cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0028.3
Καρπὸς γε μὴν καὶ τιμὴ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως , ἡ αἰώνιος ζωή , καὶ οὐχ ἄλλως προσγίνεται τοῦτο τῇ τοῦ ἀνθρώπου ψυχῇ . Εἰ γὰρ διὰ Χριστὸν πάντες ἀνιστάμεθα , ἀλλὰ ζωὴ αὕτη ἐστὶν ἀληθής , τὸ ἀτελευτήτως ἐν μακαριότητι ζῆν · οὐδὲν γὰρ διαφέρει · Θανάτου , τὸ εἰς κῆλασιν ἀναδύνασθαι μόνον . Εἰ μὴ δρᾶ τις καὶ τοὺς ἀγίους θνήσκοντας τοὺς λαβόντας ὑποσχέσεις ζωῆς , οὐδὲν τοῦτο · μόνον γὰρ ὅσον εἰς τὸ συμβῆναι γίνεται . Καιρῷ δὲ τῷ μέτῳντι τετήρται ἡ τῆς χάριτος ἀνάδειξις , οὐ κατὰ μέρος ἰσχούσα , ἀλλ’ ἐν πᾶσι διηνεκῶς καὶ τοῖς ἤδη προασθανοῦσιν ἀγίοις πρὸς ὀλίγον γευσαμένοις τοῦ θανάτου , ἕως τῆς κοινῆς ἀναστάσεως . Τότε γὰρ κοινῶς πάντες τῶν ἀγαθῶν ἀπολαύσονται . Εἰπὼν δὲ ὁ Σωτήρ , ὅτι · « Ἐὰν ἀποθάνῃ , ζήσεται , » οὐχ ἀνείλε τῷ νῦν αἰῶνι τὸν Θάνατον · ἀλλὰ τοσοῦτον αὐτὸν ἔδωκεν κατὰ τὸν πιστὸν ἰσχύειν , ὅσον εἰς τὸ συμβῆναι μόνον · καιρῷ γὰρ τῷ πρέποντι τετήρτηκε τὴν τῆς ἀναστάσεως χάριν . Φησὶ γοῦν , ὅτι Οὐχ ἄμοιρος ἔσται τοῦ τῆς σαρκὸς θανάτου , διὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , ὁ εἰς ἐμὲ πιστεύσων , ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν ἐκ τούτου πείσεται δεινόν , Θεοῦ δυναμένου ζωοποιεῖν εὐκόλως ὃν ἂν ἐθέλῃ . Ὁ γὰρ εἰς αὐτὸν πιστεύσας , ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἀτελεύτητον ἔχει ζωὴν ἐν μακαριότητι καὶ ὁλοκλήρῳ ἀφθαρσίᾳ . Διὰ μὴ τις γελάτω τῶν ἀπίστων · οὐ γὰρ εἶπεν ὁ Χριστός , Ἄπειρὶ θάνατον οὐ μ[ήν ] ἴδη · ἀλλὰ ἀπολελυμένως εἰπὼν , « Θάνατον οὐ μὴ ἴδη εἰς τὸν αἰῶνα , » περὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος εἶπεν , εἰς ἐκεῖνον τῆς ὁσίας τῆς ὑποσχέσεως . Εἰπὼν δὲ τῇ Μάρθᾳ · « Πιστεύεις ; » ὡς μητέρα καὶ πρόξενον τῆς ζωῆς ἀπαιτεῖ τῆς πίστεως τὴν ὁμολογίαν . Ἡ δὲ ἐτοίμως συνέθετο , καὶ ἀκριβῶς ὁμολογεῖ , οὐχ ἁπλῶς πιστεύουσα , ὅτι Χριστὸς ἐστι καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Χριστὸς γὰρ δύναται εἶναι καὶ προφήτης , διὰ τὸ κεχρισθαι · ὁ αὐτὸς καὶ Υἱὸς νοεῖσθαι δύναται . Ἄλλα μετὰ τοῦ ἀρθροῦ εἰπούσα , Ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , τὸν ἕνα καὶ ἐξαιρετικὸν καὶ ἀληθῶς Υἱὸν ὡμολόγησεν . Εἰς τὸν Υἱὸν οὖν ἡ πίστις , οὐχ εἰς ποίημα . Εἰ γὰρ ποίημα καὶ κτίσμα κατὰ τινὰς ὑπάρχων ὁ Υἱὸς , ἀνάστασις ἐστι καὶ ζωή , μὴ
