cogPG.PG158 138
ρεγίστην αὐτῷ ἐγχειρίζει ἀρχήν . Καὶ ὃς αὐτίκα ἀρᾶς τὸ ὕψος ἀπιδὼν τῆς ἀρχῆς , καὶ μὴ δυνάμενος ἐνεγκαῖν , ἀπαίρεται καθ´ ἑαυτὸν , ἡσυχῇ καθῆσθαι ὡς ἀνάχεται , φαντάζεται τὰ ὑπὲρ αὐτὸν , τυραννίδι κέχρηται καὶ εἰς ἀποστασίαν χωρεῖ . Τί τὸ ἐπὶ τούτοις ; Ἄχθεται ὁ βασιλεὺς οὐ μικρῶς ἐπὶ τῷ πράγματι , δυσχεραίνει . Τί τοῦτο ; Λέγει · πῶς ὁ ἀχάριστος τὴν ἐπελθοῦσαν αὐτῷ δόξαν εἰς ἀδοξίαν μετέστρεψε ; Καὶ θέλει μὲν μὴ καθελεῖν τὸν ἀγνώμονα , καταφρονῆσαι δὲ ὅμως τῆς τυραννίδος οὐ δύναται . Χειροῦται τὸν ἀποστάτην λοιπὸν , τῆς ἀξίας ἀπογυμνοῖ καὶ δριμείαις ὑποβάλλει ποιναῖς , ἐνίοτε ἄ καὶ τῆς παρούσης ὑπεξάγει ζωῆς . Συνέφερε λοιπὸν αὐτῷ μὴ δέξασθαι παρὰ βασιλέως ἀρχὴν , εἴπερ ἀπονοίας αὐτοῦ τοιαῦτα παθεῖν ἐκινδύνευσε . Πρόσεχε οὖν , ἀγαπητὲ , καὶ μὴ συναρπάζου τοῖς ἐπιχειροῦσι τὰς θείας οἰκονομίας πολυπραγιμονεῖν . ὐ γὰρ ἡ εὐεργεσία τοῦ Θεοῦ πρόξενος ἡμῖν γίνεται τῶν δεινῶν , ἀλλ´ ἡ ῥᾳθυμία πάντως ἡμῶν καὶ ἡ κατὰ γνώμην ἐπὶ τὸ χεῖρον ὁρμῇ . Ἀλλ´ οὐδὲ κιολῦσαι τὸν ἄνθρωπον ἔπρεπεν , ἡνίκαι , τὸ φυτὸν ἐπεχείρει φαγεῖν . Πῶς γὰρ , εἴπερ αὐτεξούσιος ἦν ; Εἰ γὰρ ἁναστέλλειν ἔμελλε τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , ἡνίκα τοῦτον ἑώρα τῆς εὐθείας δοῦ πόῤῥῳ φερόμενον , ποῦ λοιπὸν ἐθεωρεῖτο τὸ προσὸν αὐτῷ λογικόν ; Ποῦ δὲ τὸ αὐτεξούσιον , εἴ γε τῆς ἀλόγου φύσεώς ἐστι τὸ ἀβουλήτως ὧδε κἀκεῖσε περιάγεσθαί τε καὶ μεταφέρεσθαι ; εἴπερ ἐκωλύειτο μὴ ἁμαρτάνειν ὁ ἄνθρωπος , ποῦ λοιπὸν ἡ ἀρετή ; Ποῦ δὲ καὶ οἱ διὰ ταύτην διδόμενοι στέφανοι ; Κατὰ τί δὲ καὶ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἔπαθλον αὐτῷ πρόκειται , εἴγε μὴ σπουδῇ καὶ βίᾳ καὶ ἀγαθῇ προαιρέσει τοῦ ἀγαθοῦ γένοιτο μέτοχος ; Οὐκ ἔδει κωλύειν αὐτὸν , ἵνα μὴ τοῖς ἀλόγοις ὁ λογικὸς ἐνα . ρίθμιος γένηται , ἅτε δῇ μὴ κεκτημένος τὴν χάριν τῆς αὐτεξουσιότητος . Κατὰ τοῦτο καὶ ὁ μέγας Βασίλειος οὕτω φησίν · « Ὁ λέγων , ἵνα τί μὴ κατεσκεύασεν ἀναμαρτήτους ἡμᾶς ὁ Θεὸς , οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν ἄλογον φύσιν τῆς λογικῆς προτιμᾷ καὶ τὴν ἀκίνητον καὶ ἀνόρμητον τῆς προαιρετικῆς καὶ ἐμ - Π πράκτου . » ΒωοαΓΡ ΠΟΙ ΡΟΩεεΠΠΦ , ἰε ΒΙ ] Ιαο αΙΒ υ ΠΑίΓΑΗ ΒΥΙΑΙ ΙΑΙΙΟΛΦ ΡΑΓΙΣΙρΙ οἱ κ ΒΓαεοτῖριο νὴιιίε αᾳεπ ριαίιι . » Παραχωρεῖται λοιπὸν ὁ Ἀδὰμ , ἅπτεται τοῦ φυτοῦ γυμνοῦται , παραχρῆμα παραδείσου ἐξόριστος γίνεται . Τί τὸ ἐπὶ τούτοις ; Οἱ τῆς ὡυχῆς αὐτοῦ διανοίγονται ὀφθαλμοὶ , κἀντεῦθεν ὁρᾷ καθαρῶς οἱον ἀγαθόν ἐστιν ἡ τῆν ἐντολῆς φυλακὴ καὶ ὅσον αὐθις κακὸν ἡ ταύτης παρλβασις . Οὐδὲ γὰρ τὸ φυτὸν ἐκεῖνο . καθά φησιν Ἰώσηπος καὶ Νεμέσιος ὁ Ἐμέαης ἐπίσκοπος , τοιαύτην εἶχε φύσιν ὥστε τοῖς ἁπτομένοις αὐτοῦ φρόνησιν ἐνιέναι τοῦ τὸ καλὸν εἰδέναι καὶ πονηρόν . Εἰ γὰρ ξύλον αὐτὸ γνώσεως ἡ ἁγία κατονομάζει Γραφὴ , ἀλλ´ οὐ διὰ τοῦτο καὶ τοιαύτην
