cogPG.PG158 172
τοῦ τραχήλου σου , πλημμέλειαν πλημμελήσεις θανάτου . » Καὶ τὰ μὲν τοῦ Ἰωσήπου τοιαῦτα , προσέχειν δὲ τούτοις ὡς ἀληθέσιν οὐκ ἄξιον . Τὸ γάρ · « Πλημμμέλειαν πλημμελήσεις θανάτου , » προσθήκη ἐστὶ τοῦ Ἰωσήπου · ἐν γὰρ τῇ προφπτεία τοιοῦτον ῥητὸν γεγραμμένον οὐχ εὔρηται . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὐτως . Κρατεῖ δὲ μετὰ ταῦτα τῶν Ἀσσυρίων καὶ Σακδανάπαλος , διάγων χαύνως πάντη καὶ τρυφηλῶς , εὐνούχοις ἔσω συγκεκλεισμένος καὶ γυναιξί , μή τινι τῶν ὑπ´ αὐτὸν θεωρούμενος , χρώμασί τε καὶ βάμμασι καὶ τῇ τῶν γένειον ἐκκοπῇ θηλυδρίαν ποιῶν ἐαυτὸν , ὡς ἐντεῦθεν μισητὸν τοῖς πᾶσι γενέσθαι Καί τις δὲ τῶν ὑπὸ χεῖρα θέλων ἰδεῖν αὐτὸν οὐκ´ ἐδύνατο . Ποτὲ οὖν ἐπιτυχὼν τοῦ ποθουμένου ξίφος ὡθεῖ κατ´ αὐτοῦ , καὶ τῆς ζωῆς αὐτὸν ἀθλίως ἀπο στερεῖ . Μετὰ δὲ Σαρδανάπαλον κρατεῖ τῶν Ἀσσυρίων ὁ υἱὸς Πίκου τοῦ καὶ Διὸς Περσεὺς , ὃς νικήσας τοὺς Λυκάονας καὶ πόλιν κτίσας ἐκεῖ , καὶ τὴν ἑαυτοῦ στήλην στήσας , Ἰκόνιον αὐτὴν ἐκάλεσεν ἐκ τοῦ ἰδίου ἀπεικονίσματος . Εἶτα πρὸς Ἰσαυρίαν καὶ Κιλικίαν ἐλθὼν , καὶ ἀπὸ τοῦ ἵππου κατελθὼν καὶ πήξας τὸν ταρσὸν τοῦ ποδὸς ἐν τῇ γῇ καὶ πόλιν ἐκεῖ κτίσας , ἐπωνόμασεν αὐτὴν Ταρσόν . Ἐπ´ ὀνόματι μὲν οὓν αὐτοῦ καὶ τοὺς Ἀσσυρίους Πέρσας ἐκάλεσεν . Ἐφ´ οὗ πῦρ ἐξ οὐρανοῦ ἔπεσε καὶ αὐτῷ . σας ἐπ´ αὐτῷ ναὸν πυρσολατρεῖν ἐδίδαξεν . Οὐκοῦν πρώτη μὲν βασιλεία ἡ τῶν Ἀσσυρίων ἥτοι Παβυλωνίων , δευτέρα δὲ ἡ τῶν Περσῶν ὁμωνύμως καὶ αὐτῶν Βαβυλωνίων κληθέντων . Γἰκσκε δὲ ὅτι ἐπὶ τῆς τοῦ Φοίνικος βασιλείας ἤκμαζεν Ἡρακλῆς ὁ Τύριος καὶ φιλόσοφος , ὁ τῆς κογχύλης εὐρετής . Τὸ γὰρ ἔριον τὸ ἀπὸ τοῦ ποιμεvικοῦ κυνὸς ἀπομαχθὲν ἰδών , καὶ νοήσας ὡς οὐκ Κστιν αἷμα , ἀλλὰ βάμματος ὑπόθεσιστυχε γὰρ ὁ κύων οὗτος παρ´ αἰγιαλῷ κογχύλην εὑρὼν καὶ φαγὼν ) , προσῆξεν ὡς δῶρον τῷ βασιλεῖ . Πρῶτος οὖν ὁ ωοῖνιξ τὴν ἁλουργίδα ἐφόρεσε , κελεύσας μηδένα ἕτερον τὴν τοιαύτην χροιὰν φορεῖν , καὶ οὕτως ἐκ τῆς ἀλουργίδος τὸν βασιλέα γνωρίζεσθαι · πρὸ δὲ τούτου κοινὸς ὁ βασιλεὺς ἐδόκει . Ἐν δὲ Τύρῳ αὐτῇ εὐ . Ρέθη . Ὅτε ὁ Κροῖσος χρησμὸν λαβὼν τὸν Ἃλυν διεπέρασεν , εἰς φυγὴν ὁ Κῦρος ὥρμησεν , ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ συνεκράτησεν αὐτὸν λέγουσα τὸν αἰχμάλωτον οανιὴλ ἀγαγεῖν καὶ δι´ αὐτοῦ μαθεῖν τὸ πᾶν . Ὃ δὴ καὶ γέγονεν . Καὶ οὕτω θάρσος ἐκεῖνος ἔλαβε . Μετακαλεσάμενος δὲ τὸν Δανιὴλ μετὰ πάσης δορυφορίας , εἶπεν αὐτῷ · « Τάδε λέγει Κύριος περὶ τῷ χρηστῷ Κύρῳ · καὶ τὸν Κροῖσον νικήσεις . » Ὅ καὶ γέγονε ·
