cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0293.3
Ἀπειλοῦντος Θεοῦ τοὺς μὴ μανθάνους δικαιοσύνην , καὶ τοὺς μὴ ποιούσας τὴν ἀλήθειαν · κατὰ γε τοὺς ἀρτίως ἡμῖν προαποδοθέντας λόγους · εἰς ἀνάμνησιν ὁ προφήτης ἔρχεται τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀγνοίας τε ἅμα καὶ ἀπειθείας . Ὁ μὲν γὰρ τῶν ἁλῶν δημιουργὸς Θεὸς καὶ πανάληξ τοῦ Πατρὸς βραχίων , δι’ οὗ τὰ πάντα προῆλθεν πρὸς γένεσιν , ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Πατρὸς ὑπάρχων ἑαυτὸν καθῆκεν εἰς ἑκούσιον κένωσιν , καὶ τεταπεινώκων ἑαυτόν , καθὼς γέγραπται , γενόμενος ἄνθρωπος , ἵνα δικαιώσῃ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς , διὰ πίστεως δὲ δηλοῦντι τῆς εἰς ἑαυτὸν καὶ εἰργάζετο μὲν τὰ ὑπὲρ λόγον , καὶ διὰ τῆς τῶν ὁρωμένων μεγαλοπρεπειῶν , ὅτι καὶ Θεὸς καὶ ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν ἐστίν , ποίῳ γνωρίσεται , λέγων · « Εἰ οὐ τὰ ἔργα τοῦ Πατρὸς μου , μὴ πιστεύετε μοι · εἰ δὲ ποιῶ , κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις πιστεύετε . » Εἰ δὲ καὶ τῶν οὕτω τεθαυμασμένων θεωροὶ γεγονότες , καὶ τῶν παρ’ αὐτοῦ λόγων αὐτόθρων , σκληροὶ καὶ ἀνούθετοι μεμηνήκασι , μᾶλλον δὲ καὶ ἀπύλωτον ἐσχάκασιν στόμα . Τετολμήκασιν γὰρ Σαμαρείτην , καὶ μέθυσον καὶ τέκτονος υἱόν , καὶ ἕτι τούτων ἀπηχέστερα δυσσεβοῦντες εἰπεῖν . Ταῦτα τοίνυν διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος δαδοῦχίας προεγνωκὼς ὁ προφήτης ποιεῖται τοὺς λόγους πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν , καὶ φησι , Κύριε , ὑψηλός σου ὁ βραχίων , καὶ οὐκ ἠδεισαν . Τῇ μὲν γὰρ ἀξίᾳ τῆς ἰδίας ὑπεροχῆς , καὶ ὡς ἐν δόξῃ τῇ Θεοπρεπεῖ , μέγας καὶ ὑψηλός · καὶ μὲν τοι καὶ πανάληξ ἐστιν ὁ βραχίων τοῦ Πατρὸς , τοῦτ’ ἐστίν , ὁ δι’ οὗ τὰ πάντα γέγονε Θεὸς Λόγος . Ἐπεὶδὴ δὲ ὥφθη μετὰ σαρκὸς ἠγνώσασιν αὐτοῦ τὴν δόξαν . Πλὴν αἰσχυνηθήσονται , φησίν , εἰ μάθοιεν αὐτὸν ὅντα δηλοῦντι τὸν ζωοποιὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον . Ἐμαθὼν δὲ τίνα τρόπον ; Αὐτὸς μὲν γὰρ τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας ἀπεκτεῖναι , καὶ τὸν ἄγιον τοῦ Ἰσραὴλ ἠγνῆσαντο , καθάπερ φησίν ὁ θεοπρεπὴς Πέτρος . Ἐπεὶδὴ δὲ τὰ τοῦ θανάτου δεσμὰ διαρρήξας τριήμερος ἀνέστη Χριστός , καὶ τοῦτο ἠγνώσασιν οἱ τῶν Ἰουδαίων μάλιστα καθηγηταί , τότε δὴ , τότε καὶ κατησχύνθησαν , καὶ γοῦν δεδιότες μὴ ἄρα πως μυστήριον εἰς ἀπιννας τοῦ τῆς ἀναστάσεως γένετο μυστήριον , ἀργύριον ἱκανὰ δεδοκὼς τοῖς στρατιώταις , καθὼς γέγραπται · ἵνα εἴπωσιν ὅτι · « Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἐκλέψαν αὐτόν . » Αἰσχυνηθήσονται δὲ καὶ καθ’ ἕτερον τρόπον . Ὅταν γὰρ ἴδωσιν αὐτὸν ἐν τῇ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος ἐρχόμενον ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρὸς μετὰ τῶν ἀγγέλων , τότε καὶ ἐντροπὴν ἕξουσι τὴν
