cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0622.1
tudinis dulcelo , et mentem eorum tristitia velut A τοις ὡσπερ τῆς ἐντριβῶς συνθελίας τὸ γλυκύ , καὶ inebriat . Nec enim carnis affectus facile sunt evita - καταμεθίσκει ταῖς λύπαις τὸν ἐν αὐτοῖς δυνά νοῦν . biles , nec proclive est volentibus , ad virtutem cur - Οὐκ εὐδιάφωτα γὰρ τὰ τῆς σαρκὸς πάθη , οὔτε μὴν re . Ad prosperantem ac promovente Deo , et loca τοὺς ἐλθόντας ἐντριβεῖν τὸ τρέχειν εἰς ἀρετήν . Εὐ - invia et prae rupta alleviante et complanante , facil - οδούντος γε μὴν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὰ δυσπόρευτα καὶ lime quis affectuum assultus fugere poterit , et fortis - ἀνάντη φίλα τιθέντος καὶ εὐήλατα , φύγῃ τις ἂν καὶ sime ad virtutem culmen assilire . Scriptum est enim : μέλα βάθια καὶ τὰς τῶν παθῶν προσβολάς , εὐσθε - « Montes excelsi cervis 62 . » Quid ergo promisit νέστατα δὲ καὶ εἰς τὰ τῶν ἀρετῶν ὑψώματα διαπη - Deus in ipsum credentibus ? Prosperabo vias meas , δήσειεν . Γέγραπται γὰρ · « Ὀρᾷ τὰ ὑψηλὰ ταῖς ἐλά - et mandata mea , et non cum tristitia egrediemini , φοις . » Τί τοίνυν Θεὸς ἐπαγγέλλεται τοῖς εἰς αὐτὸν sed cum gaudio docebinini . Hoc demum est , opinor , πιστεύουσι ; Εὐοδώσω τὰς ὁδοὺς μου , καὶ τὰ ἐντάλ - quod alibi rursus dixit Scriptura prophetica : « Via ματά μου , καὶ οὐκ ἐν λύπῃ ἐξελεύσεσθε , ἀλλ’ ἐν χαρᾷ piorum recta facta est , et præparata via piorum 63 . » διδαχθήσεσθε . Τοῦτο , οἴμαι , ἐστίν , ὅπερ ἔφη πάλιν Via enim Domini judicium . Alius etiam « sanctis ἐτέρωθί που τὸ γράμμα τὸ προφητικόν · « Ὑδὲς εὐσε - prophetis , « Rectæ , » inquit , « sunt viae Domini , et βῶν εὐθεῖα ἐγένετο , καὶ παρεσκεύασμένη ἡ ὁδὸς τῶν justi ambulabunt in eis : impii autem infirmabuntur B εὐσεβῶν . » Ἡ γὰρ ὁδὸς Κυρίου κρίσις . Ἕτερος δὲ τῶν in eis 64 . » Deo enim illis vias non levigante , per illas ἁγίων προφητῶν , « Εὐθεῖαι , φησίν , αἱ ὁδοὶ Κυρίου , ferri non poterunt . Quod enim , ut dixi , donum καὶ δίκαιοι πορεύσονται ἐν αὐταῖς , οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἀσθε - cælestes sit , vias divinas ire posse , et implere man - πτεῦσουσι ἐν αὐταῖς . » Θεοῦ γὰρ αὐτοῖς τὰς ὁδοὺς οὐ data quibus ad Deum aliquis feratur , docuit , cum καταλειπίνοντος , οὐκ ἂν ἰσχύσειαν φέρεσθαι δι’ αὐτῶν . velut de Synagoga Judæorum , 784 Propterea ecce « Οτι γὰρ ξένόν ἐστιν , ὡς ἔφη , οὐρανοῦ τὸ τὰς θείας ego , inquit , obstruam vias ejus suidibus , et quæret δυνάσασθαι βαδίζειν ὁδοὺς , καὶ πληροῦν τὰ ἐντάλματα - vias , et non inveniet . Itaque me , inquit , prospe - δι’ ὧν ἂν τις ἐλάσσαι πρὸς Θεόν , ἐδίδαξεν ἐπίπιν εὖς rante mandata , cum lætitia egrediemini : id est , περὶ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς · Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγώ , dolori non succumbetis , nec corde pungemini , et φησί , φράσω τὰς ὁδοὺς αὐτῆς ἐν σκολίῳ , καὶ ζητή - affectibus vacui eritis , et ad meliorem et admiran - σει τὰς ὁδοὺς αὐτῆς , καὶ οὐ μὴ εὑρῃ . Οὐκοῦν ἐμοῦ , dam vitam transcurritis . Docebinini enim gauden - φησίν , εὐοδούντος τὰ ἐντάλματα , ἐν εὐφροσύνῃ ἐξελεύ - tes , et sacrosanctis sermonibus vosmet oblectantes . σεσθε , τοῦτέστιν , ἀμεῖνους ἔσεσθε λύπης , οὐ καταδη - Nimirum divinus David : « Quam dulcia , » inquit , χθήσεσθε τὴν καρδίαν , ἔξω γεγονότες παθῶν , καὶ εἰς « faucibus meis oracula tua ! Supra mel et favum τὴν ἀμεῖνον καὶ τεθαυμαμένην μετατρέγοντες ζωήν . ori meo 65 , » ac prudentissime affirmavit gaudendum C Διδαχθήσεσθε γὰρ χαίροντες , καὶ τοῖς ἱεροῖς ἐντρυ - in illis magis quam in omnibus divitiis . Cum gau - φῶντες λόγοις . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ · « Ἡς dio accurrere intelligi possunt et aliter . Liberati enim γλυκεὰ , φησί , τῷ λάρυγί μου τὰ λόγια σου ! ὑπὲρ a pristino errore , gaudentes vocationem a Deo arri - μέλι καὶ κηρίον τῷ στόματί μου . » Χαίρειν δὲ μᾶλλον piunt . Quod verum esse , ex ipsis rebus videre licet . ἐπ’ αὐτοῖς διεβεδαιοῦτο , καὶ μᾶλα ἐμφρόνως ὡς ἐπὶ παντὶ πλούτῳ · ἐν χαρᾷ δὲ καὶ ἑτέρως νοηθεῖν ἂν ἐκπρὸχοντες ἀπαλλαγόμενοι γὰρ τῆς ἀρχαίας ἀπάτης , ἄρπάζουσι χαίροντες τὴν παρὰ Θεοῦ κλῆσιν , καὶ ἀληθὲς τοῦτο ὑπάρχον ἐξ αὐτῶν ἔνεστι τῶν πραγμάτων ἰδεῖν .
Lemmas: tudinis dulcelo , et mentem eorum tristitia velut A ὁ ὡς ὁ ἐντριβής συνθάλλω ὁ γλυκύς , καί inebriat . Nec enim carnis affectus facile sunt evita - καταμεθισκω ὁ λύπη ὁ ἐν αὐτός δυάς νόος . biles , nec proclive est volentibus , ad virtutem cur - οὐ ευδιαφωτος γάρ ὁ ὁ σάρξ πάθος , οὔτε μήv re . Ad prosperantem ac promovente Deo , et loca ὁ ἔρχομαι ἐντρίβω ὁ τρέχω εἰς ἀρετή . εὕω - invia et prae rupta alleviante et complanante , facil - ὄζω γε μήv ὁ Θεός , καί ὁ δυσπόρευτος καί lime quis affectuum assultus fugere poterit , et fortis - ἀνάντης φίλος τίθημι καί εὐήλατος , φεύγω τις εἄν καί sime ad virtutem culmen assilire . Scriptum est enim : Μέλα βάθος καί ὁ ὁ πάθος προσβολή , ὕω - « Montes excelsi cervis 62 . » Quid ergo promisit νέστα δέ καί εἰς ὁ ὁ ἀρετή ὕψωμα διαπη - Deus in ipsum credentibus ? Prosperabo vias meas , δήω . γράφω γάρ · « ὁράω ὁ ὑψηλός ὁ ἐλαία - et mandata mea , et non cum tristitia egrediemini , φοις . » τις τοίνυν θεός ἐπαγγέλλω ὁ εἰς αὐτός sed cum gaudio docebinini . Hoc demum est , opinor , πιστεύω ; εὐοδόω ὁ ὁδός ἐγώ , καί ὁ ἐντέλλω - quod alibi rursus dixit Scriptura prophetica : « Via