cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0148.3
Πῶς γὰρ ἂν καὶ πρέποι νοεῖν ζητησόμεν ὅτι κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκί , πέμψας τὸν ἴδιον Υἱὸν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ , ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἁμαρτίας . Θεὸν γὰρ ὄντα κατὰ φύσιν καὶ ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ πεφυκότα , καὶ τὸ ἀτρέπτως ἔχοντα φυσικῶς τῆς ἰδιότητος αὐτοῦ , διὰ τε τοῦτο μὴ εἰδότα παντελῶς τὸ διολισθῆν εἰς ἁμαρτίαν , ἔχουν παρατρέψαισθαι ποὺ πρὸς τὸ μὴ ἔχον ὀρθῶς , εἰς τὴν ὑποπίπτουσαν τῇ σαρκὶ ἁμαρτίαν καταβῆναι παρεσκεύασεν ἐθέλοντι , ἵνα ἴδιαν αὐτὴν ποιησάμενος ἄρσασα , πρὸς τὸ ἴδιον αὐτοῦ καὶ φυσικὸν μεταστήσῃ , τοῦτ' ἔστι , ὡ μὴ ἁμαρτάνειν . Οὐ γὰρ δὴπου διαχεισόμεθα , φρονοῦντες ὀρθῶς , ὅτι δὴ μόνῳ τῷ οἰκείῳ ναῷ τοῦτο κατορθῶσιν γεγόνεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενής . Πῶς γὰρ ἂν ὅλως ὀφρίτο τῆς ὡς ἡμᾶς ἀφίξεως τὸ μεγαλοπρεπὲς καὶ ὠφέλιμον , εἰ μόνον τὸ ἑαυτοῦ σῶμα σώζοι ; πιστεύσομεν δὲ μᾶλλον ὡς δὴ τῇ φύσει δι' ἑαυτοῦ , καὶ ἐν αὐτῷ πρώτῳ , καθάπερ ἐν ἀπαρχῇ τῆς ἀνθρωπίνης περιποιήσεως τὰ ἀγαθὰ , γέγονε καθ' ἡμᾶς ὁ Μονογενής . Ὡσπερ γὰρ οὐχὶ τῷ θανάτῳ μόνον , ἀλλ' ὅλοις ἠκολούθησαμεν τοῖς πάθεσι τῆς σαρκός , ἐν τῷ πρώτῳ τοῦτο παθόντες ἀνθρώπῳ , διὰ τε τὴν παράβασιν καὶ τὴν θείαν ἀράν · κατὰ τὴν αὐτόν , οἴμαι , τρόπον ἐξόμεθα σύμπαντες τὸν Χριστὸν διασῴζοντα πολυτρόπως καὶ ἀγιάζοντα τὴν τῆς σαρκὸς φύσιν ἐν ἑαυτῷ . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἔφασκε : « Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορήσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . » Εἰκὼν γὰρ τοῦ χοϊκοῦ , τοῦτ' ἐστὶν Ἄδαμ , τὸ ἐν πάθεσι γενέσθαι καὶ φθορᾷ · εἰκὼν δὲ τοῦ ἐπουρανίου , τοῦτ' ἐστὶ Χριστοῦ , τὸ ἐν ἀπάθειά γενέσθαι καὶ ἀφθορίᾳ . Κατέκρινε τοίνυν τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ ἰδίᾳ σαρκί , Θεὸς ὑπάρχων κατὰ φύσιν , ὁ Λόγος , ἀργεῖν ἐπιτάξας αὐτῇ , καὶ μεταλθούσης μᾶλλον εἰς τὴν κινεῖσθαι πρὸς τὸ δοκοῦν τῷ Θεῷ καὶ μὴ πρὸς τὸ ἴδιον ἐπι βέλημα · οὕτω τε ψυχικὸν ὑπάρχον τὸ σῶμα κατεσκεύασεν πνευματικόν . Εἰς μὲν οὖν τῆς ἀνακαινιώσεως οὗτος τρόπος · ὁ δὲ καὶ μάλιστα πρέπων , καὶ τῇ τῶν προκειμένων θεωρίᾳ χρεωστοῦμενος , με' ἐκεῖνον εἰσθήσεται . Προκείσεται δὲ εἰπεῖν περὶ τῆς αἰωνίου ζωῆς , καὶ τῆς τοῦ θανάτου νεκρώσεως , ὅπως τε τῆς ἀνθρωπείας φύσεως τὴν ἐκ τῆς παραβάσεως φθορὰν ἀπέστησεν ὁ Μονογενής . « Οὐκοῦν ἐπειδὴ τὰ παῖδια κεκοινώνηκεν αἵματος καὶ σαρκός , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέχει τῶν αὐτῶν , ἵνα νεκρώσῃ τὸν θάνατον , » καὶ ὁ κτίσας εἰς ἀφθορίαν τὰ πάντα , καὶ σωτηρίους ἀποδείξας τὰς γενέσεις τοῦ κόσμου , » κατὰ τὸ γεγραμμένον , μεταβάλῃ πάλιν τῶν πραγμάτων τὸ σχῆμα πρὸς τὸ ἀρχαῖον . Καὶ μὲν
