cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0073.1
ἐξέβαλες ἔθν , καὶ κατερεύσας αὐτήν . » Ὀρᾶς τὸ Ἀ ἐν χέραι , τὸ ὡς ἐν δυνάμει Θεοῦ σημαῖνον ἐν τούτοις ; Καταπεφύτευται γὰρ ἐκβεδημένον ἔθν . Εἰρήσθαι δὲ καὶ ἑτέρως τὸ ἐν χέραι δοκεῖ , ὡς ἐν ὑψηλῷ τε καὶ ἐπημμένῳ χωρίῳ · τοιαύτη γὰρ ἡ Σιών ἐν ὄρει κεῖμένη . Καταφυτεύσας δὲ οὖν τὸν ἀμπελῶνα , φησίν , καὶ φραγμὸν περιέστηκα , καὶ ἐράχωνσα , καὶ κατεσφύσας ἀμπελὸν Σωρήν . Περιεσδέτο δὲ καὶ ἄνδρα τινὶ φραγμῷ , καὶ ἀγγελικαῖς δυνάμεσι , καὶ ταῖς ἀνωθεν ἐπικοιρίαις τῷ Ἰσραήλ . Ἐχαρακώθη δὲ πρὸς τούτω . Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστιν ; Οἱ τῆς τῶν ἀμπελῶνων γεωργίας ἐπιστήμονες δόνακας ἐκάστη παραπηγούντας εὐτεχῶς , αἴρουσι τε αὐτάς · ὑψῶ , καὶ ἀναδεσμοῦσι τῆς γῆς . Σῶος γὰρ οὕτως ὁ ἐξ αὐτῶν καὶ ἀδελιθώδης ἔσται καρπός . Τοιούτων τι πέπραχε καὶ ὁ τῶν ὅλων Θεός , νόμῳ τῷ διὰ Μωϋσέως μονοχῶ ! Β χαρακώσας τὸν ἀμπελῶνα τὸν νοητόν , ἵνα μὴ εἰς γῆν ἐρριμμένος , καὶ μόνα φρονῶν τὰ σαρκὸς καταφθείρηται πολυτρόπως , δύναται δὲ τὸ ἄνω φρονεῖν . Ἀποφέρει γὰρ τῶν γητῶν ὁ τοῦ Θεοῦ νόμος , οἷον ἀνέχων ὑψῶ τῶν παιδαγωγούμενων τὸν νοῦν . Ὅτι δὲ καὶ εὐγενὴς ὁ ἀμπελῶν , διατραπεῖ λέγων , οὐχ ἀπλῶς τὴν τύχουσαν ἀμπελὸν ἐν τῷ πόνῳ πεφυτευθῆναι τόπω , ἀλλὰ γὰρ Σωρήν , τοῦτ' ἐστιν , ἐκλεκτήν . Ἐδραῖος δὲ δοκεῖ , καὶ εἶδος ἀμπελοῦ , ἥν οὖν ὄνομα καλὴς καὶ εὐφορωτάτης διὰ τοῦ Σωρὴν σημαίνεσθαι . « Ἡκοδόμησα δὲ , φησίν , καὶ πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ , καὶ προλήνιον ὥρυξα ἐν αὐτῷ . » Ἐγέρρεται γὰρ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ὁ διαβότος ἐκεῖνος ναός , οἷον τις πύργος καὶ ἐνδιαίτημα Θεοῦ , καὶ μὴν ὥρυκται καὶ προλήνιον . Τάβεται δὲ θυσιάζτηριον ἐν αὐτῷ , καὶ χορδὴν , ὅ ἐστι γαζοφυλάκιον , ἐν ᾧ πᾶσα δωροφορία τῶν προσόντων συνεχορίζετο . Ἐπειδὴ δὲ τὸν ἀμπελῶνα , φησίν , εὐ ἔχοντα διὰ πάντων ἀπέπραξα , προσἐδοκῆσα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν . Ὡμὴν γὰρ , ψόμην , οὐχ ἑτέρων τι ποιήσιν αὐτῷ , ἢ τὸν εὐγενὴ τῆς ἀμπελοῦ καρπὸν ἐποίησε δὲ ἀκάνθας . Οὐκοῦν ἡμάρτηκε τῆς ἐλπίδος , ἐβούσατο δὲ , καὶ ἀκάνθας τέτοκεν ἀντὶ βοτρύων ὁ Ἰσραήλ . Οὐ γὰρ τοι γέγονε νομοφύλαξ , οὐδὲ τοῖς τῆς ἐπιεικείας κατεκαλλύνθη καρποῖς , ἀλλ' ἐξώκειλεν ἀλλοτρόπως , καὶ πεποίηκεν ἀκάνθας , τοῦτ' ἐστιν , ἔργα πυρός , ἧχουν δὲ πλήττει τοὺς ἐπαρωμένους καὶ προσεγγίζοντας . Διπεὶ δὲ Θεὸν ἦπερ ἂν γένοιτο παρ' ἡμῶν ἀμαρτία , καὶ ὅπερ ἐστὶ παρ' ἡμῖν ἡ ἀκανθα , τοῦτο καὶ παρ' αὐτῷ φαυλότητος τρόπος . Ἀλλ' ὡς ὁ μακάριος γράφει Παῦλος : « Γῆ μὲν ἡ ποιοῦσα τὸν ἐπ' αὐτῆς ἐρχόμενον πολλάκις ὀπὴν , καὶ τίκτουσα βοτάνην εὐθέτον ἐκείνοις , δι' οὓς καὶ γεωργεῖται , μεταλαμβάνει εὐλογίας ἀπὸ Θεοῦ . Ἐκφέρουσα δὲ ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀδόκιμος , καὶ καταράς ἐγγύς , ἥς τὸ τέλος εἰς καῦσιν . »
