cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0267.1
εἰσφέρων τὸ μάθημα , καὶ οὐκ ἀρκοῦντες κατορθῶσιν τῆς κατ’ εὐσέβειαν ἀρετῆς , οὕτως ἀτελῆ καὶ τὴν περὶ θεοῦ γνῶσιν ἐνετίθει , μόνης ἀρισταῖς τῆς εἰς θεοὺς τοὺς ψευδωνύμους ἀγάπης , καὶ τὸν Ἕνα καὶ ἀληθινὸν προσκυνεῖν ἀναπειθών · Οὐκ ἔσονται γὰρ σοι , φησὶ , θεοὶ ἕτεροι , πλὴν ἐμοῦ . Κύριον τὸν θεὸν σου προσκυνήσεις , καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις . Ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τοῖς διὰ Μωϋσέως προστεταγμένοις τὰ ἀμείνω προστιθείς , καὶ λαμπροτέραν τῆς νομικῆς ἐντολῆς παρατιθείς τὴν παιδευσιν , τῆς ἀρχαίας ἐκείνης γνώσεως τὴν ἀμείνω καὶ λαμπροτέραν προσεχαρίετο . Φανερὸν γὰρ ἡμῖν κατέστησεν , οὐχ ὅτι μόνον ἐστὶ θεὸς ὁ τῶν ὅλων γενεσιουργός · καὶ Κύριος , ἀλλ’ ὅτι καὶ Πατήρ · καὶ ἡ δεῖξίς ἐν πράγμασιν . Ἐαυτὸν γὰρ εἰς εἰκόνα παρακατέθηκε , λέγων · Ὁ ὡρᾶκώς ἐμέ , ὡρᾶκε τὸν Πατέρα . Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμεν . Καὶ ταυτὶ μὲν εἰκῶς , ἄτε δὴ καὶ θεὸς ὑπάρχων ἐκ θεοῦ κατὰ φύσιν , ἀνηγμένος [ σο . ἀνεγμένος ] τε καὶ θεωρηκώς πρὸς τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα φησίν . Ἐπισυνάπτει δὲ παραχρῆμα , λέγων ἀνθρωπιώτερον · Ὡς · δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου , σοὶ ἦσαν , κάμῳ αὐτοὺς δέδωκας . Ὁμολοεθὰ γε μὴν ταυτὶ τῷ φάναί τὸν Κύριον , οὐχ ὡς ἴδια καὶ μεμερισμένας ἀπονεμηθέντος τινὸς , ἔχων διαφέροντα · τῇ δεσποτεία τοῦ θεοῦ καὶ Πατρός , ὁ μὴ καὶ αὐτοῦ τυχὼν ἐστι τοῦ Υἱοῦ . Βασιλεὺς γὰρ ἐστι προαιώνιος , ἑκατὰ τὴν τοῦ ἅλλοντος φωνὴν , καὶ τῆς τοῦ Πατρὸς δεσποτείας ἄδιος κοινωνός . Καὶ γοῦν ὁ σοφώτατος εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης αὐτῷ διαφέρειν καὶ ὑπερύχθει τὰ πάντα , ὅηλον δὲ ὅτι βασιλεύοντος αὐτῷ τοῦ Πατρός , ἀναβιόσκουν ἔγραψεν · Εἰς τὰ ἴδια ἦλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον . Ἴδια λέγων αὐτοῦ καὶ τοὺς μήπω συνειδὸς αὐτῷ , ἀποσειομένους δὲ ὡςπερ τῆς ὑπ’ αὐτῷ βασιλείας τὸν ζυγόν . Ἔφη δὲ τὰ τοιαῦτα νυνὶ , φανερὸν ἐκεῖνο καθιστὰς τοῖς ἀκροωμένοις , ὡς ἦσαν μὲν τινες ἐν τῷδε τῷ κόσμῳ , θεὸν μὲν τὸν Ἕνα καὶ ἀληθινὸν οὐδ’ ὅσον εἰς νοῦν δεξάμενοι , λατρευόντες δὲ τῇ κτίσει καὶ δαιμονίοις , καὶ τοῖς διαβολικοῖς εὐρήμασιν . Ἄλλ’ εἰ καὶ τὸν τῶν ὅλων οὐκ ἤδεισαν δημιουργόν , ἔξω που τῆς ἀληθείας πλανώμενοι , θεοῦ πάλιν ἦσαν , καθὼ πάντων ἐστὶ Δεσπότης , ὡς Δημιουργός . Ἴδια γὰρ τὰ πάντα θεοῦ , καὶ οὐδὲν τὸ παράπαν ἐν τοῖς γενομένοις ἐστίν , ὁ μὴ Δεσπότην ἔχει τὸν Ἕνα , καὶ εἰ μὴ τοῦτο τυχὼν εἴδει τὸν ποιητήν . Οὐ γὰρ δήπου φαίη τις ἂν , ὡς τῆς κατὰ πάντων ἀρχῆς τῶν ὅλων δημιουργὸν παραιρήσεται , τὸ πεπλανῆσθαι τινὰς , ὑποζεύξει δὲ μᾶλλον καὶ ὑποθέσει τὰ πάντα αὐτῷ δι’ αὐτοῦ πεποιηθῆναι καὶ παρήχθαι πρὸς γένεσιν . Οὕτω τοιγαροῦν τῆς ἀληθείας ἐχούσης , θεοῦ μὲν ἦσαν τοῦ κατὰ φύσιν καὶ οἱ ταῖς τοῦ διαβόλου συνεχόμενοι πλάναῖς καὶ ταῖς κοσμικαῖς ἀτοπίαις ἐγκατειλημμένοι · δέδονται δὲ τῷ Υἱῷ , πῶς ἢ τίνα τρόπον ; Βασιλεύειν γὰρ ἐπ’ αὐτοὺς τὸν Ἐμμανουὴλ ὑπέθηκεν ὁ θεὸς καὶ Πατήρ , οὐχ ὡς ἀπὸ τῆς κατ’ αὐτὸν βασιλείας ἀρχόμενον ( ἦν γὰρ ἀεὶ Κύριος τε καὶ βασιλεύς , καθὼ φύσει θεός ) , ἀλλ’ ὅτι γενόμενος
