cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0707.1
τὰς αἰτίας ὡσπερ ἀπαγγέλλων , ἐν' αἷς , εἰκόπως ταυτὶ πεπονθότες , οὐχ ἑαυτοὺς μᾶλλον ἐπιγράφουσι τὰς αἰτίας , ἐγκαλοῦσιν , ὡσπερ τῷ τὴν ἰσόροπον αὐτοῖς ἐπάρχοντι δίκην . « Ἐμφανῆς γὰρ γέγονα , » φησίν , « καὶ τοὺς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν , εὗρέθην τοὺς ἐμὲ μὴ ἐπρωτῶσιν : αὐτόματός γάρ ὁ Σωτὴρ εἰστρέψας ἐν ταῖς συναγωγαῖς , ἐδίδασκεν αὐτοὺς κηρύσσω τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας , καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ , καθὼς γέγραπται . Τί γὰρ οὐ πέπρακται παρ' αὐτοῦ τῶν ἐπείκειν καὶ λόγου καὶ θαύματος ; Ἀπηλλάττοντο λεπροὶ , καὶ χειρὸς ἀφῆ , καὶ νεύματι τῆς θεοπρεπεῖ , ἠγέρθησαν ἐκ μνημάτων νεκροί , τυφλοὶ τὸ τριπλόητον ἐδέξαντο φῶς , ἀνεκίνησαν ὡς ἕλαφοι τῷ ποδὶ λελασμένοι . Καὶ γοῦν τοὺς ταῦτα τεθαυμάκους ἔφασκεν ὁ Χριστός : « Εἰ οὖ ποιοῦ τὰ ἔργα τοῦ Πατρός μου , μὴ πιστεύετέ μοι · εἰ δὲ ποιῶ , κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε , τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε . » « Εἶπον » τοίνυν , φησίν , « Ἐγώ εἰμι τὸ ἕδεν , οἱ οὐκ ἐκάλουν τὸ ὄνομά μου : » εὑρίσκεται γὰρ ποτὲ μὲν λέγων , « Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου , » ποτὲ δὲ πάλιν , « Εἰ τις διψᾷ , ἐρχέσθω πρὸς με , καὶ πινέτω . Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , καθὼς εἶπεν ἡ Γραφή , ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος : » ἀλλ' οὐκ ἤθελον ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ , καίτοι διαρρήδην τὸ « Ἐγώ εἰμι » λέγοντος πλεισταχῶ . Ὅτι δὲ γεγόνασιν ἀνοσθέτητοι καὶ ἐν ἰσφ τάχα πον τοὺς οὐκ ἔχουσιν ὄντα , σκληροὶ τε καὶ ἀπειθεῖς , διαδεικνύσι λέγων , ὅτι « Ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα , καὶ ἀντιλέγοντα : » κατεῦθισθαι γὰρ ἀσίπως τοὺς ἀνηχούς προσδιαλεγόμενοι μετὰ βαθεῖ τὰς χεῖρας ἀπολύν , καὶ πλειστέων παρ' αὐτῶν ποιεῖσθαι τὴν ἐπίκλησιν : « ἀλλ' οὐκ ἠπρεύθησαν , » φησίν , « ὁδὸν ἀληθινή . » Παρεδέξαντο γὰρ οὐδαμῶς τὸ σωτήριον κήρυγμα , « εἶποντο δὲ μᾶλλον ταῖς ἑαυτῶν ἀμαρτίαις , » τούτεστιν , ἰσχύτῃ φορᾷ κατεφέροντο πρὸς ἀτημελῆ καὶ ἐκνωματάτην ζωὴν , δίκης τε αὐτοὺς καὶ ὀλέθρου πρόξενον . Τοῦτο πάλιν ὁ Σωτὴρ αὐτοῖς εὑρίσκεται λέγων : « Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ πιστεύσητε , ὅτι ἐγώ εἰμι , ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἀποθανεῖσθε . » Ἀνεπράττοντο γὰρ νουθετούμενοι , παρηγγύλιον δὲ καὶ τοὺς ὑπὸ χεῖρα λέγοντες : « Δαιμόνιον ἔχει , καὶ μαινεται , τί αὐτοῦ ἀκούετε ; » Ναὶ μὴν χάσειν πρὸς τοῦτο βούντες : « Περὶ καλοῦ ἑργοῦ οὐ λυδομέν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σύ Ὁ Ἀνθρώπος εἶ , καὶ ποιῆις σεαυτὸν Θεόν . » Ὁ λαὸς οὗτος ὁ παροξύνων με , ἐνώπιον ἐμοῦ D αὐτοὶ διὰ παντός . Θυσίαζουσιν ἐν τοῖς κήποις , καὶ θυμιοῦσι τοῖς πλινθεῖς τοῖς δαιμονίοις , ὃ οὐκ ἐστι . Καὶ ἐν τοῖς μνήμασι , καὶ ἐν τοῖς σπηλαίοις κοιμῶνται δι' ἐνύπνια , οἱ ἐσθίοντες κρέα διαι , καὶ ζωμὸν θυσίων , μεμιλωμένα πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν ὁ λάγνους , Πάρρω δπ' ἐμοῦ , ὅτι καθαρός εἰμι , μὴ ἐγγίσῃς μοι . Οὗτος ὁ καπνὸς τοῦ θυμοῦ μου , πῦρ καίεται ἐν αὐτῷ πᾶσας τὰς ἡμέρας . Ἀνοσίους ὄντας ἐλέγχει τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ , καὶ οὐτι πον μόνων κατὰ τὸν τῆς ἐπιδημίας καιρόν , ἀλλὰ γὰρ
