constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0141.1
μασιν ἀναστρεφομένων οὐ ῥάδιον . ἔνιοι μὲν γὰρ ἐλέγχεσθαι φασι τὰς φύσεις ὑπὸ τῶν περιστάσεων , καὶ τοὺς μὲν ἐν ταῖς ἐξουσίαις καταφανεῖς γίνεσθαι , κἂν ὅλως τὸν πρὸ τοῦ χρόνον ἀναστέλλωνται , τοὺς δὲ πάλιν ἐν ταῖς ἀτυχίαις . ἐμοὶ δ’ ἐμπάλιν οὐχ ὑγιὲς εἶναι δοκεῖ τὸ λεγόμενον · οὐ γὰρ ὀλίγα μοι φαίνονται , τὰ δὲ πλεῖστα , ποτὲ μὲν διὰ τὰς τῶν φίλων παραθέσεις , ποτὲ δὲ διὰ τὰς τῶν πραγμάτων ποικιλίας , ἄνθρωποι παρὰ τὴν αὐτῶν προαίρεσιν ἀναγκάζεσθαι καὶ λέγειν καὶ πράττειν . γνώῃ δ’ ἂν τις ἐπὶ πολλά τῶν ἤδη γεγενημένων ἐπιστήσας . τίς γὰρ Ἀγαθοκλέα τὸν Σικελίας τύραννον οὐχ ἱστόρηκε διότι ὁδᾶς ὡμώτατος εἶναι κατὰ τὰς πρώτας ἐπιβολὰς καὶ τὴν κατασκευὴν μετὰ ταῦτα νομίσας βεβαίως ἐνδεδέσθαι τὴν Σικελιωτῶν ἀρχὴν πάντων ἡμερώτατος δοκεῖ γεγονέναι καὶ πρῶτατος ; ἐπὶ δὲ Κλεομένης ὁ Σπαρτιάτης οὐ χρηστότατος μὲν βασιλεύς , πικρότατος δὲ τύραννος , εὐτραπελώτατος δὲ πάλιν ἰδιώτης καὶ φιλανθρωπότατος ; καὶ τοῦ γοῦν οὐχ εἴκός ἦν περὶ τὰς αὐτὰς φύσεις τὰς ἐναντιωτάτας διαθέσεις ὑπάρχειν · ἀλλ’ ἀναγκαζόμενοι ταῖς τῶν πραγμάτων μεταβολαῖς συμμεταπίθεσθαι τὴν ἐναντίαν τῇ φύσει πολλάκις ἐμφαίνουσι διάθεσιν ἔνιοι τῶν δυναστῶν πρὸς τοὺς ἐκτός , ὥστε μὴ οἷον ἐλέγχεσθαι τὰς φύσεις διὰ τούτων , τὸ δ’ ἐναντίον ἐπισκοπεῖσθαι μᾶλλον . τὸ δ’ αὐτὸ καὶ διὰ τὰς τῶν φίλων παραθέσεις ἐξωθε συμβαλεῖν οὐ μόνον ἡγεμόσι καὶ δυνασταῖς καὶ βασιλεῦσι , ἀλλὰ καὶ πόλεσι . Ἀθηναίων γοῦν εἴροί τις ἂν ὀλίγα μὲν τὰ πικρά , πολλά δὲ τὰ χρηστὰ καὶ σεμνὰ τῆς πολιτείας Ἀριστείδου καὶ Περικλέους προεστῶτων , Κλέωνος δὲ καὶ Χάρητος τὰναντία · Ἀχαειδαμονίων <δ’> ἡγουμένων τῆς Ἑλλάδος ὅσα μὲν διὰ Κλεομβρότου τοῦ βασιλέως ἐπράττετο , πάντα συμμάχιον εἶχε τὴν αἵρεσιν , ὅσα δὲ δι’ Ἀγησίλαου , τὸναντίον · ὥστε καὶ τὰ τῶν πόλεων ἔθη ταῖς τῶν προεστῶτων διαφοραῖς συμμεταπίπτειν . Φίλιππος δὲ ὁ βασιλεύς , ὅτε μὲν Ταυρίων ἢ Δημήτριος αὐτῷ συμπράττοιεν , ἦν ἀσεβέστατος , ὅτε δὲ πάλιν Ἄρατος ἢ Χρυσόγονος , ἡμερώτατος . Παραπλήσια δὲ μοι δοκεῖ τούτοις καὶ τὰ κατ’ Ἀντίβαν γεγονέναι · καὶ γὰρ περιστάσει παραδόξοις καὶ ποικιλίαις ἐχρήσατο
