cyrillus-theology.apologia-xii-anathematismorum-contra-theodoretum pg076_0212.1
A διψᾶν εἰσάγεσθαι , καλοῦντες εἰς τοῦτο τὴν φύσιν , καὶ εἰ μὴ βούλοιτο τις . Ἄλλ’ ἦν ἀνδρὸς εὐμαθοῦς , καὶ ἡσκημένου ἔχοντος εἰς ταῦτα τὸν νοῦν , καὶ τὰ στερεὰ τῶν πραγμάτων ἰδεῖν , καὶ λόγῳ πλείονος ἀξίου τινὸς εἶναι . Εἰ γὰρ οὐκ ἀληθές , περὶ λογικὸς κατὰ φύσιν ὁ ἄνθρωπος , ἄρα ἀβούλητος καὶ ἠναγκασμένος ἐστὶ λογικός . Τί δέ ; εἰπέ μοι , καὶ ὁ τῶν ὅλων Θεός , οὐ κατὰ φύσιν ἐστὶ Θεός ; οὐ κατὰ φύσιν ἅγιος , δίκαιος , ἀγαθός , ζωή , φῶς , σοφία , καὶ δύναμις ; Ἄρ’ οὖν καὶ αὐτὸς ἀβούλητος καὶ ὡς ἐξ ἀνάγκης ἐστὶν ὅ ἐστιν ; Ἄλλ’ , οἶμαι , τὸ οὕτως φῦσιν ζητεῖν , εἰς λῆξιν ἡτοῦσης ἐμβροντησίας οὐκ ἀσύμφανης ἐλεγχος ἂν εἴη . Τί τοίνυν ἡμῖν ὡς ἀμαχὸν τε καὶ δυσκαταγώνιστον ἐπικτίσασθαι ποιεῖται τὸ ψεῦδος , καὶ τῶν οὕτω σαθρῶν ἀπτεται προβλημάτων , καὶ φυσικὴν ἀκούων γενέσθαι τὴν ἕνωσιν , τοῦτέστι τὴν ἀληθῆ , καὶ τροπῆς ἐλευθέραν , καὶ ἀσύγχυτον παντελῶς τῶν ὑποστάσεων σύνοδον , παριτρέπεται πειράσασθαι τῶν εἰρημένων τὴν δύναμιν , εἰς τὸ μὴ ὀρθῶς πεποιηθῆναι δοκεῖν καὶ ὁμοιότητα τὴν πρὸς ἡμᾶς ; Οὐ δέδιεν ὁ θρασύς · ἀφώκισεν ἀνάγκαις τὴν τοῦ Λόγου φύσιν ὑποτιθεῖς . Κενώσας ἑαυτὸν οὐκ ἀβούλητος , ἀλλ’ ἐθελοντὴς ὁ Μονογενὴς γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ οὐχ , ὡς σύ φῃς , ἀνέλαβεν ἄνθρωπον , σχετικὴν αὐτῷ δωροῦμενος τὴν συνάφειαν , καὶ τῇ τῆς υἱότητος χάριτι στεφανῶν , καθάπερ ἡμᾶς · ὥστε κλὲν νοῦσθαι ἡμῖν ὑπὸ τῶν ὑποστάσεων , ἐνανθρωπήσει τε καὶ σαρκωθῆναι τὸν Λόγον , καὶ δοκῆ πως κατὰ τοῦτο φυσικὴ λέγεσθαι παρ’ ἡμῶν ἡ ἕνωσις , τὴν οὐκ ἀληθῆ τε καὶ σχετικὴν ἐκβάλλουσα , ἣν ἡμεῖς ἐσχήκαμεν διὰ πίστεως καὶ ἁγιασμοῦ , ὅτι καὶ θείας φύσεως γεγόναμεν κοινωνοί , καὶ καθά φησιν ὁ Παῦλος : « Ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἐν πνεύμα ἐστιν » · ἀλλ’ οὐχ ὑπέθησαν ἀνάγκαις καὶ πλεονεξίαις φυσικαῖς τὸν ἀπαθῆ καὶ ἐλευθέρον τοῦ Θεοῦ Λόγον . Τὸ δὲ γε μὴ θέλειν μετὰ τὴν ἕνωσιν διαιρεθῆναι διχῆ καὶ διχομαίνεσθαι , καὶ ἀλλήλων ἀναπαύειν , εἰρήνην , ὡς γέ μοι φαίνεται , παντελῶς ἐπικριτὴν ἔχει , εἰ μὴ μὲν μᾶλλον , μάλιστα · ὅτι καὶ αὐτὸς ὁ χρηστὸς οὗτος Θεοδώρητος τὸν ἕνα καὶ καθ’ ἡμᾶς νοούμενον ἄνθρωπον εἰς παράδειγμα λαβὼν , οὐκ ἐξ τέμνεσθαι διχῆ · καὶ τοῦ τῆς ἐπ’ αὐτῷ θεωρίας οὐκ ἀπαράδεκτον ἔχουσης τὴν οἰκείαν τομήν , καὶ διάκρισιν , τὸ γε ἤκον εἰς τὸ εἰδέναι φημί , ὡς ἕτερον μὲν τοῦ κατὰ φύσιν ἐστὶν ἡ ψυχή , ἕτερον δὲ τὸ κατ’ ἰδίαν φύσιν ἡ σάρξ . Οὕτω κατὰ γε τὸν ἴσον λόγον πολυπραγμονοῦντες τὴν ἕνωσιν , ἥπερ ἂν ἐπὶ Χριστῷ πεπραχθῆναι νοεῖτο , τῇ μὲν θεωρίᾳ θεότητος τε καὶ ἀνθρωπότητος σύνοδον ἀληθῆ καθ’ ἕνωσιν γενέσθαι φάμεν , οὐχ ἠγνοηκότες , ὅτι ἕτερος μὲν κατὰ τὴν σάρκα κατὰ φύσιν ἐστὶν ὁ ἐκ Θεοῦ Λόγος , ἕτερος δὲ αὐτὸς κατ’ ἰδίαν φύσιν παρ’ αὐτὸν ἡ σάρξ . Ἐνωθέντα δὲ ἀπαξ διατέμνειν οὐκ ἀσφαλές , οὔτε μὴν εἰς δύο
