cogPG.PG158 143
ἂτι τοῦ κακοῦ ποιητὴς οὐκ ἔστιν ὁ Θεός . Οὐχὶ Ἀὲ τῶν μὴ ὄντων . Εἰ γὰρ τὰ καλὰ παραχθῆναι λέγεται παρὰ Θεοῦ , ταῦτα καὶ ὄντα πάντως εἰσί . Τὸ δὲ κακὸν ἐπειδὴ οὐ παρήχθη παρα Θεοῦ , οὐδὲ ὄν ἐστι . Τοῦ κακοῦ λοιπὸν οὐκ ἔστι ποιητὴς ὁ Θεὸς , εἴγε τῶν μὴ ὄντων , ὡς ἔφημεν , οὐκ ἔστι ποιητὴς , λέγεται δὲ μὴ εἶναί τι τὸ κακὸν , ἐπειδὴ ἀνυπόστατο καὶ ἐφ´ ἑαυτοῦ μὴ ὑφέστηκε , Τοιοῦτος οὖν ἤγουν ἀγαθὸς ὑπὸ Θεοῦ παραχθεὶς διάβολος τῆς περιγείου τάξεως καὶ τῆς γῆς ἐνεχειρίσθη τὴν φυλακὴν παρ´ αὐτοῦ . Μὴ ἐνέγκας δὲ τόν τε φωτισμὸν καὶ τὴν τιμὴν ἣν ὁ Θεὸς αὐτῷ ἐχαρίσατο , ἐκ τοῦ κατὰ φύσιν εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐτράπη , καὶ ἐπήρθη κατὰ τοῦ πεποιηκότος αὐτὸν Θεοῦ - « Θήσω » καὶ γὰρ εἶπε « τὸν θρόνον μου ἐπὶ τῶν νεφελῶν , καὶ ἔσομαι ὅμοιος τῷ ὑψίστῳ . » Ἔνθεν ποῦ καὶ ὡς ἀστραπὴ κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ κατὰ γῆς ἔπεσε . Συναπεσπάσθη δὲ αὐτῷ καὶ συνέπεσε πλῆθος ἄπειρον τῶν ὑπ´ αὐτὸν τεταγμένων ἀγγέλων . Τοῦτο δὲ καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας ἔδειξεν οὕτως εἰπών · « Πῶς ἐξέπεσεν ὁ Ἑωσφόρος ὁ τὸ πρωῒ ἀνατέλλων , καὶ συνετρίβη εἰς τὴν γῆν ; ἐ Ἐωσφόρον δὲ αὐτὸν ἐκάλεσεν δι´ ἡν ἀπὸ Θεοῦ ἔσχε λαμπρότητα . Τούτοις οὖν ἀκολούθως καὶ τῷ θεο λόγῳ Γρηγορίῳ διείληπται . Ἐωσφόρον γὰρ αὐτὸν κἷπε διὰ τὴν λαμπρότητα , σκότος δὲ διὰ τὴν ἔπαοσιν καὶ γενόμενον καὶ λεγόμενον . Ἔκτοτε δὲ οἱ ἀκάθαρτοι δαίμονες τὸν καθ´ ἡμῶν ἀνεδέξαντο πόλεμον . Οὐδὲ γὰρ ἀνέχονται τοὺς ἀνθρώπους ὁρᾷν ἐκεῖσε σπεύδοντας ἀνελθεῖν ὅθεν κακοβούλως ἐξέπεσον , ὡς ὁ μέγας φησὶ Βασίλειος . Δοχεῖα καὶ γὰρ πάσης ὄντες κακίας καὶ τὴν τοῦ φθόνου νόσον ἐδέξαντο Οὐδὲ γὰρ ἐχθρὸς ἡμῖν ὁ διάβολος ἐκτίσθη παρὰ Θεοῦ ἀλλ´ ἐκ ζηλοτυπίας ἡμᾶς πολεμεῖ . Ὁρῶν γὰρ ἑαυτὸν ἐκ τῶν ἀγγέλων καταῤῥιφέντα , οὐκ ἔφερε βλέπειν τὸν γήῖνον ἐπὶ τὴν ἀξίαν τῶν ἀγγέλων διὰ προκοπῆς ἀνυψούμενον . Καὶ μία μὲν παρά γε τοῖς ἀγγέλοις καὶ τοῖς δαίμοσιν ἡ οὐσία , οὐχὶ δὲ καὶ ἡ προαίρεσις , καθὰ δὴ καὶ ἓπὶ ἀγαθῶν ἀνθρώπων καὶ πονηρῶν ἔστιν ἰδεῖν · μία μέν καὶ παρ´ αὐτοῖς ἡ φύσις ἐστὶν , οὐ μὴν δὲ καὶ γνώμη καὶ θέλησις ἡ αὐτήΚαὶ τὸ μὲν ὀρθόδοξον τῆς Ἐκκλησίας φρόνημα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · οἱ δὲ τῶν Ἑλλήνων σοφοὶ Πορφύριος καὶ Ἰάμβλιχος , διαφέρειν τοὺς δαίμονας κατὰ τὴν οὐσίαν λέγουσι , καὶ ἀλόγους τινὰς αὐτῶν καὶ ὑλαίους εἶναι , ἐμπίπτειν δὲ αὐτοὺς ἡμῖν οὐχ ὡς δυσμενεῖς ἀλλ´ ὡς ἡμῶν κολαστάς . Ἀλλὰ καὶ προγινώσκειν αὐτοὺς καὶ τὸ μέλλον εἰδέναι λέγουσι , πλὴν ούχὶ πάντας · τοὺς μὲν γὰρ τὰ ἄνω λαχόντας δαίμονας ἀληθεύειν παντάπασι , τοὺς δὲ ταρταρωθέντας ψευδεῖς εἶναί φασι , τοὺς δὲ περιγειοτέρους καὶ μέσους λοξοὺς εἶναι καὶ ἀμφιβόλους λέγουσιν . Ἀλλ´
