cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0660.1
Δ δι' ὧν ἐργεται : τρόπων εἰπών , ἀναγκαίως ἐπάγεικαὶ παρατίθησι , καὶ τὴν ἐντεῦθεν αὐτοῖς ἐντετριμμένην ζημίαν , καὶ τῆς ἀσέβειας φαυλότητος τὴν ἀντέκτισιν , ἥτοι τούς τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ἀσεβείας καρπούς . Προσεδόκουν μὲν γὰρ ᾿Ιουδαῖοι τὸν παρὰ Χριστῷ φωτισμόν . Ἦκουον προφητῶν ἁγίων ἀναβοώντων ἀναφανδόν , « Φωτίζου , φωτίζου , ᾿Ιερουσαλήμ , ἦκε γὰρ τὸ φῶς σου , καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκε . » Καὶ τότε ἀνοιχθήσονται ὀφθαλμοὶ τυφλῶν , καὶ τὸ γε ἦκον εἰς τὴν τῶν ἁγίων προφητῶν προαγόρευσιν , οὐκ ἔξω χρηστῆς ἐλπίδος ἦσαν οἱ κάκιστοι . Καὶ γοῦν προσελάλουν ἀλλήλοις ποτὲ τῆς ᾿Ιουδαϊκῆς Συναγωγῆς οἱ προεστηκότες , « Μὴ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται ; οὐχ ἡ Γραφὴ εἶπεν , ὅτι ἐκ σπέρματος Δαβὶδ , καὶ ἀπὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης ὁ Χριστὸς ἔρχεται ; » Καὶ ἡ Σαμαρεῖτις ἐκείνη γυνὴ διωμολόγηκεν ἐναργῶς αὐτῷ προσλαλοῦσα Χριστῷ τῆς ἐπιδημίας τὴν δύναμιν . Ἔφη γὰρ , ὅτι « Οἴδαμεν ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός : ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος , εὐαγγελεῖ ἡμῖν πάντα . » Οὕκουν προσεδόκουν μὲν , ὡς ἔφη , τὸν παρὰ Χριστοῦ φωτισμόν , ἀλλ' ἐδιέβησεν αὐτοῖς εἰς πᾶν τὸν ἀντίον τὰ τῆς ἐλπίδος . Οὐ γὰρ προσεβέδαντο τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν , αὐτόκλητον δὲ ὡσπερ ταῖς ἐαυτῶν διανοίαις εἰσποιήσαντες σκότον , τυφλοὶ γεγόνασι , καὶ τυφλῶν ὁδηγοί , κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν . Ὡς τοίνυν ὑπομεινάντων αὐτῶν , τουτέστιν ἐλπισάντων ἤτοι προσδοκήσαντων , γέγονεν αὐτοῖς σκότος , καὶ μεινάντες αὐτὴν ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν . Αὐτὸ δὴ πάλιν ἕτερος , ἤτοι περὶ τοῦ αὐτοῦ τίσθων ὁ προφήτης , τῶν εἰρημένων καταλευκαίνων τὸν νοῦν . Οἱ γὰρ αὐτὴν προσδοκήσαντες , ἐν σκότῳ βαθεῖ περιεπάτησαν . Τοῦτο γὰρ τὸ τῆς ἀωρίας ὄνομα δηλοῖ . Εἶτα τῆς ἐγνομένης αὐτοῖς τυφλῶσεως ἐμφανίσων τὸ μέγεθος , ψηλαφῆσει ὡς τυφλὸς ἔφη τοίχον . Οὕτω γὰρ ἐσθ' ὅτε περιπατεῖν ἔθος τοῖς τῶν ὀμμάτων ἡρρώσθησιν τὴν τήρῃσιν . Μεσημβρίας δὲ ὀδός , φησίν , ὡς ἐν μεσονυκτίῳ πεσοῦνται . Καὶ μεσημβρίαν μὲν τὸ μεσαίτατον τῆς ἡμέρας ὀνομάζει συνήθως , ὅτε καὶ ἀκμαιοτάτην ἐπαφήσιν ἀκτῖνα τοῖς ἐπὶ γῆς μεσουρανίῳς ὁ ἥλιος χύσλος , καὶ οἷον πεπλουσιωτέρας αὐγαὶς περιστράπτει τὰ σύμπαντα : μεσονύκτιον δὲ τῆς νυκτὸς τὸ μεσαίτατον , ὅτε καὶ βαθὺς ἅπασιν τοῖς ὑπ' οὐρανὸν καταχέεται σκότος . Ἐν μεσημβρίᾳ τοίνυν , φησί , τουτέστιν , ἀμφιλαρεστάτου φωτός , θελοῦ δὲ δηλοῦντι καὶ νοητοῦ , καταυγάζοντος τὴν ὑπ' οὐρανόν , διὰ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ , πεσοῦνται καθάπερ τυφλοὶ μὴδ' εἰδότες , ὅποι βαδίζουσιν ᾿Ιουδαῖοι : οὐ γὰρ ἠθέλησαν ὑπακοῦσαι λέγοντι τῷ Χριστῷ , « Εὐσθὸ φῶς ἔχετε , περιπατεῖτε ἐν τῷ φωτί , ἵνα μὴ ἡ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ . » Κατελήφθησαν τοίνυν ὑπὸ τῆς σκοτίας οὐκ ἀναχθέντες περιπατεῖν ἐν τῷ φωτί : πείσονται δὲ τι καὶ ἕτερον . Στενάξουσι γὰρ ὡς ἀποθνῄσκοντες , φησί , τουτέστιν , ὡς βαρεῖα καὶ ἀχθέῳ νόσῳ κατισχημένοι . Πορεύσονται δὲ ὡς ἄρκος ἄμα , καὶ περιστερά , καὶ οὐχ ὡς δύο τινὲς ἀλλήλοις συμβιζάοντες , ὧν ὁ μὲν ὡς ἄρκος νοηθεῖ ἄν , ὁ δὲ ὡς περιστερά , ἀλλ' ἕκαστος αὐτῶν ἐν ταυτῷ κατὰ
