cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0329.1
θεν , ὡς οὐκέτι μὲν πάντα κατὰ τὸν θεῖον αὐτοῖς ἐπράττετο νόμον , ἔθετο δὲ μᾶλλον ἰδίᾳ ἀποχεχρή-σθαι δοκοῦν , πρὸς ἐξίτηλον ἐπράττοντο πολιτείαν , καὶ οὐ σφόδρα συνῆθουν τοῖς διὰ Μωϋσέως τεθεσπισμέ-νοις . Ἄλλὰ μοι τὴν θείαν διερευνοῦντι Γραφήν , καὶ φιλοθροῦντι πανταχόθεν τὴν τοῦ πράγματος αἰτίαν , παρέπιπτε τι τῶν θείων λογίων , ὃ καὶ καλεῖ πως εἰς ὑπόψιν τὴν ἡμετέρον νοῦν , μὴ ἄρα τι πληροῦν-τες τῶν κατὰ τὸν νόμον , καίτοι δυσάγωγοι λίαν ὄντες , Ἰουδαῖοι τὴν τοῦ κακοποιούντος ἔχθρουν ἀφεσιν . Γέγραπται τοίνυν ἐπὶ τέλει τοῦ βιβλίου τοῦ καλου-μένου τῶν Ἀριθμῶν ὁ περὶ τοῦ φονεύοντος νόμος ἀκούσιως , ἤγουν ἐκουσίως · διωρισμένος δὲ τῆς δί-κης ἀναργὼς τῆς ἐπὶ τῷ κατὰ βουλήσιν φονευτῇ , μέτεισιν εὐθὺς ὁ λόγος εἰς τὴν περὶ τοῦ φονεύοντος ἀκούσιως , εἶτα καὶ οὕτως φησὶ μεθ’ ἑτέρα · « Ἐὰν δὲ ἐξάπται οὐ δι’ ἔχθραν ὡς αὐτὸν ἤ , ἐπιβληὴν δὲ ἐπ’ αὐτῷ πᾶν σκεῦος οὐκ ἤν ἐνένδῃ , ἢ ἐν παντὶ λίθῳ ἐν ᾧ ἀποθανεῖται ἐν αὐτῷ οὐκ εἰδὼς , καὶ πέσῃ ἐπ’ αὐτόν , καὶ ἀποθάνῃ , αὐτὸς δὲ οὐκ ἔχθρός αὐτοῦ ἦν , οὐδὲ ζητῶν κακοποιῆσαι αὐτόν , ἣ καὶ κρίνει ἡ Συ-ναγωγὴ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀρχιστεῦντος τὸ αἷμα κατὰ τὰ κρίματα ταῦτα , καὶ ἐξελείται ἡ Συναγωγὴ τὸν φονεύσαντα ἀπὸ τοῦ ἀρχιστεῦντος τοῦ αἵματος , καὶ ἀποκαταστήσιν αὐτὸν ἡ Συναγωγὴ εἰς τὴν πόλιν τοῦ φυγαδεστηρίου , οὗ ἔφυγε . » Τοιαύτης οὖν ἄρα γε-γραμμένης ἐντολῆς , εἶτα τινων , ὡς εἰκός , τοῖς τοιού-τοις περιπεπτωτόνιν πταισμάτων , ἵνα πως δοκοίεν τὴν τῆδε τεθεσπισμένον οὐ παντελῶς ἀλογεῖν , κατὰ πλήθιν συνιδόντες Ἰουδαῖοι , τῶν τοιούτων ἐξήτουν ἕνα . Ἔργον γὰρ ὅλης τούτο τῆς Συναγωγῆς ὁ νόμος γενέσθαι προσέταττεν . Ἀπολεῖν γε μὴν ἐξὼν αὐτοῖς , κατὰ γε τὸ δοκοῦν τῷ νόμῳ , τοῦτο δράειν αὐτοῖς Πι-λάτον . Καταδεξάμενοι γὰρ ἅπαξ τὴν Ῥωμαίων ἀρχήν , τὰ πλεῖστα λοιπὸν τῶν καθ’ ἑαυτοὺς τοῖς ἐκεῖ-νων παρεχώρουν νόμοις . Καὶ γοῦν φονεύειν ἔχον τὸν τοιούτον Πιλᾶτον προσήκον τὸν Ἰησοῦν , λέγοντες · « Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα . » Εἰ γὰρ καὶ ἐπλάττοντο τυχὸν τὸν ἐπὶ τῷ ἀγνισμῷ τοῦ Πάσχα καθαρισμὸν , ἀλλ’ οὖν ἐν τούτῳ δὴ μάλιστα κολακεύουσιν , ὡς τοῖς Ῥωμαίοις ἐπιτρέποντες νόμους καὶ ἄπερ αὐτοῖς ἀνέθεν τὸ θεῖον εἴδωλον πρόσταγμα . Ἐκραύγασαν οὖν πάλιν πάντες λέγοντες · Μὴ τοῦτον , ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν . Ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής . Ἐβελόχοντο πάλιν χάν τούτῳ δὴ σφόδρα παρα-νομήσαντες Ἰουδαῖοι , καὶ ταῖς οἰκείαις μαλθὸν εἰχον-τες ἡθούσι , ἤγουν τιμῶντες τὰ πάλαι τεθεσπισμένα . Τοῦ γὰρ νόμου τοῦ διὰ Μωϋσέως , τὸν ἀκουσίως ἀλόντα ψυχετὴν ἀνεῖσθαι κελεύοντος , οὐχ ἕνα τῶν τοιούτων ποδὸν , παρίδρητον δὲ μᾶλλον ἐξαιτοῦσι λῃστήν . Ὅτι δὲ ἀπηγὴς τε καὶ ἀγριος ὁ μνημονευθεὶς , καὶ τῶν τῆς μαυρονίας ἐγκλημάτων οὐκ ἀμοιρήσας ὁράται , σαφηνεῖ δὴ λέγων ὁ θεσπιῶς Πέτρος πρὸς τοὺς τῶν Ἰουδαίων λαούς · « Ἡμεῖς δὲ τὸν ἄγιον καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε , καὶ ἠτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν . » Τὸν γὰρ διὰ τοῦτο τῆς ἰσότητος τῆς πρὸς Θεὸν καὶ Πατέρα καταφρονησάντα καὶ τὴν ἡμετέραν ψυχὴν μετρημηνισμένον , ἐν’ ἥμας ἐξέθεται τοῦ κατὰ ἀλήθειαν φονευτοῦ , τοῦτ’ ἐστὶ τοῦ Σατανᾶ , τῆς εἰς ἕνα λῃστὴν ἀγάπης ὁπίσω τάττουσιν , οὗ τῇ κατὰ
Lemmas: τίθημι , ὡς οὐκέτι μέν πᾶς κατά ὁ θέω αὐτός πράσσω νόμος , τίθημι δέ μᾶλλον ἴδιος ἀποχράω δοκέω , πρός ἐξίτηλος πράσσω πολιτεία , καί οὖον σφόδρα συνήθης ὁ διά Μωϋσῆς θεσπίζω . ἀλλά ἐγώ ὁ θεῖος διερευνάω γραφή , καί φιλοθροῦντι πανταχόθεν ὁ ὁ πρᾶγμα αἴτιος , παραπίπτω τίς ὁ θεῖον λόγιος , ὅς καί καλέω πως εἰς υπόψιν ὁ ἡμέτερος νόος , μή ἄρα τίς πληρόω ὁ κατά ὁ νόμος , καίτοι δυσάγωγος λίαν εἰμί , Ἰουδαῖος ὁ ὁ κακοποιώ ἐχθρός ἄφεσις . γράφω τοίνυν ἐπί τέλος ὁ βιβλίον ὁ καλέω ὁ Ἀριθμοί ὁ περί ὁ φονεύω νόμος ἀεκούσιος , ἤγουν ἑκούσιος · διορίζω δέ ὁ δίκη ἀναργὼς ὁ ἐπί ὁ κατά βουλή φονευτής , μέτειμι εὐθύς ὁ λόγος εἰς ὁ περί ὁ φονεύω ἀεκούσιος , εἶτα καί οὕτως φημί μετά ἕτερος · « ἐάν δέ έξάπτης οὖον διά ἔχθρα ὡς αὐτός