cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0485.1
αὐτῷ , ποτὲ μὲν λέγοντες · « Εἰ ἦν οὗτος παρὰ Θεοῦ ἄνθρωπος , οὐκ ἂν ἔλυε τὸ Σάββατον · » ποτὲ δὲ καὶ τοῖς ἐπὶ χειροῖν κατασφενδόντες λόγους . Οὐκοῦν ἐπειδὴπερ ἀπαράδεκτον ἐποιούσιν τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων τὴν δυνάμιν ἀναδιδάσκουσι αὐτοὺς εἰς πνευματικὴν εὐκαρπίαν ἐκ τῆς ἀνοητου αὐτῶς , ταύτητοὶ φησίν · Μὴ ὁ ἀρότριον ἀροτριᾷσει τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν ; 'Ω ἀνόητοι , φησίν · ἀνατέμνει μὲν γὰρ τοὺς ἀρότρους τὴν ἄρουραν ὁ γηπόρος , ἀλλ' οὐ μέχρι παντὸς τοῦτο δρᾷ , οὐδὲ ἀπαντα τοὺς ἀρότρους τῶν τῆς γηπονίας δαπανήσει καιρόν . 'Ανατέμνει γὰρ τὴν ἄρουραν , οὐχ ἵνα φαίνηται τοῦτο παθοῦσα μόνον , ἀλλ' ἵνα εὐπαραδοχος ἡ τοῖς ἐν αὐτῇ καταβαλλομένοις σπέρμασι , καὶ καρποφόγος αὐτῇ . Οὕτωοὖν ὑλομανούσας ποτὲ καὶ οἷον κεχαρασμένας τὰς ἀπάντων ἡμῶν καρδίας , ὥσπερ ἀρότρω χρησάμενος τῷ διὰ Μωϋσέως νόμῳ , προεῖργασται , καὶ γεωργῷ δίκην ἀνατέμνων , εὐπρεπεῖς ἀποφαίνει αὐτὰς εἰς καταβολὴν σπερμάτων ἀγαθῶν . 'Ὁ δὲ γε ἀγαθοῦ παντὸς σπορεὺς ὁ ἔμὸς ἐστιν Υἱός . Προσέδωκε τοὺν τὰ παρ' αὐτοῦ , καὶ ἡμῖν βουλεσθαι μηχανῆς στέργειν , καὶ ἀγαπᾶν τὸν ἀρότηρα νόμον . 'Ηροτήσατε γὰρ , ὡς ἔφη , οὐχ ἵνα μὲν ἔχητε τοῦτο · ποία γὰρ δυναις ἐντεῦθεν ; ἀλλ' ἵνα τοὺς τῆς ἀληθείας ἐκτέχητε καρποὺς . 'Επειδὴ δὲ καὶ μεταπεπλάσθαια νοητὸς ἐν Χριστῷ , ἤγουν μεταστοιχειωθῆμεν , οἱ μὲν ἐκ πλάνης 'Ελληνικῆς εἰς τὴν τῆς ἀληθείας ἐπίγνωσιν , καὶ εἰς ζωὴν ἁγίαν , τὴν διὰ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ · οἱ γε μὴν ἐκ περιτομῆς εἰς ἀνάλγητον μαθημῶνιν εὐαγγελικῶν , καὶ εἰς κινδύτητα λατρείας , οὐχ ἔτι τῶν τύπων ἔχουσις τὸ ἀτερπές , ἐκλιμπούσης δὲ πολλῶν τῶν πνευματικῆς τῆς εὐπρεπέστατον κάλλος · ὁπηρέας δὲ ἡμῖν κάκεινος τὴν διὰ ὑδατὸς τε καὶ πνεύματος ἀναγέννησιν ἐν Χριστῷ πλουτήσασιν · ὁμοίως δὲ ἦν τοῖς 'Ιουδαίοις δήμοις ἀπόβλητον τε καὶ ἀπαράδεκτος · ἡ ἐπ' αὐτοῖς δὴ τουτοῖ χάρις · ἀντέπραττον γὰρ , ὡς ἔφη , τοῖς παρὰ Χριστοῦ θεαπίσμασι · ταύτητοὶ φησίν · Μὴ ἐρεῖ ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ · Τί ποιεῖς , ὅτι οὐχ ἐργάζῃ , οὐδὲ ἔχεις χεῖρας ; 'Ὁ λέγων τῷ πατρὶ · Τί γεννήσεις ; καὶ τῇ μητρὶ · Τί ὠδινήσεις ; 'Εγὼ μὲν γὰρ , φησίν , ἀναμορφῶσαι βούλομαι πρὸς τὰ ἀμείνω , καὶ οἷον ἀναπλάσαι πρὸς τὰ βελτίω διὰ γεννήσεως νοητῆς , πάντας δὴπου τῆς δι' ὑδατὸς τε καὶ πνεύματος . 'Αλλὰ τοῖς ἔμοις σκέμμασιν ἀσυνέτως ἀντιπράττετε . 'Αρ' οὖν ἐπεκρίψω , φησίν , ὁ πιλὸς τῷ κεραμεῖ ποτε , ὡς χεῖρα τὴν τεχνοῦργον οὐχ ἔχοντι , ἡ ὡς οὐχ εἰδὼς τινὰ χρὴ τρόπον διαμορφῶσαι τὸ ἐν χειροῖν ; 'Αλλ' ὁ μείλίων ταχθήσεται · φησίν , μὴ πεύσιν προσήγαγε τῷ ἰδίῳ πατρὶ , ἄρα γεννήσει ; Εἶτα πῶς ὑμεῖς , ὡς πηλὸς ὄντες εἰς χεῖρας κεραμέως , καὶ οὐχ εἰδότες ὅλιως τίνα τρόπον ἡ νοητὴ περὶ ὑμᾶς ἀναγέννησις ; ἔσται , οὐ δεδίατε φιλονεικεῖν ; καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ὡς τεχνίτη καὶ πατρὶ τὸ ὅπως ἂν γένοιτο ταυτὶ παριχωρεῖν ἐγνώκατε ; ὅτι γὰρ ἐξιλούνουν 'Ιουδαῖοι τοῦ τοῦ Σωτῆρος λόγου , οἱ γεγόναι αὐτῷ περὶ τούτων , ταλαπίν οὐδὲν συνιδεῖν . 'Εφη γὰρ πρὸς Νικόδημον · « Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , εἰν
Lemmas: αὐτός , ποτέ μέν λέγω · « εἰμί εἰμί οὗτος παρά Θεός ἄνθρωπος , οὐ εἄν λύω ὁ σάββατον · » ποτέ δέ καί ὁ ἐπί χείρ κατασφενδόντες λόγος . οὐκοῦν ἐπεί ἀπαράδεκτος ποιέω ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα ὁ δυνάμις ἀναδιδάσκω αὐτός εἰς πνευματικός εὐκαρπία ἐκ ὁ ἀνόητος αὔτως , ταύτητοὶ φημί · μή ὁ ἀρότριος ἀροτρίασις ὁ γῆ ὅλος ὁ ἡμέρα ; ΩΩ ἀνόητος , φημί · ἀνατέμνω μέν γάρ ὁ ἄροτρον ὁ ἄρουρα ὁ γηπόρος , ἀλλά οὖον μέχρι πᾶς οὗτος δράω , οὐδέ ἅπας ὁ ἄροτρον ὁ ὁ γεωπονία δαπανάω καιρός . Ἀνατέμνω γάρ ὁ ἄρουρα , οὐ ἵνα φαίνω οὗτος πάσχω μόνος , ἀλλά ἵνα εὐπαραδοχος ὁ ὁ ἐν αὐτός καταβάλλω σπέρμα , καί καρποφόγος αὐτός . Οὕτωοὖν ὑλομανέω ποτέ καί οἷος χαράζω ὁ ἀπαντάω ἐγώ Καρδία , ὥσπερ ἄροτρον χράω ὁ διά Μωϋσῆς νόμος , προεργάζομαι , καί γεωργός δίκη ἀνατέμνω , εὐπρεπής ἀποφαίνω αὐτός εἰς καταβολή σπέρμα ἀγαθός . Ὁ δέ γε ἀγαθός πᾶς σπορεύς ὁ ἐμός εἰμί υἱός . προσδίδωμι ὅς ὁ παρά αὐτός , καί ἐγώ βούλομαι μηχανή στέργω , καί ἀγαπάω ὁ ἀροτήρ νόμος . 