cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0202.2
Δ ὅτι τότε ὁ Ἰησοῦς ἠγαλλιάσατο τῷ Πνεύματι , καὶ εἶπεν : « Ἐξομολογῶμαί σοι , Πάτερ , Κύριε τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς , ὅτι ἀπέκρυψας ταῦτα ἀπὸ σοφῶν καὶ συνετῶν , καὶ ἀπεκάλυψας αὐτὰ νηπίοις . Ναί , ὁ Πατήρ , ὅτι οὕτως εὐδοκία ἐγένετο ἐμπροσθέν σου . « Ἀκούεις , ὅτι ἐπαίνεσεν ἐαυτὸν σοφομενόμενος τοὺς νηπίους τε ὄντας καὶ ἀνοήτους ποτὲ , χεῖρες μὲν καὶ ἀγαλλιᾶται διὰ τοῦ Πνεύματος , χάρειν δὲ ὡςπερ ὑπὲρ ἡμῶν ἀνατιθεῖ τῷ διασώζοντι Πατρί : « Ἀλλὰ καὶ ὅτε τὴν τῶν Σαμαρειτῶν διέδει χώραν , πέραν δὲ ἐκ τῆς ὁδοπορίας , καθὼς γέγραπται , ἐκαθίζετο ἐπὶ τῇ πηγῇ τοῦ Ἰακώβ . Ἐπειδὴ δὲ τὴν γύναιον αὐτῇ προσεκόμισεν τὴν τοῦ ἀρρύσανθαι χρείαν , προσελάλησέ τε αὐτῇ τὰ εὐνόα , καὶ Σαμαρειτῶν δὴλον ἦν ὄντα προσεδόκησε καὶ τροφῆς ἀναγκαιίας ἀλογήσας , φαίνεται . Τί γὰρ ἔφη πρὸς τοὺς μαθητάς , ἐπεκείνουν αὐτῷ μεταλαβεῖν συμβουλεύοντας ; « Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν , ἵνα ποιήσω τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου , καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον . « Ἄρ' οὖν καὶ τούτων οὐκ ἂν γίνοιτο συμφανὲς ὅτι τρυφὴν ἐποιεῖτο καὶ χαρὰν τῶν πατρῴων θελημάτων τὴν πλῆρωσιν , τοῦτ' ἐστίν , τὴν εἰς σωτηρίαν ἀνάδραμόν τῶν εἰς ἀπωλείαν διωλισθηκότων ; « Ἀλλ' ἐστιν οὐκ ἀμφίλογον . Ταῦτα τοίνυν πάντα , φησίν , διέλαλησα πρὸς ὑμᾶς , ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν ᾖ : τοῦτ' ἐστιν , ἵνα ἐπ' ἐκείνοις ἐδύνησθε διευθυμεῖσθαι μόνοις , ἐφ' οἷςπερ κἀγώ , ἵνα πρὸς ἀγῶνας ἀνδριόσθε , καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς σωζομένοις ἐλπίδα περιζωσάμενοι , κἂν τι διὰ τοῦτο συμβαίνῃ παθεῖν , μὴ πρὸς ἀκηδίας ἀδρανείας καταφέρησθε μᾶλλον , χαίρετε δὲ τότε πλουσιώτερον , ἐπειδὴ καὶ δι' ὑμῶν ἀναπληροῦται τὸ θέλημα τοῦ πάντας ἀνθρώπους θέλοντος σώζεσθαι , καὶ τὴν τῆς ἀληθείας γνῶσιν ἀληθεῖν . Ἐχαιροῦν γὰρ ἐγὼ ταῖς ταύταις ταῖς κλῆσι , καὶ τοιαύτην Ἐλῆσθε ἡμῖν τὴν ἐμαυτῶν ἐλογισάμην , τότε τὴν ἐξέτε , ἡνίκα πρὸς τὸν χαρὰν λογιζόμεθα , τὴν ἐπὶ τῷ Θεῷ , καὶ διὰ τῶν ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς , καὶ διὰ τῆς ἐλπίδος καὶ τῆς ἐφ' ἡμῶν , ἀλλὰ τῆς ἐφ' ἡμῶν , καὶ τῆς ἐφ' ἡμῶν , καὶ
