cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0199.1
χού τῇ αὐτοῦ φύσει τὸ ἀπαθὲς . Θεὸς γὰρ ἐστιν ἐκ Θεοῦ . Ὅταν τοίνυν σαρκὶ λέγεται παθεῖν , οὐχ αὐτὸς εἰς ἰδίαν φύσιν νοεῖται παθῶν , καθὼς Θεὸς ἐστιν · ἴδιοποιούμενος δὲ μᾶλλον τὸ πάθος · αὐτοῦ γὰρ γέγονε τὸ ἐνωθὲν αὐτῷ σῶμα , καθάπερ ἔφην ἄρτιως . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ θεσπίσιος Παῦλος αὐτὸν τὸν δι’ οὗ τὰ πάντα , καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα πεποιήσθαι ὁ Πατήρ , πρωτότοκον ἐκ νεκρῶν γεγενήσθαι φησι . Γράφει δὲ οὕτως · « Εὐχαριστοῦντες τῷ Πατρὶ τῷ ἰκανώσαντι ἡμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί , ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους , καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ · ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν τῶν ἁμαρτιῶν , ὃς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου , πρωτότοκος πάσης κτίσεως , δι’ αὐτὴ ἐκτίσθη τὰ πάντα τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατά , καὶ τὰ ἀόρατα , εἴτε θρόνοι , εἴτε κυριότητες , εἴτε ἄρχαι , εἴτε ἐξουσίαι · τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ , καὶ εἰς αὐτὸν ἐκτίσταται . Καὶ αὐτὸς ἐστὶ πρὸ πάντων , καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνἐστηκε , καὶ αὐτὸς ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας , ὃς ἐστιν ἀρχή , πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν , ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων . Ὅτι ἐν αὐτῷ ἠδόκησεν πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος κατοικῆσαι σωματικῶς , καὶ δι’ αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν , εἰρηνεύσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ , εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » Ἀθρεῖ δὴ οὖν , ὅπως δι’ αὐτοῦ τὰ πάντα πεποιήσθαι λέγων , ὁρατά , καὶ ἀόρατα , θρόνους τε , καὶ ἐξουσίας , αὐτὸν δεδοῦναι φησι τῇ Ἐκκλησίᾳ κεραλὴν , καὶ πρωτότοκον ἐκ νεκρῶν γεγενήσθαι διςχυρίζειν , ἀποκαταλλαγῆναι τε τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ εἰς αὐτόν , καὶ εἰρηνεύσαι διὰ τοῦ αἵματος · τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Εἴτα τις ἐνδοιάζων καὶ μετὰ τοῦτο ἐτι , καὶ δεδοικώς εἴκῃ , μὴ ἄρα πως παθῆναι τὴν τοῦ Υἱοῦ φύσιν ὁ τοῦ μυστηρίου λόγος ἀποφήνη , ὅταν λέγεται σαρκὶ παθεῖν ; Ἰδιοποιεῖται γάρ , ὡς ἔφην , τὰ τοῦ ἰδίου σώματο · πάθη . Τοῦτο φρονεῖν ἐδόκει τῷ θεσπεσίῳ Πέτρῳ λέγοντι · « Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί . » Ἕτερον δὲ τὸ σαρκὶ παθεῖν λέγεσθαι , καὶ ἕτερον ὁμοίως τὸ παθεῖν λέγεσθαι τῇ τῆς θεότητος φύσει . Ἐπειδὴ γὰρ ἐστιν ὁ αὐτὸς Θεὸς τε ὁμοῦ , καὶ ἄνθρωπος , ἀπαθὲς μὲν , τὸ γε ἦκον εἰς τὴν τῆς θεότητος φύσιν , παθητὸς δὲ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον · τί δὲ ἄτοπον , εἰ τῷ παθεῖν περιχυθεὶ λέγεται παθεῖν , τῷ παθεῖν εἰς εἴδει μεμυημένως ἀπαθὲς ; Ὅτι δὲ τοιαύς πίστες καὶ ὁ τῶν ἁγίων Πατέρων διέπρεφε χορὸς , ἐξ αὐτῶν εἰσόμεθα , ὧν γεγράψασι αὐτοῖ , τὴν τοῦ Σωτῆρος τηρήσαντες ἐνταλὴν . Διεμμένηντο γὰρ λέγοντο · « Δωρεὰν ἐλάβετε , δωρεὰν δότε . »
