commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0550.2
[ Heliodori . ] – Βραχέα δύο , ε καὶ ο . ] Δῆλον ὅτι οἱ παλαιοὶ ταῦτα παρατρέχοντες ἐφθέγγοντο . Ἐπὶ δὲ τούτων Ἡρωδιανὸς καὶ ὁ δ τούτου πατὴρ Ἀπολλώνιος ἐζήτησαν , τί τίνος βραχύτερον · καὶ ὁ μὲν Ἀπολλώνιος φησι τὸ ο λέγει γὰρ ὅτι τὸ ἰ ἐκατέρῳ αὐτῶν προσθεὶς ποιήσεις δύο διφθόγγους · καὶ ἡ μὲν ἐστι μείζων ἢ τὸ ε ἔχουσα , ἡ δὲ ἐλάσσων ἢ τὸ ο ἔχουσα , ὡς εἶναι αὐτὴν καὶ βραχείαν ἐν τοῖς τόνοις , οἷον Ὀμηροῖ . Ὁ δὲ Ἡρωδιανὸς μᾶλλον λέγει τὸ ε βραχύτερον · φησὶ γὰρ ὅτι οὐ δεῖ τῇ παραθέσει τοῦ ἰ ἐξετάζειν ἐκείνων τὴν δύναμιν , ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν ἄνευ τινὸς παραθέσεως καὶ μάλιστα τῆς τοῦ ἰ · τοῦτο γὰρ συγγένειαν ἔχει πρὸς τὸ ε · καὶ δείκνυσιν ἐκ τοῦ τὴν ἐκφώνησιν τοῦ ἰ εἶναι ὄνομα τοῦ ε γράμματος · τῷ συγγενεῖ οὖν προστεθὲν μετὰ τὴν διφθόγγον ἀπετέλεσεν , τῷ δὲ ο προσελθὸν τὸ ἰ , ψ οὐκ ἔχει συγγένειαν , οὐκ ἐνδείξατο ὅλην τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν · ὡς ἐπὶ παραδείγματος ἀνθρωπείου , εἴ τις ἀδελφῶν ἑαυτοῦ θεάσαιτο χρείαν ἔχοντα βοηθείας , ὅλη ψυχῇ ὑπερασπίζει αὐτοῦ , εἰ δὲ ξένον , εἰ καὶ συμμάχει , ἀλλ’ οὐχ ὅλῳ τῷ λογισμῷ · οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ ἰ νόησον , ὅτι οὐχ ὁμοίως ἐπεδείξατο τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ( ἐπὶ τοῦ ο ) , ὡς ἐπὶ τοῦ ε τοῦ συγγενούς . Διὰ τοιούτων λόγων ὁ Ἡρωδιανὸς ἀποστρέψας τὴν τοῦ πατρὸς δόξαν ἐπιφέρει τοιαύτην δικαιολογίαν , δείκνυς τὸ ε βραχύτερον · λέγει δὲ τοιοῦτον κανόνα , ὅτι πᾶσα κλητικὴ τὸν ἴσον χρόνον θέλει ἔχειν τῆς ἰδίας εὐθείας ἢ ἐλάττονα , οὐδέποτε δὲ μείζονα · ἐπὶ δὲ τῆς εἰς ος τρέπει αὐτὸ εἰς ε . Πότε ἰσοχρονεῖ τῇ εὐθείᾳ ἢ κλητική , καὶ πότε οὔ ; Ἡνίκα ἢ εὐθεῖα οὐ μεταβάλλει τὸ φωνητὸν αὐτῆς , ἰσοχρονεῖ τῇ κλητικῇ , ἡνίκα δὲ μεταβάλλει , ἐλάττονα χρόνον <ἔχει ἢ κλητική> . Ἐπεὶ οὖν εὑρίσκεται ἐπὶ τῶν εἰς ος τρεπόμενον τὸ τελικὸν τῆς εὐθείας εἰς ε , βραχύτερόν ἐστι τοῦ ο τὸ ε . Ἄλλα καὶ ἐκ διαλέκτων · ἢ γὰρ Αἰολὶς διάλεκτος διπλασιάζουσα τὰ σύμφωνά τὰ προκείμενα φωνήεντα συστέλλει εἰς ἡσσον · τὸ πενθήσεις πενθέςεις φησίν · εἰ οὖν τὸ τοσοῦτον λέγει τεςούτον , δῆλον ὅτι ὡς ἐκ μείζονος εἰς ἐλάττονα συστολὴν ποιεῖται . Ἄλλα καὶ αἱ ἐνὶ – γενικὰ μείζονα τέλη ἔχουσι τῶν πληθυντικῶν εὐθειῶν , οἷον Ῥοδίου Ῥόδιοι · λῖθινης λίθινα · εἴπερ οὖν ἐξελέξατο ἡ μὲν ἐνικὴ γενικὴ τὸ ο , ἡ δὲ πληθυντικὴ εὐθεῖα τὸ ε , ὡς ἐν τῷ Αἴαντος Αἴαντες , δῆλον ὡς ἐλάττον καὶ συνεσταλμένον ἐστὶ τὸ ε τοῦ ο .
Lemmas: [ Heliodori . ] – Βράχος δύο , ε καί ὁ . ] Δῆλος ὅτι ὁ παλαιός οὗτος παρατρέχω φθέγγομαι . ἐπί δέ οὗτος Ἡρωδιανός καί ὁ δ οὗτος πατήρ Ἀπολλώνιος ζητέω , τίς τίς βραχύς · καί ὁ μέν Ἀπολλώνιος φημί ὁ ὁ λέγω γάρ ὅτι ὁ εἷς ἐκάς αὐτός προστίθημι ποιέω δύο δίφθογγος · καί ὁ μέν εἰμί μείζων ἢ ὁ ε ἔχω , ὁ δέ μικρός ἢ ὁ ὁ ἔχω , ὡς εἰμί αὐτός καί βραχύς ἐν ὁ τόνος , οἷος Ὅμηρος . ὁ δέ Ἡρωδιανός μᾶλλον λέγω ὁ ε βραχύς · φημί γάρ ὅτι οὖον δεῖ ὁ παράθεσις ὁ εἷς ἐξετάζω ἐκεῖνος ὁ δύναμις , ἀλλά κατά ἴδιος ἄνευ τις παράθεσις καί μάλιστα ὁ ὁ εἷς · οὗτος γάρ συγγένεια ἔχω πρός ὁ ε · καί δείκνυμι ἐκ ὁ ὁ ἐκφώνησις ὁ εἷς εἰμί ὄνομα ὁ ε γράμμα · ὁ συγγενής οὖν προστίθημι μετά ὁ δίφθογγος ἀποτελέω , ὁ δέ ὁ προσέρχομαι ὁ εἷς , ψ οὐ ἔχω συγγένεια , οὐ ἐνδείκνυμι ὅλος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις · ὡς ἐπί παράδειγμα ἀνθρώπειος , εἰμί τις ἀδελφός ἑαυτοῦ θεάομαι χρεία ἔχω βοήθεια , ὅλος Ψυχή ὑπερασπίζω αὐτός , εἰμί δέ ξένος , εἰμί καί συμμαχέω , ἀλλά οὐ ὅλος ὁ λογισμός · οὕτως καί ἐπί ὁ εἷς νοέω , ὅτι οὐ ὁμοίως ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ( ἐπί ὁ ὁ ) , ὡς ἐπί ὁ ε ὁ συγγενής . Ζεύς τοιοῦτος λόγος ὁ Ἡρωδιανός ἀποστρέφω ὁ ὁ πατήρ δόξα ἐπιφέρω τοιοῦτος δικαιολογία , δείκνυμι ὁ ε βραχύς · λέγω δέ τοιοῦτος κανών , ὅτι πᾶς κλητικός ὁ ἴσος χρόνος ἐθέλω ἔχω ὁ ἴδιος εὐθύς ἢ μικρός , οὐδέποτε δέ μείζων · ἐπί δέ ὁ εἰς ὅς τρέπω αὐτός εἰς ε . Πότος ἰσοχρονέω ὁ εὐθύς ἢ κλητικός , καί πότε οὖον ; ἡνίκα ἢ εὐθύς οὖον μεταβάλλω ὁ φωνητός αὐτός , ἰσοχρονέω ὁ κλητικός , ἡνίκα δέ μεταβάλλω , μικρός χρόνος ἔχω ἢ κλητικός . ἐπεί οὖν εὑρίσκω ἐπί ὁ εἰς ὅς τρέπω ὁ τελικός ὁ εὐθύς εἰς ε , βραχύς εἰμί ὁ ὁ ὁ ε . ἄλλος καί ἐκ διάλεκτος · ἢ γάρ Αἰολεύς διάλεκτος διπλασιάζω ὁ σύμφωνος ὁ πρόκειμαι φωνήεις συστέλλω εἰς ἡσσον · ὁ πενθέω πενθέω φημί · εἰμί οὖν ὁ τοσοῦτος λέγω τείνω , δῆλος ὅτι ὡς ἐκ μείζων εἰς μικρός συστολή ποιέω . ἄλλος καί ὁ ἐν – γενικός μείζων τέλος ἔχω ὁ πληθυντικός εὐθύς , οἷος Ῥόδιος Ῥόδιος · λίθινος λίθινος · εἴπερ οὖν ἐκλέγω ὁ μέν ἑνικός γενικός ὁ ὁ , ὁ δέ πληθυντικός εὐθύς ὁ ε , ὡς ἐν ὁ Αἴας Αἴας , δῆλος ὡς ἐλάσσων καί συστέλλω εἰμί ὁ ε ὁ ὁ .