Lemmas: δ ὅτι τότε ὁ Ἰησοῦς ἀγαλλιάω ὁ πνεῦμα , καί εἶπον : « ἐξομολογέω σύ , πατήρ , κύριος ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ , ὅτι ἀποκρύπτω οὗτος ἀπό σοφός καί συνετός , καί ἀποκαλύπτω αὐτός νήπιος . Ναίς , ὁ Πατήρ , ὅτι οὕτως εὐδοκία γίγνομαι ἔμπροσθεν σύ . « ἀκούω , ὅτι επαινώ ἑαυτοῦ σοφομενω ὁ νήπιος τε εἰμί καί ἀνόητος ποτέ , χείρ μέν καί ἀγαλλιάω διά ὁ πνεῦμα , χαρέω δέ ὡς ὑπέρ ἐγώ ἀνατίθημι ὁ διασῴζω πατήρ : « ἀλλά καί ὅτε ὁ ὁ Σαμαρείτης διαδέω χώρα , πέραν δέ ἐκ ὁ οδοπορις , καθώς γράφω , καθίζω ἐπί ὁ πηγή ὁ Ἰακώβ . ἐπεί δέ ὁ γύναιον αὐτός προσκομίζω ὁ ὁ ἀρύω χρεία , προσελαύνω τε αὐτός ὁ Εὐνόα , καί Σαμαρείτης δῆλος εἰμί εἰμί προσδοκάω καί τροφή ἀναγκαῖος ἀλογέω , φαίνω . τις γάρ φημί πρός ὁ μαθητής , ἐπικινέω αὐτός μεταλαμβάνω συμβουλεύω ; « ἐμός βρῶμα εἰμί , ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ , καί τελειόω αὐτός ὁ ἔργον . « ἄρα οὖν καί οὗτος οὐ εἄν γίγνομαι συμφανής ὅτι τρυφή ποιέω καί χαρά ὁ πατρῷος θέλημα ὁ πλήρωσις , οὗτος εἰμί , ὁ εἰς σωτηρία ἀνατρέχω ὁ εἰς ἀπώλεια διολισθάνω ; « ἀλλά εἰμί οὐ ἀμφίλογος . οὗτος τοίνυν πᾶς , φημί , διαλαλέω πρός σύ , ἵνα ὁ χαρά ὁ ἐμός ἐν σύ εἰμί : οὗτος εἰμί , ἵνα ἐπί ἐκεῖνος δύναμαι διευθυμέομαι μόνος , ἐπί ὅς ἐγώ , ἵνα πρός ἀγών ἀνδρίζω , καί ὁ ἐπί ὁ σῴζω ἐλπίς περιζώννυμι , κἀν τίς διά οὗτος συμβαίνω πάσχω , μή πρός ἀκηδία ἀδράνεια καταφέρω μᾶλλον , χαίρετε δέ τότε πλούσιος , ἐπεί καί διά σύ ἀναπληρόω ὁ θέλημα ὁ πᾶς ἄνθρωπος ἐθέλω σῴζω , καί ὁ ὁ ἀλήθεια γνῶσις ἀλήθω . εχαιροος γάρ ἐγώ ὁ οὗτος ὁ κλῆσις , καί τοιοῦτος αἱρέω ἐγώ ὁ ἐμαυτοῦ λογίζομαι , τότε ὁ ἐξίημι , ἡνίκα πρός ὁ χαρά λογίζομαι , ὁ ἐπί ὁ Θεός , καί διά ὁ ἐν ἔργον ἀγαθός , καί διά ὁ ἐλπίς καί ὁ ἐπί ἐγώ , ἀλλά ὁ ἐπί ἐγώ , καί ὁ ἐπί ἐγώ , καί