cyrillus-theology.apologia-xii-anathematismorum-contra-theodoretum pg076_0210.1
A κεκτημένοι · φυσικῶς διψῶμεν , φυσικῶς καθεύδωμεν , φυσικῶς ἀναπνέωμεν τὸν ἄερα · πάντα δὲ ταῦτα τῶν ἀδουλήτων , ὡς ἔφη · ὁ γὰρ μηδὲν τούτων καταδεχόμενος , ἀνάγκη τὸ τῆς ζωῆς ὑποδέχεσθαι τέλος . Εἰ τοίνυν φυσικὴ γέγονε τῆς τοῦ Θεοῦ μορφῆς καὶ τῆς τοῦ δούλου μορφῆς ἡ καθ’ ἑαυτὸν σύννοδος , ὑπ’ ἀνάγκης τινὸς διαχρώμενος , ἀλλ’ οὐχὶ φιλανθρωπίᾳ κεχρημένος ὁ Θεὸς Λόγος συνήφθη τῇ τοῦ δούλου μορφῇ · καὶ εὑρεθήσεται ὁ τοῦ παντὸς νομοθέτης ἀναγκαστικοῖς νόμοις ἀκολουθῶν . Ἄλλ’ οἱ ταῦτα ἡμᾶς ὁ μακάριος ἐδίδαξε Παῦλος , τοῦναντίον δέ , ὅτι ἑαυτὸν ἐκένωσεν , μορφὴν δούλου λαβὼν · τὸ δέ , « ἑαυτὸν ἐκένωσεν , » τὸ θελησίον δείκνυσιν . Εἰ τοίνυν γνώμῃ καὶ βουλῇσι τῇ ἐξ ἡμῶν ἀναληφθείσῃ ἡνωθὴ φύσει , περιττὴ τῆς φυσικῆς λέξεως ἡ προσθήκη · ἀρκεῖ γὰρ ὁμολογεῖν τὴν ἕνωσιν . ἕνωσις δὲ ἐπὶ τῶν εἰρημένων λαμβάνεται · διαιρεσέως γὰρ οὐχ οὖσης , οὐχ ἂν ποτε ἕνωσις νοηθείη . Ὁ τοίνυν τὴν ἕνωσιν λαμβάνων , προλαβὼν δὲ τὴν διάκρισιν . Πῶς τοίνυν φησί , μὴ δεῖν τὰς ὑποστάσεις διαιρεῖν , εἰτὸν φύσεις ; Καὶ ταῦτα εἰδώς , ὡς τελεία μὲν ἡ τοῦ Θεοῦ Λόγου ὑπόστασις πρὸ τῶν αἰώνων ὑπῆρχε · τελεία δὲ ὑπ’ ἐκείνης ἐλήφθη ἡ τοῦ δούλου μορφὴ · διὸ καὶ ὑποστάσεις εἶπεν , ἀλλ’ οὐχ ὑπόστασιν . Εἰ τοίνυν ἑκατέρα φύσις τὸ τελείον ἔχει , εἰς ταὐτὸν δὲ συνήλθον ἀμφότεραι , τῆς τοῦ Θεοῦ μορφῆς ὑπολαβούσης τὴν τοῦ δούλου μορφὴν , ἓν μὲν πρόσωπον , καὶ ἕνα Υἱὸν καὶ Χριστὸν ὁμολογεῖν εὐσεβές · δύο δὲ τὰς ὑποστάσεις , ἢ ὑποστάσεις , εἰτὸν φύσεις , λέγειν οὐχ ἀτοπον , ἀλλὰ κατ’ αἰτίαν ἀκολουθῶν . Εἰ γὰρ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου διαιροῦμεν τὰς φύσεις , καὶ καλοῦμεν τὴν μὲν θνητὸν σῶμα , τὴν δὲ ἀθάνατον ψυχήν , ἑκατέραν δὲ ἄνθρωπον · πολλῷ μᾶλλον τοῦ ἀνειληφότος Θεοῦ , καὶ ἀναληφθέντος ἀνθρώπου , τὰς τῶν φύσεων ἰδιότητας γνῶσκειν εὐλογον . Εὑρίσκομεν δὲ καὶ τὸν μακάριον Παῦλον , τὸν ἕνα ἄνθρωπον εἰς δύο διαιροῦντα ἄνθρωπον , καὶ ποτὲ μὲν λέγοντα · « Ὅσον δὲ ἔξω ἄνθρωπος φθείρεται , τοσοῦτον ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται » · ποτὲ δὲ · « Συνήδομαι τῷ νόμῳ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον » · καὶ αὖθις · « Εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον κατοικῆσαι τὸν Χριστόν . » Εἰ δὲ τὴν φυσικὴν συναφείαν τῶν ὁμοχρόνως τῶ φύσεων ὁ Ἀπόστολος διαιρεῖ , πῶς ἀσεβείας γράφεται τοὺς τὰ ἴδια τῶν φύσεων διαιροῦντας τοῦ προαωνίου Θεοῦ , καὶ τοῦ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἀναληφθέντος ἀνθρώπου , ὁ τὴν χρείαν ἡμῖν δι’ ἑτέρων ὀνομάτων διδάσκων ;
