cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0291.1
" H γὰρ οὐχ ἀλλοτρίων οἰησόμεθα παντελῶς τοῦ τὰ πάντα ζωογονοῦντος Λόγου τὸ ἀποθανεῖν ; 'Αλλ' ἐρεῖς , ὅτι πέπονθε τοῦτο κατὰ τὴν σάρκα · θανάτῳ γὰρ δεκτικὸν τὸ σῶμα · τεθνάκας δὲ διὰ τοῦτο λέγεται · τὸ γὰρ ἴδιον αὐτοῦ τέθηκε σῶμα . Παγχάλω ; ἔχει σοι τὴν θεώρημα · λέγεις γὰρ ὀρθῶς · καὶ γὰρ τοὺς κατὰ ἀλήθειαν δι' ἡμᾶς οἰκονομικῶς τὸ ἴδιον ἔφεῖς τεθνάκας σῶμα , πάλιν αὐτῷ τὴν ἰδίαν ἐνεφύτευσε ζωήν , οὐχ ἅπαντι δηλονότι τῶν τοῦ θανάτου δεσμοῖς ἐξαιρουμένους , καθὸ νοεῖται Θεός . Ἐπεδήμησε γὰρ καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , οὗ δι' ἑαυτὸν ὁδοποιῶν δὲ μᾶλλον τῇ ἀνθρωπεῖα φύσει δι' ἑαυτοῦ τε καὶ ἐν ἑαυτῷ τὴν ἐκ θανάτου διαφυγὴν , καὶ τὴν εἰς τὴν ἀπ' ἀρχῆς ἀφθαρσίαν ἐπάνοδον . " Ὁς δὲ οὖν κατὰ τὴν ἰσὴν τῶν εἰρημένων ἀναλογίαν εἰς τὸν περὶ τοῦ ἀγιαζέσθαι τρόπον . Ἄρα γὰρ ὅλος φαμὴν ἄγιος ὑπάρχειν , κατὰ γε τὸν λόγον τῆς ἰδίας φύσεως , τὸ ἀπὸ τῆς σῶμα , καὶ εἰ μὴ ἔχεῖτο τὸν ἀγιασμὸν , παρὰ τοῦ κατὰ φύσιν ἁγίου Θεοῦ ; Καὶ πῶς ἂν εἴη τοῦτο γε ; Ποία γὰρ ἂν ἦν νοεῖτο διαφορὰ , σαρκὸς τε τῆς γηγενούς , καὶ τῆς κατὰ φύσιν ἁγίας τε καὶ ἀγιαστικῆς οὐσίας ; Εἰ δὲ ἔστιν εἰπεῖν ἀληθῶς , ὅτι πᾶσα κτίσις λογικὴ καὶ ἀπασακλῶς τὸ καλλήμων εἰς γένεσιν , καὶ ταῦθὲν ἐν γεννητοῖς , φύσεως μὲν ἰδίας οὐκ ἔχει μαρτυρὸν τὸν ἀγιασμὸν , δανείζεται δὲ ὡσπερ παρὰ τοῦ κατὰ φύσιν ἁγίου τὴν χάριν , πῶς οὐκ ἂν γενοῖτο τῶν ἀποπώτατον ἐππροσθεῖ τὴν σάρκα νοεῖν τοῦ ἀγιαζέσθαι τὰ πάντα περιχώτος Θεοῦ ; Ἐπεὶδὴ τοίνυν οὐκ ἁγία καὶ ἄνωτερὴ ἡ σάρξ , ἡγιάσθη διὰ τοῦτο καὶ ἐν Χριστῷ , τοῦ ἐν αὐτῇ κατοικησαντος Λόγου , διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , τὸν οἰκείων ναὸν ἀγιάζοντος , καὶ εἰς ἀνέργειαν αὐτὸν τῆς ἰδίας μεταποιούντος φύσεως . Ἅγιον γὰρ διὰ τοῦτο νοεῖται καὶ ἀγιαστικὸν τὸ σῶμα Χριστοῦ , ὅπε δὴ , καθάπερ ἔλεγεν ἄρτιως , ναὸς γεγενημένος τοῦ ἐνωθέντος αὐτῷ Λόγου σωματικῶς , ὡς ὁ Παῦλος φησιν . Διὰ τοῦτο κάτεισι μὲν ἐπ' αὐτὸν ἐξ οὐρανοῦ τὸ Πνεῦμα , τὸ ἅγιον ἐν αὐτῷ περιστρεφές . Μεμαρτύρηκε δὲ τοῦτο λέγων ὁ σοφὸς Ἰωάννης · ἵνα γνῶμεν πάλιν ὅτι καθάπερ ἐν ἀπαρχῇ τῆς ἀνανεουμένης φύσεως , ἐν πρώτῳ Χριστῷ τὸ Πνεῦμα κατέβη , καθὸ πέφηνεν ἄνθρωπος ὁ τοῦ ἀγιαζέσθαι δεκτικός . Καὶ οὗ δὴ πον πάλιν ἐκεῖνὸ φαμεν , ὅτι τότε γέγονεν ἅγιος ὁ κατὰ σάρκα Χριστός , ὅτε τὸ Πνεῦμα τεθέασαι καταβαῖνον ὁ Βαπτιστής · ἄγνος γὰρ ἦν καὶ ἐν ἐμβρύῳ καὶ μήτρας . Καὶ γοῦν ἐλέγετο πρὸς τὴν μακαρίαν Παρθένον · « Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ , καὶ δύναμὶς Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι . » 'Αλλὰ δέδοται μὲν εἰς σημεῖον τῷ Βαπτιστῇ τὸ θέαμα . Λογιζόμεθα δ' οὖν ὅμως ἡγιάσθαι τε τὴν σάρκα διὰ τοῦ Πνεύματος , καθ' ὁμοιότητα τῆς ἄλλης κτίσεως τὸν ἴδιον ἐν αὐτῷ καταχρίνοντος ναὸν τοῦ κατὰ φύσιν ἁγίου καὶ ἐκ Πατρὸς ὄντος Λόγου . Καὶ τοῦτο εἴδως ὁ μελῳδὸς ἀνεφώνει , τὸ ἐν ἀνθρωπότητι πρόσωπον ἀναδεψάμενος τοῦ Μονογενοῦς · « Διὰ τοῦτο ἠγάσά σε ὁ Θεός , ὁ Θεός σου , Ἐλαίων ἀγαλλιάσεως , παρὰ τοὺς μετόχους σου . » Καταχρίνοντος γὰρ τοῦ Υἱοῦ τὸν ἴδιον ναὸν , ὁ Πατὴρ λέγεται τοῦτο δρᾶν . Ἐνεργεῖ γὰρ οὐχ ἔξωθεν , ἢ δι'
Lemmas: " H γάρ οὐ ἀλλότριος οἴομαι παντελῶς ὁ ὁ πᾶς ζῳοποιέω Λόγος ὁ ἀποθνῄσκω ; Αλ εἴρω , ὅτι πάσχω οὗτος κατά ὁ σάρξ · θάνατος γάρ δεκτικός ὁ σῶμα · θνῄσκω δέ διά οὗτος λέγω · ὁ γάρ ἴδιος αὐτός τίθημι σῶμα . Παγχάλω ; ἔχω σύ ὁ θεώρημα · λέγω γάρ ὀρθῶς · καί γάρ ὁ κατά ἀλήθεια διά ἐγώ οἰκονομικός ὁ ἴδιος ἐφίημι θνῄσκω σῶμα , πάλιν αὐτός ὁ ἴδιος ἐμφυτεύω ζωή , οὐ ἅπας δηλονότι ὁ ὁ θάνατος δεσμός ἐξαιρέω , καθό νοέω Θεός . ἐπιδημέω γάρ καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ὅς διά ἑαυτοῦ ὁδοποιός δέ μᾶλλον ὁ ἀνθρώπειος φύσις διά ἑαυτοῦ τε καί ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐκ θάνατος διαφυγή , καί ὁ εἰς ὁ ἀπό ἀρχή ἀφθαρσία ἐπάνοδος . " ὅς δέ οὖν κατά ὁ ἴσος ὁ εἴρω ἀναλογία εἰς ὁ περί ὁ ἁγίζω τρόπος . ἄρας γάρ ὅλος φημί ἅγιος ὑπάρχω , κατά γε ὁ λόγος ὁ ἴδιος φύσις , ὁ ἀπό ὁ σῶμα , καί εἰμί μή