cogPG.PG158 166
Τοὺς μέντοι Σοδομίτας ἡ κακίστη ἐκείνη συνήθεια ἐν ἁγγίλοις αὐτοῖς ἔπεισε τὴν ἀσέλγειαν ἐπιδείξασθαι , ὅθεν καὶ ἀσβέστου πυρὸς ἔργον γεγόνασι . Τὰ γὰρ Σύδομα ἐκεῖνα περικαλλῆ μὲν ἐστῶτα , τέφρα Δὲ τῇ ἀληθείᾳ ὄντα καὶ αὐτὸς γὰρ ὁ ἀὴρ σὺν τοῖς ἄδὰ σιν ἐκπυροῦται τεκμήριον ὅτι σαφὲς τοῦ διαιωνίζειν ἐκεῖσε τὴν κόλασιν . Ταῦτα δὲ περὶ Παλαιστίνης , Ἀσκάλωνος καὶ Γάζης ἄνωθεν , περὶ τὸ τοῦ Ἱορδάνου τέλος , οὐδὲν ἀπεοικότα τότε ταῦ παδεδείσου . Ὁ γοῦν ἀπιστῶν τῇ γεέννῃ ἀναλογιζέσθω τὰ Σόδομα , καὶ οὕτω τὴν ἀδηφαγίαν φευγέτω · τοιαῦτα γὰρ εἴωθεν αὕτη πάθη γεννᾷν . Κατὰ τοῦτο καὶ ὁ Μωσῆς ἔλεγεν τῷ Ἰσραήλ · « Φαγὼν καὶ πιὼν πρόσεχε σεαυτῷ , μήποτε ἐπιλήσῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ Κσου.ν Ἀλλὰ καὶ ὁ τὴν ἰατρικὴν τέχνην ἄριστος Γαληνὸς τῶν τοιούτων παθῶν αἰτίαν αὐτὴν δείκνωσι τὴν τρυφὴν , Κατὰ τὴν ἡμετέραν , λέγων , Μυσίαν τὴν ὅμορον Περγὰμου σπανίως ἄν τις εὕρῃ γυναῖκα μοιχευομένην , ἔτι δὲ ἄνδρας ἀσελγεῖς ἀποῤῥήκοις ἀφροδισίοις ᾠκειωμένους , ἀλλ´ ἐν Ῥώμη διὰ τὴν ἐπιπολάζουσάν τε καὶ συνήθη τρυφὴν καὶ ῥάδια φαῦτα . Εἰ δὲ . καθά φῃαι Πτολειμαῖος ὅτι Σιὰ τὰ οἱ κειοῦσθαί τινας πρὸς τὸ τοῦ ζωδιακοῦ πρῶτον τρί . γωνον , τὸν κριὸν δηλαδὴ , τὸν λέοντα καὶ τὸν τοξότην , διὰ τοῦτο ἄθεσμα τινα πράττουσι , καὶ νομίζουσι μηδέν τι ποιεῖν ἀποτρόπαιον ἅτε ὑπὸ ζώδια ὄντες τὰ μὲν ἔμπροσθεν ἀῤῥενούμενα , τὰ δὲ ὄπισθεν θηλυνόμενα , ἄρα μὴ ἄδικος ὁ Θεὸς ὁ διὰ πυρὸς ἐκτεφρώας τὰ Σόδομα ; Ἀλλ´ οὐκ ἄν ποτε ὁ δίκαιος ἄδικος · . Ἐν πλησμονῇ γὰρ ἄρτων οἱ τοιοῦτοι κατὰ τὴν Γραφὴν σπαταλῶντες , οὐ μὴν ὑπὸ τρίγωνον τοιοῦτον Κπες κἀντεῦθεν εἰς ἀθέσμους κοίτας ἐγκυλισθέντες πυρὸς εἰκότως γεγόνασι παρανάλωμα . Οὐκοῦν ἀντεῦθεν μανθάνομεν ὅτι κατ´ ἐκείνην τὴν ἡμέραν οἱ δίκαιοι , καθάπερ ἐνταῦθα Νῶέ τε καὶ Λὼτ , τῷν βασάνων ἀνώτεροι εὑρεθήσονται , οἱ δὲ ἁμαρτωλοί , κἂν ἅπας εἶεν ὁ κόσμος , σχεδὸν αἰωνίοις ὑποπεσοῦνται κολάσεσι , καθάπερ ἐνταῦθα κατακλυσμῷ καὶ πυρὶ παρεδόθησαν ἅπαντες οἱ τὰ χείριστα πράτΟ μέντοι Ἀβραὰμ Ἀβρὰμ ἐκαλεῖτο τὸ πρότερον , ἂ λέγεται περάτης · θείᾳ γὰρ , ὡς ἔοικεν , ἡ μήτηρ αὐτοῦ προμηθείᾳ οὕτως αὐτὸν ἐπωνόμασεν , ἐπεὶ περᾶσαι τὸν Εὐφράτην ἔμελλε καὶ εἰς Παλαιστίνην Ρῖκῆσαι . Ἐτῶν δὲ ἦν ἐβδομήκοντα πέντε ὁ Ἀβραὰμ , ὅτε τὰς ἐπαγγελίας ἐδέχετο . Γεννᾷ δὲ τὸν Ἰσμαὴλ ἐτῶν ὥν πϛʹ . Ἡνίκα δὲ γέγονεν ἐτῶν ϛθʹ , ὥφθη αἀπῶ ὁ Θεὸς λέγων · « Ἐγώ εἰμι ὁ Θεός . » Τότε λοιπὸν περιτέμνεται καὶ ὁ δίκαιος , κανὼν ὡσπερ τοῖς πᾶσι προκείμενος . Ὅτι δὲ ἡ τῷν κατὰ πάλιν Αικαίο παῤῥησία τῆς τοῦ Θεοῦ μακροθυμίας πρόξενος ἡμῖν ὲστιν , ἐξ αὐτῆς μάνθανε τῆς περὶ τὰ Σόδομα ἱστο ρίας · « Ἐὰν δέκα » , γάρ φησι , « δικαίους εὖρω . οὐ μὴ ἀπολέσω τὰς πόλεις . » Πολλάκις δὲ καὶ διὰ τὴν τῶν τετελευτηκότων ἀρετὴν ἢ καὶ αὐτὴν τὴν οἰκείαν
Lemmas: ὁ μέντοι Σοδομίτης ὁ κακός ἐκεῖνος συνήθεια ἐν ἁγγίλοις αὐτός πείθω ὁ ἀσέλγεια ἐπιδείκνυμι , ὅθεν καί ἄσβεστος πυρός ἔργον γίγνομαι . ὁ γάρ Σύδομα ἐκεῖνος περικαλλής μέν ἵστημι , τέφρα δέ ὁ ἀλήθεια εἰμί καί αὐτός γάρ ὁ ἀήρ σύν ὁ Ἄδα βρόχος ἐκπυρόω τεκμήριον ὅτι σαφής ὁ διαιωνίζω ἐκεῖσε ὁ κόλασις . οὗτος δέ περί Παλαιστίνη , Ἀσκάλων καί Γάζα ἄνωθεν , περί ὁ ὁ Ἰορδάνης τέλος , οὐδείς ἀπεοικώς τότε ταῦ παδεδεισυς . ὁ γοῦν ἀπιστέω ὁ γέεννα ἀναλογίζω ὁ Σόδομα , καί οὗτος ὁ ἀδηφαγία φεύγω · τοιοῦτος γάρ εἴωθα οὗτος πάθος γεννάω . κατά οὗτος καί ὁ Μωσῆς λέγω ὁ Ἰσραήλ · « φαγεῖν καί πίνω προσέχω σεαυτοῦ , μήποτε ἐπιλήθω κύριος ὁ Θεός Κσου.ν ἀλλά καί ὁ ὁ ἰατρικός τέχνη ἀγαθός Γαληνός ὁ τοιοῦτος πάθος αἴτιος αὐτός δείκνυμι ὁ τρυφή , κατά ὁ ἡμέτερος , λέγω , Μυσία ὁ ὅμορος Πέργαμος σπανίως ἄν τις εὑρίσκω γυνή μοιχεύω , ἔτι δέ ἀνήρ ἀσελγής ἀπολέγω Ἀφροδίσιος οἰκειόω , ἀλ ἐν Ῥώμη διά ὁ ἐπιπολάζω τε καί συνήθης τρυφή καί ῥᾴδιος φημί . εἰμί δέ . καθά φαίω Πτολειμαῖος ὅτι σιά ὁ ὁ κεῖμαι τις πρός ὁ ὁ ζωδιακός πρῶτος τρεῖς . γωνον , ὁ κριός δηλαδή , ὁ λέων καί ὁ τοξότης , διά οὗτος ἄθεσμος τις πράσσω , καί νομίζω μηδείς τίς ποιέω ἀποτρόπαιος ἅτε ὑπό ζῴδιον εἰμί ὁ μέν ἔμπροσθεν ἀρνέομαι , ὁ δέ ὄπισθεν θηλύνω , ἄρα μή ἄδικος ὁ θεός ὁ διά πυρός ἐκτρέφω ὁ Σόδομα ; Ἀλ οὐ ἄν ποτός ὁ δίκαιος ἄδικος · . ἐν πλησμονή γάρ ἄρτος ὁ τοιοῦτος κατά ὁ γραφή σπαταλάω , οὖον μήv ὑπό τρίγωνος τοιοῦτος Κπες ἐντεῦθεν εἰς ἄθεσμος κοίτη ἐγκυλίνδω πυρός εἰκότως γίγνομαι παρανάλωμα . οὐκοῦν ἀνατίθημι μανθάνω ὅτι κατ´ ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ Δίκαιος , καθάπερ ἐνταῦθα Νῶε τε καί Λώτ , τῷ βάσανος ἀνώτερος εὑρίσκω , ὁ δέ ἁμαρτωλός , κἀν ἅπας ἄγω ὁ κόσμος , σχεδόν αἰώνιος ὑποπίπτω κόλασις , καθάπερ ἐνταῦθα κατακλυσμός καί πῦρ παραδίδωμι ἅπας ὁ ὁ κακός Πράτος μέντοι Ἀβραάμ Ἀβράμ καλέω ὁ πρότερος , ὅς λέγω περάτης · θεῖος γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ μήτηρ αὐτός προμήθεια οὕτως αὐτός ἐπονομάζω , ἐπεί περάω ὁ Εὐφράτης μέλλω καί εἰς Παλαιστίνη Ρῖκῆσαι . ἔται δέ εἰμί ἐβδομήκοντα πέντε ὁ Ἀβραάμ , ὅτε ὁ ἐπαγγελία δέχομαι . γεννάω δέ ὁ Ἰσμαήλ ἔτος ἀνά πϛʹ . ἡνίκα δέ γίγνομαι ἔτος ϛθʹ , ὁράω ἀπωθέω ὁ θεός λέγω · « ἐγώ εἰμί ὁ Θεός . » τότε λοιπός περιτέμνω καί ὁ δίκαιος , κανών ὡς ὁ πᾶς πρόκειμαι . ὅτι2 δέ ὁ τῷ κατά πάλιν Αικαίο παρρησία ὁ ὁ Θεός μακροθυμία πρόξενος ἐγώ εἰμί , ἐκ αὐτός μανθάνω ὁ περί ὁ Σόδομα ιστός ῥίος · « ἐάν δέκα » , γάρ φημί , « Δίκαιος εὑρίσκω . οὖον μή ἀπόλλυμι ὁ πόλις . » πολλάκις δέ καί διά ὁ ὁ τελευτάω ἀρετή ἢ καί αὐτός ὁ οἰκεῖος