comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 560
ὡς οὐδὲν ἀγαθόν , δυσχερῆ δὲ πόλλ' ἔχεις τοῖς ζῶσι καὶ λυπηρά . πάντες εἰς σὲ δὲ ἔλθεῖν ὅμως εὐχόμεθα καὶ σπουδάζομεν . Μενάνδρου ὧ τὸ . βαρύ ] βαθὺ τοῖς ζῶσι ] βροτοῖσι ζῶντες τὸν ζῶντα ἔνεγκ' ἀτυχίαν καὶ βλάβην εὐσχημόνως . τοῦτ' ἐστιν ἀνδρὸς νοῦν ἔχοντος , οὐκ ἐὰν ἀνασπάσας τις τὰς ὀφρῦς οἴμοι λαλῇ , ἀλλ' ὅς τὰ γ' αὐτοῦ πράγματ' ἐγκρατῶς φέρει . Μενάνδρου οὐκ ἐὰν λαλῇ οὐχ ἄνω λαλεῖ . οὐχ ὅς ἂν ἀνασπάσαντα λαλεῖν οἴμοι εἰ μή . ἐμοὶ τὰ γ' αὐτοῦ τὰ αὐτοῦ . πλεονεξία μέγιστον ἀνθρώποις κακόν · οἱ γὰρ θέλοντες προσλαβεῖν τὰ τῶν πέλας ἀποτυγχάνουσι πολλάκις νικώμενοι , τὰ δ᾽ ἴδια προστιθέασι τοῖς ἀλλοτρίοις . Διονυσίων μὲν ἦν πομπὴ δρος γὰρ ἔφη ὡς ἰατρὸς ἔστιν ὁ λόγος ἀνθρώποις νόσων . ψυχῶν γὰρ οὗτος μόνος ἔχει κουφίσματα , πρὸς τὸ μὴ συγκαταπίπτειν τῷ σώματι τὴν ψυχήν , ἀλλ’ ὑπερορᾶν τὸ βάρος τοῦ σώματος . λόγος γὰρ ἀνθρώποισιν ἰᾶται νόσους ) . πάρεστιν ὁ λόγος ἰατρὸς ἀνθρώπῳ νοσοῦντι θελητήρια ἰάματα σοφώτατα ἀστίον οἰκείον εἶναι φάρμακον τοῖς ἀθλίοις θῦων οὐδεπώποτ’ ἠδξάμην ἐγὼ τὸ σῶζον τὴν ἐμὴν συνοικίαν , ἀλλὰ παρέλιπον οἰκετῶν εἶναι στάσιν ἔνδον παρ’ αὐτῶν , πρᾶγμα χρησιμώτατον . καὶ Μένανδρος ( καὶ ) τοῦτο Εὐνούχω ? ) θῦων κτλ . οὐδέποτε θύων ἐδξάμην ἄλλως σῶζεσθαι τὴν οἰκίαν ἢ στάσιν οἰκετῶν εἶναι ἐν αὐτῇ . βλακεύειν φραστέον , εἰ νομίζει ( βασιλεὺς ) τὴν ἀρχὴν οὕτως ἀσφαλεστέραν ἔξειν , ὡς καὶ τῶν ἰδιωτῶν τινες εὐκταῖον ὑπονοοῦσιν οἰκετῶν εἶναι στάσιν . συνοικίαν οἰκίαν . τὸ σῶζειν τὴν ἐμὴν Α’ οἰκίαν παρέλειπον ἀλλ’ οὐ παρέλιπον αὐτῶν ( αὐτ . ) αὐτῷ . αὐτῷ θεοῖσι θύων ἐγὼγε σῶξειν ἀλλ’ ἡ παρευεῖρων οἰκετῶν θεῖναι ( τοὺς θεούς ) στάσιν . ἀλλ’ ἡ ἀεὶ στάσιν τινὰ ἔχειν τοὺς δούλους ἐμηχανᾶτο καὶ διαφορὰν πρὸς ἀλλήλους , ὑπονοῶν τὴν ὁμόνοιαν καὶ δεδοικώς . τῆς σκιάς τὴν πορφύραν πρῶτον ἐνυφαίνουσ’ · εἶτα μετὰ τὴν πορφύραν τοῦτ’ ἔστιν οὔτε λευχὸν οὔτε πορφύρα , ἀλλ’ ὥσπερ αὐγὴ τῆς κρόκης κεκραμένη . πῶς δὴ τὸ τραῦμα τοῦτ’ ἔχεις ; ‘μεσαγκύλῳ.’ πῶς πρὸς θεῶν ; ‘ἐπὶ κλίμακα πρὸς τεῖχος ἀναβαίνων.’ ἐγὼ μὲν δεικνύω ἔσπουδακῶς , οἱ δὲ πάλιν ἐπεμυκτήρισαν . ἔνιοι δὲ κακοήθως οἷόν τι δέλεαρ μι - κρὸν εὐλογίας ὑποβάλλοντες ἐκκαλοῦνται τὴν περιαντολογίαν · οἱ δὲ προσπυνθάνονται καὶ διερωτῶσιν ὡς παρὰ τῷ Μενάνδρῳ τὸν στρα - ἔστι τὸ μετὰ ποίας μνήσεως καὶ συναγωγῆς τῶν μυκτηρῶν γινόμε - νον , ὥσπερ καὶ Μένανδρός
