constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt1_0385.1
βασιλεῖ · οὐς θεασάμενος ὑπὸ δίψους πιεῖν ἥκει . οἱ δὲ ἀσμενοὶ ἰδόντες Παρσώνδην προσίασιν αὐτῷ πιεῖν τε ἐνέχεον καὶ τὸν ἵππον δεξάμενοι ἀριστὰν ἐκέλευσαν . ὁ δὲ οἷα πανημέριος ἠρώων οὐχ ἁπλῶς ἔχουνσεν ἐκέλευσέ τε ἀποπέμψαι βασιλεῖ τὸν ὄνον , ὃν κατέλαβεν , καὶ τοῖς ἀνὰ τὸν ὀρυμῶνα οἰχέταις γράψαι , ἐνθα εἴη . οἱ δὲ πάντα ποιήσειν ὑποσχόμενοι κατακλίνουσι τὸν Παρσώνδην . καὶ δαῖτα παρέθεσαν παντοίαν οἶνόν τε ἡδιστον πίνειν ὑπέχεον , ἀκρατέστερον ἐπιπληδές , ὡς μεθυσθείη . καὶ ἐπεὶ ἤδη εἶχεν , ὁ μὲν ἥκει τὸν ἵππον , ὡς ἀπλοῖ ἐπὶ τὸ βασιλέως στράτευμα · οἱ δὲ γυναῖκας εὐπρεπεῖς παραγαγόντες ἐδείκνυόν τε αὐτῷ καὶ ἐκέλευον κοιμηθέντα αὐτοῖσι καὶ εἰς νύκτα χρησάμενον αὐταῖς ἐκθῆν ἀπιἔναι . ὁ δ’ εὐπρεπεῖς γυναῖκας ὁρῶν ἐμεινέ τε καὶ ἠύλιστο . καὶ τὰ μὲν διὰ τὴν συνουσίαν , τὰ δὲ διὰ τὸν κόπον ὕπνος αὐτὸν ἐλαβεν . οἱ δ’ ἀναστῆσαντες τὴν παρακοιμωμένην γυναῖκα πολλοὶ ἅμα ἐπιπεσόντες συνέδησαν τὸν ἄνθρωπον καὶ ἐπὶ Νάναρον ἐκόμισαν . ὁ δ’ ὡς εἶδεν αὐτόν ( ἤδη δὲ ἀνένηψεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ἐγνώ , ἵνα ἦν κακοῦ ) , ἔφητο „ ἆρα , ὦ Παρσώνδη , κακὸν τι ὑπ’ ἐμοῦ πάλαι ἐπαθες ἢ αὐτὸς ἢ τῶν σῶν τις ; “ ὁ δ’ οὐκ ἔφη . „ τί δέ ; πεισεσθαι προσεσδόχης ; “ „ οὐκ ἐγώγε “ εἶπεν . „ τί οὖν αὐτὸς ἀδικίας ἥξας εἰς ἐμέ , ἀνδρόνυνόν τε καλῶν καὶ βασιλείαν τὴν ἐμὴν αἰτῶν παρὰ Ἀρταίου , ὡς δῆτα οὐδενὸς ἀξίου αὐτὸς γενναῖος ὤν ; πολλῇ δὲ χάρις Ἀρταίῳ οὐ πεισθέντι τὴν ὑπ’ Ἀρβάζαew δεδομένην ἡμῖν ἀρχὴν ἀφελέσθαι . διὰ τί δὴ ταῦτ’ ἐποίησας , ὦ κακὴ κεφαλή ; “ ὁ δ’ οὐδὲν ὑποθωπεύσας εἶπεν „ ψμην αὐτὸς ἀξιώτερος εἶναι τοῦτο τὸ γέρας ἔχειν , ἀνδρειότερός τε ὤν καὶ ὠφελιμώτερος βασιλεῖ ἢ σὺ ὁ κατεξυρημένος τε καὶ καδυπεστιβισμένος τῷ ὀφθαλμῷ , ψμιθῖφ δὲ τὸ χρῶμα ἐναλειφόμενος . “ καὶ ὁς „ εἰτ’ οὐκ αἰσχύνῃ “ ἔφη „ σὺ ὁ τηλικούτος ὑπὸ τοῦ χειρόνος συνειλημμένος , ἐπειδὴ γαστρὸς ἦττων καὶ αἰδίων ἐγένου ; ἀλλ’ ἐγὼ σε “ ἔφη „ θῆσω γυναικῶν ἀπαλώτερον καὶ λευχότερον τὴν χρόαν οὐ πολλοῦ χρόνου . “ καὶ ἐπώμοσε τὸν τε Βῆλον καὶ τὴν Μόλιν ·
