cyrillus-theology.apologia-xii-capitulorum-contra-orientales pg076_0190.3
Ἐπὶ καιροῦ δὴ πάλιν εἰρήσεται πρὸς ἡμῶν τοὺς δι’ ἐναντίας · « Ἓως πότε χωλαίνετε ἐπ’ ἀμφοτέρας ταῖς ἰγνίαις ὑμῶν ; » Χρὴ γὰρ ὑμᾶς ὑγιῆ καὶ ἀρτίως ἔχοντα πρὸς εἴδησιν ἀκριβῆ τῆς εὐθείας τῶν δογμάτων ἔχειν τὸν νοῦν , οὐ ταῖς διψυχίας χωλεύοντα , καὶ πολὺ νοσούντα τὸ ἀναλκι , καὶ ὀρθὰ βαίνειν οὐκ ἀνεχόμενον · « Ἀκατάστατος γὰρ ὁ διψυχος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἂν τι λάβῃ παρὰ τοῦ Κυρίου . » Καὶ ταῦτά φημι , τεθαυμακὸς ἄγαν τοὺς δι’ ἐναντίας ἀναλῆν ἱ οὕτω καὶ προαλῆς ἐπιπλήττειν ἐθέλοντας τῷ προκειμένῳ καὶ νῦν ἀναθεματισμῷ . Καὶ τὸ ἀπεικὲς οὐδέν , εἰ μὴ βούλονται τὸν ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγον ὀνομάζεσθαι πρὸς ἡμῶν ἀπόστολον καὶ ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν , ὅτε ὁ γέγονεν ἄνθρωπος . Οἱ γὰρ ὅλως τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν αὐτοῦ συκοφαντεῖν πειρώμενοι , καὶ ἀπόβλητον , ὡς οὐκ ἀληθῆ , ποιήσαι τολμῶντες , οὐκ ἀνεχόμενοι τε Θεοτόκον εἰπεῖν τὴν ἁγίαν Παρθένον , πῶς οὐ παραιτήσονται τῆς οἰκονομίας τοὺς τρόπους ; Ἀκούετωσαν τοίνυν τὸ διὰ τῆς φωνῆς Ἠσαίου · « Ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδ’ οὐ συνήτε . » Ὁ μὲν γὰρ θεοπείσος εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης μέγα τι καὶ ἐξαίσιον κατεβρόντησε τοῖς ὑπ’ οὐρανῶν , σάρκα λέγων γεγεννησθαι τὸν Λόγον . Οἱ δὲ τῆς ἀληθείας τὴν δύναμιν ὑποκλέπτοντες , οὕτω σάρκα γενέσθαι φασιν αὐτὸν , ὡς ἂν νοοῖτο γενέσθαι κατάρα καὶ ἁμαρτία . Καὶ περὶ μὲν τούτων ἤδη ῥηθῆντες ἐποιοῦν , ἄπερ ἦν εἰκὸς ἑκλῶν αὐτοῖς ἀποφαίνειν δύνασθαι τὸν ἐν γε τουτοισὶ λόγῳ . Πρὸς δὲ γε τοὺς φιλαίτιους εἰς τὸ παρὸν ἐκεῖνὸ φάμεν · Μάθετε ἀκούειν , στενοχωρούμενοι · καταδέξασθε τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὸν θεμέλιον , τῆς οἰκονομίας τὰς πρώτας ἀρχάς , καὶ αὐτήν , ἵν’ οὕτως εἴπω , τὴν εἴσοδον · πιστεύσατε μεθ’ ἡμῶν , μᾶλλον δὲ τοῖς ἱεροῖς Γράμμασι · δότε δὴ τῆς ἀληθείας τὴν ψῆφον , ὁμολογοῦντες ὅτι αὐτὸς ὁ μονογενὴς τοῦ Θεοῦ Λόγος , ὁ ἐν κόλποις ὢν τοῦ Πατρός , ὁ δι’ οὐ πάντα , καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα , γέγονε
Lemmas: ἐπί καιρός δή πάλιν εἴρω πρός ἐγώ ὁ διά ἐναντίος · « Ἕως πότε χωλαίνω ἐπί ἀμφότερος ὁ ιγνιος σύ ; » χρή γάρ σύ ὑγιής καί ἄρτιος ἔχω πρός εἴδησις ἀκριβής ὁ εὐθύς ὁ δόγμα ἔχω ὁ νόος , οὖον ὁ διψυχία χωλεύω , καί πολύς νοσέω ὁ ἄναλκις , καί ὀρθός βαίνω οὐ ἀνέχω · « ἀκατάστατος γάρ ὁ διψυχος ἐν πᾶς ὁ ὁδός αὐτός , καί οὐ εἄν τίς λαμβάνω παρά ὁ κύριος . » καί οὗτος φημί , θαυμάζω ἄγαν ὁ διά ἐναντίος ἀναλίσκω Ι οὗτος καί προαλής ἐπιπλήσσω ἐθέλω ὁ πρόκειμαι καί νῦν ἀναθεματισμός . καί ὁ ἀπέχω οὐδείς , εἰμί μή βούλομαι ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος ὀνομάζω πρός ἐγώ ἀπόστολος καί ἀρχιερεύς ὁ ὁμολογία ἐγώ , ὅτε ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος . ὁ γάρ ὅλως ὁ κατά σάρξ γέννησις αὐτός συκοφαντέω πειράω , καί ἀπόβλητος , ὡς οὐ ἀληθής , ποιέω τολμάω , οὐ ἀνέχω τε Θεοτόκος εἶπον ὁ ἅγιος παρθένος , πῶς οὖον παραιτέομαι ὁ οἰκονομία ὁ τρόπος ; Ἀκούετωσαν τοίνυν ὁ διά ὁ φωνή Ἠσαΐας · « ἐάν μή πιστεύω , οὐδέ οὖον συνίημι . » ὁ μέν γάρ θεοπείσος εὐαγγελιστής Ἰωάννης μέγας τίς καί ἐξαίσιος καταβροντάω ὁ ὑπό οὐρανός , σάρξ λέγω γεννάω ὁ Λόγος . ὁ δέ ὁ ἀλήθεια ὁ δύναμις ὑποκλέπτω , οὗτος σάρξ γίγνομαι φημί αὐτός , ὡς εἄν νοέω γίγνομαι κατάρα καί ἁμαρτία . καί περί μέν οὗτος ἤδη εἴρω ποιέω , Ἄπερ εἰμί εἰκός κλάω αὐτός ἀποφαίνω δύναμαι ὁ ἐν γε οὗτος λόγος . πρός δέ γε ὁ φιλαίτιος εἰς ὁ πάρειμι ἐκεῖνος φημί · μανθάνω ἀκούω , στενοχωρέω · καταδέχομαι ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ θεμέλιος , ὁ οἰκονομία ὁ πρῶτος ἀρχή , καί αὐτός , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ εἴσοδος · πιστεύω μετά ἐγώ , μᾶλλον δέ ὁ ἱερός Γράμμα · δίδωμι δή ὁ ἀλήθεια ὁ ψῆφος , ὁμολογέω ὅτι αὐτός ὁ μονογενής ὁ Θεός Λόγος , ὁ ἐν κόλπος εἰμί ὁ πατήρ , ὁ διά οὖον πᾶς , καί ἐν ὅς ὁ πᾶς , γίγνομαι