commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0246.1
Διὰ ταῦτα τοίνυν τὸ ὡς , προστεθειμένον τοῖς ὡς περιεκτικοῖς , καὶ τὴν κοινωνίαν δείκνυσι καὶ τὴν διαφορὰν δηλοῖ · οἷον ὡς περιεκτικὸν ὄνομά ἐστιν ἀρσενικὸν ὁ πυλῶν τοῦ πυλῶνος , ἔχον τὸν τύπον τοῦ δαφνῶν δαφνῶνος περιεκτικοῦ , οὐ μέντοι γε ἐκ τῶν περιεχομένων συνίσταται · οὐδὲ γὰρ πυλῶν πύλας περιέχει , ὡς δαφνῶν δάφνας , ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτό ἐστιν ὁ πυλῶν αἱ πύλαι . Καὶ πάλιν τὸ θωρακεῖον καὶ τὸ ἄγρειον καὶ τὸ μεγαλεῖον τὰ οὔδετερα ὡς περιεκτικὰ τοὺς τύπους μὲν ἔχουσι τῶν περιεκτικῶν , τοῦ κουρεῖον σεμνεῖον ἀμνεῖον μουσεῖον · οὐ μὴν δὲ ἀπὸ τῶν περιεχομένων συνετέθησαν , ἀλλὰ τὸ μὲν θωρακεῖον τὸ τεῖχος λέγεται κατὰ ἀναλογίαν τοῦ θώρακος · ὡς γὰρ ὁ θώραξ ( τὸ ὅπλον ) σκέπη τις καὶ παραφυλακὴ τοῦ σώματος ἐστιν , οὕτω δὴ καὶ τὸ θωρακεῖον ( τὸ τεῖχος ) καὶ σκέπη καὶ φυλακὴ τῆς πόλεως γέγονε . Καὶ τὸ ἄγρειον οὐχ ὅτι ἄγρα περιέχει , ἀλλ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἄγρος καὶ ἄγρειον λέγεται , ἐκ τοῦ ἄγρος ἄγρεος ἐτυμολογούμενον ἄγρειον καὶ συναίρεσει ἄγρειον · τὸ δὲ ἄγρος ἐτυμολογεῖται παρὰ τὸ ἄνω ἄγειν ἄγρειον καὶ ἐν τῷ βάθει τῆς τῆς τυγχάνον ὑδωρ ἄναγος , καὶ ἐν συγκοπῇ ἄγρος , καὶ τροπὴ τοῦ ν εἰς τ ἄγρος διὰ τὴν ἐπέλευσιν τοῦ τ · μάλιστα δ’ ἂν ἐποιοι τὸ ἄγρειον διὰ τῆς τ διφθόγγου γραφεσθαι , ἀπὸ τῆς ἐτυμολογίας τοῦτο συναξας , διὰ τὸ ἄνω ἄγειν τὸ ἐν τῷ βάθει τῆς τῆς κείμενον ὕδωρ ἄναγεῖον , καὶ ἐν συγκοπῇ ἄγρειον , ὡς ἵνα φυλάξῃ λείψανα τῶν λέξεων ἀφ’ ὧν συνετέθη , ἤτοι τὸ μὲν ἄν τοῦ ἄνω , τὸ δὲ γειόν [ τοῦ ] ἐκ τοῦ γέα , φυλαττομένου τοῦ ε πρωτοτύπου ἐν τῷ γέα διὰ τῆς τοῦ γειόν γραφῆς · τὸ γὰρ ἄγρος ἄγρεος ἄγρειον ἄγριον ἴσως τις συναίρει διὰ τὸ τεῖχος τεῖχεος [ τειχεῖον ] τειχίων καὶ ἔρκος ἔρκεος ἐρκίων . Ὁμοίως καὶ τὸ μεγαλεῖον τὸ ὡς περιεκτικὸν τύπον μὲν ἔχει τοῦ κουρεῖον καὶ τῶν ὁμοίων , ἃτινα περιεκτικὰ εἰσιν , οὐ μὴν δὲ ἀπὸ τῶν περιεχομένων συνέστη · μεγαλεῖον γὰρ αὐτὸ τοῦτο τὸ λίαν μέγα ἐστίν , ἤτοι τὸ ὑπέρμεγα · ὥσπερ δὲ πτοιαλέον δειμαλέον θαρραλέον γηραλέον , οὕτως ὤφειλε καὶ [ τὸ ] μεγαλέον · εὑρήται δὲ μεγαλεῖον τῇ προσθήκῃ τοῦ ι , ὡς τέλειον τέλειον · τὰ γὰρ τοιαῦτα τῶν ὀνομάτων , ἃτινα διὰ τοῦ λεον τυποῦνται , ἐπίτασιν δηλοῦσι τῶν πρωτοτύπων , οἷον πτοιαλέος ὁ λίαν φοβούμενος , καὶ δειμαλέος ὁμοίως , καὶ γηραλέος <ὁ λίαν γεραιός> · οὕτω δὴ καὶ τὸ μεγαλεῖον τὸ πάμμεγα καὶ λίαν μέγα . Διὰ τοῦτο δὴ καὶ τὸ νυημέως ἐπίρρημα τὴν διὰ τοῦ ε γραφὴν ἔχει · νυημέως γὰρ ὤφειλε λέγεσθαι , τρόπῳ δὲ ποιητικῷ τῇ μεταθέσει τῶν στοιχείων νυημέως λέγεται · μετέστη γὰρ τὰ στοιχεία ,
