cogPG.PG158 142
τόπλαστον ἀποκτείναντι Ἀδὰμ καὶ ἐκείνου τὸν θάνατον εἰσενεγκόντι ; » Ἀλλὰ καὶ ὁ Σιναῖτης θεῖος Ἀναστάσιος εἰς ἐπιστροφὴν , ὡς ἔοικεν , ἕλκων καὶ τοὺς λίαν ἀπεγνωσμένους , καὶ τάδε κατὰ ῥημα φησίν · « Εἰ Μανασσῆν ὁ Θεὸς διὰ μετανοίας ἐδέξατο , τάχα τολμῶ εἰπεῖν ὅτι καὶ τὸν διάβολον μετανοοῦντα δλοψύχως δέξεται . » Καλῶς δὲ εἶπεν ὅτι τολμῶ εἰπεῖν · ὅρα γὰρ ὅτι καὶ ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης οὐ δίδωσι τῷ διαβόλῳ μετάνοιαν . Αέγει καὶ γὰρ ὅτι ὅπερ ἐστὶ τοῖς ἀνθρώποις ὁ θάνατος , τουτο τοις ἀγγέλοις ἡ ἔκπτωσις · μετὰ γὰρ τὴν ἔκπτωσιν οὐκ ἔστιν αὐτοῖς μετάνοια , ὥσπερ οὐδὲ τοῖς ἀνθρώποις μετὰ θάνατον . Οὐκ ἐνεδόθη δὲ καὶ τοῖς ἐκπεσοῦσιν ἀγγέλοις μετάνοια , ὡς ὁ Νεμέσιός φησιν , ὅτι καὶ ἀσώματος ἡ φύσις αὐτῶν · ὁ γὰρ ἄνθρωπος διὰ τὸν τοῦ σώματος ἀσθένειαν τῆς μετανοίας ἔτυχεν . Ἀλλ´ ἱμοι γε τέως ὁ λόγος οὗτος ὃς ἐπὶ τῷ Ἀδὰμ οὐκ ἔστιν ἀποδοχῆς ἄξιος . Οὐδὲ γὰρ ὑπὸ σωματικῶν ἐπιθυμιῶν ἡττηθεὶς ὁ Ἀδὰμ εὐρέθη παραβάτης τῆς ἐντολῆσπαγε τῆς Ὠριγένους φρενοβλαβείας ὅτι μηδὲ χώραν εἶχον αὗται πρὸ τῆς παραβάσεως ἐν αὐτῷ . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Αὐτὸς ὁ Ἀδὰμ ἐκβληθείς τοῦ παραδείσου καὶ ἀπέναντι καθίσας αὐτοῦ παρ´ ὅλην ἐθρήνει τὴν ζωὴν αὐτοῦ . Ἐφ´ ὧ κάμπτεται ὁ Θεὸς , καὶ πάντα ποιεῖ καὶ πάσχει ὃι´ αὐτῶν . Ὁ δὲ διάβολος ἐκπεσὼν οὐ μόνον οὐκ ἐθρήν νησεν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοῦ πλάσματος ἐλύττησε Θεοῦ , καὶ τὸν Θεὸν αὐτὸν διέβαλε πρὸς τὸν Ἀδάμ . Λοιπὸν μετὰ τὴν ἀμαρτίαν οὕτω διατεθέντα μετανοίας ἐπιτυχεῖν πάντως ἀμήχανον . Ἄκουε δὲ καὶ τί φησιν ὁ Θεοδώρητος ἐν τῇ Θεραπευτικῇ αὐτοῦ περὶ τούτου . Ἐπαρθεὶς ὁ διάβολος λέγεται πεπτωκέναι , εἶτα κατὰ τῶν ἀνθρώπων ὡς εἰκόνι Θεοῦ τετιμημένων λυττῆσαι καὶ τὸν κατὰ τούτων ἀναδέξασθαι πάλειμον τλν Αὲ ποιπ τὴν τῇ τῶν ἀγγέλων ἐπιστασίᾳ φρουρῆσαι τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος , ὅπως μὴ βίᾳ καὶ τυραννίδι χρώμενος , ἀοράτως ἐπιὼν , ἀδεῶς διαφθείρῃ οὓς διὰ φθόνον ἐμίσησεν . Οὐκοῦν ὁ φθόνος οὐτος , μάλιατα δὲ ἡ ἔπαρσις αὐτοῦ καὶ ἀπόνοιααὶ νῦν γὰρ ὑπ´ αὐτὸν ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαι , ὡς ὁ Παῦλος φησὶ , πρὸς τούτοις δὲ ἡ ἀπόγνωσις μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἔλεγον ὅτι πρὸ καιροῦ ἦλθες βασανίσαι ἡμᾶς ] μετανοεῖν τὸν ἀποστάτην οὐκ ἐᾷ . Περὶ τοῦ ἀποστάτου . Πρὸ - τοῖς ἱρημένοις εἰδέναι σε καὶ τοῦτο βούλοκαι , ὅτι ὁ ἀποστάτης οὖτος διάβολος ἐν ταῖς ἀγγελικαῖς δυνάμεσι πρωτοστάτης ἦν , ἀγαθὸς παρὰ Θεοῦ γενόμενος καὶ μηδὲν ἴχνος κακίας ἢ πονηρίας ἐν ἑαυτῷ φέρων . Πάντα γὰρ ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς καλὰ , καὶ καλὰ λίαν . Κακὸν δὲ οὐδὲν ἐποίησεν ὁ Θεός . Τὸ γὰρ κακὸν οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ τοῦ καλοῦ ἀναχώρησις , ὥσπερ οὗν καὶ τὸ σκότος οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ φωτὸς στέρησις . Καλῶς οὖν εἶπεν ὁ λόγος
