cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0724.1
A πρὸς αὐτὴν καὶ ἐν τῇ τῶν Ἁσμάτων , ὅτι « Ἁγαθοὶ μαστοὶ σου ὑπὲρ οἶνον . » Πρώτη δὲ πάντως τοῖς τὴν πίστιν προσιέμενοις τὴν εἰς τὸν Θεὸν ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστὸν νηπιοπρεπῆ προσάγεται τροφή , τοὔστιν , ὁ τρυφερὸς καὶ ἀπλοῦς τῆς κατηχήσεως λόγος · οὕτω γὰρ πού καὶ ὁ Παῦλος προσπεφεωνηκέναι τισιν , εἰπών · « Γάλα ὑμᾶς ἐπότισα , οὐ βρώμα · οὐπω γὰρ ἠδύνασθε , ἀλλ’ οὐδὲ ἔτι νῦν δύνασθε . » « Οὐ γὰρ οὐκ ἀεὶ νηπίους τε εἶναι καὶ ὁρᾶσθαι πρέπει , τοῖς οἷπερ ἂν ὅλως τὸν τῆς κατηχήσεως ἐκπίψωσι λόγον , χρήναι δὲ μᾶλλον ἀναφοιτᾶν , καὶ εἰς ἄνδρα τέλειον , καὶ εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ , ἵνα τὸν ἀκριβῆ καὶ ἐξητασμένον ἐπ’ αὐτῷ λόγον συνιέναι δύνωνται λοιπόν , ἐδίδαξε προστιθείς · « Ἵνα ἐκδιλάσαντες τρυφήσητε , ἀπὸ εἰσόδου δόξης αὐτῆς . » B Τὸ ἐκδιλάσαντες δὲ φησιν , ἀντὶ τοῦ , μαστῶν ἐξῶ καὶ θηλῆς γενοῦντες , ἤγουν ἀπογελακτισμένοι , τοὔστιν , οὐχ ἔτι μένοντες νήπιοι , τελούσης δὲ ὥστερ ἐν ἐφήβοις ἤδη καὶ ἀνδράσι , καὶ τῆς στερεᾶς ἐφεύμενοι τροφῆς , ἐντρυφῆσθε ἀπὸ εἰσόδου δόξης αὐτῆς · καὶ δόξαν μὲν ὀνομάζει Χριστὸν ( οὕτω γὰρ πού καὶ ὁ Ψαλμὸν φησὶ περὶ αὐτοῦ , « Τοῦ κατασκήνῳσαι δόξαν ἐν τῇ γῇ ἡμῶν » ) · εἴσοδον δὲ , τὴν μετὰ σαρκὸς οἰκονομίαν τὸ μυστήριον · Θεὸς ὢν φύσει γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον διὰ τὴν σάρκωσιν . Ἐντρυφῶσι τοίνυν οἱ τὸν ἀκριβῆ τῆς περὶ αὐτοῦ πίστεως εἰδότες [ al . δόντες ] λόγον , καὶ τίνα τρόπον εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκουμένην ἡ δόξα , τοὔστιν Χριστός , μαθόντες · C διὰ τοῦτο καὶ ὁ θεσπιῶς προφητὴς εὐθὺς , καὶ παραεξευγμένων , τὴν ἐμφάνειαν αὐτοῦ τὴν μετὰ σαρκὸς καθίστησιν ἐναργῆ · ἵστησι γὰρ τὸ αὐτοῦ πρόσωπον λέγοντος , ὅτι « Ἰδοὺ ἐκκλίνω ἐπ’ αὐτούς , ὡς ποταμὸς εἰρήνης , καὶ ὡς χειμάρρους ἐπιχέων δόξαν ἐθνῶν . » Ποταμὸς μὲν οὖν εἰρήνης , καὶ χειμάρρους τρυφῆς , ὁ Χριστός · οὕτω γὰρ αὐτὸν καὶ ὁ θεσπιῶς Δαβὶδ ὀνομάζει λέγων · « Ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου ὁ Θεός · ἱ δι’ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιούσι · μεθυθήσονται