cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0042.1
πορευθῶμεν τῷ φωτὶ Κυρίου . » Ὅρεπεν δὲ οἶμαι τῷ προφήτῃ μάλιστα τὸν ἐπὶ πρὸς λόγον προτρέπεν τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ ὑπακούειν λέγοντι τῷ Χριστῷ : « Ἓως τὸ φῶς ἔχετε , περιπατεῖτε ἐν τῷ φωτί , ἵνα μὴ ἡ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ . » Αὐτὸς δὲ ἐστι τὸ φῶς . Καὶ γοῦν ἔφακεν ἐναργῶς : « Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου . Ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί , οὐ μὴ μείνῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ , ἀλλ' ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς . » Φῶς δ' ἄν λέγοιτο Κυρίου , καὶ μάλ' εἰκῶς τὸ αὐτοῦ κήρυγμα , τοῦτ' ἐστὶ , τὸ εὐαγγελικόν . Ὁμοίως οὖν ὡσεὶ λέγω , Διαζήσωμεν εὐσεβῶς , τιμήσωμεν τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας τὸ περιφανές , παυσώμεθα τῶν ἐν τύποις , καταλήψωμεν τῆς σκιᾶς . Μεταπλάττωμεν τὰ Μωυσέως γράμματα πρὸς ἀλήθειαν , εἴδε ὡςμεθα τὸ σωτήριον φῶς . Ἐπειδὴ δὲ τοὺς κατὰ σάρκα πατράσιν ἐπαυνοῦντες Ἰουδαῖοι , μεγάλην ἀεὶ τὴν ὄψιν ἀνασπῶν ἐμελῶν , ὡς δι' αὐτοὺς ἀγαπούμενοι , μερὶς τε καὶ κλῆρος χρηματίζοντες τοῦ Θεοῦ , καὶ λαὸς ἅγιος καὶ ἀπόλεκτος · εἶτα ληροῦντες φρονεῖν πάντην τε καὶ πάντως ἐν φροντίδι καὶ ἀγάπῃ κεῖσθαι τῇ παρὰ Θεῷ · κἂν εἰ πολλὰ ὁρῶν τὰ ἀπηθμημένα αὐτῷ · κἂν εἰ μηδὲν ἡγοῦντο τὸν νόμον · κἂν εἰ αὐτὴν ἀτιμάζοιεν καὶ ἀπαράδεκτον ποιοῦντο τὴν τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίαν , ἤγουν τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὴν χάριν · ἀναγκαίως ὁ προφήτης οὕτω ὡς ἔχοντα τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καταδεῖκνυσι , λέγων : « Ἄνηκε γὰρ τὸν λαὸν αὐτοῦ , τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραήλ . » Τοιούτον τι καὶ δι' ἑτέρου προφήτου φησὶν ὁ τῶν ὅλων Θεός , τὴν τῶν Ἰουδαίων ὄψιν καταστρέφων , καὶ ἀνετοὺς ὄντας ἐλέγχων αὐτοὺς . Καὶ ἐπεθύμουν γὰρ , φησίν , ἀγροὺς , καὶ διήρπαζον ὀρφανούς , καὶ οἴκους κατεδυνάστευον , καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐμεγαλύνοντο , λέγοντες : « Οὐχὶ Κύριος ἐν ἡμῖν ἐστιν ; οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐφ' ἡμᾶς κακά . Διὰ τοῦτο , δι' ἡμᾶς , Σιών ὡς ἄγρος ἀροτριωθήσεται , καὶ Ἰερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἔσται , καὶ ὄρος τοῦ οἴκου , ὡς ἄλσος δρυμοῦ . » Εἰ μὴ τοίνυν ἐλοῦσθε , φησὶ , πορεύεσθαι μεθ' ἡμῶν τῷ φωτὶ Κυρίου , τοῦτ' ἐστίν , εἰ ἀπαράδεκτον ποιεῖσθε τὸ κήρυγμα τὸ διὰ Χριστοῦ , καὶ τὸν παρ' αὐτοῦ φωτισμὸν ἀποστρέφεσθε , πάντη τε καὶ πάντως ἀφήσει καὶ αὐτὸς τὸν ἑαυτοῦ λαόν . Καὶ τοῦτο ἐστὶν ἐναργῶς ὅπερ ἔφη πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός : « Ἱερουσαλήμ , Ἱερουσαλήμ , ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας , καὶ λιθοδούσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν , ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , τὸν τρόπον ὅν ἡ ὄρνις ἐπισυνάγει τὰ νοσσία αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας , καὶ οὐκ ἠθέλησατε ! Ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν . » 41 Ἀπολογεῖται τρόπον τινὰ καὶ νῦν ὁ προφήτης ὑπὲρ τῶν τοῦ Θεοῦ χρημάτων , καὶ ἀποδίδωσι τὰς αἰτίας τοῦ καὶ σφόδρα δικαίως ἀνείσθαι παρὰ Θεοῦ τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραήλ , ἤτοι τὸν λαὸν αὐτοῦ . Διαμνημονεύει δὲ , ὡς ἔφη , παλαιῶν τε καὶ νέων πλημμελημάτων τοῦ Ἰσραήλ , ἀφιλοθους ὄντας ἐλέγχων , καὶ πολὺ βιάποντας εἰς τὰ ἀπηνῆς , καὶ ἀχαλίνως ἰόντας πρὸς
