cogPG.PG158 234
Ἀλλὰ μὴ ἐπὶ πλέον ἀμφίβαλλε · οὐδὲ γὰρ ὁ τοιοῦτος ἀστὴρ εἷς ἐτύγχανε τῶν πολλῶν , οὓς ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι κατ´ ἀρχὰς ἔθετο , ἀλλὰ δύναμίς τις ἀόρατος ἦν , εἰς ταύτην μετασχηματισθεῖσα τὴν ὄψιν , ὡς ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης φησίν . Ἔδει γὰρ καὶ ἐπὶ παραδόξῳ τοιαύτῃ γεννήσει καὶ παράδοξον ἀστέρα γενέσθαι μηνυτὴν καὶ προάγγελον , ὡς ὁ θειότατός φησι Κύριλλος · εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἐπὶ τοσοῦτον ἑφαινεν , οὐκ ἂν ἐν ἡμέρᾳ μέσῃ τὰς ἡλιακὰς ἀκτῖνας ὑπερηκόντιζεν . Εἰ μὴ τοῦτο ἠν , οὐκ ἂν ἔπεισε τοὺς Μάγους ἐκεῖθεν ἐγερθῆναι καὶ τοσαύτην ὁδὸν στείλασθαι , οὐκ ἂν οὕτω θαυμασίως εἰς Ἱεροσόλυμα ἤγαγεν , οὐκ ἂν ἐξ ὕψους συγκαταβὰς ἐπάνω τοῦ τεχθέντος ἔστη παιδίου , οὐκ ἂν ἄφαντος μετὰ ταυτα ἐγένοτο . Ἐπειδὴ γὰρ ὁδηγούμενοι παρ´ αὐτοῦ προσεληλύθασι τῷ Χριστῷ καὶ τῇ κατ´ αὐτὸν ἀπλανεῖ πίστει γεγόνασι κάτοχοι , χειραγωγίας οὐκέτι τοιαλτης ἐδέοντο . Ἔνθεν τοι καὶ κατ´ ὄναρ χρηματισθέντες δι´ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν εἰς τὴν χώραν αὐτῶν . Πρὸς τούτοις δὴ , ἀγαπητὲ , τὴν τοῦ ἐν Βουλγαρίᾳ ἀρχιεπισκόπου ἐξήγησιν ἐπὶ μέσου παράγεις , κἀντεῦθεν διισνυρίζη μὴ ἐν αὐτῷ τῷ σπηλαίῳ , ἀλλ´ ἐν οἰκίᾳ γενέσθαι τινὶ τὴν παρὰ τῶν Μάγων προσκύνησιν . Ὁ γὰρ θεῖος οὗτος ἀνὴρ ἐκ τῶν τοῦ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγελίου , ὡς ἔοικεν , ὁρμώμενος , των οὕτω περὶ τῶν Μάγων λεγόντων · « Καὶ ἐλθόντες εἰς , τὴν οἱκίαν εἶδον τὸ παιδίον μετὰ Μαρίας τῆς μητρὸς αὐτοῦ , » καὶ τάδε φησὶν , ὅτι μετὰ τὸ γεννηθῆναι αὐτὸν Κύριον καὶ ἐν τῇ φάτνῃ ἀνακλιθῆναι εἰκὸς ἠν εὑρεθῆναι καὶ οἰκίαν τινὰ , ἐν ᾗ παρὰ τῶν Μάγων τὴν προσκύνησιν δέξασθαι . Καὶ ὁ μὲν διαληφθεὶς ἀνὴρ ἔοικε προφανῶς λέγειν μὴ ἐν τῷ σπηλαίῳ , ἐν ᾧ καὶ ἡ φάτνη , τοὺς Μάγους ἰδεῖν τὸν Χριστόν · ὰ δὲ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς τά τε τῆς οἰκίας συμβιάζων καὶ τὰ τῆς φάτνης αὐτῆς οὕτω φησὶν , ὅτι σεκοῦσα μὲν εὐθέως κατέκλινεν · ἐκεῖ πολλῶν καὶ γὰρ συνιόντων διὰ τὴν ἀπογραφὴν οὐκ ἦν οἰκίαν εὑρεῖν . Παράγει δὲ καὶ τὸν θειότατον Αουκᾶν ἐπισημαίνοντα τοῦτο καὶ λέγοντα ὅτι διὰ τὸ μὴ εἶναι τέπον ἐν τῶ καταλύματι , ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνη , μετὰ δὲ τοῦτο ἀνείλετο καὶ ἐπὶ τῶν γονάτων εἶχεν . Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ τοῦ κατὰ Ματθαῖον ἕκτῃ ὁμιλίᾳ περὶ τῶν Μάγων οὔτω φησί · « Τί δὲ ὅλως καὶ βασιλείας σύμβολον εἶδον , καλύβην καὶ φάτνην καὶ παιδίον ἐν σπαργάνοις καὶ μητέρα πτωχὴν ἰδόντες ; » Καὶ μετ´ ὀλίγα · « Πῶς δὲ καὶ ὀ ἀστὴρ , εἰπέ μοι , τόπον οὕτω στενὸν φάτνης καὶ καλύβην ἐδείκνυεν , εἰ μὴ τὸ ὑψηλὸν ἐκεῖνο ἀφεὶς κάτω κατέβη καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ἔστη τῆς κεφαλῆς τοῦ παιδίου ; « Καὶ μετὰ ταῦτα · « Ἐπεὶ οὗν ἤγαγε καὶ ἐχειραγώγησε , καὶ πρὸς τὴν φάτνην ἔστησεν , οὐκέτι δι´ ἁστέοος , ἀλλὰ δι´ ἀγγέλου λοιπὸν αὐτοῖς διαλέγεται . , Καὶ ἐν τῇ ὀγδόῃ δὲ ὁμιλίᾳ κατὰ λέξιν οὕτω φησὶ
Lemmas: ἀλλά μή ἐπί πλέω ἀμφιβάλλω · οὐδέ γάρ ὁ τοιοῦτος ἀστήρ εἷς τυγχάνω ὁ πολύς , ὅς ὁ θεός ἐν ὁ στερέωμα κατ´ ἀρχή τίθημι , ἀλλά δύναμις τις ἀόρατος εἰμί , εἰς οὗτος μετασχηματίζω ὁ ὄψις , ὡς ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης φημί . δέω γάρ καί ἐπί παράδοξος τοιοῦτος γεννάω καί παράδοξος ἀστήρ γίγνομαι μηνυτής καί προάγγελος , ὡς ὁ θεῖος φημί Κύριλλος · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ἐπί τοσοῦτος φαίνω , οὐ εἄν ἐν ἡμέρα μέσος ὁ ἡλιακός ἀκτίς ὑπερακοντίζω . εἰμί μή οὗτος ἐάν , οὐ εἄν πείθω ὁ Μάγος ἐκεῖθεν ἐγείρω καί τοσοῦτος ὁδός στέλλω , οὐ εἄν οὗτος θαυμάσιος εἰς Ἱερουσαλήμ ἄγω , οὐ εἄν ἐκ ὕψος συγκαταβαίνω ἐπάνω ὁ τίκτω ἵστημι παιδίον , οὐ εἄν ἄφαντος μετά Ούτος γίγνομαι . ἐπεί γάρ ὁδηγέω παρ´ αὐτός πρόσειμι ὁ Χριστός καί ὁ κατ´ αὐτός ἀπλανής πίστις γίγνομαι κάτοχος , χειραγωγία οὐκέτι τοιαλτης δήω . ἔνθεν ὅς καί κατ´ ὄναρ χρηματίζω δις ἄλλος ὁδός ἀναχωρέω εἰς ὁ χώρα αὐτός . πρός οὗτος δή , ἀγαπητός , ὁ ὁ ἐν Βουλγαρία ἀρχιεπίσκοπος ἐξήγησις ἐπί μέσος παράγω , ἐντεῦθεν διισνυριζα μή ἐν αὐτός ὁ σπήλαιον , ἀλ ἐν οἰκίον γίγνομαι τις ὁ παρά ὁ Μάγος προσκύνησις . ὁ γάρ θεῖος οὗτος ἀνήρ ἐκ ὁ ὁ κατά Ματθαῖος Εὐαγγέλιος , ὡς ἔοικα , ὁρμάω , ὁ οὗτος περί ὁ Μάγος λέγω · « καί ἔρχομαι εἰς , ὁ οἰκίον εἶδον ὁ παιδίον μετά Μαρία ὁ μήτηρ αὐτός , » καί ὅδε φημί , ὅτι μετά ὁ γεννάω αὐτός κύριος καί ἐν ὁ φάτνη ἀνακλίνω εἰκός ἐάν εὑρίσκω καί οἰκίον τις , ἐν ὅς παρά ὁ Μάγος ὁ προσκύνησις δέχομαι . καί ὁ μέν διαλαμβάνω ἀνήρ ἔοικα προφανῶς λέγω μή ἐν ὁ σπήλαιον , ἐν ὅς καί ὁ φάτνη , ὁ Μάγος ὁράω ὁ Χριστός · ά δέ ὁ γλῶσσα χρύσεος ὁ τε ὁ οἰκίον συμβιάζω καί ὁ ὁ φάτνη αὐτός οὗτος φημί , ὅτι σεκουω μέν εὐθύς κατακλίνω · ἐκεῖ πολύς καί γάρ σύνειμι διά ὁ ἀπογραφή οὐ εἰμί οἰκίον εὑρίσκω . παράγω δέ καί ὁ θεῖος Αουκᾶν ἐπισημαίνω οὗτος καί λέγω ὅτι διά ὁ μή εἰμί τέπον ἐν ὁ κατάλυμα , ἀνακλίνω αὐτός ἐν ὁ φάτνη , μετά δέ οὗτος ἀναιρέω καί ἐπί ὁ γόνυ ἔχω . ἀλλά καί ἐν ὁ ὁ κατά Ματθαῖος ἕκτος ὁμιλία περί ὁ Μάγος οὐτάω φημί · « τις δέ ὅλως καί βασίλεια σύμβολον εἶδον , καλύβη καί φάτνη καί παιδίον ἐν σπάργανον καί μήτηρ πτωχός ὁράω ; » καί μετέ ὀλίγος · « Πῶς δέ καί ὁ ἀστήρ , εἶπον ἐγώ , τόπος οὗτος στενός φάτνη καί καλύβη δείκνυμι , εἰμί μή ὁ ὑψηλός ἐκεῖνος ἀφίημι κάτω καταβαίνω καί ὑπέρ αὐτός ἵστημι ὁ κεφαλή ὁ παιδίον ; « καί μετά οὗτος · « ἐπεί ἐν ἄγω καί χειραγωγώ , καί πρός ὁ φάτνη ἵστημι , οὐκέτι δις ἀστέος , ἀλλά δις ἄγγελος λοιπός αὐτός διαλέγω . , καί ἐν ὁ ὄγδοος δέ ὁμιλία κατά λέξις οὗτος φημί