cyrillus-theology.apologia-xii-anathematismorum-contra-theodoretum pg076_0231.1
λειος · το δε ατελες απαν εις αρετην , υπο μωμων γραφην · το δε υπο μωμων , ορ' αμαρτιαν . Πως ουν γεγραπται περιαυτου , οτι ε 'Αμαρτιαν ουκ εποιει ; » Τεταλμηκας ειπειν τα υποσταγμενα ; Τις τοιυν ο ιερατευσας , φησιν ; ο πονος αρετης τελειωσει , και μη φυσι τελειος οπαρχων ; τις ο πειρα μαθων την θυσιαχην , και ταυτην αγνων προ της πειρας ; Τις ο ευλαβεια συμβωσας , και μετα κραυγης ιχυρας , και δακρυων εκτελειας προσευχων , και σωζειν εαυτον ου δυναμενος , αλλα τον δυναμενον σωζειν παρακαλων ; » Ω παντοδαπου φωνης , και μαραωτατης ! Ποιον αρχεισε δακρυον εις απωλιαν αμαρτιας τοις τα τοιαυτα φρονειν ηρμηνοις ; Ει καταβαδη την ενωσιν , πως ηγνωσας , οτι περι Θεου σοι λογος ην ενανθρωπηκτος ; Τεταπεινωκεν εαυτον δια σε , και ανωσις αναρνεις · » Ιεσις σοι , Κυριε , ου μη εσται σοι τουτο . » Ουκουν ακοιςη λεγοντος : » Υπαγε οπισω μου , Σατανα , σκανδαλον μου ει . » 'Αλλα γαρ επι τελε των αμφιου λογων φησιν · Ουκουν ο εκ σπερματος Δαυιδ αρχιερευς , εχων εν εαυτω δηλονοτι τον εκ Θεου Λογον ημωμενον , και αρχιερωτας συνημμενον . Πως ουν ηγνωσας φης τω εκ σπερματος Δαυιδ τον εκ Θεου Λογον ; η δη' μονον τω εκ σπερματος Δαυιδ εκνενημηκας την ιερωσυνην ; Ει γαρ αληθης η ενωσις , ου διο που παντες εσιν , αλλ' εις τε και μονος ο εξ αμφου νεσται Χριστος . Προδηλον ουν , ει πλαττονται μεν ομολογειν την ενωσιν , τας των απλουστερων υποπερχοντας γνομας · συνδαφειν δε νοουσι την Εβρουν τε και σχετικην , ην και ημεις εχρησαμεν , κοινωνοι της οσιας αυτου φυσεως αναβαδεγμενοι δια του Πνευματος . Ου προσεστηκον τοιγαρουν τοις εκεινων βατταρισμοις , αλλα τη ορθη τε και αμωμητω πιστει , και τοις ευαγγελικοις τε και αποστολικοις θεσπιασιν .
Lemmas: λεῖος · ὁ δέ ἀτελής ἅπας εἰς ἀρετή , ὑπό μῶμος γραφεύς · ὁ δέ ὑπό μῶμος , ὀρός ἁμαρτία . πως οὖν γράφω περιαυτος , ὅτι ε 'Αμαρτιαν οὐ ποιέω ; » Τεταλμηκας εἶπον ὁ υποσταγμενα ; τις τοιυν ὁ ἱερατεύω , φημί ; ὁ πόνος ἀρετή τελείωσις , και μη φύσις τέλειος οπαρχων ; τις ὁ πείρω μανθάνω ὁ θυσιαχην , και οὗτος Ἅγνων προ ὁ πείρω ; τις ὁ εὐλάβεια συμβωσας , και μετά κραυγή ιχυηρα , και δάκρυ ἐκτέλεια προσευχή , και σῴζω ἑαυτοῦ ου δύναμαι , ἀλλά ὁ δύναμαι σῴζω παρακαλέω ; » Ω παντοδαπός φωνή , και μαραωτατης ! ποιός αρχίζω δάκρυ εἰς ἀπωλία ἁμαρτία ὁ ὁ τοιοῦτος φρονέω ηρμηνοις ; ει καταβαδη ὁ ἔνειμι , πως ηγνωσας , ὅτι περί Θεός σύ λόγος ἐάν ενανθρωπηκτος ; Τεταπεινωκεν ἑαυτοῦ διά σύ , και ἄνωσις αναρνεις · » ἴεσις σύ , κύριος , ου μη εἰμί σύ οὗτος . » οὐκοῦν ακοιςη λέγω : » ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς , σκάνδαλον ἐγώ ει . » 'Αλλα γαρ ἐπί τελῶ ὁ ἀμφίας λόγος φημί · οὐκοῦν ὁ ἐκ σπέρμα Δαυΐδ ἀρχιερεύς , ἔχω εν ἑαυτοῦ δηλονότι ὁ ἐκ Θεός Λόγος ἀμάω , και αρχιερως συνάπτω . πως οὖν ηγνωσας φημί ὁ ἐκ σπέρμα Δαυΐδ ὁ ἐκ θεός Λόγος ; ὁ δίειμι μόνος ὁ ἐκ σπέρμα Δαυΐδ εκνενημηκας ὁ ιερωσυνη ; ει γαρ ἀληθής ὁ ἕνωσις , ου διό ποῦ πᾶς ἀδήν , ἀλλά εἰς τε και μόνος ὁ ἕξ ἄμφω Νέστος Χριστος . προδηλος οὖν , ει πλάσσω μέν ὁμολογέω ὁ ἔνειμι , ὅς ὁ απλός υποπερχοντας γνομαω · συνδαφειν δέ νοέω ὁ βρόω τε και σχετικός , ἐάν και ἡμεῖς χράω , κοινωνός ὁ ὅσιος αὐτός φύσις αναβαδεγμενοι διά ὁ πνεῦμα . Ου προσίστημι τοιγαρουν ὁ ἐκεῖνος βατταρισμός , ἀλλά ὅς Ὄρθη τε και αμώμητος πίστις , και ὁ εὐαγγελίζω τε και ἀποστολικός Θεσπιᾶσιν .