cogPG.PG158 207
ὁ Θεός . Ζῶν γὰρ ἔμελλεν εἶναι τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως ὄνειδος καὶ τῆς αὐτοῦ παρανομίας ἔλεγχος . Κηδόμενος οὖν αὐτοῦ ζῇν τὸ τοιοῦτον ὁ Δεσπότης οὐκ εἴασεν . Ἡ δὲ πρώτη βίβλος τῶν Παραλειπομένων αἱνίτφησι Θεοδώρητος . Λέγει γὰρ ὅτι ἔταξε Δαβὶδ ἐν ἀρχῇ τοῦ αἰνεῖν τὸν Κύριον ἐν χειρὶ Ἀσαφὰτ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ . Ὁ μέντοι Δαβὶδ δ ἐτῶν τριάκοντα βασιλεύσας , ὥς φησι Θεοδώρητος , περὶ τὰ ἑβδομήκοντα τὸ τοῦ βίου τέλος ἐδέξατο . Προσθετέον δὲ τοῖς ἄνω καὶ τάδε καθ´ ἱστορίαν ὄντα τοῦ Ἰωσήποι Κατὰ Παλαιστινῶν ἐκστρατεύει ὁ Δαβὶδ , καὶ διώξας ἐπὶ πολὺ διέστη τῶν αὐτοῦ πάντων . Καὶ ἰδὼν αὐτὸν μεμονωμένον καὶ ὑπὸ κόπου ἔκλυτον τις τῶν ἐναντίων , ὃς καὶ ἀπόγονος τῶν Γιγάντων ἦν , ἠπείγετο θανατῶσαι αὐτόν . Καὶ τοῦτο ἂν ἐγεγόνει , εἰ μὴ Ἀβεσαῖος ὁ ἀδελφὸς Ἰωὰβ παρευθὺς εὐρεθείς ἐκεῖσε ἀπέκτεινε τὸν πολέμιον , ἐκεῖνον δὲ σῶον ἐπανεσώσατο . Ὀθεν καὶ ὤρκωσεν αὐτὸν ὁ λαὸς ἅπας ὡς μὴ τοῦ λοιποῦ σὺν αὐτοῖς ἀπαντᾶν εἰς πόλεμον . Στρατοπεδεύουσι καὶ αὖθις κατὰ τῶν Ἐβραίων οἱ Παλαιστινοὶ , ἐν οἱς ἦν ἀνὴρ τὸ μὲν βψος ἕξ πήχεων , δακτύλους δὲ ἐν ἑκατέρᾳ τῶν βάσεων καὶ τῶν χειρῶν περισσοτέρους εἶχε τῶν κατὰ φύσιν · ἀπόγονος γὰρ τῶν Γιγάντων ἦν . Τοῦτον ἀποκτείνει μονομαχήσας Ἰωνάθαν τις Σουβαῖος , ὅθεν καὶ νίκης αἴτιος γίνεται . Ἔκτοτε οὖν παύονται Καὶ Παλαιστινοὶ τοῦ πρὸς Ἑβραίους μάχεσθαι . Εφ´ ᾧ λαβὼν ἄδειαν ὁ Δαβὶδ ὑμνεῖν ἤρξατο τὸν Θεὸν καὶ τὰς ᾠδὰς ἔπλεκεν . Ἰστέον δὲ ὅτι στοατιώτας ἀμάχους μὲν τὴν ἰσχὺν πολλοὺς ὁ Δαβὶδ ἐκτήσατο , ἐξαιρέτως δὲ πέντε . Ὁ μὲν γὰρ αὐτῶν χʹ ἀνεῖλεν ἐν μιᾷ ἡμέρα , ὁ δὲ κατ´ ἐχθρῶν ἐκπηδήσας οὐκ ἂν ἐπαύετο εἰ μὴ ἐννακοσίους ἀνεῖλε . Τοσοῦτον γὰρ τολμηροὶ ἦσαν ὡς καὶ τρεῖς ἐξ αὐτῶν πρὸς Πηθλεὲμ ἀπελθεῖν καὶ ἀγαγεῖν ὕδωρ τῷ Δαβὶδ ἐντὸς ὄντι Ἰεροσολύμων . εἰσολθάν τας αὐτοὺς καὶ ἐξελθόντας διὰ μέσων τῶν Παλαιστινῶν ἔξω παρακαθημένων καὶ μὴ τολμησάντων Καὐτοῖς ἀντιπεσεῖν διὰ ὰ τοσοῦτον θράσος αὐτῶν . Ὃ ὕδωρ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν ὁ Δαβὶδ , ἀλλ´ ἔσπεισε τῷ Θεῷ , καὶ τοὺς στρατιώτας ἐθαύμασε . Μετὰ δὲ ταῦτα χειροτονηθεὶς πάρὰ τοῦ Δαβὶδ ὁ Σολομῶν ἐκάθισεν ἐπὶ θρόνου Κυρίου εἰς βασιλείαν , σουτέστιν εἰς τὸν δοθέντα θρόνον αὐτῷ παρὰ Κυρίου . Τῆς δὲ πρώτης βίβλου τῶν Παραλειπομένων πὸ τέλος δηλοῖ ὅτι καὶ Σαμουὴλ ὁ ὁρῶν καὶ Νάθαν ὁ προφήτης καὶ Γὰδ ὁ ὁρῶν βίβλους εἴχον συγγεγραμμένας . Ἰστέον ὅτι Ὁρνίας καὶ Ἀδωνίας ὁ αὐτὸς ἦν , υἱὸς δὲ Δαβίδ · διώνυμος γάρ . Οὗτος δειπνοκλήτορας ἔχων τὸν Ἰωὰβ καὶ τὸν Ἀβιάθαρ περὶ τῆς βκσιλείας ἐμελέτα . Ὁ δὲ Νάθαν μηνύει τὰ περὶ
