comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 115
οὐκ ἔφη τὸν ἄξιον αὐτοῦ τόπον ὁρᾶν ( λελειμ - μένον ) χαίροντες , εὐφημοῦντες ἐκπέμπειν δόμων ἐκέλευον πολλοὶ μετρίως γὰρ ἦσαν ὑποπεπωκότες . πῶς εἰσὶν οἱ πυροί τί δέ σοι μέλει τοῦτ’ ; οὐδὲν εἰς τὴν ἀλήθειαν καταχωρῆσ ἂν τίμιος , δακέτω σ’ ὑπὲρ ε ὁ πένητος · αἰσθοῦ σαυτὸν ὄντα ἄνθρωπον · ἄνθρωπον δὲ κα ἵνα μὴ ’πιθυμῆς τῶν ὑπὲρ ΤΕΙΜΙΟΣ ΣΕΤΗΠΕΡΕ ΕΠΙΘΥΤΜΗΣ ΥΠΕΡ πυροὶ παρ’ ἡμῖν ὠνιοι ; πυροὶ κατ’ ἀγορὰν ὠνιοι ; οὐδέν · ἀλλὰ βούλομαι οὐδέν , οἶμαι , συσσημείωται τὸ παρὰ Μενάνδρῳ οὐδὲν μέλει σοι οὐδὲν · ὡςπερ εἰσόδῳ καταχωρῆσθαι τῷ λόγῳ καταχωρῆσθαι τίμιοι ( οἱ πυροί ) . καταχωρῆσθαι βούλομαι ἐμοῦ τοῦ σφόδρα ἕκαστον τόδε ὄντα , Φειδία πολυτελεῖ ὄντα μηδὲν ἢ καλὸν τε κάγαθόν καὶ τὸν πλησίον καὶ τὸν ἀθλίον ὑπὲρ σαυτὸν πᾶν ὑπὲρ ἀνθρώπων ποτε ὑπὲρ θνητοῦ φύσιν ὑπὲρ τὰ δέοντ’ ἄγαν ὁ πρῶτος εἰπὼν ‘μεταβολὴ πάντων γλυκύ’ , οὐχ ὀγίαίνε , δέσποτ’ . ἐκ μὲν γὰρ κόπου γλυκεῖ’ ἀνάπαυσις , ἐξ ἀλουσίας δ’ ὕδωρ , καὶ τἆλλα τοιαῦτ’ . ἂν δέη δ’ ἐκ πλουσίου δ πτωχὸν γενέσθαι , μεταβολὴ μέν , ἥδυ δ’ οὔ . ὡστ’ οὐχὶ πάντων ἐστὶ μεταβολὴ γλυκύ . μεταβολὴ πάντων γλυκύ · προσακουστέον τῶν κακῶν . κεκαυμόθηται ὁ στίχος . τὸ γὰρ ἐξ ὑγείας εἰς νόσον μεταβάλλειν οὐχ ἔστιν ἥδυ . φησὶ γὰρ ὁ κωμικὸς κτλ . ὀγίαίνε δέσποτ’ ὀγιάίνει δὲ ποτε . ὀγιάίνει δέσποτα εἰς ὀγιάι δὲ ποσῶς ἐκ γλυκεῖα ἀνάπαυσις γλυκύτατ’ ἀνάπαυσις τἆλλα τοιαῦτ’ τὰ τοιαῦτα τἆλλα τὰ τοιαῦτ’ ἤν δέη δ’ ἤν . δὲ ἐκ ἤν δὲ εἰς ὡστε οὕτως ἐστι ἢ μεταβολὴ πάντων γλυκύ καὶ τἆλλα τ . , καὶ τἆλλα πάντα τοιαῦτά ἐστιν . εἴτ’ εἰ μὲν ἠδησθ’ ὅτι τοιούτον τὸν βίον , ὃν οὐχ ἐβίωσε , ζῶν διητυχήσεν ἂν , ὁ θάνατος οὐχ εὐκαιρος · εἰ δ’ ἠνέγκεν αὐ οὕτος ὁ βίος τι τῶν ἀνηκέστων , ἵσως δ ὁ θάνατος αὐτὸς σοῦ γέγονεν εὐνούστερος . θέασαι οἷα περὶ τούτου φησὶ τῶν κομκῶν τις πρὸς τὸν ἐπὶ
