comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 112
καὶ τὰ παρ' Ἀσκραίοις τεῦτλα . ἰστέον δὲ ὅτι παρὰ τοῖς παλαιοῖς εὐδοκίμων μύραινα ἐκ πορθμοῦ καὶ μύραινα Ταρτησία , καὶ θύννος Τύριος καὶ κεςτρεύς ἐκ Σμαίθου καὶ ξοῖφος ἐκ Μήλου , καὶ κόγχαι Πελωρίναι , ὅθεν ἴσως καὶ αἱ νῦν καλούμεναι Πελωρίδες ὠνομάσθησαν , τεῦτλον ἐξ Ἀσκλης μαινίδες ἐν Λιπάραις , γογγύλαι ἐκ Μαντινείας , Μηθυμναῖοι κτένες , γαλέες ἐκ Ῥόδου , ψήται ἐξ Ἐλευσῖνος , ἀφναι Φαληρικαί , τρίγλαι Αἰξωνικαί , ἐγχέλνες ἐκ Βωιωτίας αἱ Κωπᾶδες , ὡς ἐν Σικελίας αἱ πλωταί , καὶ Θασία ἄλλη καὶ Θασίαι δαφνίδες καὶ τυρὸς Κύθνιος τε καὶ Σικελικός , καὶ ἄλλες Τραγασαῖοι . πλαδώσης ὀρέξεως αἱ διαπόντιοι οἰνηρίαι , παραφρονούσης καὶ πρὸ τῆς μέθης περὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς . Θάσιός τε γὰρ ὁ εὐώδης καὶ ὁ εὐπνους Λέσβιος καὶ Κρῆς τις γλυκὺς καὶ Συρακούσιος ἡδὺς καὶ Μενδησίος τις Αἰγύπτιος καὶ ὁ νησιώτης Νάξιος καὶ ἀνθοσμίας τις ἄλλος τῆς Ἰταλῶν γῆς , πολλὰ ταῦτα ὀνόματα , σόφρων συμπότης οἴνος εἰς . τάριχος μὲν ἐξ Ἰβηρίας , οἶνος δὲ ἐξ Ἰταλίας , ἔλαιον ἐξ Ἰβηρίας καὶ τοῦτο , μέλι δὲ ἡμέτερον ἡμεδαπὸν ) τὸ ἀπυρον καὶ ὕφα οἷα δὲ λέγει ὁ μάγειρος ὁ καμωδικός , οὐδὲ ἐκεῖνα πάνυ ἐλυσίτέλει συνθανομένη , ἀλλ’ ἐπέτριβε τοὺς δατυμόνας ἐξαλλάττων τὰ ἡδύσματα . ἀλλ’ οὐκ ἐνταῦθα Καρίωνος τὸ κακὸν τὸ μέγα , ὅτι μοχθηρὰ ἡ τέχνη αὐτοῦ καὶ ἀλλόκοτος , ἀλλ’ ὅτι πονηρὸν ἀνθρώπιον ἦν καὶ οὐκ ἐπὶ τῷ ἔργῳ ( ἐπὶ οὐκ ἔργῳ εἰς τὰς οἰκίας παρερχόμενον , ἀλλ’ ἵνα λαλήσῃ καὶ ψιθυρίσῃ καὶ διαβάλῃ καὶ ἐξενέγκῃ οὐχ ὅσα μάγειρον εἴδος μαστιγίαν , ὃς δικαίως ἐκρέματο ἂν οὕτω τύχῃ , διὰ τὴν χρηστὴν φιλομάθειαν , ἐν τῇ σπυρίδι . ἀλλὰ καὶ τὰ ἀπόρρητα τῆς οἰκίας , οὐδ’ ὅσα ἀκήκοε μόνον , ἀλλὰ πολλὴ ἡ προσθήκη καὶ ἡ τῶν κακῶν ἐποιχοδόμησις . ἀλλ’ ὦ μοχθηρὲ καὶ ἀπόπληκτε Καρίων , ἀκήκοας ὅτι ὁ δεῖνα λιβανωτοῖς τοῖς θεοῖς ἐθύσε · λέγε οὖν ὅτι λιβανωτοῦ . μόνον γὰρ τοῦτο ἀκήκοας · καὶ μὴ ὅτι παμμέλανας ταύρους , μηδὲ ὅτι κριοὺς ἐκτομέας . σὺ δὲ καὶ εἴδωλα καταλέγεις , ὅσα ἐκλῦσε τὸν Πλούτωνα ( Πλάτωνα γοητεύσας · ἔπειτα ἂν μὲν ἀγαθὸν πύθη , στεφανὸς εἴ καὶ Ἀρεοπαγίτου σωφρότερος · ἐὰν δέ τινος κακοῦ ἐπιλάβῃ , Ἰλιάδα ἐξ αὐτοῦ ποιεῖς καὶ Ὀδύσσειαν , πολλὰ οὖτ’ αὐτὸς ἀκούσας οὔτε παρακούσας , ἀλλ’ αὐτὸς τεκὼν καὶ αὐτὸς ὤρήνας . ἔπειτα ἄγθει δήθεν πρὸς τὸν εἰπόντα , κακοδαίμονά τε καὶ θεοὺς ἐχθρὸν ὀνομάζων καὶ ἀπιστεῖν προσποιεῖ καὶ ἀγανακτεῖς καὶ σχετλιάζεις . ὅμως δὲ τὰ μὲν ἄπιστα καὶ σχέτλια καὶ ὀργῆς ἄξια λέγεις τε καὶ ἐκτραγωδεῖς καὶ ἐμπίμπλης αὐτῶν μονονουχὶ τοὺς νευρογράφους καὶ τοὺς βαλανέας · τὸν δὲ κακοδαίμονα ἐκεῖνον καὶ θεοὺς ἐχθρόν , ὅ πάνυ χαλεπαίνεις καὶ πρὸς ὃν πάνυ ἀγανακτεῖς , ἐὰν τις συνθάνηται καὶ ἐκλιπάρῃ , ἦτον ἂν εἰς φῶς ἀνάγης ἢ τὴν μητέρα Πριάμου , ὅτι οἶμαι αὐτὸς ἐκεῖνος ὑπάρχεις , αὐτὸς ὁ ποιητὴς καὶ ὑποκριτὴς τῶν δραμάτων . λιβανωτοῖς τοῖς θεοῖς αὐτὸς τε τεκὼν καὶ αὐτὸς ὤρήνας αὐτὸς πλέξας , αὐτὸς ὤρήνας ) μονονουχὶ τοὺς νευρογράφους καὶ τοὺς βαλανέας ... ἦτον ἂν εἰς φῶς ἀνάγοις ἂν ἢ Πριάμου τὴν μητέρα ... αὐτὸς ποιητὴς
Lemmas: καί ὁ παρά Ἀσκραῖος τεῦτλον . ἰστέον δέ ὅτι παρά ὁ παλαιός εὐδόκιμος μύραινα ἐκ πορθμός καί μύραινα Ταρτήσιος , καί θύννος Τύριος καί κεςτρεύς ἐκ Σμαίθου καί ξοῖφος ἐκ Μῆλος , καί κόγχη Πελωρίναι , ὅθεν ἴσως καί ὁ νῦν καλέω Πελωρίς ὀνομάζω , τεῦτλον ἐκ Ἀσκλῆς μαινίς ἐν Λιπάρα , γογγύλος ἐκ Μαντίνεια , Μηθυμναῖος κτείς , γαλέα ἐκ Ῥόδος , ψάω ἐκ Ἐλευσίς , ἀφναι φαληρικός , τρίγλη Αἰξωνικός , ἐγχέλνες ἐκ Βοιωτία ὁ Κωπαίς , ὡς ἐν Σικελία ὁ πλωτός , καί θάσιος ἄλλος καί Θασίας δαφνίς καί τυρός Κύθνιος τε καί Σικελικός , καί άλλος Τραγασαῖος . πλαδάω ὄρεξις ὁ διαπόντιος οἰνηρίαι , παραφρονέω καί πρό ὁ μέθη περί ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή . Θάσιος τε γάρ ὁ εὐώδης καί ὁ ὕπνος Λέσβιος καί κρέας τις γλυκύς καί Συρακούσιος ἡδύς καί Μενδήσιος τις Αἰγύπτιος καί ὁ νησιώτης Νάξιος καί ἀνθοσμίας τις ἄλλος ὁ Ἰταλός γῆ , πολύς οὗτος ὄνομα , Σόφρων συμπότης οἶνος εἰς . τάριχος μέν ἐκ Ἰβηρία , οἶνος δέ ἐκ Ἰταλία , ἔλαιον ἐκ Ἰβηρία καί οὗτος , μέλι δέ ἡμέτερος ἡμεδαπός ) ὁ ἄπυρος καί ὕφα οἷος δέ λέγω ὁ μάγειρος ὁ καμωδικός , οὐδέ ἐκεῖνος πάνυ λυσιτελέω συντίθημι , ἀλλά ἐπιτρίβω ὁ δατυμονος ἐξαλλάσσω ὁ ἥδυσμα . ἀλλά οὐ ἐνταῦθα Καρίων ὁ κακός ὁ μέγας , ὅτι μοχθηρός ὁ τέχνη αὐτός καί ἀλλόκοτος , ἀλλά ὅτι πονηρός ἀνθρώπιον εἰμί καί οὐ ἐπί ὁ ἔργον ( ἐπί οὐ ἔργον εἰς ὁ οἰκίον παρέρχομαι , ἀλλά ἵνα λαλέω καί ψιθυρίζω καί διαβάλλω καί ἐκφέρω οὐ ὅσος μάγειρος εἶδος μαστιγίας , ὅς δικαίως κρεμάννυμι εἄν οὗτος τυγχάνω , διά ὁ χρηστός φιλομάθεια , ἐν ὁ σπυρίς . ἀλλά καί ὁ ἀπόρρητος ὁ οἰκίον , οὐδέ ὅσος ἀκούω μόνος , ἀλλά πολύς ὁ προσθήκη καί ὁ ὁ κακός ἐποιχοδόμησις . ἀλλά εἰμί μοχθηρός καί ἀπόπληκτος Κάριος , ἀκούω ὅτι ὁ Δεῖνα λιβανωτός ὁ θεός θύω · λέγω οὖν ὅτι λιβανωτός . μόνος γάρ οὗτος ἀκούω · καί μή ὅτι παμμέλας ταῦρος , μηδέ ὅτι κριός ἐκτομεύς . σύ δέ καί εἴδωλον καταλέγω , ὅσος κλύζω ὁ Πλούτων ( Πλάτων γοητεύω · ἔπειτα εἄν μέν ἀγαθός πυνθάνομαι , στεφανός εἰμί καί Ἀρεοπαγίτης σωφρότερος · ἐάν δέ τις κακός ἐπιλαμβάνω , Ἰλιάς ἐκ αὐτός ποιέω καί Ὀδύσσεια , πολύς οὔτε αὐτός ἀκούω οὔτε παρακούω , ἀλλά αὐτός τίκτω καί αὐτός ὄρνυμι . ἔπειτα ἄγω δήθεν πρός ὁ εἶπον , κακοδαίμων τε καί θεός ἐχθρός ὀνομάζω καί ἀπιστέω προσποιέω καί ἀγανακτέω καί σχετλιάζω . ὅμως δέ ὁ μέν ἄπιστος καί σχέτλιος καί ὀργή ἄξιος λέγω τε καί ἐκτραγῳδέω καί ἐμπίμπλημι αὐτός μονονού ὁ νευρογραφος καί ὁ βαλανεύς · ὁ δέ κακοδαίμων ἐκεῖνος καί θεός ἐχθρός , ὅς πάνυ χαλεπαίνω καί πρός ὅς πάνυ ἀγανακτέω , ἐάν τις συντίθημι καί ἐκλιπαρέω , εἰμί εἄν εἰς φάος ἀνάγω ἢ ὁ μήτηρ Πρίαμος , ὅτι οἴομαι αὐτός ἐκεῖνος ὑπάρχω , αὐτός ὁ ποιητής καί ὑποκριτής ὁ δρᾶμα . λιβανωτός ὁ θεός αὐτός τε τίκτω καί αὐτός ὄρνυμι αὐτός πλέκω , αὐτός ὄρνυμι ) μονονού ὁ νευρογραφος καί ὁ βαλανεύς ... εἰμί εἄν εἰς φάος ἀνάγω εἄν ἢ Πρίαμος ὁ μήτηρ ... αὐτός ποιητής