constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0124.1
γονότας ὑποχείριους ὡς ἐκ τῶν ἐναντίων ἀποδὸὺς τὸ πάτριον πολίτευμα καὶ τὴν ἐλευθερίαν , καὶ τῶν μεγίστων ἀγαθῶν αἴτιος γενόμενος καὶ κοινῇ καὶ κατ’ ἰδίαν Λακεδαιμονίοις , οὕτως εἰς τὴν οἰκίαν ἀπήλλαγε . τοιγαροῦν οὐ μόνον ἐκρίθη παρ’ αὐτὸν τὸν καιρὸν ἐνεργέτης , ἀλλὰ καὶ μεταλλάξας σωτήρ , οὐδὲ παρὰ μόνοις Λακεδαιμονίοις , ἀλλὰ παρὰ πᾶσι τοῖς Ἕλλησι ἀθάνατον τέτευχε τιμῆς καὶ δόξης ἐπὶ τοῖς προειρημένοις . καὶ μὴν ὁ πρῶτος αὐτῶν αὐξήσας τὴν βασιλείαν καὶ γενόμενος ἀρχηγὸς τοῦ προσχήματος τῆς οἰκίας , Φίλιππος νικήσας Ἀθηναίους τὴν ἐν Χερωνίᾳ μάχην οὐ τοσοῦτον ἤνυσε διὰ τῶν ὅπλων ὅσον διὰ τῆς ἐπιεικείας καὶ φιλανθρωπίας τῶν τρόπων . τῷ μὲν γὰρ πολέμῳ καὶ τοῖς ὅπλοις αὐτῶν περὶ μόνον περιεγένετο καὶ χῶρος κατέστη τῶν ἀντιταξαμένων , τῇ δ’ εὐγνωμοσύνῃ καὶ μετριότητι πάντας Ἀθηναίους ἅμα καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἔσχεν ὑποχείριον , οὐκ ἐπιμετρῶν τῷ θυμῷ τοὺς πραττομένους , ἀλλὰ μέχρι τούτου πολεμῶν καὶ φιλονεικῶν ἕως τοῦ λαβεῖν ἀφορμὰς πρὸς ἀπόδειξιν τῆς αὐτοῦ ἀρετῆς καὶ καλοκαγαθίας · τοιγαροῦν χωρὶς λύτρων ἀποστείλας τοὺς αἰχμαλώτους καὶ κηδεύσας Ἀθηναίων τοὺς τετελευτηκότας , ἐπὶ δὲ συνθείς Ἀντιπάτρῳ τὰ τούτων ὅστ’α καὶ τῶν ἀπαλλαττομένων τοὺς πλείστοὺς ἀμείψας μικρᾷ δαπάνῃ διὰ τὴν ἀγχίνοιαν τὴν μεγίστην πρᾶξιν κατειργάσατο · τὸ γὰρ Ἀθηναίων φρόνημα καταπλαξάμενος τῇ μεγαλοψυχίᾳ περὶ πάν ἐτοιμοὺς αὐτοὺς ἔσχε συναγωνιστὰς ἀντὶ πολεμίων . τί δ’ Ἀλέξανδρος ; ἐκεῖνος γὰρ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξοργισθεὶς Θηβαίους , ὥστε τοὺς μὲν οἰκήτορας ἐξανδραποδίσασθαι , τὴν δὲ πόλιν εἰς ἕδαφος κατασκάψαι , τῆς γε πρὸς τοὺς θεοὺς εὐσεβείας οὐκ ὀλιγώρησε περὶ τὴν κατάληψιν τῆς πόλεως , ἀλλὰ πλείστην ἐποίησατο πρόνοιαν ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀκούσιον ἀμαρτῆμα γίνεσθαι περὶ τὰ ἱερὰ καὶ καθόλου τὰ τεμένη . καὶ μὴν ὅτε διαβὰς εἰς τὴν Ἀσίαν μετεπορεύετο τὴν Περσῶν ἀσέβειαν εἰς τοὺς Ἕλληνας , παρὰ μὲν τῶν ἀνθρώπων ἐπειράθη λαβεῖν δίκην ἀξίαν
