comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 541
καὶ τῶν πολιτεῶν κατὰ φύσιν ἑκάστη παρέπεται τις κακία . ( Ἀντισθένης ) ὥσπερ ὑπὸ τοῦ ἰοῦ τὸν σίδηρον , οὕτως ἔλεγε τοὺς φθονερούς ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἤθους κατεσθίεσθαι . ὥσπερ σκώληξ ἀναλίσκει τὸ ξύλον ὅπου εἰσέρ - χεται , οὕτως καὶ ἡ ἁμαρτία μένουσα ἐν τῷ ποιήσαντι αὐτήν . ὁ ἰὼς λυμ . τὸν σίδ . ἂν σκοπήσῃς . πτωμάτων γὰρ ἄξια πάσχω τε καὶ πέπονθα κἄτι πείσομαι καὶ πονεῖν ἀεὶ ποιεῖ . παράστασις · ὁμή , προθυμία . τίμ δεδούλωται ποτε ; ὤψει · φλύαρος · τῆς γὰρ αὐτῆς πάντες ἂν ἥρουν · κρίσιν γὰρ τὸ βλέπειν ἴσην ἔχει . ἀλλ’ ἡδονὴ τις τοὺς ἑρώτας ἐπάγεται συνουσίας · πῶς οὖν ἕτερος ταύτην ἔχων οὐδὲν πέπονθεν , ἀλλ’ ἀπήλθε καταγελῶν , ἕτερος δ’ ἀπόλωλε · καιρὸς ἐστὶν ἡ νόσος ψυχῆς , ὁ πληγεὶς δ’ εἴσω δὴ τιτρώσκεται . καὶ λελάληκε ( Μένανδρος ) περὶ τοῦ πάθους ( τοῦ ἔρωτος ) φιλοσοφώτερον . ἄξιον γὰρ εἶναι θαύματος φήσας τὸ περὶ τοὺς ἑρώτας ὡςπερ ἐστὶν ἄμα λαλεῖν εἶτα ἀπορεῖν καὶ ζητεῖν πρὸς ἑαυτὸν κτλ . τὸ αὐτὸ σῶμα πολλοὶ καὶ τὸ αὐτὸ κάλλος ὁρῶσιν , εἰληπτai δ’ εἷς , ὁ ἑρωτικός · διὰ τίνα αἰτίαν ; οὐ γὰρ μανθάνομεν γέ που Μενάνδρου λέγοντος , οὐδὲ συνίεμεν καιρὸς ἐστιν κτλ . δεδούλωται δεδούλωται . ταύτην ] αὐτὴν δ’ εἴσω δή ] εἰσβολὴ εἰς ὀδὶ εὐστοχία τοῦτο δὲ εὐστοχίας ἐστὶ καιροῦ τῷ πάθει ἀμωσγέπως συνάπτοντος . ἐνδοθεν εἰς ὀλὴν ( τὴν ψυχὴν ) αὐτόθεν ἡσυχὴ εἴπερ τὸν ἀδικοῦντα μὲν ὡς ἠμύνετο ἕκαστος ἡμῶν καὶ συνηγωνίζετο , ἴσως νομίζων ἴδιον εἶναι τὸ γεγενηθὸς ἀδίκημα , καὶ συνέπραττον ἀλλήλοις πικρῶς , οὐκ ἂν ἐπὶ πλεῖον τὸ κακὸν ἡμῖν ἠύξετο τὸ τῶν πονηρῶν , ἀλλὰ παρατηρούμενοι καὶ τυγχάνοντες ἥς ἔδει τιμωρίας ἦτοι σπάνιοι σφόδρ’ ἂν ἦσαν ἢ πεπανημένοι . Μενάνδρου ἀδικοῦντ' ἀσμένως ἐπιμελῶς συνηγωνιζέτο συνηγωνίζατο συνεπράττομεν πικρῶς ] πονηρῶς ἠύξετο ἠύξατο σφόδρα μὲν ἀδικοῦντ' εὐμενῶς ἡμῖν συνηγωνίζετο πικρῶς ἀλλήλοις , ἴσως οὐκ ἂν κτλ . εἰ χειρὶ τοῖς ἀδικοῦμένοις ἠμύνετο κτλ . ἀμύνεσθαι τινὶ ἠλῖξε ἠλίκας ἀμύνεσθαι καλόν . ἐρωτηθεὶς ( Σόλων ) πῶς ἠμίστ' ἂν ἀδικοῦν οἱ ἄνθρωποι , εἰ ὁμοίως , ἔφη , ἔχθoinτο τοῖς ἀδικοῦνμένοις οἱ μὴ ἀδικοῦμενοι . Λέκιππε καὶ Μνήσιππε , τοῖς εἰρηνμένοις ἡμῶν ὑπὸ τινος ἢ πεπονθόσιν κακῶς ἔστιν καταφρονη πάσιν , οἱ χρηστοὶ φίλοι . καὶ γὰρ ἀποδύρασθ' ἔστι μὴ γελάμενον , καὶ συναγανακτοῦνθ' ὅπόταν οἰκείως ὀρᾷ ἕκαστος αὐτῷ τὸν παρόντα , πάνεται τοῦτον μάλιστα τὸν χρόνον τοῦ δυσφορεῖν . παράδειγμα τοὺς Σύρους λαβέ · ὅταν φάγωσ' ἰχθὺν ἐκεῖνοι , διὰ τινα αὐτῶν ἀκρασίαν τοὺς πόδας καὶ γαστέρας οἰδοῦσιν , ἔλαβον σαχίον , εἴτ' εἰς τὴν ὁδὸν ἐκάθισαν αὐτοὺς ἐπὶ κόπρου , καὶ
