cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0067.1
τῶν τεθυμιαμένων , ὀδοιπορίαι μακραὶ καὶ κονιοπώδεις , ἀποφερομένων αὐτῶν εἰς αἰχμαλωσίαν τρυφερὸς ἐσὶ ποσί . Καὶ οὐχὶ δὴ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἔσονται καὶ ἐν ὀργάμασι , καὶ ἐν εἴδει τῷ λαν ἀτιμωτάτῳ , ὡς ἀντὶ ζώσης χρυσῆς σχονίῳ περιδεδέσθαι μόνῳ , καὶ ἐν γυμνότητι κεφαλῆς ἤγουν φαλακρώματι , καίτοι πάλαι χρυσού κοσμίμως ἀνασφιγμένης . Ἄφριον δὲ δίδωσι αὐταῖς , ὁ ταῖς αἰχμαλωταῖς πρέπον , παχύ τε καὶ εὐτελές , ὁ καὶ δυναμίζει σάκκων , καὶ τοῦτο αὐταῖς ἀντὶ τοῦ μεσοπορφύρου χιτώνος καὶ τρυφερῶν ἐσθημάτων . Προσπαθεῖ δὲ τοῦτος , ὅτι Καὶ ὁ υἱός σου ὁ κάλλιστος , ἐν ἀγχαῖς , μαχαίρα πασεῖται . Ἔθος γὰρ τοῖς ἐλοῦσι πόλιν ἢ χώραν , ἐξ αὐτῆς ἀρπάζειν θήλει · καὶ κόλπων μητρόσ , τὰ μικρά τε καὶ ὑποπτιθία βρέφη φονεύειν ὁμῶς , ἵνα βαδίζοιεν αἱ τούτων μητέρες οὐ πεφορτισμένας , καὶ μὴ τῇ τῶν νηπίων φροντίδι κατηχθισμέναι . Οὐκοῦν ἢ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον μαχαίρᾳ πασεῖσθαι φησι τὸν ἀγαπητὸν αὐταῖς υἱόν , ἢ καὶ τέρας · μαχόμενον , καὶ τῇ τῶν πολεμίων τεθνῶτα χειρὶ . Πενθήσειν γε μὴν τὰς θήκας ἐφη τοῦ κόσμου αὐτῶν , οὐχ ὡς τῶν αἰσθητῶν ὀργκῶν πενθεῖν δυναμένων , ἀλλ’ ὡς ἂν εἴ τις λέγοι καὶ οἶκον πενθεῖν οὐδὲνὲς οἰκοῦντος ἐν αὐτῷ . Προσπαθεῖ δὲ τούτους τὸ , Καὶ καταλειφθήση μόνη , καὶ εἰς γῆν ἐδαφισθήση , τῶν’ ἐστιν , ἐση τις ἐλεεινὴ καὶ κατεφθιμένη , καὶ οἷον εἰς γῆν κειμένη . Τοιούτος γὰρ πως ὁ βίος τῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἀθλιότητι , καὶ σκληρᾷ καὶ ἀφορήτῳ δουλείᾳ . Πάνδεινον οὖν ἄρα τὸ προσκρούσαι Θεῷ , καὶ τοῦ ἐν ψυχαῖς κατασφονήσαι κάλλους . Τοὺς γάρτοι λαν ἀπονευκούσας ἐπὶ τὸ ἄβδημον , παντὸς ἐξίστησι κόσμου Θεός , δήλον δὲ ὅτι τοῦ νοητοῦ , καὶ γυμνοὺς ἀποφθηνς ἀπάσης ἀρετῆς παραδίδωσι τοῖς ἐχθροῖς . Οὕτω φαμὲν δεδεδάσθαι τινὰς εἰς ἀδύμον νοῦν , καὶ εἰς πᾶσιν ἀτιμίαν . Συνέχοντος γὰρ ἡμᾶς εἰς ἱσχύιν τὴν πνευματικὴν τοῦ ἐπὶ πάντας Θεοῦ , διασώζομεν ἐν ἑαυτοῖς τὸ λαμπρὸν τῆς ἰδίας φύσεως κάλλος . Ἀφιστάντος δὲ τὴν ἐπιχορίαν , γυμνοὶ δὴ πάντας ἐσόμεθα παντὸς ἀγαθοῦ , καὶ τῶν ἐξ ἀρετῆς · αἰχμάλτων ἀποβαλόντες τὴν ὡραιότητα , τοὺς τῆς ἀτιμίας πύθεσιν ὑποκεισόμεθα , καὶ δουλεύσομεν ἐχθροῖς .
