cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0723.1
ἔθνος ὅλον ἐτέχθη πώποτε ; ἀλλ' οὖτω , φησίν , ἡ Σιών ἔτεκε τὰ παιδία αὐτῆς . Τὸ γὰρ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ τρεῖς χιλιάδας προστεθεῖναι ψυχάς , καὶ πνευματικὴν ἀνάγκην ὑπομεῖναι διὰ τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , πῶς οὐκ ἐναργῶς εἴη ἂν ἔθνους ὁλοκλήρου κύησιν καὶ ἀποτέξιν ; Ἄλλ' , ἔγω , φησίν , δέδωκα τὴν προσδοχίαν ταύτην . Προεῴρθηται γὰρ καὶ τοῦτο διὰ φωνῆς ἁγίων προφητῶν , καὶ προεφηγέλεται Θεὸς αὐτῇ τὴν πολυπιδίαν . Πλὴν οὐκ ἐμνήσθη μου , φησὶ Κύριος , καὶ τοι στεῖραν καὶ γεννώσαν ἐγὼ πεποίηκα . Οὐ δὲ τούτων ἔχω τὴν ἐξουσίαν . πῶς ἂν ἄπαιδα γενεθλῶ συνεχρησεν αὐτῇ , εἴπερ ἠθέλησε , τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν προσηκαμένη , πολὺ πλείστας τε καὶ εὐπαῖδας ἀφθίνας τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν ; ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἀπειθὴς , σκληρά , καὶ δυσάγωγος , ἐστεῖρώθη μὲν αὐτῇ , γεγέννηκε δὲ ἡ τῶν ἔθνων χώρα τὸν ἀριθμῷ κρείττονα καὶ ἐπέκεινα λαόν · καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο διδάσκει λέγων ὁ θεσπίσιος προφήτης Ἠσαΐας , ὡς πρὸς γε τὴν ἐξ ἔθνων Ἐκκλησίαν . Εὐφράνθητι , στείρα ἡ οὐ πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον , ἢ τῆς ἔχουσης τὸν ἄνδρα . Εὐφράνθητι , Ἱερουσαλὴμ , καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ , πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτὴν . Χάρτετε χαρᾷ καὶ ἀμὲς πένθετε ἐπ' αὐτῇ . Ἵνα θηλάσετε καὶ ἐμπλησθῆτε ἀπὸ μαστοῦ παρακλησέως αὐτῆς , ἵνα ἐκθηλάσαντες ἐργυρίσετε ἀπὸ σιοδου δόξης αὐτῆς . Ὅτι τάδε λέγει Κύριος · Ἰδοὺ ἔρῶ ἐκκαλῶ ἐπ' αὐτοὺς ὡς πονοῦσα εἰρήνης , καὶ ὡς χειμάρρους ἐπιχέωσιν δόξαν ἔθνων . Χαίρειν ἐπιτάττει τῇ νέᾳ καὶ νωπῇ Σιών , ἤγουν Ἱερουσαλὴμ , ἥτις ἐστὶν Ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος , ἣν αὐτὸς ἐαυτῷ παρέστησεν ὁ Χριστὸς ἀπείλιν καὶ ἀμωμον , ἐκ τε τῶν Ἰουδαϊκῶν ταγμάτων , καὶ ἐκ τῆς τῶν ἔθνων ἀγέλης . Συντήχει γὰρ τοὺς δύο λαοὺς εἰς ἕνα καὶνὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ ἀποκαταλάξας τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι πρὸς τὸν Πατέρα . Πρέπει δ' ἂν τὸ χαίρειν αὐτῇ μεμέσθαι γὰρ ἐλπίδων τῶν ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον . Οὐ γὰρ εἶδεν ὀφθαλμός , φησίν , καὶ οὐς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη , ὃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν · ἡσθηναὶ γὰρ μὴν προστέταχε τοὺς τε ὀντας ἐν αὐτῇ καὶ ἀγαπῶντας αὐτὴν · εἰν δ' ἂν οὗτοι πάλιν οἱ ἀνέχοντες ὡσπερ αὐτὴν , καὶ ταῖς ἀμωμήτοις διδασκαλίαις πολυτρόπως στηρίζοντες , καὶ ὅσοι πενθοῦσιν ἐπ' αὐτῇ , κατὰ γε τὴν αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος φωνήν · Μακάριοι , φησίν , οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται . Τὸ δὲ γε πένθος ἐν τούτοις τὴν τῶν εὐαγῶν ἀνδραγαθημάτων ὑποφαίνει κατόρθωσιν · ἰδρώτα γὰρ ἔχουσι τὸν ὀνησιφόρον , καὶ τληπαιδοῦσι νεανικώς , οὐχ ἵνα τι τῶν ἐπιγείων κερδάνωσιν , ἀλλ' ἵνα τῶν παρὰ Θεοῦ χαρισμάτων ἀναπλησάμενοι , δυνηθῶσι πάσης γέννηται μεστοί · τοῦτο γὰρ αὐτοῖς ὑπισχνεῖται λέγων · Ἵνα θηλάσετε καὶ ἐμπλησθῆτε ἀπὸ μαστοῦ παρακλησέως αὐτῆς . Πρόσωπον δὲ ἄπαξ γυναικὸς περιδὲς τῇ νέᾳ Σιών , ἐπιμένει τῇ τοῦ λόγου τροπῇ , καὶ τὴν ἐν αὐτῇ παρακλῆσιν τὴν διὰ γε , φημί , τοῦ ἁγίου Πνεύματος , μαστοῖς παρεικάζει καὶ γάλακτι . Εἰρήται γὰρ πού
