cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0132.1
Χριστός , πρὸς τὸ σωτήριον εἰς πᾶθος , ὑψώθη δὲ καὶ κεφαλὴ ἐχὲ τῆς ὑπ’ οὐρανὸν δι’ αὐτοῦ , ταύτῃ τοι καὶ γενέσθαι λέγεται ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ . Ἔχει δὲ τὸ πιθανὸν ὁ λόγος , καὶ οὐκ ἀτιμαστέων τὴν ἔνοιαν ὀρθῶς ἔχουσαν , κἂν εἴ ἔλοιτό τις ἐπαινεῖν αὐτόν . Ἐοικε δὲ τὸν ὤμων ὁ προφήτικὸς ἡμῖν εἰ τοῦτοις λόγος τὴν ἰσχύν βουλεῖσθαι δηλοῦν . Πᾶσα γὰρ ἡμῶν ἰσχύς ἐν βραχίοσι τε καὶ ὤμοις . Καὶ γοῦν εὑρεται δεξιὰ καὶ βραχίων τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱός . « Κύριε , » γὰρ , φησί , « τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη ; » Ἥρξε τοίνυν τῆς ὑπ’ οὐρανὸν διὰ τῆς ἑαυτοῦ δυνάμεως ὁ Χριστός · ἰσχύς γὰρ ἐπὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς . Κέκληται δὲ καὶ μεγάλης βουλῆς Ἄγγελος , διὸν δὲ ὅτι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς . Καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ σοφὸς Ἰωάννης περὶ αὐτοῦ : « Ὁ λαμβάνων αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἐσφράγισεν ὅτι ὁ Θεὸς ἀληθὴς ἐστιν . Ὅν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεός , τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ λαλεῖ . » Καὶ αὐτὸς δὲ ποὺ φησι τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις : « Ὑμεῖς φίλοι μοῦ ἐστε , ἐὰν ποιήσητε , ἃ ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν . Οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους , ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ Κύριος . Ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους , ὅτι πάντα ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρὸς μου , ἐγνώρισα ὑμῖν . » Μεγάλης οὖν ἀρα βουλῆς ἄγγελον ταύτης τε ἕνεκα τῆς αἰτίας ὀνομάζει τὸν Ἐμμανουήλ . Ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἄνθρωπος , αὐτὸς δὲ ἀνετίθει τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὴν ἐφ’ ἅπασιν τοῖς παρ’ αὐτοῦ δρωμένοις ἐνεργείαν τε καὶ δύναμιν , καὶ αὐτὸς δὲ διὰ τούτων ἡμῖν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ , αὐτὸ δὲ τοῦτο παρακαλῶ λέγων · Ἐγὼ γὰρ ἔξω εἰρήνην ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας , εἰρήνην καὶ ὑγίειαν αὐτῶν . Τὴν μὲν οὖσαν εἰρήνην τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις , ὡς ἰδίαν δίδωμι Χριστός . Ἔστι γὰρ αὐτοῦ πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς , καὶ δὴ καὶ ἐφρασκεν · « Εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν · εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν . » Εἰ δὲ δὴ λέγοιτο καὶ αὐτὸς ὁ Ἐμμανουήλ εἰρήνην καὶ ὑγίειαν λαβεῖν , νοεῖ μὲν πάλιν τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ εὐτεχνές . Ἐδῶχετο γὰρ εἰρήνην τὴν ἀπὸ τοῦ κόσμου δηλονότι , προσάγοντος αὐτῷ σύμπαντας τοῦ Πατρὸς , καὶ εἰρηνευ-ῖν πρὸς αὐτὸν ἀναπειθόντος , διὰ γὰρ τοῦ προσκυνεῖν αὐτῷ , καὶ τὸν τῆς βασιλείας αὐτοῦ δέχεσθαι ζυγόν . « Οὐδεὶς γὰρ δύναται , » φησίν , « ἐλθεῖν πρὸς με , ἐὰν μὴ ὁ Πατὴρ ὁ πέμψας με ἐλκύσῃ αὐτόν . » Προσανακεκράζει δὲ που καὶ ὁ σοφὸς Ἠσαΐας : « Ποιήσωμεν εἰρήνην αὐτῷ , ποιήσωμεν εἰρήνην οἱ ἐρχόμενοι . » Δέχεται μὲν οὖν τὴν εἰρήνην παρὰ τοῦ Πατρὸς , κατὰ τόνδε τὸν τρόπον , ὡς ἔφην . Ἀκηκόαμεν γὰρ αὐτοῦ λέγοντος πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς , Πατέρα καὶ Υἱόν : « Οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου , σοὶ ἦσαν , καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς ἔδωκας . » Δέχεται δὲ καὶ ὑγίειαν , τοῦτ’ ἐστι , τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάβασιν . Ἐπειδὴ γὰρ ἀσθενῆσαι λέγεται βραχύ , διὰ τοῦ τὸ ἐφειναί τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ πάντων γεύσασθαι θανάτου , δέχεται τὴν ὑγίειαν , τοῦτ’ ἐστι , τὴν ἀνάβασιν , καὶ τοῦτο πάλιν ἐνεργήσας αὐτός . Ἥγειρε γὰρ τὸν ἑαυτοῦ ναόν , αὐτὸς ὑπάρχων ἡ δύναμις τοῦ Πατρὸς . Εἰ γὰρ αὐτός
