cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0232.3
Καὶρὸν ἐπιδείξας τὸν δέοντα τῆς τοῦ Πνεύματος καθόδου καὶ ἀποστολῆς , τὸ ἀποδημησαὶ πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ τὴν τῶν ἁγίων μαθητῶν ἀγρυπνίαν λύπην ἀποχρώντως διὰ τοῦτο τεθεραπευκώς , καὶ τίνων ἔσται δημιουργὸς ὁ Παράκλητος χρησίμως προσηπεδείκνυσιν . « Ἐλθὼν γὰρ , φησίν , ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἀμαρτίας , καὶ περὶ δικαιοσύνης , καὶ περὶ κρίσεως . » Καὶ τινὰ μὲν τρόπον ὁ ἑφ’ ἑκάστῳ τῶν εἰρημένων ἐλεγχος ἔσται , διαμεμηνυκέν ἀκριβῶς . Πλὴν ἐπειδὴ οὐ λίαν εὐκόλως προσβάλλειν εἴκός τῃ θεωρήματι τινὰς , διεργασθαι δεῖ ἀνὰ μέρος ὑπολαμβάνων , καὶ λευκώτερον εἰπεῖν τοῦ σημαίνουμένου τὴν δύναμιν . Τέθεται τίνων ἐν πρώτῳ · ὁ περὶ τῆς ἀμαρτίας ἐλεγχος . Πῶς οὖν ἐλέγξει τὸν κόσμον ; Ὅταν γὰρ τοὺς ἀγαπῶν Χριστὸν , ὡς ἀξίους ἤδη καὶ πεπιστευκότας γένηται , τότε δή , τότε τὸν κόσμον , τοῦτ’ ἐστι , τοὺς ἀπαideioutous , καὶ ἀπίστους ἔτι , καὶ ταῖς ἐν κόσμῳ φιληδονίας κεχρατημένους δι’ αὐτοῦ κατακρίνει τοῦ πράγματος , ὡς ἐνόχους ἐπὶ ταῖς ἰδίαις ἀμαρτίαις , καὶ τοῖς ἐαυτῶν ἐντεθηνόμενοι ἀμαρτημάτων . Προσωποληψήσει γὰρ οὐδαμῶς Θεός , ἀλλ’ οὐδὲ τις μὲν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς αἰτίας εὐλόγως δίχα χαριεῖται τὸ Πνεῦμα , τισὶ δὲ οὐκέτι , μόνους δὲ τοὺς ἀξίους ἐγκατοικίσει τὸν Παράκλητον , οἱ διὰ πίστεως εἰλικρινοῦς , ὡς Θεὸν ὄντως σεσμη-χασί , καὶ τῶν ὅλων δημιοῦργον ἐπεγνῶσαν καὶ Κύριον . Ὅπερ οὖν εἴρηκε φθάσας τοὺς Ἰουδαίους αὐτὸς ὁ Σωτήρ , ὅτι « Ἐὰν μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι , ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἀποθανεῖσθε , » ἀληθὲς δὲ ἐπιδείξει διὰ πραγμάτων ὁ Παράκλητος ἐλθὼν . « Ἐλέγξει δὲ πάλιν τὸν κόσμον , φησίν , περὶ δικαιοσύνης , ὅτι πρὸς τὸν Πατέρα ὑπάγω , καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με . » Συνεφεί γὰρ δικαίως τοῖς πεπιστευκόσιν εἰς Χριστόν , μετὰ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀνάβασιν , ὡς δικαίως δεδικαιωμένοις . Παρεδέξαντο γὰρ ὡς Θεὸν ἀληθινόν , οὐ τεθεάσθαι μὲν οὐδαμῶς , συνεδρεύειν γε μὴν τῷ ἰδίῳ Πατρὶ πεπιστεύκασιν . Ὅτι γὰρ μακαρίους ἀπεκάλει τοὺς οὕτω πιστεύοντας ὁ Χριστός , ἐκμαθὼν τις ἂν καὶ λίαν εὐκόλως ἐκείνων ἐπιμνησθεὶς , ὧν εἴρηκε τε καὶ διέπραξεν ὁ Θωμᾶς . Ἐνοϊκῶν γὰρ ἐπὶ πρὸς τὸ ἀναβιῶσαι τὸν Υἱόν · « Ἐὰν μὴ
