cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0356.1
κεύτητα τὴν διὰ πνεύματος πρὸς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν , καὶ καρποφορήσαντες ἐν τῇ νοητῇ Σιὼν , καὶ οἰκείους ἔσχοντες ἐν Ἱερουσαλήμ · οὐχ ἑτέρα δὲ παρὰ τὴν Σιὼν αὐτὴν τρισμακάριοί τε καὶ ἐν παντὶ γεύονται καλῶ . Ἔσχονμεν δὲ καὶ ἡμεῖς οἰκείους , τοὺς κατὰ πνεῦμα δηλονότι , τοὺς ἀγίους μυσταγωγούς . Ἰδοὺ γὰρ βασιλεύς δικαῖος βασιλεύσει , καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι . Βεβασίλευκε γὰρ ἡμῶν ὁ Χριστὸς ὁ δικαῖός τε καὶ ἄμωμος , καὶ δικαιοσῦνης ἀπάσης βραβεύτης , καὶ τῶν ὑπὲρ νόμον εἰσηγητής . Ἥρξαν δὲ καὶ μετὰ κρίσεως ἄρχοντες . Τὸ δὲ , μετὰ κρίσεως , ἀντὶ τοῦ , κεκρυμμένως , φησίν . Ἔσται γὲ μὴν ὁ δικαῖος βασιλεύς ἀνθρωπός μὲν καὶ ἀδελφὸς κατὰ πάντα τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς · Θεὸς γὰρ κατὰ ἀλήθειαν . Ὁ γὰρ τοῦ Λόγου γέγονε σάρξ , κατὰ τὰς Γραφάς . Ἔσται δὲ κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ . Πλείστα γὰρ δὴ λελάληκεν ἐν παραβολαῖς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , ὃς καὶ διὰ φωνῆς τοῦ Δαυὶδ αὐτὸ δὴ τοῦτο προανακηρύχει λέγων · Ἄνοιξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου , ἐρεύξομαι κεκρυμμένα ἀπὸ καταβολῆς . » Καὶ οὐχὶ τοῦτο μόνον φησίν , ἀλλὰ γὰρ καὶ κρυθήσεται , ὡς ἀφ’ ὕδατος φερομένου . Ὅτι φερομένῳ πάλιν , ἢ τοῖς ποταμοῖς νάμασι βαδάλως τῆς γῆς καταχεομένοις , παρεῖναι ἔθος τοῖς ἱεροῖς Γράμμασι τῶν πειρασμῶν τὴν ὁρδον . Ὅταν γοῦν κατεπικύψωνται , φησίν , αὐτῶν πειρασμοί , εἰδὲν σε καθάπερ ὕδωρ φερόμενον , αὐτὸς κρυθήσεται , τοῦτ’ ἐστιν , ἀνάλωτος ἔσται ταῖς τῶν πειραζόντων ἐπιδοῦλαῖς . Ἔφη δὲ πού καὶ ὁ Δαυὶδ περὶ αὐτοῦ , ὅτι « Οὐχ ὠφελήσει ἐχθρὸς ἐν αὐτῷ , καὶ υἱὸς ἀνομίας οὐ προσθήσει τοῦ κακῶσαι αὐτόν . » Πλειστάκις μὲν γὰρ ἐπεδοῦλουντο οἱ τῶν Ἰουδαίων δῆμοι , παροτρυνόντων εἰς τοῦτο αὐτοὺς τῶν τότε καθηγεῖσθαι λαχόντων , Γραμματέων τε φημὶ καὶ Φαρισαίων . Ἄλλ’ οὐχ ἦν ὑπομεῖναι τι τῶν εἰωθότων λυπεῖν ἀβουλήτως Χριστοῦ . Οἱ μὲν γὰρ ἐλίθασαν , ὁ δὲ , καθὰ φησὶν ὁ μακάριος εὐαγγελιστής , ἐπορεύετο διὰ μέσου αὐτῶν , καὶ παρῆγεν οὕτως , τοῦτ’ ἐστι , οὐ πεφροντικώς . Ἔσται δὲ τοῖς ἐν Σιὼν ὡς ποταμὸς φερόμενος ἔνδοξος ἐν τῇ διψῶσῃ . Δεδιψηκὼσι γὰρ τοῖς ἐξ ἐθνῶν κεκλημένοις εἰς ἐπίγνωσιν αὐτοῦ , καὶ τὸν εἰδότα σώζειν οὐχ ἔχουσι λόγον , γέγονεν οἷα τις ποταμὸς πλουσίῳ καταχεόμενος νάματι , καὶ πρὸς γε τοῦτο καὶ ἔνδοξος , τοῦτ’ ἐστιν , ἐπίσημος . Πλείστοι μὲν γὰρ καὶ ἕτεροι κέκληνται ποταμοί . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Δαυὶδ τοὺς ἁγίους μυσταγωγούς , καὶ τοὺς ἀνωθεν ἐξ οὐρανοῦ ποτίζοντας λόγον , τοὺς τὴν πίστιν προπεπαιδευμένους ποταμοὺς παρεκάζων ἔφασκεν · Ἐπῆραν οἱ ποταμοί , Κύριε , ἐπῆραν οἱ ποταμοὶ φωνὰς αὐτῶν . Ἐξῆκουστοι μὲν γὰρ αἱ τῶν ἁγίων ἀποστόλων φωναί . Ἄλλ’ οὐδεὶς αὐτῶν ἔνδοξος οὕτω , καθάπερ ἀμπελὶ καὶ ὁ χειμάρρος , τῆς τρυφῆς , τοῦτ’ ἐστι , Χριστός . Παρ’ αὐτοῦ γὰρ καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν δεδοθῆναι φαμέν τὴν ἐπιτηδεῖως ἔχειν πρὸς γε τὸ δύνασθαι μυσταγωγεῖν , καὶ τὸν ζωοποιὸν τοῦ Θεοῦ λόγον ταῖς τῶν πιστευόντων ἐνίεναι ψυχαῖς .
