cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0225.3
Τὴν τῶν Ἰουδαίων ἀπονοιαν φανωτάτην τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς καθιστᾶς ὁ Σωτήρ , τάχα καὶ ἐπενεγκεῖν τοὺς περὶ τούτων ἐμελλε λόγους , ὅτι δὴ πρὸς τοσαύτην ἤκουσι δυσηκοίαν οὐ τάλανες , ἀποφράζουσι δὲ οὕτω τὴν ἀκοήν , καὶ εἰς τοῦτο βαδίζουσι μισοθεΐας οἱ δειλαῖοι , καθυβρίσουσι δὲ οὕτω τοὺς ὑπὲρ τῆς ἀληθείας λόγους , ὡς εἴπερ καὶ δύο γένοιτο τυχὸν τῆς αὐτοῦ δόξης οἱ μάρτυρες , μηδὲ οὕτω παραδέξασθαι θέλειν αὐτήν , καίτοι διαρρήδην ἀνακεχραγὸς τοῦ νόμου , πιστεύεσθαι δεῖν , καὶ ἀνενδοιάτως εἶναι παραλεκτὸν πᾶν ὅπερ ἂν διὰ τῆς δύο τυχὸν ἢ τριῶν ἐπιμαρτυροῖτο φωνῆς . Ἄλλὰ τοῦτο μὲν οὐ φησί , χρησίμως εἰς τὸ παρόν . Καὶ γὰρ ἂν οὐ μετριαν αὐτοῖς ἐνἐποιήσε τὴν ἀκρίδιαν , καὶ διακλάσας ὡσπερ εἰς ἀπόγωναν τοὺς μαθητάς , ὀκνον καὶ δειλίαν ἂν παραπόδισον ἐν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν παρόδον . Εἰκὼς γὰρ δήπου καθ' ἑαυτοὺς ἐννοεῖν , ὡς εἰ μηδενὶ πεισθῶσινται παντελῶς τῶν Ἰουδαίων οἱ δῆμοι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ἀγήσονται παρ' οὐδὲν τὴν Παράκλητον , καίτοι τοῖς ὑπὲρ λόγων τερατουργήμασι καταπλήττονται , οὐδὲν δὲ ἥττον ἀλώσονται καὶ μετὰ τοῦτο μισοῦντες Χριστόν , C καὶ συναυτῷ τὸν Πατέρα , τί καὶ πόνον ἀναλίσξαι δεῖσει κενόν ; τί μὴ καὶ πραγμάτων ἀπαλλάττεσθαι δεῖ , τὴν εἰς ἀνθρώπους σιωπὴν , τοῦ διδάσκειν προτιμήσαντας ; Ταῦτά τοι , κατὰ τὸ εἰκὸς , οὐχ ἀγνοήσας λογιζεσθαι τοὺς μαθητάς , περιστέλλει μὲν ἑντέχνως τὰ δασπότε ἦν μοχθηρότερα πρὸς ἔξεῖναι καὶ δειλίαν καὶ ὀκνον τοῦ πρὸς τὸ χρήσιμον διδάσκειν ἐμποτιστικὰ · παρατριβεί δὲ χρησίμως τοῦ λόγου τὴν δύναμιν ἐπὶ τὸ προενυπερῆσθαι δεῖν , καὶ προεσκευάζει νεανικῶς πρὸς τὰ ἔξ ἐκείνων ἐσόμενα , ἥτοι προσδοκούμενα . Τὸ γὰρ αἰφνιδίως καὶ ἀδοκητῶς τισὶν ἐπελθεῖν , ἰξανὸν ταράξαι καὶ τὴν λίαν ἔχουσαν ἑδραίως ψυχὴν τὸ δὲ ὡς ἥξοι καὶ ἔσται προὑποπευθὲν , λειοτέραν ἔχει τὴν πρόσδον , καὶ τὸ ἄγχος εὐησθητότερον , ὡς προεγνωσμένον ἤδη καὶ προπετρημένον ταῖς τοῦ παθείν ἀνενδοιάτως ἐλπίσιν . Οἶμαι δὲ τι καὶ τοιοῦτον ὑποσημῆναι βούλεσθαι τὸν Χριστόν . Εἰ γὰρ ἐγώ , φησί , τοσαῦτα μὲν ἤδη θαυματωτόργηχα , καὶ τοῦτο ἐπὶ μάρτυσιν ὑμῖν θαυματουργήσει δὲ καὶ ἀφ' ὑμῶν ὁ Παράκλητος , καὶ τῆς Ἰουδαίων ἀπονοίας οὐχ ἀτονησεὶ τὸ θράσος , ἀλλ' ἔσονται πάλιν ἐν τούτοις , καὶ ἐν τοῖς ἐπὶ χειροσί , μὴ σκανδαλισθῆτε , φησίν , ὅταν καὶ αὐτοὶ τοῦτο παθόντες εὑρίσκησθε , διαμὲμνησθε
