cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0376.1
Ἀπόστολῶν δι' αὐτοῦ προχειριζομένων ἢ τοῦ Πνεύματος ὅστις ἀναγκαίως ἀκολουθεῖ . Καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν ; Οὐ γὰρ ἂν τὴν δράσεσιν τῶν ἀρεσκότων Θεῷ , ἀλλ' οὐδ' ἂν τῶν τῆς ἁμαρτίας καταναυσιευσάντων ἄρχοιμεν , μὴ τὴν ἐξ ὕψους πρῶτον ἐνδυσάμενοι δύναμιν , καὶ εἰς ἕτερον τι παρ' ὅπερ ἦσαν μεταστοιχειούμενοι . Διὰ καὶ πρὸς τινὰ τῶν ἀρχαιοτέρων ἐλέχθη , ὅτι « Ἀλεῖται ἐπὶ σὲ Πνεῦμα Κυρίου , καὶ στραφήσῃ εἰς ἄνδρα ἄλλον . » Ἀλλὰ δὲ ἂν τῶν ὑπομένων τῶν Θεῷ , καὶ ὁ προφήτης ἡμῖν Ἠσαΐας ἐπηγγέλλετο . Παῦλος δὲ ὁ σοφώτατος κεκοπιακέναι φάσκων ὑπὲρ τινὰς , ἐν τοῖς ἀποστολικοῖς δηλονότι κατορθώμασιν , ἐπήνγκεν εὐθὺς ὅτι « Οὐχ ἐγὼ δέ , ἀλλ' ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὺν ἐμοί . » Πρὸς δὲ γε τοῦτο κάκεινό φαμεν , ὡς οὐκ ἂν ὅλοι συνήκων τὸ ἐπὶ Χριστῷ μυστήριον , οὐδ' ἂν ἀκριβῶς ἐγένοντο μυσταγωγοί , εἰ μὴ διὰ τῶν τοῦ Πνεύματος δόθων ἡμῖν ἐκπολιτευμάτων τῶν ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον , πρὸς τὸ διδάσκειν οὕτως ἂν χρὴ ἀναβαίνειν ἰδρύσασθαι . Λέγει γάρ « Οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν · Κύριος Ἰησοῦς , » κατὰ τὸν τοῦ Παύλου ψυχήν , εἰ μὴ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ . » Ἐπεὶ δὲ τοίνυν ἐμελλον ἐρεῖν ὅτι « Κύριος Ἰησοῦς , » τοῦτ' ἐστίν , ἀνακηρύττειν αὐτὸν ὡς Θεὸν καὶ Κύριον , ἀναγκαίως ἤδη λοιπὸν τῆς ἀποστολῆς ἀξιώματι παρεξευμμένην φιλίαν τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν , διδόντος αὐτὸ τοῦ Χριστοῦ , καὶ οὐχ ὡς ταῖς ἑτέρου φιλοτιμίαις διακοινωνηθῶν τυγχάνει , χορηγεῖν δὲ μᾶλλον ἐξ ἑαυτοῦ . Διότι γὰρ ἂν οὐχ ἑτέρως εἰς ἡμᾶς παρὰ Πατρὸς , εἰ μὴ δι' Υἱοῦ . Ὁ μὲν οὖν ἄρχαιος καὶ ἐν γράμμασι νόμος , σκιὰς ἔχων καὶ τύπους τῶν ἀληθινῶν , σωματικώτερον , ἵν' οὕτως εἴπω , καὶ ἐν παχυτέροις ὀρωμένοις πράγμασι τὴν τῶν ἱερῶν ἀνάφρησιν τελειοῦσθαι προσέτασσε . Ὁ γὰρ τοῦ μακαρίου Μωϋσῆς , Θεοῦ πάλιν αὐτὸ προσταττόντος , ὕδασι μὲν ἀπονίζεσθαι , τὸν τε Ἄαρὼν αὐτὸν καὶ τοὺς Λευίτας ἐκέλευσεν . Εἶτα τὸν τῆς τελειώσεως κατασφάξας κριὸν καταχέεσθαι ἐκ τοῦ αἵματος τὴν λοβὸν τοῦ ὠτὸς τοῦ δεξίου , καθὰ γέγραπται , ἐπέθηκε δὲ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς , καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξίου , τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὸν τύπον ὡς ἐν εἰκόνι ζωγραφῶν . Ἐνθα γὰρ ὕδωρ , καὶ αἷμα ἐστι , τὰ δι' ὧν ὁ ἁγιασμὸς , πῶς , ἢ πῶθεν ἀμφιβολον , ὅτι τῆς ἀληθείας τὸ κάλλος ἐν ἀφανεστέροις ἐτι διεπλάττετο τύποις ; Ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , εἰς ἀλήθειας δύναμιν τὸ σχῆμα τοῦ νόμου μεταθεὶς , τοὺς τῶν θείων θυσιαστηρίων ἱερούργους τελείως δι' ἑαυτοῦ . Καὶ γὰρ ἐστιν αὐτὸς ὁ κατὰ ἀλήθειαν τῆς ἰδίας φύσεως κοινωνίαν διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος μεταποιίας ἀναδεικνύς , καὶ μεταχαλκεῖν τινὰ τὴν ἀνθρώπινον φύσιν εἰς τὴν ὑπὲρ ἀνθρώπων δύναμιν τε καὶ δόξαν .
