cyrillus-theology.commentarii-in-lucam-in-catenis pg072_0445.1
Ἄλλ' ἤν ἤδη καιρὸς τοῦ καταλῆξαι τὴν σκίαν , ἀναλαβῆναι δὲ τὴν ἐν Χριστῷ ἀλήθειαν . Διὰ τοῦτο Χριστὸς , ὅτε δὴ μετὰ τοῦ ἰδίου Πατρὸς ἐν τῷ παρ' αὐτοῖς νεῷ τιμώμενος , συνέτελλεσθαι τὰ ἐν νόμῳ προστέταχεν , οἶκον δὲ προσευχῆς ἀναδείκνυσθαι τὸν ναόν . Τὸ γὰρ ἐπιπλῆθαι καὶ ἀποσῳδεῖν τῶν ἱερῶν περιδίδων τοὺς τὰ εἰς θυσίαν χρήσιμα διαπιπράσκοντας , τοῦτο πάντως ἐστὶ , καὶ ἕτερον οὐδέν . — ( A f . 261 b , B f . 180 b ) Ὁ μὲν τῶν ὅλων Σωτὴρ καὶ Κύριος χρησίμως τοῦτο ποιεῖ , ἐμφανῆ καθιστὰς τοῖς Ἰουδαίοις τὴν ἑαυτοῦ δόξαν , ἵνα πιστεύσωσιν , ὅτι Υἱὸς ἐστὶ τοῦ Θεοῦ · ὡς γὰρ ἔξουσίαν ἔχων τοῦ ναοῦ , ἐπεμελεῖτο αὐτοῦ · καὶ δὴ καὶ ὠνόμαζε Πατέρα ἴδιον τὸν Θεόν · ὡς γὰρ ἄλλος φησὶν ἐδαγγέλησεν , τοῖς ἐμπόροις ἔφη · « Μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ Πατρὸς μου οἶκον ἐμπορίου . » Καὶ πάλιν : « Γέγραπται : Ὁ οἶκός μου , οἶκος προσευχῆς κληθήσεται : ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ποιεῖτε σπήλαιον λῃστῶν . » Διὰ δὲ τοῦ ἐκβάλλειν τὰ πρὸς τὴν θυσίαν ἐπιτήδεια ζῷα , δείκνυσιν ὅτι καιρὸς λοιπὸν παυσάσθαι τὴν νομικὴν λατρείαν , καὶ τὴν σκίαν καταλῆξαι τῆς τῆς ἀληθείας παρουσίας . Τὸ δὲ καὶ φραγελλίων ἐκ σχοίνων ποιήσαι , καὶ ἀπειλήσει πληγὰς ἐπανατείνειν αὐτοῖς , δηλοῖ ὅτι οἱ τὴν νομικὴν τιμῶντες λατρείαν , μετὰ τὴν τῆς ἀληθείας ἀνάδειξιν , ἄτε πνεῦμα δουλείας ἔχοντες , καὶ τὸ ἐλευθερούσθαι παρατιμῶμενοι , ὑπὸ μάτηνας ἔσονται δουλοπρεπείς . Ὅρα τὴν καταφρόνησιν αὐτῶν · ἐν τῷ ναῷ γὰρ ἐκαπλῆθον , καὶ οἱ μὲν ἐκώλουν τὰ πρὸς θυσίαν ἐπιτήδεια τοῖς χρησίμοις , πρὸσθασα λέγω , καὶ βῆας , καὶ περιστεράς , ὡς ὁ Ἰωάννης ἐδήλωσε , καὶ εἰ τι τοιούτων · οἱ δὲ ἠγόραζον . Κολλυβισταὶ δὲ εἰσιν οἱ τραπεζῖται · κόλλυβος γὰρ ὁ ὀβολός ( 1 ) , καὶ κολλυβίζω λέγεται τὸ καταλλάσσειν ( ὡς ἡ συνήθεια καταλλάσσει τὰ ὀνόματα ) [ haec sunt in marg . cod . B ] . Εἰσῆλθεν οὖν ὁ Χριστὸς εἰς τὸ ἱερὸν μετὰ παρρησίας ὡς Δεσπότης , καὶ τὴν ἐκβολὴν τῶν ρηθέντων ἐποιήσατο , τὴν τε κατὰ πάντων ἔξουσίαν ἔχων , ἤν εἶχε , παραγαγμένων , καὶ τῇ ἀναμαρτησίᾳ τεθαρρηκώς , καὶ τοῦτο δὲ προδηλὼν τὴν ἐκβολὴν τῶν δι' αἵματος θυσιῶν , ἅμα δὲ καὶ παιδεύων ἡμᾶς ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας · παρρησιάζεσθαι . — ( A f . 261 b ) Ἔδει δὲ σὺν προσευχῇσαι μᾶλλον αὐτῷ ὡς Θεῷ · οἱ δὲ τοῦτο μὲν οὐ πεπράξαν · ἐζήτουν δὲ αὐτὸν ἀπολέσαι , ἀλλ' οὐχ ὑβρίζον · ὁ γὰρ λαὸς ἐξεκρέματο αὐτοῦ ἀκούων , φορτικωτέραν τοῖς Γραμματικοῖς καὶ Φαρισαίοις καὶ ἅπασιν τοῖς ἡγουμένοις τῶν Ἰουδαίων ἀποφαίνων τὴν κόλασιν , μὴτε προσειμένοις τὴν πίστιν , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἑτέροις ἐπισκήπτουσιν .
