cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0110.3
Συνθεῖναι πρῶτον τὴν λέξιν καὶ ἐν τούτοις ἡμῖς ἀναγκαῖον · εἰθ’ οὕτω λοιπὸν τὸ ἐκ τῶν ἐννοιῶν ὑποδηλοῦναι οἰκείων . Οὕκοῦν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , φησίν , τοῦτ’ ἐστι , κατ’ ἐκεῖνο τοῦ καιροῦ , τῷ μεγάλῳ ξυρῷ καὶ μεμεθυσμένῳ , ὁ ἐστὶ τοῦ βασιλέως Ἀσσυρίων , τοῦ ὄντος πέραν τοῦ ποταμοῦ , δηλῶν δὲ ἐκ τοῦ Εὐφράτου , εὐρήσει Κύριος τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς τρίχας τῶν ποδῶν , καὶ τὴν πώγωνα ἀφελεῖ . Συρὸν δὲ μέγα καὶ μεμεθυσμένον τοῦ βασιλέως Ἀσσυρίων , τοῦ ὄντος πέραν τοῦ ποταμοῦ , καλεῖ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ , τὴν οὖν ἀφελεῖν ἀποκεῖρεσθαι , καὶ χάρην τῷ μέθυσιν τῇ τῶν πιπτόντων αἵματι . Καὶ ὁ μὲν νοῦς τῶν λέξεων οὕτως . Φαλεῖ δὲ ὅτι ἀτιμίας ἦν ἐσχάτης τρόπος , τὸ καὶ’ ἕνα καιρὸν ὁρᾶσθαι τινὰς κεφαλῇν τε καὶ πώγωνα κατακερμηνένους . Καὶ γὰρ ὁ τῶν ἁλῶν Θεὸς ἐπηπειλᾶτο πρὸς τὰς θυγατέρας Σιὼν , ὑψομέναις τε καὶ πεισμέναις ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ νεύμασιν ὀφθαλμῶν , τὰς εὐημερίας τῆν ἀφαιρεσιν . Ἐφη γὰρ , ὅτι Καὶ ἔσται , ὅτι ἀντὶ ὀσμῆς ἁδίας κοινωσθῆ , καὶ ἀντὶ ζώνης σγοντίνῳ ζώστῃ , καὶ ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆς κεφαλῆς τοῦ χρυσοῦ , φαλάκρωμα ἕξεις διὰ τὰ ἔργα σου . Ἔδωκαν δὲ τοῦτο τινες , καὶ ἐπὶ νεκροῖς ἑαυτοὺς ἀτιμάζοντας · ὅθεν καὶ ὁ νόμος ὁ διὰ Μωϋσέως , τοὺς τὴν θείαν λαχοῦσιν ἱερουργίαν παραγγέλλει , τὸ μὴ ἐν ἰσχύ τοῖς ἄλλοις ἐπὶ νεκρῷ κατακερμηνίσθαι , μήτε μὴν καταπαθεῖσιν τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνος . Γέγραπται γὰρ οὕτως . Πειροθημένων δὲ τῶν Ἱεροσολύμων ἐπὶ τοῦ Ναβουχοδονόσορ , ἀνέβησαν ἄνδρες ἀπὸ Συχὲμ , καὶ ἀπὸ Σαλὴμ , καὶ Σαμαρείας , καλὰ φησιν Ἱερεμίας · Ὑδοῦντες ἄνδρες ἐξορμημένοι πώγωνας , καὶ διεσφραγισμένους τὰ ἱμάτια , καὶ κοπτόμενοι , καὶ μάννα καὶ λίβανον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν , τοῦ εἰσενεγκεῖν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου . Οὕκοῦν πένθος τε ἦν , καὶ ἀτιμία · ἦν τρόπος τὸ ἀποκεῖρεσθαι ξυρῷ κεφαλὴν τε καὶ πώγωνα . Τοῦτο πεῖσαι · κατὰ καιροὺς τὴν τῶν Ἰουδαίων χώραν ὁ προφητικὸς ἔφη λόγος . Ἀπομείνει γὰρ , φησίν , ἀπολωλότων αὐτῶν τῶν τέκνων , πενθοῦσά τε καὶ ἐλαττωμένη . Εἰ δὴ τις βούλοιτο καὶ κατ’ ἕτερον τρόπον τοῖς ὑποφήμασι προσβαλεῖν , ἐννοεῖ τὸ τοιοῦτον . Τρίχας μὲν γὰρ κεφαλῆς τάχα ποὺ φησιν τοὺς ἐντιμωτάτους πλούτῳ τε καὶ ὑπεροχῇ τῶν ἄλλων ὑπερανενεχθέντας · ἄνω τέρου γὰρ κεφαλῆς οὐδὲν · πώγωνος δὲ , τοὺς ἐν συνέσει καὶ φρεσίν · οὕτω γὰρ πώγων ἀεὶ λαμβάνεται παρὰ τῇ Θεοπνεύστῳ Γραφῇ . Ὅταν δὲ καὶ ποδῶν ὀνομάζει τρίχας , σημαίνει πρὸς , κατὰ τὸ εἰκὸς , τοὺς ἐν ταῖς τελευταίοις τῆς ἐσχάτης καὶ κατωτάτης . Ἐφείσατο δὲ τὸ παράπαν οὐδενὸς τὸ ξυρὸν μεμεθυσμένον , ἀλλ’ ὁμοῦ τοῖς ὑπερκειμένοις , μέσους τε καὶ τελευταίους , καὶ
