cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0223.3
Μεμίσθηται λέγων ἑαυτὸν τε καὶ τὸν Πατέρα παρὰ τῶν ἀσυνέτων Ἰουδαίων , καὶ τοῦτο δωρεὰν καὶ ἐπ’ οὐδενὶ τῶν εἰκότων , συμπαρεισάγει τὸ Πνεῦμα χρήσιμος , ὁμοῦ καὶ τῆς ἁγίας Τριάδος τὴν ἀναπληρωσιν ἐμποιῶν τῷ λόγῳ καὶ αὐτῷ δὲ δεῖνξς συν-ητοιμασμένον [ γρ . συντημασμένον ] , ἵνα ὁλοκλήρως ἐν Ἰῷψ πεπαρωνηκότες ἐλέγχωνται τῶν παραδεξίων οἱ θεωροί , καὶ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας τὴν οὕτως ὑπερυψά καθυβρίσαντες δύναμιν , δι’ ὧν οὐχ ὅπως παραδέχεσθαι δεῖν ἔφοντο τὸν Χριστόν , καίτοι τερατουργοῦντα ξένως , εἰς πληροφωρίαν αὐτῶν , ἀλλ’ ὧν ἤδη δεδράσθαι · δεδυσθεῖχαι γὰρ εἰς αὐτὸν , & καὶ μόνον ἐστὶν ἐννοῆσαι φρικτόν . Καίτοι , φαῖν γὰρ ἂν τις τυχὸν , ὦ παράφρων Ἰουδαῖε , θαυμάτων σοι γέγονε δημιουργὸς ὁ Χριστός , & καὶ τὴν Μωϋσέως ὑπεραίρει δόξαν καὶ παντὸς ἁγίου λαμπρότητα . Τὸ γὰρ φάναι τὸν Κύριον , « Εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς , & μηδὲς ἄλλος ἐποίησε , » τοιαύτην ἤνιν τὴν διάνοιαν εἰσφέρει . Εἶτα τὴν τῶν ἐλαττόνων ὑπῆρτην καὶ διάκονον , φημὶ δὲ Μωϋσέα , ταῖς οὕτω λαμπραῖς κατασώτεις τιμαῖς , τὸν δὲ ἀσυγκρίτως ὑπερφερέη καὶ πολὺ τῶν ἀρειονδῶν ἐργάτην , ἀσυνέτως οὕτως παραθώμενος οὐχ ἐρυθρίσας , καίτοι τοῖς διὰ Μωϋσέως χρησιμοθήμασι τὸ πάλαι διηγυμμένον ἐπάγοντα πέρας , καὶ καταχλείοντα λοιπὸν εἰς ἀλήθειαν τὴν σκιάν . Ὁμοῦ τοιγαροῦν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς συνεἰσεκόμιχε μὲν ἀναγκαίως , ἑαυτὸν τε καὶ τῷ Πατρὶ τὴν τοῦ Πνεύματος μνήμην · ἀπελέγχει δὲ ἅμα τὸ εἰρημένον ἀληθὲς , τοῦτ’ ἐστίν , ὡς εἴπερ τις ἐλαιοῦ διὰ μίσους ἔχειν τὸν Υἱόν , συναπαοστῦγχει δὴ πάντως καὶ τὸν ἐξ οὗπερ ἐστὶ Πατέρα · καὶ πῶς , ἢ τινὰ δὴ τρόπον , θέα πάλιν . Ἰδοὺ γὰρ , ἰδοὺ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , τοῦτ’ ἐστίν , ἑαυτὸν τὸν Παράκλητον εἰπών , παρὰ τοῦ Πατρὸς αὐτὸν ἐκπορεύεσθαι φησιν . « Πατερ γὰρ ἐστιν ἴδιον Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ φυσικῶς , ἐν αὐτῷ τε ὑπάρχον , καὶ δι’ αὐτοῦ προῖδν , οὕτω καὶ τοῦ Πατρός . Οἱ δὲ τὸ πνεῦμα κοινόν , τοῦτο εἰς δήπου πάντως ἂν καὶ τὰ τῆς οὐσίας οὐ διωρισμένα . Μὴ γὰρ δὴ τινες ἡμᾶς τῶν δυσσεβέων εἰωθότων τοῖς ἐξ ἀληθείας ἀποχωριζόντων λόγοις , εἰς ἂ μὴ θέμις ἐννοεῖν , ὡς ὑπουργικὴν τινὰ χρείαν ἀποπηρύν ὁ Υἱός · τὸ παρὰ τοῦ Πατρὸς Πνεῦμα τῇ κτλῖσει διακονεῖ · καὶ τοῦτο γὰρ ἀσυνέτως τινες οὐ κατεδείσαντο εἰπεῖν . Πιστεύειν δὲ μᾶλλον ἀκόλουθον , ὡς ἐπειπερ ἴδιόν ἐστιν αὐτοῦ , καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ἀποστέλλει τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ μαθηταῖς πρὸς ἀγαθώμας . Εἰ δὲ δὴ νομιζοῖτο τρόπον τινά , καὶ ὁριμὸν νοῦν τε καὶ λέγειν , διὰκονον ἡμῖν καὶ ὑπουργόν ,
