cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0091.1
κόντων ἀπὸ θάσσου πλεονεξίας , μέχρι μόνης στήσεται τῆς σαρκός · κατ' αὐτῆς γὰρ ὁ θάνατος · ὁ δὲ πρὸς τοῦτο ἐτοίμως ἔχων ἤδη καὶ διεσκευασμένος , ὑπὸ τίνος ἂν διακωλύοιτο , φησίν , ἀπολῆψθαι πῶς τὸ σύντονον φρόνημα περὶ τὸ χρήναι πάντως ἀκολουθεῖν ; Θεριωτάτη μὲν γὰρ ἡ προθυμία τοῦ Πέτρου , καὶ τὸ τῆς ὑποσχέσεως μέτρον πλεονεκτούν · οὐ μικρὰν τὴν ἔνοιαν αὐτῷ δύναμιν θεωρήσαι τις ἂν , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτῶν πραγμάτων ἤλεγξε τὸ τέλος . Πλὴν ἐκεῖνο διασκεπτέον · τοῦ γὰρ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀναφορτῆν ἄνω καταστημαίνοντος , καὶ ὅτι μὲν νῦν οὐχ ἔχεται λέγοντος , ἀκολουθεῖν γε μὴν μετὰ ταῦτα , πληρωθείσης αὐτοῦ θηλονδὴ τῆς ἀποστολῆς , καιροῦ τοῦ πρέποντος ἐπὶ τὴν ἄνω πόλιν τὰς τῶν ἁγίων καλοῦντος κεφαλὰς , ἐτοίμως ἔχειν αὐτὸς , καὶ προκινδυνεύειν ἐπαγγέλλεται , τὴν ἑτέραν ὡς περ οἶμον ἰών , καὶ μὴ κατ' εὐθὺ τῶν λεγομένων ἐρχόμενος τὴν διάνοιαν . Οἶμαι δὲ δεῖν ἐν λόγοις εἰπεῖν , ὅπως τοῖς εἰρμημένοις ἀκριβῶς ἐπιστήσας τὸν νοῦν , οἴεται τάχα πού τὸν Κύριον , ἢ πρὸς τινὰς τῶν κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ἀγριωτέρας διαβήσεσθαι κώμας , ἢ καὶ εἰς ἑτέρους·οὐχὶ δὲ λαούς , οἱ τοσοῦτον ἐξ ἀκριδοῦς ἀκοῆς ἀποδιακεκρίσθαι πρὸς τὰ παρ' αὐτοῦ ρηθήσεσθαι μᾶλλοντα , ὡς μικρὰ μὲν κομιδῇ πρὸς τὰ τῶν ἄλλων Ἰουδαίων τολμήματα · πολὺ δὲ ἅπαν ἡμερωτάτην τὴν ἔνοιαν τοῖς Φαρισαίοις ἀποδεῖξαι μανίαν . Διὰ τοῦτο κατακολουθήσειν ἀπαραποδίωστος ἐπαγγέλλεται , οὐχὶ οὖν τεθνάναι μόνον , ἀλλ' εἰ καὶ τεθνάναι δεήσει μὴ κατοκῶν . Ἔχει δὲ τοῦτο παραπλησίως , καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρω , καὶ ὅποι πάλιν ἐρώ . Παρασιούμενος γὰρ ποτὰ τὰς τῶν Ἰουδαίων ἀποσπλησίας , καὶ τὸ ἄχρατὲς τοῦ θυμοῦ , καὶ τὸ τῆς γλώττης ἐξήνιον , τοῖς κατὰ τὴν Γαλιλαίαν ἐπεχωρίλασεν ὁ Χριστός , πολλὰ τε παρ' ἐκείνοις τερατουργῶν ἐδωμάσχετο . Ἐπειδὴ δὲ ὁ τῆς Μαρίας καὶ τοῦ τῆς Μάρθας τέθνηκεν ἀδελφός , φημὶ δὲ τὸν Λάζαρον , ἔγνω πάλιν ὡς Θεός , εἶτα λέγει τοῖς μαθηταῖς · « Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοιμήται , ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν . » Πρὸς δὲ τοῦτο φασιν ἐξ ἀγάπης οἱ μαθηταί · « Νῦν ἐξήτουν οἱ Ἰουδαῖοι λιθάσαι , καὶ πάλιν ὑπἄγεις ἐκεῖ ; » Ἀνισταμένου δὲ τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὸ χρήναι πάντας ἐπὶ τὴν τῶν Ἰουδαίων ὠνοστοῆσαι χώραν διακελευομένου τε καὶ λέγοντος , Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος τοῖς ἑτέροις ἔφη συμμαθηταῖς · « Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς , ἵνα ἀποθάνωμεν μετ' αὐτοῦ . » Γοιούτων οἶμαι τι καὶ τῶν Πέτρου ῥημάτων ὁδίνων σκοπῶν . Οἴεται γὰρ ἴσως , καθάπερ ἤδη προειπον , ἀποδραμεῖσθαι ποὺ διακηρύχοντα τὸν Ἰησοῦν , καὶ κινδυνεύειν αὐτὸν παρ' ἐκείνοις · διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς , ἐπειδὰρ ἐστὶν ἐξ ἀγάπης ἀκάθεκτος , ἄμαχόν τινα καὶ δυσαναγνώριστον τὴν εἰς τοῦτο προθυμίαν οἴσειν ἐπαγγέλλεται , οὐδὲν ἐπὶ παντελῶς ὑπολειψόμενος λέγων τὸ διακωλύειν ἰσχύν , καὶ τοῦτο ἐπεσθαι δεῖν ἡρμόμεν , ἐπαίρειν αὐτῷ καὶ προτεθῆναι τοῦ διδασκάλου σκοπός . Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς · Τὴν ψυχὴν σου θήρ ἐμοῦ θήσεις ; Ἄμήν , ἄμήν λέγω σοι , οὐ μὴ ἀλέκτωρ φωτῆσει , ἕως οὐ ἀπαρνήσῃ με τρίς . Μεῖνονα μὲν , ἢ καθ' ἑαυτὸν ὁ Πέτρος ἐπαγγέλλεται , κλὴν ἀδιάγνωστον ἔχει τὴν ἐπὶ τούτῳ σπουδήν · τοῦ γε μὴν ἑομοῦν χειμῶνος · τὸ ἀμειδές , καὶ δύσοιστον
Lemmas: κοντός ἀπό ταχύς πλεονεξία , μέχρι μόνος ἵστημι ὁ σάρξ · κατά αὐτός γάρ ὁ θάνατος · ὁ δέ πρός οὗτος ἑτοίμως ἔχω ἤδη καί διασκευάζω , ὑπό τίς εἄν διακωλύω , φημί , ἀπολαμβάνω πῶς ὁ σύντονος φρόνημα περί ὁ χρή πάντως ἀκολουθέω ; Θεριωτάτη μέν γάρ ὁ προθυμία ὁ Πέτρος , καί ὁ ὁ ὑπόσχεσις μέτρον πλεονεκτέω · οὖον μικρός ὁ νοια αὐτός δύναμις θεωρέω τις εἄν , μᾶλλον δέ καί αὐτός πρᾶγμα ἐλέγχω ὁ τέλος . πλήν ἐκεῖνος διασκεπτέον · ὁ γάρ Σωτήρ ἐγώ Χριστός ὁ εἰς οὐρανός ἀναφορτῆν ἄνω καθίστημι , καί ὅτι μέν νῦν οὐ ἔχω λέγω , ἀκολουθέω γε μήv μετά οὗτος , πληρόω αὐτός θηλονδὴ ὁ ἀποστολή , καιρός ὁ πρέπω ἐπί ὁ ἄνω πόλις ὁ ὁ ἅγιος καλέω κεφαλή , ἑτοίμως ἔχω αὐτός , καί προκινδυνεύω ἐπαγγέλλω , ὁ ἕτερος ὡς περ οἶμος εἶμι , καί μή κατά εὐθύς2 ὁ λέγω ἐρχόμενος