cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0108.1
οὐδὲν ὅλως εἶναι τὸ διαλλάττον ἐν τῷ μεταξὺ , ἡ παραχαραττον τὴν εἰς ἅπαν ἐμφερείαν , ἀνάγκη λακτὴν , καὶ οὐχ ἑκονα εἰπεῖν , ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ Πατὴρ ἐπακτὴν ἔχειν [ Σο . ἔχει ] καὶ παρ’ ἐτέρου τὴν δύναμιν . Οὕτω γὰρ ἡμῖν ἑαυτὸν ἐν τῇ εἰκόνι τῆς ἰδίας φύσεως , ἤτοι τῆς δόξης , ἡβούληθῃ δεῖξαι . « Ἄρ’ οὖν οὐχ ὁρᾷτε , φήσειαν ἂν τὸ πρὸς ἐκείνους λοιπόν , ὅποι ποτὲ βαδίζεται τῆς εὐθείας ὁδοῦ διεκπίπτων ὁ λόγος , καὶ εἰς οἷον ἀποκωμίζει βάρβαρον τοὺς ἐκεῖνα πεπρονθκότας ; Ἄλλα ναι , δύναται , φησί , καίτοι γεντὸς ὑπἀρχων ὁ Υἱός , τὰ τῆς φύσεως ἔργα πληροῦν , δόξαν οὕτω τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Εἶτα τί τοῦτο φαίνεται τὸ δυσσεδέστερον ; Οὐδὲν γὰρ ἐστὶ τοῦ μείον , ἤτοι τὸ πλέον ἐν Θεῷ παρὰ τὴν κτίσιν , εἰ καὶ τὴν τῆς θεότητος δόξαν καὶ καὶ δύναμιν αὐτῇ περιθήσομεν . Μὴ γὰρ τις ἐκ φρενοβλαθείας οἴσθω πολλῆς ἀξιάγαστόν τι καὶ μέγα περὶ Υἱοῦ φρονεῖν τε καὶ λέγειν , ὅτι κτίσις μὲν ἐστιν , οὐχ ὡς ἐν τοῖς κτισμάτοις Ἴστω δὲ οὐ μικρῶς ἀδικῶν τὴν δόξαν αὐτοῦ . Οὐ γὰρ εἰαἱρετον ἔχει τὴν φύσιν παρὰ τὰ ἄλλα κτίσματα ζητητόν , ἀλλ’ εἰ γέγονεν ὅλως . Τὸ γὰρ εἶναι κτίσμα πῶς δι’ διαφυγόν ; εἰ καὶ πάντων ἐστὶ τῶν κτισμάτων τὸ κάλλιστον ; Ἄδικουμένης δὲ τῆς δόξης τοῦ Υἱοῦ ἐν τῷ γενέσθαι λέγειν αὐτόν , τί μάτην ἐπάγους , καθάπερ τι φάρμακον αὐτῷ , τὸ ἐν τῷ καλλίστῳ τῶν ἄλλων ὑπἀρχειν τόδε ; Ὑβριζοῦμεν γεωργούν τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς οὐσίαν , ἢ ταῦτα δύνασθαι κατορθοῦν περιθήσομεν τῷ Υἱῷ , γεντῷ καὶ αὐτῷ τυγχάνοντι . Οὐκ ἀνὰ τὸ ἐκείνων ἁμαθῆ καὶ ἀσύνετον λογισμὸν . Οὐκ ἀνεξόμητα δὲ λεγόντων αὐτῶν , ὅτι τὰς δεότητος ἔργα κατορθοῖ , κτίσμα κατὰ φύσιν ὑπάρχων ὁ Υἱός , οὕτω δόξαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . Εἰ μὲν γὰρ ἔχουσι δεῖξαι τούτο ἀπὸ τῆς θείας Γραφῆς , παραχομιζόντων & βούλονται , καὶ ἀκατηλεύτους ἡμῖν τὰς τῶν ἁγίων τηροῦντων φωνάς . Εἰ δὲ γνώμης