commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0159.1
Ἀριστοτέλης οὐν οὕτως ὁρίζει τὸν ὅρον · « ὅρος ἐστὶν ὁ τὸ ὅν 20 τί εἶναι δηλῶν » . Καὶ διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν τὸ τί ἐδήλωσε τὴν οὐσίαν , τὸ γὰρ τί οὐσίας ἐστὶ δηλωτικόν · διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν « εἶναι » καὶ προ(ς)θέσθαι ῥήματι παρωχημένου χρόνου ἐδήλωσεν ὅτι προϋπάρχει τὸ ὁριστὸν τοῦ ὁρου . Ὁ δὲ Χρύσιππος λέγει , ὅτι « ὅρος ἐστὶν ἰδίου ἀπόδοσις » , 5 τούτεστιν ὁ τὸ ἴδιον ἀποδιδοὺς . Ὁ δὲ Ἀντίπατρος ὁ Στωϊκὸς λέγει · « ὅρος ἐστὶ λόγος κατ’ ἀνάγκην ἐκφερόμενος » , τούτεστι κατ’ ἀντιστροφὴν · καὶ γὰρ ὁ ὅρος ἀντιστρέφειν θέλει . Ἄλλοι δὲ λέγουσιν , ὅτι « ὅρος ἐστὶ λόγος ἐκ τῶν καθόλου καὶ κοινῶν <καὶ ἰδίου> ἰδίων τι ἀποτελῶν » · ὁριζόμενοι γὰρ τὸν ἄνθρωπον λέγομεν , ὅτι « ἄνθρωπός ἐστι ζῷον λογικὸν 10 θνητὸν νοῦ τε καὶ ἐπιστήμης δεκτικόν » . Καὶ ἰδοὺ , ἐκ τῶν καθόλου καὶ κοινῶν <καὶ ἰδίου> ἰδίων τι ἀπετέλεσεν · καὶ γὰρ τὰ μὲν ἄλλα κοινὰ εἰσιν , ὡς τὸ ζῷον , τὸ λογικόν , τὸ θνητόν · καὶ γὰρ οὐ μόνος ὁ ἄνθρωπός ἐστι ζῷον , ἀλλὰ καὶ <λέων καὶ ἰχθὺς καὶ πάντα ὅσα ζωῆς μετειλήφασι · καὶ πάλιν οὐ μόνος ὁ ἄνθρωπός ἐστι λογικόν , ἀλλὰ καὶ> οἱ 15 ἄγγελοι καὶ οἱ δαίμονες · καὶ πάλιν οὐ μόνος ὁ ἄνθρωπός ἐστι θνητόν , ἀλλὰ καὶ οἱ δαίμονες καὶ τὰ ἄλλα ζῷα , θνηταὶ γὰρ αἱ μακρόβιοι νύμφαι · τὸ δὲ νοῦ καὶ ἐπιστήμης δεκτικὸν μόνου τοῦ ἀνθρώπου ἐστίν , αἱ γὰρ μακρόβιοι νύμφαι οὐ διδάσκονται , ἀλλὰ φύσει ἕχουσι τὴν εἴδησιν . 20 Ἄλλοι δὲ φασιν , ὅτι « ὅρος ἐστὶ λόγος σύντομος , δηλωτικὸς τῆς φύσεως τοῦ ὑποκειμένου πράγματος » · [ ὁ ] « λόγος » δὲ πρόκειται διὰ τὸ ἄνθρωπος · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὴν φύσιν τοῦ ὑποκειμένου πράγματος , ἀλλ’ οὐκ ἐστὶ λόγος · ὁ δὲ ὅρος λόγος θέλει εἶναι , τούτεστιν ἐκ πλειόνων λέξεων θέλει συγκεῖσθαι · « σύντομος » δὲ πρόκειται , ἐπειδὴ ἐστὶ λόγος λαοῖς καὶ διηγηματικός · « δηλωτικὸς » δὲ « τῆς φύσεως τοῦ ὑποκειμένου πράγμα - 25 τος » πρόκειται διὰ τὰ ἀποφθέγματα , οἷον διὰ τὸ « μηδὲν ἄγαν » καὶ « γνῶθι σαυτόν » · ταῦτα γὰρ καὶ λόγοι εἰσι καὶ σύντομοι , καὶ ὡμως οὐ δηλοῦσι τὴν φύσιν τοῦ ὑποκειμένου πράγματος , ὅθεν οὐδὲ ὅροι εἰσίν .
