cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0389.2
Ἀνακεφαλαιοῦται τρόπον τινὰ τὴν ἰδίαν συγγραφὴν , ἐμφανῆ τε τοῖς ἀκροαμένοις τῶν τῶν εὐαγγελίων χρημάτων σκοπὸν ἐργάζεται . Ἵνα γὰρ πιστεύσητε , φησί , καὶ πιστεύσαντες ἔχητε τὴν αἰώνιον ζωὴν , συνετέθη ταῦτα . Πολλὰ δὲ εἶναι φησι τὰ σημεῖα , καὶ οὐ μέρη τῶν αὐτῶ καὶ μόνον διεγνωσμένων τε καὶ εἰρημένων , τὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἴσως κατορθώματα , καὶ τὰς παραδόξους ἐνεργείας , ἀπονέμει δὲ ὧσπερ καὶ τοῖς ἑτέροις εὐαγγελισταῖς ἄπερ ἂν αὐτοῖς διὰ μνήμης ἢ τῆς ἀκριβοῦς παρακολούθησεως , εἰ βούλοιτο . Γέγραπται γὰρ οὐ πάντα , φησίν , ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ , ταῦτα δὲ καὶ μόνα διὰ τῆς ἑμῆς ἐντεταλμένης φωνῆς , ἄπερ ἦν εἰκὸς ἐξηρξάμην οὕ μετρίως πρὸς τὸ ἀναπεῖσαι δύνασθαι τοὺς ἀκροαμένους , ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Ταῦτα μὲν οὖν ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής . Ἐγὼ δὲ πάλιν οἴσομαι δεῖν ἐκεῖνο φαίνει χρησίμως · εἰ γὰρ ἕλη τῶν γεγραμμένων ἡ δύναμις τοιαύτην ἡμῖν ἐνεργάζεσθαι πίστιν , διακείσθαι τε καὶ σφόδρα καλῶς ἀναπεῖθαι , ὡς ὁ γεννηθεὶς ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου , ὅς καὶ ἐπεκλήθη Ἰησοῦς , διὰ τῆς τοῦ ἀγγέλου φωνῆς , αὐτὸς οὗτός ἐστιν ὁ διὰ τῆς θεοπνεύστου γραφῆς κηρυττόμενος Χριστός · αὐτὸς δὲ ἐστιν οὗτος , καὶ οὐχ ἕτερος , οὐχ ἁπλῶς υἱός , ἀλλ’ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ μοναδικῶς τε καὶ ἰδικῶς , τί δράσειεν [ γρ . δράσειαν ] ἄρα , τί δὲ φθεγξάτο [ γρ . φθεγξάντο ] , καὶ ποῖον ἔξουσιν κρῖμα , κατὰ τὸν τῆς μεγάλης ἡμέρας καιρόν , οἱ ἐξ ἀμαθίας διακρινόμενοι περὶ τὴν πίστιν , καὶ πρὸς τούτω διασπέντες ἕτεροὺς ἐπιχειρήσαντες δύο νομίζειν εἶναι χριστούς ; Κατατέμνουσι γὰρ εἰς ἄνθρωπον ἰδικῶς καὶ εἰς Θεὸν Λόγον ἰδικῶς , καὶ μετὰ τὴν ἕνωσιν , καὶ τὴν ἀρρήτον τε καὶ ἀπερινόητον παντελῶς πρὸς τὸ σῶμα σύνονον . Τοιγάρτοι πεπλάνηται , καὶ πόρρω πον τῆς ἀληθείας ἐρχόμενοι τὴν ἀγοράσαντα αὐτοῖς Δεσπότην ἠρνήσαντο . Τὸν μὲν γὰρ τῆς φύσεως ἐξεταζόντες λόγον , ὅταν τι νοῦμεν περὶ Χριστοῦ , ἕτέραν οὐσαν τὴν σάρκα παρὰ τὸν ἐκ Πατρὸς τε καὶ ἐν Πατρὶ Θεὸν Λόγον εὑρίσκομεν [ γρ . εὑρίσκομεν ] · τὴν δὲ τῆς συνόδου τῆς πρὸς αὐτὸν κατασκευομένου δυνάμει , βασανίζοντες τε κατὰ τὸ ἐγγυωτόν , τὸ ἐξαίσιον τοῦτο καὶ ὑπὲρ νοῦν μυστήριον , ὡς ἐν τι μετὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς νοοῦμεν τὸν Λόγον , οὐχ εἰς σάρκα μεταβλημένον ( οὐ γὰρ τοῦτο φαμεν · ἐστι γὰρ ἀρρεπὲς τε καὶ ἀναλλοίωτον , καὶ τροπῆς ἀπάτης ἀνεπίδεκτος παντελῶς ἡ τοῦ Λόγου φύσις ) , ἀλλ’ ὅτι κατὰ τὴν ἁγίαν ἡμῶν καὶ θεοπνεύστον Γραφήν , ἐκ τε τοῦ θείου ναοῦ ὁλόκληρον ἔχοντος τῆς ἀνθρωπότητος τὴν ὁρὴν , καὶ ἐκ τοῦ ζῴους Λόγου νοουμένου , εἰς ἐστι λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς καὶ Χριστὸς καὶ Υἱός . Νοῆσαι δ’ ἂν τοῦτο αὐτὸ καὶ ἐφ’ ἡμῶν ἀληθὲς τε ὑπάρχον , καὶ οὕτως ἔχον τῇ φύσει . Συγκείμεθα γὰρ εἰς ἕνα ἄνθρωπον τὸν ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος , ἕτερου μὲν ὄντος τοῦ σώματος , ἕτέρας δὲ αὐ τῆς ἐν τῷ σώματι ψυχῆς , κατὰ γε τὸν ἐφ’ ἑκάτερω λόγον , πλὴν εἰς ἕνα ζῷον , συνδεόντων ἀνάγκῃ , καὶ διαιρεῖσθαι τὸ παράπαν οὐκ ἀνεχομένων μετὰ τὴν εἰς ἄλληλα συμπλοχὴν .
