cogPG.PG158 131
« Οὐκ ἐκώλυσε δὲ τὸν θάνατον ὁ Θεὸς , ἵνα μὴ ἀθάνατον ἡμῖν τὴν ἀῤῥωστίαν τηρήσῃ . » Ἐπὶ κέρδει λοιπὸν ὁ θάνατος , καὶ ἐπὶ´ εὐεργεσίαν ἡ τιμωρία δίδοται κατὰ τὸν ἐν θεολογίᾳ μέγαν Γρηγόριον . Ἐφ᾽´ καὶ σκυθρωπάζειν ἐπὶ τούτοις οὐκ εὔλογον . Εἰ Κγὰρ καὶ εἰς γῆν ὅθεν ἐλήφθημεν ἀποστρεφόμεθα κατὰ τὴν ἀρὰν ἐκείνην τὴν οὔτω λέγουσαν « Γῆ ε καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , » ἀλλ´ ἐκεῖθεν , ὡς ὁ χρυσοῤ ῥήμων Ἰωάννης φησὶ , καὶ αὖθις ἀναλαμβανόμεθα , κἀντεῦθεν ἐπὶ τὸ βέλτιον μεταστοιχειούμεθα , καὶ παιοῦτοι γινόμεθα πάλιν ὁποῖοι καὶ πρότερον ἦμεν , τουτέστιν ἄφθαρτοι καὶ ἀθάνατοι . Ἀμφιβάλλειν οὖν ἐπὶ τούτοις οὐ δίκαιον , εἴγε καὶ μᾶλλον οἱ θεῖοι Πατέρες οὐδὲν ἡμῖν ἕτερον ἐπαγγέλλεσθαι λέγουσι τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ἢ τὴν πρὸς τὸ ἀρχαῖον τῶν πεπτωκότων ἀποκατάστασιν . Καὶ πρόσσχες , εἰ βούλει , πρὸ τῶν ἄλλων τῷ θειοτάτῳ Ἀναστασίῳ περὶ τούτων οὕτως λέγοντι · « Καὶ ἐποίησεν τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεός · κατ´ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . Πρώτη ποίησις αὐτη , ἀπλῆ , ἄζυγος , ἄφθαρτος · πρὸς ἣν δὴ ποίησιν ἀφορᾷ καὶ ἡ τῷν σωμάτων ἀνάστασις . » Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Ἡ ἐν Εὐαγγελίοις τοῦ πλανωμένου προβάτου παραβολὴ καὶ ἡ τῆς ἀπολλυμένης ὡσαύτως δραχμῆς αὐτὴν ὑπεμφαίνουσι πάντως τὴν τοῦ ἀνθρώπου καὶ πλάνην καὶ ἔκπτωσιν , καὶ τὴν εἰς τὸ πάλιν ἐπιστροφὴν καὶ ἀνάκλησιν . Ἐπὶ τούτῳ γὰρ καὶ κλίνας οὐρανοὺς ὁ Θεὸς καταβέβηκε καὶ ἄνθρωπος γέγονεν , ἵνα τοὺς ἐκπεσόντας ἡμᾶς ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν καὶ πρώτην ἐπαναγάγῃ τιμήν . Καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἐπιστρέψας ὁ ἄσωτος ἤκουσεν · « Ἐνδύσατε αὐτὸν τὴν Κπρώτην στολήν . κ ΕΙ δὲ καὶ λέγουσί τινες πλασθῆναι μὲν ἀθάνατον ὑπὸ Θεοῦ τὸν Ἀδὰμ , δυνάμει δὲ θνητὸν εἶναι , τοῦτέστι δύνασθαι θνητότητι περιπεσεῖν , εἴγε μὴ φύλαξ ἐσεῖται τῆς δοθείσης αὐτῷ ἐντολῆς , δεχόμεθα μὲν τὸν λόγον αὐτῶν(ὐπεράδεκτος γὰρ εἶναι δοκεῖ καὶ μάλιστα τοῖς μὴ θέλουσι ταῖς τῶν ἁγίων Πατέρων ἐμβαθύνειν γραφαῖς ) , πάσχειν δὲ ὅλως αὐτὸν , τουτέστιν οἶῳ δή τινι φυσικῷ πάθει πρὸ τῆς παραβάσεως ὑποκεῖσθαι , οὐδαμοῦ τοῦτο καταδεχόμεθα . Πῶς γὰρ , εἴ γέ τινα τῶν ἁγίων Πατέρων τοιοῦτόν τι περὶ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου διεξιόντα οὐχ εὕρομεν ; Μᾶλλον μὲν οὖν ἀπαθῆ λέγουσι τὸν τοιοῦτον εῖναι , καὶ σωματικῶν πασῶν ὑπέρτερον ἀναγκῶν , αὐτίκα γὰρ ὁ θειότατος Ἰωάννης Δαμασκηνὸς ἄκραν ἔχειν ἀπάθειαν τὸν πρὸ τῆς παραβάσεως ἄνθρωπον ἔλεγε · πεῖνα γὰρ καὶ δίψα , κόπος καὶ ὕπνος καὶ τῳ κεφαλαίῳ αὐτοῦ λέγων εὔρηται , μετὰ τὴν παράβασιν εἰς τὸν ἀνθρώπινον βίον εἰσήλθοσαν . Ἀλλὰ καὶ ὁ Σιναΐτης θεῖος Ἀναστάσιος ἐν τῷ περὶ Ἀναστάσεως λόγῳ αὐτοῦ τὰ ἀδιάβλητα ταῦτα πάθη τῇ τῆς κακίας εἰσόδῳ συνεπακολουθῆσαι ἡμῖν ἔλεγεν ἐν τῇ τοῦ δερματίνου χιτῶνος περιβολῇ . Οὐδὲ
