commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0556.1
Φασὶ δὲ ὡς οὐκ εὖ οἱ παλαιοὶ διπλὰ αὐτὰ ὀνομάζουσιν · εἰ γὰρ 815 , 17 b δώμεν ἀληθῆ εἶναι τὸν λόγον τὸν φάσκοντα , πρὸ τῆς εὐρέσεως αὐτῶν διὰ δύο συμφώνων ἀποτελεῖσθαι τὰς φωνὰς τούτων , ἐξ ὧν καὶ συνεστήκασιν , ἔδει σύνθετα αὐτὰ ὀνομάζεσθαι καὶ οὐ διπλὰ · τὰ γὰρ ἐκ δύο 5 συνεστῶτα διαφόρων σύνθετα καλοῦμεν , ὡς τὸ Φιλοκτήτην σύνθετον κα-λοῦμεν ὄνομα . Ἔτι δὲ τὰ διπλὰ ἀδύνατόν ἐστιν ἐκ δύο συμφώνων συγκεῖσθαι · λέγομεν γὰρ ὡς οὐδέποτε συλλαβὴ εἰς τρία σύμφωνά λήγει , ὅπου γε καὶ σπανίως εἰς δύο · εἰ δώμεν τοίνυν τὰ διπλὰ ἐκ δύο συμφώνων , εὑρεθήσεται τὸ Σὸρὲ εἰς τρία σύμφωνά καταληγον , ὅπερ ἀδύ - 10 νατον . Ἔτι φασίν · οὐδὲ ἐν ἀφώνων προηγείται τοῦ ζ κατὰ σύλληψιν · πῶς οὖν δύναται ἐκ τοῦ κ καὶ ζ εἶναι τὸ ξ , ἢ ἐκ τοῦ π καὶ ζ τὸ ψ ; Ἔτι φασίν οὕτως · οὐκέτι δύο εἰσίν , ὅτι τὸ ζ παρὰ τῷ ποιητῇ οὐ μακράν ποιεῖ , <Δ 103 , 121> εἰς ἀστὺ Ζελέιης , <Β 634> οἷ τε Ζάκυνθον ἔναιον , καὶ ὅτι τὸ Σμύρνα τινὲς καὶ διὰ τοῦ Σμ γράφουσι , καίτοι 15 διπλοῦ μηδέποτε προηγουμένου συμφώνου · ὥστε οὔτε σύνθετα οὔτε διπλὰ . Ἔτι φασίν · ἄλλως τε εἰ καὶ συγχωροῦμεν αὐτὰ δύναμιν δύο συμφώνων ἔχειν , ἐπειδὴ ἐπλανήθησαν οἱ Αἰολεῖς κατὰ τὴν προφοράν τοῦ 328 , 8 ο Ζυγὸς σδυγὸς γράφοντες καὶ τοῦ Σίφος σκίφος καὶ τοῦ ψέλιον σπέ - λιον , οὐ δεῖ δὲ ὅμως τὰ κατὰ διάλεκτον ἰδιάζοντα εἰς κοινὸν παραλαμ - 20 βάνειν . Καλέσωμεν αὐτὰ μακρά · ἐδείξαμεν γὰρ [ αὐτά ] ὡς καὶ τὸ ἦ καὶ τὸ ῳ δυοῖν ἐπέχοντο δύναμιν φωνηέντων μακρὰ καλεῖται . Πρὸς οὓς φαμεν , ὅτι διὰ τοῦτο τὰ διπλὰ οὐ καλεῖται μακρά , ἐπειδὴ οὐ δύναται καθ’ αὐτὰ ἐκφωνεῖσθαι , ὥσπερ τὸ ἦ καὶ τὸ ῳ . Εὔλογον δὲ ἐστὶν αὐτὰ σύνθετα καλεῖν , εἰ ὁμολογοῦμεν δύναμιν ἔχειν δύο συμφώνων · 25 ἰδοὺ γὰρ ἐν τῷ Θώρακι καὶ Πέλοπι λέγομεν , ὅτι αὐταὶ αἱ δοτικαὶ τῶν ἐνικῶν προσλαμβάνουσαι πρὸ τοῦ ἰ τὸ ζ καὶ συναροῦσαι τὸ κζ εἰς ξ καὶ τὸ πζ εἰς ψ τὴν δοτικὴν τῶν πληθυντικῶν ποιοῦσιν . Εὔλογον δὲ πάλιν αὐτὰ καὶ διπλὰ λέγειν , ἄτε ἐκ μιᾶς φύσεως τῶν συμφώνων ἔχοντα τὴν γένεσιν . — Εἰ δὲ φατε , ὅς καὶ τὰς διφθόγγους διπλὰς λέγεσθαι , 30 ἐπειδὴ ἐκ φύσεως μιᾶς τῶν φωνηέντων καὶ αὐταί , λέγομεν ὅτι ἐκείναις ἐπενόησαν ἄλλην παρὰ τὴν τῶν διπλῶν ὀνομασίαν οἱ ἀρχαῖοι , ἐπειδὴ εὗρον αὐτὰς καὶ ἐκ δύο φθόγγων συναρουμένας καὶ εἰς δύο φθόγγους διαιρουμένας . Τί δὲ ἄτοπον , εἰ καὶ ἁμάρτηνται περὶ τὴν ὀνομασίαν ; οὐ γὰρ ἐκ διαφόρων σύγκειται τὰ διπλὰ , ἀλλ’ ὥσπερ ἐξ ἑνὸς σώματος ἀνα - 35 δεδίπλωται · ἀκούε τοῦ τεχνογράφου · « διπλὰ δὲ εἴρηται , ὅτι ἐν ἑκάστῳ αὐτῶν ἐκ δύο συμφώνων σύγκειται » · « ἐκ δύο συμφώνων » εἶπεν , οὐκ « ἐξ ἀφώνου καὶ ἡμιφώνου » .
