cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0271.1
μὴν ( 1 ) εἰς τὸ τοῦ Κυρίου πρόσωπον · καὶ τοὺς στί - A χους συνάπτοντες , οὕτως ἀναγινώσκουσι · « Ὅτι σὺ , Κύριε , ἡ ἐλπίς μου , τὸν Ὕψιστον ἔθου καταφυγὴν σου . » Φασὶ γοῦν ὅτι ὁ Κύριος καταφυγὴν ἔχει τὸν Ὕψιστον , δηλοῦντες τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα . Γέγονε δὲ πρόφασις · αὐτῶν τῆς τοιαύτης ἐννοίας ὁ Σατανᾶς · αὐτὸς γὰρ οὕτω νενοήκασι τοὺς στίχους , εἰπών · « Εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ , βάλε σεαυτὸν κάτω . Γέγραπται γὰρ , ὡς Τοῖς ἁγγέλοις αὐτοῦ ἐντελεῖται περὶ σοῦ . » Συνοφάντης γὰρ ὑπάρχων καὶ πλάνος ὁ Σατανᾶς , καὶ τὰ περὶ ἡμῶν εἰρημένα αὐτῷ προσάπτει τῷ προσώπῳ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ . Ἄλλ' ἡμεῖς οὐχ οὕτως νοοῦμεν , ὡς νοεῖν ἔθος τῷ Σατανᾷ · εἰ δὲ οὕτω νενοήκασι · Ἀρειανῶ , θαυμαστὸν οὐδὲν · ἀκολούθιον γὰρ τῷ ἰδίῳ πατρὶ , ὃς ψεύσας ἐστὶ , καὶ ἀλήθεια ἐν αὐτῷ οὐκ ἐστίν , κατὰ τὴν τοῦ Σω - B τῆρος φωνήν · εἰ γὰρ ἐστι κατ' αὐτοὺς ἀληθὲς τὸ τοιοῦτον , ἐλπίδα μὲν ἔχει τὸν Χριστὸν παροικῆμα , αὐτὸς δὲ καὶ καταφυγὴν ἔχει τὸν Πατέρα · οὐκοῦν βοηθουμένῳ προσπεφεύγαμεν , Σωτῆρα καλοῦμεν τὸν παρ' ἑτέρου σωζόμενον . Οὐκ ἐστὶ ταῦτα , μὴ γένοιτο . Λέγομεν τοίνυν τοῖς οὕτω φρονοῦσι εἰωθόσι · Ἕτεραν ἡμῖν ἀναγγέλλετε πλάνην·ν · ἔξω τῆς βασιλείας καὶ εὐθείας ἔρχεσθε τρίβου · εἰς ἀκάνθας καὶ βάθρους πίπτετε · τῆς ἀληθείας ἐκπεπτωκότες · ἴσος ἐστὶ κατὰ πάντα τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός · χαρακτήρ τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ · Ὕψιστος καθά καὶ ὁ Πατήρ . Ὁ μὲν οὖν Σατανᾶς τοιούτοις ἐχρήσατο τοῖς στίχοις ( 2 ) ὡς ἐπ' ἀνθρώπῳ κοινῷ τοῦ Σωτῆρος · ἐπειδὴ γὰρ ἐστιν ὅλος σκότος , καὶ κατεσχοτισμένην ἔχει τὴν διάνοιαν , οὐ συνῆκε τῶν εἰρημένων τὴν δύναμιν , ὅτι ὁ ψαλμὸς C ἐκ προσώπου παντὸς δικαίου εἴρηται βοηθουμένου ὑπὸ τοῦ Ὕψιστου , ὄντος Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ · ἠγνόησέ τε πρὸς τούτῳ , ὅτι Θεὸς ὢν ὁ Λόγος γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ αὐτὸς ἤν ὁ οἰκονομικῶς πειραζόμενος . Ὁ μὲν οὖν , ὡς ἔφη , ὡς ἐπ' ἀνθρώπῳ κοινῷ , ἢ καὶ ὡς ἐπ' ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν εἰρήσθαι τοὺς λόγους ὑπελάμβανεν · ἀτοπον ἡμᾶς τοὺς εἰδότας ἀκριβῶς τὸ μυστήριον , καὶ πεπιστευκότας ὅτι Θεὸς ἐστι καὶ Υἱὸς Θεοῦ , καὶ ὅτι δι' ἡμᾶς καθ' ἡμᾶς γέγονεν ἄνθρωπος , ὑπονοεῖν περὶ αὐτοῦ τοὺς στίχους εἰρηθῆναι . Οὐχ ἀρμόζει τοίνυν τῷ προσώπῳ τοῦ Σωτῆρος τὸ λέγεσθαι · « Τὸν Ὕψιστον ἔθου καταφυγὴν σου . » Αὐτὸς γὰρ ἐστὶν Ὕψιστος , ἡ πάντων καταφυγή , ἡ πάντων ἐλπίς , ἡ πάντα ἰσχύουσα τοῦ Πατρὸς δεξιὰ · καὶ τις αὐτὸν καταφυγὴν θεῖτο , οὐ προσελείψεται πρὸς αὐτὸν κακόν · αὐτὸς γὰρ ἐντελεῖται τοῖς ἁγγέλοις , λειτουργικοῖς οὖσι πνεύμασιν , ὅπως φρουρῶσι τὸν δίκαιον . Ὅστερ γὰρ οἱ κατὰ σάρκα πατέρες ( 3 ) , ὅταν ὁψιν ὁδὸν τραχείαν καὶ δύσβατον , ἀρπάζουσιν εἰς χεῖρας τὰ βρέφη , μὴ πως ἀδικηθῇ τρυφερὸν ἔχοντα τὸν πόδα , καὶ πόδα διὰ σκληρὰς ὁδοὺ βῆναι δυνάμενα , οὕτως καὶ αἱ λογικαὶ δυνάμεις τοὺς οὕπω πονεῖν ἰσχύοντας , νηπιοπρεπῶς δὲ πως
