cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0321.3
( A f . 127 , B f . 80 b , C f . 124 ) Προσωμίσθη ὁ Σωτὴρ τῇ Γεργεσηνῶν , ὁμοῦ τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς . Εἰτα τις ὑπήντησεν ἀνὴρ , ὃς ἦν ἐνδιαίτημα πολλῶν καὶ ἀκαθάρτων πνευμάτων , ἔξω καὶ νοῦ καὶ φρενός ὑπάρχων , καὶ οὐδὲν ἀποκτεῖν τῶν τεθνεώτων ἤδη καὶ ἐν τῇ κειμένῳ · μᾶλλον δὲ τάχα που καὶ ἐν τοῖς ἐπὶ χείροσι · γυμνὸς γὰρ τὰ τῶν τεθνεώτων μνήματα περιφοιτῶν . τῶν δαιμονίων ἀπανθρωπίας ἀπόδειξις ἦν . Ἐφῆσι γὰρ τινὰς οἰκονομηθῆναι ὅν ὅλων Θεὸς ὡς’ αὐτοῖς · γίνεσθαι , οὐχ ἵνα πάθωσι μᾶλλον , ἀλλ’ ἵν’ ἡμεῖς δι’ αὐτῶν μάθωμεν ὁποῖοι τινὲς εἰσιν ἐκείνοι περὶ ἡμᾶς , οὕτω τε παρατείνεσθαι τὸ ὑποκείσθαι θέλειν αὐτοῖς · ἔνδὲ γοῦν πασχόντος , ὀλοδομοῦνται πολλοί . — Ὁ Γεργεσηνὸς , ἦγον ἢ ἐν αὐτῷ C λαθάνουσα τῶν δαιμονίων ἀγέλη , προσέπιπτε τῷ Χριστῷ , καὶ ταῦτα ἐβόα · « Τί ἐμοὶ καὶ σοί , Ἰησοῦ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ; » κ . τ . λ . Καὶ μοι ἐνταῦθα βλέπε , θάρσει πολλῷ καὶ ἀπονοίᾳ συμπλελεγμένην δειλίαν · δεῖγμα μὲν γὰρ ἀπονοίας διαβολικῆς , τὸ τολμῆσαι λέγειν · « Τί ἐμοὶ καὶ σοί , Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ; » Δειλίαν δὲ , τὸ δέεσθαι ἵνα μὴ βασανισθῇ . Ἄλλα γὰρ εἰ οἶδας ὅλας αὐτὸν Υἱὸν ὄντα τοῦ ὑψίστου Θεοῦ , ὁμολογεῖς ὅτι Θεὸς ἐστιν οὐρανοῦ τε καὶ γῆς καὶ τῶν ἐν αὐτοῖς . Εἶτα πῶς τὰ μὴ σά , μᾶλλον δὲ τὰ αὐτοῦ , διαρπάσεις ; Εἶτα λέγεις · « Τί ἐμοὶ καὶ σοί ; » Καὶ τίς ἀνέζεται τῶν ἐπὶ γῆς βασιλέων μέχρι παντὸς ἀνεῖναι βαρβάρους τοὺς ὑπὸ σκήπτρῳ κειμένους ; Τὰς σαυτοῦ περιποιήσας ἱρεῖγου φωνάς · αὗται δὲ εἰσιν ἐν τῷ , Δαῖμον σου , μὴ με βασανίσῃς . Καὶ ἄδει δὴ μοι πά - D σιν τὴν ἀπαράβλητον δόξαν τοῦ πάντων ἐπείκεινα , φημὶ τῷ Χριστῷ τὴν ἀκαταγώνιστον ἰσχύν . Συντελίδει τὸν Σατανᾶν , ἐβελήσας μόνον τοῦτο παθεῖν αὐτόν . Πῦρ αὐτῷ καὶ φλόγες εἰσι τὰ Χριστοῦ ῥήματα . Ἀληθὲς οὖν ὅτι , καθὰ φησιν ὁ μακάριος Ψαλμῳδός , « Τὰ θηρὴ ἐτάπησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ . » Ὑψοῖ γὰρ τὰς ὑψηλὰς καὶ ὑπερηφάνους παρεῖκάζει δυνάμεις πονηρὰς δηλονότι . Πλὴν ὡς πυρὶ προσβαλοῦσαι τῇ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν δυνάμει τε καὶ ἰσχύσις κατατίθενται κτρωὶ δίχην .
