cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0384.1
ἀναπλημλασθαι διὰ τοῦτο . Παρατιώμεθα τῶν ὡς ὀλέθριόν τι χρῆμα τὴν ἀπιστίαν , καὶ μετὰ τὴν ἀψασθαι τοῦ Χριστοῦ , πιστότατοι δὲ μᾶλλον , καὶ μέγαιον ἔχοντες εὐρισκόμεθα φρόνημα . Διαμεμηνθῶ δὲ πάλιν ὁ φιλομαθὴς , ὅτι Μαρίαν μὲν τὴν Μαγδαληνὴν ἀπέτρεψ τῆς ἁφῆς , σαφέστατα λέγων : « Μὴ μου ἅπτου · οὔπω γὰρ ἀνέβηκα πρὸς τὸν Πατέρα μου : » Θωμᾷ γε μὴν ἐπιτρέπει καὶ τὴν πλευρὰν ψηλαφῆσαι , καὶ τοὺς τύπους τῶν ἥλων δακτύλῳ παρεργάζεσθαι . Καὶ διὰ ποῖαν αἰτίαν , εἴρηται μὲν ἤδη σαφῶς , ἀναμνήσω δὲ οὐδὲν ἧττον , τὸ μῆκος τῶν λόγων ἐπιτεμῶν . Τῇ μὲν γὰρ οὔπω καιρὸς ἐδίδου τὸ ἅψασθαι , διὰ τὸ μέπω τῷ τοῦ Πνεύματος ἁγιάσθαι χάριτι . Σὺν γὰρ ἡμῖν ἦν ὁ Χριστός , καὶ οὐπω πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀναβεβηκὸς Πατέρα , τὴν τοῦ Παρακλητοῦ καθόδον οὐκ ἦν ἐν ἀνθρώποις τετελειωμένην ἰδεῖν . Τῷ δὲ ἤν ἤδη καὶ τοῦτο πρέπον , ὡς ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις τὸ Πνεῦμα πλουτῆσαι . Ὡς γὰρ ἤδη φθάσαντες εἴπομεν , οὐκ ἐπαίτερ ἀπελείφθη , διὰ τοῦτο τοῦ Πνεύματος ἀμέτοχος ἦν . Ἐξετεῖνεν γὰρ καὶ εἰς αὐτὸν τὸ τοῦ δόντος φιλοτιμία , ὅλῳ τῷ πληρώματι τῶν ἁγίων μαθητῶν ἀπονεμηθείσης τῆς δωρεᾶς . Οἶμαι δὲ δεῖν ἐπὶ τοῦτο ἐρευνᾶν · κάκεινο · Ψηλαφῆσεν ὁ Θωμᾶς τὴν τοῦ Σωτῆρος πλευράν , καὶ τὰ τῆς λόγχης τῆς στρατιωτικῆς ἐξήτησε τραύματα , εἶδε τοὺς τύπους τῶν ἥλων . Εἶτα πῶς , ἐρεῖ τις τυχόν , ἐν τῷ ἀφθάρτῳ σώματι τὰ τῆς φθορᾶς διεφαίνετο σημεῖα ; Φθορᾶς γὰρ σωματικῆς ἀπόδειξιν ἔχει , καὶ χειρῶν , καὶ πλευρᾶς , ἐτι μένουσι τε καὶ σωζομένη διάτρησις , καὶ τραυμάτων ἰδεῖ καὶ ἀποκεντήσεων , τῶν διὰ σιδήρου γεγεννημένων , καὶ τὸ πρὸς ἀφθαρσίαν ἀναπλασθέντος σώματος · ὁ ἀληθὴς τε καὶ ἀνυπαίτιος λόγος εἰς τὸ χρῆναι βλέπει συναποθυσάσθαι τῇ φθορᾷ , καὶ πάντα τὰ ἐξ αὐτῆς . Ἄρα γὰρ εἰ τις χωλεῖν τυχὸν ἀναβιώσεταί πάλιν τῆ τοῦ ποδός , ἢ τοῦ σκέλους , πήρωμα ἔχων ; Εἰ δὲ καὶ ὀφθαλμὸς ἀπολωλακὼς τις εἴη κατὰ τὸν ἐν βίον , ἆρα τοῦ βλέπειν ἔρημος ἐγερθήσεταί ; Πῶς οὖν , φαῖν ἄν , ἀπεσώσαμεθα τὴν φθοράν , εἰ τὰ ἐξ αὐτῆς ἐτι σώζεται πάθη , καὶ τῶν ἡμετέρων κατακρατεῖ σωμάτων ; καὶ ζητήσεως μὲν ἀναγκαίας ἀμοιρεῖν οὐκ οἶμαι τὸν ἐπὶ τούτῳ λόγον , πλὴν ἐκεῖνο φαμεν ταῖς τῶν προκειμένων ἀπορίαις , καθόσον ἐνδέχεται , συνεῖναι σπουδάζοντες , ὅτι κατὰ τὸν D τῆς ἀναστάσεως καιρὸν οὐδὲν ἐν ἡμῖν περιλειψθήσεται φθορᾶς τῆς ἐπικαθότου λείψανον , ἀλλ’ ὥσπερ ὁ σοφὸς ἔφη Παῦλος περὶ τοῦδε τοῦ σώματος : « Τὸ ἐσπαρμένον ἐν ἀσθενείᾳ ἐγείρεται ἐν δυνάμει , καὶ τὸ ἐσπαρμένον ἐν ἀτιμίᾳ ἐγείρεται ἐν δόξῃ . » Τί δ’ ἄν εἴη τυχὸν τὸ ἐν δυνάμει καὶ δόξῃ , τὴν τοῦδε τοῦ σώματος ἀνάστασιν ἔσεσθαι προσδοκᾶν , εἰ μὴ ὅτι πᾶσαν ἀποβλεβληκὼς ἀσθένειαν τε καὶ ἀτιμίαν τὴν ἀπὸ φθορᾶς καὶ παθῶν , εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς ἀναδραμεῖται ποίησιν ; Πεποιθὼς γὰρ , οὐκ ἐπὶ θανάτῳ καὶ φθορῇ . Ἐπαϊδὴ δὲ πρὸς πληροφορίαν σαφῆ καὶ τοῦτο ἐξήτησεν ὁ Θωμᾶς , ἀναγκαῖος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς πρὸς φανὸν οὐδεμίαν ταῖς ἡμετέραις ὀλιγωρί -
Lemmas: ἀναπίμπλημι διά οὗτος . παρατιιημι ὁ ὡς ὀλέθριος τίς χρῆμα ὁ ἀπιστία , καί μετά ὁ ἅπτω ὁ Χριστός , πιστός1 δέ μᾶλλον , καί μέγας ἔχω εὑρίσκω φρόνημα . Διαμεμηνθῶ δέ πάλιν ὁ φιλομαθής , ὅτι Μαρία μέν ὁ Μαγδαληνή ἀποτρέπω ὁ ἁφή , σαφής λέγω : « μή ἐγώ ἅπτω · οὔπω γάρ ανεβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ : » Θωμᾶς γε μήv ἐπιτρέπω καί ὁ πλευρά ψηλαφάω , καί ὁ τύπος ὁ ἁλίσκομαι δάκτυλος παρεργάζομαι . καί διά Ποίας αἴτιος , εἴρω μέν ἤδη σαφῶς , ἀναμιμνήσκω δέ οὐδείς κακός , ὁ μῆκος ὁ λόγος ἐπιτέμνω . ὁ μέν γάρ οὔπω καιρός δίδωμι ὁ ἅπτω , διά ὁ μέπω ὁ ὁ πνεῦμα ἁγίζω χάρις . σύν γάρ ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός , καί οὔπω πρός ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀναβαίνω πατήρ , ὁ ὁ Παράκλητος κάθοδος οὐ εἰμί ἐν ἄνθρωπος τελειόω ὁράω . ὁ δέ ἐάν ἤδη καί οὗτος πρέπω , ὡς ὁμοῦ ὁ ἄλλος ὁ πνεῦμα πλουτέω . ὡς γάρ ἤδη φθάνω εἶπον , οὐ ἐπαίτερ ἀπολείπω , διά οὗτος ὁ πνεῦμα ἀμέτοχος εἰμί . ἐκτείνω γάρ καί εἰς αὐτός ὁ ὁ δίδωμι φιλοτιμία , ὅλος ὁ πλήρωμα ὁ ἅγιος μαθητής ἀπονέμω ὁ δωρεά . οἴμη δέ δήω ἐπί οὗτος ἐρευνάω · ἐκεῖνος · Ψηλαφῆσεν ὁ Θωμᾶς ὁ ὁ Σωτήρ πλευρά , καί ὁ ὁ λόγχη ὁ στρατιωτικός ἐξαιτέω τραῦμα , ὁράω ὁ τύπος ὁ ἁλίσκομαι . εἶτα πῶς , εἴρω τις τυγχάνω , ἐν ὁ ἄφθαρτος σῶμα ὁ ὁ φθορά διαφαίνω σημεῖον ; φθορά γάρ σωματικός ἀπόδειξις ἔχω , καί χείρ , καί πλευρά , ἔτι μένω τε καί σῴζω διάτρησις , καί τραῦμα ἰδέω καί ἀποκέντησις , ὁ διά σίδηρος γεννάω , καί ὁ πρός ἀφθαρσία ἀναπολάζω σῶμα · ὁ ἀληθής τε καί ἀνυπαίτιος λόγος εἰς ὁ χρή βλέπω συναποθυω ὁ φθορά , καί πᾶς ὁ ἐκ αὐτός . ἄρας γάρ εἰμί τις χωλεῖν τυγχάνω ἀναβιόω πάλιν τῆ ὁ πούς , ἢ ὁ σκέλος , πήρωμα ἔχω ; εἰμί δέ καί ὀφθαλμός ἀπόλλυμι τις εἰμί κατά ὁ ἐν βίος , ἆρα ὁ βλέπω ἐρῆμος ἐγείρω ; Πῶς οὖν , φαίνω ἄν , ἀπωθέω ὁ φθορά , εἰμί ὁ ἐκ αὐτός ἔτι σῴζω πάθος , καί ὁ ἡμέτερος κατακρατέω σῶμα ; καί ζήτησις μέν ἀναγκαῖος ἀμοιρέω οὐ οἴομαι ὁ ἐπί οὗτος λόγος , πλήν ἐκεῖνος φημί ὁ ὁ πρόκειμαι ἀπορία , καθόσον ἐνδέχομαι , συνίημι σπουδάζω , ὅτι κατά ὁ D ὁ ἀνάστασις καιρός οὐδείς ἐν ἐγώ περιλείπω φθορά ὁ επικαθοος λείψανον , ἀλλά ὥσπερ ὁ σοφός φημί Παῦλος περί ὅδε ὁ σῶμα : « ὁ σπείρω ἐν ἀσθένεια ἐγείρω ἐν δύναμις , καί ὁ σπείρω ἐν ἀτιμία ἐγείρω ἐν δόξα . » τις δέ ἄν εἰμί τυγχάνω ὁ ἐν δύναμις καί δόξα , ὁ ὅδε ὁ σῶμα ἀνάστασις εἰμί προσδοκάω , εἰμί μή ὅτι πᾶς ἀποβάλλω ἀσθένεια τε καί ἀτιμία ὁ ἀπό φθορά καί πάθος , εἰς ὁ ἐκ ἀρχή ἀνατρέχω ποίησις ; Πεποιθὼς γάρ , οὐ ἐπί θάνατος καί φθορά . Ἐπαϊδὴ δέ πρός πληροφορία σαφής καί οὗτος ἐξαιτέω ὁ Θωμᾶς , ἀναγκαῖος ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός πρός ὅτι οὐδείς ὁ ἡμέτερος ὀλιγωρία -