cyrillus-scr-eccl.catecheses-ad-illuminandos-1-18 pg033_0444.1
γίνεται γὰρ τοῦ κόσμου τούτου·συντέλεια , καὶ ὁ γε-νητὸς οὗτος κόσμος ( 1 ) πάλιν ἀνακαινοποιεῖται . Ἐπεὶδὴ γὰρ καὶ φθορὰ ( 2 ) , καὶ κλοπή , καὶ μοιχεία , καὶ πᾶν εἶδος ἁμαρτιῶν ἐχύθη ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ αἵ-ματα ἐφ’ αἵμασιν ἐμήν ἐν τῷ κόσμῳ · ἵνα οὖν μὴ ( 3 ) μόνῃ τῷ θαυμαστῷ τούτο σκηπτηρίῳ ἀνόμως πε-πληρωμένῳ , παρέρχεται ὁ κόσμος οὗτος , ἵνα ὁ καλ-λιων ἀναδειχθῇ . Καὶ θέλεις ἰδεῖν τὴν ἀπόδειξιν ἀπὸ τῶν ῥητῶν ; Ἄκουε Ἡσαΐου ( 4 ) λέγοντος · Καὶ εἰλη-θήσεται ὡς βιβλίον ὁ οὐρανός , καὶ πάντα τὰ ἄστρα πεσεῖται ὡς φύλλα ἐξ ἀμπελῶν , καὶ ὡς σκίπτε φύλλα ἀπὸ συκῆς . Καὶ τὸ Εὐαγγέλιον φησι · Ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται , καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς , καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἐκ τοῦ οὐρανοῦ . Μὴ λυπηθῶμεν ὡς μόνην τελευτῶντες · καὶ ἀστέρες τελευτῶσι ( 5 ) , ἀλλ’ ἵσως πάλιν ἀνατεί-σει . Εἰλῶσει δὲ τοὺς οὐρανοὺς ὁ Κύριος , οὐχ ἵνα ἀπ-ολῶσιν τούτους , ἀλλ’ ἵνα αὐτοὺς πάλιν καλλίονας ἐγεί-ρῃ . Ἄκουε Δαβὶδ τοῦ προφήτου λέγοντος · Κατ’ ἀρ-χὰς σὺ , Κύριε , τὴν γῆν ἐθεμελίωσας , καὶ ἔργα τῶν χειρῶν σου εἰσὶν οἱ οὐρανοί · αὐτοὶ ἀπολοῦνται , σὺ δὲ διαμένεις . Ἄλλ’ ἐρεῖ τις , Ἰδὲ ( 6 ) λέγει σαφῶς , ὅτι ἀπολοῦνται . Ἄκουε πῶς λέγει · τὸ , ἀπολοῦν-ται · διὰ τῶν ἐξῆς ὁρῶν · Καὶ πάντες ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσονται · καὶ ὡσεὶ περιβόλαιον ἐλιξεῖς αὐτούς , καὶ ἀλλαγήσονται . Ὦσπερ γὰρ ἀπόλεια ἀνθρώπου λέγεται κατὰ τὸ εἰρημένον , Ἰδετε ὡς ὁ δικαῖος ἀπώλετο , καὶ οὐδεὶς ἐκδέχεται τῇ καρ-δίᾳ · καὶ ταῦτα , τῆς ἀναστάσεως προσδοκωμένης · οὕτως ἀνάστασιν ὡσπερ προσδοκῶμεν καὶ τῶν οὐρα-νῶν , Ὁ ἥλιος μετασχηματισθήσεται εἰς σκέλος , καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα . Παϊδευσάμενοι οἱ ἐκ Μανιχαίων ἐπιστρέψαντες , καὶ τοὺς φωστήρας μέχρις ἑωποιεῖ-σθαι ( 7 ) · μηδὲ τὸν σκοτισθῆναι τοῦτον ἡλῖον ,
Lemmas: γίγνομαι γάρ ὁ κόσμος τούτου·συντέλεια , καί ὁ γενητός οὗτος κόσμος ( 1 ) πάλιν ἀνακαινοποιέω . ἐπειδή γάρ καί φθορά ( 2 ) , καί κλοπή , καί μοιχεία , καί πᾶς εἶδος ἁμαρτία χέω ἐπί ὁ γῆ , καί αἷμα ἐπί αἷμα ἐμός ἐν ὁ κόσμος · ἵνα οὖν μή ( 3 ) μόνος ὁ θαυμαστός οὗτος σκηπτηρίῳ ἄνομος πληρόω , παρέρχομαι ὁ κόσμος οὗτος , ἵνα ὁ καλός ἀναδείκνυμι . καί ἐθέλω ὁράω ὁ ἀπόδειξις ἀπό ὁ ῥητός ; Ἄκουος Ἠσαΐας ( 4 ) λέγω · καί εἴλω ὡς βιβλίον ὁ οὐρανός , καί πᾶς ὁ ἄστρον πίπτω ὡς φύλλον ἐκ ἀναπελάω , καί ὡς σκίπτω φύλλον ἀπό συκέα . καί ὁ Εὐαγγέλιος φημί · ὁ ἥλιος σκοτίζω , καί ὁ σελήνη οὖον δίδωμι ὁ φέγγος αὐτός , καί ὁ ἀστήρ πίπτω ἐκ ὁ οὐρανός . μή λυπέω ὡς μόνος τελευτή · καί ἀστήρ τελευτάω ( 5 ) , ἀλλά ἴσως πάλιν ἀνατείνω . εἴλω δέ ὁ οὐρανός ὁ Κύριος , οὐ ἵνα ἀπόλλυμι οὗτος , ἀλλά ἵνα αὐτός πάλιν καλός ἐγείρω . Ἄκουος Δαυίδ ὁ προφήτης λέγω · κατά ἀρχή σύ , κύριος , ὁ γῆ θεμελιόω , καί ἔργον ὁ χείρ σύ εἰμί ὁ οὐρανός · αὐτός ἀπόλλυμι , σύ δέ διαμένω . ἄλλος εἴρω τις , ἰδέ ( 6 ) λέγω σαφῶς , ὅτι ἀπόλλυμι . Ἄκουος πῶς λέγω · ὁ , ἀπολούω · διά ὁ ἑξῆς ὁράω · καί πᾶς ὡς ἱμάτιον παλαιόω · καί ὡσεί περιβόλαιον ἑλίσσω αὐτός , καί ἀλλάσσω . ὥσπερ γάρ απολειος ἄνθρωπος λέγω κατά ὁ εἴρω , ὁράω ὡς ὁ Δίκαιος ἀπόλλυμι , καί οὐδείς ἐκδέχομαι ὁ καρδία · καί οὗτος , ὁ ἀνάστασις προσδοκάω · οὕτως ἀνάστασις ὡς προσδοκάω καί ὁ οὐρανός , ὁ ἥλιος μετασχηματίζω εἰς σκέλος , καί ὁ σελήνη εἰς αἷμα . παιδεύω ὁ ἐκ Μανιχαῖος ἐπιστρέφω , καί ὁ φωστήρ μέχρι ἑωποιεῖ-σθαι ( 7 ) · μηδέ ὁ σκοτίζω οὗτος ἥλιος ,