cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0057.3
Εἰς ἀνάμνησιν ἄγει τὸν τῶν Ἰουδαίων λαὸν τῶν διὰ Μωϋσέως προκεκηρυγμένων περὶ αὐτοῦ , ὑποπλήττει δὲ διὰ τούτων εὐφύως , καὶ τὴν ἐνοῦσαν αὐτοῖς ἀνειότητα παραδεικνύς , ἀπελέγχει σαφῶς , ὡς οὐδὲν αὐτοῖς λόγος τοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἐμπαροινήσαι τὸν νόμον , καλοῦ δεδόσθαι πιστευθέντα παρὰ Θεοῦ . Τί γὰρ ἔφη διὰ Μωϋσέως περὶ Χριστοῦ , γνώριμον μὲν ἅπαν , ἐμοὶ δ' οὐν ὅμως διὰ τὴν τοῦ νοήματος χρείαν · « Προφήτην ἀναστήσω αὐτοῖς ἐκ μέσου τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν , ὡσπερ σέ , » τοῦτ' ἐστι νομοθέτην καὶ μεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων · « καὶ δώσω τὸ ῥῆμά μου ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ , καὶ λαλήσει αὐτοῖς καθὼς ἂν ἐντελλώμαι αὐτῷ . Καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ὃς ἂν μὴ ἀκούσῃ ὅσα ἂν λαλῇσῃ ὁ προφήτης ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου , ἐγὼ ἐκδικήσω ἐξ αὐτοῦ . » Ἐν τούτῳ τοιγαροῦν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , τὴν ἀλαζονίαν τῶν Ἰουδαίων εὐθύνει δήμων , ὡς καὶ αὐτὸν μαχόμενον τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , καὶ δι' ὧν ἐντολὴν εἰληφέναι λέγει παρ' αὐτοῦ , καὶ ἀφ' ἑαυτοῦ μὴ λαλεῖν , ἑαυτὸν ὄντα τὸν προφήτην ἐπιδεικνύει σαφῶς , τὸν διὰ νόμου προδοθῆναι , καὶ διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς φωνῆς ἐκ πολλῶν ἄνωθεν χρόνων προκεκηρυγμένον . Καλεῖ δὲ πῶς πρὸς ἀνάμνησιν , καίτοι γνωθεῖς ὄντας αὐτούς , ὡς εἰ μὴ βούλονται τοῖς παρ' αὐτοῦ καταπεῖσθαι λόγοις , ὑποκείσονται πάντως ἀδιαφύκτῳ κολάσει , καὶ ὑπομενοῦσιν ἄπερ ἔφη Θεός . Οἱ γὰρ τὴν θείαν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παρατρέχοντες , καὶ τὸν ζωοποιὸν τοῦ Θεοῦ λόγον ἐξωθούμενοι τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , πῶς οὐκ ἐν τοῖς ἔσχάτοις κείσονται κακοῖς , ἢ πῶς οὐκ ἀμέτοχοι μανοῦσι τῆς παρ' αὐτοῦ ζωῆς , εὐλόγως ἀκούοντες τὴ διὰ τῆς τοῦ προφήτου φωνῆς · « Γη , γη , ἀκουε , ἀκουε λόγον Κυρίου . Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον κακά , τὴν καρπὸν ἀποστροφῆς αὐτῶν , ὅτι τῷ νόμῳ μου οὐ προσέσχον , καὶ τὸν λόγον μου ἀπώσαντο · » διττῇ γὰρ ἐνόχῳ ὄντας ἐγκαλεῖ τοὺς Ἰουδαίους εὑρίσκων · οὔτε γὰρ αὐτὸν καλοῦ σεπτὸν εἶναι δοκοῦντα καὶ φίλον τετιμήκασι τὸν νόμον , τὸν δι' αὐτοῦ κηρυχθέντα μὴ προσψάμενοι , οὔτε μὴν προσ -
Lemmas: εἰς ἀνάμνησις ἄγω ὁ ὁ Ἰουδαῖος λαός ὁ διά Μωϋσῆς προκηρύσσω περί αὐτός , ὑποπλήττω δέ διά οὗτος ευφυώς , καί ὁ ἔνειμι αὐτός ἄνειος παραδείκνυμι , ἀπελέγχω σαφῶς , ὡς οὐδείς αὐτός λόγος ὁ καί εἰς αὐτός ἐμπαροινέω ὁ νόμος , καλός δίδωμι πιστεύω παρά Θεός . τις γάρ φημί διά Μωϋσῆς περί Χριστός , γνώριμος μέν ἅπας , ἐγώ δέ ὀν ὅμως διά ὁ ὁ νόημα χρεία · « προφάω ἀνίστημι αὐτός ἐκ μέσος ὁ ἀδελφός αὐτός , ὡς σός , » οὗτος εἰμί νομοθέτης καί μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος · « καί δίδωμι ὁ ῥῆμα ἐγώ ἐν ὁ στόμα αὐτός , καί λαλέω αὐτός καθώς εἄν ἐντέλλω αὐτός . καί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ὅς εἄν μή ἀκούω ὅσος εἄν λαλέω ὁ προφήτης ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐγώ ἐκδικέω ἐκ αὐτός . » ἐν οὗτος τοιγάρ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ὁ ἀλαζονίας ὁ Ἰουδαῖος εὐθύνω δῆμος , ὡς καί αὐτός μάχομαι ὁ Θεός καί πατήρ , καί διά ὅς ἐντολή λαμβάνω λέγω παρά αὐτός , καί ἀπό ἑαυτοῦ μή λαλέω , ἑαυτοῦ εἰμί ὁ προφήτης ἐπιδείκνυμι σαφῶς , ὁ διά νόμος προδίδωμι , καί διά ὁ ὁ Θεός καί πατήρ φωνή ἐκ πολύς ἄνωθεν χρόνος προκηρύσσω . Καλεῖ δέ πῶς πρός ἀνάμνησις , καίτοι γιγνώσκω εἰμί αὐτός , ὡς εἰμί μή βούλομαι ὁ παρά αὐτός καταπείθω λόγος , ὑπόκειμαι πάντως ἀδιάφυκτος κολάζω , καί ὑπομένω Ἄπερ φημί Θεός . ὁ γάρ ὁ θεῖος ἐντολή ὁ Θεός καί πατήρ παρατρέχω , καί ὁ ζωοποιός ὁ Θεός λόγος ἐξωθέω ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , πῶς οὐ ἐν ὁ ἔσχατος κεῖμαι κακός , ἢ πῶς οὐ ἀμέτοχος μαίνομαι ὁ παρά αὐτός ζωή , εὔλογος ἀκούω ὅς διά ὁ ὁ προφήτης φωνή · « Γη , γη , ἀκουω , ἀκουω λόγος κύριος . ἰδέ ἐγώ ἐπάγω ἐπί ὁ λαός οὗτος κακός , ὁ καρπός ἀποστροφή αὐτός , ὅτι ὁ νόμος ἐγώ οὖον προσέχω , καί ὁ λόγος ἐγώ ἀπωθέω · » διττός γάρ ἔνοχος εἰμί ἐγκαλέω ὁ Ἰουδαῖος εὑρίσκω · οὔτε γάρ αὐτός καλός σεπτός εἰμί δοκέω καί φίλος τιμάω ὁ νόμος , ὁ διά αὐτός κηρύσσω μή προσάπτω , οὔτε μήv προς -