ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
corpus-hermeticum.oti-ou-de-n-tw-n-o-ntwn-po-llutai-lla-ta-s-metabola-s 1a
Περὶ ψυχῆς καὶ σώματος , ὦ παῖ , νῦν λεκτέον , τρόπῳ μὲν ποίῳ ἀθάνατος ἡ ψυχή , ἐνεργείᾳ δὲ ποταπῇ ⟨ ... ⟩ ἐστι συστάσεως σώματος καὶ διαλύσεως .
Lemmas: περί ψυχή καί σῶμα , ὦ παῖς , νῦν λεκτέος , τρόπος μέν ποιῖος ἀθάνατος ὁ ψυχή , ἐνέργεια δέ ποδαπός ⟨ ... ⟩ εἰμί σύστασις σῶμα καί διάλυσις .
corpus-hermeticum.oti-ou-de-n-tw-n-o-ntwn-po-llutai-lla-ta-s-metabola-s 1b
⟨ ... ⟩ περὶ οὐδὲν γὰρ αὐτῶν ὁ θάνατος · ἀλλὰ ⟨ ὄ⟩νο[η]μά ἐστιν Ἡ θανάτου προσηγορία[ς ἢ ] κενὸν ἔργοΥ . [ ἢ κατὰ στέρησιν τοῦ πρώτου γράμματος λεγόμενος θάνατος ἀντὶ τοῦ ἀθάνατος . ] ὁ γὰρ θάνατος ἀπώλειά[ς ] ἐστιν , οὐδὲν δὲ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ἀπόλλυται . εἰ γὰρ δεύτερος θεὸς ὁ κόσμος , καὶ ζῷον ἀθάνατον , ἀδύνατόν ἐστι τοῦ ἀθανάτου ζῴου μέρος τι ἀποθανεῖν · πάντα δὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ μέρη ἐστὶ τοῦ κόσμου . [ μάλιστα δὲ ⟨ ἀθάνατος ⟩ ὁ ἄνθρωπος , τὸ λογικὸν ζῷον . ]
Lemmas: ⟨ ... ⟩ περί οὐδείς γάρ αὐτός ὁ θάνατος · ἀλλά ⟨ ὄνος εἰμί ἤ θάνατος προσηγορία ἤ ] κενός έργο . [ ἤ κατά στέρησις ὁ πρῶτος γράμμα λέγω θάνατος ἀντί ὁ ἀθάνατος . ] ὁ γάρ θάνατος ἀπώλεια ] εἰμί , οὐδείς δέ ὁ ἐν ὁ κόσμος ἀπόλλυμι . εἰ γάρ δεύτερος θεός ὁ κόσμος , καί ζῷον ἀθάνατος , ἀδύνατος εἰμί ὁ ἀθάνατος ζῷον μέρος τις ἀποθνῄσκω · πᾶς δέ ὁ ἐν ὁ κόσμος μέρος εἰμί ὁ κόσμος . [ μάλα δέ ⟨ ἀθάνατος ⟩ ὁ ἄνθρωπος , ὁ λογικός ζῷον . ]
