cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0395.1
λογιχῶν προβάτων ἔχεσθαι φροντίδος . Οἶμαι δὲ ἔγωγε ( χρήναι γὰρ ὅντως φημὶ καὶ τὴν καχυμνιμένην ἐν τοῖσδε διαερυνθῆσαι διάνοιαν ) οὐκ εἰκὴ γεγράφθαι καὶ ταῦτα , ἀλλ’ ἔχει δὲ τι πάλιν ὁ λόγος , καὶ τῶν προκαμμένων ὁ νοῦς ἔχει τι πάντως τὸ ἐνδομυχῶν . Ἡ γὰρ οὐχ ἔρει τις εἰδώς , Μόνον ἔρωτᾷ τὸν Σίμωνα , καὶτοι τῶν ἄλλων παρασεσῶτων μαθητῶν , διὰ ποίαν αἰτίαν ; τί δ’ ἂν βουλοῖτο δηλοῦν τὸ , « Βόσκε τὰ ἀρνία μου , » καὶ τὰ τοῦτο ἀδελφά ; Φαμὶν οὖν , ὅτι καχεῖπροθέντῳ μὲν ἤδη πρὸς τὴν θείαν ἀποστολὴν ὁμοῦ τοῖς ἑτέροις μαθηταῖς ὁ θεσπέσιος Πέτρος . Αὐτὸς γὰρ αὐτοὺς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ἀποστόλους ὤνησεν , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Ἐπεὶ δὲ πραγθηναι συμβέβηκε τὰ τῆς Ἰουδαίων ἐπιβουλῆς , καὶ ἡ μεταξὺ διεπλάσθη , καὶ γέγονεν ( ἀχράντως γὰρ δεῖματι καταληφθεὶς ὁ θεσπέσιος Πέτρος ἠρνήσατο τρίς τὸν Κύριον ) , θεραπεύει ὁ παντοθὴς , καὶ ἀνταπαυτεῖ ποικίλως τὴν τριτὸν ὁμολογίαν , ἀντίστασιν ὅπερ ἀκαίρῳ τοῦτο τίθελε , καὶ ἀντείροπον τοῖς πταίσμασιν ἐξαρτίων τὴν ἰκανόρρωσιν . Τὸ γὰρ λόγῳ διαπταισὸν καὶ ἐν ψίλοις ἔχον ῥήματα τῶν ἐγκλημάτων τὴν δύναμιν , κατὰ τὸν Ἰσὸν δόλι τις ἂν ἀπολύεσθαι τρόπον . Ἔξεται δὲ εἰπεῖν , εἰ καὶ πλέον τῶν ἄλλων ἀγαπῇ . Καὶ γὰρ τοῖς κατὰ ἀλήθειαν , ὅτε δὴ καὶ μειζόνως ἀπολαυκῶς ἀνεβέβηκεν , κατ’ οἰονεὶ πλουσιωτέραν χειρὶ τὴν τοῦ πλημμελήματος χωμασάμενος ἀφεσιν , τῆς τῶν ἄλλων ἀγάπης μειζόνα πῶς οὐκ ἂν εἰκότως συλλέξας ἐν ἑαυτῷ , ταῖς εἰς ἀρχὸν ἡκουσαῖς εὐνοίας τὸν εὐεργέτην ἠμελᾶτο ; Κοινὸν μὲν γὰρ ἔπασαν τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς τὸ τετράφθαι πρὸς φυγὴν , τῆς Ἰουδαίων ἀπανθρωπίας ἀφόρητον αὐτοῖς ἐντιθεῖσης τὸ δεῖμα , καὶ τῆς τῶν στρατιωτῶν ἀγριότητος τὸν ὡμὸν ἀπαλύσεως θάνατον , ὅτε συλληφθὲν παρῆσαν τὸν Ἰησοῦν · ἰδιαζόντων γε μὴν πρὸς τοῦτο συνέβη τὸ τοῦ Πέτρου πλημμέλημα , τὸ διὰ τῆς εἰς τρίτον ἀρνήσεως . Οὐκοῦν , ὡς πλείονα τῶν ἄλλων τὴν ἀφεσιν χωμασάμενος , ἐξαιτεῖται λέγειν εἰ καὶ πλέον ἀγαπᾷ . Καὶ [ γρ . κατὰ ] γὰρ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνὴν , ὡ πολὺ ἀρίστα , πολὺ καὶ ἀγαπήσει . Τύπος δὲ πάλιν ταῖς μὲν Ἐκκλησίαις ἀντεῦθεν εἰς τὸ χρήναι τρίτον διερωτᾶν τὴν εἰς Χριστὸν ὁμολογίαν , τοὺς ἀγαπᾶν αὐτὸν ἐλωμένους , διὰ τοῦ καὶ προσελθεῖν τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι . Διδακάλως δὲ γνώμης διὰ τῶν προκειμένων εἰσόδους θεωρίας , ὡς οὐκ ἐν ἑτέρῳ ἐξαιρεσθῆσαι [ sc . εὐαρεσθήσεσιν ] τῷ πάντων ἀρχιποιμένῳ , τοῦτ’ ἐστὶ Χριστῷ , εἰ μὴ τῆς τῶν λογικῶν προβάτων εὐρωστίας καὶ τῆς εἰς τὸ εὖ εἶναι διαμονῆς ποιούσῳ φροντίδα . Τοιούτος τις ἦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος , τοῖς ἀσθενοῦσι συνασθενῶν , καύχημα δὲ τῆς ἰδίας ἀποστολῆς , καὶ γαρδν , καὶ στέφανον ὀνομάζων τοὺς δι’ αὐτοῦ πιστεύσαντας , καὶ διὰ τῆς ἐργῶν λαμπρότητος εὐδοκιμεῖν ἐλομένους . Ἦδει γὰρ , ἤδει τῆς εἰς Χριστὸν τελείας ἀγάπης καρπὸν εἶναι τοῦτον ἐμφανῆ · λογισμῷ δὲ τοῦτο καλῶ τε καὶ ἀγαθῷ θεωρῆσαι τις ἂν . Εἰ γὰρ ἀπέθανεν ὑπὲρ ἡμῶν , πῶς οὐκ ἀνὰπας τῆς ἑαυτοῦ φροντίδος τὴν ἀπάντων ἡμῶν σωτηρίαν , καὶ
Lemmas: λογιχοω πρόβατον ἔχω φροντίς . οἴμη δέ ἔγωγε ( χρή γάρ εἰμί φημί καί ὁ καχυμνιμένην ἐν ὅδε διαλέγω διάνοια ) οὐ εἰκῇ γράφω καί οὗτος , ἀλλά ἔχω δέ τίς πάλιν ὁ λόγος , καί ὁ προκάμπτω ὁ νόος ἔχω τίς πάντως ὁ ἐνδομυχέω . ὁ γάρ οὐ ἔρομαι τις οἶδα , Μόνος Ἔρως ὁ Σίμων , καίτοι ὁ ἄλλος παρασεσῶτων μαθητής , διά ποῖος αἴτιος ; τίς δέ εἄν βούλομαι δηλόω ὁ , « βόσκω ὁ ἀρνίον ἐγώ , » καί ὁ οὗτος ἀδελφός ; φημί οὖν , ὅτι καχεῖπροθέντῳ μέν ἤδη πρός ὁ θεῖος ἀποστολή ὁμοῦ ὁ ἕτερος μαθητής ὁ θεσπέσιος Πέτρος . αὐτός γάρ αὐτός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἀπόστολος ὀνίνημι , κατά ὁ γράφω . ἐπεί δέ πράσσω συμβαίνω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή , καί