cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0196.2
vois . » Ὅτι δὲ μόνη , καὶ καθ’ ἑαυτὴν ἡ πίστις τῆς ἐκ τῶν ἔργων φαιδρότητος οὐ λαχοῦσα τὴν συνδρομήν , ἀποχωρῶντος οὐχ ἔχει εἰς τὴν δύνασιν προκείσθαι τὴν εἰς Θεὸν οἰκειότητα , σημαίνει · λέγων καὶ ὁ Χριστοῦ μαθητής · « Σὺ πιστεύεις , ὅτι εἰς ὁ Θεός · καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι , καὶ φρίττουσι . » Εἶτα πῶς ἔρει τις ἤδη τοῖς ἀρχάεσιν αὐτοῖς γυμνὴν τε καὶ μόνην οἰκείως τὴν πίστιν , εἰς τὴν δύνασιν τὴν ἀνωθεν οἰκειότητα περιποιεῖν · ἄρα καὶ αὐτῶν τῶν δαιμόνων τὸ στίφος ἀναδραμεῖται πρὸς οἰκειότητα τὴν ὡς πρὸς Θεόν , ἐπειδὴ οἴδεν ἕνα τε καὶ ὄντα πεπίστευκε ; Καὶ πῶς ἂν εἴη τοῦτο γε ; Τὸ γὰρ εἰδέναι μόνον ἄρχειν , ὅτι Θεὸς ἐστὶν εἰς ὁ πάντων ποιητὴς τε καὶ γενεσιουργός · δεῖν δὲ οἴμαι τῇ πίστει συμπαρομαρτεῖν καὶ τῇ εἰς αὐτὸν εὐλάβειαν · τὸ καύχημα . Ὁ γὰρ τοῦτος καὶ ἐν Χριστῷ μένει , καὶ ἔχων ὀφθαλμοῖς τοὺς λόγους αὐτοῦ , κατὰ τὸ ἐν βιβλίῳ Ψαλμῶν εἰρημένον , ὡς πρὸς Θεόν · « Ἐν τῇ καρδίᾳ μου ἔκρυφα τὰ λόγια σου , ὅπως ἂν μὴ ἀμάρτω σοι . » Ὅσπερ γὰρ , εἰ τι , ἐν ἀγγεῖ χαλκῷ πυρὸς ἀποδοιτο σπέρμα , πάντως δὴ πῦρ καὶ τῆς παρ’ αὐτοῦ θερμότητος ἀποτελεσεῖ μέτοχον · οὕτως ὁ ἐν ψυχῇ τε καὶ καρδίᾳ τὸν θεῖον τε καὶ οὐράνιον λόγον διακατεχὼν νοῦς , δι’ ἐρέσεως τῆς εἰς ἅπασαν ἀρετὴν , ἀεὶ πρὸς τοῦτο δι’ αὐτοῦ θερμαίνεται . Γέγραπται γὰρ · « Πεπυρωμένον τὸν λόγον σου σφόδρα , καὶ ὁ δοῦλός σου ἠγάπησεν αὐτό . » Ὁ τοίνυν , φησὶ , καταστήσας ἐν τούτοις τὰ καθ’ ἑαυτὸν , καὶ εἰς τοῦτο λοιπὸν καυχήματος ἀναδεδηκώς , ὡς ἐν ἐμοὶ τε μένειν αὐτόν , ἔχειν τε παρ’ ἑαυτῷ τοὺς ἐμοὺς λόγους , ἀνυποστάλως προσέτω , καὶ ὅπερ ἂν ἐχὴ πρὸς ἡδονὴν ἐξαιτεῖσθαι τότε σύν παρρησίᾳ πολλῇ , καὶ μελλήσεως δίχα δοθήσεται αὐτῷ . » κατανεύσω γὰρ , φησίν . Ἄρ’ οὖν εἰ τις κἂν τι τῶν φαύλων αὐτῇ προαιδεστέρον λήψεται , καὶ τοῦτον ἔσται διανομεύς ὁ φιλάρεσκος , Ἄπαγε τῆς δυσβουλίας , ἀδύναπτε . Ἄπηλθε γὰρ οὐδὲν , ἢ τῶν διὰς κατηγορουμένων δι’ ἀσυχρότητι χορηγήσει Θεός · ἐκεῖνο δὲ μᾶλλον ἐννοῆσαι πρεπυδύστατον ( ἢ γὰρ οὐκ ἔσται δικαῖόν τε καὶ ὀρθῶς ἔχον ) , ὡς ὁ μένων ἐν Χριστῷ , καὶ ἔχων ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους αὐτοῦ , πρόδηλον ὅτι ἄτε καὶ ἀγαθὸς ὢν καὶ ἐπιεικής , μόνα φρονεῖν ἐγνωκε τὰ Θεῷ θυμηρεστάτα . Τοῖς γὰρ ἐν καρδίᾳ τὸν θεῖον ἔχουσι λόγον , ἄπερ ἂν βούλαιντο καθ’ ὀρθόντως , ἐπέτρεψεν αἰτεῖν , οὐκ ἀγνοήσας πνευματικῶν δηλονότι καὶ θείων ἀγαθῶν ὀρεκτῶν [ γρ . ὀρεκτικῶν ] τῆς μεθέξεως . Ὀρισάμενός τε διὰ τοῦτο σὺ μᾶλα τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , εἰς τὴ εἴη , καὶ ποδαπὸς τὸν τρόπον ὁ προσευχόμενος , καὶ λαμβάνειν ἀξίων , ἄπερ ἂν βούληται παρὰ Θεοῦ , τὴν ἑαυτῶν εἰς τοῦτο διαπλάττοντες πολιτείαν , εἰ τυχὲν εὐδόμητα τῆς ἀνωθεν εὐμενείας . Εἰ δὲ μή , σαυτὸν οἶδα γεγονότα Μὴ δυσφόρει παραχρῶν . Εἰ δὲ σοὶ δοκεῖ τὸ ἀγαθουργίας καυχήματα ( τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ μένειν ἐν Χριστῷ , καὶ ἔχειν ἐν ἑαυτῷ τοὺς λόγους αὐτοῦ ) , πρόσθε πεποιθώς , καὶ λήψῃ καὶ αὐτὸς μελλήσεως δίχα παντὸς , ὅπερ ἂν αἰτήσῃς παρὰ Θεοῦ .
Lemmas: vois . » ὅτι2 δέ μόνος , καί κατά ἑαυτοῦ ὁ πίστις ὁ ἐκ ὁ ἔργον φαιδρότης οὖον λαγχάνω ὁ συνδρομή , ἀποχωρέω οὐ ἔχω εἰς ὁ δύνασις πρόκειμαι ὁ εἰς θεός οἰκειότης , σημαίνω · λέγω καί ὁ Χριστός μαθητής · « σύ πιστεύω , ὅτι εἰς ὁ Θεός · καί ὁ δαιμόνιος πιστεύω , καί φρίσσω . » εἶτα πῶς ἔρομαι τις ἤδη ὁ ἀρχάς αὐτός γυμνός τε καί μόνος οἰκεῖος ὁ πίστις , εἰς ὁ δύνασις ὁ ἄνωθεν οἰκειότης περιποιέω · ἄρα καί αὐτός ὁ δαίμων ὁ στίφος ἀνατρέχω πρός οἰκειότης ὁ ὡς πρός Θεός , ἐπεί οἶδα εἷς τε καί εἰμί πιστεύω ; καί πῶς εἄν εἰμί οὗτος γε ; ὁ γάρ οἶδα μόνος ἄρχω , ὅτι θεός εἰμί εἰς ὁ πᾶς ποιητής τε καί γενεσιουργός · δήω δέ οἴμη ὁ πίστις συμπαρομαρτέω καί ὁ εἰς αὐτός εὐλάβεια · ὁ καύχημα . ὁ γάρ τοῦτος καί ἐν Χριστός μένω , καί ἔχω ὀφθαλμός ὁ λόγος αὐτός , κατά ὁ ἐν βιβλίον ψαλμός εἴρω , ὡς πρός Θεός · « ἐν ὁ Καρδία ἐγώ κρύπτω