corpus-hermeticum.oti-ou-de-n-tw-n-o-ntwn-po-llutai-lla-ta-s-metabola-s 2
πρῶτος γὰρ πάντων , ⟨⟨ καὶ ⟩⟩ ὄντως [[ καὶ ]] ἀίδιος καὶ ἀγέννητος , [ καὶ ] ⟨ ὁ ⟩ δημιουργὸς τῶν ὅλων θεός · δεύτερος δὲ ὁ κατ᾽ εἰκόνα αὐτοῦ ὑπ᾽ αὐτοῦ γενόμενος , καὶ ὑπ᾽ αὐτοῦ συνεχόμενος καὶ τρεφόμενος , ⟨⟨ ἀείζωο⟨ς ὤ⟩ν , ὡς ⟩⟩ ἀθανατιζόμενος [ ὡς ] ὑπὸ ἀιδίου ⟨ ὄντος τοῦ ⟩ πατρός [[ ἀείζωον ὡς ]] [ ἀθάνατος ] . τὸ γὰρ ἀείζωον τοῦ ἀιδίου διαφέρει . ὁ μὲν γὰρ ⟨ πατὴρ ⟩ ὑπὸ ἑτέρου οὐκ ἐγένετο · εἰ δὲ καὶ ἐγένετο , ὑφ᾽ ἑαυτοῦ · ⟨ μᾶλλον δὲ ⟩ οὔποτε ἐγένετο , ἀλλ᾽ ἀεὶ ⟨ ἔστιν · ὁ δὲ κόσμος ἀεὶ ⟩ γίνεται . τὸ γὰρ αἴτον ⟨ τ⟩οῦ [ ἀίδιόν ἐστι ] ⟨ εἶναι ⟩ τὸ πᾶν ⟨ ὁ πατήρ ⟩ · ὁ δὲ πατὴρ αὐτὸς ἑαυτοῦ αἴτιος . ὁ δῊ κόσμος ὑπὸ τοῦ πατρὸς ἀιδί⟨ου ὄντ⟩ος [ καὶ ] ἀθάνατος γέγονε .
Lemmas: πρῶτος γάρ πᾶς , ⟨⟨ καί ⟩⟩ ὄντως [[ καί ]] ἀδΐος καί ἀγέννητος , [ καί ] ⟨ ὁ ⟩ δημιουργός ὁ ὅλος θεός · δεύτερος δέ ὁ κατά εἰκών αὐτός ὑπό αὐτός γίγνομαι , καί ὑπό αὐτός συνέχω καί τρέφω , ⟨⟨ ἀείζωος ὠνέομαι , ὡς ⟩⟩ ἀθανατίζω [ ὡς ] ὑπό ἀίδιος ⟨ εἰμί ὁ ⟩ πατήρ [[ ἀείζωος ὡς ]] [ ἀθάνατος ] . ὁ γάρ ἀείζωος ὁ ἀίδιος διαφέρω . ὁ μέν γάρ ⟨ πατήρ ⟩ ὑπό ἕτερος οὐ γίγνομαι · εἰ δέ καί γίγνομαι , ὑπό ἑαυτοῦ · ⟨ μᾶλλον δέ ⟩ οὔποτε γίγνομαι , ἀλλά ἀεί ⟨ εἰμί · ὁ δέ κόσμος ἀεί ⟩ γίγνομαι . ὁ γάρ οἰδάνω ⟨ τοῦ [ ἀίδιος εἰμί ] ⟨ ἔρχομαι ⟩ ὁ πᾶς ⟨ ὁ πατήρ ⟩ · ὁ δέ πατήρ αὐτός ἑαυτοῦ αἴτιος . ὁ δή κόσμος ὑπό ὁ πατήρ ἀίδιος ὄντ⟩ος [ καί ] ἀθάνατος γίγνομαι .
