critobulus.fragmenta 5.xx
Πλὴν ὅπως ποτ’ εἶχε τὸ πρᾶγμα , πυθόμενος ὁ βασιλεὺς τήν τε πρὸς ἀλλήλους σφῶν αὐτῶν μάχην τε καὶ διαφορὰν καὶ τὸν ἀκήρυκτον πόλεμον , οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ ὡς ὁ δεσπότης Θωμᾶς ἀθετήσας τὰς πρὸς αὐτὸν διαλλαγὰς , ἐπεκδραμὼν παρείλετό τινα τῶν αὐτοῦ καὶ ξυνθήκας μετὰ τῶν Ἰταλῶν ποιεῖται καινὰς , καὶ τούτους ἐς ἐπικουρίαν καλεῖ , ἀργισθε(??)ς τε τῷ γινομένῳ καὶ ἅμα δείσας περὶ τῇ Πελοποννήσῳ , μὴ ἐπ’ ἄλλοις γένηται , οὐκέτι ἐν ἀναβολαῖς τὸ πρᾶγμα τίθησι , ἀλλ’ ὡς εἶχεν εὐθὺς , ἔαρος ἐπιλάμποντος ἤδη , ἐκστρατεύει ἐς Πελοπόννησον . ( 2 ) Ἄρας οὖν ἐκ τῆς Ἀδριανοῦ παντὶ τῷ στρατῷ ἱππικῷ τε καὶ πεζικῷ καὶ σπουδῇ ἐλαύνων ἐπὶ τὰ πρόσω , ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ ἡμέρᾳ ἀφικνεῖται ἐς Κόρινθον , καὶ στρατοπεδεύεται αὐτοῦ τρίτην ἡμέραν περιμένων τὸν δεσπότην Δημήτριον · οὕτω γὰρ ἔφασαν ξυντεθεῖσθαι αὐτῷ παρὰ τοῦ Ἀσάνεω . ( 3 ) Δεσπότης δὲ ἐξ Ἐπιδαύρου ἥπων ἐς Σπάρτην , αὐτὸς μὲν οὐκ ἀφικνεῖται ἐς βασιλέα , ἐκπέμπει δὲ τὸν Ἀσάνεα μετὰ δώρων ὅτι πολλῶν , καὶ ὃς ἀφικόμενος εὐθὺς ἔσεισιν ὡς βασιλέα τῇ προτεραίᾳ , καὶ κοινολογησάμενος κατὰ μόνας ἐφ’ ἱκανὸν αὐτῷ τε καὶ Μαχουμούτει τῷ πασίᾳ ἔξεισι · τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἅμα ἡμέρᾳ τὸν μὲν Ἀσάνεα κελεύει ξυλλαβεῖν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐν φυλακῇ ἔχειν ἀδέσμῳ . ( 3 ) Αὐτὸς δὲ ἀναλαβὼν τὴν στρατιὰν ἐσέβαλεν οὐκ ἐς τὴν τοῦ δεσπότου Θωμᾶ οὖσαν ἐχθρὰν ( ὅπερ εἰκός τε ἦν καὶ προσεδοκᾶτο ) , ἀλλ’ ἐς τὴν τοῦ δεσπότου Δημητρίου φιλίαν οὖσαν , ἐλαύνων εὐθὺ τοῦ Ἄργους · ὃ δὴ καὶ τοῖς πολλοῖς ἐβεβαίωσε τοὺς προλεχθέντας λόγους , καὶ πιστοὺς εἶναι πεποίηκεν , ὡς οἴκοθεν οὗτοι καὶ παρ’ ἑαυτῶν ἐπηγάγοντο τὸν βασιλέα , ἐνδιδόντες ἑαυτοὺς καὶ τὴν Πέλοπος διά τε τὴν πρὸς τὸν δεσπότην Θωμᾶν καὶ τοὺς Πελοποννησίους ἀπέχθειαν , τὰ δ’ ἄλλα σκηνὴ καὶ ὑπόκρισις ἦσαν καὶ πλάσμα , ὡς καὶ ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα γέγονε δῆλον . ( 5 ) Βασιλεὺς γὰρ παραγενόμενος ἐν Ἄργει αὐτίκα κελεύει