Lemmas: ( A f . 127 , B f . 80 b , C f . 124 ) Προσωμίσθη ὁ Σωτήρ ὁ Γερασηνός , ὁμοῦ ὁ ἅγιος μαθητής . εἶτα τις ὑπαντάω ἀνήρ , ὅς εἰμί ἐνδιαίτημα πολύς καί ἀκάθαρτος πνεῦμα , ἔξω καί νόος καί φρήν ὑπάρχω , καί οὐδείς ἀποκτείνω ὁ θνῄσκω ἤδη καί ἐν ὁ κεῖμαι · μᾶλλον δέ τάχα ποῦ καί ἐν ὁ ἐπί χείρων · γυμνός γάρ ὁ ὁ θνῄσκω μνῆμα περιφοιτάω . ὁ δαιμόνιος ἀπανθρωπία ἀπόδειξις εἰμί . φημί γάρ τις οἰκονομέω ὅς ὅλος θεός ὡς αὐτός · γίγνομαι , οὐ ἵνα πάσχω μᾶλλον , ἀλλά ἵνα ἐγώ διά αὐτός μανθάνω ὁποῖος τις εἰμί ἐκεῖνος περί ἐγώ , οὗτος τε παρατείνω ὁ ὑπόκειμαι ἐθέλω αὐτός · ἔνδω γοῦν πάσχω , ὄλλυμι πολύς . — ὁ Γεργεσηνὸς , ἄγω ἢ ἐν αὐτός C λανθάνω ὁ δαιμόνιος ἀγέλη , προσπίπτω ὁ Χριστός , καί οὗτος βοάω · « τις ἐγώ καί σύ , Ἰησοῦς υἱός ὁ Θεός ; » Κ . τ . λ . καί ἐγώ ἐνταῦθα βλέπω , θάρσος πολύς καί ἀπόνοια συμπλέκω δειλία · δεῖγμα μέν γάρ ἀπόνοια διαβολικός , ὁ τολμάω λέγω · « τις ἐγώ καί σύ , υἱός ὁ Θεός ; » δειλία δέ , ὁ δήω ἵνα μή βασανίζω . ἄλλος γάρ εἰμί οἶδα ὅλος αὐτός υἱός εἰμί ὁ ὕψιστος Θεός , ὁμολογέω ὅτι θεός εἰμί οὐρανός τε καί γῆ καί ὁ ἐν αὐτός . εἶτα πῶς ὁ μή σός , μᾶλλον δέ ὁ αὐτός , διαρπάζω ; εἶτα λέγω · « τις ἐγώ καί σύ ; » καί τίς ἀνέζω ὁ ἐπί γῆ βασιλεύς μέχρι πᾶς ἀνίημι βάρβαρος ὁ ὑπό σκῆπτρον κεῖμαι ; ὁ σεαυτοῦ περιποιέω ἱρεῖγου φωνή · οὗτος δέ εἰμί ἐν ὁ , Δαίμων σύ , μή ἐγώ βασανίζω . καί ἄδεια δή ἐγώ πᾷ - D βρόχος ὁ ἀπαράβλητος δόξα ὁ πᾶς επειεκεινος , φημί ὁ Χριστός ὁ ἀκαταγώνιστος ἰσχύς . Συντελίδει ὁ Σατανᾶς , βάλλω μόνος οὗτος πάσχω αὐτός . πῦρ αὐτός καί φλόξ εἰμί ὁ Χριστός ῥῆμα . ἀληθής οὖν ὅτι , καθά φημί ὁ μακάριος ψαλμῳδός , « ὁ θήρ θάπτω ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός . » ὑψόω γάρ ὁ ὑψηλός καί ὑπερήφανος παρεικάζω δύναμις πονηρός δηλονότι . πλήν ὡς πῦρ προσβάλλω ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ δύναμις τε καί ἴσχυσις κατατίθημι κτρωὶ διχάω .