cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0507.2
Αἰκαῖς ψίφαις πανταχοῦ κεσχημένων ἑαυτὸν δικνύει , καὶ δικας ἐπάγοντά ποιν οἷς ἂν πληγμελετέεν , τὰς ἰσορόπους . Πλεῖστα γὰρ ἦν ὅσα τὰ ἐγκλήματα τῶν Βαβυλωνίων , καὶ γράφεται μὲν αὐτοὺς ἐπὶ πολλῇ λίαν ὠμότητι καὶ ἀπανθρωπία , καταδείκνυσι δὲ καὶ ἀλαζονίαν , καὶ ταῖς ἰδίαις δυνάμεσιν ἀσυνετῶς ἐπιδοσήσασαν , ὥστε καὶ οἴεσθαι τὴν ἐπὶ τὰ χεῖρὸν μεταβολὴν κατ’ οὐδένα τρόπον ὑποστήσεσθαι ποτε . Οὐοὖν ὅταν , φησίν , ὑπομείνη · τὴν ἄλωσιν , τότε καταγεγυμμένη καθίσον . Τὸ δέ , καταγεγυμμένη , φησίν , ἀντὶ τοῦ , νοῦσασα , κλν γοῦν ἤλθε ποτε , καὶ μάλιστα κατὰ σαυτὴν · δέχου δὲ σκοτοδινίαν . Ἐφη γὰρ ὅτι τὰ ἀνθήκετα τῶν κακῶν πλοῦτον ὥσπερ τινὰ καταχεῖται τοῦ νοῦ , καὶ οἷον κόνις ἐπιπίπτει ταῖς ψυχαῖς . Οὐκέτι τοίνυν , φησί , κληθήση Ἰσχύς βασιλείας . Ὁνομάζετο γὰρ οὕτως ἡ Βαβυλὼν , ἄτε δὴ καὶ πολλῶν ἔχουσα τὴν ἀριθμὸν κρείττονα , καὶ χειρὰς μαχιμωτάτην , καὶ ἀποκρύσαν εἰς ἀντίστασιν , εἰ δὴ ποῦ τινες εἰεν οἱ ἀνθισταμένοι , καὶ ἀντεξάγοντες τοῖς τὸ κρατεῖν ἔχουσι παρ’ αὐτοῖς . Εἶτα ποία τις ἦν ἡ πρόφασις τοῦ κατεαρχῆν τῶν Βαβυλωνίων καὶ ἐκ θελαίας ὀργῆς ἐπενεγχεμένα , διατρανοῖ λέγων · Παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου , ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου . Ἐγὼ ἔδωκα αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς σου , σὺ δὲ οὐκ ἐδίκως αὐτοὺς ἤλεις . Τοιοῦτόν τε καὶ διὰ φωνῆς Ζαχαρίου φαίνεται λέγων · Ἐξήλωσα τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν , καὶ θυμῷ μεγάλῳ ὀργίζομαι ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ συνεπιθεμένα , ἀνθ’ ὧν ἐγὼ μὲν ὀργισθὼν ὀλίγα , αὐτοὶ δὲ συνεπένθετο εἰς κακά . » Παιδεύει μὲν γὰρ ἐξ ἀγάπης ἐσθ’ ὁτε Θεός , καὶ ἀνοθετητους τινὰς γενεστάς , καὶ γάγων αὐτὸν στήσας τὸν αὐχένα μεθίστησι διὰ πόνων εἰς εὐήνοιαν , ἢ χειρας ἐχθρῶν ἐπαγαγὼν αὐτοῖς , ἢ καὶ ἐτέρας τῃ λύπαις ἐνιείς αὐτούς . Ὡσπερ γὰρ τὰ δυσίατα τῶν τραυμάτων πῦρ ἢ σίδηρος ἐξιάται πολλάκις , ἄτε δὴ τῆς τῶν φαρμάκων συμμετρίας οὐκ ἀνεχόμενα , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον , οἶμαι , καὶ ὁ φιλάρετος ἡμῶν Θεός , ὅταν ἴδῃ ψυχὴν ἀσκέτους ἰούσαν ὁρμὰς κατὰ πετρῶν , καὶ τῶν τῆς φαυλότητος τρόπων ἀπρίει ἀντεχομένην , πικροῖς , αὐτὴν ἐξιάται πόνους . Εἰσὶ δὲ οἱ ὁλοστώτων ἐν τάξει παρελημμένοι , δεινοὶς καὶ ἀχράτοις χέρχονται θυμοῖς , καὶ πέρα φέρονται τοῦ εἴκοτος , ἀφορθμῶς καταφορτίζοντες τοὺς ὑπ’ αὐτοὺς γεγονότας . Παγχάλπον τοίνυν τὸ χρήμα ἐστι , καὶ παροξύνεται Θεὸς ἐπὶ τοῖς τοῦτο δράν εἰωθόσιν . Ἀρεστέον δὴ οὖν τοῦ κακοῦ , κλν εἰ ποῦ τινες πράττοντο δικας , Θεοῦ παιδεύοντος , ἐπὶ τὸ ἡμερον βλεπόμεν , εὖ εἰδότες ὅτι παροξύνεται λίαν ὁ παιδεύτης , εἰ παρὰ μέγρον τὰ τῆς δικῆς αὐτοῖς ἐπιφέροῖτο πρὸς ἡμῶν . Οὐχ ἥλθεσας τοίνυν , φησί , προεσύθην , καὶ εἶλες μὲν σαυτὸς οὐχ ἀπὸ τῆς σῆς ἰσχὺς , δόντος δὲ μᾶλλον ἐμοῦ . Γέγονας δὲ σκληρὸς τε καὶ ἀγριόθυμος , καὶ ἐπὶ τούτῳ φορτικώτερον εἰς τοῦτο προῆλθες ἀλαζονείας , ὥστε οἴεσθαι τε καὶ λέγειν , ὡς ἀκατάληκτον
