cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0032.2
καζον ἀνστιως τῶν ἀδικομένων ἑαυτῶν , ἤφθον ἐπ’ αὐτοὺς τὴν ἐννομιωτάτην ἐκφέρροντες . Ἀπὸ δὲ τοῦ κρίνειν ἀδίκως καὶ αἰσχρῶς ἠττάσθαι λημμάζειν , καὶ εἰς αὐτὸν πεπαρηγμένοι τὸν Χριστόν . Ἵνα γὰρ τὸν κατεσθάραι τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀνατίθησι τὰς αἰτίας τοῖς καθηγεῖσθαι λαχοῦσι , καὶ μάλ’ εἰκῶς . Ἐπεταὶ γὰρ ἐπὶ πάν αὐτοὺς τὸ ὑπῆκον · καλῶτερ ἀμέλει καὶ τοῖς ποιμεῖσι τὰ ὑπὸ γεῖρα ὀρέματα . Εἰ γὰρ ἀποκομίζοιεν εἰς πονὰν τὰ αὐτὰ καὶ ἀμφιλαφὴ νομὴν , εὐρωστὰ τε εἰεν ἂν καὶ εὐτραφὴ λῖαν · εἰ δὲ εἰς γῆν ἄλμυραν καὶ ἀκανθῶν μετέραν , καταφθεροῦσι πάντως αὐτὰ τὰς κακοσιτ[ε]ίας . Τοιούτῳ δ’ ἑαυτῶν αὐτῶν ἀληθὲς ἂν εὑρήσομεν . Εἰσηγήσει μὲν γὰρ ταῖς εἰς ὀρθότητά τε καὶ ἀρετὴν καὶ θεογνωσίαν ἀμύμηντον τῶν παιδαγωγούμενων καταπαιάνεται νοῦς . Ταῖς γε μὴν εἰς ἀνοσιότητα συμβούλοις ἐτοιμότατα καταρρέει πρὸς τὴν τῶν αἰσχύνων ἐρεσίν τε καὶ προθυμίαν . Τοιούτῳ τι πεπονθότες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ ταῖς τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων παραδόσεσι καὶ διδασκαλίαις ὁ τάλανες διωλώλυσαν . Οὐ γὰρ εἶχον αὐτοὺς τὴν ἀληθῆ καὶ σωτηρίαν ἰέναι τρίβον , τὴν διὰ πίστεως λέγω , τῆς εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν . Καὶ γοῦν τεθεράπευκε μὲν τὸν ἐκ γενετῆς τυφλόν , καὶ τεθαυμακασί μὲν οἱ κατὰ πᾶσαν τὴν Ἱερουσαλὴμ τῆς θεοσημείας τὸ μέγεθος , χρητύτοντι δὲ τὸν ἰατρὸν τῷ τοῦ πάθους ἀπηλλαγμένῳ διαρρήδην ἔφασκον οἱ παιδαγωγεῖν ὀφείλοντες εἰς ἀλήθειαν : « Δὸς δόξαν τῷ Θεῷ , ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός ἐστιν . » Ἐπιμαρτυρεῖται δὲ τις τῶν ἁγίων εὐαγγελιστῶν , ὅτι ἤδη συνετέλειντο οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι , ἵνα ἂν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστόν , ἀποσυνάγωγος γένηται . Ταύτῃ τοι καὶ τὴν εἰς ἀλλήλους αἰδὼν τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας ἀδούλωστα προτετιμηκότες , ἀμέτοχοι παντελῶς τῆς παρὰ Θεοῦ μεμενηκασί δόξης . Καὶ τοῦτο αὐτοῖς ἔφασκεν ὁ Σωτήρ : « Πῶς δύνασθε πιστεύειν δόξαν παρ’ ἀλλήλων λαμβάνοντες , καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ οὐ ζητεῖτε ; » Καὶ μὴν καὶ ἐτέρωθι : « Οὐαὶ ὑμῖν Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί , ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . » Σκάνδαλον τοίνυν γεγόναι τοῖς λαοῖς , καὶ τῇ δόξῃ Χριστοῦ πολεμοῦντες οὐ διακεκόπουν . Ταύτῃ τοι περὶ αὐτῶν φησίν : « Οὐαὶ οἱ ἰσχύοντες . Οὐ παύσεται γὰρ μου ὁ θυμὸς ἐκ τῶν ὑπεναντίων , καὶ κρίσιν ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου ποιήσω . » Ὄρᾶς ὅπως ἐναντίους τε αὐτοὺς καὶ μὴν καὶ ἐχθροὺς ὀνομάζει ; Καὶ ἐπ’ αὐτοὺς δὴ μάλιστα τὰ ἐκ τῆς θείας ὀργῆς δραμεῖσθαι φησιν . Ἔδει γὰρ , ἔδει μειζόνως κολάζεσθαι , καὶ τοὺς ὑπὲρ τῆς τῶν ἄλλων ἀπωλείας ὑποχεῖν τῷ κρίνοντι λόγους . Οὐς ἤν εἰκὼς δύνασθαι καὶ διασῴζειν αὐτούς , εἴπερ ἤθελον ὁρᾶν τε
