cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0255.1
τὸ ἀποσκιρτήσαν γένος ἐπὶ τῆς γῆς , αἱματὶ τῷ ἰδίῳ καθαρόν ἀποδείξας , ἀναμορφώσας δὲ πρὸς καινότητα ζωῆς , διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Ἐπειδὴ δὲ , καθὼς πολλάκις εἴρηκαμεν , πάντα τελεῖται παρὰ Πατρὸς δι’ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι , πλάττεται τῶν ἀγαθῶν εἰς ἡμᾶς τὴν αἴτησιν , ὡς μεσῆς καὶ ἀρχηρείας , καίτοι συνδοχὴ καὶ συγχωρηδὲς ὑπάρχον τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι τῶν θελῶν τε καὶ πνευματικῶν χαρισμάτων . Διαίρει γὰρ κατ’ ἰδίαν βούλησιν τε καὶ ἐξουσίαν οἷσπερ ἂν ἐθέλῃ τὸ Πνεῦμα Χριστός . Καὶ ταυτὶ μὲν ἐν τοῖσις . Τί δὴ δὴ βούλεται δηλοῦν τὸ τῆς αἰτήσεως σχῆμα , δοκιμαζέτω πάλιν ὁ λόγος . « Πάτερ , τοῦνυν φησί , δόξασόν σου τὸν Υἱόν , ἵνα καὶ ὁ Υἱὸς σου δοξάσῃ σε . » Πῶς οὖν , ἢ τίνα τρόπον , ὅπερ ἔφην διανευθήσεται ; « Βούλομαι , φησίν , ἵνα ὅσπερ δέδωκάς μοι τὴν ἐξουσίαν πάσης σαρκός , οὕτω καὶ πάν , δ δέδωκάς μοι ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . » Ἐδόξασε μὲν γὰρ ὁ Πατὴρ τὸν ἴδιον Υἱόν , πᾶσαν ὁποδείας τὴν ὑφ’ ἧλιν τοῖς σκήπτροισι αὐτοῦ , ἀντεδοξάσθη δὲ καὶ αὐτός , δι’ αὐτοῦ . Ὁ μὲν γὰρ Υἱὸς ἐδοξάσθη παρὰ τοῦ Πατρὸς , πιστευθεὶς παρὰ πάντων , ὅτι γέννημα καὶ καρπὸς ἐστι τοῦ πάντα ἰσχύοντος , καὶ ἀμογητὶ τὰ πάντα τῆς τοῦ αὐτοῦ βασιλείας ὑποτιθέντες ζωγός · ἀντεδοξάσθη δὲ ὡσπερ παρὰ τοῦ ἰδίου γεννηματος ὁ Πατήρ . Ἐπειδὴ γὰρ πάντα ἰσχύον ἐπτελεῖν εὐκύκλως ἐγνώσθη τὸ γέννημα , διαδείχθη τῆς εὐκλείας ἡ χάρις εἰς τὸν τεχόντα αὐτό . Ὅσπερ οὖν , φησί , ἐδόξασάς τε καὶ ἐδοξάσθης , δούς αὐτῷ τὴν κατὰ πάντων ἐξουσίαν , καὶ κυριότητα , κατὰ τὸν εἰρημένον δηλονότι τρόπον · οὕτω θέλω , ἵνα μηδὲν τῶν δοθέντων ἀπόληται · ὅθσα γὰρ καὶ αὐτὴ παρὰ μὲν τοῦ Πατρὸς εἰς τὸν Υἱόν , παρὰ δὲ τοῦ Υἱοῦ εἰς τὸν Πατέρα διαδραμεῖται πάλιν . Ἔδει γὰρ , ἵδει τὸ ὑπερύψουν ὅλως καὶ ὑπὸ χειρὰ γεγεννημένον τοῦ πατρὸς ἰσχύοντος Θεοῦ Ἄλγου , διασαφεσάμενον ἅπαξ , καὶ ἐν ἀπελευθερίᾳ μεῖναι τοῖς ἀγαθοῖς , ὡς μηκέτι μὴν τυραννείσθαι θανάτῳ , μὴ φθορᾷ κρατεῖσθαι καὶ ἀμαρτίαις , ἢγουν ἐπὶ τοῖς ἀρχαίοις ὀπιστεῖσθαι κακούς . Ἐπειδὴ δὲ το , « Δέδωκάς αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός , » θορυβῆσεν εἴκως τῶν ἀπλουστετέρων τινάς , φέρε δὴ πάλιν ὀλίγα ἀπὸ χρησίμως εἰς τοῦτο λέγωμεν , οὐδ’ ὀκνοῦντες διὰ τὴν χρείαν , εἰ καὶ ἀνανεῖ πᾶς λόγος εἰς τὴν περὶ τῶν τοιούτων ἐξήγησιν . Μάλιστα μὲν γὰρ ἀρεῖ καὶ τοῦτο πρεσβύτερος ὁ Κύριος τῷ ληφθέντι σχήματι , τῷ τῆς ταπεινώσεως λέγω καὶ τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος μέτροις . Καὶ δέξω τὸν λογισμόν . Εἰ μὲν γὰρ ἐρυθριώμεν ἀκούοντες , ὅτι δοῦλος κεχρημάτηκε δι’ ἡμᾶς , καίτοι τῶν ὅλων Κύριος ὢν μετὰ τοῦ Πατρὸς , καὶ ὅτι κεχειρόνθηται βασιλεὺς ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ , καίτοι τὸ καταρχεῖν δύνασθαι τῶν ὅλων ἐν ἰδίᾳ φύσει , καὶ οὐκ ἐπίκτητον ἔχων , ἐρυθριάμ ἀκόλουθον , κἂν εἴ τι λέγῃ δέχεσθαι πάλιν , ὡς ἄνθρωπος . Εἰ δὲ θαυμάζομεν ἐν ἐκείνοις τὴν ἐκούσιον ὑποταγὴν , τὸ οὐσιώδως ἑμπεφυκὲς οὐκ ἀγνοοῦντες ἀξίωμα , τί μὴ πρὸς ἐκείνοις καὶ τοῦτο τεθαύμασται ; Πάντα γὰρ ἔχων , ὡς Θεός , δέχεσθαι φησίν , ὡς ἄνθρωπος , ὡς τὸ βασιλεύειν οὐκ
Lemmas: ὁ αποσκιρτώ γένος ἐπί ὁ γῆ , αἷμα ὁ ἴδιος καθαρός ἀποδείκνυμι , ἀναμορφόω δέ πρός καινότης ζωή , διά ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἐπεί δέ , καθώς πολλάκις εἴρω , πᾶς τελέω παρά πατήρ διά υἱός ἐν πνεῦμα , πλάσσω ὁ ἀγαθός εἰς ἐγώ ὁ αἴτησις , ὡς μέσος καί ἀρχηρείας , καίτοι συνδοκέω καί συγχωρηδὲς ὑπάρχω ὁ ἴδιος Γεννήτωρ ὁ ἐθέλω τε καί πνευματικός χάρισμα . διαίρω γάρ κατά ἴδιος βούλησις τε καί ἐξουσία ὅσπερ εἄν ἐθέλω ὁ πνεῦμα Χριστός . καί οὗτος μέν ἐν τοιτις . τις δή δή βούλομαι δηλόω ὁ ὁ αἴτησις σχῆμα , δοκιμάζω πάλιν ὁ λόγος . « πατήρ , τοῦνυν φημί , δοξάζω σύ ὁ υἱός , ἵνα καί ὁ υἱός σύ δοξάζω σύ . » Πῶς οὖν , ἢ τίς τρόπος , ὅσπερ φημί διανεύω ; « βούλομαι , φημί , ἵνα ὅσπερ δίδωμι