cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0192.1
A ἄλλὰ μὴ ταραττέσθω ὑμῶν ἡ διάνοια , περὶ τοῦ παθόντος ἀκούουσα ἡ , Καίπερ ὡν Υἱός . » Οὐ γὰρ δύο υἱοὺς φαμεν , τὸν τε παθόντα , καὶ τὸν ἀπαθῆ μέναντα . Οὐ γὰρ κεχωρισμένως , καὶ ἰδιαζόντος τῆς θεότητος τὸ ἐκ σπέρματος Δαυὶδ Υἱὸς ὀνομάσται : ὡς οὐδὲ ἡ θεότης μετὰ τὴν ἕνωσιν ἄνευ τῆς φαινομένης σαρκὸς Υἱὸς προσηγόρευται . Καὶ πάλιν · Ὦθεν ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν Υἱὸν ὁμολογοῦμεν , ἀσυγχύτων τῶν φύσεων μενουσῶν , οὐχ ἄλλον καὶ ἄλλον λέγοντες , μὴ γένοιτο , ἀλλ’ ἕνα καὶ τὸν αὐτόν . Ἀρχιερέα οὖν καὶ ἀπόστολον ἡμῶν γεγενῆσθαι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν κατὰ τὰς θείας Γραφάς , οὐδεὶς ἂν οὐχ ὁμολογήσειεν , οὐ χωριζόμενον μέντοι διχῶς ἀνθρώπου ἐκ γυναικὸς τοῦ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγου . Οὐκοῦν εἰ ἕνα φαδιν Υἱόν , κατ’ οὐδένα τρόπον διαιροῦντες εἰς δύο , τὸν τε ἐκ σπέρματος Δαυὶδ , καὶ τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον , πῶς οὐχ ἀδικούσι τὸ μυστήριον , μερίζοντες τὴν οἰκονομίαν Θεῷ καὶ ἀνθρώπῳ , καὶ οὐχὶ δὴ μᾶλλον τὸν ἕνα , καὶ τὸν αὐτὸν καὶ Θεὸν εἶναι φασι , καὶ ἄνθρωπον , ὡς εἶναι πάντα αὐτοῦ , καὶ τὰ θεοπρεπῆ , καὶ τὰ ἀνθρώπινα ; Ὅταν γὰρ τι τῶν δι μέλιστα θεοπρεπεστάτων λέγεται περὶ αὐτοῦ , τοῦτο δι πάντως καὶ ἀληθὲς εἶναι φαμεν · Θεὸν γὰρ ἔομεν αὐτόν . Κἂν ἀνθρώπινόν τι τὸ λαλούμενὸν ἦ , καὶ οὕτω συννεύσομεν · ὁμολογοῦμεν γὰρ ὅτι Θεὸς ἐστιν ἐν σαρκὶ καὶ αἵματι · καὶ δι τῆς ἀνθρωπότητος μέτρον διὰ τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιγινώσκομεν . Χιλιάδες μὲν γὰρ χιλιάδες ἁγίων ἀγγέλων λειτουργοῦσιν αὐτῷ , καὶ τὴν θείαν αὐτοῦ θρόνον περιίστασι τὰ Σαραφίμ . Ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἄνθρωπος , ἱερχρημάτισται καὶ ἀρχιερεύς , οὐχ ὡς μείζονι Θεῷ προσκομίζων τὴν ἱερουργίαν , ἀλλ’ ἑαυτῷ τε καὶ τῷ Πατρὶ τῆς πίστεως ἡμῶν τὴν ὁμολογίαν πραγματεύμενος . Ἐρυθρίσας ἀκούσων ὅτι κεχρημάτισεν ἱερεὺς διὰ τὸ ἀνθρώπινον ; Εἶτα πῶς οὐ τεθαύμακας ὅτι μὴ κατὰ τὸ τῶν ἱερέων ἔθος ἑτέρῳ ποιήσαι « τῆς ἱερουργίας τὸν τρόπον , ἑαυτῷ δὲ μᾶλλον , ὡς ἔφην , καὶ τῷ Πατρὶ ; Ὅταν ἔφησ οὐχ ἄξιον εἶναι τοῦ Θεοῦ τὸ ἱερουργεῖν , σύμφημι χάρι . Ἄλλ’ εἰ μόνος ἦν , καὶ δίχα σαρκὸς ὁ Λόγος , ἔφης ἂν ὀρθῶς · ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἄνθρωπος , ὅρα καὶ ἱερουργοῦντα διὰ τὸ ἀνθρώπινον , καὶ ἐν τοῖς ὑπὲρ κτισίν ἀξιώμασιν , ὡς Θεόν · συνεδρεύει γὰρ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ . Ὅρα τοίνυν ἱερατεύοντα μὲν αὐτὸν κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , συνεδρευόντα δὲ ὡς Θεόν . Τί γὰρ φησιν ὁ μακάριος Παῦλος ; « Τοιούτου ἔχομεν ἀρχιερέα , ὅς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεγαλωσύνης ἐν τοῖς ὑψηλοῖς . » Εἰδότες τοίνυν ὅτι Θεὸς ὢν γέγονεν ἄνθρωπος , ἔστι δι εἰς καὶ ὁ αὐτὸς Υἱός , αὐτῷ πάντα προσνεμοῦμεν ὡς ἑνὶ · καὶ τοὺς τῆς οἰκονομίας οὐχ ἔννοήσομεν τ τρόπους , τὴν τῶν ἐννοιῶν δύναμιν εὐ -
