cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0561.1
διὰ πολλῆς ἡμερότητος . Ἐφη γάρ , ὅτι « Ἐγώ εἰμι ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου , καὶ οὐ μὴ μνησθῶμαι . » Καὶ πάλιν , « Καὶ σύ , Ἰσραὴλ , μὴ ἐπιλανθάνου μου . Ἰδοὺ γὰρ ἀπέλυσά σε ὡς νεφέλην τὰς ἀνομίας σου , καὶ ὡς γνόφον τὰς ἁμαρτίας σου . » Ψάλλει δὲ καὶ Δαβὶδ , καὶ δὴ καὶ φησι πρὸς αὐτόν · « Εὐδόκησα , Κύριε , τὴν γῆν σου , ἀπέστρεψας τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰακώβ , ἀφῆκας τὰς ἀνομίας τῷ λαῷ σου , ἐκάλυψας πάσας τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . » Αὐτοῦ οὖν ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς δικαιοσύνῃ , τοῦτ' ἐστίν , ἐν Χριστῷ , σεσωσμένοι τε καὶ ἡγιασμένοι , τοὺς τῆς φαιλότητος ῥύπους ἀπονιψάμενοι . Εἰ δὲ αὐτὸς εἶν Χριστὸς ὁ λέγων τῷ , « Ἐγγίζει ταχύ ἡ δικαιοσύνη μου , δικαιοσύνην οὐδὲν ἧττον συνήσεις ἐν τούτοις , ἢ τὴν παρ' αὐτοῦ δικαιοσύνην χάριν , ἤκουον τὸ εὐαγγελικὸν καὶ οὐράνιον κήρυγμα , δι' οὗ τῆς ἀρεσκούσης αὐτῷ δικαιοσύνης ἐγνώκαμεν τὴν ὁδόν , καὶ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀρίστων ἀνδραγαθημάτων πεποδηγμένοι , κατὰ τὸ ἐν Ψαλμοῖς εἰρημένον · « Λύχνος τοῖς ποσὶ μου ὁ νόμος σου , καὶ φῶς ταῖς τρίβοις μου . » Τὴν δὲ γε δικαιοσύνην καὶ σωτηρίαν ὀνομάζει , καὶ μάλ' εἰκότως . Παντὸς γὰρ ἡμᾶς ἐξέλειπεν κακοῦ , καὶ τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν ἀπαλλάττουσα πρὸς ζῶην ἀναφέρει τὴν ἀμαρτίαν . Ὑπισχνεῖται δὲ τι καὶ ἕτερον . « Ἔδωκέν γὰρ ἐλπίσους , φησίν , εἰς τὸν βραχίονά μου . Καὶ μὴν καὶ νήσους ὑπομένειν αὐτὸν διαχρύζεται . Πάλαι μὲν γὰρ τῶν ἐθνῶν ἡ πλῆθος , δεσμὸς ἀρρήκτως ἐνειλημμένη , τοῖς τῆς ἁμαρτίας , φησί , καὶ ταῖς τοῦ παμπαννήρου καὶ ἀρχεκάχου δράκοντος · ὑπενεχέσθαι πλέον ἐξίαις αἰχμαλώτοις ἦν , καὶ ἐν ἐσχάταις ταλαιπωρίαις ἀνεπιούρητος ὁρᾶσθαι παντελῶς . Οὐ γὰρ ἦν ὁ ἀπαλλάξαι δυναμένος τῆς οὐτοῦ πικρᾶς · καὶ ἀφύτου συμφορᾶς · οὐχ ἦν ὁ τὸν τῆς πλεονεξίας συνδυαζὸν ζυγὸν , ἀλλ' ἦσαν , ὡς ἔφη , ἐν δουρεκτῇ μορφᾷ , γυμνοὶ μὲν πάσης ἐλπίδος τῆς ἀναφερούσης εἰς ζῶην , ἔρημοι δὲ παντὸς ἀγαθοῦ πράγματος . Οἱ γὰρ ὅλως τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς ὄντα Δεσπότην οὐκ ἐγνώκότες , θεοὺς πάντως πού καὶ ἐλπίδα μὴ ἔχοντες διετέλουν ἐν κόσμῳ , κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου φωτὸς Παύλου . Ἄλλ' οἱ πάλαι , φησίν , ἀσθενεῖς , καὶ οἷον εἰς γῆν ἐρριμμένοι , τὸν ἑμὸν βραχίονα λαβόντες εἰς σωτηρίαν τὴν ἀδόκητον χειραγωγοῦσιν ἐλπίδα . Βραχίονα δὲ τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱὸν ὀνομάζει πανταχοῦ τὸ Γράμμα τὸ ἱερὸν . Δύναμις γὰρ ἐστὶν αὐτοῦ . Εἰ δὲ δὴ βούλοις τις καὶ τὸν αὐτοῦ τοῦ Υἱοῦ βραχίονα νοεῖν , ἐφ' ᾧ ἡ τῶν ἐθνῶν ἐλπίς ἐσταὶ καλουμένων εἰς σωτηρίαν , τὴν αὐτοῦ συνέχουσι δύναμιν τὴν δεσπότην καὶ ἐξαισίαν , δι' ἧς συνερρίψει τὸν Σατανᾶν καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ κόσμου τούτου , ἀσώμας τοὺς ἐξ ἐθνῶν . Ἐφη γὰρ αὐτός · « Ἡ πῶς δύναταί τις εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθεῖν , καὶ τὰ σκευὴ αὐτοῦ διαρπάσαι , ἐὰν μὴ πρῶτον δήσῃ τὸν ἰσχυρόν , καὶ τότε διαρπάσῃ τὰ σκευὴ αὐτοῦ ; » Ἐφη δὲ καὶ ὁ Δαβὶδ · « Σὺ ἐταπεινώσας ὡς τραυμασίαν ὑπεράνους , καὶ ἐν τῷ ἰσχυρῷ τοῦ βραχίονός σου διεσκόρπισας τοὺς ἐχθρούς σου . » Ἐλπίς οὖν ἄρα Χριστὸς καὶ σωτηρίας ὁδὸς οὐχὶ
Lemmas: διά πολύς ἡμερότης . φημί γάρ , ὅτι « ἐγώ εἰμί ὁ ἐξαλείφω ὁ ἀνομία σύ , καί οὖον μή μιμνήσκω . » καί πάλιν , « καί σῦς , Ἰσραήλ , μή ἐπιλανθάνομαι ἐγώ . ἰδέ γάρ ἀπολύω σύ ὡς νεφέλη ὁ ἀνομία σύ , καί ὡς γνόφος ὁ ἁμαρτία σύ . » ψάλλω δέ καί Δαυίδ , καί δή καί φημί πρός αὐτός · « εὐδοκέω , κύριος , ὁ γῆ σύ , ἀποστρέφω ὁ αἰχμαλωσία Ἰακώβ , ἀφίημι ὁ ἀνομία ὁ λαός σύ , καλύπτω πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός . » αὐτός οὖν ἐν ὁ ὁ Θεός καί πατήρ δικαιοσύνη , οὗτος εἰμί , ἐν Χριστός , σῴζω τε καί ἁγίζω , ὁ ὁ φαιλοτητη ῥύπος ἀπονίζω . εἰμί δέ αὐτός εἶμαι Χριστός ὁ λέγω ὁ , « ἐγγίζω ταχύς ὁ δικαιοσύνη ἐγώ , δικαιοσύνη οὐδείς κακός συνίημι ἐν οὗτος , ἢ ὁ παρά αὐτός δικαιοσύνη χάρις , ἀκούω ὁ εὐαγγελικός καί οὐράνιος κήρυγμα , διά ὅς ὁ ἀρέσκω αὐτός δικαιοσύνη γιγνώσκω ὁ ὁδός , καί πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ Ἀρίστων ἀνδραγάθημα πεποδηγμένοι , κατά ὁ ἐν ψαλμός εἴρω · « Λύχνος ὁ πούς ἐγώ ὁ νόμος σύ , καί φάος ὁ τρίβω ἐγώ . » ὁ δέ γε δικαιοσύνη καί σωτηρία ὀνομάζω , καί μάλα εἰκότως . Παντὸς γάρ ἐγώ ἐκλείπω κακός , καί ὁ ὁ θάνατος δεσμός ἀπαλλάσσω πρός ζῶ ἀναφέρω ὁ ἁμαρτία . ὑποσχέθω δέ τίς καί ἕτερος . « δίδωμι γάρ ἐλπίζω , φημί , εἰς ὁ βραχίων ἐγώ . καί μήv καί νῆσος ὑπομένω αὐτός διαχρυζω . Πάλη μέν γάρ ὁ ἔθνος ὁ πλῆθος , δεσμός ἄρρηκτος ἐλλαμβάνω , ὁ ὁ ἁμαρτία , φημί , καί ὁ ὁ παμπαννήρου καί ἄρχω δράκων · ὑποφέρω πλέω ἔξειμι αἰχμάλωτος εἰμί , καί ἐν ἔσχατος ταλαιπωρία ἀνεπιούρητος ὁράω παντελῶς . οὖον γάρ εἰμί ὁ ἀπαλλάσσω δύναμαι ὁ Ούτου πικρός · καί Άφυτος συμφορά · οὐ εἰμί ὁ ὁ ὁ πλεονεξία συνδυάζω ζυγόν , ἀλλά εἰμί , ὡς φημί , ἐν δουρεκτης μορφή , γυμνός μέν πᾶς ἐλπίς ὁ ἀναφέρω εἰς ζῶ , ἐρῆμος δέ πᾶς ἀγαθός πρᾶγμα . ὁ γάρ ὅλως ὁ φύσις καί ἀληθής εἰμί δεσπότης οὐ γιγνώσκω , θεός πάντως πού καί ἐλπίς μή ἔχω διατελέω ἐν κόσμος , κατά ὁ ὁ μακάριος φάος Παῦλος . ἄλλος ὁ πάλαι , φημί , ἀσθενής , καί οἷος εἰς γῆ ῥίπτω , ὁ ἐμός βραχύς λαμβάνω εἰς σωτηρία ὁ ἀδόκητος χειραγωγέω ἐλπίς . βραχύς δέ ὁ πατήρ ὁ υἱός ὀνομάζω πανταχοῦ ὁ Γράμμα ὁ ἱερόν . Δύναμις γάρ εἰμί αὐτός . εἰμί δέ δή βουλέω τις καί ὁ αὐτός ὁ υἱός βραχύς νοέω , ἐπί ὅς ὁ ὁ ἔθνος ἐλπίς εἰμί καλέω εἰς σωτηρία , ὁ αὐτός συνέχω δύναμις ὁ δεσπότης καί ἐξαίσιος , διά ὅς συρρίπτω ὁ Σατανᾶς καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ κόσμος οὗτος , ἀσώμας ὁ ἐκ ἔθνος . φημί γάρ αὐτός · « ὁ πῶς δύναμαι τις εἰς ὁ οἰκίον ὁ ἰσχυρός εἰσέρχομαι , καί ὁ σκευή αὐτός διαρπάζω , ἐάν μή πρῶτος δήω ὁ ἰσχυρός , καί τότε διαρπάζω ὁ σκευή αὐτός ; » φημί δέ καί ὁ Δαυίδ · « σύ ταπεινόω ὡς τραυμασίαν ὑπεράνω , καί ἐν ὁ ἰσχυρός ὁ βραχίων σύ διασκορπίζω ὁ ἐχθρός σύ . » Ἐλπίς οὖν ἄρα Χριστός καί σωτηρία ὁδός οὐ