cogPG.PG158 459
λομῶντα περὶ τῆς θείας διδασκαλίας τροπικῶς οὔτω διεξιόντα · « Υἱὲ , φάγε μέλι , ἵνα γλυκανθῇ ὁ φάρυγξ σου . » Ἔνθεν τοι καὶ σιωπᾷν ἡμᾶς ἄμεινον , ἀκνεῖν τε πρὸς τὴν ἐγχείρησιν , ἢ τοῖς ὑπὲρ ἡμᾶς ἕλκων ἐπιτολμᾷν · ἐπεὶ καὶ τοὺς ἀχθοφόρους ὁρῶμεν ἑκεῖνα τῶν φορτίων ἀποσειομένους , ὅσαπερ οὐκ εἰσὶ . τῇ δυνάμει τούτων κατάλληλα . Πάρεσο λοιπόν μοι καὶ ταῖς εὐχαῖς σου συνάρηγε , καὶ δίδου μοι λόγον , ὅσος γε σύμμετρος τῷ καιρῷ , καὶ κατάλληλος · πάρεσο , καὶ τὴν τοῦ λόγου λεαίνων ὁδὸν , ῥᾳδίαν ποίει μοι τὴν προκειμένην διάλεξιν . Ἀκριβῶς γὰρ οἶδα , ὧ ἱερὰ κεφαλὴ , ὡς θᾶττον ἄν ἡ σκληρὰ τοῦ λίθου φύσις τῷ σῷ καταμαλακισθείη δακτύλῳ , ἢ λόγοις Ἰουδαίου καρδία . Τοῦτο εἰδὼς καὶ ὁ θεῖος Ἱεζεκιὴλ Κλεγε · « Ποῦ οἶκος Ἰσραήλ φιλόνεικοί εἰσι καὶ σκληροκάρδιοι ; » Οὐχ ἧττον δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς τοιαῦτα πρὸς Μωσέα λελάληκεν · « Ὁ λαὸς σκληροτράχηλος ἐστιν · ἄφες με , καὶ θυμωθεὶς ἐκτρίψω αὐτούς » Εἰ γὰρ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ τερατουργηθέντων ἀμνημονήσαντες , αὐτοῦ τε τοῦ Θεοῦ ἐπελάθοντο , καὶ τῷ Ἀαρὼν ἐπετέθησαν λέγοντες · « Ποίησον ἡμῖν θεοὺς , οἷ προποοεύσονται ἡμῶν · » ποῖος ἄρα ὁ λόγος ἰσχύσει τὴν ἀκαμπῆ μαλάξαι καρδίαν αὐτῶν ; Οὐκοῦν βέλτιον ἦν τέλεον αὐτοὺς ἀποστρέφεσθαι , καὶ μηδὲ λόγου τινὸς ἀξιοῦν · « Αἰρετικὸν » γὰρ , φησὶν , « ἄνθρωπον μετὰ μίαν ἢ καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ » Ἀλλὰ ἵνα μὴ πάντη σιχῶν ἀναποδίζειν , ὥς παῤῥησιάζεσθαι δώσωμεν , μικρά τινα τούτοις προσδιαλεξόμεθα , οὐ σοφίαν αὐχοῦντες , οὐδὲ πιθανότητε λόγου θαῤῥοῦντες , ἀλλὰ γραφικαῖς μαρτυρίαις πὸ πᾶν ἐπιτρέποντες · εἴγε καὶ ταύτας οἱ μάταιοι κακοήθως παραλογιζόμενοι τὴν αὐτῶν βλασφημίαν τὸ ἑδραῖον ἔχειν ἐπιτεχνάζονται . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν πρὸς ἀμυήτους τινὰς καὶ ἀπαιδεύτους τὰ θεῖα καὶ σοφίζονται κακῶς καὶ προβάλλονται · οὓς καὶ δίκηο
Lemmas: λομῶντα περί ὁ θεῖος διδασκαλία τροπικός οὐτάω διέξειμι · « υἱός , ἐσθίω μέλι , ἵνα γλυκαίνω ὁ φάρυγξ σύ . » ἔνθεν ὅς καί σιωπάω ἐγώ ἀγαθός , ἀνίημι τε πρός ὁ ἐγχείρησις , ἢ ὁ ὑπέρ ἐγώ ἕλκω ἐπιτολμάω · ἐπεί καί ὁ ἀχθοφόρος ὁράω ἐκεῖνος ὁ φορτίον ἀποσείω , ὅσος οὐ εἰμί . ὁ δύναμις οὗτος κατάλληλος . παρίημι λοιπός ἐγώ καί ὁ εὐχή σύ συναρήγω , καί δίδωμι ἐγώ λόγος , ὅσος γε σύμμετρος ὁ καιρός , καί κατάλληλος · παρίημι , καί ὁ ὁ λόγος λεαίνω ὁδός , ῥᾴδιος ποιέω ἐγώ ὁ πρόκειμαι διάλεξις . ἀκριβής γάρ οἶδα , ἵημι ἱερόv κεφαλή , ὡς ταχύς ἄν ὁ σκληρός ὁ λίθος φύσις ὁ σός καταμαλακίζω δάκτυλος , ἢ λόγος Ἰουδαῖος καρδία . οὗτος εἰδοί καί ὁ θεῖος Ἰεζεκιήλ Κλεγε · « πός οἶκος Ἰσραήλ φιλόνεικος εἰμί καί σκληροκάρδιος ; » οὐχ κακός δέ καί αὐτός ὁ θεός τοιοῦτος πρός Μωσῆς λαλέω · « ὁ λαός σκληροτράχηλος εἰμί · ἀφίημι ἐγώ , καί θυμόω ἐκτρίβω αὐτός » εἰμί γάρ ὁ ἐν Αἴγυπτος τερατουργέω ἀμνημονέω , αὐτός τε ὁ Θεός ἐπιλανθάνομαι , καί ὁ Ἀαρών ἐπιτίθημι λέγω · « Ποίησος ἐγώ θεός , οἷ προποιέω ἐγώ · » ποῖος ἄρα ὁ λόγος ἰσχύω ὁ ἀκαμπής μαλάσσω Καρδία αὐτός ; οὐκοῦν ἀγαθός εἰμί τελέω αὐτός ἀποστρέφω , καί μηδέ λόγος τις ἀξιόω · « αἱρετικός » γάρ , φημί , « ἄνθρωπος μετά εἷς ἢ καί δύο νουθεσία παραιτέομαι » ἀλλά ἵνα μή πάντῃ Σίχων ἀναποδίζω , ὅς παρρησιάζομαι δόω , μικρός τις οὗτος προσδιαλέγομαι , οὖον σοφία αὐχέω , οὐδέ πιθανότης λόγος ῥαθαίνω , ἀλλά γραφικός μαρτυρία πόα πᾶς ἐπιτρέπω · εἰ καί οὗτος ὁ μάταιος κακοήθης παραλογίζομαι ὁ αὐτός βλασφημία ὁ ἑδραῖος ἔχω ἐπιτεχνάζω . ἀλλά οὗτος μέν πρός ἀμύητος τις καί ἀπαίδευτος ὁ θεῖον καί σοφίζω κακῶς καί προβάλλω · ὅς καί δίκιο