Lemmas: Χριστός , πρός ὁ σωτήριος εἰς πάθος , ὑψόω δέ καί κεφαλή ἔχω ὁ ὑπό οὐρανός διά αὐτός , οὗτος ὅς καί γίγνομαι λέγω ὁ ἀρχή αὐτός ἐπί ὁ ὦμος αὐτός . ἔχις δέ ὁ πιθανός ὁ λόγος , καί οὐ ἀτιμάζω ὁ νοια ὀρθῶς ἔχω , κἀν εἰμί αἱρέω τις ἐπαινέω αὐτός . ἔοικα δέ ὁ ὦμος ὁ προφητικός ἐγώ εἰμί οὗτος λόγος ὁ ἰσχύς βουλέω δηλόω . πᾶσα γάρ ἐγώ ἰσχύς ἐν βραχύς τε καί ὦμος . καί γοῦν εὑρετής δεξιός καί βραχύς ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός . « κύριος , » γάρ , φημί , « τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; καί ὁ βραχύς κύριος τίς ἀποκαλύπτω ; » ἄρχω τοίνυν ὁ ὑπό οὐρανός διά ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ὁ Χριστός · ἰσχύς γάρ ἐπί ὁ Θεός καί πατήρ . καλέω δέ καί μέγας βουλή Ἄγγελος , δείδω δέ ὅτι ὁ Θεός καί πατήρ . καί μαρτυρέω λέγω ὁ σοφός Ἰωάννης περί αὐτός : « ὁ λαμβάνω αὐτός ὁ μαρτυρία σφραγίζω ὅτι ὁ θεός ἀληθής εἰμί . ὅς γάρ ἀποστέλλω ὁ Θεός , ὁ ῥῆμα ὁ Θεός λαλέω . » καί αὐτός δέ πού φημί ὁ ἅγιος ἀπόστολος : « σύ φίλος ἐγώ εἰμί , ἐάν ποιέω , ὁ ἐγώ ἐντέλλω σύ . οὐκέτι λέγω σύ δοῦλος , ὅτι ὁ δοῦλος οὐ οἶδα τίς ποιέω αὐτός ὁ Κύριος . ὑμός δέ εἴρω φίλος , ὅτι πᾶς ἀκούω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , γνωρίζω σύ . » Μεγάλης οὖν ἀρά βουλή ἄγγελος οὗτος τε ἕνεκα ὁ αἴτιος ὀνομάζω ὁ Ἐμμανουήλ . ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος , αὐτός δέ ἀνατίθημι ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἐπί ἅπας ὁ παρά αὐτός δράω ἐνέργεια τε καί δύναμις , καί αὐτός δέ διά οὗτος ἐγώ ὁ θεός καί Πατήρ , αὐτός δέ οὗτος παρακαλέω λέγω · ἐγώ γάρ ἔξω εἰρήνη ἐπί ὁ ἄρχω , εἰρήνη καί ὑγίεια αὐτός . ὁ μέν εἰμί εἰρήνη ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ὡς ἴδιος δίδωμι Χριστός . εἰμί γάρ αὐτός πᾶς ὁ ὁ πατήρ , καί δή καί φράσσω · « Εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ · εἰρήνη ὁ ἐμός ἀφίημι σύ . » εἰμί δέ δή λέγω καί αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ εἰρήνη καί ὑγίεια λαμβάνω , νοέω μέν πάλιν ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ εὐτεχνής . Ἐδῶχετο γάρ εἰρήνη ὁ ἀπό ὁ κόσμος δηλονότι , προσάγω αὐτός σύμπας ὁ πατήρ , καί εἰρηνεύω πρός αὐτός ἀναπείθω , διά γάρ ὁ προσκυνέω αὐτός , καί ὁ ὁ βασίλεια αὐτός δέχομαι ζυγόν . « οὐδείς γάρ δύναμαι , » φημί , « ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή ὁ πατήρ ὁ πέμπω ἐγώ ἕλκω αὐτός . » Προσανακεκράζει δέ ποῦ καί ὁ σοφός Ἠσαΐας : « ποιέω εἰρήνη αὐτός , ποιέω εἰρήνη ὁ ἐρχόμενος . » δέχομαι μέν οὖν ὁ εἰρήνη παρά ὁ πατήρ , κατά ὅδε ὁ τρόπος , ὡς φημί . ἀκούω γάρ αὐτός λέγω πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός , πατήρ καί υἱός : « ὅς δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ κόσμος , σύ εἰμί , καί ἐγώ αὐτός δίδωμι . » δέχομαι δέ καί ὑγίεια , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ νεκρός ἀνάβασις . ἐπεί γάρ ἀσθενέω λέγω βραχύς , διά ὁ ὁ ἐφίημι ὁ ἴδιος σάρξ χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος , δέχομαι ὁ ὑγίεια , οὗτος εἰμί , ὁ ἀνάβασις , καί οὗτος πάλιν ἐνεργέω αὐτός . ἐγείρω γάρ ὁ ἑαυτοῦ ναός , αὐτός ὑπάρχω ὁ δύναμις ὁ πατήρ . εἰμί γάρ αὐτός