cyrillus-theology.apologia-xii-anathematismorum-contra-theodoretum pg076_0229.1
οὐδὲνα τρόπον ἀγαθουργῶν ὁ τῶν ὅλων Θεός . Πῶς οὖν ἐκπώγυνεν ; Ὅτι Θεὸς ἦν φύσει , καὶ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ Πατρός , γέγονεν ἄνθρωπος , καὶ ἐκ σπέρματος τοῦ Δαυὶδ γεγέννηται κατὰ σάρκα , καὶ δουλοκρατὴς ὑπὲρ μέτρον , τοῦτοἰστὶ τῶν ἀνθρώπων , ὁ ἐν μορφῇ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ὁ δι’ οὐ τὰ πάντα , καὶ ἐν ᾧ τὰ πάντα , καὶ τῶν ὅλων Δημιουργός · ἄνθρωπος δὲ γεγονὼς τῆς ἀνθρωπότητος μέτρον οὐκ αἰσχύννεται . Ὁ γὰρ αὐτὸ τὸ γεγενῆσθαι καθ’ ἡμᾶς οὐκ ἀπόβλητον ποιησάμενος , τὶνα τρόπον παραιτοῖτο ἂν τὰ , δι’ ἃν ἦν ἴδιαι γεγονότα κατὰ ἀλήθειαν δι’ ἡμᾶς καθ’ ἡμᾶς ; Ὅταν οὖν τῶν ἀνθρωπίνων αὐτὸν ἀποστησάμεν καὶ πραγμάτων , καὶ λόγων , κατ’οὐδὲνα διοίσομεν τρόπον τῶν , ἀπερ τι τῶν ἐνδεχομένων ἦν , μονοῦντος καὶ ἀποδυόντος αὐτὸν τῆς σαρκός , καὶ ἀπιστούντων τῃ θεοσυνέτω Γραφῃ , ἀνατρέποντων δὲ εἰς ἅπαν τὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως μυστήριον , τὴν τοῦ χθρόσω σωτηρίαν , τὴν ἐλπίδα , τὴν ἀνάστασιν . Ἄλλ’ ἴσως ἐρεῖ τις , μικρὸν εἶναι τῷ Θεῷ Λόγῳ , καὶ ἀπεικὲς εἰς ἅπαν τὸ κλαῦσαι , τὸ δεδιέναι τὸν θάνατον , τὴν τοῦ ποτηρίου παραίτησιν , τῆς ἱερωσύνης τὸ χρήμα . Ναί , φαίνην ἂν καὶ αὐτὸς ἐγώ , ὅτι τῇ θείᾳ καὶ ὑπεράτῃ φύσει τα καὶ δόξῃ τὰ τοιαῦτα σμικρά · ἀλλ’ ἐν αὐτοῖς τεθράμμεθα τὴν πτωχείαν , ἣν δι’ ἡμᾶς ὑπέμεινεν ἔχων . Ὅταν σοι φαίνηται φορτισθὲν ὁ ἐκ τῆς κενώσεως δυσλαβές , θαύμασον μειζόνως τὴν εἰς ἡμᾶς ἀγάπην τοῦ Υἱοῦ . Ὁ γὰρ σὺ μικρὸν εἶναι φῆς , τοῦτο δελητὸν ἐποίησατο διὰ σέ . Ἐκλαυσεν ἄνθρωπικῶς , ἵνα τὸ σὸν περισταλὴν διδάξῃ · ἐδειλάσεν οἰκονομικῶς ἐπειδὴ τῇ σαρκὶ καὶ πάσχειν ἔσθ’ ὅτε τὰ θεία , ἵν’ εὐλογοτάτους ἡμᾶς ἀποφήνῃ · παρητήσατο τὸ ποτήριον , ἵνα τῆς Ἰουδαίων δυσσεβείας ὁ σταυρὸς κατηγορή . Ἀσθενήσει λέγεται κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , ἵνα παύσῃ τὴν σὴν ἀσθένειαν . Δεήσεις ἐποιεῖτο καὶ ἱκετηρίας , ἵνα καὶ ταῖς παρὰ σοῦ λιταῖς βάσιμον ἀπορίην τὴν τοῦ Πατρὸς ἀκοήν . Ἐνύσταξεν , ἵνα σὺ μὴδὴς μὴ νυστάζεις ἐν πειρασμοῖς , συντείνειν δὲ μᾶλλον εἰς προσευχάς · καὶ γοῦν ἐπὶ τινὰς ἀπονυστάζοντας τῶν ἁγίων ἀποστόλων ἐφράσεν ὡς ὅτως · Οὐκ ἰσχύσατε μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετ’ ἐμοῦ ; Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε , ἵνα μὴ ἐμπέσητε εἰς πειρασμόν . Ἀνατύπωσιν γὰρ ὥσπερ εὐαγούς πολιτείας τὰ καθ’ ἑαυτὸν ἀναθεῖς , ὡφλησε τὴν ὑπ’ οὐρανόν , τῆς τῆς ἀνθρωπότητος ἀσθενείας ψιχρώτατο διὰ ποίαν αἰτίαν ; Ἴνα καὶ κατὰ ἀλήθειαν ἄνθρωπος γενόμενος πιστεύηται , καὶ τὸ μεμνηκὲς ὅπερ ἦν , τοῦτοἰστὶ Θεός . Ἄλλ’ οὐχ οὕτως οἱ Χριστὸν ἕνα λέγειν ὁποκρινόμενοι , καὶ Υἱόν , καὶ Κύριον , τὸν αὐτὸν Θεόν , καὶ ἄνθρωπον , οὐ τὸν ἐκ Θεοῦ φύσει Λόγον χρηματίζειν φασιν ἀρχιερέα , καὶ ἀπόστολον τῆς ὁμολογίας ἡμῶν , ὅτε γέγονεν ἄνθρωπος . Ἄλλ’ ὡς ἴταρὸν τινὰ κατὰ μόνας ἄνθρωπον τὸν ἐκ σπέρματος Δαυὶδ καληθῆναι πρὸς τοῦτο διεσχωρῖζονται · δεδιότες τάχα που , μὴ τῆς Νεστορίου κακοδοξίας ὀλιγωρήσαν -
