cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0382.1
περιχαρείας , ἐγγὺς ἀπιστίας γίνεται , καὶ μονοψυχὶ γοργόν τι καὶ μέγα πρήξας , ἰδεῖν τε ἤδη παρόντα ποθεῖ , καὶ πληροφορεῖσθαι τελείως ὅτιπερ ἀνέβιω πάλιν , κατά τὴν παρ’ αὐτοῦ γενομένην ὑπόσχεσιν . Τεχνία γάρ , ἔφασκεν ὁ Σωτήρ , « μικρόν , καὶ οὐκέτι θεωρεῖτε με , καὶ πάλιν μικρόν , καὶ ἰδεσθέ με , καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία . » Οἶμαι δὲ δή πάλιν οἰκονομικώτατα σφόδρα τὴν τοῦ μαθητοῦ γεγενημένην πρὸς καιρόν ὀλιγοπιστίαν , ἵνα διὰ τῆς αὐτοῦ πληροφορίας καὶ ἡμεῖς οἱ μετ’ αὐτὸν ἀνευδιώστατος πιστεύωμεν ὅτι τὴν σάρκα τὴν ἐπὶ τοῦ ξύλου κρεμαμένην , καὶ παθοῦσαν τὸν θάνατον ἐξωποίησεν ὁ Πατὴρ δι’ Υἱοῦ . Διὸ καὶ Παῦλός φησιν , ὅτι « Ἐὰν ἐξήγης ἐν τῷ στόματί σου ὅτι Κύριος Ἰησοῦς , καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου , ὅτι ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν , σωθήση . » Ἐπειδὴ γὰρ οὐχ ἡ τῆς σαρκὸς φύσις αὕτη γέγονε πρόξενος τῆς ζωῆς , ἐνεργεῖα δὲ μᾶλλον τῆς θείας τε καὶ ἀρρήτου φύσεως τὸ πρᾶγμα τετέλεσται , ἥ καὶ τὸ δύνασθαι τὰ πάντα ζωογονεῖν ἐνυπάρχει φυσικῶς , ἐνεργὸς ὁ Πατὴρ δι’ Υἱοῦ καὶ εἰς τὸν θεῖον ἐκείνον γέγονε ναόν , οὐχ ὡς ἀδυνούντος τοῦ Λόγου τὸ ἴδιον ἀναστῆσαι σῶμα , ἀλλ’ ὅτι πᾶν ὅπερ ἂν ἐργάσηται τυχὼν ὁ Πατὴρ ἐργάζεται καὶ ὁ Υἱὸς ( δύναμις γὰρ ἐστιν αὐτοῦ ) , καὶ ὅπερ ἂν ὁ Υἱὸς ἐπιτελῇ , τοῦτο δή πάντως ἐστὶ παρὰ τοῦ Πατρός . Παιδεύομεθα τοίνυν , ὀλιγοπιστησάσης ἡμῖν τοῦ μακαρίου Θωμᾶ , ὅτι τὸ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον περὶ τὸ γήινον ἡμῶν ἐνεργεῖται σῶμα , καὶ ὡς ἐν ἀπαρχῇ τοῦ γένους ἐν Χριστῷ , καὶ οὐκ φάσμα ἢν ἡ ὄψις , κατὰ τινας , τὸ ἀνθρώπινον πλαττομένη σχῆμα , καὶ τὰς ἡμετέρας ἰδέας ψευδομένη τοὺς χαρακτήρας , οὔτε μὴν , ὡς ἑτέροις ἐδοξεν ἀσυνέτως εἰπεῖν , σῶμα πνευματικόν , τοῦτ’ ἐστὶ λεπτόμερές τε καὶ ἀερῶδες καὶ ἕτερόν τι παρὰ τὴν σάρκα . Δοκεῖ γὰρ οὕτω τισὶ νοεῖν τε καὶ διερᾶσθαι τὸ πνευματικόν . Ἐπειδὴ δὲ ὅλος [ γρ . ὅλος ] ἡμῶν τῆς ἐλπίδος ὁ λόγος καὶ ἡ τῆς ἀνεγκλήτου πίστεως δύναμις μετὰ τὴν ὁμολογίαν τῆς ἁγίας καὶ ὁμοούσιου Τριάδος εἰς τὸ περὶ τῆς σαρκὸς μυστήριον τέτραπται τε καὶ βλέπει , χρησιμώτατα λίαν καὶ αὐτὸ δή εὐαγγελιστής . Θεά γὰρ ὅπως οὐχ ἀπλῶς ἰδεῖν ἐπιθυμεῖ τὸν Κύριον ὁ Θωμᾶς , ζητεῖ δὲ τοὺς τύπους τῶν ἥλων , τοῦτ’ ἐστὶ , τὰ περὶ τὴν σάρκα γεγενημένα τραύματα . Πιστεύσειν γὰρ οὕτως εὖ μᾶλα δι᾿σχυρίζεται , καὶ συναινέσειν τοῖς ἄλλοις , ὅτιπερ ἀληθῶς ἀνέβιω Χριστός · ἀνέβιω δὲ δήλον ὅτι κατὰ τὴν σάρκα . Τὸ γὰρ τοὶ τεθνηὸς παλινδρομεῖν ἂν εἴκοτως νοοῖτο πρὸς ζώην , καὶ περὶ ὃ γέγονεν ὁ θάνατος , περὶ ἐκεῖνο δὲ πάντως καὶ ἡ ἀνάστασις .
