cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0053.1
γὰρ ἂν οὔτε ἀφήσει αὐτοῖς εὐθύνας , ὅπου γς καὶ τὰ ἀκούσια συγχωρεῖ πταίσματα . Ὁ δὲ νοῦς οὕτως . Ὡς γὰρ ἀπὸ Θεοῦ λαληθέντα τὰ ῥήματα ὁ Ἠσαίας προφέρει . Ἐὰν γένωμαι ἄνθρωπος καὶ οἰκεῖα φωνῇ ἐξηγήσωμαι ὑμῖν τὰ λυσιτελῆ , οὐδὲ οὕτως ἀκούσετέ μου , ὥσπερ οὐδὲ τῶν προφητῶν · οὐδὲ ὅταν ἴδητε τὰ ὑπὲρ λόγον σημεῖα , οὐδὲν ἐκ τοῦ ἰδεῖν ωφελήσεσθε . Καὶ τοῦτο δηλοῖ τὸ , « Οὐ μὴ ἴδητε . » Οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι Πωρῶσω αὐτῶν τὰς καρδίας , καὶ τυφλῶσω τοὺς ὀφθαλμοὺς , ἀλλ’ ὅτι Κἂν ἀκούσητε , οὐ μὴ ἀκούσητε · κἂν ἴδητε , οὐ μὴ ἴδητε , ἵνα μὴ ἐπιστραφέντες ἴασωμαι . Εἰ γὰρ ἠκούσαν καὶ εἶδον ὧνπερ ἔχρην τρόπον , ἔτυχον ἂν πάντως ωφελεῖν . Οὐκοῦν οὐ τιμωρίας ἀναγκίας ἔχει δήλωσιν ὁ λόγος , οὐδὲ ὅρον καταδικάζοντος καὶ καταψηφισομένου τῶν Ἰουδαίων , ἀλλὰ τῶν χρησίμων B ἐστὶ προαγγελτικός . Ἦδει γὰρ ποιοὶ ἐμελλον γίνεσθαι , καὶ ἀπεφήνατο περὶ αὐτῶν · πλὴν οὐδὲ κατὰ πάντων χωρεῖ ὁ λόγος , ἀλλὰ κατὰ μόνων τῶν ἀπίστων , πολλοὶ γὰρ πεπιστευκασιν ἐξ αὐτῶν · οὐτω μὲν οὖν ἐκδεδώκασιν οἱ Ἑβδομήκοντα . Εἰκὸς δέ , ὅτι ὁ εὐαγγελιστὴς τῇ Ἑβραίων ἐκδόσει ἀκολουθήσας ἑτέρως · ἔγουςὴ παρὰ τὴν τῶν Ἑβδομήκοντα , εἰπετο , Διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεῦειν , ἑπειδὴ ἐτύφωσεν αὐτούς · καὶ ὅσον μὲν ἐκ τῆς προφανοῦς λέξεως , οὐχ εἴρηκεν ὅτι ὁ Θεὸς ἐτύφλωσεν αὐτούς · εἰκὸς δέ , ὅτι ἄλλος τοῦτο ἐποίησε πρὸς τὸ ἐπιστρέψαι τοὺς Ἰουδαίους καὶ τυχεῖν ἰάσεως . Εἰ δὲ καὶ δεδόχθαι ὅτι ὁ Θεὸς ἐτύφλωσεν , οὕτω νοητέον , ὅτι παρεχώρησεν αὐτοὺς παθεῖν τὴν τύφλωσιν ὑπὸ τοῦ C διαβόλου , οὐχ ἀγαθοὺς ὄντας τὴν ξένιν . Οὕτω γὰρ παραδιδῶσιν εἰς ἀδύσιμον νοῦν καὶ εἰς πάθος τοὺς ὁμοιοτρόπους . Ἐν ᾧ δὲ τοιοῦτοί ἦσαν , οὐ δικαίον ἦν αὐτοὺς γνῶναι τοῦ μυστηρίου τὸ βάθος καὶ τὰ κρύφια , τοὺς μὴδὲ τὰς νομικὰς ἐντολὰς διατηρήσαντας . Ἐπεὶ οὖν οὔτε τὸν νόμον , οὔτε τὰ εὐαγγελικὰ διδάνω διατάγματα , τὸν τῆς διανοίας μύοντες ὀφθαλμὸν , διὰ τοῦτο οὐ δέχονται τὴν φωτίσαι δυναμένην αὐτοὺς παιδευσιν .