Lemmas: Καιρός ἐπιδείκνυμι ὁ δήω ὁ ὁ πνεῦμα κάθοδος καί ἀποστολή , ὁ ἀποδημησαὶ πρός ὁ πατήρ , καί ὁ ὁ ἅγιος μαθητής ἀγρυπνία λύπη ἀποχρώντως διά οὗτος θεραπεύω , καί τίνω εἰμί δημιουργός ὁ Παράκλητος χρήσιμος προσαποδείκνυμι . « ἔρχομαι γάρ , φημί , ἐλέγχω ὁ κόσμος περί ἁμαρτία , καί περί δικαιοσύνη , καί περί κρίσις . » καί τις μέν τρόπος ὁ ἐπί ἕκαστος ὁ εἴρω ἔλεγχος εἰμί , διαμηνύω ἀκριβῶς . πλήν ἐπεί οὖον λίαν εὐκόλως προσβάλλω εἰκός πῃ θεώρημα τις , διεργάζομαι δεῖ ἀνά μέρος ὑπολαμβάνω , καί λευκός εἶπον ὁ σημαίνω ὁ δύναμις . Τέθεται τίνω ἐν πρῶτος · ὁ περί ὁ ἁμαρτία ἔλεγχος . Πῶς οὖν ἐλέγχω ὁ κόσμος ; ὅταν γάρ ὁ ἀγάπη Χριστός , ὡς ἄξιος ἤδη καί πιστεύω γίγνομαι , τότε δή , τότε ὁ κόσμος , οὗτος εἰμί , ὁ ἀπαideioutous , καί ἄπιστος ἔτι , καί ὁ ἐν κόσμος φιληδονία κρατέω διά αὐτός κατακρίνω ὁ πρᾶγμα , ὡς ἔνοχος ἐπί ὁ ἴδιος ἁμαρτία , καί ὁ ἑαυτοῦ ἐντίθημι ἁμάρτημα . Προσωποληψήσει γάρ οὐδαμῶς Θεός , ἀλλά οὐδέ τις μέν ὁ ἐπί ὁ γῆ αἴτιος εὔλογος δίχα χαρίζομαι ὁ πνεῦμα , τις δέ οὐκέτι , μόνος δέ ὁ ἄξιος ἐγκατοικίζω ὁ Παράκλητος , ὁ διά πίστις εἰλικρινής , ὡς θεός εἰμί σεσμη-χασί , καί ὁ ὅλος δημιουργός ἐπιγιγνώσκω καί κύριος . ὅπερ οὖν εἴρω φθάνω ὁ Ἰουδαῖος αὐτός ὁ Σωτήρ , ὅτι « ἐάν μή πιστεύω ὅτι ἐγώ εἰμί , ἐν ὁ ἁμαρτία σύ ἀποθνῄσκω , » ἀληθής δέ ἐπίδειξις διά πρᾶγμα ὁ Παράκλητος ἔρχομαι . « ἐλέγχω δέ πάλιν ὁ κόσμος , φημί , περί δικαιοσύνη , ὅτι πρός ὁ πατήρ ὑπάγω , καί οὐκέτι θεωρέω ἐγώ . » συνεφος γάρ δικαίως ὁ πιστεύω εἰς Χριστός , μετά ὁ εἰς οὐρανός ἀνάβασις , ὡς δικαίως δικαιόω . παραδέχομαι γάρ ὡς θεός ἀληθινός , οὖον θεάομαι μέν οὐδαμῶς , συνεδρεύω γε μήv ὁ ἴδιος πατήρ πιστεύω . ὅτι2 γάρ μακάριος ἀποκαλέω ὁ οὗτος πιστεύω ὁ Χριστός , ἐκμανθάνω τις εἄν καί λίαν εὐκόλως ἐκεῖνος ἐπιμιμνήσκομαι , ὅς εἴρω τε καί διαπράσσω ὁ Θωμᾶς . ἐνοικέω γάρ ἐπί πρός ὁ ἀναβιόω ὁ υἱός · « ἐάν μή