cogPG.PG158 365
ΕΡΙΘΤΟΙΑΙ · ἐντεῦθεν ὅτι συμφέρει καὶ οὐ συμφέρει πολλάκις συγκατάβασις . Ἐφ´ ᾧ καὶ τῶν οὐκ εὐλόγως ἐπ´ αὐτῷ σκανδαλιζομένων ὑπερορῶν ἔλεγε · Φυτεία ἡ οὐκ ἐφύτευσεν ὁ Πατήρ μου ἐκριζωθήσεται Προσέχειν οὖν ἐπὶ τούτοις ἄξιον . Εἰ γὰρ ὁ τῶν σωματικῶν παθῶν ἰατρὸς οὐκ εἴωθε τὰ τῆς νόσου μεταχειρίζεσθαι καθ´ οἷον δή τινα τρόπον ἕτερον ἢ μή γε κατὰ τοὺς νόμους τοὺς ἰατρικοὺς , εἰ καὶ βαρυαλγῶν ἐνίοτε ὁ νοσῶν ἀπαρέσκεται , πολλῷ μᾶλλον τὸν πνευματικὸν ἰατρὸν οὐ χρὴ συγκαταβαίνειν ἀνθρωπίνοις θελήμασιν · εἴγε καὶ μᾶλλον ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτοῦ ζητηθήσεται τὸ αἵμα αὐτῶν ἐξ ἀμελείας ψυχικῷ περιπεσόντων θανάτῳ . Ἡ τὴν γλῶτταν ἔπεχε τέλεον , εἴ γε καὶ μᾶλλον οἱ κάμνοντες ἐπαγόμενα φάρμακα παντάπασιν ἀποστρέφονται · τηνικαῦτα γὰρ οὐκ ἀπὸ τῶν σῶν χειρῶν , ἀλλ´ ἐξ ἐκείνων αὐτῶν τὸ αἷμα αὐτῶν ἐκζητηθήσεται . Καὶ ἄκουε τί φησι διὰ Ἐζεκιὴλ ὁ Θεός . Ἐὰν ὁ σκότος , σαλπίσῃ τῇ σάλπιγγι καὶ σημανεῖ τῷ λαφ , καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούων τῆς φωνῆς τῆς σώλαιγηος , καὶ μὴ φυλάξηται , καὶ ἐπέλθῃ ἡ ῥομφαία καὶ καταλάβῃ αὐτὸν , τὸ αἶμα αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεραλῆς ἔσται · ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ἀκούσας οὐκ ἐφυλάξατο . Ταῦτα ἐκ πολλῶν ὀλίγα , πλείω καὶ γὰρ ὁ καιρὸς λέγειν οὐ συγχωρεῖ . ΕΙΙΙΣΥΟΛΙ Βʹ . ἵῷ τιμιωτάτῳ μοναχῷ κυρῷ ξίῳ τῷ ὗμετιώτη . εἰ χρὴ προσέχειν τοῖς λέγοισιν ὄτι πρόσκαιρον εἶχε τὸ σῶμι κατ´ ἀρχὰς ὁ ἄνθρωπος , καὶ ὅτι φυσικοῖς ὑπέκειτο καὶ πρὸ τὴς παραβάσεως πάθεσι , καὶ ὅτι βρῶσιν αἰσὺτὴν ἐν παραδείσῳ ἥσθιε · καὶ ὅτι συκῇ τὸ ἔύλον τῆς γνώσεως ἡ , ὡς ἐκεῖνοί ασι . Ὅτι μὲν οὖν ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἄνθρωπος θανάτου καὶ φθορᾶς ὑπέρτερος ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , θανάτῳ δὲ κατεκρίθη μετὰ τὴν ἀμαρτίαν ὑποπεσεῖν , πρὸ τῶν ἄλλων ὁ σοφὸς ἔδειξεν Σολομῶν ἐν τῇ Σοφίᾳ αὐτου κατὰ λέξιν οὕτως εἰπών · Ὁ Θεὸς θάνατον οἰκ ἐποίησεν , ἀλλ ἑπ´ ἀφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον ἔκτισε κατ´ εἰκόνα τῆς ἀιδιότητος αὐτοῦ · φθόνος δὲ τοῦ διαβόλου θάνατος εἰς τὸν κόσμον εἰσηλθεν . Εἴπερ οὖν ὁ Θεὸς ἐπ´ ἀφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον ἔκτισε κατ´ εἰκόνα τῆς ἀἱδιότητος αὑτοῦ , πῶς αὐτὸν εἴπῶμεν ὅλως ὑποκεῖσθαι φθορᾷ καὶ θνητότητι · καὶ ταῦτα τοῦ Θεοῦ θάνατον , ὡς εἴρηται , μὴ ποιήσαντος ἀπ´ ἀρχῆς . Εἰ γὰρ εἴπωμεν ὅτι τὸ σῶμα τοῦ Ἀδὰμ ἐκείνου καὶ φθορᾷ κατά τινα τρόπον ὑπέκειτο , οὐδέν τι παριστῶμεν ἕτερον ἢ ὅτι παρὰ Θεου τηνικαῦτα τὸ κατάρχειν ἡμῶν ἔσχε ἥ τε φθορὰ καὶ Ἀ θάνατος . Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τοῦτο , οὐκ ἔστιν · ὅτι Κμηδὲ θανάτου , καθὰ δὴ καὶ προείρηται , ποιητὴς ὁ