χέω ὁ ἁγιασμός , παρά ὁ κατά φύσις ἅγιος Θεός ; καί πῶς εἄν εἰμί οὗτος γε ; Ποία γάρ εἄν εἰμί νόημι διαφορά , σάρξ τε ὁ γηγενής , καί ὁ κατά φύσις ἅγιος τε καί αγιαστικός οὐσία ; εἰμί δέ εἰμί εἶπον ἀληθής , ὅτι πᾶς κτίσις λογικός καί ἀπασακλῶς ὁ καλλήμων εἰς γένεσις , καί τείνω ἐν γεννητός , φύσις μέν ἴδιος οὐ ἔχω μάρτυς ὁ ἁγιασμός , δανείζω δέ ὡς παρά ὁ κατά φύσις ἅγιος ὁ χάρις , πῶς οὐ εἄν γίγνομαι ὁ ἀποπώτατον προστίθημι ὁ σάρξ νοέω ὁ ἁγίζω ὁ πᾶς περιχώτος Θεός ; ἐπειδή τοίνυν οὐ ἅγιος καί ανώτερος ὁ σάρξ , ἁγίζω διά οὗτος καί ἐν Χριστός , ὁ ἐν αὐτός κατοικέω Λόγος , διά ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ οἰκέω ναός ἁγίζω , καί εἰς ἀνέργεια αὐτός ὁ ἴδιος μεταποιέω φύσις . Ἅγιον γάρ διά οὗτος νοέω καί ἀγιαστικός ὁ σῶμα Χριστός , δρύοψ δή , καθάπερ λέγω ἄρτιος , ναός γίγνομαι ὁ ἐνωθέω αὐτός Λόγος σωματικός , ὡς ὁ Παῦλος φημί . Ζεύς οὗτος κατέρχομαι μέν ἐπί αὐτός ἐκ οὐρανός ὁ πνεῦμα , ὁ ἅγιος ἐν αὐτός περιστρεφές . μαρτυρέω δέ οὗτος λέγω ὁ σοφός Ἰωάννης · ἵνα γιγνώσκω πάλιν ὅτι καθάπερ ἐν ἀπαρχή ὁ ἀνανοέω φύσις , ἐν πρῶτος Χριστός ὁ πνεῦμα καταβαίνω , καθό φαίνω ἄνθρωπος ὁ ὁ ἁγίζω δεκτικός . καί ὅς δή πως πάλιν ἐκεῖνος φημί , ὅτι τότε γίγνομαι ἅγιος ὁ κατά σάρξ Χριστός , ὅτε ὁ πνεῦμα θεάομαι καταβαίνω ὁ Βαπτιστής · ἄγνος γάρ εἰμί καί ἐν ἔμβρυον καί μήτρα . καί γοῦν λέγω πρός ὁ μακάριος παρθένος · « πνεῦμα ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σός , καί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω σύ . » Αλλά δίδωμι μέν εἰς σημεῖον ὁ βαπτιστής ὁ θέαμα . λογίζομαι δέ οὖν ὅμως ἁγίζω τε ὁ σάρξ διά ὁ πνεῦμα , κατά ὁμοιότης ὁ ἄλλος κτίσις ὁ ἴδιος ἐν αὐτός καταχρίω ναός ὁ κατά φύσις ἅγιος καί ἐκ πατήρ εἰμί Λόγος . καί οὗτος οἶδα ὁ μελῳδός ἀναφωνέω , ὁ ἐν ἀνθρωπότης πρόσωπον ἀναδεψάμενος ὁ Μονογενώ · « Ζεύς οὗτος ἀγάζω σύ ὁ Θεός , ὁ Θεός σύ , ἔλαιον ἀγαλλίασις , παρά ὁ μέτοχος σύ . » κατακρίνω γάρ ὁ υἱός ὁ ἴδιος ναός , ὁ πατήρ λέγω οὗτος δράω . ἐνεργέω γάρ οὐ ἔξωθεν , ἢ διά