cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0318.2
Προκεκήρυκται μὲν διὰ τῆς τοῦ προφήτου φωνῆς ὡς ἐσόμενον ἐπὶ Χριστῷ καὶ τοῦτο · « Τὸν νῶτον μου ἔδωκα , φησίν , εἰς μάστιγας καὶ τὰς σιαγόνας μου εἰς ραπίσματα . » Διεξάγεται γε μὴν εἰς τὸ κάλει προαναφουούμενον πέρας , εἰς κρίμα μὲν τῆς Ἰουδαίων ἀλαζονείας , εἰς ἀναίρεσιν δὲ καὶ καταστροφὴν τῆς ὀφειλομένης ἡμῖν ἀτιμίας , ἐπεὶπερ ἡμᾶρτομεν ἐν ᾿Αδὰμ τῇ πρώτῃ τὴν θείαν πατήσαντες ἐντολὴν . ᾿Ατιμάζεται γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν , ἐπεὶπερ αὐτὸς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αἴρει , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν , καὶ περὶ ἡμῶν δύνασθαι . Ὄσπερ γὰρ θανάτῳ λύσιν εἰργάζετο , θανάτῳ παραδούς τὸ ἴδιον σῶμα · τὸν αὐτὸν , οἶμαι , τρόπον τῆς ἐπρησμένης ἡμῖν ἀτιμίας διὰ τὴν παραδόντα καὶ τὴν ἀρχέπαχον ἁμαρτίαν , λύσιν ἔχει τὸ ράπισμα τὴν ἐπὶ Χριστῷ πληροῦν ἀτιμίαν . Εἰς γὰρ ὁ πάντων ἀντάξιος ὑπὲρ πάντων ἠτιμάζετο . Πᾶν δὴν ἂν οἶμαι φρίξειν τὴν κτισιν , εἴπερ ἐν αἰσθήσει κέκλητο τοῦ τολμήματος . Ὁ γὰρ τῆς δόξης Κύριος , τῇ τοῦ παίοντος ἀνοσιᾷ χειρὶ κατηχίζετο . Οὐκ ἀμοιρήσαι γε μὴν ἐρεύνην ἂν , οἶμαι , φιλομαθούς , τὸ ἐθελῆσαι μαθεῖν , ἀνθ' οὐ τοὐχὺ ὁ πάντολμος οὕτω καὶ ἀνοσιουργὸς ὑπηρέτης ραπίζει τὸν Ἰησοῦν , σκληρὸν μὲν ὅλως ἢ δύσοργον εἰπόντα μηδέν , πραοτάτην δὲ λίαν τὴν ἐφ' ἁπασὶ τοῖς ἐπενεχθεμένοις ἀπολογίαν ποιούμενον . ᾿Αλλ' οὐδ' ἂν αὐτὸν ἴδοι τις τῶν Ἰουδαίων τὸν προεδρεύοντα παίζειν αὐτῷ διατεταχότα , καὶ τοῖς οὕτω παραλόγως ἐπιπηδῆν δυσσεχθῆσαι . Καὶ προβαλοῦνται μὲν ἴσως τινὲς τὴν τοῖς ὑπηρεταῖς ἐν τριβῇ καὶ μελετωμένῃ συνήθειαν , οἱ τοῖς ἡγουμένοις προσάγοντες τοὺς ἐπὶ τισὶ τῶν ἔξω νόμου κατειλημμένους , λαλεῖν μὲν ἐπεικέστερον καὶ οὐχ ἑκόντας ἀναγκάζουσι , παραφθεγξαμένους δὲ τι τῶν ἀπηχεστέρων ἔσθ' ὅτε καὶ ἀτιμάζουσιν . ᾿Αλλ' οὐ ταύτην , οἶμαι , τὴν αἰτίαν τῆς ἐπὶ Χριστῷ μανίας συμβῆναι τότε , πρόφασιν δὲ τοῦ τολμήματος ἑτέραν εὑρήσωμεν , τοῖς ἤδη προειρημένοις τὸν νοῦν ἐνερείσαντες . Ἐλέγομεν γὰρ ἄρτιως , ὅτι τοῖς ἡγουμένοις προσκεχρούκασι τῶν ὑπηρετούντων τινές , οἱ προσεκτάχθησαν μὲν συλλαβεῖν τὸν Ἰησοῦν , ἐπανήκον δὲ οὕτω μεμιστωγήμενοι καὶ τεθαυμακότες αὐτόν , ὡς διαρρήδην εἰπεῖν · Οὐδέποτε ἐλάλησεν οὕτως ἄνθρωπος . Ἐφ' ᾧ καὶ σφύρα λελυτηχότες ἐφασκον οἱ Φαρισαῖοι · « Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε ; Μὴ τις ἐκ τῶν Φαρισαίων , ἢ ἐκ τῶν ἡγουμένων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν ; ᾿Αλλ' ὁ ὄχλος οὗτος , οἱ μὴ εἰδότες τὸν νόμον , ἐτάρατοι εἰσιν . » Ἐπεὶδὴ τοίνυν τοῦ Σωτῆρος ὁ λόγος πρὸς ἀνάμνησιν ἐκάλει τοὺς ἡγουμένους , τὸς κατὰ τῶν ὑπηρετῶν κεκινημένης τότε βαρυθυμίας · μάρτυρας γὰρ αὐτοὺς τῆς ἑαυτοῦ διδασκαλίας παρεχόμενος λέγων · « Ἴδε οὗτοι ἴασιν , ὅ ἐῖπον ἐγώ · » ἀποχρούμενος τῆς εἰς αὐτὸν εὐνοίας τὴν ὑπόληψιν , καὶ τῶν ἡγουμένων τὸν νοῦν ἐφ' ἑτέρα παρατρέπων ἐννοίας ὁ ἐπὶ τῷ θαυμάσαι Χριστὸν παρ' ἐκείνοις ἐγκαλούμενος , ἐπιστομίζει ραπίσματι , τὰ λυποῦντα λέγειν οὐκ ἐπιεὶς τῶν ὑπηρετῶν τεταγμένων τὸ φιλοχίνδυνον στέρεος .