Lemmas: ὡς οὐδείς ἀγαθός , δυσχερής δέ πολύς ἔχω ὁ ζῶ καί λυπηρός . πᾶς εἰς σύ δέ ἔρχομαι ὅμως εὔχομαι καί σπουδάζω . Μένανδρος ἵημι ὁ . βαρύς ] βαθύς ὁ ζῶ ] βροτός ζῶ ὁ ζῶ φέρω ἀτυχία καί βλάβη εὐσχήμων . οὗτος εἰμί ἀνήρ νόος ἔχω , οὐ ἐάν ἀνασπάω τις ὁ ὀφρύς οἴμοι λαλέω , ἀλλά ὅς ὁ γε αὐτός πρᾶγμα ἐγκρατῶς φέρω . Μένανδρος οὐ ἐάν λαλέω οὐ ἄνω λαλέω . οὐ ὅς εἄν ἀνασπάω λαλέω οἴμοι εἰμί μή . ἐγώ ὁ γε αὐτός ὁ αὐτός . πλεονεξία μέγας ἄνθρωπος κακός · ὁ γάρ ἐθέλω προσλαμβάνω ὁ ὁ πέλας ἀποτυγχάνω πολλάκις νικάω , ὁ δέ ἴδιος προστίθημι ὁ ἀλλότριος . Διονύσια μέν εἰμί πομπή δρ γάρ φημί ὡς ἰατρός εἰμί ὁ λόγος ἄνθρωπος νόσος . Ψυχή γάρ οὗτος μόνος ἔχω κούφισμα , πρός ὁ μή συγκαταπίπτω ὁ σῶμα ὁ Ψυχή , ἀλλά ὑπεροράω ὁ βάρος ὁ σῶμα . λόγος γάρ ἄνθρωπος ἰάομαι νόσος ) . πάρειμι ὁ λόγος ἰατρός ἄνθρωπος νοσέω θελητήρια ἴαμα σοφός ἄστιος οἰκέω εἰμί φάρμακον ὁ ἄθλιος θύω οὐδεπώποτε ἠδξάμην ἐγώ ὁ σῴζω ὁ ἐμός συνοικία , ἀλλά παραλείπω οἰκέτης εἰμί στάσις ἔνδον παρά αὐτός , πρᾶγμα χρήσιμος . καί Μένανδρος ( καί ) οὗτος εὐνοῦχος ? ) θύω κτλ . οὐδέποτε θύω δάκνω ἄλλως σῴζω ὁ οἰκίον ἢ στάσις οἰκέτης εἰμί ἐν αὐτός . βλακεύω φραστέον , εἰμί νομίζω ( βασιλεύς ) ὁ ἀρχή οὕτως ἀσφαλής ἔχω , ὡς καί ὁ ἰδιώτης τις εὐκταῖος ὑπονοέω οἰκέτης εἰμί στάσις . συνοικία οἰκίον . ὁ σῴζω ὁ ἐμός ὅς οἰκίον παραλείπω ἀλλά οὖον παραλείπω αὐτός ( αὐτ . ) αὐτός . αὐτός θεός θύω ἐγώ σῴζω ἀλλά ὁ παρευειροος οἰκέτης τίθημι ( ὁ θεός ) στάσις . ἀλλά ὁ ἀεί στάσις τις ἔχω ὁ δοῦλος μηχανάομαι καί διαφορά πρός ἀλλήλων , ὑπονοέω ὁ ὁμόνοια καί δείδω . ὁ σκιά ὁ πορφύρα πρῶτος ἐνυφαίνω · εἶτα μετά ὁ πορφύρα οὗτος εἰμί οὔτε λείχω οὔτε πορφύρα , ἀλλά ὥσπερ αὐγή ὁ κρόκη κεράννυμι . πῶς δή ὁ τραῦμα οὗτος ἔχω ; μεσάγκυλος πῶς πρός θεός ; ἐπί κλῖμαξ πρός τεῖχος ἀναβαίνω ἐγώ μέν δείκνυμι σπουδάζω , ὁ δέ πάλιν ἐπιμυκτηρίζω . ἔνιοι δέ κακοήθης οἷος τίς δέλεαρ μι - κρὸν εὐλογία ὑποβάλλω ἐκκαλέω ὁ περιαντολογιος · ὁ δέ προσπυνθάνομαι καί διερωτάω ὡς παρά ὁ Μένανδρος ὁ στρα - εἰμί ὁ μετά Ποίας μνῆσις καί συναγωγή ὁ μυκτήρ γινομος - νοῦς , ὥσπερ καί Μένανδρος