commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0568.1
μετὰ τοῦ ῥήματος φυσικὴν τινὰ ἁρμονίαν ἔχει . Ἄμελει καὶ τὰ ἄλλα μέρη τοῦ λόγου παραλαμβανόμενα καὶ ἰδίας ἔχουσι σημασίας , ἃς οὔτε τὸ ὄνομα ἔχει οὔτε τὸ ῥῆμα , καὶ οὐδέποτε συνδεσμοῦσιν ὀνόμασι ῥήματα · ὅταν εἴπωμεν « ὁ ἄνθρωπος περιπατεῖ » , τὸ ἄρθρον μόνῳ τῷ ὀνόματι προσκλήδεν , οὐκέτι δὲ [ τῷ ὀνόματι ] καὶ τῷ ῥήματι · ὁμοίως <ἐν τῷ> « ὁ ἄνθρωπος καλῶς περιπατεῖ » τὸ « καλῶς » πρὸς τὸ ῥῆμα μόνον συνῆλθεν , οὐκέτι δὲ καὶ πρὸς τὸ ὄνομα . Καὶ αὐτοὶ οἱ παρ’ ἡμῖν καλούμενοι σύνδεσμοι οὐ συνδεσμοῦσιν ὄνομα καὶ ῥῆμα · οὐδεὶς γὰρ λέγει « Τρύφων καὶ ἀναγιγνώσκει » · ἀλλ’ ἢ ὄνομα καὶ ὄνομα , ἢ ῥῆμα καὶ ῥῆμα , « Θέων καὶ Τρύφων , γράφω καὶ ἀναγιγνώσκω » · οἱ γὰρ σύνδεσμοι ὁμοιομερῶν εἰσὶ συνδετικοὶ ἢ ὡς ὁμοιομερῶν , « ἐγὼ καὶ σὺ καὶ Ἀπολλώνιος » · εἰ οὖν οὐδ’ αὐτοὶ οἱ παρ’ ἡμῖν καλούμενοι σύνδεσμοι συνδέουσιν ὄνομα καὶ ῥῆμα , δῆλον ὅτι οὐχ ἕνεκεν συνδέσεως παραλαμβάνονται . Καὶ [ ὅτι ] ἰδίαν ἔχουσι σημασίαν , ὅπερ οὐκ ἔστι συνδέσεως καὶ κόλλης · τὸ γὰρ ἄρθρον σημαίνει ἀναφορὰν , ἣν οὔτε τὸ ὄνομα ἔχει οὔτε τὸ ῥῆμα · καὶ ἡ ἀντωνυμία ἢ δεῖξιν σημαίνει ἢ ἀναφορὰν , οὐδὲν δὲ τούτων ἔχει οὔτε τὸ ὄνομα οὔτε τὸ ῥῆμα · ἄλλο ἔστι τὸ εἰπεῖν « βαίνω » καὶ ἄλλο τὸ « καταβαίνω » καὶ ἄλλο τὸ « ὑπερβαίνω » , ἐναλλάσσει γὰρ ἡ πρόθεσις τὸ σημαίνον · καὶ τὸ ἐπίρρημα ὁμοίως · τῷ γὰρ εἰπεῖν « ἄνθρωπος περιπατεῖ » καὶ τῷ εἰπεῖν « ἄνθρωπος καλῶς περιπατεῖ » ἐνηλλάγη τὸ σημαίνον , ἔχει γὰρ καὶ ποιότητα σημαινόμενὴν διὰ τοῦ ἐπιρρήματος . Καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ σύνδεσμοι ἐναλλάσσουσι τὰ σημαίνοντα · τὸ γὰρ « γράφω » αὐτοτέλειαν ἔχει διὰ τῆς καταφάσεως , τὸ δὲ εἰπεῖν « καὶ γράφω » ἐπιβεβαίωσιν ἔχει , καὶ οὐκ ἐπιδέχεται τὴν αὐτοτέλειαν · καὶ ἐπὶ τοῦ « γράφω μὲν » , « γράφει δὲ » οὐκ ἔστιν αὐτοτέλεια . Ἀπεδείχθη οὖν , ὅτι οὐχ ἕνεκεν συνδέσεως παραλαμβάνονται , ἀλλ’ ἕνεκεν σημασίας μὴ ἐγκειμένης ἐν τῷ ὀνόματι ἢ ἐν τῷ ῥήματι .
