cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0100.1
ant ad Patris cognitionem quæ fide et contem - A Ἀθεσθαι μελλόντων , ἐκεῖνο προερευνησάντες , πῶς ἄν τις ἴοι πρὸς τὸν Πατέρα . Ἐρχόμεθα τοίνυν κατὰ δύο τρόπους · ἡ γὰρ ἄγιοι γεγόντες κατὰ τὸ πρέπον τῇ ἀνθρωπότητι μέτρον , ὡς ἄγιοι Θεῷ καὶ λώμεθα · « Ἅγιοι γὰρ ἐασθε , φησίν , ὅτι ἐγὼ ἅγιος · » ἤγουν ἐπὶ τῆ τοῦ Πατρὸς γνώσει τὴν ἡμῶν ἐν πίστει καὶ θεωρίᾳ βαδίζομεν , τῇ ὡς ἐν ἐσόπτρῳ καὶ αἰνίγματι , καθὰ γέγραπται . Ἄλλ’ οὐχ ἄν τις ἅγιος ἐν ποτέ , καὶ διὰ πολιτείας ἥξει τῆς κατ’ ἀρετὴν , μὴ οὐχὶ ποδηγούντος αὐτὸν εἰς ἀπαντα τοῦ Χριστοῦ , οὗ · ἄν αὐτῷ συνάπτοιτο τῷ Θεῷ καὶ Πατρί , μὴ οὐχὶ πάντως μεσιεύοντος τοῦ Χριστοῦ · μεσίτης γὰρ ἐστι Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , δι’ ἑαυτοῦ , καὶ ἐν αὐτῷ συνάπτων τὴν ἀνθρωπότητα τῷ Θεῷ . Ὡς μὲν γὰρ ἐκπεφυκὼς τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ἡ λέγεται ἐστι , καὶ ἀπαύγασμα , καὶ χαρακτήρ , ἐν ἐστὶ πρὸς τὸν Πατέρα , ὅλος ὢν ἐν ἑαυτῷ , καὶ ἔχων πάντως ἐν ἑαυτῇ · ἡ δὲ γένον ἀνθρώπος καθ’ ἡμᾶς , διὰ τὰς ἡμῶν ἁμαρτίας συνάπτεται τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ μεσόριον ὡςπερ τὸ γένος , συνέχων ἐν ἑαυτῷ τὰς ἐν ὁνότητι καὶ φιλίαν συνδεσραμμένα . Οὐδὲς ἄν ἥξει πρὸς τὸν Πατέρα , τοῦτ’ ἐστι , θελῶς ἀναδειχθῆναι φύσεως κοινωνός , εἰ μὴ διὰ Χριστοῦ μόνου . Εἰ μὴ γὰρ ἐμεσίτευσε γεγόνως ἀνθρώπος , οὐδ’ ἄν εἰς τούτο μακαριώτερον προῆλθε τῆς ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ εἰ τις ἴοι πρὸς τὸν Πατέρα διὰ θεωρίας , τῆς ἐν πίστει φημί , καὶ γνώσει τῆς κατ’ εὐσέβειαν , δι’ αὐτοῦ πάλιν ἥξει τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ . Ὦπερ γὰρ ἐπην ἀρτίως , ἐπὶ τῆς παλίν , οὐχ ἐτέρως ἔχοντος τοῦ λόγου οἴμον . Προσδεξάμενος γὰρ τις τὸν Υἱὸν εἰς Υἱὸν ἀληθῶς , ἐπὶ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀφίξεταί γνώσιν . Οὐδὲ γὰρ Υἱὸς ὑπάρχει νοεῖν , μὴ οὐχὶ πάντως συνευσδεχθέντος αὐτῷ τοῦ τεκόντος αὐτόν . Συνειστρέχει γὰρ Υἱῷ μὲν ἡ περὶ Πατρὸς γνώσις , Πατρὶ δ’ αὖ πάλιν ἡ περὶ Υἱοῦ . Οὐκοῦν ἀληθῶς ὁ Κύριος λέγει · « ὅτι φυσικὴ καὶ οὐσιώδης εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τινος , ἐπακτοὺς ἀξιώμασι μεμόρφωται πρὸς αὐτὸν
