cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0277.3
Ἵδωρ καὶ θάλασσαν αἰνιγματωδῶς ὀνομάζει τῶν ἐθνῶν τὴν πλῆθυν . Ἔθος γὰρ τοῖς ἁγίοις προφήταις τοῦτο δρῆν . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Δαβὶδ περὶ τε τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν αὐτῇ φησίν « Αὕτη ἡ θάλασσα ἡ μεγάλη καὶ εὐρύχωρος , ἔχει ἑρπετὰ ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός , ἔδα μικρὰ μετὰ μεγάλων · ἔχει πλοῖα διαπορεύεσθαι , δράκων οὗτος ὁν ἐπλασας ἐμπαιζεῖν αὐτῷ . » Καὶ οὐ δι’ ποῦ φαμεν ὡς περὶ τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ νηχομένων ὁ λόγος ἦν αὐτῷ , οὔτε μὴν τὰς τῶν ἰχθύων διαφορὰς ὑπεμφανὲς ἤθελεν , ἀλλ’ οὐδὲ δράκοντα τινὰ σωματικὸν τε καὶ αἰσθητὸν τοῖς τῆς θαλάσσης ὕδασι νενεῖναι φαμεν . Δηλοῖ δὲ , ὡς ἔφη , διὰ γε τούτων ἡμῖν τὴν ἐν τῷδε τῷ βίῳ τύρβην , καὶ τῶν ἐν αὐτῷ τῶν ἐν σάλῳ βίων · καὶ μὴν καὶ δράκοντα , τοῦτ’ ἔστι , τὸν Σατανᾶν , ὃς πάντας περιεῖσιν ἀνθρώπους , καὶ τὴν καθ’ ἡμᾶς οἰκουμένην περινοστεῖ , ταῖς τῶν ἁγίων ἐπὶ βουλεύων ψυχαῖς . Ὕδωρ τοίνυν θάλασσαν τὴν τῶν ἐθνῶν ὀνομάζει πλῆθυν · νήσους δὲ τάχα που τὰς πόλεις . Καὶ δὴ καὶ ταραγήσεσθαι φησιν ἅπαντας τοὺς ἐν αὐταῖς , τῆς θείας ὀργῆς ἐπιπτήσους αὐτοῖς . Τὴν γε μὴν τοῦ Χριστοῦ δόξαν ἐν ἁπάσαις ἔσεσθαι φησὶ κατὰ τινὰ τρόπον . Ἐπιγνώσονται δὲ ὅτι τοῖς θείοις νεύμασι πεπόρθηται τε καὶ διολώλασι , καὶ τὰ πάντα ἰσχύοντι διὰ τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ἀνοησίας οὐ μετρίως προσκεχωρύκως δέδονται πρὸς ἐρήμωσιν . Καταγνώσονται δὲ πᾶν τε καὶ πάντως τῶν ἰδίων θεῶν , κατ’ οὐδένα τρόπον ἐπαμυνάντων αὐτοῖς . Τοῦτο δὴ ἦν ἕτερον οὐδέν , ἢ τὴν τοῦ Κυρίου δόξαν εἰς ὕψος αἴρεσθαι μέγα . Ἐοικε δὲ τῶν προφητικῶν προαγορεύσεων ὁ σκοπὸς μεταφορῆσαι λοιπὸν ἐπὶ τὸ Χριστοῦ μυστήριον , καὶ τῆς ἐσομένης δι’ αὐτοῦ σωτηρίας ποιείσθαι τὴν ἀνάμνησιν . Οἱ γὰρ τοῦ . φησὶ καταλειφθέντες ἐπὶ γῆς εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ Κυρίου · « Σεσωσμένα γὰρ οὐκ ἐξ ἔργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ ἀ ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος , καὶ οὐ διὰ τῆς ἐν νόμῳ σκιᾷ · δικαιοῦμενοι . » Δικαιοὶ γὰρ ἡμᾶς ἡκιστα μὲν ὁ νόμος , ἀπαλλάξει δὲ μᾶλλον πλημμελημάτων ἢ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος χάρις , καὶ τῇ τῶν ἐσομένων
