cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0227.2
Ἔδειξε τῶν Ἰουδαίων τὸν ζῆλον , οὐ κατ' ἐπίγνωσιν , καθάπερ ἀμείλει καὶ ὁ Παῦλος φησι · πεπληρωμένους δὲ σφάδρα , καὶ ἕως που βαίνοντας τῆς εὐθελίας ἄθου , καίτοι δοκοῦντα , κατὰ γε τὴν ἐν αὐτοῖς ὄντα σκοπὸν , τελειῶσθαι διὰ Θεόν . Φοντο μὲν γάρ , τῆς διὰ Μωϋσέως ὑπερασπίζοντες ἐντολῆς , τὸν τοῦ νόμου δοκῶντα κατευφραίνειν Θεόν , καὶ μαχομένους τοῖς διὰ Χριστοῦ θασπίσμασιν , εὐδοκοῦντες οἱ τάλανες οὐ μικρῶς ὑπελάμβανον . Διὰ γὰρ τοῦ τοῦτο καὶ τοὺς τὴν εὐαγγελικὴν διακηρύττουςιν λόγον ἐπέκειντο σφοδρῶς , ἀλλ' ἠγνῶσαν ἀπάσης εἰωθ πεσόντες μορφίας , καὶ διὰ τῆς εἰς τὸν Υἱὸν ἀτιμίας , εἰς αὐτὸν πλημμελοῦντες τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα , μᾶλλον δὲ οὐκ εἰδότες ἡλισκοῦντο παντελῶς , τί μὲν ἐστι Πατήρ , τί δὲ πάλιν ὁ ἐξ αὐτοῦ διάχωνος Υἱός . Καὶ τὸ γὰς παράδοξον , Μωσία μὲν γὰρ τὸν σοφώτατον ταῖς ἀνωτάτω τιμαῖς καταστέφανον ἠπειγόντο , νόμου τοῦ δι' ἀγγέλων γεγονότα διάχονον · τὸν δὲ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν , τὴν ἀπόρρητον τοῦ Πατρὸς ἐξηγοῦμενον βούλησιν , λέγοντά τε σαφῶς · « Ἀπ' ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδὲν , ἀλλ' ὁ πέμψας με Πατήρ , αὐτὸς μοι ἐντολὴν δέδωκε τί ἀπι καὶ τί λαλήσω , » ταῖς ἐσχάταις ἀτιμίαις περιβαλεῖν οὐκ ὤκνησαν , καίτοι συνδιαμαυτουργούντος αὐτῷ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , καὶ δι' αἰσθητῆς ὁψιῶθεν μαρτυρούντος φωνῆς , ἀνακεχαραγὸς δὲ διαρρήδην καὶ λέγοντος : « Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός , ἐν ᾧ ἡδόκησα . » Ἔστι τοίνυν οὐκ ἀμφιβολον , ὡς εἴπερ τις ἐλοιτο τοὺς τῶν Θεῖον διαπορθμεύονσι λόγον ἐπιρῦσαι θαι πικρῶς , ἐν ἀγνοίᾳ κείσεταί πασῆς ὁμοῦ τῆς ἁγίας τε καὶ ὁμοουσίου Τριάδος . Οὐδὲ γὰρ οἶδε τὸν Πατέρα , ὃν ἐξ αὐτοῦ πεφηνότα Λόγον τῆς πρεπούσης δόξης ἕως τιθεῖς , κατὰ γε τὸν ἴδιον σκοπόν . Πῶς γὰρ οὐκ ἀνευδοκίασας παραδεκτὸν παρὰ γε τοῖς νοουμένοις τῆ τῶν πραγμάτων φύσει προσβαλεῖν δυναμένους , ὡς ἐπεὶ καὶ ἐστὶν ὁμοούσιος τῷ Πατρί , λalήσει μὲν πάντως τὰ κατὰ βούλησιν τοῦ Πατρὸς , ὡς δὲ κοινωνὸν τῆς δόξης ἔχων αὐτόν , ἕξει δὲ πάντως καὶ συλλυπούμενον , ἐφ' οἷς ἂν πταιίσιν εἰς αὐτὸν τινες ; Ἀπολογεῖται τοίνυν ἐν τοῖς τὸ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , καὶ μονονοχὶ τῶν Ἰουδαϊκῶν ταλμιμάτων κατηγορεῖ , πικρὰν καὶ θλῆριον ἐντεῦθεν ἐπιθεῖς τὴν ψυχὴν τοῖς αὐτὸν ἀτιμάζουσι , διὰ τῆς εἰς αὐτοὺς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους ὠμότητος . Οὐ γὰρ εἰς αὐτοὺς κυρίως ὁ τῆς πλημμελείας περιτραπήσεταί λόγος , ἀλλ' εἰς αὐτὸν ἀναδέξεταί τὴν τῆς θείας ἀποστολῆς αὐτοῖς ἐπιτιθέντα τὴν λειτουργίαν , καθάπερ ἀμείλει καὶ πρὸς Σαμουὴλ ποτὲ τὸν δαῖμον ἔλεγε περὶ τῶν υἱῶν Ἡσαΐλ , ὅτι « Οὐ σὲ ἐξουθενήσασι , ἀλλ' ἡ ἐμὲ ἐξουθενήσασι . » θελεῖν τὴν αὐτοῦς ἀρμιωστάτην ἀπονεῖμαι τιμὴν λόγος εἰς τὸν ἀποστεῖλαντα αὐτούς .
