cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0160.1
A αὐτὸν πού φησι · τὸν Υἱόν · Ὁ θρόνος σου ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα , ῥάβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου . Ὁ ῥάβδος δὲ καὶ ἑτέρως , ὡς ἄν ἔχω τὰ πάντα , καὶ εἰς τὸ εἶναι συνέχῃ , συνευστάζει τὸ ποιῶν τὸ ἡδενυχὸς , ἤτοι τὴν ἀνθρώπου φύσιν , μονοσυχὶ κατασειομένην , καὶ μεθύουσαν ὑπὸ παθῶν . Ψάλλει γοῦν ὁ μακάριος Δαβὶδ , τὸ κοινὸν ἀπάντων πρόσωπον ἑαυτῷ περιθεὶς , Ἡ ῥάβδος σου , καὶ ἡ βακτηρία σου , αὗται με παρεκάλεσαν . Ὑποστηρίζει γὰρ τοὺς δικαίους ὁ Κύριος κατὰ τὸ γεγραμμένον · ὀνόμασται δὲ διὰ φωνῆς προφητῶν βακτηρία εὐχλεῖς , ῥάβδος μεγαλότητος · ῥάβδος δὲ καὶ ἑτέρως , ἐπαίρει ἐστί ποιμὴν ἀγαθός , τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ τιθεὶς ὑπὲρ τῶν προβάτων . Εἴρηται γοῦν πρὸς αὐτὸν δι’ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν · Ποίμανε λαὸν σου ἐν ῥάβδῳ , φυλὴν σου , πρόβατα κληρονομίας σου . Εἰ δὲ τῳ δοκεῖ , καὶ ἐπεὶπερ ἐστὶ κριτής , καὶ ἀποδιδούς ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , ταύτῃ τοι , καὶ μᾶλα εἰκότως ὀνομάζεσθαι ῥάβδον , νοήσει καλῶς . Εἴρηται γὰρ πρὸς αὐτὸν , ἐμπαροινήσαντὸς τε αὐτῇ τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ ἀκρατῶς ἀπονευκέντος εἰς ἀπειθείαν · Ποιμανεῖς αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ , καὶ ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις αὐτούς . Ὀδεως ἡμῖν αὐτὸν καὶ ὁ τοῦ πανσόφου Μωϋσέως καταστησάμενος νόμος παραλαμβάνεται γὰρ εἰς τύπον Χριστοῦ καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὸν ἡ βλαστήσασα , καὶ εἰς τὰ Ἁγια τῶν ἁγίων εἰσπεχωρισμένη . Ἐφήνθησε γὰρ κάρυα , καὶ τί δὴ τὸ χρῆμα τῶν ἐν σκιαῖς ἐννοιῶν , εἰπεῖν ἀναγκαῖον . Ἀπανταὶ μὲν γὰρ φυσιολογίας τινὲς , καὶ δὴ καὶ φησι τὴν καρυδὴν ῥάβδον , εἰ πρὸς τῇ κεφαλῇ χεοῖτο τινων , ἀγνυπνίας εἶναι φυσικῶς ἐμποιητικὴν . Οὐκοῦν ἐπειδὴπερ ἐμελλεν ὁ Χριστὸς , χάριτι μὲν Θεοῦ , καθά φησιν ὁ μακάριος Παῦλος , ὑπὲρ παντὸς γεύσασθαι θανάτου , δραγὺ δὲ ὡσπερ ἀπονυστάξας , καθάπερ ἐξ ὕπνου διεγερθὶς πάλιν , ἀναβιώσαι τε θεοπεπώς , παταπημένῳ θανάτῳ . Ταύτῃ τοι ῥάβδῳ καρυδὴν παρεικάζεται . Διὰ ταύτης τε τῆς διὰς τε καὶ νοητῆς ῥάβδου τεθωματούργηκεν ὁ Μωϋσῆς , τῆς ἐν Αἰγύπτῳ δουλείας ἀπαλλάττων τὸν Ἰσραὴλ . Ῥάβδον γοῦν αὐτῇ ὀνόμασε Θεοῦ . Γέγονε γὰρ αὐτῷ ῥάβδος δυνάμεως , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ὅταν τοίνυν ὁ προφήτης αἰνιγματωδῶς τὸ Χριστοῦ μυστήριον ὑποφαίνων , ἐκ τῆς Ἰεσσαὶ ρίζης τὴν ῥάβδον ἡμῖν ἀναφηνῆναι λέγῃ , τότε δὴ , τότε τοῖς τῆς διανοίας B δμασιν αὐτὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον , τὸν δι’ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα , σεσαρκωμένον τε καὶ ἐνανθρωπήσαντα θεωρῶν , καὶ εἰς ἑκούσιον ἑαυτὸν καθέντα κένωσιν , καὶ τὴν δι’ ἡμᾶς οἰκονομικὴν ἀναλάντα γέννησιν , φημὶ δὴ τὴν κατὰ σάρκα καὶ ἐκ γυναικός , ὁμοῦ τῷ προφήτῃ λέγει · Κύριε , εἰσακήκοα τὴν ἀκοὴν σου , καὶ ἐφοβήθην · κατενόησα τὰ ἔργα , καὶ ἐξέστην . Ῥάβδος δὴ οὖν ὀνόμασται διὰτὰς ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένας αἰτίας . Ἄνθος δὲ πάλιν · ἀνέλαβε γὰρ ἡ ἀνθρώπου φύσις ἐν αὐτῷ πρὸς ἀφθαρσίαν , καὶ εἰς ζωήν , καὶ εἰς καινότητα πολιτείας εὐαγγελικῆς · ἄνθος δὲ καὶ ἑτέρως , διὰ τὴν
