critobulus.fragmenta 5.v
Ἐν τούτοις δὲ καί τε ξυνέβη παράλογον , ὅπερ οὐ μικρῶς ἠνίασε τόν τε βασιλέα καὶ τοὺς ἐν τέλει καὶ πᾶσαν τὴν στρατιάν . Ἐχθρὸς γάρ τις ἀνὴρ καὶ δύσνους καὶ βάσκανος , μηδενὸς ὅλως ἔχων αἰτιᾶσθαι , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ προσοφείλων χάριτας , ἰδίᾳ δὲ μόνον βασκανίᾳ καὶ κακουργίᾳ κινούμενος ἐπεβούλευε Μαχουμούτει τῷ πασίᾳ . ( 9 ) Δραξάμενος οὖν ἐπιτηδείου πρὸς κακουργίαν καιροῦ , καὶ θυρρήσας τῇ δυσχωρίᾳ καὶ ἐλπίσας διαλαθεῖν , λάθρα τε καὶ μηδενὸς εἰδότος ἢ ὑφορωμένου τὸ ξύνολον , ἐντείνας τὸ τόξον βέλος ἀφίησι κατ’ αὐτοῦ , καὶ τυγχάνει μὲν αὐτοῦ κατὰ τοῦ μετώπου , Ο’ μήν γε καιρίαν ἔσχε πλῆξαι , ξυγχυθείς τε τὸν λογισμὸν τῷ παραλόγῳ τοῦ ἔργου καὶ τὰς χεῖρας ἐκλυθεὶς τῇ ξυγχύσει · ἄλλως δὲ πρὸς θάνατον ἂν ἦν ἡ πληγή . (( ?? )) Θορύβου δὲ καταστάντος ἐπὶ τούτῳ μεγίστου , καὶ τοῦ τε βασιλέως καὶ τῶν ἐν τέλει καὶ δὴ καὶ τῆς στρατιᾶς ἁπάσης ξυγχυθέντων οὐ μικρῶς τῷ παραλόγῳ τοῦ γεγονότος , καὶ ὥσπερ ἂν εἰ ἐπίασιν οἱ πολέμιοι αἴφνης , ξυλλαμβάνεται μὲν εὐθὺς ὁ κάκιστος καὶ δύστροπος ἐκεῖνος ἀνὴρ , καὶ πρὶν ἢ λόγου καὶ ἀπολογίας τυχεῖν δίδωσι δίκην τῆς τόλμης τὴν ἀξίαν , κατακοπεὶς ὑπὸ τῆς στρατιᾶς ἀνοικτὶ μεληδὸν , μόνον οὐ πάντων ἀπογευσαμένων τῶν αὐτοῦ σαρκῶν καὶ τοῦ αἴματος . ( 4 ) Βασιλεὺς δὲ ξυσχεθεὶς ἀμετρῳ λύπῃ καὶ ἀγωνίᾳ καὶ φόβῳ τῷ περὶ αὐτὸν , εἰ ζημιωθήσεται ἄνδρα τηλικοῦτον καὶ μάλιστα ἐν τοιούτῳ τῆς ἀνάγκης καὶ τῶν πραγμάτων καιρῷ καὶ τόπῳ , καλεῖ μὲν παραυτίκα Ἰαγούπην τὸν αὐτοῦ ἰατρὸν , ἄνδρα σοφὸν καὶ τὰ πρῶτα τῆς τέχνης φέροντα , ὅση περί τε τὸ πρακτικὸν καὶ φαινόμενον ἔχει , καὶ ὅση περὶ τὸ θεωρητικὸν καὶ δογματικὸν , καὶ δὴ καὶ μέγα δυνάμενον παρ’ αὐτῷ , καὶ πυνθάνεται περὶ τοῦ τραύματος . ( 5 ) Μαθὼν δ’ ἐπιπόλαιον εἶναι καὶ μὴ πρὸς κίνδυνον φέρον , ἀνέπνευσέ τε καὶ τῆς λύπης ὑφεῖκε , καὶ πλεῖστα τούτῳ δωρησάμενος ἐκέλευσεν ἐπιμελεῖσθαι πάσῃ σπουδῇ . Καὶ ὁ μὲν ἐπιμελείας τῆς προσηκούσης τυχὼν ταχέως τοῦ τραύματος ἀπαλλάττεται .
