cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0059.1
καὶ ταῦτα , πλὴν ἔρω τι καὶ ἕτερον τῆς ἐκείνων ἀθυρογλωττίας τὴν ὑδρίν ἀποκρυμοῦν . Φέρε γάρ , εἰ δοκεῖ , βραχὺ περιστεῖλαντες τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας ἐν γε τῇ παρόντῃ τῷ λόγῳ , εἴπ αὐτοῦ δεῖκνύωμεν τοῦ Μονογενοῦς ὀρθῶς τε καὶ καλῶς εἰρημένον τό · « Ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ , ἀλλ’ ὁ πέμψας με Πατὴρ αὐτὸς μοι ἐντολὴν ἔδωκεν , τί εἴπω , καὶ τί λαλήσω . » Αὐτὸς γὰρ ὤν ὁ ζῶν τε καὶ ἐνυπόστατος Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ἀναγκαίως διερμηνεύει τὰ ἐν αὐτῷ , καὶ τὸ ὡς ἐν θελήσει δοκοῦν τῷ ἰδίῳ Γεννήτορι ἐξάγων εἰς φῶς , ὡς ἐντολῆς δύναμιν εἰληφέναι φησίν . “ Ἰδοὺ δ’ ἂν τις καὶ ἔχ’ ἡμῶν αὐτῶν ἀληθῆς τὸ πρᾶγμα , καὶ οὐχ ἕτερος ἔχων . Λόγος γὰρ ὁ προφορικός , ὁ ἐν συνθέσει λέξεων καὶ ῥημάτων , διὰ με φωνῆς τῆς ἀνάρθρου πρὸς τὸ ἕξω διακτυποῦμενος , ἐντελλομένης ὧσπερ αὐτῆς τῆς ἡμετέρας διανοίας , ἐκκαλύπτει τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ εἰ μὴ ἐν χρόνῳ μακρῷ τὸ πρᾶγμα γίνεται . Ἄμα γὰρ τι συνέηκεν ὁ νοῦς , καὶ παρέθετο τῇ φωνῇ · ἡ δὲ πρὸς τὸ ἕξω βαδίζουσα τὰ ἐν τῷ βάθει , τὰ ἐν τῷ νοῖ διερμηνεύει παραλλάττουσα μηδὲν τῶν ἐνταλμάτων αὐτῆς . Τί τοίνυν τὸ ξένον , ὦ ὦστοι , φήσειεν ἂν τις εὖ μᾶλα πρὸς εὐχους , εἰ Λόγος ὤν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Υἱός , οὐχ ὧσπερ ὁ ἡμέτερος ( μεῖζον γὰρ πάντος παραδείγματα τὰ περὶ Θεοῦ ) τὴν τοῦ τεκόντος αὐτὸν διερμηνεύει βουλήν ; “ Ἡ γὰρ οὐχὶ καὶ ὄνομά φησιν ὁ προφήτης αὐτῷ προπευθέστατον , καλεῖσθαι μεγάλης βουλῆς Ἄγγελον ; Ἄλλ’ οἴμαι καὶ τοῦτο ὑπάρχειν σαφές . Οὐδὲν τοιγαροῦν εἰς τὸν τῆς οὐσίας λόγον , ἥτοι τῆς ἀξίας ὑπομενεῖ τὸ βλάδος ὁ Μονογενής , κἂν ἐντολὴν εἰληφέναι λέγῃται παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς αὐτοῖς πολλάκις ἑτέροις ἐντελλόμεθά τι , καὶ δράν ἐπιτάττομεν , ἀλλ’ οὐ ταύτῆς ἑνεκα τῆς αἰτίας τὴν ἑαυτῆς ὁμοιότητα φυσικὴν ἀρνήσονται , οὐδὲ τὸ εἶναι καθ’ ἡμᾶς ἀποβαλοῦνται , ἥττον ὄντες ὁμοούσιοι , καὶ πρὸ τῆς ἐντολῆς , καὶ μετὰ τὴν ἐντολὴν . Ἄλλ’ ἄραῖς ὅτι μένουσι μὲν ὁμοῦσιοι , ἠττώμενοι δὲ τῆς ἀξίας ὑπηρετοῦσι τῆς παρ’ ἡμῖν . Κατῶ δὲ σοι πρὸς τοῦτο φημὶ περὶ τοῦ Μονογενοῦς . Εἰ μὲν γὰρ οὐχ ἔγραψεν περὶ αὐτοῦ , « Ὅτι ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβών , καὶ σχήματι εὐρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος , λόγον τῆς ἀντιλογίας τὸ σχῆμα . Ἐπειδὴ δὲ τῆς ὑποταγῆς κινδύνους ἐπιτιμῶς τῷ δι’ ἡμᾶς καὶ τοῦτο παθεῖν δογμάτων περιιστάνας τὸν λόγον , οἰκονομικῶς εἰρηχέναι φαμέν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὰ ἐν τῷ προκειμένῳ ῥητῷ .