Lemmas: βασιλεύς · οὖς θεάομαι ὑπό δίψος πίνω ἥκω . ὁ δέ ἄσμενος ὁράω Παρσώνδης πρόσειμι αὐτός πίνω τε ἐγχέω καί ὁ ἵππος δέχομαι ἀριστάω κελεύω . ὁ δέ οἷος πανημέριος ἥρως οὐ ἁπλόος χόω κελεύω τε ἀποπέμπω βασιλεύς ὁ ὄνος , ὅς καταλαμβάνω , καί ὁ ἀνά ὁ ὀρυμῶνα οἴχομαι γράφω , ἔνθα εἰμί . ὁ δέ πᾶς ποιέω ὑπισχνέομαι κατακλίνω ὁ Παρσώνδης . καί δαίς παρατίθημι παντοῖος οἶνος τε ἡδύς πίνω ὑποχέω , ἀκρατής ἐπιπληδές , ὡς μεθύσκω . καί ἐπεί ἤδη ἔχω , ὁ μέν ἥκω ὁ ἵππος , ὡς ἁπλόος ἐπί ὁ βασιλεύς στράτευμα · ὁ δέ γυνή εὐπρεπής παράγω δείκνυμι τε αὐτός καί κελεύω κοιμάω αὐτός καί εἰς νύξ χράω αὐτός ἐκτίθημι ἀφίημι . ὁ δέ εὐπρεπής γυνή ὁράω μένω τε καί εὔλιστος . καί ὁ μέν διά ὁ συνουσία , ὁ δέ διά ὁ κόπος ὕπνος αὐτός ἐλαβω . ὁ δέ ἀνίστημι ὁ παρακοιμωμένη γυνή πολύς ἅμα ἐπιπίπτω συνδέω ὁ ἄνθρωπος καί ἐπί Νάναρος κομίζω . ὁ δέ ὡς ὁράω αὐτός ( ἤδη δέ ἀνανήφω ἐκ ὁ οἶνος καί γιγνώσκω , ἵνα εἰμί κακός ) , φημί „ ἆρα , εἰμί Παρσώνδη , κακός τίς ὑπό ἐγώ πάλαι πάσχω ἢ αὐτός ἢ ὁ σός τις ; “ ὁ δέ οὐ φημί . „ τίς δέ ; πείθω προσδέχομαι ; “ „ οὐ ἐγώ “ εἶπον . „ τίς οὖν αὐτός ἀδικία ἥκω εἰς ἐγώ , ἀνδρόνυνόν τε καλός καί βασίλειος ὁ ἐμός αἰτέω παρά Ἀρταῖος , ὡς δῆτα οὐδείς ἄξιος αὐτός γενναῖος εἰμί ; πολύς δέ χάρις Ἀρταῖος οὖον πείθω ὁ ὑπό Ἀρβάζαew δίδωμι ἐγώ ἀρχή ἀφαιρέω . διά τίς δή αὐτός ποιέω , εἰμί κακός κεφαλή ; “ ὁ δέ οὐδείς ὑποθωπεύω εἶπον „ ψμην αὐτός ἄξιος εἰμί οὗτος ὁ γέρας ἔχω , ἀνδρεῖος τε εἰμί καί ὠφέλιμος βασιλεύς ἢ σύ ὁ κατεξυρημένος τε καί καδυπεστιβισμένος ὁ ὀφθαλμός , ψμιθῖφ δέ ὁ χρῶμα ἐναλείφω . “ καί ὅς „ εἶτα οὐ αἰσχύνη “ φημί „ σύ ὁ τηλικόσδε ὑπό ὁ χείρων συλλαμβάνω , ἐπεί γαστήρ κακός καί Αἰδίων γίγνομαι ; ἀλλά ἐγώ σύ “ φημί „ τίθημι γυνή ἀπαλός καί λευχοτερος ὁ χροιά οὖον πολύς χρόνος . “ καί ἐπόμνυμι ὁ τε Βῆλος καί ὁ Μολίν ·