Lemmas: περιχάρεια , ἐγγύς ἀπιστία γίγνομαι , καί μονοψυχὶ γοργός τίς καί μέγας πράσσω , ὁράω τε ἤδη πάρειμι ποθέω , καί πληροφορέω τέλειος ὅτιπερ ἀναβιόω πάλιν , κατά ὁ παρά αὐτός γίγνομαι ὑπόσχεσις . τεχνίον γάρ , φάσκω ὁ Σωτήρ , « μικρός , καί οὐκέτι θεωρέω ἐγώ , καί πάλιν μικρός , καί ὁράω ἐγώ , καί χαίρω σύ ὁ καρδία . » οἴμη δέ δή πάλιν οἰκονομικός σφόδρα ὁ ὁ μαθητής γίγνομαι πρός καιρός ὀλιγοπιστία , ἵνα διά ὁ αὐτός πληροφορία καί ἐγώ ὁ μετά αὐτός ἀνευδιώστατος πιστεύω ὅτι ὁ σάρξ ὁ ἐπί ὁ ξύλον κρεμάννυμι , καί πάθος ὁ θάνατος εξωποιαειδω ὁ πατήρ διά υἱός . Διὸ καί Παῦλος φημί , ὅτι « ἐάν ἐξάγω ἐν ὁ στόμα σύ ὅτι Κύριος Ἰησοῦς , καί πιστεύω ἐν ὁ Καρδία σύ , ὅτι ὁ θεός αὐτός ἐγείρω ἐκ νεκρός , σῴζω . » ἐπεί γάρ οὐ ὁ ὁ σάρξ φύσις οὗτος γίγνομαι πρόξενος ὁ ζωή , ἐνέργεια δέ μᾶλλον ὁ θεῖος τε καί ἄρρητος φύσις ὁ πρᾶγμα τελέω , ὅς καί ὁ δύναμαι ὁ πᾶς ζωογονέω ἐν-ὑπάρχω φυσικός , ἐνεργός ὁ πατήρ διά υἱός καί εἰς ὁ θέω ἐκεῖνος γίγνομαι ναός , οὐ ὡς ἀδυνούντος ὁ Λόγος ὁ ἴδιος ἀνίστημι σῶμα , ἀλλά ὅτι πᾶς ὅσπερ εἄν ἐργάζομαι τυγχάνω ὁ πατήρ ἐργάζομαι καί ὁ υἱός ( δύναμις γάρ εἰμί αὐτός ) , καί ὅσπερ εἄν ὁ υἱός ἐπιτελέω , οὗτος δή πάντως εἰμί παρά ὁ πατήρ . παιδεύω τοίνυν , ὀλιγοπιστέω ἐγώ ὁ μακάριος Θωμᾶς , ὅτι ὁ ὁ ἀνάστασις μυστήριον περί ὁ γήινος ἐγώ ἐνεργέω σῶμα , καί ὡς ἐν ἀπαρχή ὁ γένος ἐν Χριστός , καί οὐ φάσμα εἄν ὁ ὄψις , κατά τις , ὁ ἀνθρώπινος πλάσσω σχῆμα , καί ὁ ἡμέτερος ἰδέα ψεύδω ὁ χαρακτήρ , οὔτε μήv , ὡς ἕτερος δοκέω ἀσύνετος εἶπον , σῶμα πνευματικός , οὗτος εἰμί λεπτομερής τε καί ἀερώδης καί ἕτερος τίς παρά ὁ σάρξ . δοκέω γάρ οὗτος τις νοέω τε καί διεράω ὁ πνευματικός . ἐπεί δέ ὅλος [ γρ . ὅλος ] ἐγώ ὁ ἐλπίς ὁ λόγος καί ὁ ὁ ανέγκλητος πίστις δύναμις μετά ὁ ὁμολογία ὁ ἅγιος καί ομοούσιος Τριάς εἰς ὁ περί ὁ σάρξ μυστήριον τρέπω τε καί βλέπω , χρήσιμος λίαν καί αὐτός δή εὐαγγελιστής . Θεά γάρ ὅπως οὐ ἀπλόος ὁράω ἐπιθυμέω ὁ κύριος ὁ Θωμᾶς , ζητέω δέ ὁ τύπος ὁ ἁλίσκομαι , οὗτος εἰμί , ὁ περί ὁ σάρξ γίγνομαι τραῦμα . πιστεύω γάρ οὕτως εὕω μῆλον διισχυρίζομαι , καί συναινέω ὁ ἄλλος , ὅτιπερ ἀληθής ἀναβιόω Χριστός · ἀναβιόω δέ δῆλος ὅτι κατά ὁ σάρξ . ὁ γάρ σύ θνῄσκω παλινδρομέω εἄν εἰκότως νοέω πρός ζῶ , καί περί ὅς γίγνομαι ὁ θάνατος , περί ἐκεῖνος δέ πάντως καί ὁ ἀνάστασις .