cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0271.1
τοῦ κόσμου , τοῦτ' ἐστι , τῶν ἐκ παντὸς ἔθνους τε καὶ γένους κληθησομένων διὰ τῆς πίστεως εἰς δικαιοσύνην καὶ ἀγιασμόν . Ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ἀποδείλων τῶν γνησίων τοὺς μὴ τοιούτοι ἔχοντας νοῦν , καὶ τῶν ἐξωρίσεν ταῖς οὕτω σκληραῖς ἀπειθείαις ἐλομένων αὐτόν , τοὺς ἐπιεικέστερον τῶν θελῶν αὐτοῦ καταχρωμένους λόγων , ὑποθένας τε τὴν τῶν τῆς καρδίας αὐχένα , καὶ μονονοοχὶ περιδεήσας ἐαυτοῦ τῆς ὑπὸ Θεῷ δουλείας τὸν ζυγὸν , περὶ αὐτῶν ἐφη μόνον πρεσβυδέστερον ἐρωτᾶν . Ἄν γὰρ ὑπάρχει μεσίτης καὶ ἀρχιερεὺς , αὐτὸς δὴ καὶ μόνος ὁετο δεῖν τὰ ἐκ τῆς μεσιτείας προθενεῖν ἀγαθὰ , οὕς καὶ δεδιδάσθαι μὲν ἐαυτὴ φησιν , εἶναι γε μὴν τοῦ Πατρὸς , οὐχ ἑτέρων ἔχουσις οὐδὲν τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειότητος , εἰ μὴ δι' Ἰοῦ . Καὶ σε τοῦτο διδάσκει λέγων αὐτός : « Οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν Πατέρα , εἰ μὴ δι' ἐμοῦ . » Θεὰ γὰρ ὅπως τῷ ἰδίῳ γεννήματι δοὺς ὁ Πατὴρ τοὺς ἐφ' οὗς ὁ λόγος , ἐαυτὴ κατεκτήσατο . Καὶ τοῦτο συνεί , εὐμάλως φησὶν ὁ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων ἐπιστημονικώτατος : « Ὅτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ , κόσμον καταλλάσσων ἐαυτῷ . » Μεσιτεύσας γὰρ τοῦ Χριστοῦ , δεχομένου τε τοὺς προσόντας διὰ τῆς πίστεως καὶ προσάγοντος δι' ἐαυτοῦ τῷ Πατρὶ , κόσμος Θεῷ καταλλάσσεται . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ προφήτης Ἠσαίας , εἰρήνην ἡμᾶς ἐλέσθαι τὴν πρὸς Θεὸν ἐν Χριστῷ προεῖδὼς λέγων : « Ποιήσωμεν εἰρήνην αὐτῷ , ποιήσωμεν εἰρήνην , οἱ ἐρχόμενοι . » Ἀποσθάντες γὰρ τῆς ἰδίας ψυχῆς τὰ τῆς εἰς Χριστὸν ἀγάπης ἀλλοτριούσιν ἡμᾶς , τὸ αἰσχουργὸν φημὶ δὴ καὶ φιλήδονον εἰς ἁμαρτίας καὶ τὸ λίαν εὐπετές εἰς κοσμικὴν ἡδονήν , καὶ πρὸς τούτους ἐπὶ τὴν ἀπάτης φαυλότητος μητέρα καὶ τροφὸν ἀλλόκοτον πλάνην , οἰκεῖοι τε καὶ φίλοι γενήσομεθα τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὴν πρὸς Θεὸν εἰρήνην συνθήσομεν , αὐτῷ τῷ Πατρὶ δι' Ἰοῦ κολλώμενοι , ἄτε δὴ καὶ λαβόντες ἐν ἐαυτοῖς τὸν ἐξ αὐτοῦ γεννηθέντα Λόγον καὶ ἐν τῷ Πνεύματι κράζοντες : « Ἄββα , ὁ Πατὴρ . » Οἱ δοθέντες σὺν ἄρα Χριστῷ , γεγόναι μὲν τοῦ Πατρὸς , πλὴν οὐκ ἔξω διὰ τοῦτο Χριστοῦ . Βασιλεύει γὰρ σὺν αὐτῷ καὶ κατέχει δι' αὐτοῦ τῶν ἰδίων ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ . Βασιλεία γὰρ ἡ αὐτὴ κράτος τε τὸ κατὰ πάντων ἐν τῆς ἁγίας τε καὶ ὁμοούσου Τριάδος , καὶ ὅπερ ἂν γένοιτο τοῦ Υἱοῦ , τῇ τοῦ Υἱοῦ καὶ Πατρὸς ὑποκείται δόξη · καὶ πάλιν , ὅπερ ἂν ὑποπίπτειν λέγεται τῷ Πατρὶ , τοῦτο δὴ πάντως κατεᾶρξει καὶ ὁ Υἱός . Διὰ γὰρ τοῦ τοῦτο φησι : « Καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σὰ ἐστι , καὶ τὰ σὰ ἐμὰ . » Ὅπου γὰρ φύσις ἡ εἰσάπαν ταυτότης διαλάμπει καὶ φαίνεται , ἐκαὶ τῆς ἀξίας ἀπαράλλακτος ἡ δόξα , οὐ μεμερισμένης ἐνὶ τῶν δυοῖν ἀνατιθείσα τυχὸν αὐτὴν παραδομένη τὴν ἑτέραν , ἀλλ' ἰσην , μίαν τε καὶ τὴν αὐτὴν τῇ εἰσάπαν ὁτιοῦν ἐκτεινοῦσα δόξαν . Ὁ γὰρ τῶν τοῦ ἰδίου Πατρὸς δεῖξὼν ἀξιωμάτων οὐσιωδῶς κληρονόμος , ἔχων μὲν αὐτὸς πάντα φαίνεται τὰ τοῦ γεννήτορος , ἔχοντα δὲ δεῖξαι πάντα τὰ αὐτοῦ τὸν γεννήτορα . Θέτερος γὰρ ἐν ὕστερῳ ψυχικῶς διαφαίνεται , καὶ διαλάμπει μὲν ὁ Υἱός ἐν Πατρὶ , Πατὴρ δὲ αὐ πάλιν ἐν τῷ Υἱῷ . Τοῦτον γὰρ ἡμᾶς τὸν τρόπον αὶ θεόπνευστοι
Lemmas: ὁ κόσμος , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ πᾶς ἔθνος τε καί γένος καλέω διά ὁ πίστις εἰς δικαιοσύνη καί ἁγιασμός . ὁ δέ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός αποδειλος ὁ γνήσιος ὁ μή τοιοῦτος ἔχω νόος , καί ὁ ἐξορίζω ὁ οὗτος σκληρός ἀπείθεια αἱρέω αὐτός , ὁ ἐπιεικής ὁ ἐθέλω αὐτός καταχράομαι λόγος , ὑποτίθημι τε ὁ ὁ ὁ Καρδία αὐχήν , καί μονονοοχὶ περιδέω ἑαυτοῦ ὁ ὑπό Θεός δουλεία ὁ ζυγόν , περί αὐτός φημί μόνος πρεσβυδέστερον ἐρωτάω . ἄν γάρ ὑπάρχω μεσίτης καί ἀρχιερεύς , αὐτός δή καί μόνος ὅς δήω ὁ ἐκ ὁ μεσιτεία προτίθημι ἀγαθός , ὅς καί διδάσκω μέν ἑαυτοῦ φημί , εἰμί γε μήv ὁ πατήρ , οὐ ἕτερος ἔχω οὐδείς ὁ πρός θεός οἰκειότης , εἰμί μή διά ἰόν . καί σύ οὗτος διδάσκω λέγω αὐτός : « οὐδείς ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , εἰμί μή διά ἐγώ . » θεά γάρ ὅπως ὁ ἴδιος γέννημα δίδωμι ὁ πατήρ ὁ ἐπί ὗς ὁ λόγος , ἑαυτοῦ κατακτάομαι . καί οὗτος συνέρχομαι , εὔμαλος φημί ὁ ὁ ἱερός Γράμμα ἐπιστημονικός : « ὅτι2 θεός εἰμί ἐν Χριστός , κόσμος καταλλάσσω αὐτός . » Μεσιτεύω γάρ ὁ Χριστός , δέχομαι τε ὁ πρόσειμι διά ὁ πίστις καί προσάγω διά ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , κόσμος Θεός καταλλάσσω . Ζεύς οὗτος καί ὁ προφήτης Ἠσαίας , εἰρήνη ἐγώ αἱρέω ὁ πρός θεός ἐν Χριστός πρόοιδα λέγω : « ποιέω εἰρήνη αὐτός , ποιέω εἰρήνη , ὁ ἐρχόμενος . » ἀφίστημι γάρ ὁ ἴδιος Ψυχή ὁ ὁ εἰς Χριστός ἀγάπη ἀλλοτριόω ἐγώ , ὁ αἰσχουργὸν φημί δή καί φιλήδονος εἰς ἁμαρτία καί ὁ λίαν εὐπετής εἰς κοσμικός ἡδονή , καί πρός οὗτος ἐπί ὁ ἀπάτη φαυλότης μήτηρ καί τροφός ἀλλόκοτος πλάνη , οἰκεῖος τε καί φίλος γίγνομαι ὁ Χριστός , καί ὁ πρός θεός εἰρήνη συντίθημι , αὐτός ὁ πατήρ διά ἰόν κολλάω , αὔγ-ασμα δή καί λαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐκ αὐτός γεννάω Λόγος καί ἐν ὁ πνεῦμα κράζω : « Ἄββα , ὁ πατήρ . » ὁ δίδωμι σύν ἄρα Χριστός , γονεύς μέν ὁ πατήρ , πλήν οὐ ἔξω διά οὗτος Χριστός . βασιλεύω γάρ σύν αὐτός καί κατέχω διά αὐτός ὁ ἴδιος ὁ θεός καί πατήρ . Βασιλεία γάρ ὁ αὐτός κράτος τε ὁ κατά πᾶς ἐν ὁ ἅγιος τε καί ὁμόω Τριάς , καί ὅσπερ εἄν γίγνομαι ὁ υἱός , ὁ ὁ υἱός καί πατήρ ὑπόκειμαι δόξα · καί πάλιν , ὅσπερ εἄν ὑποπίπτω λέγω ὁ πατήρ , οὗτος δή πάντως κατεᾶρξει καί ὁ υἱός . Ζεύς γάρ ὁ οὗτος φημί : « καί ὁ ἐμός πᾶς σός εἰμί , καί ὁ σός ἐμός . » ὅπου γάρ φύσις ὁ εἰσάπαν ταυτότης διαλάμπω καί φαίνω , καίμι ὁ ἄξιος ἀπαράλλακτος ὁ δόξα , οὖον μερίζω ἐν ὁ δύο ἀνατίθημι τυγχάνω αὐτός παραδίδωμι ὁ ἕτερος , ἀλλά ἴσος , εἷς τε καί ὁ αὐτός ὁ εἰσάπαν ὁστισοῦν ἐκτείνω δόξα . ὁ γάρ ὁ ὁ ἴδιος πατήρ δείκνυμι ἀξίωμα οὐσιωδῶς κληρονόμος , ἔχω μέν αὐτός πᾶς φαίνω ὁ ὁ γεννήτωρ , ἔχω δέ δείκνυμι πᾶς ὁ αὐτός ὁ γεννήτωρ . Θέτερος γάρ ἐν ὕστερος ψυχικός διαφαίνω , καί διαλάμπω μέν ὁ υἱός ἐν πατήρ , πατήρ δέ αὖος πάλιν ἐν ὁ υἱός . οὗτος γάρ ἐγώ ὁ τρόπος ὅς θεόπνευστος