constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-virtutibus-et-vitiis constantine_excerpta_virt_v2pt2_0244.1
τὰς γνώμας καὶ ἐφθόνουν ὧν ἔχουσι ἀγαθῶν , αὐτοὶ πενθόμενοι καὶ τὰ χρέα δεδιότες τὰ ἐν Ῥώμῃ . τέλος δὲ ἐπεβούλευον τοὺς ξένους ἐαντῶν ἀνελόντες ἕκαστοι τὴν περιουσίαν κατασχέιν καὶ τὰς γυναῖκας ἐς γάμον προσαγαγεσθαι . καὶ τάχα ἂν ἐπραξαν αἰσχρὸν οὕτω μῦθος , εἰ μὴ Μάμερκος , ἕτερος Ῥωμαίων στρατηγός , ἐπὶ Σαυρίτας ὁδεὺν ἔμαθε τὸ βούλημα τῶν φυλάκων , καὶ ἐπικρύψας τοὺς μὲν αὐτῶν ἐξώπλισε καὶ τοὺς στρατιώτας ἀφήκεν οἷα κεκηρύκτας , τοὺς δὲ πονηροτέρους ἐκέλευσεν ἐς Ῥώμην ἐπὶ τινὰ χρείαν ἐπείγεσθαι , χιλίαρχόν τε αὐτοῖς συνέπεμψεν , ᾧ εἴρητο ἀφανῶς αὐτοὺς φυλάσσειν . ἕκαστοι δ’ ὑπόπτευον μεμηγύσθαι , καὶ περὶ Ταρακίνην ἀρίστουσι τε τοῦ χιλιάρχου , καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ἔργων ἐν τοῖς ἀγροῖς δεδεμένους ἐκλύσαντες , καὶ ὁπλίσαντες ὡς ἐδύναντο , ἤλυσον ἐς Ῥώμην , ὁμοῦ δισμύριοι γεγονότες . ἐπὶ δ’ αὐτῶν ὁδὸν ἡμέρας μιᾶς ἀπεχόντων ὑπῆρχε Κορβῖνος , καὶ παραστρατοπεδεύσας ἐν τοῖς ὄρεσι τοῖς Ἀλβανῶν ἥρμευ , περισκοπῶν τε τὸ ἔργον ἐπὶ , καὶ μέγα ἡγούμενος ἀπεγνωχόσι μάχεσθαι . οἱ δὲ ἐπεμύγνυτο ἀλλήλοις κρύφα , καὶ ὀδυρμοὶ καὶ δάκρυα τῶν φυλάκων ἦν ὡς ἐν οἰκείοις καὶ φίλοις ἀμαρτεῖν μὲν ὁμολογούντων , τὴν δὲ αἰτίαν ἐς τὰ χρέα φερόντων τὰ ἐν Ῥώμῃ . ὧν δὲ Κορβῖνος αἰσθανόμενος , καὶ ὀκνῶν ἀψασθαι πολιτικοῦ καὶ τοσοῦτον φόνου , συνεβούλευσε τῇ βουλῇ τὰ χρέα τοῖς ἀνδράσι μεθεῖναι , τὸν τε πόλεμον ἐξαιρῶν ἐπὶ μέγα , εἰ τοσούδ’ ἀνδρῶν δύναιτο κρατῆσαι μαχομένων ἐξ ἀπογνώσεως , καὶ τὰς συνόδους αὐτῶν καὶ ἐπιμυλίας ἐν ὑπονοίᾳ τιθέμενος , μὴ οὐδ’ ὁ ἴδιος αὐτῷ στρατὸς ἐς πάντα ἢ πιστός , ἄτε συγγενεῖς ὄντες ἐκείνων , καὶ οὐχ ἧσσον αὐτῶν αἰτιώμενοι τὰ χρέα . σφαλέντα δὲ κινδυνεύσειν ἔφη περὶ μειζόνων · καὶ τὴν νίκην , εἰ κρατήσοιεν , ἀνχεστάτην ἔσεσθαι τῇ πόλει κατ’ οἰκείων τοσούδ’ε . οἷς ἡ βουλὴ πεισθεῖσα τὰς μὲν τῶν χρεῶν ἀποκοπὰς ἐψηφίσατο πᾶσι Ῥωμαίοις , τοῖς δὲ τότε ἐχθροῖς καὶ ἀδειαν . οἱ μὲν οὖν τὰ ὅπλα ἀποθέμενοι κατήλυσαν ἐς τὴν πόλιν .