Lemmas: Μασίν ἀναστρέφω οὖον ῥούδιον . ἔνιοι μέν γάρ ἐλέγχω φημί ὁ φύσις ὑπό ὁ περίστασις , καί ὁ μέν ἐν ὁ ἐξουσία καταφανής γίγνομαι , κἀν ὅλως ὁ πρό ὁ χρόνος ἀναστέλλω , ὁ δέ πάλιν ἐν ὁ ἀτυχία . ἐγώ δέ ἐμπαλῶ οὐ ὑγιής εἰμί δοκέω ὁ λέγω · οὖον γάρ ὀλίγος ἐγώ φαίνω , ὁ δέ πλεῖστος , ποτέ μέν διά ὁ ὁ Φίλων παράθεσις , ποτέ δέ διά ὁ ὁ πρᾶγμα ποικιλίας , ἄνθρωπος παρά ὁ αὐτός προαίρεσις ἀναγκάζω καί λέγω καί πράσσω . γιγνώσκω δέ εἄν τις ἐπί πολύς ὁ ἤδη γίγνομαι ἐφίστημι . τίς γάρ Ἀγαθοκλῆς ὁ Σικελία τύραννος οὐ ἱστορέω διότι ὁδάω ὁμός εἰμί κατά ὁ πρῶτος ἐπιβολή καί ὁ κατασκευή μετά οὗτος νομίζω βεβαίως ἐνδέω1 ὁ Σικελιώτης ἀρχή πᾶς ἥμερος δοκέω γίγνομαι καί πρώτατος ; ἐπί δέ Κλεομένης ὁ Σπαρτιάτης οὖον χρηστός μέν βασιλεύς , πικρός δέ τύραννος , εὐτράπελος δέ πάλιν ἰδιώτης καί φιλάνθρωπος ; καί ὁ γοῦν οὐ εἰκός εἰμί περί ὁ αὐτός φύσις ὁ ἐναντίος διάθεσις ὑπάρχω · ἀλλά ἀναγκάζω ὁ ὁ πρᾶγμα μεταβολή συμμεταπιτιθημι ὁ ἐναντίος ὁ φύσις πολλάκις ἐμφαίνω διάθεσις ἔνιοι ὁ δυνάστης πρός ὁ ἐκτός , ὥστε μή οἷος ἐλέγχω ὁ φύσις διά οὗτος , ὁ δέ ἐναντίος ἐπισκοπέω μᾶλλον . ὁ δέ αὐτός καί διά ὁ ὁ Φίλων παράθεσις ἐξωθέω συμβάλλω οὖον μόνος ἡγεμών καί δυναστή καί βασιλεύς , ἀλλά καί πόλις . Ἀθηναῖος γοῦν εἴρω τις εἄν ὀλίγος μέν ὁ πικρός , πολύς δέ ὁ χρηστός καί σεμνός ὁ πολιτεία Ἀριστείδης καί Περικλῆς προίστημι , Κλέων δέ καί Χάρης τἀναντία · Ἀχαειδαμονίων <δ’> ἡγέομαι ὁ Ἑλλάς ὅσος μέν διά Κλεόμβροτος ὁ βασιλεύς πράσσω , πᾶς συμμάχιος ἔχω ὁ αἵρεσις , ὅσος δέ διά Αγησίλαου , τόνας · ὥστε καί ὁ ὁ πόλις ἔθος ὁ ὁ προίστημι διαφορά συμμεταπίπτω . Φίλιππος δέ ὁ βασιλεύς , ὅτε μέν Ταυρίων ἢ Δημήτριος αὐτός συμπράσσω , εἰμί ἀσεβής , ὅτε δέ πάλιν Ἄρατος ἢ Χρυσόγονος , ἥμερος . παραπλήσιος δέ ἐγώ δοκέω οὗτος καί ὁ κατά Ἀντίβα γίγνομαι · καί γάρ περίστασις παράδοξος καί ποικιλίας χράω