cogPG.PG158 51
ἔπρεπε πάντως τὸν συνοχέα παραχθῆναι πρότερον , εἷτα τὸν συνεχόμενον . Εἰ δὲ καὶ πλέον ἐπαπορήσειε τες ἑνταῦθα , πῶς ἡ γῆ , λέγων , οὐκ ἐξέστη τῆς οκείας βάσεως ἀκινήτου τοῦ οὐρανοῦ γεγονότος , ὡς εν τοῖς πρὸς Θαλάσσιον ὁ μέγας Μάξιμος , ἡνίκα ὁ τοῦ Ναυῆ Ἰησοῦς ἔλεγε , « Στήτω ὁ ἤλιος κατὰ Γαβαῶ , καὶ ἡ σελήνη κατὰ φάραγγα Ἀἰλὼμ , » τότε πρὸς αὐτὸν ἐροῦμεν ὅτι ὅπου βούλεται ὁ Θεὸς κικᾶται φύσεεως τάξις . Εἰ γὰρ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς , εἰ κτὶ τοὺς στύλους τῆς γῆς αὐτὸς ἐστερέωσε , καθ᾿ φησιν ἡ Δαβὶδ , εἰ ἐθεμελίωσε τὴν γῆν ἐπὶ τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς ὢστε μὴ κλιθῆναι εἰς πᾶν αἰῶνα , μὴ θαύμαζε εἴγε καὶ τοῦ οὐρανοῦ ἀκινήτου ποτὲ μείναντος τῆς οἰκείας ἡ γῆ βάαοως οὐκ ἐξέπεσεν , Εἰ γὰρ καὶ φυσικῷ λόγῳ τὰ πάντα γίνονται σήμερον , ἀλλ´ ἐπειδὰν ὁ τῆς φέσεως θουληΘείη ἀεσπότης , τότε καὶ ὁπὲρ φύσιν ὁρῶμεν οὐκ ὀλίγα τῶν πραγμάτων γινόμενα . ἐἰᾶοΓΙἰ.ΟΗΩΣα ρΙΙΗ ΟΗΑΗΙΑ ΝἍΙΟΠε ΟρΔΧΙε ΟΗμκωΙΑΗρΑ ΛαΝὲ ὥοΣ . ἰσΙΙρΦ Ι φᾶρη ί Βαἐωα ΠΩΙΗΒΣ Πλε vεῖῖὲ , εἰσμ ΣΟΓΑ ἰΟΓΝό Ιεσεε λᾶεΓΟ ΠθΟ Νὸ νίλεποΝ « Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . » Καὶ ἐπειδὴ , καθώς φησιν ὁ μέγας Βασίλειος , ὲξ ἀντειφράξεος τοῦ οὐρανίου σώματος βαθὺ σκότος ἀὴρ ἐνεδύσατο(α σκότος γὰρ , φησὶν , ἐπάνω τῆς ἀβύσσου ) , παρήγαγε τὸ αἰαθητὸν τοῦτο φῶς ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς . Οὐδὲ γὰρ ἀποῤῥῶγὰ τκνα τοῦ νοητοῦ φεὸτὸς ἐμείνου τοῦ ταῖς ἀθλοις προσόντος δυνάμεσιν ἐναποοηφθῆναι ἔθρεπε τῷ ὧλικῷ τούτῳ κόσμῳ παὶ ὁρατῷ , ὅτι μηρὲ κοινωνία τοῖς ἐν ἀμφοτέροις νοητοῖς . Κατὰ γὰρ τοῦτο καὶ διεστηροέναι μὲν ἀπ´ ἀλλήλων τόν τε νοητὸν κόσμον καὶ τὸν αἰσθητὸν , ἑστηκέναι δὲ τῶν ἰδίων ὄρω ἐντὸς ἡ θεολόγος γλῶσσα τρανότατα ἔφησε . Πρόσεχ · οὖν . Ἐπειὸὴ γὰρ προστάγματι θείῳ περιετάθη ἀθρόον ὁ οὐρανὸς σῶμα ἔχων συνεχὲς , ἱκανὸς