Lemmas: Ι · ἐντεῦθεν ὅτι συμφέρω καί οὖον συμφέρω πολλάκις συγκατάβασις . Ἐφ´ ὅς καί ὁ οὐ εὔλογος ἐπι αὐτός σκανδαλίζω ὑπεροράω λέγω · φυτεία ὁ οὐ φυτεύω ὁ Πατήρ ἐγώ ἐκριζόω προσέχω οὖν ἐπί οὗτος ἄξιος . εἰμί γάρ ὁ ὁ σωματικός πάθος ἰατρός οὐ εἴωθα ὁ ὁ νόσος μεταχειρίζω καθ´ οἷος δή τις τρόπος ἕτερος ἢ μή γε κατά ὁ νόμος ὁ ἰατρικός , εἰμί καί βαρυαλγέω ἐνίοτε ὁ νοσέω ἀπαρέσκω , πολύς μᾶλλον ὁ πνευματικός ἰατρός οὖον χρή συγκαταβαίνω ἀνθρώπινος θέλημα · εἰ καί μᾶλλον ἀπό ὁ χείρ αὐτός ζητέω ὁ αἷμα αὐτός ἐκ ἀμέλεια ψυχικός περιπίπτω θάνατος . ὁ ὁ γλῶσσα ἐπέχω τελέω , εἰμί γε καί μᾶλλον ὁ κάμνω ἐπάγω φάρμακον παντάπασι ἀποστρέφω · τηνικαῦτα γάρ οὐ ἀπό ὁ σός χείρ , ἀλ ἐκ ἐκεῖνος αὐτός ὁ αἷμα αὐτός ἐκζητέω . καί ἀκούω τίς φημί διά Ἐζεκιήλ ὁ Θεός . ἐάν ὁ σκότος , σαλπίζω ὁ σάλπιγξ καί σημαίνω ὁ λα , καί ἀκούω ὁ ἀκούω ὁ φωνή ὁ σώλαιγηος , καί μή φυλάσσω , καί ἐπέρχομαι ὁ ῥομφαία καί καταλαμβάνω αὐτός , ὁ αἷμα αὐτός ἐπί ὁ κεραλῆς εἰμί · ὅτι ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ ἀκούω οὐ φυλάσσω . οὗτος ἐκ πολύς ὀλίγος , πλείων καί γάρ ὁ καιρός λέγω οὖον συγχωρέω . Ι βέ . Ἰώ τίμιος μοναχός κυρόω ξίῳ ὁ ὗμετιώτη . εἰμί χρή προσέχω ὁ λέγος ὅστις πρόσκαιρος ἔχω ὁ σάω κατ´ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος , καί ὅτι φυσικός ὑπόκειμαι καί πρό σής παράβασις πάθος , καί ὅτι βρῶσις αἰστός ἐν παράδεισος ἐσθίω · καί ὅτι συκέα ὁ ἰάλλω ὁ γνῶσις ὁ , ὡς ἐκεῖνος ἄσις . ὅτι2 μέν οὖν ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἄνθρωπος θάνατος καί φθορά ὑπέρτερος εἰμί ἀπ´ ἀρχή , θάνατος δέ κατακρίνω μετά ὁ ἁμαρτία ὑποπίπτω , πρό ὁ ἄλλος ὁ σοφός δείκνυμι Σολομών ἐν ὁ Σοφία αὐτός κατά λέξις οὕτως εἶπον · ὁ θεός θάνατος οἰκ ποιέω , ἀλλ' ἑπ´ ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος κτίζω κατ´ εἰκών ὁ ἀιδιότης αὐτός · φθόνος δέ ὁ διάβολος θάνατος εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι . εἴπερ οὖν ὁ θεός ἐπι ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος κτίζω κατ´ εἰκών ὁ ἀιδιότης αὐτός , πῶς αὐτός εἶπον ὅλως ὑπόκειμαι φθορά καί θνητότης · καί οὗτος ὁ Θεός θάνατος , ὡς εἴρω , μή ποιέω ἀπ´ ἀρχή . εἰμί γάρ εἶπον ὅτι ὁ σῶμα ὁ Ἀδάμ ἐκεῖνος καί φθορά κατά τις τρόπος ὑπόκειμαι , οὐδείς τίς παρίστημι ἕτερος ἢ ὅτι παρά Θεός τηνικαῦτα ὁ κατάρχω ἐγώ ἔχω ὅς τε φθορά καί ὅς θάνατος . Ἀλ οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί · ὅτι Κμηδὲ θάνατος , καθά δή καί προερέω , ποιητής ὁ