comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 104
καὶ ὁ Λακωδὴς τέως μὲν ἠπόρει , μήτε λυστελοῦσεν ἑαυτῷ θεωρῶν τὴν τοῦς ἑαυτοῦ δόγμασι βοηθεῖν , εἰ τε μὴ ἐξελέγχοι , πάντα ἀνατρέφεσθαι ἑαυτῷ δοκῶν · πεσδὼν ( οὖν εἰς τάμῆχανον τοὺς γείτονας ἐκεράγει καὶ τοὺς θεούς · καὶ ἰοῦ ἰοῦ καὶ φεῦ φεῦ καὶ νὴ τοὺς θεοὺς καὶ νὴ τὰς θεάς , ἄλλα τε ὅσα ἐν ἀπιστίας δεινολογουμένων εἰσὶν ὑπερβολαὶ πίστεως , ταῦτα πάντα ἐλέγετο βοή καὶ ἀξιωπιστία . τελευταίων δὲ ἐπειδὴ ἔδην ἐπεὶ μάχην εἶχεν ἀντιλεγόμενος ἀντιλεγόμενους ἐπὶ τῆς οἰκίας , αὐτὸς μὲν ἂν δήπουθεν ἐστοιχεῦετο πρὸς τοὺς παῖδας , τῶν παίδων δὲ τὰ Ἀκαδημαϊκὰ ἰσχυριζομένων , ἵνα μηκέτι πράγματα ἔχοιεν ( ἔχοι ) , οἰκουρὸς ἦν φίλος τοῦ ταμείου προκαδήμενος . οὐδὲν δὲ εἰς οὐδὲν ὠφελῶν , ὑπιδόμενος οἷ τὸ σοφὸν αὐτῷ ἔχεται ἀπεκαλύφωτο . ἄλλως , ἔφη , ταῦτα , ὦ παῖδες , ἐν ταῖς διατριβαῖς λέγεται ἡμῖν , ἄλλως δὲ ζῶμεν . ἔρημία μέν ἐστι , κοῦκ ἀκούσεται οὐδεὶς παρῶν μου τῶν λόγων ὧν ἂν λέγω . ἔγὼ τὸν αἰῶν’ , ἄνδρες , ἐτεθνήκη πάλαι ἄπανθ’ ὧν ἔζην · τοῦτό μοι πιστεύετε . παγγηγοτομαλον τὰγαθόν , τὸ σεμνὸν ἢν , τὸ κακόν · τοιοῦτον ἢν τί μου πάλαι θάτοσ περὶ τὴν διάνοιαν , ὡς ἔοιχε , κείμενον , ὅ πάντ’ ἐκρυπτε ταῦτα κήφάνιζέ μοι . νῦν δ’ ἐνθάδ’ ἐλθών , ὥσπερ εἰς Ἀσκληπιοῦ ἐγκατακλιθεὶς , ὡς ἴστε μετ’ ὀλίγον χρόνον , ἀναβεβίωκα · περιπατῶ , λαλῶ φρονῶν , τὴν τηλικούτων καὶ τοιούτων ἡλίων νυντοντον εὐρῶν , ἄνδρες , ἐν τῇ τήμερον . ὑμᾶς ορωτο νυν νσικαι τὸν ἄέρα , τὴν ἀχόπολιν , τὸ θέατρον ἀπόκοιτός ἐστι , πορνοβοσκῶ δώδεκα τῆς ἡμέρας δραχμὰς δίδωσι . Β . δώδεκα τακ βως οὐτοσι τὰ πράγματα σ δια ροφὴν ἀνδρὶ καὶ πρὸς ἡμερ ελ ισται δυ’ ὁβολοὺς τῆς ἡμέρας ντ γωπεινωντιπι ποτε σ προσμενειχαιω γλυκυτατοτης τηρ ονωδαθλιοσις τρισχαχοδ ὅτι μὲν τοσοῦτον ἐκπέπτωκ’ ἄνευ κακοῦ ἄνθρ . κτλ . εἰ καὶ
Lemmas: καί ὁ Λακωδὴς τέως μέν ἀπορέω , μήτε λυστελουω ἑαυτοῦ θεωρός ὁ ὁ ἑαυτοῦ δόγμα βοηθέω , εἰμί τε μή ἐξελέγχω , πᾶς ἀνατρέφω ἑαυτοῦ δοκέω · παίσδω ( οὖν εἰς τέμνω ὁ γείτων κεράννυμι καί ὁ θεός · καί ἰός ἰός καί φεῦ φεῦ καί νή ὁ θεός καί νή ὁ θεός , ἄλλος τε ὅσος ἐν ἀπιστία δεινολογέομαι εἰμί ὑπερβολή πίστις , οὗτος πᾶς λέγω βοή καί ἀξιωπιστία . τελευταῖος δέ ἐπεί ἐσθίω ἐπεί μάχη ἔχω ἀντιλέγω ἀντιλέγω ἐπί ὁ οἰκίον , αὐτός μέν εἄν δήπουθεν στοιχειόω πρός ὁ παῖς , ὁ παῖς δέ ὁ Ἀκαδημαϊκός ἰσχυρίζομαι , ἵνα μηκέτι πρᾶγμα ἔχω ( ἔχω ) , οἰκουρός εἰμί φίλος ὁ ταμεῖον προκαδήμενος . οὐδείς δέ εἰς οὐδείς ὠφελέω , ὑπειδόμην οἷ ὁ σοφός αὐτός ἔχω ἀποκαλύπτω . ἄλλως , φημί , οὗτος , εἰμί παῖς , ἐν ὁ διατριβή λέγω ἐγώ , ἄλλως δέ ζῶ . ἐρημία μέν εἰμί , Κούκ ἀκούω οὐδείς πηρός ἐγώ ὁ λόγος ὅς εἄν λέγω . ἐγώ ὁ αἰών , ἀνήρ , θνῄσκω πάλαι ἅπας ὅς ἔζην · οὗτος ἐγώ πιστεύω . παγγηγοτομηλον τἀγαθόν , ὁ σεμνός εἄν , ὁ κακός · τοιοῦτος εἄν τίς ἐγώ πάλαι θάτος περί ὁ διάνοια , ὡς οἴχω , κεῖμαι , ὅς πᾶς κρύπτω οὗτος κήφάνιζέ ἐγώ . νῦν δέ ἐνθάδε ἔρχομαι , ὥσπερ εἰς Ἀσκληπιός ἐγκατακλίνω , ὡς οἶδα μετά ὀλίγος χρόνος , ἀναβιόω · περιπατέω , λαλέω φρονέω , ὁ τηλικόσδε καί τοιοῦτος ἥλιος νύσσω εὖρος , ἀνήρ , ἐν ὁ σήμερον . σύ ὁράω νυν νσικαι ὁ ἀήρ , ὁ αχοπολις , ὁ θέατρον ἀπόκοιτος εἰμί , πορνοβοσκός δώδεκα ὁ ἡμέρα δραχμή δίδωμι . Β . δώδεκα τακ βοῦς οὗτος ὁ πρᾶγμα Σ διά ροφή ἀνήρ καί πρός ἡμερ Ελ ἵστημι δύο ὀβολός ὁ ἡμέρα ντ γωπεινωντιπι ποτός Σ προσμενειχαιος γλυκύς Τῆρ ονωδαθλιοτις τρισχαχοδ ὅτι μέν τοσοῦτος ἐκπίπτω ἄνευ κακός ἄνθρ . κτλ . εἰμί καί