cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0125.1
χρησμούς ἀγαπᾶν , καὶ κενολόγοις τισὶ νεκρομάντεισι προσκεῖσθαι φιλεῖν , οἱ λέγουσι μὲν ἀληθῆς οὐδὲν · ἀνερεῦγονται δὲ ὡςπερ τὸ εἰς νοῦν ἤκον ἀπλῶς . Ἄλλ' ὑμεῖς , φησί , κἂν εἴ προσοῖσιν τις , λέγων · Ζητήσατε τοὺς ἀπὸ τῆς γῆς φωνοῦντας , τοῦτ' ἐστι , τοὺς προσποιουμένους ἀναφέρειν τοὺς νεκρούς · κ.λ . ὡςπερ ἐξ ἄδου ποιεῖσθαι τὰς μαντείας · ἤγουν τοὺς ἐγγαστριμύθους · οἱ προσποιούσινται μὲν θεοὺς τινὰς ἔχειν εἰς τὴν κοιλίαν , οὕτω τε τοῖς προσιοῦσι τὰ παρ' ἐκείνων λαλεῖν , μὴ προσδέσθε τὴν συμβουλήν . Φωνοῦσι γὰρ ἀπὸ μόνης τῆς ἑαυτῶν κοιλίας , καὶ οὐκ εἰσὶν ἔθνους συνετὸν , ὥστε καὶ ἀναζήτησαι Θεόν , καὶ παρ' αὐτοῦ τι μαθεῖν . Λέγετε δὲ τοῖς ἐκείναι συμβουλεύουσι · Τί ἐκζητοῦσι περὶ τῶν ζώντων τοὺς νεκρούς ; ὁρᾷς ὅπως ἀπεργάζεται νοῦνχεστάτους ; Οὐ γὰρ μόνον ἀποφοιτᾶν ἐπιτάττει τῆς ἐκείνων σκαιότητος καὶ φρενολαβίας , ἀλλὰ γὰρ καὶ συμβούλους ἀγαθοὺς , τοῖς πεπλανημένοις γενέσθαι προστατέας . Λέγετε γὰρ , φησί · Τί ἐκζητοῦσι περὶ τῶν ζώντων τοὺς νεκρούς ; κοινὸς γὰρ καὶ ἀνθρώπινος ὁ λογισμός . Ποιῶν γὰρ ἄν ἔχοι λόγον τὸ διεφθαρὲν ἐξεῖδεν περὶ τῶν ἔτι ζώντων τοὺς ἐν τῇ γῇ κειμένους , ἢ ἐν ἄδου τυχὸν γενομένας ψυχάς ; Καὶ καθ' ἕτερον δὲ τρόπον , ἀμαθὲς παντελῶς νεκρουμαντείαις προσέχειν , καὶ ταῖς τῶν γοητῶν ψευδοποιίαις οὐ τοῦ νοῦν , καὶ οἷον ἀπεψυγμένην καρδίαν . Οὐ γὰρ ἴσασι τὸν τῶν ὅλων δημιουργόν , οὐκ ἔχουσιν ἐν αὐτοῖς τὸν ζωοποιῶν του Θεοῦ λόγον . Εἰσὶ δὲ πρὸς τοῦτο , καὶ νεκρῶν ἐργων ἐπιμελῆται . Πῶς οὖν οἱ ζῶντες , τοῦτ' ἐστιν , οἱ τὴν ἀωθεν ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς ζωοποίησιν , καὶ τὸν ζῶντα τοῦ Θεοῦ λόγον ἐκπεπλουτηχότες περὶ αὐτῶν ἐρωτῶσι τοὺς νεκρούς ; Ταῦτα τοίνυν λέγετε , φησί , προστιθέντες ὅτι νόμον σε βοήθειαν ἔδωκεν , τοῦτ' ἐστι , τὸν εὐαγγελικόν , ἧν οἱ προσέχοντες αὐτῷ λέγασιν · Οὐχ ὡς τὸ ῥῆμα τοῦτο , περὶ οὗ οὐκ ἔστιν δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ . Πωλοῦσι μὲν γὰρ τὸ ψεῦδος , οἱ τὰ ἐκ μόνης τῆς ἑαυτῶν καρδίας λαλοῦντες · ὁ δὲ γε σωτήριος καὶ ἀληθὴς τοῦ Θεοῦ νόμος , τοῦτ' ἐστι , τὸ θεσπίσμα τὸ εὐαγγελικόν , ὁ δέδοται πρὸς ἐπικουρίαν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς , οὐκ ἔστιν ὡς τὸ ῥῆμα τοῦτο , δηλονότι τῶν ψευδομάντεων . Ἄλλ' οὐδ' ἔστι δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ . Ὡς γὰρ ἔφηγ ἀρτίως ἀνοῦνται τινες ἀργυρίους τὰς τῶν γοητῶν ψευδεστάτας . Πρόκειται δὲ τοῖς ἰδρύοις τὸ οὐράνιον θεσπίσμα , δι' ὃ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀγαθῶν πεποδηγήμεθα . Καὶ μὴν ὅσα χρὴν τῶν μελλόντων γενέσθαι μεμαθήκαμεν . Τίνι γὰρ ἀσυμφανὲς ὅτι πράττουσι μὴν τὰ ἀγαθά , καὶ τὴν γνῶσιν τῆς ἀγάπης τηροῦσι Χριστῷ , πᾶν ὅτιοῦν ἔσται κατ' εὐχήν ; Μακαρίους γὰρ ἀποφαίνει·καὶ ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ , καὶ εἰς αἰῶνα τὸν μέλλοντα . Πρόκειταί τοίνυν , ἀργυρίου τε δόξα , καὶ δῶρον παντὸς τὸ εἰδέναι τὰς ἐθελούσι τὸν δεδομένα παρὰ Χριστοῦ φωνῆς Ἡσαίου σαφῶς εἰρημένον · « Οἱ διψῶντες μιον , βαδίζαντες ἀγοράσατε ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμῆς . » Καὶ ἕξει ἐφ' ὑμᾶς σκληρὰ λιμός , καὶ ἔσται ὡς ἄν πεινᾶσθε , λυπηθήσεσθε , καὶ κακῶς ἐρεῖτε τὸν ἄρχοντα καὶ τὰ πάτρια . Καὶ ἀναβλέψονται
Lemmas: χρησμός ἀγαπάω , καί κενολογέω τις νεκρόμαντις πρόσκειμαι φιλέω , ὁ λέγω μέν ἀληθής οὐδείς · ἀνερεύγω δέ ὡς ὁ εἰς νόος ἥκω ἀπλόος . ἄλλος σύ , φημί , κἀν εἰμί πρόσος τις , λέγω · ζητέω ὁ ἀπό ὁ γῆ φωνέω , οὗτος εἰμί , ὁ προσποιέω ἀναφέρω ὁ νεκρός · κ.λ . ὡς ἐκ ἀείδω ποιέω ὁ μαντεῖος · ἤγουν ὁ ἐγγαστρίμυθος · ὁ προσποιέω μέν θεός τις ἔχω εἰς ὁ κοιλία , οὗτος τε ὁ πρόσειμι ὁ παρά ἐκεῖνος λαλέω , μή προσδέω ὁ συμβουλή . φωνέω γάρ ἀπό μόνος ὁ ἑαυτοῦ κοιλία , καί οὐ εἰμί ἔθνος συνετός , ὥστε καί ἀναζητέω Θεός , καί παρά αὐτός τίς μανθάνω . λέγω δέ ὁ ἐκεῖνος συμβουλεύω · τις ἐκζητέω περί ὁ ζῶ ὁ νεκρός ; ὁράω ὅπως ἀπεργάζομαι νοῦνχεστάτους ; οὖον γάρ μόνος ἀποφοιτάω ἐπιτάσσω ὁ ἐκεῖνος σκαιότης καί φρενολαβίας , ἀλλά γάρ καί σύμβουλος ἀγαθός , ὁ πλανάω γίγνομαι προστατέος . λέγω γάρ , φημί · τις ἐκζητέω περί ὁ ζῶ ὁ νεκρός ; κοινός γάρ καί ἀνθρώπινος ὁ λογισμός . ποιός γάρ ἄν ἔχω λόγος ὁ διαφθείρω ἐκδέω περί ὁ ἔτι ζῶ ὁ ἐν ὁ γῆ κεῖμαι , ἢ ἐν ἀείδω τυγχάνω γίγνομαι Ψυχή ; καί κατά ἕτερος δέ τρόπος , ἀμαθής παντελῶς νεκρουμαντειος προσέχω , καί ὁ ὁ γοητής ψευδοποιΐα οὖον ὁ νόος , καί οἷος ἀποψύχω Καρδία . οὖον γάρ οἶδα ὁ ὁ ὅλος δημιουργός , οὐ ἔχω ἐν αὐτός ὁ ζωοποιέω ὁ Θεός λόγος . εἰσί δέ πρός οὗτος , καί νεκρός ἔργον ἐπιμελέομαι . Πῶς οὖν ὁ ζῶ , οὗτος εἰμί , ὁ ὁ ἕωθεν ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ζωοποίησις , καί ὁ ζῶ ὁ Θεός λόγος ἐκπλουτέω περί αὐτός ἐρωτάω ὁ νεκρός ; οὗτος τοίνυν λέγω , φημί , προστίθημι ὅτι νόμος σύ βοήθεια δίδωμι , οὗτος εἰμί , ὁ εὐαγγελικός , ἧμαι ὁ προσέχω αὐτός λέγας · οὐχ ὡς ὁ ῥῆμα οὗτος , περί ὅς οὐ εἰμί Δῶρα δίδωμι περί αὐτός . πωλέω μέν γάρ ὁ ψεῦδος , ὁ ὁ ἐκ μόνος ὁ ἑαυτοῦ Καρδία λαλέω · ὁ δέ γε σωτήριος καί ἀληθής ὁ Θεός νόμος , οὗτος εἰμί , ὁ θέσπισμα ὁ εὐαγγελικός , ὁ δίδωμι πρός ἐπικουρία ὁ ἐπί ὁ γῆ , οὐ εἰμί ὡς ὁ ῥῆμα οὗτος , δηλονότι ὁ ψευδόμαντις . ἄλλος οὐδέ εἰμί Δῶρα δίδωμι περί αὐτός . ὡς γάρ ἔφηγ ἄρτιος ἀνέω τις ἀργύριος ὁ ὁ γοητής ψευδής . πρόκειμαι δέ ὁ ἱδρύω ὁ οὐράνιος θέσπισμα , διά ὅς πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ ἀγαθός ποδηγέω . καί μήv ὅσος χράω ὁ μέλλω γίγνομαι μανθάνω . τίς γάρ ἀσυμφανής ὅτι πράσσω μήv ὁ ἀγαθός , καί ὁ γνῶσις ὁ ἀγάπη τηρέω Χριστός , πᾶς ὁσ́τσιοῦν εἰμί κατά εὐχή ; Μακάριος γάρ ἀποφαίνω ἐν ὅδε ὁ κόσμος , καί εἰς αἰών ὁ μέλλω . πρόκειμαι τοίνυν , ἀργύριον τε δόξα , καί δῶρον πᾶς ὁ οἶδα ὁ ἐθέλω ὁ δίδωμι παρά Χριστός φωνή Ἠσαΐας σαφῶς εἴρω · « ὁ διψάω μιαίνω , βαδίζω ἀγοράζω ἄνευ ἀργύριον καί τιμή . » καί ἔχω ἐπί σύ σκληρός λιμός , καί εἰμί ὡς ἄν πεινάω , λυπέω , καί κακῶς εἴρω ὁ ἄρχω καί ὁ πάτριος . καί ἀναβλέπω