ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1383
δὲ ν . ἐ . ) τοῦ βίου μὲν ἡγεμών , τῶν πόλεων δὲ ἐπιστάτης κοινός ἐπιστάτης δὲ πόλεσι ) , τῶν δὲ πραγμάτων κανὼν δίκαιος ... νόμον δὲ χωρὶς οὐκ ἔστιν ( κοῦκ ἔστιν αὐτοῦ χωρὶς ) οὐδεμίαν οἰκεῖσθαι πόλιν . οὐ μόνον δὲ συμφέρει τοῖς θνητοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς θεοῖς ( θνητοῖσιν , ἂ . κ . θεοῖσι σ . ) ... ὅθεν οἶμαι καὶ βασιλεὺς τύραννος ) εἰκότως ἀνθρώπων ( ἀνδρῶν τε ) , καὶ θεῶν κέκληται...ἰδίᾳ δὲ καὶ κοινῇ πάντας ( πολιτῶν ) τοὺς δεομένους ὠφελῶν . οὗτός ἐστιν ὁ τὸν κότινον ( καὶ κότινον οὗτος ) τηλικαύτης ἄξιον σπουδῆς ἀποδείξας καὶ τὰ σέλινα καὶ τὴν πίτυν καὶ τὸν τοῦ ( τόν γε ) Θαλλοῦ στέφανον . καὶ μὴν τῷ παντὶ ῥᾷόν ἐστιν ἀνελεῖν ὅ τι βούλει ( θέλεις ) τῶν ἐγγράφων νόμων ἀνελεῖν ) ἢ τῶν ἐθῶν . τὰ μὲν γὰρ ἂν ἀπαλείψης ἅπαξ , ἡμέρα μιᾷ λέλυται ( ἀπ . ἀπαλ . , ἡμ . λ . μ . ) , συνήθειαν δὲ πόλεως οὐκ ἔστιν ἐν πᾶνι πολλῷ καταλύσαι χρόνῳ . ἔθος δὲ π . οὐδὲ πολλοστῷ χρ . ἔστιν κατ . πολλοστῷ χρόνῳ στιγμὴ χρόνου πᾶς ἐστιν ὁ βίος ( βίος ) τί δὲ φροντιστέον ἡμῖν τῶν τοῦ πατρὸς ἀπειλῶν ( τῶν ἀπ . τ . π . ) ; χρονόληρος καὶ σοροδαίμων ἐστὶ ( χρ . ἔ . κ . σ . ) , καὶ τάχα ) μετέωρον αὐτὸν ἀράμενοι τὴν ταχίστην ἐξοίσομεν . ὡς γὰρ ὁ γεωργὸς ἄγριον μὲν ἐκκόπτων ( ἂν μὲν ἄγρ . ἐκκόπτη ) βλάστημα φυτόν ) καὶ
Lemmas: δέ Ν . εἰ . ) ὁ βίος μέν ἡγεμών , ὁ πόλις δέ ἐπιστάτης κοινός ἐπιστάτης δέ πόλις ) , ὁ δέ πρᾶγμα κανών δίκαιος ... νόμος δέ Χωρὶς οὐ εἰμί ( Κούκ εἰμί αὐτός Χωρὶς ) οὐδείς οἰκέω πόλις . οὖον μόνος δέ συμφέρω ὁ θνητός , ἀλλά καί ὁ θεός ( θνητός , ὅς . Κ . θεός Σ . ) ... ὅθεν οἴομαι καί βασιλεύς τύραννος ) εἰκότως ἄνθρωπος ( ἀνήρ τε ) , καί θεός κέκληται...ἰδίᾳ δέ καί κοινός πᾶς ( πολίτης ) ὁ δήω ὠφελέω . οὗτος εἰμί ὁ ὁ κότινος ( καί κότινος οὗτος ) τηλικόσδε ἄξιος σπουδή ἀποδείκνυμι καί ὁ σέλινον καί ὁ πίτυς καί ὁ ὁ ( ὁ γε ) Θαλλός στέφανος . καί μήv ὁ πᾶς ῥάιος εἰμί ἀναιρέω ὅς τίς βούλομαι ( ἐθέλω ) ὁ ἐγγράφω νόμος ἀναιρέω ) ἢ ὁ ἔθος . ὁ μέν γάρ εἄν απάλειψη ἅπαξ , ἡμέρα εἷς λύω ( ἀπό . Απάλ . , ἡμεῖς . λ . μ . ) , συνήθεια δέ πόλις οὐ εἰμί ἐν Πάν πολύς καταλύω χρόνος . ἔθος δέ π . οὐδέ πολλοστός ΧΡ . εἰμί κατά . πολλοστός χρόνος στιγμή χρόνος πᾶς εἰμί ὁ βίος ( βίος ) τίς δέ φροντιστέον ἐγώ ὁ ὁ πατήρ ἀπειλέω ( ὁ ἀπό . τ . π . ) ; χρονόληρος καί σοροδαίμων εἰμί ( ΧΡ . ἔ . Κ . Σ . ) , καί τάχα ) μετέωρος αὐτός ἀείρω ὁ ταχύς ἐκφέρω . ὡς γάρ ὁ γεωργός ἄγριος μέν ἐκκόπτω ( εἄν μέν ἄγρα . ἐκκόπτης ) βλάστημα φυτός ) καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1392
ἐστιν ἀνελεῖν ὅ τι βούλει ( θέλεις ) τῶν ἐγγράφων νόμων ἀνελεῖν ) ἢ τῶν ἐθῶν . τὰ μὲν γὰρ ἂν ἀπαλείψης ἅπαξ , ἡμέρα μιᾷ λέλυται ( ἀπ . ἀπαλ . , ἡμ . λ . μ . ) , συνήθειαν δὲ πόλεως οὐκ ἔστιν ἐν πᾶνι πολλῷ καταλύσαι χρόνῳ . ἔθος δὲ π . οὐδὲ πολλοστῷ χρ . ἔστιν κατ . πολλοστῷ χρόνῳ στιγμὴ χρόνου πᾶς ἐστιν ὁ βίος ( βίος ) τί δὲ φροντιστέον ἡμῖν τῶν τοῦ πατρὸς ἀπειλῶν ( τῶν ἀπ . τ . π . ) ; χρονόληρος καὶ σοροδαίμων ἐστὶ ( χρ . ἔ . κ . σ . ) , καὶ τάχα ) μετέωρον αὐτὸν ἀράμενοι τὴν ταχίστην ἐξοίσομεν . ὡς γὰρ ὁ γεωργὸς ἄγριον μὲν ἐκκόπτων ( ἂν μὲν ἄγρ . ἐκκόπτη ) βλάστημα φυτόν ) καὶ
Lemmas: εἰμί ἀναιρέω ὅς τίς βούλομαι ( ἐθέλω ) ὁ ἐγγράφω νόμος ἀναιρέω ) ἢ ὁ ἔθος . ὁ μέν γάρ εἄν απάλειψη ἅπαξ , ἡμέρα εἷς λύω ( ἀπό . Απάλ . , ἡμεῖς . λ . μ . ) , συνήθεια δέ πόλις οὐ εἰμί ἐν Πάν πολύς καταλύω χρόνος . ἔθος δέ π . οὐδέ πολλοστός ΧΡ . εἰμί κατά . πολλοστός χρόνος στιγμή χρόνος πᾶς εἰμί ὁ βίος ( βίος ) τίς δέ φροντιστέον ἐγώ ὁ ὁ πατήρ ἀπειλέω ( ὁ ἀπό . τ . π . ) ; χρονόληρος καί σοροδαίμων εἰμί ( ΧΡ . ἔ . Κ . Σ . ) , καί τάχα ) μετέωρος αὐτός ἀείρω ὁ ταχύς ἐκφέρω . ὡς γάρ ὁ γεωργός ἄγριος μέν ἐκκόπτω ( εἄν μέν ἄγρα . ἐκκόπτης ) βλάστημα φυτός ) καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1394
τάλαντα μὲν ἑβδομήκοντα ἐκεῖνα πάνυ ἀσφαλῶς ὑπὸ τῇ κλίνῃ κατορῶνκται ( κατορῶνχα ) , καὶ οὐδεὶς ἄλλος εἶδε , τὰ δὲ ἑκαίδεκα εἶδεν οἶμαι Σωσίλος ὁ ἱπποκόμος ὑπὸ τῇ φάτνῃ κατακρύπτοντά με . ὅλος γοῦν περὶ ( π . γ . ) τὸν ἱππῶνά ἐστιν , οὐ πάνυ ἐπιμελῆς ἄλλως οὐδὲ φιλόπονος ὤν ὁ Τίβιος ταρίχους οὕτω μεγάλους ( τάριχος αὐτῷ οὕτω μέγα ΦGA ) ὠφωνηκέναι χθὲς ( ἔχθες ἐλέγετο ἢ τῇ γυναικὶ ἐλλόβιον ἐωνῆσθαι πέντε δραχμῶν ὅλων . οὕτοι σπαθῶσι τὰμὰ τοῦ παχοδαίμονος . ἀλλ’ οὐδὲ τὰ ἐκπώματα ἐν ἀσφαλεῖ μοι ἀπόκειται τοσαῦτα ὄντα . δέδια γοῦν μὴ τις ὀπορύξας τὸν τοῖχον ὀφέληται αὐτά . πολλοὶ φθονοῦσι κάπιβουλεύουσί μοι . ἄριστον οὖν ἄγρυπνον αὐτὸν διαφυλάττειν ( φυλάττειν Φ ) ἀπαντα · περί-ειμι διαναστὰς ἐν κύκλῳ τὴν οἰκίαν . τίς οὗτος ; δρῶ σε , ὦ τοιχωρύχε · μὰ Δι’ , ἐπεὶ κίῶν γε ὧν τυγχάνεις ,
Lemmas: τάλαντον μέν ἑβδομήκοντα ἐκεῖνος πάνυ ἀσφαλῶς ὑπό ὁ κλίνη κατοράω ( κατοράω ) , καί οὐδείς ἄλλος ὁράω , ὁ δέ ἑκαίδεκα ὁράω οἴομαι Σωσίλος ὁ Ἱπποκόμος ὑπό ὁ φάτνη κατακρύπτω ἐγώ . ὅλος γοῦν περί ( π . γ . ) ὁ ἱππών εἰμί , οὖον πάνυ ἐπιμελής ἄλλως οὐδέ φιλόπονος εἰμί ὁ Τίβιος τάριχος οὗτος μέγας ( τάριχος αὐτός οὗτος μέγας ΦGA ) ὠφωνηκέναι χθές ( χθές λέγω ἢ ὁ γυνή ἐλλόβιον ὠνέομαι πέντε δραχμή ὅλος . οὕτος σπαθάω τάμα ὁ παχοδαιμων . ἀλλά οὐδέ ὁ ἔκπωμα ἐν ἀσφαλής ἐγώ ἀπόκειμαι τοσοῦτος εἰμί . δείδω γοῦν μή τις οπορυθελγω ὁ τοῖχος ὀφείλω αὐτός . πολύς φθονέω καπιβουλευω ἐγώ . ἀγαθός οὖν ἄγρυπνος αὐτός διαφυλάσσω ( φυλάσσω Φ ) ἅπας · περίειμι διανίσταμαι ἐν κύκλος ὁ οἰκίον . τίς οὗτος ; δράω σύ , εἰμί τοιχωρύχος · μά διά , ἐπεί κίων γε ὅς τυγχάνω ,
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1395
πρὸς ταύτην τὴν ἐπώδην ἡ γυνή . καὶ τὸ ἐναντίον τοῖς φάσμασι πέπονθεν · ἐκεῖνα μὲν γὰρ , ἥν ψόφον ἀκούσῃ χαλκοῦ ἢ σιδήρου , πέφευγεν αὐτή αὐτῇ ) δ’ , ἂν ἀργυρίον πον ψοφή , ἔρχεται πρὸς τὸν ἥχον . πρὸς τὴν ἐπώδην ἐνδίδωσιν ἡ γυνή . τοῦναντίον πέπονθε τοῖσι φάσμασιν · ἐκεῖνα μὲν γὰρ , ἥν ἀκούσῃ πον ψόφον , πέφευγεν , αὐτὴ δ’ ἀργύριον ἥν πον ψοφή , ἄλισκεται προσέλισκεται ) καὶ πρὸς τὸν ἥχον ἔρχεται . ἐπειδὰν ( ἐπὸν ) τάχιστα νὺς γένηται , Πέλλιχος ) καταβὰς ἀπὸ τῆς βάσεως ἐφ’ ἥ’ ἔστηκε περὶ εἰσιν ἐν κύκλῳ τὴν οἰκίαν καὶ
