cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0349.1
προσευχόμενους οὐχ ὑπὲρ γε μᾶλλον ἑαυτῶν , ἀλλ’ ὅπως αὐτῷ ποιείσθαι τὰς λιτάς . Τί οὖν ἄρα ἐστὶ τὸ , « Ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου ; » Φαμέν , ὅτι οὐχ ἁγιασμοῦ προσθήκην ἐνυπάρξει παρακαλοῦσι τῷ ἐπὶ πάντας Θεῷ . Τίς γὰρ ἐστὶν ὁ μείζων αὐτοῦ , καὶ προσδεόμενος τῇ δυναμείας ; Χωρὶς γὰρ πάσης ἀντιλογίας , τὸ ἔλαττον ὑπὸ τοῦ χρείττονος εὐλογεῖται · ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἑαυτοῖς τε καὶ πᾶσιν ὑπάρξει παρακαλοῦσιν . Ὅτε διακείμεθα καὶ πιστεύομεν ὅτι Θεὸς ὁ φύσει καὶ ἐπὶ πάντας , ἅγιος ἀγίων ἐστὶ , τότε τὸν φόβον αὐτοῦ λαβόντες εἰς νοῦν , ὀρθὴν τε καὶ ἀνεπίληπτον ἐπιτιθεόμεν ζωὴν · ἔνα οὕτως ἅγιοι γεγονότες , ἄγχι εἶναι δυνηθῶμεν τοῦ ἀγίου Θεοῦ . Γέγραπται γὰρ , ὅτι « Ἅγιοι ἔσεσθε , ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι . » Ἔφη δὴ πού καὶ πρὸς τὸν Ἱεραφάντην Μωϋσέα · « Ἐν τοῖς ἁγιοῖς μου ἁγιασθήσομαι . » Οὐκοῦν ἐν ἡμῖν , φησίν , ἅγιον ἔστω τὸ ὄνομά σου · τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ ἁγιασθήτω ὁδηλοῖ . Καὶ οὐχ ὑπὲρ ἑαυτῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ κόσμου , τοῦτο παρακαλοῦσιν . Ἐννοῶσιν γὰρ ὅτι παρὰ τοῖς οὐπω τὸ τῆς ἀληθείας πλουτήσασιν φῶς , μὴτε μὴν τὴν πίστιν παραδεξαμένους , ἐπὶ καταπεφρόνηται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ . Οὕτω γὰρ αὐτοὺς ἅγιον εἶναι δοκεῖ , καὶ σεπτὸν καὶ προσφυγόν . Ἐπὴν δὲ τὸ τῆς ἀληθείας αὐτοῖς ἐλλάμψῃ φῶς , καὶ ὡς ἐκ νυκτὸς καὶ σκότους διαγρηγορήσῃ , μόλις τότε μαθόντες τίς τε καὶ ὅσος ἐστίν , ἅγιον ἀγίων ὁμολογοῦσιν αὐτόν . Ὅτι δὲ τοῦθ’ οὕτως ἔχει , συνήσεις ἐκτεῦδεν . Ἔφη γὰρ τῶν ἁγίων προφητῶν · « Κύριον αὐτὸν ἁγιάσατε , καὶ αὐτὸς ἔσται σοι φόβος · καὶ ἐὰν ἐπ’ αὐτῷ πεποιθὼς ᾖς , ἔσται σοι εἰς ἁγιασμόν . » Ἄρα οὖν ἡμεῖς ἅγιον ἀποπελοῦμεν τὸν Θεόν , τὸν ἐξ ἰδίου πληρώματος διανέμοντα πλουσίως τῇ κτίσει τὰ παρ’ ἑαυτοῦ ; Ἄλλὰ δῆλον ὡς ἐκεῖνο διδάσκειν φαμὲν αὐτόν , ὅτι ἅγιον εἶναι αὐτὸν πιστεύετε · τότε γὰρ αὐτὸν φοβηθήσεσθε , ἔσται δὲ οὗτος ὑμῖν καὶ εἰς ἁγιασμόν . Ἐγράφεται δὲ πάλιν περὶ Χριστοῦ · « Ἁγιάσατε τὸν φαυλίζοντα τὴν ψυχὴν » · τοὔστιν , παρ’ οὐδὲν αὐτὴν ἠξίωσατο · πέθελε γὰρ αὐτὴν ὑπὲρ ἡμῶν . Πλὴν ἁγιαζέσθω , φησίν , παρ’ ὑμῶν , τοὔστιν ὁμολογεῖσθω ἅγιος . Καὶ γὰρ ἐστὶ τοῦτο κατὰ φύσιν , Θεὸς ὢν ἀληθινός , καὶ Υἱὸς Θεοῦ . Τὸ γὰρ ἅγιον οὐσιαδῶς πρέποι ἄν οὐδενὶ μὲν τῶν ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι παρενγεννημένων , μόνῃ δὲ τῇ ἀνωτάτῳ καὶ ὑπὲρ πάντα φύσει . Ὅταν οὖν πιστεύωμεν ὅτι κατὰ φύσιν ἅγιός ἐστι , τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ἁγιάζειν αὐτόν , τότε προσομολογοῦμεν ὅτι καὶ Θεὸς ἐστὶν ἀληθινός , ὅτι δὲ κεχωρισμένος ἀπὸ τῶν λοιπῶν , καὶ ἐν ὑπεροχῇ μεγίστῃ .
