commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0495.2
φὸς τίθεται ἐπάνω τῶν λέξεων , ὅταν συναλοιφῆς οὐχὲς ἐκβληθῇ γράμμα ἢ γράμματα · καὶ τὰ δοκοῦντα συνλείφθαι διαστέλλει , τὰ πεπονθότα κράζιν ἐν συνθέσει φωνήεντα καὶ πεπονθότα ἐκθλίψιν ἐν παραθέσει [ σύμφωνα ] διακρίνουσα , μὴ ἐπιφερομένου συμφώνου , χωρὶς εἰ μὴ κλίσις ἑτέρα τις εἴη , ὡς τὸ <i 366> Οὐτὶν δέ με κικλησκουσιν , ἢ πάθος ἀποκοπῆς , ὡς τὸ « νη Δι » · καὶ ἐπὶ τῆς περ’ ἀντὶ τοῦ περὶ Πίνδαρος <fr . 314 B5> πέροδον ἔφη ἀντὶ τοῦ περίοδον , καὶ περιέναι τετρασυλλάβως ἀντὶ τοῦ περι(ι)έναι , καὶ οὐ τίθεμεν εἰς τὸ ρ’ ἀπόστροφον , ὥσπερ ἐκ τοῦ ἐναντίου διαιροῦμεν τὸ <w 242> κατ’ ἔχων κεφαλήν , ἀντὶ τοῦ κάτω ἔχων · καὶ <B 661> Τληπόλεμος ἐπεὶ οὖν τράφη ἐν μεγάρω · τὸ γὰρ πλήρες τράφη , ἥκιστα τῶν μακρῶν ἐκθλιβομένων . Παραλαμβάνουσι δὲ καὶ τὰς διαλέκτους καὶ τὴν συνήθειαν τῶν παλαιῶν , ὡς ἐπὶ τοῦ ποιητοῦ · τῷ γὰρ ἕθελω χρήται , οὐ τῷ θέλω · διὸ καὶ ἐν τῷ <A 277> μήτε σὺ Πηλειδὶ ’θеле κατὰ συναλοιφὴν ὁ τόνος ἀναπέμπεται . Καὶ τῷ ἄρ παραπληρωματικῷ καὶ τῷ τάρ χρήται συνδέσμῳ · ὧθεν οὐ τίθεμεν ἀπόστροφον ἐν τῷ <A 65> εἰ’ ταρ δ’ γ’ εὐχωλῆς . Ταῖς δὲ συνθέτοις ἀντωνυμίαις οὐδ’ ὅλως χρήται · διὸ καὶ ἐν τῷ <A 271> μαχόμεν κατ’ ἔμ’ αὐτόν · δύο ποιοῦμεν τόνους τῆς ἀντωνυμίας διὰ τὴν ἀπόστροφον . Ἐν μέντοι ταῖς τῶν προσώπων μεταβάσεσι οὐ παραλαμβάνεται · συνίζησι γὰρ γίνεται μάλιστα , ὅταν ἡ ξέθ λέξις δασυνθῇ διὰ τὸ μὴ πεφυκέναι τὴν εἰς δακεῖαν ἠκατάληξιν , εἰ μὴ τις καπὶ τῆς τελείας στιγμῆς βιάζοιτο , χωρὶς δὲ ἀποστρόφου · ὡς καὶ τὸ οὐκ ἐτι · τὸ μὲν γὰρ οὐχὶ ἐπεκτέταται , ὡς καὶ τὸ ναίχι · τὸ δὲ διὰ τοῦ κ̓ πλεονάσαν ἐνεκα τοῦ παραλληλίαν τῶν φωνήεντων ἐκφυγεῖν · δακεῖας δὲ ἐπιφερομένης <τὸ κ̓ εἰς> τὸ χ̓ τρέπεται · αἱ δὲ ἐπεκτάσεις διὰ δασεῶν γίνονται , οἷον φήσθα · ὥστε τὸ μὲν οὐχὶ ἐπέκτασις , τὸ δὲ <Λ 278> οὐκ ἐμέ διὰ τὸ κεχηνέναι τὴν φωνὴν ἔχει τὸ κ̓ ἐν παραβολῇ , μετατρεπόμενον εἰς τὸ χ̓ δι’ ἐπιφοράς · εἰ γὰρ ἦν τέλειον , ἐφυλάττετο , διὰ τὸ μὴ τὰ δασέα εἰς ψιλὰ τρέπεσθαι .
