cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0708.1
ἄνωθεν , καὶ σὺν ἐκ βίβας , καὶ ἐκ πατέρων οἱ τὸν θεὸν αὐτοῦ περιουσιμένοι νόμῳ , καὶ μονοσυχὴ τὸ ἐρρώσθαι φάσαντες ταῖς διὰ Μωϋσέως ἐντολαῖς , λελατρεύκασιν εἰδώλοις , καὶ τεθύκασι τοῖς ψευδοῦσι μεις θεοῖς , καὶ πνευμάτων ἀκαθάρτων γεγόνασι θεραπευταί . « Οὗτος ὁ λαὸς ἀεὶ γέγονεν , » φησί , « παροξύνων με . Τεθύκασι γὰρ ἀκαταλήπτως , » τοὔστιν , ἐν χρόνῳ μακρῷ , « ἐνώπιόν μου . » Εἶτα πῶς ἦν δύνασθαι λανθάνει αὐτοῦ , καίτοι πάντα ἐφορώντος Θεοῦ ; « Ἐγὼ γὰρ πον , καὶ δι’ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν · « Θεὸς ἐγγίζων ἐγὼ εἰμι , λέγει Κύριος , καὶ οὐχὶ Θεὸς πόρθωδεν , μὴ ἀπ’ ἐμοῦ κρυβήσεται ; » Οὐκοῦν εἰ μηδὲν ἀπ’ αὐτοῦ κρύπτεται , πῶς ἂν ἔλαθον τινὲς θυμιάσεις ἐν κήποις , ἤγουν ἐν δρυμοῖς , ὄρεσι τε καὶ νάπαισι ; Τί οὖν ἄρα τὸ « ἐνώπιόν μου » δηλοῖ , ἀντὶ τοῦ , καὶ εἰς αὐτὸν τὸν ἀφιερωθέντα μοι ναόν . Ἔση γὰρ τὸς τοιούτων καὶ διὰ φωνῆς Ἱερεμίου περὶ τῆς Ἱερουσαλήμ · « Τί ἠγαπημένη ἐν τῷ οἴκῳ μου ἐποίησε βδελυγμα ; » Βδελύγμα δὲ τὸ εἴδωλον ὀνομάζειν ἔθος τοῖς ἱεροῖς Γράμμασιν . Οὐκοῦν κατ’ ὀφθαλμοὺς ἐμοῦς « θυμιοῦσι , » φησί , « καὶ ἐν τοῖς κήποις , » τοὔστιν , ἐν ὄρεσιν , ὡς ἔφη , « ὑποκάτω δρυὸς , καὶ λεύκης , καὶ δένδρου συσκιάζοντος , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἔθουν δὲ , κατὰ τὸ εἴδος , τοῖς Ἑλλήνων ἀκολούθησαντες θυσίας , δαίμοσι τισίν , ἃς νύμφας ἐκεῖνοι καλοῦσιν , ἁμαδρυάδας καὶ ὀρειάδας · ἀλλ’ οὐχ εἰσι , φησίν , οὐχ ὅτι μὴ ὑπάρχουσιν οἱ Διήθροι · δαίμονες , ἀλλ’ ὅτι θεοὶ μᾶλλον οὐχ εἰσι , κατὰ γε τὰς τῶν θυόντων αὐτοῖς ὑπονοίας . Ἔθουν δὲ καὶ ἐν μνημείοις , καὶ ἐν σπηλαίοις , νεκρομαντείας τὰς καλουμένας ἐπιτηδεύοντες κατὰ τὸ εἴδος . Ἔκοιμούντο δὲ καὶ ἐν μνημείοις , ὄνειροποιοῦσι τισὶ καὶ φάσμασιν ἀπατώμενοι , καὶ τῶν ἐσομένων πολυπραγμονοῦντες τὴν γνῶσιν . Τοιαῦτα γὰρ πῶς εἰσι τῶν Ἑλλήνων ἀνοσιότητος τὰ εὑρήματα . Ὅτι δὲ καὶ τὸν τοῦ νόμου