cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0409.2
B Διὰ τῶν ἀνεφίκτων τε καὶ ἀμηχάνων ἅπασιν ἀνθρώποις , μᾶλλον δὲ τάχα πού , καὶ ταῖς ἄνω , καὶ ἐν οὐρανῷ δυνάμει πειρᾶται δεῖξαι τῆς ἐν Θεῷ σοφίας τὸ ὑπερτενὲς τε καὶ ἀκατάληπτον . Θαυμάσεται γὰρ τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἐν ἀπορρήτοις δράσει λόγοις ὁικονομεῖν ὁ λόγος . Καὶ μοι δοκεῖ ταῖς τοῦ Παύλου φωναῖς ἐπὶ καιροῦ κεχρημένον εἶπεῖν · « Ὦ βάθος πλούτου , καὶ σοφίας , καὶ γνώσεως Θεοῦ ! ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ! Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου ; » Ἡ οὐκ ἀδελφὰ τοῖς προκειμένοις ταυτή , φαίη τις ἂν καὶ μᾶλα εἰκότως ; Βαθὺ γὰρ βάθος , καὶ ἀκατάληπτον τὸ ἐν τοῖς θείοις σκέμᾳ διαφαίνειν . Καὶ ὅπερ ἐστιν ἀνεπιτήδευτον παντελῶς καὶ ἀμηχανον ἀνθρωπείᾳ χειρὶ σύμπαν μετρεῖσθαι τὸ ὕδωρ , καὶ σπιθαμὴν τὸν οὐρανόν , καὶ ἅπασαν δὲ τὴν γῆν δρακί , καὶ σταθμῷ , καὶ ζυγῷ τὴν τῶν ὀρῶν ὀλκὴν ὅση τίς ἐστι γενέσθαι καταφανῆ , κατὰ τὸν ἴσον τουτον τρόπον , οὐχ ἂν τις καταλάβῃ τὸν νοῦν Κυρίου . Καὶ πιστώσεται λέγων αὐτὸς δι' ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν · « Οὐ γὰρ εἰσιν αἱ ὁδοὶ μου ὅσπερ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν , ἀλλ' ὡς ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς , οὕτως ἀπέχουσιν αἱ ὁδοὶ μου ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν , καὶ τὰ διανοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς διανοίας μου . » Ποῖον γὰρ , φησίν , ἐξεῖν ποτὲ τοῦ συμβουλεύοντος ἢ συμβιβάζοντος , ἢ δεῖξαι αὐτῷ κρίσιν , τοῦτ' ἐστιν , τὴν δικαιοσύνην , ἤτοι δικαιοκρισίαν , ἢ συνέσεως ὁδόν . Εἰ γὰρ αὐτόχρημα σοφία τυγχάνει , καὶ αὐτὸς σοφὸς πάντα νοῦν , καὶ φωτὸς ἐστι κατὰ σύνεσιν τῇ λογικῇ κτίσει χορηγός · πῶς ἂν ἐτέρου δεοῖτ' ἂν , ἢ κατὰ τινὰ τρόπον ὅπερ ἂν βουλεύοιτο , διαμωμῆσαιτ' ἂν τις ; « Ὅτι δὲ ἐντεῦθεν ἔφελος μέγα τοῖς ἀκροωμένοις ὁ προφήτης ἐνεργάζεται . Ἦδη γὰρ τινες τῶν ἀπίστων ἐπὶ κατατολμῶσι λέγειν · Τί γὰρ ἔδει καθ' ἡμᾶς γενέσθαι τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , καὶ σαρκὸς ἀνἔχεσθαι , καὶ τύπον τὸν ἐξ αὐτῆς , διασαφῆ ; Δελησάντα τοὺς ἐπὶ γῆς , καλοῦν κατανεῖσαι φησι γαλεῖν οὐδὲν ὡς Θεὸς κατορθῶσαι τε τὸ δοκοῦν . Εἶτα πῶς οὐκ εἴχῃ γένοντες ἄνθρωπος ; Καὶ δι' ἐκτῶν ἐνοσιῶν περιστάντες ἀνσίους εἰς τὰ ἀκαλὲς τὸν οἰκονομίαν , τῇ τοῦ μυστηρίου μάχονται δόξη . Ἄνακρίνει τοίνυν αὐτῶν τὰς ἀσυνέτους κενοβουλίας ὁ προφήτης ἐν τοῖς τοιούτοις · ἀκατάληπτον εἶναι φησι τὴν ἐν Θεῷ σοφρίαν , καὶ τὸν ἐν αὐτῷ νοῦν , εἰ καὶ ἐστιν αὐτόχρημα σοφία καὶ νοῦς ὁ ὑπερτάτων τε καὶ ἀκραίνεστατος , ἵνα λοιπὸν καὶ ἀπαράδεκτος ἦν , μᾶλλον δ' ἂν γελῶτο δικαίως τῶν ἀπίστων ὁ λόγος , ἐπιτιμᾶν , οὐχ οὕδ' ὅτι , τῇ μετὰ σαρκὸς οἰκονομίᾳ τοῦ Μονογενοῦς οὐκ ἐπὶ γενομένη τετολμηκότων . Δοκεῖ δὲ τινι · Τίς ἐμέτρησε τῇ χειρὶ τὸ ὕδωρ , καὶ τὸν οὐρανὸν σπιθαμή ,
