cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0492.1
A τείνουσι τὸν ἀνύμνα · οὕτως αἱ Ἐκκλησίαι Χριστοῦ , κείμεναι μὲν ὡς περ ἐν μεσαϊτάτῳ τοῦ βίου τύρβῃ τε καὶ ἀμείας , καὶ ἀναριθμήτων μὲν ἀνέχονται πειρασμῶν , πλὴν ἔχουσι τὸν Χριστὸν τὸ ἀκράδαντον , εἰσοικίζονται δὲ τοὺς φεύγοντας τῶν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ πραγμάτων ἀνωφελῆ καὶ διάκενον ταραχήν , καὶ οἷον καταχειμαζομένους ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ καὶ τῆς ἁμαρτίας . Νήσους δὲ σὺν παρεῖκαστο αὐτάς . Τοῦτο γάρ ἐστι τοῦτο ὁ θεῖος βούλεται λόγος . Ἐγχαίνεσθε δὲ σὺν πρὸς με , φησίν , ὦ νήσοι . Τὸ γε μὴν τῆς Ἐκκλησίας ὄνομα τὴν τῶν εἰς Χριστὸν πιστευόντων ὑφάνει πλῆθην , ἱερωγούς τε καὶ λαούς , ποιμένας , καὶ διδασκάλους , καὶ τοὺς ὑπὸ χειρὰ κατεξευγμένους , ἀλλ’ οὗτοι πάντες ἀνεκαινίσθησαν ἐν Χριστῷ , κατὰ καιροὺς δηλοῦντι καθ’ οὓς ἐπέλαμψεν ἡμῖν θεὸς ὁ Κύριος . Τότε γάρ , τότε καὶ ἀνεκαινίσθημεν εἰς καινότητα ζωῆς , ἤθων τε καὶ τρόπων , καὶ προσέτι λατρείας . Ἀποδείλχαμεν γὰρ τὴν ἐκ τῆς ἁμαρτίας παλαιώσειν , γεγόναμεν δὲ καινὴ κτίσις ἐν Χριστῷ τοῖς αὐτοῦ νόμοις παιδαγωγημένοι , πρὸς εὐχλεᾶ καὶ ἀξιέραστον πολιτείαν . Καὶ γοῦν ὁ πάνσοφος Παῦλος τοῖς κεκλημένοις διὰ πίστεως ἐπιστέλλει καὶ φησι , ποτὲ μὲν , ὅτι « Ἐκδύασθε τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ , καὶ ἐνδύσασθε τὸν νέον , τὸν ἀνακαινούμενον κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν · » ποτὲ δὲ πάλιν , « Μὴ συσχηματίζεσθε τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ ἀναμορφοῦσθε τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοῦς ὑμῶν εἰς τὸ δοκιμάζειν ὑμᾶς , τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθόν , καὶ εὐάρεστον , καὶ τέλειον . » Συννεσταυρωθῆναι δὲ φησι καὶ τὸν παλαιὸν ἡμῶν ἄνθρωπον , ἵνα ἐνδυώμεθα τὸν νέον διὰ τῆς ἐν Χριστῷ πολιτείας καὶ ζωῆς . Ἀνακαινίζεσθα δὲ κατὰ γε τὸν τῆς λατρείας τρόπον , οἱ μὲν ἐκ τῶν Ἰουδαϊκῶν ὄντες ταγμάτων , σκιὰς ἀφέντες καὶ τύπους . Κεχρήσονται γὰρ βοθυσιάς μὲν καὶ λιβανωτοῖς οὐκέτι , πνευματικῇ δὲ , καὶ ὄλῳ , καὶ καθάπερ ἐν τάξει τῶν εὐκοσμοτάτων θυμιαμάτων · οἱ δὲ ἐκ τῆς τῶν ἐθνῶν πλῆθους ἐσχη-νευμένοι μετοικισθῶσιν πρὸς τὰ ἀμείνω , καὶ ἀσυγκρίτως ὑπερέχοντα . Οὐ γὰρ ἔτι τὸν ἀρχαῖον εἰς νοῦν ἔξουσιν σκότον , ἀλλὰ τὸ θεῖόν τε καὶ νοητὸν εἰσοικισάμενοι φῶς , ἄγιοι τε καὶ ἀληθεῖς ἔσονται προσκυνηταί . Ἀποπεπαύσονται γὰρ τοῦ προσκυνεῖν τῇ κτίσει χωρῆς τε καὶ ἀναίσθητοι ὕλης · ἀφέντες δὲ μαντείων τε καὶ γοητείων , καὶ καθαρίσουσι τὸ ἀπηχὲς βωμολοχίας Ἑλληνικῆς καὶ ἀπάτης δαιμονίων , καὶ ἀπαξιαλῶς τὰ αἰσχῶ μεθέντες , καὶ βδελυρῶν σπουδασμάτων ἀπονοστήσαντες , ἔσονται ἀρετῆς ἀπάσης ἐν καλῷ , καὶ τῶν τῆς ἀληθείας δογμάτων ἐπιστήμονες . Ἐγχαίνεσθε σὺν ἡμᾶς τῷ ἡμῖν . Καινὴ γὰρ κτίσις ἐν τῷ Χριστῷ . Ἐπαγγέλλεται γε μὴν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ἀπαντα τὸν κατὰ σάρκα , φημί , καὶ τὸν ἐν τέκνοις Ἁβραὰμ ἐξ ἐπαγγελίας , κατατεταγμένον ( οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ , οὗτοι Ἰσραήλ , ἀλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας , ταῦτα λογίζεται εἰς τέκνα ) , σῴζειν σωτηρίαν αἰώνιον , αἰχμῆς τε καὶ ἐντροπῆς ἔσεσθαι πορρώτερω , καὶ ταῦτα διηνε -
