cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0189.1
νέμενες ; Ἡ δεῖα φύσις , ἡ τῷ Πατρὶ συνταδὸς , ἡ πάντα τὰ τοῦ Πατρὸς ἴδια ἔχουσα ; εἰς ποῖον ἀξίωμα μείζον αὐτῆς ἀνέβαινε ; Καὶ φήσομεν α τὴν ἱερωσύνην ἀξιώτεραν τῆς θείας φύσεως ὑπάρχειν , πρὸς ἣν οὐκ ἀφ’ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ καλοῦμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κατ’ αὐτὴν ἤνέβαινε , καὶ δι’ αὐτῆς ἐδοξάσθετο ; ἡ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ ἡ γενομένη καὶ ὁρισθεῖσα , ἡ καὶ ὡς ὁμοιουν ἡ Θεός , κατὰ τὸν Ψαλμοῦδον , δώσειν εἰς τὸν αἰῶνα τὴν τῆς ἱερωσύνης ; ; « Ὁμοσε γάρ , φησί , Κύριος , καὶ οὐ μεταμεληθήσεται · Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ . » Ἡ θεότης τοῦ Μονογενοῦς ἐνωμώτους ὑποσχέσεις παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐλάμβανε , λήψεσθαι τὴν ἱερωσύνην εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ παρ’ αὐτὴ δοξασθήσεσθαι ; Καὶ τὶς ἡμῶν ἀνάσχοι τὰ τοῦτο λεγόντων , ἡ νοούντων , καὶ οὐκ εὐελείσχι ἡ ἡμᾶς , Θεὸν εἰσάγοντας χειροτονουμένους ἀρχιερέας , καὶ ἐνωμοσίας ὑποσχέσεις λαμβάνοντας , καλεισθαι τε εἰς τὸ τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα , καὶ οὐχ ἑαυτοὺς λαμβάνοντας τὴν τιμὴν , ἀλλ’ εἰς ταύτην καλουμένους , καὶ συγκρινόμενον τῷ πρώτῳ τὴν ἱερωσύνην λαβόντι ; Καὶ πάλιν φησί , καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει · « Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισέδεκ . » Καὶ τὶς πάλιν κατὰ τὴν ἱερωσύνην Μελχισέδεκ ἀπεῖχαστο ; Ἄρα διον τὸν Θεὸν ὑπολαμβάνειν , ἡ τὴν ἐξ ἡμῶν ληφθεῖσαν σάρκα , τὴν ἐνωθεῖσαν ἀχωριστῶς τῷ Θεῷ , προσφῶς συνημμένην ; Καὶ πάλιν φησίν · « Ὡς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ δεήσεις τε , καὶ ἱκετηρίας δ πρὸς τὸν δυνάμενον σῶζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυτῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας , καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας . » Ἄρα ὁ Θεός Λόγος δεήσεις καὶ ἱκετηρίας , καὶ μετὰ κραυτῆς ἰσχυρᾶς πρὸς τινὰ δυνάμενον σῶζειν αὐτόν , προσφέρων , εἰσηκουσθὴ ἀπὸ τῆς εὐλαβείας , καὶ ἔμαθεν ἀφ’ ὧν ἔπαθε τὴν ὑπακοήν ; Εἰ τοίνυν ὁ Θεὸς Λόγος ἀρχιερεύς , καὶ ἔμαθεν ἀφ’ ὧν ἔπαθεν αὐτός , καὶ ἐτελειώθη . Ἄλλὰ μὴ ταρασσεσθῶ ὑμῶν ἡ διάνοια ! περὶ τοῦ παθόντος ἀκούσατε . « Καὶπερ ὢν Υἱός . » Οὐ γὰρ δύο υἱοὺς φαμεν , τὸν τε παθόντα , καὶ τὸν ἀπαθὴ μένιναντα · τὸ γὰρ ἀχωρισμένως καὶ ἰδιαζόντως τῆς θεότητος ὁ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ Υἱὸς ὀνόμασται , ὡς οὐδὲ ἡ θεότης μετὰ τὴν ἕνωσιν ἄνευ τῆς φαινομένης σαρκὸς Υἱὸς προσηγόρευται · τὸ γὰρ τῆς υἱότητος μετὰ τὴν ἕνωσιν ἐκατέρας ταῖς φύσεσιν ἐν , οὐ κεχωρισμέναι · ἀλλήλων . Οὐ γὰρ μετὰ τὴν ἕνωσιν χωρισμὸς ἐπεγένετο · μένει γὰρ αἰώνιος ἡ ἕνωσις . Ἄλλὰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς πάθεσι τῆς σαρκὸς ἡ θεότης ἀχώριστος , ἀπαθὴς μένουσα · καὶ τὰ θνητοπεθὴ διὰ τῆς σαρκὸς ἐπετελεῖτο · ὅθεν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Υἱὸν ὁμολογοῦμεν , ἀσυγχύτων τῶν φύσεων μενουσῶν · οὐχ ἄλλον καὶ ἄλλον λέγοντες , μὴ γένοιτο , ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτόν . Ἀρχιερέα σὺν καὶ ἀπόστολον ἡμῶν