Lemmas: ὁ γνώμη καί φθονέω ὅς ἔχω ἀγαθός , αὐτός πενθέω καί ὁ χρεία δείδω ὁ ἐν Ῥώμη . τέλος δέ ἐπιβουλεύω ὁ ξένος ἀντάω ἀναιρέω ἕκαστος ὁ περιουσία κατέχω καί ὁ γυνή εἰς γάμος προσάγω . καί τάχα εἄν πράσσω αἰσχρός οὗτος μῦθος , εἰμί μή Μάμερκος , ἕτερος Ῥωμαῖος στρατηγός , ἐπί Σαυρίτας ὁδεύω μανθάνω ὁ βούλημα ὁ φύλαξ , καί ἐπικρύπτω ὁ μέν αὐτός ἐξοπλίζω καί ὁ στρατιώτης ἀφίημι οἷος κηρύσσω , ὁ δέ πονηρός κελεύω εἰς Ῥώμη ἐπί τις χρεία ἐπείγω , χιλίαρχος τε αὐτός συμπέμπω , ὅς εἴρω ἀφανής αὐτός φυλάσσω . ἕκαστος δέ ὑποπτεύω μεμηγυεπομαι , καί περί Ταρακίνη ἀριστέω τε ὁ χιλίαρχος , καί ὁ ἐπί ὁ ἔργον ἐν ὁ ἀγρός δέω ἐκλύω , καί ὁπλίζω ὡς δύναμαι , ἅλυσος εἰς Ῥώμη , ὁμοῦ δισμύριοι γίγνομαι . ἐπί δέ αὐτός ὁδός ἡμέρα εἷς ἀπέχω ὑπάρχω Κορβῖνος , καί παραστρατοπεδεύω ἐν ὁ ὄρος ὁ Ἀλβανός ἁρμόζω , περισκοπέω τε ὁ ἔργον ἐπί , καί μέγας ἡγέομαι ἀπογιγνώσκω μάχομαι . ὁ δέ ἐπιμύσσω ἀλλήλων κρύφα , καί ὀδυρμός καί δάκρυ ὁ φύλαξ εἰμί ὡς ἐν οἰκέω καί φίλος ἁμαρτάνω μέν ὁμολογέω , ὁ δέ αἴτιος εἰς ὁ χρεία φέρω ὁ ἐν Ῥώμη . ὅς δέ Κορβῖνος αἰσθάνομαι , καί ὀκνέω ἅπτω πολιτικός καί τοσοῦτος φόνος , συμβουλεύω ὁ βουλή ὁ χρεία ὁ ἀνήρ μεθίημι , ὁ τε πόλεμος ἐξαιρέω ἐπί μέγας , εἰμί τοσόσδε ἀνήρ δύναμαι κρατέω μάχομαι ἐκ ἀπόγνωσις , καί ὁ σύνοδος αὐτός καί ἐπιμύλιος ἐν ὑπόνοια τίθημι , μή οὐδέ ὁ ἴδιος αὐτός στρατός εἰς πᾶς ἢ πιστός , αὔγ-ασμα συγγενής εἰμί ἐκεῖνος , καί οὐ κακός αὐτός αἰτιάομαι ὁ χρεία . σφάλλω δέ κινδυνεύω φημί περί μείζων · καί ὁ Νίκη , εἰμί κρατέω , ἀνέχω εἰμί ὁ πόλις κατά οἰκέω τοσούδ’ε . ὅς ὁ βουλή πείθω ὁ μέν ὁ χρέος ἀποκοπή ψηφίζω πᾶς Ῥωμαῖος , ὁ δέ τότε ἐχθρός καί ἄδεια . ὁ μέν οὖν ὁ ὅπλον ἀποτίθημι καταλύω εἰς ὁ πόλις .