cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0177.1
γε μὴν τοὺς ἐνωθέντας αὐτῷ καὶ ἐνηρωσμένους τρόπον τινὰ καὶ ἐμπεπηγότας , γεγονότας τε ἤδη τῆς ἑαυτοῦ φύσεως κοινωνούς , διὰ τοῦ μεταλαβεῖν ἁγίου Πνεύματος · τὸ γὰρ συνενεῖναι ἡμᾶς τῷ Σωτῆρῃ Χριστῷ τῷ ἁγίῳ Πνεύμα αὐτοῦ ἐστιν . Προαιρετικὴ μὲν γὰρ ἡ πρὸς τὴν ἁμπελὸν κόλλησις τῶν προσιόντων αὐτῇ , σχετικὴ δὲ παρ’ αὐτῆς ἡ πρὸς ἡμᾶς . Ἐκ μὲν γὰρ προαιρέσεως ἀγαθῆς προσεληλύθαμεν ἡμεῖς διὰ τῆς πίστεως , γένος δὲ γεγονάμεν αὐτοῦ τὸ τῆς υἱοθεσίας ἀξίωμα παρ’ αὐτοῦ κομισάμενοι . Καὶ γὰρ δὴ κατὰ τὸν ἅγιον Παῦλον , « Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἐν πνεύματί ἐστιν . » Ὦστερ οὖν ἐν ἑτέρῳς χρήσει καὶ θεμελίῳ διὰ τῆς τοῦ προφήτου καπνώνομαστε φωνῆς ( ἐπ’ αὐτῷ γὰρ ἐποικοδομούμεθα , λίθοι καὶ ἡμεῖς χρηματίζαντες , ζῶντες καὶ πνευματικοί , εἰς ἱεράτευμα ἅγιον , εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι , καὶ ) ἕτερον δὲ τινὰ τρόπον οἰκοδομεῖσθαι πρὸς τοῦτο μὴ δυνάμενοι , εἰ μὴ γέγονεν ἡμῖν θεμέλιος ὁ Χριστός , οὕτω κάνωθε κατὰ τὴν ἰστη τοῦ νοήματος ἀναλογίαν , ἁμπελὸν ἑαυτὸν εἶναι φησι τῶν ἐξ αὐτῆς κλημάτων , ὡς μήτρα καὶ τροφόν . Ἄνεγεννήθημεν γὰρ ἐξ αὐτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ ἐν Πνεύματι , πρὸς καρποφορίαν ζωῆς , οὐχὶ τῆς ἀρχαίας καὶ παλαιᾶς , ἀλλὰ τῆς ἐν καινότητι πίστεώς τε καὶ ἀγάπης τῆς εἰς αὐτόν . Διατρεφοῦμεθα δὲ πρὸς τὸ ἔχειν τὸ εἶναι , προσπεφυκότες ὡσπερ αὐτῷ καὶ ἀπ’ αὐτῆς ἐχόμοι τῆς παραδοθείσης ἡμῖν ἁγίας ἐντολῆς καὶ διὰ τοῦ σώζειν ἐπεῖναι τὸ ἐκ τῆς εὐγενείας ἀγαθόν , τοῦτ’ ἐστι , διὰ τοῦ μὴ ἀνέχεσθαι λυπεῖν , κατὰ τὸ γνῶν ἕνως τὸ ἐνοικοῦν ἡμῖν ἅγιον Πνεῦμα , δι’ οὗ κατοικεῖν μὲν ἐν ἡμῖν νοεῖται Θεός . Κατὰ τινὰ γὰρ τρόπον ἐσμὲν ἐν Χριστῷ , καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν , αὐτὸς ἡμῖν ὁ σοφὸς Ἰωάννης ἐπιδείξαι λέγων · « Ἐν τούτῳ γινώσkomen , ὅτι ἐσμὲν ἐν αὐτῷ , καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν , ἐκ τοῦ Πνεύματος , οὗ ἔδωκεν ἡμῖν . Καὶ ἐμπαιλιν · « Ἐν τούτῳ γινώσκομεν , ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν . — Ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν , ὀφείλει , καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησε , καὶ αὐτὸς περιπατεῖν . » Ὁ καὶ τοῖς ἀκροωμένοις σαφέστερον καθιστάς , οὕτω φησι πάλιν · « Ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ , ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ . » Εἰ γὰρ ἡ τήρησις τῶν ἐντολῶν , τὴν εἰς αὐτὸν ἀγάπην ἐργάζεται , κολλώμεθα διὰ διὰ τῆς ἀγάπης αὐτῷ πῶς οὐκ ἀληθῶς ἐν τούτοις φαίνεται τὸ εἰρημένον ; Ὑπὲρ γὰρ τρόπον τῆς ἀμπέλου τὸ πρέμνον τῆς ἰδίας καὶ ἐνοίας αὐτῷ ποιότητος φυσικῆς διακονεῖ τε καὶ διένεγκε τοῖς κλήμασι τὴν ἀπόλαυσιν , οὕτως ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , τῆς τε τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καὶ τῆς ἑαυτοῦ φύσεως τὴν οὐσίαν συγγένειαν τοῖς ἀγίοις ἐντίθησι , τὸ Πνεῦμα διδούς , ἄτε δὴ καὶ συνενοθεῖσιν αὐτῷ διὰ τε τῆς πίστεως καὶ τῆς εἰσάπαν ὁσιότητος · τρέφει δὲ πρὸς εὐσέβειαν , καὶ ἀπάσης αὐτοῖς ἀρετῆς καὶ ἀγαθουργίας εἴδησιν ἐνεργάζεται . Γεωργὸν δὲ φησι τὸν Πατέρα , διὰ ποίαν ἄρα καὶ τοῦτο αἰτίαν ; Οὐδὲ γὰρ ἀπρακτος ἢ ἀεργος εἰς ἡμᾶς ὁ Πατήρ , τρέφοντός τε καὶ συνεχόντος εἰς τὸ εἶναι καλῶς τοῦ Υἱοῦ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι , ὅλης δὲ ὡσπερ τῆς ἀγάπης καὶ ὁμοούσιου Τριάδος ἔργον ἐστὶν ἡ τῶν καθ’
Lemmas: γε μήv ὁ ἐνωθέω αὐτός καί ἐναρόω τρόπος τις καί ἐμπήγνυμι , γίγνομαι τε ἤδη ὁ ἑαυτοῦ φύσις κοινωνός , διά ὁ μεταλαμβάνω ἅγιος πνεῦμα · ὁ γάρ συνένειμι ἐγώ ὁ Σωτήρη Χριστός ὁ ἅγιος πνεύμα αὐτός εἰμί . προαιρετικός μέν γάρ ὁ πρός ὁ ἄμπελος κόλλησις ὁ πρόσειμι αὐτός , σχετικός δέ παρά αὐτός ὁ πρός ἐγώ . ἐκ μέν γάρ προαίρεσις ἀγαθός πρόσειμι ἐγώ διά ὁ πίστις , γένος δέ γίγνομαι αὐτός ὁ ὁ υἱοθεσία ἀξίωμα παρά αὐτός κομίζω . καί γάρ δή κατά ὁ ἅγιος Παῦλος , « ὁ κολλάω ὁ κύριος , ἐν πνεῦμα εἰμί . » Ὅστερ οὖν ἐν ἑτέρως χρῆσις καί θεμέλιος διά ὁ ὁ προφήτης καπνόω φωνή ( ἐπί αὐτός γάρ ἐποικοδομέω , λίθος καί ἐγώ χρηματίζω , ζῶ καί πνευματικός , εἰς ἱεράτευμα ἅγιος , εἰς