cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0387.3
( A f . 190 , B f . 153 ) Ἦν δὲ ἐν τῇ Συναγωγῇ γυνὴ ὀκτωκαίδεκα ἔτη ἐξ ἀσθενείας συγχύπτουσα . Ὀνί·νησιν οὐ μετρίως τοὺς εὐ φρονούντας καὶ τοῦτο · δεῖ γὰρ ἡμᾶς πανταχόθεν τὸ χρήσιμον ἐρανίζεσθαι . « Ἐξεστι δὴ οὖν ἐντεύσει ἰδεῖν , ὅτι δέχεται πολλάκις τὴν κατὰ τινων ἐξουσίαν ὁ Σατανᾶς , πλημμελούντων δηλονότι , καὶ τῶν εἰς εὐσέβειαν σπουδασμάτων ἀνθ · B ρημένων τὸ ρέθυμον · » οὐς δ' ἂν λάβῃ , τοιούτους ἐνὶ·σιν ἀρρωστησασιν Ἐσθ' δὲ σωματικούς , καλαστης ὑπάρχον καὶ ἀπηνης . Ἀλθωι δὲ χώραν αὐτῷ πρὸς τοῦτο οἰκονομικώτατα λαν ὁ παντεπόπτης Θεός , ἵνα τῷ τῆς δυσπραγίας βάρει κατηχισμένον , μεταφοι·τῶν ἑαυτὸν πρὸς τὸ βελτίω . Καὶ γοῦν ὁ σοφώτατος Παῦλος , ἐν Κορίνθῳ τινὰ σαδεσδημένον ἐπὶ πορνείᾳ , παραδιδωκε τῷ Σατανᾷ εἰς διάφρον τῆς σαρκός , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ . Οὐχὼν ἡ συγκεκαυμένη γυνὴ τοῦτο λέγεται παθεῖν ἐξ ἀγριότητος διαβολικῆς · ἦτο , κα·θὰπερ ἔφη , παρεωραμένη παρὰ Θεοῦ δι' οἰκεία πταίσματα , ἢγουσ τῷ καθ' ὅλου λόγῳ καὶ γενικῷ · παρατίος γὰρ τοῖς ἀνθρώπινος σῶμασι τοῦ νοσεῖν ὁ Ἀλτίρμιος · γέγονε Σατανᾶς , ὅτι καὶ δι' αὐτοῦ τὴν παράδοσιν τὴν ἐν Ἄδᾳ ἠτύσθαι φαμεν , δι' ἧς εἰς ἀσθένειαν καὶ φθορὰν , τὰ τῶν ἀνθρώπων κατεχωρί · C σθη σώματα . Πλὴν ὄντων τῶν ἀνθρώπων ἐν τούτοις , οὐ παρεῖδεν ἡμᾶς ἀγαθὸς ὤν φύσει Θεός , μακρὴ δὴ καὶ ἀφύκτω κεχολασμένους νόσῳ τοὺς κάμνοντας , καὶ ἀπηλλάκτας τῶν δεσμών , λυτικὴν τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ἀποσταλὼν εὖ μᾶλα τὴν ἐν τούδε τῷ κόσμῳ παρουσίαν τε καὶ ἀνάδειξιν αὐτοῦ · ἀφίκιστο γὰρ ἐκ·μορφώσων τὰ καθ' ἡμᾶς πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς . « Ὁ γὰρ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησε , κατὰ τὸ γεγραμμένον , οὐδὲ τέρπεται ἐπ' ἀπωλείᾳ ζῴων · » ἐκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα · καὶ σωτηρίοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου , καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς φάρμακον θλῆρου · » φθόνῳ δὲ διαβόλου , θάνατος·εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον . » — ( A f . 190 b ) Ἐπ' ἀντατροπὴν θανάτου καὶ θορβῆς D καὶ φθόνου τοῦ καθ' ἡμῶν γενομένος παρὰ τοῦ πο·νηροῦ καὶ ἀρχεκάκου δράκοντος , ἡ τοῦ Λόγου γέ·γονε ἀρχαῖσις , ἢγουσ ἐνανθρώπησις · καὶ τοῦτο σα·φῶς ἡμῖν , δι' αὐτῶν ἐκφαίνεται τῶν πραγμάτων . Ἡλευθέρω τοίνυν τὴν Ἁβραὰμ θυγάτερα τῆς οὕτω μακρᾶς ἀρρωστίας , ἐπιφων·ὼν τε καὶ λέγων · « Γύ·ναι , ἀπολύουσαι τῆς ἀσθενείας σου . » Θεοτρεπαστῆν λαν ἡ φωνή , ἐξουσίας γίμουσα τῆς ἀνωτάτω ! νεῦ·ματι γὰρ βασιλικῷ τὴν νόσον ἐλαύνει . Προσεπιτίθησι
