cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0548.2
μακρὰς οὖν ἀπονοίας προσεκεχυκότες , οἱ σκληρὰν καὶ ἀθραυστὸν τὴν διάνοιαν ἔχοντες , ὡς οὐκ ἂν ἰσχύσειεν ἡ ἐμὴ χεὶρ λύσασθαι τὴν ἐπ’ οὐρανόν . Πεσφρόνησαι δὲ κἂν τούτων τῶν ἀληθῶν οὐδέν . Ἡν μὲν γὰρ , ὡς ἔφη , ἐν εἴδει τῷ καθ’ ἡμᾶς , καὶ τοῦ Θεοῦ ὁ Λόγος . Ἐνηθρώπησεν δὲ τὴν κατὰ σάρκα ὑπομείνας γέννησιν ἐκ γυναικός . Ἄλλ’ οὐ μὴν τοῦτο εἰδότες , καὶ τῶν θείων αὐτοῦ μυστηρίων οὐκ ἀγνοοῦντες τὸ βάθος , ἔδοξαν ὅτι πάντα δύναται Θεὸς ἂν φύσει , καὶ ἤν ἰκανὸς εἰς λύτρωσιν τῆς ὑπ’ οὐρανόν . Οἱ γε μὴν ἀπιστοὶ τε καὶ ἀμαθεῖς ὡς ἀνθρώπῳ προσῆσαν κοινῷ , ὥστε καὶ ἐπιπηδόντας τε καὶ λέγοντας · Πεσὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθοβολοῦμεν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . » Τούτοις ἂν πρέποι καὶ τὸ οἴεσθαι τε , καὶ λέγειν , ὡς κἂν ἰσχύσειεν ἡ αὐτοῦ χεὶρ ἐπαμῖναι τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ λύσασθαι τοὺς κεχραπταιωμένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου , καὶ τῆς ἁμαρτίας . Ἄλλ’ ὅταν ταῦτα λογισθῆσθε , φησὶ , προσενθυμηθῆτέ τι τῶν ἀμεινόνων · οὐ γὰρ εἰμὶ καθ’ ὑμᾶς ἄνθρωπος ἀπλῶς , Θεὸς δὲ μᾶλλον ἐν εἴδει τῷ καθ’ ὑμᾶς γεγονὼς οἰκονομίας , ἵνα ὑμᾶς ἐξελέυμαι , καὶ θανάτου , καὶ ἁμαρτίας . Αὐτὸς γὰρ ὁ λαλῶν , πάρειμι ὁ πάλαι θαυματουργήσας διὰ Μωϋσέως , καὶ ἀφράστῳ δυνάμει διελὼν τὴν θάλασσαν , δήλον δὲ ὅτι τὴν Ἐρυθράν . Ἐπάγῃ γὰρ ὡς τοῖχος τὰ ὕδατα , καὶ διέβησαν οἱ λελυτρωμένοι , καὶ τῆς ἐν Αἰγύπτῳ θηλείας ἀποδυάμενοι τὸν ζυγόν . Τὸ ἐξερημώσω τὴν θάλασσαν , ἐνθάδε φησίν , ἀντὶ τοῦ ἐξανά αὐτὴν ἀπέφραγον . Θέσω δὲ καὶ ποταμοὺς ἐρήμους . Τὸ δὲ γε Θέσω πάλιν ἀντὶ τοῦ Τέθειχα νοητέον . Ἐστησε γὰρ τὸν Ἰορδάνην , καὶ ὕδατων ἔρημον ἀπέφραγον αὐτὸν διαβιβάζοντος τοῦ Ἰησοῦ τὸν Ἰσραήλ , καὶ εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ἐπισχομένους . Εἰ δὲ δὴ φησὶν ἀποξηρανθήσεσθαι ἐν τοῖς ὕδασι νῦντα ἰχθύας , σύνες , ὅτι πρὸς δήλωσιν τοῦ εἰσάπαν κατεξηράνθαι τὸν Ἰορδάνην , παρελήφθη καὶ τοῦτο , τῆς οὖτως λαμπρᾶς , καὶ μεγάλης θαυματουργίας διαφυμνουμένης λέγων καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ ποτὲ μὲν · « Τί ἐστι σοι , θάλασσα , ὅτι ἐφυγες , καὶ σὺ , Ἰορδάν , ὅτι ἐστράφης εἰς τὰ ὀπίσω ; » ποτὲ δὲ πάλιν · « Εἴδοσάν σε ὕδατα ὁ Θεός , εἴδοσάν σε ὕδατα , καὶ ἐφοβήθησαν . Ἐταράχθησαν ἄβυσσοι , πλήθος ἤχου ὕδατων . » Πεσὶ δὲ τοῦ Ἰορδάνου πάλιν ὧδε φησι · Σὺ ἐξήραννας σταμοὺς Ἠθὰμ , τοῦτ’ ἐστι , τοὺς ἐν τῷ νότῳ . Διαμάρτυρας καὶ ἑτέρας θαυματουργίας , καὶ φησιν , ὅτι Ἐνδύσω τὸν οὐρανὸν σκότος , καὶ θέσω ὡς σάκκον τὸ περιδαιλόν αὐτοῦ · καὶ τὸ Ἐνδύσω πάλιν ἀντὶ τοῦ , ἐνέδυσα , νοητέον . Διαμεμηνμένα γὰρ γεγραφότος τοῦ Μωϋσέως τοῦ πανσόφου , ὅτι τριήμερος , καὶ βαθὺς τῆς Αἰγυπτίων χώρας κατεσκεδασθῆ σκότος , ἡδίκησε δὲ παντελῶς οὐδὲν τοὺς ἐξ Ἰσραήλ . Ἡν γὰρ αὐτοῖς , καὶ ἡμέρα , καὶ φῶς . Παράδοξον δὲ καὶ τοῦτο , καὶ πέρα λόγου παντός . Ὅτε τοίνυν αὐτὸς , φησίν , ἐκεῖνός εἰμι , καὶ ἐν σαρκὶ πεφανώς , ὁ πάλαι τὴν θάλασσαν ἐξηράν , ἐργασάμενος δὲ τὴν ἐξανά ἀποφράγην , ἐργασάμενος δὲ παρημέθη τοῦτον οὐρανόν , καὶ διὰ πλείρας αὐτῆς
Lemmas: μακρός οὖν ἀπόνοια προσχέω , ὁ σκληρός καί ἄθραυστος ὁ διάνοια ἔχω , ὡς οὐ εἄν ἰσχύω ὁ ἐμός χείρ λύω ὁ ἐπί οὐρανός . πεσφρονεος δέ κἀν οὗτος ὁ ἀληθής οὐδείς . ἐάν μέν γάρ , ὡς φημί , ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , καί ὁ Θεός ὁ Λόγος . Ἐνηθρώπησεν δέ ὁ κατά σάρξ ὑπομένω γέννησις ἐκ γυνή . ἄλλος οὖον μήv οὗτος οἶδα , καί ὁ θεῖον αὐτός μυστήριον οὐ ἀγνοέω ὁ βάθος , δοκέω ὅτι πᾶς δύναμαι θεός εἄν φύσις , καί ἐάν ἰκανός εἰς λύτρωσις ὁ ὑπό οὐρανός . ὁ γε μήv ἀπιστέω τε καί ἀμαθής ὡς ἄνθρωπος πρόσειμι κοινός , ὥστε καί ἐπιπηδάω τε καί λέγω · Πέσι καλός ἔργον οὖον λιθοβολέω σύ , ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σύ ἄνθρωπος εἰμί ποιέω σαυτοῦ Θεός . » οὗτος εἄν πρέπω καί ὁ οἴομαι τε , καί λέγω , ὡς κἀν ἰσχύω ὁ αὐτός χείρ ἐπαμῖναι ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί λύω