cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0161.1
νοπτην εὐωσμίαν . « Ἐγὼ γάρ , » φησίν , « ἄνδρος τοῦ Α πεδίου , κρίνον τῶν κοιλάδων . » Γέγονε δὲ καὶ ἡμῖν ὁσμὴ τις ὡςπερ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐπιστέλλει , καὶ φησι : « Τῷ Θεῷ χάρις , τῷ πάντοθεν ὁμιαζομένῳ ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ὁσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανερούμεν δι' ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ , ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν , τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις , καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις : οἱ μὲν ὁσμὴ θανάτου εἰς θάνατον , οἱ δὲ ὁσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν . » Ταύτῃ τῇ βάδῃ φησίν , ἥτοι τῷ ἄνθει τῷ ἐκ τῆς βίβλου Ἰσαϊα τεχθησομένῳ , κατὰ καιροὺς ἐπαναπαύσεσθαι Πνεῦμα Θεοῦ πολλὰς ἔχον τὰς ἐνεργείας . Πνεῦμα γὰρ αὐτὸ βουλῆς καὶ συνέσεως ὀνομάζει , γνώσεώς τε καὶ σοφίας , εὐσέβειας καὶ φόβου Θεοῦ . Φαμὲν δέ , ὅτι τὴς προφητικῆς εὐεργείας τὸ κήρυγμα οὐχ ὁμοτρόπως ἡμῖν ψιλὸν B εἰσακούζει τὸν Ἰησοῦν , εἶτα γεγονότα πνευματοφόρον , καὶ ὡς ἐν τάξει τῇ καθ' ἡμᾶς χαρισμάτων τῶν παρὰ Θεοῦ γεγονότα μέτοχον , ἐνανθρωπήσαντα δὲ μᾶλλον τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον καταθλῆσι , πλήρη μὲν ὄντα παντὸς ἀγαθοῦ , τὸ γε ἤκον εἰς τὴν αὐτοῦ φύσιν , εἰκειούμενον δὲ μετὰ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ τὰ αὐτῆς . « Ἰδιον γὰρ ἀνθρωπότητος , ὃ οἶκοθεν μὲν ἔχειν , καὶ ὡς ἐξ ἰδίας φύσεως τῶν ἀνὼθεν χαρισμάτων οὐδέν · « Τί γὰρ ἔχεις , ὃ οὐκ ἔλαβες ; » εἴρηται πρὸς αὐτήν , καταπλουτεῖν δὲ μᾶλλον ἐξωθεῖν τε καὶ ἐπακτεῖν , παρὰ Θεοῦ δηλονότι , τὰ ὑπὲρ φύσιν ἰδία . « Ἔδει τοίνυν καθέντα πρὸς κένωσιν ἑαυτὸν τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον , τὸ ἐκ τῆς κενώσεως μὴ παρατεῖσθαι σμικροτητέσεως , καὶ πλήρη κατὰ φύσιν ὄντα δέχεσθαι διὰ τὸ ἀνθρώπινον , οὐχ ἑαυτῷ μᾶλλον , C ἀλλ' ἡμῖν τοῖς ἐν ἄνδρει παντὸς ἀγαθοῦ . « Ὡστε κἂν εἴ λέγοιτό ποτε τὸ Πνεῦμα λαβεῖν , καίτοι χορηγὸς ὤν αὐτὸς τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ οὐκ ἐκ μέτρου διδοὺς , ἀλλ' ὡς ἐξ ἰδίου πληρώματος διανέμων αὐτὸ τοῖς ἀξίοις , τῶν τῆς κενώσεως μέτρων νοεῖσθω τὸ λαβεῖν , κατευθὺ γὰρ οὕτω τῆς ἀληθείας ἥξομεν . Πλὴν ἐκεῖνο ἀθρει · « Ἀναπαύσεται γὰρ ἐπ' αὐτόν , φησίν , Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . » Δέδοται γὰρ ἐν ἀρχαῖς τῇ τοῦ γένους ἡμῶν ἀπαρχῇ , τούτῃ , τῷ Ἀδάμ , ἀλλὰ γέγονε βάθυμος περὶ τὴν τήρησιν τῆς δοθείσης αὐτῷ ἐντολῆς , κατημέλησε τῶν προστεταγμένων , κατεβιάσθη πρὸς ἁμαρτίαν , οὐχ ἔυρεν ἀνάπαυσιν ἐν ἀνθρώπῳ τὸ πνεῦμα . « Πάντες γὰρ ἐξέκλιναν , ἅμα ἠρειώθησαν , οὐκ ἦν ὁ ποιοὺν χρηστότητα , οὐκ ἦν ἕως ἑνός . » D Εἶτα γέγονεν ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , καίτοι τὸ εἶναι Θεὸς οὐ μεθεῖς . Ἐπεὶδὴ δὲ καίτοι γεγονὸς καθ' ἡμᾶς , ἀνάλωτος ἦν ἁμαρτίαις , ἐπανεπαύσατο τῇ ἀνθρώπῳ φύσει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὡς ἐν αὐτῷ καὶ πρώτῳ , καὶ ὡς ἐν ἀπαρχῇ τοῦ γένους δευτέρῳ , ἵνα καὶ ἡμῖν ἐπαναπαύηται , καὶ μένῃ λοιπὸν ταῖς τῶν πιστεύοντων διανοίαις ἐφολοχωροῦν . Οὕτω γὰρ πού καὶ ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης τεθεάσθαι φησιν ἐξ οὐρανοῦ καταρριπτήσαν τὸ Πνεῦμα ἐπὶ Χριστόν . « Ὡςπερ συγχληρονόμοι γεγόναμεν τῶν συμβεβηκότων τῷ πρωτοπλάστῳ κακῶν , οὕτως ἐσώμεθα μέτοχοι τῶν ὑπαρχόντων οἰκονομικῶς τῇ
