cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0335.1
ὁμῶν . Ἐγὼ εἶπα · Θεοῦ ἐστε , καὶ υἱοὶ Ὑψίστου πάντες . Εἰ δὲ ἐκείνους εἶπε , φησί , θεούς , πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο , καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή · ὅν ὁ Πατὴρ ἡγίασε , καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον , ὑμεῖς λέγετε , ὅτι βλασφημεῖς , ὅτι εἶπον , Θεοῦ Υἱός εἰμι ; » Ἄλλ’ οὐδὲν τῶν τοιούτων διαμεμηνμένος τῶν ᾿Ιουδαίων ὁ δῆμος , ἐγκλημα ποιεῖται τῇ Ἀληθείᾳ τὴν ἀλήθειαν , καὶ ἐπεὶπερ ὅπερ ἐστὶ κατὰ φύσιν εἴρηκεν ὁ Χριστός , διὰ ταύτην αὐτὴν τὴν αἰτίαν τεθνάναι πρέπεν διαχυριζέσθαι . Ἄλλὰ γὰρ τῇ τοῦ προφήτου κεχρήσομαι διὰ τοῦτο φωνῇ · « Πῶς ἐρεῖτε ὅτι Σοφοὶ ἐσμεν ἡμεῖς , καὶ νόμος Κυρίου μεθ’ ἡμῶν ἐστιν ; » Ἡ γὰρ οὐχ ἔδει δι’ ἐρεύνης ἀκριβοῦς εἶναι πρότερον , τίς καὶ πότεν ἐστιν ὁ Χριστός ; καὶ εἰ μὲν ἤλως ψευσάμενος , εὐδύνειν δὴ τότε καὶ μᾶλα δικαίως , ἤγουν τ’ ἀληθῆ λέγοντα προσεικνεῖν ; τοὺν ἀφέντες τὴν ζήτησιν , καὶ τὴν ἐκ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων πληροφορίαν , ἐπὶ μόνην ὠξέσαθε τὴν κατάρρησιν , καὶ κατηγορίας πρόφασιν ἐποιήσασθε τὴν ἀλήθειαν ; Ἔδει Πιλᾶτῳ λέγοντας , ὅτι Υἱὸν Θεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησεν , ἐγκαλεῖν αὐτῷ καὶ τὰ τῆς θεότητος ἔργα , καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς παραδόξοις κατακτισθᾶσαι μεγαλουργίαν . Ἔδει μετ’ ἐκείνου βοᾶν , ὅτι τεθνηκὼς μὲν ἀνεβίω νεκρός , διὰ μιᾶς τοῦ Σωτῆρος φωνῆς παλινδρομήσας εἰς ζωὴν . Ἔδει παρενεγκεῖν τὸν μονογενῆ τῆς χήρας υἱὸν , καὶ τοῦ ἀρχισυναγώγου τὸ κόριον . Ἔδει καὶ τῆς θεοπεπεσπάτης ἐκείνης διαμεμηνίσθαι φωνῆς , ἐπὶ μὲν τῇ τῆς χήρας υἱῷ · « Νεανίσκα , σοι λέγω , ἐγέρθητι · » ἐπὶ δὲ τῷ κορίῳ · « Ἡ παῖς , ἐγείραι . » Ἐχρῆν ἐπὶ τούτοις διδάσκειν , ὅτι τυφλοῖς μὲν τὸ βλέπειν , λεπροῖς δὲ τὴν κάθαρσιν ἐχαρίσατο , καὶ , πρὸς τούτοις , ὅτι μὴ κατεστήρησεν [ γρ . κατεστάρεσεν ] ἀπαιλῆ , καὶ θαλάττης ἀγρίας κίνησιν , καὶ πνευμάτων βαγδαίων καταφορὰν , καὶ εἰ τι πρὸς τούτοις ἐργασται Χριστός . Ἄλλ’ ἐκεῖνα μὲν ἀχαρίστοις καταχωννύουσι σιωπᾶς , καὶ τὰ δι’ ὧν τὸν αὐτὸν ὁρᾶσθαι Θεὸν παρέντες δυστρόπως , ἐπὶ μόνους βαδίζουσι παραλογισμοὺς · ἀνδρὶ δὲ ἀλλογενεῖ , καὶ τὴν θείαν ὅλως ἐπιδοῦναι οἱ δειλαῖοι · « Τὸν Θεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησεν · » καὶ τοῦτο τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς ἐν ἀνθρωπείῳ σχῆματι τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον ἐπιφοιτῆσιν ποτὲ τῷ κόσμῳ βωσῆς . « Ἰδοὺ γὰρ , φησίν , ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει , καὶ τέξεται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . » Τὸ δὲ ἐκ παρθένου τεχθὲν , τί ἄν ἕτερον εἴη λοιπόν , ἢ ἄνθρωπος καθ’ ἡμᾶς , ὅσον εἰς τὴν τοῦ σώματος ὁψὴν τε καὶ φύσιν ; Ἡν γὰρ μετὰ τοῦ εἶναι ἀνθρώπου καὶ Θεὸς ἀληθῶς . « Ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλᾶτος τοῦτον τὸν λόγον , μᾶλλον ἐφοβήθη , καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν , καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ · Πόθεν εἶ σὺ ; Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ . Περιτρέπεται τοῖς ᾿Ιουδαίοις τὸ κακοῦργημα πρὸς τὸ παρ’ ἐλπίδα . Οἱ μὲν γὰρ εἰς ὑψὸς τὴν τοῦ ἐγκλήματος αἰρουσιν ἀφορμὴν , εἰς αὐτὸ διεπταίσθαι λέγοντες τὸν τοῦ Θεοῦ ἐγχειρίσθαι τῷ Χριστῷ . Ὁ δὲ τὴν τοῦ πράγματος ὑπεροχὴν , εὐλαβείας ποιεῖται προσθήκην , καὶ φορτικωτέραν δέχεται τὴν ἐκ τοῦ δέλματος ἀπαίλην , ἀκριβῶς τε γίνεσθαι περὶ αὐτὸν ἢ πρότερον ἤν , καὶ φιλοπευστέλει λειπτέρον , τὶς δὴ ἄρα καὶ πότεν ἐστιν , οὐκ ἀπιστήσας , ὡς γέ μοι φαίνεται , ὅτι καὶ ἄνθρωπος ὤν , Υἱὸς εἶναι δύναται Θεοῦ . Δέχεται
Lemmas: ὁμός . ἐγώ εἶπον · Θεός εἰμί , καί υἱός ὕψιστος πᾶς . εἰμί δέ ἐκεῖνος εἶπον , φημί , θεός , πρός ὅς ὁ λόγος ὁ Θεός γίγνομαι , καί οὖον δύναμαι λύω ὁ γραφή · ὅς ὁ πατήρ ἁγίζω , καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , σύ λέγω , ὅτι βλασφημέω , ὅτι εἶπον , Θεός υἱός εἰμί ; » ἄλλος οὐδείς ὁ τοιοῦτος διαμηνύω ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος , ἔγκλημα ποιέω ὁ Ἀλήθεια ὁ ἀλήθεια , καί ἐπεί ὅσπερ εἰμί κατά φύσις εἴρω ὁ Χριστός , διά οὗτος αὐτός ὁ αἴτιος θνήσκω πρέπω διαχρίω . ἀλλά γάρ ὁ ὁ προφήτης χράω διά οὗτος φωνή · « Πῶς εἴρω ὅτι Σοφός εἰμί ἐγώ , καί νόμος κύριος μετά ἐγώ εἰμί ; » ὁ γάρ οὐ ἐσθίω διά ἔρευνα ἀκριβής εἰμί πρότερος , τίς καί πότε εἰμί ὁ Χριστός ; καί εἰμί μέν ἁλίσκομαι ψεύδω , ευδυο δή τότε καί