cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0061.3
Εἰς νῆφιν ἐγείρει πάλιν , καὶ δοκιμαστὰς εἶναι τῶν πραγμάτων βούλεται , οὐ χρηστολογίας ἀπλῶς χαυνοῦσθαι πρὸς ῥαθυμίαν . Περιφοιτῶντες μὲν γὰρ οἱ Φαρισαῖοι τοὺς τῶν Ἰουδαίων οἴκους χρηστοπετεῖν ἐπείχοντο , ἡλυγημένον τε λαὸν ἀνδραζόν , καὶ κλῆρον Θεοῦ . Καὶ τάχα πού τὸ διὰ φωνῆς τοῦ Βαροὺχ ἐπερώνουν αὐτοῖς · « Μακάριοί ἐσμεν , Ἰσραήλ , ὅτι τὰ ἀρέσκοντα Θεῷ γνωστὰ ἡμῖν ἐστιν . » Ἵνα γοῦν προσπάγοιεν τὰς τε ἐκ νόμου τεταγμένας αὐτοῖς τιμωρίας , καὶ μὴν καὶ δεκάτας , ἧχον ἀπαρχὰς ἰσχύοντο χρηστολογεῖν , εὐπρόσφοι τε εἶναι πολλάκις ἤθελον , καὶ τὴν ἡμεροφανῆ ἐπετέδουν κερδῶν δὲ ἐνεκα καὶ λημμάτων καὶ αὐτὴν ἐδίδασχον παραλέγειν τὸν νόμον τοὺς ὑπὸ χειρὰ λαούς . Ἡτιάτο γοῦν αὐτοῖς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὡς ἀκυρούντας τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν ἐαυτῶν παράδοσιν . Πανῶσι τοίνυν ὁμαί , φησίν , οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς , καὶ τὴν τρίβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουντι . Οὐ γὰρ εἰσὶν ὀρθοποδεῖν . Παρεξάγοντες δὲ ὑπὲρ τῆς εὐθείας ὁδοῦ κατὰ κρημνῶν φέρουσι καὶ βόθρων . Ὅδός δέ ἡ εὐθεία , καὶ ὁμαλή , ἡ εἰς Χριστὸν οἰκείασις διὰ πίστεως . Ἐπειδὴ δὲ ἤθελαν οἱ τῶν Ἰουδαίων καθηγηταί , ὅτι τῆς διὰ Μωυσέως καταργουμένης ἐντολῆς , ἔξω κείσονται κερδῶν καὶ λημμάτων , συνἐδράστων ὑπὲρ τὴν τρίβον τῶν ποδῶν τοῦ λαοῦ , τὸν Χριστοῦ λόγον κατακωδελιούντες , καὶ ταῖς τοῦ νόμου σκιάς προσκείσθαι καλεῖντες . Τετολμηκασί γὰρ εἰπεῖν οἱ δελαιοί · « Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσῆ λαλάληκεν ὁ Θεός · τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν » καὶ πάλιν · « Εἰ ἐγὼ οὗτος ἀπὸ Θεοῦ ἀνθρώπος , οὐκ ἂν ἔλυον τὸ Σάββατον . » Καὶ τὸ ἐπὶ τούτων δυσσεβέστερον , τοὺς γὰρ ἐθελούσιν ἀκροῖσθαι Χριστοῦ , καὶ τοὺς παρ’ αὐτοῦ προσκείσθαι λόγους , ἀνοσίως ἐφασκον · « Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται , τί ἀκούετε αὐτοῦ ; » Δεῖν δὲ ἤν καὶ ἑτέρως ὑπολαμβάνειν τὸν πνευματικὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ἀρετῆς ἐργάτην παρατεῖσθαι σφόδρα τοὺς εἰς νοῦν καὶ καρδίαν μακαρίζοντας αὐτὸν λογισμούς . Δεινὸς γὰρ ὑπάρχων εἰς κακοουργίαν ὁ Σατανᾶς , ὅτε τοὺς εὐδοκιμοῦντας τῆς αὐτῆς φιλαυτατῆς ζωῆς τε καὶ πολιτείας κατακτάσθαι οὐ δύναται , πρὸς τὸ αὐτὸ δοκοῦν ἑτέρῳ παραλύει πειράζει τρόπῳ . Ἐπαινεῖ γὰρ ὡς κατωρθωκῶτα , ἀποδέχεται δὲ ὡς ἁγίους λοιπόν , μαχαρίζει δὲ καὶ ὡς φίλους τῆς γεννότητος Θεοῦ , καὶ εἰς λῆξιν ἀπάσης ἀρετῆς ἀναδεδηκότας . Εἶτα τὸ τῆς ὑπεροψίας αὐτοῖς πάθος ἐντευχόν , προσπροθεῖν παρασκευάζει τῷ Θεῷ , καὶ κατασεῖν λοιπὸν καθάπερ τι φυτὸν ἐκ βάθρου . Οὐ γὰρ ἡγνοεῖν , ὅτι ταπεινοὺς μὲν διδωσι χάριν ὁ τῶν ὅλων Θεός , ἀντιτάσσεται δὲ τοῖς ὑπερηφάνοις . Παρατητὸν τοίνυν , ὡς ἔφη , τοὺς εἰς νοῦν ἔσω καὶ καρδίαν μακαρίζοντας ἡμᾶς λογισμούς . Οἱ γὰρ τοὺ τὴν εὐθείαν ἡμᾶς οὐκ ἐπιτρέπουσι διάττειν ὁδόν , δι’ ἧς ἂν
