cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0225.1
ἀπιπτάσθ , διόλυσαι δὲ παρασχήμα · καὶ θρήνου πρόφασιν γέγονε μὲν τὸ χρῆμα τῇ ᾿Αφροδίτῃ , φασίν . Καθίσκειτο δὲ δυσθυμίας εἰς τοῦτο καὶ λύπης , ὥστε καὶ εἰς αὐτὸν καταστραφῆναι τὸν ἄδην , ἀναχωμᾶσαι θέλουσα τὸν ἐρώμενον . Ἐπειδὴ δὲ ἡ τοῦ Πλούτωνος γυνὴ μετεποιεῖτο τοῦ νεανίσκου σφόδρα , καὶ ἀξιοθαύμαστον ἔχουσα τὴν ὥραν οὐχ ἡφεί , συνέθεντο πρὸς ἀλλήλας , ὥστε μερασσαίαι τοῦ ἀνιαστοῦ τὸν κύκλον · καὶ ἐξ ἡμείας ἔχεν αὐτόν . Ἄνελούσης δὲ τῆς ᾿Αφροδίτης , καὶ τούτο ἀναγγειλάσης τοῖς ἐαυτῆς οἰκείοις , ἤτοι φίλοις , ἢ λατρευσταῖς , ἑορτὴ τὸ χρῆμα γέγονε καὶ πανηγυρίς . Ἐπλάττοντο τοίνυν Ἕλληνες ἑορτὴν ἐπὶ τοιῷν τοιαύτην . Προσαποιοῦντο μὲν γὰρ λυπουμένην τὴν ᾿Αφροδίτην , διὰ τὸ τεθάναι τὸν ᾿Αδωνίν , συνολοφυρόμεναι καὶ θρηνεῖν ἀνελθοῦσης δὲ ἐξ ἁδου , καὶ μὴν καὶ ἡυρήσθαι λυούσης τὸν ζητουμένου , συνθῆσθαι καὶ ἀνασκιρτᾶν · καὶ μέχρι τῶν καθ᾽ ἡμᾶς καιρῶν ἐν τοῖς κατ᾽ ᾿Αλεξάνδρειαῖς ἱεροῖς ἐτελεῖτο τὸ παίγνιον τούτο . Μεμαθὼκασι καὶ οἱ ἐξ ἁματος Ἰσραὴλ , καὶ δὴ καὶ ἔδρων αὐτὴ , Θεὸν μὲν ἀφέντες τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς , ἀπονευσκόντες δὲ πρὸς ἄ μὴ θέμις , καὶ ταῖς τῶν δαιμονίων ἀπάταις εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπωλείαν σαυνέκτας συννηπασμένοι . Διαμάρτνεται τούτου καὶ ὁ μακάριος προφήτης Ἰεζεκιήλ · ἔφη γὰρ οὕτως · « Καὶ ἰδον , καὶ ἰδοὺ ἔκει γυναῖκες καθήμεναι , θρηνούσαι τὸν Θαμμοῦς . » Διεργηγεῦσται δὲ ὁ Θαμμοῦς τὸ ᾿Αδωνίς . Ἐπράττετο δὲ τι τοιούτων παρὰ τῶν ὄντων ἐν τῇ γῇ τῇ ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας , περὶ ἥς ἐν τοῖς ἀνωτέρω βραχὺ σαφῶς εἰρήκαμεν . Κέραμον λαβόντες , C αἴτα γράφοντες ἐπιστολὴν πρὸς τὰς ἐν Βίβλῳ γυναικας , ὡς ἡυρημένου τοῦ ᾿Αδωνίδος , καὶ ἐνθέντες τε αὐτὴν τῷ κεράμῳ , καὶ σφραγίσαντες , καθίσαν εἰς τὴν