Lemmas: μήv ( 1 ) εἰς ὁ ὁ κύριος πρόσωπον · καί ὁ εἰμί - A χους συνάπτω , οὕτως ἀναγιγνώσκω · « ὅτι2 σύ , κύριος , ὁ ἐλπίς ἐγώ , ὁ ὕψιστος τίθημι καταφυγή σύ . » φημί γοῦν ὅτι ὁ Κύριος καταφυγή ἔχω ὁ ὕψιστος , δηλόω ὁ ἐν οὐρανός πατήρ . γίγνομαι δέ πρόφασις · αὐτός ὁ τοιοῦτος ἔννοια ὁ Σατανᾶς · αὐτός γάρ οὗτος νοέω ὁ στίχος , εἶπον · « εἰμί υἱός εἰμί ὁ Θεός , βάλλω σαυτοῦ κάτω . γράφω γάρ , ὡς ὁ ἄγγελος αὐτός ἐντέλλω περί σύ . » συνοφαντος γάρ ὑπάρχω καί πλάνος ὁ Σατανᾶς , καί ὁ περί ἐγώ εἴρω αὐτός προσάπτω ὁ πρόσωπον ὁ πᾶς ἐγώ Σωτήρ Χριστός . ἄλλος ἐγώ οὐ οὕτως νοέω , ὡς νοέω ἔθος ὁ Σατανᾶς · εἰμί δέ οὗτος νοέω · Ἀρειανός , θαυμαστός οὐδείς · ἀκολούθιον γάρ ὁ ἴδιος πατήρ , ὅς ψεύδω εἰμί , καί ἀλήθεια ἐν αὐτός οὐ εἰμί , κατά ὁ ὁ Σω - B Τήρος φωνή · εἰμί γάρ εἰμί κατά αὐτός ἀληθής ὁ τοιοῦτος , ἐλπίς μέν ἔχω ὁ Χριστός παροίκημα , αὐτός δέ καί καταφυγή ἔχω ὁ πατήρ · οὐκοῦν βοηθέω προσφεύγω , Σωτήρ καλέω ὁ παρά ἕτερος σῴζω . οὐ εἰμί οὗτος , μή γίγνομαι . λέγω τοίνυν ὁ οὗτος φρονέω εἴωθα · ἕτερος ἐγώ ἀναγγέλλω πλάνη · ἔξω ὁ βασίλεια καί εὐθύς ἔρχομαι τρίβω · εἰς ἄκανθα καί βάθρος πίπτω · ὁ ἀλήθεια ἐκπίτνω · ἴσος εἰμί κατά πᾶς ὁ πατήρ ὁ υἱός · χαρακτήρ ὁ ὑπόστασις αὐτός · ὕψιστος καθά καί ὁ Πατήρ . ὁ μέν οὖν Σατανᾶς τοιοῦτος χράω ὁ στίχος ( 2 ) ὡς ἐπί ἄνθρωπος κοινός ὁ Σωτήρ · ἐπεί γάρ εἰμί ὅλος σκότος , καί κατέχω ἔχω ὁ διάνοια , οὖον συνίημι ὁ εἴρω ὁ δύναμις , ὅτι ὁ ψαλμός C ἐκ πρόσωπον πᾶς Δίκαιος εἴρω βοηθέω ὑπό ὁ Ύψιστος , εἰμί Θεός ὁ οὐρανός · ἀγνοέω τε πρός οὗτος , ὅτι θεός εἰμί ὁ Λόγος γίγνομαι ἄνθρωπος , καί αὐτός ἐάν ὁ οἰκονομικός πειράζω . ὁ μέν οὖν , ὡς φημί , ὡς ἐπί ἄνθρωπος κοινός , ἢ καί ὡς ἐπί εἷς ὁ ἅγιος προφήτης εἴρω ὁ λόγος ὑπολαμβάνω · ἄτοπος ἐγώ ὁ οἶδα ἀκριβῶς ὁ μυστήριον , καί πιστεύω ὅτι θεός εἰμί καί υἱός Θεός , καί ὅτι διά ἐγώ κατά ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὑπονοέω περί αὐτός ὁ στίχος λέγω . οὐχ ἁρμόζω τοίνυν ὁ πρόσωπον ὁ Σωτήρ ὁ λέγω · « ὁ ὕψιστος τίθημι καταφυγή σύ . » αὐτός γάρ εἰμί ὕψιστος , ὁ πᾶς καταφυγή , ὁ πᾶς ἐλπίς , ὁ πᾶς ἰσχύω ὁ πατήρ δεξιός · καί τις αὐτός καταφυγή τίθημι , οὖον προσλείπω πρός αὐτός κακός · αὐτός γάρ ἐντέλλω ὁ ἄγγελος , λειτουργικός εἰμί πνεῦμα , ὅπως φρουρέω ὁ Δίκαιος . Όστερ γάρ ὁ κατά σάρξ πατήρ ( 3 ) , ὅταν ὄψις ὁδός τραχύς καί δύσβατος , ἁρπάζω εἰς χείρ ὁ βρέφος , μή πως ἀδικέω τρυφερός ἔχω ὁ πούς , καί πούς διά σκληρός ὁδός βαίνω δύναμαι , οὕτως καί ὁ λογικός δύναμις ὁ οὔπω πονέω ἰσχύω , νηπιοπρεπής δέ πως