cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0293.1
τῶν μὲν καὶ τὰς τῆς ὠφελείας ἀπαρχὰς ἐν οἰκείαις ψυχαῖς συγχωμίζοντας . " Ἦσαν οὖν ἄρα , καὶ εἰσὶ μετὰ τὴν τῶν ἀποστ . καὶ ὑπὲρ πάντας , κεφαλὴν τοῦ τῆς Ἐκκλησίας σώματος τὰ τίμια τε καὶ ἀξιολογώτερα μέλη . Καὶ γοῦν ἐπ’ αὐτὰ τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος εὐλογίαν καὶ ἀγιασμὸν καταπίμπτεσθαι παρὰ τοῦ ἰδίου Πατρὸς ἑρωτᾷ , δι’ ἑαυτοῦ δὲ πάντας . Οὐ γὰρ ἄν ἕτερος , ἐπεὶπερ ἐστὶν αὐτὸς ἡ ζωοῦσα τε καὶ ἀληθής , καὶ παντουργικὴ καὶ δραστηρίος σοφία , καὶ δύναμις τοῦ γεννήσαντος αὐτόν . Ἄλλ’ ἵνα μὴ τινες τῶν οὐ λίαν ἐπιοχίστερων ἐπατεῖν μεμελητηκότων τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς οἴηθεῖεν ἐξ ἐλαφρίας ἐπὶ μόνους κεκλῆσθαι τοὺς μαθητὰς τὴν τοῦ θείου Πνεύματος καταφοίτησιν , οὐδὲν δὲ περὶ ἡμῶν τῶν μετ’ ἐκεῖνους ἠρξάθη καὶ ἐν πρώτοις γεγονότων καιρῶν , 5 θεοῦ καὶ ἀνθρώπων μεσίτης ὁ παράκλητος , καὶ ἀρχιερεὺς τῶν ἡμετέρων ψυχῶν , ἀναγκαίας καὶ τὰς τῶν τοιούτων προανατειράζων ἀσυνέτους ὀπονοίας , τοῖς εἰσημένοις ἐπήγγειλε τὸ προκειμένον , τοῦτ’ ἐστίν , Ὁὐ περὶ τούτων δὲ ἑρωτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ . » Καὶ γὰρ ἤν πᾶς ἄτοπον , δι’ ἕνος μὲν τοῦ πρώτου , ὁμολογ . δὲ τοῦ Ἁδὰμ , διήκειν ἐπὶ πάντας τὴν κατάκρισιν , καὶ φορεῖσθαι μὲν τοῦ χοϊκοῦ τὴν ἀδολεσχάτην εἰκόνα καὶ τοὺς μὴ ἀμαρτησάντας , κατ’ ἐκεῖνο δὲ δήλον ὄτι καιροῦ , καθ’ ὃν ὁ προπρότερος αὐτῷ δοθεὶς παροῦσαδεν ἐντολῆς ἐπιδημήσας δὲ τοῦ Χριστοῦ , ὃς δὴ καὶ πέφυκεν οὐράνιος ἄνθρωπος , μὴ καὶ τὴν αὐτοῦ πάλιν εἰκόνα σύμπαντας ἀναμάττεσθαι τοὺς δι’ αὐτοῦ κεκλημένους εἰς δικαιοσύνην , πρόσθετο δὲ τὴν διὰ πίστεως . Ὡσπερ δὲ τοῦ χοϊκοῦ τὴν ἀκαλλεστάτην εἰκόνα διὰ τύπων ὁρασίαι φαμεν , καὶ ἰδεᾶς νοιαζόμενοι , ἡ καὶ τῆς ἀμαρτίας ἔχει τὸν βύπον , καὶ θανάτου , καὶ φθορᾶς τὴν ἀσθένειαν καὶ φιληδονίας σαρκικῆς καὶ φρονήματος ἐπιγείου τὴν ἀκαθαρσίαν · οὕτως αὐ πάλιν διαπρέπειν οἴεσθαι τὴν εἰκόνα τοῦ πνευματικοῦ , τοῦτ’ ἐστὶ Χριστοῦ , καθαρότητι καὶ εὐλλοινείᾳ , τῇ κατὰ πᾶν οἴσων ἀφθαρσίᾳ καὶ ζωῇ καὶ ἀγιασμῷ . Ἄλλ’ ἤν ἕτερος δὴμῆχανον εἰς τὸ ἀπ’ ἀρχῆς ἡμᾶς ἀνακομίζεσθαι κάλλος τοὺς ἄπας ἐκπεπτωκότας , διὰ τὴν ἐν τῷ πρώτῳ παραβάσειν , εἰ μὴ τῆς ἀρξῆς τοῦ κοινωνίας ἐτύχομεν , καὶ τῆς ἐνώσεως τῆς πρὸς θεόν · οὕτω γὰρ καὶ ἐν ἀρχαῖς ἡ τῶν ἐπὶ γῆς διεκοσμηθῆ φύσις . Ἐνωσις δὲ ἡ πρὸς θεὸν οὐχ ἕτερως ἂν διὰ τῆς ἐν τούτῳ , ἡ διὰ τῆς μετουσίας τοῦ ἁγίου Πνεύματος , τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐντιθέντος ἡμῖν τὴν ἁγιασμὸν , καὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἀναπλάττοντος ζωὴν τὴν ὑποφεύγουσαν τῇ θνητῇ φύσει , οὕτω τε πρὸς τὸν θεὸν καὶ πρὸς τὴν ἐκείνου μόρφωσιν ἐπανάγοντος τὸ τῆς ἐπὶ τοῦτο δόξης ἐστερημένον . Εἰκῶν μὲν γὰρ ἀπραγυνθὲς τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός , ὁμοίως δὲ ψυχικὴ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο μεταπλάττον ὡσπερ εἰς ἑαυτὸ τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς , τὴν θελᾶν αὐταῖς ἐγχαράττει μόρφωσιν , καὶ τῆς ἀνωτάτω πασῶν οὐσίας ἀποσημαίνεται τὸν εἰκονισμόν . Ἐρωτᾷ τοιγαροῦν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὐχ ὑπὲρ μόνων τῶν δυοκαίδεκα μαθητῶν , μᾶλλον δὲ περὶ
Lemmas: ὁ μέν καί ὁ ὁ ὠφέλεια ἀπαρχή ἐν οἰκεῖος Ψυχή συγχωμίζοντας . " εἰμί οὖν ἄρα , καί εἰμί μετά ὁ ὁ ἀποστ . καί ὑπέρ πᾶς , κεφαλή ὁ ὁ ἐκκλησία σῶμα ὁ τίμιος τε καί ἀξιόλογος μέλος . καί γοῦν ἐπί αὐτός ὁ διά ὁ πνεῦμα εὐλογία καί ἁγιασμός καταπέμπω παρά ὁ ἴδιος πατήρ ἐρωτάω , διά ἑαυτοῦ δέ πᾶς . οὖον γάρ ἄν ἕτερος , ἐπεί εἰμί αὐτός ὁ ζωόω τε καί ἀληθής , καί παντουργικός καί δραστήριος σοφία , καί δύναμις ὁ γεννάω αὐτός . ἄλλος ἵνα μή τις ὁ οὖον λίαν επιοχιστερεω πατέω μέλω ὁ θεόπνευστος γραφή οἴομαι ἐκ ἐλαφρία ἐπί μόνος καλέω ὁ μαθητής ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα καταφοίτησις , οὐδείς δέ περί ἐγώ ὁ μετά ἐκεῖνος ἀράσσω καί ἐν πρῶτος γίγνομαι καιρός , 5 θεός καί ἄνθρωπος μεσίτης ὁ παράκλητος , καί