cogPG.PG158 281
Ὁ μέντοι Θεοδόσιος οὗτος τοσοῦτον ἦν ἀπόνηρος τε καὶ ἄπλαστος , ὡς εἴ τις χάρτην αὐτῷ γεγραμμένον ἔφερε , γράμμασιν αὐτὸν ἐρυθροῖς εὐθέως ἐσημειοῦτο , μὴ κατεξετάζων ὁποῖα δὴ τὰ γεγραμμένα καὶ τίνος εἰσὶ δυνάμεως . Ἡ οὗν θαυμαστὴ Πρυλχορία θελήσασα καὶ τούτῳ διορθώσασθαι τὸν ἄνακτα , πλάττεται χάρτην ὡς αὐτοῦ δῆθεν βασιλέως οἰκέτιν αὐτῇ τὴν βασιλίδα χαριζομένου , εἶτα δίδωσιν αὐτῷ τῷ βασιλεῖ , καὶ δέρται γράμμασιν ἐρυθροῖς τὸν τοῦ οῆτον ἐνσημανθῆναι . Γίνεται ταῦτα · λαμβάνει τὸν χάρτην , κἀντεῦθεν ἔλκει τὴν βασιλίδα καθάπερ δούλην τινά . Δυσῄεράναντος οὖν ἐπὶ τούτῳ τοῦ βασιλέως , ἐκείνη τὸ γράμμα προὔφερε τὸ βασίλειον , κἀκεῖθεν ἔλεγεν αὐτὴν ἐπὶ τούτῳ δικαιοῦσθαι . Συνῆκε τὸ δρᾶμα ὁ βασιλεὺς , κἀντεῦθεν οὐ μικρὰν ἴοιο ἈεοιῖΠ ἱεΙεκῖι ῃρειαιοι , εἰς ρα ρροια εῳυῶ Ιῃ ἱε πρὺρε κεαιωμα Ποη ραγαη αρὶ Δανῖί . Μετὰ δὲ Θεοδόσιον Μαρκιανὸς ἱτ ἕξ , οἰκονομίᾳ καὶ σπουδῇ Πουλχερίας τῆς ἀδελφῆς Θεοδοσίου · ἡ γὰρ θαυμαστὴ αὕτη γυνὴ τὰ τῆς βασιλείας σκῆπτρα μετὰ τὸν τοῦ Θεοδοσίου θάνατον δαξαμένη , καὶ γνοῦσα ὄτι βασιλέως τὰ τῶν Ῥωμαίων χρήζουσι πράγματα , τὸν εὐσεβῆ μετακαλεῖται Μαρκιακὸν καὶ τὸ τῆς βασιλείας στέφος αὐτῷ περιτίθησι , φρικτοῖς αὐτὸν πρότερον ὅρκοις καταδεσμήσασα τοῦ φυλάξαι αὐτῇ τὴν ἀγνείαν ἀδιαλώβητον . Οὗτος μὲν οὐν ὁ Μαρκιανὸς πένης ἦν , ἀλλὰ χρηστὸς τοὺς τρόπους . ὗτος στρατιώτης ὤν εἰς ἐκστρατείαν ἀπῆρέ ποτε , καὶ καθ´ ὁδὸν ὑπνώσαντα τοῦτον εἶδον οἱ αυγκοιμώμενοι αὐτῷ πρότερον ἀναστάντες ὑπὸ πτερήγων ἀετοῦ σκεπόμενον . Ἀλλὰ καὶ κατὰ Γιζερίχου τοῆ τῶν Λιβύων ἄρχοντος ἐκστρατεία γίνεται , ἐν ἠ καὶ ὁ Μαρκιανὸς συνὼν αἰχμάλωτος ἄγετα , . Ὁ γοῦν Γιζερίχος ἰδεῖν τοὺς αἰχμαλώτους θελήσας ἀφ´ ὑώῃλοῆ τούτοις ἐπεσκδκησε , καὶ δὴ τὸν Μαρκικανὸν ὑπνοῦν τα ὁρᾷ καὶ σκιᾶς ὑπὸ ἀετοῦ ἀπολαύοντα . Θαυμάζει τὸ πραγμα , θεῖον εἶναι κρίνει τὸν ἄνδρα καὶ τοῦ τῶν Ῥωμαίων κράτους ἄξιον . ὅθεν καὶ φὐχ ὅσιον ἔκρινε τοιοῦτον ἄνδρα κτεῖναι , προβεβλημένον εἰς βασιλείας ὕψος ἄνωθεν , ἀλλὰ καὶ τιμᾷ καὶ ἱκετεύει , εΓνε κρατήσειε , μὴ μάχην συγκροτῆσαι τοῖς Αἰδυφιν . Ἀπολύεται οὗν ἐκοῖθεν καὶ πρός γε τὴν μεγαλόπολιν ἔρχεται . Τελευτᾷ τὸν βίον ὀ Θεοδόσιος , καὶ κρίσει τῆς Πουλχερίας βασιλοὺς βωμαίων φναγος ρεύεται . Τότε δὴ τότε καὶ λίθρι τρεῖς ἔπεσον ἐᾳ τοῦ οὐρανοῦ παμμεγέθεις . Οὕτος ἐκέλευσε μὴ γίνεσθαι ἄρχοντας ἐπὶ δόσει νομισμάτῳν . Γiνωσκε δὲ , ἀγαπητὴ , ὅτι ὁ δ´ σύνοδος ἐδέξατο εοῤώρητον καὶ Ἢβαν ὡς ἀναθεματέσαντας Νεστέριον . Ὁ μέντοι αίρεσιάρχης Εὐτυχὲς ἀρχιμαυδρίτης ἧν , ὁ δὲ Διόσκορος ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας . Οὗτος ὁ Εὐτυχὴς μετὰ δέκα ἐνιαυτοὺς ἀνεφάνη τῆς τρίτης συνόδου . Ἑτερούσιον ἡμῶν εἰναι ἔλεγε τὸ σῷμα οοσορΟϛΙ
