ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0139.2
Ἰστέον δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι τὸ μὲν πρόσωπον ἐν τῷ ῥήματι τὸ τέλος κινεῖ , ἐνταῦθα δὲ τὴν ἀρχήν , ἐπεὶδὴ ἡ ἀντωνυμία δύο κλίσεις ἀναδεξαμένη , τὴν μὲν κατὰ πτώσιν , τὴν δὲ κατὰ πρόσωπον , τὸ μὲν πρόσωπον κινούμενον ἐν τῇ ἀρχῇ δείκνυσι , τὴν δὲ πτώσιν ἐν τῷ τέλει , ἐπεὶδὴ τὸ γένος καὶ ἡ πτῶσις καὶ ὁ ἀριθμὸς τῷ τέλει μᾶλλον ψκείωνται · τὰ δύο γὰρ κατὰ ταὐτὸν οὐκ ἠδύνατο ἔχειν , τὸ πρόσωπόν τε καὶ τὴν πτώσιν , ἵνα μὴ εἰς σύγχυσιν ἐμπέσῃ · ἀλλ’ ὥσπερ τὸ ῥῆμα τὴν μὲν ἀρχὴν ἀπένειμε τοῖς χρόνοις , τὸ δὲ τέλος τοῖς προσώποις , οὕτω καὶ αὕτη εἰς δύο ἐμπεσοῦσα τὴν ἀρχὴν ἀπένειμε τοῖς προσώποις , τὸ δὲ τέλος ταῖς πτώσεσιν , ἐπεὶδὴ καὶ τῷ ὀνόματι μᾶλλον τὸ τέλος αὐταῖς ψκείνεται .
Lemmas: ἰστέον δέ καί οὗτος , ὅτι ὁ μέν πρόσωπον ἐν ὁ ῥῆμα ὁ τέλος κινέω , ἐνταῦθα δέ ὁ ἀρχή , ἐπειδή ὁ ἀντωνυμία δύο κλίσις ἀναδέχομαι , ὁ μέν κατά πτῶσις , ὁ δέ κατά πρόσωπον , ὁ μέν πρόσωπον κινέω ἐν ὁ ἀρχή δείκνυμι , ὁ δέ πτῶσις ἐν ὁ τέλος , ἐπειδή ὁ γένος καί ὁ πτῶσις καί ὁ ἀριθμός ὁ τέλος μᾶλλον ψκειιημι · ὁ δύο γάρ κατά αὐτός οὐ δύναμαι ἔχω , ὁ πρόσωπον τε καί ὁ πτῶσις , ἵνα μή εἰς σύγχυσις ἐμπίπτω · ἀλλά ὥσπερ ὁ ῥῆμα ὁ μέν ἀρχή ἀπονέμω ὁ χρόνος , ὁ δέ τέλος ὁ πρόσωπον , οὗτος καί οὗτος εἰς δύο ἐμπίπτω ὁ ἀρχή ἀπονέμω ὁ πρόσωπον , ὁ δέ τέλος ὁ πτῶσις , ἐπειδή καί ὁ ὄνομα μᾶλλον ὁ τέλος αὐτός ψκεινω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0139.3
915,4b Ἀριθμοὶ πρωτοτύπων μὲν ἐνικός ἐγώ σύ ἵ , δυϊκὸς νῶϊ σφῶϊ , πληθυντικὸς ἡμεῖς ὑμεῖς σφεῖς . ] Βούλεται δεῖξαι , πῶς καὶ ὁ ἀριθμὸς παρέπεσται τῇ πρωτοτύπῳ · πλὴν τὰ παραδείγματα οὐ καλῶς εἴπεν · ὥφειλε γὰρ εἰπεῖν « ἐνικὸς ἐγώ , δυϊκὸς νῶϊ , πληθυντικὸς ἡμεῖς » , ἵνα ἕκαστος ἀριθμὸς μίαν φωνὴν λέγων ἀτάραχον στήσῃ τὸν ἀκροατήν , καὶ μὴ διὰ τοῦ εἰπεῖν « ἐνικὸς ἐγώ σύ ἵ » , καὶ πάλιν « δυϊκὸς νῶϊ σφῶϊ » , εἶτα « πληθυντικὸς ἡμεῖς ὑμεῖς σφεῖς » μᾶλλον πρόσωπα καὶ οὐκ ἀριθμοὺς παραστήσῃ , ὡς ἐστιν ἐκ τῶν παραδειγμάτων μαθεῖν .
Lemmas: 915,4b ἀριθμός πρωτότυπος μέν ἑνικός ἐγώ σῦς ἵ , δυικός νάω σφώ , πληθυντικός ἐγώ σύ σφεῖς . ] βούλομαι δείκνυμι , πῶς καί ὁ ἀριθμός παραπίπτω ὁ πρωτότυπος · πλήν ὁ παράδειγμα οὖον καλῶς εἶπον · ὀφείλω γάρ εἶπον « ἑνικός ἐγώ , δυικός νάω , πληθυντικός ἐγώ » , ἵνα ἕκαστος ἀριθμός εἷς φωνή λέγω Ἀτάραχον ἵστημι ὁ ἀκροατής , καί μή διά ὁ εἶπον « ἑνικός ἐγώ σῦς ἵ » , καί πάλιν « δυικός νάω σφώ » , εἶτα « πληθυντικός ἐγώ σύ σφεῖς » μᾶλλον πρόσωπον καί οὐ ἀριθμός παρίστημι , ὡς εἰμί ἐκ ὁ παράδειγμα μανθάνω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0139.4
916b Παραγώγων δὲ ἐνικὸς ἐμός σός ὅς , δυϊκὸς ἐμῶ σῶ ὧ , πληθυντικὸς ἐμοὶ σοὶ οἵ . ] Ἀπὸ κοινοῦ μὲν τὸ « ἀριθμοῖ » , ἢν ἡ « παραγώγων δὲ ἀριθμοῖ » . Πάλιν δὲ καὶ ἐνταῦθα τῷ αὐτῷ πταίσματι περιέπεσεν · ἔδει γὰρ εἰπεῖν « ἐνικὸς ἐμός , δυϊκὸς ἐμῶ , πληθυντικὸς ἐμοί » , καὶ μὴ πρόσωπα ἀντὶ ἀριθμῶν παραστήσαι .
Lemmas: 916b παράγωγον δέ ἑνικός ἐμός σός ὅς , δυικός ἐμέω σῶ ἵημι , πληθυντικός ἐγώ σύ ὁ . ] ἀπό κοινός μέν ὁ « ἀριθμέω » , εἄν ὁ « παράγωγον δέ ἀριθμέω » . πάλιν δέ καί ἐνταῦθα ὁ αὐτός πταῖσμα περιπίπτω · ἐσθίω γάρ εἶπον « ἑνικός ἐμός , δυικός ἐμέω , πληθυντικός ἐγώ » , καί μή πρόσωπον ἀντί ἀριθμός παρίστημι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0139.5
Πτώσεις πρωτοτύπων μὲν ὀρθὲς ἐγώ σύ ἵ , γενικὴς ἐμοῦ σοῦ οῦ , δοτικὴς ἐμοὶ σοὶ οἵ , αἰτιατικὴς ἐμέ σέ ἑ , κλητικὴς σύ . ] Πάλιν μέμψεως ἀξιος ὁ τεχνογράφος , ὅτι βουλόμενος πτώσεις πρωτοτύπων ἀντωνυμιῶν παραστήσαι , μετὰ τῶν πτώσεων καὶ τὰ πρόσωπα παρέλαβεν · ἔδει γὰρ οὕτως εἰπεῖν , « ὀρθὲς ἐγώ , γενικὴς ἐμοῦ , δοτικὴς ἐμοί , αἰτιατικὴς ἐμέ , κλητικὴς σύ » , ἵνα πάλιν ἕκαστης πτώσεως μίαν φωνὴν λέγων μὴ ταράξῃ τὸν ἀκροατήν . Ἰστέον δὲ ὅτι κλητικὴν οὐκ ἔχει ἡ πρωτότυπος ἀντωνυμία οὔτε ἐν πρώτῳ οὔτε ἐν τρίτῳ προσώπῳ , ἀλλ’
Lemmas: πτῶσις πρωτότυπος μέν ορθός ἐγώ σῦς ἵ , γενικός ἐγώ σύ ἀρτύω , δοτικός ἐγώ σύ ὁ , αἰτιατικός ἐγώ σός ὅς , κλητικός σῦς . ] πάλιν μέμψις Ἀξιός ὁ τεχνογράφος , ὅτι βούλομαι πτῶσις πρωτότυπος ἀντωνυμία παρίστημι , μετά ὁ πτῶσις καί ὁ πρόσωπον παραλαμβάνω · ἐσθίω γάρ οὕτως εἶπον , « ορθός ἐγώ , γενικός ἐγώ , δοτικός ἐγώ , αἰτιατικός ἐγώ , κλητικός σῦς » , ἵνα πάλιν έκαστος πτῶσις εἷς φωνή λέγω μή ταράσσω ὁ ἀκροατής . ἰστέον δέ ὅτι κλητικός οὐ ἔχω ὁ πρωτότυπος ἀντωνυμία οὔτε ἐν πρῶτος οὔτε ἐν τρίτος πρόσωπον , ἀλλά
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0139.6
1 οὔτε ἄκ . τοῖς ] lac . 18 fere litter . O | ἀκόλουθοι A , ἀκόλουθως V || 5 δὲ add VA || 10 εἰς σύγχυσιν ] εἰς συγγένειαν O V , ἢ συγγεν’ A || 11 τοῖς proc . — τέλος ( 12 ) add VA || 12 μὲν om VA || 13 ἐπεὶδὴ — ψκ . om A | ἐν om O V | αὐταῖς ] αὐτῆς O V || 14 δὲ νῶϊ V || 15 σφῶϊ νῶϊ O | δὲ ἡμεῖς V || 19 ἐνικὸς om b || 22 δὲ ἐμῶ O || 26 ἀριθμῶν V , ἀριθμοῦ O || 27 δὲ πρωτ . V | μὲν add V || 29 in marg . add Ἡλιόδωρου N || 31 παρέλαβεν O , παρεικάγει V || 32 ἵνα — ἀκροατήν ( 33 ) om V | ἕκαστης O , πάσης b || 34 πρώτῳ — ἐν δευτ . ( 88 , 1 ) V , τρίτῳ οὔτε ἐν τῷ πρώτῳ proc . ἀλλὰ δευτ . O
Lemmas: 1 οὔτε ΑΚ . ὁ ] lac . 18 fere litter . O | ἀκόλουθος A , ἀκόλουθος V || 5 δέ add VA || 10 εἰς σύγχυσις ] εἰς συγγένεια O V , ἢ συγγενής A || 11 ὁ proc . — τέλος ( 12 ) add VA || 12 μέν om VA || 13 ἐπειδή — ψκʹ . om A | ἐν om O V | αὐτός ] αὐτός O V || 14 δέ νάω V || 15 σφώ νάω O | δέ ἐγώ V || 19 ἑνικός om b || 22 δέ ἐμέω O || 26 ἀριθμός V , ἀριθμός O || 27 δέ πρωτός . V | μέν add V || 29 in marg . add Ἡλιόδωρος N || 31 παραλαμβάνω O , παρεικάζω V || 32 ἵνα — ἀκροατής ( 33 ) om V | έκαστος O , πᾶς b || 34 πρῶτος — ἐν δευτος . ( 88 , 1 ) V , τρίτος οὔτε ἐν ὁ πρῶτος proc . ἀλλά δευτος . O
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0140.1
ἐν δευτέρῳ μόνῃ ἐπὶ παντὸς ἀριθμοῦ · οὐδεὶς γὰρ οὔτε ἑαυτὸν οὔτε τὸν ἄποντα καλεῖ , ἀλλὰ μόνον τὸν πέλας · καὶ ὅτι κατεκερμάτισε πανταχοῦ ὁ τεχνικὸς τὴν ἀντωνυμίαν , μηδαμοῦ κλῖσιν αὐτῆς τελείαν ποιησάμενος , μήτε ἐν πρωτοτύποις μήτε ἐν παραγώγοις . Καὶ διὰ τοῦτο ἡμεῖς ἐν τοῖς προλαβούσιν εἴρηκαμεν τὴν κλίσιν τῆς τε πρωτοτύπου καὶ παραγώγου , ἐξ ἧς δυνάμεθα πάντα σαφῶς παραστήσαι τὰ παρεπόμενα .
Lemmas: ἐν δύο μόνος ἐπί πᾶς ἀριθμός · οὐδείς γάρ οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ὁ ἄπειμι καλέω , ἀλλά μόνος ὁ πέλας · καί ὅτι κατακερματίζω πανταχοῦ ὁ τεχνικός ὁ ἀντωνυμία , μηδαμοῦ κλίσις αὐτός τέλειος ποιέω , μήτε ἐν πρωτότυπος μήτε ἐν παράγωγος . καί διά οὗτος ἐγώ ἐν ὁ προλαμβάνω εἴρω ὁ κλίσις ὁ τε πρωτότυπος καί παράγωγο , ἐκ ὅς δύναμαι πᾶς σαφῶς παρίστημι ὁ παρέπομαι .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0140.2
Παραγώγων δὲ ὀρθὴς ἐμὸς σός ὁς , γενικῆς ἐμοῦ σοῦ οὑ , δοτικῆς ἐμῷ σῷ ψ , αἰτιατικῆς ἐμόν σόν ὧν . ] Ἀπὸ κοινοῦ τὸ « πτώσεις » , ἵν’ ἡ « παραγώγων δὲ πτώσεις ὀρθὴς ἐμὸς σός ὁς , γενικῆς ἐμοῦ σοῦ οὑ , δοτικῆς ἐμῷ σῷ ψ , αἰτιατικῆς ἐμόν σόν ὧν , κλητικῆς ἐμός » . Πάλιν καὶ ἐνταῦθα πτώσεις βουλόμενος εἰπεῖν , συμπεριέλαβεν ἐκάστης πτώσεως τὰ τρία πρόσωπα , ὅπερ οὐκ ἔδει διὰ τὸν προειρημένον λόγον · ἀλλ’ οὕτω προενέγκασθαι , « ὀρθὴς ἐμός , γενικῆς ἐμοῦ , δοτικῆς ἐμῷ , αἰτιατικῆς ἐμόν , κλητικῆς ἐμός » . Χρὴ δὲ εἰδέναι , ὅτι αὕτη ἀκόλουθός ἐστι κατὰ πτῶσιν καὶ ἀριθμόν , ἐπειδὴ διὰ τῆς φωνῆς ἔσθεν τὸ γένος διαστέλλει · καὶ κλίνεται , καθὼς ἄνω εἴρηκαμεν , ὡς τὰ εἰς ὠς ἐπίθετα ὀνόματα · ἀττικῶς τε ἔχει τὴν κλητικὴν ὦ ἐμός , ἵνα μὴ συνπέσῃ τῇ αἰτιατικῇ τοῦ πρωτοτύπου .
Lemmas: παράγωγον δέ ὀρθός ἐμός σός ὅς , γενικός ἐγώ σύ ὅς , δοτικός ἐμός σός ψ , αἰτιατικός ἐμός σός ὅς . ] ἀπό κοινός ὁ « πτῶσις » , ἵνα ὁ « παράγωγον δέ πτῶσις ὀρθός ἐμός σός ὅς , γενικός ἐγώ σύ ὅς , δοτικός ἐμός σός ψ , αἰτιατικός ἐμός σός ὅς , κλητικός ἐμός » . πάλιν καί ἐνταῦθα πτῶσις βούλομαι εἶπον , συμπεριλαμβάνω ἕκαστος πτῶσις ὁ τρεῖς πρόσωπον , ὅσπερ οὐ ἐσθίω διά ὁ προερέω λόγος · ἀλλά οὗτος προφέρω , « ὀρθός ἐμός , γενικός ἐγώ , δοτικός ἐμός , αἰτιατικός ἐμός , κλητικός ἐμός » . χρή δέ οἶδα , ὅτι οὗτος ἀκόλουθος εἰμί κατά πτῶσις καί ἀριθμός , ἐπεί διά ὁ φωνή ς ὁ γένος διαστέλλω · καί κλίνω , καθώς ἄνω εἴρω , ὡς ὁ εἰς ὡς ἐπίθετος ὄνομα · ἀττικῶς τε ἔχω ὁ κλητικός εἰμί ἐμός , ἵνα μή συνέπομαι ὁ αἰτιατικός ὁ πρωτότυπος .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0140.3
Σχήματα δύο , ἁπλοῦν , σύνθετον · ἁπλοῦν μέν , οἷον ἐμοῦ σοῦ , σύνθετον δέ , οἷον ἑμαυτοῦ σαυτοῦ ἑαυτοῦ . ] Κατὰ τὸ ἀρχαῖον οὐκ ἦν σύνθετος ἀντωνυμία · καὶ μαρτυροῦσι τούτῳ τῷ λόγῳ τὰ Ὀμηρικά , ἅτε δή ἀρχαιότερα ὄντα καὶ ἐν ἁπλαῖς ταῖς ἀντωνυμίαις πεφραγμένα · οὐποτε γὰρ σύνθετος ἀντωνυμία παρὰ τῷ ποιητῇ εὑρίσκεται · ἀλλ’ ὕστερον ἐπενόησεν δι’ εὐλογον αἰτίαν . Ποίαν δή ; Τοιαύτην , ἵνα διὰ μὲν τῆς ἁπλῆς τὸ μεταβατικὸν πρόσωπον δηλῶται , διὰ δὲ τῆς σύνθετου τὸ ἀμετάβατον , ἅ ἐστι τὸ ἄλλοπαθὲς καὶ αὐτοπαθές . Οἷον τί ἐστιν ὅ λέγω ; Ἰδοὺ ἐν τῷ « ἔμοι αὐτῷ χαρίζομαι » καὶ « ἔμοι [ αὐτῷ ] χαρίζω » , ἐπειδὴ ἡ αὕτη ἀντωνυμία ἁπλῆ οὖσα ἐλέγετο καὶ ἐν ἀμετάβατῳ προσώπῳ καὶ ἐν μεταβατικῷ , ἐπενόησαν ὕστερον οἱ μεθ’ Ὁμήρου ὥστε τὴν ἀμετάβατον κατὰ τὸ πρόσωπον ἀντωνυμίαν συνθέτως λέγεσθαι « ἑμαυτῷ χαρίζομαι » , ἵνα δηλῶται δι’ αὐτῆς ἡ αὐτοπάθεια , καὶ τὴν μεταβατικὴν ἁπλῇ φωνῇ λέγεσθαι , ἵνα σημαίνηται , δι’ αὐτῆς ἡ ἄλλοπάθεια ·
Lemmas: σχῆμα δύο , ἁπλόος , συντίθημι · ἁπλόος μέν , οἷος ἐγώ σύ , συντίθημι δέ , οἷος ἐμαυτοῦ σεαυτοῦ ἑαυτοῦ . ] κατά ὁ ἀρχαῖος οὐ εἰμί σύνθετος ἀντωνυμία · καί μαρτυρέω οὗτος ὁ λόγος ὁ ομηρικός , ἅτε δή ἀρχαῖος εἰμί καί ἐν ἁπλόος ὁ ἀντωνυμία φράσσω · οὔποτε γάρ σύνθετος ἀντωνυμία παρά ὁ ποιητής εὑρίσκω · ἀλλά ὕστερος ἐπινοέω διά εὐλογέω αἴτιος . Ποίας δή ; τοιοῦτος , ἵνα διά μέν ὁ ἁπλόος ὁ μεταβατικός πρόσωπον δηλόω , διά δέ ὁ σύνθετος ὁ ἀμετάβατος , ὅς εἰμί ὁ ἀλλοπαθής καί αὐτοπαθής . οἷος τίς εἰμί ὅς λέγω ; ἰδέ ἐν ὁ « ἐγώ αὐτός χαρίζομαι » καί « ἐγώ [ αὐτός ] χαρίζω » , ἐπεί ὁ οὗτος ἀντωνυμία ἁπλόος εἰμί λέγω καί ἐν ἀμετάβατος πρόσωπον καί ἐν μεταβατικός , ἐπινοέω ὕστερος ὁ μετά Ὅμηρος ὥστε ὁ ἀμετάβατος κατά ὁ πρόσωπον ἀντωνυμία σύνθετος λέγω « ἐμαυτοῦ χαρίζομαι » , ἵνα δηλόω διά αὐτός ὁ αὐτοπάθεια , καί ὁ μεταβατικός ἁπλόος φωνή λέγω , ἵνα σημαίνω , διά αὐτός ὁ ἀλλοπάθεια ·
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0140.4
5 ἐν τοῖς προλ . ] p . 80 , 27 seqq | τε add V || 8 ὀρθὴς — ὧν ( 9 ) add V || 9 Ἀπὸ — ἐμός ( 11 ) om V || 12 in marg . add Ἡλιοδώρου N || 13 προεπ . ] p . 87 , 17 . 24 . 29 || 14 ἐμῷ V , ἐμοὶ O || 15 ante αὐτὴ add kai O || 17 ἄνω ] p . 82 , 32 || 20 δύο — ἑαυτοῦ ( 21 ) add V || 21 in marg . Ἡλιοδώρου N || 22 καὶ — εὑρίσκ . ( 24 ) om VA || 25 ποίαν δή . τοιαύτην O , ποίαν δὲ ταύτην A , om V || 27 ἅ ἐστι V , ὅ ἐστι O , ὅτι ἐστι A | ἄλλοπ . καὶ αὐτόπ . ] ἀπαθὲς καὶ αὐτοπαθὲς OA , αὐτοπαθὲς καὶ ἄλλοπαθὲς Vb | Οἷον — τῷ ( 28 ) om V || 28 χαρίζομαι καὶ ἐμοὶ αὐτῷ A , χαριζόμενος ἐμοὶ αὐτῷ VN , lac . 17 fere litter . O || 29 ἐπειδὴ — τοιαῦτα ( 89 , 10 ) ] καὶ πάλιν ἑμαυτὸν ἐτίμησα καὶ ἑμαυτόν ( sic ) ἐτίμησας V || 31 τὸ O , om Ab || 32 καὶ — ἄλλοπάθεια ( 33 ) add A
Lemmas: 5 ἐν ὁ προ . ] p . 80 , 27 seqq | τε add V || 8 ὀρθός — ὅς ( 9 ) add V || 9 ἀπό — ἐμός ( 11 ) om V || 12 in marg . add Ἡλιόδωρος N || 13 προεπ . ] p . 87 , 17 . 24 . 29 || 14 ἐμός V , ἐγώ O || 15 ante αὐτός add kai O || 17 ἄνω ] p . 82 , 32 || 20 δύο — ἑαυτοῦ ( 21 ) add V || 21 in marg . Ἡλιόδωρος N || 22 καί — εὑρίσκω . ( 24 ) om VA || 25 ποῖος δή . τοιοῦτος O , ποῖος δέ οὗτος A , om V || 27 ὅς εἰμί V , ὅς εἰμί O , ὅτι εἰμί A | ἄλλος . καί αὐτόπ . ] ἀπαθής καί αὐτοπαθής OA , αὐτοπαθής καί ἀλλοπαθής Vb | Οἷος — ὁ ( 28 ) om V || 28 χαρίζομαι καί ἐγώ αὐτός A , χαρίζομαι ἐγώ αὐτός VN , lac . 17 fere litter . O || 29 ἐπεί — τοιοῦτος ( 89 , 10 ) ] καί πάλιν ἐμαυτοῦ τιμάω καί ἐμαυτοῦ ( sic ) τιμάω V || 31 ὁ O , om Ab || 32 καί — ἀλλοπάθεια ( 33 ) add A
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0141.1
καὶ ἐν τῷ « cè αὐτὸν ἐτίμησac » <καὶ « cè ἐτίμησα»> πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ αὐτοπαθοῦς καὶ ἀλλοπαθοῦς , ἵνα ἡ σύνθετος καὶ ἡ ἀπλῆ νοοῦτο , ἐπενόησαν λέγειν « cautὸν ἐτίμησac » , καὶ ἐν τῷ τρίτῳ « ἑαυτὸν ἐτίμησεν » . Ἄλλὰ φασί τινες , εἰ ἐκ τοῦ ῥήματος τοῦ ἀμεταβάτου καὶ τοῦ ἐν μεταβάσει νοεῖται ἡ ἀπλῆ καὶ ἡ σύνθετος , ἔασον τῷ ῥήματι τὴν ἐξουσίαν εἰς τὸ διδόναι νοεῖν τὴν τε ἀπλὴν καὶ τὴν σύνθετον ἀντωνυμίαν , τοῦτέστι τὴν ἀλλοπαθῆ καὶ αὐτοπαθῆ . Πρὸς οὓς φάμεν ἡμεῖς , εἰ ἐνεχώρει τὸ τοιοῦτο γενέσθαι καὶ ἐπὶ τῶν τριῶν προσώπων τῶν ἀντωνυμιῶν , εὔλογον ἦν τὸ προβαλλόμενον · εἰ δὲ τούτοις συντασσόμενον τὸ ῥῆμα ἀμφιβολίαν ἔχει , πῶς οὐ διαστολὴς τύχαι τὰ τοιαῦτα ; Ἰδοὺ γὰρ τὰ μὲν πρῶτα καὶ δεύτερα πρόσωπα τῶν πρωτοτύπων ἀντωνυμιῶν διὰ τοῦ ῥήματος δηλοῦσι τὴν αὐτοπαθῆ τε καὶ τὴν ἀλλοπαθῆ · τὸ γὰρ « ἐμὲ ἐτυφεν » ἀλλοπαθῶς , τὸ δὲ <Κ 378> ἐμὲ λύομαι αὐτοπαθῆς · τὸ δὲ τρίτον οὐδὲ ἐν τῷ ῥήματι , καθὼς εἴρηκαμεν , ἔχει τὴν διαστολὴν πολλάκις . Ἐξὼν δὲ ἐστὶν ἡμῖν διὰ μιᾶς ἀντωνυμίας καὶ ἑνὸς ῥήματος τὰς δύο συντάξεις νοεῖν · τὸ γὰρ « ἔχαρίσατο οἱ » καὶ « ἤκουσέν οὔ » πρὸς ἀμφω χωροῦν ἐργάζεται τὴν ἀμφιβολίαν · δυνατόν γὰρ νοεῖν « ἔχαρίσατο αὐτῷ » ἀλλοπαθῶς καὶ « ἔχαρίσατο αὐτῷ » αὐτοπαθῶς , καὶ « ἤκουσεν αὐτοῦ » καὶ « ἤκουσεν ἑαυτοῦ » ὥστε κατὰ τοῦτο οὐκ ἀκαιρὸς ἐτυχὲ διαστολῆς τὸ τοιοῦτον , ἵνα πάντως ἐν τῇ ἀντωνυμίᾳ , ἐὰν τὸ ῥῆμα τὴν ἀπὸ τῆς εὐθείας δράσιν ποιῶν ἐπὶ τὰς πλαγίας κατὰ τοῦ αὐτοῦ προσώπου τὴν διάβασιν ποιήται , σύνθετον καὶ αὐτοπαθῆ δεχώμεθα τὴν ἀντωνυμίαν .
