cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0080.3
“ Ἐξεῖσι μὲν ὁ προδότης τοῖς τοῦ διαβόλου στρατηγήμασιν ὑπηρετήσων · ἀρχεται δὲ τοῦ λόγου Χριστός , οὐκ εἰς τὰς πάντων ἀκοὰς τὰ μόνους πρέποντα τοῖς γνησίοις λαλεῖσθαι δεῖν , ὡς ἐν τύπῳ , καὶ διὰ τοῦτο διδάσκων . Οὐ γὰρ διδόναι προσήκει τὸ ἅγιον τοῖς κυσὶ κατὰ τὴν αὐτοῦ φωνήν , ἀλλ’ οὐδὲ τοὺς ὑπὲν ἐνυβρίζεσθαι ποσὶ τοὺς μαργαρίτας · ἐὰν . “ Ὅπερ οὖν ἔφη καὶ πρότερον , ὡς ἐν εἴδει παραβολῆς , τοῦτο πειρᾶται διδάσκειν καιροῦ καλοῦντος εἰς ἔργον καὶ σαφεστέραν πλθεῖν . Μετὰ τοίνυν τοῦ προδότου τὴν ἀπόστασιν καὶ τῆς ἑστίας τὴν ἀποδρομήν , ἀνακοινούται λοιπῶν , ὡς ἐν καιρῷ τῷ πρέποντι , τοῖς γνησίοις τῶν μαθητῶν τὰ μυστήρια , καὶ φησιν · « Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , » καὶ σημαίνει μὲν διὰ τούτου τὸ σωτήριον πάθος , ὡς ἤν ἐπὶ θύραις τε καὶ ἤδη παρασώμενον μετὰ βραχύ . Δεδοξάσθαι γε μὴν τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου φησιν , οὐχ ἑτερον τινα λέγων παρ’ ἑαυτόν , οὐ διηρημένους , καθάπερ ἔδοξέ τισιν · εἰς γὰρ Υἱὸς ὁ Χριστός , καὶ πρὸ σαρκός , καὶ μετὰ σαρκός , καὶ πρὶν ἄνθρωπος γέννηται καθ’ ἡμᾶς , καὶ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . Τὸ δὲ ὅπως δεδοξάσθαι διςχυρίζεται , ζητητέον . Φαίεν γὰρ ἴσως τινές · “ Ἡ γὰρ οὐχὶ καὶ πρότερον τερατοποιῶν ἐδοξάσθε ; Καίτοι θαύλασαν μὲν ἀγριαίνουσαν ἐνὶ δυσωπήσας λόγῳ , καὶ βιασotáτων πνευμάτων ἀνακάψας φορὰν , προσεκύνησέ μὲν παρὰ τῶν ἐν τῷ πλοίῳ τότε , ἠκούσε δὲ , ὅτι εἰ ‘Ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ . » Καὶ μὴν καὶ τὸν ἐν τῇ Βηθανίᾳ Λάζαρον πάλινδρομησάτι προστάξας εἰς ζωήν , διεξόθοντον ἔσχε τὸ θαῦμα , ὡς καὶ ἀναβαίνοντι κατὰ τὸν τῆς ἑορτῆς καιρὸν εἰς Ἱεροσόλυμα προὑπαντήσαι σύμπαντας ὁμοῦ τοῖς νηπίοις , καὶ ἀξίωσασιν αὐτῷ τὴν εὐφημίαν ἀναπλεῖν λέγοντας · « Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου . » Ἄλλὰ καὶ πέντε διακλάσας ἄρτους ποτὲ καὶ ἀφάριον δύο , χορεσθήναι παρεσκεύασε τὴν τῶν ἐπ’ αὐτὸν συνδεδραμηκότων πλῆθύν , δίχα νηπίων καὶ γυναικῶν , εἰς πέντε συντείνουσαν χιλιάδας ἀνδρῶν . Ἐδόκει δὲ οὕτως εὐχλεὲς τὸ τερατουργούμενον εἶναι τισιν , ὡς τοῦ τοῦ πράγματος καταπεπληγμένους ὑπερχοιν , ζητεῖν αὐτὸν ἀναθεῖναι καὶ βασιλέα · τοῦτο γὰρ αὐτὸς ἡμῖν ὁ εὐαγγελιστὴς διεμαρτύρατο . Καλετὸν δὲ οὐδὲν , καὶ δ’ ἑτέρων ὅσων καὶ σφόδρα πλατὺν εἶναι τὸν λόγον , τῶν ἄρτιως ἡμῖν ἀπεπληγμένων πραγμάτων κατ’ οὐδὲν ἠττωμένην τὴν δόξαν ἔχοντων . Πῶς
