constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0113.1
μένον ἀποθανεῖν , ἀδικώτατα καὶ δεινότατα παθόντα πάντων 2 ἀνθρώπων . τηρῶν δὲ καὶ περὶ ταύτην τὴν πρᾶξιν ὁ συγγραφεὺς τὸ καθ’ αὑτὸν ἴδιωμα φωνᾶς τινὰς πλάττει διὰ τῆς νυκτὸς αὐτοῦ στρεβλουμένου προσπίπτουσας τοῖς σὐνέγγυς κατοικοῦσιν , 5 ὧν τοὺς μὲν ἐκπληττομένους τὴν ἀσέβειαν , τοὺς δὲ ἀγανακτοῦντας ἐπὶ τοῖς γινομένοις προστρέχειν πρὸς τὴν οἰκίαν φησίν . περὶ μὲν οὖν τῆς τοιαύτης τερατείας παρεῖσθω · δεδήλωτο γὰρ ἀρχοῦντως . ἐγὼ δ’ Ἀριστόμαχον , εἰ καὶ μηδὲν εἰς τοὺς Ἀχαιοὺς ἕτερον 10 ἥμαρτεν , κατὰ γε τὴν τοῦ βίου προαίρεσιν καὶ τὴν εἰς τὴν πατρίδα παρανομίαν τῆς μεγίστης ἀξίων κρίνω τιμωρίας . καὶ περ ὁ συγγραφεὺς βουλόμενος αὔξειν αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ παραστησάσθαι τοὺς ἀκούοντας εἰς τὸ μᾶλλον αὐτῷ συναγαχᾶσθαι ἐφ’ οἷς ἐπαθεν , οὐ μόνον αὐτὸν φησι γεγενῆσθαι τύραννον , ἀλλὰ καὶ ἐκ τυράννων πεφυκέναι . ταύτης δὲ μειζῶν κατηγορίαν ἢ 15 πικροτέραν οὐδ’ ἂν εἰπεῖν ἑκδίως δύναίτ’ οὐδεὶς · αὐτῷ γὰρ τοῦνομα περισχεῖν τὴν ἀσεβεστάτην ἔμφασιν καὶ πάσας περιεἴληφε τὰς ἐν ἀνθρώποις ἀδικίας καὶ παρανομίας . Ἀριστόμαχος δ’ εἰ τὰς δεινοτάτας ὑπέμεινε τιμωρίας , ὡς οὕτως φησίν , ὅμως οὐχ ἰκανὴν ἔδωκε δίκην μιᾶς ἡμέρας , ἐν ᾗ παρεῖσπεσόντος εἰς 20 τὴν πόλιν Ἀράτου μετὰ τῶν Ἀχαιῶν καὶ μεγάλους ἀγῶνας καὶ κινδύνους ὑπομεινάντος ὑπὲρ τῆς Ἀργείων ἐλευθερίας , τῶς δ’ ἐκπεσόντος διὰ τὸ μηδὲνα συγχωρήσθαι τῶν ἐξωθεν αὐτῷ ταξαμένων διὰ τὸν ἀπὸ τοῦ τυράννου φόβον , Ἀριστόμαχος ἀφορμὴ ταύτῃ καὶ προφάσει χρησάμενος , ὡς τινων συνειδότων τὰ περὶ 25 τὴν εἴσοδον τῶν Ἀχαιῶν , ὀγδοήκοντα τοὺς πρώτους τῶν πολιτῶν οὐδὲν ἀδικήσαντας στρεβλώσας ἐναντίον τῶν ἀναχαιλῶν κατέσφαξεν . παρίημι τὰ παρ’ ὅλον τὸν βίον αὐτοῦ καὶ τῶν προγόνων ἀσεβήματα · μακρὸν γάρ . διόπερ οὐχ εἰ τινὶ τῶν ὁμοίων περιέπεσε , δεινὸν ἠγητέον , πολὺ δὲ δεινότερον , εἰ μηδενὸς τούτων 30 πείραν λαβὼν ἀθῶος ἀπέθανεν · οὐδ’ Ἀντιγόνῳ προσοπτεύειν οὐδ’ Ἀράτῳ παρανομίαν , ὅτι λαβόντες κατὰ πόλεμον ὑποχείριον τύ -
