cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0235.1
σῆσαι Πνεῦμα , καὶ τὸν ἡμέτερον [ γρ . ὑμέτερον ] μεταστοιχειώσῃ νοῦν , εἰς τὸ θελῆσαι τε λοιπὸν καὶ δύνασθαι τῶν νομικῶν ὑπερφυῆναι τύπων , ἐλεύσεως δὲ μᾶλλον τῆς ἐν πνεύματι λατρείας τὸ κάλλος , καὶ τῶν ἐν σκιάς προτειμᾶσαι τὴν ἀλήθειαν , τότε δὴ , τότε , ἦσθη , συνίεναι ῥάδιως σὺ μάλ'α δυνήσεσθαι τὰ περὶ ἐμοῦ . Κωφῶς γὰρ ὑμῖν εὐπράδεκτός τε ἡ φωνή , καὶ πειστικὸς ὁ λόγος . Ταυτὶ μὲν οὖν δεῖν ἀκούσθαι λέγειν τὸν Κύριον τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς ἑνοῦσθαι τις ἄν . « Ἡδεῖ γε μὴν εἰς ταυτὸν , καὶ εἰς τὴν ἰσὴν τοῖς εἰρημένοις ἀρτίως συνδραμεῖται διάνοιαν , ὅπερ ἔφη πάλιν , ὡς ἐν τύπῳ παραδειγμάτων · « Οὐδεὶς ἐπίθλημα ἀπὸ ἱματίου καινοῦ σχίσας ἐπιβάλλει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ · ἀλλ' οὐδεὶς οἶνον νέον εἰς ἀσκούς βάλλει παλαιοὺς . Εἰ δὴ μή , ρήγνυνται οἱ ἀσκοί , καὶ ὁ οἶνος ἐκχέεται · ἀλλ' οἶνον νέον εἰς ἀσκούς νέους βλητέον . » Τοῖς γὰρ οὕτω πρὸς καινότητα ζωῆς καὶ γνώσεως ὁμοῦ ἀναπεπλασμένοις · διὰ τοῦ Πνεύματος , οὐχ ἕστι τὰ νέα τῶν εὐαγγελικῶν χρησμῶν μαθημάτων , καὶ ἀχώρητά πώς ἐστι τὰ περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος μυστήρια . Τῇ τοῖνυν ἀνακαινώσει τῇ διὰ τοῦ Πνεύματος ἐσομένῃ πνευματικῶς , ἀποταμείωσαι χρησίμως ἡ τῶν ἐπὶ βαθυτέρων ἐξήγησις , τὸ μὲν ἐπὶ προσεδρεύειν τῇ τοῦ νομικοῦ γράμματος παιδείᾳ , τῇ τῶν πιστευόντων εἰς Χριστὸν οὐχ ἕως διανοίᾳ , μεταφρονοῦσι δὲ μᾶλλον εἰς καινοτέρας λογισμοὺς , καὶ τὰ δι' ὧν ἕνεστι τὸ τῆς ἀληθείας καταθεδσαθαι κάλλος ἐντίθεισι θεωρήματα . « Ὅτι δὴ πρὸ μὲν τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ , καὶ ἐν μεδίξει γενέσθαι τοῦ Πνεύματος , Ἰουδαικῶν τεράν πως διέζων οἱ μαθηταί , καὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀντείχοντο , εἰ καὶ μείζον ἀκριδὸς τὸ ἐπὶ Χριστῷ μυστήριον , θεωρήσαι τις ἄν , καὶ λίαν εὐκόλως . Καὶ γοῦν ὁ μακάριος Πέτρος , καίτοι τῶν ἀγίων προεκκείμενος μαθητῶν , διηγούμεθω ποτὲ τῷ Σωτῆρι τὸ κατὰ τὴν σταυρὸν πάθος , καὶ ὅτι δεῖν τοῖς Ἰουδαιοῖς ἐμπαραδοθῆναι τολμήσασιν ἐξῆμειν χρησίμως , ἀντανεφώνει λέγων · « Πλεῶς σοι , Κύριε , οὐ μὴ ἕσται σοι τοῦτο · » καίτοι διαρρήδην ἀνακεκραγότων τῶν ἀγίων προφητῶν , οὐχ ὅτι πείσεσθαι μόνον , ἀλλὰ τινὰ καὶ ὕποψιν ὑπομενεῖν . Καὶ μὴν κάκεινο πρὸς τούτῳ διασπεκτέον · ὡς γὰρ ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων γέγραπται τε καὶ ἀνεγνώκαμεν , προείπων ἦν ποτε καὶ ἠθέλησε γεύσασθαι ὁ Πέτρος , εἰτα τέσσαρσιν ἁρχαῖς καδιμενᾶν ἐξ οὐρανοῦ τὴν ὁδὴν ἰδὼν , ἐν ᾗ πάντα ἐγέγραπτο ζῶντά τε χερσαία , καὶ νηκτά , καὶ ἀέρις , καὶ φωνῆς ἐνεχείσεως ἀκὼθεν · « Ἀναστὰς , Πέτρε , θῦσον , καὶ φάγε , » ἀνταπεκρίνεται λέγων · « Μηδαμῶς , Κύριε , ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινόν , ἢ ἀκάθαρτον . » Διὰ τοῦ τοῦτο δικαίως ἠλέχθeto πάλιν ἀκούων · « Ἄο θεὸς ἐκαθάρισε , σὺ μὴ κοίνου . » Καίτοι χρὴν ὅποιος διαμενηθῆσαι πολλάκις τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν εἰρηκότος πρὸς Ἰουδαίους · « Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς στόμα κοινὸν τὴν ἄνθρωπον . » " Ὅρα [ Ἰσ . ὁρᾶς ] γοῦν ὅπως αὐτοὶς τὴς διὰ τοῦ Πνεύματος ἕδει φωταγωγίας . Ὅρᾶς ὅπως ἐχρὴν εἰς ἐτέραν ξεν μεταχάλκευσθαι τῆς ἐνοῦσης Ἰουδαίοις
