cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0144.3
C Δυστόκιον μὲν πῶς ἐστὶ τὸ ἐν τοῖς προκειμένοις θεώρημα , καὶ δριμεῖαν ὡςπερ ἐξαιτοῦν ἐφ’ ἑαυτῷ τὴν βάσανον , δύναν τε τῷ λόγῳ περιποιεῖν ἐκκαθάρσεων · κατευθύνει γὰρ μὴν ὅτι παλὶν ἡμᾶς εἰς ἀλήθειαν ὁ Χριστός , πιστεύομεν . Τινὲς μὲν οὖν , καὶ τοὺς τῶν προὐχόντων ὑποληφθέντων ποτὲ παρὰ τοῖς ἀνοσίοις αἱρετικοῖς , παρατιθέμενοι πονηρῶς [ τῷ . πονηρῶς ] τὸ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀπολογεῖν τὸν Υἱόν , διὰ τε τοῦτο ὑπάρχειν ἐν αὐτῷ , ὀχτικὴν τινα καὶ οὐ φυσικὴν ὑπονοοῦσι τὴν ἕνωσιν . Καὶ δὴ καὶ γεγραφήκασι , τὰ ἐκ τῆς οἰκείας ἐννοήσεως γνῶμης , οὐ δὲ ἐξ ἁγίου Πνεύματος , ὡς ἐπεὶπερ ἀγαπᾶται μὲν ὁ Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρὸς , ἀγαπᾷ δὲ αὖ πάλιν αὐτὸς τὸν Πατέρα , κατὰ τοῦτόν ἐστι τὸν τρόπον ἐν αὐτῷ . Καὶ ἀποδεικνύωσι περὶ τινὰ δυσαντιρρήτον ἐλσπορίζουσι καὶ παραφέρουσι τὸ τε τῶν προκειμένων παρεξυμνῶν ῥητῶ περὶ τε ἡμῶν καὶ αὐτοῦ · καὶ δὴ φασί , καλαμίνην ὡςπερ τινὰ ῥάβδον ταῖς ἑαυτῶν ὑποστέλλουσι δυσφημίαις , ὅτι ὡςπερ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ εἶναι λεγόμεθα , ἔχομέν τε αὐτὸν ἐν ἑαυτοῖς , καὶ οὐ κατὰ τὸν τῆς οὐσίας λόγον ἑνοῦμεθα , τρόπος δὲ τῆς ἑνώσεως καθὰ πεφυκέναι ἀγαπᾶν τε καὶ ἀναγαπᾶσθαι · οὕτω , φησί , καὶ ὁ Υἱός , οὐχ ἐν τῇ οὐσίᾳ πάντως ἐστὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , διακεκριμένος δὲ παντελῶς κατὰ γε τὸν τῆς φύσεως λόγον , καὶ ἑτεροίως ἔχων κομιδῇ , κατὰ μόνον τὸν τῆς ἀγάπης θεσμὸν νοεῖται , φησίν , ἐν τῷ Πατρί . Σκοπὸς γὰρ αὐτοῖς , καθάπερ ἐφαμεν ἀρτίως , ποίημα , καὶ κτίσμα , καὶ γεννητόν , καὶ μόναις μὲν ταῖς κατὰ τῶν ἄλλων κτισμάτων ὑπεροχαῖς τιμώμενον · ἔξω γε μὴν τῆς οὐσίας ὑπάρχοντος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ἀποφῆναι τὸν Μονογενῆ . Μακροῦ δὲ ἡμῖν ἤδη περὶ τούτου γεγονότος λόγου , δι’ οὗ κατὰ γε τὴν ἔννοιαν ἡμῖν ἐδεικνύομεν δύναμιν , ὅτι κατὰ φύσιν ἐστὶν ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πατρί , καὶ οὐσιώδη πρὸς αὐτὸν ἔχει τὴν ἕνωσιν , παρήσομεν ἐπὶ τὸ περὶ τούτου τῶς εἰς τὸ παρὸν διατείνειν . Πλὴν οὐχ ὁλοκλήρως ἐπιτρέψομεν ἐρήμην ὡςπερ καταδραμέναι τῷ λόγῳ τοὺς δι’ ἐναντίας , ἀντιπαρατάξομεθα δὲ ἀμαθῶς ἀποφαίνοντας τῆς πονηρίας αὐτῶν τὸ μυσαρὸν
