cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0283.1
" Αλλως γε τὸ τῶν καθ' ἡμᾶς ἀποδημησαι πραγμάτων τοις ἀγίοις ἐθέλειν , οὐ μετρίαν ἐμελε περιποιήσεν ζημίαν τοις ἀδοξούσι περὶ τὴν πίστιν : μᾶλλον δὲ οὐδ' ἂν ὅλως παιδαγωγηθεῖεν εἰς εὐσέβειαν , τοὺς τοῦτο δράν δυναμένους οὐκ ἔχοντας . Καὶ τοῦτο εἰδὼς ὁ Παῦλος φησι : « Κρεῖττον γὰρ τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι · τὸ δὲ ἐπιμεῖναι τῇ σαρκὶ ἀναγκαῖότερον δι' ὑμᾶς . » Πρεσβύτης οὖν ἀπὸ τῆς τῶν ἀμυφτων σωτηρίας ὁ Κύριος , οὐ δίχα φωτιστρων καὶ ἀλῶν , τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ δεῖν καταλιμπάνεσθαι λέγει , διατηρεῖσθαι δὲ μᾶλλον τοὺς ἁγίους ἐρωτᾷ , τῆς τοῦ πονηροῦ δυστροπίας ἔξω μένοντας ἀεὶ , καὶ τῶν πειρασμῶν τὴν ἐφοδὸν ὑπεκκινῶντας , δυναδεὶ τοῦ πάντα ἰσχύοντος · Πητρός . Σημειωτέον δὲ πάλιν , ὅτι τὸν ἴδιον καὶ παρ' αὐτοῦ γεγονότα λέγων , φημὶ δὲ τὸν εὐαγγελικὸν , τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς εἶναι φησιν , οὐχ ἕτερον αὐτὸν παρὰ τὸν Πατέρα δεῖν εἶναι διὰ τὸ ὁμοούσιον . Εὕρομεν γὰρ ἐν τοῖς εὐαγγελικοῖς συγγράμασι ν ἀποστατηκότας αὐτὸν τοὺς τῶν Ἰουδαίων λαούς , μειζότερ αὐτοὺς ἐδίδαχεν , ὡς ἐξουσίαν ἔχων καὶ οὐχ ὡς οἱ Γραμματεῖς αὐτῶν . Οἱ μὲν γὰρ ἄνω τε καὶ κάτω τὸ τῶ νόμῳ δοκοῦν προηγόμενοι , τὰς πρὸς αὐτοὺς διαλέξεις ποιῶντες ἐφαίνοντο · ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὐχὶ δὴ πάντας τοὺς ἐν σκιᾷ καὶ Γράμμασι κατακολουθῶσας τύπους , ἀλλ' ἐν γον · « Ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις · Οὐ μοιχεύσετε , φησίν · ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν · Οὐκ ἐπιθυμήσετε · » καὶ τοῦ νόμου διαγορεύοντος περὶ τῶν θελων λογίων , ὡς ἐπ' αὐτοὺς οὐκ ἔστι προσιέναι καὶ ἀπ' αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἀφελεῖν · ἀλλ' ὑπελθε τε καὶ προσθεῖναι ὁ Χριστὸς μετατίθεσι τὰ ἐν τύποις εἰς ἀλήθειαν . Οὐχὼν οὖν ἐν τοῖς διὰ νόμον , τοῦτ' ἐστιν , οὐχ ἐν παθήμασι λογισθήσεσται , ὡ γὰρ ἐν ἐπεὶ τὸ ἐν δούλω τετάχθαι φυσικῶς , τοῦτω δὴ προσεῖν πον πάντως ἂν καὶ τὸ δεῖν ὑποκείσθαι νόμῳ . Ἰδὼν οὖν ἀρα λόγον τὸν τοῦ Πατρὸς ἐποίησατο Χριστός . Αὐτὸς γὰρ ἐστιν ὁ ἐν Πατρὶ τα καὶ ἐξ αὐτοῦ λόγος , τῶν τῆς θεότητος θελημάτων ἐξαγγελτικὸς · θεότητος δὲ , ὁφμὶ , τῆς ἀληθοῦς · καὶ μόνης , ἡ ἐν Πατρὶ τε καὶ Υἱῷ νοεῖται καὶ ἀγίῳ Πνεύματι .
