critobulus.fragmenta 5.xix
Βασιλεὺς δ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας τὸ Κροῦες πολιορκῶν , ἐσ(??)ειδὴ ἔγνω ἀδύνατά οἱ ἂν οὔτ’ ἐκ προσβολῆς τοῦτο βίᾳ τοῖς ὅπλοις ἑλεῖν ( ἦν γὰρ ἐρυμνότατον τὸ ἄστυ καὶ πάντη ἀπόμαχον ) , οὔτε πειθοῖ προσάξεσθαι , στρατιὰν ἔγνω δεῖν ἱκανὴν αὐτόσε καταλιπόντα καὶ στρατηγὸν , ὡς ἐς χρονίαν πολιορκίαν , αὐτὸν ἀναχωρῆσαι ἐς τὸ Βυζάντιον καὶ μὴ μάτην πονεῖν καὶ κόπτειν αὑτόν τε καὶ τὴν στρατιὰν , ἐνὸν λιμῷ τε καὶ πολιορκίᾳ μακρᾷ περιγενέσθαι τοῦ ἄστεος . ( 2 ) Καὶ δὴ δόξαν οὕτω , καταλιπὼν στρατηγὸν αὐτοῦ μετὰ στρατιᾶς ἱκανῆς , ἀκραιφνοῦς καὶ νεήλυδος , ὥστε δύνασθαι πολιορκεῖν τὸ ἄστυ καὶ πάσης τῆς ἔξω χώρας κρατεῖν , αὐτὸς διαδοὺς τήν τε λείαν ἅπασαν καὶ τὰ ἀνδράποδα πάσῃ τῇ στρατιᾷ , καὶ ἀπολύσας αὐτοὺς , ᾔει ξὺν τῇ ἰδίᾳ αὐλῇ τὴν ἐπὶ τὸ Βυζάντιον . ( 3 ) Πυθόμενος δὲ καθ’ ὁδὸν τήν τε χώραν ἅπασαν Θρᾴκης τε καὶ Μακεδονίας καὶ τὰς ἐν αὐτῇ πόλεις , δι’ ὧν ἔμελλε ποεῖσθαι τὴν πάροδον , τῇ λοιμώδει νόσῳ κατεχομένας τε καὶ διαφθειρομένας κακῶς , καὶ δὴ καὶ τὴν μεγάλην πόλιν αὐτὴν ἀγομένην καὶ φερομένην ὑπό τε τῆς λύμης καὶ τοῦ δεινοῦ , μεταβαλὼν εὐθὺς ᾔει τὴν ἐπί τε τὸν Αἴμονα καὶ τὴν ἄνω Μυσίαν · ταύτην τε γὰρ ἐπυνθάνετο καὶ τὰ ὑπὲρ τὸν Αἴμονα πάντα καθαρεύειν τῆς νόσου . ( 4 ) Καταλαβὼν δὲ τά τε περὶ Νικόπολιν καὶ Βυδήνην χωρία , ὑγιεινά τε ὄντα καὶ κράσεως εὐκαίρου λαχόντα , διαγέγονε τὸ φθινόπωρον ὅλον αὐτοῦ διατρίβων . Μετὰ μικρὸν δὲ μαθὼν λωφῆσαν ἤδη τὸ πάθος , καὶ τοῦ λυποῦντος καθαρεύειν τὴν πόλιν ( εἶχε γὰρ ἀγγέλους συχνοὺς καθ’ ἡμέραν σχεδὸν ἐκ διαδοχῆς διαθέοντας καὶ ἀγγέλλοντας τὰ ἐκεῖ ) , χειμῶνος ἀρχομένου ἤδη , ἀφικνεῖται ἐς τὸ Βυζάντιον . Καὶ πέμπτον δὴ καὶ ἑβδομηκοστὸν ἔτος πρὸς ἐννακοσίοις τε καὶ ἑξακισχιλίοις τοῖς ὅλοις ἠνύετο , ἕβδομον δὲ καὶ δέκατον τῆς ἀρχῆς τῷ βασιλεῖ .
Lemmas: Βασιλεύς δέ οὖον πολύς ἡμέρα ὁ Κροῦις πολιορκέω , ἐσ(??)ειδὴ γιγνώσκω ἀδύνατος ὁ εἄν οὔτε ἐκ προσβολή οὗτος βία ὁ ὅπλον αἱρέω ( εἰμί γάρ ἐρυμνός ὁ Ἄστυ καί πάντῃ ἀπόμαχος ) , οὔτε πειθώ προσάγω , στρατία γιγνώσκω δήω ἱκανός αὐτόσε καταλείπω καί στρατηγός , ὡς εἰς χρόνιος πολιορκία , αὐτός ἀναχωρέω εἰς ὁ Βυζάντιον καί μή μάτην πονέω καί κόπτω ἑαυτοῦ τε καί ὁ στρατία , ἐν-εἰμί λιμός τε καί πολιορκία μακρός περιγίγνομαι ὁ Ἄστυ . ( 2 ) καί δή δόξα οὗτος , καταλείπω στρατηγός αὐτός μετά στρατιά ἱκανός , ἀκραιφνής καί νέηλυς , ὥστε δύναμαι πολιορκέω ὁ Ἄστυ καί πᾶς ὁ ἔξω χώρα κρατέω , αὐτός διαδίδωμι ὁ τε λεῖος ἅπας καί ὁ ἀνδράποδον πᾶς ὁ στρατιά , καί ἀπολύω αὐτός , ἔρχομαι ξὺν ὁ ἴδιος αὐλή ὁ ἐπί ὁ Βυζάντιον . ( 3 ) πύθω δέ κατά ὁδός ὁ τε χώρα ἅπας Θρᾴκη τε καί Μακεδονία καί ὁ ἐν αὐτός πόλις , διά ὅς μέλλω ποιέω ὁ πάροδος , ὁ λοιμώδης νόσος κατέχω τε καί διαφθείρω κακῶς , καί δή καί ὁ μέγας πόλις αὐτός ἄγω καί φέρω ὑπό τε ὁ λύμη καί ὁ δεινός , μεταβάλλω εὐθύς ἔρχομαι ὁ ἐπί τε ὁ Αἵμων καί ὁ ἄνω Μυσία · οὗτος τε γάρ πυνθάνομαι καί ὁ ὑπέρ ὁ Αἵμων πᾶς καθαρεύω ὁ νόσος . ( 4 ) καταλαμβάνω δέ ὁ τε περί Νικόπολις καί Βυδήνην χωρίον , ὑγιεινός τε εἰμί καί κρᾶσις εὔκαιρος λαγχάνω , διαγίγνομαι ὁ φθινόπωρον ὅλος αὐτός διατρίβω . μετά μικρός δέ μανθάνω λωφάω ἤδη ὁ πάθος , καί ὁ λυπέω καθαρεύω ὁ πόλις ( ἔχω γάρ ἄγγελος συχνός κατά ἡμέρα σχεδόν ἐκ διαδοχή διαθέω καί ἀγγέλλω ὁ ἐκεῖ ) , χειμών ἄρχω ἤδη , ἀφικνέομαι εἰς ὁ Βυζάντιον . καί πέμπτος δή καί ἑβδομηκοστός ἔτος πρός ἐννακόσιος τε καί ἑξακισχίλιοι ὁ ὅλος ἀνύω , ἕβδομος δέ καί δέκατος ὁ ἀρχή ὁ βασιλεύς .