Lemmas: τοπλαστος ἀποκτείνω Ἀδάμ καί ἐκεῖνος ὁ θάνατος εἰσφέρω ; » ἀλλά καί ὁ Σιναίτης θεῖος Ἀναστάσιος εἰς ἐπιστροφή , ὡς ἔοικα , ἕλκω καί ὁ λίαν ἀπογιγνώσκω , καί ὅδε κατά ῥῆμα φημί · « εἰμί Μανασσῆς ὁ θεός διά μετάνοια δέχομαι , τάχα τολμάω εἶπον ὅτι καί ὁ διάβολος μετανοέω δλοψυχαω δέχομαι . » καλῶς δέ εἶπον ὅτι τολμάω εἶπον · ὁράω γάρ ὅτι καί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης οὖον δίδωμι ὁ διάβολος μετάνοια . Αέγει καί γάρ ὅτι ὅσπερ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ θάνατος , οὗτος ὁ ἄγγελος ὁ ἔκπτωσις · μετά γάρ ὁ ἔκπτωσις οὐ εἰμί αὐτός μετάνοια , ὥσπερ οὐδέ ὁ ἄνθρωπος μετά θάνατος . οὐ ἐνδίδωμι δέ καί ὁ ἐκπίπτω ἄγγελος μετάνοια , ὡς ὁ Νέμεσις φημί , ὅτι καί ἀσώματος ὁ φύσις αὐτός · ὁ γάρ ἄνθρωπος διά ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια ὁ μετάνοια τυγχάνω . Ἀλ ἱμοι γε τέως ὁ λόγος οὗτος ὅς ἐπί ὁ Ἀδάμ οὐ εἰμί ἀποδοχή ἄξιος . οὐδέ γάρ ὑπό σωματικός ἐπιθυμία ἡσσάομαι ὁ Ἀδάμ εὑρίσκω παραβάτης ὁ ἐντολῆσπαγε ὁ Ὠριγένης φρενοβλάβεια ὅτι μηδέ χώρα ἔχω οὗτος πρό ὁ παράβασις ἐν αὐτός . καί τίς χρή πολύς λέγω ; αὐτός ὁ Ἀδάμ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος καί ἀπέναντι καθίζω αὐτός παρ´ ὅλος θρηνέω ὁ ζωή αὐτός . Ἐφ´ ἵημι κάμπτω ὁ θεός , καί πᾶς ποιέω καί πάσχω ὅς αὐτός . ὁ δέ διάβολος ἐκπίτνω οὖον μόνος οὐ Θρής νέος , ἀλλά καί κατά ὁ πλάσμα λυττέω Θεός , καί ὁ θεός αὐτός διαβάλλω πρός ὁ Ἀδάμ . λοιπός μετά ὁ ἁμαρτία οὗτος διατίθημι μετάνοια ἐπιτυγχάνω πάντως ἀμήχανος . Ἄκουος δέ καί τίς φημί ὁ Θεοδώρητος ἐν ὁ θεραπευτικός αὐτός περί οὗτος . ἐπαίρω ὁ διάβολος λέγω πίπτω , εἶτα κατά ὁ ἄνθρωπος ὡς εἰκών Θεός τιμάω λυττέω καί ὁ κατά οὗτος ἀναδέχομαι πάλειμον τλν ἀεί ποιπ ὁ ὁ ὁ ἄγγελος ἐπιστασία φρουρέω ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος , ὅπως μή βία καί τυραννίς χράω , ἀόρατος ἐπέρχομαι , ἀδεῶς διαφθείρω ὅς διά φθόνος μισέω . οὐκοῦν ὁ φθόνος οὐτος , μάλιος δέ ὁ ἔπαρσις αὐτός καί ἀπόνοια νῦν γάρ ὑπό αὐτός ἀρχή καί ἐξουσία , ὡς ὁ Παῦλος φημί , πρός οὗτος δέ ὁ ἀπόγνωσις μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν λέγω ὅτι πρό καιρός ἔρχομαι βασανίζω ἐγώ ] μετανοέω ὁ ἀποστάτης οὐ ἐάω . περι ὁ ἀποστάτης . πρό - ὁ ἱερόω οἶδα σύ καί οὗτος βούλοκαι , ὅτι ὁ ἀποστάτης οὗτος διάβολος ἐν ὁ ἀγγελικός δύναμις πρωτοστάτης εἰμί , ἀγαθός παρά Θεός γίγνομαι καί μηδείς ἴχνος κακία ἢ πονηρία ἐν ἑαυτοῦ φέρω . Πάν γάρ ὅσος ποιέω ὁ θεός καλός , καί καλός λίαν . Κακός δέ οὐδείς ποιέω ὁ Θεός . ὁ γάρ κακός οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ὁ καλός ἀναχώρησις , ὥσπερ ἐν καί ὁ σκότος οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ φάος στέρησις . καλῶς οὖν εἶπον ὁ λόγος