critobulus.fragmenta 5.vii
Ἐν τούτῳ δὲ καὶ οἱ στρατιῶται ἧκον οἱ σταλέντες ἐς προνομὴν , λείαν ὅτι πλείστην ἐλάσαντες ἀπό τε τῆς Ἠλείας καὶ τῆς ἄλλου προσχώρου · ἐλέγοντο δὲ ζῴων μὲν προβάτων τε καὶ βοῶν καὶ ἵππων ἀμφὶ τὰς πέντε καὶ δέκα μυριάδας ἀγαγεῖν , ἀνδρῶν δὲ καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων ὑπὲρ τὰς τέσσαρας χιλιάδας . ( 2 ) Καὶ τὰ μὲν ἄλλα πάντα , πρόβατά φημι καὶ βόας καὶ ἵππους , διένειμε πάσῃ τῇ στρατιᾷ , ἄνδρας δὲ καὶ γυναῖκας καὶ παῖδας ἀπέστειλε ἐς τὴν Κωνσταντίνου , κατοικίζων πᾶσαν τὴν ἔξω χώραν αὐτῆς . Καὶ ὁ μὲν οὕτως . ( 3 ) Κορινθίους δὲ τετράμηνον ἤδη πολιορκουμένους ὁ σῖτος ἐπελελοίπει καὶ τἆλλα τῶν ἀναγκαίων · καὶ πιεζόμενοι [ δὲ ] τῷ λιμῷ , ὅμως ἀντεῖχον ἔτι καλῶς , οὐδαμοῦ σπονδῶν μεμνη(??)νοι · ἐδεδίεσαν γὰρ μὴ σφόδρα ὠργισμένος αὐτοῖς ὢν ὁ βασιλεὺς τῇ τριβῇ τῆς πολιορκίας κακόν τι μέγα ἐργάσηται ἐς αὐτοὺς , ἄλλως τε καὶ ὅτι πολλάκις προ(??)αλεσάμενος ἐπὶ ξυμβάσεις αὐτοὺς οὐκ ἐσηκούσθη , ἀλλ’ ἀπεστράφη . ( 4 ) Ἐν τούτῳ δὲ παραγίνεται αὐτοῖς Ἀσάνης Ματθαῖος ἀπὸ Σπάρτης , ὃν ἔπεμψεν ὁ δεσπότης Δημήτριος βοηθόν τε ἥκειν αὐτοῖς καὶ πειρασόμενον εἰ δύναιτο καὶ αὐτοῖς τοῖς δεσπόταις καταλλάξαι τὸν βασιλέα καὶ σπονδὰς ποιῆσαι τὰς δυνατὰς , μὴ μέντοι γε τούτῳ τῆς Κορίνθου ἐκστάντα . ( 5 ) Εἶχε δὲ καὶ ἄνδρας ἑβδομήκοντα στρατιώτας μεθ’ ἑαυτοῦ , ἔχοντας καὶ σίτου μεδίμνους δέκα , ὃν ἔφερον ἐπὶ τῶν ὤμων ἐπηχθισμένοι , ἕκαστος ἀνὰ χοινίκων τριῶν · οἵτινες ἐξεπιστάμενοι πάροδον ἐκ τοῦ ἀπομαχωτάτου μέρους τοῦ τε βουνοῦ καὶ τῆς πόλεως , ἄγνωστον μὲν καὶ ἄβατον τοῖς πολλοῖς , ἀνάντη δὲ ὅλως καὶ τραχεῖαν καὶ δύσπορον , φέρουσαν ἐς τὸν Ἀκροκόρινθον , νυκτὸς λαθόντες ἀνῄεσαν διὰ τῆς πέτρας χαλεπῶς πάνυ καὶ ἐπικινδύνως , ἀναρριχώμενοί τε καὶ ἕτερος τὸν ἕτερον ἀνέχων τε καὶ διαβαστάζων , ἐνίους δὲ σφῶν αὐτῶν καὶ ἀνιμώμενοι σχοινίοις ἐκδεδεμένους · καὶ ἐσέρχο(??)τ ι ἐς τὴν πόλιν . ( 6 ) Οἱ δὲ Κορίνθιοι τόν τε Ἀσάνην ἰδόντες καὶ τοὺς μετ’ αὐτοῦ ἀνερρώσθησάν τε οὐ μικρὸν καὶ ἀνέπνευσαν , νομίσαντες βοηθόν τε ἥκειν αὐτοῖς ἐς τά τε ἄλλα καὶ δὴ καὶ σπονδὰς μετὰ τοῦ βασιλέως ποιήσειν αὐτοῖς ξυμφερούσας . ( 7 ) Ἀσάνης δὲ ἐσελθὼν ἐν τῇ πόλει ὡς εἶδε τούς τε Κορινθίους δεινῶς ὑπὸ τοῦ λιμοῦ πιεζομένους καὶ ἀντέχειν ἔτι μὴ δυναμένους , διακηρυκεύεται τῷ βασιλεῖ περί τε ξυνθηκῶν καὶ διαλλαγῶν καὶ ἐνδόσεως τῆς πόλεως . Καὶ ὁ βασιλεὺς δέχεται ἐπὶ τούτοις , καὶ δίδωσι αὐτῷ πιστά . ( 8 ) Ὁ δὲ ἐξελθὼν ποιεῖται ξυνθήκας τε καὶ σπονδὰς μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ παραδίδωσιν αὐτῷ τήν τε πόλιν καὶ τὸν Ἀκροκόρινθον καὶ τοὺς Κορινθίους μένοντας ἐφ’ οἷς ἔχουσι σῶς καὶ κακῶν ἀπαθεῖς , φόρου δὲ μόνον ὑποτελεῖς , ἔπειτα καὶ πᾶσαν τὴν χώραν Πελοποννήσου , ὅσην ἐπῆλθε μεθ’ ὅπλων ὁ βασιλεὺς , καὶ πόλεις καὶ φρούρια , ὅσα ἐχειρώσατο , τοῦ βασιλέως εἶναι κατήκοα ( ἦν δέ γε ἡ τρίτη μοῖρα Πελοποννήσου ) , τὴν δέ γε λοιπὴν πᾶσαν εἶναι τῶν δυναστῶν δασμὸν ἐτήσιον ἀποφερόντων τῷ βασιλεῖ νομίσματα τρισχίλια χρυσοῦ , ἔχειν δὲ μετ’ αὐτῶν εἰρήνην βεβαίαν καὶ φιλίαν τὸν βασιλέα καὶ ξύμμαχον εἶναι καὶ βοηθὸν , ἤν τις αὐτοῖς μεθ’ ὅπλων ἐπίη .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ καί ὁ στρατιώτης ἥκω ὁ στέλλω εἰς προνομή , λεῖος ὅτι πλεῖστος ἐλαύνω ἀπό τε ὁ Ἠλίας καί ὁ ἄλλος πρόσχωρος · λέγω δέ ζῷον μέν πρόβατον τε καί βοῦς καί ἵππος ἀμφί ὁ πέντε καί δέκα μυριάς ἄγω , ἀνήρ δέ καί γυνή καί παιδίον ὑπέρ ὁ τέσσαρες χιλιάς . ( 2 ) καί ὁ μέν ἄλλος πᾶς , πρόβατον φημί καί βοῦς καί ἵππος , διανέμω πᾶς ὁ στρατιά , ἀνήρ δέ καί γυνή καί παῖς ἀποστέλλω εἰς ὁ Κωνσταντῖνος , κατοικίζω πᾶς ὁ ἔξω χώρα αὐτός . καί ὁ μέν οὕτως . ( 3 ) Κορίνθιος δέ τετράμηνος ἤδη πολιορκέω ὁ σῖτος ἐπιλείπω καί ἄλλος ὁ ἀναγκαῖος · καί πιέζω [ δέ ] ὁ λιμός , ὅμως ἀντέχω ἔτι καλῶς , οὐδαμοῦ σπονδή μένη · δείδω γάρ μή σφόδρα ὀργίζω αὐτός εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ τριβή ὁ πολιορκία κακός τίς μέγας ἐργάζομαι εἰς αὐτός , ἄλλως