cogPG.PG158 474
δέ σοι καὶ ἕτερον ἐπὶ τούτοις εἰπεῖν . Ἐπειδὴ ὁ Χριστὸς ἄνθρωπον ἑαυτὸν . οὐ μέντοι Θεὸν , ὡς σὺ μαρτυρεῖς , ἔλεγεν εἶναι , πῶς αὐτὸν ἐσταύρωσαν ; Ἀλλ´ οὐ διὰ τοῦτο . Καὶ τίνος ἕνεκεν ; Ὡς παρανομοῦντα καὶ τὰ Σάββατα λύοντα . Καὶ πῶς καὶ τίνα τρόπον ; , εἰπέ . Ὅτι τὸν παράλυτον ἐν Σαββάτῳ βαδίζειν ἐποίησεν · ὅτι τὴν συγκύπτουσαν ὤρθωσεν · ὅτι νεκρὸν τετραήμερον ἤγειρε . Καὶ ποία τούτων παρανομία ; Ὁ τὸ κτῆνος ἀνάγων ἐκ βόθρου κατὰ τὸ Σάββατον παρανομεῖν οὐ λέγεται , καὶ ἄ νεκρὸν ὀδωδότα ζωώσας παρανομεῖ ; Ὡ τῆς ἄδικος κρίσεως , ὢ τῆς παραπληξίας ὑμῶν , ὅτι τὸ κτῆνος κρεῖσσον ἀνθρώπου παρ´ ὑμῖν τοῖς κτήνεσι κρίνεται ! Ἀλλὰ τί τοσοῦτον ἀντέχῃ τῆς τοῦ Σαββάτου τιμῆς , ὦ ἄθλιε σὺ καὶ ἀνόητε : Πάλαι ὁ Θεὸς ἐνττιλάμενος τιμᾶσθαι τὸ Σάββατον , καὶ ἐν αὐτῳ μηδὲν ἡμᾶς ἐργάζεσθαι , παιδίον δὲ εἰ τύχοι ὁκταήμερον , λύειν τὸ Σάββατον , καὶ ἀκωλύτως αὐτὸ περιτέμνειν , σαφῶς ἐδήλωσεν , ὡς ἐλθούσης ὀψέ ποτε τῆς ὄντως ὀγδόης περιτομῆς , ἥτις ἐστὶν ἡ ἁγία Κυριακὴ , μετὰ γὰρ τὴν ἑβδόμην αὕτη , ἐφ´ ᾧ καὶ ὀγδόη καλεῖται , ἡ τοῦ Σαββάτου τιμὴ καταλυθήσεται . Περιτομὴ δὲ λέγοιτ’´ ἂν καὶ μάλα εἰκότως · ἐν αὐτῇ γὰρ ἐκ νεκρῶν ἐγερθέντος τοῦ Κυρίου ἡμων Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἁμαρτία περιελύθη , καὶ ἡ τῶν δαιμόνων ὀφρὺς καθῃρέθη . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Πάλαι ὀ Θεὸς τὴν τοῦ Σαββάτου κατάλυσιν ἠνίξατο μὲν καὶ διὰ τῆς ὀκταημέρου περιτομῆς , ὡς ἤδη φθάσαντες εἴπομεν , οὐχ . ἦττον δὲ καὶ διὰ τοῦ Ἱερεμίου ὕστερον , ἡνίκα διαθήσειν διαθήκην καινὴν ἐπηγγείλατο . Μὴ οὖν δυσχέραινε , μηδὲ καθ´ ἡμῶν ἐριστικῶς διαμάχου , εἴγε πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ ἡ τοῦ Σαββάτου τιμὴ μετατίθεται · καινῆς γὰρ . οὔσης τῆς διαθήκης , καινά τινα εἶναι ὃφείλουσι καὶ τὰ ταύτης θεσπίσματα . Καινὸν δὲ πάντως ἐκεῖνό
Lemmas: δέ σύ καί ἕτερος ἐπί οὗτος εἶπον . ἐπεί ὁ Χριστός ἄνθρωπος ἑαυτοῦ . οὖον μέντοι θεός , ὡς σύ μαρτυρέω , λέγω εἰμί , πῶς αὐτός σταυρόω ; Ἀλ οὖον διά οὗτος . καί τίς ἕνεκα ; ὡς παρανομέω καί ὁ σάββατον λύω . καί πῶς καί τίς τρόπος ; , εἶπον . ὅτι2 ὁ παράλυτος ἐν σάββατον βαδίζω ποιέω · ὅτι ὁ συγκύπτω ὀρθόω · ὅτι νεκρός τετραήμερος ἐγείρω . καί ποῖος οὗτος παρανομία ; ὁ ὁ κτῆνος ἀνάγω ἐκ βόθρος κατά ὁ σάββατον παρανομέω οὖον λέγω , καί ὅς νεκρός ὄζω ζώννυμι παρανομέω ; εἰμί ὁ ἄδικος κρίσις , ὦ ὁ παραπληξία σύ , ὅτι ὁ κτῆνος κρατύς ἄνθρωπος παρ´ σύ ὁ κτῆνος κρίνω ! ἀλλά τίς τοσοῦτος ἀντέχω ὁ ὁ Σάββατο τιμή , εἰμί ἄθλιος σύ καί ἀνόητος : Πάλη ὁ θεός ἐντιλάω τιμάω ὁ σάββατον , καί ἐν αὐτός μηδείς ἐγώ ἐργάζομαι , παιδίον δέ εἰμί τυγχάνω ὀκταήμερον , λύω ὁ σάββατον , καί ἀκωλύτως αὐτός περιτέμνω , σαφῶς δηλόω , ὡς ἔρχομαι ὀψέ ποτός ὁ εἰμί ὄγδοος περιτομή , ὅστις εἰμί ὁ ἅγιος Κυριακός , μετά γάρ ὁ ἕβδομος οὗτος , ἐφίημι ὅς καί ὄγδοος καλέω , ὁ ὁ Σάββατο τιμή καταλύω . περιτομή δέ λέγω εἄν καί μάλα εἰκότως · ἐν αὐτός γάρ ἐκ νεκρός ἐγείρω ὁ κύριος Ἡμων Ἰησοῦς Χριστός καί ὁ ἁμαρτία περιλύω , καί ὁ ὁ δαίμων ὀφρύς καθαιρέω . καί τίς χρή πολύς λέγω ; Πάλη ὁ θεός ὁ ὁ Σάββατο κατάλυσις αἰνίζω μέν καί διά ὁ οκταήμερος περιτομή , ὡς ἤδη φθάνω εἶπον , οὐ . ἀίσσω δέ καί διά ὁ Ἱερεμίας ὕστερος , ἡνίκα διατίθημι διαθήκη καινός ἐπαγγέλλω . μή οὖν δυσχεραίνω , μηδέ καθ´ ἐγώ ἐριστικός διαμάχομαι , εἰ πρός ὁ ἄλλος καί ὁ ὁ Σάββατο τιμή μετατίθημι · καινός γάρ . εἰμί ὁ διαθήκη , καινός τις εἰμί ὀφείλω καί ὁ οὗτος θέσπισμα . Καινόν δέ πάντως ἐκεῖνος