cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0236.1
τὴν ἀμεῖνω , καὶ σοφωτέραν ; Καὶ γοῦν ὅτε τὴν ἀνωθεν καὶ ἐξ οὐρανοῦ πλουσῆσαντες χάριν ἠλαξαν . κατὰ τὸ γεγραμμένον , ἰσχύν , καὶ ἀμεῖνονος ἢ πρότερον κατὰ τὴν γνώσιν γενοῦσαι , τότε μὲτὰ παρηρησίας λεγόντων ἠκούσαμεν : « Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . » Οὐχ ἕτερον δὲ τι σημαίνουσι τοῦ Σωτῆρος τὸν νοῦν , ἢ τὸ εἰς αὐτοὺς ἐρχόμενον ἅγιον Πνεῦμα , κατὰ λόγον αὐτοῖς τὸν πρῆπτον διεκκαλύπτον ἀπαντα , τὰ ὅσαπερ εἰδέναι καὶ μανθάνειν ἐχρήν . « Ὅταν οὖν ἔλθῃ ἐκεῖνος , τοῦτ’ ἐστιν ὁ Παράκλητος , τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς τὴν ἀλήθειαν πᾶσαν . Βλέπε δὲ ὡς ἐγρήγορεν ἡ φωνὴ ὅρα τοῦ λόγου τὴν νῆψιν . Προειρηκὼς γὰρ ἤσειν ἐπ’ αὐτοὺς τὸν Παράκλητον , τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὤνόμασεν αὐτόν , τοῦτ’ ἐστὶν ἐαυτοῦ : αὐτὸς γὰρ B ἐστὶν ἡ ἀλήθεια . Ἵνα γὰρ εἰδεῖεν οἱ μαθηταί , ὡς οὐχ ἀλλοτρίας καὶ ξένης αὐτοῖς δυνάμεως ἐπιφοιτήσιν , ἀλλ’ ἐαυτὸν ἕτερος ἐπιδιώσιν ἐπαγγέλλεται , Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , τοῦτ’ ἐστὶν ἐαυτοῦ , τὸν Παράκλητον ἀποκαλεῖ . Οὐ γὰρ ἀλλοτρίον τῆς οὐσίας τοῦ Μονογενοῦς τὸ ἅγιον νοεῖται Πνεῦμα , πρόσεισι δὲ φυσικῶς ἐξ αὐτῆς , οὐδὲν ἕτερον παρ’ αὐτὸν ὑπάρχον , ὅσον εἰς ταυτότητα φύσεως , εἰ καὶ νοοῖτο τυχὸν ἰδιο-συστάτως . Τὸ τοίνυν , φησί , τῆς ἀληθείας Πνεῦμα , πρὸς δὴν ἡμῖν καθιγήσεται τῆς ἀληθείας τὴν γνώσιν . Ὅς γὰρ εἴδως ἀληθῶς τὴν ἀλήθειαν , ἧς καὶ Πνεῦμά ἐστιν , οὐχ ἐκ μέρους αὐτὴν ἀποκαλύψει τοῖς σεβομένοις αὐτόν , ἐνθήσει δὲ μᾶλλον ὁλοκλήρως τὸ περὶ αὐτῆς μυστήριον . Εἰ γὰρ καὶ νῦν ἐκ μέρους γινώσκομεν , ὡς ὁ Παῦλος φησιν , ἀλλ’ ἐκ νῦναι μικρᾷ σὐόν τε καὶ ἀσινὲς ἡμῖν τὸ τῆς ἀληθείας ἐνέστραψε κάλλος . Ὅσπερ οὖν οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ ἀνθρώπου , κατὰ τὸ γεγραμμένον , εἰ μὴ τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου τὸ ἐν αὐτῷ · κατὰ τὸν αὐτόν , οἴμαι , τρόπον , μᾶλλον δὲ κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνὴν , οὐδεὶς οἶδε τὰ τοῦ Θεοῦ , εἰ μὴ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τὸ ἐν αὐτῷ . Ὅταν οὖν ἔλθῃ , φησίν , οὐ λαλήσει ἀφ’ ἐαυτοῦ οὐδὲν , ἀντὶ τοῦ , συντετεῖ μὲν ὑμᾶς , καὶ τὸ περὶ τῆς ἀληθείας ἀποκαλύψει μυστήριον · λαλήσει γε μὴν παντελῶς οὐδὲν τῶν ἀπαξόντων ἐμοί , ἀλλ’ οὐδὲ ξένον ὑμῖν εἰσηγήσεται · μάθησιν . Οὐ γὰρ ἰδίους τυχὸν εἰσώσει νόμους , ἐπειδὴ δὲ Πνεῦμα , καὶ οἰκεῖ νοῦς ἐστὶν ἐμός , λαλήσει δὴ πάντως τὰ ἐν ἐμοί . Καὶ τοῦτο C φησιν ὁ Σωτήρ , οὐχ ἵνα νομῶμεν ὑπουργικὸν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , κατὰ τὴν τινων ἀμαθίαν · πληροφορήσαι δὲ μᾶλλον ἐθελήσας τοὺς μαθητάς , ὡς οὐχ ἕτερον ὧν παρ’ αὐτὸν τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ , κατὰ γε τὸν ὁμο-ουσιότητι λόγον , ταῦτα δὴ πάντως λαλήσει , καὶ ἐνεργήσει , καὶ βουλησεται . Διὰ γὰρ τοῦ τοῦτο προσ-μονοῦχῃ λέγων · Σημεῖον τοῦτο ἔσται ὑμῖν , ὅτι δὴ
