comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 150
πρὸς τῆς ᾿Αθηνᾶς , δαιμονᾶς , γεγουνὸς ἔτη τοσαῦθ᾿ · ὁμοῦ γάρ ἐστιν ἐξήκοντά σοι . ἀπὸ Σόλωνος δμοῦ διακόσιά ἐστιν ἔτη καὶ τετταράκοντα . εἰσὶν δμοῦ δισμύριοι πάντες ᾿Αθηναῖοι . λουτρόν , Θεραπαίνας , ἀργυρώματα . Μένανδος ᾿Εαυτὸν τιμωρουμένῳ κτλ . ἐξ ἰσταρίου δ' ἐκρέματο φιλοπόνως πάνυ . καὶ Θεραπαίνις ἦν μία · αὕτη συνύφαινεν ὄψαφῶς διαχειμένη . ἀνδρὸς χαρακτήρ ἐκ λόγου γνωρίζεται . πᾶς πατήρ μωρός . μωρὸς καὶ μῶρος ᾿Αττικῶς . τοῦτο ἐπὶ ἔμψυχον τιθέμενον βαρύνεται . οἴκοι μένειν χρή καὶ μένειν ἐλεύθερον ἢ μηκέτ' εἶναι τὸν καλῶς εὐδαίμονα . ΕΑΥΤΟΝ ΤΙΜΩΡΟΥΜΕΝΟΣ μετ’ ἄριστον γὰρ ὡς ἀμυγδαλὰς [ ἔγω ] παρέθηκα , καὶ τῶν ᾠοιδίων ἐτρώγομεν . ταῦτά σοι καὶ Πύθια καὶ Ἀήλια . ἡ παροιμία εἴρηται ἐπὶ τῶν ὕστατα καὶ τελευταία ποιούντων . μέμνηται δὲ αὐτῆς Μένανδρος ( ἐν Ἐαυτὸν τιμωρουμένῳ Πύθια καὶ Ἀήλια , Πύθια καὶ Ἀήλια · ἐπὶ τῶν ταχέως ἀπολλυμένων . ἀλλ’ ἦν χιτῶν σοι ἦν [ οἱ δὲ παλαιοὶ ] ἐν Μενάνδρου Αὐτὸν τιμωρουμένῳ τὸ [ δὲ ] ψιλὸν ἀντὶ τοῦ ἰδοῦ κτλ . οἱ δὲ παλαιοὶ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟΝ οὐχ ὧδεν ἂν ὤμην ἡτύχηκα · πάντα δὲ τὰ μηδὲ προσδοκώμεν’ ἐκστασιν φέρει . Μενάνδρου Ἐγχειριδίου τοῦ αὐτοῦ ( Μενάνδρου ) Ἐγχειριδίου οὐχ ] οὐχ ἡτύχηκα ἡ τύχη καὶ . μηδὲ ] μὴ τοῦ δ’ ἄρα Κωρυναῖος ἠκροάσατο . Κωρυναῖος ὧδεν καὶ ἡ παροιμία κτλ . Μένανδρος Ἐγχειριδίῳ . Κωρυναῖος ἠκροάζετο · ταύ-της Μένανδρος μέμνηται ἐν τῷ Ἐγχειριδίῳ ἡ παροιμία ἐπὶ τῶν δοκούντων μὲν λάθρα πράττεσθαι , εἰς γνῶσιν δὲ ἐρχομένων . Κωρυναῖος ἠκροάζετο · παροιμία παρὰ τοῖς κωμικοῖς . τοῦ δ’ ἄρα δ Κωρυναῖος . ἐκ τῆς Κωρύκου παροιμίας τοῦ δ’ ἄρ’ δ Κωρύκιος ἠκροάζετο , περὶ ἧς ἐν τοῖς τοῦ περιηγητοῦ δεδήλωται . Κόρυκος λιμὴν καὶ νησίον οὗ κατὰ τὸν παράπλουν ληστήριόν τι μέγα τῶν Κωρυναιῶν ὠτακου-στούντων ἐν τοῖς αὐτόθι λιμέσι ( τὰ κατὰ ) τοὺς φόρους καὶ τοὺς πλοὺς τῶν ἐμπόρων καὶ οὕτως αὐτοῖς ἐπιβουλευόντων , ὧδεν ἡ παρ-οιμία ἐπὶ τῶν περιεργαζομένων τὰ ἀπόρρητα κτλ . Κόρυκον ἠκρο-άσατο ἠκροάζετο . πίε . πιεῦν ἀναγκάσω τὴν ἱερὸν πρῶτα . πίε δισυλλάβως ( ἀεὶ συννεσταλμένως Μένανδρος ἐν Ἐγχειριδίῳ κτλ . πίε ΣΧΕΙΡΙΑΔΙΟΝ ΕΜΠΙΜΠΡΑΜΕΝΗ παροιμία ἄνω κάτω πάντα , ἐπὶ τῶν τὴν τάξιν μεταστρεφόντων . Μένανδρος Ἐγχειρίδιφ . παροιμία ὕπὲρ ὄνον σκιάς μῆνυται ταύτης ἐν τῷ Ἐγχειρίδιφ Μένανδρος ΕΜΠΙΜΠΡΑΜΕΝΗ ἐξώλης ἀπόλοιθ’ ὅστις ποτὲ ὁ πρῶτος ἤν γήμας , ἐπειθ’ ὁ δεύτερος , εἰθ’ ὁ τρίτος , εἰθ’ ὁ τέταρτος , εἰθ’ ὁ μεταγενής . τρία γάρ ἐστι , δέσποτα , δι’ ὧν ἅπαντα γίνεται , ἢ κατὰ τοὺς νόμους , ἢ ταῖς ἀνάγκαις , ἢ τὸ τρίτον ἐθεὶ τινί . ἐφ’ ᾧ φρονεῖς μέγιστον ἀπολεῖ τοῦτό σε , τὸ δοκεῖν τιν’ εἶναι · καὶ γὰρ ἄλλους μυρίους . τοῦ αὐτοῦ ( Μενάνδρου ) Ἐπιμπραμένη τιν’ ] τι
