cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0356.4
( A f . 156 , B f . 115 b ) Ἐπειδὴ , φησι , τὸ παρ’ ὑμῶν λεγόμενον οὐκ ἀληθὲς ἐστίν , ἀλλὰ δὲ μᾶλλον ἐστι καὶ κατεφευσμένον , καὶ συκοφαντίας ἔχον γραφήν , πρόδηλον δτι ἐν δακτύλῳ Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια . Δακτύλῳ δὲ Θεοῦ τὸ ἅγιον Πνεῦμα φησι . Χεὶρ μὲν γὰρ αὐτὸς καὶ βραχίων ὀνομάζεται τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ἐνεργεῖ γὰρ τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ . Ἐνεργεῖ δὲ ὁμοίως καὶ Υἱὸς ἐν Πνεύματι . Ὄσπερ οὖν ὁ δάκτυλος ἀπέρρεται τῆς χειρός , οὐκ ἀλλότριος ὢν αὐτῆς , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ φυσικῶς , οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τῇ ὁμοουσιότητος λόγῳ συνήπται πρὸς ἑαυτὸν τὸν Υἱόν , κἄν ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐκπορεύηται ( 2 ) . Πάντα γὰρ , ὡς ἔφη , ὁ Υἱὸς ἐργάζεται , διὰ τοῦ ὁμοουσίου Πνεύματος . Ὁλὴν ἐν δακτύλῳ Θεοῦ , φησι , ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια , καὶ οὐν οἰκονομικῶς ὡς ἀνθρώπος . Οὐ γὰρ ἂν ἤνεγκαν Ἰουδαῖοι , σαθρὸν καὶ ἀσύντον ἔχοντες νοῦν , λέγοντος αὐτοῦ , ὅτι Ἐν Πνεύματι μου ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια . — ( A f . 156 ) Καὶ μοι πρόσχες ἀκριβῶς , ὅτι ἐνεργούντος τοῦ Πατρὸς δι’ Υἱοῦ τὰ παράδοξα , τὸ Πνεῦμα ἐστι τὸ ἐνεργοῦν αὐτά . Καὶ γὰρ αὐτὸ ἐνέργει ἐν ἐκείνῳ τῷ ναῷ · ὃν δὲ μία ἐνέργεια , τούτων καὶ φύσις ἡ αὐτή . Πανταχοῦ τοίνυν συνελανθόνμενοι πρὸς τὸ ἀληθὲς οἱ πνευματομάχοι , μισεύσασιν τοὺς τῶν πλάνων ἐμέτους , ἀνανηρέψασιν πρὸς Θεόν , αἰτεῖσθωσαν παρ’ αὐτοῦ τῆς ἀληθείας τὸ φῶς · χαρίσεται γὰρ , φιλόανθρωπος ὢν , ὁ Σωτήρ . — ( A f . 156 b ) Εἰ τοίνυν , φησιν , ἐγώ , ἄνθρωπος ὢν καὶ γενόμενος καθ’ ὑμᾶς , ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια , πεπλούτηκεν ἡ ἀνθρώπινος φύσις ἐν ἐμοὶ καὶ πρώτῃ τὴν θεοπρεπῆ βασιλείαν · δεδοξάσται γὰρ συντρίβουσα τὸν Σατανᾶν , καὶ ἀκαθάρτοις ἐπιτιμῶσα πνεύμασι . Τοῦτό ἐστι τὸ « Ἔφθασεν ἐφ’ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ . »
Lemmas: ( A f . 156 , B f . 115 b ) ἐπεί , φημί , ὁ παρά σύ λέγω οὐ ἀληθής εἰμί , ἀλλά δέ μᾶλλον εἰμί καί καταφύω , καί συκοφαντία ἔχω γραφεύς , πρόδηλος δ ἐν δάκτυλος Θεός ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . Δάκτυλος δέ Θεός ὁ ἅγιος πνεῦμα φημί . χείρ μέν γάρ αὐτός καί βραχύς ὀνομάζω ὁ Θεός καί πατήρ , ἐνεργέω γάρ ὁ πᾶς διά αὐτός . ἐνεργέω δέ ὁμοίως καί υἱός ἐν πνεῦμα . ὅσπερ οὖν ὁ δάκτυλος ἀπέρρω ὁ χείρ , οὐ ἀλλότριος εἰμί αὐτός , ἀλλά ἐν αὐτός φυσικός , οὗτος καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ὁμοουσιότης λόγος συνάπτω πρός ἑαυτοῦ ὁ υἱός , ἄν ἐκ ὁ Θεός καί πατήρ ἐκπορεύω ( 2 ) . Πάν γάρ , ὡς φημί , ὁ υἱός ἐργάζομαι , διά ὁ ὁμοούσιος πνεῦμα . ὅλος ἐν δάκτυλος Θεός , φημί , ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , καί ὀν οἰκονομικός ὡς ἄνθρωπος . οὖον γάρ εἄν φέρω Ἰουδαῖος , σαθρός καί ἀσύντον ἔχω νόος , λέγω αὐτός , ὅτι ἐν πνεῦμα ἐγώ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . — ( A f . 156 ) καί ἐγώ προέχω ἀκριβῶς , ὅτι ἐνεργέω ὁ πατήρ διά υἱός ὁ παράδοξος , ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ἐνεργέω αὐτός . καί γάρ αὐτός ἐνεργέω ἐν ἐκεῖνος ὁ ναός · ὅς δέ εἷς ἐνέργεια , οὗτος καί φύσις ὁ αὐτός . πανταχοῦ τοίνυν συνέρχομαι πρός ὁ ἀληθής ὁ πνευματομάχος , μισεύω ὁ ὁ πλάνος ἔμετος , ἀνανηρέψασιν πρός Θεός , αἰτέω παρά αὐτός ὁ ἀλήθεια ὁ φάος · χαρίζω γάρ , φιλόανθρωπος εἰμί , ὁ Σωτήρ . — ( A f . 156 b ) εἰμί τοίνυν , φημί , ἐγώ , ἄνθρωπος εἰμί καί γίγνομαι κατά σύ , ἐν πνεῦμα Θεός ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , πλουτέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐν ἐγώ καί πρῶτος ὁ θεοπρεπής βασίλειος · δοξάζω γάρ συντρίβω ὁ Σατανᾶς , καί ἀκάθαρτος ἐπιτιμάω πνεῦμα . οὗτος εἰμί ὁ « φθάνω ἐπί σύ ὁ βασίλειος ὁ Θεός . »