ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.11
Περὶ βραχείας συλλαβῆς .
Lemmas: περι βραχύς συλλαβή .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.12
30 <Heliodori.> — Βραχεῖα συλλαβὴ ἐστιν ἡ ἔχουσα βραχὺ φωνήεν ἢ βραχυνόμενον , μὴ ἐπὶ τέλους λέξεως , οὕτως ὡς μὴ εἶναι μεταξὺ τούτου τοῦ φωνήεντος καὶ τοῦ ἐν τῇ ἕξης συλλαβῇ φωνήεντος σύμφωνα πλείονα ἑνὸς ἁπλοῦ , ἀλλ’ ἤτοι ἐν ἢ μηδὲ ἕν . Πρόσκειται <μὴ ἐπὶ τέλους λέξεως> διὰ τὰς κοινάς , οἷον τὸ <I 147 . 289> πρὸς οἶκον 35 Πηλῆος , καὶ <Ξ 1> Νέστορα δ’ οὐκ ἔλαθεν ἱαχή · πρόσκειται <μὴ εἶναι πλείονα σύμφωνα> διὰ τὰς θέσει μακράς .
Lemmas: 30 <Heliodori.> — βραχύς συλλαβή εἰμί ὁ ἔχω βραχύς φωνήεις ἢ βραχύνω , μή ἐπί τέλος λέξις , οὕτως ὡς μή εἰμί μεταξύ οὗτος ὁ φωνήεις καί ὁ ἐν ὁ έξειμι συλλαβή φωνήεις σύμφωνος πλείων εἷς ἁπλόος , ἀλλά ἤτοι ἐν ἢ μηδέ εἷς . πρόσκειμαι μή ἐπί τέλος λέξις διά ὁ κοινός , οἷος ὁ <I 147 . 289> πρός οἶκος 35 Πηλεύς , καί <Ξ 1> Νέστωρ δέ οὐ λανθάνω ἰαχή · πρόσκειμαι μή εἰμί πλείων σύμφωνος διά ὁ θέσις μακρός .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.2
Καὶ φύσει μὲν εἰσι μακραὶ συλλαβαὶ τρεῖς · δὲ εἴπεν , ὅτι οὐκ ἐξ ἐπιτεχνήσεως τινος γίνονται , ἀλλ’ ἐκ τῆς αὐτῶν φύσεως γίνονται δ οὕτως .
Lemmas: καί φύσις μέν εἰμί μακρός συλλαβή τρεῖς · δέ εἶπον , ὅτι οὐ ἐκ ἐπιτέχνησις τις γίγνομαι , ἀλλά ἐκ ὁ αὐτός φύσις γίγνομαι δ οὕτως .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.3
Ἄρα δὲ ἔξεστί μοι etc . = Σv 206 , 14—21 .
Lemmas: ἄρας δέ ἔξειμι ἐγώ etc . = Σv 206 , 14—21 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.4
Θέσει δὲ ἤτοι ὅταν εἰς δύο σύμφωνα λῆγῃ . ] Θέσει δὲ λέγει , ὅτι κατὰ θέσιν καὶποίησιν τινὰ γίνονται μακραί · οὐ γὰρ κατὰ φύσιν · τίθησι γὰρ τις καὶ ποιεῖ τὸ μὴ οὕτως ἔχον ἐκ φύσεως , ἀλλ’ ἐπιτεχνήσει καὶ μεθόδῳ γινόμενον · οἷον παρέπεται τῷ κόρακι τὸ μέλαν καὶ τῷ λάρῳ τὸ λευκόν · ἐὰν οὖν ἕτερον αὐτῶν ὁμοιον τῷ ἑτέρῳ ποιήσωμεν ἐν χρώματι , τὸν μὲν λάρον μέλανα , τὸν δὲ κόρακα λευκόν , τότε τὸ μὲν φύσει λευκὸν καλοῦμεν , τὸ δὲ θέσει , τὸν μὲν φύσει μέλανα , τὸν δὲ θέσει .
Lemmas: Θέσις δέ ἤτοι ὅταν εἰς δύο σύμφωνος λήγω . ] Θέσις δέ λέγω , ὅτι κατά θέσις καιποιησις τις γίγνομαι μακρός · οὖον γάρ κατά φύσις · τίθημι γάρ τις καί ποιέω ὁ μή οὕτως ἔχω ἐκ φύσις , ἀλλά ἐπιτέχνησις καί μέθοδος γίγνομαι · οἷος παρέπομαι ὁ κόραξ ὁ μέλας καί ὁ λάρος ὁ λευκός · ἐάν οὖν ἕτερος αὐτός ὅμοιος ὁ ἕτερος ποιέω ἐν χρῶμα , ὁ μέν λάρος μέλας , ὁ δέ κόραξ λευκός , τότε ὁ μέν φύσις λευκός καλέω , ὁ δέ θέσις , ὁ μέν φύσις μέλας , ὁ δέ θέσις .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.5
Πρῶτος δὲ τρόπος τῶν θέσει etc . = Σd 49 , 10—50 , 10 .
Lemmas: Πρῶτος δέ τρόπος ὁ θέσις etc . = Σd 49 , 10—50 , 10 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.6
Πολλὰ δὲ εἰς δύο σύμφωνα etc . = Σv 206 , 32—207 , 2 .
Lemmas: Πολύς δέ εἰς δύο σύμφωνος etc . = Σv 206 , 32—207 , 2 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.7
Ἄλλο δὲ ἐστι κατάληξις καὶ ἄλλο ἐπιφορά · κατάληξις μὲν , ὅταν συνυμένον ἢ τὸ ἕξης σύμφωνον ἢ σύμφωνα τῷ προηγούμενῳ φωνήεντι , ὡς τὸ ἄλς · ἀνάγκη γὰρ ὡς ἐν μιᾷ συλλαβῇ συνεκφωνεῖν ὁμοῦ πάντα · ἐπιφορά δέ , ὅταν διαστήσῃς τὴν συλλαβήν , ὡς ἐν τῷ ἄγρός κάπροσ · ἐν μέντοι τῷ ἄρτος τὸ μὲν λῆγει , τὸ δέ , τὸ δὲ ἐπιφέρεται , τὸ τ .
Lemmas: ἄλλος δέ εἰμί κατάληξις καί ἄλλος ἐπιφορά · κατάληξις μέν , ὅταν συνυμενω ἢ ὁ έξειμι σύμφωνος ἢ σύμφωνος ὁ προηγούμενος φωνήεις , ὡς ὁ ἅλς · ἀνάγκη γάρ ὡς ἐν εἷς συλλαβή συνεκφωνέω ὁμοῦ πᾶς · ἐπιφορά δέ , ὅταν διΐστημι ὁ συλλαβή , ὡς ἐν ὁ ἀγρός κάπρος · ἐν μέντοι ὁ ἄρτος ὁ μέν λήγω , ὁ δέ , ὁ δέ ἐπιφέρω , ὁ τ .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.8
Ἡ ὅταν βραχεῖ ἢ βραχυνομένην . ] Δεύτερος etc . = Σv 207 , 4—9 .
Lemmas: ὁ ὅταν βραχύς ἢ βραχύνω . ] Δεύτερος etc . = Σv 207 , 4—9 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0562.9
Ἡ ὅταν εἰς ἁπλοῦν σύμφωνον . ] Τί διαφέρει etc . = Σv 207 , 16—19 .
Lemmas: ὁ ὅταν εἰς ἁπλόος σύμφωνος . ] τις διαφέρω etc . = Σv 207 , 16—19 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.1
Περὶ κοινῆς συλλαβῆς .
Lemmas: περι κοινός συλλαβή .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.10
<Heliodori.> — Διὰ τί δὲ τὰ ἀμετάβολα ἐκτείνουσιν ; Ὅτι , φασίν , τοῦ ἀμετάβολου ἡ ὑγρότης σχεδὸν ὁμοία ἐστὶ τῇ τοῦ φωνήεντος ὁμα - 20 λότητι κατὰ τὴν προφοράν · ὡς γὰρ χαύνόν ἐστι τὸ φωνῆεν , οὕτω καὶ τὰ ὑγρά . Ἄλλοι δὲ φασιν , ὅτι ἐν τοῖς ἑπεσιν , ἐν οἷς ἀμετάβολον εὑρίσκεται , ἀναδιπλασιάζειν δεῖ , ὡς τὸ <ex . gr . Γ 424> φιλομειδῆς . Πρὸς δ’ ῥητέον , ὅτι τοῦτο ὁ ποιητὴς ἀνεδπλασίασεν , ὅτι οὐκ ἀπήρτισεν <τὴν βραχείαν> εἰς μέρος λόγου · ποῖον γὰρ μέρος λόγου τὸ φιλο , καὶ τὸ <εὐ ἐν τῷ> <ex.gr.Z 508> εὐρρεῖος ποταμοῖο , καὶ τὸ <ἔ ἐν τῷ> <ex . gr . Θ 440> 25 ἔννοσίγαιος ; πάντα οὖν τὰ μὴ ἀπαρτίζοντα εἰς μέρος λόγου τὴν βραχείαν , τὴν δ’ ἑξῆς συλλαβὴν ἔχοντα ἀπὸ ἀμετάβολου ἀρχομένην , ὁ ποιητὴς ἀναδιπλασιάζει . Καὶ τὰ ἄλλα δὲ σύμφων’ ἀναδιπλασιάζει πρὸς τὸ μέτρον , ὡς τὸ <ex . gr . Β 335> Ὀδυσεῦος καὶ <ex . gr . Α 240> Ἄχιλλῆος καὶ <Ε 203> ἄδδην καὶ <ex . gr . Α 33> ἔδδεισεν καὶ ὧσα τοιαῦτα 30 πρὸς τὴν χρείαν τοῦ μέτρου · ἀναδιπλασιάζει δέ , ὅτε οὐκ ἀπαρτίζει εἰς
Lemmas: <Heliodori.> — Ζεύς τίς δέ ὁ ἀμετάβολος ἐκτείνω ; ὅτι2 , φημί , ὁ ἀμετάβολον ὁ ὑγρότης σχεδόν ὅμοιος εἰμί ὁ ὁ φωνήεις ὁμος - 20 λότη κατά ὁ προφορά · ὡς γάρ χαῦνος εἰμί ὁ φωνήεις , οὗτος καί ὁ ὑγρός . ἄλλος δέ φημί , ὅτι ἐν ὁ ἔπος , ἐν ὅς ἀμετάβολος εὑρίσκω , ἀναδιπλασιάζω δεῖ , ὡς ὁ <ex . gr . Γ 424> φιλομμειδής . πρός δέ ῥητέος , ὅτι οὗτος ὁ ποιητής ἀναδιπλασιάζω , ὅτι οὐ ἀπαρτίζω <τὴν βραχύς εἰς μέρος λόγος · ποῖος γάρ μέρος λόγος ὁ φιλο , καί ὁ <εὐ ἐν ὅς <ex.gr.Z 508> ἐϋρρεής ποταμός , καί ὁ ἐάω ἐν ὅς <ex . gr . Θ 440> 25 ἐννοσίγαιος ; πᾶς οὖν ὁ μή ἀπαρτίζω εἰς μέρος λόγος ὁ βραχύς , ὁ δέ ἑξῆς συλλαβή ἔχω ἀπό ἀμετάβολον ἄρχω , ὁ ποιητής ἀναδιπλασιάζω . καί ὁ ἄλλος δέ σύμφωνος ἀναδιπλασιάζω πρός ὁ μέτρον , ὡς ὁ <ex . gr . Β 335> Ὀδυσεῦος καί <ex . gr . Α 240> Ἀχιλλεύς καί <Ε 203> ἄδδην καί <ex . gr . Α 33> δείδω καί ὠθέω τοιοῦτος 30 πρός ὁ χρεία ὁ μέτρον · ἀναδιπλασιάζω δέ , ὅτε οὐ ἀπαρτίζω εἰς
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.11
3—5 om E || 8 κοινῆς συλλαβῆς E || 9 post σύμφ . add ἐν συλλήψει δηλοῦντι E | ὑγρὸν δ’ ἔστιν om E || 10 τοῦ — 13 ] ἐν τῶν ἀφώνων , οἷον <T 287> Πάτροκλέ μοι δειλὴ πλεῖστον κεχαρισμένε θυμῷ ( nec plura ) E || 18—512 , 23 om E || 22 ὁμαλότητι ] ὑπτιότητι A || 26 τὴν βραχ . add R.Schneider | ἀνεδίπλασεν A || 27 φιλοῖ A || 34 ἀναδιπλασιοῖ A ; item p . 512,5 | ἀπαρτίζεται A
Lemmas: 3—5 om E || 8 κοινός συλλαβή E || 9 post σψμφ . add ἐν συλλαμβάνω δηλόω E | ὑγρός δέ εἰμί om E || 10 ὁ — 13 ] ἐν ὁ ἄφωνος , οἷος <T 287> Πάτροκλος ἐγώ δειλός πλεῖστος χαρίζομαι θυμός ( nec plura ) E || 18—512 , 23 om E || 22 ὁμαλότης ] ὑπτιότης A || 26 ὁ βραχ . add R.Schneider | ἀνεδίπλασεν A || 27 φιλέω A || 34 ἀναδιπλασιοῖ A ; item p . 512,5 | ἀπαρτίζω A
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.2
Εὐλόγως οὐχ ὡρίσατο τὴν κοινὴν συλλαβὴν · οὐ γὰρ ἔστιν , ἀλλὰ γίνεται · τῶν δὲ ὄντων εἰσὶν οἱ ὁροί . Ὅτι δὲ οὐκ ἔστιν etc . = Σᵐ 349 , 26—33 .
Lemmas: Εὔλογος οὐ ὁρίζω ὁ κοινός συλλαβή · οὖον γάρ εἰμί , ἀλλά γίγνομαι · ὁ δέ εἰμί εἰμί ὁ ὁράω . ὅτι2 δέ οὐ εἰμί etc . = Σᵐ 349 , 26—33 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.3
· Τρεῖς δὲ τρόπους εἶναί φασιν etc . = Σᵈ 50 , 20—51 , 9 .
Lemmas: · τρεῖς δέ τρόπος εἰμί φημί etc . = Σᵈ 50 , 20—51 , 9 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.4
Ῥῶν μέντοι γίνεται ἡ τοιαύτη κοινὴ etc . = Σᵐ 350 , 2—14 .
Lemmas: ῥόος μέντοι γίγνομαι ὁ τοιοῦτος κοινός etc . = Σᵐ 350 , 2—14 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.5
Ὁ δεύτερος τρόπος τῆς κοινῆς γίνεται , ὅταν βραχεῖ ἢ βραχυνομένῳ διχρῶν ἐπιφέρεται δύο σύμφωνα , ὧν τὸ μὲν δεύτερον ὑγρόν , ὁ ἔστιν ἀμετάβολον , τὸ δὲ ἡγοῦμενον τοῦ ὑγροῦ ἄφωνον ἢ καθ’ ἓν , ὁ ἔστι κατὰ 10 σύλληψιν , ἵνα τὸ μὲν λήγῃται , τὸ δὲ ἐπιφέρεται · τῷ γὰρ ἀθενεῖ συμπλεκόμενον τὸ λείον ἐξολισθαίνειν ποιεῖ τὸν ἦχον . Δεῖ ἄμφω ἐπάγεσθαι · εἰ γὰρ τὸ μὲν λήγοιτο etc . = Σᵐ 350 , 21—351 , 13 .
Lemmas: ὁ δύο τρόπος ὁ κοινός γίγνομαι , ὅταν βραχύς ἢ βραχύνω διχραω ἐπιφέρω δύο σύμφωνος , ὅς ὁ μέν δύο ὑγρός , ὁ εἰμί ἀμετάβολος , ὁ δέ ἡγέομαι ὁ ὑγρός ἄφωνος ἢ κατά εἷς , ὁ εἰμί κατά 10 σύλληψις , ἵνα ὁ μέν λήγω , ὁ δέ ἐπιφέρω · ὁ γάρ ἀτενής συμπλέκω ὁ λεῖος ἐξολισθάνω ποιέω ὁ ἦχος . Δεύς ἄμφω ἐπάγω · εἰμί γάρ ὁ μέν λήγω etc . = Σᵐ 350 , 21—351 , 13 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.6
Ὁ δὲ τρίτος τρόπος τῆς κοινῆς γίνεται , ὅταν βραχεῖα συλλαβὴ τελικὴ λέξεως ἦ , μὴ ἐπιφερομένων ἐκείνων τῶν συμφώνων τῶν τὴν μα - 15 κράν ποιούντων , ἀλλ’ ἤτοι ἑνὸς ἢ μηδενός · πᾶσα γὰρ τελικὴ συλλαβὴ ἐκ τῆς ἀναπαύσεως χρόνον προσλαμβάνει .
Lemmas: ὁ δέ τρίτος τρόπος ὁ κοινός γίγνομαι , ὅταν βραχύς συλλαβή τελικός λέξις εἰμί , μή ἐπιφέρω ἐκεῖνος ὁ σύμφωνος ὁ ὁ μή - 15 κραίνω ποιέω , ἀλλά ἤτοι εἷς ἢ μηδείς · πᾶς γάρ τελικός συλλαβή ἐκ ὁ ἀνάπαυσις χρόνος προσλαμβάνω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.7
Διὰ τί δὲ τρεῖς μόνοι τρόποι etc . = Σʳ 209 , 31—211 , 3 .
Lemmas: Ζεύς τίς δέ τρεῖς μόνος τρόπος etc . = Σʳ 209 , 31—211 , 3 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.8
Δεῖ δὲ εἰδέναι ὅτι ἡ κοινὴ etc . = Σʳ 211 , 8—13 .
Lemmas: Δεύς δέ οἶδα ὅτι ὁ κοινός etc . = Σʳ 211 , 8—13 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0563.9
Ἡ ὅταν βραχεῖα οὖσα καταπαραιοῖ etc . = Σᵈ 52 , 4—55 , 25 .
Lemmas: ὁ ὅταν βραχύς εἰμί καταπαραιοῖ etc . = Σᵈ 52 , 4—55 , 25 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0564.1
μέρος λόγου . Ὅτι δὲ οὐ κατὰ τινὰ διάλεκτον τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ πρὸς τὴν χρείαν τοῦ μέτρου , <δήλον , εἰ γε οὐκ ἀναδιπλaciaζει,> ὅτε οὐ χρείαν ἔχει μακρᾶς , ὡς τὸ <B 220> ἔχιστος δ' Ἀχιλλῇ μάλιστ' ἤν ἤδ' Ὀδυσῆ , ἐκάτερον δι' ἑνὸς συμφώνου . Ἐν οἷς μέντοι εὑρίσκεται ἡ προτέρα ἀπαρτίασα εἰς μέρος λόγου , οὐκέτι τὸ ἕξης ἀμετάβολον ἀναδιπλaciaζει · ἐν γοῦν τῷ <Π 358> Αἴας δ' ὁ μέγας οὐκέτι ἐποίησε τοῦτο , ἐπεὶ τὸ ὁ ἀπήρτισται εἰς μέρος λόγου . Οὐκοῦν ἀτοπον τοῦ ποιητοῦ παραιτησαμένου τοῦτο ἡμᾶς βαίνειν τὸ μὴ δόξαν ἐκείνῳ ; Ἀρκεῖσθω δηλαδὴ ὁ λόγος οὗτος , ὅτι ἡ μὲν προτέρα ἀπαρτίζει εἰς μέρος λόγου , ἡ δὲ ἕξης ἀπὸ ἀμετάβολου ἄρχεται , τοῦ ἀμετάβολου διὰ τὴν ἐν αὐτῷ ὑγρότητα σχεδὸν ἴσον δυναμένου τῇ τοῦ φωνήεντος ὁμαλότητι . Τισὶ δὲ ἀρέσκει τοῦτο μόνον ζητεῖν ἐν τοῖς ἕψει τοῦτο , εἰ ἡ προτέρα συλλαβὴ βραχεῖα οὖσα ἀπήρτισεν εἰς μέρος λόγου , καὶ μὴ διαφέρεσθαι περὶ τῆς ἕξης συλλαβῆς ἐξ οἱουδήποτε συμφώνου τὴν ἀρχὴν λαμβανοῦσης , ὡς ἐκεῖνο <Φ 352> τὰ περὶ καλά ρέεθρα · ἐν γὰρ τῷ περὶ ἡ μὲν πρώτη ἀπήρτισεν εἰς μέρος λόγου , ἡ δὲ ἕξης ἡ περ συλλαβὴ οὐκ ἀπὸ ἀμετάβολου ἤρξατο . Ἔρει τις ἴσως , ὅτι δίχρονον νῦν ἐκτείνεται · ἀλλ' ἐν τῷ περὶ προσωνδίας ὁ Ἡρωδιανὸς οὐκ ἐξέτεινε τοῦτο , εἰπὼν ἐκεῖνο , ὅτι ἐπεὶδὴ ἄρθρον ἐστὶν οὐδετέρου ὀνόματος πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ , διὰ τοῦτο συστῆλλεται , ἵνα ταύτῃ διαφορὰν ἔχῃ πρὸς τὴν ὀρθὴν καὶ αἰτιατικὴν δυϊκοῦ ἀριθμοῦ γένους θηλυκοῦ · τὰ καλά γὰρ ἐκτείνεται καὶ τὰ Ἑλένα · τὸ μέντοι <τὰ ἐν τῷ τὰ> περὶ καλά ρέεθρα συστῆλλεται , ἐπεὶδὴ , ὡς ἔφαμεν , ἄρθρον ἐστὶν οὐδετέρου γένους πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ .
Lemmas: μέρος λόγος . ὅτι2 δέ οὖον κατά τις διάλεκτος οὗτος ποιέω , ἀλλά πρός ὁ χρεία ὁ μέτρον , Ἅδηλος , εἰμί γε οὐ ἀναδιπλaciaζει,> ὅτε οὖον χρεία ἔχω μακρός , ὡς ὁ <B 220> ἔχις δέ Αχίλλη μάλιστα ἐάν ἤδη Ὀδυσσεύς , ἐκάς διά εἷς σύμφωνος . ἐν ὅς μέντοι εὑρίσκω ὁ πρότερος ἀπαρτίζω εἰς μέρος λόγος , οὐκέτι ὁ έξειμι ἀμετάβολος ἀναδιπλaciaζει · ἐν γοῦν ὁ <Π 358> Αἴας δέ ὁ μέγας οὐκέτι ποιέω οὗτος , ἐπεί ὁ ὁ ἀπαρτίζω εἰς μέρος λόγος . οὐκοῦν ἄτοπος ὁ ποιητής παραιτέομαι οὗτος ἐγώ βαίνω ὁ μή δόξα ἐκεῖνος ; ἀρκέω δηλαδή ὁ λόγος οὗτος , ὅτι ὁ μέν πρότερος ἀπαρτίζω εἰς μέρος λόγος , ὁ δέ έξειμι ἀπό ἀμετάβολον ἄρχω , ὁ ἀμετάβολον διά ὁ ἐν αὐτός ὑγρότης σχεδόν ἴσος δύναμαι ὁ ὁ φωνήεις ὁμαλότης . τις δέ ἀρέσκω οὗτος μόνος ζητέω ἐν ὁ ἕπω οὗτος , εἰμί ὁ πρότερος συλλαβή βραχύς εἰμί ἀπαρτίζω εἰς μέρος λόγος , καί μή διαφέρω περί ὁ έξειμι συλλαβή ἐκ οἱουδήποτε σύμφωνος ὁ ἀρχή λαμβάνω , ὡς ἐκεῖνος <Φ 352> ὁ περί καλός ῥεῖθρον · ἐν γάρ ὁ περί ὁ μέν πρῶτος ἀπαρτίζω εἰς μέρος λόγος , ὁ δέ έξειμι ὁ περ συλλαβή οὐ ἀπό ἀμετάβολον ἄρχω . ἔρομαι τις ἴσως , ὅτι δίχρονος νῦν ἐκτείνω · ἀλλά ἐν ὁ περί προσωνδίας ὁ Ἡρωδιανός οὐ ἐκτείνω οὗτος , εἶπον ἐκεῖνος , ὅτι ἐπειδή ἄρθρον εἰμί οὐδέτερος ὄνομα πληθυντικός ἀριθμός , διά οὗτος συστέλλω , ἵνα οὗτος διαφορά ἔχω πρός ὁ ὀρθός καί αἰτιατικός δυικός ἀριθμός γένος θηλυκός · ὁ καλός γάρ ἐκτείνω καί ὁ Ἑλένη · ὁ μέντοι ὅς ἐν ὁ ὅς περί καλός ῥεῖθρον συστέλλω , ἐπειδή , ὡς φημί , ἄρθρον εἰμί οὐδέτερος γένος πληθυντικός ἀριθμός .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0564.2
25 Περὶ λέξεως .
