cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0598.1
A ἡ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμέ , οὐκ ἐστι μοῦ ἀξίος . » Μήτηρ μὲν γὰρ ἀνθρώπου καὶ πατήρ , ἀρχὴ καὶ πρόφασις αὐτῷ γεγονὼς τῆς εἰς τὸ εἶναι προέδου σωματικῆς · οὐ δὲ γε τῶν ὅλων Θεὸς καὶ Πατήρ , χειραπτικῶς θανάτῳ , καὶ μαραννομένων ἐν ἰσῷ τῶις , ἀνέγερσεν εἰς ἀφθαρσίαν διὰ Χριστοῦ ἐν Πνεύματι , καὶ χρείστους ἀπέφηνε τῆς φθορᾶς , μακρὰ καὶ ἀτέλειαν τήν τε σφραγίσας ζωὴν . Οὐκοῦν ἤττηται ἂν εἰκότως τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης ἡ εἰς γονέας αἰδώς · τὸ δὲ ἀγαπῆσαι Χριστὸν ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ καρδίας , καὶ τοῖς αὐτοῦ νεύμασιν , ἤγουν ἱεροῖς θεσπίσμασι , κατακολουθεῖν , τὸ δοῦναι ἐστὶ περὶ ἁμαρτίας , μετὰ τοῦ τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν ὀρθῶς τε καὶ ἀμωμήτως ἔχουσαν ἐλέσθαι τηρεῖν . « Ὑφέται τοίνυν ἡ ψυχὴ ὑμῶν , φησὶ , σπέρμα μακροβίων . Βούλεται γὰρ Κύριος ἀφελεῖν ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , καὶ δεῖξαι αὐτῷ φῶς , καὶ πλάσαι τῇ συνέσει . Γέγονε μὲν γὰρ περίλυπος ἕως θανάτου πρὸ τοῦ τιμίου σταυροῦ · γέγραπται γὰρ οὕτω παρὰ τοῖς ἁγίοις εὐαγγελισταῖς . Ἐπειδὴ δὲ πατήσας τὸν ἄδην ἀνέβιω τριήμερος , εἶτα τεθέαται τὴν ἀνθρώπου φύσιν ἐν ἑαυτῷ μεταμορφωθεῖσαν εἰς ἀφθαρσίαν , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς εὐδοκίαν πάσης ἤδη κατευρυνομένην τῆς γῆς , μέλλουσαν τε καταφωτίζεσθαι τῶν ἐθνῶν τὴν πλῆθιν , καὶ τῆς μὲν ἀρχαίας καὶ συντρόφου πλάνης ἀποφοιτῆν , καλεῖσθαι δὲ πρὸς ἐπίγνωσιν ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ Πατρὸς · ἀποδεδέληκε τὸν ἐπὶ τῷ παθεῖν πόνον , καὶ τοῖς εὖ φρονοῦσι δέδωκε τὴν νίκην . « Ἄμα γὰρ ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται , καὶ ἐπειδὴ ἐστὶν ἀγαθός , ἠσθέλησεν ἄγαν ἐπὶ τῷ τοῦ κόσμου σωτηρίᾳ καὶ ζωῇ , τοῖς ἁγίοις ἐφη μαθηταῖς · « Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν τῇ οὐρανῷ , καὶ ἐπὶ γῆς · πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . » Οὐκοῦν ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας , ἔσεσθε μέτοχοι καὶ αὐτοὶ μακροβίου σπέρματος , τῶν τῶν ἁγίων δηλονότι . Βούλεται γὰρ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἀφελεῖν ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , δήλον δὲ ὅτι Χριστοῦ , τοῦτέστι , τὴν ἐπὶ τῷ σταυρῷ λύπην μεταστήσαι πρὸς χαρὰν , διὰ τοῦ δεῖξαι αὐτῷ μεταποιηθέντας εἰς φῶς τοὺς ποτὲ σκότος , τοῦτέστι τοὺς ποτὲ πλανωμένους · οἷς καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος ἐπιστέλλει , λέγων · « Οἱ ποτὲ σκότος , νυνὶ δὲ φῶς ἐν Κυρίῳ . » Βούλεται πλάσαι τῇ συνέσει . Καὶ τί δὴ τοῦτο ἐστι , διδάξει ἄν γε καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος · « Ἡμεῖς γὰρ πάντες ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι , τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφοῦμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν , καθάπερ ἀπὸ Κυρίου Πνεύματος . » Οἱ μὲν γὰρ ὄντες ἐν ἁμαρτίαις , καὶ τὴν κτίσιν παρὰ τὸν Κτίστην λατρεύοντες , δυσειδῆ πως ἔχουσι τὴν καρδίαν , καὶ ἀκαλλεστάτην σφόδρα τὴν διάνοιαν . Εἴρηται γοῦν πρὸς τινα διὰ τῆς Ἱερεμίου φωνῆς · « Ἰδοὺ οὐκ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί σου , οὐδὲ ἡ καρδία σου καλή . » Ἐπειδὴν δὲ τὴν εἰς Χριστὸν παραδέξωνται , μεταπλάττονται νοητῶς πρὸς τὸ θεῖον αὐτοῦ καὶ ἐξαίρετον κάλλος . Γράφει γοῦν τισιν ὁ πάνσοφος Παῦλος · « Τεκνία , οὓς πάλιν ὠδίνω , ἕκρὶς οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . »
Lemmas: A ὁ θυγάτηρ ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ Ἀξιός . » Μήτηρ μέν γάρ ἄνθρωπος καί πατήρ , ἀρχή καί πρόφασις αὐτός γίγνομαι ὁ εἰς ὁ εἰμί προδίδωμι σωματικός · οὖον δέ γε ὁ ὅλος θεός καί Πατήρ , χειραπτικῶς θάνατος , καί μαραίνω ἐν Ἰσώ ὅς , ἀναγείρω εἰς ἀφθαρσία διά Χριστός ἐν πνεῦμα , καί χρειστος ἀποφαίνω ὁ φθορά , μακρός καί ἀτέλεια ὁ τε σφραγίζω ζωή . οὐκοῦν ᾄττω εἄν εἰκότως ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη ὁ εἰς γονεύς αἰδώς · ὁ δέ ἀγαπάω Χριστός ἐκ ὅλος Ψυχή καί Καρδία , καί ὁ αὐτός νεῦμα , ἤγουν ἱερός θέσπισμα , κατακολουθέω , ὁ δίδωμι εἰμί περί ἁμαρτία , μετά ὁ ὁ εἰς αὐτός πίστις ὀρθῶς τε καί ἀμώμητος ἔχω αἱρέω τηρέω . « ὑφέτης τοίνυν ὁ ψυχή σύ , φημί , σπέρμα μακρόβιος . βούλομαι γάρ Κύριος ἀφαιρέω ἀπό ὁ πόνος ὁ Ψυχή αὐτός , καί δείκνυμι αὐτός φάος , καί πλάσσω ὁ σύνεσις . γίγνομαι μέν γάρ περίλυπος ἠώς θάνατος πρό ὁ τίμιος σταυρός · γράφω γάρ οὗτος παρά ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής . ἐπεί δέ πατέω ὁ ἅδην ἀναβιόω τριήμερος , εἶτα θεάομαι ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν ἑαυτοῦ μεταμορφόω εἰς ἀφθαρσία , καί ὁ ὁ Θεός καί πατήρ εὐδοκία πᾶς ἤδη κατευρύνω ὁ γῆ , μέλλω τε καταφωτίζω ὁ ἔθνος ὁ πλῆθι , καί ὁ μέν ἀρχαῖος καί σύντροφος πλάνης ἀποφοιτάω , καλέω δέ πρός ἐπίγνωσις ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ · ἀποδεδέληκε ὁ ἐπί ὁ πάσχω πόνος , καί ὁ εὕω φρονέω δίδωμι ὁ Νίκη . « Ἄμη γάρ ἐκ νεκρός ἐγείρω , καί ἐπεί εἰμί ἀγαθός , ἠσθέλησεν ἄγαν ἐπί ὁ ὁ κόσμος σωτηρία καί ζωή , ὁ ἅγιος φημί μαθητής · « δίδωμι ἐγώ πᾶς ἐξουσία ἐν ὁ οὐρανός , καί ἐπί γῆ · πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . » οὐκοῦν ἐάν δίδωμι περί ἁμαρτία , εἰμί μέτοχος καί αὐτός μακρόβιος σπέρμα , ὁ ὁ ἅγιος δηλονότι . βούλομαι γάρ ὁ θεός καί πατήρ ἀφαιρέω ἀπό ὁ πόνος ὁ Ψυχή αὐτός , δῆλος δέ ὅτι Χριστός , τουτέστι , ὁ ἐπί ὁ σταυρός λύπη μεθίστημι πρός χαρά , διά ὁ δείκνυμι αὐτός μεταποιέω εἰς φάος ὁ ποτέ σκότος , τουτέστι ὁ ποτέ πλανάω · ὅς καί ὁ πάνσοφος Παῦλος ἐπιστέλλω , λέγω · « ὁ ποτέ σκότος , νυνί δέ φάος ἐν κύριος . » βούλομαι πλάσσω ὁ σύνεσις . καί τίς δή οὗτος εἰμί , διδάσκω ἄν γε καί ὁ πάνσοφος Παῦλος · « ἐγώ γάρ πᾶς ἀνακαλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω , ὁ αὐτός εἰκών μεταμορφόω ἀπό δόξα εἰς δόξα , καθάπερ ἀπό κύριος πνεῦμα . » ὁ μέν γάρ εἰμί ἐν ἁμαρτία , καί ὁ κτίσις παρά ὁ Κτίστης λατρεύω , δυσειδής πως ἔχω ὁ Καρδία , καί ἀκαλλής σφόδρα ὁ διάνοια . ἔρομαι γοῦν πρός τις διά ὁ Ἱερεμίας φωνή · « ἰδέ οὐ εἰμί ὁ ὀφθαλμός σύ , οὐδέ ὁ καρδία σύ καλός . » Ἐπειδή δέ ὁ εἰς Χριστός παραδέχομαι , μεταπλάσσω νοητός πρός ὁ θέω αὐτός καί ἐξαίρω κάλλος . γράφος γοῦν τις ὁ πάνσοφος Παῦλος · « τεκνίον , ὅς πάλιν ὠδίνω , ἕκρὶς ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ . »