cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0081.1
Τῶτο · δὲ μᾶλλον ὁ ἅδης , καὶ ψυχῶν ἀθλιῶν ἀμειδὲς δεσμωτήριον . Οὐκοῦν τῶν ἐν τῇδε τῷ βίῳ ἐντρυφόντων ψυχαὶ κατοικήσουσι μὲν εἰς τὸν ἅδην , κατεμψήσουσι δὲ ὡςπερ τὴν ψυχήν . Καὶ τὸ τοιούτον ἡμῖν ὁ θεαπέστος μελῳδὸς ὑποδηλοῖ , λέγων περὶ πάσης , ὅμαι , ψυχῆς φιλήδονος τε καὶ φιλακαρτήμονος · Εἰσελεύσεται ἕως γενεὰς πατέρων αὐτοῦ , ἕως αἰῶνος οὐχ ἁφήσει φῶς . Ὦσπερ γὰρ τοὺς ἁγίους ἀπαλλαττομένους τῶν καθ' ἡμᾶς πραγμάτων , προστεθῆναι φησι τῷ Γράμμα τῷ ἱερῶν ὅτι πατρᾶσιν αὐτῶν · εἴρηται γὰρ πρὸς τὸν μακάριον Ἀβραάμ · « Καὶ σὺ προστεθήση πρὸς τοὺς πατέρας σου τραφεὶς ἐν γῆρα καλῷ · » οὕτω καὶ τοὺς τελευτῶντας ἐν ἀμαρτίαις εἰς γενεὰν πατέρων αὐτῶν ἀποθραμεῖσθαι φαμεν , πατέρας αὐτῶν εἶναι λέγοντες τοὺς ὁμοιοειδεῖς καὶ διὰ πάντων ἴσχν καὶ ὁμοίως ἔχοντας διαζῶντας ζωὴν . Εἰ δὲ δὴ λέγοιτο πᾶθὸς εἶναι νεκρῶν , διὰ λιμοῦ καὶ δίψαν ὑδάτος , ἐκεῖνό φαμεν , ὅτι γέγραφε Ἰώσηπος ὁ τῆς Ἰουδαίων συμφοράς ἐκτραγωδήσας τῷ βίῳ τῷ μέγισθῳ · ὅτι πολιορκουμένης τῆς Ἱερουσαλήμ · γυναῖκα μὲν κατεδίδοxen αὐ τὸ τέκνασι χορία , ἡττοντο δὲ παντὸς ὑπὸ λιμοῦ καὶ ἀνάγκης τοῦ τοὺς ὀδόντας εἰκοντος . Ὅτι δὲ οὐχ ἐν μόνῃ τοῦτο γέγονε τῇ Ἱερουσαλήμ , ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς ἑτέραις τῆς Ἰουδαίας πόλεσιν , πῶς ἂν ἡ πόδεν ἐνδοιασάει τις ; Οὐκοῦν πλείστοι μὲν ὅσοι διεπάντηνται τῷ πολέμῳ , καὶ πεπτώκασι ἐν μαχαίραις · πολλῶν δὲ τῶν οὕτως ἀπολλύδτων πλείονας ἡ τοῦ λιμοῦ κατέφθειρεν ἀγριότησ . Εἰ δὲ δὴ τις λέγοι , καὶ νοητὸν ὑδάτων γενέσθαι σπάνιν , καὶ τροφῆς τῆς θείας δεδυσσεῖθαι τοὺς Ἰουδαίους · ἀπολωλέναί δὲ οὕτως αὐτούς , καὶ οἷον εἰς ἅδου καθιέναι , διὰ γε τοῦ μὴ ζωοποιεῖσθαι διὰ Χριστοῦ , καθ' ὁμοιότητα τῶν πιστευόντων εἰς αὐτὸν · οὐχ ἂν ἀμάρτοι τοῦ ἀληθοῦς . Συμβέθηκεν γὰρ αὐτοὺς καὶ τοῦτο παθεῖν . Ἄλλὰ τίνες ἂν νοηθεῖεν οἱ καταβαίνοντες , οἷς