cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0397.3
Ἐαυτὸν δὴ πάλιν ἀφαιρούμενον μὲν , κατασχηματίζει δὲ ὅν ὁμως ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής . Αὐτὸς γὰρ ἐστιν ὁ ἀγαπώμενος , καὶ ἐπὶ τῷ στήθους ἀναπατωμένος τοῦ Χριστοῦ , κατὰ τὸν δεῖπνον καιρόν , ἠρετὸ τε τίς ὁ παραδιδούς αὐτόν . Τοῦτον τοιγαροῦν θελσαμένος ὁ Πέτρος , φιλοπνευστεῖν ἐπιτρίβει , καὶ μαθεῖν ἠθεῖτο , ποίας ἄρα καὶ τισὶν ὁμιλήσει καὶ αὐτὸς τοῖς μετὰ ταῦτα νινθόνοις , ἢ καὶ εἰς τί καταλήξει τυχὸν καὶ αὐτὸ τοῦ βίου τὸ πέρας . Ἄλλ’ ἔξω λόγου τοῦ πρέποντος ἡ πεῦσις ἐφαινεῖτο , καὶ περιεργίας μᾶλλον , ἢ χρηστομαθείας ἔργον ἦν , τῶν καθ’ ἑαυτὸν λαβόντα τὴν αἰτίαν τὰ ἐφ’ ἑτέρους ἐσάφην ζητεῖν . Διὰ ταῦτην , οὖν , τὴν αἰτίαν ὁ Κύριος ἀπεκρίνατο μὲν τι , πλὴν οὐκ εὐθὺ τῶν ἐρωτηθέντων , ἵτοι τῶν ζητούντων τὸν σκοπὸν , ἀποχωρίζων δὲ πως εἰς ἕτερα τοῦ διερωτούντος τὸν σκοπὸν , οὐκ ἀθάνατον ἔσεσθαι τὸν Ἰωάννην φησίν · Ἄλλ’ εἰ βουλοίμην αὐτὸν διαζῆν , ἕως ἔρχομαι , τί ἄρα τοῦτο πρὸς σέ ; Τοῦτ’ ἐστιν · Ἀντίχως , ὦ Πέτρε , τὰ κατὰ σαυτὸν ζητεῖν , τὰ σοὶ τὰ ἕτερα φιλοπνευστεῖν , καὶ τῶν θείων κριμάτων ἀνορύττειν ὡσπερ οὐκ ἐν καιρῷ τὴν εἴδησιν ; Εἰ γὰρ καὶ μηδὲν τελουτῆς , φησίν , ἄρα τί τοῦτο τὸν σὸν φροντίδα παραμυθήσεται ; Ἀδιαφόρος γὰρ τοῦ σοφοῦ τε καὶ δικαίου , εἴτε τι καὶ μέλλει παθεῖν , εἴτε σώζοιτο τις ἕτερος , εἴτε μὴ . Κεῖσθαι γὰρ αὐτῷ τὰ οἰκεῖα παθεῖν , οὐδὲν τὸ παράπαν ἐκ τῆς ἑτέρας συμφορᾶς ἤγου εὐθυμίας εἰς παραψυχῆς βεβηκόνη . Ταυτὶ πως ἡ τῶν προκειμένων ὁδὴνει δύναμιν · ὑποσημαίνει δὲ ἡμῖν ὁ περὶ τούτων λόγος , ὅτι ὡς πᾶν τε καὶ πάντως , ἢ κατὰ τὸν ἴσον τρόπον , ἢ καθ’ ἕτερον τινὰ τυχὸν καὶ αὐτὸ κινδυνεύειν μέλλοντος Ἰωάννου ποτέ , οἷονεἰ πρὸς παραμυθίαν τῶν καθ’ ἑαυτὸν ὁ μακάριος Πέτρος καὶ τὰ αὐτῷ συμβεβηκότα μέλλοντα φιλαγρύπνως περιεργάζετο . Καὶ μήτοι διαμάχη , ἐνδὸν δὲ μᾶλλον ἐκεῖνο . Κοινὸν γὰρ πως ἐν ἡμῖν καὶ τοῦτο ἐστιν , εἰ καὶ παντελῶς ἀνόνητον , τὸ φιλεῖν ἔσθ’ ὅτε μὴ μόνους ὁρᾶσθαι πάσχοντας , ἤγου τῶν ἀπευκτῶν ὑπομένειν μέλλοντας , ἀχθοῦσθαι δὲ μᾶλλον καὶ τὰ ἕτερων , ἢ τῶν ἴδην πεπονθότων , ἤγου εἰς τοῦτο πεισθῆναι προσδοκωμένων .