Lemmas: συντίθημι πρῶτος ὁ λέξις καί ἐν οὗτος ἡμεῖς ἀναγκαῖος · εἶτα οὗτος λοιπός ὁ ἐκ ὁ ἔννοια ὑποδηλόω οἰκέω . οὐκοῦν ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , φημί , οὗτος εἰμί , κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός , ὁ μέγας ξυρόν καί μεθύσκω , ὁ εἰμί ὁ βασιλεύς Ἀσσύριος , ὁ εἰμί πέραν ὁ ποταμός , δηλόω δέ ἐκ ὁ Εὐφράτης , εὑρίσκω Κύριος ὁ κεφαλή καί ὁ θρίξ ὁ πούς , καί ὁ πώγων ἀφαιρέω . Σύρος δέ μέγας καί μεθύσκω ὁ βασιλεύς Ἀσσύριος , ὁ εἰμί πέραν ὁ ποταμός , καλέω ὁ μάχαιρα αὐτός , ὁ οὖν ἀφαιρέω ἀποκείρω , καί χαίρω ὁ μέθυσις ὁ ὁ πίπτω αἷμα . καί ὁ μέν νόος ὁ λέξις οὕτως . Φαλεῖ δέ ὅτι ἀτιμία εἰμί ἔσχατος τρόπος , ὁ καὶι εἷς καιρός ὁράω τις κεφαλή τε καί πώγων κατακερμηνένους . καί γάρ ὁ ὁ ἅλς θεός ἐπαπολαμβάνω πρός ὁ θυγάτηρ Σιών , ὑψόω τε καί πείθω ὑψηλός τράχηλος καί νεῦμα ὀφθαλμός , ὁ εὐημερία ὁ ἀφαίρεσις . φημί γάρ , ὅτι καί εἰμί , ὅτι ἀντί ὀσμή ἡδία κοινόω , καί ἀντί ζώνη σγοντίνῳ ζώστης , καί ἀντί ὁ κόσμος ὁ κεφαλή ὁ χρυσός , φαλάκρωμα ἔχω διά ὁ ἔργον σύ . δίδωμι δέ οὗτος τις , καί ἐπί νεκρός ἑαυτοῦ ἀτιμάζω · ὅθεν καί ὁ νόμος ὁ διά Μωϋσῆς , ὁ ὁ θεῖος λαγχάνω ἱερουργία παραγγέλλω , ὁ μή ἐν ἰσχύς ὁ ἄλλος ἐπί νεκρός κατακρημνίζω , μήτε μήv καταπείθω ὁ ὄψις ὁ πώγων . γράφω γάρ οὕτως . Πειροθημένων δέ ὁ Ἱερουσαλήμ ἐπί ὁ Ναβουχοδονόσορ , ἀναβαίνω ἀνήρ ἀπό Συχέμ , καί ἀπό Σαλήμ , καί Σαμάρεια , καλός φημί Ἱερεμίας · Ὑδέω ἀνήρ ἐξορμάω πώγων , καί διασφραγίζω ὁ ἱμάτιον , καί κόπτω , καί μάννα καί λίβανος ἐν ὁ χείρ αὐτός , ὁ εἰσφέρω εἰς ὁ οἶκος κύριος . οὐκοῦν πένθος τε εἰμί , καί ἀτιμία · εἰμί τρόπος ὁ ἀποκείρω ξυρόν κεφαλή τε καί πώγων . οὗτος πείθω · κατά καιρός ὁ ὁ Ἰουδαῖος χώρα ὁ προφητικός φημί λόγος . απομένω γάρ , φημί , ἀπόλλυμι αὐτός ὁ τέκνον , πενθέω τε καί ελαττωμένος . εἰμί δή τις βούλομαι καί κατά ἕτερος τρόπος ὁ υποφημα προσβάλλω , ἐννοέω ὁ τοιοῦτος . Τρίχας μέν γάρ κεφαλή τάχα πού φημί ὁ ἔντιμος πλοῦτος τε καί ὑπεροχή ὁ ἄλλος ὑπερανέχω · ἄνω τέρας γάρ κεφαλή οὐδείς · πώγων δέ , ὁ ἐν σύνεσις καί φρήν · οὗτος γάρ πώγων ἀεί λαμβάνω παρά ὁ θεόπνευστος γραφή . ὅταν δέ καί πούς ὀνομάζω θρίξ , σημαίνω πρός , κατά ὁ εἰκός , ὁ ἐν ὁ τελευταῖος ὁ ἔσχατος καί κάτος . φείδομαι δέ ὁ παράπαν οὐδείς ὁ ξυρόν μεθύσκω , ἀλλά ὁμοῦ ὁ ὑπέρκειμαι , μέσος τε καί τελευταῖος , καί