cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0526.1
A ρον ἀπέστειλε τὸν υἱὸν , καὶ αὐτὸν ἑωρακότες , φησίν , εἶπον · Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος ἐν ἑαυτοῖς , δεῦτε , ἀποκτείνωμεν αὐτόν , καὶ σχώμεν ἑαυτοῖς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ . Καὶ δὴ καὶ ἀπεκτένυσαν . » Ταύτης τῆς παραβολῆς , εἰρήσθαι πάλιν ὁ Κύριος λέγων · « Ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος , τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις ; Οἱ δὲ πρὸς αὐτόν · Κακῶς κακοὺς ἀπολέσει αὐτούς , καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσει ἑτέροις , οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν . Καὶ πρὸς γε ταῦτα φησιν ὁ Χριστός · Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν , ἀρθήσεται ἀφ’ ὑμῶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , καὶ δοθήσεται ἐθνῶν ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . » Ὁ δὴ καὶ εἰς πέρας ἐνήνεκται . Τέθεινται γὰρ ἑτέροι τῶν ἀμπελῶνων μελετωνοῖ , καὶ σοφοὶ γεωργοῖ , τοῦτ’ ἐστίν , οἱ θεοπαιδοὶ μαθηταί . Ἐπὶ τούτων ὑετοὺς ἡμῖν αἱ νεφέλαι καθῆψαν , καίτοι τῶν Ἰουδαϊκῶν ἀμπελῶνων μηκέτι κατάρδειν κεκελευσμένα . Ἐπὶ τούτων οὐχ ἀκάνθας μᾶλλον , ἀλλὰ σταφυλὴν τετρυγήκεν ὁ Χριστός . Δεδιδάχμεθα γὰρ λέγειν , ὅτι « Ὁ Κύριος · δώσει χρηστότητα , καὶ ἡ γῆ ἡμῶν δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς . » Φαίη δ’ ἄν τις , καὶ ἑτέρως , ὅτι γέγονεν ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ Πατρὸς ὁ πόνος τοῦ Υἱοῦ , καὶ κρίσις ἐκδέδηνκεν ὀρθή . Καὶ μοι πάλιν ἀθρεῖ τοῦ λόγου τὴν δύναμιν , ἐνωσθὼς τὴν οἰκονομίαν , ἣν καὶ αὐτὸς ἡμῖν ὁ πάνσοφος Παῦλος διατρανοῖ λέγων · « Ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Πατρὸς ὢντα τὸν Υἱὸν , οὐχ ἀρπαγμὸν ἠγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἑαυτὸν δὲ κενώσας , καὶ ὑπήκοον γενόμενος τῷ Πατρὶ μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ · ταύτης τε B ἐνεκα τῆς αἰτίας ὑπερυψωθῆναι τε καὶ τὸ ὄνομα αὐτῷ χαρισθῆναι τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ . » Ἦν μὲν γὰρ , καὶ ἔστι Θεὸς Λόγος . Ἐπειδὴ δὲ κεχρημάτικεν ἄνθρωπος , καὶ γέγονε τοῦτο κατὰ ἀλήθειαν , εἰς τὴν ἑαυτοῦ δόξαν ἀναβέβηκε μετὰ σαρκός . Ἐγνώσθη γὰρ ὅτι Θεὸς ἐστι , καὶ πεπόνηκεν οὐκ εἰκῇ . Γέγονε γὰρ εἰς δόξαν αὐτῇ τῆς οἰκονομίας ὁ τρόπος , οὐχ εἰς εἰσθές τι , καὶ ξένον ἀνατιθεὶς αὐτόν , ἀλλὰ Σωτῆρα , καὶ Λυτρωτήν τὴν ἀποφάνας τῆς ὑπ’ οὐρανῶν , ὅ δὴ καὶ γνωσθὲν προσπεσεῖν αὐτῷ παρεσκεύασεν οὐρανὸν τε καὶ γῆν , καὶ τὰ ἔτι κατώτερα .