Lemmas: καί ἐν ὁ « cè αὐτός τιμάω » καί « cè τιμάω πρός ἀντιδιαστολή ὁ αὐτοπαθής καί ἀλλοπαθής , ἵνα ὁ σύνθετος καί ὁ ἀπλῆ νοέω , ἐπινοέω λέγω « ὅς τιμάω » , καί ἐν ὁ τρίτος « ἑαυτοῦ τιμάω » . ἀλλά φημί τις , εἰμί ἐκ ὁ ῥῆμα ὁ αμετάβατος καί ὁ ἐν μετάβασις νοέω ὁ ἀπλῆ καί ὁ σύνθετος , ἐάω ὁ ῥῆμα ὁ ἐξουσία εἰς ὁ δίδωμι νοέω ὁ τε ἁπλόος καί ὁ συντίθημι ἀντωνυμία , τουτέστι ὁ ἀλλοπαθής καί αὐτοπαθής . πρός ὅς φημί ἐγώ , εἰμί ἐγχωρέω ὁ τοιοῦτος γίγνομαι καί ἐπί ὁ τρεῖς πρόσωπον ὁ ἀντωνυμία , εὔλογος εἰμί ὁ προβάλλω · εἰμί δέ οὗτος συντάσσω ὁ ῥῆμα ἀμφιβολία ἔχω , πῶς οὖον διαστολή Τύχη ὁ τοιοῦτος ; ἰδέ γάρ ὁ μέν πρῶτος καί δύο πρόσωπον ὁ πρωτότυπος ἀντωνυμία διά ὁ ῥῆμα δηλόω ὁ αὐτοπαθής τε καί ὁ ἀλλοπαθής · ὁ γάρ « ἐγώ τύφω » ἀλλοπαθῶς , ὁ δέ <Κ 378> ἐγώ λύω αὐτοπαθής · ὁ δέ τρίτος οὐδέ ἐν ὁ ῥῆμα , καθώς εἴρω , ἔχω ὁ διαστολή πολλάκις . ἔχω δέ εἰμί ἐγώ διά εἷς ἀντωνυμία καί εἷς ῥῆμα ὁ δύο συντάσσω νοέω · ὁ γάρ « χαρίζομαι ὁ » καί « ἀκούω οὖον » πρός ἄμφω χωρέω ἐργάζομαι ὁ ἀμφιβολία · δυνατός γάρ νοέω « χαρίζομαι αὐτός » ἀλλοπαθῶς καί « χαρίζομαι αὐτός » αὐτοπαθής , καί « ἀκούω αὐτός » καί « ἀκούω ἑαυτοῦ » ὥστε κατά οὗτος οὐ άκαιρος τυγχάνω διαστολή ὁ τοιοῦτος , ἵνα πάντως ἐν ὁ ἀντωνυμία , ἐάν ὁ ῥῆμα ὁ ἀπό ὁ εὐθύς δρᾶσις ποιέω ἐπί ὁ πλάγιος κατά ὁ αὐτός πρόσωπον ὁ διάβασις ποιέω , συντίθημι καί αὐτοπαθής δέχομαι ὁ ἀντωνυμία .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0141.2
Ἱστέον δὲ ὅτι οὐκ ἀπὸ τῆς ἐμοῦ κτητικῆς ἀντωνυμίας ἐγένετο ἡ ἐμαυτοῦ σύνθετος ἀντωνυμία · διὰ τινὰ τεχνικὴν αἰτίαν , μαθῶσόμεθα προ-σέχοντες ταῖς βιωφελείαι τέχαις τῶν μεταλῶν τεχνογράφων Ἥρω-διανοῦ καὶ Ἀπολλωνίου , καὶ τὸ τρίτον πρόσωπον τῆς κτητικῆς ἀντωνυμίας πῶς πολλάκις εἰς σύνθετον μεταλαμβάνεται . Νῦν δὲ ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπὶ τὴν κλίσιν ἐλθεῖν τῆς συνθέτου ἀντωνυμίας , φάσκοντας εὐ-θείαν μὲν αὐτῆς μὴ συνίστασθαι τεχνικῷ τινι λόγῳ , τὴν δὲ γενικὴν ταύ-την εἶναι ἐμαυτοῦ σεαυτοῦ ἑαυτοῦ , καὶ τὴν δοτικὴν ἐμαυτῷ σεαυτῷ ἑαυτῷ , καὶ τὴν αἰτιατικὴν ἐμαυτόν σεαυτόν ἑαυτόν , καὶ τὴν κλητικὴν
Lemmas: ἰστέον δέ ὅτι οὐ ἀπό ὁ ἐγώ κτητικός ἀντωνυμία γίγνομαι ὁ ἐμαυτοῦ σύνθετος ἀντωνυμία · διά τις τεχνικός αἴτιος , μανθάνω προσέχω ὁ βιωφέλεια τέχαις ὁ μέταλος τεχνογράφος ηρω-διανω καί Ἀπολλώνιος , καί ὁ τρίτος πρόσωπον ὁ κτητικός ἀντωνυμία πῶς πολλάκις εἰς συντίθημι μεταλαμβάνω . νῦν δέ ἀναγκαῖον εἰμί ἐπί ὁ κλίσις ἔρχομαι ὁ σύνθετος ἀντωνυμία , φάσκω εὐθύς μέν αὐτός μή συνίστημι τεχνικός τις λόγος , ὁ δέ γενικός οὗτος εἰμί ἐμαυτοῦ σεαυτοῦ ἑαυτοῦ , καί ὁ δοτικός ἐμαυτοῦ σεαυτοῦ ἑαυτοῦ , καί ὁ αἰτιατικός ἐμαυτοῦ σεαυτοῦ ἑαυτοῦ , καί ὁ κλητικός
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0141.3
1 cè αὐτὸν ] ἐμὲ αὐτὸν ΟΑ || 2 καὶ ἄλλοπ . om Α | ἡ post καὶ add Α || 3 cautὸν ἐτίμησac ] ἑμαυτὸν ἐτίμησα ΟΑ | ἑαυτὸν b , ἑμαυτὸν ΟΑ || 6 αὐ-τοπ . καὶ ἄλλοπ . ΟΑ || 7 ἡμεῖς add Α | τὸ τοιοῦτο ΟΑ , τοῦτο b || 8 τῶν ante ἀντ . add Α || 12 τὴν ante ἄλλ . add V | ἀλλοπαθὲς et ( 13 ) αὐτοπαθὲς Ο , bis - θὲς Α , bis - θὲς Vb || 13 τὸ δὲ τρ . — ἀντων . ( 33 ) om V || 14 δὲ ἐστιν ] γὰρ ἐστιν ΟΑ , δὲ b || 16 ἤκουσέν οὔ ] ἤκουσεν οὔ Ο , ἤκουσac οὔ Α , ἤκουσεν αὐτοῦ οὔ b || 17 νοεῖν ] εἰπεῖν ΟΑb || 18 καὶ ἤκ . ἑαυτοῦ Ο , om Α , lac . indicat b || 20 ποι-οῦν Α , ἐποιοῦν Ο , ἐποίη ( sic ) b | ante κατὰ add καὶ b || 23 οὐκ ἀπὸ Ο , ἐκ V | ἡ Vb , om Α || 24 ἀντωνυμία — συνίστ . ( 29 ) ἰδοὺ γοῦν τῆς συνθέτου ἀν-τωνυμίας εὐθεῖα οὐ συνίσταται V | τεχνικὴν Ο , γενικὴν b | μαθῶσόμεθα Uhlig , ὀνησόμεθα Ob || 25 ταῖς — τέχαις Uhlig , εἰ βιωφελεῖς τέχνας Ο , εἰ αἱ βιωφε-λεῖς τέχναι b || 27 δέ ] γὰρ Ob || 28 τῆς Ο , om b | φάσκοντας b , φάσκον-τες Ο || 29 αὐτῆς τὴν μὴ Ο | ταύτην om b
Lemmas: 1 cè αὐτός ] ἐγώ αὐτός ΟΑ || 2 καί ἄλλος . om Α | ὁ post καί add Α || 3 ὅς τιμάω ] ἐμαυτοῦ τιμάω ΟΑ | ἑαυτοῦ b , ἐμαυτοῦ ΟΑ || 6 αὐ-τοπ . καί ἄλλος . ΟΑ || 7 ἐγώ add Α | ὁ τοιοῦτος ΟΑ , οὗτος b || 8 ὁ ante ἀντέ . add Α || 12 ὁ ante ἄλλος . add V | ἀλλοπαθής et ( 13 ) αὐτοπαθής ὁ , bis - τίθημι Α , bis - τίθημι Vb || 13 ὁ δέ τρ . — ἀντάω . ( 33 ) om V || 14 δέ εἰμί ] γάρ εἰμί ΟΑ , δέ b || 16 ἀκούω οὖον ] ἀκούω οὖον ὁ , ἀείδω οὖον Α , ἀκούω αὐτός οὖον b || 17 νοέω ] εἶπον ΟΑb || 18 καί ἀκέω . ἑαυτοῦ ὁ , om Α , lac . indicat b || 20 ποιέω Α , ποιέω ὁ , ποῖος ( sic ) b | ante κατά add καί b || 23 οὐ ἀπό ὁ , ἐκ V | ὁ Vb , om Α || 24 ἀντωνυμία — συνίστημι . ( 29 ) ἰδού γοῦν ὁ σύνθετος ἀντωνυμία εὐθύς οὖον συνίστημι V | τεχνικός ὁ , γενικός b | μανθάνω Uhlig , ὀνίνημι Ob || 25 ὁ — τέχαις Uhlig , εἰμί βιωφελής τέχνη ὁ , εἰμί ὁ βιωφελής τέχνη b || 27 δέ ] γάρ Ob || 28 ὁ ὁ , om b | φάσκω b , φάσκω ὁ || 29 αὐτός ὁ μή ὁ | οὗτος om b
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0142.1
πάλιν ἄκύστατον εἶναι τεχνικῷ τινι λόγῳ · τὰ δὲ δυϊκὰ οὕτω προφέρεσθαι , ἑαυτῷ τρίτου προσώπου αἰτιατικῆς μόνης , καὶ ἑαυοῖν τρίτου προσώπου γενικῆς καὶ δοτικῆς , ἄκύστατον πάλιν αὐτῶν λέγοντας εἶναι τὴν κλητικὴν , καὶ τῶν πληθυντικῶν τὴν εὐθείαν , τὸ τε πρῶτον καὶ δεύτερον 5 πρόσωπον τῶν πλαγίων αὐτῶν , καὶ τὴν κλητικὴν · τὴν δὲ γενικὴν ταύτην εἶναι τρίτου προσώπου ἑαυτῶν , καὶ τὴν δοτικὴν ἑαυοῖς , καὶ τὴν αἰτιατικὴν ἑαυτούς .
