cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0255.1
τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος μέτροις , τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι προσφέρει θυσίαν . Ὦ τοῦ παραδόξου πράγματος ! Τοὺς τοῦ νόμου τύπους τετήρηκεν ἡ ἀλήθεια . Διὰ ποίαν αἰτίαν ; Ὅτι καὶ νομοθέτης ἦν ὡς Θεός , καὶ ὑπὸ νόμων ὡς ἄνθρωπος . Τί δὲ δι’ προσοχῆς ; Ἄς πρωτότοκος καὶ ἄρσεν , ζεῦγος τρυγόνων , καὶ ( 1 ) δύο νεοσσούς περιστερῶν , κατὰ τὸ τῷ νόμῳ διηγορευμένον . Ἄλλὰ τί βούλεται ταῦτα δηλῶν ; Ἡ μὲν τρυγών , ἔστι λαλιστάτων ἐν στρουθίοις · ἡ δὲ περιστερά , ζῶον ἡπιον καὶ πρᾷον . Γέγονε δὲ τοιούτος εἰς ἡμᾶς ὁ τῶν ὅλων Ποιητὴς καὶ Κύριος , πρᾶότητά μὲν τὴν εἰς ἄχρον ἔχων , τρυγόνος δὲ δι’ τὴν κατακληξάσας τὴν ὑπ’ οὐρανόν , καὶ τῆς ἑαυτοῦ καλλιφωνίας τὸν ἴδιον ἀμπελῶνα πληρῶν , τοῦτέστιν ἡμᾶς τοὺς πιστεύσαντας εἰς αὐτόν . Γέγραπται γοῦν ἐν τῷ Ἀσματι τῶν ἁσμάτων , ὅτι « Φωνὴ τῆς τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν · αἱ ἀμπέλοι κυπρίζουσι · » λελάληκε γὰρ πρὸς ἡμᾶς τὸ θεῖόν τε καὶ εὐαγγελικὸν κήρυγμα , τὸ πάντος τοῦ κόσμου σωτήριον , ὁ Χριστός . Ἐσφάζετο μὲν οὖν τρυγῶνα καὶ περιστερά , ἵνα πάλιν αὐτὸς ὡς διὰ τύπων ἡμῖν σημαίνηται , τὸν ὑπὲρ τῆς κόσμου ζωῆς ὑπομένων θάνατον κατὰ σάρκα . Αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εὐφωνοτάτη τρυγών , αὐτὸς ἡ ἀκέραιος περιστερά . Ἐαυτὸν οὖν ἤρα προσεκοσμήμην ὁ Χριστὸς καὶ’ ἕνα καιρὸν ὁμοῦ τοῖς τύποις τὴν ἀλήθειαν εἰς ὁσμὴν εὐωδίας , ἵν’ ἡμᾶς δι’ ἑαυτοῦ προσάγῃ τῷ Θεῷ καὶ Πατρί , λύσῃ τε οὕτω τὴν ἐφ’ ἡμᾶς γενομένην ἀποστροφήν , διὰ τε τὴν ἐν Ἁδὰμ παράβασιν ( 2 ) , καὶ τὴν κατὰ πάντων ἡμῶν τυραννήσασαν ἁμαρτίαν , καὶ οὕτως ἐπισκοπῆς ἀξιώσῃ τῆς πατρικῆς . Ἡμεῖς γὰρ ἡμεν οἱ πάλαι βωῶντες : « Ἐπίβλεφον ἐπ’ ἐμέ , καὶ ἐλέησόν με , » ὡς ὁ Ψάλλων φησίν . Ὀφθαλμοὶ γὰρ , φησί , Κυρίου ἐπὶ δικαίους . » Οὐ γὰρ ἐπιβλέπει Κύριος τοὺς ταῖς ἁμαρτίαις ἐνεχόμενος , ἀλλ’ ἐπὶ τὸν πρᾷον καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα αὐτοῦ τοὺς θείους λόγους . Ἰδεῖ οὖν καθαρθῆναι πρότερον ἡμᾶς , καὶ οὕτως ἀξιώθησαι Θεοῦ ἐποψίας · κεκράδασμεν δὲ τοῦτο διὰ τοῦ πάντων Σωτῆρος Χριστοῦ γεννωμένου ἐκ γυναικός , καὶ γενομένου ὑπὸ νόμου .
