cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0420.3
( Cod . f . 59 . b . ) Τίς ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος , ποῖον δὲ τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας τὸ καταργούμενον , καὶ τίνα δὴ τρόπον συνεσταυρώθη Χριστῷ , πολυπραγμονεῖν ἀναγκαῖον . Ἵσως μὲν οὖν οἴησονται τινὲς ἁμαρτίας εἰρηθῆναι σῶμα τὸ ἀπὸ τῆς σαρκός , καὶ ἄπερ ἐν τάξει διχῆς τῇ τοῦ ἀνθρώπου δοθεῖσαν ψυχή , διὰ τὸ καὶ πρὸ σωμάτων ἡμαρτηκέναι . Δοκεῖ γὰρ ὁδὲ τισὶ καὶ φρονεῖν καὶ λέγειν . Ἑλλήνων δὲ οὖσαν τὴν δόξαν ὡς οὐκ ἀληθῆ διωσώμεθα . Σῶμα τοίνυν ἁμαρτίας καὶ παλαιὸν ἡμῶν ἄνθρωπον , τὸ σῶμα λέγει τὸ ἀπὸ γῆς , ἔχον ὡςπερ ἐκ παλαιότητος τῆς ἐν Ἀδὰμ τὸ καταφθείρεσθαι δεῖν · καταδικάσθαι γὰρ ἐν ἐκείνῳ καὶ πρῶτω . Ἡβρωστιχὸς δὲ πρὸς τοῦτο καὶ τὸ φιληδονον · ἔχει γὰρ οὕτως κατὰ φύσιν ἡ σὰρξ ἐξ ἐμφύτων κινήμάτων . Πῶς οὖν ἄρα συνεσταυρώται τῷ Χριστῷ ; Γέγονεν ἄνθρωπος ὁ Μονογενὴς , καὶ σάρκα τὴν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας καταρτιστοῦσαν , ὡς ἔφη , ὡς ἐκ παλαιότητος τῆς ἐν Ἀδὰμ τὸν θάνατον , ὁδίνουσαν δὲ ὡςπερ ἐν αὐτῇ καὶ τὸ ἐξ ἐμφύτων κινήμάτων ἀκονθῆσαι πρὸς ἁμαρτίαν . Κατηγορεῖ μὲν τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος ἐν τῇ ἁγίᾳ καὶ πανάγνῳ σαρκὶ τοῦ Χριστοῦ · καὶ οὐ τί που κεκινηθῆναι φαμεν ἐν αὐτῷ τὰ τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ἐκτωπέρα , πλὴν ὅσα τὴν κίνησιν ἀδιάληπτον ἔχει , τὸ πεινῆν δὴ λέγω , καὶ τὸ διψᾶν , καὶ τὸ κοπιᾶν , καὶ ὅσα καὶ παρ’ ἡμῖν ὁ τῆς φύσεως νόμος ἔξω τιμήρηκεν αἰτίας . Ὅμως εἰ καὶ μὴ κεκίνηται τυχὼν ἐν Χριστῷ τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος , διὰ τοῦ τοῦ κτηνηνῶσθαι τῇ τοῦ οἰκονομουμένου Λόγου δυνάμει τε καὶ ἐνεργείᾳ , ἀλλ’ οὖν ὅταν αὐτὴ καθ’ ἑαυτὴν ἡ τῆς σαρκὸς δοκιμάζεται φύσις , χάλ’ ἐν Χριστῷ νοοῖτο τυχὼν , οὐχ ἑτέραν οὖσαν παρὰ τὴν ἡμῶν εὑρήσομεν . Συνεσταυρώμεθα τοίνυν αὐτῷ , σταυρωθείσης αὐτοῦ τῆς σαρκός , καὶ οἷον ὅλην ἔχουσαν ἐν ἑαυτῇ τὴν φύσιν · καθάπερ ἀμέλει καὶ ἐν Ἀδὰμ , ὅτε γέγονεν ἐπ’ ἀράτος , ὅλη νενοήσθαι τὴν ἀρχὴν ἡ φύσις . Οὕτω γὰρ καὶ συνεγερθῆναι λεγόμεθα τῷ Χριστῷ , συγκαθῆσθαι δὲ καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις . Εἰ γὰρ καὶ ἔστιν ὑπὲρ ἡμᾶς ὁ Θεὸς ὁ Ἐμμανουήλ , ἀλλ’ οὖν ἐπεὶ τοῦ γένους καθ’ ἡμᾶς ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν , ἐγήγερται τε καὶ συνεδρεύει τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ . Συνεσταυρώθη τοίνυν ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος · λύεται γὰρ διὰ τῆς ἀναστάσεως τῆς
