commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0551.3
Προτακτικὰ φωνήεντα πέντε . ] Ὡς πρὸς τὴν τῶν ἄλλων φωνηέντων σχέσιν · οὐ γὰρ πάντων τῶν ὑπολοίπων στοιχείων εἰς ταῦτα προτακτικά , ἀλλὰ τοῖς συμφώνοις ὑποτάσσονται . Ἔστι δὲ δῆλον τοῦτο · τὸ γὰρ ū λέγεται προτακτικόν , ὅπερ οὐδέποτε τοῦ χ προτάσσεται · ἐναντία γὰρ ἀλλήλοις τὸ τε ū καὶ τὸ χ · τὸ μὲν γὰρ πάσης ἀρχόμενον λέξεως δαύνει αὐτήν , τὸ δὲ χ παντὶ ἐπιφερόμενον φωνήεντι φιλοῖ αὐτό , μόνου σεσημειωμένου τοῦ ἥχι ᾿Αττικοῦ . Πρὸς τι τοίνυν αὐτὰ λέγει εἶναι προτακτικά , ἢ μὴ δὴ πρὸς τὰ ἄλλα φωνήεντα . Εἰ δὴ προτακτικὰ μὲν πέντε , ὑποτακτικὰ δὲ δύο , συμβήσεται ἐκάστου τούτων [ ἐν ] ἐκατέρου τῶν δύο προταττομένου , τοῦ ἱ ἢ τοῦ ū , ποιεῖν διφθόγγους ἱ’ ἀλλὰ μὴ λέγει , ὅτι καὶ τοῦ ἱ τὸ ū προτακτικὸν ἔστιν , ὥστε ἱα’ ἔσονται διφθόγγοι . Πῶς οὖν φησιν ἑξ εἶναι διφθόγγους ; Ἐπεὶ αἱ πέντε ἐν ταῖς διφθόγγοις εἰς δυσχερεῖς , ἀναλογίας τῆς ἑξ ἀκρίβειας δεόμεναι , περὶ τῶν εὐχερεστέρων διεῖληφε · δυσχερὴς γὰρ ἡ ἡ διφθόγος , <Ο 708> δήσων ἀλλήλους , ἡ ἡῦ , προσφύδα , καὶ ἡ ψῦ , <Α 366> ψυχόμεθ’ ἑς Θήβην , καὶ ἡ οῦ , <Ε 396> εὔτὲ μιν ωὔτος ἀνήρ , καὶ ἡ ῦι . Εἰσὶ δὲ αἱ μὲν κατὰ κράσιν , αἱ δὲ κατ’ ἐπικράτειαν , αἱ δὲ κατὰ διέξοδον · κατὰ κράσιν μὲν ἑξ , αἱ αῦ εἰ εὐ οἱ οῦ , ἴσῃ γὰρ ἔστι τούτων ἡ κράσις ἐν τῇ προφορᾷ · κατ’ ἐπικράτειαν δὲ δύο , ἡ πρὸς ἱ καὶ τὸ ω ὁμοίως πρὸς τὸ ἱ · καὶ δεῖγμα τοῦ μὲν ἡ πρὸς τὸ ἱ , <κ 251> ἡομεν ὡς ἐκέλευες , ἐνταῦθα συγγράφεται μὲν τὸ ἱ , οὐ συνεκφωνεῖται δὲ διὰ τὸ ἡμαυρῶσθαι καὶ συγκεκροτῆσθαι ὑπὸ τοῦ μακροῦ · τοῦ δὲ ω πρὸς τὸ ἱ , <ἐκ gr . α 362> εἰς ὑπερψῦ’ ἀναβάσα . Καὶ ἔνθα μὲν συνέλευκται καὶ συνήνωται κατὰ μίαν συλλαβήν , οὐ συνεκφωνεῖται · ἔνθα δὲ συνίσταται τῷ μακρῷ , τὴν ἰδίαν δύναμιν δείκνυσι . Διὰ τοῦτο τοῦτο ὅτε μὲν καθ’ ἑαυτὸ τὸ ἱ ἢ τὸ ū , περιστέζεται , δηλοῦσων τῶν στιγμῶν
