cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0302.3
Δίκαιον ἐν τούτοις ἀποκαλεῖ τὴν Πατέρα , καὶ τοῦ ἐτέρους αὐτὸν ὀνομάσαι δυνάμενος . Καὶ γὰρ ἐστὶν ὅσιος , ἅγιος , ἀμιαντος , κτίστης , καὶ δημιουργός , καὶ ὅσαπερ ἐν πρέπῃ τῇ τῶν δίων βασιλίδι φύσει . Τίς οὖν ἡ αἰτία τοῦ κεκληθῆναι δικαίον , καὶ τοῦ καὶ ἐτέρως ἐξὼν ὀνομάζεσθαι παρὰ Χριστοῦ , φιλομαθὲς ἦντως ἰδεῖν . Τὸ γὰρ τοῦ μὴ διαπεύειν ἐὰν τὰ ἐν τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ θεωρήματα , πολλὴν ἡμῖν ἐκτεῖκο · τὴν ὠφελίαν . Οὐκοῦν ἐκεῖνὸ φάμεν , τὸν ἐν τῷ προκειμένῳ περιασθῆναι νουν . « Ὅτε τοίνυν ἡμᾶς ἀγαπᾶσαι κατ’ εὐδοκίαν ἤθελος τοῦ ἰδίου Πατρὸς , τοῦ τοῦ παρακλητοῦ προσώπου καὶ τὴν τοῦ μεσίτου χρείαν ἀποπληρῶν ὁ Χριστός , τὰς ὑπὲρ πάντων ἡμῶν πρεσβείας ἐποιεῖτο , λέγων · « Πάτερ ἅγιε , τήρησον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου , » οὐχ ἑτέραν εἶναι λέγων τὴν ἀλήθειαν , ἢ τὸ ἴδιον Πνεῦμα , δι’ οὗ τὰς ἡμετέρας ἀσφαλίζει ψυχάς , κατασφραγίζων εἰς ὁμοιότητα τὴν πρὸς ἑαυτόν , καὶ ἀνατείχων ὡςπερ ἀρρήτῳ δυνάμει πρὸς ἀμαχον εὐτολίαν , παραθήγων δὲ δῆλον ὅτι καὶ εἰς προθυμίαν ἀγαλῶν τὴν ἐπ’ ἀγαθοῖς ἀγαθολίαν , ὡς μηδενὸς τὸ παράπαν παρὰ πάσας κειμένου , καὶ ὅπῃ καλεῖν ἰχνόντος , δεξιῶ φέρεσθαι δρόμῳ πρὸς τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ , καὶ τῶν διαβολικῶν πολυτρόπων μηχανημάτων , ἢ καὶ τῶν ἐν κόσμῳ φιληδονίας · οὐδὲν ποιεῖσθαι λόγον . Οἱ γὰρ ἅπαξ κατασφραγισθέντες τῷ ἁγίῳ Πνεύματι καὶ τῷ ἀρραβῶνι τῆς χάριτος ἔχοντες εἰς νουν , πιστηρωμένην ἔχουσι τὴν καρδίαν , ὡς δὴ καὶ ἐνδυναμωτὴν ἐξ ὕψους δύναμιν . Ἵνα τοίνυν τῶν οὕτως ἀξιεράστων ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν , ἐφ’ ἡμᾶς ἐκάλεε τὸν παρὰ Πατρὸς ἀγισμὸν ὁ Χριστός . Νυνὶ δὲ τι τοιούτων , ὡς ἐγὼμαι , πάλιν ἐννοίας φαίνεται . Πρὸς γὰρ ἐκείνοις , οἷς ἐφη περὶ τοῦ δεῖν ἡμᾶς ἀγιαζεσθαι παρὰ Πατρὸς , καὶ τὰδε προστέθηκε περὶ ἡμῶν · « Καὶ τὴν δόξαν , ἣν δέδωκάς μοι , δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὦμεν ἕν , καθὼς ἡμεῖς · ἐν · ἠγάπησας γὰρ αὐτοὺς καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας . » Καὶ πάλιν · « Πάτερ , οὓς δέδωκάς μοι , θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ , καὶ αὐτοὶ ὦσι μετ’ ἐμοῦ . » Μετὰ τοίνυν τὰ ταῦτα εἰπεῖν , δικαίον εὐθὺς ἀποκαλεῖ τὸν Πατέρα καὶ μᾶλα εἰκότως . οὐ κατ’ εὐδοκίαν καὶ θέλησιν γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Υἱός , ἵνα καὶ τοῦ διὰ Πνεύματος ἀγιασμοῦ , καὶ τῆς πρὸς Θεὸν ἑνώσεως , καὶ τοῦ ταῖς ἄνω μοναξίς ἐναλλίσεως , συνείναι τε καὶ συμβασιλεύειν αὐτῷ τῇ ἀνθρωπείᾳ φύσει γένετα · πρῆνος , ἐκτισμένη μὲν ἐπ’ ἔργοις ἀγαθοῖς . « Ἐκτισε γὰρ οὐκ ἐπὶ κακίᾳ τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς ἐν ἀρχαῖς , παρατεταραμμένη δὲ πρὸς φαυλότητα ταῖς ἀνωσιὰς τοῦ διαβόλου μηχαναῖς , καὶ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης καὶ θεοφιλοῦς