τῶν ἔξω διασιῆσαι τὰ ἕνδον , ἀναγκαίως τὸν ἐναποληχφθέντα αὐτῷ τόπον ἀφεγγῆ κατέστησε , τὴν ἔξωθεν αὐγὴν διακόψας . Εί τι χὰρ ἦν πρὸ τῆς τοῦ αἰσθηεοῦ τοῦδε κόσμου συστάσεως , ἐν φωτὶ διῆγεν ὁμολογουμένως , ὡς ὁ θειότατός φησι Βασίλειος . Οδὲ γὰρ αἱ τῶν ἀγγέλων ἀξίαι καὶ πᾶσαι αἱ Ἀπονράνιαι στρατιαὶ ἐν σκότει διῆγον , ἀλλ´ ἐν φῶτα καὶ πάσῃ εὐφροσύνῃ πνευματικῇ . Τὸ τοίνυν ἐγκόσμιον πτκότος τῇ τοῦ οὐρανίου σώματος παρυπέστη σκιᾷ . Ἀλλ´ ἐνταῦθα προσέχειν ἄξιον . Οὐδὲ γὰρ προηγεῖπαι τῆς ἡμέρας ἡ νὺξ , ὡς Κδοξέ τιαιν ἀμαθέσι . Ἰὸ γὰρ σκότος ἐκεῖνο τὸ πρὸ τῆς παραγωγῆς τοῦ ὁρατοῦ τοῦδε φωτὸς οὔτε οὐσία τίς ἐστινξ ἀντιφράξεως γὰρ ὑφέστηκεν , ὡς προείρηται ] , οὔτε νὺξ ὡνομάσθη παρὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς , ὡς ἐντεῦθεν τῆς . ἡμέρας τὴν νύκοα προτάττεσθαι . Εἰ γὰρ καὶ τοῦ Μωσέως ὄκουσας λέγοντος ὅτι μετὰ τὸ διαχωρίσαι πᾶν Θεὸν ἀναμέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀναμέσον τοῦ ακότους τὸ μὲν φῶς ἡμέραν ἐκάλεσε , πὸ δὲ σκότος ἐκάλεσε νύκτα , μὴ θαύμαζε . Οὐδὲ γὰρ τὸ σκότος ἀκεῖνο τὸ πρότερον , ὡς Ἰώσηπος ἐν τῇ καθ´ αὐτὸν ἀρχαφλοαίᾳ φαίνεται λέγειν , ἀλλὰ τὸ μετὰ τὴν
Lemmas: πρέπω πάντως ὁ συνοχεύς παράγω πρότερος , εἶτα ὁ συνέχω . εἰμί δέ καί πλέω ἐπαπορέω αἱρέω ἐνταῦθα , πῶς ὁ γῆ , λέγω , οὐ ἐξίστημι ὁ ὠκύς βάσις ἀκίνητος ὁ οὐρανός γίγνομαι , ὡς εν ὁ πρός Θαλάσσιος ὁ μέγας Μάξιμος , ἡνίκα ὁ ὁ Ναυῆ Ἰησοῦς λέγω , « ἵστημι ὁ ἥλιος κατά Γαβαῶ , καί ὁ σελήνη κατά φάραγξ Αἰλώμ , » τότε πρός αὐτός εἴρω ὅτι ὅπου βούλομαι ὁ θεός κικάζω φύσις τάξις . εἰμί γάρ ἐν ὁ χείρ αὐτός ὁ πέρας ὁ γῆ , εἰμί κτίς ὁ στῦλος ὁ γῆ αὐτός στερεόω , κατά φημί ὁ Δαυίδ , εἰμί θεμελιόω ὁ γῆ ἐπί ὁ ἀσφάλεια αὐτός ὥστε μή κλίνω εἰς πᾶς αἰών , μή θαυμάζω εἰ καί ὁ οὐρανός ἀκίνητος ποτέ μένω ὁ οἰκεῖος ὁ γῆ βάαοως οὐ ἐκπίπτω , εἰμί γάρ καί φυσικός λόγος ὁ πᾶς γίγνομαι