cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0517.3
Οὐκ ἐξ πάλιν ἀποκομιζέσθαι πρὸς ὑπονοίας οὐκ ἀληθεῖς . Ἦν μὲν γὰρ καὶ σφόδρα εἰκὸς , ἄτε δὴ καὶ ἀπαιδαγώγητον ἔχοντας νοῦν , καὶ πολὺ λίαν εὐπαρακήμων πρὸς ἀπόστασιν , καὶ τοῖς τῆς ἀπάτης βρόχοις εὐάλωτον , οἴεσθαι τε καὶ λέγειν τὰ ἐκ τοῦ πολέμου συμβεῖναι παιδεῖν αὐτοὺς ἐξ ἀρχῆς τάχα που τῶν ψευδωνύμων θεῶν , παρεωραμένων μὲν τὴς αὐτοῖς πρεπούσης καὶ ὀφειλομένης θεραπείας , προσκεχωρισμένων δὲ οὐκέτι τῶν θυσιῶν αὐτῶν , κατοιχτείραι δὲ πάλιν καὶ τοῖς ἐκεῖνα παθοῦσιν ἐπιμετρήσαι τὰ ἐξ ἀρχῆς , καὶ τὸ ἀπεικὸς οὐδὲν ὁ λόγος ἔχει . Προαπεδείξαμεν γὰρ ὅτι , πεπορθμένης τῆς Ἱερουσαλὴμ , καὶ κατεμπερηθείσης ὁμοῦ τῷ ναῷ τῆς Ἰουδαίας ἀπάσης , αἱ περιλειφθεῖσαι γυναῖκες ἐφασχον συμβεῖναι ταῦτα αὐταῖς , ὅτι διαλελοιπίας θύουσαι τῇ βασιλισσῇ τῶν οὐρανῶν . Ἴνα τοίνυν εἰδεῖεν τὴν Λυτρωτήν , μὴ ἑτέροις θεοῖς , αὐτῷ δὲ μᾶλλον τὴν ἐπὶ τῷ σώζεσθαι προσιένοντας χάριν , ἐναργεστάτα φησιν , ὡς τῇ περὶ αὐτὸ ψεῦδοι καὶ ἀγάπῃ κεκινημένος , ὅπερ ἦν αὐτοῖς τριπόθητον καὶ πολὺευκτον , τοῦτο καὶ εἰς πέρας ἐλθεῖν παρεσκεύασε , τὸ ἐξαρθῆναι δηλονότι τὸ σπέρμα τῶν Χαλδαίων , ἄτε δὴ καὶ ἠρνηκότων αὐτοῖς , καὶ πᾶντα τρόπον ἀπανθρωπίας ἐνδειξαμένων , καὶ τοῖς εἰς λῆζεν αὐτοὺς περιδεδηκότων κακοῖς . Ἀγάπῃ τοίνυν τῇ πρὸς σὲ παραρμηθην εἰς τὸ δεῖν συμπεραίνει τὸ σοι δοκοῦν ἐπὶ τῇ τῶν Βαβυλωνίων , ὥστε καὶ ἐξάρα τὸ σπέρμα τῶν Χαλδαίων . Εἶτα περὶ Κύρου φησιν , ὡς τοῖς αὐτοῦ νοῦμασιν ἠλ·θη τε καὶ κέκληται πρὸς γε τὸ δεῖν καταδηῦσαι τὴν γῆν , καὶ κατὰ κράτος ἐλεῖν αὐτήν . Ἐγὼ ἤγαγον , καὶ εὐδώσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ . Λελάληκα δὲ ταῦτα ἀπ' ἀρχῆς , φησι , καὶ οὐκ ἐν κρυφῇ , προσαπτῆγγαλκα ἐναργῶς διὰ προφητῶν ἀφῖων · Οὕτω λέγει Κύριος τῷ χριστῷ μου Κύρῳ , ὃς ἐκράτησα τῆς δεκῆς ἐπακούσαι ἐμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη , καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω . Οὐκονοῦ οὐ λᾳθραῖον οὔτε μὴν ἐν πυχράδυστῳ τὸν περὶ αὐτοῦ πεποίημαι λόγον , ἀλλ' ἤγαγον αὐτόν , καὶ ἐκάλεσα , καὶ εὐδώσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ · ὡς οὐ λελήλεκτα μόνον , ἀλλὰ γὰρ καὶ δράντι
