constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0068.1
ταῦτα , τοὺς Ἀργείους καὶ Ἥλειους καὶ Μαντινέας ξυμμάχους ποιήση . καὶ ἐγένετο οὕτως , ἐπειδὴ ἐς τὸν δῆμον παρελθόντες καὶ ἐπερωτῶμενοι οὐκ ἔφασαν ὥσπερ ἐν τῇ βουλῇ αὐτοκράτορες ἔχειν , οἱ Ἀθηναῖοι οὐκέτι ἠνείχοντο , ἀλλὰ τοῦ Ἀλκιβιάδου πολλῷ μᾶλλον ἢ πρότερον καταβοῶντος τῶν Λακεδαιμονίων ἐσήκουν τε καὶ ἕτοιμοι ἦσαν εὐθὺς παραγαγόντες τοὺς Ἀργείους καὶ τοὺς μετ’ αὐτῶν ξυμμάχους ποιείσθαι . σεισμοῦ δὲ γενομένου , πρὶν τι ἐπιχωρηθῆναι , ἡ ἐκκλησία αὕτη ἀνεβλήθη . τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἐκκλησία ὁ Νικίας , καίπερ τῶν Λακεδαιμονίων αὐτῶν ἡπατημένων καὶ αὐτὸς ἐξηπατημένος περὶ τοῦ μὴ αὐτοκράτορας ὁμολογήσαι ἔχειν , ὅμως τοῖς Λακεδαιμονίοις ἔφη χρήναι φίλους μᾶλλον γίγνεσθαι καὶ ἐπισχόντας τὰ πρὸς Ἀργείους πέμψαι ἐπὶ ὧς αὐτοὺς καὶ εἰδέναι δὲ τι διανοοῦνται , λέγων ἐν μὲν τῷ σφετέρῳ καλῷ , ἐν δὲ τῷ ἐκείνων ἀπρεπεῖ τὸν πόλεμον ἀναβάλλεσθαι · σφίσι μὲν γὰρ εἴ ἐστώτων τῶν πραγμάτων ὡς ἐπὶ πλεῖστον ἀρίστον εἶναι διασῶσασθαι τὴν εὐπραγίαν , ἐκείνοις δὲ δυστυχούσιν ὅτι τάχιστα εὔφημα εἶναι διακινδυνεύεσθαι . ἐπειοῦ τε πέμψαι πρέσβεις , ὧν καὶ αὐτὸς ἦν , κελεύσοντας Λακεδαιμονίους , εἰ τὶ δίκαιον διανοοῦνται , Πάννακτόν τε ὀρθὸν ἀποδιδόναι καὶ Ἀμφίπολιν , καὶ τὴν Βοιωτῶν ξυμμαχίαν ἀνεῖναι , ἣν μὴ ἐς τὰς σπονδὰς ἐσίοισιν , καθάπερ εἴρητο ἄνευ ἀλλήλων μηδενὶ ξυμβαίνειν . εἰπεῖν τε ἐκέλευον ὅτι καὶ σφεῖς , εἰ ἐβούλοντο ἀδικεῖν , ἤδη ἂν Ἀργείους ξυμμάχους πεποιήσθαι , ὡς παρεῖναι γ’ αὐτοὺς αὐτοῦ τούτου ἕνεκα . εἰ τὲ τι ἄλλο ἐνεκάλουν , πάντα ἐπιστείλαντες ἀπέπεμψαν τοὺς περὶ Νικίαν πρέσβεις . καὶ ἀρξομένων αὐτῶν καὶ ἀπαγγειλάντων τὰ τε ἄλλα καὶ τέλος εἰπόντων ὅτι , εἰ μὴ τὴν ξυμμαχίαν ἀνήσουσιν Βοιωτοὺς μὴ ἐσιοῦσιν ἐς τὰς σπονδάς , ποιήσονται καὶ αὐτοὶ Ἀργείους καὶ τοὺς μετ’ αὐτῶν ξυμμάχους , τὴν μὲν ξυμμαχίαν οἱ Λακεδαιμόνιοι Βοιωτοῖς οὐκ ἔφασαν ἀνῆσειν , ἐπικρατούντων τῶν περὶ τὸν Ξενάρη τὸν ἔφορον ταῦτα γίγνεσθαι καὶ ὅσοι ἄλλοι τῆς αὐτῆς γνώμης ἦσαν , τοὺς δὲ ὄρκους δεομένου Νικίου ἀνενεώσαντο ·