Lemmas: A ἀντίμοιρος ἀποστέλλω ὁ υἱός , καί αὐτός ὁράω , φημί , εἶπον · οὗτος εἰμί ὁ κληρονόμος ἐν ἑαυτοῦ , δεῦρο , ἀποκτείνω αὐτός , καί ἔχω ἑαυτοῦ ὁ κληρονομία αὐτός . καί δή καί ἀποκτείνω . » Ταύτη ὁ παραβολή , εἴρω πάλιν ὁ Κύριος λέγω · « ὅταν οὖν ἔρχομαι ὁ κύριος ὁ ἀμπελών , τίς ποιέω ὁ γεωργός ἐκεῖνος ; ὁ δέ πρός αὐτός · Κακῶς κακός ἀπόλλυμι αὐτός , καί ὁ ἀμπελών ἐκδίδωμι ἕτερος , ὅστις ἀποδίδωμι αὐτός ὁ καρπός1 ἐν ὁ καιρός αὐτός . καί πρός γε οὗτος φημί ὁ Χριστός · Ζεύς οὗτος λέγω σύ , ἀείρω ἀπό σύ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός1 αὐτός . » ὁ δή καί εἰς πέρας φέρω . τίθημι γάρ ἕτερος ὁ ἀμπελών μελετάω , καί σοφός γεωργός , οὗτος εἰμί , ὁ θεοπαιδηω μαθητής . ἐπί οὗτος ὑετός ἐγώ ὁ νεφέλη καθάπτω , καίτοι ὁ Ἰουδαϊκός ἀμπελών μηκέτι κατάρδω κελεύω . ἐπί οὗτος οὐ ἄκανθα μᾶλλον , ἀλλά σταφυλή τρυγάω ὁ Χριστός . Δεδιδάχμεθα γάρ λέγω , ὅτι « ὁ Κύριος · δίδωμι χρηστότης , καί ὁ γῆ ἐγώ δίδωμι ὁ καρπός αὐτός . » Φαίη δέ ἄν τις , καί ἑτέρως , ὅτι γίγνομαι ἐν ὀφθαλμός ὁ πατήρ ὁ πόνος ὁ υἱός , καί κρίσις ἐκδέω ὀρθός . καί ἐγώ πάλιν ἀθρέω ὁ λόγος ὁ δύναμις , ἐνωθέω ὁ οἰκονομία , ὅς καί αὐτός ἐγώ ὁ πάνσοφος Παῦλος διατρανόω λέγω · « ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ πατήρ εἰμί ὁ υἱός , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἑαυτοῦ δέ κενόω , καί ὑπήκοος γίγνομαι ὁ πατήρ μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός · οὗτος τε B ἕνεκα ὁ αἴτιος ὑπερυψόω τε καί ὁ ὄνομα αὐτός χαρίζομαι ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , ἵνα ἐν ὁ ὄνομα αὐτός πᾶς γόνυ κάμπτω . » ἦς μέν γάρ , καί εἰμί θεός Λόγος . ἐπεί δέ χρηματίζω ἄνθρωπος , καί γίγνομαι οὗτος κατά ἀλήθεια , εἰς ὁ ἑαυτοῦ δόξα ἀναβαίνω μετά σάρξ . γιγνώσκω γάρ ὅτι θεός εἰμί , καί πονέω οὐ εἰκῇ . γίγνομαι γάρ εἰς δόξα αὐτός ὁ οἰκονομία ὁ τρόπος , οὐ εἰς εἰστίθημι τίς , καί ξένος ἀνατίθημι αὐτός , ἀλλά Σωτήρ , καί λυτρωτός ὁ ἀποφαίνω ὁ ὑπό οὐρανός , ὅς δή καί γιγνώσκω προσπίπτω αὐτός παρασκευάζω οὐρανός τε καί γῆ , καί ὁ ἔτι κατώτερος .