cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0725.2
Ἀμφιλαφεστάτην ἡμῖν τὴν παράκλησιν ἐπαγγέλλε-ται , καὶ φειδοῦς ἀπάσης ἐπίδοσιν , ὥστε καὶ πόνου δίχα παντὸς κατορθοῦν δυνάσθαι τὸ ἀρέσκον αὐτῷ . Οἱ γὰρ ἐτι νηπίᾳζοντες ἐν αὐτοῖς , φησί , καὶ τὰς φρένας οὕτω τετελειωμένοι , βρέφειν ἐν ἰσφ μικροῖς ἐπ' ὧμων ἀρθήσονται , καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθή-σονται · Ἔθος γὰρ οὕτω μητράσιν ἐπιμελεῖσθαι νη-πίων . Ὀλίγα τοίνυν , φησί , παραχωρήσω μητρί , παρακαλῶ δὲ οὕτω τοὺς ἀδρανῆ τέως ἔχοντας νοῦν , ὡς ἐλλείφαι μηδὲν τῶν τελούντων εἰς ἀνάπαυσιν αὐτοῖς · τίθηνοῦμενοι δὲ οὕτω , φησί , καὶ διὰ πάσης ἰόντες φειδοῦς καὶ ἀγάπης , δὲσεσθὲ τε διὰ καρποῦ , καὶ τὴν ἑων πόλιν τὴν ἐπουράνιον Ἱερουσα-λὴμ · πλησθήσεσθε θυμῳδίας , καὶ ὡς ἐν τάξει · πῶς ἀναβλήσει τὰ πάντων ὑμῶν ὀστᾶ . Ἐγερθήσονται γὰρ οἱ νεκροί , καὶ ἀναστήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις , τὴν παρὰ Χριστοῦ πλουτήσαντες δρόσιν , τοὔτεστι , τὸ πνεῦμα τὸ ζωοποιόν · οὕτω γὰρ ποῦ φησιν ὁ Ἰάλλων πρὸς τὸν Θεὸν περὶ τῶν ἐν γῇ κειμένων · « Ἐξαποτελεῖς τὸ πνεῦμά μου , καὶ κτισθήσονται , καὶ ἀνακαίνεις τὸ πρόσωπον τῆς γῆς . » Ὥσπερ οὖν τὰ ἐν ἀγροῖς ἀνθίσαντα μετὰ βραχὺ πίπτει , καὶ μαραίνει-ται ξαρινοῦ γε μὴν ἐνοστάντος καιροῦ , πάλιν ἀνίσχει · καὶ φαίνεται · οὕτω καὶ ἐν τῇ γῇ τῶν τεθνεώτων λείψανα , κατὰ τὸν τῆς παλιγγενεσίας καιρὸν ἀρρήτῳ δυνάμει Θεοῦ πάλιν ἀνατελοῦσιν . Ἐγερθήσονται γὰρ , ὡς ἔφην . « Τότε δὴ , τότε γνωσθήσεται ἡ χεὶρ Κυρίου τοῖς σεβομένοις αὐτόν . » Χεὶρ δὲ μὴν ἐν τούτοις , ἢ τὴν δύναμιν αὐτοῦ φησιν , ἢγουν τὸν Κύ-ριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν , δι' οὗ τὰ πάντα , καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα . Δι' αὐτοῦ γὰρ πάλιν καὶ ἡ τῶν νεκρῶν ἀνάστασις . Ἀποτέλεσμα γὰρ τῆς αὐτοῦ δυνάμεως ἐσὶ ἄν , καὶ τὸ ἰσχύσαι παρενεγκεῖν εἰς ὑπαρεῖν τὰ οὐκ ὄντα ποτέ , καὶ πεπονθότα τὴν φθορὰν , ἀνακαί-νισαι πάλιν εἰς τὸ ἐν ἀρχαῖς .
Lemmas: Ἀμφιλαφής ἐγώ ὁ παράκλησις ἐπαγγέλλω , καί φειδώ ἀπασάω ἐπίδοσις , ὥστε καί πόνος δίχα πᾶς κατορθόω δυέναμαι ὁ ἀρέσκω αὐτός . ὁ γάρ ἔτι νηπίᾳζοντες ἐν αὐτός , φημί , καί ὁ φρήν οὗτος τελειόω , βρέφος ἐν ἰσφ μικρός ἐπί ὦμος ἀείρω , καί ἐπί γόνυ παρακαλέω · ἔθος γάρ οὗτος μήτηρ ἐπιμελέομαι νήπιος . Ὀλίγος τοίνυν , φημί , παραχωρέω μήτηρ , παρακαλέω δέ οὗτος ὁ ἀδρανής τέως ἔχω νόος , ὡς λείπω μηδείς ὁ τελέω εἰς ἀνάπαυσις αὐτός · τιθηνέω δέ οὗτος , φημί , καί διά πᾶς εἶμι φειδώ καί ἀγάπη , δίειμι τε διά καρπός , καί ὁ εἰμί πόλις ὁ ἐπουράνιος Ἱερουσαλήμ · πίμπλημι θυμωδιαω , καί ὡς ἐν τάξις · πῶς ἀνάβλησις ὁ πᾶς σύ ὀστέον . ἐγείρω γάρ ὁ νεκρός , καί ἀνίστημι ὁ ἐν ὁ μνημεῖον , ὁ παρά Χριστός πλουτέω δρόσος , τουτέστι , ὁ πνεῦμα ὁ ζωοποιός · οὗτος γάρ ποῦ φημί ὁ ἰάλλω πρός ὁ θεός περί ὁ ἐν γῆ κεῖμαι · « εξαποτελεω ὁ πνεῦμα ἐγώ , καί κτίζω , καί ανακαινεος ὁ πρόσωπον ὁ γῆ . » ὥσπερ οὖν ὁ ἐν ἀγρός ἀνθίζω μετά βραχύς πίπτω , καί μαραίνω ξαρινοος γε μήv ἐνίστημι καιρός , πάλιν ἀνίσχω · καί φαίνω · οὗτος καί ἐν ὁ γῆ ὁ θνῄσκω λείψανον , κατά ὁ ὁ παλιγγενεσία καιρός ἄρρητος δύναμις Θεός πάλιν ἀνατέλλω . ἐγείρω γάρ , ὡς φημί . « τότε δή , τότε γιγνώσκω ὁ χείρ κύριος ὁ σέβω αὐτός . » χείρ δέ μήv ἐν οὗτος , ἢ ὁ δύναμις αὐτός φημί , ἤγουν ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐν ὅς ὁ πᾶς . διά αὐτός γάρ πάλιν καί ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις . ἀποτέλεσμα γάρ ὁ αὐτός δύναμις ἀδήν ἄν , καί ὁ ἰσχύω παραφέρω εἰς ὑπαίρω ὁ οὐ εἰμί ποτός , καί πάσχω ὁ φθορά , ἀνακαινίζω πάλιν εἰς ὁ ἐν ἀρχή .