Lemmas: A αὐτός πού φημί · ὁ υἱός · ὁ θρόνος σύ ὁ θεός εἰς ὁ αἰών , ῥάβδος εὐθύτης ὁ ῥάβδος ὁ βασίλεια σύ . ὁ ῥάβδος δέ καί ἑτέρως , ὡς ἄν ἔχω ὁ πᾶς , καί εἰς ὁ εἰμί συνέχω , συνευσταζω ὁ ποιέω ὁ ἡδύνω , ἤτοι ὁ ἄνθρωπος φύσις , μονοσυχὶ κατασείω , καί μεθύω ὑπό πάθος . ψάλλω γοῦν ὁ μακάριος Δαυίδ , ὁ κοινός ἀπαντάω πρόσωπον ἑαυτοῦ περιτίθημι , ὁ ῥάβδος σύ , καί ὁ βακτηρία σύ , οὗτος ἐγώ παρακαλέω . ὑποστηρίζω γάρ ὁ Δίκαιος ὁ Κύριος κατά ὁ γράφω · ὀνομάζω δέ διά φωνή προφήτης βακτηρία ευχλεω , ῥάβδος μεγαλότης · ῥάβδος δέ καί ἑτέρως , ἐπαίρω εἰμί ποιμήν ἀγαθός , ὁ ψυχή ἑαυτοῦ τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον . ἔρομαι γοῦν πρός αὐτός διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης · ποιμάνω λαός σύ ἐν ῥάβδος , φυλή σύ , πρόβατον κληρονομία σύ . εἰμί δέ ὁ δοκέω , καί ἐπεί εἰμί κριτής , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , οὗτος ὅς , καί μῆλον εἰκότως ὀνομάζω ῥάβδος , νοέω καλῶς . ἔρομαι γάρ πρός αὐτός , ἐμπαροινέω τε αὐτός ὁ Ἰσραήλ , καί ἀκρατής ἀπονεύω εἰς ἀπείθεια · ποιμαίνω αὐτός ἐν ῥάβδος σιδήρεος , καί ὡς σκεῦος κεραμεύς συντρίβω αὐτός . Ὀδεως ἐγώ αὐτός καί ὁ ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς καθίστημι νόμος παραλαμβάνω γάρ εἰς τύπος Χριστός καί ὁ ῥάβδος Ααρόν ὁ βλαστάνω , καί εἰς ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος εἰσπεχωρισμένη . Ἐφήνθησε γάρ κάρυον , καί τίς δή ὁ χρῆμα ὁ ἐν σκιά ἔννοια , εἶπον ἀναγκαῖος . ἀπαντή μέν γάρ φυσιολογία τις , καί δή καί φημί ὁ καρυδὴν ῥάβδος , εἰμί πρός ὁ κεφαλή χέω τίνω , ἀγνυπνίας εἰμί φυσικός ἐμποιητικός . οὐκοῦν ἐπεί μέλλω ὁ Χριστός , χάρις μέν Θεός , καθά φημί ὁ μακάριος Παῦλος , ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος , δραγὺ δέ ὡς ἀπονυστάζω , καθάπερ ἐκ ὕπνος διεγείρω πάλιν , ἀναβιόω τε θεοπεπώς , παταπημένῳ θάνατος . Ταύτη ὅς ῥάβδος καρυδὴν παρεικάζω . Ζεύς οὗτος τε ὁ Διᾶς τε καί νοητός ῥάβδος τεθωματούργηκεν ὁ Μωϋσῆς , ὁ ἐν Αἴγυπτος δουλεία ἀπαλλάσσω ὁ Ἰσραήλ . ῥάβδος γοῦν αὐτός ονομάζω Θεός . γίγνομαι γάρ αὐτός ῥάβδος δύναμις , κατά ὁ γράφω . ὅταν τοίνυν ὁ προφήτης αἰνιγματωδῶς ὁ Χριστός μυστήριον ὑποφαίνω , ἐκ ὁ Ἰεσσαί ῥίζα ὁ ῥάβδος ἐγώ ἀναφαίνω λέγω , τότε δή , τότε ὁ ὁ διάνοια B δμασιν αὐτός μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐν ὅς ὁ πᾶς , σαρκόω τε καί ἐνανθρωπέω θεωρός , καί εἰς ἑκούσιος ἑαυτοῦ καθίημι κένωσις , καί ὁ διά ἐγώ οἰκονομικός ἀναλάντα γέννησις , φημί δή ὁ κατά σάρξ καί ἐκ γυνή , ὁμοῦ ὁ προφήτης λέγω · κύριος , εἰσακούω ὁ ἀκοή σύ , καί φοβέω · κατανοέω ὁ ἔργον , καί ἐξίστημι . ῥάβδος δή οὖν ὀνομάζω διάτα ἄρτιος ἐγώ εἴρω αἴτιος . Ἄνθος δέ πάλιν · ἀναλαμβάνω γάρ ὁ ἄνθρωπος φύσις ἐν αὐτός πρός ἀφθαρσία , καί εἰς ζωή , καί εἰς καινότης πολιτεία εὐαγγελικός · ἄνθος δέ καί ἑτέρως , διά ὁ