cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0309.1
πάρεσι τοὺς οἷπερ ἦκον ἀποχωμεῖν ἐπὶ τὸ πάθος , ἑσταλμένοι δὲ δήλον ὅτι παρὰ τε τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων . Ὅς οὖν ἐρωτῶσιν · τὸ τίνα πρεπεὶν ἂν ἀποληφμένοι τε καὶ τοὺς τοῦ θανάτου περιζῶντες βρόχους , Ἰησοῦν ἐρασιν τὸν Ναζωραῖον , ἐαυτὸν ἐπιδείξας καὶ μονοῦνχὶ τῆς νοθείας αἰτιασάμενος , ἀπάγειν ἐκέλευσεν ἀνένας τοὺς ἄλλους . Ἕνα γὰρ ἐχρὴν ὑπὲρ πάντων ἀποθανεῖν τὸν τῆς ἀπάντων ζωῆς ἀνεζῶιον , ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζῴων κυριεύσῃ . Ἦν γὰρ καὶ ἑτέρως ἀπίθανον κοινῇ τὸ νομίζεσθαι παρὰ τισι καὶ αὐτὸν τῶν ἁγίων ἀποστόλων τὸν θάνατον ἐπὶ καταλύσει πεπραχθαι θανάτῳ καὶ φόβῳ , ὅτε καὶ αὐτοὶ τοὺς ἐκ θανάτου καὶ φόβους ἡλευθερωμένους ἐναρρηθεῖσιν ἂν καὶ μᾶλα εἰκότως , μίαν ὡς πρὸς ἡμᾶς λαγχάντες τὴν φύσιν , καθ’ ὃν καὶ τὸ τοῦ θανάτου τετρανῆχος κράτος . Μόνον οὖν ἄρα καὶ πρῶτον ἐχρὴν τὸν ἐκ τοῦ ζῴοντος ὄντα Πατρὸς , τῆς ἀπάντων ζωῆς ἀντίτυπον τῷ ἰδίῳ τῷ θανάτῳ παραδοῦναι σῶμα , ἵνα καὶ ἀκολουθήσῃ τῇ τοῦ ἐνθεντος αὐτῷ Λόγου ζωῇ , τῇ σωματῶν ὁδοποιήτῃ φύσει τὸ δύνασθαι λοιπὼν καὶ τῶν τοῦ θανάτου κατανατευθεῖσιν βρόχων . Ἀπαρχὴ γὰρ τῶν κεκοιμημένων ὁ Κύριος καὶ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν , λειοτάτην ὥσπερ τοὺς μεθ’ ἑαυτὸν ἀποστόλους διὰ τῆς ἰδίας ἀναστάσεως , τὴν εἰς ἀφθαρσίαν ἀναδρομὴν . Ὑπεξάγει τοιγαροῦν τὸν παρατεθᾶς κινδύνου τοὺς μαθητάς , αὐτὸς δὴ πρέπεν τότε μάλιστα τὴν ὅλην εἰδὼς , καὶ οὐχ ἑτέρων τινὸς ἔργον , τὴν τῶν καθ’ ἡμᾶς ἐπανόρθωσιν ἀποφαίνων , ἀλλ’ αὐτῆς καὶ μόνης τῆς τῶν ὅλων βασιλεύουσης οὐσίας . Περιτρέπει γε μὴν ὁ σοφὸς εὐαγγελιστὴς εἰς ἀπόδειξιν ἐναρχῇ τῆς οἰονεὶ καθόλου καὶ γενικωτάτης ἐνομένης φειδούς εἰς τοὺς προσπίοντας αὐτῷ διὰ πίστεως τὸ μεριμῶνς τε καὶ ἰδιῶς εἰς τοὺς συνόντας αὐτῷ τῇ σνικαῦτα γεγεννημένον . Παρηγγύησε γάρ , φησίν , ἀφεῖναι τοὺς μαθητάς , εἰνα πληρωθῇ ὁ λόγος , ὃν εἶπεν · Ὅτι οὐδὲ ἑνὸς ἐξ ὑμῶν ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα . » Ὅτι γὰρ καὶ τῶν μετὰ ταῦτα φείσεται , πῶς ἀμφίβολον ; Τὸ γὰρ ἐν ὀλίγοις οὐ βαθυμηλὲν , πῶς ἂν καταφρονθεῖν τυχὸν ἐν πλείοσι ; Καὶ ὁ φειδὼ τοσαύτην πεποιημένος εἰς εὐαριθμήτους κομιδῇ , πῶς ἂν ἀλογήσει καὶ τῶν ὑπὲρ φύσιν τὴν ἀριθμοῦ ; Πολλοὶ γὰρ ἄλλαν οἱ πεπιστευκότες . Εἰς εἰκόνα τούτων τοῦ γενικωτάτου δείχου τὸ μερικόν , καὶ δι’ ὃν οὐ βούλεται κινδυνεύειν ὅλως τοὺς ἑαυτοῦ γνωρίμους , ποία τις ἔσται καὶ πῶς κατὰ τῶν αὐτὸν ἀποκτεινάντων ὀργή , περιαιθρητὴ βίων . Ὁ γὰρ ἀνευθέλητον ἔχει , πῶς οὐχὶ πάντως μισεῖ ; τοὺς δὲ τῶν παρ’ αὐτῷ μισουμένων ἐργάτας ὅτι πικρὰ τις καὶ ἀτελεύτητος ἐκδέξεταί κρισις , πῶς ἂν εἴη λοιπὸν ἢ πᾶσιν ἀμφίβολον ; Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μαχαίραν , ἐλθὺν ἐν αὐτῷ , καὶ ἐκπνεῖς τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον , καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν . Ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος . Εἶτα τί τὸ ἀναγκάζον , ἔφη τις τυχὸν , τὴν θεσπέσιον εὐαγγελιστὴν μεμνηθῆναι καὶ τούτων , ὡς καὶ μαχαίρα παρὰ γε τὸ εἰωθὸς κεχρημένον ἐπιδεῖξαι τὴν μαθητήν , κατὰ τῶν ἡκόντων εἰς σύλληψιν τοῦ