ὁ κεχραπταιωμένους ὑπό ὁ διάβολος , καί ὁ ἁμαρτία . ἄλλος ὅταν οὗτος λογίζομαι , φημί , προσενθυμέομαι τίς ὁ ἀγαθός · οὖον γάρ εἰμί κατά σύ ἄνθρωπος ἀπλόος , θεός δέ μᾶλλον ἐν εἶδος ὁ κατά σύ γίγνομαι οἰκονομία , ἵνα σύ ἐκλύω , καί θάνατος , καί ἁμαρτία . αὐτός γάρ ὁ λαλέω , πάρειμι ὁ πάλαι θαυμασιουργέω διά Μωϋσῆς , καί ἄφραστος δύναμις διαιρέω ὁ θάλασσα , δῆλος δέ ὅτι ὁ Ἐρυθρά . ἐπάγω γάρ ὡς τοῖχος ὁ ὕδωρ , καί διαβαίνω ὁ λυτρόω , καί ὁ ἐν Αἴγυπτος θῆλυς ἀποδύω ὁ ζυγόν . ὁ ἐξερημόω ὁ θάλασσα , ἐνθάδε φημί , ἀντί ὁ ξαίνω αὐτός ἀποφράσσω . θέτω δέ καί ποταμός ἐρῆμος . ὁ δέ γε θέτω πάλιν ἀντί ὁ τίθημι νοητέον . ἵστημι γάρ ὁ Ἰορδάνης , καί ὕδωρ ἐρῆμος ἀποφράσσω αὐτός διαβιβάζω ὁ Ἰησοῦς ὁ Ἰσραήλ , καί εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία ἐπέχω . εἰμί δέ δή φημί ἀποξηραίνω ἐν ὁ ὕδωρ νῦντα ἰχθύς , συνίημι , ὅτι πρός δήλωσις ὁ εἰσάπαν καταξηραίνω ὁ Ἰορδάνης , παραλαμβάνω καί οὗτος , ὁ οὖτως λαμπρός , καί μέγας θαυματουργία διαφυμνουμενω λέγω καί ὁ θεσπέσιος Δαυίδ ποτέ μέν · « τις εἰμί σύ , θάλασσα , ὅτι φεύγω , καί σύ , Ιορδάν , ὅτι στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω ; » ποτέ δέ πάλιν · « ὁράω σύ ὕδωρ ὁ Θεός , ὁράω σύ ὕδωρ , καί φοβέω . ταράσσω ἄβυσσος , πλήθος ἦχος ὕδωρ . » Πέσι δέ ὁ Ἰορδάνης πάλιν ὧδε φημί · σύ ἐξαίρω σταμοὺς Ἠθάμ , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν ὁ νότος . διαμαρτυηρα καί ἕτερος θαυματουργία , καί φημί , ὅτι ἐνδύω ὁ οὐρανός σκότος , καί θέτω ὡς σάκκος ὁ περιδαιλόν αὐτός · καί ὁ ἐνδύω πάλιν ἀντί ὁ , ἐνδύω , νοητέον . Διαμεμηνμένα γάρ γράφω ὁ Μωϋσῆς ὁ πάνσοφος , ὅτι τριήμερος , καί βαθύς ὁ Αἰγύπτιος χώρα κατασκεδάννυμι σκότος , ἀδικέω δέ παντελῶς οὐδείς ὁ ἐκ Ἰσραήλ . ἐάν γάρ αὐτός , καί ἡμέρα , καί φάος . Παράδοξος δέ καί οὗτος , καί πέρα λόγος πᾶς . ὅτε τοίνυν αὐτός , φημί , ἐκεῖνος εἰμί , καί ἐν σάρξ φαίνω , ὁ πάλαι ὁ θάλασσα ἐξαίρω , ἐργάζομαι δέ ὁ ξαίνω ἀποφραγή , ἐργάζομαι δέ παραμένω οὗτος οὐρανός , καί διά πλειηρα αὐτός