cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0177.1
σπὸν . Ὅτι δὲ καὶ αὐτοὶ τοὺς παρ’ ἡμῶν συμφέροντας λόγους , δήλον ἄν εἴη ἤπουθεν ἐξ ὧν γεγράφασι , καὶ φρονεῖν ἐγνώκασιν · ἔχει δὲ οὕτως · Ὡς δὲ προσ-ώπως , ἢ ἡ ὑποστάσει δυοῖν , ἢ υἱὸς δυοῖ διαιρούμενος τὴν ἑνότητα , ἤγουσι τὸν ἕνα Υἱόν , τὰς φωνὰς ἐφαρμό-ζουσι οὐ δεῖ · ἀδιαίρετος γὰρ καὶ ἀχώριστος ἡ ἄκρα ἑνότης · καὶ ὁ εἰς Υἱὸς κατὰ πάντα καὶ λόγον , καὶ τρόπον , καὶ ἑνοῦναι ἐστίν . Τῆς δὲ ἄκρας ἑνώσεως φυλαττομένης , καὶ τοῦ ἑνὸς Υἱοῦ , καὶ Χριστοῦ , καὶ Κυρίου ὁμολογουμένου , περὶ τὸν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Υἱὸν ἐκλαλεῖσθαι οὐ χρὴ τὰ λεγόμενα · κατὰ μέντοι τὴν τῶν ἐνωθείσων φύσεων δύναμιν ἐφαρμόζεσθαι πρέπει τῷ ἐνὶ Υἱῷ τὰ λεγόμενα . Οὕτω δὲ τῆς εἰς ἄκρον ἑνώσεως σωζομένης , ποία παρεῖσθαι ἡ γοῦν φαντασία τοῖς παρεκκλίνουσι τὸ δεῖ ; καὶ ὁ μαρτυρῶν ἀποστολὸς πῶς οὐκ ἔχει φέρειν τῆς εὐθείας ὁδοῦ , καὶ τῶν τῆς εὐσεβείας δογμάτων εἰς ἅπαν ἀποφοιτῶν ; Τί οὖν φησιν ὁ ἀναθεματισμὸς ; Εἰ τις μαρτυρῇ τὰς φωνὰς , κατὰ γε τοῦτον τὸν τρόπον , καὶ τὰς μὲν ὡς ἀνθρώπῳ παρὰ τὸν ἐκ Θεοῦ Λόγον ἰδικῶς νοουμένῳ προσάπτειν , τὰς δὲ ὡς θεοπρεπεῖς μόνῳ τῷ ἐκ Θεοῦ Λόγῳ · ἀνάθεμα ἔστω . · Εἰ μὲν οὖν οἱ διοιστάμενοι · καὶ διωρίζοντες εἰς ἀνθρώπου ἰδικῶς τε καὶ ἀνὰ μέρος , καὶ εἰς Θεὸν Λόγον ἰδικῶς τε καὶ ἀνὰ μέρος , οὐ μερίζουσι τὸν ἕνα Χριστόν , καὶ δύο λέγουσιν υἱούς , ἀγανακτεῖτωσαν καθ’ ἡμῶν οἱ φιλεγκλήμονες · εἰ δὲ τοιῇ καὶ διαιρεῖσι τὸ οὕτω φρονεῖν ἐστίν , κατὰ τινὰ τρόπον τοὺς παρ’ ἡμῶν λόγους ἐπιτι-μῶν ἐγνώκασιν , καὶ τοὶ καὶ αὐτοί , καθά φασιν , ἀδιαί-ρετόν τε καὶ ἕνα κατὰ ἄκραν ἑνότητα ὁμολογοῦντες ὑπάρχειν τὸν Ἐμμανουήλ ; Τὸ μὲν οὖν ἐμφρόνως ἐκάστην φωνήν , εἰ καὶ παρ’ αὐτοῦ τυχῶν εἰρημένην , ἐκλαμβάνεσθαι δεῖν , κατανοῶσαι · ἄν καὶ αὐτὸς ἐγώ , καὶ ἀπαστοῦσιν , οἴμαι , τῶν ὀρθὰ φρονεῖν εἰωθότων · αἱ μὲν γὰρ εἰσὶ θεοπρεπεῖς , αἱ δὲ τῇ μετὰ σαρκὸς οἰκονομίᾳ μᾶλλον ἀρμοδιώτεραι . Ἐπεὶ δὲ ἐστιν εἰς καὶ ὁ αὐτός , Θεὸς τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος , ταύτῃ τοι καὶ λίαν ὀρθῶς , ποτὲ μὲν θεϊκῶς , ποτὲ δὲ ἀνθρωπίνως ποιεῖσθαι τοὺς λόγους · πλὴν τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ ταύτας τε καὶ αἰνὰς εἶναι φωνὰς διευγχοριζόμεθα · οὔτε φιλοῦντες θεότητος τὸν ἐκ τῆς παναγίας Παρθένου νανόν , οὔτε μὴν ἀσαρχον εἰδότας τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον μετὰ τὴν ἀρρήτον ἑνώσιν . Θαυμάζω δὲ ὅτι , καὶ τοὶ πολυπραγμονοῦντες ἄγαν , καὶ ὡς γε νομίζουσι , λεπτῶς βασανίζοντες τὰς ἐμὰς ἐπιστολὰς , τὰ μὲν ὅσα ἐστὶν ἐν αὐταῖς χρησιμὰ τε καὶ ἀναγκαῖα πρὸς ἀποδείξει τῶν τῶν δογμάτων ὀρθότητος τε καὶ ἀκριβείας , ἐθελόντες παρατρέχουσιν , ἐπιπληξίῳ δὲ καὶ μάλᾳ γοργῶς τοὺς κἂν γοῦν ἰσχνὴν ἔχοντας ὑπο-ψίαν , κατὰ γε τοῦ αὐτοῦ δοκοῦν , εἰς τὸ δύνασθαι δι’ αὐτῶν τὰς καθ’ ἡμῶν ποιεῖσθαι συκοφαντίας . Μερμνήσωμαι δὲ τῶν ἐμαυτοῦ ῥητῶν ε . Ἐγρῆφα γὰρ οὕτως ἐν τῇ πρὸς Νεστορίων ἐπιστολῇ · Τὰς δὲ γε ἐν ταῖς Εὐαγγελίοις τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν φωνὰς οὔτε
Lemmas: Σπον . ὅτι2 δέ καί αὐτός ὁ παρά ἐγώ συμφέρω λόγος , δῆλος ἄν εἰμί ἀποθύω ἐκ ὅς γράφω , καί φρονέω γιγνώσκω · ἔχω δέ οὕτως · ὡς δέ προσ-ώπως , ἢ ὁ ὑπόστασις δύο , ἢ υἱός δύο διαιρέω ὁ ἑνότης , ἄγω ὁ εἷς υἱός , ὁ φωνή ἐφαρμόζω οὖον δεῖ · ἀδιαίρετος γάρ καί ἀχώριστος ὁ ἄκρος ἑνότης · καί ὁ εἰς υἱός κατά πᾶς καί λόγος , καί τρόπος , καί ἑνόω εἰμί . ὁ δέ ἄκρος ἕνωσις φυλάσσω , καί ὁ εἷς υἱός , καί Χριστός , καί κύριος ὁμολογέω , περί ὁ εἷς καί ὁ αὐτός υἱός ἐκλαλέω οὖον χρή ὁ λέγω · κατά μέντοι ὁ ὁ ἐνωθέω φύσις δύναμις ἐφαρμόζω πρέπω ὁ ἐν υἱός ὁ λέγω . οὕτως δέ ὁ εἰς ἄκρος ἕνωσις σῴζω , ποῖος παρίημι ὁ γοῦν φαντασία ὁ παρεκκλίνω ὁ δεῖ ; καί ὁ μαρτυρέω Αποστολός πῶς οὐ ἔχω φέρω ὁ εὐθύς ὁδός , καί ὁ ὁ εὐσέβεια δόγμα εἰς ἅπας αποφοιτών ; τις οὖν φημί ὁ ἀναθεματισμός ; εἰμί τις μαρτυρέω ὁ φωνή , κατά γε οὗτος ὁ τρόπος , καί ὁ μέν ὡς ἄνθρωπος παρά ὁ ἐκ Θεός λόγος ἰδικός νοέω προσάπτω , ὁ δέ ὡς θεοπρεπής μόνος ὁ ἐκ Θεός Λόγος · ἀνάθεμα ἵστημι . · εἰμί μέν οὖν ὁ διοιστημι · καί διορίζω εἰς ἄνθρωπος ἰδικός τε καί ἀνά μέρος , καί εἰς θεός Λόγος ἰδικός τε καί ἀνά μέρος , οὖον μερίζω ὁ εἷς Χριστός , καί δύο λέγω υἱός , ἀγανακτέω κατά ἐγώ ὁ φιλεγκλήμων · εἰμί δέ τοῖος καί διαιρέω ὁ οὗτος φρονέω εἰμί , κατά τις τρόπος ὁ παρά ἐγώ λόγος ἐπιτιμάω γιγνώσκω , καί σύ καί αὐτός , καθά φημί , ἀδιαίρετος τε καί εἷς κατά ἄκρος ἑνότης ὁμολογέω ὑπάρχω ὁ Ἐμμανουήλ ; ὁ μέν οὖν ἔμφρων ἕκαστος φωνή , εἰμί καί παρά αὐτός Τύχη εἴρω , ἐκλαμβάνω δήω , κατανοέω · ἄν καί αὐτός ἐγώ , καί ἀφίστημι , οἴμη , ὁ ὀρθός φρονέω εἴωθα · ὁ μέν γάρ εἰμί θεοπρεπής , ὁ δέ ὁ μετά σάρξ οἰκονομία μᾶλλον ἀρμόδιος . ἐπεί δέ εἰμί εἰς καί ὁ αὐτός , θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος , οὗτος ὅς καί λίαν ὀρθῶς , ποτέ μέν θεῖος , ποτέ δέ ἀνθρώπινος ποιέω ὁ λόγος · πλήν ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός οὗτος τε καί αἰνός εἰμί φωνή διευγχοριζομεθη · οὔτε φιλέω θεότης ὁ ἐκ ὁ παναγία παρθένος νᾶνος , οὔτε μήv ἄσαρκος οἶδα ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος μετά ὁ ἄρρητος ἔνειμι . θαυμάζω δέ ὅτι , καί σύ πολυπραγμονέω ἄγαν , καί ὡς γε νομίζω , λεπτός βασανίζω ὁ ἐμός ἐπιστολή , ὁ μέν ὅσος εἰμί ἐν αὐτός χρήσιμος τε καί ἀναγκαῖος πρός ἀποδείκνυμι ὁ ὁ δόγμα ὀρθότης τε καί ἀκρίβεια , ἐθέλω παρατρέχω , ἐπίπληξις δέ καί μάλα γοργός ὁ κἀν γοῦν ἰσχνός ἔχω ὑποψία , κατά γε ὁ αὐτός δοκέω , εἰς ὁ δύναμαι διά αὐτός ὁ κατά ἐγώ ποιέω συκοφαντία . Μερμνήσωμαι δέ ὁ ἐμαυτοῦ ῥητός ε . Ἐγρῆφα γάρ οὕτως ἐν ὁ πρός Νεστορίων ἐπιστολή · ὁ δέ γε ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Σωτήρ ἐγώ φωνή οὔτε