cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0441.1
κατουκτεινεῖν τε καὶ ἐλεεῖν τοὺς οὓς ἂν ἀρμόσῃ τὸ ἐλεεῖσθαι δεῖν , ὑποφέρει δὲ δικαίως τὸν ἀληθῆριον , οὐχ εὐθὺς καὶ κατὰ πόδα τῶν αἰτιαμάτων ἀκολουθοῦσης ὀργῆς , προεισθαλοῦσης δὲ μᾶλλον μακρᾷς ἀνεξικακίας , ὡς οἰκεῖσθαι πού τινας καὶ ἀφεῖσθαι · λοιπὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς τὸν Θεὸν ἀντεχάγει · δὴ οὖν ὁ Παῦλος , καὶ τοῖς ἐκεῖνα λέγουσιν ἀναντίσταται , τοῦ λόγου τὴν δύναμιν ἐπαφεῖς τῷ προσώπῳ τῶν παρενῃγμενῶν νων , Ἡσαὺ τέ φημι καὶ μέντοι καὶ Φαραώ . Ἐφη τοίνυν ὡς πρὸς ἕκαστερον τῶν ὀνομασμένων · Ὦ ἄνθρωπε , μενούγγε σὺ τις εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ ; Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι · Τί με ἐποίησας οὕτως ; ἡ Ἀποφαίνει μὲν γὰρ ὡς ἐκ παραδείγματος ἐναργῶς , ὅτι παγγάλεπον τὸ θείας κρίσεως ἐπιτιμᾶν . Εἰ γὰρ δὴ τις ἐλοῖτο τὰ εἰκότα φρονεῖν , ἀναθίσει μὲν τῷ πάντα εἰδὼτὶ Θεῷ τὸ κρίνειν ἕκαστα καθ’ ὃν ἂν αὐτὸς εἴδη ττρόπον , ἐνδοιάσει δὲ κατ’ οὐδὲν ὡς ἔστιν ὅσιον ὅπερ ἂν ἐλοῖτο δρᾶν , διαπλάττων ἐπ’ ἐξουσίας τὰ ἑφ’ ἑκάστου τυγχόν . Οὐκοῦν σιτέται λαν τοὺς τοῖς θείοις νεύμασιν ἐνιέντας ὅλως τὸν βασανίζοντα νοῦν πότερον καλῶς ἢ οὐχ οὕτως ἔχει . Ἔδει γὰρ , φησίν , ἀπομιμεῖσθαι μᾶλλον αὐτοὺς τὸ διὰ χειρὸς κεραμεῖας πλάττομενον , καὶ μετὰ σιγῆς ὑπομένειν τὰ παρὰ Θεοῦ . Ὁ γὰρ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι · Τί με ἐποίησας οὕτως ; Ἄλλ’ ἴσως καὶ πρὸς γε τοῦτό τινες ἐκεῖνὸ φασιν · Εἰ κεραμεὺς δίχην καθ’ ὃν βούλοιτο τρόπον διαπλάττει Θεός , ὡς τὸ μὲν εἰς τιμὴν ποιήσαι σκεῦος , τὸ δὲ εἰς ἀτιμίαν · πῶς οὐχ ὁπάς τις οὖν ἀναπεῖσαι λόγος , τὸ γεγονὸς οἰεῖσθαι πᾶν τε καὶ πάντως τοῦτον ἔχεν τὸν τρόπον καθ’ ὃν καὶ πεποίηται ; ὧστε ὁ μὲν τις ἔστιν εἰς ἀτιμίαν γεγονὼς , καὶ φύσιν τοιαύτην ἀπεκληρώσατο · πεποίηται δὲ τις ἕτερος , ἢγουν ἐξεγήγεται σκληρός , ἕνα , ὡς αὐτὸς φησι , διαγελλᾶ τὸ δνυμα αὐτοῦ ἐν πάσῃ τῇ γῇ . Ποία τοίνυν ἐπὶ τοῖς παιδοῦσιν ἡ γραφή ; γεγονάσι γὰρ εἰς τοῦτο .
Lemmas: κατουκτεινω τε καί ἐλεέω ὁ ὅς εἄν ἁρμόζω ὁ ἐλεέω δήω , ὑποφέρω δέ δικαίως ὁ ἀληθῆριον , οὐ εὐθύς καί κατά πούς ὁ αἰτίαμα ἀκολουθέω ὀργή , προεισθαλουω δέ μᾶλλον μακρός ἀνεξικακία , ὡς οἰκέω πού τις καί ἀφίημι · λοιπός ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ θεός ἀντέχω · δή οὖν ὁ Παῦλος , καί ὁ ἐκεῖνος λέγω αναντιστατος , ὁ λόγος ὁ δύναμις ἐπαφίημι ὁ πρόσωπον ὁ παραφέρω νάω , Ἡσαῦ τε φημί καί μέντοι καί Φαραώ . φημί τοίνυν ὡς πρός ἑκαστέρω ὁ ονομασμένος · ὦ ἄνθρωπος , μενούγγε σύ τις εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ Θεός ; μή εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω · τις ἐγώ ποιέω οὕτως ; ὁ ἀποφαίνω μέν γάρ ὡς ἐκ παράδειγμα ἐναργής , ὅτι παγγάλεπον ὁ θεῖος κρίσις ἐπιτιμάω . εἰμί γάρ δή τις αἱρέω ὁ εἰκός φρονέω , ἀνατίθημι μέν ὁ πᾶς οἶδα Θεός ὁ κρίνω ἕκαστος κατά ὅς εἄν αὐτός εἶδος τρόπος , ἐνδοίασις δέ κατά οὐδείς ὡς εἰμί ὅσιος ὅσπερ εἄν αἱρέω δράω , διαπλήσσω ἐπί ἐξουσία ὁ ἐπί ἕκαστος τυγχάνω . οὐκοῦν σιτέω λάω ὁ ὁ θεῖον νεῦμα ἐνίημι ὅλως ὁ βασανίζω νόος πότερος καλῶς ἢ οὐ οὕτως ἔχω . δέω γάρ , φημί , ἀπομιμέομαι μᾶλλον αὐτός ὁ διά χείρ κεραμεία πλάσσω , καί μετά σιγή ὑπομένω ὁ παρά Θεός . ὁ γάρ εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω · τις ἐγώ ποιέω οὕτως ; ἄλλος ἴσως καί πρός γε οὗτος τις ἐκεῖνος φημί · εἰμί κεραμεύς διχάω κατά ὅς βούλομαι τρόπος διαπλήσσω Θεός , ὡς ὁ μέν εἰς τιμή ποιέω σκεῦος , ὁ δέ εἰς ἀτιμία · πῶς οὐ ὀπή τις οὖν ἀναπείθω λόγος , ὁ γίγνομαι οἴομαι πᾶς τε καί πάντως οὗτος ἔχω ὁ τρόπος κατά ὅς καί ποιέω ; ὥστε ὁ μέν τις εἰμί εἰς ἀτιμία γίγνομαι , καί φύσις τοιοῦτος ἀποκληρόω · ποιέω δέ τις ἕτερος , ἤγουν ἐκγίγνομαι σκληρός , εἷς , ὡς αὐτός φημί , διαγελάω ὁ δνυμα αὐτός ἐν πᾶς ὁ γῆ . Ποία τοίνυν ἐπί ὁ παιδηω ὁ γραφεύς ; γίγνομαι γάρ εἰς οὗτος .