Lemmas: ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀπόνοια φανός ὁ ἑαυτοῦ μαθητής καθίστημι ὁ Σωτήρ , τάχα καί ἐπιφέρω ὁ περί οὗτος μέλλω λόγος , ὅτι δή πρός τοσοῦτος ἥκω δυσηκοία οὖον τάλας , ἀποφράζω δέ οὗτος ὁ ἀκοή , καί εἰς οὗτος βαδίζω μισοθεΐα ὁ δείλαιος , καθυβρίζω δέ οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια λόγος , ὡς εἴπερ καί δύο γίγνομαι τυγχάνω ὁ αὐτός δόξα ὁ μάρτυς , μηδέ οὗτος παραδέχομαι ἐθέλω αὐτός , καίτοι διαρρήδην ἀνακεχραγὸς ὁ νόμος , πιστεύω δήω , καί ανενδοιαατος εἰμί παραλεκτὸν πᾶς ὅσπερ εἄν διά ὁ δύο τυγχάνω ἢ τρεῖς ἐπιμαρτυρέω φωνή . ἀλλά οὗτος μέν οὖον φημί , χρήσιμος εἰς ὁ πάρειμι . καί γάρ εἄν οὖον μέτριος αὐτός ἐμποιέω ὁ ἀκρίδιον , καί διακλάω ὡς εἰς ἀπογιγνώσκω ὁ μαθητής , ὄκνος καί δειλία εἄν παραποδίζω ἐν αὐτός ἐπί ὁ πάροδος . ἔοικα γάρ δήπου κατά ἑαυτοῦ ἐννοέω , ὡς εἰμί μηδείς πείθω παντελῶς ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος , ἀλλά καί αὐτός ἄγω παρά οὐδείς ὁ Παράκλητος , καίτοι ὁ ὑπέρ λόγος τερατουργέω καταπλήσσω , οὐδείς δέ ἥσσων ἁλίσκομαι καί μετά οὗτος μισέω Χριστός , C καί συναυτης ὁ πατήρ , τίς καί πόνος ἀναλίσξαι δείδω κενός ; τίς μή καί πρᾶγμα ἀπαλλάσσω δεῖ , ὁ εἰς ἄνθρωπος σιωπή , ὁ διδάσκω προτιμάω ; ταῦτα ὅς , κατά ὁ εἰκός , οὐ ἀγνοέω λογίζομαι ὁ μαθητής , περιστέλλω μέν ἕντεχνος ὁ δασπότε εἰμί μοχθηρός πρός ἔξεστι καί δειλία καί ὄκνος ὁ πρός ὁ χρήσιμος διδάσκω εμποτίζω · παρατρίβω δέ χρήσιμος ὁ λόγος ὁ δύναμις ἐπί ὁ προενυπερῆσθαι δήω , καί προσκευάζω νεανικός πρός ὁ ἐκ ἐκεῖνος εἰμί , ἤτοι προσδοκάω . ὁ γάρ αἰφνίδιος καί ἀδοκήτως τις ἐπέρχομαι , ἰανός ταράσσω καί ὁ λίαν ἔχω ἑδραῖος ψυχή ὁ δέ ὡς ἥκω καί εἰμί προποιέω , λεῖος ἔχω ὁ προσδίδωμι , καί ὁ άγχος ευησθητοτερος , ὡς προγιγνώσκω ἤδη καί προπετρημένον ὁ ὁ πάσχω ανενδοιαατος ἐλπίς . οἴμη δέ τίς καί τοιοῦτος ὑποσημαίνω βούλομαι ὁ Χριστός . εἰμί γάρ ἐγώ , φημί , τοσοῦτος μέν ἤδη θαυματωτόργηχα , καί οὗτος ἐπί μάρτυς σύ θαυματουργώ δέ καί ἀπό σύ ὁ Παράκλητος , καί ὁ Ἰουδαῖος ἀπόνοια οὐ ατονώ ὁ θράσος , ἀλλά εἰμί πάλιν ἐν οὗτος , καί ἐν ὁ ἐπί χείρων , μή σκανδαλίζω , φημί , ὅταν καί αὐτός οὗτος πάθος εὑρίσκω , διαμιμνήσκομαι