Lemmas: « οὐ κωλύω δέ ὁ θάνατος ὁ θεός , ἵνα μή ἀθάνατος ἐγώ ὁ ἀρρωστία τηρέω . » ἐπί κέρδος λοιπός ὁ θάνατος , καί ἐπί εὐεργεσία ὁ τιμωρία δίδωμι κατά ὁ ἐν θεολογία μέγας Γρηγόριος . Ἐφ᾽´ καί σκυθρωπάζω ἐπί οὗτος οὐ εὔλογος . εἰμί Κγὰρ καί εἰς γῆ ὅθεν λαμβάνω ἀποστρέφω κατά ὁ ἀρή ἐκεῖνος ὁ οὐτάω λέγω « Γῆ ε καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , » ἀλ ἐκεῖθεν , ὡς ὁ χρυσός ῥήμων Ἰωάννης φημί , καί αὖθις ἀναλαμβάνω , ἐντεῦθεν ἐπί ὁ ἀγαθός μεταστοιχειόω , καί παίω γίγνομαι πάλιν ὁποῖος καί πρότερος εἰμί , τουτέστιν ἄφθαρτος καί ἀθάνατος . ἀμφιβάλλω οὖν ἐπί οὗτος οὖον Δίκαιος , εἰ καί μᾶλλον ὁ θεῖος πατήρ οὐδείς ἐγώ ἕτερος ἐπαγγέλλω λέγω ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ἢ ὁ πρός ὁ ἀρχαῖος ὁ πίπτω ἀποκατάστασις . καί προσέχω , εἰμί βούλομαι , πρό ὁ ἄλλος ὁ θεῖος Ἀναστάσιος περί οὗτος οὕτως λέγω · « καί ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὁ Θεός · κατ´ εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . Πρώτη ποίησις ἀϋτή , ἀπλῆ , ἄζυγος , ἄφθαρτος · πρός ὅς δή ποίησις ἀφοράω καί ὁ τῷ σῶμα ἀνάστασις . » καί τίς χρή πολύς λέγω ; ὁ ἐν Εὐαγγέλιος ὁ πλανάω πρόβατον παραβολή καί ὁ ὁ ἀπόλλυμι ὡσαύτως δραχμή αὐτός ὑπεμφαίνω πάντως ὁ ὁ ἄνθρωπος καί πλάνη καί ἔκπτωσις , καί ὁ εἰς ὁ πάλιν ἐπιστροφή καί ἀνάκλησις . ἐπί οὗτος γάρ καί κλίνη οὐρανός ὁ θεός καταβαίνω καί ἄνθρωπος γίγνομαι , ἵνα ὁ ἐκπίτνω ἐγώ ἐπί ὁ ἀρχαῖος καί πρῶτος ἐπανάγω τιμή . καί γάρ εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ἐπιστρέφω ὁ ἄσωτος ἀκούω · « ἐνδύω αὐτός ὁ Κπρώτην στολή . Κ ΕΙ δέ καί λέγω3 τις πλάσσω μέν ἀθάνατος ὑπό Θεός ὁ Ἀδάμ , δύναμις δέ θνητός εἰμί , τουτέστι δύναμαι θνητότης περιπίπτω , εἰ μή φύλαξ σέω ὁ δίδωμι αὐτός ἐντολή , δέχομαι μέν ὁ λόγος αὐτῶν(ὐπεράδεκτος γάρ εἰμί δοκέω καί μάλιστα ὁ μή ἐθέλω ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων ἐμβαθύνω γραφεύς ) , πάσχω δέ ὅλως αὐτός , τουτέστιν οἶος δή τις φυσικός πάθος πρό ὁ παράβασις ὑπόκειμαι , οὐδαμοῦ οὗτος καταδέχομαι . Πῶς γάρ , εἰμί γε τις ὁ ἅγιος Πατέρων τοιοῦτος τίς περί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος διέξειμι οὐ εὑρίσκω ; μᾶλλος μέν οὖν ἀπαθής λέγω ὁ τοιοῦτος εἰμί , καί σωματικός πᾶς ὑπέρτερος ἀνάγκη , αὐτίκα γάρ ὁ θεῖος Ἰωάννης Δαμασκηνός ἄκρος ἔχω ἀπάθεια ὁ πρό ὁ παράβασις ἄνθρωπος λέγω · πεῖνα γάρ καί δίψα , κόπος καί ὕπνος καί ὁ κεφάλαιος αὐτός λέγω εὑρίσκω , μετά ὁ παράβασις εἰς ὁ ἀνθρώπινος βίος εἰσέρχομαι . ἀλλά καί ὁ Σιναΐτης θεῖος Ἀναστάσιος ἐν ὁ περί Ἀνάστασις λόγος αὐτός ὁ ἀδιάβλητος οὗτος πάθος ὁ ὁ κακία εἴσοδος συνεπακολουθέω ἐγώ λέγω ἐν ὁ ὁ δερμάτινος χιτών περιβολή . οὐδέ