cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0288.1
A χαὶ φιλαρχίας κρείττονα τὴν διάνοιαν ἔχοντες , ἀπαραποίητον ἐν ἑαυτοῖς τῆς ἐντείσιας εἰκότως τὸ κάλλος τηρήσωμεν . Οὗτος γὰρ ὁ βίος ὁ πνευμα-τικὸς , αὐτὴ τῆς ἐν Πνεύματι λατρείας ἡ δύναμις . Ἄλλ' εἰ χρή τι πάλιν τὸ τοῦ λόγου μέγος συνελόντας ἐν ὀλίγοις εἰπεῖν , τὸ ἀρχαῖον τῆς ἀνθρωπότητος δῶρον , τοῦτ' ἐστὶ τὸν διὰ Πνεύματος ἀγιασμὸν , καὶ τὴν τῆς θείας φύσεως κοινωνίαν ἐφ' ἡμᾶς ἐκάλεσε Χριστὸς , ὡς ἐν ἀπὸρῃ τῶν δεχομένων ἐν τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς , ἐπεὶ τοῦ καὶ ἀληθὴς ὁ λόγος , ὅτι τὸν κοπῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμβάνειν . Ἄλλ' ἵνα καὶ τοῦτο φαίνηνται προτεῦσιν αὐτὸς ( ἐδὲ γὰρ δὲ πρῶτοτοχον , ὡς ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς , καὶ ἐν τοῖς καθ' ἡμᾶς ἐπινοοῦμενον , διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ὁμοίωσιν αὐτὸν ὁρᾶσθαι γεγονότα τε καὶ ὑπάρχοντα παντὸς ἡμῖν ἀγαθοῦ καὶ ἀρχὴν , καὶ θύραν , καὶ ὁδόν ) , ἀναγκαίως ἐπήνεν τὸ ἐφεξῆς , τοῦτ' ἐστίν , « Ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν . » Καὶ δυσχερὴταν μὲν πῶς ἐστὶ , καὶ δυσχερὲς εἰς νόησιν τὸ εἰρημένον · πλὴν ὁ πάντα φωτίζων Λόγος , καὶ ἀποκαλύπτων βάθη ἐξ σκότους , σαφηνεῖ καὶ τοῦτο ἡμῖν τὸ μυστήριον . Ἁγιάζεσθαι μὲν οὖν λέγεται κατὰ συνθείαν νομικὴν , τὸ ἐν τάξει τινὸς ἀναθήματος , ἢ δωροφορίας τῷ Θεῷ παρὰ τὸν προσφερόμενον , καθάπερ ἀμέλει καὶ πᾶν πρωτότοκον διανοῖγον μήτραν ἐν υἱοῖς Ἰσραήλ . « Ἁγίασον γὰρ μοι πᾶν πρωτότοκον διανοῖγον μήτραν , » πρὸς τὸν ἄριστον ἔφη Μωϋσῆ , τοῦτ' ἐστὶν ἀνέθηκε , καὶ ἀπόνησον , καὶ καταράσων , ὡς ἱερὸν . Οὐ γὰρ δή ποῦ φαμεν , ἀλλ' οὐδ' ἂν ἑτέρου τυχὼν ἐπίδοτος δεξαίμεθα , ὅτι Μωϋσεὶ κατέλειψεν ὁ Θεὸς τὸν διὰ τοῦ Πνεύματος ἀγιασμὸν ἐπιδείναι τισὶ γενετῆς τῆς φύσεως οὐκ ἀρκοῦνται · τὸ μέτρον εἰς τὸ δύνασθαι τι τοιούτων κατορθοῦν , ἀρμόζει δι' μόνῃ , καὶ ἰδιαζόντως ἀνακεῖσθαι Θεῷ . Καὶ γοῦν ὅτε οὖν αὐτῷ τοὺς πρεσβυτέρους ἀναδεικνύειν ἠθέλει , οὐκ αὐτὸν ἐπίσῃναι Μωϋσῆ τὸν ἀρταρῶν τοῖς ἐξελελμένοινοις προσέταττεν , ἔφη δὲ μᾶλλον ἐναργῶς , ὡς ἀφελεί μεν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ὄντος ἐπ' αὐτῷ , δώσει δὲ τῶν ἀναρρήδεντων ἑκάστῳ . Τὰ γὰρ ἁγιάζειν διναθαι διὰ μετουσίας τοῦ Πνεύματος , μόνῃ τῇ τῶν ὅλων κρατοῦσῃ μέτεστι φύσει . Τὴν δὲ τοῦ ἁγιάζεσθαι δύναμιν , ὡς ἐν νομικῇ δὲ δήλον ὅτι συνηθείᾳ φημί , φανωτάτην ἡμῖν καὶ αὐτὸς ὁ Σολομὼν καταστήσει λέγων · « Παγὶς ἀνδρὶ ταχὺ τὶ τῶν ἰδίων ἀγιάσαι · μετὰ γὰρ τὸ εὐξασθαι μετανοεῖν γίνεται . » Νοουμένου τοιγαροῦν τοῦ ἁγιάσαι , κατὰ συνθίαν τὴν εἰς τὸν τοῦ ἀναθεῖναι τε καὶ ἀφορίσαι λόγον , ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτὸν ἀγιάσαι φαμέν τὸν Υἱόν . Προσεκόμισε γὰρ ἑαυτόν , ὡσπερ ἱερεῖον τε καὶ ἄγιον θύμα τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , κόσμον αὐτῷ καταλλάσσων , καὶ συνάγων εἰς φίλαν τὸ ταύτης ὀλισθάντος , τοῦτ' ἐστίν , τὸ γένος τὸ ἀνθρώπινον . « Αὐτὸς γὰρ ἐστὶν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , » κατὰ τὸ γεγραμμένον . « Ἡ γὰρ μὴν ἐπαναληψις ἡμῶν ἡ πρὸς Θεὸν οὐχ ἑτέρως , ἂν νοοῖτο τετελεσμένη διὰ Χριστοῦ τοῦ σώτου , εἰ μὴ διὰ τῆς ἐν Πνεύματι κοινωνίας καὶ ἀγιασμοῦ . Τὸ γὰρ συνεῖρον
Lemmas: A Χάι φιλαρχία ἀγαθός ὁ διάνοια ἔχω , ἀπαραποίητος ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἐντείνω εἰκότως ὁ κάλλος τηρέω . οὗτος γάρ ὁ βίος ὁ πνευματικός , αὐτός ὁ ἐν πνεῦμα λατρεία ὁ δύναμις . ἄλλος εἰμί χρή τίς πάλιν ὁ ὁ λόγος μέγας συναιρέω ἐν ὀλίγος εἶπον , ὁ ἀρχαῖος ὁ ἀνθρωπότης δῶρον , οὗτος εἰμί ὁ διά πνεῦμα ἁγιασμός , καί ὁ ὁ θεῖος φύσις κοινωνία ἐπί ἐγώ καλέω Χριστός , ὡς ἐν ἀπορέω ὁ δέχομαι ἐν ὁ αὐτός μαθητής , ἐπεί ὁ καί ἀληθής ὁ λόγος , ὅτι ὁ κόπτω γεωργός δεῖ πρῶτος ὁ καρπός μεταλαμβάνω . ἄλλος ἵνα καί οὗτος φαίνω προτείνω αὐτός ( ἐδέ γάρ δέ πρῶτος , ὡς ἐν πολύς ἀδελφός , καί ἐν ὁ κατά ἐγώ ἐπινοέω , διά ὁ πρός ἐγώ ὁμοίωσις αὐτός