cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0311.1
A ἦκον ἐπ’ αὐτοῖς , πλὴν ἀνέβιω πατήσας τὸν ὕνατον · ζωὴ γὰρ ἦν κατὰ φύσιν ὡς Θεός , καὶ εἶπερ ἦν ἐν σαρκί . Οὐαὶ τοίνυν , φησί , τῷ στεφάνῳ τῆς ὑβρεως . Στέφανον αὐτοὺς ἀποκαλεῖ . Καὶ γὰρ ἦσαν αὐτοὶ τοῦ παντὸς Ἰσραὴλ στέφανος ὡσπερ τις καὶ δόξα , τοῖς τῆς ἱερουσύνης αὐχήμασι διαπρέποντες , καὶ τὸ τῆς ἱερευόντος λαχόντες ἀξίωμα . Ἄλλ’ οὐ μεμενηκασιν ἐν ταῖς ἐκμαθηθείσαις αὐταῖς εὐχλείαις τε καὶ ὑπεροχαῖς , ἀποπεπτώκασι δὲ μᾶλλον ὑβρεως στέφανος γεγονό-τες . Περιβέβληνται γὰρ ἀτιμίᾳ καὶ μώμῃ καὶ τοῖς εἰς δυσσέβειαν ἐγκλήμασι γεγονότες ἐνχοι , καθάπερ ἄνθος κατεμαράνθησαν . Γεγόναι γὰρ αὐτοὶ καὶ μι-σθωτοὶ τοῦ Ἐφραΐμ . Ἐφραΐμα δὲ φησι τὸν Ἰούδαν , διότι τὸ ἐκ φυλῆς εἶναι τῆς Ἐφραΐμ . Αὐτὸν οὖν ἄρα κατεμερίσθουν τοῦς Ἰουδαίους Συναγωγὴς οἱ προεστη-κότες , πρὸς γε τὸ χρήναι ταῖς αὐτῶν μαιμονίαις ὑπηρετεῖν καὶ παραδοῦναι τὸν διδάσκαλον . Ὁ δὲ καὶ πέπραχται . Οὐαὶ τοίνυν τῷ στεφάνῳ τῆς ὑβρεως , φησί , τοῦτ’ ἐστι , τοῖς ἡγουμενοις , οἱ καὶ ἐμισθώ-σαντο τὸν Ἐφραΐμ , τοῦτ’ ἐστι , τὸν ἐκ φυλῆς Ἐφραΐμ . Γεγόναι τε ταύτης ἕνεκα τῆς αἰτίας ὡς ἄνθος ἐκ-πεσὸν ἐκ τῆς δόξης . Ὦσπερ γὰρ οὐδὲν τοῖς ἄνθεσι τὸ ἔξω τε ὁρᾶσθαι μαραινεται , καὶ ἐν τῷ τῆς ἰδίας φύ-σεως κάλλει , κατὰ τὸν Ἰσὼν οἶμαι τούτων τρόπον νοηθεῖν ἂν καὶ ἐφ’ ἡμῶν αὐτῶν . Ἔως μὲν γὰρ ἴσμεν ἐν οἷς ἡμᾶς εἶναι πρέπει , τῆς ἐαυτῶν ψυχῆς ἀδιαλό-θητον εἰ μέλα τηροῦμεν τὸ κάλλος · παρατετραμμένης δὲ τῆς ἐν ἡμῖν διανοίας ἐφ’ ἃ μὴ προσῆκεν , ἄνθος ἐσόρφα τῆς αὐτῷ πρεπούσης δόξης ἐκπεπτωκέναι . Ὁ δὲ καὶ πεπώθασιν οἱ Γραμματεῖς τε καὶ Φαρισαῖοι , καὶ γνῶμην , καὶ λόγους , καὶ ἐγχειρήματα , καὶ πᾶν C ὁτιοῦν τῶν ἐκτόπων καταλήγοντες τοῦ Χριστοῦ . Ποῦ δὲ τὸ ἄνθος ἦν τὸ ἐκπεσὸν τῆς δόξης , καὶ τίνα τρόπον ἀπεκλήρωσατο ; Ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους τοῦ παχέος . Ὄρος δὲ παχὺ τὸν Ἰσραὴλ ὀνομάζει · παχὺ μὲν , ὅτι ταῖς εὐθυμίαις κατεπαίειντο · ὄρος δὲ , διότι τῷ ὑψῷ τεθεῖσθαι παρὰ Θεοῦ , κατὰ γε τὸ ἔνδοξον , φημί . Αὐτὸς γὰρ ποῦ φησι περὶ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ · « Σὺν ἐγέν-νησα καὶ ὕψωσα . » Ἔθος δὲ τῇ θείᾳ Γραφῇ τὴν τῶν Ἰουδαίων μητέρα , φημὶ δὴ τὴν Ἱερουσαλήμ , ὅρει παρεικάζειν ἵσθ’ ὅτε . Ἐκεῖντο τοίνυν ἄνθος ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους , τοῦτ’ ἐστιν , ἐπάνω πάντων , καὶ ἐπὶ πάντας ὡς ἡγούμενοι , καὶ τὸ κατάρχειν τῶν ἄλ-λων ταῖς ἐκ νόμου λαχόντες ψήφους . Οὕτοι δὲ ἦσαν οἱ μεθύντες ἄνευ οἴνου . Καὶ γὰρ ἦν ἐξ ἀμπέλου Σοδό-μων ἡ ἀμπελὸς αὐτῶν , καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρρας , ἡ σταφυλὴ αὐτῶν σταφυλὴ χολῆς , βότρυς πικρίας αὐτοῖς , καὶ θυμὸς δρακόντων ἀνίστος . Κατ-εμεδύθουν γὰρ οὐκ οἶνον τοῦτον πίνοντες τὸν αἴσθη-τὸν , ἀλλὰ τὸ ἐξ ἀχράτου θυμοῦ , καὶ μανίας μέ-θυσμα , καὶ τῆς διαβολικῆς δυστροπίας τὸν σκοτισμὸν ταῖς αὐτῶν διανοίαις εἰσποικιζόμενοι .