Lemmas: χόω ὁ αὐτός φύσις ὁ ἀπαθής . θεός γάρ εἰμί ἐκ Θεός . ὅταν τοίνυν σάρξ λέγω πάσχω , οὐ αὐτός εἰς ἴδιος φύσις νοέω πάθος , καθώς θεός εἰμί · ἰδιοποιέω δέ μᾶλλον ὁ πάθος · αὐτός γάρ γίγνομαι ὁ νοέω αὐτός σῶμα , καθάπερ φημί ἄρτιος . Ζεύς οὗτος καί ὁ θεσπιθεος Παῦλος αὐτός ὁ διά ὅς ὁ πᾶς , καί ἐν ὅς ὁ πᾶς ποιέω ὁ Πατήρ , πρωτότοκος ἐκ νεκρός γίγνομαι φημί . γράφος δέ οὕτως · « εὐχαριστέω ὁ πατήρ ὁ ἱκανόω ἐγώ εἰς ὁ μερίς ὁ κλῆρος ὁ ἅγιος ἐν ὁ φάος , ὅς ῥύομαι ἐγώ ἐκ ὁ ἐξουσία ὁ σκότος , καί μεθίστημι εἰς ὁ βασίλειος ὁ υἱός ὁ ἀγάπη αὐτός · ἐν ὅς ἔχω ὁ ἀπολύτρωσις ὁ ἁμαρτία , ὅς εἰμί εἰκών ὁ Θεός ὁ ἀόρατος , πρωτότοκος πᾶς κτίσις , διά αὐτός κτίζω ὁ πᾶς ὁ ἐν ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁρατής , καί ὁ ἀόρατος , εἴτε Θρόνοι , εἴτε κυριότης , εἴτε ἀρχή , εἴτε ἐξουσία · ὁ πᾶς διά αὐτός , καί εἰς αὐτός εκτιστατος . καί αὐτός εἰμί πρό πᾶς , καί ὁ πᾶς ἐν αὐτός συνίστημι , καί αὐτός εἰμί ὁ κεφαλή ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία , ὅς εἰμί ἀρχή , πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός , ἵνα γίγνομαι ἐν πᾶς αὐτός πρωτεύω . ὅτι2 ἐν αὐτός δοκέω πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης κατοικέω σωματικός , καί διά αὐτός ἀποκαταλλάσσω ὁ πᾶς εἰς αὐτός , εἰρηνέω διά ὁ αἷμα ὁ σταυρός αὐτός , εἴτε ὁ ἐπί ὁ γῆ , εἴτε ὁ ἐν ὁ οὐρανός . » ἀθρέω δή οὖν , ὅπως διά αὐτός ὁ πᾶς ποιέω λέγω , ὁρατής , καί ἀόρατος , θρόνος τε , καί ἐξουσία , αὐτός δίδωμι φημί ὁ ἐκκλησία κεραλὴν , καί πρωτότοκος ἐκ νεκρός γίγνομαι διςχυριζεω , ἀποκαταλλάσσω τε ὁ πᾶς διά αὐτός εἰς αὐτός , καί εἰρηνεύω διά ὁ αἷμα · ὁ σταυρός αὐτός εἴτε ὁ ἐπί ὁ γῆ , εἴτε ὁ ἐν ὁ οὐρανός . εἴτα̅ τις ἐνδοιάζω καί μετά οὗτος ἔτι , καί δείδω εἴκω , μή ἄρα πως παθέω ὁ ὁ υἱός φύσις ὁ ὁ μυστήριον λόγος ἀποφαίνω , ὅταν λέγω σάρξ πάσχω ; ἰδιοποιέω γάρ , ὡς φημί , ὁ ὁ ἴδιος σῶμα · πάθος . οὗτος φρονέω δοκέω ὁ θεσπέσιος Πέτρος λέγω · « Χριστός οὖν πάθος ὑπέρ ἐγώ σάρξ . » ἕτερος δέ ὁ σάρξ πάσχω λέγω , καί ἕτερος ὁμοίως ὁ πάσχω λέγω ὁ ὁ θεότης φύσις . ἐπεί γάρ εἰμί ὁ αὐτός θεός τε ὁμοῦ , καί ἄνθρωπος , ἀπαθής μέν , ὁ γε ἔκω εἰς ὁ ὁ θεότης φύσις , παθητός δέ κατά ὁ ἀνθρώπινος · τίς δέ ἄτοπος , εἰμί ὁ πάσχω περιχέω λέγω πάσχω , ὁ πάσχω εἰς εἶδος μυέω ἀπαθής ; ὅτι2 δέ τοιαύς πίστα καί ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων διαπρέπω χορός , ἐκ αὐτός εἶμι , ὅς γράφω αὐτός , ὁ ὁ Σωτήρ τηρέω ἐνταλὴν . Διεμμένηντο γάρ λέγω · « δωρεά λαμβάνω , δωρεά δίδωμι . »