cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0614.1
ζωὴν αἰώνιον . » Οὐκοῦν εἰ τις διψᾷ , φησί , πορεύετο τῷ Χριστῷ , καὶ ὁὲ καὶ πυνέτω δεχόμενος ἀφιλαργίᾳ τὴν διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος παραχλῆσιν , καὶ χάριν , καὶ ἀπραϋφνεστάτην μυσταγωγίαν . Δέξεται δὲ οὐ χρημάτων ἀνούμενος , ἀφθονοτάτῃ δὲ μᾶλλον φιλοτιμίᾳ τοῦ καλοῦντος ἐντερυχὼν . Προσιόντες δὲ , φησίν , ἤγουν βαδίζοντες , καὶ ὁὲ ἐκ τόπου μεταπηδῶσαντες εἰς τόπον ἕτερον , τοὔτεστιν ἐξ ἀπάτης πάλιν πρὸς ἐπίγνωσιν ἀληθείας , ἀγοράσατε καὶ πίετε ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμῆς . Πῶς οὖν ἀγοράζουσι , καὶ δέχονται δωρεάν , καὶ ἀργυρίου δίχα ; Πίστεως γὰρ ἀντέκτισιν τὴν παρὰ Χριστοῦ δεχόμεθα χάριν , κατατιθέμενοι μὲν τὸν προσκαλῶνν · καὶ ἀπολλύμενοι μηδέν . « Εἶπα γὰρ τῷ Κυρίῳ μου , » φησί · « Κύριός μου εἰ σύ , ὅτι τῶν ἀγαθῶν μου οὐ χρείαν ἔχεις , » ἐν τάξει δὲ δώρων καὶ τιμημάτων προσκομίζοντες τῷ Χριστῷ τὴς εἰς αὐτὸν πίστεως τὴν ὁμολογίαν . Οὐκοῦν ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμῆς ἡ πόσις ἡ τῶν παρ' αὐτοῦ χαρισμάτων ἀφθονοτάτη δωρεά . Τί δὲ δὴ τιμώμεθα , καὶ ποίαν ἀνούμεθα πόσιν ; Τὴν οἴνου , φησί , βρῶσιν τε πρὸς τοῦτο τὸ στέατος καὶ πυροῦ . Καὶ ὁμολογεῖνως · μὲν τὸν παρὰ Χριστοῦ χαρισμάτων ἢ ἀφιλαφλῆς ἐπίδοσις κατευφραίνει ψυχήν , καὶ οἶνος αὐτῇ γίνεται νοητός · καὶ μὴν καὶ στέαρ , τοὔτεστι τροφή · στερεοῦ γὰρ αὐτὴν κτὲ εὐθὲνεστάτῃ ἀποτελεῖ . Οὐκ ἄπιθανον δὲ , καὶ τὰ Χριστοῦ μυστηρίον ὑπαινίσσεσθαι λέγειν τῶν προκειμένων στίχων τὴν δύναμιν . Οἱ γὰρ τοὶ πίνοντες τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν , τοὔτεστι , τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος καταπλουτίσαντες χάριν διὰ τοῦ μεταστῆσαι αὐτοῦ , καὶ ἀγοράσαντες τοῦτο διὰ τῆς πίστεως , ἐν μεδέξει γενήσονται καὶ οἴνου καὶ στέατος , τοὔτεστι τοῦ ἁγίου σώματος καὶ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ · εἶτα τοῦτος ἐπίφρει · « Ἵνα τί τιμᾷσθε ἀργυρίῳ , καὶ τὴν μόχθον [ α]λ . ὁ μόχθο : ] ὑμῶν οὐχ εἰς πλησμονήν ; Οἱ μὲν γὰρ Ἑλλήνων λογάδες , κατὰ τὸ αὐτοὶς δοκοῦν μᾶλλον , καὶ τὸ πνεῦμα λαβόντες τοῦ κόσμου , καὶ λαλοῦντες ἐν Βεελζεβούλ πεπλάνηκασι τὴν ὑπ' οὐρανόν , δογμάτων οὐχ ἀληθῶν , ἀσυστάτων δὲ μᾶλλον καὶ κατεῤῥευσμένων ἐκθέσεις συγγεγραφότες , καὶ ἀπὸ καρδίας αὐτῶν λαλοῦντες , καὶ οὐχ ἀπὸ στόματος ; Κυρίου , καθὰ γέγραπται . Πλὴν οὐχ ἔχοντες τῆς ἀληθείας τὴν γνῶσιν , οὔτε μὴν τὸ θεῖόν τε καὶ οὐράνιον φῶς , οἱ πλανώμενοι προσῆσαν τῇ μάθησι τῶν ὀλεθρίων δογμάτων , πλείστα προσάγοντες χρήματα τοῖς αὐτὰ διδάσκειν ὑπισχνουμένοις . Ἄλλὰ ταῦτα , φησίν , ἵνα τί τιμᾷσθε ἀργυρίῳ ; Ποία γὰρ δυνῆς τὸ εἰδέναι θέλειν ἐγλωττιστῇ τῇ τινων οἰάπερ μέλι[τι ] καταχρισμένῳ [ α]λ . καταχρισμένῳ ] τὸ ψεῦδος , καὶ ἐν λαμπρότητι λέξεων μᾶθμα φθοροποιόν , καὶ οἷον ἐν σκεύει χρυσῷ βορβόρου δίχην σεσωρευμένον τὸ ψεῦδος ; ἡμεῖς γὰρ ἐν σκεύεσιν ὀστρακίνοις τὸ Χριστοῦ θησαυρίον κεκτήμεθα . Ἵνα τί οὖν ταῦτα τιμᾷσθε , φησίν , ἀργυρίῳ ; καὶ ὁ μόχθος ὑμῶν , ὃς ἂν γένωτο διαπονουμένοις εἰς τὸ μαθεῖν , οὐχ εἰς πλησμονήν ἔσται , τοὔτεστιν , οὐχ ἀπόχρη πρὸς τὸ διασῴζειν καὶ ζωοποιεῖσαι ψυχήν . Ἄδικει γὰρ μᾶλλον , ἢ ὠφελήσει
