cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0403.3
Μεταπεφορτήκεν ὁ λόγος ἐπὶ τὰ ἐν Χριστῷ , καὶ τῆς δι' αὐτοῦ χάριτος ποιεῖται λοιπὸν ἐναργῆ τὴν ἀνάρρησιν · πλὴν οὐκ ἔξω τοῦ εἰκότος ὁρᾶται κεχωρηκώς , οὔτε μὴν εἰσεχωρισμένος , ἐν οὐ καιρῷ τῷ καθῆκοντι . Φαίεν γὰρ ἂν Ἰσως τινὲς τῶν οὐ λλὰν ἑκριθηκότων τὰ ἐν τῇ ἱερᾷ Γραφῇ · Τίνα δὴ τρόπον τοῖς Ἐzechio λόγοις ὁ προφήτης ἐν τούτοις ἡμῖν ποιεῖται γείτονα τὴν ἐπὶ Χριστῷ προσαγόρευσιν ; Ἀπολογησόμεθα δὲ πρὸς τοῦτο ἡμεῖς ἐκεῖνο λέγοντες · ὅτι διαμνημονεύσας ὁ λόγος τῆς τελευτᾶς ἀλώσεως τῆς Ἰουδαίων γῆς , καὶ αὐτῶν δὲ τῶν Ἱερουσαλὴμ , ὡς ἐν καιρῷ καὶ χρεία λοιπὸν , τὴν μετὰ τοῦτο γενομένην παρὰ Θεοῦ παράκλησιν εἰσεχώρηκεν ἀναγκαίως . Ἐρωῦ δὲ διὰ βραχέων τὴν διασάφρησιν ἀκριβῆ τῶν ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένων . Πλεῖστα μὲν γὰρ γεγοναι κατὰ τῶν Ἱερουσαλὴμ ἐξοδοί , καὶ πεπρόβηται πολλάκις ἡ τῶν Ἰουδαίων χώρα · τοῦτο μὲν ὑπὸ χειρὸς Ἀσσυρίων · τοῦτο δὲ καὶ ἐξ ὁμόρων Βαρβάρων , καὶ μὴν καὶ ἐτέρων τινῶν καταδηρούντων αὐτήν . Εἶτα τελευταία γέγονεν ἄλωσις , ἡ διὰ γε τοῦ Ναβουχοδονόσορ ἐν καιροῖς τῆς Ἰεχονίου βασιλείας , ὅτε καὶ αἰχμάλωτος ὁ Ἰσραὴλ εἰς τὴν τῶν ἡρηχότων ἀπεκομίσθη χώραν . Καὶ ἐν καιροῖς τῆς βασιλείας Κύρου τῆς αἰχμαλωσίας ἀνέθη καὶ ἐπενάστησεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν , ἀνεδείχθαι τὸν νεὼν , καὶ κατοικηκασιν οὐ μεμερισμένως , μέχρι τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν παρουσίας . Ἐπεὶδὴ τοίνυν τῆς ἐσχάτης αἰχμαλωσίας πεποίηται μνήμη , ὅτε πάντα τὰ ἐν θησαυροῖς τῶν βασιλέων τῆς Ἰουδαίας ἐλόντες ( γρ . ἐχοντες ) οἱ Βαβυλώνιοι ὑπενόστησαν εἰς τὴν ἑαυτῶν , ἀναγκαίως καὶ τῆς μετὰ τοῦτο γεγενημένης παρακλήσεως , ὃν λέγει διὰ Χριστοῦ , ποιεῖται τὴν προσαγόρευσιν , σὺν τοῖς τὸ δεῖνον ἱερουργοῦσιν Εὐαγγέλιον , ἐπιτάττων , καὶ λέγων · « Παρακαλεῖτε , παρακαλεῖτε τὸν λαὸν μου , λέγει ὁ Θεός . » Παράκλησις γὰρ πρὸς σωτηρίαν πρώτοις μάλιστα τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἡ Χριστοῦ γέγονε πα -
Lemmas: Μεταπεφορτήκεν ὁ λόγος ἐπί ὁ ἐν Χριστός , καί ὁ διά αὐτός χάρις ποιέω λοιπός ἐναργής ὁ ἀνάρρησις · πλήν οὐ ἔξω ὁ εἰκός ὁράω χωρέω , οὔτε μήv εἰσχωρίζω , ἐν οὖον καιρός ὁ καθήκω . φημί γάρ εἄν ἴσως τις ὁ οὖον λάω εκριθηκοος ὁ ἐν ὁ ἱερός γραφή · τίς δή τρόπος ὁ Ἔ̓ λόγος ὁ προφήτης ἐν οὗτος ἐγώ ποιέω γείτων ὁ ἐπί Χριστός προσαγόρευσις ; ἀπολογέομαι δέ πρός οὗτος ἐγώ ἐκεῖνος λέγω · ὅτι διαμνημονεύω ὁ λόγος ὁ τελευτή ἅλωσις ὁ Ἰουδαῖος γῆ , καί αὐτός δέ ὁ Ἱεροσόλυμα , ὡς ἐν καιρός καί χρεία λοιπός , ὁ μετά οὗτος γίγνομαι παρά Θεός παράκλησις εἰσχωρέω ἀναγκαῖος . Ἐρωῦ δέ διά βραχύς ὁ διασάφρησιν ἀκριβής ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω . πλεῖστα μέν γάρ γονεύς κατά ὁ Ἱεροσόλυμα ἔξοδος , καί προβαίνω πολλάκις ὁ ὁ Ἰουδαῖος χώρα · οὗτος μέν ὑπό χείρ Ἀσσύριος · οὗτος δέ καί ἐκ ὅμορος βάρβαρος , καί μήv καί ἕτερος τις κατατηρέω αὐτός . εἶτα τελευταῖος γίγνομαι ἅλωσις , ὁ διά γε ὁ Ναβουχοδονόσορ ἐν καιρός ὁ Ἰεχονίας βασίλεια , ὅτε καί αἰχμάλωτος ὁ Ἰσραήλ εἰς ὁ ὁ ηρηχοος ἀποκομίζω χώρα . καί ἐν καιρός ὁ βασίλεια Κῦρος ὁ αἰχμαλωσία ἀνίημι καί ἐπενάστησεν εἰς ὁ Ἰουδαῖος , ἀναδείκνυμι ὁ ναός , καί κατοικέω οὖον μεμερισμένως , μέχρι ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ παρουσία . ἐπειδή τοίνυν ὁ ἔσχατος αἰχμαλωσία ποιέω μνήμη , ὅτε πᾶς ὁ ἐν θησαυρός ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος αἱρέω ( γρ . ἔχω ) ὁ Βαβυλώνιος ὑπονοστέω εἰς ὁ ἑαυτοῦ , ἀναγκαῖος καί ὁ μετά οὗτος γίγνομαι παράκλησις , ὅς λέγω διά Χριστός , ποιέω ὁ προσαγόρευσις , σύν ὁ ὁ δεῖνος ἱερουργέω Εὐαγγέλιος , ἐπιτάσσω , καί λέγω · « παρακαλέω , παρακαλέω ὁ λαός ἐγώ , λέγω ὁ Θεός . » παράκλησις γάρ πρός σωτηρία πρῶτος μάλιστα ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ Χριστός γίγνομαι πῃ -