ὁράω γίγνομαι τε καί ὑπάρχω πᾶς ἐγώ ἀγαθός καί ἀρχή , καί θύρα , καί ὁδός ) , ἀναγκαῖος ἐπαινέω ὁ ἐφεξῆς , οὗτος εἰμί , « ὑπέρ αὐτός ἐγώ ἁγίζω ἐμαυτοῦ . » καί δυσχερής μέν πῶς εἰμί , καί δυσχερής εἰς νόησις ὁ εἴρω · πλήν ὁ πᾶς φωτίζω Λόγος , καί ἀποκαλύπτω βάθος ἐκ σκότος , σαφηνέω καί οὗτος ἐγώ ὁ μυστήριον . ἁγίζω μέν οὖν λέγω κατά συνθεΐα νομικός , ὁ ἐν τάξις τις ἀνάθημα , ἢ δωροφορία ὁ Θεός παρά ὁ προσφέρω , καθάπερ ἀμελέω καί πᾶς πρωτότοκος διανοίγνυμι μήτρα ἐν υἱός Ἰσραήλ . « ἁγιάζω γάρ ἐγώ πᾶς πρωτότοκος διανοίγνυμι μήτρα , » πρός ὁ ἀγαθός φημί Μωϋσῆς , οὗτος εἰμί ἀνατίθημι , καί ἀπονέομαι , καί καταίρω , ὡς ἱερόν . οὖον γάρ δή ποῦ φημί , ἀλλά οὐδέ εἄν ἕτερος τυγχάνω επιδοος δέχομαι , ὅτι Μωϋσῆς καταλείβω ὁ θεός ὁ διά ὁ πνεῦμα ἁγιασμός ἐπιδένω τις γενετή ὁ φύσις οὐ ἀρκέω · ὁ μέτρον εἰς ὁ δύναμαι τίς τοιοῦτος κατορθόω , ἁρμόζω διά μόνος , καί ἰδιαζόντως ἀνάκειμαι Θεός . καί γοῦν ὅτε οὖν αὐτός ὁ πρέσβυς ἀναδείκνυμι ἐθέλω , οὐ αὐτός ἐπισαίνω Μωϋσῆς ὁ ἀρταρῶν ὁ ἐξελαύνω προστάσσω , φημί δέ μᾶλλον ἐναργής , ὡς ἀφαιρέω μέν ἀπό ὁ πνεῦμα ὁ εἰμί ἐπί αὐτός , δίδωμι δέ ὁ ἀναρρήδεντων ἕκαστος . ὁ γάρ ἁγίζω διναθαι διά μετουσία ὁ πνεῦμα , μόνος ὁ ὁ ὅλος κράτος μέτειμι φύσις . ὁ δέ ὁ ἁγίζω δύναμις , ὡς ἐν νομικός δέ δῆλος ὅτι συνήθεια φημί , φανός ἐγώ καί αὐτός ὁ Σολομών καθίστημι λέγω · « παγίς ἀνήρ ταχύς τίς ὁ ἴδιος ἁγίζω · μετά γάρ ὁ εὔχομαι μετανοέω γίγνομαι . » νοέω τοιγάρ ὁ ἁγίζω , κατά σύνθια ὁ εἰς ὁ ὁ ἀνατίθημι τε καί ἀφορίζω λόγος , ὑπέρ ἐγώ ἑαυτοῦ ἁγίζω φημί ὁ υἱός . προσκομίζω γάρ ἑαυτοῦ , ὡς ἱερεῖον τε καί ἀγάω θύμα ὁ Θεός καί πατήρ , κόσμος αὐτός καταλλάσσω , καί συνάγω εἰς φίλος ὁ οὗτος ὀλισθάνω , οὗτος εἰμί , ὁ γένος ὁ ἀνθρώπινος . « αὐτός γάρ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , » κατά ὁ γράφω . « ὁ γάρ μήv ἐπανάληψις ἐγώ ὁ πρός θεός οὐ ἑτέρως , εἄν νοέω τελέω διά Χριστός ὁ Σώτου , εἰμί μή διά ὁ ἐν πνεῦμα κοινωνία καί ἁγιασμός . ὁ γάρ συνείρω