cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0354.20
( A f . 155 , C . f . 131 b ) Κωφὸν ( 1 ) ἐν τούτοις τὸν ἀνῶνον ὀνομάζοιμεν φαμέν · οὐ τῆς φύσεως δὲ ἦν τὸ πάθος , ἀλλὰ τοῦ δαιμόνος ἐπιβουλὴ δήσασα τὴν γλῶσσαν . Διὸ καὶ ἔξεργον ἔπειτα τῶν προσαγόντων · οὐδὲ γὰρ δι’ ἑαυτοῦ παρακαλεῖσαι ἠδύνατο , ἀφωνος ὤν . Ὅθεν οὐδ’ ἀπατεῖ πίστιν αὐτὸν ὁ Κύριος , ἀλλ’ εὐθὺς διορθοῦσι τὸ νόσημα . Καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι . Τοῦτο καθαρισθέντος καὶ τελεσθέντος τοῦ θαύματος , κατεκρότει μὲν ἡ πλῆθος ταῖς εὐφημίαις αὐτῷ , καὶ δόξῃ θεοπρεπεῖ στεφανοῦν ἠπείγετο τὸν θαυματουργόν . Τινὲς δέ , φησίν , ἐξ αὐτῶν , οὗτοι δὲ ἦσαν Γραμματεῖς τε καὶ Φαρισαῖοι , ἀπονοία καὶ φθόνῳ μεθυσαντες ἔχοντες τὴν καρδίαν , προσέθηκαν τῇ νόσῳ τὸ θαῦμα πεποιημέναι . Ἀρυστάδεις γὰρ αὐτῷ τὰ θεοπρεπῶς εἰργασμένα , τῷ διαβόλῳ προσνενηχάσαι τὸ πάντα δύνασθαι κατορθοῦν δι’ αὐτοῦ γὰρ αὐτὸν ἐκβάλλειν ἔφασαν τὰ δαιμόνια . — ( A f . 155 b ) Καταγωννύων γοῦν ὡσπερ εἰς ἄβυσσον ὁ Χριστὸς τὰ πονηρὰ δαιμόνια , καὶ οὐχ ἑκόντα μεθιστάς , διὰ τοῦ τῶν ἰχθύνων ἐκπέμπειν αὐτά , καὶ τοι δέον ἐπὶ τούτῳ θαυμάζεσθαι , τοὺς τῶν εἰωθότων φιλοσοφεῖν οὐ διέπρα λόγους . Τετολμήκασι γὰρ εἰπεῖν , ἔγκλημα ποιούμενοι τὴν τερατουργίαν · Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια , εἰ μὴ ἐν Βελζεβοῦλ . Ἐπαροὶ δὲ πειράζοντες , κ . τ . λ . Ἐπερεὶ δὲ τοῖς ἴσοις τοῦ φθόνου διανυστόμενοι κέντροις , ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ σημεῖον ἰδεῖν παρ’ αὐτοῦ · μονοῦνχι βούδεις · Κἂν ἐξ ἀνθρώπου κακοῦδες ἐλάσῃς δαιμόνιον , ἀλλ’ οὐπω μέγα τὸ χρήμα ἐστιν , οὐδὲ θείας ἐνέργειας ἀποδείξειν ἐχει τὸ δρώμενον . Ὅπω μὲν τεθεάμεθα τοῖς ἀρχαίοις θαύμασιν ὁμοιον . Δεῖξόν τι τῶν ἀνῶθεν ἀνεδοκίμασιν ἐνεργουμένων . Διεβίβασε Μωϋσῆς τὸν λαόν , βάσιμον αὐτοῖς ἀποφήνας τὴν διὰ μέσου θάλασσαν · ἐτύπησε τῇ ῥάβδῳ τὴν πέτραν , καὶ ποταμῶν αὐτὴν ἐδὲιμητέρα · ἐξερόησαν ἐκ τῆς ἀκροστόμου πηγῆ .
Lemmas: ( A f . 155 , C . f . 131 b ) Κωφός ( 1 ) ἐν οὗτος ὁ ἀναίνομαι ὀνομάζω φημί · οὖον ὁ φύσις δέ εἰμί ὁ πάθος , ἀλλά ὁ δαίμων ἐπιβουλή δήω ὁ γλῶσσα . Διὸ καί ἐξέργω ἔπειτα ὁ προσάγω · οὐδέ γάρ διά ἑαυτοῦ παρακαλώ δύναμαι , ἄφωνος εἰμί . ὅθεν οὐδέ ἀπατάω πίστις αὐτός ὁ Κύριος , ἀλλά εὐθύς διορθόω ὁ νόσημα . καί θαυμάζω ὁ ὄχλος . οὗτος καθαρίζω καί τελέω ὁ θαῦμα , κατακροτέω μέν ὁ πλῆθος ὁ εὐφημία αὐτός , καί δόξα θεοπρεπής στεφανόω ἐπείγω ὁ θαυματουργός . Τινές δέ , φημί , ἐκ αὐτός , οὗτος δέ εἰμί Γραμματεύς τε καί Φαρισαῖος , ἀπόνοια καί φθόνος μεθύσκω ἔχω ὁ Καρδία , προστίθημι ὁ νόσος ὁ θαῦμα ποιέω . Ἀρυστάδεις γάρ αὐτός ὁ θεοπρεπῶς ἐργάζομαι , ὁ διάβολος προσφέρω ὁ πᾶς δύναμαι κατορθόω διά αὐτός γάρ αὐτός ἐκβάλλω φημί ὁ δαιμόνιος . — ( A f . 155 b ) Καταγωννύων γοῦν ὡς εἰς ἄβυσσος ὁ Χριστός ὁ πονηρός δαιμόνιος , καί οὐ ἑκών μεθίστημι , διά ὁ ὁ ἰχθύς ἐκπέμπω αὐτός , καί ὅς δήω ἐπί οὗτος θαυμάζω , ὁ ὁ εἴωθα φιλοσοφέω οὖον διέπρα λόγος . τολμάω γάρ εἶπον , ἔγκλημα ποιέω ὁ τερατουργία · οὗτος οὐ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , εἰμί μή ἐν Βεελζεβούλ . ἐπαίρω δέ πειράω , Κ . τ . λ . ἐπέρομαι δέ ὁ ἴσος ὁ φθόνος διανυστομενω κέντρον , ζητέω ἐκ οὐρανός σημεῖον ὁράω παρά αὐτός · μονοῦς Βούδεις · κἀν ἐκ ἄνθρωπος κακοῦς ἐλαύνω δαιμόνιον , ἀλλά οὔπω μέγας ὁ χρήμα εἰμί , οὐδέ θεῖος ενέργεια ἀποδείκνυμι ἔχω ὁ δράω . ὅπω μέν θεάομαι ὁ ἀρχαῖος θαῦμα ὅμοιος . δείκνυμι τίς ὁ ἄνωθεν ἀνεδοκίμασιν ἐνεργέω . διαβιβάζω Μωϋσῆς ὁ λαός , βάσιμος αὐτός ἀποφαίνω ὁ διά μέσος θάλασσα · τυπέω ὁ ῥάβδος ὁ πέτρα , καί ποταμός αὐτός εδειμητηρ · ἐξεράω ἐκ ὁ ακροστομοω πηγή .