cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0399.1
διων Δημιουργὸς καὶ Πατὴρ τῆς δόξης μέγα πεποίηκε δεῖπνον , τοὔστιν οἰκουμενικὴν εἰργάσατο πανήγυριν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν ἐπὶ Χριστῷ · ἐν ἐσχάτοις δὲ τοῦ αἰῶνος καιροῖς , καὶ οἷον ἐπὶ δυσμαῖς αἰῶνος τοῦ καθ' ἡμᾶς , ἐπέφανε ν ἡμῖν ὁ Υἱός , ὅτε καὶ τὸν δι' ἡμᾶς ἑαυτὸν θάνατον , καὶ δέδωκεν ἡμῖν τὴν ἐαυτοῦ σάρκα φαγεῖν , ἄρτος ὤν ἐξ οὐρανοῦ , καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ · πρὸς ἐσπέραν δὲ καὶ ὑπὸ λύχνους καὶ ἀμνὸς ἐσφάζετο κατὰ τὸν Μωϋσέως νόμον . Δεῖπνον οὖν εἰκῶτως ἡ ἐν Χριστῷ κλῆσις ὀνομάσται · εἶτα , τίς ἐστιν ὁ ἀπεσταλμένος , ὃν δὴ καὶ δοῦλον εἶναι φησιν ; Αὐτός · πού τὰχα Χριστός · Θεὸς γὰρ ὤν φύσει , καὶ Υἱὸς ἀληθινὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ἐαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβών . " Ἔστι τοίνυν Κύριος μὲν τῶν ὅλων , ὡς Θεὸς ἐκ Θεοῦ · τὴν γε μήν τοῦ δούλου κλῆσιν ἐφαρμόσει τις ἐν εἰκῶσι τού τῆς ἀνθρωπότητος · αὐτὸ γὰρ ἔφη · Πότε δὲ ἀπεστάλη ; Τῇ ὥρᾳ τοῦ δεῖπνου , φησί · οὐ γὰρ ἐν ἀρχαῖς τοῦ αἰῶνος · τοῦτο καταπεριποίηται ἐξ οὐρανῶν ὁ μονογενὴς τοῦ Πατρὸς Λόγος , καὶ γέγονεν ἐν εἴδει τοῦ καθ' ἡμᾶς , ἐν καιροῖς δὲ μᾶλλον καθ' οὓς αὐτὸ · ἠθέλησεν ὁ δυνάστης , δῆλον δὲ ὅτι τοῖς τελευταίοις , καθὰ φθάσαντες εἴπομεν . Ὁποῖος δὲ γέγονεν ὁ τοῦ κεκλητὸς λόγος ; « Ἔρχεσθε , ὡς δὴ ἐτοιμά ἐστι πάντα . » Ἠτοιμάσεν γὰρ τοῖς ἐπὶ γῆς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐν Χριστῷ τὰ δι' αὐτοῦ τῷ κόσμῳ δεδορημένα ἀγαθά , ἀμαρτιῶν ἀπόθεσιν , Πνεύματος ἁγίου μέθεσιν , υἱοθεσίας λαμπρότητα , βασιλείαν οὐρανῶν . Ἐπὶ ταῦτα κέκληκεν ὁ Χριστός , διὰ τῶν εὐαγγελικῶν θεσπισμάτων , καὶ πρὸ γε τῶν ἄλλων , τὸν Ἰσραήλ . Ἀρ' οὖν ἐβουλεύσαντο τι χρηστὸν ἐν ἑαυτοῖς ; Ἄρα τεθαυμάκασι τοῦ κεκληκόντος τὴν ἡμερότητα , τοῦ διακονοῦντος τῇ κλήσει τὴν οἰκονομίαν ; Οὐ μὲν οὖν · ἀλλ' ἠπείασαν καὶ τὸν καλούντα καὶ τὸν ἀπεσταλμένον · καὶ ἠρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες , τοὔστιν ἐξ ἑνὸς συνθήματος .
Lemmas: Δίων Δημιουργός καί πατήρ ὁ δόξα μέγας ποιέω δεῖπνον , ἔτος οἰκουμενικός ἐργάζομαι πανήγυρις , δῆλος δέ ὅτι ὁ ἐπί Χριστός · ἐν ἔσχατος δέ ὁ αἰών καιρός , καί οἷος ἐπί δυσμή αἰών ὁ κατά ἐγώ , φαίνω Ν ἐγώ ὁ υἱός , ὅτε καί ὁ διά ἐγώ ἑαυτοῦ θάνατος , καί δίδωμι ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ σάρξ ἐσθίω , ἄρτος εἰμί ἐκ οὐρανός , καί ζωή δίδωμι ὁ κόσμος · πρός εἰσπεράω δέ καί ὑπό λύχνος καί ἀμνός σφάζω κατά ὁ Μωϋσῆς νόμος . δεῖπνον οὖν εἰκῶτως ὁ ἐν Χριστός κλῆσις ὀνομάζω · εἶτα , τίς εἰμί ὁ ἀποστέλλω , ὅς δή καί δοῦλος εἰμί φημί ; αὐτός · πού τάχα Χριστός · θεός γάρ εἰμί φύσις , καί υἱός ἀληθινός ὁ Θεός καί πατήρ , ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω . " εἰμί τοίνυν Κύριος μέν ὁ ὅλος , ὡς θεός ἐκ Θεός · ὁ γε μείς ὁ δοῦλος κλῆσις ἐφάρμοσις τις ἐν ἵημι ὅς ὁ ἀνθρωπότης · αὐτός γάρ φημί · Πότος δέ ἀποστέλλω ; ὁ ὥρα ὁ δεῖπνον , φημί · οὖον γάρ ἐν ἀρχή ὁ αἰών · οὗτος καταπεριποιητης ἐκ οὐρανός ὁ μονογενής ὁ πατήρ Λόγος , καί γίγνομαι ἐν εἶδος ὁ κατά ἐγώ , ἐν καιρός δέ μᾶλλον κατά ὅς αὐτός · ἐθέλω ὁ δυνάστης , δῆλος δέ ὅτι ὁ τελευταῖος , καθά φθάνω εἶπον . ὁποῖος δέ γίγνομαι ὁ ὁ καλέω λόγος ; « ἔρχομαι , ὡς δή ἑτοῖμος εἰμί πᾶς . » ἑτοιμάζω γάρ ὁ ἐπί γῆ ὁ θεός καί πατήρ ἐν Χριστός ὁ διά αὐτός ὁ κόσμος δέρω ἀγαθός , ἁμαρτία ἀπόθεσις , πνεῦμα ἅγιος μέθεσις , υἱοθεσία λαμπρότης , βασίλειος οὐρανός . ἐπί οὗτος καλέω ὁ Χριστός , διά ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα , καί πρό γε ὁ ἄλλος , ὁ Ἰσραήλ . ἀρά οὖν βουλεύω τίς χρηστός ἐν ἑαυτοῦ ; ἄρας θαυμάζω ὁ καλέω ὁ ἡμερότης , ὁ διακονέω ὁ κλῆσις ὁ οἰκονομία ; οὖον μέν οὖν · ἀλλά ἀπεῖπον καί ὁ καλέω καί ὁ ἀποστέλλω · καί ἄρχω ἀπό εἷς παραιτέομαι πᾶς , ἔτος ἐκ εἷς σύνθημα .