Lemmas: πάλιν ακυστατος εἰμί τεχνικός τις λόγος · ὁ δέ δυικός οὗτος προφέρω , ἑαυτοῦ τρίτος πρόσωπον αἰτιατικός μόνος , καί αὖος τρίτος πρόσωπον γενικός καί δοτικός , ακυστατος πάλιν αὐτός λέγω εἰμί ὁ κλητικός , καί ὁ πληθυντικός ὁ εὐθεία , ὁ τε πρῶτος καί δύο 5 πρόσωπον ὁ πλάγιος αὐτός , καί ὁ κλητικός · ὁ δέ γενικός οὗτος εἰμί τρίτος πρόσωπον ἑαυτοῦ , καί ὁ δοτικός ἰαύω , καί ὁ αἰτιατικός ἑαυτοῦ .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0142.2
Εἶδὴ δέ , ὅτι αἱ μὲν εἰσὶ πρωτότυποι , ὡς ἐγὼ σύ ἵ , αἱ δὲ παράγωγοι , ὡς πᾶσαι αἱ κτητικαί , αἱ καὶ διπρόσωποι καλοῦν - 10 ται . ] Παρέπεται καὶ εἴδη ταῖς ἀντωνυμίαις , διότι αἱ μὲν αὐτῶν εἰσὶ πρωτόθετοι , ὡς ἐγὼ σύ ἵ , αἱ δὲ παράγωγοι , ὅ ἐστιν ἀπὸ τῶν πρωτοτύπων παρηγμέναι , ὡς ἀπὸ τῆς ἐμοῦ πρωτοτύπου ἡ ἐμός κτητικὴ ἀντωυμία , ἡ καὶ διπρόσωπος καλεῖται , καθὼς κτητικὴ οὖσα ἐμφαίνει ἐν 15 ἑαυτῇ τὸν τε κτῆτορα καὶ τὸ κτῆμα , καθὼς ἤδη περὶ αὐτῶν εἴρηκαμεν ἐν τοῖς προλαβούσιν .
Lemmas: εἶδος δέ , ὅτι ὁ μέν εἰμί πρωτότυπος , ὡς ἐγώ σῦς ἵ , ὁ δέ παράγωγος , ὡς πᾶς ὁ κτητική , ὁ καί διπρόσωπος καλέω - 10 ὁ . ] παρέπομαι καί εἶδος ὁ ἀντωνυμία , διότι ὁ μέν αὐτός εἰμί πρωτόθετος , ὡς ἐγώ σῦς ἵ , ὁ δέ παράγωγος , ὅς εἰμί ἀπό ὁ πρωτότυπος παράγω , ὡς ἀπό ὁ ἐγώ πρωτότυπος ὁ ἐμός κτητικός αντωυεις , ὁ καί διπρόσωπος καλέω , καθώς κτητικός εἰμί ἐμφαίνω ἐν 15 ἑαυτοῦ ὁ τε κτήτωρ καί ὁ κτῆμα , καθώς ἤδη περί αὐτός εἴρω ἐν ὁ προλαμβάνω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0142.3
Παράγονται δὲ ἀπὸ μὲν ἐνικῶν αἱ ἕνα κτῆτορα δηλοῦσαι , ὡς ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ ἐμός . ] Καλῶς εἶπεν « αἱ ἕνα κτῆτορα δηλοῦσαι » · ἐν δὴ γὰρ τῇ κλίσει αὐτῶν εἰς ἐστὶν ὁ κτήτωρ · ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖς ἐνι - 20 κοῖς ἐν τὸ κτῆμα , ἐν δὲ τοῖς δυϊκοῖς δύο τὰ κτήματα , ἐν δὲ τοῖς πληθυντικοῖς πολλὰ τὰ κτήματα · τὸ γὰρ κτῆμα ἐπὶ τὸ ἐν τῷ τέλει κινουμενον , ὅπερ ἐπὶ τῶν ἀριθμῶν μεταβάλλεται εἰς δύο καὶ πολλὰ κτήματα .
Lemmas: παράγω δέ ἀπό μέν ἑνικός ὁ εἷς κτήτωρ δηλόω , ὡς ἀπό ὁ ἐγώ ἐμός . ] καλῶς εἶπον « ὁ εἷς κτήτωρ δηλόω » · ἐν δή γάρ ὁ κλίσις αὐτός εἰς εἰμί ὁ κτήτωρ · ἀλλά ἐν μέν ὁ ἐνι - 20 κέω ἐν ὁ κτῆμα , ἐν δέ ὁ δυικός δύο ὁ κτῆμα , ἐν δέ ὁ πληθυντικός πολύς ὁ κτῆμα · ὁ γάρ κτῆμα ἐπί ὁ ἐν ὁ τέλος κινέω , ὅσπερ ἐπί ὁ ἀριθμός μεταβάλλω εἰς δύο καί πολύς κτῆμα .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0142.4
Ἀπὸ δὲ δυϊκῶν αἱ δύο , ὡς ἀπὸ τοῦ νῷι νῡίτερος . ] ’Απὸ κοινοῦ τὸ « κτῆτορας δηλοῦσαι » , ἢν ἡ οὕτως τὸ λεγόμενον , « ἀπὸ δὲ δυϊ - 25 κῶν αἱ δύο κτῆτορας δηλοῦσαι » . ’Αληθὲς δὲ τοῦτο · πάλιν γὰρ ἐνταῦθα ἐν δὴ τῇ κλίσει δύο εἰσὶν οἱ κτῆτορες · ἀλλ’ ἐν μὲν τοῖς ἐνικοῖς ἐν τὸ κτῆμα , ἐν δὲ τοῖς δυϊκοῖς δύο , ἐν δὲ τοῖς πληθυντικοῖς πολλὰ , διὰ τὸν προειρημένον λόγον , ὅτι τὸ κτῆμα ἐπὶ τὸ κινούμενον .
Lemmas: ἀπό δέ δυικός ὁ δύο , ὡς ἀπό ὁ νάω νίτερος . ] Αἶπος κοινός ὁ « κτήτωρ δηλόω » , εἄν ὁ οὕτως ὁ λέγω , « ἀπό δέ δυϊ - 25 Κῶς ὁ δύο κτήτωρ δηλόω » . Ἀληθής δέ οὗτος · πάλιν γάρ ἐνταῦθα ἐν δή ὁ κλίσις δύο εἰμί ὁ κτήτωρ · ἀλλά ἐν μέν ὁ ἑνικός ἐν ὁ κτῆμα , ἐν δέ ὁ δυικός δύο , ἐν δέ ὁ πληθυντικός πολύς , διά ὁ προερέω λόγος , ὅτι ὁ κτῆμα ἐπί ὁ κινέω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0142.5
Ἀπὸ δὲ πληθυντικῶν αἱ πολλούς , ὡς ἀπὸ τοῦ ἡμεῖς ἡμέ - 30 τερος . ] ’Ομοίως ἀπὸ κοινοῦ τὸ « κτῆτορας δηλοῦσαι » , ἢν ἡ « ἀπὸ δὲ πληθυντικῶν αἱ πολλοὺς κτῆτορας δηλοῦσαι » . Καὶ τοῦτο δὲ ὀχυρόν · ὁμοίως γὰρ καὶ ἐνταῦθα ἐν δὴ τῇ κλίσει οἱ κτῆτορες ἀκίνητοι μένουσι , τὰ δὲ κτήματα πρὸς τοὺς ἀριθμοὺς μεταβάλλονται .
Lemmas: ἀπό δέ πληθυντικός ὁ πολύς , ὡς ἀπό ὁ ἐγώ ἡμός - 30 τέρος . ] ’ομοιος ἀπό κοινός ὁ « κτήτωρ δηλόω » , εἄν ὁ « ἀπό δέ πληθυντικός ὁ πολύς κτήτωρ δηλόω » . καί οὗτος δέ ὀχυρός · ὁμοίως γάρ καί ἐνταῦθα ἐν δή ὁ κλίσις ὁ κτήτωρ ἀκίνητος μένω , ὁ δέ κτῆμα πρός ὁ ἀριθμός μεταβάλλω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0142.6
Τῶν δὲ ἀντωνυμιῶν αἱ μὲν εἰσὶν ἀκύναρθροι , αἱ δὲ σύναρ - 35 θροι · ἀκύναρθροι μὲν ἐγὼ σύ ἵ , σύναρθροι δὲ ἐμός σός ὧς . ] ’Εμεύσατο τοῦτο εἰπών · οὐ δεῖ γὰρ συνάρθρους καὶ ἀκυνάρθρους καλεῖν ἀντωνυμίας . ’Ιδοὺ γὰρ αἱ μὲν καλούμεναι σύναρθροι οὐκ εἰσὶν ἄρθρων
Lemmas: ὁ δέ ἀντωνυμία ὁ μέν εἰμί ἀκύναρθροι , ὁ δέ σύναρ - 35 θροι · ἀκύναρθροι μέν ἐγώ σῦς ἵ , σύναρθρος δέ ἐμός σός ὅς . ] ’Εμεύσατο οὗτος εἶπον · οὖον δεῖ γάρ σύναρθρος καί ἀκυνάρθρους καλέω ἀντωνυμία . ’Ιδοὺ γάρ ὁ μέν καλέω σύναρθρος οὐ εἰμί ἄρθρον
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0143.1
δεκτικαι κατὰ τὰ δεύτερα πρόσωπα , καθὼ οὖ φαμεν « ὁ ἐμὸς » , αἱ δὲ καλούμεναι ἀκύναρθροι δεκτικαὶ πάλιν εἰσὶν ἄρθρων · ᾿Αττικοὶ γὰρ « τὸν ἐμέ » φασίν , ὡς καὶ Καλλίμαχος <fr . 315b Sch> ναι μὰ τὸν αὐτὸν ἐμέ , καὶ <fr . 315a Sch> τὸν σὲ Κροτωνιάδην , καὶ Μένανδρος ἐν ᾿Υμνιδι <fr . 474 K> τὸν ἐμέ τούτονί · καὶ ὡς αὐτῶν ἔχουσῶν προτακτικὰ ἄρθρα , συντάσσεται αὐταῖς καὶ ὑποτακτικά , « ἐγὼ ὁ τιμήσας σε » , « ἐμέ δὲ ἐτίμησας » . Καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές , δῆλον ἐκ τῶν δεικτικῶν ἀντινωνυμιῶν , ὅτι τὸ ἄρθρον τοῦ κτήματος ἐστι καὶ οὐ τῆς ἀντωνυμίας · ἐν τῷ γὰρ « ὁ ἐμὸς δοῦλος » ἀναλύοντες τὴν σύνταξιν εἰς τὴν πρωτότυπον « ὁ δοῦλός μου » φαμέν , καὶ ἐν τῷ « ὁ ἐμὸς παῖς » ἀναλύοντες « ὁ παῖς μου » φαμέν .