Lemmas: ῥέγομαι αὐτός ἐγχειρίζω ἀρχή . καί ὅς αὐτίκα ἀρά ὁ ὕψος ἀφοράω ὁ ἀρχή , καί μή δύναμαι φέρω , ἀπαίρω καθ´ ἑαυτοῦ , ἡσυχῇ κάθημαι ὡς ἀνάγω , φαντάζω ὁ ὑπέρ αὐτός , τυραννίς χράομαι καί εἰς ἀποστασία χωρέω . τις ὁ ἐπί οὗτος ; ἄχθομαι ὁ βασιλεύς οὖον μικρός ἐπί ὁ πρᾶγμα , δυσχεραίνω . τις οὗτος ; Λέγος · πῶς ὁ ἀχάριστος ὁ ἐπέρχομαι αὐτός δόξα εἰς ἀδοξία μεταστρέφω ; καί ἐθέλω μέν μή καθαιρέω ὁ ἀγνώμων , καταφρονέω δέ ὅμως ὁ τυραννίς οὖον δύναμαι . χειρόω ὁ ἀποστάτης λοιπός , ὁ ἄξιος ἀπογυμνόω καί δριμύς ὑποβάλλω ποινή , ἐνίοτε ὅς καί ὁ πάρειμι ὑπεξάγω ζωή . συμφέρω λοιπός αὐτός μή δέχομαι παρά βασιλεύς ἀρχή , εἴπερ ἀπόνοια αὐτός τοιοῦτος πάσχω κινδυνεύω . προσέχω οὖν , ἀγαπητός , καί μή συναρπάζω ὁ ἐπιχειρέω ὁ θεῖος οἰκονομία πολυπραγιμονεος . υἱός γάρ ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός πρόξενος ἐγώ γίγνομαι ὁ δεινός , ἀλ ὁ ῥᾳθυμία πάντως ἐγώ καί ὁ κατά γνώμη ἐπί ὁ χείρων ὁρμή . Ἀλ οὐδέ κιολυω ὁ ἄνθρωπος πρέπω , φέρω , ὁ φυτόν ἐπιχειρέω ἐσθίω . Πῶς γάρ , εἴπερ αὐτεξούσιος εἰμί ; εἰμί γάρ ἀναστέλλω μέλλω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , ἡνίκα οὗτος ὁράω ὁ εὐθύς δήω πόρρω φέρω , ποῦ λοιπός θεωρέω ὁ πρόσειμι1 αὐτός λογικός ; πός δέ ὁ αὐτεξούσιος , εἰμί γε ὁ ἄλογος φύσις εἰμί ὁ ἀβούλητος ὧδε κἀκεῖσε περιάγω τε καί μεταφέρω ; εἴπερ κωλύω μή ἁμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος , ποῦ λοιπός ὁ ἀρετή ; πός δέ καί ὁ διά οὗτος δίδωμι στέφανος ; κατά τίς δέ καί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἔπαθλον αὐτός πρόκειμαι , εἰ μή σπουδή καί βία καί ἀγαθός προαίρεσις ὁ ἀγαθός γίγνομαι μέτοχος ; οὐ ἐσθίω κωλύω αὐτός , ἵνα μή ὁ ἄλογος ὁ λογικός εἷς . ρίθμιος γίγνομαι , ἅτε δήω μή κτάομαι ὁ χάρις ὁ αὐτεξουσιότητα . κατά οὗτος καί ὁ μέγας Βασίλειος οὗτος φημί · « ὁ λέγω , ἵνα τίς μή κατασκευάζω ἀναμάρτητος ἐγώ ὁ θεός , οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ ἄλογος φύσις ὁ λογικός προτιμάω καί ὁ ἀκίνητος καί ἀνόρμητος ὁ προαιρετικός καί ἐν - Π πράκτης . » ΒωοαΓΡ ποῖ ΠΕ , εἶμι ΒΙ ] Ιαο Βα υ ΑΒ Ι Ι Ι ὁ Κ ΒΓαεοτῖριο νὴιιίε αᾳεπ ριαίιι . » παραχωρώ λοιπός ὁ Ἀδάμ , ἅπτω ὁ φυτός γυμνόω , παραχρῆμα παράδεισος ἐξόριστος γίγνομαι . τις ὁ ἐπί οὗτος ; ὁ ὁ ὡυχῆς αὐτός διανοίγω ὀφθαλμός , ἐντεῦθεν ὁράω καθαρός οἱος ἀγαθός εἰμί ὁ ὁ ἐντολή φυλακή καί ὅσος αὖθις κακός ὁ οὗτος παρλβασις . οὐδέ γάρ ὁ φυτόν ἐκεῖνος . καθά φημί Ἰώσηπος καί Νεμέσιος ὁ Ἐμέαης ἐπίσκοπος , τοιοῦτος ἔχω φύσις ὥστε ὁ ἅπτω αὐτός φρόνησις ἐνίημι ὁ ὁ καλός οἶδα καί πονηρός . εἰμί γάρ ξύλον αὐτός γνῶσις ὁ ἅγιος κατονομάζω γραφή , ἀλ οὖον διά οὗτος καί τοιοῦτος