Lemmas: ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον , ὁ ἴδιος Γεννήτωρ προσφέρω θυσία . ὦ ὁ παράδοξος πρᾶγμα ! ὁ ὁ νόμος τύπος τηρέω ὁ ἀλήθεια . Ζεύς ποῖος αἴτιος ; ὅτι2 καί νομοθέτης εἰμί ὡς Θεός , καί ὑπό νόμος ὡς ἄνθρωπος . τις δέ διά προσοχή ; ἄς πρωτότοκος καί ἄρσην , ζεῦγος τρυγών , καί ( 1 ) δύο νεοσσός περιστερά , κατά ὁ ὁ νόμος διαγορεύω . ἀλλά τίς βούλομαι οὗτος δηλόω ; ὁ μέν τρυγών , εἰμί λάλος ἐν στρούθιον · ὁ δέ περιστερά , ζῷον ἤπιος καί πρᾶος . γίγνομαι δέ τοιούτος εἰς ἐγώ ὁ ὁ ὅλος Ποιητής καί Κύριος , πραότης μέν ὁ εἰς ἄχροος ἔχω , τρυγών δέ διά ὁ κατακαλέω ὁ ὑπό οὐρανός , καί ὁ ἑαυτοῦ καλλιφωνία ὁ ἴδιος ἀμπελών πληρόω , τουτέστιν ἐγώ ὁ πιστεύω εἰς αὐτός . γράφω γοῦν ἐν ὁ ᾆσμα ὁ ᾆσμα , ὅτι « φωνή ὁ τρυγών ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ · ὁ ἄμπελος κυπρίζω · » λαλέω γάρ πρός ἐγώ ὁ θεῖος1 τε καί εὐαγγελικός κήρυγμα , ὁ πάντως ὁ κόσμος σωτήριος , ὁ Χριστός . σφάζω μέν οὖν Τρυγώνα καί περιστερά , ἵνα πάλιν αὐτός ὡς διά τύπος ἐγώ σημαίνω , ὁ ὑπέρ ὁ κόσμος ζωή ὑπομένω θάνατος κατά σάρξ . αὐτός γάρ εἰμί ὁ εὔφωνος τρυγών , αὐτός ὁ Ἀκέραιος περιστερά . ἑαυτοῦ οὖν ἐράω προσκοσμέω ὁ Χριστός καὶι εἷς καιρός ὁμοῦ ὁ τύπος ὁ ἀλήθεια εἰς ὀσμή εὐωδία , ἵνα ἐγώ διά ἑαυτοῦ προσάγω ὁ Θεός καί πατήρ , λύω τε οὗτος ὁ ἐπί ἐγώ γίγνομαι ἀποστροφή , διά τε ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις ( 2 ) , καί ὁ κατά πᾶς ἐγώ τυραννέω ἁμαρτία , καί οὕτως ἐπισκοπή ἀξιόω ὁ πατρικός . ἐγώ γάρ ἠμέν ὁ πάλαι βοῦς : « ἐπιβλέπω ἐπί ἐγώ , καί ἐλεέω ἐγώ , » ὡς ὁ ψάλλω φημί . ὀφθαλμός γάρ , φημί , κύριος ἐπί Δίκαιος . » οὖον γάρ ἐπιβλέπω Κύριος ὁ ὁ ἁμαρτία ἐνέχω , ἀλλά ἐπί ὁ πρᾶος καί Ἡσύχιος καί τρέμω αὐτός ὁ θεῖος λόγος . ἰδέω οὖν καθαίρω πρότερος ἐγώ , καί οὕτως ἀξιόω Θεός ἐποψία · κραδάω δέ οὗτος διά ὁ πᾶς Σωτήρ Χριστός γεννάω ἐκ γυνή , καί γίγνομαι ὑπό νόμος .