commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0520.1
τοῦ κατήχθιον . — Αἱ ἐξαιρέσεις τοῦ ἰ ἐκ τῆς εἰ διφθόγγου Ἰώνων εἰσίν , οἷον Ἐκτόρεος χιτῶν . — Αἱ διαιρέσεις τῶν εἰς ως ἐπιρρημάτων τῶν ἀρσενικῶν εἰς ἡς ληγόντων καὶ τῶν οὐδετέρων εἰς ἐς Ἰώνων εἰσίν , οἷον ἀτρεκέως ἀντὶ τοῦ ἀτρεκῶς . — Αἱ ἀπὸ τῶν αὐτῶν στοιχείων ἐπὶ τε ἐνεστῶτος καὶ παρεληλυθότος προσωραὶ Ἰώνων εἰσίν , οἷον τύπτεν . — Τὰς εἰς εἰς ληγούσας εὐθείας πληθυντικὰς διαιρεῖ πάντοτε · καὶ ἀπὸ μὲν τῶν εἰς εὖς οὖσας διὰ τοῦ ἡ προφέρεται , οἷον βασιλῆες , ἀπὸ δὲ τῶν εἰς ἡς διὰ τοῦ ἑ , οἷον ἀληθέες . — Αἱ προσθέσεις τοῦ ἰ τῷ ἑ ἐπιφερομένων φωνηέντων ἢ ἑνὸς τῶν ἀμεταβόλων <Ἰώνων εἰσίν> , οἷον <Γ 376> κεινή . — Ἡ ἐναλλαγὴ τῆς οἱ διφθόγγου εἰς τὴν εἱ συλλαβὴν Ἰώνων ἐστίν , οἷον ἐρίπρεσ ἀντὶ τοῦ ἐρίηροι . — Τὰ εἰς ἡ πληθυντικὰ οὐδέτερα διαιρεῖ εἰς εἱ , οἷον τεῖχεα βέλεα , καὶ τὰς γενικάς , οἷον τειχέων . — Ἄει τὸ ὑ ταῖς λέξεσι προστίθεται <ταῖς ἔχουσαι τὸ ὤ> , οἷον νοῦσος . — Τὸ δίττον ζζ εἰς ξ τρέπει , οἷον διξά ἀντὶ τοῦ διζζά . — Τῶν λέξεων ἐξαιρεῖ τὸ ἰ πολλάκις , οἷον ἀπόδεξις . — Τῶν μετοχῶν τὰς παθητικὰς τὰς εἰς ος ληγούσας διαιρεῖ , οἷον μαχεόμενος . — Τὰς εἰς ων ληγούσας μετοχὰς τὰς ἀπὸ τῆς πρώτης συζυγίας τῶν περιεστωμένων γενομένας , ὧν ἐπὶ δευτέρου προσώπου προστακτικὸν εἰς εἱ λήγει , διαιρεῖ , οἷον φρονέων , ἐκτὶ γὰρ φρόνει τὸ προστακτικόν . — Καὶ τὰ ἀπὸ τῶν ῥημάτων διαιρεῖ · οὐ γὰρ θέλει διαιρεῖσθαι · ὅμως δὲ ἡ διαιρεῖ σπάνιά εἰσι ( sic ) . — Τοῖς ἄρθροις τοῖς προστακτικοῖς ἀντὶ τῶν ὑποτακτικῶν χρήται , οἷον τὴν θέλω <ἀντὶ τοῦ> ἤν θέλω . — Τῷ κ ἀντὶ τοῦ π χρήται ἀεί , οἷον ὀκοῖα . — Τῷ ω ἀντὶ τοῦ α χρήται , οἷον ὤνθρωπος . — Τῷ ω ἀντὶ τῆς αὑ διφθόγγου κέχρηται , οἷον θώμα ἀντὶ τοῦ θαῦμα . — Αἱ τμήσεις Ἰώνων εἰσίν , οἷον Πέλοπος νήσων ἀντὶ τοῦ Πελοπόννησον . — Αἱ παραλήψεις τῶν ἀπαρεμφάτων ἀντὶ τῶν προστακτικῶν Ἰώνων εἰσίν , οἷον <Δ 64> Ἀθηναῖη ἐπιτεῖλαι , ἀντὶ τοῦ ἐπίτειλον . — Αἱ παραλήψεις τῶν εὐθειῶν πτώσεων ἀντὶ γενικῆς Ἰώνων εἰσίν , οἷον <μ 73> οἱ δὲ δύο σκοπέλοι , ἀντὶ τοῦ « τῶν δύο σκοπέλων » . — Αἱ ἐναλλαγαὶ τοῦ ἡ εἰς α βραχὺ Ἰώνων , οἷον μεμακυῖα ἀπλάτος . — Αἱ ἐναλλαγαὶ τοῦ α εἰς ἡ Ἰώνων εἰσίν , οἷον ἥρα ἀντὶ τοῦ ἄρα . — Αἱ ἐναλλαγαὶ τοῦ βραχέος α εἰς ἡ τῶν νεωτέρων Ἰώνων ἐστίν , οἷον ἀληθεῖην ἀντὶ τοῦ ἀλήθειαν . — Αἱ κατ’ ἀρχὴν ἀφαιρέσεις Ἰώνων εἰσίν , οἷον εἶβεν ἀντὶ τοῦ λεῖβεν . — Ἄει τὴν ων συλλαβὴν περιττὴν οὖσαν μεταξὺ τῶν προθέσεων <καὶ τῶν ῥημάτων> τίθησιν , οἷον ἐξ ὧν εἶλον ἀντὶ τοῦ ἐξεῖλον . — Τὰ πρῶτα στοιχεῖα τῶν λέξεων ἀφαιρεῖται , ὡς ἐπὶ τοῦ κείνος . — Ἄει τὸ ε τοῦ παρεληλυθότος χρόνου τῶν ῥημάτων ἀφαιρεῖ , οἷον τίκτεν ἀντὶ τοῦ ἐτίκτεν . — Τῷ π ἀντὶ τοῦ φ χρήται , οἷον ἀπίκετο . — Τὰ σύνθετα ῥήματα διαλύει καὶ μεταξὺ τι αὐτῶν λαμβάνει , οἷον <cfr Ε 599> ἀνὰ τ’ ἐδραμον .
Lemmas: ὁ κατάγω . — ὁ ἐξαίρεσις ὁ εἷς ἐκ ὁ εἰμί δίφθογγος Ἴων εἰμί , οἷος Ἐκτόρεος χιτών . — ὁ διαίρεσις ὁ εἰς ως ἐπίρρημα ὁ ἀρσενικός εἰς εἰμί λήγω καί ὁ οὐδέτερος εἰς εἰς Ἴων εἰμί , οἷος ἀτρεκέως ἀντί ὁ ἀτρεκής . — ὁ ἀπό ὁ αὐτός στοιχεῖον ἐπί τε ἐνίστημι καί παρέρχομαι προσωρα Ἴων εἰμί , οἷος τύπτω . — ὁ εἰς εἰς λήγω εὐθύς πληθυντικός διαιρέω πάντοτε · καί ἀπό μέν ὁ εἰς Εὖς οὖς διά ὁ ὁ προφέρω , οἷος βασιλεύς , ἀπό δέ ὁ εἰς εἰμί διά ὁ ὅς , οἷος ἀληθής . — ὁ πρόσθεσις ὁ εἷς ὁ ὅς ἐπιφέρω φωνήεις ἢ εἷς ὁ ἀμετάβολος <ιωνος εἰσέρχομαι , οἷος <Γ 376> κενός . — ὁ ἐναλλαγή ὁ ὁ δίφθογγος εἰς ὁ εἰ συλλαβή Ἴων εἰμί , οἷος εριπρος ἀντί ὁ ἐρίηρος . — ὁ εἰς ὁ πληθυντικός οὐδέτερος διαιρέω