'Ηροτήσατε γάρ , ὡς φημί , οὐ ἵνα μέν ἔχω οὗτος · ποῖος γάρ δύο ἐντεῦθεν ; ἀλλά ἵνα ὁ ὁ ἀλήθεια ἐκτέχω καρπός1 . Επειδή δέ καί μεταπλάσσω νοητός ἐν Χριστός , ἤγουν μεταστοιχειόω , ὁ μέν ἐκ πλάνης Ελληνικός εἰς ὁ ὁ ἀλήθεια ἐπίγνωσις , καί εἰς ζωή ἅγιος , ὁ διά ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός · ὁ γε μήv ἐκ περιτομή εἰς ἀνάλγητος μαθημῶνιν εὐαγγελικός , καί εἰς κινδυτηταω λατρεία , οὐ ἔτι ὁ τύπος ἔχω ὁ ἀτερπής , ἐκλείπω δέ πολύς ὁ πνευματικός ὁ εὐπρεπής κάλλος · ὁπηρέας δέ ἐγώ κενός ὁ διά ὑδατὸς τε καί πνεῦμα ἀναγέννησις ἐν Χριστός πλουτέω · ὁμοίως δέ εἰμί ὁ Ἰουδαῖος δῆμος ἀπόβλητος τε καί ἀπαράδεκτος · ὁ ἐπί αὐτός δή οὗτος χάρις · ἀντιπράσσω γάρ , ὡς φημί , ὁ παρά Χριστός θεαπιπεισμα · ταύτητοὶ φημί · μή εἴρω ὁ πηλός ὁ κεραμεύς · τις ποιέω , ὅτι οὐ ἐργάζομαι , οὐδέ ἔχω χείρ ; Ὁ λέγω ὁ πατήρ · τις γεννάω ; καί ὁ μήτηρ · τις ὠδίνω ; Εγώ μέν γάρ , φημί , ἀναμορφόω βούλομαι πρός ὁ ἀγαθός , καί οἷος ἀναπλάσσω πρός ὁ ἀγαθός διά γέννησις νοητός , πᾶς δήπου ὁ διά ὑδατὸς τε καί πνεῦμα . Αλλά ὁ ἐμέω σκέμμα ἀσύνετος ἀντιπράσσω . Αρ οὖν ἐπικρίνω , φημί , ὁ πιλός ὁ κεραμεύς ποτός , ὡς χείρ ὁ τεχνουργός οὐ ἔχω , ὁ ὡς οὐ εἰδοί τις χρή τρόπος διαμορφόω ὁ ἐν χείρ ; Αλ ὁ Μειλίων τάσσω · φημί , μή πεῦσις προσάγω ὁ ἴδιος πατήρ , ἄρα γεννάω ; εἶτα πῶς σύ , ὡς πηλός εἰμί εἰς χείρ κεραμεύς , καί οὐ οἶδα ὅλιως τίς τρόπος ὁ νοητός περί σύ ἀναγέννησις ; εἰμί , οὖον δείδω φιλονεικέω ; καί οὐ δή μᾶλλον ὡς τεχνίτης καί πατήρ ὁ ὅπως εἄν γίγνομαι οὗτος παραχωρέω γιγνώσκω ; ὅτι γάρ εξιλουνοος Ιουδαῖος ὁ ὁ Σωτήρ λόγος , ὁ γονεύς αὐτός περί οὗτος , ταλαπίν οὐδείς συνοράω . 'Εφη γάρ πρός Νικόδημος · « ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ἐν