Lemmas: δεκτικός κατά ὁ δύο πρόσωπον , καθίημι οὖον φημί « ὁ ἐμός » , ὁ δέ καλέω ἀκύναρθροι δεκτικός πάλιν εἰμί ἄρθρον · Αττικός γάρ « ὁ ἐγώ » φημί , ὡς καί Καλλίμαχος <fr . 315b Sch> ναι μά ὁ αὐτός ἐγώ , καί <fr . 315a Sch> ὁ σύ Κροτωνιάδην , καί Μένανδρος ἐν ᾿Υμνιδι <fr . 474 K> ὁ ἐγώ τοῦτος · καί ὡς αὐτός ἔχω προτακτικός ἄρθρον , συντάσσω αὐτός καί ὑποτακτικός , « ἐγώ ὁ τιμάω σύ » , « ἐγώ δέ τιμάω » . καί ὅτι οὗτος ἀληθής , δῆλος ἐκ ὁ δεικτικός αντινωνυμια , ὅτι ὁ ἄρθρον ὁ κτῆμα εἰμί καί οὖον ὁ ἀντωνυμία · ἐν ὁ γάρ « ὁ ἐμός δοῦλος » ἀναλύω ὁ σύνταξις εἰς ὁ πρωτότυπος « ὁ δοῦλος ἐγώ » φημί , καί ἐν ὁ « ὁ ἐμός παῖς » ἀναλύω « ὁ παῖς ἐγώ » φημί .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0143.2
Περί προθέσεως .
Lemmas: Περί πρόθεσις .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0143.3
Καὶ ἐκ τῆς προθέσεως δείκνυται , ὅτι καλῶς προτέτακται τῶν μερῶν τοῦ λόγου τὸ τε ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα · εἰ μὴ γὰρ προετάγη τὸ ὄνομα καὶ τὸ ῥῆμα , τίνος ἂν προετίθετο ἡ πρόθεσις ; Προετάγη δὲ τοῦ ἐπιρρήματος , ὅτι ὀνόματι συντίθεται καὶ παρατίθεται , τὸ δὲ ἐπίρρημα πρὸς ῥῆμα φέρεται , δι’ ὃ καὶ οὕτως ὠνομάσθη · καὶ γὰρ ὅσον τὸ ὄνομα προκρίνεται τοῦ ῥήματος , τοσοῦτον καὶ ἡ πρόθεσις τοῦ σύν τῷ ῥήματι ἐπιρρήματος .
Lemmas: καί ἐκ ὁ πρόθεσις δείκνυμι , ὅτι καλῶς προτάσσω ὁ μέρος ὁ λόγος ὁ τε ὄνομα καί ὁ ῥῆμα · εἰμί μή γάρ προτάσσω ὁ ὄνομα καί ὁ ῥῆμα , τίς εἄν προτίθημι ὁ πρόθεσις ; προτάσσω δέ ὁ ἐπίρρημα , ὅτι ὄνομα συντίθημι καί παρατίθημι , ὁ δέ ἐπίρρημα πρός ῥῆμα φέρω , διά ὅς καί οὕτως ὀνομάζω · καί γάρ ὅσος ὁ ὄνομα προκρίνω ὁ ῥῆμα , τοσοῦτος καί ὁ πρόθεσις ὁ σῦς ὁ ῥῆμα ἐπίρρημα .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0143.4
Ὁ δὲ ὅρος αὕτης οὗτος · « πρόθεσις ἐστὶ μέρος λόγου καθ’ ἕνα σχηματισμὸν λεγόμενον , προθετικὸν τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἐν παραθέσει ἢ συνθέσει , ὥστε μὴ κατὰ ἀναστροφὴν ἐκφέρεται » . ᾿Υγιὼς ἔχει οὗτος ὁ ὅρος ἀπταίστος ὤν · ὁ δὲ ὅρος Διονυσίου ἑπταίσται , ὡς δῆλον ἐκ τῆς ἐξηγήσεως · ἔχει γὰρ οὕτως · « πρόθεσις ἐστὶ λέξις » · λείπει τὸ « ἀκλιτος » , ἢν ἢ « πρόθεσις ἐστὶ λέξις ἀκλιτος » καὶ οἷον ἀκίνητος καὶ μονοσχημάτιστος , ὅπερ ὁ ἄνω ὅρος παρεφυλάξατο , εἰπὼν « πρόθεσις ἐστὶ μέρος λόγου καθ’ ἕνα σχηματισμόν » , ὁ δηλοῖ κατὰ ἀκλιτον φωνήν · τοιαύτη γὰρ δράται ἡ πρόθεσις καὶ ἐν πτώσει καὶ ἐν προσώποις . « Προτιθεμένη πάντων τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἐν τε συνθέσει καὶ συντάξει » προσθετόν
Lemmas: ὁ δέ ὅρος αὐτός οὗτος · « πρόθεσις εἰμί μέρος λόγος κατά εἷς σχηματισμός λέγω , προθετικός ὁ ὁ λόγος μέρος ἐν παράθεσις ἢ σύνθεσις , ὥστε μή κατά ἀναστροφή ἐκφέρω » . ᾿Υγιὼς ἔχω οὗτος ὁ ὅρος ἄπταιστος εἰμί · ὁ δέ ὅρος Διονύσιος πταίστης , ὡς δῆλος ἐκ ὁ ἐξήγησις · ἔχω γάρ οὕτως · « πρόθεσις εἰμί λέξις » · λείπω ὁ « ἄκλιτος » , εἄν ἢ « πρόθεσις εἰμί λέξις ἄκλιτος » καί οἷος ἀκίνητος καί μονοσχημάτιστος , ὅσπερ ὁ ἄνω ὅρος παραφυλάσσω , εἶπον « πρόθεσις εἰμί μέρος λόγος κατά εἷς σχηματισμός » , ὁ δηλόω κατά ἄκλιτος φωνή · τοιοῦτος γάρ Δράται ὁ πρόθεσις καί ἐν πτῶσις καί ἐν πρόσωπον . « προτίθημι πᾶς ὁ ὁ λόγος μέρος ἐν τε σύνθεσις καί συντάσσω » προσθετόν
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0143.5
1 κατὰ RSchneider , καὶ O Cm | κατὰ — τῆς ἀντων . ( § ) τοῦτέστιν οὐκ εἰς μετὰ ἄρθρου . καὶ ὅτι τοῦτο τοῦ κτήματος ἐστιν V | εἰ add RSchneider || 2 πάλιν add Cm || 5 ᾿Υμνιδι b , ὕδατι OCm | καὶ om b || 6 ὁ τιμήσας σε Cm , δς ἐτίμησεν O , δς ἐτίμησα b || 10 καὶ — φαμέν ( 11 ) om V | ὁ post τῷ add Cm || 15 προετίθετο A , ἐμελλεν εἶναι O | Προστ . — οὕτως ( 20 ) om A || 20 Apol - lonii videtur definitio ; cfr Prisc . XIV 1 ( 24 , 7 . 13 H ) || 22 ᾿Υγιὼς — οὕτως ( 24 ) om V || 23 δ[ε ] γὰρ O A | ἑπταίσται A , ἑπταισμένον ἐστιν O || 24 in marg . add ᾿Ηλιοδώρου N || 25 καὶ οἷον — προσ . ( 28 ) om A || 26 ὅπερ — προσ . ( 28 ) om V || 28 προτιθεμ . V A , τιθεμένη O || 29 ἐν — συντάξει add V , qui praeterea add : τοῦτέστιν ἐν συνθέσει καὶ παραθέσει · καὶ κατὰ σύνθεσιν μέν , ὡς τὸ περιφέρω ἀναγινώσκω , κατὰ παράθεσιν δέ , « κατὰ φιλόσοφους » καὶ τὰ τοιαῦτα . κατὰ πάντα τὰ μέρη τοῦ λόγου συντίθεται . ἐν τε συνθέσει καὶ συντάξει , ἐν
Lemmas: 1 κατά RSchneider , καί O Cm | κατά — ὁ ἀντάω . ( § ) τουτέστιν οὐ εἰς μετά ἄρθρον . καί ὅτι οὗτος ὁ κτῆμα εἰμί V | εἰμί add RSchneider || 2 πάλιν add Cm || 5 ᾿Υμνιδι b , ὕδωρ OCm | καί om b || 6 ὁ τιμάω σύ Cm , ΔΣ τιμάω O , ΔΣ τιμάω b || 10 καί — φημί ( 11 ) om V | ὁ post ὁ add Cm || 15 προτίθημι A , μέλλω εἰμί O | Προστ . — οὕτως ( 20 ) om A || 20 Apol - lonii videtur definitio ; cfr Prisc . XIV 1 ( 24 , 7 . 13 H ) || 22 ᾿Υγιὼς — οὕτως ( 24 ) om V || 23 δείδω ] γάρ O A | πταίστης A , πταίω εἰμί O || 24 in marg . add ᾿ηλιοδωρεω N || 25 καί οἷος — προς . ( 28 ) om A || 26 ὅσπερ — προς . ( 28 ) om V || 28 προτίθημι . V A , τίθημι O || 29 ἐν — συντάσσω add V , qui praeterea add : τουτέστιν ἐν σύνθεσις καί παράθεσις · καί κατά σύνθεσις μέν , ὡς ὁ περιφέρω ἀναγιγνώσκω , κατά παράθεσις δέ , « κατά φιλόσοφος » καί ὁ τοιοῦτος . κατά πᾶς ὁ μέρος ὁ λόγος συντίθημι . ἐν τε σύνθεσις καί συντάσσω , ἐν
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0144.1
« ὅτε μὴ κατὰ ἀναστροφὴν ἐκφέρεται » · τοῦτο γὰρ παρεφυλάξατο ὁ προλεχθεὶς ὅρος · ἵν’ ἡ « προτιθεμένη πάντων τῶν τοῦ λόγου μερῶν ἐν τε συνθέσει καὶ συντάξει , ὥστε μὴ κατὰ ἀναστροφὴν ἐκφέρεται » . Καὶ εἴρηται « ὅτε μὴ ἐκφέρεται » , ἐπειδὴ τὰ μὲν ἄλλα μοναδικὴν ἔχει σύνταξιν , οἷον τὰ ἄρθρα μόνοις ὀνόμασι συντάσσονται , καὶ τὰ ἐπίρρημα μόνοις ρήμασι , ἡ δὲ πρόθεσις διαφόρως ὀνόματι συντασσόμενη καὶ ῥήματι διὰ τοῦτο ἴδιον ἔχει πρὸς διαφόρους συντάξεις τὸ διτονεῖν · ἅνιὰ γὰρ με - colaβηθῇ ὑπ’ αὐτῶν , ἐπὶ ῥῆμα μὲν φερομένη ὀρθοτονηθήσεται , ἐπ’ ὄνομα δὲ ἀναστραφήσεται , <T 4> εὑρε δὲ Πατρόκλῳ περὶ κείμενον , <ex . gr . a 247> Ἰθάκην κάτω κοιρανέουσιν , ἐπειδὴ πρὸς τὴν σύνταξιν ὁ τόνος τῶν προθέσεων .
