cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0082.4
Ἐν τῇ τῶν τεκνίων τάξει , καὶ ἐν τοῖς ἀρτιγένους βρέφεσι κατατάττει τοὺς μαθητάς , καίτοι πρὸς τοσοῦτον ἀρετῆς ἀναπηδήσαντας μέτρον , καὶ σύνεσιν ἔχοντας τὴν ὀλίγοις κατωρθωμένην , δεικνὺς διὰ τοῦτο , καὶ μᾶλα σαφῶς , ὅτι καὶ ὁ σφόδρα τελείος ἐν ἀνθρώποις ὑποπτευθεὶς , νήπιός ἐστι παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ βραχὺς τὰς φρένας . Τί γὰρ ἡ ἀνθρώπου σύνεσις , ὡς πρὸς τὴν τῶν ὅλων τεχνίτην σοφίαν ; Διὰ τοῦτο τις ψαλμὸν ἔλεγε πρὸς Θεόν · « Κτηνώδης ἐγενήθην παρὰ σοί . » Καὶ οὐχὶ πάντως ἐρεῖ τις , εἰ γε νοῦν ἔχει , διὰ τοῦ κεκολληθαι τῷ Θεῷ , κτηνώδη λέγεσθαι τὸν ψάλλοντα · εἴη γὰρ τοῦτο πικρὸν τῆς θείας φύσεως κατηγόρημα , καὶ πολλὴν ἂν ἔχον ὁρώτω τὴν ἀτοπίαν . Ὁ μὲν γὰρ ἀνθρώπῳ κολλώμενο , σοφῷ , καὶ παρ’ αὐτῷ γινόμενος ( δεῖ γὰρ , ὅμαι , τὴν λέξιν τοῦ ψαλμοῦ συναρμόσασθαι διὰ τὴν χρῆσιν ) , κτηνώδης οὐκ ἂν γένοιτο ποτε , ἀργύλιος · δὲ μᾶλλον καὶ συνετὸς , καὶ δριμὺς εἰς φρόνησιν . Εἰ δὲ τοῦτο φαῖη τις ἂν , καὶ μᾶλα δικαίως ὑπάρχειν ἀληθὲς , πῶς οὐκ ἂν οἴοιτο ἄτριών , τὸν ὄνγε πάρεισι φρονεῖν , ὅτι κτηνώδης · ἐσται , καὶ ἄνοος , ὁ παρ’ αὐτῇ γενόμενος τῇ σοφίᾳ τοῦ Θεοῦ ; Τί οὖν ἄρα , φησίν , ὅτι καὶ ὁ λίαν σοφὸς ἐν ἀνθρώποις , εἰ τῇ τοῦ Θεοῦ σοφίᾳ συγκριθνοῖτο , κτηνώδης τε ἂν ὁφθήσεται , καὶ ἐν τοῖς οὐκ ἔχουσι νοῦν λογισθήσεται ; Ὦνπερ γὰρ τρόπον ὁ μικρότατος τῶν ἀστέρων οὐκ ἂν ταῖς ἡλίου φιλοεικοῖν βολαῖς , ἀλλ’ οὐδὲ λίθος ὁ βαρύς ὄρει τῷ πάντων ὑπερφερόντι , οὕτως ἀνθρώπων σύνεσις οὐκ ἂν δυνατὸν ποτε τῇ τοῦ Θεοῦ σοφίᾳ συγκρινοῦσθαι , μᾶλλον δὲ οὐδὲν ὅπως ἔσται πρὸς ἐκείνην παντελῶς . Τεκνίον ἄρα καὶ ὁ τελείος . Μικρὸν γε μὴν ἐτι χρόνον συνἔσεσθαι τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἔφη Χριστός , οὐχ ὡς ἀφεστηκὼν παντελῶς , οὐδὲ εἰς ἄπαν καὶ ὁλοκλήρως ἀλλοτριούμενος · μεθ’ ἡμῶν γὰρ ἐστι πάσας τὰς ἡμέρας , καὶ ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος , κατὰ τὴν αὐτοῦ φωνήν · ἀλλ’ ὅτι μετὰ σαρκὸς οὐ συνέσται , καθάπερ ἔχθες , καὶ τρίτην · ἢν δὲ ἐπὶ θύραις , μᾶλλον δὲ εἰσω θυρῶν ὁ καιρὸς τῆς ἐντεῦθεν ἀποδημίας πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ τῆς ἀνόδου τῆς εἰς οὐρανόν . Διακείσθαι δὲ δεῖ ἀναγκαῖον εἶναι ὅψιμ , τοὺς ὅ γε φρονούσιν ὁρθῶς , καὶ ἰδρυμένην ἔχουσι τὴν πίστιν , ὡς εἰ καὶ ἀπέστιν ἡμῶν τῇ σαρκί , τὴν πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα στεῖλαμενος ἀποδημίαν , ἀλλ’ οὖν τῇ θείᾳ δυνάμει περιέπει τὰ σύμπαντα , καὶ συμπάρεστι τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἔφασκεν · « Ἀμήν , ἀμήν , λέγω ὑμῖν , ὅπου ἂν συνανθόντες ὡσι δύο ἢ τρεῖς εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα , ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν . » Ὦστερ γὰρ ἀνθρώποις ἐτι συνδιατρίβων , καὶ ἐπὶ τῆς ὑπάρχων μετὰ σαρκός , ἐπλήρου μὲν οὐρανοὺς , συνῆν δὲ τότε τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις , οὐκ ἀπελείπετο τε τῶν ἄνω
