cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0375.1
γεγραμμένον , μᾶλλον δὲ τὴν ὑπ' ἥλιον σύμπασαν , καὶ τοὺς πανταχόσε κατεσπαρμένους καὶ κατοικηκότας . Ἀλήθης οὖν ὁρα λέγων ὁ Παῦλος , ὡς οὐχ ἑαυτῷ τις λυμβάνει τὴν τιμὴν , ἀλλ' ὁ καλοῦμενος παρὰ τοῦ θεοῦ . Κέκληκε γὰρ εἰς εὐχλεεστάτην ἀποστολὴν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς πρὸ τῶν ἄλλων ἀπάντων τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς , καὶ μονονοοῦλ σεμωμένην καὶ πίπτουσαν ὀλὴν ἐπηξε τὴν γῆν , ἀναδείξας ως Θεὸς τὰ ὑποστηρίγματα αὐτῆς , καὶ τοὺς ἀντερείδεν ( 1 ) ἰσχύοντας . Τοιγάρτοι καὶ ἔφη διὰ τῆς τοῦ ψάλλοντος φωνῆς περὶ τε τῆς γῆς καὶ τῶν ἀποστόλων , ὅτι « Ἐγὼ ἐστερέωσα τοὺς στυλοὺς αὐτῆς . » Στυλοὶ γὰρ ὑπὲρ καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας οἱ μακάριοι γεγόνασι μαθηταί , οὓς δὴ καὶ ἀποσταλᾶι φησιν , ὡςπερ αὐτὸν ἀπέστειλεν ὁ Πατήρ , ὁμοῦ μὲν τὰς ἀποστολῆς τὸ ἀξίωμα δεικνὺς , καὶ τῆς θοδείας αὐτοῖς ἐξοσίας τὴν ἀσύγκριτον δόξαν · ἐν παντὶ δέ , ὡς εἰκός , καὶ τῶν ἀποστολικῶν ἐπιτηδευμάτων ὑποφαίνων τὴν ὀδόν . Εἰ γὰρ οὕτως ἀποσταλᾶι φετο δεῖν αὐτὸς τοὺς οἰκείους μαθητάς , ὡςπερ οὖν αὐτὸν ἀπέστειλεν ὁ Πατήρ , πῶς οὐκ ἀναγκαῖον ἰδεῖν τοὺς , οἳ γε τῶν ἰσων ἐμελλον ἐσεσθαι μιμηταί , τὴ δὴ καὶ δράσοντα τὸν Υἱὸν ἀπέστειλεν ὁ Πατήρ ; Οὐκὼν τῆς ἰδίας ἀποστολῆς τὸν τρόπον διαφάροι · ἡμῖν ἐξηγούμενος , ποτὲ μὲν ἔφασκεν « Οὐκ ἦλθον καλεῖσαι δικαίους , ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . » Καὶ πάλιν « Οὐ χρείαν ἔχουσινοἱ ὑγιαίνοντες ἰατροῦ , ἀλλ' οἱ κακῶς ἔχοντες . » Καὶ ἐπὶ πρὸς τούτοις , ποτὲ μὲν , ὅτι « Καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με · » ποτὲ δὲ πάλιν « Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον , ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον , ἀλλ' ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ . » Ἐν ὀλίγοις τοιγαροῦν τοῖς ῥήμασι τὰ τῆς ἀποστολῆς ἐπιτηδεύματα συνελὼν , οὕτως ἀποσταλᾶι φησιν αὐτοὺς , καθάπερ αὐτὸν ὁ Πατήρ , ἵν' εἰλέεν ἐντεῦθεν , ὡς καλεῖν ὀφείλουσιν ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν , θεραπεύειν δὲ τοὺς κακῶς ἔχοντας , σωματικῶς τε καὶ πνευματικῶς , ἐν δὲ ταῖς τῶν πραγμάτων ὁλκονομίαις τὸ ἴδιον οὐχὶ πάντως θέλημα ζητεῖν , ἀλλὰ τὸ τοῦ ἀποστείλαντος , σώζειν τε , καθόσον ἐνδέχεται , ταῖς διδασκαλίαις τὸν κόσμον . Καὶ γοῦν διὰ τούτων ἀπάντων διαπρέπειν σπουδάζοντας καὶ αὐτοὺς εὕρησομεν τοὺς ἁγίους μαθητάς , καὶ ὁ τῆς πληροφορίας ἔχων συγγραφή , καὶ ταῖς τοῦ ἁγίου Παύλου φωναῖς . Καὶ τοῦτο εἰπὼν , ἐνεργύστησε , καὶ λέγει αὐτοῖς · Ἀδεῖτε Πνεῦμα ἅγιον . Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας , ἀφεῖνται αὐτοῖς · ἄν τινων κρατῆτε , κεκράτηνται . Λαμπροὺς ἀποφθὰς τῷ μεγάλῳ τῆς ἀποστολῆς ἀξιώματι , καὶ τῶν θείων θυσιαστηρίων , καθάπερ ἔφην ἀρτίως , οἰκονόμους τε καὶ ἱερωγούς ἀναδείξας , ἀγιάζει παραχρῆμα τὸ ἴδιον αὐτοῖς Πνεῦμα διδούς δι' ἐμφανοῦς ἐμφυσήματος , ἵνα καὶ ἡμεῖς ἀρράστως πιστεύωμεν ὡς οὐχ ἄλλοτριον τοῦ Υἱοῦ τὸ ἅγιον Πνεῦμά ἐστιν , ἀλλ' ὁμοούσιον αὐτῷ , καὶ δι' αὐτοῦ πρὸ τὸ ἐκ τοῦ Πατρός . Ἔδειξε δὲ ὅτι τοῖς εἰς θείαν