Lemmas: ἀνακεφαλαιόω τρόπος τις ὁ ἴδιος συγγραφή , ἐμφανής τε ὁ ἀκροάομαι ὁ ὁ εὐαγγέλιον χρῆμα σκοπός ἐργάζομαι . ἵνα γάρ πιστεύω , φημί , καί πιστεύω ἔχω ὁ αἰώνιος ζωή , συντίθημι οὗτος . Πολύς δέ εἰμί φημί ὁ σημεῖον , καί οὖον μέρος ὁ αὐτός καί μόνος διαγιγνώσκω τε καί εἴρω , ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ἴσως κατόρθωμα , καί ὁ παράδοξος ἐνέργεια , ἀπονέμω δέ ὡς καί ὁ ἕτερος εὐαγγελιστής Ἄπερ εἄν αὐτός διά μνήμη ἢ ὁ ἀκριβής παρακολούθησις , εἰμί βούλομαι . γράφω γάρ οὖον πᾶς , φημί , ἐν ὁ βιβλίον οὗτος , οὗτος δέ καί μόνος διά ὁ ἐμέω εντεταλμένος φωνή , Ἄπερ εἰμί εἰκός ἐξάρχω ἕ μέτριος πρός ὁ ἀναπείθω δύναμαι ὁ ἀκροάομαι , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός . οὗτος μέν οὖν ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής . ἐγώ δέ πάλιν φέρω δήω ἐκεῖνος φαίνω χρήσιμος · εἰμί γάρ ἕλος ὁ γράφω ὁ δύναμις τοιοῦτος ἐγώ ἐνεργάζομαι πίστις , διάκειμαι τε καί σφόδρα καλῶς ἀναπείθω , ὡς ὁ γεννάω ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος , ὅς καί ἐπικαλέω Ἰησοῦς , διά ὁ ὁ ἄγγελος φωνή , αὐτός οὗτος εἰμί ὁ διά ὁ θεόπνευστος γραφεύς κηρύσσω Χριστός · αὐτός δέ εἰμί οὗτος , καί οὐ ἕτερος , οὐ ἁπλόος υἱός , ἀλλά ὁ υἱός ὁ Θεός μοναδικός τε καί ἰδικός , τίς δράω [ γρ . δράω ] ἄρα , τίς δέ φθέγγομαι [ γρ . φθέγγομαι ] , καί ποῖος ἔχω κρίμα , κατά ὁ ὁ μέγας ἡμέρα καιρός , ὁ ἐκ ἀμαθία διακρίνω περί ὁ πίστις , καί πρός οὗτος διασπάω ἕτερος ἐπιχειρέω δύο νομίζω εἰμί χριστός ; κατατεμνους γάρ εἰς ἄνθρωπος ἰδικός καί εἰς θεός Λόγος ἰδικός , καί μετά ὁ ἕνωσις , καί ὁ ἄρρητος τε καί ἀπερινόητος παντελῶς πρός ὁ σῶμα σύνονον . τοιγάρ πλανάω , καί πόρρω πως ὁ ἀλήθεια ἐρχόμενος ὁ ἀγοράζω αὐτός δεσπότης ἀρνέομαι . ὁ μέν γάρ ὁ φύσις ἐξετάζω λόγος , ὅταν τίς νέος περί Χριστός , ἕτερος εἰμί ὁ σάρξ παρά ὁ ἐκ πατήρ τε καί ἐν πατήρ θεός Λόγος εὑρίσκω [ γρ . εὑρίσκω ] · ὁ δέ ὁ σύνοδος ὁ πρός αὐτός κατασκευάζω δύναμις , βασανίζω τε κατά ὁ ἐγγυάω , ὁ ἐξαίσιος οὗτος καί ὑπέρ νόος μυστήριον , ὡς ἐν τίς μετά ὁ ἴδιος σάρξ νοέω ὁ Λόγος , οὐ εἰς σάρξ μεταβάλλω ( οὖον γάρ οὗτος φημί · εἰμί γάρ ἀρρεπής τε καί ἀναλλοίωτος , καί τροπή ἀπάτη ἀνεπίδεκτος παντελῶς ὁ ὁ Λόγος φύσις ) , ἀλλά ὅτι κατά ὁ ἅγιος ἐγώ καί θεόπνευστος γραφή , ἐκ τε ὁ θεῖον ναός ὁλόκληρος ἔχω ὁ ἀνθρωπότης ὁ ὁρός , καί ἐκ ὁ ζωόω Λόγος νοέω , εἰς εἰμί λοιπός ὁ Ἰησοῦς καί Χριστός καί υἱός . νοέω δέ εἄν οὗτος αὐτός καί ἐπί ἐγώ ἀληθής τε ὑπάρχω , καί οὕτως ἔχω ὁ φύσις . σύγκειμαι γάρ εἰς εἷς ἄνθρωπος ὁ ἐκ Ψυχή καί σῶμα , έτερος μέν εἰμί ὁ σῶμα , ἕτερος δέ αὖος ὁ ἐν ὁ σῶμα Ψυχή , κατά γε ὁ ἐπί ἑκάτερος λόγος , πλήν εἰς εἷς ζῷον , συνδέω ἀνάγκη , καί διαιρέω ὁ παράπαν οὐ ἀνέχω μετά ὁ εἰς ἀλλήλων συμπλοκή .