corpus-hermeticum.oti-ou-de-n-tw-n-o-ntwn-po-llutai-lla-ta-s-metabola-s 3
καὶ ὅσον ἦν τῆς ὕλης ὑποκείμενον τῷ ἑαυτοῦ ⟨ θελήματι ⟩ , τὸ πᾶν ὁ πατὴρ σωματοποιήσας καὶ ὀγκώσας ἐποίησε σφαιροειδές , τοῦτο αὐτῷ τὸ ποιὸν περιθείς , οὖσαν καὶ αὐτὴν ἀθάνατον , καὶ ἔχουσαν ἀίδιον τὴν ὑλότητα . πλέον δέ , τῶν Ζῴων τὰ ποιὰ ὁ πατὴρ ἐγκατασπείρας τῇ σφαίρᾳ ὥσπερ ἐν ἄντρῳ κατέκλεισε , πάσῃ ποιότητι κοσμῆσαι βουλόμενος τὸ μετ᾽ αὐτοῦ ⟨ ἄ⟩ποιον . τῇ δὲ ἀθανασίᾳ περι⟨έ⟩βαλε τὸ πᾶν σῶμα , ἵνα μὴ ⟨ ἡ ⟩ ὕλη , [ καὶ ] τῆς τούτου συστάσεως θελήσασα ἀποστῆναι , διαλυθῇ εἰς τὴν ἑαυτῆς ἀταξίαν . ὅτε γὰρ ἦν ἀσώματος ἡ ὕλη , ὦ τέκνον , ἄτακτος ἦν · ἔχει δὲ καὶ ἐνθάδε ⟨ ἄτακτόν ⟩ τι περὶ τὰ [ ἄλλα ] μικρὰ [ ποιὰ ] ⟨ ζῷα ⟩ εἱλούμενον , τὸ τῆς αὐξήσεως καὶ [ τὸ τῆς ] μειώσεως [ ὃν θάνατον οἱ ἄνθρωποι καλοῦσιν ] .
Lemmas: καί ὅσος εἰμί ὁ ὕλη ὑπόκειμαι ὁ ἑαυτοῦ ⟨ θέλημα ⟩ , ὁ πᾶς ὁ πατήρ σωματοποιέω καί ὀγκόω ποιέω σφαιροειδής , οὗτος αὐτός ὁ ποιός περιτίθημι , εἰμί καί αὐτός ἀθάνατος , καί ἔχω ἀίδιος ὁ ὑλότης . πολύς δέ , ὁ ζωός ὁ ποιός ὁ πατήρ ἐγκατασπείρω ὁ σφαῖρα ὥσπερ ἐν ἄντρον κατακλείω , πᾶς ποιότης κοσμέω βούλομαι ὁ μετά αὐτός ⟨ ἄποιος . ὁ δέ ἀθανασία περιβάλλω ὁ πᾶς σῶμα , ἵνα μή ⟨ ὁ ⟩ ὕλη , [ καί ] ὁ οὗτος σύστασις ἐθέλω ἀφίστημι , διαλύω εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἀταξία . ὅτε γάρ εἰμί ἀσώματος ὁ ὕλη , ὦ τέκνον , ἄτακτος εἰμί · ἔχω δέ καί ἐνθάδε ⟨ ἄτακτος ⟩ τίς περί ὁ [ ἄλλος ] μικρός [ ποιός ] ⟨ ζῷον ⟩ εἱλέω , ὁ ὁ αὔξησις καί [ ὁ ὁ ] μείωσις [ ὅς θάνατος ὁ ἄνθρωπος καλέω ] .
corpus-hermeticum.oti-ou-de-n-tw-n-o-ntwn-po-llutai-lla-ta-s-metabola-s 4
αὕτη δὲ ἡ ἀταξία ⟨ π⟩ερὶ τὰ ἐπίγεια ζῷα γίνεται . τῶν γὰρ οὐρανίων τὰ σώματα μίαν τάξιν ἔχει , ἣν εἴληχεν ἀπὸ τοῦ πατρὸς τὴν ἀρχήν · τηρεῖται δὲ αὕτη ὑπὸ τῆς ἑκάστου ἀποκαταστάσεως ἀδιάλυτος . ἡ δὲ ἀποκατάστασις τῶν ἐπιγείων σωμάτων ⟨ διαλυθείσης γίνεται τῆς ⟩ συστάσεως · ⟨ τ⟩ῇ δὲ διαλύσει ⟨ τ⟩αύτῃ ἀποκαθίσταται εἰς τὰ ἀδιάλυτα σώματα , τουτέστι τὰ ἀθάνατα · καὶ οὕτω στέρησις γίνεται τῆς αἰσθήσεαως , οὐκ ἀπώλεια ⟨⟨ ζω῀Ηϲ ⟩⟩ [ τῶν σωμάτων ] .
