cogPG.PG158 362
Ὥστε ποιῆσαι προσδεκτικωτέρους αὐτοὺς , καὶ μηδέν τοι τέως ἐξ ἀγνοίας πάθωσιν ἀπροσδόκητον . Εἰ δὲ καὶ ἀταξίᾳ τούτους ἴδωσι καὶ ἀδιαφορίᾳ χρωμένους περὶ τὴν δίαιταν , τί χρὴ καὶ λέγειν ; εἴτε πόῤῥω ποιοῦσιν αὐτοὺς ὡς ἰδιοῤῥύθμους ὄντας , καὶ μὴ κεχρῆσθαι πειθομένους ταῖς ἰατρικαῖς παραδόσεσι Πῶς ὁω δὲ ποιοῦσιν , ἵνα μὴ καὶ μῶμος αὐτοῖς ἐπιβαίη , ἅτε δὴ κακοτέχνοις οὖσι καὶ πονηρὸν ἐκ σούτου κτήσαιντο ὄνομα . Διά τι τοῦτο καὶ ἐὰν τοῖς · αὐτοῖς ἐπισταίη τις βαρείᾳ μὲν νόσῳ κάτοχος ὢν , ἀναγκάζων δὲ ὁμοίως αὐτοὺς οὐ καιρῷ δέοντι κερᾶσαί τι φάρμακον αὐτῷ , οὐ μόνον οὐ δέχονται τὴν αἴτησιν εὐμενῶς , ἀλλὰ καὶ ὡς μεμηνότα τοῦτον ἀποδιώκουσιν · εἰ γὰρ καὶ συγκαταβαίνουσιν ἔστιν ὅτε τῷ κάμνοντι καὶ παραμυθίας αὐτὸν ἀξιοῦσιν , ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τοσοῦτον , ὥστε καὶ φονέως ὄ νομα δέχεσθαι διά γε τὴν ἐκείνου ἄκαιρον αἴτησιν . Ὅτι δὲ τὸ σωτήριον φάρμακον ὀλέθριον οἶδε ποιεῖν ὁ μὴ προσήκων καιρὸς , ὁ σοφὸς ἐκεῖνος ἔδειξεν οὕτως εἰπών · Ἀκαρίη ἐν μέν ὑγείῃ νοῦυον ἤνεγκεν · ἑν δὲ νούσῳ θάνατον Εἰ δὲ τοιαύτη καὶ τοσαύτη πρόσεστι τοῖς τῶν σωμάτων ἡμῶν ἰατροῖς ἀκρίβεια , καὶ γὰρ οὐδέποτε συγκαταβαίνουσιν οὗτοι τοῖς κάμνουσιν , ἔνθα προφανὴς ὑπάρχει ὁ κίνδυνος · πολλῷ μᾶλλον οἱ τῶν ψυχικῶν παθῶν ἠατροὶ καὶ ἀκριβείας ἀνθεξονται , καὶ κατὰ τοὺς νόμους τοῦ πνεύματος τοὺς κακῶς ἔχοντας διαιτήσουσι . Καὶ οὕτω μὲν των σωματικῶν παθῶν ἰατροὶ καὶ φρονοῦσι πάντα καὶ πράττουσι κατά τε τοὺς νόμους τοὺς ἰατρικοὺς , καὶ ταῦστα σῶμα θεραπεύειν ἀγωνιζόμενοι , πολλῷ καταδεέστε . ρον ὃν τῆς ψυχῆς · ὁ δὲ κηδεμὼν ἡμῶν καὶ Σωτὴρ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἀριδηλότερον ἔδειξε εἴτε χρὴ συγκαταβαίνειν ἀνθρωπίνοις θελήμασιν , εἴτε καὶ μή . ἔφθασε γὰρ ἐν τῇ συναγωγή καὶ τάδε πρός τοῖς ἄλλοις εἰπεῖν . Ἐλι μὴ φάγητε τὴν ἐάρκα τρῦ νσλοῦ ποῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε τὸ αἷμα αὐτοῦ , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς · καὶ τηνικαῦτα πρὶλρὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ὐκ ἔτι πεοιεπάτουν μετ´ αὐτοῦ λέγοντες · Ὁ Τόγος οὖτος σκληρός ἐστι · τίς δύναται άκούειν αὐτοῦ ; Καὶ οὕτω μὲν ἐκεῖνοι · τί δὲ ὁ Σω . τῆρ ἡμῶν ἐπὶ τούτοις ; Οὕτε τὸν λόγον πρὸς τὸ μαἀακώτεοον ἕστρεψεν , οὔτε τῶν ἀποπηδώντων ὅλως ἐφρόντισεν · ἀλλ´ ἀφῆκεν αὐτοὺς ὑπάγειν , ὡς ὁ θεηγόρος Ἰωάννη φησί . Τοῦτο δὲ πάντως ἐποίησεν , οὐχ ὅτι σωτηρίας ἐκείνους οὐκ ἤθελε τυχεῖν , ἀλλ´
