cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0197.5
Εἴπωμεν οὖν αὐτῷ ἐναντιολογοῦντι · Πῶς σὺν ὁ τὴν σάρκα συγχωρῶν πρὸς βραχὺ τῷ θανάτῳ καταβιβάζεσθαι , καὶ καταργῶν τὸν θάνατον ὡς ζωὴν , οὐκ ἀνεχόμενος παθεῖν τὸ παρὰ φύσιν ἰδίαν , νῦν κατὰ σὲ πάσχει διὰ τῆς σαρκός ; Ἄλλ’ οὐχ ἔπαθεν ὁ Θεὸς τῇ σαρκὶ συννημένος , ἀλλ’ ἡ σάρξ ἡνωμένη τῷ Θεῷ Λόγῳ κατὰ τὴν αὐτοῦ συγχώρησιν τὰ οἰκεῖα ὑπέμεινεν . Οὗ γὰρ μὴ αὐτοῦ συγχωροῦντος , πάθος , ἢ θάνατος ἐπαγένετο . Εἰ γὰρ ψυχῆς παρουσίας οὐκ ἐπιγίνεται θάνατος , πῶς ἂν Θεοῦ παρόντος , καὶ οὐ μόνον παρόντος ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ συννημένου κατ’ ἄκραν C τινὰ ἕνωσιν , καὶ αὐτῷ μόνῳ καταληπτῇ , ἠνώλιν τῷ οἰκείῳ ναῷ , μὴ συγχωροῦντος αὐτοῦ , ἢ παθος , ἢ θάνατος ; Ἄλλὰ γὰρ οὐχ ἡ θεότης τῇ σαρκὶ συννημένῃ ἔπαθεν · ἀλλ’ ἡ σάρξ συγχωροῦσης αὐτῆς τὰ οἰκεῖα ὑπέμεινεν . Ἄλλ’ ὅτι κακοῦργως αὐτῷ κεῖται τὸ Ἐπαθε σαρκί , πρὸς πλάνην τῶν ἀφελεστέρων , πρόδηλον αὐτὸ ἐσιν · οὗ γὰρ ἐφύλαξε τὸ ἀπαθὲς τῇ θείᾳ φύσει . Ὁ εἰπὼν , Ἐπαθε σαρκί , οὐδὲν ἕτερον ἔφη , ἢ μετὰ σαρκὸς παθεῖν . Κἂν οὖν μετὰ τῆς σαρκὸς ἔπαθε , παθητὸς ὁμολογήσεται . Ἡ γὰρ κατὰ φύσιν ἔχων τὸ παθεῖν , ἔπαθεν , ἢ παρὰ φύσιν . Καὶ εἰ μὲν κατὰ φύσιν ἔπαθεν , ἔσται καὶ ὁ Πατὴρ παθητός , ὁμοούσιος ὢν τῷ Υἱῷ · ἀνάγκη γὰρ προσεῖναι πάντως τῷ γεγεννηκότι , ὅσα τῷ γεννηθέντι πρόσασιν . Ἡ ὁμολογοῦμεν αὐτὸν μὲν πεπινθέναι , ἐπιτηδείως ἔχοντα πρὸς τὸ πάθος , τὸν δὲ Πατέρα παθεῖν μὴ ἐπι - D δέχεσθαι . Ἄλλ’ οὕτως λέγοντες συναινέσομεν αἱρετικοῖς , λέγουσι τὴν θεότητα τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ παθητήν , τὴν δὲ τοῦ Πατρὸς μὴ ἐπιδέχεσθαι πάθος · ὅθεν καὶ τὸ ἐτεροούσιον λέγουσιν . Εἰ δὲ φύσει παρὰ φύσιν αὐτὸν παθόνθαι , ἐροῦμεν · Καὶ ποῖον πάθος ἰσχυρότερον τῆς θείας φύσεως , ὥστε εἰς τὸ παρὰ φύσιν πάθος ἐλκύσαι τὸν κατὰ φύσιν ἀπαθῆ ; Ἄλλὰ φησιν · Αὐτοῦ βούλησις . Ἄλλὰ φαμεν · Ἡ αὐτοῦ βούλησις ἀπαθής . Ζητοῦμεν δὲ πάθος τὸ τὴν ἀπαθῆ φύσιν εἰς