Lemmas: οὗτος , ὁ Ἀργεῖος καί Ἠλεῖος καί Μαντινεύς σύμμαχος ποιέω . καί γίγνομαι οὕτως , ἐπεί εἰς ὁ δῆμος παρέρχομαι καί ἐπερωτάω οὐ φημί ὥσπερ ἐν ὁ βουλή αὐτοκράτωρ ἔχω , ὁ Ἀθηναῖος οὐκέτι ἀνέχω , ἀλλά ὁ Ἀλκιβιάδης πολύς μᾶλλον ἢ πρότερος καταβοάω ὁ Λακεδαιμόνιος σηκόω τε καί ἑτοῖμος εἰμί εὐθύς παράγω ὁ Ἀργεῖος καί ὁ μετά αὐτός σύμμαχος ποιέω . σεισμός δέ γίγνομαι , πρίν τίς ἐπιχωρέω , ὁ ἐκκλησία οὗτος ἀναβάλλω . ὁ δέ ὑστεραῖος ἐκκλησία ὁ Νικίας , καίπερ ὁ Λακεδαιμόνιος αὐτός απατημένος καί αὐτός ἐξαπατάω περί ὁ μή αὐτοκράτωρ ὁμολογέω ἔχω , ὅμως ὁ Λακεδαιμόνιος φημί χρή φίλος μᾶλλον γίγνομαι καί ἐπέχω ὁ πρός Ἀργεῖος πέμπω ἐπί ὅς αὐτός καί οἶδα δέ τίς διανοέομαι , λέγω ἐν μέν ὁ σφέτερος καλός , ἐν δέ ὁ ἐκεῖνος ἀπρεπής ὁ πόλεμος ἀναβάλλω · ὅς μέν γάρ εἰμί ἵστημι ὁ πρᾶγμα ὡς ἐπί πλεῖστος ἀριστάω εἰμί διασῴζω ὁ εὐπραγία , ἐκεῖνος δέ δυστυχέω ὅτι ταχύς Εὔφημος εἰμί διακινδυνεύω . Ἐπειός τε πέμπω πρέσβυς , ὅς καί αὐτός εἰμί , κελεύω Λακεδαιμόνιος , εἰμί τίς Δίκαιος διανοέομαι , Πάννακτόν τε ὀρθός ἀποδίδωμι καί Ἀμφίπολις , καί ὁ Βοιωτός συμμαχία ἀνίημι , ὅς μή εἰς ὁ σπονδή εἰμί , καθάπερ εἴρω ἄνευ ἀλλήλων μηδείς συμβαίνω . εἶπον τε κελεύω ὅτι καί σφεῖς , εἰμί βούλομαι ἀδικέω , ἤδη εἄν Ἀργεῖος σύμμαχος ποιέω , ὡς πάρειμι γε αὐτός αὐτός οὗτος ἕνεκα . εἰμί τε τίς ἄλλος ἐγκαλέω , πᾶς ἐπιστέλλω ἀποπέμπω ὁ περί Νικίας πρέσβυς . καί ἄρχω αὐτός καί ἀπαγγέλλω ὁ τε ἄλλος καί τέλος εἶπον ὅτι , εἰμί μή ὁ συμμαχία ἀνίημι Βοιωτός μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ σπονδή , ποιέω καί αὐτός Ἀργεῖος καί ὁ μετά αὐτός σύμμαχος , ὁ μέν συμμαχία ὁ Λακεδαιμόνιος Βοιωτός οὐ φημί ἀνίημι , ἐπικρατέω ὁ περί ὁ χεναρες ὁ ἔφορος οὗτος γίγνομαι καί ὅσος ἄλλος ὁ αὐτός γνώμη εἰμί , ὁ δέ Ὅρκος δήω Νικίας ἀνανεόομαι ·