Lemmas: καί ὁ πολιτεία κατά φύσις ἕκαστος παρέπομαι τις κακία . ( Ἀντισθένης ) ὥσπερ ὑπό ὁ ἰός ὁ σίδηρος , οὕτως λέγω ὁ φθονερός ὑπό ὁ ἴδιος ἦθος κατεσθίω . ὥσπερ σκώληξ ἀναλίσκω ὁ ξύλον ὅπου εἰσαίρω - χω , οὕτως καί ὁ ἁμαρτία μένω ἐν ὁ ποιέω αὐτός . ὁ ἰός λυμ . ὁ σίδ . εἄν σκοπέω . πτῶμα γάρ ἄξιος πάσχω τε καί πάσχω ἔτι πείθω καί πονέω ἀεί ποιέω . παράστασις · ὁμός , προθυμία . Τιμ δουλόω ποτός ; ὁράω · φλύαρος · ὁ γάρ αὐτός πᾶς εἄν ἀρόω · κρίσις γάρ ὁ βλέπω ἴσος ἔχω . ἀλλά ἡδονή τις ὁ Ἔρως ἐπάγω συνουσία · πῶς οὖν ἕτερος οὗτος ἔχω οὐδείς πάσχω , ἀλλά ἀπέρχομαι καταγελάω , ἕτερος δέ ἀπόλλυμι · καιρός εἰμί ὁ νόσος Ψυχή , ὁ πλήσσω δέ εἴδομαι δή τιτρώσκω . καί λαλέω ( Μένανδρος ) περί ὁ πάθος ( ὁ Ἔρως ) φιλόσοφος . ἄξιος γάρ εἰμί θαῦμα φημί ὁ περί ὁ Ἔρως ὡς εἰμί ἄμη λαλέω εἶτα ἀπορέω καί ζητέω πρός ἑαυτοῦ κτλ . ὁ αὐτός σῶμα πολύς καί ὁ αὐτός κάλλος ὁράω , ληπτός δέ εἷς , ὁ ἐρωτικός · διά τίς αἴτιος ; οὖον γάρ μανθάνω γε ποῦ Μένανδρος λέγω , οὐδέ συνίημι καιρός εἰμί κτλ . δουλόω δουλόω . οὗτος ] αὐτός δέ εἴδομαι δή ] εἰσβολή εἰς ὁδί εὐστοχία οὗτος δέ Εὐστοχίας εἰμί καιρός ὁ πάθος ἀμωσγέπως συνάπτω . ἔνδοθεν εἰς ὅλος ( ὁ ψυχή ) αὐτόθεν ἡσυχῇ εἴπερ ὁ ἀδικέω μέν ὡς ἀμύνω ἕκαστος ἐγώ καί συναγωνίζομαι , ἴσως νομίζω ἴδιος εἰμί ὁ γίγνομαι ἀδίκημα , καί συμπράσσω ἀλλήλων πικρός , οὐ εἄν ἐπί πλείων ὁ κακός ἐγώ αὐξάνω ὁ ὁ πονηρός , ἀλλά παρατηρέω καί τυγχάνω ἥς ἐσθίω τιμωρία ἦ σπάνις σφόδρα εἄν εἰμί ἢ πεπανημένοι . Μένανδρος ἀδικέω ἄσμενος ἐπιμελής συναγωνίζομαι συναγωνίζομαι συμπράσσω πικρός ] πονηρός αὐξάνω εὔχομαι σφόδρα μέν ἀδικέω εὐμενής ἐγώ συναγωνίζομαι πικρός ἀλλήλων , ἴσως οὐ εἄν κτλ . εἰμί χείρ ὁ ἀδικέω ἀμύνω κτλ . ἀμύνω τις ἠλῖξε ἡλίκος ἀμύνω καλός . ἐρωτάω ( Σόλων ) πῶς ἠμίστ' εἄν ἀδικέω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί ὁμοίως , φημί , ἔχθω ὁ ἀδικέω ὁ μή ἀδικέω . Λέκιππε καί Μνήσιππος , ὁ λέγω ἐγώ ὑπό τις ἢ πάσχω κακῶς εἰμί καταφρονέω πᾶς , ὁ χρηστός φίλος . καί γάρ ἀποδύρομαι εἰμί μή γελάω , καί συναγανακτέω ὁπόταν οἰκεῖος ὁράω ἕκαστος αὐτός ὁ πάρειμι , πάνεται οὗτος μάλιστα ὁ χρόνος ὁ δυσφορέω . παράδειγμα ὁ Σύρος ἐπιλαμβάνω · ὅταν ἐσθίω ἰχθύς ἐκεῖνος , διά τις αὐτός ἀκράτεια ὁ πούς καί γαστήρ οἰδέω , λαμβάνω σαχίον , ἔτι εἰς ὁ ὁδός καθίζω αὐτός ἐπί κόπρος , καί