cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0025.1
ξει τὴν εὐπάρριστον καὶ φιλόκκινον τῶν ἀνθρώπων διάνοιαν , τὴν μὴ ἰσταμένην ἐπὶ μιᾶς δοξήσεως , ἀλλὰ μεταπηδούσαν ἀπὸ ἑτέρας γνώμης εἰς ἄλλην , ὡς καὶ ἡ ἡμέρα ἀπὸ ὥρας ἄλλης εἰς ἄλλην μεταβαίνει . Νοήσεις δὲ καὶ οὕτως ἔχει , « Οὐχὶ δωδεκὰ εἰσιν αἱ ὧραι τῆς ἡμέρας ; » τοῦτ' ἔστιν , « Ἡμέρα εἰμὶ καὶ φῶς . » Ὥσπερ οὖν οὐχ ἂν καταλήξειε τῆς ἡμέρας τὸ φῶς , μὴ οὐχὶ τὸν τεταγμένον ἀποπληρώσαν καιρόν · οὕτως οὐκ ἔστι τῶν ἐνδεχομένων , τὸν παρ' ἐμοῦ συστῆλεσθαι φωτισμὸν ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων , μὴ εἰς τὸ πρέπον τῆς φιλανθρωπίας προσελθούσης μέτρον . Ἡμέραν δὲ λέγει τὸν τῆς παρουσίας καιρόν , νύκτα δὲ , τὸν πρὸ ταύτης · ὡς καὶ ὅταν λέγῃ « Δεὶ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με , ἕως ἡμέρα ἐστὶ . » Τοῦτο οὖν ἐνταῦθὰ φησὶ ὅτι Οὐκ ἔστι νῦν καιρὸς ἀποσχεῖσαι ἐμαυτὸν τῶν Ἰουδαίων , κἂν ἀνόσιοι ὦσιν , ἀλλὰ πάντα ποιεῖν τὰ πρὸς θεραπείαν αὐτῶν . Οὐ γὰρ δεῖ αὐτοὺς νῦν κολάζεσθαι , ἀποχωρούσης ἀπ' αὐτῶν τῆς θείας χάριτος · ἤλθον δίκην · ἀλλ' ὡςπερ τὸ φῶς τῆς ἡμέρας οὐχ ἐκλείπει , εἰ μὴ πληρωθῇ τὸ δωδεκάωρον · οὕτως οὐδὲ ὁ παρ' ἐμοῦ συστῆλλεται φωτισμὸς πρὸ καιροῦ , ἀλλὰ μέχρι τοῦ σταυρωθῆναι μετὰ τῶν Ἰουδαίων , ἕνεκεν αὐτῶν ὡς φῶς τῆς θεογνωσίας τὴν σύνεσιν . Ἐπειδὴ γὰρ Ἰουδαῖοι ἐν ἀπείσει ὄντες ἀπέστιλαν , προσκόπτουσιν ἐπ' ἐμοῦ ὡς λῃστῇ , δεῖ ἀπελθεῖν πρὸς αὐτοὺς καὶ φωτίσαι αὐτοὺς , ἵνα παύσωσι τῆς θεομάχου μανίας . Ἡ οὕτως · Ἐπειδὴ οἱ μαθηταὶ ἐκώλυσαν τὸν Χριστὸν συνελθεῖν τοῖς Ἰουδαίοις , οὐ δι' ἑαυτοὺς , ἀλλὰ διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν δὴν φειδώ , παρασαρβύνει αὐτοὺς διὰ τῆς παραβολῆς , ὅτι οὐδεὶς πείσεται τῶν ἀδούλῳτων . Εἰ γὰρ ὁ ἐν ἡμέρα περιπατῶν , οὐ προσκώπτει , πῶς ὁ πᾶσι τὸ φῶς ἐνῆκς , ὑπομένου τι τῶν λυπηρῶν , ἄκων ; Ἡ πῶς ὁ πᾶσιν ἀποκαλύπτων τοὺς κεκρυμμένους τῶν πονηρῶν βόθρους , ἠλισθήσει ἐν αὐτοῖς μὴ εἰδώς ; Ἡ οὐ περὶ ἑαυτοῦ τοῦτο λέγει , ἀλλὰ περὶ τῶν μαθητῶν , ὅτι οὐδὲν πείσονται δεινὸν συνόντες τῷ πάντα φωτίζοντι , καὶ οὐ μόνον εἰδότε , ἀλλὰ καὶ ἑτέροις ἀποκαλύπτοντι τὰς κεκρυμένας βουλὰς τῶν πονηρῶν διὰ προλέγων αὐτοῖς ἐν τισὶ τὰ ἐσόμενα καὶ καταφωτίζων αὐτούς , οὐκ ἐξ περιπίπτειν σκανδάλους ἐν τοῖς συμβησομένοις .
