cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0313.3
Τίνα τε καὶ ὅπως τοῖς κυριοκτόνοις συμβήσεται , διεσάφησεν ἡμῖν ὁ λόγος ἐν τούτοις · προσπελάζει δὲ λοιπὸν τὴν ἐπὶ γε τοῖς πεπιστευκόσιν ἐξήγησιν · οὐ γὰρ εἰς ἅπαν ἀπολῶνεν τὸν Ἰσραήλ . Σέσωσται δὲ τὸ κατάλειμμα , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Πεπίστευκε γὰρ εἰς Χριστὸν οὐ μετρία πλῆθος , ἥς γέγονεν ἀρχὴ τις ὡσπερ καὶ πρωτόλιον τῶν ἁγίων ἀποστόλων χορὸς . Κατ’ ἐκεῖνο δὴ οὖν τοῦ καιροῦ , φησίν , ἔσται · Κύριος Σαβαὼθ ὁ στέφανος τῆς ἐλπίδος , ὁ πλακεὶς τῆς δόξης τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ . Αὐτὸς γὰρ ὁ τῶν δυνάμεων Κύριος στεφανώσει τοὺς πεπιστευκότας ἐλπίδι τε καὶ δόξῃ , καὶ ἐλπίδι μὲν τῆς τῶν ἐσομένων ἀγαθῶν δηλονότι , δόξῃ δέ , ὅτι συμβασιλεύσουσιν αὐτῷ , καὶ τῶν ἀνωτάτω γενομένων εἰσι γενοῦντες , ζηλωτοὶ τε ἔσονται καὶ ἀπόδειπνοι . Τί γὰρ ἔσται τὸ ἰσοστατον εἰς εὐχάρεα λόγον τοὺς ἐλπίζουσι λαβεῖν τῆς ἐν Χριστῷ βασιλείας τὸν στέφανον ; Τοῦτοὶς ἐτέρωθι φησιν αὐτὸς ὁ προφήτης Ἠσαΐας · Καὶ ἔσται στέφανος κάλλους , καὶ διάδημα βασιλείας ἐν χειρὶ Θεοῦ σου . Δόξῃ γὰρ ἀτελεύτητοι τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας στεφανώσει Χριστός , καταπαίνει δὲ καὶ ἐλπίδι λιπαρωτάτῃ . Ἔσται δὲ τῶν τοιούτων ἐν μεθόδῃ , φησίν , ὁ καταλειφθείς μου λαός , τοῦτ’ ἐστι , τὸ ἐξ Ἰουδαίων κατάλειμμα · συνεισδοχθέντος δηλονότι καὶ τοῦ ἑτέρου λαοῦ , τοῦτ’ ἐστι , τῶν ἐθνῶν οἱ καὶ ἐπὶ Χριστῷ φρονούντες μεγάλα προσεύχονται , καὶ χειραγάσαι πρὸς τὴν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεόν · Κύριε , ὡς ὅπλῳ εὐδοκίας ἐστεφάνωσας ἡμᾶς . Εὐδοκήσαντος γὰρ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὅπλον ἡμῖν ἀρρήγης ἐδείλῃ καὶ γέγονεν ὁ Χριστός , τοῖς τὸ πονηροῦ βέλεσιν ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτὸν ἀντεξάγων , ἀπρωτὸν τε καὶ ταῖς ἐκείνου δυστροπαῖς ἀχειρώτων τὸν ἑαυτοῦ τετήρῃχε λαόν . Τοιούτου τι , καθάπερ ἐγὼμαι , κατασφμαίνει λέγων περὶ τοῦ καταληφθέντος λαοῦ , τοῦτ’ ἐστι , τῶν ἐν πίστει δεδωκιμημένων · Καταλειφθήσονται ἐν πνεύματι κρίσεως ἐπὶ κρίσιν , καὶ ἰσχὺν χωλῶν ἀνελεῖν . Πάλαι μὲν γὰρ ἅπαξ , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τὸ ἐπὶ τῆς γῆς ἄνελθεν ὁ Σατανὰς τοῖς τῆς ἁμαρτίας βόθροις ἐγκαθεῖς . « Οὐ γὰρ ἦν ὁ ποιῶν χρηστότητα , οὐχ ἦν ἕως ἑνός , ἀλλὰ πάντες ἐξέκλιναν ἅμα , ἠχρειώθησαν , » κατὰ τὴν τοῦ Ψαλμόντος φωνήν . Ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἐκρίνεν ἡμῶν τὴν κρίσιν , δεδίδαχεν ὡσπερ ἡμῖν τε καὶ τῷ πλεονεκτῆσαντι Σατανᾷ , καὶ κατεψηφίστο μὲν ἐκεῖνον τὸν θλεθρον , ἀπέστης δὲ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὡς ὀλετῆρα , καὶ ἀνδροκτόνον , ἀσώμε