Lemmas: ὁ αἴτιος ὡς ἀπαγγέλλω , ἐν ὅς , εἰκόπως οὗτος πάσχω , οὐ ἑαυτοῦ μᾶλλον ἐπιγράφω ὁ αἴτιος , ἐγκαλέω , ὡς ὁ ὁ ισοροπως αὐτός ἐπάρχω δίκη . « ἐμφανής γάρ γίγνομαι , » φημί , « καί ὁ ἐγώ μή ζητέω , εὑρίσκω ὁ ἐγώ μή ἐπρωτῶσιν : αὐτόματος γάρ ὁ Σωτήρ στρέφω ἐν ὁ συναγωγή , διδάσκω αὐτός κηρύσσω ὁ εὐαγγέλιον ὁ βασίλεια , καί θεραπεύω πᾶς νόσος καί πᾶς μαλακία ἐν ὁ λαός , καθώς γράφω . τις γάρ οὖον πράσσω παρά αὐτός ὁ πέκω καί λόγος καί θαῦμα ; ἀπαλλαξείω λεπρός , καί χείρ ἁφή , καί νεῦμα ὁ θεοπρεπής , ἐγείρω ἐκ μνῆμα νεκρός , τυφλός ὁ τριπλόω δέχομαι φάος , ἀνακινέω ὡς ἔλαφος ὁ πούς λανθάνω . καί γοῦν ὁ οὗτος θαυμάζω φάσκω ὁ Χριστός : « εἰμί οὖον ποιέω ὁ ἔργον ὁ πατήρ ἐγώ , μή πιστεύω ἐγώ · εἰμί δέ ποιέω , κἀν ἐγώ μή πιστεύω , ὁ ἔργον ἐγώ πιστεύω . » « εἶπον » τοίνυν , φημί , « ἐγώ εἰμί ὁ ἐσθίω , ὁ οὐ καλέω ὁ ὄνομα ἐγώ : » εὑρίσκω γάρ ποτέ μέν λέγω , « ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , » ποτέ δέ πάλιν , « εἰμί τις διψάω , ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί πίνω . ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , καθώς εἶπον ὁ γραφή , ποταμός ἐκ ὁ κοιλία αὐτός ῥέω ὕδωρ ζῶ : » ἀλλά οὐ ἐθέλω ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός , καίτοι διαρρήδην ὁ « ἐγώ εἰμί » λέγω πλεισταχοω . ὅτι2 δέ γίγνομαι ἀνοσθέτητοι καί ἐν ἰσφ τάχα πως ὁ οὐ ἔχω εἰμί , σκληρός τε καί ἀπειθέω , διαδείκνυμι λέγω , ὅτι « ἐξεπέτασα ὁ χείρ ἐγώ πρός λαός ἀπειθέω , καί ἀντιλέγω : » κατεθίζω γάρ ἀσίπως ὁ ἀνηχούς προσδιαλέγομαι μετά βαθύς ὁ χείρ ἀπολύω , καί πλεῖστος παρά αὐτός ποιέω ὁ ἐπίκλησις : « ἀλλά οὐ ηπρευθημι , » φημί , « ὁδός ἀληθινός . » παραδέχομαι γάρ οὐδαμῶς ὁ σωτήριος κήρυγμα , « εἶπον δέ μᾶλλον ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία , » τουτέστιν , ἰσχύτης φορός καταφέρω πρός ἀτημελής καί ἐκνωματάτην ζωή , δίκη τε αὐτός καί ὄλεθρος Πρόξενος . οὗτος πάλιν ὁ Σωτήρ αὐτός εὑρίσκω λέγω : « ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή πιστεύω , ὅτι ἐγώ εἰμί , ἐν ὁ ἁμαρτία σύ ἀποθνῄσκω . » ἀναπράσσω γάρ νουθετέω , παρηγγύλιον δέ καί ὁ ὑπό χείρ λέγω : « δαιμόνιον ἔχω , καί μαίνομαι , τίς αὐτός ἀκούω ; » ναίς μήv χάω πρός οὗτος βοῦς : « περι καλός ἔργον οὖον λυδιδωμι σύ , ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σῦς ὁ Ἄνθρωπος εἰμί , καί ποιέω σαυτοῦ Θεός . » ὁ λαός οὗτος ὁ παροξύνω ἐγώ , ἐνώπιος ἐγώ D αὐτός διά πᾶς . θυσιαζω ἐν ὁ κῆπος , καί θυμιάω ὁ πλινθεῖς ὁ δαιμόνιος , ὅς οὐ εἰμί . καί ἐν ὁ μνῆμα , καί ἐν ὁ σπήλαιον κοιμάω διά ἐνύπνιος , ὁ ἐσθίω κρέας διά , καί ζωμός θυσία , μεμιλωμένα πᾶς ὁ σκεῦος αὐτός ὁ λάγνος , Πάρρος ΔΠΥ ἐγώ , ὅτι καθαρός εἰμί , μή ἐγγίζω ἐγώ . οὗτος ὁ καπνός ὁ θυμός ἐγώ , πῦρ καίω ἐν αὐτός πᾶος ὁ ἡμέρα . ἀνόσιος εἰμί ἔλεγχος ὁ ἐκ Ἰσραήλ , καί οὔτις πως μόνος κατά ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός , ἀλλά γάρ