cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0670.3
Ἐνεστὶ πάλιν ἐν τούτοις ἰδεῖν τὸ τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπον εἰσερχομενόμενον , ἥτοι τῆς νοητῆς Ἱερουσαλήμ , ἄρον ὡσπερ ἐν κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς , καθὰ προστέτακται παρὰ Θεοῦ , εἶτα καταπεπλανημένης τῶν ἐπ’ αὐτὴν τρεχόντων τὸ πλῆθος , καὶ τῶν διὰ πίστεως συναγερμένων τὸν ἀριθμὸν παντὸς ἐπέκεινα δήμου . « Τίνες γὰρ οὕδε πέτανται , φησίν , ὡς νεφέλαι , καὶ ὡς περιστεραὶ σὺν νεοστοῖς ; » Σαφηνεύονται γὰρ διὰ πίστεως , οὐ πρεσβύται μόνον , ἀλλὰ γὰρ σὺν αὐτοῖς καὶ νέοι , καὶ ὁμοῦ παῖδοι πατέρες , καὶ θυγατράσι μητέρες . Οὕκουν κατὰ πάσης ἡλικίας , τὸ τῶν εὐαγγελικῶν χρηγμάτων ἀπλοῦται λίνον , καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ ἐν τῇ βίβλῳ Ψαλμῶν γεγραμμένον · « Νεανίσκοι καὶ παρθένοι , πρεσβύται μετὰ νεωτέροις αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα Κυρίου . » Πεπτάσθαι δὲ φησιν αὐτούς , ἢ ὅτι βαδίζουσιν ἐπ’ αὐτὴν , οὐκ ἀτημέλως τε καὶ παρεμέλως , ἀλλ’ ὡσὶν πτηνοί , καὶ δρομαῖοι , ἤγουν τὸ γεῦδες καὶ χρημαλὸν ἀφέντες φρόνημα μετανεπολοῦσι τρὸπον τινα , καὶ ὡσπερ ἐκ θαλάττης νεφέλαι , ἐκ θορύβου τε καὶ τρυφῆς κοσμικῆς , ἄττουσι τε ὑψοῦ , καὶ ἀνανήχονται πρὸς τὴν ἄνω σπεύδοντες πόλιν . Θαυμαζούσης τοίνυν τῆς Ἐκκλησίας τὴν ἐξ ἀπάσης χώρας τὴν διὰ πίστεως συνδρομήν , τὴν τοῦ πράγματος αἰτίαν ἀπογυμνοῖ πάλιν ὁ σαγηνεύσων αὐτούς , καὶ φησίν · « Ἐμὲ νῆσοι ὑπέμειναν , καὶ πλοῖα Θαρσεῖς ἀγαγεῖν τὰ τέκνα σου μακρόθεν , καὶ τὸν χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον μετ’ αὐτῶν . » Καὶ νήσους ἐνθάδε συνήσεις , οὐχὶ δι’ πάντως αὐτὰ τὰ τῶν νήσων ἐδάφη , εὐθὲς γὰρ , οὔτε μὴν αὐτὰ τὰ τῆς Θαρσεὶς πλοῖα , τοὺς ἐνοικοῦντας δὲ μᾶλλον αὐταῖς , ἤτοι τῶν νήσων τοὺς ἐμβάτας . Θαρσεὶς δὴ ἡ ἁεία Γραφὴ τὰς Ἰνδικὰς ὀνομάζει πλειστάχου · φασὶ δὲ εἶναι καὶ ἐν τῇ Κύπρῳ Θαρσεὶς πόλιν ὠνομασμένην . Οὕκουν ἐπειδήπερ αὐ τε νῆσοι , φησὶ , καὶ οἱ ἐκ τῆς Ἰνδῶν ἤκοντες χώρας ἐμὲ ὑπέμειναν , τουτέστιν , ὑπέστησαν τὸν ἐπενεχθέντα αὐτοῖς παρ’ ἐμοῦ ζυγόν , διὰ τοῦτο συμβεῖ πανταχόθεν ἡ τῶν πιστευόντων πλῆθος . « Πιστοῦ γὰρ , καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς βαρβάρου γῆς ἄνδρες οὐκ ὀλίγοι τὸ Χριστοῦ φοροῦντες ὄνομα , καὶ καρποφοροῦντες εἰς δόξαν αὐτοῦ τὰ ὅσαπερ ἄν αὐτοῖς ἡ χώρα δύνηται φέρειν . Εὐφορον δὲ εἶναι χρυσοῦ , καὶ ἀργύρου φασιν αὐτήν . Προσκομιζοῦσι δὲ οὐ κατὰ γε τὸ παρηχηκὸς ἔθος ἀφύκοις τισιν εἰδώλοις , καὶ δαιμονίων ἀγέλαις , ἀλλ’ ἐπειδήπερ ἅγιον γέγονε παρ’ αὐτοῖς τὸ ὄνομα Κυρίου , ἔνδοξος δὲ ὁ Ἅγιος τοῦ Ἰσραὴλ · καὶ οὐχ ἕτερος μὲν ὁ Κύριος , ἕτερος δὲ πάλιν ὁ Ἅγιος τοῦ Ἰσραὴλ , ἀλλ’ εἷς
