critobulus.fragmenta 5.i
Περιέχα , ἡδε τόν τε πόλεμον τῶν Πελοποννησίων καὶ τὴν πρώτην καὶ δευτέραν ἐσβλὴν τοῦ βασιλέως καὶ τὴν παντελῆ καταστροφὴν καὶ δουλείαν τούτων καὶ ἑτέρας πράξεις ἐν τῷ μεταξύ . Χρόνου πλῆθος ἔτη τρία . Τοῦ δ’ αὐτοῦ χειμῶνος καὶ βασιλεὺς πέμπει πρεσβείαν ἐς Πελοπόννησον , ἀπαιτῶν παρὰ τῶν ταύτῃ ἡγεμόνων τοὺς ἐπετείους φόρους , οὓς ὤφειλον αὐτῷ τριῶν ἐτῶν που μάλιστα . Οἱ γὰρ τῆς Πελοποννήσου δεσπόται , τῆς Βυζαντίδος ἁλούσης , εὐθὺς νεωτερισάντων τῶν ἐν Πελοποννήσῳ Ἰλλυριῶν καὶ ἐπαναστάντων αὐτοῖς , καλοῦσιν ἐς ἐπικουρίαν τὸν βασιλέα , ὑπεσχημένοι τούτῳ δασμὸν ἐτήσιον ἀποφέρειν ἀπὸ πελοποννήσου χρυσίου στατῆρας ἑξακισχιλίους . ( 2 ) Βασιλεὺς δὲ δέχεται τούτοις ξυμμαχήσειν , καὶ παρέχει στρατιὰν ἱκανὴν αὐτοῖς . Οἱ δὲ ξὺν ταύτῃ καταγωνισάμενοι τοὺς Ἰλλυριοὺς δουλοῦνται τελείως καὶ φόρου ποιοῦνται ὑποτελεῖς . Μετὰ ταῦτά γε μὴν , τὸν δασμὸν ἀπαιτοῦντος τοῦ βασιλέως , οὐκ ἀπεδίδουν ῥᾳδίως , πλαττόμενοί τε κενὰς αἰτίας ἀεὶ καὶ ἀναβολὰς οὐ καλὰς , καίτοι γε λαμβάνοντες αὐτοὶ τὸν δασμὸν παρὰ τῶν Ἰλλυριῶν ἐτησίως ἐφ’ ᾧ καταβάλλειν τῷ βασιλεῖ · οἱ δὲ ἀνήλισκον ἐς ἀκαίρους δαπάνας ἰδίας , παρακρουόμενοι τὸν βασιλέα . ( 3 ) Πέμπων οὖν πολλάκις πρὸς αὐτοὺς οὐδὲν ἤνυεν · οὐ τοῦτο δὲ μόνον ἦν , ἀλλ’ ὅτι καὶ πρὸς ἀλλήλους στασιάζοντές τε ἦσαν καὶ ἠκούοντο οἱ δεσπόται , καὶ πολέμους εἶχον ἐμφυλίους καὶ μάχας , καὶ χεῖρον εἶχε τὰ τῆς Πελοποννήσου δι’ αἰτίας , ἃς μικρὸν ὕστερον ἐροῦμεν . ( 4 ) Πρὸς τούτους οὖν τοὺς πρέσβεις ἐξέπεμπεν , ἅμα μὲν ἀπαιτῶν τὸν δασμὸν , ἅμα δὲ καὶ τἀκεῖ κατασκεψόμενος καλῶς · ἐδεδίει γὰρ μήποτε ἡ πρὸς ἀλλήλους αὕτη τούτων διαφορά τε καὶ στάσις ἐπαγάγηται τοὺς Ἰταλοὺς ἐς Πελοπόννησον ἢ ἄλλο τι γένος τῶν ἑσπερίων , καὶ προκαταλαβεῖν αὐτὸς ἐβούλετο ταύτην , χώραν τε οὖσαν ἐχυρωτάτην φύσει καὶ πόλεις ἔχουσαν ὀχυράς τε καὶ λόγου ἀξίας καὶ φρούρια πλεῖστά τε καὶ δυσάλωτα , καὶ τοῖς πᾶσιν αὐτάρκως ἔχουσαν πρός τε πόλεμον καὶ εἰρήνην , θέσεώς τε λαχοῦσαν ἐπικαίρου κατὰ γῆν τε καὶ θάλασσαν καὶ δυναμένην παραπέμπειν καλῶς τούς τε ἀπὸ Θρᾴκης καὶ Μακεδονίας ἐς Ἰταλίαν , τούς τε ἐξ Ἰταλίας αὖθις ἐς Θρᾴκην τε καὶ Μακεδονίαν . ( 5 ) Ἀφικόμενοι δὲ οἱ πρέσβεις ἐς Πελοπόννησον καὶ τὰ παρὰ τοῦ βασιλέως ἀπαγγείλαντες οὔτε τὸν δασμὸν ἔλαβον καὶ τἀκεῖ πάντα εὗρον ξυγκεχυμένα τε καὶ νενοσηκότα κακῶς . Ἐπανήκοντες οὖν ἀπήγγειλαν πάντα τῷ βασιλεῖ · ὁ δὲ προὔργου ποιούμενος τὴν τῆς Πελοποννήσου κατάσχεσιν διὰ τὸν μελετώμενόν οἱ καὶ ὅσον οὐ πρὸς Ἰταλοὺς ἐσόμενον πόλεμον , καλῶς τε παράπλου κειμένην τῆς Ἰταλίας , ὡς ἔφην , καὶ λιμένας ἔχουσαν ἀσφαλεῖς καὶ ὁρμητήριον οὖσαν τῷ πολέμῳ στρατευμάτων τε πολλῶν καὶ νεῶν , οὐκέτι μέλλειν ᾤετο δεῖν , ἀλλὰ στρατεύειν ἐς τὴν Πελοπόννησον .
