cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0441.2
Ὁ μὲν οὖν γνήσιος οἰκέτης , ( ἀναθήσει γὰρ αὐθίς ἐπὶ τὸν τοῦ λόγου σκοπόν ) , τὸν τῆς ἐπικειθείας ἀνεδέξατο στέφανον · εἰσεχωρίστα γὰρ εἰς τὴν χαρὰν τοῦ ἰδίου δεσπότου . Ὁ δὲ γε λαβὼν τὸ [ ἐν ] τάλαντον , εἶτα γεγονὼς ὀκνηρὸς , προσεργασάμενος δὲ παντελῶς οὐδὲν , κατακρύψας δὲ μᾶλλον εἰς γῆν αὐτό , ταῖς ἐσχάταις περιπέπτωκε δίκαις . Φύγωμεν τοίνυν τὴν μίσησιν , ἀποπεφύκαμε τῆς ἑαυτῶν διανοίας τὸν ἀχερῆ καὶ ἐκάραιτον ὄκνον , τὸν ἐπ' ἀγαθὸς δηλονότι σπουδάσμασι · μὴ εἰς ἀργίαν , τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν παρὰ Χριστοῦ κατακρύψωμεν χάριν . Φησὶ πού διὰ φωνῆς Ἡσαίου ὁ τῶν ὅλων θεός · « Ἱερὲς λαλησάτω εἰς τὴν καρδίαν Ἱερουσαλήμ . » Τί δέ , εἰ ὁ μὲν διδάσκων , τοὺς ὑφελεῖν εἰωθότας ἐξωφαίνει λόγους τοῖς ἀχρωμένοις , ὁ δὲ οὐκ εἰς νοῦν καὶ καρδίαν ἀποτιθένται τὴν μυσταγωγίαν , ἀλλ' ἐπιπροσθάντες μόνον , καὶ γυμνοῖς ἐπανίουσι ἀμελετῶναι τὴν μυσταγωγίαν . Ἄγευστοι τῶν ἱερῶν ἀπομένουσι διδασκάλων ; Ἄρα ὀκνησι προσθίσει τὸν μυσταγωγόν ; Εἶτα , ποίους εὑρήσει λόγους ἐπὶ τοῦ δεῖν βήματος τοὺς ἐπικυροῦντας αὐτῷ , ὅταν αἰτιάσηται τῶν ἀχρωμένων τὸ ῥάθυμον , καὶ εὐάφορμον ἐπη διὰ τοῦτο τὸν ὄκνον ; Κατακριθήσεται γὰρ μᾶλλον , ὡς ἐστιν ἰδεῖν ἐκ τῆς εὐαγγελικῆς παραβολῆς . Ὁ γὰρ τοῦ τάλαντον λαβὼν παρὰ τοῦ οἰκοδεσπότου , κατέκρυψεν μὲν εἰς γῆν αὐτό , καὶ ἀπολυπαστάστων ἔχων , προσερχόμενος λέγων · « Κύριε , ἰδε ἔχεις τὸ σόν . » Ἀρ' οὖν ἐπηγγείλατο καὶ γερὼν ἡξιώσεν , ἢ κατεδίκασεν μᾶλλον ὡς ὀκνηρόν ; « Ἔδει σε γάρ , φησὶ καταβαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις · κάγω ἐλθὼν ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ . » Οὐκοῦν ὡς τραπεζίταις ἡμῖν ἐπιθήσει τὸ δεσποτικὸν ἀργύριον ἐπισοδιάσει ἡμῖν · ὑμεῖς δὲ λαβόντες , ἀπόθεσθε εἰς νοῦν τὸ ζῆθιν , καὶ εἰς τὸ βάθος τῆς ἑαυτῶν καρδίας κρύψατε · εἰ εἰδότες , ὅτι τὰ εἰς γῆν περριπόμενα τῶν σπερμάτων , ἐκλαχάτωσα διαρπάσεται .
Lemmas: ὁ μέν οὖν γνήσιος οἰκέτης , ( ἀνατίθημι γάρ αὖθις ἐπί ὁ ὁ λόγος σκοπός ) , ὁ ὁ επικειθειος ἀναδέχομαι στέφανος · εἰσχωρίζω γάρ εἰς ὁ χαρά ὁ ἴδιος δεσπότης . ὁ δέ γε λαμβάνω ὁ [ ἐν ] τάλαντον , εἶτα γίγνομαι ὀκνηρός , προσεργάζομαι δέ παντελῶς οὐδείς , κατακρύπτω δέ μᾶλλον εἰς γῆ αὐτός , ὁ ἔσχατος περιπίπτω δίκη . φεύγω τοίνυν ὁ μισέω , ἀποφύω ὁ ἑαυτοῦ διάνοια ὁ ἠχερός καί κείρω ὄκνος , ὁ ἐπί ἀγαθός δηλονότι σπούδασμα · μή εἰς ἀργία , ὁ δίδωμι ἐγώ παρά Χριστός κατακρύπτω χάρις . φημί πού διά φωνή Ἠσαΐας ὁ ὁ ὅλος θεός · « ἱερές λαλέω εἰς ὁ Καρδία Ἱερουσαλήμ . » τις δέ , εἰμί ὁ μέν διδάσκω , ὁ ὑφαιρέω εἴωθα ἐξωφαίνει λόγος ὁ ἀχρωμένοις , ὁ δέ οὐ εἰς νόος καί Καρδία ἀποτίθημι ὁ μυσταγωγία , ἀλλά ἐπιπροσθάντες μόνος , καί γυμνός ἐπανέρχομαι ἀμελετῶναι ὁ μυσταγωγία . ἄγευστος ὁ ἱερός ἀπομένω διδάσκαλος ; ἄρας ὄκνησις προστίθημι ὁ μυσταγωγός ; εἶτα , ποῖος εὑρίσκω λόγος ἐπί ὁ δήω βῆμα ὁ ἐπικυρέω αὐτός , ὅταν αἰτιάομαι ὁ ἀχρωμένων ὁ ῥάθυμος , καί εὐάφορμος ἐπη διά οὗτος ὁ ὄκνος ; κατακρίνω γάρ μᾶλλον , ὡς εἰμί ὁράω ἐκ ὁ εὐαγγελικός παραβολή . ὁ γάρ ὁ τάλαντον λαμβάνω παρά ὁ οἰκοδεσπότης , κατακρύπτω μέν εἰς γῆ αὐτός , καί ἀπολυπαστάστων ἔχω , προσέρχομαι λέγω · « κύριος , μάργηλις ἔχω ὁ σός . » ἀρά οὖν ἐπαγγέλλω καί γέρας ἀξιόω , ἢ καταδικάζω μᾶλλον ὡς ὀκνηρός ; « δέω σύ γάρ , φημί καταβάλλω ὁ ἀργύριον ἐγώ ὁ τραπεζίτης · κἀγώ ἔρχομαι κομίζω εἄν ὁ ἐμός σύν τόκος . » οὐκοῦν ὡς τραπεζίτης ἐγώ ἐπιτίθημι ὁ δεσποτικός ἀργύριον επισοδιαζω ἐγώ · σύ δέ λαμβάνω , ἀποτίθημι εἰς νόος ὁ ζάω , καί εἰς ὁ βάθος ὁ ἑαυτοῦ Καρδία κρύπτω · εἰμί οἶδα , ὅτι ὁ εἰς γῆ περριπόμενα ὁ σπέρμα , ἐκλαχάτωσα διαρπάζω .