Lemmas: ( A f . 190 , B f . 153 ) ἦς δέ ἐν ὁ συναγωγή γυνή ὀκτωκαίδεκα ἔτος ἐκ ἀσθένεια συγχυπτουω . Ὀνί·νησιν οὖον μέτριος ὁ εὕω φρονέω καί οὗτος · δεῖ γάρ ἐγώ πανταχόθεν ὁ χρήσιμος ἐρανίζω . « ἔξεστι δή οὖν εντευσεω ὁράω , ὅτι δέχομαι πολλάκις ὁ κατά τίνω ἐξουσία ὁ Σατανᾶς , πλημμελέω δηλονότι , καί ὁ εἰς εὐσέβεια σπούδασμα ἀντί · B ράω ὁ ρέθυμον · » οὖς δέ εἄν λαμβάνω , τοιοῦτος ἐνείς ἀρρωστέω ἐστώ δέ σωματικός , καλαστης ὑπάρχω καί ἀπηνής . ἀλθέω δέ χώρα αὐτός πρός οὗτος οἰκονομικός λάω ὁ παντεπόπτης Θεός , ἵνα ὁ ὁ δυσπραγία βάρος κατηχίζω , μεταφοιτάω ἑαυτοῦ πρός ὁ ἀγαθός . καί γοῦν ὁ σοφός Παῦλος , ἐν Κόρινθος τις σαδεσδημένον ἐπί πορνεία , παραδιώκω ὁ Σατανᾶς εἰς δίαφρος ὁ σάρξ , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω . Οὐχὼν ὁ συγκαίω γυνή οὗτος λέγω πάσχω ἐκ ἀγριότης διαβολικός · ἦτο , κα·θὰπερ φημί , παροράω παρά Θεός διά οἰκεῖος πταῖσμα , Ἡγοῦς ὁ κατά ὅλος λόγος καί γενικός · Παρατίος γάρ ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ὁ νοσέω ὁ Ἀλτίρμιος · γίγνομαι Σατανᾶς , ὅτι καί διά αὐτός ὁ παράδοσις ὁ ἐν Ἄδα ητυεπομαι φημί , διά ὅς εἰς ἀσθένεια καί φθορά , ὁ ὁ ἄνθρωπος κατεχωρί · C σθη σῶμα . πλήν εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐν οὗτος , οὖον παροράω ἐγώ ἀγαθός εἰμί φύσις Θεός , μακρός δή καί ἄφυκτος κολάζω νόσος ὁ κάμνω , καί ἀπαλλάσσω ὁ δεσμός , λυτικός ὁ ἀνθρώπινος πάθος ἀποσταλάω εὕω μῆλον ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος παρουσία τε καί ἀνάδειξις αὐτός · ἀφικνέομαι γάρ ἐκμορφόω ὁ κατά ἐγώ πρός ὁ ἐν ἀρχή . « ὁ γάρ θεός θάνατος οὐ ποιέω , κατά ὁ γράφω , οὐδέ τέρπω ἐπί ἀπώλεια ζῷον · » κτίζω γάρ εἰς ὁ εἰμί ὁ πᾶς · καί σωτήριος ὁ γένεσις ὁ κόσμος , καί οὐ εἰμί ἐν αὐτός φάρμακον θλῆρου · » φθόνος δέ διάβολος , θάνατος·εἰσῆλθεν εἰς ὁ κόσμος . » — ( A f . 190 b ) ἐπί ἀντατροπὴν θάνατος καί θορβῆς D καί φθόνος ὁ κατά ἐγώ γίγνομαι παρά ὁ πονηρός καί ἀρχέκακος δράκων , ὁ ὁ Λόγος γέ·γονε ἀρχή , Ἡγοῦς ἐνανθρώπησις · καί οὗτος σαφῶς ἐγώ , διά αὐτός ἐκφαίνω ὁ πρᾶγμα . ἐλεύθερος τοίνυν ὁ Ἀβραάμ θυγάτηρ ὁ οὗτος μακρός ἀρρωστία , ἐπιφωνέω τε καί λέγω · « Γύ·ναι , ἀπολύω ὁ ἀσθένεια σύ . » Θεοτρεπαστῆν λάω ὁ φωνή , ἐξουσία γιμουω ὁ ἄνω2 ! νεῦ·ματι γάρ βασιλικός ὁ νόσος ἐλαύνω . Προσεπιτίθημι