Lemmas: ΦΟΣ τίθημι ἐπάνω ὁ λέξις , ὅταν συναλιφή οὐχὲς ἐκβάλλω γράμμα ἢ γράμμα · καί ὁ δοκέω συνλείφθαι διαστέλλω , ὁ πάσχω κράζω ἐν σύνθεσις φωνήεις καί πάσχω ἔκθλιψις ἐν παράθεσις [ σύμφωνος ] διακρίνω , μή ἐπιφέρω σύμφωνος , Χωρὶς εἰμί μή κλίσις ἕτερος τις εἰμί , ὡς ὁ <i 366> οὔτις δέ ἐγώ κικλήσκω , ἢ πάθος ἀποκοπή , ὡς ὁ « νη Ζεύς » · καί ἐπί ὁ περί ἀντί ὁ περί Πίνδαρος <fr . 314 B5> πέροδος φημί ἀντί ὁ περίοδος , καί περίειμι τετρασύλλαβος ἀντί ὁ περιέρχομαι , καί οὖον τίθημι εἰς ὁ ῥεῖα ἀπόστροφος , ὥσπερ ἐκ ὁ ἐναντίος διαιρέω ὁ <w 242> κατά ἔχω κεφαλή , ἀντί ὁ κάτω ἔχω · καί <B 661> Τληπόλεμος ἐπεί οὖν τρέφω ἐν μέγαρον · ὁ γάρ πλήρης τρέφω , ἥκιστος ὁ μακρός ἐκθλίβω . παραλαμβάνω δέ καί ὁ διάλεκτος καί ὁ συνήθεια ὁ παλαιός , ὡς ἐπί ὁ ποιητής · ὁ γάρ ἐθέλω χράω , οὖον ὁ ἐθέλω · διό καί ἐν ὁ <A 277> μήτε σύ Πηλειδὶ ’θеле κατά συναλοιφή ὁ τόνος ἀναπέμπω . καί ὁ ἄρα παραπληρωματικός καί ὁ τάρ χράω σύνδεσμος · ὤθω οὖον τίθημι ἀπόστροφος ἐν ὁ <A 65> εἰμί τάρ δέ γε εὐχωλή . ὁ δέ σύνθετος ἀντωνυμία οὐδέ ὅλως χράω · διό καί ἐν ὁ <A 271> μάχομαι κατά ἐγώ αὐτός · δύο ποιέω τόνος ὁ ἀντωνυμία διά ὁ ἀπόστροφος . ἐν μέντοι ὁ ὁ πρόσωπον μετάβασις οὖον παραλαμβάνω · συνίζησις γάρ γίγνομαι μάλιστα , ὅταν ὁ ξέω λέξις δασύνω διά ὁ μή φύω ὁ εἰς δακεῖαν ἠκατάληξιν , εἰμί μή τις καπή ὁ τέλειος στιγμή βιάζομαι , Χωρὶς δέ ἀπόστροφος · ὡς καί ὁ οὐ ἔτι · ὁ μέν γάρ οὐ ἐπεκτείνω , ὡς καί ὁ ναίχι · ὁ δέ διά ὁ καί πλεονάζω ἕνεκα ὁ παραλληλία ὁ φωνήεις ἐκφεύγω · δακεῖας δέ ἐπιφέρω ὅς καί εἰμί ὁ καί τρέπω · ὁ δέ ἐπέκτασις διά δάσος γίγνομαι , οἷος φημί · ὥστε ὁ μέν οὐ ἐπέκτασις , ὁ δέ <Λ 278> οὐ ἐγώ διά ὁ χάσκω ὁ φωνή ἔχω ὁ καί ἐν παραβολή , μετατρέπω εἰς ὁ καί διά ἐπιφορά · εἰμί γάρ εἰμί τέλειος , φυλάσσω , διά ὁ μή ὁ δασύς εἰς ψιλός τρέπω .