ἰδίας εὐρήματα , καὶ τοὺς ἐπὶ τούτῳ πεποιήνται λογισμούς , χαρέντως ἐροῦμεν . « Οἷοι τοῖς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτῶν ! » Ἐκεῖνα γὰρ δώσομεν θελεῖν ἀεὶ τὸν Πατέρα , ἃ τὴν θείαν αὐτοῦ δόξαν ἀπαραχάρακτον οἶδε τηρεῖν , καὶ τῶν περὶ αὐτοῦ δογμάτων διασῴζει τὴν ὀρθότητα . Οὐκοῦν ταῖς ἐκείνων ἀσυνεσίαις τὸ ἐρρῶσθαι φράσαντες , ἐπὶ τὸν ἀληθῆ περὶ αὐτοῦ χωρήσωμεν λόγον , ἐκ τῆς οὐσίας γεννηθῆναι πιστεύοντες τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς Υἱὸν ἀληθῆ , καὶ Θεὸν ἐκ Θεοῦ κατὰ φύσιν . Ἀληθεῖς γὰρ οὕτως ὑπάρχων καὶ χαρακτήρ , καὶ ὁμοίωσις τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , λέγων . « Ὁ ἑώρακώς με , ἑώρακε τὸν Πατέρα · πῶς οὖν λέγεις · Δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα ; » Ἐξὼν γὰρ δὴ σοι , φησίν , ὦ Φίλιππε , τὴν τοῦ Πατρὸς ἐν ἐμοὶ καταθεάσασθαι φύσιν , καὶ ἐξ ὧν αὐτὸς εἰμὶ διασκεπτεσθαι τὸν γεννήσαντα . Πέφυκά τε γὰρ καὶ εἰμὶ κατ’ ἀλήθειαν , καὶ τῆς οὐσίας αὐτοῦ χαρακτήρ ἀπαλλάκτως , καὶ εἰκὼν ἐμφερής , ὅλην ἐν ἐμαυτῷ τὴν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐγχαράκτων φύσιν . Ποῖον ἐστὶ τῆς θεοπίας ἐπιζητεῖσθαι ἄν τρόπον ἕτερον , εἰ γέ σοι προστὸν ὀρῶν τὸ τὰ εἰκόνα δύνασθαι φρονεῖν , ἢ ποῖαν , εἰπὲ μοι , θεωρίαν αἰτεῖς ; Ἄρα μὴ κρεῖττόνα καὶ ἀκριβειτέραν
Lemmas: οὐδείς ὅλως εἰμί ὁ διαλλάσσω ἐν ὁ μεταξύ , ὁ παραχαράσσω ὁ εἰς ἅπας ἐμφέρεια , ἀνάγκη λακτὴν , καί οὐ ἑκονα εἶπον , ὅτι καί αὐτός ὁ πατήρ ἐπακτός ἔχω [ Σο . ἔχω ] καί παρά ἔτερον ὁ δύναμις . οὕτως γάρ ἐγώ ἑαυτοῦ ἐν ὁ εἰκών ὁ ἴδιος φύσις , ἤτοι ὁ δόξα , βούλομαι δείκνυμι . « ἄρα οὖν οὐ ὁράω , φημί εἄν ὁ πρός ἐκεῖνος λοιπός , ὅποι ποτέ βαδίζω ὁ εὐθύς ὁδός διεκπίτνω ὁ λόγος , καί εἰς οἷος ἀποκομίζω βάρβαρος ὁ ἐκεῖνος πεπρονθκοος ; ἄλλος ναι , δύναμαι , φημί , καίτοι γεντὸς ὑπάρχω ὁ υἱός , ὁ ὁ φύσις ἔργον πληρόω , δόξα οὗτος ὁ Θεός καί πατήρ . εἶτα τίς οὗτος φαίνω ὁ δυσσεδέστερον ; οὐδείς γάρ εἰμί ὁ μείων , ἤτοι ὁ πλέω ἐν Θεός παρά ὁ κτίσις , εἰμί καί ὁ ὁ θεότης