cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0559.3
Ἀνάδειξ[ε]ν ὑπισχνούμενος πλείστην τε καὶ ἀριθμῷ κρείττονα τὴν τῶν εἰς αὐτὸν πιστευόντων πλῆθυν , οὕτω αὐτὴ προσδιαλέγεται , καθάπερ τῇ συναγερμένῃ . Μυσταγωγεῖ δὲ λοιπὸν ὡς ἰδίους ὄντας προσκυνητάς , ἵνα καὶ ἀληθῶς ὑπάρχειν δόξῃ τὸ γεγραμμένον περὶ αὐτῶν · « Καὶ ἔσονται πάντες διδασκαλὸ Θεοῦ . » Ψάλλει γοῦν καὶ ὁ θεσπίσας Δαβὶδ , ὅδὲ τέ φησιν πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Χριστόν · « Μακάριος ἄνθρωπος ὃν ἂν σὺ παιδεύσῃς , Κύριε , καὶ ἐκ τοῦ νόμου σου διδάξῃς αὐτόν . » Ἐπηγγέλλετο δὲ καὶ τῇ ἐπὶ τούτῳ φιλοτιμίᾳ τοῖς ἐπεγνωκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ . Καὶ δὴ καὶ φησὶ δι’ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν περὶ τῆς ἑαυτοῦ παρουσίας , τῆς γενομένης ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ μετὰ σαρκός , ὅτι · « Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ , λέγει Κύριος , δώσω νόμους μου εἰς τὴν διάνοιαν αὐτῶν , καὶ εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ἐπιγράψω αὐτούς . » Ὀρθῶς δὲ καὶ τοῦτο συνείς ὁ πάνσοφος Παῦλος γράφει , καὶ φησι τοῖς τοῦτο τετυχηκόσιν · « Ἡ ἐπιστολὴ ἡ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε , ἐγγεγραμμένη οὐ μέλανι , ἀλλὰ πνεύματι Θεοῦ ζῶντος . » Οὐκοῦν ἀκούσατέ μου , φησὶ , τοῦτ’ ἐστίν · τοὺς ἐμοὺς εἰσάξασθε λόγους , καὶ μὴ καθάπερ οἱ Ἰσραηλῖτες ἤνιοι γένοισθε , τῇ τοῦ νομικοῦ γράμματος προσκειμένοι παλαιότητι , καὶ παρὰ τῶν τύπων ὁρῶντες οὐδέν . Μέχρι καιροῦ διορθώσεως ἡ διὰ Μωϋσέως τέθεται ἐντολή , φησίν . Ἐπειδὴ δὲ ἡ ἐνανθρωπήσις οὐ προσδοκᾶται μᾶλλον , ἀλλ’ ἐνέστηκεν ἤδη καιρός , μεταχωρεῖτω πρὸς ἀλήθειαν ἡ σκιά . Ἐμοῦ τοίνυν ἀκούετε , λαός μου . Λέγω δὲ , λαός μου , τὴν πνευματικὴν οἰκειότητα τὴν δωρηθεῖσαν αὐτοῖς ἐπὶ καιροῦ προτίσεται , δυσωπῶν , ὡς γε οἶμαι , καὶ διὰ τούτου , καὶ προθυμοτέρους ἀποτελῶν εἰς γε τὸ χρήναι , φημί , τὸν παρ’ αὐτοῦ προσήκασθαι λόγον . Καλεῖ δὲ οὐχὶ μόνους τοὺς τελούντας ἐν λαοῖς , ἀλλὰ γὰρ σὺν αὐτοῖς καὶ βασιλέας , ἵνα τοὺς ἄρχοντας τῶν τοιούτων λαῶν ἠγούμενους ἐνοσίῃ . Ἄπὸ γὰρ τῆς τῶν πιστευόντων πληθύος παρεχομένης εἰς τοῦτο πολλοῖ , ὧν ἀπαρχὴ γεγόνασιν οἱ θεσπίσιοι μαθηταί · εἶτα μετ’ ἐκείνους κατ’ ἰχνος ἰόντες οἱ μετ’ αὐτοὺς τῆς βασιλείας ὄνομα περιετέθησαν · ἄτε δὴ καὶ βασιλείας ὄνομα πεπλούτηκότες , τεταγμένοι δὲ καὶ εἰς τὸ καθηγεῖσθαι λαῶν . Καὶ γοῦν ὡς ἐκ πολλῆς ἤγαν χαρᾶς χαριστηρίους ὕμνας ἀνατείνουσι Θεῷ λέγοντες · « Ὑπέταξε λαοὺς ἡμῖν , καὶ ἔθνη ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν . » Ψάλλει δὲ περὶ αὐτῶν καὶ ὁ θεσπίσας Μελωδός · « Ἄρχοντες λαῶν συνήχθησαν μετὰ τοῦ Θεοῦ Ἀβραάμ . » Ὡ τοίνυν λαοὶ καὶ βασιλεῖς ,
