critobulus.fragmenta 5.xxi
Τέσσαρας δὲ ἡμέρας αὐτοῦ διαγαγὼν καὶ τήν τε πόλιν καὶ τὴν ἄκραν ἐπισκευάσας καλῶς καὶ ἀσφαλισάμενος , φρουράρχην τε ἐγκαταλιπὼν καὶ φρουροὺς ἄνδρας τετρακοσίους τῶν ἀπὸ τῆς ἰδίας αὐλῆς , τά τε ἄλλα πάντα ἐνταῦθα κατὰ νοῦν πράξας τε καὶ καταστησάμενος , ἄρας ἐκεῖθεν , ξυνεπαγόμενος ἅμα οἷ καὶ τὸν δεσπότην Δημήτριον , ἀφικνεῖται ἔς τι πολίχνιον ἐρυμνότατον πάντη , τὸ παρὰ τὴν ὑπώρειαν τοῦ μεγάλου ὄρους τῆς Σπάρτης κείμενον , οὐ πόρρω τοῦ ἄστεος , Καστρίον ὀνομαζόμενον , καὶ στρατοπεδευσάμενος αὐτοῦ , πρῶτον προσφέρει λόγους τοῖς ἐν αὐτῷ περί τε ἐνδόσεως ἑαυτῶν τε καὶ τοῦ πολίσματος · οἱ δὲ πιστεύοντες ἑαυτοῖς τε καὶ τῇ ἐχυρότητι τοῦ φρουρίου ( ἦν γὰρ ὅλως ἀπότομόν τε καὶ ἀπόκρημνον τὸ χωρίον , καὶ τραχὺ καὶ ἄναντες πάντη καὶ μίαν μόνην πάροδον ἔχον καὶ ταύτην τριπλῷ τείχει πεφραγμένην τε καὶ κατησφαλισμένην , καὶ αὐτοὶ δὲ ἦσαν ἄνδρες λογάδες ὡσεὶ τετρακόσιοι ) , οὐ παρεδέξαντο τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως , ἀλλὰ κλείσαντες τὰς πύλας ἐκαρτέρουν . ( 2 ) Βασιλεὺς δ’ αὐτίκα παρακελευσάμενος τῇ στρατιᾷ προσέβαλεν ἰσχυρῶς τῷ πολίσματι . Οἱ δὲ ἠμύνοντο μάλα εὐρώστως , καὶ οἱ ὁπλῖται γενναίως ἀγωνιζόμενοι καὶ προσφιλονεικοῦντες τὴν ἔσοδον καὶ τὴν ἄνοδον βιαζόμενοι , οἱ μὲν αὐτῶν ἰσχυρῶς ξυνωθούμενοι παρὰ τῶν ἄνω τοῖς κοντοῖς κατεκρημνίζοντο καὶ ἀπώλλυντο , οἱ δὲ παμμεγέθεσι λίθοις ἄνωθεν ἀφ’ ὑψηλοῦ βαλλόμενοι τὰς κεφαλὰς καὶ ξυνθλώμενοι ἀπέθνησκον , καὶ τέλος ἀποκρούονται ἰσχυρῶς · ἔπεσον δὲ αὐτοῦ που οὐκ ὀλίγοι τῶν ἀγαθῶν καὶ γενναίων ἀνδρῶν , ὅπερ οὐ μικρῶς ἤνίασε τὸν βασιλέα · ὅμως ἀναχώρησιν σημάνας τότε μὲν ἔπαυσε τοῦ πολεμεῖν · ( 3 ) τῇ δ’ ὑστεραίᾳ ἡμέρᾳ ἐκτάξας καὶ ὁπλίσας καλῶς πᾶσαν τὴν στρατιὰν καὶ λόγοις προτρεπτικοῖς τε καὶ παρακλητικοῖς παροξύνας αὐτοὺς ἅμ καὶ παραθαρρύνας ἐς τὸ πολεμεῖν , καὶ ἆθλα προθεὶς κάλλιστα τοῖς καλῶς ἀγωνιουμένοις διαρπαγήν τε τοῦ φρουρίου