Lemmas: Δίκαιος ἐν οὗτος ἀποκαλέω ὁ πατήρ , καί ὁ ἕτερος αὐτός ὀνομάζω δύναμαι . καί γάρ εἰμί ὅσιος , ἅγιος , ἀμίαντος , Κτίστης , καί δημιουργός , καί ὅσος ἐν πρέπω ὁ ὁ Δίων βασιλίδι φύσις . Τῖς οὖν ὁ αἰτία ὁ καλέω Δίκαιος , καί ὁ καί ἑτέρως ἔχω ὀνομάζω παρά Χριστός , φιλομαθής ἀντάω ὁράω . ὁ γάρ ὁ μή διαπυέω ἐάν ὁ ἐν ὁ θεόπνευστος γραφή θεώρημα , πολύς ἐγώ ἐκτίκτω · ὁ ὠφέλεια . οὐκοῦν ἐκεῖνος φημί , ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι περιαειδω νόος . « ὅτε τοίνυν ἐγώ ἀγαπάω κατά εὐδοκία ἤθελος ὁ ἴδιος πατήρ , ὁ ὁ παράκλητος πρόσωπον καί ὁ ὁ μεσίτης χρεία ἀποπληρόω ὁ Χριστός , ὁ ὑπέρ πᾶς ἐγώ πρέσβυς ποιέω , λέγω · « πατήρ ἅγιος , τηρέω αὐτός ἐν ὁ ἀλήθεια σύ , » οὐ ἕτερος εἰμί λέγω ὁ ἀλήθεια , ἢ ὁ ἴδιος πνεῦμα , διά ὅς ὁ ἡμέτερος ἀσφαλίζω Ψυχή , κατασφραγίζω εἰς ὁμοιότης ὁ πρός ἑαυτοῦ , καί ανατειχοω ὡς ἄρρητος δύναμις πρός ἄμαχος εὐτολίαν , παραθήγω δέ δῆλος ὅτι καί εἰς προθυμία ἀγάλλω ὁ ἐπί ἀγαθός ἀγαθολίαν , ὡς μηδείς ὁ παράπαν παρά πᾶς κεῖμαι , καί ὅπῃ καλέω ἰχνόντος , δεξιός φέρω δρόμος πρός ὁ δοκέω ὁ Θεός , καί ὁ διαβολικός πολύτροπος μηχάνημα , ἢ καί ὁ ἐν κόσμος φιληδονία · οὐδείς ποιέω λόγος . ὁ γάρ ἅπαξ κατασφραγίζω ὁ ἅγιος πνεῦμα καί ὁ ἀρραβών ὁ χάρις ἔχω εἰς νόος , πιστηρωμένην ἔχω ὁ Καρδία , ὡς δή καί ἐνδυναμωτής ἐκ ὕψος δύναμις . ἵνα τοίνυν ὁ οὕτως ἀξιέραστος ἀπολαύω ἀγαθός , ἐπί ἐγώ καλέω ὁ παρά πατήρ ἁγισμός ὁ Χριστός . νυνί δέ τίς τοιοῦτος , ὡς ἐγώ , πάλιν ἔννοια φαίνω . πρός γάρ ἐκεῖνος , ὅς φημί περί ὁ δήω ἐγώ ἁγίζω παρά πατήρ , καί ὅδε προστίθημι περί ἐγώ · « καί ὁ δόξα , ὅς δίδωμι ἐγώ , δίδωμι αὐτός , ἵνα εἰμί εἷς , καθώς ἐγώ · ἐν · ἀγαπάω γάρ αὐτός καθώς ἐγώ ἀγαπάω . » καί πάλιν · « πατήρ , ὅς δίδωμι ἐγώ , ἐθέλω ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ , καί αὐτός εἰμί μετά ἐγώ . » μετά τοίνυν ὁ οὗτος εἶπον , Δίκαιος εὐθύς ἀποκαλέω ὁ πατήρ καί μῆλον εἰκότως . οὖον κατά εὐδοκία καί θέλησις γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ υἱός , ἵνα καί ὁ διά πνεῦμα ἁγιασμός , καί ὁ πρός θεός ἕνωσις , καί ὁ ὁ ἄνω μοναξίς ἐναλλίσεως , συνίημι τε καί συμβασιλεύω αὐτός ὁ ἀνθρώπειος φύσις γενέτης · πρῆνος , κτίζω μέν ἐπί ἔργον ἀγαθός . « κτίζω γάρ οὐ ἐπί κακία ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός ἐν ἀρχή , παρατεταραμμένη δέ πρός φαυλότης ὁ ἀνοσία ὁ διάβολος μηχανή , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος καί θεοφιλής