constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0131.1
αὐτοῦ καὶ τῆς ἐπὶ χειρὸν δρμῆς καὶ μεταθέσεως . δοκεῖ γὰρ μοι τοῖς καὶ κατὰ βραχὺ βουλομένοις τῶν πραγματικῶν ἀνδρῶν περι-ποιεῖσθαι τὴν ἐκ τῆς ἱστορίας διόρθωσιν ἐναργέστατον εἶναι τοῦτο παράδειγμα . καὶ γὰρ διὰ τὸ τῆς ἀρχῆς ἐπιφανὲς καὶ διὰ τὸ τῆς φύσεως λαμπρὸν ἐκφανεστάτας συμβαίνει καὶ γνωριμω-τάτας γεγενῆναι πᾶσι τοῖς Ἕλλησι τὰς εἰς ἑκάτερον τὸ μέρος ὁρμὰς τοῦ βασιλέως τούτου , παραπλησίως δὲ καὶ τὰ συνέξακολου-θησάντα ταῖς ὁρμαῖς ἑκατέραις ἐκ παραθέσεως . ὅτι μὲν οὖν αὐτῷ μετὰ τὸ παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν τὰ τε κατὰ Θετταλίαν καὶ Μακεδονίαν καὶ συλλήβδην τὰ κατὰ τὴν ἰδίαν ἀρχὴν οὕτως ὑπετέτακτο καὶ συνέκλινε ταῖς εὐνοίαις ὡς οὐδενὶ τῶν πρότερον βασιλέων , καίτοι νέῳ ὄντι παραλαβόντι τὴν Μακεδόνων δυναστείαν , εὐχερὲς καταμαθεῖν ἐκ τούτων . συνεχέστατα γὰρ αὐτοῦ περισπασθέν-τος ἐκ Μακεδονίας διὰ τὸν πρὸς Ἀιτωλοὺς καὶ Λακεδαιμονίους πό-λεμον , οὐχ ὅλον ἐστασίασέ τι τῶν προειρημένων ἐθνῶν , ἀλλ’ οὔδὲ τῶν περιοικοῦντων ἐτόλμησε βαρβάρων οὐδεὶς ἀψασθαι τῆς Μακε-δονίας . καὶ μὴν περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ Χρυσόγονου καὶ τῶν ἀλ-λῶν φίλων εὐνοίας καὶ προθυμίας εἰς αὐτὸν οὐδ’ ἂν εἰπεῖν τις δύ-ναιτ’ ἄξιως . τὴν δὲ Πελοποννησίων καὶ Βοιωτῶν , ἅμα δὲ τοῖς Ἡπείρωτιν , Ἀχαρνάνων , * * * δσον ἑκάστοις ἀγαθῶν ἐν βραχεῖ χρόνῳ παραλίως ἐγένετο . καθόλου γε μὴν , εἰ δὲ μικρὸν ὑπερβολικώτερον εἰπεῖν , οἰκειότατ’ ἂν οἴμαι περὶ Φιλίππου τοῦτο φῆναι , διότι κοινὸς τις οἷον ἐφώμενος ἐγένετο τῶν Ἑλλήνων διὰ τὸ τῆς αἰρέσεως εὐεργετικόν . ἐκφανέστατον δὲ καὶ μέγιστον δεῖγμα περὶ τοῦ τί δύναται προαίρεσις καλοκαγαθία καὶ πίστις , τὸ πάντας Κρηταιέας συμφρονήσαντας καὶ τῆς αὐτῆς μετασχόντας συμμαχίας ἕνα προστάτην ἐλέσθαι τῆς νήσου Φίλιππον , καὶ ταῦτα συντελεσθῆναι χωρὶς ὅπλων καὶ κινδύνων , ὁ πρότερον οὐ φάδιως ἂν εὑροῖ τις γεγονός . ἀπὸ τοίνυν τῶν κατὰ Μεσσηνίους ἐπιτε-λεσθέντων ἅπαντα τὴν ἐναντίαν ἐλάμβανεν διάθεσιν αὐτῷ . καὶ τοῦτο συνέβαινε κατὰ λόγον . τραπεὶς γὰρ ἐπὶ τὴν ἀντικειμένην προαίρεσιν τῇ πρόσθεν καὶ ταύτῃ προστιθεὶς ἀεὶ τάχολον ἦν ἐμελλε καὶ τὰς τῶν ἄλλων διαλήψεις περὶ αὐτοῦ τρέψαι εἰς
