cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0406.2
Aφιλὰ πεζία , καὶ οἷον ὑπὲρὸν ἔχοντα τὴν ὁδὸν τὰ τραχεῖα τε , καὶ φαραγώδη . Πότε τοῦτο ; τοῦτο γέγονε νοητὸς διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἰσχύος . Πάλαι μὲν γὰρ ἅπαντι , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἀνθρώπῳ δυσπόρευτος ἦν ἡ ἐξαιρετος ζωὴ , καὶ τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ἡ τριβὸς ἀνεπίτευκτος , διὰ τὸ χειραπτεσθαι τὸν τῶν ἀπάντων νοῦν κοσμικῶς καὶ γεωδεῖσιν ἐπιθυμίαις , καὶ τοὺς τῆς σαρκὸς ἐκτόπους κινήμασιν ὑποφέρεσθαι . Ἐπειδὴ δὲ γεγόνις ἄνθρωπος , ἤτοι σάρξ , κατὰ τὰς Γραφάς , κατήργησε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί , καθεῖλε δὲ καὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας , καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ κόσμου τούτου , λείαν ἡμῖν καὶ εὐδρομωτάτην ἀπέφηνε τὴν εἰς εὐσέβειαν ὁδὸν οὐδὲν ἔχουσαν τὸ ἄνατες , ἢ καὶ ἡρμένον ὑψῶ , οὐδὲν τὸ κοῖλον τὸ κάτω , ἀλλ' εἰς πεδία μᾶλλον ἐξιλιωμέ - Bνην . Πάντα τὰ σκολιὰ γεγόναισιν εἰς εὐθείας . Καὶ οὐχὶ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ γὰρ « καὶ ὀφθήσεται , φησίν , ἡ δόξα Κυρίου , καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ , ὅτι Κύριος ἐλάλησε . » Δόξαν δὲ φησιν ὀφθήσεσθαι , πῶς ἢ τίνα τρόπον ; Ἦν μὲν γὰρ , καὶ ἐστιν ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , δτε δὲ καὶ Θεὸς ὑπάρχων , καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς ἀπορρήτως γεγεννημένος ἐν ταῖς τῆς θεότητος ὑπεροχαῖς ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας , θρόνου τε , καὶ κυριότητος καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου , οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι · καὶ αὐτὸς ἐστιν ὁ τῆς δόξης Κύριος , ἐγνώκαμεν δὲ καὶ ἡμεῖς τὴν δόξαν αὐτοῦ , καίτοι πάλαι μὴ εἰδότες , ὅτε παθ' ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος οἰκονομικῶς ἐδείξεν ἑαυτόν , ἰσοδυνεῖ , καὶ ἰσοῦργον , καὶ ἰσοχλεᾶ τῷ Θεῷ Cκαὶ Πατρὶ , φέρων τὰ πάντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως αὐτοῦ , καὶ κατορθῶν εὐκόλως τὰς θεοσημίας , ἐπιτιμῶν τῇ κτίσει , νεκροὺς ἀνίστας , καὶ τὰ ἕτερα δὲ τῶν θαυμάτων ἀμογητὶ κατορθῶν . Ἄφθι τοίνυν ἡ δόξα Κυρίου · τεθεάσται δὲ καὶ πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ , δηλὸν δὲ ὅτι τοῦ Πατρὸς . Σωτῆρα γὰρ ἡμῖν καὶ Λυτρωτὴν πέμψαμεν ἐξ οὐρανοῦ τὸν Υἱόν.Τελειοῦντος γὰρ οὐδὲν τοῦ νόμου , καὶ τῶν ἐν τύποις θυσιῶν οὐκ ἔχουσῶν τὴν δύνασθαι διασμηχεῖν ἁμαρτίας , ἐν Χριστῷ τελειούμεθα , καὶ ἀπάσης κηλίδος ἀπηλλαγμένοι , τῷ τῆς υἱοθεσίας περιτμημεθα πνεύματι . Καὶ ἡ μὲν ἐπὶ τούτῳ χάρις , τὸ γε ἤκον εἰς τὸν τοῦ διασώζοντος σκοπόν , ἐπὶ πᾶσαν ἄν ἰοι σάρκα , τοῦτ' ἐστιν , ἐπὶ πάντας ἀνθρώπους . Σάρκα γὰρ ἐν τούτοις τὸν ἄνθρωπον νοητέον . Εἰ δὲ δὴ φαίνονται τινες τῆς σωτηπροφήτου λόγος . Ὁ γὰρ σκοπὸς τοῦ τιμησαντος . καὶ ῥέθουν ἐξετάζεται . Προσεπάγει δὲ ἀναγκαίως ὡς αὐτόν , ἢ καὶ ἀπὸ καρδίας , ἢ καὶ τὸ δοκοῦν ἐρεύγετε καὶ πάντως ἐσόμενον προμεμήνυκε .
