cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0328.3
Εἰς κατάκριμα τῆς Ἰουδαίων ἀφιλοθείας τε ὅμως καὶ ὠμότητος , τὴν τοῦ δικαίου καὶ πρέποντος προτοχεται γνῶσιν , ὁ μὴ τοῖς θείοις μαθήμασιν ἐπαυξὴν , ἀνθρωπίων δὲ φύλαξ διορισμάτων , καὶ ὧν διόρων εἶχε τὴν ἀρχήν , τούτων ὅτι δὴ μάλιστα τὰ θεσπίσματα δυσωποῦμενος . Ὁ δρῶντάς τε καὶ φρονοῦν ἐλομένων τοὺς τῶν Ἰουδαίων ταγματίων ταχμητητὰς , ἦν ἂν δήπου καὶ λίαν εἴκως τὴν τοῦ διαβόλου πᾶγην ὑπαχθόντας , καὶ τὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων μσαρωτάτων ὑπεκκλίναι κακὸν , τὴν κατὰ Χριστοῦ ἡ δηλονδὴ μαιμονίας φημί . Παρατείνεται τωροῦν ὁ Πιλᾶτος , ἐπ' οὐδενὶ τῶν ἀτόπων ἀλλόνος ἡ ἐληλεγμένου καταδικάσῃ [ ἢ . καταδικάσαι ] Χριστῷ , καὶ τὴν αἰτίας ἀπάσης ὡς πορρωτάτω μὴ δὴ χρήναι · δικαεἰσπράτεσθαι λέγει , ἀπὸδὼν τε εἶναι παντελῶς καὶ τοῖς κατ' αὐτὸν τοῦτο νόμοις εὖ μάλᾳ διςυχορίζεται , τὴν κατὰ τοῦ θείου νόμου φρικωδεστάτην ἀπόνοιαν τῶν Ἰουδαίων ἐκδυσωπῶν . Ἦστο γὰρ δεῖν , ἂτε δὴ καὶ τὸν τοῦ δικαίου τε καὶ ἰσου λόγον προσθεὶν ἐπαγγελλομένους , ἀναπεισεῖν παραχρῆμα τῇ τοῦ δικαίου καὶ πρέποντος παραθέσει . Διενθυμηθεὶς δὲ πάλιν , κατὰ γε τὸ εἰκὸς , ὅτι τῆς τῶν Ἰουδαίων πρακτικῆς οὐ μετρίως κατηγορήσειεν ἂν τὸ πάσης αἰτίας ἐπαλεύσθαι τὸν προσηγμένον , ἵνα μὴ διὰ τοῦτο τυγὶν ἰταμιώτερον ἐγχεινοῖτο , καὶ φιλονεικοῖεν ἀτόπως , ὅδον ὥσπερ τῷ πράγματι καὶ χρώμα τι κάλλιστον ἐπινόει , λέγων · « Ἔστι συνήθεια ὑμῖν , ἵνα ἕνα δέσμον ἀπολύσω ὑμῖν ἐν τῷ Πάσχα · βούλεσθε οὖν ἀπολύσω ὑμῖν τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ; » Βασιλέα δὲ τῶν Ἰουδαίων ὀνομάζων τὸν Ἰησοῦν , χαριεννίζεται τε ὅμως καὶ ὑποχαλᾷ τῇ γελῶν τὴν τῶν λελυτηκέντων ὀργήν , ἐν ταυτῷ τε δεικνύει καὶ μάλᾳ σαφῶς , ὡς ἐπ' αὐτῷ τούτῳ κατηγορεῖται μάτην . Μὴ γὰρ ἐν ἀφέσειως ἀξίωσαι ποτὲ τὸν ἐπὶ τυραννίδι καὶ νεωτερismῷ , τῷ κατὶ Ῥωμαίων , κατεγνωσμένον , τὸν Ῥωμαίων στρατηγόν . Δι' ὧν οὖν ἀνείναι προτρέπεται , μεμαρτύρηκται αὐτῷ τὸ παντελῶς ἀναιτίον . Ταυτὶ μὲν οὖν οἶμαι τὴν τῶν προκειμένων δηλοῦσαι σκοπὸν · διασκεπτιμένῳ δέ μοι , καὶ σκοπούντι κατ' ἐμαυτόν , ποθὲν ἂρα τοῖς Ἰουδαίοις ἐν ἕθει γέγονεν ἐκτινὶ ἐνὸς ἀεσιν , ἡ ληστοῦ τυχόν , ἡ φονευτοῦ , λογισμὸς μεν ἐπή -
