cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0713.3
Πάντα γέγονεν ἐν Χριστῷ καινά , καὶ λατρεία , καὶ ζωή , καὶ νομοθεσία · οὐ γὰρ σκιάς ἐτι καὶ τύποις ἀνόντοις προσκείμεθα · τελούμεν δὲ μᾶλλον τῷ ἐπὶ πάντων Θεῷ τὴν ἐν πνεύματι τε καὶ ἀλήθεια προσ-κύνησιν καὶ λατρείαν . Χρηματίζομεν δὲ οὐ κατὰ γε τοὺς ἐξ ἁμάτων Ἰσραήλ , ὡς ἐν τῶν γενεαρχῶν , ἤτοι πατέρων , Ἐφραῖμ , ἢ Μανασσῆ , ἢ καὶ ὡς ἐξ ἑτέρας φυλῆς , ἀλλ’ οὐδὲ τὴν τῶν Γραμματικῶν καὶ Φαρι-σαίων ἐρχόμεθα τρίβον , τὴν τοῦ γράμματος παλαιό-τητα τοῦ παντὸς ἀξιοῦντες λόγου , ἀλλ’ ἐν καινότητι ζωῆς εὐαγγελικῆς προσίμεν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ἀπ’ αὐτοῦ κλῆσιν , ὡσπερ τινὰ στέφανον ἀναδοῦμενοι , χρηματίζομεν Χριστιανοί . Τοῦτο δὲ τοῦ διαδόχου , καὶ εὐλογημένου ὀνόμα κατὰ πᾶσαν ἐστὶ τὴν ὑπ’ οὐ-ρανόν . Ἐπειδὴ δὲ ἡγλησθῆμεν παρὰ Χριστοῦ , καὶ ἡμῖς αὐτὸν ταῖς εὐλογίαις καὶ ἀκαταλήκτοις δοξο-λογίαις κατευφραίνειν σπουδάζομεν . Πάλαι μὲν γὰρ , ἤτοι πρὸ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως , τοῖς οὐκ οὖσι θεοῖς ἐξυφαίνοντες τὰς ψυχὰς , ἐγελώμεθα δικαίως . Ἐπειδὴ δὲ τὸν φύσει Θεὸν ἐγνώκαμεν , ὁμνύομεν αὐτὸν , καὶ καρπὸν χειλέων καὶ γλώττης αὐτῷ προσκομίζομεν , τὰς δοξολογίας αὐτοῦ μεμνημένοι , κἂν εἰ γινότο πως ἀνάγκη καὶ χρεία τῆς διὰ τῶν ὅρκων πληροφορίας , ἐφ’ ὅτιν οὖν τῶν πραγμάτων ὁμῶνται τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν . Ἔθος μὲν γὰρ τοῖς τῶν εἰδώλων θεραπευ-ταῖς , ὅρκιον ἔσεθ’ ὅτε ποιείσθαι τὸν οἰοῦντον , ἢ καὶ ἑτερόν τι τῶν ἐν αὐτῷ στοιχείων . Οἱ δὲ τὴν πίστιν παραδεξάμενοι , καὶ τῶν εἰς τοῦτο πλημμελημάτων ἀποκροῦσαι νεανικῶς · ὅρκιον γὰρ ποιοῦνται μόνον τῶν ὅλων Θεόν , αὐτὸν εἰδότες φύσει τε καὶ ἀλη-θῶς Δεσπότην , καὶ ἕτερον ἐπ’ αὐτῷ παντελῶς οὐδέν . Τοῦτο καὶ ὁ διὰ Μωϋσέως προστάχας νόμος · « Κύριον γὰρ , φησί , τὸν Θεὸν σου προσκυνήσεις , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις , καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ὀμῇ · » εἴτα φησιν , ὅτι « Ἐπιλήσονται τὴν θλῖψιν αὐτῶν τὴν πρώ-την , καὶ οὐκ ἀναβήσεται αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν · » καὶ θλίψιν ἔοικεν ἐν τούτοις ὀνομάζειν , ἣν ὑπέστη-σαν μαχθηρίαν , ὅτε Θεὸν οὐκ εἰδότες τὸν ἀληθινόν , τῇ τῶν δαιμονίων σκατίστῃ δεδουλεύκασι . Προσέταττε
