ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0430.2
<Heliodori.> — Σχήματα ὀνομάτων τρία . ] Σχῆμα ἐστὶ λέξεων ποσότης ὑφ’ ἕνα τόνον καὶ ἐν πνεῦμα ἀδιαστάτως ἀγομένη ἐν ἀπλότητι ἢ συνθέσει · καὶ ἄλλως · προφορά λέξεως ὑφ’ ἕνα τόνον καὶ ἐν πνεῦμα συντεθειμένη ἢ ἀσύνθετος . Καὶ ἀπλὰ μὲν ἐστὶν ὅσα μὴ πέφυκε διαιρεῖσθαι εἰς δύο ἢ καὶ πλείονας λέξεις ἰδία νοητάς · σύνθετα δὲ τὰ ἐκ δύο ἢ καὶ πλειόνων λέξεων ἰδία νοητῶν συντεθειμένα , ἐν ἑνὶ τόνῳ καθ’ ἓνὸς ὑποκειμένου λαμβανόμενα . Εἶπον δὲ « ἐκ δύο ἢ καὶ πλειόνων λέξεων γίνεται σύνθετα » · πολλάκις καὶ ἀπὸ πλειόνων λέξεων γίνεται , ὡς χρυσολευκόλιθος καὶ τὸ <Aristoph . Ran . 966> σαλπιγγολογυπη-νάδης καὶ τὸ σαρκασμοπιτυσκάμπτης καὶ ὅσα ἄλλα παρὰ τοῖς κωμικοῖς πέπαικται . « Ἰδία » δὲ « νοητῶν » ἐπόμην καὶ οὐ « ρητῶν » , ἐπειδὴ τὸ Σαμενὴς σύγκειται μὲν ἐκ δύο , ἀλλὰ τὸ Σα οὐκ ἔστιν ἴδιον ῥητόν , ἀλλὰ νοητόν · ὁμοίως καὶ τὸ βούπαις καὶ ἱππόπορος καὶ δύμορος καὶ αὐτὰ ἐκ δύο σύγκειται , ἀλλὰ τὸ βοῦ καὶ τὸ ἵππο καὶ τὸ δυσ οὐκ εἰσὶν ἴδια ρητά , ἀλλὰ νοητά . Λέγονται δὲ σύνθετα καὶ οὐ διπλά , διότι σύνθετα μὲν καλοῦμεν ἐκεῖνα τὰ ἐκ διαφόρων οὐσιῶν συγκείμενα , ὡς που καὶ τὰ ἐκ διαφόρου ὕλης κατασκευαζόμενα σκεύη σύνθετα καλοῦμεν , διπλὰ δὲ τὰ ἐκ μιᾶς οὐσίας ὄντα καὶ διπλασιασθῆναι δυνάμενα , ὡς καὶ χλαμύδα διπλὴν λέγομεν τὴν μίαν οὖσαν καὶ διπλασιασθεῖσαν διὰ τὸ μέγεθος .
Lemmas: <Heliodori.> — σχῆμα ὄνομα τρεῖς . ] σχῆμα εἰμί λέξις ποσότης ὑπό εἷς τόνος καί ἐν πνεῦμα ἀδιάστατος ἄγω ἐν ἀπόλλυμι ἢ σύνθεσις · καί ἄλλως · προφορά λέξις ὑπό εἷς τόνος καί ἐν πνεῦμα συντίθημι ἢ ἀσύνθετος . καί ἁπλόος μέν εἰμί ὅσος μή φύω διαιρέω εἰς δύο ἢ καί πλείων λέγω ἴδιος νοητός · σύνθετος δέ ὁ ἐκ δύο ἢ καί πλείων λέξις ἴδιος νοητός συντίθημι , ἐν εἷς τόνος κατά εἷς ὑπόκειμαι λαμβάνω . εἶπον δέ « ἐκ δύο ἢ καί πλείων λέξις γίγνομαι σύνθετος » · πολλάκις καί ἀπό πλείων λέξις γίγνομαι , ὡς χρυσολευκόλιθος καί ὁ <Aristoph . Ran . 966> σαλπιγγολογυπη-νάδης καί ὁ σαρκασμοπιτυσκάμπτης καί ὅσος ἄλλος παρά ὁ κωμικός παίζω . « ἴδιος » δέ « νοητός » ἕπω καί οὖον « ῥητός » , ἐπεί ὁ σημαίνω σύγκειμαι μέν ἐκ δύο , ἀλλά ὁ Σα οὐ εἰμί ἴδιος ῥητός , ἀλλά νοητός · ὁμοίως καί ὁ βούπαις καί ἱππόπορος καί δύμορος καί αὐτός ἐκ δύο σύγκειμαι , ἀλλά ὁ βοῦς καί ὁ ἵππος καί ὁ δύο οὐ εἰμί ἴδιος ῥητός , ἀλλά νοητός . λέγω δέ σύνθετος καί οὖον διπλόος , διότι σύνθετος μέν καλέω ἐκεῖνος ὁ ἐκ διάφορος οὐσία σύγκειμαι , ὡς ποῦ καί ὁ ἐκ διάφορος ὕλη κατασκευάζω σκεῦος σύνθετος καλέω , διπλός δέ ὁ ἐκ εἷς οὐσία εἰμί καί διπλασιάζω δύναμαι , ὡς καί χλαμύς διπλός λέγω ὁ εἷς εἰμί καί διπλασιάζω διά ὁ μέγεθος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0430.3
Οὐκ ἀγνοεῖν δὲ χρή , ὡς πᾶσα πτῶσις ὀνομάτων συντίθεται κατ’ ἀρχὴν ἐν τοῖς συνθέτοις ὀνόμασιν , εὐθεία μὲν , ὡς ἐν τῷ χηνάλυπη δορυδρέπανον , γενικὴ δέ , ὡς ἐν τῷ Διόσκορος Ἑλλήσποντος , δοτική , ὡς ἐν τῷ ἀρήριλος Αἰγύπταν , καὶ αἰτιατική , ὡς ἐν τῷ ποδάνιπτρα νου-νεχής · ἡ δὲ κλητικὴ οὐδέποτε συντίθεται , ἐπειδὴ αὐτοτελὴς ἐστὶ καὶ πρὸς τινα λέγεται , ὁ ἐστὶ δευτέρου προσώπου · συντιθεμένη δὲ καὶ γι-νομμένη εὐθεῖα τρίτον πρόσωπον δηλοῦν ἠναγκάζετο , καθὼς πᾶσα εὐθεῖα τρίτου προσώπου ἐστίν , ὅπερ ἐστὶν ἀδύνατον · οὐ γὰρ ἔχει φύσει τὸ δηλοῦν τρίτον πρόσωπον · ὅθεν τὸ γυναιμανὴς ἐκ τοῦ γυναικομανὴς λέγομεν συγκεκόφθαι . — Ἰστέον δὲ ὅτι πᾶν μέρος λόγου συντίθεται
Lemmas: οὐ ἀγνοέω δέ χρή , ὡς πᾶς πτῶσις ὄνομα συντίθημι κατά ἀρχή ἐν ὁ σύνθετος ὄνομα , εὐθύς μέν , ὡς ἐν ὁ χηνάλυπη δορυδρέπανον , γενικός δέ , ὡς ἐν ὁ Διόσκορος Ἑλλήσποντος , δοτικός , ὡς ἐν ὁ ἀρήριλος Αἰγύπτης , καί αἰτιατικός , ὡς ἐν ὁ ποδάνιπτρον νουνεχής · ὁ δέ κλητικός οὐδέποτε συντίθημι , ἐπεί αὐτοτελής εἰμί καί πρός τις λέγω , ὁ εἰμί δύο πρόσωπον · συντίθημι δέ καί γίγνομαι εὐθύς τρίτος πρόσωπον δηλόω ἀναγκάζω , καθώς πᾶς εὐθύς τρίτος πρόσωπον εἰμί , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος · οὖον γάρ ἔχω φύσις ὁ δηλόω τρίτος πρόσωπον · ὅθεν ὁ γυναιμανής ἐκ ὁ γυναικομανής λέγω συγκόπτω . — ἰστέον δέ ὅτι πᾶς μέρος λόγος συντίθημι
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0431.1
δίχα ἄρθρου καὶ ἀντωνυμίας καὶ συνδέμου , μόνον ὅτι ἐν ἄρθρῳ ἐν γέ ἐστι τὸ συντιθέμενον ἐν τῷ λέγειν ταύτῃ , καὶ ἐν ἀντωνυμίᾳ ἐν τρίτῳ προσώπῳ τὸ αὐτοδίδακτος καὶ αὐτοδιάλεκτος καὶ αὐτόσσωτος · ἐν συνδέμῳ δὲ οὐδεμῶς σύνδεσιν εὑρίσκομεν . Ὦσπερ δὲ ἐπὶ τῶν ἄλλων εἰδῶν ἤν τινα φωνὴ μόνη καὶ οὐ σημαινόμενῳ παρηγμένα , καὶ λέγομεν ὅτι τὸ Εὐριπίδης καὶ Ἡρώδης φωνὴ μόνη καὶ οὐ σημαινόμενῳ παρωνυμικά ἐστι , καὶ τὸ δουρείος ἵππος καὶ ὀφθαλμικὸς ἰατρὸς φωνὴ μόνη κτητικά , καὶ τὸ νεώτερος καὶ τὸ ἀγρότερος φωνὴ μόνη συγκριτικά , καὶ τὸ <cfr X 15> θεῶν ὀλωτάτος καὶ <cfr Λ 832> Κενταύρων δικαιότατος φωνὴ μόνη ὑπερθετικά , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν συνθέτων · τὸ μὲν γὰρ μισάνθρωπος κυρίως σύνθετον , τὸ δὲ Ἀγαμέμνων καὶ Φίλιππος καὶ Διόσκορος καὶ Ἀρίσταρχος καὶ ἀπλῶς ὅσα ἐστὶν ἐν κυρίοις σύνθετα φωνὴ καὶ οὐ σημασίᾳ τὴν σύνθεσιν ἀνεδέξαντο .
Lemmas: δίχα ἄρθρον καί ἀντωνυμία καί συνδέμου , μόνος ὅτι ἐν ἄρθρον ἐν γε εἰμί ὁ συντίθημι ἐν ὁ λέγω οὗτος , καί ἐν ἀντωνυμία ἐν τρίτος πρόσωπον ὁ αὐτοδίδακτος καί αὐτοδιάλεκτος καί αὐτόσσωτος · ἐν συνδέμῳ δέ οὐδεμῶς σύνδεσις εὑρίσκω . ὥσπερ δέ ἐπί ὁ ἄλλος εἶδος ἐάν τις φωνή μόνος καί οὖον σημαίνω πάρειμι , καί λέγω ὅτι ὁ Εὐριπίδης καί Ἡρῴδης φωνή μόνος καί οὖον σημαίνω παρωνυμικά εἰμί , καί ὁ δούρειος ἵππος καί ὀφθαλμικός ἰατρός φωνή μόνος κτητικός , καί ὁ νέος καί ὁ ἀγρότερος φωνή μόνος συγκριτικά , καί ὁ <cfr X 15> θεός ὅλος καί <cfr Λ 832> Κένταυρος Δίκαιος φωνή μόνος ὑπερθετικός , οὗτος καί ἐπί ὁ συντίθημι · ὁ μέν γάρ μισάνθρωπος κύριος συντίθημι , ὁ δέ Ἀγαμέμνων καί Φίλιππος καί Διόσκορος καί Ἀρίσταρχος καί ἀπλόος ὅσος εἰμί ἐν κύριος σύνθετος φωνή καί οὖον σημασία ὁ σύνθεσις ἀναδέχομαι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0431.2
Παρασύνθετα δὲ ἐκεῖνά φαμεν τὰ ἀπὸ συνθέτων ὀνομάτων εἰς ἕν τῶν προειρημένων εἰδῶν μεταπίπτοντα , οἷον Ἀγαμέμνων σύνθετον , Ἀγαμεμνονίδης παρασύνθετον , ἐπειδὴ ἀπὸ συνθέτου εἰς ἕν τῶν ἑπτά εἰδῶν μετέπεσε καὶ ἐγένετο πατρωνυμικόν , Ἀγαμεμνόνειος παρασύνθετον , ἐπειδὴ ἀπὸ συνθέτου εἰς ἕν τῶν ἑπτά μετέπεσε καὶ ἐγένετο κτητικόν , φιλοσοφώτερος παρασύνθετον καὶ φιλοσοφώτατος καὶ τὰλλα ἀπλῶς εἰπεῖν , ὅσα ἀπὸ συνθέτων ὀνομάτων εἰς ἕν τῶν ἑπτά μεταπίπτει .
Lemmas: παρασύνθετος δέ ἐκεῖνος φημί ὁ ἀπό συντίθημι ὄνομα εἰς εἷς ὁ προερέω εἶδος μεταπίπτω , οἷος Ἀγαμέμνων συντίθημι , Ἀγαμεμνονίδης παρασύνθετος , ἐπεί ἀπό σύνθετος εἰς εἷς ὁ ἑπτά εἶδος μεταπίπτω καί γίγνομαι πατρωνυμικός , Ἀγαμεμνόνειος παρασύνθετος , ἐπεί ἀπό σύνθετος εἰς εἷς ὁ ἑπτά μεταπίπτω καί γίγνομαι κτητικός , φιλόσοφος παρασύνθετος καί φιλόσοφος καί ὅς ἀπλόος εἶπον , ὅσος ἀπό συντίθημι ὄνομα εἰς εἷς ὁ ἑπτά μεταπίπτω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0431.3
Σχήματα δὲ εἴρηται ἀπὸ τῆς σχέσεως τοῦ ὀνόματος ἢ ἕκαστον ὀνομάζεται · καὶ ὡσπερ ἐν λόγῳ ἐστὶ σχήματα καὶ παρεχόμεθα πτῶσιν ἀντὶ πτώσεως , οὕτω καὶ ἐν τῇ λέξει εἰσὶ σχήματα · ἢ πρὸς τῶν ἀνδριάντων τύπων · ὡς γὰρ ἐκείνων οἱ μὲν εἰσὶν ὀρθοί , οἱ δὲ πλάγιοι , οἱ δὲ ἄλλως πως κείμενοι , οὕτω καὶ ἐν τοῖς ὀνόμασι τὰ μὲν ἐστὶν ἀπλά , τὰ δὲ σύνθετα , καὶ διὰ τοῦτο ἐκλήθησαν σχήματα . Ὦσπερ ἐπὶ τῶν εἰδῶν ἐστὶ τινα φωνὴ μόνην , οὐ νοουμένῳ παράγωγα , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτου τὸ φιλάνθρωπος σύνθετον τῷ νοητῷ , τὸ Φίλιππος σύνθετον τῇ φωνῇ , οὐ τῇ σημασίᾳ .
Lemmas: σχῆμα δέ εἴρω ἀπό ὁ σχέσις ὁ ὄνομα ἢ ἕκαστος ὀνομάζω · καί ὡς ἐν λόγος εἰμί σχῆμα καί παρέχω πτῶσις ἀντί πτῶσις , οὗτος καί ἐν ὁ λέγω εἰμί σχῆμα · ἢ πρός ὁ ἀνδριάς τύπος · ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ μέν εἰμί ὀρθός , ὁ δέ πλάγιος , ὁ δέ ἄλλως πως κεῖμαι , οὗτος καί ἐν ὁ ὄνομα ὁ μέν εἰμί ἁπλόος , ὁ δέ σύνθετος , καί διά οὗτος καλέω σχῆμα . ὥσπερ ἐπί ὁ εἶδος εἰμί τις φωνή μόνος , οὖον νοέω παράγωγο , οὗτος καί ἐπί οὗτος ὁ φιλάνθρωπος συντίθημι ὁ νοητός , ὁ Φίλιππος συντίθημι ὁ φωνή , οὖον ὁ σημασία .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0431.4
Πόσα σχήματα ; Τρία · ἀπλοῦν , σύνθετον , παρασύνθετον · ἀπλοῦν μὲν , οἷον Μέμνων , σύνθετον δέ , οἷον Ἀγαμέμνων , παρασύνθετον δέ , οἷον Ἀγαμεμνονίδης . Ἀπλοῦν ἐστὶ τὸ ἐξ ἑνὸς μέρους λόγου ἤτοι μιᾶς λέξεως , οἷον θεός · σύνθετον δὲ τὸ ἐκ δύο λέξεων ἢ καὶ πλειόνων , οἷον φιλόθεος χρυσολευκόλιθος · τὸ δὲ παρασύνθετον παρίσταται ἀπὸ συνθέτου · διὰ τοῦτο καὶ παρασύνθετον καλεῖται . Δεῖ δὲ εἰδέναι , ὅτι τὰ ἀπὸ συνθέτων παραγόμενα ἐν μὲν τοῖς ὀνόμασι παρασύνθετα λέγεται , ἐν δὲ ἑτέροις μέρεσι λόγου οὐκ ἐστιν .
Lemmas: Πόσα σχῆμα ; τρία · ἀπολόω , συντίθημι , παρασύνθετος · ἀπολόω μέν , οἷος Μέμνων , συντίθημι δέ , οἷος Ἀγαμέμνων , παρασύνθετος δέ , οἷος Ἀγαμεμνονίδης . ἀπολόω εἰμί ὁ ἐκ εἷς μέρος λόγος ἤτοι εἷς λέξις , οἷος θεός · συντίθημι δέ ὁ ἐκ δύο λέξις ἢ καί πλείων , οἷος φιλόθεος χρυσολευκόλιθος · ὁ δέ παρασύνθετος παρίστημι ἀπό σύνθετος · διά οὗτος καί παρασύνθετος καλέω . Δεύς δέ οἶδα , ὅτι ὁ ἀπό συντίθημι παράγω ἐν μέν ὁ ὄνομα παρασύνθετος λέγω , ἐν δέ ἕτερος μέρος λόγος οὐ εἰμί .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0432.1
<Heliodori.> — Τῶν δὲ συνθέτων ὀνομάτων διαφοραὶ εἰσι τέσσαρες · ἃ μὲν γὰρ αὐτῶν εἰσὶν ἐκ δύο τελείων , ὡς Χειρίκοφος . ] Πᾶσαι αἱ πτώσεις συντίθενται , οἷον χναλυτήσε Ἑλλήπτοντος νουνεχής · κλητικὴ δὲ οὔ·ἐτι , καθὸ πρὸς δεύτερον ἐστι πρόδ σωπον , ἡ δὲ εὐθεία πρὸς τρίτον , τὸ δεύτερον πάρεστι , τὸ τρίτον ἀπεστι · τὸ γοῦν παρὸν τῷ ἀπόντι πῶς ἐννοήσεται ; Καὶ τὰ ῥήματα ἐν τρίτῳ προσώπῳ συντίθεται , ἐπεὶδὴ καὶ τὰ ὀνόματα τρίτου προσώπου εἰσίν , οἷον Μενέλαος φερέοικος μιcάνθρωπος · αἱ μετοχαὶ κατὰ τὸ τέλος σύγκεινται , οἷον " Ατλας " Αβας πολύτλας · αἱ προθέσεις ἐν ἀρχῇ , 10 οἷον πρόμαχος Ἄνακρέων · τὸ δὲ θυρεπανοϊκτὴς οὕτως , ἀνοϊγω ἀνοϊκτὴς ἐπανοϊκτὴς θυρεπανοϊκτὴς · τὰ δὲ ἐπίρρηματα καὶ ἐν ἀρχαῖς , ὡς ἐν τῷ Ἰφιάνασσα , καὶ ἐν τέλει ἀποδόσεως , οἷον <Hes . Opp . 410> ἑς τ᾽ ἐννυφιν · σύνδεσμοι δὲ συντίθενται οὕτω · ὁ δέ , οἷον οὐδαμῶς , καὶ καὶ , οἷον <O 678> δυωκαιεικοσίπτηχυ . — Ἱστέον ὅτι αἱ λέξεις τῶν ὀνο - 15 μάτων διφυεῖς οὖσαι κατὰ τὴν σύνθεσιν — ἡ γὰρ ἀτελεῖς ἢ τελείαι εἰσιν — ἀλλήλαις συμπλεκόμεναι τέσσαρα σχήματα ποιοῦσι , περὶ ὧν νῦν διαλαμβάνει .
Lemmas: <Heliodori.> — ὁ δέ συντίθημι ὄνομα διαφορά εἰμί τέσσαρες · ὁ μέν γάρ αὐτός εἰμί ἐκ δύο τέλειος , ὡς Χειρίκοφος . ] πᾶς ὁ πτῶσις συντίθημι , οἷος χναλυτήσε Ἑλλήπτοντος νουνεχής · κλητικός δέ οὖτις , καθό πρός δύο εἰμί πρόδ σωπον , ὁ δέ εὐθύς πρός τρίτος , ὁ δύο πάρειμι , ὁ τρίτος ἄπειμι · ὁ γοῦν πάρειμι ὁ ἄπειμι πῶς ἐννοέω ; καί ὁ ῥῆμα ἐν τρίτος πρόσωπον συντίθημι , ἐπειδή καί ὁ ὄνομα τρίτος πρόσωπον εἰμί , οἷος Μενέλαος φερέοικος μισάνθρωπος · ὁ μετοχή κατά ὁ τέλος σύγκειμαι , οἷος " Ἄτλας " Ἄβας πολύτλας · ὁ πρόθεσις ἐν ἀρχή , 10 οἷος πρόμαχος Ἀνακρέων · ὁ δέ θυρεπανοίκτης οὕτως , ἀνοίγω ἀνοικτός ἐπανοίκτης θυρεπανοίκτης · ὁ δέ ἐπίρρημα καί ἐν ἀρχή , ὡς ἐν ὁ Ἰφιάνασσα , καί ἐν τέλος ἀπόδοσις , οἷος <Hes . Opp . 410> ἑες͂ς τε ἐννυφιν · σύνδεσμος δέ συντίθημι οὗτος · ὁ δέ , οἷος οὐδαμῶς , καί καί , οἷος <O 678> δυωκαιεικοσίπτηχυ . — ἰστέον ὅτι ὁ λέγω ὁ ὀνο - 15 Μάτων διφυής εἰμί κατά ὁ σύνθεσις — ὁ γάρ ἀτελής ἢ τέλειος εἰμί — ἀλλήλων συμπλέκω τέσσαρες σχῆμα ποιέω , περί ὅς νῦν διαλαμβάνω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0432.2
" Α δὲ ἐκ δύο ἀπολειπόντων , ὡς Σοφοκλῆς · ] ἕκαστον γὰρ μέρος λόγου ἀτελὲς ἐστιν · οὔτε γὰρ τὸ σοφὸ τί ποτε ἐνταῦθα σημαίνει , 20 οὔτε τὸ κλῆς . Ὁμοίως καὶ τὸ Ἡρακλῆς ἐκ τοῦ ἥρα καὶ τοῦ κλέος , ὁ οὐδέτερον · καὶ μήποτε τῷ λόγῳ τούτῳ [ ἥρα ἡ μετ᾽ ἐπικουρίας χάρις ] βραχύνει τὸ α · Ἡρακλῆς οὖν ὁ κλέος ἔχων ἐκ τοῦ τοῖς ἀνθρώποις ἐπικουρίαν χαρίσασθαι , <ἥρα γὰρ ἡ μετ᾽ ἐπικουρίας χάρις> · καὶ γὰρ φέρονται καὶ τὰ τοιαῦτα ἔπη περὶ αὐτοῦ · Ἡρακλέην δὲ σε Φοῖβος 25 ἐπώνυμον ἐξονομάζει , Ἥρα γὰρ ἀνθρώποισι φέρων κλέος ἄφθιτον ἔσεις .
