cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0226.4
Ἀνεκάλει πρὸς αὐτὸ τὸ πάντων , ὡς Ἐπος εἰπεῖν , ἀκρότατον τῶν δεινῶν τοῦ κινδύνου τὴν πρόρρησιν , οὐχ ἵνα τὴν ἀνανδρίαν τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἐνεργάσηται ποίαν · οὐ γὰρ ἂν ἠρμοσε δράν τῷ γε ὅλως παροτρύνειν ἐθελόντι πρὸς τὸ εὐτολμοτάτα λίαν τὴν εὐαγγελικὸν χρησθᾶι λόγον , ἀλλ’ ἵνα τὸν ἀνωτάτω φόβον , ὡς ἤδη προεγνωσμένον , εὐτρεπῶ διὰ τοῦτο παραδοῦ μένου , παντὸς μὲν ἤδη καταθενανεύσεται · κακοῦ , μηδεὶα δὲ ὅλως ποιούντι λόγον , μηδ’ ἐπερ τι προσίοι τῶν ἀφορητοτέρων κακῶν εἶναι δοκοῦντων . Τοῖς γὰρ τὸ μείζον οὐ δεδοικόσι , ποίαν ἂν ζημίαν ἐποιήσει τὸ ἔλαττον ; Οἱ δὲ καὶ τῶν εἰς ἄκρον ἔχοντων δεμάτων κατευνεγεθεῖν ἐγνωκότες , διὰ τίνος ἐκ τῶν ἄλλων παραχθεῖν ἂν ; Ἵνα τοίνυν εὐτρεπῶ τὴν διάνοιαν ἔχοιεν εἰς τὸ πάντα λίαν ἀσμένως ὑπενεχεῖν , καὶ πρὸς τὸ χρήσαι τοσοῦτο τῆς ἐκ τῶν Ἰουδαίων κατεξανίστασθαι βλάβης , ὡς μηδ’ αὐτὸν ἡ τύχη παρόντα τὸν ὧμὸν δεδιέναι θάνατον · οὐχὶ τὰ ἐν ἑαυτῷ μόνον συμβήσεσθαι λέγει , οὐδὲ μέχρι τούτων στήσεσθαι τὴν ἐπιβουλήν , ἥτοι τὴν τῶν Ἰουδαίων ἐπανάστασιν , ὡς ἀποσυναγώγους γενέσθαι μόνον , ἀλλ’ εἰς τοῦτο κατολισθὲν ὠμότητος τῆν ἐκείνων ἀνοσότητα προμεριμνῦναι , ὡς οἴησθαι ποτε , καὶ τὴν τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας εἶναι τριβὸν τὴν κατ’ αὐτῶν εἰς ἄκρον ἀπανθρωπίαν . Ὅτι δὲ ἀποσυνάγωγοι παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ἐγίνοντο , καὶ ταύτην ὡς ἐν ἀρχαῖς τοῦ πράγματος ὑπέμενον δίχην , οἱ τῆς ἀγάπης τῆς εἰς Χριστὸν ἐξημηνένοι , σαφὲς ἂν γένοιτο , λέγοντος τοῦ εὐαγγελιστοῦ , ὅτι « Πολλοὶ μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν , ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν , ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται . » Καὶ πάλιν · « Ἦδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι , ἵνα ἂν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ τὸν Χριστὸν εἶναι , ἀποσυνάγωγος γένηται · » ἀλλ’ εἰ καὶ πρὸς ταύτην , φησὶ , τὴν τῶν Ἰουδαίων ἐπιβουλήν ἀφορήτως ἔχουσί τινες , ἱστέον ἐντεύθεν , ὡς οὐ μέχρι τούτων τὰ κακὰ ὑμῖν στήσεται . Μὴ γὰρ ὅλως , φησίν . εἰ καὶ συμβαίνει τοῦτο παθεῖν ἀγαλλιάτε . Κατισχύσεται δὴ πρὸς τοῦτο φαυλότητος καὶ ἐκείνων τολμήματα , ὡς εἰς λατρείας δύναμιν τῆς θεοφιλίας τὸν κατ’ ὑμῶν οἰρήσιν θάνατον · ὁ δὲ καὶ γεγονός εὕρομεν , ἐπὶ τε τῷ ἁγίῳ στεφάνῳ , τῷ τῶν μαρτύρων ἀπαρχῇ , καὶ ἐπὶ τῷ θεοσεφεῖ Παύλῳ . Στεφάνῳ μὲν γὰρ τὸ τῆς δυσφημίας ἔγκλημα περιπλέκοντες , καὶ ζηλῶν ἐντεύθεν τὸν φιλόθεον πλάττονται , τὸν διὰ λίθων ἐπήγαγον θάνατον · τῷ γε μὴν ἱερῷ τε καὶ σοφωτάτῳ Παύλῳ τοσοῦτον ἐπέσπευσαν τῶν Ἰουδαίων τινες , ὡς ἀναθεματίζειν ἑαυτούς , μὴτε φαγεῖν , μὴτε πίνειν , ἄχρις οὐ ἀνέλωσιν αὐτόν . Οὕτω γὰρ ἐν ταῖς πράξεσι τῶν ἁγίων ἀποστόλων γεγραμμένον εὕρομεν . Καλὴ τῶν χαροῦν καὶ λυσσαλέων λίαν ἡ πρόρρησις , προσεψευμαρίζουσα μὲν τὸν ἐπὶ τοῖς δεινοῖς φόβον , ὡς δὴ ἤδη πεπονθότας ἀναγαλλεῖν πρὸς ἀνδρείαν τοὺς μαθητάς . Πραοποφυχήσεται γὰρ πῶς ἡ τοῦ κινδύνου θερμότης προεγνωσμένη τοῖς πάσοις , καὶ ἀσθενεστέραν τὴν ἔφοδον ἐργάζεται .
Lemmas: ἀνακαλέω πρός αὐτός ὁ πᾶς , ὡς ἔπος εἶπον , ἄκρος ὁ δεινός ὁ κίνδυνος ὁ πρόρρησις , οὐ ἵνα ὁ ἀνανδρία ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἐνεργάζομαι ποῖος · οὖον γάρ εἄν ἁρμόζω δράω ὁ γε ὅλως παροτρύνω ἐθέλω πρός ὁ εὔτολμος λίαν ὁ εὐαγγελικός χράω λόγος , ἀλλά ἵνα ὁ ἄνω2 φόβος , ὡς ἤδη προγιγνώσκω , εὐτρεπής διά οὗτος παραδίδωμι μένω , πᾶς μέν ἤδη καταθενανευσετα · κακός , Μήδεια δέ ὅλως ποιέω λόγος , μηδέ ἐπιρρέω τίς πρόσειμι ὁ ἄφορος κακός εἰμί δοκέω . ὁ γάρ ὁ μείζων οὖον δείδω , ποῖος εἄν ζημία ποιέω ὁ μικρός ; ὁ δέ καί ὁ εἰς ἄκρος ἔχω δέμα καταφεύγω γιγνώσκω , διά τίς ἐκ ὁ ἄλλος παράγομαι εἄν ; ἵνα τοίνυν εὐτρεπής ὁ διάνοια ἔχω εἰς ὁ πᾶς λίαν ἄσμενος ὑποφέρω , καί πρός ὁ χράω τοσοῦτος ὁ ἐκ ὁ Ἰουδαῖος κατεξανίσταμαι βλάβη , ὡς μηδέ αὐτός ὁ τύχη πάρειμι ὁ ὦμος δείδω θάνατος · οὐ ὁ ἐν ἑαυτοῦ μόνος συμβαίνω λέγω , οὐδέ μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ ἐπιβουλή , ἤτοι ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπανάστασις , ὡς ἀποσυνάγωγος γίγνομαι μόνος , ἀλλά εἰς οὗτος κατολισθάνω ὠμότης ὁ ἐκεῖνος ανοσοτηταω προμεριμνῦναι , ὡς οἴομαι ποτός , καί ὁ ὁ εἰς θεός εὐσέβεια εἰμί τρίβω ὁ κατά αὐτός εἰς ἄκρος ἀπανθρωπία . ὅτι2 δέ ἀποσυνάγωγος παρά ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι , καί οὗτος ὡς ἐν ἀρχή ὁ πρᾶγμα ὑπομένω διχάω , ὁ ὁ ἀγάπη ὁ εἰς Χριστός ἐξημηνένοι , σαφής εἄν γίγνομαι , λέγω ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι « πολλός μέντοι καί ἐκ ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός , ἀλλά διά ὁ Φαρισαῖος οὐ ὁμολογέω , ἵνα μή ἀποσυνάγωγος γίγνομαι . » καί πάλιν · « ἤδη γάρ συντίθημι ὁ Γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος , ἵνα εἄν τις αὐτός ὁμολογέω ὁ Χριστός εἰμί , ἀποσυνάγωγος γίγνομαι · » ἀλλά εἰμί καί πρός οὗτος , φημί , ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή ἀφόρητος ἔχω τις , ἰστέον ἐντεῦθεν , ὡς οὖον μέχρι οὗτος ὁ κακός σύ ἵστημι . μή γάρ ὅλως , φημί . εἰμί καί συμβαίνω οὗτος πάσχω ἀγαλλιάω . Κατισχύω δή πρός οὗτος φαυλότης καί ἐκεῖνος τόλμημα , ὡς εἰς λατρεία δύναμις ὁ θεοφιλία ὁ κατά σύ οιρησις θάνατος · ὁ δέ καί γίγνομαι εὑρίσκω , ἐπί τε ὁ ἅγιος στέφανος , ὁ ὁ μάρτυς ἀπαρχή , καί ἐπί ὁ θεοσεφεῖ Παῦλος . Στέφανος μέν γάρ ὁ ὁ δυσφημία ἔγκλημα περιπλέκω , καί ζηλόω ἐντεῦθεν ὁ φιλόθεος πλάσσω , ὁ διά λίθος ἐπάγω θάνατος · ὁ γε μήv ἱερός τε καί σοφός Παῦλος τοσοῦτος ἐπισπεύδω ὁ Ἰουδαῖος τις , ὡς ἀναθεματίζω ἑαυτοῦ , μήτε ἐσθίω , μήτε πίνω , ἄχρι οὖον ἀναιρέω αὐτός . οὕτως γάρ ἐν ὁ πρᾶξις ὁ ἅγιος ἀπόστολος γράφω εὑρίσκω . Καλός ὁ Χαρούν καί λυσσαλέος λίαν ὁ πρόρρησις , προσεψευμαριζω μέν ὁ ἐπί ὁ δεινός φόβος , ὡς δή ἤδη πάσχω ἀναγαλλεῖν πρός ἀνδρεῖος ὁ μαθητής . Πραοποφυχήσεται γάρ πῶς ὁ ὁ κίνδυνος θερμότης προγιγνώσκω ὁ πάσσω , καί ἀσθενής ὁ ἔφοδος ἐργάζομαι .