comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1440
τοῦ τάχους . πανταχόθεν συνθέουσι ( σ . πάντοθεν ) κεκονιμένοι καὶ πνευ-στιῶντες οὐκ οἶδα ὅθεν ( ὡς ποθεν ) ὀσφραινόμενοι τοῦ χρυ-σίου φέγ’ ἴδω , τίς οὖν ) ὁ πρῶτος αὐτῶν οὗτός ἐστι ( οὗτοςί ) ; Γναθωνίτης ὁ κόλαξ , ὁ πρῶην ἐχρανὸν αἰτήσαντί μοι ὁρέξας τὸν βρόχον ( τ . βρ . ὁρ . ) , πίθους ὅλους παρ’ ἐμοὶ ( ὁ παρ’ ἐμ . π . ὅλ . ) πολλάκις ἐμμεκῶς . ΓΝΑΘΩΝΙΔΗΣ . οὐκ ἐγὼ λέγον , ὡς οὐκ ( οὐποτ’ ) ἀμελήσουσι Τίμωνος ἀγαθοῦ ἀνδρὸς οἱ θεοί ; ( ὧ ) χαῖρε , Τίμων ... νὴ καὶ σύ γ’ , ὦ Γναθωνίδη , γυνῶν ἀπάντων βορώτατε καὶ ἀνθρώπων ἐπιρριπτότατε . ΓΝΑΘ . ἀεὶ φιλοσκόμμων σύ γε . ἀλλὰ ποῦ τὸ συμπόσιον ( τὸ σ . δὲ ποῦ’στιν ; ) ὡς καινόν τί σοι ζῷμα τῶν νεοθιδάκτων διθυράμβων ( τ . ν . δ . ἀσμ’ ἐγώ ) ἥκω κομίζων . καὶ μὴν ἐλεγεῖά γε ἄση μᾶλα περιπαθῶς ὑπὸ ταύτῃ τῇ δικέλλῃ ( ἀλλὰ μὴν ἐλεγεῖά γε ἄσει περιπ . τῇ δικ . τῇδ’ ἐμῇ πληγείς ) ΓΝΑΘ . τὸ τραυμ’ ἴασαι μικρὸν ἐπιπάσας ( περιπ . ) τοῦ χρυσίου · δεινῶς γὰρ ἴσχαιμόν ἐστι τὸ ( πέφυνε ) φάρμακον . TIMΩΝ . τίς ἄλλος οὗτός ἐστιν ὁ προσίων ( εἰών ) , ἀναφαλαντίας ; Φιλᾶδης κολάκων ἀπάντων ὁ βδελυρώτατος ( κ . ἀπ . Φ . βδ . ) . οὗτος δὲ ἐναγχος ) ἄγρὸν ὅλον παρ’ ἐμοῦ λαβὼν καὶ τῇ θυγατρὶ προῖκα δύο τάλαντα ( καὶ δ . τ . τῇ Θ . γαμουμένη ) ἐπειδὴ νοσοῦντα πρῶν εἰδὲ με καὶ ἐγὼ προσῆλθον ἐπικουρίας δεόμενος ( ἰδὼν νος . δεόμενόν τ’ ἐπ . ) πληγὰς δ’ γενναῖος ( χρηστός ) προσενέτεινεν ( τῷ φίλῳ ) . ΦΙΛΙΑΔΗΣ . ὦ τῆς ἀναισχυντίας · νῦν Τίμωνα γνωρίζετε ( νῦν πάλιν γν . Τίμωνα ) ; νῦν πάλιν ) Γναθωνίδης φίλος ; τοιγαροῦν δίκαια τοι ) πέπονθεν οὗτος ( ἐτ’ ) ἀχάριστος ὧν . ἡμεῖς δὲ οἱ πάλαι ξυνήθεις καὶ ξυνέφηβοι καὶ δημόται ὅμως μετριάζομεν , ὡς μὴ ’πιπτηδὰν δοκῶμεν . ἀλλὰ ) χαῖρ’ , ὦ δέσποτα , καὶ ὅπως τοὺς μισροὺς τούτους κόλακας φυλάξη τοὺς ἐπὶ τῆς τραπέζης μόνον ( φίλους τὰλλα δὲ κοράκων οὐδὲν διαφέροντας . οὐκέτι πιστευτέα τῶν νῦν οὐδενί ( πιστευτ’ οὐκέτ’ ἐστὶ τῶν ν . οὐδ . ) · πάντες ἀχάριστοι καὶ πονηροί . ΘΡΑΣΥΚΛΗΣ . ὦ δημοκρατία καὶ νόμοι , παιόμεθα ὑπὸ τοῦ καταράτου ἐν ἐλευθερίᾳ τῇ πόλει ( νόμοι , ’ν ἐλ . ὑπὸ τ . κ . παιόμεθα τῇ π . ) . ἀναφαλαντίας · οὐχ ὁ φαλακρός , ἀλλ’ ὁ ἀρχόμενος ἀποφαλακροῦσθαι . φαλαντίας , ἀναφαλαντίας , φαλακρός , γυμνὸς τῶν τριχῶν . ἅπαντ’ ἐπέρρει μοι , ὦ γενναῖε , παρ’ ἄλλων τάγαθά . καὶ ξωθεν μὲν εὐθὺς ἐπὶ θύρας ἐφοίτων μᾶλα πολλοὶ ( π . μ . ) , μετὰ δὲ παντοῖά μοι δῶρα προσήγετο ΚΑΤΑΛΟΓΑΔΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ ἀπανταχόθεν ( παντ . προσήγ . ) τῆς γῆς τὰ κάλλιστα ἔραστάς εἶχον μυρίους . Β . ἐγέλασ’ ἔραστάς οὖ τηλικούτους ὄν , ὁδόντας τέτταρας ἔχων ( ἔχων τ . ὁδ . ) . Α . νὴ Δία , τοὺς ἀρίστους γε τῶν ἐν τῇ πόλει καὶ μὴν πρόδηλός γε ὁ ἔρως οὕτοσί πολλὺς ( κ . μ . ὁ γ’ ἔρως πρ . ὁ πολ . οὕτοσί ) ὧν δ περὶ τοὺς ἀτέκνους καὶ πλουσίους γέροντας ( π . τ . ἀτ . γ . ὧν καὶ πλ . ) ἀπᾶρ οὐκ ὀλίγα τῶν ἑραστῶν ἀπολέλανκα , μονοτονυχὶ προσκυνούμενος ὑπ’ αὐτῶν , καὶ ἐθρυπτόμην δὲ πολλάκις καὶ
Lemmas: ὁ τάχος . πανταχόθεν συνθέω ( Σ . πάντοθεν ) κονίω καί πνευστιάω οὐ οἶδα ὅθεν ( ὡς πόθεν ) ὀσφραίνομαι ὁ χρύσιον φέγγος ὁράω , τίς οὖν ) ὁ πρῶτος αὐτός οὗτος εἰμί ( οὗτος ) ; γναθωνιος ὁ κόλαξ , ὁ πρώην χραίνω αἰτέω ἐγώ ὀρέγω ὁ βρόχος ( τ . βρ . Ὅρ . ) , πίθος ὅλος παρά ἐγώ ( ὁ παρά ἐν . π . ολʹ . ) πολλάκις ἐμμεκῶς . Γναθωνίδης . οὐ ἐγώ λέγω , ὡς οὐ ( οὔποτε ) ἀμελέω Τίμων ἀγαθός ἀνήρ ὁ θεός ; ( ἵημι ) χαίρω , Τίμων ... νή καί σῦς γε , εἰμί Γναθωνίδης , γυνή ἀπαντάω βορός καί ἄνθρωπος ἐπιρρίπτω . ΘΑ . ἀεί φιλοσκόμμων σῦς γε . ἀλλά ποῦ ὁ συμπόσιον ( ὁ Σ . δέ ποῦς ; ) ὡς καινός τίς σύ ζῶμα ὁ νεοθιδάκτων διθύραμβος ( τ . Ν . δ . ᾆσμα ἐγώ ) ἥκω κομίζω . καί μήv ἐλεγεῖον γε ἄση μῆλον περιπαθῶς ὑπό οὗτος ὁ δίκελλα ( ἀλλά μήv ἐλεγεῖον γε ἀάω περιπ . ὁ δικ . τῇδε ἐμέω πλήσσω ) ΘΑ . ὁ τραῦμα ἰάομαι μικρός ἐπιπάσσω ( περιπ . ) ὁ χρυσίον · δεινῶς γάρ ἴσχαιμος εἰμί ὁ ( φύω ) φάρμακον . Ω . τίς ἄλλος οὗτος εἰμί ὁ πρόσειμι ( ἐάω ) , ἀναφαλαντίας ; Φιλάδης κόλαξ ἀπαντάω ὁ βδελυρός ( Κ . ἀπό . Φ . βδʹ . ) . οὗτος δέ ἐναγχος ) ἀγρός ὅλος παρά ἐγώ λαμβάνω καί ὁ θυγάτηρ προίξ δύο τάλαντον ( καί δ . τ . ὁ Θ . γαμέω ) ἐπεί νοσέω πρῶν ἀνάκλεις ἐγώ καί ἐγώ προσέρχομαι ἐπικουρία δήω ( εἶδον Μύκονος . δέω τε ἔπος . ) πληγάς δέ γενναῖος ( χρηστός ) προσεντείνω ( ὁ φίλος ) . Φιλιάδης . εἰμί ὁ ἀναισχυντία · νῦν Τίμων γνωρίζω ( νῦν πάλιν ΓΝ . Τίμων ) ; νῦν πάλιν ) Γναθωνίδης φίλος ; τοιγάρ Δίκαιος ὅς ) πάσχω οὗτος ( ἔτι ) ἀχάριστος ὅς . ἐγώ δέ ὁ πάλαι συνήθης καί συμφαίνω καί δημότης ὅμως μετριάζω , ὡς μή ’πιπτηδὰν δοκέω . ἀλλά ) χαίρω , εἰμί δεσπότης , καί ὅπως ὁ μισροὺς οὗτος κόλαξ φυλάσσω ὁ ἐπί ὁ τράπεζα μόνος ( φίλος ὅς δέ κόραξ οὐδείς διαφέρω . οὐκέτι πιστευτέος ὁ νῦν οὐδείς ( πιστεύω οὐκέτι εἰμί ὁ Ν . οὐδʼ . ) · πᾶς ἀχάριστος καί πονηρός . Θρασυκλῆς . εἰμί δημοκρατία καί νόμος , παίω ὑπό ὁ κατάρατος ἐν ἐλευθερία ὁ πόλις ( νόμος , ἐν Ελ . ὑπό τ . Κ . παίω ὁ π . ) . ἀναφαλαντίας · οὐ ὁ φαλακρός , ἀλλά ὁ ἄρχω ἀποφαλακρόομαι . φαλαντίας , ἀναφαλαντίας , φαλακρός , γυμνός ὁ θρίξ . ἅπας ἐπέρρω ἐγώ , εἰμί γενναῖος , παρά ἄλλος τἀγαθά . καί ἔξωθεν μέν εὐθύς ἐπί θύρα φοιτάω μῆλον πολύς ( π . μ . ) , μετά δέ παντοῖος ἐγώ Δῶρα προσάγω καταλογάδην ΑΣ απανταχόθεν ( παντ . προσάγω . ) ὁ γῆ ὁ καλῶς ἐραστής ἔχω μυρίος . Β . γελάω ἐραστής οὖον τηλικόσδε εἰμί , ὁδός τέσσαρες ἔχω ( ἔχω τ . ὅδε . ) . Α . νή Ζεύς , ὁ ἀγαθός γε ὁ ἐν ὁ πόλις καί μήv πρόδηλος γε ὁ Ἔρως οὗτος Πόλλυς ( Κ . μ . ὁ γε Ἔρως ΠΡ . ὁ πολ . οὗτος ) ὅς δ περί ὁ ἄτεκνος καί πλούσιος γέρων ( π . τ . ἀτ . γ . ὅς καί πλ . ) ἀπαίρω οὐ ὀλίγος ὁ ἐραστής ἀπολανθάνω , μονοτονυχὶ προσκυνέω ὑπό αὐτός , καί θρύπτω δέ πολλάκις καί