Lemmas: οὗτος δέ ὁ ἀταξία ⟨ περί ὁ ἐπίγειος ζῷον γίγνομαι . ὁ γάρ οὐράνιος ὁ σῶμα εἷς τάξις ἔχω , ὅς λαγχάνω ἀπό ὁ πατήρ ὁ ἀρχή · τηρέω δέ οὗτος ὑπό ὁ ἕκαστος ἀποκατάστασις ἀδιάλυτος . ὁ δέ ἀποκατάστασις ὁ ἐπίγειος σῶμα ⟨ διαλύω γίγνομαι ὁ ⟩ σύστασις · ⟨ τῇ δέ διάλυσις ⟨ ταῦτα ἀποκαθίστημι εἰς ὁ ἀδιάλυτος σῶμα , τουτέστι ὁ ἀθάνατος · καί οὕτως στέρησις γίγνομαι ὁ αἴσθησις , οὐ ἀπώλεια ⟨⟨ ζω῀Ης ⟩⟩ [ ὁ σῶμα ] .
corpus-hermeticum.oti-ou-de-n-tw-n-o-ntwn-po-llutai-lla-ta-s-metabola-s 5
τὸ δὲ τρίτον [[ ζῷον ]] ὁ ἄνθρωπος , κατ᾽ εἰκόνα τοῦ κόσμου γενόμενος , ⟨ ν⟩οῦ⟨ν ⟩ κατὰ βούλησιν τοῦ πατρὸς ἔχων παρὰ τὰ ἄλλα ἐπίγεια ζῷα , οὐ μόνον πρὸς τὸν δεύτερον θεὸν συμπάθειαν ἔχων , ἀλλὰ καὶ ἔννοιαν τοῦ πρώτου . τοῦ μὲν γὰρ αἰσθάνεται ὡς σώματος , τοῦ δὲ ἔννοιαν λαμβάνει ὡς ἀσωμάτου [ καὶ νοῦ τοῦ ἀγαθοῦ].—Τοῦτο οὖν οὐκ ἀπόλλυται τὸ ζῷον ; — Εὐφήμησον , ὦ τέκνον , καὶ νόησον τί θεός , τί κόσμος , τί ζῷον ἀθάνατον , τί ζῷον διάλυτον . καὶ [ νόησον ὅτι ] ὁ μὲν κόσμος ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ ἐν τῷ θεῷ , ὁ δὲ ἄνθρωπος ὑπὸ τοῦ κόσμου καὶ ἐν τῷ κόσμῳ · ἀρχὴ δὲ καὶ περιοχὴ καὶ σύστασις πάντων ὁ θεός .
Lemmas: ὁ δέ τρίτος [[ ζῷον ]] ὁ ἄνθρωπος , κατά εἰκών ὁ κόσμος γίγνομαι , ⟨ νοῦς ⟩ κατά βούλησις ὁ πατήρ ἔχω παρά ὁ ἄλλος ἐπίγειος ζῷον , οὐ μόνος πρός ὁ δεύτερος θεός συμπάθεια ἔχω , ἀλλά καί ἔννοια ὁ πρῶτος . ὁ μέν γάρ αἰσθάνομαι ὡς σῶμα , ὁ δέ ἔννοια λαμβάνω ὡς ἀσώματος [ καί νόος ὁ ἀγαθοῦ].—Τοῦτο οὖν οὐ ἀπόλλυμι ὁ ζῷον ; — εὐφημέω , ὦ τέκνον , καί νοέω τίς θεός , τίς κόσμος , τίς ζῷον ἀθάνατος , τίς ζῷον διαλυτός . καί [ νοέω ὅτι ] ὁ μέν κόσμος ὑπό ὁ θεός καί ἐν ὁ θεός , ὁ δέ ἄνθρωπος ὑπό ὁ κόσμος καί ἐν ὁ κόσμος · ἀρχή δέ καί περιοχή καί σύστασις πᾶς ὁ θεός .