ὁ διάνοια . οἴμη δέ δήω ἐν λόγος εἶπον , ὅπως ὁ λέγω ἀκριβῶς ἐφίστημι ὁ νόος , οἴομαι τάχα πού ὁ κύριος , ἢ πρός τις ὁ κατά ὁ Ἰουδαῖος ἄγριος διαβαίνω κώμη , ἢ καί εἰς ἑτέρους·οὐχὶ δέ λαός , ὁ τοσοῦτος ἐκ ακριδιδωμι ἀκοή ἀποδιακρίνω πρός ὁ παρά αὐτός εἴρω μᾶλλος , ὡς μικρός μέν κομιδή πρός ὁ ὁ ἄλλος Ἰουδαῖος τόλμημα · πολύς δέ ἅπας ἥμερος ὁ νοια ὁ Φαρισαῖος ἀποδείκνυμι μανία . Ζεύς οὗτος κατακολουθέω ἀπαραποδίωστος ἐπαγγέλλω , οὐ οὖν θνήσκω μόνος , ἀλλά εἰμί καί θνήσκω δήω μή κατοκως . ἔχις δέ οὗτος παραπλήσιος , καί ἐν ὁ ἀνωτέρω , καί ὅποι πάλιν εἴρω . παρασιουμην γάρ ποτόν ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀποσπλησίας , καί ὁ ἀκρατής ὁ θυμός , καί ὁ ὁ γλῶσσα ἐξήνιος , ὁ κατά ὁ Γαλιλαία ἐπεχωρίλασεν ὁ Χριστός , πολύς τε παρά ἐκεῖνος τερατουργέω ἐδωμάσχετο . ἐπεί δέ ὁ ὁ Μαρία καί ὁ ὁ Μάρθα θνῄσκω ἀδελφός , φημί δέ ὁ Λάζαρος , γιγνώσκω πάλιν ὡς Θεός , εἶτα λέγω ὁ μαθητής · « Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω , ἀλλά πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός . » πρός δέ οὗτος φημί ἐκ ἀγάπη ὁ μαθητής · « νῦν ἐξαιτέω ὁ Ἰουδαῖος λιθάζω , καί πάλιν ὑπάγω ἐκεῖ ; » ἀνίστημι δέ ὁ Χριστός , καί ὁ χρή πᾶς ἐπί ὁ ὁ Ἰουδαῖος ωνοστοαειδω χώρα διακελεύομαι τε καί λέγω , Θωμᾶς ὁ λέγω Δίδυμος ὁ ἕτερος φημί συμμαθητής · « ἄγω καί ἐγώ , ἵνα ἀποθνῄσκω μετά αὐτός . » γογιουτα οἴομαι τίς καί ὁ Πέτρος ῥῆμα οδιναω σκοπός . οἴομαι γάρ ἴσως , καθάπερ ἤδη προεῖπον , ἀποδιδράσκω πού διακηρύσσω ὁ Ἰησοῦς , καί κινδυνεύω αὐτός παρά ἐκεῖνος · διά οὗτος καί αὐτός , ἐπειδὰρ εἰμί ἐκ ἀγάπη ἀκάθεκτος , ἄμαχος τις καί δυσαναγνώριστον ὁ εἰς οὗτος προθυμία φέρω ἐπαγγέλλω , οὐδείς ἐπί παντελῶς ὑπολείπω λέγω ὁ διακωλύω ἰσχύς , καί οὗτος ἕπω δήω ἁρμόζω , ἐπαίρω αὐτός καί προτίθημι ὁ διδάσκαλος σκοπός . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ὁ ψυχή σύ θήρ ἐγώ τίθημι ; ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , οὖον μή ἀλέκτωρ φωτάω , ἠώς οὖον ἀπαρνέομαι ἐγώ τρίς . Μεῖνονα μέν , ἢ κατά ἑαυτοῦ ὁ Πέτρος ἐπαγγέλλω , κλῆς ἀδιάγνωστος ἔχω ὁ ἐπί οὗτος σπουδή · ὁ γε μήv ὄμνυμι χειμών · ὁ ἀμειδής , καί δύσοιστος