cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0126.2
A φαίνεται , καλῶς διεργηται δόξειεν ἄν , συναίνεσει γε μὴν ὁ δι' ἐναντίας οὐδαμῶς · ἔρει δὲ δὴ πάλιν , τὸν ἐν ἀρχαῖς εἰσχερμισμένον ἀναχρωσιμένως λόγον ὅτι οὕτως ἐστὶν ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ , ὡσπερ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ . Τί οὖν ἄρα ; ( φήσαιμεν ἄν οὐκ ἀσυνέτως ἐλέγχοντες , σαφῶς τε καὶ μειρακιώδη φρονεῖν τε καὶ λέγειν ) οὕτως εἶναι φῃς τὸν Υἱὸν ἐν Πατρί , καθάπερ ἡμεῖς ἐν αὐτῷ ; Καλῶς . Εἶτα τί δὴ , πρὸς τοῦτο ἐροῦμεν , μὴ τοῖς ἴσοις ἡμᾶς ἐπισιμύνεσθαι λόγοις τῷ τῆς ἡμετέρας φύσεως ἐφήσει μέτρῳ , ὅσπερ ἂν ὁφῶτο καὶ αὐτὸς ὁ Χριστός ; Αὐτὸς μὲν γὰρ ἐπεὶπερ ἐστὶν ἐν Πατρί , ἔχει δὲ ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , ἄτε δὴ καὶ εἰκὼν αὐτοῦ καὶ χαρακτήρ ἀπαράλλακτος διὰ τοῦτο σπάρχων · « Ὁ ἑωρακὼς ἐμέ , φησίν , ἑώρακεν τὸν Πατέρα · Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν . » Ἡμεῖς δὲ , εἴπε μοι , εἰ οὕτως ἐσμέν ἐν αὐτῷ , ἔχοντες τε αὐτὸν ἐν ἑαυτοῖς , ὡσπερ οὖν ἀμέλει καὶ αὐτὸς ἐν Πατρὶ καὶ ὁ Πατὴρ ἐν αὐτῷ , διὰ τί μὴ μακρὸν ἀνατείνοντες τὸν αὐχένα καὶ ὑψηλὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς δεκινύντες τὸ πρόσωπον , μετὰ παρρησίας φάμεν · Ἐγὼ ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ ὁ Χριστὸς ἐν ἐμοί · Ὁ ἑωρακὼς ἐμέ , ἑώρακε τὸν Χριστόν · Ἐγὼ καὶ ὁ Χριστὸς ἕν ἐσμεν ; Εἶτα τί δὴ ἐντεῦθεν ; Οὐχ ἄν , ὁμῶς , τις καταδεισείεν ὁρῶς , οὐδ' ἂν κατοχυρῆσαι πρεπόντως τοῦτο αὐτὸ φάναι τολμήσας καὶ περὶ αὐτοῦ λοιπὸν εἰπεῖν τοῦ Πατρός · « Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν . » Εἰ γὰρ ἕν ἐστὶν ὁ Πατὴρ πρὸς τὸν Υἱόν , πῶς οὐχ αὐτῷ λοιπὸν ἰσομοιώσει τῷ Πατρί , εἰκὼν ἀπαράλλακτος ἀπαράλλακτῳ γενομένη εἰκόνος , τοῦτ' ἐστὶ τοῦ Υἱοῦ ; Τίς οὖν ἄρα πρὸς τοῦτο μανίας κατασχεῖται ποτε , ὡς τολμήσαι λέγειν · Ὁ ἑωρακὼς ἐμέ , ἑώρακε τὸν Χριστόν · Ἐγὼ καὶ ὁ Χριστὸς ἕν ἐσμεν ; Εἰ γὰρ σχετικῶς καὶ οὐ κατὰ φύσιν ἀπονεμείς τῷ Υἱῷ τὸ εἶναι ἐν τῷ Πατρί , ἔχειν τε ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , οὕτως καὶ ἡμεῖς ἐν Χριστῷ , καὶ Χριστὸς ἐν ἡμῖν · πρῶτον μὲν ἐν τάξει τῇ καθ' ἡμᾶς ὁ Υἱός , εἶτα τὸ χωλὸν οὐδὲν παρεκλείψεται καὶ αὐτόν , εἰ βουλοίμεθα , τὸν Υἱόν , ὡς διὰ μέσου κεῖμενον , ἐπ' αὐτὸν ὡσπερ εὐθύρομεν τὸν Πατέρα , καὶ αὐτῷ προσομοιώσθαι λέγειν ἡμᾶς οὕτως ἀκριβῶς , ὡς μηδὲν ὁρᾶσθαι τὸ διαλλάττον . Τὸ γὰρ ἕν εἶναι πρὸς τι λέγεσθαι , τοιαύτην ἂν ἔχοι τὴν δύναμιν . Ἄρα οὖν μὴ διακένον ἔρει τις συκοφαντῶν καταχεῖν ἡμᾶς ἐπαίγεσθαι τῆς τῶν θεομάχων κεφαλῆς ; Ἰδοὺ γὰρ σαφῶς , οὐδὲν ὅλως τὸ πλεῖον ἀπονέμουσιν αὐτῷ τῶν ἀπὸ γῆς γεγονότων , καὶ δι' αὐτοῦ πρὸς τὸ εἶναι
