cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0175.1
εἰλέγχειν , ἐπειγομένοις ἐπὶ τὸ προκειμένον κεφάλαιον · τοῦ γὰρ δείξαι δύο ὑποστάσεις αὐτὸν λέγοντα , καὶ ἑαυτῷ ἐναντιούμενον , παρεῖδῆκαμεν τὰ πάλαι αὐτῷ εἰρημένα . Ὡς δὲ ἡ προσώπων δυϊν , ἢ ὑποστάσεων , ἢ υἱὸς δυοὶ διαιροῦντας τὴν ἑνότητα , ἡγοῦν τὸν ἕνα Υἱόν , τὰς φωνὰς ἐφαρμόζειν οὐ δεῖ · ἀδιαίρετος γὰρ καὶ ἀχώριστος ἢ ἄκρα ἑνότης · καὶ ὁ εἰς Υἱὸς κατὰ πάντα καὶ λόγον , καὶ τρόπον , καὶ ἐνοϊάν ἐστι . Τῆς δὲ ἄκρας ἑνώσεως φυλαττομένης , καὶ τοῦ ἑνὸς Υἱοῦ ἑ , καὶ Χριστοῦ , καὶ Κυρίου ὁμολογουμένου , περὶ τὸν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Υἱὸν ἐκλαμβάνεσθαι χρή τὰ λεγόμενα . Κατὰ μέντοι τὴν τῶν ἐνωθεισῶν φύσεων δύναμιν ἐφαρμόζεσθαι πρέπει τῷ ἐνὶ Υἱῷ τὰ λεγόμενα . ) Τὸ δὲ μὴ ἐρεῖν τὰς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φωνάς , ἢ τὰς παρ’ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου περὶ ἑαυτοῦ εἰρημένας , ἢ τὰς ἐν τοῖς ἀποστολικοῖς συγγραμμασι κειμένας , ποίαν ὑπερβολὴν βλασφημίας οὐχ ὑπεραίρει ; Εἰ γὰρ μὴ διαιροῦμεν τὰς φωνάς , πῶς ἂν ἀντιδιδάξαιμεν τοῖς Εὐνομίῳ καὶ Ἀρείῳ , πάντα εἰς ἓν μίαν φύσιν εἰρημένα συμφύρουσι , καὶ τὰ ταπεινὰ τῆς ἀνθρωπότητος εἰς τὴν ὑψηλοτάτην τῆς ἀκηράτου θεότητος φύσιν βλασφημῶς ἀνάγουσιν ; Πῶς νοήσομεν τὰς τοῦ Κυρίου φωνάς , διὰ τὴν τῆς σαρκός φύσιν εἰπόντος · Οὐκ ἤλθον τὸ ἐμὸν θέλημα ποιῆσαι ; καὶ τὸ , Ἐντολὴν ἔλαβον τιεῖν , καὶ τί λαλήσω ; καὶ τὸ , Ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐδὲν ποιώ ; καὶ τὸ , Προεύχομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου , καὶ Πατέρα ὑμῶν , καὶ Θεὸν μου , καὶ Θεὸν ὑμῶν ; καὶ τὰ λοιπὰ δσατοιαῦτα ; Ἀδιαίρετων τῶν φωνῶν , ὡςπερ καὶ τῶν φύσεων , μενουσῶν , ἔσται κατ’ αὐτὸν τοῦ μονογενοῦς Θεοῦ Θεός , ὁ Πατὴρ λειτουργὸς δὲ καὶ διάκονος τῶν πατρικῶν προσαγυμμάτων , ὁ Υἱὸς κατὰ τὴν θεότητα · καὶ εἰ τὰ ταπεινὰ εἰς τὴν τῆς θεότητος φύσιν ἐκλάβοιμεν , τίνι καὶ τὸ , Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἓν ἐσμεν , ἀρμόσομεν ; καὶ τὸ , ὁμοίως αὐτὸν ποιεῖν τῷ Πατρὶ ; καὶ τὸ , ὉΠατὴρ γὰρ ὁ Πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκρούς , οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς οὓς θέλει , καὶ οὐχ οὓς προσταάζεται , ζωοποιεῖ ; Ἄλλ’ ἔστιν ὁρθῶς κατὰ τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου φωνὴν Πατὴρ καὶ Θεός , ὁ Πατὴρ · Θεὸς μὲν τοῦ ἐν ὑστέροις καιροῖς ἐκ σπέρματος Δαυὶδ μετὰ σαρκός , Πατὴρ δὲ τοῦ ἐξ αὐτοῦ ἀπαθῶς τε καὶ ἀδιδὼς γεννηθέντος Θεοῦ Λόγου , τῆς υἱότητος ἐν τῷ μοναδικῷ τύπῳ φυλαττομένης τε καὶ ὁμολογουμένης . Πῶς δ’ ἂν νοήσομεν τὸ , Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν , πρὸν Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγώ εἰμι ; καὶ τὸ , Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο ; Ἀδιαίρετων τῶν φωνῶν μενουσῶν , ἄρα περιάφομεν τὴν φωνὴν τῇ φύσει , τῇ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ ἐν ὑστεροῖς καιροῖς γενομένη , τὸ πρὸ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ Δαυὶδ εἶναι , καὶ πάντα δι’ αὐτῆς γενέσθαι ; ἢ φήσομεν εὐσεβῶς , τῶν φύσεων ἀσυγχύτων μενουσῶν , καὶ τῆς ἑνώσεως ἀδιαίρετου ὁμολο -