Lemmas: γάρ εἄν οὔτε ἀφίημι αὐτός εὐθύνω , ὅπου γςʹ καί ὁ ἀεκούσιος συγχωρέω πταῖσμα . ὁ δέ νόος οὕτως . ὡς γάρ ἀπό Θεός λαλέω ὁ ῥῆμα ὁ Ἠσαίας προφέρω . ἐάν γίγνομαι ἄνθρωπος καί οἰκεῖος φωνή ἐξηγέομαι σύ ὁ λυσιτελής , οὐδέ οὕτως ἀκούω ἐγώ , ὥσπερ οὐδέ ὁ προφήτης · οὐδέ ὅταν ὁράω ὁ ὑπέρ λόγος σημεῖον , οὐδείς ἐκ ὁ ὁράω ὠφελέω . καί οὗτος δηλόω ὁ , « οὖον μή ὁράω . » οὖον γάρ εἶπον ὅτι πωρώνω αὐτός ὁ Καρδία , καί τυφλώνω ὁ ὀφθαλμός , ἀλλά ὅτι κἀν ἀκούω , οὖον μή ἀκούω · κἀν ὁράω , οὖον μή ὁράω , ἵνα μή ἐπιστρέφω ἰάομαι . εἰμί γάρ ἀκούω καί εἶδον ὅσπερ χρή τρόπος , τυγχάνω εἄν πάντως ὠφελέω . οὐκοῦν οὖον τιμωρία ἀναγκίας ἔχω δήλωσις ὁ λόγος , οὐδέ ὅρος καταδικάζω καί καταψηφίζομαι ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά ὁ χρήσιμος B εἰμί προαγγελτικός . οἶδα γάρ ποιός μέλλω γίγνομαι , καί ἀποφαίνω περί αὐτός · πλήν οὐδέ κατά πᾶς χωρέω ὁ λόγος , ἀλλά κατά μόνος ὁ ἄπιστος , πολύς γάρ πιστεύω ἐκ αὐτός · οὗτος μέν οὖν ἐκδίδωμι ὁ ἑβδομήκοντα . εἰκώς δέ , ὅτι ὁ εὐαγγελιστής ὁ Ἑβραῖος ἔκδοσις ἀκολουθέω ἑτέρως · ἐγώ παρά ὁ ὁ ἑβδομήκοντα , εἶπον , Ζεύς οὗτος οὐ δύναμαι πιστεύω , ἐπειδή τυφόω αὐτός · καί ὅσος μέν ἐκ ὁ προφανής λέξις , οὐ εἴρω ὅτι ὁ θεός τυφλόω αὐτός · εἰκός δέ , ὅτι ἄλλος οὗτος ποιέω πρός ὁ ἐπιστρέφω ὁ Ἰουδαῖος καί τυγχάνω ἴασις . εἰμί δέ καί δοκέω ὅτι ὁ θεός τυφλόω , οὗτος νοητέον , ὅτι παραχωρέω αὐτός πάσχω ὁ τύφλωσις ὑπό ὁ C διάβολος , οὐ ἀγαθός εἰμί ὁ Ξένι . οὕτως γάρ παραδίδωμι εἰς αδυσιμος νόος καί εἰς πάθος ὁ ὁμοιότροπος . ἐν ὅς δέ τοιοῦτος εἰμί , οὖον Δίκαιος εἰμί αὐτός γιγνώσκω ὁ μυστήριον ὁ βάθος καί ὁ κρύφιος , ὁ μηδέ ὁ νομικός ἐντολή διατηρέω . ἐπεί οὖν οὔτε ὁ νόμος , οὔτε ὁ εὐαγγελικός διδανος διάταγμα , ὁ ὁ διάνοια μύω ὀφθαλμός , διά οὗτος οὖον δέχομαι ὁ φωτίζω δύναμαι αὐτός παίδευσις .