cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0161.1
Καὶ ἐπεὶπερ ἐμελλεν ἐξ ὀφθαλμῶν γενέσθαι τῶν ἡμετέρων , κατὰ γε τὴν σάρκα φημὶ , τὴν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀποδημίαν στείλαμενος , τὰ τοιαῦτα φησι · τὴν δὲ τοῦ μυστηρίου τελειοτέραν καὶ ἀκριβειοτέραν ἡμῖν ἀποκάλυψιν διὰ τοῦ Παρακλήτου γενέσθαι λέγει , τοῦτ' ἐστὶ , τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀποσταλέντος παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ , λέγω δὴ τοῦ Ἰησοῦ . Ὥς γὰρ Χριστός , καὶ ἡμῖν τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο φησιν , ὅτι « Ἐκεῖνος διδάξει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν ἐγώ . » Ἐπεὶδὴ γὰρ ἐστὶ Πνεῦμα Χριστοῦ καὶ νοῦς αὐτοῦ , κατὰ τὸ γεγραμμένον , οὐχ ἑτέρων τι παρ' αὐτὸν ἄν , κατὰ γε τὸν ἐν ταυτότητι φυσικῇ λόγον , καίτοι νοουμένου τε καὶ ὑπάρχον ἰδίως , οὔτε πάντα τὰ ἐν αὐτῷ . Καὶ μαρτυρήσει λέγων ὁ Παῦλος · « Τίς γὰρ οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ ; Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς ἔγνωκεν , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ . Οὐκοῦν , ὡς εἰδὸς τὰ ἐν τῇ βουλῇσει τοῦ Μονογενοῦς , πάντα ἡμῖν ἀναγγέλει , οὐκ ἐκ μαθήσεως λεχον τὴν ἐπίσθιν , ἵνα μὴ φαίνηται διακόνου τάξιν ἀποκληροῦν καὶ τοὺς ἑτέρου τυχὸν διαπορθμεύμεν λόγους , ἀλλ' ὡς πνεῦμα ἀνθρώπου ( 1 ) , καθάπερ ἀρτίως εἴρηχας , καὶ εἰδὸς ἀδιάδικως πάντα τὰ ἐξ οὗ καὶ ἐν ᾧπερ ἐστι , τὰ δειλα τοῖς ἁγίοις ἀποκαλύπτει μυστήρια , καθάπερ ἀμείλει καὶ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς πάντα γινώσκων τὰ ἐν αὐτῷ , διακονεῖ πρὸς τὸ ἕξω , λόγῳ τυχὸν τῇ προφορικῇ τὰ θελήματα τῆς ψυχῆς , ἥς ἐστι καὶ νοῦς , ἕτερον μὲν τι παρ' αὐτὴν ταῖς ἐπινοίαις ὁρωμένως τε καὶ ὀνομαζόμενος , ἕτερος δὲ κατὰ φύσιν οὐκ ὤν , ἀλλ' ὡς μόριον τοῦ παντὸς συμπληρωτικὸν ἐν αὐτῇ τε ὑπάρχον , καὶ ἐξ αὐτῆς ἀναφύεσθαι πιστευόμενον . Ὑπὲρ δὲ τούτο C παλὶν ἡ θεία τε καὶ ἀδρήτος φύσις . Μικρὰ γὰρ πᾶσα παραδειγματῶν ἰσχὺς , κλὴν διὰ λεπτῶν ἐρχεται λόγων . Οὐκοῦν ἡ τελεία μάθησις διὰ τοῦ Πνεύματος τοῖς ἁγίοις ἐντίκεται . Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐπιστέλλει πρὸς τινὰς « Κάγω ἀκούσας τὴν καθ' ὑμᾶς πίστιν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ , καὶ τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους ἀγάπην , οὐ παύομαι εὐχαριστῶν ὑπὲρ ὑμῶν , μνείαν ποιούμενος ἐπὶ τῶν προσευχῶν μου , ἵνα ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ὁ Πατὴρ τῆς δόξης , δώῃ ὑμῖν Πνεῦμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως ἐν ἐπιγνώσει αὐτοῦ , πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμούς τῆς καρδίας , εἰς τὸ εἰδέναι ὑμᾶς τίς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ , καὶ τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις , καὶ τί D τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας , κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆν ἐνέργησεν ἐν τῷ Χριστῷ , ἐγείρας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν , καὶ καθίσας ἐν δεξιᾷ αὐτοῦ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις , ὑπεράνω πάσης Ἀρχῆς , καὶ Ἐξουσίας , καὶ Δυνάμεως , καὶ Κυριώτητος , καὶ παντὸς ὀνόματος ὀνομαζομένου , οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι . » Ἐν γὰρ τῇ τῶν τοιούτων ἀποκαλύψει διὰ τοῦ Πνεύματος ἐν ἡμῖν ἀπορρήτως ἐνεργουμένη , τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὸ βάθος καὶ τοῦ σκεπτομένου μυστηρίου τὴν δύναμιν θεωροῦμεν . « Οτι δὲ τὴν αὐτοῦ τοῦ
