cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0051.3
Ἀποχρώσαν ἡμῖν ποιησάμενος τὴν ἀφήγησιν , τὴν ἐπὶ γε τοῖς ἀρχαιτέροις αὐτῶν ἐγχαλήμασιν , μελίστησι πάλιν ἐπὶ καιρὸν τὸν λόγον ἐπὶ τὰς τελευταίας αὐτῶν συμφοράς , δικαίως ὑπομεινενηκόσιν ἐμπαιρουνήσαντες ἀνέσεως εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν . Ἐπέταξε γὰρ αὐτοῖς ὁ ὀμωδὸς Κύριος , καὶ μάλαι εἰκόνες · ἀνηχρησάμενοι γὰρ τοὺς προφήτας , καὶ λιθοβολήσαντες τοὺς ἀπεσταλμένους , οὐδὲ αὐτὸν δεδωσώπηται τὸν Υἱόν , ἐπεσπῆσαν δὲ θηριοτροπῶς , καὶ τὸν ἄρχηγὸν τῆς ζωῆς , τὸ γε ἴχνον εἰς αὐτοὺς , ἀνατὴν περιδεβληχαι , λέγοντες : « Ἀφώμεν τὸν δικαῖον , ὅτι δύσχηστος ἡμῖν ἐστι . » Πάνδηνα μὲν οὖν ἐστιν αὐτοῖς τὰ τοῦ πολέμου συμβεβηκότα καὶ δεδράσθαι πολυτρόπως : τοῦτο μὲν λιμῷ καὶ πολιορκίας , πυρὶ καὶ σιδηρῷ , τοῦτο δὲ γυναικῶν τε καὶ παίδων ἀνδραποδισμοῖς . Ὅτι δὲ καὶ τῶν ἀναθεν καὶ παρὰ Θεοῦ χαρισμάτων νενοστήκασι τὴν ἀπολολὴν , καὶ τῶν εἰς νοῦν καὶ ψυχὴν ἀγαθῶν ἐστερήθηναι , διδάσκει λέγων : « Ἰδοὺ δὴ ὁ δεσπότης Σαβαὼθ , ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας καὶ Ἱερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν . » Καὶ ὁ λόγος τῷ προφήτῃ γυν οὐ περὶ σωματικῆς ἰσχύος · εἴηδες γὰρ τὸ δὲ νοεῖν περὶ νοητῆς δὲ μᾶλλον , καὶ τῆς εἰς νοῦν καὶ καρδίαν , δι’ ἧς εἰδόσεως κατορθοῦν ἀρετὴν . Στρατεύεται μὲν γὰρ ἡ ἀρετὴ κατὰ τοῦ πνεύματος , τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός . Ταῦτα γὰρ ἀντίκειται ἀλλήλοις · πλεῖσται δὲ ὅσαι κοσμικαὶ καὶ ἀκάθαρτοι τὴν ἀνθρώπινον νοῦν διακυκλῶν ἡδοναί , κατατρέχουσαι πρὸς ἁμαρτίας . Χρεῖα τοίνυν ἰσχύος τῆς ἀνωθεν καὶ παρὰ Θεοῦ . Περιέσται γὰρ οὕτως τις καὶ μόλις , καὶ στεφανούται κρατῶν · ἀφήρηθαι δὲ τοῦτο φησιν ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων , καὶ αὐτὰ βόησει τὰ πράγματα . Ποῖος γὰρ ἐστι λόγος ἐστὶ παρ’ αὐτοῖς τοῦ κατορθοῦν ἀρετήν ; ἢ τίς ὁ εὐδόκιμος καὶ ἀντανιστᾶσθαι μεμελετηκὼς τοῖς πάθεσι τῆς σαρκός , ἤγων ταῖς ἐφόδοις τῶν ἐκτὸς τῶν ἡδονῶν ; Πρόκειται γὰρ ὑστερ ἀπάντων ὁ νοῦς ὡς σευτλῶν ἡμέρεθον , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν . Οὐ γὰρ δύναται λέγειν : « Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ . » Ἀφήρηται δὲ ἀπ’ αὐτῶν ἰσχύς ἄρτου καὶ ἰσχύς ὕδατος · ἄρτου δὲ πᾶλιν οὐχ αἰσθητοῦ , ἀλλ’ οὐδὲ ὕδατος τῶν ἐν κατα -
