cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0306.4
Ἀναγκαϊότατα πάλιν ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστὴς ἐν τῷ κήπῳ γενέσθαι φησι τὸν Ἰησοῦν , οὐ πληθὼν ἀνθρώπων ἐτέρων , οὐχ ὧλῳ συνθέοντος , ἤγουν ἐπαυτῶν αὐτὸν διασχεμμένου , μόνον δὲ μόνοις συνόντα τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς , ἵνα τῆς τοῦ προδότου καρδίας καταστατῇ καταφανὲς τὸ σαφὲν εἰς σύνεσιν . Δεινὸν γὰρ λίαν ἐν ἑκάστῳ τὸ συνειδὸς , καὶ θορύβους ἐντεκεῖν , καὶ πικρὰς ἀνοσκαλεύσας δεῖλας , ὅταν τι τῶν ἀνοσίων ἐπιχειρῶμεν ἐσθ’ ὅτε . Τοιούτων , οἶμαι , τι πεπονθὼς ὁ προδότης , τὴν τε σπεῖραν αὐτὴν πολεμικῶς ὁργάνοις ἐνηρμοσμένην καὶ τοὺς τῶν Ἰουδαίων ὑπηρέτας ἐπικομίζει , καθάπερ τινὰ τῶν διαβοτῶν εἰς κακοουργίαν ὑπὸ χειρὰ ληψόμενος . Ἦδει γὰρ , ὡς εἰκὸς , ὡς οὐχ ἂν ἔλοι ποτὲ μὴ οὐχὶ παθεῖν ἡρμημένον . Ἰόντα τε πρὸς τοῦτο δι’ ἐθελειούσιον ροπῆς · ἀλλ’ ἐκ τῆς τῶν δρωμένων ἀνοσιότητος παρεσφθαμενὼς τὸν νοῦν , καὶ μεθῶν ὡςπερ τοῖς ὑπὲρ λόγον τολμημασιν , οὐδὲ ὅποι ποτὲ φέρεται βλέπει , καὶ ἀνηνύτως ἐπιχειρῶν οὐκ αἰσθάνεται . Ἄμετο γὰρ δτι τῇ τῶν ἐπομένων πληθῇ καὶ ἀνθρωπίνῃ χειρὶ τῆς θείας αὐτοῦ ἀνδράμεως περιέσται ποτέ . Καὶ μὴ τοῦ θαυμάσης εἰ νοσεῖ τι τῶν τοιούτων ὁ δαίλιος , καὶ γέλωτος ἄξια πεφρονηκὼς εὕρίσκεται . Ἐκείρῳ γὰρ ἤδη τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς ἀναθεὶς τοὺς ὀχας , καὶ καταπωλήσας τῷ διαβόλῳ τῶν ἰδίων θελημάτων τὴν ἐξουσίαν , ὅλως ἦν τῆς ἐκείνου μανίας , εἰσπεπηδηκότος · ἀπαξ καὶ πικροῦ τινος δρεους δίχην ἐμφευσιόντος αὐτῷ . Ἀποθαλῶσαι δ’ ἂν τις , καὶ λαν εἰκῶσως , ἀκαταλήκτων τε δακρύων ἀξίαν ἐρεῖ τὴν τοῦ προδότου κατάπτωσιν . Ὁ γὰρ ἄρτι συνεστιώμενος τῷ Χριστῷ καὶ ὁμόστος ὤν , τραπέζης τε τῆς ἁγίας μέτοχος , καὶ λόγων τῶν εἰς εὐσέβειαν συναπακούσας τοῖς ἄλλοις , ἀκηκὼς τε λέγοντος · ἐναργῶς , ὅτι « Εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με , » ἐξ αὐτῶν , ὡς ἔπος εἰπεῖν , τῶν περιτραπέζων ἐξάλατται ὄρρων , καὶ τὴς κατακλισέως ἄρτι τάχα διαναστάς , δρομαῖος ἀπεῖσι μισθαρνήσων Ἰουδαίοις , οὐ λόγων τῶν εἰς εὐσέβειαν διαμεμνησθαι θελήσας , οὐχ ἐλπίδος τῆς εἰς τὸ μέλλον εἰς ἐπιθυμίαν ἐλθὼν , ὀλίγα δὲ κομιδῇ καὶ τοῦ δοθέντος αὐτῷ φροντίσας ἀξιώματος , καὶ , ἀπαξάπλως εἰπεῖν , πάντων ὁμοῦ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τὸ μικρὸν οὐχὺ