Lemmas: πρός οὗτος ὁ ἐπῳδή ὁ γυνή . καί ὁ ἐναντίος ὁ φάσμα πάσχω · ἐκεῖνος μέν γάρ , ὅς ψόφος ἀκούω χαλκός ἢ σίδηρος , φεύγω αὐτός αὐτός ) δέ , εἄν ἀργύριον πως ψοφέω , ἔρχομαι πρός ὁ ἦχος . πρός ὁ ἐπῳδή ἐνδίδωμι ὁ γυνή . τουναντίον πάσχω ὅς φάσμα · ἐκεῖνος μέν γάρ , ὅς ἀκούω πως ψόφος , φεύγω , αὐτός δέ ἀργύριον ὅς πως ψοφέω , ἁλίσκομαι προσέρχομαι ) καί πρός ὁ ἦχος ἔρχομαι . ἐπειδάν ( ἔπειμι ) ταχύς ὗς γίγνομαι , Πέλλιχος ) καταβαίνω ἀπό ὁ βάσις ἐπί ἀεί ἵστημι περί εἰμί ἐν κύκλος ὁ οἰκίον καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1396
καὶ πρὸς τὸν ἥχον ἔρχεται . ἐπειδὰν ( ἐπὸν ) τάχιστα νὺς γένηται , Πέλλιχος ) καταβὰς ἀπὸ τῆς βάσεως ἐφ’ ἥ’ ἔστηκε περὶ εἰσιν ἐν κύκλῳ τὴν οἰκίαν καὶ πάντες ἐντυγχάνουσιν αὐτῷ ( αὐτῷ ’ντυχ . ) ἐνίοτε καὶ ἄδοντι καὶ οὐκ ἔστιν ὅστιν’ ἡδίκησεν ( ἡδ . · πάποτε ) . ἐπτρέπεσθαι γὰρ χρή μόνον ( μ . ἐκτρ . χρ . γ ) . · δ δὲ παρέρχεται οὐδὲν ἐνοχλήσας τοὺς ἰδόντας . πολλοὶ δ’ ἐκεῖντο ὀβολοὶ πρὸς τοὺν ποδοὺν αὐτοῦ ( π . δ’ ὀβ . πρ . τ . ποδ . ἐκ . ) καὶ ἄλλα νομισμάτια ( νομ . ἄλλ’ ἄττ’ ) ἀργυρῶ καὶ πέταλα ἐξ ἀργύρου ( καξ ἀργ . πέτ . ) ἥν δὲ ἡμῖν Αἰβὺς τις οἰκέτης κατάρατος ( Α . δ’ ἥν τις κ . οἰκ . ) , ἱπποκόμος · οὗτος ἐπεχείρησε νυκτὸς ( δὴ ’πεχείρ . σκότους ) ΚΑΤΑΛΟΓΑΔΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ ὀφελέσθαι πάντα ἐκεῖνα ( ἐκ . ὀφ . π . ) , καὶ
Lemmas: καί πρός ὁ ἦχος ἔρχομαι . ἐπειδάν ( ἔπειμι ) ταχύς ὗς γίγνομαι , Πέλλιχος ) καταβαίνω ἀπό ὁ βάσις ἐπί ἀεί ἵστημι περί εἰμί ἐν κύκλος ὁ οἰκίον καί πᾶς ἐντυγχάνω αὐτός ( αὐτός ἐντυγχάνω . ) ἐνίοτε καί ἀείδω καί οὐ εἰμί ὅστις ἀδικέω ( ὅδε . · ποτός ) . ἐπιτρέπω γάρ χρή μόνος ( μ . ἐκτρ . ΧΡ . γ ) . · δ δέ παρέρχομαι οὐδείς ἐνοχλέω ὁ ὁράω . πολύς δέ κεῖμαι ὀβολός πρός ὅς ποδόω αὐτός ( π . δέ οβʹ . ΠΡ . τ . ποδ . ἐκ . ) καί ἄλλος νομισμάτιον ( νομ . ἄλλος τις ) ἀργύρεος καί πέταλος ἐκ ἄργυρος ( Καξ ἀργός . πετ . ) ὅς δέ ἐγώ Αἰβὺς τις οἰκέτης κατάρατος ( Α . δέ ὅς τις Κ . οἰκ . ) , Ἱπποκόμος · οὗτος ἐπιχειρέω νύξ ( δή ἐπιχειρέω . σκότος ) καταλογάδην ΑΣ ὀφείλω πᾶς ἐκεῖνος ( ἐκ . ὀφ . π . ) , καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1400
τοῦ ξένου ἐγὼ δὲ λύχνον λαβὼν μόνος εἰσέρχομαι ( μ . εἰς . λ . λ . ) , καὶ ἐν τῷ μεγίστῳ οἰκήματι καταθεις ( κατατιθεὶς οἰκ . ) τὸ φῶς ἀνεγίνωσκον ἠσυχη χαμαὶ καθεζόμενος ( π . χ . ) . ἐφίσταται δὲ ὁ δαίμων μελάντερος τοῦ ζόφου ( τ . ξ . μ . ) ἡ οἰκία δὲ ( ἡ δ' οἰκ . ) τὸ ἀπ' ἐκείνου ἐπαύσατο ἐνοχλουμένη ὑπὸ τῶν φασμάτων ( ἐπαύσαθ' ὑπὸ τ . φ . ἐν . ) . τοῦγαροὺν ἀνάγκη μειοῦσθαι καὶ σιωπῇ ἀνέχεσθαι ὑποιμώζοντα καὶ ἀμελούμενον . ἢν μὲν γὰρ κατεῖπη σού τις ψίθυρος ( ψ . τ . ) οἰκέτης , ὡς μόνος οὐκ ἐπήγειες τὸν τῆς δεσποίνης παιδίσκον ὀρχούμενον , κίνδυνος ἐστ' ) οὐ μικρὸς ἐκ τοῦ πράγματος . χρὴ σὺν χειροδίου βατράχου δίκην διψῶντα χρῆ ) κεκραγέναι , ὡς ( ὅπως ) ἐπίσκημος ἔση ἐν τοῖς ἐπαινοῦσι τοῖς ἐπαινουσὶν φανῆς ) . ἄρα κράτιστον παρατεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν μοι τοὺς ἐπιτιμῶντας , εἰδὼτας ὡς
Lemmas: ὁ ξένος ἐγώ δέ λύχνος λαμβάνω μόνος εἰσέρχομαι ( μ . εἰς . λ . λ . ) , καί ἐν ὁ μέγας οἴκημα κατατίθημι ( κατατίθημι οἰκ . ) ὁ φάος ἀναγιγνώσκω ἡσυχῇ χαμαί καθέζομαι ( π . χ . ) . ἐφίστημι δέ ὁ δαίμων μέλας ὁ ζόφος ( τ . ξ . μ . ) ὁ οἰκίον δέ ( ὁ δέ οἰκ . ) ὁ ἀπό ἐκεῖνος παύω ἐνοχλέω ὑπό ὁ φάσμα ( παύω ὑπό τ . φ . ἐν . ) . τοῦγαροὺν ἀνάγκη μειόω καί σιωπή ἀνέχω ὑποιμώζω καί ἀμελέω . εἄν μέν γάρ κατερέω σῦς τις ψίθυρος ( ψ . τ . ) οἰκέτης , ὡς μόνος οὐ ἐπάγω ὁ ὁ δέσποινα παιδίσκος ὀρχέομαι , κίνδυνος ἐστώ ) οὖον μικρός ἐκ ὁ πρᾶγμα . χρή σύν χειροδιος βάτραχος δίκη διψάω χράω ) κράζω , ὡς ( ὅπως ) ἐπίσκημος σέω ἐν ὁ ἐπαινέω ὁ ἐπαινέω φανός ) . ἄρα ἀγαθός παρατίθημι συγγνώμη ἔχω ἐγώ ὁ ἐπιτιμάω , οἶδα ὡς
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1401
τοῦ πράγματος . χρὴ σὺν χειροδίου βατράχου δίκην διψῶντα χρῆ ) κεκραγέναι , ὡς ( ὅπως ) ἐπίσκημος ἔση ἐν τοῖς ἐπαινοῦσι τοῖς ἐπαινουσὶν φανῆς ) . ἄρα κράτιστον παρατεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν μοι τοὺς ἐπιτιμῶντας , εἰδὼτας ὡς οὐδενὸς ἡμεῖς κύριοι , ἀλλ' ὑπὸ τινος κρείττονος ἀγόμεθα οὐχ ἔκοντες , ἀλλ' ἀναίτιοι παντάπασιν ὄντες ὧν ἂν λέγωμεν ἢ ποιῶμεν . Φ . ὧν λέγωμεν ἢ ποιῶμεν ὧν λέγωμεν ἢ ποιοῦμεν οὐδενὸς γὰρ ἡμεῖς κύριοι , ἀγόμεθα δ' οὐχ ἔκοντες , ἀλλ' ἀναίτιοι ὧν λέγωμεν ἢ ποιοῦμεν ὑπὸ τοῦ κρείττονος . ἀλλὰ τί διαχρύεις καὶ σχελιάζεις ; μὴ δέδιθι ( φοβοῦ ) τεθνᾶσιν ἐκεῖνοι πάντες οἱ Σκεῖρωνες καὶ Πιτροκάμπται καὶ Βουσίριδες ( οἱ καὶ Π . ) καὶ Φαλάριδες οἱ πάλαι ) . νυνὶ δὲ Σοφία καὶ Ἀκαδήμεια καὶ σὺν τ' Ἀκαδημεία ) Στοά κατέχουσι πάντα , πανταχοῦ σε ζητοῦσι ( ξ . σέ ) καὶ περὶ σοῦ διαλέγονται ( δ . π . Δίκης ) , κεκηνότες εἰ' ποθεν ἐς ( ἐπ' ) αὐτοὺς αὖ ) καταπτήσει πάλιν . καταπτήσει καταπτῆς Φ .
Lemmas: ὁ πρᾶγμα . χρή σύν χειροδιος βάτραχος δίκη διψάω χράω ) κράζω , ὡς ( ὅπως ) ἐπίσκημος σέω ἐν ὁ ἐπαινέω ὁ ἐπαινέω φανός ) . ἄρα ἀγαθός παρατίθημι συγγνώμη ἔχω ἐγώ ὁ ἐπιτιμάω , οἶδα ὡς οὐδείς ἐγώ κύριος , ἀλλά ὑπό τις ἀγαθός ἄγω οὐ ἑκών , ἀλλά ἀναίτιος παντάπασι εἰμί ὅς εἄν λέγω ἢ ποιέω . Φ . ὅς λέγω ἢ ποιέω ὅς λέγω ἢ ποιέω οὐδείς γάρ ἐγώ κύριος , ἄγω δέ οὐ ἑκών , ἀλλά ἀναίτιος ὅς λέγω ἢ ποιέω ὑπό ὁ ἀγαθός . ἀλλά τίς διαχρύεις καί σχελιαζω ; μή δείδω ( φοβέω ) θνῄσκω ἐκεῖνος πᾶς ὁ Σκεῖρωνες καί Πιτροκάμπται καί Βούσιρις ( ὁ καί Π . ) καί Φάλαρις ὁ πάλαι ) . νυνί δέ Σοφία καί Ἀκαδήμεια καί σύν τε Ἀκαδήμεια ) Στοά κατέχω πᾶς , πανταχοῦ σύ ζητέω ( ξ . σός ) καί περί σύ διαλέγω ( δ . π . Δίκη ) , καίνω εἰμί πόθεν εἰς ( ἐπί ) αὐτός αὖος ) καταπέτομαι πάλιν . καταπέτομαι καταπτῆς Φ .
