cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0096.1
ὡσπερ τινὰ , καὶ τόπον προσευχετῶν ὑμῖν , καὶ τὸ πάλαι δύσβατον ἐξομαλίσαι . Ἄβατος γὰρ ἦν ἀν-θρώποις παντελῶς ὁ οὐρανός , καὶ οὐ πεπτήχτηκε πρότερον πώποτε σάρξ τὸ καθαρὸν ἐκεῖνο καὶ πάν-αγνον τῶν ἀγγέλων χωρίον , ἐνεκαίνισε δὲ πρῶτος ἑαὐτὴν τὴν εἰς αὐτὸν ἄνοδον ὁ Χριστός , καὶ τρόπον ἔδω-κεν ἀνθρώποις εἰς οὐρανὸν τῇ σαρκί , ἀπαρχὴν ὡσπερ τινὰ τῶν κεκοιμημένων , καὶ ἐν γῆς χώματι κειμένων , ἑαυτὸν ἀνακομίσας τῷ Θεῷ καὶ Πατρί , καὶ πρῶ-τος ἀνθρώπος ὤφθης τοῖς ἐν οὐρανῷ . Τοιγάρτοι καὶ τὸ σεπτὸν καὶ μέγα τῆς ἐπιδημίας τῆς μετὰ σαρκὸς μυστήριον οὐχ εἰδότες οἱ κατ’ οὐρανὸν ὄντες ἄγγελοι , ἀνιόντα κατετεθόπασαν , ἐπὶ δὲ τῷ ξένῳ καὶ ἀθῆει πράγματι μονοσυγλῆ τεθρομβημένοι , φασί · « Τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ Ἐδὼμ ; » τοῦτ’ ἐστίν , ἐκ γῆς . Ἄλλ’ οὐχ ἀδίδακτον τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀδιαγώστου σοφίας , τὴν ἄνω πλῆθὺν ἀφήκε τὸ Πνεῦ-μα , διεχελεύετο δὲ μᾶλλον ὡς βασιλεῖ καὶ τῶν ὅλων Δεσπότῃ τὰς οὐρανίους ἀνοιγνύειν πύλας ἀναφωνοῦν « Ἄρατε πύλας , οἱ ἄρχοντες , ὑμῶν , καὶ ἐπά-νθητε , πύλαι αἰώνιοι , καὶ εἰσελεύσεται ὁ Βασιλεὺς τῆς δόξης . » Ἐνεκαίνισε τοίνυν ἡμῖν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁδὸν πρόσφατον καὶ ζῶσαν , ὡς ὁ Παῦλος φησιν , οὐχ εἰς χειροποίητα ἅγια εἰσελθὼν , ἀλλ’ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανόν , νῦν ἐμφανισθῆναι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ ὑπὲρ ἡμῶν . Οὐ γὰρ ἑαυτὸν ἐμ-φανίσαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναβέ-βηκεν ὁ Χριστός · ἦν γὰρ , καὶ ἐστι , καὶ ἔσται διὰ παντός , ἐν Πατρί , καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς τοῦ ἰδίου γεννη-τοῦ · αὐτὸς γὰρ ἐστιν , ὃ προχαλεῖ διὰ παντὸς · ἄν-δὴ δὲ νῦν , ὡς ἄνθρωπος ἀσυνήθως τε καὶ ξένως ἐμφανισθῆναι , ὁ πάλαι γυμνὸς ἀνθρωπότητος Λό-γος . Δι’ ἡμᾶς δὲ τοῦτο , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα καὶ ὡς ἄνθρωπος εὑρεθείς , ὡς Υἱὸς ἐν δυνάμει , καὶ μετὰ σαρκὸς ἀκούσας καθοῦ , « Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , » τῆς υἱοθεσίας τὴν δόξαν , ὅλῳ δι’ ἑαυτοῦ παραπέμψῃ τῷ γένει . Εἰς γὰρ ἐστιν ἡμῶν , καθὼς πέφυκεν ἄνθρω-πος , ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , εἰ καὶ ὑπὲρ πᾶ-σαν ἐστιν τὴν κτίσιν , καὶ ὁμοούσιος τῷ ἰδίῳ γεν-νήτορι , καθὼς πέφυκεν ἐξ αὐτοῦ Θεὸς ἐκ Θεοῦ , καὶ φῶς ἐκ φωτὸς κατὰ ἀλήθειαν . Ἐνεφανίσθη τοίνυν , ὡς ἄνθρωπος ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Πατρί , ἵνα ἡμᾶς τοὺς ἐκ προσώπου γεγονότας διὰ τὴν ἀρχαίαν παρά-βασιν , στήσῃ πάλιν ὡς ἐν προσώπῳ τοῦ Πα-τρὸς · κεκάθισεν , ὡς Υἱός , ἵνα καὶ ἡμεῖς , ὡς υἱοὶ δι’ αὐτοῦ χρηματίσωμεν , καὶ τέκνα Θεοῦ . Διὰ τοῦ-το , καὶ ὁ Παῦλος , ὁ τὸν Χριστὸν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ λαλοῦντα διατείνόμενος , κοινὰ τῇ φύσει τῇ ἀνθρω-πείᾳ τὰ εἰς αὐτὸν ἰδικῶς γεγενημένα διδάσκων φησιν , ὅτι καὶ « Συνήγειρεν ἡμᾶς , καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις ἐν Χριστῷ . » Ἴδιον μὲν γὰρ ὡς Υἱῷ κατὰ φύσιν ὑπάρχει Χριστῷ τὸ τῆς συνεδρείας ἀξίω-μα , καὶ τὴν τοῦ συγκαθίσαι δόξαν , αὐτῷ τε πρε-πόντως καὶ μόνῳ ἀληθῶς ἀνακεῖσθαι φήσομεν · τὸ δὲ ὅλως καθ’ ἡμᾶς ὑπάρχειν τὸν συνεδρεύοντα , καθὼς πέφυκεν ἄνθρωπος μετὰ τοῦ νοεῖσθαι καὶ Θεὸν ἐκ Θεοῦ , παραπέμπει πῶς καὶ εἰς ἡμᾶς τὴν ἐκ τοῦ
Lemmas: ὡς τις , καί τόπος προσεύχω σύ , καί ὁ πάλαι δύσβατος ἐξομαλίζω . Ἄβατος γάρ εἰμί ἄνθρωπος παντελῶς ὁ οὐρανός , καί οὖον πτήσσω πρότερος πώποτε σάρξ ὁ καθαρός ἐκεῖνος καί πάναγνος ὁ ἄγγελος χωρίον , ἐγκαινίζω δέ πρῶτος ἑαυτοῦ ὁ εἰς αὐτός ἄνοδος ὁ Χριστός , καί τρόπος δίδωμι ἄνθρωπος εἰς οὐρανός ὁ σάρξ , ἀπαρχή ὡς τις ὁ κοιμάω , καί ἐν γῆ χῶμα κεῖμαι , ἑαυτοῦ ἀνακομίζω ὁ Θεός καί πατήρ , καί πρῶτος ἄνθρωπος ὁράω ὁ ἐν οὐρανός . τοιγάρ καί ὁ σεπτός καί μέγας ὁ ἐπιδημία ὁ μετά σάρξ μυστήριον οὐ οἶδα ὁ κατά οὐρανός εἰμί ἄγγελος , ἀνέρχομαι κατατίθημι , ἐπί δέ ὁ ξένος καί ἠθέω πρᾶγμα μονοσυγλῆ τεθρομβημένοι , φημί · « Τῖς οὗτος ὁ παραγίγνομαι ἐκ Ἐδώμ ; » οὗτος εἰμί , ἐκ γῆ . ἄλλος οὐ ἀδίδακτος ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ἀδιαγώστου σοφία , ὁ ἄνω πλῆθος ἀφίημι