cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0012.1
Ιερουσαλημ προχορεύσεις ποιεῖσθαι , καὶ τὰ λόγου παντὸς ἐπέκεινα προκαταμηνύσειν πᾶθη , καὶ τὰς ἀνηκέστοις συμφοράς , οὐκ ἠγνόησεν ὅτι πᾶντη τε καὶ πάντας ἀκονθήσονται πρὸς ὀργὰς οἱ πρὸς οὗς ὁ λόγος . Κύριον τοίνυν τὰ τοιαῦδε πρὸς αὐτοὺς καλῆσαι φησιν , τῶν τῶν ἀνοσίων θυμῶν εὐτεχνέστατα διωθούμενος , καὶ σὸν ἐκδυσωπῶν τὰς ἀδίκους ὀργὰς . Εἰ γὰρ παρελήφθη μεσίτης καὶ διάκονος , καὶ τοὺς ἀνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ διαπορθμεύει λόγους , πῶς ἂν ἐπ’ αὐτῷ δικαίως ὀργίζοιτο τις ; μᾶλλον δέ , πῶς οὐχὶ κατὰ Θεοῦ τοῦ λελαληκότος τὰ ἐξ ὀργῆς γένοιτ’ ἂν δυσσεβῆ τολμήματα . Διαμαρτύρεται τοίνυν σφόδρα εἰκῶτως οὐρανὸν τε καὶ γῆν ; Ἐπειδὴ γὰρ ἔμελλε τὰς κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ ποιείσθαι μομφάς , καὶ ἀγγέλους εἰδέναι βούλεται τοὺς κατ’ οὐρανόν , καὶ αὐτὴν τὴν σύμπασαν γῆν , τὰς ἐκεῖνο δυσσεβείας τοὺς τρόπους , ἵνα μὴ τις οἴηται κεκινηθῆναι μάτην ἢ καὶ προαλῶν ἐπὶ μικροῖς τε καὶ εὐτελεστάτοις πταίσμασιν , ἀπόδηλον ποιεῖσθαι τὴν ἡγαπημένον , καὶ εἰς κλῆρον αὐτῷ τεθὲντα λαόν , καὶ τὸ πάλαι διὰ πολλῆς ἄγαν ἰσχύος , τῆς τῶν Αἰγυπτίων πλεονεξίας ἐξηγορμένον . Ἡλέησε μὲν γὰρ ὡς ἀδικοῦμενον παρὰ τε τὸ εἰκὸς , καὶ τὴν τοῖς πατράσι πρέπουσαν τε καὶ ἐνούσαν εὐγένειαν , ἀθούλητῳ θητείᾳ κατηχημένου . Ἐπειδὴ δὲ ἀντέπραττον οἱ πλεονεκτήσαντες , ἐκολάζοντο πικρῶς , πάντα τρόπον αὐτοῖς αἰχίας ἐπιρρίπτουστος Θεοῦ . Ὥσπερ τοίνυν ἐπιστημοτάτη γέγονεν ἡ πρόσληψις τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ , οὕτω βούλεται καὶ τὴν τῆς ἀποβολῆς μὴ ἀγνοεῖσθαι τρόπον . Εἰ δὲ δὴ βούλωντό τινες καὶ αὐτὰ καλεῖσθαι τὰ στοιχεῖα διὰ τῆς τοῦ προφήτου φωνῆς , οὐκ ἂν ἀμάρτοι τοῦ πρέποντος λόγου τῶν ἐννοιῶν ἢ δύναμις , ἐκεῖνο διεσκεμμένοις . Ἐλυτροῦτο μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , τῆς Αἰγυπτίων ἀνοσιότητος διὰ Μωϋσέως ὁ Ἰσραὴλ . Ἐπειδὴ δὲ τοῖς τοῦ Θεοῦ νεύμασι ἀνόσιως ἀνταναστάμενος ἐρασάτο ὁ Φαραώ , Οὐκ οἶδα τὸν Κύριον , καὶ τὸν Ἰσραὴλ οὐκ ἀποστελῶ , συναπλίζετο τῷ ἰδίῳ δεσπότῃ κατὰ τῶν ἀπειχούντων ἡ κτίσις . Ἀνωθεν μὲν γὰρ καὶ ἐξ οὐρανοῦ πλείστα τε δσα καὶ περιφανῆ γεγόναι σημεῖα , πλεῖστα δὲ ὁμοίως καὶ οὐκ ἀθαύμαστα ἐν αὐτῇ τῇ γῇ . Ὁ μὲν γὰρ οὐρανὸς καθίζει τὴν χάλαζαν , ἡ δὲ γῆ βατράχους ἐξέφρηγε , καθὰ γέγραπται · καὶ τὸ μὲν ὕδωρ εἰς αἷμα μετεσκευέσθω , αἰδάλης δὲ καμινίας κατασκιδαμμένης , καὶ τὸν ἀέρα θολούσης , ἕλκη καὶ φυκτίδες ἀναζέουσαι ἐν τοῖς πάντων συνέβαινε σώμασι . Ὥς οὖν καὶ αὐτῶν τῶν στοιχείων μονονοχὴ μάτην ἐπὶ τοὺς λελυτρωμένους πεπονχότων , Ἀκουσ , οὐρανέ , φησίν , καὶ ἐνωτίζου , γῆ , ὅτι Κύριος ἐλάλησεν . Προσβολούμεν δὲ καὶ ἑτέρως ταῖς τῶν προκειμένων ἐννοίαις . Ἀτιμῆσαντες μὲν γὰρ τὴν διὰ νόμου παιδευσιν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , καὶ τῶν σωτηρίων μαθημάτων ὀλιγωρήσαντες τὸν ἕνα τε καὶ φύσει καταλειποῦντες Θεὸν τοῖς ἀκαθάρτοις δαιμόσιον τὰς θυσίας τε προσήγον ἐν ὄρεσι καὶ βουνοῖς , καὶ ἐν ταῖς εὐδενδροτάταις φάραγξιν τεθυμάκασι τε καὶ προσκεκυνήκασι τὰς ἔργους τῶν ἰδίων χειρῶν . Καὶ ἠγανάκτει μὲν ἐπὶ τούτοις , καὶ μᾶλα εἰκῶτως , ὁ τῶν ὅλων Θεός , ἔφη δὲ πρὸς ἕνα τῶν ἁγίων προφητῶν
Lemmas: Ιερουσαλημ προχορεύω ποιέω , καί ὁ λόγος πᾶς ἐπέκεινα προκαταμηνύω πάθος , καί ὁ ἀνήκεστος συμφορά , οὐ ἀγνοέω ὅτι πάντῃ τε καί πᾶς ἀκονάω πρός ὀργή ὁ πρός ὗς ὁ λόγος . κύριος τοίνυν ὁ τοιαύς πρός αὐτός καλέω φημί , ὁ ὁ ἀνόσιος θυμός εὐτεχνής διωθέω , καί σός ἐκδυσωπέω ὁ ἄδικος ὀργή . εἰμί γάρ παραλαμβάνω μεσίτης καί διάκονος , καί ὁ ἄνωθεν καί παρά Θεός διαπορθμεύω λόγος , πῶς εἄν ἐπί αὐτός δικαίως ὀργίζω τις ; μᾶλλον δέ , πῶς οὐ κατά Θεός ὁ λαλέω ὁ ἐκ ὀργή γίγνομαι εἄν δυσσεβής τόλμημα . διαμαρτύρομαι τοίνυν σφόδρα εἰκῶτως οὐρανός τε καί γῆ ; ἐπεί γάρ μέλλω ὁ κατά ὁ Ἰσραήλ ποιέω μομφή , καί ἄγγελος οἶδα βούλομαι ὁ κατά οὐρανός , καί αὐτός ὁ σύμπας γῆ , ὁ ἐκεῖνος δυσσέβεια ὁ τρόπος , ἵνα μή τις οἴομαι κινέω μάτην ἢ καί προαλς ἐπί μικρός τε καί εὐτελής πταῖσμα , αποδηλος ποιέω ὁ ἀγαπάω , καί εἰς κλῆρος αὐτός τίθημι λαός , καί ὁ πάλαι διά πολύς ἄγαν ἰσχύς , ὁ ὁ Αἰγύπτιος πλεονεξία ἐξηγορμένον . ἐλεέω μέν γάρ ὡς ἀδικέω παρά τε ὁ εἰκός , καί ὁ ὁ πατήρ πρέπω τε καί ἔνειμι εὐγένεια , ἀθούλητῳ θητεία κατηχημένος . ἐπεί δέ ἀντιπράσσω ὁ πλεονεκτέω , κολάζω πικρός , πᾶς τρόπος αὐτός αιχιος ἐπιρρίπτω Θεός . ὥσπερ τοίνυν ἐπίστημος γίγνομαι ὁ πρόσληψις ὁ ἐκ Ἰσραήλ , οὗτος βούλομαι καί ὁ ὁ ἀποβολή μή ἀγνοέω τρόπος . εἰμί δέ δή βούλων τις καί αὐτός καλέω ὁ στοιχεῖον διά ὁ ὁ προφήτης φωνή , οὐ εἄν ἁμαρτάνω ὁ πρέπω λόγος ὁ ἔννοια ἢ δύναμις , ἐκεῖνος διασκοπέω . λυτρόω μέν γάρ , ὡς φημί , ὁ Αἰγύπτιος ἀνοσιότης διά Μωϋσῆς ὁ Ἰσραήλ . ἐπεί δέ ὁ ὁ Θεός νεῦμα ἀνόσιος ἀντανίστημι ἔραμαι ὁ Φαραώ , οὐ οἶδα ὁ κύριος , καί ὁ Ἰσραήλ οὐ ἀποστέλλω , συναπλιζετος ὁ ἴδιος δεσπότης κατά ὁ ἀποίχομαι ὁ κτίσις . ἄνωθεν μέν γάρ καί ἐκ οὐρανός πλεῖστος τε δσοι καί περιφανής γονεύς σημεῖον , πλεῖστος δέ ὁμοίως καί οὐ ἀθαύμαστος ἐν αὐτός ὁ γῆ . ὁ μέν γάρ οὐρανός καθίζω ὁ χάλαζα , ὁ δέ γῆ βάτραχος ἐκφέρω , καθά γράφω · καί ὁ μέν ὕδωρ εἰς αἷμα μετασκευάζω , Αϊδαλής δέ καμινία κατασκιδαμμένης , καί ὁ ἀήρ θολόω , ἕλκος καί φυκτίδες ἀναζέω ἐν ὁ πᾶς συμβαίνω σῶμα . ὥ οὖν καί αὐτός ὁ στοιχεῖον μονονοχὴ μάτην ἐπί ὁ λυτρόω πάσσω , ἄκος , οὐρανός , φημί , καί ἐνωτίζομαι , γῆ , ὅτι Κύριος λαλέω . προσβολουμην δέ καί ἑτέρως ὁ ὁ πρόκειμαι ἔννοια . Ἀτιμῆσαντες μέν γάρ ὁ διά νόμος παίδευσις ὁ ἐκ Ἰσραήλ , καί ὁ Σωτηρίων μάθημα ὀλιγωρέω ὁ εἷς τε καί φύσις καταλείπω θεός ὁ ἀκάθαρτος δαίμων ὁ θυσία τε προσάγω ἐν ὄρος καί βουνός , καί ἐν ὁ εὔδενδρος φάραγξ τεθυμάκασι τε καί προσκυνέω ὁ ἔργω ὁ ἴδιος χείρ . καί ἀγανακτέω μέν ἐπί οὗτος , καί μῆλον εἰκῶτως , ὁ ὁ ὅλος Θεός , φημί δέ πρός εἷς ὁ ἅγιος προφήτης