cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0028.2
Προσπεφώνηκέ που τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς διὰ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως : « Ἰδοὺ δέδωκα πρὸ προσώπου σου τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς , καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ θανάτου . » Τέθεται γὰρ ἐν ἡμῖν ἡ ἐπ’ ἀμφοῖν τρίβος , καὶ τῶν ἑκάστου διανευμάτων , ἤγουν θελημάτων καρπὸς ἂν γένοιτο τὸ διαβιῶναι λαμπρῶς καὶ ἐννόμως , ἤγουν ἑτεροῖς · κατεξεγμένως . Ἄλλ’ οὐκ ἂν ἐνδοιάσειέ τις , ὡς οἱ μὲν τὸν ἀγαθὸν καὶ ἀπόλεκτον καὶ Θεῷ φιλητάτον βιοῦντες βίον , πάντη τε καὶ πάντως κατατίρουν εἰς ζωὴν . Οἱγε μὴ ταῖς εἰς τὸ φαῦλον ἡδοταῖς ἑττώμενοι , τὸ τέλος ἔχουσιν εἰς θλῆρον καὶ ἀπώλειαν . Εὖπειθelas οὖν ἄρα καρπὸς τὸ φαγεῖν ἔσται τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς τῆς τοῖς ἁγίοις ὑπηρεπισμένης , ἧς καὶ αὐτὸς διαμμένως λέγων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός · « Μακάριοι οἱ πραεῖς , ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν . » Σκαιότατος δὲ καὶ πλὸν φιλαμαρθημονος ἡ ἀνόντως ὑστεροβουλία , καὶ τὰ ἐν θεῖαι ὀργῇ , μάχαιρά τε καὶ θλῆρος , ὡς ἔργον , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τοιούτων κακῶν ; Ἀξιόπιστον δὲ τὸν ἑαυτοῦ λόγον ὁ προφήτης ἀποφαίνει , προσεσπάγυν εὐθὺς , ὅτι : « Τὸ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα . » Ἐπειδὴ δὲ ἀμήχανον τὸ διαψαῦσαι τὸν Θεὸν ( μένει γὰρ ἀεὶ τοῦθ’ ὅπερ ἐστίν , ἀλήθεια δὲ δηλουμένη ) , πῶς οὐκ ἀνάγκη νοεῖν ὅτι πάντη τε καὶ πάντως εἰς πέραν ἐκθίσεται τὰ προηγγελαμένα ; Πλὴν ἐκεῖνο περιλαβεῖν ἀναγκαῖον , ὡς δυνάμει πλουσιώτατος ὁ προφητικὸς λόγος , τὰς τε τῶν ἀκεραιότερων ἐτι ψυχῶν , καὶ μὴν καὶ τὰς τῶν ἤδη γνησίων καὶ ἰδρυμένων ἐν πίστει . Ἐπειδὴ γὰρ τεθεῖσιν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἐν ταῖς τῶν παιδαγωγούμενων ῥοπὰς τὸ ἐλέσθαι μὲν τὸ ἀγαθόν , ἀποροῦν τὰν δὲ τῶν φαύλων , πεπληροφορήκεν ὅτι τὰς τῶν πρακτέων ἢ μὴ διδύχων ἑκάστῳ τῶν ἐπὶ τῆς ἡλίας , καὶ ἐφ’ ὅπερ ἂν ἐλοιτο τις , ἐλάσει μετ’ ἐξουσίας . Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο ἐστίν ἀληθές , εἰκασίον ἤδη καὶ ψυχρόν , καὶ βαβὼνδημα τὸ διατείνεσθαι τε καὶ λέγειν , ὅτι φυσικὴν ἐν ἀνθρώπῳ τὸ κακόν · ἤγουν ὅτι τύχη τε καὶ εἰμαρμένη , καὶ γένεσις πηδαλιουχοῦσι τὰ ἀνθρώπινα , καὶ πρὸς γε τὸ ἑκάστη δοκοῦν , οὓς ἂν ἐλοιτο κατασφίγγουσι φαυλότητός τε καὶ ἀρετῆς ἀποπελούσιν ἐργάτας , οὐκ ἐθελοῦσας ῥοπὰς ; ἰόντας εἰς τοῦτο , κατεξεγμένους δὲ ὑπὸτερ ἀφύκτους νεύμασι , καὶ δυσφορῶς ἔχοντας τῇ τῶν κρατούντων ἀνάγκῃ . Εἰ γὰρ φύσει τὸ κακόν , καὶ ἐνυπόστατόν ἐστιν , ὡς γοῦν ἐκεῖνοι ληροῦσιν · φασί · πῶς τοῖς ἑκάστου θελήμασι κρατύνεται τε καὶ ἀδυνεῖ ; εἰ γὰρ ἐλοίμην εἶναι χρηστός , τὸ καλὸν οὐδὲν ὁρᾶσθαι τοιούτον . Εἰ δὲ δὴ καὶ πονηρός , ἀπειρήσειεν ἂν οὐδὲν καὶ πρὸς γε τοῦτο κατολισθῆν . Ποῦ δὴ τύχης καὶ εἰμαρμένης ἡ δύναμις ; ἡ ποία τις γένεσις ἐπιφέρει τισὶ τὸν ἐξ ἀνάγκης ζυγόν , εἰ τοῖς ἑκάστου θελήμασιν ἀκολουθεῖ , καὶ τὸ φαγεῖν τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς πληροῦν ἐλόμενους τὴν ὑπακοήν , καὶ μὴν καὶ τὸ ἔργον γενέ -
