cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0512.1
και μαχράν τής εκείνων επεικίας , ξετροτρόποι τε και ξετρογνώμονες , και ψιλην έχοντες την απ' εκείνων κλησιν , δαύβαστοι δε την γνώμην εκείνος ήντες ών αύγουσι την εύγένειαν . 'Οτι δε ειχαιον τούτο προς δήνησιν αύτώς , διεδείξεν εναργώς ο Κύριος ήμών 'Ιησούς Χριστός . 'Ιουδαίοι μέν γάρ επί τη των πατέρων λαμπρότητι φρονούντες μέγα , καιχημά τε ποιούμενοι τής εκείνων άρετής , άσυνέτως έφασκον : « 'Ημείς πατέρα έχομεν τον 'Αβραάμ . » 'Ο δε προς αύτούς : « Ει τέκνα του 'Αβραάμ ήτε , τά έργα του 'Αβραάμ έποιείτε άν . » Ούκοΰν ούκ απόρχη τονόμα προς εύκλειας δύναμιν τοις εκ πατέρων ούσι λαμπρών , ει μη τής ενούσης αύτοίς φαστρότητος γένοιτο μιμηταί . 'Εντρέπεί τοΰνυν αύτούς , κελησθαι μέν λέγων τώ ονόματι 'Ισραήλ , εξελθεΐν δε και εξ 'Ιούδα , τούτ' έστι , και εκ τής 'Ιουδα σποράς άναρύναι , μη μήν εοικόνας κατά τή γούναύτοίς ούδεν . Αλτιάζαι δε προς τούτοίς ώς δημύνοντας μέν τώ ονόματι Κυρίου του Θεού 'Ισραήλ , και νομικήν μέν αποπεραίνοντας εντολήν : « Τώ γάρ ονόματι , φησιν , αύτού όμνείτε δεχόμενος τάς των όρκων χρείας , ούκ επ' αληθείαι μάλλον και δικαίαις πράγμασιν , άλλ' επί τοις εκ νόμου κατεφευσμένοις : » εΐτα και άντεχομένους τής πόλεως τής άγίας , και επί τώ Θεώ του 'Ισραήλ άντιστηριζομένους . 'Υψηλήν γάρ ήθελον άνατείνειν την όφρύιν ώς αγίαν οϊκοΰντες πάλιν , και όνομαζομέναν Θεού . « Ήκουον γάρ εν τώ θείω ναώ ψαλλόντων ιερωργών περί τής 'Ιερουσαλήμ : « Δεδόξαμένα ελαλήθη περί σου , η πόλις του Θεού . » Διαμεμένηται και τούτου και αύτός ο Κύριος λέγων , μη χρήναι τινας όμνείν κατά τής έαυτών κεφαλής , ότι ού δύναται μίαν τρίχα λευκήν ή μέλαιναν ποιήσαι : μήτε μήν εις 'Ιεροσόλυμα , ότι πόλις έστι του μεγάλου βασιλέως . « Όμνουν γάρ κατά των 'Ιεροσολύμων , πόλιν αύτήν , ώς έφην , όνομάζοντας Θεού . 'Αντεστηρίζοντο δε και επ' αύτώ , Ισχύν έαυτών είναι λέγοντες τον των δυνάμεων Κύριον . 'Αλλ' ήν άναγκαΐον τοΰς ώδε τού' έχειν ύπειληφότας μη την του Θεού βεβηλώσαι πόλιν βωμοίς , και θυσίαις , και ταίς των δαιμονίων άπάταις : ενισχυμένους , μήτε μήν κατερεθίζειν επ' έαυτοίς τον επ' ώ τεθαρσήκασι , κατευφραίνειν δε μάλλον σπουδασμασιν αγαθοίς , και καθάπερ τινά θυσίαν αύτώ προσκομιζόντες τό χαράς εις ευσέβειαν . Πλήν άκούσατεταΰτα , φησι : και ποία ταΰτα ; Τά πρότερα έτι άπήγγειλα , εκ του στόματός μου εξήλθεν , και άκουστώ έγένετο . 'Εξάπινα έποίησα , και έπήλθεν . 'Επειδή γάρ , ώς έφην , εν άρχάις τοΰς τε καλουμένους γνώστας και οιωνοσκόπους πανταχόθεν συναγαγών ο θεομίχης Μανασσής δει τό μέλλον περιεργαζέτο , και ταίς εκείνων βωμολοχίαις συννηπασμένος , ήφθη τάχα που και ειδοέναι σαφώς αύτώ ταΰτην τοι φησιν ο των όλων Θεός : 'Εγώ σοι και τά πρώτα άπήγγειλα , και ου παρ' έτέρου τινός των ψευδωνύμων θεών ελαλήθη ταΰτα πρός ύμάς , άλλ' εκ του στόματός μου εξήλθε : και άκουστών σοι γέγονε , και εξάπινα έποίησα , και έπήλθε , τούτ' έστιν , ει και μη
