cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0081.1
οὐν ἄρα λοιπὸν ὁ καὶ πάλαι δεδοξασμένος , ἑαυτὸν νυνὶ δεδοξάσθαι φησί · Δεδοξάσται γὰρ καὶ δι’ ἐτέρων , καὶ θεοπροποὺς ἐξουσίας ὑπηλῆψιν ἔχων ἐραινετο . Τὸ γε μὴν τῆς δόξης τέλειον , καὶ τῆς εὐχλείας τὸ πλήρες ἐν ἐκείνῳ πάντως ἦν ἐν τῷ παθεῖν αὐτὸν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς , καὶ δι’ ἑαυτοῦ τῆς ἀπάντων ἀναστάσεως καινοτομῆσαι τὸν τρόπον . Βασανίζοντες γάρ , ὡς ἔνι , καλῶς τοῦ κατ’ αὐτὸν μυστηρίου τὸν λόγον , οὐχ ἑαυτῷ τυγὼν , οὐδὲ κυρίως δι’ ἑαυτὸν τεθνεὼτα κατοφόμεθα , ἀλλ’ ὑπὲρ ἀπάσης τῆς ἀνθρωπότητος , παθεῖν τε καὶ δράσαι , τὸ τε πάθος αὐτό , καὶ μετ’ ἐκεῖνο τὴν ἀνάστασιν . Τέθνηκε μὲν γὰρ κατὰ τὴν σάρκα τῆς ἀπάντων ζωῆς ἀνθρώπων τὴν ἰδίαν ἀποδεικνύς , καὶ τῆς ἀρχαίας ἐκείνης ἀποπληρῶν ἄρξας ἐν ἑαυτῷ τὴν δύναμιν ὁ πάντων ἀντάξιος . Ἐγήγερται δὲ πάλιν ἐκ νεκρῶν εἰς ἀκήρατόν τινα καὶ ἀκατάληκτον ζωήν , ὅλην ἐν ἑαυτῷ διανιστάς τὴν φύσιν . « Ἀπαξ γὰρ ἀποθανών , κατὰ τὸ γεγραμμένον , οὐκέτι ἀποθνήσκει · θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει . Ὁ γὰρ ἀπέθανε , τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἅπαξ , ὁ δὲ ζῇ , ζῇ τῷ Θεῷ . » Τοῦτο καὶ ἡμῖν αὐτοῖς ἀληθὲς ἔσται διὰ Χριστοῦ . Ἐγερθησόμεθα γὰρ ἐπὶ εἰς θάνατον οὐχί , ἀλλ’ εἰς ζωὴν τὴν ἀμέραντον , εἰ καὶ πολὺ μετὰ τοῦτο τῶν ἀνισταμένων ἡ διαφορά , κατὰ γε τὸ ἐν δόξῃ , φημὶ , καὶ τὴν τοῖς ἑκάστου τρόποις χρεωσουμενὴν ἀντίθεσιν . Γενόμενος τοίνυν ὑπηχὸς τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ μέχρι θανάτου , θανάτου δὲ σταυροῦ , κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν , ὑπερυψώθη πάλιν λαβὼν τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα . Ὁ γὰρ νομισθεὶς ἄνθρωπος εἶναι ψιλός , ὑπερεδοξάσθη λίαν , Θεὸς ὤντος καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ κατ’ ἀλήθειαν ἀναδειξαμένος , τοῦ εἰς καινὸν ἀξίωμα κεκλημένου τοῦ εἶναι φύσει Θεός , ἀλλ’ εἰς ὅπερ ἦν καὶ πρὸ σαρκὸς εἰς τοῦτο δὴ πάντους καὶ μετ’ αὐτῆς ἀναδραμὼν τῆς σαρκός , κατὰ τοῦτο δεδοξάσθαι νομισθῶν αὐτὸν , καὶ τοῦ τῆς δόξης δυνα