cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0405.3
[ E f . 227 ] " Ἦτησεν ὁ εἷς αὐτῶν ( 1 ) τὸ ἐπιβάλλον · ἔλαβεν , ἀπεδήμησεν , ἐδαπάνησεν · εἶτα ἐν ἀνδείᾳ γέγονε παντὸς ἀγαθοῦ , καὶ τῶν θεοδότων χειρισμῶν ἐν σπάνει , καὶ οὐν λιμῷ κατεφθείρετο , τὸν ἄρτον οὐκ ἔχων τὸν ἐξ οὐρανοῦ · « Οὐ γὰρ ἐπ' ἄρτῳ μόνῳ ζῆσαται ἄνθρωπος , ἀλλ' ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ . » Ἐφαρμόζει δ' ἂν τις τὴν παραβολὴν καὶ τοῖς ἐξ ἑθνῶν . Ἔφη γάρ , ἄνθρωπῳ τινὶ δύο μὲν υἱοὺς γενέσθαι · εἶναι δὲ ἕνα μὲν αὐτῶν ἐπιστήν , τὸν δὲ ἕτερον ἀσωτον , ὃς δὴ καὶ κατεξθοκὼς τὸ ἐκνεμηθὲν αὐτῷ τῆς οὐσίας · μέρος , εἶτα λιμῷ πεινῶν , τοῖς κερατείαις προσέβαλεν ἄπερ ἔσθιον οἱ χοίροι . Τοιούτῳ τι παπονθότας τοὺς ἀποσπλαγχνιμένους εὐφράσομεν . Ἐν Ἰσρα μὲν γὰρ ἅπασιν δέδωκεν ὁ Δημιουργός , ὥσπερ τινὰ κλῆρον , τὴν τῆς φύσεως ἐπαττηδεύτητα πρὸς τὸ ἀγαθόν · ἀλλ' οἱ μὲν διάσωσαν τὸ δοθὲν , τοῖς θείοις ἀκολουθῆσαντες νόμοις , καὶ φυσικαῖς ἐννοίαις χειραγωγούμενοι πρὸς πᾶν ὁσίουν τῶν οὐκ ἐκτόπων · οἱ δὲ ἡμαρτήκασι εἰς ἅπαν τῆς ἀναίδειν ἡμαρτόντος καὶ φειδοῦς καὶ ἀγάπης , ἐν σπάνει γεγόναι τῶν τῆς ἀρίστης ζωῆς αὐξημάτων , καὶ τροφὴν εὑρήκασι τὰς Ἑλλήνων ψευδομβίας , ἐν αἷς ταρατίνων νοουμένας , ὡς ἔνεστι μὲν βραχὺ τὸ γλυκύ , ἀτροφία δὲ πολλὴ καὶ ἑρρότης · καὶ γε κατέδοκεν αὐτοὺς ὁ Σατανὰς ταῖς Ἑλλήνων ψευθυγορίαις , καὶ ταῖς τῶν παρ' αὐτοῖς λογίδων ἀνοήτοις εὐστομίαις · μῦθοι γὰρ καὶ ἕτερον οὐδὲν καὶ γρασσεπρεπὴ τερετίσματα τὰ παρ' ἐκείνοις εἰσὶ δικαιώματα . Καὶ ἔστιν ἡ τοῦ κόσμου σοφία διὰ τὸ τῆς λέξεως εὐχὴς χαλκὸς ἤχων ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον . Οὐκοῦν ἐπέρχοντο μὲν πάλαι τοῖς Ἑλληνικοῖς συγγράμμασιν , οὐδεμίαν δυνήσιν εἰς κατορθῶσιν τῆς ἀρετῆς ἐργάσασθαι δυναμένοις . Ἐπεὶδὴ δὲ ἐξεζήτησαν τὸν Θεόν , καὶ ἀπὸ τῆς μακρὰς πλάνης ἐπανῆλθον , ὡς νεκροὶ μὲν ἀνέζησαν , ὡς δὲ ἀπολωλότες εὑρέθησαν . Τῶν μὲν γὰρ ἐκ πλανωμένων , καὶ τὸν φύσει Θεὸν οὐκ εἰδόντων , νεκρὸς τέ ἐστι καὶ οἷον ἀπαγγυμὼς ὁ νοῦς , καὶ νεκρὸν ἔργον ἐπιμαλῆτης · ταῦτα δέ ἐστι τὰ θελήματα τῆς σαρκός ·
