cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0137.1
οὐδὲν · ἄ γὰρ ἂν ἀποφάσκῃ καὶ ἀποδίδῃ ποιεῖται διὰ τὴν ἐνούσαν αὐτοῖς βεβελυρίαν , πῶς ἂν χορηγήσαι τισίν · ἡ δὲ ἀπάσης γλυκύτητος πηγὴ πῶς ἐν αὐτῇ πικρὸν ἀναβλύσει νάμα ; « Ὅτι δὲ τοῖς τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων ἐρασταῖς πλουσία τε καὶ προδυμοτάτῃ χειρὶ διανέμει τὰ ἀγαθά , καταφεῖ βέβλιος , ὅταν ἀκούσῃ λέγοντος διὰ μὲν « Ἡσαΐου τοῦ προφήτου πρὸς αὐτούς · « Ἐπὶ σοῦ λαλούντος , ἐρῶ · Τί ἐστι ; » Διὰ δὲ τῆς τοῦ Ψάλλοντος φωνῆς ὅτι « Ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . » Ὀρισάμενος τοίνυν καὶ διαρρήδην εἰπὼν ὅτι τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν ὀφειλεται τε καὶ ὑπάρχει δὴ πάντως · τὸ τοῖς ἀνὼθεν ἐντυφῆν ἀγαθός , δι’ αὐτοῦ δηλονότι χορηγουμένους παρὰ Πατρός , καταγράφει παραχρῆμα καὶ τῆς ἀγάπης τὴν δύναμιν , καὶ ὅπως ἂν αὐτὴν ἐπιτηδεύσωμεν , ἀριστα τε καὶ ἀνεγκλήτως διδάσκει διὰ τὸ χρήσιμον . Οὐ γὰρ εἰ τις λέγει τὸν Θεὸν ἀγαπᾶν , πάντως δὴ καὶ τὴν τοῦ ἀληθῶς ἀγαπᾶν ἀποδέσται δόξαν , ἐπεὶ μὴ ἐν λόγῳ ψιλῷ τῆς ἀρετῆς ἡ δύναμις , μήτε μὴν ἐν γυμνοῖς μορφοῦται ῥήμασι τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας τὸ κάλλος , ἀλλ’ ἡ ἐξ ἀγαθῶν ἀποτελεσμάτων καὶ φιληθῶν γνώμων εὖ μάλ’ διαγινώσκεται , καὶ τῶν θείων ἐντολῶν ἡ τήρησις τὴν εἰς τὸ θεῖον ἀγάπην ἀριστα ζωγραφεῖ , καὶ ζῶσαν ὡς καὶ ἀληθῆ παρίστησιν ἀρετήν , οὐχ ἐν μόναις σκιαγραφουμένην ταῖς ἀπὸ τῆς γλώττης φωναῖς , καθάπερ εἴρηχαι , φαιδροῖς δὲ ὡςπερ διαπρέπουσαν χρῶμασι ταῖς τῶν ἔργων ἰδεαῖς , καὶ ὁλοκλήρως ἐκλάμπουσαν . Καὶ γοῦν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς σαφῶς ἡμῖν τοῦτο παραδεικνύει , « Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι , Κύριε , Κύριε , φησίν , εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς . » Οὐ γὰρ ἐν ἀργαῖς ῥήμασι χολακίαις ἡ πίστις , ἀλλ’ ἐν ταῖς τῶν ὁρωμένων ποιότησι δοκιμάζεται · καὶ γοῦν νεκρὰν εἶναι ταύτην οὐ παραποιμένῶν τῶν ἔργων ἡ θεία λέγει Γραφή . Τὸ μὲν γὰρ εἰδέναι , φησίν , ὅτι ὁ Θεὸς εἰς ἐστιν , οὐχ ἐν διανοίαις ἀνθρωπίνοις εὐρήσομεν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀκαθάρτοις δαιμόσιον , ἄ καὶ φρίττει καὶ οὐχ ἔχοντα τὴν τοῦ ποιήσαντος δύναμιν . Τὸ γε μὴν σύνδρομον ποιεῖσθαι τῇ πίστει τὴν ἀπὸ τῶν ἐραμμένων φαιδρότητα , μόνοις ἂν πρέπον καὶ ἐλλάμπον ὁρᾶτο τοῖς ἀληθῶς ἀγαπῶσι τὸν Θεόν . Οὐκοῦν ἀπόδειξις τῆς ἀγάπης καὶ τελευταῖος τῆς πίστεως ὅρος , τῶν ἐπαγγελιῶν δογμάτων ἡ τήρησις καὶ τῶν θείων ἐντολῶν ἡ φυλακή . Καὶ χαλεπὸν μὲν ἴσως οὐδὲν ἄπερα πρὸς τούτοις εἰπεῖν συγγενῆ πως ἔχοντα τὴν διάνοιαν , πλὴν οὐ τοῦ παρόντος οἶμαι καιροῦ . Διὸ δὴ πάλιν ἰτέον ἐπὶ τὰ τοῦ προκειμένου ἡμῖν πρεσβυδέστερα · « Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με , φησί , τὰς ἐντολὰς μου τηρήσατε . » Σύνες γὰρ δὴ πάλιν καὶ διαμένησο καλῶς ὅτι πολλάκις τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς προσδιαλεγόμενος ἡ καὶ αὐτοῖς τοῖς Ἰουδαίοις ἔγραψεν · « Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ , οὐκ ἔστιν ἐμὰ , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με . » Καὶ πάλιν · « Ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ , ἀλλ’ ὁ πέμψας με Πατήρ , αὐτός · μοι ἐντολὴν δέδωκεν τί ἐπῶ καὶ τί λαλήσω .