Lemmas: αὐτός καί ὁ ἐπί χείρων δρμῆς καί μετάθεσις . δοκέω γάρ ἐγώ ὁ καί κατά βραχύς βούλομαι ὁ πραγματικός ἀνήρ περιποιέω ὁ ἐκ ὁ ἱστορία διόρθωσις ἐναργής εἰμί οὗτος παράδειγμα . καί γάρ διά ὁ ὁ ἀρχή ἐπιφανής καί διά ὁ ὁ φύσις λαμπρός ἐκφανής συμβαίνω καί γνώριμος γίγνομαι πᾶς ὁ Ἕλλην ὁ εἰς ἑκάτερος ὁ μέρος ὁρμή ὁ βασιλεύς οὗτος , παραπλήσιος δέ καί ὁ συνεξακολουθέω ὁ ὁρμή ἑκάτερος ἐκ παράθεσις . ὅτι μέν οὖν αὐτός μετά ὁ παραλαμβάνω ὁ βασίλειος ὁ τε κατά Θεσσαλία καί Μακεδονία καί συλλήβδην ὁ κατά ὁ ἴδιος ἀρχή οὕτως ὑποτάσσω καί συγκλίνω ὁ εὔνοια ὡς οὐδείς ὁ πρότερος βασιλεύς , καίτοι νέος εἰμί παραλαμβάνω ὁ Μακεδών δυναστεία , εὐχερής καταμανθάνω ἐκ οὗτος . συνεχής γάρ αὐτός περισπάω ἐκ Μακεδονία διά ὁ πρός Αἰτωλός καί Λακεδαιμόνιος πόλεμος , οὐ ὅλος στασιάζω τίς ὁ προερέω ἔθνος , ἀλλά οὐδέ ὁ περιοικέω τολμάω βάρβαρος οὐδείς ἅπτω ὁ Μακεδονία . καί μήv περί ὁ Ἀλέξανδρος καί Χρυσόγονος καί ὁ ἄλλος Φίλων εὔνοια καί προθυμία εἰς αὐτός οὐδέ εἄν εἶπον τις δύναμαι ἀξίως . ὁ δέ Πελοποννήσιος καί Βοιωτός , ἅμα δέ ὁ ἠπειρῶτις , Ἀκαρνάν , * * * δίδωμι ἕκαστος ἀγαθός ἐν βραχύς χρόνος παράλιος γίγνομαι . καθόλου γε μήv , εἰμί δέ μικρός ὑπερβολικός εἶπον , οἰκεῖος εἄν οἴμη περί Φίλιππος οὗτος φαίνω , διότι κοινός τις οἷος φάω γίγνομαι ὁ Ἕλλην διά ὁ ὁ αἵρεσις εὐεργετικός . ἐκφανής δέ καί μέγας δεῖγμα περί ὁ τίς δύναμαι προαίρεσις καλοκαγαθία καί πίστις , ὁ πᾶς Κρηταιεύς συμφρονέω καί ὁ αὐτός μετέχω συμμαχία εἷς προστάτης αἱρέω ὁ νῆσος Φίλιππος , καί οὗτος συντελέω Χωρὶς ὅπλον καί κίνδυνος , ὁ πρότερος οὖον φάδιως εἄν εὑρίσκω τις γίγνομαι . ἀπό τοίνυν ὁ κατά Μεσσήνιος ἐπιτελέω ἅπας ὁ ἐναντίος λαμβάνω διάθεσις αὐτός . καί οὗτος συμβαίνω κατά λόγος . τρέπω γάρ ἐπί ὁ ἀντίκειμαι προαίρεσις ὁ πρόσθεν καί οὗτος προστίθημι ἀεί τάχολον εἰμί μέλλω καί ὁ ὁ ἄλλος διάληψις περί αὐτός τρέπω εἰς