cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0071.2
Προσποδείξας χρησίμως ἑαυτὸν ἄντα Χριστόν , καὶ δι’ ὧν ἐμελεδὸν ὁ προδότης ἐμπροσινῆσει ἐν αὐτῷ , χρησίμωv τι πάλιν ἐπινοεῖ πρὸς ἀνατροπὴν τῆς ἐκεῖνου κακοβουλίας , καὶ ἀμιωρότερος πῶς αὐτῷ προθεῖσι καὶ νῦν ὁ λόγος . Συγχρύπτων γὰρ ἐτι πειρᾶται τὸ τολμήμα , καὶ ἀναφαίνδν οὐπω φιλ τίς ὁ προδῶσων αὐτόν . Ἀπελέγχει τοιγαροῦν , καὶ μάλᾳ χρησίμως μετὰ σαφοῦς παραδείγματος , ὡς ἀνάγκη πᾶσα , καὶ εἰς τὸ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναθεῖν πρόσωπον , τῆς εἰς αὐτὸν γινομένης ἀγάπης τε καὶ τιμῆς τὸ πέρας . Καὶ οὐχὶ δήπου τοῦτο κυρίως αὐτῷ δεῖξαιν σκωπός , τάχα δὲ μᾶλλον τὸ ἐναντίως ἔχον κατὰ τὴν δόξαν . Ἄνεις γάρ , ὡς ἔοικε , τὸ φάναι · γυμνότερον , B ὅπερ εἴρηχεν ἐν ἑτέροις , τοῦτ’ ἐστιν , « Ὁ μὴ τιμῶν τὸν Υἱόν , οὐδὲ τὸν Πατέρα τιμᾷ · » κεχώρηκε μᾶλλον εἰς τὸ εὐφημότερον , ἐπιτρέπων τοῖς ἀκροωμένοις τὸ νοεῖν τὸ τοῦτο τὸ ἐναντίον , ἐπεὶ τοι καὶ ἀπειλὴς μᾶλλον , ἢ προτροπῆς ἦν ὁ καιρός , ἐπὶ θύραις ὄντος τοῦ τολμήματος , καὶ ἤδη μελετωμένης τῆς ἐπ’ αὐτῷ παρουσίας · βεβλήκει γὰρ ἤδη τὸν σκέπιν ὁ Σατανᾶς εἰς τὴν τοῦ προδότου καρδίαν . Ὅσπερ τοίνυν , φησίν , ἐμὲ δὴ πάντως αὐτὸν καὶ οὐχ ἕτερον ὑποδέξαιτο τις , τὸν παρ’ ἐμοῦ ἀπεσταλμένον εἰ λάδοι · οὕτως ὁ τὸν παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀποσταλάντα δεξάμενος , αὐτὸν ἂν εἰκότως δέχοιτο τὸν Πατέρα · ἀλλ’ ἐν τούτοις μὲν αὐτοῖ τοῖς ῥήμασι τὸ διὰ τῆς εὐφημίας δηλούμενον καθίδω τις ἂν . Μετατίθεις δὲ τὸ ἐναντίον πρὸς C τὴν θεωρίαν , τὴν τοῦ προδότου δυσθέσιαν οὐχ εἰς μόνον διέφει · διαβαίνουσαν τὸν Υἱόν , ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸν τὸν Πατέρα . Τρόπος τοιγαροῦν ἀπειλῆς τὸ εἰρημένον ἐστίν , εὐφημότερος δὲ ῥήμασι προεκχωρισμένος , παριστάς τε ὡσπερ διὰ τῶν ἀριστερῶν τὸ δηλούμενον . Ὅνπερ γὰρ τρόπον τὸν ἀπεσταλμένον παρὰ Θεοῦ δέχεται τις καθ’ ἡμᾶς , τοὺς παρ’ αὐτοῦ συνεινέσθαι λόγους , καὶ διὰ τοῦ τηρῆσαι τὸ θεοπi - σθέν , τιμήσας τὸν κρυπτόμενον · καθ’ αὐτόν , οἶμαι , τὸν λόγον ὑποδέξαιτο τις ἂν τὸν Κύριον , καὶ δι’ αὐτοῦ τὸν Πατέρα , πιστεύων εἰς Υἱόν . Συνεισέρχει γὰρ τῷ γεννήματι τοῦ τέκοντος ἡ δήλωσις . Ὁ γὰρ ἄλλως Υἱὸν εἶναι πιστεύσας αὐτόν , ὁμολογήσει δὴ πάντως τὸν φύσαντα . Φρικτὸν οὖν ἄρα τοῦ προδότου τὸ κρῖμα , καὶ εἰς αὐτὸν ἐξυβρίσαντος τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα διὰ τῆς · εἰς τὸν Υἱὸν δυσασθείας . Ἦ [ ἢ . εἰ ] γὰρ ἂν παρεδέξατο καὶ τετίμηκε , γνήσιον ὑποθεὶς ὡς Κυρίῳ τὸ φρόνημα , εἰ ἀνενοήσατω τῇ πίστει Θεὸν ὑπάρχειν ἐκ Θεοῦ καθωμολόγησε τὸν Υἱόν , αἰσχρῶν τε λεμμάτων κρείττονα τὴν εἰς αὐτὸν ἀγάπην ὁ δεῖλαιος ἐποίησατο , ἀλλ’ οὐδ’ ἂν , οἶμαι , προδότης ἄλοις , ἐμεῖνον ἑαυτῷ τὸ μηδὲνως γενέσθαι παραπεσευάσεν .
