cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0074.1
ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἐγλυκανά με διδάσματα ἐν τῷ ἰκῷ τοῦ Θεοῦ ἐπορεύθημεν ἐν ὁμονοία . Ἰσχύχο ; μὲν γὰρ γνωστὸς τε καὶ ὁμοτράπεζος , καὶ τί γὰρ οὐχὶ τῶν τελούντων εἰς γνησιότητα , γέγονε ποτε τῷ Σωτῆρι καὶ αὐτὸς ὁ προδότης , ὅτι τῆς τοῖς ἑτέροις ἑχαταιλεγμένος ἁγίοις μαθηταῖς , οἱ τὸν αὐτὸν ἑχοντες τῷ Σωτῆρι σκοπὸν , καὶ τὴν τῶν Ἰουδαίων συμπεριέδοντες χώραν , ὑπῆρξαν ωργοὶ τῶν θαυμάτων ἐγίνοντο , καὶ πάντα πράττειν ἠπείγοντο τὰ εἰς τιμὴν καὶ δόξαν αὐτοῦ · ἀλλ’ ὁ γνωστὸς , καὶ ἰσχύχος , αἰσχρῶν λημάτων ἠλλάξατο τὴν τοῦ τιμησαντος χάριν . Ἐπιτίμει δὲ πάλιν , ὅπως ἡμᾶς παραθῆγει καλῶς ὁ σοφώτατος εὐαγγελιστὴς εἰς τὸ βίου ἐθέλειν ὅτι μαλιστα λογικώτατα , καὶ τῆς διανοίας ἐπασκεῖν τὴν δύναμιν πρὸς τὸ δύνασθαι καὶ λίαν εὐπεύς τῶν θεῖων καθευνεῖσθαι θεωρημάτων , καὶ τῆς θεοπίας ἐξακριβοῦν ὅσον ἐν τοὺς λόγους ἐπείγεσθαι . Τὰ διαπρεπῆ τετιμήσθαι , καὶ ἠγαπησθαι φησιν ἐαυτὸν παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , ὡς καὶ ἀνακεῖσθαι πλῆσιον , καὶ αὐτῷ τῷ κόλπῳ τῷ Δεσποτικῷ , δείγμα τῆς εἰς αὐτὸν ὑπερφυοῦς ἀγαπᾶσεως τὸ πρᾶγμα ποιούμενος . Πλησίον οὖν ἄρα Θεοῦ , καὶ ἐν πρώτοις ὡπερ ἑσονται τῶσις τοῖς παρ’ αὐτῷ μάλιστα δὴ πάντων οἱ τὴν καρδίαν ἑχοντες καθαράν , οἱς καὶ ἐξαίρετον ἀπονέμει γέρας καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ , μακαρίους ἑσσεσθαι λέγων τοὺς καθαροὺς τῇ καρδία , ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται . Καὶ παροίσωμεν εἰς ἀπόδειξιν τοῦ ἀληθῶς εἰρῆσθαι τὸν λόγον , αὐτὸν δὴ τουτον τὸν σοφώτατον εὐαγγελιστήν . Τεθέαται γὰρ τὴν δόξαν Χριστοῦ , κατὰ τὴν αὐτοῦ φωνήν . <Τεθέαμαι γὰρ τὴν δόξαν αὐτοῦ , φησι , δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρός , πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας . > Οὐ γὰρ δὴ τοῖς τοῦ σώματος ὀφθαλμοῖς ἐπαρθῆσαι τις ἂν τὴν ὅλην κτίσιν παντελῶς ἀθέατον φύσιν . Οὐ γὰρ εἶωρακὲ τις τὸν Πατέρα , κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν , εἰ μὴ ὁ ὤν παρὰ τοῦ Θεοῦ , τοῦτ’ ἐστιν ὁ Υἱός , οὗτος εἶωρακε τὸν Πατέρα . Τοῖς γε μὴν κηλίδος τῆς κοσμικῆς καὶ ἑγουνὶν ἀπηλλαγμένοις , διὰ λεπτῆς ἄρα καὶ τάχα τῆς Χριστοῦ , δεικνὺς ἐν αὐτῇ καὶ τὴν τοῦ Πατρός . Διὰ
