cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0255.1
Τὴν τῶν Αἰγυπτίων , Ἀσσυρίων τε καὶ Ἰδουμαίων ἀλωσιν προηγορευκὼς ὁ προφήτης , ἐπ’ αὐτὴν ἔρχεται τὴν ἁγίαν πόλιν , τοῦτ’ ἔστι τὴν Ἱερουσαλὴμ · καὶ τὰ συμβήσόμενα αὐτῇ κατὰ καιροὺς ἐκ θείας ὁργῆς προσφηγγείται χρησίμως · ἔν εἰδετεν , ὅτι δικαιοσύνης ὑπάρχων πρύτανις ὁ τῶν ὅλων Θεός , μᾶλλον δὲ αὐτὸ χρήμα δικαιοσύνη · οὐ τὸν οἶκον αὐτὸν ἀπλῶς γεγονότα , διὰ γε τοῦ πεπαιδαγωγεῖσθαι νόμῳ , τιμᾶ καὶ προσέσει , καὶ φροντίδος ἀξιοῖ · δοκιμάζει δὲ μᾶλλον τὰ ἐκίστω βεβιωμένα , καὶ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς τὴν ἐξιν διανέμει τὰ ἀγαθὰ · ἠγεῖται δὲ ξένον καὶ κατ’ οὐδένα τρόπον αὐτῷ προσοικειούμενον τὸν τῆς φαυλότητος ἔραστην , κἂν εἴ τις εἴη τυγχὼν ἀγαπητὸς διὰ τοὺς πατέρας . Φοντο τοὺν ἐκ πολλῆς ἁγαν ἀμαλίας τῶν Ἰουδαίων οἱ δῆμοι , καὶ ἀνάλωτοι παντελῶς ἐσεσθαι τοὺς ἔχθροὺς , καὶ οὐδενὸς τὸ σύμπαν ἐπιπιδόντος αὐτοῖς , τὴν ἡρεμαίαν τε καὶ ἐν πολλαῖς ἁγαν εὐημερίαις διαβιῶναι βίον , καὶτοὺ Θεῷ προσχρῶντες , καὶ εἰς πολλὴν ἁγαν ἀσέβειαν ἀπονενευκότες . Προσεκυνήκασιν γὰρ εἰδώλοις , καὶ ὑπὸ κάτω δρυὸς καὶ λεύκης ἀναθέντες ἔδω καὶ βωμοὺς τοῖς καταίοις θυσίας προσήγον καὶ σπονδὰς ἐπετέλουν , τῆς ὀφειλομένης τῷ παναγίῳ Θεῷ δόξης εἰς ἅπαν ἠρειδῆκότες . Καὶ γοῦν διὰ φωνῆς Ἰερεμίου φησὶ πρὸς αὐτοὺς περὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ · « Καὶ μὴ λέγετε ὅτι , Ναὸς Κυρίου ἐστιν , ὅτι ἐὰν μὴ διορθώσετε διορθώσητε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν , καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν , καὶ ὡς τὸν οἶκον τοῦτον ὡσπερ Σηλὼμ . » Κατηγριάτο δὲ πάλιν αὐτοὺς διὰ Μιχαίου τοῦ προφήτου λέγων · « Οἱ ἠγοῦμενοι αὐτῆς μετὰ δώρων ἔκρινον , καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς μετὰ μισθοῦ ἀπεκρίνοντο , καὶ οἱ προφήται αὐτῆς μετὰ ἀργυρίου ἐμαντεύοντο , καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπανεπαίζοντο λέγοντες · Οὐχὶ Κύριος ἐν ἡμῖν ἐστιν ; Οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐφ’ ἡμᾶς κακά . Διὰ τοῦτο δι’ ὑμᾶς Σιών ὡς ἄγρος ἀροτραθήσεται , καὶ Ἱερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἔσται , καὶ ὄρος τοῦ οἴκου ὡς ἄλσος δρυμοῦ . » Ὡς δὲ ὅτι τὸ τοῦ Θεοῦ κέριμα κατὰ παντὸς ἔρχεται τοῦ πλημμελεῖν εἰωθότος φαίνερον αὐτοῖς ἐποίησεν λέγων καὶ ὁ Θεσπίσιος Ἰωάννης · « Γεννήματ’ ἐχιδνῶν , τὶς ὑπέδειξεν ὑμῖν φυγεῖν ἀπὸ τῆς μέλλουσης ὁργῆς ; Ποίησατε οὖν καρποὺς ἀξίους τῆς μετανοίας , καὶ μὴ δόξητε λέγειν ἐν ἑαυτοῖς ὅτι Πατέρα ἔχομεν τὸν Ἀβραάμ · λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐκ τῶν λίθων τούτων ἐγείραι τέκνα τῷ Ἀβραάμ . » Ἡδὴ δὲ ἡ ἀξίνη πρὸς τὴν ῥίζαν τῶν δέν -