θάλασσαν , τελέτας τινὰς ἐπ᾽ αὐτῇ ποιησάμενοι · καὶ ὡς γε ἔφασχον , αὐτομάτως εἰς Βίβλον ἀπεχομίζετο ( 1 ) κατὰ φανερὰς τοῦ ἔτους ἡμέρας . Ὅν δὴ καὶ ἀποδεξάμεναι γυναῖκες τινες τῆς ᾿Αφροδίτης φίλαι , εἶτα λαβοῦσαι τὴν ἐπιστολὴν ἐπαύοντο τοῦ θρηνεῖν , ὡς ἡυρημένου παρὰ τῆς ᾿Αφροδίτης τοῦ ᾿Αδωνίδος . Ἀπαγελὲ τοίνυν ὁ προφητικὸς ἡμῖν λόγος , ὡς εἰδωλολάτρας · ποτὲ καὶ ἀνοσίους , καὶ ἀπατεῦνας , καὶ θεομισεῖς , τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν τὴν ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας , καὶ φασίν · Ὁ ἀποστέλλων ἐν θαλάσσῃ δμψρα , καὶ ἐπιστολὰς βιβλίνας ἐπάνω τοῦ ὕδατος . Ἐπεταὶ δὲ πάντως καὶ τούτῳ τῷ , Οὐαὶ · D καθάπερ ἀμέλει καὶ ταῖς πτέρυξι τῶν πτιῶν . Οὐαὶ γὰρ γῆς πτέρυγες πτιῶν , φησίν ! Οὐκοῦν ἀπὸ κοινὸν προσπάγεται τὸ , Οὐαὶ , τῷ ἀποστέλλοντι ἐν θαλάσσῃ δμψρα · τοῦτ᾽ ἐστιν , ἐνέχυρα τῆς ὁμοψυχίας . Ὡς γὰρ ᾿Αφροδίτης τελούντες μυστήριον τοῖς ταύτῃν ἐν Βίβλῳ σεβομένοις , καὶ τὴν ἰσὴν αὐτοῖς νοσοῦσι μανίαν , ἐξέπεμπον τὰς ἐπιστολὰς , οὐ πλοίοις ἐνθέντες τοὺς δακμοσινὰς , ἀλλ᾽ οἷον ἐπάνω τοῦ ὕδατος , διὰ τὸ κεράμω , καθάπερ ἔφην , ἐντεθεῖσαι ταύτας . Ἡναγκάσμεθα δὲ μύθων ὀδυδάτων καὶ γεγηρακότων , καὶ
Lemmas: ἀπιπτάσθ , διολυω δέ παράσχημα · καί θρῆνος πρόφασις γίγνομαι μέν ὁ χρῆμα ὁ ᾿Αφροδίτῃ , φημί . Καθίσκειτο δέ δυσθυμία εἰς οὗτος καί λύπη , ὥστε καί εἰς αὐτός καταστρέφω ὁ ἅδην , ἀναχωμᾶσαι ἐθέλω ὁ ἐράω . ἐπεί δέ ὁ ὁ Πλούτων γυνή μεταποιέω ὁ νεανίσκος σφόδρα , καί ἀξιοθαύμαστος ἔχω ὁ ὥρα οὐ ἀφέω , συντίθημι πρός ἀλλήλων , ὥστε μερασσαίαι ὁ ανιαστος ὁ κύκλος · καί ἐκ ἡμείας ἔχω αὐτός . ανελουω δέ ὁ ᾿αφροδιος , καί οὗτος ἀναγγέλλω ὁ ἑαυτοῦ οἰκέω , ἤτοι φίλος , ἢ λατρευσταῖς , ἑορτή ὁ χρῆμα γίγνομαι καί πανήγυρις . πλάσσω τοίνυν Ἕλλην ἑορτή ἐπί τοῖος τοιοῦτος . Προσαποιοῦντο μέν γάρ λυπέω ὁ ᾿αφροδιος , διά ὁ θνῄσκω ὁ Ἀδών , συνολοφύρομαι καί θρηνέω ἀνέρχομαι δέ ἐκ ἀείδω , καί μήv καί εὑρίσκω λύω ὁ ζητέω , συντίθημι καί ἀνασκιρτάω · καί μέχρι ὁ κατά ἐγώ καιρός ἐν ὁ κατά Αλεξάνδρεια ἱερός τελέω ὁ παίγνιον οὗτος . Μεμαθὼκασι καί ὁ ἐκ ἅμα Ἰσραήλ , καί δή καί δράω αὐτός , θεός μέν ἀφίημι ὁ φύσις καί ἀληθής , ἀπονεύω δέ πρός ὅς μή θέμις , καί ὁ ὁ δαιμόνιος ἀπάτη εἰς ὄλεθρος καί ἀπώλεια σαυνέκτας συννηπασμένοι . Διαμάρτνεται οὗτος καί ὁ μακάριος προφήτης Ἰεζεκιήλ · φημί γάρ οὕτως · « καί ὁράω , καί ἰδού ἐκεῖ γυνή κάθημαι , θρηνέω ὁ Θαμμοῦς . » διεργηγευειμι δέ ὁ Θαμμοῦς ὁ ᾿Αδωνίς . πράσσω δέ τίς τοιοῦτος παρά ὁ εἰμί ἐν ὁ γῆ ὁ ἐπέκεινα ποταμός Αἰθιοπία , περί ἥς ἐν ὁ ἀνωτέρω βραχύς σαφῶς εἴρω . Κέραμος λαμβάνω , C ἀΐτας γράφω ἐπιστολή πρός ὁ ἐν Βίβλος γυνή , ὡς εὑρίσκω ὁ ᾿Αδωνίδος , καί ἐντίθημι τε αὐτός ὁ κέραμος , καί σφραγίζω , καθίζω εἰς ὁ θάλασσα , Τελέτας τις ἐπί αὐτός ποιέω · καί ὡς γε πάσχω , αὐτόματος εἰς Βίβλος απεχομιζετος ( 1 ) κατά φανερός ὁ ἔτος ἡμέρα . ὅς δή καί ἀποδέχομαι γυνή τις ὁ ᾿αφροδιος Φίλαι , εἶτα λαμβάνω ὁ ἐπιστολή παύω ὁ θρηνέω , ὡς εὑρίσκω παρά ὁ ᾿αφροδιος ὁ ᾿Αδωνίδος . Ἀπαγελὲ τοίνυν ὁ προφητικός ἐγώ λόγος , ὡς εἰδωλολάτρης · ποτέ καί ἀνόσιος , καί ἀπατεύω , καί θεομισής , ὁ κατοικέω ὁ γῆ ὁ ἐπέκεινα ποταμός Αἰθιοπία , καί φημί · ὁ ἀποστέλλω ἐν θάλασσα δμψρα , καί ἐπιστολή βίβλινος ἐπάνω ὁ ὕδωρ . ἕπω δέ πάντως καί οὗτος ὁ , οὐαί · D καθάπερ ἀμελέω καί ὁ πτέρυξ ὁ πτιῶν . οὐαί γάρ γῆ πτέρυξ πτιῶν , φημί ! οὐκοῦν ἀπό κοινός προσπήγνυμι ὁ , οὐαί , ὁ ἀποστέλλω ἐν θάλασσα δμψρα · οὗτος εἰμί , ἐνέχυρον ὁ ὁμοψυχία . ὡς γάρ ᾿αφροδιος τελέω μυστήριον ὁ οὗτος ἐν Βίβλος σέβω , καί ὁ ἴσος αὐτός νοσέω μανία , ἐκπέμπω ὁ ἐπιστολή , οὖον πλοῖον ἐντίθημι ὁ δακμοσινομαι , ἀλλά οἷος ἐπάνω ὁ ὕδωρ , διά ὁ κέραμος , καθάπερ φημί , ἐντίθημι οὗτος . ἀναγκάζω δέ μῦθος ὀδυδάτων καί γηράσκω , καί