cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0240.1
τῆς ὑποστάσεως τοῦ Πατρὸς , ἑαυτὸν ἡμῖν κἂν τούτοις εὖ μᾶλα δέδειχεν ὁ Υἱός , διδωσί τε δι' ὧν ἔφη νυνὶ , ὅτι καρπὸς ὑφῆρξεν τῆς οὐσίας αὐτοῦ , πάντα τὰ αὐτῆς κατὰ φύσιν ἐπάγεται , ἴδιά τε εἶναι φησι , καὶ μᾶλα εἰκῶς . Διατέμενονος γὰρ , ἦτοι διιστάντος οὐδὲν εἰς ἀλλοιότητα τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱόν , ὅσον ἦκον εἰς τὸ κατὰ πᾶν ὁμοῖον , ὁμοῖον τε καὶ ἴσον , διχὰ μόνον τοῦ εἶναι Πατέρα , διαλαμπούσης δὲ τῆς οὐσίας ἐν ἀμφοῖν οὐχ ἑτεροτρόπως , πῶς οὐκ ἂν εἰεν ἤδη κοινά , μᾶλλον δὲ ταυτά ἐν ἀμφοῖν , ὡς εἶναι μὲν κἂν Υἱῷ τὰ τοῦ Πατρὸς , ἐν δὲ τῷ τεκνῷ τὰ τοῦ γεννήματος ; διὰ γὰρ τούτο , καθάπερ ἐγώμαι , μετὰ ὁριμείας τινὸς τῆς ἐπιτηρησεως , τοὺς περὶ τούτων ἐποιήσατο λόγους . " Ἐφη γὰρ , οὐχ ὅτι πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ , ἔχω κἀγώ , ἵνα μὴ ψιλὴ τις εἰκὼν ἡ κατὰ μόνην νοουμένη τὴν ἰσοτυπίαν , καὶ ταῖς ἐξωθεν ὡραισίαις μεμορφωμένη νοεῖται πρὸς τὸ ἀρχέτυπον , καθάπερ οὖν καὶ ἡμεῖς αὐτοί · γεγόναμεν γὰρ κατ' εἰκόνα Θεοῦ · ἀλλ' ἐμὰ , φησίν , ἐστι , τὴν εἰς ἄκρον ἕνωσιν , ἣν ἔχει πρὸς τὸν γεννήσαντα , καὶ τὴν τῆς ὁμοουσιότητος δύναμιν , ἐν ἀπαρallάκτοις οὖσαν τοῖς ἰδιώμασιν , ἐν ἀμφοῖν διὰ τοῦτο παραδεικνύς . Τοῦτο δ' ἂν ἴδοις καὶ μᾶλα σαφῶς , ἐν ἑτέρῳ λέγοντα πρὸς τὸν Πατέρα · « Πάντα γὰρ τὰ ἐμὰ σά ἐστι , καὶ τὰ σὰ ἐμὰ . » Οἷς γὰρ ὅλως ἕνεστι τὸ διαλλάττον οὐδέν , καὶ ἡ κατὰ πᾶν ὁμοῖον οὐσιότης ἴσότης τε καὶ ἰσφέρεια , πῶς οὐκ ἂν εἰεν ταυτά τῇ φύσει ; Ἔχει τοίνυν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐξ ἑαυτοῦ τε καὶ ἐν αὐτῷ τὸ ἴδιον Πνεῦμα , τοῦτ' ἐστὶ τὸ ἅγιον , οὐ' ὧ τοῖς ἀγίοις ἐναυλίζεται τε καὶ ἀποκαλύπτει μυστήρια , οὐχ ἐν τάξει τῇ ὑποργικῇ παραλαμβανομένου πρὸς τοῦτο ( μὴ γὰρ οἴηθης τι τοιούτον ) , ἀλλ' ἐν αὐτῷ τε ὄντος οὐσιωδῶς , καὶ ἐξ αὐτοῦ προϊόντος ἀμερίστως τε καὶ ἀδιαστάτως , ὡς ἴδιὰ τε διεργνεύοντος ἐν ἐνθ καὶ ἐξ ὧνπερ ἐστιν . Ὁμιλεῖ γὰρ οὐχ ἑτέρως τῇ κτίσει Θεός , εἰ μὴ δι' Υἱοῦ ἐν Πνεύματι . Ἀλλ' ἴδιον Πνεῦμα τοῦτο ἐστι καὶ τοῦ Μονογενοῦς , ὁμοούσιος γὰρ ἐστι τῷ Πατρί . Ἐπειδὴ τοίνυν , φησίν , ἐνυπάρχειν φαίνεται τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὸ ἐν Πνεύματι τῷ ἴδιῳ τοῖς ἀξίοις ἀποκαλύπτεσθαι , ἐνεργεῖν τε καὶ δι' αὐτοῦ , τὰ ὅσαπερ ἂν βούληται , κἀμοὶ δὲ τοῦτο πρόσεται φυσικῶς , διὰ ταύτην εἴρηκα τὴν αἰτίαν , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει καὶ ἀναγγέλει ὑμῖν . Ταραττέσθω δὲ μηδεὶς , ὅταν ἐν τούτοις ἀκούῃ τὸ τῆς λήψεως ὄνομα , διενθυμείσθω δὲ μᾶλλον ἐκεῖνο · δράσειε γὰρ ἐν ὁρμῇ · ὅτι πάντα τὰ περὶ Θεοῦ λαλεῖται μὲν καθ' ἡμᾶς , νοεῖται γε μὴν οὐχ οὕτως , ἀλλ' ὑπὲρ ἡμᾶς · λαμβάνειν τε οὕτω τὸ Πνεῦμα φαμεν , ἐκ τε τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ τὰ αὐτῶν , οὐχ ὡς ποτε μὲν ἔχον τὴν ἐνοῦσαν αὐτοῖς γνῶσιν τε καὶ δύναμιν , ἔχον δὲ τότε μόλις , ὅταν νοεῖται λαμβάνον . Ἄει γὰρ σοφὸν καὶ δυνατὸν τὸ Πνεῦμα ἐστι , μᾶλλον δὲ αὐτόχρημα σοφία καὶ δύναμις οὐχ ἐκ μετοχῆς τῆς τινος , ἀλλὰ φυσικῶς · ὡσπερ δ' ἂν φώμεν τὴν ἐκ τῶν ἀρωμάτων ταῖς ἡμετέραις ὀσφρήσεσι προσβάλλουσαν εἰωθίαν , ἑτέραν μὲν ὡσπερ , ὡς πρὸς αὐτὰ ταῖς ἐπινοίαις δοθῆ τις ἂν , προσεκύπτειν γε μὴν οὐχ ἑτέρως οἷστοι τυχὸν ἢ
Lemmas: ὁ ὑπόστασις ὁ πατήρ , ἑαυτοῦ ἐγώ κἀν οὗτος εὕω μῆλον δείκνυμι ὁ υἱός , δίδωμι τε διά ὅς φημί νυνί , ὅτι καρπός1 ὑπάρχω ὁ οὐσία αὐτός , πᾶς ὁ αὐτός κατά φύσις ἐπάγω , ἴδιος τε εἰμί φημί , καί μῆλον ἵημι . Διατέμενονος γάρ , ἦ διίστημι οὐδείς εἰς ἀλλοιότης ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὅσος ἔκω εἰς ὁ κατά πᾶς ὅμοιος , ὅμοιος τε καί ἴσος , διχή μόνος ὁ εἰμί πατήρ , διαλάμπω δέ ὁ οὐσία ἐν ἄμφω οὐ ἑτερότροπος , πῶς οὐ εἄν ἄγω ἤδη κοινός , μᾶλλον δέ Ούτος ἐν ἄμφω , ὡς εἰμί μέν κἀν υἱός ὁ ὁ πατήρ , ἐν δέ ὁ τεκνῶ ὁ ὁ γέννημα ; διά γάρ οὗτος , καθάπερ ἐγώ , μετά οριμειης τις ὁ ἐπιτήρησις , ὁ περί οὗτος ποιέω λόγος . " φημί γάρ , οὐ ὅτι πᾶς ὅσος ἔχω ὁ Πατήρ , ἔχω ἐγώ , ἵνα μή ψιλός τις εἰκών ὁ κατά μόνος νοέω ὁ ἰσοτυπία , καί ὁ ἐξωθεν ωραισιος μορφόω νοέω πρός