cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0123.1
ἐλθεῖν , καὶ τῆς ἄνωσης αὐτῷ θεομάχου βουλῆς ἀπλώσαι τὴν πένσιν , ἵνα διελέγχεται σαφῶς ὅτι τοῖς ποιήμασιν ἐναρίθμιον τίθεται τὸν Μονογενῆ , καὶ κεχωρισμένας ἀπάτας τὴν εἰς αὐτὸν ἀσάδειαν καταχῶν ὁ δειλίας , Θεὸν μὲν εἶναι συνομολογεῖ , τὰς γε μὴν ἀληθῆς καὶ κατὰ φύσιν θεότητος ἐκπεμπων αὐτὸν , οἴεται πως δύνασθαι λαβεῖν τοὺς εἰς αὐτὴν βλέποντας τὴν ἀλήθειαν . Γράφει τοίνυν ὡδί · Ἄλλ’ ὅσπερ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ εἰναὶ λεγόμενοι , φροῦν , ἀμὴτ’ πρὸς αὐτὸν ἔχομεν τὴν ὑπόστασιν · τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πατρὶ τυγχάνων διακεκριμένην τοῦ ἀγεννήτου ἔχει τὴν χάριν . Φεῦ γε τοῦ τολμηματος ! ὡς δευτὶς ὁ λόγος , καὶ μεστὸς ἀπονοίας , μᾶλλον δὲ δυσβουλίας ἀπάσης καὶ ἀποπληξίας ! Ἐμωράνθησαν ὡντες φάσκοντες εἶναι σοφοὶ καὶ φρονούντες οὕτω περὶ τοῦ Μονογενοῦς · τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς Δεσπότην ἠρίθμησαν , κατὰ τὴν γεγραμμένον . Εἰ μὲν γὰρ ἀνθρώπων εἶναι φασὶ καὶ ἕνα τῶν καθ’ ἡμᾶς τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον , οὐδὲν ἐπὶ τῷ κυλίῳ εἰπεῖν οὕτως ὑπάρχειν αὐτὸν ἐν Θεῷ καθάπερ ἡμεῖς · εἰ δὲ Θεὸν εἶναι πιστεύουσι , καὶ ὡς τοῦτο κατὰ φύσιν ὑπάρχοντι προσκυνεῖν ἐγνώκασιν , τί μὴ μᾶλλον ἀπονέμουσιν αὐτῷ τὸ θεοπρεπὲς ἐνυπάρχειν τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι , ἔχειν τε αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ ; τοῦτο γὰρ οἴμαι φρονεῖν τε καὶ λέγειν τοὺς ἔντως θεωριλέας πρεσβυδέστερον . Εἰ δὲ , ἀθραυστον ἡμῖν ἐπιτηδεύοντες τὴν ἀναιογυντίαν , ἐμμένουσι τοῖς εἰρήκασιν , οὕτω τὲ φασιν ἐν Πατρὶ τὸν Υἱὸν ὡσπερ ἂν εἴη τυχὼν καὶ ἡμῶν ἕκαστος τῶν ἐξ οὐκ ὄντων καὶ ἀπὸ γῆς δι’ αὐτοῦ γεγενημένων , τί μὴ τοὺς ἐθέλουσιν ἐρεῖται λοιπὸν ἀκινδύνως εἰπεῖν · Ὁ ἑωρακὼς ἐμὲ , εἶδασκε τοὺν Πατέρα , καθὼς ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοὶ ἐστιν ; Ἄλλ’ , οἴμαι , μωρίας τῆς ἀπάσων ἄσχατης ἀλοῆ τις ἂν ἐπὶ τούτῳ γραφῇ , καὶ μᾶλα εἰκότως . Ἀπηχὲς τε γὰρ , καὶ κατ’ οὐδενὸς τῶν ἁγίων ἡγέθη ποτὲ τοιαύτη φωνή , παρὰ τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ · παραχωροῦσι δὲ πάντες τῷ κατὰ φύσιν Κυρίῳ καὶ Θεῷ τῷ μονογενεῖ , τὴν ἐφ’ ἁπασὶ τοῖς ἁγαθοῖς ἀσυγκρίτως ὑπεροχὴν , καὶ δὴ καὶ κεχράγασιν λέγοντες · Τίς ὁμοιωθήσεται τῷ Κυρίῳ ἐν υἱοῖς Θεοῦ ; Πῶς οὖν ἐπὶ καθ’ ἡμᾶς ὁ Μονογενὴς , εἴπερ οὐδεὶς ἴσος τε καὶ ὁμοιος αὐτῷ , κατὰ τὴν τῶν ἁγίων φωνήν ; Εἰ δὲ οὕτως ἐστὶν ἐν Θεῷ καθάπερ ἡμεῖς , πῶς οὐκ ἀνάγκη λοιπὸν ψευδομυθῆσαι μὲν λέγειν τὸν τῶν ἁγίων χορὸν , οὐδὲν δὲ τὸ πλεῖον ἀποιεῖσθαι τῷ κατὰ φύσιν Υἱῷ , δι’ ὃπερ ἂν φαίνωτο τοῖς κατὰ θείαν οὐκ ἰσοστατῶν ; Ἄπαγε τῆς βελαγίας , ἄνθρωπε ! φρονήσωμεν γὰρ οὐχ οὕτως ἡμεῖς , μη γένοιτο , ταῖς δὲ τῶν ἁγίων Πατέρων ἐπόμενοι δόξαις , εὐδοκήσειν παρὰ Θεῷ πιστεύομεν . Ἐπειδὴ δὲ εἰς ἀπόδειξιν ὧν φρονούσι καὶ λέγουσιν ἐκεῖνο παρήγαγον τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ Παύλου , ὅτι Ἐν Θεῷ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν , τὸν ἐν Πατρὶ λέγεσθαι τὸν Υἱὸν δεικνύντες εἶχαιον ἐκ τῶν καθ’ ἡμᾶς , φέρε ταῖς καθηκούσαις ἐρεύναις τὴν ῥηθὲν ὑποβάλλοντες διελέγχωμεν αὐτοὺς καὶ τὸν τῶν ἁγίων ἀποστόλων συκοφαντεῖν ἐθέλοντα [ 77 . ἐθέλοντα : ] νοῦν ,
Lemmas: ἔρχομαι , καί ὁ άνωση αὐτός θεομάχος βουλή ἁπλόω ὁ πένσιν , ἵνα διελέγχω σαφῶς ὅτι ὁ ποίημα ἐναρίθμιος τίθημι ὁ Μονογενεύς , καί χωρίζω ἀπάτη ὁ εἰς αὐτός ἀσάδειαν καταχέω ὁ δειλία , θεός μέν εἰμί συνομολογέω , ὁ γε μήv ἀληθής καί κατά φύσις θεότης ἐκπέμπω αὐτός , οἴομαι πως δύναμαι λαμβάνω ὁ εἰς αὐτός βλέπω ὁ ἀλήθεια . γράφος τοίνυν ὧδε · ἄλλος ὅσπερ ἐγώ ἐν αὐτός εἰμί λέγω , φρέω , ἄμητος πρός αὐτός ἔχω ὁ ὑπόστασις · ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ υἱός ἐν ὁ πατήρ τυγχάνω διακρίνω ὁ ἀγέννητος ἔχω ὁ χάρις . φεῦ γε ὁ τόλμημα ! ὡς δευτὶς ὁ λόγος , καί μεστός ἀπόνοια , μᾶλλον δέ δυσβουλία ἀπασάω καί ἀποπληξία ! μωραίνω εἰμί φάσκω εἰμί σοφός καί φρονέω οὗτος περί