cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0076.4
Ἀπῆδον μὲν Ἰσως , καὶ οὐ σφόδρα συμβαδὼν τοῖς ἤδη προειρημένοις δόξειεν ἂν εἶναι τῷ τυχόν τὸ προκείμενον . Ἀνδρὸς γὰρ δή , φήσεται ἂν , καὶ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ , διελέγχων κεχρημένος , καὶ οὐκ ἐναργῶς ἀποτρέπων τὸν οἰκονομὸν τῆς εἰς αὐτὸν μακροφύας τὴν προδιδόναι σπουδάζοντα , νῦν πρὸς αὐτὴν παραθῆναι ὁρᾶται , ἀμελῆ τὴ δὲ βαδίζειν πρὸς τὸ οὐκ μυσαρὸν τε καὶ ἀνδρίων διακελεύσασθαι σπουδασμα ; Καὶ τοῦτο μᾶλλον τὸν οἰκονομὸν ἔδει νοσοῦντα παροτρῦναι , φησὶ πρὸς τοῦτο , καὶ τεθημένον ἐξ ἑαυτοῦ , καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἀνασειράζειν ταῖς νοουθείαις ἐπὶ τὸ ἀμείνον , καὶ τῆς προσεχείας αὐτὸν ἀναχθῆναι βουλῆς ; Καὶ δοῖς μὲν ἂν τις σφόδρα τοῦ πρὸς ἡμῶν διαμαρτεῖν λογισμοῦ τὴν ἐπὶ τοῦτο καταδοχὴν ὀξυμώπετερον γε μὴν τοῖς ἐν τῷ προκειμένῳ θεωρήματι ἐνεῖρας [ πρ . ἐνερείσας ] τὸν νοῦν , ἀτόπως μὲν οὐδὲν εἰρημένον εὑρήσει , δριμεῖαν δὲ μᾶλλον αὐτοῖς ἐνυπάρχουσαν σύνεσιν , ἣν καὶ , ὅπως ἂν δύνωμαι , διὰ βραχέων εἰπεῖν πειράσομαι . Προνοητικώτατα τοίνυν ἐν τοῖς προλαθούσιν ὁ σοφὸς εὐαγγελιστὴς προσηπιδήσας καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὴν τοῦ προδότου καρδίαν αὐτὸν ἔφη τὸν Σατανᾶν , ἵνα φαίνηται λοιπὸν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς αὐτῷ μᾶλλον , ἤπερ δυντὸς τε καὶ ἀληθῶς τῇ παρ’ αὐτοῦ δι’ ἀπροσεξίας κεχρημένῳ λέγειν · « Ὁ ποιεῖς , ποίησον τάχιον . » Ὁμοῖον γὰρ , ὡς εἰ λέγοι σαφῶς · Τὸ σὸν ἔργον ὅπερ οἶσθα μόνον , καὶ δρᾶν ἀεὶ σοὶ φίλον , ὦ Σατανᾶ , ποίησον τάχιον . Ἀπέκτεινας τοὺς προφήτας ( ἐστρατήγεις γὰρ εἰς ἀσδεῖαν Ἰουδαϊοῖς ) , καὶ τότε καταλευσθῆναι παρασκευάσας τοὺς ἐδὼ σωτηρίων τοῦ Ἰσραὴλ προσειδύντας λόγον , οὐδὲνὸς ἐφείσατο τῶν ἀπεσταλμένων παρὰ θεοῦ · πᾶσαν εἰς αὐτοὺς ἀπεδείξω τὴν ὑπὲρ λόγον ὠμότητα καὶ μανίας ὑπερβολήν . Ἦλθον τοιγαροῦν μετ’ ἐκείνους ἐγώ , τοὺς μὲν ἐτι πλανωμένους τὸ μηκέτι πλανᾶσθαι
Lemmas: ἀπηδῶ μέν ἴσως , καί οὖον σφόδρα συμβαδὼν ὁ ἤδη προερέω δοκέω εἄν εἰμί ὁ τυγχάνω ὁ πρόκειμαι . ἀνδρός γάρ δή , φημί εἄν , καί οὐ ἀπό σκοπός , διελέγχω χράομαι , καί οὐ ἐναργής ἀποτρέπω ὁ οἰκονόμος ὁ εἰς αὐτός μακροφυη ὁ προδίδωμι σπουδάζω , νῦν πρός αὐτός παρατίθημι ὁράω , ἀμελής ὅς δέ βαδίζω πρός ὁ οὐ μυσαρός τε καί Ἀνδρίων διακελεύομαι σπούδασμα ; καί οὗτος μᾶλλον ὁ οἰκονόμος ἐσθίω νοσέω παροτρύνω , φημί πρός οὗτος , καί τίθημι ἐκ ἑαυτοῦ , καί οὐ μᾶλλον ἀνασειράζω ὁ νοουθειος ἐπί ὁ ἀμείνων , καί ὁ προσέχεια αὐτός ἀνάγω βουλή ; καί δήω μέν εἄν τις σφόδρα ὁ πρός ἐγώ διαμαρτάνω λογισμός ὁ ἐπί οὗτος καταδοχή ὀξυμώπετερον γε μήv ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι θεώρημα ἐνείρω [ ΠΡ . ἐνερείδω ] ὁ νόος , ἄτοπος μέν οὐδείς εἴρω εὑρίσκω , δριμύς δέ μᾶλλον αὐτός ἐνυπάρχω σύνεσις , ὅς καί , ὅπως εἄν δύναμαι , διά βραχύς εἶπον πειράζω . προνοητικός τοίνυν ἐν ὁ προλανθανω ὁ σοφός εὐαγγελιστής προσηπιδηω καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ προδότης Καρδία αὐτός φημί ὁ Σατανᾶς , ἵνα φαίνω λοιπός ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός αὐτός μᾶλλον , ἤ2 Δύντος τε καί ἀληθής ὁ παρά αὐτός διά ἀπροσεξία χράομαι λέγω · « ὁ ποιέω , ποιέω τάχα . » Ὅμοιος γάρ , ὡς εἰμί λέγω σαφῶς · ὁ σός ἔργον ὅσπερ οἶδα μόνος , καί δράω ἀεί σύ φίλος , εἰμί Σατανᾶς , ποιέω τάχα . ἀποκτείνω ὁ προφήτης ( στρατηγέω γάρ εἰς ἀσδεῖαν Ἰουδαῖος ) , καί τότε καταλεύω παρασκευάζω ὁ ἐδώ Σωτηρίων ὁ Ἰσραήλ προσειδύντας λόγος , οὐδείς φείδομαι ὁ ἀποστέλλω παρά θεός · πᾶς εἰς αὐτός ἀποδείκνυμι ὁ ὑπέρ λόγος ὠμότης καί μανία ὑπερβολή . ἔρχομαι τοιγάρ μετά ἐκεῖνος ἐγώ , ὁ μέν ἔτι πλανάω ὁ μηκέτι πλανάω