Lemmas: A κτάομαι · φυσικός διψάω , φυσικός καθεύδω , φυσικός ἀναπνέω ὁ ἀήρ · πᾶς δέ οὗτος ὁ αδουλητη , ὡς φημί · ὁ γάρ μηδείς οὗτος καταδέχομαι , ἀνάγκη ὁ ὁ ζωή ὑποδέχομαι τέλος . εἰμί τοίνυν φυσικός γίγνομαι ὁ ὁ Θεός μορφή καί ὁ ὁ δοῦλος μορφή ὁ κατά ἑαυτοῦ σύννους , ὑπό ἀνάγκη τις διαχράομαι , ἀλλά οὐ φιλανθρωπία χράομαι ὁ θεός Λόγος συνάπτω ὁ ὁ δοῦλος μορφή · καί εὑρίσκω ὁ ὁ πᾶς νομοθέτης ἀναγκαστικός νόμος ἀκολουθέω . ἄλλος ὁ οὗτος ἐγώ ὁ μακάριος διδάσκω Παῦλος , τουναντίον δέ , ὅτι ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω · ὁ δέ , « ἑαυτοῦ κενόω , » ὁ θελέω δείκνυμι . εἰμί τοίνυν γνώμη καί βουλή ὁ ἐκ ἐγώ ἀναλαμβάνω νοέω φύσις , περισσός ὁ φυσικός λέξις ὁ προσθήκη · ἀρκέω γάρ ὁμολογέω ὁ ἕνωσις . ἕνωσις δέ ἐπί ὁ εἴρω λαμβάνω · διαίρεσις γάρ οὐ εἰμί , οὐ εἄν ποτός ἕνωσις νοέω . ὁ τοίνυν ὁ ἕνωσις λαμβάνω , προλαμβάνω δέ ὁ διάκρισις . Πῶς τοίνυν φημί , μή δήω ὁ ὑπόστασις διαιρέω , ἄγω φύσις ; καί οὗτος οἶδα , ὡς τέλειος μέν ὁ ὁ Θεός Λόγος ὑπόστασις πρό ὁ αἰών ὑπάρχω · τέλειος δέ ὑπό ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ὁ δοῦλος μορφή · διό καί ὑπόστασις εἶπον , ἀλλά οὐ ὑπόστασις . εἰμί τοίνυν ἑκάτερος φύσις ὁ τελέω ἔχω , εἰς αὐτός δέ συνέρχομαι ἀμφότερος , ὁ ὁ Θεός μορφή ὑπολαμβάνω ὁ ὁ δοῦλος μορφή , εἷς μέν πρόσωπον , καί εἷς υἱός καί Χριστός ὁμολογέω εὐσεβής · δύο δέ ὁ ὑπόστασις , ἢ ὑπόστασις , ἄγω φύσις , λέγω οὐ ἄτοπος , ἀλλά κατά αἴτιος ἀκολουθέω . εἰμί γάρ ἐπί ὁ εἷς ἄνθρωπος διαιρέω ὁ φύσις , καί καλέω ὁ μέν θνητός σῶμα , ὁ δέ ἀθάνατος Ψυχή , ἑκάτερος δέ ἄνθρωπος · πολύς μᾶλλον ὁ ἀναλαμβάνω Θεός , καί ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος , ὁ ὁ φύσις ἰδιότης γνῴσκω εὐλογέω . εὑρίσκω δέ καί ὁ μακάριος Παῦλος , ὁ εἷς ἄνθρωπος εἰς δύο διαιρέω ἄνθρωπος , καί ποτέ μέν λέγω · « ὅσος δέ ἔξω ἄνθρωπος φθείρω , τοσοῦτος ὁ ἔσωθεν ἀνακαινόω » · ποτέ δέ · « συνήδομαι ὁ νόμος ὁ Θεός κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος » · καί αὖθις · « εἰς ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος κατοικέω ὁ Χριστός . » εἰμί δέ ὁ φυσικός συνάφεια ὁ ὁμοχρόνως ὁ φύσις ὁ ἀπόστολος διαιρέω , πῶς ἀσέβεια γράφω ὁ ὁ ἴδιος ὁ φύσις διαιρέω ὁ προαωνίου Θεός , καί ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος , ὁ ὁ χρεία ἐγώ διά ἕτερος ὄνομα διδάσκω ;