critobulus.fragmenta 5.xix
Τοῦ δ’ αὐτοῦ χειμῶνος καὶ οἱ τῆς Πελοποννησίων δεσπόται διενεχθέντες ἐπὶ κακῷ τῷ σφετέρῳ ἐπολέμησαν ἀλλήλοις δι’ αἰτίαν τοιαύτην · οἱ γὰρ ὑπό σφισιν ὄντες τῶν ἐν τέλει καὶ ἀρχὰς ἔχοντες καὶ προσόδους μεγάλας καὶ πόλεων καὶ φρουρίων ἐπιστατοῦντες οὐ καρπούμενοι τούτοις , ἀλλ’ ἀπληστίᾳ τε γνώμης καὶ μοχθηρίᾳ τρόπων ἀεὶ τοῦ πλείονος ἐφιέμενοι καὶ νεωτέρων ἐπιθυμοῦντες , στασιάζοντές τε ἦσαν ἐν ἀλλήλοις αὐτοὶ καὶ πολεμοῦντες καὶ πάντα τἀκεῖ ξυγχύσεώς τε καὶ ταραχῆς εʹμπιπλῶντες , τούς τε δεσπότας ξυνέκρουόν τε καὶ ξυνέβαλλον ἀλλήλοις καὶ ξυνετάραττον , τὰ μὲν πρῶτα καὶ λάθρα τούτοις προσερχόμενοι καὶ διαλεγόμενοι παρὰ μέρος ἑκατέρῳ καὶ ὥς τινα τῶν ἀπορρήτων δῆθεν ἐκφαίνοντες καὶ λόγοις ψευδέσι καὶ διαβολαῖς κατ’ ἀλλήλων αὐτοὺς ἐρεθίζοντες καὶ ὁπλίζοντες , μετὰ δὲ τοῦτο καὶ φανερῶς ἀναισχυντοῦντες ἤδη ἀφιστάμενοί τε τούτων καὶ αὐτυμολοῦντες ἀφ’ ἑτέρου πρὸς ἕτερον , ξυναφιστῶντές τε καὶ πόλεις καὶ φρούρια ἃ κατεῖχον , ὃ δὴ καὶ μᾶλλον τοὺς δεσπότας κατ’ ἀλλήλων ἐξέμηνε καὶ ἐς φανερὰν ἔχθραν κατέστησεν . ( 2 ) Ἐπειράθησαν μὲν γὰρ καὶ ἅπαξ καὶ δὶς διαπρεσβευσάμενοι παρ’ ἀλλήλους λόγοις λύειν τὰ διάφορα καὶ μὴ πολέμῳ · ὡς δ’ οὐ προὐχώρει κατὰ νοῦν αὐτοῖς ἡ πεῖρα , τῶν χειρόνων κρατούντων , καὶ ἀξύμβατοι διελύοντο , οὕτως ἤδη καὶ ἐς φανερὸν κατέστησαν πόλεμον , καὶ καταστάντες ἐμάχοντο κατακράτος , ἐσβάλλοντες ἐς τὴν ἀλλήλων ἰσχυρῶς καὶ κατατρέχοντες καὶ ληιζόμενοι ταύτην , καὶ χώρας ἐμπιπρῶντες καὶ φρούρια χειρούμενοι , τὰ δὲ καὶ κατασκάπτοντες , καὶ λείαν ἐλαύνοντες καὶ πᾶσι τρόποις διαφθείροντες τὸ ὁμόφυλον · καὶ τοῦτο ἦν μέχρι πολλοῦ . ( 3 ) Μετὰ δὲ τοῦτο τῶν τε ταύτῃ Ἰλλυριῶν μεταποσόντων ἐς τὸν δεσπότην Θωμᾶν , τῶν τε τοῦ δεσπότου Δημητρίου καλλιστευόντων αὐτομολίᾳ καθ’ ἡμέραν χρωμένων ἐς αὐτὸν , καὶ τὰ φρόυρια ἐνδιδόντων , ὑπερέσχεν οὗτος , καὶ τῶν πλείστων κύριος γεγονὼς