Lemmas: πρός ὁ ᾿Αθηνᾶς , δαίμων , γίγνομαι ἔτος τοσοῦτος · ὁμοῦ γάρ εἰμί ἐξήκω σύ . ἀπό Σόλων δμοῦ διακόσιοι εἰμί ἔτος καί τεσσαράκοντα . εἰμί δμοῦ δισμύριοι πᾶς Αθηναῖος . λουτρόν , θεράπαινα , ἀργύρωμα . Μένανδος Ἐαυτός τιμωρέω κτλ . ἐκ ἱστάριον δέ κρεμάννυμι φιλόπονος πάνυ . καί θεράπαινα εἰμί εἷς · οὗτος συνυφαίνω ὄψαφῶς διαχέω . ἀνήρ χαρακτήρ ἐκ λόγος γνωρίζω . πᾶς πατήρ μωρός . μωρός καί μωρός Ἀττικός . οὗτος ἐπί ἔμψυχος τίθημι βαρύνω . οἴκοι μένω χρή καί μένω ἐλεύθερος ἢ μηκέτι εἰμί ὁ καλῶς εὐδαίμων . ἑαυτοῦ τιμωρέω μετά ἀγαθός γάρ ὡς ἀναυγδαλή [ ἐγώ ] παρατίθημι , καί ὁ ωοιδιος τρώγω . οὗτος σύ καί Πύθια καί Ἀήλια . ὁ παροιμία εἴρω ἐπί ὁ ὕστερος καί τελευταῖος ποιέω . μιμνήσκω δέ αὐτός Μένανδρος ( ἐν ἑαυτοῦ τιμωρέω Πύθια καί Ἀήλια , Πύθια καί Ἀήλια · ἐπί ὁ ταχέως ἀπόλλυμι . ἀλλά εἰμί χιτών σύ εἰμί [ ὁ δέ παλαιός ] ἐν Μένανδρος αὐτός τιμωρέω ὁ [ δέ ] ψιλός ἀντί ὁ ὁράω κτλ . ὁ δέ παλαιός Ἐγχειρίδιον οὐ ὧδε εἄν ἄμη ἀτυχέω · πᾶς δέ ὁ μηδέ προσδοκώμενος ἔκστασις φέρω . Μένανδρος Ἐγχειρίδιον ὁ αὐτός ( Μένανδρος ) Ἐγχειρίδιον οὐ ] οὐ ἀτυχέω ὁ τύχη καί . μηδέ ] μή ὁ δέ ἄρα κωρυνηιος ἀκροάομαι . κωρυνηιος ὧδε καί ὁ παροιμία κτλ . Μένανδρος Ἐγχειρίδιον . κωρυνηιος ἀκροάζομαι · ταύτη Μένανδρος μιμνήσκω ἐν ὁ Ἐγχειρίδιον ὁ παροιμία ἐπί ὁ δοκέω μέν λάθρῃ πράσσω , εἰς γνῶσις δέ ἐρχόμενος . κωρυνηιος ἀκροάζομαι · παροιμία παρά ὁ κωμικός . ὁ δέ ἄρα δ κωρυνηιος . ἐκ ὁ Κώρυκος παροιμία ὁ δέ ἄρα δ Κωρύκιος ἀκροάζομαι , περί ὅς ἐν ὁ ὁ περιηγητής δηλόω . Κόρυξ λιμήν καί νησίον ὅς κατά ὁ παράπλοος λῃστήριον τίς μέγας ὁ κωρυναω ὠτακουστέω ἐν ὁ αὐτόθι λιμήν ( ὁ κατά ) ὁ φόρος καί ὁ πλόος ὁ ἔμπορος καί οὕτως αὐτός ἐπιβουλεύω , ὧδε ὁ παροιμία ἐπί ὁ περιεργάζομαι ὁ ἀπόρρητος κτλ . Κόρυξ ἀκροάομαι ἀκροάζομαι . πίνω . πίνω ἀναγκάζω ὁ ἱερόν πρῶτος . πίνω δισυλλάβως ( ἀεί συνεσταλμένως Μένανδρος ἐν Ἐγχειρίδιον κτλ . πίνω Ι ΑΜ παροιμία ἄνω κάτω πᾶς , ἐπί ὁ ὁ τάξις μεταστρέφω . Μένανδρος Ἐγχειρίδιφ . παροιμία ὑπέρ ὄνος σκιά μηνυτής οὗτος ἐν ὁ Ἐγχειρίδιφ Μένανδρος ΑΜ ἐξώλης ἀπόλλυμι ὅστις ποτέ ὁ πρῶτος ἐάν γαμέω , ἔπειτα ὁ δύο , εἶτα ὁ τρίτος , εἶτα ὁ τέταρτος , εἶτα ὁ μεταγενής . τρεῖς γάρ εἰμί , δεσπότης , διά ὅς ἅπας γίγνομαι , ἢ κατά ὁ νόμος , ἢ ὁ ἀνάγκη , ἢ ὁ τρίτος ἔθος τις . ἐπί ὅς φρονέω μέγας ἀπόλλυμι οὗτος σύ , ὁ δοκέω τις εἰμί · καί γάρ ἄλλος μυρίος . ὁ αὐτός ( Μένανδρος ) πίμπρημι τις ] τίς