cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0189.1
τῶν ἑαυτῶν δὲ μᾶλλον , καὶ τοῖς παρ’ ἐλπίδα κτησάμενοις ἐπιτιμῶν . Ἐμφανίζει δὲ καὶ τὸν Ὄρθρον αὐτοῖς ἅμα τε διδῶσιν ἐκδίκος τοῖς συμβεβηκόσιν . Ὅρει , γὰρ , φησίν , Πῶς ἀναπέπταιται ὁ ἀπατεών ; Τὸ ἀναπέπταισαι φησιν εὐφραίνειν , ἀντὶ τοῦ , διελυλῆ τε καὶ πέρᾳ ἔχει . Ἀπατοῦντα δὲ καὶ ἐπισπουδαστὴν ὀνομάζει τὸν Βαβυλώνιον , ὃς ἐκ πολλῆς ἦγεν ὑπερ-βολῆς , οὐχὶ τοῖς ὁμοίοις ἐπετίθει μόνους τῆς ἑαυτοῦ ἰσχύος ἕνεκα τὸν ζυγὸν , ἀλλὰ γὰρ ἐν ταῖς ἦσαν ἀπωχι-σμέναις πόλεσι τε καὶ χώραις τοὺς φορολόγους ἐκ-πέμπων δαψιὼς ἀφήκει καὶ τέλη . Θαυμάζουσι τοί-νυν πῶς ὁ τοιοῦδε πέπταιται , καὶ ἡ πάντα πλεονεκ-τοῦσα κατέληξε χειρᾷ . Ὅτι δὲ οὐχ ἠγνοήσατο τοῦ πεσεῖν αὐτὸν τὰς αἰτίας καταδεικνύντες φασί · Συνέτριψεν ὁ Θεὸς τὸν ζυγὸν τῶν ἁμαρτωλῶν , τὸν ζυγὸν τῶν ἀρχόντων . Ἀκούεις ὅπως ἄρχοντας ὀνομάζει φρόνημα - ὁ ἀγέρωχον περιποιήσας αὐτοῖς ; Ἐπεπτήκων γὰρ , ὡς ἔφη , ἅπαντι , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν , τοῖς ἰδίοις αὐτοὺς ὑποφέρουσι ζυγοῖς . Ἄρχειν δὲ ἦν ἕστιν ὅμως καὶ σκοπὸς αὐτοῦ . Ἄλλ’ ἐπάταξε , φησίν , ὁ Θεὸς τὸ ὑπέρτροφον γένος , ἤγουν ἔθνος πατά-ξας πληγῇ ἀνιάτῳ . Ὁ δὲ πεποιθὼς ἐφ’ ἑαυτῷ μέγα καὶ πεφρονηκὼς , καὶ οὐχ ἔχων ἀνεπάυστο , τοῦτ’ ἐστιν , οἴζεται πρὸς πέρας τὸ αὐτὸ προπεδιώκεστον , πληγὴν ὑπομείνας ἀνίατον θυμοῦ , φειδοῦς ἀπάσης ἐξηρημένης . Ἄλλὰ ταυτὶ δὴ φάναι πρέποι ἂν καὶ τὴς αὐτοῦ , καὶ οἷον ἐπαλαλάζειν τῷ Σατανᾷ , ἀπ-οιδοῦν καὶ ἐπισπουδάζοντι , καὶ μᾶλα πιηροῖς . Ἐγ-κεῖται γὰρ τῇ ἐκάστου διανοίᾳ , παρατραπὼν αὐτὴν τῶν ἀρίστων καὶ ἀγαθῶν σπουδασμάτων τῶν ἐν εὐ-σεβείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ φρόν , οὐν βία δὲ ὕπερ ἀπο-σείρων ἐπὶ τὸ αὐτῷ δοκοῦν · καὶ οἷον τις πιηρὸς θα-σκολόγος τὸ εἰς ἁμαρτίαν ἐπιμελῆς παρ’ ἐκάστου ζη-τῶν . Ἄλλὰ συνέτριψεν ὁ Σωτὴρ τὸν ζυγὸν τῶν ἁμαρ-τωλῶν , ἀποβαλὼν μὲν ἑαυτόν , ὑπενεγκὼν δὲ μᾶλλον τὴς τοῖς ἑαυτοῦ ζυγοῖς , καὶ πατάξας ἔθνος πληγῇ ἀνιάτῳ . Ἔθνος δὲ ποινὴν , ἢ πάντως πον τὸ τῶν δαι-μονίων , οἷς καὶ ἐπάταξεν εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν · καὶ μὴν καὶ αἰκίας τὰς παγχαλέπους ἐπήγεν · καὶ γοῦν ἀνακεχράγασί λέγοντες · Ἐκ , τί ἡμῖν καὶ σοί , Ἰησοῦ Ναζαρηνέ ; Ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ ἀπολέσαι ἡμᾶς .
