cogPG.PG158 239
Καὶ ἐτέρα πόρνη πάλιν , ὥς φησιν ὁ Λουκᾶς . ἡ προσελθοῦσα παρὰ τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ Φαρισαίου , τοῦ καὶ σκανδαλισθέντος ἐπ´ αὐτῷ τῷ Χριστῷ καὶ οὕτως εἰπόντος · « Εἰ προφήτης ἦν , ἕγνω ἂν ὁποία τίς ἐστιν ἡ ἀψαμένη αὐτοῦ « Οἷδα δὲ , ἀγαπητὲ , ὅτι καὶ τὴν μεταμόρφωσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῇ · μεγάλῃ τετράδι γενέσθαι τινές ἀπομάχονται . Πλὴν ὁ λόγος αὐτῶν , ὡς ἔμοιγε δοκεῖ , καὶ λίαν ἐστὶν ἀναπόδεικτος . Εἰ γὰρ τὸ θαῦμα τοῦτο κατὰ τὸ Θαβώριον ὄρος ἐγένετο , ἐν Ἰεροσολύμοις δὲ ὁ Κύριος κατά γε τὴν μεγάλην τετράδα παρὰ τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ ἑστιώμενος ἦν , φαίνεται προφανῶς ὡς ἐν ἄλλῃ γέγονεν ἡμέρᾳ τὸ τῆς μεταμορφώσεως θαῦμα , καὶ οὐ κατὰ τὴν τετράδα πάντως αὐτήν . Εἰ γὰρ ἀνὰμέσον τοῦ τε Θαβὼρ καὶ τῶν Ἱεροσολύμων ὡσεὶ δύο ἡμερῶν ὑπάρχει τὸ διάστημα . πῶς λριπλν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ τῇ αὐτῇ λέγουσιν ἔν τε Θαβὼρ εὑρεθῆναι καὶ ἐν Ἱεροσολύμοις τὸν Χριστόν ; Ἡδύνατο μὲν οὖν ὡς Θεὸς ὧδε κἀκεῖσε κατ´ αὐτὸν εὐρεθῆναι , ἀλλ´ ἵνα μὴ φαντασία νομισθείη τὸ πρᾶγμα , πρὸ τοῦ πάθους τοῦτο ποιῆσαι οὐκ ἤθελεν . Ἔνθεν τοι καὶ κατὰ τὴν κοινὴν τῶν σωμάτων φύσιν τὰς τοπικὰς αὐτοῦ μεταβάσεις ποιούμενος ἠν . Μετὰ δὲ ταῦτα δύο τῶν μαθητῶν ἀποστέλλει πρὸς τὸν δεῖνα τῆς τοῦ νομικοῦ πάσχα χάριν ἑτοιμασίας · ὃ δὴ καὶ προλαβὼν ἔφαγε κατὰ τὴν τῆς μεγάλης πέμπτης ἑσπέραν , ὡς ὁ χρυσοῤῥάμων Ἰωάννης φησίν . Εἶθʹ οὔτως ἀναπεσὼν δι´ ἄρτου καὶ οἵνου τὸ οἰκεῖον πάσχα τοῖς μαθηταῖς παρέδωκε · « Λάβετε , φάγετε , τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου . καὶ πίετε πάντες , τοῦτό ἐστι τὸ αἷμά μου . » Πρὸ μέντοι τῶν μαθητῶν αὐτὸς τοῦ οἰκείου μετέλαβε σώματός τε καὶ αἷματος . Τίνος ἕνεκεν ; Ἵνα μὴ καὶ πάλιν οἱ μαθηταὶ θορυβηθῶσι , καθάπερ καὶ πρότερον . Ἡνίκα καὶ γὰρ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος ἤκουσαν , « Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπρυ καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωῆν ἐν ἑαυτοῖς , » ἀπῆλθον εἰς τὰ ὁπίσω καὶ οὐκέτι περιεπάτουν μετ´ αὐτοῦ , λέγοντες · . « Ὁ λόγος οὕτος σκληρός ἐστι · τίς δύναται ἀκούειν αὐτοῦ;»Ἦνα γοῦν μὴ καὶ πάλιν τοιοῦτόν τι πάθωσιν , ἅτε σάρκα ἐσθίειν καὶ αἷμα πίνειν μέλλοντες , πρῶτος αὐτὸς τῆς ἑατοῦ σαρκὸς ἀπεγεύσατο , θέλων ἀνενδοιάστως τῶν τοιούτων ἐμφορηθῆναι καὶ αὐτούς . Τὸ δὲ τοιοῦτον ἑτοιμάζει δεῖπνον ὁ Σωτὴρ εἰς παράκλησιν τῶν μαθητῶν · ἑώρα γὰρ αὐτοὺς οὐ μικρῶς ἀδημονοῦντας ἐπὶ τῷ χωρισμῷ αὐτοῦ . μεταδίδωσι λοιπὸν α´ τοῖς , ὡς προείρηται , τοῦ οἰκείου σώματος καὶ αἴματος , « Τοῦτο ποιεῖτε , » εἰπὼν , « εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . » Μεταλαμβάνει πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ ὁ Ἰούδας , καὶ τηνικαῦτα πρὸς Ἰουδαίους ἀπέρχεται , τὰ πεπραγμένα παρὰ τοῦ Κυρίου καταμηνύων αὐτοῖς οοοωΟΙ