Lemmas: νέμω ; ὁ δεία φύσις , ὁ ὁ πατήρ συνταδὸς , ὁ πᾶς ὁ ὁ πατήρ ἴδιος ἔχω ; εἰς ποῖος ἀξίωμα μείζων αὐτός ἀναβαίνω ; καί φημί ὅς ὁ ἱερωσύνη ἄξιος ὁ θεῖος φύσις ὑπάρχω , πρός ὅς οὐ ἀπό ἑαυτοῦ , ἀλλά καλέω ὑπό ὁ Θεός κατά αὐτός ἀναβαίνω , καί διά αὐτός δοξάζω ; ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ ὁ γίγνομαι καί ὁρίζω , ὁ καί ὡς ὁμοιόω ὁ Θεός , κατά ὁ ψαλμουδω , δίδωμι εἰς ὁ αἰών ὁ ὁ ἱερωσύνη ; ; « ὁμόσε γάρ , φημί , Κύριος , καί οὖον μεταμέλομαι · σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . » ὁ θεότης ὁ Μονογενώ ἔνωμος ὑπόσχεσις παρά ὁ Θεός λαμβάνω , λαμβάνω ὁ ἱερωσύνη εἰς ὁ αἰών , καί παρά αὐτός δοξάζω ; καί τις ἐγώ ἀνέχω ὁ οὗτος λέγω , ὁ νοέω , καί οὐ εὐελείσχι ὁ ἐγώ , θεός εἰσάγω χειροτονέω ἀρχιερεύς , καί ἐνωμοσία ὑπόσχεσις λαμβάνω , καλέω τε εἰς ὁ ὁ ἱερωσύνη ἀξίωμα , καί οὐ ἑαυτοῦ λαμβάνω ὁ τιμή , ἀλλά εἰς οὗτος καλέω , καί συγκρίνω ὁ πρῶτος ὁ ἱερωσύνη λαμβάνω ; καί πάλιν φημί , καθώς καί ἐν ἕτερος λέγω · « σύ ἱερεύς εἰς ὁ αἰών κατά ὁ τάξις Μελχισεδέκ . » καί τις πάλιν κατά ὁ ἱερωσύνη Μελχισεδέκ ἀπέχω ; ἄρας δῖος ὁ θεός ὑπολαμβάνω , ὁ ὁ ἐκ ἐγώ λαμβάνω σάρξ , ὁ ἐνωθέω ἀχωριστέω ὁ Θεός , προσπάω συνάπτω ; καί πάλιν φημί · « ὡς ἐν ὁ ἡμέρα ὁ σάρξ αὐτός δήω τε , καί ἱκετηρία δ πρός ὁ δύναμαι σῴζω αὐτός ἐκ θάνατος μετά κραυος ἰσχυρός καί δάκρυ προσφέρω , καί εἰσακούω ἀπό ὁ εὐλάβεια . » ἄρας ὁ Θεός Λόγος δήω καί ἱκετηρία , καί μετά κραυος ἰσχυρός πρός τις δύναμαι σῴζω αὐτός , προσφέρω , εἰσακούω ἀπό ὁ εὐλάβεια , καί μανθάνω ἀπό ὅς πάσχω ὁ ὑπακοή ; εἰμί τοίνυν ὁ θεός Λόγος ἀρχιερεύς , καί μανθάνω ἀπό ὅς πάσχω αὐτός , καί τελειόω . ἀλλά μή ταράσσω σύ ὁ διάνοια ! περί ὁ πάθος ἀκούω . « καίπερ εἰμί υἱός . » οὖον γάρ δύο υἱός φημί , ὁ τε πάθος , καί ὁ ἀπαθής μένινα · ὁ γάρ ἀχωρισμένως καί ἰδιαζόντως ὁ θεότης ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ υἱός ὀνομάζω , ὡς οὐδέ ὁ θεότης μετά ὁ ἕνωσις ἄνευ ὁ φαίνω σάρξ υἱός προσαγορεύω · ὁ γάρ ὁ υἱότης μετά ὁ ἕνωσις ἑκάτερος ὁ φύσις ἐν , οὖον χωρίζω · ἀλλήλων . οὖον γάρ μετά ὁ ἕνωσις χωρισμός ἐπιγίγνομαι · μένω γάρ αἰώνιος ὁ ἕνωσις . ἀλλά γάρ καί ἐν ὁ πάθος ὁ σάρξ ὁ θεότης ἀχώριστος , ἀπαθής μένω · καί ὁ θνητοπεθω διά ὁ σάρξ ἐπιτελέω · ὅθεν εἷς καί ὁ αὐτός υἱός ὁμολογέω , ἀσύγχυτον ὁ φύσις Μένων · οὐ ἄλλος καί ἄλλος λέγω , μή γίγνομαι , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός . Ἀρχιερεύς σύν καί ἀπόστολος ἐγώ