Μαχουμούτεα στρατιὰν ἱκανὴν ἀναλαβόντα νυκτὸς ἀπελθεῖν ἐς Σπάρτην καὶ κατακλεῖσαι αὐτοῦ δῆθεν τὸν δεσπότην Δημήτριον . Ὁ δ’ ἀπελθὼν καὶ νυκτὸς ὅλης ὁδοιπορήσας ἅμα ἡμέρᾳ καταλαμβάνει τοῦτον ἐν Σπάρτῃ , καὶ κατακλείει αὐτοῦ καὶ πέμψας τὸν γραμματέα τοῦ βασιλέως Θωμᾶν τὸν Καταβοληνοῦ , λόγους προσφέρει τούτῳ εἰρηνικοὺς καὶ φιλίους περί τε ἐνδόσεως ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ ἄστεος , ἐπ’ ἀγαθοῖς ἔσεσθαι λέγων αὐτῷ τε καὶ τοῖς μετ’ αὐτοῦ τὸ θαρρούντως καταπιστεῦσαι αὑτόν τε καὶ τὴν ἀρχὴν τῷ βασιλεῖ , καὶ μὴ ἀντιβῆναι ὅλως ἢ ἐνδοιάσαι · τοῦτο γὰρ οὐκ ἐς καλὸν ἔσται αὐτῷ . Δεσπότης δὲ τὸν Ἀσάνεα πρῶτον ἔφη ἀπολυθέντα ἥκειν παρ’ αὐτὸν τὰ πιστὰ φέροντα , καὶ οὕτω ὃρᾶσαι τὸ κελευόμενον . Ταῦτα δὲ πάντα , ᾗπερ ἔφην , ἐς τὸ φανερὸν μὲν ἐπλάττοντο , ἄλλα δ’ ἦσαν ἐν ἀπορρήτοις καὶ βεβουλευμένοι καὶ πράττοντες . Μοχουμούτης δὲ τὸν μὲν Ἀσάνεα , τὰ πιστὰ δοὺς , ἀπολύει εὐθὺς , ξυνεκπέμπει δὲ αὐτῷ καὶ Χαμουζᾶ τὸν σατράπην , ἐν τοῖς μάλιστα φίλον ὄντα δεσπότῃ . Οἱ δὲ ἐς τὴν πόλιν ἐσελθόντες καὶ τῷ δεσπότῃ ξυντυχόντες ἐξάγουσι τοῦτον ἐς τὸ στρατόπεδον ὡς Μοχουμούτεα , ὁ δὲ δέχεται τοῦτον ἀσμένως καὶ φιλοφρόνως καὶ μετὰ τῆς προσηκούσης τιμῆς , παραλαμβάνει δὲ καὶ τὴν πόλιν καὶ τὴν ἄκραν αὐτήν . ( 7 ) Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ καὶ βασιλεὺς ἀφικνεῖται , καὶ αὐτίκα μετακαλεῖται τὸν δεσπότην , καὶ τιμᾷ τοῦτον ἥκοντα τῇ ἐσόδῳ τῇ παρ’ αὐτὸν , ὑπαναστάς τε τῆς καθέδρας αὐτῷ ἐσιόντι τὴν σκηνὴν καὶ δεξιὰν δοὺς καὶ καθίσας παρ’ αὑτῷ , καὶ πολλὰ εἰπὼν εἰρηνικὰ καὶ φιλάνθρωπα λόγοις ἡμέροις καὶ προσηνέσι τοῦτον παραμυθεῖται , ἀγανακτούμενός τε τῆς δειλίας , καὶ τοῦ δέους ἀπαλλάτων · ᾐσθάνετο γὰρ αὐτὸν δεδιότα καὶ θορυβούμενον · χρηστάς τε ἐλπίδας αὐτῷ περὶ τοῦ μέλλοντος ὑποτείνει , καὶ ἅμα θαρρεῖν δίδωσιν , ὡς πάντα τὰ παρ’ αὐτοῦ καλῶς ἕξει καὶ κατὰ γνώμην αὐτῷ . Ἔπειτα καὶ πολυτρόπως δωρεῖται χρημάτων τε ἐπιδόσει πολλῶν καὶ πέπλων καὶ ἱματίων πολυτελῶν , ἔτι δὲ ἵππων καὶ ἡμιόνων καὶ πολλῶν ἄλλων τῶν ἐς τὴν τότε χρείαν ἡκόντων αὐτῷ · μεταπέμπεται δὲ καὶ τὴν τούτου γυναῖκα καὶ θυγατέρα μετὰ τιμῆς ἐξ Ἐπιδαύρου , ἐξαποστείλας τῶν βασιλικῶν εὐνούχων τε ἕνα καὶ ἄρχοντα μετὰ στρατιᾶς ἐς παραπομπὴν μετὰ τοῦ Ἀσάνεω , πᾶσί τε ἄλλοις τρόποις σφόδρα τιμᾷ τοῦτον καὶ θυραπεύει .