ὁ Μονογενώ · ὁ ἀγοράζω αὐτός δεσπότης ἀριθμέω , κατά ὁ γράφω . εἰμί μέν γάρ ἄνθρωπος εἰμί φημί καί εἷς ὁ κατά ἐγώ ὁ ὁ Θεός Λόγος , οὐδείς ἐπί ὁ κυλίω εἶπον οὕτως ὑπάρχω αὐτός ἐν Θεός καθάπερ ἐγώ · εἰμί δέ θεός εἰμί πιστεύω , καί ὡς οὗτος κατά φύσις ὑπάρχω προσκυνέω γιγνώσκω , τίς μή μᾶλλον ἀπονέμω αὐτός ὁ θεοπρεπής ἐν-ὑπάρχω ὁ ἴδιος Γεννήτωρ , ἔχω τε αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ; οὗτος γάρ οἴμη φρονέω τε καί λέγω ὁ εἷς θεωριλεα πρεσβυδέστερον . εἰμί δέ , άθραυστος ἐγώ ἐπιτηδεύω ὁ ἀναιογυντίαν , ἐμμένω ὁ εἴρω , οὗτος τε φημί ἐν πατήρ ὁ υἱός ὡς εἄν εἰμί τυγχάνω καί ἐγώ ἕκαστος ὁ ἐκ οὐ εἰμί καί ἀπό γῆ διά αὐτός γίγνομαι , τίς μή ὁ ἐθέλω εἴρω λοιπός ἀκίνδυνος εἶπον · ὁ ὁράω ἐγώ , οἶδα ὅς πατήρ , καθώς ἐν ὁ πατήρ , καί ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί ; ἄλλος , οἴμη , μωρία ὁ ἅπας ἄσχατης ἀλόη τις εἄν ἐπί οὗτος γράφω , καί μῆλον εἰκότως . ἀπηχής τε γάρ , καί κατά οὐδείς ὁ ἅγιος ἡγέομαι ποτέ τοιοῦτος φωνή , παρά ὁ θεόπνευστος γραφή · παραχωρέω δέ πᾶς ὁ κατά φύσις κύριος καί Θεός ὁ μονογενής , ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀγαθός ἀσύγκριτος ὑπεροχή , καί δή καί χράω λέγω · Τῖς ὁμοιόω ὁ κύριος ἐν υἱός Θεός ; Πῶς οὖν ἐπί κατά ἐγώ ὁ Μονογενής , εἴπερ οὐδείς ἴσος τε καί ὅμοιος αὐτός , κατά ὁ ὁ ἅγιος φωνή ; εἰμί δέ οὕτως εἰμί ἐν Θεός καθάπερ ἐγώ , πῶς οὐ ἀνάγκη λοιπός ψευδομυθέω μέν λέγω ὁ ὁ ἅγιος χορός , οὐδείς δέ ὁ πλείων ἀπεῖπον ὁ κατά φύσις υἱός , διά ὅσπερ εἄν φαίνω ὁ κατά θεῖος οὐ ἰσοστατέω ; ἄπαγε ὁ Βελάγιας , ἄνθρωπος ! φρονέω γάρ οὐ οὕτως ἐγώ , μη γίγνομαι , ὁ δέ ὁ ἅγιος Πατέρων επόμενος δόξα , εὐδοκέω παρά Θεός πιστεύω . ἐπεί δέ εἰς ἀπόδειξις ὅς φρονέω καί λέγω ἐκεῖνος παράγω ὁ εἴρω διά ὁ Παῦλος , ὅτι ἐν Θεός ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί , ὁ ἐν πατήρ λέγω ὁ υἱός δείκνυμι ἔχω ἐκ ὁ κατά ἐγώ , φέρω ὁ καθήκω ἔρευνα ὁ ἐρώ ὑποβάλλω διελέγχω αὐτός καί ὁ ὁ ἅγιος ἀπόστολος συκοφαντέω ἐθέλω [ 77 . ἐθέλω : ] νόος ,