Lemmas: σήθω πνεῦμα , καί ὁ ἡμέτερος [ γρ . ὑμέτερος ] μεταστοιχείωση νόος , εἰς ὁ ἐθέλω τε λοιπός καί δύναμαι ὁ νομικός ὑπερφύω τύπος , ἔλευσις δέ μᾶλλον ὁ ἐν πνεῦμα λατρεία ὁ κάλλος , καί ὁ ἐν σκιά προτιμάω ὁ ἀλήθεια , τότε δή , τότε , ἀείδω , συνίημι ῥᾳδίως σύ μάλα δύναμαι ὁ περί ἐγώ . Κωφός γάρ σύ εὐπράδεκτός τε ὁ φωνή , καί πειστικός ὁ λόγος . οὗτος μέν οὖν δήω ἀκούω λέγω ὁ κύριος ὁ ἑαυτοῦ μαθητής ἑνόω τις ἄν . « Ἡδύς γε μήv εἰς τατός , καί εἰς ὁ ἴσος ὁ εἴρω ἄρτιος συντρέχω διάνοια , ὅσπερ φημί πάλιν , ὡς ἐν τύπος παράδειγμα · « οὐδείς ἐπίθλημα ἀπό ἱμάτιον καινός σχίζω ἐπιβάλλω ἐπί ἱμάτιον παλαιός · ἀλλά οὐδείς οἶνος νέος εἰς ἀσκός βάλλω παλαιός . εἰμί δή μή , ῥήγνυμι ὁ ἀσκός , καί ὁ οἶνος ἐκχέω · ἀλλά οἶνος νέος εἰς ἀσκός νέος βλητέον . » ὁ γάρ οὗτος πρός καινότης ζωή καί γνῶσις ὁμοῦ ἀναπλάσσω · διά ὁ πνεῦμα , οὐ εἰμί ὁ νέος ὁ εὐαγγελικός χρησμός μάθημα , καί αχώρητος πως εἰμί ὁ περί ὁ ἅγιος Τριάς μυστήριον . ὁ τοίνυν ἀνακαίνωσις ὁ διά ὁ πνεῦμα εἰμί πνευματικός , ἀποτέμνω χρήσιμος ὁ ὁ ἐπί βαθύς ἐξήγησις , ὁ μέν ἐπί προσεδρεύω ὁ ὁ νομικός γράμμα παιδεία , ὁ ὁ πιστεύω εἰς Χριστός οὐ ἠώς διάνοια , μεταφρονέω δέ μᾶλλον εἰς καινός λογισμός , καί ὁ διά ὅς ἔνειμι ὁ ὁ ἀλήθεια κατατίθημι κάλλος ἐντίθημι θεώρημα . « ὅτι2 δή πρό μέν ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ Σωτήρ ἐγώ Χριστός , καί ἐν μεδιξεω γίγνομαι ὁ πνεῦμα , ιουδαϊκός τεράν πως διαζάω ὁ μαθητής , καί ὁ κατά νόμος πολιτεία ἀντέχω , εἰμί καί μείζων ἀκρίς ὁ ἐπί Χριστός μυστήριον , θεωρέω τις ἄν , καί λίαν εὐκόλως . καί γοῦν ὁ μακάριος Πέτρος , καίτοι ὁ Ἀγίων προέκκειμαι μαθητής , διηγέομαι ποτέ ὁ Σωτήρ ὁ κατά ὁ σταυρός πάθος , καί ὅτι δήω ὁ Ἰουδαῖος ἐμπαραδοθῆναι τολμάω ἐξάπτω χρήσιμος , ἀντανεφώνει λέγω · « πλεῖος σύ , κύριος , οὖον μή ἕννυμι σύ οὗτος · » καίτοι διαρρήδην ἀνακράζω ὁ Ἀγίων προφήτης , οὐ ὅτι πείθω μόνος , ἀλλά τις καί υπόψιν ὑπομένω . καί μήv ἐκεῖνος πρός οὗτος διασπεκτέον · ὡς γάρ ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος γράφω τε καί ἀναγιγνώσκω , προεῖπον εἰμί ποτός καί ἐθέλω γεύω ὁ Πέτρος , εἶτα τέσσαρες ἀρχή καδιμενω ἐκ οὐρανός ὁ ὁδή εἶδον , ἐν ὅς πᾶς γράφω ζάω τε χερσαῖος , καί νηκτός , καί ἀείρω , καί φωνή ἐνεχείσεως ἀκὼθεν · « ἀναστάς , Πέτρος , θύω , καί ἐσθίω , » ἀνταποκρίνομαι λέγω · « μηδαμῶς , κύριος , ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶς κοινός , ἢ ἀκάθαρτος . » Ζεύς ὁ οὗτος δικαίως ἀλέξω πάλιν ἀκούω · « ΑΟ θεός καθαρίζω , σύ μή κοινόω . » καίτοι χράω όποιος διαμένω πολλάκις ὁ Σωτήρ ἐγώ ἐρῶ πρός Ἰουδαῖος · « οὖον ὁ εἰσέρχομαι εἰς στόμα κοινός ὁ ἄνθρωπος . » " Ὅρας [ Ἴς . ὁράω ] γοῦν ὅπως αὐτός σής διά ὁ πνεῦμα ἕδος φωταγωγία . ὁράω ὅπως χρή εἰς ἕτερος ξεʹ μεταχαλκεύω ὁ ἔνειμι Ἰουδαῖος