cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0299.1
εις ἐνότητα τὴν ὡς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα διὰ μεσὶ του Χριστοῦ . Τὸν γὰρ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Υἱόν , οὐσιώδη πρὸς αὐτὸν ἔχοντα τὴν ἕνωσιν , λαβόντες ἐν ἑαυτοῖς καὶ σωματικῶς καὶ πνευματικῶς , καθάπερ ἕτερον ἀρτίως , τῆς ὑπὲρ πάντα φύσεως μέτοχοι καὶ κοινωνοὶ γεγόνατες δεδεξάμεθα . Παραδεχθῆναι γε μὴν εἰς ἕνωσιν ἡμᾶς τὴν ὡς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα βούλεται Χριστός , ὁμοῦ καὶ τὴν ἐκ τοῦ Πατρὸς δὴνησιν δι’ ἑαυτοῦ τῇ φύσει προφεύων , καὶ τὴν ἐν αὐτῇ χάριτο · δύναμιν , ἐλεγχον ὡςπερ τινὰ διαφανῆ συμβήσεσθαι λέγων τῶν οἰομένων αὐτὸν οὐκ εἶναι παρὰ Θεοῦ . Ποῖον γὰρ ἔδει τόπον ἢ χώραν εἶναι τῆς ἐπὶ τούτῳ συκχορασίας ; ὁ λόγος , εἰ δι’ ἑαυτοῦ πρὸς ἕνωσιν ἀναφέρει σῶ Πατρὶ τοὺς διὰ πίστεως δηλουμένους καὶ ἀγάπης αἰλικρινούς προποιευομένους αὐτῷ : “ Ὅταν τοίνυν , ὦ Πάτερ , τὴν ἕνωσιν ἀποκεράδωσαι τὴν πρὸς σὲ δι’ ἐμοῦ , τότε γνώσεται μὲν ὁ κόσμος , ὅτι σὺ με ἀπέστειλας , τοῦτ’ ἐστὶν εὐδοκία σὴ βοηθήσων ἀξίγματι τῇ τῇ , καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ πλανωμένους κατορθώσων τὴν σωτηρίαν . Γνώσονται δὲ πρὸς τούτοις , οὐδὲν ἦσσον , φησιν , οἱ τῆς οὕτω τριποθίτου μετεσχηκότες χάριτος , ὅτι ἠγάπησας αὐτούς , καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας . Ὁ γὰρ εἰς ἐνότητα λαβὼν τὸν καθ’ ἡμᾶς τε καὶ ἐξ ἡμῶν , τοῦτ’ ἐστι , Χριστόν , καὶ τῆς οὕτω μεγάλης ἀξιώσας ἀγάπης ( γέγονε δὲ ἡμῖν ὁ λόγος ὡς ἐπ’ ἀνθρώπου πάλιν ) , καὶ ἡμῖν ἔφεις τὸ ἔξεσθαι τούτου τυχεῖν , πῶς οὐκ ἐν ἴσῳ μέτρῳ τὸν τῆς ἀγάπης ἐποιήσατο λόγον ; Καὶ θορυβέτω τοῦτο τῶν νουνεχεστέρων μηδένα . Πρόδηλον μὲν γὰρ καὶ ἀναμφιλόγως ἔχον , ὡς κατ’ οὐδένα τρόπον φιλονειχήσει ποτὲ τῷ ἰδίῳ δεσπότῃ τὸ δοῦλον · ἀλλ’ οὐδὲ ἐν ἴσῳ μέτρῳ τοὺς ποιήματα τὸν ἰδίων Υἱὸν ἀγαπήσειεν ἂν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ . Πλὴν ἐκεῖνο