cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0373.1
τοὺς ἑτέρους θαύμασι καὶ τοῦτο σωφρόνως . Ἄνθρωποι γὰρ ὅπως διὰ μὲν τοῦ παραδείξας εἰσέλαισι κεκλεισμένων τῶν θυρῶν , δέδειχε πάλιν ὅτι Θεὸς ἐστι κατὰ φύσιν , καὶ οὐχ ἕτερος παρ’ ἐκεῖνον τὸν αὐτοὺς καὶ πάλαι συνδιατῶμενον . Διὰ δὲ τοῦ καὶ αὐτὴν ἀπογυμνώσαι τοῦ σώματος τὴν πλῆθραν , καὶ τοὺς τύπους ἐπιδεῖξαι τῶν ἧλων , πεπληροφορήκεν ἐμφανῶς ὅτι τὸν ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ σταυροῦ κεχρεωσμένον ἠγείρε ναν , καὶ ὅπερ πεφόρεσε σῶμα , τοῦτο πάλιν ἀνέστησε , καταργήσας δηλονότι τὸν τῇ σαρκὶ πρέποντα θάνατον , ἐπειπερ ἐστὶ κατὰ φύσιν ζωὴ καὶ Θεός . Ἐπεὶ τίς ἡ χρῆσι τῆς τῶν χειρῶν καὶ τῆς πλευρᾶς ἐπιδείξεως , εἰπερ ὅλως κατὰ τὴν τινων ἀθελητηρίαν , οὐ μετὰ τῆς ἰδίας ἐγήγερται σαρκός ; Εἰ γὰρ ἕτερόν τι περὶ αὐτοῦ φρονεῖν ἠθέλησε τοὺς μαθητάς , τί μὴ μᾶλλον αὐτοὺς ἐν ἑτέρῳ διεφάνε σχήματι , καὶ τὸ τῆς σαρκὸς ἀτιμάσας εἶδος , πρὸς ἑτέρας αὐτοὺς ἐνόησε ἐκάλε ; Νυνὶ δὲ τοσοῦτον [ γρ . τοσούτων ] ὁρᾶται πεφροντικὸς τοῦ χρήναι πιστεύειν ἔσεσθαι τῆς σαρκὸς τὴν ἀνάστασιν , ὥστε καὶ καλοῦντος ἤδη μετασκευάζειν εἰς δόξαν δέχθαι τινὰ καὶ ὑπερφύλα τὸ ἴδιον σῶμα , φαίνεσθαι πάλιν ὅπερ ἤν συγκεχωρηκὲν οἰκονομικῶς , ἵνα μὴ ἕτερον ἔχων παρ’ ἐκεῖνο νομίζηται ἐν φύ καὶ πέπονθε τὸν ἐπὶ τῷ σταυρῷ θάνατον . Ὅτι γὰρ οὐχ ἂν ἐγένετο φορηθῆ τοῖς ἡμετέροις διμασιν ἡ τοῦ ἁγίου σώματος δόξα , εἰπερ αὐτὴν ἐκαλοῦν ἠβούληθε Χριστός , καὶ πρὶν ἀναβῆναι πρὸς τὸν Πατέρα , συνθέσει εὐκόλως , τὸν ἐν τῷ ὄρει ποτὲ παραδειχθέντα τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς μετασχηματισμὸν ἐνθυμούμενος . Γράφει γὰρ ὁ μακάριος Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι παραλαβὼν ποτε Πέτρον , καὶ Ἰάκωβον , καὶ Ἰωάννην , ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος , καὶ μετεμορφώθη ἐμπροσθεν αὐτῶν , καὶ ἐλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ἀστραπή , τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡσεὶ χιών , οἱ δὲ τὴν θέαν οὐκ ἐνεγχόντες πεπτώκασιν . Οἰκονομικώτατα τοίνυν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὅπως πρὸς δόξαν τὴν αὐτῇ χρεωστοῦμένην καὶ πρέπουσαν τὴν οἰκεῖον μεταστοιχειώσας ναν , ἐν τοῖς πρώτοις ἐτι διαφαίνετο σχήματι , τὴν τῆς ἀναστάσεως πίστιν οὐκ ἐφ’ ἑτέρου τι σχῆμα καὶ σῶμα μετακομισθῆσαι θέλων , ἢ εἰς ὅπερ ἔλαθεν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου , ἐν ᾧ καὶ σταυρωθεὶς ἀπέθανε , κατὰ τὴν Γραφήν , τῆς τοῦ θανάτου δυνάμεως κατὰ μόνας τρεχούσης τῆς σαρκός , ἐξ ἧς καὶ ἀπελήλαται . Εἰ γὰρ μὴ ἀνέστη τὸ τεθνηκὸς αὐτοῦ σῶμα , ποὺς νενικήσει θάνατος ; Ποῦ δὲ τρένησε τὸ τῆς φθορᾶς κράτος , οὐ δι’ ἑνὸς ἀποθανόντος τῶν λογικῶν κτισμάτων ; οὐ ψυχῆς , οὐκ ἀγγέλου , μήτι γε καὶ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ Λόγου ; Ὅτε τοίνυν περὶ μόνον τὸ φθεῖρεσθαι πεφυκὸς τὸ τοῦ θανάτου γίνεται κράτος , περὶ αὐτὸ δὴ πάντως καὶ ἡ τῆς ἀναστάσεως δύναμις νοοῖτ’ ἂν εἰκῶς , ἵνα καὶ ἡ τοῦ τυραννήσαντος παραλύπηται δύναμις . Τὸ δὲ εἰσελθεῖν τῶν θυρῶν κεκλεισμένων τὸν Κύριον , τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ σημείοις συντετάχεται παρὰ τοῖς σώφροσι . Κατασπάζεται γὰρ τοὺς ἁγίους μαθητάς · Εἰρήνη γὰρ ὑμῖν , φησιν , ἐαυτὸν εἶναι λέγων τὴν εἰρήνην . Οἱ γὰρ ἂν παραβῆ Χριστός , τούτοις ζύεται δὴ πάντως καὶ τὴν ἀταραχὴν διατηρηθῆναι πνευματί . Ὅ δὲ καὶ Παῦλος ὑπάρχει παρὰ Θεοῦ τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν
Lemmas: ὁ ἕτερος θαῦμα καί οὗτος σωφρόνως . Ἄνθρωπος γάρ ὅπως διά μέν ὁ παραδείκνυμι εἰσέρχομαι καλέω ὁ θύρα , δείκνυμι πάλιν ὅτι θεός εἰμί κατά φύσις , καί οὐ ἕτερος παρά ἐκεῖνος ὁ αὐτός καί πάλαι συνδιαιτάω . Ζεύς δέ ὁ καί αὐτός ἀπογυμνόω ὁ σῶμα ὁ πλήθρα , καί ὁ τύπος ἐπιδείκνυμι ὁ ἁλίσκομαι , πληροφορέω ἐμφανής ὅτι ὁ ἐπί αὐτός ὁ σταυρός κεχρεωσμένον ἐγείρω νάω , καί ὅσπερ φορέω σῶμα , οὗτος πάλιν ἀνίστημι , καταργέω δηλονότι ὁ ὁ σάρξ πρέπω θάνατος , ἐπεί εἰμί κατά φύσις ζωή καί Θεός . ἐπεί τίς ὁ χρῆσις ὁ ὁ χείρ καί ὁ πλευρά ἐπίδειξις , εἰ ὅλως κατά ὁ τίνω ἀθελητηρίαν , οὖον μετά ὁ ἴδιος ἐγείρω σάρξ ; εἰμί γάρ ἕτερος τίς περί αὐτός φρονέω ἐθέλω ὁ μαθητής , τίς μή μᾶλλον αὐτός ἐν ἕτερος διαφαίνω σχῆμα , καί ὁ ὁ σάρξ ἀτιμάζω εἶδος , πρός ἕτερος αὐτός