cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0065.1
τινὸς καὶ θεοσπετοὺς ἀνεξικακίας τὸ πρᾶγμα πεπλήρωται . Εἰ γὰρ ἔφη σαφῶς , τίς ὁ προδιδὼν αὐτόν , πολεμοὺς ἂν τοὺς ἄλλους αὐτῷ ἐξεργάσατο , καὶ τῶν ἀνηκέστων συνέβη παιδεῖν , καὶ πρόωρον ἂν ὑπομείναι δίχην , ζηλῶ τῷ πρὸς εὐτέδειαν διατετημένῳ τινὶ καὶ προανελόν τῷ Δεσπότῳ τὸν προδότην ἐπιχειρήσαντος . Ὑπανιζάμενος τοίνυν , καὶ τῷ συνεδότη δριμὺν τὸν ἐλεγχὸν ἀφεὶς , ἀαμιλλήτων ἐδεῖξε τῆς ἐνούσης αὐτῷ ἀνεξικακίας τὸ μέγεθος . Καίτοι γὰρ εἰδὼς οὐκ ἀγαθὸν ὂντα περὶ αὐτὸν οὐδὲ εὐγνώμονα μαθητήν , ἀλλ' ὀλιδόντα μὲν τὸν ἐκ τῆς διαβόλου · πικρίας ἰλὺν , περισκεπτομένον δὲ τὶνα τρόπον αὐτὸν παραδῶν , τετίμηκεν ἐν Ἰσὼ τοὺς ἄλλοις , ἀπονίζοι [ Ἰσ . ἀπονίζων τε ] ἀπονίζει ] δὲ αὐτοῦ καὶ τοὺς πόδας , μέχρι παντὸς τὰ ἐκ τῆς ἰδίας ἀγάπης τηρῶν , καὶ πρὶν εἰς τέλος ἐλᾶσαι τὰ ἐγκλήματα , τὴν ὀργὴν οὐκ ἐπιτίθει . Ἰδοὺς γὰρ ἂν ἴδιον ὅπως ὑπάρχει καὶ τοῦτο τῆς ἰδίας φύσεως τὸ πλέονέκτημα . Οὐ γὰρ ἐπαίπει οὐδὲν ὁ Θεὸς τὰ ἐσόμενα , διὰ τοῦτο πρόωρον ἐπιφέρει τισὶ τὴν κόλασιν · ἀνεξικακήσας δὲ μᾶλλον , ὅταν ἔδει καὶρὸν , ὅταν ὑφελουμένους ἴδῃ μηδὲν , ἐμμένοντας δὲ μᾶλλον τοῖς αἰρελέσις κακοῖς , κολάζει λοιπὸν , τῆς δυσβουλίας τὸ πρᾶγμα δεῖκνὺς , καὶ οὐχ ἔργον ὄντως τῆς ἰδίας βουλῆς , ἧτοι θελήσεως . Καὶ γοῦν διὰ τοῦτο φησιν Ἰεζεκιήλ · « Ζῶ ἐγώ , λέγει Κύριος , ὅτι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος , ὡς τὸ ἐπιστρέφαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς , καὶ ζῆν αὐτόν . » Μακροθύμως τοιγαροὺν καὶ ἀνεξικάκως ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς συναγαμιγὺς ἐκ τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ μαθηταῖς τὸν προδότην , καίτοι τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος [ γρ . βεβηκότος ] εἰς τὸν καρδὶαν αὐτοῦ , ἵνα αὐτὸν παραδῷ . Ἄναγκαίως γὰρ τοῦτο πρὸς τοῖς ἄλλοις ἐπισήμανθαι τὸν εὐαγγελιστὴν ἐν ἀρχαῖς , « Καὶ αὐτοῦ πόδας ἐνίψεν , » ἀποφράζοντο αὐτοῦ τὴν δυσσέβειαν ἀποτελῶν , ἵνα καρπὸς τῆς ἐνούσης αὐτῷ πονηρίας ἡ ἀπόστασις φαίνηται .
Lemmas: τις καί θεοσπετοὺς ἀνεξικακία ὁ πρᾶγμα πληρόω . εἰμί γάρ φημί σαφῶς , τίς ὁ προδιδέω αὐτός , πόλεμος εἄν ὁ ἄλλος αὐτός ἐξεργάζομαι , καί ὁ ἀνήκεστος συμβαίνω παιδεύω , καί πρόωρος εἄν ὑπομένω διχάω , ζηλόω ὁ πρός εὐτέδειαν διατείνω τις καί προαναλύω ὁ δεσπότης ὁ προδότης ἐπιχειρέω . Ὑπανιζάμενος τοίνυν , καί ὁ συνδότης δριμύς ὁ ἐλέγχω ἀφίημι , ἀαμιλλήτων δείκνυμι ὁ ἔνειμι αὐτός ἀνεξικακία ὁ μέγεθος . καίτοι γάρ εἰδοί οὐ ἀγαθός εἰμί περί αὐτός οὐδέ εὐγνώμων μαθητής , ἀλλά ὄλλυμι μέν ὁ ἐκ ὁ διάβολος · πικρία ἰλύς , περισκέπτομαι δέ τίς τρόπος αὐτός παραδέω , τιμάω ἐν Ἰσώ ὁ ἄλλος , ἀπονίζω [ Ἴς . ἀπονίζω τε ] ἀπονίζω ] δέ αὐτός καί ὁ πούς , μέχρι πᾶς ὁ ἐκ ὁ ἴδιος ἀγάπη τηρέω , καί πρίν εἰς τέλος ἐλαύνω ὁ ἔγκλημα , ὁ ὀργή οὐ ἐπιτίθημι . Ἰδοὺς γάρ εἄν ἴδιος ὅπως ὑπάρχω καί οὗτος ὁ ἴδιος φύσις ὁ πλεονέκτημα . οὖον γάρ παίω οὐδείς ὁ θεός ὁ εἰμί , διά οὗτος πρόωρος ἐπιφέρω τις ὁ κόλασις · ἀνεξικακέω δέ μᾶλλον , ὅταν ἐσθίω καιρός , ὅταν ὑφαιρέω ὁράω μηδείς , ἐμμένω δέ μᾶλλον ὁ αἰρελέσις κακός , κολάζω λοιπός , ὁ δυσβουλία ὁ πρᾶγμα δείκνυμι , καί οὐ ἔργον εἰμί ὁ ἴδιος βουλή , ἤτοι θέλησις . καί γοῦν διά οὗτος φημί Ἰεζεκιήλ · « ζῶ ἐγώ , λέγω Κύριος , ὅτι οὖον ἐθέλω ὁ θάνατος ὁ ἀποθνῄσκω , ὡς ὁ ἐπιστρέφω αὐτός ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός , καί ζῶ αὐτός . » μακροθύμως τοιγαροὺν καί ἀνεξίκακος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός συναγαμιγὺς ἐκ ὁ ἄλλος αὐτός μαθητής ὁ προδότης , καίτοι ὁ διάβολος ἤδη βάλλω [ γρ . βαίνω ] εἰς ὁ Καρδία αὐτός , ἵνα αὐτός παραδίδωμι . ἀναγκαῖος γάρ οὗτος πρός ὁ ἄλλος ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής ἐν ἀρχή , « καί αὐτός πούς νίζω , » ἀποφράζω αὐτός ὁ δυσσέβεια ἀποτελέω , ἵνα καρπός1 ὁ ἔνειμι αὐτός πονηρία ὁ ἀπόστασις φαίνω .