critobulus.fragmenta 5.xli
Βασιλεὺς δὲ παρὰ τὸν αἰγιαλὸν ἑστὼς ἔφιππος ἑώρα τὰ δρώμενα , θάρσος τε ἐμποιῶν τοῖς αὐτοῦ φαινόμενος καὶ ἅμα τοῦ πολέμου τὸ τέλος ἀποσκοπῶν · ἐνόμιζε γὰρ ἐξ ἅπαντος τρόπου τὸν αὐτοῦ στόλον τῶν ὁλκάδων περιγενήσεσθαι , καὶ κρατήσαντας αἰχμαλώτους ἄξειν αὐτὰς ὡς αὑτόν · καὶ περιχαρὴς ἦν . Ὡς δὲ ἑώρα σφοδρῶς τε τὸν ἄνεμον πνεύσαντα καὶ τὰς ὁλκάδας περιγεγενημένας , μεταβαλὼν εὐθὺς ἠνιᾶτο ὑπερβαλλόντως , καὶ πλήξας τὸν ἵππον ἀνεχώρησε σιωπῶν . ( 2 ) Ἀπέθανον δὲ τῶν μὲν ἐν ταῖς ὁλκάσιν ἄνδρες , ὡς ἐλέγοντο , οἱ πάντες δύο καὶ εἴκοσι , τραυματίαι μέντοι γεγόνασιν ὑπὲρ τοὺς ἡμίσεις τῶν πληρωμάτων , τῶν δὲ ἀπὸ τοῦ στόλου ὀλίγῳ πλείους τῶν ἑκατὸν , τραυματίαι μέντοι γεγόνασιν ὑπὲρ τοὺς τριακοσίους . ( 3 ) Βάλλεται δὲ καὶ Παλτόγλης ὁ τοῦ στόλου ἡγεμὼν τὸν ὀφθαλμὸν λίθῳ , καὶ ξυνήνεγκε τοῦτο ταῖς μὲν ὁλκάσι σωτηρίαν , αὐτῷ δὲ Παλτόγλῃ μὴ ἀποθανεῖν ὑπὸ βασιλέως , ὃς δεινὸν ὅτι μάλιστα ἐποιήσατο τὴν ἀποφυγὴν τῶν ὁλκάδων , καὶ τὸ πρᾶγμα βαρέως ἤνεγκε , δειλίαν τε καὶ ἀνανδρίαν καταγνοὺς τοῦ Παλτόγλου , μᾶλλον δὲ ἀμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν τούτου τὸ ὅλον νομίσας εἶναι , καὶ προδοσίαν τῶν αὐτοῦ πραγμάτων . ( 4 ) Οὐ καλὸν γάρ οἱ οἰωνὸν ἐνόμιζεν εἶναι ἔς γε τὸ προκείμενον ἔργον τὴν τῶν ὁλκάδων ἀποτυχίαν . Παραλύει μέντοι γε τοῦτον εὐθὺς τῆς ἀρχῆς καὶ παραδίδωσι τόν τε στόλον καὶ τὴν σατραπείαν Καλλιουπόλεως Χαμουζᾷ τῶν ἑταίρων τινὶ καὶ ᾧ μάλιστα τὰ τοιαῦτα ἐπίστευε . ( 5 ) Ῥωμαίοις μέντοι γε τοῦτο παρ’ ἐλπίδας γεγονὸς ἀναψυχήν τινα τότε καὶ παραμυθίαν ἤνεγκεν οὐ μετρίαν , καὶ χρηστοτέρων ἐλπίδων ἐνέπλησεν , οὐ μόνον τοῖς παροῦσιν , ἀλλὰ δὴ καὶ ταῖς χρησταῖς τῶν ἀγγελιῶν , ἕως ἔδει τούτους πράξειν καλῶς καὶ οὔπω παρῆς τὰ δεινά · οὐ γὰρ ἐς μακρὰν χαιρήσειν ἔμελλον , ἁλόντες καὶ πᾶσι κακοῖς ἐκλυθέντες , αἰχμαλωσίᾳ καὶ δουλείᾳ καὶ φόνῳ καὶ διαρπαγῇ καὶ ὕβρει γυναικῶν τε καὶ παίδων . Καὶ οἱ μὲν οὕτως .