Lemmas: φημί δέ ὡς οὐ εὕω ὁ παλαιός διπλός αὐτός ὀνομάζω · εἰμί γάρ 815 , 17 b δήω ἀληθής εἰμί ὁ λόγος ὁ φάσκω , πρό ὁ εύρεση αὐτός διά δύο σύμφωνος ἀποτελέω ὁ φωνή οὗτος , ἐκ ὅς καί συνίστημι , ἐσθίω σύνθετος αὐτός ὀνομάζω καί οὖον διπλός · ὁ γάρ ἐκ δύο 5 συνίστημι διάφορος σύνθετος καλέω , ὡς ὁ Φιλοκτήτης συντίθημι καλέω ὄνομα . ἔτι δέ ὁ διπλός ἀδύνατος εἰμί ἐκ δύο σύμφωνος σύγκειμαι · λέγω γάρ ὡς οὐδέποτε συλλαβή εἰς τρεῖς σύμφωνος λήγω , ὅπου γε καί σπανίως εἰς δύο · εἰμί δήω τοίνυν ὁ διπλός ἐκ δύο σύμφωνος , εὑρίσκω ὁ σορός εἰς τρεῖς σύμφωνος καταλήγω , ὅσπερ ἀδύ - 10 νάω . ἔτι φημί · οὐδέ ἐν ἄφωνος προηγέομαι ὁ ζ κατά σύλληψις · πῶς οὖν δύναμαι ἐκ ὁ Κ καί ζ εἰμί ὁ ξ , ἢ ἐκ ὁ π καί ζ ὁ ψ ; ἔτι φημί οὕτως · οὐκέτι δύο εἰμί , ὅτι ὁ ζ παρά ὁ ποιητής οὖον μακρός ποιέω , <Δ 103 , 121> εἰς Ἄστυ Ζελέιης , <Β 634> οἷ τε Ζάκυνθος νάω , καί ὅτι ὁ Σμύρνα τις καί διά ὁ σμʹ γράφω , καίτοι 15 διπλόος μηδέποτε προηγούμενος σύμφωνος · ὥστε οὔτε σύνθετος οὔτε διπλός . ἔτι φημί · ἄλλως τε εἰμί καί συγχωρέω αὐτός δύναμις δύο σύμφωνος ἔχω , ἐπεί πλανάω ὁ Αἰολεύς κατά ὁ προφορά ὁ 328 , 8 ὁ ζυγόν σδυγὸς γράφω καί ὁ Σιφός ξίφος καί ὁ ψέλιον σπεʹ - Λιόν , οὖον δεῖ δέ ὅμως ὁ κατά διάλεκτος ἰδιάζω εἰς κοινός παραλαμ - 20 βάω . καλέω αὐτός μακρός · δείκνυμι γάρ [ αὐτός ] ὡς καί ὁ εἰμί καί ὁ ῳ δύο ἐπέχω δύναμις φωνήεις μακρός καλέω . πρός ὅς φημί , ὅτι διά οὗτος ὁ διπλός οὖον καλέω μακρός , ἐπεί οὖον δύναμαι κατά αὐτός ἐκφωνέω , ὥσπερ ὁ εἰμί καί ὁ ῳ . Εὔλογος δέ εἰμί αὐτός σύνθετος καλέω , εἰμί ὁμολογέω δύναμις ἔχω δύο σύμφωνος · 25 ἰδού γάρ ἐν ὁ Θώραξ καί Πέλοψ λέγω , ὅτι αὐτός ὁ δοτικός ὁ ἑνικός προσλαμβάνω πρό ὁ εἷς ὁ ζ καί συναιρέω ὁ κζ εἰς ξ καί ὁ πζʹ εἰς ψ ὁ δοτικός ὁ πληθυντικός ποιέω . Εὔλογος δέ πάλιν αὐτός καί διπλός λέγω , αὔγ-ασμα ἐκ εἷς φύσις ὁ σύμφωνος ἔχω ὁ γένεσις . — εἰμί δέ φημί , ὅς καί ὁ δίφθογγος διπλόος λέγω , 30 ἐπεί ἐκ φύσις εἷς ὁ φωνήεις καί αὐτός , λέγω ὅτι ἐκεῖνος ἐπινοέω ἄλλος παρά ὁ ὁ διπλόος ὀνομασία ὁ ἀρχαῖος , ἐπεί εὑρίσκω αὐτός καί ἐκ δύο φθόγγος συναίρω καί εἰς δύο φθόγγος διαιρέω . τις δέ ἄτοπος , εἰμί καί ἁμαρτάνω περί ὁ ὀνομασία ; οὖον γάρ ἐκ διάφορος σύγκειμαι ὁ διπλός , ἀλλά ὥσπερ ἐκ εἷς σῶμα ἀνα - 35 διπλόω · ἀκούω ὁ τεχνογράφος · « διπλός δέ εἴρω , ὅτι ἐν ἕκαστος αὐτός ἐκ δύο σύμφωνος σύγκειμαι » · « ἐκ δύο σύμφωνος » εἶπον , οὐ « ἐκ ἄφωνος καί ἡμίφωνος » .