Lemmas: “ ἔξειμι μέν ὁ προδότης ὁ ὁ διάβολος στρατήγημα ὑπηρετέω · ἀρχω δέ ὁ λόγος Χριστός , οὐ εἰς ὁ πᾶς ἀκοή ὁ μόνος πρέπω ὁ γνήσιος λαλέω δήω , ὡς ἐν τύπος , καί διά οὗτος διδάσκω . οὖον γάρ δίδωμι προσήκω ὁ ἅγιος ὁ κύων κατά ὁ αὐτός φωνή , ἀλλά οὐδέ ὁ ΥΠΕΝ ἐνυβρίζω πούς ὁ μαργαρίτης · ἐάν . “ ὅπερ οὖν φημί καί πρότερος , ὡς ἐν εἶδος παραβολή , οὗτος πειράω διδάσκω καιρός καλέω εἰς ἔργον καί σαφής πίμπλημι . μετά τοίνυν ὁ προδότης ὁ ἀπόστασις καί ὁ ἑστία ὁ ἀποδρομή , ἀνακοινόω λοιπός , ὡς ἐν καιρός ὁ πρέπω , ὁ γνήσιος ὁ μαθητής ὁ μυστήριον , καί φημί · « νῦν δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , » καί σημαίνω μέν διά οὗτος ὁ σωτήριος πάθος , ὡς ἐάν ἐπί θύρα τε καί ἤδη παρασῴζω μετά βραχύς . δοξάζω γε μήv ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος φημί , οὐ ἕτερος τις λέγω παρά ἑαυτοῦ , οὖον διαιρεμένος , καθάπερ δοκέω τις · εἰς γάρ υἱός ὁ Χριστός , καί πρό σάρξ , καί μετά σάρξ , καί πρίν ἄνθρωπος γεννητής κατά ἐγώ , καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . ὁ δέ ὅπως δοξάζω διςχυριζω , ζητητέος . φημί γάρ ἴσως τις · “ ὁ γάρ οὐ καί πρότερος τερατοποιέω δοκέω ; καίτοι θαυλανθανω μέν ἀγριαίνω ἐν δυσωπέω λόγος , καί βιασotáτων πνεῦμα ἀνακάπτω φορά , προσκυνέω μέν παρά ὁ ἐν ὁ πλοῖον τότε , ἀκούω δέ , ὅτι εἰμί ‘Ἀληθῶς Θεός υἱός εἰμί . » καί μήv καί ὁ ἐν ὁ Βηθανία Λάζαρος πάλινδρομησάτι προστάσσω εἰς ζωή , διεξόθοντον ἔχω ὁ θαῦμα , ὡς καί ἀναβαίνω κατά ὁ ὁ ἑορτή καιρός εἰς Ἱερουσαλήμ προϋπαντώ σύμπας ὁμοῦ ὁ νήπιος , καί ἀξιόω αὐτός ὁ Εὐφημία ἀναπλέω λέγω · « εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος . » ἀλλά καί πέντε διακλάω ἄρτος ποτέ καί ἀφάριον δύο , χορεύω παρασκευάζω ὁ ὁ ἐπί αὐτός συντρέχω πλῆθος , δίχα νήπιος καί γυνή , εἰς πέντε συντείνω χιλιάς ἀνήρ . Ἐδόκης δέ οὕτως εὐκλεής ὁ τερατουργέω εἰμί τις , ὡς ὁ ὁ πρᾶγμα καταπλήσσω ὑπερχέω , ζητέω αὐτός ἀνατίθημι καί βασιλεύς · οὗτος γάρ αὐτός ἐγώ ὁ εὐαγγελιστής διαμαρτύρομαι . κάλημι δέ οὐδείς , καί δέ ἕτερος ὅσος καί σφόδρα πλατύς εἰμί ὁ λόγος , ὁ ἄρτιος ἐγώ ἀποπλήσσω πρᾶγμα κατά οὐδείς ἀτάω ὁ δόξα ἔχω . Πῶς