cyrillus-theology.apologia-xii-anathematismorum-contra-theodoretum pg076_0234.1
ἔχων , ταύτῳ τοι τῶν ὅλων Σωτὴρ ἐστὶ · τὸ καὶ ὀνομά-ζεται . Ὡς γὰρ ὁ Παῦλος φησίν · « Χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ πάντων ἐγεύσατο θανάτου · » μαρτυρήσει δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Πέτρος , σοφωτάτα λέγων · « Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν , οὐ φύσει θεότητος μᾶλλον , ἀλλὰ σαρκός . » Ἐπεὶ τίνα τρόπον ὁ τῆς δόξης Κύριος ἐσταυρώθαι λέγεται ; πῶς δὲ ὁ , δι’ οὗ τὰ πάντα συν-έστηκε , καθά φησιν ὁ μακάριος Παῦλος , δέδοται παρὰ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς κεφαλή τοῦ σώματος · τῆς Ἐκ-κλησίας , γέγον δὲ πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν ; οἰκειωσά-μενος δηλονότι τὰ τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ συμβαίνοντα πάθη . Κύριος δὲ τῆς δόξης οὐχ ἂν γένοιτο κοινός , καὶ καθ’ ἡμᾶς ἄνθρωπος . Ἄλλ’ ἔρεις ἐκεῖνό που τάχα , ὡς ἀπόχρη λίαν ἡ ἕνωσις εἰς τὸ ἀποφαίνει Χριστὸν ἕνα , καὶ Κύριον , τὸν ἐσταυρωμένον . Οὐκοῦν λεγεῖσθω πάντα αὐτοῦ , καὶ ὁμολογεῖσθω Σωτὴρ ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , μεμειγμένος μὲν ἀπάθης τῇ τῆς θεότητος φύ-σει , σαρκὶ δὲ παθῶν , ὡς εἶπεν ὁ Πέτρος . Αὐτοῦ γὰρ ἦν ἴδιον καθ’ ἕνωσιν ἀληθῆ τὸ τοῦ θανάτου γευσάμε-νον σῶμα . Ἐπεὶ τίνα τρόπον ἐξ Ἰουδαίων κατὰ σάρκα Χριστός , καὶ Θεὸς ἐπὶ πάντων ἐστὶ , καὶ εὐλογητὸς εἰς αἰῶνας , ἀμήν ; Εἰς τὸν τίνος θάνατον βεβαπτίσμε-θα ; Τὴν τίνος ἀνάστασιν ὁμολογοῦντες δικαιοῦμεθα ; καὶ τοι κατὰ φύσιν ἰδίαν θανάτῳ χρείττων ἐστὶν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος · μᾶλλον δὲ αὐτόχρημα ζωή . Ἄρ’ οὖν εἰς θάνατον ἀνθρώπου κοινοῦ βεβαπτίσμεθα ; καὶ εἰς αὐτὸν πιστεύοντες δικαιοῦμεθα ; ἢ , ὅπερ ἐστὶν ἀλη-θὲς , ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ , καὶ παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί , τὸν θάνατον καταγγέλλομεν , καὶ ὁμολο-γοῦντες τὴν ἀνάστασιν , τὸ τῆς ἁμαρτίας ἄχθος ἀπο-πεμψόμεθα ; « Ἠγοράσθην γὰρ τιμῆς , οὐ φθαρ-τοῖς , ἀργυρίῳ , ἢ χρυσίῳ , ἀλλὰ τῇ τιμίῳ αἵματι , ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου , Χριστοῦ . » Καὶ πλείστα μὲν ἕτερα πρὸς τούτοις ἦν εἰπεῖν · χαλεπὸν δὲ οὐδὲν ἦν καὶ τὰς τῶν ἁγίων Πατέρων παραθεῖναι χρήσεις , ἀλλ’ ἀρκεσεῖν οἶμαι καὶ ταῦτα τοῖς εὐμαθεστέροις . Γέγραπται γὰρ · « Δίδοι σοφῷ ἀφορμήν , καὶ σοφώ-τερος ἔσται , γνώριζε δικαίῳ , καὶ προσθήσει τοῦ δε-χεσθαι . »