Lemmas: γόνος υποχείριος ὡς ἐκ ὁ ἐναντίος ἀποδίδωμι ὁ πάτριος πολίτευμα καί ὁ ἐλευθερία , καί ὁ μέγας ἀγαθός αἴτιος γίγνομαι καί κοινός καί κατά ἴδιος Λακεδαιμόνιος , οὕτως εἰς ὁ οἰκίον ἀπαλλάσσω . τοιγάρ οὖον μόνος κρίνω παρά αὐτός ὁ καιρός ἐνεργέτης , ἀλλά καί μεταλήγω σωτήρ , οὐδέ παρά μόνος Λακεδαιμόνιος , ἀλλά παρά πᾶς ὁ Ἕλλην ἀθάνατος τυγχάνω τιμή καί δόξα ἐπί ὁ προερέω . καί μήv ὁ πρῶτος αὐτός αὐξάνω ὁ βασίλειος καί γίγνομαι ἀρχηγός ὁ πρόσχημα ὁ οἰκίον , Φίλιππος νικάω Ἀθηναῖος ὁ ἐν κερατωνία μάχη οὖον τοσοῦτος ἀνύω διά ὁ ὅπλον ὅσος διά ὁ ἐπιείκεια καί φιλανθρωπία ὁ τρόπος . ὁ μέν γάρ πόλεμος καί ὁ ὅπλον αὐτός περί μόνος περιγίγνομαι καί χῶρος καθίστημι ὁ ἀντιτάσσω , ὁ δέ εὐγνωμοσύνη καί μετριότης πᾶς Ἀθηναῖος ἅμα καί ὁ πόλις αὐτός ἔχω ὑποχείριος , οὐ ἐπιμετρέω ὁ θυμός ὁ πράσσω , ἀλλά μέχρι οὗτος πολεμέω καί φιλονεικέω ἠώς ὁ λαμβάνω ἀφορμή πρός ἀπόδειξις ὁ αὐτός ἀρετή καί καλοκαγαθία · τοιγάρ Χωρὶς λύτρον ἀποστέλλω ὁ αἰχμάλωτος καί κηδεύω Ἀθηναῖος ὁ τελευτάω , ἐπί δέ συντίθημι Ἀντίπατρος ὁ οὗτος ὅστε καί ὁ ἀπαλλάσσω ὁ πλεῖστος ἀμείβω μικρός δαπάνη διά ὁ ἀγχίνοια ὁ μέγας πρᾶξις κατεργάζομαι · ὁ γάρ Ἀθηναῖος φρόνημα καταπλάσσω ὁ μεγαλοψυχία περί πᾶς ἑτοῖμος αὐτός ἔχω συναγωνιστής ἀντί πολέμιος . τίς δέ Ἀλέξανδρος ; ἐκεῖνος γάρ ἐπί τοσοῦτος ἐξοργίζω Θηβαῖος , ὥστε ὁ μέν οἰκήτωρ ἐξανδραποδίζομαι , ὁ δέ πόλις εἰς ἔδαφος κατασκάπτω , ὁ γε πρός ὁ θεός εὐσέβεια οὐ ολιγωρώ περί ὁ κατάληψις ὁ πόλις , ἀλλά πλεῖστος ποιέω πρόνοια ὑπέρ ὁ μή ἀεκούσιος ἁμάρτημα γίγνομαι περί ὁ ἱερόv καί καθόλου ὁ τέμενος . καί μήv ὅτε διαβαίνω εἰς ὁ Ἀσία μεταπορεύομαι ὁ Πέρσης ἀσέβεια εἰς ὁ Ἕλλην , παρά μέν ὁ ἄνθρωπος πειράω λαμβάνω δίκη ἄξιος