cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0239.1
βασιλίδι φύσει , πάντα εἰδέναι , διδάσκοντος οὐδενὸς , καὶ ἔχοντι ἐν ὀφθαλμοῖς , γυμνὰ τε καὶ τετραγχισμένα , κατορθοῦν τε δύνασθαι , καὶ λίαν εὐπετῶς , πᾶν ὅπερ ἂν βούλοιτο . Δεῖξαι τοιγαροῦν τὸν Υἱὸν ὁ Παράκλητος , τοῦτ' ἐστι , τὸ ἴδιον αὐτοῦ Πνεῦμα , πάντα ἰσχύον , καὶ πάντα εἰδὲς . Δοξάζει δὲ πῶς ; Ἄ γὰρ οἶδε καὶ δύναται τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ , πῶς ἂν αὐτὸς οὐκ εἰδείη τυχῶν , ἢ πῶς οὐκ ἂν δύναιτο ; Καὶ εἰ , χαλῶτερ αὐτὸς φησιν , ἐξ αὐτοῦ λαμβάνει τὸ Πνεῦμα , καίτοι πάντα ἰσχύον καὶ κατορθοῦν , πῶς ἂν αὐτὸς οὐκ ἔχῃ τὸ ἐφ' ἅπαντι ἰσχυρόν ; Ὑποσποιητέον δὲ οὐδαμῶς ἰσχύος ἐπιπεδὸ τῆς ἐμφύτου καὶ φυσικῆς καθεστάναι τὸν Παράκλητον , τοῦτ' ἐστι τὸ Πνεῦμα , ὡς εἰ μὴ λάβοι τυχῶν , μηδὲ ἐξαρκεῖσεν αὐτὸν ἐαυτῷ δύνασθαι , πρὸς τὴν τῶν θείων κατορθωμάτων ἐνέργειαν ἀποτελεστικὴν . Δυσσεβείας γὰρ ἂν τῆς ἀπασᾶς ἐσχάτης ὑπομείναι γραφήν , καὶ σφόδρα εἰκὸς ἦν , ὁ καὶ μόνον οἱηθείς ἀληθὲς τι τῶν τοιούτων εἶναι περὶ αὐτοῦ . Ἐπεὶδὴ δὲ ὁμοούσιόν τε ἐστι τῷ Υἱῷ , καὶ προέσει ὑποπρεπές , δι' αὐτοῦ , πᾶσαν αὐτοῦ τὴν ἐφ' ἅπας τελεωτάτην ἔχον ἐνέργειαν τε καὶ δύναμιν , διὰ τοῦτο φησιν , « Ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται . » Γερεσθάναι γὰρ αὐτὸ καθ' αὐτὸ τὸ Πνεῦμα πιστεύομεν , εἶναι τε κατὰ ἀλήθειαν , τοῦθ' ὅπερ ἐστι , καὶ λέγεται , ἐνυπάρχον γε μὴν τῇ οὐσίᾳ αὐτοῦ , προκύπτει τε καὶ προέσειν ἐξ αὐτῆς , πάντα τὰ αὐτῆς ἔχον ἐν ἐαυτῷ φυσικῶς . Οὐ γὰρ κατὰ μέθεξιν , ἀλλ' οὐδὲ κατὰ τρόπον σχετικόν , ἀλλ' οὐχ ὡς ἕτερον ἐν παρ' αὐτῷ , ἐπειπερ ἐστὶν ἴδιον αὐτῆς . Ὦνπερ γὰρ τρόπον ἢ ἐκ τῶν εὐοσμοτάτων ἀνθέων εὐωδία λα - C δούσα τρόπον τινὰ τῶν προσόντων αὐτοῖς τὴν οὐσιῶδη καὶ φυσικὴν ἐνέργειαν , ἧτοι ποιότητα , διακομίζει τοῖς ἐξω τὴν γνώσιν , τοῖς ὀσφραντικοῖς τοῦ σώματος μορίοις ἐμπιπτούσα · καὶ δοκεῖ μὲν πως , ὅσον ἔχειν εἰς ἐπινοίας λόγον , ἕτερα τις εἶναι παρὰ τὴν πέμπουσαν αὐτὴν φύσιν , νοουμένη γε μὴν , οὐχἕτι καθ' ἑαυτήν , οὐχ ἕτεραν ἔχει φύσιν , ἢ τὴν ἐξ ὧν καὶ ἐν οἷς ἐστιν · οὕτω νοήσεις ἐπὶ τε Θεοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , τὸν τοῦ παραδείγματος ἀναλαβων λόγον . Ἀκατηγόρητον οὖν ἄρα παντελῶς , καὶ λοιδορίας ἀπάτης ἐξω κείσεται , τὸ λαβεῖν λέγεσθαι τι παρὰ τοῦ Μονογενοῦς τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ . Προῖδὺν γὰρ δι' αὐτοῦ φυσικῶς , ὡς ἴδιον αὐτοῦ , μετὰ πάντων ὧν ἔχει τελείως , λαμβάνειν λέγεται τὸ αὐτοῦ . Εἰ δὲ παχυ-έρας τὸ τοιούτον ἐσημάνθη φωναῖς , ἀρέντες τὸ σκανδαλίζεσθαι , δικαίως ἂν μᾶλλον τῆς ἐαυτῶν γλώττης αἰτιασαίμεθα τὴν πτωχείαν , οὐχ ἀντεγχύσης εἰπεῖν τὰ ὑπομπεσθῆ , καθ' ὁν δέει τρόπον . Ποῖος γὰρ λόγος οὐχ ἐλάττων ἐστὶ τῆς ἀμέτρου φύσεως τε καὶ δόξης ; Ἀναγγελεῖ τοιγαροῦν , φησιν , ὑμῖν ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαβὼν ὁ Παράκλητος · τοῦτ' ἐστιν , ἐπειπερ ἐστὶ Πνεῦμα ἐμὸν , ἀνατολογήσει δὴ πάντως ,
