cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0275.3
Πρόδεισι πῶς κατὰ βραχὺ πρὸς ἐμφανεστέραν δηλῶσιν τοῦ Σωτῆρος · ὁ λόγος , διεκπασμένος δὲ ὡς ἐν ἀρχαῖς , διαγγέλλεται ἤδη καὶ ἐκκαλύπτεται , καθάπερ ἐκ χειμῶνος εἰς εὐδίας μεταβαλὼν . “ Φωνοὺ μὲν γὰρ οἱ μακάριοι μαθηταὶ πρὸς πολλὰς αὐτοῖς ἐσσεσθαι ζημίας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν τὴν ἀπολείψιν , δῆλον δὲ ὅτι τὴν μετὰ σαρκὸς νοουμένην ( συνεῖναι γὰρ ὡς Θεὸς ὅσπερ ἂν βούληται τὸ κωλῶν οὐδὲν ) , προσδοκῶν δὲ ὅτι διασώζει μὲν αὐτοὺς οὐδείς , ἀναληφθέντος εἰς οὐρανὸν τοῦ Χριστοῦ , προχειρίσωνται δὲ τοῖς ἐθέλουσι κακοῦν , οὐδενὸς τὸ παράπαν C τῶν πλεονεκτούντων ἐξεῖργοντος χεῖρα , χειμένου δὲ μᾶλλον τοῖς ἐθέλουσι ἐπ’ ἀδικίας τοῦ πάντα δρᾶν εἰς αὐτοὺς ἀδιακωλύτως , καὶ παντὸς εἴδους κινδύνου καλεῖν . Ἄλλ’ εἰ καὶ σοφοί , καὶ πατέρες , καὶ τῆς οἰκουμένης ἐφωστήρες γεγόνασιν , οὐχ ὀκνητέον εἶπαι , ὡς ἔχει μὲν μόνον εἰ τὴν ἄνεστρον παρουσίαν ἀποσλέπειν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , εἰδέναι δὲ ὅτι καὶ εἰ τῆς πρὸς αὐτοὺς συνοῦσίας ἀπονοσφίζοιτο κατὰ σάρκα , καὶ εἰ μὴ τοῖς τοῦ σώματος ὁρῶντι τυχοῖν ὀφθαλμοῖς , ἀλλὰ γε παρόντα καὶ συνὄντα διὰ παντός , τῇ τῆς θεότητος ἐξουσίᾳ χρῆν δηπον πάντως ἐννοεῖν . Πῶς γὰρ τῶν ἰδίων ἰδιωμάτων καταλήξει Θεός , ἢ τὸ τὸ ἀντίστατον τῇ τῶν ὅλων κρατούσῃ φύσει , καὶ παραποθεῖν αὐτὴ καθάπερ ἐξ ἀνάγκης δυνάμενον πρὸς τὸ ἐνεργῆσαι τὰ ἑαυτῆς ; D Ἐνέργεια δὲ καὶ δύναμις θεοπρεπὴς , τὸ εἶναι πανταχῇ , καὶ πληροῦν μὲν ἀρρήτως τὸν οὐρανόν , πληροῦν δὲ αὐ πάλιν τὴν γῆν , καὶ χωρεῖν μὲν ἐν πᾶσι , χωρεῖσθαι δὲ ὑπὸ μηδενός . Οὐ γὰρ τόπῳ περιληπτὸς ὁ Θεός , ἢ διαστήμασι περιωρισμένος , ἀλλ’ οὐδὲ περιγραφὴς εἴδους τινός · παθεῖν γὰρ τὸ τοιοῦτον , ἢ ἄποσός τε καὶ ἀμεγέθης καὶ ἀσώματος οὐχ ἀνέχεται φύσις . Οὐκοῦν ἐπειδὴ τὴν ἴδια Θεὸς τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος ὁ Χριστός , χρῆν δῆπον πάντως μὴ ἀγνοῦσαι τοὺς μαθητάς , ὡς εἰ καὶ ἀπεῖναι γένοιτο σωματικῶς , οὐχ ἀπολειφθήσεσθαι παντελῶς , συνέσει δὲ πάντως , κατὰ τὴν ἀρρήτον τῆς θεοπρεποῦς ἐξουσίας λόγον .
