cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0341.3
( A f . 140 ) Τὰ τῶν πραγμάτων ἀπορρητότερα , τοῖς ἀνχαιοῖς · μάλιστα τῶν ἐπιτηδίων , ἀναχουνοῦσθαι χρή , καὶ οὐχὶ τοῖς τυχοῦσιν ἀπλῶς . Φιλοὶ δὲ αὐτοῦ μαθηταὶς · ἡσμένοι , καὶ πεφυσιωμένοι ἔχοντες τῆς καρδίας τὸν ὀφθαλμὸν , καὶ τὸ οὖς ἕτοιμον εἰς ὑπακοήν . Καὶ γοῦν ἔφη ποτὲ πρὸς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους · « Οὐκέτι λέγω ὑμᾶς δούλους , ὡμὲς φησι μοῦ . ἔστε · ὁ δοῦλος οὐκ οἶδ τι ποιεῖ αὐτοῦ ὁ Κύριος · ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους , ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρὸς μου , ἐγνώρισα ὑμῖν . » Τοῦτο · καὶ τὰ προγεγραμμένα φησιν οἰκονομηκώτατα στραφεὶς πρὸς αὐτούς , τουτέστιν ἐν ἀποστροφῇ ποιησάμενος τοὺς μὴτε ὁρᾶν μὴτε ἀκούειν ἐθέλοντας · ἀνηχούς δὲ ὄντας , καὶ τυφλὴν ἔχοντας ἐν ἑαυτοῖς τὸν νοῦν , ὅλον καινὸν ἐχαρίσετο τοῖς ἀγαπητοῖς αὐτοῦ · καὶ εἰς αὐτοὺς ἀφορῶν , μακάριους ἔφη τοὺς ὀφθαλμοὺς τοὺς ὁρῶντας ἃγουσι ὁρῶντας · ἃ πρὸ τῶν ἄλλων αὐτοὶ καὶ πρῶτοι τεθέαται . Πιστοῖται μὲν οὖν ὁ ἐπὶ τοῦτο · λόγος , ὡς ἀπὸ γε τῆς παρὰ πᾶσι καὶ κοινῆς συνθείας · πλὴν ἕνεκεν ἡμᾶς ἐξεπίστασθαι χρή · τὸ γὰρ βλέπειν ἐν τούτοις , οὐχ ἐνεργείας τῆς δι' ὀμμάτων σωματικῶν εἰσχωλεῖν δηλοῦσιν · ἀπελυσάσθως δὲ μάλλων τῶν δι' αὐτοῦ τοῖς εὐσεβέσι δεδορημένων · οἷον , ὡς εἰ τις λέγοι · Ὦ δεῖνα τυχὸν καιροὺς εἶδες καλοὺς , ἀντὶ τοῦ , Ἐν ἀπολωλέσι γέγονε καιρῶν ἀγαθῶν . Καὶ τὸ · Ὦδεις δὲ τὰ ἄγαθὰ Ἱερουσαλὴμ , ἃ ἐν ψαλμῷ εἰρημένον , οὕτω νοήσεις , ἀντὶ τοῦ , Γένοιτό σοι μετασχεῖν τῶν ἀγαθῶν τῆς Ἱερουσαλὴμ , τῆς ἄνω δηλουμένη καὶ ἐν οὐρανοῖς . Ὅτι γὰρ οὐχ' οἱ γεγονότες θεαροὶ τῆς διὰ Χριστοῦ θεοσφελίας , εἰεν ἄν μακάριοι πάντη τε καὶ πάντως , πῶς ; ἐστιν ἀμφιβάλλειν ; Ἀλλοῖστοι μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι τεθέαται θεοπρεπῶς ἐνεργοῦντα Χριστόν · ἀλλ' οὐχ ἅπαντι ἄν πρέποι τὸ μακαρίζεσθαι · πεπιστευκασί γὰρ οὐδαμῶς , ἀλλ' οὐδὲ τεθέαται τὴν δόξαν αὐτοῦ τοῖς τῆς διανοίας ὀμμασιν .
Lemmas: ( A f . 140 ) ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπόρρητος , ὁ ἀνχαιοῖς · μάλιστα ὁ ἐπιτηδίων , ἀναχέω χρή , καί οὐ ὁ τυγχάνω ἀπλόος . φιλέω δέ αὐτός μαθητής · ἀείδω , καί φυσιόω ἔχω ὁ Καρδία ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ οὖς ἑτοῖμος εἰς ὑπακοή . καί γοῦν φημί ποτέ πρός ὁ ἅγιος ἀπόστολος · « οὐκέτι λέγω σύ δοῦλος , ωμός φημί ἐγώ . εἰμί · ὁ δοῦλος οὐ οἶδα τίς ποιέω αὐτός ὁ Κύριος · σύ δέ εἴρω φίλος , ὅτι πᾶς ὁ ἀκούω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , γνωρίζω σύ . » οὗτος · καί ὁ προγράφω φημί οἰκονομικός στρέφω πρός αὐτός , τουτέστιν ἐν ἀποστροφή ποιέω ὁ μήτε ὁράω μήτε ἀκούω ἐθέλω · ἀνηχούς δέ εἰμί , καί τυφλός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ νόος , ὅλος καινός χαρίζομαι ὁ ἀγαπητός αὐτός · καί εἰς αὐτός ἀφοράω , μακάριος φημί ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁράω ἄγω ὁράω · ὁ πρό ὁ ἄλλος αὐτός καί πρῶτος θεάομαι . πιστοιτης μέν οὖν ὁ ἐπί οὗτος · λόγος , ὡς ἀπό γε ὁ παρά πᾶς καί κοινός συνθεΐα · πλήν ἕνεκα ἐγώ ἐξεπίσταμαι χρή · ὁ γάρ βλέπω ἐν οὗτος , οὐ ἐνέργεια ὁ διά ὄμμα σωματικός εἰσχωλεῖν δηλόω · ἀπολύω δέ Μαλλός ὁ διά αὐτός ὁ εὐσεβής δέρω · οἷος , ὡς εἰμί τις λέγω · ὦ Δεῖνα τυγχάνω καιρός ὁράω καλός , ἀντί ὁ , ἐν ἀπόλλυμι γίγνομαι καιρός ἀγαθός . καί ὁ · οἰδέω δέ ὁ ἀγαθός Ἱεροσόλυμα , ὁ ἐν ψαλμός εἴρω , οὗτος νοέω , ἀντί ὁ , γίγνομαι σύ μετέχω ὁ ἀγαθός ὁ Ἱεροσόλυμα , ὁ ἄνω δηλέομαι καί ἐν οὐρανός . ὅτι2 γάρ οὐ ὁ γίγνομαι θεαρός ὁ διά Χριστός θεοσφελίας , ἄγω ἄν μακάριος πάντῃ τε καί πάντως , πῶς ; εἰμί ἀμφιβάλλω ; αλλοιστος μέν γάρ Ἰουδαῖος θεάομαι θεοπρεπῶς ἐνεργέω Χριστός · ἀλλά οὐ ἅπας ἄν πρέπω ὁ μακαρίζω · πιστεύω γάρ οὐδαμῶς , ἀλλά οὐδέ θεάομαι ὁ δόξα αὐτός ὁ ὁ διάνοια ὄμμα .