Lemmas: ἐπί ὁ αὐτός γλυκαίνω ἐγώ διδάσματα ἐν ὁ ἵκω ὁ Θεός πορεύω ἐν Ὁμονοία . Ἰσχύχο ; μέν γάρ γνωστός τε καί ὁμοτράπεζος , καί τίς γάρ οὐ ὁ τελέω εἰς γνησιότης , γίγνομαι ποτός ὁ Σωτήρ καί αὐτός ὁ προδότης , ὅτι ὁ ὁ ἕτερος εχαταιλεω ἅγιος μαθητής , ὁ ὁ αὐτός ἔχω ὁ Σωτήρ σκοπός , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος συμπεριοδους χώρα , ὑπάρχω ωργοὶ ὁ θαῦμα γίγνομαι , καί πᾶς πράσσω ἐπείγω ὁ εἰς τιμή καί δόξα αὐτός · ἀλλά ὁ γνωστός , καί ἴσχυς , αἰσχρός λημάω ἀλλάσσω ὁ ὁ τιμάω χάρις . ἐπιτιμέω δέ πάλιν , ὅπως ἐγώ παραθήγω καλῶς ὁ σοφός εὐαγγελιστής εἰς ὁ βίος ἐθέλω ὅτι μάλιστα λογικός , καί ὁ διάνοια ἐπασκέω ὁ δύναμις πρός ὁ δύναμαι καί λίαν εὐπεύς ὁ θεῖον καθευνεομαι θεώρημα , καί ὁ θεοπία ἐξακριβόω ὅσος ἐν ὁ λόγος ἐπείγω . ὁ διαπρεπής τιμάω , καί ἀγαπάω φημί ἑαυτοῦ παρά ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , ὡς καί ἀνάκειμαι πλησίος , καί αὐτός ὁ κόλπος ὁ δεσποτικός , δείγμα ὁ εἰς αὐτός ὑπερφυής ἀγάπησις ὁ πρᾶγμα ποιέω . πλησίος οὖν ἄρα Θεός , καί ἐν πρῶτος ὅσπερ εἰμί τῶσις ὁ παρά αὐτός μάλιστα δή πᾶς ὁ ὁ Καρδία ἔχω καθαρός , οἱςστις καί ἐξαίρω ἀπονέμω γέρας καί αὐτός ὁ Σωτήρ , μακάριος εἰμί λέγω ὁ καθαρός ὁ καρδία , ὅτι αὐτός ὁ θεός ὁράω . καί παρόω εἰς ἀπόδειξις ὁ ἀληθής εἴρω ὁ λόγος , αὐτός δή οὗτος ὁ σοφός εὐαγγελιστής . θεάομαι γάρ ὁ δόξα Χριστός , κατά ὁ αὐτός φωνή . <Τεθέαμαι γάρ ὁ δόξα αὐτός , φημί , δόξα ὡς Μονογενώ παρά πατήρ , πλήρης χάρις καί ἀλήθεια . > οὖον γάρ δή ὁ ὁ σῶμα ὀφθαλμός ἐπαίρω τις εἄν ὁ ὅλος κτίσις παντελῶς ἀθέατος φύσις . οὖον γάρ ὁράω τις ὁ πατήρ , κατά ὁ ὁ Σωτήρ φωνή , εἰμί μή ὁ εἰμί παρά ὁ Θεός , οὗτος εἰμί ὁ υἱός , οὗτος ὁράω ὁ πατήρ . ὁ γε μήv κηλίς ὁ κοσμικός καί εγουος ἀπαλλάσσω , διά λεπτός ἄρα καί τάχα ὁ Χριστός , δείκνυμι ἐν αὐτός καί ὁ ὁ πατήρ . Ζεύς