Lemmas: προσφωνέω ποῦ ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ ὅλος θεός διά ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς : « ἰδέ δίδωμι πρό πρόσωπον σύ ὁ ὁδός ὁ ζωή , καί ὁ ὁδός ὁ θάνατος . » Τέθεται γάρ ἐν ἐγώ ὁ ἐπί ἄμφω τρίβος , καί ὁ ἕκαστος νεύμα , ἤγουν θέλημα καρπός1 εἄν γίγνομαι ὁ διαβιόω λαμπρῶς καί ἔννομος , ἤγουν ἕτερος · κατεξεγμένως . ἄλλος οὐ εἄν ἐνδοιάζω τις , ὡς ὁ μέν ὁ ἀγαθός καί ἀπόλεκτος καί Θεός φιλής βία βίος , πάντῃ τε καί πάντως κατατρίζω εἰς ζωή . οἴγω μή ὁ εἰς ὁ φαῦλος ηδοος ἑττώμενοι , ὁ τέλος ἔχω εἰς θλῆρον καί ἀπώλεια . Εὔπειθος οὖν ἄρα καρπός1 ὁ ἐσθίω εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ὁ ὁ ἅγιος ὑπηρεπισμένης , ὅς καί αὐτός διαμμένως λέγω ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · « Μακάριος ὁ πρᾶος , ὅτι αὐτός κληρονομέω ὁ γῆ . » σκαιός δέ καί πλός φιλαμαρθημονος ὁ ἀνίημι ὑστεροβουλία , καί ὁ ἐν θεῖος ὀργή , μάχαιρα τε καί θλῆρος , ὡς ἔργον , καί τίς γάρ οὐ τοιοῦτος κακός ; Ἀξιόπιστος δέ ὁ ἑαυτοῦ λόγος ὁ προφήτης ἀποφαίνω , προσπάσσω εὐθύς , ὅτι : « ὁ στόμα κύριος λαλέω οὗτος . » ἐπεί δέ ἀμήχανος ὁ διαψαύω ὁ θεός ( μένω γάρ ἀεί οὗτος ὅσπερ εἰμί , ἀλήθεια δέ δηλέομαι ) , πῶς οὐ ἀνάγκη νοέω ὅτι πάντῃ τε καί πάντως εἰς πέραν ἐκτίθημι ὁ προαγγέλλω ; πλήν ἐκεῖνος περιλαμβάνω ἀναγκαῖος , ὡς δύναμις πλούσιος ὁ προφητικός λόγος , ὁ τε ὁ ἀκέραιος ἔτι Ψυχή , καί μήv καί ὁ ὁ ἤδη γνήσιος καί ιδρυμένος ἐν πίστις . ἐπεί γάρ τίθημι ὁ ὁ ὅλος θεός ἐν ὁ ὁ παιδαγωγέω ῥοπή ὁ αἱρέω μέν ὁ ἀγαθός , ἀπορέω ὁ δέ ὁ φαῦλος , πληροφορέω ὅτι ὁ ὁ πρακτέος ἢ μή διδυχοω ἕκαστος ὁ ἐπί ὁ Ἡλίας , καί ἐπί ὅσπερ εἄν αἱρέω τις , ἐλαύνω μετά ἐξουσία . ἐπεί δέ οὗτος εἰμί ἀληθής , εἰκάζω ἤδη καί ψυχρός , καί βαβὼνδημα ὁ διατείνω τε καί λέγω , ὅτι φυσικός ἐν ἄνθρωπος ὁ κακός · ἤγουν ὅτι τύχη τε καί μείρομαι , καί γένεσις πηδαλιουχέω ὁ ἀνθρώπινος , καί πρός γε ὁ ἕκαστος δοκέω , ὅς εἄν αἱρέω κατασφίγγω φαυλότης τε καί ἀρετή ἀποπίμπλημι ἐργάτης , οὐ ἐθέλω ῥοπή ; εἶμι εἰς οὗτος , κατεξεγμένους δέ ὑπὸτερ ἄφυκτος νεῦμα , καί δύσφορος ἔχω ὁ ὁ κρατέω ἀνάγκη . εἰμί γάρ φύσις ὁ κακός , καί ἐνυπόστατος εἰμί , ὡς γοῦν ἐκεῖνος ληρέω · φημί · πῶς ὁ ἕκαστος θέλημα κρατύνω τε καί ἀδυνεῖ ; εἰμί γάρ αἱρέω εἰμί χρηστός , ὁ καλός οὐδείς ὁράω τοιοῦτος . εἰμί δέ δή καί πονηρός , ἀπεῖπον εἄν οὐδείς καί πρός γε οὗτος κατολισθάνω . πός δή τυγχάνω καί εἴμαρμαι ὁ δύναμις ; ὁ ποῖος τις γένεσις ἐπιφέρω τις ὁ ἐκ ἀνάγκη ζυγόν , εἰμί ὁ ἕκαστος θέλημα ἀκολουθέω , καί ὁ ἐσθίω ὁ ἀγαθός ὁ γῆ πληρόω αἱρέω ὁ ὑπακοή , καί μήv καί ὁ ἔργον γενή -