cogPG.PG158 551
τοῦ γεννήτορος πρὸς τὸν προβολέα τάξιν προῦποτίθησιν , καὶ εἰ μὴ οἷόν τέ ἐστιν , ἢ μίαν εἶναι τὴν Κπροακτικὴν δύναμιν ἐν Πατρὶ , ἢ ἓν εἶναι τὸν γεννήτορα καὶ προβολέα διὰ τὸ προεπινοεῖσθαι τὴν ιύυαιμιν τῆς δυνάμεως , ἵν´ ἐντεῦθεν καὶ ἡ προεπί νοια τῶν προῖόντων προσώπων ἀκολουθήση καὶ ἣ τάξις ἡ ἐν αὐτοῖς , πῶς ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς μία ἔσται ἀρχὴ τοῦ Πνεύματος , ἐν οἷς τὸ προβάλλειν Κκαὶ ἡ ἀρχὴ καὶ τὰ τοιαῦτα , τὰ μὲν τοῦ προεπινοεῖπθαί ἐστιν ; Οὐ γὰρ ἀρνήσαιντο προεπινοεῖσθαι τὴν ἐν Πατρὶ δύναμιν τῆς ἐν ἀμφοῖν , εἴγε μηδὲ τὸν iiατέρα δλως ἀρνήσαιντο τοῦ Υἱοῦ προεπινοεῖσθαι . Εἶτα εἰ μὲν τὸ Πατὴρ ὡς τὸν αἴτιον νοεῖ , προεπινοεῖται μὲν τότε τοῦ προβολέως , προεπινοεῖται δὲ ἄρα καὶ τοῦ γεννήτορος , ὃν τρόπον τὰ κοινότερα τῶν ἦττον κοινῶν προσεπινοοῦνται ἐν τῇ τελεωτέρᾳ ἐνεργείᾳ τοῦ νοῦ . Ἐναντίως ἢ ἐν τῇ ἀτελεστέρα συμπίπτει , καὶ ἐντεῦθεν οὐκ ἂν εἴη τις ἀνάγκη στε καὶ τὸν Υἱὸν αἴτιον εἶναι τοῦ Πνεύματος · ἅμα τε γὰρ ἔσται γεννήτωρ καὶ προβολεὺς , ὡς τὰ ἀντιδιηρημένα , καὶ ἅμα Υἱὸς καὶ Πνεῦμα οὐ διὰ τὴν τῆς αἰτίας τάξιν τοῦ Υἱοῦ προθεωρουμένου τῇ ἐπινοία , ὡς ἔρημεν . Εἰ δὲ τὸ Πατὴρ ὡς τὸν γεννῶν τα νοεῖ , πῶς ὁ Πατήρ προεπινοεῖται τοῦ προβολέως : Ἐἰ μὲν γὰρ ᾗ ὁ Πατὴρ πρὸς τὸν Υἱὸν λέγεται , ταύτῃ γε καὶ ὁ προβολεὺς προεπινοεῖται τοῦ γεννήτορος , ᾗ πρὸς τὸ πρόβλημα καὶ αὐτὸς λέγεται . Κἀντεῦθεν οὐδεμία ἀνάγκη πρὸς τὸ τὸν Υἱὸν πρότερον εἶναι , ὡς αὐτὸς ἀξιοῖ . Εἰ δὲ καὶ ὡς ἕξεις τινὲς ἢ ἐνέργειαι νοούμεναι ταῦτα ἐν Πατρὶ τὴν τάξιν ἔξουσι ταύτην , προεπινοοῦνται γάρ που ὥς εἰσιν ἐν τῷ Πατρὶ , τῶν ώς πρὸς τὰ προῖόντα ἔχουσιν ἢ λέγεται , τί τούτου γένοιτ´ ἂν ἀτοπώτερον ; Ἄνευ γὰρ πολλῶν ἄλλων Κτῶν συμβαινόντων ὥσπερ ἡ διαφορὰ τοῦ γεννᾶν καὶ προβάλλειν ἐν τῷ Πατρὶ , ἐν τῷ ἀσθενεστέρω γένει τῶν διακρίσεων οὗσα , καὶ κατὰ τοὺς Λατίνους ἐν τοῖς προαγομένοις ἰσχυρότερον διαλάμπει πραγματικῶς διακρινομένοις · οὕτω καὶ ἡ προεπίνοια οὐκ ἔτ´ ἂν ἡ αὐτὴ εἴη ἔν τε γεννήτορι