cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0124.1
καὶ εἰς τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἀσούλιστα παρατρέψαι τὰ λᾶν ὀρθῶς εἰρημένα . Ἀδύνατοι μὲν γὰρ γεγονότες ὁ μακάριος Παῦλος , εἶτα πολύ λᾶν εἰς πολὺ δεῖ πλάνην ἀνεπιστημένους ὅρων , καὶ τοὺς σπουδαίους εἶναι πιστευομένους τοὺς ἐκεῖσε λαούς , παραχρῆμα εἰς αὐτοὺς ἐπεῖδὸ τῆς ἀρχαίας ἀπάτης , τοὺς εἰς εὐσέβειαν λογισμοὺς μεταθεὶς εὐφυῶς εἰς τὸ χρήσιμον λοιπὸν ἕνα τε καὶ μόνον εἰδέναι Θεόν , καὶ παρ’ αὐτῷ γεγονέναι καὶ τὸ κινεῖσθαι καὶ ζῆν καὶ εἶναι δωρούμενον . Ζωογονεῖ γὰρ τὰ πάντα , ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ πάντων Δημιουργός , τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐντιθεὶς ἀφθόνως αὐτοῖς τὴν δύναμιν . Οὐ γὰρ ἦν ἕτερος διασώζεσθαι πρὸς τὸ εἶναι διακρατούμενα τὰ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος [ τῆς ὄντος ] λαχόντα τὴν γένεσιν ἢ τῆρ ἐν αὐτῷ εἰς τὴν οἰκείαν ὑπενώσεως φύσιν , ζημὴ ἀν πρὸς τὸ μὴ εἶναι πάλιν , εἰ μὴ τῇ πρὸς τὸν ἕνα σχέσει τῆς οἰκείας γενέσεως ἐνίκησε τὴν ἀδύναμιν . Ἐφη τοιγαροῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ὀρθῶς τε καὶ μᾶλα καλῶς , ζῶν τῶν ὅλων ἐπιδεικνὺς τὸν Θεόν , ὅτι ἐν αὐτῷ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν · οὐχ ἐκεῖνο πάντως δηλῶν , ὅπερ αὐτοὶ τὴν τῶν ἱερῶν Γραμματῶν ὀρθότητα παραφθείροντες διελέξαντο κατ’ οἰκεῖον σκοπόν , ἀλλὰ τὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ τῷ ἀρτι παιδαγωγούμενὸς εἰς θεογνωσίαν ὠφελιμώτατον . Καὶ εἰ δεῖ σαφέστερον εἰπεῖν , οὐχ ἕτι σημαίνει βεβούληται ὅτι ἄνθρωποι τὴν φύσιν τυγχάνοντες , ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ Πατρὸς κεῖμεθα τε καὶ ὡς ὄντες ἐν αὐτῷ φαίνομεθα , ἀλλ’ ὅτι καὶ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν ἐν Θεῷ , ἥτοι συνεστήκαμεν . Σὺν γὰρ οὐχ ἀπλῶς τε καὶ ἀνεμέλως ἔφη τῷ , ἐν μόνον ἐσμέν ἐν Θεῷ , διὰ τὴν σὴν , ὡς εἰκός , ἀμαθίαν , ὦ τῶν , ἀλλὰ διαφόρως , ὅπερ ἠθέλησεν εἰπεῖν ἐρμηνεύων , καὶ τὸ ζῶμεν προτάξας , ἐπαγαγὼν δὲ τοῦτο καὶ τὸ κινούμεθα , τρίτον ἐπήγαγε τὸ ἐσμέν , τῇ πᾶν προλαβόντων διανοία καὶ αὐτὸ χαριζόμενος . Καὶ οἶμαι μὲν ὅτι δυσωπήσει τάχα που τὸν θεομάχον θρόν , ἔχων ἡμῖν ὁ περὶ τούτου λόγος · ἐνισταμένῳ δὲ πάλιν , καὶ τὸ ἐν τῷ Θεῷ περιελκόντες [ γρ . περιελκόντες ] πρὸς τὸ αὐτῷ καὶ μόνῳ δοκοῦν , τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς τὴν συνήθειαν ἐπιδείξομεν . Ἔθος γὰρ αὐτῇ λέγειν ἐσθ’ ὅτε ἀντὶ τοῦ διὰ Θεοῦ , τὸ ἐν Θεῷ . Ἐπεὶ λεγέτω γὰρ ἐκεῖνος ἡμῖν , πῶς ἐν Ψαλμῷ ἀνέκραγε λέγων τις · « Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν » καὶ πάλιν ὡς πρὸς αὐτόν · « Ἐν σοὶ τοὺς ἐχθρούς ἡμῶν κερατισοῦμεν . » Οὐ γὰρ τις οἴσεται τοῦτο λέγειν αὐτόν , ὡς ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ Θεοῦ δύναμιν τινὰ δημιουργήσεν ἐπαγγέλλεται , ἀλλ’ οὐδὲ ἐν αὐτῇ τοὺς ἰδίους ἐχθροὺς εὕρισκοντας κερατισεῖν αὐτοὺς ἐν ψάλλων φησιν , ἀλλ’ ἐν Θεῷ φησιν , ἀντὶ τοῦ διὰ Θεοῦ · καὶ τὸ ἐν σοὶ πάλιν , ἀντὶ τοῦ διὰ σοῦ . Τί δὲ καὶ ὁ μακάριος Παῦλος Κορινθίοις ἐπιστέλλων ἔλεγεν ; « Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου περὶ πάντων ὑμῶν ἐπὶ τῇ δωρεᾷ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ χάριτι . » Καὶ πάλιν · « Ἐξ αὐτοῦ δὲ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμός , καὶ ἀπολύτρωσις » Ἄρα γὰρ , ἔρει τις νοῦν ἐχὼν , ὅτι τὴν ἀπονεμηθεῖσαν ἄνω
