cogPG.PG158 500
Ἀλλ´ ὑπὲρ τοιούτων ἀπίστων δηλαδή , ἐὰν τὰ τοῦ κόσμου πίνησι δώσεις , ὡς οἱ μαθηταὶ διαγορεύουσι τοῦ Χριστοῦ , κατ´ οὐδὲν ὠφελήσει αὐτούς . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , τί χρὴ καὶ λέγειν περὶ τῆς ἰσχύος τῶν ἱερῶν εὐχῶν ; Ὃ γὰρ ποιῆσαι τὰ τοῦ κόσμου διδόμενα πξνησιν οὐκ ἰσχύουσιν , τοῦτο εὐχὴ δικαίου παραδόξως ἐποίησεν . Ὁ γὰρ ᾤιάλογος μέγας Γρηγόριος τοῦ Θεοῦ δεηθεὶς ὑπὲρ συγχωρήσεως ἀμαρτιῶν Τραῖανοῦ βασιλέως τοῦ ἐν ἀσεβέίᾳ τὸν βίον καταλύσαντος , οὐ διήμαρτε τῆς αἰτήσεως . Ἀλλὰ καὶ ἡ πρτομάρτυς Θέκλα ὑπὲρ Ἑλληνίδος τινὸς , ᾖ Φαλκοννίλλη τὸ ὄνομα , τοῦ Θεοῦ . δεηθεῖσα , τῶν αἰωνίων αὐτὴν βασάνων ἀπήλλαξεν . Καὶ ὁ μέγας δὲ Μακάριος ἐντυχὼν καθ´ ὁδὸν τῷ τοῦ ἀρχιερέως τῶν εἰδώλων ξηρανθέντι κρανίῳ , καὶ ἐρωτήσας αὐτὸ , περὶ ὧν ἐγλίχετο μαθεῖν , ἤκουσεν ἐξ αὐτοῦ , λόγον γὰρ ἀληθείας ἐνέπνευσεν αὐτῷ τηνικαῦτα δ Θεὸς , ὡς Ἡνίκα προσφέρεις τὰς θυσίας ὑπὲρ τῶν νεκρῶν τότε παραμυθίας μικρᾶς αἰσθανάμεθα . Ἀλλὰ καὶ ὁ βασιλεὺς Μαυρίκιος ἁμαρτίᾳ περιπεσὼν μείζονι τοῦ ἀφεθῆναι αὐτῷ , μυριοπληθῆ γὰρ στρατὸν μαχαίρᾳ παρέδωκε βαρβαρικῇ , εὐχαῖς ἀνδρῶν ὁσίων ἐξέφυγε τὴν αἰωνίζουσαν κόΚΕἰ δὲ καὶ εἰς Ἅδην λέγει τὴν μακαρίαν αὐτῆς ψυχὴν κατελθεῖν ὁ θειότατος Ἀνδρέας ὁ Κρήτης , ἅτε τὰ ἐκεῖσε παρὰ Χριστοῦ τελεσθέντα μυηθισομένην μυστήρια , πῶς τε νενίκῃκε καὶ ἂπως σοὺμοχλούς ἐκείνους συντρίψας ἐγείρεται , μὴ θαύμαζε τούτου ἕνεκεν , μηδὲ ξένον τὸ πρᾶγμα ἡγοῦ , ἀλήχανον εἶναι λέγων καὶ ταῖς τοῦ Κυρίου παρατεθῆναι χεροὶ , καὶ εἰς ἅδην αὐτὴν κατελθεῖν . Ὃν γὰρ τρόπον ὁ Κύριος , Εἰς χεῖράς σου , Πάτερ , παρφτίῥημι τὸ πνεῖμ α μου , ἐλεγέ , εἰς Ἅδην δὲ ὅμως τηνικαῦτα κατήρχετο · οὕτω δὴ καὶ τὰ κατὰ τὴν Παρθένον διανοεῖσθαί σε ἄξιον . ὕστερον Σὲ τοῦ Κυρίου καιά γε τὸν τοῦ πάθους καιρὸν εἰπόντος , Πάτερ , εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῶμά μον , ταῖς μὰν τῶν δικαίων τηνικαῦτα ψυχαῖς ἡ πρὸς τὰ ἄνω πορεία κεχάρισται , οὐδὲ γὰρ διωρεὰν ὁ Χριστὸς ὑπὲρ αὐτῶν ἀπέθανεν · αἱ δὲ τῶν ἁμαρτωλῶν ψυχαὶ καθάπερ καὶ πρότερον τοῖς κάτω ὲναπομένουσι . Καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἐν τῷ εἰς τὴν κοίμησιν . τῆς ὑπεραγίας Θεοτόχου λόγῳ αὐτοῦ διέξεΣσιν ὁ θειότατος Ἀνδρέτ ; ὁ Κρήτης . Λέγει γὰρ οὐτμσί · Καὶ νῦν μὲν ἀπάντων ἀνθρώπων , καὶ αὐτῶν
