cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0058.1
εσχῆσαι τοῖς λόγοις τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , καίτοι βουόντος ἀναφανδόν , ὡς αὐτὸς εἴη σαφῶς ὁ προφήτης ὁ διὰ νόμου χρησιμωθούμενος , δι’ ὧν ἔγραψε τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς διακονεῖσθαι λόγους . Καὶ μαρτὶς οἴσθω ὁ φάνας τὸν Κύριον , ὡς ἀφ’ ἑαυτοῦ μὲν οὐδὲν , λαλεῖται δὲ παρὰ Πατρὸς , ἀδεικεῖν αὐτὸν δύνασθαι κατὰ τι γοῦν ὅλως , ἢ κατὰ τὸν τῆς οὐσίας αὐτῆς , ἢγουν εἰς ἀξίας λόγον τῆς θεωρητικῆς · ἀλλὰ πρῶτον μὲν ἐκεῖνο διενθυμεῖσθω τε πάλιν , καὶ λεγόντων ἐρωμένους ἡμῖν · Ἄρα γὰρ πρέπειν οἴησεται τις τῷ γε ὅλως ὄντι τε καὶ νοουμένῳ κατὰ φύσιν Θεῷ , τὸ τῆς προφητείας ὄνομα τε καὶ πρᾶγμα ; καίτοι πᾶς τις οὖν , οἴμαι , καὶ τῶν λίαν εὐχερῶν ἀποφθῆναι ἄν , ἀπίθανον εἶναι λέγων ἀποκαλεῖσθαι προφήτην τὸν τὴν προφητείαν καλοῦντα Θεόν . Αὐτὸς γὰρ ὁράσεις ἐπλήθυνε , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ ἐν χειρὶ προφητῶν ὡμοιώθη . Ἐπειδὴ τοίνυν τὸ τῆς δουλείας ὄνομα καὶ σχῆμα τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμοιότητος ἀναλαβών , καθ’ ἡμετέραν ὁμοίωσιν ἐκλήθη προφήτης , ἀναγκαίως αὐτῷ καὶ τὰ τῷ προφήτῃ πρέποντα περιτέθεικεν ὁ νόμος , τοῦτ’ ἐστὶ , τὸ πυθέσθαι τι παρὰ τοῦ Πατρὸς , ἐντολὴν τε εἰληφέναι τί εἴπῃ , καὶ τί λαλήσῃ . Πρὸς δὲ γε τοῦτο καὶεἶν εἰπεῖν οἴσομαι δεῖν · ἐν πολλῇ προλήψει γεγονότες Ἰουδαῖοι περὶ τὸν νόμον , λελαλησθαι παρὰ τοῦ Θεοῦ πιστεύοντες αὐτόν , οὐχ ἂν παρεδέξαντο τοῦ Σωτῆρος τοὺς λόγους , εἰς πνευματικὴν λατρείαν μεταπλάττοντος τὰ πάλαι διωρισμένα . Καὶ τίς ἡ πρόφασις τοῦ μὴ θέλειν αὐτοὺς παραδέξασθαι τὸν εἰς ἀλήθειαν τῶν τύπων μεταπλασμόν ; Οὐκ ἤθελαν κατὰ φύσιν ὄντα Θεόν , ἀλλ’ οὐδὲ εἶχον εἰς νοῦν , ὅτι Λόγος τοῦ Πατρὸς ὁ Μονογενὴς τὴν ἡμετέραν δι’ ἡμᾶς πεφόρκε σάρκα . Ἡ γὰρ ἂν εὐθὺς ὑποπεσόντες Θεῷ πρὸς πᾶν ὅτιοῦν ἀμελήσει μεδιεταμένο , τὴν αὐτῇ πρέπουσαν διετήρησαν δόξαν . Ὁντοὺ δὲ μέλλων τῶν καθ’ ἡμᾶς οἱ δειλαῖοι ὑπάρχειν ἕνα , καὶ ἄνθρωπον ὄντα φιλὸν φροντῆσαι τοσοῦτον , ὡς καὶ αὐτοὺς ἐπιχειρεῖν τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παραλύειν νόμους . Καὶ γοῦν ἀναῖδην ἐφασκον πρὸς αὐτόν · « Περί καλοῦ ἔργου οὐ λιδοζομέν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . » Διὰ πολλῆς τοίνυν καὶ ἀκριβοῦς οἰκονομίας ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς τῆς ἐνοῦσης αὐτοῖς ὑπονοίας μεθιστὰς τοὺς ἀκροωμένους , ὡς ἀπὸ φιλοῦ καὶ μόνοι τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου μετακομίζει τὸν λόγον ἐπὶ τὸν ἀνατινθῆτως τε καὶ ὁμολογουμένως προσκυνουμένον , φημὶ δὲ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα , διὰ παντὸς χρήναι τρόπου τὴν ἀπαίδευτον τῶν Ἰουδαίων καρδίαν ἐκδυσοῦπεν οἴσμενον , καὶ μεταχειρίζεσθαι ποικίλως τοὺς ἀσυνετοὺς ἐπιχειρῶν εἰς τὸ βουλεύσθαι μαθεῖν τὰ ἀληθῆ καὶ πρεσβύτερα . Τοιούτοις μὲν οὖν ἀποχρήσαιτ’ ἂν τις λόγοις τε καὶ θεωρήμασι , τὰς τῶν ἀνοσίων αἱρετιστῶν φιλογογίας διακρούμενος , οἰομένων , ὅτι μεῖον ἔχει κατὰ τι γοῦν ὁ Υἱός , ὡς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Γεννήτορα , διὰ τὸ φάναι λαλεῖν μὲν ἀφ’ ἑαυτοῦ μηδὲν , δεδοθαι γε μὴν ἐντολὴν , λαλεῖν τε οὕτω καθάπερ ἤκουσεν . Καὶ ἀρκεσίεν μὲν οἴμας
