cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0346.1
ὑμῖν . Ἐπειδὰν γὰρ , φησί , τὸν ἄρτον τῆς θλίψεως καὶ τὸ ὕδωρ τὸ στενὸν δοθῇ σοι παρὰ Θεοῦ , ὅταν ἴδῃς τοὺς πλανῶντάς σε , καὶ ἀποστρέψῃς τὴν σεαυτοῦ διάνοιαν ἀπ’ αὐτῶν , ὅταν ἐξάρῃς τὰ εἴδωλα , καὶ τῆς ἀληθοῦς θεογνωσίας εἰσδέξῃ τὸν φωτισμὸν , τότε καὶ ἐν εὐχαρίστῃ ἐσῃ πνευματικαίς . Ἔσται γὰρ ὑετὸς τῷ σπέρματι τῆς γῆς σου . Ὑετὸν δὲ φησὶ τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος νοητὴν παράκλησιν , ἡ τὰς τῶν σεβομένων Θεὸν καταπαίει καρδίας , καὶ μὴν καὶ εὐχάρπουν ἀποτελεῖ . Φάλλει μὲν γὰρ ὁ Δαβὶδ περὶ τῶν ἐν πίστει τῇ ἐν Χριστῷ δεδικαιωμένων · « Βροχὴν ἐκούσιον ἀφορίσεις ὁ Θεὸς τῇ κληρονομίᾳ σου , » τὸ εὐαγγελικὸν ἤλυσον καὶ σωτηρίαν κήρυγμα , καὶ τὴν διὰ τοῦ ἀγίου Πνεύματος , ὡς ἔφη , παράκλησιν . Ἔφη δὲ πού καὶ ὁ προφήτης Ἠσαΐας , ὡς ἐξ προσώπου Θεοῦ , περὶ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , ὡς ἦν ἀμπελῶν · Καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξειν εἰς αὐτὸν ὑετὸν . Ἔσται τοίνυν ὑετὸς , φησὶ τῷ σπέρματι τῆς γῆς σου . Ἄλλα καὶ ὁ ἄρτος τοῦ γεννήματος τῆς γῆς σου ἔσται πληρῶν καὶ λιπαρὸς , τοῦτ’ ἐστίν , ὁ τῶν σῶν ἔργων καρπὸς εἰς δυνάμιν ἔσται . Τελεσφόρησεται γὰρ , καὶ πίων ἔσται καὶ πολύς . Μαλαχίας μὲν γὰρ ὁ προφήτης τοὺς ἀποστάτας τῶν ἐξ Ἰσραὴλ προσφωνεῖ λέγων · « Διότι πλανῶν ἦν ὁ μόσχός σου Σαμαρεία , οὗ ἀνεμόθωρα σπεῖραν , καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτῶν ἐκδέξεται αὐτά . » Δράγμα οὐκ ἔχον ἰσχὺν τοῦ ποιῆσαι ἄλευρον . Ἕτερος δὲ πάλιν τῶν ἁγίων ἐπιτιμᾷ τισὶ καὶ φησὶ · Καὶ Κυρίου τοῦ βοηθοῦ σου οὐκ ἐμνήσθης · διὰ τοῦτο φυτεύσεις σύτευμα ἀπίστον . Ἄτελεσφόρητος γὰρ ὁ τῶν ἀνοσιῶν καρπός , ἀνόνητον δὲ καὶ οἱ πόνοι , καὶ τῶν ἐπιχειρημάτων ἡ ἐκδασὶς οὐδὲν ἔχει τὸ ὠνησίφορον . Ἔτι χαρποὶ γε μὴν οἱ θεοφιλεῖς , οὓς μαλὰ ὀρθῶς ὁ θεοπέσιος Παῦλος ἐπαινεῖ λέγων · « Ὁ δὲ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης αὐξήσαι τὸν σπόρον ὑμῶν καὶ πληθύναι τὰ γεννήματα τῆς δικαιοσύνης ὑμῶν . » Προσενάγει δὲ τούτοις ὁ προφήτης , ὅτι καὶ τὰ κτήνη καταναβηθήσονται τόπον πίονα καὶ εὐρύχωρον · κτήνη δὲ οἶμαι λέγειν αὐτὸν τάχα πού τοὺς ὀλιγωγνώμονας , καὶ ἀκεραιότροπους , οἱ βραδεῖς μὲν εἰσι τὴν διάνοιαν , κεκλημένοι δὲ ἅπαξ εἰς ἐπίγνωσιν Θεοῦ διὰ τῆς πίστεως νοητὰς εὐρήσουσι τροφάς , καὶ εἰς τόπον πίονα κατανεμηθήσονται , τοῦτ’ ἐστὶ , τὴν θεόπνευστον Γραφήν , τὴν εὐρύχωρίαν ἀληθῆ . Πλατεῖα γὰρ καὶ πολλὴ καὶ τρέχουσα πρὸς εὐσέβειαν . Τοὺς δὲ γε ταύρους , ἤτοι τοὺς βοῦς τοὺς ἐργαζομένους τὴν γῆν , ἐφάγεσθαι φησιν ἄχυρα ἀναπεποιημένα ἐν κριθῇ λειλιμμένην · τοῦτ’ ἐστίν , ἀν εὐτροφίας ἔσονται πνευματικαῖς . Καὶ τῶν στερεῶν ἀναμιπλάμενοι μαθημάτων ἐργάσονται τὴν γῆν . Ταύρους δὲ , ὡς γε οἶμαι , φησὶν ἐν τούτοις τοὺς τοῦ δείνου ἰερουργοῦντας κήρυμα καὶ εὐαγγελιζομένους δυνάμει πολλῇ . Καὶ πιστῶσεται εἰς τοῦτο πάλιν ἡμᾶς ὁ πάνσοφος Παῦλος , τὴν νομικὴν ἐντολὴν νοῆσαι πνευματικῶς . Ἔφη γὰρ , ὅτι « Ἐγέγραπται , Οὐ φιμώσεις βοῦν ἀλοῶντα . » Προσενάγει δὲ , « Μὴ τῶν βοῶν μέλει τῷ Θεῷ ; » « Ἡ δι’ ἡμᾶς πάντως λέγει ; Οὐκοῦν ὡς ἀπὸ γε τῆς ἀρίστης τῶν μό -
Lemmas: σύ . ἐπειδάν γάρ , φημί , ὁ ἄρτος ὁ θλῖψις καί ὁ ὕδωρ ὁ στενός δίδωμι σύ παρά Θεός , ὅταν ὁράω ὁ πλανάω σύ , καί ἀποστρέφω ὁ σεαυτοῦ διάνοια ἀπό αὐτός , ὅταν ἐξαίρω ὁ εἴδωλον , καί ὁ ἀληθής θεογνωσία εἰσδέχομαι ὁ φωτισμός , τότε καί ἐν Εὐχαρίστη εἰμί πνευματικός . εἰμί γάρ ὑετός ὁ σπέρμα ὁ γῆ σύ . ὑετός δέ φημί ὁ διά ὁ πνεῦμα νοητός παράκλησις , ὁ ὁ ὁ σέβω θεός καταπαίω Καρδία , καί μήv καί εὐκαρπέω ἀποτελέω . φαλλός μέν γάρ ὁ Δαυίδ περί ὁ ἐν πίστις ὁ ἐν Χριστός δικαιόω · « βροχή ἑκούσιος ἀφόρισις ὁ θεός ὁ κληρονομία σύ , » ὁ εὐαγγελικός ἅλυσος καί σωτηρία κήρυγμα , καί ὁ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὡς φημί , παράκλησις . φημί δέ πού καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας , ὡς ἐκ πρόσωπον