cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0142.1
A τὸ πρᾶγμα · τοῦτο γὰρ εὐθὲς ἡ νοεῖν ἡ λέγειν · ἀλλὰ τοὺς ταῖς ἀνομίαις κατηχημένους , ἔχοντας τε ἤδη πρὸς τοῦτο σκαιότητος τρόπον , ὡς μηκέτι μὲν ἀν-μους , ἀνομίαν δὲ μᾶλλον ὀνομάζεσθαι δεῖν . Οὕτοι τοιγαροῦν ὡς πῦρ καυθήσονται , φησί , τοῦτ' ἐστίν , αὐτοὶ καθ' ἑαυτῶν γενήσονται πῦρ . Οὐ γὰρ ἕτερος τις ἐποιεῖ τὴν φλόγα αὐτοῖς , ἀλλ' ἀρκεῖσονται ἀλλή-λοις εἰς τοῦτο αὐτοῖ . Καυθήσονται δὲ ὡς ἄγρωστις ξηρά , καὶ ὡς δάσιν δρυμῶν . Μαίνονται γὰρ ἀεὶ πως αἱ φλόγες , εἰς ὕλην πεσοῦσαι τὴν εὐκατάπρηστον · ἄγρωστιν δὲ φημι τὴν ξηράν , καὶ τὰ ἐν δρυμοῖς ξύλα . Οἶμαι δὲ ἐγὼγε τὸν προφητικὸν ἡμῖν λόγον ἐκεῖνα βούλεσθαι δηλοῦν ἐν τούτοις · Οὐεσπασιανοῦ γὰρ καὶ Τίτου , καθάπερ ἤδη προείπον , καταθρύ-ντων τὴν Ἰουδαίαν , καὶ τὰς ἐν αὐτῇ πολυορκοῦντας πόλεις , πλεῖστος ἦνὸ ἐν ἑκάστῳ θόρυβος , τοῦτο μὲν λιμοῦ κατασχόντος , τοῦτο δὲ τὸν ἐν ἑκάστη στα-σίασιν οἴκους τε διαρπαζόντων , ἐπιχωρίων δὲ τοὺς δοκοῦσιν εἶναι διαφανεστέροις , ὡς γενέσθαι φορτικώτερον τὸν ἐξωθεν μάχης τὰ ἐκ τῶν ἐνοικούν-των τολμήματα . Ταῦτα δὲ σαφῶς Ἰώσηπος ἱστορεῖ . Οὕκουν καυθήσεσθαι φησιν ἐν ταῖς δάσεσι τοῦ δρυ-μοῦ , ἄγρωστιν δὲ ὁμαι ξηράν , καὶ δάσιν δρυμοῦ τὴν ἀγέλαيان πληθὺν ὀνομάζων . Ἐμερίζοντο γὰρ κατ' ἀλλήλων εἰς διχνοίας καὶ στάσεις οἱ δῆμοι . Ὅτι δὲ καὶ τὸν εἶναι τὸ δοκοῦντων βέλεται τὸ κακόν , προσ-αποφαίνει λέγων · Καὶ συγκαταφάγεται τὰ κύκλῳ τῶν βουνῶν πάντα · βουνούς ὁμαι λέγων τοὺς τῶν ἄλλων ὑπέρκειμένους , καὶ ἀνεστηχότας , ἢ κατὰ τὴν δόξαν , ἢ κατὰ τὸν πλοῦτον , ἢ καθ' ἕτερόν τινα τρόπον . Ἐφη δὲ ἀρτίως , ὅτι τοὺς εἶναι δοκοῦσι λαμπροῖς ἐπιφύεται δεινὸς τὸ ἐν ἑκάστη πόλει στασιάζειν εἰωθὸς , ὡς ἐν ἀπογνώσει ὁρᾶν , ἄ μὴδ' αὐτὴ διέ-πραξεν ἑθ' ὅτε τῶν πολέμιων ἡ χείρ . Καὶ ταῦτα , φησί , διὰ θυμὸν ὀργῆς Κυρίου . Συγχέασθαι γὰρ οὕτως ἡ σύμπασα τῶν Ἰουδαίων γῆ . Ἄ δὲ εἴρηκεν ἀληγματοῦντος , ταῦτα τοῖς ἀχρωμεῖνοις