Lemmas: εἶπον οὖν αὐτός ἐναντιολογέω · Πῶς σύν ὁ ὁ σάρξ συγχωρέω πρός βραχύς ὁ θάνατος καταβιβάζω , καί καταργέω ὁ θάνατος ὡς ζωή , οὐ ἀνέχω πάσχω ὁ παρά φύσις ἴδιος , νῦν κατά σύ πάσχω διά ὁ σάρξ ; ἄλλος οὐ πάσχω ὁ θεός ὁ σάρξ συνάπτω , ἀλλά ὁ σάρξ ἑνόω ὁ Θεός Λόγος κατά ὁ αὐτός συγχώρησις ὁ οἰκεῖος ὑπομένω . οὗ γάρ μή αὐτός συγχωρέω , πάθος , ἢ θάνατος ἐπάγω . εἰμί γάρ Ψυχή παρουσία οὐ ἐπιγίγνομαι θάνατος , πῶς εἄν Θεός πάρειμι , καί οὖον μόνος πάρειμι ἀπλόος , ἀλλά καί συννημένου κατά ἄκρος C τις ἕνωσις , καί αὐτός μόνος καταληπτός , ἠνώλιν ὁ οἰκεῖος ναός , μή συγχωρέω αὐτός , ἢ πάθος , ἢ θάνατος ; ἀλλά γάρ οὐ ὁ θεότης ὁ σάρξ συνάπτω πάσχω · ἀλλά ὁ σάρξ συγχωρέω αὐτός ὁ οἰκεῖος ὑπομένω . ἄλλος ὅτι κακοῦργος αὐτός κεῖμαι ὁ πάσχω σάρξ , πρός πλάνη ὁ ἀφελής , πρόδηλος αὐτός ἀδήν · ὅς γάρ φυλάσσω ὁ ἀπαθής ὁ θεῖος φύσις . ὁ εἶπον , πάσχω σάρξ , οὐδείς ἕτερος φημί , ἢ μετά σάρξ πάσχω . κἀν οὖν μετά ὁ σάρξ πάσχω , παθητός ὁμολογέω . ὁ γάρ κατά φύσις ἔχω ὁ πάσχω , πάσχω , ἢ παρά φύσις . καί εἰμί μέν κατά φύσις πάσχω , εἰμί καί ὁ πατήρ παθητός , ὁμοούσιος εἰμί ὁ υἱός · ἀνάγκη γάρ πρόσειμι πάντως ὁ γεννάω , ὅσος ὁ γεννάω προσαίνω . ὁ ὁμολογέω αὐτός μέν πίνω , ἐπιτηδείως ἔχω πρός ὁ πάθος , ὁ δέ πατήρ πάσχω μή ἐπι - D δέχομαι . ἄλλος οὕτως λέγω συναινέω αἱρετικός , λέγω ὁ θεότης ὁ μονογενής υἱός παθητός , ὁ δέ ὁ πατήρ μή ἐπιδέχομαι πάθος · ὅθεν καί ὁ ἐτεροούσιον λέγω . εἰμί δέ φύσις παρά φύσις αὐτός παθόνθαι , εἴρω · καί ποῖος πάθος ἰσχυρός ὁ θεῖος φύσις , ὥστε εἰς ὁ παρά φύσις πάθος ἕλκω ὁ κατά φύσις ἀπαθής ; ἀλλά φημί · αὐτός βούλησις . ἀλλά φημί · ὁ αὐτός βούλησις ἀπαθής . ζητέω δέ πάθος ὁ ὁ ἀπαθής φύσις εἰς