critobulus.fragmenta 5.xlix
« Τὰ δὲ τῶν ἀντιτεταγμένων ἡμῖν τί χρὴ καὶ λέγειν ; ἄνδρες γάρ εἰσι πάνυ τε ὀλίγοι καὶ οἱ πλείους ἄοπλοι καὶ πολέμων ἄπειροι · ὡς γὰρ ἔχω πυνθάνεσθαι τῶν αὐτομόλων , μόλις φασὶ δύο ἢ τρεῖς ἄνδρας εἶναι τοὺς ἐν τῷ πύργῳ προμαχομένους καὶ ἑτέρους τοσούτους ἐν τῷ μεταπυργίῳ , ὥστε ξυμβαίνειν ἕνα ἄνδρα προπολεμεῖν τε καὶ προμάχεσθαι τριῶν ἢ τεττάρων ἐπάλξεων , καὶ τοῦτον ἢ ἄοπλον πάντη ἢ κακῶς ὡπλισμένον . ( 2 ) Πῶς οὖν ἐς τοσοῦτον πλῆθος ἡμῶν ἀρκέσουσιν οὗτοι ; καὶ μάλιστα ἡμῶν μὲν ἐκ διαδοχῆς ἀγωνιζομένων καὶ ἀεὶ νεαρῶν ἐπιόντων ἐς τὸ ἔργον , καὶ καιρὸν ἐχόντων καὶ ὕπνον αἱρεῖσθαι καὶ σῖτα καὶ ἀναπαύειν αὑτούς , αὐτῶν δὲ ἀδιακόπως τε καὶ ἐπιτεταμένως μαχομένων ἀεὶ καὶ μηδένα καιρὸν ἐχόντων ἢ ὕπνου ἢ σιτίου ἢ ποτοῦ ἢ ἀναπαύλης ἢ ἄλλου του τῶν τοιούτων μεταλαχεῖν , ἡμῶν ἐπικειμένων τε τῷ πολέμῳ καὶ βιαζόντων . ( 2 ) Οὐδὲ γὰρ ἀκροβολισμοῖς ἔτι χρησόμεθα καὶ ἐπεκδρομαῖς καὶ προσβολαῖς καὶ πείραις μόναις , ὥσπερ πρόσθεν , καθὰ νομίζουσιν , ἀλλ’ ἀρξαμένων πολεμεῖν ὁ πόλεμος ξυνεχὴς ἔσται καὶ ἀδιάκοπος νύκτωρ καὶ μεθ’ ἡμέραν , μηδεμίαν ἔχων ἀνακωχὴν ἢ ἐκεχειρίαν , ἕως ἂν πέρας λάβῃ τὰ κατ’ αὐτόν · ὥστε νομίζω τούτους τῷ τε ξυνεχεῖ πολέμῳ καὶ τῷ πόνῳ καὶ τῷ λιμῷ καὶ τῇ ἀγρυπνίᾳ καταπιεσθέντας ῥᾳδίως ἐνδώσειν ἡμῖν . ( 4 ) Οἱ δὲ ἐπὶ τοῦ κατερριμμένου τείχους τῶν Ἰταλῶν τεταγμένοι , εἰ καί τῳ δοκοῦσιν ἀπόμαχοι εἶναι καὶ ἱκανοὶ τοὺς ἐπιόντας ἀμύνεσθαι , ὡς καλῶς τε ὡπλισμένοι καὶ πολέμων ἔμπειροι , καὶ μάλιστα τῶν ἐν τοῖς φρουρίοις , ἀλλ’ ἐμοὶ καὶ τὰ τούτων ἄπιστα δοκεῖ πάντη καὶ σφαλερά . ( 5 ) Πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἐθελήσουσι νοῦν ἔχοντες ὑπὲρ ἀλλοτρίων ἀγαθῶν μάχεσθαι καὶ πονεῖν καὶ ἐς προὖπτον κίνδυνον ἐμβάλλειν αὑτοὺς , μηδὲν κερδαίνοντες αὐτοί · ἔπειτα ξύγκλυδές τέ εἰσι καὶ ἄλλοι ἄλλοθεν ξυνεληλυθότες , ἐπὶ τὸ λαβεῖν βλέποντε4ς μόνον καὶ ἀπελθεῖν σῶς , οὐκ ἐπὶ τὸ μαχόμενοι ἀποθανεῖν · ὥστε νῦν μὲν ἀντέχονται πάντως καὶ μένουσιν , ἐκ διαλειμμάτων ἀκροβολιζομένων καὶ μαχομένων ἡμῶν , ὥσπερ ἐν παιδιᾷ , νομίζοντες τοιούτων ἡμῶν πειρᾶσθαι καὶ τοῦ λοιποῦ · ( 6 ) ὅταν δὲ ἴδωσι τὸν πόλεμον περιρρέοντα καὶ πανταχόθεν λαμπρῶς ἐπικείμενον καὶ φοβοῦντα καὶ τὸν θάνατον πρὸ ὀφθαλμῶν ἐπαγόμενον , τότε , εὖ οἶδα , μηδὲν μελλήσαντες ὅλως , ῥίψαντες τὰ ὅπλα καὶ νῶτα δόντες ἀποδράσουσιν ἀμεταστρεπτί , καὶ οὐδὲν ἔσταιτὸ κωλῦσον αὐτοὺς ἔτι ἢ ἐπισχῆσον ὅλως . ( 7 ) Εἰ δὲ καὶ τόλμῃ , ὥστε οὐδὲ τούτων ἡγοῦμαι πάνυ τι ἡμῖν εἶναι πρὸς λόγου ἢ φροντίδος ἄξον ὅλως . »
