constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0230.1
αὐτόν · καὶ προσεγγίσας εἶρετο τίνα φρονοῦμενος τὴν πανοπλίαν ἔχων ἦκε . τοῦ δ’ εἰπόντος ὅτι Ῥωμαίους “ Οὐχ ἂν ἄρ ” ἔφησεν ὁ Γολόσσης , “ ἔδωκας σавτὸν εἰς τὴν πόλιν μηδεμίαν ἔχων ἀνάγκην . πλὴν τί βούλει καὶ τί παρακαλεῖς ; ” φησίν . ὁ δ’ Ἀσδρούβας “ Ἐγώ ” φησί “ πρεσβυτήν σε παρακαλῶ γενέσθαι πρὸς τὸν στρατηγόν , ὅ καὶ πᾶν ἀναδέξομαι διότι ποιήσομεν τὸ προσταττόμενον · μόνον ἀπόσχου σε τῆς ταλαιπώρου πόλεως ταύτης . ” καὶ ὁ Γολόσσης , “ Παιδικὴν δοκεῖς μοι ” φησίν “ ἀξίωσιν ἀξιοῦν , ὦ βέλτιστε · ὑπὲρ ὧν γὰρ ἐξ ἀκέραιου πρεσβευόμενοι ἐτι καθημένωv ἐν Ἰτύνῃ Ῥωμαίων οὐκ ἐδύνασθε πείθειν , τινὶ λόγῳ νῦν ἀξιοῖς ταῦτά σοι συγχωρεῖσθαι , περιτετειχισμένος καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν καὶ σχεδὸν ἅπαξ ἀπεγνωκὼς τὰς τῆς σωτηρίας ἐλπίδας ; ” ὁ δ’ Ἀσδρούβας ἄγνοεῖν αὐτὸν ἔφη · καὶ γὰρ ἐπὶ τοῖς ἐξωθεν συμμάχοις ἀκμὴν χαλᾶς ἐλπίδας ἔχειν · οὐ γὰρ πω τὰ περὶ τοὺς Μαύρους ἤκησέi καὶ τὰ περὶ τῶν ὑπαίθρων δυνάμεων ὅτι σῴζονται · καὶ οὐκ ἀπελπίζειν τὰ κατ’ αὐτούς · μάλιστα δὲ πεποιθὲναι τῇ τῶν θεῶν συμμαχίᾳ καὶ ταῖς ἐν ἐκείνοις ἐλπίσι · οὐ γὰρ περιόψεσθαι σφᾶς προφανῶς παρασπονδυμένους , ἀλλὰ πολλάς δώσειν ἀφορμὰς πρὸς σωτηρίαν . διὸ παρακαλεῖν ἥξιον τὸν στρατηγὸν καὶ τῶν θεῶν ἔνεκεν καὶ τῆς τύχης φείσασθαι τῆς πόλεως , εἰδὼτα σαφῶς διότι μὴ δυνάμενοι τυχεῖν τούτου κατασφραγήσονται πρότερον ἢ παραχωρήσουσι ταύτης . τότε μὲν οὖν ταῦτα καὶ παραπλήσια διαλεχθέντες ἐχωρίσθησαν , ταξάμενοι μετὰ τρίτην ἡμέραν πάλιν συμπορεύεσθαι · τοῦ δὲ Γολόσσου μεταδόντος τῷ στρατηγῷ περὶ τῶν εἰρημένων , γελάσας ὁ Πόπλιος “ Ταῦτα μέλλων ἀξιοῦν ” ἔφη “ τοιαύτην καὶ τηλικαύτην ἀσέβειαν εἰς τοὺς αἰχμαλώτους ἡμῶν ἐνεδείξω , καὶ νῦν ἐπὶ τοῖς θεοῖς τὰς ἐλπίδας ἔχεις , παραβεβηκὼς καὶ τοὺς τῶν ἀνθρώπων νόμους ; ” τοῦ δὲ βασιλέως βουλομένου τι προσυπομιμνήσκειν τὸν Σκιπίωνα , καὶ
Lemmas: αὐτός · καί προσεγγίζω εἴρω τίς φρονέω ὁ πανοπλία ἔχω ἥκω . ὁ δέ εἶπον ὅτι Ῥωμαῖος “ οὐχ εἄν ἄρα ” φημί ὁ Γολόσσης , “ δίδωμι σός εἰς ὁ πόλις μηδείς ἔχω ἀνάγκη . πλήν τίς βούλομαι καί τίς παρακαλέω ; ” φημί . ὁ δέ Ἀσδρούβας “ ἐγώ ” φημί “ πρεσβύτης σύ παρακαλέω γίγνομαι πρός ὁ στρατηγός , ὅς καί πᾶς ἀναδέχομαι διότι ποιέω ὁ προστάσσω · μόνος ἀπέχω σύ ὁ ταλαίπωρος πόλις οὗτος . ” καί ὁ Γολόσσης , “ παιδικός δοκέω ἐγώ ” φημί “ ἀξίωσις ἀξιόω , εἰμί ἀγαθός · ὑπέρ ὅς γάρ ἐκ ακέραιος πρεσβεύω ἔτι παθημένος ἐν Ἰτύνῃ Ῥωμαῖος οὐ δύναμαι πείθω , τις λόγος νῦν ἀξιόω οὗτος σύ συγχωρέω , περιτειχίζω καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα καί σχεδόν ἅπαξ γιγνώσκω ὁ ὁ σωτηρία ἐλπίς ; ” ὁ δέ Ἀσδρούβας ἀγνοέω αὐτός φημί · καί γάρ ἐπί ὁ ἐξωθεν σύμμαχος ἀκμή χαλάω ἐλπίς ἔχω · οὖον γάρ πω ὁ περί ὁ Μαῦρος οἰκέω καί ὁ περί ὁ ὕπαιθρος δύναμις ὅτι σῴζω · καί οὐ ἀπελπίζω ὁ κατά αὐτός · μάλιστα δέ πείθω ὁ ὁ θεός συμμαχία καί ὁ ἐν ἐκεῖνος ἐλπίς · οὖον γάρ περιοράω σφεῖς προφανῶς παρασπονδυμενος , ἀλλά πολύς δίδωμι ἀφορμή πρός σωτηρία . διό παρακαλέω ἔξειμι ὁ στρατηγός καί ὁ θεός ἐνέλκω καί ὁ τυγχάνω φείδομαι ὁ πόλις , οἶδα σαφῶς διότι μή δύναμαι τυγχάνω οὗτος κατασφραγησοντ πρότερος ἢ παραχωρέω οὗτος . τότε μέν οὖν οὗτος καί παραπλήσιος διαλέγω χωρίζω , τάσσω μετά τρίτος ἡμέρα πάλιν συμπορεύομαι · ὁ δέ Γολόσσης μεταδίδωμι ὁ στρατηγός περί ὁ εἴρω , γελάω ὁ Πόπλιος “ οὗτος μέλλω ἀξιόω ” φημί “ τοιοῦτος καί τηλικόσδε ἀσέβεια εἰς ὁ αἰχμάλωτος ἐγώ ἐνδείκνυμι , καί νῦν ἐπί ὁ θεός ὁ ἐλπίς ἔχω , παραβαίνω καί ὁ ὁ ἄνθρωπος νόμος ; ” ὁ δέ βασιλεύς βούλομαι τίς προσυπομιμνήσκω ὁ Σκιπίων , καί