διὰ παντὸς Κύριον . Καινὸν γὰρ οὐδὲν ἐν Χριστῷ τῶν θεοπροπῶν ἀξιομακόνων εἴρησθαις , ἔχον δι’ πάντα φυσικῶς , ὡς Θεός , καὶ πρὸ τῆς λεγομένης καινώσεως . Ἀλλὰ καὶ τῆς ληφθείσης τοῦ δούλου μορφῆς , ἐπειδήπερ ἑαυτὸν ἀνέδειξεν εἰς ἐκεῖνα πάλιν , καὶ ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος , δεδοξάσθαι νοεῖται , καὶ εἰληφέναι λέγεται . Δεδοξασμένω τοιγαροῦν τῷ Χριστῷ συνδεδοξάσται πάντως καὶ ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ · ἐδοξάσθη δ’ ἐν Υἱῷ , οὐ δόξης τινὰ προσθήκην λαβὼν παρὰ τοῦ ἰδίου γεννήματος · ἀνεῖδε γὰρ τοιούτου παντὸς ἡ ἴδια τε καὶ ἀρρήτος φύσις · ἀλλ’ ἐπαίπει ἐγνώσθη τίνος ἔστι Πατήρ . Ὑπὲρ γὰρ τρόπον δόξα καὶ καύχημα τὸ τοιούτον ἔχειν κατὰ φύσιν γεννήτορα , τὸν αὐτὸν οἶμαι τρόπον καὶ αὐτῷ τῷ Πατρὶ δόξα καὶ καύχημα τὸ τοιούτον ἔχειν ἐξ ἑαυτοῦ τὸν ἴδιον Υἱόν . Διὰ τοῦτο φησίν · « Εἰ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ , καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτόν . » Ἄμα γὰρ ἐδοξάσθη Πατὴρ διὰ τὸν Υἱόν , καὶ ἀνεδοξάσεν αὐτὸς τὸν Υἱόν · ἐπ’ ἀμφω γὰρ δι’ ἀμφοῖν τὸ τῆς δόξης ὄνομα τρέχει . Πλὴν ἵνα καὶ ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς τὴν τοῦ λόγου καταδιδάξωμεν δύναμιν , ὠφελείας τοῖς ἀκροαμένοις τίκτοντες ἀφορμήν , ἐκεῖνο τοῦτο ἐποιήσωμεν . Εἰ δοξά -
Lemmas: ὀν ἄρα λοιπός ὁ καί πάλαι δοξάζω , ἑαυτοῦ νυνί δοξάζω φημί · δοξάζω γάρ καί διά ἕτερος , καί θεοπρόπος ἐξουσία ὑπηλῆψιν ἔχω ῥαίνω . ὁ γε μήv ὁ δόξα τέλειος , καί ὁ εὔκλεια ὁ πλήρης ἐν ἐκεῖνος πάντως εἰμί ἐν ὁ πάσχω αὐτός ὑπέρ ὁ ὁ κόσμος ζωή , καί διά ἑαυτοῦ ὁ ἀπαντάω ἀνάστασις καινοτομέω ὁ τρόπος . βασανίζω γάρ , ὡς ἐν , καλῶς ὁ κατά αὐτός μυστήριον ὁ λόγος , οὐ ἑαυτοῦ τυγὼν , οὐδέ κύριος διά ἑαυτοῦ θνῄσκω κατοράω , ἀλλά ὑπέρ ἀπασάω ὁ ἀνθρωπότης , πάσχω τε καί δράω , ὁ τε πάθος αὐτός , καί μετά ἐκεῖνος ὁ ἀνάστασις . θνήσκω μέν γάρ κατά ὁ σάρξ ὁ ἀπαντάω ζωή ἄνθρωπος ὁ ἴδιος ἀποδείκνυμι , καί ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ἀποπληρόω ἄρχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ δύναμις ὁ πᾶς Ἀντάξιος . ἐγείρω δέ πάλιν ἐκ νεκρός εἰς ἀκήρατος τις καί ἀκατάληκτος ζωή , ὅλος ἐν ἑαυτοῦ διανιστάω ὁ φύσις . « ἅπαξ γάρ ἀποθνῄσκω , κατά ὁ γράφω , οὐκέτι ἀποθνήσκω · θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω . ὁ γάρ ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἅπαξ , ὁ δέ ζῶ , ζῶ ὁ Θεός . » οὗτος καί ἐγώ αὐτός ἀληθής εἰμί διά Χριστός . ἐγείρω γάρ ἐπί εἰς θάνατος οὐ , ἀλλά εἰς ζωή ὁ ἀμείρω , εἰμί καί πολύς μετά οὗτος ὁ ἀνίστημι ὁ διαφορά , κατά γε ὁ ἐν δόξα , φημί , καί ὁ ὁ ἕκαστος τρόπος χρεωσουμενὴν ἀντίθεσις . Γενόμενος τοίνυν ὑπάγω ὁ Θεός καί πατήρ μέχρι θάνατος , θάνατος δέ σταυρός , κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή , ὑπερυψόω πάλιν λαμβάνω ὁ ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα . ὁ γάρ νομίζω ἄνθρωπος εἰμί ψιλός , ὑπερδοξάζω λίαν , θεός εἰμί καί υἱός ὁ Θεός κατά ἀλήθεια ἀναδείκνυμι , ὁ εἰς καινός ἀξίωμα καλέω ὁ εἰμί φύσις Θεός , ἀλλά εἰς ὅσπερ εἰμί καί πρό σάρξ εἰς οὗτος δή πάντος καί μετά αὐτός ἀνατρέχω ὁ σάρξ , κατά οὗτος δοξάζω νομίζω αὐτός , καί ὁ ὁ δόξα δυνα διά πᾶς κύριος . Καινόν γάρ οὐδείς ἐν Χριστός ὁ θεοπροπέω αξιομακοναω εἴρω , ἔχω διά πᾶς φυσικός , ὡς Θεός , καί πρό ὁ λέγω καίνωσις . ἀλλά καί ὁ λαμβάνω ὁ δοῦλος μορφή , ἐπεί ἑαυτοῦ ἀναδείκνυμι εἰς ἐκεῖνος πάλιν , καί ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος , δοξάζω νοέω , καί λαμβάνω λέγω . δοξάζω τοιγάρ ὁ Χριστός συνδοξάζω πάντως καί ὁ θεός καί Πατήρ · δοξάζω δέ ἐν υἱός , οὖον δόξα τις προσθήκη λαμβάνω παρά ὁ ἴδιος γέννημα · ἀνίημι γάρ τοιοῦτος πᾶς ὁ ἴδιος τε καί ἄρρητος φύσις · ἀλλά παίω γιγνώσκω τίς εἰμί Πατήρ . ὑπέρ γάρ τρόπος δόξα καί καύχημα ὁ τοιοῦτος ἔχω κατά φύσις γεννήτωρ , ὁ αὐτός οἴομαι τρόπος καί αὐτός ὁ πατήρ δόξα καί καύχημα ὁ τοιοῦτος ἔχω ἐκ ἑαυτοῦ ὁ ἴδιος υἱός . Ζεύς οὗτος φημί · « εἰμί ὁ θεός δοξάζω ἐν αὐτός , καί ὁ θεός δοξάζω αὐτός . » ἄμη γάρ δοξάζω πατήρ διά ὁ υἱός , καί ἀνεδοξάσεν αὐτός ὁ υἱός · ἐπί ἄμφω γάρ διά ἄμφω ὁ ὁ δόξα ὄνομα τρέχω . πλήν ἵνα καί ἐν ὁ κατά ἐγώ ὁ ὁ λόγος καταδιδάσκω δύναμις , ὠφέλεια ὁ ἀκροάομαι τίκτω ἀφορμή , ἐκεῖνος οὗτος ποιέω . εἰμί δόξα -