Lemmas: ὁ ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον , καί ὁ παρά ἐλπίς κτάομαι ἐπιτιμάω . ἐμφανίζω δέ καί ὁ Ὄρθρος αὐτός ἅμα τε δίδωμι ἔκδικος ὁ συμβεβηκός . ὁράω , γάρ , φημί , Πῶς ἀναπετάννυμι ὁ ἀπατεών ; ὁ ἀναπετάννυμι φημί εὐφραίνω , ἀντί ὁ , διέρχομαι τε καί πέρα ἔχω . απατουειντα δέ καί ἐπισπουδαστής ὀνομάζω ὁ Βαβυλώνιος , ὅς ἐκ πολύς ἄγω ὑπερβολή , οὐ ὁ ὅμοιος ἐπιτίθημι μόνος ὁ ἑαυτοῦ ἰσχύς ἕνεκα ὁ ζυγόν , ἀλλά γάρ ἐν ὁ εἰμί ἀπωχι-σμέναις πόλις τε καί χώρα ὁ φορολόγος ἐκπέμπω δαψιὼς ἀφήκω καί τέλος . θαυμάζω τοίνυν πῶς ὁ τοιόσδε πίπτω , καί ὁ πᾶς πλεονεκτέω καταλήγω χείρ . ὅτι2 δέ οὐ ἀγνοέω ὁ πίπτω αὐτός ὁ αἴτιος καταδείκνυμι φημί · συντρίβω ὁ θεός ὁ ζυγόν ὁ ἁμαρτωλός , ὁ ζυγόν ὁ ἄρχω . ἀκούω ὅπως ἄρχω ὀνομάζω φρόνημα - ὁ ἀγέρωχος περιποιέω αὐτός ; Ἐπεπτήκων γάρ , ὡς φημί , ἅπας , ὡς ἔπος εἶπον , ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ , ὁ ἴδιος αὐτός ὑποφέρω ζυγόν . ἄρχω δέ εἰμί ἕστiν ὅμως καί σκοπός αὐτός . ἄλλος πατάσσω , φημί , ὁ θεός ὁ ὑπερτροφή γένος , ἤγουν ἔθνος πατάσσω πλήσσω ἀνίατος . ὁ δέ Πεποιθὼς ἐπί ἑαυτοῦ μέγας καί φρονέω , καί οὐ ἔχω ἀναπαύω , οὗτος εἰμί , οἴζω πρός πέρας ὁ αὐτός προπεδιώκεστον , πληγή ὑπομένω ἀνίατος θυμός , φειδώ ἀπασάω ἐκλέγω . ἀλλά οὗτος δή φαίνω πρέπω εἄν καί σής αὐτός , καί οἷος ἐπαλαλάζω ὁ Σατανᾶς , ἀποιδέω καί ἐπισπουδάζω , καί μῆλον πιαρός . ἔγκειμαι γάρ ὁ ἕκαστος διάνοια , παρατρέπω αὐτός ὁ Ἀρίστων καί ἀγαθός σπούδασμα ὁ ἐν εὐσέβεια καί δικαιοσύνη φρόν , ὀν βία δέ ὑπέρ ἀποσειρόω ἐπί ὁ αὐτός δοκέω · καί οἷος τις πιαρός θα-σκολόγος ὁ εἰς ἁμαρτία ἐπιμελής παρά ἕκαστος ζητός . ἀλλά συντρίβω ὁ Σωτήρ ὁ ζυγόν ὁ ἁμαρτωλός , ἀποβάλλω μέν ἑαυτοῦ , ὑποφέρω δέ μᾶλλον σής ὁ ἑαυτοῦ ζυγόν , καί πατάσσω ἔθνος πλήσσω ἀνίατος . Ἔθνος δέ ποινή , ἢ πάντως πως ὁ ὁ δαιμόνιος , ὅς καί πατάσσω εἰς ὁ ἄβυσσος ἀπέρχομαι · καί μήv καί αἰκία ὁ παγχάλεπος ἐπάγω · καί γοῦν ἀνακεχράγασί λέγω · ἐκ , τίς ἐγώ καί σύ , Ἰησοῦς Ναζαρηνός ; ἔρχομαι ὧδε πρό καιρός ἀπόλλυμι ἐγώ .