cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0086.1
ταπεινῶσιν , οὐδ’ ἂν ὑπέστη πικρὸν οὕτως ὑπὲρ ἡμῶν τὴν τῆς σαρκὸς θάνατον , οὐδ’ ἂν ἠνέχετο βατιστάτων Ἰουδαϊκῶν , αἰσχύνῃ , καὶ γέλῳ , καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων , ἵνα μὴ ἕκαστα τῶν εἰς αὐτὸν γεγονότων ἐξαριθμούμενοι , πρὸς ἀπέραντον τὸν λόγον ἐκτείνωμεν · ἀλλ’ οὐδ’ ἐν ἐπιούσιος πλούσιος ὤν , εἰ μὴ πολὺ λίαν ἠγάπησεν ἡμᾶς ὑπὲρ ἑαυτοῦ . Εἰνὸν οὖν ἄρα τῆς ἀγάπης τὸ μέτρον . Οὕτω καὶ ἡμᾶς διαχειθᾶι κελεύει , οὐδὲν ὧν , τῆς εἰς ἀδελφούς προτιθέντας ἀγάπης , οὔ δόξαν , οὔ πλοῦτον , ἀλλ’ οὐδὲ θάνατον καὶ εἰς αὐτόν , εἰ δεῖ , τὸν τῆς σαρκὸς καταδεῖν θάνατον , ἵνα τὴν τοῦ πλείονος σωτηρίαν ἀποκερδάνωμεν · ὅ δὲ καὶ πεπραγασιν οἱ μακάριοι τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν μαθηταί , καὶ οἱ τοῖς ἐκείνων ἰχνεσιν ἀκολουθήσαντες , ἀμενοῦν τῆς οἰκείας ζωῆς τὸ ἑτέρους σώζεσθαι λογισάμενοι , καὶ πάντα μὲν ἀναλόντες πόνον , ἐν δὲ τοῖς ἄχαιοῖς γεγονότας κακοῖς , ἵνα τὰς τῶν ἀπολλυμένων περιώσιαν ψυχὰς . Καὶ γοῦν ὁ Παῦλος φησιν , ποτὲ μὲν , ὅτι « Καθ’ ἡμέραν ἀποθνῄσκω , » ποτὲ δὲ πάλιν , « Τίς ἀσθεῖ , καὶ οὐχ ἀσθεῖ ; Τίς σκανδαλίζεται , καὶ οὐχ ἐγὼ πυρούμαι ; » Ρίκαν οὖν ἄρα τῆς τελειοτάτης εἰς ἀγάπην ἐπιτηδεύειν ἡμᾶς ὁ Σωτὴρ διεκελεύσατο , παρὰ τῷ Θεῷ , καὶ τῆς παρ’ αὐτοῦ περιττευμένης εἰς ἡμᾶς ἀγαπητοῦς ἡγλαϊστούτας τὸ κάλλος . 752 XIII , 35 . In hoc cognosceni omnes quia discipuli mei estis , si dilectionem habueritis ad invicem . Γνώρισμα , φησίν , ἀμαχὸν τε καὶ ἀναμφίλογον ταῖς ἑαυτῶν ἐπιγράφετε κεφαλαῖς τὸ μεμαθητῶσθαι παρ’ ἐμοί , εἰ κατ’ ἰχνος τῆς ἐμῆς ἐπειγέσθε πολιτείας , κατὰ γε τὸ ἐγχωροῦν τῇ ὑμετέρᾳ φύσει καὶ τοῖς τῆς ἀνθρωπότητος μέτροις , ὡς ἀδιάσπαστον ἔχειν τῆς εἰς ἀλλήλους ἀγάπης τὸν σύνδεσμον , καὶ ἐν ἀλλήλοις συνεργεῖν καλῶς , κατὰ γε τὸν τῆς φιλαλληλίας λόγον καὶ τὸ ἐκ τῆς φιλοστοργίας ἀσύγκριτον καύχημα · τοῦτο γὰρ ἡμῖν ἀκριβῶς χαρακτηρίζει τοῦ διδασκάλου τὴν δόξαν . Ἀλλ’ , οἶμαι , τις ἐρεῖ πρὸς τοῦτο , καὶ ἀφίξεσθαι τυχεῖν , ἐκεῖνο διερωτῶν , διὰ τί τῆς ὑπὸ Χριστῷ μαθητείας ἡ ἀγάπη τὸ γνώρισμα , καὶ τὸ πασίων εἶδος ἀρετῶν ἐν αὐτῷ διεφάνη , οὐκ ἐξ ἐπιεικείας πεπορισμένον , ἀλλ’ οὐδὲ πόνῳ καὶ προσοχῇ , καθάπερ ἐν ἀνθρώπῳ συνειλημμένον , ἀλλ’ ὡς τῇ αὐτοῦ προσπεφυκὸς φύσει . Θείας γὰρ μάλιστα φύσεως ἴδια , καὶ αὐτῇ προσόντα κυρίως τε καὶ ἀληθῶς τὰ παντὸς ἐπίκεινα θαύματος . Καὶ μὴν ὀρθότατα γε , ὦ τῶν , ἐροῦμεν ἡμεῖς , τὸν ἐπὶ τούτοις ἐποῖσον λόγον · καρπὸς γὰρ οὐσίας τῆς ἀνωτάτω , τὰ ἴδια · τε καὶ κυρίως προσπεφυκέναι αὐτῇ . Ἀλλ’ ἔστι πως δοκιμαζόντα καθεῖν , ὅτι πᾶν εἶδος ἀρετῆς τῆς ἀγάπης ἐστὶ συμπληρωτικόν , καὶ πᾶν ὅπερ ἐν δοκοῖ τῆς εἶναι κατορθούμενον ἀγαθόν , εἰς αὐτὴν ὁρᾷ πως καὶ τέτραπεταί . Διὰ τοῦτο προῦχουσα μὲν ἐντολὴ καὶ πρώτη κατὰ τὸν νόμον , τὸ ἀγαπᾶν ἐστιν Κύριον τὸν Θεὸν ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς , καὶ ἐξ ὅλης τῆς καρδίας , καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας · δευτέρα , καὶ ἀδελφῇ , καὶ γείτων ἐκείνη ἡ εἰς
Lemmas: ταπείνωσις , οὐδέ εἄν ὑφίστημι πικρός οὕτως ὑπέρ ἐγώ ὁ ὁ σάρξ θάνατος , οὐδέ εἄν ἀνέχω βατιστατος Ἰουδαϊκός , αἰσχύνη , καί γέλως , καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω , ἵνα μή ἕκαστος ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι ἐξαριθμέω , πρός ἀπέραντος ὁ λόγος ἐκτείνω · ἀλλά οὐδέ ἐν ἐπιούσιος πλούσιος εἰμί , εἰμί μή πολύς λίαν ἀγαπάω ἐγώ ὑπέρ ἑαυτοῦ . εἵνω οὖν ἄρα ὁ ἀγάπη ὁ μέτρον . οὕτως καί ἐγώ διαχέω κελεύω , οὐδείς ὅς , ὁ εἰς ἀδελφός προτίθημι ἀγάπη , οὖον δόξα , οὖον πλοῦτος , ἀλλά οὐδέ θάνατος καί εἰς αὐτός , εἰμί δεῖ , ὁ ὁ σάρξ καταδέω θάνατος , ἵνα ὁ ὁ πλείων σωτηρία ἀποκερδαίνω · ὅς δέ καί πράσσω ὁ μακάριος ὁ Σωτήρ ἐγώ μαθητής , καί ὁ ὁ ἐκεῖνος ἴχνος ἀκολουθέω , ἀμενής ὁ οἰκεῖος ζωή ὁ ἕτερος σῴζω λογίζομαι , καί πᾶς μέν ἀναλίσκω πόνος , ἐν δέ ὁ Ἀχαιός γίγνομαι κακός , ἵνα ὁ ὁ ἀπόλλυμι περιώσιος ψυχή . καί γοῦν ὁ Παῦλος φημί , ποτέ μέν , ὅτι « κατά ἡμέρα ἀποθνῄσκω , » ποτέ δέ πάλιν , « Τῖς ἀείδω , καί οὐ ἀείδω ; Τῖς σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ πυρόω ; » Ρίκας οὖν ἄρα ὁ τέλειος εἰς ἀγάπη ἐπιτηδεύω ἐγώ ὁ Σωτήρ διακελεύομαι , παρά ὁ Θεός , καί ὁ παρά αὐτός περιττευμενω εἰς ἐγώ ἀγαπητός ηγλαιστουος ὁ κάλλος . 752 XIII , 35 . In hoc cognosceni omnes quia discipuli mei estis , si dilectionem habueritis ad invicem . γνώρισμα , φημί , ἄμαχος τε καί ἀναμφίλογος ὁ ἑαυτοῦ ἐπιγράφω κεφαλή ὁ μανθάνω παρά ἐγώ , εἰμί κατά ἴχνος ὁ ἐμός ἐπείγω πολιτεία , κατά γε ὁ ἐγχωρέω ὁ ὑμέτερος φύσις καί ὁ ὁ ἀνθρωπότης μέτρον , ὡς ἀδιάσπαστος ἔχω ὁ εἰς ἀλλήλων ἀγάπη ὁ σύνδεσμος , καί ἐν ἀλλήλων συνεργέω καλῶς , κατά γε ὁ ὁ φιλαλληλία λόγος καί ὁ ἐκ ὁ φιλοστοργία ἀσύγκριτος καύχημα · οὗτος γάρ ἐγώ ἀκριβῶς χαρακτηρίζω ὁ διδάσκαλος ὁ δόξα . ἀλλά , οἴομαι , τις εἴρω πρός οὗτος , καί ἀφικνέομαι τυγχάνω , ἐκεῖνος διερωτάω , διά τίς ὁ ὑπό Χριστός μαθητεία ὁ ἀγάπη ὁ γνώρισμα , καί ὁ Πασίων εἶδος ἀρετή ἐν αὐτός διαφαίνω , οὐ ἐκ ἐπιείκεια πορίζω , ἀλλά οὐδέ πόνος καί προσοχή , καθάπερ ἐν ἄνθρωπος συλλαμβάνω , ἀλλά ὡς ὁ αὐτός προσφύω φύσις . Θείας γάρ μάλιστα φύσις ἴδιος , καί αὐτός πρόσειμι κύριος τε καί ἀληθής ὁ πᾶς ἐπίκειμαι θαῦμα . καί μήv ὀρθός γε , εἰμί ὁ , εἴρω ἐγώ , ὁ ἐπί οὗτος ἐπιφέρω λόγος · καρπός1 γάρ οὐσία ὁ ἄνω2 , ὁ ἴδιος · τε καί κύριος προσφύω αὐτός . ἀλλά εἰμί πως δοκιμάζω κάθω , ὅτι πᾶς εἶδος ἀρετή ὁ ἀγάπη εἰμί συμπληρωτικός , καί πᾶς ὅσπερ ἐν δοκέω ὁ εἰμί κατορθόω ἀγαθός , εἰς αὐτός ὁράω πως καί τρέπω . Ζεύς οὗτος προέχω μέν ἐντολή καί πρῶτος κατά ὁ νόμος , ὁ ἀγαπάω εἰμί κύριος ὁ θεός ἐκ ὅλος ὁ Ψυχή , καί ἐκ ὅλος ὁ Καρδία , καί ἐκ ὅλος ὁ διάνοια · δύο , καί ἀδελφός , καί γείτων ἐκεῖνος ὁ εἰς