cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0259.1
σθῆσεως ἀμοιρούσαςι ὁλαίς , τὴν ἰδίαν ἀπλῶς ἐπ-υνωμίαν χαρίσασθαι , καὶ τῇ τὰ πάντα ὑπερεχούσῃ ὁδούσῃ τὴν ἀόρητον περιθείναι δόξαν . Μόνον οὖν καὶ ἀληθινὸν ὀνομάζει Θεὸν τὸν Πατέρα , τοῖς ψευδονύ-μοις ἀντειδὶς , καὶ τοῖς πεπλανημένοις ὀνομασμά-νοις θεοῖς ἀντιπαραέχων ὡσπερ τὸν ἀληθῆ . Σκοπὸς γὰρ οὗτος τοῦ λόγου . Χρησίμως δὲ λᾶν ἔνα , καὶ μὲν οἱ ἐπὶ τὸν Πατέρα , καὶ τῆς ἑαυτοῦ διαμένειν δόξης λέγων · « Καὶ ὅν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . » Οὐ γὰρ ἂν ἐτέρως τις ἔλοι τὴν τελείαν τοῦ Πατρὸς γνῶσιν , εἰ μὴ συνειστρέχοι προσεχῶς τε καὶ συν-ημίνως , καὶ ἡ περὶ τοῦ γεννήματος , τοῦτ' ἔστι τοῦ Υἱοῦ . « Ἄμα γὰρ τις ἔγνω τί ἔστι Πατήρ , ἔγνω δὴ πάντως καὶ τὸν Υἱόν . Ἐνα τοιγαροῦν , καὶ ἀληθι-νὸν εἶπὼν τὸν Πατέρα καὶ Θεόν , οὐκ ἔξω τέθειν ἑαυτόν . « Ἄν γὰρ ἐν αὐτῷ , καὶ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν , ἀληθινὸς ἔσται , καὶ ὁ αὐτός , καὶ μόνος ἐν μόνῳ . Παρ' αὐτὸν γὰρ ἕτερος οὐδὲς Θεὸς ἀληθινὸς ἔσται καὶ μόνος . » Οἱ γὰρ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια · ἡ δούλη δὲ καὶ ἡ κτίσις , ἣν οὐκ οἶδ' ὅπως προσχωνοῦσι τινες , εἰς ἀδύναμον τε καὶ λαν ἐμπαθῆ κατασυρόμε-νοι γνῶμην . Πολλοὶ οὖν ἄρα δὴ ἐν τῷδε τῷ κά-σμῳ νομιζοῦσιν ἐξ ἀπάτης εἶναι θεούς , καὶ νύσιν λαχοῦσι τὴν ἐπωνυμίαν , ὁ μόνος καὶ ἀληθινὸς Θεός , ὁ ἐν αὐτῷ τε καὶ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν Υἱός , διηρη-μένος δὲ ἄμα καὶ συμφωνεῖ καθ' ἑκάστην φύσιν . Διηρημένως μὲν γὰρ , διὰ τὸ ἐν ὑπάρχει νοεῖσθαι τῇ καθ' ἑαυτὸν . Υἱὸς γὰρ ἔστιν ὁ Υἱὸς καὶ οὐχὶ Πατήρ · συμφωνῶς δὲ πάλιν , ὅτι τῇ τοῦ τεχόντος ὑπάρχει συμπαρομαρτεῖ δὴ πάντως ὁ ἐξ αὐτοῦ κατὰ φύσιν . « Ἄμα γὰρ Πατὴρ καὶ Υἱός , εἴπερ ἔστι τε καὶ λέγεται διὰ τοῦτο Πατήρ , ἐπειδὴ νοεῖται γε-γεννηκώς . » Αὕτη τοίνυν ἔστι , φησίν , ἡ αἰώνιος ζωή , ἵνα γινώσκωσι σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν , καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . » Ἄρ' οὖν , ἔρει τις τῶν φιλαχρασιμῶν , αἱ τὸ μὴ παρέργως τοῖς θείοις δό-γμασιν ὁμιλεῖν ἐσπουδαστάτω , τὴν γνῶσιν εἶναι φάμεν τὴν αἰώνιον ζωήν , ἐξαρκεῖ δὲ τινὶ τὸ εἰδέναι τὸν ὄντως τε καὶ φύσει ἀληθῶς ὄντα Θεόν , εἰς τὸ πᾶσαν ἔχειν τῆς ἐλπίδος τὴν ἀσφάλειαν , δεήσει δὲ τῶν ἄλλων οὐδενός ; Εἴτα πῶς ἡ πίστις χωρὶς τῶν ἔργων χενρά ἐστι ; Πίστιν δὲ ὅταν λέγωμεν , τὴν ἀληθῆ περὶ τοῦ Θεοῦ γνῶσιν , καὶ οὐχ ἕτερόν τι σημαίνομεν · διὰ γὰρ τοῦ πιστεύειν ἡ γνῶσις . Καὶ μαρτυρεῖ λέγων ὁ προσφήτης « Ἡσάιας πρὸς τινὰς · Ἐὰν γὰρ πι-στεύσητε , οὐδ' οὐ μὴ συνῆτε . Ὅτι δὲ τὴν ἐν φιλοῖς θεωρήμασι γνῶσιν , χρήμα παντελῶς ἀνόνητον , αἱ τῶν ἁγίων ἡμῖν ἀποφαίνουσι συγγραφαί , συνήσεις ὁμαὶ καὶντεῦθεν . Ἐφη γὰρ πρὸς τὸν τῶν ἁγίων μαθητῶν · « Σὺ πιστεύεις , ὅτι εἰς ἔστιν ὁ Θεός , καλῶς ποιεῖς , καὶ τὰ δαιμόνια πιστεύουσι καὶ φρίσσουσι . » Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα ; Πῶς ἀληθεύσει Χριστός , ζωὴν αἰώνιον εἶναι λέγων τὸ γνῶναι , τὸν Ἕνα καὶ ἀληθῆ Πατέρα καὶ Θεόν , καὶ σὺν αὐτῷ τὸν Υἱόν ; Ἄλλ' οἶ-μαι δὴ δεῖν πρὸς τοῦτο εἰπεῖν , ὅτι δὴ πάντως ἀληθὴς ἔσται τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος . Ζωὴ γὰρ ἡ γνῶσις , ὡς ὅλην ἀδύνατον τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν , καὶ εἰς -
Lemmas: σθῆσεως ἀμοιρέω ὅλος , ὁ ἴδιος ἀπλόος ἐπ-υνωμίαν χαρίζομαι , καί ὁ ὁ πᾶς ὑπερέχω ὁδάω ὁ αορητος περιτίθημι δόξα . Μόνος οὖν καί ἀληθινός ὀνομάζω θεός ὁ πατήρ , ὁ ψευδονύ-μοις ἀντιδίδωμι , καί ὁ πλανάω ὀνομάζω θεός ἀντιπαρέχω ὡς ὁ ἀληθής . Σκοπός γάρ οὗτος ὁ λόγος . χρήσιμος δέ λᾶν νάω , καί μέν ὁ ἐπί ὁ πατήρ , καί ὁ ἑαυτοῦ διαμένω δόξα λέγω · « καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . » οὖον γάρ εἄν ἑτέρως τις αἱρέω ὁ τέλειος ὁ πατήρ γνῶσις , εἰμί μή συνειστρέχω προσεχῶς τε καί συν-ημιναω , καί ὁ περί ὁ γέννημα , οὗτος εἰμί ὁ υἱός . « Ἄμη γάρ τις γιγνώσκω τίς εἰμί Πατήρ , γιγνώσκω δή πάντως καί ὁ υἱός . εἷς τοιγάρ , καί ἀληθινός εἶπον ὁ πατήρ καί Θεός , οὐ ἔξω τίθεμαι ἑαυτοῦ . « ἄν γάρ ἐν αὐτός , καί ἐκ αὐτός κατά φύσις , ἀληθινός εἰμί , καί ὁ αὐτός , καί μόνος ἐν μόνος . παρά αὐτός γάρ ἕτερος οὐδή θεός ἀληθινός εἰμί καί μόνος . » ὁ γάρ θεός ὁ ἔθνος δαιμόνιος · ὁ δοῦλος δέ καί ὁ κτίσις , ὅς οὐ οἶδα ὅπως προσχώνω τις , εἰς ἀδύναμος τε καί λάω ἐμπαθής κατασύρω γνώμη . πολλός οὖν ἄρα δή ἐν ὅδε ὁ κά-σμῳ νομίζω ἐκ ἀπάτη εἰμί θεός , καί νύσις λαγχάνω ὁ ἐπωνυμία , ὁ μόνος καί ἀληθινός Θεός , ὁ ἐν αὐτός τε καί ἐκ αὐτός κατά φύσις υἱός , διαιρέω δέ ἄμη καί συμφωνέω κατά ἕκαστος φύσις . διῃρημένως μέν γάρ , διά ὁ ἐν ὑπάρχω νοέω ὁ κατά ἑαυτοῦ . υἱός γάρ εἰμί ὁ υἱός καί οὐ Πατήρ · σύμφωνος δέ πάλιν , ὅτι ὁ ὁ τίκτω ὑπάρχω συμπαρομαρτέω δή πάντως ὁ ἐκ αὐτός κατά φύσις . « Ἄμη γάρ πατήρ καί υἱός , εἴπερ εἰμί τε καί λέγω διά οὗτος Πατήρ , ἐπεί νοέω γεννάω . » Ἄτη τοίνυν εἰμί , φημί , ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθινός Θεός , καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . » ἄρα οὖν , ἔρομαι τις ὁ φιλαχρασιμῶν , ὁ ὁ μή πάρεργον ὁ θεῖον δόγμα ὁμιλέω σπουδάζω , ὁ γνῶσις εἰμί φημί ὁ αἰώνιος ζωή , ἐξαρκέω δέ τις ὁ οἶδα ὁ εἰμί τε καί φύσις ἀληθής εἰμί Θεός , εἰς ὁ πᾶς ἔχω ὁ ἐλπίς ὁ ἀσφάλεια , δήω δέ ὁ ἄλλος οὐδείς ; εἴτα̅ πῶς ὁ πίστις Χωρὶς ὁ ἔργον χενρά εἰμί ; πίστις δέ ὅταν λέγω , ὁ ἀληθής περί ὁ Θεός γνῶσις , καί οὐ ἕτερος τίς σημαίνω · διά γάρ ὁ πιστεύω ὁ γνῶσις . καί μαρτυρέω λέγω ὁ προσφήτης « Ἠσαΐας πρός τις · ἐάν γάρ πιστεύω , οὐδέ οὖον μή συνίημι . ὅτι2 δέ ὁ ἐν φιλέω θεώρημα γνῶσις , χρήμα παντελῶς ἀνόνητος , ὁ ὁ ἅγιος ἐγώ ἀποφαίνω συγγραφή , συνίημι ὁμός καὶντεῦθεν . φημί γάρ πρός ὁ ὁ ἅγιος μαθητής · « σύ πιστεύω , ὅτι εἰς εἰμί ὁ Θεός , καλῶς ποιέω , καί ὁ δαιμόνιος πιστεύω καί φρίσσω . » τις οὖν εἴρω πρός οὗτος ; Πῶς ἀλήθευσις Χριστός , ζωή αἰώνιος εἰμί λέγω ὁ γιγνώσκω , ὁ ἕνος καί ἀληθής πατήρ καί Θεός , καί σύν αὐτός ὁ υἱός ; ἄλλος οἴομαι δή δήω πρός οὗτος εἶπον , ὅτι δή πάντως ἀληθής εἰμί ὁ Σωτήρ ὁ λόγος . Ζωή γάρ ὁ γνῶσις , ὡς ὅλος ἀδύνατος ὁ μυστήριον ὁ δύναμις , καί εἰς -