cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0597.2
Ἐγκαλέσας τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ , ὡς ἀπεκτονόσιν ἀδίκως τὸν τῆς ζωῆς χορηγὸν , καὶ τῆς ἀπάντων σωτηρίας πρύτανιν , μεθίστησι τοὺς λόγους ἐπὶ τὰς τῶν ἔθνῶν ἀγέλας , καὶ δὴ καὶ φησιν ὡς πρὸς αὐτάς · Ἐὰν δότε περὶ ἁμαρτίας , ἡ ψυχὴ ὑμῶν δέεται σπέρμα μακρόβιον . Ὁμοίον δὲ ὡς εἶ λέγει σαφῶς · Τέ - Bδεικεν ὑπὲρ ὑμῶν τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ὁ Χριστός · ἠγόρασεν ὑμᾶς ἐν αἵματι τῷ ἰδίῳ , ὑπέμεινε σταυρόν , αἰσχύνῃς καταφρονήσας , ἵνα ὑμῶν κατορθώσῃ τὴν σωτηρίαν . Ἄν τοίνυν ἀμείψησθε καὶ ὑμεῖς αὐτοῖ , καὶ καταθῆσθε ὡσπερ ἐν ὀφλήματος τάξει τὸ εὐἥνιον , καὶ ὑπαγάγητε τὸν αὐχένα τοῖς αὐτοῦ ζυγοῖς · τότε ἡ ψυχὴ ὑμῶν δέεται σπέρμα μακρόβιον , τουτἐστίν , ἔσεσθε κοινωνοὶ τῶν εἰς μακράϊωνα βίον τετηρημένων , ἀγίων δὲ δηλονότι , οἱ τῆς εἰς αἰῶνα ζωῆς τῆς ἐλπίδα πεπλούτηκασι . Οὐδείς μὲν γὰρ παρ’ Ἕλλησι λόγος τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως ἦν , ἀπιστεύεται δὲ καὶ·εἰς δεῦρο τὸ μυστήριον . Μονοῦοι γὰρι τῷ , ὅτι Καπνὸς ἡ πνοὴ ἐν ῥύσιν ἡμῶν , οὐ σβεσθέντος , τέφρα ἀποθῆσεται τὸ πᾶν , καὶ τὸ πνεῦμα διαχυθήσεται ὡς χαύνος ἀνὴρ . Παρὰ δὲ γε τοῖς τῆς Ἐκκλησίας τροφίμοις , ἐλπὶς ἀκράδαντος ἡ ἀνάστα - Cσις τῶν νεκοιμημένων ἦν , καὶ τοὺς θένειν ὑπὲργειναι Θεὸς , εἴπερ ἐλοιοντο τὴν ἀντίεξιν τῆς ἑαυτῶν ψυχῆς προσκομίσαι Χριστῷ τῷ παθεῖν ἐλομένῳ διὰ τὴν αὐτῶν ἁμαρτίαν . Ὀφειλημα δὲ τὸ πρὸς ἡμῶν ὁποῖον ἄρα ἐστι , σαφηνεῖ λέγων ὁ Παῦλος · « Εἰς γὰρ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα οἱ ζῶντες μὴκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὰ τῷ ὑπὲρ αὐτῶν ἀποθανόντι · καὶ ἐγερθέντι . » Οὐκοῦν ἐπωφλήσαμεν αὐτῷ τὴν ἑαυτῶν ζωήν . Διὰ τοῦτο φησιν · « Εἰ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀρνησάσθω ἑαυτόν , καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθείτω μοι . » Ὁ γε μὴν ἑαυτὸν ἀρνούμενος , οὐ τὴν αὐτῷ καθ’ ἡδονὴν ἐτι διαβιώσεται ζωήν , ἐκείνην δὲ μᾶλλον , ἧπερ ἂν νοοῖτο Χριστοῦ , τουτέστιν ἀγίαν , καὶ ἀμόμητον , καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὃς δὴ καὶ γέγραψεν ἐναργῶς · « Ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον · ἵνα Θεῷ ζήσω , Χριστῷ συνεσταύρωμαι . Ζῶ δὲ οὐκ ἐτι ἐγώ , ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός . Ὁ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί , ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με , καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ . Οὐχ ἀθέτου τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ . » Ἄθρει δὴ οὖν ὅπως δέδωκε περὶ ἁμαρτίας , ἀναλεις ὡσπερ τῷ δι’ αὐτὸν παθόντι τὴν ἑαυτοῦ ζωήν . Ἀρχώμεν γὰρ λέγοντες τοῦ Χριστοῦ τοῖς ἑαυτοῦ γνωρίμοις · « Ὁ ἀγαπῶν πατέρα ἢ μητέρα ὑπὲρ ἐμέ , οὐκ ἔστι μου ἀξίος . Καὶ ὁ ἀγαπῶν υἱόν ,