Lemmas: γράφω , μᾶλλον δέ ὁ ὑπό ἥλιος σύμπας , καί ὁ πανταχόσε κατασπείρω καί κατοικέω . ἀλάομαι οὖν ὁράω λέγω ὁ Παῦλος , ὡς οὐ ἑαυτοῦ τις λυμβάνει ὁ τιμή , ἀλλά ὁ καλέω παρά ὁ θεός . καλέω γάρ εἰς εὐκλεής ἀποστολή ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός πρό ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , καί μονονοοῦλ σεμωμένην καί πίπτω ὅλος πήγνυμι ὁ γῆ , ἀναδείκνυμι ως θεός ὁ ὑποστήριγμα αὐτός , καί ὁ ἀντερείδω ( 1 ) ἰσχύω . τοιγάρ καί φημί διά ὁ ὁ ψάλλω φωνή περί τε ὁ γῆ καί ὁ ἀπόστολος , ὅτι « ἐγώ στερεόω ὁ Στυλό αὐτός . » Στυλό γάρ ὑπέρ καί ἑδραίωμα ὁ ἀλήθεια ὁ μακάριος γίγνομαι μαθητής , ὅς δή καί ἀποστέλλω φημί , ὡς αὐτός ἀποστέλλω ὁ Πατήρ , ὁμοῦ μέν ὁ ἀποστολή ὁ ἀξίωμα δείκνυμι , καί ὁ θοδείας αὐτός ἐξοσίας ὁ ἀσύγκριτος δόξα · ἐν πᾶς δέ , ὡς εἰκός , καί ὁ ἀποστολικός ἐπιτήδευμα ὑποφαίνω ὁ ὀδούς . εἰμί γάρ οὕτως ἀποστέλλω φετά δήω αὐτός ὁ οἰκεῖος μαθητής , ὡς οὖν αὐτός ἀποστέλλω ὁ Πατήρ , πῶς οὐ ἀναγκαῖος ὁράω ὁ , ἕ γε ὁ ἰσος μέλλω εἰμί μιμητής , ὅς δή καί δράω ὁ υἱός ἀποστέλλω ὁ Πατήρ ; οὔκουν ὁ ἴδιος ἀποστολή ὁ τρόπος διαφέρω · ἐγώ ἐξηγέομαι , ποτέ μέν φάσκω « οὐ ἔρχομαι καλεῖμαι Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . » καί πάλιν « οὖον χρεία ἔχω ὑγιαίνω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω . » καί ἐπί πρός οὗτος , ποτέ μέν , ὅτι « καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ · » ποτέ δέ πάλιν « οὖον γάρ ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ κόσμος , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλλά ἵνα σῴζω ὁ κόσμος διά αὐτός . » ἐν ὀλίγος τοιγάρ ὁ ῥῆμα ὁ ὁ ἀποστολή ἐπιτήδευμα συναιρέω , οὕτως ἀποστέλλω φημί αὐτός , καθάπερ αὐτός ὁ Πατήρ , ἵνα εἴλω ἐντεῦθεν , ὡς καλέω ὀφείλω ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια , θεραπεύω δέ ὁ κακῶς ἔχω , σωματικός τε καί πνευματικός , ἐν δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ολκονομια ὁ ἴδιος οὐ πάντως θέλημα ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ ἀποστέλλω , σῴζω τε , καθόσον ἐνδέχομαι , ὁ διδασκαλία ὁ κόσμος . καί γοῦν διά οὗτος ἀπαντάω διαπρέπω σπουδάζω καί αὐτός εὑρίσκω ὁ ἅγιος μαθητής , καί ὁ ὁ πληροφορία ἔχω συγγραφή , καί ὁ ὁ ἅγιος Παῦλος φωνή . καί οὗτος εἶπον , ενεργυιστημι , καί λέγω αὐτός · ἀδέω πνεῦμα ἅγιος . ἄν τίνω ἀφίημι ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι αὐτός · ἄν τίνω κρατέω , κρατέω . λαμπρός ἀποφθάνω ὁ μέγας ὁ ἀποστολή ἀξίωμα , καί ὁ θεῖον θυσιαστήριον , καθάπερ φημί ἄρτιος , οἰκονόμος τε καί ἱερωγούς ἀναδείκνυμι , ἁγίζω παραχρῆμα ὁ ἴδιος αὐτός πνεῦμα δίδωμι διά ἐμφανής ἐμφύσημα , ἵνα καί ἐγώ ἀρράστως πιστεύω ὡς οὐ ἀλλότριος ὁ υἱός ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰμί , ἀλλά ὁμοούσιος αὐτός , καί διά αὐτός πρό ὁ ἐκ ὁ πατήρ . δείκνυμι δέ ὅτι ὁ εἰς θεῖος