cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0274.1
A τοῦ Υἱοῦ τὸ ἀνθρώπινον ἴδιον δὲ καλῶν αὐτοῦ , καθὸ πέφηγεν ἄνθρωπος , διαμεμηνκὼς μὲν ὅτι ἦν θεὸς καὶ ἐστὶ καὶ ἔσται διὰ παντός , ἑαυτὸν δὲ καθελὼν εἰς ὅπερ οὐχ ἡμῖν , ὁ Πάτερ τοίνυν , φησίν , ἄγιε , τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου , ὃ δέδωκάς μοι , ἵνα ὦσιν ἐν καθὼς ἡμεῖς . Διατρεῖσθαι τοὺς μαθητὰς τῇ τῆς ἀρρήτου φύσεως δυνάμει καὶ ἐξουσίᾳ βούλεται , καλῶς καὶ πρεπόντως ἀνατιθεὶς τοῖς οὐσπερ ἂν βούληται διασῴζειν δυνασθαι , καὶ μᾶλα ῥάδιως , τῷ γε ἀληθῶς καὶ κατὰ φύσιν ὄντι Θεῷ . Δοξάζει δὲ διὰ τούτων οὐχ ἑτέραν τινὰ πάλιν , ἀλλὰ τὴν ἑαυτοῦ φύσιν , ὡς ἐν προσώπῳ τοῦ Πατρὸς , ἐξ οὐ γεγέννηται , ὡς Θεός . Τοιγαροῦν , « Ὁ Πάτερ , τήρησον αὐτούς , φησίν , ἐν τῷ ὀνόματί σου , ὃ δέδωκάς μοι , » τοῦτ' ἐστὶ τῷ θείῳ . Δεδόσθαι δὲ πάλιν τὴν θεότητος ὀνομα φησιν ἑαυτῷ , οὐχ ὡς , ἐκ τοῦ μὴ εἶναι κατὰ φύσιν θεοῦ , εἰς ἐπίκτησιν θεότητος κεκλημένοι ἀξίωμα · θεὸς γὰρ ἂν εἴη , καθάπερ ἡμεῖς , νόθην ἔχων καὶ κεκτημένην τὴν δόξαν καὶ τὴν φύσιν κεκαπηλευμένην . Οὐτὲ οὖ δέμις ἡμᾶς ἑνοστεῖν ἑμμεωθεῖν γὰρ διὰ τοῦτο καὶ τὸ εἶναι κατὰ φύσιν Υἱός . Ἐπειδὴ δὲ , καθάπερ αἱ θείαι χρησιμοῦσι Γραφαί , « γέγονε σὰρξ ὁ Λόγος , » τοῦτ' ἐστὶν ἄνθρωπος , δεδέχθαι φησὶν ὅπερ εἶχεν , ὡς Θεός · οὐ γὰρ ἂν φαίνοιτο προσόν φυσικῶς ἀνθρώπῳ τὸ τῆς θείας δόξης ὀνομα τε καὶ πράγμα . Νοεῖ δὲ πάλιν , καὶ σύνεσις ἀκριβῶς , ὅπως ἑαυτὸν τὴν ζωοῦν τε καὶ ἐνυπόστατον δύναμιν ἔδειξε τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , δι' ἧς τὰ πάντα ἐργάζεται . Προσφωνοῦν γὰρ καὶ λέγων , « Τήρησον αὐτούς , » οὐχὶ δι' τούτοις ἡρεσθῆ μόνον , ἑαυτὸν δὲ πάλιν παρακεχώρηκεν εὐφυῶς , ὡς ἐνεργὸν εἰς τήρησιν καὶ δύναμιν οὖσαν τὴν καὶ εἰς τοῦτο δραστήριον τοῦ γεγεννηκότος αὐτόν . « Τήρησον γὰρ αὐτούς , φησίν , ἐν τῷ ὀνόματί σου , ὃ δέδωκάς μοι . » Ὁρᾷ τῷ λόγῳ πῶν ἀφράλειαν . Ἀπονεμὼν γὰρ ὅπερ καὶ ἀναθεὶς διαπρέπον μόνῃ τῇ τῆς θεότητος φύσει τὴν τῶν καθ' ἡμᾶς ἐπισκοπὴν