cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0053.1
ὑποδεδηχότα βραχύ , καὶ τῆς ἐν ἐκείνῳ νοουμένης ὑπεροχῆς ἠτιώμενον . Ἐκάστῳ γὰρ ἡμῶν δέδοται παρὰ Θεοῦ χάριτος μέτρον . Τοῦτο ἡμῖν ἐναργῆς ὁ σοφώτατος Παῦλος καθίστησι , λέγων · « Θέλω δὲ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτόν · ἀλλ’ ἕκαστος ἡμῶν ἴδιον ἔχει χάρισμα ἀπὸ Θεοῦ , ὁ μὲν οὕτως , ὁ δὲ οὕτως . » Ἔθος δὲ καὶ ἔκτος τῆς Θεοπνεύστου Γραφῆς , τοὺς ἀγαν εὐσθενεστάτους γίγαντας ἀποκαλεῖν . Καὶ γοῦν ἔρη πού Θεὸς περὶ τῶν ἐν Βαβυλῶνος καταστρατησάντων τῆς Ἰουδαίων χώρας · « Γίγαντες ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμὸν μου , χαίροντες δμα καὶ ὀβρίζοντες . » Καὶ μὴν καὶ ὁ Ψαλμωδός · « Ἀγαλλιάσεται ὡς γίγας δραμεῖν ὁδὸν αὐτοῦ . Οὐχ ἔσται δὲ παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις πὸ πολεμιστής , οὐ δικαστής . Ἡμεῖς μὲν γὰρ οἱ τῇ πολεμῃ τετιμηότες , τὸν τῶν δυνάμεων Κύριον , νευρούμεθα παρ’ αὐτοῦ , καὶ ἰκανοὶ πρὸς ἀντίστασιν ἀποτελούμεθα , τὴν πρὸς γε τὰς πονηρὰς καὶ ἀκαθάρτους δυνάμεις . Οὐ γὰρ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα , ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς , πρὸς τὰς ἐξουσίας , πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους · πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . Οἱς ἀντιθέμεθα νοητῶς τοῖς δικαιοσύνης ὅπλοις ἐνηρμασμένοι , καὶ παντευχίαν ἔχοντες τὴν πνευματικὴν . Ἄν καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαμηνυνοῦντες λέγων · « Στήτε τὸν περιεζωσμένοι τὴν ὀμὼν ὠμὼν ἐν ἀληθείᾳ . Καὶ τὰ ἐξῆς · « Τὰ γὰρ ὅπλα ἡμῶν οὐ σαρκικά , ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ · καὶ ἐν σαρκὶ περιπατοῦντες , οὐ κατὰ σάρκα στρατευόμεθα . Παρὰ δὲ γε τοῖς Ἰουδαίοις , οὐδεὶς τοιούτος πολεμ · ἀμαχεῖ δὲ ὡσπερ παραχωροῦσιν ἀεὶ τὸ νικᾶν παντὶ τῇ προσβάλλοντι , καὶ ταῖς σφῶν αὐτῶν ἀτιθασίαις ἡδοναῖς . Οὐδ’ ἂν εἴποι τις παρ’ αὐτοῖς τὸν εἰδότα διδάξειν ὀρθῶς , ἢ τοῖς εἰς νοῦν κεκλμένοις , ἤγουν τοῖς ἐξωθεν καὶ βιωτικοῖς πράγμασιν . Εἰστρέφουσι μὲν γὰρ τὸν ἀνθρώπινον νοῦν ἔκτοπῳ τε καὶ πονηροῖ διαλογισμοῖς , καὶ δεινὸς ἀκαθάρτων ἐπιθυμιῶν διακυκλῶ ὀθρυδός · ἀλλὰ τοῦ μὲν σοφοῦ καὶ ἐπικεικοῦς ἔστηκεν ὁ νοῦς , οὕς τὰς κριτῆς δικαιομῶν ἕκαστα , καὶ παραιτουμένους μὲν τὸ φαῦλον , ἀρρήτω δὲ ψήφῳ τὸ χρησίμον στεφανῶν . Ἀνεπιτήδευτον παντελῶς καὶ τοῦτό ἐστι παρὰ γε τοῖς Ἰουδαίων δήμοις . Οὐ γὰρ ἐστι μετ’ αὐτῶν ὁ καὶ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς ἀπευθύνων Θεός , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν εἰ καὶ τι τῶν ἐξωθεν διαγυμνάζοιτό πως , δοκιμάζειν Ἰσαῖ τὸ ἀμωμήτως ἔχον καὶ ἀρέσκον Θεῷ · πῶς γὰρ εἰδεν τὴν ἀκριβῆ τοῦ νόμου τε ἕνεκα τῆς αἰτίας συνέσεως ἀπάσης , τῆς ἐπὶ γέ
