cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0438.1
A λαγμα τὴν ἑαυτοῦ προτιθεῖς ; Οὐκοῦν ὑπερβολικὸς ὁ λόγος , καὶ ἀγάπης ἀπόδειξιν ἔχει τῆς τελειωτάτης . « Εὐχόμην γάρ , φησίν , ἀνάθεμα εἶναι αὐτὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου » ὁμοῦν γὰρ ὡς εἴπερ λέγοι · Εἰ προσκεχωρισμένος ἐμοὶ τῷ Χριστῷ ὁ Ἰσραὴλ ἀνασώζεται , εὐλόγην ἂν αὐτὸς ἔγω ( ὁ καὶ τοῖς ἐν πίστει δεδικαιωμένοις · εἶπον · « Οὐ γὰρ ἔγνωνα τι εἰδέναι ἐν ὑμῖν , εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον » ὁ πᾶσι διακηρύττων · « Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ; Θλῖψις , ἡ στενοχωρία , ἡ διωγμὸς , ἡ λιμὸς , ἡ γυμνότης , ἡ κίνδυνος , ἡ μάχαιρα ; » ) τὸ οὖν δεῖνὸν ὑποστῆναι κακὸν , καὶ εἰς ὑπὲρ πάντων χωρῆσαι πρὸς ἔλεθρον . Τοῦτο δὲ ἵνα σαγηνεύσῃν τοὺς Ἰουδαίους εἰς εὐ[πί]στεϊαν , ἀποκρουομένου δὲ τὰς τῶν ἀνάνευτων συκοφαντίας . Ἔντο γὰρ τῶν Ἰουδαίων τινές , ὡς ἀπόπληκτον γεγονότα τὸν Θεσπάλιον Παῦλον , τοῖς διὰ Μωϋσέως ἀντιφέρεσθαι νόμοις . Ταύτην τοι ποιεῖσαι ἐπιστολὴν λέγων · « Ἐὰν γὰρ ἐξέστημεν , Θεῷ · εἰτε σωφρονοῦμεν , ὑμῖν . » Οὐκοῦν ἐλόμεν ἂν ἐγὼν καὶ μᾶλα προθύμως , φησίν , ἵνα τοῦς ἐξ αἵματος ἀνασώσαιμι , ἀνάθεμα εἶναι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ . Προσεπάγει δὲ , ὡςπερ τῆς ἐπ’ αὐτοῖς λύπης τὴν αἰτίαν οὐκ ἀνάγκως ἔχουσαν ἀποφαίνειν , εἰς γε τὸ δύνασθαι τοιαύτην αὐτῷ τὴν διάθεσιν ἐνεργεῖσθαι , ἵνα μὴ τι δοκοῖν σκληρὸν τε καὶ ἀπηχὲς εἶπεν , τὸς ἐτέρων ζωῆς ἀντάλλαγμα τὴν ἑαυτοῦ δωροῦμενος · Πρῶτον μὲν γὰρ , φησίν , « εἰσὶν Ἰσραηλῖται · αὐτῶν ἡ υἱοθεσία καὶ ἡ δόξα , καὶ αἱ διαθῆκαι , καὶ ἡ νομοθεσία , καὶ ἡ λατρεία , καὶ αἱ ἐπαγγελίαι · » ἐξ αὐτῶν δὲ τῇ κατὰ σάρκα καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός . Ἄλλ’ εἰ μὲν τινες ἦσαν τῶν οὐ πάλαι διεγνώσκότων τὴν φύσει τε καὶ ἀληθῶς ὄντα Θεόν , εἰ μὴ νόμος αὐτοῖς ὁ διὰ Μωϋσέως · γέγονε βραδευσθὲς τῆς εἰς αὐτὸν οἰκειότητος , εἰ μὴ τῆς τῶν ἁγίων Πατέρων ἐξέφυσαν βίβης καὶ τῆς ἐκείνων εὐχλείας τέθενται κληρονόμοι , εἰ μὴ πρῶτοι τοὺς τῆς εἰς Θεὸν λατρείας μεμελέτηκασιν τρόπους , καὶ τὰς τῆς ἐπαγγελίας πεπλούτηκασιν ἐλπίδας , μετριωτέραν ἂν τις τὴν ἐπ’ αὐτοῖς ἐποιήσατο λύπην . Ἐπεὶδὴ δὲ αὐτῶν οἱ πατέρες , καὶ τὰ ἄλλα · μόνον δὲ οὐχὶ καὶ ξέωρλια αὐτοῖς τῶν πραγμάτων ἰόντων , εἰς ἀδόκητον ἐκπεπτωκασιν τέλος , καὶ δημαρτήκασιν τῆς ἐλπίδος · πῶς οὐ πάνδεινον ἀληθῶς τὸ τοῖς ἀθλίοις συμβεβηκός ;