Lemmas: " Α δέ ἐκ δύο ἀπολείπω , ὡς Σοφοκλῆς · ] ἕκαστος γάρ μέρος λόγος ἀτελής εἰμί · οὔτε γάρ ὁ σοφός τίς ποτός ἐνταῦθα σημαίνω , 20 οὔτε ὁ Κλῆς . ὅμοιος καί ὁ Ἡρακλῆς ἐκ ὁ Ἥρα καί ὁ κλέος , ὁ οὐδέτερος · καί μήποτε ὁ λόγος οὗτος [ Ἥρα ὁ μετά ἐπικουρία χάρις ] βραχύνω ὁ ὅς · Ἡρακλῆς οὖν ὁ κλέος ἔχω ἐκ ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπικουρία χαρίζομαι , αἱρέω γάρ ὁ μετά ἐπικουρία χάρις · καί γάρ φέρω καί ὁ τοιοῦτος ἔπος περί αὐτός · Ἡρακλέης δέ σύ Φοῖβος 25 ἐπώνυμος ἐξονομάζω , Ἥρα γάρ ἄνθρωπος φέρω κλέος ἄφθιτος ἕννυμι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0432.3
" Α δὲ ἐξ ἀπολείποντος καὶ τελείου , ὡς Φιλόδημος νεόταμος Νεόδημος · ἃ δὲ ἐκ τελείου καὶ ἀπολείποντος , ὡς Περικλῆς · ] ἡ γὰρ περὶ πρόθεσις τελείων μέρος λόγου , τὸ δὲ κλῆς ἀχήμαντον · ἃ δὲ 30 ἐκ δύο ἀπολειπόντων καὶ ἑνὸς τελείου , οἷον χρυσολευκόλιθος θρασυγοργολέων . — Γίνονται δὲ σύνθετα κατὰ τρόπους τρεῖς , παράθεσιν , συνθεσιν , συμφορὰν · κατὰ μὲν παράθεσιν ἄγαθὸς δαίμων , σύνθεσιν δὲ θεοεἰκελος , συμφορὰν δὲ Ζωγράφος .
Lemmas: " Α δέ ἐκ ἀπολείπω καί τέλειος , ὡς Φιλόδημος νέος Νεόδημος · ὁ δέ ἐκ τέλειος καί ἀπολείπω , ὡς Περικλῆς · ] ὁ γάρ περί πρόθεσις τέλειος μέρος λόγος , ὁ δέ Κλῆς ἀχήμαντον · ὁ δέ 30 ἐκ δύο ἀπολείπω καί εἷς τέλειος , οἷος χρυσολευκόλιθος θρασυγοργολέων . — γίγνομαι δέ σύνθετος κατά τρόπος τρεῖς , παράθεσις , σύνθεσις , συμφορά · κατά μέν παράθεσις ἀγαθός δαίμων , σύνθεσις δέ θεοείκελος , συμφορά δέ Ζωγράφος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0432.4
Ἄριθμοι τρεῖς . ] Ἄριθμὸς ἐστι κατὰ μὲν ἀριθμητικοὺς σωρεία 35 μονάδων ἢγουν σύνθεσις , κατὰ δὲ γραμματικοὺς χαρακτὴρ λέξεως δυνάμενος διάκρισιν ποσοῦ ἀναδείξασθαι , ἡ χαρακτὴρ σημαίνων ποσότητα μετὰ ἀκολουθίας διὰ τοὺς ἀριθμούς · δύο γὰρ καὶ τρεῖς καὶ εἴ τι τοιούτον ἐν ἀκολουθίᾳ δηλοῦσι ποσότητα . Ὅθεν τὸ εἰς δοκεῖ σημειῶδες εἶναι · τὰ
Lemmas: ἀριθμός τρεῖς . ] ἀριθμός εἰμί κατά μέν ἀριθμητικός σωρεία 35 μόνος ἤγουν σύνθεσις , κατά δέ γραμματικός χαρακτήρ λέξις δύναμαι διάκρισις ποσός ἀναδείκνυμι , ὁ χαρακτήρ σημαίνω ποσότης μετά ἀκολουθία διά ὁ ἀριθμός · δύο γάρ καί τρεῖς καί εἰμί τίς τοιοῦτος ἐν ἀκολουθία δηλόω ποσότης . ὅθεν ὁ εἰς δοκέω σημειώδης εἰμί · ὁ
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0433.1
γὰρ εἰς εἰς περιειπώμενα εὐθείαι πληθυντικαὶ εἰσιν , οἱ εὐγενεῖς , οἱ εὐσεβεῖς · ἀλλὰ φαμεν τεθεματίσθαι · δθεν οὐδὲ πληθυντικὸν <τὸ εἰς ἐπιδέχεται · τὸ δὲ οὐδεὶς ἐπιδέχεται πληθυντικόν> τὸ οὐδένες καὶ οὐδένων . Τὸ γοῦν οὐδεὶς δύο μέρη λόγου , τοῦ δευτέρου μέρους ἀντὶ τοῦ τίς λαμβανομένου , ὡς καὶ τὸ μηδεὶς ἔχει · ὅτι δὲ θέμα τὸ δεῖς , δῆλον δ ἐξ οὐδετέρου κειμένου παρ’ Ἀλκαίῳ ἐν ἐνάτῳ μέλει <fr . 66 B4> , οὐδὲν ἐκ δενὸς γένοιτο · καὶ τὸ δεῖς ἀντὶ τοῦ τίς · ἐξ ὧν ὁμοίως αὐτῷ καὶ ἐπὶ θηλυκοῦ γένους εὑρίσκεται · <ubi?> πασῶν δ’ ἀρίστη γαῖα Μεσκὴν ἧν λάχεν , Εὐδενδρος , ὡς οὐδεὶς τῆς Ἑλλάδος χθονός .
Lemmas: γάρ εἰς εἰς περιλέγω εὐθεῖα πληθυντικός εἰμί , ὁ εὐγενής , ὁ εὐσεβής · ἀλλά φημί τεθοματίζω · δίδωμι οὐδέ πληθυντικός ὅς εἰς ἐπιδέχομαι · ὁ δέ οὐδείς ἐπιδέχομαι πληθυντικός ὁ οὐδείς καί οὐδείς . ὁ γοῦν οὐδείς δύο μέρος λόγος , ὁ δύο μέρος ἀντί ὁ τίς λαμβάνω , ὡς καί ὁ μηδείς ἔχω · ὅτι δέ θέμα ὁ δήω , δῆλος δ ἐκ οὐδέτερος κεῖμαι παρά Ἀλκαῖος ἐν ἔνατος μέλος <fr . 66 B4> , οὐδείς ἐκ δένω γίγνομαι · καί ὁ δήω ἀντί ὁ τίς · ἐκ ὅς ὁμοίως αὐτός καί ἐπί θηλυκός γένος εὑρίσκω · <ubi?> πᾶς δέ ἀγαθός γαῖα Μεσκὴν ἧμαι λαγχάνω , ευδενδρον , ὡς οὐδείς ὁ Ἑλλάς Χθών .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0433.2
Ἐνικός , δυϊκός , πληθυντικός . ] Ἀναγκαίως τὸ ὄνομα καὶ ἀρι - 10 θμὸν ἐπιδέχεται , ἐπειδὴ [ γὰρ ] συμβαίνει καὶ ἕνα καὶ δύο καὶ τρεῖς πολλάκις τοῦ αὐτοῦ ὀνόματος μετέχειν . Καὶ ἐστὶν ἐνικός , ὅταν ἕνα σημαίνῃ , καὶ δυϊκός , ὅτε δύο · οὐκέτι δὲ καὶ τὸ τρεῖς τριτυντικὸν ἢ τρεῖκὸν ὀνομάζομεν , ἀλλὰ πληθυντικόν , [ ὅτι ] ἐπεὶ ὁ τρεῖς ἀριθμὸς ἀρχὴ πλήθους ἐστίν , ὡς καὶ ἐν τῇ παροιμίᾳ <τρεῖς πολλοί> διὰ τοῦτο καὶ οἱ 15 παλαιοὶ [ τὰ ] πολλὰ βουλόμενοι σημαίνειν τρεῖς λέγουσιν , ὡς καὶ ὁ ποιητὴς <e 306> τρίς μάκαρες Δαναοὶ καὶ τετράκις , ἀντὶ τοῦ πολλάκις .
Lemmas: ἑνικός , δυϊκός , πληθυντικός . ] ἀναγκαῖος ὁ ὄνομα καί ἀρι - 10 θμὸν ἐπιδέχομαι , ἐπεί [ γάρ ] συμβαίνω καί εἷς καί δύο καί τρεῖς πολλάκις ὁ αὐτός ὄνομα μετέχω . καί εἰμί ἑνικός , ὅταν εἷς σημαίνω , καί δυϊκός , ὅτε δύο · οὐκέτι δέ καί ὁ τρεῖς τριτυντικὸν ἢ τρέχω ὀνομάζω , ἀλλά πληθυντικός , [ ὅτι ] ἐπεί ὁ τρεῖς ἀριθμός ἀρχή πλῆθος εἰμί , ὡς καί ἐν ὁ παροιμία τρεῖς πολύς διά οὗτος καί ὁ 15 παλαιός [ ὁ ] πολύς βούλομαι σημαίνω τρεῖς λέγω , ὡς καί ὁ ποιητής <e 306> τρίς μάκαρ Δαναοί καί τετράκις , ἀντί ὁ πολλάκις .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0433.3
[ Heliodori . ] — Ἐνικὸς μὲν ὁ τὸ ἕν σημαίνων , οἷον ὁ Αἴας , δυϊκὸς δὲ ὁ τὰ δύο σημαίνων , οἷον τῷ Αἴαντε , πληθυντικὸς δὲ 20 ὁ τὰ τρία καὶ πολλὰ σημαίνων , οἷον οἱ Αἴαντες . ] Τὸ ἐνικὸς κτητικοῦ εἴδους ἐστίν · ὥσπερ γὰρ ἀπὸ τοῦ Πλάτων Πλάτωνος λέγομεν Πλατωνικός , οὕτω καὶ <ἀπὸ τοῦ> εἰς ἑνὸς λέγομεν <ἐνικός , καὶ> δηλοῖ ὁ τοῦ ἑνὸς χαρακτήρ , καὶ ἀπὸ τοῦ δύο δυϊκός , καὶ δηλοῖ ὁ τῶν δύο χαρακτήρ . Ἄλλ’ οὐκέτι ἀπὸ τοῦ τρεῖς τρεῖκός φαμεν · ὁ μὲν γὰρ ἐνικὸς 25 καὶ δυϊκὸς χαρακτήρ ἰδιάζοντα καὶ φανερὸν ἔχει ἀριθμὸν καὶ τύπον , ὁ δὲ τρεῖς ἀριθμὸς ἀρχὴν σημασίας πλήθους λαμβάνων κατὰ τὸν τύπον οὐ λέγεται κατὰ παραγωγὴν τρεῖκός , ἀλλὰ πληθυντικός · τῷ γὰρ αὐτῷ τύπῳ κεχρήμεθα καὶ ἐπὶ τριῶν καὶ τεσσάρων καὶ πέντε .
