cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0607.1
χλυσμὸν κόσμω ἀσεβῶν ἐπάξας · » σέσωσται δὲ πινοἰκὶ μόνος ὁ Νῶε , ξέμων εὐπειθείας καὶ ὑπακοῆς τὸ χρήμα κερδαίνων . « Ἐπεὶδὴ δὲ λωφρησάντος · τοῦ κατακλυσμοῦ , καὶ τῆς τῶν ὑδάτων πληθῦος συνεσταλμένης , ἐξῆλθε τῆς κιβωτοῦ , τεθνεῶ τε καὶ ὡσφράνθαι φησιν αὐτὸν ὀσμὴν εὐωδίας τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν · εἶτα τῷ δικαίῳ κατεπαγγελλασθαι τὸ μηκέτι κατακλυσμὸν ἐπάξειν ὅλη τῇ γῇ . Οὐκοῦν ἀπὸ τοῦ ὑδάτος τοῦ ἐπὶ Νῶε , φησὶ τοῦτο μοι ἐστι , τουνεστί , ὡρίσθη τοῦτο , καὶ κεχράτηκε παρ’ ἐμοὶ τὸ μηκέτι θυμωθήσεσθαι πᾶση τῇ γῇ , μήτε μὴν τοῖς ἀνθρωπίνοις φιλονειχῆσαι πταίσμασι , καὶ μίαν κατὰ πάντων ὁρίσαι δίκην . Ὑπερφραίνει δὲ διὰ τούτων τῶν λόγων , ὅτι καὶ ἐν καιρῷ καθ’ ὃν ἐπέλαμψεν ἐν τῷ κόσμῳ Χριστὸς , ἀπάσης ὡςπερ τοῖς τῆς ἀπάτης βρόχοις ἐνελημμένης , καὶ πάντων ἐκκελικυτῶν , καὶ τὸν μὲν φύσει Θεὸν οὐκ εἰδόντων , λελατρευκότων δὲ τοῖς ἔργοις τῶν ἰδίων χειρῶν , καὶ ταῖς τῶν δαιμονίων ἀγέλαις ὑπεξευγμένων , θεία ψήφῳ πάντας ἔχρην τὴν ἀρχαίαν ἐκεῖνην ὑπομεῖναι κλῆσιν . « Ἐνθα γὰρ ὅπως ἰσοπαλῆ τὰ ἔγκλήματα , ἐκεῖ πού πάντως εἰν ἂν οὐκ ἀπεοἴχοι τὸ ἰσορρόπως κολάζεσθαι τοὺς κατεγνωσμένους . Ἄλλὰ παρίρημι τοῦτο , φησὶ , καὶ μένει βέβαιον παρ’ ἐμοὶ τὸ ἐπηγγελμένον · ὡςπερ δὲ φησιν · Οὐχ ἂν ἐν θυμῷ μεταστήσαιμι τὰ δρη , οὐδ’ ἂν σαλεύσαιμι τοὺς βουνοὺς , τουνεστί , οὐκ εἰς ἕτερόν τι σχῆμα μεταβαλῶ τὴν γῆν , οὐδὲ πρόωρον ἐποίησιν τῆς καινούργιας αὐτῆς · οὕτως οὐδὲ τὸ παρ’ ἐμοῦ σοι ἔλεος ἐκλείψει , οὐδὲ ἡ διαθήκη τῆς εἰρήνης μου ο[ὐ]μ[η ] μετασταθή · ὁ δὲ τῆς εἰρήνης βραδευσθῆς , καὶ τῆς διαθήκης εἰν ἂν ἕτερος οὐδεὶς παρὰ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν · αὐτὸς γὰρ ἐστὶν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , κατὰ τὰς Γραφάς , καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν οἰκειότητα τὴν πνευματικὴν πλουτοῦντας ἐπιστηλάσθαι παντὸς ἀγαθοῦ . Καὶ τοῦτο μὲ ἔρα τὸ διὰ Ἰσαίου σαφῶς εἰρημένον πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · « Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν , εἰρήνην δὸς ἡμῖν · πάντα γὰρ ἀπέδωκας ἡμῖν . » Οὐκοῦν ἐν Χριστῷ διαθήκην εἰρήνης κεχερδήκαμεν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ · καὶ Πατρός · συνήρθημεν γὰρ αὐτῷ διὰ μέσου τοῦ Χριστοῦ , καὶ αὐτὸς τὴν διασπάσασαν ἡμᾶς ἐκ μέσου τέθεικεν ἁμαρτίαν , ἵνα μηδὲν κέωτο τοῖς πρὸς Θεὸν ἰάσιν ἐμποδίων . Γέγραπται γοῦν , ὅτι « Ὁδὸς εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο , καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν , » τρεχόντων δηλονότι κατ’ οἰκειότητα τὴν πρὸς Θεόν , μεσιτευούσης Χριστοῦ .