Lemmas: B Ζεύς ὁ ἀνέφικτος τε καί ἀμήχανος ἅπας ἄνθρωπος , μᾶλλον δέ τάχα πού , καί ὁ ἄνω , καί ἐν οὐρανός δύναμις πειράω δείκνυμι ὁ ἐν Θεός σοφία ὁ ὑπερτενής τε καί ἀκατάληπτος . θαυμάζω γάρ ὁ μυστήριον ὁ Χριστός , καί ἐν ἀπόρρητος δράω λόγος οἰκονομέω ὁ λόγος . καί ἐγώ δοκέω ὁ ὁ Παῦλος φωνή ἐπί καιρός χράομαι εἶίπω · « ὦ βάθος πλοῦτος , καί σοφία , καί γνῶσις Θεός ! ὡς ἀνεξερεύνητος ὁ κρίμα αὐτός , καί ἀνεξιχνίαστος ὁ ὁδός αὐτός ! Τῖς γάρ γιγνώσκω νόος κύριος ; » ὁ οὐ ἀδελφή ὁ πρόκειμαι αὐτός , φημί τις εἄν καί μῆλον εἰκότως ; Βαθύς γάρ βάθος , καί ἀκατάληπτος ὁ ἐν ὁ θεῖον Σκέμα διαφαίνω . καί ὅσπερ εἰμί ἀνεπιτήδευτος παντελῶς καί ἀμήχανος ἀνθρώπειος χείρ σύμπας μετρέω ὁ ὕδωρ , καί σπιθαμή ὁ οὐρανός , καί ἅπας δέ ὁ γῆ δράξ , καί σταθμός , καί ζυγόν ὁ ὁ ὄρος ὁλκός ὅσος τίς εἰμί γίγνομαι καταφανής , κατά ὁ ἴσος οὗτος τρόπος , οὐ εἄν τις καταλαμβάνω ὁ νόος κύριος . καί πιστόω λέγω αὐτός διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης · « οὖον γάρ εἰμί ὁ ὁδός ἐγώ ὅσπερ ὁ ὁδός σύ , ἀλλά ὡς ἀπέχω ὁ οὐρανός ἀπό ὁ γῆ , οὕτως ἀπέχω ὁ ὁδός ἐγώ ἀπό ὁ ὁδός σύ , καί ὁ διανόημα σύ ἀπό ὁ διάνοια ἐγώ . » Ποῖον γάρ , φημί , ἔχω ποτέ ὁ συμβουλεύω ἢ συμβιβάζω , ἢ δείκνυμι αὐτός κρίσις , οὗτος εἰμί , ὁ δικαιοσύνη , ἤτοι δικαιοκρισία , ἢ σύνεσις ὁδός . εἰμί γάρ αὐτόχρημα σοφία τυγχάνω , καί αὐτός σοφός πᾶς νόος , καί φάος εἰμί κατά σύνεσις ὁ λογικός κτίζω χορηγός · πῶς εἄν ἔτερον δήω εἄν , ἢ κατά τις τρόπος ὅσπερ εἄν βουλεύω , διαμωμάομαι εἄν τις ; « ὅτι2 δέ ἐντεῦθεν ἔφελος μέγας ὁ ἀκροάομαι ὁ προφήτης ἐνεργάζομαι . ἤδη γάρ τις ὁ ἄπιστος ἐπί κατατολμάω λέγω · τις γάρ ἐσθίω κατά ἐγώ γίγνομαι ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί σάρξ ἀνέχω , καί τύπος ὁ ἐκ αὐτός , διασαφέω ; Δελησάντα ὁ ἐπί γῆ , καλέω κατανέω φημί γαλεῖν οὐδείς ὡς θεός κατορθόω τε ὁ δοκέω . εἶτα πῶς οὐ ἔοικα γίγνομαι ἄνθρωπος ; καί διά ἕκτος Νόσιος περιίστημι ἀνίσιος εἰς ὁ ἀκαλός ὁ οἰκονομία , ὁ ὁ μυστήριον μάχομαι δόξα . ἀνακρίνω τοίνυν αὐτός ὁ ἀσύνετος κενοβουλίας ὁ προφήτης ἐν ὁ τοιοῦτος · ἀκατάληπτος εἰμί φημί ὁ ἐν Θεός σοφρίαν , καί ὁ ἐν αὐτός νόος , εἰμί καί εἰμί αὐτόχρημα σοφία καί νόος ὁ υπέρτατος τε καί ἀκραίνεστατος , ἵνα λοιπός καί ἀπαράδεκτος εἰμί , μᾶλλον δέ εἄν γελάω δικαίως ὁ ἄπιστος ὁ λόγος , ἐπιτιμάω , οὐ οὐδέ ὅτι , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ Μονογενώ οὐ ἐπί γίγνομαι τολμάω . δοκέω δέ τις · Τῖς μετρέω ὁ χείρ ὁ ὕδωρ , καί ὁ οὐρανός σπιθαμή ,