Lemmas: [ Heliodori . ] — ἑνικός μέν ὁ ὁ εἷς σημαίνω , οἷος ὁ Αἴας , δυικός δέ ὁ ὁ δύο σημαίνω , οἷος ὁ Αἴας , πληθυντικός δέ 20 ὁ ὁ τρεῖς καί πολύς σημαίνω , οἷος ὁ Αἴας . ] ὁ ἑνικός κτητικός εἶδος εἰμί · ὥσπερ γάρ ἀπό ὁ Πλάτων Πλάτων λέγω Πλατωνικός , οὗτος καί ἀφίημι ὅς εἰς εἷς λέγω ἐνικός , καί δηλόω ὁ ὁ εἷς χαρακτήρ , καί ἀπό ὁ δύο δυϊκός , καί δηλόω ὁ ὁ δύο χαρακτήρ . ἄλλος οὐκέτι ἀπό ὁ τρεῖς τρέχω φημί · ὁ μέν γάρ ἑνικός 25 καί δυικός χαρακτήρ ἰδιάζω καί φανερός ἔχω ἀριθμός καί τύπος , ὁ δέ τρεῖς ἀριθμός ἀρχή σημασία πλῆθος λαμβάνω κατά ὁ τύπος οὖον λέγω κατά παραγωγή τρέχω , ἀλλά πληθυντικός · ὁ γάρ αὐτός τύπος χράομαι καί ἐπί τρεῖς καί τέσσαρες καί πέντε .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0433.4
Εἰσὶ δὲ τινες ἐνικοὶ χαρακτήρες . ] Ὡσπερ ἐπὶ τῶν ῥημάτων 30 εἰσὶ φωναὶ τοῖς σημαινομένοις ἐναντίαι — τὸ γὰρ ὀρχοῦμαι φωνὴ μὲν ἐστὶ παθητικόν , σημαινομένην δὲ ἐστὶ ἐνεργητικόν — , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ὀνομάτων εἰσὶ φωναὶ ἐναντίαι τοῖς σημαινομένοις · δθεν ἐπὶ τούτων ἔξεστι καὶ πρὸς τὰς φωνὰς ὑπαντᾶν καὶ πρὸς τὸ σημαινόμενον , οἷον <ὁ στρατὸς ἐπολέμησε> καὶ <ὁ δῆμος ἔβησε> , καὶ <ὁ στρατὸς ἐπολέμη - 35
Lemmas: εἰσί δέ τις ἑνικός χαρακτήρ . ] ὡς ἐπί ὁ ῥῆμα 30 εἰμί φωνή ὁ σημαίνω ἐναντίος — ὁ γάρ ὀρχέομαι φωνή μέν εἰμί παθητικός , σημαίνω δέ εἰμί ἐνεργητικός — , οὗτος καί ἐπί ὁ ὄνομα εἰμί φωνή ἐναντίος ὁ σημαίνω · δίδωμι ἐπί οὗτος ἔξεστι καί πρός ὁ φωνή ὑπαντάω καί πρός ὁ σημαίνω , οἷος ὅς στρατός πολεμέω καί ὅς δῆμος βαίνω , καί ὅς στρατός πολεμέω - 35
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0433.5
3 καὶ ] ἢ VN || 6 κειμένου N , κειμένων V | ἐν N , om V | οὐδὲν ἐκ δενὸς V , κούδεν οὐδενὸς N || 7 αὐτὸ VN || 8 γένους ] γενικοῦ V , γενικῆ N | μεσὴν N , μεσῆς V || 11 καὶ ἑνὸς καὶ δευτέρου καὶ τρίτου V , καὶ ἕνα καὶ δεύτερον καὶ τρίτον N || 12 μετέχειν N , μετέχων V | ἐνικὸς N , τὸ ἐνικὸς V || 13 τρεῖκόν ] τρίτον VN || 19 ὁ τὸ — Αἴαντες ( 21 ) V , οἷον ( sic ) N || 23 ἑνὸς λεγόμενον VN || 25 τρεικὸς VN ; item v . 28 || 34 τὰς N , om V
Lemmas: 3 καί ] ἢ VN || 6 κεῖμαι N , κεῖμαι V | ἐν N , om V | οὐδείς ἐκ δένω V , Κουδέ οὐδείς N || 7 αὐτός VN || 8 γένος ] γενικός V , γενικής N | μέσος N , μέσος V || 11 καί εἷς καί δύο καί τρίτος V , καί εἷς καί δύο καί τρίτος N || 12 μετέχω N , μετέχω V | ἑνικός N , ὁ ἑνικός V || 13 τρέχω ] τρίτος VN || 19 ὁ ὁ — Αἴας ( 21 ) V , οἷος ( sic ) N || 23 εἷς λέγω VN || 25 τρεικὸς VN ; item v . 28 || 34 ὁ N , om V
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0434.1
can> καὶ <ὁ δῆμος ἔβόησαν> . [ Καὶ πληθυντικῷ κατὰ ἑνικοῦ καὶ δυϊκοῦ χρήσης , δυϊκῷ δὲ κατὰ ἑνικοῦ οὐκέτι · ὡρισται γὰρ ὁ ἀριθμὸς ἐπὶ δυάδος . ] Χρὴ δὲ γινώσκειν , ὅτι δυνατόν μέν ἐστι τῷ πληθυντικῷ χρῆσασθαι ἀντὶ δυϊκοῦ καὶ ἑνικοῦ , οἷον <ε 226> ἐλθόντες δ’ ἄρα τῷ γε μυχῷ σπείδους γλαφυροῖο , καὶ ἀλλαχοῦ <Eurip . Med . 488> καὶ ταύθ’ ὑφ’ ἡμῶν , ὡ κάκιστ’ ἀνδρῶν , παθῶν Προύδωκας ἡμᾶς , ἐπειδὴ τὸ πλῆθος περιέχει ἐν αὐτῷ τὸ ἓν καὶ τὰ δύο πρόσωπα · οὐκέτι δὲ τῷ ἑνικῷ χρήσαιο ἂν ἀντὶ δυϊκοῦ καὶ πληθυντικοῦ , ἀλλ’ οὔδὲ τῷ δυϊκῷ ἀντὶ ἑνικοῦ καὶ πληθυντικοῦ · ὡρισμένην γὰρ μονάδα ἔχει τὸ ἑνικόν , καὶ ὡρισμένην 10 δυάδα τὸ <δυϊκόν , ἀόριστον δὲ ἀριθμὸν σημαίνει τὸ> πληθυντικόν .
Lemmas: can> καί ὅς δῆμος βοάω . [ καί πληθυντικός κατά ἑνικός καί δυικός χράω , δυϊκός δέ κατά ἑνικός οὐκέτι · ὁρίζω γάρ ὁ ἀριθμός ἐπί δυάς . ] χρή δέ γιγνώσκω , ὅτι δυνατός μέν εἰμί ὁ πληθυντικός χράω ἀντί δυικός καί ἑνικός , οἷος ἐάω 226> ἔρχομαι δέ ἄρα ὁ γε μυχός σπειδιδωμι γλαφυρός , καί ἀλλαχοῦ <Eurip . Med . 488> καί αὐτός ὑπό ἐγώ , εἰμί κακός ἀνήρ , πάθος προδίδωμι ἐγώ , ἐπεί ὁ πλῆθος περιέχω ἐν αὐτός ὁ εἷς καί ὁ δύο πρόσωπον · οὐκέτι δέ ὁ ἑνικός χράω εἄν ἀντί δυικός καί πληθυντικός , ἀλλά οὐδέ ὁ δυϊκός ἀντί ἑνικός καί πληθυντικός · ὁρίζω γάρ μόνος ἔχω ὁ ἑνικός , καί ὁρίζω 10 δυάς ὁ δυϊκός , ἀόριστος δέ ἀριθμός σημαίνω ὅς πληθυντικός .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0434.2
Κατὰ πολλῶν λεγόμενοι . ] Χαρακτῆρα λέγει τὸν τύπον τῆς προφοράς · τὸ γὰρ δῆμος καὶ χορὸς καὶ ὄχλος ἑνικοῦ μὲν ἀριθμοῦ προφοράν ἔχει , πλῆθος δὲ σημαίνει .
Lemmas: κατά πολύς λέγω . ] χαρακτήρ λέγω ὁ τύπος ὁ προφορά · ὁ γάρ δῆμος καί χορός καί ὄχλος ἑνικός μέν ἀριθμός προφορά ἔχω , πλῆθος δέ σημαίνω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0434.3
<Heliodorii.> — Οἷον δῆμος χορὸς ὄχλος . ] Συμβαίνει , φησί , 15 πολλάκις ἑνικὸν μὲν εἶναι τὸν χαρακτῆρα τοῦ ὀνόματος , σημαίνειν δὲ πληθυντικόν , ὥσπερ ἐστιν εὑρεῖν ἐν τοῖς περιληπτικοῖς ὀνόμασιν . — Ἄξιον δὲ ἐστι ζητῆσαι , τίνος ἕνεκεν οὕτως παρεῖληπται πληθυντικόν ἀντὶ ἑνικῶν καὶ δυϊκῶν · καὶ γὰρ τὸ ἀμφότεροι , ὡς αὐτὸς λέγει , πληθυντικόν ἔχει χαρακτῆρα , σημαίνει δὲ δύο μόνους , οὔτε γὰρ τολμήσω ἐπὶ πλή - 20 θους τῇ λέξει χρῆσασθαι . Καὶ λέγομεν , διὰ τοῦτο , ὅτι τὸ πληθυντικόν καὶ ἑνικὸν καὶ δυϊκὸν σημαίνει , ἐπειδὴ ἐμπεριέχεται τῷ ἀριθμῷ καὶ τὸ ἓν καὶ τὰ δύο . Ἦφεισεν τις , <ἄρα γοῦν , ἐπειδὴ τὸ ἑνικὸν ἐμπεριέχεται τῷ ἀριθμῷ τῶν δυϊκῶν , καὶ δυϊκὰ ἀντὶ ἑνικῶν ἔξεστι λέγειν;> Λέγομεν ὅτι οὔ · ἐν μὲν γὰρ τῷ πληθυντικῷ ἀόριστός ἐστιν ὁ ἀριθμός , ἐν δὲ τῷ 25 δυϊκῷ ὡρισμένος · πῶς οὖν τὸν ὡρισμένον κατὰ δύο μόνων ἀριθμῶν καὶ ἀντὶ ἑνὸς παραλαμβάνειν εὔλογον ; Πάλιν πληθυντικόν μὲν ἔχει τύπον προφοράς τὸ λέγειν Ἀθῆναι καὶ Θῆβαι · ὡς γὰρ κατὰ πολλῶν ἐστι λεγόμενον , μίαν δὲ σημαίνει τὰς Ἀθῆνας καὶ μίαν τὰς Θήβας · Ὅμηρος μέντοι ἀκριβῶς ὧν τὰ μὲν ἑνικὰ ἑνικῶς προῆνέγκατο , οἷον <η 80> ψχετο 30 δ’ εἰς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθῆνην , καὶ <A 366> ψχόμεθ’ ἐς Θήβην , καὶ <Z 416> Θήβην ὑψίπυλον . Διὰ τί δὲ τὸ ἀμφότεροι χαρακτῆρα πληθυντικόν ἔχει ; Ὅτι ὁμοίως κλίνεται τῷ πληθυντικῷ · ὡς γὰρ οἱ πολλοὶ τῶν πολλῶν τοῖς πολλοῖς τοὺς πολλούς ὡ πολλοί , οὕτω καὶ ἀμφότεροι τῶν ἀμφοτέρων τοῖς ἀμφοτέροις τοὺς 35 ἀμφοτέρους ὡ ἀμφότεροι .