σημάνας ἐκέλευσε προσβάλλειν . ( 4 ) Οἱ δὲ στρατιῶται μέγα καὶ φοβερὸν ἀλαλάξαντες βοῇ καὶ δρόμῳ προσβάλλουσιν ἰσχυρῶς τῷ πολίσματι · καὶ γίνεται ὠθισμὸς ἐνταῦθα πολὺς καὶ μάχη καρτερὰ ξυσταδὸν περὶ τὸ τεῖχος μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς καὶ κραυγῆς , καὶ φόνος οὐκ ὀλίγος τῶν προμαχομένων , ἀμφοτέρων ἀγωνιζομένων ἀτάκτως τε καὶ ξὺν οὐδενὶ κόσμῳ καὶ κατακαινόντων ἀλλήλους ἀνοικτὶ , τῶν μὲν βιαζομένων πᾶσι τρόποις ἔσω τοῦ τειχίσματος παρελθεῖν , τῶν δὲ ἀμυνομένων ἐρρωμένως καὶ οὐκ ἐώντων . ( 5 ) Τέλος ὑπερισχύσαντες οἱ τοῦ βασιλέως κτείνουσί τε πολλοὺς αὐτῶν καὶ βιασάμενοι ἔσω τοῦ πρώτου καὶ δευτέρου γίνονται τείχους , καὶ μαχόμενοι ἰσχυρῶς καταδιώκουσί τε αὐτοὺς καὶ ξυνωθοῦσιν ἐς τὴν ἄκραν · οἱ δὲ ἐς στενὸν κομιδῆ ξυνελαθέντες καὶ μὴ ἔχοντες ὅ τι καὶ δράσαιεν ὕδατος ἀπορίᾳ καὶ τῶν ἀναγκαίων , ἀλλ’ ἀπογνόντες τοῖς ὅλοις παραδιδόασι σφᾶς αὐτοὺς βασιλεῖ χρήσασθαι ὅ τι καὶ βούλοιτο . ( 6 ) Βασιλεὺς δὲ τοὺς μὲν ἄνδρας ἐκέλευσεν ἀποσφαγῆναι πάντας εὐθὺς ὅσοι περιελείφθησαν τῷ πολέμῳ , τριακοσίους ὄντας , παῖδας δὲ καὶ γυναῖκας ἠνδραποδίσατο , τὴν δὲ πολίχνην κατέσκψε .
Lemmas: τέσσαρες δέ ἡμέρα αὐτός διάγω καί ὁ τε πόλις καί ὁ ἄκρος ἐπισκευάζω καλῶς καί ἀσφαλίζω , φρουράρχης τε ἐγκαταλείπω καί φρουρός ἀνήρ τετρακόσιοι ὁ ἀπό ὁ ἴδιος αὐλή , ὁ τε ἄλλος πᾶς ἐνταῦθα κατά νόος πράσσω τε καί καθίστημι , ἀείρω ἐκεῖθεν , συμπήγνυμι ἅμα οἷ καί ὁ δεσπότης Δημήτριος , ἀφικνέομαι εἰς τίς πολίχνιον ἐρυμνός πάντῃ , ὁ παρά ὁ ὑπώρεια ὁ μέγας ὄρος ὁ Σπάρτη κεῖμαι , οὖον πόρρω ὁ Ἄστυ , Καστρίον ὀνομάζω , καί στρατοπεδεύω αὐτός , πρῶτος προσφέρω λόγος ὁ ἐν αὐτός περί τε ἔνδοσις ἑαυτοῦ τε καί ὁ πόλισμα · ὁ δέ πιστεύω ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἐχυρότης ὁ φρούριον ( εἰμί γάρ ὅλως ἀπότομος τε καί ἀπόκρημνος ὁ χωρίον , καί τραχύς καί ἀνάντης πάντῃ καί εἷς μόνος πάροδος ἔχω καί οὗτος τριπλόος τεῖχος