Lemmas: οὐ ἐκ πάλιν ἀποκομίζω πρός ὑπόνοια οὐ ἀληθής . ἦς μέν γάρ καί σφόδρα εἰκός , αὔγ-ασμα δή καί ἀπαιδαγώγητος ἔχω νόος , καί πολύς λίαν εὐπαρακήμων πρός ἀπόστασις , καί ὁ ὁ ἀπάτη βρόχος εὐάλωτος , οἴομαι τε καί λέγω ὁ ἐκ ὁ πόλεμος συμβαίνω παιδεύω αὐτός ἐκ ἀρχή τάχα ποῦ ὁ ψευδώνυμος θεός , παροράω μέν σής αὐτός πρέπω καί ὀφείλω θεραπεία , προσκεχωρισμένων δέ οὐκέτι ὁ θυσία αὐτός , κατοιχτειρω δέ πάλιν καί ὁ ἐκεῖνος πάθος ἐπιμετρέω ὁ ἐκ ἀρχή , καί ὁ ἀπεοικώς οὐδείς ὁ λόγος ἔχω . προαποδείκνυμι γάρ ὅτι , πέρθω ὁ Ἱεροσόλυμα , καί κατεμπερηθεισος ὁμοῦ ὁ ναός ὁ Ἰουδαῖος ἀπασάω , ὁ περιλείπω γυνή πάσχω συμβαίνω οὗτος αὐτός , ὅτι διαλείπω θύω ὁ βασίλισσα ὁ οὐρανός . ἵνα τοίνυν οἶδα ὁ λυτρωτός , μή ἕτερος θεός , αὐτός δέ μᾶλλον ὁ ἐπί ὁ σῴζω προσίημι χάρις , ἐναργής φημί , ὡς ὁ περί αὐτός ψεύδω καί ἀγάπη κινέω , ὅσπερ εἰμί αὐτός τριπόθητος καί πολύευκτος , οὗτος καί εἰς πέρας ἔρχομαι παρασκευάζω , ὁ ἐξαίρω δηλονότι ὁ σπέρμα ὁ Χαλδαῖος , αὔγ-ασμα δή καί ἀρνέομαι αὐτός , καί λήγω τρόπος ἀπανθρωπία ἐνδείκνυμι , καί ὁ εἰς λάζομαι αὐτός περιδέω κακός . Ἀγάπη τοίνυν ὁ πρός σύ παραρμηθην εἰς ὁ δήω συμπεραίνω ὁ σύ δοκέω ἐπί ὁ ὁ Βαβυλώνιος , ὥστε καί εξάρα ὁ σπέρμα ὁ Χαλδαῖος . εἶτα περί Κῦρος φημί , ὡς ὁ αὐτός νέομαι ἀλθέω τε καί καλέω πρός γε ὁ δήω καταδέω ὁ γῆ , καί κατά κράτος αἱρέω αὐτός . ἐγώ ἄγω , καί ευδαω ὁ ὁδός αὐτός . λαλέω δέ οὗτος ἀπό ἀρχή , φημί , καί οὐ ἐν κρυφῇ , προσαπτῆγγαλκα ἐναργής διά προφήτης ἀφία · οὕτως λέγω Κύριος ὁ χριστός ἐγώ Κῦρος , ὅς κρατέω ὁ Δέκης ἐπακούω ἔμπροσθεν αὐτός ἔθνος , καί ἰσχύς βασιλεύς διαρρήγνυμι . ουκονεω οὖον λαθραῖος οὔτε μήv ἐν πυχράδυστῳ ὁ περί αὐτός ποιέω λόγος , ἀλλά ἄγω αὐτός , καί καλέω , καί ευδαω ὁ ὁδός αὐτός · ὡς οὖον λανθάνω μόνος , ἀλλά γάρ καί δράω