cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0079.3
Συνάπτει τοῖς πρώτοις ἕτερα καὶ παγχάλαινα τῶν πλουσίων ἐγκλήματα . Πάρεστι γὰρ αὐτοῖς , πρὸς γε τῷ βούλεσθαι πλεονεκτεῖν καὶ ἀχρεῖσθαι βιάζεσθαι τοὺς ἀθενεστέρους , καὶ τὸ ἐν πότοις εἶναι φιλεῖν , καὶ τρυφαῖς ἐπ·γάννυσθαι , κῶμοις τε καὶ μέθαις ἀχταλήκτοις , καὶ τοῖς ἐκ φιλοσπαρίας καταμιαίνεσθαι κακοῖς · καὶ τοῦτο ἐνδελεχῶς οἴεσθαι δεῖν αὐτοὺς ἐν παντὶ δὴ τοῦτο πράττειν καιρῷ . Ἰκανὸς γὰρ ὁ πειζὸς ἀκονήσαι πρὸς τρυφάς , καὶ τὸν ἐπ’ αὐτὸς ἀφανίσαι χρόνον . Ἄλλ’ « ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα , » καθὰ φησιν ὁ Παῦλος , « ἐκ τῆς σαρκὸς θερίσει φθοράν . » Τέλος γὰρ τῆς προσκαιροῦ τρυφῆς μακρὸν καὶ διηνεκὲς ἔσται δάκρυον , καὶ σαρκοῦς ἡδονῆς διεθρὸς ὁ καρπός . Γράφει τοὺν ἡμῶν ὁ προφήτης τὰς τῶν Ἰουδαίων ἀγερωχίας , καὶ τὴν ἐξίτηλον εἰς τρυφάς , καὶ τὸ κεχυμένον εἰς ἀσωτίας . Πάντα γὰρ , C ὅποι , καιρὸν ἀπονέμοντες ταῖς γαστριμαγίαις , ὑπὸ τὴν ἑω ζητοῦσι τὸ σίκερα , καὶ τοὺς ἤλιον δρόμους συνεχτείνουσι τοὺς πότους , καὶ μέχρις αὐτῆς μένοντες τῆς ἐσπέραις . Ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει . Ὁμολογουμένως μὲν γὰρ ἐμποιεῖ τινὰ καύσιν ἄδην πινόντος τοῖς σπλαγχνοῖς ὁ οἶνος . Συγκαύσει δὲ καὶ ἑτέρως τοῦ μεθῦναι τοὺς ἐραστας , ἔσται γὰρ αὐτοῖς πρὸς τοῦτο χολάζοντος ἀφορμή . Συγκαυθήσονται δὲ πάντη τε καὶ πάντως εἰς φλόγας πεμπόμενοι τὰς διηνεκεῖς , καὶ ἡτοιμασμένοι τῷ διαβλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ . Ταύτητοι καὶ ὁ μέθυσος ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις βεβήλοις ἀπόκληρος ἔσται παρὰ Θεῷ , καὶ εἰς τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν οὐκ εἰσελεύσεται . Ὅρα γὰρ ὅση τῶν Ἰουδαίων γέγονε κατά καιροὺς ἡ ἐπὶ τὸ χρήναι τρυφῶν ἐξίτηλα . Ὅπου γὰρ ὁ κιθάραις κτύπος , καὶ τυμπάνων ἤχος , καὶ τῶν αὐλώσεων συναναφώνησις , σὺν εὐφροσύνῃ καὶ κράτει , ἐκεῖ πού πάντως ἐστὶ καὶ πᾶν εἶδος ἀκαθαρσίας , καὶ τὰ κρυφὴ γινόμενα παρ’ αὐτῶν , ἃ καὶ αἰσχρὸν ἐστι λέγειν . Σημιοῖ δὲ τοῦτο αὐτοὺς τὸ μὴ δύνασθαι καθορᾶν τὴν τοῦ Θεοῦ δόξαν , μὴτε μὴν ἐνατενίζειν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ . Ὡσπερ γὰρ ὁ τοῦ σώματος ὀφθαλμός , ἡ κάνεως ἐμβαλούσης , ἡ λήμης ἐγκχυ -
Lemmas: συνάπτω ὁ πρῶτος ἕτερος καί παγχάλαινα ὁ πλούσιος ἔγκλημα . πάρειμι γάρ αὐτός , πρός γε ὁ βούλομαι πλεονεκτέω καί ἄρχω βιάζομαι ὁ ἀθενεστέρους , καί ὁ ἐν πότος εἰμί φιλέω , καί τρυφή επ·γαννυεπομαι , κῶμος τε καί μέθη ἀχταλήκτοις , καί ὁ ἐκ φιλοσπαρίας καταμιαίνω κακός · καί οὗτος ἐνδελεχής οἴομαι δήω αὐτός ἐν πᾶς δή οὗτος πράσσω καιρός . ἰκανός γάρ ὁ πειζὸς ἀκονάω πρός Τρυφᾶς , καί ὁ ἐπί αὐτός ἀφανίζω χρόνος . ἄλλος « ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ , » καθά φημί ὁ Παῦλος , « ἐκ ὁ σάρξ θερίζω φθορά . » Τέλος γάρ ὁ πρόσκαιρος τρυφή μακρός καί διηνεκής εἰμί δάκρυ , καί Σαρκοῦς ἡδονή διείρω ὁ καρπός . γράφος ὅς ἐγώ ὁ προφήτης ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀγερωχία , καί ὁ ἐξίτηλος εἰς Τρυφᾶς , καί ὁ χέω εἰς ἀσωτία . Πάν γάρ , C ὅποι , καιρός ἀπονέμω ὁ γαστριμαγιος , ὑπό ὁ εἰμί ζητέω ὁ σίκερα , καί ὁ ἥλιος δρόμος συνεκτείνω ὁ πότος , καί μέχρι αὐτός Μένων ὁ ἑσπέρα . ὁ γάρ οἶνος αὐτός σύγκαυσις . ὁμολογουμένως μέν γάρ ἐμποιέω τις καῦσις ἅδην πίνω ὁ σπλάγχνον ὁ οἶνος . σύγκαυσις δέ καί ἑτέρως ὁ μεθῦναι ὁ ἐραστής , εἰμί γάρ αὐτός πρός οὗτος κολάζω ἀφορμή . Συγκαίω δέ πάντῃ τε καί πάντως εἰς φλόξ πέμπω ὁ διηνεκής , καί ἑτοιμάζω ὁ δίαυλος καί ὁ ἄγγελος αὐτός . Ταύτητοι καί ὁ μέθυσος ὁμοῦ ὁ ἄλλος βέβηλος ἀπόκληρος εἰμί παρά Θεός , καί εἰς ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος οὐ εἰσέρχομαι . Ὅρας γάρ ὅσος ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι κατά καιρός ὁ ἐπί ὁ χρή τρυφάω ἐξίτηλος . ὅπου γάρ ὁ κιθάρα κτύπος , καί τύμπανον ἦχος , καί ὁ αὐλώσεων συναναφώνησις , σύν Εὐφρόσυνος καί κράτος , ἐκεῖ πού πάντως εἰμί καί πᾶς εἶδος ἀκαθαρσία , καί ὁ κρυφῇ γίγνομαι παρά αὐτός , ὁ καί αἰσχρός εἰμί λέγω . σημειόω δέ οὗτος αὐτός ὁ μή δύναμαι καθοράω ὁ ὁ Θεός δόξα , μήτε μήv ἐνατενίζω ὁ ἔργον αὐτός . ὡς γάρ ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός , ὁ κάνη ἐμβάλλω , ὁ λήμη ἐγχέω -