cogPG.PG158 341
Κρατεῖ μετὰ τοῦτον Μιχαὴλ ὁ Παραπινάκῃς , ἔτη ϛʹ , χαῦνος πάντη ὁ ἀνὴρ καὶ οἷον εἰπεῖν θῆλυς πρὸς τὴν τοῦ κοινοῦ διοίκησιν , ἐφ´ ᾧ καὶ Ἰωάννῃ τῷ μητροπολίτῃ Σίδης τὰ τῆς ἐξουσίας ἀνατίθησι Καὶ καλῶς μὲν τὰ πάντα παρ´ αὐτοῦ οἰκονομοῦνται , ἀνδρὸς ἅτε ὄντος ἀγαθοῦ καὶ περιδεξίου τοῖς πράγμασιν , ἀλλὰ τῷ ἀγαθῷ τούτῳ σίτῳ παραμιγνύετοαι καί τι ζιζάνιον . Νικηφόρος γάρ τις εὐνοῦχος , ὁ καὶ Νικηφορίτζης λεγόμενος , ὁ ἐπὶ κακίαις μυρίαις πρὸ τοῦ Μιχαὴλ διαβληθεὶς κἀντεῦθεν ἐξόριστος ὥν , μεταπέμπεται παρὰ τοῦ Μιχαὴλ καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν ἐνδύεται . ἀνὴρ μὲν εὐνοῦχος , δεινὸς συγχέεν πράγματα καὶ ἄνω τὰ κάτω ποιῆσαι . Κατηγορίαι γὰρ πανταχοῦ , δημεύσεις καὶ ἀπαιτήσεις ἄδικοι , θρῆνος λοιπὸν καὶ οὐαὶ πανταχοῦ . κἀντεῦθεν ὁργὴ καταλαμβάνει θεήλατος . Οἱ γὰρ Τοῦρκοι ἰδόντες ὡἄπρακτοι μεμενήκασιν αἱ πρὸς Διογένην συνθῆκαι , καὶ ὅτι ὃν αὐτοὶ τετιμήκασιν ὑπὸ χεῖρα λαβόντες ούτω κακῶς οἱ αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν διετέθησαν , κἀντεῦθεν θυμοῦ πλησθέντες , ἄραντες ἐκ Περσίδος παμπληθεῖς τοῖς Ῥωμαῖκοῖς ἐπιστρατεύουσι θέμασι . Συλλέγει λοιπὸν κἀνταῦθα στρατὸν ὁ Μιχαὴλ , καὶ στρατηγὸν αὐτοῦ τὸν Κομνηνὸν Ἰσαάκιον τίθησι · καὶ ὃς ἀπελθὼν καὶ κατὰ Καισάρειαν τοῖς Τούρκοις συμπλακεὶς αἰχμάλωτος αὐτίκα γίνεται , καὶ τὸ στρατόπεδον ἅπαν ἀπόλλυται . Μανθάνει ταῦτα ὁ βασιλεὺς καὶ σκυθρωπάζει , ἀλλ´ ὃ μὲν οὐ διορθοῦται τέλεον , ἅτε ταῖς Νικηφόρου ὑποθήκαις ἀγόμενος ὡς ἀνδράποδον . Ὧνιος ὁ Ἰσαάκιος γίνεται . Ἀντ´ αὐτοῦ προβάλλεται στρατοπεδάρχησι Ἰωάννης ὁ Καῖσαρ . Ὅσα μὲν οὖν ἀτυχήματα τοῖς Ῥωμαίοις συνήντησεν ἐκ τῆς Τούρκων καταδρομῆς , οὐκ ἔστιν εἰπεῖν . Καὶ αὐτὸς γὰρ ὁ Καῖσαρ δεσμηθεὶς , εἶθ´ οὕτως ἀπολυθείς καὶ ὕποπτος δῆθεν τῷ βασιλεῖ γεγονὼς τὴν τρίχα κείρεται , καὶ οὔτω τὴν Ταῦτα μὲν οὖν τὰ τοῦ Νικηφορίτζη ἀνδραγαθήματα . Οὗτος μετὰ τῶν ἄλλων αὐτοῦ κακιῶν καὶ τοῦ κερδαλέου φροντίζων , ἅτε ποριμώτατος ὢν , εἰς κακίαν καὶ λιμὸν πραγματεύεται . Τοὺς μὲν οὖν πωλοῦντας κωλύσας ἀπανταχοῦ ὁ Νικηφορίτζης εὐνοῦχος , αὐτὸς δὲ μόνος περὶ τὴν Ῥαιδεστὸν φούνδακα καὶ μονοπωλεῖν στησάμενος , ὡς ἐντεῦθεν
