cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0576.2
Σιών τε καὶ Ἱερουσαλὴμ ἀκούων ἐν τούτοις , μὴ πόλεις ἀπλῶς τὰς ἐκ λίθων ἐγερμένας καταδηλοῦσθαι νομίζῃς . Σημαίνει δὲ μᾶλλον τῆς προφητείας ὁ λόγος τῶν κεκλημένων διὰ τῆς πίστεως τὴν ὁμήγυριν , ἤτοι Ἐκκλησίαν ἐκ τε τῶν Ἰουδαϊκῶν ταγμάτων καὶ ἐξ ἐθνῶν . Τὸ γὰρ μὴν , Ἐξεγείρου , λέγων , καὶ μάλισυχνῶς , δωριστάτην αὐτοῖς χαρίζεται τὴν παράκλησιν . Ὁσπερ , γὰρ καθά φησιν ὁ πάνσοφος Παῦλος , « ὅ ἐπελένασεν ἡ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις · » οὕτως , ἔνθα πολὺ τὸ πικρόν τῆς δίκης , ἐκεῖ ἰσοπαλὴς ταῖς συμφοραῖς παράκλησις , μᾶλλον δὲ πολὺ λίαν τῶν ἀμυδρῶν ἀμφιλαφεστέρα . Ἐνδύσασθαι δὲ προσέταχε τὴν ἰσχὺν αὐτῆς , καὶ πρὸς γε τούτῳ τὴν δόξαν . Καὶ ἰσχύς μὲν ἡ κατ' ἐνέργειαν πρακτικὴ νοοῦτ' ἄν εἰκότως , καθ' ἣν ἡ ἕκαστου ψυχὴ πρὸς τὸδε τι τυχὸν τῶν πρακτέων ἕστα · σύν φρονήματι νεανικῷ . Δόξα δὲ τίς ἄν ἕτερος εἴη παρὰ τὸν τῆς δόξης Κύριον , ὅς ἐστι Χριστός · πρὸς ὃν ποῦ φησι καὶ ὁ θεσπίσιος μελῳδός , ποτὲ μὲν , ὅτι « Ἐξεγέρθητι , ἡ δόξα μου · » ποτὲ δὲ πάλιν περὶ παντὸς τοῦ πιστεύοντος εἰς αὐτόν , ὅτι « Τὸ καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν σὺ εἶ . » Ἐνδυσόμεθα δὲ τινὰ τρόπον τὴν τε δόξαν , καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῆς , διεσάφησεν ἡμῖν ὁ πάνσοφος Παῦλος . Ἔφη δὲ πάλιν · « Ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίαν . » Καὶ πρὸς τούτῳ · « Ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , Χριστὸν ἐνεδύσασθε . » Ναὶ μὴν καὶ ὁ προφήτης Ἠσαΐας ὡς ἐν τάξει γυναικὸς πολυτρόπως ὡραϊσμένης τὸ τῆς Ἐκκλησίας πρόσωπον εἰσέσχεμικε λέγων · « Ἀγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ . Ἐνέδυσε γὰρ με ἱμάτιον σωτηρίου , καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης . » Ἀμφίων οὖν ἄρα Χριστὸς ἀγίῳ παντὶ πρεσβυδέστατον · καὶ χιτῶν εὐφροσύνης τῆς νοητῆς , πρόθερος ἡμῖν ἰσχὺν καὶ δόξην . Ἁγίαν δὲ πόλιν ὀνομάζει τὴν Ἐκκλησίαν . Ἡγιασθη γὰρ οὐ διὰ γε τῆς κατὰ νόμον λατρείας ( τετελείωκε γὰρ ὁ νόμος οὐδένα ) , ἀλλὰ σύμμορφος γενομένη Χριστῷ , καὶ τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως κοινωνός , κατὰ μέθεξιν δηλονότι τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ἐν ᾧ καὶ ἐσφραγίσθημεν εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως , πάντα βύπον ἀπονηψάμενοι , καὶ ἀπάσης κηλίδος ἀπηλλαγμένοι .
