cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0191.1
Πατρὸς ἐνεργεῖται καλῶς τῆς εἰς ἡμᾶς γεωργίας ὁ τρόπος , μεματαιωται · πῶς γὰρ οὐχὶ , τὸ περιετον καὶ κακουργοτάτον τῶν δι' ἐναντίας ἐπιχείρημα , ἑτεροφυᾶ τὸν Υἱὸν διὰ τοῦτο λεγόντων ὑπάρχειν , ὡς πρὸς Πατέρα · καὶ Θεόν , ἐπειδὴπερ ἄμπελος μὲν αὐτὸς , κατωνόμασται δὲ γεωργὸς ὁ Πατήρ · Διασκεπτεῖσθω δὲ πάλιν , καὶ περιαιθεῖτω σαφῶς , ὅτι καθαροὺς εἶναι διορίζει τοὺς αὐτοῦ μαθητάς , οὐχὶ ἰδίκως τε καὶ ἀφωρισμένως , τοῦτ' ἐστι , διχὰ τοῦ Μονογενοῦς , ἐνεργήσας τὶ περὶ αὐτοὺς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · ἀλλ' ἐπειπερ ἐπεῖθοντο τῷ παρ' αὐτοῦ λόγῳ . " Ὡσπερ οὖν ζωοποιὸς ἐστι δι' Υἱοῦ καὶ ἐν Υἱῷ , τὸν αὐτόν , ὁμοῖαι , τρόπον καὶ γεωργός , ἥτοι τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ἐπιμελητής , εἰκῶτως ἂν νοοῖτο πάλιν , οὐχ ἑτέρως , ἢ δι' Υἱοῦ . Εἰ δὲ τοὺς ἀπαξ οὐχ ὀρθῶς εἰρημένους οἴονται δεῖν ἐπιμένειν τὸν ἐναντίον ἡμῖν πρεσβευόντας λόγον , καὶ ἐπειπερ ἀμπελὸν ἑαυτὸν ἔφη Χριστὸς , διὰ τοῦτο , καθάπερ ἐξ ἀνάγκης , εἰς ἑκφυλον ἑτερότητα παραυθεῖν ἐκδιάζονται , τί τὸ κακῶν ἐτι καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς διὰ τῆς ἰσῆς ἀναίτιας γενέσθαι λοιπῶν , καὶ περιτρέπειν ἑτι καὶ οὐχ ἑχόντας αὐτοὺς διὰ τῆς ἰσοτρόπου φιλαρίας , τῆς μειρακιώδους ταυτησὶ καὶ ἀνοήτου παντελῶς διαλήψεως ἀπανίσασθαι φιλεῖν ; Εἰ γὰρ ἐπειπερ ἄμπελος εἴρηται , διὰ ταύτην αὐτὸν οἴονται τὴν αἰτίαν , τῆς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα διαπίπτειν οἰκειότητος φυσικῆς , καὶ ἑτεροοῦσον εἶναι παντελῶς , ἐπειπερ οὐ ταυτόν , εἰς ταυτότητα φύσεως , ἄμπελός τε καὶ γεωργός , τί μὴ καὶ ἡμεῖς , τὸν αὐτὸν ἐκείνοις ἀνθυποφέροντες ἀμαθίῃ τε καὶ ἀχομηστότατον λογισμῶν , ἐκεῖνὸ φάμεν ; 'Ἄρα μόνους τοὺς κλήμασιν τῶν γηπονείων εἰωθότων ἐπισταίεσθαι λυσισσέλῃς ἂν γενοῖτο , καὶ περὶ μόνα τυχὸν τὰ ἐκ τῶν στελεχῶν ἐξηρησμένα , τὸ ἐκ τῆς τέχνης προθήσεσθαι χρήσιμον , ἢ δεήσειε τινὸς ἐπιμελείας καὶ αὐτὴ τῶν κλημάτων ἢ τροφὴς , τοῦτ' ἐστιν ἢ ἄμπελος , ἢ προστέφυκέ τε τὰ ἐξ αὐτῆς καὶ ἐνημόρσατο φυσικῶς ; 'Αλλ' οὐδὲν , ὁμᾶς , δεήσει πρὸς ἀπόδειξιν πόνου · συνερεῖ γὰρ εὐθὺς ἑαυτὴ καὶ αὐτὸς ὁ δι' ἐναντίας , ὡς εἰ μὴ τις γένοιτο τῶν στελεχῶν ἢ φροντίς , οὐδ' ἂν αὐτοῖς ἐνυπάρξει τοὺς κλήμασι τὸ εἶναι καλῶς · ἐπειδὴ τοίνυν ἄμπελον μὲν ἑαυτὸν κατανόμακεν ὁ Χριστὸς , δεῖσθαι γε μὴν καὶ αὐτὸ τῆς ἄμπελου τὸ στέλεχος τῆς τοῦ γηπουνοῦντος ἐπικειλαίας , ἢ πάντη τε καὶ πάντως ἀδικήθησεσθαι · λογισώμεθα λοιπὸν ἐν τάξει μὲν εἶναι τῇ καθ' ἡμᾶς τὸν Υἱόν , δεῖσθαι δὲ μεθ' ἡμῶν τῆς παρὰ Πατρὸς ἐπιμελείας , ἵνα μὴ καὶ αὐτὸς εἰς ἑτερόν τι παρ' ἐκείνην τάξεως , ἥτοι τῆς ἐνοῦσης ἐξαισθήσεται αὐτῇ . Συνάγει γὰρ εἰς ταῦτο λοιπὸν τὸν θεομαχεῖν εἰωθότων ἢ μειρακιώδης ἐνστάσις . 'Αλλ' οἰχέσθω μὲν ταῦτα , πολλὴν νοσοῦντα τὴν ἀδουλίαν , εἰσὶν γε μὴν περὶ τῶν ἁγίων ἀποστόλων ἡμῖν ὁ λόγος .