Lemmas: [ E f . 227 ] " αἰτέω ὁ εἷς αὐτός ( 1 ) ὁ ἐπιβάλλον · λαμβάνω , ἀποδημέω , δαπανάω · εἶτα ἐν ἀνδείᾳ γίγνομαι πᾶς ἀγαθός , καί ὁ θεόδοτος χειρισμός ἐν σπάνις , καί ὀν λιμός καταφθείρω , ὁ ἄρτος οὐ ἔχω ὁ ἐκ οὐρανός · « οὖον γάρ ἐπί ἄρτος μόνος ζῶ ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπί πᾶς ῥῆμα ἐκπορεύω διά στόμα Θεός . » ἐφαρμόζω δέ εἄν τις ὁ παραβολή καί ὁ ἐκ ἔθνος . φημί γάρ , ἄνθρωπος τις δύο μέν υἱός γίγνομαι · εἰμί δέ εἷς μέν αὐτός πιστός , ὁ δέ ἕτερος ἄσωτος , ὅς δή καί κατέχω ὁ ἐκνέμω αὐτός ὁ οὐσία · μέρος , εἶτα λιμός πεινάω , ὁ κερατεία προσβάλλω Ἄπερ ἐσθίω ὁ χοῖρος . τοιοῦτος τίς παπονθοος ὁ αποσπλαγχνιμενος εὐφραίνω . ἐν Ἰσρα μέν γάρ ἅπας δίδωμι ὁ Δημιουργός , ὥσπερ τις κλῆρος , ὁ ὁ φύσις επαττηδευτηταω πρός ὁ ἀγαθός · ἀλλά ὁ μέν διασῴζω ὁ δίδωμι , ὁ θεῖον ἀκολουθέω νόμος , καί φυσικός ἔννοια χειραγωγέω πρός πᾶς ὁσιόω ὁ οὐ ἔκτοπος · ὁ δέ ἁμαρτάνω εἰς ἅπας ὁ ἀναιδέω ἁμαρτάνω καί φειδώ καί ἀγάπη , ἐν σπάνις γονεύς ὁ ὁ ἀγαθός ζωή αὔξημα , καί τροφή εὑρίσκω ὁ Ἕλλην ψευδομβίας , ἐν ὅς ταρατιναω νοέω , ὡς ἔνειμι μέν βραχύς ὁ γλυκύς , ἀτροφία δέ πολύς καί ερροος · καί γε καταδίδωμι αὐτός ὁ Σατανᾶς ὁ Ἕλλην ψευθυγοριος , καί ὁ ὁ παρά αὐτός λογίς ἀνόητος εὐστομία · μῦθος γάρ καί ἕτερος οὐδείς καί γρασσεπρεπὴ τερέτισμα ὁ παρά ἐκεῖνος εἰμί δικαίωμα . καί εἰμί ὁ ὁ κόσμος σοφία διά ὁ ὁ λέξις εὐχή χαλκός ἦχος ἢ κύμβαλον ἀλαλάζω . οὐκοῦν ἐπέρχομαι μέν πάλαι ὁ Ἑλληνικός σύγγραμμα , οὐδείς δίνη εἰς κατορθόω ὁ ἀρετή ἐργάζομαι δύναμαι . ἐπειδή δέ ἐκζητέω ὁ Θεός , καί ἀπό ὁ μακρός πλάνης ἐπανέρχομαι , ὡς νεκρός μέν ἀναζῶ , ὡς δέ ἀπόλλυμι εὑρίσκω . ὁ μέν γάρ ἐκ πλανάω , καί ὁ φύσις θεός οὐ εἰδώ , νεκρός τε εἰμί καί οἷος απαγγυμαω ὁ νόος , καί νεκρός ἔργον ἐπιμαλῆτης · οὗτος δέ εἰμί ὁ θέλημα ὁ σάρξ ·