cogPG.PG158 332
μετὰ ἔτος ἕν τῆς αὐτοῦ βασιλείας φανεὶς τὰς μελἀούσας γενέσθαι κοσμικὰς συμφοράς . Ὅρα γὰρ ὅτι μετ´ οὐ πολὺ στάσις ἐν Σερβίᾳ γέγονε . Γράφει οὐν ὁ βασιλεὺς τῷ ἄρχοντι Δυῤῥαχίου . Καὶ ὃς ἐπισυνάξας ὡσεὶ χιλιάδας ἔʹ εἰς Τριβαλλῶν ἔρχεται , καὶ ἀνεπιστημένως πάνυ τοῖς Σέρβοις προσβαλὼν ὡσεὶ χιλιάδας μ ποιεῖ ἐκεῖσε πεσεῖν καὶ στρατηγοὺς ζʹ . Ἀλλὰ καὶ ὁ Μανιάκης Γεώρ γιος ἑν Ἰταλίᾳ διάγων αρὰ γὰρ τοῦ Βασιλείου ἐκεῖσε προσεμσπθεὶ ς ἔπλ χεν ) , εἰς ἀποστασίαν χωρεῖ καὶ τὰ παράσημα τῆς βασιλείας ἐνδύεται καὶ εἰς Χερβίαν ἔρχεται . Μανθάνει περὶ τούτου ὁ βασιλεὺς , καὶ μὴ δυνηθεὶς διὰ γραμμάτων μεταποιῆσαι αὐτὸν , χεῖρα βαρεῖαν ἀπο στίλλει κατ´ αὐτοῦ · ποδάγρᾳ γὰρ ὁ βασιλεὺς συνεχόμενος καὶ παρὰ δεμνίοις ἀπαλοῖς κείμενο · . δι´ ἐαυτοῦ τοῖς τοιούτοις ἐφίστασθαι οὐκ ἠδύνατο . Πάλεμος οὖν ἐν τῷ Ὁστροβῷ συγκροτεῖται , καὶ αἰνίδιον πίπτει τοῦ ἵππου ὁ Μανιάκης , πολλὰ πρότερον τοῦ στρατοῦ κατατρέχων . Τέμνεται τὴν κεφαλήν . Τῷ βασιλεῖ στέλλεται , καὶ μέγας ἐπὶ τούτῳ θρίαμβος γίνεται , Ἀλλὰ καὶ Θεόφιλος ὁ Ἐρωτικὸς στρατηγῶν ἐν Κύπρῳ , καὶ μαθὼν τὰ περὶ τὸν Καλαφάτην καὶ Ἐτι σύγχυσιν ἔχει τὰ πράγματα , τοὺς Κυπρίους ἀπαυάπτει καὶ εἰς ἀποστσίαν χωρεῖ . Ἀλλ´ ὁ βασιλεὺς ἀποστείλας χειροῦται αὐτὸν , καὶ ἐν ἱπποδρομίᾳ θριαμβεύσας στολὴν ἐνδεδυμένον θήλειαν , καὶ πάντων ὡιλώσας , ἀπέλυσε . Τότε δὴ , τότε καὶ ὁ σατριάρχης Ἀλέξιος καταλύει τὸν βίον , ἀναβιβάζεται δὲ ἀντ´ αὐτοῦ Μιχαὴλ ὁ Κηρουλάρης , μοναχὸς ὤν . Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν καιρὸν καὶ οἱ Σκύθαι , τοῦτ´ Ἐατιν οἱ Ῥωσοί διά τινα μικρὰν πρόφασιν κατὰ « τῆς βασιλίδος ὁρμῶσι στόλῳ βαρεῖ . Καὶ ὁ βασιλεὺς ὑπαντιάζει αὐτοῖς ἔν γε τῷ φόρῳ , καὶ οἱ τραπέντε . ἐπαλινόστησαν , συμβολῆς γενομένης πλοίωκατεαγέντων καὶ ὡσεὶ χιλιάδες δεκαπέντε περὶ τὴν γῆν ἑκβρασθέντων , εἰ καὶ κατά τινα κόλπον τριήρεις ΚΙʹωμαϊκαὶ δ ὡκουσαι τὰ αὐτὰ πεπόνθασι , τὸν ἀριθμὴν κʹ καὶ δʹ´ οὖσαι , Ἐν ἔτει φφνβʹ , μηνὶ Μαρτίῳ θʹ , βουλεύεται ὁ Ρασιλεὺς ἀπελθεῖν εἰς προσκύνησιν τῶν ἁγίων μʹ . Γίνεται οὖν δημοσία προπομπή , ἔρχεται περὶ τὸν Χριστὸν τὸν χαλκοῦν . Καὶ τηνικαῦτα τὸ πλῆθος εἰς ἀποστασίαν χωρεῖ · φωνή γὰρ ἐκ μέσου αὐτοῦ ξεχύθη λέγουσα · « Ἡμεῖς τὴν Σκλήραιναν βασίισσαν οὐ θέλομεν , οὐδὲ δι´ αὐτὴν αἱ μάνναι ἡμῶν αἱ πορφυρογέννητοι Ζωὴ καὶ ἡ Θεοδώρα θανοῦνται . » Ταραχθεν οὐν ἐπὶ πλέον τὸ πλῆθος ἐζήτει τὸν βασιλέα διαχειρίσασθαι , καὶ φθόρος ἂν εὐθέως ούκ ὀλίγος ἐγεγόνει , εἰ μή γε προκύψασαι ἄνωθεν αὶ βασίλισσαι τὴν τοῦ πλήθους ὀργὴν κατεστόρεσαν . Ἐφ´ ᾧ καὶ ἄκων ὁ βασιλεὺς ἐν βοσιλείοις ὑποστρέφει .