Lemmas: Ἵδωρ καί θάλασσα αἰνιγματωδῶς ὀνομάζω ὁ ἔθνος ὁ πλῆθος . ἔθος γάρ ὁ ἅγιος προφήτης οὗτος δράω . καί γοῦν ὁ μακάριος Δαυίδ περί τε ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός φημί « ἄτη ὁ θάλασσα ὁ μέγας καί εὐρύχωρος , ἔχω ἑρπετόν ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός , εδά μικρός μετά μέγας · ἔχω πλοῖον διαπορεύω , δράκων οὗτος εἰμί πλάσσω ἐμπαίζω αὐτός . » καί οὖον διά ποῦ φημί ὡς περί ὁ ἐν ὁ θάλασσα νήχω ὁ λόγος εἰμί αὐτός , οὔτε μήv ὁ ὁ ἰχθύς διαφορά ὑπεμφαίνω ἐθέλω , ἀλλά οὐδέ δράκων τις σωματικός τε καί αἰσθητός ὁ ὁ θάλασσα ὕδωρ νέομαι φημί . δηλόω δέ , ὡς φημί , διά γε οὗτος ἐγώ ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος τύρβη , καί ὁ ἐν αὐτός ὁ ἐν σάλος Βίων · καί μήv καί δράκων , οὗτος εἰμί , ὁ Σατανᾶς , ὅς πᾶς περίειμι ἄνθρωπος , καί ὁ κατά ἐγώ οἰκέω περινοστέω , ὁ ὁ ἅγιος ἐπί βουλεύω Ψυχή . ὕδωρ τοίνυν θάλασσα ὁ ὁ ἔθνος ὀνομάζω πλῆθος · νῆσος δέ τάχα ποῦ ὁ πόλις . καί δή καί ταράσσω φημί ἅπας ὁ ἐν αὐτός , ὁ θεῖος ὀργή ἐπίπτησις αὐτός . ὁ γε μήv ὁ Χριστός δόξα ἐν ἅπας εἰμί φημί κατά τις τρόπος . ἐπιγιγνώσκω δέ ὅτι ὁ θεῖον νεῦμα πορθέω τε καί διόλλυμι , καί ὁ πᾶς ἰσχύω διά ὁ ἔνειμι αὐτός ἀνοησία οὖον μέτριος προσχωρέω δίδωμι πρός ἐρήμωσις . καταγνοέω δέ πᾶς τε καί πάντως ὁ ἴδιος θεός , κατά οὐδείς τρόπος ἐπαμύνω αὐτός . οὗτος δή εἰμί ἕτερος οὐδείς , ἢ ὁ ὁ κύριος δόξα εἰς ὕψος ἀείρω μέγας . ἔοικα δέ ὁ προφητικός προαγόρευσις ὁ σκοπός μεταφορέω λοιπός ἐπί ὁ Χριστός μυστήριον , καί ὁ εἰμί διά αὐτός σωτηρία ποιέω ὁ ἀνάμνησις . ὁ γάρ ὁ . φημί καταλείπω ἐπί γῆ εὐφραίνω ἅμα ὁ δόξα κύριος · « σώζω γάρ οὐ ἐκ ἔργον ὁ ἐν δικαιοσύνη ὅς ποιέω ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ πολύς αὐτός ἔλεος , καί οὖον διά ὁ ἐν νόμος σκιά · δικαιόω . » δικαιόω γάρ ἐγώ ἥκιστος μέν ὁ νόμος , ἀπαλλάσσω δέ μᾶλλον πλημμέλημα ἢ διά ὁ ἅγιος βάπτισμα χάρις , καί ὁ ὁ εἰμί