cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0316.4
( A f . 121 , B f . 76 b , C f . 122 b ) . Οἱ μακάριοι προφῆται πολυτρόπως τοὺς περὶ Χριστοῦ πεποίηται λόγους . Οἱ μὲν γὰρ ὡς φῶς ἥκοντα προεσηγύλλαν · οἱ δὲ καὶ ἐν τάξει καὶ ὑπεροχῇ τῇ βασιλικῇ · καὶ γὰρ ἔφη τις αὐτῶν · « Μακάριος ὁ ἔχει ἐν Σιὼν σπέρμα , καὶ οἰκεῖους ἐν Ἱερουσαλὴμ · ἰδοὺ καὶ βασιλεὺς δικαιος βασιλεύσει , καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρχουσι . Καὶ ἔσται ὁ ἀνθρώπος κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ , καὶ κρυβήσεται ὡς ἀφ' ὕδατος φερομένου . » Ὅτι δὲ κεκρυμμένος ἀεὶ πῶς τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος , δῆλον . Οὕτως ἡμῖν αὐτὸν καὶ ὁ μακάριος Ψαλμωδὸς εἰσακούμενος λέγοντα · « Ἀνοίξω ἐν παραβολαῖς τὸ στόμα μου . » Ἄθροι δὲ οὖν εἰς πέρας ἐκβεβηκὼς τὸ παρ' αὐτοῦ δηγούμενον . Πλεῖστη μὲν γὰρ παλὴν συναγέγετο περὶ αὐτὸν ἐξ ἀπάσης τῆς Ἰουδαίας · προσελάλει δὲ αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς · ἀλλ' ἐκείνοις μεν οὐκ οὖσιν ἀξίοις μαθεῖν τὰ μυστήρια τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας , ἀσυμφανὴς ἦν ὁ λόγος · λόγου γὰρ ἔχουν οὐδενός , τὸ τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν προσέχειν · ἀντέπραττον δὲ ἀνοσίως καὶ τοῖς ἐαυτοῦ χρήγμασι . Καὶ γὰρ ἐπετίμων τοῖς ἑαυτοῦ προσεδρεύειν αὐτῷ , καὶ τὴν παρ' αὐτοῦ διδασκαλίαν μυσταγωγίαν , δυσσεβοῦντες τε καὶ λέγοντες · « Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται , τί ἀκούετε αὐτοῦ ; » Οὐκοῦν οὐκ ἐκείνοις δέδοται γνῶναι τὰ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , ἡμῖν δὲ μᾶλλον τοῖς ἐτοιμοτέροις εἰς πίστιν · δέδωκε γὰρ ἡμῖν αὐτὸς τὸ δύνασθαι νοεῖν παραβολὴν καὶ σκοτεινὸν λόγον , ῥήσεις τε σοφῶν καὶ αἰνίγματα . — ( A f . 122 ) . Ῥητέον δὲ καὶ ἔτι , ὅτι εἰκόνες εἰσὶν ὡσπερ αἱ παραβολαὶ πραγμάτων οὐχ ὁρατῶν , νοητῶν δὲ μᾶλλον καὶ πνευματικῶν · ὁ γὰρ ἰδεῖν οὐκ ἔνεστι τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς , τοῦτο δείκνυσιν ἡ παραβολὴ τοῖς τῆς διανοίας ὀμμασι , διὰ τῶν ἐν αἰσθησει καὶ ὡς ἅπτον πραγμάτων διαμορφούσα καὶ τῶν νοητῶν ἰσχνότητα . Ἴδωμεν τοίνυν ὁποῖαν ἡμῖν ἐξυφαίνει τὴν νόησιν , τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος .
Lemmas: ( A f . 121 , B f . 76 b , C f . 122 b ) . ὁ μακάριος προφήτης πολύτροπος ὁ περί Χριστός ποιέω λόγος . ὁ μέν γάρ ὡς φάος ἥκω προεσηγύλλαν · ὁ δέ καί ἐν τάξις καί ὑπεροχή ὁ βασιλικός · καί γάρ φημί τις αὐτός · « Μακάριος ὁ ἔχω ἐν Σιών σπέρμα , καί οἰκεῖος ἐν Ἱεροσόλυμα · ἰδού καί βασιλεύς Δίκαιος βασιλεύω , καί ἄρχω μετά κρίσις ἄρχω . καί εἰμί ὁ ἄνθρωπος κρύπτω ὁ λόγος αὐτός , καί κρύπτω ὡς ἀπό ὕδωρ φέρω . » ὅτι2 δέ κρύπτω ἀεί πῶς ὁ Σωτήρ ὁ λόγος , δῆλος . οὕτως ἐγώ αὐτός καί ὁ μακάριος ψαλμῳδός εἰσακούω λέγω · « ἀνοίγνυμι ἐν παραβολή ὁ στόμα ἐγώ . » ἀθρέω δέ οὖν εἰς πέρας ἐκβαίνω ὁ παρά αὐτός δηγουμενω . Πλεῖστος μέν γάρ πάλη συνάγω περί αὐτός ἐκ ἀπασάω ὁ Ἰουδαῖος · προσέρχομαι δέ αὐτός ἐν παραβολή · ἀλλά ἐκεῖνος μέν οὐ εἰμί ἄξιος μανθάνω ὁ μυστήριον ὁ ὁ οὐρανός βασίλεια , ἀσυμφανής εἰμί ὁ λόγος · λόγος γάρ χόω οὐδείς , ὁ ὁ εἰς αὐτός πίστις προσέχω · ἀντιπράσσω δέ ἀνόσιος καί ὁ ἑαυτοῦ χρήγμασι . καί γάρ ἐπιτιμάω ὁ ἑαυτοῦ προσεδρεύω αὐτός , καί ὁ παρά αὐτός διδασκαλία μυσταγωγία , δυσσεβέω τε καί λέγω · « δαιμόνιον ἔχω καί μαίνομαι , τίς ἀκούω αὐτός ; » οὐκοῦν οὐ ἐκεῖνος δίδωμι γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ἐγώ δέ μᾶλλον ὁ ἑτοῖμος εἰς πίστις · δίδωμι γάρ ἐγώ αὐτός ὁ δύναμαι νοέω παραβολή καί σκοτεινός λόγος , ῥῆσις τε σοφός καί αἴνιγμα . — ( A f . 122 ) . ῥητέος δέ καί ἔτι , ὅτι εἰκών εἰμί ὡς ὁ παραβολή πρᾶγμα οὐ ὁρατής , νοητός δέ μᾶλλον καί πνευματικός · ὁ γάρ ὁράω οὐ ἔνειμι ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός , οὗτος δείκνυμι ὁ παραβολή ὁ ὁ διάνοια ὄμμα , διά ὁ ἐν αἰσθησις καί ὡς ἅπτω πρᾶγμα διαμορφόω καί ὁ νοητός ἰσχνότης . εἶδον τοίνυν ὁποῖος ἐγώ ἐξυφαίνω ὁ νόησις , ὁ Σωτήρ ὁ λόγος .