constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0121.1
ἐκβαλεῖν ἐκ τῆς ὑποθέσεως . δι’ ὃ δὴ πείθει Φίλιππον παρα - 7γενέσθαι πρὸς τὰς τῶν Ἀχαιῶν ἀρχαιρεσίας εἰς Ἄργον , ὡς εἰς τὴν Ἥλειαν ἅμα ποιούμενος τὴν πορείαν . πεισθέντος δ’ αὐτῷ 8τοῦ βασιλέως , παρὼν αὐτὸς ἐπὶ τοῦ καιροῦ , καὶ τοὺς μὲν παρα - 5καλῶν , τοῖς δ’ ἀντεινόμενος , μόλις μὲν ἤνυσε , κεχράτηκε δ’ οὐν ὅμως τοῦ γενέσθαι στρατηγὸν Ἐπὴρατον Φαρέα , τὸν δὲ Τιμοξένον ἐκπεσεῖν , τὸν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἄρατον εἰσαγομένον . Ὁ δ’ Ἀπελλῆς δοκῶν ἠνυχέναι τι τῆς προθέσεως τὸ δι’ 84αὐτοῦ κατεστάσθαι τὸν τῶν Ἀχαιῶν στρατηγόν , αὐθίς ἐνεχείρει 10τοῖς περὶ τὸν Ἄρατον , βουλόμενος εἰς τέλος ἀποσπάσαι τὸν Φίλιππον ἀπὸ τῆς πρὸς αὐτοὺς φιλίας . ἐπεβάλετο δὲ τὴν διαβολὴν πλάττειν διὰ τοιαύτης τινὸς ἐπινοίας . Ἀμφίδαμος , 2ὁ τῶν Ἡλείων στρατηγός , ἐν ταῖς Θαλάμαις ἅλους ἅμα τοῖς συμπεφευγόσι , ὡς ἦν μετὰ τῶν ἄλλων αἰχμαλώτων ἀγόμενος εἰς 15Ὀλυμπίαν ἐσπευσε διὰ τινων ἐς λόγους ἐλθεῖν τῷ βασιλεῖ · τυχὼν 3δὲ τούτου διελέγετο ( φάσκων ) δυνατὸς εἶναι ἐπαγαγεῖν τοὺς Ἡλείους εἰς τὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν καὶ συμμαχίαν . ὁ δὲ Φίλιππος πεισθεὶς ἐξαπέστειλε τὸν Ἀμφίδαμον χωρὶς λύτρων , κελεύσας 4ἐπαγγέλλεσθαι τοῖς Ἡλείοις , ἐὰν ἐλῶνται τὴν πρὸς αὐτὸν φιλίαν , 20ὅτι τὰ μὲν αἰχμάλωτα πάντα χωρὶς λύτρων ἀποδώσει , τῇ δὲ χώρᾳ τὴν ἀσφάλειαν αὐτὸς ἀπὸ πάντων τῶν ἐκτὸς παρασκευάσει , πρὸς δὲ 5τούτοις αὐτοὺς ἐλευθέρους , ἀφόρουήτους , ἀφορολογήτους , χρυμένους τοῖς ἰδίοις πολέμοις , διατηρήσει . οἱ μὲν οὖν Ἡλεῖοι διακοῦσαν - 6τες τούτων οὐδὲν προσέσχον , καὶπερ ἐπισπαστικῶν καὶ μεγάλων 25εἶναι δοκούντων τῶν προτεινομένων · ὁ δ’ Ἀπελλῆς , ἐκ τούτου 7τοῦ πράγματος πλασάμενος τὴν διαβολήν , προσῆνγε τῷ Φιλίππῳ , φάσκων τοὺς περὶ τὸν Ἄρατον οὐχ εἰλικρινῇ τὴν φιλίαν ἄγειν πρὸς Μακεδόνας οὐδ’ ἀληθινῶς εὐνοεῖν αὐτῷ · καὶ γὰρ νῦν
Lemmas: ἐκβάλλω ἐκ ὁ ὑπόθεσις . διά ὅς δή πείθω Φίλιππος παρά - 7γενέσθαι πρός ὁ ὁ Ἀχαιός ἀρχαιρεσία εἰς Ἄργος , ὡς εἰς ὁ ἀλεία ἅμα ποιέω ὁ πορεία . πείθω δέ αὐτός ὅστε βασιλεύς , πάρειμι αὐτός ἐπί ὁ καιρός , καί ὁ μέν παρά - καλέω , ὁ δέ ἀντείνω , μόλις μέν ἀνύω , χράω δέ ὀν ὅμως ὁ γίγνομαι στρατηγός ἐπήρατος Φαρέα , ὁ δέ Τιμόξενος ἐκπίπτω , ὁ ὑπό ὁ περί ὁ Ἄρατος εἰσάγω . ὁ δέ Ἀπελλῆς δοκέω ἀνύω τίς ὁ πρόθεσις ὁ διά 84αυος καθίστημι ὁ ὁ Ἀχαιός στρατηγός , αὖθις ἐγχειρέω ἵημι περί ὁ Ἄρατος , βούλομαι εἰς τέλος ἀποσπάω ὁ Φίλιππος ἀπό ὁ πρός αὐτός φίλιος . ἐπιβάλλω δέ ὁ διαβολή πλάσσω διά τοιοῦτος τις ἐπίνοια . Ἀμφίδαμος , ὅς ὁ Ἠλεῖος στρατηγός , ἐν ὁ Θαλάμαι Άλους ἅμα ὁ συμφεύγω , ὡς εἰμί μετά ὁ ἄλλος αἰχμάλωτος ἄγω εἰς Ὀλυμπία σπεύδω διά τίνω εἰς λόγος ἔρχομαι ὁ βασιλεύς · τυγχάνω ἡδύς οὗτος διαλέγω ( φάσκω ) δυνατός εἰμί ἐπάγω ὁ Ἠλεῖος εἰς ὁ πρός αὐτός φίλιος καί συμμαχία . ὁ δέ Φίλιππος πείθω ἐξαποστέλλω ὁ Ἀμφίδαμος Χωρὶς λύτρον , κελεύω ἐπαγγέλλω ὁ Ἠλεῖος , ἐάν ἐλαύνω ὁ πρός αὐτός φίλιος , Ἥς ὁ μέν αἰχμάλωτος πᾶς Χωρὶς λύτρον πωλέω , ὁ δέ χώρα ὁ ἀσφάλεια αὐτός ἀπό πᾶς ὁ ἐκτός παρασκευάζω , πρός δέ τοῦτος αὐτός ἐλεύθερος , ἄφορος , ἀφορολόγητος , χρυμενος ὁ ἴδιος πόλεμος , διατήρησις . ὁ μέν οὖν Ἠλεῖος διακούω - τείνω οὗτος οὐδείς προσέχω , καίπερ ἐπισπαστικός καί μέγας εἶμι δοκέω ὁ προτείνω · ὁ δέ Ἀπελλῆς , ἐκ οὗτος Ὦτος πρᾶγμα πλάσσω ὁ διαβολή , πρόσειμι ὁ Φίλιππος , φάσκω ὁ περί ὁ Ἄρατος οὐ εἰλικρινής ὁ φίλιος ἄγω πρός Μακεδών οὐδέ ἀληθινός εὐνοέω αὐτός · καί γάρ νῦν