cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0694.3
Προὑπαγορεύει δὲ τοῦ Σωτῆρος τὴν ἄφιξιν , ὅσα τε δι’ αὐτῆς κεχερδήκαμεν , καὶ τὸν δοθησόμενον τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύσουσι πλοῦτον . Θυγατέρα γε μὴν ὀνομάζει τὴν Σιών . Καὶ εἰ μὲν βούλοιν τις τὴν ἀρχαίαν νοεῖν ὡς ἠλεημένην ἤδη , καὶ δεδικαιωμένην ἐν πίστει . Εἰ δὲ δὴ τὴν νέαν , τοῦτέστι τὴν Ἐκκλησίαν , λέγω δὲν οὐκ ἀπεικότως καὶ αὐτὴ θυγάτηρ εἶναι τῆς Σιών . Πρώτοι γὰρ οἱ ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ πεπιστεύκασιν , καὶ οἷόν τις θυγάτηρ τῆς ἀπ’ αὐτῶν συστάσης ἐν ἀρχαῖς Ἐκκλησίας ἡ ἐξ ἐθνῶν ὀνομάζεται . Τίσι δὲ κελεύει τὸ εὐαγγέλιον ἀναγγεῖλαι τῇ Σιών ; ἢ πάντως τοῖς ἁγίοις μυσταγωγοῖς τοῖς καθηγεῖσθαι λαχοῦσιν Ἐκκλησιῶν , οἷς καὶ ἀνοῖγγύναι τὰς πύλας , καὶ τοὺς λίθους ἐν μέσῳ διαρῆπτεσθαι εὖ μάλ’α παρακελεύεται ; Τί δὲ δὴ ἄρα τὸ κηρυπτέμενον ; « Ἰδοὺ σοι ὁ Σωτὴρ παραγέγονεν ἔχων τὸν ἑαυτοῦ μισθόν , καὶ τὸ ἔργον πρὸ προσώπου αὐτοῦ . » Δύο τίθησιν ὁμοῦ θεοπρεπῆ τε καὶ ἐξαιρετα , δι’ ὧν ἂν γένοιτο καταφανὴς τοῦ Σωτῆρος ἡ δόξα . Οἱ μὲν γὰρ θεσπίσιοι προφῆται παρεκάλουν εἰς εὐζωίαν αὐτήν , καὶ εἰς ἔννομόν τε καὶ εὐσχήμονα πολιτείαν . Εἶτα διεμύηνον τῶν γενοῦν , ἃ παρὰ Θεοῦ λήψονται κατὰ καιρὸν , οἷς ἂν γένοιτο τὸ εὐδοκιμεῖν ἐν λόγῳ , ἀλλ’ οὐκ αὐτοὶ χαρισμάτων δοτῆρες ἦσαν τῶν πνευματικῶν . Προηγόρευον δὲ , ὡς ἔφην , ὑποσχάσεις Θεοῦ . Ὁ δὲ γε τῶν ὅλων Σωτὴρ , ἅτε δὴ Θεὸς ὑπάρχων , ἔχει τὸ δύνασθαι διδόναι μισθούς , καὶ προσεπιτοῦν τὸ ἐφορᾶν ἑκάστῳ τὴν τρόπον , ἤτοι τὸ ἔργον · θεοπρεπὲς γὰρ καὶ τοῦτο . Γέγραπται γὰρ , ὅτι « Ἐνώπιον εἰσι τῶν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμῶν ὁδοὶ ἀνδρὸς , εἰς δὲ πάσας τὰς τροχὰς αὐτοῦ σκοπεῖται . » — « Ἡξει τοίνυν , » φησίν , « ἔχων τὸν ἑαυτοῦ μισθόν , » τοῦτέστιν , αὐτὸς τὰ γέρα διδούς , οἷς ἂν πρέποι τὸ λαβεῖν . Καὶ γοῦν ὁμολογήσαντι μὲν τὴν πίστιν ὀρθῶς τῷ θεοπρεπεῖ Πέτρῳ , « Δώσω σοι , » φησί , « τὰς κλεῖδας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , καὶ ὅσα ἐὰν δήσῃ ἐπὶ τῆς γῆς , ἔσται δεδεμένα ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ ὅσα ἐὰν λύσῃς ἐπὶ τῆς γῆς , ἔσται λελυμένα ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » Ἐχαρίσθη δὲ καὶ συλλήβδην ἅπασιν τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις κατὰ πνευμάτων ἀκαθάρτων ἐξουσίαν , καὶ τὸ θεραπεύειν δύνασθαι πᾶσαν νόσον , καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ . Ναὶ μὴν καὶ τῷ συγχρεμαμένῳ ληστῇ τὴν πίστιν οὐκ ἄμισθον εἰπὼν ἀπέσπεν · « Ἀμὴν λέγω σοι , σήμερον μετ’ ἐμοῦ ἔση ἐν τῷ παραδείσῳ . » Ἀφιγμένος δὴ οὖν , τοὺς μὲν εἰς αὐτὸν πιστεύοντας « καλέσει λαὸν ἅγιον , καὶ λελυτρωμένον ἀπὸ Κυρίου . » Οὐ γὰρ πρέσβυς , οὐκ ἄγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος ἔσωσεν ἡμᾶς , καθὰ γέγραπται · « Σὺ δὲ , Σιών , » ἤγουν Ἐκκλησία , « κληθήση ἐπιζητουμένη πόλις , καὶ οὐκ ἐγκαταλελειμμένη . »