Lemmas: Πῶς γάρ εἄν καί πρέπω νοέω ζητέω ὅτι κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ , πέμπω ὁ ἴδιος υἱός ὁ θεός καί Πατήρ , ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία . θεός γάρ εἰμί κατά φύσις καί ἐκ ὁ οὐσία αὐτός φύω , καί ὁ ἄτρεπτος ἔχω φυσικός ὁ ἰδιότης αὐτός , διά τε οὗτος μή οἶδα παντελῶς ὁ διόλλυμι εἰς ἁμαρτία , χόω παρατρέπω πού πρός ὁ μή ἔχω ὀρθῶς , εἰς ὁ ὑποπίπτω ὁ σάρξ ἁμαρτία καταβαίνω παρασκευάζω ἐθέλω , ἵνα ἴδιος αὐτός ποιέω ἀραρίσκω , πρός ὁ ἴδιος αὐτός καί φυσικός μεθίστημι , οὗτος εἰμί , εἰμί μή ἁμαρτάνω . οὖον γάρ δήπου διαχέω , φρονέω ὀρθῶς , ὅτι δή μόνος ὁ οἰκεῖος ναός οὗτος κατορθόω γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής . Πῶς γάρ εἄν ὅλως ὀφρίτο ὁ ὡς ἐγώ ἄφιξις ὁ μεγαλοπρεπής καί ὠφέλιμος , εἰμί μόνος ὁ ἑαυτοῦ σῶμα σῴζω ; πιστεύω δέ μᾶλλον ὡς δή ὁ φύσις διά ἑαυτοῦ , καί ἐν αὐτός πρῶτος , καθάπερ ἐν ἀπαρχή ὁ ἀνθρώπινος περιποίησις ὁ ἀγαθός , γίγνομαι κατά ἐγώ ὁ Μονογενής . ὡς γάρ οὐ ὁ θάνατος μόνος , ἀλλά ὅλος ἀκολουθέω ὁ πάθος ὁ σάρξ , ἐν ὁ πρῶτος οὗτος πάθος ἄνθρωπος , διά τε ὁ παράβασις καί ὁ θεῖος ἀρά · κατά ὁ αὐτός , οἴμη , τρόπος ἔχω σύμπας ὁ Χριστός διασῴζω πολύτροπος καί ἁγίζω ὁ ὁ σάρξ φύσις ἐν ἑαυτοῦ . Διὸ καί ὁ Παῦλος φάσκω : « καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . » Εἰκών γάρ ὁ χοϊκός , οὗτος εἰμί Άδαμ , ὁ ἐν πάθος γίγνομαι καί φθορά · εἰκών δέ ὁ ἐπουράνιος , οὗτος εἰμί Χριστός , ὁ ἐν ἀπάθεια γίγνομαι καί ἀφθορία . κατακρίνω τοίνυν ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ ἴδιος σάρξ , θεός ὑπάρχω κατά φύσις , ὁ Λόγος , ἀργέω ἐπιτάσσω αὐτός , καί μετέρχομαι μᾶλλον εἰς ὁ κινέω πρός ὁ δοκέω ὁ Θεός καί μή πρός ὁ ἴδιος ἐπι Βελημάς · οὗτος τε ψυχικός ὑπάρχω ὁ σῶμα κατασκευάζω πνευματικός . εἰς μέν οὖν ὁ ἀνακαίνισις οὗτος τρόπος · ὁ δέ καί μάλιστα πρέπω , καί ὁ ὁ πρόκειμαι θεωρία χρεωστέω , μου ἐκεῖνος εἰστίθημι . πρόκειμαι δέ εἶπον περί ὁ αἰώνιος ζωή , καί ὁ ὁ θάνατος νέκρωσις , ὅπως τε ὁ ἀνθρώπειος φύσις ὁ ἐκ ὁ παράβασις φθορά ἀφίστημι ὁ Μονογενής . « οὐκοῦν ἐπεί ὁ παιδιά κοινωνέω αἷμα καί σάρξ , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα νεκρόω ὁ θάνατος , » καί ὁ κτίζω εἰς ἀφθορία ὁ πᾶς , καί σωτήριος ἀποδείκνυμι ὁ γένεσις ὁ κόσμος , » κατά ὁ γράφω , μεταβάλλω πάλιν ὁ πρᾶγμα ὁ σχῆμα πρός ὁ ἀρχαῖος . καί μέν