ἀπὸ τῆς πίτητος τοῦ οἴκου σου , καὶ τὸν χειμάρρον τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς . » Καὶ πάλιν · « Τοῦ ποταμοῦ τὰ ὀρμῆματα εὐφραίνουσι τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ » ) · ἐκκλίνει δὲ , καὶ ὡς ἀμυλαφερεστάτοις νάμασιν ἐπέχυσε τῶν ἐθνῶν τὴν δόξαν , τοὔστιν , τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν , D ἥτοι τὸ δεδοξασμένον αὐτα . Οὐ γὰρ πάντες πιστεύσαν , οὔτε μὴν ἐδοξάσθησαν , ἀλλ’ ὡς ὁ Παῦλος φησὶ περὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , « Οὓς προῆγνω καὶ προώρισεν συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , τούτους καὶ ἐκάλεσεν · οὓς δὲ ἐκάλεσε , τούτους καὶ ἐδόξασε . » Τὸ γε μὴν , « Ἐκκλίνω , » λέγων , δίδωσι τοιοῦτον ἐννοεῖν · Ἡ μὲν γὰρ ὁδὸς αὐτῷ καὶ πορεία , κατὰ πρόθεσιν καὶ εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς πρὸς τοὺς ἐξ αἰμάτων Ἰσραήλ · Ἔφη γοῦν ὅτι « Οὐκ ἀπεστάλην , εἰ μὴ εἰς τὰ ἀπολωλότα πρόβατα οἴκου Ἰσραήλ . » Ἐπεὶδὴ δὲ ἀπεῖσαν τὴν πίστιν , ἐξἐκλινεν ἀπ’ αὐτῶν καθὰ γέγραπται , καὶ ταῖς τῶν ἐθνῶν ἀγέλαις τὴν ἐκ τῶν ἱερῶν ναμάτων παρακλήσιν ἐχαρίσατο , τοὔστιν , τὸ εὐαγγελικὸν καὶ σωτήριον κήρυγμα , δι’ οὗ τὴν πρὸς αὐτὸν εἰρήνην κεκέρδηκασιν , καὶ δι’ αὐτοῦ συνήφθησαν κατ’ οἰκειότητα τῇ πνευματικῇ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί .
Lemmas: A πρός αὐτός καί ἐν ὁ ὁ ᾆσμα , ὅτι « Ἀγαθός μαστός σύ ὑπέρ οἶνος . » Πρώτη δέ πάντως ὁ ὁ πίστις προσίημι ὁ εἰς ὁ θεός ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός νηπιοπρεπής προσάγω τροφή , ἔτος , ὁ τρυφερός καί Ἀπλοῦς ὁ κατήχησις λόγος · οὗτος γάρ πού καί ὁ Παῦλος προσφωνέω τις , εἶπον · « Γάλα σύ ποτίζω , οὖον βρῶμα · οὔπω γάρ δύναμαι , ἀλλά οὐδέ ἔτι νῦν δύναμαι . » « οὖον γάρ οὐ ἀεί νήπιος τε εἰμί καί ὁράω πρέπω , ὁ οἷπερ εἄν ὅλως ὁ ὁ κατήχησις ἐκπίπτω λόγος , χρή δέ μᾶλλον ἀναφοιτάω , καί εἰς ἀνήρ τέλειος , καί εἰς μέτρον ἡλικία ὁ πλήρωμα ὁ Χριστός , ἵνα ὁ ἀκριβής καί ἐξετάζω ἐπί αὐτός λόγος συνίημι δύναμαι λοιπός , διδάσκω προστίθημι · « ἵνα ἐκδιλάσαντες τρυφάω , ἀπό εἴσοδος δόξα αὐτός . » B ὁ ἐκδιλάσαντες δέ φημί , ἀντί ὁ , μαστός ἐξίημι καί θηλή γίγνομαι , ἤγουν ἀπογελακτισμένοι , ἔτος , οὐ ἔτι Μένων νήπιος , τελέω δέ ὥστερ ἐν ἔφηβος ἤδη καί ἀνήρ , καί ὁ στερεός ἐφεύω τροφή , ἐντρυφώ ἀπό εἴσοδος δόξα αὐτός · καί δόξα μέν ὀνομάζω Χριστός ( οὗτος γάρ πού καί ὁ ψαλμός φημί περί αὐτός , « ὁ κατασκηνόω δόξα ἐν ὁ γῆ ἐγώ » ) · εἴσοδος δέ , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον · θεός εἰμί φύσις γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ὡς εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος διά ὁ σάρκωσις . ἐντρυφάω τοίνυν ὁ ὁ ἀκριβής ὁ περί αὐτός πίστις οἶδα [ al . δίδωμι ] λόγος , καί τίς τρόπος εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκέω ὁ δόξα , ἔτος Χριστός , μανθάνω · C διά οὗτος καί ὁ Θεσπιεύς προφήτης εὐθύς , καί παραεξευγμένων , ὁ ἐμφάνεια αὐτός ὁ μετά σάρξ καθίστημι ἐναργής · ἵστημι γάρ ὁ αὐτός πρόσωπον λέγω , ὅτι « ἰδέ ἐκκλίνω ἐπί αὐτός , ὡς ποταμός εἰρήνη , καί ὡς χειμάρρους ἐπιχέω δόξα ἔθνος . » Ποταμός μέν οὖν εἰρήνη , καί χειμάρρους τρυφή , ὁ Χριστός · οὗτος γάρ αὐτός καί ὁ Θεσπιεύς Δαυίδ ὀνομάζω λέγω · « ὡς πληθύνω ὁ ἔλεος σύ ὁ Θεός · Ι διά υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω · μεθύω ἀπό ὁ πίτης ὁ οἶκος σύ , καί ὁ χειμάρρους ὁ τρυφή σύ ποτίζω αὐτός . » καί πάλιν · « ὁ ποταμός ὁ όρμημα εὐφραίνω ὁ πόλις ὁ Θεός » ) · ἐκκλίνω δέ , καί ὡς ἀμυλαφερεστάτοις νᾶμα ἐπιχέω ὁ ἔθνος ὁ δόξα , ἔτος , ὁ τιμή ὁ ἔθνος , D ἤτοι ὁ δοξάζω αὐτός . οὖον γάρ πᾶς πιστεύω , οὔτε μήv δοξάζω , ἀλλά ὡς ὁ Παῦλος φημί περί ὁ Θεός καί πατήρ , « ὅς προάγω καί προορίζω σύμμορφος ὁ εἰκών ὁ υἱός αὐτός , οὗτος καί καλέω · ὅς δέ καλέω , οὗτος καί δοξάζω . » ὁ γε μήv , « ἐκκλίνω , » λέγω , δίδωμι τοιοῦτος ἐννοέω · ὁ μέν γάρ ὁδός αὐτός καί πορεία , κατά πρόθεσις καί εὐδοκία ὁ πατήρ πρός ὁ ἐκ αἷμα Ἰσραήλ · φημί γοῦν ὅτι « οὐ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ ἀπόλλυμι πρόβατον οἶκος Ἰσραήλ . » ἐπειδή δέ ἀφίημι ὁ πίστις , ἐκκλίνω ἀπό αὐτός καθά γράφω , καί ὁ ὁ ἔθνος ἀγέλη ὁ ἐκ ὁ ἱερός νᾶμα παράκλησις χαρίζομαι , ἔτος , ὁ εὐαγγελικός καί σωτήριος κήρυγμα , διά ὅς ὁ πρός αὐτός εἰρήνη κερδαίνω , καί διά αὐτός συνάπτω κατά οἰκειότης ὁ πνευματικός ὁ Θεός καί πατήρ .