cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0289.1
ἡμᾶς , καὶ σὶνὸν συνενούν τῷ Θεῷ τὸ Πνεῦμα ἐστιν , ὁ δὲ καὶ λαβόντες , μέτοχοι καὶ κοινωνοὶ τῆς θείας ἀναδείκνυμεθα φύσεως , καὶ αὐτὸν εἰσάγωμεθα δι’ ἑαυτῶν ἐν ἑαυτῷ τῷ Πατρὶ . Γράφει γὰρ ἡμῖν ὁ σοφὸς Ἰωάννης περὶ αὐτοῦ · ‘Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν , καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν , ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ ἔδωκεν ἡμῖν . » Τί δὲ δὴ πρὸς τοῦτο καὶ Παῦλος ; ἢ ‘Ὅτι δὲ , φησίν , ἐπεὶ υἱοί , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν , κράζον · ‘Ἀββὰ , ὁ Πατήρ , ἵνα εἴπερ ἡμᾶς ἀμετοχὸς ἀπομεῖναι συνέβη τοῦ Πνεύματος , οὐδ’ ἂν ὅλως ἐν ἡμῖν ὑπάρχων ἐγνώσθη Θεός , καὶ εἰ μὴ τὸν υἱὸν κατατάττον πεπλούτηκαμεν Πνεῦμα , οὐδ’ ἂν ὅλως ἦμεν υἱοὶ Θεοῦ . Ποία τοίνυν ἡ πρόσληψις , ἢ πῶς ἂν ἐκ θείας φύσεως κοινωνοὶ καὶ ἡμεῖς ἀπεφάνθημεν εἰ μὴ Θεὸς ἐν ἡμῖν , μὴτε ἡμεῖς αὐτῷ προσκεκείμενοι , διὰ τοῦ κεκληθῆναι πρὸς μετουσίαν τοῦ Πνεύματος ; Νυνὶ δὲ καὶ μέτοχοι , καὶ κοινωνοὶ τῆς τὰ πάντα ὑπερκειμένης οὐσίας , καὶ ναοὶ Θεοῦ χρηματίζομεν . Ὑπὲρ γὰρ τῶν ἡμετέρων ἁμαρτιῶν ἑαυτὸν ἡγίασε , τοῦτ’ ἐστὶν ἀνέθηκεν ὁ Μονογενὴς , καὶ ὡς θύμα προσεκυρίωκεν ἑαυτὸν , εἰς ὁσίαν εὐωδίαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί , ἵνα ἐκ μεσῶν γεγονὼς τοῦ διεργοντὸς τε καὶ ἀποτείζοντος , ὡς περὶ Θεοῦ τὴν ἀνθρώπου φύσιν , τοῦτ’ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας , μηδὲν ἐκ παραποδίζον φαίνεσθαι πρὸς τὸ δύνασθαι πρὸς ἐγγύτητα γενέσθαι Θεῷ , καὶ τὴς πρὸς αὐτὸν κοινωνίας ἐξέχεσθαι , διὰ μετουσίας δηλονότι τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ἀναμορφοῦντος ἡμᾶς εἰς δικαιοσύνην , καὶ ἀγαρῶν καὶ εἰς εἰκόνα τῆς πρώτης . Ἡ γὰρ διέστησιν ἁμαρτία καὶ ἀπομερίζει Θεοῦ τὴν ἀνθρώπων , συνάφει δὲ πάντως ἡ δικαιοσύνη , καὶ μεσολαβοῦντος οὐδενὸς παρ’ αὐτῇ τρόπον τινά , παραστήσει τῷ Θεῷ . Δικαιωθεῖσθαι δὲ διὰ πίστεως τῆς εἰς Χριστόν , ὃς παρεδόθη μὲν διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἠγέρθη δὲ διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν . Ὅλη