Lemmas: καί ἕτερος πόρνη πάλιν , ὅς φημί ὁ Λουκᾶς . ὁ προσέρχομαι παρά ὁ οἰκίον Σίμων ὁ Φαρισαῖος , ὁ καί σκανδαλίζω ἐπι αὐτός ὁ Χριστός καί οὕτως εἶπον · « εἰμί προφήτης εἰμί , γιγνώσκω εἄν ὁποῖος τίς εἰμί ὁ ἅπτω αὐτός « οἶδα δέ , ἀγαπητός , ὅτι καί ὁ μεταμόρφωσις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ · μέγας τετράς γίγνομαι τις ἀπομάχομαι . πλήν ὁ λόγος αὐτός , ὡς ἐγώ δοκέω , καί λίαν εἰμί ἀναπόδεικτος . εἰμί γάρ ὁ θαῦμα οὗτος κατά ὁ Θαβώριον ὄρος γίγνομαι , ἐν Ἱερουσαλήμ δέ ὁ Κύριος κατά γε ὁ μέγας τετράς παρά ὁ οἰκίον Σίμων ὁ λεπρός ἑστιάω εἰμί , φαίνω προφανῶς ὡς ἐν ἄλλος γίγνομαι ἡμέρα ὁ ὁ μεταμόρφωσις θαῦμα , καί οὖον κατά ὁ τετράς πάντως αὐτός . εἰμί γάρ ἀνάμεσος ὁ τε Θαβώρ καί ὁ Ἱερουσαλήμ ὡσεί δύο ἡμέρα ὑπάρχω ὁ διάστημα . πῶς λριπλν ἐν εἷς ἡμέρα ὁ αὐτός λέγω ἐν τε Θαβώρ εὑρίσκω καί ἐν Ἱερουσαλήμ ὁ Χριστός ; ἡδύνω μέν οὖν ὡς θεός ὧδε κἀκεῖσε κατ´ αὐτός εὑρίσκω , ἀλ ἵνα μή φαντασία νομίζω ὁ πρᾶγμα , πρό ὁ πάθος οὗτος ποιέω οὐ ἐθέλω . ἔνθεν ὅς καί κατά ὁ κοινός ὁ σῶμα φύσις ὁ τοπικός αὐτός μετάβασις ποιέω ἐάν . μετά δέ οὗτος δύο ὁ μαθητής ἀποστέλλω πρός ὁ Δεῖνα ὁ ὁ νομικός πάσχα χάρις ἑτοιμασία · ὅς δή καί προλαμβάνω ἐσθίω κατά ὁ ὁ μέγας πέμπτος ἑσπέρα , ὡς ὁ χρυσοῤῥάμων Ἰωάννης φημί . εἶτα οὔτως ἀναπίπτω δις ἄρτος καί οἶνος ὁ οἰκέω πάσχα ὁ μαθητής παραδίδωμι · « λαμβάνω , ἐσθίω , οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ . καί πίνω πᾶς , οὗτος εἰμί ὁ αἷμα ἐγώ . » πρό μέντοι ὁ μαθητής αὐτός ὁ οἰκεῖος μεταλαμβάνω σῶμα τε καί αἷμα . τίς ἕνεκα ; ἵνα μή καί πάλιν ὁ μαθητής θορυβέω , καθάπερ καί πρότερος . ἡνίκα καί γάρ αὐτός ὁ Χριστός λέγω ἀκούω , « ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἀνθρώπρυ καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ , » ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω καί οὐκέτι περιπατέω μετέ αὐτός , λέγω · . « ὁ λόγος οὗτος σκληρός εἰμί · τίς δύναμαι ἀκούω αὐτοῦ;»Ἦνα γοῦν μή καί πάλιν τοιοῦτος τίς πάσχω , ἅτε σάρξ ἐσθίω καί αἷμα πίνω μέλλω , πρῶτος αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σάρξ ἀπογεύω , ἐθέλω ἀνενδοίαστος ὁ τοιοῦτος ἐμφορέω καί αὐτός . ὁ δέ τοιοῦτος ἑτοιμάζω δεῖπνον ὁ Σωτήρ εἰς παράκλησις ὁ μαθητής · ὁράω γάρ αὐτός οὖον μικρός ἀδημονέω ἐπί ὁ χωρισμός αὐτός . μεταδίδωμι λοιπός αʹ ὁ , ὡς προερέω , ὁ οἰκεῖος σῶμα καί αἶμα , « οὗτος ποιέω , » εἶπον , « εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . » μεταλαμβάνω πρός ὁ ἄλλος καί ὁ Ἰούδας , καί τηνικαῦτα πρός Ἰουδαῖος ἀπέρχομαι , ὁ πράσσω παρά ὁ κύριος καταμηνύω αὐτός οοοωΟΙ