Lemmas: προδιειμι πῶς κατά βραχύς πρός ἐμφανής δηλόω ὁ Σωτήρ · ὁ λόγος , διεκπασμένος δέ ὡς ἐν ἀρχή , διαγγέλλω ἤδη καί ἐκκαλύπτω , καθάπερ ἐκ χειμών εἰς εὐδία μεταβάλλω . “ φωνέω μέν γάρ ὁ μακάριος μαθητής πρός πολύς αὐτός εἰμί ζημία ὁ Σωτήρ ἐγώ ὁ ἀπόλειψις , δῆλος δέ ὅτι ὁ μετά σάρξ νοέω ( συνίημι γάρ ὡς θεός ὅσπερ εἄν βούλομαι ὁ κῶλον οὐδείς ) , προσδοκάω δέ ὅτι διασῴζω μέν αὐτός οὐδείς , ἀναλαμβάνω εἰς οὐρανός ὁ Χριστός , προχειρίζω δέ ὁ ἐθέλω κακόω , οὐδείς ὁ παράπαν C ὁ πλεονεκτέω ἐξέργω χείρ , χέω δέ μᾶλλον ὁ ἐθέλω ἐπί ἀδικία ὁ πᾶς δράω εἰς αὐτός ἀδιακωλύτως , καί πᾶς εἶδος κίνδυνος καλέω . ἄλλος εἰμί καί σοφός , καί πατήρ , καί ὁ οἰκέω φωστήρ γίγνομαι , οὐ ὀκνητέον εἶπον , ὡς ἔχω μέν μόνος εἰμί ὁ ἄνεστρον παρουσία ἀποσλέπειν ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , οἶδα δέ ὅτι καί εἰμί ὁ πρός αὐτός συνουσία ἀπονοσφίζω κατά σάρξ , καί εἰμί μή ὁ ὁ σῶμα ὁράω τύχος ὀφθαλμός , ἀλλά γε πάρειμι καί σύνειμι διά πᾶς , ὁ ὁ θεότης ἐξουσία χράω δηπον πάντως ἐννοέω . Πῶς γάρ ὁ ἴδιος ἰδίωμα κατάληξις Θεός , ἢ ὁ ὁ ἀνθίστημι ὁ ὁ ὅλος κράτος φύσις , καί παραπίνω αὐτός καθάπερ ἐκ ἀνάγκη δύναμαι πρός ὁ ἐνεργέω ὁ ἑαυτοῦ ; D ἐνέργεια δέ καί δύναμις θεοπρεπής , ὁ εἰμί πανταχῇ , καί πληρόω μέν ἄρρητος ὁ οὐρανός , πληρόω δέ αὖος πάλιν ὁ γῆ , καί χωρέω μέν ἐν πᾶς , χωρέω δέ ὑπό μηδείς . οὖον γάρ τόπος περιληπτός ὁ Θεός , ἢ διάστημα περιορίζω , ἀλλά οὐδέ περιγραφή εἶδος τις · πάσχω γάρ ὁ τοιοῦτος , ἢ ἄποσος τε καί ἀμεγέθης καί ἀσώματος οὐ ἀνέχω φύσις . οὐκοῦν ἐπεί ὁ ἴδιος θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος ὁ Χριστός , χράω δῆπον πάντως μή ἀγνοέω ὁ μαθητής , ὡς εἰμί καί ἄπειμι γίγνομαι σωματικός , οὐ ἀπολείπω παντελῶς , σύνεσις δέ πάντως , κατά ὁ ἄρρητος ὁ θεοπρεπής ἐξουσία λόγος .