cyrillus-theology.apologia-xii-anathematismorum-contra-theodoretum pg076_0215.3
B Καὶ πῶς οὐκ ἀμείνων , ὦ τᾶν , τὴν τῶν εἰρημένων βασανίσαι δύναμιν , μίσους τε καὶ προσπαθείας ἐλευθέραν ἔχοντα τὴν διάνοιαν ; Ἄλλ᾽ ἡκιστα μὲν τοῦτο δρᾶν ἀξιοῖ . Περιττῶς δὲ πάλιν ἐπὶ τὸ αὐτὸ δοκοῦν , καὶ δὴ φησίν · Συγγενῆ καὶ ταῦτα τοῖς ἤδη διαλεχθεῖσι · βούλεται γάρ , ὡς κράσπεως γεγενημένης , μηδεμίαν εἶναι λόγων διαφορὰν τῶν ἐν τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις , ἢ τοῖς ἀποστολικοῖς συγγράμμασιν εἰρημένων · καὶ ταῦτα πολεμεῖν Ἰωσ᾽ Ἀρείῳ , καὶ Εὐνομίῳ , καὶ τοῖς λοιποῖς αἱρεσιάρχαις συμφωνούμενος . Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ἐκεῖνος . Ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀρἔστηκα τοῦ συγκεχράσθαι λέγειν ἀλλήλαις τὰς φύσεις , φυχρὸν τε καὶ σύγχυσιν ὑπομείναι καὶ τροπὴν , ὅσον καὶ αὐτὸς τοῦ δοξάζειν ὀρθῶς . Ἄλλ᾽ οὐδὲ λόγων διαφορὰν ἀνηρήκαμεν · ἔφημεν γάρ , ὅτι οἱ μὲν αὐτῶν γεγόνασι θεοπρεπεῖς , οἱ δὲ ἀνθρωπίνους · καὶ οἱ μὲν τῇ ὑπεράτῃ πρέπουσι δόξῃ , οἱ δὲ εἰσι τοῖς τῆς κενώσεως μέτροις ἀρμωδιώτεροι . Χρήναι δὲ φαμεν αὐτοὺς οὐ προσώποις δυσὶν ἀλλήλων εἰσάπαν διηρημένους ἀπονεῖσθαι δεῖν · εἰ γάρ ἐστιν εἰς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός , μία τε πίστις ἡ εἰς αὐτόν , καὶ ἐν τὸ βάπτισμα , ἐν ἔσται πάντως αὐτοῦ C καὶ πρόσωπον ὡς ἐνός · καὶ εἴπερ ἐστιν ὁ αὐτὸς Θεὸς τε ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος , ἀρμόσειεν ἂν αὐτῷ καὶ δίχα μέμψου παντὸς θεοπρεπεῖς τε ὁμοῦ καὶ μέντοι καὶ ἀνθρωπίνους ποιεῖσθαι τοὺς λόγους · οὔτε τῆς θείας αὐτοῦ καὶ ἀπορρήτου φύσεως μειονεκτουμένης κατὰ τι γοῦν ὅλως τῆς τοῦ Πατρὸς ὑπεροχῆς διὰ τοῦ τὸ λαλεῖν ἀνθρωπίνως , οὔτε μὴν ἀπίστουμένης τῆς οἰκονομίας τῆς μετὰ σαρκός , ὅταν μετὰ τοῦ εἶναι Θεός , καὶ ἄνθρωπος καθ᾽ ἡμᾶς γενέσθαι χρηῖζεται . Πάντα τοίνυν ἐστὶ τοῦ ἑνὸς Χριστοῦ , τὰ τε θεοπρεπεῖ , καὶ τὰ ἀνθρώπινα . Εἰ μὲν γὰρ οὐ γέγονεν ἄνθρωπος ὁ ἐκ Θεοῦ Πατρὸς Λόγος , μὴ λαλεῖτω καθ᾽ ἡμᾶς ἀνθρωπίνως . Εἰ δὲ ἀληθῆς ὅτι παραπλήσιος ἡμῖν μεἔσχεν αἷματος καὶ σαρκός , καὶ ὁμοιώθῃ κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς , μὴν δηλονότι , τί τὸ τῆς οἰκονομίας D εὐτεχνὲς ἢ ἀνοητοτάτης διασύρουσι , φωνῆς ἀνθρωπίνης οὐκ ἀνεχομένοι , καὶ τὸν ἐν λόγοις συμχτροπεπὲς διὰ τὴν οἰκονομίαν ὡς ἐτέρω κατ᾽ ἰδίαν Ἰδί , τῇ τοῦ δούλου μορφῇ a , καθάπερ αὐτοὶ φασιν , ἀνατιθέναι σπουδάζοντες ; Ἄσύνετον δὲ παντελῶς τὸ σκέπτεσθαι μὲν δεδιέναι τὰς τῶν αἱρετικῶν δυστροπίας , εἶτα τῆς ὀρθῆς πίστεως τὴν παράδοσιν ἀποκομίζειν αὐτοὺς ἐξω τοῦ καθήκοντος λόγου . Ἄμεινον δὲ φαίνην ἂν , καὶ
