cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0215.1
ἀτιμασθησεται πάντως αὐτοὺς ὑποσχημαίνει λέγων · Οὐκ ἔστι δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ . Ἐμὲ γάρ , φησίν , ἀχαλίνω μὲν κατεχρόντησαν γλώττη , λοιδορίας τρόπον ἀνεπιτήδευτον οὐχ ἁρξέντες οἱ δειλαῖοι , δαιμονῶντα καὶ μέθυσον καὶ πορνείας ἐχάλουν χαρπὸν . Ἄλλ’ οὐκ ἐζήτουν παραχρῆμα τὰς δίκας , ἀλλ’ οὐδὲ ταῖς παρ’ αὐτῶν λοιδορίαις καταδηχθεῖς , τοὺς τοῖς ἀρχομένοις σωτήριον ἀνέκαμψα λόγον . Οὐκοῦν μὴ ζητεῖσθω παρ’ ὑμῶν τὸ μεῖζον ἀχαλῶς , μὴδὲ τῶν τοῦ Κυρίου κατασοβαρεύσεως μέτρων , πρὸς τοσαύτην ἐαυτὸν δι’ ἡμᾶς καταβιβάσαντος τὴν ταπεινώσιν , διὰ τὸ πᾶσι λυσιτελεῖν . Οὐκοῦν ἀμεῖνους ἐργάζεται καὶ τῆς ἐν λόγοις σκληρότητος καὶ τῆς τῶν φιλοφρονεισθῶν ἀνοσιότητος , καθάπερ ἀμέλει καὶ ὁ μακάριος προφήτης Ἱερεμίας , πρὸς αὐτὸ δι’ τοῦτο γεγυμνασμένος ἔλεγεν · Ἡ ἰσχὺς μου ἐξέλιπεν ἐν τοῖς καταρωμένοις με . Μεῖζόνων γε μὴν ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαλάμψας ἐν αὐτῇ , καὶ πολὺ καταβλησας τῶν τῆς ὑβρισόντων ἀνοσιότητος , Λοιδορούμενοι , φησίν , εὐλογοῦμεν , δυσφημούμενοι , παρακαλοῦμεν . Τὸ μὲν γὰρ τῶν τοιούτων κατανενικεύεσθαι φιλεῖν , ἔργον ἂν γένοιτο διανίας πτωχωσυούσης τῷ πνεύματι , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ μετριῶ κομιδῇ κεχορηγημένης φρονήματι . Φύεται γὰρ πως καὶ καὐθάρπερ ἐκ ρίζης ἀνίγει καλῆς , ἐκ τοῦτου δὲ μάλιστα , τὸ μακροθυμῶν τε καὶ ἀνεξίκαχον . Τὸ δὲ ἀφορίτως ἔχειν εἰς λόγους τοὺς παροτρύνοντας , εἰς πάντων [ γρ . πᾶν ] , ἢ καὶ ὁτιοῦν ἀτιμίας εἴδος , τῆς παρὰ τινων , Ἐνδείκνυ ἂν ἔχοι σαφῆ λογισμοῦ φιλοχόρησον , καὶ τῆς ἐν κόσμῳ φιλοδοξίας οὐ λίαν ἀπηλλαγμένου φρονήματος . Τί γὰρ ἂν δράση τύχῶν , τί τί ὑβρις ἀδικήση τὴν τῆς ἀτιμίας ἐραστήν ; Τῷ δὲ μὴ δέξας ἐπιεικῶς κοσμικῆς , πῶς ἀναρᾶν ἔσται τὸ λοιδορεῖσθαι πρὸς τινος ; Ἀδὴς οὖν ὅρα ταυτὴν τὴν εἰκαιότητάς , φημί , καὶ τῆς ἐν κόσμῳ τετιμημένης ἄνω βεβηκότα τὸν νοῦν , καὶ τὸν τοιούτων ὑπεριπτάμενον ἔχειν , εἰκῶς διακελεύεται · προστινοεῖ δὲ ὥσπερ ἀναγκαῖαν ἀσφάλειαν , πρὸς τὸ δεῖν θέλειν ἐν τοῖς δράσεσθαι , καὶ καθάπερ αἰχίαν τὴν εἰς τοῦτο καθιστῶντα τῆσι λογισμῶν , ὅπερ ἐλέγομεν τὸ ἀρχῆς , τὸ κατόπιν ἰέναι τῆς τοῦ Κυρίου τιμῆς , ἵδιστα δὲ λᾶν προσείσεσθαι πᾶν ὅπερ ἐν ἑοὶ κατὰ καιρόν , ἔστω ἂν αὐτὸς τὸ εὐδοξίμεν ὑπάρχει διὰ Θεόν , οὐ ταῖς ἀτιμίαις ὑππιουμένως , ὡς ὁκνον ἀναφελεῖ , οὐδὲ ὑπὸ τοῦ τυγχόν ἐπεὶπερ διαλελοιδορηται πικρῶς , τὴν ἐν τῷ διδάσκειν παρρησίαν ἀναστέργαντος , καὶ τῶν θείων ἐνταλμάτων ὀλιγωρησαντας , ἀντέχεσθαι δὲ μᾶλλον τῆς εἰς ἀδελφοὺς ἀγάπης , καὶ διὰ παντὸς ἐπιειγεσθαι τρόπῳ τοὺς πλανωμένους ὠφελεῖν . Ἀναπεῖσας τοίνυν ὑπὸ πόδας τῆς προσκαιροῦ ὀδῆς φειδεσθαι τῆς κοσμικῆς , ἕτερόν τι προσπεπαγινίζεται , χρήσιμον τὸ καὶ ἀναγκαῖον . Ἐγὼ γὰρ ἐμὲ , φησίν , ἐδίωξαν , καὶ ὑμᾶς ἐπιδιώξουσι . Καὶ συγγενῆ μὲν τοῖς πρώτοις ἔχει καὶ τοῦτο τὴν θεωρίαν . Τληπαθεῖν δ’ οὖν ὅμως ἀναπληθεῖ , καὶ τῶν ἐσεσθαι ἐν ἡμῖν προσδοκηθέντων διαλογισμῶν προανακρεῖ τὴν ἀθλιότητα . Ἐν μὲν γὰρ οὐκ ἀμφίβολον , ὅτι ταῖς τῶν διωκόντων τὴν ἀλήθειαν
Lemmas: ἀτιμάζω πάντως αὐτός ὑποσχημαίνει λέγω · οὐ εἰμί δοῦλος ὑπέρ ὁ κύριος αὐτός . ἐγώ γάρ , φημί , ἀχάλινος μέν κατεχρόντησαν γλῶσσα , λοιδορία τρόπος ἀνεπιτήδευτος οὐ ἁρξέντες ὁ δείλαιος , δαιμονάω καί μεθύσκω καί πορνεία χαλάω καρπός . ἄλλος οὐ ζητέω παραχρῆμα ὁ δίκη , ἀλλά οὐδέ ὁ παρά αὐτός λοιδορία καταδάκνω , ὁ ὁ ἄρχω σωτήριος ἀνακάμπτω λόγος . οὐκοῦν μή ζητέω παρά σύ ὁ μείζων ἀχαλῶς , μηδέ ὁ ὁ κύριος κατασοβαρεύσεως μέτρον , πρός τοσοῦτος ἑαυτοῦ διά ἐγώ καταβιβάζω ὁ ταπείνωσις , διά ὁ πᾶς λυσιτελέω . οὐκοῦν ἀγαθός ἐργάζομαι καί ὁ ἐν λόγος σκληρότης καί ὁ ὁ φιλοφρονέω ἀνοσιότης , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ μακάριος προφήτης Ἱερεμίας , πρός αὐτός διά οὗτος