cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0085.3
Οἱ τῆς Ἰουδαίων συναγωγῆς ἀρότεροι τε καὶ εὐκλεέστεροι , καὶ τὸ προῦχεν τῶν ἄλλων ἐν εἰδήσει τῶν θείων ἔχοντες νόμων , καὶ τὰς παρ’ αὐτοῖς ποιούμενας κρίσεις , διεβέδληντο λίαν , ὡς ἀπληστων εἰς δωροδοχίαν ἐκτεινόντες χεῖρα , καὶ τοῖς ἀδελφὶν ἐθέλουσιν ἀδελφοὺς τὴν παρ’ ἑαυτῶν εὐκόλως καταπωλοῦντες ἤγουν καὶ τοῦ νόμου λέγοντος ἐναντίως Ἐκρίμα δίκαιον κρίνατε . Ὅτι δὲ ἐστιν ἀληθὲς τὸ φημι , πιστῶσεται λέγων ὁ προφήτης Ἀμβακοῦμ Ἐως C τίνος , Κύριε , κεκραξόμαι , καὶ οὐκ εἰσακούση ; βοήσομαι πρὸς σὲ ἀδικούμενος , καὶ οὐ σώσεις ; Ἴνα τί ἰδεῖν μοι κόπους καὶ πόνους , ἐπιβλέπειν ταλαιπωρίαν καὶ ἀσθεσίαν ; Ἐξ ἐναντίας μου γέγονε κρίσις , καὶ ὁ κριτὴς λαμβάνει . Διὰ τοῦτο διεσκόδαται νόμος , καὶ οὐ διεξάγεται εἰς τέλος κρίμα , ὅτι ἀσεβὴς καταδυναστεύει τὸν δίκαιον . Ἐνεκα τούτου ἐκλειδεῖται τὸ κρίμα διεστραμμένον . Καὶ αὐτὸς δὲ ποῦ φησιν ὁ θεοσπέσιος Ἠσαΐας πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ , φησι τὴν Σιών Οἱ ἄρχοντές σου ἀπειθοῦσιν , κοινωνοὶ κλεπτῶν , ἀγαπῶντες δώρα , διώκοντες ἀνταπόδομα ὀρφανοὺς οὐ κρίνοντες , καὶ κρίσει χήρας οὐ προσέχοντες . Ταῦτα δὲ ἔδρων αἰσχρῶν λημμάτων ἠττώμενοι καὶ τάχα πον τὰ εἰς πότους καὶ τρυφὰς ἀνοσίως ἐρανίζομενοι , καὶ ἐξ ἀδίκων συλλέγοντες . Αἰτιᾶται γὰρ αὐτοὺς διὰ φωνῆς προφήτου , λέγων Καὶ τὰ ἱμάτια αὐτῶν δεσμεύοντες σχοινίοις , παραπετάσματα ἐποιοῦν ἔκπετρα τοῦ θυσιαστηρίου , καὶ οἶνον ἐκ συκοφαντιῶν ἐπινον ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ αὐτῶν . Οὐαὶ τοίνυν , φησι , σὲς ἀδρὸς καὶ δυνατοῖς , τοῖς ἀρτίους περιέργως τὸ σίκερα , τοῖς φιλοπόταις , καὶ ἀγαπῶσι μέθη , τοῖς τὸ δίκαιον ἀφροῦσι τοῦ δικαίου , τοῦτ’ ἐστι , τοῖς κατακρίουσι μὲν τὸν ἠδικημένον , ἀπονέμουσι δὲ φήρον διλαίν τοῖς εἰωθόσι πλεονεκτεῖν . Καὶ τοῦτο , οἶμαι , ἐστὶ τὸ ἀνασφαλὸν εἰπεῖν τὸ πονηρὸν καλόν , καὶ τὸ καλὸν πονηρόν , καὶ σκότος εἰς φῶς , καὶ τὸ φῶς εἰς σκότος ,
Lemmas: ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή ἄρος τε καί εὐκλεής , καί ὁ προυσσω ὁ ἄλλος ἐν εἴδησις ὁ θεῖον ἔχω νόμος , καί ὁ παρά αὐτός ποιέω κρίσις , διεβέδληντο λίαν , ὡς ἄπληστος εἰς δωροδοκία ἐκτείνω χείρ , καί ὁ αδέλφι ἐθέλω ἀδελφός ὁ παρά ἑαυτοῦ εὐκόλως καταπωλέω ἤγουν καί ὁ νόμος λέγω ἐναντίος Ἐκρίμα Δίκαιος κρίνω . ὅτι2 δέ εἰμί ἀληθής ὁ φημί , πιστόω λέγω ὁ προφήτης Ἀμβακούμ Ἠώς C τίς , κύριος , κράζω , καί οὐ εἰσακούω ; βοάω πρός σύ ἀδικέω , καί οὖον σῴζω ; ἵνα τίς ὁράω ἐγώ κόπος καί πόνος , ἐπιβλέπω ταλαιπωρία καί ἀσθεσίαν ; ἐς ἐναντίος ἐγώ γίγνομαι κρίσις , καί ὁ κριτής λαμβάνω . Ζεύς οὗτος διεσκοδαω νόμος , καί οὖον διεξάγω εἰς τέλος κρίμα , ὅτι ἀσεβής καταδυναστεύω ὁ Δίκαιος . ἕνεκα οὗτος εκλειδηω ὁ κρίμα διαστρέφω . καί αὐτός δέ ποῦ φημί ὁ θεοσπέσιος Ἠσαΐας πρός ὁ Ἱερουσαλήμ , φημί ὁ Σιών ὁ ἄρχων σύ ἀπειθέω , κοινωνός κλέπτης , ἀγάπη Δῶρα , διώκω ἀνταπόδομα ὀρφανός οὖον κρίνω , καί κρίσις χήρα οὖον προσέχω . οὗτος δέ δράω αἰσχρός λῆμμα ἀτάω καί τάχα πως ὁ εἰς πότος καί τρυφή ἀνόσιος ἐρανίζω , καί ἐκ ἄδικος συλλέγω . αἰτιάομαι γάρ αὐτός διά φωνή προφήτης , λέγω καί ὁ ἱμάτιον αὐτός δεσμεύω σχοινίον , παραπέτασμα ποιέω ἔκπετρα ὁ θυσιαστήριον , καί οἶνος ἐκ συκοφαντία πίνω ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός αὐτός . οὐαί τοίνυν , φημί , σεύς ἁδρός καί δυνατός , ὁ ἄρτιος περιέργως ὁ σίκερα , ὁ φιλοπότης , καί ἀγαπάω μέθη , ὁ ὁ Δίκαιος ἀφρέω ὁ Δίκαιος , οὗτος εἰμί , ὁ κατακρίνω μέν ὁ ἀδικέω , ἀπονέμω δέ φέρω δίλη ὁ εἴωθα πλεονεκτέω . καί οὗτος , οἴομαι , εἰμί ὁ ἀνασφάλλω εἶπον ὁ πονηρός καλός , καί ὁ καλός πονηρός , καί σκότος εἰς φάος , καί ὁ φάος εἰς σκότος ,