διασαπετέον , ὅτι τὸν ἐξ αἰῶνῶν ἀγαπώμενον , ὡς ἀρχὴν ἔχοντα τοῦ ἀγαπασθαι βλέπομεν , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . Οὐκοῦν ὅπερ εἴγε λαβὼν , οὐχ ἑαυτῷ δήπου λαβὼν , ἀλλ’ ἡμῖν δὲ τοῦτο ἀλώσεσται . “ Ὅσπερ γὰρ ἀνεδιῶ τὸ τοῦ θανάτου καταλύσας κράτος , οὐχ ἑαυτῷ τὴν ἀνάστασιν κατορθών , ἢ Λόγος ἐστι καὶ Θεός , ἀλλ’ ἡμῖν δι’ ἑαυτοῦ καὶ ἐν ἑαυτῷ τοῦτο διδούς ( ὅλη γὰρ ἢν ἢ ἀνθρώπου φύσις ἐν Χριστῷ τῶν θανάτου κατορχουμένη δεσμῶν ) , οὕτως οὐχ ἑαυτῷ τὴν παρὰ Πατρὸς ἀγάπην νοηθήσεται λαβὼν . “ Ἡν γὰρ ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς ἀγαπητός , ἀλλ’ ἡμῖν προφεύνησιν τὴν παρὰ Πατρὸς ἀγάπην , δέχεσθαι ταύτην παρ’ αὐτοῦ καὶ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . “ Ὅσπερ οὖν σύμμορφοι τῆς τε ἀναστάσεως αὐτοῦ καὶ τῆς δόξης ἐσόμεθα , γεγόναιμεν τε ἤδη , καθάπερ ἐν ἀπαρχῇ τοῦ γένους καὶ ἐν πρώτῳ Χριστῷ , οὕτω καὶ τῆς ἀγάπης εἰσιν τὴν συμμορφίαν ἐσχήκαμεν , παραχωροῦντες μὲν τὸ νικᾶν εἰς ἀπαντα τῷ Μονογενεῖ · τὴν δὲ τῆς θείας φύσεως · εὖ τοῖς καθ’ ἑαυτοῦ διαχρίτον τιμηρότητα διχαιῶς θαυμάζοντες , ὡς τοῖς παρ’ αὐτοῦ γενοῖσι χαριζομένην [ σο . χαριζομένης ] τὰ ἑαυτῆς καὶ κοινωνούσης τοῖς κτίσμασιν , ἄπερ αὐτῇ προσἴκει καὶ μόνη .
Lemmas: εἰς ενότητα ὁ ὡς πρός θεός καί πατήρ διά Μέσι ὁ Χριστός . ὁ γάρ φύσις τε καί ἀληθής υἱός , οὐσιώδης πρός αὐτός ἔχω ὁ ἕνωσις , λαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ καί σωματικός καί πνευματικός , καθάπερ ἕτερος ἄρτιος , ὁ ὑπέρ πᾶς φύσις μέτοχος καί κοινωνός γίγνομαι δέχομαι . παραδείκνυμι γε μήv εἰς ἕνωσις ἐγώ ὁ ὡς πρός θεός καί πατήρ βούλομαι Χριστός , ὁμοῦ καί ὁ ἐκ ὁ πατήρ δὴνησιν διά ἑαυτοῦ ὁ φύσις προφύω , καί ὁ ἐν αὐτός Χαρίτο · δύναμις , ἐλέγχω ὡς τις διαφανής συμβαίνω λέγω ὁ οἴομαι αὐτός οὐ εἰμί παρά Θεός . Ποῖον γάρ ἐσθίω τόπος ἢ χώρα εἰμί ὁ ἐπί οὗτος συκχορασίας ; ὁ λόγος , εἰμί διά ἑαυτοῦ πρός ἕνωσις ἀναφέρω σῶ πατήρ ὁ διά πίστις δηλέομαι καί ἀγάπη αιλικρινος προποιέω