cogPG.PG158 428
ἅπαντας . Εἰ γὰρ καὶ κατὰ διαφόρους καιροὺς ἐγεγόνειμεν , ἀλλὰ πάντων εἴς ἐστι πατὴρ ὁ Θεὸς , ἐφ´ ᾧ καὶ συνελθεῖν ἅμα τοὺς ἀπ´ αἰῶνος καὶ μέχρι τέλους εἰκὸς ἐμφορηθῆναι κοινῶς τῆς πατριαρχικῆς ἐκείνης χαρᾶς · ἐπὶ γὰρ τούτῳ καὶ τὴν ἐπαγγελίαν οἱ προλαβόντες ἐκεῖνοι κατὰ τὸν μέγαν Παῦλον οὐκ ἐκομίσαντο , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , πῶς οὐχὶ καὶ γνωριοῦσιν οἱ πάντες τοὺς πάντας ; Μὴ οὖν ἐπὶ πλέον ἀμφίβαλλε · πῶν γὰρ κοινὸν ἐκεῖνον ἀναγνωρισμὸν καὶ ὁ μακάριος Ἐφροΐμ παριστῶν ἔλεγε · Τότε τέκνα κατακρινοῦσι γονεῖς , ὡς μὴ τὰ χρηστὰ διαπραξαμένους ἔργα · καὶ γὰρ εἰ μὴ γνωρίσουσιν ἀλλήλους , πῶς Ἐσται τοῖς γονεῦσι παρὰ τῶν τέκνων ἡ τοιαύτη κατάκρισις ; Οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀδελφοὺς ἐκεῖσε γνωρίσουσιν ἀδελφοί , καὶ μεγίστη διὰ τοῦτο συνέσεται χαρμονή . Καὶ βεβαιοῖ τὸν λόγον ὁ πολὺς Ἀν θεολογίᾳ Γρηγόριος · ἐν γὰρ τῷ εἰς τὸν αὐτάδελφον αὐτοῦ Καισάριον ἐπιταφίῳ λόγῳ καὶ τάδε διαλαμβάνων εὕρηται · « Τότε Καισάριον ὄψομαι λαμπρὸν , ἔνδοξον , ἀγαλλόμενον , οἷός μοι καὶ κατ´ ὄναρ ὥφθης , ἀδελφῶν φίλτατε . » Ὅτι δὲ οὐ τότε μόνον , ἀλλὰ καὶ νῦν οἱ ἐν Κυρίῳ κοιμηθέντες ἐν τούτῳ συνευφραίνονται , ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἔδειξεν οὕτως εἰπών · Ὅτι καὶ τοῦτο τοῖς σωζομένοις κεχάρισται παρὰ Θεοῦ , τὸ μέχρι τῆς κοινῆς ἀναστάσεως ψυχῆς ἀλλήλους συνεῖναι καὶ συνευφραίνεσθαι · οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ καὶ ταύτης παραμυθίας ἐστέρηνται · οὐδὲ γὰρ καθὼς φησιν ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης , τὸ διαγνωστικὸν καὶ οὖτοι , καθάπερ οἱ ἅγιοι , κέκτηνται · ἐν ἐκείνῳ δὲ τῷ πανδήμῳ θεάτρῳ καθὼς αἱ πράξεις πάντων ἀνακεκαλυμμέναι εἰσὶν , οὕτω καὶ τὰ πρόσμπα γνώριμα πᾶσι καθίστανται ἕως οὗ ἡ ἀπ´ ἀλλήλων διάζευξις γένηται · καὶ ἀποπεμφθήσεται ἕκαστος εἰς ὃν ἑαυτῷ τόπον ἡτοίμακεν . Ὅτι δὲ ὑπὸ πάντων βεατρισθήσονται τὰ ἡμέτερα , καὶ ὁ μέγας Μάξιμος Κἀριδήλως τοῦτο παρίστησιν · ἐν γὰρ τῷ περὶ τῆς κατὰ Θεὸν λύπης λόγῳ αὐτοῦ , καὶ τάδε