ὁ ἀρχέτυπος , καθάπερ οὖν καί ἐγώ αὐτός · γίγνομαι γάρ κατά εἰκών Θεός · ἀλλά ἐμός , φημί , εἰμί , ὁ εἰς ἄκρος ἕνωσις , ὅς ἔχω πρός ὁ γεννάω , καί ὁ ὁ ὁμοουσιότης δύναμις , ἐν ἀπαρallάκτοις εἰμί ὁ ἰδίωμα , ἐν ἄμφω διά οὗτος παραδείκνυμι . οὗτος δέ εἄν ὁράω καί μῆλον σαφῶς , ἐν ἕτερος λέγω πρός ὁ πατήρ · « Πάν γάρ ὁ ἐμός σός εἰμί , καί ὁ σός ἐμός . » οἷς γάρ ὅλως ἔνειμι ὁ διαλλάσσω οὐδείς , καί ὁ κατά πᾶς ὅμοιος οὐσιότης Ἰσότης τε καί ἰσφέρεια , πῶς οὐ εἄν ἄγω Ούτος ὁ φύσις ; ἔχις τοίνυν ὁ θεός καί πατήρ ἐκ ἑαυτοῦ τε καί ἐν αὐτός ὁ ἴδιος πνεῦμα , οὗτος εἰμί ὁ ἅγιος , οὐά ἵημι ὁ ἀγάω ἐναυλίζω τε καί ἀποκαλύπτω μυστήριον , οὐ ἐν τάξις ὁ ὑποργικῇ παραλαμβάνω πρός οὗτος ( μή γάρ οἴομαι τίς τοιοῦτος ) , ἀλλά ἐν αὐτός τε εἰμί οὐσιωδῶς , καί ἐκ αὐτός πρόειμι ἀμέριστος τε καί ἀδιάστατος , ὡς ἴδιος τε διεργνευειμι ἐν ἐνθ καί ἐκ ὅσπερ εἰμί . ὁμιλέω γάρ οὐ ἑτέρως ὁ κτίζω Θεός , εἰμί μή διά υἱός ἐν πνεῦμα . ἀλλά ἴδιος πνεῦμα οὗτος εἰμί καί ὁ Μονογενώ , ὁμοούσιος γάρ εἰμί ὁ πατήρ . ἐπεί τοίνυν , φημί , ἐν-ὑπάρχω φαίνω ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἐν πνεῦμα ὁ ἴδιος ὁ ἄξιος ἀποκαλύπτω , ἐνεργέω τε καί διά αὐτός , ὁ ὅσος εἄν βούλομαι , ἐγώ δέ οὗτος πρόσω φυσικός , διά οὗτος εἴρω ὁ αἴτιος , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω καί ἀναγγέλλω σύ . Ταραττέσθω δέ μηδείς , ὅταν ἐν οὗτος ἀκούω ὁ ὁ λῆψις ὄνομα , διενθυμέομαι δέ μᾶλλον ἐκεῖνος · δράω γάρ ἐν ὁρμή · ὅτι πᾶς ὁ περί Θεός λαλέω μέν κατά ἐγώ , νοέω γε μήv οὐ οὕτως , ἀλλά ὑπέρ ἐγώ · λαμβάνω τε οὗτος ὁ πνεῦμα φημί , ἐκ τε ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ὁ αὐτός , οὐ ὡς ποτός μέν ἔχω ὁ ἔνειμι αὐτός γνῶσις τε καί δύναμις , ἔχω δέ τότε μόλις , ὅταν νοέω λαμβάνω . ἀάω γάρ σοφός καί δυνατός ὁ πνεῦμα εἰμί , μᾶλλον δέ αὐτόχρημα σοφία καί δύναμις οὐ ἐκ μετοχή ὁ τις , ἀλλά φυσικός · ὡς δέ εἄν φημί ὁ ἐκ ὁ ἄρωμα ὁ ἡμέτερος ὄσφρησις προσβάλλω εἴωθα , ἕτερος μέν ὡς , ὡς πρός αὐτός ὁ ἐπίνοια δίδωμι τις εἄν , προσκύπτω γε μήv οὐ ἑτέρως ὀϊστός τυγχάνω ἢ