Lemmas: ὁ μέντοι Θεοδόσιος οὗτος τοσοῦτος εἰμί ἀπόνηρος τε καί ἄπλαστος , ὡς εἰμί τις χάρτης αὐτός γράφω φέρω , γράμμα αὐτός ἐρυθρός εὐθύς σημειόω , μή κατεξετάζω ὁποῖος δή ὁ γράφω καί τίς εἰμί δύναμις . ὁ ἐν θαυμαστός πρυλχοριον ἐθέλω καί οὗτος διορθόω ὁ ἄναξ , πλάσσω χάρτης ὡς αὐτός δῆθεν βασιλεύς οἰκέτις αὐτός ὁ βασιλίς χαρίζομαι , εἶτα δίδωμι αὐτός ὁ βασιλεύς , καί δέρω γράμμα ἐρυθρός ὁ ὁ οὗτος ἐνσημαίνω . γίγνομαι οὗτος · λαμβάνω ὁ χάρτης , ἐντεῦθεν ἕλκω ὁ βασιλίς καθάπερ δοῦλος τις . Δυσῄεράναντος οὖν ἐπί οὗτος ὁ βασιλεύς , ἐκεῖνος ὁ γράμμα προφέρω ὁ βασίλειος , ἐκεῖθεν λέγω αὐτός ἐπί οὗτος δικαιόω . συνήκω ὁ δρᾶμα ὁ βασιλεύς , ἐντεῦθεν οὖον μικρός ἰόω ἈεοιῖΠ ἱεΙεκῖι ηρειαιω , εἰς ῥεῖα ρροια εῳυῶ ἔρχομαι εἶμι πρὺρε κεαιωμος ποιέω ραγαη ἀρίς Δανῖί . μετά δέ Θεοδόσιος Μαρκιανός ιτʹ ἕξ , οἰκονομία καί σπουδή Πουλχερία ὁ ἀδελφός Θεοδόσιος · ὁ γάρ θαυμαστός οὗτος γυνή ὁ ὁ βασίλεια σκῆπτρον μετά ὁ ὁ Θεοδόσιος θάνατος δάκνω , καί γιγνώσκω ὅστις βασιλεύς ὁ ὁ Ῥωμαῖος χρῄζω πρᾶγμα , ὁ εὐσεβής μετακαλέω μαρκιακων καί ὁ ὁ βασίλεια στέφος αὐτός περιτίθημι , φρικτός αὐτός πρότερος Ὅρκος καταδεσμέω ὁ φυλάσσω αὐτός ὁ ἁγνεία ἀδιαλώβητον . οὗτος μέν ὀν ὁ Μαρκιανός πένης εἰμί , ἀλλά χρηστός ὁ τρόπος . ὗτος στρατιώτης εἰμί εἰς ἐκστρατεία ἀπαίρω ποτός , καί καθ´ ὁδός ὑπνόω οὗτος εἶδον ὁ αυγκοιμώμενοι αὐτός πρότερος ἀνίστημι ὑπό πτερήγων ἀετός σκέπω . ἀλλά καί κατά Γιζέριχος τοῆ ὁ Λίβυς ἄρχω ἐκστρατεία γίγνομαι , ἐν ὁ καί ὁ Μαρκιανός σύνειμι αἰχμάλωτος ἄγος , . ὁ γοῦν Γιζέριχος ὁράω ὁ αἰχμάλωτος ἐθέλω ἀφή ὑώῃλοῆ οὗτος ἐπεσκδκησε , καί δή ὁ μαρκικαινω ὑπνόω ὁ ὁράω καί σκιά ὑπό ἀετός ἀπολαύω . θαυμάζω ὁ πρᾶγμα , θέω εἰμί κρίνω ὁ ἀνήρ καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος κράτος ἄξιος . ὅθεν καί φὐχ ὅσιος κρίνω τοιοῦτος ἀνήρ κτείνω , προβάλλω εἰς βασίλεια ὕψος ἄνωθεν , ἀλλά καί τιμάω καί ἱκετεύω , εΓνε κρατέω , μή μάχη συγκροτέω ὁ Αἰδυφιν . ἀπολύω ἐν κοέω καί πρός γε ὁ Μεγαλόπολις ἔρχομαι . τελευτάω ὁ βίος ὁ Θεοδόσιος , καί κρίσις ὁ Πουλχερία Βασιλοῦς βωμαίων φναγος ρεύομαι . τότε δή τότε καί λίθρι τρεῖς πίπτω ἐάω ὁ οὐρανός παμμεγέθης . οὗτος κελεύω μή γίγνομαι ἄρχω ἐπί δόσις νόμισμα . Γiνωσκε δέ , ἀγαπητός , ὅτι ὁ δδʹ σύνοδος δέχομαι ὄρνυμι καί ἡβάω ὡς ἀναθεματέσαντας Νεστέριον . ὁ μέντοι αἱρεσιάρχης Εὐτυχής αρχιμαυδριος ἧμαι , ὁ δέ Διόσκορος ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια . οὗτος ὁ Εὐτυχής μετά δέκα ἐνιαυτός ἀναφαίνω ὁ τρίτος σύνοδος . Ἑτερούσιος ἐγώ εἰναι λέγω ὁ σῶμα οοσορΟϛΙ