Lemmas: πλήν ὅπως πρός ἔχω ὁ πρᾶγμα , πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς ὁ τε πρός ἀλλήλων σφεῖς αὐτός μάχη τε καί διαφορά καί ὁ ἀκήρυκτος πόλεμος , οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὡς ὁ δεσπότης Θωμᾶς ἀθετέω ὁ πρός αὐτός διαλλαγή , ἐπεκτρέχω παραιρέω τις ὁ αὐτός καί συντίθημι μετά ὁ Ἰταλός ποιέω καινός , καί οὗτος εἰς ἐπικουρία καλέω , ἀργισθε(??)ς τε ὁ γίγνομαι καί ἅμα δείδω περί ὁ Πελοπόννησος , μή ἐπί ἄλλος γίγνομαι , οὐκέτι ἐν ἀναβολή ὁ πρᾶγμα τίθημι , ἀλλά ὡς ἔχω εὐθύς , ἔαρ ἐπιλάμπω ἤδη , ἐκστρατεύω εἰς Πελοπόννησος . ( 2 ) ἄρας οὖν ἐκ ὁ Ἀδριανός πᾶς ὁ στρατός ἱππικός τε καί πεζικός καί σπουδή ἐλαύνω ἐπί ὁ πρόσω , ἕβδομος καί εἰκοστός ἡμέρα ἀφικνέομαι εἰς Κόρινθος , καί στρατοπεδεύω αὐτός τρίτος ἡμέρα περιμένω ὁ δεσπότης Δημήτριος · οὗτος γάρ φημί συντίθημι αὐτός παρά ὁ Ἀσάνης . ( 3 ) Δεσπότης δέ ἐκ Ἐπίδαυρος κώληψ εἰς Σπάρτη , αὐτός μέν οὐ ἀφικνέομαι εἰς βασιλεύς , ἐκπέμπω δέ ὁ Ἀσάνεα μετά δῶρον ὅτι πολύς , καί ὅς ἀφικνέομαι εὐθύς σεῖσις ὡς βασιλεύς ὁ προτεραῖος , καί κοινολογέομαι κατά μόνος ἐπί ἱκανός αὐτός τε καί μαχουμουτεω ὁ Πασία ἔξειμι · ὁ δέ ὑστεραῖος ἅμα ἡμέρα ὁ μέν Ἀσάνεα κελεύω συλλαμβάνω ὁ βασιλεύς καί ἐν φυλακή ἔχω ἄδεσμος . ( 3 ) αὐτός δέ ἀναλαμβάνω ὁ στρατία εἰσβάλλω οὐ εἰς ὁ ὁ δεσπότης Θωμᾶς εἰμί ἐχθρός ( ὅσπερ εἰκός τε εἰμί καί προσδοκάω ) , ἀλλά εἰς ὁ ὁ δεσπότης Δημήτριος φίλιος εἰμί , ἐλαύνω εὐθύς2 ὁ Ἄργος · ὅς δή καί ὁ πολύς βεβαιόω ὁ προλέγω λόγος , καί πιστός εἰμί ποιέω , ὡς οἴκοθεν οὗτος καί παρά ἑαυτοῦ ἐπάγω ὁ βασιλεύς , ἐνδίδωμι ἑαυτοῦ καί ὁ Πέλοψ διά τε ὁ πρός ὁ δεσπότης Θωμᾶς καί ὁ Πελοποννήσιος ἀπέχθεια , ὁ δέ ἄλλος σκηνή καί ὑπόκρισις εἰμί καί πλάσμα , ὡς καί ἐκ ὁ μετά οὗτος γίγνομαι δῆλος . ( 5 ) Βασιλεύς γάρ παραγίγνομαι ἐν Ἄργος αὐτίκα κελεύω μαχουμουτις