Lemmas: τίς τε καί ὅπως ὁ κυριοκτόνος συμβαίνω , διασαφέω ἐγώ ὁ λόγος ἐν οὗτος · προσπελάζω δέ λοιπός ὁ ἐπί γε ὁ πιστεύω ἐξήγησις · οὖον γάρ εἰς ἅπας ἀπόλλυμι ὁ Ἰσραήλ . σῴζω δέ ὁ κατάλειμμα , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . πιστεύω γάρ εἰς Χριστός οὖον μέτριος πλῆθος , ἥς γίγνομαι ἀρχή τις ὡς καί πρωτόλιον ὁ ἅγιος ἀπόστολος χορός . κατά ἐκεῖνος δή οὖν ὁ καιρός , φημί , εἰμί · Κύριος Σαβαώθ ὁ στέφανος ὁ ἐλπίς , ὁ πλέκω ὁ δόξα ὁ καταλείπω ἐγώ λαός . αὐτός γάρ ὁ ὁ δύναμις Κύριος στεφανόω ὁ πιστεύω ἐλπίς τε καί δόξα , καί ἐλπίς μέν ὁ ὁ εἰμί ἀγαθός δηλονότι , δόξα δέ , ὅτι συμβασιλεύω αὐτός , καί ὁ ἄνω2 γίγνομαι εἰμί γίγνομαι , ζηλωτός τε εἰμί καί ἀποδειπνέω . τις γάρ εἰμί ὁ ἴσος εἰς εὔχαρος λόγος ὁ ἐλπίζω λαμβάνω ὁ ἐν Χριστός βασίλεια ὁ στέφανος ; οὗτος ἑτέρωθι φημί αὐτός ὁ προφήτης Ἠσαΐας · καί εἰμί στέφανος κάλλος , καί διάδημα βασίλεια ἐν χείρ Θεός σύ . δόξα γάρ ἀτελεύτητος ὁ εἰς αὐτός πιστεύω στεφανόω Χριστός , καταφαίνω δέ καί ἐλπίς λιπαρός . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος ἐν μεθόδῃ , φημί , ὁ καταλείπω ἐγώ λαός , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ Ἰουδαῖος κατάλειμμα · συνεισδέχομαι δηλονότι καί ὁ ἕτερος λαός , οὗτος εἰμί , ὁ ἔθνος ὁ καί ἐπί Χριστός φρονέω μέγας προσεύχομαι , καί χειραγέω πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός πατήρ καί Θεός · κύριος , ὡς ὅπλον εὐδοκία στεφανόω ἐγώ . εὐδοκέω γάρ ὁ Θεός καί πατήρ , ὅπλον ἐγώ ἀρήγω δείλομαι καί γίγνομαι ὁ Χριστός , ὁ ὁ πονηρός βέλος ὑπέρ ἐγώ ἑαυτοῦ ἀντεξάγω , ἀπρωτὸν τε καί ὁ ἐκεῖνος δυστροπαῖς ἀχείρωτος ὁ ἑαυτοῦ τηρέω λαός . τοιοῦτος τίς , καθάπερ ἐγώ , κατασφμαίνει λέγω περί ὁ καταλαμβάνω λαός , οὗτος εἰμί , ὁ ἐν πίστις δεδωκιμημένων · καταλείπω ἐν πνεῦμα κρίσις ἐπί κρίσις , καί ἰσχύς χωλός ἀναιρέω . Πάλη μέν γάρ ἅπαξ , ὡς ἔπος εἶπον , ὁ ἐπί ὁ γῆ ἀνέρχομαι ὁ Σατανᾶς ὁ ὁ ἁμαρτία βόθρος ἐγκαθίημι . « οὖον γάρ εἰμί ὁ ποιέω χρηστότης , οὐ εἰμί ἠώς εἷς , ἀλλά πᾶς ἐκκλίνω ἅμα , ἀχρειόω , » κατά ὁ ὁ Ψαλμόντος φωνή . ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , κρίνω ἐγώ ὁ κρίσις , διδάσκω ὡς ἐγώ τε καί ὁ πλεονεκτέω Σατανᾶς , καί καταψηφίζομαι μέν ἐκεῖνος ὁ θλεθρον , ἀφίστημι δέ ὁ ἐπί ὁ γῆ ὡς ὀλετήρ , καί ἀνδροκτόνος , άσωμος