cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0172.2
Ὁ θεσπέσιος Παῦλος τὸν τίνὰ δὴ τρόπον γέγονεν ἄνθρωπος ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἐναργὲς ἅπασιν καθιστᾶς , ὡς οἰκονόμον μυστηρίων Θεοῦ , καὶ αὐτὸν ἔχων ἐν ἑαυτῇ λαλοῦντα Χριστόν . Ὁ γὰρ δὴ πού ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται , φησίν , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται . ὅθεν ὀφείλει κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι , ἵνα ἐλεήμων γένηται , καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν . Ἡμεῖς δὲ ταῖς εἰς ὀρθότητα ψήφοις στεφανοῦντες τὸ εἰρημένον , ἐπόμενοι τε πανταχῇ ταῖς θεοπνεύστοις Γραφαῖς , καὶ τὰς τῶν θεοφόρων φωνὰς τοῦ παντὸς ἀξιοῦντες θαύματος , μᾶλλον δὲ καὶ θείους ἡγοῦμενο νόμους , οὐ τῆς τῶν ἁγίων ἀγγέλων , οὔτε μὴν τῆς ἑαυτοῦ φύσεως ἐπιλαβέσθαι φαμέν τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον πεπιστώκαμεν δὲ , ὅτι κατὰ τοὺς ἱεροὺς Γράμματα δοκοῦν , ἐπισκιάσας τῇ ἁγίᾳ Παρθένῳ , ὡς δὴ καὶ δύναμις ἀνὸ τοῦ ὑψίστου Πατρὸς , ἐπλασεν ἑαυτῷ τὸ σῶμα τὸ ἐξ αὐτῆς , πλὴν δι᾽ ἐνεργείας τοῦ ἁγίου Πνεύματος καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , κεχρηματικὲ δὲ καὶ υἱὸς Ἀβραὰμ , καὶ Δαυὶδ οὐκ ἀπεμπολήσας διὰ τὸ ἀνθρώπινον τὸ εἶναι κατὰ ἀλήθειαν Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ Πατρὸς , μεμειγμένος δὲ μᾶλλον , καὶ εἰ γέγονεν σάρξ , ἐν φύσει τε καὶ ὑπεροχῇ , καὶ δόξῃ θεότητος ἀναλλοίωτος γὰρ ἐστι , καὶ τροπῆς ἀμείνων , ὡς Θεός . Ἔστι τοίνυν εἰς τε καὶ ὁ αὐτὸς Υἱὸς , καὶ Κύριος καὶ πρὸς τῆς σαρκώσεως , καὶ μετὰ τὴν σάρκωσιν . Καὶ τὸ διατεῖν εἰς υἱοὺς δύο τὸν ἕνα , καὶ τὸ τῆς ἀληθινῆς ἐνώσεως παραλύειν χεῖρμα , δι-ιστᾶντας ἀνὲ μέρος , καὶ τιθέντας ἰδίως ἄνθρωπον , καὶ ἰδίως Θεόν , δυσσεβείας ἔχει τῆς ἀνωτάτω γραφῆς . Ὁλῆς δὲ τούτου πεφροντικὸς ὁ Νεστόριος , τετολμηκέν εἰπεῖν αὐταῖς λέξεσιν οὕτως « Τοῦτο φρονεῖσθω ἐν ὑμῖν , ὁ καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , ἑαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβών . Οὐχ εἶπε , Τοῦτο φρονεῖσθω ἐν ὑμῖν , ὁ καὶ ἐν τῷ Θεῷ Λόγῳ , ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων , δούλου μορφὴν ἔλαβεν ἀλλὰ λαβὼν τὸ , Χριστός , ὡς τῶν δύο φύσεων προσγγορίαν σημαντικήν , ἀκινδύνως αὐτὸν καὶ δούλου μορφὴν λαβεῖν , καὶ Θεὸν ὀνομάζει τῶν δὲ λεγομένων εἰς τὸ τῶν φύσεων ἀληθῶς μεριζομένων διπλῶν . Ἐν ἑτέρᾳ δὲ πάλιν ἐξηγήσει φησίν « Ἴνα ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων , καὶ ἐπιγείων , καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . Διὰ τὸν φοροῦντα , τὸν φορούμενον σέβω διὰ τὸν κεκρυμμένον προσκυνῶ τὸ φαινόμενον ἀχώριστος τοῦ φαινομένου Θεός διὰ τοῦτο τοῦ μὴ χωριζομένου τὴν τιμὴν οὐ χωρίζω . Χωρίζω τὰς φύσεις , ἀλλ᾽ ἐνὼ τὴν προσκύνησιν . Καὶ ἐν ἐξηγήσει πάλιν εἴρα · Εἴπε τὸν ἀναλαβόντα ὅτι Θεός . Πρόσθεσε τὸν ἀναληφθέντα , ὅτι δούλου μορφὴ ἐπάγαγε μετὰ ταῦτα τὸ τῆς συναφείας ἀξίωμα , ὅτι τῶν δύο ἡ αὐθεντία
