ctesias.fragmenta ctesias_gilmore_0066.2
κεφαλῆς , δις τῆς ἡμέρας λούε , καὶ σμήχε ἀπὸ λεκίθου , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑπογραφέσθω , καὶ τὰς κόμας ἐμπλεκέσθω , ὡσπερ αἱ γυναῖκες , μαυθανέτω δὲ ᾄδειν καὶ κιθαρίζειν καὶ ψάλλειν , ἵνα μοι μετὰ τῶν μουσουργῶν λειτουργῇ , γυναικὶ ὁμοιωμένος , μεθ' ὧν καὶ δίαιταν ἔξει , λείας ὧν τὸ σῶμα , καὶ τὴν ἐσθῆτα τὴν αὐτὴν καὶ τὴν τέχνην ἔχων . ” Ταῦτα εἰπόντος , ὁ εὐνοῦχος παραδεξάμενος τὸν Παρσώδη , κατεξύρησέ τε ὅλον πλήν κεφαλῆς , καὶ τὰ προσταχθέντα ἐδίδασκε , καὶ ἐσκιατράφει λούων ἐκάστης ἡμέρας δις , καὶ λεαίνων , ὁμοδιαιτὸν τε ποιῶν ταῖς γυναιξίν , ὡσπερ ὁ δεσπότης προσετάξεν . Καὶ οὐ πολλοῦ χρόνου γίνεται ἄνθρωπός τε λευκὸς καὶ ἀπαλὸς καὶ γυναικώδης , ἦδε τε καὶ ἐκιθάριζε πολλὸν κάλλιον τῶν μουσουργῶν · οὐδεὶς τε ἂν ἰδὼν αὐτὸν λειτουργοῦντα ἐν συμποσίῳ Ναυάρῳ οὐχὶ γυναῖκα ὑπέλαβε , καὶ πολὺ γε ἐκείνων εὐπρεπέστερον , μεθ' ὧν ἐκάστοτε ἐλειτούργει . Βασιλεύς δὲ ὁ Μήδων Ἀρταῖος , ἐπειδὴ πάντη μαστεύων Παρσώδην ἐξέκαμε , καὶ δῶρα προτείνων εἰ τις αὐτὸν ἀνεύροι ἢ ζῶντα ἢ τεθνεῶτα , ὑπελάμβανέ που ἐν κυναγέσις ὑπὸ λεόντος ἢ ἄλλου τοῦ θηρίου καταβεβρώσθαι , καὶ μεγάλως ἐπ' αὐτῷ ἠνίατο , ἄτε ἀνδρειοτάτῳ ὄντι . Ὡς δ' ἐπτὰ ἔτη ἐγένετο αὐτῷ τοιαύτην δίαιτην ἔχοντι ἐν Βαβυλῶνι , τῶν εὐνοῦχων τινὰ ὁ Νάναρὸς μαστιγοῖ τε χαλεπῶς , καὶ τὸ σῶμα αἱκίζεται . Καὶ αὐτὸν ὁ Παρσώδης , μέγαις ἐλπίσις ἐπάρας , ἀναπείθει παρὰ τὸν Ἀρταῖον εἰς Μήδους ἀποδράναι , καὶ πάντα φράσαι τὰ περὶ αὐτὸν βασιλεῖ , ὡς ἂν τε καὶ λελώβηται , μετὰ μουσουργῶν δίαιταν ἔχων , Παρσώδης ὁ σὸς φίλος ἐκεῖνος ὁ πολεμιστήριος . Καὶ ἐπειδὴ ταῦτ' ἔφρασεν ὁ εὐνοῦχος βασιλεῖ , ἠσθη τε ἄμα καὶ μέγα στενάζας εἶπε , “ Φεῦ λώβης ἀνδρὸς ἀγαθοῦ πῶς ἠμέσχετο ὁ Παρσώδης , ὧν ἐγὼ οἶδα , θηλυνούμενος τὸ σῶμα ὑπὸ ἔθρου ; ” καὶ ἄμα πέμψει τινα τῶν πιστοτάτων ἀγγαρον
Lemmas: κεφαλή , δις ὁ ἡμέρα λούω , καί σμήχω ἀπό λέκιθος , καί ὁ ὀφθαλμός ὑπογράφω , καί ὁ κόμη ἐμπλέκω , ὡς ὁ γυνή , μαυθνησκω δέ ἀείδω καί κιθαρίζω καί ψάλλω , ἵνα ἐγώ μετά ὁ μουσουργός λειτουργέω , γυνή ομοιωμένος , μετά ὅς καί δίαιτα ἔξειμι , λεῖος ὅς ὁ σῶμα , καί ὁ ἐσθής ὁ αὐτός καί ὁ τέχνη ἔχω . ” οὗτος εἶπον , ὁ εὐνοῦχος παραδέχομαι ὁ Παρσώδη , κατεξυρησος τε ὅλος πλήν κεφαλή , καί ὁ προσστάζω διδάσκω , καί σκιατραφέω λούω ἕκαστος ἡμέρα δις , καί λεαίνω , ομοδιαιτος τε ποιέω ὁ γυνή , ὡς ὁ δεσπότης προστάσσω . καί οὖον πολύς χρόνος γίγνομαι ἄνθρωπος τε λευκός καί ἁπαλός καί γυναικώδης , ἀείδω τε καί κιθαρίζω πολύς καλός ὁ μουσουργός · οὐδείς τε εἄν εἶδον αὐτός λειτουργέω ἐν συμπόσιον ναυαροω οὐ γυνή ὑπολαμβάνω , καί πολύς γε ἐκεῖνος εὐπρεπής , μετά ὅς ἑκάστοτε λειτουργέω . Βασιλεύς δέ ὁ Μῆδος Ἀρταῖος , ἐπεί πάντῃ μαστεύω Παρσώδην ἐκκάμνω , καί Δῶρα προτείνω εἰμί τις αὐτός ἀνευρίσκω ἢ ζῶ ἢ θνῄσκω , ὑπολαμβάνω ποῦ ἐν κυναγέσις ὑπό λέων ἢ ἄλλος ὁ θηρίον καταβιβρώσκω , καί μέγας ἐπί αὐτός ανίατος , αὔγ-ασμα ἀνδρεῖος εἰμί . ὡς δέ ἑπτά ἔτος γίγνομαι αὐτός τοιοῦτος δίαιτος ἔχω ἐν Βαβυλών , ὁ εὐνοῦχος τις ὁ Νάναρος μαστιγόω τε χαλεπῶς , καί ὁ σῶμα αἰκίζω . καί αὐτός ὁ Παρσώδης , μέγας ἐλπίς ἐπαίρω , ἀναπείθω παρά ὁ Ἀρταῖος εἰς Μῆδος ἄποδρημι , καί πᾶς φράζω ὁ περί αὐτός βασιλεύς , ὡς εἄν τε καί λωβάομαι , μετά μουσουργός δίαιτα ἔχω , Παρσώδης ὁ σός φίλος ἐκεῖνος ὁ πολεμιστήριος . καί ἐπεί αὐτός φράζω ὁ εὐνοῦχος βασιλεύς , ἀείδω τε ἄμη καί μέγας στενάζω εἶπον , “ φεῦ λώβη ἀνήρ ἀγαθός πῶς ἠμέσχετο ὁ Παρσώδης , ὅς ἐγώ οἶδα , θηλύνω ὁ σῶμα ὑπό Θρής ; ” καί ἄμη πέμπω τις ὁ πιστός ἄγγαρος