cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0582.3
Σιών μὲν οὖν ὀνομάζει πάλιν ἐν τούτοις , οὐχ ἐπίγειόν τινα πόλιν , τὴν ἁγίαν δὲ μᾶλλον αὐτοῦ Ἐκκλησίαν , ἣν ἐκ τῶν δύο λαῶν συνεστήσατο . Γέγραπται γὰρ , ὅτι « Εὐφράνθητε , ἔθνη , μετὰ τοῦ λαοῦ . » Ποιήσαι δὲ λέγεται Χριστὸς τὰ ἀμφοτέρων ἐν , καὶ λύσαι τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ , καὶ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργῆσαι . Ἀναδειχθέντος δὲ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος , ὃ καὶ δογμάτων ἐστὶν ἀληθινῶν κατάμεστον , πέπαυται τῆς ἐν νόμῳ σκιᾶς ἡ δύναμις , τοῦτ’ ἐστίν , ἡ δι’ αἱμάτων λατρεία καὶ προσάγωγη . Σιών οὖν νοητέον τὴν Ἐκκλησίαν , ὡς ἔφη , ἣν αὐτὸς ἑαυτῷ παρέστησεν ὁ Χριστός , μὴ ἔχουσαν σπίλον ἢ ρυτίδα , ἁγίαν δὲ μᾶλλον καὶ ἀμωμον . Ταύτης ἀκούστην ἐποίησατο τὴν σωτηρίαν , τοῦτ’ ἐστὶν ἐξάκουστον . Ἔλαβε γὰρ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς παντελῶς οὐδεὶς , τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων ἡ δύναμις · ἀλλ’ οὐδὲ ἀνθρώπος τις ἀπομεμένως τῆς διὰ Χριστοῦ σωτηρίας . Ἔφη γὰρ καὶ διὰ τῆς τοῦ Ψαλμόντος λύρας · « Ἀκούσατε ταῦτα , πάντα τὰ ἔθνη , Ἐωτίσατε , πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην . » Καὶ ὡσπερ τὸ τῶν δαιμονίων μνημόσυνον ἀπόλετο μετ’ ἤχου , τοῦτ’ ἐστὶν ἐπισήμως καὶ διαβοήτως , ἡγνόησε δὲ οὐδεὶς τῶν τῶν δαιμονίων τυραννίδος τὴν ἀπόλειαν · οὕτω καὶ τὸ θεῖον τε καὶ οὐράνιον κήρυγμα γέγονεν ἀκούστον τοῖς ἀπανταχοῦ , τὴν σωτηρίαν εἰσφέρων τοῖς ἐπεγνωκόσι τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ Χριστοῦ . Τίς δὲ ἡ δύναμις τοῦ κηρύγματος ; Σιών , βασιλεύσει σου ὁ Θεός . Πάλαι μὲν γὰρ , τοῦτ’ ἐστὶ πρὸ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐπιδημίας , βεβασιλεύκει ἡμῶν διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ Σατανᾶς , καὶ τυραννικῆς σκαιότητος ἐπερρίπτο ζυγὸς τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν . Ἐπεὶ δὲ ἐπέλαμψεν ἡμῖν ὁ τῶν ὅλων βασιλεὺς καὶ Κύριος , διαρρήξαντες τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν , καὶ ἀπορρίψαντες τὸν ζυγὸν τοῦ πάλαι πλεονεκτῆσαντος , τοῖς τοῦ Θεοῦ σκήπτροις ὑπήγαγομεν τὸν αὐχένα , καὶ βεβασιλεύκει ἡμῖν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ δι’ Υἱοῦ , καὶ γέγονεν ἡμῖν τὸ χρήμα πανηγύρεως ἀφορμή . Ψάλλει γοῦν ὁ Δαβὶδ , καὶ φησιν · « Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν , ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ . » Καὶ πάλιν · « Ψάλατε δὴ σὺν συνέτῳ , ἐβασίλευσεν ὁ Θεὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη . » Κέκληκε δὲ ἡμᾶς πρὸς τοῦτο , ὡς ἔφη , καὶ αὐτὸς ὁ Σωτήρ , λέγων · « Δεῦτε πρὸς με , πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , καλῶ ἀναπαύσω ὑμᾶς · ἄρατε τὸν ζυγὸν μου ἐφ’ ὑμᾶς . » Οὕκουν ἐπράττετο μὲν ἀθλίως , καὶ ἐν ἐσχάτοις ἦμεν κακοῖς , ἀγρίῳ τυράννῳ κατεξυγμένον , καὶ τὸν τῆς ἁμαρτίας ὑποδραμόντες ζυγόν . Ἡ δὲ τῶν ἱερῶν κηρυγμάτων δύναμις τὴν τοῦ