καὶ οἰκονομίαν , ἑαυτῷ δεδόσθαι τὴν τῆς θεότητος δόξαν παραχρῆμα διαχωρίζει , διὰ τὸ τῆς ἀνθρωπότητος σχῆμα , δοτὸν εἶναι λέγων τῷ φύσει προσόν αὐτῷ , τοῦτ' ἐστὶ τὸ ὄνομα , τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα . Ὅθεν καὶ προσεῖπαι φαμεν τῷ Υἱῷ φυσικῶς μὲν ὡς ἐκ Πατρός , ἀνθρωπινῶς δὲ κατὰ δόσιν , ὅπερ ὡς ἄνθρωπος δέχεται , ὅσον τὸ ἐξ ἡμῶν . Τηρεῖσθαι γε μὴν ἐν τῇ καθ' ὁμοιότητι τε καὶ ταυτο - B δουλίαν ἐνώσει βούλεται τοὺς μαθητὰς ἀνακρινόμενους ὡσπερ ἀλλήλους ψυχῇ καὶ πνεύματι καὶ τῷ τῆς εἰρήνης καὶ φιλαλλήλιας θεσμῷ , πρὸς ἄρρητον τινὰ τῆς ἀγάπης δεσμὸν κατασφριγγομένους , ὡς μέχρι τοσούτου προελθεῖν τὴν ἕνωσιν , ὡστε καὶ εἰκόνα τῆς φυσικῆς ἐνότητος , τῆς ἐν Πατρὶ καὶ Υἱῷ νοουμένης , τὴν προαιρετικὴν γενέσθαι συνάφειαν , ἀδιάσπαστον δηλονότι καὶ ἀκατάσχετον , ὑπὸ μηδενὸς τῶν σὺν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ πραγμάτων , ἤτοι φιληδονιῶν , εἰς ἀνομοιότητα θελημάτων ἐξελομένην , διασῴζουσαν δὲ μᾶλλον ἐν ἐνότητι τῇ κατ' εὐσέβειαν καὶ ἀγιασμὸν , ἀσινῆ τῆς ἀγάπης τὴν δύναμιν , ὅ καὶ γενέσθαι συμβέβηκεν . Ὡς γὰρ ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων
Lemmas: A ὁ υἱός ὁ ἀνθρώπινος ἴδιος δέ καλός αὐτός , καθό φέρω ἄνθρωπος , διαμηνύω μέν ὅτι εἰμί θεός καί εἰμί καί εἰμί διά πᾶς , ἑαυτοῦ δέ καθαιρέω εἰς ὅσπερ οὐ ἐγώ , ὁ πατήρ τοίνυν , φημί , ἅγιος , τηρέω αὐτός ἐν ὁ ὄνομα σύ , ὅς δίδωμι ἐγώ , ἵνα εἰμί ἐν καθώς ἐγώ . διατρέω ὁ μαθητής ὁ ὁ ἄρρητος φύσις δύναμις καί ἐξουσία βούλομαι , καλῶς καί πρεπόντως ἀνατίθημι ὁ ὅσπερ εἄν βούλομαι διασῴζω δύναμαι , καί μῆλον ῥᾳδίως , ὁ γε ἀληθής καί κατά φύσις εἰμί Θεός . δοξάζω δέ διά οὗτος οὐ ἕτερος τις πάλιν , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ φύσις , ὡς ἐν πρόσωπον ὁ πατήρ , ἐκ οὖον γεννάω , ὡς Θεός . τοιγάρ , « ὁ πατήρ , τηρέω αὐτός , φημί , ἐν ὁ ὄνομα σύ , ὅς δίδωμι ἐγώ , » οὗτος εἰμί ὁ θεῖον . δίδωμι δέ πάλιν ὁ θεότης ὄνομα φημί ἑαυτοῦ , οὐ ὡς , ἐκ ὁ μή εἰμί κατά φύσις θεός , εἰς ἐπίκτησις