cyrillus-theology.collectio-dictorum-veteris-testamenti-sp pg077_0677.4
Δαβὶδ ἑρμηνεύεται μὲν ἐξουδένωσις , ἑρμηνεύεται δὲ καὶ ἱκανὸς χειρί . Εἴη δ’ ἂν τοιοῦτος ὁ Χριστὸς , ὃν ἀποδοκιμάσαντες ἐξουδένωσαν οἱ τῶν Ἰουδαίων ἱερεῖς τε καὶ ἄρχοντες , γενόμενον δι’ ἡμᾶς δνειδὸς ἀνθρώπων ἀπιστούντων τῇ ἀληθείᾳ , καὶ ἐξουδένωμα λαοῦ πλήρους ἁμαρτιῶν . Ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς , ὁ τιθεὶς τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν τῶν αὐτοῦ προβάτων · ὁ ἀποκτείνας τὸν λέοντα καὶ τὴν ἄρχτον , τὸν θυμὸν λέγω , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν , τὰ σπαρττόντα τῆς ἐν ἡμῖν θείας εἰκόνος τὸ κάλλος . Ὁ πυῤῥάκης , διὰ τὸ πάθημα τῆς σφαγῆς . Μετὰ κάλλους ὀφθαλμιῶν , τοῦτ’ ἔστι , μετὰ δόξης τῶν κατὰ πρόνοιαν καὶ κρίσιν ὑψηλοτέρων λόγων . Ὀφθαλμοὶ γὰρ εἶεν ἂν τοῦ λόγου ἡ πρόνοια καὶ ἡ κρίσις , δι’ ὧν ποιεῖται τοῦ παντὸς τὴν ἐπισκοπήν . Ἡ πυῤῥάκης μὲν διὰ τὴν φαιδρότητα τοῦ βίου . Μετὰ κάλλους δὲ ὀφθαλμιῶν , διὰ τὸν ἄμεμπτον λόγον τῆς γνώσεως . Ὁ τοῦ νοητοῦ καὶ ὑπερηφάνου , φημὶ δὴ τοῦ διαβόλου σφαγεὶς , τοῦ παντάπηχυν ἔχοντος τὴν ἡλικίαν , διὰ τὴν περὶ τὰς πέντε τοῦ σώματος αἰσθήσεις αὔξησιν τῆς αὐτοῦ κακίας · ὁ βασιλεὺς τοῦ ἀληθινοῦ Ἰσραὴλ , καὶ ὁρῶντος Θεὸν , ὅσον ἐφικτόν · εἰ καὶ Σαοὺλ , ὁ παλαιὸς κατὰ τὸν νόμον λαὸς , μαίνεται φθόνῳ , διὰ τὴν ἀπιστίαν τηκόμενος , καὶ μὴ φέρων τῆς προσκαίρου δόξης τὴν στέρησιν . Οὗ ἀφαιρεῖται τὸ δῶρον καὶ τοῦ ὕδατος τὸν φακόν · τοῦτ’ ἔστιν , τὸ κράτος τῆς πρακτικῆς ἀρετῆς , καὶ τὴν χάριν τῆς γνωστικῆς θεωρίας , εἰ καὶ ταῦτα πάλιν δίδωσι τοῖς πρὸς αὐτὸν κατὰ τὴν πίστιν διαβαίνουσι , διὰ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν . Οὗπερ πάλιν ἐν τῷ σπηλαίῳ τὸ τῆς διπλοΐδος ἀφαιρεῖται πιερύγιον · τοῦτ’ ἔστι , τὸ ἦθος τῆς κατὰ τὴν ἠθικὴν φιλοσοφίαν ἀσχημοσύνης · ἢ τὸ ἐν νοήμασιν ὑψηλὸν τῆς τῶν νομικῶν συμβόλων καὶ οἰωνισμάτων περι ‐
Lemmas: Δαυίδ ἑρμηνεύω μέν ἐξουδένωσις , ἑρμηνεύω δέ καί ἱκανός χείρ . ἀίω δέ ἄν τοιοῦτος ὁ Χριστός , ὅς ἀποδοκιμάω ἐξουδενόω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἱερεύς τε καί ἄρχων , γίγνομαι διά ἐγώ δνειδὸς ἄνθρωπος ἀπιστέω ὁ ἀλήθεια , καί ἐξουδένωμα λαός πλήρης ἁμαρτία . ὁ ποιμήν ὁ καλός , ὁ τίθημι ὁ ψυχή ὑπέρ ἐγώ ὁ αὐτός πρόβατον · ὁ ἀποκτείνω ὁ λέων καί ὁ ἄρχω , ὁ θυμός λέγω , καί ὁ ἐπιθυμία , ὁ σπαρττοειντα ὁ ἐν ἐγώ θεῖος εἰκών ὁ κάλλος . ὁ Πυρράκης , διά ὁ πάθημα ὁ σφαγή . μετά κάλλος ὀφθαλμιάω , οὗτος εἰμί , μετά δόξα Τοί κατά πρόνοια καί κρίσις ὑψηλός λόγος . ὀφθαλμός γάρ εἰμί ἄν ὁ λόγος ὁ πρόνοια καί ὁ κρίσις , διά ὅς ποιέω ὁ πᾶς ὁ ἐπισκοπή . ὁ Πυρράκης μέν διά ὁ φαιδρότης ὁ βίος . μετά κάλλος δέ ὀφθαλμιάω , διά ὁ ἄμεμπτος λόγος ὁ γνῶσις . ὁ ὁ νοητός καί ὑπερήφανος , φημί δή ὁ διάβολος σφάζω , ὁ παντάπηχυν ἔχω ὁ ἡλικία , διά ὁ περί ὁ πέντε ὁ σῶμα αἴσθησις αὔξησις ὁ αὐτός κακία · ὁ βασιλεύς ὁ ἀληθινός Ἰσραήλ , καί ὁράω θεός , ὅσον ἐφικτός · εἰμί καί Σαῦλος , ὁ παλαιός κατά ὁ νόμος λαός , μαίνομαι φθόνος , διά ὁ ἀπιστία τήκω , καί μή φέρω ὁ πρόσκαιρος δόξα ὁ στέρησις . ἕ ἀφαιρέω ὁ δῶρον καί ὁ ὕδωρ ὁ φακός · οὗτος εἰμί , ὁ κράτος ὁ πρακτικός ἀρετή , καί ὁ χάρις ὁ γνωστικός θεωρία , εἰμί καί οὗτος πάλιν δίδωμι ὁ πρός αὐτός κατά ὁ πίστις διαβαίνω , διά ὁ ἐκ Ἰουδαῖος μέλλω κληρονομέω σωτηρία . ὅσπερ πάλιν ἐν ὁ σπήλαιον ὁ ὁ διπλοΐς ἀφαιρέω πιερύγιον · οὗτος εἰμί , ὁ ἦθος ὁ κατά ὁ ἠθικός φιλοσοφία ἀσχημοσύνη · ἢ ὁ ἐν νόημα ὑψηλός ὁ ὁ νομικός σύμβολον καί οἰώνισμα περί ‐