Lemmas: δ διά ὅς ἔργω : τρόπος εἶπον , ἀναγκαῖος ἐπάγεικαὶ παρατίθημι , καί ὁ ἐντεῦθεν αὐτός ἐντρίβω ζημία , καί ὁ ασέβεια φαυλότης ὁ ἀντέκτισις , ἤτοι ὁ ὁ ἔνειμι αὐτός ἀσέβεια καρπός . προσδοκάω μέν γάρ Ιουδαῖος ὁ παρά Χριστός φωτισμός . ἀκούω προφήτης ἅγιος ἀναβοάω ἀναφανδόν , « φωτίζω , φωτίζω , Ιερουσαλήμ , ἥκω γάρ ὁ φάος σύ , καί ὁ δόξα κύριος ἐπί σύ ἀνατέλλω . » καί τότε ἀνοίγνυμι ὀφθαλμός τυφλός , καί ὁ γε ἔκω εἰς ὁ ὁ ἅγιος προφήτης προαγόρευσις , οὐ ἔξω χρηστός ἐλπίς εἰμί ὁ κακός . καί γοῦν προσλαλέω ἀλλήλων ποτέ ὁ Ιουδαϊκός συναγωγή ὁ προίστημι , « μή ἐκ ὁ Γαλιλαία ὁ Χριστός ἔρχομαι ; οὐ ὁ γραφή εἶπον , ὅτι ἐκ σπέρμα Δαυίδ , καί ἀπό Βηθλέεμ ὁ κώμη ὁ Χριστός ἔρχομαι ; » καί ὁ Σαμαρείτης ἐκεῖνος γυνή διομολογέω ἐναργής αὐτός προσλαλώ Χριστός ὁ ἐπιδημία ὁ δύναμις . φημί γάρ , ὅτι « οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχομαι ὁ λέγω Χριστός : ὅταν ἔρχομαι ἐκεῖνος , εὐαγγελέω ἐγώ πᾶς . » κέω προσδοκάω μέν , ὡς φημί , ὁ παρά Χριστός φωτισμός , ἀλλά διαβαίνω αὐτός εἰς πᾶς ὁ ἀντίος ὁ ὁ ἐλπίς . οὖον γάρ προσβαίνω ὁ φάος ὁ ἀληθινός , αὐτόκλητος δέ ὡς ὁ ἑαυτοῦ διάνοια εἰσποιέω σκότος , τυφλός γίγνομαι , καί τυφλός ὁδηγός , κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή . ὡς τοίνυν ὑπομένω αὐτός , τουτέστιν ἐλπίζω ἤτοι προσδοκάω , γίγνομαι αὐτός σκότος , καί μένω αὐτός ἐν ἀωρία περιπατέω . αὐτός δή πάλιν ἕτερος , ἤτοι περί ὁ αὐτός τίω ὁ προφήτης , ὁ εἴρω καταλεύκαινω ὁ νόος . ὁ γάρ αὐτός προσδοκάω , ἐν σκότος βαθύς περιπατέω . οὗτος γάρ ὁ ὁ ἀωρία ὄνομα δηλόω . εἶτα ὁ γιγνώσκω αὐτός τύφλωσις ἐμφανίζω ὁ μέγεθος , ψηλαφάω ὡς Τυφλὸς φημί τοῖχος . οὕτως γάρ ἐστώ ὅτε περιπατέω ἔθος ὁ ὁ ὄμμα ὁράω ὁ τήρησις . Μεσημβρία δέ οὐδός , φημί , ὡς ἐν μεσονύκτιον πίπτω . καί μεσημβρία μέν ὁ μέσος ὁ ἡμέρα ὀνομάζω συνήθης , ὅτε καί ἀκμαῖος ἐπαφή ἀκτίς ὁ ἐπί γῆ μεσουράνιος ὁ ἥλιος χύσλος , καί οἷος πλούσιος αὐγή περιστρέφω ὁ σύμπας : μεσονύκτιον δέ ὁ νύξ ὁ μέσος , ὅτε καί βαθύς ἅπας ὁ ὑπό οὐρανός καταχέω σκότος . ἐν μεσημβρία τοίνυν , φημί , τουτέστιν , ἀμφιλαρεστάτου φάος , θέλω δέ δηλόω καί νοητός , καταυγάζω ὁ ὑπό οὐρανός , διά ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός , πίπτω καθάπερ τυφλός μηδέ οἶδα , ὅποι βαδίζω Ιουδαῖος : οὖον γάρ ἐθέλω ὑπακούω λέγω ὁ Χριστός , « Εὐσθὸ φάος ἔχω , περιπατέω ἐν ὁ φάος , ἵνα μή ὁ σκοτία σύ καταλαμβάνω . » καταλαμβάνω τοίνυν ὑπό ὁ σκοτία οὐ ἀνάγω περιπατέω ἐν ὁ φάος : πείθω δέ τίς καί ἕτερος . στενάζω γάρ ὡς ἀποθνήσκω , φημί , τουτέστιν , ὡς βαρύς καί ἀχθέω νόσος κατισχημένοι . πορεύω δέ ὡς ἄρκτος ἄμη , καί περιστερά , καί οὐ ὡς δύο τις ἀλλήλων συμβιβάζω , ὅς ὁ μέν ὡς ἄρκτος νοέω ἄν , ὁ δέ ὡς περιστερά , ἀλλά ἕκαστος αὐτός ἐν ταυτός κατά