γὰρ ἐν αὐτῷ καθάπερ ἐν ἀπρχῇ τοῦ γένους , πρὸς καινότητα ζωῆς , ἡ ἀνθρώπου φύσις ἀνεσκευάζετο , καὶ εἰς τὴν οἰκείαν ὡς περ ἀρχὴν ἀναβαίνουσα πρὸς ἀγιασμὸν ἀνεπλάττετο . Ἁγίασον τοίνυν αὐτούς , ὦ Πάτερ , φησίν , ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου , » τοῦτ’ ἐστὶν ἐν ἐμοί . Ὁ γὰρ Λόγος ὁ σὸς ἀλήθεια ἐστίν , τοῦτ’ ἐστίν , πάλιν ἐγώ . Ἁγίασα γὰρ ὑπὲρ αὐτῶν ἑμαυτόν , τοῦτ’ ἐστὶν ἀνέθειχα , καὶ προσηγάγον , εἰς ὑπὲρ πάντων ἀποθανόν , ἵνα αὐτοὺς εἰς καινότητα μεταμορφώσω ζωῆς , καὶ ἁγιασμένους ὡσιν ἐν ἀληθείᾳ , τοῦτ’ ἐστὶν ἐν ἐμοί . Σαφηνισμὲν γὰρ δὲ καὶ παραδείξοντος εἰς νόησιν , κατὰ τὸν ἀρτίως ἡμῖν ἐχθρόντα νοῦν , τοῦ προκειμένου ἡμῖν , καὶ δι’ ἐτέρων λέγει θεομαθῶν οὐ κατοικησόμεν . Τὸ γὰρ ὅτι μάλιστα φιλοθρεῖν πειλεῖσθαι τὰ τῶν νοημάτων οὐκ εὐχερῆ , γένοιτ’ ἂν , οἶμαι , τιμαλφέστατον , αὐτοῖς τε τοῖς τοῦτο δρᾶν ἀθλοῦσι , καὶ τοῖς τῶν ἀκοουμένων φιλομαθεστάτοις . Ἐφη τοίνυν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτὸν ἀγιάζειν , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὡμεν ἁγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ . Πῶς οὖν ἀγιάζεται καὶ τοῦ κατὰ φύσιν ἁγίου ὄν , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὡμεν ἁγιασμένοι , φέρει δὴ πάλιν τῶν τῆς Ἐκκλησίας δογμάτων ἐχόμενοι , καὶ τὸν ὀρθὸν τῆς πίστεως κανόνα μὴ παρατρέχοντες , ὡς ἐνὶ καλῶς ἐπαρθρώμεν .
Lemmas: ἐγώ , καί σίνομαι συνενόω ὁ Θεός ὁ πνεῦμα εἰμί , ὁ δέ καί λαμβάνω , μέτοχος καί κοινωνός ὁ θεῖος ἀναδείκνυμι φύσις , καί αὐτός εἰσάγω διά ἑαυτοῦ ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ . γράφος γάρ ἐγώ ὁ σοφός Ἰωάννης περί αὐτός · Ἐν οὗτος γιγνώσκω ὅτι ἐν αὐτός μένω , καί αὐτός ἐν ἐγώ , ὅτι ἐκ ὁ πνεῦμα αὐτός δίδωμι ἐγώ . » τις δέ δή πρός οὗτος καί Παῦλος ; ἢ Ὅτι δέ , φημί , ἐπεί υἱός , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ Καρδία σύ , κράζω · Ἀβάβ , ὁ Πατήρ , ἵνα εἴπερ ἐγώ αμέτοχος ἀπομένω συμβαίνω ὁ πνεῦμα , οὐδέ εἄν ὅλως ἐν ἐγώ ὑπάρχω γιγνώσκω Θεός , καί εἰμί μή ὁ υἱός κατατάσσω πλουτέω πνεῦμα , οὐδέ εἄν ὅλως εἰμί υἱός Θεός . Ποία τοίνυν ὁ πρόσληψις , ἢ πῶς εἄν ἐκ θεῖος φύσις