Lemmas: C δυστοκιων μέν πῶς εἰμί ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι θεώρημα , καί δριμύς ὡς ἐξαιτέω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ βάσανος , δύο τε ὁ λόγος περιποιέω ἐκκάθαρσις · κατευθύνω γάρ μήv ὅτι πάλιν ἐγώ εἰς ἀλήθεια ὁ Χριστός , πιστεύω . Τινές μέν οὖν , καί ὁ ὁ προέχω ὑπολαμβάνω ποτέ παρά ὁ ἀνόσιος αἱρετικός , παρατίθημι πονηρός [ ὁ . πονηρός ] ὁ ἐκ ὁ οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ ἀπολογέομαι ὁ υἱός , διά τε οὗτος ὑπάρχω ἐν αὐτός , ὀχτικὴν τις καί οὖον φυσικός ὑπονοέω ὁ ἕνωσις . καί δή καί γράφω , ὁ ἐκ ὁ οἰκεῖος ἐννόησις γνώμη , οὖον δέ ἐκ ἅγιος πνεῦμα , ὡς ἐπεί ἀγαπάω μέν ὁ υἱός παρά ὁ πατήρ , ἀγαπάω δέ αὖος πάλιν αὐτός ὁ πατήρ , κατά οὗτος εἰμί ὁ τρόπος ἐν αὐτός . καί ἀποδείκνυμι περί τις δυσαντιρρήτον ελσποριζεω καί παραφέρω ὁ τε ὁ πρόκειμαι παρεξυμνα ῥητός περί τε ἐγώ καί αὐτός · καί δή φημί , καλάμινος ὡς τις ῥάβδος ὁ ἑαυτοῦ ὑποστέλλω δυσφημία , ὅτι ὡς ἐγώ ἐν αὐτός εἰμί λέγω , ἔχω τε αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , καί οὖον κατά ὁ ὁ οὐσία λόγος ἑνόω , τρόπος δέ ὁ ἕνωσις καθά φύω ἀγαπάω τε καί ἀναγαπᾶσθαι · οὗτος , φημί , καί ὁ υἱός , οὐ ἐν ὁ οὐσία πάντως εἰμί ὁ Θεός καί πατήρ , διακρίνω δέ παντελῶς κατά γε ὁ ὁ φύσις λόγος , καί ἑτεροῖος ἔχω κομιδή , κατά μόνος ὁ ὁ ἀγάπη θεσμός νοέω , φημί , ἐν ὁ πατήρ . Σκοπός γάρ αὐτός , καθάπερ φημί ἄρτιος , ποίημα , καί κτίσμα , καί γεννητός , καί μόνος μέν ὁ κατά ὁ ἄλλος κτίσμα ὑπεροχή τιμάω · ἔξω γε μήv ὁ οὐσία ὑπάρχω ὁ Θεός καί πατήρ , ἀποφαίνω ὁ Μονογενεύς . Μακρός δέ ἐγώ ἤδη περί οὗτος γίγνομαι λόγος , διά ὅς κατά γε ὁ ἔννοια ἐγώ δείκνυμι δύναμις , ὅτι κατά φύσις εἰμί ὁ υἱός ἐν ὁ πατήρ , καί οὐσιώδης πρός αὐτός ἔχω ὁ ἕνωσις , παρίημι ἐπί ὁ περί οὗτος Τῶς εἰς ὁ πάρειμι διατείνω . πλήν οὐ ὁλόκληρος ἐπιτρέπω ἐρῆμος ὡς κατατρέχω ὁ λόγος ὁ διά ἐναντίος , ἀντιπαρατάσσομαι δέ ἀμαθής ἀποφαίνω ὁ πονηρία αὐτός ὁ μυσαρός