cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0362.2
Οὐχ ἂν ἐκατέρησεν οἴκοι μένειν ἡ σπουδαιότατη καὶ φιλόσεφος αὕτη γυνή , οὐδ᾽ ἀπελείφθη τοῦ μνημᾶτος , εἰ μὴ τὴν ἐπὶ τῷ Σαββάτῳ καταθεῖσα νόμον , καὶ τὴν τοῖς παραβαίνουσιν ἐπαρτηθεῖσαν δίκην , τὸ τῆς εἰς τοῦτο προθυμίας παρέλαχε θερμόν , καὶ τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι ἀπονέμουσα τὸ ἐπὶ κρατεῖν τὸν δι᾽ μάλιστα ποθουμένων , καὶ οὐχ ἔκουσαν ἐκείνῳ φετο δεῖν τὴν ἑαυτῆς διάνοιαν . Οὐχὼν δὲ ἤδη τοῦ Σαββάτου , καὶ ἄρτι τῆς γείτονος ἀνατελοῦσης ἡμέρας , δρόμῳ μετεῖσι τὸν τόπον · εἶτα τῶν τοῦ μνημείου στομᾶτος ἐκκεχυμένων ἰδοῦσα τὸν λίθον , εἰς εὐλόγους ὑποψίας συναρπάζεται , καὶ τὸν ἀτελεύτητον τῶν Ἰουδαίων ἐννοήσασα φθόνον , μετακεχωρισται νομίζει τὸν Ἰησοῦν , ταῖς ἐκείνων ἀπονοίαις καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ἐπιγράφουσα τὸ δυσάρεστω . Ἐπειδὴ δὲ ἐν τούτοις τὸ γύναιον ἦν , καὶ τοῖς ἐκ τοῦ εἰκότος ἐδάλτο λογισμοῖς , πρὸς τοὺς ἀγαπῶντας τὸν Κύριον ὑπονοστεῖ , συλλήπτορας ὥσπερ τῆς ἐπ᾽ αὐτῷ ζητήσεως τοὺς τὸν μαθητῶν γνῶσθαι ποιεῖσθαι σπουδάζουσα . Ἱδρυμένη δὲ ὡςπερ καὶ ἀπόρρητον ἔχουσα τὴν πίστιν , οὐ παρεκομιδή πρὸς ὀλιγωρίαν διὰ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ παθῶν , Κύριον δὲ συνήθως ἀποκαλεῖ καὶ τεθνεῶτα Χριστόν . Τοιαύτη γὰρ ἦντος ἡ φιλόθεος ἔξις · οἱ δὲ ἐπειπερ ἐπιθόντο ταυτὶ τὸ γυναικοῦ διηγολχούσης ( Πέτρος δὲ ἦσαν καὶ Ἰωάννης ὁ τοῦ βιβλίου συγγραφεύς · ἑαυτὸν γὰρ εἶναι φησι τὸν ἕτερον μαθητήν ) , ὅσον ἦν εἰκὲς δύνασθαι συντείνονται δρόμῳ , καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ μνημεῖον ἀφίκοντο γοργῶς , καὶ τοῦ παραδόξου γίνονται θεαροί , ἀποχρώντως ἔχοντες εἰς μαρτυρίαν τοῦ πράγματος · δύο γὰρ ἦσαν κατὰ τὸν νόμον . Καὶ ἀνηγερμένῳ μὲ , ἐκ νεκρῶν οὐπω περιτυγχάνουσι τῷ Χριστῷ , ἀπὸ δὲ τῆς τῶν ὀθονίων συλλογῆς ἀννοοῦσι τὴν ἀνάστασιν , πιστεύουσι τε λοιπόν , ὅτι καὶ αὐτὰ τὰ τοῦ θανάτου διέρρηχεν δεσμὰ , τοῦτο καὶ πάλαι βούσης τῆς ἁγίας Γραφῆς . Οὐκοῦν τοῖς ἀληθεῖς προμηνύμασι τὰ ἐκ τῶν πραγμάτων συμβαίνοντα τῇ καταλαμβάνοντες , ἐδραιωτέραν ἤδη δέχονται τὴν πίστιν . Σημεῖω -
Lemmas: οὐχ εἄν κατερέω οἴκοι μένω ὁ σπουδαίος καί φιλόσεφος οὗτος γυνή , οὐδέ ἀπολείπω ὁ μνῆμα , εἰμί μή ὁ ἐπί ὁ σάββατον κατατίθημι νόμος , καί ὁ ὁ παραβαίνω ἐπαρτάω δίκη , ὁ ὁ εἰς οὗτος προθυμία παραλαγχάνω θερμός , καί ὁ ἀρχαῖος ἔθος ἀπονέμω ὁ ἐπί κρατέω ὁ διά μάλιστα ποθέω , καί οὐ ἑκών ἐκεῖνος φετά δήω ὁ ἑαυτοῦ διάνοια . Οὐχὼν δέ ἤδη ὁ Σάββατο , καί ἄρτι ὁ γείτων ἀνατέλλω ἡμέρα , δρόμος μέτειμι ὁ τόπος · εἶτα ὁ ὁ μνημεῖον στόμα ἐκχέω ὁράω ὁ λίθος , εἰς εὔλογος ὑποψία συναρπάζω , καί ὁ ἀτελεύτητος ὁ Ἰουδαῖος ἐννοέω φθόνος , μεταχωρίζω νομίζω ὁ Ἰησοῦς , ὁ ἐκεῖνος ἀπόνοια καί οὗτος μετά ὁ ἄλλος ἐπιγράφω ὁ δυσαρεστέω . ἐπεί δέ ἐν οὗτος ὁ γύναιον εἰμί , καί ὁ ἐκ ὁ εἰκός ἐδάλτο λογισμός , πρός ὁ ἀγάπη ὁ κύριος ὑπονοστέω , συλλήπτωρ ὥσπερ ὁ ἐπί αὐτός ζήτησις ὁ ὁ μαθητής γιγνώσκω ποιέω σπουδάζω . ἱδρύω δέ ὡς καί ἀπόρρητος ἔχω ὁ πίστις , οὖον παρεκομιδή πρός ὀλιγωρία διά ὁ ἐπί ὁ σταυρός πάθος , κύριος δέ συνήθης ἀποκαλέω καί θνῄσκω Χριστός . τοιοῦτος γάρ ἄντος ὁ φιλόθεος ἕξις · ὁ δέ ἐπεί πείθω οὗτος ὁ γυναικόω διηγολχουω ( Πέτρος δέ εἰμί καί Ἰωάννης ὁ ὁ βιβλίον συγγραφεύς · ἑαυτοῦ γάρ εἰμί φημί ὁ ἕτερος μαθητής ) , ὅσος εἰμί εἴκω δύναμαι συντείνω δρόμος , καί πρός αὐτός ὁ μνημεῖον ἀφικνέομαι γοργός , καί ὁ παράδοξος γίγνομαι θεαρός , ἀποχρώντως ἔχω εἰς μαρτυρία ὁ πρᾶγμα · δύο γάρ εἰμί κατά ὁ νόμος . καί ἀνεγείρω ἐγώ , ἐκ νεκρός οὔπω περιτυγχάνω ὁ Χριστός , ἀπό δέ ὁ ὁ ὀθόνιον συλλογή αννοειμι ὁ ἀνάστασις , πιστεύω τε λοιπός , ὅτι καί αὐτός ὁ ὁ θάνατος διαρρήγνυμι δεσμός , οὗτος καί πάλαι βουω ὁ ἅγιος γραφή . οὐκοῦν ὁ ἀληθής προμήνυμα ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα συμβαίνω ὁ καταλαμβάνω , ἐδραῖος ἤδη δέχομαι ὁ πίστις . σημεῖον -