σαφῆ καθ-ίστας , προσεπάγει παραχρῆμα · Καὶ ἕσται ὁ λαὸς ὡς ὑπὸ πυρὸς κατακαεαυμένος . Ἄνθρωπος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐλεήσει . Ὡσπερ γὰρ οἱ μόσχους ἐπάγοντες πῦρ , παραθῆγουν εἰς ὀργάς , καὶ τὰς καθ' ὧν ἄν ἴοιεν ἐφόδους ἀδρωτέρας ποιεῖσθαι παρασκευάζουσιν · οὕτω , φησί , καὶ ἕκαστος ἕσται τῶν λαῶν ὡς ὑπὸ πυρὸς κατακαεαυμένος . Ἄρημαται τε γὰρ ἀρίλ-οιχτείρων , καὶ ἀδελφούς οὐκ εἰδότες , δεινοὶ τε καὶ ἀγριόθυμοι πάντες ἕσονται κατ' ἀλλήλων , καὶ θηρίων δίχην λιμῷ τεθηγμένων εἰς ἀγριότητα τὴν κατὰ τινων ἐκκλινούσιν εἰς τὰ δεξιὰ , καὶ φάγοντες ἐκ τῶν ἀριστερῶν · τοῦτ' ἐστίν , τῆδε κάκείσε περι-στραφήσονται , καταδακόντες τοὺς ἐκ δεξιῶν , τοὺς ἐξ εὐωνύμων , φειδόμενοι τε μηδαμῶς οὐδενός , καὶ ἀθόρεστον ἔχοντες τῆς κατ' ἀλλήλων ἐφόδου τὸν πό-θον . Οὐ γὰρ μὴ ἐμπλησθῇ , φησίν , ἄνθρωπος ἐσθίων τὰς σάρκας τοῦ βραχίονος αὐτοῦ . Ἄ παραδοξὸν πράγματος ! Οὐδὲ ἑαυτῶν φείσονται , φησίν , ὡς ἐξ ἀκρατοῦ μανίας . Ἄπεγνωκότες γὰρ ἀπας πρὸς πᾶν οἴσιον τῶν ἐκποτωτάτων βιαιοῦνται νεανικῶς . Εἶτὰ φησιν , ὅτι Φάγεται γὰρ Μανασσὴς τοῦ Ἐφραὶμ , καὶ Ἐφραὶμ τοῦ Μανασσῆ . Ἐφραὶμ δὲ καὶ Μανασσῆς
Lemmas: A ὁ πρᾶγμα · οὗτος γάρ εὐθύς ὁ νοέω ὁ λέγω · ἀλλά ὁ ὁ ἀνομία κατηχημένος , ἔχω τε ἤδη πρός οὗτος σκαιότης τρόπος , ὡς μηκέτι μέν ἀν-μους , ἀνομία δέ μᾶλλον ὀνομάζω δήω . οὕτος τοιγάρ ὡς πῦρ καίω , φημί , οὗτος εἰμί , αὐτός κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι πῦρ . οὖον γάρ ἕτερος τις ποιέω ὁ φλόξ αὐτός , ἀλλά ἀρκέω ἀλλήλων εἰς οὗτος αὐτός . καίω δέ ὡς ἄγρωστις ξηρός , καί ὡς δάσιν δρυμός . μαίνομαι γάρ ἀεί πως ὁ φλόξ , εἰς ὕλη πίπτω ὁ εὐκατάπρηστος · ἄγρωστις δέ φημί ὁ ξηρός , καί ὁ ἐν δρυμός ξύλον . οἴμη δέ ἐγώ ὁ προφητικός ἐγώ λόγος ἐκεῖνος βούλομαι δηλόω ἐν οὗτος · Οὐεσπασιανός γάρ καί Τίτος , καθάπερ ἤδη προεῖπον , κατατρύω ὁ Ἰουδαῖος , καί ὁ ἐν αὐτός πολιορκέω πόλις , πλεῖστος ὅς ἐν ἕκαστος θόρυβος , οὗτος μέν λιμός