Lemmas: καί ἐπεί μέλλω ἐκ ὀφθαλμός γίγνομαι ὁ ἡμέτερος , κατά γε ὁ σάρξ φημί , ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀποδημία στέλλω , ὁ τοιοῦτος φημί · ὁ δέ ὁ μυστήριον τέλειος καί ἀκριβειοτέραν ἐγώ ἀποκάλυψις διά ὁ Παράκλητος γίγνομαι λέγω , οὗτος εἰμί , ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀποστέλλω παρά ὁ πατήρ ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός , λέγω δή ὁ Ἰησοῦς . ὥ γάρ Χριστός , καί ἐγώ ὁ πνεῦμα αὐτός . Ζεύς οὗτος φημί , ὅτι « ἐκεῖνος διδάσκω σύ πᾶς ὁ εἶπον σύ ἐγώ . » ἐπειδή γάρ εἰμί πνεῦμα Χριστός καί νόος αὐτός , κατά ὁ γράφω , οὐ ἕτερος τίς παρά αὐτός ἄν , κατά γε ὁ ἐν ταυτότης φυσικός λόγος , καίτοι νοέω τε καί ὑπάρχω ἰδίως , οὔτε πᾶς ὁ ἐν αὐτός . καί μαρτυρέω λέγω ὁ Παῦλος · « Τῖς γάρ οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός ; οὕτως καί ὁ ὁ Θεός οὐδείς γιγνώσκω , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ Θεός . οὐκοῦν , ὡς οἶδα ὁ ἐν ὁ βούλομαι ὁ Μονογενώ , πᾶς ἐγώ ἀναγγέλλω , οὐ ἐκ μάθησις λεχώ ὁ ἔπειμι , ἵνα μή φαίνω διάκονος τάξις ἀποκληρόω καί ὁ ἕτερος τυγχάνω διαπορθμεύω λόγος , ἀλλά ὡς πνεῦμα ἄνθρωπος ( 1 ) , καθάπερ ἄρτιος λέγω , καί οἶδα αδιαδικος πᾶς ὁ ἐκ ὅς καί ἐν ὅσπερ εἰμί , ὁ δειλός ὁ ἅγιος ἀποκαλύπτω μυστήριον , καθάπερ ἀμείλει καί ὁ ἀνθρώπινος νόος πᾶς γιγνώσκω ὁ ἐν αὐτός , διακονέω πρός ὁ ἔχω , λόγος τυγχάνω ὁ προφορικός ὁ θέλημα ὁ Ψυχή , ἥς εἰμί καί νόος , ἕτερος μέν τίς παρά αὐτός ὁ ἐπίνοια ὁράω τε καί ὀνομάζω , ἕτερος δέ κατά φύσις οὐ εἰμί , ἀλλά ὡς μόριον ὁ πᾶς συμπληρωτικός ἐν αὐτός τε ὑπάρχω , καί ἐκ αὐτός ἀναφύω πιστεύω . ὑπέρ δέ οὗτος C πάλιν ὁ θεῖος τε καί ἀδρήτος φύσις . μικρός γάρ πᾶς παράδειγμα ἰσχύς , κλῆς διά λεπτός ἔρχομαι λόγος . οὐκοῦν ὁ τέλειος μάθησις διά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐντίκτω . καί γοῦν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἐπιστέλλω πρός τις « κἀγώ ἀκούω ὁ κατά σύ πίστις ἐν ὁ κύριος Ἰησοῦς , καί ὁ εἰς πᾶς ὁ ἅγιος ἀγάπη , οὖον παύω εὐχαριστέω ὑπέρ σύ , μνεία ποιέω ἐπί ὁ προσευχή ἐγώ , ἵνα ὁ θεός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πατήρ ὁ δόξα , δίδωμι σύ πνεῦμα σοφία καί ἀποκάλυψις ἐν ἐπιγιγνώσκω αὐτός , φωτίζω ὁ ὀφθαλμός ὁ Καρδία , εἰς ὁ οἶδα σύ τίς εἰμί ὁ Ἐλπὶς ὁ κλῆσις αὐτός , καί τίς ὁ πλοῦτος ὁ δόξα ὁ κληρονομία αὐτός ἐν ὁ ἅγιος , καί τίς D ὁ ὑπερβάλλω μέγεθος ὁ δύναμις αὐτός εἰς ἐγώ ὁ πιστεύω , κατά ὁ ἐνέργεια ὁ ενεργώ ἐν ὁ Χριστός , ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός , καί καθίζω ἐν δεξιός αὐτός ἐν ὁ ἐπουράνιος , ὑπεράνω πᾶς Ἀρχῆς , καί Ἐξουσία , καί Δύναμις , καί Κυριώτης , καί πᾶς ὄνομα ὀνομάζω , οὖον μόνος ἐν ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω . » ἐν γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀποκάλυψις διά ὁ πνεῦμα ἐν ἐγώ ἀπόρρητος ἐνεργέω , ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ὁ βάθος καί ὁ σκοπέω μυστήριον ὁ δύναμις θεωρέω . « ὅτι δέ ὁ αὐτός ὁ