Lemmas: μετά ἔτος εἷς ὁ αὐτός βασίλεια φαίνω ὁ ἀμελέω γίγνομαι κοσμικός συμφορά . Ὅρας γάρ ὅτι μετέ οὖον πολύς στάσις ἐν Σερβία γίγνομαι . γράφος ὀν ὁ βασιλεύς ὁ ἄρχω Δυρράχιον . καί ὅς ἐπισυνάγω ὡσεί χιλιάς έι εἰς Τριβαλλός ἔρχομαι , καί ἀνεπιστημένως πάνυ ὁ Σέρβος προσβάλλω ὡσεί χιλιάς μ ποιέω ἐκεῖσε πίπτω καί στρατηγός γῆ . ἀλλά καί ὁ Μανιάκης Γεώρ γιός ἑν Ἰταλία Διάγων ἀρά γάρ ὁ Βασίλειος ἐκεῖσε προσεμσπθεὶ Σ πλέω χω ) , εἰς ἀποστασία χωρέω καί ὁ παράσημος ὁ βασίλεια ἐνδύω καί εἰς Χερβίαν ἔρχομαι . μανθάνω περί οὗτος ὁ βασιλεύς , καί μή δύναμαι διά γράμμα μεταποιέω αὐτός , χείρ βαρύς ἀπος στέλλω κατ´ αὐτός · ποδάγρα γάρ ὁ βασιλεύς συνέχω καί παρά δέμνιον ἁπαλός κείμενο · . δις ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἐφίστημι οὐ δύναμαι . Πάλεμος οὖν ἐν ὁ Ὁστροβῷ συγκροτέω , καί αἰνίς πίπτω ὁ ἵππος ὁ Μανιάκης , πολύς πρότερος ὁ στρατός κατατρέχω . τέμνω ὁ κεφαλή . ὁ βασιλεύς στέλλω , καί μέγας ἐπί οὗτος θρίαμβος γίγνομαι , ἀλλά καί Θεόφιλος ὁ ἐρωτικός στρατηγός ἐν Κύπρος , καί μανθάνω ὁ περί ὁ Καλαφάτης καί ἔτι σύγχυσις ἔχω ὁ πρᾶγμα , ὁ Κύπριος απαυαπτω καί εἰς ἀφίστημι χωρέω . Ἀλ ὁ βασιλεύς ἀποστέλλω χειρόομαι αὐτός , καί ἐν ἱπποδρομία θριαμβεύω στολή ἐνδύω θάλλω , καί πᾶς ὁλίζω , ἀπολύω . τότε δή , τότε καί ὁ σατριαρχη Ἀλέξιος καταλύω ὁ βίος , ἀναβιβάζω δέ ἀντ´ αὐτός Μιχαήλ ὁ Κηρουλάρης , μοναχός εἰμί . κατά οὗτος δή ὁ καιρός καί ὁ Σκύθης , τοῦτος Ἐατίν ὁ ῥώννυμι διά τις μικρός πρόφασις κατά « ὁ βασιλίς ὁρμάω στόλος βαρύς . καί ὁ βασιλεύς ὑπαντιάζω αὐτός ἐν γε ὁ φόρος , καί ὁ τρέπω . παλινοστέω , συμβολή γίγνομαι πλοίωκατεαγέντων καί ὡσεί χιλιάς δεκαπέντε περί ὁ γῆ ἐκβράζω , εἰμί καί κατά τις κόλπος τριήρης ΚΙʹωμαϊκαὶ δ ωκουω ὁ αὐτός πάσχω , ὁ ἀριθμός καί καί δʹ´ εἰμί , ἐν ἔτος φφνβʹ , μείς Μάρτιος ὁ , βουλεύω ὁ ρασιλαας ἀπέρχομαι εἰς προσκύνησις ὁ ἅγιος εἷς . γίγνομαι οὖν δημόσιος προπομπή , ἔρχομαι περί ὁ Χριστός ὁ χάλκεος . καί τηνικαῦτα ὁ πλῆθος εἰς ἀποστασία χωρέω · φωνή γάρ ἐκ μέσος αὐτός ξεχύνω λέγω · « ἐγώ ὁ σκληραίνω βασίζω οὖον ἐθέλω , οὐδέ δις αὐτός ὁ μάννα ἐγώ ὁ πορφυρογέννητος Ζωή καί ὁ Θεοδώρα θνῄσκω . » ταράσσω ὀν ἐπί πλέω ὁ πλῆθος ζητέω ὁ βασιλεύς διαχειρίζω , καί φθόρος εἄν εὐθύς οὐ ὀλίγος γίγνομαι , εἰμί μή γε προκύπτω ἄνωθεν ὅς βασίλισσα ὁ ὁ πλῆθος ὀργή καταστορέννυμι . Ἐφ´ ὅς καί ἄκων ὁ βασιλεύς ἐν βοσιλειος ὑποστρέφω .