constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt1_0100.2
300 Δοῦλον δέ τινος τῶν τὰ ποίμνια φυλασσόντων τὰ τοῦ Ναβάλου πρὸς τὴν δέσποιναν μὲν αὐτοῦ γυναῖκα δὲ ἐκείνου κατειπόν-τος , ὅτι πέμψας ὁ Δαυΐδης αὐτῆς πρὸς τὸν ἄνδρα μηδενὸς τύχοι τῶν μετρίων , ἀλλὰ καὶ προσυβρισθείη βλασφημίαις δειναῖς , πᾶση 301 περὶ αὐτοὺς προνοίᾳ καὶ φυλακῇ τῶν ποιμνίων χρησάμενος · γε-γονέναι δὲ τοῦτο ἐπὶ τῷ κακῷ τῷ τοῦ δεσπότου · καὶ ταῦτ’ ἐκεί-νου φήσαντος Ἀβιγαία ( προσηγορεύετο γὰρ οὕτως ) ἐπισάξασα τοὺς ὄνους καὶ πληρώσασα παντοίων ξενίων καὶ μηδὲν εἰποῦσα τᾶνδρί ( ὑπὸ γὰρ μέθης ἀναίσθητος ἦν ) ἐπορεύετο πρὸς Δαυΐδην . κατα-βαινούσης δὲ τὰ στενὰ τοῦ ὄρους ἀπήντησε Δαυΐδης μετὰ ὑ’ ἐπὶ 302 Ναβάλον ἐρχόμενος . Θεασαμένη δ’ αὐτὸν ἡ γυνὴ κατεπτήθησε καὶ πεσοῦσα ἐπὶ πρόσωπον προσεκύνησε καὶ τῶν μὲν Ναβάλου λόγων ἔδειτο μὴ μνημονεύειν ( οὐ γὰρ ἄγνοεῖν αὐτὸν ὁμοῖον ὄντα τῷ ὀνό-ματι · Ναβάλος δὲ κατὰ τὴν τῶν Ἑβραίων γλῶτταν ἀφροσύνην δηλοῖ ) , αὐτὴ * δ’ ἀπελογεῖτο μὴ θεάσασθαι τοὺς περιφθέντας ὑπ’ 303 αὐτοῦ . „ διὸ συγγνώσκέ μοι “ φησί , „ καὶ τῷ Θεῷ χάριν ἔχε κωλύ-οντί σε μιανθῆναι ἀνθρωπίνῳ αἵματι . μένοντα γάρ σε καθαρόν ἐκεῖνος αὐτὸς ἐκδίκησει παρὰ τῶν πονηρῶν . ὃ γὰρ ἐκδέχεται κακὰ Ναβάλον , ταῦτα καὶ ταῖς τῶν ἐχθρῶν σου κεφαλαῖς συμπεσοῖ · 304 γενοῦ δὲ εὔμενής μοι , κρίνας ἀξίων * τοῦ παρ’ ἐμοῦ ταῦτα δέξα-σθαι , καὶ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τὴν ἐπὶ τὸν ἄνδρα μου καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς τὴν ἐμὴν τιμὴν ἄφες . πρέπει γὰρ ἡμέρῳ σοι 305 καὶ φιλανθρώπῳ τυγχάνειν , καὶ ταῦτα μέλλοντι βασιλεύειν . “ ὁ δὲ τὰ δῶρα δεξάμενος „ ἀλλὰ σέ “ φησίν „ ὦ γύναι , Θεὸς εὔμενής ἤγαγε πρὸς ἡμᾶς σήμερον · οὐ γὰρ ἂν τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν εἴδες , ἐμοῦ τὸν οἶκον Ναβάλου διὰ τῆσδε τῆς νυκτὸς ὁμόσαντος ἀπολέ-σαι καὶ μηδένα ὑμῶν ἀπολείψειν ἀπὸ ἄνδρος πονηροῦ καὶ ἀχαρί-στου πρὸς ἐμὲ καὶ τοὺς ἐμοὺς ἑταίρους γενομένου . νῦν δὲ φθά-σασα προέλαβες καταμελιξάσθαι μου τὸν θυμόν , κηδομένου σου
