cyrillus-theology.commentarius-in-isaiam-prophetam pg070_0532.3
Ἔδοξέ τισι τῶν προλαβόντων ἐξηγητῶν ἀρχὴν τοῦ προκειμένου κεφαλαίου ποιήσασθαι · Οὕτω λέγει Κύριος · Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου , καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι . Καὶ φασιν εἰρηθῆναι ταῦτὶ παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς πρὸς πάντων ἡμῶν Σωτῆρὶ Χριστῷ . Προσεξεφώνησαν δὲ , καὶ τοιούδε τινὰ νοῦν . Ἡξέτω μὲν γὰρ , φησι , πρὸ τοῦ τιμίου σταυροῦ , λέγων « Πάτερ , εἰ δυνατόν , παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο » καὶ οὐχ ἠκούσθη , πέμψω γὰρ αὐτό . Ἐπεὶ δὲ πεπότηκε τὸν θάνατον ἀντιλαμβανομένου τοῦ Πατρὸς , εἴρηται πρὸς αὐτὸν ἀναγκαίως τὸ , Καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου , καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι . Δοκεῖ δέ μοι πολὺ τὸ εὐπίθανον ἀρρώστειν ὁ λόγος . Καίτοι γὰρ εἰδὼς ὅτι χρὴ πιεῖν τὸ ποτήριον , καὶ οὐχ ἂν ἐξέλει τὸ διασωθῆναι δύνασθαι τὴν ὑπ’ οὐρανόν , πλὴν διὰ τοῦ θανάτου τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως οἰκονομιώτατα λιαν τὸ τῆς προσευχῆς ἐπράττετο σχῆμα , ἵνα τοῦ πάθους ἡ παραίτησις τῆς τῶν Ἰουδαίων μαιμονίας κατηγορῇ · ἐπεὶ τίνα τρόπον τοὺς τῆς εἰς αὐτὸν δυσσεβείας ἐγκλήμασιν ἔνοχος γέγονεν ὁ Ἰσραὴλ , εἰ μὴ ἀδούλητον ἦν αὐτῷ τὸ παθεῖν διὰ τοῦ δυσκλεῖς ; πλὴν , καὶ οὕτω γέγονε θελητόν , καὶ ἀποστῆσαι τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν , καὶ ἀναμορφῶσαι τὰ καθ’ ἡμᾶς , εἰς καινότητα ζωῆς ἁγίας . Συνεῖλε γὰρ οὕτω καὶ τὸ εἰρημένον παρ’ αὐτοῦ , ὅτι « Κατέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημά το ἐμὸν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός , ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι , μὴ ἀπόλωσι αὐτὸ ἐξ αὐτοῦ , ἀλλὰ ἀναστῶ αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . » Ἐπέφανε γὰρ τῷ κόσμῳ Χριστός , καὶ τῶν ἱερῶν ἀπήρτητο κηρύγματος παρὰ τῶν Ἰσραὴλ . Ἐπεὶ δὲ ἦσαν ἀπειθεῖς , καὶ κατεσκληκότες , ἐχθροί , καὶ θρασεῖς , οὐ προσέχαιτο τὴν πίστιν , ἀλλ’ ἡμάρτανον μὲν εἰς αὐτὴν πολυτρόπως , εἶτα τελευταίον ἐσταύρωσαν . Ἐνταῦθα βλέπε μοι τῆς ἀπορρήτου σοφίας τὴν δύναμιν . Ἀπὸ γὰρ τῆς Ἰουδαίων κακώτητος ἐπενηγμενὸν αὐτῷ , φημὶ δὴ τὸν θάνατον . Δῆλον δὲ ὅτι τὴν σαρκὸς σωτηρίαν πράξασιν ἐποίησατο τοὺς ἀνὰ πᾶσαν τὴν γῆν , κατηγορήθη
Lemmas: δοκέω τις ὁ προλαμβάνω ἐξηγητής ἀρχή ὁ πρόκειμαι κεφάλαιος ποιέω · οὕτως λέγω Κύριος · Καιρός δεκτός ἐπακούω σύ , καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω σύ . καί φημί λέγω ταῦτις παρά Θεός καί πατήρ πρός πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός . Προσεξεφώνησαν δέ , καί τοιόσδε τις νόος . ἐξίημι μέν γάρ , φημί , πρό ὁ τίμιος σταυρός , λέγω « πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος » καί οὐ ἀκούω , πέμπω γάρ αὐτός . ἐπεί δέ ποτέω ὁ θάνατος ἀντιλαμβάνω ὁ πατήρ , εἴρω πρός αὐτός ἀναγκαῖος ὁ , Καιρός δεκτός ἐπακούω σύ , καί ἐν ἡμέρα σωτηρία βοηθέω σύ . δοκέω δέ ἐγώ πολύς ὁ εὐπίθανος ἀρρωστέω ὁ λόγος . καίτοι γάρ εἰδοί ὅτι χρή πίνω ὁ ποτήριον , καί οὐ εἄν ἐξελαύνω ὁ διασῴζω δύναμαι ὁ ὑπό οὐρανός , πλήν διά ὁ θάνατος ὁ σάρξ αὐτός , καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις οἰκονομιώτατα λίαν ὁ ὁ προσευχή πράσσω σχῆμα , ἵνα ὁ πάθος ὁ παραίτησις ὁ ὁ Ἰουδαῖος μαιμονια κατηγορέω · ἐπεί τίς τρόπος ὁ ὁ εἰς αὐτός δυσσέβεια ἔγκλημα ἔνοχος γίγνομαι ὁ Ἰσραήλ , εἰμί μή ἀδουλέω εἰμί αὐτός ὁ πάσχω διά ὁ δυσκλεής ; πλήν , καί οὗτος γίγνομαι ἐθέλω , καί ἀφίστημι ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία , καί ἀναμορφόω ὁ κατά ἐγώ , εἰς καινότης ζωή ἅγιος . συναιρέω γάρ οὗτος καί ὁ εἴρω παρά αὐτός , ὅτι « κατεβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , ἵνα πᾶς ὅς δίδωμι ἐγώ , μή ἀπόλλυμι αὐτός ἐκ αὐτός , ἀλλά ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . » φαίνω γάρ ὁ κόσμος Χριστός , καί ὁ ἱερός ἀπαρτάω κήρυγμα παρά ὁ Ἰσραήλ . ἐπεί δέ εἰμί ἀπειθέω , καί κατασκλῆναι , ἐχθρός , καί θρασύς , οὖον προσέχω ὁ πίστις , ἀλλά ἁμαρτάνω μέν εἰς αὐτός πολύτροπος , εἶτα τελευταῖος σταυρόω . ἐνταῦθα βλέπω ἐγώ ὁ ἀπόρρητος σοφία ὁ δύναμις . ἀπό γάρ ὁ Ἰουδαῖος κακός ἐπιφέρω αὐτός , φημί δή ὁ θάνατος . Δῆλος δέ ὅτι ὁ σάρξ σωτηρία πράσσω ποιέω ὁ ἀνά πᾶς ὁ γῆ , κατηγορέω