Lemmas: μένω ἀποθνῄσκω , ἄδικος καί δεινός πάθος πᾶς 2 ἄνθρωπος . τηρέω δέ καί περί οὗτος ὁ πρᾶξις ὁ συγγραφεύς ὁ κατά ἑαυτοῦ ἰδίωμα φωνή τις πλάσσω διά ὁ νύξ αὐτός στρεβλόω προσπίπτων ὁ σύνεγγι κατοικέω , 5 ὅς ὁ μέν ἐκπλήσσω ὁ ἀσέβεια , ὁ δέ ἀγανακτέω ἐπί ὁ γίγνομαι προστρέχω πρός ὁ οἰκίον φημί . περί μέν οὖν ὁ τοιοῦτος τερατεία παρίημι · δηλόω γάρ ἄρχω . ἐγώ δέ Ἀριστόμαχος , εἰμί καί μηδείς εἰς ὁ Ἀχαιός ἕτερος 10 ἁμαρτάνω , κατά γε ὁ ὁ βίος προαίρεσις καί ὁ εἰς ὁ πατρίς παρανομία ὁ μέγας ἄξιος κρίνω τιμωρία . καί περ ὁ συγγραφεύς βούλομαι αὐξάνω αὐτός ὁ δόξα καί παρίστημι ὁ ἀκούω εἰς ὁ μᾶλλον αὐτός συνάγω ἐπί ὅς πάσχω , οὖον μόνος αὐτός φημί γίγνομαι τύραννος , ἀλλά καί ἐκ τύραννος φύω . οὗτος δέ μείζων κατηγορία ἢ 15 πικρός οὐδέ εἄν εἶπον ἑκδίως δύο οὐδείς · αὐτός γάρ τοὔνομα περιέχω ὁ ἀσεβής ἔμφασις καί πᾶς περιλαμβάνω ὁ ἐν ἄνθρωπος ἀδικία καί παρανομία . Ἀριστόμαχος δέ εἰμί ὁ δεινός ὑπομένω τιμωρία , ὡς οὕτως φημί , ὅμως οὐ ἱκανός δίδωμι δίκη εἷς ἡμέρα , ἐν ὅς παρασπάω εἰς 20 ὁ πόλις Ἄρατος μετά ὁ Ἀχαιός καί μέγας ἀγών καί κίνδυνος ὑπομένω ὑπέρ ὁ Ἀργεῖος ἐλευθερία , Τῶς δέ ἐκπίτνω διά ὁ μηδείς συγχωρέω ὁ ἐξωθεν αὐτός τάσσω διά ὁ ἀπό ὁ τύραννος φόβος , Ἀριστόμαχος ἀφορμή οὗτος καί πρόφασις χράω , ὡς τίνω σύνοιδα ὁ περί 25 ὁ εἴσοδος ὁ Ἀχαιός , ὀγδοήκοντα ὁ πρῶτος ὁ πολίτης οὐδείς ἀδικέω στρεβλόω ἐναντίος ὁ αναχαιλαω κατασφάζω . παρίημι ὁ παρά ὅλος ὁ βίος αὐτός καί ὁ πρόγονος ἀσέβημα · μακρός γάρ . διόπερ οὐ εἰμί τις ὁ ὅμοιος περιπίπτω , δεινός ἄγω , πολύς δέ δεινός , εἰμί μηδείς οὗτος 30 πείρω λαμβάνω ἀθῶος ἀποθνῄσκω · οὐδέ Ἀντίγονος προσοπτευεν οὐδέ Ἄρατος παρανομία , ὅτι λαμβάνω κατά πόλεμος ὑποχείριος ὅς -