ἤ , ἐπιβάλλω δέ ἐπί αὐτός πᾶς σκεῦος οὐ ἐάν ἐνδέω , ἢ ἐν πᾶς λίθος ἐν ὅς ἀποθνῄσκω ἐν αὐτός οὐ εἰδοί , καί πίπτω ἐπί αὐτός , καί ἀποθνῄσκω , αὐτός δέ οὐ ἐχθρός αὐτός εἰμί , οὐδέ ζητέω κακοποιέω αὐτός , ὅς καί κρίνω ὁ Συναγωγή ἀνά μέσος ὁ ἀρχιστεῦντος ὁ αἷμα κατά ὁ κρίμα οὗτος , καί ἐξελαύνω ὁ συναγωγή ὁ φονεύω ἀπό ὁ ἀρχιστεῦντος ὁ αἷμα , καί ἀποκαθίστημι αὐτός ὁ συναγωγή εἰς ὁ πόλις ὁ φυγαδεστηρίου , ὅς φεύγω . » τοιοῦτος οὖν ἄρα γράφω ἐντολή , εἶτα τίνω , ὡς εἰκός , ὁ τοιοῦτος περιπίπτω πταῖσμα , ἵνα πως δοκέω ὁ τῆδε θεσπίζω οὖον παντελῶς ἀλογέω , κατά πλήθω συνοράω Ἰουδαῖος , ὁ τοιοῦτος ἐξαιτέω εἷς . ἔργον γάρ ὅλος οὗτος ὁ συναγωγή ὁ νόμος γίγνομαι προστάσσω . ἀπόλλυμι γε μήv ἔχω αὐτός , κατά γε ὁ δοκέω ὁ νόμος , οὗτος δράω αὐτός Πιλάτος . καταδέχομαι γάρ ἅπαξ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή , ὁ πλεῖστος λοιπός ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος παραχωρέω νόμος . καί γοῦν φονεύω ἔχω ὁ τοιοῦτος Πιλᾶτος προσήκω ὁ Ἰησοῦς , λέγω · « ἡμῖν οὐ ἔξεστι ἀποκτείνω οὐδείς . » εἰμί γάρ καί πλάσσω τυγχάνω ὁ ἐπί ὁ ἁγνισμός ὁ Πάσχα καθαρισμός , ἀλλά οὖν ἐν οὗτος δή μάλιστα κολακεύω , ὡς ὁ Ῥωμαῖος ἐπιτρέπω νόμος καί Ἄπερ αὐτός ἀνατίθημι ὁ θέω εἴδωλον πρόσταγμα . κραυγάζω οὖν πάλιν πᾶς λέγω · μή οὗτος , ἀλλά ὁ Βαραββᾶς . ἦς δέ ὁ Βαραββᾶς λῃστής . Ἐβελόχοντο πάλιν χήν οὗτος δή σφόδρα παρανομέω Ἰουδαῖος , καί ὁ οἰκεῖος μάλθος ἔχω ἠθέω , ἤγουν τιμή ὁ πάλαι θεσπίζω . ὁ γάρ νόμος ὁ διά Μωϋσῆς , ὁ ἀεκούσιος ἀλέω ψυχετὴν ἀνίημι κελεύω , οὐ εἷς ὁ τοιοῦτος ποδὸν , παροράω δέ μᾶλλον ἐξαιτέω λῃστής . ὅτι2 δέ ἀπηγὴς τε καί ἄγριος ὁ μνημονεύω , καί ὁ ὁ μαυρονια ἔγκλημα οὐ ἀμοιρέω ὁράω , σαφηνέω δή λέγω ὁ Θεσπιεύς Πέτρος πρός ὁ ὁ Ἰουδαῖος λαός · « ἐγώ δέ ὁ ἀγάω καί Δίκαιος ἀρνέομαι , καί αἰτέω ἀνήρ φονεύς χαρίζομαι σύ . » ὁ γάρ διά οὗτος ὁ ἰσότης ὁ πρός θεός καί πατήρ καταφρονέω καί ὁ ἡμέτερος ψυχή μετρημηνισμένον , ἐν ἀμάω ἐκτίθημι ὁ κατά ἀλήθεια φονευτής , οὗτος εἰμί ὁ Σατανᾶς , ὁ εἰς εἷς ληιστής ἀγάπη ὀπίσω τάσσω , ὅς ὁ κατά