Lemmas: ὁ θυμιάω , ὁδοιπορία μακρός καί κονιοπωδης , ἀποφέρω αὐτός εἰς αἰχμαλωσία τρυφερός ἀδήν πούς . καί οὐ δή οὗτος μόνος , ἀλλά γάρ καί εἰμί καί ἐν ὀργάμασι , καί ἐν εἶδος ὁ λάω ἄτιμος , ὡς ἀντί ζώννυμι χρύσεος σχονιον περιδέω μόνος , καί ἐν γυμνότης κεφαλή ἤγουν φαλάκρωμα , καίτοι πάλαι χρυσός κοσμιμαω ἀνασφίγγω . Ἄφριος δέ δίδωμι αὐτός , ὁ ὁ αἰχμαλωταῖς πρέπω , παχύς τε καί εὐτελής , ὁ καί δυναμιζεω σάκκος , καί οὗτος αὐτός ἀντί ὁ μεσοπόρφυρος χιτών καί τρυφερός ἔσθημα . προσπαθέω δέ τοῦτος , ὅτι καί ὁ υἱός σύ ὁ καλός , ἐν ἀγχός , μαχαίρα πάσσω . ἔθος γάρ ὁ αἱρέω πόλις ἢ χώρα , ἐκ αὐτός ἁρπάζω θῆλυς · καί κόλπος μήτηρ , ὁ μικρός τε καί υποπτιθεος βρέφος φονεύω ὁμῶς , ἵνα βαδίζω ὁ οὗτος μήτηρ οὖον φορτίζω , καί μή ὁ ὁ νήπιος φροντίς κατηχθισμέναι . οὐκοῦν ἢ κατά οὗτος ὁ τρόπος μάχαιρα πατέω φημί ὁ ἀγαπητός αὐτός υἱός , ἢ καί τέρας · μάχομαι , καί ὁ ὁ πολέμιος θνῄσκω χείρ . πενθέω γε μήv ὁ θήκη φημί ὁ κόσμος αὐτός , οὐ ὡς ὁ αἰσθητής ὀργκῶν πενθέω δύναμαι , ἀλλά ὡς εἄν εἰμί τις λέγω καί οἶκος πενθέω οὐδείς οἰκέω ἐν αὐτός . προσπαθέω δέ οὗτος ὁ , καί καταλείπω μόνος , καί εἰς γῆ ἐδαφίζω , τώνα εἰμί , εἰμί τις ἐλεεινός καί καταφθίω , καί οἷος εἰς γῆ κεῖμαι . τοιούτος γάρ πως ὁ βίος ὁ ἐν αἰχμαλωσία καί ἀθλιότης , καί σκληρός καί ἀφόρητος δουλεία . πάνδεινος οὖν ἄρα ὁ προσκρούω Θεός , καί ὁ ἐν Ψυχή κατασφονεος κάλλος . ὁ γάρ λάω ἀπονεύω ἐπί ὁ ἄβδημον , πᾶς ἐξίστημι κόσμος Θεός , δῆλος δέ ὅτι ὁ νοητός , καί γυμνός ἀποφθάνω ἀπασάω ἀρετή παραδίδωμι ὁ ἐχθρός . οὕτως φημί δατέομαι τις εἰς ἀδύμον νόος , καί εἰς πᾶς ἀτιμία . συνέχω γάρ ἐγώ εἰς ἰσχύς ὁ πνευματικός ὁ ἐπί πᾶς Θεός , διασῴζω ἐν ἑαυτοῦ ὁ λαμπρός ὁ ἴδιος φύσις κάλλος . ἀφίστημι δέ ὁ ἐπιχώριος , γυμνός δή πᾶς εἰμί πᾶς ἀγαθός , καί ὁ ἐκ ἀρετή · αἰχμάλτων ἀποβάλλω ὁ ὡραιότης , ὁ ὁ ἀτιμία πύθος ὑπόκειμαι , καί δουλεύω ἐχθρός .