cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0699.3
Εἰς ἔχθραν αὐτοὺς μεταβληθέντα λέγων τοῦ φειδοῦ καὶ ἀγάπης τὸ πρὶν κατευθρινοῦντα , τὰς τοῦ πράγματος αἰτίας ξηγεῖται χρησίμως . Διεμηνύσας γὰρ , φησίν , ἤγουν ἀνεπλήσε τὰς ἡμέρας τὰς αἰωνίους , τουτέστι , τὰς δεῖμνημενεύτους , διὰ τὸ ἐν αὐταῖς πλεῖστα τε ὅσα καὶ ἄξιαρετα γενέσθαι θαῦματα . Τίς δὲ ὁ μνημονεύσας ; ὁ ἀναβιβάσας ἐκ τῆς γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων ; « Ἐοικεν ἐν τούτοις τῆς ἀναστάσεως ποιεῖσθαι μνήμην τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ · ὁ γὰρ ἀναβιβάσας , φησίν , ἀντὶ τοῦ , ὁ ἀναστὰς ἀπὸ γῆς τὸν πάντων ἀρχιποιμένα , ἀναστὰς δὲ οὐχὶ πάντας ἐκ νεκρῶν , ἀλλ' οἷον ἀναδεῖξας ἐξ ἀνθρώπων · γέγονε γὰρ ὡς εἰς ἐξ ἡμῶν , γέννησιν ὑπομείνας τὴν κατὰ σάρκα ἐκ γυναικὸς ὁ μονογενὴς τοῦ Πατρὸς Λόγος . Ἐπεὶδὴ δὲ , ὡς ἔφην , ἀμνημόνευτα εἰσάπαν τῆς παρὰ Θεοῦ μεγαλυργίας ἔθετο τὸν Ἰσραὴλ , μονονοιχὶ κατασέθπεν ὁ προφήτης , καὶ εἰς τοῦτο πεσόντας ἀνεισθησίας ὀλοφύρεται λέγων · « Ποῦ ἐστιν ὁ θεὶς ἐν αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , » τουτέστιν , ὁ ἐπιστήσας ἐν αὐτοῖς τὸ θεῖον αὐτοῦ καὶ σωτηριον Πνεῦμα . Κατέβη γὰρ Πνεῦμα παρὰ Κυρίου , καὶ ὠδήγησεν αὐτούς , φησίν . Ἔφη δὲ καὶ ὁ θεοσάπας Δαβὶδ , ὅτι « Ἐξαπέστειλε τὸν Λόγον αὐτοῦ , καὶ ἴασατο αὐτούς . » « Ὁ δὲ Κύριος τὸ πνεῦμα ἐστιν , ἐνεργεῖ γὰρ διὰ τοῦ ὁμοούσιου Πνεύματος . Ποῦ τοίνυν ἐστιν ; ἀντὶ τοῦ , ἐπελάθοντο , καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν αὐτόν , διὰ τοῦ μεμνησθαι δηλοῦντι , καὶ ἀγαπᾶν αὐτόν . Ποῦ ὁ ἀναγαγὼν τῇ δεξιᾷ τὸν Μωυσῆν ; Μέγας ἦν ὁ Μωυσῆς ὁ διαδόχους τε καὶ ὑψηλὴν ἐν εὐκλείᾳ · ὑπερφαίνει δὲ τοῦτο τὸ , ἀναγαγὼν , ἐνεργούσης δι' αὐτοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ δεξιᾶς . « Ὁ βραχίων τῆς δόξης κατισχύσεν , » ἡ κατηγνισάτω , καὶ νενηίκησε τὴν τῶν ὑδάτων φύσιν συμπήξας αὐτά . Ἐπάγει γὰρ ὡσεὶ τεῖχος τὰ ὕδατα , φησίν , ἤγουν αὐτὰ κατισχύσε τὰ ὕδατα , ὥστε καὶ πηξὲν ὑπομεῖναι , καὶτοι φύσιν ἔχοντα τὴν ὑγρὰν . Πεπλήρωκε δὲ καὶ τούτω , φησίν ,
Lemmas: εἰς ἔχθρα αὐτός μεταβάλλω λέγω ὁ φειδός καί ἀγάπη ὁ πρίν κατευθρινουειντα , ὁ ὁ πρᾶγμα αἴτιος ἐξηγέομαι χρήσιμος . διαμηνύω γάρ , φημί , ἤγουν ἀναπίμπλημι ὁ ἡμέρα ὁ αἰώνιος , τουτέστι , ὁ δειμνημενευος , διά ὁ ἐν αὐτός πλεῖστος τε ὅσος καί αξιαρετη γίγνομαι θαῦμα . Τῖς δέ ὁ μνημονεύω ; ὁ ἀναβιβάζω ἐκ ὁ γῆ ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον ; « ἔοικα ἐν οὗτος ὁ ἀνάστασις ποιέω μνήμη ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός · ὁ γάρ ἀναβιβάζω , φημί , ἀντί ὁ , ὁ ἀνίστημι ἀπό γῆ ὁ πᾶς αρχιποιμένας , ἀνίστημι δέ οὐ πᾶς ἐκ νεκρός , ἀλλά οἷος ἀναδείκνυμι ἐκ ἄνθρωπος · γίγνομαι γάρ ὡς εἰς ἐκ ἐγώ , γέννησις ὑπομένω ὁ κατά σάρξ ἐκ γυνή ὁ μονογενής ὁ πατήρ Λόγος . ἐπειδή δέ , ὡς φημί , ἀμνημόνευτος εἰσάπαν ὁ παρά Θεός μεγαλυργίας τίθημι ὁ Ἰσραήλ , μονονοαδδιξ κατασέθπεν ὁ προφήτης , καί εἰς οὗτος πίπτω ἀνίημι ὀλοφύρομαι λέγω · « πός εἰμί ὁ τίθημι ἐν αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , » τουτέστιν , ὁ ἐφίστημι ἐν αὐτός ὁ θέω αὐτός καί σωτηρία πνεῦμα . καταβαίνω γάρ πνεῦμα παρά κύριος , καί ὁδηγέω αὐτός , φημί . φημί δέ καί ὁ θεοσάπας Δαυίδ , ὅτι « ἐξαποστέλλω ὁ Λόγος αὐτός , καί ἰάομαι αὐτός . » « ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί , ἐνεργέω γάρ διά ὁ ομοούσιος πνεῦμα . πός τοίνυν εἰμί ; ἀντί ὁ , ἐπιλανθάνομαι , καί οὐ ἐκζητέω αὐτός , διά ὁ μιμνήσκω δηλόω , καί ἀγαπάω αὐτός . πός ὁ ἀνάγω ὁ δεξιός ὁ Μωυσῆς ; Μέγας εἰμί ὁ Μωυσῆς ὁ διάδοχος τε καί ὑψηλός ἐν εὔκλεια · ὑπερφαίνω δέ οὗτος ὁ , ἀνάγω , ἐνεργέω διά αὐτός ὁ ὁ Θεός δεξιός . « ὁ βραχύς ὁ δόξα κατισχύω , » ὁ κατηγνισατον , καί νικάω ὁ ὁ ὕδωρ φύσις συμπήγνυμι αὐτός . ἐπάγω γάρ ὡσεί τεῖχος ὁ ὕδωρ , φημί , ἤγουν αὐτός κατισχύω ὁ ὕδωρ , ὥστε καί πήγνυμι ὑπομένω , καίτοι φύσις ἔχω ὁ ὑγρός . πληρόω δέ καί οὗτος , φημί ,