Lemmas: ἀπόστολος διά αὐτός προχειρίζω ἢ ὁ πνεῦμα ὅστις ἀναγκαῖος ἀκολουθέω . καί διά ποῖος αἴτιος ; οὖον γάρ εἄν ὁ δρᾶσις ὁ ἀρέσκω Θεός , ἀλλά οὐδέ εἄν ὁ ὁ ἁμαρτία καταναυσιευω ἄρχω , μή ὁ ἐκ ὕψος πρῶτος ἐνδύω δύναμις , καί εἰς ἕτερος τίς παρά ὅσπερ εἰμί μεταστοιχειόω . Ζεύς καί πρός τις ὁ ἀρχαῖος λέγω , ὅτι « ἀλέω ἐπί σύ πνεῦμα κύριος , καί στρέφω εἰς ἀνήρ ἄλλος . » ἀλλά δέ εἄν ὁ ὑπομένω ὁ Θεός , καί ὁ προφήτης ἐγώ Ἠσαΐας ἐπαγγέλλω . Παῦλος δέ ὁ σοφός κοπιάω φάσκω ὑπέρ τις , ἐν ὁ ἀποστολικός δηλονότι κατόρθωμα , ἐπιφέρω εὐθύς ὅτι « οὐχ ἐγώ δέ , ἀλλά ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σύν ἐγώ . » πρός δέ γε οὗτος ἐκεῖνος φημί , ὡς οὐ εἄν ὅλος συνήκω ὁ ἐπί Χριστός μυστήριον , οὐδέ εἄν ἀκριβῶς γίγνομαι μυσταγωγός , εἰμί μή διά ὁ ὁ πνεῦμα δίδωμι ἐγώ εκπολιτευματη ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος , πρός ὁ διδάσκω οὕτως εἄν χρή ἀναβαίνω ἱδρύω . λέγος γάρ « οὐδείς δύναμαι εἶπον · Κύριος Ἰησοῦς , » κατά ὁ ὁ Παῦλος Ψυχή , εἰμί μή ἐν πνεῦμα ἅγιος . » ἐπεί δέ τοίνυν μέλλω εἴρω ὅτι « Κύριος Ἰησοῦς , » οὗτος εἰμί , ἀνακηρύσσω αὐτός ὡς θεός καί κύριος , ἀναγκαῖος ἤδη λοιπός ὁ ἀποστολή ἀξίωμα παρεξευμμένην φίλιος ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , δίδωμι αὐτός ὁ Χριστός , καί οὐ ὡς ὁ ἕτερος φιλοτιμία διακοινωνηθῶν τυγχάνω , χορηγέω δέ μᾶλλον ἐκ ἑαυτοῦ . διότι γάρ εἄν οὐ ἑτέρως εἰς ἐγώ παρά πατήρ , εἰμί μή διά υἱός . ὁ μέν οὖν ἀρχαῖος καί ἐν γράμμα νόμος , σκιά ἔχω καί τύπος ὁ ἀληθινός , σωματικός , ἵνα οὕτως εἶπον , καί ἐν παχύς ὁράω πρᾶγμα ὁ ὁ ἱερός ἀνάφρησιν τελειόω προστάσσω . ὁ γάρ ὁ μακάριος Μωϋσῆς , Θεός πάλιν αὐτός προστάσσω , ὕδωρ μέν ἀπονίζω , ὁ τε Ἀαρών αὐτός καί ὁ Λευίτης κελεύω . εἶτα ὁ ὁ τελείωσις κατασφάζω κριός καταχέω ἐκ ὁ αἷμα ὁ λοβός ὁ οὖς ὁ δεξιός , καθά γράφω , ἐπιτίθημι δέ καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ χείρ ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ πούς ὁ δεξιός , ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ τύπος ὡς ἐν εἰκών ζωγραφέω . ἔνθα γάρ ὕδωρ , καί αἷμα εἰμί , ὁ διά ὅς ὁ ἁγιασμός , πῶς , ἢ πίνω ἀμφίβολος , ὅτι ὁ ἀλήθεια ὁ κάλλος ἐν ἀφανής ἔτι διαπλήσσω τύπος ; ὁ δέ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , εἰς αλήθεια δύναμις ὁ σχῆμα ὁ νόμος μετατίθημι , ὁ ὁ θεῖον θυσιαστήριον ἱερουργός τέλειος διά ἑαυτοῦ . καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ κατά ἀλήθεια ὁ ἴδιος φύσις κοινωνία διά ὁ ὁ πνεῦμα μεταποιια ἀναδείκνυμι , καί μεταχαλκεῖν τις ὁ ἀνθρώπινος φύσις εἰς ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος δύναμις τε καί δόξα .