cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0114.1
δευτέρα διαλέγεσθαι , ἥτις ἐπὶ χρείαν ἐπαγγελεῖ παραλαμβάνεται , καθά φησιν ὁ ἱερώτατος Παῦλ Γράφεται · ὅ δὲ τόμος · γραφίδι ἀνθρώπου . Διὰ πο αἰτίαν ; Ὅτε μὲν τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι τὴν ἁγίαν καὶ ὁμοούσιον Τριάδα πολυπραγμονοῦμεν στήριον , εἶτα λέγουν ἐτέροις ἐπιχειροῦμεν ἐσθὶ τὴν ἀπόρρητον γέννησιν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ Θεοῦ · τότε δή , τότε χρεία γραφίδος ἡμῖν οὐχ ἀνθ πίνης καὶ καθ' ἡμᾶς . Ποῖος γὰρ ἂν ἀρξέσει [ ε ] λό εἰς γε τὸ δύνασθαι διατρανοῦν τὸ ὑπὲρ νοῦν λόγον ; Ἀπόληρ δὲ μόνος τοῖς οὕτως ἰσχυροῖς ὑπὲρ πάντα νοῦν διηγήμασιν ἐκεῖνος · ὁ κάλαμ περὶ οὗ φησιν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ διὰ φωνῆς τοῦ διδ · « Ἡ γλῶσσά μου κάλαμος · γραμματέως ὁ γράφου . » Οὐδὲν γὰρ οὐδεὶς τὸν Υἱόν , εἰ μὴ ὁ Πατ ἀλλ' οὐδὲ τὸν Πατέρα οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τις ἐσ εἰ μὴ ὁ Υἱός , καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ Υἱὸς ἀποκαλύψ « Ὅταν δὲ τοὺς περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως αὐτοῦ πο μεθὰ λόγους , τότε δή , τότε χρεία γραφίδος ἀνθρω νης · ὁ δὲ καὶ πέπρωκεν ὁ σοφὸς Ἰωάννης λέγ « Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖ Χαλεπὸν δὲ ὅλιον οὐδὲν , καὶ τὸν κατὰ σάρκα θάνα αὐτοῦ , καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ταῖς καθ' ἡ ἀναγγέλλειν φωναῖς , καὶ διὰ πρωτόλειον ὡσπε καὶ ἀπαρχὴ τῆς ἀνθρώπου φύσεως ἀνανεοῦμε εἰς ἀφθαρσίαν , ἀνέβη πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ κεχ καεν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » Ἦξει τε κατὰ καιροὺς , καθεῖσθαι κριτής . Οὕτω δὲ ἀνθρώπου γραφίδι τὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς γράφουσι · πνευματογράφοι . Προσεπιτάττει δὲ λέγων · « Μάρ ράς μοι ποίησον πιστοὺς ἀνθρώπους , τὸν Οὐρίαν τὸν Ζαχαρίαν υἱὸν Βαραχίου . » Ἱστάσθω δὲ ὅτι · ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ , καθ' ὃν οὗ περὶ τούτων παρὰ Θεοῦ γέγονε πρὸς τὸν μακάριον Ἠσαΐαν , ρίας μὲν ἦν τις προφήτης , Ζαχαρίας γεμὴν ἱε καὶ νομοδιδάσκαλος . Παραλαμβάνονται τοίνυν μαρτυρίαν τὴν ἐπὶ Χριστῷ . ἢ τε διὰ νόμου καὶ φητῶν ἁγίων μυσταγωγία καὶ σύνεσις , ἢγουν ἀγόρευσις . Τέλος γὰρ νόμου καὶ προφητῶν ὁ Χρι Τοιούτων τι δεδηγῆσθαι φάμεν τοῖς ἁγίοις ἀποστο ἐν καιρῷ τῆς ἐν τῷ ὄρει μεταμορφώσεως τοῦ σσοῦ . Γέγραπται · γὰρ , ὅτι · Μεθ' ἡμέρας ἐξ παρ' ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον , καὶ τὸν Ἰάκωβον , κα Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , καὶ ἀναφέρει α εἰς ὄρος ὕψηλον κατ' ἰδίαν · καὶ μετεμορφώθη πρὸσθὸν αὐτῶν . Καὶ ἐλάμψεν τὸ πρόσωπον αὐτὸ ὡς ἥλιος , καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λευκὰ ὡς τὸν Καὶ ἰδοὺ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας ο λούντες μετ' αὐτοῦ . » Ἀθροεῖ δὴ οὖν ὅπως Μ καὶ Ἠλίας , τοῦτ' ἐστίν , ἱερωσύνη καὶ νόμος ( ὅ τερα γὰρ ὁ Μωϋσῆς ) , καὶ μὴν καὶ Ἠλίας εἰς ὡπεν τῶν ἁγίων προφητῶν παραληφθεὶς , πρὸ πλήρουν ἐν Ἱερουσαλήμ . Ποῖα δὲ ἔξοδος ; Τῆς ἐκ νεκρῶν ἀνάστασις , ἢ εἰς οὐρανοὺς ἀνάλ