Lemmas: εἰσφέρω ὁ μάθημα , καί οὐ ἀρκέω κατορθόω ὁ κατά εὐσέβεια ἀρετή , οὕτως ἀτελής καί ὁ περί θεός γνῶσις ἐντίθημι , μόνος ἀγαθός ὁ εἰς θεός ὁ ψευδώνυμος ἀγάπη , καί ὁ ἕνος καί ἀληθινός προσκυνέω ἀναπείθω · οὐ εἰμί γάρ σύ , φημί , θεός ἕτερος , πλήν ἐγώ . κύριος ὁ θεός σύ προσκυνέω , καί αὐτός μόνος λατρεύω . ὁ δέ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ὁ διά Μωϋσῆς προστάσσω ὁ ἀγαθός προστίθημι , καί λαμπρός ὁ νομικός ἐντολή παρατίθημι ὁ παίδευσις , ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος γνῶσις ὁ ἀγαθός καί λαμπρός προσχαίρω . φανερός γάρ ἐγώ καθίστημι , οὐ ὅτι μόνος εἰμί θεός ὁ ὁ ὅλος γενεσιουργός · καί Κύριος , ἀλλά ὅτι καί Πατήρ · καί ὁ δεῖξις ἐν πρᾶγμα . ἑαυτοῦ γάρ εἰς εἰκών παρακατατίθεμαι , λέγω · ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ . ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . καί οὗτος μέν ἵημι , αὔγ-ασμα δή καί θεός ὑπάρχω ἐκ θεός κατά φύσις , ἄνειμι [ σο . ἀνάγω ] τε καί θεωρέω πρός ὁ ἑαυτοῦ πατήρ φημί . ἐπισυνάπτω δέ παραχρῆμα , λέγω ἀνθρωπιώτερον · ὡς · δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ κόσμος , σύ εἰμί , κάμνω αὐτός δίδωμι . ομολοεθας γε μήv οὗτος ὁ φαίνω ὁ κύριος , οὐ ὡς ἴδιος καί μερίζω ἀπονέμω τις , ἔχω διαφέρω · ὁ δεσποτεία ὁ θεός καί πατήρ , ὁ μή καί αὐτός τυγχάνω εἰμί ὁ υἱός . Βασιλεύς γάρ εἰμί προαιώνιος , Ἑκάτη ὁ ὁ ἅλλομαι φωνή , καί ὁ ὁ πατήρ δεσποτεία α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ κοινωνός . καί γοῦν ὁ σοφός εὐαγγελιστής Ἰωάννης αὐτός διαφέρω καί ὑπερέχω ὁ πᾶς , ὅλος δέ ὅτι βασιλεύω αὐτός ὁ πατήρ , ἀναβιόσκουν γράφω · εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός οὖον παραλαμβάνω . Ἴδιος λέγω αὐτός καί ὁ μήπω σύνοιδα αὐτός , ἀποσείω δέ ὡς ὁ ὑπό αὐτός βασίλεια ὁ ζυγόν . φημί δέ ὁ τοιοῦτος νυνί , φανερός ἐκεῖνος καθίστημι ὁ ἀκροάομαι , ὡς εἰμί μέν τις ἐν ὅδε ὁ κόσμος , θεός μέν ὁ ἕνος καί ἀληθινός οὐδέ ὅσος εἰς νόος δέχομαι , λατρεύω δέ ὁ κτίζω καί δαιμόνιος , καί ὁ διαβολικός εὕρημα . ἄλλος εἰμί καί ὁ ὁ ὅλος οὐ ἠδείδω δημιουργός , ἔξω ποῦ ὁ ἀλήθεια πλανάω , θεός πάλιν εἰμί , καθίημι πᾶς εἰμί Δεσπότης , ὡς Δημιουργός . Ἴδιος γάρ ὁ πᾶς θεός , καί οὐδείς ὁ παράπαν ἐν ὁ γίγνομαι εἰμί , ὁ μή δεσπότης ἔχω ὁ ἕνος , καί εἰμί μή οὗτος τυγχάνω εἶδος ὁ ποιητής . οὖον γάρ δήπου φημί τις εἄν , ὡς ὁ κατά πᾶς ἀρχή ὁ ὅλος δημιουργός παραιρέω , ὁ πλανάω τις , ὑπόζευξις δέ μᾶλλον καί ὑπόθεσις ὁ πᾶς αὐτός διά αὐτός ποιέω καί παράγω πρός γένεσις . οὕτως τοιγάρ ὁ ἀλήθεια ἔχω , θεός μέν εἰμί ὁ κατά φύσις καί ὁ ὁ ὁ διάβολος συνέχω πλάνη καί ὁ κοσμικός ἀτοπία ἐγκαταλαμβάνω · δίδωμι δέ ὁ υἱός , πῶς ἢ τίς τρόπος ; βασιλεύω γάρ ἐπί αὐτός ὁ Ἐμμανουήλ ὑποτίθημι ὁ θεός καί Πατήρ , οὐ ὡς ἀπό ὁ κατά αὐτός βασίλεια ἄρχω ( εἰμί γάρ ἀεί Κύριος τε καί βασιλεύς , καθίημι φύσις θεός ) , ἀλλά ὅτι γίγνομαι