Lemmas: ἐκβάλλω θνῄσκω , καί καταρρέω αὐτός . » ὁράω ὁ ὅς ἐν χέρα , ὁ ὡς ἐν δύναμις Θεός σημαίνω ἐν οὗτος ; Καταφυτεύω γάρ ἐκβλέπω θνῄσκω . εἴρω δέ καί ἑτέρως ὁ ἐν χέρα δοκέω , ὡς ἐν ὑψηλός τε καί ἐπαμμένω χωρίον · τοιοῦτος γάρ ὁ Σιών ἐν ὄρος κεῖμαι . καταφυτεύω δέ οὖν ὁ ἀμπελών , φημί , καί φραγμός περιίστημι , καί ἐράχωνσα , καί κατεσφυσος ἄμπελος Σωρήν . Περιεσδέτο δέ καί ἀνήρ τις φραγμός , καί ἀγγελικός δύναμις , καί ὁ ἄνωθεν επικοιριος ὁ Ἰσραήλ . Ἐχαρακώθη δέ πρός οὗτος . καί τίς δή οὗτος εἰμί ; ὁ ὁ ὁ ἀμπελών γεωργία ἐπιστήμων δόναξ ἐκάδιος παραπήγνυμι εὐτεχῶς , ἀείρω τε αὐτός · ὑψόω , καί ἀναδεσμέω ὁ γῆ . Σῶος γάρ οὕτως ὁ ἐκ αὐτός καί ἀδελιθώδης εἰμί καρπός . τοιοῦτος τίς πράσσω καί ὁ ὁ ὅλος Θεός , νόμος ὁ διά Μωϋσῆς μονοχῶ ! Β χαρακόω ὁ ἀμπελών ὁ νοητός , ἵνα μή εἰς γῆ ῥίπτω , καί μόνος φρονέω ὁ σάρξ καταφθείρω πολύτροπος , δύναμαι δέ ὁ ἄνω φρονέω . ἀποφέρω γάρ ὁ γῄτης ὁ ὁ Θεός νόμος , οἷος ἀνέχω ὑψόω ὁ παιδαγωγέω ὁ νόος . ὅτι2 δέ καί εὐγενής ὁ ἀναπελάω , διατρέπω λέγω , οὐ ἀπλόος ὁ τυγχάνω ἄμπελος ἐν ὁ πόνος φυτεύω τόπος , ἀλλά γάρ Σωρήν , οὗτος εἰμί , ἐκλεκτός . Εδραίος δέ δοκέω , καί εἶδος Αμπελός , ὅς οὖν ὄνομα καλός καί εὔφορος διά ὁ Σωρός σημαίνω . « ηκοδομω δέ , φημί , καί πύργος ἐν μέσος αὐτός , καί προλήνιον ὀρύσσω ἐν αὐτός . » ἐγείρω γάρ ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ ὁ διαβοος ἐκεῖνος ναός , οἷος τις πύργος καί ἐνδιαίτημα Θεός , καί μήv ὠρυκτής καί προλήνιον . ταβαίτας δέ θυσιάζτηριον ἐν αὐτός , καί χορδή , ὅς εἰμί γαζοφυλάκιον , ἐν ὅς πᾶς δωροφορία ὁ πρόσειμι συνεχοριζετος . ἐπεί δέ ὁ ἀμπελών , φημί , εὕω ἔχω διά πᾶς ἀποπράσσω , προσδοκάω ὁ ποιέω σταφυλή . ὠμός γάρ , ψόμην , οὐ ἕτερος τίς ποιός αὐτός , ἢ ὁ εὐγενής ὁ Αμπελός καρπός ποιέω δέ ἄκανθα . οὐκοῦν ἁμαρτάνω ὁ ἐλπίς , εβουω δέ , καί ἄκανθα τίκτω ἀντί Βότρυς ὁ Ἰσραήλ . οὖον γάρ ὅς γίγνομαι νομοφύλαξ , οὐδέ ὁ ὁ ἐπιείκεια κατακαλλύνω καρπός , ἀλλά ἐξοκέλλω ἀλλότροπος , καί ποιέω ἄκανθα , οὗτος εἰμί , ἔργον πῦρ , ἠχέω δέ πλήσσω ὁ ἐπαράομαι καί προσεγγίζω . Διπεὶ δέ θεός ὅσπερ εἄν γίγνομαι παρά ἐγώ ἁμαρτία , καί ὅσπερ εἰμί παρά ἐγώ ὁ ἄκανθα , οὗτος καί παρά αὐτός φαυλότης τρόπος . ἀλλά ὡς ὁ μακάριος γράφω Παῦλος : « Γῆ μέν ὁ ποιέω ὁ ἐπί αὐτός ἔρχομαι πολλάκις ὀπή , καί τίκτω βοτάνη εὐθετέω ἐκεῖνος , διά ὅς καί γεωργέω , μεταλαμβάνω εὐλογία ἀπό Θεός . ἐκφέρω δέ ἄκανθα καί τρίβολος ἀδόκιμος , καί Καταράς ἐγγύς , ἥς ὁ τέλος εἰς καῦσις . »