cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0681.1
δεκτὸς μὲν ἐνιαυτὸς , καθ’ ὃν ἐσταυρώθη ὑπὲρ ἡμῶν Χριστός . Δεκτοὶ γὰρ τότε γεγόναμεν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ καρποφορήσαντες δι’ αὐτοῦ , καὶ τοῦτο αὐτὸς ἡμᾶς ἐδίδαξεν , εἰπών , « Ἄνθη , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει · ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ , καρπὸν πολλὸν φέρει . » Καὶ πάλιν , « Ὅταν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς , πάντας ἐλκύσω πρὸς ἐμαυτόν . » Καὶ γοῦν ἀνεῖσε τριήμερος πατήσας τοῦ θανάτου τὸ κράτος . Εἶτα τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς προσεζώγει , λέγων · « Ἔδοθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς · πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . » Δεκτὸς οὖν ἐνιαυτὸς ἐκεῖνός που πάντως , καθ’ ὃν εἰσδεχόμενον τὴν πρὸς αὐτὸν λγχάνειν οἰκειώσιν , ἀπονηψάμενοι τὴν ἁμαρτίαν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος , καὶ τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως γεγόνειν κοινωνοὶ διὰ μετοχῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος . « Ἦγον δεκτὸς ἐνιαυτὸς , καθ’ ὃν πεφανέρωκε τὴν δόξαν αὐτοῦ διὰ τῆς ὑπὲρ λόγον θεοσέμιας ἐδεξάμεθα γὰρ ἀμέμωτος τὸν τῆς παρ’ αὐτοῦ σωτηρίας καιρὸν , ὃν ὁ καὶ ὁ πάνσοφος Παῦλος καταμεριμνῦκε λέγων · « Ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος , ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας · » ἡμέραν γε μὴν ἀνταποδόσεως εἶναι φαμεν οὐδὲν ἧττον αὐτὸν τὸν τῆς ἐπιδημίας καιρὸν , καθ’ ὃν ἡ ἀνταπόδοσις δεδοται παρ’ αὐτοῦ τοῖς πιστεύσασιν εἰς αὐτὸν διὰ τῆς ἐν ἐλπίσιν ἐπαγγελίας · οὗν δὲ ὁ τι φημὶ · Ἡ κατὰ τὸν Μωϋσῶν νόμων πολιτεία ἐπαινουμένη πρόξενος ἦν τοῖς ἀκωμήτως αὐτὴν ἐθέλουσι κατορθοῦσι τῆς ἐνταῦθα εὐπραγίας , ὑπόσχεται δὲ γερωὺν τῶν εἰς τὸ μέλλον οὐκ εἶχε . Μόνης δὲ τάχα που τῆς κατὰ τόνδε τὸν βίον εὐημερίας ἐποιεῖτο μνήμην · ἐχλεύει μέν γὰρ ἀπέχεσθαι πλημμελησόνων , ἐπιφωνῶν , « Ἴνα μὴ ἀποθάνῃς ἐν τῷ καιρῷ σου . » Ἐπαφώνει δὲ καὶ τέκνοις · « Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα , ἵνα εὖ σοι γένηται , καὶ ἐσὴ μακροχρόνιος ἐπὶ τῆς γῆς . » Ἐπηγγέλετο δὲ καὶ καρπὸν ἀφθονίαν , ἔσθ’ ὅτε , καὶ πολέμου παύλαν , καὶ εἰρήνης πλάτος , καὶ τὴν ἐπ’ αὐτῆς εὐθυμίαν . Ἔφη γοῦν διὰ φωνῆς Ζαχαρίου · « Κατακάρπωσι κατοικηθήσεται Ἰερουσαλὴμ ἀπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν τῶν ἐν αὐτῇ , καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῇ , λέγει Κύριος , τεῖχος πυρὸς κυκλόθεν , καὶ εἰς δόξαν ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῆς . » Καὶ πάλιν · « Ἔτι καθίσονται πρεσβύτεροι ἐν ταῖς πλατείαις Ἱερουσαλὴμ . Ἕκαστος τὸν ῥάβδον αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ ἔχων ἀπὸ πλήθους ἡμερῶν , καὶ αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως πλησθήσονται παιδαρίων καὶ κορασίων παιζόντων ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς . » Προσκαίρων οὖν ὅρα γερωὺν ἀπόλαυσιν ὁ διὰ Μωϋσέως νόμος ὑπισχνεῖτο τοῖς πάλαι · τὸ δὲ θεῖον καὶ σωτήριον κήρυγμα τὰς εἰς τὸ μέλλον ἀνταποδόσεις · « Μακάριοι γάρ , φησίν , οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι , ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · » καὶ τοὺς ἐφεξῆς κειμένους μακαρισμοὺς εἰ τις ἐλοιτο πολυπραγμονεῖν ἀνταποδώσει ἐπηγγελμένας , λαμπρὰς καὶ μεγάλας εὐρήσει παρὰ