Lemmas: προσεύχομαι οὐ ὑπέρ γε μᾶλλον ἑαυτοῦ , ἀλλά ὅπως αὐτός ποιέω ὁ λιτός . τις οὖν ἄρα εἰμί ὁ , « ἁγιάζω ὁ ὄνομα σύ ; » φημί , ὅτι οὐ ἁγιασμός προσθήκη ἐνυπάρχω παρακαλέω ὁ ἐπί πᾶς Θεός . Τῖς γάρ εἰμί ὁ μείζων αὐτός , καί προσδέω ὁ δυναμείας ; Χωρὶς γάρ πᾶς ἀντιλογία , ὁ μικρός ὑπό ὁ ἀγαθός εὐλογέω · ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ἑαυτοῦ τε καί πᾶς ὑπάρχω παρακαλέω . ὅτε διάκειμαι καί πιστεύω ὅτι θεός ὁ φύσις καί ἐπί πᾶς , ἅγιος Ἀγίων εἰμί , τότε ὁ φόβος αὐτός λαμβάνω εἰς νόος , ὀρθός τε καί ἀνεπίληπτος ἐπιτίθέω ζωή · νάω οὕτως ἅγιος γίγνομαι , ἄγχι εἰμί δύναμαι ὁ ἅγιος Θεός . γράφω γάρ , ὅτι « ἅγιος εἰμί , ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί . » φημί δή πού καί πρός ὁ Ἱεραφάντην Μωϋσῆς · « ἐν ὁ ἁγίζω ἐγώ ἁγιάζω . » οὐκοῦν ἐν ἐγώ , φημί , ἅγιος ἵστημι ὁ ὄνομα σύ · οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἁγίζω ὁδηλοῖ . καί οὐ ὑπέρ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ πᾶς ὁ κόσμος , οὗτος παρακαλέω . ἐννοέω γάρ ὅτι παρά ὁ οὔπω ὁ ὁ ἀλήθεια πλουτέω φάος , μήτε μήv ὁ πίστις παραδέχομαι , ἐπί καταφρονέω ὁ ὄνομα ὁ Θεός . οὕτως γάρ αὐτός ἅγιος εἰμί δοκέω , καί σεπτός καί πρόσφυγος . Ἐπής δέ ὁ ὁ ἀλήθεια αὐτός ἐλλάμπω φάος , καί ὡς ἐκ νύξ καί σκότος διαγρηγορέω , μόλις τότε μανθάνω τίς τε καί ὅσος εἰμί , ἅγιος Ἀγίων ὁμολογέω αὐτός . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω , συνίημι ἐκτεῦδεν . φημί γάρ ὁ ἅγιος προφήτης · « κύριος αὐτός ἁγίζω , καί αὐτός εἰμί σύ φόβος · καί ἐάν ἐπί αὐτός Πεποιθὼς εἰμί , εἰμί σύ εἰς ἁγιασμός . » ἄρας οὖν ἐγώ ἅγιος αποπελαζω ὁ Θεός , ὁ ἐκ ἴδιος πλήρωμα διανέμω πλούσιος ὁ κτίζω ὁ παρά ἑαυτοῦ ; ἀλλά δῆλος ὡς ἐκεῖνος διδάσκω φημί αὐτός , ὅτι ἅγιος εἰμί αὐτός πιστεύω · τότε γάρ αὐτός φοβέω , εἰμί δέ οὗτος σύ καί εἰς ἁγιασμός . γράφω δέ πάλιν περί Χριστός · « ἁγιάζω ὁ φαυλίζω ὁ ψυχή » · ἔτος , παρά οὐδείς αὐτός ἀξιόω · πέθελε γάρ αὐτός ὑπέρ ἐγώ . πλήν ἁγίζω , φημί , παρά σύ , ἔτος ὁμολογέω ἅγιος . καί γάρ εἰμί οὗτος κατά φύσις , θεός εἰμί ἀληθινός , καί υἱός Θεός . ὁ γάρ ἅγιος οὐσιαδῶς πρέπω ἄν οὐδείς μέν ὁ ἐκ οὐ εἰμί εἰς ὁ εἰμί παραφέρω , μόνος δέ ὁ ἀνώτατος καί ὑπέρ πᾶς φύσις . ὅταν οὖν πιστεύω ὅτι κατά φύσις ἅγιος εἰμί , οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἁγίζω αὐτός , τότε προσομολογέω ὅτι καί θεός εἰμί ἀληθινός , ὅτι δέ χωρίζω ἀπό ὁ λοιπός , καί ἐν ὑπεροχή μέγας .