Lemmas: αποχρωζω ἐγώ ποιέω ὁ ἀφήγησις , ὁ ἐπί γε ὁ ἀρχαῖος αὐτός ἐγχαλήμασιν , μελιιστημι πάλιν ἐπί καιρός ὁ λόγος ἐπί ὁ τελευταῖος αὐτός συμφορά , δικαίως ὑπομένω ἐμπαιρουνήσαντες ἄνεσις εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός . ἐπιτάσσω γάρ αὐτός ὁ ὄμνυμι Κύριος , καί μάλη εἰκών · ἀναχράομαι γάρ ὁ προφήτης , καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω , οὐδέ αὐτός δεδωσώπηται ὁ υἱός , ἐπισπάω δέ θηριοτροπῶς , καί ὁ ἄρχηγος ὁ ζωή , ὁ γε ἴχνος εἰς αὐτός , ἀνατὴν περιδεβληχαι , λέγω : « ἀφίημι ὁ Δίκαιος , ὅτι δύσχηστος ἐγώ εἰμί . » Πάνδης μέν οὖν εἰμί αὐτός ὁ ὁ πόλεμος συμβεβηκός καί δράω πολύτροπος : οὗτος μέν λιμός καί πολιορκία , πῦρ καί σιδήρεος , οὗτος δέ γυνή τε καί παῖς ἀνδραποδισμός . ὅτι2 δέ καί ὁ ἀνατίθημι καί παρά Θεός χάρισμα νοστέω ὁ ἀπόλλυμι , καί ὁ εἰς νόος καί ψυχή ἀγαθός στερέω , διδάσκω λέγω : « ἰδέ δή ὁ δεσπότης Σαβαώθ , ἀφαιρέω ἀπό ὁ Ἰουδαῖος καί Ἱεροσόλυμα ἰσχύω καί ἰσχύω . » καί ὁ λόγος ὁ προφήτης γυμν οὖον περί σωματικός ἰσχύς · οἶδα γάρ ὁ δέ νοέω περί νοητός δέ μᾶλλον , καί ὁ εἰς νόος καί Καρδία , διά ὅς ειδοσις κατορθόω ἀρετή . στρατεύω μέν γάρ ὁ ἀρετή κατά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ πνεῦμα κατά ὁ σάρξ . οὗτος γάρ ἀντίκειμαι ἀλλήλων · πλεῖστος δέ ὅσος κοσμικός καί ἀκάθαρτος ὁ ἀνθρώπινος νόος διακυκλόω ἡδονή , κατατρέχω πρός ἁμαρτία . χρεῖος τοίνυν ἰσχύς ὁ ἄνωθεν καί παρά Θεός . περίειμι γάρ οὕτως τις καί μόλις , καί στεφανόω κράτος · ἀφαιρέω δέ οὗτος φημί ἀπό ὁ Ἰουδαῖος , καί αὐτός βοάω ὁ πρᾶγμα . ποῖος γάρ εἰμί λόγος εἰμί παρά αὐτός ὁ κατορθόω ἀρετή ; ἢ τίς ὁ Εὐδόκιμος καί ἀντανιστάω μελετάω ὁ πάθος ὁ σάρξ , ἀντίπηξ ὁ ἔφοδος ὁ ἐκτός ὁ ἡδονή ; πρόκειμαι γάρ ὑστερ ἀπαντάω ὁ νόος ὡς τεῦτλον ἥμερος , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . οὖον γάρ δύναμαι λέγω : « Πάν ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός . » ἀφαιρέω δέ ἀπό αὐτός ἰσχύς ἄρτος καί ἰσχύς ὕδωρ · ἄρτος δέ πάλιν οὐ αἰσθητής , ἀλλά οὐδέ ὕδωρ ὁ ἐν κατά -