Lemmas: 25 περι λέξις .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0564.3
<Heliodori.> — Καλῶς καὶ εὐτάκτως τῇ ἐπαναβάσει χρυσάμενος ὁ τεχνικὸς μετὰ τὰς συλλαβὰς περὶ λέξεως ἤρξατο γράφειν . Ἔστι δὲ λέξις μέρος ἐλάχιστον τοῦ κατὰ σύνταξιν λόγου αὐτοτελές . Οὐκ ἐκτὸς δὲ μέμψεως ὁ ὅρος · ἐστὶ γὰρ καὶ τοῦτο μέρος ἐλάχιστον λόγου αὐτοτελές , ὡσπερ ἐν τῷ λόγῳ Δημοσθένους ὅλον τὸ <Olynth . I § 1> ἀντὶ πολλῶν <ἄν,> ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι , χρημάτων ὑμᾶς ἐλέεσθαι νομίζω , εἰ φανερὸν γένοιτο τὸ μέλλον συνοίσειν τῇ πόλει , περὶ ὧν νυνὶ σκοπεῖτε . Ἡ τὸ σημαίνει τὸ ἀφ' ἑαυτοῦ τέλος ἔχον σημασίας τινός , οὐ διανοίας .
Lemmas: <Heliodori.> — καλῶς καί εὔτακτος ὁ ἐπανάβασις χρίω ὁ τεχνικός μετά ὁ συλλαβή περί λέξις ἄρχω γράφω . εἰμί δέ λέξις μέρος μικρός ὁ κατά σύνταξις λόγος αὐτοτελής . οὐ ἐκτός δέ μέμψις ὁ ὅρος · εἰμί γάρ καί οὗτος μέρος μικρός λόγος αὐτοτελής , ὡς ἐν ὁ λόγος Δημοσθένης ὅλος ὁ <Olynth . I § 1> ἀντί πολύς <ἄν,> εἰμί ἀνήρ Ἀθηναῖος , χρῆμα σύ ἐλεέω νομίζω , εἰμί φανερός γίγνομαι ὁ μέλλω συμφέρω ὁ πόλις , περί ὅς νυνί σκοπέω . ὁ ὁ σημαίνω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ τέλος ἔχω σημασία τις , οὖον διάνοια .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0564.4
35 Ἔστι δὲ καὶ ἄλλος ὅρος · <λέξις ἐστὶ φωνὴ ἐγγράμματος νοητὸν τι ἀποτελοῦσα> · ἐγγράμματος δὲ φωνὴ ἐστὶν ἀποτέλεσμα τοῦ ἐν ἡμῖν ἐντεθησαυρισμένου πνεύματος .
Lemmas: 35 εἰμί δέ καί ἄλλος ὅρος · Ἅλεξις εἰμί φωνή ἐγγράμματος νοητός τίς ἀποτελέω · ἐγγράμματος δέ φωνή εἰμί ἀποτέλεσμα ὁ ἐν ἐγώ ἐνθησαυρίζω πνεῦμα .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0564.5
8 μεταβαίνειν ] βαίνοντες A || 9 ἡ μὲν ] ἡμᾶς A | ἀπαρτίασας A || 11 τῆς τοῦ φ . ὁμαλότητος A || 15 ἡ μὲν πρ . ] ἡμᾶς πρώτην A || 16 post λόγου add ἤτα A || 30 ἐν τῷ λόγῳ ] οἱ τὸν λόγον AE || 33 σημαίνει E , om A || 37 post πνεύματος add A eadem fere quae Σv 212 , 24—213 , 5
Lemmas: 8 μεταβαίνω ] βαίνω A || 9 ὁ μέν ] ἐγώ A | απαρτιαειδω A || 11 ὁ ὁ φ . ὁμαλότης A || 15 ὁ μέν ΠΡ . ] ἐγώ πρῶτος A || 16 post λόγος add ἦτα A || 30 ἐν ὁ λόγος ] ὁ ὁ λόγος AE || 33 σημαίνω E , om A || 37 post πνεῦμα add A eadem fere quae Σv 212 , 24—213 , 5
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.1
Ἔστι δὲ καὶ ἕτερος ὅρος οὗτος · « λέξις ἐστὶν ἐλάχιστη φωνὴ ἐγγράμματος ἀμερὴς ἰδία ῥητὴ καὶ ἰδία νοητή · ὑφ’ ἕνα τόνον καὶ ἕν πνεῦμα ἀγομένη » ἢ λεγομένη ἢ προφερομένη .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἕτερος ὅρος οὗτος · « λέξις εἰμί λίγος φωνή ἐγγράμματος ἀμερής ἴδιος ῥητός καί ἴδιος νοητός · ὑπό εἷς τόνος καί εἷς πνεῦμα ἄγω » ἢ λέγω ἢ προφέρω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.2
Τὸ δὲ λέγω ὁπλοῖ τρία , τὸ ἀπαγγέλλω , τὸ ἀριθμῶ , τὸ ἐκλέγομαι · ὥσπερ δὲ ἀπὸ τοῦ ἔχω ἕξιν , οὕτως ἀπὸ τοῦ λέγω λέξιν , ἢ σημασίας δ ἀπαγγελτικὴ ἢ ἡ πρὸς σύνταξιν λόγου καταριθμουμένη .
Lemmas: ὁ δέ λέγω ὁπλέω τρεῖς , ὁ ἀπαγγέλλω , ὁ ἀριθμέω , ὁ ἐκλέγω · ὥσπερ δέ ἀπό ὁ ἔχω ἕξις , οὕτως ἀπό ὁ λέγω λέξις , ἢ σημασία δ ἀπαγγελτικός ἢ ὁ πρός σύνταξις λόγος καταριθμέω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.3
Λέξεις ἐστὶ μέρος . ] Ἐπειδὴ μέρος ἐστὶ καὶ τοῦ παντὸς τὸ ἡμιτὸ ἐπ’ ἴσης μοῖρας τεμνόμενον καὶ τὸ μικρὸν ἀπόψηγμα ἢ ἀπότμημα , πάλιν μέρος φαμέν καὶ κόμμα μέγα χρυσοῦ [ μέρος χρυσοῦ ] καὶ τὸ μικρὸν ἀπόψηγμα , καλῶς τὸ « ἐλάχιστον » προσέθηκε πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ μείζονος . Καὶ τίνος μέρος ; Ἐκείνου δηλαδὴ τοῦ λόγου τοῦ συντεταγμένου καὶ παρατιθεμένου διανοίαις πλείσταις καὶ πλείσταις νοήσασιν .
Lemmas: λέγω εἰμί μέρος . ] ἐπεί μέρος εἰμί καί ὁ πᾶς ὁ ἡμιτὸ ἐπί ἴσος μοῖρα τέμνω καί ὁ μικρός ἀπόψηγμα ἢ ἀπότμημα , πάλιν μέρος φημί καί κόμμα μέγας χρυσός [ μέρος χρυσός ] καί ὁ μικρός ἀπόψηγμα , καλῶς ὁ « μικρός » προστίθημι πρός ἀντιδιαστολή ὁ μείζων . καί τίς μέρος ; ἐκεῖνος δηλαδή ὁ λόγος ὁ συντάσσω καί παρατίθημι διάνοια πλεῖστος καί πλεῖστος νοέω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.4
Ἑλιπὴς δὲ ὁ ὅρος · εὑρίσκεται γὰρ καὶ ἐν γράμμα καὶ μία συλλαβὴ λέξις οὖσα · μέρος γὰρ ἐστὶν ἐλάχιστον λόγου <καὶ ἑκάστον γράμμα> καὶ ἑκάστη συλλαβή . Ἄλλὰ φαμεν ὅτι πρὸς εἰσαγομένους γράφων τὰ πολλὰ τῶν ζητημάτων παραιτεῖται . Φησὶ δὲ « ἐλάχιστον » , ὅτι ἐστὶ τι μέρος ἐπ’ ἴσης μεριζόμενον . Καὶ λόγος μὲν ἐστὶν ὁ διανοιῶν περιεκτικός , διάνοια δὲ λέξεων σύνθεσις ἀπαρτιζοῦσα · ὡς διάνοιαν μὲν φαμεν τὸ « ἥλιος ὑπὲρ γῆν » , λόγον δέ , « εἰ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἐστίν » · ὥστε διαφέρει διάνοια λόγου , ὅτι ἡ μὲν διάνοια οὐκ ἀκολούθον τι [ λόγον ] ἔχει , ἀλλ’ ἀπλοῦν ἀξίωμα ποιεῖ , ὡς τὸ « Σωκράτης πέμπε » , ὁ λόγος δὲ πολλάκις καὶ τὰς αἰτίας τῶν πραγμάτων συνεπικαθίσταται πολλαῖς τε διανοίαις .
Lemmas: λείπω δέ ὁ ὅρος · εὑρίσκω γάρ καί ἐν γράμμα καί εἷς συλλαβή λέξις εἰμί · μέρος γάρ εἰμί μικρός λόγος καί ἕκαστος γράμμα καί ἕκαστος συλλαβή . ἀλλά φημί ὅτι πρός εἰσάγω γράφω ὁ πολύς ὁ ζήτημα παραιτέομαι . φημί δέ « μικρός » , ὅτι εἰμί τίς μέρος ἐπί ἴσος μερίζω . καί λόγος μέν εἰμί ὁ διάνοια περιεκτικός , διάνοια δέ λέξις σύνθεσις ἀπαρτίζω · ὡς διάνοια μέν φημί ὁ « ἥλιος ὑπέρ γῆ » , λόγος δέ , « εἰμί ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα εἰμί » · ὥστε διαφέρω διάνοια λόγος , ὅτι ὁ μέν διάνοια οὐ ἀκόλουθος τίς [ λόγος ] ἔχω , ἀλλά ἀπολόω ἀξίωμα ποιέω , ὡς ὁ « Σωκράτης πέντε » , ὁ λόγος δέ πολλάκις καί ὁ αἴτιος ὁ πρᾶγμα συνεπικαθιστημι πολύς τε διάνοια .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.5
Διαφέρει δὲ ὁ κατὰ σύνθεσιν τοῦ κατὰ σύνταξιν λόγου · κατὰ σύνθεσιν γὰρ λέγω λόγον τὸν ἐν μέτροις κείμενον , κατὰ σύνταξιν δὲ τὸν καταλογάδην · νῦν δὲ ἡμῖν οὐ πρόκειται περὶ τοῦ κατὰ σύνθεσιν λέγειν , ἀλλὰ περὶ λέξεως τῆς ἐν συντάξει λόγου πεζοῦ .