Lemmas: A φαίνω , καλῶς διέργω δοκέω ἄν , συναινώ γε μήv ὁ διά ἐναντίος οὐδαμῶς · ἔρομαι δέ δή πάλιν , ὁ ἐν ἀρχή εἰσχερμισμένον ἀναχρωσιμένως λόγος ὅτι οὕτως εἰμί ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός , ὡς ἐγώ ἐν αὐτός . τις οὖν ἄρα ; ( φημί ἄν οὐ ἀσύνετος ἐλέγχω , σαφῶς τε καί μειρακιώδης φρονέω τε καί λέγω ) οὕτως εἰμί φημί ὁ υἱός ἐν πατήρ , καθάπερ ἐγώ ἐν αὐτός ; καλῶς . εἶτα τίς δή , πρός οὗτος εἴρω , μή ὁ ἴσος ἐγώ επισιμυνω λόγος ὁ ὁ ἡμέτερος φύσις ἐφίημι μέτρον , ὅσπερ εἄν ὁράω καί αὐτός ὁ Χριστός ; αὐτός μέν γάρ ἐπεί εἰμί ἐν πατήρ , ἔχω δέ ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , αὔγ-ασμα δή καί εἰκών αὐτός καί χαρακτήρ ἀπαράλλακτος διά οὗτος σπάρχων · « ὁ ὁράω ἐγώ , φημί , ὁράω ὁ πατήρ · ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . » ἐγώ δέ , εἶπον ἐγώ , εἰμί οὕτως εἰμί ἐν αὐτός , ἔχω τε αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , ὡς οὖν ἀμελέω καί αὐτός ἐν πατήρ καί ὁ πατήρ ἐν αὐτός , διά τίς μή μακρός ἀνατείνω ὁ αὐχήν καί ὑψηλός ὁ ὀφθαλμός δεκινύντες ὁ πρόσωπον , μετά παρρησία φημί · ἐγώ ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ Χριστός ἐν ἐγώ · ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ Χριστός · ἐγώ καί ὁ Χριστός εἷς εἰμί ; εἶτα τίς δή ἐντεῦθεν ; οὐχ ἄν , ὁμῶς , τις καταδείδω ὁράω , οὐδέ εἄν κατοχυρόω πρεπόντως οὗτος αὐτός φαίνω τολμάω καί περί αὐτός λοιπός εἶπον ὁ πατήρ · « ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . » εἰμί γάρ εἷς εἰμί ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός , πῶς οὐ αὐτός λοιπός ισομοιωσις ὁ πατήρ , εἰκών ἀπαράλλακτος ἀπαράλλακτος γίγνομαι εἰκών , οὗτος εἰμί ὁ υἱός ; Τῖς οὖν ἄρα πρός οὗτος μανία κατέχω ποτός , ὡς τολμάω λέγω · ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ Χριστός · ἐγώ καί ὁ Χριστός εἷς εἰμί ; εἰμί γάρ σχετικός καί οὖον κατά φύσις ἀπονέμω ὁ υἱός ὁ εἰμί ἐν ὁ πατήρ , ἔχω τε ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , οὕτως καί ἐγώ ἐν Χριστός , καί Χριστός ἐν ἐγώ · πρῶτος μέν ἐν τάξις ὁ κατά ἐγώ ὁ υἱός , εἶτα ὁ χωλός οὐδείς παρεκλείπω καί αὐτός , εἰμί βούλομαι , ὁ υἱός , ὡς διά μέσος κεῖμαι , ἐπί αὐτός ὡς εὐθύρομεν ὁ πατήρ , καί αὐτός προσομοιόω λέγω ἐγώ οὕτως ἀκριβῶς , ὡς μηδείς ὁράω ὁ διαλλάσσω . ὁ γάρ εἷς εἰμί πρός τίς λέγω , τοιοῦτος εἄν ἔχω ὁ δύναμις . ἄρας οὖν μή διάκενος ἔρομαι τις συκοφάντης καταχέω ἐγώ παίζω ὁ ὁ θεομάχος κεφαλή ; ἰδέ γάρ σαφῶς , οὐδείς ὅλως ὁ πλείων ἀπονέμω αὐτός ὁ ἀπό γῆ γίγνομαι , καί διά αὐτός πρός ὁ εἰμί