constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0129.1
πράξεων , ἐπὶ δὲ πᾶσι τὸ παράλογον καὶ τὸ δεινὸν τῶν περὶ τὴν καταστροφὴν αὐτοῦ συμβάντων , ὥστε μήτε Φάλαριν μήτ’ Ἀπολλόδωρον μήτ’ ἄλλον μηδένα γεγονέναι τύραννον ἐκείνου πικρότερον . καὶ παῖς παραλαβὼν τὴν ἀρχήν , εἶτα μῆνας οὐ πλείω τριῶν καὶ δέκα βιώσας μετήλλαξεν τὸν βίον . κατὰ δὲ τὸν χρόνον τοῦτον ἕνα μὲν τινα καὶ δεύτερον ἐστρεβλῶσθαι καὶ τινὰς τῶν φίλων καὶ τῶν ἄλλων Συρακοσίων ἀπεκτάνθαι δυνατόν , ὑπερβολὴν δὲ γεγονέναι παρανομίας καὶ παρηλλαγμένην ἀσέβειαν οὐχ εἰκός . καὶ τῷ μὲν τρόπῳ διαφερόντως εἰκαῖον αὐτὸν γεγονέναι καὶ παράνομον φατέον , οὐ μὴν εἰς γε σύγκρισιν ἀχτέον οὐδενὶ τῶν προειρημένων τυράννων . ἀλλὰ μοι δοκοῦσιν οἱ τὰς ἐπὶ μέρους γράφοντες πράξεις , ἐπειδὰν ὑποθέσεις εὐπερίληπτους ὑποστήσωνται καὶ στενὰς , πτωχεύοντες πραγμάτων ἀναγκάζεσθαι τὰ μικρὰ μεγάλα ποιεῖν καὶ περὶ τῶν μηδὲ μνήμης ἀξίων πολλοὺς τινὰς διατίθεσθαι λόγους . ἔνιοι δὲ καὶ δι’ ἀκρισίαν εἰς τὸ παραπλήσιον τούτοις ἐμπίπτουσιν . ὅσῳ γὰρ ἂν τις εὐλογώτερον καὶ περὶ ταῦτα τὸν ἀναπληροῦντα τὰς βίβλους καὶ τὸν ἐπιμετρούντα λόγον τῆς ἀπηγήσεως εἰς Ἰέρωνα καὶ Γέλωνα διάγωμε , παρὲς Ἱερώνυμον . καὶ γὰρ τοῖς φιληκόσι ἡδίων οὗτος καὶ τοῖς φιλομαθοῦσι τῷ παντὶ χρησιμώτερος . Ἱέρων μὲν γὰρ πρῶτον μὲν δι’ αὑτοῦ κατεκτήσατο τὴν Συρακοσίων καὶ τῶν συμμάχων ἀρχήν , οὐ πλοῦτον , οὐ δόξαν , οὐχ ἕτερον οὐδὲν ἐκ τῆς τύχης ἕτοιμον παραλαβὼν . καὶ μὴν οὐκ ἀποκτείνας , οὐ φυγαδεύσας , οὐ λυπήσας οὐδένα τῶν πολιτῶν , δι’ αὑτοῦ βασιλεὺς κατέστη τῶν Συρακοσίων , ὃ πάντων ἐστὶ παραδοξότατον , ἐπὶ δὲ τὸ μὴ μόνον κτήσασθαι τὴν ἀρχὴν οὕτως , ἀλλὰ καὶ διαφυλάξαι τὸν αὐτὸν τρόπον . ἔτη γὰρ ν’ καὶ τέτταρα βασιλεύσας διετήρησε μὲν τῇ πατρίδι τὴν εἰρήνην , διεφύλαξε δ’ αὑτῷ τὴν ἀρχὴν ἀνεπιβούλευ -
Lemmas: πρᾶξις , ἐπί δέ πᾶς ὁ παράλογος καί ὁ δεινός ὁ περί ὁ καταστροφή αὐτός συμβαίνω , ὥστε μήτε Φάλαρις μήτε Ἀπολλόδωρος μήτε ἄλλος μηδείς γίγνομαι τύραννος ἐκεῖνος πικρός . καί παῖς παραλαμβάνω ὁ ἀρχή , εἶτα μείς οὖον πλείων τρεῖς καί δέκα βιόω μεταλλάσσω ὁ βίος . κατά δέ ὁ χρόνος οὗτος εἷς μέν τις καί δύο στρεβλόω καί τις ὁ Φίλων καί ὁ ἄλλος Συρακόσιος ἀποκτείνω δυνατός , ὑπερβολή δέ γίγνομαι παρανομία καί παραλλάσσω ἀσέβεια οὐ εἰκός . καί ὁ μέν τρόπος διαφερόντως εἰκαῖος αὐτός γίγνομαι καί παράνομος φατέος , οὖον μήv εἰς γε σύγκρισις ἀχθέω οὐδείς ὁ προερέω τύραννος . ἀλλά ἐγώ δοκέω ὁ ὁ ἐπί μέρος γράφω πρᾶξις , ἐπειδάν ὑπόθεσις εὐπερίληπτος ὑφίστημι καί στενός , πτωχεύω πρᾶγμα ἀναγκάζω ὁ μικρός μέγας ποιέω καί περί ὁ μηδέ μνήμη ἄξιος πολύς τις διατίθημι λόγος . ἔνιοι δέ καί διά ἀκρισία εἰς ὁ παραπλήσιος οὗτος ἐμπίπτω . ὅσος γάρ εἄν τις εὔλογος καί περί οὗτος ὁ ἀναπληρόω ὁ Βίβλος καί ὁ ἐπιμετρέω λόγος ὁ ἀφήγησις εἰς Ἱέρων καί Γέλων διάγω , παρής Ἱερώνυμος . καί γάρ ὁ φιλέω ἡδύς οὗτος καί ὁ φιλομαθέω ὁ πᾶς χρήσιμος . Ἱέρων μέν γάρ πρῶτος μέν διά αὐτός κατακτάομαι ὁ Συρακόσιος καί ὁ σύμμαχος ἀρχή , οὖον πλοῦτος , οὖον δόξα , οὐ ἕτερος οὐδείς ἐκ ὁ τυγχάνω ἑτοῖμος παραλαμβάνω . καί μήv οὐ ἀποκτείνω , οὖον φυγαδεύω , οὖον λυπέω οὐδείς ὁ πολίτης , διά αὐτός βασιλεύς καθίστημι ὁ Συρακόσιος , ὅς πᾶς εἰμί παράδοξος , ἐπί δέ ὁ μή μόνος κτάομαι ὁ ἀρχή οὕτως , ἀλλά καί διαφυλάσσω ὁ αὐτός τρόπος . ἔτος γάρ ν καί τέσσαρες βασιλεύω διατηρέω μέν ὁ πατρίς ὁ εἰρήνη , διαφυλάσσω δέ ἑαυτοῦ ὁ ἀρχή ανεπιβουλομαι -