cogPG.PG158 443
Εὐκαίρως οὖν ἐπὶ τῆς γῆς , ὡς εἴρηται , κάτεισιὰ ὁ Θεός . « Ὅτε γὰρ , φησὶ Παῦλος , ἐἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ · » εὐκαίρως λοιπὸν καὶ τὰ τῆς θεραπείας μεταχειρίζεται . Οὐ γὰρ προδήλως ἡμῖν ὡς Θεὸς ἐνεδήμησεν , οὐδὲ θείᾳ δυναστείᾳ ἐχρήσατο , ὥστε καὶ ἄκοντα τὰ ἔθνη πρὸς ἑαυτὸν ἐπισπάσασθαι , ὅτι μηδὲ τὸ αὐτεξούσιον ἡμῶν ὅπως δήποτε λυμήνασθαι ἤθελεν . Εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , τάχα ἂν καὶ κατὰ τοὺς ἔμπροσθεν χρόνους ἐνανθρωπήσας , αὐθεντικῶ - οἴτιλ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν εἰργάσατο , Καὶ μή μοι λέγε , ὡς ἀνεύθυνοι λοιπὸν οἱ πρὸ τοῦ Χριστοῦ πάντες εἰσίν · εἰ γὰρ προλαβὼν ἐνηνθρώπησεν , οὐκ ἂν οὕτως ἐξ ἀγνοίας ἀπώλοντο οἱ ἐν ἀπιστίᾳ τὴν ζωὴν καταλύσαντες . Τοιοῦτόν τι λέγε μηδέν . Ὅσοι καὶ γὰρῖθβ , ὡς ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης φησί , βίον ἀσκητικώτατον ἔσχον , εἰ καὶ λανθάνοντες περὶ τὴν πίστιν ἀπεπλανήθησαν , ψυχῆς τε τοσοῦτον ἦσαν εὐπειθοῦς καὶ εὐγνώμονος , ὡς ἰδόντες τε καὶ ἀκούσαντες ἑτοίμως πιστεῦσαι , ἐκεῖνοι , πίατευε οὐκ ἀπώλοντο . Οὐδὲ γὰρ ὁ φύσει ἀγαθὸς Θεὸς τὴν ἀγαθὴν τε αὐτῶν προαίρεσιν καὶ τὸ τῶν καμάτων ἄπειρον εἰς κενὸν ἀποβῆναι ἠνέσχετο . Ἔνθεν τοι καὶ πρὸς τὸν ἅδην νόμῳ φύσεως κατιόντος αὐτοῦ κἀκεῖσε κηρύξαντος καὶ ποοσεδέξαντο οὗτοι τὸ κήρυγμα καὶ ἐπίστευσαν . Οἱ δέ γε ἀμβλυωπίαν ἐκ πονηρίας νοσοῦντες οὐ μόνοι ἐπεντρανίσαι οὐκ ἴσχυσαν , ἀλλὰ καὶ τέλεον ἀπετυφλώθησαν τοῦ νοητοῦ ἡλίου , ὡς ἔφημεν , ἐκεῖθεν ἀστράψαντος . Αὐτὸ τοῦτο καὶ ὁ ἐν θεολογίᾳ διαπρέψας μέγας Γρηγόριος ὑπεμφαίνων ἔλεγεν · « Ἄρα πάντας ἕσωσεν ἐπιφανεὶς ὁ Κύριος , ἢ κἀκεῖ τοὺς πιστεύσαντας · » καὶ οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁ μέγας Ἐπιφάνιος ἔν τινι τῶν αὐτοῦ λόγων , ὅ ἡ ἀρχή · « Τί τοῦτο ; σιγὴ πολλὴ , » καὶ τάδε κατὰ ῥῆμαδιέξειαι · « Τί οὖν ; πάντας ἀπλῶς σώζει ἐπιφανεὶς ὁ Θεός ; Οὐκ , ἀλλὰ κἀκεῖ τοὺς πιστεύσαντας . Τίνες δὲ , οἱπιστεύσακ . τες , ἡ πάντως οἱ ἐν ἀσεβείᾳ μὲν τὴν ζωὴν διαλύσαντες , πιστεῦσαι δὲ ὅμως ἔτοιμον ἔχοντες · Καὶ τούτο ἕνεκεν μὴ ἀμφίβαλλε . Ἔχεις γὰρ πρὸ τῶν ἄλλων κορυφαῖον Πέτρον οὖτω περὶ τούτου λέγοντα · « Καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν ἀπειθήσασί ποτέ . » Ἐντεῦθεν οὖν καὶ ὁ μέγας ὁρμώμενος Κύριλλος ἔλεγεν · « Ὥσπερ οὖν τοῖς ἐν σαρκὶ μετὰ σαρκὸς συνεστράφη ὁ Θεὸς , οὕτω καὶ ταῖς ἐν ἅδη ψυχαῖς διεκήρυξεν , ἴδιον ἔχων φρόνημα τὴν ἐνωθεῖσαν αὐτῷ ψυχήν . » Οὐχ ἧττον δὲ τὰ περὶ σοιύτου καὶ ὁ θειότατος διείληφε Δαμασκηνὸς , λέγων · Ὥσπερ τις ἐν γῇ εὐηγγελίσατο εἰρήνην , καὶ τοῖς μὲν πιστεύσασι σωτηρίας γέγονεν αἵτιος , τοῖς δὲ ἀπειθήσασιν ἀπιστίας ἔλεγχος · οὔτω καὶ τοῖς ἐν ᾷδη . » Οὐκοῦν εὐμεθόδως τὰ πάντα οἰκονομῶν , ὡς
