cogPG.PG158 312
λῆς ἐκτομὴν , λέγων ὅτι κατὰ βασιλέως ξιφος ἐγύμἍοεν . Ἐπὶ τούτοις οὖν ὁ θεῖος Ἰγνάτιος τῶν ὧδε μεθίσταται . Ὁ μέντοι Φώτιος ἀεὶ διψῶν τοῦ θρόνου , καὶ σπουδεύων ἐπιτεύξασθαι πάλιν τῆς Ἐκκλησίας , τοιόνδε τι βαθύτροπον καὶ σκολιὸν τεχνᾶται . ν ὁ ομάτων τὰς ἀρχὰς ἀπολαμβάνει μόνας τοῦ βασιλέως , τῶν υἱῶν , ἁλλὰ καὶ τῆς Αὐγούστας , καὶ τὸ Βεκλᾶς συντίθησι . Καὶ τοῦτο σαφηνίσας ἔδοξεν εἶναι βασιλεῖ μέγας ἐπὶ σοφίᾳ , καὶ πάλιν τὸν πολύζηλον κατακληροῦται θρόνον . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως · οἱ δὲ Ῥωσοὶ ἐπὶ τούτου τοῦ βασιλέως εἰς τὴν ἀπλανῆ θρησκείαν ἦλθον . Τηνικαῦτα καὶ ἀρχιερέα δέχονται , θεοσημείας πρότερον γεγονυίας . Τὸ γὰρ ἅγιον Εὐαγγέλιον πυρὶ μὲν παραδίδοται , οὐ κατακαίεται δέ . Μετὰ ταῦτα διαῤῥοίᾳ νόσῳ συσχεθεὶς ὁ Βασίλειος τελευτᾷ τὸν βίον , τὸν υἱὸν αὐτοῦ Λέοντα τὸν σοφὸν διάδοχον καταλιπών . καατεῖ οὗν ὁ Λέων μετὰ τὸν αὐτοῦ πατέρα ἕτη κϛʹ . Θέλων οὖν ἀμύνασθαι τὸν Σανταβαρηνὸν βουλεύεται πρότερον τὸν Φώτιον καθελεῖν , οἰόμενος αὐτὸν μεγάλως προστήσασθαι τοῦ Σανταβαρηνῷ · λόγος γὰρ ἐφέρετο ὡς ὁ Φώτιός τινι τῶν αὐτοῦ τὴν βασιλείαν μνηστευόμενος κοινολογεῖται τῷ Σανταβαρηνῷ περὶ τούτου καὶ οὕτως τὸν δόλον κατὰ τοῦ Λίοντος ῥάπτουσι . Καὶ πρῶτα μὲν ὑπερόριον αὐτὸν ὁ Λίων ποιεῖ , εἶθ’´ οὕτως αἰκίσας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ἐκνάπτει . Κατὰ τοῦτον μέντοι τὸν καιρὸν γέγονεν ἡλίου ἔκλειψις περὶ ὥραν ἕκτην , ὡς καὶ ἄστρα φανῆναι , ἀνέμων τε βιαία πνοὴ , ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ φρικώδεις , σκηπτοι καυσώδεις , ὑφ´ ὧν ἄνδρες ἐπτὰ κατά γε τὸν φόρον ἑνεκρώθησαν . Ὁ μέντοι Λέων ἀνεγείρας ναὸν ἐπ´ ὀνόματι τοῦ ἁγίου Λαζάρου , μετακομίζει ἐν αὐτῷ τὸ τοῦ ἁγίου τε λείψανον καὶ τῆς Μαγδαληνῆς Μαρίας . Συνήθους Κπροελεύσεως γενομένης κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς ἐν τῷ ἁγίου Μωκίου ναῷ , ἐπῆλθε μετὰ Κπροόδου καὶ Λέων ὁ βασιλεύς · ἐν δὲ τῷ μέλλειν εἰσεδεάαιν καὶ πλησίον γενέσθαι τῶν ἀγίων θυρῶν ἄνθρωπός τις ἐκ τοῦ ἄμβωνος ἐκπεπηδηκὼς ῥάβδῳ βαρείᾳ καὶ ἰσχυρὰ κατὰ κεφαλῆς αὐτὸν ἔπαισε , καὶ κθανάτωσεν ἂν αὐτὸν αὐτίκα , εἰ μὴ τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου τῷ ἀπῃωρημένῳ λύχνῳ τῆς ἡμισείας ἀνεσχέθη φορᾶς . Αἵματος οὖν σφοδροῦ τῆς ἐκείνου κεφαλῆς καταῤῥεύσαντος φυγὴ κατέσχε τοὺς ἄρχον . τας . Ὁ δὲ τὸν βασιλέα πλήξας κατασχεθεὶς καὶ πολλὰς βασάνους ὑπομείνας , ὡς μηδένα ἔλεγεν εἶοαι τῆς τόλμης ἐκείνης συμμέτοχον , κἂν ὁ τοῦ Ρασιλέως ἀδελφὸς Ἀλέξανδρος λὴ παρατυχὼν ἐκεῖσε διὰ τὸ νόσῳ συσχεθῆναι ὑπόνοιαν ἔδωκε , πόδας ὁμοῦ καὶ χεῖρας ἐκεῖνος ἐκτέμνεται , καὶ τῇ τοῦ ἱππικοῦ Σφενδόνῃ πυρὸς ἔργον γίνεται . Σχοάξει τηνικαῦτα καὶ ἡ τοιαύνη προέλευσις , κἂν ὁ σοφώτατος μοναχὸς Μάρκος καὶ τῆς τοιαύτης μονῆς οἰκονόμος , ὁ καὶ τὸ τετραῴδιον πληρώσας τοῦ
Lemmas: Λῆς ἐκτομή , λέγω ὅτι κατά βασιλεύς ξίφος ἐγύμἍοεν . ἐπί οὗτος οὖν ὁ θεῖος Ἰγνάτιος ὁ ὧδε μεθίστημι . ὁ μέντοι Φώτιος ἀεί διψάω ὁ θρόνος , καί σπουδεύω ἐπιτυγχάνω πάλιν ὁ ἐκκλησία , τοιόσδε τίς βαθύς καί σκολιός τεχνάομαι . Ν ὁ ομάτων ὁ ἀρχή ἀπολαμβάνω μόνος ὁ βασιλεύς , ὁ υἱός , ἀλλά καί ὁ Αυγούστα , καί ὁ Βεκλᾶς συντίθημι . καί οὗτος σαφηνίζω δοκέω εἰμί βασιλεύς μέγας ἐπί σοφία , καί πάλιν ὁ πολύζηλος κατακληρόω θρόνος . καί περί μέν οὗτος οὕτως · ὁ δέ ῥώννυμι ἐπί οὗτος ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ἀπλανῆ θρησκεία ἔρχομαι . τηνικαῦτα καί ἀρχιερεύς δέχομαι , θεοσημεία πρότερος γίγνομαι . ὁ γάρ ἅγιος Εὐαγγέλιος πῦρ μέν παραδίδωμι , οὖον κατακαίω δέ . μετά οὗτος διάρροια νόσος συνέχω ὁ Βασίλειος τελευτάω ὁ βίος , ὁ υἱός αὐτός Λέων ὁ σοφός διάδοχος καταλείπω . κατατείνω ἐν ὁ Λέων μετά ὁ αὐτός πατήρ ἔτος κϛʹ . Θέλων οὖν ἀμύνω ὁ Σανταβαρηνός βουλεύω πρότερος ὁ Φώτιος καθαιρέω , οἴομαι αὐτός μέγας προΐστημι ὁ Σανταβαρηνός · λόγος γάρ φέρω ὡς ὁ Φώτιος τις ὁ αὐτός ὁ βασίλειος μνηστεύω κοινολογώ ὁ Σανταβαρηνός περί οὗτος καί οὕτως ὁ δόλος κατά ὁ Λιόντος ῥάπτω . καί πρῶτος μέν ὑπερόριος αὐτός ὁ Λῖος ποιέω , ἔρχομαι οὕτως αἰκίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός κνάπτω . κατά οὗτος μέντοι ὁ καιρός γίγνομαι ἥλιος ἔκλειψις περί ὥρα ἕκτος , ὡς καί ἄστρον φαίνω , ἄνεμος τε βίαιος πνοή , ἀστραπή καί βροντή φρικώδης , σκήπτω καυσώδης , ὑφ´ ὅς ἀνήρ ἑπτά κατά γε ὁ φόρος νεκρόω . ὁ μέντοι Λέων ἀνεγείρω ναός ἐπι ὄνομα ὁ ἅγιος Λάζαρος , μετακομίζω ἐν αὐτός ὁ ὁ ἅγιος τε λείψανον καί ὁ Μαγδαληνή Μαρία . Συνήθης κπροελευσις γίγνομαι κατά ὁ ἡμέρα ὁ Πεντηκοστή ἐν ὁ ἅγιος Μωκίου ναός , ἐπέρχομαι μετά κπροοδος καί Λέων ὁ βασιλεύς · ἐν δέ ὁ μέλλω εἰσοράω καί πλησίος γίγνομαι ὁ Ἀγίων θύρα ἄνθρωπος τις ἐκ ὁ ἄμβων ἐκπηδάω ῥάβδος βαρύς καί ἰσχυρός κατά κεφαλή αὐτός παίω , καί κθανάτωσεν εἄν αὐτός αὐτίκα , εἰμί μή ὁ ἄκρος ὁ ῥάβδος ὁ ἀπαιωρέω λύχνος ὁ ἥμισυς ἀνέχω φορός . αἷμα οὖν σφοδρός ὁ ἐκεῖνος κεφαλή καταῤῥεύσαντος φυγή κατέχω ὁ ἄρχω . ὅς . ὁ δέ ὁ βασιλεύς πλήσσω κατέχω καί πολύς βάσανος ὑπομένω , ὡς μηδείς λέγω εἶμι ὁ τόλμα ἐκεῖνος συμμέτοχος , κἀν ὁ ὁ ρασιλαος ἀδελφός Ἀλέξανδρος λα παρατυγχάνω ἐκεῖσε διά ὁ νόσος συνέχω ὑπόνοια δίδωμι , πούς ὁμοῦ καί χείρ ἐκεῖνος ἐκτέμνω , καί ὁ ὁ ἱππικόν Σφενδόνη πυρός ἔργον γίγνομαι . σχοαγω τηνικαῦτα καί ὁ τοιαύνη προέλευσις , κἀν ὁ σοφός μοναχός Μάρκος καί ὁ τοιοῦτος μονή οἰκονόμος , ὁ καί ὁ τετραῴδιον πληρόω ὁ