Lemmas: « ὅτε μή κατά ἀναστροφή ἐκφέρω » · οὗτος γάρ παραφυλάσσω ὁ προλέγω ὅρος · ἵνα ὁ « προτίθημι πᾶς ὁ ὁ λόγος μέρος ἐν τε σύνθεσις καί συντάσσω , ὥστε μή κατά ἀναστροφή ἐκφέρω » . καί εἴρω « ὅτε μή ἐκφέρω » , ἐπεί ὁ μέν ἄλλος μοναδικός ἔχω σύνταξις , οἷος ὁ ἄρθρον μόνος ὄνομα συντάσσω , καί ὁ ἐπίρρημα μόνος ῥῆμα , ὁ δέ πρόθεσις διάφορος ὄνομα συντάσσω καί ῥῆμα διά οὗτος ἴδιος ἔχω πρός διάφορος συντάσσω ὁ διτονέω · ἀνία γάρ ἐγώ - colaβηθῇ ὑπό αὐτός , ἐπί ῥῆμα μέν φέρω ὀρθοτονέω , ἐπί ὄνομα δέ ἀναστρέφω , <T 4> εὑρίσκω δέ Πάτροκλος περί κεῖμαι , <ex . gr . a 247> Ἰθάκη κάτω κοιρανέω , ἐπεί πρός ὁ σύνταξις ὁ τόνος ὁ πρόθεσις .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0144.2
« Ὅτι δὲ προτιθεταὶ πάντων τῶν τοῦ λόγου μερῶν ποτὲ μὲν ἐν συνθέσει ποτὲ δὲ ἐν παραθέσει , δῆλον ἐκ τῶν λεχθησομένων γενήσεται » ταῖς μὲν γὰρ εὐθείαις τῶν ὀνομάτων κατὰ σύνθεσιν εστι , <ταῖς δὲ πλαγίοις καὶ κατὰ σύνθεσιν καὶ κατὰ παράθεσιν · » καὶ ὅταν συντεθῇ ἡ εὐθεία , καὶ αἱ ἐξ αὐτῆς πλάγιοι σύνθετοι εἰσιν · ἐὰν δὲ ἐν πλαγίῳ εὑρεθῇ καὶ μὴ δυνήσῃ τὴν αὐτὴν σύνταξιν καὶ σημασίαν φυλάξαι ἐν τῇ εὐθείᾳ , τότε κατὰ παράθεσιν σύνεστι τῇ πλαγίῳ . Οἷον τί ἐστιν ὁ λέγω ; τὸ περιφέρων ἐπειδὴ ἐν τῇ εὐθείᾳ συντεθῇ , συντίθεται καὶ ἐν ὅλῃ τῇ κλίσει · τὸ δὲ παρὰ Τρύφωνος καὶ κατὰ Κτησιφῶντος καὶ περὶ Διονυσίου , ἐπειδὴ οὐ δυνάμεθα λέγειν παρατρύφων καὶ κατακτησιφῶν καὶ περιδιονυσίος , οὐκ ἔχει κατὰ σύνθεσιν τὴν πρόθεσιν , ἀλλὰ κατὰ παράθεσιν . Καὶ ῥήματι πάντοτε κατὰ σύνθεσιν ἐστιν , οἷον περιπατῶ περιφέρω · καὶ ἐν ἐπιρρήματι πάλιν κατὰ σύνθεσιν ἐστιν , οἷον ὑπέρευγε ὑπέφευ . Καὶ ἐν μετοχαῖς κατὰ σύνθεσιν εἰσιν , ἐὰν καὶ ἐν τοῖς ῥήμασιν αὐτῶν κατὰ σύνθεσιν ὦσιν , οἷον ἡ περιπατῶν μετοχὴ κατὰ σύνθεσιν , ἐπειδὴ καὶ τὸ περιπατῶ , ὁμοίως καὶ τὸ περιφέρων , ἐπειδὴ καὶ τὸ περιφέρω · χωρὶς εἰ μὴ ἐν πλαγίοις πάλιν τῆς μετοχῆς παράθεσις γένηται , ὡς ἔχει τὸ « κατὰ ἀναγιγνώσκοντος , κατὰ φιλοσοφοῦντος , παρὰ [ τῶν ] ὑποκρινομένων » · ἐν ταύταις γὰρ ταῖς πλαγίοις παράθεσις ἐστι καὶ οὐ σύνθεσις . Τοῖς δὲ ἄρθροις παρατίθενται , οἷον καθ’ ὅ , δι’ ὅ , ἐν ᾧ · καὶ ταῖς ἀντωνυμίαις ἀεὶ κατὰ παράθεσιν εἰσι κατὰ τὰς πλάγιους , κατὰ
Lemmas: « ὅτι2 δέ προτίθημι πᾶς ὁ ὁ λόγος μέρος ποτέ μέν ἐν σύνθεσις ποτέ δέ ἐν παράθεσις , δῆλος ἐκ ὁ λέγω γίγνομαι » ὁ μέν γάρ εὐθύς ὁ ὄνομα κατά σύνθεσις εἰμί , <ταῖς δέ πλάγιος καί κατά σύνθεσις καί κατά παράθεσις · » καί ὅταν συντίθημι ὁ εὐθύς , καί ὁ ἐκ αὐτός πλάγιος σύνθετος εἰμί · ἐάν δέ ἐν πλάγιος εὑρίσκω καί μή δύναμαι ὁ αὐτός σύνταξις καί σημασία φυλάσσω ἐν ὁ εὐθύς , τότε κατά παράθεσις σύνειμι ὁ πλάγιος . οἷος τίς εἰμί ὁ λέγω ; ὁ περιφέρω ἐπεί ἐν ὁ εὐθύς συντίθημι , συντίθημι καί ἐν ὅλος ὁ κλίσις · ὁ δέ παρά Τρύφων καί κατά Κτησιφῶν καί περί Διονύσιος , ἐπεί οὖον δύναμαι λέγω παρατρύφάω καί κατακτησιφαω καί περιδιονυθεος , οὐ ἔχω κατά σύνθεσις ὁ πρόθεσις , ἀλλά κατά παράθεσις . καί ῥῆμα πάντοτε κατά σύνθεσις εἰμί , οἷος περιπατέω περιφέρω · καί ἐν ἐπίρρημα πάλιν κατά σύνθεσις εἰμί , οἷος ὑπερεύγομαι ὑποφύω . καί ἐν μετοχή κατά σύνθεσις εἰμί , ἐάν καί ἐν ὁ ῥῆμα αὐτός κατά σύνθεσις εἰμί , οἷος ὁ περιπατέω μετοχή κατά σύνθεσις , ἐπεί καί ὁ περιπατέω , ὁμοίως καί ὁ περιφέρω , ἐπεί καί ὁ περιφέρω · Χωρὶς εἰμί μή ἐν πλάγιος πάλιν ὁ μετοχή παράθεσις γίγνομαι , ὡς ἔχω ὁ « κατά ἀναγιγνώσκω , κατά φιλοσοφέω , παρά [ ὁ ] ὑποκρίνομαι » · ἐν οὗτος γάρ ὁ πλάγιος παράθεσις εἰμί καί οὖον σύνθεσις . ὁ δέ ἄρθρον παρατίθημι , οἷος κατά ὅς , διά ὅς , ἐν ὅς · καί ὁ ἀντωνυμία ἀεί κατά παράθεσις εἰμί κατά ὁ πλάγιος , κατά
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0144.3
31—93 , 6 ( τοῦ ἰ ) ἡσβ . et . Σm
Lemmas: 31—93 , 6 ( ὁ εἷς ) ἡσβ . et . Σm
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0144.4
μὲν τῇ συνθέσει , οἷον ἀναφορὰ εἰσφορά , ἐν δὲ τῇ συντάξει , οἷον « ἐπὶ τῆς χώρας , κατὰ τῆς χώρας »
Lemmas: μέν ὁ σύνθεσις , οἷος ἀναφορά εἰσφορά , ἐν δέ ὁ συντάσσω , οἷος « ἐπί ὁ χώρα , κατά ὁ χώρα »
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0145.1
γὰρ τὰς εὐθείας οὐδὲ ἐν συνθέσει , οἷον περὶ ἐμοῦ , περὶ σοῦ , παρ’ ἐμοί , παρὰ σοί , δι’ ἐμέ , διὰ σέ . Καὶ ἑαυτῶν ἐξο’ ὅτε προτίθενται κατὰ σύνθεσιν ἐμφάσεως ἕνεκεν πλείονος , οἷον παρακατάθηκεν , <B 267> ἐξυπα - 30 νέστη , <N 50 . 87> ὑπερκατέβησαν . Ἐν συνθέσμῳ κατὰ σύνθεσιν ἔστιν ἅπαξ , ὡς ἐν τῷ ἐπεί · ἡ γὰρ ἐπὶ πρόθεσις καὶ ὁ εἰ’ σύνδεσμος συντεθέντα ἐποίησαν τὸν ἐπεὶ σύνδεσμον κατὰ ἐκλογὴν τοῦ ἰ’ προηγείται καὶ ἐν παραθέσει , ὡς ἐν τῷ καθ’ ὅτι . Ἔστι δὲ ὅτε καὶ ἀντὶ συνδέσμων παραλαμβάνονται , ὡς φαμεν « ἐκ ῥαθυμίας πέπονθας » ἀντὶ τοῦ « ἕνεκεν ῥαθυμίας πέπονθας » .