Lemmas: καί εἰς ὁ δοκέω αὐτός ἀσούλιστα παρατρέπω ὁ λᾶν ὀρθῶς εἴρω . ἀδύνατος μέν γάρ γίγνομαι ὁ μακάριος Παῦλος , εἶτα πολύς λᾶν εἰς πολύς δεῖ πλάνη ανεπιστημενος ὁράω , καί ὁ σπουδαῖος εἰμί πιστεύω ὁ ἐκεῖσε λαός , παραχρῆμα εἰς αὐτός ἐφοράω ὁ ἀρχαῖος ἀπάτη , ὁ εἰς εὐσέβεια λογισμός μετατίθημι εὐφυής εἰς ὁ χρήσιμος λοιπός εἷς τε καί μόνος οἶδα Θεός , καί παρά αὐτός γίγνομαι καί ὁ κινέω καί ζῶ καί εἰμί δωρέω . ζωογονέω γάρ ὁ πᾶς , ζωή κατά φύσις ὑπάρχω ὁ πᾶς Δημιουργός , ὁ ἴδιος ἰδιότης ἐντίθημι ἄφθονος αὐτός ὁ δύναμις . οὖον γάρ εἰμί ἕτερος διασῴζω πρός ὁ εἰμί διακρατέω ὁ ἐκ ὁ μή εἰμί [ ὁ εἰμί ] λαγχάνω ὁ γένεσις ἢ Τῆρ ἐν αὐτός εἰς ὁ οἰκεῖος ὑπενώσεως φύσις , ζημής εἰς πρός ὁ μή εἰμί πάλιν , εἰμί μή ὁ πρός ὁ εἷς σχέσις ὁ οἰκεῖος γένεσις νικάω ὁ ἀδυναμέω . φημί τοιγάρ ὁ θεσπέσιος Παῦλος ὀρθῶς τε καί μῆλον καλῶς , ζῶ ὁ ὅλος ἐπιδείκνυμι ὁ Θεός , ὅτι ἐν αὐτός ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί · οὐ ἐκεῖνος πάντως δηλόω , ὅσπερ αὐτός ὁ ὁ ἱερός Γράμμα ὀρθότης παραφθείρω διαλέγω κατά οἰκέω σκοπός , ἀλλά ὁ ἐν ἀλήθεια καί ὁ ἄρτι παιδαγωγέω εἰς θεογνωσία ὠφέλιμος . καί εἰμί δεῖ σαφής εἶπον , οὐ ἔτι σημαίνω βούλομαι ὅτι ἄνθρωπος ὁ φύσις τυγχάνω , ἐν ὁ οὐσία ὁ πατήρ κεῖμαι τε καί ὡς εἰμί ἐν αὐτός φαίνω , ἀλλά ὅτι καί ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί ἐν Θεός , ἤτοι συνίστημι . σύν γάρ οὐ ἀπλόος τε καί ἀνέμελος φημί ὁ , ἐν μόνος εἰμί ἐν Θεός , διά ὁ σός , ὡς εἰκός , ἀμαθία , εἰμί ὁ , ἀλλά διάφορος , ὅσπερ ἐθέλω εἶπον ἑρμηνεύω , καί ὁ ζῶ προτάσσω , ἐπάγω δέ οὗτος καί ὁ κινέω , τρίτος ἐπάγω ὁ εἰμί , ὁ πᾶς προλαμβάνω διάνοια καί αὐτός χαρίζομαι . καί οἴομαι μέν ὅτι δυσωπέω τάχα ποῦ ὁ θεομάχος θρῴσκω , ἔχω ἐγώ ὁ περί οὗτος λόγος · ἐνίστημι δέ πάλιν , καί ὁ ἐν ὁ Θεός περιέλκω [ γρ . περιέλκω ] πρός ὁ αὐτός καί μόνος δοκέω , ὁ θεόπνευστος γραφή ὁ συνήθεια ἐπιδείκνυμι . ἔθος γάρ αὐτός λέγω ἐστώ ὅτε ἀντί ὁ διά Θεός , ὁ ἐν Θεός . ἐπεί λέγω γάρ ἐκεῖνος ἐγώ , πῶς ἐν ψαλμός ἀνακράζω λέγω τις · « ἐν ὁ Θεός ποιέω δύναμις » καί πάλιν ὡς πρός αὐτός · « ἐν σύ ὁ ἐχθρός ἐγώ κερατίζω . » οὖον γάρ τις φέρω οὗτος λέγω αὐτός , ὡς ἐν ὁ οὐσία ὁ Θεός δύναμις τις δημιουργώ ἐπαγγέλλω , ἀλλά οὐδέ ἐν αὐτός ὁ ἴδιος ἐχθρός εὑρίσκω κεράτισις αὐτός ἐν ψάλλω φημί , ἀλλά ἐν Θεός φημί , ἀντί ὁ διά Θεός · καί ὁ ἐν σύ πάλιν , ἀντί ὁ διά σύ . τις δέ καί ὁ μακάριος Παῦλος Κορίνθιος ἐπιστέλλω λέγω ; « εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐγώ περί πᾶς σύ ἐπί ὁ δωρεά σύ ἐν Χριστός Ἰησοῦς χάρις . » καί πάλιν · « ἐς αὐτός δέ σύ εἰμί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός , καί ἀπολύτρωσις » ἄρας γάρ , ἔρομαι τις νόος ἔχω , ὅτι ὁ ἀπονέμω ἄνω