κοινωνός καί ἐγώ ἀποφαίνω εἰμί μή θεός ἐν ἐγώ , μήτε ἐγώ αὐτός πρόσκειμαι , διά ὁ καλέω πρός μετουσία ὁ πνεῦμα ; νυνί δέ καί μέτοχος , καί κοινωνός ὁ ὁ πᾶς ὑπέρκειμαι οὐσία , καί ναός Θεός χρηματίζω . ὑπέρ γάρ ὁ ἡμέτερος ἁμαρτία ἑαυτοῦ ἁγίζω , οὗτος εἰμί ἀνατίθημι ὁ Μονογενής , καί ὡς θύμα προσεκυρίωκεν ἑαυτοῦ , εἰς ὅσιος εὐωδία ὁ Θεός καί πατήρ , ἵνα ἐκ μέσος γίγνομαι ὁ διεργοντὸς τε καί ἀποτίνω , ὡς περί Θεός ὁ ἄνθρωπος φύσις , οὗτος εἰμί ὁ ἁμαρτία , μηδείς ἐκ παραποδίζω φαίνω πρός ὁ δύναμαι πρός ἐγγύτης γίγνομαι Θεός , καί σής πρός αὐτός κοινωνία ἐξέχω , διά μετουσία δηλονότι ὁ ἅγιος πνεῦμα , ἀναμορφόω ἐγώ εἰς δικαιοσύνη , καί ἀγαρῶν καί εἰς εἰκών ὁ πρῶτος . ὁ γάρ διίστημι ἁμαρτία καί ἀπομερίζω Θεός ὁ ἄνθρωπος , συναφής δέ πάντως ὁ δικαιοσύνη , καί μεσολαβέω οὐδείς παρά αὐτός τρόπος τις , παρίστημι ὁ Θεός . Δικαιόω δέ διά πίστις ὁ εἰς Χριστός , ὅς παραδίδωμι μέν διά ὁ παράπτωμα ἐγώ , κατά ὁ γράφω , ἐγείρω δέ διά ὁ δικαίωσις ἐγώ . ὅλος γάρ ἐν αὐτός καθάπερ ἐν ἀπέρχομαι ὁ γένος , πρός καινότης ζωή , ὁ ἄνθρωπος φύσις ἀνασκευάζω , καί εἰς ὁ οἰκεῖος ὡς περ ἀρχή ἀναβαίνω πρός ἁγιασμός ἀναπλάσσω . ἁγιάζω τοίνυν αὐτός , εἰμί πατήρ , φημί , ἐν ὁ ἀλήθεια σύ , » οὗτος εἰμί ἐν ἐγώ . ὁ γάρ Λόγος ὁ σός ἀλήθεια εἰμί , οὗτος εἰμί , πάλιν ἐγώ . αγιάζω γάρ ὑπέρ αὐτός ἐμαυτοῦ , οὗτος εἰμί ἀνατίθημι , καί προσάγω , εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα αὐτός εἰς καινότης μεταμορφόω ζωή , καί Αγιασμένος οὖς ἐν ἀλήθεια , οὗτος εἰμί ἐν ἐγώ . σαφηνισμός γάρ δέ καί παραδείκνυμι εἰς νόησις , κατά ὁ ἄρτιος ἐγώ ἐχθρός νόος , ὁ πρόκειμαι ἐγώ , καί διά ἕτερος λέγω θεομαθής οὖον κατοικέω . ὁ γάρ ὅτι μάλιστα φιλοθρεῖν πειλειεπομαι ὁ ὁ νόημα οὐ εὐχερής , γίγνομαι εἄν , οἴομαι , τιμαλφής , αὐτός τε ὁ οὗτος δράω ἀθλέω , καί ὁ ὁ ἀκούω φιλομαθής . φημί τοίνυν ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἑαυτοῦ ἁγίζω , ἵνα καί ἐγώ εἰμί Αγιασμένος ἐν ἀλήθεια . Πῶς οὖν ἁγίζω καί ὁ κατά φύσις ἅγιος εἰμί , ἵνα καί ἐγώ εἰμί Αγιασμένος , φέρω δή πάλιν ὁ ὁ ἐκκλησία δόγμα ἔχω , καί ὁ ὀρθός ὁ πίστις κανών μή παρατρέχω , ὡς ἐν καλῶς ἐπαίρω .