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1402
σὺν χειροδίου βατράχου δίκην διψῶντα χρῆ ) κεκραγέναι , ὡς ( ὅπως ) ἐπίσκημος ἔση ἐν τοῖς ἐπαινοῦσι τοῖς ἐπαινουσὶν φανῆς ) . ἄρα κράτιστον παρατεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν μοι τοὺς ἐπιτιμῶντας , εἰδὼτας ὡς οὐδενὸς ἡμεῖς κύριοι , ἀλλ' ὑπὸ τινος κρείττονος ἀγόμεθα οὐχ ἔκοντες , ἀλλ' ἀναίτιοι παντάπασιν ὄντες ὧν ἂν λέγωμεν ἢ ποιῶμεν . Φ . ὧν λέγωμεν ἢ ποιῶμεν ὧν λέγωμεν ἢ ποιοῦμεν οὐδενὸς γὰρ ἡμεῖς κύριοι , ἀγόμεθα δ' οὐχ ἔκοντες , ἀλλ' ἀναίτιοι ὧν λέγωμεν ἢ ποιοῦμεν ὑπὸ τοῦ κρείττονος . ἀλλὰ τί διαχρύεις καὶ σχελιάζεις ; μὴ δέδιθι ( φοβοῦ ) τεθνᾶσιν ἐκεῖνοι πάντες οἱ Σκεῖρωνες καὶ Πιτροκάμπται καὶ Βουσίριδες ( οἱ καὶ Π . ) καὶ Φαλάριδες οἱ πάλαι ) . νυνὶ δὲ Σοφία καὶ Ἀκαδήμεια καὶ σὺν τ' Ἀκαδημεία ) Στοά κατέχουσι πάντα , πανταχοῦ σε ζητοῦσι ( ξ . σέ ) καὶ περὶ σοῦ διαλέγονται ( δ . π . Δίκης ) , κεκηνότες εἰ' ποθεν ἐς ( ἐπ' ) αὐτοὺς αὖ ) καταπτήσει πάλιν . καταπτήσει καταπτῆς Φ . καταπτῆς καταπτῆ πρῶτον μὲν παραλαβὼν σε καὶ ἀποδύσας τὴν τρυφὴν καὶ ἀπορίᾳ συγκατακλῆσας ( σ . ἀπ . ) τριβάνιον περιβαλῶ , μετὰ δὲ ( τοῦτο πονεῖν καὶ
Lemmas: σύν χειροδιος βάτραχος δίκη διψάω χράω ) κράζω , ὡς ( ὅπως ) ἐπίσκημος σέω ἐν ὁ ἐπαινέω ὁ ἐπαινέω φανός ) . ἄρα ἀγαθός παρατίθημι συγγνώμη ἔχω ἐγώ ὁ ἐπιτιμάω , οἶδα ὡς οὐδείς ἐγώ κύριος , ἀλλά ὑπό τις ἀγαθός ἄγω οὐ ἑκών , ἀλλά ἀναίτιος παντάπασι εἰμί ὅς εἄν λέγω ἢ ποιέω . Φ . ὅς λέγω ἢ ποιέω ὅς λέγω ἢ ποιέω οὐδείς γάρ ἐγώ κύριος , ἄγω δέ οὐ ἑκών , ἀλλά ἀναίτιος ὅς λέγω ἢ ποιέω ὑπό ὁ ἀγαθός . ἀλλά τίς διαχρύεις καί σχελιαζω ; μή δείδω ( φοβέω ) θνῄσκω ἐκεῖνος πᾶς ὁ Σκεῖρωνες καί Πιτροκάμπται καί Βούσιρις ( ὁ καί Π . ) καί Φάλαρις ὁ πάλαι ) . νυνί δέ Σοφία καί Ἀκαδήμεια καί σύν τε Ἀκαδήμεια ) Στοά κατέχω πᾶς , πανταχοῦ σύ ζητέω ( ξ . σός ) καί περί σύ διαλέγω ( δ . π . Δίκη ) , καίνω εἰμί πόθεν εἰς ( ἐπί ) αὐτός αὖος ) καταπέτομαι πάλιν . καταπέτομαι καταπτῆς Φ . καταπτῆς καταπέτομαι πρῶτος μέν παραλαμβάνω σύ καί ἀποδύω ὁ τρυφή καί ἀπορία συγκατακλάω ( Σ . ἀπό . ) τριβάνιον περιβάλλω , μετά δέ ( οὗτος πονέω καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1403
καὶ σχελιάζεις ; μὴ δέδιθι ( φοβοῦ ) τεθνᾶσιν ἐκεῖνοι πάντες οἱ Σκεῖρωνες καὶ Πιτροκάμπται καὶ Βουσίριδες ( οἱ καὶ Π . ) καὶ Φαλάριδες οἱ πάλαι ) . νυνὶ δὲ Σοφία καὶ Ἀκαδήμεια καὶ σὺν τ' Ἀκαδημεία ) Στοά κατέχουσι πάντα , πανταχοῦ σε ζητοῦσι ( ξ . σέ ) καὶ περὶ σοῦ διαλέγονται ( δ . π . Δίκης ) , κεκηνότες εἰ' ποθεν ἐς ( ἐπ' ) αὐτοὺς αὖ ) καταπτήσει πάλιν . καταπτήσει καταπτῆς Φ . καταπτῆς καταπτῆ πρῶτον μὲν παραλαβὼν σε καὶ ἀποδύσας τὴν τρυφὴν καὶ ἀπορίᾳ συγκατακλῆσας ( σ . ἀπ . ) τριβάνιον περιβαλῶ , μετὰ δὲ ( τοῦτο πονεῖν καὶ κάμνειν μετὰ ταῦτά κάμνειν κ . π . ) καταναγκάσω , χαμαὶ καθεύδοντα τὰ δὲ χρήματα , ἂν ἔχης , ἐμοὶ πιθόμενος εἰς θάλατταν ἐμβαλεῖς , γάμου δ' ἀμελήσεις καὶ παίδων καὶ πατρίδος ( καὶ πατρ . τε καὶ τέκνων ) , καὶ τὴν πατρώαν οἰκίαν ἀπολιπὼν ( καὶτὴν ἀπολ . τ . π . οἰκ . ) ἢ τάρων οἰκήσεις ἢ πυργὸν ( πύργον Φ ) ἐρήμων ἢ καὶ Φ ) πίδαον ( ἢ πύργον οἰκ . ἐρ . ἢ π . ) . πύργον , ἀλλ’ ἐκεῖνά μοι φράσον , τίνα τρόπον ἥρδης ἄνω καὶ
Lemmas: καί σχελιαζω ; μή δείδω ( φοβέω ) θνῄσκω ἐκεῖνος πᾶς ὁ Σκεῖρωνες καί Πιτροκάμπται καί Βούσιρις ( ὁ καί Π . ) καί Φάλαρις ὁ πάλαι ) . νυνί δέ Σοφία καί Ἀκαδήμεια καί σύν τε Ἀκαδήμεια ) Στοά κατέχω πᾶς , πανταχοῦ σύ ζητέω ( ξ . σός ) καί περί σύ διαλέγω ( δ . π . Δίκη ) , καίνω εἰμί πόθεν εἰς ( ἐπί ) αὐτός αὖος ) καταπέτομαι πάλιν . καταπέτομαι καταπτῆς Φ . καταπτῆς καταπέτομαι πρῶτος μέν παραλαμβάνω σύ καί ἀποδύω ὁ τρυφή καί ἀπορία συγκατακλάω ( Σ . ἀπό . ) τριβάνιον περιβάλλω , μετά δέ ( οὗτος πονέω καί κάμνω μετά οὗτος κάμνω Κ . π . ) καταναγκάζω , χαμαί καθεύδω ὁ δέ χρῆμα , εἄν ἔχης , ἐγώ πείθω εἰς θάλασσα ἐμβάλλω , γάμος δέ ἀμελέω καί παῖς καί πατρίς ( καί πατρ . τε καί τέκνον ) , καί ὁ πατρῷος οἰκίον ἀπολείπω ( καΐτης ἀπολ . τ . π . οἰκ . ) ἢ τάρες οἰκέω ἢ πύργος ( πύργος Φ ) ἐρῆμος ἢ καί Φ ) πιδάω ( ἢ πύργος οἰκ . ἐρ . ἢ π . ) . πύργος , ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ φράζω , τίς τρόπος ἔρδω ἄνω καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1443
καὶ νόμοι , παιόμεθα ὑπὸ τοῦ καταράτου ἐν ἐλευθερίᾳ τῇ πόλει ( νόμοι , ’ν ἐλ . ὑπὸ τ . κ . παιόμεθα τῇ π . ) . ἀναφαλαντίας · οὐχ ὁ φαλακρός , ἀλλ’ ὁ ἀρχόμενος ἀποφαλακροῦσθαι . φαλαντίας , ἀναφαλαντίας , φαλακρός , γυμνὸς τῶν τριχῶν . ἅπαντ’ ἐπέρρει μοι , ὦ γενναῖε , παρ’ ἄλλων τάγαθά . καὶ ξωθεν μὲν εὐθὺς ἐπὶ θύρας ἐφοίτων μᾶλα πολλοὶ ( π . μ . ) , μετὰ δὲ παντοῖά μοι δῶρα προσήγετο
Lemmas: καί νόμος , παίω ὑπό ὁ κατάρατος ἐν ἐλευθερία ὁ πόλις ( νόμος , ἐν Ελ . ὑπό τ . Κ . παίω ὁ π . ) . ἀναφαλαντίας · οὐ ὁ φαλακρός , ἀλλά ὁ ἄρχω ἀποφαλακρόομαι . φαλαντίας , ἀναφαλαντίας , φαλακρός , γυμνός ὁ θρίξ . ἅπας ἐπέρρω ἐγώ , εἰμί γενναῖος , παρά ἄλλος τἀγαθά . καί ἔξωθεν μέν εὐθύς ἐπί θύρα φοιτάω μῆλον πολύς ( π . μ . ) , μετά δέ παντοῖος ἐγώ Δῶρα προσάγω
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1444
καὶ μὴν πρόδηλός γε ὁ ἔρως οὕτοσί πολλὺς ( κ . μ . ὁ γ’ ἔρως πρ . ὁ πολ . οὕτοσί ) ὧν δ περὶ τοὺς ἀτέκνους καὶ πλουσίους γέροντας ( π . τ . ἀτ . γ . ὧν καὶ πλ . ) ἀπᾶρ οὐκ ὀλίγα τῶν ἑραστῶν ἀπολέλανκα , μονοτονυχὶ προσκυνούμενος ὑπ’ αὐτῶν , καὶ ἐθρυπτόμην δὲ πολλάκις καὶ ἀπέκλειον αὐτῶν τινας ἐνίοτε . Θέμενοι δὲ βωμοὺς καὶ προσρήσεις καὶ περιφρατήρια προσάγουσι ( ν αὐτοῖς τὰς θυσίας , βοὺν μὲν ἀροτήρα ( ἀ . β . ) ὁ γεωργός , ἄρνα δὲ ὁ ποιμὴν καὶ αἴγα ὁ αἴπολος , ὁ δὲ τις λιβανωτὸν ἢ πόπανον , ὁ δὲ σένης ( π . δὲ τις ) ἐλάσατο τὸν θεὸν φιλήσας μόνον ( θ . φ . ἴλ . ) τὴν αὐτοῦ δεξιάν τίς οὖν ἂν εἰκάσειεν ἠδεσθαι ταῦτα ( τάδε ) δρῶντας τοὺς θεούς ( θ . δρ . ) ; παρ’ ἡμῖν μὲν γὰρ ἀσφόδελος μόνον καὶ χοαὶ καὶ πόπανα κέναιγίσματα , τὰ δ’ ἄλλα ξόφος καὶ ὀμίχλη καὶ
Lemmas: καί μήv πρόδηλος γε ὁ Ἔρως οὗτος Πόλλυς ( Κ . μ . ὁ γε Ἔρως ΠΡ . ὁ πολ . οὗτος ) ὅς δ περί ὁ ἄτεκνος καί πλούσιος γέρων ( π . τ . ἀτ . γ . ὅς καί πλ . ) ἀπαίρω οὐ ὀλίγος ὁ ἐραστής ἀπολανθάνω , μονοτονυχὶ προσκυνέω ὑπό αὐτός , καί θρύπτω δέ πολλάκις καί ἀποκλείω αὐτός τις ἐνίοτε . τίθημι δέ βωμός καί πρόσρησις καί περιφρατήρια προσάγω ( Ν αὐτός ὁ θυσία , βοῦς μέν ἀροτήρ ( ὅς . Β . ) ὁ γεωργός , ἀμνός δέ ὁ ποιμήν καί ἔγια ὁ Αἴπολος , ὁ δέ τις λιβανωτός ἢ πόπανον , ὁ δέ σένηξ ( π . δέ τις ) ἐλαύνω ὁ θεός φιλέω μόνος ( θ . φ . Ιλ . ) ὁ αὐτός δεξιός τίς οὖν εἄν εἰκάζω ἥδομαι οὗτος ( ὅδε ) δράω ὁ θεός ( θ . δραχμή . ) ; παρά ἐγώ μέν γάρ ἀσφόδελος μόνος καί χοή καί πόπανον κέναιγίσματα , ὁ δέ ἄλλος φόξος καί ὀμίχλη καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1445
δὲ βωμοὺς καὶ προσρήσεις καὶ περιφρατήρια προσάγουσι ( ν αὐτοῖς τὰς θυσίας , βοὺν μὲν ἀροτήρα ( ἀ . β . ) ὁ γεωργός , ἄρνα δὲ ὁ ποιμὴν καὶ αἴγα ὁ αἴπολος , ὁ δὲ τις λιβανωτὸν ἢ πόπανον , ὁ δὲ σένης ( π . δὲ τις ) ἐλάσατο τὸν θεὸν φιλήσας μόνον ( θ . φ . ἴλ . ) τὴν αὐτοῦ δεξιάν τίς οὖν ἂν εἰκάσειεν ἠδεσθαι ταῦτα ( τάδε ) δρῶντας τοὺς θεούς ( θ . δρ . ) ; παρ’ ἡμῖν μὲν γὰρ ἀσφόδελος μόνον καὶ χοαὶ καὶ πόπανα κέναιγίσματα , τὰ δ’ ἄλλα ξόφος καὶ ὀμίχλη καὶ σκότος ( ὀμ . δὲ τἆλλα καὶ ξ . τε καὶ σκ . ) ἐν δὲ τῷ οὐρανῷ ( ἐν οὐρ . δὲ ) φαῖδρὰ πάντα καὶ καλά ) , ἢ τε ἀμβροσία πολλή ( ἢ δ’ ἀμβρ . γε ) καὶ τὸ νέκταρ
Lemmas: δέ βωμός καί πρόσρησις καί περιφρατήρια προσάγω ( Ν αὐτός ὁ θυσία , βοῦς μέν ἀροτήρ ( ὅς . Β . ) ὁ γεωργός , ἀμνός δέ ὁ ποιμήν καί ἔγια ὁ Αἴπολος , ὁ δέ τις λιβανωτός ἢ πόπανον , ὁ δέ σένηξ ( π . δέ τις ) ἐλαύνω ὁ θεός φιλέω μόνος ( θ . φ . Ιλ . ) ὁ αὐτός δεξιός τίς οὖν εἄν εἰκάζω ἥδομαι οὗτος ( ὅδε ) δράω ὁ θεός ( θ . δραχμή . ) ; παρά ἐγώ μέν γάρ ἀσφόδελος μόνος καί χοή καί πόπανον κέναιγίσματα , ὁ δέ ἄλλος φόξος καί ὀμίχλη καί σκότος ( ὀμ . δέ ἄλλος καί ξ . τε καί σκʹ . ) ἐν δέ ὁ οὐρανός ( ἐν Ουρ . δέ ) Φαίδρα πᾶς καί καλός ) , ἢ τε ἀμβρόσιος πολύς ( ἢ δέ αμβρ . γε ) καί ὁ νέκταρ
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1446
τὸν θεὸν φιλήσας μόνον ( θ . φ . ἴλ . ) τὴν αὐτοῦ δεξιάν τίς οὖν ἂν εἰκάσειεν ἠδεσθαι ταῦτα ( τάδε ) δρῶντας τοὺς θεούς ( θ . δρ . ) ; παρ’ ἡμῖν μὲν γὰρ ἀσφόδελος μόνον καὶ χοαὶ καὶ πόπανα κέναιγίσματα , τὰ δ’ ἄλλα ξόφος καὶ ὀμίχλη καὶ σκότος ( ὀμ . δὲ τἆλλα καὶ ξ . τε καὶ σκ . ) ἐν δὲ τῷ οὐρανῷ ( ἐν οὐρ . δὲ ) φαῖδρὰ πάντα καὶ καλά ) , ἢ τε ἀμβροσία πολλή ( ἢ δ’ ἀμβρ . γε ) καὶ τὸ νέκταρ ἁφθονον . Γλυκέριον τὴν παλλακίδα μου ( παλλακὴν ) ἐπισπασάμενος τὴν θύραν ἐσπόδει ( διεσπ . , καθάπερ ( ὡς ) οὐδενὸς ἔνδον παρόντος ( π . ἔνδ . ) , εἴτ’ ἐπειδὴ ( ἐπεὶ ) ἄλις εἶχε τῆς ἐπιθυμίας πλατὺ χρησφάμενος καὶ καταπνύσας μου ( μέγα καὶ πλατὺ καταχρησφάμενός μου καὶ καταπτ . νεκροῦ , εἰς τὸν τῶν ἀσεβῶν ( τῶν ἀσ . τῶν ) χῶρον ἄπιθι ἐπειπὼν ὥχετο νῦν , ἔφη ) · ἐγὼ δ’ ἐνεπιμψάμην μέν , οὐκ εἶχον δ’ ὅμως ὅ τι καὶ δράσαμ ποιήσαμ’ ) αὐτὸν ἄγος ἤδη καὶ ψυχρὸς ὤν . ἄλλως τε οὐδ’ ὅμοια τὰμὰ τοῖς τῶν πλουσίων · ἐκ διαμέτρου γὰρ ἡμῖν οἱ βίοι , φασίν ( γάρ , φασίν , ἡμ . οἱ β . ) . ὁ μὲν γε τύραννος ( γὰρ ) εὐδαίμων εἶναι δοκῶν παρὰ τὸν
Lemmas: ὁ θεός φιλέω μόνος ( θ . φ . Ιλ . ) ὁ αὐτός δεξιός τίς οὖν εἄν εἰκάζω ἥδομαι οὗτος ( ὅδε ) δράω ὁ θεός ( θ . δραχμή . ) ; παρά ἐγώ μέν γάρ ἀσφόδελος μόνος καί χοή καί πόπανον κέναιγίσματα , ὁ δέ ἄλλος φόξος καί ὀμίχλη καί σκότος ( ὀμ . δέ ἄλλος καί ξ . τε καί σκʹ . ) ἐν δέ ὁ οὐρανός ( ἐν Ουρ . δέ ) Φαίδρα πᾶς καί καλός ) , ἢ τε ἀμβρόσιος πολύς ( ἢ δέ αμβρ . γε ) καί ὁ νέκταρ ἄφθονος . Γλυκέριον ὁ παλλακίς ἐγώ ( παλλακή ) ἐπισπάω ὁ θύρα σποδέω ( διεσπ . , καθάπερ ( ὡς ) οὐδείς ἔνδον πάρειμι ( π . ενδ . ) , ἔτι ἐπεί ( ἐπεί ) ἅλις ἔχω ὁ ἐπιθυμία πλατύς χράω καί καταπνέω ἐγώ ( μέγας καί πλατύς καταχρησφάμενός ἐγώ καί καταπτ . νεκρός , εἰς ὁ ὁ ἀσεβής ( ὁ ἀ . ὁ ) χῶρος ἄπειμι ἐπιλέγω οἴχομαι νῦν , φημί ) · ἐγώ δέ ἐμπίπτω μέν , οὐ ἔχω δέ ὅμως ὅς τίς καί δράσαμ ποιώ ) αὐτός ἄγος ἤδη καί Ψυχρὸς εἰμί . ἄλλως τε οὐδέ ὅμοιος τάμα ὁ ὁ πλούσιος · ἐκ διάμετρος γάρ ἐγώ ὁ βίος , φημί ( γάρ , φημί , ἡμεῖς . ὁ Β . ) . ὁ μέν γε τύραννος ( γάρ ) εὐδαίμων εἰμί δοκέω παρά ὁ
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1447
ἄλλως τε οὐδ’ ὅμοια τὰμὰ τοῖς τῶν πλουσίων · ἐκ διαμέτρου γὰρ ἡμῖν οἱ βίοι , φασίν ( γάρ , φασίν , ἡμ . οἱ
Lemmas: ἄλλως τε οὐδέ ὅμοιος τάμα ὁ ὁ πλούσιος · ἐκ διάμετρος γάρ ἐγώ ὁ βίος , φημί ( γάρ , φημί , ἡμεῖς . ὁ
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1448
πολλοὺς ἤδη νέους ἐκτραχηλίσασα καὶ μυρί-ους ἔρωτας ὑποκριναμένη καὶ οἴκους πολυταλάντους ἀνατρέψασα , ποικίλον τι καὶ πολυγύμναστον κακόν , παραλαβοῦσα εἰς τὰς χεῖρας ἄπειρον τῶν τοιούτων μηχανημάτων νεανίσκον οὐκ ἀνῆκεν ... ἐπεὶ ἠσθέτο πονηρῶς ἔχοντα καὶ διάβροχον ἤδη τῷ ἔρωτι καὶ τακερὸν γεγενημένον κῦεν ἐξ αὐτοῦ σκίπτεται ὁ δὲ τοῦνομα ( αὐτῆς ) ἐπεβοᾶτο καὶ τὴν εἰκόνα περιβαλὼν αὐτῆς ( αὐτ . π . ) ἐκώψεν καὶ τέλος καταβαλὼν ἑαυτὸν ( ἑαυτ . κ . ) εἰς τοῦδαφος ἐκυλίνδετο καὶ λύττα ἦν ἀκριβῆς ( ἀκρι . ἦν ) τὸ πρᾶγμα · τὰ μὲν γὰρ δῶρα οὐ κατὰ μῆλα καὶ στεφάνους ἀντεδίδωτο αὐτῇ , ἀλλὰ συνοικίαι ὅλαι καὶ ἀγροὶ καὶ θεράπαινα καὶ χρυσὸν ὅπόσον ἐθελήσειε . καὶ ἐν βραχεῖ ὁ Λύσωρος οἶκος ὀνομαστότατος γενόμενος
Lemmas: πολύς ἤδη νέος ἐκτραχηλίζω καί μύριος Ἔρως ὑποκρίνομαι καί οἶκος πολυτάλαντος ἀνατρέπω , ποικίλος τίς καί πολυγύμναστος κακός , παραλαμβάνω εἰς ὁ χείρ ἤπειρος ὁ τοιοῦτος μηχάνημα νεανίσκος οὐ ἀνίημι ... ἐπεί αἰσθάνομαι πονηρός ἔχω καί διάβροχος ἤδη ὁ Ἔρως καί τακερός γίγνομαι κύω ἐκ αὐτός σκίπτω ὁ δέ τοὔνομα ( αὐτός ) ἐπιβοάω καί ὁ εἰκών περιβάλλω αὐτός ( αὐτ . π . ) ἐκώψεν καί τέλος καταβάλλω ἑαυτοῦ ( ἑαυτ . Κ . ) εἰς τοῦδαφος κυλίνδω καί λύσσα εἰμί ἀκριβής ( ἄκρις . εἰμί ) ὁ πρᾶγμα · ὁ μέν γάρ Δῶρα οὖον κατά μῆλον καί στέφανος ἀντιδίδωμι αὐτός , ἀλλά συνοικία ὅλος καί ἀγρός καί θεράπαινα καί χρυσός ὁπόσος ἐθέλω . καί ἐν βραχύς ὁ Λύσωρος οἶκος ὀνομαστός γίγνομαι
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1449
καὶ τὴν εἰκόνα περιβαλὼν αὐτῆς ( αὐτ . π . ) ἐκώψεν καὶ τέλος καταβαλὼν ἑαυτὸν ( ἑαυτ . κ . ) εἰς τοῦδαφος ἐκυλίνδετο καὶ λύττα ἦν ἀκριβῆς ( ἀκρι . ἦν ) τὸ πρᾶγμα · τὰ μὲν γὰρ δῶρα οὐ κατὰ μῆλα καὶ στεφάνους ἀντεδίδωτο αὐτῇ , ἀλλὰ συνοικίαι ὅλαι καὶ ἀγροὶ καὶ θεράπαινα καὶ χρυσὸν ὅπόσον ἐθελήσειε . καὶ ἐν βραχεῖ ὁ Λύσωρος οἶκος ὀνομαστότατος γενόμενος ἐξήντητο καὶ ἐξεκεκένωτο . οὐκ ἄν-έχομαι ὁρῶν τὴν ἱππόπορον ἀπηνῶς τῷ μειρακίῳ χρωμένην . οὐ γὰρ δαπανᾶται εἰς αὐτὴν χρυσίον ( χρ . εἰς αὐτ . ) μόνον κάρ-γύριον , ἀλλ' ἤδη καὶ συνοικίας καὶ ἀγρούς ( ἀγρ . τε καὶ σ . ) ἐγὼ δ' ὀδυνῶμαι πῶς δοκεῖς ; ) τὴν καρδίαν , ὁρῶν ὑπορρέοντα τοσοῦτον πλοῦτον τὸν πλ . βάδην ) , ὅν οἱ μακαρίζαι αὐτὸ Λυσίας καὶ Φανοστράτη κατέλιπον ( κατέ-λιπε καὶ Φ . ) . ἢ ( ὅσα ) γὰρ ἐκεῖνοι κατ' ὀβολὸν συνήγαγον , ἀθρόως ἀναλοῖ τὸ πολύκοινον τοῦτο καὶ αἰσχρότατον γύ-ναιον . ἐπείνων βάδην . ἀφικνεται οὐδὲν εἰδὼς τῶν γεγενη-μένων . καὶ ἐπειδὴ ἔμαθὲν ( ἐπ . δ' ἔμαθε τὰ γεγενημένα ) , ὡς εἶχεν εὐθὺς ἐπὶ τὸ δεσμωτήριον ὁρομαῖος ἐλθὼν τότε μὲν οὐχ εἰσedeχθη , ἐσπέρα γὰρ ἦν ( τότε μὲν , ἐσπ . γ . ἦν , οὐχ εἰσεδ . ) , ΚΑΤΑΛΟΓΑΔΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ καὶ ὁ δεσμοφύλαξ πάλαι κεκλεισθὼς τὴν θύραν ἐκάθευδε φρουρεῖν τοὺς οἰκέτας παρακελευσάμενος ( καὶ
Lemmas: καί ὁ εἰκών περιβάλλω αὐτός ( αὐτ . π . ) ἐκώψεν καί τέλος καταβάλλω ἑαυτοῦ ( ἑαυτ . Κ . ) εἰς τοῦδαφος κυλίνδω καί λύσσα εἰμί ἀκριβής ( ἄκρις . εἰμί ) ὁ πρᾶγμα · ὁ μέν γάρ Δῶρα οὖον κατά μῆλον καί στέφανος ἀντιδίδωμι αὐτός , ἀλλά συνοικία ὅλος καί ἀγρός καί θεράπαινα καί χρυσός ὁπόσος ἐθέλω . καί ἐν βραχύς ὁ Λύσωρος οἶκος ὀνομαστός γίγνομαι ἐξαντάω καί ἐκκενόω . οὐ ἀνέχω ὁράω ὁ ιπποπορος ἀπηνής ὁ μειράκιον χράω . οὖον γάρ δαπανάω εἰς αὐτός χρυσίον ( ΧΡ . εἰς αὐτ . ) μόνος κάρ-γύριον , ἀλλά ἤδη καί συνοικία καί ἀγρός ( ἀγρός . τε καί Σ . ) ἐγώ δέ ὀδυνάω πῶς δοκέω ; ) ὁ Καρδία , ὁράω ὑπορρέω τοσοῦτος πλοῦτος ὁ πλ . βάδην ) , ὅς ὁ μακαρίζω αὐτός Λυσίας καί Φανοστράτη καταλείπω ( καταπλέω καί Φ . ) . ἢ ( ὅσος ) γάρ ἐκεῖνος κατά ὀβολός συνάγω , ἀθρόος ἀναλίσκω ὁ πολύκοινος οὗτος καί αἰσχρός γύναιος . πεινάω βάδην . ἀφικνέομαι οὐδείς εἰδοί ὁ γίγνομαι . καί ἐπεί μανθάνω ( ἔπος . δέ μανθάνω ὁ γίγνομαι ) , ὡς ἔχω εὐθύς ἐπί ὁ δεσμωτήριον ὅρομα ἔρχομαι τότε μέν οὐ εἰσάγω , ἑσπέρα γάρ εἰμί ( τότε μέν , εἰμί . γ . εἰμί , οὐ εἰσοράω . ) , καταλογάδην ΑΣ καί ὁ δεσμοφύλαξ πάλαι καλέω ὁ θύρα καθεύδω φρουρέω ὁ οἰκέτης παρακελεύομαι ( καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1455
περὶ τῆς τέχνης , ἥτις ποτ’ οὖσα τυγχάνει τῷ γένει , σκοπώμεν · οὕτωοὖ γὰρ ( οὕτω δ’ ) ἐπακολουθήσαιμεν ἂν καὶ ταῖς κατ’ εἶδος . ἢ τοῦ παρασίτου τέχνη , ἢ γε καὶ τὰ οὕτως ἄδηλα κάφανη μᾶλλον τῆς μαντικῆς γνωρίζει τε καὶ οἶδε ( τ . μαντ . κάτωδε μᾶλλ . ) · τὸ δὲ γ’ ἐπίστασθαι λόγους λέγειν ἐπιτηδείους καὶ πράγματα πράττειν δι’ ὧν οἰκειώσεται καὶ εὐνούστατον ( εὐν . τε ) ἑαυτὸν τῷ τρέφοντι ἀποδείξει , ἀφ’ οὗ συνέσεως καὶ καταλήψεως ἐρρωμένης εἴναι σοι δοκεῖ ( δοκεῖ ἐρρωμ . σοι ) ; ( ὁ Ἐπίκουρος ) ζητῶν περὶ σχήματος γῆς ( γῆς τε σχ . ) καὶ περὶ θεῶν εἴτ’ εἰσὶν εἴτ’ οὐκ εἰσί , καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ τέλους ἀεὶ πολεμῶν καὶ διαφερόμενος πρὸς τινας οὐ μόνον ἐν ἀνθρωπίαις , ἀλλὰ καὶ ἐν κοσμικαῖς ἐστιν ἐνοχλήσεσιν . ὁ δὲ παράσιτος πάντα καλῶς ἔχειν οἴομενος πάντ’ ἔχ . κ . λέγων ) μετὰ πολλῆς ἀδειᾶς καὶ γαλήνης , οὐδενὸς αὐτῷ τοιούτου παρενοχλοῦντος ἐσθίει καὶ κομᾶται ὑπτιος ἀφεικῶς τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας ὥσπερ Ὀδυσσεὺς τῆς Σχερίας ἀποπλέων οἴκαδε καθάπερ Ὀδ . οἴκαδ’ ἐκ Σχ . πλέων ) . καὶ μὴν ἐκεῖνά γ’ ( ἐκεῖνό γ’ οὐδεὶς ἐστιν ὅστις οὐκ ἐπίσταται , ὅτι οἱ μὲν τὰς λοιπὰς τέχνας ἐργαζόμενοι τὸν μὲν ἄλλον χρόνον ταλαιπωροῦσι , μίαν δὲ ἢ δύο μόνας τοῦ μηνὸς ἡμέρας ἰερὰς ἄγουσι ( τοῦ μ . ἰερ . ἐπι - τελοῦντες ἡμ . ) · ὁ δὲ παράσιτος τοῦ μηνὸς τὰς
Lemmas: περί ὁ τέχνη , ὅστις πρός εἰμί τυγχάνω ὁ γένος , σκοπέω · οὗτος γάρ ( οὗτος δέ ) ἐπακολουθέω εἄν καί ὁ κατά εἶδος . ἢ ὁ παράσιτος τέχνη , ἢ γε καί ὁ οὕτως ἄδηλος Καφάνη μᾶλλον ὁ μαντικός γνωρίζω τε καί οἶδα ( τ . Μαντ . κάτω μαλλ . ) · ὁ δέ γε ἐφίστημι λόγος λέγω ἐπιτήδειος καί πρᾶγμα πράσσω διά ὅς οἰκειόω καί εὔνους ( ἐΰς . τε ) ἑαυτοῦ ὁ τρέφω ἀποδείκνυμι , ἀπό ὅς σύνεσις καί κατάληψις ῥώννυμι εἶμι σύ δοκέω ( δοκέω ἐρρωμ . σύ ) ; ( ὁ Ἐπίκουρος ) ζητέω περί σχῆμα γῆ ( γῆ τε σχʹ . ) καί περί θεός ἔτι εἰμί ἔτι οὐ εἰμί , καί περί αὐτός ὁ τέλος ἀεί πολεμέω καί διαφέρω πρός τις οὖον μόνος ἐν ἀνθρωπία , ἀλλά καί ἐν κοσμικός εἰμί ἐνόχλησις . ὁ δέ παράσιτος πᾶς καλῶς ἔχω οἴομαι πᾶς ἔχω . Κ . λέγω ) μετά πολύς ἄδεια καί γαλήνη , οὐδείς αὐτός τοιοῦτος παρενοχλέω ἐσθίω καί κομάω ὕπτιος ἀφίημι ὁ πούς καί ὁ χείρ ὥσπερ Ὀδυσσεύς ὁ Σχερία ἀποπλέω οἴκαδε καθάπερ Ὀδʹ . οἴκαδε ἐκ σχʹ . πλέω ) . καί μήv ἐκεῖνος γε ( ἐκεῖνος γε οὐδείς εἰμί ὅστις οὐ ἐπίσταμαι , ὅτι ὁ μέν ὁ λοιπάς τέχνη ἐργάζομαι ὁ μέν ἄλλος χρόνος ταλαιπωρέω , εἷς δέ ἢ δύο μόνος ὁ μείς ἡμέρα ἱερός ἄγω ( ὁ μ . ἰερ . ἐπι - τελέω ἡμεῖς . ) · ὁ δέ παράσιτος ὁ μείς ὁ
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1484
δὲ αὐτοῦ πρὸς ἅπαντας ἔλεγεν ( ἔφη πρὸς ἅπ . ) , ὡς ὑπὸ φαρμάκων ἐκμῆναιμι αὐτόν . τὸ δ' ἦν ἄρα ζηλοτυπία τὸ φάρμακον ζ . δὲ τοῦτ' ἄφ' ἦν τὸ φ . ) . ἀπολώλαμεν , ὦ κεκτημένη , ἀπολώλαμεν · ὁ Πολέμων ἀπὸ τῆς στρατείας ( ἀπὸ τ . στρα . ὁ Π . ) ἀνέστηφε ἀνελήλυθεν ) πλουτῶν ἔορακα δὲ κάγὼ αὐτὸν ἐφεστῶτα περιπόρφυρον ἐμπεπορημένον ἐν τοσούτῳ δὲ ( καὶ ) τὸν θεράποντ' ἰδοῦσα κατόπιν ἐπόμενον , ὅς συναποδεδημήκει μετ' αὐτοῦ εἴπέ μοι , ἔφηγ , ὦ 'Παρμένων' , ἀσπασαμένη πρότερον ( τὸ πρῶτον ) αὐτόν ( ‘εἴπέ μοι’ ἔφην
Lemmas: δέ αὐτός πρός ἅπας λέγω ( φημί πρός ΑΠ . ) , ὡς ὑπό φάρμακον ἐκμαίνω αὐτός . ὁ δέ εἰμί ἄρα ζηλοτυπία ὁ φάρμακον ζ . δέ οὗτος ἀπό εἰμί ὁ φ . ) . ἀπόλλυμι , εἰμί κτάομαι , ἀπόλλυμι · ὁ Πολέμων ἀπό ὁ στρατεία ( ἀπό τ . στρα . ὁ Π . ) ἀναστέφω ἀνέρχομαι ) πλοῦτος ὁράω δέ κἀγώ αὐτός ἐφίστημι περιπόρφυρος ἐμπορέω ἐν τοσοῦτος δέ ( καί ) ὁ θεράπων ὁράω κατόπιν ἔπω , ὅς συναποδημέω μετά αὐτός εἶπον ἐγώ , ἔφηγ , εἰμί Παρμένων , ἀσπάζομαι πρότερος ( ὁ πρῶτος ) αὐτός ( εἶπον μοιόν φημί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1486
( καὶ δρ . ) ἀπεδειροτόμησα τῇ σπάθῃ , καὶ τὰ ὅπλα ( θώπλ’ ) ἔχων ἐπανῆλθον ἄμα καὶ τὴν κεφαλὴν λελουμένος τῷ φόνῳ ( λύθφρ ) . οὐκ ἂν ἐτι σε οὐδὲ προσβλέψειε τις οὕτω χαίροντα τῷ λύθφρ ( λ . χ . ) ἀλλ’ ) ἐν Παφλαγὸσιν ἐκεῖνα πέπρακται ( πέπρακτ’ ἐκ . ) , νῦν δὲ γ’ ) εἰρήνην ἄγω εἴτ’ ( ἐπειτ’ ) ἐγὼ τοιοῦτον ἄνδρα περιβαλῶ ; μή , ὦ Χάριτες , γένοιτο · οὐδὲν γὰρ οὕτως ἐστ’ ) ἀμείνων τοῦ δημίου ἀλλὰ τέρπε τοῖς διηγήμασι τούτοις εἴ τινας Ἀμυνιάδας ἢ Δαναΐδας εὕροις ἀλλ’ εἴ τινας Ἀμυνιάδας οἶσθ’ ἢ Δ . , ταύτας σὺ τούτοις τέρπε τοῖς ἀκούσμασιν · ) ἐγὼ δ’ ἀποτρέχω δήτα ) παρὰ τὴν μητέρα . Θρύππη , ὦ Λυσία , πρὸς ἐμέ · καὶ καλῶς , ὦ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἄμισθον , ἀξύνβολον ( ἀξ . κάμ . ) εἰσedeξάμην . οἶσθα ὅσους ἔραστάς παρεπεμψάμην Μέλισσον , καὶ τοῦ ἐναγχος ἀποθανόντος αὐτῷ τοῦ πατρὸς καὶ πῦριον αὐτὸν ὄντα ὀλῆς ) τῆς οὐσίας . τί σε ( δ’ ) ἢ μέγα ἢ μικρὸν ἡδίκησά ( σ’ ) ἢ ’λύπησ’ ἐγώ ; τιν’ ἕτερον εἶδον ; οὐ πρὸς μόνον ( μ . πρ . ) σὲ βλέπω ; οὐ μέγα τοῦτο ( τ . μ . ) ποιεῖς γύναιον ἄθλιον λυπῶν μεμηνὸς ἐπὶ σοί ( ἐπὶ σ . μ . ) · ἐστι(ν ) τις θεὸς ἢ ’Αδράστεια ( ἀδρ . ) καὶ τὰ τοιαῦτα δρᾷ ( δρ . τ . τ . ) · σὺ δὲ ποτε ( γε ) λυπήσει τάχα , ἂν ( ἐπὰν ) ἀκούσῃς τι περὶ ἐμοῦ , ΚΑΤΑΛΟΓΔΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ κειμένην μ’ , ἧτοι βρόχω ἐμαντὴν ἀποπνίζασαν ἡ ἕνα γέ
Lemmas: ( καί δραχμή . ) ἀποδειροτομέω ὁ σπάθη , καί ὁ ὅπλον ( θώπλ’ ) ἔχω ἐπανέρχομαι ἄμη καί ὁ κεφαλή λούω ὁ φόνος ( λύθφρ ) . οὐ εἄν ἔτι σύ οὐδέ προσβλέπω τις οὗτος χαίρω ὁ λύθφρ ( λ . χ . ) ἀλλά ) ἐν Παφλαγών ἐκεῖνος πράσσω ( πράσσω ἐκ . ) , νῦν δέ γε ) εἰρήνη ἄγω ἔτι ( ἔπειτα ) ἐγώ τοιοῦτος ἀνήρ περιβάλλω ; μή , εἰμί Χάρις , γίγνομαι · οὐδείς γάρ οὕτως ἐστώ ) ἀγαθός ὁ δήμιος ἀλλά τέρπω ὁ διήγημα οὗτος εἰμί τις αμυνιαδης ἢ Δαναΐδης εὑρίσκω ἀλλά εἰμί τις αμυνιαδης οἶδα ἢ δ . , οὗτος σύ οὗτος τέρπω ὁ ἄκουσμα · ) ἐγώ δέ ἀποτρέχω δῆτα ) παρά ὁ μήτηρ . Θρύππη , εἰμί Λυσίας , πρός ἐγώ · καί καλῶς , εἰμί εὐθύς ἐκ ἀρχή ἄμισθος , ἀξύνβολον ( αξʹ . κάμ . ) εἰσάγω . οἶδα ὅσος ἐραστής παραπέμπω Μέλισσος , καί ὁ ἐναγχος ἀποθνῄσκω αὐτός ὁ πατήρ καί πύριος αὐτός εἰμί ὅλος ) ὁ οὐσία . τίς σύ ( δέ ) ἢ μέγας ἢ μικρός ἀδικέω ( σός ) ἢ λυπέω ἐγώ ; τις ἕτερος εἶδον ; οὖον πρός μόνος ( μ . ΠΡ . ) σύ βλέπω ; οὖον μέγας οὗτος ( τ . μ . ) ποιέω γύναιον ἄθλιος λύπη μαίνομαι ἐπί σύ ( ἐπί Σ . μ . ) · εἰμί ) τις θεός ἢ Ἀδράστεια ( ἀδρός . ) καί ὁ τοιοῦτος δράω ( δραχμή . τ . τ . ) · σύ δέ ποτός ( γε ) λυπέω τάχα , εἄν ( ἐπάν ) ἀκούω τίς περί ἐγώ , ΑΔ ΑΣ κεῖμαι εἷς , ἤτοι βρόχος μάντης ἀποπνίζασαν ὁ εἷς γε
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1489
νῦν μὲν μ’ ἀποκλήσεις , Μυρ - τάλη , νῦν , ὅτε ἡμῶα ) πένυς ἐγενόμην διὰ σέ , ὅτε δὲ σοὶ τὰ τοσαῦτα ἐκόμισον , ἐφάμενος , ἄνῃρ , ἄνῃρ , ἐραστής , ) δεσπότης , πάντ’ ἥν ἐγώ . ἐπεὶ δ’ ἐγὼ μὲν αὐὸς ἥδη ἀκριβῶς , σὺ δὲ τὸν Βιθυνὸν ξυμπορον εὐηκας ἐραστήν , ἀπο - κλείομαι ΜΥΡΤΑΛΗ . ταῦτά μ’ ἀποπνίγει , Λαρίων , καὶ μάλισθ’ , ὅπόταν λέγης , ὡς πόλλ’ ἔδωκας καὶ πένυς γεγέ - νησαι δι’ ἐμέ . λόγισαι γοῦν ἅπαντα ἐξ ἀρχῆς ὅπόσα μοι ἐκόμισας . ΔΩΡ . ἐγὼ γ’ , ὦ Μυρτάλη , λογισώμεθα . ὑποδήματα ἐκ Σινυ - ῶνος τὸ πρῶτον ( πρ . ἐκ Σ . ) δύο δραχμῶν . Μ . τίθη δύο δραχμάς Δ . καὶ ὅπότε ἦκον ἐκ Συρίας , ἀλάβαστρον μύρον , δύο καὶ τοῦτο δραχμῶν νὴ τὸν Ποσειδῶ ( ν . τ . Π . , δύο δρα . καὶ τοῦτό σοι ) Μ . τοῦτὶ πρῶτον ( πρ . τοῦθ’ ) δρξς τὸ χιτώνιον ; ἐκεῖνος ἐπρίατο ( ἐπρίατ’ ἐκ . ) καὶ τὸν ὄρμον τὸν παχύτερον ( παχύν ) . Δ . ἐκεῖνος ; ἥδειν γὰρ σε πάλαι ἔχουν . ΜΥΡΤ . ἀλλ’ ὧν ἥδεις , πολὺ λεπτότερος ἥν ( ἐστι ) καὶ σμαρά - γδους οὐκ εἶχε ( ἔχει ) .
