cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0308.1
brae comprehendant ¹¹ . » Admirandam vero esse dico Servatoris dispensationem , in his sapientissimis etiam mulieribus . Possit enim , opinor , quis dicere : An non erant sancti discipuli , quibus fortasse melius erat , utpote divinorum dogmatum sacris administris , etiam ante alios faustum resurrectionis nuntium praedicare ? Cur enim potius illi non viderunt primi Jesum potentiam mortis dissolventem , sed mulieribus apparuit , et dignitate apostolatus illis tributa , ire jubet , discipulique referre Christum excitatum e mortuis , et primae ejus gloriam spectarunt ? Ad haec dicimus , factum esse hominem Unigenitum Dei Verbum , ut infirmum curaret , hominemque pristinis sceleribus exsolveret . Oportebat igitur , oportebat gratificari mulieribus annuntiandae resurrectionis praerogativam . Cum enim prima et antiquior mulier Adamum in transgressionem induxisset , dictis serpentis subserviens , fuissetque illa mortis procuratrix et conciliatrix : cur non illa debuit tam gravium criminum causas ab apostolatu depellere ? « Ubi enim , » inquit , « abundavit peccatum , exuberavit gratia ¹² . » Datum est salutis Evangelium feminæ , quae mortis ministra fuit . Dictum enim est his necessario : Avete , ab eo qui maledictionem imposuerat in principio . Dixit enim illi : « In dolore paries filios ¹³ . » Soluta sunt ergo secundis prima , et quod infirmum erat curatum est . Itaque illis praecepit Evangelium praedicare , Christi amore erga Judaeos refrigercente . Nam , inquit , postquam 382 amentissimi et insulsi manserunt , non misericordiam capiet eorum qui fecit eos , neque digni sunt quorum misereri oporteat . B C D ἔχων σύνεσιν . Πεπώρωται γὰρ τὴν καρδίαν , καὶ μεμένηκεν ἐν σκότει , καὶ τῇ τῆς ἁμαρτίας ἀλύκῃ κεκράτηται . Οὐ γὰρ ἤθελε προσέχειν λέγοντι τῷ Χριστῷ · « Ἐως τὸ φῶς ἔχετε , περιπατεῖτε ἐν τῷ φωτί , ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ . » Χρῶναι δὲ φημι τὴν τοῦ Σωτῆρος οἰκονομίαν , καὶ ἐπὶ γε ταυταῖσι ταῖς πανσόφοις ἀποθαυμάσαι γυναιξί . Φαίη γὰρ ἄν , ὁμαι , τις · Οὐ γὰρ ἦσαν ἅγιοι μαθηταί , οἵς ἤν τάχα πού καὶ ἄμεινον , ὅτε δὴ καὶ τῶν θείων δογμάτων ἱερωγοῖς , καὶ πρὸ γε τῶν ἄλλων εὐαγγελίσασθαι τὴν ἀνάστασιν ; Διὰ τί γὰρ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ἐκεῖνοι τεθέαται πρῶτοι τοῦ θανάτου τὸ κράτος παραλύσασθαι τὸν Ἰησοῦν , ὤφθη δὲ γυναιξί , καὶ τὸ τῆς ἀποστολικῆς ἀξιώμα περιδεὺς αὐταῖς εἶναι κελεύει , φάναι τε τοῖς μαθηταῖς , ὅτι καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγήγερται ὁ Χριστός , καὶ πρῶται τεθέαται τὴν δόξαν αὐτοῦ ; Πρὸ , δὴ τὰ τοιαῦτα φάμεν , ὅτι γένους ἀνθρώπου ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἵνα θεραπεύσῃ τὸ ἀρρώστουν , καὶ τῶν ἀρχαίων αἰτιαμάτων ἀπαλλάξῃ τὸν ἄνθρωπον . Ἔδει δὴ οὖν , ἔδει · χαρισάσθαι γυναιξί τὸ εὐαγγελίσασθαι πρῶτας τὴν ἀνάστασιν . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἡ πρῶτη , καὶ ἀρχαιότερα γυνὴ παρεκδύσασιν τὸν Ἄδαν εἰς παράβασιν , ταῖς τοῦ δράκους ὑπηρετοῦσα φωναῖς , καὶ γένους αὐτὴν τοῦ θανάτου πρόξενον , πῶς οὐχ ἔδει τῶν οὕτως δεινῶν ἐγκλημάτων ἀποκρούσασθαι τὰς αἰτίας διὰ τῆς ἀποστολῆς ; « Οὐ γὰρ ἐπλεόνασε , » φησιν , « ἡ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις . » Δεδοται τῆς σωτηρίας τὸ Εὐαγγέλιον τῇ τὸν θάνατον διακονησαμένῃ γυναικί . Εἰρηται γὰρ πρὸς αὐτὰς ἀναγκαίως τὸ Χαίρετε παρὰ τοῦ τὴν ἀρὰν ἐπιθέντος ἐν ἀρχῇ . Ἐφη γὰρ πρὸς αὐτὴν · « Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα . » Λελύται τοίνυν τοῖς δευτέροις τὰ πρῶτα , καὶ τεθεράπευται τὸ ἁρρώστηκός . Αὐταῖς οὖν ἄρα τὸ εὐαγγελίζεσθαι δεῖν ἐπιτάττει τῆς πρὸς Ἰουδαίους ἀγάπης ἀποφοιτήσαντος τοῦ Χριστοῦ . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἀνούστατοι τε καὶ ἀμαθεῖς ἀπομεμένηχαι , φησίν , οὐκ ἂν ἐλεήσειεν αὐτοὺς ὁ ποιήσας αὐτούς , οὐδ’ ἂν εἶεν ἄξιοι τοῦ κατοικειρήσθαι δεῖν . Καὶ δοταί ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , συμφράξει Κύριος ἀπὸ τῆς διώρυχος τοῦ ποταμοῦ , ἕως Ῥινοκορούρων . Ὑμεῖς δὲ συναγάγετε τοὺς νιὸς Ἰσραὴλ κατὰ ἕνα ἕνα . Ἐγρηγάρμενο τοῦ Χριστοῦ , καὶ τοῖς ἁγίοις ἐπιτάξαντος ἀποστόλοις · « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος · » καὶ μὴν καὶ εἰς αὐτοὺς ἀναδάντων τοὺς οὐρανοὺς , ἐπενήχεται τοῖς εἰς ἑαυτὸν ἀνοίως πεπαρηνηκόσι τοι ἐξ ὀργῆς , τῆς ἄνωθεν δὲ δληοῦντι . Δεδαπάνηται γὰρ καὶ σιδηρῷ καὶ πυρί , κατεξανιστάσης αὐτῶν τὸν πόλεμον τῆς Ῥωμαίων χειρός , καὶ πάσας μὲν αὐτῶν κατεμπιπράσθης τὰς πόλεις , καὶ αὐτὰ δὲ τὰ Ἱεροσόλυμα , καὶ τὸν διαβόητον ἐκείνου καθελοῦσης ναόν . Τερματίζεται τοίνυν τῶν Ἰουδαίων ἡ χώρα , τοῖς τε Εὐφράτου νόμασιν ὡς ἥν τε καὶ νότον , καὶ τῇ καλουμένῃ Ῥινοκορούρων . Πλῆς τε αὐτὴ τὴν τε Αἰγυπτίων ὁρίζουσα , καὶ μέντοι τὴν Παλαιστινῶν . Οὐκοῦν τῆς Ἰουδαίας ἡλὶν τοὺς ὅρους ὁνομάσας , συμφράζει διαδεδοῦσθαι τὸν Κύριον τὰ ἐμπεριεχόμενα πάντα , τοῦτ’ ἐστίν , ἅπασαν τὴν Ἰουδαίαν . Τὸ
Lemmas: brae comprehendant ¹¹ . » Admirandam vero esse dico Servatoris dispensationem , in his sapientissimis etiam mulieribus . Possit enim , opinor , quis dicere : An non erant sancti discipuli , quibus fortasse melius erat , utpote divinorum dogmatum sacris administris , etiam ante alios faustum resurrectionis nuntium praedicare ? Cur enim potius illi non viderunt primi Jesum potentiam mortis dissolventem , sed mulieribus apparuit , et dignitate apostolatus illis tributa , ire jubet , discipulique referre Christum excitatum e mortuis , et primae ejus gloriam spectarunt ? Ad haec dicimus , factum esse hominem Unigenitum Dei Verbum , ut infirmum curaret , hominemque pristinis sceleribus exsolveret . Oportebat igitur , oportebat gratificari mulieribus annuntiandae resurrectionis praerogativam . Cum enim prima et antiquior mulier Adamum in transgressionem induxisset , dictis serpentis subserviens , fuissetque illa mortis procuratrix et conciliatrix : cur non illa debuit tam gravium criminum causas ab apostolatu depellere ? « Ubi enim , » inquit , « abundavit peccatum , exuberavit gratia ¹² . » Datum est salutis Evangelium feminæ , quae mortis ministra fuit . Dictum enim est his necessario : Avete , ab eo qui maledictionem imposuerat in principio . Dixit enim illi : « In dolore paries filios ¹³ . » Soluta sunt ergo secundis prima , et quod infirmum erat curatum est . Itaque illis praecepit Evangelium praedicare , Christi amore erga Judaeos refrigercente . Nam , inquit , postquam 382 amentissimi et insulsi manserunt , non misericordiam capiet eorum qui fecit eos , neque digni sunt quorum misereri oporteat . B C D ἔχω σύνεσις . πωρόω γάρ ὁ Καρδία , καί μένω ἐν σκότος , καί ὁ ὁ ἁμαρτία ἀλύκη κρατέω . οὖον γάρ ἐθέλω προσέχω λέγω ὁ Χριστός · « ἠώς ὁ φάος ἔχω , περιπατέω ἐν ὁ φάος , ἵνα μή σκοτία σύ καταλαμβάνω . » Χρώνη δέ φημί ὁ ὁ Σωτήρ οἰκονομία , καί ἐπί γε ταυος ὁ πάνσοφος ἀποθαυμάζω γυνή . Φαίη γάρ ἄν , ὁμός , τις · οὖον γάρ εἰμί ἅγιος μαθητής , οἶς ἐάν τάχα πού καί ἀγαθός , ὅτε δή καί ὁ θεῖον δόγμα ἱερωγοῖς , καί πρό γε ὁ ἄλλος εὐαγγελίζω ὁ ἀνάστασις ; Ζεύς τίς γάρ οὐ δή μᾶλλον ἐκεῖνος θεάομαι πρῶτος ὁ θάνατος ὁ κράτος παραλύω ὁ Ἰησοῦς , ὁράω δέ γυνή , καί ὁ ὁ ἀποστολικός ἀξίωμα περιδεύω αὐτός εἰμί κελεύω , φαίνω τε ὁ μαθητής , ὅτι καί ἐκ νεκρός ἐγείρω ὁ Χριστός , καί πρῶτος θεάομαι ὁ δόξα αὐτός ; πρό , δή ὁ τοιοῦτος φημί , ὅτι γένος ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἵνα θεραπεύω ὁ ἀρρωστέω , καί ὁ ἀρχαῖος αἰτίαμα ἀπαλλάσσω ὁ ἄνθρωπος . δέω δή οὖν , ἐσθίω · χαρίζομαι γυνή ὁ εὐαγγελίζω πρῶτος ὁ ἀνάστασις . ἐπειδή γάρ ὁ πρῶτος , καί ἀρχαῖος γυνή παρεκδύω ὁ Ἄδα εἰς παράβασις , ὁ ὁ δράκος ὑπηρετέω φωνή , καί γένος αὐτός ὁ θάνατος Πρόξενος , πῶς οὐ ἐσθίω ὁ οὕτως δεινός ἔγκλημα ἀποκρούω ὁ αἴτιος διά ὁ ἀποστολή ; « οὖον γάρ πλεονάζω , » φημί , « ὁ ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις . » δίδωμι ὁ σωτηρία ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ὁ θάνατος διακονέω γυνή . ἐρω γάρ πρός αὐτός ἀναγκαῖος ὁ χαίρω παρά ὁ ὁ ἀρή ἐπιτίθημι ἐν ἀρχή . φημί γάρ πρός αὐτός · « ἐν λύπη τίκτω τέκνον . » λύω τοίνυν ὁ δύο ὁ πρῶτος , καί θεραπεύω ὁ ἁρρώστηκός . αὐτός οὖν ἄρα ὁ εὐαγγελίζω δήω ἐπιτάσσω ὁ πρός Ἰουδαῖος ἀγάπη αποφοιτήσας ὁ Χριστός . ἐπειδή γάρ ἀνούστατος τε καί ἀμαθής ἀπομένω , φημί , οὐ εἄν ἐλεέω αὐτός ὁ ποιέω αὐτός , οὐδέ εἄν ἄγω ἄξιος ὁ κατοικειρήσθαι δήω . καί δοτός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , σύμφραξις Κύριος ἀπό ὁ διῶρυξ ὁ ποταμός , ἠώς Ῥινοκόρουρα . σύ δέ συνάγω ὁ νιος Ἰσραήλ κατά εἷς εἷς . Ἐγρηγάρμενο ὁ Χριστός , καί ὁ ἅγιος ἐπιτάσσω ἀπόστολος · « πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα · » καί μήv καί εἰς αὐτός ἀναδέω ὁ οὐρανός , ἐπιφέρω ὁ εἰς ἑαυτοῦ ανοιος παραινέω ὅς ἐκ ὀργή , ὁ ἄνωθεν δέ δηλέομαι . δαπανάω γάρ καί σιδήρεος καί πῦρ , κατεξανιιστημι αὐτός ὁ πόλεμος ὁ Ῥωμαῖος χείρ , καί πᾶς μέν αὐτός κατεμπίμπρημι ὁ πόλις , καί αὐτός δέ ὁ Ἱερουσαλήμ , καί ὁ διαβόητος ἐκεῖνος καθαιρέω ναός . τερματίζω τοίνυν ὁ Ἰουδαῖος ὁ χώρα , ὁ τε Εὐφράτης Νομάς ὡς ὅς τε καί νότος , καί ὁ καλέω Ῥινοκόρουρα . Πλῆς τε αὐτός ὁ τε Αἰγύπτιος ὁρίζω , καί μέντοι ὁ Παλαιστινός . οὐκοῦν ὁ Ἰουδαῖος Ηλίν ὁ ὅρος ὀνομάζω , συμφράζω διαδίδωμι ὁ κύριος ὁ ἐμπεριέχω πᾶς , οὗτος εἰμί , ἅπας ὁ Ἰουδαῖος . ὁ