Lemmas: ἐν οὗτος δέ καί τε συμβαίνω παράλογος , ὅσπερ οὖον μικρός ἀνιάω ὁ τε βασιλεύς καί ὁ ἐν τέλος καί πᾶς ὁ στρατιά . ἐχθρός γάρ τις ἀνήρ καί δύσνους καί βάσκανος , μηδείς ὅλως ἔχω αἰτιάομαι , μᾶλλον μέν οὖν καί προσοφείλω χάρις , ἴδιος δέ μόνος βασκανία καί κακουργία κινέω ἐπιβουλεύω μαχουμουτεω ὁ Πασία . ( 9 ) δράσσομαι οὖν ἐπιτήδειος πρός κακουργία καιρός , καί θυρρήσας ὁ δυσχωρία καί ἐλπίζω διαλανθάνω , λάθρῃ τε καί μηδείς οἶδα ἢ ὑφοράω ὁ σύνολος , ἐντείνω ὁ τόξον βέλος ἀφίημι κατά αὐτός , καί τυγχάνω μέν αὐτός κατά ὁ μέτωπον , οἷ μείς γε καίριος ἔχω πλήσσω , συγχέω τε ὁ λογισμός ὁ παράλογος ὁ ἔργον καί ὁ χείρ ἐκλύω ὁ συγχέω · ἄλλως δέ πρός θάνατος εἄν εἰμί ὁ πληγή . (( ?? )) θόρυβος δέ καθίστημι ἐπί οὗτος μέγας , καί ὁ τε βασιλεύς καί ὁ ἐν τέλος καί δή καί ὁ στρατιά ἅπας συγχέω οὖον μικρός ὁ παράλογος ὁ γίγνομαι , καί ὥσπερ εἄν εἰμί ἔπειμι ὁ πολέμιος αἴφνης , συλλαμβάνω μέν εὐθύς ὁ κακός καί δύστροπος ἐκεῖνος ἀνήρ , καί πρίν ἢ λόγος καί ἀπολογία τυγχάνω δίδωμι δίκη ὁ τόλμα ὁ ἄξιος , κατακόπτω ὑπό ὁ στρατιά ἀνοικτί μεληδόν , μόνος οὖον πᾶς ἀπογεύω ὁ αὐτός σάρξ καί ὁ αἶμα . ( 4 ) Βασιλεύς δέ συνέχω ἄμετρος λύπη καί ἀγωνία καί φόβος ὁ περί αὐτός , εἰμί ζημιόω ἀνήρ τηλικόσδε καί μάλιστα ἐν τοιοῦτος ὁ ἀνάγκη καί ὁ πρᾶγμα καιρός καί τόπος , καλέω μέν παραυτίκα ιαγουπειμι ὁ αὐτός ἰατρός , ἀνήρ σοφός καί ὁ πρῶτος ὁ τέχνη φέρω , ὅσος περί τε ὁ πρακτικός καί φαίνω ἔχω , καί ὅσος περί ὁ θεωρητικός καί δογματικός , καί δή καί μέγας δύναμαι παρά αὐτός , καί πυνθάνομαι περί ὁ τραῦμα . ( 5 ) μανθάνω δέ ἐπίπλοον εἰμί καί μή πρός κίνδυνος φέρω , ἀναπνέω τε καί ὁ λύπη ὑφίημι , καί πλεῖστος οὗτος δωρέω κελεύω ἐπιμελέομαι πᾶς σπουδή . καί ὁ μέν ἐπιμέλεια ὁ προσήκω τυγχάνω ταχέως ὁ τραῦμα ἀπαλλάσσω .