cogPG.PG158 215
Καλῶς δὲ ὁ θεῖος ὡάλλει Δαβὶδ . « Λύτρωσαί με ἀπὸ συκοφαντίας ἀνθρώπων . » « Πὐλόγησε , » χάρ φησιν , « Ναβουθαὶ Θεὸν καὶ βασιλέα , τουτέστιν ἐβλασφήμησε , κατὰ τὸ ἐν Ἰὼβ γεγραμμένον · « Ἦ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει , » ἐφ´ ᾧ καὶ τὸν βίον ἐξέλιπεν , τῆς Ἰεζάβελ τοῦτο οἰκονομησάσης . Ἐφ´ ᾧ καὶ παῤῥησιάζεται ὁ μέγας Ἠλίας πρὸς Ἀχαὰβ λέγων , « Τάδε λέγει Κύριος · Ὡς σὺ ἐφόνευσας καὶ ἐκληρονόμησας , διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος · Ἑν παντὶ τόπῳ ᾧ ἔλειξαν αἱ ὕες καὶ οἱ κύνες τὸ αἷμα Ναβου . θαὶ ἐκεῖ λείξουσιν οἱ κύνες τὸ αἷμά σου . καὶ αἱ πάο ναι λούσονται ἐν τῷ αἵματι σου . » Σφόδρα δὲ κατανυγεὶς ἐπὶ τούτοις ὁ Ἀχαὰβ οὐκ εὐθὺς ἐτιμωρήθη διὰ τὴν κατάνυξιν . Ἀλλὰ καὶ τὸν υἱὸν Ἀδὲρ τὴν Σαμάρειαν παρακαθίσαντα μετὰ τριάκοντα καὶ δύο βασιλέων εἰς χεῖρας αὐτοῦ τοῦ Ἀχαὰβ ἔδωκεν ὁ Θεός . Διότι δὲ ζωογονήσας αὐτὸν παρὰ τὴν κέλευσιν ἀπέστειλε μετὰ δορυφορίας , ὠργίσθη ὁ Θεὸς , καὶ διὰ τοῦ προφήτουΜιχαίας δὲ οὗτος , ὥς φησιν Ἰώσηπος ) τοῦ παταχθέντος τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ὑπό τινος ὁδίτου εἶπε πρὸς αὐτόν · « Διότι ἐξήνεγκας σὺ ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός σου , καὶ ἔσται ἡ ψυχή σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ , καὶ ὁ λαός σου ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ · ο Καὶ μετὰ τρία ἔτη λαβὼν μεθ´ ἑαυτοῦ τὸν Ἰωσαφὰτι βασιλέα Ἰούδα , ἠρώτησε τετρακοσίους προφήτας αὐτοῦ λέγων · « Εἰ πορευθῶ εἰς Ῥεμὰ Γαλαὰθ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω . » Καὶ εἶπον , « Ἀνάβαινε , » οἱ ψευδοπροφῆται τοῦ Βάαλ . Ἐπὶ τούτοις τοῦ Ἰωσαφὰτ εἰπόντος , Εἰ ἔστιν ἐνταῦθα προφήτης Κυρίου , ἐρωτήγ σωμεν τὸν Κύριον δι´ αὐτοῦ , « Ἕστι μὲν , » ἔφη ἄ Ἀχαὰβ , « καὶ Λιχαίας καλεῖται , οὔ ποτε δὲ προφητεύει τὰ θυμήρη . » Καλεῖται λοιπὸν , καὶ πρῶτα μὲν ἔλεγε πρὸς αὐτὸν , « Ανάβαινε . καὶ ὁ ψριος εὐοδῶπς » ἐνο χειρὶ βασιλέως , » εἰτα ὁρκωθεὶς τὰ θεῖα προεμήνυε Τοῦγοῦν Ἀχαὰβ πρὸς τὸν Ἰωσαφὰτ εἰπόντος , « ὐκ εἶπόν σοι ὅτι οὐ προλέγει μοι καλὰ , ἀλλ´ ἢ κακά · , Α προοήτης ἔφη , « Οὐκ ἐγώ . Ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου , εἶδον Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ καθήμενον ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ , καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ τοῦ οὐρανοῦ παρειστήκει αὐτῷ , καὶ εἶπε , Τίς ἀπατήσει τὸν Ἀχαὰβ βασιλέα τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ ἀναβήσεται εἰς Ῥεμὰ Γαλαὰθ , καὶ πεσεῖται ἐκεῖ ; Καὶ ἐξῆλθε πνεῦμα , καὶ ἔστη ἐνώπιον Κυρίου , καὶ εἶπεν , « Ἐγὼ ἀπατήσω αὐτόν . » Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτὸ , « Ἐν τίνι ; » καὶ σἷπεν , Ἐξελεύσομαι , καὶ ἔσομαι πνεῦμα ψευδὲς ἐν τῷ στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ , καὶ ἀπατήσω αὐτόν . Καὶ εἰπε , Δυνήσῃ ἐξελθεῖν , Κάϊν ποίησον . » Ταῦτα δὲ πάντα , καθάφησι Θεοδώρητος , προσποποιίκ ἐστὶ διδάσκυσα ἡμᾶς τὴν θείαν συγχώρησιν . Οὕτω μὲν οὐν καὶ τὰ κατὰ τὸν Ἰὼβ , ἐν οίς ἡ Γραφή φησι τοὺς ἀγγέλους ἐνώπιον παραστῆναι τοῦ
Lemmas: καλῶς δέ ὁ θεῖος ὄλλυμι Δαυίδ . « λυτρόω ἐγώ ἀπό συκοφαντία ἄνθρωπος . » « Πὐλόγησε , » χάρ φημί , « Ναβουθαί θεός καί βασιλεύς , τουτέστιν βλασφημέω , κατά ὁ ἐν Ἰώβ γράφω · « ἦς μήv εἰς πρόσωπον σύ εὐλογέω , » ἐφίημι ὅς καί ὁ βίος ἐκλείπω , ὁ Ἰεζάβελ οὗτος οἰκονομέω . Ἐφ´ ὅς καί παρρησιάζομαι ὁ μέγας Ἠλίας πρός Ἀχαάβ λέγω , « ὅδε λέγω Κύριος · ὡς σύ φονεύω καί κληρονομέω , διά οὗτος ὅδε λέγω Κύριος · ἑν πᾶς τόπος ὅς λείχω ὁ ὗς καί ὁ κύω ὁ αἷμα νάβον . Θαΐς ἐκεῖ λείχω ὁ κύω ὁ αἷμα σύ . καί ὁ ΠΑΟ ναι λούω ἐν ὁ αἷμα σύ . » σφόδρα δέ κατανύσσομαι ἐπί οὗτος ὁ Ἀχαάβ οὐ εὐθύς τιμωρέω διά ὁ κατάνυξις . ἀλλά καί ὁ υἱός Ἀδὲρ ὁ Σαμάρεια παρακαθίζω μετά τριάκοντα καί δύο βασιλεύς εἰς χείρ αὐτός ὁ Ἀχαάβ δίδωμι ὁ Θεός . διότι δέ ζῳογονέω αὐτός παρά ὁ κέλευσις ἀποστέλλω μετά δορυφορία , ὀργίζω ὁ θεός , καί διά ὁ προφήτουΜιχαίας δέ οὗτος , ὅς φημί Ἰώσηπος ) ὁ πατάσσω ὁ κεφαλή αὐτός ὑπό τις ὁδίτης εἶπον πρός αὐτός · « διότι ἐκφέρω σύ ἀνήρ ὀλέθριος ἐκ ὁ χείρ σύ , καί εἰμί ὁ ψυχή σύ ἀντί ὁ Ψυχή αὐτός , καί ὁ λαός σύ ἀντί ὁ λαός αὐτός · ὁ καί μετά τρεῖς ἔτος λαμβάνω μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ Ἰωσαφάτης βασιλεύς Ἰούδας , ἐρωτάω τετρακόσιοι προφήτης αὐτός λέγω · « εἰμί πορεύω εἰς Ρέμα Γαλαὰθ εἰς πόλεμος ἢ ἐπέχω . » καί εἶπον , « ἀναβαίνω , » ὁ ψευδοπροφήτης ὁ Βάαλ . ἐπί οὗτος ὁ Ἰωσαφάτ εἶπον , εἰμί εἰμί ἐνταῦθα προφήτης κύριος , ἐρωτήγ σάω ὁ κύριος δις αὐτός , « εἰμί μέν , » φημί ὅς Ἀχαάβ , « καί Λιχαίας καλέω , οὖον ποτός δέ προφητεύω ὁ θυμαρής . » καλέω λοιπός , καί πρῶτος μέν λέγω πρός αὐτός , « ἀναβαίνω . καί ὁ ψριος εὐοδῶπς » ἐν χείρ βασιλεύς , » εἶτα ὁρκόω ὁ θεῖον προμηνύω Τοῦγοῦν Ἀχαάβ πρός ὁ Ἰωσαφάτ εἶπον , « υκʹ εἶπον σύ ὅτι οὖον προλέγω ἐγώ καλός , ἀλ ἢ κακός · , Α προΐημι φημί , « οὐ ἐγώ . ἀκούω ὁ λόγος κύριος , εἶδον κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ κάθημαι ἐπί θρόνος αὐτός , καί πᾶς ὁ στρατία ὁ οὐρανός παρίστημι αὐτός , καί εἶπον , Τῖς ἀπατάω ὁ Ἀχαάβ βασιλεύς ὁ Ἰσραήλ , καί ἀναβαίνω εἰς Ρέμα Γαλαὰθ , καί πίπτω ἐκεῖ ; καί ἐξέρχομαι πνεῦμα , καί ἵστημι ἐνώπιος κύριος , καί εἶπον , « ἐγώ ἀπατάω αὐτός . » καί εἶπον Κύριος πρός αὐτός , « ἐν τίς ; » καί ἵζω , ἐξέρχομαι , καί εἰμί πνεῦμα ψευδής ἐν ὁ στόμα πᾶς ὁ προφήτης αὐτός , καί ἀπατάω αὐτός . καί εἶπον , Δυνήσης ἐξέρχομαι , Κάϊν ποιέω . » οὗτος δέ πᾶς , καθάπτω Θεοδώρητος , προσποποιίκ εἰμί διδάσκυσα ἐγώ ὁ θεῖος συγχώρησις . οὕτως μέν ὀν καί ὁ κατά ὁ Ἰώβ , ἐν οἶς ὁ γραφή φημί ὁ ἄγγελος ἐνώπιος παρίστημι ὁ