Lemmas: Πάν γίγνομαι ἐν Χριστός καινός , καί λατρεία , καί ζωή , καί νομοθεσία · οὖον γάρ σκιά ἔτι καί τύπος ἄνω πρόσκειμαι · τελέω δέ μᾶλλον ὁ ἐπί πᾶς Θεός ὁ ἐν πνεῦμα τε καί ἀλήθεια προσκυνέω καί λατρεία . χρηματίζω δέ οὖον κατά γε ὁ ἐκ ἀμάω Ἰσραήλ , ὡς ἐν ὁ γενεάρχης , ἤτοι πατήρ , Ἐφραίμ , ἢ Μανασσῆς , ἢ καί ὡς ἐκ ἕτερος Φυλή , ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ γραμματικός καί Φαρισαῖος ἔρχομαι τρίβω , ὁ ὁ γράμμα παλαιότης ὁ πᾶς ἄξιος λόγος , ἀλλά ἐν καινότης ζωή εὐαγγελικός πρόσειμι ὁ Χριστός , καί ὁ ἀπό αὐτός κλῆσις , ὡς τις στέφανος ἀναδέω , χρηματίζω Χριστιανός . οὗτος δέ ὁ διάδοχος , καί εὐλογέω ὄνομα κατά πᾶς εἰμί ὁ ὑπό οὐρανός . ἐπεί δέ ἡγλησθῆμεν παρά Χριστός , καί ἡμεῖς αὐτός ὁ εὐλογία καί ἀκατάληκτος δοξο-λογία κατευφραίνω σπουδάζω . πάλη μέν γάρ , ἤτοι πρό ὁ εἰς αὐτός πίστις , ὁ οὐ εἰμί θεός ἐξυφαίνω ὁ ψυχή , γελάω δικαίως . ἐπεί δέ ὁ φύσις θεός γιγνώσκω , ὄμνυμι αὐτός , καί καρπός χεῖλος καί γλῶσσα αὐτός προσκομίζω , ὁ δοξολογία αὐτός μιμνήσκω , κἀν εἰμί γινότο πως ἀνάγκη καί χρεία ὁ διά ὁ Ὅρκος πληροφορία , ἐπί ὅστις οὖν ὁ πρᾶγμα ὁμόω ὁ θεός ὁ ἀληθινός . ἔθος μέν γάρ ὁ ὁ εἴδωλον θεραπευτής , ὅρκιος ἔσω ὅτε ποιέω ὁ οἰόω , ἢ καί ἕτερος τίς ὁ ἐν αὐτός στοιχεῖον . ὁ δέ ὁ πίστις παραδέχομαι , καί ὁ εἰς οὗτος πλημμέλημα ἀποκρούω νεανικός · ὅρκιος γάρ ποιέω μόνος ὁ ὅλος Θεός , αὐτός οἶδα φύσις τε καί ἀληθής δεσπότης , καί ἕτερος ἐπί αὐτός παντελῶς οὐδείς . οὗτος καί ὁ διά Μωϋσῆς προσταχή νόμος · « κύριος γάρ , φημί , ὁ θεός σύ προσκυνέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω , καί ὁ ὄνομα αὐτός ὄμνυμι · » εἴτα̅ φημί , ὅτι « ἐπιλήθω ὁ θλῖψις αὐτός ὁ πρώτης , καί οὐ ἀναβαίνω αὐτός ἐπί ὁ Καρδία · » καί θλῖψις ἔοικα ἐν οὗτος ὀνομάζω , ὅς ὑφίστημι μαχθηρίαν , ὅτε θεός οὐ οἶδα ὁ ἀληθινός , ὁ ὁ δαιμόνιος σκατίστῃ δουλεύω . προστάσσω