cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0633.1
Ἵμεῖς δὲ προσάγετε ὧδε , υἱοὶ ἄνομοι , σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνης . Ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε ; καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν ; καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν ; Οὐχ ὑμεῖς ἐστε τέκνα ἀπωλείας , σπέρμα ἄνομον ; Ἐκ πολλῆς ἤγαν φιλοθεας ὁ θεοπίστος προφήτης τὰς τῶν Ἰουδαίων ἀθυροστάσεις ἐπιτιμᾶν , καὶ καταλγύνεται λίαν ἐπὶ ταῖς ἀνοσίαις αὐτῶν φωναῖς , ἃς εἵρηχασιν κατὰ Χριστοῦ . Διατετελέχασιν γὰρ μέχρι παντὸς οἷονεὶ χαλόντες ἐπ’ αὐτῷ τὴν γλῶσσαν , καὶ ὅλοις ὡσπερ ἰστίοις τῆς ἐνοχῆς ἀνεχιακίζε αὐτῷ κατατρέχοντες . Τί γὰρ τῶν ἐκτὸν οὐχ ἄλοιεν ἂν κατειρηχότες αὐτοῦ ; Σαμαρεῖτην , καὶ οἰνοπότην , καὶ ἐκ πορνείας γεγεννημένον ὀνόμαζον αὐτόν , καὶ δαιμονιῶν ἐφασχον τὸν ἐπιτημόντα δαιμόνα , καὶ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐργάζεσθαι τὰς θεοσημίας , τὸν συντρίβοντα τὸν Βεελζεβοὺλ . Εἶτα τελευτῶντες Πιλάτῳ προσῆγον , καὶ κατηγόρουν αὐτοῦ , τῶν μὲν ἀληθῶν οὐδὲν , ψευδοπεπείας δὲ μᾶλλον καὶ συκοφαντίας χρώμενοι . Ἐφασχον γὰρ , ὅτι Οὗτος ἀνασείσει τοὺς δῆλους , καὶ κωλύει φόρους διδόναι Καίσαρι . Ἕτερα δὲ πρὸς τούτοις , ἃ τῆς αὐτῶν κεφαλῆς τὴν ἀδολεσχίαν καταπλήσει φλόγα . Ἐπὶ τούτοις αὐτοῖς καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἠτίσα , λέγων διὰ φωνῆς Ἵμη · Ὁὐλὶ αὐτοῖς , ὅτι ἀπεκήθησαν ἀπ’ ἐμοῦ · δεῖλαι οἶσιν , ὅτι ἠσέθησαν εἰς ἐμέ . Ἐγὼ δὲ ἐλυτρώσαμην αὐτούς , αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ’ ἐμοῦ ψευδῶς . » Καὶ διὰ γε τῆς Ἰερεμίου φωνῆς · Ἐγκαταλείλοιπα τὸν οἶκόν μου , ἀφῆκα τὴν κληρονομίαν μου , ἔδωκα τὴν ἠγαπημένην ψυχὴν μου εἰς χεῖρας ἐχθρῶν αὐτῆς . Ἐγενήθη ἡ κληρονομία μου ἐμοί , ὡς λέων ἐν δρυμῷ · ἐδύθεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν φωνὴν αὐτῆς , διὰ τοῦτο ἐμίσησα αὐτήν . » Πρὸς γὰρ ταῖς ἑτέραις συκοφαντίαις , αἷς πεπλήγεται κατ’ αὐτοῦ , πλεῖσταχοῦ τετολμηχάσιν εἰπεῖν Πιλάτῳ προσάγοντες · Ἄρε , ἄρε , σταυροῦ αὐτόν . » Δεδράχασιν τοῦτο μάλιστα τῶν ἄλλων τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς οἱ προεστηχότες . Καὶ τοι γὰρ εἰδότες , ὅτι αὐτὸς ἐστιν ὁ κληρονόμος , εἶπον ἐν αὐτοῖς · Ἄδτε , ἀποχτεινῶμεν αὐτόν , καὶ σχώμεν αὐτοῖς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ . » Ἄλλ’ ἠμάρτανον τῆς ἐλπίδος . Ἀπεχθόνασι μὲν γὰρ , πλὴν οὐ μεμὴνχας τῷ θανάτῳ κάτοχος · ἀνέβιω γὰρ , καὶ τὴν ἀμπελῶνα δέδωκε γεωργοῖς ἑτέροις , κακοὺς κακῶς ἀπολέσας τοὺς ἀγνώμονας καὶ Κυριοκτόνους . Ἵ τοίνυν υἱοί , φησίν , ἄνομοι , ὡ σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνης . Καὶ μοιχοὺς μὲν ἐν τούτοις ἀποκαλεῖ τοὺς καθηγεῖσθαι λαγόντας Γραμματεῖς τε καὶ νομοδιδασχάλους , οἱ μονοσυλὴ κατεμοιχύντο τὴν Συναγωγὴν , καὶ τὰ ἐκ νόμου τοῦ θεοῦ λαλοῦντες αὐτῇ , παρατρέπονται δὲ μᾶλλον ἐφ’ ἃ μὴ δέοις , καὶ διδάσκοντες διδάσκαλοι ἐντάλματα ἀνθρώπων . Πόρνην δὲ εἰκότως ἡ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴ , τὰ τῶν μοιχωμένων δεχομένη σπέρματα , καὶ τὸν τοῦ πανσόφου Μωϋσέως ἀθετοῦσα νόμον . Ταύτητοι εἰ μάλ’ εἴδους τοὺς υἱοὺς αὐτοῖς ἀποκαλεῖ ἄνομους . Εἶπασε δὴ οὖν ἐν τίνι , φησίν , ἐνετρυφήσατε , καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν , καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν
Lemmas: Ἵμεῖς δέ προσάγω ὧδε , υἱός ἄνομος , σπέρμα μοιχός καί πόρνη . ἐν τίς ἐντρυφάω ; καί ἐπί τίς ἀνοίγνυμι ὁ στόμα σύ ; καί ἐπί τίς χαλάω ὁ γλῶσσα σύ ; οὐχ σύ εἰμί τέκνον ἀπώλεια , σπέρμα ἄνομος ; ἐκ πολύς ἄγω φιλόθεος ὁ θεόπιστος προφήτης ὁ ὁ Ἰουδαῖος αθυροστασις ἐπιτιμάω , καί καταλγύνω λίαν ἐπί ὁ ἀνόσιος αὐτός φωνή , ὅς ἔργω κατά Χριστός . διατελέω γάρ μέχρι πᾶς οἱονεί χαλάω ἐπί αὐτός ὁ γλῶσσα , καί ὅλος ὡς ἱστίον ὁ ἐνοχή ἀνεχιακίζε αὐτός κατατρέχω . τις γάρ ὁ ἕκτος οὐ ἀλέω εἄν καταλέγω αὐτός ; Σαμαρείτης , καί οἰνοπότης , καί ἐκ πορνεία γεννάω ὀνομάζω αὐτός , καί δαιμόνιος πάσχω ὁ ἐπιτέμνω δαίμων , καί ἐν Βεελζεβούλ ἐργάζομαι ὁ θεοσημία , ὁ συντρίβω ὁ Βεελζεβούλ . εἶτα τελευτή Πιλᾶτος προσάγω , καί κατηγορέω αὐτός , ὁ μέν ἀληθής οὐδείς , ψευδοπεπείας δέ μᾶλλον καί συκοφαντία χράω . πάσχω γάρ , ὅτι οὗτος ἀνασείω ὁ δῆλος , καί κωλύω φόρος δίδωμι Καῖσαρ . ἕτερος δέ πρός οὗτος , ὁ ὁ αὐτός κεφαλή ὁ ἀδολεσχία καταπίμπλημι φλόξ . ἐπί οὗτος αὐτός καί αὐτός ὁ Σωτήρ τίνω , λέγω διά φωνή Ίμη · Ὁὐλὶ αὐτός , ὅτι ἀπεκήθησαν ἀπό ἐγώ · δειλός οἶσις , ὅτι ἀείδω εἰς ἐγώ . ἐγώ δέ λυτρόω αὐτός , αὐτός δέ καταλαλέω κατά ἐγώ ψευδής . » καί διά γε ὁ Ἰερεμίας φωνή · εγκαταλειλοιπος ὁ οἶκος ἐγώ , ἀφίημι ὁ κληρονομία ἐγώ , δίδωμι ὁ ἀγαπάω ψυχή ἐγώ εἰς χείρ ἐχθρός αὐτός . γίγνομαι ὁ κληρονομία ἐγώ ἐγώ , ὡς λέων ἐν δρυμός · δύο ἐπί ἐγώ ὁ φωνή αὐτός , διά οὗτος μισέω αὐτός . » πρός γάρ ὁ ἕτερος συκοφαντία , ὅς πλήσσω κατά αὐτός , πλέω τολμάω εἶπον Πιλᾶτος προσάγω · ἄμβαρ , ἄμβαρ , σταυρός αὐτός . » δράω οὗτος μάλιστα ὁ ἄλλος ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ὁ προΐστημι . καί ὅς γάρ οἶδα , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ κληρονόμος , εἶπον ἐν αὐτός · ΑΔΤΕ , αποχτειναω αὐτός , καί ἔχω αὐτός ὁ κληρονομία αὐτός . » ἄλλος ἁμαρτάνω ὁ ἐλπίς . Ἀπεχθόνασι μέν γάρ , πλήν οὖον μιμνήσκω ὁ θάνατος κάτοχος · ἀναβιόω γάρ , καί ὁ ἀμπελών δίδωμι γεωργός ἕτερος , κακός κακῶς ἀπόλλυμι ὁ ἀγνώμων καί κυριοκτόνος . ἵ τοίνυν υἱός , φημί , ἄνομος , εἰμί σπέρμα μοιχός καί πόρνη . καί μοιχός μέν ἐν οὗτος ἀποκαλέω ὁ καθηγέομαι λαγών Γραμματεύς τε καί νομοδιδάσκαλος , ὁ μονοσυλὴ καταμοιχεύω ὁ συναγωγή , καί ὁ ἐκ νόμος ὁ θεός λαλέω αὐτός , παρατρέπω δέ μᾶλλον ἐπί ὁ μή δήω , καί διδάσκω διδάσκαλος ἔνταλμα ἄνθρωπος . πόρνη δέ εἰκότως ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , ὁ ὁ μοιχάω δέχομαι σπέρμα , καί ὁ ὁ πάνσοφος Μωϋσῆς ἀθετέω νόμος . Ταύτητοι εἰμί μάλα εἶδος ὁ υἱός αὐτός ἀποκαλέω άνομος . πάσσω δή οὖν ἐν τίς , φημί , ἐντρυφάω , καί ἐπί τίς ἀνοίγνυμι ὁ στόμα σύ , καί ἐπί τίς χαλάω ὁ γλῶσσα