Lemmas: ζωή αἰώνιος . » οὐκοῦν εἰμί τις διψάω , φημί , πορεύω ὁ Χριστός , καί οεʹ καί πίνω δέχομαι ἀφιλαργίᾳ ὁ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα παράκλησις , καί χάρις , καί ἀπραϋφνεστάτην μυσταγωγία . δέχομαι δέ οὖον χρῆμα ἀνέω , ἄφθονος δέ μᾶλλον φιλοτιμία ὁ καλέω εντερυχοω . πρόσειμι δέ , φημί , ἤγουν βαδίζω , καί οεʹ ἐκ τόπος μεταπηδάω εἰς τόπος ἕτερος , τουτέστιν ἐκ ἀπάτη πάλιν πρός ἐπίγνωσις ἀλήθεια , ἀγοράζω καί πίνω ἄνευ ἀργύριον καί τιμή . Πῶς οὖν ἀγοράζω , καί δέχομαι δωρεά , καί ἀργύριον δίχα ; πίστις γάρ ἀντέκτισις ὁ παρά Χριστός δέχομαι χάρις , κατατίθημι μέν ὁ προσκαλέω · καί ἀπόλλυμι μηδείς . « εἶπον γάρ ὁ κύριος ἐγώ , » φημί · « κύριος ἐγώ εἰμί σῦς , ὅτι ὁ ἀγαθός ἐγώ οὖον χρεία ἔχω , » ἐν τάξις δέ δῶρον καί τίμημα προσκομίζω ὁ Χριστός σής εἰς αὐτός πίστις ὁ ὁμολογία . οὐκοῦν ἄνευ ἀργύριον καί τιμή ὁ πόσις ὁ ὁ παρά αὐτός χάρισμα ἄφθονος δωρεά . τις δέ δή τιμάω , καί ποῖος ἀνέω πόσις ; ὁ οἶνος , φημί , βρῶσις τε πρός οὗτος ὁ στέαρ καί πῦρ . καί ομολογειναω · μέν ὁ παρά Χριστός χάρισμα ἢ ἀφιλαφλῆς Ἐπίδοσις κατευφραίνω Ψυχή , καί οἶνος αὐτός γίγνομαι νοητός · καί μήv καί στέαρ , τουτέστι τροφή · στερεός γάρ αὐτός κτῶ εὐθὲνεστάτῃ ἀποτελέω . οὐ απιθνησκω δέ , καί ὁ Χριστός μυστήριον υπαινισσομαι λέγω ὁ πρόκειμαι στίχος ὁ δύναμις . ὁ γάρ σύ πίνω ὁ ὕδωρ ὁ ζῶ , τουτέστι , ὁ διά ὁ πνεῦμα καταπλουτίζω χάρις διά ὁ μεθίστημι αὐτός , καί ἀγοράζω οὗτος διά ὁ πίστις , ἐν μετέχω γίγνομαι καί οἶνος καί στέαρ , τουτέστι ὁ ἅγιος σῶμα καί ὁ αἷμα ὁ Χριστός · εἶτα τοῦτος επιφρεω · « ἵνα τίς τιμάω ἀργύριον , καί ὁ μόχθος [ αὖλ . ὁ μόχθος : ] σύ οὐ εἰς πλησμονή ; ὁ μέν γάρ Ἕλλην λογάς , κατά ὁ αὐτός δοκέω μᾶλλον , καί ὁ πνεῦμα λαμβάνω ὁ κόσμος , καί λαλέω ἐν Βεελζεβούλ πλανάω ὁ ὑπό οὐρανός , δόγμα οὐ ἀληθής , ἀσύστατος δέ μᾶλλον καί καταλέγω ἔκθεσις συγγράφω , καί ἀπό Καρδία αὐτός λαλέω , καί οὐ ἀπό στόμα ; κύριος , καθά γράφω . πλήν οὐ ἔχω ὁ ἀλήθεια ὁ γνῶσις , οὔτε μήv ὁ θεῖος1 τε καί οὐράνιος φάος , ὁ πλανάω πρόσειμι ὁ μάθησις ὁ ὀλέθριος δόγμα , πλεῖστος προσάγω χρῆμα ὁ αὐτός διδάσκω ὑπισχνέομαι . ἀλλά οὗτος , φημί , ἵνα τίς τιμάω ἀργύριον ; Ποία γάρ δύο ὁ οἶδα ἐθέλω ἐγλωττιστῇ ὁ τίνω οἶος μέλις ] καταχρίω [ αὖλ . καταχρίω ] ὁ ψεῦδος , καί ἐν λαμπρότης λέξις μᾶθμα φθοροποιός , καί οἷος ἐν σκεῦος χρυσός βόρβορος διχάω σωρεύω ὁ ψεῦδος ; ἐγώ γάρ ἐν σκεῦος ὀστράκινος ὁ Χριστός θησαύριος κτάομαι . ἵνα τίς οὖν οὗτος τιμάω , φημί , ἀργύριον ; καί ὁ μόχθος σύ , ὅς εἄν γίγνομαι διαπονέω εἰς ὁ μανθάνω , οὐ εἰς πλησμονή εἰμί , τουτέστιν , οὐ ἀποχράω πρός ὁ διασῴζω καί ζῳοποιέω Ψυχή . ἀδικέω γάρ μᾶλλον , ἢ ὠφελέω