Lemmas: ἔνειμι πάλιν ἐν οὗτος ὁράω ὁ ὁ ἐκκλησία πρόσωπον εἰσέρχομαι , ἤτοι ὁ νοητός Ἱερουσαλήμ , ἄρον ὡς ἐν κύκλος ὁ ὀφθαλμός , καθά προστάσσω παρά Θεός , εἶτα καταπλανάω ὁ ἐπί αὐτός τρέχω ὁ πλῆθος , καί ὁ διά πίστις συναγείρω ὁ ἀριθμός πᾶς ἐπέκεινα δῆμος . « τίνω γάρ οὐδέ πέτομαι , φημί , ὡς νεφέλη , καί ὡς περιστερά σύν νεοστός ; » σαφηνευμαι γάρ διά πίστις , οὖον πρεσβύτης μόνος , ἀλλά γάρ σύν αὐτός καί νέος , καί ὁμοῦ παιδηω πατήρ , καί θυγάτηρ μήτηρ . κέω κατά πᾶς ἡλικία , ὁ ὁ εὐαγγελικός χρηγμάτων ἁπλόω λίνον , καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ἐν ὁ Βίβλος ψαλμός γράφω · « Νεανίσκος καί παρθένος , πρεσβύτης μετά νέος αἰνέω ὁ ὄνομα κύριος . » πετάννυμι δέ φημί αὐτός , ἢ ὅτι βαδίζω ἐπί αὐτός , οὐ ἀτημέλως τε καί παρεμέλως , ἀλλά οὖς πτηνός , καί δρομαῖος , ἤγουν ὁ γεῦδες καί χρημαλὸν ἀφίημι φρόνημα μετανεπολουσις τρόπος τις , καί ὡς ἐκ θάλασσα νεφέλη , ἐκ θόρυβος τε καί τρυφή κοσμικός , ἀίσσω τε ὑψόω , καί ἀνανήχω πρός ὁ ἄνω σπεύδω πόλις . θαυμάζω τοίνυν ὁ ἐκκλησία ὁ ἐκ ἀπασάω χώρα ὁ διά πίστις συνδρομή , ὁ ὁ πρᾶγμα αἴτιος ἀπογυμνόω πάλιν ὁ σαγηνεύω αὐτός , καί φημί · « ἐγώ νῆσος ὑπομένω , καί πλοῖον θαρσέω ἄγω ὁ τέκνον σύ μακρόθεν , καί ὁ χρυσός καί ὁ ἄργυρος μετά αὐτός . » καί νῆσος ἐνθάδε συνίημι , οὐ διά πάντως αὐτός ὁ ὁ νῆσος ἐδάφη , εὐθύς γάρ , οὔτε μήv αὐτός ὁ ὁ θαρσέω πλοῖον , ὁ ἐνοικέω δέ μᾶλλον αὐτός , ἤτοι ὁ νῆσος ὁ ἐμβάτη . θαρσέω δή ὁ ἁεία γραφή ὁ ἰνδικός ὀνομάζω πλειστάχου · φημί δέ εἰμί καί ἐν ὁ Κύπρος θαρσέω πόλις ὀνομάζω . κέω ἐπεί αὖος τε νῆσος , φημί , καί ὁ ἐκ ὁ Ἰνδός ἥκω χώρα ἐγώ ὑπομένω , τουτέστιν , ὑφίστημι ὁ ἐπιφέρω αὐτός παρά ἐγώ ζυγόν , διά οὗτος συμβαίνει πανταχόθεν ὁ ὁ πιστεύω πλῆθος . « πιστός γάρ , καί ἐκ αὐτός ὁ βάρβαρος γῆ ἀνήρ οὐ ὀλίγος ὁ Χριστός φορός ὄνομα , καί καρποφορέω εἰς δόξα αὐτός ὁ ὅσος ἄν αὐτός ὁ χώρα δύναμαι φέρω . Εὔφορος δέ εἰμί χρυσός , καί ἄργυρος φημί αὐτός . προσκομίζω δέ οὖον κατά γε ὁ παρηχέω ἔθος ἄφυκος τις εἴδωλον , καί δαιμόνιος ἀγέλη , ἀλλά ἐπεί ἅγιος γίγνομαι παρά αὐτός ὁ ὄνομα κύριος , ἔνδοξος δέ ὁ Ἅγιος ὁ Ἰσραήλ · καί οὐ ἕτερος μέν ὁ Κύριος , ἕτερος δέ πάλιν ὁ Ἅγιος ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά εἷς