cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0224.1
A κἂν τούτω δὴ πάλιν τὸν Υἱὸν εἰσχορμίζοντες , πῶς οὐκ ἀκόλουθον εἰπεῖν · Μωροὶ καὶ τυφλοὶ , πῇ δὴ πάλιν ἰόντες ὑμεῖς οὐκ αἰσθάνεσθε , καὶ τῆς τοῦ Μονογενοῦς καταπαράδοσις βέβης , ἐκ τῆς ἐνούσης ὑμῖν ἀμαθίας ἀθλοὺς συνειρόντες λογισμούς ; Εἰ γὰρ ὅλως χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα παρὰ Πατρὸς ὁ Υἱός , ἐν ὑπερέχοντι τινὸς τάξει λελογισμένος , πῶς οὐκ ἀναγκαῖον ὁμολογεῖν , ὡς ἀλλότριον μὲν ἐστὶ παντελῶς τῆς οὐσίας αὐτοῦ , τάχα δὲ καὶ ἀμείνον αὐτοῦ , καὶ κατὰ πολὺ χρεῖττον ; Εἰ γὰρ οὐκ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται , τοῦτ’ ἐστὶν , ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ ὁ Υἱὸς καθ’ ἑαυτό , πῶς οὐκ ἐν ἀμείνῳ νοοῦται ἂν τὸ Πνεῦμα παρὰ τὸν Υἱόν ; Εἰτα τί φαμεν , ὅταν ἀκούσωμεν λέγοντος περὶ αὐτοῦ , ὅτι « Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται , καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν ; » Πρὸς δὲ τοῖς εἰρημένοις , καθεῖναι λοιπόν , ὡς ἐξ ἀνάγκης εἰσβέβηκε . Εἰ γὰρ ὑποὑργίαν διακονικὴν ἀποπληροῦν οἴεσθε τὸν Υἱόν , τὸ ἀλλότριον ἡμῖν , τοῦτ’ ἐστὶ , τὸ παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς κεχορηγηκότα , ἅγιον τὸ κατὰ φύσιν Πνεῦμα , οὐ κατὰ φύσιν ἅγιος ὁ Υἱός , κατὰ μέθεξιν δὲ , ὡσπερ ἡμεῖς . Λέγεται γὰρ κατὰ τὴν τῶν δυσσεβῶν ἀμαθίαν , ἀλλότριος εἶναι τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς , ἐξ ἧς καὶ πρόεισι τὸ Πνεῦμα τὸ δι’ αὐτοῦ χορηγούμενον . Ἔσται τοίνυν τῶν ἐνδεχομένων , ἐπερ οὐκ ἴδιον τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα ἐστίν , ἀλλ’ εἰσποιητὸν ἔχει καὶ αὐτὸς τὴν ἁγιασμὸν , καθάπερ ἡ κτίσις , καὶ ἀποστατὴς δύνασθαι ποτὲ τῆς ἐνούσης ἀγιότητος αὐτῷ . Τὸ γὰρ ὡς ἐν τάξει προσθήκης ἐπιχύνθη , πῶς οὐκ ἂν ἀπογένοιτο , κατὰ γε τὸν τοῦ ἐγχειροῦντος λόγον ; Εἰτα τις τῶν τοιούτων οὐκ ἀποδραμεῖται δογμάτων ; Πρεσβύτερον δὲ οἶμαι τὸ οὕτως εἰπεῖν . Φιλὴ τοιγαροῦν ἡμῖν ἡ ἀλήθεια , καὶ τὰ ἐκ τῆς ἀληθείας δόγματα , καὶ αὐτοῖς ἐκεῖνοις ἡμεῖς οὐκ ἐξόμεθα , τὴν δὲ τῶν ἁγίων Πατέρων ἐχρησάμενοι πίστιν , ἴδιον εἶναι φαμεν τοῦ Υἱοῦ τὸν Παράκλητον , τοῦτ’ ἐστι , τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , καὶ οὐκ ἐπεισχυρισμένον ἐξὼθεν , οὐδὲ ἐπίκτητον ἐν αὐτῷ , καθάπερ ἐστὶν ἐν τοῖς ἀγιότητος δεκτικοῖς , οἵς καὶ ἐκ μὴ δυνάμεως ἡ γένεσις , ἀλλ’ ὁμοούσιον αὐτῷ , καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῦ Πατρὸς . Οὕτω γὰρ οὐκ εἰς πολὺθρον ἡμῖν μυθολογίαν ἡ τῶν ἐκκλησιαστικῶν δογμάτων οἰκήσεται δύναμις , ἀλλ’ εἰς ἓνα θεότητος λόγον ἡ ἁγία Τριάς ἀνασαργίζεται . Ἐν ταῖς τοιγαροῦν καὶ τῆς οὐσίας τὴν ἐνότητα παραδεικνύς , ἑαυτοῦ τε , φημί , καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , Πνεῦμα τῆς ἀληθείας τὸν Παράκλητον εἶναι λέγων , παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενόν φησιν , ἀπελέγχει σαφῶς καὶ ἀναμφίβολως θεομάχον ὁλοκλήρως τὸν Χριστομάχον . Ὁ γὰρ ὅλως ἐμπαροινεῖν ἐθελήσας τῷ Υἱῷ , πεπλημμεληκὼς ἂν εἰκῶς καὶ εἰς αὐτὴν νοοῖτο τὸν ἐξ οὗπερ ἐστίν . Ὅταν τοίνυν ἐλθῇ ὁ Παράκλητος , φησὶ , τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , τοῦτ’ ἐστὶ τὸ ἐμὸν , ὁ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται , ἐμὲνως μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ . Μαρτυρήσει δὲ πῶς ; Ἐνεργήσας γὰρ ἐν ὑμῖν τε καὶ δι’ ὑμῶν τὰ παράδοξα , μάρτυς ἔσται δίκαιός τε καὶ ἀληθὴς τῆς ἐμῆς θεοπρεποῦς
