cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0704.4
B Ἔδοξε τισὶ τῶν ἐξηγητῶν , καθ' ἑτέραν ἔνοιαν τοῖς προκειμένοις προσβαλεῖν . Ἀναστρέφουσι γὰρ τῶν λέξεων τὴν ἀπόδοσιν , ἥτοι τῶν ἐνοιῶν τὴν δύναμιν , ἵνα τοιούτων ἦ τὸ λεγόμενον · « Ἰδοὺ ἡμεῖς ἡμαρτόμεν , ὠργίσθης δὲ σὺ . » Οὐ γὰρ , φασί , παρ' αὐτοῦ τοῦτο τὸ πλημμελεῖν ἡ θεία γέγονεν ὀργή . Ἐπεὶδὴ δὲ αὐτοὶ πεπαρωρήκασιν , ὠργίσθη Θεός , δεδίασι γὰρ κατὰ τὸ εἰκὸς μὴ ἄρα πως ἁμαρτίας πρόξενον ὁ θεὸς νοεῖται θυμός . Οὐμὲ δὲ δεῖν ἐκεῖνο εἰπεῖν , οὐ γὰρ τοι κατάρθρων ἔχει τὴς θείας ὀργῆς , τὸ τοὺς ὑπ' αὐτῇ γενομένους ἀνικάνως ἔχειν πρὸς τὸ δύνασθαι διαφυγεῖν τῆς ἁμαρτίας τὴν ἔροδον . Ἐως μὲν γὰρ ἐφ' ἡμῖν ὁ σῶνων εὐφραίνεται , κατεργαζόμεθα τὴν ἁμαρτίαν , καὶ τῶν ἐκ φαυλότητος ῥύπων ἀπορροῶντες ἐσθενεῖς τοῖς εἰς εὐανδρίαν πνευματικὴν αὐχίμασι στεφανούμεθα . Καταπικραίνοντες δὲ τῆς ἰσχύος τὸν χορηγὸν , καὶ τῆς εὐανδρίας τὸν πρύτανιν , πίπτομεν εἰς τὸ ἀναλές , καὶ ἀδρανὴ πως , καὶ παρειμένον τὸν ἐαυτῶν εὐρήσομεν νοῦν . Θεὸς γὰρ ἐστιν ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος . Καὶ γοῦν ἔφη Χριστός , ὅτι · « Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν . » Ἔφη δὲ πον καὶ ὁ θεοσέβιος Δαβὶδ πρὸς αὐτὸν περὶ παντὸς ἁγίου , ὅτι · « Τὸ καύχημα τῆς δυνάμεως αὐτῶν σὺ εἶ . » Καὶ μὴν καὶ ἑτέρωθί που τὸ δύνασθαι τι τῶν ἀγαθῶν κατορθοῦν , οὐχ ἑαυτῷ μᾶλλον , ἀλλὰ καὶ ταῖς τοῦ Θεοῦ δυνάμεσιν ἀναθεὶς ψάλλει , καὶ φησίν · « Οὐκ ἐπὶ τῷ τόξῳ μου ἐλπίζω , καὶ ἡ μομφαία μου οὐ σώσει με . Ἐσωσας γὰρ ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐλιδόντων ἡμᾶς . » Ὡστερ τοίνυν τὸ τῆς ἀνωθεν ἡμαρτητὸς εὐμενές , ἀλιμιωτάτους ἡμᾶς ἀποφαίνει , καὶ διανευροὶ πρὸς ἀντίστασιν τοῦ κακοῦ · κατὰ τὸν ἴσον τούτον τρόπον , ὅταν ὑπὸ θείαν πίπτωμεν ὀργήν , τὸ τῆς κακίας πᾶσα πως ἀνάγκη δουλοπρεπῶς ὑποφέρεσθαι ταῖς εἰς τὸ φαῦλον ἡδοναῖς · ὠργίσθης τοίνυν ἐφ' οἷς δηλονότι πεπαρωρήκαμεν , καὶ γεγόναμεν ἁμαρτωλοὶ , καὶ βέβηλοι , ὥστε καὶ πᾶσαν ἡμῶν , φησίν , τὴν δικαιοσύνην ἰοικεῖν ῥάκει γυναικὸς ἀποκαθήμενης , τοῦτέστι , βεβηλῶν εἶναι καὶ ἀκάθαρτον . Οὐ γὰρ ἔστι δικαιοσύνην ἰδεῖν παρὰ τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραήλ , νυνὶ δὴ μάλιστα μετὰ τὴν εἰς Χριστὸν