Lemmas: δύο διαλέγω , ὅστις ἐπί χρεία ἐπαγγέλλω παραλαμβάνω , καθά φημί ὁ ἱερός Πάυλ γράφω · ὅς δέ τόμος · γραφίς ἄνθρωπος . Ζεύς ἀπό αἴτιος ; ὅτε μέν ὁ ὁ διάνοια ὄμμα ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος Τριάς πολυπραγμονέω στήριον , εἶτα λέω ἕτερος ἐπιχειρέω ἐσθίω ὁ ἀπόρρητος γέννησις ὁ μονογενής υἱός Θεός · τότε δή , τότε χρεία γραφίς ἐγώ οὐ ἀντί πίνω καί κατά ἐγώ . ποῖος γάρ εἄν ἄρχω [ ε ] λό εἰς γε ὁ δύναμαι διατρανόω ὁ ὑπέρ νόος λόγος ; Ἀπόληρος δέ μόνος ὁ οὕτως ἰσχυρός ὑπέρ πᾶς νόος διήγημα ἐκεῖνος · ὁ Καλάμ περί ὅς φημί ὁ θεός καί πατήρ διά φωνή ὁ δ · « ὁ γλῶσσα ἐγώ κάλαμος · γραμματεύς ὁ γράφω . » οὐδείς γάρ οὐδείς ὁ υἱός , εἰμί μή ὁ Πατ ἀλλά οὐδέ ὁ πατήρ οὐδείς ἐπιγιγνώσκω τις εἰς εἰμί μή ὁ υἱός , καί ὅς ἐάν βούλομαι ὁ υἱός ἀποκαλύπτω « ὅταν δέ ὁ περί ὁ ἐνανθρώπησις αὐτός ἀπό μεθός λόγος , τότε δή , τότε χρεία γραφίς ἀνθρω νέος · ὁ δέ καί πίμπρημι ὁ σοφός Ἰωάννης λέγω3 « ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἠμί χαλεπός δέ ὅλιον οὐδείς , καί ὁ κατά σάρξ Θάνα αὐτός , καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ κατά ὁ ἀναγγέλλω φωνή , καί διά πρωτόλειον ὡσπε καί ἀπαρχή ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀνανοέω εἰς ἀφθαρσία , ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ , καί χ καίω ἐν ὁ οὐρανός . » ἥκω τε κατά καιρός , καθίημι κριτής . οὕτως δέ ἄνθρωπος γραφίς ὁ ὁ ἐνανθρώπησις ὁ Μονογενώ γράφω · πνευματογράφος . Προσεπιτάσσω δέ λέγω · « Μάρ α Ἥρα ἐγώ ποιέω πιστός ἄνθρωπος , ὁ οὐρία ὁ Ζαχαρίας υἱός Βαραχίας . » ἵστημι δέ ὅτι · ἐκεῖνος ὁ καιρός , κατά ὅς ὅς περί οὗτος παρά Θεός γίγνομαι πρός ὁ μακάριος Ἠσαΐας , ῥίος μέν εἰμί τις προφήτης , Ζαχαρίας γεμὴν εἶμι καί νομοδιδάσκαλος . παραλαμβάνω τοίνυν μαρτυρία ὁ ἐπί Χριστός . ἢ τε διά νόμος καί φήτης ἅγιος μυσταγωγία καί σύνεσις , ἤγουν ἀγόρευσις . Τέλος γάρ νόμος καί προφήτης ὁ Χρις τοιοῦτος τίς δάκνω φημί ὁ ἅγιος ἀφίστημι ἐν καιρός ὁ ἐν ὁ ὄρος μεταμόρφωσις ὁ σός . γράφω · γάρ , ὅτι · Μετά ἡμέρα ἐκ παρά ὁ Ἰησοῦς ὁ Πέτρος , καί ὁ Ἰάκωβος , ἄν Ἰωάννης ὁ ἀδελφός αὐτός , καί ἀναφέρω ὅς εἰς ὄρος ὑψηλός κατά ἴδιος · καί μεταμορφόω πρόσθεν αὐτός . καί λάμπω ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς ἥλιος , καί ὁ ἱμάτιον αὐτός λευκόν ὡς ὁ καί ἰδού ὁράω αὐτός Μωϋσῆς καί Ἠλίας ὁ λούντα μετά αὐτός . » Ἀθροεῖ δή οὖν ὅπως Μ καί Ἠλίας , οὗτος εἰμί , ἱερωσύνη καί νόμος ( ὅς τέρας γάρ ὁ Μωϋσῆς ) , καί μήv καί Ἠλίας εἰς ὤψ ὁ ἅγιος προφήτης παραλαμβάνω , πρό πληρόω ἐν Ἱερουσαλήμ . Ποίας δέ ἔξοδος ; ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις , ἢ εἰς οὐρανός ἀνάλ