Lemmas: ξέω ὁ εὐπάρριστον καί φιλόκκινον ὁ ἄνθρωπος διάνοια , ὁ μή ἵστημι ἐπί εἷς δοξήσεως , ἀλλά μεταπηδώ ἀπό ἕτερος γνώμη εἰς ἄλλος , ὡς καί ὁ ἡμέρα ἀπό ὥρα ἄλλος εἰς ἄλλος μεταβαίνω . Νόησις δέ καί οὕτως ἔχω , « οὐ δώδεκα εἰμί ὁ ὥρα ὁ ἡμέρα ; » οὗτος εἰμί , « Ἡμέρα εἰμί καί φάος . » ὥσπερ οὖν οὐ εἄν καταλήγω ὁ ἡμέρα ὁ φάος , μή οὐ ὁ τάσσω αποπληρώνω καιρός · οὕτως οὐ εἰμί ὁ ἐνδέχομαι , ὁ παρά ἐγώ συστέλλω φωτισμός ἀπό ὁ Ἰουδαῖος , μή εἰς ὁ πρέπω ὁ φιλανθρωπία προσέρχομαι μέτρον . Ἡμέρα δέ λέγω ὁ ὁ παρουσία καιρός , νύξ δέ , ὁ πρό οὗτος · ὡς καί ὅταν λέγω « Δεύς ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ πέμπω ἐγώ , ἠώς ἡμέρα εἰμί . » οὗτος οὖν ἐνταῦθα φημί ὅτι οὐ εἰμί νῦν καιρός ἀπέχω ἐμαυτοῦ ὁ Ἰουδαῖος , κἀν ἀνόσιος εἰμί , ἀλλά πᾶς ποιέω ὁ πρός θεραπεία αὐτός . οὖον γάρ δεῖ αὐτός νῦν κολάζω , ἀποχωρέω ἀπό αὐτός ὁ θεῖος χάρις · ἔρχομαι δίκη · ἀλλά ὡς ὁ φάος ὁ ἡμέρα οὐ ἐκλείπω , εἰμί μή πληρόω ὁ δωδεκάωρος · οὕτως οὐδέ ὁ παρά ἐγώ συστέλλω φωτισμός πρό καιρός , ἀλλά μέχρι ὁ σταυρόω μετά ὁ Ἰουδαῖος , ἕνεκα αὐτός ὡς φάος ὁ θεογνωσία ὁ σύνεσις . ἐπεί γάρ Ἰουδαῖος ἐν ἀπέρχομαι εἰμί ἀποστέλλω , προσκόπτω ἐπί ἐγώ ὡς λῃστής , δεῖ ἀπέρχομαι πρός αὐτός καί φωτίζω αὐτός , ἵνα παύω ὁ θεομάχος μανία . ὁ οὕτως · ἐπεί ὁ μαθητής κωλύω ὁ Χριστός συνέρχομαι ὁ Ἰουδαῖος , οὖον διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά ὁ πρός αὐτός δήν φειδώ , παρασαρβύνει αὐτός διά ὁ παραβολή , ὅτι οὐδείς πείθω ὁ αδούλωτος . εἰμί γάρ ὁ ἐν ἡμέρα περιπατέω , οὖον προσκώπτω , πῶς ὁ πᾶς ὁ φάος ἐνίημι , ὑπομένω τίς ὁ λυπηρός , ἄκων ; ὁ πῶς ὁ πᾶς ἀποκαλύπτω ὁ κρύπτω ὁ πονηρός βόθρος , ἁλίζω ἐν αὐτός μή οἶδα ; ὁ οὖον περί ἑαυτοῦ οὗτος λέγω , ἀλλά περί ὁ μαθητής , ὅτι οὐδείς πείθω δεινός σύνειμι ὁ πᾶς φωτίζω , καί οὖον μόνος οἶδα , ἀλλά καί ἕτερος ἀποκαλύπτω ὁ κρύπτω βουλή ὁ πονηρός διά προλέγω1 αὐτός ἐν τις ὁ εἰμί καί καταφωτίζω αὐτός , οὐ ἐκ περιπίπτω σκάνδαλος ἐν ὁ συμβαίνω .