Lemmas: Μεμίσθηται λέγω ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ παρά ὁ ἀσύνετος Ἰουδαῖος , καί οὗτος δωρεά καί ἐπί οὐδείς ὁ εἰκός , συμπαρεισάγω ὁ πνεῦμα χρήσιμος , ὁμοῦ καί ὁ ἅγιος Τριάς ὁ ἀναπλήρωσις ἐμποιέω ὁ λόγος καί αὐτός δέ δείκνυμι συν-ητοιμασμένον [ γρ . συντέμνω ] , ἵνα ὁλόκληρος ἐν ἴωψ πεπαρωνηκοαιρεω ἐλέγχω ὁ παραδεξίων ὁ θεωρός , καί ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία ὁ οὕτως ὑπερυψά καθυβρίζω δύναμις , διά ὅς οὐ ὅπως παραδέχομαι δήω φέρω ὁ Χριστός , καίτοι τερατουργέω ξένος , εἰς πληροφωριαω αὐτός , ἀλλά ὅς ἤδη δράω · δεδυσθεῖχαι γάρ εἰς αὐτός , & καί μόνος εἰμί ἐννοέω φρικτός . καίτοι , φαίνω γάρ εἄν τις τυγχάνω , εἰμί παράφρων Ἰουδαῖος , θαῦμα σύ γίγνομαι δημιουργός ὁ Χριστός , & καί ὁ Μωϋσῆς ὑπεραίρω δόξα καί πᾶς ἅγιος λαμπρότης . ὁ γάρ φαίνω ὁ κύριος , « εἰμί ὁ ἔργον μή ποιέω ἐν αὐτός , & μηδὲς ἄλλος ποιέω , » τοιοῦτος εἶμαι ὁ διάνοια εἰσφέρω . εἶτα ὁ ὁ μικρός ὑπαίρω καί διάκονος , φημί δέ Μωϋσῆς , ὁ οὗτος λαμπρός καθίστημι τιμή , ὁ δέ ἀσύγκριτος ὑπερφέρω καί πολύς ὁ ἀρειονδῶν ἐργάτης , ἀσύνετος οὕτως παρατίθημι οὐ ερυθρισος , καίτοι ὁ διά Μωϋσῆς χρησιμοθήμασι ὁ πάλαι διηγυμμένον ἐπάγω πέρας , καί καταχλειειμι λοιπός εἰς ἀλήθεια ὁ σκιά . ὁμός τοιγάρ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός συνέχω μέν ἀναγκαῖος , ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ ὁ ὁ πνεῦμα μνήμη · ἀπελέγχω δέ ἅμα ὁ εἴρω ἀληθής , οὗτος εἰμί , ὡς εἴπερ τις ἔλαιον διά μῖσος ἔχω ὁ υἱός , συναπαοστῦγχει δή πάντως καί ὁ ἐκ ὅσπερ εἰμί πατήρ · καί πῶς , ἢ τις δή τρόπος , θέα πάλιν . ἰδέ γάρ , ἰδού πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , οὗτος εἰμί , ἑαυτοῦ ὁ Παράκλητος εἶπον , παρά ὁ πατήρ αὐτός ἐκπορεύω φημί . « πατήρ γάρ εἰμί ἴδιος πνεῦμα ὁ υἱός φυσικός , ἐν αὐτός τε ὑπάρχω , καί διά αὐτός προδίδωμι , οὗτος καί ὁ πατήρ . ὁ δέ ὁ πνεῦμα κοινός , οὗτος εἰς δήπου πάντως εἄν καί ὁ ὁ οὐσία οὖον διά-ὁρίζω . μή γάρ δή τις ἐγώ ὁ δυσσεβής εἴωθα ὁ ἐκ ἀλήθεια ἀποχωρίζω λόγος , εἰς ὅς μή θέμις ἐννοέω , ὡς ὑπουργικός τις χρεία ἀποπηρύν ὁ υἱός · ὁ παρά ὁ πατήρ πνεῦμα ὁ κτλισεω διακονέω · καί οὗτος γάρ ἀσύνετος τις οὖον καταδέω εἶπον . πιστεύω δέ μᾶλλον ἀκόλουθος , ὡς ἐπεί ἴδιος εἰμί αὐτός , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ Θεός καί πατήρ , ἀποστέλλω ὁ ἅγιος αὐτός μαθητής πρός ἀγάθωμα . εἰμί δέ δή νομίζω τρόπος τις , καί ὁριμὸν νόος τε καί λέγω , διάκονος ἐγώ καί ὑπουργός ,