cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0280.2
Ἀληθεύσαν ἀρνοῦμενος ἀνθρωπότητα , οὔτε μὴν τῆς θεοπροπίας ἐξουσίας ἐν ἐνδείᾳ γεγονὼς δεικνύει ἐαυτόν , τοῦτο κάκεινο διὰ τῶν λόγων , δεδοθῆναι μὲν ὡς ἀνθρώπῳ λέγων τὸ τῆς θεότητος ὄνομα , ἀποκελεισθαι γε μὴν ἐν αὐτῷ καὶ δι' αὐτοῦ παρὰ Πατρὸς τὴν ἐπὶ τοὺς σεβουμένους αὐτὸν ροὴν τε καὶ τήρησιν . Τί δὲ ἄρα τὸ σῶμάς ἦν ἐν ταύτῳ ἐξηρτημένον ; Ἵνα δὴ μάθωσι οἱ μακάριοι μαθηταὶ καὶ συνείδωσιν εὐμάλα , λεπτὸν ἐπιστήσαντες τῷ λεγομένῳ τὴν νοῦν , ὅτι καὶ συνὼν μετὰ σαρκός , οὐ διὰ ταύτης αὐτοῦ τὰ εἰς σωτηρίαν εἵργαζετο , ἀλλ' ἐν τῇ τῆς θεότητος δόξῃ καὶ δυνάμει τῇ παντουργῷ . Οὐδὲν οὖν ἄρα , φησίν , ἀδικήσεις τοὺς μαθητὰς τὸ μὴ παρεῖναι μετὰ σαρκός , τῆς θετικῆς ἐξουσίας τοῦ Μονογενοῦς διασωσῆναι εὐκόλως δυναμένης αὐτούς , κἂν εἰ μὴ φαίνοιτο παροῦσα τυ - B χὴν ἡ σάρξ . Καὶ ταῦτά φασιν , οὐκ ἐν τῷ μηδενὶ τιθέντες τὸ ἅγιον σῶμα τοῦ Χριστοῦ , μὴ γένοιτο , ἀλλ' ὅτι τὴν ἐπὶ τοὺς τελουμένους ἐνέργειαν μᾶλλον ἄν πρέποι τῇ τῆς θεότητος ἀπονεμεῖσθαι δόξῃ . Ἱγιαζέτο γὰρ καὶ αὐτὸ τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα τῇ τοῦ ἐνωθέντος Λόγου δυνάμει , ἐνεργὸν δὲ οὕτω πρὸς τὸν λογίαν ἡμῖν ἀποτελεῖσθαι τὴν μυστικὴν , ὡς καὶ δύνασθαι τὴν ἰδίαν ἡμῖν ἐμφυτεύειν ἁγιασμόν . Τοιγάρτοι καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ τὰς πρὸς Ἰουδαίους ποτὲ διαλέξεις ποιούμενος , καὶ πολλὰ περὶ τῆς ἰδίας λέγων σαρκός , ἄρτον τε αὐτὴν ἀποκαλῶν ζωοποιὸν δυτικὸς καὶ ἀληθινόν : « Ὁ γὰρ ἄρτος , φησίν , ὃν ἐγὼ δώσω ὑμῖν , ἡ σάρξ μου ἐστίν , ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς , » καταπεπληγμένων τε λᾶν ἐκείνων , καὶ πῶς ἂν αὐτοῖς ἡ τῆς γηγενούς σαρκὸς φύσις C πρόξενος γένοιτο τῆς αἰωνίου ζωῆς , οὐ μετρίως διηπορηκότων , ἀπολογοῦμενος ἐραζενεν : « Ἡ σάρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν , τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν . Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ ἐλάλησα ὑμῖν , Πνεῦμά ἐστι , καὶ ζωή ἐστι . » Κἀνταῦθα γὰρ πάλιν οὐδὲν ὠφελεῖν δύνασθαι τὴν σάρκα φησίν πρὸς ἁγιασμὸν δηλουσὶ καὶ ζωοποίησιν τῶν δεχομένων αὐτήν , ὅσον ἦκεν εἰς σαρκὸς ἀνθρωπίνης φύσιν · ὅταν δὲ νοῆται καὶ πιστευθῇ τοῦ Λόγου ναὸς , τότε δὴ πάντως ἐσται καὶ ἁγιασμοῦ καὶ ζωῆς πρόξενος , πλὴν οὐ πάντως δι' ἑαυτὴν , ἀλλὰ διὰ τὸν ἐνωθέντα Θεόν , ὃς ἐστιν ἅγιος καὶ ζωή . Τῇ τῆς Θεότητος τοιγαροῦν ἐνεργεῖ τὸ σύμπαν ἀποδιδούς , ἀξίωμον ἐσεσθαι φησι τοὺς ἐκείνῳ μαθητάς , ὅσον ἦκεν εἰς τὸ τηρεῖσθαι ζητεῖν , τὴν μετὰ σαρκὸς ἀποροίτησιν . Εἰ γὰρ καὶ συστέλλοιτο τυχὸν εἰς ἀνθρώπους , ἀλλ' οὐκ ἀπέσται τῶν ἀγαπώντων αὐτὸν ὁ Σωτήρ , συνέσται δὲ πάλιν τῇ τῆς θεότητος ἐξουσίᾳ . « Ἵνα τοίνυν ἔχοιεν τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν ἑαυτοῖς , ταῦτα ἐλάληκα ἐν τῷ κόσμῳ , » φησίν . Τίς οὖν ἡ πεπληρωμένη καὶ τελεία χαρά ; Τὸ D ἄνθρωπος ὁ Χριστός , ἀλλ' ὅτι μετὰ τοῦ εἶναι καθ' ἡμᾶς . Πρόδηλον οὖν ἄρα , καὶ οὐδαμῶς ἀμφιβολόν , ὅτι ἔχειν δύνασθαι καὶ ἡμᾶς τὴν χαρὰν τὸν ἐξαιρέσιον παντὸς ἐξισχύοντα κακοῦ .
