critobulus.fragmenta 5.lxix
Ἑάλω καὶ ἡ δυστυχὴς αὕτη πόλις πρώην παρὰ τῶν ἑσπερίων γενῶν , ἑξήκοντα ἔτη τυραννουμένη , καὶ πλοῦτον ἀφῃρέθη πολὺν καὶ ἀναθήματα τῶν ἱερῶν πλεῖστα καὶ κάλλιστα καὶ πολυτελῆ , καὶ τὰ λαμπρὰ καὶ σεμνὰ καὶ περιμάχητα ταύτης θεάματα καὶ ἀκούσματα τὰ μὲν ἐς ἑσπέραν μετεκομίσθη , τὰ δ’ ἐν αὐτῇ πόλει πυρὸς γέγονε παρανάλωμα · ἀλλὰ μέχρι τούτων ἦν αὐτῇ ἡ ζημία καὶ τὸ δεινόν · εἰ μὴ δὲ ταῦτα μικρὰ , τῶν οἰκητόρων δὲ οὐδένα ἀποβεβλήκει , οὐδ’ ἐς παῖδας καὶ γυναῖκας καὶ τὰ τιμιώτατα παρεβλάβη , ἀλλ’ εἶχε πάντας τοὺς ἐνοικοῦντας ἀσινεῖς ὅλως καὶ κακῶν ἀπαθεῖς · καὶ πάλιν ἀπωσαμένη τὴν τυραννίδα καὶ ἑαυτὴν ἀνακτησαμένη ἐς τὴν προτέραν ἧκε κατάστασιν , καὶ βασίλειον ἦν καὶ γενῶν ἦρχε πολλῶν ἔν τε Ἀσίᾳ καὶ Εὐρώπῃ καὶ νήσων οὐκ ὀλίγων , καὶ ἐν περιφανείᾳ καὶ πλούτῳ καὶ δόξῃ καὶ λαμπρότητι ἦν , καὶ τῶν καλῶν ἁπάντων ἡγεμὼν καὶ παράδειγμα , καὶ λόγων ἦν ἑστία καὶ παιδείας ἁπάσης καὶ σοφίας καὶ ἀρετῆς καὶ πάντων τῶν καλλίστων ὁμοῦ . ( 2 ) Νῦν δ’ ὄντως ἐξήκει τὰ κατ’ αὐτὴν , καὶ τὰ καλὰ ξυλλήβδην ἔρρει , καὶ ἀφῄρηται πάντων , πλούτου , δόξης , ἀρχῆς , περιφανείας , τιμῆς , γένους λαμπρότητος , ἀρετῆς , παιδείας , σοφίας , ἱερωσύνης , βασιλείας , πάντων ἁπλῶς · καὶ ὅσον ἐς ἄκρον εὐδαιμονίας καὶ τύχης ἤλασε , τοσοῦτον ἐς πυθμένα δυστυχίας καὶ κακοδαιμονίας κατήχθη · καὶ μακαρισθεῖσα πρώην ὑπὸ πολλῶν , νῦν ὑπὸ πάντων δυστυχὴς καὶ βαρυδαίμων ἀκούει · καὶ μέχρι τερμάτων τῆς οἰκουμένης προελθοῦσα τῇ δόξῃ , νῦν πᾶσαν ὁμοῦ γῆν τε καὶ θάλασσαν μεστὴν πεποίηκε τῶν ἑαυτῆς ξυμφορῶν καὶ τῆς ἰδίας ἀδοξίας ἐνέπλησε , πανταχοῦ τῆς αὐτῆς κακοδαιμονίας ὑπομνήματα φέρουσα τοὺς οἰκήτορας , ἄνδρας ὁμοῦ καὶ γυναῖκας καὶ παῖδας διασπαρέντας αἰσχρῶς ἐπ’ αἰχμαλωσίᾳ καὶ δουλείᾳ καὶ ὕβρει · καὶ ἡ πολλῶν γενῶν ἐπάρξασα πρότερον μετὰ τιμῆς καὶ δόξης καὶ πλούτου καὶ περιφανείας λαμπρᾶς , νῦν ὑφ’ ἑτέρων ἄρχεται μετὰ πενίας καὶ ἀδοξίας καὶ ἀτιμίας καὶ δουλείας αἰσχίστης · καὶ παράδειγμα