Lemmas: βασιλίδι φύσις , πᾶς οἶδα , διδάσκω οὐδείς , καί ἔχω ἐν ὀφθαλμός , γυμνός τε καί τετραγχισμένα , κατορθόω τε δύναμαι , καί λίαν εὐπετής , πᾶς ὅσπερ εἄν βούλομαι . δείκνυμι τοιγάρ ὁ υἱός ὁ Παράκλητος , οὗτος εἰμί , ὁ ἴδιος αὐτός πνεῦμα , πᾶς ἰσχύω , καί πᾶς ἀνάκλεις . δοξάζω δέ πῶς ; ὅς γάρ οἶδα καί δύναμαι ὁ πνεῦμα αὐτός , πῶς εἄν αὐτός οὐ οἶδα Τύχη , ἢ πῶς οὐ εἄν δύναμαι ; καί εἰμί , χαλάω αὐτός φημί , ἐκ αὐτός λαμβάνω ὁ πνεῦμα , καίτοι πᾶς ἰσχύω καί κατορθόω , πῶς εἄν αὐτός οὐ ἔχω ὁ ἐπί ἅπας ἰσχυρός ; υποσποιαιτεω δέ οὐδαμῶς ἰσχύς επίπεδος ὁ ἔμφυτος καί φυσικός καθίστημι ὁ Παράκλητος , οὗτος εἰμί ὁ πνεῦμα , ὡς εἰμί μή λαμβάνω Τύχη , μηδέ ἐξαρκέω αὐτός αὐτός δύναμαι , πρός ὁ ὁ θεῖον κατόρθωμα ἐνέργεια ἀποτελεστικός . δυσσέβεια γάρ εἄν ὁ ἅπας ἔσχατος ὑπομένω γραφεύς , καί σφόδρα εἰκός εἰμί , ὁ καί μόνος οἴομαι ἀληθής τίς ὁ τοιοῦτος εἰμί περί αὐτός . ἐπειδή δέ ὁμοούσιος τε εἰμί ὁ υἱός , καί πρόεσις ὑποπρεπές , διά αὐτός , πᾶς αὐτός ὁ ἐπί ἅπας τέλειος ἔχω ἐνέργεια τε καί δύναμις , διά οὗτος φημί , « ὅτι2 ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω . » Γερεσθάναι γάρ αὐτός κατά αὐτός ὁ πνεῦμα πιστεύω , εἰμί τε κατά ἀλήθεια , οὗτος ὅσπερ εἰμί , καί λέγω , ἐνυπάρχω γε μήv ὁ οὐσία αὐτός , προκύπτω τε καί πρόεσις ἐκ αὐτός , πᾶς ὁ αὐτός ἔχω ἐν αὐτός φυσικός . οὖον γάρ κατά μέθεξις , ἀλλά οὐδέ κατά τρόπος σχετικός , ἀλλά οὐ ὡς ἕτερος ἐν παρά αὐτός , ἐπεί εἰμί ἴδιος αὐτός . οὖν γάρ τρόπος ἢ ἐκ ὁ εὔοσμος ἄνθος εὐωδία λάω - C δήω τρόπος τις ὁ πρόσειμι αὐτός ὁ ουσιώδης καί φυσικός ἐνέργεια , ἤτοι ποιότης , διακομίζω ὁ ἐξω ὁ γνῶσις , ὁ ὀσφραντικός ὁ σῶμα μόριον ἐμπίπτω · καί δοκέω μέν πως , ὅσος ἔχω εἰς ἐπίνοια λόγος , ἕτερος τις εἰμί παρά ὁ πέμπω αὐτός φύσις , νοέω γε μήv , οὐχἕτι κατά ἑαυτοῦ , οὐ ἕτερος ἔχω φύσις , ἢ ὁ ἐκ ὅς καί ἐν ὅς εἰμί · οὗτος νοέω ἐπί τε Θεός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ ὁ παράδειγμα ἀναλαμβάνω λόγος . ἀκατηγόρητος οὖν ἄρα παντελῶς , καί λοιδορία ἀπάτη ἐξω κεῖμαι , ὁ λαμβάνω λέγω τίς παρά ὁ Μονογενώ ὁ πνεῦμα αὐτός . προιδυο γάρ διά αὐτός φυσικός , ὡς ἴδιος αὐτός , μετά πᾶς ὅς ἔχω τέλειος , λαμβάνω λέγω ὁ αὐτός . εἰμί δέ παχύς ὁ τοιοῦτος σημαίνω φωνή , ἀείρω ὁ σκανδαλίζω , δικαίως εἄν μᾶλλον ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα αἰτιάομαι ὁ πτωχεία , οὐ ἀντεγχέω εἶπον ὁ ὑπομπεσθῆ , κατά εἰμί δήω τρόπος . ποῖος γάρ λόγος οὐ μικρός εἰμί ὁ ἄμετρος φύσις τε καί δόξα ; ἀναγγέλλω τοιγάρ , φημί , σύ ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω ὁ Παράκλητος · οὗτος εἰμί , ἐπεί εἰμί πνεῦμα ἐμός , ἀνατολογήσει δή πάντως ,