Lemmas: A ἀλλά μή ταράσσω σύ ὁ διάνοια , περί ὁ πάθος ἀκούω ὁ , καίπερ ὡς υἱός . » οὖον γάρ δύο υἱός φημί , ὁ τε πάθος , καί ὁ ἀπαθής μένας . οὖον γάρ κεχωρισμένως , καί ιδιάζων ὁ θεότης ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ υἱός ὀνομάζω : ὡς οὐδέ ὁ θεότης μετά ὁ ἕνωσις ἄνευ ὁ φαίνω σάρξ υἱός προσαγορεύω . καί πάλιν · ὤθω εἷς καί ὁ αὐτός υἱός ὁμολογέω , ἀσύγχυτον ὁ φύσις Μένων , οὐ ἄλλος καί ἄλλος λέγω , μή γίγνομαι , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός . Ἀρχιερεύς οὖν καί ἀπόστολος ἐγώ γίγνομαι ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς χριστός κατά ὁ θεῖος γραφή , οὐδείς εἄν οὐ ὁμολογέω , οὖον χωρίζω μέντοι διχῶς ἄνθρωπος ἐκ γυνή ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος . οὐκοῦν εἰμί εἷς φάδι υἱός , κατά οὐδείς τρόπος διαιρέω εἰς δύο , ὁ τε ἐκ σπέρμα Δαυίδ , καί ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , πῶς οὐ ἀδικέω ὁ μυστήριον , μερίζω ὁ οἰκονομία Θεός καί ἄνθρωπος , καί οὐ δή μᾶλλον ὁ εἷς , καί ὁ αὐτός καί θεός εἰμί φημί , καί ἄνθρωπος , ὡς εἰμί πᾶς αὐτός , καί ὁ θεοπρεπής , καί ὁ ἀνθρώπινος ; ὅταν γάρ τίς ὁ Ζεύς μέλις θεοπρεπής λέγω περί αὐτός , οὗτος Ζεύς πάντως καί ἀληθής εἰμί φημί · θεός γάρ ἀρτύω αὐτός . κἀν ἀνθρώπινος τίς ὁ λαλέω εἰμί , καί οὗτος συννεύω · ὁμολογέω γάρ ὅτι θεός εἰμί ἐν σάρξ καί αἷμα · καί Ζεύς ὁ ἀνθρωπότης μέτρον διά ὁ ἀνθρώπινος ἐπιγιγνώσκω . Χιλιάς μέν γάρ χιλιάς ἅγιος ἄγγελος λειτουργέω αὐτός , καί ὁ θεῖος αὐτός θρόνος περιίστημι ὁ Σαραφίμ . ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος , ιερχρηματιειμι καί ἀρχιερεύς , οὐ ὡς μείζων Θεός προσκομίζω ὁ ἱερουργία , ἀλλά ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ ὁ πίστις ἐγώ ὁ ὁμολογία πραγματευμένος . ερυθρισος ἀκούω ὅτι χρηματίζω ἱερεύς διά ὁ ἀνθρώπινος ; εἶτα πῶς οὖον θαυμάζω ὅτι μή κατά ὁ ὁ ἱερός ἔθος ἕτερος ποιέω « ὁ ἱερουργία ὁ τρόπος , ἑαυτοῦ δέ μᾶλλον , ὡς φημί , καί ὁ πατήρ ; ὅταν φημί οὐ ἄξιος εἰμί ὁ Θεός ὁ ἱερουργέω , σύμφημι χάρις . ἄλλος εἰμί μόνος εἰμί , καί δίχα σάρξ ὁ Λόγος , φημί εἄν ὀρθῶς · ἐπεί δέ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁράω καί ἱερουργέω διά ὁ ἀνθρώπινος , καί ἐν ὁ ὑπέρ κτίσις ἀξίωμα , ὡς Θεός · συνεδρεύω γάρ ὁ Θεός καί πατήρ . Ὅρας τοίνυν ἱερατεύω μέν αὐτός κατά ὁ ἀνθρώπινος , συνεδρεύω δέ ὡς Θεός . τις γάρ φημί ὁ μακάριος Παῦλος ; « τοιοῦτος ἔχω ἀρχιερεύς , ὅς καθίζω ἐν δεξιός ὁ θρόνος ὁ μεγαλωσύνη ἐν ὁ ὑψηλός . » οἶδα τοίνυν ὅτι θεός εἰμί γίγνομαι ἄνθρωπος , εἰμί Ζεύς εἰς καί ὁ αὐτός υἱός , αὐτός πᾶς προσνέμω ὡς εἷς · καί ὁ ὁ οἰκονομία οὐ ἐννοέω τ τρόπος , ὁ ὁ ἔννοια δύναμις εὕω -