Lemmas: ὁ θεσπέσιος Παῦλος ὁ τις δή τρόπος γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ἐναργής ἅπας καθίστημι , ὡς οἰκονόμος μυστήριον Θεός , καί αὐτός ἔχω ἐν ἑαυτοῦ λαλέω Χριστός . ὁ γάρ δή πού ἄγγελος ἐπιλαμβάνω , φημί , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω . ὅθεν ὀφείλω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιόω , ἵνα ἐλεήμων γίγνομαι , καί πιστός ἀρχιερεύς ὁ πρός ὁ Θεός . ἐγώ δέ ὁ εἰς ὀρθότης ψῆφος στεφανόω ὁ εἴρω , επόμενος τε πανταχῇ ὁ θεόπνευστος γραφή , καί ὁ ὁ θεόφορος φωνή ὁ πᾶς ἄξιος θαῦμα , μᾶλλον δέ καί θεῖος ηγούμενος νόμος , οὖον ὁ ὁ ἅγιος ἄγγελος , οὔτε μήv ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἐπιλαμβάνω φημί ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος πιστόω δέ , ὅτι κατά ὁ ἱερός Γράμμα δοκέω , ἐπισκιάζω ὁ ἅγιος παρθένος , ὡς δή καί δύναμις Ανό ὁ ὕψιστος πατήρ , πλάσσω ἑαυτοῦ ὁ σῶμα ὁ ἐκ αὐτός , πλήν διά ἐνέργεια ὁ ἅγιος πνεῦμα καί γίγνομαι ἄνθρωπος , χρηματίζω δέ καί υἱός Ἀβραάμ , καί Δαυίδ οὐ ἀπεμπολάω διά ὁ ἀνθρώπινος ὁ εἰμί κατά ἀλήθεια υἱός ὁ Θεός , καί πατήρ , μίγνυμι δέ μᾶλλον , καί εἰμί γίγνομαι σάρξ , ἐν φύσις τε καί ὑπεροχή , καί δόξα θεότης ἀναλλοίωτος γάρ εἰμί , καί τροπή ἀγαθός , ὡς Θεός . εἰμί τοίνυν εἰς τε καί ὁ αὐτός υἱός , καί Κύριος καί πρός ὁ σάρκωσις , καί μετά ὁ σάρκωσις . καί ὁ διατείνω εἰς υἱός δύο ὁ εἷς , καί ὁ ὁ ἀληθινός ένωση παραλύω χέρμα , διίστημι ἰδμάν μέρος , καί τίθημι ἰδίως ἄνθρωπος , καί ἰδίως Θεός , δυσσέβεια ἔχω ὁ ἄνω2 γραφεύς . ὅλος δέ οὗτος φροντίζω ὁ Νεστόριος , τολμάω εἶπον αὐτός λέξις οὕτως « οὗτος φρονέω ἐν σύ , ὁ καί ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω . οὐχ εἶπον , οὗτος φρονέω ἐν σύ , ὁ καί ἐν ὁ Θεός Λόγος , ὅς ἐν μορφή Θεός ὑπάρχω , δοῦλος μορφή λαμβάνω ἀλλά λαμβάνω ὁ , Χριστός , ὡς ὁ δύο φύσις προσγγορίαν σημαντικός , ἀκίνδυνος αὐτός καί δοῦλος μορφή λαμβάνω , καί θεός ὀνομάζω ὁ δέ λέγω εἰς ὁ ὁ φύσις ἀληθής μερίζω διπλόος . ἐν ἕτερος δέ πάλιν ἐξήγησις φημί « ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος , καί ἐπίγειος , καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . Ζεύς ὁ φορός , ὁ φορέω σέβω διά ὁ κρύπτω προσκυνέω ὁ φαίνω ἀχώριστος ὁ φαίνω Θεός διά οὗτος ὁ μή χωρίζω ὁ τιμή οὖον χωρίζω . χωρίζω ὁ φύσις , ἀλλά νάω ὁ προσκύνησις . καί ἐν ἐξήγησις πάλιν εἴρω · εἶπον ὁ ἀναλαμβάνω ὅτι Θεός . προσθέτω ὁ ἀναλαμβάνω , ὅτι δοῦλος μορφή ἐπάγω μετά οὗτος ὁ ὁ συνάφεια ἀξίωμα , ὅτι ὁ δύο ὁ αὐθεντία