Lemmas: διαφέρω δέ ὁ κατά σύνθεσις ὁ κατά σύνταξις λόγος · κατά σύνθεσις γάρ λέγω λόγος ὁ ἐν μέτρον κεῖμαι , κατά σύνταξις δέ ὁ καταλογάδην · νῦν δέ ἐγώ οὖον πρόκειμαι περί ὁ κατά σύνθεσις λέγω , ἀλλά περί λέξις ὁ ἐν συντάσσω λόγος πεζός .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.6
Τῆς πεζῆς , φησί , λέξεως ἡ σύνθεσις λόγος ἐστὶν ἡ διάνοιαν αὐτοτελῆ δηλοῦσα · « αὐτοτελῆ » δὲ φησιν , ὅτι ἐστὶ τις διάνοια οὐκ αὐτοτελὴς , ὡς « ἥλιος ὑπὲρ γῆν » · τοῦτο γὰρ οὐκ ἔχει αὐτοτελῆ διάνοιαν · αὐτοτελὴς λέγω τὴν ἀφ’ ἑαυτῆς ἔχουσαν τὸ τέλος , ὡς τὸ « εἰ ἥλιος ὑπὲρ γῆν , ἡμέρα ἐστίν » . Ἵνα δὲ μὴ τις ἐπιλάβηται αὐτοῦ , ὅτι μὴ προδιδάξας τί ἐστὶ λόγος τὴν λέξιν μέρος τοῦ λόγου φησίν , διὰ τοῦτο εὐθέως ἐπιφέρει τὸν ὅρον τοῦ λόγου · ὁρίζει δὲ αὐτόν , ἵνα δηλώσῃ ποίου λόγου ἐστὶ μέρος ἐλάχιστον ἡ λέξις .
Lemmas: ὁ πεζός , φημί , λέξις ὁ σύνθεσις λόγος εἰμί ὁ διάνοια αὐτοτελής δηλόω · « αὐτοτελής » δέ φημί , ὅτι εἰμί τις διάνοια οὐ αὐτοτελής , ὡς « ἥλιος ὑπέρ γῆ » · οὗτος γάρ οὐ ἔχω αὐτοτελής διάνοια · αὐτοτελής λέγω ὁ ἀπό ἑαυτοῦ ἔχω ὁ τέλος , ὡς ὁ « εἰμί ἥλιος ὑπέρ γῆ , ἡμέρα εἰμί » . ἵνα δέ μή τις ἐπιλαμβάνω αὐτός , ὅτι μή προδιδάσκω τίς εἰμί λόγος ὁ λέξις μέρος ὁ λόγος φημί , διά οὗτος εὐθύς ἐπιφέρω ὁ ὅρος ὁ λόγος · ὁρίζω δέ αὐτός , ἵνα δηλόω ποῖος λόγος εἰμί μέρος μικρός ὁ λέξις .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.7
Λέξεις δὲ καλοῦνται καὶ αἱ συλλαβαί · ἀλλὰ καθὼ αἱ λέξεις ἔχουσι λεκτὸν σημαίνον τι [ λεκτόν ] , διαφέρουσιν .
Lemmas: λέγω δέ καλέω καί ὁ συλλαβή · ἀλλά καθίημι ὁ λέγω ἔχω λεκτός σημαίνω τίς [ λεκτός ] , διαφέρω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0565.8
1 οὗτος Ε , οὕτως Α || 3 ἢ λεγ . — καταρ . ( 8 ) om Ε || 4 ἐκλέγομαι ] ἐπιλεγόμενον Α || 8 ἐπ’ Α , ἐξ Ε | ἀπόψηγμα ΑΕ ; item v . 10 || 13 post νοήμ . add Α : πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ἄλλων ἀλόγων || 13—514 , 17 om Ε || 14 γάρ ] δέ Α || 18 λέξεως σύνθεσιν Α | μέν ἔφαμεν Α || 23 πολλαῖς τε ] πολλάκις τέ Α || 24 γάρ ] δέ Α || 27 λόγος ] λόγου Α || 30 γῆς Α 38
Lemmas: 1 οὗτος Ε , οὕτως Α || 3 ἢ λεγ . — Κατάρ . ( 8 ) om Ε || 4 ἐκλέγω ] ἐπιλέγω Α || 8 ἐπί Α , ἐκ Ε | ἀπόψηγμα ΑΕ ; item v . 10 || 13 post νοήμ . add Α : πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἄλλος ἄλογος || 13—514 , 17 om Ε || 14 γάρ ] δέ Α || 18 λέξις σύνθεσις Α | μέν φημί Α || 23 πολύς τε ] πολλάκις τε Α || 24 γάρ ] δέ Α || 27 λόγος ] λόγος Α || 30 γῆ Α 38
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0566.1
Μεμπτέος δὲ ὁ τεχνικὸς etc . = Σm 355 , 16—32 .
Lemmas: μεμπτέος δέ ὁ τεχνικός etc . = Σm 355 , 16—32 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0566.2
Τίνος δὲ ἕνεκεν τὴν πεζὴν λέειν μόνον ὠνόμασεν , ἥτις ἐστὶ τοῦ καταλογάδην λόγου · Ὅτι ὁ πεζὸς λόγος κατὰ φύσιν ἐστὶ γυμνὸς ἀπὸ πάσης ἐπιτηδεύσεως · οὐ γὰρ ὥσπερ ἐν τοῖς ποιητικοῖς τὰ μὲν ἀποκέδ κοπται , ὡς τὸ <ex . gr . Ω 369> ἄνδρ’ ἀπαμύνεσθαι , τὰ δὲ περιπεφρασται , ὡς τὸ <ex . gr . β 409> ἱερὴ ἰς Τηλεμάχοιο , οὕτω καὶ ὁ πεζὸς κατὰ ἀποκοπὴν ἢ περίφρασιν σύγκειται , ἀλλ’ ἐστὶν ἐξ λέξεων , οὐδὲν ἔχων ἐπιτετηδευμένον · διὰ τοῦτο τὴν διαφορὰν εἰδὼς τὴν πεζὴν μόνον ὠνόμασε λέειν , προκρίνας τὸ κατὰ φύσιν τοῦ παρὰ φύσιν . Ἡ 10 δὲ ἐμμετρος σύνθεσις περίοδος καλεῖται .
Lemmas: τίς δέ ἕνεκα ὁ πεζός λέω μόνος ὀνομάζω , ὅστις εἰμί ὁ καταλογάδην λόγος · ὅτι2 ὁ πεζός λόγος κατά φύσις εἰμί γυμνός ἀπό πᾶς ἐπιτήδευσις · οὖον γάρ ὥσπερ ἐν ὁ ποιητικός ὁ μέν ἀποκέδ κοπτή , ὡς ὁ <ex . gr . Ω 369> ἀνήρ ἀπαμύνω , ὁ δέ περιφράζω , ὡς ὁ <ex . gr . Β 409> ἱερός ἴς Τηλέμαχος , οὗτος καί ὁ πεζός κατά ἀποκοπή ἢ περίφρασις σύγκειμαι , ἀλλά εἰμί ἐκ λέξις , οὐδείς ἔχω ἐπιτηδεύω · διά οὗτος ὁ διαφορά εἰδοί ὁ πεζός μόνος ὀνομάζω λέω , προκρίνω ὁ κατά φύσις ὁ παρά φύσις . ὁ 10 δέ έμμετρος σύνθεσις περίοδος καλέω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0566.3
Καλῶς δὲ πρόκειται τὸ [ μέρος ] · τὰ γὰρ ὑπερθετικὰ οὐκ ἐπίδεχεται τὸ ἧττον καὶ τὸ μᾶλλον , αἱ δὲ λέξεις ἐπίδεχονται τὸ ἧττον , διαιροῦνται γὰρ εἰς συλλαβάς · ἀλλ’ ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι πρὸς τὸ σημαινόμενον ἀποβλέπων εἶπε τὸ · καὶ γὰρ αἱ λέξεις τῇ 15 φωνῇ διαιροῦνται , οὐ κατὰ τὸ σημαινόμενον · ἐὰν γὰρ διαιρεθῶσιν , οὐδὲν σημαίνουσι · τὸ γὰρ Ὦμρος εἰ διέλωμεν εἰς τὸ ὦ καὶ τὸ μρος , ἀσήμαντον γίνεται .
Lemmas: καλῶς δέ πρόκειμαι ὁ [ μέρος ] · ὁ γάρ ὑπερθετικός οὐ ἐπιδέχομαι ὁ κακός καί ὁ μᾶλλον , ὁ δέ λέγω επιδέχομαι ὁ κακός , διαιρέω γάρ εἰς συλλαβή · ἀλλά εἰμί εἶπον , ὅτι πρός ὁ σημαίνω ἀποβλέπω εἶπον ὁ · καί γάρ ὁ λέγω ὁ 15 φωνή διαιρέω , οὖον κατά ὁ σημαίνω · ἐάν γάρ διαιρέω , οὐδείς σημαίνω · ὁ γάρ Ὦμρος εἰμί διαιρέω εἰς ὁ εἰμί καί ὁ μρος , ἀσήμαντος γίγνομαι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0566.4
<Heliodori.> — Λόγος δὲ σημαίνει ἱα’ · εἰσὶ δὲ ταῦτα · λόγος ὁ ἐξ ἀναλωμάτων etc . = eadem fere quae Σv 213 , 7—214 , 2 . Ταῦτα λέγου - 20 σιν εἶναι τὰ ἱα’ τοῦ λόγου · ἐστὶ δὲ καὶ ἕτερα ταῦτα . Ἔστι λόγος καὶ ὁ ὅρος , ὡς ὅταν εἴπωμεν <εἴπέ μοι τὸν λόγον τῆς φιλοσοφίας> , ἤγουν τὸν ὅρον . Ἔστι λόγος καὶ ὁ κανὺν , ὡς ὅταν εἴπωμεν <εἴπέ μοι τὸν λόγον τοῦ Αἴας Αἴαντος> , τοὔτεστι τὸν κανόνα Ἔστι λόγος καὶ ἡ ἀπολογία , ὡς ἐπὶ τοῦ <ubi?> σκίηνις εὑρεθήσεται 25 λόγος τις . Ἔστι λόγος καὶ τὸ ἐπίγραμμα , οἷον <Pind . Ol . 7 , 158> οὐχ ἕτερον λιθίνα ψάφος ἔχει λόγον , τοὔτεστι τὸ ἐπίγραμμα . Ἔστι λόγος καὶ τὸ ἀπόφθεγμα , οἷον <Soph . Trach . 1> λόγος μέν ἐστ’ ἀρχαῖος ἀνθρώποις φανεῖς . Ἔστι λόγος καὶ ἡ φωνή , οἷον <ubi?> λόγος τις ἐπνεύσεν ὡς τέθνηκα · οὐ γὰρ ἐστὶ λόγος καὶ ἡ 30 ἀντιλογία .
Lemmas: <Heliodori.> — Λόγος δέ σημαίνω ἰά · εἰμί δέ οὗτος · λόγος ὁ ἐκ ἀνάλωμα etc . = eadem fere quae Σv 213 , 7—214 , 2 . οὗτος λέγω - 20 βρόχος εἰμί ὁ ἰά ὁ λόγος · εἰμί δέ καί ἕτερος οὗτος . εἰμί λόγος καί ὁ ὅρος , ὡς ὅταν εἶπον εἶπον ἐγώ ὁ λόγος ὁ φιλοσοφία , ἤγουν ὁ ὅρος . εἰμί λόγος καί ὁ καίνω , ὡς ὅταν εἶπον εἶπον ἐγώ ὁ λόγος ὁ Αἴας Αἴας , τουτέστι ὁ κανών εἰμί λόγος καί ὁ ἀπολογία , ὡς ἐπί ὁ <ubi?> σκίνη εὑρίσκω 25 λόγος τις . εἰμί λόγος καί ὁ ἐπίγραμμα , οἷος <Pind . Ol . 7 , 158> οὐ ἕτερος λίθινος ψῆφος ἔχω λόγος , τουτέστι ὁ ἐπίγραμμα . εἰμί λόγος καί ὁ ἀπόφθεγμα , οἷος <Soph . Trach . 1> λόγος μέν ἐστώ ἀρχαῖος ἄνθρωπος φαίνω . εἰμί λόγος καί ὁ φωνή , οἷος <ubi?> λόγος τις πνέω ὡς θνῄσκω · οὖον γάρ εἰμί λόγος καί ὁ 30 ἀντιλογία .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0566.5
<Heliodori.> — Τοῦ δὲ λόγου μέρη ἐστὶν ὀκτώ . ] Ἐπειδὴπερ ἕναρχος τοῦ λόγου ἐμνημόνευσεν , ἀγνοεῖ δὲ ὁ νέος πόσα ἐστὶ τοῦ λόγου τὰ μέρη καὶ ὅπως ἐν ἑκάστῳ αὐτῶν ὀνομάζεται , ἐπήγαγεν αὐτῷ εἰπὼν <τοῦ δὲ λόγου μέρη ἐστὶν ὀκτώ> , προσπλέξας τῷ ἀριθμῷ καὶ τὰ ὀνό - 35 ματα . Οὐκ ἀγνοεῖν δὲ χρή , ὅτι τὰ παρ’ ἡμῖν μέρη λόγου στοιχεῖα καλοῦσιν οἱ φιλόσοφοι · λέγουσι γὰρ ὅτι καθὼς τὰ στοιχεῖα φωνῇ ἄτομα καὶ ἀμέριστα ἐστίν , οὕτω καὶ τὰ στοιχεῖα ἄτομά ἐστι
Lemmas: <Heliodori.> — ὁ δέ λόγος μέρος εἰμί ὀκτώ . ] ἐπειδήπερ ἔναρχος ὁ λόγος μνημονεύω , ἀγνοέω δέ ὁ νέος πόσος εἰμί ὁ λόγος ὁ μέρος καί ὅπως ἐν ἕκαστος αὐτός ὀνομάζω , ἐπάγω αὐτός εἶπον αἰτέω δέ λόγος μέρος εἰμί ὀκτώ , προσπλέκω ὁ ἀριθμός καί ὁ ὄνος - 35 μάτη . οὐ ἀγνοέω δέ χρή , ὅτι ὁ παρά ἐγώ μέρος λόγος στοιχεῖον καλέω ὁ φιλόσοφος · λέγω γάρ ὅτι καθώς ὁ στοιχεῖον φωνή ἄτομος καί ἀμέριστος εἰμί , οὗτος καί ὁ στοιχεῖον ἄτομος εἰμί
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0567.1
μέρη τοῦ λόγου , ἐπεὶ μὴ πεφυκασιν εἰς νοητὰ τέμνεσθαι , ὡς οὐδ’ ἐκεῖνα εἰς ἐγγραμμάτους φωνάς · πάλιν τέ φασι , ὅτι ὥσπερ τὰ στοιχεῖα ἀποτελοῦσι τὰς συλλαβὰς , οὕτω καὶ ταῦτα τὸν τέλειον λόγον · ἢ δτι ὥσπερ τὰ κοσμικὰ στοιχεῖα ἀποτελεῖ σώματα , οὕτω καὶ ταῦτα συνιόντα ἀπαρτίζει τοὺς λόγους . Μέμψαιτο δ’ ἂν τις τῷ εἰρημένῳ · « εἰ γὰρ μέρος ἐστίν , δεῖ τὸ πᾶν παρεῖναι ἐν ἑκάστῳ λόγῳ , ἐπεὶ τὰ μέρη τοῦ ὅλου συμπληρωτικὰ · οὐκοῦν εἰ φαινοῖτο τις λόγος μὴ ἔχων τι τῶν ἑαυτοῦ , ἄτελὴς ἔσται » . Πρὸς δ’ λεκτέον , ὅτι τοῦ λόγου ἐστὶν εἴδη πολλά · ὁρῶμεν γὰρ ὅτι ἐν ἑκάστῳ τῶν ζῴων διαφέρει τοῖς μέρεσι πρὸς τὸ ἄλλο ζῷον · εἰ τοίνυν φαίνεται εἴδη διαφέροντα κατὰ τὴν τῶν μερῶν ἀναπλήρωσιν , δῆλον ὅτι οὐδὲν δεῖ θαυμάζειν , ὅτε λόγος τις μὴ ἐκ πάντων τῶν μερῶν ἑαυτοῦ γίνοιτο · διαφέρουσι γὰρ οἱ λόγοι κατὰ τὰ σχήματα . Ἔστι δὲ λόγος διὰ μιᾶς λέξεως etc . = Σᵃ 57 , 12—58 , 19 . Εἰ δὲ μονομερὴς γίνεται λόγος τέλειος διάνοιαν αὐτοτελῆ δηλῶν , ἀλλ’ οὐν ἐξακούεται ἔσθεν ἢ οὐσία ἢ ποιήσασα τὸ πρᾶγμα · τὸ μὲν γὰρ ὄνομα ὡς οὐσία ἐστί , τὸ δὲ ῥῆμα συμβεβηκὸς περὶ τὴν οὐσίαν γινόμενον · πάντως γὰρ ἡ οὐσία ἐστὶν ἢ ἐνεργουσὰ τι ἢ πάσχουσα , τὸ δὲ ῥῆμα σημαίνει τὴν πρᾶξιν καὶ τὸ πάθος .
Lemmas: μέρος ὁ λόγος , ἐπεί μή φύω εἰς νοητός τέμνω , ὡς οὐδέ ἐκεῖνος εἰς εγγράμματος φωνή · πάλιν τε φημί , ὅτι ὥσπερ ὁ στοιχεῖον ἀποτελέω ὁ συλλαβή , οὗτος καί οὗτος ὁ τέλειος λόγος · ἢ δ ὥσπερ ὁ κοσμικός στοιχεῖον ἀποτελέω σῶμα , οὗτος καί οὗτος συνέρχομαι ἀπαρτίζω ὁ λόγος . μέμφομαι δέ εἄν τις ὁ εἴρω · « εἰμί γάρ μέρος εἰμί , δεῖ ὁ πᾶς πάρειμι ἐν ἕκαστος λόγος , ἐπεί ὁ μέρος ὁ ὅλος συμπληρωτικός · οὐκοῦν εἰμί φαίνω τις λόγος μή ἔχω τίς ὁ ἑαυτοῦ , ἀτελής εἰμί » . πρός δέ λεκτέος , ὅτι ὁ λόγος εἰμί εἶδος πολύς · ὁράω γάρ ὅτι ἐν ἕκαστος ὁ ζῷον διαφέρω ὁ μέρος πρός ὁ ἄλλος ζῷον · εἰμί τοίνυν φαίνω εἶδος διαφέρω κατά ὁ ὁ μέρος ἀναπλήρωσις , δῆλος ὅτι οὐδείς δεῖ θαυμάζω , ὅτε λόγος τις μή ἐκ πᾶς ὁ μέρος ἑαυτοῦ γίγνομαι · διαφέρω γάρ ὁ λόγος κατά ὁ σχῆμα . εἰμί δέ λόγος διά εἷς λέξις etc . = Σᵃ 57 , 12—58 , 19 . εἰμί δέ μονομερής γίγνομαι λόγος τέλειος διάνοια αὐτοτελής δηλόω , ἀλλά ὀν ἐξακούω ς ἢ οὐσία ἢ ποιέω ὁ πρᾶγμα · ὁ μέν γάρ ὄνομα ὡς οὐσία εἰμί , ὁ δέ ῥῆμα συμβαίνω περί ὁ οὐσία γίγνομαι · πάντως γάρ ὁ οὐσία εἰμί ἢ ἐνεργέω τίς ἢ πάσχω , ὁ δέ ῥῆμα σημαίνω ὁ πρᾶξις καί ὁ πάθος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0567.2
Οἱ Περιπατητικοὶ δύο μέρη λόγου ἐδόξασαν εἶναι , ὄνομα καὶ ῥῆμα · τὰ δὲ ἄλλα οὐ λέγουσιν εἶναι μέρη λόγου , ἀλλ’ ἐνεκεν συνδέσεως καὶ κόλλης παραλαμβάνεσθαι · ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς πλοίοις μέρη λέγομεν εἶναι τοὺς τοῖχους καὶ τὰ πηδάλια καὶ τὸ ἄρμενον , τὴν δὲ πίτταν , στυπεῖον , ἥλους οὐ λέγομεν εἶναι μέρη τοῦ πλοίου , ἀλλ’ ἐνεκεν συνδέσεως καὶ κόλλης παραλαμβάνεται , οὕτω τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα μέρη ἐστὶ τοῦ λόγου , τὰ δ’ ἄλλα οὔ . Εἶτα ἐπιφέρουσι [ λῦσιν ἀντιθέσεως ] , ὅτι ὥσπερ εὑρίσκομεν τινὰ πλοῖα μονόξυλα μὴ δεδόμενα συνδέσεως καὶ κόλλης , οὕτως εὑρίσκομεν λόγον ἐξ ὀνόματος καὶ ῥήματος συνιστάμενον μὴ δεδόμενον συνδέσεως καὶ κόλλης , ὡς ἐπὶ τοῦ « Σωκράτης περιπατεῖ , Σωκράτης ὑφαινεῖ » .
Lemmas: ὁ περιπατητικός δύο μέρος λόγος δοξάζω εἰμί , ὄνομα καί ῥῆμα · ὁ δέ ἄλλος οὖον λέγω εἰμί μέρος λόγος , ἀλλά ἕνεκα σύνδεσις καί κόλλα παραλαμβάνω · ὥσπερ γάρ ἐν ὁ πλοῖον μέρος λέγω εἰμί ὁ τοῖχος καί ὁ πηδάλιον καί ὁ ἄρμενον , ὁ δέ πίσσα , στυππεῖον , ἧλος οὖον λέγω εἰμί μέρος ὁ πλοῖον , ἀλλά ἕνεκα σύνδεσις καί κόλλα παραλαμβάνω , οὗτος ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα μέρος εἰμί ὁ λόγος , ὁ δέ ἄλλος οὖον . εἶτα ἐπιφέρω [ λύσις ἀντίθεσις ] , ὅτι ὥσπερ εὑρίσκω τις πλοῖον μονόξυλος μή δίδωμι σύνδεσις καί κόλλα , οὕτως εὑρίσκω λόγος ἐκ ὄνομα καί ῥῆμα συνίστημι μή δίδωμι σύνδεσις καί κόλλα , ὡς ἐπί ὁ « Σωκράτης περιπατέω , Σωκράτης ὑφαίνω » .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0567.3
Ἐπιφέρουσι δὲ καὶ δεύτερον κανόνα οἱ Ἀριστοτελικοὶ λέγοντες · τοσοῦτον τὰ δύο μόνα ἐστὶ μέρη , τὰ δ’ ἄλλα οὔ , ὅτι χωρὶς τῶν ἄλλων δύναται συνίστασθαι λόγος , χωρὶς δὲ τοῦ ὀνόματος καὶ ῥήματος οὐκ ἐστί · κἂν γὰρ τις εἴπῃ , <ὅτι ἐξ ἀντωνυμίας καὶ ῥήματος δύναται συνίστασθαι λόγος , φαμὲν ὡς> ἀντωνυμία ἀντὶ ὀνόματος παραλαμβάνεται . Ἐλέγχονται δὲ πολλάκις τοσοῦτον οὐχ ἐνεκεν συνδέσεως παραλαμβανόμενα , ὅτι τὸ ὄνομα καὶ ῥῆμα φυσικὴν τινὰ ἁρμονίαν ἔχει μὴ δεομένην συνδέσεως , ὡς τὸ « Σωκράτης περιπατεῖ » · ὥσπερ γὰρ πρὸς ἀλλήλα ἐστὶ συννημένα τὸ τε εἶδος καὶ ἡ ὕλη χωρὶς συνδέσεως , οὕτω τὸ ὄνομα
Lemmas: ἐπιφέρω δέ καί δύο κανών ὁ αριστοτελικός λέγω · τοσοῦτος ὁ δύο μόνος εἰμί μέρος , ὁ δέ ἄλλος οὖον , ὅτι Χωρὶς ὁ ἄλλος δύναμαι συνίστημι λόγος , Χωρὶς δέ ὁ ὄνομα καί ῥῆμα οὐ εἰμί · κἀν γάρ τις εἶπον , ὅστις ἐκ ἀντωνυμία καί ῥῆμα δύναμαι συνίστημι λόγος , φημί ὁράω ἀντωνυμία ἀντί ὄνομα παραλαμβάνω . ἐλέγχω δέ πολλάκις τοσοῦτος οὐ ἕνεκα σύνδεσις παραλαμβάνω , ὅτι ὁ ὄνομα καί ῥῆμα φυσικός τις ἁρμονία ἔχω μή δήω σύνδεσις , ὡς ὁ « Σωκράτης περιπατέω » · ὥσπερ γάρ πρός ἀλλήλων εἰμί συνάπτω ὁ τε εἶδος καί ὁ ὕλη Χωρὶς σύνδεσις , οὗτος ὁ ὄνομα
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0567.4
1 οὐτ’ ἐκεῖνω AE || 11 ὅτε ] ὅταν AE || 12 κατά ] καὶ AE || 19 ἐδόξασαν Α , ἐδοξαν Ε || 23 ἄρμενον AE | δὲ om A | πήσαν AE || 25 λῦσιν ἀντιθ . del . Uhlig ut e marg . ( λῦσιν ἀντιθ . ) illatum || 34 ἀντὶ τοῦ ὀνόμ . Α || 35 παραλαμβάνονται AE || 37 ὥσπερ ] ταῦτα AE || 38 καὶ τὴν ὕλην AE
Lemmas: 1 οὐ ἐκεῖνος AE || 11 ὅτε ] ὅταν AE || 12 κατά ] καί AE || 19 δοξάζω Α , δοκέω Ε || 23 ἄρμενον AE | δέ om A | πῆσα AE || 25 λύσις ἀντιθ . del . Uhlig ut e marg . ( λύσις ἀντιθ . ) illatum || 34 ἀντί ὁ ὀνόμ . Α || 35 παραλαμβάνω AE || 37 ὥσπερ ] οὗτος AE || 38 καί ὁ ὕλη AE
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0568.2
Πρὸς δὲ τὸν δεύτερον λόγον τὸν λέγοντα , ὅτι χωρὶς ὀνόματος καὶ χωρὶς ῥήματος οὐ γίνεται αὐτοτέλεια τοῦ λόγου , πολλάκις δὲ χωρὶς τῶν ἄλλων ἐνδέχεται , ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι τῶν μερῶν τὰ μὲν ἔστι τίμια , τὰ δὲ οὐ πάνυ τίμια , ὡς ἐν τῷ ἀνθρώπῳ · ἔχει γὰρ μέρη χεῖρας καὶ πόδας καὶ ἐγκέφαλον καὶ καρδίαν · καὶ ἐνδέχεται πολλάκις τὸν ἄνθρωπον εἶναι χωρὶς χειρὸς ἢ χωρὶς ποδός , χωρὶς δὲ ἐγκεφάλου ἢ καρδίας οὐ δυνατόν · καὶ ἀναλογεῖ τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα τῷ ἐγκεφάλῳ καὶ τῇ καρδίᾳ , καὶ διὰ τοῦτο χωρὶς ὀνόματος καὶ ῥήματος οὐδέποτε τέλειος λόγος γίνεται .
Lemmas: πρός δέ ὁ δύο λόγος ὁ λέγω , ὅτι Χωρὶς ὄνομα καί Χωρὶς ῥῆμα οὖον γίγνομαι αὐτοτέλεια ὁ λόγος , πολλάκις δέ Χωρὶς ὁ ἄλλος ἐνδέχομαι , εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ μέρος ὁ μέν εἰμί τίμιος , ὁ δέ οὖον πάνυ τίμιος , ὡς ἐν ὁ ἄνθρωπος · ἔχω γάρ μέρος χείρ καί πούς καί ἐγκέφαλος καί Καρδία · καί ἐνδέχομαι πολλάκις ὁ ἄνθρωπος εἰμί Χωρὶς χείρ ἢ Χωρὶς πούς , Χωρὶς δέ ἐγκέφαλος ἢ Καρδία οὖον δυνατός · καί ἀναλογέω ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα ὁ ἐγκέφαλος καί ὁ Καρδία , καί διά οὗτος Χωρὶς ὄνομα καί ῥῆμα οὐδέποτε τέλειος λόγος γίγνομαι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0568.3
Ἔστι δὲ ἀπορία τοιαύτη · « τὰ ὁμολογούμενα εἶναι τινος μέρη ἐὰν ἀπολείπῃ , πάθη ποιοῦσιν , ὡς ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου , ὅτι ἐὰν ἀπολείπῃ ἢ ποδὶ ἢ χειρί , πέπονθεν [ ἐὰν δὲ ἐπιλείπῃ ὑποδήματι ἢ ἱματίῳ , οὐ πέπονθεν ,
Lemmas: εἰμί δέ ἀπορία τοιοῦτος · « ὁ ὁμολογέω εἰμί τις μέρος ἐάν ἀπολείπω , πάθος ποιέω , ὡς ἐπί ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἐάν ἀπολείπω ἢ πούς ἢ χείρ , πάσχω [ ἐάν δέ ἐπιλείπω ὑπόδημα ἢ ἱμάτιον , οὖον πάσχω ,
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0569.1
ἀλλὰ παρὰ σχῆμα ἐγένετο ] · οὕτως οὖν εἰ ὁμολογούμενα εἰσὶν ὀκτὼ μέρη τοῦ λόγου ἢ ἑπτὰ ἢ πέντε , πῶς γίνεται τέλειος λόγος [ μὴ πεπονθὡς ] ἐκ δύο μερῶν λόγου ἢ τριῶν ἢ καὶ τεσσάρων ; ὥστε οὖν οὐκ εἰσὶν ἐκεῖνα μέρη λόγου » . Πρὸς τοῦτο ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι ἕλλειψις δίχως νοεῖται , ἢ κατὰ πάθος ἢ κατὰ αὔξησιν · κατὰ πάθος , ὡς ἐὰν ἕλλειπὴ ὁ ἄνθρωπος ἢ χειρὶ ἢ ποδὶ , κατ’ αὔξησιν δέ , ὡς τὰ νεωστὶ τικτόμενα παῖδια ἕλλειποῦσι τοῖς ὀδοῦσι , καὶ ἐπὶ τῶν ἀσταχύνων , ὅτι ἕλλειποῦσι τῷ κόκκῳ καὶ τῷ ἀθέρι . Καὶ ἐνταῦθα πάλιν ἐπὶ τοῦ « ὁ ἄνθρωπος καλῶς περιπατεῖ » οὔτε κατὰ πάθος ἐστὶν ἡ ἕλλειψις οὔτε κατὰ αὔξησιν · ἀλλὰ λέγουσιν , ὅ τι καὶ ὁ Πλάτων λέγει <ubi?> , ἀναλογίαν εἶναι τοῦ λόγου πρὸς τὸ ζῷον · ὥσπερ γὰρ ἔχει τὸ ζῷον σῶμα καὶ ψυχήν , οὕτω καὶ ὁ λόγος ἔχει σῶμα καὶ ψυχήν , καὶ ἀναλογεῖ μὲν τῷ σώματι ἡ λέξις καὶ ἡ φράσις καὶ ἡ σύνταξις , τῇ δὲ ψυχῇ τὸ σημαίνον · καὶ ὥσπερ τῶν ἐμψύχων τὰ μὲν ἐστὶν ἄπλα , τὰ δὲ σύνθετα , τὰ δὲ περαιτέρω σύνθετα — ἄπλα μέν , τὸ φυτόν , ἔχει γὰρ τὴν αὐξητικὴν δύναμιν καὶ τὴν θρεπτικήν , σύνθετα δέ , ὡς τὰ ζωόφυτα , ὡσπερ σπόγγος καὶ μύκητες , ἐπὶ δὲ περαιτέρω σύνθετα , ὡσπερ τὰ αὐτοκίνητα — οὕτω τῶν λόγων οἱ μὲν εἰσὶν ἄπλοι , ὡς οἱ διμερεῖς , οἱ δὲ σύνθετοι , ὡς οἱ τριμερεῖς τετραμερεῖς , ἐπὶ δὲ περαιτέρω σύνθετοι οἱ ἄχρι τῶν ὀκτὼ μερῶν · ὅταν οὖν εὑρεθῇ λόγος διμερής , ἔχει τὴν ἰδίαν τελειότητα , καὶ οἱ σύνθετοι ὁμοίως καὶ οἱ ἐπὶ περαιτέρω σύνθετοι .
Lemmas: ἀλλά παρά σχῆμα γίγνομαι ] · οὕτως οὖν εἰμί ὁμολογέω εἰμί ὀκτώ μέρος ὁ λόγος ἢ ἑπτά ἢ πέντε , πῶς γίγνομαι τέλειος λόγος [ μή πάσχω ] ἐκ δύο μέρος λόγος ἢ τρεῖς ἢ καί τέσσαρες ; ὥστε οὖν οὐ εἰμί ἐκεῖνος μέρος λόγος » . πρός οὗτος εἰμί εἶπον , ὅτι ἔλλειψις δίχως νοέω , ἢ κατά πάθος ἢ κατά αὔξησις · κατά πάθος , ὡς ἐάν ἐλλείπω ὁ ἄνθρωπος ἢ χείρ ἢ πούς , κατά αὔξησις δέ , ὡς ὁ νεωστί τίκτω παιδιά ἐλλείπω ὁ ὀδούς , καί ἐπί ὁ ασταχυναω , ὅτι ἐλλείπω ὁ κόκκος καί ὁ ἀθήρ . καί ἐνταῦθα πάλιν ἐπί ὁ « ὁ ἄνθρωπος καλῶς περιπατέω » οὔτε κατά πάθος εἰμί ὁ ἔλλειψις οὔτε κατά αὔξησις · ἀλλά λέγω , ὅς τίς καί ὁ Πλάτων λέγω <ubi?> , ἀναλογία εἰμί ὁ λόγος πρός ὁ ζῷον · ὥσπερ γάρ ἔχω ὁ ζῷον σῶμα καί Ψυχή , οὗτος καί ὁ λόγος ἔχω σῶμα καί Ψυχή , καί ἀναλογέω μέν ὁ σῶμα ὁ λέξις καί ὁ φράσις καί ὁ σύνταξις , ὁ δέ Ψυχή ὁ σημαίνω · καί ὥσπερ ὁ ἔμψυχος ὁ μέν εἰμί Ἅπλα , ὁ δέ σύνθετος , ὁ δέ περαιτέρω σύνθετος — Ἅπλα μέν , ὁ φυτός , ἔχω γάρ ὁ αὐξητικός δύναμις καί ὁ θρεπτικός , σύνθετος δέ , ὡς ὁ ζωόφυτο , ὡς σπόγγος καί μύκης , ἐπί δέ περαιτέρω σύνθετος , ὡς ὁ αὐτοκίνητος — οὗτος ὁ λόγος ὁ μέν εἰμί ἄπλοος , ὡς ὁ διμερής , ὁ δέ σύνθετος , ὡς ὁ τριμερής τετραμερής , ἐπί δέ περαιτέρω σύνθετος ὁ ἄχρι ὁ ὀκτώ μέρος · ὅταν οὖν εὑρίσκω λόγος διμερής , ἔχω ὁ ἴδιος τελειότης , καί ὁ σύνθετος ὁμοίως καί ὁ ἐπί περαιτέρω σύνθετος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0569.2
Ἄλλ’ ἐστὶ πρὸς τοῦτο εἰπεῖν · εἰ τῶν λόγων οἱ μὲν εἰσὶν ἄπλοι , τοὔτεστι διμερεῖς , <οἱ δὲ> τριμερεῖς , οἱ δὲ ὀκταμερεῖς , ὡσπερ ἐὰν ἐρωτηθῶμεν ποσαγράμματός ἐστιν ἢ συλλαβή , οὐκ ἀποκρινόμεθα ὡς ἐτυχεν , ἀλλ’ ἐξετάζομεν καὶ λέγομεν « ποία ; » οὕτως ἔοιχεν ἡμᾶς , ἐρωτημένους ποσαμερὴς ὁ λόγος , μὴ ὡς ἐτυχεν ἀποκρίνασθαι , ἀλλ’ ἐξετάσαι ποῖον λόγον , εἴτε ἄπλοῦν , εἴτε σύνθετον , εἴτε τὸν περαιτέρω σύνθετον . Ἄλλα δὲ πρὸς τοῦτο ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι τοῦ καθολικοῦ λέγομεν εἶναι ὀκτὼ μέρη , ὅστις καὶ ἀπαθὴς ἐστι · καὶ ὡσπερ ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἐπὶ ἱσταται , κἂν ἀποθάνῃ Πλάτων Ἀλκιβιάδης , οὕτω κἂν ἕλλειπὴ λέξις ὀνόματι ἢ ῥήματι , ὁ λόγος αὐτὸς ὁ καθολικὸς ἀπαθὴς ἐστι . — Καὶ ταῦτα πρὸς τοὺς Περιπατητικούς .
Lemmas: ἄλλος εἰμί πρός οὗτος εἶπον · εἰμί ὁ λόγος ὁ μέν εἰμί ἄπλοος , τουτέστι διμερής , <οἱ εἶδον τριμερής , ὁ δέ οκταμερής , ὡς ἐάν ἐρωτάω ποσαγράμματος εἰμί ἢ συλλαβή , οὐ ἀποκρίνω ὡς τυγχάνω , ἀλλά ἐξετάζω καί λέγω « ποῖος ; » οὕτως ἔοικα ἐγώ , ερωτημένος ποσαμερής ὁ λόγος , μή ὡς τυγχάνω ἀποκρίνω , ἀλλά ἐξετάζω ποῖος λόγος , εἴτε ἁπλόος , εἴτε συντίθημι , εἴτε ὁ περαιτέρω συντίθημι . ἄλλος δέ πρός οὗτος εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ καθολικός λέγω εἰμί ὀκτώ μέρος , ὅστις καί ἀπαθής εἰμί · καί ὡς ὁ καθόλου ἄνθρωπος ἐπί ἵστημι , κἀν ἀποθνῄσκω Πλάτων Ἀλκιβιάδης , οὗτος κἀν ἐλλείπω λέξις ὄνομα ἢ ῥῆμα , ὁ λόγος αὐτός ὁ καθολικός ἀπαθής εἰμί . — καί οὗτος πρός ὁ περιπατητικός .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0569.3
Οἱ δὲ Στωικοὶ πέντε λέγουσιν , ὄνομα , προσγγορίαν , ἄρθρον , ῥῆμα , σύνδεσμον · τινὰ τῶν παρ’ ἡμῖν συνημμένων αὐτοὶ διαχωρίζουσι , τινὰ δὲ τῶν παρ’ ἡμῖν διακεχωρισμένων αὐτοὶ συνάπτουσι . Τὸ ὄνομα καὶ τὴν προσγγορίαν αὐτοὶ δύο μέρη ποιοῦσι . Καὶ ὀνόματα μὲν λέγουσι τὰ κύρια , προσγγορίαν δὲ τὰ μὴ ὄντα κύρια · διαχωρίζουσι δὲ ἀπὸ κλίσεως καὶ ἀπὸ παραγωγῆς , <ἀπὸ κλίσεως μέν,> λέγοντες Πάρις Πάριδος διὰ τοῦ ὠ , ὄφις δὲ ὄφεως διὰ τοῦ ως · ἀπὸ παραγωγῆς δέ , ὅτι
Lemmas: ὁ δέ στωϊκός πέντε λέγω , ὄνομα , προσγγορίαν , ἄρθρον , ῥῆμα , σύνδεσμος · τις ὁ παρά ἐγώ συνάπτω αὐτός διαχωρίζω , τις δέ ὁ παρά ἐγώ διαχωρίζω αὐτός συνάπτω . ὁ ὄνομα καί ὁ προσγγορίαν αὐτός δύο μέρος ποιέω . καί ὄνομα μέν λέγω ὁ κύριος , προσγγορίαν δέ ὁ μή εἰμί κύριος · διαχωρίζω δέ ἀπό κλίσις καί ἀπό παραγωγή , ἀφίημι κλίσις μέν λέγω Πάρις Πάρις διά ὁ ᾠόν , ὄφις δέ ὄφις διά ὁ ως · ἀπό παραγωγή δέ , ὅτι
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0570.1
λέγομεν Ὅμηρος Ὀμηρίδης , ἄνθρωπος δὲ ἀνθρωπίδης οὐ λέγομεν . Ἡμεῖς δὲ λέγομεν , ὅτι κατὰ τὸ εἶδος διαφέρει , οὐ κατὰ τὸ γένος · καὶ γὰρ τὸν αὐτὸν ὀρισμὸν δέχονται καὶ τὰ ὀνόματα καὶ αἱ προσηγορίαι , τῷ δὲ εἴδει διαφέρουσι , καθὸ τὸ μὲν κοινόν , τὸ δὲ ἰδίαν οὐσίαν ἀπονέμει · εἰ δ’ ἀπὸ τῆς κλίσεως διαχωρίζουσιν αὐτά , ἰδοὺ γὰρ <Πάρις Πάρι>δος , ὁφρὶς δὲ ὁφρεως , καὶ τὰ προσηγορικά ἀπὸ τῶν προσηγορικῶν ὠφείλον διαχωρίζεσθαι , καὶ τὰ προσηγορικά μετὰ τῶν κυρίων ὠφείλεσθαι συνάπτεσθαι , καὶ τὰ κύρια ἀπὸ τῶν κυρίων χωρίζειν ὡς μὴ ὁμοίως κλινόμενα , Μέμνων Μένωνος , Πλάτων Πλάτωνος , Θέτις Θέτιδος , Κάρις Κάριδος , ἄνθρωπος ἀνθρώπου καὶ Ὅμηρος Ὀμήρου · ἰδοὺ καὶ ὁμοίως κλινόμενα καὶ ἀνομοίως , δείκνυται τὸ ἐπιχείρημα μὴ ὄν ὑγιές . Περὶ δὲ τῆς παραγωγῆς ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι τὰ ποιοῦντα πατρωνυμικά <μόνον κύρια εἰσίν · τὰ γὰρ πατρωνυμικά> ἀπὸ κυρίων παράγονται , τὸ γὰρ Ὀμηρίδης υἱὸν Ὀμήρου σημαίνει · ἀνθρωπίδης δὲ οὐ δύναμεθα εἰπεῖν , εὑρίσκεται γὰρ σημαῖνον τὸν υἱὸν τῶν ἀνθρώπων , ὅπερ ἀδύνατον , τὸν γὰρ εἶναι υἱὸν πολλῶν . Ἔδειξεν ὅτι ἡ προσηγορία καὶ τὸ ὄνομα συνάπτονται .
Lemmas: λέγω Ὅμηρος Ὁμηρίδης , ἄνθρωπος δέ Ανθρωπίδης οὖον λέγω . ἐγώ δέ λέγω , ὅτι κατά ὁ εἶδος διαφέρω , οὖον κατά ὁ γένος · καί γάρ ὁ αὐτός ὁρισμός δέχομαι καί ὁ ὄνομα καί ὁ προσηγορία , ὁ δέ εἶδος διαφέρω , καθό ὁ μέν κοινός , ὁ δέ ἴδιος οὐσία ἀπονέμω · εἰμί δέ ἀπό ὁ κλίσις διαχωρίζω αὐτός , ἰδού γάρ Πάρις Πάρις , ὁφρὶς δέ ὁφρεως , καί ὁ προσηγορικός ἀπό ὁ προσηγορικός ὀφείλω διαχωρίζω , καί ὁ προσηγορικός μετά ὁ κύριος ὀφείλω συνάπτω , καί ὁ κύριος ἀπό ὁ κύριος χωρίζω ὡς μή ὁμοίως κλίνω , Μέμνων Μένων , Πλάτων Πλάτων , Θέτις Θέτις , Κάρις καρίς , ἄνθρωπος ἄνθρωπος καί Ὅμηρος Ὄμηρος · ἰδού καί ὁμοίως κλίνω καί ἀνομοίως , δείκνυμι ὁ ἐπιχείρημα μή εἰμί ὑγιής . περι δέ ὁ παραγωγή εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ ποιέω πατρωνυμικός <μόνον κύριος εἰμί · ὁ γάρ πατρωνυμικός ἀπό κύριος παράγω , ὁ γάρ Ὁμηρίδης υἱός Ὄμηρος σημαίνω · Ανθρωπίδης δέ οὖον δύναμαι εἶπον , εὑρίσκω γάρ σημαίνω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ ἀδύνατος , ὁ γάρ εἰμί υἱός πολύς . δείκνυμι ὅτι ὁ προσηγορία καί ὁ ὄνομα συνάπτω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0570.2
Τῷ ῥήματι συνάπτουσι τὴν μετοχήν , ἐγκλίσιν αὐτὴν ῥήματος καλοῦντες · ἄλλοι δὲ μετὰ τῶν ὀνομάτων συνάπτουσι τὴν μετοχήν · οὐκ ἀξιοῦσι δὲ ἰδίαν παραλαμβάνειν τὴν μετοχήν , λέγοντες ὅτι « πᾶν μέρος λόγου θέλει ἔχειν πάντως πρωτοτύπους φωνάς , ἡ δὲ μετοχὴ οὐδέποτε ἔχει πρωτότυπον φωνήν · ἀπὸ γὰρ ῥήματος παράγεται · οὐκοῦν οὐ δυνατόν εἶναι ἰδίαν μέρος λόγου » . Λέγομεν οὖν , ὅτι οὔτε μετὰ τῶν ὀνομάτων δύναται εἶναι , οὔτε μετὰ τῶν ῥημάτων · εἰ γὰρ κανόνες ἰσδυναμοῦντες ἄλληλοις κατὰ τὴν ἐναντιότητα , ἐπεὶ πᾶν ῥῆμα οὐ θέλει ἔχειν πτώσεις μετὰ τῶν συμπαραπομένων ἀριθμῶν , οὔτε γένος · ἡ δὲ μετοχὴ ἔχει ταῦτα , καὶ τριγενὴς ἐστίν , εἰ μὴ ὑπὸ σημασίας κωλύοιτο · οὐκοῦν οὐκ ἐστὶ ῥῆμα · ἀλλ’ οὐδὲ ὄνομα , ἐπεὶ ἔχει διαφόρους χρόνους ἐν ἰδίοις μετασχηματισμοῖς , καὶ ἐνέργειαν καὶ πάθος καὶ μεσότητα , ὅπερ ἀλλοτρίον ἐστὶ τῶν ὀνομάτων . Ὅφ’ ἑκατέρου οὖν ἀνθελκόμενον οὐδετέρῳ προ(ς)-χωρεῖ , ἀλλ’ ἐστὶν ἑτέρων τι · ὥσπερ γὰρ ἀπὸ ἀνθρώπου γίνεται ἄνθρωπος , ἀπὸ δὲ λέοντος λέων , ἀπὸ δὲ ὄνου καὶ ἵππου ἡμίονος , οὕτως ἡ μετοχὴ ἀπὸ ὀνόματος καὶ ῥήματος ἑτέρων τι μέρος λόγου ἐγένετο .
Lemmas: ὁ ῥῆμα συνάπτω ὁ μετοχή , ἔγκλισις αὐτός ῥῆμα καλέω · ἄλλος δέ μετά ὁ ὄνομα συνάπτω ὁ μετοχή · οὐ ἀξιόω δέ ἴδιος παραλαμβάνω ὁ μετοχή , λέγω ὅτι « πᾶς μέρος λόγος ἐθέλω ἔχω πάντως πρωτότυπος φωνή , ὁ δέ μετοχή οὐδέποτε ἔχω πρωτότυπος φωνή · ἀπό γάρ ῥῆμα παράγω · οὐκοῦν οὖον δυνατός εἰμί ἴδιος μέρος λόγος » . λέγω οὖν , ὅτι οὔτε μετά ὁ ὄνομα δύναμαι εἰμί , οὔτε μετά ὁ ῥῆμα · εἰμί γάρ κανών ἰσδυναμοῦντες ἀλλήλων κατά ὁ ἐναντιότης , ἐπεί πᾶς ῥῆμα οὖον ἐθέλω ἔχω πτῶσις μετά ὁ συμπαραπομένων ἀριθμός , οὔτε γένος · ὁ δέ μετοχή ἔχω οὗτος , καί τριγενής εἰμί , εἰμί μή ὑπό σημασία κωλύω · οὐκοῦν οὐ εἰμί ῥῆμα · ἀλλά οὐδέ ὄνομα , ἐπεί ἔχω διάφορος χρόνος ἐν ἴδιος μετασχηματισμός , καί ἐνέργεια καί πάθος καί μεσότης , ὅσπερ ἀλλότριος εἰμί ὁ ὄνομα . ὑπό ἑκάτερος οὖν ἀνθέλκω οὐδέτερος προ(ς)-χωρεῖ , ἀλλά εἰμί ἕτερος τίς · ὥσπερ γάρ ἀπό ἄνθρωπος γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀπό δέ λέων λέων , ἀπό δέ ὄνος καί ἵππος ἡμίονος , οὕτως ὁ μετοχή ἀπό ὄνομα καί ῥῆμα ἕτερος τίς μέρος λόγος γίγνομαι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0570.3
Τὸ δὲ ἄρθρον καὶ τὴν ἀντωνυμίαν συνάπτουσι , τὴν ἀντωνυμίαν ὡρισμένον ἄρθρον καλοῦντες , τὸ δὲ ἄρθρον ἄοριστον . Συνάπτουσι δὲ αὐτὰ οὕτως , ἐπεὶ τὰ ἄρθρα ἀντὶ ἀντωνυμιῶν παραλαμβάνονται , <Α 12> ὁ γὰρ ἦλθε θεὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν , ἀντὶ τοῦ οὕτος · ἐπιφέρουσι δὲ λέγοντες , ὅτι τὸ ἀντὶ τινος παραλαμβανόμενον τὸ αὐτὸ ἐστὶν ἐκείνω · παραλαμβάνονται δὲ ἀντὶ τῶν ἀντωνυμιῶν τὰ ἄρθρα , τὰ αὐτὰ ἄρα ἐστὶν ἐκεῖνοι . Εἶτα περὶ τῆς ὀνομασίας λέγουσιν , ὅτι πᾶσα ἀντωνυμία πάν-τως ὡρισμένη ἐστὶν ἢ διὰ δείξεως ἢ δι’ ἀναφορᾶς · ἡ γὰρ δείξιν σημαίνει ,
Lemmas: ὁ δέ ἄρθρον καί ὁ ἀντωνυμία συνάπτω , ὁ ἀντωνυμία ὁρίζω ἄρθρον καλέω , ὁ δέ ἄρθρον ἀόριστος . συνάπτω δέ αὐτός οὕτως , ἐπεί ὁ ἄρθρον ἀντί ἀντωνυμία παραλαμβάνω , <Α 12> ὁ γάρ ἔρχομαι θεά ἐπί ναῦς Ἀχαιός , ἀντί ὁ οὗτος · ἐπιφέρω δέ λέγω , ὅτι ὁ ἀντί τις παραλαμβάνω ὁ αὐτός εἰμί ἐκεῖνος · παραλαμβάνω δέ ἀντί ὁ ἀντωνυμία ὁ ἄρθρον , ὁ αὐτός ἄρα εἰμί ἐκεῖνος . εἶτα περί ὁ ὀνομασία λέγω , ὅτι πᾶς ἀντωνυμία πάντως ὁρίζω εἰμί ἢ διά δεῖξις ἢ διά ἀναφορά · ὁ γάρ δεῖξις σημαίνω ,
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0571.1
ὡς ἐγὼ αὐ οὗτος , ἡ ἀναφορὰν , ὡς ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ · πᾶσα δὲ δεῖξις πρώτη ἐστὶ γνῶσις καὶ παρόντος προσώπου · διὰ τοῦτο τὰς ἀντωνυμίας ὡρισμένα ἄρθρα καλοῦσι . Τὰ δὲ ἄρθρα ἄοριστα , ἐπειδὴ εὑρίσκουσι κατὰ σύνταξιν ἄοριστον « ἠκούσα τοῦ λέγοντος μὴ δοκῶν κλύειν » · τὸ γὰρ « τοῦ » ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ « τινός » .
Lemmas: ὡς ἐγώ αὖος οὗτος , ὁ ἀναφορά , ὡς ἐπί ὁ αὐτός · πᾶς δέ δεῖξις πρῶτος εἰμί γνῶσις καί πάρειμι πρόσωπον · διά οὗτος ὁ ἀντωνυμία ὁρίζω ἄρθρον καλέω . ὁ δέ ἄρθρον ἀόριστος , ἐπεί εὑρίσκω κατά σύνταξις ἀόριστος « ἥκω ὁ λέγω μή δοκέω κλύω » · ὁ γάρ « ὁ » ἐνταῦθα ἀντί ὁ « τις » .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0571.2
Φαμέν δὲ πρὸς αὐτούς , ὅτι οὐ πάντως τὰ ἀν·ί τινος παραλαμβανόμενα τὰ αὐτὰ ἐστὶν ἐκείνοις · ἰδοὺ γὰρ τὸ <ex . gr . A 71> Ἶλιον εἰςω ἀντὶ τοῦ « εἰς Ἶλιον » , καὶ ἡ πρόθεσις καὶ τὸ ἐπίρρημα οὐκ ἐστὶ ταυτόν · « εἰ ἡμέρα ἐστί , φῶς ἐστιν » , « ἀκολουθεῖ τῇ ἡμέρᾳ ἐστὶ τὸ φῶς εἶναι » , καὶ οὐκ ἐστὶ τὸ αὐτὸ μέρος τοῦ λόγου τὸ ἀκολουθεῖ ῥῆμα καὶ ὁ · εἰ σύνδεσμος . Δεύτερον δέ , ὅτι οὐκ εἰσὶν ἄρθρα ἀντὶ ἀντωνυμιῶν παραλαμβανόμενα , ἀλλὰ ἀντωνυμίαι ὁμοφθονοῦσαι ἄρθροις , ὧσπερ εὑρίσκουσι τὰ ἐπίθετα τῶν ὀνομάτων μεταπίπτοντα εἰς σύνταξιν ἐπιρρηματικήν · ἐστὶ γὰρ τις τοιαύτη σύνταξις <E 545> ὅστ’ εὐρὺ ῥέει Πυλίῶν διὰ γαίης , καὶ ἐστὶν ἐνταῦθα ἐπίθετον τὸ εὐρὺ κατὰ τοῦ προσηγορικοῦ λαμβανόμενον τοῦ ὕδωρ · τὰ δὲ ἐπίθετα ἢ κυρίως θέλει ἐπιτίθεσθαι ἢ προσηγορικοῖς · ἀπέστη δὲ τὸ ὕδωρ , καὶ ἐγένετο ἡ σύνταξις « εὐρὺ ῥέει » καὶ ἐπειδὴ τὸ ἐπίθετον οὔτε ἐπάνω προσηγορικοῦ οὔτε ἐπάνω κυρίου ἔτεθη , ἀλλ’ ἐπάνω ῥήματος , ἐγένετο ἐπίθετον ῥήματος , ὃ ἐστὶν ἐπίρρημα . Τοῦτον τὸν τρόπον εὑρίσκομεν καὶ ἐπὶ τῶν ἀντωνυμιῶν · <A 11 seq> οὕνεκα τὸν Χρύσιν ἥτιμης’ ἀρνήθη ’Ατρεΐδης · ὁ Χρύσης γὰρ ἦλθε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν , καὶ ἐπειδὴ ἀπέστη τὸ Χρύσης , ἐξ ἀνάγκης τὸ ἄρθρον μετέβη εἰς τὴν σύνταξιν τὴν ἀντὶ ὀνόματος , τουτέστιν εἰς τὴν ἀντωνυμίαν . Τὸ δὲ « του » τὸ ἄοριστον οὐκ ἐστὶν ἄρθρον , ἀλλ’ ὄνομα ἰσοδυναμοῦν τῷ « τινός » .
Lemmas: φημί δέ πρός αὐτός , ὅτι οὖον πάντως ὁ ἀνία τις παραλαμβάνω ὁ αὐτός εἰμί ἐκεῖνος · ἰδού γάρ ὁ <ex . gr . A 71> Ἴλιον εἰς ἀντί ὁ « εἰς Ἴλιον » , καί ὁ πρόθεσις καί ὁ ἐπίρρημα οὐ εἰμί αὐτός · « εἰμί ἡμέρα εἰμί , φάος εἰμί » , « ἀκολουθέω ὁ ἡμέρα εἰμί ὁ φάος εἰμί » , καί οὐ εἰμί ὁ αὐτός μέρος ὁ λόγος ὁ ἀκολουθέω ῥῆμα καί ὁ · εἰμί σύνδεσμος . Δεύτερος δέ , ὅτι οὐ εἰμί ἄρθρον ἀντί ἀντωνυμία παραλαμβάνω , ἀλλά ἀντωνυμία ομοφθονουω ἄρθρον , ὡς εὑρίσκω ὁ ἐπίθετος ὁ ὄνομα μεταπίπτω εἰς σύνταξις ἐπιρρηματικός · εἰμί γάρ τις τοιοῦτος σύνταξις <E 545> ὀστέον εὐρύς ῥέω Πύλιος διά γαῖα , καί εἰμί ἐνταῦθα ἐπίθετος ὁ εὐρύς κατά ὁ προσηγορικός λαμβάνω ὁ ὕδωρ · ὁ δέ ἐπίθετος ἢ κύριος ἐθέλω ἐπιτίθημι ἢ προσηγορικός · ἀφίστημι δέ ὁ ὕδωρ , καί γίγνομαι ὁ σύνταξις « εὐρύς ῥέω » καί ἐπεί ὁ ἐπίθετος οὔτε ἐπάνω προσηγορικός οὔτε ἐπάνω κύριος τίθημι , ἀλλά ἐπάνω ῥῆμα , γίγνομαι ἐπίθετος ῥῆμα , ὅς εἰμί ἐπίρρημα . οὗτος ὁ τρόπος εὑρίσκω καί ἐπί ὁ ἀντωνυμία · <A 11 seq> οὕνεκα ὁ Χρύσιν ἥτιμης’ ἀρνέομαι ’ατρειδηω · ὁ Χρύσης γάρ ἔρχομαι θοός ἐπί ναῦς Ἀχαιός , καί ἐπεί ἀφίστημι ὁ Χρύσης , ἐκ ἀνάγκη ὁ ἄρθρον μεταβαίνω εἰς ὁ σύνταξις ὁ ἀντί ὄνομα , τουτέστιν εἰς ὁ ἀντωνυμία . ὁ δέ « ὁ » ὁ ἀόριστος οὐ εἰμί ἄρθρον , ἀλλά ὄνομα ἰσοδυναμέω ὁ « τις » .