Lemmas: " ἄλλως γε ὁ ὁ κατά ἐγώ ἀποδημέω πρᾶγμα ὁ ἀγάω ἐθέλω , οὖον μέτριος μέλω περιποιώ ζημία ὁ ἀδοξέω περί ὁ πίστις : μᾶλλον δέ οὐδέ εἄν ὅλως παιδαγωγέω εἰς εὐσέβεια , ὁ οὗτος δράω δύναμαι οὐ ἔχω . καί οὗτος εἰδοί ὁ Παῦλος φημί : « κρείσσων γάρ ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί · ὁ δέ ἐπιμένω ὁ σάρξ ἀναγκαῖος διά σύ . » Πρεσβύτης οὖν ἀπό ὁ ὁ ἀμυφτων σωτηρία ὁ Κύριος , οὖον δίχα φωτιστρων καί ἀλέω , ὁ ἐν ὁ κόσμος δήω καταλείπω λέγω , διατηρέω δέ μᾶλλον ὁ ἅγιος ἐρωτάω , ὁ ὁ πονηρός δυστροπία ἔξω μένω ἀεί , καί ὁ πειρασμός ὁ ἔφοδος ὑπεκκινέω , δυναδεὶ ὁ πᾶς ἰσχύω · Πητρός . σημειωτέος δέ πάλιν , ὅτι ὁ ἴδιος καί παρά αὐτός γίγνομαι λέγω , φημί δέ ὁ εὐαγγελικός , ὁ Θεός καί πατήρ εἰμί φημί , οὐ ἕτερος αὐτός παρά ὁ πατήρ δήω εἰμί διά ὁ ὁμοούσιος . εὑρίσκω γάρ ἐν ὁ εὐαγγελικός σύγγραμμα Ν ἀποστατέω αὐτός ὁ ὁ Ἰουδαῖος λαός , μειζότερ αὐτός διδάσκω , ὡς ἐξουσία ἔχω καί οὐ ὡς ὁ Γραμματεύς αὐτός . ὁ μέν γάρ ἄνω τε καί κάτω ὁ ὁ νόμος δοκέω προάγω , ὁ πρός αὐτός διαλέγω ποιέω φαίνω · ὁ δέ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὐ δή πᾶς ὁ ἐν σκιά καί Γράμμα κατακολουθέω τύπος , ἀλλά ἐν γος · « εἶπον ὁ ἀρχαῖος · οὖον μοιχεύω , φημί · ἐγώ δέ λέγω σύ · οὐ ἐπιθυμέω · » καί ὁ νόμος διαγορεύω περί ὁ ἐθέλω λόγιος , ὡς ἐπί αὐτός οὐ εἰμί πρόσειμι καί ἀπό αὐτός οὐ εἰμί ἀφαιρέω · ἀλλά ὑπέρχομαι τε καί προστίθημι ὁ Χριστός μετατίθημι ὁ ἐν τύπος εἰς ἀλήθεια . Οὐχὼν οὖν ἐν ὁ διά νόμος , οὗτος εἰμί , οὐ ἐν πάθημα λογίζομαι , εἰμί γάρ ἐν ἐπεί ὁ ἐν δοῦλος τάσσω φυσικός , οὗτος δή πρόσω πως πάντως εἄν καί ὁ δήω ὑπόκειμαι νόμος . εἶδον οὖν ἀρά λόγος ὁ ὁ πατήρ ποιέω Χριστός . αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἐν πατήρ ὁ καί ἐκ αὐτός λόγος , ὁ ὁ θεότης θέλημα ἐξαγγελτικός · θεότης δέ , ὁφμὶ , ὁ ἀληθής · καί μόνος , ὁ ἐν πατήρ τε καί υἱός νοέω καί ἅγιος πνεῦμα .