commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0118.1
ὅτι συνάγουσι τοὺς λόγους , ἢ ὅτι συναθροίζουσιν ἀριθμητικῶς , οἷον « ἔχεις μου δραχμήν , ἔδωκόν μοι καὶ δύο , ἔχεις ἄρα τρεῖς μου δραχμάς » . Τίθενται δὲ πάντες ἐν τοῖς δευτέροις λόγοις . — Ἄρα · ψιλῶται καὶ παροξύνεται , βραχὺ γάρ ἐστι <τὸ δίχρονον> . — Ἀλλὰ · ψιλῶται καὶ ὀξεύνεται . — Ἀλλαμήν · ὁ προκείμενος ἀλλὰ προσέλαβε τὸν μὴν τὸν παραπληρωματικόν , ὃν μετ’ ὀλίγον σὺν θεῷ εἰσόμεθα · καὶ ἔστι σύνθετος , ὀξεύνεται δὲ καὶ ψιλῶται . — Τοίνυν · ἐκ δύο παραπληρωματικῶν συλλογιστικῶς γέγονεν ἐν παραθέσει σύνδεσμος · διὸ καὶ παροξύνεται . — Τοιγάρτοι · καὶ οὗτος ἐκ τοῦ τοί καὶ τοῦ γάρ καὶ ἔτι τοῦ τοί ἐν παραθέσει ὄντων γεγέννηται εἰς συλλογιστικὸς σύνδεσμος · ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ γάρ ἐνταῦθα ἔχοντος τὴν ἰδίαν δύναμιν ἢ ἔννοιαν , ἀλλ’ ὡς ἐν παρολκῇ κειμένου , μεσοσυλλαβηθεὶς δὲ ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ ἐκατέρωθεν παραπληρωματικοῦ στενωθεὶς καὶ αὐτὸς γέγονε · παροξύνεται δέ . — Τοιγαροῦν · ὁμοίως καὶ αὐτὸς τριῶν παραπληρωματικῶν συνδέσμων παραθέσει γέγονε · μεσοσυλλαβοῦμενος γάρ , ὡς προείρηται , ὁ γάρ ἐν παρολκῇ ἐστιν . Περισιπᾶται δὲ διὰ τὸν κανόνα τὸν τονικὸν ἐκεῖνον τὸν λέγοντα , ὅτι πᾶσα δίφθογγος ἢ διὰ τοῦ ὠ <ἐν τέλει λέξεως οὖσα καὶ> ἐφ’ ἑαυτῆς ἔχουσα τὸν τόνον περισιπᾶται , σεσημειωμένων τριῶν , ἰδοῦ ἰοῦ οῦ , καὶ τῶν αἰτιατικῶν , ὡς ἔχει τὸ τοὺς Ἀχαιοὺς καὶ τὰ ὅμοια · οὐδὲ γάρ τὸ τοὺς οὐδὲ τὸ Ἀχαιοὺς περισιπᾶται , εἰ καὶ διὰ τοῦ ὠ δίφθογγον ἔχουσιν · ἀλλὰ καθ’ ἑαυτὸ ἐκάτερον αὐτῶν ὀξεύνεται , ἐν δὲ τῇ συνεπείᾳ βαρύνονται , δι’ ἕτερον λόγον τονικὸν ἀναγκαίων τὸν λέγοντα , ὅτι πᾶσα αἰτιατικὴ ἁπαθὴς ἀπέστραπται τὴν περισιπωμένην · τὸ δὲ πρόκειται διὰ τὸ δῶ καὶ Ποσειδῶν καὶ τὰ ὅμοια , ἢ γὰρ ἁπαθὴς καὶ ἔντελης αἰτιατικὴ δῶμα καὶ Ποσειδῶνα .
Lemmas: ὅτι συνάγω ὁ λόγος , ἢ ὅτι συναθροίζω ἀριθμητικός , οἷος « ἔχω ἐγώ δραχμή , δίδωμι ἐγώ καί δύο , ἔχω ἄρα τρεῖς ἐγώ δραχμή » . τίθημι δέ πᾶς ἐν ὁ δύο λόγος . — ἄρας · ψιλόω καί παροξύνω , βραχύς γάρ εἰμί ὅς δίχρονος . — ἀλλά · ψιλόω καί ὀξύνω . — ἀλλαμήν · ὁ πρόκειμαι ἀλλά προσλαμβάνω ὁ μήv ὁ παραπληρωματικός , ὅς μετά ὀλίγος σύν θεός εἶμι · καί εἰμί σύνθετος , ὀξύνω δέ καί ψιλόω . — τοίνυν · ἐκ δύο παραπληρωματικός συλλογιστικός γίγνομαι ἐν παράθεσις σύνδεσμος · διό καί παροξύνω . — τοιγάρ · καί οὗτος ἐκ ὁ ὅς καί ὁ γάρ καί ἔτι ὁ ὅς ἐν παράθεσις εἰμί γεννάω εἰς συλλογιστικός σύνδεσμος · ἀλλά οὐ ὁ γάρ ἐνταῦθα ἔχω ὁ ἴδιος δύναμις ἢ ἔννοια , ἀλλά ὡς ἐν παρολκή κεῖμαι , μεσοσυλλαβέω δέ ὑπό ὁ αὐτός ἑκατέρωθεν παραπληρωματικός στενόω καί αὐτός γίγνομαι · παροξύνω δέ . — τοιγάρ · ὁμοίως καί αὐτός τρεῖς παραπληρωματικός σύνδεσμος παράθεσις γίγνομαι · μεσοσυλλαβέω γάρ , ὡς προερέω , ὁ γάρ ἐν παρολκή εἰμί . περισιπαω δέ διά ὁ κανών ὁ τονικός ἐκεῖνος ὁ λέγω , ὅτι πᾶς δίφθογγος ἢ διά ὁ ᾠόν ἐν τέλος λέξις εἰμί καί ἐπί ἑαυτοῦ ἔχω ὁ τόνος περισπάω , σημειόω τρεῖς , ὁράω ἰός ἀρτύω , καί ὁ αἰτιατικός , ὡς ἔχω ὁ ὁ Ἀχαιός καί ὁ ὅμοιος · οὐδέ γάρ ὁ ὁ οὐδέ ὁ Ἀχαιός περισπάω , εἰμί καί διά ὁ ᾠόν δίφθογγος ἔχω · ἀλλά κατά ἑαυτοῦ ἐκάς αὐτός ὀξύνω , ἐν δέ ὁ συνέπεια βαρύνω , διά ἕτερος λόγος τονικός ἀναγκαῖος ὁ λέγω , ὅτι πᾶς αἰτιατικός ἀπαθής ἀποστρέφω ὁ περισπάω · ὁ δέ πρόκειμαι διά ὁ δήω καί Ποσειδῶν καί ὁ ὅμοιος , ἢ γάρ ἀπαθής καί ἐντελής αἰτιατικός δῶμα καί Ποσειδῶν .