Lemmas: Σιών μέν οὖν ὀνομάζω πάλιν ἐν οὗτος , οὐ ἐπίγειος τις πόλις , ὁ ἅγιος δέ μᾶλλον αὐτός ἐκκλησία , ὅς ἐκ ὁ δύο λαός συνίστημι . γράφω γάρ , ὅτι « εὐφραίνω , ἔθνος , μετά ὁ λαός . » ποιέω δέ λέγω Χριστός ὁ ἀμφότερος ἐν , καί λύω ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός , καί ὁ νόμος ὁ ἐντολή ἐν δόγμα καταργέω . ἀναδείκνυμι δέ ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , ὅς καί δόγμα εἰμί ἀληθινός κατάμεστος , παύω ὁ ἐν νόμος σκιά ὁ δύναμις , οὗτος εἰμί , ὁ διά αἷμα λατρεία καί προσαγωγή . Σιών οὖν νοητέον ὁ ἐκκλησία , ὡς φημί , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ παρίστημι ὁ Χριστός , μή ἔχω σπίλος ἢ ῥυτίς , ἅγιος δέ μᾶλλον καί ἄμωμον . Ταύτη ἀκουστής ποιέω ὁ σωτηρία , οὗτος εἰμί ἐξάκουστος . λαμβάνω γάρ ὁ ἐπί ὁ γῆ παντελῶς οὐδείς , ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα ὁ δύναμις · ἀλλά οὐδέ ἄνθρωπος τις ἀπομένω ὁ διά Χριστός σωτηρία . φημί γάρ καί διά ὁ ὁ Ψαλμόντος λύρα · « ἀκούω οὗτος , πᾶς ὁ ἔθνος , εωτισαω , πᾶς ὁ κατοικέω ὁ οἰκέω . » καί ὡς ὁ ὁ δαιμόνιος μνημόσυνον ἀπόλλυμι μετά ἦχος , οὗτος εἰμί ἐπίσημος καί διαβοήτως , ἀγνοέω δέ οὐδείς ὁ ὁ δαιμόνιος τυραννίς ὁ ἀπόλλυμι · οὗτος καί ὁ θέω τε καί οὐράνιος κήρυγμα γίγνομαι ἀκούω ὁ ἀπαντηχέω , ὁ σωτηρία εἰσφέρω ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐπιφάνεια ὁ Χριστός . Τῖς δέ ὁ δύναμις ὁ κήρυγμα ; Σιών , βασιλεύω σύ ὁ Θεός . πάλη μέν γάρ , οὗτος εἰμί πρό ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐπιδημία , βασιλεύω ἐγώ διά ὁ ἁμαρτία ὁ Σατανᾶς , καί τυραννικός σκαιότης ἐπιρρίπτω ζυγός ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ . ἐπεί δέ ἐπιλάμπω ἐγώ ὁ ὁ ὅλος βασιλεύς καί Κύριος , διαρρήγνυμι ὁ δεσμός αὐτός , καί ἀπορρίπτω ὁ ζυγόν ὁ πάλαι πλεονεκτέω , ὁ ὁ Θεός σκῆπτρον ὑπάγω ὁ αὐχήν , καί βασιλεύω ἐγώ ὁ θεός καί πατήρ διά υἱός , καί γίγνομαι ἐγώ ὁ χρήμα πανήγυρις ἀφορμή . ψάλλω γοῦν ὁ Δαυίδ , καί φημί · « ὁ Κύριος βασιλεύω , ἀγαλλιάω ὁ γῆ . » καί πάλιν · « ψάλλω δή σύν συνίημι , βασιλεύω ὁ θεός ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος . » καλέω δέ ἐγώ πρός οὗτος , ὡς φημί , καί αὐτός ὁ Σωτήρ , λέγω · « δεῦτε πρός ἐγώ , πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , καλέω ἀναπαύω σύ · ἀείρω ὁ ζυγόν ἐγώ ἐπί σύ . » κέω πράσσω μέν ἄθλιος , καί ἐν ἔσχατος εἰμί κακός , ἄγριος τύραννος κατεξυγμένον , καί ὁ ὁ ἁμαρτία ὑποτρέχω ζυγόν . ὁ δέ ὁ ἱερός κήρυγμα δύναμις ὁ ὁ