Lemmas: πορεύω ὁ φάος κύριος . » Ὅρεπεν δέ οἴομαι ὁ προφήτης μάλιστα ὁ ἐπί πρός λόγος προτρέπω ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὑπακούω λέγω ὁ Χριστός : « ἕως ὁ φάος ἔχω , περιπατέω ἐν ὁ φάος , ἵνα μή ὁ σκοτία σύ καταλαμβάνω . » αὐτός δέ εἰμί ὁ φάος . καί γοῦν φάσκω ἐναργής : « ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος . ὁ ἀκολουθέω ἐγώ , οὖον μή μένω ἐν ὁ σκοτία , ἀλλά ἔχω ὁ φάος ὁ ζωή . » Φάος δέ ἄν λέγω κύριος , καί μάλα ἵημι ὁ αὐτός κήρυγμα , οὗτος εἰμί , ὁ εὐαγγελικός . ὅμοιος οὖν ὡσεί λέγω , διαζῶ εὐσεβής , τιμάω ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ὁ περιφανής , παύω ὁ ἐν τύπος , καταλαμβάνω ὁ σκιά . Μεταπλάσσω ὁ Μωυσῆς γράμμα πρός ἀλήθεια , εἴδε ὡςμεθα ὁ σωτήριος φάος . ἐπεί δέ ὁ κατά σάρξ πατήρ ἐπαινέω Ἰουδαῖος , μέγας ἀεί ὁ ὄψις ἀνασπάω μέλος , ὡς διά αὐτός ἀγαπάω , μερίς τε καί κλῆρος χρηματίζω ὁ Θεός , καί λαός ἅγιος καί ἀπόλεκτος · εἶτα ληρέω φρονέω πάντη τε καί πάντως ἐν φροντίς καί ἀγάπη κεῖμαι ὁ παρά Θεός · κἀν εἰμί πολύς ὁράω ὁ ἀπατάω αὐτός · κἀν εἰμί μηδείς ἡγέομαι ὁ νόμος · κἀν εἰμί αὐτός ἀτιμάζω καί ἀπαράδεκτος ποιώ ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία , ἤγουν ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ χάρις · ἀναγκαῖος ὁ προφήτης οὗτος ὡς ἔχω ὁ ὁ ὅλος θεός καταδείκνυμι , λέγω : « ἀνήκω γάρ ὁ λαός αὐτός , ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ . » τοιοῦτος τίς καί διά ἕτερος προφήτης φημί ὁ ὁ ὅλος Θεός , ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὄψις καταστρέφω , καί άνετος εἰμί ἐλέγχω αὐτός . καί ἐπιθυμέω γάρ , φημί , ἀγρός , καί διαρπάζω ὀρφανός , καί οἶκος καταδυναστεύω , καί ἐπί ὁ κύριος μεγαλύνω , λέγω : « οὐ Κύριος ἐν ἐγώ εἰμί ; οὖον μή ἐπέρχομαι ἐπί ἐγώ κακός . Ζεύς οὗτος , διά ἐγώ , Σιών ὡς ἀγρός ἀροτριόω , καί Ἱεροσόλυμα ὡς ὀπωροφυλάκιον εἰμί , καί ὄρος ὁ οἶκος , ὡς ἄλσος δρυμός . » εἰμί μή τοίνυν λόω , φημί , πορεύω μετά ἐγώ ὁ φάος κύριος , οὗτος εἰμί , εἰμί ἀπαράδεκτος ποιέω ὁ κήρυγμα ὁ διά Χριστός , καί ὁ παρά αὐτός φωτισμός ἀποστρέφω , πάντῃ τε καί πάντως ἀφίημι καί αὐτός ὁ ἑαυτοῦ λαός . καί οὗτος εἰμί ἐναργής ὅσπερ φημί πρός αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός : « Ἱερουσαλήμ , Ἱερουσαλήμ , ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης , καί λιθοδηω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ὁ τρόπος ὅς ὁ ὄρνις ἐπισυνάγω ὁ νεόσσιον αὐτός ὑπό ὁ πτέρυξ , καί οὐ ἐθέλω ! ἰδέ ἀφίημι σύ ὁ οἶκος σύ . » 41 ἀπολογέομαι τρόπος τις καί νῦν ὁ προφήτης ὑπέρ ὁ ὁ Θεός χρῆμα , καί ἀποδίδωμι ὁ αἴτιος ὁ καί σφόδρα δικαίως ἀνίημι παρά Θεός ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ , ἤτοι ὁ λαός αὐτός . διαμνημονεύω δέ , ὡς φημί , παλαιός τε καί νέος πλημμέλημα ὁ Ἰσραήλ , ἀφιλοθους εἰμί ἐλέγχω , καί πολύς βιαπειμι εἰς ὁ ἀπηνής , καί ἀχαλίνως εἶμι πρός