Lemmas: νοπτην εὐοσμία . « ἐγώ γάρ , » φημί , « Ἄνδρος ὁ Α πεδίον , κρίνον ὁ κοιλάς . » γίγνομαι δέ καί ἐγώ ὀσμή τις ὡς ὁ γνῶσις ὁ Θεός καί πατήρ . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐπιστέλλω , καί φημί : « ὁ Θεός χάρις , ὁ πάντοθεν ομιαζομαι ἐγώ ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω διά ἐγώ ἐν πᾶς τόπος , ὅτι Χριστός εὐωδία εἰμί , ὁ Θεός ἐν ὁ σῴζω , καί ἐν ὁ ἀπόλλυμι : ὁ μέν ὀσμή θάνατος εἰς θάνατος , ὁ δέ ὀσμή ζωή εἰς ζωή . » Ταύτη ὁ Βάδη φημί , ἤτοι ὁ ἄνθος ὁ ἐκ ὁ Βίβλος Ισαία τίκτω , κατά καιρός ἐπαναπαύω πνεῦμα Θεός πολύς ἔχω ὁ ἐνέργεια . πνεῦμα γάρ αὐτός βουλή καί σύνεσις ὀνομάζω , γνῶσις τε καί σοφία , ευσέβεια καί φόβος Θεός . φημί δέ , ὅτι σής προφητικός εὐέργεια ὁ κήρυγμα οὐ ὁμότροπος ἐγώ ψιλός B εἰσακούω ὁ Ἰησοῦς , εἶτα γίγνομαι πνευματοφόρος , καί ὡς ἐν τάξις ὁ κατά ἐγώ χάρισμα ὁ παρά Θεός γίγνομαι μέτοχος , ἐνανθρωπέω δέ μᾶλλον ὁ ὁ Θεός Λόγος καταθλέω , πλήρης μέν εἰμί πᾶς ἀγαθός , ὁ γε ἥκω εἰς ὁ αὐτός φύσις , εικειουμενω δέ μετά ὁ ἀνθρωπότης καί ὁ αὐτός . « ἴδιος γάρ ἀνθρωπότης , ὅς οἴκοθεν μέν ἔχω , καί ὡς ἐκ ἴδιος φύσις ὁ ἄνωθεν χάρισμα οὐδείς · « τις γάρ ἔχω , ὅς οὐ λαμβάνω ; » εἴρω πρός αὐτός , καταπλουτέω δέ μᾶλλον ἐξωθέω τε καί ἐπακτεῖν , παρά Θεός δηλονότι , ὁ ὑπέρ φύσις ἴδιος . « δέω τοίνυν καθίημι πρός κένωσις ἑαυτοῦ ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ ἐκ ὁ κένωσις μή παρατίθημι σμικροτητέσεως , καί πλήρης κατά φύσις εἰμί δέχομαι διά ὁ ἀνθρώπινος , οὐ ἑαυτοῦ μᾶλλον , C ἀλλά ἐγώ ὁ ἐν Ανδρέι πᾶς ἀγαθός . « ὡστε κἀν εἰμί λέγω ποτός ὁ πνεῦμα λαμβάνω , καίτοι χορηγός εἰμί αὐτός ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί οὐ ἐκ μέτρον δίδωμι , ἀλλά ὡς ἐκ ἴδιος πλήρωμα διανέμω αὐτός ὁ ἄξιος , ὁ ὁ κένωσις μέτρον νοέω ὁ λαμβάνω , κατευθύ γάρ οὗτος ὁ ἀλήθεια ἥκω . πλήν ἐκεῖνος ἀθρέω · « ἀναπαύω γάρ ἐπί αὐτός , φημί , πνεῦμα ὁ Θεός . » δίδωμι γάρ ἐν ἀρχή ὁ ὁ γένος ἐγώ ἀπαρχή , Τούτη , ὁ Ἀδάμ , ἀλλά γίγνομαι βάθυμος περί ὁ τήρησις ὁ δίδωμι αὐτός ἐντολή , καταμελέω ὁ προστάσσω , καταβιάζω πρός ἁμαρτία , οὐ εὑρίσκω ἀνάπαυσις ἐν ἄνθρωπος ὁ πνεῦμα . « πάνετες γάρ ἐκκλίνω , ἅμα ἐρείδω , οὐ εἰμί ὁ ποιέω χρηστότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς . » D εἶτα γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , καίτοι ὁ εἰμί θεός οὖον μεθίημι . ἐπειδή δέ καίτοι γίγνομαι κατά ἐγώ , ἀνάλωτος εἰμί ἁμαρτία , ἐπανεπαύω ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὡς ἐν αὐτός καί πρῶτος , καί ὡς ἐν ἀπαρχή ὁ γένος δύο , ἵνα καί ἐγώ ἐπαναπαύω , καί μένω λοιπός ὁ ὁ πιστεύω διάνοια εφολοχωρεω . οὕτως γάρ πού καί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης θεάομαι φημί ἐκ οὐρανός καταρρίπτω ὁ πνεῦμα ἐπί Χριστός . « ὡς συγχληρονομος γίγνομαι ὁ συμβεβηκός ὁ πρωτόπλαστος κακός , οὕτως ἵζω μέτοχος ὁ ὑπάρχω οἰκονομικός ὁ