comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 402
δὲ ( τὸ ὑπόζυλος ) ἐπὶ τῶν λαμπρῶν μὲν ἔξωθεν καὶ ἐπικυκῶν , πονηρῶν δὲ τὰ ἔνδον . καὶ Μένανδρος ἐν τῇ Περινθίᾳ φησὶν κτλ . ἀντὶ τοῦ κίβδηλος καὶ οὐ γνήσιος . εἴρηται ( τὸ ὑπόζ . ) μεταφορικῶς ἀπὸ τῶν ἐκ ξύλου σκευῶν , οἷς ἐπιπολῆς ἐπελήλαται ἄργυρος . τὰ δ’ ἄλλ’ ἀνέπαφα σώματ’ οὐδ’ ἔλη . ἀνέπαφον · ἀνεύθυνον , καθαρόν , ἀθιγές , ἀψηλάφητον . Μένανδρος Περινθία κτλ . ἄλλα οὐδέλη ἀνέπαφα · τὰ ἀνεπίληπτα , ὧν οὐκ ἂν τις ἅψαιτο · ἀνέπαφον ἀθιγές ἀνέπαφον · μὴ ψηλαφηθέν . ἀνέπαφος · ἀψηλάφητος . ‘ἀνέπαφα σώματα σώματα ἀνέφαπτα , οὐδὲ ληπτέα . οὐδ’ ἔλκειν ἔχρη ; Αἴαντειος γέλως μέμνηται τούτης Μένανδρος ἐν Περινθίᾳ τῇ πρώτῃ . λέγουσι δὲ ὅτι Πλεισθένης ὁ ὑποκριτὴς Καρχίνου Αἴαντα ὑποκρινόμενος εὐκαίρως ἐγέλασε · τοῦ γὰρ Ὀδυσσέως εἰπόντος ὅτι τὰ δίκαια χρὴ ποιεῖν , μετὰ εἰρωνείας ὁ Αἴας τῷ γέλῳτι ἐχρήσατο . ΠΛΟΚΙΟΝ ΠΕΡΙΝΘΙΑ ΠΛΟΚΙΟΝ ἐπ’ ἀμφοτέρου οὐδ’ ἡπίκληρος ἢ καλὴ μέλλει καθευδήσειν · κατεῖργασται μέγα καὶ περιβόητον ἔργον · ἐκ τῆς οἰκίας ἔξεβαλε τὴν λυποῦσαν ὡς ἠβούλετο , ἵν’ ἀποβλέπωσι πάντες εἰς τὸ Κρωβύλης πρόσωπον ἢ τ’ εὐγνωστος οὖσ’ ἐμὴ γυνὴ δέσποινα · καὶ τὴν ὤψιν ἣν ἐκτήσατο ὧνος ἐν πιθήκοις τοῦτο δὴ τὸ λεγόμενον ἔστιν . σιωπᾶν βούλομαι τὴν νύκτα τὴν πολλῶν κακῶν ἀρχηγόν . οἴμοι Κρωβύλην λαβεῖν ἐμ’ , ἐκκαίδεκα τάλαντα τὴν ὧν’ ἔχουσαν πήξεως . εἴτ’ ἔστι τὸ φρόνημά πως ὑποστάτον ; μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον καὶ τὴν Ἀθηνᾶν , οὐδαμῶς . παιδισκάριον θεραπευτικὸν δὲ καὶ λόγου τάχιον ἀπαγέσθω δέ τις ἢ ἄφ’ ἀντεισαγάγοι . φρύαγμα πως ὑπόστατον ( πῶς ΦΡΥΑΓΜΑΕΙΤΚΥΣΑΝΥΠΟCΤΑΤΟΝ φρύαγμα εἴ πως ἄνυπόστατον μὰ τὸν σὺν ἄμωc παιδισχαρίον ΘΕΡΑΠΕΙΤΙΚΟΝ ΛΟΓΟΙ τοῦ λόγου τοῦ δόμου ΤΑΧΙΟΝ ΑΠΑΓΕCΘΩΔΕΤΙΚΑΡΝΤΙΚΑΓΑΓΟΙ ἀπαγτικ τάχιον ( θάττον ) λόγου ἀπήγαγ’ ( ἀπήλασ’ ? ) · ἔστω · τίς δ’ ἄρ’ ἢν ἀντεισάγει ; ἔχω δ’ ἐπίκληρον Λάμιαν · οὐχ εἴρηκά σοι τοῦτ’ ; εἴπ’ ἄρ’ οὐχί ; κυρίαν τῆς οἰκίας καὶ τῶν ἀγρῶν καὶ
