cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0173.1
κοινὴ , ὅτι τῶν δύο ταυτὸν τὸ ἀξίωμα , τῶν φύσεων ἀ μωνουσῶν ὁμολογεῖ τὴν τῆς ἀξίας ἑνότητα . Ὁρᾷς πανταχὴ διορίζοντα μὲν ἀλλήλων τὰς φύσεις , ἐνούσα δὲ , ὡς φησι , τὴν προσκύνησιν , καὶ κοινὴν αὐθεντίαν ὀνομάζοντα , καὶ τὴν τῆς ἀξίας ἑνότητα μόνην . Τὸ δὲ κοινὸν οὐχ ἕν , εἰ κοινόν ἐστιν , εἰ δὲ ἕν , ἀλλὰ δύο που πάντως , ἢ πλειοσιν ἰδίως τε καὶ ἀνὰ μέρος θεωρουμένοις . Ἄνθ' οὗν τὸν οὕτω τοιαύτην ποιουμένα τὴν κατάρρησιν τοῦ τὰ τοιαῦτα καλῶς ἀναθεματίσαντος λόγου ; Τί τὸ ἀτοπον , εἰ τοῖς βδελυροῖς καὶ ἀπηχεστάτοις Νεστορίου λόγοις τὰ τῆς εὐσεβείας ἀντειγείροντες δόγματα , τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀσφαλείας φροντίδα τὴν δούσαν πεποιήμεθα ; Ἐπειδὴ δὲ γαμὶ ἐμὲ τοῖς αὐτοῦ μάχεσθαι λόγοις , παραχωμοῦσι δὲ πρὸς ἀποδείξιν μέρος τῆς ἐπιστολῆς , ἧς γέγραφα πρὸς τοὺς ἀγίους μοναχάς , δεῖν ὁρᾷν τὰ εἰκότα καὶ πρὸς γε B τοῦτο εἰπεῖν · φασι γὰρ ὅτι δύο καὶ αὐτὸς ὀνόμασα ὑποστάσεις · καὶ ἀποχρῆσιν αὐτοῖς εἰς ἔλεγχον τοῦ καὶ ἡμᾶς λέλειπαι ταῦτο εἰπεῖν τοῖς αὐτὸ τῇ τοῦτο νομίμοις . Παραθεὶς οὖν ἀναγκαίως τὸ τῆς ἐπιστολῆς μέρος , προσεποιοῦμεν μετὰ τοῦτο τὸ δι' ὧν ἂν γένοιτο φαιδούμεν ἡμῖν εὐς ἀποφῆναι πανταχοῦ . Ἔχει δὲ οὕτως · Οὐκοῦν ὅσον ἦν εἰς ἰδίαν φύσιν , οὐχ ἡγίαται καταμόνας ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος · εἰ δὲ δὴ τις οἷστοι τὴν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου γεγεννημένον χαριζοῦνται τε καὶ ἡγιασθαι μόνον , ταύτην τοι καὶ ὀνομάζοι Χριστόν , λεγέτω παραδεῖλον , ὁ ἀπόχρη τὸ χρῖσμα πρὸς τὸ ἀποφῆναι τὸν χρισμένον Ἰησοῦν καὶ ὁμοῦρον τῷ πάντων ἐπικέαν Θεῷ . Ἐπειδὴ γὰρ τὴν ἐκ Θεοῦ Λόγον ἰδίως ὀνομάζειν Χριστόν , ὁ τῶν C νίων ἡμῖν βλασφημιῶν εὐρετὴς Νεστόριος διαβεβαιούται συνεχῶς · ἰδίως δὲ , καὶ ἀνὰ μέρος Χριστὸν ἕτερον τὸν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου γεγεννημένον · κατακιδδιλύουσι τὴν δόξαν , ὡς ἀχαλῆ καὶ ἀσύμφυλον καὶ τῆς ἀληθείας ἐξωρισμένην , οὔτε δὲ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον κατὰ μόνας νοούμενον χαριζοῦν τῷ ἐλαφρῷ τῆς ἀγαλλιάσεως διαβεβαιούμεθα , οὔτε μὴν ἰδίαν τε καὶ κατὰ μόνος ὡς ἄνθρωπον , καὶ ἕτερον ὄντα Υἱὸν παρὰ τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον , τὸν ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου . Ἐνα δὲ μᾶλλον χρήναι πρὸς ἀπάντων διευχωρίσματα ὁμολογεῖσθαι Χριστόν , σαρκωθέντα καὶ ἐνανθρωπήσαντα , τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Λόγον · Εἰς γὰρ Κύριος , μία πίστις , ἐν βάπτισμα . Ἔστι τοίνυν οὐδεὶ τῶν ὀρθὰ φρονεῖν εἰωθότων ἀσύμφωνος , ὅτι παραχράντοι τῶν παρ' ἐμοῦ γεγραμμένων τὴν διάνοιαν , καὶ συκοφαντοῦσι πᾶν τοῦτο τὴν ἀλήθειαν . Καὶ καθ' ἕτερον δὲ τρόπον ἀπλημμελὲς εἴη ἂν , καὶ μᾶλα εἰκότως , ἀμοιρήσειε δ' ἂν καὶ μώμων παντὸς τὸ εἰδέναι τυχοῦν , ὡς ἕτερα μὲν ἔστι κατὰ φύσιν ἰδίαν ἡ σάρξ παρὰ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς φύντα Λόγον , ἕτερος δὲ αὐ κατὰ γε τὸν τῆς ἰδίας φύσεως λόγον , ὁ Μονογενής . Ἄλλ' οὐ τὸ εἰδέναι ταῦτα , μερίζειν ἔστι τὰς φύσεις μετὰ τὴν