Lemmas: ἐν ὁ ὁ τεκνίον τάξις , καί ἐν ὁ αρτιγενής βρέφος κατατάσσω ὁ μαθητής , καίτοι πρός τοσοῦτος ἀρετή ἀναπηδάω μέτρον , καί σύνεσις ἔχω ὁ ὀλίγος κατορθόω , δείκνυμι διά οὗτος , καί μῆλον σαφῶς , ὅτι καί ὁ σφόδρα τέλειος ἐν ἄνθρωπος ὑποπτεύω , νήπιος εἰμί παρά ὁ Θεός , καί βραχύς ὁ φρήν . τις γάρ ὁ ἄνθρωπος σύνεσις , ὡς πρός ὁ ὁ ὅλος τεχνίτης σοφία ; Ζεύς οὗτος τις ψαλμός λέγω πρός Θεός · « κτηνώδης γίγνομαι παρά σύ . » καί οὐ πάντως εἴρω τις , εἰμί γε νόος ἔχω , διά ὁ κολλάω ὁ Θεός , κτηνώδης λέγω ὁ ψάλλω · εἰμί γάρ οὗτος πικρός ὁ θεῖος φύσις κατηγόρημα , καί πολύς εἄν ἔχω ὁράω ὁ ἀτοπία . ὁ μέν γάρ ἄνθρωπος κολλάω , σοφός , καί παρά αὐτός γίγνομαι ( δεῖ γάρ , παρακελεύομαι , ὁ λέξις ὁ ψαλμός συναρμόζω διά ὁ χρῆσις ) , κτηνώδης οὐ εἄν γίγνομαι ποτός , αργυλις · δέ μᾶλλον καί συνετός , καί δριμύς εἰς φρόνησις . εἰμί δέ οὗτος φημί τις εἄν , καί μῆλον δικαίως ὑπάρχω ἀληθής , πῶς οὐ εἄν οἴομαι Ἁτρίων , ὁ εἰμί πάρειμι φρονέω , ὅτι κτηνώδης · εἰμαι , καί ἄνοος , ὁ παρά αὐτός γίγνομαι ὁ σοφία ὁ Θεός ; τις οὖν ἄρα , φημί , ὅτι καί ὁ λίαν σοφός ἐν ἄνθρωπος , εἰμί ὁ ὁ Θεός σοφία συγκρίνω , κτηνώδης τε εἄν ὁράω , καί ἐν ὁ οὐ ἔχω νόος λογίζομαι ; οὖν γάρ τρόπος ὁ μικρός ὁ ἀστήρ οὐ εἄν ὁ ἥλιος φιλοεικων βολή , ἀλλά οὐδέ λίθος ὁ βαρύς ὄρος ὁ πᾶς ὑπερφέρω , οὕτως ἄνθρωπος σύνεσις οὐ εἄν δυνατός ποτός ὁ ὁ Θεός σοφία συγκρίνω , μᾶλλον δέ οὐδείς ὅπως εἰμί πρός ἐκεῖνος παντελῶς . τέκνον ἄρα καί ὁ τέλειος . μικρός γε μήv ἔτι χρόνος σύνειμι ὁ ἑαυτοῦ μαθητής φημί Χριστός , οὐ ὡς ἀφίστημι παντελῶς , οὐδέ εἰς ἅπας καί ὁλόκληρος ἀλλοτριόω · μετά ἐγώ γάρ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα , καί ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών , κατά ὁ αὐτός φωνή · ἀλλά ὅτι μετά σάρξ οὖον σύνειμι , καθάπερ χθές , καί τρίτος · εἄν δέ ἐπί θύρα , μᾶλλον δέ εἰσω θύρα ὁ καιρός ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία πρός ὁ πατήρ , καί ὁ ἄνοδος ὁ εἰς οὐρανός . διάκειμαι δέ δεῖ ἀναγκαῖος εἰμί ὅψιμος , ὁ ὅς γε φρονέω ὀρθῶς , καί ἰδρύω ἔχω ὁ πίστις , ὡς εἰμί καί ἄπειμι ἐγώ ὁ σάρξ , ὁ πρός θεός καί πατήρ στέλλω ἀποδημία , ἀλλά οὖν ὁ θεῖος δύναμις περιέπω ὁ σύμπας , καί συμπάρειμι ὁ ἀγαπάω αὐτός . Ζεύς γάρ οὗτος καί φάσκω · « ἀμήν , ἀμήν , λέγω σύ , ὅπου εἄν συνανθόντες ὡσι δύο ἢ τρεῖς εἰς ὁ ἐμός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός . » Ὅστερ γάρ ἄνθρωπος ἔτι συνδιατρίβω , καί ἐπί ὁ ὑπάρχω μετά σάρξ , πληρόω μέν οὐρανός , σύνειμι δέ τότε ὁ ἅγιος ἄγγελος , οὐ ἀπολείπω τε ὁ ἄνω