commentaria-in-dionysii-thracis-artem-grammaticam.prolegomena-vossiana schol_dionysius_thrax_hilgard_0302.1
ὑπερσυντέλικον , ἀόριστον . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ συγγενείας αὐτοῖς περιτίθησι , λέγων τὸν ἐνεστῶτα συγγενῆ εἶναι τῷ παρατατικῷ καὶ τὸν παρακείμενον τῷ ὑπερσυντελικῷ καὶ τὸν ἀόριστον τῷ μέλλοντι . Τούτων κατὰ δύο τρόπους ἐστι καταλαβεῖν ἡμᾶς τὴν ἀλήθειαν , κατὰ τὴν φωνὴν καὶ κατὰ τὸ σημαϊνόμενον · κατὰ μὲν φωνὴν ἐστιν ὁ ἐνεστὼς τῷ παρατατικῷ συγγενής , ὅτι μικρὸν τῆς φωνῆς παρατρέψας τοῦ ἐνεστῶτος καὶ προσθεὶς ἢ καὶ μὴ προσθεὶς ἀπεργάζη τὸν παρατατικόν · οἷον τύπτω · τὴν τελευταίαν τρέψας εἰς ὼν καὶ προσθεὶς ἐξωθεν τὸ ἑ ἀποτελεῖς τὸν παρατατικόν · ἢ μὴ προσθεὶς · εἴπουν διὰ τὸ τοιούτον · ἤχω , καὶ μόνον τὸ τέλος εἰς οὺν μετατρέψας εὑρίσκεις τὸν παρατατικόν . Τῷ δὲ σημαϊνόμενῳ πάλιν εἰσὶ συγγενεῖς οὕτως · ὁ ἐνεστὼς τὸ προσφάτως πραττόμενον ὑποφαίνει , ὁ δὲ παρατατικὸς τοῦ πράγματος τὸ μὲν ἔχει ἤδη γεγονός , τὸ δὲ ἐτὶ γινόμενον , καὶ ἐν τῷ ἐτὶ γίνεσθαι τῷ ἐνεστῶτι κοινωνεῖ . Συγγενὴς δὲ ὁ παρακείμενος τῷ ὑπερσυντελικῷ · μικρὸν γὰρ παρατρέψας τοῦ τέλους καὶ προσθεὶς ἢ καὶ μὴ προσθεὶς [ ὁμοίως ] εὑρίσκεις τὸν ὑπερσυντέλικον . Ὁμοίως καὶ ὁ ἀόριστος τῷ μέλλοντι , κατὰ μὲν φωνήν , ὅτι τοῦ αὐτοῦ συμφώνου τὴν χορηγίαν ἔχουσιν · ἐὰν γὰρ ἔχῃ ὁ μέλλων τὸ ψ , καὶ ὁ ἀόριστος , εἰ δὲ ξ , κάκεινος ὁμοίως · πάλιν κατὰ φυσικὸν λόγον , ὅτι ἀμφότεροι ἀόριστοί εἰσι · καὶ γὰρ εἰ εἴποις , οὐχ ὡρίσω τὸν καιρόν , πλὴν ὅτι πέπραχας · καὶ πάλιν ἐὰν εἴπης , οὐδὲ οὕτως ἐσήμανας τὸν καιρόν , εἰ μὴ μόνον ὅτι τύψεις · τὸ δὲ πότε οὐ δηλοῖς . Ὁ δὲ παρακείμενος καὶ ὁ ὑπερσυντέλικος συγγενεῖς εἰσι διὰ τοῦ ὁρίζειν · ὁρίζει γὰρ ἀμφότεροι τὸ πότε , ὁ μὲν τῷ ἤδη , ὁ παρακείμενος , ὁ δὲ τῷ πάλαι , ὁ ὑπερσυντελικός .
Lemmas: ὑπερσυντέλικος , ἀόριστος . πρός οὗτος δέ καί συγγένεια αὐτός περιτίθημι , λέγω ὁ ἐνίστημι συγγενής εἰμί ὁ παρατατικός καί ὁ παράκειμαι ὁ ὑπερσυντελικός καί ὁ ἀόριστος ὁ μέλλω . οὗτος κατά δύο τρόπος εἰμί καταλαμβάνω ἐγώ ὁ ἀλήθεια , κατά ὁ φωνή καί κατά ὁ σημαίνω · κατά μέν φωνή εἰμί ὁ ἐνίστημι ὁ παρατατικός συγγενής , ὅτι μικρός ὁ φωνή παρατρέπω ὁ ἐνίστημι καί προστίθημι ἢ καί μή προστίθημι ἀπεργάζομαι ὁ παρατατικός · οἷος τύπτω · ὁ τελευταῖος τρέπω εἰς ών καί προστίθημι ἐξωθεν ὁ ὅς ἀποτελέω ὁ παρατατικός · ἢ μή προστίθημι · ἰπόω διά ὁ τοιοῦτος · ἄγω , καί μόνος ὁ τέλος εἰς ούν μετατρέπω εὑρίσκω ὁ παρατατικός . ὁ δέ σημαίνω πάλιν εἰμί συγγενής οὕτως · ὁ ἐνίστημι ὁ πρόσφατος πράσσω ὑποφαίνω , ὁ δέ παρατατικός ὁ πρᾶγμα ὁ μέν ἔχω ἤδη γίγνομαι , ὁ δέ τίμι γίγνομαι , καί ἐν ὁ τίμι γίγνομαι ὁ ἐνίστημι κοινωνέω . συγγενής δέ ὁ παράκειμαι ὁ ὑπερσυντελικός · μικρός γάρ παρατρέπω ὁ τέλος καί προστίθημι ἢ καί μή προστίθημι [ ὁμοίως ] εὑρίσκω ὁ ὑπερσυντέλικος . ὅμοιος καί ὁ ἀόριστος ὁ μέλλω , κατά μέν φωνή , ὅτι ὁ αὐτός σύμφωνος ὁ χορηγία ἔχω · ἐάν γάρ ἔχω ὁ μέλλω ὁ ψ , καί ὁ ἀόριστος , εἰμί δέ ξ , κενός ὁμοίως · πάλιν κατά φυσικός λόγος , ὅτι ἀμφότερος ἀόριστος εἰμί · καί γάρ εἰμί εἶπον , οὐ ὁρίζω ὁ καιρός , πλήν ὅτι πράσσω · καί πάλιν ἐάν εἶπον , οὐδέ οὕτως σημαίνω ὁ καιρός , εἰμί μή μόνος ὅτι τύπτω · ὁ δέ πότε οὖον δηλόω . ὁ δέ παράκειμαι καί ὁ ὑπερσυντέλικος συγγενής εἰμί διά ὁ ὁρίζω · ὁρίζω γάρ ἀμφότερος ὁ πότε , ὁ μέν ὁ ἤδη , ὁ παράκειμαι , ὁ δέ ὁ πάλαι , ὁ ὑπερσυντελικός .