cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0284.1
εστιν ἀληθινῶς , ἁμαρτία μὲν ὑποπίπτειν οὐκ εἰδώς , ἡ καὶ ἀνεχόμενος , πηγὴ δὲ μᾶλλον ὑπάρχων ἀρετῆς ἀπάσης , καὶ τῆς ἐν ἀγιασμῷ νοουμένης λαμπρότητος . Δρῆν γὰρ ἂν ἕτερον οὐδὲν ἡ θεία τε καὶ τῶν ὅλων κρατοῦσα φύσις , εἰ μὴ ὅπερ ἂν αὐτῇ πρέποι τε κακ' ἀλήθειαν καὶ νοοῦτο προσόν . Ἐν δὲ τοῖς ἀγίοις μαθηταῖς , ἤγουν ἀπασὶ τοῖς πιστεύουσι εἰς αὐτόν , οὐχ ἕτερος ἐνυπάρχει τὸ καθαρόν , ἤγουν τὸ μηκέτι τοῖς κοσμικοῖς ἀναφέρεσθαι κακοῖς , εἰ μὴ διὰ τῆς ἀνωθεν ἀμνησυχίας τε καὶ χάριτος , ἐκποδῶν μὲν τῶν ἤδη προειπταμένων τῶν μολυσμῶν . καὶ τοῦ παρελάσαντος βίου τὰ ἐγκλήματα , εἰσχομιζούσης δὲ μᾶλλον τῆς ἐν ἀγιασμῷ ζωῆς τὴν λαμπρότητα , πλὴν οὐκ ἀταλαίπωρον ἔχούσης τὴν ἐν ταυτότητι διαμονήν . Σοφώτατα γὰρ μοι φαίνεται καὶ ὁ Παῦλος εἰπών : « Ὦς ὁ δοκῶν ἑστάναι βλέπέτω μὴ πέσῃ . » Ἀεὶ γὰρ ἐν σάλω τὰ ἡμέτερα καὶ ποικίλως δονεῖται τὰ καθ' ἡμᾶς , ἀκαταλήπτως τοῦ Πονηροῦ πειράζοντος , προσεδρεύοντός τε διὰ παντός , καὶ δυσκατόπτως καπουργῶν εὐρήμασι κατασπιλοῦν ἐθέλοντος , εἴπερ ἂν δύναται , καὶ τοὺς ἤδη κεκαθαρισμένους . « Τὰ γὰρ βρώματα αὐτοῦ ἐλεκτά , » κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωννήν . Ἐπιμαρτυρήσας τοίνυν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς τὴν ἔξω κόσμου ζώην , καὶ τῆς οὐσιώδους ἑαυτοῦ καθαρότητος τὴν κατὰ μίμησιν συμμετοχήν , τῇρη θήναι λοιπὸν καὶ παρὰ Πατρὸς ἐρωτᾷ , μονοῦνχι λέγων « Ὦ πανάγιε Πάτερ , εἰ μὴ ἦσαν ἐν κόσμῳ , τοῦτ' ἐστιν , εἰ τὸν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ τατιμιζόμενον διέζων βίον , εἰ ταῖς ἐπιγείοις καὶ προσωχαῖς ἡδοναῖς τὸν οἰκείον ἐγκατασπείροντες νοῦν , τὴν ἀκαλλεστάτην τοῦ Πονηροῦ κατέγραφον ὡςπερ ἰδιαν ἐν ἑαυτοῖς , οὐχ ἂν ἐπεφύη πειράζων ἐκεῖνος , ἀλλ' οὐδ' ἂν τοὺς ἰδίους αὐτὸς ἐξωπλίζατο τέκνους , τῆς εἰκόνος αὐτῆς φαυλότητος ἐν αὐτοῖς ἔχων τὴν μίμησιν : ἐπειδὴ δὲ καθ' ὁμοιότητα κατ' αὐτὸι τὴν ἔμφην , τὴν ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ διαγελάντως ἀπάτην , ἔξω τε κόσμου γεγόναι , καὶ τὸ τῆς ἑμῆς ἀσυγχύτου φαιδρότητος διαφανέστατον σχῆμα λοιπὸν ἐν οἰκείοις ἀναμάρτονται τρόποις , ἐφεδρὸν τε διὰ τοῦτο καὶ πολυμενᾶτον ἔχουσι τὸν ἀεὶ τοῖς ἀγίοις ἐπιτιρίζοντα Σατανᾶν , διατηρεῖσθαι λοιπὸν ἀναγκαίως βούλομαι . Διατηρεῖσθαι δὲ πως οὐ δίχα τῆς ἀληθείας τῆς σῆς , τοῦτ' ἐστιν ἐμοῦ . Εἰμὶ γὰρ ἐγὼ κατὰ φύσιν ἀλήθεια σή , ὦ Πάτερ , ὁ οὐσιώδης τε καὶ ζῶν καὶ ὑποστάσιμος Λόγος . Καὶ ταυτὶ μὲν λέγειν οἴεσθαι δεῖν ὑποποπτεῖσθαι αὐτόν . Βλέπε δὲ ὅπως διὰ πάντων , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τῶν αὐτοῦ λόγων τῇ τοῦ Πατρὸς ἐνεργείᾳ , τῇ κατὰ τὸ γοῦν νοουμένη , τὸ οἰκεῖον παρεῖσθῦσας πρόσωπον , συνεισάγει πάντως , ἕκεινὸ που τάχα παραδεικνὺς ἀληθὲς ὅτι , « Πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν . » Ἐν μὲν οὖν τοῖς ὀπίσω ἤραχὺ τῇρεισθαι τοὺς μαθητὰς παρὰ τοῦ ἰδίου γεννήτορος ἐν ὀνόματι παρακαλεῖ , τῷ δοθέντι αὐτῷ : ἐν δὲ γε τοῖςδε , ἐν τῇ ἀληθείᾳ τοῦ Πατρὸς , τὸν ὑπὲρ αὐτῶν αἰτησιν πληροῦσθαι βούλεται . Τί οὖν ἄρα καὶ τοῦτό ἐστιν , ἢ τὶ τὸ ποικιλὸν τῶν λόγων βούλεται ; Οὐ μίαν οὖσαν ἐπιδεικνύειν τὴν παρὰ Πατρὸς ἐνέργειαν δι' αὐτοῦ
Lemmas: εἰμί ἀληθινός , ἁμαρτία μέν ὑποπίπτω οὐ οἶδα , ὁ καί ἀνέχω , πηγή δέ μᾶλλον ὑπάρχω ἀρετή ἀπασάω , καί ὁ ἐν ἁγιασμός νοέω λαμπρότης . δράω γάρ εἄν ἕτερος οὐδείς ὁ θεῖος τε καί ὁ ὅλος κρατέω φύσις , εἰμί μή ὅσπερ εἄν αὐτός πρέπω τε κακός ἀλήθεια καί νοέω πρόσειμι . ἐν δέ ὁ ἀγάω μαθητής , ἤγουν ἅπας ὁ πιστεύω εἰς αὐτός , οὐ ἕτερος ἐν-ὑπάρχω ὁ καθαρός , ἤγουν ὁ μηκέτι ὁ κοσμικός ἀναφέρω κακός , εἰμί μή διά ὁ ἄνωθεν αμνησυχιος τε καί χάρις , ἐκποδῶν μέν ὁ ἤδη προεῖπον ὁ μολυσμός . καί ὁ παραλανθάνω βίος ὁ ἔγκλημα , εισχομιζουω δέ μᾶλλον ὁ ἐν ἁγιασμός ζωή ὁ λαμπρότης , πλήν οὐ ἀταλαίπωρος ἔχω ὁ ἐν ταυτότης διαμονή . σοφός γάρ ἐγώ φαίνω καί ὁ Παῦλος εἶπον : « οὖς ὁ δοκέω ἵστημι βλέπω μή πίπτω . » ἀείς γάρ ἐν σάλος ὁ ἡμέτερος καί ποικίλως δονέω ὁ κατά ἐγώ , ἀκατάληπτος ὁ πονηρός