cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0496.1
Α ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ τοὺς τῆς ἀπωλείας ὀρύττοντας βό-θρους , οἱ ἀληθῶν δαίμονες , καὶ τὴν τῆς θεότητος δόξαν ἀνυσίως καταληστεύοντες , καὶ ταῖς σφῶν αὐ-τῶν ἀνάπτοντες κεφαλαῖς , οἱ πάντολμοι τὰ τῆς ἐαυ-τῶν ἀπάτης ἐργαστήρια συγκατοικεῖν ἐσπούδαζον . Ὑποκρινόμενοι δὲ τὸ εἰδέναι τὰ μέλλοντα , καὶ ἀπ-αγγέλλειν αὐτὰ δύνασθαι τοῖς θέλουσι μαθεῖν , μέχρι καιροῦ διατετελέχασιν γοῦν ἀρπαζόντες . Χρηστήρια γοῦν κατὰ χώρας τε καὶ πόλεις , ψευδομαντεῖα τε ἦσαν πανταχοῦ , καὶ κληδωνισμοί , καὶ φενάχων πλη-θὺς τὰ ἀπὸ καρδίας αὐτῶν λαλούντων , κατὰ τὸ γε-γραμμένον , χρησμοῦδοι , καὶ νεχνομαντεῖα , καὶ οἱ φωνοῦντες ἐκ τῆς , ἐγγαστρίμυθοι τε καὶ ἀληθρομαν-τεῖς , καὶ ἀπαξαπλῶς ψευστῶν , καὶ φενάχων ἡ ὑφήλιος πεπλήρωτο . Ἡν οὖν ἄρα παρ’ αὐτοῖς οὐδε-μία μὲν ἀλήθεια τῶν ἐσομένων ἡ γνώσις , ψευδηγορίαι δὲ , καὶ βωμολοχία καὶ ἀπάτη , καὶ δόλος , καὶ ἕτερον οὐδέν . Ταύτη τοι φησιν ὁ τῶν ὅλων Θεός · Ἐὰν ἀναγγε-λοῦσιν , ἐγγισάτωσαν , ἵνα γνῶσιν ἅμα . Εἰ γὰρ δύναν-ται , φησίν , ἀπαγγέλλειν , ἥκτωσαν ἵνα γνῶσιν ἅμα , ἵνα τι κατὰ πρόσωπον οἱ πάντες εἰς ἕν συναγη-γεμένοι ( ἦσαν μὲν γὰρ , ὡς ἔφην , ἀνὰ μέρος πλεῖσταχοῦ χρηστήρια . Ἄλλοι δὲ ἄλλως ἐφοίτων , καὶ ψευδηγορούσης ἐτέμων τῶν ἀκαθάρτων δαιμόνων ) · εἰ δὲ ἀληθῶς ἀναγγεῖλαι δύνανται , φησίν , ἅμα καὶ κατὰ ταύτην γενομένοι πάντες , γνῶτωσαν τι τῶν ἐσομένων , τὶς ἀκούστὰ ἐποίησε ταῦτα ἀπ’ ἀρχῆς . Τίς γὰρ τῶν δεισιδαίμονων , ἢ τῶν ταῦτα ἐκείνοις προ-φητῶν , ἢ τῶν τοῖς μαντείοις προσκαθημένων , ἔγνω ποτὲ καὶ ἀπήγγειλεν ὅτι κατὰ καιροῦς ἐπιλάμψει τῷ κόσμῳ Χριστός , καὶ δι’ τοῦ τῆς ἀπάτης οἰχήσεως νέφος , καὶ ἀποσχεδασθήσεται μὲν οἱ τῆς ψευδωνύμου γνώσεως σκότος , ἀναλάμψει δὲ τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , ὡς νοῦντος φωσφόρου , ὡς αὐτὴ καὶ ἡμέρα , ὡς δικαιο-σύνης ἥλιος ὁ Χριστός ; Ἄλλ’ οὔτε , φησίν , οἱ τὴν τῶν ἐσομένων γνῶσιν ἔχειν ὑποπλαττόμενοι δαίμονες ἀνήγγειλαν ταῦτα ἀπ’ ἀρχῆς , οὔτε μὴν τῆς ἐκείνων ψευδοπειίας οἱ ὑπουργοί . Οὐδὲς γὰρ τῶν παρ’ Ἑλλησιν ποιητῶν ἢτοι λογογράφων τῶν οὕτω λαμπ-ρῶν ἐνῆνθησε πραγμάτων . Τίς οὖν ταῦτα ἀκούστὰ πεποίηκεν ἀπ’ ἀρχῆς ; Τότε καὶ ἀνήγγελή ὑμῖν , τοῦτ’ ἔστιν , ἀπ’ ἀρχῆς . Ἀνήγγελή δὲ οὐ παρ’ ἑτέρου τινός , παρ’ ἐμοῦ δὲ μᾶλλον τοῦ πάντα εἰδὸτος , καὶ πρὸν γενέσθαι προσαγγεληκότος . Δεδήλῃκα γὰρ ὑμῖν αὐτὰ διὰ τε Μωϋσέως , καὶ προφητῶν ἁγίων , οἱ τοὺς παρ’ ἐμοῦ πρὸς ὑμᾶς διεπρόμειναν λόγους . Οὐκοῦν ἐγώ εἰμι , φησίν , ὁ Θεός , καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐμοῦ . Εἰμὶ δὲ δίκαιος , καὶ σωτήρ . Ἄδικοι μὲν γὰρ οἱ ἀληθῶν δαίμονες , κακὰ δὲ φθορεῖς , καὶ φιλαίμα-τοι , καὶ καταθύντες εἰς θλεθρον τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς . Δίκαιος καὶ σωτὴρ ὁ τῶν ὅλων Θεός , ἐπαμύνων τοῖς θλιμμένοις , καὶ δεσμῶν ἀνείας τοὺς διηρπασμέ-νους , καὶ σειραῖς ἁμαρτιῶν κατεσφιγμένους , καταφωτίζων δὲ τοὺς σκοτισμένους , ἐνισχύων τὸ ἠσθενηκὸς , καὶ τὸ κείμενον ἀνίστας , καὶ τὸ πλανώ-μενον ἐπιστρέφων . Ταύτη τοι φησίν · Ἐπιστράφητε πρὸς με , καὶ σωθήσεσθε , οἱ ἐπ’ ἑσχάτου τῆς γῆς . Ἐν τούτοις εὖ μάλιστα τῆς διὰ Χριστοῦ χάριτος κατιδοῖ τις ἂν τὸ μέγεθος εἰς πάντας διήκον τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς
Lemmas: Α ἐπί ὁ γῆ , καί ὁ ὁ ἀπώλεια ὀρύσσω βόθρος , ὁ ἀληθής δαίμων , καί ὁ ὁ θεότης δόξα ἀνύσιος καταληστεύω , καί ὁ σφεῖς αὐτός ἀνάπτω κεφαλή , ὁ πάντολμος ὁ ὁ ἐαυτός ἀπάτη ἐργαστήριον συγκατοικέω σπουδάζω . ὑποκρίνομαι δέ ὁ οἶδα ὁ μέλλω , καί ἀπαγγέλλω αὐτός δύναμαι ὁ ἐθέλω μανθάνω , μέχρι καιρός διατελέω γοῦν ἀρπάζω . χρηστήριος γοῦν κατά χώρα τε καί πόλις , ψευδομαντεία τε εἰμί πανταχοῦ , καί κληδωνισμοω , καί φέναξ πληθύς ὁ ἀπό Καρδία αὐτός λαλέω , κατά ὁ γράφω , χρησμουδεω , καί νεχνομαντειος , καί ὁ φωνέω ἐκ ὁ , ἐγγαστρίμυθος τε καί ἀληθρομαν-τεῖς , καί ἀπαξαπλῶς ψεύστης , καί φέναξ ὁ ὑφήλιος πληρόω . ἐάν οὖν ἄρα παρά αὐτός οὐδείς μέν ἀλήθεια ὁ εἰμί ὁ γνῶσις , ψευδηγορία δέ , καί βωμολοχία καί ἀπάτη , καί