cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0059.4
Ὅτι παντὸς ἀγαθοῦ νοσήσει τὴν ἑρμείαν ἡ τῶν Ἰουδαίων χώρα , διαφανέστατα καὶ μᾶλα σαφῶς προεξηγησάμενος , καὶ τὸ τί συμβήσεται τοῖς εἰς Χριστὸν πισπαραγνοῦσιν διειπών , προαναπεῖθαι πάλιν ἀποσχέσθαι τῶν πλημμελημάτων , καὶ τοὺς ἐξ ἡμερότητος λόγους μονονοχὴ καταγοητεύει χρησίμως , μεθιστὰς ἐπὶ τὸ ἀμεινον , καὶ τοὺς ἀπάντων αὐτοὺς κακῶν γενομένους αἰτίους · παρατείσθαι διδάσκων . Οὐ γὰρ οἶμαι δεῖν τοὺς καθηγητέσθαι λαχοῦσιν ὑποχεῖσθαι φιλεῖν , κἂν εἰ μὴ τι τῶν ὅσα ἐστὶ τελούντων πρὸς ὀνησίαν ἐπιχειρῶσι διδάσκειν , μήτε μήν . . . εἰν διαβολῆς ἀξίουν τὸ ἐν μιφρᾷ τεταγμένῳ φαυλότητος δικαίως ἂν εἶναι πεπιστευμένων . Ἄρετὴ γὰρ διδασκάλου τὸ ἀποκομίζειν δύνασθαι πρὸς ἀκρίβειαν τοῦ συμφέροντος εἰδῆσιν τοὺς παιδαγωγουμένους , κατακιδοῆλεῦιν δὲ τὸ κατασίνεσθαι πεφυκός , καὶ παρατείσθαι κελεύειν τὸ ἀδύσειν εἰωθός . Ἐπαῖνον δ' ἂν εἶν ἀξίους παντὸς καὶ οἱ τελούντες ἐν μαθηταῖς , εἰ μὴ ταῖς δόξαις τῶν διδασκόντων ἐνορῶν ἀπλῶς , ἀλλὰ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει , καὶ ὀαυμάζοιεν μέν τοὺς διδάσκοντας , εἴπερ τινὲς εἶν ὀρθῶ καὶ ἐπιστημόνες , καὶ τῶν ἀρίστων εἰσηγηταί , καταγέγῳσι δὲ τοὺς ὅσπερ ἂν εἴη μὴ τοιούτους ὁ σκοπός . Κατανέμουσι μέν γὰρ τινες ἐν ὀρεσι καὶ νάπασιν τὰς ὀῶν ἀγέλας · ἀλλ' εἰ παρακείντο τοῖς ὀρέμμασι βόθρος , ὀγουν ὀρῶν ὁ χρημνός , περιφοιτᾶ τὰ πρόβατα , καὶ ὀὐ καθίσιν ἑαυτὰ πρὸς θάνατον · παιδαγωγείται γὰρ ὡσπερ δι' ἑμφύτου νόμου , πρὸς τὸ χρήναι τῆς ἑαυτῶν φεισάσθαι ζωῆς . Εἶτα πῶς οὐκ ἀτοπον , εἰ μέν τοῖς ἀλόγοις ζῴοις τοῦτο φαίνεσθαι κρατοῦν , ἐν δὲ ἡμῖν αὐτοῖς , καὶσα λογικὸς ὑπάρχουσι , τὴν τοῦ χρησίμου καὶ ἀναγκαίου πρὸς ζωὴν οὐχ εἶναι γνώσιν . Σχὴ τοιγαροῦν κἂν εἰ τινὰς ἡμᾶς τῶν εἰς διδασκαλίους , καὶ καθῃρητὰς τεταγμένων ἐφ' ἂ μὴ προσῆκον ἀποκομίζειν ἔκοντο , μὴ ἀπλῶς ἀνέχεσθαι φιλεῖν , μηδὲ μὴν ἀκατασκέπτως · ἔπασαι πρὸς τὸ αὐτοῦς ὀκοῦν , ἀλλὰ δοκιμάζειν ἕκαστα τῶν πρακτέων .
Lemmas: ὅτι2 πᾶς ἀγαθός νοσέω ὁ Ἑρμῆς ὁ ὁ Ἰουδαῖος χώρα , διαφανής καί μῆλον σαφῶς προεξηγέομαι , καί ὁ τίς συμβαίνω ὁ εἰς Χριστός πισπαραγνους διειπον , προαναπείθω πάλιν ἀπέχω ὁ πλημμέλημα , καί ὁ ἐκ ἡμερότης λόγος μονονοχὴ καταγοητεύω χρήσιμος , μεθίστημι ἐπί ὁ ἀγαθός , καί ὁ ἀπαντάω αὐτός κακός γίγνομαι αἴτιος · παρατίθημι διδάσκω . οὖον γάρ οἴομαι δήω ὁ καθηγέομαι λαγχάνω ὑποχέω φιλέω , κἀν εἰμί μή τίς ὁ ὅσος εἰμί τελέω πρός ὀνησία ἐπιχειρέω διδάσκω , μήτε μείς . . . ἐν διαβολή ἀξιόω ὁ ἐν μιφρᾷ τάσσω φαυλότης δικαίως εἄν εἰμί πιστεύω . Ἀρετή γάρ διδάσκαλος ὁ ἀποκομίζω δύναμαι πρός ἀκρίβεια ὁ συμφέρω εἴδησις ὁ παιδαγωγέω , κατακιδοῆλεῦιν δέ ὁ κατασίνομαι φύω , καί παρατίθημι κελεύω ὁ αδυσεω εἴωθα . Ἔπαινος δέ εἄν εἶμαι ἄξιος πᾶς καί ὁ τελέω ἐν μαθητής , εἰμί μή ὁ δόξα ὁ διδάσκω ἐνοράω ἀπλόος , ἀλλά ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις , καί οαυμαζοιημι μέν ὁ διδάσκω , εἴπερ τις εἶμαι ὄρνυμι καί επιστήμονας , καί ὁ Ἀρίστων εἰσηγητής , κατάγω δέ ὁ ὅσπερ εἄν εἰμί μή τοιοῦτος ὁ σκοπός . κατανέμω μέν γάρ τις ἐν ὄρος καί νάπη ὁ ὄα ἀγέλη · ἀλλά εἰμί παράκειμαι ὁ ὀρέμμασι βόθρος , ὀγουν ὄρος ὁ χρημνός , περιφοιτάω ὁ πρόβατον , καί οὖον κάθισις ἑαυτοῦ πρός θάνατος · παιδαγωγώ γάρ ὡς διά ἔμφυτος νόμος , πρός ὁ χρή ὁ ἑαυτοῦ φείδομαι ζωή . εἶτα πῶς οὐ ἄτοπος , εἰμί μέν ὁ ἄλογος ζῷον οὗτος φαίνω κρατέω , ἐν δέ ἐγώ αὐτός , Καϊσά λογικός ὑπάρχω , ὁ ὁ χρήσιμος καί ἀναγκαῖος πρός ζωή οὐ εἰμί γνῶσις . ἔχω τοιγάρ κἀν εἰμί τις ἐγώ ὁ εἰς διδάσκαλος , καί καθῃρητὰς τάσσω ἐπί ὅς μή προσήκω ἀποκομίζω ἔχω , μή ἀπλόος ἀνέχω φιλέω , μηδέ μήv ἀκατάσκεπτος · πᾶς πρός ὁ αὔτεος Οκούν , ἀλλά δοκιμάζω ἕκαστος ὁ πρακτέος .