cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0141.1
πέπανται τὰ ἐν νόμῳ , μετεφύθησεν ἡ σκιά πρὸς ἀλήθειαν , εἰσχεωμότιστα δὲ ἡ ἐν πνεύματι τε καὶ ἀλήθῃ λατρεία . Οὐχ οὖν εὐφραίνει τὸν Θεὸς ἐπὶ τοῖς τῶν Ἰουδαίων νεανίσκοις , τοῦτ' ἐστι , τοὺς ἀνδριάντας μένους ἐπὶ , διὰ γε τοῦ ζῆν ἐλέσθαι νομίμως . Ἀπαράδεκτοι δὲ αἱ δι' αἱμάτων θυσίαι , καὶ σαρκὸς περιτομή , βαπτισμῶν διδοχαί , καὶ Σαββάτων ἀργείαι . Δεδίδηκα δὲ , ὡς ἔφη , τῆς ἀναδύσεως Θεῷ πολιτείας τὴν ὁδόν . Ἀποδίδωσι δὴ οὖν καὶ μᾶλα εἰκότως μετὰ τὴν κατάληξιν τῆς σκιᾶς οἱ κατ' αὐτὴν νεανίσκοι καὶ τοῦ κατοικειρεῖσθαι μακρὰν ὀρφανοὶ τε καὶ χήραι . Ὀρφανοὺς δὲ φησι , τοὺς οἷον ἀναστροφῆς δεομένους τῆς πνευματικῆς , καὶ παιδαγωγίας τῆς ἐκ διδασκάλων . Χήρας τε ὁμοίως , ψυχὰς εἶναι φαμεν τὰς τοῦ δύνασθαι καρποφορεῖν ἐν ἐνδείᾳ γεγεννημένας διὰ τε τὸ μὴ ἔχειν τὸν ἀπάτην αὐταῖς τῶν ἀγαθῶν μαθημάτων σπορέα τε καὶ χορηγόν . Ὅτι δὲ παιδεύσεως ἀλήθους ἡμιορχότας εὐρήσομεν τοὺς ἐξ Ἰσραήλ , διὰ γε τὴν εἰς Χριστὸν παροινίαν , ἐπανιᾶσειν ἂν οὐδεὶς . Ἐσκοτίσθησαν γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν , κατὰ τὴν τοῦ ψάλλοντος φωνήν . Καὶ συνεκάμφθη τὰ νῶτα αὐτῶν . Καὶ τοῦτο διὰ παντὸς ὡς μὴ δύνασθαι τὰ ἄνω βλέπειν , ἀλλ' οἷοι κεκυφότες , τοῖς γήινοις ἐνεργειδαὶ πράγμασι . Πεισονται δὲ τοῦτο , φησίν , οὐ μάτην · ἀλλ' ὅτι πάντες ἄνομοι γεγόνασι καὶ πονηροί , καὶ πᾶν στόμα λαλεῖ ἄνομα . Ὡς γὰρ οὐχ ἄνομοι , καὶ ἀπάσης ἐμπλεοι πονηρίας , οἱ θανάτῳ περιβαλεῖν σπουδάσαντες τὸν καλοῦντα πρὸς ζωήν , τὸν οὐκ εἰδότα τὴν ἁμαρτίαν , καὶ τοῦ νόμου λέγοντος σαφῶς · « Ἀθῷον καὶ δίκαιον οὐκ ἀποκτενεῖς ; » Πῶς οὐ πᾶσα γλῶσσα τῶν Ἰουδαίων λελάληκεν ἄδικα ; Κατεκεφάγεσαν γὰρ τοῦ Χριστοῦ Πιλάτῳ λέγοντες · « Αἴρε , αἴρε , σταυρῶσον αὐτόν . » Καὶ , « Ἐὰν μὴ τοῦτον ἀποκτείνῃς , οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος . »
Lemmas: πεπέαμαι ὁ ἐν νόμος , μέτειμι ὁ σκιά πρός ἀλήθεια , εἰσχεωμότιστα δέ ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλάομαι λατρεία . οὐχ οὖν εὐφραίνω ὁ θεός ἐπί ὁ ὁ Ἰουδαῖος νεανίσκος , οὗτος εἰμί , ὁ ἀνδριάς μένος ἐπί , διά γε ὁ ζῶ αἱρέω νόμιμος . απαράδεκτος δέ ὁ διά αἷμα θυσία , καί σάρξ περιτομή , βαπτισμός διδοχη , καί σάββατον Ἀργεῖος . Δεδίδηκα δέ , ὡς φημί , ὁ ἀνάδυσις Θεός πολιτεία ὁ ὁδός . ἀποδίδωμι δή οὖν καί μῆλον εἰκότως μετά ὁ κατάληξις ὁ σκιά ὁ κατά αὐτός νεανίσκος καί ὁ κατοικειρεω μακράν ὀρφανός τε καί χαίρω . Ὀρφανός δέ φημί , ὁ οἷος ἀναστροφή δήω ὁ πνευματικός , καί παιδαγωγία ὁ ἐκ διδάσκαλος . Χῆρα τε ὁμοίως , ψυχή εἰμί φημί ὁ ὁ δύναμαι καρποφορέω ἐν ἔνδεια γεννάω διά τε ὁ μή ἔχω ὁ ἀπάτη αὐτός ὁ ἀγαθός μάθημα σπορεύς τε καί χορηγός . ὅτι2 δέ παίδευσις ἀληθής ημιορχοος εὑρίσκω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , διά γε ὁ εἰς Χριστός παροινία , ἐπανίημι εἄν οὐδείς . σκοτίζω γάρ ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁ μή βλέπω , κατά ὁ ὁ ψάλλω φωνή . καί συγκάμπτω ὁ νῶτον αὐτός . καί οὗτος διά πᾶς ὡς μή δύναμαι ὁ ἄνω βλέπω , ἀλλά οἷος κύπτω , ὁ γήινος ενεργειδη πρᾶγμα . πείθω δέ οὗτος , φημί , οὖον μάτην · ἀλλά ὅτι πᾶς ἄνομος γίγνομαι καί πονηρός , καί πᾶς στόμα λαλέω ἄνομος . ὡς γάρ οὐ ἄνομος , καί ἀπασάω ἐμπλέω πονηρία , ὁ θάνατος περιβάλλω σπουδάζω ὁ καλέω πρός ζωή , ὁ οὐ οἶδα ὁ ἁμαρτία , καί ὁ νόμος λέγω σαφῶς · « ἀθῷος καί Δίκαιος οὐ ἀποκτείνω ; » Πῶς οὖον πᾶς γλῶσσα ὁ Ἰουδαῖος λαλέω ἄδικος ; Κατεκεφάγεσαν γάρ ὁ Χριστός Πιλᾶτος λέγω · « ἀείρω , ἀείρω , σταυρόω αὐτός . » καί , « ἐάν μή οὗτος ἀποκτείνω , οὐ εἰμί φίλος ὁ Καῖσαρ . »