Lemmas: νῦν μέν εἷς ἀπόκλεισις , μυρ - Τάλη , νῦν , ὅτε ἡμῶα ) Πένυς γίγνομαι διά σός , ὅτε δέ σύ ὁ τοσοῦτος κομίζω , φημί , ἀνήρ , ἀνήρ , ἐραστής , ) δεσπότης , πᾶς ὅς ἐγώ . ἐπεί δέ ἐγώ μέν αὖος ἥδη ἀκριβῶς , σύ δέ ὁ Βιθυνός σύμφορος ευιημι ἐραστής , ἀπος - καλέω Μυρτάλη . οὗτος εἷς ἀποπνίγω , Λαρίων , καί μάλιστα , ὁπόταν λέγω , ὡς πολύς δίδωμι καί Πένυς Γεγές - νέος διά ἐγώ . λογίζομαι γοῦν ἅπας ἐκ ἀρχή ὁπόσος ἐγώ κομίζω . Δῶρα . ἐγώ γε , εἰμί Μυρτάλη , λογίζομαι . ὑπόδημα ἐκ Σινυ - κοινός ὁ πρῶτος ( ΠΡ . ἐκ Σ . ) δύο δραχμή . Μ . Τίθη δύο δραχμή δ . καί ὁπότε ἔκω ἐκ Συρία , ἀλάβαστος μύρον , δύο καί οὗτος δραχμή νή ὁ Ποσειδῶν ( Ν . τ . Π . , δύο δράω . καί οὗτος σύ ) Μ . τοῦτος πρῶτος ( ΠΡ . οὗτος ) δρξς ὁ χιτώνιον ; ἐκεῖνος ὠνέομαι ( ὠνέομαι ἐκ . ) καί ὁ ὅρμος ὁ παχύς ( παχύς ) . δ . ἐκεῖνος ; ἥδω γάρ σύ πάλαι χόω . ΜΡ . ἀλλά ὅς οἶδα , πολύς λεπτός ὅς ( εἰμί ) καί Σμάρα - γδους οὐ ἔχω ( ἔχω ) .
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1490
καὶ πένυς γεγέ - νησαι δι’ ἐμέ . λόγισαι γοῦν ἅπαντα ἐξ ἀρχῆς ὅπόσα μοι ἐκόμισας . ΔΩΡ . ἐγὼ γ’ , ὦ Μυρτάλη , λογισώμεθα . ὑποδήματα ἐκ Σινυ - ῶνος τὸ πρῶτον ( πρ . ἐκ Σ . ) δύο δραχμῶν . Μ . τίθη δύο δραχμάς Δ . καὶ ὅπότε ἦκον ἐκ Συρίας , ἀλάβαστρον μύρον , δύο καὶ τοῦτο δραχμῶν νὴ τὸν Ποσειδῶ ( ν . τ . Π . , δύο δρα . καὶ τοῦτό σοι ) Μ . τοῦτὶ πρῶτον ( πρ . τοῦθ’ ) δρξς τὸ χιτώνιον ; ἐκεῖνος ἐπρίατο ( ἐπρίατ’ ἐκ . ) καὶ τὸν ὄρμον τὸν παχύτερον ( παχύν ) . Δ . ἐκεῖνος ; ἥδειν γὰρ σε πάλαι ἔχουν . ΜΥΡΤ . ἀλλ’ ὧν ἥδεις , πολὺ λεπτότερος ἥν ( ἐστι ) καὶ σμαρά - γδους οὐκ εἶχε ( ἔχει ) . χιὼν ἐπέχει τὰ πάντα χῶ βορρᾶς πολύς , κοῦδὲν ὅ τι οὐ πέπηγεν ( πέπηγε νῦν ) ὑπὸ τοῦ κρύους . οὐ ( οὔτε ) γὰρ πρεσβυτικός γε δὲ καιρὸς οὐδὲ ( οὔτε ) ἐπιτήδειος τοῖς τρυφῶσι τ . τρ . σύμμετρος ) . ἥν δ’ οὐ πεδήτης ὁ θεός ) , οὐδ’ αὐχμοῦ πλέως ἀλλὰ ( καὶ ) τὴν μὲν ἄοπην εἶχε πάνυ τεθηγμένην , τὰ δ’ ἄλλα φαιδρὸς τ’ ἥν ἰδεῖν ) καὶ καρτερὸς καὶ βασιλικῶς ἀπαντ’ ) ἐνεσκεύαστο ( ἐνεσκευασμένος ) . ἰδὼν γὰρ με ( με γὰρ ) σκυθρωπὸν ὥσπερ εἰκὸς ἥν θεόν , ἔγνω αὐτίκα ( αὐτίκ’ ἔγνω ) τὴν αἰτίαν τῆς λύπης ( τῆς ἄνίας ὀδύνης τὴν αἰτ . ) . σκόπει γάρ , εἰ βούλει , τὸν πολὺ εὐκτον χρυσόν ( τ . γ . π . χρ . , εἰ β . , σκ . ) , σκόπει τὸν ἄργυρον , σκόπει τε καὶ ) τὰς οἰκίας τὰς πολυτελεῖς σκόπει τὰ τοῦτοις ἀκόλουθα πάντα
Lemmas: καί Πένυς Γεγές - νέος διά ἐγώ . λογίζομαι γοῦν ἅπας ἐκ ἀρχή ὁπόσος ἐγώ κομίζω . Δῶρα . ἐγώ γε , εἰμί Μυρτάλη , λογίζομαι . ὑπόδημα ἐκ Σινυ - κοινός ὁ πρῶτος ( ΠΡ . ἐκ Σ . ) δύο δραχμή . Μ . Τίθη δύο δραχμή δ . καί ὁπότε ἔκω ἐκ Συρία , ἀλάβαστος μύρον , δύο καί οὗτος δραχμή νή ὁ Ποσειδῶν ( Ν . τ . Π . , δύο δράω . καί οὗτος σύ ) Μ . τοῦτος πρῶτος ( ΠΡ . οὗτος ) δρξς ὁ χιτώνιον ; ἐκεῖνος ὠνέομαι ( ὠνέομαι ἐκ . ) καί ὁ ὅρμος ὁ παχύς ( παχύς ) . δ . ἐκεῖνος ; ἥδω γάρ σύ πάλαι χόω . ΜΡ . ἀλλά ὅς οἶδα , πολύς λεπτός ὅς ( εἰμί ) καί Σμάρα - γδους οὐ ἔχω ( ἔχω ) . χιών ἐπέχω ὁ πᾶς χόω Βορέας πολύς , Κουδέ ὅς τίς οὖον πήγνυμι ( πήγνυμι νῦν ) ὑπό ὁ κρύος . οὖον ( οὔτε ) γάρ πρεσβυτικός γε δέ καιρός οὐδέ ( οὔτε ) ἐπιτήδειος ὁ τρυφάω τ . τρ . σύμμετρος ) . ὅς δέ οὖον πεδήτης ὁ θεός ) , οὐδέ αὐχμός πλεῖος ἀλλά ( καί ) ὁ μέν ἄοπος ἔχω πάνυ θήγω , ὁ δέ ἄλλος φαιδρός τε ὅς ὁράω ) καί καρτερός καί βασιλικός ἅπας ) ἐνσκευάζω ( ἐνσκευάζω ) . εἶδον γάρ ἐγώ ( ἐγώ γάρ ) σκυθρωπός ὥσπερ εἰκός ὅς θεός , γιγνώσκω αὐτίκα ( αὐτίκα γιγνώσκω ) ὁ αἴτιος ὁ λύπη ( ὁ ἀνία ὀδύνη ὁ αἴτης . ) . σκοπέω γάρ , εἰμί βούλομαι , ὁ πολύς ευκτω χρυσός ( τ . γ . π . ΧΡ . , εἰμί Β . , σκʹ . ) , σκοπέω ὁ ἄργυρος , σκοπέω τε καί ) ὁ οἰκίον ὁ πολυτελής σκοπέω ὁ οὗτος ἀκόλουθος πᾶς
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1493
καὶ σμαρά - γδους οὐκ εἶχε ( ἔχει ) . χιὼν ἐπέχει τὰ πάντα χῶ βορρᾶς πολύς , κοῦδὲν ὅ τι οὐ πέπηγεν ( πέπηγε νῦν ) ὑπὸ τοῦ κρύους . οὐ ( οὔτε ) γὰρ πρεσβυτικός γε δὲ καιρὸς οὐδὲ ( οὔτε ) ἐπιτήδειος τοῖς τρυφῶσι τ . τρ . σύμμετρος ) . ἥν δ’ οὐ πεδήτης ὁ θεός ) , οὐδ’ αὐχμοῦ πλέως ἀλλὰ ( καὶ ) τὴν μὲν ἄοπην εἶχε πάνυ τεθηγμένην , τὰ δ’ ἄλλα φαιδρὸς τ’ ἥν ἰδεῖν ) καὶ καρτερὸς καὶ βασιλικῶς ἀπαντ’ ) ἐνεσκεύαστο ( ἐνεσκευασμένος ) . ἰδὼν γὰρ με ( με γὰρ ) σκυθρωπὸν ὥσπερ εἰκὸς ἥν θεόν , ἔγνω αὐτίκα ( αὐτίκ’ ἔγνω ) τὴν αἰτίαν τῆς λύπης ( τῆς ἄνίας ὀδύνης τὴν αἰτ . ) . σκόπει γάρ , εἰ βούλει , τὸν πολὺ εὐκτον χρυσόν ( τ . γ . π . χρ . , εἰ β . , σκ . ) , σκόπει τὸν ἄργυρον , σκόπει τε καὶ ) τὰς οἰκίας τὰς πολυτελεῖς σκόπει τὰ τοῦτοις ἀκόλουθα πάντα ( πάντ’ ἄκ . ) , πόσων πραγμάτων ( πρ . ὅσων ) ἐστὶν ὤνια , πόσων πόνων , πόσων κινδύνων ( πόνων τ’ ἐστ’ ὤνια κ . Θ’ ὅσων ) . καὶ ταῦτα μέντοι πάντα γίνεται , τῶν τε ποικίλων ἱματίων οὐδὲν τι μᾶλλον θάλπειν δυναμένων ( δ . Θ . πέπλων ) , τῶν δὲ χρυσοφόρων οἰκιῶν ( τῶν δ’ οἰκ . τῶν χρ . ) οὐδὲν τι μᾶλλον σκεπουσῶν ( οὐδ . σκ . μ . ) , τῶν δὲ ( οὐδ’ ) ἐκπωμάτων τῶν ἀργυρῶν οὐκ ὠφελούντων ( ἐπωρ . ) τὸν πότον . ἡ νομίζεις τὸν Ἡρακλέα δὲ ) θεῖον ἄνδρα καὶ θεόν ὁρθῶς νομισθέντα , διὰ κακοδαμονίαν περινοστεῖν γυμνὸν ( γ . π . ) δέρμα μόνον ἔχοντα καὶ μηδενὸς τῶν αὐτῶν ὧμῶν δεόμενον ; ἀλλ’ οὐ κακοδαίμων ἦν ἐκεῖνος ( οὗτος ἦν ) οὐδ’ αὐ πένυς ἐφ’ ὅ τι γὰρ δρηήσειεν , ἀπανταχοῦ ( δρηήσειε , π . ) ἥράτει , κοῦδενὶ τῶν τότε ἐνέτυχεν ὁμοίῳ ( κοῦδενὶ γ’ ὁμ . ’νέτυχεν ) οὐδὲ κρείττονι ἀλλ’ ἐγκρατὴς καὶ καρτερικὸς ἦν καὶ