Lemmas: ἑαυτοῦ δή πάλιν ἀφαιρέω μέν , κατασχηματίζω δέ ὅς ὁμῶς ὁ θεσπέσιος εὐαγγελιστής . αὐτός γάρ εἰμί ὁ ἀγαπάω , καί ἐπί ὁ στῆθος ἀναπατάω ὁ Χριστός , κατά ὁ δεῖπνον καιρός , ἀείρω τε τίς ὁ παραδίδωμι αὐτός . οὗτος τοιγάρ θελέω ὁ Πέτρος , φιλοπνευστεῖν ἐπιτρίβω , καί μανθάνω ἠθέω , Ποίας ἄρα καί τις ὁμιλέω καί αὐτός ὁ μετά οὗτος νινθονοος , ἢ καί εἰς τίς κατάληξις τυγχάνω καί αὐτός ὁ βίος ὁ πέρας . ἄλλος ἔξω λόγος ὁ πρέπω ὁ πεῦσις φαίνω , καί περιεργία μᾶλλον , ἢ χρηστομάθεια ἔργον εἰμί , ὁ κατά ἑαυτοῦ λαμβάνω ὁ αἴτιος ὁ ἐπί ἕτερος σήπω ζητέω . Ζεύς οὗτος , οὖν , ὁ αἴτιος ὁ Κύριος ἀποκρίνω μέν τίς , πλήν οὐ εὐθύς2 ὁ ἐρωτάω , ἴτω ὁ ζητέω ὁ σκοπός , ἀποχωρίζω δέ πως εἰς ἕτερος ὁ διερωτάω ὁ σκοπός , οὐ ἀθάνατος εἰμί ὁ Ἰωάννης φημί · ἄλλος εἰμί βούλομαι αὐτός διαζῶ , ἠώς ἔρχομαι , τίς ἄρα οὗτος πρός σός ; οὗτος εἰμί · Ἄντιχος , εἰμί Πέτρος , ὁ κατά σαυτοῦ ζητέω , ὁ σύ ὁ ἕτερος φιλοπνευστεῖν , καί ὁ θεῖον κρίμα ἀνορύσσω ὡς οὐ ἐν καιρός ὁ εἴδησις ; εἰμί γάρ καί μηδείς τελουος , φημί , ἄρα τίς οὗτος ὁ σός φροντίς παραμυθέομαι ; ἀδιάφορος γάρ ὁ σοφός τε καί Δίκαιος , εἴτε τίς καί μέλλω πάσχω , εἴτε σῴζω τις ἕτερος , εἴτε μή . κεῖμαι γάρ αὐτός ὁ οἰκεῖος πάσχω , οὐδείς ὁ παράπαν ἐκ ὁ ἕτερος συμφορά ἄγω εὐθυμία εἰς παραψυχή βαίνω . οὗτος πως ὁ ὁ πρόκειμαι ὁδὴνει δύναμις · ὑποσημαίνω δέ ἐγώ ὁ περί οὗτος λόγος , ὅτι ὡς πᾶς τε καί πάντως , ἢ κατά ὁ ἴσος τρόπος , ἢ κατά ἕτερος τις τυγχάνω καί αὐτός κινδυνεύω μέλλω Ἰωάννης ποτός , οἱονεί πρός παραμυθία ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ μακάριος Πέτρος καί ὁ αὐτός συμβεβηκός μέλλω φιλάγρυπνος περιεργάζομαι . καί μήτοι διαμάχη , ἐνδίδωμι δέ μᾶλλον ἐκεῖνος . Κοινός γάρ πως ἐν ἐγώ καί οὗτος εἰμί , εἰμί καί παντελῶς ἀνόνητος , ὁ φιλέω ἔστω ὅτε μή μόνος ὁράω πάσχω , ἄγω ὁ ἀπευκτός ὑπομένω μέλλω , ἄχθομαι δέ μᾶλλον καί ὁ έτερος , ἢ ὁ ἴδη πάσχω , ἄγω εἰς οὗτος πείθω προσδοκάω .