Lemmas: μετά ὁ ῥῆμα φυσικός τις ἁρμονία ἔχω . ἀμελής καί ὁ ἄλλος μέρος ὁ λόγος παραλαμβάνω καί ἴδιος ἔχω σημασία , ὅς οὔτε ὁ ὄνομα ἔχω οὔτε ὁ ῥῆμα , καί οὐδέποτε συνδεσμέω ὄνομα ῥῆμα · ὅταν εἶπον « ὁ ἄνθρωπος περιπατέω » , ὁ ἄρθρον μόνος ὁ ὄνομα προσκλήδεν , οὐκέτι δέ [ ὁ ὄνομα ] καί ὁ ῥῆμα · ὁμοίως ἐν ὅς « ὁ ἄνθρωπος καλῶς περιπατέω » ὁ « καλῶς » πρός ὁ ῥῆμα μόνος συνέρχομαι , οὐκέτι δέ καί πρός ὁ ὄνομα . καί αὐτός ὁ παρά ἐγώ καλέω σύνδεσμος οὖον συνδεσμέω ὄνομα καί ῥῆμα · οὐδείς γάρ λέγω « Τρύφων καί ἀναγιγνώσκω » · ἀλλά ἢ ὄνομα καί ὄνομα , ἢ ῥῆμα καί ῥῆμα , « Θέων καί Τρύφων , γράφω καί ἀναγιγνώσκω » · ὁ γάρ σύνδεσμος ὁμοιομερής εἰμί συνδετικός ἢ ὡς ὁμοιομερής , « ἐγώ καί σύ καί Ἀπολλώνιος » · εἰμί οὖν οὐδέ αὐτός ὁ παρά ἐγώ καλέω σύνδεσμος συνδέω ὄνομα καί ῥῆμα , δῆλος ὅτι οὐ ἕνεκα σύνδεσις παραλαμβάνω . καί [ ὅτι ] ἴδιος ἔχω σημασία , ὅσπερ οὐ εἰμί σύνδεσις καί κόλλα · ὁ γάρ ἄρθρον σημαίνω ἀναφορά , ὅς οὔτε ὁ ὄνομα ἔχω οὔτε ὁ ῥῆμα · καί ὁ ἀντωνυμία ἢ δεῖξις σημαίνω ἢ ἀναφορά , οὐδείς δέ οὗτος ἔχω οὔτε ὁ ὄνομα οὔτε ὁ ῥῆμα · ἄλλος εἰμί ὁ εἶπον « βαίνω » καί ἄλλος ὁ « καταβαίνω » καί ἄλλος ὁ « ὑπερβαίνω » , ἐναλλάσσω γάρ ὁ πρόθεσις ὁ σημαίνω · καί ὁ ἐπίρρημα ὁμοίως · ὁ γάρ εἶπον « ἄνθρωπος περιπατέω » καί ὁ εἶπον « ἄνθρωπος καλῶς περιπατέω » ἐναλλάσσω ὁ σημαίνω , ἔχω γάρ καί ποιότης σημαίνω διά ὁ ἐπίρρημα . καί αὐτός δέ ὁ σύνδεσμος ἐναλλάσσω ὁ σημαίνω · ὁ γάρ « γράφω » αὐτοτέλεια ἔχω διά ὁ κατάφασις , ὁ δέ εἶπον « καί γράφω » ἐπιβεβαίωσις ἔχω , καί οὐ ἐπιδέχομαι ὁ αὐτοτέλεια · καί ἐπί ὁ « γράφω μέν » , « γράφω δέ » οὐ εἰμί αὐτοτέλεια . ἀποδείκνυμι οὖν , ὅτι οὐ ἕνεκα σύνδεσις παραλαμβάνω , ἀλλά ἕνεκα σημασία μή ἔγκειμαι ἐν ὁ ὄνομα ἢ ἐν ὁ ῥῆμα .