γυμνάζω λέγω · ὁ ἰσχύς ἐγώ ἐκλείπω ἐν ὁ καταράομαι ἐγώ . μείζων γε μήv ὁ θεσπέσιος Παῦλος διαλάμπω ἐν αὐτός , καί πολύς καταβάλλω ὁ ὁ ὑβρίζω ἀνοσιότης , λοιδορέω , φημί , εὐλογέω , δυσφημέω , παρακαλέω . ὁ μέν γάρ ὁ τοιοῦτος κατανενικευιημι φιλέω , ἔργον εἄν γίγνομαι διάνιος πτωχωσυειμι ὁ πνεῦμα , κατά ὁ γράφω , καί μέτριος κομιδή χορηγέω φρόνημα . φύω γάρ πως καί καὐθάρπερ ἐκ ῥίζα ἀνίγει καλός , ἐκ οὗτος δέ μάλιστα , ὁ μακροθυμέω τε καί ἀνεξίκακος . ὁ δέ αφοριος ἔχω εἰς λόγος ὁ παροτρύνω , εἰς πᾶς [ γρ . πᾶς ] , ἢ καί ὁστισοῦν ἀτιμία εἶδος , ὁ παρά τίνω , ἐνδείκνυμι εἄν ἔχω σαφής λογισμός φιλοχορησος , καί ὁ ἐν κόσμος φιλοδοξία οὖον λίαν ἀπαλλάσσω φρόνημα . τις γάρ εἄν δράω τυγχάνω , τίς τίς ὕβρις ἀδικέω ὁ ὁ ἀτιμία ἐραστής ; ὁ δέ μή δείκνυμι ἐπιεικής κοσμικός , πῶς ἀναίρω εἰμί ὁ λοιδορέω πρός τις ; ἀδής οὖν ὁράω αὐτός ὁ εἰκαιότης , φημί , καί ὁ ἐν κόσμος τιμάω ἄνω βαίνω ὁ νόος , καί ὁ τοιοῦτος ὑπερπέτομαι ἔχω , ἵημι διακελεύομαι · προστείνω δέ ὥσπερ ἀναγκαῖος ἀσφάλεια , πρός ὁ δήω ἐθέλω ἐν ὁ δράω , καί καθάπερ αἰκία ὁ εἰς οὗτος καθίστημι τῆσι λογισμός , ὅσπερ λέγω ὁ ἀρχή , ὁ κατόπιν εἶμι ὁ ὁ κύριος τιμή , ἵδιστα δέ λᾶν προσείω πᾶς ὅσπερ ἐν ἑός κατά καιρός , ἵστημι εἄν αὐτός ὁ εὐδοξέω ὑπάρχω διά Θεός , οὖον ὁ ἀτιμία ὑππιουμένως , ὡς ὄκνος ἀναφελεῖ , οὐδέ ὑπό ὁ τυγχάνω ἐπεί διαλοιδορέω πικρός , ὁ ἐν ὁ διδάσκω παρρησία ἀναστέργαντος , καί ὁ θεῖον ἔνταλμα ὀλιγωρέω , ἀντέχω δέ μᾶλλον ὁ εἰς ἀδελφός ἀγάπη , καί διά πᾶς ἐπιγίγνομαι τρόπος ὁ πλανάω ὠφελέω . ἀναπείθω τοίνυν ὑπό πούς ὁ πρόσκαιρος ὁδή φείδομαι ὁ κοσμικός , ἕτερος τίς προσπεπαγινιζω , χρήσιμος ὁ καί ἀναγκαῖος . ἐγώ γάρ ἐγώ , φημί , διώκω , καί σύ ἐπιδιώκω . καί συγγενής μέν ὁ πρῶτος ἔχω καί οὗτος ὁ θεωρία . τληπαθέω δέ οὖν ὅμως ἀναπλήθω , καί ὁ εἰμί ἐν ἐγώ προσδοκέω διαλογισμός προανακρεῖ ὁ ἀθλιότης . ἐν μέν γάρ οὐ ἀμφίβολος , ὅτι ὁ ὁ διώκω ὁ ἀλήθεια