cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0334.1
στωσ , καὶ οὕτω πρὸς χάριν διδάσκοντος , λέγοντός τε διαρρήδην μηδεμίαν εὑρίσθαι πρόφασιν ἐν αὐτῷ , παντελῶς πρὸς ἕτερόν τι μεταχωροῦσιν οἱ πάντολμοι . Νόμον γὰρ ἔχειν διασχυρίζονται καταδικάζοντα τοῦ Σωτῆρος τὸν θάνατον . Καὶ τίς ὁ νόμος , ὁ τοὺς βλασφημοῦσιν ἐπαρτήσας , φησί , ζημίαν ; Γέγραπται γὰρ ἐν βιβλίῳ τῷ καλουμένῳ Λευιτικῷ , ὅτι τινὲς τελούντες εἰς Ἰουδαίους ἐμαχέσαντο , κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐν τῇ παραβολῇ , ὡν ὁ ἕτερος τοῦ θεοῦ , φησίν , ὀνόματος ἐπιμνησθείς , ἠλλόησεν , ἀντὶ τοῦ κατηγόρησατο καὶ δεδησφόρηκεν , εἶτα τεθνάτω προστατέσθαι , καὶ τῆς ἀνοσίᾳ γλώττης πικρὰς ἀποτίσαι δίκας , Θεοῦ λέγοντος ἐναργῶς : « Ἄνθρωπος ὃς ἂν καταράσηται Θεόν , ἀμαρτίαν λήψεται · ὀνομαζοὺς δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου θανατούσθω . Λίθοις λιθοβολησάτωσαν αὐτὸν πᾶσα συναγωγὴ Ἰσραήλ , ἐὰν τε προσήλυτος , ἐὰν τε αὐτόχθων , ἐν τῷ ὀνομάζει αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου τελευτάτω . » Ἄλλ’ Ἰσως τις πρὸς τοῦτο τυγὼν ἐνδοιάσας ἐρεῖ : Τί ἄρα φησιν ὁ νόμος , τί δέ μοι βούλεται διὰ τοῦτοῦ δηλοῦν ; Τὸ μὲν γὰρ τεθνάτω , φησί , τὸν ταῖς εἰς Θεὸν δυσφημίαις ἔνοχον , οὐκ ἂν ἐξω φέροιτο τοῦ εἰκότος , πάθοι δ’ ἂν αὐτὸ καὶ σφῶρα δικαίως . Ἄλλὰ τί δὴ ποτε κἂν εἰς ἕνα τῶν ψευδωνύμων ἐξυβρίση θανῶ , ἀμαρτίας οὐκ ἀμαρτί ; Ἐὰν γὰρ τις , φησίν , καταράσηται Θεόν , ἀμαρτίαν λήψεται . Καὶ τί πρὸς τοῦτο φαμεν ; Ἄσφαλὴς ὁ νομοθέτης . Τὸ γὰρ , οἴμαι , διαλοιδορεῖσθαι ψιλεῖν καὶ τοὺς κατὰ φύσιν οὐκ οὖσι θεοὺς , μελέτη τις ὑπερἔστι καὶ τρίβος πρὸς τὴν ἐπὶ τῷ κατὰ φύσιν Θεῷ γλωσσαλγίαν ἡμᾶς παρατρέχουσα . Διὰ τοῦτο καὶ δι’ ἑτέρων αὐτὸ πάλιν ἀπεῖργει λέγων : « Θεοὺς οὐ κακολογήσεις . » Ἄτο γὰρ δεῖν τοῦ τῆς θεότητος ὀνόμα , καὶ εἰ ψευδὲς ἐνυπάρχει τισί , ταῖς αὐτῷ πρεπουσαῖς καταγεραῖσθαι δόξαις · καὶ οὐχὶ πάντως ἡμᾶς τοὺς πεπλανημένους θεοὺς ἀπονέμειν τινὰ τιμὴν ὁ νόμος διεκελεύσατο , ἀσπεῖν δὲ ἠγειᾶτο