Lemmas: κευτηταω ὁ διά πνεῦμα πρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί καρποφορέω ἐν ὁ νοητός Σιών , καί οἰκεῖος ἔχω ἐν Ἱερουσαλήμ · οὐ ἕτερος δέ παρά ὁ Σιών αὐτός τρισμακάριος τε καί ἐν πᾶς γεύω καλέω . Ἔσχονμεν δέ καί ἐγώ οἰκεῖος , ὁ κατά πνεῦμα δηλονότι , ὁ ἅγιος μυσταγωγός . ἰδέ γάρ βασιλεύς Δίκαιος βασιλεύω , καί ἄρχω μετά κρίσις ἄρχω . βασιλεύω γάρ ἐγώ ὁ Χριστός ὁ Δίκαιος τε καί ἄμωμος , καί δικαιοσύνη ἀπασάω βραβευτής , καί ὁ ὑπέρ νόμος εἰσηγητής . ἄρχω δέ καί μετά κρίσις ἄρχω . ὁ δέ , μετά κρίσις , ἀντί ὁ , κεκρυμμένως , φημί . εἰμί γε μήv ὁ Δίκαιος βασιλεύς ἄνθρωπος μέν καί ἀδελφός κατά πᾶς ὁ ἐπί ὁ γῆ · θεός γάρ κατά ἀλήθεια . ὁ γάρ ὁ Λόγος γίγνομαι σάρξ , κατά ὁ γραφή . εἰμί δέ κρύπτω ὁ λόγος αὐτός . Πλείστα γάρ δή λαλέω ἐν παραβολή ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς καί διά φωνή ὁ Δαυίδ αὐτός δή οὗτος προανακηρύσσω λέγω · ἀνοίγω ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ , ἐρεύγομαι κρύπτω ἀπό καταβολή . » καί οὐ οὗτος μόνος φημί , ἀλλά γάρ καί κρύπτω , ὡς ἀπό ὕδωρ φέρω . ὅτι2 φέρω πάλιν , ἢ ὁ ποταμός νᾶμα βαδάλως ὁ γῆ καταχέω , πάρειμι ἔθος ὁ ἱερός Γράμμα ὁ πειρασμός ὁ ὁρδον . ὅταν γοῦν κατεπικύπτω , φημί , αὐτός πειρασμός , ὁράω σύ καθάπερ ὕδωρ φέρω , αὐτός κρύπτω , οὗτος εἰμί , ἀνάλωτος εἰμί ὁ ὁ πειράζω επιδουλος . φημί δέ πού καί ὁ Δαυίδ περί αὐτός , ὅτι « οὐχ ὠφελέω ἐχθρός ἐν αὐτός , καί υἱός ἀνομία οὖον προστίθημι ὁ κακόω αὐτός . » πλειστάκις μέν γάρ ἐπεδοῦλουντο ὁ ὁ Ἰουδαῖος δῆμος , παροτρύνω εἰς οὗτος αὐτός ὁ τότε καθηγέομαι λαγχάνω , Γραμματεύς τε φημί καί Φαρισαῖος . ἄλλος οὐ εἰμί ὑπομένω τίς ὁ εἴωθα λυπέω ἀβούλητος Χριστός . ὁ μέν γάρ λιθάζω , ὁ δέ , καθά φημί ὁ μακάριος εὐαγγελιστής , πορεύω διά μέσος αὐτός , καί παράγω οὕτως , οὗτος εἰμί , οὖον φροντίζω . εἰμί δέ ὁ ἐν Σιών ὡς ποταμός φέρω ἔνδοξος ἐν ὁ διψάω . διψάω γάρ ὁ ἐκ ἔθνος καλέω εἰς ἐπίγνωσις αὐτός , καί ὁ οἶδα σῴζω οὐ ἔχω λόγος , γίγνομαι οἷος τις ποταμός πλούσιος καταχέω νᾶμα , καί πρός γε οὗτος καί ἔνδοξος , οὗτος εἰμί , ἐπίσημος . πλεῖστος μέν γάρ καί ἕτερος καλέω ποταμός . καί γοῦν ὁ μακάριος Δαυίδ ὁ ἅγιος μυσταγωγός , καί ὁ ἄνωθεν ἐκ οὐρανός ποτίζω λόγος , ὁ ὁ πίστις προπαιδεύω ποταμός παρεκάζων φάσκω · ἐπαίρω ὁ ποταμός , κύριος , ἐπαίρω ὁ ποταμός φωνή αὐτός . Ἐξῆκουστοι μέν γάρ ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος φωνή . ἄλλος οὐδείς αὐτός ἔνδοξος οὗτος , καθάπερ αμπέλι καί ὁ χειμάρρους , ὁ τρυφή , οὗτος εἰμί , Χριστός . παρά αὐτός γάρ καί ὁ ἄλλος ἅπας δίδωμι φημί ὁ ἐπιτηδείως ἔχω πρός γε ὁ δύναμαι μυσταγωγέω , καί ὁ ζωοποιός ὁ Θεός λόγος ὁ ὁ πιστεύω ἐνίημι Ψυχή .