πεπατήκασιν ἐντολὴν , διαδεικνυσιν εἰπών , « Ἔσθιοντες κρέα ὕσια · » ἀπεῖρητο γὰρ τὰ τοιαῦτα τοῖς ἐξ Ἰσραήλ · ἐξερόφουν δὲ καὶ ζωμοὺς θυσιῶν , ἀπάσης ἀκαθαρσίας ἀναπλησάμενοι , καὶ δυσἀπότριπτον ἔχοντες μολυσμόν · εἶτα νομίζοντες , ὅτι καὶ εἰς λῆξιν ἀπάσης ἐληλάκασι καθαρότητος , ὥστε καὶ λέγειν τοῖς ἐγγὺς εἶναι θέλουσιν αὐτῶν · « Πόρρω ἀπ’ ἐμοῦ , μὴ ἐγγίσῃς μοι , ὅτι καθαρὸς εἰμι . » Οἱ γὰρ πονηροὶ καὶ ἀκάθαρτοι δαίμονες ἀναπληθοῦσι φρονεῖν τοὺς προσκυνοῦντας αὐτοῖς , ὅτι πάντα δρώντες , καὶ τὰ πέρα νόμου , καὶ πάσης ἐπσεικείας , μᾶλλον δὲ τὰ εἰς ἄκρον ἔχοντα μολυσμοῦ , ἔσουται καθαροί , ἄδδὸς ἀφύσεως παρ’ [ αλ . ἐπ’ ] αὐτοῖς , καὶ κύκλῳ πυρὸς περιιόντος , ἤ τῶν πον , καὶ ὑδατὸς ῥαντισμοῦ , καὶ μυθολογίας γραοπροπεοὺς ἐπαδομένης αὐτοῖς . Ἀλλὰ ταυτὶ σύμπαντα φησί , τὰ δυσσεδῶς τε καὶ ἀνοσίως παρ’ αὐτῶν γεγονότα · « Καπνὸς εἰσι τοῦ θυμοῦ μου , καὶ πῦρ καίεται ἐν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας . » Ἰσμεν δὲ , ὅτι πῦρ ἐξάπτεσθαι μέλλοντος προανιόχουσι καπνοί . Οὐκοῦν πρὸ μὲν τῆς τοῦ Σωτῆρος ἐπιδημίας , ἐν μολυσμοῖς ὄντος τοῖς ἀρτίως ἡμῖν εἰρημένοις τοῦ Ἰσραήλ , καπνοὶ τινες ὥσπερ , καὶ ἀρχαὶ τῆς θείας ὀργῆς ἀνεφαίνοντο . Ἐπεὶδὴ δὲ
Lemmas: ἄνωθεν , καί σύν ἐκ Βίβας , καί ἐκ πατήρ ὁ ὁ θεός αὐτός περιουσιμενω νόμος , καί μονοσυχὴ ὁ ῥώννυμι φαίνω ὁ διά Μωϋσῆς ἐντολή , λατρεύω εἴδωλον , καί θύω ὁ ψεύδω μείς θεός , καί πνεῦμα ἀκάθαρτος γίγνομαι θεραπευτής . « οὗτος ὁ λαός ἀεί γίγνομαι , » φημί , « παροξύνω ἐγώ . θύω γάρ ἀκατάληπτος , » ἔτος , ἐν χρόνος μακρός , « ἐνώπιον ἐγώ . » εἶτα πῶς εἰμί δύναμαι λανθάνω αὐτός , καίτοι πᾶς ἐφοράω Θεός ; « ἐγώ γάρ πως , καί διά εἷς ὁ ἅγιος προφήτης · « θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί , λέγω Κύριος , καί οὐ θεός πόρθωδεν , μή ἀπό ἐγώ κρύπτω ; » οὐκοῦν εἰμί μηδείς ἀπό αὐτός κρύπτω , πῶς εἄν λανθάνω τις θυμίασις ἐν κῆπος , ἤγουν ἐν δρυμός , ὄρος τε καί νάπη ; τις οὖν ἄρα ὁ « ἐνώπιον ἐγώ » δηλόω , ἀντί ὁ , καί εἰς αὐτός ὁ ἀφιερόω ἐγώ ναός . σέω γάρ τός τοιοῦτος καί διά φωνή Ἱερεμίας περί ὁ Ἱερουσαλήμ · « τις ἀγαπάω ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ποιέω βδέλυγμα ; » βδέλυγμα δέ ὁ εἴδωλον ὀνομάζω ἔθος ὁ ἱερός Γράμμα . οὐκοῦν κατά ὀφθαλμός μου « θυμιάω , » φημί , « καί ἐν ὁ κῆπος , » ἔτος , ἐν ὄρος , ὡς φημί , « ὑποκάτω δρῦς , καί λεύκη , καί δένδρον συσκιάζω , » κατά ὁ γράφω . θέω δέ , κατά ὁ εἶδος , ὁ Ἕλλην ἀκολουθέω θυσία , δαίμων τις , ὅς νύμφη ἐκεῖνος καλέω , Ἁμαδρυάς καί Ὀρειάς · ἀλλά οὐ εἰμί , φημί , οὐ ὅτι μή ὑπάρχω ὁ Διήθροι · δαίμων , ἀλλά ὅτι θεός μᾶλλον οὐ εἰμί , κατά γε ὁ ὁ θύω αὐτός ὑπόνοια . θέω δέ καί ἐν μνημεῖον , καί ἐν σπήλαιον , νεκρομαντεία ὁ καλέω ἐπιτηδεύω κατά ὁ εἶδος . Ἔκω δέ καί ἐν μνημεῖον , ονειροποιεω τις καί φάσμα ἀπατάω , καί ὁ εἰμί πολυπραγμονέω ὁ γνῶσις . τοιοῦτος γάρ πῶς εἰμί ὁ Ἕλλην ἀνοσιότης ὁ εὕρημα . ὅτι2 δέ καί ὁ ὁ νόμος πατέω ἐντολή , διαδείκνυμι εἶπον , « εσθιειμι κρέας ὕω · » ἀπεῖπον γάρ ὁ τοιοῦτος ὁ ἐκ Ἰσραήλ · ἐκροφέω δέ καί ζωμός θυσία , ἀπασάω ἀκαθαρσία ἀναπίμπλημι , καί δυσἀπότριπτον ἔχω μολυσμός · εἶτα νομίζω , ὅτι καί εἰς λῆξις ἀπασάω ἐλαύνω καθαρότης , ὥστε καί λέγω ὁ ἐγγύς εἰμί ἐθέλω αὐτός · « πρόσω ἀπό ἐγώ , μή ἐγγίζω ἐγώ , ὅτι καθαρός εἰμί . » ὁ γάρ πονηρός καί ἀκάθαρτος δαίμων ἀναπίμπλημι φρονέω ὁ προσκυνέω αὐτός , ὅτι πᾶς δράω , καί ὁ πέρα νόμος , καί πᾶς ἐπισείω , μᾶλλον δέ ὁ εἰς ἄκρος ἔχω μολυσμός , εἰμί καθαρός , ἄδος ἀφύσεως παρά [ Αλ . ἐπί ] αὐτός , καί κύκλος πυρός περίειμι , ἤ ὁ πως , καί ὑδατὸς ῥαντισμός , καί μυθολογία γραοπροπεος επαδομενω αὐτός . ἀλλά οὗτος σύμπας φημί , ὁ δυσσεδῶς τε καί ἀνόσιος παρά αὐτός γίγνομαι · « Καπνός εἰμί ὁ θυμός ἐγώ , καί πῦρ καίω ἐν αὐτός πᾶς ὁ ἡμέρα . » οἶδα δέ , ὅτι πῦρ ἐξάπτω μέλλω προανέχω καπνός . οὐκοῦν πρό μέν ὁ ὁ Σωτήρ ἐπιδημία , ἐν μολυσμός εἰμί ὁ ἄρτιος ἐγώ εἴρω ὁ Ἰσραήλ , καπνός τις ὥσπερ , καί ἀρχή ὁ θεῖος ὀργή ἀναφαίνω . ἐπειδή δέ