cogPG.PG158 416
κνεχθ.ίη καὶ ἄλογον γένεσιν . Εἰ γὰρ ἅμα τῇ παραγωγῇ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ἡ ἄλογος αὕτη συμπαρήγετο κατασκευὴ θύραν ἀντιλογίας ἦν ἐντεῦθεν ἀνεῳγμένην ἰδεῖν · ἐπ´ αὐτὸν γὰρ τὸν Θεόν ἡ αἰτίασις διέβαινεν ὅν , ὡς μετὰ τοιαύτης παραγαγόντα κατασκευῆς τὸν Ἀδάμ · ἐφ᾽ ᾧ οὐκ ἔδει τηνικαῦτα συμπαραχθῆναι αὐτὴν , ὥς γε δοκεῖ τεέως ἡμῖν . Εἰ δὲ καὶ τοῦτο προτείνουσί τινες , ὅτι κατὰ τὴν Ἀαυτοῦ πρόγνωσιν ὁ Θεὸς τὴν τοιαύτην δέδωκε τῷ ἀνθρώπῳ κατασκευὴν ἀπ´ ἀρχῆς , καλῶς τοῦτο προτείνουσι , καὶ δεχόμεθα τὸν λόγον αὐτῶν · εὐπαράδεκτος γάρ . Ἀλλ´ εὐθὺς ἀνθυποφέρομεν οὕτω καὶ ἡμεῖς λέγοντες · Εἰ κατὰ θείαν πρόγνωσιν ἡ κτηνώδης αὐτὴ κατασκευὴ τῷ Ἀδὰμ ἐδίδοτο καταρχὰ , ἵνα τιμῇ καὶ θνητὸν αὐτὸν ἔπλασε , καὶ φθορᾷψποκείμενον , ἐπεὶ δὴπθοοᾷκαὶθνητότηπι περιπίπτοντα τοῦτον ἑώρα μετὰ βραχύ ; δνα τί μὴ καὶ τὴν Εὔαν αὐτίκα παρήγαΚγε , καὶ νύμῳ γάμου σννέζευξεν αὐτοὺς , ἐπειδήπερ οὐκ ἠγνόει τὸ συμβησόμενον ; ἵνα τί μὴ καὶ σάρκα παχεῖαν ἐνέδυσεν αὐτοὺς ἐξ ἀρχῆς , καὶ τὰ λοιπὰ πάντα παρήγαγεν , ἐν οἷς αὐτοὺς κατεδίκασεν ὕστερον ; Ἀλλ´ οὐδέν τι τοιοῦτον ἐποίησε , δόξαι θέλων ἐντεῦθεν ὁποῖον εἶναι ἐβούλετο τὸ τῶν χειρῶν σὺ ἂοῦ φιλοτέχνημα . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ μόνον αὐτὸν παρήγαγε καὶ ἀφθαρσίᾳ τετίμηκε καὶ κατὰ τοὺς ἀγγέιους πληθύνεσθαι ἤθελε · διὰ τοῦτο καὶ ψυχῆς αὐτῷ μετέδωκε νοερᾶς , βουλόμενος αὐτὸν εἶναι καὶ Κἀθάνατον ἐς τὸ διηνεκὲς , ὡς ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶττόν φησι . Καὶ οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ βασιλέα τῶν ἐπιγείων πάντων κατέστησε τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεός . Ὅρα γὰρ ὅτι καὶ λέων αὐτῷ καὶ πάρδαλις ὑπετάς . σετο , καὶ τὰ λοιπὰ πάντα θηρία δουλικῷ παρίσταντο σχήματι . « Καὶ ἥγαγε γὰρ , φησὶ , τὰ ζῶα πρὸς τὸν Ἀδὰμ τοῦ ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά . » Οὕτω μὲν οὖν ἀπ´ ἀρχῆς ἤθελε καὶ εἶναι καὶ διάγειν τὸν ἄνρωπον ὁ Θεός · ἀλλ´ ἐξ ἀβουλίας ἐκεῖνος ὑποτέμνει τὰ τῆς ἀρχῆς , σχημάτων ὑποπίπτει διαφορᾷ , αὶ ἄλλος ἐξ ἄλλου γίνεται . Καὶ τοῦτο Δαόλδ ὁ ἕος ὑπεμφαίνων ἔλεγεν · « Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε . Παρασυνεβλήθη τοῖς ἀνοήτοις κτήνεσι , καὶ ἄν κοιώθη αὐτοῖίς . » Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , πάντως οὐκ εὔλογον ἀπερισκέπτως οὕτω καὶ συναρπάζεσθαι τοῖς λόγοις , ὅτι ἐκ προγνώσεως ὁ Θεὸς μετὰ τοιαύτης κατασκευῆς παρήγαγε τὸν Ἀδὰμ ἀπ´ ἀρχῆς · εἴ γε καὶ μᾶλλον ὁ Συναϊτης θεῖος Ἀναστάσιος εν τῷ Περὶ ἀναστάσεως λόγῳ αὐτοῦ καὶ τάδε κατὰ ῥῆμα λέγων εὕρηται · « Διπλῆ τίς ἐστιν ἡ τῆς φύαεως ἡμῶν κατασκευὴ ἤ τε πρὸς τὸ Θεῖον ὡμοιωμένη καὶ ἡ πρὸς τὴν διαφορὴν ταύτην τῶν σχημάτων