Lemmas: B δοκέω τις ὁ ἐξηγητής , κατά ἕτερος νοια ὁ πρόκειμαι προσβάλλω . ἀναστρέφω γάρ ὁ λέξις ὁ ἀπόδοσις , ἤτοι ὁ ἕνος ὁ δύναμις , ἵνα τοιοῦτος εἰμί ὁ λέγω · « ἰδέ ἐγώ ἁμαρτάνω , ὀργίζω δέ σύ . » οὖον γάρ , φημί , παρά αὐτός οὗτος ὁ πλημμελέω ὁ θεῖος γίγνομαι ὀργή . ἐπειδή δέ αὐτός παρορέω , ὀργίζω Θεός , δείδω γάρ κατά ὁ εἰκός μή ἄρα πως ἁμαρτία Πρόξενος ὁ θεός νοέω θυμός . Ούμε δέ δήω ἐκεῖνος εἶπον , οὖον γάρ ὅς κατάρθρων ἔχω σής θεῖος ὀργή , ὁ ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι ἀνίκανος ἔχω πρός ὁ δύναμαι διαφεύγω ὁ ἁμαρτία ὁ ἔρδω . ἠώς μέν γάρ ἐπί ἐγώ ὁ σώνω εὐφραίνω , κατεργάζομαι ὁ ἁμαρτία , καί ὁ ἐκ φαυλότης ῥύπος ἀπορροή σθενής ὁ εἰς εὐανδρία πνευματικός αυχιπημα στεφανόω . Καταπικραίνω δέ ὁ ἰσχύς ὁ χορηγός , καί ὁ εὐανδρία ὁ πρύτανις , πίπτω εἰς ὁ ανάλατος , καί αδρανής πως , καί παρίημι ὁ ἑαυτοῦ εὑρίσκω νόος . θεός γάρ εἰμί ὁ ὁ δύναμις Κύριος . καί γοῦν φημί Χριστός , ὅτι · « Χωρὶς ἐγώ οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . » φημί δέ πως καί ὁ Θεοσέβιος Δαυίδ πρός αὐτός περί πᾶς ἅγιος , ὅτι · « ὁ καύχημα ὁ δύναμις αὐτός σύ εἰμί . » καί μήv καί ἑτέρωθι ποῦ ὁ δύναμαι τίς ὁ ἀγαθός κατορθόω , οὐ ἑαυτοῦ μᾶλλον , ἀλλά καί ὁ ὁ Θεός δύναμις ἀνατίθημι ψάλλω , καί φημί · « οὐ ἐπί ὁ τόξον ἐγώ ἐλπίζω , καί ὁ μομφαία ἐγώ οὖον σῴζω ἐγώ . σῴζω γάρ ἐγώ ἐκ ὁ ελιδιδωμι ἐγώ . » Ὡστερ τοίνυν ὁ ὁ ἄνωθεν ἁμαρτάνω εὐμενής , ἄλιμος ἐγώ ἀποφαίνω , καί διανευρόω πρός ἀντίστασις ὁ κακός · κατά ὁ ἴσος οὗτος τρόπος , ὅταν ὑπό θεῖος πίπτω ὀργή , ὁ ὁ κακία πᾶς πως ἀνάγκη δουλοπρεπῶς ὑποφέρω ὁ εἰς ὁ φαῦλος ἡδονή · ὀργίζω τοίνυν ἐπί ὅς δηλονότι παρορέω , καί γίγνομαι ἁμαρτωλός , καί βέβηλος , ὥστε καί πᾶς ἐγώ , φημί , ὁ δικαιοσύνη οἰκέω ῥάκος γυνή ἀποκάθημαι , τουτέστι , βεβηλόω εἰμί καί ἀκάθαρτος . οὖον γάρ εἰμί δικαιοσύνη ὁράω παρά ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ , νυνί δή μάλιστα μετά ὁ εἰς Χριστός