καὶ προβολεῖ καὶ Υἱῷ καὶ προβλήματι , ἀλλὰ πολλῷ ἔσται αὕτη ἐκείνης ἰσχυοοτέρα , καὶ οὐκ ἔτ´ ἂν εἴη προεπίνοια μᾶλλον ἢ άλλη τις προήγησις τῶν ἀπηγορευμένων , ἡν καὶ αὐτὸς ἔοικε βούλεσθαι . Ἢ τί βούλεται αὐτῷ , ὅτι δ Πατὴρ πρότερον παράγει τὸν Υἱὸν τοῦ Πνεύματος , καὶ ὅτι ὑφέστηκεν τῇ πρὸς τὸν Υἱὸν ἰδιότητι , πρὶν ἠνπροβάλλη τὸ Πνεῦμα ; Οὕτω γὰρ ἐναργῶς ἀξιοῖ . Ταῦτα δὲ τίς ἀκούσας , οὐκ εὐθὺς ἂν πάντας Ἀρειανοὺς ἐννοήσειε ; Τί γὰρ ἄλλο ἐκεῖνοι ἔλεγον , ἢ ὅτι ὁ ρλεὸς πρότερον μὲν τὸν Υἱὸν , εἶτα τὸ Πνεῦμα παρήγαγεν , ἔνιοι δὲ ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦτο παρήγαγεν ; Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι χρόνῳ τὴν διαφοράν ἐτίθουν ἀπλῶς · ἐξ ἀτδίου γὰρ ἔλεγον γεγεννῆσθαι τὸν Υἱὸν , καὶ τὸ Πνεῦμα προελθεῖν οὐκ ἐν τῷ παντὶ τῷδε . Ἀλλὰ τοιαύτας πινὰς προεπινοίας τιθέντες οὐκ εὐσεβῶς , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὴν κατ´ οὐσίαν εἰσῆγον διαφοράν . Ἀλλ´ εἴπερ ᾔδεισαν πῶς δεῖ τὴν προθεωρίαν καὶ τὴν προείνοιαν λέγειν , καὶ πῶς τὸ προτετάχθαι , καὶ ὅπως πὸ πρότερον οὐδενὶ τρόπῳ ἐστὶν ἀληθῶς οὕτε νοεῖν , οὔτε λέγειν ἐπὶ τῶν θείων , οὐκ ἀν εἰς τοιαύτας φλυαρίας ἐξώκειλαν . Πῶς δὲ καὶ οὐκ ἄνοια πολλή τι τῶν ἐν τῷ ἀγεννήτῳ , οἷον τῷ προβάλλειν ὕστερον εἶναι λέγειν τῶν ἐκ τοῦ ἀγεννήτου τινός ; ἔστω γὰρ . ὅτι ὁ γεννήτωρ τοῦ προβολέως προεπινοεῖεαι · ἀλλ´ οὐχ ὅ γε Υἱὸς διὰ τοῦτο τοῦ προβολέως , ἵν´ ᾖ ὁ προβολεὺς ἢ τὸ προβάλλειν κοινὸν Πατρὶ καὶ Υἱῷ , ἀλλὰ μᾶλλον ἄμφω τὰς αἰτίας , εἰ καὶ δοίημεν ἐν ἑαυταῖς ἔχειν τάξιν τινὰ , ἢ τοιάσδε αἰτίας μόνον προεπινοεῖσθαι τῶν αἰτιατῶν . εὔλογον ἂν εἴη μᾶλλον , ἀπὸ τῆς τῶν κατ´ αὐτὰς προαγομένων προσώπων τάξεως λαμβανόντων ἡμῶν τὴν περὶ αὐτῶν ἐπίνοιαν ὅσον τὸ ἐφ´ ἡμῖν , ἐκεῖ δὲ μηδεμίαν ἀνάγκην εἶναι πιστεύειν τοῦ ἔχειν οὕτως , ὡς ἡ ἡμετέρα προῦποτίθησι ἐπίνοια · ἄῤῥητος γὰρ καὶ ἀνενόητος ὁ τρόπος καὶ ἡ τάξις τών θείων ἐκείνων προόδων τῶν θεολόγων λεγόντων ἀκούομεν , καὶ τὸ περὶ τούτων ζητεῖν αἱρετικῶν εἶναι ἡ ϛʹ τῶν