Lemmas: καί οὗτος , πλήν Ἔρως τίς καί ἕτερος ὁ ἐκεῖνος ἀθυρογλωττία ὁ ὑδρίς ἀποκρύπτω . φέρω γάρ , εἰμί δοκέω , βραχύς περιστέλλω ὁ μετά σάρξ οἰκονομία ἐν γε ὁ Παρόντη ὁ λόγος , εἶπον αὐτός δείκνυμι ὁ Μονογενώ ὀρθῶς τε καί καλῶς εἴρω ὁ · « ὅτι2 ἐγώ ἐκ ἐμαυτοῦ οὖον λαλέω , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ αὐτός ἐγώ ἐντολή δίδωμι , τίς εἶπον , καί τίς λαλέω . » αὐτός γάρ εἰμί ὁ ζῶ τε καί ἐνυπόστατος Λόγος ὁ Θεός καί πατήρ , ἀναγκαῖος διερμηνεύω ὁ ἐν αὐτός , καί ὁ ὡς ἐν ἐθέλω δοκέω ὁ ἴδιος Γεννήτωρ ἐξάγω εἰς φάος , ὡς ἐντολή δύναμις λαμβάνω φημί . “ ἰδέ δέ εἄν τις καί ἔχω ἐγώ αὐτός ἀληθής ὁ πρᾶγμα , καί οὐ ἕτερος ἔχω . Λόγος γάρ ὁ προφορικός , ὁ ἐν σύνθεσις λέξις καί ῥῆμα , διά ἐγώ φωνή ὁ ἄναρθρος πρός ὁ ἔχω διακτυπέω , ἐντέλλω ὡς αὐτός ὁ ἡμέτερος διάνοια , ἐκκαλύπτω ὁ ἐν αὐτός , καί εἰμί μή ἐν χρόνος μακρός ὁ πρᾶγμα γίγνομαι . Ἄμη γάρ τίς συνίημι ὁ νόος , καί παρατίθημι ὁ φωνή · ὁ δέ πρός ὁ ἔχω βαδίζω ὁ ἐν ὁ βάθος , ὁ ἐν ὁ νόος διερμηνεύω παραλλάσσω μηδείς ὁ ἔνταλμα αὐτός . τις τοίνυν ὁ ξένος , εἰμί ὀστόω , φημί εἄν τις εὕω μῆλον πρός εὖχος , εἰμί Λόγος εἰμί ὁ Θεός καί πατήρ ὁ υἱός , οὐ ὡς ὁ ἡμέτερος ( μείζων γάρ πάντως παράδειγμα ὁ περί Θεός ) ὁ ὁ τίκτω αὐτός διερμηνεύω βουλή ; “ ὁ γάρ οὐ καί ὄνομα φημί ὁ προφήτης αὐτός προπευθέστατον , καλέω μέγας βουλή Ἄγγελος ; ἄλλος οἴμη καί οὗτος ὑπάρχω σαφής . οὐδείς τοιγάρ εἰς ὁ ὁ οὐσία λόγος , ἤτοι ὁ ἄξιος ὑπομένω ὁ Βλάδος ὁ Μονογενής , κἀν ἐντολή λαμβάνω λέγω παρά ὁ Θεός καί πατήρ · ἐπεί καί ἐγώ αὐτός πολλάκις ἕτερος ἐντέλλω τίς , καί δράω ἐπιτάσσω , ἀλλά οὖον οὗτος ἕνεκα ὁ αἴτιος ὁ ἑαυτοῦ ὁμοιότης φυσικός ἀρνέομαι , οὐδέ ὁ εἰμί κατά ἐγώ ἀποβάλλω , ἥσσων εἰμί ὁμοούσιος , καί πρό ὁ ἐντολή , καί μετά ὁ ἐντολή . ἄλλος ἀείρω ὅτι μένω μέν ομουθεος , ἀτάω δέ ὁ ἄξιος ὑπηρετέω ὁ παρά ἐγώ . κάτω δέ σύ πρός οὗτος φημί περί ὁ Μονογενώ . εἰμί μέν γάρ οὐ γράφω περί αὐτός , « ὅτι2 ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , οὐ ἁρπαγμός ἡγέομαι ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω , καί σχῆμα εὑρίσκω ὡς ἄνθρωπος , λόγος ὁ ἀντιλογία ὁ σχῆμα . ἐπεί δέ ὁ ὑποταγή κίνδυνος ἐπιτιμάω ὁ διά ἐγώ καί οὗτος πάσχω δόγμα περιίστημι ὁ λόγος , οἰκονομικός ἔργω φημί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς χριστός ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι ῥητός .