ὁ Πνεῦμα , διεχελευαρτυω δέ μᾶλλον ὡς βασιλεύς καί ὁ ὅλος δεσπότης ὁ οὐράνιος ἀνοίγω πύλη αναφωνώ « Ἄρατος πύλη , ὁ ἄρχω , σύ , καί πανθάνω , Πύλαι αἰώνιος , καί εἰσέρχομαι ὁ Βασιλεύς ὁ δόξα . » ἐγκαινίζω τοίνυν ἐγώ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁδός πρόσφατος καί ζώννυμι , ὡς ὁ Παῦλος φημί , οὐ εἰς χειροποίητος ἅγιος εἰσέρχομαι , ἀλλά εἰς αὐτός ὁ οὐρανός , νῦν ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός ὑπέρ ἐγώ . οὖον γάρ ἑαυτοῦ ἐμφανίζω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός καί πατήρ ἀναβαίνω ὁ Χριστός · εἰμί γάρ , καί εἰμί , καί εἰμί διά πᾶς , ἐν πατήρ , καί ἐν ὀφθαλμός ὁ ἴδιος γεννητός · αὐτός γάρ εἰμί , ὅς προχαλάω διά πᾶς · ἄν-δὴ δέ νῦν , ὡς ἄνθρωπος ἀσυνήθως τε καί ξένος ἐμφανίζω , ὁ πάλαι γυμνός ἀνθρωπότης Λόγος . διά ἐγώ δέ οὗτος , καί ὑπέρ ἐγώ , ἵνα καί ὡς ἄνθρωπος εὑρίσκω , ὡς υἱός ἐν δύναμις , καί μετά σάρξ ἀκούω καθίημι , « κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , » ὁ υἱοθεσία ὁ δόξα , ὅλος διά ἑαυτοῦ παραπέμπω ὁ γένος . εἰς γάρ εἰμί ἐγώ , καθώς φύω ἄνθρωπος , ἐκ δεξιός ὁ Θεός καί πατήρ , εἰμί καί ὑπέρ πάσσω εἰμί ὁ κτίσις , καί ὁμοούσιος ὁ ἴδιος γεννήτωρ , καθώς φύω ἐκ αὐτός θεός ἐκ Θεός , καί φάος ἐκ φάος κατά ἀλήθεια . ἐμφανίζω τοίνυν , ὡς ἄνθρωπος ὑπέρ ἐγώ ὁ πατήρ , ἵνα ἐγώ ὁ ἐκ πρόσωπον γίγνομαι διά ὁ ἀρχαῖος παρά-βασις , ἵστημι πάλιν ὡς ἐν πρόσωπον ὁ Πατρῷος · καθίζω , ὡς υἱός , ἵνα καί ἐγώ , ὡς υἱός διά αὐτός χρηματίζω , καί τέκνον Θεός . Ζεύς τοῦτος , καί ὁ Παῦλος , ὁ ὁ Χριστός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω διατείνω , κοινός ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπειος ὁ εἰς αὐτός ἰδικός γίγνομαι διδάσκω φημί , ὅτι καί « συνεγείρω ἐγώ , καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος ἐν Χριστός . » Ἴδιον μέν γάρ ὡς υἱός κατά φύσις ὑπάρχω Χριστός ὁ ὁ συνεδρεία ἀξίωμα , καί ὁ ὁ συγκαθίζω δόξα , αὐτός τε πρέπω καί μόνος ἀληθής ἀνάκειμαι φημί · ὁ δέ ὅλως κατά ἐγώ ὑπάρχω ὁ συνεδρεύω , καθώς φύω ἄνθρωπος μετά ὁ νοέω καί θεός ἐκ Θεός , παραπέμπω πῶς καί εἰς ἐγώ ὁ ἐκ ὁ