Lemmas: δέ ( ὁ ὑπόζυλος ) ἐπί ὁ λαμπρός μέν ἔξωθεν καί επικυκαω , πονηρός δέ ὁ ἔνδον . καί Μένανδρος ἐν ὁ Περίνθιος φημί κτλ . ἀντί ὁ κίβδηλος καί οὖον γνήσιος . εἴρω ( ὁ ὑπόζω . ) μεταφορικός ἀπό ὁ ἐκ ξύλον σκεῦος , ὅς ἐπιπολή ἐπελαύνω ἄργυρος . ὁ δέ ἄλλος ἀνέπαφος σῶμα οὐδέ Ἐλέα . ἀνέπαφος · ἀνεύθυνος , καθαρός , ἀθιγής , ἀψηλάφητος . Μένανδρος Περίνθιος κτλ . ἄλλος οὐδέλη ἀνέπαφος · ὁ ἀνεπίληπτος , ὅς οὐ εἄν τις ἅπτω · ἀνέπαφος ἀθιγής ἀνέπαφος · μή ψηλαφάω . ἀνέπαφος · ἀψηλάφητος . ἀναφαίνω σῶμα σῶμα ἀνέφαπτος , οὐδέ ληπτέος . οὐδέ ἕλκω χράω ; Αἴας γέλως μιμνήσκω τούτος Μένανδρος ἐν Περίνθιος ὁ πρῶτος . λέγω δέ ὅτι Πλεισθένης ὁ ὑποκριτής καρχινοος Αἴας ὑποκρίνομαι εὔκαιρος γελάω · ὁ γάρ Ὀδυσσεύς εἶπον ὅτι ὁ Δίκαιος χρή ποιέω , μετά εἰρωνεία ὁ Αἴας ὁ γέλως χράω . Πλόκιον ΑΔ Πλόκιον ἐπί ἀμφότερος οὐδέ ἑπίκληρος ἢ κάλως μέλλω καθεύδω · κατεργάζομαι μέγας καί περιβόητος ἔργον · ἐκ ὁ οἰκίον ἐκβάλλω ὁ λυπέω ὡς βούλομαι , ἵνα ἀποβλέπω πᾶς εἰς ὁ Κρωβύλη πρόσωπον ἢ τε Εὔγνωστος εἰμί ἐμός γυνή δέσποινα · καί ὁ ὤψ ὅς κτάομαι οἶνος ἐν πίθηκος οὗτος δή ὁ λέγω εἰμί . σιωπάω βούλομαι ὁ νύξ ὁ πολύς κακός ἀρχηγός . οἴμοι Κρωβύλη λαμβάνω ἐγώ , ἑκκαίδεκα τάλαντον ὁ ἄναξ ἔχω πῆξις . ἔτι εἰμί ὁ φρόνημα πως ὑφίστημι ; μά ὁ Ζεύς ὁ Ὀλύμπιος καί ὁ Ἀθηνᾶ , οὐδαμῶς . παιδισκάριον θεραπευτικός δέ καί λόγος τάχα ἀπάγω δέ τις ἢ ἀπό ἀντεισάγω . φρύαγμα πως ὑπόστατος ( πῶς ΑΔ φρύαγμα εἰμί πως ἀνυπόστατος μά ὁ σύν ἄμων παιδισχαρίον ΕΤ Λόγος ὁ λόγος ὁ δόμος ΧΟ ΑΓ ἀπαγτικ τάχα ( ταχύς ) λόγος ἀπάγω ( ἀπελαύνω ? ) · ἵστημι · τίς δέ ἄρα εἄν ἀντεισάγω ; ἔχω δέ ἐπίκληρος Λάμια · οὐ λέγω σύ οὗτος ; εἶπον ἄρα οὐ ; κύριος ὁ οἰκίον καί ὁ ἀγρός καί