κατὰ ῥῆμα Ειέξεισι · « Τηνικαῦτα βίβλοι ἀνοίγονται , δηλονότι ἐν τῆ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως , τῶν ἡμετέρων ἔργων τε καὶ λόγων , καὶ λογισμῶν ἔχουσαι μετὰ πάσης ἀκρι . βείας τὰ ἔγγραφα , δι´ ὧν ἁπάντων γύμνωσις γίνεται τῶν πεπραγμένων ἡμῖν ἐπὶ πάσης κτίσεως , ὥστε τοσοῦτον ἀλλήλων γινώσκειν πάσας τὰς ἁμαρτίας , Ἐαον ἕκαστος τὰς ἑαυτοῦ τὴν βίβλον ἀναγινώσκων τῆς ἑαυτοῦ συνειδήσεως . » Καὶ οὕτω μὲν ὁ θειότατος Μάξιμος · ὁ δέ γε προφήτης Ἡσαΐας ἀριδηλότερον , εἴ γε προσέχῃς , τὸ δόγμα τοῦτο διδάξει σε · περί τινων γὰρ ἐν ἀμαρτίαις τεθνηκότων τὸν λόγον ποιούμενος , οὕτως εὕρηται λέγων · « Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει , καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήαεται , καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί . » Αὐτὸ τοῦτο καὶ τὸ εὐαγγελικὸν ἐκεῖνο καὶ θεῖον ῥητὸν ὧπεμφαίνει τὸ λέγον · Ὁ Πατήρ σου ὁ βλέπων σε ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ · » τουτέστιν ἐπὶ πάσης κτίσεως · κατὰ γὰρ τὸν χρυσοῤῤήμονα Ἰωάννην , εἴτε στεφανωθῆναι μέλλεις εἴτε κατακριθῆναι , πᾶσα τοῦτο τότε σὰρξ γνωριεῖ · καὶ γὰρ ἕκαστος , εἴτε δίκαιος , εἶτε καὶ ἀμαρτωλὸς , γνωρίσει
Lemmas: ἅπας . εἰμί γάρ καί κατά διάφορος καιρός γίγνομαι , ἀλλά πᾶς εἰς εἰμί πατήρ ὁ θεός , ἐφίημι ὅς καί συνέρχομαι ἅμα ὁ ἀπ´ αἰών καί μέχρι τέλος εἰκός ἐμφορέω κοινῶς ὁ πατριαρχικός ἐκεῖνος χαρά · ἐπί γάρ οὗτος καί ὁ ἐπαγγελία ὁ προλαμβάνω ἐκεῖνος κατά ὁ μέγας Παῦλος οὐ κομίζω , ἵνα μή Χωρὶς ἐγώ τελειόω . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , πῶς οὐ καί γνωρίζω ὁ πᾶς ὁ πᾶς ; μή οὖν ἐπί πλέω ἀμφιβάλλω · ποῦ γάρ κοινός ἐκεῖνος ἀναγνωρισμός καί ὁ μακάριος Ἐφροΐμ παρίστημι λέγω · τότε τέκνον κατακρίνω γονεύς , ὡς μή ὁ χρηστός διαπράσσω ἔργον · καί γάρ εἰμί μή γνωρίζω ἀλλήλων , πῶς εἰμαι ὁ γονεύς παρά ὁ τέκνον ὁ τοιοῦτος κατάκρισις ; οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἀδελφός ἐκεῖσε γνωρίζω ἀδελφός , καί μέγας διά οὗτος σύνειμι χαρμονή . καί βεβαιόω ὁ λόγος ὁ πολύς εἰς