Lemmas: ὁ ἀγαθός , καί σοφός ; καί γοῦν ὅτε ὁ ἄνωθεν καί ἐκ οὐρανός πλουσῆσαντες χάρις ἐλαύνω . κατά ὁ γράφω , ἰσχύς , καί ἀγαθός ἢ πρότερος κατά ὁ γνῶσις γίγνομαι , τότε μής παρηρησίας λέγω ἀκούω : « ἐγώ δέ νόος Χριστός ἔχω . » οὐχ ἕτερος δέ τίς σημαίνω ὁ Σωτήρ ὁ νόος , ἢ ὁ εἰς αὐτός ἔρχομαι ἅγιος πνεῦμα , κατά λόγος αὐτός ὁ πίμπρημι διεκκαλύπτω ἅπας , ὁ ὅσος οἶδα καί μανθάνω χρή . « ὅταν οὖν ἔρχομαι ἐκεῖνος , οὗτος εἰμί ὁ Παράκλητος , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , ὁδηγέω σύ εἰς ὁ ἀλήθεια πᾶς . βλέπω δέ ὡς ἐγείρω ὁ φωνή ὁράω ὁ λόγος ὁ νῆψις . προερέω γάρ ἵημι ἐπί αὐτός ὁ Παράκλητος , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια ὀνομάζω αὐτός , οὗτος εἰμί ἑαυτοῦ : αὐτός γάρ B εἰμί ὁ ἀλήθεια . ἵνα γάρ οἶδα ὁ μαθητής , ὡς οὐ ἀλλότριος καί ξένος αὐτός δύναμις ἐπιφοίτησις , ἀλλά ἑαυτοῦ ἕτερος ἐπιδίδωμι ἐπαγγέλλω , πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , οὗτος εἰμί ἑαυτοῦ , ὁ Παράκλητος ἀποκαλέω . οὖον γάρ ἀλλότριος ὁ οὐσία ὁ Μονογενώ ὁ ἅγιος νοέω πνεῦμα , πρόσειμι δέ φυσικός ἐκ αὐτός , οὐδείς ἕτερος παρά αὐτός ὑπάρχω , ὅσος εἰς ταυτότης φύσις , εἰμί καί νοέω τυγχάνω ἰδιοσύστατος . ὁ τοίνυν , φημί , ὁ ἀλήθεια πνεῦμα , πρός δήν ἐγώ καθίζω ὁ ἀλήθεια ὁ γνῶσις . ὅς γάρ οἶδα ἀληθής ὁ ἀλήθεια , ὅς καί πνεῦμα εἰμί , οὐ ἐκ μέρος αὐτός ἀποκάλυψις ὁ σέβω αὐτός , ἐντίθημι δέ μᾶλλον ὁλόκληρος ὁ περί αὐτός μυστήριον . εἰμί γάρ καί νῦν ἐκ μέρος γιγνώσκω , ὡς ὁ Παῦλος φημί , ἀλλά ἐκ νῦναι μικρός σεύω τε καί ἀσινής ἐγώ ὁ ὁ ἀλήθεια ἐνστρέφω κάλλος . ὅσπερ οὖν οὐδείς οἶδα ὁ ὁ ἄνθρωπος , κατά ὁ γράφω , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός · κατά ὁ αὐτός , οἴμη , τρόπος , μᾶλλον δέ κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή , οὐδείς οἶδα ὁ ὁ Θεός , εἰμί μή ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ὁ ἐν αὐτός . ὅταν οὖν ἔρχομαι , φημί , οὖον λαλέω ἀπό ἑαυτοῦ οὐδείς , ἀντί ὁ , συντίθημι μέν σύ , καί ὁ περί ὁ ἀλήθεια ἀποκάλυψις μυστήριον · λαλέω γε μήv παντελῶς οὐδείς ὁ ἀπάγω ἐγώ , ἀλλά οὐδέ ξένος σύ εἰσηγέομαι · μάθησις . οὖον γάρ ἴδιος τυγχάνω εἴσωσις νόμος , ἐπεί δέ πνεῦμα , καί οἰκέω νόος εἰμί ἐμός , λαλέω δή πάντως ὁ ἐν ἐγώ . καί οὗτος C φημί ὁ Σωτήρ , οὐ ἵνα νομαω ὑπουργικός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , κατά ὁ τίνω ἀμαθία · πληροφορέω δέ μᾶλλον ἐθέλω ὁ μαθητής , ὡς οὐ ἕτερος ὅς παρά αὐτός ὁ πνεῦμα αὐτός , κατά γε ὁ ὁμοουσιότης λόγος , οὗτος δή πάντως λαλέω , καί ἐνεργέω , καί βούλομαι . Ζεύς γάρ ὁ οὗτος προσ-μονοῦχῃ λέγω · σημεῖον οὗτος εἰμί σύ , ὅτι δή