πειράω , προσεδρεύω τε διά πᾶς , καί δυσκάτοπτος καπουργῶν εὕρημα κατασπιλέω ἐθέλω , εἴπερ εἄν δύναμαι , καί ὁ ἤδη καθαρίζω . « ὁ γάρ βρῶμα αὐτός λεκτός , » κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή . ἐπιμαρτυρέω τοίνυν ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ὁ ἔξω κόσμος ζῶ , καί ὁ οὐσιώδης ἑαυτοῦ καθαρότης ὁ κατά μίμησις συμμετοχή , Τήρης θνῄσκω λοιπός καί παρά πατήρ ἐρωτάω , μονοῦς λέγω « ὦ πανάγιος πατήρ , εἰμί μή εἰμί ἐν κόσμος , οὗτος εἰμί , εἰμί ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος τατιμιζομενω διαζάω βίος , εἰμί ὁ ἐπίγειος καί προσοχή ἡδονή ὁ οἰκέω ἐγκατασπείρω νόος , ὁ ἀκαλλής ὁ πονηρός καταγράφω ὡς ἴδιος ἐν ἑαυτοῦ , οὐ εἄν ἐπιφύω πειράζω ἐκεῖνος , ἀλλά οὐδέ εἄν ὁ ἴδιος αὐτός ἐξοπλίζω τέκνος , ὁ εἰκών αὐτός φαυλότης ἐν αὐτός ἔχω ὁ μίμησις : ἐπεί δέ κατά ὁμοιότης κατά αὐτός ὁ ἔμφην , ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος διαγελάντως ἀπάτη , ἔξω τε κόσμος γονεύς , καί ὁ ὁ ἐμέω ἀσύγχυτον φαιδρότης διαφανής σχῆμα λοιπός ἐν οἰκέω αναμαρτοντ τρόπος , ἔφεδρος τε διά οὗτος καί πολυμενᾶτον ἔχω ὁ ἀεί ὁ ἀγάω ἐπιτρίζω Σατανᾶς , διατηρέω λοιπός ἀναγκαῖος βούλομαι . διατηρέω δέ πως οὖον δίχα ὁ ἀλήθεια ὁ σός , οὗτος εἰμί ἐγώ . εἰμί γάρ ἐγώ κατά φύσις ἀλήθεια σός , εἰμί πατήρ , ὁ οὐσιώδης τε καί ζῶ καί ὑποστάσιμος Λόγος . καί οὗτος μέν λέγω οἴομαι δήω υποποπτειεπομαι αὐτός . βλέπω δέ ὅπως διά πᾶς , ὡς ἔπος εἶπον , ὁ αὐτός λόγος ὁ ὁ πατήρ ἐνέργεια , ὁ κατά ὁ γοῦν νοέω , ὁ οἰκέω παρίημι πρόσωπον , συνεισάγω πάντως , ἐκεῖνος ποῦ τάχα παραδείκνυμι ἀληθής ὅτι , « Πάν διά αὐτός γίγνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίγνομαι οὐδέ εἷς . » ἐν μέν οὖν ὁ ὀπίσω ἤραχὺ τηρέω ὁ μαθητής παρά ὁ ἴδιος γεννήτωρ ἐν ὄνομα παρακαλέω , ὁ δίδωμι αὐτός : ἐν δέ γε ὅς , ἐν ὁ ἀλήθεια ὁ πατήρ , ὁ ὑπέρ αὐτός αἴτησις πληρόω βούλομαι . τις οὖν ἄρα καί οὗτος εἰμί , ἢ τίς ὁ ποικίλος ὁ λόγος βούλομαι ; οὖον εἷς εἰμί ἐπιδείκνυμι ὁ παρά πατήρ ἐνέργεια διά αὐτός