cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0364.4
Ὅρει δὲ πάλιν , ὡς οὐκ ἀμαυτὸ τὸ ἐπὶ Χριστῷ καταχεῖται δάκρυον , ἀλλ’ οὐδὲ τῆς εἰς αὐτὸν ἀγάπης μαχρὰν ὁ καρπός , γείτων δὲ ὥσπερ καὶ παρασευμένην τοῖς πόνους ἔχεται χάρις , καὶ πλουσία πάντως ἀντίδοσις . Ἰδοὺ γὰρ , ἰδοὺ προσεδρευούσης τῇ Μαριάμ , καὶ πᾶθῳ μὲν φιλοθέῳ τηκοῦσης τὸ σπλάγχνον , γνήσιον δὲ τῷ Δεσπότῃ τηροῦσης τὸ φρόνημα , διὰ φωνῆς ἁγίων ἀγγέλων τοῦ καθ’ ἑαυτὸν μυστηρίου τὴν γνώσιν ὁ Σωτὴρ ἐχαρίσατο . Ἔθετο γὰρ ἀγγέλους ἐν ἐσθήμασι λαμπροῖς , τῆς ἀγγελικῆς καθαρότητος τὸ εἰλικρινέστατον κάλλος τῆς τῶν ἱμαμάτων σημαίνουσης περιστολῆς , οἱ καὶ τοῦ ὀρθνεῖν ἀποπαύοντες λέγουσι · « Γύναι , τί κλαίεις ; » Οὐ γὰρ δὴ πον τὴν αἰτίαν τῆς τῶν δακρύων καταβολῆς ἀξιοῦσι μαθεῖν , ἤδεισαν γὰρ , καὶ εἰ μὴ λέγοι τυχὼν ἡ γυνή , καὶ αὐτὸς δὲ ὁ τοῦ πράγματος σκοπὸς οὐ μετρητὰν ἐξ ἑαυτοῦ εἶχε τὴν δηλωσιν · παραίνουσι δὲ μᾶλλον περισσεῖσθαι τὸ δάκρυον , ὡς οὐκ ἐν καιρῷ τῷ πρέποντι , καὶ ἐφ’ οἷς ἥκιστα χρήν ἐλομένην τὸν ὀρθνὸν . Λελυμένου γὰρ τοῦ θανάτου , καὶ ἀτονησάσης ἤδη τῆς φθορᾶς , ἐγγεγερμένου δὲ διὰ τοῦτο τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , καὶ καινοτομήσαντος τοῖς νεκροῖς τὴν εἰς ἀφθαρσίαν καὶ ζωὴν ἀναδρομήν , Τοῦ δὲ χάριν καιροῦ μὲν , ὡ γύναι , τοῦ πρέποντος ἀποσφάλλῃ , φασίν , ἀλύεις δὲ δὴ , καὶ σφόδρα πιχρῶς , τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως καλοῦσης εἰς τὸ ἐναντίον ; Χαίρειν γὰρ ὄντως , καὶ διευφραίνεσθαι μᾶλλον ἔχρη . Τί τοιγαροῦν κλαίεις , ἀδικοῦσα εὐλόγως τινὰ τὸ τῇ πανηγύρει χρεωστούμενον σχῆμα ; Φαινονται δὲ καθηδόμενοι πρὸς τε τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖς ποσίν , ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ , μόνον οὐχὶ καὶ διὰ τούτου τῇ γυναικὶ σημαίνοντες οἰομένην μετατεθεῖσθαι τὸν Κύριον , ὡς οὐκ ἂν ἠδύνατο τις τὸ ἅγιον σῶμα , προσεδρευόντων ἀγγέλων , καὶ δυναμένων ἁγίων κύκλῳ τοῦ θείου ναοῦ περιεχομένων · ἤδεισαν γὰρ τὸν ἴδιον Δεσπότην . Ζητήσει δ’ ἂν τις , καὶ μάλ’α εἰκότως , διὰ ποίαν αἰτίαν τοῖς μὲν ἁγίοις μαθηταῖς οὐδὲν προσελάλησαν οἱ μακάριοι ἄγγελοι , οὐδὲ μὴν ὤφθησαν δίως , φαίνονται δὲ καὶ προσ -
Lemmas: ὁράω δέ πάλιν , ὡς οὐ ἀμάω ὁ ἐπί Χριστός καταχέω δάκρυ , ἀλλά οὐδέ ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη Μαχράν ὁ καρπός , γείτων δέ ὥσπερ καί παρασεύω ὁ πόνος ἔχω χάρις , καί πλούσιος πάντως Ἀντίδοσις . ἰδέ γάρ , ἰδού προσεδρεύω ὁ Μαρία , καί πάσχω μέν φιλόθεος τήκω ὁ σπλάγχνον , γνήσιος δέ ὁ δεσπότης τηρέω ὁ φρόνημα , διά φωνή ἅγιος ἄγγελος ὁ κατά ἑαυτοῦ μυστήριον ὁ γνῶσις ὁ Σωτήρ χαρίζομαι . τίθημι γάρ ἄγγελος ἐν ἔσθημα λαμπρός , ὁ ἀγγελικός καθαρότης ὁ εἰλικρινής κάλλος ὁ ὁ ἱμαμάτων σημαίνων περιστολή , ὁ καί ὁ ὄρνυμι ἀποπαύω λέγω · « γυνή , τίς καλέω ; » οὖον γάρ δή πως ὁ αἴτιος ὁ ὁ δάκρυ καταβολή ἀξιόω μανθάνω , ἠδείδω γάρ , καί εἰμί μή λέγω τυγχάνω ὁ γυνή , καί αὐτός δέ ὁ ὁ πρᾶγμα σκοπός οὖον μετρητός ἐκ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ δήλωσις · παραινέω δέ μᾶλλον περισσειεπομαι ὁ δάκρυ , ὡς οὐ ἐν καιρός ὁ πρέπω , καί ἐπί ὅς ἥκιστος χράω αἱρέω ὁ ὀρθός . λύω γάρ ὁ θάνατος , καί ἀτονέω ἤδη ὁ φθορά , ἐγγράφω δέ διά οὗτος ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , καί καινοτομέω ὁ νεκρός ὁ εἰς ἀφθαρσία καί ζωή ἀναδρομή , ὁ δέ χάρις καιρός μέν , εἰμί γυνή , ὁ πρέπω ἀποσφάλλω , φημί , ἀλύω δέ δή , καί σφόδρα πικρός , ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις καλέω εἰς ὁ ἐναντίος ; Χαίρειν γάρ εἰμί , καί διευφραινω μᾶλλον χράω . τις τοιγάρ καλέω , ἀδικέω εὔλογος τις ὁ ὁ πανήγυρις χρεωστέω σχῆμα ; φαίνω δέ καθηδομενω πρός τε ὁ κεφαλή καί ὁ πούς , ὅπου κεῖμαι ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς , μόνος οὐ καί διά οὗτος ὁ γυνή σημαίνω οἴομαι μετατίθημι ὁ κύριος , ὡς οὐ εἄν δύναμαι τις ὁ ἅγιος σῶμα , προσεδρεύω ἄγγελος , καί δύναμαι ἅγιος κύκλος ὁ θεῖον ναός περιέχω · ἠδείδω γάρ ὁ ἴδιος δεσπότης . ζητέω δέ εἄν τις , καί μάλα εἰκότως , διά ποῖος αἴτιος ὁ μέν ἅγιος μαθητής οὐδείς προσέρχομαι ὁ μακάριος ἄγγελος , οὐδέ μήv ὁράω διάω , φαίνω δέ καί προς -