Lemmas: εἰς κατάκριμα ὁ Ἰουδαῖος ἀφιλοθεΐα τε ὅμως καί ὠμότης , ὁ ὁ Δίκαιος καί πρέπω προτοχω γνῶσις , ὁ μή ὁ θεῖον μάθημα ἐπαύξη , Ἀνθρωπίων δέ φύλαξ διόρισμα , καί ὅς διοράω ἔχω ὁ ἀρχή , οὗτος ὅτι δή μάλιστα ὁ θέσπισμα δυσωπέω . ὁ δράω τε καί φρονέω αἱρέω ὁ ὁ Ἰουδαῖος τάγμα ταχμητητὰς , εἰμί εἄν δήπου καί λίαν ἵημι ὁ ὁ διάβολος πήγνυμι ὑπάγω , καί ὁ ὁ ἄλλος ἀπαντάω μσαρωτάτων ὑπεκκλίνω κακός , ὁ κατά Χριστός ὁ δηλονδὴ μαιμονια φημί . παρατείνω θωρώ ὁ Πιλᾶτος , ἐπί οὐδείς ὁ ἄτοπος ἄλλος ὁ ἐλέγχω καταδικάζω [ ἢ . καταδικάζω ] Χριστός , καί ὁ αἴτιος ἀπασάω ὡς προσωτέρω μή δή χρή · δικαεἰσπράτεσθαι λέγω , ἄπους τε εἰμί παντελῶς καί ὁ κατά αὐτός οὗτος νόμος εὕω μάλα διςυχοριζω , ὁ κατά ὁ θεῖον νόμος φρικώδης ἀπόνοια ὁ Ἰουδαῖος ἐκδυσωπέω . ἦστο γάρ δήω , αὔγ-ασμα δή καί ὁ ὁ Δίκαιος τε καί ἴσος λόγος προσθέω ἐπαγγέλλω , ἀναπείθω παραχρῆμα ὁ ὁ Δίκαιος καί πρέπω παράθεσις . Διενθυμέομαι δέ πάλιν , κατά γε ὁ εἰκός , ὅτι ὁ ὁ Ἰουδαῖος πρακτικός οὖον μέτριος κατηγορέω εἄν ὁ πᾶς αἴτιος ἐφάλλομαι ὁ προσάγω , ἵνα μή διά οὗτος τυγὶν ἴταμος ἐγχέω , καί φιλονεικέω ἄτοπος , ὀδούς ὥσπερ ὁ πρᾶγμα καί χρώμα τίς καλῶς ἐπινοέω , λέγω · « εἰμί συνήθεια σύ , ἵνα εἷς δεσμός ἀπολύω σύ ἐν ὁ Πάσχα · βούλομαι οὖν ἀπολύω σύ ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; » Βασιλεύς δέ ὁ Ἰουδαῖος ὀνομάζω ὁ Ἰησοῦς , χαριεννιζω τε ὅμως καί ὑποχαλάω ὁ γελάω ὁ ὁ λελυτηκέντων ὀργή , ἐν ταυτός τε δείκνυμι καί μάλα σαφῶς , ὡς ἐπί αὐτός οὗτος κατηγορέω μάτην . μή γάρ ἐν ἄφεσις ἀξιόω ποτέ ὁ ἐπί τυραννίς καί νεωτερismῷ , ὁ κράς Ῥωμαῖος , καταγιγνώσκω , ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός . διά ὅς οὖν ἄνειμι προτρέπω , μαρτυρέω αὐτός ὁ παντελῶς ἀναίτιος . οὗτος μέν οὖν οἴομαι ὁ ὁ πρόκειμαι δηλόω σκοπός · διασκέπτομαι δέ ἐγώ , καί σκοπός κατά ἐμαυτοῦ , ποθεν ἄρα ὁ Ἰουδαῖος ἐν ἔθος γίγνομαι ἐκτινὶ εἷς ἀείδω , ὁ λῃστής τυγχάνω , ὁ φονευτής , λογισμός μέν ἔπειμι -