cyrillus-theology.apologeticus-ad-theodosium-imperatorem pg076_0245.1
καμεν , καὶ τοῖς τοῦ ᾿Αρείου , καὶ Εὐνομίου βλεψυροῖς τε καὶ ἀνοσίοις συναινοῦσιν δόγμασιν . Ἔδρα δὲ τοῦτο , ὡς ἔφη , πάντα κάλων ἀνασίων ταῖς ἀντιδόσοις ὁργαῖς , καὶ ὅλας ὡσπερ ἡνίας ἀνείς τοῖς ἐν θυμῷ , καὶ ὑπεραφὼς ἀφειλόμενος κινήσεως . Ὁ δὲ καὶ θαυμάζειν ἔχω . Ὁ γὰρ ἀεὶ φίλος καὶ ἀγαπητός , ὁ μηδὲ πώποτε τοῖς ἐμοῖς ἐπισκήψας τ᾿ λόγοις , ὁ γράφων ἀσμένως , καὶ τὰ παρ᾿ ἐμοῦ κομιζόμενος γράμματα , ὁ πρὸ αὐτῶν τῶν τῆς ᾿Εφέσου πυλῶν τοῖς ἐξ ἀγάπης προσφθέγμασι μονοψυχὶ περιφύς , καὶ ταῖς ἰδίαις ἐπιστολαῖς ἔνθεος · Τῷ δεσπότῃ μου τῷ θεοφιλεστάτῳ καὶ ἀγιωτάτῳ συλλειτουργῷ Κυρίλλῳ , ᾿Ιωάννης ἐν Κυρίῳ χαίρειν . Οὐδ᾿ ἐμὲ μετρίως δάκνει τὸ ὅλως τῆς π ὁμοτέρας ὁσιότητος εἰς τὴν ᾿Εφέσιαν παραγανομένης , τὰς μικρὰς ταύτας ὀστερίδας ἡμῖν · τῆς γὰρ χρείας ὁ περὶ τὴν σὴν ἀγιωσύνην πόθος πάλιν Β μοι ἐγκατεῖ , συντῶνς τὴν ὀδὸν ἐξανώσαι . Καὶ μεθ᾿ ἑτέρ᾿ Ἔσχω οὖν γ , δέσποτα , καὶ ταύτας τὰς πέντε , ἥ δς μονὰς ὥστε ἀλύπως = ἡμῖς ἀθεῦσαι , καὶ δραμεῖν , καὶ περιπτύξασθαι τὴν ἱερὰν ἡμῖν καὶ θείαν α κεφαλήν . Οἱ περὶ τὴν χειρὸν μου τὸν θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον ᾿Ιωάννην , Παῦλον , Μακάριον , προσφθέγονται σοὺ τὴν ὁσιότητα . Πᾶσαν τὴν σὺν σοὶ ἀδελφότητα ἐγὼ τε καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πλείστοι προσσπουδαιομεν . Ἔβρεμέμενος , ὑπερευχόμενος ἡμῶν διατελοῦνς , δέσποτα θεοφιλέστατε καὶ ἀγιώτατε . Πᾶς οὖν ὁ συλλετουργὸν , καὶ ἀδελφὸν ὀνομάσας , ἀδοκήτως ἦν ἐχθρός , ἡδικημένος οὐδέν · ἀκούειν δέ , σοφὸν οἰσεθαι τι λέγειν αὐτὸν , τῆς κατ᾿ ἐμοῦ πληγμολογίας λέγοκρουομένου τὰ ἄγλαήματα , ὅτι γέγραφα , κρύπτων ἐπὶ τὴν ἐχθραν , καιρῷ τῷ δέοντι ταμιευόμενος τὴν φανέρωσιν . Εἶτα πῶς , εἴπερ ἦν ἡ αἰρετικὸς ἐγώ , καὶ τῆς τοῦ δυσσεβοῦς ᾿Απολλιναρίου , καὶ ᾿Αρείου , καὶ Εὐνομίου φαυλότητος κοινωνός , συλλειτουργὸν ὤνόμαζε ; Τί δὲ καὶ ὁσίαν τὴν ἐμὴν κεφαλήν , καὶ πρὸς γε τούτω καὶ ἱερὰν ; Ἡ οὐχ ἄκαιν ἐναργές , ὡς εἴπερ τις ἔλοιτο φρονεῖν τὰ βαρβάρων , οὕτως ἔσται πάντως τὴν εὐσεβεστάτης ὑμῶν βασιλείας ἐχθρός ; ᾿Αλλ᾿ ἔκρυπτεν , ὡς φησι , τὴν ἐχθραν · καὶ γλυκὺς μὲν ἦν τότε ἤκων εἰς λόγους , δόλιος δὲ καὶ πικρίας ἐπίμεστος τὴν καρδίαν . Εἶτα τίς ὁ ἐπαινέσαι τολμῶν τὸν οὕτω ζῆν εἰωθότα ; ᾿Αρα βούλεται τοὺς ᾿Ελλήνων ἡμᾶς πολυπραγμανοῦσαρ λογάδας ; ᾿Αλλὰ κάκιστοι μεμισήκασι τὸν ἑτερόγλωσσον , καὶ ἑτερογνώμονα . Ἔξετάσωμεν τῆς θεοσυνύστου Γραφῆς τὸν σκοπόν . ᾿Αλλὰ Θεοῦ δ λέγοντος ἀκηκόαμεν ἐναργῶς παρὶ τῶν ὁμοτρόπων ἰκάνῳ · ᾿ Βολὰς τινεράσωσα ἡ γλῶσσα αὐτῶν . Ἄλλα τὰ ῥήματα τοῦ στόματος αὐτῶν · τὴν πλῆσιν αὐτοῦ λαλεῖ εἰρηνικά , καὶ ἐν αὐτῷ ἔχει τὴν ἐχθραν · μὴ ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐπισκήψομαι ; λέγει Κύριος , ἡ ἐν λαφ τῷ τοιούτῳ οὐκ ἐκδικήσει ἡ ψυχή μου ; ᾿ Ἄδιος γάρ , καὶ ἀπάτη , καὶ κακρυμμένη πικρία μειοῖσιν -