θεότης καλέω ἀξίωμα · θεός γάρ εἄν εἰμί , καθάπερ ἐγώ , νόθος ἔχω καί κτάομαι ὁ δόξα καί ὁ φύσις καπηλεύω . οὔτε οὖον Δεμίς ἐγώ νοστέω ἑμμεωθεῖν γάρ διά οὗτος καί ὁ εἰμί κατά φύσις υἱός . ἐπεί δέ , καθάπερ ὁ θεῖος χρησιμέω γραφή , « γίγνομαι σάρξ ὁ Λόγος , » οὗτος εἰμί ἄνθρωπος , δέχομαι φημί ὅσπερ ἔχω , ὡς Θεός · οὖον γάρ εἄν φαίνω πρόσειμι φυσικός ἄνθρωπος ὁ ὁ θεῖος δόξα ὄνομα τε καί πράγμα . νοέω δέ πάλιν , καί σύνεσις ἀκριβῶς , ὅπως ἑαυτοῦ ὁ ζῳόω τε καί ἐνυπόστατος δύναμις δείκνυμι ὁ Θεός καί πατήρ , διά ὅς ὁ πᾶς ἐργάζομαι . προσφωνέω γάρ καί λέγω , « τηρέω αὐτός , » οὐ διά οὗτος ἀρέσκω μόνος , ἑαυτοῦ δέ πάλιν παραχωρέω εὐφυής , ὡς ἐνεργός εἰς τήρησις καί δύναμις εἰμί ὁ καί εἰς οὗτος δραστήριος ὁ γεννάω αὐτός . « τηρέω γάρ αὐτός , φημί , ἐν ὁ ὄνομα σύ , ὅς δίδωμι ἐγώ . » ὁράω ὁ λόγος ποῦ ἀφράλειαν . ἀπονέμω γάρ ὅσπερ καί ἀνατίθημι διαπρέπω μόνος ὁ ὁ θεότης φύσις ὁ ὁ κατά ἐγώ ἐπισκοπή καί οἰκονομία , ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ ὁ θεότης δόξα παραχρῆμα διαχωρίζω , διά ὁ ὁ ἀνθρωπότης σχῆμα , δοτός εἰμί λέγω ὁ φύσις πρόσειμι αὐτός , οὗτος εἰμί ὁ ὄνομα , ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα . ὅθεν καί προσεῖπον φημί ὁ υἱός φυσικός μέν ὡς ἐκ πατήρ , ἀνθρώπινος δέ κατά δόσις , ὅσπερ ὡς ἄνθρωπος δέχομαι , ὅσος ὁ ἐκ ἐγώ . τηρέω γε μήv ἐν ὁ κατά ὁμοιότης τε καί αὐτός - B δούλιος ενώνω βούλομαι ὁ μαθητής ἀνακρίνω ὡς ἀλλήλων Ψυχή καί πνεῦμα καί ὁ ὁ εἰρήνη καί φιλαλληλία θεσμός , πρός ἄρρητος τις ὁ ἀγάπη δεσμός κατασφριγγομενος , ὡς μέχρι τοσοῦτος προέρχομαι ὁ ἕνωσις , ὡστε καί εἰκών ὁ φυσικός ενοτητη , ὁ ἐν πατήρ καί υἱός νοέω , ὁ προαιρετικός γίγνομαι συνάφεια , ἀδιάσπαστος δηλονότι καί ἀκατάσχετος , ὑπό μηδείς ὁ σύν ὁ ἐν ὁ κόσμος πρᾶγμα , ἤτοι φιληδονία , εἰς ἀνομοιότης θέλημα ἐξαιρέω , διασῴζω δέ μᾶλλον ἐν ἐνότητι ὁ κατά εὐσέβεια καί ἁγιασμός , ἀσινής ὁ ἀγάπη ὁ δύναμις , ὅς καί γίγνομαι συμβαίνω . ὡς γάρ ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος