commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0089.2
Βραχέα δύο , ε̄ καὶ ο̄ . ] Δῆλον ὅτι οἱ παλαιοὶ ταῦτα παρατρέχοντες ἐφθέγγοντο , καὶ οὐ τοσαύτην ὥραν ὤχην ἐπὶ τοῦ η̄ καὶ τοῦ ω̄ ἐποίουν ἐν τῷ ἐκφωνεῖν , ἀλλὰ κατὰ τὸ ἡμιὐ μέρος . Καὶ ἐπὶ τούτων δέ , τῶν βραχέων φημί , δ τε ῾Ηρωδιανὸς ὁ τεχνικὸς καὶ ὁ τούτου πατὴρ Ἀπολλώνιος ἐζήτησαν , τί τίνος ἐστὶ βραχύτερον . Καὶ ὁ μὲν ᾿Απολλώνιος φησι τὸ ο̄ εἶναι βραχύτερον τοῦ ε̄ , ἀποδεῖξαι τοιαύτῃ χρῶμενος · λέγει γὰρ ὅτι τὸ ἰ ἐκατέρῳ αὐτῶν προσθεὶς ποιήσεις δηλονότι δύο διφθόγγους , καὶ ἡ μὲν ἐστι μείζων ἢ τὸ ε̄ ἔχουσα , ἡ δὲ ἔλασσον ἢ τὸ ο̄ ἔχουσα , ὡς εἶναι αὐτὴν βραχείαν καὶ ἐν τοῖς τόνοις , ὡς ἐν τῷ ᾿Ομηροὶ Πρίαμοι καὶ ἐν τοῖς ὁμοίοις . ῾Ο δὲ ῾Ηρωδιανὸς τὸ ε̄ μᾶλλον λέγει εἶναι βραχύτερον , ἀποδεικνύς οὕτως · φησί γὰρ πρὸς τὸν πατέρα , ὅτι οὐ δεῖ τῇ παραθέσει τοῦ ἰ ἐξετάζειν ἐκείνων τὴν δύναμιν , ἀλλὰ κατ’ ἰδίαν ἄνευ τινὸς παραθέσεως καὶ μάλιστα τῆς τοῦ ἰ · τοῦτο γὰρ συγγενείαν τινα ἔχει πρὸς τὸ ε̄ · καὶ δείκνυσιν ἐκ τοῦ τὴν ἐκφώνησιν τοῦ ἰ εἶναι ὄνομα τοῦ ε̄ γράμματος · τῷ συγγενεῖ οὖν προστεθέν μεγάλην τινα καὶ δυναμικωτάτην δίφθογγον ἀπετέλεσεν · τῷ δὲ ο̄ προσελθόν , ψ̓ οὐκ ἔχει συγγένειαν , οὐκ ἐνεδείξατο ὅλην τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν . ᾿Ως καὶ ἐπὶ παραδείγματος ἀνθρωπείου , ἵνα καὶ μᾶλλον σαφῶς αὐτὸ νοήσωμεν , εἴ τις ἀδελφὸν αὐτοῦ θεάσαιτο χρείαν ἔχοντα βοηθείας , ὅλη τῇ ψυχῇ ὑπερασπίσει αὐτόν·καὶ συμπράττει καὶ ὑπερμάχει · ἀλλ’ οὐν οὐχ ὅλη τῇ ψυχῇ ὑπὲρ ξένου τοῦτο ποιήσει , ἐξ οὗ καὶ ἀδυναμεστέρα ἢ τῶν ἀμφοτέρων δύναμις πρὸς τοὺς ἐξ ἐναντίας ὤφθη · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ ἰ νόησον , ὅτι οὐχ ὁμοίως ἐπεδείξατο τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν ἐπὶ τοῦ ο̄ , ὡς ἐπὶ τοῦ τοῦ συγγενούς . Διὰ τοιούτων λόγων ὁ ῾Ηρωδιανὸς ἀνατρέψας τὴν τοῦ
Lemmas: Βράχος δύο , ἔ καί ὁ . ] Δῆλος ὅτι ὁ παλαιός οὗτος παρατρέχω φθέγγομαι , καί οὖον τοσοῦτος ὥρα ὀχή ἐπί ὁ ὁ καί ὁ εἰμί ποιέω ἐν ὁ ἐκφωνέω , ἀλλά κατά ὁ ἡμι μέρος . καί ἐπί οὗτος δέ , ὁ βραχύς φημί , δ τε Ἡρωδιανός ὁ τεχνικός καί ὁ οὗτος πατήρ Ἀπολλώνιος ζητέω , τίς τίς εἰμί βραχύς . καί ὁ μέν Απολλώνιος φημί ὁ ὁ εἰμί βραχύς ὁ ἔ , ἀποδείκνυμι τοιοῦτος χράω · λέγω γάρ ὅτι ὁ εἷς ἐκάς αὐτός προστίθημι ποιέω δηλονότι δύο δίφθογγος , καί ὁ μέν εἰμί μείζων ἢ ὁ ἔ ἔχω , ὁ δέ μικρός ἢ ὁ ὁ ἔχω , ὡς εἰμί αὐτός βραχύς καί ἐν ὁ τόνος , ὡς ἐν ὁ ᾿ομηρος Πρίαμος καί ἐν ὁ ὅμοιος . Οὖ δέ Ἡρωδιανός ὁ ἔ μᾶλλον λέγω εἰμί βραχύς , ἀποδείκνυμι οὕτως · φημί γάρ πρός ὁ πατήρ , ὅτι οὖον δεῖ ὁ παράθεσις ὁ εἷς ἐξετάζω ἐκεῖνος ὁ δύναμις , ἀλλά κατά ἴδιος ἄνευ τις παράθεσις καί μάλιστα ὁ ὁ εἷς · οὗτος γάρ συγγένεια τις ἔχω πρός ὁ ἔ · καί δείκνυμι ἐκ ὁ ὁ ἐκφώνησις ὁ εἷς εἰμί ὄνομα ὁ ἔ γράμμα · ὁ συγγενής οὖν προστίθημι μέγας τις καί δυναμικός δίφθογγος ἀποτελέω · ὁ δέ ὁ προσέρχομαι , ψε οὐ ἔχω συγγένεια , οὐ ἐνδείκνυμι ὅλος ὁ ἑαυτοῦ δύναμις . Ως καί ἐπί παράδειγμα ἀνθρώπειος , ἵνα καί μᾶλλον σαφῶς αὐτός νοέω , εἰμί τις ἀδελφός αὐτός θεάομαι χρεία ἔχω βοήθεια , ὅλος ὁ Ψυχή ὑπερασπίζω αὐτόν·καὶ συμπράσσω καί ὑπερμαχέω · ἀλλά ὀν οὐ ὅλος ὁ Ψυχή ὑπέρ ξένος οὗτος ποιέω , ἐκ ὅς καί ἀδύναμος ἢ ὁ ἀμφότερος δύναμις πρός ὁ ἐκ ἐναντίος ὁράω · οὗτος καί ἐπί ὁ εἷς νοέω , ὅτι οὐ ὁμοίως ἐπιδείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ δύναμις ἐπί ὁ ὁ , ὡς ἐπί ὁ ὁ συγγενής . Ζεύς τοιοῦτος λόγος ὁ Ἡρωδιανός ἀνατρέπω ὁ ὁ