cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0391.1
τῇ ἀλήθειαν , ἑκαστα δὲ τῶν γεγονότων κατὰ τὴν ἐπηρχομένην διαπτύζαντες , παραλήψαντες τοὺς ἐντεχημένους θεωρίας πνευματικῆς οὐ μετρίως , ὡς ἐγνώμαι , τὰς ἀφορμάς . « Δίδου γὰρ σοφῶ ἀφορμήν , καὶ σοφώτερος ἔσται . Γνώριζε δικαίῳ , καὶ προσθήσει τοῦ διδασκάλου . » Οὕμαι τοίνυν ὅτι τὸ διὰ νυκτὸς μὲν ὅλης ἀλιεύειν τοὺς μαθητάς , μὴ μὴν ἐλεῖν παντελῶς , εἰκαλοὺς δὲ ἀναλῆσαι πόνους , σημαίνει τι τοιούτων , ὅτι τοὺς τῶν ἀρχαιοτέρων διδασκάλων κηρύγμασιν οὐδὲν τὸ παράπαν ἀναπεισμένον εὕρήσομεν , καὶ εἰς τὸ τελείως ἀρτέχον τῷ Θεῷ σσαγνηνευμένον , ἢ ὀλίγους χομιδή . Ἐν ἰσῷ δὲ τῷ μηδενί , τὸ σφόδρα βραχύ , ὅταν ἐκ πολλοῦ μάλιστα λαμβάνηται · πολὺς δὲ ἡ λίαν ὁ κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἄνθρωπος νοεῖται πρεσβύτης . Τί οὖν ἄρα τὸ διακωλύσον , καὶ ἐμποδίων εὕρεθὲν , ὁ καὶ τῶν ἀρχαιοτέρων τὸν πόνον εἰκαίον ἐτίθει ; Τί δὲ καὶ ἄχαρτον ὧσπερ αὐτὸς ἀπεπέλει τὸ κῆρυγμα ; Νῦν ἤν , καὶ σκότος ἐτι καὶ νυφὴ τις ἀχλὺς , καὶ δαιμονιώδης ἀπάτη τοὺς τῆς διανοίας ὀφθαλμοὺς ἐνιζάνουσα , καὶ τὸ δεῖν ὄντως , καὶ ἀλήθως ἰδεῖν οὐκ ἐφείσατο φῶς . « Οὐ γὰρ ἦν ὁ πόνος χρηστότης , κατὰ τὴν τοῦ Ψαλμῶνος φωνήν , οὐχ ἦν ἔως ἕνος , ἀλλὰ πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἡρειώθησαν . » Εἰ δὲ καὶ τεθρησκέω πως διὰ Μωϋσέως ὁ Ἰσραήλ , ἀλλ’ ἦν ἐν ἰσῷ τοὺς οὐδ’ ὅλως τεθρησκέωνας , τὴν ἐν σκιαῖς καὶ τύποις ἐπιτηδεύειν λατρείαν , καὶ τῇ τελούντῃ μηδὲν παιδαγωγούμενος νόμος [ Γρ . νόμῳ ] . « Ὅτι γὰρ ἀχρειοτέραν ὧσπερ καὶ ἀπώδυν τῷ Θεῷ τὴν ἐν τύποις λατρείαν εὕρήσομεν , εὐκολον ἰδεῖν ἐξ ὧν τὰς δι’ αἰμάτων παραθέσθαι θυσίας , καὶ πᾶν εἶδος προσταγῆς , γεώδους τε καὶ σωματικῆς . « Ἴνα τί γὰρ μοι , φησί , λιβάνον ἐν Σαβὰ φέρετε , καὶ κιννάμωμον ἐκ τῆς μακρόθεν ; Τὰ θυσιαστήματα ὑμῶν οὐκ εἰσὶ δεκτά , καὶ αἱ θυσίαι ὑμῶν οὐχ ἡδυνάν με . » Καὶ ταῦτά φαμεν , οὐ τὴν πρώτην καὶ πάλαι δοθεῖσαν ἀπιαίζοντες ἐντολήν , οὔτε μὴν τοῦ νόμου κατηγορεῖν ἐγνωκότες , ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον τοὺς ἀρχουμενούς θύλοντες ὑποδηλῶν , ὅτι τοῦ πάντων Δεσπότου Θεοῦ πρός μόνον ὁρῶντος τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας τὸ κάλλος , καὶ οἱ διὰ νόμου τεθρησκέω πρὸς τὴν ἐν σκιαῖς καὶ τύποις ἀνύγνην λατρείαν , ἐν ἰσῷ πως τέθειντο τοὺς οὐπω τεθρησκέω , ἄχρις ἂν ὁ τῆς διορθώσεως ἐπιλάμψῃ καιρός , λέγοντος ἐναργῶς τοῦ Χριστοῦ , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος · « Ἐγώ εἰμι ἡ ἀλήθεια . » Εἰ δὲ δεῖ τοῦτο καὶ ἕτερον τι ἐπεπιτεῖν , οὐχ ὀκνήσω διὰ τὸ χρήσιμον . Οἱ πρὸς τὴν ἐκ νόμου μάθησιν κεκλῆμένοι διὰ Μωϋσέως , καὶ αὐτὸν τὸν δοθέντα διαπτύζαντες νόμον , καὶ μονοῦνχι πλατὶ γελῶντες κατὰ τῆς ἁγίας ἐντολῆς , ἐτράποντο πρὸς διδασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων · κατώλισον δὲ πρὸς τοῦτο σκληρὰς καὶ ἀτέγχοι βουλὰς , ὡς καὶ τὸν τῶν ἁγίων προφητῶν ἀπονῆσαι λόγον . Τοιγάρτοι πλάτῃ ἐκράζον · « Κύριε , τὴς ἐπίστευσας τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; » Ἰερεμίας δὲ πάλιν · « Ὦμοι ἐγώ , μήτερ , ὡς τένα με ἐτεκες , ἄνδρα δικαζόμενον , καὶ διακρινόμενον ἐν πᾶσῃ τῇ γῇ ; Οὔτε ὠφέλησα , οὔτε ὠφέλησά με οὐδείς . » Ἡ λαὸς μου ἐξέλιπεν ἐν τοῖς καταρωμένοις . » Πῶς οὖν οὐχ ἐν ἰσῷ
Lemmas: ὁ ἀλήθεια , ἕκαστος δέ ὁ γίγνομαι κατά ὁ ἐπάρχω διαπτύω , παραλαμβάνω ὁ ἐντυγχάνω θεωρία πνευματικός οὖον μέτριος , ὡς γνώμη , ὁ ἀφορμή . « Δίδης γάρ σοφός ἀφορμή , καί σοφός εἰμί . γνωρίζω Δίκαιος , καί προστίθημι ὁ διδάσκαλος . » Ουμάι τοίνυν ὅτι ὁ διά νύξ μέν ὅλος ἁλιεύω ὁ μαθητής , μή μήv αἱρέω παντελῶς , εικαλος δέ ἀναλῆσαι πόνος , σημαίνω τίς τοιοῦτος , ὅτι ὁ ὁ ἀρχαῖος διδάσκαλος κήρυγμα οὐδείς ὁ παράπαν ἀναπείθω εὑρίσκω , καί εἰς ὁ τέλειος ἀρτέχον ὁ Θεός σσαγνηνευμενω , ἢ ὀλίγος χομιδή . ἐν Ἰσώ δέ ὁ μηδείς , ὁ σφόδρα βραχύς , ὅταν ἐκ πολύς μάλιστα λαμβάνω · πολύς δέ ὁ λίαν ὁ κατά πᾶς ὁ οἰκέω ἄνθρωπος νοέω πρεσβύτης . τις οὖν ἄρα ὁ διακωλύω , καί ἐμπόδιος εὑρίσκω , ὁ καί ὁ ἀρχαῖος ὁ πόνος καίω τίθημι ; τις δέ καί ἄχαρτον ὡς αὐτός ἀποπλέω ὁ κήρυγμα ; νῦν ἐάν , καί