cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0298.1
πίας τε καὶ ζωῆς , τὸν ἐν ἀρχαῖς ὡσπερ ἐξέδωκε τόπον , τὴν ἰσότητά φημι τὴν πρὸς τὸν Πατέρα καὶ Θεόν . δοκεῖ δὲ καὶ ἀσφαλὲς εἶναι πῶς εἰς τὴν τῆς ἀφανειτέρας δόξης ὑπερβαίνειν · τοῦτο γὰρ ἦν τῇ , ἡκενὼν ἑαυτὸν · ὁ πάλαι καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐνπάρχων μετὰ Πατρὸς δέχεται τοῦτο μετὰ σαρκός , τοῦ γήινου τε καὶ ἐπιχθονίου περιβλήματος καὶ τῆς ἀνθρωπείας μορφῆς , τῆς ὡς ἐν λόγῳ , φημι , τῷ φυσικῷ νοουμένης , ἀπαίτουσιν ἀναγκαίως , τὸ ἑαυτῷ ἐν χρίτος μέρει , τὸ φύσει προσῶν αὐτῷ . Ἡν γὰρ καὶ ἐστιν ἐν μορφῇ καὶ ἰσότητι τοῦ Πατρὸς . Οὐκοῦν ἐπειδήπερ οὐχ ὁμοούσιος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ἀλλ’ οὐδὲ ταύτῃ εἰς φύσιν ἡ ἐκ γυναικὸς σάρξ ἐστιν , ἡνουν ὁλοκληρῶς ὁ ἐκ τῆς Παρθένου ναὸς , παραδεχθεὶς δὲ ἅπαξ εἰς σῶμα τοῦ Λόγου , λοιπὸν ὡς ἐν τὶ λεληκύσται σύν αὐτῷ . Εἰς γὰρ ὁ Χριστὸς καὶ εἰς Υἱός , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . Ταύτῃ τὴν λαβεῖν νοεῖται τὴν ἕνωσιν , παραδεχθεὶς εἰς τοῦτο καὶ μετὰ σαρκός , οὐχ ἔχουσης οὐχὸν τὸ ἐν εἶναι πρὸς Θεόν . Καὶ εἰ γρή τι συντομώτερον καὶ σαφέστερον εἰπεῖν , ἑαυτῷ δεδοθὲν φησιν ὁ Μονογενὴς τὸ δοθὲν τῇ ἰδίᾳ σαρκί · δοθὲν δὲ διὰ πάντως παρὰ Πατρὸς δι’ αὐτοῦ ἐν Πνεύματι . Ὁ γὰρ τῆς πρὸς Θεὸν ἕνωσις τρόπος οὐχ ἕτερον ἔχει τὴν ὁδόν , καὶ εἰ νοοῖτο τυχὸν ἐπὶ Χριστοῦ , καθὼς πέφυκε τε καὶ κεχρημάτικεν ἄνθρωπος , ἕνωσις τῇ πρὸς τὸ πνεῦμα , κατὰ τὸν ἀδύτον τῆς συνδόου τρόπου , ἀγιαζομένης δήλον ὅτι τῆς σαρκός , οὕτως τε πρὸς ἕνωσιν ἀσυγχύτως ἀναβαίνουσης αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν Λόγον , καὶ δι’ αὐτοῦ πρὸς τὸν Πατέρα , σχετικῶς δήλον ὅτι καὶ οὐ φυσικῶς . Ταύτην τοιγαροῦν τὴν δοθεῖσάν μοι , φησίν , ὦ Πάτερ , παρὰ σοῦ χάριν τε καὶ δόξαν , ὅφλον ὅτι εἰς τὴν τοῦ ἐν εἶναι πρὸς σέ , δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὡσιν ἐν καθὼς ἡμεῖς ἐν . Προσενόουμεθα μὲν γὰρ ἀλλήλοις ἡμεῖς , κατὰ τοὺς ἤδη προσαποδοθέντας τρόπους · ἐνοίμεθα