comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1398
πρ . τ . ποδ . ἐκ . ) καὶ ἄλλα νομισμάτια ( νομ . ἄλλ’ ἄττ’ ) ἀργυρῶ καὶ πέταλα ἐξ ἀργύρου ( καξ ἀργ . πέτ . ) ἥν δὲ ἡμῖν Αἰβὺς τις οἰκέτης κατάρατος ( Α . δ’ ἥν τις κ . οἰκ . ) , ἱπποκόμος · οὗτος ἐπεχείρησε νυκτὸς ( δὴ ’πεχείρ . σκότους ) ΚΑΤΑΛΟΓΑΔΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ ὀφελέσθαι πάντα ἐκεῖνα ( ἐκ . ὀφ . π . ) , καὶ ὤφειλετο καταβεβηκὸτα ἤδη τηρήσας τὸν ἀνδριάντα ( τὸν ἀνδρ . π . ) ὤρα ( δ' ) ὅπως ἠμύνατο τὸν Ἀβὸν ( ἠμύνατ' αὐτὸν Πέλλυχος ) . δι' ὅλης γὰρ τῆς νυκτὸς περιῆει ( περ . νυκτὸς ) ἐν κύκλῳ τὴν αὐλὴν ἀθλιος ἐξελθεῖν οὐ δυνάμενος θέλων ) , ὥσπερ τιν' ) ἐς λαβύρινθον ἐμπεσών , ἄχρι δὴ ἕως ) κατελήφθη ἕχων ( ἕχ . π . ) τὰ φῶρα γενομένης ἡμέρας . καὶ τότε μὲν πληγὰς οὐκ ὀλίγας ἔλαβεν ( υ υ πλ . ἐλ . οὐκ ὀλ . ) ἀλοὺς , οὐ πολὺν δὲ ἐπιβιώσας χρόνον κακὸς κακῶς ἀπέθανε μαστιγούμενος , ὡς ἔλεγε , κατὰ τὴν νύκτα ἑκάστην , ὥστε καὶ μώλωπας ἐς τὴν ἐπιούσαν φαίνεσθαι αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ σώματος . Πέλλυχος ἐγὼ μεσούσης ἡμέρας τρυγῶντας ἀφεῖς τοὺς ἐργάτας ( τ . ἐργ . ἀφ . τρ . ) κατ' ἑμαυτὸν εἰς τὴν ὕλην ἀπῆλθον μεταξὺ φροντίζων τι καὶ ἀνασκοποῦμενος . ἐπεὶ δ' ἐν τῷ συνῃρεφεῖ ἦν , τὸ μὲν πρῶτον ὀλαγμὸς ἐγένετο κυνῶν ( π . ὕλ . ἐγ . ) τὸ δὲ οὐκ' εἶχεν οὕτως , ἀλλὰ μετ' ὀλίγον σεισμοῦ τινος ( τ . σ . ) γενομένου καὶ βοῆς οἷον ἐκ βροντῆς γυναικᾶ δρῶ προσοτοῦσαν φοβερὰν ( φ . πρ . ) , ἠμυσταδιαίαν σχεδὸν τὸ ὕφος · εἶχε δὲ καὶ δάδα ἐν τῇ ἀριστερᾷ ( δ' ἐν τάρ . δάδα ) καὶ ξίφος ( ξ . τ' ) ἐν τῇ δεξιᾷ τὸ βλέμμα φημὶ καὶ τὸ φρικῶδες τῆς προσόψεως ( τὸ τ . πρ . φρ . ) καὶ ἀντὶ τῆς κόμης τοὺς δράκοντας περιέκειτο βοστρυχόδον εἰλουμένους περὶ τὸν αὐχένα ( ἀντὶ τ . π . δ' εἰλ . δρ . ἀμφέκειτο π . τ . αὐχ ) . ( ἡ οἰκία ) ἀοίκητος ἦν ἐκ πολλοῦ ὑπὸ δειμάτων , εἰ δὲ τις οἰκήσειεν , εὐθὺς ἐκπλαγεὶς ἐφευγεν ( ἐφρ . εὐθ . ἐκπλ . ) ἐκδιωχθεὶς ὑπὸ τινος φοβεροῦ ( ὑπὸ φ . του ) καὶ
Lemmas: ΠΡ . τ . ποδ . ἐκ . ) καί ἄλλος νομισμάτιον ( νομ . ἄλλος τις ) ἀργύρεος καί πέταλος ἐκ ἄργυρος ( Καξ ἀργός . πετ . ) ὅς δέ ἐγώ Αἰβὺς τις οἰκέτης κατάρατος ( Α . δέ ὅς τις Κ . οἰκ . ) , Ἱπποκόμος · οὗτος ἐπιχειρέω νύξ ( δή ἐπιχειρέω . σκότος ) καταλογάδην ΑΣ ὀφείλω πᾶς ἐκεῖνος ( ἐκ . ὀφ . π . ) , καί ὀφείλω καταβαίνω ἤδη τηρέω ὁ ἀνδριάς ( ὁ ἀνδρ . π . ) ὤρα ( δέ ) ὅπως ἀμύνω ὁ ἀβώ ( ἀμύνω αὐτός Πέλλυχος ) . διά ὅλος γάρ ὁ νύξ περίειμι ( περ . νύξ ) ἐν κύκλος ὁ αὐλή ἄθλιος ἐξέρχομαι οὖον δύναμαι ἐθέλω ) , ὥσπερ τις ) εἰς λαβύρινθος ἐμπίπτω , ἄχρι δή ἠώς ) καταλαμβάνω ἔχω ( ἐκ . π . ) ὁ φώρ γίγνομαι ἡμέρα . καί τότε μέν πληγάς οὐ ὀλίγος λαμβάνω ( υ υ πλ . Ελ . οὐ ολʹ . ) ἁλίσκομαι , οὖον πολύς δέ ἐπιβιόω χρόνος κακός κακῶς ἀποθνῄσκω μαστιγόω , ὡς λέγω , κατά ὁ νύξ ἕκαστος , ὥστε καί μώλωψ εἰς ὁ ἔπειμι φαίνω αὐτός ἐπί ὁ σῶμα . Πέλλυχος ἐγώ μέσος ἡμέρα τρυγόω ἀφίημι ὁ ἐργάτης ( τ . ἔργος . ἀπό . τρ . ) κατά ἐμαυτοῦ εἰς ὁ ὕλη ἀπέρχομαι μεταξύ φροντίζω τίς καί ἀνασκοπέω . ἐπεί δέ ἐν ὁ συνηρεφέω εἰμί , ὁ μέν πρῶτος ὀλαγμὸς γίγνομαι κύω ( π . ὕλος . ἐκ . ) ὁ δέ οὐ ἔχω οὕτως , ἀλλά μετά ὀλίγος σεισμός τις ( τ . Σ . ) γίγνομαι καί βοή οἷος ἐκ βροντή γυναικάς δράω προΐστημι φοβερός ( φ . ΠΡ . ) , ημυσταδιαια σχεδόν ὁ ὕφος · ἔχω δέ καί δαΐς ἐν ὁ ἀριστερός ( δέ ἐν τάρ . δαΐς ) καί ξίφος ( ξ . τε ) ἐν ὁ δεξιός ὁ βλέμμα φημί καί ὁ φρικώδης ὁ πρόσοψις ( ὁ τ . ΠΡ . φρ . ) καί ἀντί ὁ κόμης ὁ δράκων περίκειμαι βοστρυχόδον εἴλω περί ὁ αὐχήν ( ἀντί τ . π . δέ εἴλω . δραχμή . ἀμφιέννυμι π . τ . αὐχος ) . ( ὁ οἰκίον ) ἀοίκητος εἰμί ἐκ πολύς ὑπό δέμω , εἰμί δέ τις οἰκέω , εὐθύς ἐκπλήσσω φεύγω ( ἐφρ . εὐθύς . ἐκπλ . ) ἐκδιώκω ὑπό τις φοβερός ( ὑπό φ . ὁ ) καί