Lemmas: <Heliodorii.> — Οἷος δῆμος χορός ὄχλος . ] συμβαίνω , φημί , 15 πολλάκις ἑνικός μέν εἰμί ὁ χαρακτήρ ὁ ὄνομα , σημαίνω δέ πληθυντικός , ὥσπερ εἰμί εὑρίσκω ἐν ὁ περιληπτικός ὄνομα . — ἄξιος δέ εἰμί ζητέω , τίς ἕνεκα οὕτως παραλαμβάνω πληθυντικός ἀντί ἑνικός καί δυικός · καί γάρ ὁ ἀμφότερος , ὡς αὐτός λέγω , πληθυντικός ἔχω χαρακτήρ , σημαίνω δέ δύο μόνος , οὔτε γάρ τολμάω ἐπί Πλῆ - 20 Θοῦς ὁ λέγω χράω . καί λέγω , διά οὗτος , ὅτι ὁ πληθυντικός καί ἑνικός καί δυικός σημαίνω , ἐπεί ἐν-περιέχω ὁ ἀριθμός καί ὁ εἷς καί ὁ δύο . Ἦφεισεν τις , ἄρα γοῦν , ἐπεί ὁ ἑνικός ἐν-περιέχω ὁ ἀριθμός ὁ δυικός , καί δυικός ἀντί ἑνικός ἔξεστι λέγω λέγω ὅτι οὖον · ἐν μέν γάρ ὁ πληθυντικός ἀόριστος εἰμί ὁ ἀριθμός , ἐν δέ ὁ 25 δυϊκός ὁρίζω · πῶς οὖν ὁ ὁρίζω κατά δύο μόνος ἀριθμός καί ἀντί εἷς παραλαμβάνω εὔλογος ; πάλιν πληθυντικός μέν ἔχω τύπος προφορά ὁ λέγω Ἀθῆναι καί Θῆβαι · ὡς γάρ κατά πολύς εἰμί λέγω , εἷς δέ σημαίνω ὁ Ἀθῆναι καί εἷς ὁ Θῆβαι · Ὅμηρος μέντοι ἀκριβῶς ὅς ὁ μέν ἑνικός ἑνικός προφέρω , οἷος αηʹ 80> ψχετο 30 δέ εἰς Μαραθών καί εὐρυάγυια Ἀθήνη , καί <A 366> ψέγω εἰς Θῆβαι , καί <Z 416> Θῆβαι ὑψίπυλος . Ζεύς τίς δέ ὁ ἀμφότερος χαρακτήρ πληθυντικός ἔχω ; ὅτι2 ὁμοίως κλίνω ὁ πληθυντικός · ὡς γάρ ὁ πολύς ὁ πολύς ὁ πολύς ὁ πολύς εἰμί πολύς , οὗτος καί ἀμφότερος ὁ ἀμφότερος ὁ ἀμφότερος ὁ 35 ἀμφότερος εἰμί ἀμφότερος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0434.4
Πτώσεις ὀνομάτων εἰσὶ πέντε [ καταχρηστικῶς ] , ὀρθή , γενική , δοτική , αἰτιατική καὶ κλητική . ] Λέγονται δὲ πτώσεις , ἐπειδὴ ἡ
Lemmas: πτῶσις ὄνομα εἰμί πέντε [ καταχρηστικός ] , ὀρθός , γενικός , δοτικός , αἰτιατικός καί κλητικός . ] λέγω δέ πτῶσις , ἐπεί ὁ
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0435.1
φωνὴ ἀπ’ ἄλλου εἰς ἄλλο μεταπίπτει . Πτῶσίς ἐστι πτωτικῆς λέξεως μετασχηματισμός , τῆς τελευταίας συλλαβῆς ἄλλοτε εἰς ἄλλο τρεπομένης . Καὶ ἄλλως · ὀνόματος ἢ ὀνοματικοῦ τινος κατὰ τὸ τέλος γινομένη κίνησις . Ἄξιον δὲ ἐστι ζητῆσαι , πῶς οἷόν τέ ἐστι etc . = Σ᾽ 231 , 20—27 .
Lemmas: φωνή ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος μεταπίπτω . πτῶσις εἰμί πτωτικός λέξις μετασχηματισμός , ὁ τελευταῖος συλλαβή ἄλλοτε εἰς ἄλλος τρέπω . καί ἄλλως · ὄνομα ἢ ὀνοματικός τις κατά ὁ τέλος γίγνομαι κίνησις . Ἄξιος δέ εἰμί ζητέω , πῶς οἷος τε εἰμί etc . = σύ 231 , 20—27 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0435.2
Ἄλλως . — Πῶς λέγεται ἡ ὀρθὴ πτῶσις ; Ὅτι πέπτωκεν ἐκ τοῦ δ ἀσώματος καὶ γενικοῦ εἰς τὸ εἰδικόν · ὀρθὴ δὲ λέγεται , ὅτι οὐπω ἐκινήθη εἰς πλάγιον . Ἰστέον δὲ ὅτι ἐζητήθη παρὰ πολλοῖς περὶ τῆς ὀρθῆς , πῶς δύναται ἡ αὐτὴ ὀρθὴ καὶ πτῶσις εἶναι · ἐναντίον γὰρ ἔδοξεν εἶναι τὴν αὐτὴν ὀρθὴν καὶ πτῶσιν καλεῖσθαι . Καὶ ἐστιν εἰπεῖν οὕτως , ὅτι κατὰ τοῦτο μὲν πτῶσις καλεῖται , καθὸ μεταπίπτει εἰς τὰς λοιπὰς πτῶ - 10 σεις , ἢ καθὸ ἀπὸ τοῦ γενικοῦ μεταπίπτει εἰς τὸ εἰδικόν , ἤγουν ὅτι ἐπιπίπτει τοῖς σώμασιν · κατὰ τοῦτο δὲ ὀρθὴ καὶ εὐθεία , καθὸ ὀρθὸν καὶ εὐθύτατον τὸν λόγον ἀποτελεῖ · διόχα γὰρ αὐτῆς λόγος οὐ συνίσταται · σκόπει γὰρ ὅτι ἐὰν μὲν εἴπω « Ἀρίσταρχος ἀνέγνω » , ὑγιὴς ὁ λόγος ἐστὶ διὰ τὴν εὐθείαν , ἐὰν δὲ εἴπω « Ἀριστάρχου ἀναγιγνώσκοντος » , ἀτελὴς ὁ 15 λόγος μὴ ἔχων εὐθείαν · εἰ δὲ ἐπάξω τὸ « ἤκουσα » , τέλειος ὁ λόγος γίνεται · εὐθείαν γὰρ ἐπήγαγον , ἐπειδὴ πᾶν ῥῆμα εὐθείαν ἐν ἑαυτῷ περιἔχει . Καὶ ὡσπερ σύνδεσμος καλεῖται διασευκτικός , καίτοι γε ἐναντίως ἔχων — ἐναντίον γὰρ τῷ διασυντύναι τῷ συνδεῖν — , ἀλλ’ ἐπειδὴ συνδεῖ μὲν τὸν λόγον , διασυντύνει δὲ καὶ διίστησι τὴν διάνοιαν [ ἀπὸ τῶν 20 ἄλλων πτῶσεων ] , κατὰ τοῦτο σύνδεσμος διασευκτικὸς λέγεται , <οὕτω καὶ ταύτην ὀρθὴν φαμεν καὶ εὐθείαν> · τὰς δὲ ἄλλας πτώσεις καὶ πλάγιας , καθὸ ἀπὸ τῆς εὐθείας πεπτώκασι , καὶ καθὸ πλagaίazouσι τὸν λόγον εἰς ἕτερον μεταφέρουσι πρόσωπον , ὡς τὸ « Σωκράτους ἀναγιγνώσκοντος ἤκουσα , Πλάτωνι ἐξηγουμένῳ παρήμην , Ἀρίσταρχον διαλεγόμενον ἐθαύ - 25 μασα » .
Lemmas: ἄλλος . — Πῶς λέγω ὁ ὀρθός πτῶσις ; ὅτι2 πίπτω ἐκ ὁ δ ἀσώματος καί γενικός εἰς ὁ εἰδικός · ὀρθός δέ λέγω , ὅτι οὔπω κινέω εἰς πλάγιος . ἰστέον δέ ὅτι ζητέω παρά πολύς περί ὁ ὀρθός , πῶς δύναμαι ὁ αὐτός ὀρθός καί πτῶσις εἰμί · ἐναντίος γάρ δοκέω εἰμί ὁ αὐτός ὀρθός καί πτῶσις καλέω . καί εἰμί εἶπον οὕτως , ὅτι κατά οὗτος μέν πτῶσις καλέω , καθό μεταπίπτω εἰς ὁ λοιπάς πέτομαι - 10 Σέις , ἢ καθό ἀπό ὁ γενικός μεταπίπτω εἰς ὁ εἰδικός , ἤγουν ὅτι ἐπιπίπτω ὁ σῶμα · κατά οὗτος δέ ὀρθός καί εὐθύς , καθό ὀρθός καί εὐθύς ὁ λόγος ἀποτελέω · διοχή γάρ αὐτός λόγος οὖον συνίστημι · σκοπέω γάρ ὅτι ἐάν μέν εἶπον « Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω » , ὑγιής ὁ λόγος εἰμί διά ὁ εὐθεία , ἐάν δέ εἶπον « Ἀρίσταρχος ἀναγιγνώσκω » , ἀτελής ὁ 15 λόγος μή ἔχω εὐθεία · εἰμί δέ ἐπάγω ὁ « ἀκούω » , τέλειος ὁ λόγος γίγνομαι · εὐθεία γάρ ἐπάγω , ἐπεί πᾶς ῥῆμα εὐθεία ἐν ἑαυτοῦ περιέχω . καί ὡς σύνδεσμος καλέω διασευκτικός , καίτοι γε ἐναντίος ἔχω — ἐναντίος γάρ ὁ διασυεντυνω ὁ συνδέω — , ἀλλά ἐπεί συνδέω μέν ὁ λόγος , διασυντυνω δέ καί διίστημι ὁ διάνοια [ ἀπό ὁ 20 ἄλλος πτῶσις ] , κατά οὗτος σύνδεσμος διασευκτικὸς λέγω , οὗτος καί οὗτος ὀρθός φημί καί εὐθεῖος · ὁ δέ ἄλλος πτῶσις καί πλάγιος , καθό ἀπό ὁ εὐθύς πίπτω , καί καθό πλῆς ὁ λόγος εἰς ἕτερος μεταφέρω πρόσωπον , ὡς ὁ « Σωκράτης ἀναγιγνώσκω ἀκούω , Πλάτων ἐξηγέομαι πάρειμι , Ἀρίσταρχος διαλέγω θαῦ - 25 μασάομαι » .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0435.3
Καὶ λέγεται ἡ μὲν ὀρθὴ ὀνοματικὴ καὶ εὐθεία , ὅτι ὀρθὸν καὶ εὐθύτατον λόγον ἀποτελεῖ . ] Ὁνοματικὴ λέγεται ἡ ὀρθὴ καὶ εὐθεία , ὅτι δι’ αὐτῆς τὰ ὀνόματα ἐπιτίθεμεν τοῖς πασι καὶ δι’ αὐτῆς ὀνομάζομεν · δι’ αὐτῆς γὰρ ὀνομάζεται τὸ ὑποκείμενον , εἴτε 30 ἔμψυχον εἴτε ἀψυχον εἴη τὸ ὑποκείμενον , ὡς καὶ ὁ ποιητὴς <τ 409> τῷ δ’ Ὀδυσεὺς ὄνομ’ ἔστω ἐπώνυμον · ὅτε γὰρ λέγομεν Ὅμηρος , κατ’ ὀρθότητα προφέρομεν τὸ ὄνομα · διὰ τοῦτο ὀρθὴ λέγεται · ἢ ὅτι [ καθὸ ] ὀνοάζειν τινὰ βουλομένωι ταύτη κεχρήμεθα · αἱ δὲ ἕξης πτώσεις πλάγιοι καλοῦνται , ἐπειδὴ ἀπὸ τῆς ὀρθότητος πλagaίazetai ἡ προφορά 35 τοῦ ὀνόματος .
Lemmas: καί λέγω ὁ μέν ὀρθός ὀνοματικός καί εὐθύς , ὅτι ὀρθός καί εὐθύς λόγος ἀποτελέω . ] ονοματικός λέγω ὁ ὀρθός καί εὐθύς , ὅτι διά αὐτός ὁ ὄνομα ἐπιτίθημι ὁ πᾶς καί διά αὐτός ὀνομάζω · διά αὐτός γάρ ὀνομάζω ὁ ὑπόκειμαι , εἴτε 30 ἔμψυχος εἴτε ἀψυχέω εἰμί ὁ ὑπόκειμαι , ὡς καί ὁ ποιητής <τ 409> ὁ δέ Ὀδυσσεύς ὄνομα ἵστημι ἐπώνυμος · ὅτε γάρ λέγω Ὅμηρος , κατά ὀρθότης προφέρω ὁ ὄνομα · διά οὗτος ὀρθός λέγω · ἢ ὅτι [ καθό ] ὄνομαι τις βούλομαι οὗτος χράομαι · ὁ δέ έξειμι πτῶσις πλάγιος καλέω , ἐπεί ἀπό ὁ ὀρθότης ὁπλέω ὁ προφορά 35 ὁ ὄνομα .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0436.1
Ἡ δὲ γενικὴ κτητικὴ τε καὶ πατρική , ἐπειδὴ ἐξ αὐτῆς ποιοῦμεν τὰ γένη καὶ τὰς πατρίδας · ] ὅτι πᾶν κτητικὸν ἢ πατρωνυμικὸν ἀπὸ γενικῆς γίνεται καὶ εἰς ταύτην ἀναλύεται , οἷον Νεστόρειος ἀγρὸς ὁ τοῦ Νέστορος ἀγρός , καὶ Nestoriōs ὁ τοῦ Νέστορος υἱός · καὶ 5 ὅτι γένεσις ἐστὶ ταῖς ἄλλαις πτώσεσι καὶ τῶν πλαγίων μήτηρ ἡ γενική · γενικὴ δὲ ὀνόμασται , ὅτι γένος αὐτῶν , ὡς πατήρ , ἄλλως τε καὶ τῶν ἄλλων πτώσεων μήτηρ .