σκότος ἔτι καί Νύφη τις ἀχλύς , καί δαιμονιώδης ἀπάτη ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός ἐνιζάνω , καί ὁ δήω εἰμί , καί ἀληθής ὁράω οὐ φείδομαι φάος . « οὖον γάρ εἰμί ὁ πόνος χρηστότης , κατά ὁ ὁ Ψαλμῶνος φωνή , οὐ εἰμί ἔως ἕνος , ἀλλά πᾶς ἐκκλίνω , ἅμα ἐρείδω . » εἰμί δέ καί τεθρησκέω πως διά Μωϋσῆς ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά εἰμί ἐν Ἰσώ ὁ οὐδέ ὅλως τεθρησκέωνας , ὁ ἐν σκιά καί τύπος ἐπιτηδεύω λατρεία , καί ὁ τελέω μηδείς παιδαγωγέω νόμος [ Γρ . νόμος ] . « ὅτι2 γάρ ἀχρεῖος ὡς καί ἀποδύω ὁ Θεός ὁ ἐν τύπος λατρεία εὑρίσκω , Εὔκολον ὁράω ἐκ ὅς ὁ διά αἷμα παρατίθημι θυσία , καί πᾶς εἶδος προσταγή , γεώδης τε καί σωματικός . « ἵνα τίς γάρ ἐγώ , φημί , λιβάνον ἐν Σαβά φέρω , καί κιννάμωμον ἐκ ὁ μακρόθεν ; ὁ θυσιαστήματα σύ οὐ εἰμί δεκτός , καί ὁ θυσία σύ οὐ ἡδύνω ἐγώ . » καί οὗτος φημί , οὖον ὁ πρῶτος καί πάλαι δίδωμι ἀπιαίζοντες ἐντολή , οὔτε μήv ὁ νόμος κατηγορέω γιγνώσκω , ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ὁ αρχουμενος θύλοντες ὑποδηλόω , ὅτι ὁ πᾶς δεσπότης Θεός πρός μόνος ὁράω ὁ εὐαγγελικός πολιτεία ὁ κάλλος , καί ὁ διά νόμος τεθρησκέω πρός ὁ ἐν σκιά καί τύπος ἀνύγνην λατρεία , ἐν Ἰσώ πως τίθημι ὁ οὔπω τεθρησκέω , ἄχρι εἄν ὁ ὁ διόρθωσις ἐπιλάμπω καιρός , λέγω ἐναργής ὁ Χριστός , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος · « ἐγώ εἰμί ὁ ἀλήθεια . » εἰμί δέ δεῖ οὗτος καί ἕτερος τίς ἐπιπίπτω , οὐ ὀκνέω διά ὁ χρήσιμος . ὁ πρός ὁ ἐκ νόμος μάθησις κλάω διά Μωϋσῆς , καί αὐτός ὁ δίδωμι διαπτύω νόμος , καί μονοῦς πλατός γελάω κατά ὁ ἅγιος ἐντολή , τρέπω πρός διδασκαλία ἔνταλμα ἄνθρωπος · κατωλισος δέ πρός οὗτος σκληρός καί ἄγω βουλή , ὡς καί ὁ ὁ ἅγιος προφήτης ἀπονέω λόγος . τοιγάρ πλάτη κράζω · « κύριος , σής πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; » Ἰερεμίας δέ πάλιν · « ὦμος ἐγώ , μήτηρ , ὡς τένας ἐγώ τίκτω , ἀνήρ δικάζω , καί διακρίνω ἐν πᾶς ὁ γῆ ; οὔτε ὠφελέω , οὔτε ὠφελέω ἐγώ οὐδείς . » ὁ λαός ἐγώ ἐκλείπω ἐν ὁ καταράομαι . » Πῶς οὖν οὐ ἐν Ἰσώ