νοέω καλός ; νυνί δέ τοσοῦτος [ γρ . τοσοῦτος ] ὁράω φροντίζω ὁ χρή πιστεύω εἰμί ὁ σάρξ ὁ ἀνάστασις , ὥστε καί καλέω ἤδη μετασκευάζω εἰς δόξα δέχομαι τις καί ὑπερφύλα ὁ ἴδιος σῶμα , φαίνω πάλιν ὅσπερ ἐάν συγχωρέω οἰκονομικός , ἵνα μή ἕτερος ἔχω παρά ἐκεῖνος νομίζω ἐν φύω καί πάσχω ὁ ἐπί ὁ σταυρός θάνατος . ὅτι2 γάρ οὐ εἄν γίγνομαι φορέω ὁ ἡμέτερος δεῖμα ὁ ὁ ἅγιος σῶμα δόξα , εἰ αὐτός καλέω βούλομαι Χριστός , καί πρίν ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ , σύνθεσις εὐκόλως , ὁ ἐν ὁ ὄρος ποτέ παραδείκνυμι ὁ ἅγιος μαθητής μετασχηματισμός ἐνθυμέομαι . γράφος γάρ ὁ μακάριος Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι παραλαμβάνω ποτός Πέτρος , καί Ἰάκωβος , καί Ἰωάννης , ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος , καί μεταμορφόω ἔμπροσθεν αὐτός , καί λάμπω ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς ἀστραπή , ὁ δέ ἱμάτιον αὐτός γίγνομαι λευκόν ὡσεί χιών , ὁ δέ ὁ θέα οὐ φέρω πίπτω . οἰκονομικός τοίνυν ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὅπως πρός δόξα ὁ αὐτός χρεωστέω καί πρέπω ὁ οἰκέω μεταστοιχειόω νάω , ἐν ὁ πρῶτος ἔτι διαφαίνω σχῆμα , ὁ ὁ ἀνάστασις πίστις οὐ ἐπί ἕτερος τίς σχῆμα καί σῶμα μετακομίζω ἐθέλω , ἢ εἰς ὅσπερ λανθάνω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος , ἐν ὅς καί σταυρόω ἀποθνῄσκω , κατά ὁ γραφή , ὁ ὁ θάνατος δύναμις κατά μόνος τρέχω ὁ σάρξ , ἐκ ὅς καί ἀπελαύνω . εἰμί γάρ μή ἀνίστημι ὁ θνῄσκω αὐτός σῶμα , πούς νικάω θάνατος ; πός δέ τρένησε ὁ ὁ φθορά κράτος , οὖον διά εἷς ἀποθνῄσκω ὁ λογικός κτίσμα ; οὖον Ψυχή , οὐ ἄγγελος , μῆτις γε καί αὐτός ὁ Θεός Λόγος ; ὅτε τοίνυν περί μόνος ὁ φθείρω φύω ὁ ὁ θάνατος γίγνομαι κράτος , περί αὐτός δή πάντως καί ὁ ὁ ἀνάστασις δύναμις νοέω εἄν ἵημι , ἵνα καί ὁ ὁ τυραννεύω παραλυπέω δύναμις . ὁ δέ εἰσέρχομαι ὁ θύρα καλέω ὁ κύριος , ὁ ἄλλος αὐτός σημεῖον συντάσσω παρά ὁ σώφρων . κατασπάζω γάρ ὁ ἅγιος μαθητής · Εἰρήνη γάρ σύ , φημί , ἑαυτοῦ εἰμί λέγω ὁ εἰρήνη . ὁ γάρ εἄν παραβαίνω Χριστός , οὗτος ζεύω δή πάντως καί ὁ ἀταραχὴν διατηρέω πνεῦμα . ὅς δέ καί Παῦλος ὑπάρχω παρά Θεός ὁ εἰς αὐτός πιστεύω