cogPG.PG158 337
κατὰ τὴν μνήμην τοῦ μεγαλομάρτυρος Γεωονίοω ἐν μονῇ τῶν Μαγγάνων , αἰδοῖ τοῦ ἀγίου . Καὶ τηνικαῦτα βουλὴ κατ´ αὐτοῦ · διὰ θαλάττης γὰρ ἐπανελθεῖν πρὸς τὰ βασίλεια μέλλοντα ἀποπνξκε αὐτὸν ἐμελέτων οἱ προὔχοντες . Ἀλλ´ οὐδὲν ἤνυσανἐγνώσθη γὰρ ἐκείνων τὸ βούλευμα . Ὁ δὲ Δούκας οὐδενὸς ἄλλου ἐφρόντιζεν ἣ λόγων σεκρετικῶν , δικανικῶν , συκοφαντικῶν , ἐφ´ ᾧ κἀν ταῖς δίκαις προᾷεδρεύων ἦν ἐπὶ τοσοῦτον , ὡς καὶ αὐτοὺς τοὺς στρατιώτας τὰ στρατιωτικὰ καταλεῖψαι καὶ λόγους δικανικοὺς ἐκπαιδεύεσθαι , ὃ δὴ καὶ τοὺς Τούρκους ἠρέθισε κατὰ Ῥωμαίων χωρεῖν καὶ ἀδεῶς τὰ ἐκείνων ληθζεσθαι . Καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν ἀνατολὸν ὡς σως εἶχε . Κατὰ δέ γε τὴν δύσιν ἔθνος Οὐζικσν κύθαι δὲ οὗτοι καὶ τῶν Πατζινακων οἰ εὐγενέστεροι τὸν Ἴστρον διαπεραιώσαντες , ὡσεὶ μυριάδες ξʹ , καταδράμὴν ὅτι πολλὴν τῶν Ῥωμαίων ἡπείλουν . Μανθάνει ταῦτα ὁ βασιλεὺς , καὶ οἷα φιλοχρήματος καὶ τὸν ὀβολὸν παντὸς προτιμῶν , κἀντεῦθεν μηδὲ στρατὸν ἀξιόλογον ἔχων , ἐξέρχεται εἰς Χοιροβάκχους , μεθ´ ἑαυτοῦ φέρων οὐχὶ πλείσυς ἢ ρν´ στρατιώτας , . Πλὴν κελεύσει αὐτοῦ νηστείαις καὶ προσευχαῖς καὶ λιτανείαις πρὸς Θεὸν πάντές ἐχρήσαντο , ἐφ´ ὡ καὶ μετ´ οὐ πολὺ ὁ τῶν βαρβάς ρων μηνύεται ὄλεθρος , λοιμῷ καὶ λιμῷ θείᾳ πραμηθείᾳ κατεργασθέντων αὐτῶν . Ταῦτα δὲ συνέβη Κτος ἕκτον τοῦ Κωνσταντίνου βασιλεύοντος . Πρὸ δέ γε τοῦ ἔτους τούτου κατὰ Σεπτέμβριον μῆνα περὶ δευτέραν νυκτὸς φυλακὴν σεισμὸς ἐξαίσιος γέχονεν , Κτῶν πώποτε γενομένων ἐκπληκτικώτερος , ὡς καὶ οἰκίας καὶ ναοὺς ἀνατρέψαι . Καὶ οὐκ ἐνταῦθα μόνον , ἀλλὰ καὶ κατὰ Ῥαιδεστὸν Πάνιόν τε καὶ τὸ Μυριόφυτον τὰ αὐτὰ γεγόνασιν , ὡς καὶ φόνον ἀνθρώπων πολὺν γενέσθαι . Καὶ ἐν Κυζίκῳ δὲ τὸ Ἐλληνικὸν ἐκεῖνο καὶ θαυμάσιον ἵὸρυμα κατεσείσθη τε καὶ πλεῖον μέρος κατέπεσε , καὶ τκῦτα ὀχυρώτατον ὄν . Τὰ αὐτὰ τούτοις καὶ κατὰ Νκαιαν γέγονε · κατεσείσθησαν γὰρ ὅ τε τῶν ἁγίων Πατέρῳκ ναὸς καὶ ὁ ἐπ´ ὁνόματι τῆς ἁγίας Σοφίας , καὶ αὐτὰ τὰ τείχη ἐκ βαράθρων αὐτῶν καταπεπλώκασι . Καὶ ταῦτα μὲν καὶ ἁμαρτημάτων είσπραξις καὶ θεῖος χόλος ἐτύγχανεν , ᾐμίττοντο δέ καὶ τὴν τοῦ ῥηθέντνος ἔθνους ἐπέλευσιν καὶ κατάλυσιν · ἐν γὰρ ταξς Θεραηιμείαις οὐ τὸ ἐνεστὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ πὸ μέλλον προθεωρεῖται καὶ προσημαίνεται . Κατ´ ἐκεῖνον δὲ πὸν καιρὸν καὶ κομήτης ἐφάνη κατόπιν ἡλίου δύνοιτος , τὸ μέγεθος σεληναῖον φέρων , καὶ ἐδόκει μὲν ϛηνικαῦτα καπνὸν καὶ ὁμίχλην ἐκπέμπειν , ἐν δὲ τῇ ἐπιούσῃ ἤρξατο προδεικνύειν βοστρύχους τινᾶς , τὰς Εὲ ἀκτῖνας πρὸς ἑῴαν ἀπέτεινε , μέχρις ἡμερῶν μ Κωνσταντίνου δὲ πατριάρχου τελευτῷσαντος Ἰωάννης μοναχὸς ὄ Ξιφιλένος προχειρίζετοι , τὰ πάντα , θαυμαστὸς , λόγῳ σοφίᾳ καὶ συνέσει καὶ ἀρετῇ , ἐκ ραπεζοῦντος μὲν ὡρμημένος , ἀσκητικῶς δὲ κατ´ Ὅλυμπον ζῶν , ἐφ´ ᾧ καὶ βίπ πρὸς τὴν