Lemmas: A δίψα εἰσάγω , καλέω εἰς οὗτος ὁ φύσις , καί εἰμί μή βούλομαι τις . ἄλλος εἰμί ἀνήρ εὐμαθής , καί ασκώ ἔχω εἰς οὗτος ὁ νόος , καί ὁ στερεός ὁ πρᾶγμα ὁράω , καί λόγος πλείων ἄξιος τις εἰμί . εἰμί γάρ οὐ ἀληθής , περί λογικός κατά φύσις ὁ ἄνθρωπος , ἄρα ἀβούλητος καί ἀναγκάζω εἰμί λογικός . τις δέ ; εἶπον ἐγώ , καί ὁ ὁ ὅλος Θεός , οὖον κατά φύσις εἰμί Θεός ; οὖον κατά φύσις ἅγιος , δίκαιος , ἀγαθός , ζωή , φάος , σοφία , καί δύναμις ; ἄρα οὖν καί αὐτός ἀβούλητος καί ὡς ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὅς εἰμί ; ἄλλος , οἴομαι , ὁ οὕτως φύς ζητέω , εἰς λῆξις ητουω ἐμβροντησία οὐ ἀσύμφανης ἔλεγχος εἄν εἰμί . τις τοίνυν ἐγώ ὡς ἄμαχος τε καί δυσκαταγώνιστος ἐπικτίζω ποιέω ὁ ψεῦδος , καί ὁ οὗτος σαθρός ἅπτω πρόβλημα , καί φυσικός ἀκούω γίγνομαι ὁ ἕνωσις , τουτέστι ὁ ἀληθής , καί τροπή ἐλεύθερος , καί ἀσύγχυτος παντελῶς ὁ ὑπόστασις σύνοδος , παρατρέπω πειράζω ὁ εἴρω ὁ δύναμις , εἰς ὁ μή ὀρθῶς ποιέω δοκέω καί ὁμοιότης ὁ πρός ἐγώ ; οὖον δείδω ὁ θρασύς · ἀφικνέομαι ἀνάγκη ὁ ὁ Λόγος φύσις ὑποτίθημι . κενόω ἑαυτοῦ οὐ ἀβούλητος , ἀλλά ἐθελοντής ὁ Μονογενής γίγνομαι ἄνθρωπος , καί οὐ , ὡς σῦς φημί , ἀναλαμβάνω ἄνθρωπος , σχετικός αὐτός δωρέω ὁ συνάφεια , καί ὁ ὁ υἱότης χάρις στεφανόω , καθάπερ ἐγώ · ὥστε κλέω νουω ἐγώ ὑπό ὁ ὑπόστασις , ἐνανθρωπέω τε καί σαρκόω ὁ Λόγος , καί δοκεύς πως κατά οὗτος φυσικός λέγω παρά ἐγώ ὁ ἕνωσις , ὁ οὐ ἀληθής τε καί σχετικός ἐκβάλλω , ὅς ἐγώ ἔχω διά πίστις καί ἁγιασμός , ὅτι καί θεῖος φύσις γίγνομαι κοινωνός , καί καθά φημί ὁ Παῦλος : « ὁ κολλάω ὁ κύριος , ἐν πνεύμα εἰμί » · ἀλλά οὐ ὑποτίθημι ἀνάγκη καί πλεονεξία φυσικός ὁ ἀπαθής καί ἐλεύθερος ὁ Θεός Λόγος . ὁ δέ γε μή ἐθέλω μετά ὁ ἕνωσις διαιρέω διχῆ καί διχομαινομαι , καί ἀλλήλων ἀναπαύω , εἰρήνη , ὡς γε ἐγώ φαίνω , παντελῶς ἐπικριτής ἔχω , εἰμί μή μέν μᾶλλον , μάλιστα · ὅτι καί αὐτός ὁ χρηστός οὗτος Θεοδώρητος ὁ εἷς καί κατά ἐγώ νοέω ἄνθρωπος εἰς παράδειγμα λαμβάνω , οὐ ἐκ τέμνω διχῆ · καί ὁ ὁ ἐπί αὐτός θεωρία οὐ ἀπαράδεκτος ἔχω ὁ οἰκεῖος τομή , καί διάκρισις , ὁ γε ἥκω εἰς ὁ οἶδα φημί , ὡς ἕτερος μέν ὁ κατά φύσις εἰμί ὁ ψυχή , ἕτερος δέ ὁ κατά ἴδιος φύσις ὁ σάρξ . οὕτως κατά γε ὁ ἴσος λόγος πολυπραγμονέω ὁ ἕνωσις , ὅσπερ εἄν ἐπί Χριστός πράσσω νόημι , ὁ μέν θεωρία θεότης τε καί ἀνθρωπότης σύνοδος ἀληθής κατά ἕνωσις γίγνομαι φημί , οὐ ἀγνοέω , ὅτι ἕτερος μέν κατά ὁ σάρξ κατά φύσις εἰμί ὁ ἐκ Θεός Λόγος , ἕτερος δέ αὐτός κατά ἴδιος φύσις παρά αὐτός ὁ σάρξ . Ἐνωθέντα δέ ἅπαξ διατέμνω οὐ ἀσφαλής , οὔτε μήv εἰς δύο