Lemmas: πατήρ ἐνεργέω καλῶς ὁ εἰς ἐγώ γεωργία ὁ τρόπος , ματαιόω · πῶς γάρ οὐ , ὁ περιτείνω καί κακούργος ὁ διά ἐναντίος ἐπιχείρημα , ἑτεροφυής ὁ υἱός διά οὗτος λέγω ὑπάρχω , ὡς πρός πατήρ · καί Θεός , ἐπεί ἄμπελος μέν αὐτός , κατονομάζω δέ γεωργός ὁ Πατήρ · Διασκέπτομαι δέ πάλιν , καί περιαιθεω σαφῶς , ὅτι καθαρός εἰμί διορίζω ὁ αὐτός μαθητής , οὐ ἰδίκως τε καί ἀφωρισμένως , οὗτος εἰμί , διχή ὁ Μονογενώ , ἐνεργέω τίς περί αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ · ἀλλά ἐπεί πείθω ὁ παρά αὐτός λόγος . " ὡς οὖν ζωοποιός εἰμί διά υἱός καί ἐν υἱός , ὁ αὐτός , ὅμοιος , τρόπος καί γεωργός , ἤτοι ὁ ἡμέτερος Ψυχή ἐπιμελητής , εἰκῶτως εἄν νοέω πάλιν , οὐ ἑτέρως , ἢ διά υἱός . εἰμί δέ ὁ ἅπαξ οὐ ὀρθῶς εἴρω οἴομαι δήω ἐπιμένω ὁ ἐναντίος ἐγώ πρεσβεύω λόγος , καί ἐπεί ἄμπελος ἑαυτοῦ φημί Χριστός , διά οὗτος , καθάπερ ἐκ ἀνάγκη , εἰς ἕκφυλος ἑτερότης παραυθεω ἐκδίδωμι , τίς ὁ κακός ἔτι καί ἐγώ αὐτός διά ὁ ἴσος αναίτιος γίγνομαι λοιπός , καί περιτρέπω ἔτι καί οὐ ἔχω αὐτός διά ὁ ισότροπος φιλαρίας , ὁ μειρακιώδης οὗτος καί ἀνόητος παντελῶς διάληψις ἀφανίζω φιλέω ; εἰμί γάρ ἐπεί ἄμπελος εἴρω , διά οὗτος αὐτός οἴομαι ὁ αἴτιος , ὁ πρός θεός καί πατήρ διαπίπτω οἰκειότης φυσικός , καί ετεροουω εἰμί παντελῶς , ἐπεί οὖον αὐτός , εἰς ταυτότης φύσις , ἄμπελος τε καί γεωργός , τίς μή καί ἐγώ , ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἀνθυποφέρω ἀμαθία τε καί ἀχομηστότατον λογισμός , ἐκεῖνος φημί ; Ἄρα μόνος ὁ κλῆμα ὁ γηπονειος εἴωθα ἐφίστημι λυσισσέλῃς εἄν γίγνομαι , καί περί μόνος τυγχάνω ὁ ἐκ ὁ στέλεχος ἐξαιρέω , ὁ ἐκ ὁ τέχνη προτίθημι χρήσιμος , ἢ δήω τις ἐπιμέλεια καί αὐτός ὁ κλῆμα ἢ τροφή , οὗτος εἰμί ἢ ἄμπελος , ἢ προστύφω τε ὁ ἐκ αὐτός καί μορέω φυσικός ; Αλ οὐδείς , ὁμάς , δήω πρός ἀπόδειξις πόνος · συνερέω γάρ εὐθύς ἑαυτοῦ καί αὐτός ὁ διά ἐναντίος , ὡς εἰμί μή τις γίγνομαι ὁ στέλεχος ἢ φροντίς , οὐδέ εἄν αὐτός ἐνυπάρχω ὁ κλῆμα ὁ εἰμί καλῶς · ἐπεί τοίνυν ἄμπελος μέν ἑαυτοῦ κατανόμακεν ὁ Χριστός , δήω γε μήv καί αὐτός ὁ ἄμπελος ὁ στέλεχος ὁ ὁ γηπουνοῦντος επικειλαιος , ἢ πάντῃ τε καί πάντως ἀδικέω · λογίζομαι λοιπός ἐν τάξις μέν εἰμί ὁ κατά ἐγώ ὁ υἱός , δήω δέ μετά ἐγώ ὁ παρά πατήρ ἐπιμέλεια , ἵνα μή καί αὐτός εἰς ἕτερος τίς παρά ἐκεῖνος τάξις , ἤτοι ὁ ἔνειμι ἐξαισθήσεται αὐτός . συνάγω γάρ εἰς ταῦτο λοιπός ὁ θεομαχέω εἴωθα ἢ μειρακιώδης ἔνστασις . Αλ οἴχομαι μέν οὗτος , πολύς νοσέω ὁ ἀδουλία , εἰμί γε μήv περί ὁ ἅγιος ἀπόστολος ἐγώ ὁ λόγος .