Lemmas: προτακτικός φωνήεις πέντε . ] ὡς πρός ὁ ὁ ἄλλος φωνήεις σχέσις · οὖον γάρ πᾶς ὁ ὑπόλοιπος στοιχεῖον εἰς οὗτος προτακτικός , ἀλλά ὁ σύμφωνος ὑποτάσσω . εἰμί δέ δῆλος οὗτος · ὁ γάρ ū λέγω προτακτικός , ὅσπερ οὐδέποτε ὁ χ προτάσσω · ἐναντίος γάρ ἀλλήλων ὁ τε ū καί ὁ χ · ὁ μέν γάρ πᾶς ἄρχω λέξις δαῦνος αὐτός , ὁ δέ χ πᾶς ἐπιφέρω φωνήεις φιλέω αὐτός , μόνος σημειόω ὁ ἧχι Αττικός . πρός τίς τοίνυν αὐτός λέγω εἰμί προτακτικός , ἢ μή δή πρός ὁ ἄλλος φωνήεις . εἰμί δή προτακτικός μέν πέντε , ὑποτακτικός δέ δύο , συμβαίνω ἕκαστος οὗτος [ ἐν ] ἐκάς ὁ δύο προτάσσω , ὁ Ι ἢ ὁ ū , ποιέω δίφθογγος εἷς ἀλλά μή λέγω , ὅτι καί ὁ Ι ὁ ū προτακτικός εἰμί , ὥστε ἰά εἰμί δίφθογγος . Πῶς οὖν φημί ἕξ εἰμί δίφθογγος ; ἐπεί ὁ πέντε ἐν ὁ δίφθογγος εἰς δυσχερής , ἀναλογία ὁ ἕξ ακρίβεια δήω , περί ὁ εὐχερής διαλαμβάνω · δυσχερής γάρ ὁ ὁ διφθόγος , <Ο 708> δήω ἀλλήλων , ὁ ἐΰς , προσφύδα , καί ὁ ψῦς , <Α 366> ψύχω ἑες͂ς Θῆβαι , καί ὁ ἀρτύω , <Ε 396> εὖτε ὅς αὐτός ἀνήρ , καί ὁ ὗς . εἰσί δέ ὁ μέν κατά κρᾶσις , ὁ δέ κατά ἐπικράτεια , ὁ δέ κατά διέξοδος · κατά κρᾶσις μέν ἕξ , ὁ αὖ εἰμί εὕω ὁ ἀρτύω , ἴσος γάρ εἰμί οὗτος ὁ κρᾶσις ἐν ὁ προφορά · κατά ἐπικράτεια δέ δύο , ὁ πρός Ι καί ὁ εἰμί ὁμοίως πρός ὁ Ι · καί δεῖγμα ὁ μέν ὁ πρός ὁ Ι , <κ 251> εἶμι ὡς κελεύω , ἐνταῦθα συγγράφω μέν ὁ Ι , οὖον συνεκφωνώ δέ διά ὁ ἀμαυρόω καί συγκροτέω ὑπό ὁ μακρός · ὁ δέ εἰμί πρός ὁ Ι , ἐκ gr . ὅς 362> εἰς ὑπερψῦ’ ἀναβαίνω . καί ἔνθα μέν συλλέγω καί συνενόω κατά εἷς συλλαβή , οὖον συνεκφωνώ · ἔνθα δέ συνίστημι ὁ μακρός , ὁ ἴδιος δύναμις δείκνυμι . Ζεύς οὗτος οὗτος ὅτε μέν κατά ἑαυτοῦ ὁ Ι ἢ ὁ ū , περιίστημι , δηλόω ὁ στιγμή