cogPG.PG158 287
Ἡ δὲ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων ἐκκλησία δρομικὴ ξυλότρουλος ἐκτίσθη τὸ πρότερον παρὰ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου , ἐμεγαλύνθη δὲ καὶ ὡς ἔχει νῦν κατεσκευάσθη παρὰ Θεοδώρας , γυναικὸς Ἰουστινιανοῦ , Τὸ δὲ ἂγιον βῆμα ἐκεῖσε εἰάθη διὰ τὰ ἐν αὐτῷ κείμενα τίμια λείψανα πατριαρχῶν τε καὶ ἀποστόλων . γίνωσκε δὲ , ἀγαπητέ , ὅτι κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ καὶ ἡ Ὑπαπαντὴ ἑορτάζεσθαι ἤρξατο , ἥτις κατὰ τὸν χρυσοῤῥήμονα Ἰωάννην οὐκ ἔστιν ἐναρίθμιος ταῖς Δεσποτικαῖς ἑορταῖς . Ὡς γὰρ ἐν ἕξ ἡμέραις τὰ πάντα ἐποίησεν , οὔτω καὶ ἐν ἕξ ἑορταῖς τὰ τῆς ἐνσάρκου οἰκονομίας ἐπλήρωσε , τῇ Γεννήσει , τῷ Βαπτίσματι , τῷ Σταυρῷ , τῇ Ἀναστάσει , τῇ Ἀναλήψει καὶ τῇ Πεντηκοστῇ . Λείπεται οὗν ἡ ἑβδόμη , ἐν ᾖ πᾶσα κατάπαυσις . Τότε καὶ ἡ θάλασσα ἐξελθοῦσα τῶν ὁρίων αὐτῆς ἐπὶ μίλια τρία πρὸς τὰ μέρη τῆς Θρᾴκης , καὶ πολλὰς χώρας καὶ ἀνθρώπους ἀποπνίξασα ὑπέστρεψε . Τότε δὲ καὶ θανατικὸν ἀνθρώπων ἐν Κωναταντιναι , πόλει γέγονε . Τοσοῦτον δὲ ἦν ὥστε μένειν ἀτάφους τοὺς ἀποθνήσκοντας ἡμέρας γʹ · οὐδὲ γὰρ ἦν ὁδός διὰ τὸ πλῆθος θάπτεσθαι . Ἐπεκράτει δὲ μῆνας Ἰούλιον καὶ Αὔγουστον . Ἐντεῦθεν καὶ πᾶσα ἡ γῆ απώζεσε διὰ τὰ πτώματα . Τοσοῦτον δὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀποθνησκόντων ἦν ὥστε χιλίους κραββάτους τὸν βασιλέα ποιῆσαι χάριν τοῦ ἀποκομίζεσθαι αὐτούς , . Καὶ αὖ τοῦτο μόνον ἀλλὰ καὶ ἁμάξας πλείστας καὶ ἡμιόνους ὡσαύτως ἐκέλευσεν ἐπὶ τῇ μετακομιδῇ αὐτῶν ὑπηρετεῖν . Ἐπιτεινομένης δὲ τῆς θνήσεως εἰς τὸν αἰγιαλὸν τοὺς πλείους ἔῤῥιπτον . Καὶ ἀπλως εἰπεῖν , τόπος οὐκ ἦν ἐν ᾧ οὐκ ἔκειντο νεκροὶ ἀποζῶντες . Βρονταὶ δὲ καὶ ἀστραπαὶ τοσοῦτον γεγόνασι φοβεραὶ ὥστε καὶ καθεύδοντάς τινας καυθῆναι . Γέγονε καὶ σεισμὸς παγκόσμιος · πᾶσαι γὰρ πόλεις καὶ χῶραι καταποθῆναι ἐκινδύνευον . Καὶ ἡ θάλασσα μίλια βʹ παρεξέβη . Δεύτερος αὖθις σεισμὸς ἡμέρας δέκα , δι´ ὅλου σείων , ὡς καὶ τὸν βασιλέα χωρὶς στέμματος διελθεῖν τὴν τοῦ Χριστοῦ γεννῶν ἡμέραν . Ἔτερον θανατικὸν ἐκ βουβῶνος διαφθεῖρον ἅπαντας , οὐχ ἧττον τοῦ προτέρου , μῆνας δʹ . Καὶ πάλιν ὲν Ἀντιοχείᾳ σεισμὸς ἐπὶ ὥραν μίαν , καὶ χιλιάδες εʹ συνεπόθησαν , Καὶ εἰ μὴ κατὰ τὸν ὄνειρον ὃν εἶδέ τις , ἔγραψαν ἐν τοῖς προθύροις , « Χριστὸς μεθ´ ἡμῶν , στῆτε , » πᾶσα ἡ πόλις συνεχώθη . Ἐφάνη καὶ κομήτης ἡμέρας κʹ , καὶ μετὰ νρόνοτινὰ γέγονεν ἀστέρων δρόμος ἀφ´ ἑσπέρας ἕως πρω , ὡς πάντας λέγειν ὅτι πίπτουσιν οἱ ἀστέρες . Εἷτα ὁ ἥλιος ἔλαμψε χωρὶς ἀκτίνων , ὥσπερ καὶ ἡ σελήνη . Τότε δὴ καὶ ἄνθρωπος ἦλθεν ἀπὸ δύσεως κωμοδρόμος , ἔχων κύνα ξανθὸν καὶ τυφλὸν , ὃς παρὰ τοῦ κωμοδρόμου κελευόμενος ἐποίει θαυμάσιά τινα . Καὶ ἀθεσμοκοῖταί τινες εὐρεθέντες