Lemmas: ἀπειλέω Θεός ὁ μή μανθάνω δικαιοσύνη , καί ὁ μή ποιέω ὁ ἀλήθεια · κατά γε ὁ ἄρτιος ἐγώ προαποδίδωμι λόγος · εἰς ἀνάμνησις ὁ προφήτης ἔρχομαι ὁ ὁ Ἰσραήλ ἄγνοια τε ἅμα καί ἀπείθεια . ὁ μέν γάρ ὁ ἅλς δημιουργός θεός καί πανάληξ ὁ πατήρ βραχύς , διά ὅς ὁ πᾶς προέρχομαι πρός γένεσις , ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ πατήρ ὑπάρχω ἑαυτοῦ καθίημι εἰς ἑκούσιος κένωσις , καί ταπεινόω ἑαυτοῦ , καθώς γράφω , γίγνομαι ἄνθρωπος , ἵνα δικαιόω ὁ ἐπί ὁ γῆ , διά πίστις δέ δηλόω ὁ εἰς ἑαυτοῦ καί ἐργάζομαι μέν ὁ ὑπέρ λόγος , καί διά ὁ ὁ ὁράω μεγαλοπρέπεια , ὅτι καί θεός καί ἐκ Θεός κατά φύσις εἰμί , ποῖος γνωρίζω , λέγω · « εἰμί οὖον ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ · εἰμί δέ ποιέω , κἀν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον πιστεύω . » εἰμί δέ καί ὁ οὗτος θαυμάζω θεωρός γίγνομαι , καί ὁ παρά αὐτός λόγος αυτοθρης , σκληρός καί ανουθετος μηνίω , μᾶλλον δέ καί ἀπύλωτος σχάζω στόμα . τολμάω γάρ Σαμαρείτης , καί μεθύσκω καί τέκτων υἱός , καί ἔτι οὗτος ἀπηχής δυσσεβέω εἶπον . οὗτος τοίνυν διά ὁ ὁ πνεῦμα δᾳδουχία προγιγνώσκω ὁ προφήτης ποιέω ὁ λόγος πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός , καί φημί , κύριος , ὑψηλός σύ ὁ βραχύς , καί οὐ οἶδα . ὁ μέν γάρ ἄξιος ὁ ἴδιος ὑπεροχή , καί ὡς ἐν δόξα ὁ θεοπρεπής , μέγας καί ὑψηλός · καί μέν ὅς καί πανάληξ εἰμί ὁ βραχύς ὁ πατήρ , οὗτος εἰμί , ὁ διά ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι θεός Λόγος . ἐπειδή δέ ὁράω μετά σάρξ ἠγνώσασιν αὐτός ὁ δόξα . πλήν αἰσχύνω , φημί , εἰμί μανθάνω αὐτός ὅντα δηλόω ὁ ζωοποιός ὁ Θεός Λόγος . μανθάνω δέ τίς τρόπος ; αὐτός μέν γάρ ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία ἀποκτείνω , καί ὁ ἀγάω ὁ Ἰσραήλ ἀγνοέω , καθάπερ φημί ὁ θεοπρεπής Πέτρος . ἐπειδή δέ ὁ ὁ θάνατος δεσμός διαρρήγνυμι τριήμερος ἀνίστημι Χριστός , καί οὗτος ἠγνώσασιν ὁ ὁ Ἰουδαῖος μάλιστα καθηγητής , τότε δή , τότε καί καταισχύνω , καί γοῦν δείδω μή ἄρα πως μυστήριον εἰς ἀπιννας ὁ ὁ ἀνάστασις γίγνομαι μυστήριον , ἀργύριον ἱκανός δοκάω ὁ στρατιώτης , καθώς γράφω · ἵνα εἶπον ὅτι · « ὁ μαθητής αὐτός νύξ ἔρχομαι κλέπτω αὐτός . » Αἰσχύνω δέ καί κατά ἕτερος τρόπος . ὅταν γάρ ὁράω αὐτός ἐν ὁ συντέλεια ὁ αἰών ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ μετά ὁ ἄγγελος , τότε καί ἐντροπή ἔχω ὁ