cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0295.1
A ἑαυτῶν , ὡς εἰς εἰκόνα καὶ τύπον τῆς ἀδιαστάτου φιλίας τε καὶ ὁμονοίας καὶ ἐνότητος , τῆς ἐν ὁμοψυχία νοουμένης , τὴν οὐσιώδη παραλαβόν ἐνότητα Χριστὸς ἡν ἔχει μὲν ὁ Πατὴρ πρὸς αὐτόν , αὐτὸς δὲ αὖ πάλιν πρὸς τὸν Πατέρα , συναναφανθῆναι τρόπον τινὰ καὶ ἡμᾶς ἀλλήλοις βούλεται , ἐν δυνάμει ὁπόλον ὅτι τῇ , ἁγίᾳ τε καὶ ὁμοουσίῳ Τριάδος , ὡς ἐν νοεῖσθαι τὸ σύμπαν τῆς Ἐκκλησίας σῶμα , διὰ συνδύου καὶ συνδρομῆς τῶν δύο λαῶν εἰς ἓν τελείως σύστασιν ἀναξίων ἐν Χριστῷ . Ὡς γὰρ ὁ Παῦλος φησιν , « Αὐτὸς γὰρ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν , καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας , τὴν ἐχθραν ἐν τῷ σαρκὶ αὐτοῦ , τῷ νόμῳ τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας , ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἓνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ , ἀπολέσας τὴν ἐχθραν ἐν αὐτῷ · ὁ δὲ καὶ τελέσθαι , τῶν πιστεύσαντων εἰς Χριστὸν ὁμοψυχία σάντων ἀλλήλοις καὶ καρδίαν ἀναλαβόντων οἰονεί μίαν , διὰ τῆς εἰς ἄπαν ἐμφερείας τῆς κατ’ εὐσέβειαν , καὶ τῆς ἐν τῷ πιστεύειν ὑπακοῆς καὶ φιλαρτου φρονήματος . Καὶ ταυτὶ μὲν ἔγωγε σκοποῦ τοῦ πρώτου , οὐκ ἀποδεόντως δὲ μᾶλλον νῦν εἰρήσθαι νομίζω . Ἐπεὶ δὲ τῶν προκειμένων ἡ δύναμις ἐκδιαζέται πῶς ἡμᾶς βαθυτέρων μὲν εἶναι γενέσθαι ὁμοφυμάτων , παραθέμεν [ γρ . παραθῆγει ] δὲ μάλιστα καὶ ὁ Σωτὴρ εἰπών · « Καλῶς σύ , Πάτερ , ἐν ἐμοί , κἀγὼ ἐν σοί , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ὦσι , ὁ περιαθητέων εὖ μᾶλα , τίνα δὴ ἄρα προσήκει καὶ τὸν ἐπὶ τούτοις ἡμᾶς ποιήσασθαι λόγον . Ἐν μὲν γὰρ τοῖς τῆς παροψυχίας , τὸν τῆς Θείας ἐνότητος τρόπον καὶ τὴν οὐσίαν τῆς ἁγίας Τριάδος ταυτότητα , καὶ τὴν εἰς ἄπαν ἀναπλοχὴν ἀπομμεῖσθαι δεῖν οὐκ ἀσυνέτως ἐλέγομεν , τὴν καθ’ ὁμοιότητα τε καὶ ὁμοψυχίαν τῶν πιστευόντων ἐννοοῦν . Ἐν δὲ τούτοις τῆς πρὸς καὶ ψυχικὴν τὴν ἐνότητα δεῖν ἀποδυόμεν , καθ’ ἣν ἡμεῖς τε ἀλλήλοις καὶ οἱ πάντες Θεῷ συνοῦμεθα , οὐδὲ τῆς ἐνότητος τῆς κατὰ σῶμα λειπόμενοι τάχα , φημὶ διὰ τῆς εἰς ἀλλήλους , εἰ καὶ τῇ τῶν σωμάτων διαφορά διεστήκαμεν , ἑκάστου τῶν καθ’ ἡμᾶς πρὸς ἰδίαν ἀναχωροῦντος περιγραφὴν καὶ ὑπόστασιν . Οὐ γὰρ ἂν εἴη τε καὶ λέγοιτο τυχὸν Παῦλος μὲν ὁ Πέτρος , Πέτρος δὲ αὖ πάλιν ὁ Παῦλος , εἰ καὶ τῷ τρόπῳ τῆς διὰ Χριστὸν ὁμοίως ἐν ἑαυτῷ νοοῦντο . Οὐκοῦν ὁμολογουμένης τῆς φυσικῆς ἐνότητος , ἐπὶ τε Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , δῆλον δὲ ὅτι καὶ ἁγίου Πνεύματος ( μὴ γὰρ θεότης ἐν ἁγίᾳ Τριάδι πιστεύεται καὶ δοξάζεται ) , φέρε δὴ πάλιν διασκεπτόμεθα , κατὰ τίνα τρόπον καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐν σωματικῶς τε καὶ πνευματικῶς καὶ πρὸς Θεὸν εὑρισκόμεθα .