κατοικητήριος ὁ Θεός ἐν πνεῦμα , καί ) ἕτερος δέ τις τρόπος οἰκοδομέω πρός οὗτος μή δύναμαι , εἰμί μή γίγνομαι ἐγώ θεμέλιος ὁ Χριστός , οὗτος καίνω κατά ὁ ἵστημι ὁ νόημα ἀναλογία , ἄμπελος ἑαυτοῦ εἰμί φημί ὁ ἐκ αὐτός κλῆμα , ὡς μήτρα καί τροφός . Ἄνεγεννήθημεν γάρ ἐκ αὐτός τε καί ἐν αὐτός ἐν πνεῦμα , πρός καρποφορία ζωή , οὐ ὁ ἀρχαῖος καί παλαιός , ἀλλά ὁ ἐν καινότης πίστις τε καί ἀγάπη ὁ εἰς αὐτός . Διατρέφω δέ πρός ὁ ἔχω ὁ εἰμί , προσφύω ὡς αὐτός καί ἀπό αὐτός ἔχω ὁ παραδίδωμι ἐγώ ἅγιος ἐντολή καί διά ὁ σῴζω ἔπειμι ὁ ἐκ ὁ εὐγένεια ἀγαθός , οὗτος εἰμί , διά ὁ μή ἀνέχω λυπέω , κατά ὁ γιγνώσκω ἕνος ὁ ἐνοικέω ἐγώ ἅγιος πνεῦμα , διά ὅς κατοικέω μέν ἐν ἐγώ νοέω Θεός . κατά τις γάρ τρόπος εἰμί ἐν Χριστός , καί αὐτός ἐν ἐγώ , αὐτός ἐγώ ὁ σοφός Ἰωάννης ἐπιδείκνυμι λέγω · « ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι εἰμί ἐν αὐτός , καί αὐτός ἐν ἐγώ , ἐκ ὁ πνεῦμα , ὅς δίδωμι ἐγώ . καί εμπαιλις · « ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ἐν αὐτός εἰμί . — ὁ λέγω ἐν αὐτός μένω , ὀφείλω , καθώς ἐκεῖνος περιπατέω , καί αὐτός περιπατέω . » ὁ καί ὁ ἀκροάομαι σαφής καθίστημι , οὗτος φημί πάλιν · « ὁ τηρέω ὁ ἐντολή αὐτός , ἐν αὐτός μένω καί αὐτός ἐν αὐτός . » εἰμί γάρ ὁ τήρησις ὁ ἐντολή , ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη ἐργάζομαι , κολλάω διά διά ὁ ἀγάπη αὐτός πῶς οὐ ἀληθής ἐν οὗτος φαίνω ὁ εἴρω ; ὑπέρ γάρ τρόπος ὁ ἄμπελος ὁ πρέμνον ὁ ἴδιος καί ενοια αὐτός ποιότης φυσικός διακονέω τε καί διαφέρω ὁ κλῆμα ὁ ἀπόλαυσις , οὕτως ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ τε ὁ Θεός καί πατήρ καί ὁ ἑαυτοῦ φύσις ὁ οὐσία συγγένεια ὁ ἀγάω ἐντίθημι , ὁ πνεῦμα δίδωμι , αὔγ-ασμα δή καί συμφέρω αὐτός διά τε ὁ πίστις καί ὁ εἰσάπαν ὁσιότης · τρέφω δέ πρός εὐσέβεια , καί ἀπασάω αὐτός ἀρετή καί αγαθουργία εἴδησις ἐνεργάζομαι . Γεωργός δέ φημί ὁ πατήρ , διά ποῖος ἄρα καί οὗτος αἴτιος ; οὐδέ γάρ ἄπρακτος ἢ ἀργός εἰς ἐγώ ὁ Πατήρ , τρέφω τε καί συνέχω εἰς ὁ εἰμί καλῶς ὁ υἱός ἐν ἅγιος πνεῦμα , ὅλος δέ ὡς ὁ ἀγάπη καί ομοούσιος Τριάς ἔργον εἰμί ὁ ὁ κατά