Lemmas: Aφιλὰ πεζία , καί οἷος ὕπερος ἔχω ὁ ὁδός ὁ τραχύς τε , καί παραγώδης . πότος οὗτος ; οὗτος γίγνομαι νοητός διά ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἰσχύς . Πάλη μέν γάρ ἅπας , ὡς ἔπος εἶπον , ἄνθρωπος δυσπόρευτος εἰμί ὁ ἐξαίρετος ζωή , καί ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ὁ τρίβος ἀνεπίτευκτος , διά ὁ χειραπτέω ὁ ὁ ἀπαντάω νόος κοσμικός καί γεώδης ἐπιθυμία , καί ὁ ὁ σάρξ ἔκτοπος κίνημα ὑποφέρω . ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος , ἤτοι σάρξ , κατά ὁ γραφή , καταργέω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , καθαιρέω δέ καί ἀρχή καί ἐξουσία , καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ κόσμος οὗτος , λεῖος ἐγώ καί εὔδρομος ἀποφαίνω ὁ εἰς εὐσέβεια ὁδός οὐδείς ἔχω ὁ ἄνατος , ἢ καί ἀείρω ὑψόω , οὐδείς ὁ κοῖλος ὁ κάτω , ἀλλά εἰς πεδίον μᾶλλον εξιλιωμος - νη . Πάν ὁ σκολιός γονεύς εἰς εὐθύς . καί οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά γάρ « καί ὁράω , φημί , ὁ δόξα κύριος , καί ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ Θεός , ὅτι Κύριος λαλέω . » δόξα δέ φημί ὁράω , πῶς ἢ τίς τρόπος ; ἦς μέν γάρ , καί εἰμί ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , δ δέ καί θεός ὑπάρχω , καί ἐκ Θεός πατήρ ἀπόρρητος γεννάω ἐν ὁ ὁ θεότης ὑπεροχή ὑπεράνω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία , θρόνος τε , καί κυριότης καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω , οὖον μόνος ἐν ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω · καί αὐτός εἰμί ὁ ὁ δόξα Κύριος , γιγνώσκω δέ καί ἐγώ ὁ δόξα αὐτός , καίτοι πάλαι μή οἶδα , ὅτε πάθος ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος οἰκονομικός δείκνυμι ἑαυτοῦ , ισοδυο , καί ἰσουργέω , καί ἰσοχλεᾶ ὁ Θεός καί πατήρ , φέρω ὁ πᾶς ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις αὐτός , καί κατορθόω εὐκόλως ὁ θεοσημία , ἐπιτιμάω ὁ κτίζω , νεκρός ἀνίστημι , καί ὁ ἕτερος δέ ὁ θαῦμα ἀμογητί κατορθόω . Ἄφθι τοίνυν ὁ δόξα κύριος · θεάομαι δέ καί πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ Θεός , δῆλος δέ ὅτι ὁ πατήρ . Σωτήρ γάρ ἐγώ καί Λυτρωτής πέμπω ἐκ οὐρανός ὁ Υἱόν.Τελειοῦντος γάρ οὐδείς ὁ νόμος , καί ὁ ἐν τύπος θυσία οὐ ἔχω ὁ δύναμαι διασμήχω ἁμαρτία , ἐν Χριστός τελειόω , καί ἀπασάω κηλίς ἀπαλλάσσω , ὁ ὁ υἱοθεσία περιτέμνω πνεῦμα . καί ὁ μέν ἐπί οὗτος χάρις , ὁ γε ἥκω εἰς ὁ ὁ διασῴζω σκοπός , ἐπί πᾶς ἄν ἔρχομαι σάρξ , οὗτος εἰμί , ἐπί πᾶς ἄνθρωπος . Σάρκα γάρ ἐν οὗτος ὁ ἄνθρωπος νοητέον . εἰμί δέ δή φαίνω τις ὁ σωτηπροφήτου λόγος . ὁ γάρ σκοπός ὁ τιμάω . καί ῥέθος ἐξετάζω . προσεπάγω δέ ἀναγκαῖος ὡς αὐτός , ἢ καί ἀπό Καρδία , ἢ καί ὁ δοκέω ἐρεύγομαι καί πάντως εἰμί προμηνύω .