critobulus.fragmenta 5.xi
Νικορέζος γὰρ ὁ τοῦ Δωριέως υἱὸς , κληρονόμος καὶ αὐτὸς μετὰ τοῦ ἀδελφοῦ Δομινίκου καταλειφθεὶς τῆς πατρῴας ἀρχῆς , τελευτήσαντος αὐτοῖς τοῦ πατρὸς , καὶ σπονδὰς ἔχων μετὰ τοῦ βασιλέως καὶ φόρου ὑποτελὴς ὢν , πρῶτα μὲν κακῶς βουλευσάμενος καὶ ἀνόσια δρῶν ξυλλαμβάνει τὸν ἀδελφὸν καὶ ἐς εἱρκτὴν ἐμβαλὼν ἀναιρεῖ δόλῳ · ἔπειτα οὔτε τὸν φόρον ἀπεδίδου προθύμως τῷ βασιλεῖ , οὔτε μένειν ἀδόλως ἤθελεν ἐπὶ τῶν σπονδῶν , ἀλλὰ κοινολογούμενος κρύφα τοῖς Ἰταλοῖς καὶ ξυνθήκας ποιῶν μετ’ αὐτῶν , ὡς καὶ πρότερόν μοι εἴρηται , παρεσπόνδει τὸν βασιλέα ἐν ἄλλοις τε πολλοῖς καὶ δὴ καὶ τὰς κατάρσεις δεχόμενος τῶν πειρατικῶν νεῶν καὶ αὐτὸς ἑτέρας ἀντιπληρῶν καὶ ἡγεμόνας τῶν χωρῶν καὶ λιμένων καὶ τόπων παρέχων αὐτοῖς ἐκάκου λάθρα πᾶσαν τὴν προσεχῆ τῇ Λέσβῳ παραλίαν τοῦ βασιλέως , οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ Χερρόνησον αὐτὴν καὶ τὴν ἀντιπέρας Θρᾴκης τε καὶ Μακεδονίας . ( 2 ) Ἃ πυνθανόμενος πολλάκις ὁ βασιλεὺς πέμπων ἐκέλευε μὴ τοιαῦτα δρᾶν ἐν σπονδαῖς καὶ εἰρήνῃ ( οὐ γὰρ λανθάνει κακουργῶν τὰ τοιαῦτα ) , ἀλλὰ ἐμμένειν ἀδόλως ταῖς σπονδαῖς καὶ τὸν φόρον ἀποδιδόναι προθύμως ἢ πόλεμον ποιήσειν αὐτῷ . ( 3 ) ὁ δὲ τὰ μὲν ἀρνούμενός τε καὶ λανθάνειν νομίζων , τὰ δὲ καὶ ματαίας ἐλπίδας ἔχων ἐν Ἰταλοῖς , βραχὺ τῶν βασιλέως ἐφρόντιζεν . Ὁ δὲ πολλάκις ἀπειλήσας αὐτῷ καὶ δὴ καὶ στόλον ἐκπέμψας , ᾗ πρόσθεν ἔφθην εἰπὼν , καὶ μέρος τι τῆς Λέσβου καταδραμὼν , ὥστε σωφρονίσαι αὐτόν · ὁ δ’ οὐδὲν μᾶλλον ἠφίει , ἀλλὰ πρὸς καιρὸν μὲν ἐδόκει ποιεῖν φόβῳ τοῦτο καὶ τῶν τοιούτων ἀπέχεσθαι , οὐδὲν δὲ ἧττον αὖθις ἔμενεν ἐπὶ τῶν αὐτῶν . ( 4 ) Ὀργισθεὶς οὖν ἐπὶ τούτοις ὁ βασιλεὺς τὴν ἐκστρατείαν κατ’ αὐτοῦ ἐποιεῖτο . Παρασκευασάμενος οὖν ὅτι τάχος τὸν στόλον καὶ ὁπλίσας καλῶς , καὶ ὁπλίτας πολλοὺς καὶ ὅπλα παντοῖα ἐπιβιβάσας ταῖς ναυσὶ καὶ μηχανὰς πετροβόλους καὶ ἀφετήρια , καὶ στρατηγὸν αὐτοκράτορα καὶ ἡγεμόνα τοῦ στόλου παντὸς ἑλόμενος Μαχουμούτεα τὸν πασίαν ἐκπέμπει , αὐτὸς δὲ ξὺν τῇ κατὰ γῆν στρατιᾷ διαβὰς τὸν Ἑλλήσποντον ἐπορεύετο διὰ γῆν στρατιᾷ διαβὰς τὸν Ἑλλήσποντον ἐπορεύετο διὰ τῆς κάτω Φρυγίας . ( 5 ) Καὶ ἀφικόμενος ἐς τὸ Ἴλιον κατεθεᾶτο τά τε ἐρείπια τούτου καὶ τὰ ἴχνη τῆς παλαιᾶς πόλεως Τροίας καὶ τὸ μέγεθος καὶ τὴν θέσιν καὶ τὴν ἄλλην τῆς χώρας ἐπιτηδειότητα , καὶ ὡς ἔκειτο γῆς καὶ θαλάσσης ἐν ἐπικαίρῳ , προσέτι δὲ καὶ τῶν ἡρώων τοὺς τάφους ἱστορεῖ , Ἀχιλλέως τέ φημι καὶ Αἴαντος καὶ τῶν ἄλλων , καὶ ἐπῄνεσε καὶ ἐμακάρισε τούτους τῆς τε μνήμης καὶ τῶν ἔργων καὶ ὅτι ἔτυχον ἐπαινέτου Ὁμήρου τοῦ ποιητοῦ · ( 6 ) ὅτε λέγεται καὶ μικρὸν ξυγκινήσας τὴν κεφαλὴν εἰπεῖν · « Ἐμὲ τῆς πόλεως ταύτης καὶ τῶν αὐτῆς οἰκητόρων ἐν τοσαύταις περιόδοις ἐτῶν ἐκδικητὴν ἐταμιεύετο ὁ θεός · ἐχειρωσάμην γὰρ τοὺς τούτων ἐχθροὺς , καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν ἐπόρθησα , καὶ Μυσῶν λείαν τὰ τούτων πεποίημαι . Ἕλληνες γὰρ ἦσαν καὶ Μακεδόνιοι καὶ Θετταλοὶ καὶ Πελοποννήσιοι οἱ ταύτην πάλαι πορθήσαντες , ὧν οἱ ἀπόγονοι τοσαύταις ἐς ὕστερον περιόδοις ἐνιαυτῶν νῦν ἐμοὶ τὴν δίκην ἀπέτισαν , διά τε τὴν πότε ἐς τοὺς Ἀσιανοὺς ἡμᾶς καὶ πολλάκις ὕστερον ὕβριν αὐτῶν . »
Lemmas: Νικορέζος γάρ ὁ ὁ Δωριεύς υἱός , κληρονόμος καί αὐτός μετά ὁ ἀδελφός Δομίνικος καταλείπω ὁ πατρῷος ἀρχή , τελευτάω αὐτός ὁ πατήρ , καί σπονδή ἔχω μετά ὁ βασιλεύς καί φόρος ὑποτελής εἰμί , πρῶτος μέν κακῶς βουλεύω καί ἀνόσιος δράω συλλαμβάνω ὁ ἀδελφός καί εἰς εἱρκτή ἐμβάλλω ἀναιρέω δόλος · ἔπειτα οὔτε ὁ φόρος ἀποδίδωμι προθύμως ὁ βασιλεύς , οὔτε μένω ἄδολος ἐθέλω ἐπί ὁ σπονδή , ἀλλά κοινολογέομαι κρύφα ὁ Ἰταλός καί συντίθημι ποιέω μετά αὐτός , ὡς καί πρότερος ἐγώ εἴρω , παρασπονδέω ὁ βασιλεύς ἐν ἄλλος τε πολύς καί δή καί ὁ κάταρσις δέχομαι ὁ πειρατικός νέος καί αὐτός ἕτερος ἀντιπληρόω καί ἡγεμών ὁ χώρα καί λιμήν καί τόπος παρέχω αὐτός κακόω λάθρῃ πᾶς ὁ προσεχής ὁ Λέσβος παράλιος ὁ βασιλεύς , οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί Χερρόνησος αὐτός καί ὁ ἀντιπέρα Θρᾴκη τε καί Μακεδονία . ( 2 ) ἁ πυνθάνομαι πολλάκις ὁ βασιλεύς πέμπω κελεύω μή τοιοῦτος δράω ἐν σπονδή καί εἰρήνη ( οὖον γάρ λανθάνω κακουργέω ὁ τοιοῦτος ) , ἀλλά ἐμμένω ἄδολος ὁ σπονδή καί ὁ φόρος ἀποδίδωμι προθύμως ἢ πόλεμος ποιέω αὐτός . ( 3 ) ὁ δέ ὁ μέν ἀρνέομαι τε καί λανθάνω νομίζω , ὁ δέ καί μάταιος ἐλπίς ἔχω ἐν Ἰταλός , βραχύς ὁ βασιλεύς φροντίζω . ὁ δέ πολλάκις ἀπειλέω αὐτός καί δή καί στόλος ἐκπέμπω , ὅς πρόσθεν φθάνω εἶπον , καί μέρος τίς ὁ Λέσβος κατατρέχω , ὥστε σωφρονίζω αὐτός · ὁ δέ οὐδείς μᾶλλον ἀφίημι , ἀλλά πρός καιρός μέν δοκέω ποιέω φόβος οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ἀπέχω , οὐδείς δέ κακός αὖθις μένω ἐπί ὁ αὐτός . ( 4 ) ὀργίζω οὖν ἐπί οὗτος ὁ βασιλεύς ὁ ἐκστρατεία κατά αὐτός ποιέω . παρασκευάζω οὖν ὅτι τάχος ὁ στόλος καί ὁπλίζω καλῶς , καί ὁπλίτης πολύς καί ὅπλον παντοῖος ἐπιβιβάζω ὁ ναῦς καί μηχανή πετρόβολος καί ἀφετήριος , καί στρατηγός αὐτοκράτωρ καί ἡγεμών ὁ στόλος πᾶς αἱρέω μαχουμουτις ὁ πασίας ἐκπέμπω , αὐτός δέ ξὺν ὁ κατά γῆ στρατιά διαβαίνω ὁ Ἑλλήσποντος πορεύω διά γῆ στρατιά διαβαίνω ὁ Ἑλλήσποντος πορεύω διά ὁ κάτω Φρυγία . ( 5 ) καί ἀφικνέομαι εἰς ὁ Ἴλιον καταθεάομαι ὁ τε ἐρείπιον οὗτος καί ὁ ἴχνος ὁ παλαιός πόλις Τροία καί ὁ μέγεθος καί ὁ θέσις καί ὁ ἄλλος ὁ χώρα ἐπιτηδειότης , καί ὡς κεῖμαι γῆ καί θάλασσα ἐν ἐπίκαιρος , προσέτι δέ καί ὁ ἥρως ὁ τάφος ἱστορέω , Ἀχιλλεύς τε φημί καί Αἴας καί ὁ ἄλλος , καί ἐπαινέω καί μακαρίζω οὗτος ὁ τε μνήμη καί ὁ ἔργον καί ὅτι τυγχάνω ἐπαινέτης Ὅμηρος ὁ ποιητής · ( 6 ) ὅτε λέγω καί μικρός συγκινέω ὁ κεφαλή εἶπον · « ἐγώ ὁ πόλις οὗτος καί ὁ αὐτός οἰκήτωρ ἐν τοσοῦτος περίοδος ἔτος ἐκδικητής ταμιεύω ὁ θεός · χειρόομαι γάρ ὁ οὗτος ἐχθρός , καί ὁ πόλις αὐτός πορθέω , καί Μυσός λεῖος ὁ οὗτος ποιέω . Ἕλλην γάρ εἰμί καί Μακεδόνιος καί Θεσσαλός καί Πελοποννήσιος ὁ οὗτος πάλαι πορθέω , ὅς ὁ ἀπόγονος τοσοῦτος εἰς ὕστερος περίοδος ἐνιαυτός νῦν ἐγώ ὁ δίκη ἀποτίνω , διά τε ὁ πότε εἰς ὁ Ἀσιανός ἐγώ καί πολλάκις ὕστερος ὕβρις αὐτός . »