Lemmas: ὥστε ποιέω προσδεκτικός αὐτός , καί μηδείς ὅς τέως ἐκ ἄγνοια πάσχω ἀπροσδόκητος . εἰμί δέ καί ἀταξία οὗτος ὁράω καί ἀδιαφορία χράω περί ὁ δίαιτα , τίς χρή καί λέγω ; εἴτε πόρρω ποιέω αὐτός ὡς ιδιόρρυθμος εἰμί , καί μή χράομαι πείθω ὁ ἰατρικός παράδοσις Πῶς ὄον δέ ποιέω , ἵνα μή καί μῶμος αὐτός ἐπιβαίνω , ἅτε δή κακότεχνος εἰμί καί πονηρός ἐκ Σούτου κτάομαι ὄνομα . ζεύς τίς οὗτος καί ἐάν ὁ · αὐτός ἐφίστημι τις βαρύς μέν νόσος κάτοχος εἰμί , ἀναγκάζω δέ ὁμοίως αὐτός οὖον καιρός δήω κεράννυμι τίς φάρμακον αὐτός , οὖον μόνος οὖον δέχομαι ὁ αἴτησις εὐμενής , ἀλλά καί ὡς μαίνομαι οὗτος ἀποδιώκω · εἰμί γάρ καί συγκαταβαίνω εἰμί ὅτε ὁ κάμνω καί παραμυθία αὐτός ἀξιόω , ἀλ οὐ ἐπί τοσοῦτος , ὥστε καί φονεύς ὅς Νομάς δέχομαι διά γε ὁ ἐκεῖνος ἄκαιρος αἴτησις . ὅτι2 δέ ὁ σωτήριος φάρμακον ὀλέθριος οἶδα ποιέω ὁ μή προσήκω καιρός , ὁ σοφός ἐκεῖνος δείκνυμι οὕτως εἶπον · Ἀκαρίη ἐν μέν ὑγεία νοῦος φέρω · ἑν δέ νοῦσος θάνατος εἰμί δέ τοιοῦτος καί τοσοῦτος πρόσειμι ὁ ὁ σῶμα ἐγώ ἰατρός ἀκρίβεια , καί γάρ οὐδέποτε συγκαταβαίνω οὗτος ὁ κάμνω , ἔνθα προφανής ὑπάρχω ὁ κίνδυνος · πολύς μᾶλλον ὁ ὁ ψυχικός πάθος ἠατροὶ καί ἀκρίβεια ἀντέχω , καί κατά ὁ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ κακῶς ἔχω διαιτάω . καί οὗτος μέν ὁ σωματικός πάθος ἰατρός καί φρονέω πᾶς καί πράσσω κατά τε ὁ νόμος ὁ ἰατρικός , καί ταῦστα σῶμα θεραπεύω ἀγωνίζομαι , πολύς καταδέω . ἀντίμοιρος ὅς ὁ Ψυχή · ὁ δέ κηδεμών ἐγώ καί Σωτήρ ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἀρίδηλος δείκνυμι εἴτε χρή συγκαταβαίνω ἀνθρώπινος θέλημα , εἴτε καί μή . φθάνω γάρ ἐν ὁ συναγωγή καί ὅδε πρός ὁ ἄλλος εἶπον . Έλι μή ἐσθίω ὁ ἄρκη τρυς νσλοῦ ποῦ ἄνθρωπος , καί πίνω ὁ αἷμα αὐτός , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ · καί τηνικαῦτα πρίς ὁ αὐτός μαθητής ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω καί υκʹ ἔτι πεοιπατεω μετέ αὐτός λέγω · ὁ Τόγος οὗτος σκληρός εἰμί · τίς δύναμαι ἀκούω αὐτός ; καί οὗτος μέν ἐκεῖνος · τίς δέ ὁ Σω . Τῆρ ἐγώ ἐπί οὗτος ; ἵημι ὁ λόγος πρός ὁ ἀμάω στρέφω , οὔτε ὁ ἀποπηδάω ὅλως φροντίζω · ἀλ ἀφίημι αὐτός ὑπάγω , ὡς ὁ θεηγόρος Ἰωάννης φημί . οὗτος δέ πάντως ποιέω , οὐ ὅτι σωτηρία ἐκεῖνος οὐ ἐθέλω τυγχάνω , ἀλ