comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 571
τοῖς αὐτῶν πτεροῖς ἀλισκόμεσθό . λέων ὅπου χρή , καὶ πίθηκος ἐν μέρει . ἕο καὶ πλ . ἐπὶ τοῦ πρὸς τὰ πράγματα καλῶς μεταβαλλομένου . ὀβολοῦ τάρυχος , δὲ’ ὀβολῶν ἀρτύματα . ἐπὶ τῶν ἵνα μικρὰ κατορθώσωσι πλείονα δαπανώντων . σοφὸν γ’ , ὁ βοὺς ἔφασκεν ἀστράβην ἰδών . τὴν αὐτὸς αὐτοῦ γὰρ θύραν κροῦει λίθῳ . τί δεῖ παρεῖναι λέκιθον , ἥν ἐτνος παρή ; τί τὸν τάρυνδον πρὸς ἐμὲ ποικίλλεις ἔχων ; τί δ’ ἄν κάπηλος παρὰ καπηλίδος λάβοι ; ὅτι οὐδὲν ἢ οἶνον . ἐν τῷ μέρει τις καὶ τὸ πῦρ σκαλευσάτω . γῆ θάλατταν συναναμίγνυσιν ( βοῶν ) . ἐπὶ τῶν σφόδρα ὀργιζομένων . γῆν καὶ θ . ἡ γλῶττ’ ἀνέγνωχ’ , ἡ δὲ φρήν οὐ μανθάνει . οὗτοι δ’ ἀφεστήκασι πλεῖν ἢ δύο δόγμα . Ἄλιος Διονυσίος φησιν οὕτω · δόγμη τὸ τετραδάκτυλον · Ἀρίσταρχος δὲ ὀξύνει · ὡς δηλοῖ ὁ κωμικὸς ἐν τῷ κτλ . ἐν μέντοι , φησί , τοῖς ἀκριβεστέροις ἀντιγράφοις ὀξεῖα ἐπίκειται τῇ πρώτῃ συλλαβῇ . στάθμη , λόγμη βαρύνεται , καὶ τὸ δόγμη Τρύφων βαρύνει , Ἀρίσταρχος δὲ ὀξύνει , ὡς δηλοῖ καὶ ὁ κωμικὸς ἐν τῷ · οὗτοι ἀφεστ . κτλ . νέα δ’ ἐτ’ ἐστίν , οὐχ ὁρᾷς ; καὶ γνώμ’ ἔχει . τὸ γνῶμα γοῦν βέβληκεν ὡς οὐδ’ ἐπτέτις . Ἀριστοφάνης ( ὁ γραμματικός ) λέγει ὅτι ἔνιοι τὸν ῥηθέντα ὀδόντα οὐ γνῶμονα καλοῦσιν , ἀλλὰ γνῶμα , οἷον καὶ πάλιν γνῶμα γοῦν κτλ . γνῶμ’ γνῶμα . τὸ ἐπτέτις ἐπτέτης . γνῶμα τὸν ἄνδρ’ ἀπεωσάμην τε κάπερλαψάμην . ἀκράχολον καὶ δύσκολόν τι φθέγγεται . αἰσχυνόμενος δὲ περιπλέκει τὴν συμφοράν . ἐν συνουσίᾳ χρῶ . ἐν συνουσίᾳ . δὲ γὰρ ἀνόητά γ’ , εἰ τοῦτ’ ἤλθες ἐπιτάξιων ἐμοί . δι’ ἀσχολίας πολλῆς ( γὰρ ) ἤλθον ἐπὶ τόδε . ἀντὶ τοῦ καὶτοι ἀσχολίας μοι πολλῆς ἄπανθ’ ὁμοία καὶ Ῥοδώπις ἡ καλή . ἄπ . ὁμ . , σημαίνει ὅτι ταῖς τύχαις ὁμοίως ὑποπεπτώκασιν οἱ θνητοί . ( πάνθ’ ) τοὺς πολὺ
Lemmas: ὁ αὐτός πτερόν ἀλισκόμεσθό . λέων ὅπου χρή , καί πίθηκος ἐν μέρος . ὅς καί πλ . ἐπί ὁ πρός ὁ πρᾶγμα καλῶς μεταβάλλω . ὀβολός τάρυχος , δεῖ ὀβολός ἄρτυμα . ἐπί ὁ ἵνα μικρός κατορθόω πλείων δαπανάω . σοφός γε , ὁ βοῦς φάσκω ἀστράβη ὁράω . ὁ αὐτός αὐτός γάρ θύρα κρούω λίθος . τίς δεῖ πάρειμι λέκιθος , ὅς ἔτνος πείρω ; τίς ὁ ταρυενδον πρός ἐγώ ποικίλλω ἔχω ; τίς δέ ἄν κάπηλος παρά καπηλίς λαμβάνω ; ὅτι οὐδείς ἢ οἶνος . ἐν ὁ μέρος τις καί ὁ πῦρ σκαλεύω . γῆ θάλασσα συναναμείγνυμι ( βοῦς ) . ἐπί ὁ σφόδρα ὀργίζω . γῆ καί θ . ὁ γλῶσσα ἀναγιγνώσκω , ὁ δέ φρήν οὖον μανθάνω . οὗτος δέ ἀφίστημι πλέω ἢ δύο δόγμα . Ἄλιος Διονυσίος φημί οὗτος · δόγμα ὁ τετραδάκτυλος · Ἀρίσταρχος δέ ὀξύνω · ὡς δηλόω ὁ κωμικός ἐν ὁ κτλ . ἐν μέντοι , φημί , ὁ ἀκριβής ἀντίγραφος ὀξύς ἐπίκειμαι ὁ πρῶτος συλλαβή . στάθμη , λόγμη βαρύνω , καί ὁ δόγμα Τρύφων βαρύνω , Ἀρίσταρχος δέ ὀξύνω , ὡς δηλόω καί ὁ κωμικός ἐν ὁ · οὗτος ἀφίστημι . κτλ . νέος δέ ἔτι εἰμί , οὐ ὁράω ; καί γνώμη ἔχω . ὁ γνῶμα γοῦν βάλλω ὡς οὐδέ ἐπτέτις . Ἀριστοφάνης ( ὁ γραμματικός ) λέγω ὅτι ἔνιοι ὁ εἴρω ὀδούς οὖον γνώμων καλέω , ἀλλά γνῶμα , οἷος καί πάλιν γνῶμα γοῦν κτλ . γνώμη γνῶμα . ὁ ἐπτέτις πέσσω . γνῶμα ὁ ἀνήρ ἀπωθέω τε κάπερλαψάμην . ἀκράχολος καί δύσκολος τίς φθέγγομαι . αἰσχύνω δέ περιπλέκω ὁ συμφορά . ἐν συνουσία χράω . ἐν συνουσία . δέ γάρ ἀνόητος γε , εἰμί οὗτος ἔρχομαι ἐπίταξις ἐγώ . διά ἀσχολία πολύς ( γάρ ) ἔρχομαι ἐπί ὅδε . ἀντί ὁ καίτοι ἀσχολία ἐγώ πολύς ἅπας ὅμοιος καί Ῥοδῶπις ὁ καλός . ἄπ . ωμ . , σημαίνω ὅτι ὁ Τύχη ὁμοίως ὑποπίπτω ὁ θνητός . ( πᾶς ) ὁ πολύς