Lemmas: ὁ ὁ Αἰγύπτιος , Ἀσσύριος τε καί Ἰδουμαῖος ἀλέω προαγορεύω ὁ προφήτης , ἐπί αὐτός ἔρχομαι ὁ ἅγιος πόλις , οὗτος εἰμί ὁ Ἱεροσόλυμα · καί ὁ συμβαίνω αὐτός κατά καιρός ἐκ θεῖος ἑοργή προσφηγγειος χρήσιμος · ἐν ὁράω , ὅτι δικαιοσύνη ὑπάρχω πρύτανις ὁ ὁ ὅλος Θεός , μᾶλλον δέ αὐτός χρήμα δικαιοσύνη · οὖον ὁ οἶκος αὐτός ἀπλόος γίγνομαι , διά γε ὁ παιδαγωγέω νόμος , τιμάω καί πρόσειμι , καί φροντίς ἀξιόω · δοκιμάζω δέ μᾶλλον ὁ κίστος βιόω , καί ὁ μέν ἀγαθός ὁ ἕξις διανέμω ὁ ἀγαθός · ἡγέομαι δέ ξένος καί κατά οὐδείς τρόπος αὐτός προσοικειόω ὁ ὁ φαυλότης ἐραστής , κἀν εἰμί τις εἰμί τυγχάνω ἀγαπητός διά ὁ πατήρ . φόντο ὅς ἐκ πολύς ἄγαν Αμαλία ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος , καί ἀνάλωτος παντελῶς εἰμί ὁ ἐχθρός , καί οὐδείς ὁ σύμπας ἐπιπίπτω αὐτός , ὁ ἡρεμαίαν τε καί ἐν πολύς ἄγαν εὐημερία διαβιόω βίος , καΐτης Θεός προσχράομαι , καί εἰς πολύς ἄγαν ἀσέβεια ἀπονεύω . Προσκυνέω γάρ εἴδωλον , καί ὑπό κάτω δρῦς καί λεύκη ἀνατίθημι ἐσθίω καί βωμός ὁ καταίοις θυσία προσάγω καί σπονδή ἐπιτελέω , ὁ ὀφείλω ὁ πανάγιος Θεός δόξα εἰς ἅπας ἐρείδω . καί γοῦν διά φωνή Ἰερεμίας φημί πρός αὐτός περί ὁ Ἱεροσόλυμα · « καί μή λέγω ὅτι , Ναός κύριος εἰμί , ὅτι ἐάν μή διορθώνω διορθόω ὁ ὁδός σύ , καί ὁ ἐπιτήδευμα σύ , καί ὡς ὁ οἶκος οὗτος ὡς Σηλώμ . » Κατηγριάτο δέ πάλιν αὐτός διά Μιχαίας ὁ προφήτης λέγω · « ὁ ἡγέομαι αὐτός μετά δῶρον κρίνω , καί ὁ ἱερεύς αὐτός μετά μισθός ἀποκρίνω , καί ὁ προφήτης αὐτός μετά ἀργύριον μαντεύομαι , καί ἐπί ὁ κύριος ἐπανεπαίζοντο λέγω · οὐ Κύριος ἐν ἐγώ εἰμί ; οὖον μή ἐπέρχομαι ἐπί ἐγώ κακός . Ζεύς οὗτος διά σύ Σιών ὡς ἀγρός ἀροτρέω , καί Ἱεροσόλυμα ὡς ὀπωροφυλάκιον εἰμί , καί ὄρος ὁ οἶκος ὡς ἄλσος δρυμός . » ὡς δέ ὅτι ὁ ὁ Θεός κέριμα κατά πᾶς ἔρχομαι ὁ πλημμελέω εἴωθα φαίνω αὐτός ποιέω λέγω καί ὁ θεσπιθεος Ἰωάννης · « γέννημα ἔχιδνα , τις ὑποδείκνυμι σύ φεύγω ἀπό ὁ μέλλω ἑοργή ; ποιέω οὖν καρπός1 ἄξιος ὁ μετάνοια , καί μή δοκέω λέγω ἐν ἑαυτοῦ ὅτι πατήρ ἔχω ὁ Ἀβραάμ · λέγω γάρ σύ ὅτι δύναμαι ὁ θεός ἐκ ὁ λίθος οὗτος ἐγείρω τέκνον ὁ Ἀβραάμ . » ἤδη δέ ὁ ἀξίνη πρός ὁ ῥίζα ὁ δέν -