cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0087.1
τὸν πλησίον ἀγάπην σύμπαν ἔχουσα τοῦ νόμου τὸ πλήρωμα . Καὶ γοῦν ὁ θεοπέποις , Παῦλος , εἰς ταύτην συγκεφαλαιούμενος ἅπασαν ἐντολὴν ἐπιστέλλει · « Τὸ γὰρ , Οὐ μοιχεύσεις , Οὐ φονεύσεις , Οὐκ ἐπι-ορκήσεις . καὶ εἰ τις ἑτέρα ἐστὶν ἐντολή , ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ ἀνακεφαλαιοῦται , ἐν τῇ , Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου , ὡς ἑαυτόν . Πλῆρωμα οὖν νόμου ἡ ἀγάπη . » Ὅτι δὲ καὶ ἁπάσης ἀρετῆς ἰδέαν εἰς τῶν οἰκείων ὀργῶν ἐποίησατο , συνέχει δὲ ὥσπερ ἀγχά-λαις ἐλούσα τὰ ἀγαθά , Παῦλος πάλιν αὐτὸς ὁ σοφώ-τατος ἐπιμαρτυρήσει βούων · « Ἡ ἀγάπη οὐ περ-περεύεται , οὐ φυσιοῦται , οὐκ ἀσχημονεῖ , οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς , » καὶ τὰ τούτοις συννημένα · μακρὸν γὰρ εἰπεῖν τῆς ἀγάπης τὸ μέτρον . Ἄλλως τε φημὶ δὴ μάλιστα πρέπειν τε καὶ ὑπνάπτεσθαι τοῖς ἀγαπᾶν ἐλομένοις , ὅτι Χριστοῦ γεγόνασι μαθηταὶ τοῖς ἀπαν-ταχόσε γνωριζέσθαι , τὸ τῷ στεφάνῳ τῆς ἀγάπης ἐπισεμνύνεσθαι , καὶ καθόλου τὸ σήμαντρον ἐπιφέ-ρεσθαι τοῦ πράγματος τὴν φιλαλληλίαν · τοῦ δὲ δὴ χάριν , καὶ τοῦτο ἡμᾶι [ γρ . μηνύσω ] διὰ βραχέων . Ἄρα γὰρ εἰ τις τῶν καθ’ ἡμᾶς χαλκοουργῆται , ἔχων τὴν ὑφάντου μετρί τέχνην , οὐκ ἂν ὀρώτω , ὅτι μά-λιστα σαφῶς , ὡς χαλκοτύπου τινός , ἢ ὑφάντου τέχνης μαθητής ; Τί δὲ ὁ τεκτονικῆς ἐμπειρίας οὐκ ἀμοιρῶν ; Οὐκ ἄρα βούησιν ἐν διὰ τοῦτο δύνασθαι κατατορθεῖν τὰ ἐν τῇ τέχνῃ καλῶς , ὅτι τέκτονα τῆς ἐμπειρίας ἔχει τὸν ἡγοῦμενον ; Κατὰ τὸν αὐτόν , οἴμαι , λόγον οἱ τῆς θεοφιλοῦς ἀγάπης πληρουμένην ἐν ἑαυτοῖς τὴν δύναμιν ἔχοντες , ἀκοντεῖ γνωριοῦσιν , ὅτι τῆς ἀγάπης γεγόνασι μαθηταί , ἔχοι τοῦ τὴν εἰς ἄρχαν ἀγάπην ἔχοντος Χριστοῦ . Ὑπῆρσε γὰρ οὕτως τὸν κόσμον , ὡς καὶ αὐτὴν ὑπὲρ αὐτοῦ κατα-θεῖναι τὴν ψυχήν , καὶ τῶν Ἰουδαίων τολημάτων ὑπομεῖναι τὴν ἀγριότητα . Καὶ μαρτυρήσει λέγων αὐτὸς πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς , ὅτι « Μεῖζον ταύτης τῆς ἀγάπης οὐδεὶς ἔχει , ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ . » Ἐπειδὴ γὰρ ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶ , κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνήν , ἀγάπης ὢν Υἱός , τοῦτ’ ἐστὶ τοῦ κατὰ φύσιν Θεοῦ , καὶ μόνοιο , καὶ ἀληθινοῦ , ἀγάπῃ καὶ αὐτὸς ἀναπέφανται , οὐ λόγῳ ἐξησχημένον καὶ διὰ ῥημάτων κόμπου λελαμπρυσμένον ἔχων τὸ δέλμα , ἀλλ’ ἔργοις αὐτοῖς , καὶ πράγμασι , χαρπὸν δυντα τῆς τοῦ τεκόντος οὐ-σίας ἐαυτὸν ἐπιδείξας . Οἱσόμεθα γὰρ οὐδαμῶς δεκταχῶν εἶναι τῶν ἀγαθῶν τὴν ἀνωτάτω πᾶσων οὐσίαν , ἀλλ’ οὐδὲ ἐπίκτητον ἐροῦμεν ἐν αὐτῇ τὴν ἀπάντων τῶν ἀγαθῶν ἰδέαν , καθάπερ ἐν ἡμῖν , ἀλλ’ οὐδὲ ὡς τι τυχὸν ἕτερον ἐν ἑτέρῳ νοούμενον , ὥσπερ οὖν ἐν ἀνθρώπῳ φαῖ τις ἂν τὴν τινος ἐπιστήμην . Οὐ γὰρ ἐπιστήμη καθ’ ἑαυτὸν ὁ ἄνθρωπος , ἐπιστή-μης δὲ μᾶλλον δεκτικός · ἀλλ’ αὐτὸ τὸ πᾶν ἀγαθόν , ὅπερ ἂν εἶναι πιστεύεται , τοῦτο κυρίως αὐτὴν εἶναι φαμεν τὴν θείαν καὶ ἀρρήτον φύσιν , πηγὴν ὥσπερ τινὰ πᾶν εἶδος ἀρετῆς ἔχουσαν ἐν ἑαυτῇ , καὶ ἐξ ἑαυτῆς ἀναδιζούσαν . Εὐλογώτατα τοίνυν αὐτὸς περ ἑαυτῆς τῆς ἀγάπης ὁ καρπὸς ἔχει καὶ αὐτὸς ὑπάρ-χων , κατὰ τὸν ἐξ ὑπὲρ ἔστι Πατρὸς ὁ Υἱός , διὰ τῆς
Lemmas: ὁ πλησίος ἀγάπη σύμπας ἔχω ὁ νόμος ὁ πλήρωμα . καί γοῦν ὁ θεοπέποις , Παῦλος , εἰς οὗτος συγκεφαλαιόω ἅπας ἐντολή ἐπιστέλλω · « ὁ γάρ , οὖον μοιχεύω , οὖον φονεύω , οὐ ἐπιορκέω . καί εἰμί τις ἕτερος εἰμί ἐντολή , ἐν οὗτος ὁ λόγος ἀνακεφαλαιόω , ἐν ὁ , ἀγάπησις ὁ πλησίος σύ , ὡς ἑαυτοῦ . πλήρωμα οὖν νόμος ὁ ἀγάπη . » ὅτι2 δέ καί ἅπας ἀρετή ἰδέα εἰς ὁ οἰκέω ὀργάω ποιέω , συγχέω δέ ὥσπερ ἀγχά-λαις αἱρέω ὁ ἀγαθός , Παῦλος πάλιν αὐτός ὁ σόφος ἐπιμαρτύρησις βοῦα · « ὁ ἀγάπη οὖον περπερεύομαι , οὖον φυσιόω , οὐ ἀσχημονέω , οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ , » καί ὁ οὗτος συνάπτω · μακρός γάρ εἶπον ὁ ἀγάπη ὁ μέτρον . ἄλλος τε φημί δή μάλιστα πρέπω τε καί ὑποπέτομαι ὁ ἀγαπάω αἱρέω , ὅτι Χριστός γίγνομαι μαθητής ὁ ἀπαντέχω γνωρίζω , ὁ ὁ στέφανος ὁ ἀγάπη ἐπισεμνύνομαι , καί καθόλου