cogPG.PG158 156
προσηύξατο μετατεθῆναι ὁ δίκαιος , ὡς μηκέτι τοιοῦτόν τι θεάσηται , Ἔγνω δὲ Κάῖν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Ἐνώς . Τούτῳ τῷ Ἐνὼς γεννᾶται παῖδα , Γαῖδᾶν δὲ γεννᾷ τὸν Μαλελεὴλ , Μαλελεὴλ δὲ γεννᾷ τὸν Μαθουσάλα , καὶ Μαθουσάλα ἐγέννησε τὸν Λάμεχ . Ἔλαβε δὲ ἑαυτῷ ὁ Λάμεχ δύο γυναῖκας , Ἀδᾶ καὶ Σελᾶ καὶ ἔφῃ πρὸς αὐτάς · « Ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου , γυναῖκες Λάμεχ , ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους , ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοὶ , ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Κάν , ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά . » Καὶ ζητοῦσιν ἐνταῦθα διὰ τί ἐκ μὲν Κάϊν ἑπτάκις ἐκδεδίκηται , καὶ ταῦτα τὸν κεῖνον ἀδελφὸν εργον Κφόνου ποιήσαντος , ἐκ δὲ Λαμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά . Καὶ λέγομεν ὅτι ὁ μέν Κάῖν οὔπω ἔγνω ὁποῖόν ἐστιν ὁ φόνος κακὸν , οὔπω εἶδε φωνέα τιμωρούμενον , οὔπω εἶδε τὸν Θεὸν ἐπ´ αὐτῷ ἁγανακτοῦντα ´ ἐφ´ ᾧ καὶ τιμωρίας οὐ τοσοῦτον βαρείας μετέσχηκεν . Ὁ δὲ Λάμεχ βαρύνεται τῇ κολάσει , ὅτι φονεὺς ἦν μετὰ τὸν νόμον καὶ τὸ κατάκριμα , ὅτι τοῦ Κάϊῃ ἑαυτὸν οὐκ ἐσωφρόνισεν ὑποδείγματι · βθεν καὶ βαρυτέραν ἐκείνου τὴν κόλασιν δέχεται . Ἀλλʹ ὁ μὲν Κάῖν ἐπὶ τῷ φόνῳ συγγνώμης οὐκ ἔτυχεν . ὅτι καὶ π·ρὰ Θεοῦ ἐλεγχόμενος κρύπτειν ἔσπειλδε τὸ ἁμάρτημα · ὁ δὲ Λάμεχ τῆς μιαιφονίας ἀπαλάσσεται , ὅτι τὴν καθ´ ἑαυτοῦ ψῆφον καὶ μόνος ἐξήνεγκεν , ὅτι μείζονος ἑαυτὸν ἔδειξε κολάσεως ἄξιον , οὕτως εἰπών · ο Ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά . » Εἰ δὲ κἀκεῖνο πολυπραγμονεῖς , ἀγαπητὲ , ὅπερ πρὸς Κάϊν εἶπεν ὁ Θεὸς , ὅτι πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάῖν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει , ὁ χρυσοῤῥήμων Ἱωάννης ἐν τῷ κατ´ Ἰουδαίων ἕκτῳ λόγῳ διδάξει σε κατὰ ῥῆμα διεξιών οὑτωσὶ · « Μὴ φοβοῦ , φησί · βιώσῃ βίον μακρόν · κἂν ἀνέλῃ σέ τις , πολλαῖς ἔσται τιμωρίαις ὧπεύθυνος . Ὁ γὰρ ἑπτὰ ἀριθμός παρὰ τῇ Γραφῇ ἀδιορίσθου πλήθους ἐστὶ σημαντικός . Ὁ ἀνελών σε , φησὶ , καὶ των ἐπικειμένων σοι ἀπαλλάξει κολάσεων , αὐτὸς ἐφ´ ἑαυτὸν ἐπισπασεται τὴν τιμωρίαν . Καὶ δοκεῖ μὲν εἶναι βραχὺ τὸ λεγόμενον , πολλῆς δὲ ὅμως κηδεμονίας ἐστί . Καὶ γὰρ τοὺς μετὰ ταῦτα σωφρονίσαι βουλόμενος , τοιοῦτον ἐπενόησε κολάσεως τρόπον , ὃς ἀπαλλάξαι κἀκεῖνον τῆς τιμωρίας ἠδύνατο . Εἰ μὲν γὰρ εὐθέως αὐτὸν ἀνεῖ λεν , ἀπῆλθεν ἂν ἔχων τὴν ἀμαρτίαν , καὶ τοῖς υετὰ ταῦτα οὐκ ἂν ἐγένετο γνώριμος . Νυνὶ ἀφεθεὶς πολὺν Κχρόνον ζῆσαι ἐν ἐκείνῳ τῷ τρόμῳ , διδάσκαλος τοῖς ὰταντῶσι καθίστατο πᾶσι διὰ τῆς ὅψεως . Ἀλλὰ τί ἂή ποτε τὴν ἁμαρτίαν ὁμολογήσας , καὶ εἰπὼν μείσονα συγγνώμης ἡμαρτηκέναι , οὐκ ἂν ἴσχυσεν ἀπονψασθαι τὸ ἀμάρτημα ; Καίτοι γε ὁ Προφήτης φηοὶ , « Λέγε σὺ τὰς ἀνομίας σου πρῶτος , ἰνα δικαίως
Lemmas: προσεύχομαι μετατίθημι ὁ δίκαιος , ὡς μηκέτι τοιοῦτος τίς θεάομαι , γιγνώσκω δέ Κάϊν ὁ γυνή αὐτός , καί συλλαμβάνω τίκτω ὁ Ἐνώς . οὗτος ὁ Ἐνώς γεννάω παῖς , Γαῖδᾶν δέ γεννάω ὁ μαλελεήλ , μαλελεήλ δέ γεννάω ὁ Μαθουσάλας , καί Μαθουσάλας γεννάω ὁ Λάμεχ . λαμβάνω δέ ἑαυτοῦ ὁ Λάμεχ δύο γυνή , ἀδῆ καί Σελᾶ καί φημί πρός αὐτός · « ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ , γυνή Λάμεχ , ἐνωτίζομαι ἐγώ ὁ λόγος , ὅτι ἀνήρ ἀποκτείνω εἰς τραῦμα ἐγώ καί νεανίσκος εἰς μώλωψ ἐγώ , ὅτι ἑπτάκις ἐκδικέω ἐκ κἄν , ἐκ δέ Λάμεχ ἑβδομήκοντα ἑπτά . » καί ζητέω ἐνταῦθα διά τίς ἐκ μέν Κάϊν ἑπτάκις ἐκδικέω , καί οὗτος ὁ ἐκεῖνος ἀδελφός ἔργον κφονοος ποιέω , ἐκ δέ Λάμεχ ἑβδομήκοντα ἑπτά . καί λέγω ὅτι ὁ μέν Κάϊν οὔπω γιγνώσκω ὁποῖος εἰμί ὁ φόνος κακός , οὔπω ὁράω Φωνέας τιμωρέω , οὔπω ὁράω ὁ θεός ἐπι αὐτός ἀγανακτέω ´ ἐφίημι ὅς καί τιμωρία οὖον τοσοῦτος βαρύς μετέχω . ὁ δέ Λάμεχ βαρύνω ὁ κολάζω , ὅτι φονεύς εἰμί μετά ὁ νόμος καί ὁ κατάκριμα , ὅτι ὁ καίω ἑαυτοῦ οὐ σωφρονίζω ὑπόδειγμα · βθεν καί βαρύς ἐκεῖνος ὁ κόλασις δέχομαι . ἀλλά ὁ μέν Κάϊν ἐπί ὁ φόνος συγγνώμη οὐ τυγχάνω . ὅτι καί π·ρὰ Θεός ἐλέγχω κρύπτω ἔσπειλδε ὁ ἁμάρτημα · ὁ δέ Λάμεχ ὁ μιαιφονία ἀπαλλάσσω , ὅτι ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ψῆφος καί μόνος ἐκφέρω , ὅτι μείζων ἑαυτοῦ δείκνυμι κόλασις ἄξιος , οὕτως εἶπον · ὁ ἐκ δέ Λάμεχ ἑβδομήκοντα ἑπτά . » εἰμί δέ ἐκεῖνος πολυπραγμονέω , ἀγαπητός , ὅσπερ πρός Κάϊν εἶπον ὁ θεός , ὅτι πᾶς ὁ ἀποκτείνω Κάϊν ἑπτά ἐκδικέω παραλύω , ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἐν ὁ κατ´ Ἰουδαῖος ἕκτος λόγος διδάσκω σύ κατά ῥῆμα διέξειμι οὑτωσί · « μή φοβέω , φημί · βιόω βίος μακρός · κἀν ἀναιρέω σός τις , πολύς εἰμί τιμωρία ὧπεύθυνος . ὁ γάρ ἑπτά ἀριθμός παρά ὁ γραφή ἀδιόριστος πλῆθος εἰμί σημαντικός . ὁ ἀναιρέω σύ , φημί , καί ὁ ἐπίκειμαι σύ ἀπαλλάσσω κόλασις , αὐτός ἐφίημι ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ τιμωρία . καί δοκέω μέν εἰμί βραχύς ὁ λέγω , πολύς δέ ὅμως κηδεμονία εἰμί . καί γάρ ὁ μετά οὗτος σωφρονίζω βούλομαι , τοιοῦτος ἐπινοέω κόλασις τρόπος , ὅς ἀπαλλάσσω ἐκεῖνος ὁ τιμωρία δύναμαι . εἰμί μέν γάρ εὐθύς αὐτός ἀνίημι Λεν , ἀπέρχομαι εἄν ἔχω ὁ ἁμαρτία , καί ὁ υετός οὗτος οὐ εἄν γίγνομαι γνώριμος . νυνί ἀφίημι πολύς Κχρόνον ζῶ ἐν ἐκεῖνος ὁ τρόμος , διδάσκαλος ὁ θνῄσκω καθίστημι πᾶς διά ὁ ὅψις . ἀλλά τίς ἀεί ποτός ὁ ἁμαρτία ὁμολογέω , καί εἶπον μένω συγγνώμη ἁμαρτάνω , οὐ εἄν ἰσχύω ἀποφέρω ὁ ἁμάρτημα ; καίτοι γε ὁ Προφήτης φημί , « λέγω σύ ὁ ἀνομία σύ πρῶτος , ἵνα δικαίως