καὶ αὐτὸς ὁ ἅδης καταπλαττεται τὴν ἰδίαν ψυχήν , καὶ τὸ ἀπληστον ἀνοίσει στόμα , προσεπάγει λέγων · Οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ μεγάλοι , καὶ οἱ πλούσιοι , καὶ οἱ λοιμοὶ αὐτῆς . Ἐπειδὴ γὰρ ἦσαν τῶν ἀνὰ πᾶσαν τὴν χώραν ἡγούμενοι καὶ περιφανέστεροι , δι' αὐτῶν ἦν εἰκὸς παιδαγωγηθῆσεθαι · καλῶς τὸ ὑπῆκοον · ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐχ ἔδρων . Τύποι δὲ ὡσπερ καὶ ὑπογραμμοὶ γεγόναι τοῖς ἄλλοις τῆς ἐπαράτου ζωῆς , καὶ πρὸς αὐτοὺς τοῦ φησι λόγιον ἱερὸν · « Ὅτι παγὶς ἐγενήθησε τῇ σκοπῇ , καὶ ὡς δίχτυον ἐκτεταμένον ἐπὶ τὸ Ἰταβύριον , ὅ οἱ ἀγρεύοντες τὴν θήραν κατέψησαν . » Ὅρξ ὅπως παγὶς καὶ θῆρατρον γεγόναι τοῖς λοιποῖς , ὅτι καὶ ταῖς πῶν ἡγουμένων ἐπικεινίας , καὶ μέντοι καὶ ῥαθυμίας ἀεὶ πῶς ἐπεσθαι φιλεῖ τὸ ὑπῆκοον . Οὐκοῦν ὡς παραίτιοι γεγονότες σφίσι αὐτοῖς , καὶ τοῖς ἄλλοις ἀπασιν τοῦ ἀπολέσθαι δεῖν , πρῶτοι καταβήσονται καὶ προελάσονται εἰς ἅδου , ἐπιπτήσης τρόπων τινὰ καὶ πρὸ γε τῶν ἄλλων αὐτοῖς τῆς θείας ὀργῆς . Κολασθησονται δὲ οὐχ ὅτι πλούσιοι καὶ ἔνδοξοι γεγόναντι , ἀλλ' ὅτι λοιμοὶ , τοῦτ' ἐστι , φθόροὶ καὶ λυμεῶνες , καὶ ἐαυτῶν , ὡς ἔφην , καὶ τῆς ἀγελίας πληθὺς . Ὁ !
Lemmas: Τῶτο · δέ μᾶλλον ὁ ᾍδης , καί Ψυχή ἄθλιος ἀμειδής δεσμωτήριον . οὐκοῦν ὁ ἐν ὅδε ὁ βίος ἐντρυφώ ψυχή κατοικέω μέν εἰς ὁ ἅδην , κατεμψησους δέ ὡς ὁ Ψυχή . καί ὁ τοιοῦτος ἐγώ ὁ θεαπέστος μελῳδός ὑποδηλόω , λέγω περί πᾶς , παρακελεύομαι , Ψυχή φιλήδονος τε καί φιλακαρτήμονος · εἰσέρχομαι ἠώς γενεά πατήρ αὐτός , ἠώς αἰών οὐ ἀφίημι φάος . ὥσπερ γάρ ὁ ἅγιος ἀπαλλάσσω ὁ κατά ἐγώ πρᾶγμα , προστίθημι φημί ὁ Γράμμα ὁ ἱερός ὅτι πατήρ αὐτός · εἴρω γάρ πρός ὁ μακάριος Ἀβραάμ · « καί σύ προστίθημι πρός ὁ πατήρ σύ τρέφω ἐν γῆρας καλός · » οὗτος καί ὁ τελευτή ἐν ἁμαρτία εἰς γενεά πατήρ αὐτός ἀποτρέφω φημί , πατήρ αὐτός εἰμί λέγω ὁ ὁμοιοειδής καί διά πᾶς ἴσχω καί ὁμοίως ἔχω διαζῶ ζωή . εἰμί