θεολογία Γρηγόριος · ἐν γάρ ὁ εἰς ὁ αὐτάδελφος αὐτός Καισάριος ἐπιτάφιος λόγος καί ὅδε διαλαμβάνω εὑρίσκω · « τότε Καισάριος ὁράω λαμπρός , ἔνδοξος , ἀγάλλομαι , οἷος ἐγώ καί κατ´ ὄναρ ὁράω , ἀδελφός φίλος . » ὅτι2 δέ οὖον τότε μόνος , ἀλλά καί νῦν ὁ ἐν κύριος κοιμάω ἐν οὗτος συνευφραίνω , ὁ μέγας Ἀθανάσιος δείκνυμι οὕτως εἶπον · ὅτι2 καί οὗτος ὁ σῴζω χαρίζομαι παρά Θεός , ὁ μέχρι ὁ κοινός ἀνάστασις Ψυχή ἀλλήλων συνίημι καί συνευφραίνω · ὁ δέ ἁμαρτωλός καί οὗτος παραμυθία στερέω · οὐδέ γάρ καθώς φημί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης , ὁ διαγνωστικός καί οὗτος , καθάπερ ὁ ἅγιος , κτάομαι · ἐν ἐκεῖνος δέ ὁ πάνδημος θέατρον καθώς ὁ πρᾶξις πᾶς ἀνακαλύπτω εἰμί , οὗτος καί ὁ πρόσμπα γνώριμος πᾶς καθίστημι ἠώς ὅς ὁ ἀπ´ ἀλλήλων διάζευξις γίγνομαι · καί ἀποπέμπω ἕκαστος εἰς ὅς ἑαυτοῦ τόπος ἑτοιμάζω . ὅτι2 δέ ὑπό πᾶς βεατρισθησοντ ὁ ἡμέτερος , καί ὁ μέγας Μάξιμος ἀρίδηλος οὗτος παρίστημι · ἐν γάρ ὁ περί ὁ κατά θεός λύπη λόγος αὐτός , καί ὅδε κατά ῥῆμα ειεξειμι · « τηνικαῦτα Βίβλος ἀνοίγω , δηλονότι ἐν τῆ ἡμέρα ὁ κρίσις , ὁ ἡμέτερος ἔργον τε καί λόγος , καί λογισμός ἔχω μετά πᾶς ἄκρις . βαίνω ὁ ἔγγραφος , δις ὅς ἅπας γύμνωσις γίγνομαι ὁ πράσσω ἐγώ ἐπί πᾶς κτίσις , ὥστε τοσοῦτος ἀλλήλων γιγνώσκω πᾶς ὁ ἁμαρτία , ἐάω ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ὁ Βίβλος ἀναγιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ συνείδησις . » καί οὗτος μέν ὁ θεῖος Μάξιμος · ὁ δέ γε προφήτης Ἠσαΐας ἀρίδηλος , εἰμί γε προσέχω , ὁ δόγμα οὗτος διδάσκω σύ · περί τίνω γάρ ἐν ἁμαρτία θνῄσκω ὁ λόγος ποιέω , οὕτως εὑρίσκω λέγω · « ὁ σκώληξ αὐτός οὖον τελευτάω , καί ὁ πῦρ αὐτός οὖον σβέννυμι , καί εἰμί εἰς ὅρασις πᾶς σάρξ . » αὐτός οὗτος καί ὁ εὐαγγελικός ἐκεῖνος καί θέω ῥητός ὑπεμφαίνω ὁ λέγω · ὁ Πατήρ σύ ὁ βλέπω σύ ἐν ὁ κρυπτός πωλέω σύ ἐν ὁ φανερός · » τουτέστιν ἐπί πᾶς κτίσις · κατά γάρ ὁ χρυσορήμων Ἰωάννης , εἴτε στεφανόω μέλλω εἴτε κατακρίνω , πᾶς οὗτος τότε σάρξ γνωρίζω · καί γάρ ἕκαστος , εἴτε δίκαιος , ἄγω καί ἁμαρτωλός , γνώρισις