Lemmas: ἔθνος ὅλος τίκτω πώποτε ; ἀλλά οὗτος , φημί , ὁ Σιών τίκτω ὁ παιδίον αὐτός . ὁ γάρ ἐν ἡμέρα εἷς τρεῖς χιλιάς προστίθημι Ψυχή , καί πνευματικός ἀνάγκη ὑπομένω διά ὁ πίστις καί ὁ ἅγιος βάπτισμα , πῶς οὐ ἐναργής εἰμί εἄν ἔθνος ὁλόκληρος κύησις καί ἀπότεξις ; ἄλλος , ἐγώ , φημί , δίδωμι ὁ πρόσδοχος οὗτος . Προεῴρθηται γάρ καί οὗτος διά φωνή ἅγιος προφήτης , καί προεφηγέλεται θεός αὐτός ὁ πολυπιδιος . πλήν οὐ μιμνήσκω ἐγώ , φημί Κύριος , καί ὅς στεῖρα καί γεννάω ἐγώ ποιέω . οὖον δέ οὗτος ἔχω ὁ ἐξουσία . πῶς εἄν ἄπαις γένεθλον συγχράομαι αὐτός , εἴπερ ἐθέλω , ὁ εἰς αὐτός πίστις προσίημι , πολύς πλεῖστος τε καί Ευπαίδας αφθιναω ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ ; ἐπεί δέ γίγνομαι ἀπειθής , σκληρός , καί δυσάγωγος , στερέω μέν αὐτός , γεννάω δέ ὁ ὁ ἔθνος χώρα ὁ ἀριθμός ἀγαθός καί ἐπέκεινα λαός · καί αὐτός δή οὗτος διδάσκω λέγω ὁ θεσπιθεος προφήτης Ἠσαΐας , ὡς πρός γε ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία . εὐφραίνω , στεῖρα ὁ οὖον πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μᾶλλον , ἢ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ . εὐφραίνω , Ἱεροσόλυμα , καί πανηγυρίζω ἐν αὐτός , πᾶς ὁ ἀγάπη αὐτός . Χάρτος χαρά καί ἀμὲς πενθῶ ἐπί αὐτός . ἵνα θηλάζω καί ἐμπίμπλημι ἀπό μαστός παράκλησις αὐτός , ἵνα ἐκθηλάζω εργυρισετω ἀπό σιοδος δόξα αὐτός . ὅτι2 ὅδε λέγω Κύριος · ἰδέ εἴρω ἐκκαλέω ἐπί αὐτός ὡς πονέω εἰρήνη , καί ὡς χειμάρρους ἐπιχέω δόξα ἔθνος . Χαίρειν ἐπιτάσσω ὁ νέος καί νωπός Σιών , ἤγουν Ἱεροσόλυμα , ὅστις εἰμί ἐκκλησία Θεός ζῶ , ὅς αὐτός αὐτός παρίστημι ὁ Χριστός απειλις καί ἄμωμον , ἐκ τε ὁ Ἰουδαϊκός τάγμα , καί ἐκ ὁ ὁ ἔθνος ἀγέλη . συντήκω γάρ ὁ δύο λαός εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί ἀποκαταλάξας ὁ ἀμφότερος ἐν εἷς σῶμα πρός ὁ πατήρ . πρέπω δέ εἄν ὁ χαίρω αὐτός μένω γάρ ἐλπίς ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος . οὖον γάρ ὁράω ὀφθαλμός , φημί , καί οὖς οὐ ἀκούω καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω , ὅς ἑτοιμάζω ὁ θεός ὁ ἀγαπάω αὐτός · ἥδομαι γάρ μήv προστάσσω ὁ τε εἰμί ἐν αὐτός καί ἀγάπη αὐτός · ἐν δέ εἄν οὗτος πάλιν ὁ ἀνέχω ὡς αὐτός , καί ὁ ἀμώμητος διδασκαλία πολύτροπος στηρίζω , καί ὅσος πενθέω ἐπί αὐτός , κατά γε ὁ αὐτός ὁ Σωτήρ φωνή · Μακάριος , φημί , ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω . ὁ δέ γε πένθος ἐν οὗτος ὁ ὁ εὐαγής ἀνδραγάθημα ὑποφαίνω κατόρθωσις · ἱδρώς γάρ ἔχω ὁ Ὀνησιφόρον , καί τληπαιδηω νεανικός , οὐ ἵνα τίς ὁ ἐπίγειος κερδαίνω , ἀλλά ἵνα ὁ παρά Θεός χάρισμα ἀναπίμπλημι , δύναμαι πᾶς γεννητής μεστός · οὗτος γάρ αὐτός ὑπισχνέομαι λέγω · ἵνα θηλάζω καί ἐμπίμπλημι ἀπό μαστός παράκλησις αὐτός . πρόσωπον δέ ἅπαξ γυνή περιδεής ὁ νέος Σιών , ἐπιμένω ὁ ὁ λόγος τροπή , καί ὁ ἐν αὐτός παράκλησις ὁ διά γε , φημί , ὁ ἅγιος πνεῦμα , μαστός παρεικάζω καί γάλα . εἴρω γάρ πού