πάντων οὖσα καλῶν καὶ λαμπρᾶς εὐδαιμονίας εἰκὼν , νῦν εἰκών ἐστι δυστυχίας καὶ μεγίστων ξυμφορῶν ὑπόμνημα καὶ στήλη κακοδαιμονίας καὶ μῦθος τῷ βίῳ . ( 3 ) Οὕτως οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων πιστὸν οὐδὲ βέβαιον , ἀλλὰ πάντα δίκην εὐρίπου ἄνω καὶ κάτω στροβεῖται καὶ περιφέρεται ταῖς ἀγχιστρόφοις τοῦ βίου μεταβολαῖς , παίζοντα καὶ παιζόμενα παρὰ μέρος , καὶ οὐδέποτε στήσεται τῆς ἀτάκτου ταύτης καὶ ῥοώδους φορᾶς καὶ κινήσεως καὶ τῆς ἀλλοπροσάλλου παλιρροίας τε καὶ μεταβολῆς , ἕως ἂν ἐν τοῖς οὖσι τὸ εἶναι ᾗ . ( 4 ) Ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο παντὸς μᾶλλον θαυμάσας ἔχω , τήν τε γενομένην ξυγκύρησιν τῶν ὀνομάτων καὶ τὴν τῶν πραγμάτων ἐναντιότητα ἐπὶ τοσαύτης περιόδου ξυνδραμοῦσαν ἐγγύς που διακοσίων μάλιστα καὶ χιλίων ἐτῶν . Κωνσταντῖνος γὰρ εὐτυχὴς βασιλεὺς , Ἑλένης υἱὸς , ἀνέστησέ τε ταύτην καὶ ἐς ἄκρον εὐδαιμονίας καὶ τύχης ἐπῆρε , καὶ πάλιν ἐπὶ Κωνσταντίνου , δυστυ χοῦς βασιλέως , Ἑλένης υἱοῦ , ἑάλω τε καὶ ἐς ἐσχάτην δουλείαν τε καὶ κακοδαιμονίαν κατήχθη . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτω .
Lemmas: ἁλίσκομαι καί ὁ δυστυχής οὗτος πόλις πρώην παρά ὁ ἑσπέριος γένος , ἑξήκοντα ἔτος τυραννέω , καί πλοῦτος ἀφαιρέω πολύς καί ἀνάθημα ὁ ἱερός πλεῖστος καί καλῶς καί πολυτελής , καί ὁ λαμπρός καί σεμνός καί περιμάχητος οὗτος θέαμα καί ἄκουσμα ὁ μέν εἰς ἑσπέρα μετακομίζω , ὁ δέ ἐν αὐτός πόλις πυρός γίγνομαι παρανάλωμα · ἀλλά μέχρι οὗτος εἰμί αὐτός ὁ ζημία καί ὁ δεινός · εἰμί μή δέ οὗτος μικρός , ὁ οἰκήτωρ δέ οὐδείς ἀποβάλλω , οὐδέ εἰς παῖς καί γυνή καί ὁ τίμιος παραβλάπτω , ἀλλά ἔχω πᾶς ὁ ἐνοικέω ἀσινής ὅλως καί κακός ἀπαθής · καί πάλιν ἀπωθέω ὁ τυραννίς καί ἑαυτοῦ ἀνακτάομαι εἰς ὁ πρότερος ἵημι κατάστασις , καί βασίλειος εἰμί καί γένος ἄρχω πολύς ἐν τε Ἀσία καί Εὐρώπη καί νῆσος οὐ ὀλίγος , καί ἐν περιφάνεια καί πλοῦτος καί δόξα καί λαμπρότης εἰμί , καί ὁ καλός ἅπας ἡγεμών καί παράδειγμα , καί λόγος