cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0454.1
Α νον ἐν νεφέλαις , μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς . » Ἐλεύσεται γὰρ οὐχὲτι ἐν φρόσει , οὐδὲ ἐν μικροπρεπείᾳ τῇ καθ' ἡμᾶς , ἀλλ' ἐν δόξῃ καὶ δυνάμει θεάτητος . Κατ' ἀμφοτέρων δὲ ἀκούση τὸ πολλῆς · μετὰ δυνάμεως γὰρ πολλῆς καὶ δόξης πολλῆς τὴν δευτέραν αὐτοῦ ποιήσεται θεοφάνειαν , ἐπὶ τὴν πρώτην μετὰ ἀσθενείας καὶ ἀτιμίας ἐποιησατο , ὅσον κατὰ τοὺς πολλοὺς ὁρώμενον . Διὰ τί δὲ ἐν νεφέλῃ ; ὅτι οὕτως ἀεὶ φαίνεται ὁ Θεός · « Νεφέλη γὰρ καὶ γνόφος κύκλῳ αὐτοῦ . » Καὶ · « Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κούφης . » Καὶ πάλιν · « Ὁ τιθεὶς νέφος τὴν ἐπίβασιν αὐτοῦ . » Καὶ , « Νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν . » Καὶ , « Ὡς Υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἐπὶ τῶν νεφελῶν . » Οὕτω γοῦν αὐτὸν καὶ Δανιὴλ θεωρεῖ · οὕτω καὶ τότε ἐλεύσεται οὐ λελήθως , ἀλλ' ὡς Θεὸς καὶ Κύριος ἐν δόξῃ θεοπρεπεῖ , καὶ πάντα μεταστήσει πρὸς τὸ ἀμείνον · ἀναστήσονται γὰρ οἱ νεκροί , καὶ ἀποδυσαί τὴν φθορὰν τὸ ἐκ τῆς τοῦτο εὐάλωτον τῆς πάθεως σῶμα · ἐνδύσεται δὲ τὴν ἀφθαρσίαν , Χριστοῦ μένοντος αὐτῇ , καὶ συμμόρφους τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας ἀποφαίνοντας . Διὸ καὶ ἀπολύτρωσιν ἡμῶν αὐτὸς τὸ πρᾶγμα καλεῖ , λέγων · « Ἀργομένων δὲ τούτων γίνεσθαι , ἀνακύψατε καὶ ἐπάρατε τὰς κεφαλὰς ὑμῶν , διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν . » Ὦσπερ γὰρ εἴ λέγοι τις περὶ ἀνθρώπου , ὅτι παρὰ τοῦ Πατρὸς ἔλαβε τὸ λογικὸν εἶναι , ἐκ λογικοῦ σημαίνει καὶ αὐτὸν λογικὸν γενηθῆναι · οὕτω καὶ ὁ μονογενὴς ἐκ Θεοῦ Θεός , καὶ ἐκ τοῦ κρίνοντος πᾶσαν τὴν γῆν προῆλθε κριτής . Καὶ οὐχ ἐλαθεῖ πᾶσαν τὴν κρίσιν δόξων τῷ Υἱῷ ὁ Πατήρ , αὐτὸς τῆς δεσποτείας ἐφίλωςται · ἀχώριστος γὰρ ὁ Μονογενὴς τοῦ Θεοῦ , ὡς τὸ φῶς τοῦ ἡλίου · ἔστι γὰρ ἐν αὐτῷ φυσικῶς · καὶ πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ , τοῦ Υἱοῦ ἐστι , καὶ ἀνάπαλιν .
Lemmas: Α νοῦς ἐν νεφέλη , μετά δύναμις καί δόξα πολύς . » ἔρχομαι γάρ οὐχὲτι ἐν φροσεω , οὐδέ ἐν μικροπρέπεια ὁ κατά ἐγώ , ἀλλά ἐν δόξα καί δύναμις θεάτητος . κατά ἀμφότερος δέ ἀκούω ὁ πολύς · μετά δύναμις γάρ πολύς καί δόξα πολύς ὁ δύο αὐτός ποιέω θεοφάνεια , ἐπί ὁ πρῶτος μετά ἀσθένεια καί ἀτιμία ποιέω , ὅσος κατά ὁ πολύς ὁράω . Ζεύς τίς δέ ἐν νεφέλη ; ὅτι οὕτως ἀεί φαίνω ὁ Θεός · « Νεφέλη γάρ καί δνόφος κύκλος αὐτός . » καί · « Κύριος κάθημαι ἐπί νεφέλη κοῦφος . » καί πάλιν · « ὁ τίθημι νέφος ὁ ἐπίβασις αὐτός . » καί , « Νεφέλη ὑπολαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ ὀφθαλμός αὐτός . » καί , « ὡς υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος ἐπί ὁ νεφέλη . » οὕτως γοῦν αὐτός καί Δανιήλ θεωρέω · οὗτος καί τότε ἔρχομαι οὖον λανθάνω , ἀλλά ὡς θεός καί Κύριος ἐν δόξα θεοπρεπής , καί πᾶς μεθίστημι πρός ὁ ἀμείνων · ἀνίστημι γάρ ὁ νεκρός , καί ἀποδύω ὁ φθορά ὁ ἐκ ὁ οὗτος εὐάλωτος ὁ πάθης σῶμα · ἐνδύω δέ ὁ ἀφθαρσία , Χριστός Μένων αὐτός , καί σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ἀποφαίνω . Διὸ καί ἀπολύτρωσις ἐγώ αὐτός ὁ πρᾶγμα καλέω , λέγω · « Ἀργομένων δέ οὗτος γίγνομαι , ἀνακύπτω καί ἐπαίρω ὁ κεφαλή σύ , διότι ἐγγίζω ὁ ἀπολύτρωσις σύ . » ὥσπερ γάρ εἰμί λέγω τις περί ἄνθρωπος , ὅτι παρά ὁ πατήρ λαμβάνω ὁ λογικός εἰμί , ἐκ λογικός σημαίνω καί αὐτός λογικός γίγνομαι · οὗτος καί ὁ μονογενής ἐκ Θεός Θεός , καί ἐκ ὁ κρίνω πᾶς ὁ γῆ προέρχομαι κριτής . καί οὐ λανθάνω πᾶς ὁ κρίσις δοκέω ὁ υἱός ὁ Πατήρ , αὐτός ὁ δεσποτεία ἐφίλωςται · ἀχώριστος γάρ ὁ Μονογενής ὁ Θεός , ὡς ὁ φάος ὁ ἥλιος · εἰμί γάρ ἐν αὐτός φυσικός · καί πᾶς ὅσος ἔχω ὁ Πατήρ , ὁ υἱός εἰμί , καί ἀνάπαλιν .