cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0187.1
μενοι , προῖχουσιν εἰς τοῦτο νοῦθίας αὐτοί , [ καὶ ] μὴν καὶ ἀδελτηρίας , ὡς οἴσθαι με λέγειν οὐ διὰ τοῦ Πνεύματος ἐκβάλλειν τὸν Ἰησοῦν τὰ δαιμόνια . Ἄρ' οὐκ ἐναργὴς συκοφαντία τοῦτό γε ; Εἰ μὴ γάρ οὐκ ἀξιοῦσιν ὁμολογεῖν θεοσημεῖα εἶναι τρόπον τὸ ἐκβάλλεσθαι τὰ δαιμόνια , λεγόντων δ βούλοιντο , ποιέτωσαν κατ' ἐμοῦ τὸ χρῆμα γραφὴν , ἐγκαλετῶσαν ὅτι μὴ τοῦτο ἔργον ἐναργῶς , σιωπῶσα τὰς θεοσημείας . Εἰ δὲ ὁμοῦ τοῖς ἄλλοις καὶ τὸ ἐκβάλλεσθαι τὰ δαιμόνια , τρόπος ἂν εἴη , καὶ οὐκ ἀθαύμαστος , τῆς Θεοσημείας , τί δὴποτε μεδέντες ὡς ἀχερδεῖς τὸ ἐλέσθαι μᾶλλον εὐτομεῖν , καὶ τὸ χρῆμα λαλεῖν τὴν ἀλήθειαν ὡς ἕωλον παραποιούμενοι , τὸ τῆς ρ καθ' ἡμῶν ἀθυποτομίας τετριμῆχαι χρῆμα ἡ , καὶ οὐκ ἐν μικρῷ πεποιηκται λόγῳ τὸ οὕτω κατεχειγμένον παρὰ τε θεῷ καὶ ἀνθρώποις ; Ἐπιλελήσθαι δέ μοι δοκοῦσι λέγοντος τοῦ Χριστοῦ : « Πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου Ἀδελφέ , ἄρες ἐκβάλω τ τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου , καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ ; Ὑποκριτά , ἐκβάλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου , καὶ τότε ἐμβλέψεις τ ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου . Ὑτι μὲν γάρ ὁμοούσιός τέ ἐστιν ἡ ἁ γία Τριάς , ἰσοσθενὴς τε , καὶ ἰσοῦργός , οὐ διὰ γε τῶν παρ' ὑμῖν ἐγνώσκαμεν λόγων πεπληροφορημένα δέ μᾶλλον ἐκ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς . Ὅτι δὲ κατ' οὐδένα τρόπον τοῖς τῆς ὀρθῆς πίστεως διαλαμυνεῖται λόγοις , ὁνήσει δέ μᾶλλον ὁ προκειμένος ἀναθεματισμός , ἀταλαίπωρον ἰδεῖν . Τοὺς γάρ τοῦ διαιροῦντας τὸν ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν , μερίζοντας τε αὐτόν , ὡς ἤδη πλειστάκις εἴρηκαμεν , εἰς ἀνθρώπον , ἰδικῶς , καὶ εἰς Θεὸν Λόγον ἰδικῶς , ὡς δύο νοεῖσθαι πρόσωπά τε καὶ ὑποστάσεις δυσχωριζομένας ἀπ' ἀλλήλων , τοῦτο ὁρᾶν οὐκ ἐξ' οὔτε μὴν ἐφήσει λέγειν ὡς ἕνα κοινὸν ἀνθρώπων ἐνηργηθῆσαι παρὰ τοῦ Πνεύματος τὸν Ἰησοῦν , πρὸς γε τὸ δύνασθαι κατορθοῦν τὰς θεοσημείας ἐπεὶ κατ' οὐδένα ὁρίζει τρόπον τῶν ἁγίων ἀποστόλων , ἢ γοῦν προφητῶν , οἱ διὰ τῆς ἀνωθεν ἡμερότητος τῶν θείων χαρισμάτων ἀναπληρώμενοι φαῖεν ἂν εἰκῶς : « Χάριτι Θεοῦ ἐσμεν ὁ ἐσμεν . Ἄλλὰ τοῖς μὲν ἁγίοις ἀνδράσιν , οἷς ἡ τῶν παρὰ Θεοῦ χαρισμάτων ἐμπρέπει διανομή , ἀρμόσειεν ἂν εἰκῶς ἡ τοιαῦς φωνή , Χριστῷ δὲ οὐκέτι . Ἴδιον γὰρ αὐτῷ τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ ἄγιον , καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἐνεργεῖ δὲ ὡσπερ ὁ Πατὴρ διὰ τοῦ Πνεύματος , οὕτω καὶ αὐτός . Καὶ γοῦν , καίτοι λέγων Ἰουδαίοις : « Πολλὰ καλὰ ἔδειξα ὑμῖν ἔργα παρὰ τοῦ Πατρὸς μου » , καὶ , Ἀπ' ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ ὁ δὲ Πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μένων , ποιεῖ τὰ ἔργα αὐτός » : ἔφη δὲ πού πάλιν : « Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Πνεύματι Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια τὴν τοῦ Πνεύματος ἐνέργειαν ἀνατιθεὶς ἑαυτῷ τε καὶ τῷ Πατρὶ διὰ τὴν ταυτότητα τῆς οὐσίας . Καὶ πολύς ἂν γένοιτο καὶ μακρὸς ὁ περὶ τούτων λόγος .