φράσσω τε καί κατασφαλίζω , καί αὐτός δέ εἰμί ἀνήρ λογάς ὡσεί τετρακόσιοι ) , οὖον παραδέχομαι ὁ λόγος ὁ βασιλεύς , ἀλλά κλῄζω ὁ πύλη καρτερέω . ( 2 ) Βασιλεύς δέ αὐτίκα παρακελεύομαι ὁ στρατιά προσβάλλω ἰσχυρῶς ὁ πόλισμα . ὁ δέ ἀμύνω μάλα εὔρωστος , καί ὁ ὁπλίτης γενναῖος ἀγωνίζομαι καί προσφιλονεικέω ὁ εἴσοδος καί ὁ ἄνοδος βιάζομαι , ὁ μέν αὐτός ἰσχυρῶς συνωθέω παρά ὁ ἄνω ὁ κοντός κατακρημνίζω καί ἀπόλλυμι , ὁ δέ παμμεγέθης λίθος ἄνωθεν ἀπό ὑψηλός βάλλω ὁ κεφαλή καί συνθλάω ἀποθνήσκω , καί τέλος ἀποκρούω ἰσχυρῶς · πίπτω δέ αὐτός ποῦ οὐ ὀλίγος ὁ ἀγαθός καί γενναῖος ἀνήρ , ὅσπερ οὖον μικρός ἀνιάζω ὁ βασιλεύς · ὅμως ἀναχώρησις σημαίνω τότε μέν παύω ὁ πολεμέω · ( 3 ) ὁ δέ ὑστεραῖος ἡμέρα ἐκτάσσω καί ὁπλίζω καλῶς πᾶς ὁ στρατία καί λόγος προτρεπτικός τε καί παρακλητικός παροξύνω αὐτός ἅμα καί παραθαρσύνω εἰς ὁ πολεμέω , καί ἆθλος προτίθημι καλῶς ὁ καλῶς ἀγωνίζομαι διαρπαγή τε ὁ φρούριον σημαίνω κελεύω προσβάλλω . ( 4 ) ὁ δέ στρατιώτης μέγας καί φοβερός ἀλαλάζω βοή καί δρόμος προσβάλλω ἰσχυρῶς ὁ πόλισμα · καί γίγνομαι ὠθισμός ἐνταῦθα πολύς καί μάχη καρτερός συσταδόν περί ὁ τεῖχος μετά θυμός καί ὀργή καί κραυγή , καί φόνος οὐ ὀλίγος ὁ προμάχομαι , ἀμφότερος ἀγωνίζομαι ἄτακτος τε καί ξὺν οὐδείς κόσμος καί κατακαίνω ἀλλήλων ἀνοικτί , ὁ μέν βιάζομαι πᾶς τρόπος εἴδομαι ὁ τείχισμα παρέρχομαι , ὁ δέ ἀμύνω ἐρρωμένος καί οὐ ἐάω . ( 5 ) Τέλος ὑπερισχύω ὁ ὁ βασιλεύς κτείνω τε πολύς αὐτός καί βιάζομαι εἴδομαι ὁ πρῶτος καί δύο γίγνομαι τεῖχος , καί μάχομαι ἰσχυρῶς καταδιώκω τε αὐτός καί συνωθέω εἰς ὁ ἄκρος · ὁ δέ εἰς στενός κομιδῇ συνελαύνω καί μή ἔχω ὅς τίς καί δράω ὕδωρ ἀπορία καί ὁ ἀναγκαῖος , ἀλλά ἀπογιγνώσκω ὁ ὅλος παραδίδωμι σφεῖς αὐτός βασιλεύς χράω ὅς τίς καί βούλομαι . ( 6 ) Βασιλεύς δέ ὁ μέν ἀνήρ κελεύω ἀποσφάζω πᾶς εὐθύς ὅσος περιλείπομαι ὁ πόλεμος , τριακόσιοι εἰμί , παῖς δέ καί γυνή ἀνδραποδίζω , ὁ δέ Πολίχνα κατασκέπτομαι .