Lemmas: οὐδείς · ὅς γάρ εἄν ἀποφάσκω καί ἀποδίδω ποιέω διά ὁ ἔνειμι αὐτός βεβελυρίαν , πῶς εἄν χορηγέω τις · ὁ δέ ἀπασάω γλυκύτης πηγή πῶς ἐν αὐτός πικρός ἀνάβλυσις νάμα ; « ὅτι2 δέ ὁ ὁ πνευματικός χάρισμα ἐραστής πλούσιος τε καί προδυμοτηταω χείρ διανέμω ὁ ἀγαθός , κατάφημι βέλιος , ὅταν ἀκούω λέγω διά μέν « Ἠσαΐας ὁ προφήτης πρός αὐτός · « ἐπί σύ λαλέω , εἴρω · τις εἰμί ; » Ζεύς δέ ὁ ὁ Ψάλλων φωνή ὅτι « ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός . » ὁρίζω τοίνυν καί διαρρήδην εἶπον ὅτι ὁ ἀγαπάω αὐτός ὀφείλω τε καί ὑπάρχω δή πάντως · ὁ ὁ ἄνωθεν εντυφημι ἀγαθός , διά αὐτός δηλονότι χορηγέω παρά πατήρ , καταγράφω παραχρῆμα καί ὁ ἀγάπη ὁ δύναμις , καί ὅπως εἄν αὐτός ἐπιτηδεύω , ἀγαθός τε καί ἀνέγκλητος διδάσκω διά ὁ χρήσιμος . οὖον γάρ εἰμί τις λέγω ὁ θεός ἀγαπάω , πάντως δή καί ὁ ὁ ἀληθής ἀγαπάω ἀποδέω δόξα , ἐπεί μή ἐν λόγος ψιλός ὁ ἀρετή ὁ δύναμις , μήτε μήv ἐν γυμνός μορφόω ῥῆμα ὁ εἰς θεός εὐσέβεια ὁ κάλλος , ἀλλά ὁ ἐκ ἀγαθός ἀποτέλεσμα καί φιλέω γνώμων εὕω μάλα διαγιγνώσκω , καί ὁ θεῖον ἐντολή ὁ τήρησις ὁ εἰς ὁ θέω ἀγάπη ἀγαθός ζωγραφέω , καί ζώννυμι ὡς καί ἀληθής παρίστημι ἀρετή , οὐ ἐν μόνος σκιαγραφέω ὁ ἀπό ὁ γλῶσσα φωνή , καθάπερ ἔργω , φαιδρός δέ ὡς διαπρέπω χρῶμα ὁ ὁ ἔργον ἰδέα , καί ὁλόκληρος ἐκλάμπω . καί γοῦν ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός σαφῶς ἐγώ οὗτος παραδείκνυμι , « οὖον πᾶς ὁ λέγω ἐγώ , κύριος , κύριος , φημί , εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν οὐρανός . » οὖον γάρ ἐν ἀργός ῥῆμα χολακιος ὁ πίστις , ἀλλά ἐν ὁ ὁ ὁράω ποιότης δοκιμάζω · καί γοῦν νεκρός εἰμί οὗτος οὖον παραποιμένῶν ὁ ἔργον ὁ θεῖος λέγω γραφή . ὁ μέν γάρ οἶδα , φημί , ὅτι ὁ θεός εἰς εἰμί , οὐ ἐν διάνοια ἀνθρώπινος εὑρίσκω μόνος , ἀλλά καί ἐν αὐτός ὁ ἀκάθαρτος δαίμων , ὅς καί φρίσσω καί οὐ ἔχω ὁ ὁ ποιέω δύναμις . ὁ γε μήv σύνδρομος ποιέω ὁ πίστις ὁ ἀπό ὁ ραμμένος φαιδρότης , μόνος εἄν πρέπω καί ἐλλάμπω ὁράω ὁ ἀληθής ἀγαπάω ὁ Θεός . οὐκοῦν ἀπόδειξις ὁ ἀγάπη καί τελευταῖος ὁ πίστις ὅρος , ὁ ἐπαγγελία δόγμα ὁ τήρησις καί ὁ θεῖον ἐντολή ὁ φυλακή . καί χαλεπός μέν ἴσως οὐδείς ἀπεράω πρός οὗτος εἶπον συγγενής πως ἔχω ὁ διάνοια , πλήν οὖον ὁ πάρειμι οἴομαι καιρός . Διὸ δή πάλιν εἶμι ἐπί ὁ ὁ πρόκειμαι ἐγώ πρεσβυδέστερα · « ἐάν ἀγαπάω ἐγώ , φημί , ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω . » συνίημι γάρ δή πάλιν καί διαμένω καλῶς ὅτι πολλάκις ὁ ἑαυτοῦ μαθητής προσδιαλέγομαι ὁ καί αὐτός ὁ Ἰουδαῖος γράφω · « ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λαλέω , οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ . » καί πάλιν · « ἀπό ἐμαυτοῦ οὖον λαλέω , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ Πατήρ , αὐτός · ἐγώ ἐντολή δίδωμι τίς ἔπειμι καί τίς λαλέω .