Lemmas: B καί πῶς οὐ ἀγαθός , εἰμί ὅς , ὁ ὁ εἴρω βασανίζω δύναμις , μῖσος τε καί προσπάθεια ἐλεύθερος ἔχω ὁ διάνοια ; ἄλλος ἥκιστος μέν οὗτος δράω ἀξιόω . περισσός δέ πάλιν ἐπί ὁ αὐτός δοκέω , καί δή φημί · συγγενής καί οὗτος ὁ ἤδη διαλέγω · βούλομαι γάρ , ὡς κράσπεως γίγνομαι , μηδείς εἰμί λόγος διαφορά ὁ ἐν ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος , ἢ ὁ ἀποστολικός σύγγραμμα εἴρω · καί οὗτος πολεμέω ἔρχομαι Ἄρειος , καί Εὐνόμιος , καί ὁ λοιπός αἱρεσιάρχης συμφωνέω . ἀλλά οὗτος μέν ἐκεῖνος . ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀραρίσκω ὁ συγχράομαι λέγω ἀλλήλων ὁ φύσις , φυχρω τε καί σύγχυσις ὑπομένω καί τροπή , ὅσος καί αὐτός ὁ δοξάζω ὀρθῶς . ἄλλος οὐδέ λόγος διαφορά ἀναιρέω · φημί γάρ , ὅτι ὁ μέν αὐτός γίγνομαι θεοπρεπής , ὁ δέ ἀνθρώπινος · καί ὁ μέν ὁ ὑπεράτῃ πρέπω δόξα , ὁ δέ εἰμί ὁ ὁ κένωσις μέτρον ἀρμωδιώτεροι . χρή δέ φημί αὐτός οὖον πρόσωπον δύο ἀλλήλων εἰσάπαν διαιρεμένος ἀπονέομαι δήω · εἰμί γάρ εἰμί εἰς ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , εἷς τε πίστις ὁ εἰς αὐτός , καί ἐν ὁ βάπτισμα , ἐν εἰμί πάντως αὐτός C καί πρόσωπον ὡς εἷς · καί εἴπερ εἰμί ὁ αὐτός θεός τε ὁμοῦ καί ἄνθρωπος , ἁρμόζω εἄν αὐτός καί δίχα μέμφομαι πᾶς θεοπρεπής τε ὁμοῦ καί μέντοι καί ἀνθρώπινος ποιέω ὁ λόγος · οὔτε ὁ θεῖος αὐτός καί ἀπόρρητος φύσις μειονεκτέω κατά τίς γοῦν ὅλως ὁ ὁ πατήρ ὑπεροχή διά ὁ ὁ λαλέω ἀνθρώπινος , οὔτε μήv ἀπιστέω ὁ οἰκονομία ὁ μετά σάρξ , ὅταν μετά ὁ εἰμί Θεός , καί ἄνθρωπος κατά ἐγώ γίγνομαι χρηΐζω . Πάν τοίνυν εἰμί ὁ εἷς Χριστός , ὁ τε θεοπρεπής , καί ὁ ἀνθρώπινος . εἰμί μέν γάρ οὖον γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ ἐκ Θεός πατήρ Λόγος , μή λαλέω κατά ἐγώ ἀνθρώπινος . εἰμί δέ ἀληθής ὅτι παραπλήσιος ἐγώ μεἔσχεν αἷμα καί σάρξ , καί ὁμοιόω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός , μήv δηλονότι , τίς ὁ ὁ οἰκονομία D εὐτεχνής ἢ ἀνόητος διασύρω , φωνή ἀνθρώπινος οὐ ανεχόμενος , καί ὁ ἐν λόγος συμχτροπεπὲς διά ὁ οἰκονομία ὡς ἕτερος κατά ἴδιος Βατίς , ὁ ὁ δοῦλος μορφή a , καθάπερ αὐτός φημί , ἀνατίθημι σπουδάζω ; ἀσύνετος δέ παντελῶς ὁ σκέπτομαι μέν δείδω ὁ ὁ αἱρετικός δυστροπία , εἶτα ὁ ὀρθός πίστις ὁ παράδοσις ἀποκομίζω αὐτός ἐξω ὁ καθήκω λόγος . ἄμεινον δέ φαίνη εἄν , καί