Lemmas: A ἑαυτοῦ , ὡς εἰς εἰκών καί τύπος ὁ ἀδιάστατος φίλιος τε καί ὁμόνοια καί ενοτητη , ὁ ἐν ὁμοψυχία νοέω , ὁ οὐσιώδης παραλαμβάνω ενότητα Χριστός ἐάν ἔχω μέν ὁ πατήρ πρός αὐτός , αὐτός δέ αὖος πάλιν πρός ὁ πατήρ , συναναφαίνω τρόπος τις καί ἐγώ ἀλλήλων βούλομαι , ἐν δύναμις ὁπόλον ὅτι ὁ , ἅγιος τε καί ὁμοούσιος Τριάς , ὡς ἐν νοέω ὁ σύμπας ὁ ἐκκλησία σῶμα , διά συνδύω καί συνδρομή ὁ δύο λαός εἰς εἷς τέλειος σύστασις Ἀναξίων ἐν Χριστός . ὡς γάρ ὁ Παῦλος φημί , « αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , ὁ ποιέω ὁ ἀμφότερος εἷς , καί ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , ὁ ἐχθρός ἐν ὁ σάρξ αὐτός , ὁ νόμος ὁ ἐντολή ἐν δόγμα καταργέω , ἵνα ὁ δύο κτίζω ἐν ἑαυτοῦ εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί ἀποκαταλλάσσω ὁ ἀμφότερος ἐν εἷς σῶμα ὁ Θεός διά ὁ σταυρός , ἀπόλλυμι ὁ ἐχθρός ἐν αὐτός · ὁ δέ καί τελῶ , ὁ πιστεύω εἰς Χριστός ὁμοψυχία σάντος ἀλλήλων καί Καρδία ἀναλαμβάνω οἱονεί εἷς , διά ὁ εἰς ἅπας ἐμφέρεια ὁ κατά εὐσέβεια , καί ὁ ἐν ὁ πιστεύω ὑπακοή καί φιλαρτου φρόνημα . καί οὗτος μέν ἔγωγε σκοπός ὁ πρῶτος , οὐ ἀποδέω δέ μᾶλλον νῦν εἴρω νομίζω . ἐπεί δέ ὁ πρόκειμαι ὁ δύναμις εκδιαζομαι πῶς ἐγώ βαθύς μέν εἰμί γίγνομαι ομοφυμα , παρατίθημι [ γρ . παραθήγω ] δέ μάλιστα καί ὁ Σωτήρ εἶπον · « καλῶς σῦς , πατήρ , ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν σύ , ἵνα καί αὐτός ἐν ἐγώ εἰμί , ὁ περιαθητέων εὕω μῆλον , τίς δή ἄρα προσήκω καί ὁ ἐπί οὗτος ἐγώ ποιέω λόγος . ἐν μέν γάρ ὁ ὁ παροψυχιος , ὁ ὁ Θείας ενοτητη τρόπος καί ὁ οὐσία ὁ ἅγιος Τριάς ταυτότης , καί ὁ εἰς ἅπας ἀναπλοκή ἀπόμνυμι δήω οὐ ἀσύνετος λέγω , ὁ κατά ὁμοιότης τε καί ὁμοψυχία ὁ πιστεύω ἐννοέω . ἐν δέ οὗτος ὁ πρός καί ψυχικός ὁ ενότητα δήω ἀποδύω , κατά ὅς ἐγώ τε ἀλλήλων καί ὁ πᾶς Θεός συνόμνυμι , οὐδέ ὁ ενοτητη ὁ κατά σῶμα λείπω τάχα , φημί διά ὁ εἰς ἀλλήλων , εἰμί καί ὁ ὁ σῶμα διαφορά διΐστημι , ἕκαστος ὁ κατά ἐγώ πρός ἴδιος ἀναχωρέω περιγραφή καί ὑπόστασις . οὖον γάρ εἄν εἰμί τε καί λέγω τυγχάνω Παῦλος μέν ὁ Πέτρος , Πέτρος δέ αὖος πάλιν ὁ Παῦλος , εἰμί καί ὁ τρόπος ὁ διά Χριστός ὁμοίως ἐν ἑαυτοῦ νοέω . οὐκοῦν ὁμολογέω ὁ φυσικός ενοτητη , ἐπί τε πατήρ καί υἱός , δῆλος δέ ὅτι καί ἅγιος πνεῦμα ( μή γάρ θεότης ἐν ἅγιος Τριάς πιστεύω καί δοξάζω ) , φέρω δή πάλιν διασκέπτομαι , κατά τίς τρόπος καί ἐγώ αὐτός καί πρός ἀλλήλων ἐν σωματικός τε καί πνευματικός καί πρός θεός εὑρίσκω .