constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0231.1
μάλιστα διότι συντελεῖ ἐπιτιθέσθαι τοῖς πράγμασι · χωρὶς γὰρ τῶν ἀδήλων καὶ τὴν κατάστασιν τῶν ὑπᾶτων ἤδη συνηγγίζειν , ἥς δεῖν ἔφη στοχαζέσθαι , μὴ τοῦ χειμῶνος προκαταλαβόντος ἐπελθόν ἕτερος ἀκονιὶ λάβῃ τὴν ἐπιγραφὴν τῶν ἐκείνου πόνων · καὶ δὴ τούτων λεγομένων ἐπιστήσας ὁ στρατηγὸς ἐκέλευσεν ἀναγγέλλειν διότι δίδωσι τὴν ἀσφάλειαν αὐτῷ καὶ γυναικὶ καὶ τέκνοις καὶ δέκα τῶν συγγενῶν φίλων οἰκίας , σὺν δὲ τούτοις ἱ τάλαντα λαβεῖν ἐκ τῶν ἰδίων ὑπαρχόντων καὶ τῶν οἰκετῶν ἐξ ἀνάγκης οὐς ἂν αἱρήται . ταῦτα μὲν οὖν ὁ Γολόσσης ἔχων τὰ φιλάνθρωπα συνῆκε πρὸς τὸν Ἀσδρούβαν τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν · ὁ δὲ πάλιν ἐξεπορεύετο μετὰ μεγάλης ἀξίας ἐν τῇ πορφυρίδι καὶ τῇ πανοπλίᾳ βάρῃ , ὥστε τοὺς ἐν ταῖς τραγωδίαις τυράννους πολὺ τι προσοφελεῖν . ἦν μὲν οὖν καὶ φύσει σάρκινος , τότε δὲ καὶ κοιλίαν ἐλλήγει καὶ τῷ χρώματι παρὰ φύσιν ἐπικεκαυμένος ἦν , ὥστε δοκεῖν ἐν πανηγύρει πον διατᾶσθαι παραπλησίως τοῖς σιτευτοῖς βουσί , ἀλλὰ μὴ τηλικούτων καὶ τοιούτων κακῶν προστατεῖν , ὧν οὐδ’ ἂν ἐφίχοιτο τῷ λόγῳ διεξιὼν οὐδεὶς . οὐ μὴν ἀλλ’ ἐπεὶ συνῆλθε τῷ βασιλεῖ καὶ διήκουσε τῶν ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ προτεινομένων , πολλάκις τὸν μηρὸν πατάξας , τοὺς θεοὺς καὶ τὴν τύχην ἐπικαλεσάμενος , οὐδέποτε ταύτην ἔσεσθαι τὴν ἡμέραν ἔφασκεν ἐν ἧ συμβήσεταί τὸν ἥλιον Ἀσδρούβαν βλέπειν ἅμα καὶ τὴν πατρίδα πυρπολουμένην · καλὸν γὰρ ἐντάφιον εἶναι τοῖς ἐδ φρονούσι τὴν πατρίδα καὶ τὸ ταύτης πῦρ . ὡς δὲ μὲν εἰς τὰς ἀποφάσεις αὐτοῦ τις βλέψειε , θαυμάζειν τὸν ἄνδρα καὶ τὸ μεγαλόψυχον τῶν λόγων , ὅτε δ’ εἰς τὸν χειρισμὸν τῶν πραγμάτων , τὴν ἀγεννίαν καταπλήττεσθαι καὶ τὴν ἀνανδρίαν · ὃς πρῶτον μὲν , τῶν ἄλλων πολιτῶν διαφθειρομένων ὀλοσχερῶς ὑπὸ τοῦ λμοῦ , πότους αὐτὸς συνῆγε καὶ δευτέρας τραπέζας παρετίθετο πολυτελεῖς καὶ διὰ τῆς ἰδίας εὐξίας παρεδειγμάτιζε τὴν ἐκείνων ἀτυχίαν · ἄπιστον
Lemmas: μάλιστα διότι συντελής ἐπιτίθημι ὁ πρᾶγμα · Χωρὶς γάρ ὁ ἄδηλος καί ὁ κατάστασις ὁ ὕπατος ἤδη συνάγω , ἥς δήω φημί στοχάζομαι , μή ὁ χειμών προκαταλαμβάνω ἐπέρχομαι ἕτερος ἀκονιὶ λαμβάνω ὁ ἐπιγραφή ὁ ἐκεῖνος πόνος · καί δή οὗτος λέγω ἐφίστημι ὁ στρατηγός κελεύω ἀναγγέλλω διότι δίδωμι ὁ ἀσφάλεια αὐτός καί γυνή καί τέκνον καί δέκα ὁ συγγενής Φίλων οἰκίον , σύν δέ οὗτος Ι τάλαντον λαμβάνω ἐκ ὁ ἴδιος ὑπάρχω καί ὁ οἰκέτης ἐκ ἀνάγκη οὖς εἄν αἱρέω . οὗτος μέν οὖν ὁ Γολόσσης ἔχω ὁ φιλάνθρωπον συνίημι πρός ὁ Ἀσδρούβας ὁ τρίτος ὁ ἡμέρα · ὁ δέ πάλιν ἐκπορεύω μετά μέγας ἄξιος ἐν ὁ πορφυρίς καί ὁ πανοπλία βάρος , ὥστε ὁ ἐν ὁ τραγῳδία τύραννος πολύς τίς προσοφείλω . εἰμί μέν οὖν καί φύσις σάρκινος , τότε δέ καί κοιλία ἐλλήγω καί ὁ χρῶμα παρά φύσις ἐπικαίω εἰμί , ὥστε δοκέω ἐν πανήγυρις πως διαιτάω παραπλήσιος ὁ σιτευτός βοῦς , ἀλλά μή τηλικόσδε καί τοιοῦτος κακός προστατέω , ὅς οὐδέ εἄν εφιχοω ὁ λόγος διέξειμι οὐδείς . οὖον μήv ἀλλά ἐπεί συνέρχομαι ὁ βασιλεύς καί διακούω ὁ ὑπό ὁ στρατηγός προτείνω , πολλάκις ὁ μηρός πατάσσω , ὁ θεός καί ὁ Τύχη ἐπικαλέω , οὐδέποτε οὗτος εἰμί ὁ ἡμέρα φάσκω ἐν ἧ συμβαίνω ὁ ἥλιος Ἀσδρούβας βλέπω ἅμα καί ὁ πατρίς πυρπολέω · καλός γάρ ἐντάφιον εἰμί ὁ ΕΔ φρονέω ὁ πατρίς καί ὁ οὗτος πῦρ . ὡς δέ μέν εἰς ὁ ἀπόφασις αὐτός τις βλέπω , θαυμάζω ὁ ἀνήρ καί ὁ μεγαλόψυχος ὁ λόγος , ὅτε δέ εἰς ὁ χειρισμός ὁ πρᾶγμα , ὁ ἀγεννία καταπλήσσω καί ὁ ἀνανδρία · ὅς πρῶτος μέν , ὁ ἄλλος πολίτης διαφθείρω ὁλοσχερῶς ὑπό ὁ λεμός , πότος αὐτός συνάγω καί δύο τράπεζα παρατίθημι πολυτελής καί διά ὁ ἴδιος Εὐξίας παραδειγματίζω ὁ ἐκεῖνος ἀτυχία · ἄπιστος