Lemmas: καί Σμάρα - γδους οὐ ἔχω ( ἔχω ) . χιών ἐπέχω ὁ πᾶς χόω Βορέας πολύς , Κουδέ ὅς τίς οὖον πήγνυμι ( πήγνυμι νῦν ) ὑπό ὁ κρύος . οὖον ( οὔτε ) γάρ πρεσβυτικός γε δέ καιρός οὐδέ ( οὔτε ) ἐπιτήδειος ὁ τρυφάω τ . τρ . σύμμετρος ) . ὅς δέ οὖον πεδήτης ὁ θεός ) , οὐδέ αὐχμός πλεῖος ἀλλά ( καί ) ὁ μέν ἄοπος ἔχω πάνυ θήγω , ὁ δέ ἄλλος φαιδρός τε ὅς ὁράω ) καί καρτερός καί βασιλικός ἅπας ) ἐνσκευάζω ( ἐνσκευάζω ) . εἶδον γάρ ἐγώ ( ἐγώ γάρ ) σκυθρωπός ὥσπερ εἰκός ὅς θεός , γιγνώσκω αὐτίκα ( αὐτίκα γιγνώσκω ) ὁ αἴτιος ὁ λύπη ( ὁ ἀνία ὀδύνη ὁ αἴτης . ) . σκοπέω γάρ , εἰμί βούλομαι , ὁ πολύς ευκτω χρυσός ( τ . γ . π . ΧΡ . , εἰμί Β . , σκʹ . ) , σκοπέω ὁ ἄργυρος , σκοπέω τε καί ) ὁ οἰκίον ὁ πολυτελής σκοπέω ὁ οὗτος ἀκόλουθος πᾶς ( πᾶς ΑΚ . ) , πόσος πρᾶγμα ( ΠΡ . ὅσος ) εἰμί ὤνιος , πόσος πόνος , πόσος κίνδυνος ( πόνος τε ἐστώ ὤνιος Κ . ὁ ὅσος ) . καί οὗτος μέντοι πᾶς γίγνομαι , ὁ τε ποικίλος ἱμάτιον οὐδείς τίς μᾶλλον θάλπω δύναμαι ( δ . Θ . πέπλος ) , ὁ δέ χρυσοφόρος οἰκίον ( ὁ δέ οἰκ . ὁ ΧΡ . ) οὐδείς τίς μᾶλλον σκεπάω ( οὐδʼ . σκʹ . μ . ) , ὁ δέ ( οὐδέ ) ἔκπωμα ὁ ἀργύρεος οὐ ὠφελέω ( ἐπόρνυμι . ) ὁ πότος . ὁ νομίζω ὁ Ἡρακλῆς δέ ) θέω ἀνήρ καί θεός ὀρθῶς νομίζω , διά κακοδαμονίαν περινοστέω γυμνός ( γ . π . ) δέρμα μόνος ἔχω καί μηδείς ὁ αὐτός ὦμος δήω ; ἀλλά οὖον κακοδαίμων εἰμί ἐκεῖνος ( οὗτος εἰμί ) οὐδέ αὖος Πένυς ἐπί ὅς τίς γάρ δέρω , ἀπαντηχέω ( δράω , π . ) ἀράομαι , κοῦδενὶ ὁ τότε ἐντυγχάνω ὅμοιος ( κοῦδενὶ γε ωμ . ἐντυγχάνω ) οὐδέ ἀγαθός ἀλλά ἐγκρατής καί καρτερικός εἰμί καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1494
καὶ ταῦτα μέντοι πάντα γίνεται , τῶν τε ποικίλων ἱματίων οὐδὲν τι μᾶλλον θάλπειν δυναμένων ( δ . Θ . πέπλων ) , τῶν δὲ χρυσοφόρων οἰκιῶν ( τῶν δ’ οἰκ . τῶν χρ . ) οὐδὲν τι μᾶλλον σκεπουσῶν ( οὐδ . σκ . μ . ) , τῶν δὲ ( οὐδ’ ) ἐκπωμάτων τῶν ἀργυρῶν οὐκ ὠφελούντων ( ἐπωρ . ) τὸν πότον . ἡ νομίζεις τὸν Ἡρακλέα δὲ ) θεῖον ἄνδρα καὶ θεόν ὁρθῶς νομισθέντα , διὰ κακοδαμονίαν περινοστεῖν γυμνὸν ( γ . π . ) δέρμα μόνον ἔχοντα καὶ μηδενὸς τῶν αὐτῶν ὧμῶν δεόμενον ; ἀλλ’ οὐ κακοδαίμων ἦν ἐκεῖνος ( οὗτος ἦν ) οὐδ’ αὐ πένυς ἐφ’ ὅ τι γὰρ δρηήσειεν , ἀπανταχοῦ ( δρηήσειε , π . ) ἥράτει , κοῦδενὶ τῶν τότε ἐνέτυχεν ὁμοίῳ ( κοῦδενὶ γ’ ὁμ . ’νέτυχεν ) οὐδὲ κρείττονι ἀλλ’ ἐγκρατὴς καὶ καρτερικὸς ἦν καὶ τρυφᾶν οὐκ ἐβούλετο . τὸ γε ἐμὸν σχῆμα ( τὸ σχ . τοῦμόν ) τοιοῦτόν ἐστι ( ἐστι τοιούτον σχεδόν ) , αὐχμηρὸν εἶναι , λάσιον εἶναι , τρίβωνα ἔχειν , κομᾶν ( λ . εἶναι καὶ
Lemmas: καί οὗτος μέντοι πᾶς γίγνομαι , ὁ τε ποικίλος ἱμάτιον οὐδείς τίς μᾶλλον θάλπω δύναμαι ( δ . Θ . πέπλος ) , ὁ δέ χρυσοφόρος οἰκίον ( ὁ δέ οἰκ . ὁ ΧΡ . ) οὐδείς τίς μᾶλλον σκεπάω ( οὐδʼ . σκʹ . μ . ) , ὁ δέ ( οὐδέ ) ἔκπωμα ὁ ἀργύρεος οὐ ὠφελέω ( ἐπόρνυμι . ) ὁ πότος . ὁ νομίζω ὁ Ἡρακλῆς δέ ) θέω ἀνήρ καί θεός ὀρθῶς νομίζω , διά κακοδαμονίαν περινοστέω γυμνός ( γ . π . ) δέρμα μόνος ἔχω καί μηδείς ὁ αὐτός ὦμος δήω ; ἀλλά οὖον κακοδαίμων εἰμί ἐκεῖνος ( οὗτος εἰμί ) οὐδέ αὖος Πένυς ἐπί ὅς τίς γάρ δέρω , ἀπαντηχέω ( δράω , π . ) ἀράομαι , κοῦδενὶ ὁ τότε ἐντυγχάνω ὅμοιος ( κοῦδενὶ γε ωμ . ἐντυγχάνω ) οὐδέ ἀγαθός ἀλλά ἐγκρατής καί καρτερικός εἰμί καί τρυφάω οὐ βούλομαι . ὁ γε ἐμός σχῆμα ( ὁ σχʹ . τόμος ) τοιοῦτος εἰμί ( εἰμί τοιοῦτος σχεδόν ) , αὐχμηρός εἰμί , λάσιος εἰμί , τρίβω ἔχω , κομάω ( λ . εἰμί καί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1496
οὐκ ἐθέλετε οὐδὲ μὴν βαδίζετε ) , φέρεσθαι ( φέρεσθε ) δ’ ὥσπερ τὰ φορτία . οὕτοι μάλιστα μοι προσίασιν · τοῖς γὰρ τοιούτοις ( οἷς ) ἐγὼ χαίρω ξυνών · θύρας δὲ τῶν καλουμένων εὐδαιμόνων οὐ θεραπεύω οὐκ οἶδα ) · τοὺς ( οἱ . ) δὲ χρυσοῦς ( χρ . δὲ ) στεφανούς καὶ τὴν ( οἱ . ) πορφύραν τῶν νομιζῶ καὶ τῶν ἀνθρώπων τῶν τ’ ἔχοντων ) καταγελῶ . σοὶ δ θεὸς οὐκ αὐχμηρὰν γεωργίαν ἐπέκλωσεν ( σοὶ γὰρ οὐ γ . ἐπέκλ . δ Θ . ) οὐδ’ ( οὐδὲ γ’ ) ἐμπορικὰς ἄλας , καὶ ( οὐδὲ ) στρατιώτην τὸν ) ἐν ὅπλοις τοῦτον ) βίον , ἀλλὰ λιπαρὰι παλαιστραὶ μέλουνσί σοι καὶ φαιδρὰ μὲν ἐσθῆς ( ἐσθ . τε φ . ) μέχρι ποδῶν τὴν τρυφὴν καθειμένη ΚΑΤΑΛΟΓΑΔΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ διακριδὸν δ’ ἡσκημένης κόμης ἐπιμέλεια ( κ . διακρι . τ’ ἐπιμέλει’ ἡσκ . ) γλυκὺς ὀδὸὺς ὁ τοῦ πόθου δάκνει ἱλαραὶ μὲν
Lemmas: οὐ ἐθέλω οὐδέ μήv βαδίζω ) , φέρω ( φέρω ) δέ ὥσπερ ὁ φορτίον . οὕτος μάλιστα ἐγώ πρόσειμι · ὁ γάρ τοιοῦτος ( ὅς ) ἐγώ χαίρω κοινός · θύρα δέ ὁ καλέω εὐδαίμων οὖον θεραπεύω οὐ οἶδα ) · ὁ ( ὁ . ) δέ χρύσεος ( ΧΡ . δέ ) Στεφανοῦς καί ὁ ( ὁ . ) πορφύρα ὁ νομίζω καί ὁ ἄνθρωπος ὁ τε ἔχω ) καταγελάω . σύ δ θεός οὐ αὐχμηρός γεωργία ἐπικλώθω ( σύ γάρ οὖον γ . ἐπικλάω . δ Θ . ) οὐδέ ( οὐδέ γε ) ἐμπορικός Ἄλας , καί ( οὐδέ ) στρατιώτης ὁ ) ἐν ὅπλον οὗτος ) βίος , ἀλλά λιπαρός παλαίστρα μέλω σύ καί φαιδρός μέν ἐσθής ( εἰμί . τε φ . ) μέχρι πούς ὁ τρυφή καθίημι καταλογάδην ΑΣ διακριδόν δέ ασκώ κόμης ἐπιμέλεια ( Κ . διακρις . τε ἐπιμέλεια ἡσκ . ) γλυκύς ὀδούς ὁ ὁ πόθος δάκνω ἱλαρός μέν
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1554
τὸ χρῶμα’ φησίν ὡς ἀκήρατον’ ΚΑΤΑΛΟΓΑΔΙΗΝ ΜΕΤΕΣΧΗΜΑΤΙΣΜΕΝΑ τὰ παραπόρφυρα τῶν ἰσχίων ταυτί τοὺς γελασίνοὺς ἐπ’ ἄκρων . ἄλλ’ οὐ τρέμει γάω ) , νῆ Δία’ ἔφη ἄμ’ ὑπομειδιῶσα ὡςπερ ἡ Μυρρίνης’ ( ὡσπ . ἡ τῆς ἐλεξ’ ὑπομ . ) καὶ ἅπασαν αὐτὴν ὑπὲρ τὴν ὀσφὺν τῇδε καὶ τῇδ’ ὡςπερ ( ὡσπερεὶ ) ξέουσαν περιεδύνησεν , ὥστε ἀνακροτήσαι πάσας καὶ τὴν νύχην ἀποφήνασθαι τῆς Θουαλλίδος . ὡς ἐὐτυχῶς , ὡς μακαρίως πέπραγα ( πεπράγαμεν ) . κῶμα κατέσχε τὸ συμπόσιον καὶ πάντας ὕπνος κατειλήφει νυστακτής ( τὸ σ . κατέσχε ν . ὕπν . ἐγὼ δὲ τὸ χειρόμακτρον ὑπὸ μάλης λαβὼν ( λαβ . τ . χ . ὑπὸ μ . ) ἐξηλλόμην . ὅρα δὲ ὡς ἔστι ( ἔστιν δὲ ) πολυτελέστερον τῆς ) πορφύρας τῆς Ἑρμιονίδος , λεπτὸν εἰς ὑπερβολὴν καὶ πολύτιμον ( πολύμιτον ὕφασμα ( ὐφ . καὶ π . ) . ὧ δαίμον ὧς με [ κεκλήσωσαι καὶ εἴληχας , ὡς πονηρὸς εἶ καὶ λυπεῖς ἀεὶ ( ἀεὶ τε λ . ) τῇ πενίᾳ συνδῶν συνδέων , ἐμέ ) . ἦν γὰρ ἀπορία τοῦ καλοῦντος γένηται ( γέν . τ .
