cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0208.3
Δυσερμηνευτος κομιδῇ τῶν προκειμένων ὁ νοῦς , διὰ τοὺς τὰς τε τῶν προσώπων εἰς πρόσωπα μεταβάσεις , καὶ τὸ τῆς συνθέσεως τραχὺ καὶ οὐ βάσιμον νῷ παντὶ . Πλὴν ὡς ἂν οἷός τε ὦ , πειράσομαι διεξελθεῖν . Πειπορθημένων τοίνυν ἀπάσης τῆς Μωαβίτης , πλεῖων τε κατηρειπωμένων , καὶ οἴκων ἐμπεπρησμένων , καὶ ἀπαξάπλως ἐκλελυτηκότων ἀγρίως τῶν Βαβυλωνίων , οἱ διαφυγεῖν ἰσχύσαντες μετῴχησαν εἰς τὴν Ἄρνῶν . Πόλις δὲ αὕτη τῶν ὀχυρωτάτων , ὅμορος που C τάχα τῇ Μωαβίτῳ . Ἔστι τοίνυν πρὸς αὐτὴν ὁ λόγος . Σὺ δέ , φησί , μετὰ τοῦτο , ὦ Ἀρνών , πλεῖονα βουλεῦσον . Κατασκέπτου , φησί , τίνα τρόπον διασῴσαι δυνήσῃ τοὺς περιλειμμένους καὶ διαφυγεῖν ἰσχύσαντας τῶν πεπορθηκότων τὴν ἀγριότητα . Ποίει τε σκέπην πένθους αὐτῇ διὰ παντός . Ναί , φησίν , ἐπικέωτει φιλάνθρωπον , σκέπην γένοι τοῖς ἀφορητῷ πένθει κατειλημμένοις . Φεύγουσι γὰρ ἐν μεσημβρινῇ σκοτῇ , τοῦτ' ἐστιν , ἡμέρας οὖσης , καὶ ἥλιον μεσημβρίζοντος αὐτοῖς σκοτίαν ἔχουσι κατὰ νοῦν . Ἰκανὸς γὰρ λίαν ὁ τοῦ θανάτου φόβος καταθολῶσαι ψυχήν , καὶ οἷόν τινα νύκτα καταχάει τοῦ νοῦ τῆς εἰς ἄκρου δυσθυμίας τὴν ἔφοδον . Ταύτῃ τοι φησίν , ὅτι Καὶ ἐξέστησαν . Μόνον γὰρ οὐχὶ καὶ τοῦ φρονεῖν ἔξω γεγόναντι , τοῖς ἐκ τοῦ πολέμου καταπτοῖσιν δεῖξαι . Ἄλλ' D εἰ καὶ δέξαιο , φησί , τοὺς ἀπὸ γε τῆς Μωαβίτης , ἀλλ' οὐν ἴσθι τοι καὶ μάλᾳ σαφῶς , ὅτι σέσωκας οὐ πάντας , ἀλλὰ βραχὺ καὶ εὐαρίθμητον τῶν ἀπωλωτότων λείψανον . Τοῦτο οἶμαι λέξιν ἐθέλειν λέγοντα · Μὴ ἀπαρχῆς παροικήσουσιν οἱ φυγάδες Μωάβ . Μὴ ἐν ἀρχαῖς ὄντος τοῦ πολέμου , φησίν , ὑπέδεξο τοὺς φυγάδας · οὐχ εὐαρίθμητοι κομιδῇ καὶ ὀλίγοι παντελῶς οἱ διαφυγεῖν ἰσχύσαντες ; Οὐκοῦν εἰς πᾶρας ἐνήνεκται τὰ εἰρημένα παρὰ Θεοῦ κατὰ Μωαβίτων . Ἀπώλετο γὰρ εἰ καὶ βραχὺ , καὶ μόλις διασέσωσται λείψανον . Ἄλλ' , ὦ , φησίν , Ἀρνών , ὑπέδεξο τοὺς ἐκ
Lemmas: δυσερμήνευτος κομιδή ὁ πρόκειμαι ὁ νόος , διά ὁ ὁ τε ὁ πρόσωπον εἰς πρόσωπον μετάβασις , καί ὁ ὁ σύνθεσις τραχύς καί οὖον βάσιμος νάω πᾶς . πλήν ὡς εἄν οἷος τε εἰμί , πειράζω διεξέρχομαι . πειπορθημενος τοίνυν ἀπασάω ὁ Μωαβίτης , πλείων τε κατηρειπωμένων , καί οἶκος ἐμπίμπρημι , καί ἀπαξάπλως ἐκλύω ἄγριος ὁ Βαβυλώνιος , ὁ διαφεύγω ἰσχύω μετοίχομαι εἰς ὁ ἀμνός . Πόλις δέ οὗτος ὁ ὀχυρός , ὅμορος ποῦ C τάχα ὁ Μωαβίτῳ . εἰμί τοίνυν πρός αὐτός ὁ λόγος . σύ δέ , φημί , μετά οὗτος , εἰμί ἀρνών , πλείων βουλεύω . κατασκέπτομαι , φημί , τίς τρόπος διασῴζω δύναμαι ὁ περιλείπω καί διαφεύγω ἰσχύω ὁ πορθέω ὁ ἀγριότης . ποιέω τε σκέπη πένθος αὐτός διά πᾶς . Ναίς , φημί , ἐπικέωτει φιλάνθρωπον , σκέπη γίγνομαι ὁ ἀφοράω πένθος καταλαμβάνω . φεύγω γάρ ἐν μεσημβρινός σκότος , οὗτος εἰμί , ἡμέρα εἰμί , καί ἥλιος μεσημβρίζω αὐτός σκοτία ἔχω κατά νόος . ἰκανός γάρ λίαν ὁ ὁ θάνατος φόβος καταθολόω Ψυχή , καί οἷος τις νύξ καταχαίνω ὁ νόος ὁ εἰς ἄκρος δυσθυμία ὁ ἔφοδος . Ταύτη ὅς φημί , ὅτι καί ἐξίστημι . Μόνος γάρ οὐ καί ὁ φρονέω ἔξω γίγνομαι , ὁ ἐκ ὁ πόλεμος καταπτοις δείκνυμι . ἄλλος D εἰμί καί δέχομαι , φημί , ὁ ἀπό γε ὁ Μωαβίτης , ἀλλά ὀν εἰμί ὅς καί μάλα σαφῶς , ὅτι σῴζω οὖον πᾶς , ἀλλά βραχύς καί εὐαρίθμητος ὁ ἀπόλλυμι λείψανον . οὗτος οἴομαι λέξις ἐθέλω λέγω · μή ἀπαρχῆς παροικέω ὁ φυγάς Μωάβ . μή ἐν ἀρχή εἰμί ὁ πόλεμος , φημί , ὑποδέχομαι ὁ φυγάς · οὐ εὐαρίθμητος κομιδή καί ὀλίγος παντελῶς ὁ διαφεύγω ἰσχύω ; οὐκοῦν εἰς Πάρας φέρω ὁ εἴρω παρά Θεός κατά Μωαβίτης . ἀπόλλυμι γάρ εἰμί καί βραχύς , καί μόλις διασῴζω λείψανον . ἄλλος , εἰμί , φημί , ἀρνών , ὑποδέχομαι ὁ ἐκ