cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0353.1
γῆρ ἐξ Ἰθου · καὶ τούτου τοὺς τεθνεῶσι συμβαίνοντος , διὰ τὸ πεῖραθαι [ Ἰσ . προηθῦσαι ] λοιπὸν τοὺς τῆς σαρκὸς τόνους , ἀπορροήσαντος ἤδη τοῦ συνῆγοντος αὐτὴν καὶ συντεινοντος πνεύματος , ἤτοι τῆς ψυχῆς , κατεχρησατο ταῖς λέξεσιν ὁ εὐαγγελιστής . Καὶ μὴν καὶ τὸ φῦμαι δὴ πάλιν , ὅτι « παρέδωκεν τὸ πνεῦμα , » τῆς καθ' ἡμᾶς συνήθειας οὐκ ἀποκλίνεται . Οὕτω γὰρ οἱ πολλοὶ τὸ ἀφεθῆναι καὶ ἐκθῆναι λέγουσιν . Εἰκὸς δὲ δὴ πάλιν οἰκονομικῶς τε καὶ ἀναγκαίως , οὐχ ἀπλῶς ὅτι τέθνηκεν εἰπεῖν τὸν ἄγιον εὐαγγελιστήν , ἀλλ' ὅτι παρέδωκεν τὸ πνεῦμα , εἰς χεῖρας · δῆλον ὅτι τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , κατὰ τὸ εἰρημένον ὡς παρ' αὐτοῦ · « Πάτερ , εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου , » καὶ ἡμῖν δὲ αὐτὸς ἀγαθῆς ἐλπίδος ἀρχὴν καὶ θεμέλιον ἢ τοῦ λόγου κατεβάλλετο δύναμις . Δεῖν γὰρ ὁμῶς διακείσθαι , καὶ μᾶλα εἰκίνως , ὅτι τῶν ἀπὸ τῆς σαρκὸς αὶ τῶν ἁγίων ἀποδημοῦσαι ψυχαί , καθάπερ εἰς χεῖρας φιλοστοργωτάτου Πατρός , τῇ τοῦ Θεοῦ χρηστότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ μονονοῦχῃ παρατίθενται , καὶ οὐ καθάπερ τινὲς τῶν ἀπίστων ὑπειλήφασι , τὰς ἐπιτηδίους περιμενοῦσαι χόας ἐμψυχωροῦσι τοὺς μνήμασιν , ἀλλ' οὐδὲ καθάπερ αἱ τῶν φιλαμαρτημηδῶν εἰς τὴν τῆς ἀμέτρου χολάσεως κατακομιζονται τόπον , τοῦτ' ἐστίν , εἰς ἄδου · τρέχουσι δὲ μέλλων εἰς χεῖρας τοῦ πάντων Πατρός , καὶ ταύτην ἡμῖν ἐγκαινίζαντος τὴν ὁδὸν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ . Παρέδωκε γὰρ εἰς χεῖρας τοῦ ἰδίου γεννήτορος τὴν ψυχὴν , ἵνα καὶ ἡμεῖς ἀρχὴν λαβόντες , ὡς ἐν ἐκείνῃ καὶ δι' ἐκείνης , λαμπρὰς ἔχωμεν τὰς ἐλπίδας , ἀρράτως διακειμένοι καὶ πεπιστευκότες , ὅτι τὸν τῆς σαρκὸς ὑπομείναντες θάνατον ἐν χειρὸν ἰσχύος Θεοῦ , καὶ πολλὴ δὴ λλὰν ἐν ἀμείνωσιν , ἥπερ ἡμῶν μετὰ σαρκός . Διὸ καὶ ὁ σοφὸς ἄνθρωπος ἐπιστέλλει Παῦλος , ὅτι A χρῆτον τὸ ἀναλῦσαι , καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι .
Lemmas: γῆρος ἐκ Ἰθου · καί οὗτος ὁ θνῄσκω συμβαίνω , διά ὁ πείρω [ Ἴς . προηθυσος ] λοιπός ὁ ὁ σάρξ τόνος , ἀπορρέω ἤδη ὁ συνάγω αὐτός καί συντείνω πνεῦμα , ἤτοι ὁ Ψυχή , καταχράομαι ὁ λέξις ὁ εὐαγγελιστής . καί μήv καί ὁ φύω δή πάλιν , ὅτι « παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , » ὁ κατά ἐγώ συνήθεια οὐ ἀποκλίνω . οὕτως γάρ ὁ πολύς ὁ ἀφίημι καί ἐκτίθημι λέγω . εἰκώς δέ δή πάλιν οἰκονομικός τε καί ἀναγκαῖος , οὐ ἀπλόος ὅτι θνῄσκω εἶπον ὁ ἀγάω εὐαγγελιστής , ἀλλά ὅτι παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , εἰς χείρ · δῆλος ὅτι ὁ Θεός καί πατήρ , κατά ὁ εἴρω ὡς παρά αὐτός · « πατήρ , εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ , » καί ἐγώ δέ αὐτός ἀγαθός ἐλπίς ἀρχή καί θεμέλιος ἢ ὁ λόγος καταβάλλω δύναμις . δήω γάρ ὁμῶς διάκειμαι , καί μῆλον εικιναω , ὅτι ὁ ἀπό ὁ σάρξ ὅς ὁ ἅγιος ἀποδημέω Ψυχή , καθάπερ εἰς χείρ φιλοστόργος πατήρ , ὁ ὁ Θεός χρηστότης καί φιλανθρωπία μονονοῦχῃ παρατίθημι , καί οὖον καθάπερ τις ὁ ἄπιστος ὑπολαμβάνω , ὁ ἐπιτηδίους περιμένω χοῦς εμψυχωρεω ὁ μνῆμα , ἀλλά οὐδέ καθάπερ ὁ ὁ φιλαμαρτημηδῶν εἰς ὁ ὁ ἄμετρος κόλασις κατακομίζω τόπος , οὗτος εἰμί , εἰς ἀείδω · τρέχω δέ μέλλω εἰς χείρ ὁ πᾶς πατήρ , καί οὗτος ἐγώ ἐγκαινίζω ὁ ὁδός ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός . παραδίδωμι γάρ εἰς χείρ ὁ ἴδιος γεννήτωρ ὁ ψυχή , ἵνα καί ἐγώ ἀρχή λαμβάνω , ὡς ἐν ἐκεῖνος καί διά ἐκεῖνος , λαμπρός ἔχω ὁ ἐλπίς , ἄρρατος διάκειμαι καί πιστεύω , ὅτι ὁ ὁ σάρξ ὑπομένω θάνατος ἐν χείρων ἰσχύς Θεός , καί πολύς δή λάω ἐν αμειναω , ὅσπερ ἐγώ μετά σάρξ . Διὸ καί ὁ σοφός ἄνθρωπος ἐπιστέλλω Παῦλος , ὅτι A χράω ὁ ἀναλύω , καί σύν Χριστός εἰμί .