διδάσκειν τὴ τῆς θεότητος ὄνομα , καὶ εἰ χλέπτοιο παρὰ τινων . Νῦν τοιγαροὺν θανάτῳ τιμᾶσθαι προσταττόντες τὴν ὑποπίπτοντά πως τοῖς ἐκ δυσφημίας ἐγκλήμασιν , ὑποκείσθαι τῇ δίκῃ φασι τὸν Κύριον . « Υἱὸν γὰρ , φησί , Θεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησε . » Χρὴ δὲ ἡμᾶς διαμυνηθῆναι πάλιν , ποῦ δὴ καὶ πῶς τὸ τοιοῦτο ἐρῆται παρὰ Χριστοῦ . Οὐκοῦν ἐπὶ τῇ κολυμβήθρᾳ ποτὲ τῇ ἐπιληγῇ Προβατικῇ , τοῦ μακροῦ τε καὶ διαχυθοῦς ἀρρώστηματος ἀπέλυσε τὸν παράλυτον , ἐν ἡμέρᾳ Σαββάτῳ . Οἱ δὲ , θαυμάσαι δέον τὸν οὕτω τερατουργὸν , ἐσκανδαλίζοντο πάλιν , τὸν τοῦ νόμου λύσιν ἐπισημίζοντας διὰ μόνον τὸ Σάββατον . Ἄλλὰ καὶ τότε Χριστὸς ἀπελογήτο λέγων : « Ὁ Πατὴρ μου , ἕως ἄρτι ἐργάζεται , καγὼ ἐργάζομαι . » Εἶτα φησιν ἐπὶ τούτοις ὁ εὐαγγελιστής : « Διὰ τοῦτο οὖν ἐδίωκον αὐτὸν Ἰουδαῖοι τὸν Ἰησοῦν , ὅτι οὐ μόνον ἔλυσε τὸ Σάββατον , ἀλλὰ καὶ Πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν , ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ . » Ἐσκανδαλίζοντο τοιγαροὺν Ἰουδαῖοι , Πατέρα καλοῦντος Ἰδίου Χριστοῦ τὸν ἀπάντων Κύριον , ὅτι πρὸς τοῦτο πρασάτην ἐποιεῖτο τὴν πρὸς αὐτοὺς διάλεξιν , οὕτω λέγων : « Ἐστι γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ
Lemmas: Στῶς , καί οὗτος πρός χάρις διδάσκω , λέγω3 τε διαρρήδην μηδείς εὑρίσκω πρόφασις ἐν αὐτός , παντελῶς πρός ἕτερος τίς μεταχωρέω ὁ πάντολμος . Νόμος γάρ ἔχω διασχυριζοντ καταδικάζω ὁ Σωτήρ ὁ θάνατος . καί τίς ὁ νόμος , ὁ ὁ βλασφημέω ἐπαρτάω , φημί , ζημία ; γράφω γάρ ἐν βιβλίον ὁ καλέω Λευιτικός , ὅτι τις τελέω εἰς Ἰουδαῖος μάχομαι , κατά ὁ γράφω ἐν ὁ παραβολή , ὡς ὁ ἕτερος ὁ θεός , φημί , ὄνομα ἐπιμιμνήσκομαι , ηλλοαειδω , ἀντί ὁ κατηγορέω καί δεδησφόρηκεν , εἶτα θνῄσκω προστάσσω , καί ὁ ἀνόσιος γλῶσσα πικρός ἀποτίνω δίκη , Θεός λέγω ἐναργής : « Ἄνθρωπος ὅς εἄν καταράομαι Θεός , ἁμαρτία λαμβάνω · ὀνομάζω δέ ὁ ὄνομα κύριος θανατόω . λίθος λιθοβολέω αὐτός πᾶς συναγωγή Ἰσραήλ , ἐάν τε προσήλυτος , ἐάν τε αὐτόχθων , ἐν ὁ ὀνομάζω αὐτός