constantinus-vii-porphyrogenitus-imperator.de-administrando-imperio porfyrogen-administrato.71
Νικηφόρος τὰ τῶν Ρωμαίων σκῆπτρα ἐκράτει , καὶ οὗτοι ἐν τῷ θέματι ὄντες Πελοποννήσου ἀπόστασιν ἐννοήσαντες , πρῶτον μὲν τὰς τῶν γειτόνων οἰκίας τῶν Γραικῶν ἐξεπόρθουν καὶ εἰς ἁρπαγὴν ἐτίθεντο , ἔπειτα δὲ καὶ κατὰ τῶν οἰκητόρων τῆς τῶν Πατρῶν ὁρμήσαντες πόλεως , τὰ πρὸ τοῦ τείχους πεδία κατέστρεφόν τε καὶ ταύτην ἐπολιόρκουν , μεθ' ἑαυτῶν ἔχοντες καὶ Ἀφρικοὺς Σαρακηνούς . Ἐπεὶ δὲ χρόνος ἱκανὸς διῆλθεν , καὶ σπάνις τῶν ἀναγκαίων τοῖς ἔνδοθεν τοῦ τείχους γίνεσθαι ἤρξατο , ὕδατός τε καὶ τροφῶν , βουλὴν βουλεύονται εἰς συμβιβάσεις τε ἐλθεῖν καὶ λόγους ἀπαθείας λαβεῖν καὶ τηνικαῦτα τὴν πόλιν ὑποτάξαι αὐτούς . Ἐπεὶ οὖν ὁ τηνικαῦτα στρατηγὸς ὑπῆρχεν πρὸς τὴν ἄκραν τοῦ θέματος ἐν κάστρῳ Κορίνθου , καὶ προσδοκία ἦν τοῦ παραγενέσθαι αὐτὸν καὶ καταπολεμῆσαι τὸ ἔθνος τῶν Σκλαβήνων , ὡς καὶ πρώην καταμηνυθέντος αὐτοῦ περὶ τῆς καταδρομῆς αὐτῶν παρὰ τῶν ἀρχόντων , ἐβουλεύσαντο οἱ τοῦ κάστρου οἰκήτορες πρότερον ἀποσταλῆναι σκοπὸν εἰς τὰ ἀνατολικώτερα τῶν ὀρέων καὶ ἀποσκοπεῦσαι καὶ γνῶναι , εἰ ἄρα παραγίνεται ὁ στρατηγός , παραγγείλαντες καὶ σημεῖον δεδωκότες τῷ ἀποσταλμένῳ , ἵνα , εἰ μὲν ἴδοι ἐρχόμενον τὸν στρατηγόν , ἐν τῇ ὑποστροφῇ αὐτοῦ κλίνῃ τὸ φλάμμουλον , ὅπως γνῶσιν τὴν ἔλευσιν τοῦ στρατηγοῦ , εἰ δὲ μή γε , κατέχειν ὀρθὸν τὸ φλάμμουλον πρὸς τὸ μὴ ἔχειν αὐτοὺς προσδοκίαν τοῦ τοῦ λοιποῦ παραγίνεσθαι τὸν στρατηγόν . Τοῦ οὖν σκοποῦ ἀπελθόντος καὶ μαθόντος μὴ παραγίνεσθαι τὸν στρατηγόν , ὑπέστρεφεν ὀρθὸν κατέχων τὸ φλάμμουλον . Καὶ δὴ τοῦ Θεοῦ εὐδοκήσαντος διὰ πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Ἀνδρέου , τοῦ ἵππου ὀλισθήσαντος καὶ τοῦ ἐπιβάτου ὑποπεπτωκότος , ἔκλινεν τὸ φλάμμουλον , καὶ οἱ τοῦ κάστρου οἰκήτορες ἰδόντες τὸ γεγονὸς σημεῖον καὶ νομίσαντες ἐξ ἅπαντος παραγίνεσθαι τὸν στρατηγόν , ἤνοιξαν τὰς πύλας τοῦ κάστρου , καὶ ἐξῆλθον θαρσαλέοι κατὰ τῶν Σκλαβήνων , καὶ εἶδον τὸν πρωτόκλητον ἀπόστολον ὀφθαλμοφανῶς ἵππῳ ἐπικαθήμενον καὶ δρόμῳ ἐπερχόμενον κατὰ τῶν βαρβάρων · καὶ δὴ τρέψας τούτους κατὰ κράτος καὶ διασκορπίσας καὶ ἀπελάσας πόρρω τοῦ κάστρου φυγάδας ἐποίησεν . Οἱ δὲ βάρβαροι ἰδόντες καὶ καταπλαγέντες καὶ ἔκθαμβοι γεγονότες ἐπὶ τῇ κατ' αὐτῶν κραταιᾷ ἐπελεύσει τοῦ ἀηττήτου καὶ ἀκαταγωνίστου ὁπλίτου καὶ στρατηγοῦ καὶ ταξιάρχου καὶ τροπαιούχου καὶ νικηφόρου πρωτοκλήτου ἀποστόλου Ἀνδρέου , ἐταράχθησαν , ἐσαλεύθησαν , τρόμος ἐπελάβετο αὐτούς , καὶ προσέφυγον εἰς τὸν πάνσεπτον ναὸν αὐτοῦ . Τοῦ οὖν στρατηγοῦ μετὰ τὸ τρόπαιον ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ καταλαβόντος καὶ τὴν νίκην τοῦ ἀποστόλου μαθόντος , κατεμήνυσεν τῷ βασιλεῖ Νικηφόρῳ τήν τε ἔφοδον τῶν Σκλαβήνων καὶ τὴν προνομὴν καὶ αἰχμαλωσίαν καὶ ἀφανισμὸν καὶ τὴν λεηλασίαν καὶ τἄλλα δεινά , ὅσα καταδραμόντες ἐποίησαν εἰς τὰ μέρη τῆς Ἀχαΐας , ἔτι δὲ καὶ τὴν πολυήμερον πολιορκίαν καὶ τὴν κατὰ τῶν οἰκητόρων τοῦ κάστρου διηνεκῆ ἐπίθεσιν , ὡσαύτως καὶ τὴν ἐπισκοπὴν καὶ συμμαχίαν καὶ τὸ τρόπαιον καὶ τὴν κατὰ κράτος νίκην , τὴν γενομένην παρὰ τοῦ ἀποστόλου , καὶ ὡς ὀφθαλμοφανῶς ὡράθη ἐπιτρέχων καὶ διώκων τοὺς πολεμίους κατὰ νῶτον καὶ τροπούμενος αὐτούς , ὡς καὶ αὐτοὺς τοὺς βαρβάρους αἰσθέσθαι τὴν τοῦ ἀποστόλου πρὸς ἡμᾶς ἐπισκοπὴν καὶ συμμαχίαν , καὶ διὰ τοῦτο προσφυγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν σεβάσμιον ναὸν αὐτοῦ . Ὁ δὲ βασιλεὺς ταῦτα ἀναμαθὼν παρεκελεύσατο οὕτως · " Ἐπεὶ καὶ τὸ τρόπαιον καὶ ἡ κατὰ κράτος νίκη παρὰ τοῦ ἀποστόλου γέγονεν , ὀφειλόμενον καθέστηκεν πᾶσαν τὴν ἐκστρατείαν τῶν πολεμίων καὶ τὰ λάφυρα καὶ τὰ σκῦλα αὐτῷ ἀποδοθῆναι . " Καὶ διωρίσατο αὐτούς τε τοὺς πολεμίους μετὰ πάσης τῆς φαμιλίας καὶ συγγενείας καὶ πάντων τῶν προσηκόντων αὐτοῖς , ἔτι δὲ καὶ πάσης τῆς ὑπάρξεως αὐτῶν , ἀφορισθῆναι εἰς τὸν ναὸν τοῦ ἀποστόλου ἐν τῇ μητροπόλει