cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0483.1
Οεῖον τε καὶ ἱερὸν κατεσκεύασαν λόγον , καὶ καθάπερ τινὰ διψῆδα καὶ ἀκαρπον γῆν , τοὺς ἀπανταχοῦ κατευφραίνοντες , καὶ οὖν κατάρδοντες νοῦν , πρὸς αὐτοὺς εὐκαρπίας γεγονάσι τῆς πνευματικῆς . Οὐκοῦν Ἰουδαῖοι ἄτε μὲν , ἄτε δὲ καὶ γεγονόσι κυριοκτόνοις , καὶ εἰς αὐτὴν παροινῆσαι τὸν τῶν νοητῶν ναμάτων δοῦναι Χριστόν , ἐκέλευε Θεὸς ταῖς νεφέλαις τὸ μὴ διδόναι τοὺς ὑετοὺς , τοὺς γε μὴν εἰς αὐτὸν πιστεύουσι καθεῖναι προσταττόνται , καὶ κατάρδειν ἀμφιλαφῶς τὰς τῶν προσιόντων αὐτῷ καρδίας . « Γετῶν γε μὴν καθεῖναι , ἀνατεῖλάτω , φησίν , ἡ γῆ , καὶ βλαστησάτω ἔλεος , καὶ δικαιοσύνην ἀνατεῖλάτω ὅμα . » Ἡν γὰρ ἀναγκαῖον τῶν νοητῶν νεφελῶν , ὡς ἔφη , τοὺς εἰς δικαιοσύνην μαθήσεως ἀρδεύουσι τὴν ὑπ’ οὐρανόν , καθάπερ ἐκ σπερμάτων ἀγαθῶν , ἀναζημᾶν τε καὶ ἀναβλαστᾶν καρποὺς ἀγαθούς . « Ὅπερ γὰρ κατάργοντος ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ τῆς ἀμαρτίας εὐρετοῦ , καὶ διὰ τῶν ἐν κόσμῳ σοφῶν , μυοθρά τε καὶ βέβηλα πανταχοῦ καθεῖντος σπέρματα , οὐδὲς ἦν οἷος χρηστότητα , οὐκ ἦν ἔως ἕνος , ἀλλὰ πάντες ἐξέλιπιν , ὅμα ἠχρειώθησαν , καὶ καρπῶν ἐπιεικείας ἔρημος ἦν ἡ σύμπασα γῆ , ὅπου τῶν τῆς δικαιοσύνης μαθητῶν , ὑστὸν δίκην , καθεῖναι τοὺς ἀπανταχοῦ · λοιπὸν , ἦν ἀξιολοῦν τοὺς τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας εἶναι καρποὺς · ἔλεος δὲ εἶναι φαμεν τὴν ἀγάπην , ἥτις ἐστὶ τοῦ νόμου τὸ πλήρωμα , συμπαρομαρτούσης αὐτῇ καὶ δικαιοσύνης , καὶ πάντως πῶς τῆς εὐαγγελικῆς · ἥς καὶ βραδεὺς καὶ διδάσκαλος αὐτὸς ἡμῖν γέγονεν ὁ Χριστός . Φαλὴ δ’ ἄν τις , ἔλεος καὶ δικαιοσύνην τὴν ἐκ γῆς ἀνίχουσαν , ἡ καὶ βλαστήσασαν , αὐτὸν εἶναι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν . Γέγονε γὰρ ἡμῖν παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἔλεος καὶ δικαιοσύνη · εἴπερ ἐστιν ἀληθὴς ὡς ἡλθὸν ἐν αὐτῷ , καὶ δεδικαιώμεθα , τῶν ἀρχαίων ἁμαρτιῶν λαβόντες τὴν ἄφεσιν , ἤγουν ὅτι παρ’ αὐτοῦ διδόμεθα τὴν εἰς ἡμᾶς ἀγαθὸν παντὸς ἀναχωρεῖν δυναμένην ἡμᾶς