Lemmas: κάζω ἀνστιως ὁ ἀδικέω ἑαυτοῦ , ἅπτω ἐπί αὐτός ὁ ἐννόμιος ἐκφέρω . ἀπό δέ ὁ κρίνω ἄδικος καί αἰσχρῶς ἐτάζω λημμάζειν , καί εἰς αὐτός πεπαρηγμένοι ὁ Χριστός . ἵνα γάρ ὁ κατεσθάραι ὁ Ἱεροσόλυμα ἀνατίθημι ὁ αἴτιος ὁ καθηγέομαι λαγχάνω , καί μάλα ἵημι . ἕπω γάρ ἐπί πᾶς αὐτός ὁ ὑπακούω · καλῶτερ ἀμελέω καί ὁ ποιμεῖσι ὁ ὑπό γεῖρα ὀρέματα . εἰμί γάρ ἀποκομίζω εἰς πονάω ὁ αὐτός καί ἀμφιλαφής νομή , εύρωστα τε ἄγω εἄν καί ευτραφής λίαν · εἰμί δέ εἰς γῆ ἁλμυρός καί ἄκανθα μετεράω , καταφθείρω πάντως αὐτός ὁ κακοσιτ[ε]ίας . τοιοῦτος δέ ἑαυτοῦ αὐτός ἀληθής εἄν εὑρίσκω . εἰσήγησις μέν γάρ ὁ εἰς ὀρθότης τε καί ἀρετή καί θεογνωσία ἀμύμηντον ὁ παιδαγωγέω καταπαιανιημι νόος . ὁ γε μήv εἰς ἀνοσιότης σύμβουλος ἑτοῖμος καταρρέω πρός ὁ ὁ αἰσχύνω ἐρεσίν τε καί προθυμία . τοιοῦτος τίς πάσχω ὁ ἐκ Ἰσραήλ ὁ ὁ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος παράδοσις καί διδασκαλία ὁ τάλας διωλωλυσαω . οὖον γάρ ἔχω αὐτός ὁ ἀληθής καί σωτηρία εἶμι τρίβω , ὁ διά πίστις λέγω , ὁ εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί γοῦν θεραπεύω μέν ὁ ἐκ γενετή τυφλός , καί θαυμάζω μέν ὁ κατά πᾶς ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ θεοσημεία ὁ μέγεθος , χρητύτοντι δέ ὁ ἰατρός ὁ ὁ πάθος ἀπαλλάσσω διαρρήδην φάσκω ὁ παιδαγωγέω ὀφείλω εἰς ἀλήθεια : « δός δόξα ὁ Θεός , ἐγώ οἶδα ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός εἰμί . » ἐπιμαρτυρέω δέ τις ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής , ὅτι ἤδη συντελέω ὁ Γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος , ἵνα εἄν τις αὐτός ὁμολογέω Χριστός , ἀποσυνάγωγος γίγνομαι . Ταύτη ὅς καί ὁ εἰς ἀλλήλων ἀνδρό-παις ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία ἀδούλωστα προτιμάω , ἀμέτοχος παντελῶς ὁ παρά Θεός μένω δόξα . καί οὗτος αὐτός φάσκω ὁ Σωτήρ : « Πῶς δύναμαι πιστεύω δόξα παρά ἀλλήλων λαμβάνω , καί ὁ δόξα ὁ παρά ὁ μόνος Θεός οὖον ζητέω ; » καί μήv καί ἑτέρωθι : « οὐαί σύ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος ὑποκριτής , ὅτι καλέω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . » σκάνδαλον τοίνυν γονεύς ὁ λαός , καί ὁ δόξα Χριστός πολεμέω οὖον διακόπτω . Ταύτη ὅς περί αὐτός φημί : « οὐαί ὁ ἰσχύω . οὖον παύω γάρ ἐγώ ὁ θυμός ἐκ ὁ ὑπεναντίος , καί κρίσις ἐκ ὁ ἐχθρός ἐγώ ποιέω . » ὁράω ὅπως ἐναντίος τε αὐτός καί μήv καί ἐχθρός ὀνομάζω ; καί ἐπί αὐτός δή μάλιστα ὁ ἐκ ὁ θεῖος ὀργή τρέχω φημί . δέω γάρ , ἐσθίω μέγας κολάζω , καί ὁ ὑπέρ ὁ ὁ ἄλλος ἀπώλεια ὑποχέω ὁ κρίνω λόγος . οὖς ἐάν ἔοικα δύναμαι καί διασῴζω αὐτός , εἴπερ ἐθέλω ὁράω τε