Lemmas: ὁ Θεός . ζάω γάρ μέλλω εἰμί ὁ εὐσεβής βασιλεύς ὄνειδος καί ὁ αὐτός παρανομία ἔλεγχος . κήδω οὖν αὐτός ζάω ὁ τοιοῦτος ὁ Δεσπότης οὐ ἐάω . ὁ δέ πρῶτος βίβλος ὁ παραλείπω αἱνίτφησι Θεοδώρητος . λέγος γάρ ὅτι τάσσω Δαυίδ ἐν ἀρχή ὁ αἰνέω ὁ κύριος ἐν χείρ Ἀσαφὰτ καί ὁ ἀδελφός αὐτός . ὁ μέντοι Δαυίδ δ ἔτος τριάκοντα βασιλεύω , ὅς φημί Θεοδώρητος , περί ὁ ἑβδομήκοντα ὁ ὁ βίος τέλος δέχομαι . προσθετέον δέ ὁ ἄνω καί ὅδε καθ´ ἱστορία εἰμί ὁ Ἰώσηπος κατά Παλαιστινός ἐκστρατεύω ὁ Δαυίδ , καί διώκω ἐπί πολύς διΐστημι ὁ αὐτός πᾶς . καί εἶδον αὐτός μονόω καί ὑπό κόπος ἔκλυτος τις ὁ ἐναντίος , ὅς καί Ἀπόγονος ὁ Γίγας εἰμί , ἐπείγω θανατόω αὐτός . καί οὗτος εἄν γίγνομαι , εἰμί μή Ἀβεσσαῖος ὁ ἀδελφός Ἰωάβ παρευθύς εὑρίσκω ἐκεῖσε ἀποκτείνω ὁ πολέμιος , ἐκεῖνος δέ σῶς ἐπανασῴζω . ὅθεν καί ὁρκόω αὐτός ὁ λαός ἅπας ὡς μή ὁ λοιπός σύν αὐτός ἀπαντάω εἰς πόλεμος . στρατοπεδεύω καί αὖθις κατά ὁ Ἑβραῖος ὁ Παλαιστινός , ἐν οἱςστις εἰμί ἀνήρ ὁ μέν βψος ἕξ πῆχυς , δάκτυλος δέ ἐν ἑκάτερος ὁ βάσις καί ὁ χείρ περισσός ἔχω ὁ κατά φύσις · Ἀπόγονος γάρ ὁ Γίγας εἰμί . οὗτος ἀποκτείνω μονομαχέω Ἰωνάθαν τις Σουβαῖος , ὅθεν καί Νίκη αἴτιος γίγνομαι . ἔκτοτε οὖν παύω καί Παλαιστινός ὁ πρός Ἑβραῖος μάχομαι . Εφ´ ὅς λαμβάνω ἄδεια ὁ Δαυίδ ὑμνέω ἄρχω ὁ θεός καί ὁ ἀοιδή πλέκω . ἰστέον δέ ὅτι στοατιώτας ἄμαχος μέν ὁ ἰσχύς πολύς ὁ Δαυίδ κτάομαι , ἐξαίρετος δέ πέντε . ὁ μέν γάρ αὐτός καί ἀναιρέω ἐν εἷς ἡμέρα , ὁ δέ κατ´ ἐχθρός ἐκπηδάω οὐ εἄν παύω εἰμί μή ἐννακόσιος ἀναιρέω . τοσοῦτος γάρ τολμηρός εἰμί ὡς καί τρεῖς ἐκ αὐτός πρός Πηθλεὲμ ἀπέρχομαι καί ἄγω ὕδωρ ὁ Δαυίδ ἐντός εἰμί Ἱερουσαλήμ . εἰσοράω ὅς αὐτός καί ἐξέρχομαι διά μέσος ὁ Παλαιστινός ἔξω παρά-κάθημαι καί μή τολμάω αὐτός ἀντιπίπτω διά ά τοσοῦτος θράσος αὐτός . ὅς ὕδωρ οὐ ἐθέλω πίνω ὁ Δαυίδ , ἀλ σπένδω ὁ Θεός , καί ὁ στρατιώτης θαυμάζω . μετά δέ οὗτος χειροτονέω παρά ὁ Δαυίδ ὁ Σολομών καθίζω ἐπί θρόνος κύριος εἰς βασίλειος , σουτέστιν εἰς ὁ δίδωμι θρόνος αὐτός παρά κύριος . ὁ δέ πρῶτος Βίβλος ὁ παραλείπω πόα τέλος δηλόω ὅτι καί Σαμουήλ ὁ ὁράω καί Νάθαν ὁ προφήτης καί Γάδ ὁ ὁράω Βίβλος ἔχω συγγράφω . ἰστέον ὅτι Ὀρνίας καί Ἀδωνίας ὁ αὐτός εἰμί , υἱός δέ Δαβίδ · διώνυμος γάρ . οὗτος δειπνοκλήτωρ ἔχω ὁ Ἰωάβ καί ὁ Ἀβιάθαρ περί ὁ βκσιλειος μελετάω . ὁ δέ Νάθαν μηνύω ὁ περί