commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0390.2
Καὶ ἐστι τὸ μὲν β μέσον τοῦ π καὶ φ . ] Μέσον δὲ πῶς ; Ὅτι ὡς ἰσχυροτέραν εἴληφε δύναμιν τοῦ π ψιλοῦ ὄντος , τοσοῦτῳ ἀσθενεστέραν ἔχει ἰσχὺν τοῦ φ δασέος ὄντος · καὶ τὸν αὐτὸν λόγον δίδωμι καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων . Ζητεῖται , πῶς μὴ ἀδιαφόρως ἕκαστον τῶν μέσων ἐστι καὶ ὡς ἔτυχε μεσάζεται ψιλοῦ τε καὶ δασέος , ἵνα ἕκαστον μέσον πάντων τῶν ψιλῶν καὶ τῶν δασέων ἦ , καὶ , ἅτε δὴ μέσον πάντων ἑκαστον μέσον ὑπάρχον , ὡς ἔτυχε μέσον γένηται ψιλοῦ τε καὶ δασέος . Καὶ ἐστὶν εἰπεῖν , ὅτι κατὰ συγγένειαν καὶ ἰσοστοιχίαν κανονίζεται ταῦτα · ἐστι δὲ αὐτῶν τὴν συγγένειαν στοχάζεσθαι ἐκ τε τῆς κλίσεως τῶν ῥημάτων ὁμοίως καὶ τῶν ὀνομάτων , ὅτι [ γὰρ ] τὰ ῥήματα τὰ διὰ τοῦ β ἢ π ἢ φ ἐκφερόμενα διὰ τοῦ ψ ποιοῦσι τὸν μέλλοντα , οἷον λείβω λείψω , τέρπω τέρψω , γράφω γράψω · ἰδοὺ μία συγγένεια τῶν τριῶν ἐκ τοῦ μέλλοντος ἐδείχθη . Καὶ ἐροῦμεν πάλιν , ὅτι τὰ ὀνόματα — τὰ εἰς ψ λήγοντα τὴν γενικὴν δι’ ἑνὸς τούτων ἐκφέρει , ἢ διὰ τοῦ β ἢ διὰ τοῦ π ἢ διὰ τοῦ φ , οἷον λίψ λιβός , Πέλω Πέλοπος , Κίνυψ Κίνυφος · ἰδοὺ πάλιν τῶν τριῶν ἡ συγγένεια ἐκ τῆς γενικῆς τῶν ὀνομάτων ἐδείχθη . Τὸ αὐτὸ καὶ ἐπὶ τοῦ γ κ χ λέγομεν , ὅτι τῶν τριῶν μία ἐστὶ συγγένεια , καθότι τὸ κ τῷ χ ἀντιστοιχεῖ μόνῳ , καὶ ὅτι μέσον αὐτῶν μόνον ἐστὶ τὸ γ καὶ οὐκ ἄλλων , ὡς ἐστὶ φῆναι ἐκ κλίσεως ῥημάτων τε καὶ ὀνομάτων · πᾶν γὰρ ῥῆμα διὰ τούτων ἐκφερόμενον , τοῦ γ κ χ , διὰ τοῦ ξ ποιεῖ τὸν μέλλοντα , οἷον λέγω λέξω , πλέκω πλέξω , ἔχω ἔξω , καὶ πᾶν ὄνομα εἰς ξ λήγον δι’ ἑνὸς τούτων ἐκφέρει τὴν γενικήν , τέττιξ τέττιγος , πέρδιξ πέρδικος , ὄνυξ ὄνυχος . Τὸν αὐτὸν δὴ λόγον φαμέν καὶ ἐπὶ τοῦ δ θ τ , ὅτι τῶν τριῶν μία ἐστὶν ἡ συγγένεια , διότι τὸ θ τῷ τ ἀντιστοιχεῖ μόνῳ , καὶ ὅτι αὐτῶν μόνον μέσον ἐστὶ καὶ οὐκ ἄλλων τὸ δ , ὡς ἐστὶ δηλῶσαι ἐκ τε τῶν ῥημάτων καὶ τῶν ὀνομάτων · πᾶν γὰρ ῥῆμα διὰ τούτων ἐκφερόμενον , τοῦ δ θ τ , διὰ τοῦ ζ ποιεῖ τὸν μέλλοντα , οἷον ἅδω ἅζω , πλήθω πλήζω , ἄνύτω ἄνύζω , καὶ πᾶν ὄνομα εἰς ζ λήγον δι’ ἑνὸς τούτων ἐκφέρει τὴν γενικήν , Ἄδωνις Ἄδωνιδος , ὄρνις ὄρνιδος , ἔρως ἔρωτος . Καὶ ἐστὶν εἰπεῖν ἀναγκαστικῷ λόγῳ , ὅτι ταύτην αὐτοῖς ἡ φύσις ἐδωρήσατο τὴν συγγένειαν .