στρατία ἱκανός ἀναλαμβάνω νύξ ἀπέρχομαι εἰς Σπάρτη καί κατακλείω αὐτός δῆθεν ὁ δεσπότης Δημήτριος . ὁ δέ ἀπέρχομαι καί νύξ ὅλος ὁδοιπορέω ἅμα ἡμέρα καταλαμβάνω οὗτος ἐν Σπάρτη , καί κατακλείω αὐτός καί πέμπω ὁ γραμματεύς ὁ βασιλεύς Θωμᾶς ὁ καταβοληνος , λόγος προσφέρω οὗτος εἰρηνικός καί φίλιος περί τε ἔνδοσις ἑαυτοῦ τε καί ὁ Ἄστυ , ἐπί ἀγαθός εἰμί λέγω αὐτός τε καί ὁ μετά αὐτός ὁ θαρσούντως καταπιστεύω ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀρχή ὁ βασιλεύς , καί μή ἀντιβαίνω ὅλως ἢ ἐνδοιάζω · οὗτος γάρ οὐ εἰς καλός εἰμί αὐτός . Δεσπότης δέ ὁ Ἀσάνεα πρῶτος φημί ἀπολύω ἥκω παρά αὐτός ὁ πιστόν φέρω , καί οὗτος ὁράω ὁ κελεύω . οὗτος δέ πᾶς , ὅσπερ φημί , εἰς ὁ φανερός μέν πλάσσω , ἄλλος δέ εἰμί ἐν ἀπόρρητος καί βουλεύω καί πράσσω . μοχουμουος δέ ὁ μέν Ἀσάνεα , ὁ πιστόν δίδωμι , ἀπολύω εὐθύς , συνεκπέμπω δέ αὐτός καί Χαμουζά ὁ σατράπης , ἐν ὁ μάλιστα φίλος εἰμί δεσπότης . ὁ δέ εἰς ὁ πόλις εἰσέρχομαι καί ὁ δεσπότης συντυγχάνω ἐξάγω οὗτος εἰς ὁ στρατόπεδον ὡς μοχουμουτις , ὁ δέ δέχομαι οὗτος ἄσμενος καί φιλόφρων καί μετά ὁ προσήκω τιμή , παραλαμβάνω δέ καί ὁ πόλις καί ὁ ἄκρος αὐτός . ( 7 ) ὁ δέ ὑστεραῖος καί βασιλεύς ἀφικνέομαι , καί αὐτίκα μετακαλέω ὁ δεσπότης , καί τιμάω οὗτος ἥκω ὁ ἔσοδος ὁ παρά αὐτός , ὑπανίστημι τε ὁ καθέδρα αὐτός εἴσειμι ὁ σκηνή καί δεξιά δίδωμι καί καθίζω παρά ἑαυτοῦ , καί πολύς εἶπον εἰρηνικός καί φιλάνθρωπον λόγος ἥμερος καί προσηνής οὗτος παραμυθέομαι , ἀγανακτέω τε ὁ δειλία , καί ὁ δέος ἀπαλλάσσω · αἰσθάνομαι γάρ αὐτός δείδω καί θορυβέω · χρηστός τε ἐλπίς αὐτός περί ὁ μέλλω ὑποτείνω , καί ἅμα θαρσέω δίδωμι , ὡς πᾶς ὁ παρά αὐτός καλῶς ἔχω καί κατά γνώμη αὐτός . ἔπειτα καί πολύτροπος δωρέω χρῆμα τε ἐπίδοσις πολύς καί πέπλος καί ἱμάτιον πολυτελής , ἔτι δέ ἵππος καί ἡμίονος καί πολύς ἄλλος ὁ εἰς ὁ τότε χρεία ἥκω αὐτός · μεταπέμπω δέ καί ὁ οὗτος γυνή καί θυγάτηρ μετά τιμή ἐκ Ἐπίδαυρος , ἐξαποστέλλω ὁ βασιλικός εὐνοῦχος τε εἷς καί ἄρχω μετά στρατιά εἰς παραπομπή μετά ὁ Ἀσάνης , πᾶς τε ἄλλος τρόπος σφόδρα τιμάω οὗτος καί θυραπεύει .