Lemmas: γάρ ὁ εὐθύς οὐδέ ἐν σύνθεσις , οἷος περί ἐγώ , περί σύ , παρά ἐγώ , παρά σύ , διά ἐγώ , διά σός . καί ἑαυτοῦ ἔξω ὅτε προτίθημι κατά σύνθεσις ἔμφασις ἕνεκα πλείων , οἷος παρακαταθήκη , <B 267> ἐξυπα - 30 νέστος , <N 50 . 87> ὑπερκαταβαίνω . ἐν συνθέσμῳ κατά σύνθεσις εἰμί ἅπαξ , ὡς ἐν ὁ ἐπεί · ὁ γάρ ἐπί πρόθεσις καί ὁ εἰμί σύνδεσμος συντίθημι ποιέω ὁ ἐπεί σύνδεσμος κατά ἐκλογή ὁ εἶμι προηγέομαι καί ἐν παράθεσις , ὡς ἐν ὁ κατά ὅτι . εἰμί δέ ὅτε καί ἀντί σύνδεσμος παραλαμβάνω , ὡς φημί « ἐκ ῥᾳθυμία πάσχω » ἀντί ὁ « ἕνεκα ῥᾳθυμία πάσχω » .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0145.2
927,33b Εἰσί δὲ αἱ πρόθεσεις ἅπασαι ὀκτὼ καὶ δέκα . ] Προστίθεσθαι 10 928b δεῖ καὶ ἐνταῦθα « κατὰ τὸ κοινὸν ἦθος » , ἢν ἡ οὕτως , <«εἰσὶ δὲ αἱ προθέσεις ἅπασαι κατὰ τὸ κοινὸν ἦθος ὀκτὼ καὶ δέκα»> : τοῦτο δὲ εἶπον , ἐπεὶ παρὰ τῷ ποιητῇ εὑρίσκομεν τὴν παραὶ καταὶ ὑπεῖρ ἐνί · δεῖ οὖν ἀναγκαίως προστίθεσθαι « κατὰ τὸ κοινὸν ἦθος » . Χρὴ δὲ εἰδέναι , ὅτι τῇ μὲν φωνῇ δέκαοκτὼ εἰσί , τῇ δὲ δυνάμει δέκαεπτά · μία γὰρ ἔστιν ἐν 15 αὐταῖς διφορούμενη κατὰ τὸ αὐτὸ σημαίνουσα · ἡ γὰρ περὶ τὴν αὐτὴν ἔχει σημασίαν τῇ ἀμφί , καὶ ἀποτελεῖται ἐν δύο φωναῖς σημαίνουσα ἓν . Ὅν μονοσύλλαβοι μὲν ἐξ , ἐν εἰς ἐξ σύν πρὸς πρό · καὶ τὰς μονοσύλλαβους φωνὰς προτέρας ἀεὶ τίθεσθαι παντὸς μέρους λόγου , 20 ὑστέρας δὲ οὐδέποτε . Τοῦτο παρεπόμενόν ἐστι ταῖς προθέσει , τὸ ἀπὸ 20 μονοσύλλαβου σχήματος ἄχρι δισύλλαβου παραλύεσθαι καὶ τὴν δισυλλαβίαν μὴ ὑπερβαίνειν · καὶ δι’ αὐτὸ τοῦτο ὅτε πλεονάζει ἡ ὑπὲρ τὸ ἰ , οὐκ ἐξωθεν πλεονάζει , ἵνα μὴ ἐμπέσῃ τῇ τρισυλλαβίᾳ , ἀλλ’ ἐξωθεν , ὡς 929b ἐν τῷ <Ω 13> ὑπεῖρ ἄλα τ’ ἡὶόνας τε . Καὶ τοῦτο πάλιν αὐταῖς παρέπεται , τὸ βραχυκατάληκτεῖν · ὅθεν φανερὸς ὁ πλεονασμὸς τῆς εἰς καὶ 25 τῆς παραὶ καὶ καταὶ καὶ ὑπεῖρ · ἡ γὰρ ἐξ ἀπὸ τῆς ἐκ γέγονεν , ὡς ἀπὸ τοῦ φρίκη φρίξ καὶ ἀπὸ τοῦ ἀλκή ἄλξ , διὰ τὸ ἄφωνα εἶναι τὸ κ . Ὁμοίως καὶ τὸ ψιλῷ πνεύματι κεχρῆσθαι , ὑποστελλομένης τῆς ὑπὸ <καὶ τῆς ὑπέρ> , διότι τὸ ὑ στοιχεῖον ἄρκτικόν ὃν δασεῖ τῷ πνεύματι κέχρηται . Καὶ τὸ ὀξύτονεῖσθαι αὐταῖς παρέπεται , εἰ μὴ ἀναστρέφονται · ἐνθεν 30 10 ἡ ὑπέρ , ὀφείλουσα βαρύνεσθαι διὰ τὸν χαρακτῆρα , ἀλόγως ὠξύνθη · τὰ γὰρ εἰς ῥ βραχυκατάληκτα βαρύνονται , ἄνερ πάτερ · καὶ ἡ ἀπὸ καὶ ἡ
Lemmas: 927,33b εἰμί δέ ὁ πρόθεσις ἅπας ὀκτώ καί δέκα . ] προστίθημι 10 928b δεῖ καί ἐνταῦθα « κατά ὁ κοινός ἦθος » , εἄν ὁ οὕτως , ἰάομαι δέ ὁ πρόθεσις ἅπας κατά ὁ κοινός ἦθος ὀκτώ καί δέκα : οὗτος δέ εἶπον , ἐπεί παρά ὁ ποιητής εὑρίσκω ὁ παρά καταί ὑπέρ ἐν · δεῖ οὖν ἀναγκαῖος προστίθημι « κατά ὁ κοινός ἦθος » . χρή δέ οἶδα , ὅτι ὁ μέν φωνή δεκαοκτώ εἰμί , ὁ δέ δύναμις δεκαεπτά · εἷς γάρ εἰμί ἐν 15 αὐτός διφορούμενος κατά ὁ αὐτός σημαίνω · ὁ γάρ περί ὁ αὐτός ἔχω σημασία ὁ ἀμφί , καί ἀποτελέω ἐν δύο φωνή σημαίνω εἷς . ὅς μονοσύλλαβος μέν ἐκ , ἐν εἰς ἐκ σῦς πρός πρό · καί ὁ μονοσύλλαβος φωνή πρότερος ἀεί τίθημι πᾶς μέρος λόγος , 20 ὕστερος δέ οὐδέποτε . οὗτος παρέπομαι εἰμί ὁ πρόθεσις , ὁ ἀπό 20 μονοσύλλαβος σχῆμα ἄχρι δισύλλαβος παραλύω καί ὁ δισυλλαβία μή ὑπερβαίνω · καί διά αὐτός οὗτος ὅτε πλεονάζω ὁ ὑπέρ ὁ εἷς , οὐ ἐξωθεν πλεονάζω , ἵνα μή ἐμπίπτω ὁ τρισυλλαβία , ἀλλά ἐξωθεν , ὡς 929b ἐν ὁ <Ω 13> ὑπέρ Ἄλας τε ἠϊών τε . καί οὗτος πάλιν αὐτός παρέπομαι , ὁ βραχυκαταληκτέω · ὅθεν φανερός ὁ πλεονασμός ὁ εἰς καί 25 ὁ παρά καί καταί καί ὑπέρ · ὁ γάρ ἐκ ἀπό ὁ ἐκ γίγνομαι , ὡς ἀπό ὁ φρίκη φρίξ καί ἀπό ὁ ἀλκή ἀλκή , διά ὁ ἄφωνος εἰμί ὁ Κ . ὅμοιος καί ὁ ψιλός πνεῦμα χράομαι , ὑποστέλλω ὁ ὑπό καί ὁ ὑπέρ , διότι ὁ ὑ στοιχεῖον ἀρκτικός ὅς δασύς ὁ πνεῦμα χράομαι . καί ὁ ὀξυτονέω αὐτός παρέπομαι , εἰμί μή ἀναστρέφω · ἐν 30 10 ὁ ὑπέρ , ὀφείλω βαρύνω διά ὁ χαρακτήρ , ἄλογος ὀξύνω · ὁ γάρ εἰς Ῥ βραχυκατάληκτος βαρύνω , ἀνήρ πατήρ · καί ὁ ἀπό καί ὁ
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0145.3
1 παρ’ ἐμοὶ παρὰ σοί V , παρ’ ἐμοῦ OA || 2 Καὶ — σύνθεσιν VA , ἐξο’ ὅτε καὶ κατὰ σύνθεσιν παρατίθενται Ob || 6 προηγ . — καθ’ ὅτι ( γ ) add A || 7 συνδέσμων Ab , συνθέσμου O || 8 ἀντὶ τοῦ Ab , ἄν O || 10 ἢν’ ἢ — εἶπον ( 12 ) om V | εἰσί — δέκα ( 12 ) add Uhlig ; lac . ind . b || 12 εἶπὺν O || 13 τὴν V , ἐγὼ O , quod post εἶπον ponendum censeat Uhlig | παραὶ — ὑπεῖρ Uhlig , παρὰ κατὰ ὑπέρ OV || 17 καὶ — ἐν ] καὶ ἐν τῷ ἄμα ὀφείλουσι λέγεσθαι , οἷον <Θ 348> “ Ἐκτωρ δ’ ἀμφιπεριστρώφα καλλίτριχας ἵππους V , quibus iterum add v . 14—17 | ἀποτελεῖ OV || 18 ἐν — οὐδέποτε ( 20 ) add V || 20 ἐστι add V || 22 τὸ OV , τῷ b || 25 φανερὸν Ob | ὁ O , ὅτι b || 28 κατὰ O
Lemmas: 1 παρά ἐγώ παρά σύ V , παρά ἐγώ OA || 2 καί — σύνθεσις VA , ἔξω ὅτε καί κατά σύνθεσις παρατίθημι Ob || 6 προάγω . — κατά ὅτι ( γ ) add A || 7 σύνδεσμος Ab , συνθέσμου O || 8 ἀντί ὁ Ab , ἄν O || 10 εἶμαι ἢ — εἶπον ( 12 ) om V | εἰμί — δέκα ( 12 ) add Uhlig ; lac . ind . b || 12 εἶπον O || 13 ὁ V , ἐγώ O , quod post εἶπον ponendum censeat Uhlig | παρά — ὑπέρ Uhlig , παρά κατά ὑπέρ OV || 17 καί — ἐν ] καί ἐν ὁ ἄμη ὀφείλω λέγω , οἷος <Θ 348> “ Ἕκτωρ δέ ἀμφιπεριστρωφάω καλλίθριξ ἵππος V , quibus iterum add v . 14—17 | ἀποτελέω OV || 18 ἐν — οὐδέποτε ( 20 ) add V || 20 εἰμί add V || 22 ὁ OV , ὁ b || 25 φανερός Ob | ὁ O , ὅτι b || 28 κατά O
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0146.1
ὑπὸ πάλιν παραλόγως ὠξυντήθησαν · αἱ γὰρ εἰς ὃ λήγουσαι λέξεις βαρύνονται , ἐκεῖνο ἄλλο τοῦτο , χωρὶς τῆς αὐτό , ἥτις οὕτως ἐτονώθη · καὶ δεύονται διὰ τοῦτο δηλονότι , ἵνα εὐθετοῖ ὥσαι πρὸς τὴν ἀναστροφὴν · εἰ γὰρ ἐβαρύνοντο , πῶς ἔτι τὴν ἀναστροφὴν ἐποίουντο ; δι’ ἣν καὶ οἱ Αἰολεῖς ὠξύνουν αὐτάς , καὶ ταῦτα βαρυντικοὶ ὄντες . Καὶ τὸ διὰ ψιλῶν συμφώνων ἐκφέρεσθαι παρέπεται αὐταῖς , εεσχειωμένης τῆς ἄμφι , ἥτις καὶ δείκνυσιν ἐν ταῖς συνθέσεσιν , ὅτι βαρέως φέρει τὸ δασὺ 30 σύμφωνον , εἰς ψιλὸν μεταβάλλουσα τοῦτο , ὡς ἐν τῷ ἀμπέχεσθαι καὶ ἀμπεχόνῃ . Ταῦτα πάντα τὰ ἀσθενῆ παρέπεται ταῖς προθέσεσιν . Καὶ 10 τάχα διὰ τοῦτο προτίθενται πάντων τῶν τοῦ λόγου μερῶν , ἵνα ὡςπερ <οἱ ἀρρωστοι οἱ μὴ δυνάμενοι περιπατεῖν ὑπὸ ἄλλων βαστάζονται , οὕτω καὶ αἱ προθέσεις> ὑπὸ ἄλλων βαστάζονται λέξεων διὰ τὴν ἐνούσαν αὐταῖς ἀσθένειαν .
Lemmas: ὑπό πάλιν παράλογος ὀξύνω · ὁ γάρ εἰς ὅς λήγω λέγω βαρύνω , ἐκεῖνος ἄλλος οὗτος , Χωρὶς ὁ αὐτός , ὅστις οὕτως τονόω · καί δήω διά οὗτος δηλονότι , ἵνα εὐθετέω ὠθέω πρός ὁ ἀναστροφή · εἰμί γάρ βαρύνω , πῶς ἔτι ὁ ἀναστροφή ποιέω ; διά ὅς καί ὁ Αἰολεύς ὀξύνω αὐτός , καί οὗτος βαρυντικός εἰμί . καί ὁ διά ψιλός σύμφωνος ἐκφέρω παρέπομαι αὐτός , εεσχειωμένης ὁ ἀμφί , ὅστις καί δείκνυμι ἐν ὁ σύνθεσις , ὅτι βαρύς φέρω ὁ δασύς 30 σύμφωνος , εἰς ψιλός μεταβάλλω οὗτος , ὡς ἐν ὁ ἀμπέχω καί ἀμπεχόνη . οὗτος πᾶς ὁ ἀσθενής παρέπομαι ὁ πρόθεσις . καί 10 τάχα διά οὗτος προτίθημι πᾶς ὁ ὁ λόγος μέρος , ἵνα ὡς <οἱ ἄρρωστος ὁ μή δύναμαι περιπατέω ὑπό ἄλλος βαστάζω , οὗτος καί ὁ προτίθημι ὑπό ἄλλος βαστάζω λέξις διά ὁ ἔνειμι αὐτός ἀσθένεια .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0146.2
Αἱ τινες οὐκ ἀναστρέφονται . ] Πῶς γὰρ προτιθέμεναι καὶ μο - 15 νοσύλλαβοι τυγχάνουσαι τοὺς τόνους ὀπίσθεν φέρειν δύνανται ; ἀναστροφῆς γὰρ τοῦτο ἴδιον , τὸ τὸν οἰκεῖον ἀναπέμπειν τόνον . Καὶ σημειωτέον , ὅτι μόνη ἡ σύν ἀναστροφὴ ἐν μονοσύλλαβοις πέπτονεν , ὡς ἐν τῷ <ο 410> ἐλθὼν ἀργυρότοξος Ἀπόλλων Ἀρτέμιδι Σύν · εἰδέναι δὲ χρὴ ὁμοίως , ὅτι οὐ δεῖ τὸ σπανίως εἰρημένον εἰς κοινότητα παρα - 10 20 λαμβάνειν .
