cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0079.3
Δρομαῖος ἀπεισιν ἐπὶ τῷ διαβόλῳ δοκοῦν , καὶ καθάπερ οἰστρῶν καὶ δεδονημένος τῆς μὲν ἑστίας ἐξάλλεται · κρεῖττον δὲ ὧνως οὐδὲν τῆς εὐλογηθείσης ὀρᾷ , καὶ τό γε παράδοξον , οὐδὲν ἂν τῆς εὐλογίας ψάφλιμον εὕροιμεν , διὰ τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ δηλονότι δυσκάδεκτον εἰς τὸ χρηματίζειν ῥοπὴν . Προεχρατημένος γὰρ τῷ πάθει , καὶ ἀλόκληρον ἐαυτὸν τὴν ἀπάτης ἀνομίας ὁδίνων πατέρα , οὐδὲ ὅποι ποτὶ τρέχει λοιπὸν ὁ δειλαῖος διασκέπτεται . Νύκτα γὰρ οὖν ὡςπερ τινὰ , καὶ ζοφώδη διαλογισμῶν ἀνοσίαν ἐμμένἐν στέρνοις ἔλων , εἰς ἅβου πυθμένα καὶ εἰς πέταυρον κατατεῖν , καὶ κατὰ τὸν ἐν Παροιμίαις λόγον , ὡς ἕλαφος ἐπισπινύει : πεπληγὼς εἰς τὸ ἥπαρ τοξεύματι , ἢ ὡς κύων ἐπὶ δεσμοῖς , οὐκ εἰδὼς ὅτι περὶ ψυχῆς τρέχει . Καὶ μοι μὴ μάτην εἰπεῖν τὸ θεσπέσιον εὐαγγελιστὴς , ὅτι « Λαβὼν τὸ ψωμίον ἐξῆλθεν εὐθὺς . » Δεινὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς εἰς τὸ ἀπαξ ἀλοῦσαι καὶ ὑπ’ αὐτὸν γενομένῳ προστάτειν εὐθὺς ἐξανύειν τὰ πονηρά , καὶ μελλήσεως ἀπάσης δίχα τὸ δοκοῦν αὐτῷ κατεργάζεσθαι , καὶ οὐχ ἔχοντας ἀναγκάζει . Δέδιεν ἴσως , πικρόνους τε ὑπάρχον ἀεὶ , καὶ δριμὺς εἰς μαχοργίαν , μὴ ἄρα τις ἐν ταῖς ὑπερολέσεισι παρεισδραμοῦσα μετάνοια μεταβουλεύσασθαι τι τῶν ἀγαθῶν παρασκευάσῃ τὸν ἄνθρωπον , καὶ καθάπερ τινὰ μέλην ἀπολέσθαι τοῦ νοῦ τὴν εἰς ἁμαρτίαν ῥοήν , ἕως τε παγίδος ἐλκύσῃ τὸς παρ’ αὐτῷ τὴν ἥδην κατειληφότα . Διὰ ταύτην οὖν αὐτὴν αἰτίαν ἐπικλεῖσθαι τὸν ἀλίτηρον τοῖς ὑπ’ αὐτὸν γενομένοις , εἰς τὸ ὀρθῶ ἐπείγεσθαι καὶ μάλ’ ἰοργῶς τὸ ἀρέσκον αὐτῷ . Καὶ γοῦν τὸν Ἰούδαν μετὰ τὸ ψωμίον εὐθὺς ἀναγκάζει λοιπὸν , ὡς ὑπὸ χειρὰ λαβὼν , ἐπὶ τὴν οὕτως ἄνδριον ἰέναι πρᾶξιν , δεδιὼς , κατὰ γε τὸ εἰκὸς , ὅμοι τῇ μεταγνώσει καὶ τὴν ἐκ τῆς εὐλογίας δύναμιν , μὴ ἄρα πως ἐν τῇ τοῦ ἀνθρώπου καρδίᾳ , φω-λὸς ἀναλάμψασα δίκην , ἀγαθοῦργεῖν ἀναπεισῃ προελθεῖν μᾶλλον αὐτόν , ἢγουν τὸ φρόνημα τὸ γνήσιον ἐντέχῃ , τῷ καὶ προδοῦναι λοιπὸν ἀναπεισσάμενον . Ὅτιν γὰρ ἔδοξ τοῦτο πράττειν ἀεὶ καθ’ ἑαυτὸν τῷ δαίμονι , καὶ διὰ τῶν ἐν τύπῳ γενομένων γνωστόμεθα . Ἐποίησατο μὲν γὰρ ὑπὸ χειρὰ τοὺς Ἰουδαίους ὁ Φαραὼ κατ’ Αἴγυπτον ὄντας ἐτι , πλὴν δὲ καὶ πλινθεῖ , καὶ ταῖς τῶν ἔργων ἀνάγκαις ἐγκατατρυχεσθαι πικρῶς ἐπιτάξας αὐτοῖς , οὐδὲνα τε ταῖς πρὸς Θεὸν ἱκετείαις ἐδίδου καιρόν . Καὶ γοῦν πρὸς τοὺς τῶν ἔργων ἐπιστάτας , « Βαρυνέσθω , φησὶ , τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων τούτων , καὶ μὴ μεριμνῶσιν λόγοις κενοῖς , ὁ λόγους κενούς ὀνομῶν τὴν εἰς ἐλευθερίαν