Lemmas: εὔκαιρος οὖν ἐπί ὁ γῆ , ὡς εἴρω , κάτειμι ὁ Θεός . « ὅτε γάρ , φημί Παῦλος , ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός · » εὔκαιρος λοιπός καί ὁ ὁ θεραπεία μεταχειρίζω . οὖον γάρ πρόδηλος ἐγώ ὡς θεός ἐνδημέω , οὐδέ θεῖος δυναστεία χράω , ὥστε καί ἄκων ὁ ἔθνος πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω , ὅτι μηδέ ὁ αὐτεξούσιος ἐγώ ὅπως δήποτε λυμαίνομαι ἐθέλω . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , τάχα εἄν καί κατά ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ἐνανθρωπέω , αὐθεντικός - οἴτιλ ὁ ἐγώ σωτηρία ἐργάζομαι , καί μή ἐγώ λέγω , ὡς ἀνεύθυνος λοιπός ὁ πρό ὁ Χριστός πᾶς εἰμί · εἰμί γάρ προλαμβάνω ἐνανθρωπέω , οὐ εἄν οὕτως ἐκ ἄγνοια ἀπόλλυμι ὁ ἐν ἀπιστία ὁ ζωή καταλύω . τοιοῦτος τίς λέγω μηδείς . ὅσος καί γὰρῖθβ , ὡς ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης φημί , βίος ἀσκητικός ἔχω , εἰμί καί λανθάνω περί ὁ πίστις ἀποπλανάω , Ψυχή τε τοσοῦτος εἰμί εὐπειθής καί εὐγνώμων , ὡς ὁράω τε καί ἀκούω ἑτοίμως πιστεύω , ἐκεῖνος , πίατευε οὐ ἀπόλλυμι . οὐδέ γάρ ὁ φύσις ἀγαθός θεός ὁ ἀγαθός τε αὐτός προαίρεσις καί ὁ ὁ κάματος ἤπειρος εἰς κενός ἀποβαίνω ἀνέχω . ἔνθεν ὅς καί πρός ὁ ἅδην νόμος φύσις κατέρχομαι αὐτός κἀκεῖσε κηρύσσω καί ποοσεδέξαντο οὗτος ὁ κήρυγμα καί πιστεύω . ὁ δέ γε ἀμβλυωπία ἐκ πονηρία νοσέω οὖον μόνος ἐπεντρανίζω οὐ ἰσχύω , ἀλλά καί τελέω ἀποτυφλόω ὁ νοητός ἥλιος , ὡς φημί , ἐκεῖθεν ἀστράπτω . αὐτός οὗτος καί ὁ ἐν θεολογία διαπρέπω μέγας Γρηγόριος ὑπεμφαίνω λέγω · « ἄρας πᾶς σῴζω ἐπιφαίνω ὁ Κύριος , ἢ ἐκεῖ ὁ πιστεύω · » καί οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ μέγας Ἐπιφάνιος ἐν τις ὁ αὐτός λόγος , ὅς ὁ ἀρχή · « τις οὗτος ; σιγή πολύς , » καί ὅδε κατά ῥῆμαδιέξειαι · « τις οὖν ; πᾶς ἀπλόος σῴζω ἐπιφαίνω ὁ Θεός ; οὐ , ἀλλά ἐκεῖ ὁ πιστεύω . τίνω δέ , οἱπιστεύσακ . αἱρέω , ὁ πάντως ὁ ἐν ἀσέβεια μέν ὁ ζωή διαλύω , πιστεύω δέ ὅμως ἑτοῖμος ἔχω · καί οὗτος ἕνεκα μή ἀμφιβάλλω . ἔχω γάρ πρό ὁ ἄλλος κορυφαῖος Πέτρος οὗτος περί οὗτος λέγω · « καί ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα πορεύω κηρύσσω ἀπειθέω ποτός . » ἐντεῦθεν οὖν καί ὁ μέγας ὁρμάω Κύριλλος λέγω · « ὥσπερ οὖν ὁ ἐν σάρξ μετά σάρξ συστρέφω ὁ θεός , οὗτος καί ὁ ἐν ἀείδω Ψυχή διακηρύσσω , ἴδιος ἔχω φρόνημα ὁ ἐνωθέω αὐτός Ψυχή . » οὐχ κακός δέ ὁ περί σοιυος καί ὁ θεῖος διαλαμβάνω Δαμασκηνός , λέγω · ὥσπερ τις ἐν γῆ εὐαγγελίζω εἰρήνη , καί ὁ μέν πιστεύω σωτηρία γίγνομαι αἴτιος , ὁ δέ ἀπειθέω ἀπιστία ἔλεγχος · οὐτάω καί ὁ ἐν ἀείδω . » οὐκοῦν εὐμέθοδος ὁ πᾶς οἰκονομέω , ὡς