ὁ μεταξύ διαπλάσσω , καί γίγνομαι ( ἄχραντος γάρ δεῖμα καταλαμβάνω ὁ θεσπέσιος Πέτρος ἀρνέομαι τρίς ὁ κύριος ) , θεραπεύω ὁ παντοθὴς , καί ανταπαυτεω ποικίλως ὁ τρίτος ὁμολογία , ἀντίστασις ὅσπερ ἄκαιρος οὗτος τίθημι , καί ἀντιλέγω ὁ πταῖσμα ἐξαρτία ὁ ἰκανόρρωσιν . ὁ γάρ λόγος διαπταισος καί ἐν πτίλον ἔχω ῥῆμα ὁ ἔγκλημα ὁ δύναμις , κατά ὁ Ἴσος δόλις τις εἄν ἀπολύω τρόπος . ἔχω δέ εἶπον , εἰμί καί πλέω ὁ ἄλλος ἀγαπάω . καί γάρ ὁ κατά ἀλήθεια , ὅτε δή καί μέγας ἀπολαυκῶς ἀναβαίνω , κατά οἱονεί πλούσιος χείρ ὁ ὁ πλημμέλημα χόω ἄφεσις , ὁ ὁ ἄλλος ἀγάπη μείζων πῶς οὐ εἄν εἰκότως συλλέγω ἐν ἑαυτοῦ , ὁ εἰς ἀρχός ἥκω εὔνοια ὁ εὐεργέτης ἀμελέω ; κοινός μέν γάρ πάσσω ὁ ἅγιος μαθητής ὁ τρέπω πρός φυγή , ὁ Ἰουδαῖος ἀπανθρωπία ἀφόρητος αὐτός ἐντίθημι ὁ δεῖμα , καί ὁ ὁ στρατιώτης ἀγριότης ὁ ὠμός ἀπαλύσεως θάνατος , ὅτε συλλαμβάνω πάρειμι ὁ Ἰησοῦς · ἰδιάζω γε μήv πρός οὗτος συμβαίνω ὁ ὁ Πέτρος πλημμέλημα , ὁ διά ὁ εἰς τρίτος ἄρνησις . οὐκοῦν , ὡς πλείων ὁ ἄλλος ὁ ἄφεσις χόω , ἐξαιτέω λέγω εἰμί καί πλέω ἀγαπάω . καί [ γρ . κατά ] γάρ ὁ ὁ Σωτήρ φωνή , εἰμί πολύς ἀγαθός , πολύς καί ἀγαπάω . Τύπος δέ πάλιν ὁ μέν ἐκκλησία ἀνατίθημι εἰς ὁ χρή τρίτος διερωτάω ὁ εἰς Χριστός ὁμολογία , ὁ ἀγαπάω αὐτός αἱρέω , διά ὁ καί προσέρχομαι ὁ ἅγιος βάπτισμα . Διδακάλως δέ γνώμη διά ὁ πρόκειμαι εἴσοδος θεωρία , ὡς οὐ ἐν ἕτερος ἐξαιρέω [ sc . εὐαρέστησις ] ὁ πᾶς ἀρχιποιμένῳ , οὗτος εἰμί Χριστός , εἰμί μή ὁ ὁ λογικός πρόβατον εὐρωστία καί ὁ εἰς ὁ εὕω εἰμί διαμονή ποιόω φροντίς . τοιούτος τις εἰμί ὁ θεσπέσιος Παῦλος , ὁ ἀσθενέω συνασθενέω , καύχημα δέ ὁ ἴδιος ἀποστολή , καί γαρδν , καί στέφανος ὀνομάζω ὁ διά αὐτός πιστεύω , καί διά ὁ ἔργον λαμπρότης εὐδοκιμέω αἱρέω . οἶδα γάρ , ἦδος ὁ εἰς Χριστός τέλειος ἀγάπη καρπός εἰμί οὗτος ἐμφανής · λογισμός δέ οὗτος καλέω τε καί ἀγαθός θεωρέω τις εἄν . εἰμί γάρ ἀποθνῄσκω ὑπέρ ἐγώ , πῶς οὐ ἀνάπας ὁ ἑαυτοῦ φροντίς ὁ ἀπαντάω ἐγώ σωτηρία , καί