cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0570.1
« Οὐ γὰρ ὡραῖος αἴνος ἐν στόματι ἀμαρτωλοῦ , » καὶ γέγραπται . « Ἀποσδεῖ τοιγαροῦν τὸν βέβηλον τε καὶ ἀλιτήριον ὁ τοῦ Θεοῦ θυμὸς [ al . νόμος ] · τοῦ καὶ διὰ τῶν αὐτοῦ διαμεμηνῆσθαι λόγων . Εἴρηται γὰρ « Ἐκ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λαλεῖ τὸ στόμα . » Πῶς οὖν ἁπαixin ἐναργές , ὡς οἱ καρδίαν ἔχοντες πονηράν , ἀγαθὸς οὐκ ἂν ἐρεύξα[ι]ντο λόγοις ; « Ἄγιοις οὖν ἄρα πρεπωδέστατον τὸ καὶ εἰς νοῦν ἔχειν τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον , καὶ ἀναδράτειν αὐτὸν , ὡσπερ διὰ γλώττης καὶ λόγου . Ὑπὸγενεῖται τοίνυν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ὡς τῷ δικαίοις , καὶ ἠγιασμένοις ἐν πίστει , καὶ τὸ τῆς γνησιότητος λαβοῦσι καύχημα , τοὺς ἑαυτοῦ λόγους ἐντιθέναι τοῖς στόμασιν αὐτῶν , ἵνα τοῦ θείου νόμου συχνῶς διαμηνμονεύοντες , τὴν τοῦ χρησίμου πρὸς σωτηρίαν αὐτοῖς εἰδεῖν τρίβον . Γέγραπται γὰρ περὶ δικαίου παντός , ὅτι « Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ , καὶ οὐχ ὑποσκλησιθήσεται τὰ διαβήματα αὐτοῦ . » Καὶ πάλιν · « Ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυψα τὰ λόγιά σου , ὅπως ἂν μὴ ἀμάρτη σοι . » Ἀνέχει γὰρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Θεοῦ νόμος εἰς τὸ ἐρρεῖσθαι καλῶς , καὶ εὐ βεβηκὼτα τὸν νοῦν εἰς πᾶν ὅπιον τῶν ἀρίστων ἐπιτηδευμάτων ἔχειν · καὶ καταπίπτειν οὐκ ἐξ πρὸς τὰ χειρόν , καὶ τοῦ ψευδοῦτος ἀδικεῖν ἀποφέρει νεανικῶς . Ἐπειδὴ δέ , ὡς ἔφην , ὡς τῷ γνησίους προσδιαλέγεται , προὑποσχεῖται τι καὶ ἕτερον . Σκεπάσω γὰρ σε , φησίν , ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς ἑμαυτοῦ χειρός . Ἀξιόχρητον δὲ καὶ τοῦτο , καὶ ἕξιμετον ἀγαθόν , καὶ ἀποχρῶν εἰς σωτηρίαν τοῖς ἅπαξ ἐλεῖν ἡξιωμένοις αὐτό . Χεῖρα μὲν γὰρ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐχ ἕτερον εἶναι συνίεμεν , πλὴν ὅτι τὸν ἐξ αὐτοῦ πεφυγότα Υἱὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν . Τοὺς δὲ γε ὑπ’ αὐτῷ γεγονότας ἀδικήσεσιν ἂν οὐδὲν τῶν ὧσα πέφυκεν ἀδικεῖν . Ἔσονται γὰρ εὐσταθεῖς καὶ εὐτολμώτατοι , θορύβου τε παντὸς καὶ πειρασμῶν ἀμείνους , καὶ ἀνάλωτοι τῷ Σατανᾷ , καὶ σαρκικῆς ἀπάσης ἐπέκεινα βδελυρίας , καὶ πέρα παθῶν ψυχικῶν τε ἄμα καὶ σωματικῶν . Ὅτι δὲ παναληθὴς ἡ τοῦ Πατρὸς δεξιὰ διακατεῖσθαι , παρασκευάζει προστιθείς · Ἐν ᾧ ἕστησα τὸν οὐρανόν , καὶ ἕθεμελώσα τὴν γῆν . Εἰ γὰρ τῷ λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν , καθὰ γέγραπται , ἕρρησται δὲ καὶ ἡ γῆ πρὸς τὸ ἀκλινῆτως ἔχειν πῶς οὐκ ἂν ἀρκεάσειεν εἰς τὸ σῶσαι τινὰς , τοὺς οἷπερ ἂν ἕλονται τὴν ὑπ’ αὐτοῦ σκέπην ποιεῖσθαι περὶ πολλοῦ ; Τότε δή , τότε , φησίν , εἰπὼν Θεὸς μου εἶ σύ . Ἐνταῦθά μοι βλέπε σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως τὴν ὁμολογίαν εἰσενεγμένην . Πάλαι μὲν γὰρ καὶ τοὺ θαυματουργούντα πολυτρόπως , καὶ τῇ λαμπρότητι τῆς θεοφανεσίας , τῇ ὑπὲρ λόγον καὶ θαῦμα , δόξαν ἔχοντα Χριστόν , ἐκ πολλῆς ἄγαν ἀνοσιότητος ἄγνοεῖν ἔφασχον , οὐκ ἠγνοηκότες ἀληθῶς , ἀλλ’ ὑβρίζοντες . Τετολμηκασί γὰρ εἰπεῖν ἐκ πολλῆς ἄγαν ἐμβροντησίας , ἄγουν ἀπονίας , καὶ ἀφελέου φρονήματος · « Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσῇ λελάληκεν ὁ Θεός , τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν . » Ἄλλ’ οἱ πάλαι , φησίν , ἀρνοῦμενοι καὶ δυσσεβίας εἰς τοῦτο κατολισθάντες , λαβόντες ἐν γλώσση τοὺς ἐμοὺς λόγους ,
Lemmas: « οὖον γάρ ὡραῖος Αἴνος ἐν στόμα ἁμαρτωλός , » καί γράφω . « Ἀποσδεῖ τοιγάρ ὁ βέβηλος τε καί ἀλιτήριος ὁ ὁ Θεός θυμός [ al . νόμος ] · ὁ καί διά ὁ αὐτός διαμηνύω λόγος . ἔρομαι γάρ « ἐκ ὁ περίσσευμα ὁ Καρδία λαλέω ὁ στόμα . » Πῶς οὖν Ὕπα ἐναργής , ὡς ὁ Καρδία ἔχω πονηρός , ἀγαθός οὐ εἄν ἐρεύγομαι λόγος ; « ἅγιος οὖν ἄρα πρεπώδης ὁ καί εἰς νόος ἔχω ὁ ὁ Θεός νόμος , καί ἀνατρέχω αὐτός , ὡς διά γλῶσσα καί λόγος . υπογενειος τοίνυν ὁ ὁ ὅλος θεός ὡς ὁ Δίκαιος , καί ἁγίζω ἐν πίστις , καί ὁ ὁ γνησιότης λαμβάνω καύχημα , ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐντίθημι ὁ στόμα αὐτός , ἵνα ὁ θεῖον νόμος συχνός διαμνημονεύω , ὁ ὁ χρήσιμος πρός σωτηρία αὐτός εἴδω τρίβω . γράφω γάρ περί Δίκαιος πᾶς , ὅτι « ὁ νόμος ὁ Θεός αὐτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός , καί οὐ υποσκλησιτιθημι ὁ διάβημα αὐτός . » καί πάλιν · « ἐν ὁ Καρδία ἐγώ κρύπτω ὁ λόγιον σύ , ὅπως εἄν μή ἁμαρτάνω σύ . » ἀνέχω γάρ ἐγώ ὁ ὁ Θεός νόμος εἰς ὁ ῥέω καλῶς , καί εὕω βαίνω ὁ νόος εἰς πᾶς ὄπιον ὁ Ἀρίστων ἐπιτήδευμα ἔχω · καί καταπίπτω οὐ ἐκ πρός ὁ χείρων , καί ὁ ψευδός ἀδικέω ἀποφέρω νεανικός . ἐπεί δέ , ὡς φημί , ὡς ὁ γνήσιος προσδιαλέγομαι , προυποσχειος τίς καί ἕτερος . σκεπάζω γάρ σύ , φημί , ὑπό ὁ σκέπη ὁ ἐμαυτοῦ χείρ . αξιοχραω δέ καί οὗτος , καί ἕξιμος ἀγαθός , καί ἀποχράω εἰς σωτηρία ὁ ἅπαξ αἱρέω ἀξιόω αὐτός . χείρ μέν γάρ ὁ Θεός καί πατήρ οὐ ἕτερος εἰμί συνίημι , πλήν ὅτι ὁ ἐκ αὐτός φεύγω υἱός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός . ὁ δέ γε ὑπό αὐτός γίγνομαι ἀδίκησις εἄν οὐδείς ὁ ὠθέω φύω ἀδικέω . εἰμί γάρ εὐσταθής καί εὔτολμος , θόρυβος τε πᾶς καί πειρασμός ἀγαθός , καί ἀνάλωτος ὁ Σατανᾶς , καί σαρκικός ἀπασάω ἐπέκεινα βδελυρία , καί πέρα πάθος ψυχικός τε ἄμη καί σωματικός . ὅτι2 δέ παναληθής ὁ ὁ πατήρ δεξιός διακατειεπομαι , παρασκευάζω προστίθημι · ἐν ὅς ἵστημι ὁ οὐρανός , καί ἕθεμελώσα ὁ γῆ . εἰμί γάρ ὁ λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω , καθά γράφω , ἔρρω δέ καί ὁ γῆ πρός ὁ ἀκλινῆτως ἔχω πῶς οὐ εἄν ἀρκέω εἰς ὁ σῴζω τις , ὁ οἷπερ εἄν ἐπιδιαιρέω ὁ ὑπό αὐτός σκέπη ποιέω περί πολύς ; τότε δή , τότε , φημί , εἶπον θεός ἐγώ εἰμί σῦς . ἐνταῦθα ἐγώ βλέπω σαφῶς τε καί ἐναργής ὁ εἰς Χριστός πίστις ὁ ὁμολογία εἰσφέρω . πάλη μέν γάρ καί ὅς θαυματουργέω πολύτροπος , καί ὁ λαμπρότης ὁ θεοφανής , ὁ ὑπέρ λόγος καί θαῦμα , δόξα ἔχω Χριστός , ἐκ πολύς ἄγαν ἀνοσιότης ἀγνοέω πάσχω , οὐ ἀγνοέω ἀληθής , ἀλλά ὑβρίζω . τολμάω γάρ εἶπον ἐκ πολύς ἄγαν ἐμβροντησία , άγω ἀπονία , καί ἀφαιρέω φρόνημα · « ἐγώ οἶδα ὅτι Μωσῆς λαλέω ὁ Θεός , οὗτος δέ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί . » ἄλλος ὁ πάλαι , φημί , αρνούμενος καί δυσσεβία εἰς οὗτος κατολισθάνω , λαμβάνω ἐν γλῶσσα ὁ ἐμός λόγος ,