μῆλον δικαίως , ἤγουν τε ἀληθής λέγω προσφέρω ; ὅς ἀφίημι ὁ ζήτησις , καί ὁ ἐκ ὁ ἱερός Γράμμα πληροφορία , ἐπί μόνος ὀξύνω ὁ κατάρρησις , καί κατηγορία πρόφασις ποιέω ὁ ἀλήθεια ; δέω Πιλᾶτος λέγω , ὅτι υἱός Θεός ἑαυτοῦ ποιέω , ἐγκαλέω αὐτός καί ὁ ὁ θεότης ἔργον , καί ὁ ἐπί ὁ παράδοξος κατακτίζω μεγαλοεργία . δέω μετά ἐκεῖνος βοάω , ὅτι θνῄσκω μέν ἀναβιόω νεκρός , διά εἷς ὁ Σωτήρ φωνή παλινδρομέω εἰς ζωή . δέω παραφέρω ὁ μονογενής ὁ χήρα υἱός , καί ὁ ἀρχισυνάγωγος ὁ κόριον . δέω καί ὁ θεοπεπεσπάτης ἐκεῖνος διαμένω φωνή , ἐπί μέν ὁ ὁ χήρα υἱός · « Νεανίσκα , σύ λέγω , ἐγείρω · » ἐπί δέ ὁ κόριον · « ὁ παῖς , ἐγείρω . » Ἐχρεύς ἐπί οὗτος διδάσκω , ὅτι τυφλός μέν ὁ βλέπω , λεπρός δέ ὁ κάθαρσις χαρίζομαι , καί , πρός οὗτος , ὅτι μή καθίστημι [ γρ . κατεστάρεσεν ] ἀφαιλέω , καί θάλασσα ἄγριος κίνησις , καί πνεῦμα βαγδαίων καταφορά , καί εἰμί τίς πρός οὗτος ἐργαστής Χριστός . ἄλλος ἐκεῖνος μέν ἀχάριστος καταχώννυμι σιωπάω , καί ὁ διά ὅς ὁ αὐτός ὁράω θεός παρίημι δυστρόπως , ἐπί μόνος βαδίζω παραλογισμός · ἀνήρ δέ ἀλλογενής , καί ὁ θεῖος ὅλως ἐπιδίδωμι ὁ δείλαιος · « ὁ Θεός ἑαυτοῦ ποιέω · » καί οὗτος ὁ θεόπνευστος γραφή ἐν ἀνθρώπειος σχῆμα ὁ ὁ Θεός Λόγος ἐπιφοίτησις ποτέ ὁ κόσμος βωσῆς . « ἰδέ γάρ , φημί , ὁ παρθένος ἐν γαστήρ ἔξειμι , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , Μετά ἐγώ ὁ Θεός . » ὁ δέ ἐκ παρθένος τίκτω , τίς ἄν ἕτερος εἰμί λοιπός , ἢ ἄνθρωπος κατά ἐγώ , ὅσος εἰς ὁ ὁ σῶμα ὁψὴν τε καί φύσις ; ἐάν γάρ μετά ὁ εἰμί ἄνθρωπος καί θεός ἀληθής . « ὅτε οὖν ἀκούω ὁ Πιλᾶτος οὗτος ὁ λόγος , μᾶλλον φοβέω , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον πάλιν , καί λέγω ὁ Ἰησοῦς · πόθεν εἰμί σύ ; ὁ δέ Ἰησοῦς ἀπόκρισις οὐ δίδωμι αὐτός . περιτρέπω ὁ Ἰουδαῖος ὁ κακούργημα πρός ὁ παρά ἐλπίς . ὁ μέν γάρ εἰς ὑψός ὁ ὁ ἔγκλημα ἀείρω ἀφορμή , εἰς αὐτός διαπταίω λέγω ὁ ὁ Θεός ἐγχειρίζω ὁ Χριστός . ὁ δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ὑπεροχή , εὐλάβεια ποιέω προσθήκη , καί φορτικός δέχομαι ὁ ἐκ ὁ δέλματος ἀπαίλην , ἀκριβῶς τε γίγνομαι περί αὐτός ἢ πρότερος ἐάν , καί φιλοπευστελλω λειπτέρον , τις δή ἄρα καί πότε εἰμί , οὐ ἀπιστέω , ὡς γε ἐγώ φαίνω , ὅτι καί ἄνθρωπος εἰμί , υἱός εἰμί δύναμαι Θεός . δέχομαι