cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0196.1
A γον , τὸν φαινομένον εἶναι διαβεβαιοῦμενος , ᾧ καὶ μόνῃ τῆς ἀποστολῆς προενενημένη χρεία , οὐκ ἀνθρωποφαγίαν ἡμῶν ἀποφαίνει τὸ μυστήριον , παριστάς ἀνοσίως εἰς ἐξίτλους ἐννοίας τῶν πιστευόντων 1 τὸν νοῦν , καὶ λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις ὑποφέρειν ἐπιχειρεῖν , ὁ μόνως m καὶ ἀληθῆ τῶν πίστεως προσιλαμβάνεται ; Οὐ γὰρ ἐπαϊδη προῦκ ἰσθεται θεότητος φύσις , διὰ τοῦτο κοινὸν εἶναι φαῖν τις ἂν τὸ ἅγιον σῶμα τοῦ Χριστοῦ . Εἰδέναι δὲ ἀναγκαῖον , ὅτι , καθὰ φθάσαντες εἴπομεν , ἴδιόν ἐστι σῶμα τοῦ τὰ πάντα ζωοποιοῦντος Λόγου · ἐπαϊδη δὲ ἐστι σῶμα ζωῆς , ζωοποιόν ἐστι · διὰ τοῦτο γὰρ τὰς ἡμετέρας ἡμῶν σώμασιν ἐνέθηκε n τὴν ζωὴν , ὡς καὶ καταργεῖ τοῦ θανάτου τὸ κράτος . Ζωοποιεῖ δὲ ἡμᾶς κατὰ τὸν ἴσον τρόπον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ · τὸ γὰρ Πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν , κατὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος φωνήν . Λυπαῖ δὲ οὐδέν , ὑπὲρ γε τοῦ μὴ δοκεῖν ἐμὲ τε καὶ μόνον ἴδιον ὀνομάζειν τὸ σῶμα τοῦ Λόγου , καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων παραθεῖναι χρείας ; Ἴν ἴδοιεν οἱ δι’ ἀντιφάσεως μὲν τὴν ἡμῶν κατακεχράγασιν , ἐπομένους o πανταχοῦ ταῖς ἐκείνων φωναῖς . Ἐφη τοίνυν ὁ πανευφήμος ἡμῶν Πατήρ , καὶ ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος ἐν τῷ περὶ τῆς Τριάδος λόγῳ · « Καὶ ἐδεικνυτο ὅτι μὴ φαντασία , ἀλλὰ ἀληθῶς ἔχων ἦν σῶμα . Ἐσπετε γὰρ τὸν p Κύριον ἐνδυσόμενον ἀνθρωπίνην σάρκα , ταύτην μετὰ τῶν ἰδίων παθῶν αὐτῆς ὅλην ἐνδύσασθαι · ἵν’ ὡςπερ ἴδιον αὐτοῦ λέγομεν εἶναι τὸ σῶμα , οὕτω καὶ τὰ τοῦ σώματος πάθη ἴδια μόνον αὐτοῦ λέγηται , εἰ καὶ μὴ ἤπτετο κατὰ τὴν θεότητα αὐτοῦ . » Καὶ πάλιν · « Ταῦτα ἀναγκαίως προεξετάσαμεν , ἵνα ἂν ἴδωμεν αὐτὸν ὡς δι’ ὀργάνου τοῦ ἰδίου σώματος θεϊκῶς πράττοντα , ἢ λέγοντα , γινώσκωμεν ὅτι Θεὸς ὢν ταῦτα ἐργάζεται . » Καὶ ταῦτα μὲν ὁ μακάριος Πατὴρ ἡμῶν Ἀθανάσιος . Πλὴν , κἂν ἴδιον λέγηται τοῦ Λόγου τὸ σῶμα , ἀλλ’ οὐν ἐστὶν ἐκ γυναικός , καὶ τοῖς ἡμετέροις συγγενές , καθὰ νοεῖται σάρξ . Καὶ τὸ μὲν μακάριος Παῦλος · « Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , φησί , χοϊκός · ὁ δεύτερος ἐξ οὐρανοῦ . » Αὐτὸς δὲ ὁ Χριστός · « Οὐδεὶς ἀνέβησεν εἰς τὸν οὐρανόν , φησίν , εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . » Φαμέν δὲ ὅτι οὐκ ἐξ οὐρανοῦ τὸ σῶμα τὸ ἐνωθὲν αὐτῷ κατενεχθὲν ὁ Λόγος , τοιαῦτα φησίν · ἐπαϊδη δὲ ἄνωθεν ὢν αὐτὸς καὶ ἐξ οὐρανοῦ , ἴδιον ἐποίησατο τὸ ἐνωθὲν αὐτῷ σῶμα ἀφράστως τε , καὶ ἀπεριόπτως , ἀτρέπτως τε , καὶ ἀσυγγύτως , ταύτην καὶ ἐξ οὐρανοῦ φησιν ἑαυτόν , καὶ ὅτι γέγονεν Υἱὸς ἀνθρώπου . Ὀρθῶς τοιγαροῦν καὶ ἀμωμήτως ἔχοντος ἡμῖν τοῦ λόγου , ποῖα τις ἄρα τοῖς φιλοφρογεῖν ἐθελούσιν εὐρεσιολογίας τῆς καθ’ ἡμῶν ἢ πρόφασις , εἰ μάχεται ταῖς τινων δυσφημίαις ὁ ἀναθεματισμὸς , τῷ ψεύδει τὸ ἀληθὲς ἀντιζάγων ; Οἴμαι δὲ ἐγὼγε κατ’ οὐδένα τρόπον ἡμαρτηκέναι τοῦ πρέποντος , εἰ Χριστὸν ἔφη ὑπὲρ ἡμᾶς . Εἰ γὰρ καὶ γέγονεν ἄνθρωπος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ἀλλ’ ἔστι καὶ οὕτως ;
