cyrillus-theology.commentarii-in-joannem pg074_0184.1
A ἄμην λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίψητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν αὑτοῖς . Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἔχει ζωὴν αἰώνιον · κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . » Ἀκούεις φῆν λοιπὸν ἐναργῶς διευκονοῦντος αὐτοῦ , ὡς ἂν μὴ φάγωμεν τὴν σάρκα αὐτοῦ , καὶ πίωμεν τὸ αἷμα , οὐκ ἔχομεν ἐν ἑαυτοῖς , τοῦτ᾽ ἐστίν , ἐν τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ ζωὴν αἰώνιον ; Νοησείη δ᾽ ἂν ἡ αἰώνιος ζωὴ , καὶ μᾶλα δικαίως , ἡ σάρξ τῆς ζωῆς , τοῦτ᾽ ἐστι , τοῦ Μονογενοῦς . Αὕτη δὲ ἡμᾶς ἀνίστησιν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ , πῶς ἡ τίν᾽ τρόπον ἀκούση μὲν δὴ σου πάντως , ἐγὼ δὲ εἰπεῖν οὐκ ὀκνήσω . Ἐπειδὴ γὰρ σάρξ ἐγένετο τῆς ζωῆς , τοῦτ᾽ ἐστι , τοῦ ἐκ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἀναλάμψαντος Λόγου , πρὸς τὴν τῆς ζωῆς μετεχώρησε δύναμιν , καὶ B ἐστι τῶν ἀφθάρτων θανάτῳ νικᾶσθαι τὴν ζωὴν . Ὁκόσου ἐπειδὴ ἐν ἡμῖν γέγονεν ἡ ζωὴ , τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν οὐκ ἀνέχεται , νικήσει δὲ πάντως τὴν φθορὰν , ἐπειδὴ οὐκ οἶδε τὰ ἐξ αὐτῆς ὑπομένειν . Ὁ οὐ γὰρ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ , » κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνὴν . Ἡ γὰρ καὶ δτι μάλιστα Χριστὸς , « Ἐγώ , φησίν , ἀναστήσω αὐτόν , » οὐχὶ μόνῃ τῇ ἰδίᾳ περιτεθεῖκε σαρκὶ τὸ δυνασθαι διανίστασθαι τοὺς κεκοιμημένους , ἀλλ᾽ ἐν ὑπάρχων μετὰ τῆς ἰδίας σαρκὸς ὁ ἐν αὐτῇ Θεὸς Λόγος , τὸ ἐγὼ φησι , καὶ λίαν ὀρθῶς . Οὐ γὰρ εἰς υἱῶν δυάδα τέμνεται Χριστός , οὔτε μὴν ἀλλότριον τοῦ Μονογενοῦς ὑπονοεῖ τις ἂν τὸ σῶμα αὐτοῦ , ὥσπερ οὐδὲ ἂν εἴ τις ἡμετέρας ψυχῆς , οὐκ ἂν , οἶμαι , τὶς ἀλλότριον προσαφεί τὸ σῶμα αὐτῆς . Ὅτε τοίνυν , καὶ διὰ τούτων ἡμῖν ἀναπέφανται τῶν θεωρημάτων , ἀμπελὸς μὲν ὑπάρχειν κατὰ τοῦτο Χριστός , κλήματα δὲ ἡμεῖς , ὅτε δὴ καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἑχόμενοι κοινωνίας , οὐχὶ μόνον πνευματικῆς , ἀλλὰ καὶ σωματικῆς · τὶ μάτην ἡμῶν καταφλισαρεῖ , λέγων ὡς ἐπειδὴ οὐ σωματικῶς τῆς πρὸς αὐτὸν κοινωνίας ἐξήμμεθα , πίστευ δὲ μᾶλλον , καὶ διαθεσιν τῆς κατὰ τὸν νόμον ἀγάπης , οὐ τὴν σάρκα ,
Lemmas: A ἄμη λέγω σύ , ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίπτω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἔχω ζωή αἰώνιος · ἐγώ ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . » ἀκούω φημί λοιπός ἐναργής διακονέω αὐτός , ὡς εἄν μή ἐσθίω ὁ σάρξ αὐτός , καί πίνω ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , οὗτος εἰμί , ἐν ὁ ἴδιος σάρξ ζωή αἰώνιος ; Νοησείη δέ εἄν ὁ αἰώνιος ζωή , καί μῆλον δικαίως , ὁ σάρξ ὁ ζωή , οὗτος εἰμί , ὁ Μονογενώ . Ἄτη δέ ἐγώ ἀνίστημι ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα , πῶς ὁ τίς τρόπος ἀκούω μέν δή σύ πάντως , ἐγώ δέ εἶπον οὐ ὀκνέω . ἐπεί γάρ σάρξ γίγνομαι ὁ ζωή , οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ Θεός καί πατήρ ἀναλάμπω Λόγος , πρός ὁ ὁ ζωή μεταχωρέω δύναμις , καί B εἰμί ὁ ἄφθαρτος θάνατος νικάω ὁ ζωή . οκοσυς ἐπεί ἐν ἐγώ γίγνομαι ὁ ζωή , ὁ ὁ θάνατος δεσμός οὐ ἀνέχω , νικάω δέ πάντως ὁ φθορά , ἐπεί οὐ οἶδα ὁ ἐκ αὐτός ὑπομένω . ὁ οὖον γάρ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω , » κατά ὁ ὁ Παῦλος φωνή . ὁ γάρ καί δ μάλιστα Χριστός , « ἐγώ , φημί , ἀνίστημι αὐτός , » οὐ μόνος ὁ ἴδιος περιτίθημι σάρξ ὁ δύναμαι διανίσταμαι ὁ κεκοιμημένος , ἀλλά ἐν ὑπάρχω μετά ὁ ἴδιος σάρξ ὁ ἐν αὐτός θεός Λόγος , ὁ ἐγώ φημί , καί λίαν ὀρθῶς . οὖον γάρ εἰς υἱός δυάς τέμνω Χριστός , οὔτε μήv ἀλλότριος ὁ Μονογενώ ὑπονοέω τις εἄν ὁ σῶμα αὐτός , ὥσπερ οὐδέ εἄν εἰμί τις ἡμέτερος Ψυχή , οὐ εἄν , οἴομαι , τις ἀλλότριος προσαφέω ὁ σῶμα αὐτός . ὅτε τοίνυν , καί διά οὗτος ἐγώ ἀναφαίνω ὁ θεώρημα , ἀμπελός μέν ὑπάρχω κατά οὗτος Χριστός , κλῆμα δέ ἐγώ , ὅτε δή καί ὁ πρός αὐτός ἔχω κοινωνία , οὐ μόνος πνευματικός , ἀλλά καί σωματικός · τίς μάτην ἐγώ καταφλισαρεω , λέγω ὡς ἐπεί οὖον σωματικός ὁ πρός αὐτός κοινωνία ἐξάπτω , Πιστεύς δέ μᾶλλον , καί διάθεσις ὁ κατά ὁ νόμος ἀγάπη , οὖον ὁ σάρξ ,