Lemmas: Ἀριστοτέλης ὀν οὕτως ὁρίζω ὁ ὅρος · « ὅρος εἰμί ὁ ὁ ὅς 20 τίς εἰμί δηλόω » . καί διά μέν ὁ εἶπον ὁ τίς δηλόω ὁ οὐσία , ὁ γάρ τίς οὐσία εἰμί δηλωτικός · διά δέ ὁ εἶπον « εἰμί » καί προΐημι ῥῆμα παρωχημένος χρόνος δηλόω ὅτι προυπάρχω ὁ ὁριστός ὁ ὁράω . ὁ δέ Χρύσιππος λέγω , ὅτι « ὅρος εἰμί ἴδιος ἀπόδοσις » , 5 τουτέστιν ὁ ὁ ἴδιος ἀποδίδωμι . ὁ δέ Ἀντίπατρος ὁ στωϊκός λέγω · « ὅρος εἰμί λόγος κατά ἀνάγκη ἐκφέρω » , τουτέστι κατά ἀντιστροφή · καί γάρ ὁ ὅρος ἀντιστρέφω ἐθέλω . ἄλλος δέ λέγω , ὅτι « ὅρος εἰμί λόγος ἐκ ὁ καθόλου καί κοινός καί ἴδιος ἴδιος τίς ἀποτελέω » · ὁρίζω γάρ ὁ ἄνθρωπος λέγω , ὅτι « ἄνθρωπος εἰμί ζῷον λογικός 10 θνητός νόος τε καί ἐπιστήμη δεκτικός » . καί ἰδού , ἐκ ὁ καθόλου καί κοινός καί ἴδιος ἴδιος τίς ἀποτελέω · καί γάρ ὁ μέν ἄλλος κοινός εἰμί , ὡς ὁ ζῷον , ὁ λογικός , ὁ θνητός · καί γάρ οὖον μόνος ὁ ἄνθρωπος εἰμί ζῷον , ἀλλά καί Ἠλέων καί ἰχθύς καί πᾶς ὅσος ζωή μεταλαμβάνω · καί πάλιν οὖον μόνος ὁ ἄνθρωπος εἰμί λογικός , ἀλλά καί ὁ 15 ἄγγελος καί ὁ δαίμων · καί πάλιν οὖον μόνος ὁ ἄνθρωπος εἰμί θνητός , ἀλλά καί ὁ δαίμων καί ὁ ἄλλος ζῷον , θνητός γάρ ὁ μακρόβιος νύμφη · ὁ δέ νόος καί ἐπιστήμη δεκτικός μόνος ὁ ἄνθρωπος εἰμί , ὁ γάρ μακρόβιος νύμφη οὖον διδάσκω , ἀλλά φύσις ἔχω ὁ εἴδησις . 20 ἄλλος δέ φημί , ὅτι « ὅρος εἰμί λόγος σύντομος , δηλωτικός ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα » · [ ὁ ] « λόγος » δέ πρόκειμαι διά ὁ ἄνθρωπος · οὗτος γάρ δηλόω ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα , ἀλλά οὐ εἰμί λόγος · ὁ δέ ὅρος λόγος ἐθέλω εἰμί , τουτέστιν ἐκ πλείων λέξις ἐθέλω σύγκειμαι · « σύντομος » δέ πρόκειμαι , ἐπεί εἰμί λόγος λαός καί διηγηματικός · « δηλωτικός » δέ « ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι πράγμα - 25 ὅς » πρόκειμαι διά ὁ ἀπόφθεγμα , οἷος διά ὁ « μηδείς ἄγαν » καί « γιγνώσκω σεαυτοῦ » · οὗτος γάρ καί λόγος εἰμί καί σύντομος , καί ὠμός οὖον δηλόω ὁ φύσις ὁ ὑπόκειμαι πρᾶγμα , ὅθεν οὐδέ ὅρος εἰμί .