Lemmas: ὁ δέ γενικός κτητικός τε καί πατρικός , ἐπεί ἐκ αὐτός ποιέω ὁ γένος καί ὁ πατρίς · ] ὅτι πᾶς κτητικός ἢ πατρωνυμικός ἀπό γενικός γίγνομαι καί εἰς οὗτος ἀναλύω , οἷος Νεστόρειος ἀγρός ὁ ὁ Νέστωρ ἀγρός , καί Nestoriōs ὁ ὁ Νέστωρ υἱός · καί 5 ὅτι γένεσις εἰμί ὁ ἄλλος πτῶσις καί ὁ πλάγιος μήτηρ ὁ γενικός · γενικός δέ ὀνομάζω , ὅτι γένος αὐτός , ὡς πατήρ , ἄλλως τε καί ὁ ἄλλος πτῶσις μήτηρ .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0436.2
Ἡ δὲ δοτικὴ ἐπισταλτική , ὅτι ταύτῃ χρώμεθα τῇ πτώσει ἐν τοῖς ἐπισταλτικοῖς τρόποις · ] ἐπεὶ καὶ αἱ δόσεις δι’ αὐτῆς γίνον - 10 ται , οἷον « δίδωμι τῷ φίλῳ » , καὶ ὅτι δι’ αὐτῆς ἐπιστέλλομεν , <ubi?> χαίρειν Ἀθηναίοις καὶ τοῖς συμμάχοις .
Lemmas: ὁ δέ δοτικός ἐπισταλτικός , ὅτι οὗτος χράω ὁ πτῶσις ἐν ὁ ἐπισταλτικός τρόπος · ] ἐπεί καί ὁ δόσις διά αὐτός γίνομαι - 10 ὁ , οἷος « δίδωμι ὁ φίλος » , καί ὅτι διά αὐτός ἐπιστέλλω , <ubi?> χαίρω Ἀθηναῖος καί ὁ σύμμαχος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0436.3
Ἡ δὲ αἰτιατικὴ κατ’ αἰτίαν , οἷον διὰ τὸν Ἀρίσταρχον ἐτιμήθην . ] Αἰτιατικὴ δέ , φησίν , οὕτως ὀνομάζεται , ὅτι αἰτίαν ἐσχάμανεν , αἴτιον τῆς ἡμετέρας ὠφελείας τὸν Ὄμηρον ψηφισάμενος · μόνην δὲ 15 αἰτίαν αὕτη δηλοῖ , οἷον « διὰ σὲ ταῦτα ἐγένετο » .
Lemmas: ὁ δέ αἰτιατικός κατά αἴτιος , οἷος διά ὁ Ἀρίσταρχος τιμάω . ] αἰτιατικός δέ , φημί , οὕτως ὀνομάζω , ὅτι αἴτιος σχάζω , αἴτιος ὁ ἡμέτερος ὠφέλεια ὁ Ὅμηρος ψηφίζω · μόνος δέ 15 αἴτιος οὗτος δηλόω , οἷος « διά σύ οὗτος γίγνομαι » .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0436.4
Ἡ δὲ κλητικὴ προσαγορευτική . ] Τὴν κλητικὴν εἶπε προσαγορευτικήν , ἐπειδὴ προσκαλούμενοι τινα καὶ ἀπαζόμενοι ταύτῃ χρώμεθα , ὅτι δι’ αὐτῆς , φησί , καλοῦμεν καὶ προσαγορεύομεν , « ὦ Σώκρατες » λέγοντες , καὶ πάλιν ( <l 225> [ ὦ ] χαῖρ’ , Ἄχιλεῦ , καὶ <Ψ 19 . 179> χαῖρέ 20 , ὦ Πάτροκλε κατὰ τὴν κλητικὴν πτῶσιν , ὡς καὶ ὁ ποιητὴς λέγει <K 462> χαῖρε , θεά .
Lemmas: ὁ δέ κλητικός προσαγορευτικός . ] ὁ κλητικός εἶπον προσαγορευτικός , ἐπεί προσκαλέω τις καί απαζομενω οὗτος χράω , ὅτι διά αὐτός , φημί , καλέω καί προσαγορεύω , « εἰμί Σωκράτης » λέγω , καί πάλιν ( <l 225> [ εἰμί ] χαίρω , Ἀχιλλεύς , καί <Ψ 19 . 179> χαίρω 20 , εἰμί Πάτροκλος κατά ὁ κλητικός πτῶσις , ὡς καί ὁ ποιητής λέγω <K 462> χαίρω , θεός .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0436.5
ὑποπέπτωκε δὲ τῷ ὀνόματι εἰκοσιτέσσαρα , ἃ καὶ αὐτὰ εἴδη προσαγορεύεται · κύριον , προσηγορικόν , ἐπίθετον , πρὸς τι ἔχον , ὡς πρὸς τι ἔχον , ὁμώνυμον , συνώνυμον , φερώνυμον , διώ - 25 νυμον , ἐπώνυμον , ἑθνικόν , ἐρωτηματικόν , ἀόριστον , ἀναφορικόν , καὶ ὁμοιωματικόν δεικτικὸν καὶ ἀνταποδοτικὸν καλεῖται , περιληπτικόν , ἐπιμεριζόμενον , περιεκτικόν , πεποιημένον , γενικόν , εἰδικόν , τακτικόν , ἀριθμητικόν , μετουσιαστικὸν
Lemmas: ὑποπίπτω δέ ὁ ὄνομα εἰκοσιτέσσαρες , ὁ καί αὐτός εἶδος προσαγορεύω · κύριος , προσηγορικός , ἐπίθετος , πρός τίς ἔχω , ὡς πρός τίς ἔχω , ὁμώνυμος , συνώνυμος , φερώνυμος , Διώ - 25 νυμον , ἐπώνυμος , ἐθνικός , ἐρωτηματικός , ἀόριστος , ἀναφορικός , καί ὁμοιωματικός δεικτικός καί ἀνταποδοτικός καλέω , περιληπτικός , ἐπιμερίζω , περιεκτικός , ποιέω , γενικός , εἰδικός , τακτικός , ἀριθμητικός , μετουσιαστικόν
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0437.1
καὶ ἀπολελυμένον . ] — <Heliodori.> — Ὄν τρόπον εἴρηκαμεν , ὅτι πᾶν ὄνομα πάντως ὑπὸ τὰ δύο εἴδη ἔστι τὰ πρῶτα , οὕτω καὶ ἐνταῦθα ἐροῦμεν , πᾶν ὄνομα ὑπὸ τὰ δύο εἴδη ἔστι τὰ πρῶτα , φημὶ δὴ κύριον καὶ προσηγορικόν , μετὰ δὲ τοῦ εἶναι κύριον ἢ προσηγορικὸν καὶ ἑτέρῳ συμβαίνει σημαινόμενῳ κατέχεσθαι , οἷον [ κύριῳ , προσηγορικῷ ] ἐπιθέτῳ καὶ τοῖς ἕξης . — Διὰ τί δὲ εἶπεν « ἀ καὶ αὐτὰ εἴδη προσαγορεύεται » ; Ὅτι καὶ αὐτὸς εἴδη προεξέθετο τὰ τῶν παραγώγων , ἔνθα φησίν « εἴδη δὲ παραγώγων εἰσὶν ἑπτά » . Τί δὲ ἔστιν « ὑποπέπτωκεν » ; Ἀντὶ τοῦ ὑποβέβληται καὶ ὑποτέτακται . Τί δὲ ἔστιν « εἴδη » ; Τμησεις ὡς εἰπεῖν τοῦ ὀνόματος · τὸ γὰρ ὄνομα γενικὸν ἔστι κατὰ τῶν εἰδῶν τούτων , ἐξ αὐτῶν συννετὸς καὶ εἰς ταῦτα διαιρούμενον · ὥσπερ τῷ ζῴῳ τῷ γενικῷ ὑπόκειται εἴδη , οἷον ἄνθρωπος ἵππος βοὺς κύων , καὶ τῷ γενικῷ φυτῷ ὑποβέβληται , οἷον ἐλαία ἀμπελὸς κυκνὴ , οὕτω καὶ τῷ ὀνόματι , φησίν , ὑπόκειται καὶ ὑποβέβληται ταῦτα εἴδη αὐτοῦ καλούμενα . Καὶ ἐπεὶδὴ διχῶς προσαγορεύεται τούτεστι λέγεται τὸ εἶδος — δράται γὰρ καὶ νοεῖται ποτὲ μὲν περὶ φωνὴν ποτὲ δὲ περὶ σημασίαν αἰρούμενον · καὶ περὶ φωνὴν μὲν , ὡς ὅταν εἴπωμεν πρωτότυπον καὶ παράγωγον , περὶ σημασίαν δὲ κύριον ἢ προσηγορικόν — καὶ ὥσπερ τὸ περὶ φωνὴν εἶδος εἰς δύο διελών , εἰς πρωτότυπον καὶ παράγωγον , ἐπιδιαιρεῖν ἐποίησεν , ἐπιδείλε γὰρ τὸ παράγωγον εἰς ἑπτά , οὕτω καὶ ἐπὶ τούτου τὸ περὶ σημασίαν εἶδος διαιρεῖ εἰς κύριον καὶ προσηγορικόν , τὸ δὲ προσηγορικὸν ἐπιδιαιρεῖ εἰς ἐπίθετον , πρὸς τι ἔχον καὶ τὰ ἕξης .
Lemmas: καί ἀπολύω . ] — <Heliodori.> — εἰμί τρόπος εἴρω , ὅτι πᾶς ὄνομα πάντως ὑπό ὁ δύο εἶδος εἰμί ὁ πρῶτος , οὗτος καί ἐνταῦθα εἴρω , πᾶς ὄνομα ὑπό ὁ δύο εἶδος εἰμί ὁ πρῶτος , φημί δή κύριος καί προσηγορικός , μετά δέ ὁ εἰμί κύριος ἢ προσηγορικός καί ἕτερος συμβαίνω σημαίνω κατέχω , οἷος [ κύριος , προσηγορικός ] ἐπίθετος καί ὁ έξειμι . — Ζεύς τίς δέ εἶπον « ὅς καί αὐτός εἶδος προσαγορεύω » ; ὅτι2 καί αὐτός εἶδος προεκτίθημι ὁ ὁ παράγωγον , ἔνθα φημί « εἶδος δέ παράγωγον εἰμί ἑπτά » . τις δέ εἰμί « ὑποπίπτω » ; ἀντί ὁ ὑποβάλλω καί ὑποτάσσω . τις δέ εἰμί « εἶδος » ; τμῆσις ὡς εἶπον ὁ ὄνομα · ὁ γάρ ὄνομα γενικός εἰμί κατά ὁ εἶδος οὗτος , ἐκ αὐτός συνετός καί εἰς οὗτος διαιρέω · ὥσπερ ὁ ζῷον ὁ γενικός ὑπόκειμαι εἶδος , οἷος ἄνθρωπος ἵππος βοῦς κύω , καί ὁ γενικός φυτός ὑποβάλλω , οἷος ἐλαία ἀμπελός κυκνὴ , οὗτος καί ὁ ὄνομα , φημί , ὑπόκειμαι καί ὑποβάλλω οὗτος εἶδος αὐτός καλέω . καί ἐπειδή διχῶς προσαγορεύω τουτέστι λέγω ὁ εἶδος — Δράται γάρ καί νοέω ποτέ μέν περί φωνή ποτέ δέ περί σημασία αἱρέω · καί περί φωνή μέν , ὡς ὅταν εἶπον πρωτότυπος καί παράγωγος , περί σημασία δέ κύριος ἢ προσηγορικός — καί ὥσπερ ὁ περί φωνή εἶδος εἰς δύο διαιρέω , εἰς πρωτότυπος καί παράγωγος , ἐπιδιαιρέω ποιέω , επιδειλος γάρ ὁ παράγωγος εἰς ἑπτά , οὗτος καί ἐπί οὗτος ὁ περί σημασία εἶδος διαιρέω εἰς κύριος καί προσηγορικός , ὁ δέ προσηγορικός ἐπιδιαιρέω εἰς ἐπίθετος , πρός τίς ἔχω καί ὁ έξειμι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0437.2
Κύριον μὲν οὖν ἔστι τὸ τὴν ἰδίαν οὐσίαν σημαῖνον καὶ ἀφ’ ἡμῶν ἔχον τὴν ὀνομασίαν , οἷον Πέτρος Παῦλος Ἰωάννης . ] Καὶ ἔστι μὲν εἶδος , φησί , κύριον ὀνομαζόμενον , ὅτι μιᾶς ὑπάρξεως καὶ οὐσίας κυριεύει καὶ αὐτὴν μόνην δηλοῖ , ἢ ὅτι κυρίως καὶ βεβαίως τὴν οὐσίαν ἐκείνην καὶ τὴν ὑπαρξιν ἰδίαν ἐποίησατο , ἣν μόνην δηλοῖ , οἷον Ὅμηρος Σωκράτης · καὶ πάλιν κύριον μὲν ἔστι τὸ οὐ κοινῶς ἀλλ’ ἰδίως ἐπὶ τινος τεταγμένον βουλήσει τῶν κυριευόντων τῆς κλήσεως . Γίνεται δὲ κύριον ἀπὸ τοῦ κύρω , ὁ δηλοῖ τὸ ἐπιτυγχάνω , ἀφ’ οὗ κύρος ἢ ἐπιτευξὶς τινος καὶ ἡ ψῆφος .
