commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0127.1
μεγεθύνεται πρὸς τῷ καὶ τὸ πνεῦμα μαχόμενον ἔχειν · Πρὸς οὓς δεῖ λέγειν , ὅτι καὶ κατὰ τόνον καὶ κατὰ πτώσιν καὶ κατὰ γραφὴν ἀκόλουθά ἐστι τὰ ἄρθρα ὑπεξαιρουμένου τοῦ ὦ , περὶ οὗ λεχθήσεται ἰδίᾳ ὡς οὐκ ἔστιν ἄρθρον ἀλλ’ ἐπίρρημα · τὸ γὰρ ὁ μόνον τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ τ̄ πέπονθε κατὰ τὴν εὐθείαν , καὶ τὸ θηλυκὸν αὐ τὸ ἡ · καὶ μαρτυροῦσι τούτων τὰ πληθυντικὰ ἔντελῶς λεγόμενα παρὰ Δωριεῦσι τοῖ καὶ ταῖ · διελέγχουσι δὲ τοῦτο καὶ αἱ λοιπαὶ πτώσεις ἀπὸ τοῦ τ̄ ἀρχόμεναι · ὡςπερ γὰρ τὸ καλὸς ἔχει [ τὸ ] δυϊκὸν τὸ καλῶ καὶ τὸ καλὴ τὸ καλά , οὕτω καὶ τὸ τὸς καὶ τὸ τῇ ἔχει τὰ δυϊκὰ τῶ καὶ τά · ὁμοίως καὶ τὸ πνεῦμα - σαφὲς τοῦτο παρίσχειν , ἐπεὶ οὐ δασύνεται ἄρθρον ἀπὸ φωνήεντος ἄρχόμενον , εἰ μὴ ἀποβολὴν τοῦ τ̄ ποιήσται · οὐκοῦν τὲν οἷς δασύνεται τὸ ὁ καὶ τὸ ἡ καὶ τὰ τούτων πληθυντικά , ἐν τούτοις δείκνυσι τὴν ἀφαίρεσιν τοῦ τ̄ . Πέπονθε δὲ τὸ ἄρσενικὸν καὶ ἀποκοπὴν τοῦ ζ̄ κατὰ τὸ τέλος · καὶ ἔστιν ἐντεῦθεν γνῶναι · πᾶν γὰρ πτωτικὸν εἰς οἱ λῆγον κατὰ τὸ πληθυντικὸν εἰς ος λήγουσαν ἔχει τὴν ἐνικὴν εὐθείαν . Καὶ ἐξ ἄλλων δὲ πολλῶν κανόνων ἐστι μαθεῖν , ὅτι τὸς ἦν τὸ ἄρσενικὸν ἄρθρον κατὰ τὴν ἐνικὴν εὐθείαν καὶ τὸ θηλυκὸν τῇ καὶ τὸ οὐδέτερον τόν , ἐπειδὴ φαμεν ὅτι τὰ ἀπὸ τῶν εἰς ος ληγόντων ἄρσενικῶν παρεσχηματισμένα οὐδέτερα τῇ αἰτιατικῇ αὐτῶν συνεμπίπτει , ὁ καλὸς τὸν καλὸν τὸ καλόν , ὁ σοφὸς τὸν σοφὸν τὸ σοφόν · εἰ τοίνυν ἡ εὐθεῖα τῶν ἄρσενικῶν τὸς ἦν καὶ ἡ αἰτιατικὴ τόν , δῆλον ὅτι καὶ τὸ οὐδέτερον τόν ἦν κατὰ τὴν ἐνικὴν εὐθείαν . Ἄλλ’ ἀναγκαίως ἔλλειπε τὸ ν̄ · ἐπειδὴ γὰρ ἀντωνυμίαις συνεμπίπτει ἡ φωνὴ τῶν ἀρθρων , <A 12> ὁ γὰρ ἦλθε θεοὺς ἐπὶ νῆας , <sc . gr . A 84> τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος , <v 88> ὡς ἡ ῥίμφα θέουσα , ἀναγκαίως τὸ οὐδέτερον εἰς ὁ ἔληξεν , ἵνα συνεμπέσῃ τῇ ἐκείνῳ καὶ τούτῳ καὶ αὐτὸ ἀντωνυμία .