Lemmas: Ἀνάδειξις ὑπισχνέομαι πλεῖστος τε καί ἀριθμός ἀγαθός ὁ ὁ εἰς αὐτός πιστεύω πλῆθος , οὗτος αὐτός προσδιαλέγομαι , καθάπερ ὁ συναγείρω . μυσταγωγέω δέ λοιπός ὡς ἴδιος εἰμί προσκυνητής , ἵνα καί ἀληθής ὑπάρχω δόξα ὁ γράφω περί αὐτός · « καί εἰμί πᾶς διδάσκαλος Θεός . » ψάλλω γοῦν καί ὁ θεσπίζω Δαυίδ , ὅδε τε φημί πρός ὁ ὁ ὅλος Σωτήρ Χριστός · « Μακάριος ἄνθρωπος ὅς εἄν σύ παιδεύω , κύριος , καί ἐκ ὁ νόμος σύ διδάσκω αὐτός . » ἐπαγγέλλω δέ καί ὁ ἐπί οὗτος φιλοτιμία ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἐπιφάνεια αὐτός . καί δή καί φημί διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης περί ὁ ἑαυτοῦ παρουσία , ὁ γίγνομαι ἐν ὅδε ὁ κόσμος μετά σάρξ , ὅτι · « ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος , λέγω Κύριος , δίδωμι νόμος ἐγώ εἰς ὁ διάνοια αὐτός , καί εἰς ὁ Καρδία αὐτός ἐπιγράφω αὐτός . » ὀρθῶς δέ καί οὗτος συνίημι ὁ πάνσοφος Παῦλος γράφω , καί φημί ὁ οὗτος τυγχάνω · « ὁ Ἐπιστολή ὁ ἐγώ σύ εἰμί , ἐγγράφω οὖον μέλας , ἀλλά πνεῦμα Θεός ζῶ . » οὐκοῦν ἀκούω ἐγώ , φημί , οὗτος εἰμί · ὁ ἐμός σάττω λόγος , καί μή καθάπερ ὁ Ἰσραηλίτης ἀνέρχομαι γίγνομαι , ὁ ὁ νομικός γράμμα προσκείμενος παλαιότης , καί παρά ὁ τύπος ὁράω οὐδείς . μέχρι καιρός διόρθωσις ὁ διά Μωϋσῆς τίθημι ἐντολή , φημί . ἐπεί δέ ὁ ἐνανθρωπέω οὖον προσδοκάω μᾶλλον , ἀλλά ἐνίστημι ἤδη καιρός , μεταχωρέω πρός ἀλήθεια ὁ σκιά . ἐμέω τοίνυν ἀκούω , λαός ἐγώ . λέγω δέ , λαός ἐγώ , ὁ πνευματικός οἰκειότης ὁ δωρέω αὐτός ἐπί καιρός προτίνω , δυσωπέω , ὡς γε οἴομαι , καί διά οὗτος , καί πρόθυμος ἀποτελέω εἰς γε ὁ χρή , φημί , ὁ παρά αὐτός προσίημι λόγος . Καλεῖ δέ οὐ μόνος ὁ Τελούντας ἐν λαός , ἀλλά γάρ σύν αὐτός καί βασιλεύς , ἵνα ὁ ἄρχω ὁ τοιοῦτος λαός ηγούμενος ἔνοσις . ἀπό γάρ ὁ ὁ πιστεύω πλῆθος παρέχω εἰς οὗτος πολύς , ὅς ἀπαρχή γίγνομαι ὁ θεσπιθεος μαθητής · εἶτα μετά ἐκεῖνος κατά ἴχνος εἶμι ὁ μετά αὐτός ὁ βασίλεια ὄνομα περιτίθημι · αὔγ-ασμα δή καί βασίλεια ὄνομα πλουτέω , τάσσω δέ καί εἰς ὁ καθηγέομαι λαός . καί γοῦν ὡς ἐκ πολύς ἄγω χαρά χαριστήριος ὕμνος ἀνατείνω Θεός λέγω · « ὑποτάσσω λαός ἐγώ , καί ἔθνος ὑπό ὁ πούς ἐγώ . » ψάλλω δέ περί αὐτός καί ὁ θεσπίζω μελωδός · « ἄρχω λαός συνάγω μετά ὁ Θεός Ἀβραάμ . » εἰμί τοίνυν λαός καί βασιλεύς ,