cogPG.PG158 296
δραπετεύει ἐκεῖθεν , τοῖς Πουλγάροις προσέρχεται , ἀδραῖς αὐτοὺς ὑποσχέσεσι καταδεσμεῖ . Ὁθεν καὶ μετὰ πλήθους ἀπείρου πρὸς τὴν Βυζαντίδα ἔρχεται , καὶ διὰ σωλῆνος ὑδροφόρου κλέπτει τὴν εἴσοδον , καὶ οὕτω τῆς βασιλείας αὖ ἐπιδράσσεται , τοῦ Ἀψιμάρου εἰς Ἀπολλωνίδα φυγόντος . Ἔτη οὖν ἑπτὰ κρατήσας τὸν μὲν Ἀψίμαρον μέσῃ τῇ πόλει θριαμβεύσας ἀνεῖλεν , ὡσαύτως καὶ Λεόντιον · τὸν δὲ πατριάρχην Καλλίνικον , ἐπειδήπερ ἀντέστη προλαβὼν αὐτῷ πειρωμένῳ Ἐκκλησίαν χαλάσαι , τυφλώσας ἐξώριζεν ἐν Ῥώμῃ , καὶ ἀντ´ αὐτοῦ προβάλλε ται Κυριακὸν τὸν ἐν τῇ νήσῳ Ἀμάστριδι ἔγκλειστον ὄντα · προηγόρευσε γὸρ αὐτῷ τὴν τῆς βασιλείας ἀποκατάστασιν . Καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , δίκην βοσκημάτων πάντας ἀπέκτεινε · μαινόμενος γὰρ ἦν . Ὅθεν καὶ διὰ μικροῦ σκάφους ἀπὸ Χερσῶνος ἐπανερχόμενος καὶ κλύδωνι περιπεσὼν τὴν ἐνδομυχοῦσαν αὐτῷ κακίαν δήλην καθίστησιν . Ἐπειδὴ γὰρ τῶν οἰκείων τις αὐτῷ ἔλεγεν · « Ἰδοὺ ἀποθνήσκεις , δέσποτα , καὶ ὑπόσχου τῷ Θεῷ , ἐάν σοι δώσῃ τὴν βασιλείαν , μηδένα τῶν ἐχθρῶν σου λυπῆσαι · » ἔφη · « Ἐνταῦθά με καταποντισάτω Κύριος , εἰ φείσομαί πινος ἐξ αὐτῶν . » Πρὸς τούτοις δὲ καὶ βαλὼν ὁ τύραννος οὗτος κατὰ νοῦν ὅσα οἱ Χερσωνῖται κατ´ αὐτοῦ ἐμελέτων τῷ Ἀψιμάρῳ χαριζόμενοι , πέμπει στρατὸν κατ´ αὐτῶν . Καὶ ἦν ἰδεῖν θέαμα ἐλεεινόν . Πᾶσαν ἡλικίαν ἐκέλευσεν ἀνηλεῶς ἀποσφάττεσθαι . Καὶ δὴ καὶ ἀποσφάττονται γέροντες , νέοι , γυναῖκες , παῖδες καὶ πάντες ἁπλῶς . Εἶτά τι μαθὼν Ἰουστι . νιανὸς ὅτι τῶν νεογνῶν πάντη βρεφῶν οἱ σταλέντες ἐκεῖνοι ἐφείδοντο , καχλάζει ἐπὶ πλέον τῷ θυμῷ καὶ στόλον ἕτερον ἐκπέμπει , ὡς κολασθῆναι μὲν καὶ τοὺς τροαποσταλέντας , ἀναιρεθῆναι δὲ καὶ πᾶσαν βρεφικὴν ἡλικίαν . καθίστησι δὲ τοῦ στόλου ἡγεμόνα Φι . λιππικὸν τὸν καὶ Βαρδάνην λεγόμενον . Ἀπῆλθον ἐκεῖσε λοιπὸν , καὶ τὴν τοῦ κρατοῦντος μυσαχθέντες ἀπανθρωπίαν , καὶ μὴ φέροντες αἵμασιν ἀδίκοις καταχρανθῆναι , εἰς στάσιν χωροῦσιν , ἄνακτα δὲ καὶ κράτορα Φιλιππικὸν ποιοῦσι . Καιρὸς διῆλθεν ἐπὶ τούτοις ἱκανός . Θροεῖται ὁ βασιλεὺς , μανθάνει ἐκεῖθεν οὐδὲν , ἐξέρχεται στρατὸν οὐκ ὀλίγον ἐπισυρόμενος . Φθάνει ἕως Σινώπης αὐτῆς , ὁρᾷ διὰ θαλάττης ἐρχόμενα πλοῖα . Εὐθὺς ἀνθυποστρέφει καὶ αὐτός . Ἀλλὰ πρῶτος ὁ Φιλιππικὸς τὰ βασίλεια καταλαμθάνει . Ὅθεν καὶ ὑστερήσας ὁ Ἰουστινιανὸς ἐν τοῖς τοῦ Δαμάτρυος ὄρεσι σὺν αὐτῷ συνάγεται τῷ στρατῷ . Ἀποστέλλει πρὸς αὐτὸν ὁ Φιλιππικὸς ἀντιπακειοαλών ἀποτέμνουσι . Κωατεῖ λοιπὸν ὁ Φιλιππικὸς Κέτη δύο . Ἀλλὰ καὶ τοῦτον πάλιν εἰσελθόντες τινὲς ὰτονὸ Θράκης ἐκτυφλοῦσι . Καὶ θασιλεύει Ἀρτέμιος ὁ καὶ Ἀναστάσιος ἔτη δύο , καὶ μετὰ τοῦτον Θεοδόσιος τῶν κάτω ἔτη δύο . Θυτος καὶ ἄκων ἐξέστη τῆς βασιλείας καὶ ἀντὶ πορφύρας