ὁ λόγιος σύ , ὅπως εἄν μή ἁμαρτάνω σύ . » ὅσπερ γάρ , εἰμί τίς , ἐν ἄγγος χαλκός πυρός πωλέω σπέρμα , πάντως δή πῦρ καί ὁ παρά αὐτός θερμότης ἀποτελέω μέτοχος · οὕτως ὁ ἐν Ψυχή τε καί Καρδία ὁ θέω τε καί οὐράνιος λόγος διακατέχω νόος , διά ρέσις ὁ εἰς ἅπας ἀρετή , ἀεί πρός οὗτος διά αὐτός θερμαίνω . γράφω γάρ · « πυρόω ὁ λόγος σύ σφόδρα , καί ὁ δοῦλος σύ ἀγαπάω αὐτός . » ὁ τοίνυν , φημί , καθίστημι ἐν οὗτος ὁ κατά ἑαυτοῦ , καί εἰς οὗτος λοιπός καύχημα ἀναδέω , ὡς ἐν ἐγώ τε μένω αὐτός , ἔχω τε παρά ἑαυτοῦ ὁ ἐμός λόγος , ανυποσταλαω πρόσω , καί ὅσπερ εἄν ἔχω πρός ἡδονά ἐξαιτέω τότε σῦς παρρησία πολύς , καί μέλλησις δίχα δίδωμι αὐτός . » κατανεύω γάρ , φημί . ἄρα οὖν εἰμί τις κἀν τίς ὁ φαῦλος αὐτός προαιδεστέρον λαμβάνω , καί οὗτος εἰμί διανομεύς ὁ φιλάρεσκος , ἄπαγε ὁ δυσβουλία , ἀδύναπτε . ἀπέρχομαι γάρ οὐδείς , ἢ ὁ Διᾶς κατηγορέω διά ἀσυχρότητι χορηγέω Θεός · ἐκεῖνος δέ μᾶλλον ἐννοέω πρεπυδυστατος ( ἢ γάρ οὐ εἰμί Δίκαιος τε καί ὀρθῶς ἔχω ) , ὡς ὁ Μένων ἐν Χριστός , καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ λόγος αὐτός , πρόδηλος ὅτι αὔγ-ασμα καί ἀγαθός εἰμί καί ἐπιεικής , μόνος φρονέω γιγνώσκω ὁ Θεός θυμηρεστάτα . ὁ γάρ ἐν Καρδία ὁ θέω ἔχω λόγος , Ἄπερ εἄν βούλομαι κατά ὄρνυμι , ἐπιτρέπω αἰτέω , οὐ ἀγνοέω πνευματικός δηλονότι καί θεῖον ἀγαθός ὀρεκτός [ γρ . ὀρεκτικός ] ὁ μέθεξις . ὁρίζω τε διά οὗτος σύ μῆλον ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , εἰς ὅς εἰμί , καί ποδαπός ὁ τρόπος ὁ προσεύχομαι , καί λαμβάνω ἄξιος , Ἄπερ εἄν βούλομαι παρά Θεός , ὁ ἑαυτοῦ εἰς οὗτος διαπλήσσω πολιτεία , εἰμί τυγχάνω εὐδόμητος ὁ ἄνωθεν εὐμένεια . εἰμί δέ μή , σαυτοῦ οἶδα γίγνομαι μή δυσφορέω παραχράω . εἰμί δέ σύ δοκέω ὁ αγαθουργία καύχημα ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ μένω ἐν Χριστός , καί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ λόγος αὐτός ) , πρόσθεν πείθω , καί λαμβάνω καί αὐτός μέλλησις δίχα πᾶς , ὅσπερ εἄν αἰτέω παρά Θεός .