comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 16
Φιλιππίδης ἐν Λακιάδαις κτλ . παντελῶς τὰ σπαρτία ] παντελῶς ὁρθῶς γε τὴν ὄυμην ὀδοιπορήκαμεν . τάχα δ’ ἂν εὕροις καὶ ὄυμην ( τὸν στενωπὸν ) εἰρημένην Φιλιππίδου ( εἰπόντος ) Λακιάδαις Λακιάδης ) κτλ . ὀδοιπεπορ . ὀδωπορήκαμεν ὄυμην ὁρθῶς ὀδοιπορεῖν ὀδοπεποιή - καμεν . ΜΑΣΤΡΟΠΟΣ ἀπόστασις ἀντὶ τοῦ οἶνον ἀποθήκας ἔχουσα . Φιλιππίδης Μαστροπῷ . εἶτα τὸ Καῖσάρ(ε)ιον καὶ τὸ Ἑμ - πόριον καὶ ἀποστάσεις καὶ μετὰ ταῦτα τὰ νεώρια , ἀποστάσεις ΟΛΥΝΘΙΑ οὐ χαλεπὸν ἐστὶ τῷ κακῶς διακειμένῳ εἰπεῖν τιν’ ἐσθίοντα ‘μὴ κακῶς ἔχε’ , πύκτη τ’ ἐπιμιᾶν οὐδὲν ἔχον μαχομένῳ , αὐτὸν μάχεσθαι δ’ οὐκέτ’ ἐστὶ ῥᾴδιον . ἕτερόν τι τὸ λέγειν ἐστὶ τοῦ πεπονθέναι . εὐθενεῦντα τινα σθένοντα σθένειν ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ ΣΥΝΕΚΠΛΕΟΣΤΑΙ ὁ φανὸς ἡμῖν οὐχ ἐφαίνεν οὐδὲ ἐν . ἔπειτα φυσῶν δυστυχῆς οὐκ ἡδύνω ; ἄλλοι δ’ ἔφασκον φανὸν λέγεσθαι τὴν λαμπάδα , οἱ δὲ τὴν ἐκ τινων ξύλων τετμημένων δέσμην ... Φιλίπ-πιδος Συμπλεούσας κτλ . φανὸς ἡ ἐκ ξύλων τετμημένων δέσμη . καὶ δηλοῖ αὐτὸ Φιλιππίδης ἐν τῷ ‘ὁ φανὸς οὐδέν’ πρὸς δὲ λέγει ὁ ἀκούσας ‘ἔπειτα ἡδύνω’ . καὶ ὅρα τὸ ὁ φανὸς οὐχ ἐφαίνεν ἐτυμολογικῶς ῥηθέν . ὅταν ἐξίης , παραγώγιον ὧν ἂν ἐκφέρῃ σ’ εἰσπράξομαι . καὶ παραγώγιον τέλους ὄνομα , εἰ δεῖ πρὸς ἀπο-λογίαν τῆς κοινῆς χρήσεως παρέχεσθαι τὸ ἐν τῇ Φιλίπιδου Συνεκ-πλεούσῃ εἰρημένον κτλ . ἐξίης ἐξῆς . ὧν ἐκφέρῃ σ’ ἐκφέρης . ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΙ ὅταν ἀτυχεῖν σοι συμπέσῃ τι , δέσποτα , Εὐριπίδου μνησθῆτι , καὶ δάκων ἕσει . ‘οὐκ ἔστιν ὅστις πάντ’ ἄνθρω εὐδαιμονεῖ.’ εἶναι δ’ ὑπόλαβε καὶ σὲ τῶν πολλῶν ἕνα . ΣΥΝΕΚΠΛΕΟΣΤΑΙ ΦΙΛΕΤΡΙΠΙΔΗΣ ΦΙΛΑΘΗΝΑΙΟΣ τοῖς συκαμίνοις δ’ ἀντὶ τοῦ φύκους ὅλον τὸ πρόσωπον συκάμινα · τὰ μόρα . Φιλιππίδης Φιλαθηναιῶ κτλ . ἔστι καταπεπλησμένον ἔστι καταπεπλασμένη ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΣ πλακοῦντες , ἐπιδορπίσματ’ , ὦά , σήσασα · ὅλην λέγουτ’ ἄν μ’ ἐπιλείποι τὴν ἡμέραν . τραγήματα Κράτης φησὶ Φιλιππίδην λέγειν ἐν Φιλαργύρῳ οὕτως κτλ . λέγουτ’ ἄν μ’ λέγοντά με ἐπιλείποι ἐπιλίποι ὅλην λέγουτ’ οὐκ ἄν ἐπιλείποι μ’ ἡμέραν . ΦΙΛΑΡΧΟΣ μαχρὸν ποιῶ ἀντὶ τοῦ μηκύνω . Φιλιππίδης Φιλάρχῳ . μαχρὸν ποιῶ · ἀντὶ τοῦ μηκύνω . οὕτω Φιλιππίδης . Φιλαργύρῳ ; ΦΙΛΕΤΡΙΠΙΔΗΣ πόστην ὑφοδώσεις , παιδάριον , ὁμήν ; τρίτην . ὁ γὰρ στενωπὸς οὗτος ἐν ᾿Αθήνησιν ἦν . ΦΙΛΙΠΠΙΔΟΥ οὐτος οἴεται περισπάσειν κερμάτιον αὐτοῦ . κέρματα ἀλλ’ οὐ κέρμα λέγειν Ἀττικόν εὑροι δ’ ἂν τις