Lemmas: δραπετεύω ἐκεῖθεν , ὁ Πουλγάροις προσέρχομαι , ἁδρός αὐτός ὑπόσχεσις καταδεσμέω . ὅθεν καί μετά πλῆθος ἤπειρος πρός ὁ Βυζαντίς ἔρχομαι , καί διά σωλήν ὑδροφόρος κλέπτω ὁ εἴσοδος , καί οὗτος ὁ βασίλεια αὖος ἐπιδράσσομαι , ὁ Ἀψίμαρος εἰς Ἀπολλωνίς φυγή . ἔτης οὖν ἑπτά κρατέω ὁ μέν Ἀψίμαρος μέσος ὁ πόλις θριαμβεύω ἀναιρέω , ὡσαύτως καί Λεόντιος · ὁ δέ πατριάρχης καλλίνικος , ἐπεί ἀνθίστημι προλαμβάνω αὐτός πειράω ἐκκλησία χαλάω , τυφλόω ἐξορίζω ἐν Ῥώμη , καί ἀντ´ αὐτός προβάλλω ὁ Κυριακός ὁ ἐν ὁ νῆσος Ἄμαστρις ἐγκλειστός εἰμί · προαγορεύω γόρ αὐτός ὁ ὁ βασίλεια ἀποκατάστασις . καί ἁπλόος εἶπον , δίκη βόσκημα πᾶς ἀποκτείνω · μαίνομαι γάρ εἰμί . ὅθεν καί διά μικρός σκάφος2 ἀπό Χερσών ἐπανέρχομαι καί κλύδων περιπίπτω ὁ ἐνδομυχέω αὐτός κακία δῆλος καθίστημι . ἐπεί γάρ ὁ οἰκέω τις αὐτός λέγω · « ἰδέ ἀποθνῄσκω , δεσπότης , καί ὑπισχνέομαι ὁ Θεός , ἐάν σύ δίδωμι ὁ βασίλειος , μηδείς ὁ ἐχθρός σύ λυπέω · » φημί · « ἐνταῦθα ἐγώ καταποντίζω Κύριος , εἰμί φείδομαι πίνος ἐκ αὐτός . » πρός οὗτος δέ καί βάλλω ὁ τύραννος οὗτος κατά νόος ὅσος ὁ χερσωνιος κατ´ αὐτός μελετάω ὁ Ἀψίμαρος χαρίζομαι , πέμπω στρατός κατ´ αὐτός . καί εἰμί ὁράω θέαμα ἐλεεινός . πᾶσα ἡλικία κελεύω ἀνηλεής ἀποσφάζω . καί δή καί ἀποσφάζω γέρων , νέος , γυνή , παῖς καί πᾶς ἁπλόος . εἶτα τίς μανθάνω ιουειμι . νιανὸς ὅτι ὁ νεογνός πάντῃ βρέφος ὁ στέλλω ἐκεῖνος φείδομαι , καχλάζω ἐπί πλέω ὁ θυμός καί στόλος ἕτερος ἐκπέμπω , ὡς κολάζω μέν καί ὁ τροαποσταλέντας , ἀναιρέω δέ καί πᾶς βρεφικός ἡλικία . καθίστημι δέ ὁ στόλος ἡγεμών φεῖ . λιππικὸν ὁ καί Βαρδάνη λέγω . ἀπέρχομαι ἐκεῖσε λοιπός , καί ὁ ὁ κράτος μυσάζω ἀπανθρωπία , καί μή φέρω αἷμα ἄδικος καταχράομαι , εἰς στάσις χωρέω , ἄναξ δέ καί κράτωρ Φιλιππικός ποιέω . Καιρός διέρχομαι ἐπί οὗτος ἱκανός . θροέω ὁ βασιλεύς , μανθάνω ἐκεῖθεν οὐδείς , ἐξέρχομαι στρατός οὐ ὀλίγος ἐπισύρω . φθάνω ἠώς Σινώπη αὐτός , ὁράω διά θάλασσα ἐρχόμενος πλοῖον . εὐθύς ἀνθυποστρέφω καί αὐτός . ἀλλά πρῶτος ὁ φιλιππικός ὁ βασίλεια καταλαμβάνω . ὅθεν καί ὑστερέω ὁ Ἰουστινιανός ἐν ὁ ὁ Δαμάτρυος ὄρος σύν αὐτός συνάγω ὁ στρατός . ἀποστέλλω πρός αὐτός ὁ φιλιππικός αντιπακειοαλς ἀποτέμνω . Κωατεῖ λοιπός ὁ φιλιππικός Κέτη δύο . ἀλλά καί οὗτος πάλιν εἰσέρχομαι τις άτονος Θρᾴκη ἐκτυφλόω . καί θασιλευις Ἀρτέμιος ὁ καί Ἀναστάσιος ἔτος δύο , καί μετά οὗτος Θεοδόσιος ὁ κάτω ἔτος δύο . Θύτος καί ἄκων ἐξίστημι ὁ βασίλεια καί ἀντί πορφύρα