Lemmas: ( Cod . f . 59 . b . ) Τῖς ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος , ποῖος δέ ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία ὁ καταργέω , καί τίς δή τρόπος συσταυρόομαι Χριστός , πολυπραγμονέω ἀναγκαῖος . ἴσως μέν οὖν οἴομαι τις ἁμαρτία λέγω σῶμα ὁ ἀπό ὁ σάρξ , καί Ἄπερ ἐν τάξις διχή ὁ ὁ ἄνθρωπος δίδωμι ψυχή , διά ὁ καί πρό σῶμα ἁμαρτάνω . δοκέω γάρ ὁδός τις καί φρονέω καί λέγω . Ἕλλην δέ εἰμί ὁ δόξα ὡς οὐ ἀληθής διωθέω . σῶμα τοίνυν ἁμαρτία καί παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος , ὁ σῶμα λέγω ὁ ἀπό γῆ , ἔχω ὡς ἐκ παλαιότης ὁ ἐν Ἀδάμ ὁ καταφθείρω δήω · καταδικάζω γάρ ἐν ἐκεῖνος καί πρῶτος . Ἡβρωστιχὸς δέ πρός οὗτος καί ὁ φιληδονέω · ἔχω γάρ οὕτως κατά φύσις ὁ σάρξ ἐκ ἔμφυτος κίνημα . Πῶς οὖν ἄρα συσταυρόω ὁ Χριστός ; γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ Μονογενής , καί σάρξ ὁ ἀπό ὁ ἁμαρτία καταρτίζω , ὡς φημί , ὡς ἐκ παλαιότης ὁ ἐν Ἀδάμ ὁ θάνατος , ὁράω δέ ὡς ἐν αὐτός καί ὁ ἐκ ἔμφυτος κίνημα ἀκονάω πρός ἁμαρτία . κατηγορέω μέν ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος ἐν ὁ ἅγιος καί πάναγνος σάρξ ὁ Χριστός · καί οὖον τίς ποῦ κινέω φημί ἐν αὐτός ὁ ὁ ἀνθρώπινος πάθος ἐκτωπέρα , πλήν ὅσος ὁ κίνησις ἀδιάληπτος ἔχω , ὁ πεινάω δή λέγω , καί ὁ δίψα , καί ὁ κοπιάω , καί ὅσος καί παρά ἐγώ ὁ ὁ φύσις νόμος ἔξω τιμήρηκεν αἴτιος . ὅμως εἰμί καί μή κινέω τυγχάνω ἐν Χριστός ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος , διά ὁ ὁ κτηνηνῶσθαι ὁ ὁ οἰκονομέω Λόγος δύναμις τε καί ἐνέργεια , ἀλλά οὖν ὅταν αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ ὁ σάρξ δοκιμάζω φύσις , χηλή ἐν Χριστός νοέω τυγχάνω , οὐ ἕτερος εἰμί παρά ὁ ἐγώ εὑρίσκω . συνεσταυρεω τοίνυν αὐτός , σταυρόω αὐτός ὁ σάρξ , καί οἷος ὅλος ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ φύσις · καθάπερ ἀμελέω καί ἐν Ἀδάμ , ὅτε γίγνομαι ἐπί ἀρατός , ὅλος νοέω ὁ ἀρχή ὁ φύσις . οὕτως γάρ καί συνεγείρω λέγω ὁ Χριστός , συγκάθημαι δέ καί ἐν ὁ ἐπουράνιος . εἰμί γάρ καί εἰμί ὑπέρ ἐγώ ὁ θεός ὁ Ἐμμανουήλ , ἀλλά οὖν ἐπεί ὁ γένος κατά ἐγώ ὡς εἷς ἐκ ἐγώ , ἐγείρω τε καί συνεδρεύω ὁ Θεός καί πατήρ . συσταυρόομαι τοίνυν ὁ παλαιός ἄνθρωπος · λύω γάρ διά ὁ ἀνάστασις ὁ