cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0134.1
Α ἑτέρου τὸ δύνασθαι ; Οὐχὼν λῆρος μὲν τὰ ἐκεῖναι παντελῶς καὶ ὅλος εἰχαιος καὶ δαιμονιώδους δυστροπίας εὕρεματα . Πεπεραμένην δὲ οὐδαμῶς τὴν τοῦ Υἱοῦ δύναμιν θεωρῆσαι τις ἂν , οὐδὲ διήχουσαν μὲν ἐπὶ τι τῶν ὄντων , οὐχ ἀρχούσαν δὲ τοῖς ἐτι μειζόνως , ἀλλὰ ὅσαπερ ἐν βούλοιο ταύτὰ τε ὁρῶσαν εὐχολῶς , καὶ τοῖς ἀξίοις χαριζομένην τοῖς ἴσοις τυχὸν ἤγου καὶ ὑπερκειμένης ἐνασθύνεσθαι ὀκῶοις . Καὶ μὴ τις οἴεσθω λέγειν ἡμᾶς ὅτι περιέσται ποτὲ τὸ δύνασθαι τινι τῶν τὴν εἰς αὐτὸν πίστιν τετιμηκότων δημιουργγῆσαι μὲν οὐρανόν , ἥλιον δὲ καὶ σελήνην , ἤγου τὸν περιφανῆ τῶν ἀστέρων χορὸν ἀναθεῖναι , κτλσαὶ τυχὸν ἀγγέλους , ἢ γῆν , ἢ τὰ ἐν αὐτῇ . Τέτραπται γὰρ οὐκ ἐν τούτοις τὸ τοῦ λόγου σκοπός , ἀλλ' ἐφ' οἷς ἂν πεικὺς συντείνεται , καὶ τῆς ἀνθρωποπρεποὺς λαμπρότητος ἐν δόξη , φημί , καὶ ἀγιασμῷ τὸ μέτρον οὐχ ὑπερτρέχει . Διὰ γὰρ τοῦ τοῦτο περιστελλὼν ὡσπερ τοῦ λόγου τὸν ἐφ' ὅπερ ἂν τὸν βούλοιο δρόμον , καὶ μόνοι ; τοῖς παρ' αὐτοῦ παραδόξως τετελεσμένοις ἐπὶ τῆς γῆς , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , τῶν ἐτι μειζόνων ἀντιπαραξάγων τὸ μέγεθος , « Ἄ ἐγὼ πεποίηκα , φησὶ ποιήσῃ , καὶ μειζόνα τούτων . » Οὐ γὰρ ἀτονησας περὶ τὰ μειζὼν μέχρι τῶν τετελεσμένων , τὴν οἰκείαν ἐπέστησεν δύναμιν , ἐπιτελέσας δὲ ὅπερ ἔχρην καὶ ὅσαπερ τυχὸν εἰς μέσον παρεκόμισε τὸ καιρός , ὅτι μὴ μέχρις ἐκεῖναι ἀφικνεῖσθαι δύναται τῆς ἐνούσης ἐξουσίας αὐτῷ τὸ ἀπεριόνητον μέγεθος ἐκδιδάσκει χρησίμως διὰ τῶν εἰρημένων . Ἄλλ' Ἄνα , τὴν τὰξιν τῶν προκειμένων τηρήσαντες , τῇ τῆς λέξεως θεωρίᾳ τῶν ἀχρωμένων τὸν νοῦν ἐπιστήσωμεν , ε 'Ἀμήν , φησὶ , λέγω ὑμῖν , ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ , τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ , κάκεινος ποιήσῃ , καὶ μειζόνα τούτων ποιήσῃ , ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύομαι . » Εἴτα τί τοῦτο , φήσεται ἂν τις τῶν ἀχρωμένων ἐπεικέστερον [ γρ . ἐπεικέστερον , τὸ πορεύεσθαι φημὶ πρὸς τὸν Πατέρα τὸν Υἱόν , πρὸς