cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0461.1
δλισθημάτων τοὺς ἀλόντας αὐτοῖς . Πλὴν οὐχ ἐξ τῶν Ἀ inveniēmus . Psallit enim et inquit beatus David ἠλεημένων τὴν τοῦ δικαιοῦντος αὐτοὺς εἰδέναι χάριν . alias : « Iniquitatem meam ego cognosco , et pecca - Ἐπωφελὲς δὲ τοῦτο καὶ διὰ σπουδῆς τοῖς ἁγίοις tum meum contra me est semper 78 . » Et rursus γεγονὸς εὑρήσομεν . Ὕλλει γὰρ καὶ φησιν ὁ μακα - alias : « Iniquitatem meam annuntiabo , et de ριος Δαβὶδ , ποτὲ μὲν , ὅτι « Τὴν ἀνομίαν μου ἐγώ peccato meo sollicitus ero 79 . » Ego itaque , inquit , γινώσκω , καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μου ἐστὶ διὰ obliuiscar delictorum . Tu ipse memento , et iudice - παντός » καὶ πάλιν , ὅτι « Τὴν ἀνομίαν μου ἐγώ mur . Confitere tu , et scito fore certam obliuionem . ἀναγγελῶ , καὶ μεριμνήσω ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας μου . » Scriptum est enim : « Justus sui ipius 577 a . - Ἐγὼ τοίνυν , φησίν , ἀμνημονήσω μὲν τῶν αἰτιαμά - cusator est in principio sermonis 80 . » Et iterum : των . Μέμνησθό γε μὴν αὐτῶς , καὶ δὴ καὶ κριθώμεν . « Ne pudeat confiteri peccata tua . » Non hoc prae - Ὁμολογεῖ δὲ σὺ , καὶ βεβαίαν ἔχε τὴν ἀμνηστείαν . ceptum servavit superciliosus Pharisæus , quem in Γέγραπται γὰρ ὅτι , « Δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος evangelicis parabolis proponit Servator præcantem ἐν πρωτολογίᾳ . » Καὶ πάλιν « Μὴ αἰσχυνθῆς ὁμολο - in synagoga , morbo ignorantiae et vani tumoris γήσαι ἐφ’ ἁμαρτίαις σου . » Οὐ τετήρηκε τὴν τοιαύ - multum laborantem , ac dicentem : « Gratias tibi την ὁ ὑπέρφρων Φαρισαῖος , ἐν ἐν ταῖς quod non sum quales reliqui hominum , ra - εὐαγγελικαῖς παραβολαῖς ἵστησιν εὐχόμενον ὁ Σωτὴρ Β paces , injusti , aut qualis est hic publicanus : jejuno ἐν τῇ συναγωγῇ , εἶτα πολὺ νοσοῦντα τῷ ἀμαθῆ , καὶ bis in sabbato , decimas do omnium facultatum δὲ εἰκάλου ψυφήματος λέγοντα « Ὁ Θεός , εὐχαριστῶ mearum 81 . » Iste non sustinuit dicere sua peccata . σοι , ὅτι οὐκ εἰμὶ ὡς οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι , ἄρπα - Condemnatus igitur est , ut arrogans et mendax . γες , ἄδικοι , ἢ καὶ ὡς οὗτος ὁ τελῶνης » νηστεύων δὲ Nemo etenim mundus est a sordibus . Et multum τοῦ σαββάτου , ἀποδεκατῶ πάντα τὰ ὑπάρχοντά μοι . » labimur omnes . Novit autem et confessus est sua Οὗτος οὐκ ἠνέχετο λέγειν τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας . publicanas . Stabat enim pulsans pectus , ac dicens : Κατακρίνεται δὴ οὖν , ὡς ἀλαζὼν τε καὶ ψεύτης , « Deus , propitius esto mihi peccatori . » Justificatus καθαρὸς γὰρ οὐδεὶς ἀπὸ ρύπου , καὶ πολλὰ πταίομεν est ergo , confessus culpas , et abominationis suæ ἅπαντες . Ἐγὼν δὲ καὶ ὁμολογεῖ τὰς ἁμαρτίας ὁ sordes non celans , ut emundaretur 82 . τελῶνὴς τὰς ἑαυτοῦ . Εἰστήκει γὰρ τύπτων τὸ στήθος , καὶ λέγων « Ὁ Θεός , ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ . » Δεδικαιωται δὴ οὖν ὁμολογήσας τὰ ἁτητήματα , καὶ τῆς ἐνοῦσης αὐτῷ βδελυρίας τὸν ρύπον οὐκ ἀποκρύψας , ἵνα καθαρισθῇ .
Lemmas: δλισθημάτων ὁ ἀλέω αὐτός . πλήν οὐ ἐκ ὁ ὅς inveniēmus . Psallit enim et inquit beatus David ἐλεέω ὁ ὁ δικαιόω αὐτός οἶδα χάρις . alias : « Iniquitatem meam ego cognosco , et pecca - ἐπωφελής δέ οὗτος καί διά σπουδή ὁ ἅγιος tum meum contra me est semper 78 . » Et rursus γίγνομαι εὑρίσκω . Ὕλλος γάρ καί φημί ὁ Μακά - alias : « Iniquitatem meam annuntiabo , et de ριος Δαυίδ , ποτέ μέν , ὅτι « ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ peccato meo sollicitus ero 79 . » Ego itaque , inquit , γιγνώσκω , καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά obliuiscar delictorum . Tu ipse memento , et iudice - πᾶς » καί πάλιν , ὅτι « ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ mur . Confitere tu , et scito fore certam obliuionem . ἀναγγέλλω , καί μεριμνάω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ . » Scriptum est enim : « Justus sui ipius 577 a . - ἐγώ τοίνυν , φημί , ἀμνημονέω μέν ὁ αἰτίαμα - cusator est in principio sermonis 80 . » Et iterum : ὁ . Μέμνησθό γε μήv αὔτως , καί δή καί κρίνω . « Ne pudeat confiteri peccata tua . » Non hoc prae - ὁμολογέω δέ σύ , καί βέβαιος ἔχω ὁ ἀμνηστέω . ceptum servavit superciliosus Pharisæus , quem in γράφω γάρ ὅτι , « Δίκαιος ἑαυτοῦ κατήγορος evangelicis parabolis proponit Servator præcantem ἐν πρωτολογία . » καί πάλιν « μή αἰσχυν́ςζω ὁμολο - in synagoga , morbo ignorantiae et vani tumoris γήσαι ἐπί ἁμαρτία σύ . » οὖον τηρέω ὁ τοιαύς - multum laborantem , ac dicentem : « Gratias tibi ὁ ὁ ὑπέρφρων Φαρισαῖος , ἐν ἐν ὁ quod non sum quales reliqui hominum , ra - εὐαγγελϊκός παραβολή ἵστημι εὔχομαι ὁ σωτήρ Β paces , injusti , aut qualis est hic publicanus : jejuno ἐν ὁ συναγωγή , εἶτα πολύς νοσέω ὁ ἀμαθής , καί bis in sabbato , decimas do omnium facultatum δέ καλέω ψυφημα λέγω « ὁ Θεός , εὐχαριστέω mearum 81 . » Iste non sustinuit dicere sua peccata . σύ , ὅτι οὐ εἰμί ὡς ὁ λοιπός ἄνθρωπος , ἅρπη - Condemnatus igitur est , ut arrogans et mendax . ΓΕΣ , ἄδικος , ἢ καί ὡς οὗτος ὁ τελώνης » νηστεύω δέ Nemo etenim mundus est a sordibus . Et multum ὁ σάββατον , ἀποδεκατόω πᾶς ὁ ὑπάρχω ἐγώ . » labimur omnes . Novit autem et confessus est sua οὗτος οὐ ἀνέχω λέγω ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία . publicanas . Stabat enim pulsans pectus , ac dicens : κατακρίνω δή οὖν , ὡς ἀλαζών τε καί ψεύτης , « Deus , propitius esto mihi peccatori . » Justificatus καθαρός γάρ οὐδείς ἀπό ῥύπος , καί πολύς πταίω est ergo , confessus culpas , et abominationis suæ ἅπας . ἐγώ δέ καί ὁμολογέω ὁ ἁμαρτία ὁ sordes non celans , ut emundaretur 82 . τελώνης ὁ ἑαυτοῦ . εἰστήκω γάρ τύπτω ὁ στήθος , καί λέγω « ὁ Θεός , ἱλάσκομαι ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός . » δικαιόω δή οὖν ὁμολογέω ὁ ἁτητήματα , καί ὁ ἔνειμι αὐτός βδελυρία ὁ ῥύπος οὐ ἀποκρύπτω , ἵνα καθαρίζω .