Lemmas: ἔχω ὁ λόγος ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , καίτοι βοῦς ἀναφανδόν , ὡς αὐτός εἰμί σαφῶς ὁ προφήτης ὁ διά νόμος χρησιμωθουμην , διά ὅς γράφω ὁ παρά ὁ Θεός καί πατήρ διακονέω λόγος . καί Μάρτις οἴομαι ὁ φαίνω ὁ κύριος , ὡς ἀπό ἑαυτοῦ μέν οὐδείς , λαλέω δέ παρά πατήρ , αδεικεω αὐτός δύναμαι κατά τίς γοῦν ὅλως , ἢ κατά ὁ ὁ οὐσία αὐτός , ἤγουν εἰς ἄξιος λόγος ὁ θεωρητικός · ἀλλά πρῶτος μέν ἐκεῖνος διενθυμέομαι τε πάλιν , καί λέγω ἐράω ἐγώ · ἄρας γάρ πρέπω οἴομαι τις ὁ γε ὅλως εἰμί τε καί νοέω κατά φύσις Θεός , ὁ ὁ προφητεία ὄνομα τε καί πρᾶγμα ; καίτοι πᾶς τις οὖν , οἴμη , καί ὁ λίαν εὐχερής ἀποφθάνω ἄν , ἀπίθανος εἰμί λέγω ἀποκαλέω προφήτης ὁ ὁ προφητεία καλέω Θεός . αὐτός γάρ ὅρασις πληθύνω , κατά ὁ γράφω , καί ἐν χείρ προφήτης ὁμοιόω . ἐπεί τοίνυν ὁ ὁ δουλεία ὄνομα καί σχῆμα ὁ πρός ἐγώ ὁμοιότης ἀναλαμβάνω , κατά ἡμέτερος ὁμοίωσις καλέω προφήτης , ἀναγκαῖος αὐτός καί ὁ ὁ προφήτης πρέπω περιτίθημι ὁ νόμος , οὗτος εἰμί , ὁ πυνθάνομαι τίς παρά ὁ πατήρ , ἐντολή τε λαμβάνω τίς εἶπον , καί τίς λαλέω . πρός δέ γε οὗτος καίω εἶπον φέρω δήω · ἐν πολύς προλαμβάνω γίγνομαι Ἰουδαῖος περί ὁ νόμος , λαλέω παρά ὁ Θεός πιστεύω αὐτός , οὐ εἄν παραδέχομαι ὁ Σωτήρ ὁ λόγος , εἰς πνευματικός λατρεία μεταπλάσσω ὁ πάλαι διά-ὁρίζω . καί τίς ὁ πρόφασις ὁ μή ἐθέλω αὐτός παραδέχομαι ὁ εἰς ἀλήθεια ὁ τύπος μεταπλασμός ; οὐ θέλω κατά φύσις εἰμί Θεός , ἀλλά οὐδέ ἔχω εἰς νόος , ὅτι Λόγος ὁ πατήρ ὁ Μονογενής ὁ ἡμέτερος διά ἐγώ φοράω σάρξ . ὁ γάρ εἄν εὐθύς ὑποπίπτω Θεός πρός πᾶς ὁσ́τσιοῦν ἀμελέω μεδιεταμένο , ὁ αὐτός πρέπω διατηρέω δόξα . Όντου δέ μέλλω ὁ κατά ἐγώ ὁ δείλαιος ὑπάρχω εἷς , καί ἄνθρωπος εἰμί φίλος φροντῆσαι τοσοῦτος , ὡς καί αὐτός ἐπιχειρέω ὁ παρά ὁ Θεός καί πατήρ παραλύω νόμος . καί γοῦν ἀναδίδωμι φάσκω πρός αὐτός · « Περί καλός ἔργον οὖον λιδοζομέν σύ , ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σύ ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός . » Ζεύς πολύς τοίνυν καί ἀκριβής οἰκονομία ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ ἔνειμι αὐτός ὑπόνοια μεθίστημι ὁ ἀκροάζομαι , ὡς ἀπό φιλέω καί μόνος ὁ ἀνθρώπινος πρόσωπον μετακομίζω ὁ λόγος ἐπί ὁ ἀνατινθῆτως τε καί ὁμολογουμένως προσκυνέω , φημί δέ ὁ θεός καί πατήρ , διά πᾶς χρή τρόπος ὁ ἀπαίδευτος ὁ Ἰουδαῖος Καρδία ἐκδύω οἴομαι , καί μεταχειρίζω ποικίλως ὁ ἀσύνετος ἐπιχειρέω εἰς ὁ βουλεύω μανθάνω ὁ ἀληθής καί πρέσβυς . τοιοῦτος μέν οὖν ἀποχράω εἄν τις λόγος τε καί θεώρημα , ὁ ὁ ἀνόσιος αἱρετιστής φιλογογίας διακρούω , οἴομαι , ὅτι μείων ἔχω κατά τίς γοῦν ὁ υἱός , ὡς πρός ὁ ἑαυτοῦ Γεννήτωρ , διά ὁ φαίνω λαλέω μέν ἀπό ἑαυτοῦ μηδείς , δίδωμι γε μήv ἐντολή , λαλέω τε οὗτος καθάπερ ἀκούω . καί ἀρκέω μέν οἴμη