καταδιώκει τὸν ἀδελφὸν , καὶ κατακλείει μετά γε τῆς γυναικὸς καὶ τῆς θυγατρὸς ἐς Ἐπίδαυρον τὴν Λιμηρὰν , ἣ δὴ νῦν Μονεμβασία καλεῖται . ( 4 ) Ὑπεραλγήσας οὖν τοῖς γινομένοις ὁ δεσπότης Δημήτριος καὶ μὴ ἔχων ὅ τι καὶ δράσειεν ( ἐπινδύνευε γὰρ ἁπάσης ἐκπεσεῖν τῆς ἀρχῆς ) , ἐκπέμπει τὸν Ἀσάνεα πρέσβυν ὡς βασιλέα , δεόμενος ἐπικουρίας καὶ βοηθείας τυχεῖν κατὰ τῆς ἐπηρείας καὶ καταδυναστείας τοῦ ἀδελφοῦ · καὶ ταῦτα μὲν ἐς τὸ φανερόν · ( 5 ) ὅμως γε μὴν διττὸς ἐνταῦθα φέρεται λόγος · οἱ μὲν γάρ φασιν ὡς οὐχ’ ἕνεκεν βοηθείας ἁπλῆς ὁ δεσπότης ἐξέπεμπε τὸν Ἀσάνεα , ἀλλὰ κατεγγυώμενός τε τῷ βασιλεῖ τὴν θυγατέρα καὶ τὴν Πελοπόννησον ἅπασαν ἐνδιδοὺς , αὐτὸς δὲ τόπον ἕτερον αἰτῶν ἀντιδοθῆναι ταύτης ἐν τῇ τοῦ βασιλέως ἐς ἀρχήν . ( 6 ) Ἔνιοι δ’ αὖ οὐχ οὕτως ἔχειν διισχυρίζονται , ἀλλ’ ὁ μὲν δεσπότης ξυμμαχίαν αἰτήσοντα παρὰ τοῦ βασιλέως ἐξέπεμψε τὸν Ἀσάνεα , ἄνδρας ἐπικούρους καὶ στρατιὰν ἐς βοήθειαν , τὸν δὲ ἀργὴν ἔχοντα τῷ τε δεσπότῃ Θωμᾷ καὶ τοῖς ἐν τέλει Πελοποννησίων ἐναντιουμένοις οἷ τὰ μάλιστα , καὶ ἀμυνόμενον , καὶ ἄνευ τῆς τοῦ δεσπότου γνώμης ταῦτα πεποιηκέναι .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός χειμών καί ὁ ὁ Πελοποννήσιος δεσπότης διαφέρω ἐπί κακός ὁ σφέτερος πολεμέω ἀλλήλων διά αἴτιος τοιοῦτος · ὁ γάρ ὑπό σφεῖς εἰμί ὁ ἐν τέλος καί ἀρχή ἔχω καί πρόσοδος μέγας καί πόλις καί φρούριον ἐπιστατέω οὖον καρπόω οὗτος , ἀλλά ἀπληστία τε γνώμη καί μοχθηρία τρόπος ἀεί ὁ πλείων ἐφίημι καί νέος ἐπιθυμέω , στασιάζω τε εἰμί ἐν ἀλλήλων αὐτός καί πολεμέω καί πᾶς ἐκεῖ σύγχυσις τε καί ταραχή ἐμπίμπλημι , ὁ τε δεσπότης συγκρούω τε καί συμβάλλω ἀλλήλων καί συνταράσσω , ὁ μέν πρῶτος καί λάθρῃ οὗτος προσέρχομαι καί διαλέγω παρά μέρος ἑκάτερος καί ὅς τις ὁ ἀπόρρητος δῆθεν ἐκφαίνω καί λόγος ψευδής καί διαβολή κατά ἀλλήλων αὐτός ἐρεθίζω καί ὁπλίζω , μετά δέ οὗτος καί φανερῶς ἀναισχυντέω ἤδη ἀφίστημι τε οὗτος καί