Lemmas: προϋπαγορεύω δέ ὁ Σωτήρ ὁ ἄφιξις , ὅσος τε διά αὐτός χρῄζω , καί ὁ δίδωμι ὁ εἰς αὐτός πιστεύω πλοῦτος . θυγάτηρ γε μήv ὀνομάζω ὁ Σιών . καί εἰμί μέν βούλομαι τις ὁ ἀρχαῖος νοέω ὡς ἐλεάω ἤδη , καί δικαιόω ἐν πίστις . εἰμί δέ δή ὁ νέος , τουτέστι ὁ ἐκκλησία , λέγω δέν οὐ ἀπεικότως καί αὐτός θυγάτηρ εἰμί ὁ Σιών . Πρῶτος γάρ ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ πιστεύω , καί οἷος τις θυγάτηρ ὁ ἀπό αὐτός συνίστημι ἐν ἀρχή ἐκκλησία ὁ ἐκ ἔθνος ὀνομάζω . Τίσι δέ κελεύω ὁ εὐαγγέλιον ἀναγγέλλω ὁ Σιών ; ἢ πάντως ὁ ἅγιος μυσταγωγός ὁ καθηγέομαι λαγχάνω ἐκκλησία , ὅς καί ἀνοῖγγύναι ὁ πύλη , καί ὁ λίθος ἐν μέσος διαρῆπτεσθαι εὕω μάλα παρακελεύομαι ; τις δέ δή ἄρα ὁ κηρυπτέμενον ; « ἰδέ σύ ὁ Σωτήρ παραγίγνομαι ἔχω ὁ ἑαυτοῦ μισθός , καί ὁ ἔργον πρό πρόσωπον αὐτός . » δύο τίθημι ὁμοῦ θεοπρεπής τε καί ἐξαίρετος , διά ὅς εἄν γίγνομαι καταφανής ὁ Σωτήρ ὁ δόξα . ὁ μέν γάρ θεσπιθεος προφήτης παρακαλέω εἰς εὐζωΐα αὐτός , καί εἰς ἔννομος τε καί εὐσχήμων πολιτεία . εἶτα διαμηνύω ὁ γίνομαι , ὁ παρά Θεός λαμβάνω κατά καιρός , ὅς εἄν γίγνομαι ὁ εὐδοκιμέω ἐν λόγος , ἀλλά οὐ αὐτός χάρισμα δοτήρ εἰμί ὁ πνευματικός . προαγορεύω δέ , ὡς φημί , ὑποσχάζω Θεός . ὁ δέ γε ὁ ὅλος Σωτήρ , ἅτε δή θεός ὑπάρχω , ἔχω ὁ δύναμαι δίδωμι μισθός , καί προσπίπτω ὁ ἐφοράω ἕκαστος ὁ τρόπος , ἤτοι ὁ ἔργον · θεοπρεπής γάρ καί οὗτος . γράφω γάρ , ὅτι « ἐνώπιος εἰμί ὁ ὁ Θεός ὀφθαλμός ὁδός ἀνήρ , εἰς δέ πᾶς ὁ τροχή αὐτός σκοπέω . » — « ἥκω τοίνυν , » φημί , « ἔχω ὁ ἑαυτοῦ μισθός , » τουτέστιν , αὐτός ὁ γέρας δίδωμι , ὅς εἄν πρέπω ὁ λαμβάνω . καί γοῦν ὁμολογέω μέν ὁ πίστις ὀρθῶς ὁ θεοπρεπής Πέτρος , « δίδωμι σύ , » φημί , « ὁ κλείς ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , καί ὅσος ἐάν δήω ἐπί ὁ γῆ , εἰμί δέω1 ἐν ὁ Οὐρανός , καί ὅσος ἐάν λύω ἐπί ὁ γῆ , εἰμί λύω ἐν ὁ οὐρανός . » χαρίζομαι δέ καί συλλήβδην ἅπας ὁ ἅγιος ἀπόστολος κατά πνεῦμα ἀκάθαρτος ἐξουσία , καί ὁ θεραπεύω δύναμαι πᾶς νόσος , καί πᾶς μαλακία ἐν ὁ λαός . ναίς μήv καί ὁ συγχρεμαμένῳ λῃστής ὁ πίστις οὐ ἄμισθος εἶπον ἀποσπένδω · « ἀμήν λέγω σύ , σήμερον μετά ἐγώ σέω ἐν ὁ παράδεισος . » ἀφικνέομαι δή οὖν , ὁ μέν εἰς αὐτός πιστεύω « καλέω λαός ἅγιος , καί λυτρόω ἀπό κύριος . » οὖον γάρ πρέσβυς , οὐ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ Κύριος σῴζω ἐγώ , καθά γράφω · « σύ δέ , Σιών , » ἤγουν ἐκκλησία , « καλέω ἐπιζητέω πόλις , καί οὐ ἐγκαταλείπω . »