Lemmas: οὐ φημί ὁ ἄξιος αὐτός τόπος ὁράω ( λείπω - μένω ) χαίρω , εὐφημέω ἐκπέμπω δόμος κελεύω πολύς μέτριος γάρ εἰμί ὑποπίνω . πῶς εἰμί ὁ πῦρ τίς δέ σύ μέλος οὗτος ; οὐδείς εἰς ὁ ἀλήθεια καταχωρέω εἄν τίμιος , δάκνω σός ὑπέρ ε ὁ πένης · αἰσθάνομαι σαυτοῦ εἰμί ἄνθρωπος · ἄνθρωπος δέ ἄν ἵνα μή ἐπιθυμέω ὁ ὑπέρ ΣΕ ΕΤ ΕΜ ὑπέρ πυρός παρά ἐγώ ὤνιος ; πυρός κατά ἀγορά ὤνιος ; οὐδείς · ἀλλά βούλομαι οὐδείς , οἴομαι , συσσημείωται ὁ παρά Μένανδρος οὐδείς μέλος σύ οὐδείς · ὡς εἴσοδος καταχωρέω ὁ λόγος καταχωρέω τίμιος ( ὁ πῦρ ) . καταχωρέω βούλομαι ἐγώ ὁ σφόδρα ἕκαστος ὅδε εἰμί , Φειδίας πολυτελής εἰμί μηδείς ἢ καλός τε κάγαθόν καί ὁ πλησίος καί ὁ ἄθλιος ὑπέρ σαυτοῦ πᾶς ὑπέρ ἄνθρωπος ποτός ὑπέρ θνητός φύσις ὑπέρ ὁ δέω ἄγαν ὁ πρῶτος εἶπον μεταβολή πᾶς γλυκύς , οὐ ογιαινος , δεσπότης . ἐκ μέν γάρ κόπος γλυκύς ἀνάπαυσις , ἐκ ἀλουσία δέ ὕδωρ , καί ἄλλος τοιοῦτος . εἄν δήω δέ ἐκ πλούσιος δ πτωχός γίγνομαι , μεταβολή μέν , ἡδύς δέ οὖον . ὡστε οὐ πᾶς εἰμί μεταβολή γλυκύς . μεταβολή πᾶς γλυκύς · προσακουστέον ὁ κακός . καίω ὁ στίχος . ὁ γάρ ἐκ ὑγεία εἰς νόσος μεταβάλλω οὐ εἰμί ἡδύς . φημί γάρ ὁ κωμικός κτλ . ογιαινος δεσπότης ογιαινεω δέ ποτός . ογιαινεω δεσπότης εἰς ὀγιάι δέ ποσός ἐκ γλυκύς ἀνάπαυσις γλυκύς ἀνάπαυσις ἄλλος τοιοῦτος ὁ τοιοῦτος ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἐάν δήω δέ ἐάν . δέ ἐκ ἐάν δέ εἰς ὡστε οὕτως εἰμί ἢ μεταβολή πᾶς γλυκύς καί ἄλλος τ . , καί ἄλλος πᾶς τοιοῦτος εἰμί . ἔτι εἰμί μέν οἶδα ὅτι τοιοῦτος ὁ βίος , ὅς οὐ βιόω , ζῶ διατυγχάνω εἄν , ὁ θάνατος οὐ εὔκαιρος · εἰμί δέ φέρω αὖος οὗτος ὁ βίος τίς ὁ ἀνήκεστος , ἴσως δ ὁ θάνατος αὐτός σύ γίγνομαι εὐνούστερος . θεάομαι οἷος περί οὗτος φημί ὁ κομκῶν τις πρός ὁ ἐπί