δὲ καὶ Θεῷ . Καὶ κατὰ τίνα λόγον , ἢ πῶς , σαφεστάτην ἡμῖν ὁ Κύριος ἐποιήσατο τὴν ἐξήγησιν , καὶ τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας διαφανῆ παθιστικὴς τὴν δύναμιν · « Ἐγώ , φησίν , ἐν αὐτοῖς , καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὡσι τετελειωμένοι εἰς ἕν . » Γίνεται μὲν γὰρ ἐν ἡμῖν ὁ Υἱός , σωματικῶς μὲν ὡς ἄνθρωπος , συνανακιρνώμενος τε καὶ συνενούμενος δι’ εὐλογίας τῆς μυστικῆς · πνευματικῶς δὲ αὐ πάλιν , ὡς Θεός , τῇ τοῦ ἰδίου Πνεύματος ἐνεργείᾳ καὶ χάριτι τὸ ἐν ἡμῖν ἀνακτίζων πνεῦμα πρὸς καινότητα ζωῆς , καὶ τῆς ἰδίας αὐτοῦ φύσεως κοινωνοὺς καθιστάς . Σύνδεσμος οὖν ἄρα τῆς ἐνότητος ἡμῶν τῆς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα διαφαίνεται Χριστός , ἑαυτῷ μὲν ἡμᾶς ἐξαρτήσας ὡς ἄνθρωπος , Θεῷ δὲ ὡς Θεὸς ἐνυπάρχων φυσικῶς τῷ ἰδίῳ γεννήτορι . Ἡν γὰρ οὐχ ἕτερος ἀναπηδὼν δύνασθαι πρὸς ἀφθαρσίαν τὴν ὑποκειμένην τῇ φθορᾷ φύσιν , εἰ μὴ καταβέβηκεν ἐκ’ αὐτῆν τῆς φθορᾶς ἀπάσης καὶ παραλλαγῆς ἀνωτέρας φύσις , ἀναχωροῦζουσα τρόπον τινὰ πρὸς τὸ ἴδιον ἀγαθὸν τὸ κάτω πίπτον ἀσί , καὶ τῇ κοινωνίᾳ καὶ τῇ ἀναμίξει τῇ πρὸς ἑαυτὴν μονογνοῦν καὶ ὅρων ἐξέλουσα τῶν τῇ γεννητῇ φύσει πρεπουδεστέρον , ἀναπλάττουσά τε πρὸς ἑαυτὴν τὸ οὐχ ὡς ἦν ἐξ ἑαυτοῦ . Τετελειωμένα τοιγαροῦ .
Lemmas: ἄπιος τε καί ζωή , ὁ ἐν ἀρχή ὡς ἐκδίδωμι τόπος , ὁ ἰσότης φημί ὁ πρός ὁ πατήρ καί Θεός . δοκέω δέ καί ἀσφαλής εἰμί πῶς εἰς ὁ ὁ ἀφανής δόξα ὑπερβαίνω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , ἡκενὼν ἑαυτοῦ · ὁ πάλαι καί ἐκ ἀρχή ἐνπάρχων μετά πατήρ δέχομαι οὗτος μετά σάρξ , ὁ γήινος τε καί ἐπιχθόνιος περίβλημα καί ὁ ἀνθρώπειος μορφή , ὁ ὡς ἐν λόγος , φημί , ὁ φυσικός νοέω , ἀπαιτέω ἀναγκαῖος , ὁ ἑαυτοῦ ἐν χριος μέρος , ὁ φύσις πρόσειμι αὐτός . ἐάν γάρ καί εἰμί ἐν μορφή καί ἰσότης ὁ πατήρ . οὐκοῦν ἐπεί οὐ ὁμοούσιος ὁ Θεός καί πατήρ , ἀλλά οὐδέ οὗτος εἰς φύσις ὁ ἐκ γυνή σάρξ εἰμί , νέος ὁλοκληρέω ὁ ἐκ ὁ παρθένος ναός , παραδείκνυμι δέ ἅπαξ εἰς σῶμα ὁ Λόγος , λοιπός ὡς ἐν τίς λεληκυειμι σῦς αὐτός . εἰς