Lemmas: ἄλλος ἐάν ἤδη καιρός ὁ καταλήγω ὁ σκιάω , ἀναλαμβάνω δέ ὁ ἐν Χριστός ἀλήθεια . Ζεύς οὗτος Χριστός , ὅτε δή μετά ὁ ἴδιος πατήρ ἐν ὁ παρά αὐτός ναῦς τιμάω , συντέλλω ὁ ἐν νόμος προστάσσω , οἶκος δέ προσευχή ἀναδείκνυμι ὁ ναός . ὁ γάρ ἐπιπλέω καί ἀποσῴζω ὁ ἱερός περιδιδωμι ὁ ὁ εἰς θυσία χρήσιμος διαπιπράσκω , οὗτος πάντως εἰμί , καί ἕτερος οὐδείς . — ( A f . 261 b , B f . 180 b ) ὁ μέν ὁ ὅλος σωτήρ καί Κύριος χρήσιμος οὗτος ποιέω , ἐμφανής καθίστημι ὁ Ἰουδαῖος ὁ ἑαυτοῦ δόξα , ἵνα πιστεύω , ὅτι υἱός εἰμί ὁ Θεός · ὡς γάρ ἐξουσία ἔχω ὁ ναός , ἐπιμελέομαι αὐτός · καί δή καί ὀνομάζω πατήρ ἴδιος ὁ Θεός · ὡς γάρ ἄλλος φημί ἐδαγγέλησεν , ὁ ἔμπορος φημί · « μή ποιέω ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ οἶκος ἐμπόριον . » καί πάλιν : « γράφω : ὁ οἶκος ἐγώ , οἶκος προσευχή καλέω : σύ δέ αὐτός ποιέω σπήλαιον λῃστής . » Ζεύς δέ ὁ ἐκβάλλω ὁ πρός ὁ θυσία ἐπιτήδειος ζῷον , δείκνυμι ὅτι καιρός λοιπός παύω ὁ νομικός λατρεία , καί ὁ σκιάω καταλήγω ὁ ὁ ἀλήθεια παρουσία . ὁ δέ καί φραγέλλιον ἐκ σχοῖνος ποιέω , καί ἀπειλέω πληγάς ἐπανατείνω αὐτός , δηλόω ὅτι ὁ ὁ νομικός τιμή λατρεία , μετά ὁ ὁ ἀλήθεια ἀνάδειξις , αὔγ-ασμα πνεῦμα δουλεία ἔχω , καί ὁ ἐλευθερόω παρατιμάω , ὑπό Ματίνα εἰμί δουλοπρεπής . Ὅρας ὁ καταφρόνησις αὐτός · ἐν ὁ ναός γάρ ἐκαπλῆθον , καί ὁ μέν κωλώνω ὁ πρός θυσία ἐπιτήδειος ὁ χρήσιμος , πράσσω λέγω , καί βαίνω , καί περιστερά , ὡς ὁ Ἰωάννης δηλόω , καί εἰμί τίς τοιοῦτος · ὁ δέ ἀγοράζω . κολλυβιστής δέ εἰμί ὁ τραπεζίτης · κόλλυβος γάρ ὁ ὀβολός ( 1 ) , καί κολλυβίζω λέγω ὁ καταλλάσσω ( ὡς ὁ συνήθεια καταλλάσσω ὁ ὄνομα ) [ haec sunt in marg . cod . B ] . εἰσέρχομαι οὖν ὁ Χριστός εἰς ὁ ἱερόν μετά παρρησία ὡς Δεσπότης , καί ὁ ἐκβολή ὁ εἴρω ποιέω , ὁ τε κατά πᾶς ἐξουσία ἔχω , ἐάν ἔχω , παράγω , καί ὁ αναμαρτησία θαρσέω , καί οὗτος δέ προδηλόω ὁ ἐκβολή ὁ διά αἷμα θυσία , ἅμα δέ καί παιδεύω ἐγώ ὑπέρ ὁ ἐκκλησία · παρρησιάζομαι . — ( A f . 261 b ) δέω δέ σύν προσεύχομαι μᾶλλον αὐτός ὡς Θεός · ὁ δέ οὗτος μέν οὖον πράσσω · ζητέω δέ αὐτός ἀπόλλυμι , ἀλλά οὐ ὑβρίζω · ὁ γάρ λαός ἐκκρεμάννυμι αὐτός ἀκούω , φορτικός ὁ Γραμματικός καί Φαρισαῖος καί ἅπας ὁ ἡγέομαι ὁ Ἰουδαῖος ἀποφαίνω ὁ κόλασις , μήτε προσίημι ὁ πίστις , ἀλλά καί ὁ ἕτερος ἐπισκήπτω .