τὸ δύνασθαι κατορθοῦν καὶ τὰ ἐτι μειζὼν τῶν παρ' αὐτοῦ δεδειγμένων τοῖς πιστεύουσις εἰς αὐτόν ; Οὐχὼν κεχρυμμένην τινὰ θεωρίαν εἰσφέρει τὸ εἰρημένον . Τί οὖν ἐστιν ὅ φησι , δέχοι λέγοντα τυχόν · « Ὁ τῶν ἐμῶν ὑπηρετὰι λόγων καὶ γνήσιοι φοιτηταί , ὅως μὲν σὺν ὑμῖν τὰς διατριβὰς ἐποιούμην ἐπὶ τῆς γῆς , ἐπολιτευσάμην ὡς ἄνθρωπος , οὐχ ἀκρατον ὑμῖν τῆς θεότητος τὴν ἐξουσίαν ἐπεδείξαμην · εἴπὼν τε καὶ πέπραχα πρεπῶντως πῶς καὶ τῇ τῆς ταπεινώσεως μέτρῳ καὶ τῷ σχήματι τῷ δουλοπρεπεῖ . Ἐπεὶδὴ δὲ λοιπὸν ἐκεῖνα καθῆκόντως τετέλεσται , καὶ πεπληρωταί μοι τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ μυστήριον · πείσομαι γὰρ ὅσον οὐδὲν τὸν θάνατον , καὶ ἐγερθήσομαι · χαριεῖσθαι δὲ ὑμῖν ἐπαγγέλλομαι καὶ τὰ ἐτι μειζόνα τῶν δι' ἐμοῦ θαυμάτων δύνασθαι πληροῦν , παρόντος ἐτι τοῦ καιροῦ καὶ τῆς ἐπὶ τούτοις φιλοτιμίας . Πορεύσομαι γὰρ πρὸς τὸν Πατέρα , συνεδρεύσων αὐτῷ δηλονότι καὶ συμβασιλεύσων , ὡς Θεὸς ἐκ Θεοῦ , ἀκατακάλυπτῳ δυνάμει καὶ ἐξουσία . . . . . τῆς ἐμαυτοῦ φύσεως τὸ δίδαναι τοῖς γνησίοις τὰ ἀγαθά . » « Ὅπερ ἂν αἰτήσητε , φησίν , ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου , τοῦτο ποιήσω , » τετελεσμένου τοῦ καιροῦ καὶ' ἐν ἐδει , φησίν , ἐν τῷ τῆς ταπεινώσεως φαίνεσθαι σχήματι . Τετήρηκα τὸ πρέπουν
Lemmas: Α ἕτερος ὁ δύναμαι ; Οὐχὼν λῆρος μέν ὁ ἐκεῖνος παντελῶς καί ὅλος εἰχαιος καί δαιμονιώδης δυστροπία εὕρεμα . Πεπεραμένην δέ οὐδαμῶς ὁ ὁ υἱός δύναμις θεωρέω τις εἄν , οὐδέ διηχέω μέν ἐπί τίς ὁ εἰμί , οὐ ἄρχω δέ ὁ ἔτι μέγας , ἀλλά ὅσος ἐν βούλομαι οὗτος τε ὁράω εὐχολῶς , καί ὁ ἄξιος χαρίζομαι ὁ ἴσος τυγχάνω ἄγω καί ὑπέρκειμαι ενασθυνω ὀκῶοις . καί μή τις οἴομαι λέγω ἐγώ ὅτι περίειμι ποτέ ὁ δύναμαι τις ὁ ὁ εἰς αὐτός πίστις τιμάω δημιουργέω μέν οὐρανός , ἥλιος δέ καί σελήνη , ἄγω ὁ περιφανής ὁ ἀστήρ χορός ἀνατίθημι , κτλσαὶ τυγχάνω ἄγγελος , ἢ γῆ , ἢ ὁ ἐν αὐτός . τρέπω γάρ οὐ ἐν οὗτος ὁ ὁ λόγος σκοπός , ἀλλά ἐπί ὅς εἄν πεικός συντείνω , καί ὁ ἀνθρωποπρεπής λαμπρότης ἐν δόξα , φημί , καί ἁγιασμός ὁ μέτρον οὐ ὑπερτρέχω . Ζεύς γάρ ὁ οὗτος περιστέλλω ὡς ὁ λόγος ὁ ἐπί ὅσπερ εἄν ὁ βούλομαι δρόμος , καί μόνος ; ὁ παρά αὐτός παράδοξος τελέω ἐπί ὁ γῆ , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ ἔτι μείζων ἀντιπαράγω ὁ μέγεθος , « ὅς ἐγώ ποιέω , φημί ποιέω , καί μείζων οὗτος . » οὖον γάρ ἀτονέω περί ὁ μείζων μέχρι ὁ τελέω , ὁ οἰκεῖος ἐφίστημι δύναμις , ἐπιτελέω δέ ὅσπερ χρή καί ὅσος τυγχάνω εἰς μέσος παρακομίζω ὁ καιρός , ὅτι μή μέχρι ἐκεῖνος ἀφικνέομαι δύναμαι ὁ ἔνειμι ἐξουσία αὐτός ὁ απεριονεω μέγεθος ἐκδιδάσκω χρήσιμος διά ὁ εἴρω . ἄλλος Ἄνα , ὁ τάξις ὁ πρόκειμαι τηρέω , ὁ ὁ λέξις θεωρία ὁ ἀχρωμένων ὁ νόος ἐφίστημι , ε Ἀμήν , φημί , λέγω σύ , ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ὁ ἔργον ὁ ἐγώ ποιέω , κενός ποιέω , καί μείζων οὗτος ποιέω , ὅτι ἐγώ πρός ὁ πατήρ πορεύω . » εἴτα̅ τίς οὗτος , φημί εἄν τις ὁ ἀχρωμένων ἐπεικής [ γρ . ἐπεικής , ὁ πορεύω φημί πρός ὁ πατήρ ὁ υἱός , πρός ὁ δύναμαι κατορθόω καί ὁ ἔτι μείζων ὁ παρά αὐτός δείκνυμι ὁ πιστεύω εἰς αὐτός ; Οὐχὼν κρύπτω τις θεωρία εἰσφέρω ὁ εἴρω . τις οὖν εἰμί ὅς φημί , δέχομαι λέγω τυγχάνω · « ὁ ὁ ἐμέω ὑπηρέτης λόγος καί γνήσιος φοιτητής , ὅς μέν σύν σύ ὁ διατριβή ποιέω ἐπί ὁ γῆ , πολιτεύω ὡς ἄνθρωπος , οὐ ἄκρατος σύ ὁ θεότης ὁ ἐξουσία ἐπιδείκνυμι · εἶπον τε καί πράσσω πρέπω πῶς καί ὁ ὁ ταπείνωσις μέτρον καί ὁ σχῆμα ὁ δουλοπρεπής . ἐπειδή δέ λοιπός ἐκεῖνος καθηκόντως τελέω , καί πληρόω ἐγώ ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ μυστήριον · πείθω γάρ ὅσος οὐδείς ὁ θάνατος , καί ἐγείρω · χαρίζομαι δέ σύ ἐπαγγέλλω καί ὁ ἔτι μείζων ὁ διά ἐγώ θαῦμα δύναμαι πληρόω , πάρειμι ἔτι ὁ καιρός καί ὁ ἐπί οὗτος φιλοτιμία . πορεύω γάρ πρός ὁ πατήρ , συνεδρεύω αὐτός δηλονότι καί συμβασιλεύω , ὡς θεός ἐκ Θεός , ἀκατακάλυπτος δύναμις καί ἐξουσία . . . . . ὁ ἐμαυτοῦ φύσις ὁ δίδωμι ὁ γνήσιος ὁ ἀγαθός . » « ὅπερ εἄν αἰτέω , φημί , ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , οὗτος ποιέω , » τελέω ὁ καιρός καὶι ἐν ἐσθίω , φημί , ἐν ὁ ὁ ταπείνωσις φαίνω σχῆμα . τηρέω ὁ πρέπει