cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0106.3
Ἐκδεδώκασιν μὲν τινες τῶν τὰς θείας ἐρμηνευσάντων Γραφάς , τὸ , Ἰδοὺ ἡ νεάνις ἐν γαστρὶ ἔξει . Δοκεῖ γε μὴν ᾿Ιουδαίοις τῷ τῆς νεανίδος ὀνόματι κατασημαινεσθαι δεῖν τὴν τοῦ Κυρίου Μητέρα , καὶ οὐχὶ τὴν μᾶλλον καλεῖσθαι παρθένον . Οἴονται γὰρ ὅτι τὸν τοῦ μυστηρίου δυνάμιν ἀπρακτῆσαι θέμις , εἰ νεάνις λέγεται , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον παρθένος . Ἄμαθαίνοντας δὲ κατὰ πολλοὺς τρόπους καθεῖν τις ἂν αὐτούς . Πρῶτον μὲν γὰρ , κἂν μὲν λέγεται νεάνις ἡ παρθένος , οὐκ ἔσται κείσεται τοῦ εἶναι παρθένος . Εἴτα φασὶ περὶ τῆς τοῦ Ἄχαζ γυναικὸς τὸν προφήτην εἰπεῖν τὸ , Ἰδοὺ ἡ νεάνις ἐν γαστρὶ ἔξει , καὶ τέξεται υἱόν , ἵνα νομίζωμεν τὸν Ἐzechiam τὸν ἐξ αὐτοῦ γεγονότα . Ἀλλὰ τοὺς τῆς προφητείας οὐ βασανίζοντας λόγους , τὸ ἀπερισκεπτῶς δοκοῦν ἀρπάζουσιν , εἶτα τὸν ἑαυτῶν οἰκτείροντες σκοποῦν ἐμπιπτοῦν διὰ τοῦτο καὶ μόνου . Ἄλλ' , ὦ βελτίστοι , φαῖς τις ἂν πρὸς αὐτούς , τὶς τὸν Ἐzechiam ἐκάλεσεν Ἐμμανουήλ ; Ἡ πόθεν ἂν ἐπιδείξειαν ὅτι πρὶν ἡ γνῶναι αὐτὸν ἀγαθὸν ἢ κακὸν ἠπεῖθε πονηρία τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν ; Οὐκοῦν ἐρρώθωμεν φράσαντας ταις ἐκείνων τιμωρείαις , τὸ δρῶνς τε καὶ ἀληθῶς ἔχον παραδεξώμεθα , τὴν ἁγίαν Παρθένον διὰ τῆς προκειμένης ἡμῖν προφητείας κατασημαινεσθαι παρὰ Θεοῦ πιστεύοντες . Οὕτω γὰρ ἔσται παράδοξον ἀληθῶς καὶ ὑπερμέγεθες τὸ σημεῖον , εἰς βάθος τε ὁμοῦ καὶ ὕψος κατὰ γε τὴν θείαν ὑπόχρεσιν γεγονός . Ὁ γὰρ ἄνωθεν καὶ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς κατὰ φύσιν γεγεννημένος ὁ Ἰδὶς μονογενής , κεκένωσεν ἑαυτόν , καὶ λαχόντων ἐξόδου τῶν παρθένων τοῦ κατὰ σάρκα , οὐκ ἐξ ἀνθρωπίνης καταβολῆς λαβούσης τὴν γένεσιν , ἀλλὰ τῇ δυνάμει τε καὶ ἐνεργείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Οὕτω γὰρ εἴρηται πρὸς τὴν ἁγίαν Παρθένον διὰ φωνῆς τοῦ μακαρίου Γαβριήλ · « Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ , καὶ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι . » Τέξεται τούν , φησίν , υἱόν . Καὶ σὺ , ὦ οἶκος Δαβὶδ , ὦ νῦν , φησίν , παραιτούμενος τὸ ἐπὶ Θεῷ πεποιθέναι , καὶ παρ' αὐτοῦ σημεῖον αἰτῶν , εἰς βεβαίωσιν ὧν ἐπηγγέλεται , διὰ τὸ προσκείσθαι μᾶλλον εἰδώλοις , καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , τοῦτ' ἐστιν , ὁμολογήσεις τὸν Θεὸν ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ πεφανέναι . Ὅτε γὰρ πέφανεν καθ' ἡμᾶς