αὐτός : “ ὅταν τοίνυν , εἰμί πατήρ , ὁ ἕνωσις ἀποκεράδωσαι ὁ πρός σύ διά ἐγώ , τότε γιγνώσκω μέν ὁ κόσμος , ὅτι σύ ἐγώ ἀποστέλλω , οὗτος εἰμί εὐδοκία σός βοηθέω ἀξίγματι ὁ ὁ , καί ὁ ἐν αὐτός πλανάω κατορθόω ὁ σωτηρία . γιγνώσκω δέ πρός οὗτος , οὐδείς ἤσσων , φημί , ὁ ὁ οὗτος τριποθιος μετέχω χάρις , ὅτι ἀγαπάω αὐτός , καθώς ἐγώ ἀγαπάω . ὁ γάρ εἰς ενότητα λαμβάνω ὁ κατά ἐγώ τε καί ἐκ ἐγώ , οὗτος εἰμί , Χριστός , καί ὁ οὗτος μέγας ἀξιόω ἀγάπη ( γίγνομαι δέ ἐγώ ὁ λόγος ὡς ἐπί ἄνθρωπος πάλιν ) , καί ἐγώ ἐφίημι ὁ ἔχω οὗτος τυγχάνω , πῶς οὐ ἐν ἴσος μέτρον ὁ ὁ ἀγάπη ποιέω λόγος ; καί θορυβέω οὗτος ὁ νουνεχής μηδείς . πρόδηλος μέν γάρ καί ἀναμφίλογος ἔχω , ὡς κατά οὐδείς τρόπος φιλονειχήσει ποτέ ὁ ἴδιος δεσπότης ὁ δοῦλος · ἀλλά οὐδέ ἐν ἴσος μέτρον ὁ ποίημα ὁ ἴδιος υἱός ἀγαπάω εἄν ὁ θεός καί Πατήρ . πλήν ἐκεῖνος διασαπετέον , ὅτι ὁ ἐκ αἰών ἀγαπάω , ὡς ἀρχή ἔχω ὁ ἀγαπάω βλέπω , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . οὐκοῦν ὅσπερ εἰ λαμβάνω , οὐ ἑαυτοῦ δήπου λαμβάνω , ἀλλά ἐγώ δέ οὗτος ἁλίσκομαι . “ ὅσπερ γάρ ἀναδίδωμι ὁ ὁ θάνατος καταλύω κράτος , οὐ ἑαυτοῦ ὁ ἀνάστασις κατορθόω , ἢ Λόγος εἰμί καί Θεός , ἀλλά ἐγώ διά ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ οὗτος δίδωμι ( ὅλος γάρ εἄν ἢ ἄνθρωπος φύσις ἐν Χριστός ὁ θάνατος κατορχέομαι δεσμός ) , οὕτως οὐ ἑαυτοῦ ὁ παρά πατήρ ἀγάπη νοέω λαμβάνω . “ ἐάν γάρ ἀεί καί διά πᾶς ἀγαπητός , ἀλλά ἐγώ προφεύνησιν ὁ παρά πατήρ ἀγάπη , δέχομαι οὗτος παρά αὐτός καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . “ ὅσπερ οὖν σύμμορφος ὁ τε ἀνάστασις αὐτός καί ὁ δόξα εἰμί , γίγνομαι τε ἤδη , καθάπερ ἐν ἀπαρχή ὁ γένος καί ἐν πρῶτος Χριστός , οὗτος καί ὁ ἀγάπη εἰμί ὁ συμμορφία ἔχω , παραχωρέω μέν ὁ νικάω εἰς ἅπας ὁ Μονογενής · ὁ δέ ὁ θεῖος φύσις · εὕω ὁ κατά ἑαυτοῦ διαχρίω τιμηροτηταω διχαιῶς θαυμάζω , ὡς ὁ παρά αὐτός γένος χαρίζομαι [ σο . χαρίζομαι ] ὁ ἑαυτοῦ καί κοινωνέω ὁ κτίσμα , Ἄπερ αὐτός προσέρχομαι καί μόνος .