Lemmas: καί εἰμί ὁ μέν Β μέσος ὁ π καί φ . ] Μέσον δέ πῶς ; ὅτι2 ὡς ἰσχυρός λαμβάνω δύναμις ὁ π ψιλός εἰμί , τοσοῦτος ἀσθενής ἔχω ἰσχύς ὁ φ δασύς εἰμί · καί ὁ αὐτός λόγος δίδωμι καί ἐπί ὁ ἄλλος . ζητέω , πῶς μή ἀδιάφορος ἕκαστος ὁ μέσος εἰμί καί ὡς τυγχάνω μεσάζω ψιλός τε καί δασύς , ἵνα ἕκαστος μέσος πᾶς ὁ ψιλός καί ὁ δάσος εἰμί , καί , ἅτε δή μέσος πᾶς ἕκαστος μέσος ὑπάρχω , ὡς τυγχάνω μέσος γίγνομαι ψιλός τε καί δασύς . καί εἰμί εἶπον , ὅτι κατά συγγένεια καί ἰσοστοιχία κανονίζω οὗτος · εἰμί δέ αὐτός ὁ συγγένεια στοχάζομαι ἐκ τε ὁ κλίσις ὁ ῥῆμα ὁμοίως καί ὁ ὄνομα , ὅτι [ γάρ ] ὁ ῥῆμα ὁ διά ὁ Β ἢ π ἢ φ ἐκφέρω διά ὁ ψ ποιέω ὁ μέλλω , οἷος λείβω λείπω , τέρπω τέρπω , γράφω γράφω · ἰδού εἷς συγγένεια ὁ τρεῖς ἐκ ὁ μέλλω δείκνυμι . καί εἴρω πάλιν , ὅτι ὁ ὄνομα — ὁ εἰς ψ λήγω ὁ γενικός διά εἷς οὗτος ἐκφέρω , ἢ διά ὁ Β ἢ διά ὁ π ἢ διά ὁ φ , οἷος λίψ λίψ , πέλω Πέλοψ , Κῖνυψ Κῖνυψ · ἰδού πάλιν ὁ τρεῖς ὁ συγγένεια ἐκ ὁ γενικός ὁ ὄνομα δείκνυμι . ὁ αὐτός καί ἐπί ὁ γ Κ χ λέγω , ὅτι ὁ τρεῖς εἷς εἰμί συγγένεια , καθότι ὁ Κ ὁ χ ἀντιστοιχέω μόνος , καί ὅτι μέσος αὐτός μόνος εἰμί ὁ γ καί οὐ ἄλλος , ὡς εἰμί φαίνω ἐκ κλίσις ῥῆμα τε καί ὄνομα · πᾶς γάρ ῥῆμα διά οὗτος ἐκφέρω , ὁ γ Κ χ , διά ὁ ξ ποιέω ὁ μέλλω , οἷος λέγω λέγω , πλέκω πλέκω , ἔχω ἔξω , καί πᾶς ὄνομα εἰς ξ λήγω διά εἷς οὗτος ἐκφέρω ὁ γενικός , τέττιξ τέττιξ , πέρδιξ πέρδιξ , ὄνυξ ὄνυξ . ὁ αὐτός δή λόγος φημί καί ἐπί ὁ δ θ τ , ὅτι ὁ τρεῖς εἷς εἰμί ὁ συγγένεια , διότι ὁ θ ὁ τ ἀντιστοιχέω μόνος , καί ὅτι αὐτός μόνος μέσος εἰμί καί οὐ ἄλλος ὁ δ , ὡς εἰμί δηλόω ἐκ τε ὁ ῥῆμα καί ὁ ὄνομα · πᾶς γάρ ῥῆμα διά οὗτος ἐκφέρω , ὁ δ θ τ , διά ὁ ζ ποιέω ὁ μέλλω , οἷος ἁνδάνω ἅζω , πλήθω πλάζω , ἀνύω ἀνύω , καί πᾶς ὄνομα εἰς ζ λήγω διά εἷς οὗτος ἐκφέρω ὁ γενικός , Ἄδωνις Ἄδωνις , ὄρνις ὄρνις , Ἔρως Ἔρως . καί εἰμί εἶπον ἀναγκαστικός λόγος , ὅτι οὗτος αὐτός ὁ φύσις δωρέω ὁ συγγένεια .