comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 354
τοῖς νῦν ἔχουσι κτῆμα πολλοῦ τ’ ἀξίων . ὡς δὴτ’ ἔχρῃν , εἰ τις πατρώαν παραλαβὼν γῆν καταφάγοι , πλεῖν τοῦτον ἤδη διὰ τέλους , καὶ μὴδ’ ἐπιβαίνειν γῆς , ἵν’ οὕτως ἠσθέτο , οἷον παραλαβὼν ἄγαθὸν οὐκ ἐφείσατο . χρη δὲ τοὺς τὰ πατρῷα κατεδηδοκότας κατὰ τὸν Μένανδρον Ναύκληρον οὕτως κολάζεσθαι · φησὶν γὰρ κτλ . ὁ τε Πολυνείκης πῶς ἀπόλετ’ οὐχ ὁρῶς ; Μένανδρος ἐν Ναυκλήρῳ ( ναυ - ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ’ , οἷον ἐστ’ ἔλπις κακόν . Μενάνδρου Ναύκληρος καὶ φύσει πῶς εὐάγωγόν ἐστι πᾶς ἄνηρ ἔρων . Μενάνδρου Ναυκλήρῳ NOMOΘΕΤΗΣ Μένανδρος ἐν Νομοθέτῃ ( παράσιτον εἰσάγει ? ) . Ἐπικληρος ) . Νομοθέται ἕτερον λυχνοῦχος , ἕτερον λήκυθος λυχνίον ἐστὶν ἢ λυχνία λύχνος ( λυχνοῦχος δὲ δ φανός . Μένανδρος ἐν Νομοθέταις κτλ . ΞΕΝΟΛΟΓΟΣ ξενολογος · ξένους συλλέγων στρατιώτας . ξένοι οἱ μισθοφόροι . ( Καρχηδόνιοι ) μετὰ πολλῶν χρημάτων ἀπέστειλάν τινας ξενολογήσοντας . ἀναγκαζόμενοι ξενολογεῖν ἐκ τῶν πόλεων ( στρατολογεῖν πλεῖον ἀνήλισκον εἰς τὰς διδομένας τοῖς συλλέγουσι δωρεὰς ἢ τὴν εἰς τοὺς στρατιώτας μισθοφορίαν . ἀνδρὸς πένητος υἱός , ἐκτεθραμμένος οὐκ ἐξ ὑπαρχόντων , ὅρων ἡσχύνετο τὸν πατέρα μίκρ' ἔχοντα · παιδευθεὶς γὰρ ἐν τῶν καρπῶν εὐθὺς ἀπεδίδου χάριτος καλόν . ἐπιφωνεῖν διηγήσει ἐστὶ τὸ καθ' ἕκαστον μέρος τῆς διηγήσεως γνώμην ἐπιλέγειν θεάτῳ καὶ σκηνῇ ἐπιτήδειον . διὸ καὶ παρὰ τοῖς τοιούτοις ποιηταῖς ἐπὶ πλεῖστόν ἐστιν , ὡς παρὰ Μενάνδρῳ πολλαχοῦ μὲν ἀλλοχότι καὶ ἐν ἀρχῇ δὲ τοῦ τε Δαρδάνου καὶ τοῦ Ξενολόγου κτλ . ὁ γὰρ τελευταῖος στίχος ἐκ περιττοῦ πρόσκειται θηρώμενος μόνον τὸν παρὰ τῶν θεατῶν ἔπαινον . ἐν τεθρ . χάριτος χάριτος ἀπεδίδου οὐκ ἐξ ὑπ . , οὐτως ἀσυλλόγιστον ἡ τύχη ποιεῖ , τὸ συμφέρον τί ποτ' ἐστὶν ἀνθρώπων βίῳ , οὐ χρῆται νόμοις , καθ' οὓς κρίνει τὰ πράγματα , οὐδ' ἐστὶν εἰπεῖν ζῶντα 'ταῦτ' οὐ πείσομαι' . πολλοὶ καὶ τὸ τοῦ Μενάνδρου πεφρόντισιν κτλ . καθ’ οὓς δὲ κρίνει πράγματ’ οὐ χρήται νόμοις οὐ χρή νόμοις καθ’ οὓς κρίνει τὰ πρ . οὐ γὰρ νόμοι καθ’ οὓς κρίνει τὰ πρ . νόμων ἄποντων ἐν κρίσει τῶν πρ . οὐχ τοῦτ’ ΟΛΥΝΘΙΑ ὡς ἄδικον , ὅταν ἡ μὲν
Lemmas: ὁ νῦν ἔχω κτῆμα πολύς τε ἄξιος . ὡς δῆτα χρή , εἰμί τις πατρῷος παραλαμβάνω γῆ κατεσθίω , πλέω οὗτος ἤδη διά τέλος , καί μηδέ ἐπιβαίνω γῆ , ἵνα οὕτως αἰσθάνομαι , οἷος παραλαμβάνω ἀγαθός οὐ φείδομαι . χρή δέ ὁ ὁ πατρῷος κατεσθίω κατά ὁ Μένανδρος Ναύκληρος οὕτως κολάζω · φημί γάρ κτλ . ὁ τε Πολυνείκης πῶς ἀπόλλυμι οὐ ὁράω ; Μένανδρος ἐν Ναύκληρος ( ναῦς - εἰμί Ζεύς πολυτίμητος , οἷος ἐστώ Ἔλπις κακός . Μένανδρος Ναύκληρος καί φύσις πῶς εὐάγωγος εἰμί πᾶς ἀνήρ Ἔρως . Μένανδρος Ναύκληρος ΘΕ Μένανδρος ἐν νομοθέτης ( παράσιτος εἰσάγω ? ) . ἐπίκληρος ) . νομοθέτης ἕτερος λυχνοῦχος , ἕτερος λήκυθος λυχνίον εἰμί ἢ λυχνία λύχνος ( λυχνοῦχος δέ δ φανός . Μένανδρος ἐν νομοθέτης κτλ . ΟΣ ξενολογος · ξένος συλλέγω στρατιώτης . ξένος ὁ μισθοφόρος . ( Καρχηδόνιος ) μετά πολύς χρῆμα ἀποστέλλω τις ξενολογέω . ἀναγκάζω ξενολογέω ἐκ ὁ πόλις ( στρατολογέω πλείων ἀναλίσκω εἰς ὁ δίδωμι ὁ συλλέγω δωρεά ἢ ὁ εἰς ὁ στρατιώτης μισθοφορία . ἀνήρ πένης υἱός , ἐκτρέφω οὐ ἐκ ὑπάρχω , ὁράω αἰσχύνω ὁ πατήρ μικρός ἔχω · παιδεύω γάρ ἐν ὁ καρπός εὐθύς ἀποδίδωμι χάρις καλός . ἐπιφωνέω διήγησις εἰμί ὁ κατά ἕκαστος μέρος ὁ διήγησις γνώμη ἐπιλέγω θεάομαι καί σκηνή ἐπιτήδειος . διό καί παρά ὁ τοιοῦτος ποιητής ἐπί πλεῖστος εἰμί , ὡς παρά Μένανδρος πολλαχοῦ μέν ἀλλοχότι καί ἐν ἀρχή δέ ὁ τε Δάρδανος καί ὁ ξενολογέω κτλ . ὁ γάρ τελευταῖος στίχος ἐκ περισσός πρόσκειμαι θηράω μόνος ὁ παρά ὁ θεατής ἔπαινος . ἐν τεθρ . χάρις χάρις ἀποδίδωμι οὐ ἐκ ὑπό . , οὕτως ἀσυλλόγιστος ὁ τύχη ποιέω , ὁ συμφέρω τίς πρός εἰμί ἄνθρωπος βίος , οὖον χράω νόμος , κατά ὅς κρίνω ὁ πρᾶγμα , οὐδέ εἰμί εἶπον ζῶ 'ταῦτ' οὖον πείθω . πολύς καί ὁ ὁ Μένανδρος φρόντις κτλ . κατά ὅς δέ κρίνω πρᾶγμα οὖον χράω νόμος οὖον χρή νόμος κατά ὅς κρίνω ὁ ΠΡ . οὖον γάρ νόμος κατά ὅς κρίνω ὁ ΠΡ . νόμος ἄπειμι ἐν κρίσις ὁ ΠΡ . οὐ οὗτος ΑΘ ὡς ἄδικος , ὅταν ὁ μέν