Lemmas: A ἔκω ἐπί αὐτός , πλήν ἀναβιόω πατέω ὁ ὕνατον · ζωή γάρ εἰμί κατά φύσις ὡς Θεός , καί εἰ εἰμί ἐν σάρξ . οὐαί τοίνυν , φημί , ὁ στέφανος ὁ ὕβρις . Στέφανος αὐτός ἀποκαλέω . καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ πᾶς Ἰσραήλ στέφανος ὡς τις καί δόξα , ὁ ὁ ἱερόω αὔχημα διαπρέπω , καί ὁ ὁ ἱερεύω λαγχάνω ἀξίωμα . ἄλλος οὖον μένω ἐν ὁ ἐκμανθάνω αὐτός ευχλειος τε καί ὑπεροχή , ἀποπίπτω δέ μᾶλλον ὕβρις στέφανος γίγνομαι . περιβάλλω γάρ ἀτιμία καί μωμέω καί ὁ εἰς δυσσέβεια ἔγκλημα γίγνομαι ἐνέχω , καθάπερ ἄνθος καταμαραίνω . γονεύς γάρ αὐτός καί μισθωτός ὁ Ἐφραίμ . Ἐφραΐμα δέ φημί ὁ Ἰούδας , διότι ὁ ἐκ Φυλή εἰμί ὁ Ἐφραίμ . αὐτός οὖν ἄρα καταμερίζω ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ὁ προΐστημι , πρός γε ὁ χρή ὁ αὐτός μαιμονια ὑπηρετέω καί παραδίδωμι ὁ διδάσκαλος . ὁ δέ καί πράσσω . οὐαί τοίνυν ὁ στέφανος ὁ ὕβρις , φημί , οὗτος εἰμί , ὁ ἡγέομαι , ὁ καί μισθόω ὁ Ἐφραίμ , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ Φυλή Ἐφραίμ . γονεύς τε οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ὡς ἄνθος ἐκπίπτω ἐκ ὁ δόξα . ὥσπερ γάρ οὐδείς ὁ ἄνθος ὁ ἔξω τε ὁράω μαραίνω , καί ἐν ὁ ὁ ἴδιος φύσις κάλλος , κατά ὁ Ἴσος οἴομαι οὗτος τρόπος νοέω εἄν καί ἐπί ἐγώ αὐτός . ἔως μέν γάρ οἶδα ἐν ὅς ἐγώ εἰμί πρέπω , ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἀδιαλό-θητον εἰμί Μέλα τηρέω ὁ κάλλος · παρατετραμμένος δέ ὁ ἐν ἐγώ διάνοια ἐπί ὁ μή προσήκω , ἄνθος εἰσοράω ὁ αὐτός πρέπω δόξα ἐκπίπτω . ὁ δέ καί πίνω ὁ Γραμματεύς τε καί Φαρισαῖος , καί γνώμη , καί λόγος , καί ἐγχείρημα , καί πᾶς C ὁστισοῦν ὁ ἔκτοπος καταλήγω ὁ Χριστός . πός δέ ὁ ἄνθος εἰμί ὁ ἐκπίπτω ὁ δόξα , καί τίς τρόπος ἀποκληρόω ; ἐπί ὁ κορυφή ὁ ὄρος ὁ παχύς . Ὄρος δέ παχύς ὁ Ἰσραήλ ὀνομάζω · παχύς μέν , ὅτι ὁ εὐθυμία καταπαίω · ὄρος δέ , διότι ὁ ὑψόω τίθημι παρά Θεός , κατά γε ὁ ἔνδοξος , φημί . αὐτός γάρ ποῦ φημί περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ · « σύν γεννάω καί ὑψόω . » ἔθος δέ ὁ θεῖος γραφή ὁ ὁ Ἰουδαῖος μήτηρ , φημί δή ὁ Ἱερουσαλήμ , ὁράω παρεικάζω εἰμί ὅτε . κεῖμαι τοίνυν ἄνθος ἐπί ὁ κορυφή ὁ ὄρος , οὗτος εἰμί , ἐπάνω πᾶς , καί ἐπί πᾶς ὡς ἡγέομαι , καί ὁ κατάρχω ὁ ἄλλος ὁ ἐκ νόμος λαγχάνω ψῆφος . οὕτος δέ εἰμί ὁ μεθύω ἄνευ οἶνος . καί γάρ εἰμί ἐκ ἄμπελος Σόδομα ὁ ἀμπελός αὐτός , καί ὁ κληματίς αὐτός ἐκ Γόμορρα , ὁ σταφυλή αὐτός σταφυλή χολή , βότρυς πικρία αὐτός , καί θυμός δράκων ἀνίστημι . κατ-εμεδυθεω γάρ οὐ οἶνος οὗτος πίνω ὁ αἰσθάνομαι , ἀλλά ὁ ἐκ ἀχράτης θυμός , καί μανία μέθυσμα , καί ὁ διαβολικός δυστροπία ὁ σκοτισμός ὁ αὐτός διάνοια εισποικιζομενω .