constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0164.1
μίαν . ὧν προστάτην καὶ βασιλέα αὐτὸν ἀναδείξας , καὶ χρώμενος δορυφόροις καὶ σωματοφύλαξι τούτοις , δῆλον ἔμελλε πολυχρόνιον ἔχειν τὴν ἐπ’ ἀσθείᾳ φήμην καὶ δυναστείαν , ὥστε χωρὶς τῶν προειρημένων οὐκ ἐξῆρκειτο φυγადεύειν τοὺς πολίτας , ἀλλ’ οὔδε τοῖς φεύγουσιν οὐδεὶς τόπος ἦν ἀσφαλὴς οὔδε καταφυγὴ βέβαιος . τοὺς μὲν γὰρ ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐπαποστέλλων ἀνίρει , τοὺς δὲ ἐκ τῶν τόπων ἐπαναγαγόντας ἐφόνευε . τὸ δὲ τελευταῖον ἐν ταῖς πόλεσι τὰς συνέργους οἰκίας , ὅπου τις τυγχάνοι κατοικῶν τῶν φυγάδων , μισθούμενος δι’ ἀνυποπτόντων ἀνθρώπων , εἰς ταύτας εἰσέπεμπε Κρήτας , οἵτινες ὀήματα ποιούντες ἐν τοῖς τοίχοις καὶ διὰ τῶν ὑπαρχουσῶν θυρίδων τοξεύοντες τοὺς μὲν ἐστώτας τῶν φυγάδων , τοὺς δὲ ἀνακειμένους ἐν ταῖς ἰδίαις οἰκίαις διέφθειρον , ὥστε μήτε τόπον εἶναι μηδένα φευξιμόν μήτε καιρὸν ἀσφαλὴ τοῖς ταλαιπώροις Λακεδαιμονίοις . καὶ διὰ τὴν τοιοῦτον τρόπον τοὺς μὲν πλείστους αὐτῶν ἠφάνισε . κατεσκεύαστο δὲ καὶ τινα μηχανήν , εἰ μηχανὴν ταύτην χρή λέγειν . ἦν γὰρ εἴδωλον γυναικεῖον , πολυτελέσιν ἱματίοις ἡμφιεσμένον , κατὰ δὲ τὴν μορφὴν εἰς ὁμοιότητα τῆ τοῦ Νάβιδος γυναικὶ διαφόρως ἀπειργασμένον . ὁπότε δὲ τινὰς τῶν πολιτικῶν ἀνακαλέσαιτο , βουλόμενος εἰσπράξαι χρήματα , τὰς μὲν ἀρχὰς διετίθετο λόγους πλείστους καὶ φιλανθρώπους , ὑποδεικνύων μὲν τὸν ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν ἐπιχρεομένον τῇ χώρᾳ καὶ τῇ πόλει φόβον , διασαφῶν δὲ τὸ πλήθος τῶν μισθοφόρων τὸ τρεφόμενον τῆς ἐκείνων ἀσφαλείας χάριν , ἐπὶ δὲ τὰς εἰς τοὺς θεοὺς καὶ τὰς κοινὰς τῆς πόλεως δαπάνας . εἰ μὲν οὖν ἐντρέποιτο διὰ τῶν τοιούτων λόγων , εἶχεν ἀποχρώντως αὐτῷ πρὸς τὸ προκείμενον · εἰ δὲ τινες ἐξαρούνμενοι διωθόιντο τὴν ἐπιταγήν , ἐπεφθέγγετο λόγον τοιούτον ἴσως μὲν ἐγὼ οὐ δύναμαί σε πείθειν , Ἀπὴγαν μέντοι ταύτην δοκῶ σε πείσειν · τοῦτο δ’ ἦν ὄνομα τῇ γυναικὶ τοῦ Νάβιδος . καὶ τοῦτ’ ἔλεγε , καὶ παρὴν ὁ μικρῷ πρότερον ἔλεγον εἴδωλον . καὶ δεξιώσάμενος , ἐπειδὰν ἐκ τῆς καθέδρας ἀνέστησε τὴν γυναῖκα καὶ περιέπτυξε ταῖς χερσὶ , προσηγεῖτο κατὰ
Lemmas: εἷς . ὅς προστάτης καί βασιλεύς αὐτός ἀναδείκνυμι , καί χράω δορυφόρος καί σωματοφύλαξ οὗτος , δῆλος μέλλω πολυχρόνιος ἔχω ὁ ἐπί ἀστεῖος φήμη καί δυναστεία , ὥστε Χωρὶς ὁ προερέω οὐ ἐξαιρέω φεύγω ὁ πολίτης , ἀλλά οὐδέ ὁ φεύγω οὐδείς τόπος εἰμί ἀσφαλής οὐδέ καταφυγή βέβαιος . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ ὁδός ἐπί-ἀποστέλλω ανιρεω , ὁ δέ ἐκ ὁ τόπος ἐπανάγω φονεύω . ὁ δέ τελευταῖος ἐν ὁ πόλις ὁ συνεργός οἰκίον , ὅπου τις τυγχάνω κατοικέω ὁ φυγάς , μισθόω διά ἀνυποπτόντων ἄνθρωπος , εἰς οὗτος εἰσπέμπω Κρής , ὅστις ὀήματα ποιέω ἐν ὁ τοῖχος καί διά ὁ ὑπάρχω θυρίς τοξεύω ὁ μέν ἵστημι ὁ φυγάς , ὁ δέ ἀνάκειμαι ἐν ὁ ἴδιος οἰκίον διαφθείρω , ὥστε μήτε τόπος εἰμί μηδείς φεύξιμος μήτε καιρός ἀσφαλής ὁ ταλαίπωρος Λακεδαιμόνιος . καί διά ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ μέν πλεῖστος αὐτός ἀφανίζω . κατασκευάζω δέ καί τις μηχανή , εἰμί μηχανή οὗτος χρή λέγω . εἰμί γάρ εἴδωλον γυναικεῖος , πολυτελής ἱμάτιον ἀμφιέννυμι , κατά δέ ὁ μορφή εἰς ὁμοιότης τῆ ὁ Νάβις γυνή διάφορος ἀπεργάζομαι . ὁπότε δέ τις ὁ πολιτικός ἀνακαλέω , βούλομαι εἰσπράσσω χρῆμα , ὁ μέν ἀρχή διατίθημι λόγος πλεῖστος καί φιλάνθρωπος , ὑποδείκνυμι μέν ὁ ὑπό ὁ Ἀχαιός ἐπιχράομαι ὁ χώρα καί ὁ πόλις φόβος , διασαφέω δέ ὁ πλήθος ὁ μισθοφόρος ὁ τρέφω ὁ ἐκεῖνος ἀσφάλεια χάρις , ἐπί δέ ὁ εἰς ὁ θεός καί ὁ κοινός ὁ πόλις δαπάνη . εἰμί μέν οὖν ἐντρέπω διά ὁ τοιοῦτος λόγος , ἔχω ἀποχρώντως αὐτός πρός ὁ πρόκειμαι · εἰμί δέ τις ἐξαιρέω διωθέω ὁ ἐπιταγή , ἐπιφθέγγομαι λόγος τοιοῦτος ἴσως μέν ἐγώ οὖον δύναμαι σύ πείθω , Ἀπήγα μέντοι οὗτος δοκέω σύ πείθω · οὗτος δέ εἰμί ὄνομα ὁ γυνή ὁ Νάβις . καί οὗτος λέγω , καί πηρός ὁ μικρός πρότερος λέγω εἴδωλον . καί δεξιόομαι , ἐπειδάν ἐκ ὁ καθέδρα ἀνίστημι ὁ γυνή καί περιπτύσσω ὁ χείρ , προσάγω κατά