Lemmas: ἔχω , ταύτος ὅς ὁ ὅλος Σωτήρ εἰμί · ὁ καί ὀνομάζω . ὡς γάρ ὁ Παῦλος φημί · « Χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος · » μαρτυρέω δέ καί ὁ θεσπέσιος Πέτρος , σοφός λέγω · « Χριστός οὖν πάθος ὑπέρ ἐγώ , οὖον φύσις θεότης μᾶλλον , ἀλλά σάρξ . » ἐπεί τίς τρόπος ὁ ὁ δόξα Κύριος σταυρόω λέγω ; πῶς δέ ὁ , διά ὅς ὁ πᾶς συστήκω , καθά φημί ὁ μακάριος Παῦλος , δίδωμι παρά ὁ Θεός καί πατήρ κεφαλή ὁ σῶμα · ὁ Ἐκκλησία , γίγνομαι δέ πρωτότοκος ἐκ νεκρός ; οἰκειόω δηλονότι ὁ ὁ ἴδιος σάρξ συμβαίνω πάθος . Κύριος δέ ὁ δόξα οὐ εἄν γίγνομαι κοινός , καί κατά ἐγώ ἄνθρωπος . ἄλλος εἴρω ἐκεῖνος ποῦ τάχα , ὡς ἀποχράω λίαν ὁ ἕνωσις εἰς ὁ ἀποφαίνω Χριστός εἷς , καί κύριος , ὁ σταυρόω . οὐκοῦν λέγω πᾶς αὐτός , καί ὁμολογέω Σωτήρ ὁ ὁ Θεός Λόγος , μίγνυμι μέν ἀπαθής ὁ ὁ θεότης φύω , σάρξ δέ πάθος , ὡς εἶπον ὁ Πέτρος . αὐτός γάρ εἰμί ἴδιος κατά ἕνωσις ἀληθής ὁ ὁ θάνατος γεύω σῶμα . ἐπεί τίς τρόπος ἐκ Ἰουδαῖος κατά σάρξ Χριστός , καί θεός ἐπί πᾶς εἰμί , καί εὐλογητός εἰς αἰών , ἀμήν ; εἰς ὁ τίς θάνατος βαπτίζω ; ὁ τίς ἀνάστασις ὁμολογέω δικαιόω ; καί ὅς κατά φύσις ἴδιος θάνατος χρέω εἰμί ὁ ὁ Θεός Λόγος · μᾶλλον δέ αὐτόχρημα ζωή . ἄρα οὖν εἰς θάνατος ἄνθρωπος κοινός βαπτίζω ; καί εἰς αὐτός πιστεύω δικαιόω ; ἢ , ὅσπερ εἰμί ἀληθής , ἐνανθρωπέω Θεός , καί πάθος ὑπέρ ἐγώ σάρξ , ὁ θάνατος καταγγέλλω , καί ὁμολογέω ὁ ἀνάστασις , ὁ ὁ ἁμαρτία ἄχθος ἀποπέμπω ; « ἀγοράζω γάρ τιμή , οὖον φθαρτός , ἀργύριον , ἢ χρυσίον , ἀλλά ὁ τίμιος αἷμα , ὡς ἀμνός ἄμωμον καί ἄσπιλος , Χριστός . » καί πλεῖστος μέν ἕτερος πρός οὗτος εἰμί εἶπον · χαλεπός δέ οὐδείς εἰμί καί ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων παρατίθημι χρῆσις , ἀλλά ἀρκέω οἴομαι καί οὗτος ὁ εὐμαθής . γράφω γάρ · « δίδωμι σοφός ἀφορμή , καί σοφός εἰμί , γνωρίζω Δίκαιος , καί προστίθημι ὁ δείκνυμι . »