Lemmas: μένω , προέχω εἰς οὗτος νοῦθος αὐτός , [ καί ] μήv καί ἀδελτηρίας , ὡς οἴομαι ἐγώ λέγω οὖον διά ὁ πνεῦμα ἐκβάλλω ὁ Ἰησοῦς ὁ δαιμόνιος . ἄρα οὐ ἐναργής συκοφαντία οὗτος γε ; εἰμί μή γάρ οὐ ἀξιόω ὁμολογέω θεοσημεία εἰμί τρόπος ὁ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , λέγω δ βούλομαι , ποιέω κατά ἐγώ ὁ χρῆμα γραφή , ἐγκαλέω ὅτι μή οὗτος ἔργον ἐναργής , σιωπάω ὁ θεοσημεία . εἰμί δέ ὁμοῦ ὁ ἄλλος καί ὁ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , τρόπος εἄν εἰμί , καί οὐ ἀθαύμαστος , ὁ θεοσημεία , τίς δήποτε μέδω ὡς ἀκερδής ὁ αἱρέω μᾶλλον ευτομεω , καί ὁ χρῆμα λαλέω ὁ ἀλήθεια ὡς ἕωλος παραποιέω , ὁ ὁ ρ κατά ἐγώ αθυποτοεις τετριμῆχαι χρῆμα ὁ , καί οὐ ἐν μικρός ποιέω λόγος ὁ οὗτος κατεχειγμένον παρά τε θεός καί ἄνθρωπος ; επιλανθανω δέ ἐγώ δοκέω λέγω ὁ Χριστός : « Πῶς εἴρω ὁ ἀδελφός σύ ἀδελφός , Ἄρης ἐκβάλλω τ ὁ κάρφος ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ , καί ἰδού ὁ δοκός ἐν ὁ σός ὀφθαλμός ; ὑποκριτής , ἐκβάλλω πρῶτος ὁ δοκός ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ , καί τότε ἔμβλεψις τ ἐκβάλλω ὁ κάρφος ἐκ ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ . Ὑ μέν γάρ ὁμοούσιος τε εἰμί ὁ ὅς γία Τριάς , ἰσοσθενής τε , καί ἰσουργός , οὖον διά γε ὁ παρά σύ γιγνώσκω λόγος πληροφορημένος δέ μᾶλλον ἐκ ὁ θεόπνευστος γραφή . ὅτι2 δέ κατά οὐδείς τρόπος ὁ ὁ ὀρθός πίστις διαλαμυνεομαι λόγος , ὀνίνημι δέ μᾶλλον ὁ πρόκειμαι ἀναθεματισμός , ἀταλαίπωρος ὁράω . ὁ γάρ ὁ διαιρέω ὁ εἷς κύριος Ἰησοῦς Χριστός , μερίζω τε αὐτός , ὡς ἤδη πλειστάκις εἴρω , εἰς ἄνθρωπος , ἰδικός , καί εἰς θεός Λόγος ἰδικός , ὡς δύο νοέω πρόσωπον τε καί ὑπόστασις δυσχωριζομεναι ἀπό ἀλλήλων , οὗτος ὁράω οὐ ἔξω οὔτε μήv ἐφίημι λέγω ὡς εἷς κοινός ἄνθρωπος ἐνεργέω παρά ὁ πνεῦμα ὁ Ἰησοῦς , πρός γε ὁ δύναμαι κατορθόω ὁ θεοσημεία ἐπεί κατά οὐδείς ὁρίζω τρόπος ὁ ἅγιος ἀπόστολος , ἢ γοῦν προφήτης , ὁ διά ὁ ἄνωθεν ἡμερότης ὁ θεῖον χάρισμα αναπληρωμένος φημί εἄν ἵημι : « Χάρις Θεός εἰμί ὁ εἰμί . ἀλλά ὁ μέν ἅγιος ἀνήρ , ὅς ὁ ὁ παρά Θεός χάρισμα ἐμπρέπω διανομή , ἁρμόζω εἄν ἵημι ὁ τοιαῦς φωνή , Χριστός δέ οὐκέτι . Ἴδιον γάρ αὐτός ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ἀγάω , καθάπερ ἀμελέω καί ὁ Θεός καί πατήρ ἐνεργέω δέ ὡς ὁ πατήρ διά ὁ πνεῦμα , οὗτος καί αὐτός . καί γοῦν , καίτοι λέγω Ἰουδαῖος : « πολύς καλός δείκνυμι σύ ἔργον παρά ὁ πατήρ ἐγώ » , καί , ἀπό ἐμαυτοῦ οὖον λαλέω ὁ δέ πατήρ ὁ ἐν ἐγώ Μένων , ποιέω ὁ ἔργον αὐτός » : φημί δέ πού πάλιν : « εἰμί δέ ἐγώ ἐν πνεῦμα Θεός ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια ἀνατίθημι ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ διά ὁ ταυτότης ὁ οὐσία . καί πολύς εἄν γίγνομαι καί μακρός ὁ περί οὗτος λόγος .