cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0565.4
Ὅτι γὰρ ἐν τούτοις ὁ προφήτης · Δαβὶδ ὀνομάζει · τὸν ἐκ σπέρματος Δαβὶδ κατὰ σάρκα Χριστόν , ἐνδύσειν ὁλμὰ παντελῶς οὐδένα . Τεθνεῶτος γὰρ ἤδη τοῦ θεοσεσίου Δαβὶδ , πολλοῖς ὑστερον χρόνοις · οἱ τῆς προφητείας γεγονάσι λόγοι . Οἶδε δὲ καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος ἐσομένην κατὰ καιροὺς τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ τὴν διὰ πίστεως . Ἔφη γὰρ αὐτῷ · ποτὲ μὲν , ὅτι « Ὅταν δὲ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ , τότε πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται · ποτὲ δὲ καὶ αὐτοῖς τοῖς ἐξ ἐθνῶν πιστευσαίσι προσιδιάζεταί , καὶ φησιν , ὡς περὶ φυτοῦ καὶ ἐλαίας · « Εἰ δὲ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν , ἵνα σὺ ἐγκεντρισθῇς , μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων . Οὐ γὰρ σὺ τὴν ρίζαν βατικάζεις , ἀλλ’ ἡ ρίζα σέ . Ὦστερ γὰρ οἱ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπτης C ἀγριελαίου , καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς κολλελαῖον , οὕτω καὶ αὐτοὶ οἱ κατὰ φύσιν ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ . Τοῖνυν Ἱερουσαλήμ , φησίν , ἐξεγείρου . Τοῦτο , οἶμαι , ὅστιν ἐναργῶς , δὴ γέγραφε τισιν ὁ Ἱερώτατος Παῦλος · « Ἐγείρε , ὁ κεκοιμημένος , καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν , καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός · Διαργηγόρησον τοίνυν , ἤγουν ὡς ἐκ νεκρῶν ἐγέρθητι , φησίν · Ἐνδυσαι τὴν ἰσχὺν τοῦ βραχίονός σου , καὶ οὐκ αἰσθητοῦ βραχίονος , νοητοῦ δὲ μᾶλλον , τοῦ τῆς ψυχῆς , καθ’ ἣν ἐστιν ἐναργὴς εἰς κατόρθωσιν ἀρετῆς . Ἡσθένησε μὲν γὰρ ὁμολογουμένως ὁ Ἰσραὴλ ἐμπαροῦνσας Χριστῷ , ἐπιστραφεὶς δὲ καὶ ἀνανήσας ἐνδύσεται πάλιν τὴν παρὰ Χριστοῦ δύναμιν . Καὶ τοῦτο ἦν ὅρα τὸ πλῆ · αὐτὸν εἰρημένον δι’ ἐνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν , « Ἐπιστράφθι , Ἰσραὴλ , πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν σου , διότι τσθένγας ἐν ταῖς ἀδικίαις σου . Εἴρηται δὲ καὶ περὶ αὐτῶν διὰ φωνῆς Ἱερεμίου παρὰ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ · « Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τούτον ἀσθένειαν . καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῇ πατέρες , καὶ υἱοὶ ὁμα , γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται . Ἀποπέπτωκε γὰρ εὐστρόπως ὁ Ἰσραὴλ , διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ἀσέβειαν , τοῦ καὶ ὅμως δύνασθαι τὴ πληροῦν τῶν τελείν εὐωθότων ἐξαίρετον ζωήν . Ἄλλ’ ἐξεγείρου , φησίν , ὡς ἐν ἀρχῇ ἡμέρας , ὡς ἐν γενεὰ αἰῶνος , ὥστε σε πρὸς τοῦτο δραμεῖν , καὶ ἀναφοιτῆσαι πάλιν εἰς ὅπερ ἦσθα
Lemmas: ὅτι2 γάρ ἐν οὗτος ὁ προφήτης · Δαυίδ ὀνομάζω · ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ κατά σάρξ Χριστός , ἐνδύω Όλμα παντελῶς οὐδείς . θνῄσκω γάρ ἤδη ὁ θεοσεσι Δαυίδ , πολύς ὕστερος χρόνος · ὁ ὁ προφητεία γίγνομαι λόγος . οἶδα δέ καί ὁ πάνσοφος Παῦλος εἰμί κατά καιρός ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ ὁ διά πίστις . φημί γάρ αὐτός · ποτέ μέν , ὅτι « ὅταν δέ ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι , τότε πᾶς Ἰσραήλ σῴζω · ποτέ δέ καί αὐτός ὁ ἐκ ἔθνος πιστεύω προσιδιάζω , καί φημί , ὡς περί φυτός καί ἐλαία · « εἰμί δέ τις ὁ κλάδος ἐκκλάω , ἵνα σύ ἐγκεντρίζω , μή κατακαυχάομαι ὁ κλάδος . οὖον γάρ σύ ὁ ῥίζα βατικαζω , ἀλλά ὁ ρίζα σός . Ὅστερ γάρ ὁ ὁ κατά φύσις ἐκκόπτω C ἀγριέλαιος , καί παρά φύσις ἐγκεντρίζω εἰς κολλελαῖον , οὗτος καί αὐτός ὁ κατά φύσις ἐγκεντρίζω ὁ ἴδιος ἐλαία . τοίνυν Ἱερουσαλήμ , φημί , ἐξεγείρω . οὗτος , οἴομαι , Όστιν ἐναργής , δή γράφω τις ὁ ἱερός Παῦλος · « ἐγείρω , ὁ κοιμάω , καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός , καί ἐπιφαύσκω σύ ὁ Χριστός · διαργηγορησος τοίνυν , ἤγουν ὡς ἐκ νεκρός ἐγείρω , φημί · ἐνδύω ὁ ἰσχύς ὁ βραχίων σύ , καί οὐ αἰσθητής βραχύς , νοητός δέ μᾶλλον , ὁ ὁ Ψυχή , κατά ὅς εἰμί ἐναργής εἰς κατόρθωσις ἀρετή . ἀσθενέω μέν γάρ ὁμολογουμένως ὁ Ἰσραήλ ἐμπάρειμι Χριστός , ἐπιστρέφω δέ καί ἀναίνομαι ἐνδύω πάλιν ὁ παρά Χριστός δύναμις . καί οὗτος εἰμί ὁράω ὁ Πλῆ · αὐτός εἴρω διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης , « Ἐπιστρέφω , Ἰσραήλ , πρός κύριος ὁ θεός σύ , διότι τσθένγας ἐν ὁ ἀδικία σύ . ἔρομαι δέ καί περί αὐτός διά φωνή Ἱερεμίας παρά ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός · « ἰδέ ἐγώ δίδωμι ἐπί ὁ λαός οὗτος ἀσθένεια . καί ἀσθενέω ἐν αὐτός πατήρ , καί υἱός ὁμος , γείτων καί ὁ πλησίος αὐτός ἀπόλλυμι . ἀποπίπτω γάρ εὐστρόπως ὁ Ἰσραήλ , διά ὁ εἰς Χριστός ἀσέβεια , ὁ καί ὅμως δύναμαι ὅς πληρόω ὁ τελέω ευωθοος ἐξαίρω ζωή . ἄλλος ἐξεγείρω , φημί , ὡς ἐν ἀρχή ἡμέρα , ὡς ἐν γενεά αἰών , ὥστε σύ πρός οὗτος τρέχω , καί ἀναφοιτάω πάλιν εἰς ὅσπερ εἰμί