Lemmas: ὁ τις οὐ ἀναστρέφω . ] Πῶς γάρ προτίθημι καί μ - 15 νοσυλλαμβανω τυγχάνω ὁ τόνος ὄπισθεν φέρω δύναμαι ; ἀναστροφή γάρ οὗτος ἴδιος , ὁ ὁ οἰκέω ἀναπέμπω τόνος . καί σημειωτέος , ὅτι μόνος ὁ σῦς ἀναστροφή ἐν μονοσυλλαβέω πίπτω , ὡς ἐν ὁ <ο 410> ἔρχομαι ἀργυρότοξος Ἀπόλλων Ἀρτέμιδι Σῦς · οἶδα δέ χρή ὁμοίως , ὅτι οὖον δεῖ ὁ σπανίως εἴρω εἰς κοινότης παρά - 10 20 λαμβάνω .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0146.3
Δισύλλαβοι δὲ δύο καὶ δέκα . ] Καθολικῶς χρὴ λέγειν , ὅτι αἱ 20 τριχρονούσαι τῶν προθέσεων οὐκ ἀναστρέφονται ἢ κατὰ θέσιν ἰδίαν ἢ κατὰ παρεῖσινον πάθος , κατὰ θέσιν μὲν ἰδίαν , ὡς ἡ ἀντὶ καὶ ἡ ἄμφι , κατὰ παρεῖσινον δὲ πάθος , ὡς ἡ ὑπέρ , καὶ παραί , καὶ καταί · αἱ δὲ δι - 30 25 χρονούσαι ἀναστροφὴν ὑπομένουσιν , εἰ μὴ πῶ συνέπτυσιν κωλύσῃ · οὐ γὰρ ἀναστρέφεται ἡ διά , ἵνα μὴ συννεμῇ τῇ αἰτιατικῇ τοῦ δαίμονος , <ὡς ἐν τῷ> <Β 2> Δία δ’ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος , οὐδὲ ἡ ἀνά , 931 b ἵνα μὴ σημαίνῃ τὸν ἄνακτα , ὡς ἐν τῷ <Π 233> Ζεῦ ἄνα , Δωδωναῖε , Πελασγικέ , ἢ τὸ ἀνάστηθι ρῆμα , <ὡς ἐν τῷ> <Ι 247> ἀλλ’ 30 ἄνα , εἰ μέμονάς γε .
Lemmas: δισύλλαβος δέ δύο καί δέκα . ] καθολικός χρή λέγω , ὅτι ὁ 20 τριχρονέω ὁ πρόθεσις οὐ ἀναστρέφω ἢ κατά θέσις ἴδιος ἢ κατά παρεισινομαι πάθος , κατά θέσις μέν ἴδιος , ὡς ὁ ἀντί καί ὁ ἀμφί , κατά παρεισινομαι δέ πάθος , ὡς ὁ ὑπέρ , καί παρά , καί καταί · ὁ δέ Ζεύς - 30 25 χρονέω ἀναστροφή ὑπομένω , εἰμί μή πῶ συνέπτυσιν κωλύω · οὖον γάρ ἀναστρέφω ὁ διά , ἵνα μή συννεμέω ὁ αἰτιατικός ὁ δαίμων , ὡς ἐν ὅς <Β 2> Ζεύς δέ οὐ ἔχω νήδυμος ὕπνος , οὐδέ ὁ ἀνά , 931 b ἵνα μή σημαίνω ὁ ἄναξ , ὡς ἐν ὁ <Π 233> Ζεύς ἄναξ , Δωδωναῖος , Πελασγικός , ἢ ὁ ἀνίστημι ῥῆμα , ὡς ἐν ὅς <Ι 247> ἀλλά 30 ἄναξ , εἰμί μέμονα γε .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0146.4
Χρὴ δὲ εἰδέναι , ὅτι ἀντιπεπόνθασιν ἀλλήλαις αἱ μονοσύλλαβοι καὶ αἱ δισύλλαβοι προθέσεις · ἐπειδὴ γὰρ πᾶσαι αἱ μονοσύλλαβοι εἰς σύμφωνον κατέληξαν , μία δὲ αὐτῶν εἰς φωνήεν , ἡ πρό , διὰ τοῦτο σχεδόν
Lemmas: χρή δέ οἶδα , ὅτι ἀντιπάσχω ἀλλήλων ὁ μονοσύλλαβος καί ὁ δισύλλαβος πρόθεσις · ἐπεί γάρ πᾶς ὁ μονοσύλλαβος εἰς σύμφωνος καταλήγω , εἷς δέ αὐτός εἰς φωνήεις , ὁ πρό , διά οὗτος σχεδόν
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0146.5
1 ὠξυντήθησαν VA , ὠξυντήθη O || 3 δεύονται A , δεύεται O V || 4 δι’ ἣν — ὄντες ( 5 ) om A || 5 ὠξύνουν V , ὠξύναν O || 8 μεταβάλλουσα V , μεταβαλοῦσα O , τρέπεται A || ἐν τῷ O VA , τὸ b || 9 Ταῦτα πάντα τὰ ἀσθενῆ — τοῦτο ( 10 ) O , διὰ τοῦτο δὲ V || 10 πάντων — μερῶν add V || 11 οἱ ἀρρ . — προθ . ( 12 ) om O V || 12 ἄλλων V , 5 fere litter . lac . O || 14 in marg . add Ἡλιοδώρου N || 18 ἐλθὼν O , ἤλθεν V , ἐλθεῖν A || 21 in marg . add Ἡλιοδώρου N || 28 ἡ διά — οὐδὲ ( 27 ) om V || 27 ὡς ἐν τῷ> τοῦ O b || 28 in marg . add V2 : καὶ ἄνα , Λητοῦς υἱέ <hymn . in Apoll . 545> || 29 ἡ — γε ( 30 ) om V | ἀνάστηθι ἄνα Ob || 31 ἀλλ . αἱ μον . V , αἱ μον . ἀλλ . O || 32 αἱ ante δις . add V | εἰς σύμφ . — πᾶσαι ( 95 , 2 ) om V
Lemmas: 1 ὀξύνω VA , ὀξύνω O || 3 δήω A , δήω O V || 4 διά ὅς — εἰμί ( 5 ) om A || 5 ὀξύνω V , ὀξύνω O || 8 μεταβάλλω V , μεταβάλλω O , τρέπω A || ἐν ὁ O VA , ὁ b || 9 οὗτος πᾶς ὁ ἀσθενής — οὗτος ( 10 ) O , διά οὗτος δέ V || 10 πᾶς — μέρος add V || 11 ὁ ἀρρ . — προτίθημι . ( 12 ) om O V || 12 ἄλλος V , 5 fere litter . lac . O || 14 in marg . add Ἡλιόδωρος N || 18 ἔρχομαι O , ἔρχομαι V , ἔρχομαι A || 21 in marg . add Ἡλιόδωρος N || 28 ὁ διά — οὐδέ ( 27 ) om V || 27 ὡς ἐν ὅς ὁ O b || 28 in marg . add V2 : καί ἄναξ , Λητώ υἱός <hymn . in Apoll . 545> || 29 ὁ — γε ( 30 ) om V | ἀνίστημι ἄναξ Ob || 31 ἀλλ' . ὁ νυμφότιμον . V , ὁ νυμφότιμον . ἀλλ' . O || 32 ὁ ante δις . add V | εἰς σψμφ . — πᾶς ( 95 , 2 ) om V
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.1
εἶπεν <ἐν εἰς ἐξ> τῶν πρὸς πρό , τὴν πρὸ τελευταίαν τάσσων , ὑστερον
Lemmas: εἶπον ἐν εἰς ἐξίημι ὁ πρός πρό , ὁ πρό τελευταῖος τάσσω , ὕστερος
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.10
κατηγορουσα τῶν ἐν τοῖς ῥήμασιν ἐγκλίσεων καθόλου ἢ μερικῶς , ὧν
Lemmas: κατηγορέω ὁ ἐν ὁ ῥῆμα ἔγκλισις καθόλου ἢ μερικός , ὅς
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.11
10 ἄνευ οὐ κατακλείει διάνοιαν » . “ Ἔχει δὲ ἡ ἔννοια τοῦ ὄρου οὕτως ·
Lemmas: 10 ἄνευ οὖον κατακλείω διάνοια » . “ ἔχις δέ ὁ ἔννοια ὁ ὁράω οὕτως ·
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.12
« ἐπίρρημά ἐστι λέξις ἄκλιτος » , ὅ ἐστιν ἀκίνητος · οὐδὲ γὰρ κλίσιν ἢ κίνησιν
Lemmas: « ἐπίρρημα εἰμί λέξις ἄκλιτος » , ὅς εἰμί ἀκίνητος · οὐδέ γάρ κλίσις ἢ κίνησις
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.13
ἔχει τὰ ἐπίρρημα , διότι ἕκαστον ἐπίρρημα μίαν φωνὴν ἔχει καὶ ἕνα
Lemmas: ἔχω ὁ ἐπίρρημα , διότι ἕκαστος ἐπίρρημα εἷς φωνή ἔχω καί εἷς
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.14
σχηματισμόν . Καὶ τοσοῦτον ἄκλιτά ἐστι τὰ ἐπίρρημα , ὅτι καὶ τὰ πτωτικὰ
Lemmas: σχηματισμός . καί τοσοῦτος ἄκλιτος εἰμί ὁ ἐπίρρημα , ὅτι καί ὁ πτωτικός
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.15
ὀνόματα , ἅνικα σύνταξιν ἐπιρρηματικὴν ἀναδέξεται , ἄπτωτα μένει
Lemmas: ὄνομα , ἡνίκα σύνταξις ἐπιρρηματικός ἀναδείκνυμι , ἄπτωτος μένω
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.16
15 ὡς ἐπίρρημα γενόμενα , οἷον <Z 326> οὐ μὲν καλά χόλον , <υ 294 .
Lemmas: 15 ὡς ἐπίρρημα γίγνομαι , οἷος <Z 326> οὖον μέν καλός χόλος , <υ 294 .
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.17
φ 312> οὐ μὲν καλὸν ἀτέμβεῖν οὐδὲ δίκαιον , <E 545> ὅς τ’ εὐρύ
Lemmas: φ 312> οὖον μέν καλός ἀτέμβω οὐδέ Δίκαιος , <E 545> ὅς τε εὐρύς
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.18
ρέει . « Κατηγορουσα τῶν ἐν τοῖς ῥήμασιν ἐγκλίσεων » · κατηγοροῦσα ἀντὶ
Lemmas: ῥέω . « κατηγορέω ὁ ἐν ὁ ῥῆμα ἔγκλισις » · κατηγορέω ἀντί
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.19
τοῦ τιθεμένη , ἢν ἡ τὸ ἔξης οὕτως , « τιθεμένη κατὰ τῶν ἐν τοῖς ῥήμασιν
Lemmas: ὁ τίθημι , εἄν ὁ ὁ ἔξειμι οὕτως , « τίθημι κατά ὁ ἐν ὁ ῥῆμα
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.2
10 δὲ τῇ ἐναντίᾳ τάξει χρῆται , ἐπεὶ αἱ δισύλλαβοι πᾶσαι εἰς φωνὴν κατέ -
Lemmas: 10 δέ ὁ ἐναντίος τάξις χράω , ἐπεί ὁ δισύλλαβος πᾶς εἰς φωνή κατέ -
commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0147.20
ἐγκλίσεων » , ἐπειδὴ καὶ τὸ ἐπίρρημα κατηγορῶμα φασιν οἱ φιλόσοφοι .
Lemmas: ἔγκλισις » , ἐπεί καί ὁ ἐπίρρημα κατηγορέω φημί ὁ φιλόσοφος .