Lemmas: δεκτός μέν ἐνιαυτός , κατά ὅς σταυρόω ὑπέρ ἐγώ Χριστός . δεκτός γάρ τότε γίγνομαι ὁ Θεός καί πατήρ , καί καρποφορέω διά αὐτός , καί οὗτος αὐτός ἐγώ διδάσκω , εἶπον , « Ἄνθη , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω · ἐάν δέ ἀποθνῄσκω , καρπός πολύς φέρω . » καί πάλιν , « ὅταν ὑψόω ἐκ ὁ γῆ , πᾶς ἕλκω πρός ἐμαυτοῦ . » καί γοῦν ἀνίημι τριήμερος πατέω ὁ θάνατος ὁ κράτος . εἶτα ὁ ἅγιος μαθητής προσεζώγει , λέγω · « δίδωμι ἐγώ πᾶς ἐξουσία ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ · πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . » δεκτός οὖν ἐνιαυτός ἐκεῖνος ποῦ πάντως , κατά ὅς εἰσδέχομαι ὁ πρός αὐτός λαγχάνω οἰκειόω , ἀπονίζω ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἅγιος βάπτισμα , καί ὁ θεῖος αὐτός φύσις γίγνομαι κοινωνός διά μετοχή ὁ ἅγιος πνεῦμα . « ἄγω δεκτός ἐνιαυτός , κατά ὅς φανερόω ὁ δόξα αὐτός διά ὁ ὑπέρ λόγος θεοσέμιας δέχομαι γάρ ἀμέμωτος ὁ ὁ παρά αὐτός σωτηρία καιρός , ὅς ὁ καί ὁ πάνσοφος Παῦλος καταμεριμνῦκε λέγω · « ἰδέ νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος , ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρία · » ἡμέρα γε μήv ἀνταπόδοσις εἰμί φημί οὐδείς κακός αὐτός ὁ ὁ ἐπιδημία καιρός , κατά ὅς ὁ ἀνταπόδοσις δίδωμι παρά αὐτός ὁ πιστεύω εἰς αὐτός διά ὁ ἐν ἐλπίς ἐπαγγελία · ἐν δέ ὁ τίς φημί · ὁ κατά ὁ μωυσος νόμος πολιτεία ἐπαινέω πρόξενος εἰμί ὁ ἀκωμήτως αὐτός ἐθέλω κατορθόω ὁ ἐνταῦθα εὐπραγία , υπόσχομαι δέ γερωὺν ὁ εἰς ὁ μέλλω οὐ ἔχω . Μόνης δέ τάχα ποῦ ὁ κατά ὅδε ὁ βίος εὐημερία ποιέω μνήμη · χλευάζω μέν γάρ ἀπέχω πλημμελέω , ἐπιφωνέω , « ἵνα μή ἀποθνῄσκω ἐν ὁ καιρός σύ . » Ἐπαφώνει δέ καί τέκνον · « Τίμα ὁ πατήρ σύ καί ὁ μήτηρ , ἵνα εὕω σύ γίγνομαι , καί εἰμί μακροχρόνιος ἐπί ὁ γῆ . » Ἐπαγγέλλω δέ καί καρπός ἀφθονία , ἔστω ὅτε , καί πόλεμος παῦλα , καί εἰρήνη πλάτος , καί ὁ ἐπί αὐτός εὐθυμία . φημί γοῦν διά φωνή Ζαχαρίας · « κατακάρπωσις κατοικέω Ἱεροσόλυμα ἀπό πλῆθος ἄνθρωπος καί κτῆνος ὁ ἐν αὐτός , καί ἐγώ εἰμί αὐτός , λέγω Κύριος , τεῖχος πυρός κυκλόθεν , καί εἰς δόξα εἰμί ἐν μέσος αὐτός . » καί πάλιν · « ἔτι καθίζω πρέσβυς ἐν ὁ πλατύς Ἱεροσόλυμα . ἕκαστος ὁ ῥάβδος αὐτός ἐν ὁ χείρ ἔχω ἀπό πλῆθος ἡμέρα , καί ὁ πλατύς ὁ πόλις πίμπλημι παιδάριον καί κοράσιον παίζω ἐν ὁ πλατύς αὐτός . » πρόσκαιρος οὖν ὁράω γερωὺν ἀπόλαυσις ὁ διά Μωϋσῆς νόμος ὑπισχνέομαι ὁ πάλαι · ὁ δέ θέω καί σωτήριος κήρυγμα ὁ εἰς ὁ μέλλω ἀνταπόδοσις · « μακάριος γάρ , φημί , ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · » καί ὁ ἐφεξῆς κεῖμαι μακαρισμός εἰμί τις αἱρέω πολυπραγμονέω ἀνταποδίδωμι ἐπαγγέλλω , λαμπρός καί μέγας εὑρίσκω παρά