Lemmas: αὔγ-ασμα ὁ κακός ποιητής οὐ εἰμί ὁ Θεός . οὐ ἀεί ὁ μή εἰμί . εἰμί γάρ ὁ καλός παράγω λέγω παρά Θεός , οὗτος καί εἰμί πάντως εἰμί . ὁ δέ κακός ἐπεί οὖον παράγω παρά Θεός , οὐδέ εἰμί εἰμί . ὁ κακός λοιπός οὐ εἰμί ποιητής ὁ θεός , εἰ ὁ μή εἰμί , ὡς φημί , οὐ εἰμί ποιητής , λέγω δέ μή εἰμί τίς ὁ κακός , ἐπεί ανυπόστατο καί ἐφίημι ἑαυτοῦ μή ὑφίστημι , τοιοῦτος οὖν ἤγουν ἀγαθός ὑπό Θεός παράγω διάβολος ὁ περίγειος τάξις καί ὁ γῆ ἐγχειρίζω ὁ φυλακή παρ´ αὐτός . μή φέρω δέ ὁ τε φωτισμός καί ὁ τιμή ὅς ὁ θεός αὐτός χαρίζομαι , ἐκ ὁ κατά φύσις εἰς ὁ παρά φύσις τρέπω , καί ἐπαίρω κατά ὁ ποιέω αὐτός Θεός - « τίθημι » καί γάρ εἶπον « ὁ θρόνος ἐγώ ἐπί ὁ νεφέλη , καί εἰμί ὅμοιος ὁ ὕψιστος . » ἔνθεν ποῦ καί ὡς ἀστραπή κατά ὁ ὁ κύριος φωνή ἐκ ὁ οὐρανός κατά γῆ πίπτω . Συναπεσπάσθη δέ αὐτός καί συμπίπτω πλῆθος ἤπειρος ὁ ὑπό αὐτός τάσσω ἄγγελος . οὗτος δέ καί ὁ προφήτης Ἠσαΐας δείκνυμι οὕτως εἶπον · « Πῶς ἐκπίπτω ὁ Ἑωσφόρος ὁ ὁ πρωΐ ἀνατέλλω , καί συντρίβω εἰς ὁ γῆ ; εἰ Ἑωσφόρος δέ αὐτός καλέω δις ἐάν ἀπό Θεός ἔχω λαμπρότης . οὗτος οὖν ἀκόλουθος καί ὁ τίθημι λόγος Γρηγόριος διαλαμβάνω . Ἑωσφόρος γάρ αὐτός ἵκω διά ὁ λαμπρότης , σκότος δέ διά ὁ ἔπαοσιν καί γίγνομαι καί λέγω . ἔκτοτε δέ ὁ ἀκάθαρτος δαίμων ὁ καθ´ ἐγώ ἀναδέχομαι πόλεμος . οὐδέ γάρ ἀνέχω ὁ ἄνθρωπος ὁράω ἐκεῖσε σπεύδω ἀνέρχομαι ὅθεν κακόβουλος ἐκπίπτω , ὡς ὁ μέγας φημί Βασίλειος . δοχεῖον καί γάρ πᾶς εἰμί κακία καί ὁ ὁ φθόνος νόσος δέχομαι οὐδέ γάρ ἐχθρός ἐγώ ὁ διάβολος κτίζω παρά Θεός ἀλ ἐκ ζηλοτυπία ἐγώ πολεμέω . ὁρῶν γάρ ἑαυτοῦ ἐκ ὁ ἄγγελος καταῤῥιφέντα , οὐ φέρω βλέπω ὁ γήινος ἐπί ὁ ἄξιος ὁ ἄγγελος διά προκοπή ἀνυψόω . καί εἷς μέν παρά γε ὁ ἄγγελος καί ὁ δαίμων ὁ οὐσία , οὐ δέ καί ὁ προαίρεσις , καθά δή καί ἐπί ἀγαθός ἄνθρωπος καί πονηρός εἰμί ὁράω · εἷς μέν καί παρ´ αὐτός ὁ φύσις εἰμί , οὖον μήv δέ καί γνώμη καί θέλησις ὁ αὐτή ὁ μέν ὀρθόδοξος ὁ ἐκκλησία φρόνημα οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · ὁ δέ ὁ Ἕλλην σοφός Πορφύριος καί Ἰάμβλιχος , διαφέρω ὁ δαίμων κατά ὁ οὐσία λέγω , καί ἄλογος τις αὐτός καί ὑλαῖος εἰμί , ἐμπίπτω δέ αὐτός ἐγώ οὐ ὡς δυσμενής ἀλ ὡς ἐγώ κολαστής . ἀλλά καί προγιγνώσκω αὐτός καί ὁ μέλλω οἶδα λέγω , πλήν οὐ πᾶς · ὁ μέν γάρ ὁ ἄνω λαγχάνω δαίμων ἀληθεύω παντάπασι , ὁ δέ ταρταρόω ψευδής εἰμί φημί , ὁ δέ περίγειος καί μέσος λοξός εἰμί καί ἀμφίβολος λέγω . Ἀλ