Lemmas: Φιλιππίδης ἐν Λακιάδαι κτλ . παντελῶς ὁ σπαρτίον ] παντελῶς ὀρθῶς γε ὁ ὄμνυμι ὁδοιπορέω . τάχα δέ εἄν εὑρίσκω καί ὄμνυμι ( ὁ στενωπός ) εἴρω Φιλιππίδης ( εἶπον ) Λακιάδαι Λακιάδης ) κτλ . ὀδοιπεπορ . ὄζω ὄμνυμι ὀρθῶς ὁδοιπορέω ὀδοπεποιή - κάμνω . μαστροπός ἀπόστασις ἀντί ὁ οἶνος ἀποθήκη ἔχω . Φιλιππίδης μαστροπός . εἶτα ὁ Καῖσαρις καί ὁ ἐν - πόριον καί ἀπόστασις καί μετά οὗτος ὁ νεώριον , ἀπόστασις ΑΘ οὖον χαλεπός εἰμί ὁ κακῶς διάκειμαι εἶπον τις εἰσθέω μή κακῶς ἔχω , πύκτης τε ἐπιμιαίνω οὐδείς ἔχω μάχομαι , αὐτός μάχομαι δέ οὐκέτι εἰμί ῥᾴδιος . ἕτερος τίς ὁ λέγω εἰμί ὁ πάσχω . εὐθενέω τις σθένω σθένω Φιλιππίδου ΕΣ ὁ φανός ἐγώ οὐ φαίνω οὐδέ ἐν . ἔπειτα φυσάω δυστυχής οὐ ἡδύνω ; ἄλλος δέ φάσκω ὅτι λέγω ὁ λαμπάς , ὁ δέ ὁ ἐκ τίνω ξύλον τέμνω δέσμη ... Φιλίπ-πιδος συμπλέω κτλ . φανός ὁ ἐκ ξύλον τέμνω δέσμη . καί δηλόω αὐτός Φιλιππίδης ἐν ὁ ὅς φανός οὐδείς πρός δέ λέγω ὁ ἀκούω ἔπειτα ἡδύνω . καί ὁράω ὁ ὁ φανός οὐ φαίνω ἐτυμολογικός εἴρω . ὅταν ἐξίημι , παραγώγιον ὅς εἄν ἐκφέρω σός εἰσπράσσω . καί παραγώγιον τέλος ὄνομα , εἰμί δεῖ πρός ἀπολογία ὁ κοινός χρῆσις παρέχω ὁ ἐν ὁ Φιλιπίδου Συνεκπλέω εἴρω κτλ . ἐξίημι ἑξῆς . ὅς ἐκφέρω σός ἐκφέρω . φιλαδελφέω ὅταν ἀτυχέω σύ συμπίπτω τίς , δεσπότης , Εὐριπίδης μιμνήσκω , καί δάκος ἕννυμι . οὐ εἰμί ὅστις πᾶς ἄνθρω εὐδαιμονέω εἰμί δέ ὑπολαμβάνω καί σύ ὁ πολύς εἷς . ΕΣ Ι Φιλαθήναιος ὁ συκάμινος δέ ἀντί ὁ φῦκος ὅλος ὁ πρόσωπον συκάμινον · ὁ μόρον . Φιλιππίδης Φιλαθηναιῶ κτλ . εἰμί καταπίμπλημι εἰμί καταπλάσσω Φιλάργυρος πλακοῦς , ἐπιδόρπισμα , ᾠόν , σήθω · ὅλος λέγω ἄν εἷς ἐπιλείπω ὁ ἡμέρα . τράγημα Κράτης φημί Φιλιππίδης λέγω ἐν Φιλάργυρος οὕτως κτλ . λέγω ἄν εἷς λέγω3 ἐγώ ἐπιλείπω ἐπιλείπω ὅλος λέγω οὐ ἄν ἐπιλείπω εἷς ἡμέρα . Φίλαρχος μακρός ποιέω ἀντί ὁ μηκύνω . Φιλιππίδης Φίλαρχος . μακρός ποιέω · ἀντί ὁ μηκύνω . οὗτος Φιλιππίδης . Φιλάργυρος ; Ι πόστος ὑφοδόω , παιδάριον , ὁμός ; τρίτος . ὁ γάρ στενωπός οὗτος ἐν Ἀθήνη εἰμί . Φιλιππίδου οὐτος οἴομαι περισπάω κερμάτιον αὐτός . κέρμα ἀλλά οὖον κέρμα λέγω Ἀττικός εὑρίσκω δέ εἄν τις