Lemmas: οὐδείς τρόπος ἀγαθουργός ὁ ὁ ὅλος Θεός . Πῶς οὖν ἐκπώγυνεν ; ὅτι2 θεός εἰμί φύσις , καί υἱός ὁ Θεός , καί πατήρ , γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ἐκ σπέρμα ὁ Δαυίδ γεννάω κατά σάρξ , καί δουλοκρατέομαι ὑπέρ μέτρον , τοῦτος ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἐν μορφή ὁ Θεός καί πατήρ , ὁ διά οὖον ὁ πᾶς , καί ἐν ὅς ὁ πᾶς , καί ὁ ὅλος Δημιουργός · ἄνθρωπος δέ γίγνομαι ὁ ἀνθρωπότης μέτρον οὐ αἰσχύνω . ὁ γάρ αὐτός ὁ γίγνομαι κατά ἐγώ οὐ ἀπόβλητος ποιέω , τίς τρόπος παραιτέομαι εἄν ὁ , διά ἄν εἰμί ἴδιος γίγνομαι κατά ἀλήθεια διά ἐγώ κατά ἐγώ ; ὅταν οὖν ὁ ἀνθρώπινος αὐτός ἀφίστημι καί πρᾶγμα , καί λόγος , κατ’οὐδὲνα διαφέρω τρόπος ὁ , ὅσπερ τίς ὁ ἐνδέχομαι εἰμί , μονόω καί ἀποδύω αὐτός ὁ σάρξ , καί ἀπιστέω πῃ θεόω Γραφεύς , ἀνατρέπω δέ εἰς ἅπας ὁ ὁ ἐνανθρώπησις μυστήριον , ὁ ὁ χθρόσω σωτηρία , ὁ ἐλπίς , ὁ ἀνάστασις . ἄλλος ἴσως εἴρω τις , μικρός εἰμί ὁ Θεός Λόγος , καί ἀπέχω εἰς ἅπας ὁ καλέω , ὁ δείδω ὁ θάνατος , ὁ ὁ ποτήριον παραίτησις , ὁ ἱερωσύνη ὁ χρήμα . Ναίς , φαίνη εἄν καί αὐτός ἐγώ , ὅτι ὁ θεῖος καί ὑπεράτῃ φύσις ὁ καί δόξα ὁ τοιοῦτος μικρός · ἀλλά ἐν αὐτός τρέφω ὁ πτωχεία , ὅς διά ἐγώ ὑπομένω ἔχω . ὅταν σύ φαίνω φορτίζω ὁ ἐκ ὁ κένωσις δυσλαβές , θαυμάζω μέγας ὁ εἰς ἐγώ ἀγάπη ὁ υἱός . ὁ γάρ σύ μικρός εἰμί φημί , οὗτος δελητὸν ποιέω διά σός . καλέω ἀνθρωπικός , ἵνα ὁ σός περισταλής διδάσκω · ἐδειλάσεν οἰκονομικός ἐπεί ὁ σάρξ καί πάσχω ἔστω ὅτε ὁ θεῖος , ἵνα εὔλογος ἐγώ ἀποφαίνω · παραιτέομαι ὁ ποτήριον , ἵνα ὁ Ἰουδαῖος δυσσέβεια ὁ σταυρός κατηγορέω . ἀσθενέω λέγω κατά ὁ ἀνθρώπινος , ἵνα παύω ὁ σός ἀσθένεια . δέησις ποιέω καί ἱκετηρία , ἵνα καί ὁ παρά σύ λιτός βάσιμος ἀπορία ὁ ὁ πατήρ ἀκοή . νυστάζω , ἵνα σύ Μήδης μή νυστάζω ἐν πειρασμός , συντείνω δέ μᾶλλον εἰς προσευχή · καί γοῦν ἐπί τις ἀπονυστάζω ὁ ἅγιος ἀπόστολος φράζω ὡς ὅς · οὐ ἰσχύω εἷς ὥρα γρηγορέω μετά ἐγώ ; γρηγορέω καί προσεύχομαι , ἵνα μή ἐμπίπτω εἰς πειρασμός . ἀνατύπωσις γάρ ὥσπερ ευαγής πολιτεία ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀνατίθημι , ὁράω ὁ ὑπό οὐρανός , ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀσθένεια ψιχρώτατο διά ποῖος αἴτιος ; ἵνα καί κατά ἀλήθεια ἄνθρωπος γίγνομαι πιστεύω , καί ὁ μιμνήσκω ὅσπερ εἰμί , τοῦτος Θεός . ἄλλος οὐ οὕτως ὁ Χριστός εἷς λέγω οποκρινομενω , καί υἱός , καί κύριος , ὁ αὐτός Θεός , καί ἄνθρωπος , οὖον ὁ ἐκ Θεός φύσις Λόγος χρηματίζω φημί ἀρχιερεύς , καί ἀπόστολος ὁ ὁμολογία ἐγώ , ὅτε γίγνομαι ἄνθρωπος . ἄλλος ὡς ἴταρὸν τις κατά μόνος ἄνθρωπος ὁ ἐκ σπέρμα Δαυίδ καλέω πρός οὗτος διεσχωριζοντ · δείδω τάχα ποῦ , μή ὁ Νεστόριος κακοδοξία ολιγωρώ -