Lemmas: ὑποδείκνυμι βραχύς , καί ὁ ἐν ἐκεῖνος νοέω ὑπεροχή ἠτιώμενον . ἕκαστος γάρ ἐγώ δίδωμι παρά Θεός χάρις μέτρον . οὗτος ἐγώ ἐναργής ὁ σοφός Παῦλος καθίστημι , λέγω · « ἐθέλω δέ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί ἐμαυτοῦ · ἀλλά ἕκαστος ἐγώ ἴδιος ἔχω χάρισμα ἀπό Θεός , ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ οὕτως . » ἔθος δέ καί ἕκτος ὁ θεόπνευστος γραφή , ὁ ἄγαν εὐσθενής Γίγας ἀποκαλέω . καί γοῦν ἔρομαι πού θεός περί ὁ ἐν Βαβυλών καταστρατέω ὁ Ἰουδαῖος χώρα · « Γίγας ἔρχομαι πληρόω ὁ θυμός ἐγώ , χαίρω ΔΜΑ καί ὀβρίζοντες . » καί μήv καί ὁ ψαλμωδός · « ἀγαλλιάω ὡς Γίγας τρέχω ὁδός αὐτός . οὐχ εἰμί δέ παρά ὁ Ἰουδαῖος πόα πολεμιστής , οὖον δικαστής . ἐγώ μέν γάρ ὁ ὁ πολεμέω τιμάω , ὁ ὁ δύναμις κύριος , νευρόω παρά αὐτός , καί ἱκανός πρός ἀντίστασις ἀποτελέω , ὁ πρός γε ὁ πονηρός καί ἀκάθαρτος δύναμις . οὖον γάρ εἰμί ἐγώ ὁ πάλη πρός αἷμα καί σάρξ , ἀλλά πρός ὁ ἀρχή , πρός ὁ ἐξουσία , πρός ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος · πρός ὁ πνευματικός ὁ πονηρία ἐν ὁ ἐπουράνιος . οἱςστις ἀνατίθημι νοητός ὁ δικαιοσύνη ὅπλον ἐνηρμασμένοι , καί παντευχία ἔχω ὁ πνευματικός . ἄν καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαμηνύω λέγω · « ἵστημι ὁ περιζώννυμι ὁ ὁμός ὠμός ἐν ἀλήθεια . καί ὁ ἑξῆς · « ὁ γάρ ὅπλον ἐγώ οὖον σαρκικός , ἀλλά δυνατός ὁ Θεός · καί ἐν σάρξ περιπατέω , οὖον κατά σάρξ στρατεύω . Παρά δέ γε ὁ Ἰουδαῖος , οὐδείς τοιούτος πολεμ · ἀμαχύς δέ ὡς παραχωρέω ἀεί ὁ νικάω πᾶς ὁ προσβάλλω , καί ὁ σφεῖς αὐτός ατιθασιος ἡδονή . οὐ εἄν εἶπον τις παρά αὐτός ὁ οἶδα διδάσκω ὀρθῶς , ἢ ὁ εἰς νόος κλέπτω , ἤγουν ὁ ἐξωθεν καί βιωτικός πρᾶγμα . ειστρεφω μέν γάρ ὁ ἀνθρώπινος νόος ἐκτοπέω τε καί πονηρός διαλογισμός , καί δεινός ἀκάθαρτος ἐπιθυμία διακυκλόω ὀθρυδός · ἀλλά ὁ μέν σοφός καί επικεικα ἵστημι ὁ νόος , ὅς ὁ κριτής δικαιομος ἕκαστος , καί παραιτέομαι μέν ὁ φαῦλος , ἄρρητος δέ ψῆφος ὁ χρήσιμος στεφανόω . ἀνεπιτήδευτος παντελῶς καί οὗτος εἰμί παρά γε ὁ Ἰουδαῖος δῆμος . οὖον γάρ εἰμί μετά αὐτός ὁ καί πρός οὗτος ἐγώ ἀπευθύνω Θεός , ἀλλά οὐδέ εἄν εἰμί καί τίς ὁ ἐξωθεν διαγυμνάζω πως , δοκιμάζω Ἴσαι ὁ ἀμώμητος ἔχω καί ἀρέσκω Θεός · πῶς γάρ ὁράω ὁ ἀκριβής ὁ νόμος τε ἕνεκα ὁ αἴτιος σύνεσις ἀπασάω , ὁ ἐπί γε