Lemmas: « ὁ δέ ὁ ἀντιτάσσω ἐγώ τίς χρή καί λέγω ; ἀνήρ γάρ εἰμί πάνυ τε ὀλίγος καί ὁ πλείων ἄοπλος καί Πολέμων ἤπειρος · ὡς γάρ ἔχω πυνθάνομαι ὁ αὐτόμολος , μόλις φημί δύο ἢ τρεῖς ἀνήρ εἰμί ὁ ἐν ὁ πύργος προμάχομαι καί ἕτερος τοσοῦτος ἐν ὁ μεταπύργιον , ὥστε συμβαίνω εἷς ἀνήρ προπολεμέω τε καί προμάχομαι τρεῖς ἢ τέσσαρες ἔπαλξις , καί οὗτος ἢ ἄοπλος πάντῃ ἢ κακῶς ὁπλίζω . ( 2 ) Πῶς οὖν εἰς τοσοῦτος πλῆθος ἐγώ ἀρκέω οὗτος ; καί μάλιστα ἐγώ μέν ἐκ διαδοχή ἀγωνίζομαι καί ἀεί νεαρός ἔπειμι εἰς ὁ ἔργον , καί καιρός ἔχω καί ὕπνος αἱρέω καί σῖτος καί ἀναπαύω ἑαυτοῦ , αὐτός δέ ἀδιακόπως τε καί ἐπιτεταμένως μάχομαι ἀεί καί μηδείς καιρός ἔχω ἢ ὕπνος ἢ σιτίον ἢ ποτός ἢ ἀνάπαυλα ἢ ἄλλος ὁ ὁ τοιοῦτος μεταλαγχάνω , ἐγώ ἐπίκειμαι τε ὁ πόλεμος καί βιάζω . ( 2 ) οὐδέ γάρ ἀκροβολισμός ἔτι χράω καί ἐπεκδρομή καί προσβολή καί πείρω μόνος , ὥσπερ πρόσθεν , καθά νομίζω , ἀλλά ἄρχω πολεμέω ὁ πόλεμος συνεχής εἰμί καί ἀδιάκοπος νύκτωρ καί μετά ἡμέρα , μηδείς ἔχω ἀνοκωχή ἢ ἐκεχειρία , ἠώς εἄν πέρας λαμβάνω ὁ κατά αὐτός · ὥστε νομίζω οὗτος ὁ τε συνεχής πόλεμος καί ὁ πόνος καί ὁ λιμός καί ὁ ἀγρυπνία καταπιέζω ῥᾳδίως ἐνδίδωμι ἐγώ . ( 4 ) ὁ δέ ἐπί ὁ καταρρίπτω τεῖχος ὁ Ἰταλός τάσσω , εἰμί καί ὁ δοκέω ἀπόμαχος εἰμί καί ἱκανός ὁ ἔπειμι ἀμύνω , ὡς καλῶς τε ὁπλίζω καί Πολέμων ἔμπειρος , καί μάλιστα ὁ ἐν ὁ φρούριον , ἀλλά ἐγώ καί ὁ οὗτος ἄπιστος δοκέω πάντῃ καί σφαλερός . ( 5 ) Πρῶτος μέν γάρ οὐ ἐθέλω νόος ἔχω ὑπέρ ἀλλότριος ἀγαθός μάχομαι καί πονέω καί εἰς πρόοπτος κίνδυνος ἐμβάλλω ἑαυτοῦ , μηδείς κερδαίνω αὐτός · ἔπειτα σύγκλυς τε εἰμί καί ἄλλος ἄλλοθεν συνέρχομαι , ἐπί ὁ λαμβάνω βλέποντε4ς μόνος καί ἀπέρχομαι σῶς , οὐ ἐπί ὁ μάχομαι ἀποθνῄσκω · ὥστε νῦν μέν ἀντέχω πάντως καί μένω , ἐκ διάλειμμα ἀκροβολίζομαι καί μάχομαι ἐγώ , ὥσπερ ἐν παιδιά , νομίζω τοιοῦτος ἐγώ πειράω καί ὁ λοιπός · ( 6 ) ὅταν δέ ὁράω ὁ πόλεμος περιρρέω καί πανταχόθεν λαμπρῶς ἐπίκειμαι καί φοβέω καί ὁ θάνατος πρό ὀφθαλμός ἐπάγω , τότε , εὕω οἶδα , μηδείς μέλλω ὅλως , ῥίπτω ὁ ὅπλον καί νῶτον δίδωμι ἀποδιδράσκω ἀμεταστρεπτί , καί οὐδείς ἵστημι κωλύω αὐτός ἔτι ἢ ἐπέχω ὅλως . ( 7 ) εἰμί δέ καί τόλμα , ὥστε οὐδέ οὗτος ἡγέομαι πάνυ τίς ἐγώ εἰμί πρός λόγος ἢ φροντίς ἄγω ὅλως . »