Lemmas: κύριος μέν οὖν εἰμί ὁ ὁ ἴδιος οὐσία σημαίνω καί ἀπό ἐγώ ἔχω ὁ ὀνομασία , οἷος Πέτρος Παῦλος Ἰωάννης . ] καί εἰμί μέν εἶδος , φημί , κύριος ὀνομάζω , ὅτι εἷς ὕπαρξις καί οὐσία κυριεύω καί αὐτός μόνος δηλόω , ἢ ὅτι κύριος καί βεβαίως ὁ οὐσία ἐκεῖνος καί ὁ ὕπαρξις ἴδιος ποιέω , ὅς μόνος δηλόω , οἷος Ὅμηρος Σωκράτης · καί πάλιν κύριος μέν εἰμί ὁ οὖον κοινῶς ἀλλά ἰδίως ἐπί τις τάσσω βούλομαι ὁ κυριεύω ὁ κλῆσις . γίγνομαι δέ κύριος ἀπό ὁ κύρω , ὁ δηλόω ὁ ἐπιτυγχάνω , ἀπό ὅς κύρος ἢ ἐπίτευξις τις καί ὁ ψῆφος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0437.3
Τί ἔστι προσηγορικόν ; Τὸ τὴν κοινὴν οὐσίαν σημαῖνον καὶ οὐκ ἀφ’ ἡμῶν ἔχον τὴν ὀνομασίαν , οἷον ἄνθρωπος ἵππος βοὺς κύων ὄφις οὐσία . ] — <Heliodori.> — Προσηγορικὸν ἔστι τὸ κοινῆς
Lemmas: τις εἰμί προσηγορικός ; ὁ ὁ κοινός οὐσία σημαίνω καί οὐ ἀπό ἐγώ ἔχω ὁ ὀνομασία , οἷος ἄνθρωπος ἵππος βοῦς κύω ὄφις οὐσία . ] — <Heliodori.> — προσηγορικός εἰμί ὁ κοινός
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0437.4
1 εἴρηκαμεν ] vide p . 364 , 6—8 || 5 κύριον προσηγορικὸν ἐπίθετον καὶ τὰ ἕξης N || 10 εἰπεῖν Σ1 , εἰπε VN || 14 αὐτοῦ ] αὐτῶν VN || 17 αἰρούμενον ] εἰλούμενον VN || 18 περὶ — παράγωγον ( 19 ) N , om V || 23 τὸ — Ἰωάννης ( 24 ) om N || 28 μὲν ἔστι ] οὖν ἔστι V , μὲν N || 30 κύρω V , κυρῶ N | ἢ ἐπ . τινος ] καὶ ἐπίτευξις τοῦδε τινος V , ἢ ἐπίταξις τοῦδε τινος N || 32 Τί — οὐσία ( 34 ) V , Προσηγ . δὲ ἔστι N
Lemmas: 1 εἴρω ] vide p . 364 , 6—8 || 5 κύριος προσηγορικός ἐπίθετος καί ὁ έξειμι N || 10 εἶπον Σ1 , εἶπον VN || 14 αὐτός ] αὐτός VN || 17 αἱρέω ] εἴλω VN || 18 περί — παράγωγος ( 19 ) N , om V || 23 ὁ — Ἰωάννης ( 24 ) om N || 28 μέν εἰμί ] οὖν εἰμί V , μέν N || 30 κύρω V , κυρόω N | ἢ ἔπος . τις ] καί ἐπίτευξις ὅδε τις V , ἢ ἐπίταξις ὅδε τις N || 32 τις — οὐσία ( 34 ) V , Προσηγ . δέ εἰμί N
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0438.1
οὐσίας δηλωτικὸν καὶ ἐπὶ κοινοῦ πράγματος τιθέμενον καὶ οὐκ ἀφ’ ἡμῶν ἔχον τὴν ὀνομασίαν , ὡς ἄνθρωπος ἵππος ἀρετὴ παιδεία καὶ τὰ ὅμοια . Ζητοῦσι δέ τινες ἐνταῦθα λέγοντες , διὰ τί μὴ προέταξεν ὁ τεχνικός τὸ προσηγορικὸν τοῦ κυρίου , ὅτι τὸ μὲν προσηγορικὸν ἐστὶ φυσικόν , τὸ δὲ κύριον συμβεβηκός · τεχθεὶς γὰρ τις πρῶτον τὴν κοινὴν οὐσίαν καὶ ὑπαρεῖν ἔρχεται ἔχων , ἄνθρωπος φαινόμενος , εἴθ’ οὕτω Σωκράτης ὀνομάζεται . Καὶ λέγομεν , ὅτι ἔθος ἐστὶ τοῖς τεχνικοῖς τὰ ἄτομα προτάσσειν τῶν τεμνομένων , ὡς τὸ πρωτότυπον τοῦ παραγώγου καὶ τὸν ἐνεστῶτα τοῦ παραχημένου , καὶ ὡς τὸ ἀπλοῦν τοῦ συνθέτου . Προσηγορικὸν δέ ἐστι τὸ κατὰ πάντων τῶν ὁμοίαν φύσιν ἔχοντων λεγόμενον .
Lemmas: οὐσία δηλωτικός καί ἐπί κοινός πρᾶγμα τίθημι καί οὐ ἀπό ἐγώ ἔχω ὁ ὀνομασία , ὡς ἄνθρωπος ἵππος ἀρετή παιδεία καί ὁ ὅμοιος . ζητέω δέ τις ἐνταῦθα λέγω , διά τίς μή προτάσσω ὁ τεχνικός ὁ προσηγορικός ὁ κύριος , ὅτι ὁ μέν προσηγορικός εἰμί φυσικός , ὁ δέ κύριος συμβεβηκός · τίκτω γάρ τις πρῶτος ὁ κοινός οὐσία καί ὑπαίρω ἔρχομαι ἔχω , ἄνθρωπος φαίνω , ἔτι οὗτος Σωκράτης ὀνομάζω . καί λέγω , ὅτι ἔθος εἰμί ὁ τεχνικός ὁ ἄτομος προτάσσω ὁ τέμνω , ὡς ὁ πρωτότυπος ὁ παράγωγο καί ὁ ἐνίστημι ὁ παρέχω , καί ὡς ὁ ἀπολόω ὁ σύνθετος . προσηγορικός δέ εἰμί ὁ κατά πᾶς ὁ ὅμοιος φύσις ἔχω λέγω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0438.2
Ἐπίθετον δέ ἐστιν . ] Ἐπίθετόν ἐστιν ὁ καθ’ αὑτὸ οὐ δύναται λεχθήναι , εἰ μὴ ἐπιτεθῇ ἑτέρῳ ὀνόματι , τούτεστι κυρίῳ ἢ προσηγορικῷ ὡςπερ καὶ τὰ ἐπιρρήματα , ἐπεὶδὴ καὶ αὐτὰ δίχα ῥημάτων οὐ δύναται συστήναι · διὸ καὶ ἐπίθετον καλεῖται , ὅτι ἐπιτίθεται ἑτέρῳ ὀνόματι . Ἐντεῦθεν καὶ τρίτῳ τῇ τάξει τέτακται · ὡςπερ γὰρ ἐν τοῖς παραγώγοις πρῶτον τέταχε τὸ πατρωνυμικόν , καθὸ ἀπὸ κυρίου ἔχει τὴν γένεσιν , καὶ δεύτερον τὸ κτητικόν , καθὸ τοῖς κυρίοις καὶ προσηγοικοῖς ὕλη κέχρηται , καὶ τρίτον τὸ συγκριτικὸν τὸ ἐπίμβαῖνον κυρίῳ τε καὶ προσηγορικῷ , <οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὸ ἐπίθετον τρίτον τέταχεν ὡς ἐπικυμβαῖνον κυρίῳ καὶ προσηγορικῷ> . Δεῖ δὴ ἡμᾶς εἰδέναι , ὅτι ἐκεῖνό ἐστιν [ τὸ ] ἐπίθετον τὸ παραλαμβανόμενον [ ἐπὶ ] ψόγου ἢ ἐγκωμίου χάριν , ὡς τὸ ταχύς ἵππος , λευκὸς Αἴας .