Lemmas: A κἀν οὗτος δή πάλιν ὁ υἱός εἰσχορμίζοντες , πῶς οὐ ἀκόλουθος εἶπον · Μωρός καί τυφλός , πῇ δή πάλιν εἶμι σύ οὐ αἰσθάνομαι , καί ὁ ὁ Μονογενώ καταπαραδοτις Βέβης , ἐκ ὁ ἔνειμι σύ ἀμαθία ἆθλος συνείρω λογισμός ; εἰμί γάρ ὅλως χορηγέω ὁ πνεῦμα παρά πατήρ ὁ υἱός , ἐν ὑπερέχω τις τάξις λογίζομαι , πῶς οὐ ἀναγκαῖος ὁμολογέω , ὡς ἀλλότριος μέν εἰμί παντελῶς ὁ οὐσία αὐτός , τάχα δέ καί ἀμείνων αὐτός , καί κατά πολύς χρίω ; εἰμί γάρ οὐ ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω , οὗτος εἰμί , ἐκ ὁ οὐσία αὐτός ὁ υἱός κατά ἑαυτοῦ , πῶς οὐ ἐν ἀγαθός νοόω εἄν ὁ πνεῦμα παρά ὁ υἱός ; εἶτα τίς φημί , ὅταν ἀκούω λέγω περί αὐτός , ὅτι « ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω , καί ἀναγγέλλω σύ ; » πρός δέ ὁ εἴρω , καθίημι λοιπός , ὡς ἐκ ἀνάγκη εἰσβαίνω . εἰμί γάρ ὑπουργία διακονικός ἀποπληρόω οἴομαι ὁ υἱός , ὁ ἀλλότριος ἐγώ , οὗτος εἰμί , ὁ παρά ὁ Θεός καί πατήρ χορηγέω , ἅγιος ὁ κατά φύσις πνεῦμα , οὖον κατά φύσις ἅγιος ὁ υἱός , κατά μέθεξις δέ , ὡς ἐγώ . λέγω γάρ κατά ὁ ὁ δυσσεβής ἀμαθία , ἀλλότριος εἰμί ὁ οὐσία ὁ πατήρ , ἐκ ὅς καί πρόειμι ὁ πνεῦμα ὁ διά αὐτός χορηγέω . εἰμί τοίνυν ὁ ἐνδέχομαι , ἐπιρρέω οὐ ἴδιος ὁ υἱός ὁ πνεῦμα εἰμί , ἀλλά εἰσποιητός ἔχω καί αὐτός ὁ ἁγιασμός , καθάπερ ὁ κτίσις , καί ἀποστατέω δύναμαι ποτέ ὁ ἔνειμι ἁγιότης αὐτός . ὁ γάρ ὡς ἐν τάξις προσθήκη ἐπιχύνω , πῶς οὐ εἄν ἀπογίγνομαι , κατά γε ὁ ὁ ἐγχειρέω λόγος ; εἶτα τις ὁ τοιοῦτος οὐ ἀποτρέχω δόγμα ; πρέσβυς δέ οἴομαι ὁ οὕτως εἶπον . Φιλή τοιγάρ ἐγώ ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ἐκ ὁ ἀλήθεια δόγμα , καί αὐτός ἐκεῖνος ἐγώ οὐ ἔχω , ὁ δέ ὁ ἅγιος Πατέρων χράω πίστις , ἴδιος εἰμί φημί ὁ υἱός ὁ Παράκλητος , οὗτος εἰμί , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , καί οὐ ἐπισχυρίζω ἔξωθεν , οὐδέ Ἐπίκτητος ἐν αὐτός , καθάπερ εἰμί ἐν ὁ ἁγιότης δεκτικός , οἶς καί ἐκ μή δύναμις ὁ γένεσις , ἀλλά ὁμοούσιος αὐτός , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ πατήρ . οὕτως γάρ οὐ εἰς πολυτρω ἐγώ μυθολογία ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός δόγμα οἰκέω δύναμις , ἀλλά εἰς εἷς θεότης λόγος ὁ ἅγιος Τριάς ανασαργιζω . ἐν ὁ τοιγάρ καί ὁ οὐσία ὁ ενότητα παραδείκνυμι , ἑαυτοῦ τε , φημί , καί ὁ ὁ Θεός καί πατήρ , πνεῦμα ὁ ἀλήθεια ὁ Παράκλητος εἰμί λέγω , παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω φημί , ἀπελέγχω σαφῶς καί ἀναμφιβόλως θεομάχος ὁλόκληρος ὁ Χριστομάχος . ὁ γάρ ὅλως ἐμπαροινέω ἐθέλω ὁ υἱός , πλημμελέω εἄν ἵημι καί εἰς αὐτός νοέω ὁ ἐκ ὅσπερ εἰμί . ὅταν τοίνυν ἔρχομαι ὁ Παράκλητος , φημί , ὁ πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , οὗτος εἰμί ὁ ἐμός , ὁ παρά ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ἵημι μαρτυρέω περί ἐγώ . μαρτυρέω δέ πῶς ; ἐνεργέω γάρ ἐν σύ τε καί διά σύ ὁ παράδοξος , μάρτυς εἰμί δίκαιος τε καί ἀληθής ὁ ἐμός θεοπρεπής