δικαιοσύνην , δι’ ἥς καὶ σεσωσμένοι . Εἰ δὲ ἡ γῇ τὴν δικαιοσύνην ἀναφυαίνει προσταττάται , χαλεπαινέτω μηδεὶς , ἐνοήσας ὅτι καὶ ὁ Ψαλμὸς πού φησι περὶ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ Ἐμμανουήλ · « Εἰργάσατο δικαιοσύνην ἐν μέσῳ τῆς γῆς . » Οὐ γὰρ ἀνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ κατεχώρειν ἡμῖν τὴν ἑαυτοῦ σάρκα Χριστός , γεγίναι δὲ μᾶλλον κατὰ σάρκα ἐκ γυναικός , ἡ καὶ μία γέγονε τῶν ἐπὶ γῆς . Ὅταν οὖν λέγεται γῆς γενέσθαι καρπὸς καὶ βλαστήμα , ὡς ἔφη , ὅτι γέγονε κατὰ σάρκα ἐκ γυναικὸς ληφθείσης εἰ · τοῦτο πρὸς ὑποργίαν , καίτοι μιᾶς οὖσης τῶν ἀπὸ τῆς γῆς . Ἐγὼ εἰμὶ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ πλάσας σε · πρὸς βελτίονα κατεσκεύασα ὡς πηλὸν κεραμέως ; Τὴν αἰτίαν ὡπερ ἀποδίδωσιν ἐν τούτοις , τοῦ καὶ Θεὸν δυνάμενα κατὰ φύσιν Ἰδὼν , κενώσαι μὲν ἑαυτόν , ἐλάθεσθαι δὲ καὶ παθεῖν ὑπὸ ἡμῶν , καὶ τῆς οὕτω μεγάλης ἀξιώσαι φειδοῦς τοὺς δυνάμενα ἐπὶ τῆς γῆς , ὡς ἀντάλλαγμα τὴν ἰδίαν προσθεῖναι ψυχὴν · μᾶλλον δὲ καὶ ἀνασχεθᾶν λαβεῖν τὴν τοῦ δούλου μορφὴν , καὶ τῆς ἀνωτάτω δόξης ἀλλάξασθαι τῆς ἀνθρώπου φύσεως τῷ μικροπρεπεῖς . Ταύτητοι φησίν , ὅτι Ἐγὼ εἰμί , νῦν ἐκληπτεόν , ἀντὶ τοῦ , ὑπέστηκα καὶ ζῶ ,
Lemmas: Οεῖον τε καί ἱερόν κατασκευάζω λόγος , καί καθάπερ τις διψής καί ἄκαρπος γῆ , ὁ ἀπαντηχέω κατευφραίνω , καί οὖν κατάρδω νόος , πρός αὐτός εὐκαρπία γίγνομαι ὁ πνευματικός . οὐκοῦν Ἰουδαῖος αὔγ-ασμα μέν , αὔγ-ασμα δέ καί γίγνομαι κυριοκτόνος , καί εἰς αὐτός παροινέω ὁ ὁ νοητός νᾶμα δίδωμι Χριστός , κελεύω θεός ὁ νεφέλη ὁ μή δίδωμι ὁ ὑετός , ὁ γε μήv εἰς αὐτός πιστεύω καθίημι προστάσσω , καί κατάρδω ἀμφιλαφῶς ὁ ὁ πρόσειμι αὐτός Καρδία . « Γέτης γε μήv καθίημι , ἀνατέλλω , φημί , ὁ γῆ , καί βλαστάνω ἔλεος , καί δικαιοσύνη ἀνατέλλω Όμα . » ἐάν γάρ ἀναγκαῖος ὁ νοητός νεφέλη , ὡς φημί , ὁ εἰς δικαιοσύνη μάθησις ἀρδεύω ὁ ὑπό οὐρανός , καθάπερ ἐκ σπέρμα ἀγαθός , ἀναζημᾶν τε καί ἀναβλαστάνω καρπός1 ἀγαθός . « ὅπερ γάρ καταργέω ἐπί ὁ γῆ ὁ ὁ ἁμαρτία εὑρετής , καί διά ὁ ἐν