Lemmas: ἐκδίδωμι μέν τις ὁ ὁ θεῖος ἐρμηνεύω γραφή , ὁ , ἰδέ ὁ νεᾶνις ἐν γαστήρ ἔξειμι . δοκέω γε μήv Ἰουδαῖος ὁ ὁ νεᾶνις ὄνομα κατασημαίνω δήω ὁ ὁ κύριος Μήτηρ , καί οὐ ὁ μᾶλλον καλέω παρθένος . οἴομαι γάρ ὅτι ὁ ὁ μυστήριον δυνάμις ἀπρακτέω θέμις , εἰμί νεᾶνις λέγω , καί οὐ δή μᾶλλον παρθένος . Ἀμαθαίνω δέ κατά πολύς τρόπος κάθω τις εἄν αὐτός . Πρῶτος μέν γάρ , κἀν μέν λέγω νεᾶνις ὁ παρθένος , οὐ εἰμί κεῖμαι ὁ εἰμί παρθένος . εἴτα̅ φημί περί ὁ ὁ Ἄχαζ γυνή ὁ προφήτης εἶπον ὁ , ἰδέ ὁ νεᾶνις ἐν γαστήρ ἔξειμι , καί τίκτω υἱός , ἵνα νομίζω ὁ Ἐzechiam ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι . ἀλλά ὁ ὁ προφητεία οὖον βασανίζω λόγος , ὁ απερισκέπτως δοκέω ἁρπάζω , εἶτα ὁ ἑαυτοῦ οἰκτείρω σκοπέω ἐμπίπτω διά οὗτος καί μόνος . ἄλλος , εἰμί ἀγαθός , Φάις τις εἄν πρός αὐτός , τις ὁ Ἐzechiam καλέω Ἐμμανουήλ ; ὁ πόθεν εἄν ἐπιδείκνυμι ὅτι πρίν ὁ γιγνώσκω αὐτός ἀγαθός ἢ κακός πείθω πονηρία ὁ ἐκλέγω ὁ ἀγαθός ; οὐκοῦν ῥώννυμι φράζω ὅς ἐκεῖνος τιμωρέω , ὁ δράω τε καί ἀληθής ἔχω παραδείκνυμι , ὁ ἅγιος παρθένος διά ὁ πρόκειμαι ἐγώ προφητεία κατασημαίνω παρά Θεός πιστεύω . οὕτως γάρ εἰμί παράδοξος ἀληθής καί ὑπερμεγέθης ὁ σημεῖον , εἰς βάθος τε ὁμοῦ καί ὕψος κατά γε ὁ θεῖος ὑπόχρεσιν γίγνομαι . ὁ γάρ ἄνωθεν καί ἐκ Θεός πατήρ κατά φύσις γεννάω ὁ Ἴδις μονογενής , κενόω ἑαυτοῦ , καί λαγχάνω ἔξοδος ὁ παρθένος ὁ κατά σάρξ , οὐ ἐκ ἀνθρώπινος καταβολή λαμβάνω ὁ γένεσις , ἀλλά ὁ δύναμις τε καί ἐνέργεια ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὕτως γάρ εἴρω πρός ὁ ἅγιος παρθένος διά φωνή ὁ μακάριος Γαβριήλ · « πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σός , καί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω σύ . » τίκτω ὅς , φημί , υἱός . καί σύ , εἰμί οἶκος Δαυίδ , εἰμί νῦν , φημί , παραιτέομαι ὁ ἐπί Θεός πείθω , καί παρά αὐτός σημεῖον αἰτέω , εἰς βεβαίωσις ὅς ἐπαγγέλλω , διά ὁ προσκειεπομαι μᾶλλον εἴδωλον , καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , οὗτος εἰμί , ὁμολογέω ὁ θεός ἐν ἀνθρώπειος μορφή φαίνω . ὅτε γάρ φαίνω κατά ἐγώ