ὁ σημαντήριον ἐπιφέρω ὁ πρᾶγμα ὁ φιλαλληλία · ὁ δέ δή χάρις , καί οὗτος ἧμαι [ γρ . μηνύω ] διά βραχύς . ἄρας γάρ εἰμί τις ὁ κατά ἐγώ χαλκουργέω , ἔχω ὁ ὑφάντης Μέτρι τέχνη , οὐ εἄν ὄρνυμι , ὅτι μάλιστα σαφῶς , ὡς χαλκοτυπέω τις , ἢ ὑφάντης τέχνη μαθητής ; τις δέ ὁ τεκτονικός ἐμπειρία οὐ ἀμοιρέω ; οὐ ἄρα βούη ἐν διά οὗτος δύναμαι κατατορθεῖν ὁ ἐν ὁ τέχνη καλῶς , ὅτι τέκτων ὁ ἐμπειρία ἔχω ὁ ἡγέομαι ; κατά ὁ αὐτός , οἴμη , λόγος ὁ ὁ θεοφιλής ἀγάπη πληρόω ἐν ἑαυτοῦ ὁ δύναμις ἔχω , ἄκων γνωρίζω , ὅτι ὁ ἀγάπη γίγνομαι μαθητής , ἔχω ὁ ὁ εἰς ἀρχή ἀγάπη ἔχω Χριστός . Ὑπῆρσε γάρ οὕτως ὁ κόσμος , ὡς καί αὐτός ὑπέρ αὐτός κατατίθημι ὁ Ψυχή , καί ὁ Ἰουδαῖος τολημαω ὑπομένω ὁ ἀγριότης . καί μαρτυρέω λέγω αὐτός πρός ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , ὅτι « Μέγας οὗτος ὁ ἀγάπη οὐδείς ἔχω , ἵνα τις ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ Φίλων αὐτός . » ἐπεί γάρ ὁ θεός ἀγάπη εἰμί , κατά ὁ Ἰωάννης φωνή , ἀγάπη εἰμί υἱός , οὗτος εἰμί ὁ κατά φύσις Θεός , καί μονόω , καί ἀληθινός , ἀγάπη καί αὐτός ἀναφαίνω , οὖον λόγος ἐξέχω καί διά ῥῆμα κόμπος λαμπρύνω ἔχω ὁ δέλμα , ἀλλά ἔργον αὐτός , καί πρᾶγμα , καρπός δυντα ὁ ὁ τίκτω οὐσία ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι . φέρω γάρ οὐδαμῶς δεκταχῶν εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ἄνω2 πάσσω οὐσία , ἀλλά οὐδέ Ἐπίκτητος εἴρω ἐν αὐτός ὁ ἀπαντάω ὁ ἀγαθός ἰδέα , καθάπερ ἐν ἐγώ , ἀλλά οὐδέ ὡς τίς τυγχάνω ἕτερος ἐν ἕτερος νοέω , ὥσπερ οὖν ἐν ἄνθρωπος φή τις εἄν ὁ τις ἐπιστήμη . οὖον γάρ ἐπιστήμη κατά ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος , ἐπιστήμη δέ μᾶλλον δεκτικός · ἀλλά αὐτός ὁ πᾶς ἀγαθός , ὅσπερ εἄν εἰμί πιστεύω , οὗτος κύριος αὐτός εἰμί φημί ὁ θεῖος καί ἄρρητος φύσις , πηγή ὥσπερ τις πᾶς εἶδος ἀρετή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί ἐκ ἑαυτοῦ αναδινεαζω . εὔλογος τοίνυν αὐτός περ ἑαυτοῦ ὁ ἀγάπη ὁ καρπός1 ἔχω καί αὐτός ὑπάρχω , κατά ὁ ἐκ ὑπέρ εἰμί πατήρ ὁ υἱός , διά ὁ