Lemmas: A γος , ὁ φαίνω εἰμί διαβεβαιόω , ὅς καί μόνος ὁ ἀποστολή προφέρω χρεία , οὐ ἀνθρωποφαγία ἐγώ ἀποφαίνω ὁ μυστήριον , παρίστημι ἀνόσιος εἰς ἐξίτλους ἔννοια ὁ πιστεύω 1 ὁ νόος , καί λογισμός ἀνθρώπινος ὑποφέρω ἐπιχειρέω , ὁ μόνος m καί ἀληθής ὁ πίστις προσλαμβάνω ; οὖον γάρ ἐπαϊδη προῦκ ἵστημι θεότης φύσις , διά οὗτος κοινός εἰμί φαίνω τις εἄν ὁ ἅγιος σῶμα ὁ Χριστός . οἶδα δέ ἀναγκαῖος , ὅτι , καθά φθάνω εἶπον , ἴδιος εἰμί σῶμα ὁ ὁ πᾶς ζωοποιέω Λόγος · ἐπαϊδη δέ εἰμί σῶμα ζωή , ζωοποιός εἰμί · διά οὗτος γάρ ὁ ἡμέτερος ἐγώ σῶμα ἐντίθημι n ὁ ζωή , ὡς καί καταργέω ὁ θάνατος ὁ κράτος . ζωοποιέω δέ ἐγώ κατά ὁ ἴσος τρόπος καί ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ Χριστός · ὁ γάρ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω , κατά ὁ αὐτός ὁ Σωτήρ φωνή . λύπη δέ οὐδείς , ὑπέρ γε ὁ μή δοκέω ἐγώ τε καί μόνος ἴδιος ὀνομάζω ὁ σῶμα ὁ Λόγος , καί ὁ ἅγιος Πατέρων παρατίθημι χρεία ; εἶμι ὁράω ὁ διά ἀντίφασις μέν ὁ ἐγώ κατακεχράγασιν , επόμενος o πανταχοῦ ὁ ἐκεῖνος φωνή . φημί τοίνυν ὁ πανεύφημος ἐγώ Πατήρ , καί ἐπίσκοπος Ἀθανάσιος ἐν ὁ περί ὁ Τριάς λόγος · « καί δείκνυμι ὅτι μή φαντασία , ἀλλά ἀληθής ἔχω εἰμί σῶμα . ἐνέπω γάρ ὁ p κύριος ἐνδύω ἀνθρώπινος σάρξ , οὗτος μετά ὁ ἴδιος πάθος αὐτός ὅλος ἐνδύω · ἵνα ὡς ἴδιος αὐτός λέγω εἰμί ὁ σῶμα , οὗτος καί ὁ ὁ σῶμα πάθος ἴδιος μόνος αὐτός λέγω , εἰμί καί μή ἅπτω κατά ὁ θεότης αὐτός . » καί πάλιν · « οὗτος ἀναγκαῖος προεξετάζω , ἵνα εἄν ὁράω αὐτός ὡς διά ὄργανον ὁ ἴδιος σῶμα θεῖος πράσσω , ἢ λέγω , γιγνώσκω ὅτι θεός εἰμί οὗτος ἐργάζομαι . » καί οὗτος μέν ὁ μακάριος πατήρ ἐγώ Ἀθανάσιος . πλήν , κἀν ἴδιος λέγω ὁ Λόγος ὁ σῶμα , ἀλλά ὀν εἰμί ἐκ γυνή , καί ὁ ἡμέτερος συγγενής , καθά νοέω σάρξ . καί ὁ μέν μακάριος Παῦλος · « ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , φημί , χοϊκός · ὁ δύο ἐκ οὐρανός . » αὐτός δέ ὁ Χριστός · « οὐδείς ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , φημί , εἰμί μή ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω υἱός ὁ ἄνθρωπος . » φημί δέ ὅτι οὐ ἐκ οὐρανός ὁ σῶμα ὁ νοέω αὐτός καταφέρω ὁ Λόγος , τοιοῦτος φημί · ἐπαϊδη δέ ἄνωθεν εἰμί αὐτός καί ἐκ οὐρανός , ἴδιος ποιέω ὁ νοέω αὐτός σῶμα ἄφραστος τε , καί ἀπερίοπτος , ἄτρεπτος τε , καί ασυγγυος , οὗτος καί ἐκ οὐρανός φημί ἑαυτοῦ , καί ὅτι γίγνομαι υἱός ἄνθρωπος . ὀρθῶς τοιγάρ καί ἀμώμητος ἔχω ἐγώ ὁ λόγος , ποῖος τις ἄρα ὁ φιλοφρογεῖν ἐθέλω ευρεσιολογιος ὁ κατά ἐγώ ἢ πρόφασις , εἰμί μάχομαι ὁ τίνω δυσφημία ὁ ἀναθεματισμός , ὁ ψεύδω ὁ ἀληθής ἀντιζάγων ; οἴμη δέ ἐγώ κατά οὐδείς τρόπος ἁμαρτάνω ὁ πρέπω , εἰμί Χριστός φημί ὑπέρ ἐγώ . εἰμί γάρ καί γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ ὁ Θεός Λόγος , ἀλλά εἰμί καί οὕτως ;