εἰς εἰ , οἷος τεῖχος βέλος , καί ὁ γενικός , οἷος τεῖχος . — ἀάω ὁ ὑ ὁ λέξις προστίθημι <ταῖς ἔχω ὁ οἴομαι , οἷος νοῦσος . — ὁ διττός ζζ εἰς ξ τρέπω , οἷος δισσός ἀντί ὁ διζζά . — ὁ λέξις ἐξαιρέω ὁ εἷς πολλάκις , οἷος ἀπόδειξις . — ὁ μετοχή ὁ παθητικός ὁ εἰς ὅς λήγω διαιρέω , οἷος μάχομαι . — ὁ εἰς εἰμί λήγω μετοχή ὁ ἀπό ὁ πρῶτος συζυγία ὁ περιίστημι γίγνομαι , ὅς ἐπί δύο πρόσωπον προστακτικός εἰς εἰ λήγω , διαιρέω , οἷος φρονέω , ἐκτὶ γάρ φρονέω ὁ προστακτικός . — καί ὁ ἀπό ὁ ῥῆμα διαιρέω · οὖον γάρ ἐθέλω διαιρέω · ὅμως δέ ὁ διαιρέω σπάνιος εἰμί ( sic ) . — ὁ ἄρθρον ὁ προστακτικός ἀντί ὁ ὑποτακτικός χράω , οἷος ὁ ἐθέλω ἀντί ὅς ἐάν ἐθέλω . — ὁ Κ ἀντί ὁ π χράω ἀεί , οἷος ὀκοῖα . — ὁ εἰμί ἀντί ὁ ὅς χράω , οἷος ἄνθρωπος . — ὁ εἰμί ἀντί ὁ αὑ δίφθογγος χράομαι , οἷος θαῦμα ἀντί ὁ θαῦμα . — ὁ τμῆσις Ἴων εἰμί , οἷος Πέλοψ νῆσος ἀντί ὁ Πελοπόννησος . — ὁ παράληψις ὁ ἀπαρέμφατος ἀντί ὁ προστακτικός Ἴων εἰμί , οἷος <Δ 64> Ἀθηναῖος ἐπιτέλλω , ἀντί ὁ ἐπιτέλλω . — ὁ παράληψις ὁ εὐθύς πτῶσις ἀντί γενικός Ἴων εἰμί , οἷος <μ 73> ὁ δέ δύο σκόπελος , ἀντί ὁ « ὁ δύο σκόπελος » . — ὁ ἐναλλαγή ὁ ὁ εἰς ὅς βραχύς Ἴων , οἷος μηκάομαι ἄπλατος . — ὁ ἐναλλαγή ὁ ὅς εἰς ὁ Ἴων εἰμί , οἷος Ἥρα ἀντί ὁ ἄρα . — ὁ ἐναλλαγή ὁ βραχύς ὅς εἰς ὁ ὁ νέος Ἴων εἰμί , οἷος ἀλάομαι ἀντί ὁ ἀλήθεια . — ὁ κατά ἀρχή ἀφαίρεσις Ἴων εἰμί , οἷος εἴβω ἀντί ὁ λείβω . — ἀάω ὁ εἰμί συλλαβή περισσός εἰμί μεταξύ ὁ πρόθεσις καί ὁ ῥῆμα τίθημι , οἷος ἐκ ὅς εἴλω ἀντί ὁ ἐξεῖλον . — ὁ πρῶτος στοιχεῖον ὁ λέξις ἀφαιρέω , ὡς ἐπί ὁ ἐκεῖνος . — ἀάω ὁ ε ὁ παρέρχομαι χρόνος ὁ ῥῆμα ἀφαιρέω , οἷος τίκτω ἀντί ὁ τίκτω . — ὁ π ἀντί ὁ φ χράω , οἷος ἀφικνέομαι . — ὁ σύνθετος ῥῆμα διαλύω καί μεταξύ τίς αὐτός λαμβάνω , οἷος <cfr Ε 599> ἀνά τε τρέχω .