γάρ ὁ Χριστός καί εἰς υἱός , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . Ταύτη ὁ λαμβάνω νοέω ὁ ἕνωσις , παραδείκνυμι εἰς οὗτος καί μετά σάρξ , οὐ ἔχω οὐχὸν ὁ ἐν εἰμί πρός Θεός . καί εἰμί γράω τίς σύντομος καί σαφής εἶπον , ἑαυτοῦ δίδωμι φημί ὁ Μονογενής ὁ δίδωμι ὁ ἴδιος σάρξ · δίδωμι δέ διά πάντως παρά πατήρ διά αὐτός ἐν πνεῦμα . ὁ γάρ ὁ πρός θεός ἕνωσις τρόπος οὐ ἕτερος ἔχω ὁ ὁδός , καί εἰμί νοέω τυγχάνω ἐπί Χριστός , καθώς φύω τε καί χρηματίζω ἄνθρωπος , ἕνωσις ὁ πρός ὁ πνεῦμα , κατά ὁ ἄδυτος ὁ σύνδος τρόπος , ἁγίζω δῆλος ὅτι ὁ σάρξ , οὕτως τε πρός ἕνωσις ἀσύγχυτος ἀναβαίνω αὐτός πρός ὁ θεός Λόγος , καί διά αὐτός πρός ὁ πατήρ , σχετικός δῆλος ὅτι καί οὖον φυσικός . οὗτος τοιγάρ ὁ δίδωμι ἐγώ , φημί , εἰμί πατήρ , παρά σύ χάρις τε καί δόξα , ὄφλω ὅτι εἰς ὁ ὁ ἐν εἰμί πρός σός , δίδωμι αὐτός , ἵνα οὖς ἐν καθώς ἐγώ ἐν . προσενοουμεθη μέν γάρ ἀλλήλων ἐγώ , κατά ὁ ἤδη προσαποδίδωμι τρόπος · ἑνόω δέ καί Θεός . καί κατά τίς λόγος , ἢ πῶς , σαφής ἐγώ ὁ Κύριος ποιέω ὁ ἐξήγησις , καί ὁ ἑαυτοῦ διδασκαλία διαφανής παθιστικεω ὁ δύναμις · « ἐγώ , φημί , ἐν αὐτός , καί σύ ἐν ἐγώ , ἵνα ὡσι τελειόω εἰς εἷς . » γίγνομαι μέν γάρ ἐν ἐγώ ὁ υἱός , σωματικός μέν ὡς ἄνθρωπος , συνανακιρνάω τε καί συνενόω διά εὐλογία ὁ μυστικός · πνευματικός δέ αὖος πάλιν , ὡς Θεός , ὁ ὁ ἴδιος πνεῦμα ἐνέργεια καί χάρις ὁ ἐν ἐγώ ἀνακτίζω πνεῦμα πρός καινότης ζωή , καί ὁ ἴδιος αὐτός φύσις κοινωνός καθίστημι . σύνδεσμος οὖν ἄρα ὁ ενοτητη ἐγώ ὁ πρός θεός καί πατήρ διαφαίνω Χριστός , ἑαυτοῦ μέν ἐγώ ἐξαρτάω ὡς ἄνθρωπος , Θεός δέ ὡς θεός ἐνυπάρχω φυσικός ὁ ἴδιος γεννήτωρ . ἐάν γάρ οὐ ἕτερος ἀναπηδάω δύναμαι πρός ἀφθαρσία ὁ ὑπόκειμαι ὁ φθορά φύσις , εἰμί μή καταβαίνω ἐπίτεξ αὐτός ὁ φθορά ἀπασάω καί παραλλαγή ἀνώτερος φύσις , ἀναχωρέω τρόπος τις πρός ὁ ἴδιος ἀγαθός ὁ κάτω πίπτω ἁλί-ευμα , καί ὁ κοινωνία καί ὁ ἀνάμιξις ὁ πρός ἑαυτοῦ μονογνοῦν καί ὁράω ἐξελαύνω ὁ ὁ γεννητής φύσις πρεπουδεστέρον , ἀναπλάσσω τε πρός ἑαυτοῦ ὁ οὐ ὡς εἰμί ἐκ ἑαυτοῦ . τελειόω τοιγαρος .