comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 562
καὶ Μένανδρος ( καὶ ) τοῦτο Εὐνούχω ? ) θῦων κτλ . οὐδέποτε θύων ἐδξάμην ἄλλως σῶζεσθαι τὴν οἰκίαν ἢ στάσιν οἰκετῶν εἶναι ἐν αὐτῇ . βλακεύειν φραστέον , εἰ νομίζει ( βασιλεὺς ) τὴν ἀρχὴν οὕτως ἀσφαλεστέραν ἔξειν , ὡς καὶ τῶν ἰδιωτῶν τινες εὐκταῖον ὑπονοοῦσιν οἰκετῶν εἶναι στάσιν . συνοικίαν οἰκίαν . τὸ σῶζειν τὴν ἐμὴν Α’ οἰκίαν παρέλειπον ἀλλ’ οὐ παρέλιπον αὐτῶν ( αὐτ . ) αὐτῷ . αὐτῷ θεοῖσι θύων ἐγὼγε σῶξειν ἀλλ’ ἡ παρευεῖρων οἰκετῶν θεῖναι ( τοὺς θεούς ) στάσιν . ἀλλ’ ἡ ἀεὶ στάσιν τινὰ ἔχειν τοὺς δούλους ἐμηχανᾶτο καὶ διαφορὰν πρὸς ἀλλήλους , ὑπονοῶν τὴν ὁμόνοιαν καὶ δεδοικώς . τῆς σκιάς τὴν πορφύραν πρῶτον ἐνυφαίνουσ’ · εἶτα μετὰ τὴν πορφύραν τοῦτ’ ἔστιν οὔτε λευχὸν οὔτε πορφύρα , ἀλλ’ ὥσπερ αὐγὴ τῆς κρόκης κεκραμένη . πῶς δὴ τὸ τραῦμα τοῦτ’ ἔχεις ; ‘μεσαγκύλῳ.’ πῶς πρὸς θεῶν ; ‘ἐπὶ κλίμακα πρὸς τεῖχος ἀναβαίνων.’ ἐγὼ μὲν δεικνύω ἔσπουδακῶς , οἱ δὲ πάλιν ἐπεμυκτήρισαν . ἔνιοι δὲ κακοήθως οἷόν τι δέλεαρ μι - κρὸν εὐλογίας ὑποβάλλοντες ἐκκαλοῦνται τὴν περιαντολογίαν · οἱ δὲ προσπυνθάνονται καὶ διερωτῶσιν ὡς παρὰ τῷ Μενάνδρῳ τὸν στρα - ἔστι τὸ μετὰ ποίας μνήσεως καὶ συναγωγῆς τῶν μυκτηρῶν γινόμε - νον , ὥσπερ καὶ Μένανδρός φησιν ‘οἱ δὲ ἐμυκτήρισαν’ . πῶς ] μυκτηρίζειν τῷ μυκτηρὶ ἐνδείκνυσθαι τὸ δυσχεραί - νειν καὶ τὸν εἴρωνα ἔνιοι μυκτηρὰ καλοῦσιν . μυκτηρίζει · ἔξουθενεῖ . μυκτηρίζει · χλευάζει , καταγελᾷ . ταύτας μεγίστας ἀποτίνω ’γὼ συμβολάς . σφάττει με , λεπτὸς γίνομ’ εὐωχούμενος τὰ σκώμμαθ’ οἷα τὰ σοφὰ τε καὶ στρατηγικά . οἷος δ’ ἀλαζὼν ἔστιν ἀλιτήριος . καὶ κόλακι καὶ παρασίτῳ δύσοιστον ἐν χρείᾳ καὶ δυσκαρτέρητον ἑαυτὸν ἐγκωμιάζων πλούσιός τις ἢ σα - τραπὴς ἢ βασιλεύς . καὶ συμβολὰς ταύτας ἀποτίνειν μεγίστας λέγουσιν , ὡς ὁ παρὰ Μενάνδρῳ κτλ . ’γώ . καίτοι τί
Lemmas: καί Μένανδρος ( καί ) οὗτος εὐνοῦχος ? ) θύω κτλ . οὐδέποτε θύω δάκνω ἄλλως σῴζω ὁ οἰκίον ἢ στάσις οἰκέτης εἰμί ἐν αὐτός . βλακεύω φραστέον , εἰμί νομίζω ( βασιλεύς ) ὁ ἀρχή οὕτως ἀσφαλής ἔχω , ὡς καί ὁ ἰδιώτης τις εὐκταῖος ὑπονοέω οἰκέτης εἰμί στάσις . συνοικία οἰκίον . ὁ σῴζω ὁ ἐμός ὅς οἰκίον παραλείπω ἀλλά οὖον παραλείπω αὐτός ( αὐτ . ) αὐτός . αὐτός θεός θύω ἐγώ σῴζω ἀλλά ὁ παρευειροος οἰκέτης τίθημι ( ὁ θεός ) στάσις . ἀλλά ὁ ἀεί στάσις τις ἔχω ὁ δοῦλος μηχανάομαι καί διαφορά πρός ἀλλήλων , ὑπονοέω ὁ ὁμόνοια καί δείδω . ὁ σκιά ὁ πορφύρα πρῶτος ἐνυφαίνω · εἶτα μετά ὁ πορφύρα οὗτος εἰμί οὔτε λείχω οὔτε πορφύρα , ἀλλά ὥσπερ αὐγή ὁ κρόκη κεράννυμι . πῶς δή ὁ τραῦμα οὗτος ἔχω ; μεσάγκυλος πῶς πρός θεός ; ἐπί κλῖμαξ πρός τεῖχος ἀναβαίνω ἐγώ μέν δείκνυμι σπουδάζω , ὁ δέ πάλιν ἐπιμυκτηρίζω . ἔνιοι δέ κακοήθης οἷος τίς δέλεαρ μι - κρὸν εὐλογία ὑποβάλλω ἐκκαλέω ὁ περιαντολογιος · ὁ δέ προσπυνθάνομαι καί διερωτάω ὡς παρά ὁ Μένανδρος ὁ στρα - εἰμί ὁ μετά Ποίας μνῆσις καί συναγωγή ὁ μυκτήρ γινομος - νοῦς , ὥσπερ καί Μένανδρος φημί ἵημι δέ μυκτηρίζω . πῶς ] μυκτηρίζω ὁ μυκτήρ ἐνδείκνυμι ὁ δυσχερός - νέος καί ὁ εἴρων ἔνιοι μυκτήρ καλέω . μυκτηρίζω · ἐξουθενέω . μυκτηρίζω · χλευάζω , καταγελάω . οὗτος μέγας ἀποτίνω ἐγώ συμβολή . σφάζω ἐγώ , λεπτός γίγνομαι εὐωχέω ὁ σκῶμμα οἷος ὁ σοφός τε καί στρατηγικός . οἷος δέ ἀλαζών εἰμί ἀλιτήριος . καί κόλαξ καί παράσιτος δύσοιστος ἐν χρεία καί δυσκαρτέρητος ἑαυτοῦ ἐγκωμιάζω πλούσιος τις ἢ σός - τρέπω ἢ βασιλεύς . καί συμβολή οὗτος ἀποτίνω μέγας λέγω , ὡς ὁ παρά Μένανδρος κτλ . ἐγώ . καίτοι τίς