Lemmas: Βασιλεύς δέ παρά ὁ αἰγιαλός ἵστημι Ἔφιππος ὁράω ὁ δράω , θάρσος τε ἐμποιέω ὁ αὐτός φαίνω καί ἅμα ὁ πόλεμος ὁ τέλος ἀποσκοπέω · νομίζω γάρ ἐκ ἅπας τρόπος ὁ αὐτός στόλος ὁ ὁλκάς περιγίγνομαι , καί κρατέω αἰχμάλωτος ἄγω αὐτός ὡς ἑαυτοῦ · καί περιχαρής εἰμί . ὡς δέ ὁράω σφοδρός τε ὁ ἄνεμος πνέω καί ὁ ὁλκάς περιγίγνομαι , μεταβάλλω εὐθύς ἀνιάω ὑπερβαλλόντως , καί πλήσσω ὁ ἵππος ἀναχωρέω σιωπή . ( 2 ) ἀποθνῄσκω δέ ὁ μέν ἐν ὁ ὁλκάς ἀνήρ , ὡς λέγω , ὁ πᾶς δύο καί εἴκοσι , τραυματίας μέντοι γίγνομαι ὑπέρ ὁ ἥμισυς ὁ πλήρωμα , ὁ δέ ἀπό ὁ στόλος ὀλίγος πλείων ὁ ἑκατόν , τραυματίας μέντοι γίγνομαι ὑπέρ ὁ τριακόσιοι . ( 3 ) βάλλω δέ καί Παλτόγλου ὁ ὁ στόλος ἡγεμών ὁ ὀφθαλμός λίθος , καί συμφέρω οὗτος ὁ μέν ὁλκάς σωτηρία , αὐτός δέ Παλτόγλου μή ἀποθνῄσκω ὑπό βασιλεύς , ὅς δεινός ὅτι μάλιστα ποιέω ὁ ἀποφυγή ὁ ὁλκάς , καί ὁ πρᾶγμα βαρύς φέρω , δειλία τε καί ἀνανδρία καταγιγνώσκω ὁ Παλτόγλου , μᾶλλον δέ ἀμέλεια καί ῥᾳθυμία οὗτος ὁ ὅλος νομίζω εἰμί , καί προδοσία ὁ αὐτός πρᾶγμα . ( 4 ) οὖον καλός γάρ ὁ οἰωνός νομίζω εἰμί εἰς γε ὁ πρόκειμαι ἔργον ὁ ὁ ὁλκάς ἀποτυχία . παραλύω μέντοι γε οὗτος εὐθύς ὁ ἀρχή καί παραδίδωμι ὁ τε στόλος καί ὁ σατραπεία καλλιουπολις Χαμουζά ὁ ἑταῖρος τις καί ὅς μάλιστα ὁ τοιοῦτος πιστεύω . ( 5 ) Ῥωμαῖος μέντοι γε οὗτος παρά ἐλπίς γίγνομαι ἀναψυχή τις τότε καί παραμυθία φέρω οὖον μέτριος , καί χρηστός ἐλπίς ἐμπίμπλημι , οὖον μόνος ὁ πάρειμι , ἀλλά δή καί ὁ χρηστός ὁ ἀγγελία , ἠώς ἐσθίω οὗτος πράσσω καλῶς καί οὔπω πάρειμι ὁ δεινός · οὖον γάρ εἰς μακράν χαίρω μέλλω , ἁλίσκομαι καί πᾶς κακός ἐκλύω , αἰχμαλωσία καί δουλεία καί φόνος καί διαρπαγή καί ὕβρις γυνή τε καί παῖς . καί ὁ μέν οὕτως .