Lemmas: προκηρύσσω μέν διά ὁ ὁ προφήτης φωνή ὡς εἰμί ἐπί Χριστός καί οὗτος · « ὁ νῶτον ἐγώ δίδωμι , φημί , εἰς μάστιξ καί ὁ σιαγών ἐγώ εἰς ῥάπισμα . » διεξάγω γε μήv εἰς ὁ καλέω προαναφουεω πέρας , εἰς κρίμα μέν ὁ Ἰουδαῖος ἀλαζονεία , εἰς ἀναίρεσις δέ καί καταστροφή ὁ ὀφείλω ἐγώ ἀτιμία , ἐπεί ἁμαρτάνω ἐν Αδάμ ὁ πρῶτος ὁ θεῖος πατέω ἐντολή . Ατιμάζω γάρ ὑπέρ ἐγώ , ἐπεί αὐτός ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀείρω , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή , καί περί ἐγώ δύναμαι . ὅσπερ γάρ θάνατος λύσις ἐργάζομαι , θάνατος παραδίδωμι ὁ ἴδιος σῶμα · ὁ αὐτός , οἴομαι , τρόπος ὁ πρησμένος ἐγώ ἀτιμία διά ὁ παραδίδωμι καί ὁ ἀρχέπαχον ἁμαρτία , λύσις ἔχω ὁ ράπισμα ὁ ἐπί Χριστός πληρόω ἀτιμία . εἰς γάρ ὁ πᾶς Ἀντάξιος ὑπέρ πᾶς ἀτιμάζω . Πᾶν δήν εἄν οἴομαι φρίσσω ὁ κτίσις , εἴπερ ἐν αἴσθησις καλέω ὁ τόλμημα . ὁ γάρ ὁ δόξα Κύριος , ὁ ὁ παίω ἀνόσιος χείρ κατηχίζω . οὐ ἀμοιρέω γε μήv ἐρευνάω εἄν , οἴομαι , φιλομαθής , ὁ ἐθέλω μανθάνω , ἀντί οὖον τοὐχὺ ὁ πάντολμος οὗτος καί ἀνοσιουργός ὑπηρέτης ῥαπίζω ὁ Ἰησοῦς , σκληρός μέν ὅλως ἢ δύσοργος εἶπον μηδείς , πρᾶος δέ λίαν ὁ ἐπί ἅπας ὁ ἐπιφέρω ἀπολογία ποιέω . Αλ οὐδέ εἄν αὐτός ὁράω τις ὁ Ἰουδαῖος ὁ προεδρεύων παίζω αὐτός διατάσσω , καί ὁ οὗτος παράλογος ἐπιπηδάω δυσσεχθῆσαι . καί προβάλλω μέν ἴσως τις ὁ ὁ ὑπηρέτης ἐν τριβή καί μελετάω συνήθεια , ὁ ὁ ἡγέομαι προσάγω ὁ ἐπί τις ὁ ἔξω νόμος καταλαμβάνω , λαλέω μέν ἐπεικής καί οὐ ἑκών ἀναγκάζω , παραφθέγγομαι δέ τίς ὁ ἀπηχής ἔστω ὅτε καί ἀτιμάζω . Αλ οὖον οὗτος , οἴομαι , ὁ αἴτιος ὁ ἐπί Χριστός μανία συμβαίνω τότε , πρόφασις δέ ὁ τόλμημα ἕτερος εὑρέω , ὁ ἤδη προερέω ὁ νόος ἐνερείδω . λέγω γάρ ἄρτιος , ὅτι ὁ ἡγέομαι προσκρούω ὁ ὑπηρετέω τις , ὁ προσεκτάχθησαν μέν συλλαμβάνω ὁ Ἰησοῦς , ἐπανήκω δέ οὗτος μεμιστωγήμενοι καί θαυμάζω αὐτός , ὡς διαρρήδην εἶπον · οὐδέποτε λαλέω οὕτως ἄνθρωπος . ἐπί ὅς καί σφῦρα λελυτηχοαιρεω φάσκω ὁ Φαρισαῖος · « μή καί σύ πλανάω ; μή τις ἐκ ὁ Φαρισαῖος , ἢ ἐκ ὁ ἡγέομαι πιστεύω εἰς αὐτός ; Αλ ὁ ὄχλος οὗτος , ὁ μή οἶδα ὁ νόμος , ἐτάρατοι εἰμί . » ἐπειδή τοίνυν ὁ Σωτήρ ὁ λόγος πρός ἀνάμνησις καλέω ὁ ἡγέομαι , τός κατά ὁ ὑπηρέτης κινέω τότε βαρυθυμία · μάρτυς γάρ αὐτός ὁ ἑαυτοῦ διδασκαλία παρέχω λέγω · « εἶδον οὗτος ἴασις , ὅς εἶπον ἐγώ · » ἀποχρέω ὁ εἰς αὐτός εὔνοια ὁ ὑπόληψις , καί ὁ ἡγέομαι ὁ νόος ἐπί ἕτερος παρατρέπω ἔννοια ὁ ἐπί ὁ θαυμάζω Χριστός παρά ἐκεῖνος ἐγκαλέω , ἐπιστομίζω ῥάπισμα , ὁ λυπέω λέγω οὐ πίνω ὁ ὑπηρέτης τάσσω ὁ φιλοκίνδυνος στερεός .