᾶς γόνυ , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω αὐτός κατά ὁ γράφω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ . καί εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ ῥίζα ὁ Γ Ιεσσαί καί ὁ ἀνίστημι ἄρχω ἔθνος , ἐπί αὐτός ἐλπίζω , καί εἰμί ὁ ἀνάπαυσις αὐτός τιμή . Ἀναλάμπω κατά βραχύς ὁ ἀμυδρός εἴρω ὁ θεωρία , καί Ἄπερ φημί διά αἴνιγμα , οὗτος ὁ φιλαχράμοσιν εὕω μάλα διατρανόω . τίς γάρ τρόπος βραχύνω μέν ὁ λύκος μετά ἀμνός , συναναπαύω δέ ἔριφος πάρδαλις , καί μοσχάριον , καί βοῦς , καί λέων ἅμα ἐσθίω ἄχυρον , πότε δέ ὅλως εἰμί οὗτος , καί τίς ὁ ποτέ μέν ὁμός καί ἀπηνής , εἰμί δέ μετά οὗτος τίθημι τε καί πρᾶος , εἰμί δέ ὅπως ἀναμένω ὁ ἥμερος τε καί ἱερός ὑπό ἐν ὁ πᾶς ἀρχιποιμένῳ νεμηθῶσμενοι , καταλεύω λέγω ; καί εἰμί ὁ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί . εἰμί δέ τίς καί ἐπί τίς ; " ὥστε κατάρχω , φημί , ὁ ἔθνος , γίγνομαι δέ καί εἰς ἐλπίς ὁ οὐ ἔχω ἐλπίς , αὐτός δέ δηλονότι ὁ θύω , ὅς καί ὁ σοφός Παῦλος ἐπιστέλλω λέγω · « Διὸ μνημονεύω σύ ὁ ἔθνος , ὁ λέγω ἀκροβυστία ὑπό ὁ λέγω ἐν σάρξ περιτομή χειροποίητος , ὅτι εἰμί ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος Χωρὶς Χριστός , ἀπαλλοτριόω ὁ