Lemmas: ἀϊκή ψίφαις πανταχοῦ χέζω ἑαυτοῦ δικνυω , καί δίκη ἐπάγω ποῖ ὅς εἄν πληγμελετέεν , ὁ ἰσόρροπος . πλεῖστα γάρ εἰμί ὅσος ὁ ἔγκλημα ὁ Βαβυλώνιος , καί γράφω μέν αὐτός ἐπί πολύς λίαν ὠμότης καί ἀπανθρωπία , καταδείκνυμι δέ καί ἀλαζονίας , καί ὁ ἴδιος δύναμις ἀσύνετος ἐπιδίδωμι , ὥστε καί οἴομαι ὁ ἐπί ὁ χείρων μεταβολή κατά οὐδείς τρόπος ὑφίστημι ποτός . Οὐοὖν ὅταν , φημί , ὑπομένω · ὁ ἅλωσις , τότε καταγεύω καθίζω . ὁ δέ , καταγεύω , φημί , ἀντί ὁ , νοέω , κλν γοῦν ἔρχομαι ποτός , καί μάλιστα κατά σεαυτοῦ · δέχομαι δέ σκοτοδινία . φημί γάρ ὅτι ὁ ἀνθήκετα ὁ κακός πλοῦτος ὥσπερ τις καταχέω ὁ νόος , καί οἷος κόνις ἐπιπίπτω ὁ Ψυχή . οὐκέτι τοίνυν , φημί , καλέω ἰσχύς βασίλεια . ὀνομάζω γάρ οὕτως ὁ Βαβυλών , αὔγ-ασμα δή καί πολύς ἔχω ὁ ἀριθμός ἀγαθός , καί χειράς μάχιμος , καί ἀποκρύπτω εἰς ἀντίστασις , εἰμί δή ποῦ τις ἄγω ὁ ανθιστάμενος , καί ἀντεξάγω ὁ ὁ κρατέω ἔχω παρά αὐτός . εἶτα ποῖος τις εἰμί ὁ πρόφασις ὁ κατείργω ὁ Βαβυλώνιος καί ἐκ θελαίας ὀργή ἐπιφέρω , διατρανόω λέγω · παροξύνω ἐπί ὁ λαός ἐγώ , μιαίνω ὁ κληρονομία ἐγώ . ἐγώ δίδωμι αὐτός εἰς ὁ χείρ σύ , σύ δέ οὐ ἐδίκως αὐτός ἀλέω . τοιοῦτος τε καί διά φωνή Ζαχαρίας φαίνω λέγω · ξηλώνω ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ Σιών ζῆλος μέγας , καί θυμός μέγας ὀργίζω ἐπί ὁ ἔθνος ὁ συνεπιτίθημι , ἀντί ὅς ἐγώ μέν ὀργίζω ὀλίγος , αὐτός δέ συμπνέω εἰς κακός . » παιδεύω μέν γάρ ἐκ ἀγάπη ἐστώ ὅτε Θεός , καί ἀνοθετητους τις γενεστάς , καί Γάγαι αὐτός ἵστημι ὁ αὐχήν μεθίστημι διά πόνος εἰς ευηνοεις , ἢ χείρ ἐχθρός ἐπάγω αὐτός , ἢ καί ἕτερος πῃ λύπη ἐνίημι αὐτός . ὡς γάρ ὁ δυσίατος ὁ τραῦμα πῦρ ἢ σίδηρος ἐξιάω πολλάκις , αὔγ-ασμα δή ὁ ὁ φάρμακον συμμετρία οὐ ἀνέχω , ὁ αὐτός δή τρόπος , οἴομαι , καί ὁ φιλάρετος ἐγώ Θεός , ὅταν ὁράω ψυχή ἄσκετος εἶμι ὁρμή κατά πέτρα , καί ὁ ὁ φαυλότης τρόπος ἀπεῖπον ἀντέχω , πικρός , αὐτός ἐξιάω πόνος . εἰσί δέ ὁ ὁλοστώτων ἐν τάξις παραλαμβάνω , δεινός καί ἀχράτης χράω θυμός , καί πέρα φέρω ὁ εἰκός , ἀφορθμῶς καταφορτίζω ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι . Παγχάλπον τοίνυν ὁ χρήμα εἰμί , καί παροξύνω θεός ἐπί ὁ οὗτος δράω εἴωθα . ἀρεστέον δή οὖν ὁ κακός , κλν εἰμί ποῦ τις πράσσω δίκη , Θεός παιδεύω , ἐπί ὁ ἥμερος βλέπω , εὕω οἶδα ὅτι παροξύνω λίαν ὁ Παιδεύτης , εἰμί παρά μέγρον ὁ ὁ δικός αὐτός ἐπιφέρω πρός ἐγώ . οὐχ ἀλθέω τοίνυν , φημί , προΐημι , καί αἱρέω μέν σαυτός οὐ ἀπό ὁ σός ἰσχύς , δίδωμι δέ μᾶλλον ἐγώ . γίγνομαι δέ σκληρός τε καί ἀγριόθυμος , καί ἐπί οὗτος φορτικός εἰς οὗτος προέρχομαι ἀλαζονεία , ὥστε οἴομαι τε καί λέγω , ὡς ἀκατάληκτος