Lemmas: πάρεσις ὁ οἷπερ ἔκω ἀποχέω ἐπί ὁ πάθος , στέλλω δέ δῆλος ὅτι παρά τε ὁ ἀρχιερεύς καί Φαρισαῖος . ὅς οὖν ἐρωτάω · ὁ τίς πρέπω εἄν ἀπολαμβάνω τε καί ὁ ὁ θάνατος περιζάω βρόχος , Ἰησοῦς ἔρασις ὁ Ναζωραῖος , ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι καί μονοῦς ὁ νοθεία αἰτιάομαι , ἀπάγω κελεύω ἀναίνομαι ὁ ἄλλος . ἕνος γάρ χρή ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω ὁ ὁ ἀπαντάω ζωή ἀνεζῶιον , ἵνα καί νεκρός καί ζῷον κυριεύω . ἦς γάρ καί ἑτέρως ἀπίθανος κοινός ὁ νομίζω παρά τις καί αὐτός ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὁ θάνατος ἐπί καταλύω πράσσω θάνατος καί φόβος , ὅτε καί αὐτός ὁ ἐκ θάνατος καί φόβος ελευθερώνω ἐναίρω εἄν καί μῆλον εἰκότως , εἷς ὡς πρός ἐγώ λαγχάνω ὁ φύσις , κατά ὅς καί ὁ ὁ θάνατος τετρανῆχος κράτος . Μόνος οὖν ἄρα καί πρῶτος χρή ὁ ἐκ ὁ ζῷον εἰμί πατήρ , ὁ ἀπαντάω ζωή ἀντίτυπος ὁ ἴδιος ὁ θάνατος παραδίδωμι σῶμα , ἵνα καί ἀκολουθέω ὁ ὁ ἐντίθημι αὐτός Λόγος ζωή , ὁ σῶμα ὁδοποιέω φύσις ὁ δύναμαι λοιπός καί ὁ ὁ θάνατος κατανατευθεω βρόχος . ἀπαρχή γάρ ὁ κοιμάω ὁ Κύριος καί πρωτότοκος ἐκ νεκρός , λεῖος ὥσπερ ὁ μετά ἑαυτοῦ ἀπόστολος διά ὁ ἴδιος ἀνάστασις , ὁ εἰς ἀφθαρσία ἀναδρομή . ὑπεξάγω τοιγάρ ὁ παρατίθημι κίνδυνος ὁ μαθητής , αὐτός δή πρέπω τότε μάλιστα ὁ ὅλος εἰδοί , καί οὐ ἕτερος τις ἔργον , ὁ ὁ κατά ἐγώ ἐπανόρθωσις ἀποφαίνω , ἀλλά αὐτός καί μόνος ὁ ὁ ὅλος βασιλεύω οὐσία . περιτρέπω γε μήv ὁ σοφός εὐαγγελιστής εἰς ἀπόδειξις ἐνάρχομαι ὁ οἱονεί καθόλου καί γενικός νομένη φειδός εἰς ὁ προσπίνω αὐτός διά πίστις ὁ μεριμῶνς τε καί ἰδίως εἰς ὁ σύνειμι αὐτός ὁ σνικαυτος γεννάω . παρεγγυάω γάρ , φημί , ἀφίημι ὁ μαθητής , εἰμί πληρόω ὁ λόγος , ὅς εἶπον · ὅτι2 οὐδέ εἷς ἐκ σύ ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός οὐδείς . » ὅτι2 γάρ καί ὁ μετά οὗτος φείδομαι , πῶς ἀμφίβολος ; ὁ γάρ ἐν ὀλίγος οὖον βαθυμηλὲν , πῶς εἄν καταφρονέω τυγχάνω ἐν πλείων ; καί ὁ φειδώ τοσοῦτος ποιέω εἰς εὐαρίθμητος κομιδή , πῶς εἄν ἀλογέω καί ὁ ὑπέρ φύσις ὁ ἀριθμός ; πολλός γάρ ἄλλος ὁ πιστεύω . εἰς εἰκών οὗτος ὁ γενικός δέχομαι ὁ μερικός , καί διά ὅς οὖον βούλομαι κινδυνεύω ὅλως ὁ ἑαυτοῦ γνώριμος , ποῖος τις εἰμί καί πῶς κατά ὁ αὐτός ἀποκτείνω ὀργή , περιαιθρητὴ Βίων . ὁ γάρ ανευεθελω ἔχω , πῶς οὐ πάντως μισέω ; ὁ δέ ὁ παρά αὐτός μισέω ἐργάτης ὅτι πικρός τις καί ἀτελεύτητος ἐκδείκνυμι κρίσις , πῶς εἄν εἰμί λοιπός ἢ πᾶς ἀμφίβολος ; Σίμων οὖν Πέτρος ἔχω μάχαιρα , ἔρχομαι ἐν αὐτός , καί ἐκπνέω ὁ ὁ ἀρχιερεύς δοῦλος , καί ἀποκόπτω αὐτός ὁ οὖς ὁ δεξιός . ἦς δέ ὄνομα ὁ δοῦλος Μάλχος . εἶτα τίς ὁ ἀναγκάζω , φημί τις τυγχάνω , ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής μιμνήσκω καί οὗτος , ὡς καί μαχαίρα παρά γε ὁ εἴωθα χράομαι ἐπιδείκνυμι ὁ μαθητής , κατά ὁ ἥκω εἰς σύλληψις ὁ