εἰμί ἑστία καί παιδεία ἅπας καί σοφία καί ἀρετή καί πᾶς ὁ καλός ὁμοῦ . ( 2 ) νῦν δέ εἰμί ἐξήκω ὁ κατά αὐτός , καί ὁ καλός συλλήβδην ῥέω , καί ἀφαιρέω πᾶς , πλοῦτος , δόξα , ἀρχή , περιφάνεια , τιμή , γένος λαμπρότης , ἀρετή , παιδεία , σοφία , ἱερωσύνη , βασίλεια , πᾶς ἁπλόος · καί ὅσος εἰς ἄκρος εὐδαιμονία καί τυγχάνω ἐλαύνω , τοσοῦτος εἰς πυθμήν δυστυχία καί κακοδαιμονία κατάγω · καί μακαρίζω πρώην ὑπό πολύς , νῦν ὑπό πᾶς δυστυχής καί βαρυδαίμων ἀκούω · καί μέχρι τέρμα ὁ οἰκέω προέρχομαι ὁ δόξα , νῦν πᾶς ὁμοῦ γῆ τε καί θάλασσα μεστός ποιέω ὁ ἑαυτοῦ συμφορά καί ὁ ἴδιος ἀδοξία ἐμπίμπλημι , πανταχοῦ ὁ αὐτός κακοδαιμονία ὑπόμνημα φέρω ὁ οἰκήτωρ , ἀνήρ ὁμοῦ καί γυνή καί παῖς διασπείρω αἰσχρῶς ἐπί αἰχμαλωσία καί δουλεία καί ὕβρις · καί ὁ πολύς γένος ἐπάρχω πρότερος μετά τιμή καί δόξα καί πλοῦτος καί περιφάνεια λαμπρός , νῦν ὑπό ἕτερος ἄρχω μετά πενία καί ἀδοξία καί ἀτιμία καί δουλεία αἰσχρός · καί παράδειγμα πᾶς εἰμί καλός καί λαμπρός εὐδαιμονία εἰκών , νῦν εἰκών εἰμί δυστυχία καί μέγας συμφορά ὑπόμνημα καί στήλη κακοδαιμονία καί μῦθος ὁ βίος . ( 3 ) οὕτως οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος πιστόν οὐδέ βέβαιος , ἀλλά πᾶς δίκη Εὔριπος ἄνω καί κάτω στροβέω καί περιφέρω ὁ ἀγχίστροφος ὁ βίος μεταβολή , παίζω καί παίζω παρά μέρος , καί οὐδέποτε ἵστημι ὁ ἄτακτος οὗτος καί ῥοώδης φορός καί κίνησις καί ὁ ἀλλοπρόσαλλος παλίρροια τε καί μεταβολεύς , ἠώς εἄν ἐν ὁ εἰμί ὁ εἰμί ὅς . ( 4 ) ἐγώ δέ καί οὗτος πᾶς μᾶλλον θαυμάζω ἔχω , ὁ τε γίγνομαι συγκύρησις ὁ ὄνομα καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἐναντιότης ἐπί τοσοῦτος περίοδος συντρέχω ἐγγύς ποῦ διακόσιοι μάλιστα καί χίλιοι ἔτος . Κωνσταντῖνος γάρ εὐτυχής βασιλεύς , Ἑλένη υἱός , ἀνίστημι τε οὗτος καί εἰς ἄκρος εὐδαιμονία καί τυγχάνω ἐπαίρω , καί πάλιν ἐπί Κωνσταντῖνος , δυστυ χοῦς βασιλεύς , Ἑλένη υἱός , ἁλίσκομαι τε καί εἰς ἔσχατος δουλεία τε καί κακοδαιμονία κατάγω . καί οὗτος μέν οὗτος .