οἰκουμενικῶν ἀπεφήνατο . Τούτῳ τῷ τρόπῳ καὶ τῆς Ἀρείου καὶ Εὐνομίου φρενοβλαβείας οὐ μετασχήσομεν . Καὶ γὰρ αὐτὸς Εὐνόμιος ἐκ τοιούτων τινῶν προεπινοιῶν κακῶς τιθεμένων ὥσπερ ἀφορμῶν ὁρμώμενος , τὴν κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον , καὶ τρόπον τῶν τριῶν ὑποστάσεων ἐν ἑνότητι φύσεως διάκρισιν εἰς τὴν ἐν τῇ φύσει διαφορὰν μετέφερε καὶ τὰς ἀπὸ τοῦ λόγου τῆς αἰτίας προθεωρίας καὶ ποοαριθμήσεις , αἱ τὸ ἀσύγχυτον ἐργάζονται τῶν ὑποστάσεων ὑπερθέσεις καὶ ὑφέσεις ἀξιωμάτων καὶ φύσεων , ἐπισφαλῶς ἔλεγε , βαθμούς τινας φύσεων συνετίθει ὡς ἀξιωμάτων ἢ προόδων ἕτεροι , ὅν ἀποῤῥαπίζων ὁ Νύσσης Γρηγόριος φησίν · « Εἰ μέν τινα χρονικὴν ἔμφασιν ὑπερετίθει τῆς τοῦ Μονογενοῦς ὑποστάσεως ὁ τὸν Πατέρα τοῦ Υἱοῦ μόνῳ τῷ τῆς αἰσίας λόγω προθεωρῶν , εἰκότως ἂν ὁ τῆς οἷδιότητος ἡμῖν περὶ Υἱοῦ λόγος ἐκινδυνεύετο . » Εἴτα ἐπάγει · « Ὁ δὲ αὐτὸς ἡμῖν καὶ περὶ τοῦ Πνεύματος λόγος , ἐν μόνῃ τῇ τάξει τὴν διαφορὰν ἔχων · ὡς γὰρ αυνάπτεται τῷ Πατρὶ ὁ Υἱὸς , καὶ ἐξ αὐτοῦ τὸ εἶναι ἔχων , οὐχ ὑστερίζει κατὰ τὴν ὕπαρξιν , οὕτω πάλ · καὶ τοῦ Μονογενοῦς ἔχεται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . ἐπινοίᾳ μόνῃ κατὰ τὸν τῆς αἰτίας λόγον προθεωρουμένου τῆς τοῦ Πνεύματος ὑποστάσεως , ὥστε τοὺ λόγου τῆς αἰτίας ὑπεξῃρημένου , ἐν μηδενὶ τὴν ἁγίαν Τριάδα πρὸς ἑαυτὴν ἀσύμφωνον ἔχειν . Τὰ γοῦν τλα ἐν ἑκάστῳ τῶν προσώπων λόγον τῆς αἰτίας μόνον ποοθεωοοῦνται τῇ ἐπινοίᾳ , καὶ προλέγεται τὰ ὓεῖα πρόσωπα , αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ διδοὺς τὰς ἰδιότητας , αἰς διακρίνονται , ἢ τοῦτ´ αὐτὸ τὸ λαμβάνειν ἐκ τοῦ Πατρὸς πάντα μετὰ τῆς φύσεως , τουτέστιν ἡ πρὸς αὐτὸν ἰδιότης αὐτοῖς , τῆς ἀῤῥήτου τῶν τρότων δια φορᾶς , καὶ αὐτὰ διακρινούσης ἀλλήλων . Καὶ ὁ μὲν Λiατὴρ τῶν ἐξ αὐτοῦ διακρίνεται κατὰ τὸ αἴτιον καὶαἰτιατὸν , ὡς ὁ αὐτὸς ἀξιοῖ Γρηγόριος λέγων · Τὴν κατὰ τὸ αἴτιον καὶ αἰτιατὸν διαφορὰν οὐκ ἀρνούμεθα , ἐν ᾧ μόνῳ διακρίνεσθαι τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου καταλαμβάνειν , ἀλλὰ τὸ ἐκ τοῦ αἰτίου ἄλλη τινὶ διαφορᾷ , καὶ οὐ τῇ αὐτῇ διακρίνεται . Ἄλλην γὰρ , φησί , διαφορὰν ἐννοοῦμεν , ἡν ἐνταῦθα λόγον φησὶ τῆς αἰτίας . ᾯ συμφώνως φθάσας ἔφη καὶ ὁ Ἰουστῖνος , Ὡς ὁ Υἱὸς ἐκ τοῦ Πατρός , οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἀγιον ἐκ τοῦ Πατρὸς , πλήν γε δίὰ τοῦ τρόπου
Lemmas: ὁ γεννήτωρ πρός ὁ προβολεύς τάξις προυποτιθημι , καί εἰμί μή οἷος τε εἰμί , ἢ εἷς εἰμί ὁ Κπροακτικὴν δύναμις ἐν πατήρ , ἢ εἷς εἰμί ὁ γεννήτωρ καί προβολεύς διά ὁ προεπινοέω ὁ ἰαύω ὁ δύναμις , ὅς ἐντεῦθεν καί ὁ προεπί νοια ὁ πρόειμι πρόσωπον ἀκολουθέω καί ὅς τάξις ὁ ἐν αὐτός , πῶς ὁ πατήρ καί ὁ υἱός εἷς εἰμί ἀρχή ὁ πνεῦμα , ἐν ὅς ὁ προβάλλω Κκαὶ ὁ ἀρχή καί ὁ τοιοῦτος , ὁ μέν ὁ προεπινοέω εἰμί ; οὖον γάρ ἀρνέομαι προεπινοέω ὁ ἐν πατήρ δύναμις ὁ ἐν ἄμφω , εἰ μηδέ ὁ iiατέρα δλως ἀρνέομαι ὁ υἱός προεπινοέω . εἶτα εἰμί μέν ὁ πατήρ ὡς ὁ αἴτιος νοέω , προεπινοέω μέν τότε ὁ προβολεύς , προεπινοέω δέ ἄρα καί ὁ γεννήτωρ , ὅς τρόπος ὁ κοινός ὁ ἀίσσω κοινός προσεπινοέω ἐν ὁ τέλειος ἐνέργεια ὁ νόος . ἐναντίος ἢ ἐν ὁ ἀτελής συμπίπτω , καί ἐντεῦθεν οὐ εἄν εἰμί τις ἀνάγκη ΣΤΕ καί ὁ υἱός αἴτιος εἰμί ὁ πνεῦμα · ἅμα τε γάρ εἰμί γεννήτωρ καί προβολεύς , ὡς ὁ ἀντιδιαιρέω , καί ἅμα υἱός καί πνεῦμα οὖον διά ὁ ὁ αἴτιος τάξις ὁ υἱός προθεωρέω ὁ ἐπίνοια , ὡς ἐρῆμος . εἰμί δέ ὁ πατήρ ὡς ὁ γεννάω ὁ νοέω , πῶς ὁ Πατήρ προεπινοέω ὁ προβολεύς : εἰμί μέν γάρ ὅς ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός λέγω , οὗτος γε καί ὁ προβολεύς προεπινοέω ὁ γεννήτωρ , ὅς πρός ὁ πρόβλημα καί αὐτός λέγω . ἐντεῦθεν οὐδείς ἀνάγκη πρός ὁ ὁ υἱός πρότερος εἰμί , ὡς αὐτός ἀξιόω . εἰμί δέ καί ὡς ἔχω τις ἢ ἐνέργεια νοέω οὗτος ἐν πατήρ ὁ τάξις ἔχω οὗτος , προεπινοέω γάρ ποῦ ὅς εἰμί ἐν ὁ πατήρ , ὁ οὖς πρός ὁ πρόειμι ἔχω ἢ λέγω , τίς οὗτος γίγνομαι εἄν ἄτοπος ; ἄνευ γάρ πολύς ἄλλος κτέω συμβαίνω ὥσπερ ὁ διαφορά ὁ γεννάω καί προβάλλω ἐν ὁ πατήρ , ἐν ὁ ἀσθενής γένος ὁ διάκρισις ὕω , καί κατά ὁ Λατῖνος ἐν ὁ προάγω ἰσχυρός διαλάμπω πραγματικός διακρίνω · οὗτος καί ὁ προεπίνοια οὐ τείνω εἄν ὁ αὐτός εἰμί ἐν τε γεννήτωρ καί προβολεύς καί υἱός καί πρόβλημα , ἀλλά πολύς εἰμί οὗτος ἐκεῖνος ἰσχύω , καί οὐ τείνω εἄν εἰμί προεπίνοια μᾶλλον ἢ ἄλλος τις προήγησις ὁ ἀπαγορεύω , ἐάν καί αὐτός ἔοικα βούλομαι . ἤ τίς βούλομαι αὐτός , ὅτι δ πατήρ πρότερος παράγω ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , καί ὅτι ὑφίστημι ὁ πρός ὁ υἱός ἰδιότης , πρίν ηνπροβαλλω ὁ πνεῦμα ; οὕτως γάρ ἐναργής ἀξιόω . οὗτος δέ τίς ἀκούω , οὐ εὐθύς εἄν πᾶς αρειανός ἐννοέω ; τις γάρ ἄλλος ἐκεῖνος λέγω , ἢ ὅτι ὁ ρλεὸς πρότερος μέν ὁ υἱός , εἶτα ὁ πνεῦμα παράγω , ἔνιοι δέ ὅτι ὁ υἱός οὗτος παράγω ; οὐδέ γάρ ἐκεῖνος χρόνος ὁ διαφορά τίθημι ἀπλόος · ἐκ ἀτδίου γάρ λέγω γεννάω ὁ υἱός , καί ὁ πνεῦμα προέρχομαι οὐ ἐν ὁ πᾶς ὅδε . ἀλλά τοιοῦτος Πινᾶς προεπίνοια τίθημι οὐ εὐσεβής , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ κατ´ οὐσία εἰσάγω διαφορά . Ἀλ εἴπερ οἶδα πῶς δεῖ ὁ προθεωρία καί ὁ προεινοια λέγω , καί πῶς ὁ προτάσσω , καί ὅπως πόα πρότερος οὐδείς τρόπος εἰμί ἀληθής ἵημι νοέω , οὔτε λέγω ἐπί ὁ θεῖον , οὐ εἰς εἰς τοιοῦτος φλυαρία ἐξοκέλλω . Πῶς δέ καί οὐ ἄνοια πολύς τίς ὁ ἐν ὁ ἀγέννητος , οἷος ὁ προβάλλω ὕστερος εἰμί λέγω ὁ ἐκ ὁ ἀγέννητος τις ; ἵστημι γάρ . ὅτι ὁ γεννήτωρ ὁ προβολεύς προεπινοέω · ἀλ οὐ ὅς γε υἱός διά οὗτος ὁ προβολεύς , ὅς εἰμί ὁ προβολεύς ἢ ὁ προβάλλω κοινός πατήρ καί υἱός , ἀλλά μᾶλλον ἄμφω ὁ αἴτιος , εἰμί καί δήω ἐν ἑαυτοῦ ἔχω τάξις τις , ἢ τοιόσδε αἴτιος μόνος προεπινοέω ὁ αἰτιατός . εὔλογος εἄν εἰμί μᾶλλον , ἀπό ὁ ὁ κατ´ αὐτός προάγω πρόσωπον τάξις λαμβάνω ἐγώ ὁ περί αὐτός ἐπίνοια ὅσος ὁ ἐφίημι ἐγώ , ἐκεῖ δέ μηδείς ἀνάγκη εἰμί πιστεύω ὁ ἔχω οὕτως , ὡς ὁ ἡμέτερος προυποτιθημι ἐπίνοια · ἄρρητος γάρ καί ἀνανοέω ὁ τρόπος καί ὁ τάξις ὅς θεῖον ἐκεῖνος πρόοδος ὁ θεολόγος λέγω ἀκούω , καί ὁ περί οὗτος ζητέω αἱρετικός εἰμί ὁ ϛυʹ ὁ οἰκουμενικός ἀποφαίνω . οὗτος ὁ τρόπος καί ὁ Ἄρειος καί Εὐνόμιος φρενοβλάβεια οὖον μετέχω . καί γάρ αὐτός Εὐνόμιος