Lemmas: προσποδεικνυμι χρήσιμος ἑαυτοῦ ἄντα Χριστός , καί διά ὅς ἐμελεδὸν ὁ προδότης εμπροσινομαι ἐν αὐτός , χρησίμωv τίς πάλιν ἐπινοέω πρός ἀνατροπή ὁ ἐκεῖνος κακοβουλία , καί ἀμιωρότερος πῶς αὐτός προτίθημι καί νῦν ὁ λόγος . συγκρύπτω γάρ ἔτι πειράω ὁ τόλμημα , καί ἀναφαίνδν οὔπω φιλ τίς ὁ προδίδωμι αὐτός . ἀπελέγχω τοιγάρ , καί μάλα χρήσιμος μετά σαφής παράδειγμα , ὡς ἀνάγκη πᾶς , καί εἰς ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ἀναθέω πρόσωπον , ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι ἀγάπη τε καί τιμή ὁ πέρας . καί οὐ δήπου οὗτος κύριος αὐτός δείκνυμι σκώψ , τάχα δέ μᾶλλον ὁ ἐναντίος ἔχω κατά ὁ δόξα . ἀγριαίνω γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ φαίνω · γυμνός , B ὅσπερ λέγω ἐν ἕτερος , οὗτος εἰμί , « ὁ μή τιμή ὁ υἱός , οὐδέ ὁ πατήρ τιμάω · » χωρέω μᾶλλον εἰς ὁ εὔφημος , ἐπιτρέπω ὁ ἀκροάομαι ὁ νοέω ὁ οὗτος ὁ ἐναντίος , ἐπεί ὅς καί ἀπειλέω μᾶλλον , ἢ προτροπή εἰμί ὁ καιρός , ἐπί θύρα εἰμί ὁ τόλμημα , καί ἤδη μελετάω ὁ ἐπί αὐτός παρουσία · βάλλω γάρ ἤδη ὁ σκέπω ὁ Σατανᾶς εἰς ὁ ὁ προδότης Καρδία . ὅσπερ τοίνυν , φημί , ἐγώ δή πάντως αὐτός καί οὐ ἕτερος ὑποδείκνυμι τις , ὁ παρά ἐγώ ἀποστέλλω εἰμί λάδοι · οὕτως ὁ ὁ παρά Θεός καί πατήρ ἀποστέλλω δέχομαι , αὐτός εἄν εἰκότως δέχομαι ὁ πατήρ · ἀλλά ἐν οὗτος μέν αὐτός ὁ ῥῆμα ὁ διά ὁ Εὐφημία δηλέομαι καθίζω τις εἄν . μετατίθημι δέ ὁ ἐναντίος πρός C ὁ θεωρία , ὁ ὁ προδότης δυσθεσία οὐ εἰς μόνος διαφέρω · διαβαίνω ὁ υἱός , ἀλλά καί εἰς αὐτός ὁ πατήρ . Τρόπος τοιγάρ ἀπειλή ὁ εἴρω εἰμί , Εὔφημος δέ ῥῆμα προχωρίζω , παρίστημι τε ὡς διά ὁ ἀριστερός ὁ δηλέομαι . ὅσπερ γάρ τρόπος ὁ ἀποστέλλω παρά Θεός δέχομαι τις κατά ἐγώ , ὁ παρά αὐτός συλλέγω λόγος , καί διά ὁ τηρέω ὁ θεοπi - ς , τιμάω ὁ κρύπτω · κατά αὐτός , οἴομαι , ὁ λόγος ὑποδείκνυμι τις εἄν ὁ κύριος , καί διά αὐτός ὁ πατήρ , πιστεύω εἰς υἱός . Συνεισέρχομαι γάρ ὁ γέννημα ὁ τίκτω ὁ δήλωσις . ὁ γάρ ἄλλως υἱός εἰμί πιστεύω αὐτός , ὁμολογέω δή πάντως ὁ φύς . φρικτός οὖν ἄρα ὁ προδότης ὁ κρίμα , καί εἰς αὐτός ἐξυβρίζω ὁ θεός καί πατήρ διά ὁ · εἰς ὁ υἱός δυσασθείας . ἦς [ ἢ . εἰμί ] γάρ εἄν παραδέχομαι καί τιμάω , γνήσιος ὑποτίθημι ὡς κύριος ὁ φρόνημα , εἰμί ἀνανοέω ὁ πίστις θεός ὑπάρχω ἐκ Θεός καθομολογώ ὁ υἱός , αἰσχρός τε λέμμα ἀγαθός ὁ εἰς αὐτός ἀγάπη ὁ δείλαιος ποιέω , ἀλλά οὐδέ εἄν , οἴομαι , προδότης ἀλέω , μένω ἑαυτοῦ ὁ μηδείς γίγνομαι παραπεσευααω .