comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 537
ὕδωρ συστρέφεται , προσδέχεται , προσέβαλεν , ἐξέρριψεν , αἰὼν γίνεται . ἀλλ’ ἐν πελάγει συγχλωμός · ἀναπνοὴν ἔχει ‘Ζεὺ σῶτερ’ εἰπεῖν ‘ἀντέχου τῶν σχολιῶν’ , ἑτέραν περιμέναι χἀτέραν τρικυμίαν , ναυαγίου τ’ ἂν ἐπιλάβοι’ . ἐγὼ δ’ ἅπαξ ἀφάμενός εἰμι καὶ φιλήσας ἐν βυθῷ . λεπτολογία ἐστίν , ὅταν ἑνὸς ἑκάστου τῶν συμβεβηκότων ἢ συμβαινόντων τὴν ἀκριβῆ καὶ ἐπὶ λεπτῷ ἐξεργασίαν ποιῶμεθα , ὡς παρὰ Μενάνδρῳ ταυτὶ πλ . στρόβιλος · ἡ συστροφὴ . καὶ ὁ λαίλαψ . στρόβιλος ἐν φ ( ἐνῶ συστρέφεται . εἰκόν’ ( εἰκόνα ) εἰκόνες . εὐρεῖν ζητῶ πράγματι ἀπολλύει ἀπολαύει . ἐν ὧσφ ἐν φ . ὅς ἐν φ προσέβαλεν προέλαβεν , προύλαβεν ὑπέλαβεν ὑπολαβόντα σφέας χειμῶνα μέγαν ἐκβαλέειν ἐς τὴν γῆν . ἐξέρριψεν ] ἐξήρειψεν ἐξέτριψεν ἐξέρριψεν ἐξέρριψεν τῆς νεᾶς τὴν ναῦν εἰς τὴν γῆν ) ἔχει ἔχειν . καὶ ἑτέραν ἑτέραν . τ’ δ’ . ἐπιλάβοι’ ἐπιλάβοι . καὶ φιλήσας ἐφίλησας . ὅτι φιλήματος οὐδὲν ἐστι δεινότερον ἔρωτος ὑπέκκναυμα’ . οἱ ἀρχαῖοι τὴν βίαιον τοῦ ἀνέμου εἴλησιν καὶ συστροφὴν στρόβιλον καλοῦσι . ἀφάμενος , τῆς ἐρωμένης . φιλήσας ἐν βυθῷ ὁ μὲν Ἐπίχαρμος τοὺς θεοὺς εἶναι λέγει ἀνέμους , ὕδωρ , γῆν , ἥλιον , πῦρ , ἀστέρας . ἐγὼ δ’ ὑπέλαβον χρησίμους εἶναι θεοὺς τὰργύριον ἡμῖν καὶ τὸ χρυσίον . ἰδρυθάμενος τούτους γὰρ εἰς τὴν οἰκίαν εὔξαι · τί βούλει ; πάντα σοι γενήσεται , ἀγρός , οἰκία , θεράποντες , ἀργυρώματα , φίλοι , δικασταί , μάρτυρες . μόνον δίδου · αὐτοὺς γὰρ ἔξεις τοὺς θεοὺς ὑπηρέτας . Μενάνδρου ἐκ τῆς στοᾶς γὰρ λαβόντα τὴν ἀρετὴν ἐστιν εἰπεῖν ‘εὔξαι εἴτι βούλει , πάντα σοι γενήσεται’ . βασιλείαν ἔχει , τύχην δίδωσιν . ὁ μὲν γὰρ Ἐπ . θεοὺς ὕδωρ γῆν ἥλιον ἥλιον γῆν ὕδωρ . ἡμῖν ἡμῶν . μόνους μόνον ΑΔΗΛΩΝ ΔΡΑΜΑΤΩΝ ὅταν εἰδέναι θέλῃς σεαυτὸν ὅστις εἶ , ἐμβλέψων εἰς τὰ μνήμαθ’ ὡς ὁδοιπορεῖς . ἐνταῦθ’ ἔνεστ’ ὅστὰ τε καὶ κοῦφη κόνις ἀνδρῶν βασιλέων καὶ τυράννων καὶ σοφῶν καὶ μέγα φρονοῦντων ἐπὶ γένει καὶ χρήμασιν αὐτῶν τε δόξῃ κάπλ κάλλει σωμάτων . κατ’ οὐδὲν αὐτοῖς τῶνδ’ ἐπήρκεσεν χρόνος . κοινὸν τὸν ἄδην ἔσχον οἱ πάντες βροτοί . πρὸς ταῦθ’ ὁρῶν γίνωσκε σαυτὸν ὅστις εἶ . εἰ λύπης ἐθέλεις κρατεῖν , περισβόλει τοὺς τάφους...καὶ τὰς μεγίστας τῶν ἀνθρώπων εὐδαιμονίας ἐπόψει περαιτέρω κόνινος μὴ κεκτημένας τὸ φύσημα . ὡς ὁδοιπόρος . ἔσχον ] ἔλαχον ὁ πάντα βουληθεὶς ἂν ἄνθρωπος ποιεῖν πᾶν ἂν γένοιτο · πλούσιος τρόπον τινά · πάλιν φιλόσοφός τινι μαθήσει χρώμενος · τὸ σῶμ' ὀμιάνει τινὰ δίαιταν προσφέρων . πλὴν ἐν τι τῶν πάντων ἀδύνατον ἦν ἄρα εὑρεῖν , δι' οὐ τρόπον τις οὐ λυπήσεται . οὐ γὰρ τὸ μὴ πράττειν κατὰ νοῦν ἔχει μόνον λύπην , παρέχει δὲ φροντίδας καὶ
Lemmas: ὕδωρ συστρέφω , προσδέχομαι , προσβάλλω , ἐκρίπτω , αἰών γίγνομαι . ἀλλά ἐν πέλαγος συγχλωμός · ἀναπνοή ἔχω Ζεύς σῶτερ’ εἶπον ἀντέχω ὁ σχολιῶν’ , ἕτερος περιμένη ἕτερος τρικυμία , ναυάγιον τε εἄν ἐπιλαμβάνω . ἐγώ δέ ἅπαξ ἀφίημι εἰμί καί φιλέω ἐν βυθός . λεπτολογία εἰμί , ὅταν εἷς ἕκαστος ὁ συμβεβηκός ἢ συμβαίνω ὁ ἀκριβής καί ἐπί λεπτός ἐξεργασία ποιέω , ὡς παρά Μένανδρος οὗτος πλ . στρόβιλος · ὁ συστροφή . καί ὁ λαῖλαψ . στρόβιλος ἐν φ ( νάω συστρέφω . εἰκών ( εἰκών ) εἰκών . εὑρίσκω ζητέω πρᾶγμα ἀπόλλυμι ἀπολαύω . ἐν ὅς ἐν φ . ὅς ἐν φ προσβάλλω προλαμβάνω , προλαμβάνω ὑπολαμβάνω ὑπολαμβάνω σφεῖς χειμών μέγας ἐκβάλλω εἰς ὁ γῆ . ἐκρίπτω ] ἐξερείπω ἐκτρίβω ἐκρίπτω ἐκρίπτω ὁ Νεᾶς ὁ ναῦς εἰς ὁ γῆ ) ἔχω ἔχω . καί ἕτερος ἕτερος . τε δέ . ἐπιλαμβάνω ἐπιλαμβάνω . καί φιλέω φιλέω . ὅτι φίλημα οὐδείς εἰμί δεινός Ἔρως ὑπέκκναυμα’ . ὁ ἀρχαῖος ὁ βίαιος ὁ ἄνεμος εἴλησις καί συστροφή στρόβιλος καλέω . ἀφίημι , ὁ ἐράω . φιλέω ἐν βυθός ὁ μέν Ἐπίχαρμος ὁ θεός εἰμί λέγω ἄνεμος , ὕδωρ , γῆ , ἥλιος , πῦρ , ἀστήρ . ἐγώ δέ ὑπολαμβάνω χρήσιμος εἰμί θεός τὰργύριον ἐγώ καί ὁ χρυσίον . ἰδρύω οὗτος γάρ εἰς ὁ οἰκίον εὔχομαι · τίς βούλομαι ; πᾶς σύ γίγνομαι , ἀγρός , οἰκίον , θεράπων , ἀργύρωμα , φίλος , δικαστής , μάρτυς . μόνος δίδωμι · αὐτός γάρ ξέω ὁ θεός ὑπηρέτης . Μένανδρος ἐκ ὁ στοά γάρ λαμβάνω ὁ ἀρετή εἰμί εἶπον εὔχομαι ἔτι βούλομαι , πᾶς σύ γίγνομαι . βασίλειος ἔχω , Τύχη δίδωμι . ὁ μέν γάρ ἐπί . θεός ὕδωρ γῆ ἥλιος ἥλιος γῆ ὕδωρ . ἐγώ ἐγώ . μόνος μόνος ἄδηλος δρᾶμα ὅταν οἶδα ἐθέλω σαυτοῦ ὅστις εἰμί , ἐμβλέπω εἰς ὁ μνῆμα ὡς ὁδοιπορέω . ἐνταῦθα ἔνειμι ὀστέον τε καί κοῦφος κόνις ἀνήρ βασιλεύς καί τύραννος καί σοφός καί μέγας φρονέω ἐπί γένος καί χρῆμα αὐτός τε δόξα ΚΑΠΛ κάλλος σῶμα . κατά οὐδείς αὐτός ὅδε ἐπαρκέω χρόνος . κοινός ὁ ἅδην ἔχω ὁ πᾶς βροτός . πρός αὐτός ὁράω γιγνώσκω σαυτοῦ ὅστις εἰμί . εἰμί λύπη ἐθέλω κρατέω , περισβόλει ὁ τάφους...καὶ ὁ μέγας ὁ ἄνθρωπος εὐδαιμονία ἔποψις περαιτέρω Κονίνος μή κτάομαι ὁ φύσημα . ὡς ὁδοιπόρος . ἔχω ] λαγχάνω ὁ πᾶς βούλομαι εἄν ἄνθρωπος ποιέω πᾶς εἄν γίγνομαι · πλούσιος τρόπος τις · πάλιν φιλόσοφος τις μανθάνω χράω · ὁ σῶμα ομιανιημι τις δίαιτα προσφέρω . πλήν ἐν τίς ὁ πᾶς ἀδύνατος εἰμί ἄρα εὑρίσκω , διά οὖον τρόπος τις οὖον λυπέω . οὖον γάρ ὁ μή πράσσω κατά νόος ἔχω μόνος λύπη , παρέχω δέ φροντίς καί