Lemmas: κρατύς μετά οὗτος Μιχαήλ ὁ παραπινακη , ἔτος ϛυʹ , χαῦνος πάντῃ ὁ ἀνήρ καί οἷος εἶπον θῆλυς πρός ὁ ὁ κοινός διοίκησις , ἐφίημι ὅς καί Ἰωάννης ὁ μητροπολίτης Σίδη ὁ ὁ ἐξουσία ἀνατίθημι καί καλῶς μέν ὁ πᾶς παρ´ αὐτός οἰκονομέω , ἀνήρ ἅτε εἰμί ἀγαθός καί περιδέξιος ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ ἀγαθός οὗτος σῖτος παραμείγνυμι καί τίς ζιζάνιον . Νικηφόρος γάρ τις εὐνοῦχος , ὁ καί Νικηφορίτζης λέγω , ὁ ἐπί κακία μυρίος πρό ὁ Μιχαήλ διαβάλλω ἐντεῦθεν ἐξόριστος ἀνά , μεταπέμπω παρά ὁ Μιχαήλ καί πᾶς ἐξουσία ἐνδύω . ἀνήρ μέν εὐνοῦχος , δεινός συγχέω πρᾶγμα καί ἄνω ὁ κάτω ποιέω . κατηγορία γάρ πανταχοῦ , δήμευσις καί ἀπαιτέω ἄδικος , θρῆνος λοιπός καί οὐαί πανταχοῦ . ἐντεῦθεν ὀργή καταλαμβάνω θεήλατος . ὁ γάρ Τοῦρκος ὁράω ἄπρακτος μένω ὁ πρός Διογένης συνθήκη , καί ὅτι ὅς αὐτός τιμάω ὑπό χείρ λαμβάνω οὗτος κακῶς ὁ αὐτός πρός αὐτός διατίθημι , ἐντεῦθεν θυμός πίμπλημι , ἀείρω ἐκ Περσίς παμπληθής ὁ Ῥωμαῖος ἐπιστρατεύω θέμα . συλλέγω λοιπός ἐνταῦθα στρατός ὁ Μιχαήλ , καί στρατηγός αὐτός ὁ Κομνηνός Ἰσαάκιος τίθημι · καί ὅς ἀπέρχομαι καί κατά Καισάρεια ὁ Τοῦρκος συμπλέκω αἰχμάλωτος αὐτίκα γίγνομαι , καί ὁ στρατόπεδον ἅπας ἀπόλλυμι . μανθάνω οὗτος ὁ βασιλεύς καί σκυθρωπάζω , ἀλ ὅς μέν οὖον διορθόω τελέω , ἅτε ὁ Νικηφόρου ὑποθήκη ἄγω ὡς ἀνδράποδον . ὤνιος ὁ Ἰσαάκιος γίγνομαι . Ἀντ´ αὐτός προβάλλω στρατοπεδάρχης Ἰωάννης ὁ Καῖσαρ . ὅσα μέν οὖν ἀτύχημα ὁ Ῥωμαῖος συναντάω ἐκ ὁ Τοῦρκος καταδρομή , οὐ εἰμί εἶπον . καί αὐτός γάρ ὁ Καῖσαρ δεσμέω , ἔρχομαι οὕτως ἀπολύω καί ὕποπτος δῆθεν ὁ βασιλεύς γίγνομαι ὁ θρίξ κείρω , καί οὐτάω ὁ οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ Νικηφορίτζη ἀνδραγάθημα . οὗτος μετά ὁ ἄλλος αὐτός κακία καί ὁ κερδαλέος φροντίζω , ἅτε πόριμος εἰμί , εἰς κακία καί λιμός πραγματεύομαι . ὁ μέν οὖν πωλέω κωλύω ἀπαντηχέω ὁ Νικηφορίτζης εὐνοῦχος , αὐτός δέ μόνος περί ὁ Ῥαιδεστός φοῦνδαξ καί μονοπωλέω ἵστημι , ὡς ἐντεῦθεν