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἅγιος ἀπόστολος ἐκκλησία δρομικός ξυλότρουλος κτίζω ὁ πρότερος παρά ὁ μέγας Κωνσταντῖνος , μεγαλύνω δέ καί ὡς ἔχω νῦν κατασκευάζω παρά Θεοδώρα , γυνή Ἰουστινιανός , ὁ δέ ἀγάω βῆμα ἐκεῖσε ἐάω διά ὁ ἐν αὐτός κεῖμαι τίμιος λείψανον πατριάρχης τε καί ἀπόστολος . γιγνώσκω δέ , ἀγαπητός , ὅτι κατ´ ἐκεῖνος καιρός καί ὁ ὑπαπαντή ἑορτάζω ἄρχω , ὅστις κατά ὁ χρυσοῤῥήμονα Ἰωάννης οὐ εἰμί ἐναρίθμιος ὁ δεσποτικός ἑορτή . ὡς γάρ ἐν ἕξ ἡμέρα ὁ πᾶς ποιέω , οὐτάω καί ἐν ἕξ ἑορτή ὁ ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία πληρόω , ὁ γεννάω , ὁ Βάπτισμα , ὁ Σταυρός , ὁ Ἀνάστασις , ὁ ἀναλαμβάνω καί ὁ Πεντηκοστή . λείπω ἐν ὁ ἕβδομος , ἐν εἰμί πᾶς κατάπαυσις . τότε καί ὁ θάλασσα ἐξέρχομαι ὁ Ὁρίων αὐτός ἐπί μίλιον τρεῖς πρός ὁ μέρος ὁ Θρᾴκη , καί πολύς χώρα καί ἄνθρωπος ἀποπνίγω ὑποστρέφω . τότε δέ καί θανατικός ἄνθρωπος ἐν Κωναταντιναι , πόλις γίγνομαι . τοσοῦτος δέ εἰμί ὥστε μένω ἄταφος ὁ ἀποθνήσκω ἡμέρα γε · οὐδέ γάρ εἰμί ὁδός διά ὁ πλῆθος θάπτω . ἐπικρατέω δέ μείς Ἰούλιος καί Αὔγουστος . ἐντεῦθεν καί πᾶς ὁ γῆ απώζεσε διά ὁ πτῶμα . τοσοῦτος δέ ὁ πλῆθος ὁ ἀποθνῄσκω εἰμί ὥστε χίλιοι κράββατος ὁ βασιλεύς ποιέω χάρις ὁ ἀποκομίζω αὐτός , . καί αὖος οὗτος μόνος ἀλλά καί ἅμαξα πλεῖστος καί ἡμίονος ὡσαύτως κελεύω ἐπί ὁ μετακομιδή αὐτός ὑπηρετέω . ἐπιτείνω δέ ὁ θνῆσις εἰς ὁ αἰγιαλός ὁ πλείων ῥίπτω . καί ἁπλόος εἶπον , τόπος οὐ εἰμί ἐν ὅς οὐ κεῖμαι νεκρός ἀποζάω . βροντή δέ καί ἀστραπή τοσοῦτος γίγνομαι φοβερός ὥστε καί καθεύδω τις καίω . γίγνομαι καί σεισμός παγκόσμιος · πᾶς γάρ πόλις καί χώρα καταποθῆναι κινδυνεύω . καί ὁ θάλασσα μίλιον βε παρεκβαίνω . Δεύτερος αὖθις σεισμός ἡμέρα δέκα , δις ὅλος σείω , ὡς καί ὁ βασιλεύς Χωρὶς στέμμα διέρχομαι ὁ ὁ Χριστός γεννάω ἡμέρα . ἕτερος θανατικός ἐκ βουβών διαφθείρω ἅπας , οὐ κακός ὁ πρότερος , μείς δέ . καί πάλιν εἰμί Ἀντιόχεια σεισμός ἐπί ὥρα εἷς , καί χιλιάς εἰ συμπίνω , καί εἰμί μή κατά ὁ ὄνειρος ὅς εἶδον τις , γράφω ἐν ὁ πρόθυρον , « Χριστός μεθ´ ἐγώ , ἵστημι , » πᾶς ὁ πόλις συγχώννυμι . φαίνω καί κομήτης ἡμέρα καί , καί μετά νρονοτινος γίγνομαι ἀστήρ δρόμος ἀφή ἑσπέρα ἠώς πρωΐ , ὡς πᾶς λέγω ὅτι πίπτω ὁ ἀστήρ . εἶτα ὁ ἥλιος λάμπω Χωρὶς ἀκτίς , ὥσπερ καί ὁ σελήνη . τότε δή καί ἄνθρωπος ἔρχομαι ἀπό δύσις Κωμοδρόμος , ἔχω κύω ξανθός καί τυφλός , ὅς παρά ὁ Κωμοδρόμου κελεύω ποιέω θαυμάσιος τις . καί ἀθεσμοκοίτης τις εὐρεθέντες