δέ δή λέγω πάθος εἰμί νεκρός , διά λιμός καί δίψα ὕδωρ , ἐκεῖνος φημί , ὅτι γράφω Ἰώσηπος ὁ ὁ Ἰουδαῖος συμφορά ἐκτραγῳδέω ὁ βίος ὁ μέγας · ὅτι πολιορκέω ὁ Ἱερουσαλήμ · γυνή μέν κατεδίδοxen αὖος ὁ τέκνη χόριον , ἡσσάομαι δέ πᾶς ὑπό λιμός καί ἀνάγκη ὁ ὁ ὀδούς εἴκω . ὅτι2 δέ οὐ ἐν μόνος οὗτος γίγνομαι ὁ Ἱερουσαλήμ , ἀλλά καί ἐν ὁ ἕτερος ὁ Ἰουδαῖος πόλις , πῶς εἄν ὁ πούς ἐνδοιάζω τις ; οὐκοῦν πλεῖστος μέν ὅσος διαπαντάω ὁ πόλεμος , καί πίπτω ἐν μάχαιρα · πολύς δέ ὁ οὕτως ἀπολλύδτων πλείων ὁ ὁ λιμός καταφθείρω ἀγριότης . εἰμί δέ δή τις λέγω , καί νοητός ὕδωρ γίγνομαι σπάνις , καί τροφή ὁ θεῖος δεδυσσειθαις ὁ Ἰουδαῖος · ἀπόλλυμι δέ οὕτως αὐτός , καί οἷος εἰς ἅδος καθίημι , διά γε ὁ μή ζῳοποιέω διά Χριστός , κατά ὁμοιότης ὁ πιστεύω εἰς αὐτός · οὐ εἄν ἁμαρτάνω ὁ ἀληθής . Συμβέθηκεν γάρ αὐτός καί οὗτος πάσχω . ἀλλά τίς εἄν νοέω ὁ καταβαίνω , ὅς καί αὐτός ὁ ᾍδης καταπλήσσω ὁ ἴδιος Ψυχή , καί ὁ ἄπληστος ἄνοισις στόμα , προσεπάγω λέγω · ὁ ἔνδοξος καί ὁ μέγας , καί ὁ πλούσιος , καί ὁ λοιμός αὐτός . ἐπεί γάρ εἰμί ὁ ἀνά πᾶς ὁ χώρα ἡγέομαι καί περιφανής , διά αὐτός εἰμί εἰκός παιδαγωγέω · καλῶς ὁ ὑπήκοος · ἀλλά οὗτος μέν οὐ δράω . Τύπος δέ ὡς καί υπογραμμός γονεύς ὁ ἄλλος ὁ ἐπάρατος ζωή , καί πρός αὐτός ὁ φημί λόγιος ἱερόν · « ὅτι2 παγίς γεννάω ὁ σκοπέω , καί ὡς δίκτυον ἐκτείνω ἐπί ὁ Ἰταβύριον , ὅς ὁ ἀγρεύω ὁ θήρ καταψάω . » Ὅρξ ὅπως παγίς καί θήρατρον γονεύς ὁ λοιπός , ὅτι καί ὁ ποῦ ἡγέομαι ἐπικεινίας , καί μέντοι καί ῥᾳθυμία ἀεί πῶς ἕπω φιλέω ὁ ὑπήκοος . οὐκοῦν ὡς παραίτιος γίγνομαι ὅς αὐτός , καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ ἀπόλλυμι δήω , πρῶτος καταβαίνω καί προελαύνω εἰς ἅδος , ἐπιπέτομαι τρόπος τις καί πρό γε ὁ ἄλλος αὐτός ὁ θεῖος ὀργή . κολάζω δέ οὐ ὅτι πλούσιος καί ἔνδοξος γίγνομαι , ἀλλά ὅτι λοιμός , οὗτος εἰμί , φθόρος καί λυμεών , καί ἑαυτοῦ , ὡς φημί , καί ὁ ἀγέλιος πληθύς . ὁ !