constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt1_0114.1
αὐτῶν δίχην εἰς τὴν αὐτοῦ κεφαλὴν καὶ πάσης αὐτοῦ τῆς δωρεᾶς * τρέψαι τὸ θεῖον . κάμνοντος δ’ αὐτῷ κατ’ ἐκεῖνον καιρὸν τοῦ παιδός , ὃν Ὀβμὴν ἔκαλον , τὴν γυναῖκα αὐτοῦ προσέταξε τὴν στολὴν ἀποθεμένην καὶ σχῆμα λαβοῦσαν ἰδιωτικὸν πορευθῆναι πρὸς 267 Ἀχίαν τὸν προφήτην ( εἶναι γὰρ θαυμαστὸν ἄνδρα περὶ τῶν μελλόντων προειπεῖν · καὶ γὰρ περὶ τῆς βασιλείας αὐτῷ τοῦτον δεδηλωχέναι ) , παραγενομένην δ’ ἐκέλευσεν ἀνακρίνειν ὡς ξένην περὶ τοῦ παιδὸς εἰ διαφεύξεται τὴν νόσον . ἡ δὲ μετασχηματισαμένη , καθὼς αὐτῇ προσέταξεν ὁ ἀνήρ , ἦλθεν εἰς τὴν πόλιν , ἔνθα διέτριβεν ὁ Ἀχίας . καὶ μελλούσης εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ εἰσιέναι , τὰς ὀψεῖς ἡμυρωμένου διὰ τὸ γῆρας , ἐπιφανεῖς ὁ θεὸς ἀμφοτέροιν αὐτῷ μηνύει , τὴν τε Ἱεροβοάμου γυναῖκα πρὸς αὐτὸν ἀφιγμένην , 269 καὶ τί δεῖ περὶ ὧν πάρεισιν ἀποκρίνασθαι . παρούσης δὲ τῆς γυναικὸς εἰς τὴν οἰκίαν ὡς ἰδιώτιδος καὶ ξένης ἀνέβησεν „ εἴσελθε , ὦ γύναι Ἱεροβοάμου . τί κρύπτεις σαντή ; τὸν γὰρ θεὸν οὐ λανθάνεις , ὃς ἀξιωμένην τέ μοι φανεῖς ἐδήλωσε καὶ προσέταξε τινὰς ποιήσομαι τοὺς λόγους . “ ἀπελθοῦσαν οὖν πρὸς τὸν ἄνδρα ἐφράζεν αὐτῷ ταῦτα λέγειν · „ ἐπεὶ σε μέγαν ἐκ μικροῦ καὶ μηδενὸς ὄντος ἐποίησα καὶ ἀποσχίσας τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ Δαυΐδου γένους σοὶ ταύτην ἔδωκα , σὺ δὲ τούτων ἠμνήσας καὶ τὴν ἐμὴν ἱερωσίαν καταλιπὼν χωνευτοὺς θεοὺς κατασκευάσας ἐκεῖνους ἐτίμας , οὕτως σε πάλιν καθαίρησω καὶ πᾶν ἐξολοθρεύσω σου τὸ γένος καὶ κυλὶ καὶ ὀρνισὶ βορὰν γενέσθαι ποιήσω . βασιλεὺς γὰρ ἐξεγερθεῖται τις ὑπ’ ἐμοῦ τοῦ λαοῦ παντός , ὃς οὐδὲν ἀπολείψει τοῦ Ἱεροβοάμου γένους . μετέξει * δὲ τῆς τιμωρίας καὶ τὸ πλῆθος ἐκπεσὼν τῆς ἀγαθῆς γῆς καὶ διασπαρὲν εἰς τοὺς πέραν Εὐφράτου τόπους , ὅτι τοῖς τοῦ βασιλέως ἀσεβήμασι κατηκολούθησεν καὶ
Lemmas: αὐτός διχάω εἰς ὁ αὐτός κεφαλή καί πᾶς αὐτός ὁ δωρεά * τρέπω ὁ θέω . κάμνω δέ αὐτός κατά ἐκεῖνος καιρός ὁ παῖς , ὅς Ὀβμὴν καλέω , ὁ γυνή αὐτός προστάσσω ὁ στολή ἀποτίθημι καί σχῆμα λαμβάνω ἰδιωτικός πορεύω πρός 267 ἀχίας ὁ προφήτης ( εἰμί γάρ θαυμαστός ἀνήρ περί ὁ μέλλω προεῖπον · καί γάρ περί ὁ βασίλεια αὐτός οὗτος δηλόω ) , παραγίγνομαι δέ κελεύω ἀνακρίνω ὡς ξένος περί ὁ παῖς εἰμί διαφεύγω ὁ νόσος . ὁ δέ μετασχηματίζω , καθώς αὐτός προστάσσω ὁ ἀνήρ , ἔρχομαι εἰς ὁ πόλις , ἔνθα διατρίβω ὁ ἆχος . καί μέλλω εἰς ὁ οἰκίον αὐτός εἴσειμι , ὁ ὄψις ἡμυρωμένου διά ὁ γῆρας , ἐπιφανής ὁ θεός ἀμφότερος αὐτός μηνύω , ὁ τε Ἱεροβοαμος γυνή πρός αὐτός ἀφικνέομαι , 269 καί τίς δεῖ περί ὅς πάρειμι ἀποκρίνω . πάρειμι δέ ὁ γυνή εἰς ὁ οἰκίον ὡς ἰδίωτις καί ξένος ἀναβαίνω „ εἰσέρχομαι , εἰμί γυνή Ἱεροβοαμος . τίς κρύπτω Σαντή ; ὁ γάρ θεός οὖον λανθάνω , ὅς ἀξιόω τε ἐγώ φαίνω δηλόω καί προστάσσω τις ποιέω ὁ λόγος . “ ἀπέρχομαι οὖν πρός ὁ ἀνήρ φράζω αὐτός οὗτος λέγω · „ ἐπεί σύ μέγας ἐκ μικρός καί μηδείς εἰμί ποιέω καί ἀποσχίζω ὁ βασίλειος ἀπό ὁ Δαυΐδης γένος σύ οὗτος δίδωμι , σύ δέ οὗτος μιμνήσκω καί ὁ ἐμός ἱερωσία καταλείπω χωνευτός θεός κατασκευάζω ἐκεῖνος τιμάω , οὕτως σύ πάλιν καθαιρέω καί πᾶς ἐξολοθρεύω σύ ὁ γένος καί κυλίς καί ὄρνις βορά γίγνομαι ποιέω . βασιλεύς γάρ ἐξεγείρω τις ὑπό ἐγώ ὁ λαός πᾶς , ὅς οὐδείς ἀπολείπω ὁ Ἱεροβοαμος γένος . μετέχω * δέ ὁ τιμωρία καί ὁ πλῆθος ἐκπίτνω ὁ ἀγαθός γῆ καί διασπείρω εἰς ὁ πέραν Εὐφράτης τόπος , ὅτι ὁ ὁ βασιλεύς ἀσέβημα κατακολουθέω καί