Lemmas: Ζεύς οὗτος τοίνυν ὁ ὡς , προστίθημι ὁ ὡς περιεκτικός , καί ὁ κοινωνία δείκνυμι καί ὁ διαφορά δηλόω · οἷος ὡς περιεκτικός ὄνομα εἰμί ἀρσενικός ὁ πύλη ὁ πύλη , ἔχω ὁ τύπος ὁ δάφνη δαφνής περιεκτικός , οὖον μέντοι γε ἐκ ὁ περιέχω συνίστημι · οὐδέ γάρ πύλη πύλη περιέχω , ὡς δάφνη δάφνη , ἀλλά αὐτός οὗτος εἰμί ὁ πύλη ὁ Πύλαι . καί πάλιν ὁ θωρακεῖον καί ὁ ἄγριος καί ὁ μεγαλεῖον ὁ οὐδέτερος ὡς περιεκτικός ὁ τύπος μέν ἔχω ὁ περιεκτικός , ὁ κουρεῖον σεμνεῖον ἀμνεῖον μουσεῖον · οὖον μήv δέ ἀπό ὁ περιέχω συντίθημι , ἀλλά ὁ μέν θωρακεῖον ὁ τεῖχος λέγω κατά ἀναλογία ὁ θώραξ · ὡς γάρ ὁ θώραξ ( ὁ ὅπλον ) σκέπη τις καί παραφυλακή ὁ σῶμα εἰμί , οὗτος δή καί ὁ θωρακεῖον ( ὁ τεῖχος ) καί σκέπη καί φυλακή ὁ πόλις γίγνομαι . καί ὁ ἄγριος οὐ ὅτι ἄγρα περιέχω , ἀλλά αὐτός οὗτος ὁ ἀγρός καί ἄγριος λέγω , ἐκ ὁ ἀγρός ἄγρα ἐτυμολογέω ἄγριος καί συναίρεσις ἄγριος · ὁ δέ ἀγρός ἐτυμολογέω παρά ὁ ἄνω ἄγω ἄγριος καί ἐν ὁ βάθος ὁ ὁ τυγχάνω ὕδωρ ἄναξ , καί ἐν συγκοπή ἀγρός , καί τροπή ὁ Ν εἰς τ ἀγρός διά ὁ ἐπέλευσις ὁ τ · μάλιστα δέ εἄν ποιέω ὁ ἄγριος διά ὁ τ δίφθογγος γράφω , ἀπό ὁ ἐτυμολογία οὗτος συνάγω , διά ὁ ἄνω ἄγω ὁ ἐν ὁ βάθος ὁ ὁ κεῖμαι ὕδωρ ἀνάγειον , καί ἐν συγκοπή ἄγριος , ὡς ἵνα φυλάσσω λείψανον ὁ λέξις ἀπό ὅς συντίθημι , ἤτοι ὁ μέν ἄν ὁ ἄνω , ὁ δέ γειον [ ὁ ] ἐκ ὁ γῆ , φυλάσσω ὁ ε πρωτότυπος ἐν ὁ γῆ διά ὁ ὁ γειον γραφεύς · ὁ γάρ ἀγρός ἄγρα ἄγριος ἄγριος ἴσως τις συναιρέω διά ὁ τεῖχος τεῖχος [ τειχεῖον ] τειχίον καί ἕρκος ἕρκος Ἑρκίων . ὅμοιος καί ὁ μεγαλεῖον ὁ ὡς περιεκτικός τύπος μέν ἔχω ὁ κουρεῖον καί ὁ ὅμοιος , ὅστις περιεκτικός εἰμί , οὖον μήv δέ ἀπό ὁ περιέχω συνίστημι · μεγαλεῖον γάρ αὐτός οὗτος ὁ λίαν μέγας εἰμί , ἤτοι ὁ ὑπέρμεγας · ὥσπερ δέ πτοιαλέος δειμαλέος θαρραλέος γηραιός , οὕτως ὀφείλω καί [ ὁ ] μέγαλος · εὑρίσκω δέ μεγαλεῖον ὁ προσθήκη ὁ ι , ὡς τέλειος τέλειος · ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ ὄνομα , ὅστις διά ὁ λέων τυπόω , ἐπίτασις δηλόω ὁ πρωτότυπος , οἷος πτοιαλέος ὁ λίαν φοβέω , καί δειμαλέος ὁμοίως , καί γηραιός ὅς λίαν γεραιός · οὗτος δή καί ὁ μεγαλεῖον ὁ πάμμεγας καί λίαν μέγας . Ζεύς οὗτος δή καί ὁ νυημέως ἐπίρρημα ὁ διά ὁ ε γραφή ἔχω · νυημέως γάρ ὀφείλω λέγω , τρόπος δέ ποιητικός ὁ μετάθεσις ὁ στοιχεῖον νυημέως λέγω · μεθίστημι γάρ ὁ στοιχεῖον ,