cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0305.1
ἡ , κἀγὼ ἐν αὐτοῖς . » Τοῖς γὰρ διὰ θεωρίας εἰλχρισούς ἐπιγνῶναι δυνήσεσθαι τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα , πεπαιδευμένους δὲ κατ’ ἀχριδείαν τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὸν λόγον , ὑπάρχει δὴ πάντως καὶ ἀναμφιλήγως περισταῖ τὸ τελείως ἀναπλάσθαι παρὰ Πατρός , καθ’ ὁμοιότητα τοῦ Υἱοῦ . Τελειώσται γὰρ ἀγαπᾶ τὸν ἴδιον Υἱὸν ὁ Πατὴρ ἐναυλίζεται δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός , διὰ τοῦ ἁγίου δήλον ὅτι Πνεύματος , συνάπτων εἰς οἰκειότητα τὴν πνευματικὴν δι’ ἑαυτοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὸν ἐγνωκότα αὐτόν , ἀπαράφορὸν τε τῆς θεογνωσίας ἐν ἑαυτῷ τὸν λόγον ὁνόντα . Ἐγνώρισε δὲ ἡμῖν τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός , Υἱὸν ἡμῖν ἑαυτὸν ἐπιδείξας . Παρίσταται γὰρ καὶ ἰσοδρόμησι πάντη τε καὶ πάντως τῇ περὶ τοῦ γεννήματος γνώσει καὶ ἡ περὶ τοῦ γεννησαντος αὐτόν , καθάπερ ἀληθὲς καὶ τὸ ἐμπάλιν . Εἰ δὲ ἀληθὲς ὁ λόγος , καὶ ἀναμφίλογως παραδεκτόν , ὅτι Πατρὶ μὲν ὁ Υἱός , Υἱὸς δὲ αἰ πάλιν τῷ Πατρὶ συνοιστεῖ τε καὶ συνεῖσαάγεται , καὶ συνεπιστρέφει δι’ ἀμφοῖν τὴν ἑκατέρου γνώσιν , πῶς ἔτι ποίημα κατὰ τινὰς τῶν ἀνοσιῶν ἐστὶν ὁ Υἱός ; Υἱὸν μὲν γὰρ εἰ τις λέγει , τὴν περὶ Πατρὸς ἐνέθηκε γνώσιν τοῖς ἀκροωμένοις · ποίημα δὲ ὀνομάσας εἰς ἔννοιαν ἀναφέρει τοῦ ποιήσαντος αὐτό . Ἐπεὶδὴ δὲ Πατέρα καλεῖ τὸν Θεὸν ὁ Υἱός , οὐ ποιητήν , ἢ δημιουργόν , οἷδε δηλοῦνταί γέννημα κατ’ ἀλήθειαν ἑαυτὸν ὑπάρχοντα . Διὸ νοεῖται τε καὶ ἐστὶν ὁ Υἱὸς υἱός , καὶ οὐ ποίημα κατ’ ἐκείνους . Διὸ ποιητὴς ὁ ποιῶν , καὶ οὐκ ἔστι πατήρ . Ἀδικήσει δὲ οὐδὲν τὴν τοῦ λόγου δύναμιν , τὸ καὶ ἐφ’ ἡμῶν τετάχθαι τυχὸν τὸ τῆς γεννήσεως , ἤτοι τὸ τῆς υἱότητος ὄνομα . Τὰ γὰρ τοῖς κυρίως τε καὶ ἰδικῶς ἀνακειμένα τε καὶ ἐφ’ ἡμᾶς κατεκομίσθη , πολλάκις καταχρησμένης ἐσθ’ ὅτε τῆς ἁγίας Γραφῆς , καὶ τοῖς κατὰ θείαν υἱοὺς τὰ τοῦ κατὰ φύσιν περιτιθεῖσης ἑσθ’ ὅτε . Θαυμάστον δὲ οὐδὲν , εἰ καὶ τὴν τοῦ γεννήματος ἐλάχομεν κλῆσιν , ἐκ φιλανθρωπίας Θεοῦ τιμήσαι θελησαντος , ἐπεὶ καὶ θεοὺς ὤνόμασε τοὺς ἀπὸ γῆς ὄντας ὁμολογουμένως .
Lemmas: ὁ , ἐγώ ἐν αὐτός . » ὁ γάρ διά θεωρία ειλχρισος ἐπιγιγνώσκω δύναμαι ὁ θεός καί πατήρ , παιδεύω δέ κατά ἀχριδείαν ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ λόγος , ὑπάρχω δή πάντως καί ἀναμφιλήγως περιίστημι ὁ τέλειος ἀναπλάσσω παρά πατήρ , κατά ὁμοιότης ὁ υἱός . Τελειόω γάρ ἀγαπάω ὁ ἴδιος υἱός ὁ πατήρ ἐναυλίζω δέ καί αὐτός ὁ Χριστός , διά ὁ ἅγιος δῆλος ὅτι πνεῦμα , συνάπτω εἰς οἰκειότης ὁ πνευματικός διά ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ ὁ γιγνώσκω αὐτός , ἀπαράφορὸν τε ὁ θεογνωσία ἐν ἑαυτοῦ ὁ λόγος Ονόντα . γνωρίζω δέ ἐγώ ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , υἱός ἐγώ ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι . παρίστημι γάρ καί ἰσόδρομος πάντῃ τε καί πάντως ὁ περί ὁ γέννημα γνῶσις καί ὁ περί ὁ γεννάω αὐτός , καθάπερ ἀληθής καί ὁ ἐμπαλῶ . εἰμί δέ ἀληθής ὁ λόγος , καί ἀναμφίλογος παραδεκτός , ὅτι πατήρ μέν ὁ υἱός , υἱός δέ ὁ πάλιν ὁ πατήρ συνοιστημι τε καί συνεισάγω , καί συνεπιστρέφω διά ἄμφω ὁ ἑκάτερος γνῶσις , πῶς ἔτι ποίημα κατά τις ὁ ανοσία εἰμί ὁ υἱός ; υἱός μέν γάρ εἰμί τις λέγω , ὁ περί πατήρ ἐντίθημι γνῶσις ὁ ἀκροάομαι · ποίημα δέ ὀνομάζω εἰς ἔννοια ἀναφέρω ὁ ποιέω αὐτός . ἐπειδή δέ πατήρ καλέω ὁ θεός ὁ υἱός , οὖον ποιητής , ἢ δημιουργός , οἶδα δηλέομαι γέννημα κατά ἀλήθεια ἑαυτοῦ ὑπάρχω . Διὸ νοέω τε καί εἰμί ὁ υἱός υἱός , καί οὖον ποίημα κατά ἐκεῖνος . Διὸ ποιητής ὁ ποιέω , καί οὐ εἰμί πατήρ . ἀδικέω δέ οὐδείς ὁ ὁ λόγος δύναμις , ὁ καί ἐπί ἐγώ τάσσω τυγχάνω ὁ ὁ γέννησις , ἤτοι ὁ ὁ υἱότης ὄνομα . ὁ γάρ ὁ κύριος τε καί ἰδικός ἀνακειμένα τε καί ἐπί ἐγώ κατακομίζω , πολλάκις καταχράομαι ἐστώ ὅτε ὁ ἅγιος γραφή , καί ὁ κατά θεῖος υἱός ὁ ὁ κατά φύσις περιτίθημι εἰμί ὅτε . Θαυμαστός δέ οὐδείς , εἰμί καί ὁ ὁ γέννημα λαγχάνω κλῆσις , ἐκ φιλανθρωπία Θεός τιμάω θελέω , ἐπεί καί θεός ὀνομάζω ὁ ἀπό γῆ εἰμί ὁμολογουμένως .