Lemmas: κάμνω , καί ὁ ὁ ᾿Αρείου , καί Εὐνόμιος βλεψυροος τε καί ἀνόσιος συναινέω δόγμα . δράω δέ οὗτος , ὡς φημί , πᾶς καλός Ἀνασίων ὁ ἀντιδίδωμι ὀργή , καί ὅλος ὡς ἡνία ἀνίημι ὁ ἐν θυμός , καί ὑπεράπτω ἀφαιρέω κίνησις . ὁ δέ καί θαυμάζω ἔχω . ὁ γάρ ἀεί φίλος καί ἀγαπητός , ὁ μηδέ πώποτε ὁ ἐμός ἐπισκήπτω τε λόγος , ὁ γράφω ἄσμενος , καί ὁ παρά ἐγώ κομίζω γράμμα , ὁ πρό αὐτός ὁ ὁ ᾿Εφέσου πύλη ὁ ἐκ ἀγάπη πρόσφθεγμα μονοψυχὶ περιφύω , καί ὁ ἴδιος ἐπιστολή ἔνθεος · Τώς δεσπότης ἐγώ ὁ θεοφιλής καί ἄγιος συλλειτουργῶ Κύριλλος , Ιωάννης ἐν κύριος χαίρω . οὐ ἐγώ μέτριος δάκνω ὁ ὅλος ὁ π ὁμός ὁσιότης εἰς ὁ ᾿Εφέσιαν παράγω , ὁ μικρός αὐτός οστεριδαις ἐγώ · ὁ γάρ χρεία ὁ περί ὁ σός ἁγιωσύνη πόθος πάλιν Β ἐγώ ἐγκαθίημι , συντῶνς ὁ ὁδός ἐξανώσαι . καί μετά ἕτερος σχάζω οὖν γ , δεσπότης , καί αὐτός ὁ πέντε , ὁ ΔΣ μονή ὥστε ἄλυπος = ἡμεῖς ἠθέω , καί τρέχω , καί περιπτύσσω ὁ ἱερός ἐγώ καί θεῖος α κεφαλή . ὁ περί ὁ χείρων ἐγώ ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος Ἰωάννης , Παῦλος , Μακάριος , προσφθέγγομαι σός ὁ ὁσιότης . πᾶσα ὁ σύν σύ ἀδελφότης ἐγώ τε καί ὁ σύν ἐγώ πλεῖστος προσσπουδαιω . Ἔβρεμέμενος , ὑπερεύχομαι ἐγώ διατελέω , δεσπότης θεοφιλής καί ἄγιος . πᾶς οὖν ὁ συλλετουργὸν , καί ἀδελφός ὀνομάζω , ἀδόκητος εἰμί ἐχθρός , ἀδικέω οὐδείς · ἀκούω δέ , σοφός οἴομαι τίς λέγω αὐτός , ὁ κατά ἐγώ πληγμολογιος λεγοκρουω ὁ ἄγλαήματα , ὅτι γράφω , κρύπτω ἐπί ὁ ἐχθρός , καιρός ὁ δέω ταμιεύω ὁ φανέρωσις . εἶτα πῶς , εἴπερ εἰμί ὁ αἰρετικός ἐγώ , καί ὁ ὁ δυσσεβής Απολλινάριος , καί ᾿Αρείου , καί Εὐνόμιος φαυλότης κοινωνός , συλλειτουργός ὀνομάζω ; τις δέ καί ὅσιος ὁ ἐμός κεφαλή , καί πρός γε οὗτος καί ἱερός ; ὁ οὐ ἀκή ἐναργής , ὡς εἴπερ τις αἱρέω φρονέω ὁ βάρβαρος , οὕτως εἰμί πάντως ὁ εὐσεβής σύ βασίλεια ἐχθρός ; Ἀλλ κρύπτω , ὡς φημί , ὁ ἐχθρός · καί γλυκύς μέν εἰμί τότε ἥκω εἰς λόγος , δόλιος δέ καί πικρία ἐπίμεστος ὁ καρδία . εἶτα τίς ὁ ἐπαινέω τολμάω ὁ οὕτως ζάω εἴωθα ; Αρα βούλομαι ὁ ᾿Ελλήνων ἐγώ πολυπραγμανοῦσαρ λογάς ; Αλλά κακός μισέω ὁ ἑτερόγλωσσος , καί ἑτερογνώμων . ἐξετάζω ὁ θεοσυνύστου Γραφής ὁ σκοπός . Αλλά θεός δ λέγω ἀκούω ἐναργής Παρί ὁ ὁμότροπος ἱκάνω · ᾿ Βόλας τινεράσωσα ὁ γλῶσσα αὐτός . Ἀλλᾶ ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός · ὁ πλῆσις αὐτός λαλέω εἰρηνικός , καί ἐν αὐτός ἔχω ὁ ἐχθρός · μή ἐπί οὗτος οὐ ἐπισκήπτω ; λέγω κύριος , ὁ ἐν λα ὁ τοιοῦτος οὐ ἐκδικέω ὁ Ψυχή ἐγώ ; ᾿ α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ γάρ , καί ἀπάτη , καί κρύβω πικρία μειός -