Ματά ἐγώ , καί οὐ ἐν λύπη ἐξέρχομαι , ἀλλά ἐν χαρά piorum recta facta est , et præparata via piorum 63 . » διδάσκω . οὗτος , οἴμη , εἰμί , ὅσπερ φημί πάλιν Via enim Domini judicium . Alius etiam « sanctis ἑτέρωθι ποῦ ὁ γράμμα ὁ προφητικός · « ἀνδρό-θηλυς εὕω - prophetis , « Rectæ , » inquit , « sunt viae Domini , et βοῦς εὐθύς γίγνομαι , καί παρασκευάζω ὁ ὁδός ὁ justi ambulabunt in eis : impii autem infirmabuntur B εὐσεβής . » ὁ γάρ ὁδός κύριος κρίσις . ἕτερος δέ ὁ in eis 64 . » Deo enim illis vias non levigante , per illas ἅγιος προφήτης , « εὐθύς , φημί , ὁ ὁδός κύριος , ferri non poterunt . Quod enim , ut dixi , donum καί Δίκαιος πορεύω ἐν αὐτός , ὁ δέ ἀσεβής οἰδάνω - cælestes sit , vias divinas ire posse , et implere man - πτευσους ἐν αὐτός . » Θεός γάρ αὐτός ὁ ὁδός οὖον data quibus ad Deum aliquis feratur , docuit , cum καταλείπω , οὐ εἄν ἰσχύω φέρω διά αὐτός . velut de Synagoga Judæorum , 784 Propterea ecce « ὅτι γάρ ξένος εἰμί , ὡς φημί , οὐρανός ὁ ὁ θεῖος ego , inquit , obstruam vias ejus suidibus , et quæret δύναμαι βαδίζω ὁδός , καί πληρόω ὁ ἔνταλμα - vias , et non inveniet . Itaque me , inquit , prospe - διά ὅς εἄν τις ἐλαύνω πρός Θεός , διδάσκω ἐπίπιν Εὖς rante mandata , cum lætitia egrediemini : id est , περί ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή · Ζεύς οὗτος ἰδού ἐγώ , dolori non succumbetis , nec corde pungemini , et φημί , φράζω ὁ ὁδός αὐτός ἐν σκόλιον , καί ζητέω - affectibus vacui eritis , et ad meliorem et admiran - σέω ὁ ὁδός αὐτός , καί οὖον μή εὑρίσκω . οὐκοῦν ἐγώ , dam vitam transcurritis . Docebinini enim gauden - φημί , εὐοδέω ὁ ἔνταλμα , ἐν Εὐφρόσυνος ἐκλύω - tes , et sacrosanctis sermonibus vosmet oblectantes . σῴζω , τουτέστιν , ἀγαθός εἰμί λύπη , οὖον καταδέω - Nimirum divinus David : « Quam dulcia , » inquit , ἔχθω ὁ Καρδία , ἔξω γίγνομαι πάθος , καί εἰς « faucibus meis oracula tua ! Supra mel et favum ὁ ἀγαθός καί θαυμάζω μετατρέχω ζωή . ori meo 65 , » ac prudentissime affirmavit gaudendum C διδάσκω γάρ χαίρω , καί ὁ ἱερός ἐντρυ - in illis magis quam in omnibus divitiis . Cum gau - φῶντες λόγος . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαυίδ · « εἰμί dio accurrere intelligi possunt et aliter . Liberati enim γλυκύς , φημί , ὁ λάρυγξ ἐγώ ὁ λόγιος σύ ! ὑπέρ a pristino errore , gaudentes vocationem a Deo arri - μέλι καί κηρίον ὁ στόμα ἐγώ . » Χαίρειν δέ μᾶλλον piunt . Quod verum esse , ex ipsis rebus videre licet . ἐπί αὐτός διεβεδαιοῦτο , καί μῆλον ἔμφρων ὡς ἐπί πᾶς πλοῦτος · ἐν χαρά δέ καί ἑτέρως νοέω εἄν ἐκπράσσω ἀπαλλάσσω γάρ ὁ ἀρχαῖος ἀπάτη , ἁρπάζω χαίρω ὁ παρά Θεός κλῆσις , καί ἀληθής οὗτος ὑπάρχω ἐκ αὐτός ἔνειμι ὁ πρᾶγμα ὁράω .