cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0202.4
Τῆς ἐφόδου τῶν ᾿Ασσυρίων γεγενημένης ἥλωσαν μὲν αἱ τῶν ἀλλοφύλων πόλεις . Ἐκτεπόρθηται δὲ οὐδὲν ἧττον καὶ αἱ τῶν Σαμαρειτῶν · σέσωσται δὲ Ἱερουσαλὴμ παραδόξως μόνη παρὰ πάσας , ταῖς τῶν ᾿Ασσυρίων στραταις ἐνεγκεντὸς τὴν χεῖρα τῷ πάντα εὐχόως κατορθοῦν λέγοντος . Ἀπεθάνον γὰρ ἐν νυκτὶ μιᾷ τῶν ἀλλοφύλων ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάδες . Ὅταν τοίνυν καταπρήσωσι μὲν τὰς τῶν ἀλλοφύλων πόλεις ὁ ἀπὸ βορρᾶ , καταδρώσωσι καὶ τὴν τῶν ᾿Ιουδαίας γείτονα τὴν Σαμαρειτῶν , εἶτα περισχόντες κύκλῳ καὶ αὐτὴν τὴν Ἱερουσαλὴμ , οὐδενὸς ἀντεχόντος ἐν μιᾷ πέσωσι νυκτὶ · τότε δὴ , τότε καὶ οὐχ ἑκόντες , φησίν , ὁμολογήσωσι οἱ τῶν ἐθνῶν βασιλεῖς , ὅτι Κύριος ἐθεμελίωσεν Σιών · καὶ ὅτι δι᾽ αὐτοῦ σωθήσονται οἱ ταπεινοὶ τοῦ λαοῦ . Ταπεινοὺς δὲ φησι τοῦ λαοῦ , τοὺς ἐπ᾽ αὐτῷ δὴ καὶ μόνῳ τὴν τῶν σώζεσθαι ὀμμένους ἐλπίδα , ὁποῖός τέ τις ἦν αὐτὸς ὁ βασιλεύων Ἐζεχίας , καὶ οἱ ἀμφ᾽ αὐτὸν Θεῷ προσπίπτοντες , καὶ λέγοντες : « Εἰσάκουσον , Κύριε , εἴσβλεψον , Κύριε , καὶ ἴδε τοὺς λόγους τοῦ Ῥαφάεω , οὓς ἐξαπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων , ὀνειδίζειν Θεῷ ζῶντι . » ᾿Αλλὰ καὶ αὐτὸς ἀντήκουεν Θεοῦ λέγοντος ἐναργῶς : « Τὰδε λέγει Κύριος : Ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης δι᾽ ἐμὲ , καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν παῖδά μου . » « ᾿Αγαθὸν οὖν ἀρὰ τὸ ἐπὶ Θεῷ πιστεύειν . » Καὶ τοῦτο εἰδότες οἱ μακάριοι προφῆται φασιν , Ἱερεμίας μὲν , ὅτι , « Μακάριος ἄνθρωπος ὁ πιστεύσας ἐπὶ τῷ Κυρίῳ , καὶ ἔσται Κύριος ἐλπίς αὐτοῦ . » Ὁ δὲ σοφώτατος Δαυὶδ : « Κύριε ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων , μακάριος ἄνθρωπος ὁ ἐλπίζων ἐπὶ σέ . » ᾿Απολέσει γὰρ οὐδὲς τὸν τοῖς θείοις αὐτοῦ νεύμασιν ἐπικουρούμενον , καὶ ταῖς ἄνωθεν εὐμενείαις εὖ μάλισα τετειχισμένον . ᾿Αξιοῖ αὐτῷ δοκοῦντα φρονεῖν τε καὶ δρᾶν ὅτι μάλιστα αὐτῷ δοκοῦντα φρονεῖν τε καὶ δρᾶν ὅτι μάλιστα
Lemmas: ὁ ἔφοδος ὁ Ἀσσύριος γίγνομαι ἁλίσκομαι μέν ὁ ὁ ἀλλόφυλος πόλις . Ἐκτεπόρθηται δέ οὐδείς κακός καί ὁ ὁ Σαμαρείτης · σῴζω δέ Ἱεροσόλυμα παράδοξος μόνος παρά πᾶς , ὁ ὁ Ἀσσύριος στρατός φέρω ὁ χείρ ὁ πᾶς εὐχόως κατορθόω λέγω . ἀποθνῄσκω γάρ ἐν νύξ εἷς ὁ ἀλλόφυλος ἑκατόν καί ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάς . ὅταν τοίνυν καταπίμπρημι μέν ὁ ὁ ἀλλόφυλος πόλις ὁ ἀπό Βορέας , κατατρέχω καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος γείτων ὁ Σαμαρείτης , εἶτα περιέχω κύκλος καί αὐτός ὁ Ἱεροσόλυμα , οὐδείς ἀντέχω ἐν εἷς πίπτω νύξ · τότε δή , τότε καί οὐ ἑκών , φημί , ὁμολογέω ὁ ὁ ἔθνος βασιλεύς , ὅτι Κύριος θεμελιόω Σιών · καί ὅτι διά αὐτός σῴζω ὁ ταπεινός ὁ λαός . ταπεινός δέ φημί ὁ λαός , ὁ ἐπί αὐτός δή καί μόνος ὁ ὁ σῴζω ὄμνυμι ἐλπίς , ὁποῖος τε τις εἰμί αὐτός ὁ βασιλεύω Ἐζεχίας , καί ὁ ἀμφι αὐτός Θεός προσπίπτω , καί λέγω : « εἰσακούω , κύριος , εἰσβλέπω , κύριος , καί ὁράω ὁ λόγος ὁ Ῥαφάεω , ὅς ἐξαποστέλλω ὁ βασιλεύς Ἀσσύριος , ὀνειδίζω Θεός ζῶ . » Αλλά καί αὐτός ἀντακούω Θεός λέγω ἐναργής : « ὅδε λέγω Κύριος : ὑπερασπίζω ὑπέρ ὁ πόλις οὗτος διά ἐγώ , καί διά Δαυίδ ὁ παῖς ἐγώ . » « Αγαθός οὖν ἀρά ὁ ἐπί Θεός πιστεύω . » καί οὗτος οἶδα ὁ μακάριος προφήτης φημί , Ἱερεμίας μέν , ὅτι , « Μακάριος ἄνθρωπος ὁ πιστεύω ἐπί ὁ κύριος , καί εἰμί Κύριος ἐλπίς αὐτός . » ὁ δέ σοφός Δαυίδ : « κύριος ὁ θεός ὁ δύναμις , μακάριος ἄνθρωπος ὁ ἐλπίζω ἐπί σός . » ᾿Απολέσει γάρ οὐδή ὁ ὁ θεῖον αὐτός νεῦμα ἐπικουρέω , καί ὁ ἄνωθεν εὐμένεια εὕω μαλίζω τειχίζω . Αξιός αὐτός δοκέω φρονέω τε καί δράω ὅτι μάλιστα αὐτός δοκέω φρονέω τε καί δράω ὅτι μάλιστα