ὁ ὄνομα κύριος τελευτάω . » ἄλλος ἴσως τις πρός οὗτος τυγὼν ἐνδοιάζω εἴρω : τις ἄρα φημί ὁ νόμος , τίς δέ ἐγώ βούλομαι διά οὗτος δηλόω ; ὁ μέν γάρ θνῄσκω , φημί , ὁ ὁ εἰς θεός δυσφημία ἔνοχος , οὐ εἄν ἐξω φέρω ὁ εἰκός , πάσχω δέ εἄν αὐτός καί σφῶρα δικαίως . ἀλλά τίς δή ποτός κἀν εἰς εἷς ὁ ψευδώνυμος ἐξυβρίζω θνῄσκω , ἁμαρτία οὐ ἀμαρτί ; ἐάν γάρ τις , φημί , καταράομαι Θεός , ἁμαρτία λαμβάνω . καί τίς πρός οὗτος φημί ; ἀσφαλής ὁ νομοθέτης . ὁ γάρ , οἴμη , διαλοιδορέομαι ψιλεύς καί ὁ κατά φύσις οὐ εἰμί θεός , μελέτη τις ὑπέρειμι καί τρίβος πρός ὁ ἐπί ὁ κατά φύσις Θεός γλωσσαλγία ἐγώ παρατρέχω . Ζεύς οὗτος καί διά ἕτερος αὐτός πάλιν ἀπείργω λέγω : « θεός οὖον κακολογέω . » ατο γάρ δήω ὁ ὁ θεότης ὄνομα , καί εἰμί ψευδής ἐν-ὑπάρχω τις , ὁ αὐτός πρέπω καταγεραιεπομαι δόξα · καί οὐ πάντως ἐγώ ὁ πλανάω θεός ἀπονέμω τις τιμή ὁ νόμος διακελεύομαι , ἀσπεῖν δέ ἠγειᾶτο διδάσκω ὅς ὁ θεότης ὄνομα , καί εἰμί κλέπτω παρά τίνω . νῦν τοιγαροὺν θάνατος τιμάω προστάσσω ὁ ὑποπίπτω πως ὁ ἐκ δυσφημία ἔγκλημα , ὑπόκειμαι ὁ δίκη φημί ὁ κύριος . « υἱός γάρ , φημί , Θεός ἑαυτοῦ ποιέω . » χρή δέ ἐγώ διαμυνεος πάλιν , ποῦ δή καί πῶς ὁ τοιοῦτος ἔραμαι παρά Χριστός . οὐκοῦν ἐπί ὁ κολυμβήθρα ποτέ ὁ ἐπιλήγω προβατικός , ὁ μακρός τε καί διαχέω ἀρρώστημα ἀπολύω ὁ παράλυτος , ἐν ἡμέρα σάββατον . ὁ δέ , θαυμάζω δήω ὁ οὗτος τερατουργός , σκανδαλίζω πάλιν , ὁ ὁ νόμος λύσις ἐπισημίζοντας διά μόνος ὁ σάββατον . ἀλλά καί τότε Χριστός ἀπολογέομαι λέγω : « ὁ πατήρ ἐγώ , ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι , κἀγώ ἐργάζομαι . » εἶτα φημί ἐπί οὗτος ὁ εὐαγγελιστής : « Ζεύς οὗτος οὖν διώκω αὐτός Ἰουδαῖος ὁ Ἰησοῦς , ὅτι οὖον μόνος λύω ὁ σάββατον , ἀλλά καί πατήρ ἴδιος λέγω ὁ Θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός . » σκανδαλίζω τοιγαροὺν Ἰουδαῖος , πατήρ καλέω ἴδιος Χριστός ὁ ἀπαντάω κύριος , ὅτι πρός οὗτος πιπράσκω ποιέω ὁ πρός αὐτός διάλεξις , οὗτος λέγω : « εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος