cogPG.PG158 466
δι´ ἧς τὰ ἔθνη πάντα ἑλκόμενα , καὶ προσπίπτοντα τῷ Χριστῷ , τῆς προτέρας αὐτῶν καταγινώσκουσι καὶ πλάνης καὶ ματαιότητος . Καὶ ἄκουε τοῦ Ἰερεμίου λέγοντος · « Κύριε , σὺ ἰσχύς μου , καὶ καταφυνή μου ἐν ἡμέρᾳ κακῶν · πρός σε ἔθνη ἤξουσιν ἀπ´ ἐσχάτου τῆς γῆς , καὶ ἐροῦσιν ὡς ψευδῆ ἐκτήσαντο οἱ πατέρες ἡμῶν εἴδωλα , καὶ οὐκ ἡν ἐν αὐτοῖς ὠφέλεια . » Λέγε λοιπὸν , ὁ προφητικὸς οὗτος λόγος τίνι προσαρμόττει , τῷ Χριστῷ , ἢ ἑτέρῳ τινί ; Πειθέτω καὶ Σοφωνίας ὑμᾶς Κύριον τὸν Χριστὸν ὁμολογεῖν , οὕτω λέγων · « Ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη , καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς Βεοὺς τῶν . ἐθνῶν , καὶ προσκυνήσουαιν αὐτὸν ἕκα . κτος ἀπὸ τοῦ τόπου αὑτοῦ . » Τί πρὸς ταῦτά φατε · Ἐλήλυθεν ἡ κυριακὴ αὕτη ἐπιφάνεια , ἢ οὔ ; Ἐξωλοθρεύθησαν οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν , Ζεὺς , Ἀπόλλων . Ἀφροδίτη καὶ Ἄρτεμις , ἢ οὔ ; Ἐπέφανε λοιπὸν ὁ Κύριος κατὰ τὴν τοῦ Σοφωνίου πρόῤῥησιν ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη . Τίς δὲ οὗτός ἐστιν ; Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός · τῇ γὰρ αὐτοῦ παρουσίᾳ πάντες οἱ τῶν ἐθνῶν θεοὶ κατεβλήθησαν . Ὅτι δὲ τὰ ἔθνη τὰ μήτε νόμον εἰδότα , μήτε προφητῶν ἀκούσαντα . μήτε ὅλως τὸν Κύριον ἐκζητήσαντα , καιροῦ καλοῦντος προσδραμεῖν ἔμελλε , καὶ ἀληθῶς εὐοηκέναι τὸν Κύριον , δῆλον ἐντεῦθεν · « Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν , ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωσῶαι · » καὶ αὖθις , « Οἷς οὐκ ἀνηγγέλθη περὶ ἐμοῦ ὄψονται , καὶ οἶ οὐκ ἀκηκόασι συνήσουσι . » Τοιούτων μὲν οὖν καὶ τοσούτων προφητικῶν ῥημάτων ἀκούοντες τὴν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ κηρυσσόντων προφανῶς ἐπιφάνειαν . τί λοιπὸν ματαιάγεπε καιροσκς ποιοῦντες ἐπὶ κενοῖς Χριστὸν , ἐλπίζοντες Ἀντίχριστον · Κωφοὶ , ἀκούσατε · ὁ γὰρ Ἡσαΐας τὸν σωτηρίου προσαγορεύων καιρὸν , καὶ ὅτι οὐ δι´ ἑτέρου γενήσεται ἡ σωτηρία προφήτου τυχὸν , ἢ δικαίου τινὸς , καὶ τάδε φησίν · « Αὐτὸς ἤξει , καὶ σώσει ἡμᾶς . Τότε ὀφθαλμοὶ τυφλῶν ἀνοιγήσονται , ὧτα κωφῶν ἀκούσονται , καὶ χωλὸς ἁλεῖται ὡς ἔλαφος . » Ἐγένετο ταῦτα ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ τοῦ παρ´ ὑμῶν σταυρωθέντος Χριστοῦ , ἢ οὔ ; Ἵνα τί ἀπιστεῖτε τὰ τῶν προφητῶν ὁρῶντες ἐπ´ αὐτῷ τῷ Χριστῷ πέρας λαμβάνοντα ; Ἀλλ´ ὅτι μὲν οὖν τὸ κατὰ Χριστὸν μυστήριον ἀπιστεῖσθαι παρ´ ὑμῶν ἔμελλε διὰ τὴν τοῦ θαύματος ὑπερβολὴν , ἔκπαλαι τοῦτο δεδήλωκεν Θεὸς εἰπών · « Ἵδετε οἱ καταφρονηταὶ , καὶ θαυμάσατε , καὶ ἀφανίσθητε , ὅτι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι εν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν · ἔργον ὄ οὐ μὴ πιστεύσητε , ἐάν τις ἐκδιηγήσηται ὑμῖν . » Καλῶς δὲ ὁ προφήτης εἷπεν · « Αὐτὸς ἥξει , καὶ σώσει ἡμᾶς . » Ὅν γὰρ τρόπον κατ´ ἀρχὰς ὁ Θεὸς πλάττων τὸν ἄνθρωπον οὐχ ὑπουργῷ τινι ἐχρήσατο , οὕτος οὐδὲ νῦν τὴν Σικάνα ιοθαρεῖσαν ἀνανεούμενος ἄλλῳ τὴν ἀνάπλασιν
Lemmas: δις ὅς ὁ ἔθνος πᾶς ἕλκω , καί προσπίπτω ὁ Χριστός , ὁ πρότερος αὐτός καταγιγνώσκω καί πλάνης καί ματαιότης . καί ἀκούω ὁ Ἰερεμίας λέγω · « κύριος , σύ ἰσχύς ἐγώ , καί καταφυνή ἐγώ ἐν ἡμέρα κακός · πρός σύ ἔθνος ἤχω ἀπ´ ἔσχατος ὁ γῆ , καί εἴρω ὡς ψευδής κτάομαι ὁ πατήρ ἐγώ εἴδωλον , καί οὐ ἐάν ἐν αὐτός ὠφέλεια . » λέγω λοιπός , ὁ προφητικός οὗτος λόγος τίς προσαρμόζω , ὁ Χριστός , ἢ ἕτερος τις ; πείθω καί Σοφωνίας σύ κύριος ὁ Χριστός ὁμολογέω , οὗτος λέγω · « ἐπιφαίνω Κύριος ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος , καί ἐξολοθρεύω πᾶς ὁ Βεοὺς ὁ . ἔθνος , καί προσκυνέω αὐτός ἕκατι . κτος ἀπό ὁ τόπος αὐτός . » τις πρός οὗτος φημί · ἔρχομαι ὁ κυριακός οὗτος ἐπιφάνεια , ἢ οὖον ; ἐξολοθρεύω ὁ θεός ὁ ἔθνος , Ζεύς , Ἀπόλλων . Ἀφροδίτη καί Ἄρτεμις , ἢ οὖον ; φαίνω λοιπός ὁ Κύριος κατά ὁ ὁ Σοφωνίου πρόρρησις ἐπί πᾶς ὁ ἔθνος . Τῖς δέ οὗτος εἰμί ; ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὁ γάρ αὐτός παρουσία πᾶς ὁ ὁ ἔθνος θεός καταβάλλω . ὅτι2 δέ ὁ ἔθνος ὁ μήτε νόμος οἶδα , μήτε προφήτης ἀκούω . μήτε ὅλως ὁ κύριος ἐκζητέω , καιρός καλέω προστρέχω μέλλω , καί ἀληθής ευοηκω ὁ κύριος , δῆλος ἐντεῦθεν · « εὑρίσκω ὁ ἐγώ μή ζητέω , ἐμφανής γίγνομαι ὁ ἐγώ μή ἐπερωσῶαι · » καί αὖθις , « οἷς οὐ ἀναγγέλλω περί ἐγώ ὁράω , καί οἶς οὐ ἀκούω συνίημι . » τοιοῦτος μέν οὖν καί τοσοῦτος προφητικός ῥῆμα ἀκούω ὁ ὁ Σωτήρ Χριστός κηρύσσω προφανῶς ἐπιφάνεια . τίς λοιπός ματαιάγεπε καιροσκς ποιέω ἐπί κενός Χριστός , ἐλπίζω ἀντίχριστος · Κωφός , ἀκούω · ὁ γάρ Ἠσαΐας ὁ σωτήριος προσαγορεύω καιρός , καί ὅτι οὖον δις ἕτερος γίγνομαι ὁ σωτηρία προφήτης τυγχάνω , ἢ Δίκαιος τις , καί ὅδε φημί · « αὐτός ἦξις , καί σῴζω ἐγώ . τότε ὀφθαλμός τυφλός ἀνοίγνυμι , ἄτη κωφός ἀκούω , καί χωλός ἅλλομαι ὡς ἔλαφος . » γίγνομαι οὗτος ἐπί ὁ παρουσία ὁ παρ´ σύ σταυρόω Χριστός , ἢ οὖον ; ἵνα τίς ἀπιστέω ὁ ὁ προφήτης ὁράω ἐπι αὐτός ὁ Χριστός πέρας λαμβάνω ; Ἀλ ὅτι μέν οὖν ὁ κατά Χριστός μυστήριον ἀπιστέω παρ´ σύ μέλλω διά ὁ ὁ θαῦμα ὑπερβολή , ἔκπαλαι οὗτος δηλόω θεός εἶπον · « ὁράω ὁ καταφρονητής , καί θαυμάζω , καί ἀφανίζω , ὅτι ἔργον ἐγώ ἐργάζομαι εν ὁ ἡμέρα σύ · ἔργον ὅς οὖον μή πιστεύω , ἐάν τις ἐκδιηγέομαι σύ . » καλῶς δέ ὁ προφήτης ἕπω · « αὐτός ἥκω , καί σῴζω ἐγώ . » ὅς γάρ τρόπος κατ´ ἀρχή ὁ θεός πλάσσω ὁ ἄνθρωπος οὐ ὑπουργός τις χράω , οὗτος οὐδέ νῦν ὁ Σικάνα ιοθαρεισαω ἀνανεόομαι ἄλλος ὁ ἀνάπλασις