Lemmas: ὁ τράχηλος σύ , πλημμέλεια πλημμέλησις θάνατος . » καί ὁ μέν ὁ Ἰώσηπος τοιοῦτος , προσέχω δέ οὗτος ὡς ἀληθής οὐ ἄξιος . ὁ γάρ · « Πλημμμέλειαν πλημμέλησις θάνατος , » προσθήκη εἰμί ὁ Ἰώσηπος · ἐν γάρ ὁ προφπτεία τοιοῦτος ῥητός γράφω οὐ εὑρίσκω . καί περί μέν οὗτος οὕτως . κρατύς δέ μετά οὗτος ὁ Ἀσσύριος καί Σακδανάπαλος , Διάγων χαῦνος πάντῃ καί τρυφηλός , εὐνοῦχος εἴδομαι συγκλείω καί γυνή , μή τις ὁ ὑπό αὐτός θεωρέω , χρῶμα τε καί βάμμα καί ὁ ὁ γένειον ἐκκόπτω θηλυδρίας ποιέω ἑαυτοῦ , ὡς ἐντεῦθεν μισητός ὁ πᾶς γίγνομαι καί τις δέ ὁ ὑπό χείρ ἐθέλω ὁράω αὐτός οὐ δύναμαι . ποτέ οὖν ἐπιτυγχάνω ὁ ποθέω ξίφος ὠθέω κατ´ αὐτός , καί ὁ ζωή αὐτός ἄθλιος ἀπος στερέω . μετά δέ Σαρδανάπαλος κρατέω ὁ Ἀσσύριος ὁ υἱός Πίκου ὁ καί Ζεύς Περσεύς , ὅς νικάω ὁ Λυκάων καί πόλις κτίζω ἐκεῖ , καί ὁ ἑαυτοῦ στήλη ἵστημι , Ἰκόνιον αὐτός καλέω ἐκ ὁ ἴδιος ἀπεικόνισμα . εἶτα πρός Ἰσαυρία καί Κιλικία ἔρχομαι , καί ἀπό ὁ ἵππος κατέρχομαι καί πήγνυμι ὁ ταρσός ὁ πούς ἐν ὁ γῆ καί πόλις ἐκεῖ κτίζω , ἐπονομάζω αὐτός Ταρσός . Ἐπ´ ὄνομα μέν οὖν αὐτός καί ὁ Ἀσσύριος Πέρσης καλέω . Ἐφ´ ὅς πῦρ ἐκ οὐρανός πίπτω καί αὐτός . σός ἐπι αὐτός ναός πυρσολατρέω διδάσκω . οὐκοῦν πρῶτος μέν βασίλειος ὁ ὁ Ἀσσύριος ἤτοι Παβυλωνίων , δύο δέ ὁ ὁ Πέρσης ὁμώνυμος καί αὐτός Βαβυλώνιος καλέω . Γἰκσκε δέ ὅτι ἐπί ὁ ὁ Φοῖνιξ βασίλεια ἀκμάζω Ἡρακλῆς ὁ Τύριος καί φιλόσοφος , ὁ ὁ κοχύλι εὑρετής . ὁ γάρ ἔριον ὁ ἀπό ὁ ποιμεvιπου κύων ἀπομάσσω ὁράω , καί νοέω ὡς οὐ Κστιν αἷμα , ἀλλά βάμμα ὑπόθεσιστυχε γάρ ὁ κύω οὗτος παρ´ αἰγιαλός κογχύλη εὑρίσκω καί φαγεῖν ) , προσήκω ὡς δῶρον ὁ βασιλεύς . Πρῶτος οὖν ὁ ωοῖνιξ ὁ ἁλουργίς φορέω , κελεύω μηδείς ἕτερος ὁ τοιοῦτος χροιά φορέω , καί οὕτως ἐκ ὁ ἀλουργίς ὁ βασιλεύς γνωρίζω · πρό δέ οὗτος κοινός ὁ βασιλεύς δοκέω . ἐν δέ Τύρος αὐτός εὕω . Ρέθη . ὅτε ὁ Κροῖσος χρησμός λαμβάνω ὁ Ἅλυς διαπεράω , εἰς φυγή ὁ Κῦρος ὁρμάω , ὁ δέ γυνή αὐτός συγκρατέω αὐτός λέγω ὁ αἰχμάλωτος οανιὴλ ἄγω καί δις αὐτός μανθάνω ὁ πᾶς . ὅς δή καί γίγνομαι . καί οὗτος θάρσος ἐκεῖνος λαμβάνω . μετακαλέω δέ ὁ Δανιήλ μετά πᾶς δορυφορία , εἶπον αὐτός · « ὅδε λέγω Κύριος περί ὁ χρηστός Κῦρος · καί ὁ Κροῖσος νικάω . » ὅς καί γίγνομαι ·