Lemmas: κατά ὁ μνήμη ὁ μεγαλομάρτυρας Γεωονίοω ἐν μονή ὁ μάγγανον , αἰδώς ὁ ἅγιος . καί τηνικαῦτα βουλή κατ´ αὐτός · διά θάλασσα γάρ ἐπανέρχομαι πρός ὁ βασίλεια μέλλω ἀποπνξκε αὐτός μελετάω ὁ προέχω . Ἀλ οὐδείς ἤνυσανἐγνώσθη γάρ ἐκεῖνος ὁ βούλευμα . ὁ δέ Δούκας οὐδείς ἄλλος φροντίζω ὅς λόγος σεκρετικός , δικανικός , συκοφαντικός , ἐφίημι ὅς ἐν ὁ δίκη προεδρεύω εἰμί ἐπί τοσοῦτος , ὡς καί αὐτός ὁ στρατιώτης ὁ στρατιωτικός καταλείβω καί λόγος δικανικός ἐκπαιδεύω , ὅς δή καί ὁ Τοῦρκος ἐρεθίζω κατά Ῥωμαῖος χωρέω καί ἀδεῶς ὁ ἐκεῖνος λανθάνω . καί ὁ μέν κατά ὁ ἀνατολή ὡς σῶς ἔχω . κατά δέ γε ὁ δύσις ἔθνος Οὐζικσν κύθαι δέ οὗτος καί ὁ πατζινακη ὁ εὐγενής ὁ Ἴστρος διαπεραιόω , ὡσεί μυριάς ξο , κατατρέχω ὅτι πολύς ὁ Ῥωμαῖος ἀπειλέω . μανθάνω οὗτος ὁ βασιλεύς , καί οἷος φιλοχρήματος καί ὁ ὀβολός πᾶς προτιμάω , ἐντεῦθεν μηδέ στρατός ἀξιόλογος ἔχω , ἐξέρχομαι εἰς χοιροβακχος , μεθ´ ἑαυτοῦ φέρω οὐ πλέω ἢ ρν´ στρατιώτης , . πλήν κελεύω αὐτός νηστεία καί προσευχή καί λιτανεία πρός θεός πᾶς χράω , ἐφίημι εἰμί καί μετέ οὖον πολύς ὁ ὁ Βάρβας ῥόος μηνύω ὄλεθρος , λοιμός καί λιμός θεῖος πραμηθείᾳ κατεργάζομαι αὐτός . οὗτος δέ συμβαίνω Κτος ἕκτος ὁ Κωνσταντῖνος βασιλεύω . πρό δέ γε ὁ ἔτος οὗτος κατά Σεπτέμβριος μείς περί δύο νύξ φυλακή σεισμός ἐξαίσιος γίγνομαι , κτέω πώποτε γίγνομαι ἐκπληκτικός , ὡς καί οἰκίον καί ναός ἀνατρέπω . καί οὐ ἐνταῦθα μόνος , ἀλλά καί κατά Ῥαιδεστός Πάνιον τε καί ὁ Μυριόφυτος ὁ αὐτός γίγνομαι , ὡς καί φόνος ἄνθρωπος πολύς γίγνομαι . καί ἐν Κύζικος δέ ὁ Ἑλληνικός ἐκεῖνος καί θαυμάσιος ιορυμη κατασείω τε καί πλείων μέρος καταπίπτω , καί τκῦτα ὀχυρός εἰμί . ὁ αὐτός οὗτος καί κατά Νκαιαν γίγνομαι · κατασείω γάρ ὅς τε ὁ ἅγιος Πατέρῳκ ναός καί ὁ ἐπι ὄνομα ὁ ἅγιος Σοφία , καί αὐτός ὁ τεῖχος ἐκ βάραθρον αὐτός καταπίμπλημι . καί οὗτος μέν καί ἁμάρτημα εἴσπραξις καί θεῖος χόλος τυγχάνω , ᾐμίττοντο δέ καί ὁ ὁ εἴρω ἔθνος ἐπέλευσις καί κατάλυσις · ἐν γάρ ταξ θεραηιμειης οὖον ὁ ἐνίστημι μόνος , ἀλλά καί πόα μέλλω προθεωρέω καί προσημαίνω . Κατς ἐκεῖνος δέ πως καιρός καί κομήτης φαίνω κατόπιν ἥλιος δυνοιος , ὁ μέγεθος σεληναῖος φέρω , καί δοκέω μέν ϛηνικαυτος καπνός καί ὁμίχλη ἐκπέμπω , ἐν δέ ὁ ἔπειμι ἄρχω προδείκνυμι βόστρυχος Τινᾶς , ὁ ἐγώ ἀκτίς πρός ἑῷος ἀποτείνω , μέχρι ἡμέρα μ Κωνσταντῖνος δέ πατριάρχης τελευτάω Ἰωάννης μοναχός ὅς Ξιφιλένος προχειρίζω , ὁ πᾶς , θαυμαστός , λόγος σοφία καί σύνεσις καί ἀρετή , ἐκ ῥαπίζω μέν ὁρμάω , ἀσκητικός δέ κατ´ Ὄλυμπος ζῶ , ἐφίημι ὅς καί βιπ πρός ὁ