Lemmas: ἐλέγχω , ἐπείγω ἐπί ὁ πρόκειμαι κεφάλαιος · ὁ γάρ δείκνυμι δύο ὑπόστασις αὐτός λέγω , καί ἑαυτοῦ ἐναντιόομαι , παραδίδωμι ὁ πάλαι αὐτός εἴρω . ὡς δέ ὁ πρόσωπον δυϊν , ἢ ὑπόστασις , ἢ υἱός δύο διαιρέω ὁ ἑνότης , ἤγουν ὁ εἷς υἱός , ὁ φωνή ἐφαρμόζω οὖον δεῖ · ἀδιαίρετος γάρ καί ἀχώριστος ἢ ἄκρος ἑνότης · καί ὁ εἰς υἱός κατά πᾶς καί λόγος , καί τρόπος , καί νοια εἰμί . ὁ δέ ἄκρος ἕνωσις φυλάσσω , καί ὁ εἷς υἱός ὅς , καί Χριστός , καί κύριος ὁμολογέω , περί ὁ εἷς καί ὁ αὐτός υἱός ἐκλαμβάνω χρή ὁ λέγω . κατά μέντοι ὁ ὁ ἐνωθέω φύσις δύναμις ἐφαρμόζω πρέπω ὁ ἐν υἱός ὁ λέγω . ) ὁ δέ μή εἴρω ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φωνή , ἢ ὁ παρά αὐτός ὁ κύριος περί ἑαυτοῦ εἴρω , ἢ ὁ ἐν ὁ ἀποστολικός σύγγραμμα κεῖμαι , ποῖος ὑπερβολή βλασφημία οὐ ὑπεραίρω ; εἰμί γάρ μή διαιρέω ὁ φωνή , πῶς εἄν ἀντιδιδάσκω ὁ Εὐνόμιος καί Ἄρειος , πᾶς εἰς εἷς εἷς φύσις εἴρω συμφύρω , καί ὁ ταπεινός ὁ ἀνθρωπότης εἰς ὁ ὑψηλός ὁ ἀκήρατος θεότης φύσις βλάσφημος ἀνάγω ; Πῶς νοέω ὁ ὁ κύριος φωνή , διά ὁ ὁ σάρξ φύσις εἶπον · οὐ ἔρχομαι ὁ ἐμός θέλημα ποιέω ; καί ὁ , ἐντολή λαμβάνω τίω , καί τίς λαλέω ; καί ὁ , ἐγώ ἀπό ἐμαυτοῦ οὐδείς ποιέω ; καί ὁ , προεύχομαι πρός ὁ πατήρ ἐγώ , καί πατήρ σύ , καί θεός ἐγώ , καί θεός σύ ; καί ὁ λοιπάς δσατοιαυτος ; αδιαίρετος ὁ φωνή , ὡς καί ὁ φύσις , Μένων , εἰμί κατά αὐτός ὁ μονογενής Θεός Θεός , ὁ πατήρ λειτουργός δέ καί διάκονος ὁ πατρικός προσαγυμμάτων , ὁ υἱός κατά ὁ θεότης · καί εἰμί ὁ ταπεινός εἰς ὁ ὁ θεότης φύσις ἐκλαμβάνω , τίς καί ὁ , ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , ἁρμόζω ; καί ὁ , ὁμοίως αὐτός ποιέω ὁ πατήρ ; καί ὁ , Πατήρ γάρ ὁ πατήρ ἐγείρω ὁ νεκρός , οὗτος καί ὁ υἱός ὅς ἐθέλω , καί οὐ ὅς προστάζω , ζωοποιέω ; ἄλλος εἰμί ὀρθῶς κατά ὁ αὐτός ὁ κύριος φωνή πατήρ καί Θεός , ὁ πατήρ · θεός μέν ὁ ἐν ὕστερος καιρός ἐκ σπέρμα Δαυίδ μετά σάρξ , πατήρ δέ ὁ ἐκ αὐτός ἀπαθής τε καί ἀδιδὼς γεννάω Θεός Λόγος , ὁ υἱότης ἐν ὁ μοναδικός τύπος φυλάσσω τε καί ὁμολογέω . Πῶς δέ εἄν νοέω ὁ , ἀμήν ἀμήν λέγω σύ , πρόειμι Ἀβραάμ γίγνομαι ἐγώ εἰμί ; καί ὁ , Πάν διά αὐτός γίγνομαι ; αδιαίρετος ὁ φωνή Μένων , ἄρα περιάπτω ὁ φωνή ὁ φύσις , ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ ἐν ὑστερέω καιρός γίγνομαι , ὁ πρό ὁ Ἀβραάμ καί Δαυίδ εἰμί , καί πᾶς διά αὐτός γίγνομαι ; ἢ φημί εὐσεβής , ὁ φύσις ἀσύγχυτον Μένων , καί ὁ ἕνωσις αδιαίρετος ὁμολο -