ἀρχιερεύς ὁ ἡμέτερος Ψυχή , ἀναγκαῖος καί ὁ ὁ τοιοῦτος προανατειραζω ἀσύνετος οπονοια , ὁ εἰσέρχομαι ἐπαγγέλλω ὁ πρόκειμαι , οὗτος εἰμί , οὖον περί οὗτος δέ ἐρωτάω μόνος , ἀλλά καί περί ὁ πιστεύω διά ὁ λόγος αὐτός εἰς ἐγώ . » καί γάρ ἐάν πᾶς ἄτοπος , διά ἕνος μέν ὁ πρῶτος , ὁμολογ . δέ ὁ Ἀδάμ , διήκω ἐπί πᾶς ὁ κατάκρισις , καί φορέω μέν ὁ χοϊκός ὁ ἀδολεσχάτην εἰκών καί ὁ μή ἁμαρτάνω , κατά ἐκεῖνος δέ δῆλος ὅστις καιρός , κατά ὅς ὁ προπρότερος αὐτός δίδωμι παροῦσαδεν ἐντολή ἐπιδημέω δέ ὁ Χριστός , ὅς δή καί φύω οὐράνιος ἄνθρωπος , μή καί ὁ αὐτός πάλιν εἰκών σύμπας ἀναμάσσω ὁ διά αὐτός καλέω εἰς δικαιοσύνη , πρόσθετο δέ ὁ διά πίστις . ὡς δέ ὁ χοϊκός ὁ ἀκαλλής εἰκών διά τύπος ὁρασίαι φημί , καί ἰδέα νοιάζομαι , ὁ καί ὁ ἁμαρτία ἔχω ὁ βύπον , καί θάνατος , καί φθορά ὁ ἀσθένεια καί φιληδονία σαρκικός καί φρόνημα ἐπίγειος ὁ ἀκαθαρσία · οὕτως αὖος πάλιν διαπρέπω οἴομαι ὁ εἰκών ὁ πνευματικός , οὗτος εἰμί Χριστός , καθαρότης καί ευλλοινειον , ὁ κατά πᾶς φέρω ἀφθαρσία καί ζωή καί ἁγιασμός . ἄλλος ἐάν ἕτερος δὴμῆχανον εἰς ὁ ἀπό ἀρχή ἐγώ ἀνακομίζω κάλλος ὁ ἅπας ἐκπίπτω , διά ὁ ἐν ὁ πρῶτος παράβασις , εἰμί μή ὁ ἄρχω ὁ κοινωνία τυγχάνω , καί ὁ ένωση ὁ πρός θεός · οὗτος γάρ καί ἐν ἀρχή ὁ ὁ ἐπί γῆ διακοσμέω φύσις . ἕνωσις δέ ὁ πρός θεός οὐ ἑτέρως εἄν διά ὁ ἐν οὗτος , ὁ διά ὁ μετουσία ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ ἴδιος ἰδιότης ἐντίθημι ἐγώ ὁ ἁγιασμός , καί εἰς ὁ ἴδιος ἀναπλάσσω ζωή ὁ ὑποφεύγω ὁ θνητός φύσις , οὗτος τε πρός ὁ θεός καί πρός ὁ ἐκεῖνος μόρφωσις ἐπανάγω ὁ ὁ ἐπί οὗτος δόξα στερέω . Εἰκών μέν γάρ ἀπραγυνθὲς ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὁμοίως δέ ψυχικός ὁ υἱός ὁ πνεῦμα αὐτός . Ζεύς οὗτος μεταπλάσσω ὡς εἰς ἑαυτοῦ ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή , ὁ θέλω αὐτός ἐγχαράσσω μόρφωσις , καί ὁ ἄνω2 πᾶς οὐσία ἀποσημαίνω ὁ εἰκονισμός . ἐρωτάω τοιγάρ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , οὐ ὑπέρ μόνος ὁ δώδεκα μαθητής , μᾶλλον δέ περί