Lemmas: καρπός γε μήv καί τιμή ὁ εἰς Χριστός πίστις , ὁ αἰώνιος ζωή , καί οὐ ἄλλως προσγίγνομαι οὗτος ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή . εἰμί γάρ διά Χριστός πᾶς ἀνίστημι , ἀλλά ζωή οὗτος εἰμί ἀληθής , ὁ ἀτελεύτητος ἐν μακαριότης ζῶ · οὐδείς γάρ διαφέρω · Θάνατος , ὁ εἰς κήλη ἀναδύνω μόνος . εἰμί μή δράω τις καί ὁ ἅγιος θνήσκω ὁ λαμβάνω ὑπόσχεσις ζωή , οὐδείς οὗτος · μόνος γάρ ὅσος εἰς ὁ συμβαίνω γίγνομαι . Καιρός δέ ὁ μέτῳντι τετραίνω ὁ ὁ χάρις ἀνάδειξις , οὖον κατά μέρος ἴσχω , ἀλλά ἐν πᾶς διηνεκής καί ὁ ἤδη προασθανους ἀγάω πρός ὀλίγος γεύω ὁ θάνατος , ἠώς ὁ κοινός ἀνάστασις . τότε γάρ κοινῶς πᾶς ὁ ἀγαθός ἀπολαύω . εἶπον δέ ὁ Σωτήρ , ὅτι · « ἐάν ἀποθνῄσκω , ζῶ , » οὐ ἀναιρέω ὁ νῦν αἰών ὁ Θάνατος · ἀλλά τοσοῦτος αὐτός δίδωμι κατά ὁ πιστόν ἰσχύω , ὅσος εἰς ὁ συμβαίνω μόνος · καιρός γάρ ὁ πρέπω τηρέω ὁ ὁ ἀνάστασις χάρις . φημί γοῦν , ὅτι οὐχ ἄμοιρος εἰμί ὁ ὁ σάρξ θάνατος , διά ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ εἰς ἐγώ πιστεύω , ἀλλά ὅμως οὐδείς ἐκ οὗτος πείθω δεινός , Θεός δύναμαι ζωοποιέω εὐκόλως ὅς εἄν ἐθέλω . ὁ γάρ εἰς αὐτός πιστεύω , ἐν ὁ μέλλω αἰών ἀτελεύτητος ἔχω ζωή ἐν μακαριότης καί ὁλόκληρος ἀφθαρσία . Ζεύς μή τις γελάω ὁ ἄπιστος · οὖον γάρ εἶπον ὁ Χριστός , Ἄπειρὶ θάνατος οὖον μήνη ] ἴδη · ἀλλά ἀπολελυμένως εἶπον , « Θάνατος οὖον μή ἴδη εἰς ὁ αἰών , » περί ὁ μέλλω αἰών εἶπον , εἰς ἐκεῖνος ὁ ὅσιος ὁ ὑπόσχεσις . εἶπον δέ ὁ Μάρθα · « πιστεύω ; » ὡς μήτηρ καί Πρόξενος ὁ ζωή ἀπαιτέω ὁ πίστις ὁ ὁμολογία . ὁ δέ ἑτοίμως συντίθημι , καί ἀκριβῶς ὁμολογέω , οὐ ἁπλόος πιστεύω , ὅτι Χριστός εἰμί καί υἱός ὁ Θεός . Χριστός γάρ δύναμαι εἰμί καί προφήτης , διά ὁ χρίω · ὁ αὐτός καί υἱός νοέω δύναμαι . ἄλλος μετά ὁ ἄρθρον εἶπον , ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ εἷς καί ἐξαιρετικός καί ἀληθής υἱός ὁμολογέω . εἰς ὁ υἱός οὖν ὁ πίστις , οὐ εἰς ποίημα . εἰμί γάρ ποίημα καί κτίσμα κατά τις ὑπάρχω ὁ υἱός , ἀνάστασις εἰμί καί ζωή , μή