Lemmas: ἀναγκαῖος πάλιν ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής ἐν ὁ κῆπος γίγνομαι φημί ὁ Ἰησοῦς , οὖον πλῆθος ἄνθρωπος ἕτερος , οὐ ὅλος συνθέω , ἤγουν ἐπαϋτέω αὐτός διασχεμμένου , μόνος δέ μόνος σύνειμι ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , ἵνα ὁ ὁ προδότης Καρδία καταστάτης καταφανής ὁ Σαφός εἰς σύνεσις . δεινός γάρ λίαν ἐν ἕκαστος ὁ σύνοιδα , καί θόρυβος ἐντίκτω , καί πικρός ἀνασκαλεύω δειλός , ὅταν τίς ὁ ἀνόσιος ἐπιχειρέω ἐστώ ὅτε . τοιοῦτος , οἴομαι , τίς πάσχω ὁ προδότης , ὁ τε σπείρω αὐτός πολεμικός ὄργανον ἐναρμόζω καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὑπηρέτης ἐπικομίζω , καθάπερ τις ὁ διαβοος εἰς κακουργία ὑπό χείρ λαμβάνω . οἶδα γάρ , ὡς εἰκός , ὡς οὐ εἄν αἱρέω ποτέ μή οὐ πάσχω ἁρμόζω . εἶμι τε πρός οὗτος διά ἐθελειούσιον ῥοπή · ἀλλά ἐκ ὁ ὁ δράω ἀνοσιότης παρασφάζω ὁ νόος , καί μέθη ὡς ὁ ὑπέρ λόγος τόλμημα , οὐδέ ὅποι ποτέ φέρω βλέπω , καί ἀνήνυτος ἐπιχειρέω οὐ αἰσθάνομαι . Ἄμετο γάρ δ ὁ ὁ επομένη πλῆθος καί ἀνθρώπινος χείρ ὁ θεῖος αὐτός ἀνδράμεως περίειμι ποτός . καί μή ὁ θαυμάζω εἰμί νοσέω τίς ὁ τοιοῦτος ὁ δαιλις , καί γέλως ἄξιος φρονέω εὑρίσκω . κείρω γάρ ἤδη ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἀνατίθημι ὁ ὀχή , καί καταπωλέω ὁ διάβολος ὁ ἴδιος θέλημα ὁ ἐξουσία , ὅλως εἰμί ὁ ἐκεῖνος μανία , εἰσπηδάω · ἅπαξ καί πικρός τις δρεους διχάω εμφευσιειμι αὐτός . Ἀποθαλῶσαι δέ εἄν τις , καί λάω εἰκών , ακατάληκτος τε δάκρυ ἄξιος εἴρω ὁ ὁ προδότης κατάπτωσις . ὁ γάρ ἄρτι συνεστιάω ὁ Χριστός καί ὁμόστος εἰμί , τράπεζα τε ὁ ἅγιος μέτοχος , καί λόγος ὁ εἰς εὐσέβεια συναπακουω ὁ ἄλλος , ἀκέω τε λέγω · ἐναργής , ὅτι « εἷς ἐκ σύ παραδίδωμι ἐγώ , » ἐκ αὐτός , ὡς ἔπος εἶπον , ὁ περιτρέπω ἐξάλλομαι ὄρρος , καί σής κατάκλισις ἄρτι τάχα διανίσταμαι , δρομαῖος ἄπειμι μισθαρνέω Ἰουδαῖος , οὖον λόγος ὁ εἰς εὐσέβεια διαμένω ἐθέλω , οὐ ἐλπίς ὁ εἰς ὁ μέλλω εἰς ἐπιθυμία ἔρχομαι , ὀλίγος δέ κομιδή καί ὁ δίδωμι αὐτός φροντίζω ἀξίωμα , καί , ἀπαξάπλως εἶπον , πᾶς ὁμοῦ ὁ αἰώνιος ἀγαθός ὁ μικρός οὐχὺ