Lemmas: ant ad Patris cognitionem quæ fide et contem - A ἄτω μέλλω , ἐκεῖνος προερευνάω , πῶς ἄν τις ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ . ἔρχομαι τοίνυν κατά δύο τρόπος · ὁ γάρ ἅγιος γίγνομαι κατά ὁ πρέπω ὁ ἀνθρωπότης μέτρον , ὡς ἅγιος Θεός καί λάω · « Ἅγιος γάρ ἐάω , φημί , ὅτι ἐγώ ἅγιος · » ἤγουν ἐπί τῆ ὁ πατήρ γνῶσις ὁ ἐγώ ἐν πίστις καί θεωρία βαδίζω , ὁ ὡς ἐν εἴσοπτρον καί αἴνιγμα , καθά γράφω . ἄλλος οὐ ἄν τις ἅγιος ἐν ποτός , καί διά πολιτεία ἥκω ὁ κατά ἀρετή , μή οὐ ποδηγέω αὐτός εἰς ἅπας ὁ Χριστός , ὅς · ἄν αὐτός συνάπτω ὁ Θεός καί πατήρ , μή οὐ πάντως μεσιευειμι ὁ Χριστός · μεσίτης γάρ εἰμί Θεός καί ἄνθρωπος , διά ἑαυτοῦ , καί ἐν αὐτός συνάπτω ὁ ἀνθρωπότης ὁ Θεός . ὡς μέν γάρ ἐκφύω ὁ οὐσία ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ λέγω εἰμί , καί ἀπαύγασμα , καί χαρακτήρ , ἐν εἰμί πρός ὁ πατήρ , ὅλος εἰμί ἐν ἑαυτοῦ , καί ἔχω πάντως ἐν ἑαυτοῦ · ὁ δέ γένος ἄνθρωπος κατά ἐγώ , διά ὁ ἐγώ ἁμαρτία συνάπτω ὁ ἐπί ὁ γῆ , καί μεσόριον ὡς ὁ γένος , συνέχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐν ὅνος καί φίλιος συντρέχω . Οὐδή ἄν ἥκω πρός ὁ πατήρ , οὗτος εἰμί , θελῶς ἀναδείκνυμι φύσις κοινωνός , εἰμί μή διά Χριστός μόνος . εἰμί μή γάρ μεσιτεύω γίγνομαι ἄνθρωπος , οὐδέ ἄν εἰς οὗτος μακάριος προέρχομαι ὁ ἐγώ , ἀλλά καί εἰμί τις ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ διά θεωρία , ὁ ἐν πίστις φημί , καί γνῶσις ὁ κατά εὐσέβεια , διά αὐτός πάλιν ἥκω ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός . ὅσπερ γάρ ἐπην ἄρτιος , ἐπί ὁ πάλιν , οὐ ἑτέρως ἔχω ὁ λόγος οἶμος . προσδέχομαι γάρ τις ὁ υἱός εἰς υἱός ἀληθής , ἐπί ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ἀφικνέομαι γνῶσις . οὐδέ γάρ υἱός ὑπάρχω νοέω , μή οὐ πάντως συνευσδεχθέντος αὐτός ὁ τίκτω αὐτός . συνειστρέχω γάρ υἱός μέν ὁ περί πατήρ γνῶσις , πατήρ δέ αὖος πάλιν ὁ περί υἱός . οὐκοῦν ἀληθής ὁ Κύριος λέγω · « ὅτι φυσικός καί οὐσιώδης εἰκών ὁ Θεός τις , επακτός ἀξίωμα μορφόω πρός αὐτός