Lemmas: κλυσμός κόσμος ἀσεβής ἐπάγω · » σῴζω δέ πινοιξ μόνος ὁ Νῶε , Ξέμων εὐπείθεια καί ὑπακοή ὁ χρήμα κερδαίνω . « ἐπειδή δέ λωφρησάντος · ὁ κατακλυσμός , καί ὁ ὁ ὕδωρ πλῆθος συστέλλω , ἐξέρχομαι ὁ κιβωτός , θνῄσκω τε καί ὡσφράνθαι φημί αὐτός ὀσμή εὐωδία ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν · εἶτα ὁ Δίκαιος καταπαγγέλλω ὁ μηκέτι κατακλυσμός ἐπάγω ὅλος ὁ γῆ . οὐκοῦν ἀπό ὁ ὕδωρ ὁ ἐπί Νῶε , φημί οὗτος ἐγώ εἰμί , τουνεστί , ὁρίζω οὗτος , καί χράω παρά ἐγώ ὁ μηκέτι θυμόω πᾶς ὁ γῆ , μήτε μήv ὁ ἀνθρώπινος φιλονεικέω πταῖσμα , καί εἷς κατά πᾶς ὁρίζω δίκη . Ὑπερφραίνει δέ διά οὗτος ὁ λόγος , ὅτι καί ἐν καιρός κατά ὅς ἐπιλάμπω ἐν ὁ κόσμος Χριστός , ἀπασάω ὡς ὁ ὁ ἀπάτη βρόχος ἐλλαμβάνω , καί πᾶς εκκελικυτος , καί ὁ μέν φύσις θεός οὐ εἰδώ , λατρεύω δέ ὁ ἔργον ὁ ἴδιος χείρ , καί ὁ ὁ δαιμόνιος ἀγέλη ὑπεξευγμένων , θεῖος ψῆφος πᾶς χρή ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ὑπομένω κλῆσις . « ἔνθα γάρ ὅπως ἰσοπαλής ὁ ἔγκλημα , ἐκεῖ πού πάντως ἐν εἄν οὐ ἀπέχω ὁ ἰσόρροπος κολάζω ὁ καταγιγνώσκω . ἀλλά παραλέγω οὗτος , φημί , καί μένω βέβαιος παρά ἐγώ ὁ ἐπαγγέλλω · ὡς δέ φημί · οὐχ εἄν ἐν θυμός μεθίστημι ὁ δρης , οὐδέ εἄν σαλεύω ὁ βουνός , τουνεστί , οὐ εἰς ἕτερος τίς σχῆμα μεταβάλλω ὁ γῆ , οὐδέ πρόωρος ἐποιάω ὁ καινούργιος αὐτός · οὕτως οὐδέ ὁ παρά ἐγώ σύ ἔλεος ἔκλειψις , οὐδέ ὁ διαθήκη ὁ εἰρήνη ἐγώ ο[ὐ]μ[η ] μεθίστημι · ὁ δέ ὁ εἰρήνη βραδεύω , καί ὁ διαθήκη ἐν εἄν ἕτερος οὐδείς παρά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός · αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , κατά ὁ γραφή , καί ὁ πρός αὐτός οἰκειότης ὁ πνευματικός πλουτέω ἐπιστέλλω πᾶς ἀγαθός . καί οὗτος ἐγώ ἄρα ὁ διά Ἰσαῖος σαφῶς εἴρω πρός ὁ ἐν οὐρανός πατήρ καί Θεός · « κύριος ὁ θεός ἐγώ , εἰρήνη δίδωμι ἐγώ · πᾶς γάρ ἀποδίδωμι ἐγώ . » οὐκοῦν ἐν Χριστός διαθήκη εἰρήνη χρῄζω ὁ παρά ὁ Θεός · καί πατήρ · συναιρέω γάρ αὐτός διά μέσος ὁ Χριστός , καί αὐτός ὁ διασπάω ἐγώ ἐκ μέσος τίθημι ἁμαρτία , ἵνα μηδείς κέωτο ὁ πρός θεός ἴον ἐμπόδιος . γράφω γοῦν , ὅτι « ὁδός εὐσεβής εὐθύς γίγνομαι , καί παρασκευάζω ὁ ὁδός ὁ εὐσεβής , » τρέχω δηλονότι κατά οἰκειότης ὁ πρός Θεός , μεσιτεύω Χριστός .