cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0558.1
A τὰ καθ’ ὑμᾶς . Εἰς γὰρ ἄν Ἀβραὰμ , καὶ ἐκάλεσα αὐτόν , καὶ εὐλόγησα , καὶ εὐλογήσας ἠγάπησα , καὶ ἀγαπήσας ἐκλόνθυνα , τοῦτ’ ἐστι , πατέρα τέθεικα παγκόσμου τῶν Ἰουδαίων γένους , ἤτουν ἔθνους , καὶ πρὸς τὸ τοῦτο τῶν ἐξ ἐπαγγελίας . Εἴρηται γὰρ πρὸς Ἀβραὰμ , ὅτι ὁ Πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε . Οὐκοῦν ὁ καλούμενος εὐλογεῖται , καὶ ὁς ἂν εὐλογηθῇ , πάντη τε καὶ πάντως ἀγαπηθήσεται , καὶ ὁ τοῦτο τυγχὼν ἔσται πολλοστός , πνευματικῶς δηλονότι . Ἀρχιμάτων εὐαγγελίων . Πλὴν καὶ κατὰ γε τὸν τῆς τὴν ἐπαγγελίαν . Προσκυνεῖ γὰρ ἡ ὑπ’ οὐρανὸν τῷ μεσά , καὶ πεπλήρωται τῆς δόξης αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ . Καὶ σὲ γὰρ παρακαλῶ , Σιών , καὶ παρακαλέσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτῆς , καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτῆς ὡς παράδεισον Κυρίου . Εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ , ἐξομολογήσουσι [ al . ἐξομολογήσιν ] καὶ φωνὴν αἰνέσεως . Τῶν ἁγίων προφητῶν ὁ λόγος σχηματίζεται μὲν ἀεὶ πως πρὸς τὰ ὁρώμενα , καὶ τὰν αἰσθητὴν πράγματα . Ἔχει γε μὴν τὴν ἀναφορὰν πρὸς τὰ ὑπὲρ αἰσθήσεως τε καὶ νοητά . Οὐκοῦν κἂν Σιὼν ὀνομάζῃ , μὴ τὴν ἐπίγειον νόει , δέξου δὲ μᾶλλον τὴν νοητήν , ἥτις ἐστὶν Ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος · ἐπεὶ πῶς ἂν τις ἴδοι πρὸς ἀλήθειαν ἐκβαίνοντας τοῦ προφήτου τοὺς λόγους ; Παρακαλέσειν μὲν γὰρ αὐτὴν Θεὸς ἐπηγγείλατο · τοῦτο δὲ οὐδαμοῦ γεγενηθὲν εὑρήσομεν , ἀλλ’ ἐκ γε τῶν ἐναντίων ἐρημωθεῖσαν ἐστὶν ἰδεῖν καὶ πεπορθημένην . Γέγονε τοίνυν ὁ λόγος τῷ προφήτῃ νυνὶ πρὸς τὴν τῶν πιστεύσαντων πλῆθυν , ἥτις ἐστὶν Ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος . Καὶ τί δὴ ἄρα φησίν ; Ὡσπερ γὰρ , φησὶ , κέκληκα μὲν τὸν Ἀβραὰμ , ἕνα δὲ ἕντα πατέρα τέθεικα πολλῶν ἐθνῶν · οὕτω καὶ σὲ παρακαλέσω , Σιών . Ἡ δὲ παρακλήσις ἐν τούτοις ὑπόχρεσις ἐστὶ κατευφραίνουσα , καὶ βεβαίαν ἐμφυτεύουσα τὴν ἐλπίδα τοῖς ἀκροαμένοις , τοῦ τὴν πάντη τε καὶ πάντως Θεοῦ συναγείροντος τοὺς ἐν πίστει κληθρομένους , οὐχ ἔρημος ἔσται καὶ κεχρησμένη ἀλλ’ ὡς τις παράδεισος εὐανθὴς τε καὶ εὐδενδρότατος , καλοῖς τε καὶ εὐγενέσι φυτοῖς κατάκομος , καὶ εὐκαρπίαν ἔχων τὴν νοητήν , τοῦτ’ ἐστὶν εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα , ἐξομολογήσιν τε καὶ φωνὴν αἰνέσεως . Σύνες ἐντεύθεν ὅτι τῆς νοητῆς λατρείας ἀποφέρειν ἐπαγγέλλεται τοὺς ἐν τάξει φυτῶν ἐσομένους , καὶ τὸν νοητὸν πληροῦντα κήπον , ὃν δὴ καὶ παράδεισον ὀνομάζει Θεοῦ . Πάλαι μὲν γὰρ ὁ Μωυσέως νόμος βουδύειν ἐκέλευε , καὶ μηλοσφαγεῖν , τρυγᾶν τε προσάγειν Θεῷ , καὶ σιμβάλιν ἐλαιόδευστον . Ἀλλ’ οὐ διὰ τούτων ἐτι προσιτὸς ὁ τῶν ὅλων Θεός , ἀλλ’ ὡς αὐτὸς ἔφη Χριστός · Πνεῦμα ὁ Θεός , καὶ τοὺς προσκυνούντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν . Ἡ δὲ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσις , καὶ τῆς νοητῆς λατρείας ἡ δύναμις , εὐωσίμιν ἔχει τὴν πνευματικὴν εὐφροσύνην , καὶ ἀγαλλίαμα τῇ ἐλπίδι τῇ εἰς Χριστόν . Διακεῖμεθα γὰρ ὅτι καὶ μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ · συνεσφωμέ τε καὶ συμβαλλόμενον αὐτῷ , τεταγμένοι μὲν ἐν
