cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0060.1
τῆσει , λέγων · « Πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα , εἰδὼς ὅτι ἤλθυσεν αὐτῷ ἡ ὥρα , ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν Πατέρα ; » Τί δὲ αὐ πάλιν ἐστὶ τὸ , « Ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ , εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς ; » Ἔχοντος τοίνυν οὐ μετριῶς τὸ ἀσαφὲς , βούλεσθαι τι τοιούτου οἶμαι λέγειν αὐτὴν , ὅτι πρὸ τοῦ σωτηρίου πάθους , καὶ τοι γινώσκων , φησίν , ὁ Σωτὴρ , ὅτι λοιπὸν ἐπὶ θύρας γέγονεν ὁ καιρὸς εἰς εἰς οὐρανοὺς μεταστάσεως , τελειοτάτην ἐπεδείξατο τὴν ἀγάπην τὴν περὶ τοὺς ἰδίους ὄντας ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ . Καὶ εἰ χρή πως πιαυτεῦραν τοὺς προκειμένους ἐπινοῆσαι θεωρίαν , ὅπερ ἔφην ἀρτίως , καὶ εἰσαύθις ἐρῶ . Ἴδιον μὲν γὰρ τοῦ Σωτῆρος , ἡμῶν Χριστοῦ τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ γενομένα , λογικὰ καὶ νοερὰ κτίσματα , Δυνάμεις αἱ ἄνω , καὶ Θρόνοι , καὶ Κυριότητες , καὶ εἰσι τούτοις ὁμογενῆ , ὅσον εἰς τὸν τοῦ πεποιηθῆναι λόγον . Ἴδιον δὲ αὐ πάλιν αὐτοῦ καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς λογικὰ , καθὸ πάντων ἐστὶ Δεσπότης , καὶ εἰ μὴ τινες προσκυνούσιν , ὡς Δημιουργόν . Ἡγάπησε τοίνυν τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ · οὐ γὰρ ἀγγέλους ἐπιλαμβάνεται , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν , οὐδὲ διὰ τῶν ἀγγέλων φύσιν , ἐν μορφῇ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ δι’ ἡμᾶς δὲ μᾶλλον τοὺς ὄντας ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ , κεχένωκεν ἑαυτόν , καὶ μορφὴν ἀνεδέξατο τὴν οἰκετικήν · ὁ πάντων Κύριος , ἀγάπῃ τῇ περὶ ἡμᾶς κεκλημένος εἰς τοῦτο . Ἀγαπήσας τοίνυν τοὺς ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ , ἠγάπησεν αὐτούς εἰς τέλος , καὶ τοι καὶ πρὸ τῆς ἑορτῆς , καὶ πρὸ τοῦ Πάσχα , « Εἰδὼς ὅτι ἤλθεν αὐτῷ ἡ ὥρα , ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν Πατέρα . » Τοῦ μὲν γὰρ μὴ εἰς τέλος ἀγαπήσαντος ἂν , τὸ γενέσθαι μὲν ἄνθρωπον , μὴ μὴν ἐθελησάι καὶ τῆς ἀπάντων προκινδυνεύσαι ζωῆς , ἀλλ’ ἠγάπησεν εἰς τέλος , καὶ τοῦτο παθεῖν οὐ παραιτησάμενος , καὶ τοι προειδὼς ὅτι πελεῖται · οὐ γὰρ ἄποπτον ἦν τῷ Σωτῆρὶ τὸ πάθος . Ἐξὼν οὖν , φησίν , διαδράναι τῶν Ἰουδαίων τὰς παροινίας , καὶ τὴν τῶν σταυρούντων ἀνοσιότητα , τελειοτάτην ἐπεδείξατο τὴν ἀγάπην τὴν εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς ὄντας ἐν τῷ κόσμῳ · παρήχθαστο γὰρ οὐδαμῶς τὸ καὶ τῆς ἀπάντων ὑπερτεθῆναι [ ἢρ . ὑπερτεθῆναι ] ζωῆς . Ὅτι γὰρ ἐν τούτῳ μάλιστα τελειώτατον ἐστὶ τῆς ἀγάπης τὸ μέτρον ἰδεῖν , αὐτὸν παροίσω μάρτυρα τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τοῖς ἁγίοις λέγοντα μαθηταῖς · « Αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή , ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους , καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς . Μεῖζονα γὰρ ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει , ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ . » Καὶ καθ’ ἕτερον δὲ τρόπον δὲ πῶς ἐστὶ διὰ σπουδῆς γενοὺς τοῖς ἁγίοις εὐαγγελισταῖς , προειδῶτα δεῖκνύναι τὸν τοῦ πάθους καιρὸν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν τὸν Χριστόν · ἵνα μὴ τις τῶν ἐτεροδοξῶν εἰωθότων τῆς θείας αὐτοῦ δόξης κατεπαίρηται , λέγων , ὡς ἤλιω μὲν δι’ ἀσθενείαν , βρόχοις δὲ τοῖς Ἰουδαίων ἀνεδελητῶς περιπεσών , τὸν οὕτω πάνδεινον ὑπόστη θάνατον . Οἰκονομικὸς τοιγαροῦν καὶ ὠφελιμὸς τῶν ἁγίων ὁ λόγος .