Lemmas: και Μαχράν ὅς ἐκεῖνος ἐφίημι , ξετροτροπος τε και ξετρογνωμων , και ψιλός ἔχω ὁ ἀπό ἐκεῖνος κλῆσις , δαύβαστοι δέ ὁ γνώμη εκείνος Αἴας εἰμί αὐγέω ὁ εὐγένεια . 'Οτι δέ ειχαιος οὗτος προς δήνησιν αὔτως , διαδείκνυμι ἐναργής ὁ Κύριος ἥμων Ἰησοῦς Χριστός . Ἰουδαῖος μέν γάρ επί ὅς ὁ πατήρ λαμπρότης φρονέω μέγας , καιχημη τε ποιέω ὅς ἐκεῖνος ἀρετή , ἀσύνετος φάσκω : « Ἡμεῖς πατήρ ἔχω ὁ Αβραάμ . » 'Ο δέ προς αὐτός : « ει τέκνον ὁ Αβραάμ εἰμί , ὁ ἔργον ὁ Αβραάμ ποιέω ἄν . » οὐκοῦν οὐ απόρχη τονομας προς εύκλεια δύναμις ὁ ἐκ πατήρ εἰμί λαμπρός , ει μη ὅς ἔνειμι αὐτός φαστροτητη γίγνομαι μιμητής . 'Εντρέπεί τοΰνυν αὐτός , κέλομαι μέν λέγω ὁ ὄνομα Ισραήλ , ἐξέρχομαι δέ και ἕξ Ιούδας , οὗτος εἰμί , και ἐκ ὅς Ιουδα σπορά άναρύναι , μη μείς ἔοικα κατά ὅς γουναυος οὐδείς . αλτιαζα δέ προς οὗτος οὖς δημύνοντας μέν ὁ ὄνομα κύριος ὁ Θεός Ισραήλ , και νομικός μέν ἀποπεραίνω ἐντολή : « ὁ γάρ ὄνομα , φημί , αὐτός ὀμνέω δέχομαι ὁ ὁ Ὅρκος χρεία , οὐ ἐπί ἀλήθεια μάλλον και Δίκαιος πρᾶγμα , ἀλλά επί ὁ ἐκ νόμος καταφύω : » εἶτα και ἀντέχω ὅς πόλις ὅς ἅγιος , και επί ὁ Θεός ὁ Ισραήλ αντιστηρίζω . Υψηλός γάρ ἐθέλω ἀνατείνω ὁ ὀφρύς οὖς ἅγιος οἰκέω πάλιν , και ὀνομάζω Θεός . « ἀκούω γάρ εν ὁ θεῖον ναός ψάλλω ιερωργών περί ὅς Ιερουσαλήμ : « Δεδόξαμένα λαλέω περί σύ , ὁ πόλις ὁ Θεός . » Διαμεμένηται και οὗτος και αὐτός ὁ Κύριος λέγω , μη χρή τις ὀμνέω κατά ὅς ἑαυτοῦ κεφαλή , ότι ὅς δύναμαι εἷς θρίξ λευκός ή μέλας ποιέω : μήτε μείς εἰς 'Ιεροσόλυμα , ότι πόλις εἰμί ὁ μέγας βασιλεύς . « ὀμνέω γάρ κατά ὁ 'ιεροσολυμη , πόλις αὐτός , οὖς φημί , ονομάζω Θεός . 'Αντεστηρίζοντο δέ και ἐπί αὐτός , ἰσχύς ἑαυτοῦ εἰμί λέγω ὁ ὁ δύναμις κύριος . Αλ ἐάν ἀναγκαῖος ὅς ὧδε Τούο ἔχω ὑπολαμβάνω μη ὁ ὁ Θεός βεβηλόω πόλις βωμός , και θυσία , και ὅς ὁ δαιμόνιος ἀπάτη : ενισχυμένος , μήτε μείς κατερεθίζω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ ἐπί ὦ θαρσέω , κατευφραίνω δέ μάλλον σπούδασμα ἀγαθός , και καθάπερ τις θυσία αὐτός προσκομίζω ὁ χαρά εἰς εὐσέβεια . Πλῆν άκούσατεταΰτα , φημί : και ποῖος Ούτος ; ὁ πρότερος έτι ἀπαγγέλλω , ἐκ ὁ στόμα ἐγώ ἐξέρχομαι , και ακούγομαι γίγνομαι . 'Εξάπινα ποιέω , και ἐπέρχομαι . Επειδή γάρ , οὖς φημί , εν ἀρχή ὅς τε καλέω Γνώστας και οἰωνοσκόπος πανταχόθεν συνάγω ὁ θεομιχεω Μανασσής δεῖ ὁ μέλλω περιεργάζομαι , και ὅς ἐκεῖνος βωμολοχία συννηπασμένος , ἅπτω τάχα ποῦ και εἶδον σαφώς αὐτός οὗτος ὅς φημί ὁ ὁ ὅλος Θεός : Εγώ σύ και ὁ πρῶτος ἀπαγγέλλω , και ου παρά ἕτερος τις ὁ ψευδώνυμος θεός λαλέω Ούτος πρός ὑμεῖς , ἀλλά ἐκ ὁ στόμα ἐγώ ἐξέρχομαι : και ἀκουστής σύ γίγνομαι , και ἐξαπίνης ποιέω , και ἐπέρχομαι , οὗτος εἰμί , ει και μη