αὐτυμολοῦντες ἀπό ἕτερος πρός ἕτερος , συναφίστημι τε καί πόλις καί φρούριον ὁ κατέχω , ὅς δή καί μᾶλλον ὁ δεσπότης κατά ἀλλήλων ἐκμαίνω καί εἰς φανερός ἔχθρα καθίστημι . ( 2 ) πειράω μέν γάρ καί ἅπαξ καί δίς διαπρεσβεύομαι παρά ἀλλήλων λόγος λύω ὁ διάφορος καί μή πόλεμος · ὡς δέ οὖον προχωρέω κατά νόος αὐτός ὁ πείρω , ὁ χείρων κρατέω , καί ἀσύμβατος διαλύω , οὕτως ἤδη καί εἰς φανερός καθίστημι πόλεμος , καί καθίστημι μάχομαι κατακράτος , εἰσβάλλω εἰς ὁ ἀλλήλων ἰσχυρῶς καί κατατρέχω καί ληΐζομαι οὗτος , καί χώρα ἐμπιπράω καί φρούριον χειρόω , ὁ δέ καί κατασκάπτω , καί λεῖος ἐλαύνω καί πᾶς τρόπος διαφθείρω ὁ ὁμόφυλος · καί οὗτος εἰμί μέχρι πολύς . ( 3 ) μετά δέ οὗτος ὁ τε οὗτος Ἰλλυριός μεταπίπτω εἰς ὁ δεσπότης Θωμᾶς , ὁ τε ὁ δεσπότης Δημήτριος καλλιστεύω αὐτομολία κατά ἡμέρα χράω εἰς αὐτός , καί ὁ φρούριον ἐνδίδωμι , ὑπερέχω οὗτος , καί ὁ πλεῖστος κύριος γίγνομαι καταδιώκω ὁ ἀδελφός , καί κατακλείω μετά γε ὁ γυνή καί ὁ θυγάτηρ εἰς Ἐπίδαυρος ὁ Λιμηρή , ὅς δή νῦν Μονεμβασία καλέω . ( 4 ) ὑπεραλγέω οὖν ὁ γίγνομαι ὁ δεσπότης Δημήτριος καί μή ἔχω ὅς τίς καί δράω ( επινδυνευω γάρ ἅπας ἐκπίπτω ὁ ἀρχή ) , ἐκπέμπω ὁ Ἀσάνεα πρέσβυς ὡς βασιλεύς , δήω ἐπικουρία καί βοήθεια τυγχάνω κατά ὁ ἐπήρεια καί καταδυναστεία ὁ ἀδελφός · καί οὗτος μέν εἰς ὁ φανερός · ( 5 ) ὅμως γε μήv δισσός ἐνταῦθα φέρω λόγος · ὁ μέν γάρ φημί ὡς οὐ ἕνεκα βοήθεια ἁπλόος ὁ δεσπότης ἐκπέμπω ὁ Ἀσάνεα , ἀλλά κατεγγυάω τε ὁ βασιλεύς ὁ θυγάτηρ καί ὁ Πελοπόννησος ἅπας ἐνδίδωμι , αὐτός δέ τόπος ἕτερος αἰτέω ἀντιδίδωμι οὗτος ἐν ὁ ὁ βασιλεύς εἰς ἀρχή . ( 6 ) ἔνιοι δέ αὖος οὐ οὕτως ἔχω διισχυρίζομαι , ἀλλά ὁ μέν δεσπότης συμμαχία αἰτέω παρά ὁ βασιλεύς ἐκπέμπω ὁ Ἀσάνεα , ἀνήρ ἐπίκουρος καί στρατία εἰς βοήθεια , ὁ δέ ἀργός ἔχω ὁ τε δεσπότης Θωμᾶς καί ὁ ἐν τέλος Πελοποννήσιος ἐναντιόομαι οἷ ὁ μάλιστα , καί ἀμύνω , καί ἄνευ ὁ ὁ δεσπότης γνώμη οὗτος ποιέω .