Lemmas: δρομαῖος ἄπειμι ἐπί ὁ διάβολος δοκέω , καί καθάπερ οἰστράω καί δονέω ὁ μέν ἑστία ἐξάλλομαι · ἀγαθός δέ ὅς οὐδείς ὁ εὐλογέω ὁράω , καί ὁ γε παράδοξος , οὐδείς εἄν ὁ εὐλογία ψάφλιμον εὑρίσκω , διά ὁ ἔνειμι αὐτός δηλονότι δυσκάδεκτον εἰς ὁ χρηματίζω ῥοπή . Προεχρατημένος γάρ ὁ πάθος , καί αλοκληρος ἑαυτοῦ ὁ ἀπάτη ἀνομία οδιναω πατήρ , οὐδέ ὅποι πρός τρέχω λοιπός ὁ δείλαιος διασκέπτομαι . Νύξ γάρ οὖν ὡς τις , καί ζοφώδης διαλογισμός ἀνόσιος ἐμμένω στέρνον ἐλαύνω , εἰς ἀβώ πυθμήν καί εἰς πέτευρον κατατίθημι , καί κατά ὁ ἐν παροιμία λόγος , ὡς ἔλαφος ἐπισπινύει : πλήσσω εἰς ὁ ἧπαρ τόξευμα , ἢ ὡς κύω ἐπί δεσμός , οὐ εἰδοί ὅτι περί Ψυχή τρέχω . καί ἐγώ μή μάτην εἶπον ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής , ὅτι « λαμβάνω ὁ ψωμίον ἐξέρχομαι εὐθύς . » δεινός γάρ ὁ Σατανᾶς εἰς ὁ ἅπαξ ἀλέω καί ὑπό αὐτός γίγνομαι προστατέω εὐθύς ἐξανύω ὁ πονηρός , καί μέλλησις ἀπασάω δίχα ὁ δοκέω αὐτός κατεργάζομαι , καί οὐ ἔχω ἀναγκάζω . δείδω ἴσως , πικρόνους τε ὑπάρχω ἀεί , καί δριμύς εἰς μαχοργίαν , μή ἄρα τις ἐν ὁ ὑπερολέσεισι παρειστρέχω μετάνοια μεταβουλεύω τίς ὁ ἀγαθός παρασκευάζω ὁ ἄνθρωπος , καί καθάπερ τις μέλη ἀπόλλυμι ὁ νόος ὁ εἰς ἁμαρτία ῥοή , ἠώς τε παγίς ἕλκω τός παρά αὐτός ὁ ἥδην καταλαμβάνω . Ζεύς οὗτος οὖν αὐτός αἴτιος ἐπικλείω ὁ αλιτηρος ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι , εἰς ὁ ὄρνυμι ἐπείγω καί μάλα ἰοργῶς ὁ ἀρέσκω αὐτός . καί γοῦν ὁ Ἰούδας μετά ὁ ψωμίον εὐθύς ἀναγκάζω λοιπός , ὡς ὑπό χείρ λαμβάνω , ἐπί ὁ οὕτως ἀνδρίον εἶμι πρᾶξις , δείδω , κατά γε ὁ εἰκός , ὅμοιος ὁ μεταγιγνώσκω καί ὁ ἐκ ὁ εὐλογία δύναμις , μή ἄρα πως ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος Καρδία , φωλέω ἀναλάμπω δίκη , ἀγαθουργέω ἀναπείθω προέρχομαι μᾶλλον αὐτός , ἤγουν ὁ φρόνημα ὁ γνήσιος ἐντίκτω , ὁ καί προδίδωμι λοιπός ἀναπείθω . ὅστις γάρ δοκέω οὗτος πράσσω ἀεί κατά ἑαυτοῦ ὁ δαίμων , καί διά ὁ ἐν τύπος γίγνομαι γιγνώσκω . ποιέω μέν γάρ ὑπό χείρ ὁ Ἰουδαῖος ὁ Φαραώ κατά Αἴγυπτος εἰμί ἔτι , πλήν δέ καί πλινθεῖ , καί ὁ ὁ ἔργον ἀνάγκη ἐγκατατρύχω πικρός ἐπιτάσσω αὐτός , οὐδείς τε ὁ πρός θεός Ἱκεσία δίδωμι καιρός . καί γοῦν πρός ὁ ὁ ἔργον ἐπιστάτης , « βαρύνω , φημί , ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος οὗτος , καί μή μεριμνάω λόγος κενός , ὁ λόγος κενός ὄνομαι ὁ εἰς ἐλευθερία