ἐκ τοιοῦτος τις προεπίνοια κακῶς τίθημι ὥσπερ ἀφορμή ὁρμάω , ὁ κατά ὁ ὁ αἴτιος λόγος , καί τρόπος ὁ τρεῖς ὑπόστασις ἐν ἑνότης φύσις διάκρισις εἰς ὁ ἐν ὁ φύσις διαφορά μεταφέρω καί ὁ ἀπό ὁ λόγος ὁ αἴτιος προθεωρία καί ποοαριθμεω , ὁ ὁ ἀσύγχυτος ἐργάζομαι ὁ ὑπόστασις ὑπέρθεσις καί ὕφεσις ἀξίωμα καί φύσις , ἐπισφαλής λέγω , βαθμός τις φύσις συντίθημι ὡς ἀξίωμα ἢ πρόοδος ἕτερος , ὅς ἀπορραπίζω ὁ Νύσσα Γρηγόριος φημί · « εἰμί μέν τις χρονικός ἔμφασις ὑπερτίθημι ὁ ὁ Μονογενώ ὑπόστασις ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός μόνος ὁ ὁ Αἰσίας λόγος προθεωρέω , εἰκότως εἄν ὁ ὁ οἶδος ἐγώ περί υἱός λόγος κινδυνεύω . » εἴτα̅ ἐπάγω · « ὁ δέ αὐτός ἐγώ καί περί ὁ πνεῦμα λόγος , ἐν μόνος ὁ τάξις ὁ διαφορά ἔχω · ὡς γάρ αυνάπτεται ὁ πατήρ ὁ υἱός , καί ἐκ αὐτός ὁ εἰμί ἔχω , οὐ ὑστερίζω κατά ὁ ὕπαρξις , οὗτος παλʹ · καί ὁ Μονογενώ ἔχω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἐπίνοια μόνος κατά ὁ ὁ αἴτιος λόγος προθεωρέω ὁ ὁ πνεῦμα ὑπόστασις , ὥστε ὅς λόγος ὁ αἴτιος ὑπεξαιρέω , ἐν μηδείς ὁ ἅγιος Τριάς πρός ἑαυτοῦ ἀσύμφωνος ἔχω . ὁ γοῦν τλάω ἐν ἕκαστος ὁ πρόσωπον λόγος ὁ αἴτιος μόνος ποοθεωοουντ ὁ ἐπίνοια , καί προλέγω ὁ ὅς πρόσωπον , αὐτός γάρ εἰμί ὁ δίδωμι ὁ ἰδιότης , ὅς διακρίνω , ἢ τοῦτος αὐτός ὁ λαμβάνω ἐκ ὁ πατήρ πᾶς μετά ὁ φύσις , τουτέστιν ὁ πρός αὐτός ἰδιότης αὐτός , ὁ ἄρρητος ὁ τιτρώσκω διά φορός , καί αὐτός διακρίνω ἀλλήλων . καί ὁ μέν Λiατὴρ ὁ ἐκ αὐτός διακρίνω κατά ὁ αἴτιος καιαιτιατος , ὡς ὁ αὐτός ἀξιόω Γρηγόριος λέγω · ὁ κατά ὁ αἴτιος καί αἰτιατός διαφορά οὐ ἀρνέομαι , ἐν ὅς μόνος διακρίνω ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος καταλαμβάνω , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ αἴτιος ἄλλος τις διαφορά , καί οὖον ὁ αὐτός διακρίνω . ἄλλος γάρ , φημί , διαφορά ἐννοέω , ἐάν ἐνταῦθα λόγος φημί ὁ αἴτιος . ὧ σύμφωνος φθάνω φημί καί ὁ Ἰουστῖνος , ὡς ὁ υἱός ἐκ ὁ πατήρ , οὗτος καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐκ ὁ πατήρ , πλήν γε διά ὁ τρόπος