Lemmas: A λαγμα ὁ ἑαυτοῦ προτίθημι ; οὐκοῦν ὑπερβολικός ὁ λόγος , καί ἀγάπη ἀπόδειξις ἔχω ὁ τέλειος . « εὔχομαι γάρ , φημί , ἀνάθεμα εἰμί αὐτός ἐγώ ἀπό ὁ Χριστός , ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ » ὄμνυμι γάρ ὡς εἴπερ λέγω · εἰμί προσκεχωρισμένος ἐγώ ὁ Χριστός ὁ Ἰσραήλ ἀνασῴζω , εὔλογος εἄν αὐτός ἐγώ ( ὁ καί ὁ ἐν πίστις δικαιόω · εἶπον · « οὖον γάρ γιγνώσκω τίς οἶδα ἐν σύ , εἰμί μή Ἰησοῦς Χριστός , καί οὗτος σταυρόω » ὁ πᾶς διακηρύσσω · « Τῖς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός ; θλῖψις , ὁ στενοχωρία , ὁ διωγμός , ὁ λιμός , ὁ γυμνότης , ὁ κίνδυνος , ὁ μάχαιρα ; » ) ὁ οὖν δεινός ὑφίστημι κακός , καί εἰς ὑπέρ πᾶς χωρέω πρός ἔρχομαι . οὗτος δέ ἵνα σαγηνεύω ὁ Ἰουδαῖος εἰς εὐ[πί]στεϊαν , ἀποκρούω δέ ὁ ὁ ἀνανεύω συκοφαντία . ἵημι γάρ ὁ Ἰουδαῖος τις , ὡς ἀπόπληκτος γίγνομαι ὁ Θεσπάλιον Παῦλος , ὁ διά Μωϋσῆς ἀντιφέρω νόμος . οὗτος ὅς ποιώ ἐπιστολή λέγω · « ἐάν γάρ ἐξίστημι , Θεός · εἴτε σωφρονέω , σύ . » οὐκοῦν αἱρέω εἄν ἐγώ καί μῆλον προθύμως , φημί , ἵνα ὁ ἐκ αἷμα ἀνασῴζω , ἀνάθεμα εἰμί ἀπό ὁ Χριστός . προσεπάγω δέ , ὡς ὁ ἐπί αὐτός λύπη ὁ αἴτιος οὐ ἀνάγκως ἔχω ἀποφαίνω , εἰς γε ὁ δύναμαι τοιοῦτος αὐτός ὁ διάθεσις ἐνεργέω , ἵνα μή τίς δοκός σκληρός τε καί ἀπηχής εἶπον , τός ἕτερος ζωή ἀντάλλαγμα ὁ ἑαυτοῦ δωρέω · Πρῶτος μέν γάρ , φημί , « εἰμί Ἰσραηλίτης · αὐτός ὁ υἱοθεσία καί ὁ δόξα , καί ὁ διαθήκη , καί ὁ νομοθεσία , καί ὁ λατρεία , καί ὁ ἐπαγγελία · » ἐκ αὐτός δέ ὁ κατά σάρξ καί αὐτός ὁ Χριστός . ἄλλος εἰμί μέν τις εἰμί ὁ οὖον πάλαι διαγιγνώσκω ὁ φύσις τε καί ἀληθής εἰμί Θεός , εἰμί μή νόμος αὐτός ὁ διά Μωϋσῆς · γίγνομαι βραδεύω ὁ εἰς αὐτός οἰκειότης , εἰμί μή ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων ἐκφύω Βίβης καί ὁ ἐκεῖνος εὔκλεια τίθημι κληρονόμος , εἰμί μή πρῶτος ὁ ὁ εἰς θεός λατρεία μελετάω τρόπος , καί ὁ ὁ ἐπαγγελία πλουτέω ἐλπίς , μέτριος εἄν τις ὁ ἐπί αὐτός ποιέω λύπη . ἐπειδή δέ αὐτός ὁ πατήρ , καί ὁ ἄλλος · μόνος δέ οὐ καί ξέωρλια αὐτός ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι , εἰς ἀδόκητος ἐκπίπτω τέλος , καί δημαρτήκασιν ὁ ἐλπίς · πῶς οὖον πάνδεινος ἀληθής ὁ ὁ ἄθλιος συμβεβηκός ;