Lemmas: Ἀληθεύω ἀρνέομαι ἀνθρωπότης , οὔτε μήv ὁ θεοπροπία ἐξουσία ἐν ἔνδεια γίγνομαι δείκνυμι ἑαυτοῦ , οὗτος ἐκεῖνος διά ὁ λόγος , δίδωμι μέν ὡς ἄνθρωπος λέγω ὁ ὁ θεότης ὄνομα , ἀποκλείω γε μήv ἐν αὐτός καί διά αὐτός παρά πατήρ ὁ ἐπί ὁ σέβομαι αὐτός ῥοή τε καί τήρησις . τις δέ ἄρα ὁ Σωμᾶς εἰμί ἐν ταύτος ἐξαρτάω ; ἵνα δή μανθάνω ὁ μακάριος μαθητής καί σύνοιδα εὔμαλος , λεπτόν ἐφίστημι ὁ λέγω ὁ νόος , ὅτι καί σύνειμι μετά σάρξ , οὖον διά οὗτος αὐτός ὁ εἰς σωτηρία ἐργάζομαι , ἀλλά ἐν ὁ ὁ θεότης δόξα καί δύναμις ὁ παντουργός . οὐδείς οὖν ἄρα , φημί , ἀδικέω ὁ μαθητής ὁ μή πάρειμι μετά σάρξ , ὁ θετικός ἐξουσία ὁ Μονογενώ διασῴζω εὐκόλως δύναμαι αὐτός , κἀν εἰμί μή φαίνω πάρειμι ὅς - B χήν ὁ σάρξ . καί οὗτος φημί , οὐ ἐν ὁ μηδείς τίθημι ὁ ἅγιος σῶμα ὁ Χριστός , μή γίγνομαι , ἀλλά ὅτι ὁ ἐπί ὁ τελέω ἐνέργεια μᾶλλον ἄν πρέπω ὁ ὁ θεότης ἀπονέμω δόξα . ιγιαζομαι γάρ καί αὐτός ὁ ὁ κύριος σῶμα ὁ ὁ ἐνωθέω Λόγος δύναμις , ἐνεργός δέ οὗτος πρός ὁ λόγιος ἐγώ ἀποτελέω ὁ μυστικός , ὡς καί δύναμαι ὁ ἴδιος ἐγώ ἐμφυτεύω ἁγιασμός . τοιγάρ καί αὐτός ὁ Σωτήρ ὁ πρός Ἰουδαῖος ποτέ διαλέγω ποιέω , καί πολύς περί ὁ ἴδιος λέγω σάρξ , ἄρτος τε αὐτός ἀποκαλέω ζωοποιός δυτικός καί ἀληθινός : « ὁ γάρ ἄρτος , φημί , ὅς ἐγώ δίδωμι σύ , ὁ σάρξ ἐγώ εἰμί , ὅς ἐγώ δίδωμι ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή , » καταπλήσσω τε λᾶν ἐκεῖνος , καί πῶς εἄν αὐτός ὁ ὁ γηγενής σάρξ φύσις C πρόξενος γίγνομαι ὁ αἰώνιος ζωή , οὖον μέτριος διαπορέω , ἀπολογέομαι ἐραζενεν : « ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς , ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω . ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λαλέω σύ , πνεῦμα εἰμί , καί ζωή εἰμί . » ἐνταῦθα γάρ πάλιν οὐδείς ὠφελέω δύναμαι ὁ σάρξ φημί πρός ἁγιασμός δηλόω καί ζωοποίησις ὁ δέχομαι αὐτός , ὅσος ἵημι εἰς σάρξ ἀνθρώπινος φύσις · ὅταν δέ νοέω καί πιστεύω ὁ Λόγος ναός , τότε δή πάντως εἰμαι καί ἁγιασμός καί ζωή πρόξενος , πλήν οὖον πάντως διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά ὁ ἐνωθέω Θεός , ὅς εἰμί ἅγιος καί ζωή . ὁ ὁ θεότης τοιγάρ ἐνεργέω ὁ σύμπας ἀποδίδωμι , αξιωμος εἰμί φημί ὁ ἐκεῖνος μαθητής , ὅσος ἵημι εἰς ὁ τηρέω ζητέω , ὁ μετά σάρξ αποροιος . εἰμί γάρ καί συστέλλω τυγχάνω εἰς ἄνθρωπος , ἀλλά οὐ ἄπειμι1 ὁ ἀγαπάω αὐτός ὁ Σωτήρ , σύνειμι δέ πάλιν ὁ ὁ θεότης ἐξουσία . « ἵνα τοίνυν ἔχω ὁ χαρά ὁ ἐμός πληρόω ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος λαλέω ἐν ὁ κόσμος , » φημί . Τῖς οὖν ὁ πληρόω καί τέλειος χαρά ; ὁ D ἄνθρωπος ὁ Χριστός , ἀλλά ὅτι μετά ὁ εἰμί κατά ἐγώ . πρόδηλος οὖν ἄρα , καί οὐδαμῶς ἀμφίβολος , ὅτι ἔχω δύναμαι καί ἐγώ ὁ χαρά ὁ ἐξαιρέω πᾶς ἐξέχω κακός .