Lemmas: δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖος ὁ ζῆλος , οὖον κατά ἐπίγνωσις , καθάπερ ἀμείλει καί ὁ Παῦλος φημί · πληρόω δέ σφάδρα , καί ἠώς ποῦ βαίνω ὁ ευθελια ανθός , καίτοι δοκέω , κατά γε ὁ ἐν αὐτός εἰμί σκοπός , τελειόω διά Θεός . φόντο μέν γάρ , ὁ διά Μωϋσῆς ὑπερασπίζω ἐντολή , ὁ ὁ νόμος δοκέω κατευφραίνω Θεός , καί μάχομαι ὁ διά Χριστός θασπίσμασιν , εὐδοκέω ὁ τάλας οὖον μικρός ὑπολαμβάνω . Ζεύς γάρ ὁ οὗτος καί ὁ ὁ εὐαγγελικός διακηρύσσω λόγος ἐπίκειμαι σφοδρός , ἀλλά γιγνώσκω ἀπασάω εἴωθα πίπτω Μορφία , καί διά ὁ εἰς ὁ υἱός ἀτιμία , εἰς αὐτός πλημμελέω ὁ θεός καί πατήρ , μᾶλλον δέ οὐ οἶδα ἁλίσκομαι παντελῶς , τίς μέν εἰμί Πατήρ , τίς δέ πάλιν ὁ ἐκ αὐτός διάχωνος υἱός . καί ὁ γῆ παράδοξος , Μώσιας μέν γάρ ὁ σοφός ὁ ἄνω2 τιμή καταστέφω ἐπείγω , νόμος ὁ διά ἄγγελος γίγνομαι διαχώνω · ὁ δέ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὁ ἀπόρρητος ὁ πατήρ ἐξηγέομαι βούλησις , λέγω3 τε σαφῶς · « ἀπό ἐμαυτοῦ ποιέω οὐδείς , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ Πατήρ , αὐτός ἐγώ ἐντολή δίδωμι τίς ἀπος καί τίς λαλέω , » ὁ ἔσχατος ἀτιμία περιβάλλω οὐ ὀκνέω , καίτοι συνδιαμαυτουργούντος αὐτός ὁ Θεός καί πατήρ , καί διά αἰσθητός ὁρίζω μαρτυρέω φωνή , ἀναχαράσσω δέ διαρρήδην καί λέγω : « οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς δοκέω . » εἰμί τοίνυν οὐ ἀμφίβολος , ὡς εἴπερ τις αἱρέω ὁ ὁ θεῖον διαπορθμεύω λόγος ἐπιρρέω Θαΐς πικρός , ἐν ἄγνοια κεῖμαι πᾶς ὁμοῦ ὁ ἅγιος τε καί ὁμοούσιος Τριάς . οὐδέ γάρ οἶδα ὁ πατήρ , ὅς ἐκ αὐτός φαίνω Λόγος ὁ πρέπω δόξα ἠώς τιθεῖς , κατά γε ὁ ἴδιος σκοπός . Πῶς γάρ οὐ ανευδοκιαειδω παραδεκτός παρά γε ὁ νοέω τῆ ὁ πρᾶγμα φύσις προσβάλλω δύναμαι , ὡς ἐπεί καί εἰμί ὁμοούσιος ὁ πατήρ , λανθάνω μέν πάντως ὁ κατά βούλησις ὁ πατήρ , ὡς δέ κοινωνός ὁ δόξα ἔχω αὐτός , ἔχω δέ πάντως καί συλλυπέω , ἐπί ὅς εἄν πταίω εἰς αὐτός τις ; ἀπολογέομαι τοίνυν ἐν ὁ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , καί μονονοχὶ ὁ Ἰουδαϊκός ταλμιματη κατηγορέω , πικρός καί θλῆριον ἐντεῦθεν ἐπιτίθημι ὁ ψυχή ὁ αὐτός ἀτιμάζω , διά ὁ εἰς αὐτός ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὠμότης . οὖον γάρ εἰς αὐτός κύριος ὁ ὁ πλημμέλεια περιτρέπω λόγος , ἀλλά εἰς αὐτός ἀναδέχομαι ὁ ὁ θεῖος ἀποστολή αὐτός ἐπιτίθημι ὁ λειτουργία , καθάπερ ἀμείλει καί πρός Σαμουήλ ποτέ ὁ δαίμων λέγω περί ὁ υἱός Ἡσαΐλ , ὅτι « οὖον σύ ἐξουθενέω , ἀλλά ὁ ἐγώ ἐξουθενέω . » ἐθέλω ὁ αὔτεος ἄρμιος ἀπονέμω τιμή λόγος εἰς ὁ ἀποστέλλω αὐτός .