δόλος , καί ἕτερος οὐδείς . Ταύτη ὅς φημί ὁ ὁ ὅλος Θεός · ἐάν ἀναγγέλλω , ἐγγίζω , ἵνα γνῶσις ἅμα . εἰμί γάρ δύναμαι , φημί , ἀπαγγέλλω , ἥκω ἵνα γνῶσις ἅμα , ἵνα τίς κατά πρόσωπον ὁ πᾶς εἰς εἷς συνάγω ( εἰμί μέν γάρ , ὡς φημί , ἀνά μέρος πλέω χρηστήριος . ἄλλος δέ ἄλλως φοιτάω , καί ψευδηγορέω τέμνω ὁ ἀκάθαρτος δαίμων ) · εἰμί δέ ἀληθής ἀναγγέλλω δύναμαι , φημί , ἅμα καί κατά οὗτος γινόͅσκω πᾶς , γνώω τίς ὁ εἰμί , τις ἀκουστής ποιέω οὗτος ἀπό ἀρχή . Τῖς γάρ ὁ δεισιδαίμονας , ἢ ὁ οὗτος ἐκεῖνος προφήτης , ἢ ὁ ὁ μαντεῖος προσκάθημαι , γιγνώσκω ποτέ καί ἀπαγγέλλω ὅτι κατά καιρός ἐπίλαμψις ὁ κόσμος Χριστός , καί διά ὁ ὁ ἀπάτη οἴχησις νέφος , καί ἀποσχεδασθήσεται μέν ὁ ὁ ψευδώνυμος γνῶσις σκότος , ἀνάλαμψις δέ ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὡς νέω φωσφόρος , ὡς αὐτός καί ἡμέρα , ὡς δικαιόσυνος ἥλιος ὁ Χριστός ; ἄλλος οὔτε , φημί , ὁ ὁ ὁ εἰμί γνῶσις ἔχω ὑποπλήσσω δαίμων ἀναγγέλλω οὗτος ἀπό ἀρχή , οὔτε μήv ὁ ἐκεῖνος ψευδοπειια ὁ ὑπουργός . Οὐδή γάρ ὁ παρά Ἕλλην ποιητής ἤτοι λογογράφος ὁ οὗτος λαμπρός ἐνανθέω πρᾶγμα . Τῖς οὖν οὗτος ἀκουστής ποιέω ἀπό ἀρχή ; τότε καί ἀναγγέλλω σύ , οὗτος εἰμί , ἀπό ἀρχή . Ἀνήγγελή δέ οὖον παρά ἕτερος τις , παρά ἐγώ δέ μᾶλλον ὁ πᾶς οἶδα , καί πρόειμι γίγνομαι προσαγγέλλω . Δεδήλῃκα γάρ σύ αὐτός διά τε Μωϋσῆς , καί προφήτης ἅγιος , ὁ ὁ παρά ἐγώ πρός σύ διεπρομενω λόγος . οὐκοῦν ἐγώ εἰμί , φημί , ὁ Θεός , καί οὐ εἰμί ἄλλος πλήν ἐγώ . εἰμί δέ δίκαιος , καί σωτήρ . Ἄδικος μέν γάρ ὁ ἀληθής δαίμων , κακός δέ φθορεύς , καί φιλαίματος , καί καταθύω εἰς θλεθρον ὁ ἐπί ὁ γῆ . Δίκαιος καί σωτήρ ὁ ὁ ὅλος Θεός , ἐπαμύνω ὁ θλίβω , καί δεσμός Ἀνείας ὁ διαρπάζω , καί σειρά ἁμαρτία κατασφίγγω , καταφωτίζω δέ ὁ σκοτισμένος , ἐνισχύω ὁ ἀσθενέω , καί ὁ κεῖμαι ἀνίστημι , καί ὁ πλανάω ἐπιστρέφω . Ταύτη ὅς φημί · ἐπιστρέφω πρός ἐγώ , καί σῴζω , ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ γῆ . ἐν οὗτος εὕω μάλιστα ὁ διά Χριστός χάρις καθοράω τις εἄν ὁ μέγεθος εἰς πᾶς διήκω ὁ εἰμί ἐπί ὁ