κατέχω , οὗτος δέ ὁ ἐν ἕκαστος στασία οἶκος τε διαρπάζω , ἐπιχώριος δέ ὁ δοκέω εἰμί διαφανής , ὡς γίγνομαι φορτικός ὁ ἐξωθεν μάχη ὁ ἐκ ὁ ἐνοικέω τόλμημα . οὗτος δέ σαφῶς Ἰώσηπος ἱστορέω . κέω καίω φημί ἐν ὁ δάσος ὁ δρυμός , ἄγρωστις δέ ὁμός ξηρός , καί δάσιν δρυμός ὁ ἀγέλη πληθύς ὀνομάζω . μερίζω γάρ κατά ἀλλήλων εἰς διχνοια καί στάσις ὁ δῆμος . ὅτι2 δέ καί ὁ εἰμί ὁ δοκέω βάλλω ὁ κακός , προσαποφαίνω λέγω · καί συγκατεσθίω ὁ κύκλος ὁ βουνός πᾶς · βουνός ὁμός λέγω ὁ ὁ ἄλλος υπερκείμενος , καί ἀνίστημι , ἢ κατά ὁ δόξα , ἢ κατά ὁ πλοῦτος , ἢ κατά ἕτερος τις τρόπος . φημί δέ ἄρτιος , ὅτι ὁ εἰμί δοκέω λαμπρός ἐπιφύω δεινός ὁ ἐν ἕκαστος πόλις στασιάζω εἴωθα , ὡς ἐν ἀπόγνωσις ὁράω , ὅς μηδέ αὐτός διαπράσσω ἔτι ὅτε ὁ πολέμιος ὁ χείρ . καί οὗτος , φημί , διά θυμός ὀργή κύριος . συγχέω γάρ οὕτως ὁ σύμπας ὁ Ἰουδαῖος γῆ . ὅς δέ εἴρω ἀληγματοῦντος , οὗτος ὁ αχρωμεινοος σαφής καθίστημι , προσεπάγω παραχρῆμα · καί ἕννυμι ὁ λαός ὡς ὑπό πυρός κατακαίω . Ἄνθρωπος ὁ ἀδελφός αὐτός οὐ ἐλεέω . ὡς γάρ ὁ μόσχος ἐπάγω πῦρ , παρατίθημι εἰς ὀργή , καί ὁ κατά ὅς ἄν ἔρχομαι ἔφοδος ἀδρωτέρας ποιέω παρασκευάζω · οὗτος , φημί , καί ἕκαστος ἕννυμι ὁ λαός ὡς ὑπό πυρός κατακαίω . Ἄραμα τε γάρ αριλ-οιχτειροος , καί ἀδελφός οὐ οἶδα , δεινός τε καί ἀγριόθυμος πᾶς ἕννυμι κατά ἀλλήλων , καί θηρίον διχάω λιμός θήσσω εἰς ἀγριότης ὁ κατά τίνω ἐκκλίνω εἰς ὁ δεξιός , καί ἐσθίω ἐκ ὁ ἀριστερός · οὗτος εἰμί , τῆδε κἀκεῖσε περιστρέφω , καταδέχομαι ὁ ἐκ δεξιός , ὁ ἐκ εὐώνυμος , φείδομαι τε μηδαμῶς οὐδείς , καί ἄθορος ἔχω ὁ κατά ἀλλήλων ἔφοδος ὁ πόθος . οὖον γάρ μή ἐμπίμπλημι , φημί , ἄνθρωπος ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ βραχύς αὐτός . ὅς παράδοξος πρᾶγμα ! οὐδέ ἑαυτοῦ φείδομαι , φημί , ὡς ἐκ ἄκρατος μανία . απεγνωκοαιρεω γάρ ἅπας πρός πᾶς οἶσις ὁ ἐκποτωτάτων βιάζω νεανικός . εἶτα φημί , ὅτι ἐσθίω γάρ Μανασσής ὁ Ἐφραίμ , καί Ἐφραίμ ὁ Μανασσῆς . Ἐφραίμ δέ καί Μανασσῆς