κόσμος σοφός , μυοθρης τε καί βέβηλος πανταχοῦ καθίημι σπέρμα , οὐδή εἰμί οἷος χρηστότης , οὐ εἰμί ἔως ἕνος , ἀλλά πᾶς ἐκλείπω , Όμα ἀχρειόω , καί καρπός ἐπιείκεια ἐρῆμος εἰμί ὁ σύμπας γῆ , ὅπου ὁ ὁ δικαιοσύνη μαθητής , ὑστὸν δίκη , καθίημι ὁ ἀπαντηχέω · λοιπός , εἰμί αξιολλυμι ὁ ὁ εἰς θεός εὐσέβεια εἰμί καρπός1 · ἔλεος δέ εἰμί φημί ὁ ἀγάπη , ὅστις εἰμί ὁ νόμος ὁ πλήρωμα , συμπαρομαρτώ αὐτός καί δικαιοσύνη , καί πάντως πῶς ὁ εὐαγγελικός · ἥς καί βραδύς καί διδάσκαλος αὐτός ἐγώ γίγνομαι ὁ Χριστός . Φαλή δέ ἄν τις , ἔλεος καί δικαιοσύνη ὁ ἐκ γῆ ἀνέχω , ὁ καί βλαστάνω , αὐτός εἰμί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός . γίγνομαι γάρ ἐγώ παρά Θεός καί πατήρ ἔλεος καί δικαιοσύνη · εἴπερ εἰμί ἀληθής ὡς ἔρχομαι ἐν αὐτός , καί δικαιόω , ὁ ἀρχαῖος ἁμαρτία λαμβάνω ὁ ἄφεσις , ἤγουν ὅτι παρά αὐτός δίδωμι ὁ εἰς ἐγώ ἀγαθός πᾶς ἀναχωρέω δύναμαι ἐγώ δικαιοσύνη , διά ἥς καί σῴζω . εἰμί δέ ὁ γῆ ὁ δικαιοσύνη αναφυαινεω προστάσσω , χαλεπαίνω μηδείς , νοέω ὅτι καί ὁ ψαλμός πού φημί περί Θεός καί πατήρ , καί αὐτός δέ ὁ Ἐμμανουήλ · « ἐργάζομαι δικαιοσύνη ἐν μέσος ὁ γῆ . » οὖον γάρ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός καταχωρέω ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ σάρξ Χριστός , γίγνομαι δέ μᾶλλον κατά σάρξ ἐκ γυνή , ὁ καί εἷς γίγνομαι ὁ ἐπί γῆ . ὅταν οὖν λέγω γῆ γίγνομαι καρπός1 καί βλασφημώ , ὡς φημί , ὅτι γίγνομαι κατά σάρξ ἐκ γυνή λαμβάνω εἰμί · οὗτος πρός ὑποργίαν , καίτοι εἷς εἰμί ὁ ἀπό ὁ γῆ . ἐγώ εἰμί Κύριος ὁ θεός ὁ πλάσσω σύ · πρός ἀγαθός κατασκευάζω ὡς πηλός κεραμεύς ; ὁ αἴτιος ὅσπερ ἀποδίδωμι ἐν οὗτος , ὁ καί θεός δύναμαι κατά φύσις εἶδον , κενόω μέν ἑαυτοῦ , λανθάνω δέ καί πάσχω ὑπό ἐγώ , καί ὁ οὗτος μέγας ἀξιόω φειδώ ὁ δύναμαι ἐπί ὁ γῆ , ὡς ἀντάλλαγμα ὁ ἴδιος προστίθημι ψυχή · μᾶλλον δέ καί ἀνέχω λαμβάνω ὁ ὁ δοῦλος μορφή , καί ὁ ἄνω2 δόξα ἀλλάσσω ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ μικροπρεπής . Ταύτητοι φημί , ὅτι ἐγώ εἰμί , νῦν ἐκληπτεόν , ἀντί ὁ , ὑφίστημι καί ζῶ ,