constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt1_0078.1
ὡς καταλείποιέν τε Συμεῶνα παρὰ τῷ στρατηγῷ , μέχρι Βενιαμείς ὡς αὐτὸν ἀπιῶν πίστις αὐτῷ τῶν εἰρημένων παρ’ αὐτῶν γένηται · 112 ἥξιον τε τὸν πατέρα μηδὲν φοβηθέντα πέμπειν σὺν αὐτοῖς τὸν Βενιαμείν . Ἰακὼβ δὲ οὐδὲν ἤρεσκε τῶν τοῖς υἱοῖς πεπραγμένων καὶ πρὸς τὴν Συμεῶνος δὲ κατοχὴν λυπηρῶς φέρων θάνατον ἠγεῖτο προστιθέναι καὶ τὸν Βενιαμείν . καὶ ὁ μὲν οὐδὲ Ῥουβήλον δεομένον καὶ τοὺς αὐτοῦ παῖδας ἀντιδιδόντος , ἵν’ εἴ τι πάθοιεν Βενιαμεῖς κατὰ τὴν ἀποδημίαν ἀποκτείνειεν αὐτοὺς ὁ πάππος , πειθεται τοῖς λόγοις · οἱ δὲ ἠπόρουν ἐπὶ τοῖς κακοῖς , καὶ μᾶλλον αὐτοὺς ἐτάραττεν τὸ ἀργύριον σακκίοις τοῦ σίτου κατακεχυμένον εὑρεθέν . τοῦ δὲ σίτου τοῦ χομισθέντος ὑπ’ αὐτῶν ἐπιλείποντος καὶ τοῦ λιμοῦ μᾶλλον ἀπτομένου , βιαζομένης αὐτὸν τῆς ἀνάγκης ὁ Ἰακὼβ ἐκπέμπειν ἐγίνωσχε τὸν Βενιαμείν μετὰ τῶν ἀδελφῶν · 115 οὐ γὰρ ἦν αὐτοῖς εἰς Αἴγυπτον ἐλθεῖν μὴ μετὰ τῶν ἐπηγγελμένων ἀπερχομένοις . καὶ τοῦ πάθους οὐν χειρόνου καθ’ ἑκάστην ἡμέραν γινομένου , καὶ τῶν νιῶν δεομένων , οὐκ εἶχεν ὅ τι χρῆσαιτο τοῖς παροῦσιν . Ἰούδα δέ , τολμηροῦ τᾶλλα τὴν φύσιν ἀνδρός , χρησαμένου πρὸς αὐτὸν παρρησίᾳ οὐ * περὶ τἀδελφοῦ δεδιέναι οὐδὲ τὰ μὴ δεινὰ δι’ ὑποψίας λαμβάνειν , πραχθήσεται γὰρ οὐδὲν αὐτῶν περὶ τῶν ἀδελφῶν ᾧ μὴ παρέσται ὁ Θεός , τούτῳ δὲ συμβήσεται 117 πάντως καὶ παρ’ αὐτῷ μένοντι , φανερὰν δὲ οὕτως ἀπώλειαν αὐτῶν μὴ καταδικάζειν , μηδὲ τὴν ἐκ Φαραῶνος τῆς τροφῆς εὐπορίαν αὐτοὺς ἀφαιρεῖσθαι ἀλόγως περὶ τοῦ παιδός , φροντίζειν δὲ καὶ τῆς Συμεῶνος σωτηρίας , μὴ φειδοῖ τῆς Βενιαμείν ἀποδημίας ἐκείνου ἀπόληται , πιστεύσαι δὲ περὶ αὐτοῦ τῷ Θεῷ παραινούντος καὶ αὐτῷ , ὡς ἥ σῶον ἐπανήξαντος * αὐτῷ τὸν υἱὸν ἢ συγκατα - 118 στρέψαντος * ἅμα ἐκείνῳ τὸν βίον , πεισθείς Ἰακὼβ παρεδίδου τὸν Βενιαμείν καὶ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου διπλάσιονα τῶν τε παρὰ τοῖς Χαναναίοις γινομένων τὸ τε τῆς βαλάνου μύρον καὶ στακτῆς * τερέβινθόν τε καὶ μέλι δωρεὰς Ἰωσήπῳ χομίζειν . πολλὰ δ’ ἦν παρὰ τοῦ πατρὸς ἐπὶ τῇ τῶν παιδῶν ἐξόδῳ δάκρυα , κάκεινον αὐ - 119 τῶν · ὁ μὲν γὰρ τοὺς υἱοὺς εἰ χομιεῖται σῶους ἐκ τῆς ἀποδημίας ἐφρόντιζεν , οἱ δέ , εἰ τὸν πατέρα καταλάβοιεν ἔρρωμένον καὶ μηδὲν