Lemmas: A ὁ κατά σύ . εἰς γάρ ἄν Ἀβραάμ , καί καλέω αὐτός , καί εὐλογέω , καί εὐλογέω ἀγαπάω , καί ἀγαπάω ἐκλόνθυνα , οὗτος εἰμί , πατήρ τίθημι πάγκοσμος ὁ Ἰουδαῖος γένος , ἀτέω ἔθνος , καί πρός ὁ οὗτος ὁ ἐκ ἐπαγγελία . ἔρομαι γάρ πρός Ἀβραάμ , ὅτι ὁ πατήρ πολύς ἔθνος τίθημι σύ . οὐκοῦν ὁ καλέω εὐλογέω , καί ὅς εἄν εὐλογέω , πάντῃ τε καί πάντως ἀγαπάω , καί ὁ οὗτος τυγχάνω εἰμί πολλοστός , πνευματικός δηλονότι . αρχιματη εὐαγγέλιον . πλήν καί κατά γε ὁ ὁ ὁ ἐπαγγελία . προσκυνέω γάρ ὁ ὑπό οὐρανός ὁ Μεσάς , καί πληρόω ὁ δόξα αὐτός πᾶς ὁ γῆ . καί σύ γάρ παρακαλέω , Σιών , καί παρακαλώ πᾶς ὁ ἐρῆμος αὐτός , καί τίθημι ὁ ἐρῆμος αὐτός ὡς παράδεισος κύριος . Εὐφροσύνη καί ἀγαλλίαμα εὑρίσκω ἐν αὐτός , ἐξομολογέω [ al . ἐξομολόγησις ] καί φωνή αἴνεσις . ὁ ἅγιος προφήτης ὁ λόγος σχηματίζω μέν ἀεί πως πρός ὁ ὁράω , καί ὁ αἰσθητός πρᾶγμα . ἔχις γε μήv ὁ ἀναφορά πρός ὁ ὑπέρ αἴσθησις τε καί νοητός . οὐκοῦν κἀν Σιών ὀνομάζω , μή ὁ ἐπίγειος νοέω , δέχομαι δέ μᾶλλον ὁ νοητός , ὅστις εἰμί ἐκκλησία Θεός ζῶ · ἐπεί πῶς εἄν τις ὁράω πρός ἀλήθεια ἐκβαίνω ὁ προφήτης ὁ λόγος ; παρακαλέω μέν γάρ αὐτός θεός ἐπαγγέλλω · οὗτος δέ οὐδαμοῦ γίγνομαι εὑρίσκω , ἀλλά ἐκ γε ὁ ἐναντίος ἐρημόω εἰμί ὁράω καί πορθέω . γίγνομαι τοίνυν ὁ λόγος ὁ προφήτης νυνί πρός ὁ ὁ πιστεύω πλῆθος , ὅστις εἰμί ἐκκλησία Θεός ζῶ . καί τίς δή ἄρα φημί ; ὡς γάρ , φημί , καλέω μέν ὁ Ἀβραάμ , εἷς δέ Έντα πατήρ τίθημι πολύς ἔθνος · οὗτος καί σύ παρακαλέω , Σιών . ὁ δέ παράκλησις ἐν οὗτος ὑπόχρεσις εἰμί κατευφραίνω , καί βέβαιος ἐμφυτεύω ὁ ἐλπίς ὁ ἀκροάομαι , ὁ ὁ πάντῃ τε καί πάντως Θεός συναγείρω ὁ ἐν πίστις κληθρομενος , οὐ ἐρῆμος εἰμί καί χράω ἀλλά ὡς τις παράδεισος εὐανθής τε καί εὔδενδρος , καλός τε καί εὐγενής φυτός κατάκομος , καί εὐκαρπία ἔχω ὁ νοητός , οὗτος εἰμί Εὐφρόσυνος καί ἀγαλλίαμα , ἐξομολόγησις τε καί φωνή αἴνεσις . συνίημι ἐντεῦθεν ὅτι ὁ νοητός λατρεία ἀποφέρω ἐπαγγέλλω ὁ ἐν τάξις φυτός εἰμί , καί ὁ νοητός πληρόω κῆπος , ὅς δή καί παράδεισος ὀνομάζω Θεός . πάλη μέν γάρ ὁ Μωυσῆς νόμος βουδυο κελεύω , καί μηλοσφαγέω , τρυγάω τε προσάγω Θεός , καί σιμβάλιν ἐλαιόδευστον . ἀλλά οὖον διά οὗτος ἔτι προσιτός ὁ ὁ ὅλος Θεός , ἀλλά ὡς αὐτός φημί Χριστός · πνεῦμα ὁ Θεός , καί ὁ προσκυνέω αὐτός ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια δεῖ προσκυνέω . ὁ δέ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια προσκύνησις , καί ὁ νοητός λατρεία ὁ δύναμις , ευωσιος ἔχω ὁ πνευματικός Εὐφρόσυνος , καί ἀγαλλίαμα ὁ ἐλπίς ὁ εἰς Χριστός . διάκειμαι γάρ ὅτι καί μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός · συνεσφωμέ τε καί συμβάλλω αὐτός , τάσσω μέν ἐν