Πατρῶν , ἐν ᾗ ὁ πρωτόκλητος καὶ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ τὸν τῆς ἀθλήσεως διήνυσεν ἀγῶνα , δεδωκὼς περὶ αὐτῶν καὶ σιγίλλιον ἐν τῇ αὐτῇ μητροπόλει . Ταῦτα οἱ πρεσβύτεροι καὶ ἀρχαιότεροι ἀνήγγειλαν , παραδόντες ἀγράφως χρόνῳ τε καὶ βίῳ τοῖς ὕστερον , ὅπως ἂν κατὰ τὸν προφήτην γνῷ γενεὰ ἡ ἐρχομένη τὸ γεγονὸς θαῦμα διὰ πρεσβειῶν τοῦ ἀποστόλου , καὶ ἀναστήσονται καὶ ἀπαγγελοῦσιν αὐτὸ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν , ἵνα μὴ ἐπιλάθωνται τῶν εὐεργεσιῶν , ὧν ἐποίησεν ὁ Θεὸς διὰ πρεσβειῶν τοῦ ἀποστόλου . Ἔκτοτε δὲ οἱ ἀφορισθέντες Σκλαβῆνοι ἐν τῇ μητροπόλει καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ τοὺς βασιλικοὺς καὶ πάντας τοὺς ἐξ ἐθνῶν ἀποστελλομένους πρέσβεις ὡς ὁμήρους διατρέφουσιν , ἔχοντες ἰδίους καὶ τραπεζοποιοὺς καὶ μαγείρους καὶ πάντας τοὺς παρασκευάζοντας τὰ τῆς τραπέζης βρώματα , τῆς μητροπόλεως εἰς ταῦτα μηδὲν καινοτομουμένης , ἀλλ' αὐτοὶ οἱ Σκλαβῆνοι ἀπὸ διανομῆς καὶ συνδοσίας τῆς ὁμάδος αὐτῶν ἐπισυνάγουσιν τὰς τοιαύτας χρείας . Ἐποίησεν δὲ καὶ σιγίλλιον Λέων , ὁ ἀείμνηστος καὶ σοφώτατος βασιλεύς , λεπτομερῶς περιέχον τό , τί ὀφείλουσιν παρέχειν οἱ αὐτοὶ ἐναπογραφόμενοι τῷ μητροπολίτῃ , καὶ μὴ ἀπαργυρίζεσθαι παρ' αὐτοῦ ἢ ἄλλως πως κατ' ἐπίνοιαν ἄδικον ζημιοῦσθαι αὐτούς .
Lemmas: Νικηφόρος ὁ ὁ Ῥωμαῖος σκῆπτρον κρατέω , καί οὗτος ἐν ὁ θέμα εἰμί Πελοπόννησος ἀπόστασις ἐννοέω , πρῶτος μέν ὁ ὁ γείτων οἰκίον ὁ Γραικός ἐκπορθέω καί εἰς ἁρπαγή τίθημι , ἔπειτα δέ καί κατά ὁ οἰκήτωρ ὁ ὁ Πάτραι ὁρμάω πόλις , ὁ πρό ὁ τεῖχος πεδίον καταστρέφω τε καί οὗτος πολιορκέω , μετά ἑαυτοῦ ἔχω καί Ἀφρικός Σαρακηνός . ἐπεί δέ χρόνος ἱκανός διέρχομαι , καί σπάνις ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἔνδοθεν ὁ τεῖχος γίγνομαι ἄρχω , ὕδωρ τε καί τροφή , βουλή βουλεύω εἰς συμβίβασις τε ἔρχομαι καί λόγος ἀπάθεια λαμβάνω καί τηνικαῦτα ὁ πόλις ὑποτάσσω αὐτός . ἐπεί οὖν ὁ τηνικαῦτα στρατηγός ὑπάρχω πρός ὁ ἄκρος ὁ θέμα ἐν κάστρον Κόρινθος , καί προσδοκία εἰμί ὁ παραγίγνομαι αὐτός καί καταπολεμέω ὁ ἔθνος ὁ Σκλαβήνων , ὡς καί πρώην καταμηνύω αὐτός περί ὁ καταδρομή αὐτός παρά ὁ ἄρχω , βουλεύω ὁ ὁ κάστρον οἰκήτωρ πρότερος ἀποστέλλω σκοπός εἰς ὁ ἀνατολικός ὁ ὄρος καί ἀποσκοπέω καί γιγνώσκω , εἰμί ἄρα παραγίγνομαι ὁ στρατηγός , παραγγέλλω καί σημεῖον δίδωμι ὁ ἀποστέλλω , ἵνα , εἰμί μέν ὁράω ἔρχομαι ὁ στρατηγός , ἐν ὁ ὑποστροφή αὐτός κλίνη ὁ φλάμμουλον , ὅπως γνῶσις ὁ ἔλευσις ὁ στρατηγός , εἰμί δέ μή γε , καταχέω ὀρθός ὁ φλάμμουλον πρός ὁ μή ἔχω αὐτός προσδοκία ὁ ὁ λοιπός παραγίγνομαι ὁ στρατηγός . ὁ οὖν σκοπός ἀπέρχομαι καί μανθάνω μή παραγίγνομαι ὁ στρατηγός , ὑποστρέφω ὀρθός κατέχω ὁ φλάμμουλον . καί δή ὁ Θεός εὐδοκέω διά πρέσβυς ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀνδρέας , ὁ ἵππος ὀλισθάνω καί ὁ ἐπιβάτης ὑποπίπτω , κλίνω ὁ φλάμμουλον , καί ὁ ὁ κάστρον οἰκήτωρ ὁράω ὁ γίγνομαι σημεῖον καί νομίζω ἐκ ἅπας παραγίγνομαι ὁ στρατηγός , ἀνοίγνυμι ὁ πύλη ὁ κάστρον , καί ἐξέρχομαι θαρσαλέος κατά ὁ Σκλαβήνων , καί εἶδον ὁ πρωτόκλητος ἀπόστολος ὀφθαλμοφανῶς ἵππος ἐπί-κάθημαι καί δρόμος ἐπέρχομαι κατά ὁ βάρβαρος · καί δή τρέπω οὗτος κατά κράτος καί διασκορπίζω καί ἀπελαύνω πόρρω ὁ κάστρον φυγάς ποιέω . ὁ δέ βάρβαρος ὁράω καί καταπλάσσω καί ἔκθαμβος γίγνομαι ἐπί ὁ κατά αὐτός κραταιός ἐπέλευσις ὁ ἀήσσητος καί ακαταγώνιστος ὁπλίτης καί στρατηγός καί ταξιάρχης καί τροπαιούχος καί νικηφόρος πρωτόκλητος ἀπόστολος Ἀνδρέας , ταράσσω , σαλεύω , τρόμος ἐπιλαμβάνω αὐτός , καί προσφεύγω εἰς ὁ πάνσεπτος ναός αὐτός . ὁ οὖν στρατηγός μετά ὁ τρόπαιον ἐν ὁ τρίτος ἡμέρα καταλαμβάνω καί ὁ Νίκη ὁ ἀπόστολος μανθάνω , καταμηνύω ὁ βασιλεύς Νικηφόρος ὁ τε ἔφοδος ὁ Σκλαβήνων καί ὁ προνομή καί αἰχμαλωσία καί ἀφανισμός καί ὁ λεηλασία καί ἄλλος δεινός , ὅσος κατατρέχω ποιέω εἰς ὁ μέρος ὁ Ἀχαΐα , ἔτι δέ καί ὁ πολυήμερος πολιορκία