Lemmas: ὡς καταλείπω τε Συμεών παρά ὁ στρατηγός , μέχρι Βενιαμείς ὡς αὐτός ἄπειμι πίστις αὐτός ὁ εἴρω παρά αὐτός γίγνομαι · 112 ἔξειμι τε ὁ πατήρ μηδείς φοβέω πέμπω σύν αὐτός ὁ Βενιαμίν . Ἰακώβ δέ οὐδείς ἀρέσκω ὁ ὁ υἱός πράσσω καί πρός ὁ Συμεών δέ κατοχή λυπηρός φέρω θάνατος ἀγάω προστίθημι καί ὁ Βενιαμίν . καί ὁ μέν οὐδέ Ῥουβῆλος δήω καί ὁ αὐτός παῖς ἀντιδίδωμι , ἵνα εἰμί τίς πάσχω Βενιαμῆς κατά ὁ ἀποδημία ἀποκτείνω αὐτός ὁ πάππος , πείθω ὁ λόγος · ὁ δέ ἀπορέω ἐπί ὁ κακός , καί μᾶλλον αὐτός ταράσσω ὁ ἀργύριον σακκίον ὁ σῖτος καταχέω εὑρίσκω . ὁ δέ σῖτος ὁ κομίζω ὑπό αὐτός ἐπιλείπω καί ὁ λιμός μᾶλλον ά̓πτω , βιάζομαι αὐτός ὁ ἀνάγκη ὁ Ἰακώβ ἐκπέμπω γιγνώσκω ὁ Βενιαμίν μετά ὁ ἀδελφός · 115 οὖον γάρ εἰμί αὐτός εἰς Αἴγυπτος ἔρχομαι μή μετά ὁ ἐπαγγέλλω ἀπέρχομαι . καί ὁ πάθος ὀν χειρονοος κατά ἕκαστος ἡμέρα γίγνομαι , καί ὁ Νίων δήω , οὐ ἔχω ὅς τίς χράω ὁ πάρειμι . Ἰούδας δέ , τολμηρός ὅς ὁ φύσις ἀνήρ , χράω πρός αὐτός παρρησία οὖον * περί ἀδελφός δείδω οὐδέ ὁ μή δεινός διά ὑποψία λαμβάνω , πράσσω γάρ οὐδείς αὐτός περί ὁ ἀδελφός ὅς μή πάρειμι ὁ Θεός , οὗτος δέ συμβαίνω 117 πάντως καί παρά αὐτός Μένων , φανερός δέ οὕτως ἀπώλεια αὐτός μή καταδικάζω , μηδέ ὁ ἐκ Φαραώ ὁ τροφή εὐπορία αὐτός ἀφαιρέω ἄλογος περί ὁ παῖς , φροντίζω δέ καί ὁ Συμεών σωτηρία , μή φειδώ ὁ Βενιαμίν ἀποδημία ἐκεῖνος ἀπόλλυμι , πιστεύω δέ περί αὐτός ὁ Θεός παραινέω καί αὐτός , ὡς ὅς σῶς ἐπανήκω * αὐτός ὁ υἱός ἢ συγκατα - 118 στρέφω * ἅμα ἐκεῖνος ὁ βίος , πείθω Ἰακώβ παραδίδωμι ὁ Βενιαμίν καί ὁ τιμή ὁ σῖτος διπλάσιος ὁ τε παρά ὁ Χαναναῖος γίγνομαι ὁ τε ὁ βάλανος μύρον καί στακτή * τέρμινθος τε καί μέλι δωρεά Ἰώσηπος κομίζω . πολύς δέ εἰμί παρά ὁ πατήρ ἐπί ὁ ὁ παῖς ἔξοδος δάκρυ , ἐκεῖνος αὖος - 119 ὁ · ὁ μέν γάρ ὁ υἱός εἰμί χομιιημι σῶς ἐκ ὁ ἀποδημία φροντίζω , ὁ δέ , εἰμί ὁ πατήρ καταλαμβάνω ῥώννυμι καί μηδείς