Lemmas: A τείνω ὁ ἀνύμνα · οὕτως ὁ ἐκκλησία Χριστός , κεῖμαι μέν ὡς περ ἐν μέσος ὁ βίος τύρβη τε καί ἀμείας , καί ἀναρίθμητος μέν ἀνέχω πειρασμός , πλήν ἔχω ὁ Χριστός ὁ ἀκράδαντος , εἰσοικίζω δέ ὁ φεύγω ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος πρᾶγμα ἀνωφελής καί διάκενος ταραχή , καί οἷος καταχειμάζω ὑπό ὁ Σατανᾶς καί ὁ ἁμαρτία . Νῆσοι δέ σύν παρίημι αὐτός . οὗτος γάρ εἰμί οὗτος ὁ θεῖος βούλομαι λόγος . ἐγχαίνω δέ σύν πρός ἐγώ , φημί , εἰμί νῆσος . ὁ γε μήv ὁ ἐκκλησία ὄνομα ὁ ὁ εἰς Χριστός πιστεύω ὑφαίνω πίμπλημι , ἱερωγούς τε καί λαός , ποιμήν , καί διδάσκαλος , καί ὁ ὑπό χείρ κατεξευγμένους , ἀλλά οὗτος πᾶς ἀνακαινίζω ἐν Χριστός , κατά καιρός δηλόω κατά ὅς ἐπιλάμπω ἐγώ θεός ὁ Κύριος . τότε γάρ , τότε καί ἀνακαινίζω εἰς καινότης ζωή , ἠθέω τε καί τρόπος , καί προσέτι λατρεία . Ἀποδείλχαμεν γάρ ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία παλαίωσις , γίγνομαι δέ καινός κτίσις ἐν Χριστός ὁ αὐτός νόμος παιδαγωγημένος , πρός εὐκλεής καί ἀξιέραστος πολιτεία . καί γοῦν ὁ πάνσοφος Παῦλος ὁ καλέω διά πίστις ἐπιστέλλω καί φημί , ποτέ μέν , ὅτι « Ἐκδύω ὁ παλαιός ἄνθρωπος , σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός , καί ἐνδύω ὁ νέος , ὁ ἀνακαινόω κατά εἰκών ὁ κτίζω αὐτός · » ποτέ δέ πάλιν , « μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά ἀναμορφόω ὁ ἀνακαίνωσις ὁ νόος σύ εἰς ὁ δοκιμάζω σύ , τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός ὁ ἀγαθός , καί Εὐάρεστον , καί τέλειος . » Συννεσταυρωθῆναι δέ φημί καί ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος , ἵνα ἐνδύω ὁ νέος διά ὁ ἐν Χριστός πολιτεία καί ζωή . Ἀνακαινίζω δέ κατά γε ὁ ὁ λατρεία τρόπος , ὁ μέν ἐκ ὁ Ἰουδαϊκός εἰμί τάγμα , σκιά ἀφίημι καί τύπος . κεχρησοντ γάρ βοθυσια μέν καί λιβανωτός οὐκέτι , πνευματικός δέ , καί ὅλος , καί καθάπερ ἐν τάξις ὁ εὔκοσμος θυμίαμα · ὁ δέ ἐκ ὁ ὁ ἔθνος πλῆθος εσχη-νευμενω μετοικίζω πρός ὁ ἀγαθός , καί ἀσύγκριτος ὑπερέχω . οὖον γάρ ἔτι ὁ ἀρχαῖος εἰς νόος ἔχω σκότος , ἀλλά ὁ θεῖος1 τε καί νοητός εἰσοικίζω φάος , ἅγιος τε καί ἀληθής εἰμί προσκυνητής . αποπεπαυσοντ γάρ ὁ προσκυνέω ὁ κτίζω χωρέω τε καί ἀναίσθητος ὕλη · ἀφίημι δέ μαντεῖος τε καί γοητεία , καί καθαρίζω ὁ ἀπηχής βωμολοχία Ἑλληνικός καί ἀπάτη δαιμόνιος , καί ἀπαξιαλῶς ὁ αἰσχόω μεθίημι , καί βδελυρός σπούδασμα ἀπονοστέω , εἰμί ἀρετή ἀπασάω ἐν καλός , καί ὁ ὁ ἀλήθεια δόγμα ἐπιστήμων . ἐγχαίνω σύν ἐγώ ὁ ἐγώ . Καινός γάρ κτίσις ἐν ὁ Χριστός . ἐπαγγέλλω γε μήv ὁ ὁ ὅλος θεός ἅπας ὁ κατά σάρξ , φημί , καί ὁ ἐν τέκνον Ἀβραάμ ἐκ ἐπαγγελία , κατατάσσω ( οὖον γάρ πᾶς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , οὗτος Ἰσραήλ , ἀλλά ὁ τέκνον ὁ ἐπαγγελία , οὗτος λογίζομαι εἰς τέκνον ) , σῴζω σωτηρία αἰώνιος , αἰχμή τε καί ἐντροπή εἰμί πόρρος , καί οὗτος διαινέω -