σήμερον , ἀλ ἐπειδάν ὁ ὁ φέσεως θουληΘείη αεσποος , τότε καί ὑπέρ φύσις ὁράω οὐ ὀλίγος ὁ πρᾶγμα γίγνομαι . ΗΙ Ι ΑΗ ΟΕ Ορ ΑΗ Λανές δμώς . Ι Ι φᾶρος ἵ Βαἐωα ΒΞ Πλε ὅς , εἰσμ ΑΣ ἰΟΓΝό Ιεσεε λᾶεΓΟ ΠθΟ Νόος νιλεπω « ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . » καί ἐπεί , καθώς φημί ὁ μέγας Βασίλειος , ἕξ ἀντιφράσσω ὁ οὐράνιος σῶμα βαθύς σκότος ἀήρ ἐνδύω σκότος γάρ , φημί , ἐπάνω ὁ ἄβυσσος ) , παράγω ὁ αἰαθητὸν οὗτος φάος ὥστε φαίνω ἐπί ὁ γῆ . οὐδέ γάρ ἀπορρώξ τκνα ὁ νοητός φημί μένω ὁ ὁ ἆθλος πρόσειμι δύναμις ἐναποφέρω τρέφω ὁ ὁλικός οὗτος κόσμος πη ὁρατός , ὅτι μηρός κοινωνία ὁ ἐν ἀμφότερος νοητός . κατά γάρ οὗτος καί διίστημι μέν ἀπ´ ἀλλήλων ὁ τε νοητός κόσμος καί ὁ αἰσθητός , ἵστημι δέ ὁ ἴδιος ὄρνυμι ἐντός ὁ θεολόγος γλῶσσα τρανός φημί . προσέχω · οὖν . Ἐπειός γάρ πρόσταγμα θεῖον περιτείνω ἀθρόος ὁ οὐρανός σῶμα ἔχω συνεχής , ἱκανός ὁ ἔξω διασιαειδω ὁ ἔνδον , ἀναγκαῖος ὁ ἐναπολαμβάνω αὐτός τόπος ἀφεγγής καθίστημι , ὁ ἔξωθεν αὐγή διακόπτω . εἰ τίς χαρά εἰμί πρό ὁ ὁ αἰσθηεοῦ ὅδε κόσμος σύστασις , ἐν φάος διάγω ὁμολογουμένως , ὡς ὁ θεῖος φημί Βασίλειος . ὁδός γάρ ὁ ὁ ἄγγελος ἄξιος καί πᾶς ὁ Ἀπονράνιαι στρατιά ἐν σκότος διάγω , ἀλ ἐν φάος καί πᾶς Εὐφρόσυνος πνευματικός . ὁ τοίνυν ἐγκόσμιον πτκοος ὁ ὁ οὐράνιος σῶμα παρυφίστημι σκιά . Ἀλ ἐνταῦθα προσέχω ἄξιος . οὐδέ γάρ προηγέομαι ὁ ἡμέρα ὁ νύξ , ὡς Κδοξέ τία ἀμαθής . ιός γάρ σκότος ἐκεῖνος ὁ πρό ὁ παραγωγή ὁ ὁρατής ὅδε φάος οὔτε οὐσία τίς ἐστινξ ἀντίφραξις γάρ ὑφίστημι , ὡς προερέω ] , οὔτε νύξ ὀνομάζω παρά ὁ ἅγιος γραφή , ὡς ἐντεῦθεν ὁ . ἡμέρα ὁ νύκοα προτάσσω . εἰμί γάρ καί ὁ Μωσῆς οκουω λέγω ὅτι μετά ὁ διαχωρίζω πᾶς θεός ἀναμέσον ὁ φάος καί ἀναμέσον ὁ ἄκοτος ὁ μέν φάος ἡμέρα καλέω , πόα δέ σκότος καλέω νύξ , μή θαυμάζω . οὐδέ γάρ ὁ σκότος ἐκεῖνος ὁ πρότερος , ὡς Ἰώσηπος ἐν ὁ καθ´ αὐτός ἀρχαφλοαίᾳ φαίνω λέγω , ἀλλά ὁ μετά ὁ