Θεός , περί ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὡς εἰμί ἀναπελάω · καί ὁ νεφέλη ἐντελέω ὁ μή βρέχω εἰς αὐτός ὑετός . εἰμί τοίνυν ὑετός , φημί ὁ σπέρμα ὁ γῆ σύ . ἄλλος καί ὁ ἄρτος ὁ γέννημα ὁ γῆ σύ εἰμί πληρόω καί λιπαρός , οὗτος εἰμί , ὁ ὁ σός ἔργον καρπός1 εἰς δυνάμις εἰμί . Τελεσφορέω γάρ , καί πίων εἰμί καί πολύς . Μαλαχίας μέν γάρ ὁ προφήτης ὁ ἀποστάτης ὁ ἐκ Ἰσραήλ προσφωνέω λέγω · « διότι πλανάω εἰμί ὁ μόσχος σύ Σαμάρεια , ὅς ἀνεμόθωρα σπείρω , καί ὁ καταστροφή αὐτός ἐκδείκνυμι αὐτός . » δράγμα οὐ ἔχω ἰσχύς ὁ ποιέω ἄλευρον . ἕτερος δέ πάλιν ὁ ἅγιος ἐπιτιμάω τις καί φημί · καί κύριος ὁ βοηθός σύ οὐ μιμνήσκω · διά οὗτος φυτεύω σύτευμα ἄπιστος . ἀτελεσφόρητος γάρ ὁ ὁ ανοσία καρπός , ἀνόνητος δέ καί ὁ πόνος , καί ὁ ἐπιχείρημα ὁ ἐκδασὶς οὐδείς ἔχω ὁ ωνησιφορος . ἔτι χάρπος γε μήv ὁ θεοφιλής , ὅς μαλός ὀρθῶς ὁ θεοπέσιος Παῦλος ἐπαινέω λέγω · « ὁ δέ θεός ὁ δικαιοσύνη αὐξάνω ὁ σπόρος σύ καί πληθύνω ὁ γέννημα ὁ δικαιοσύνη σύ . » Προσενάγει δέ οὗτος ὁ προφήτης , ὅτι καί ὁ κτῆνος καταναβηθησοντ τόπος πίων καί εὐρύχωρος · κτῆνος δέ οἴομαι λέγω αὐτός τάχα πού ὁ ολιγωγνωμοναω , καί ακεραιοτροπος , ὁ βραδύς μέν εἰμί ὁ διάνοια , καλέω δέ ἅπαξ εἰς ἐπίγνωσις Θεός διά ὁ πίστις νοητός εὑρίσκω τροφή , καί εἰς τόπος πίων κατανέμω , οὗτος εἰμί , ὁ θεόπνευστος γραφή , ὁ εὐρυχωρία ἀληθής . Πλατύς γάρ καί πολύς καί τρέχω πρός εὐσέβεια . ὁ δέ γε ταῦρος , ἤτοι ὁ βοῦς ὁ ἐργάζομαι ὁ γῆ , ἐσθίω φημί ἄχυρον ἀναποιέω ἐν κρίνω λείπω · οὗτος εἰμί , εἰς εὐτροφία εἰμί πνευματικός . καί ὁ στερεός ἀναμιπλάμενοι μάθημα ἐργάζομαι ὁ γῆ . Ταῦρος δέ , ὡς γε οἴομαι , φημί ἐν οὗτος ὁ ὁ δεινός εἰρουργέω κήρυμα καί ευαγγελίζομαι δύναμις πολύς . καί πιστόω εἰς οὗτος πάλιν ἐγώ ὁ πάνσοφος Παῦλος , ὁ νομικός ἐντολή νοέω πνευματικός . φημί γάρ , ὅτι « γράφω , οὖον φίμωσις βοῦς ἀλοάω . » Προσενάγει δέ , « μή ὁ βοῦς μέλος ὁ Θεός ; » « ὁ διά ἐγώ πάντως λέγω ; οὐκοῦν ὡς ἀπό γε ὁ ἀγαθός ὁ μός -