Lemmas: Σιών τε καί Ἱεροσόλυμα ἀκούω ἐν οὗτος , μή πόλις ἀπλόος ὁ ἐκ λίθος ἐγείρω καταδηλόω νομίζω . σημαίνω δέ μᾶλλον ὁ προφητεία ὁ λόγος ὁ καλέω διά ὁ πίστις ὁ ὁμήγυρις , ἤτοι ἐκκλησία ἐκ τε ὁ Ἰουδαϊκός τάγμα καί ἐκ ἔθνος . ὁ γάρ μήv , ἐξεγείρω , λέγω , καί μαλισυχνος , δωρίζω αὐτός χαρίζομαι ὁ παράκλησις . ὅσπερ , γάρ καθά φημί ὁ πάνσοφος Παῦλος , « ὅς ἐπελένασεν ὁ ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις · » οὕτως , ἔνθα πολύς ὁ πικρός ὁ δίκη , ἐκεῖ ἰσοπαλής ὁ συμφορά παράκλησις , μᾶλλον δέ πολύς λίαν ὁ ἀμυδρός ἀμφιλαφής . ἐνδύω δέ προστάσσω ὁ ἰσχύς αὐτός , καί πρός γε οὗτος ὁ δόξα . καί ἰσχύς μέν ὁ κατά ἐνέργεια πρακτικός νοόω ἄν εἰκότως , κατά ὅς ὁ έκαστος ψυχή πρός ὅδε τίς τυγχάνω ὁ πρακτέος ἕστα · σῦς φρόνημα νεανικός . Δόξα δέ τίς ἄν ἕτερος εἰμί παρά ὁ ὁ δόξα κύριος , ὅς εἰμί Χριστός · πρός ὅς ποῦ φημί καί ὁ θεσπιθεος μελῳδός , ποτέ μέν , ὅτι « ἐξεγείρω , ὁ δόξα ἐγώ · » ποτέ δέ πάλιν περί πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , ὅτι « ὁ καύχημα ὁ δύναμις αὐτός σύ εἰμί . » ἐνδύω δέ τις τρόπος ὁ τε δόξα , καί ὁ ἰσχύς αὐτός , διασαφέω ἐγώ ὁ πάνσοφος Παῦλος . φημί δέ πάλιν · « ἐνδύω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ σάρξ πρόνοια μή ποιέω εἰς ἐπιθυμία . » καί πρός οὗτος · « ὅσος γάρ εἰς Χριστός βαπτίζω , Χριστός ἐνδύω . » ναίς μήv καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας ὡς ἐν τάξις γυνή πολύτροπος ὁράω ὁ ὁ ἐκκλησία πρόσωπον εἰσέχω λέγω · « ἀγαλλιάω ὁ ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ κύριος . ἐνδύω γάρ ἐγώ ἱμάτιον σωτήριος , καί χιτών Εὐφρόσυνος . » Ἀμφίων οὖν ἄρα Χριστός ἅγιος πᾶς πρεσβυδέστατον · καί χιτών Εὐφρόσυνος ὁ νοητός , πρόθερος ἐγώ ἰσχύς καί δόξη . Ἁγίας δέ πόλις ὀνομάζω ὁ ἐκκλησία . ἁγίζω γάρ οὖον διά γε ὁ κατά νόμος λατρεία ( τελειόω γάρ ὁ νόμος οὐδείς ) , ἀλλά σύμμορφος γίγνομαι Χριστός , καί ὁ θεῖος αὐτός φύσις κοινωνός , κατά μέθεξις δηλονότι ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἐν ὅς καί σφραγίζω εἰς ἡμέρα ἀπολύτρωσις , πᾶς βύπον ἀπονίζω , καί ἀπασάω κηλίς ἀπαλλάσσω .