δόξα καί καί δύναμις αὐτός περιτίθημι . μή γάρ τις ἐκ φρενοβλαθείας οἴομαι πολύς ἀξιάγαστος τίς καί μέγας περί υἱός φρονέω τε καί λέγω , ὅτι κτίσις μέν εἰμί , οὐ ὡς ἐν ὁ κτίσμα οἶδα δέ οὖον μικρός ἀδικέω ὁ δόξα αὐτός . οὖον γάρ ειαειρω ἔχω ὁ φύσις παρά ὁ ἄλλος κτίσμα ζητέω , ἀλλά εἰμί γίγνομαι ὅλως . ὁ γάρ εἰμί κτίσμα πῶς διά διαφεύγω ; εἰμί καί πᾶς εἰμί ὁ κτίσμα ὁ καλῶς ; ἀδικέω δέ ὁ δόξα ὁ υἱός ἐν ὁ γίγνομαι λέγω αὐτός , τίς μάτην ἐπάγω , καθάπερ τίς φάρμακον αὐτός , ὁ ἐν ὁ καλός ὁ ἄλλος ὑπάρχω ὅδε ; υβρίζω γεωργέω ὁ ὁ Θεός καί πατήρ οὐσία , ἢ οὗτος δύναμαι κατορθόω περιτίθημι ὁ υἱός , γεντῷ καί αὐτός τυγχάνω . οὐ ἀνά ὁ ἐκεῖνος ἀμαθής καί ἀσύνετος λογισμός . οὐ ἀνεξόμητα δέ λέγω αὐτός , ὅτι ὁ δεοτητη ἔργον κατορθόω , κτίσμα κατά φύσις ὑπάρχω ὁ υἱός , οὗτος δόξα ὁ Θεός καί πατήρ . εἰμί μέν γάρ ἔχω δείκνυμι οὗτος ἀπό ὁ θεῖος γραφή , παρακομίζω & βούλομαι , καί ακατηλευος ἐγώ ὁ ὁ ἅγιος τηρέω φωνή . εἰμί δέ γνώμη ἴδιος εὕρημα , καί ὁ ἐπί οὗτος ποιέω λογισμός , χαίρω εἴρω . « οἷος ὁ προφητεύω ἀπό Καρδία αὐτός ! » ἐκεῖνος γάρ δίδωμι ἐθέλω ἀεί ὁ πατήρ , ὁ ὁ θεῖος αὐτός δόξα ἀπαραχάρακτος οἶδα τηρέω , καί ὁ περί αὐτός δόγμα διασῴζω ὁ ὀρθότης . οὐκοῦν ὁ ἐκεῖνος ἀσυνεσία ὁ ῥώννυμι φράζω , ἐπί ὁ ἀληθής περί αὐτός χωρέω λόγος , ἐκ ὁ οὐσία γεννάω πιστεύω ὁ Θεός καί πατήρ υἱός ἀληθής , καί θεός ἐκ Θεός κατά φύσις . ἀληθής γάρ οὕτως ὑπάρχω καί χαρακτήρ , καί ὁμοίωσις ὁ Θεός καί πατήρ , λέγω . « ὁ ὁράω ἐγώ , ὁράω ὁ πατήρ · πῶς οὖν λέγω · δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ ; » ἔχω γάρ δή σύ , φημί , εἰμί Φίλιππος , ὁ ὁ πατήρ ἐν ἐγώ καταθεάομαι φύσις , καί ἐκ ὅς αὐτός εἰμί διασκέπτομαι ὁ γεννάω . φύω τε γάρ καί εἰμί κατά ἀλήθεια , καί ὁ οὐσία αὐτός χαρακτήρ ἀπαλλάκτως , καί εἰκών ἐμφερής , ὅλος ἐν ἐμαυτοῦ ὁ ὁ Θεός καί πατήρ εγχάρακτος φύσις . Ποῖον εἰμί ὁ θεοπία ἐπιζητέω ἄν τρόπος ἕτερος , εἰμί γε σύ Πρόσος ὄρος ὁ ὁ εἰκών δύναμαι φρονέω , ἢ Ποίας , εἶπον ἐγώ , θεωρία αἰτέω ; ἄρας μή ἀγαθός καί ἀκριβής