Lemmas: κοινός , ὅτι ὁ δύο τατός ὁ ἀξίωμα , ὁ φύσις ὅς μωνουω ὁμολογέω ὁ ὁ ἄξιος ἑνότης . ὁράω πανταχῇ διορίζω μέν ἀλλήλων ὁ φύσις , ἔνειμι δέ , ὡς φημί , ὁ προσκύνησις , καί κοινός αὐθεντία ὀνομάζω , καί ὁ ὁ ἄξιος ἑνότης μόνος . ὁ δέ κοινός οὐ εἷς , εἰμί κοινός εἰμί , εἰμί δέ εἷς , ἀλλά δύο ποῦ πάντως , ἢ πλείων ἰδίως τε καί ἀνά μέρος θεωρέω . ἀντί ἐν ὁ οὗτος τοιοῦτος ποιέω ὁ κατάρρησις ὁ ὁ τοιοῦτος καλῶς ἀναθεματίζω λόγος ; τις ὁ ἄτοπος , εἰμί ὁ βδελυρός καί ἀπηχής Νεστόριος λόγος ὁ ὁ εὐσέβεια ἀντειγείροντες δόγμα , ὁ ὁ ἀδελφός ἀσφάλεια φροντίς ὁ δίδωμι ποιέω ; ἐπεί δέ γαμὶ ἐγώ ὁ αὐτός μάχομαι λόγος , παραχωμους δέ πρός ἀπόδειξις μέρος ὁ ἐπιστολή , ὅς γράφω πρός ὁ ἅγιος μοναχός , δήω ὁράω ὁ εἰκός καί πρός γε B οὗτος εἶπον · φημί γάρ ὅτι δύο καί αὐτός ονομάζω ὑπόστασις · καί ἀπόχρησις αὐτός εἰς ἔλεγχος ὁ καί ἐγώ λείπω ταῦτο εἶπον ὁ αὐτός ὁ οὗτος νόμιμος . παρατίθημι οὖν ἀναγκαῖος ὁ ὁ ἐπιστολή μέρος , προσποιέω μετά οὗτος ὁ διά ὅς εἄν γίγνομαι φαιδηω ἐγώ ἐΰς ἀποφαίνω πανταχοῦ . ἔχις δέ οὕτως · οὐκοῦν ὅσος εἰμί εἰς ἴδιος φύσις , οὐ ηγιααω καταμόνας ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος · εἰμί δέ δή τις ὀϊστός ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω χαρίζω τε καί ἁγίζω μόνος , οὗτος ὅς καί ὀνομάζω Χριστός , λέγω παραδεῖλον , ὁ ἀποχράω ὁ χρῖσμα πρός ὁ ἀποφαίνω ὁ χρίω Ἰησοῦς καί ὁμουρέω ὁ πᾶς ἐπιχέω Θεός . ἐπεί γάρ ὁ ἐκ Θεός Λόγος ἰδίως ὀνομάζω Χριστός , ὁ ὁ C Νίων ἐγώ βλασφημία εὑρετής Νεστόριος διαβεβαιόω συνεχῶς · ἰδίως δέ , καί ἀνά μέρος Χριστός ἕτερος ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος γεννάω · κατακιδδιλυω ὁ δόξα , ὡς ἀχαλῆ καί ἀσύμφυλος καί ὁ ἀλήθεια ἐξορίζω , οὔτε δέ ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος κατά μόνος νοέω χαρίζω ὁ ἐλαφρός ὁ ἀγαλλίασις διαβεβαιόω , οὔτε μήv ἴδιος τε καί κατά μόνος ὡς ἄνθρωπος , καί ἕτερος εἰμί υἱός παρά ὁ ἐκ Θεός Λόγος , ὁ ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος . εἷς δέ μᾶλλον χρή πρός ἀπαντάω διευχωρισμα ὁμολογέω Χριστός , σαρκόω καί ἐνανθρωπέω , ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος · εἰς γάρ Κύριος , εἷς πίστις , ἐν βάπτισμα . εἰμί τοίνυν οὖδας ὁ ὀρθός φρονέω εἴωθα ἀσύμφωνος , ὅτι παραχράντοι ὁ παρά ἐγώ γράφω ὁ διάνοια , καί συκοφαντέω πᾶς οὗτος ὁ ἀλήθεια . καί κατά ἕτερος δέ τρόπος ἀπλημμελής εἰμί εἄν , καί μῆλον εἰκότως , ἀμοιρέω δέ εἄν καί μῶμος πᾶς ὁ οἶδα τυχαίνω , ὡς ἕτερος μέν εἰμί κατά φύσις ἴδιος ὁ σάρξ παρά ὁ ἐκ Θεός πατήρ φύς Λόγος , ἕτερος δέ αὖος κατά γε ὁ ὁ ἴδιος φύσις λόγος , ὁ Μονογενής . ἄλλος οὖον ὁ οἶδα οὗτος , μερίζω εἰμί ὁ φύσις μετά ὁ