τε καί ὅτι πολλάκις προΐημι ἐπί σύμβασις αὐτός οὐ εἰσακούω , ἀλλά ἀποστρέφω . ( 4 ) ἐν οὗτος δέ παραγίγνομαι αὐτός Ἀσάνης Ματθαῖος ἀπό Σπάρτη , ὅς πέμπω ὁ δεσπότης Δημήτριος βοηθός τε ἥκω αὐτός καί πειράζω εἰμί δύναμαι καί αὐτός ὁ δεσπότης καταλλάσσω ὁ βασιλεύς καί σπονδή ποιέω ὁ δυνατός , μή μέντοι γε οὗτος ὁ Κόρινθος ἐξίστημι . ( 5 ) ἔχω δέ καί ἀνήρ ἑβδομήκοντα στρατιώτης μετά ἑαυτοῦ , ἔχω καί σῖτος μέδιμνος δέκα , ὅς φέρω ἐπί ὁ ὦμος ἐπαχθίζω , ἕκαστος ἀνά χοῖνιξ τρεῖς · ὅστις ἐξεπίσταμαι πάροδος ἐκ ὁ ἀπόμαχος μέρος ὁ τε βουνός καί ὁ πόλις , ἄγνωστος μέν καί ἄβατος ὁ πολύς , ἀνάντης δέ ὅλως καί τραχύς καί δύσπορος , φέρω εἰς ὁ Ἀκροκόρινθος , νύξ λανθάνω ἄνειμι διά ὁ πέτρα χαλεπῶς πάνυ καί ἐπικίνδυνος , αναρριχώμαι τε καί ἕτερος ὁ ἕτερος ἀνέχω τε καί διαβαστάζω , ἔνιοι δέ σφεῖς αὐτός καί ἀνιμάω σχοινίον ἐκδέω · καί εἰσέρχομαι ι εἰς ὁ πόλις . ( 6 ) ὁ δέ Κορίνθιος ὁ τε Ἀσάνης ὁράω καί ὁ μετά αὐτός ἀναρρώννυμι τε οὖον μικρός καί ἀναπνέω , νομίζω βοηθός τε ἥκω αὐτός εἰς ὁ τε ἄλλος καί δή καί σπονδή μετά ὁ βασιλεύς ποιέω αὐτός συμφέρω . ( 7 ) Ἀσάνης δέ εἰσέρχομαι ἐν ὁ πόλις ὡς ὁράω ὁ τε Κορίνθιος δεινῶς ὑπό ὁ λιμός πιέζω καί ἀντέχω ἔτι μή δύναμαι , διακηρυκεύομαι ὁ βασιλεύς περί τε συνθήκη καί διαλλαγή καί ἔνδοσις ὁ πόλις . καί ὁ βασιλεύς δέχομαι ἐπί οὗτος , καί δίδωμι αὐτός πιστός . ( 8 ) ὁ δέ ἐξέρχομαι ποιέω συντίθημι τε καί σπονδή μετά ὁ βασιλεύς καί παραδίδωμι αὐτός ὁ τε πόλις καί ὁ Ἀκροκόρινθος καί ὁ Κορίνθιος μένω ἐπί ὅς ἔχω σῶς καί κακός ἀπαθής , φόρος δέ μόνος ὑποτελής , ἔπειτα καί πᾶς ὁ χώρα Πελοπόννησος , ὅσος ἐπέρχομαι μετά ὅπλον ὁ βασιλεύς , καί πόλις καί φρούριον , ὅσος χειρόομαι , ὁ βασιλεύς εἰμί κατήκοος ( εἰμί δέ γε ὁ τρίτος μοῖρα Πελοπόννησος ) , ὁ δέ γε λοιπός πᾶς εἰμί ὁ δυνάστης δασμός ἐτήσιος ἀποφέρω ὁ βασιλεύς νόμισμα τρισχίλιοι χρυσός , ἔχω δέ μετά αὐτός εἰρήνη βέβαιος καί φίλιος ὁ βασιλεύς καί σύμμαχος εἰμί καί βοηθός , ἐάν τις αὐτός μετά ὅπλον ἔπειμι .