καί ὁ κατά ὁ οἰκήτωρ ὁ κάστρον διηνεκής ἐπίθεσις , ὡσαύτως καί ὁ ἐπισκοπή καί συμμαχία καί ὁ τρόπαιον καί ὁ κατά κράτος Νίκη , ὁ γίγνομαι παρά ὁ ἀπόστολος , καί ὡς ὀφθαλμοφανῶς ὁράω ἐπιτρέχω καί διώκω ὁ πολέμιος κατά νῶτον καί τροπέω αὐτός , ὡς καί αὐτός ὁ βάρβαρος αἰσθάνομαι ὁ ὁ ἀπόστολος πρός ἐγώ ἐπισκοπή καί συμμαχία , καί διά οὗτος προσφεύγω αὐτός εἰς ὁ σεβάσμιος ναός αὐτός . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος ἀναμανθάνω παρακελεύομαι οὕτως · " ἐπεί καί ὁ τρόπαιον καί ὁ κατά κράτος νίκη παρά ὁ ἀπόστολος γίγνομαι , ὀφείλω καθίστημι πᾶς ὁ ἐκστρατεία ὁ πολέμιος καί ὁ λάφυρα καί ὁ σκῦλα αὐτός ἀποδίδωμι . " καί διορίζω αὐτός τε ὁ πολέμιος μετά πᾶς ὁ φαμιλία καί συγγένεια καί πᾶς ὁ προσήκω αὐτός , ἔτι δέ καί πᾶς ὁ ὕπαρξις αὐτός , ἀφορίζω εἰς ὁ ναός ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ μητρόπολις Πάτραι , ἐν ὅς ὁ πρωτόκλητος καί μαθητής ὁ Χριστός ὁ ὁ ἄθλησις διανύω ἀγών , δίδωμι περί αὐτός καί σιγίλλιον ἐν ὁ αὐτός μητρόπολις . οὗτος ὁ πρέσβυς καί ἀρχαῖος ἀναγγέλλω , παραδίδωμι ἄγραφος χρόνος τε καί βίος ὁ ὕστερος , ὅπως εἄν κατά ὁ προφήτης γιγνώσκω γενεά ὁ ἔρχομαι ὁ γίγνομαι θαῦμα διά πρέσβυς ὁ ἀπόστολος , καί ἀνίστημι καί ἀπαγγέλλω αὐτός ὁ υἱός αὐτός , ἵνα μή ἐπιλανθάνομαι ὁ εὐεργεσία , ὅς ποιέω ὁ θεός διά πρέσβυς ὁ ἀπόστολος . ἔκτοτε δέ ὁ ἀφορίζω Σκλαβῆνοι ἐν ὁ μητρόπολις καί ὁ στρατηγός καί ὁ βασιλικός καί πᾶς ὁ ἐκ ἔθνος ἀποστέλλω πρέσβυς ὡς ὅμηρος διατρέφω , ἔχω ἴδιος καί τραπεζοποιός καί μάγειρος καί πᾶς ὁ παρασκευάζω ὁ ὁ τράπεζα βρῶμα , ὁ μητρόπολις εἰς οὗτος μηδείς καινοτομέω , ἀλλά αὐτός ὁ Σκλαβῆνοι ἀπό διανομεύς καί συνδοσία ὁ ὁμάς αὐτός ἐπισυνάγω ὁ τοιοῦτος χρεία . ποιέω δέ καί σιγίλλιον Λέων , ὁ ἀείμνηστος καί σοφός βασιλεύς , λεπτομερῶς περιέχω ὁ , τίς ὀφείλω παρέχω ὁ αὐτός ἐναπογράφω ὁ μητροπολίτης , καί μή ἀπαργυρίζω παρά αὐτός ἢ ἄλλως πως κατά ἐπίνοια ἄδικος ζημιόω αὐτός .