Lemmas: Περιέχα , ἠδέ ὁ τε πόλεμος ὁ Πελοποννήσιος καί ὁ πρῶτος καί δύο ἐσβλὴν ὁ βασιλεύς καί ὁ παντελής καταστροφή καί δουλεία οὗτος καί ἕτερος πρᾶξις ἐν ὁ μεταξύ . Χρόνος πλῆθος ἔτος τρεῖς . ὁ δέ αὐτός χειμών καί βασιλεύς πέμπω πρεσβεία εἰς Πελοπόννησος , ἀπαιτέω παρά ὁ οὗτος ἡγεμών ὁ ἐπέτειος φόρος , ὅς ὀφείλω αὐτός τρεῖς ἔτος ποῦ μάλιστα . ὁ γάρ ὁ Πελοπόννησος δεσπότης , ὁ Βυζαντίς ἁλίσκομαι , εὐθύς νεωτερίζω ὁ ἐν Πελοπόννησος Ἰλλυριός καί ἐπανίστημι αὐτός , καλέω εἰς ἐπικουρία ὁ βασιλεύς , ὑπισχνέομαι οὗτος δασμός ἐτήσιος ἀποφέρω ἀπό Πελοπόννησος χρυσίον στατήρ ἑξακισχίλιοι . ( 2 ) Βασιλεύς δέ δέχομαι οὗτος συμμαχέω , καί παρέχω στρατία ἱκανός αὐτός . ὁ δέ ξὺν οὗτος καταγωνίζομαι ὁ Ἰλλυριοί δουλόω τέλειος καί φόρος ποιέω ὑποτελής . μετά οὗτος γε μήv , ὁ δασμός ἀπαιτέω ὁ βασιλεύς , οὐ ἀποδίδωμι ῥᾳδίως , πλάσσω τε κενός αἴτιος ἀεί καί ἀναβολή οὖον κάλως , καίτοι γε λαμβάνω αὐτός ὁ δασμός παρά ὁ Ἰλλυριός ετησίως ἐπί ὅς καταβάλλω ὁ βασιλεύς · ὁ δέ ἀναλίσκω εἰς ἄκαιρος δαπάνη ἴδιος , παρακρούω ὁ βασιλεύς . ( 3 ) πέμπω οὖν πολλάκις πρός αὐτός οὐδείς ἀνύω · οὖον οὗτος δέ μόνος εἰμί , ἀλλά ὅτι καί πρός ἀλλήλων στασιάζω τε εἰμί καί ἀκούω ὁ δεσπότης , καί πόλεμος ἔχω ἐμφύλιος καί μάχη , καί χείρων ἔχω ὁ ὁ Πελοπόννησος διά αἴτιος , ὅς μικρός ὕστερος εἴρω . ( 4 ) πρός οὗτος οὖν ὁ πρέσβυς ἐκπέμπω , ἅμα μέν ἀπαιτέω ὁ δασμός , ἅμα δέ καί ἐκεῖ κατασκέπτομαι καλῶς · δείδω γάρ μήποτε ὁ πρός ἀλλήλων οὗτος οὗτος διαφορά τε καί στάσις ἐπάγω ὁ ἰταλός εἰς Πελοπόννησος ἢ ἄλλος τίς γένος ὁ ἑσπέριος , καί προκαταλαμβάνω αὐτός βούλομαι οὗτος , χώρα τε εἰμί ὀχυρός φύσις καί πόλις ἔχω ὀχυρός τε καί λόγος ἄξιος καί φρούριον πλεῖστος τε καί δυσάλωτος , καί ὁ πᾶς αὐτάρκης ἔχω πρός τε πόλεμος καί εἰρήνη , θέσις τε λαγχάνω ἐπίκαιρος κατά γῆ τε καί θάλασσα καί δύναμαι παραπέμπω καλῶς ὁ τε ἀπό Θρᾴκη καί Μακεδονία εἰς Ἰταλία , ὁ τε ἐκ Ἰταλία αὖθις εἰς Θρᾴκη τε καί Μακεδονία . ( 5 ) ἀφικνέομαι δέ ὁ πρέσβυς εἰς Πελοπόννησος καί ὁ παρά ὁ βασιλεύς ἀπαγγέλλω οὔτε ὁ δασμός λαμβάνω καί ἐκεῖ πᾶς εὑρίσκω συγχέω τε καί νοσέω κακῶς . ἐπανήκω οὖν ἀπαγγέλλω πᾶς ὁ βασιλεύς · ὁ δέ προὔργου ποιέω ὁ ὁ Πελοπόννησος κατάσχεσις διά ὁ μελετάω ὁ καί ὅσος οὖον πρός ἰταλός εἰμί πόλεμος , καλῶς τε παράπλοος κεῖμαι ὁ Ἰταλία , ὡς φημί , καί λιμήν ἔχω ἀσφαλής καί ὁρμητήριον εἰμί ὁ πόλεμος στράτευμα τε πολύς καί νέος , οὐκέτι μέλλω οἴομαι δήω , ἀλλά στρατεύω εἰς ὁ Πελοπόννησος .