cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0261.1
ῥομαίς · πολλὰ δὲ πρὸς τούτους ἕτερα πάθη , τῆς τοῦ ἀνθρώπου διανοίας καταχρατεῖ · τί οὖν ἄρα δράσομεν , τοσαύτης δυσχωρείας κεimenῆς ; πρὸς ταῦτα τῆς προφητείας ὁ λόγος ὑπαντᾷ λέγων · « Πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται , καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται · καὶ ἔσται ἡ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν , καὶ αἰ τραχεῖαι εἰς ὁδοὺς λείας · καὶ ὄψεται πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ . » Εἰσὶ μὲν γὰρ λευφόροι τινὲς ἢ καὶ τρίβοι , βάσιμοι μὲν ἡκιστὰ γε , τραχεῖαι δὲ οὕτως , ὡς πῇ μὲν ἀνίστασθαι πρὸς ὄρη τε καὶ βουνούς , πῇ δὲ καταπέρεσθαι , καὶ εἰς χρηνοὺς ἀποφέρεσθαι · αἱ δὲ τοιαῦται τῶν ὁδῶν ὡς ἐν ὑψὶ τε καὶ βάθει , δυσπόρευτοι λίαν εἰσίν . Εἰ δὲ ἤ γένοιτο πως ὑψιῆσαι μὲν τὰ ὑψὸ καὶ ἀνάντες , ἀνεπιμπλασθαι δὲ τὰ ἐν κοίλῃ καὶ βάθει , τότε δή , εὐθεῖαν ἔσται τὰ σκολιὰ , καὶ εἰς ὁδὸν πεδία καὶ οἷον ὑπεῖπαν ἔχουσα τὴν ὁδὸν τὰ τραχεῖα τε καὶ φαργυδὴ ποτέ . Τοῦτο γέγονε νῦν ἡμῖν διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἰσχύος . Πάλαι μὲν γὰρ δυσπόρευτα ἦν τῆς εὐαγγελικῆς ζωῆς τε καὶ πολιτείας τὰ βάσιμα , διὰ τὸ κρατεῖσθαι τὸν ἀπάντων νοῦν κοσμικαῖς ἐπιθυμίαις ( 1 ) · ἀπεῖδε δὲ ὁ πάντων Θεός , γεγονὸς ἄνθρωπος κατηργηκέν ἐν τῇ σαρκὶ τὴν ἁμαρτίαν , λεία πάντα γέγονε καὶ εὐήκιστα · οὐχ ὑψος , οὐ βάθος , τοὺς εὐδοκοῦντας ἰθελούσιν ἀπαντῆ , ἀλλὰ πάντα τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν μετεποιήθη τρίβον . Αὐτὸς γὰρ λείαν ἡμῖν καὶ εὐδρομωτάτην ἀπέφηνε τὴν εἰς εὐσέβειαν ὁδόν , οὐδὲν ἔχουσαν τὸ ἀναντες ἢ τὸ κοῖλον καὶ κάτω , δι’ ἣν τραχεῖα ποτε καὶ δυσπόρευτος ἦν . Πάντα γὰρ τὰ σκολιὰ γέγονε εὐθεῖα , ὡς αὐτὸς πάλιν ὁ προφήτης φησίν Ἠσαΐας · « Οὐδὲ εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο , καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν δικαίων . » Ἐκ μέσου μὲν γὰρ ἢ τῶν δαιμόνων ἀπηλάθη πληθὺς καὶ νοῦς · νεκρῶνται δὲ καὶ τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος , καὶ πάσας ἡμῶν ὁ Σωτὴρ ἴασται τὰς νόσους . Καὶ ὄψεται πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ . ( A f . 49 b , E f . 145 b , F f . 777 b , H f . 147 b ) Τεθᾶται δὲ πᾶσα σάρξ τὸ Σωτήριον τοῦ Θεοῦ , δηλονότι τοῦ Πατρὸς · Σωτῆρα γὰρ ἡμῖν πέμψαμεν τὸν Υἱόν . Σάρκα δὲ ἐν τούτοις ὁλοκληρῶς τὸν ἄνθρωπον νοεῖται , καὶ πᾶν τὸ ἀνθρώπειον γένος ὑποληπτέον . — ( A f . 50 , E f . 146 , F 779 , H f . 149 ) Οὕτω γὰρ ὄψεται πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ · οὐκ ἔτι μόνος ὁ Ἰσραὴλ , ἀλλὰ πᾶσα σάρξ . Ὁ γὰρ τῶν ὅλων Σωτὴρ καὶ Κύριος , οὐ συννεσταλμένῃν ἔχει τὴν ἡμερότητα , οὔτε μὴν ἐν διέσεσιν ἔθνος · ἐσαγήνευκε δὲ μᾶλλον τὴν ὑπ’ οὐρανόν , ἐξώτισε τοὺς ἐσκοτισμένους · καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ διὰ τῆς τοῦ Ψαλμοῦ λύρας ὑμνουμένον · « Πάντα τὰ ἔθνη , ὅσα ἐποίησας , ξύσουσι καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου , Κύριε . » Σέσωσται δὲ ὁμοῦ τὸ καταλεῖμμα τῶν ἐξ Ἰσραὴλ , ὡς καὶ τοῦτο πάλαι προανεφώνηκεν ( sic ) ὁ μέγας Μωϋσῆς , οὕτω λέγων · « Εὐφράνθητε μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . »
Lemmas: Ῥομάις · πολύς δέ πρός οὗτος ἕτερος πάθος , ὁ ὁ ἄνθρωπος διάνοια καταχράω · τίς οὖν ἄρα δράω , τοσοῦτος δυσχωρείας ἀείδω ; πρός οὗτος ὁ προφητεία ὁ λόγος ὑπαντάω λέγω · « πᾶσα φάραγξ πληρόω , καί πᾶς ὄρος καί βουνός ταπεινόω · καί εἰμί ὁ σκολιός εἰς εὐθύς , καί ὁ τραχύς εἰς ὁδός λεῖος · καί ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ Θεός . » εἰσί μέν γάρ λευφορος τις ἢ καί τρίβω , βάσιμος μέν ἥκιστος γε , τραχύς δέ οὕτως , ὡς πῇ μέν ἀνίστημι πρός ὄρος τε καί βουνός , πῇ δέ καταπείρω , καί εἰς χρηνοὺς ἀποφέρω · ὁ δέ τοιοῦτος ὁ ὁδός ὡς ἐν ὕψι τε καί βάθος , δυσπόρευτος λίαν εἰμί . εἰμί δέ ἤ γίγνομαι πως ὑψίζω μέν ὁ ὑψὸ καί ἀνάντης , ἀναπίμπλημι δέ ὁ ἐν κοῖλος καί βάθος , τότε δή , εὐθύς εἰμί ὁ σκολιός , καί εἰς ὁδός πεδίον καί οἷος ὑπεῖπον ἔχω ὁ ὁδός ὁ τραχύς τε καί φαργυδὴ ποτός . οὗτος γίγνομαι νῦν ἐγώ διά ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἰσχύς . Πάλη μέν γάρ δυσπόρευτος εἰμί ὁ εὐαγγελικός ζωή τε καί πολιτεία ὁ βάσιμος , διά ὁ κρατέω ὁ ἀπαντάω νόος κοσμικός ἐπιθυμία ( 1 ) · ἀφοράω δέ ὁ πᾶς Θεός , γίγνομαι ἄνθρωπος καταργέω ἐν ὁ σάρξ ὁ ἁμαρτία , λεῖος πᾶς γίγνομαι καί ευηκιστος · οὐ ὕψος , οὖον βάθος , ὁ εὐδοκέω ιθελους ἀπαντή , ἀλλά πᾶς ὁ σκολιός εἰς εὐθύς μεταποιέω τρίβω . αὐτός γάρ λεῖος ἐγώ καί εὔδρομος ἀποφαίνω ὁ εἰς εὐσέβεια ὁδός , οὐδείς ἔχω ὁ ἀνάντης ἢ ὁ κοῖλος καί κάτω , διά ὅς τραχύς ποτός καί δυσπόρευτος εἰμί . Πάν γάρ ὁ σκολιός γίγνομαι εὐθύς , ὡς αὐτός πάλιν ὁ προφήτης φημί Ἠσαΐας · « οὐδέ εὐσεβής εὐθύς γίγνομαι , καί παρασκευάζω ὁ ὁδός ὁ Δίκαιος . » ἐκ μέσος μέν γάρ ἢ ὁ δαίμων ἀπελαύνω πληθύς καί νόος · νεκρόω δέ καί ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος , καί πᾶς ἐγώ ὁ Σωτήρ ἰάομαι ὁ νόσος . καί ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ Θεός . ( A f . 49 b , E f . 145 b , F f . 777 b , H f . 147 b ) τείνω δέ πᾶς σάρξ ὁ σωτήριον ὁ Θεός , δηλονότι ὁ πατήρ · Σωτήρ γάρ ἐγώ πέμπω ὁ υἱός . Σάρκα δέ ἐν οὗτος ὁλοκληρέω ὁ ἄνθρωπος νοέω , καί πᾶς ὁ ἀνθρώπειος γένος ὑποληπτέον . — ( A f . 50 , E f . 146 , F 779 , H f . 149 ) οὕτως γάρ ὁράω πᾶς σάρξ ὁ σωτήριος ὁ Θεός · οὐ ἔτι μόνος ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά πᾶς σάρξ . ὁ γάρ ὁ ὅλος Σωτήρ καί Κύριος , οὖον συστέλλω ἔχω ὁ ἡμερότης , οὔτε μήv ἐν δίεσις ἔθνος · σαγηνεύω δέ μᾶλλον ὁ ὑπό οὐρανός , ἐξώτισε ὁ σκοτισμένος · καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ διά ὁ ὁ ψαλμός λύρα ὑμνέω · « Πάν ὁ ἔθνος , ὅσος ποιέω , ξύω καί προσκυνέω ἐνώπιον σύ , κύριος . » σῴζω δέ ὁμοῦ ὁ κατάλειμμα ὁ ἐκ Ἰσραήλ , ὡς καί οὗτος πάλαι προαναφωνέω ( sic ) ὁ μέγας Μωϋσῆς , οὗτος λέγω · « εὐφραίνω μετά ὁ λαός αὐτός . »