cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0086.3
Ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὶ καθ' ἑαυτῶν , φσίν , ἐπεσπάσαντο τὰς ἁμαρτίας ὡς σχοινίῳ μακρῷ , καὶ γεγὼνασιν οὐκ ὀρθοὶ τῶν πραγμάτων κριταί , καταφέρουτες μὲν τὸ ἀγαθόν , ἐπαινούντες δὲ τὸ πονηρόν , σοφοὶ τε ἦσαν ἐν ἑαυτοῖς , καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες , καὶ πρὸς τὰ ἔτι τούτων αἰχίονα βλέποντες , δεδικαιώκασι μὲν ἕνεκα δώρων τὸν ἀσεβῆ , τὸ δὲ δίκαιον τοῦ δικαίου ἔλαβον · τούτων ἕνεκα πάντων ἔσται εὐκατάπρηστος ὕλη , καὶ καλάμης δίπην , πυρὸς ἔσονται τροφή , καὶ φλόγος αὐτοῦ · ἀνεμένην κατανενθηήσωνται , ὡς ὁμοῦ ταῖς ρίζαις · τοὺς ἐξ αὐτῶν δαπανηθήναι καρποὺς , τοῦτ' ἔστι , συνδιολέσθαι τοῖς τεκοῦσι τὰ ἐξ αὐτῶν , καὶ ὡς χοὺν τὴν σὼνὴν ραγδαϊοτάτου πνεύματος διαριπισθῆναι προσθελαίς . Ἀνεμένην δὲ φλόγα φησι τὴν ὑπ' οὐδενὸς σβεννυμένην . Ἐμπέπτωκε μὲν γὰρ ἡ λητὸς ἡγοῦν ἀμπελίους ἔσθ' ὅτε πῦρ · ἀλλ' οὐ γέγονεν ἀνημέμη , ἐπαμυνόντων πολλῶν , καὶ προσελθεῖν οὐκ ἐόντων , ὅπε μὴ ἀδιακωλῶτως κατανέμεσθαι τοὺς ἀγροὺς . Ποιοῦντος δὲ οὐδενὸς , ἡγοῦν ἀνακόπτοντος τὸν ἐπέκεινα δρόμον τῆς φλογὸς , τότε δὴ τότε καὶ ἀνημέμη τις ἔσται καὶ ἄφετος , καὶ ἀχάλινος οὖσα πρὸς πᾶν οἷοῦν τῶν παρακειμένων . Οὕκοῦν ἐπειδήπερ ταῖς τοῦ πολέμου συμφοραῖς ὑποφέροντος αὐτοὺς τοῦ πάντα ἰσχύοντος Θεοῦ , καὶ ὁσίᾳ ψφῷ κολάζοντος , οὐδεὶς παντελῶς ἐπαμύνων ἦν · ταύτῃ τοι καλὰ εἰκῶς · ἀνημέμένην φλόγα τὴν ὀργὴν ὀνομάζει . Ὦς γὰρ φησιν ὁ μακάριος Μωϋσῆς · « Ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον ἐστιν , καὶ ἐὰν κλείσῃ κατὰ ἀνθρώπου , τὶς ἀνοίξει ; » Καὶ τοῦτο εἰδὼς ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ ψάλλει · « Σὺ φοβερός εἶ , καὶ τὶς ἀντιστήσεται σοι ἀπὸ τῆς ὀργῆς σου ; » Χρὴ οὖν ἄρα παντὶ σθένει χρημένους παρακατεῖσθαι τὴν ὀργὴν · φοβερὴν γὰρ τὸ χρήμα , καὶ δυσδιάφυκτον · καὶ γοῦν δεδιδάγμεθα λέγειν ἐν προσευχαῖς · « Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με . » Οὐ γὰρ ἐστιν , οὐκ ἐστιν τὸ παιδεύεσθαι χαλεπόν . Φορτικὸν δὲ καὶ δύσ -
Lemmas: ἐπεί γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ , φίς , ἐπισπάω ὁ ἁμαρτία ὡς σχοινίον μακρός , καί γέγωνα οὐ ὀρθός ὁ πρᾶγμα κριτής , καταφέρω μέν ὁ ἀγαθός , ἐπαινέω δέ ὁ πονηρός , σοφός τε εἰμί ἐν ἑαυτοῦ , καί ἐνώπιος ἑαυτοῦ ἐπιστήμων , καί πρός ὁ ἔτι οὗτος αιχιων βλέπω , δικαιόω μέν ἕνεκα δῶρον ὁ ἀσεβής , ὁ δέ Δίκαιος ὁ Δίκαιος λαμβάνω · οὗτος ἕνεκα πᾶς εἰμί εὐκατάπρηστος ὕλη , καί καλάμη δῖπος , πυρός εἰμί τροφή , καί φλόξ αὐτός · ἀνίημι κατανοέω , ὡς ὁμοῦ ὁ ῥίζα · ὁ ἐκ αὐτός δαπανάω καρπός1 , οὗτος εἰμί , συνδιαιρέω ὁ τίκτω ὁ ἐκ αὐτός , καί ὡς χόω ὁ σός ραγδαϊοτάτου πνεῦμα διαρίπτω προσθελαίς . Ἀνεμένην δέ φλόξ φημί ὁ ὑπό οὐδείς σβέννυμι . ἐμπίπτω μέν γάρ ὁ Λήτος ἤγουν ἀμπέλιος ἔστω ὅτε πῦρ · ἀλλά οὖον γίγνομαι ἀνημέμη , ἐπαμύνω πολύς , καί προσέρχομαι οὐ εἰμί , δρύοψ μή ἀδιακωλῶτως κατανέμω ὁ ἀγρός . ποιέω δέ οὐδείς , ἤγουν ἀνακόπτω ὁ ἐπέκεινα δρόμος ὁ φλόξ , τότε δή τότε καί ἀνημέμη τις εἰμί καί ἄφετος , καί ἀχάλινος εἰμί πρός πᾶς οἰόω ὁ παράκειμαι . οὐκοῦν ἐπεί ὁ ὁ πόλεμος συμφορά ὑποφέρω αὐτός ὁ πᾶς ἰσχύω Θεός , καί ὅσιος φῶψ κολάζω , οὐδείς παντελῶς ἐπαμύνω εἰμί · οὗτος ὅς καλός ἵημι · ἀνάπτω φλόξ ὁ ὀργή ὀνομάζω . οὖς γάρ φημί ὁ μακάριος Μωϋσῆς · « ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω εἰμί , καί ἐάν καλέω κατά ἄνθρωπος , τις ἀνοίγω ; » καί οὗτος εἰδοί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ψάλλω · « σύ φοβερός εἰμί , καί τις ἀνθίστημι σύ ἀπό ὁ ὀργή σύ ; » χρή οὖν ἄρα πᾶς σθένος χράω παρακατειεπομαι ὁ ὀργή · φοβερός γάρ ὁ χρήμα , καί δυσδιάφυκτος · καί γοῦν διδάσκω λέγω ἐν προσευχή · « κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ . » οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί ὁ παιδεύω χαλεπός . φορτικός δέ καί δύο -