Lemmas: ὁ χράω φημί ὡς ἀκήρατος ΑΔ ΑΣ ὁ παραπόρφυρος ὁ ἰσχίον οὗτος ὁ γελασῖνος ἐπί ἄκρος . ἄλλος οὖον τρέμω γάος ) , νῆ διά φημί ἅμα ὑπομειδιάω ὡς ὁ Μυρρίνη ( ὡσπ . ὁ ὁ λέγω ὑπομ . ) καί ἅπας αὐτός ὑπέρ ὁ ὀσφῦς ὅδε καί τῇδε ὡς ( ὡσπερεί ) ξέω περιεδυνεος , ὥστε ἀνακροτέω πᾶς καί ὁ νυχή ἀποφαίνω ὁ Θουαλλίδος . ὡς εὐτυχής , ὡς μακάριος πράσσω ( πράσσω ) . κῶμα κατέχω ὁ συμπόσιον καί πᾶς ὕπνος καταλαμβάνω νυστακτής ( ὁ Σ . κατέχω Ν . ὕπνος . ἐγώ δέ ὁ χειρόμακτρον ὑπό μάλη λαμβάνω ( Λαβ . τ . χ . ὑπό μ . ) ἐξαιρέω . ὁράω δέ ὡς εἰμί ( εἰμί δέ ) πολυτελής ὁ ) πορφύρα ὁ Ἑρμιονίς , λεπτόν εἰς ὑπερβολή καί πολύτιμος ( πολύμιτος ὕφασμα ( ΥΦ . καί π . ) . ἵημι δαίμων ὅς ἐγώ [ καλέω καί λαγχάνω , ὡς πονηρός εἰμί καί λυπέω ἀεί ( ἀεί τε λ . ) ὁ πενία συνδέω συνδέω , ἐγώ ) . εἰμί γάρ ἀπορία ὁ καλέω γίγνομαι ( γε . τ .
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1555
καὶ εἴληχας , ὡς πονηρὸς εἶ καὶ λυπεῖς ἀεὶ ( ἀεὶ τε λ . ) τῇ πενίᾳ συνδῶν συνδέων , ἐμέ ) . ἦν γὰρ ἀπορία τοῦ καλοῦντος γένηται ( γέν . τ . κ . ἀπ . ) , ἀνάγκη με σκάνδικας ( σκάνδικ’ ἄν . μ’ ἐσθίειν καὶ γήθυνα τηθία , γήτεια ) ἢ πῶς ἀναλέγει καὶ τῆς ( τῆς τ’ ) Ἑυνεακροῦνον πίνοντα πίμπλασθαι ( πιμπλάναι ) τὴν γαστέρα . εἶτα ἕως μὲν οὖν ) τὸ σῶμα τὰς ὕβρεις ὑπέμενε ( ὑπ . τ . ὕβρ . ) καὶ ἦν ἐν ὥρᾳ τοῦ πάσχειν νεότητι κάκμῃ τῶν μελῶν ) νευρούμενον , φροητὸς ἡ ὕβρις · ἐπεὶ δ’ ἤδη ἐγὼ σοι μεσαπόλιος καὶ τὸ λειπόμενον μοι ) τοῦ βίου πρὸς γῆρας ὀρῶ ἔρπει ) , τίς ποῦ ’στιν ) ἄασις τῶν κακῶν ; Ἀλιαρτοῦ σχολινίου χρεῖα ( δεὶ σχ . ) , καὶ κρεμύσσομαι πρὸ τοῦ Λιπύλου οὐκ εἰς μακρὰν δὲ ὁ περιβλέπτος οὗτος καὶ ἀοίδιμος ἔσται γάμος Χαρτοῦς καὶ Λεωκράτους , μετὰ τὴν ἔνην καὶ νέαν τοῦ Πυανοφιῶνος , εἰς ὃν γε ) πάντως ἡ παρὰ ( ἐπὶ
Lemmas: καί λαγχάνω , ὡς πονηρός εἰμί καί λυπέω ἀεί ( ἀεί τε λ . ) ὁ πενία συνδέω συνδέω , ἐγώ ) . εἰμί γάρ ἀπορία ὁ καλέω γίγνομαι ( γε . τ . Κ . ἀπό . ) , ἀνάγκη ἐγώ σκάνδιξ ( σκάνδιξ ἄν . εἷς ἐσθίω καί γήθυνα τηθία , γήτειον ) ἢ πῶς ἀναλέγω καί ὁ ( ὁ τε ) Ἑυνεακροῦνον πίνω πίμπλημι ( πίμπλημι ) ὁ γαστήρ . εἶτα ἠώς μέν οὖν ) ὁ σῶμα ὁ ὕβρις ὑπομένω ( ὑπό . τ . ὕβρ . ) καί εἰμί ἐν ὥρα ὁ πάσχω νεότης κάμνω ὁ μέλος ) νευρόω , φροαβλης ὁ ὕβρις · ἐπεί δέ ἤδη ἐγώ σύ μεσαπολις καί ὁ λείπω ἐγώ ) ὁ βίος πρός γῆρας ὁράω ἕρπω ) , τίς ποῦ εἰμί ) ἄησις ὁ κακός ; Ἁλίαρτος σχολινίου χρεῖος ( δεῖ σχʹ . ) , καί κρεμυσσομης πρό ὁ λιπυλος οὐ εἰς μακράν δέ ὁ Περιβλέπτος οὗτος καί ἀοίδιμος εἰμί γάμος χαρτού καί Λεωκράτης , μετά ὁ ἔνειμι καί νέος ὁ πυανοφιοινος , εἰς ὅς γε ) πάντως ὁ παρά ( ἐπί
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1561
οὐ γὰρ βούλομαι χειρῶν φανῆναι τῶν κυνῶν ( χ . φ . τ . κ . οὐ β . ) , ἀλλ' τῶν τρεφόντων προφυλακτοῦσι καὶ κήδονται . μοιχὸς πολιορκεῖ Ἀνσιχλέους , τὴν οἰκίαν καὶ πρὸς τοῦτον γραμματεῖδια ἑσημέραι φοιτᾷ διθύρα ( δο . φ . πρὸς αὐτὸν δ . γρ . ) παρὰ τῆς γυναικός τῆς γαμετῆς τοῦ προστάτου δεσπότου ) καὶ στέφανοι ( στ . τε φοιτῶσ' ) ἡμιμάραντοι καὶ τινα μὴλ' ἀποδεδηγμέν' . αἱ δ' ἀλάστορες αὐταὶ θεραπαινίδες ξυνίσασιν χήπιτύμβιος γραῦς , ἣν " Ἐμποῦσαν ἅπαντες οἱ κατὰ τὴν οἰκίαν καλεῖν εἰώθασι ( ἣν καλοῦσ' ἅπαντες οἱ κατ' οἴκ . |"Ἐμπ . ) ἐκ τοῦ πάντα ποιεῖν καὶ βιάζεσθαι καὶ πᾶσχειν ) . ἐγὼ δ' ( ἀλλ' ) οὐκ ἐσθ' ὅπως σιγήσομαι . βούλομαι γὰρ ἐμαυτὸν οὐ παράσιτον , ἀλλὰ φίλον ( φίλον δ' ἐμ . , οὐ π . β . ) ἐπιδεῖξαι ὁ μοιχὸς δὲ ἀπολεῖται φαράνοις ( φ . ἀπ . ) τὴν ἕδραν βεβυσμένος , ἢ δὲ μιαρὰ γυνὴ τεῖσει τὴν ἀξίαν τῆς ἀκολασίας δίκην , εἰ μὴ Πολιάρχου τοῦ κυριοῦ βλακικώτερος μαλακώτερος , πολὺ ) ἐστιν τὰ τοιαῦτα Ἀνσιχλῆς . καὶ γραμματία τε εἰσφοῖτα αὐτῷ παρὰ τῆς γυναικὸς καὶ στέφανοι ἡμιμάραντοι καὶ μῆλα τινα ἀποδεδηγμένα καὶ ἄλλα ὅποσα αἱ μαστροποὶ τοῖς νέοις ἐπιμηχανῶνται . διέφυγε φαφανιδὶ τὴν ψυγὴν βεβυσμένος . φεύγει φαφανιδὶ τὴν ψυγὴν βεβ.' τὴν
Lemmas: οὖον γάρ βούλομαι χείρ φαίνω ὁ κύω ( χ . φ . τ . Κ . οὖον Β . ) , ἀλλά ὁ τρέφω προφυλάσσω καί κήδω . μοιχός πολιορκέω ανσιχλεος , ὁ οἰκίον καί πρός οὗτος γραμματείδιον ἑσημέραι φοιτάω δίθυρος ( δο . φ . πρός αὐτός δ . γρ . ) παρά ὁ γυνή ὁ γαμετή ὁ προστάτης δεσπότης ) καί στέφανος ( στ . τε φοιτάω ) ἡμιμάραντος καί τις μῆλον ἀποδάκνω . ὁ δέ ἀλάστωρ αὐτός θεραπαινίς σύνοιδα χήπιτύμβιος γραῦς , ὅς " Ἔμπουσα ἅπας ὁ κατά ὁ οἰκίον καλέω εἴωθα ( ὅς καλώ ἅπας ὁ κατά οἶκος . |"Ἐμπ . ) ἐκ ὁ πᾶς ποιέω καί βιάζομαι καί πάσχω ) . ἐγώ δέ ( ἀλλά ) οὐ ἐστώ ὅπως σιγάω . βούλομαι γάρ ἐμαυτοῦ οὖον παράσιτος , ἀλλά φίλος ( φίλος δέ ἐν . , οὖον π . Β . ) ἐπιδείκνυμι ὁ μοιχός δέ ἀπόλλυμι παρανέω ( φ . ἀπό . ) ὁ ἕδρα βύας , ἢ δέ μιαρός γυνή τίνω ὁ ἄξιος ὁ ἀκολασία δίκη , εἰμί μή Πολίαρχος ὁ κυριόω βλακικός μαλακός , πολύς ) εἰμί ὁ τοιοῦτος ανσιχλεω . καί γραμματίας τε εἰσφοιτάω αὐτός παρά ὁ γυνή καί στέφανος ἡμιμάραντος καί μῆλον τις ἀποδάκνω καί ἄλλος ὁπόσος ὁ μαστροπός ὁ νέος ἐπιμηχανάομαι . διαφεύγω φαφανιδὶ ὁ ψυγός βύας . φεύγω φαφανιδὶ ὁ ψυγός βεβ.' ὁ
comica-adespota-caf.fragmenta-incertorum-poetarum 1566
ἐταίρας , ἐνέτυχον θεραπαίνας ( θεραπαινίσην ) , ὁμοῦγῶν πεπείραμαι διαφόρων , καὶ θνητὸς ὢν πολλάκις αὐτὸς ὑπηρέτηκα ( ὡπ . πολλὰ θν . ὤν ) θεῷ . κύρβις γὰρ ἐταιρικῶν ἐστι κακῶν ( κ . γ . ἐστι τῶν ἐτ . κ . ) . ... ἀλλ' οὐδὲν αὐτῇ τῶν ἐμῶν ἐμέλησε ( μέλει ) λόγων · ὤνος λύρας γὰρ ) οὐδὲ γοῦ τῆς ἐμῆς συμβουλῆς ἐπατεῖν δοκεῖ ( μου πατεῖ ) ... δανὶς γὰρ ὕδατος ἐνδελεχῶς ἐπιστάζουσα ( στ . ) καὶ πέτραν οἷδε κουλαίνειν μαλάττει ) · συχνότερον οὖν τὸ δέλεαρ αὐτῇ προσαντέον ( πρ . τὸ δ . αὐτῇ ) · κἂν αὐθὶς ἄπαξ μὴ ) τὸ ἀγμιστρον καταπίη , πάλιν ἀσπαλιεύσω .
Lemmas: ἑταίρα , ἐντυγχάνω θεράπαινα ( θεραπαινισος ) , ομοαζυξ πειράω διάφορος , καί θνητός εἰμί πολλάκις αὐτός ὑπηρετέω ( ωπʹ . πολύς ΘΝ . εἰμί ) θεός . κύρβις γάρ ἑταιρικός εἰμί κακός ( Κ . γ . εἰμί ὁ ἐπί . Κ . ) . ... ἀλλά οὐδείς αὐτός ὁ ἐμέω μέλω ( μέλος ) λόγος · οἶνος λύρα γάρ ) οὐδέ γου ὁ ἐμός συμβουλή πατέω δοκέω ( ἐγώ πατέω ) ... Δάνις γάρ ὕδωρ ἐνδελεχής ἐπιστάζω ( στ . ) καί πέτρα οἶδα κουλαίνω μαλάσσω ) · συχνός οὖν ὁ δέλεαρ αὐτός προσαντάω ( ΠΡ . ὁ δ . αὐτός ) · κἀν αὐθίς ἅπαξ μή ) ὁ ἀγμιστρον καταπίνω , πάλιν ἀσπαλιεύω .