Lemmas: Ἀλ ὑπέρ τοιοῦτος ἄπιστος δηλαδή , ἐάν ὁ ὁ κόσμος πίνω δίδωμι , ὡς ὁ μαθητής διαγορεύω ὁ Χριστός , κατ´ οὐδείς ὠφελέω αὐτός . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , τίς χρή καί λέγω περί ὁ ἰσχύς ὁ ἱερός εὖχος ; ὅς γάρ ποιέω ὁ ὁ κόσμος δίδωμι πξνησιν οὐ ἰσχύω , οὗτος εὐχή Δίκαιος παράδοξος ποιέω . ὁ γάρ ᾤιάλογος μέγας Γρηγόριος ὁ Θεός δέω ὑπέρ συγχώρησις ἁμαρτία Τραϊανός βασιλεύς ὁ ἐν ἀσέβεια ὁ βίος καταλύω , οὖον διαμαρτάνω ὁ αἴτησις . ἀλλά καί ὁ πρτομάρτυς Θέκλα ὑπέρ Ἑλληνίς τις , εἰμί Φαλκονίλλης ὁ ὄνομα , ὁ Θεός . δήω , ὁ αἰώνιος αὐτός βάσανος ἀπαλλάσσω . καί ὁ μέγας δέ Μακάριος ἐντυγχάνω καθ´ ὁδός ὁ ὁ ἀρχιερεύς ὁ εἴδωλον ξηραίνω κρανίον , καί ἐρωτάω αὐτός , περί ὅς γλίχομαι μανθάνω , ἀκούω ἐκ αὐτός , λόγος γάρ ἀλήθεια ἐμπνέω αὐτός τηνικαῦτα δ θεός , ὡς ἡνίκα προσφέρω ὁ θυσία ὑπέρ ὁ νεκρός τότε παραμυθία μικρός αἰσθάνομαι . ἀλλά καί ὁ βασιλεύς Μαυρίκιος ἁμαρτία περιπίπτω μείζων ὁ ἀφίημι αὐτός , μυριοπληθής γάρ στρατός μάχαιρα παραδίδωμι βαρβαρικός , εὐχή ἀνήρ ὅσιος ἐκφεύγω ὁ αἰωνίζω Εἰκός δέ καί εἰς Ἅδης λέγω ὁ μακάριος αὐτός ψυχή κατέρχομαι ὁ θεῖος Ἀνδρέας ὁ Κρήτη , ἅτε ὁ ἐκεῖσε παρά Χριστός τελέω μυέω μυστήριον , πῶς τε νικάω καί ὅπως σουμοχλος ἐκεῖνος συντρίβω ἐγείρω , μή θαυμάζω οὗτος ἕνεκα , μηδέ ξένος ὁ πρᾶγμα ἡγέομαι , ἀλήχανον εἰμί λέγω καί ὁ ὁ κύριος παρατίθημι χείρ , καί εἰς ἅδην αὐτός κατέρχομαι . ὅς γάρ τρόπος ὁ Κύριος , εἰς χείρ σύ , πατήρ , παροράω ὁ πνέω ὅς ἐγώ , ἐγλλυμ́ , εἰς Ἅδης δέ ὅμως τηνικαῦτα κατέρχομαι · οὗτος δή καί ὁ κατά ὁ παρθένος διανοέω σύ ἄξιος . ὕστερος σός ὁ κύριος Καία γε ὁ ὁ πάθος καιρός εἶπον , πατήρ , εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνέω νυμφότιμον , ὁ μήν ὁ Δίκαιος τηνικαῦτα Ψυχή ὁ πρός ὁ ἄνω πορεία χαρίζομαι , οὐδέ γάρ διωρεὰν ὁ Χριστός ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω · ὁ δέ ὁ ἁμαρτωλός ψυχή καθάπερ καί πρότερος ὁ κάτω ἐναπομένω . καί δῆλος ἐκ ὅς ἐν ὁ εἰς ὁ κοίμησις . ὁ ὑπεράγιος θεοτοχοω λόγος αὐτός διέξεΣσιν ὁ θεῖος Ἀνδρέτ ; ὁ Κρήτη . Λέγος γάρ οὐτμσί · καί νῦν μέν ἀπαντάω ἄνθρωπος , καί αὐτός