Lemmas: Ἐπίθετος δέ εἰμί . ] Ἐπίθετος εἰμί ὁ κατά ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι λέγω , εἰμί μή ἐπιτίθημι ἕτερος ὄνομα , τουτέστι κύριος ἢ προσηγορικός ὡς καί ὁ ἐπίρρημα , ἐπειδή καί αὐτός δίχα ῥῆμα οὖον δύναμαι συνίστημι · διό καί ἐπίθετος καλέω , ὅτι ἐπιτίθημι ἕτερος ὄνομα . ἐντεῦθεν καί τρίτος ὁ τάξις τάσσω · ὡς γάρ ἐν ὁ παράγωγος πρῶτος τάσσω ὁ πατρωνυμικός , καθό ἀπό κύριος ἔχω ὁ γένεσις , καί δύο ὁ κτητικός , καθό ὁ κύριος καί προσηγοικω ὕλη χράομαι , καί τρίτος ὁ συγκριτικός ὁ επιμβαινω κύριος τε καί προσηγορικός , οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ ἐπίθετος τρίτος τάσσω ὡς επικυμβαινω κύριος καί προσηγορικός . Δεύς δή ἐγώ οἶδα , ὅτι ἐκεῖνος εἰμί [ ὁ ] ἐπίθετος ὁ παραλαμβάνω [ ἐπί ] ψόγος ἢ ἐγκώμιον χάρις , ὡς ὁ ταχύς ἵππος , λευκός Αἴας .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0438.3
Τὸ ἐπὶ κυρίων ἢ προσηγορικῶν ὁμωνύμως τιθέμενον καὶ δηλοῦν ἐπαίνον ἢ ψόγον . Λαμβάνεται δὲ τριχῶς , ἀπὸ ψυχῆς , ἀπὸ σώματος , ἀπὸ τῶν ἐκτός · ἀπὸ μὲν ψυχῆς , ὡς σώφρων ἀκόλαστος , ἀπὸ δὲ σώματος , ὡς ταχύς βραδύς , ἀπὸ δὲ τῶν ἐκτός , ὡς πλούσιος πένης . ] Διαφέρει γοῦν προσηγοικοῦ ἐπιθέτου , ὅτι τὸ μὲν αὐτοτελὲς ἐστιν , οἷον ἄνθρωπος , τὸ δὲ τῆς [ τοῦ ] ἑτέρου δεόμενον ἐπαγωγῆς , οἷον <ἀγαθὸς <ὁ δεῖνα>> · ὅσα δὴ γοῦν τῶν ἐπιθέτων τὴν αἰτίαν τοῦ λέγεσθαι ἐξ ἡμῶν ἔχει , ταῦτα ἐπαίνου ἢ ψόγου ἐστὶ σημαντικά , οἷον ταχύς βραδύς · τὰ δὲ μὴ οὕτως ἔχοντα μέγα , οἷον ὑγιὴς ἀσθενής · [ ἐστι δὲ καὶ μέγα ἐπίθετα , ὡς τὸ πλούσιος πένης ὑγιὴς λελωβημένος . ] Ταῦτα δὲ ἀπὸ τῶν ἐκτὸς ἐστὶ τῶν ἐκ τύχης συμβαινόντων , ἃ μήτε ἐπαίνον μήτε ψόγον ἔχει · οὐδεὶς γὰρ τὸν πλούσιον ἢ τὸν ὑγιὴ ἐπαινεῖ , ἀλλὰ μακαρίζει τῆς εὐτυχίας , οὔτ’ αὖ τὸν πέντητα ἢ τὸν λελωβημένον ψέγομεν , ἀλλ’ οἰκτείρομεν τῆς δυστυχίας · ἐπαινέτα δέ
Lemmas: ὁ ἐπί κύριος ἢ προσηγορικός ὁμώνυμος τίθημι καί δηλόω ἔπαινος ἢ ψόγος . λαμβάνω δέ τριχῶς , ἀπό Ψυχή , ἀπό σῶμα , ἀπό ὁ ἐκτός · ἀπό μέν Ψυχή , ὡς σώφρων Ἀκόλαστος , ἀπό δέ σῶμα , ὡς ταχύς βραδύς , ἀπό δέ ὁ ἐκτός , ὡς πλούσιος πένης . ] διαφέρω γοῦν προσηγοιπου ἐπίθετος , ὅτι ὁ μέν αὐτοτελής εἰμί , οἷος ἄνθρωπος , ὁ δέ ὁ [ ὁ ] ἕτερος δήω ἐπαγωγή , οἷος ἀγαθός ὅς δεῖνα · ὅσος δή γοῦν ὁ ἐπιτίθημι ὁ αἴτιος ὁ λέγω ἐκ ἐγώ ἔχω , οὗτος ἔπαινος ἢ ψόγος εἰμί σημαντικός , οἷος ταχύς βραδύς · ὁ δέ μή οὕτως ἔχω μέγας , οἷος ὑγιής ἀσθενής · [ εἰμί δέ καί μέγας ἐπίθετος , ὡς ὁ πλούσιος πένης ὑγιής λωβάομαι . ] οὗτος δέ ἀπό ὁ ἐκτός εἰμί ὁ ἐκ τυγχάνω συμβαίνω , ὁ μήτε ἔπαινος μήτε ψόγος ἔχω · οὐδείς γάρ ὁ πλούσιος ἢ ὁ ὑγιής ἐπαινέω , ἀλλά μακαρίζω ὁ εὐτυχία , οὔτε αὖος ὁ πέντη ἢ ὁ λωβάομαι ψέγω , ἀλλά οἰκτίρω ὁ δυστυχία · Ἐπαινέτα δέ
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0439.1
ταυτὰ ἐστι καὶ ψεκτά , ὅσα τοῦ μὲν δοκεῖν τύχης ἔργον εἶναι ἀπήλλακται , τῆς δὲ αἰτίας τὴν ἀναφορὰν εἰς ἡμᾶς αὐτοὺς ἔχει . Λαμβάνεται δὲ τὸ ἐπίθετον παρὰ ποιηταῖς ἀπὸ τῶν μάλιστα συνεχῶν τρόπων κδ' .
Lemmas: ευτός εἰμί καί ψεκτός , ὅσος ὁ μέν δοκέω τυγχάνω ἔργον εἰμί ἀπαλλάσσω , ὁ δέ αἴτιος ὁ ἀναφορά εἰς ἐγώ αὐτός ἔχω . λαμβάνω δέ ὁ ἐπίθετος παρά ποιητής ἀπό ὁ μάλιστα συνεχής τρόπος κδέʹ .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0439.2
Πρὸς τι ἔχον δὲ ἐστὶ τὸ πρὸς ἕτερον ἔχον τὴν σχέσιν συστατικὴν ἀλλήλων , οἷον πατὴρ υἱός · ἔχεται γὰρ σχετικῶς καὶ ὁ πατὴρ τοῦ υἱοῦ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ πατρός · πρὸς τι δὲ ἔχον ἐστίν , ὡς νὺς πρὸς ἡμέραν , θάνατος πρὸς ζωήν . ] — <Heliodori.> — Πρὸς τι ἔχον ἐστὶ τὸ πρὸς ἕτερον ἔχον τὴν σχέσιν , εἰ τὸ λεγόμενον δίδωσι νοεῖσθαι ἕτερον σύνεστι τε αὐτῷ καὶ συνἀπολήγει , ὡς δταν εἴπω « πατήρ » , ἐνόψα καὶ τὸν υἱόν , οὐ γὰρ μὴ ὄντος υἱοῦ ἔσται τις πατήρ · ἐν ἥσω γοῦν ὁ υἱός , ἔσται καὶ ὁ πατήρ , ἀπολλυμένου δὲ τοῦ υἱοῦ ἀπολεῖται τὸ τοῦ πατρὸς ὄνομα · ὅθεν Ὅμηρος τοῦτο εἰδὼς φησι <B 260> μηδ' ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην . Σημειωτέον δὲ ὅτι τὸ πρὸς τι ἔχον ἀεὶ γενικὴ συντάσσεται , πατὴρ τούτου , υἱὸς τούτου , φίλος τούτου , πολλάκις δὲ ἐκ περιουσίας καὶ δοτικὴ · τὸ μέντοι ἴσος ὁμοῖος ἴκελος ἀτάλαντος μόνη δοτικὴ συντάσσεται , <cfr ex . gr . B 651> ἴσος Ἐνυαλίῳ , <cfr Ξ 386 et B 478> ἴκελος ἀστεροπη Διὸς τερπικεραύνου , <B 627> ἀτάλαντος Ἄρηι .
Lemmas: πρός τίς ἔχω δέ εἰμί ὁ πρός ἕτερος ἔχω ὁ σχέσις συστατικός ἀλλήλων , οἷος πατήρ υἱός · ἔχω γάρ σχετικός καί ὁ πατήρ ὁ υἱός καί ὁ υἱός ὁ πατήρ · πρός τίς δέ ἔχω εἰμί , ὡς ὗς πρός ἡμέρα , θάνατος πρός ζωή . ] — <Heliodori.> — πρός τίς ἔχω εἰμί ὁ πρός ἕτερος ἔχω ὁ σχέσις , εἰμί ὁ λέγω δίδωμι νοέω ἕτερος σύνειμι τε αὐτός καί συναπολήγω , ὡς δ εἶπον « πατήρ » , ἐνοράω καί ὁ υἱός , οὖον γάρ μή εἰμί υἱός εἰμί τις πατήρ · ἐν ἵημι γοῦν ὁ υἱός , εἰμί καί ὁ πατήρ , ἀπόλλυμι δέ ὁ υἱός ἀπόλλυμι ὁ ὁ πατήρ ὄνομα · ὅθεν Ὅμηρος οὗτος εἰδοί φημί <B 260> μηδέ ἔτι Τηλέμαχος πατήρ καλέω εἰμί . σημειωτέος δέ ὅτι ὁ πρός τίς ἔχω ἀεί γενικός συντάσσω , πατήρ οὗτος , υἱός οὗτος , φίλος οὗτος , πολλάκις δέ ἐκ περιουσία καί δοτικός · ὁ μέντοι ἴσος ὅμοιος Ἴκελος ἀτάλαντος μόνος δοτικός συντάσσω , <cfr ex . gr . B 651> ἴσος Ἐνυάλιος , <cfr Ξ 386 et B 478> Ἴκελος ἀστραπή Ζεύς τερπικέραυνος , <B 627> ἀτάλαντος Ἄρης .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0439.3
Πρὸς τι δὲ ἐστὶν ὁ πρὸς ἑτέρου σχέσιν νοεῖται , οὐ ὑποστελλομένου οὐδ' αὐτὸ ὑπάρχει , ὡς ἐφ' ὧν εἴπε [ καὶ ] τῶν συγκριτικῶν . Καὶ ταῦτα δὲ λίαν ἠκρίβωσεν Ὅμηρος , εἰσάγων Ὀδυσσέα τὸν Τηλεμάχου πατέρα πρὸς Θερσίτην ἀπειλητικῶς λέγοντα <B 259 seq> μηκέτ' ἐπειτ' Ὀδυσεῖ κάρη ὠμοισιν ἐπεῖη , Μηδ' ἔτι Τελεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην · τούτων ὁ μὲν πρότερος ἀπάτορα τίθησι τὸν Τηλέμαχον , ὁ δὲ δεύτερος ἀπαῖδα τὸν Ὀδυσσέα ποιεῖ .
Lemmas: πρός τίς δέ εἰμί ὁ πρός ἕτερος σχέσις νοέω , οὖον ὑποστέλλω οὐδέ αὐτός ὑπάρχω , ὡς ἐπί ὅς εἶπον [ καί ] ὁ συγκριτικόν . καί οὗτος δέ λίαν ἀκριβόω Ὅμηρος , εἰσάγω Ὀδυσσεύς ὁ Τηλέμαχος πατήρ πρός Θερσίτης ἀπειλητικός λέγω <B 259 seq> μηκέτι ἔπειτα Ὀδυσσεύς κάρη ὦμος ἔπειμι , μηδέ ἔτι Τελεμάχοιο πατήρ καλέω εἰμί · οὗτος ὁ μέν πρότερος ἀπάτωρ τίθημι ὁ Τηλέμαχος , ὁ δέ δύο ἀπαῖδα ὁ Ὀδυσσεύς ποιέω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0439.4
Ὡς πρὸς τι ἔχον ἐστὶ τὸ πρὸς ἕτερον λαμβανόμενον κατ' ἐναντιότητα φθαρτικὴν , οἷον νὺς πρὸς ἡμέραν , ὑγίεια πρὸς νόσον , θάνατος πρὸς ζωήν , σκότος πρὸς φῶς · τὸ γὰρ ὡς ἐπίρρημα ὁμοιωματικόν . Καὶ ἄλλως · τὸ δύο ὄντων ἐναντίων τοῦ ἑνὸς ὀνομαζομένου μὲν συνυπακούεσθαι τὸ ἕτερον [ καὶ τὸ συνἐπινοούμενον ] , ἀλλ' οὐ συναναίρουν , ἤγουν τὸ κατ' ἐναντιότητα λαμβανόμενον , οἷον νὺς ἡμέρα , θάνατος ζωή · τὸ γὰρ ὡς ἐπίρρημα ὁμοιωματικόν ἐστιν .
Lemmas: ὡς πρός τίς ἔχω εἰμί ὁ πρός ἕτερος λαμβάνω κατά ἐναντιότης φθαρτικός , οἷος ὗς πρός ἡμέρα , ὑγίεια πρός νόσος , θάνατος πρός ζωή , σκότος πρός φάος · ὁ γάρ ὡς ἐπίρρημα ὁμοιωματικός . καί ἄλλως · ὁ δύο εἰμί ἐναντίος ὁ εἷς ὀνομάζω μέν συνυπακούω ὁ ἕτερος [ καί ὁ συνεπινοέω ] , ἀλλά οὖον συναναιρέω , ἤγουν ὁ κατά ἐναντιότης λαμβάνω , οἷος ὗς ἡμέρα , θάνατος ζωή · ὁ γάρ ὡς ἐπίρρημα ὁμοιωματικός εἰμί .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0439.5
<Heliodori.> — Ὡς πρὸς τί ἐστι τὸ κατὰ τι ὅμοιον τῷ πρὸς τι ·
Lemmas: <Heliodori.> — ὡς πρός τίς εἰμί ὁ κατά τίς ὅμοιος ὁ πρός τίς ·