comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 163
τὸ μετ’ ἀλλήλων πίνειν , καὶ συναγώριον τὸ συμπόσιον . Μένανδρος ἐν Ἐπιμπραμένη ( ἐν πιμπραμένη καὶ μόνας . εἴθ’ ἐξῆς ἔφη κτλ . μήποτε δὲ τοῦτ’ ἔστι τὸ ἀπὸ συμβολῶν καλούμενον . συναγαγεῖν συμπόσιον , συστῆσαι , πληρώσαι συναθροῖσαι . ΕΠΑΓΓΕΛΛΟΜΕΝΟΣ γέλλεσθαι ἐπαγγέλλομαι ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τὸ σὸν ταπεινὸν ἂν σὺ σεμνύνῃς , καλὸν ἔξω φαίνεται , φίλ’ ἄνερ · ἂν δ’ αὐτὸς ποιῆς ταπεινὸν αὐτὸ καὶ τιδῆς ἐν μηδενί , οἰκεῖος οὕτως κατάγελως νομίζεται . Μενάνδρου Ἐπαγγελλόμενος εἰσαγ - γέλλομενος ἂν σὺ ] οὐ σεμνύνῃς σεμνύνῃ . τιθεῖς τὸ σὸν EMΠΙΙΜΙΡΑΜΕΝΗ ΕΠΙΚΛΗΡΟΣ τὰ γὰρ τολμηρὰ τῶν ὄχλων ἔχει ἐν τοῖς λογισμοῖς τὰς ἐπιδείξεις δυσκόλους , ἐν τῷ δὲ πράττειν , ἂν λάβῃ τὸν καιρὸν ἐγ , ἀπροσδόκητον τὴν τέχνην ἐξηύρετο . τοῖς ἀναιδέσιν βοηθεῖ γὰρ λόγοις τοῦθ’ ἐν μόνον , ἂν βραχεῖς αὐτοὺς πούῃ τις τόν τε καιρὸν ἐγ λάβῃ . Μενάνδρου Ἐπαγγελλομένῳ ἀναιδεσί εἰς τὸ δέον καὶ Μένανδρος ἐν Ἐπαγγελλομένῳ . μέμνηται δὲ καὶ ἑτέρωθι . Ἐπαγγ . Ἀπαγγ . ΕΠΙΚΛΗΡΟΣ παρὰ Μενάνδρῳ ἐν β’ Ἐπικλήρῳ Μένανδρος ἐν Ἐπικλήρῳ πρώτῃ . ὅτε μὲν παρασκευάσαι δεῖ , τότε παρασκευάσαιμι · ἐὰν δὲ ὡς παρασκευασμένοι , περιτὸν προομιάζεσθαι . τοῦτο καὶ Μένανδρον εἰδέναι . ἐν γὰρ τῇ Ἐπικλήρῳ δικαζομένων τοῦ τε ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ παιδίου δικάζοντος οὐκ ἔθηκεν οὐδετέρῳ προοίμιον διὰ τὸ τὴν εὔνοιαν προϋπάρχειν τοῦ ἀνδρός · ὁμοίως δὲ κἂν πρὸς τὴν γυναῖκα τὴν ἰδίαν διαλεγώμεθα . ἀρ' ἐστὶ πάντων ἀγρυπνία λαλίστατον . ἐμὲ γοῦν ἀναστῆσασα δεινῶι προάγεται λαλεῖν ἀπ' ἀρχῆς πάντα τὸν ἐμαυτοῦ βίον . ὡςπερ τῶν χορῶν οὐ πάντες ἄδουσ' , ἀλλ' ἄφωνοι δύο τινὲς ἢ τρεῖς παρεστήκασι πάντων ἔσχατοι εἰς τὸν ἀριθμόν , καὶ τοῦθ' ὁμοίως πως ἔχει · ὁ χώραν κατέχουσι , ζῶσι δ' οἷς ἐστὶν βίος . Ἐπικληρος Α , Μενάνδρου , λανθιστάται · μέσοι τοῦ χοροῦ φανλότεροι δὲ οὕτοι τοῖς κενούς τούτοις καὶ
Lemmas: ὁ μετά ἀλλήλων πίνω , καί συναγώριον ὁ συμπόσιον . Μένανδρος ἐν πίμπρημι ( ἐν πίμπρημι καί μόνος . ἔτι ἑξῆς φημί κτλ . μήποτε δέ οὗτος εἰμί ὁ ἀπό συμβολή καλέω . συνάγω συμπόσιον , συνίστημι , πληρόω συναθροίζω . ἐπαγγέλλω γελάω ἐπαγγέλλω ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ σός ταπεινός εἄν σύ σεμνύνω , καλός ἔξω φαίνω , φίλος ἀνήρ · εἄν δέ αὐτός ποιός ταπεινός αὐτός καί τιδῆς ἐν μηδείς , οἰκεῖος οὕτως κατάγελως νομίζω . Μένανδρος ἐπαγγέλλω εἰσάγω - γέλλομενος εἄν σύ ] οὖον σεμνύνω σεμνύνω . τιθεῖς ὁ σός Ι ἐπίκληρος ὁ γάρ τολμηρός ὁ ὄχλος ἔχω ἐν ὁ λογισμός ὁ ἐπίδειξις δύσκολος , ἐν ὁ δέ πράσσω , εἄν λαμβάνω ὁ καιρός ἐκ , ἀπροσδόκητος ὁ τέχνη ἐξευρίσκω . ὁ ἀναιδής βοηθέω γάρ λόγος οὗτος ἐν μόνος , εἄν βραχύς αὐτός Πούης τις ὁ τε καιρός ἐκ λαμβάνω . Μένανδρος ἐπαγγέλλω ἀναιδής εἰς ὁ δήω καί Μένανδρος ἐν ἐπαγγέλλω . μιμνήσκω δέ καί ἑτέρωθι . Ἐπαγγ . Ἀπαγγ . ἐπίκληρος παρά Μένανδρος ἐν βε ἐπίκληρος Μένανδρος ἐν ἐπίκληρος πρῶτος . ὅτε μέν παρασκευάζω δεῖ , τότε παρασκευάζω · ἐάν δέ ὡς παρασκευάζω , περίειμι προομιαζομαι . οὗτος καί Μένανδρος οἶδα . ἐν γάρ ὁ ἐπίκληρος δικάζω ὁ τε ἀνήρ καί ὁ γυνή καί ὁ παιδίον δικάζω οὐ τίθημι οὐδέτερος προοίμιον διά ὁ ὁ εὔνοια προυπάρχω ὁ ἀνήρ · ὁμοίως δέ κἀν πρός ὁ γυνή ὁ ἴδιος διαλέγω . ἀρά εἰμί πᾶς ἀγρυπνία λάλος . ἐγώ γοῦν ἀνίστημι δεινόω προάγω λαλέω ἀπό ἀρχή πᾶς ὁ ἐμαυτοῦ βίος . ὡς ὁ χορός οὖον πᾶς ἀείδω , ἀλλά ἄφωνος δύο τις ἢ τρεῖς παρίστημι πᾶς ἔσχατος εἰς ὁ ἀριθμός , καί οὗτος ὁμοίως πως ἔχω · ὁ χώρα κατέχω , ζῶ δέ ὅς εἰμί βίος . ἐπίκληρος Α , Μένανδρος , λανθιστατος · μέσος ὁ χορός φανλοτερεω δέ οὕτος ὁ κενός οὗτος καί