Lemmas: μεγεθύνω πρός ὁ καί ὁ πνεῦμα μάχομαι ἔχω · πρός ὅς δεῖ λέγω , ὅτι καί κατά τόνος καί κατά πτῶσις καί κατά γραφή ἀκόλουθος εἰμί ὁ ἄρθρον ὑπεξαιρέω ὁ εἰμί , περί ὅς λέγω ἴδιος ὡς οὐ εἰμί ἄρθρον ἀλλά ἐπίρρημα · ὁ γάρ ὁ μόνος ὁ ἀφαίρεσις ὁ τ̄ πάσχω κατά ὁ εὐθεία , καί ὁ θηλυκός αὖος ὁ ὁ · καί μαρτυρέω οὗτος ὁ πληθυντικός ἐντελής λέγω παρά Δωριεύς τοῖ καί ὅς · διελέγχω δέ οὗτος καί ὁ λοιπός πτῶσις ἀπό ὁ τ̄ ἄρχω · ὡς γάρ ὁ καλός ἔχω [ ὁ ] δυικός ὁ καλέω καί ὁ κάλως ὁ καλός , οὗτος καί ὁ τός καί ὁ ὁ ἔχω ὁ δυικός ὁ καί ὁ · ὁμοίως καί ὁ πνεῦμα - σαφής οὗτος παρίσχω , ἐπεί οὖον δασύνω ἄρθρον ἀπό φωνήεις ἄρχω , εἰμί μή ἀποβολή ὁ τ̄ ποιέω · οὐκοῦν τέ ὅς δασύνω ὁ ὁ καί ὁ ὁ καί ὁ οὗτος πληθυντικός , ἐν οὗτος δείκνυμι ὁ ἀφαίρεσις ὁ τ̄ . πάσχω δέ ὁ ἀρσενικός καί ἀποκοπή ὁ ζ̄ κατά ὁ τέλος · καί εἰμί ἐντεῦθεν γιγνώσκω · πᾶς γάρ πτωτικός εἰς ὁ λήγω κατά ὁ πληθυντικός εἰς ὅς λήγω ἔχω ὁ ἑνικός εὐθεία . καί ἐκ ἄλλος δέ πολύς κανών εἰμί μανθάνω , ὅτι τός εἰμί ὁ ἀρσενικός ἄρθρον κατά ὁ ἑνικός εὐθεία καί ὁ θηλυκός ὁ καί ὁ οὐδέτερος ὁ , ἐπεί φημί ὅτι ὁ ἀπό ὁ εἰς ὅς λήγω ἀρσενικός παρασχηματίζω οὐδέτερος ὁ αἰτιατικός αὐτός συνεμπίπτω , ὁ καλός ὁ καλός ὁ καλός , ὁ σοφός ὁ σοφός ὁ σοφός · εἰμί τοίνυν ὁ εὐθύς ὁ ἀρσενικός τός εἰμί καί ὁ αἰτιατικός ὁ , δῆλος ὅτι καί ὁ οὐδέτερος ὁ εἰμί κατά ὁ ἑνικός εὐθεία . ἄλλος ἀναγκαῖος ἐλλείπω ὁ Ν · ἐπεί γάρ ἀντωνυμία συνεμπίπτω ὁ φωνή ὁ ἄρθρον , <A 12> ὁ γάρ ἔρχομαι θεός ἐπί ναῦς , <sc . gr . A 84> ὁ δέ ἀπαμείβομαι , <v 88> ὡς ὁ ῥίμφα θέω , ἀναγκαῖος ὁ οὐδέτερος εἰς ὁ λήγω , ἵνα συμπίπτω ὁ ἐκεῖνος καί οὗτος καί αὐτός ἀντωνυμία .