Lemmas: τῆσει , λέγω · « πρό δέ ὁ ἑορτή ὁ Πάσχα , εἰδοί ὅτι ἔρχομαι αὐτός ὁ ὥρα , ἵνα μεταβαίνω ἐκ ὁ κόσμος οὗτος πρός ὁ πατήρ ; » τις δέ αὖος πάλιν εἰμί ὁ , « ἀγαπάω ὁ ἴδιος ὁ ἐν ὁ κόσμος , εἰς τέλος ἀγαπάω αὐτός ; » ἔχω τοίνυν οὖον μέτριος ὁ ἀσαφής , βούλομαι τίς τοιοῦτος οἴομαι λέγω αὐτός , ὅτι πρό ὁ σωτήριος πάθος , καί ὅς γιγνώσκω , φημί , ὁ Σωτήρ , ὅτι λοιπός ἐπί θύρα γίγνομαι ὁ καιρός εἰς εἰς οὐρανός μετάστασις , τέλειος ἐπιδείκνυμι ὁ ἀγάπη ὁ περί ὁ ἴδιος εἰμί ἐν ὅδε ὁ κόσμος . καί εἰμί χρή πως πιαυτεῦραν ὁ πρόκειμαι ἐπινοέω θεωρία , ὅσπερ φημί ἄρτιος , καί εἰσαῦθις εἴρω . Ἴδιον μέν γάρ ὁ Σωτήρ , ἐγώ Χριστός ὁ πᾶς διά αὐτός γίγνομαι , λογικός καί νοερός κτίσμα , Δύναμις ὁ ἄνω , καί Θρόνοι , καί Κυριότητες , καί εἰμί οὗτος ὁμογενής , ὅσος εἰς ὁ ὁ ποιέω λόγος . Ἴδιον δέ αὖος πάλιν αὐτός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ λογικός , καθό πᾶς εἰμί Δεσπότης , καί εἰμί μή τις προσκυνέω , ὡς Δημιουργός . ἀγαπάω τοίνυν ὁ ἴδιος ὁ ἐν ὁ κόσμος · οὖον γάρ ἄγγελος ἐπιλαμβάνω , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή , οὐδέ διά ὁ ἄγγελος φύσις , ἐν μορφή Θεός καί πατήρ ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός διά ἐγώ δέ μᾶλλον ὁ εἰμί ἐν ὅδε ὁ κόσμος , χέω ἑαυτοῦ , καί μορφή ἀναδέχομαι ὁ οἰκετικός · ὁ πᾶς Κύριος , ἀγάπη ὁ περί ἐγώ καλέω εἰς οὗτος . ἀγαπάω τοίνυν ὁ ἐν ὅδε ὁ κόσμος , ἀγαπάω αὐτός εἰς τέλος , καί ὅς καί πρό ὁ ἑορτή , καί πρό ὁ Πάσχα , « εἰδώς ὅτι ἔρχομαι αὐτός ὁ ὥρα , ἵνα μεταβαίνω ἐκ ὁ κόσμος οὗτος πρός ὁ πατήρ . » ὁ μέν γάρ μή εἰς τέλος ἀγαπάω εἄν , ὁ γίγνομαι μέν ἄνθρωπος , μή μήv ἐθέλω καί ὁ ἀπαντάω προκινδυνεύω ζωή , ἀλλά ἀγαπάω εἰς τέλος , καί οὗτος πάσχω οὖον παραιτέομαι , καί ὅς πρόοιδα ὅτι πελάζω · οὖον γάρ ἄποπτος εἰμί ὁ Σωτήρ ὁ πάθος . ἔχω οὖν , φημί , διαδρημί ὁ Ἰουδαῖος ὁ παροινία , καί ὁ ὁ σταυρόω ἀνοσιότης , τέλειος ἐπιδείκνυμι ὁ ἀγάπη ὁ εἰς ὁ ἴδιος ὁ εἰμί ἐν ὁ κόσμος · παράγω γάρ οὐδαμῶς ὁ καί ὁ ἀπαντάω ὑπερτίθημι [ ἤρ . ὑπερτίθημι ] ζωή . ὅτι2 γάρ ἐν οὗτος μάλιστα τέλειος εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ μέτρον ὁράω , αὐτός παραφέρω μάρτυς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἅγιος λέγω μαθητής · « ἄτη εἰμί ὁ ἐντολή ὁ ἐμός , ἵνα ἀγαπάω ἀλλήλων , καθώς ἀγαπάω σύ . μείζων γάρ οὗτος ἀγάπη οὐδείς ἔχω , ἵνα τις ὁ ψυχή αὐτός τίθημι ὑπέρ ὁ Φίλων αὐτός . » καί κατά ἕτερος δέ τρόπος δέ πῶς εἰμί διά σπουδή γένος ὁ ἅγιος εὐαγγελιστής , προδίδωμι δείκνυμι ὁ ὁ πάθος καιρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός · ἵνα μή τις ὁ ἑτερόδοξος εἴωθα ὁ θεῖος αὐτός δόξα κατεπαίρω , λέγω , ὡς ἥλιος μέν διά ἀσθένεια , βρόχος δέ ὁ Ἰουδαῖος ἀνεδελητῶς περιπίπτω , ὁ οὗτος πάνδεινος ὑπόστη θάνατος . οἰκονομικός τοιγάρ καί ὠφέλιμος ὁ ἅγιος ὁ λόγος .