cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0150.1
A γος · ἀνακεφαλαιωσασθαι πάλιν τὴν ἀνθρώπου φύσιν εἰς τὸ ἀρχαῖον ἐδουλεύσατο τε καὶ ἐπιχειρήσεν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐν Χριστῷ , καὶ θελήσας ἐξήνυσε . Πῶς οὖν ἄρα γέγονεν , ἀκολούθως κατιδεῖν · Οὐχ ἂν ἐτέρως διασώσαι τὸν ἀνθρώπου φύσεως δυνά τῆς φθειρομένης τὸν ἄνθρωπον , εἰ μὴ τὴν ἀρχαίαν ἐκεῖνην ἀνεχορίσατο χάριν , καὶ μετέσχε τοῦ τὰ πάντα πρὸς τὸ εἶναι συνέχοντος Θεοῦ , καὶ ζωογονοῦντος δι’ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι . Κεχωρίσθω τούτων ἀμαρτος καὶ σαρκός , τοῦτ’ ἐστὶ γέγονεν ἄνθρωπος , ζωὴ κατὰ φύσιν ὑπάρχων , καὶ ἐκ ζωῆς τῆς κατὰ φύσιν γεγεννημένος , τοῦτ’ ἐστὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ μονογενὴς αὐτοῦ Λόγος , ἵνα τῇ φθειρομένῃ σαρκὶ , κατὰ γε τὸν λόγον τῆς ἰδίας φύσεως , ἀδήλωτος τε καὶ ἀφράστως , καὶ ὡς αὐτὸς ἔγνωκε μόνος , ἑαυτὸν ἐνώσας πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἀνακομίση ζωήν , καὶ μέτοχον ἀποδείξῃ δι’ ἑαυτοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς . Μεσίτης γὰρ ἐστὶ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , κατὰ τὸ γεγραμμένον , τῷ μὲν Θεῷ καὶ Πατρὶ φυσικῶς , ὡς Θεὸς , καὶ ἐξ αὐτοῦ συναντιδόμενος , ἀνθρώποις δὲ πάλιν , ὡς ἄνθρωπος , καὶ ἔχων μὲν ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα , καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Πατρὶ . Χαρακτὴρ γὰρ ἐστὶ καὶ ἀπαύγασμα τῆς ὑποστάσεως αὐτοῦ , οὐ διωρισμένος τῆς οὐσίας , ἥς ἐστὶ χαρακτὴρ , καὶ ἐξ ἧς πρέσιν , ὡς ἀπαύγασμα , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ τε ὡν αὐτός , καὶ ἔχων αὐτὴν ἐν ἑαυτῷ , ἡμᾶς δὲ πάλιν ἔχων ἐν ἑαυτῷ , καθὸ τὴν ἡμετέραν πεσφόρησε φύσιν , καὶ σῶμα τοῦ Λόγου χειρημάτικε τὸ ἡμέτερον σῶμα . Σὰρξ γὰρ ὁ Λόγος ἐγένετο , κατὰ τὴν Ἰωάννου φωνήν . Πεσφόρησε δὲ τὴν ἡμετέραν φύσιν , πρὸς τὴν ἰδίαν αὐτὴν ἀναπλάττων ζωήν . Ἔστι δὲ καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν · μέτοχοι γὰρ αὐτοῦ πάντως γεγόναμεν , καὶ αὐτὸν ἔχομεν ἐν ἑαυτοῖς διὰ τοῦ Πνεύματος . Διὰ γὰρ τοῦτο , καὶ θείας φύσεως γεγόναμεν κοινωνοί , καὶ υἱοὶ χρηματίζομεν , οὕτω καὶ αὐτὸν ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς τὸν Πατέρα διὰ τοῦ Υἱοῦ , καὶ μαρτυρεῖ λέγων ὁ Παῦλος · Ὅτι δὲ ἔστε υἱοί , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν , κράζον · Ἄββα , ὁ Πατήρ . Οὐ γὰρ ἕτερόν τι παρὰ τὸν Υἱὸν τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ ,
Lemmas: A γος · ἀνακεφαλαιόω πάλιν ὁ ἄνθρωπος φύσις εἰς ὁ ἀρχαῖος δουλεύω τε καί επιχειρώ ὁ θεός καί πατήρ ἐν Χριστός , καί ἐθέλω ἐξανύω . Πῶς οὖν ἄρα γίγνομαι , ἀκόλουθος καθοράω · οὐχ εἄν ἑτέρως διασῴζω ὁ ἄνθρωπος φύσις δυάς ὁ φθείρω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ἀνεχορίσατο χάρις , καί μετέχω ὁ ὁ πᾶς πρός ὁ εἰμί συνέχω Θεός , καί ζῳοποιέω διά υἱός ἐν πνεῦμα . χωρίζω οὗτος ἀμαρτος καί σάρξ , οὗτος εἰμί γίγνομαι ἄνθρωπος , ζωή κατά φύσις ὑπάρχω , καί ἐκ ζωή ὁ κατά φύσις γεννάω , οὗτος εἰμί ὁ Θεός καί πατήρ ὁ μονογενής αὐτός Λόγος , ἵνα ὁ φθείρω σάρξ , κατά γε ὁ λόγος ὁ ἴδιος φύσις , ἀδήλωτος τε καί ἄφραστος , καί ὡς αὐτός γιγνώσκω μόνος , ἑαυτοῦ νοέω πρός ὁ ἴδιος αὐτός ἀνακομίζω ζωή , καί μέτοχος ἀποδείκνυμι διά ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί πατήρ . Μεσίτης γάρ εἰμί Θεός καί ἄνθρωπος , κατά ὁ γράφω , ὁ μέν Θεός καί πατήρ φυσικός , ὡς θεός , καί ἐκ αὐτός συναντίζω , ἄνθρωπος δέ πάλιν , ὡς ἄνθρωπος , καί ἔχω μέν ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ , καί αὐτός ἐν ὁ πατήρ . χαρακτήρ γάρ εἰμί καί ἀπαύγασμα ὁ ὑπόστασις αὐτός , οὖον διορίζω ὁ οὐσία , ἥς εἰμί χαρακτήρ , καί ἐκ ὅς πρῆσις , ὡς ἀπαύγασμα , ἀλλά ἐν αὐτός τε ὡς αὐτός , καί ἔχω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , ἐγώ δέ πάλιν ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καθό ὁ ἡμέτερος φορέω φύσις , καί σῶμα ὁ Λόγος χειρηματικος ὁ ἡμέτερος σῶμα . σάρξ γάρ ὁ Λόγος γίγνομαι , κατά ὁ Ἰωάννης φωνή . πεσφορησος δέ ὁ ἡμέτερος φύσις , πρός ὁ ἴδιος αὐτός ἀναπλάσσω ζωή . εἰμί δέ καί αὐτός ἐν ἐγώ · μέτοχος γάρ αὐτός πάντως γίγνομαι , καί αὐτός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ διά ὁ πνεῦμα . Ζεύς γάρ οὗτος , καί θεῖος φύσις γίγνομαι κοινωνός , καί υἱός χρηματίζω , οὗτος καί αὐτός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ διά ὁ υἱός , καί μαρτυρέω λέγω ὁ Παῦλος · ὅτι2 δέ εἰμί υἱός , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ Καρδία σύ , κράζω · Ἄββα , ὁ Πατήρ . οὖον γάρ ἕτερος τίς παρά ὁ υἱός ὁ πνεῦμα αὐτός ,