ἐγώ ὁ ἐξουσία πᾶς σάρξ , οὗτος καί πᾶς , δ δίδωμι ἐγώ ἔχω ζωή αἰώνιος . » δοξάζω μέν γάρ ὁ πατήρ ὁ ἴδιος υἱός , πᾶς ὁποδείας ὁ ὑπό Ἦλις ὁ σκῆπτρον αὐτός , ἀντιδοκέω δέ καί αὐτός , διά αὐτός . ὁ μέν γάρ υἱός δοξάζω παρά ὁ πατήρ , πιστεύω παρά πᾶς , ὅτι γέννημα καί καρπός1 εἰμί ὁ πᾶς ἰσχύω , καί ἀμογητί ὁ πᾶς ὁ ὁ αὐτός βασίλεια ὑποτίθημι Ζωγός · ἀντιδοκέω δέ ὡς παρά ὁ ἴδιος γέννημα ὁ Πατήρ . ἐπεί γάρ πᾶς ἰσχύω ἐπιτελέω εὔκυκλος γιγνώσκω ὁ γέννημα , διαδείκνυμι ὁ εὔκλεια ὁ χάρις εἰς ὁ τίκτω αὐτός . ὅσπερ οὖν , φημί , δοξάζω τε καί δοξάζω , δίδωμι αὐτός ὁ κατά πᾶς ἐξουσία , καί κυριότης , κατά ὁ εἴρω δηλονότι τρόπος · οὗτος ἐθέλω , ἵνα μηδείς ὁ δίδωμι ἀπόλλυμι · ὅθσα γάρ καί αὐτός παρά μέν ὁ πατήρ εἰς ὁ υἱός , παρά δέ ὁ υἱός εἰς ὁ πατήρ διατρέχω πάλιν . δέω γάρ , ἶδος ὁ ὑπερυψόω ὅλως καί ὑπό χείρ γεννάω ὁ πατήρ ἰσχύω Θεός ἀλγέω , διασαφέω ἅπαξ , καί ἐν ἀπελευθερία μένω ὁ ἀγαθός , ὡς μηκέτι μήv τυραννέω θάνατος , μή φθορά κρατέω καί ἁμαρτία , ἤγουν ἐπί ὁ ἀρχαῖος οπιστειεπομαι κακός . ἐπεί δέ ὁ , « δίδωμι αὐτός ἐξουσία πᾶς σάρξ , » θορυβώ ἵημι ὁ ἀπλουστετέρων τις , φέρω δή πάλιν ὀλίγος ἀπό χρήσιμος εἰς οὗτος λέγω , οὐδέ ὀκνέω διά ὁ χρεία , εἰμί καί ἀνανέω πᾶς λόγος εἰς ὁ περί ὁ τοιοῦτος ἐξήγησις . μάλιστα μέν γάρ ἀείρω καί οὗτος πρέσβυς ὁ Κύριος ὁ λαμβάνω σχῆμα , ὁ ὁ ταπείνωσις λέγω καί ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον . καί δείκνυμι ὁ λογισμός . εἰμί μέν γάρ ἐρυθριάω ἀκούω , ὅτι δοῦλος χρηματίζω διά ἐγώ , καίτοι ὁ ὅλος Κύριος εἰμί μετά ὁ πατήρ , καί ὅτι χειρονομέω βασιλεύς ἐπί Σιών ὄρος ὁ ἅγιος αὐτός , καίτοι ὁ κατάρχω δύναμαι ὁ ὅλος ἐν ἴδιος φύσις , καί οὐ Ἐπίκτητος ἔχω , ἐρυθριάμ ἀκόλουθος , κἀν εἰμί τίς λέγω δέχομαι πάλιν , ὡς ἄνθρωπος . εἰμί δέ θαυμάζω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἑκούσιος ὑποταγή , ὁ ουσιωδώς ἑμπεφυκὲς οὐ ἀγνοέω ἀξίωμα , τίς μή πρός ἐκεῖνος καί οὗτος θαυμάζω ; Πάν γάρ ἔχω , ὡς Θεός , δέχομαι φημί , ὡς ἄνθρωπος , ὡς ὁ βασιλεύω οὐ