cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0397.3
( A f . 200 , B f . 138 b , C f . 138 b , D f . 56 b ) Ἐπειδὴ τῶν κεκλημένων ἐθεάτο τινὰς , ὡς μέγα τι χρήμα καὶ ἀξιολύπτον , τὰς πρωτοκλισίας ἀνυνέτως ἀρπάζοντας , ἀναγκαίως ἔν' αὐτοὺς τε καὶ ἡμᾶς ὠφέλη , μασίας δόξης καταφρονεῖν παρεργυά . Καὶ δοκεῖ μὲν ἴσως τισί , μικρὰ πως εἶναι ταυτί , καὶ οὐ πολλῆς ἀξία φροντίδος · ὅταν δὲ τις αὐτὸς τὸν τῆς διανοίας ὀφθαλμὸν ἐνερεῖση , τὸ τινικάδε μαθήσεται ὁποῖον C μὲν ἀπαλλάττει μώμου τὸν ἄνθρωπον , ὅσον δὲ τὸ κόσμιον αὐτῷ ἐνεργάζεται . Τὸ μὲν γὰρ τιμᾶς ἡμᾶς ταῖς ἀναρμότοις , ἤγουν ὡς πάντα τε καὶ πάντως ὀφειλομέναις ἡμῖν προχειρῶς ἐπιπρῆδη , ἀσυνέτους ἡμᾶς ἀποφαίνει . Ὅταν γάρ , φησίν , ἐλθὼ ὁ ἀντιμότερός σου , εἴπει σοι ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας · Ἀδς σοῦγὼ τόπον · ὡ πόσης αἰσχύνης τὸ πρᾶγμα μεμέστωται ! Δῖδρων δὲ καὶ ἀξιοθαύμαστος , ὁ μετὸν αὐτοῦ ἀνεπιπλήκτως τοῖς πρώτοις κατασεμνύσθαι , τοῦτο μὲν οὐχ ἐριζέμενος , μόνον δὲ οὐχὶ τὰ ἑαυτοῦ παραχωρῶν ἑτέροις , ὅπερ γε τοῦ μὴ δοκεῖν ἡτασθαι φιλοδοξίας , ὁ τοιοῦτος ὡς δηλήμας λήφεται τιμὴν · ἀκούσεται γὰρ παρὰ τοῦ κακληκότος · Προσανάθητι ὧδε . Μέγα δὲ οὖν καὶ ἐξαίρετον ἀγαθόν , τὸ μέτριον φρόνημα . Εἰ γὰρ τις ἐτέρων προτάττεσθαι ζητεῖ , κεραδινέτω τοῦτο διὰ τῆς ἀνωθεν φρόνου , καὶ στεφανοῦσθω τιμαῖς ταῖς παρὰ Θεοῦ , νικᾶτω πολλούς τῃ τῶν ἀρετῶν λαμπρότητι , τῇ ταπεινοφροσύνῃ · D ὀψιλὼν γὰρ παρὰ Θεῷ τὸ συνεσταλμένον φρόνημα · μιμητὴς γίνεται Χριστοῦ τοῦ εἰπόντος · « Μάθετε ἀπ' ἐμοῦ , ὅτι πραΰς εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . » Ταῦτα δὲ λέγων , οὐδεὶς ἐπιπλήττει βαρέως , ἀλλὰ παραίνει χρηστῶς · ταῦτό ποιῶν τε καὶ τῆς παρανεύσεως , μᾶλλον γὰρ καὶ πλῆν ἐπὶ τῶν εὐαρίστων . Ὅτι καὶ προαγωγότερον ἀρίστην ἀπὸ τῆς φιλοτιμίας · ἡ πρὸς τὰ τῆς φιλοτιμίας ἀποτροπὴ · μικρῷ δὲ
Lemmas: ( A f . 200 , B f . 138 b , C f . 138 b , D f . 56 b ) ἐπεί ὁ καλέω θεάομαι τις , ὡς μέγας τίς χρήμα καί ἀξιολύπτον , ὁ πρωτοκλισία ἀνύω αρπάζω , ἀναγκαῖος ἐν αὐτός τε καί ἐγώ ὠφελέω , Μασίας δόξα καταφρονέω παρέργιον . καί δοκέω μέν ἴσως τις , μικρός πως εἰμί οὗτος , καί οὖον πολύς ἄξιος φροντίς · ὅταν δέ τις αὐτός ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός ἐνερείδω , ὁ τινικαδος μανθάνω ὁποῖος C μέν ἀπαλλάσσω μῶμος ὁ ἄνθρωπος , ὅσος δέ ὁ κόσμιος αὐτός ἐνεργάζομαι . ὁ μέν γάρ τιμή ἐγώ ὁ ἄναρμος , ἤγουν ὡς πᾶς τε καί πάντως ὀφείλω ἐγώ προχείρως ἐπιπρῆδη , ἀσύνετος ἐγώ ἀποφαίνω . ὅταν γάρ , φημί , ἔρχομαι ὁ ἄντιμος σύ , εἶπον σύ ὁ σύ καί αὐτός καλέω · ΑΔΣ σοῦγὼ τόπος · εἰμί πόσος αἰσχύνη ὁ πρᾶγμα μεστόω ! διδραω δέ καί ἀξιοθαύμαστος , ὁ μέτειμι αὐτός ἀνεπίπληκτος ὁ πρῶτος κατασεμνυεπομαι , οὗτος μέν οὐ ἐρίζω , μόνος δέ οὐ ὁ ἑαυτοῦ παραχωρέω ἕτερος , ὅσπερ γε ὁ μή δοκέω ἀτάω φιλοδοξία , ὁ τοιοῦτος ὡς δήλημα λαμβάνω τιμή · ἀκούω γάρ παρά ὁ καλέω · Προσανάθητι ὧδε . Μέγης δέ οὖν καί ἐξαίρω ἀγαθός , ὁ μέτριος φρόνημα . εἰμί γάρ τις ἕτερος προτάσσω ζητέω , κεραδινέτω οὗτος διά ὁ ἄνωθεν φρονέω , καί στεφανόω τιμή ὁ παρά Θεός , νικάω πολύς πῃ ὁ ἀρετή λαμπρότης , ὁ ταπεινοφροσύνη · D οψιλαω γάρ παρά Θεός ὁ συστέλλω φρόνημα · μιμητής γίγνομαι Χριστός ὁ εἶπον · « μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . » οὗτος δέ λέγω , οὐδείς ἐπιπλήσσω βαρύς , ἀλλά παραινέω χρηστός · αὐτός ποιέω τε καί ὁ παρανεύσεως , μᾶλλον γάρ καί Πλῆν ἐπί ὁ εὐάριστος . ὅτι2 καί προαγωγός ἀγαθός ἀπό ὁ φιλοτιμία · ὁ πρός ὁ ὁ φιλοτιμία ἀποτροπή · μικρός δέ