Lemmas: κνεχθ.ίη καί ἄλογος γένεσις . εἰμί γάρ ἅμα ὁ παραγωγή ὁ Ἀδάμ καί ὁ ἄλογος οὗτος συμπαράγω κατασκευή θύρα ἀντιλογία εἰμί ἐντεῦθεν ἀνοίγνυμι ὁράω · ἐπι αὐτός γάρ ὁ Θεός ὁ αἰτίασις διαβαίνω ὅς , ὡς μετά τοιοῦτος παράγω κατασκευή ὁ Ἀδάμ · ἐπί ὅς οὐ ἐσθίω τηνικαῦτα συμπαράγω αὐτός , ὅς γε δοκέω τεῦς ἐγώ . εἰμί δέ καί οὗτος προτείνω τις , ὅτι κατά ὁ ααυος πρόγνωσις ὁ θεός ὁ τοιοῦτος δίδωμι ὁ ἄνθρωπος κατασκευή ἀπ´ ἀρχή , καλῶς οὗτος προτείνω , καί δέχομαι ὁ λόγος αὐτός · εὐπαράδεκτος γάρ . Ἀλ εὐθύς ἀνθυποφέρω οὗτος καί ἐγώ λέγω · εἰμί κατά θεῖος πρόγνωσις ὁ κτηνώδης αὐτός κατασκευή ὁ Ἀδάμ δίδωμι καταρχή , ἵνα τιμή καί θνητός αὐτός πλάσσω , καί φθοραψποκειμαι , ἐπεί δὴπθοοᾷκαὶθνητότηπι περιπίπτω οὗτος ὁράω μετά βραχύς ; δν τίς μή καί ὁ Εὔα αὐτίκα παρήγαΚγε , καί νύμῳ γάμος σννέζευξεν αὐτός , ἐπεί οὐ ἀγνοέω ὁ συμβαίνω ; ἵνα τίς μή καί σάρξ παχύς ἐνδύω αὐτός ἐκ ἀρχή , καί ὁ λοιπάς πᾶς παράγω , ἐν ὅς αὐτός καταδικάζω ὕστερος ; Ἀλ οὐδείς τίς τοιοῦτος ποιέω , δόξα ἐθέλω ἐντεῦθεν ὁποῖος εἰμί βούλομαι ὁ ὁ χείρ σύ άου φιλοτέχνημα . Ζεύς γάρ οὗτος καί μόνος αὐτός παράγω καί ἀφθαρσία τιμάω καί κατά ὁ ἀγγεῖον πληθύνω ἐθέλω · διά οὗτος καί Ψυχή αὐτός μεταδίδωμι νοερός , βούλομαι αὐτός εἰμί καί ἀθάνατος εἰς ὁ διηνεκής , ὡς ὁ χρύσεος ὁ γλῶσσα φημί . καί οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί βασιλεύς ὁ ἐπίγειος πᾶς καθίστημι ὁ ἄνθρωπος ὁ Θεός . Ὅρας γάρ ὅτι καί λέων αὐτός καί πάρδαλις ὑφέτης . Σέτος , καί ὁ λοιπάς πᾶς θηρίον δουλικός παρίστημι σχῆμα . « καί ἄγω γάρ , φημί , ὁ ζῷον πρός ὁ Ἀδάμ ὁ ὁράω τίς καλέω αὐτός . » οὕτως μέν οὖν ἀπ´ ἀρχή ἐθέλω καί εἰμί καί διάγω ὁ ἄνρωπον ὁ Θεός · ἀλ ἐκ ἀβουλία ἐκεῖνος ὑποτέμνω ὁ ὁ ἀρχή , σχῆμα ὑποπίπτω διαφορά , ὅς ἄλλος ἐκ ἄλλος γίγνομαι . καί οὗτος Δαόλδ ὁ ἑός ὑπεμφαίνω λέγω · « Ἄνθρωπος ἐν τιμή εἰμί οὖον συνίημι . παρασυμβάλλω ὁ ἀνόητος κτῆνος , καί ἄν κοινόω αὐτός . » εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , πάντως οὐ εὔλογος ἀπερισκέπτως οὗτος καί συναρπάζω ὁ λόγος , ὅτι ἐκ πρόγνωσις ὁ θεός μετά τοιοῦτος κατασκευή παράγω ὁ Ἀδάμ ἀπ´ ἀρχή · εἰμί γε καί μᾶλλον ὁ συναιτέω θεῖος Ἀναστάσιος εν ὁ περι ἀνάστασις λόγος αὐτός καί ὅδε κατά ῥῆμα λέγω εὑρίσκω · « διπλόος τίς εἰμί ὁ ὁ φύαεως ἐγώ κατασκευή ἤ τε πρός ὁ θεῖον ὁμοιόω καί ὁ πρός ὁ διαφορά οὗτος ὁ σχῆμα