cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0125.1
Aθεὶν τοῖς Κορινθίοις χάριν ἐν αὐτῇ τῇ οὐσίᾳ τοῦ Χρι-στοῦ δεδοθῆναι φησιν ὁ πνευματοφόρος , ἣνουν ἀκο-λουθῶς τοῦτῳ τὸ ἕτερον ἐκλήφεται ; Καὶ πῶς οὐκ ἂν ὀρθῶτο ληρῶν ; Τί τοίνυν καὶ αὐτὸ τὸ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων παραλύων ἔθος , καὶ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου βουλήν συκοφαντήσας , ὑπάρχειν ἡμᾶς ἐν Θεῷ , τοῦτ' ἔστιν ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ Πατρός , λέγεις , ὅταν ἀκούσῃς τοῖς ἐν ᾿Αθήναις διεπτόντος · « Ὅτι ἐν αὐτῷ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν ; » Ἄλλὰ ναι , φησιν ὁ τῶν ὀλεθρίων δογμάτων προεστηκώς , ἐπεὶ σοι δοκεῖ καὶ ὀρθῶς ἔχειν φαίνεται τὸ ἐν Θεῷ εἶναι , καὶ νοεῖσθαι διὰ Θεοῦ , τί μάτην καταφλυα-ρεῖς ; τί δὲ τοῖς δυσφημίαις ἐγκλήμασιν ὑποτίθης , ὅταν πεποιθῆσαι διὰ τοῦ Πατρὸς διατείνωμεθα τὸν Υἱόν ; Ἰδοὺ γὰρ αὐτὸς φησιν · « Ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ Πατρὶ , » ἀντὶ τοῦ διὰ τοῦ Πατρὸς , κατὰ γε τὸν σόν , ὦ ὦτος , λόγον καὶ τὴν ἀρτίως ἡμῖν ἐκ τῶν ἱερῶν Γραμμάτων παρενεχθείσαν συνήθειαν . Ἐγὼ δὲ πρὸς τοῦτό φημὶ δεῖν ἀπολογησασθαι πάλιν , καὶ τὰς ἐκείνων κακουργίας ἀπογυμνῶσαι καὶ βλάψαι . Θαυ-μάζωμ γὰρ ὅπως ἀσμένως ἀκούσαντες ὅτι ἐν Θεῷ , διὰ Θεοῦ λέγειν ἔθος τῇ θείᾳ Γραφῇ , καὶ διὰ μόνον τὸ δύνασθαι κατεῖπειν τι τῆς δόξης τοῦ Μονογενοῦς , συναίνεσαντες τε καὶ τὴν λέξιν παραδεξάμενοι , λη-ροῦντες ὅτι πάλιν οὐδὲν ἦττον ἀλῶσσοντα διεγνώ-κασι νουδάμως , καίτοι φάσκοντες εἶναι σοφοὶ τε καὶ ὀριμεῖς . Εἰ μὲν γὰρ μόνως ἐφέται τοῖς δι' ἐναντίας τὸ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς ἀεὶ τεῖχίζειν ἔθος τῇ οὐσίᾳ τοῦ Μονογενοῦς , καὶ διὰ τοῦτο πεποιθῆσαι λέγειν αὐτὸν παρὰ τοῦ Πατρός , ἐπεὶπερ εἶναι μὲν ἐν Θεῷ φησιν , τὸ δὲ ἐν Θεῷ , διὰ Θεοῦ νοεῖσθαι δεδίδαχαιμεν , ἔδοξεν ἂν , κατὰ γε τὸ εἰκός , λόγον ἔχειν αὐτοῖς οὐχὶ λίαν ἀμαθῆ τὸ κακοῦργημα . Εἰ δὲ τὸ καλῶν οὐδὲν καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς διὰ τῆς μελέτῳς ἀτοπίας ἀνατρέπεν ἐθελόντας τὴν τῶν παρ' αὐτοῖς δογμάτων σαθρότητα , καὶ ἐπ' αὐτὸν ἀναφέρειν τὸν Πατέρα τοῦ σημαίνουμένου τὴν δύναμιν , εἰπεῖν τε σαφῶς , ὡς ἐπεὶπερ καὶ τοῦτο φησιν ὅτι · Ὁ Πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστι , » προσήκει νοεῖν , ἀντὶ τοῦ δι' ἐμοῦ , ἵνα λοιπὸν γεννητὸς γένηται καὶ αὐτὸς ὁ Πατήρ , πῶς οὐ λίαν ἀσυνέτοις ἐπιβαρσάσιντες λογισμοῖς , τὴν ἱπ' ἀκράτῳ μωρίᾳ ψήφον ἀποῖσανται ; Ὡσπερ γὰρ ὁ Υἱὸς ἑαυτὸν εἶναι φησιν ἐν τῷ Πατρὶ , οὕτως ἔφη καὶ τὸν Πατέρα εἶναι ἐν ἑαυτῷ · εἰ δὲ τῷ [ γρ . τῷ ] ἐν Πατρὶ , διὰ τοῦ Πατρὸς νοεῖσθαι βούλεται , τί τὸ ἀπεῖργον εἰπεῖν , ὅτι καὶ τὸ ἐν Υἱῷ , δι' Υἱοῦ νοηθή-σεται ; Ἄλλ' οὐχ εἰς τοῦτο μωρίας σὺν ἐκείνοις κατολισθὲν ἀνεδόμθθα πάλιν · οὔτε γὰρ διὰ τοῦ Πατρὸς ἐροῦμεν πεποιθῆσαι τὸν Υἱόν , οὔτε μὴν δι' Υἱοῦ γενέσθαι τὸν ἐξ οὗ τὰ πάντα , Πατέρα καὶ Θεόν . Ἔθος δὲ μᾶλλον τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς ἐκάστῳ πρεπόντως ἐπιρρίπτουσις καιρῷ , καὶ προσ-ώπῳ , καὶ πράγματι , καθαρὸν τε καὶ ἀνυπαίτιον τὸν ἐφ' ἅπασι τοῖς ἀναγκαίοις ἐξυφανούμεν λόγον . Τοῖς μὲν γὰρ ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι παρενεχθεῖσι καὶ γενοῦσι διὰ Θεοῦ , πῶς οὐκ ἂν μάλιστα πρέποι τὸ νοεῖσθαι τα « καὶ λέγεσθαι παρ' ἡμῶν ὡς εἰσὶν ἐν Θεῷ , τοῦτ' ἔστι διὰ Θεοῦ ; Τῷ γε μὴν κατὰ φύσιν Υἱῷ καὶ Κυρίῳ καὶ Θεῷ , καὶ δημιουργῷ τῶν ὅλων , οὐκ ἂν , οἶμαι , τοῦτο χωρὶς τε καὶ ἀληθῶς ἀρμόσειεν , εἶναι δὲ φυσικῶς ἐν Πατρὶ , καὶ ἐνυπάρχειν αὐτῷ , ἔχειν τε αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ , διὰ τὸ ἐν οὐσίᾳς ταυτότητι φαίνεσθαι , καὶ μηδὲν ἔχειν παντελῶς τὸ μεσολαβὸν καὶ διατιθέμενον εἰς ἑτερότητα φυσικήν .
Lemmas: Aθεὶν ὁ Κορίνθιος χάρις ἐν αὐτός ὁ οὐσία ὁ Χριστός δίδωμι φημί ὁ πνευματοφόρος , νέος ἀκολουθέω τοῦτῳ ὁ ἕτερος ἐκλαμβάνω ; καί πῶς οὐ εἄν ὀρθόω ληρέω ; τις τοίνυν καί αὐτός ὁ ὁ ἱερός Γράμμα παραλύω ἔθος , καί ὁ ὁ μακάριος Παῦλος βουλή συκοφαντέω , ὑπάρχω ἐγώ ἐν Θεός , οὗτος εἰμί ἐν ὁ οὐσία ὁ πατήρ , λέγω , ὅταν ἀκούω ὁ ἐν Ἀθήνη διαπέτομαι · « ὅτι2 ἐν αὐτός ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί ; » ἀλλά ναι , φημί ὁ ὁ ὀλέθριος δόγμα προΐστημι , ἐπεί σύ δοκέω καί ὀρθῶς ἔχω φαίνω ὁ ἐν Θεός εἰμί , καί νοέω διά Θεός , τίς μάτην καταφλυαρέω ; τίς δέ ὁ δυσφημία ἔγκλημα ὑποτίθημι , ὅταν ποιέω διά ὁ πατήρ διατείνω ὁ υἱός ; ἰδέ γάρ αὐτός φημί · « ὅτι2 ἐγώ ἐν ὁ πατήρ , » ἀντί ὁ διά ὁ πατήρ , κατά γε ὁ σός , εἰμί ὦτος , λόγος καί ὁ ἄρτιος ἐγώ ἐκ ὁ ἱερός Γράμμα παραφέρω συνήθεια . ἐγώ δέ πρός οὗτος φημί δήω ἀπολογέομαι πάλιν , καί ὁ ἐκεῖνος κακουργία ἀπογυμνόω καί βλάπτω . Θαυ-μάζωμ γάρ ὅπως ἄσμενος ἀκούω ὅτι ἐν Θεός , διά Θεός λέγω ἔθος ὁ θεῖος γραφή , καί διά μόνος ὁ δύναμαι κατερέω τίς ὁ δόξα ὁ Μονογενώ , συναινέω τε καί ὁ λέξις παραδέχομαι , ληρέω ὅτι πάλιν οὐδείς ἀίσσω ἀλέω διαγιγνώσκω νουδημος , καίτοι φάσκω εἰμί σοφός τε καί ὀριμεῖς . εἰμί μέν γάρ μόνος ἐφέτης ὁ διά ἐναντίος ὁ ὁ θεόπνευστος γραφή ἀεί τειχίζω ἔθος ὁ οὐσία ὁ Μονογενώ , καί διά οὗτος ποιέω λέγω αὐτός παρά ὁ πατήρ , ἐπεί εἰμί μέν ἐν Θεός φημί , ὁ δέ ἐν Θεός , διά Θεός νοέω διδάσκω , δοκέω εἄν , κατά γε ὁ εἰκός , λόγος ἔχω αὐτός οὐ λίαν ἀμαθής ὁ κακούργημα . εἰμί δέ ὁ καλός οὐδείς καί ἐγώ αὐτός διά ὁ μελετάω ἀτοπία ἀνατρέπω ἐθέλω ὁ ὁ παρά αὐτός δόγμα σαθρότητα , καί ἐπί αὐτός ἀναφέρω ὁ πατήρ ὁ σημαίνω ὁ δύναμις , εἶπον τε σαφῶς , ὡς ἐπεί καί οὗτος φημί ὅτι · ὁ πατήρ ἐν ἐγώ εἰμί , » προσήκω νοέω , ἀντί ὁ διά ἐγώ , ἵνα λοιπός γεννητός γίγνομαι καί αὐτός ὁ Πατήρ , πῶς οὖον λίαν ἀσύνετος ἐπιβαρσάσιντες λογισμός , ὁ αἰγίλιψ ἄκρατος μωρία ψῆφος ἀφίημι ; ὡς γάρ ὁ υἱός ἑαυτοῦ εἰμί φημί ἐν ὁ πατήρ , οὕτως φημί καί ὁ πατήρ εἰμί ἐν ἑαυτοῦ · εἰμί δέ ὁ [ γρ . ὁ ] ἐν πατήρ , διά ὁ πατήρ νοέω βούλομαι , τίς ὁ ἀπείργω εἶπον , ὅτι καί ὁ ἐν υἱός , διά υἱός νοέω ; ἄλλος οὐ εἰς οὗτος μωρία σύν ἐκεῖνος κατολισθάνω ἀναδίδωμι πάλιν · οὔτε γάρ διά ὁ πατήρ εἴρω ποιέω ὁ υἱός , οὔτε μήv διά υἱός γίγνομαι ὁ ἐκ ὅς ὁ πᾶς , πατήρ καί Θεός . ἔθος δέ μᾶλλον ὁ θεόπνευστος γραφή ἕκαστος πρεπόντως ἐπιρρίπτω καιρός , καί πρόσῳπον , καί πρᾶγμα , καθαρός τε καί ἀνυπαίτιος ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἀναγκαῖος εξυφαίνω λόγος . ὁ μέν γάρ ἐκ οὐ εἰμί εἰς ὁ εἰμί παραφέρω καί γίγνομαι διά Θεός , πῶς οὐ εἄν μάλιστα πρέπω ὁ νοέω ὁ « καί λέγω παρά ἐγώ ὡς εἰμί ἐν Θεός , οὗτος εἰμί διά Θεός ; ὁ γε μήv κατά φύσις υἱός καί κύριος καί Θεός , καί δημιουργός ὁ ὅλος , οὐ εἄν , οἴομαι , οὗτος Χωρὶς τε καί ἀληθής ἁρμόζω , εἰμί δέ φυσικός ἐν πατήρ , καί ἐν-ὑπάρχω αὐτός , ἔχω τε αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , διά ὁ ἐν οὐσία ταυτότης φαίνω , καί μηδείς ἔχω παντελῶς ὁ μεσόλαβος καί διατίθημι εἰς ἑτερότης φυσικός .