cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0275.1
εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα , σφάζοντες μόσχους καὶ θύοντες πρόβατα , ὥστε καὶ φαγεῖν κρέα καὶ πιεῖν οἶνον λέγοντες · « Φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθανούμεν . » Καὶ μὴν δι' ἑτέρου προφήτου , φησίν · « Οἱ καθεύδοντες ἐπὶ κλίναι ἐλεφαντίνους καὶ καταπαταλῶντες ἐν ταῖς στρώμασιν αὐτῶν . Οἱ ἐσθίοντες ἐρίφους ἐκ ποιμνίων , καὶ μοσχάρι' ἐκ μέσου βοσκολίων γαλαθηλά , οἱ πίνοντες τὸν διυλισμένον οἶνον , καὶ τὰ πρῶτα μύρα χριόμενοι , καὶ οὐχ ἔπασχον οὐδὲν ἐπὶ τῇ συντριβῇ Ἰωσὴφ . » Οὐκοῦν εἰς πολλὴν ἄγαν ἐξέτρεψαν ἀπὸνενευκότες ἐτρυφῶν οὐχ ἐν καιρῷ , καίτοι δέον ἀχέτοισ δακρύοις καταβρέχειν τὴν παρειάν , καὶ ἀναγκείαν αἰτεῖν τῶν ἁμαρτημάτων , ἐπενήνεκται δικαίως · αὐτοὶ τὰ ἐκ τοῦ πολέμου βλάθη · καὶ οἱ πάλαι τρυφῶντες παρ' ἐλπίδα περιπεπτωκασὶ συμφοραῖς . Πέπενθὴκεν ἡ ἀμπέλος , καὶ οὐχ αὐτὸ τὸ φυτόν , ἀλλ' οἱ τὸν ἐξ αὐτοῦ πάντες καρπόν , οἱ πάλαι , φησίν , εὐφρανόμενοι τὴν ψυχὴν κατοικώσουσι , καὶ ὀλοφυρὴ μᾶλλον αὐτοῖς ἔσται τὸ ἐπιτήδευμα . Πέπτωται γὰρ εὐφροσύνη τυμπάνων , πέπτωται αὐθάδεια καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν . Αὐθάδειαν δὲ φησι τὴν ὑπεράγαν ὁρρὴν , ἣτοι τὴν ἀλαζονείαν . Καταλήγει δὲ καὶ τὰ ἐκ τοῦ πλοῦτου,φησὶ καὶ φωνὴ κιθάρας , καὶ πικρὸν τὸ σίκερα τοῖς τρυφούσι ποτὶ , ἐρημοῖ τε πόλεις καὶ οἴκοι γεγόνασιν . Πέπτωται γὰρ πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς , εἰ δὲ δὴ καὶ ἐπ' αὐτῆς διαλογιζοῦτο τις τοῦ αἰῶνος συντελείας , καθ' ἣν ὁ τῆς κρίσεως ἔσται καιρός , ἐροῖ δὴ πάλιν · ὅτι παρελεύσεται πᾶσα τῶν ἐν κόσμῳ τρυφῶν , καὶ στενυχμὸς ἔσται μᾶλλον καὶ βρυγμὸς ὀδόντων τῶν εἰς ἄδου κατοικησομένων · καὶ ὑψελήσει μὲν ὁ πλοῦτος οὐδὲν τοὺς ἔχοντας αὐτόν , ὀργήσει δὲ πᾶσα τρυφή , καὶ πεπαύσεται τὰ σωματικά , μᾶλλον δὲ καὶ εἰς πικρὸν τοῖς φιλαμαρτήμοις ἐκδηρεται τέλος , ἡ τριπόθητος αὐτοῖς φιλοσαρκία ποτὶ . Ἀποτιτᾶσιν γὰρ λέγας τῷ πάντων κριτῇ · ὡς γὰρ ὁ σοφώτατος γράφει Πᾶυλος , τοὺς πάντας ἡμᾶς δεῖ φανερωθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ , ἵνα κομιζῃται ἕκαστος εἰτε φαῦλον .
Lemmas: Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλίαμα , σφάζω μόσχος καί θύω πρόβατον , ὥστε καί ἐσθίω κρέας καί πίνω οἶνος λέγω · « Φαγίσκω καί πίνω , αὔριον γάρ πεθαίνω . » καί μήv διά ἕτερος προφήτης , φημί · « ὁ καθεύδω ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος καί καταπαταλῶντες ἐν ὁ στρῶμα αὐτός . ὁ ἐσθίω ἔριφος ἐκ ποίμνιον , καί μοσχάριον ἐκ μέσος βοσκολιος γαλαθηλά , ὁ πίνω ὁ διυλίζω οἶνος , καί ὁ πρῶτος Μύρα χράω , καί οὐ πάσχω οὐδείς ἐπί ὁ συντρίβω Ἰωσήφ . » οὐκοῦν εἰς πολύς ἄγαν ἐκτρέπω ἀπονεύω τρυφάω οὐ ἐν καιρός , καίτοι δήω ἀχετός δάκρυ καταβρέχω ὁ παρειά , καί ἀναγκείαν αἰτέω ὁ ἁμάρτημα , ἐπιφέρω δικαίως · αὐτός ὁ ἐκ ὁ πόλεμος βάλλω · καί ὁ πάλαι τρυφάω παρά ἐλπίς περιπίπτω συμφορά . πενθέω ὁ ἄμπελος , καί οὐ αὐτός ὁ φυτός , ἀλλά ὁ ὁ ἐκ αὐτός πᾶς καρπός , ὁ πάλαι , φημί , εὐφραίνω ὁ ψυχή κατοικέω , καί ὀλοφύρομαι μᾶλλον αὐτός εἰμί ὁ ἐπιτήδευμα . πτωτός γάρ Εὐφρόσυνος τύμπανον , πτωτός αὐθάδεια καί πλοῦτος ἀσεβής . αὐθάδεια δέ φημί ὁ ὑπεράγαν ὁρός , ἤτοι ὁ ἀλαζονεία . καταλήγω δέ καί ὁ ἐκ ὁ πλοῦτου,φησὶ καί φωνή κιθάρα , καί πικρός ὁ σίκερα ὁ τρύφω πρός , ἐρημόω τε πόλις καί οἴκοι γίγνομαι . πτωτός γάρ πᾶς Εὐφρόσυνος ὁ γῆ , εἰμί δέ δή καί ἐπί αὐτός διαλογίζομαι τις ὁ αἰών συντέλεια , κατά ὅς ὁ ὁ κρίσις εἰμί καιρός , εἴρω δή πάλιν · ὅτι παρέρχομαι πᾶς ὁ ἐν κόσμος τρυφάω , καί στενυχμὸς εἰμί μᾶλλον καί βρυγμός ὀδούς ὁ εἰς ἀείδω κατοικέω · καί ὑψελήσει μέν ὁ πλοῦτος οὐδείς ὁ ἔχω αὐτός , ὀργάω δέ πᾶς τρυφή , καί παύω ὁ σωματικός , μᾶλλον δέ καί εἰς πικρός ὁ φιλαμαρτήμων ἐκδέρω τέλος , ὁ τριπόθητος αὐτός φιλοσαρκία πρός . αποτιταν γάρ Λέγας ὁ πᾶς κριτής · ὡς γάρ ὁ σοφός γράφω Παῦλος , ὁ πᾶς ἐγώ δεῖ φανερόω ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός , ἵνα κομίζω ἕκαστος εἴτε φαῦλος .