Lemmas: εἰς νῆφις ἐγείρω πάλιν , καί δοκιμαστής εἰμί ὁ πρᾶγμα βούλομαι , οὖον χρηστολογία ἀπλόος χαυνόω πρός ῥᾳθυμία . περιφοιτάω μέν γάρ ὁ Φαρισαῖος ὁ ὁ Ἰουδαῖος οἶκος χρηστοπιπτω ἐπέχω , ἡλυγημένον τε λαός ἀνδραζόν , καί κλῆρος Θεός . καί τάχα πού ὁ διά φωνή ὁ Βαρούχ ἐπερώνουν αὐτός · « Μακάριος εἰμί , Ἰσραήλ , ὅτι ὁ ἀρέσκω Θεός γνωστός ἐγώ εἰμί . » ἵνα γοῦν προσπάσσω ὁ τε ἐκ νόμος τάσσω αὐτός τιμωρία , καί μήv καί δέκατος , ἧχος ἀπαρχή ἰσχύω χρηστολογέω , ευπροσφος τε εἰμί πολλάκις ἐθέλω , καί ὁ ἡμεροφανής ἐπετέδουν κέρδος δέ ἕνεκα καί λῆμμα καί αὐτός διδάσκω παραλέγω ὁ νόμος ὁ ὑπό χείρ λαός . αἰτιάομαι γοῦν αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὡς ἀκυρόω ὁ ἐντολή ὁ Θεός διά ὁ ἑαυτοῦ παράδοσις . Πανῶσις τοίνυν ὁμός , φημί , ὁ μακαρίζω σύ , καί ὁ τρίβω ὁ πούς σύ ταράσσω . οὖον γάρ εἰμί ὀρθοποδέω . Παρεξάγοντες δέ ὑπέρ ὁ εὐθύς ὁδός κατά κρημνός φέρω καί βόθρος . ὁδός δέ ὁ εὐθύς , καί ὁμαλός , ὁ εἰς Χριστός οἰκέω διά πίστις . ἐπεί δέ θέλω ὁ ὁ Ἰουδαῖος καθηγητής , ὅτι ὁ διά Μωυσῆς καταργούμενος ἐντολή , ἔξω κεῖμαι κέρδος καί λῆμμα , συνδράσσω ὑπέρ ὁ τρίβω ὁ πούς ὁ λαός , ὁ Χριστός λόγος κατακωδελιούντες , καί ὁ ὁ νόμος σκιά προσκειεπομαι καλέω . τολμάω γάρ εἶπον ὁ δελαιοί · « ἐγώ οἶδα ὅτι Μωσῆς λαλάζω ὁ Θεός · οὗτος δέ οὐ οἶδα πόθεν εἰμί » καί πάλιν · « εἰμί ἐγώ οὗτος ἀπό Θεός ἄνθρωπος , οὐ εἄν λύω ὁ σάββατον . » καί ὁ ἐπί οὗτος δυσσεβής , ὁ γάρ ἐθέλω ἀκρόω Χριστός , καί ὁ παρά αὐτός προσκειεπομαι λόγος , ἀνόσιος φάσκω · « δαιμόνιον ἔχω καί μαίνομαι , τίς ἀκούω αὐτός ; » δήω δέ ἐάν καί ἑτέρως ὑπολαμβάνω ὁ πνευματικός ἄνθρωπος καί ὁ ἀρετή ἐργάτης παρατίθημι σφόδρα ὁ εἰς νόος καί Καρδία μακαρίζω αὐτός λογισμός . δεινός γάρ ὑπάρχω εἰς κακουργία ὁ Σατανᾶς , ὅτε ὁ εὐδοκιμέω ὁ αὐτός φιλαυτηταω ζωή τε καί πολιτεία κατακτείνω οὖον δύναμαι , πρός ὁ αὐτός δοκέω ἕτερος παραλύω πειράζω τρόπος . ἐπαινέω γάρ ὡς κατορθόω , ἀποδέχομαι δέ ὡς ἅγιος λοιπός , μαχαριζεω δέ καί ὡς φίλος ὁ γεννοτητη Θεός , καί εἰς λῆξις ἀπασάω ἀρετή ἀναδέω . εἶτα ὁ ὁ ὑπεροψία αὐτός πάθος ἐντεύχω , προσπροθεω παρασκευάζω ὁ Θεός , καί καθίστημι λοιπός καθάπερ τίς φυτόν ἐκ βάθρον . οὖον γάρ ἀγνοέω , ὅτι ταπεινός μέν δίδωμι χάρις ὁ ὁ ὅλος Θεός , ἀντιτάσσω δέ ὁ ὑπερήφανος . παρατίθημι τοίνυν , ὡς φημί , ὁ εἰς νόος εἴδομαι καί Καρδία μακαρίζω ἐγώ λογισμός . ὁ γάρ ὅς ὁ εὐθεία ἐγώ οὐ ἐπιτρέπω διαίσσω ὁδός , διά ὅς εἄν