Lemmas: ἐγκαλέω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὡς ἀποκτείνω ἄδικος ὁ ὁ ζωή χορηγός , καί ὁ ἀπαντάω σωτηρία πρύτανις , μεθίστημι ὁ λόγος ἐπί ὁ ὁ ἔθνος ἀγέλη , καί δή καί φημί ὡς πρός αὐτός · ἐάν δίδωμι περί ἁμαρτία , ὁ ψυχή σύ δήω σπέρμα μακρόβιος . ὅμοιος δέ ὡς εἰμί λέγω σαφῶς · τε - δείκνυμι ὑπέρ σύ ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ὁ Χριστός · ἀγοράζω σύ ἐν αἷμα ὁ ἴδιος , ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνω καταφρονέω , ἵνα σύ κατορθόω ὁ σωτηρία . ἄν τοίνυν ἀμείβω καί σύ αὐτός , καί κατατίθημι ὡς ἐν ὄφλημα τάξις ὁ εὐήνιος , καί ὑπάγω ὁ αὐχήν ὁ αὐτός ζυγόν · τότε ὁ ψυχή σύ δήω σπέρμα μακρόβιος , τουτέστιν , εἰμί κοινωνός ὁ εἰς μακραίωνος βίος τηρέω , Ἀγίων δέ δηλονότι , ὁ ὁ εἰς αἰών ζωή ὁ ἐλπίς πλουτέω . οὐδείς μέν γάρ παρά Ἕλλην λόγος ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις εἰμί , ἀπιστέω δέ καὶ·εἰς δεῦρο ὁ μυστήριον . Μόνος γάρι ὁ , ὅτι Καπνός ὁ πνοή ἐν ῥύσις ἐγώ , οὖον σβέννυμι , τέφρα ἀποτίθημι ὁ πᾶς , καί ὁ πνεῦμα διαχέω ὡς χαύνος ἀνήρ . παρά δέ γε ὁ ὁ ἐκκλησία τρόφιμος , Ἐλπὶς ἀκράδαντος ὁ ἀνίστημι - σι ὁ νεκοιμημένων εἰμί , καί ὁ θείνω ὑπὲργειναι θεός , εἴπερ ελοιαρτυω ὁ αντιεξις ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή προσκομίζω Χριστός ὁ πάσχω αἱρέω διά ὁ αὐτός ἁμαρτία . ὀφείλημα δέ ὁ πρός ἐγώ ὁποῖος ἄρα εἰμί , σαφηνέω λέγω ὁ Παῦλος · « εἰς γάρ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλά ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω · καί ἐγείρω . » οὐκοῦν φωλέω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ζωή . Ζεύς οὗτος φημί · « εἰμί τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , ἀρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ . » ὁ γε μήv ἑαυτοῦ ἀρνέομαι , οὖον ὁ αὐτός κατά ἡδονά ἔτι διαβιόω ζωή , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον , ὁ εἄν νοέω Χριστός , τουτέστιν ἅγιος , καί ἄμομος , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὅς δή καί γράφω ἐναργής · « ἐγώ γάρ διά νόμος νόμος ἀποθνῄσκω · ἵνα Θεός ζῶ , Χριστός συσταυρόομαι . ζῶ δέ οὐ ἔτι ἐγώ , ζῶ δέ ἐν ἐγώ Χριστός . ὁ δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . οὐχ ἄθετος ὁ χάρις ὁ Θεός . » ἀθρέω δή οὖν ὅπως δίδωμι περί ἁμαρτία , ἀναλύω ὡς ὁ διά αὐτός πάθος ὁ ἑαυτοῦ ζωή . ἄρχω γάρ λέγω ὁ Χριστός ὁ ἑαυτοῦ γνώριμος · « ὁ ἀγάπη πατήρ ἢ μήτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ Ἀξιός . καί ὁ ἀγάπη υἱός ,