Lemmas: 300 Δοῦλος δέ τις ὁ ὁ ποίμνιον φυλάσσω ὁ ὁ νάβαλος πρός ὁ δέσποινα μέν αὐτός γυνή δέ ἐκεῖνος κατεῖπον , ὅτι πέμπω ὁ Δαυΐδης αὐτός πρός ὁ ἀνήρ μηδείς τυγχάνω ὁ μέτριος , ἀλλά καί προσυβρίζω βλασφημία δεινός , πᾶς 301 περί αὐτός πρόνοια καί φυλακή ὁ ποίμνιον χράω · γίγνομαι δέ οὗτος ἐπί ὁ κακός ὁ ὁ δεσπότης · καί αὐτός ἐκεῖνος φημί Ἀβιγαία ( προσαγορεύω γάρ οὕτως ) ἐπισάττω ὁ ὄνος καί πληρόω παντοῖος ξένιος καί μηδείς εἶπον ἀνήρ ( ὑπό γάρ μέθη ἀναίσθητος εἰμί ) πορεύω πρός Δαυΐδης . καταβαίνω δέ ὁ στενός ὁ ὄρος ἀπαντάω Δαυΐδης μετά υἱός ἐπί 302 Ναβάλον ἐρχόμενος . θεάομαι δέ αὐτός ὁ γυνή καταπτήσσω καί πίπτω ἐπί πρόσωπον προσκυνέω καί ὁ μέν νάβαλος λόγος δήω μή μνημονεύω ( οὖον γάρ ἀγνοέω αὐτός ὅμοιος εἰμί ὁ ὄνομα · Ναβάλος δέ κατά ὁ ὁ Ἑβραῖος γλῶσσα ἀφροσύνη δηλόω ) , αὐτός * δέ ἀπολογέομαι μή θεάομαι ὁ περιφθέντας ὑπό 303 αὐτός . „ διό συγγιγνώσκω ἐγώ “ φημί , „ καί ὁ Θεός χάρις ἔχω κωλύω σύ μιαίνω ἀνθρώπινος αἷμα . Μένων γάρ σύ καθαρός ἐκεῖνος αὐτός ἐκδίκησις παρά ὁ πονηρός . ὅς γάρ ἐκδέχομαι κακός Ναβάλον , οὗτος καί ὁ ὁ ἐχθρός σύ κεφαλή συμπίπτω · 304 γίγνομαι δέ Εὐμένης ἐγώ , κρίνω ἄξιος * ὁ παρά ἐγώ οὗτος δέχομαι , καί ὁ θυμός καί ὁ ὀργή ὁ ἐπί ὁ ἀνήρ ἐγώ καί ὁ οἶκος αὐτός εἰς ὁ ἐμός τιμή ἀφίημι . πρέπω γάρ ἥμερος σύ 305 καί φιλάνθρωπον τυγχάνω , καί οὗτος μέλλω βασιλεύω . “ ὁ δέ ὁ Δῶρα δέχομαι „ ἀλλά σός “ φημί „ εἰμί γυνή , θεός Εὐμένης ἄγω πρός ἐγώ σήμερον · οὖον γάρ εἄν ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα ὁράω , ἐγώ ὁ οἶκος νάβαλος διά ὅδε ὁ νύξ ὁμόω ἀπόλλυμι καί μηδείς σύ ἀπολείπω ἀπό Ἄνδρος πονηρός καί ἀχάριστος πρός ἐγώ καί ὁ ἐμός ἑταῖρος γίγνομαι . νῦν δέ φθάνω προλαμβάνω καταμελίζω ἐγώ ὁ θυμός , κήδω σύ