constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt1_0299.1
156 ( 17 , 38 , 1 ) . Ὅτι διαβειωσάμενος τὴν Σισυγάμβρην * ὁ Ἀλέξανδρος ὡς μητέρα ἔξειν περιέθηκεν αὐτῇ κόσμον τε βασιλικὸν καὶ τὸ προγενοὺς ἀξίωμα ταῖς προσήκουσαι τιμαῖς ἀπεκατέστησεν · τὴν μὲν γὰρ θεραπείαν αὐτῇ πᾶσαν τὴν δοθεῖσαν ὑπὸ Ἀρείου παρέδωκεν , ἰδίαν δὲ ἄλλην οὐκ ἔλαττονα τῆς προὑπαρχούσης προσεδώρησατο καὶ τῆς μὲν τῶν παρθένων ἐκδόσεως βέλτιον τῆς Ἀρείου χρήσεως ἐπηγγέλατο προνοήσασθαι , τὸν δὲ παῖδα τρέφειν ὡς υἱὸν ἴδιον καὶ βασιλικῆς τιμῆς ἀξιώσειν . περὶ δὲ τῆς Ἀρείου γυναικὸς καὶ τῆς περὶ αὐτὴν σεμνότητος πρόνοιαν ἔξειν ἔφησεν , ὅπως μηδὲν ἀνάξιον πάθῃ τῆς προγεγενημένης εὐδαιμονίας . καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ πρὸς ἔλεον καὶ φιλανθρωπίαν διαλεχθεὶς ἐπολῆσε τὰς γυναῖκας διὰ τὸ μέγεθος τῆς ἀνελπίστου χαρᾶς εἰς ἀκατάσχετα προπεσεῖν δάκρυα . ἐπὶ δὲ πᾶσι τοῖς προειρημένοις δοὺς τὴν δεξιὰν οὐ μόνον ὑπὸ τῶν ἐδ παθόντων ἐπαίνων ἐτύγχανεν , ἀλλὰ καὶ παρὰ πᾶσι τοῖς στρατευομένοις περιβόητον ἔσχε τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἐπιεικείας . καθόλου δ’ ἔγωγ νομίζω πολλῶν καὶ καλῶν ἔργων ὑπ’ Ἀλεξάνδρου συντελεσμένων μηδὲν τούτων μεῖζον ὑπάρχειν μηδὲ μᾶλλον ἀξίων ἀναγραφῆς καὶ μνήμης ἱστορικῆς . αἱ μὲν γὰρ τῶν πόλεων πολιορκίαι καὶ παρατάξεις καὶ τὰλλα τὰ κατὰ πόλεμον προτερήματα τὰ πλεῖστα δι’ ἀρετὴν ἢ τύχην ἐπιτυγχάνεται · ὁ δὲ ἐν ταῖς ἐξουσίαις εἰς τοὺς ἐπταικότας ἔλεος μεριζόμενος διὰ μόνης τῆς φρονήσεως γίνεται . οἱ πλεῖστοι γὰρ διὰ τὴν εὐτυχίαν ἐπαίρονται μὲν ταῖς εὐπραξίαις , ὑπερήφανοι δὲ ἐν ταῖς εὐτυχίαις γινόμενοι τῆς ἀνθρωπίνης καὶ κοινῆς ἀσθενείας ἐπιλανθάνονται · διὸ νῦν καὶ τοὺς πλείστους ὁρᾶν ἐστὶν τὴν εὐτυχίαν ὡςπερ βαρὺ φορτίον φέρειν ἀδυνατοῦντας . Ἀλέξανδρος μὲν οὖν καλπερ πολλαῖς γενεαῖς γεγονὼς τοῦ καθ’ ἡμᾶς βίου τυγχάνει καὶ παρὰ τῶν μεταγενεστέρων δικαίου καὶ πρέποντος ταῖς ἰδίαις ἱστορίαις * ἐπαίνου .
Lemmas: 156 ( 17 , 38 , 1 ) . ὅτι2 διαβιόω ὁ σισυγαμβρη * ὁ Ἀλέξανδρος ὡς μήτηρ ἔχω περιτίθημι αὐτός κόσμος τε βασιλικός καί ὁ προγενής ἀξίωμα ὁ προσήκω τιμή ἀποκαθίστημι · ὁ μέν γάρ θεραπεία αὐτός πᾶς ὁ δίδωμι ὑπό Ἄρειος παραδίδωμι , ἴδιος δέ ἄλλος οὐ μικρός ὁ προυπάρχω προσδωρέω καί ὁ μέν ὁ παρθένος ἔκδοσις ἀγαθός ὁ Ἄρειος χρῆσις ἐπαγγέλλω προνοέω , ὁ δέ παῖς τρέφω ὡς υἱός ἴδιος καί βασιλικός τιμή ἀξιόω . περί δέ ὁ Ἄρειος γυνή καί ὁ περί αὐτός σεμνότης πρόνοια ἔχω φημί , ὅπως μηδείς ἀνάξιος πάσχω ὁ προγίγνομαι εὐδαιμονία . καί ἄλλος δέ πολύς πρός ἔλεος καί φιλανθρωπία διαλέγω πωλέω ὁ γυνή διά ὁ μέγεθος ὁ ἀνέλπιστος χαρά εἰς ἀκατάσχετος προπίτνω δάκρυ . ἐπί δέ πᾶς ὁ προερέω δίδωμι ὁ δεξιά οὖον μόνος ὑπό ὁ ΕΔ πάσχω ἔπαινος τυγχάνω , ἀλλά καί παρά πᾶς ὁ στρατεύω περιβόητος ἔχω ὁ ὑπερβολή ὁ ἐπιείκεια . καθόλου δέ ἐγώ νομίζω πολύς καί καλός ἔργον ὑπό Ἀλέξανδρος συντελώ μηδείς οὗτος μείζων ὑπάρχω μηδέ μᾶλλον ἄξιος ἀναγραφή καί μνήμη ἱστορικός . ὁ μέν γάρ ὁ πόλις πολιορκία καί παράταξις καί ὅς ὁ κατά πόλεμος προτέρημα ὁ πλεῖστος διά ἀρετή ἢ Τύχη ἐπιτυγχάνω · ὁ δέ ἐν ὁ ἐξουσία εἰς ὁ πταίω ἔλεος μερίζω διά μόνος ὁ φρόνησις γίγνομαι . ὁ πλεῖστος γάρ διά ὁ εὐτυχία ἐπαίρω μέν ὁ εὐπραξία , ὑπερήφανος δέ ἐν ὁ εὐτυχία γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος καί κοινός ἀσθένεια ἐπιλανθάνομαι · διό νῦν καί ὁ πλεῖστος ὁράω εἰμί ὁ εὐτυχία ὡς βαρύς φορτίον φέρω ἀδυνατέω . Ἀλέξανδρος μέν οὖν καλστις πολύς γενεά γίγνομαι ὁ κατά ἐγώ βίος τυγχάνω καί παρά ὁ μεταγενής Δίκαιος καί πρέπω ὁ ἴδιος ἱστορία * ἔπαινος .