cogPG.PG158 331
ὀλίγος , ἄοπλοι ὅντες καὶ πρὸς είφη παρατασοόμενοι . Πίπτουσιν οὖν ὡσεὶ χιλιάδες τρεῖς . Οἱ μέντοι πολῖται διὰ τὸ πλῆθος ὑπερισχύταντες καὶ τὰς πύλας τοῦ παλατίου ἐκρήξαντες ἐντὸς εἰσέρχον . ται , καὶ αὐτίκα τὸ ἐν σεκρέτοις χρυσίον ἀρπάααντες καὶ κατ´ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως ὁρμῶσιν . Ὁ δὴ καὶ ἀπογνοὺς φυγὰς πρὸς τὴν μονὴν τοῦ Στουδίου ἔρχεται , καὶ σὺν τῷ θείῳ αὐτοῦ ἁποκεί . ρεται . Προκάθηται οὖν καὶ αὖθις ἡ βασιλὶς Ζωὴ σὺν τῇ ἀδελφῇ αὐτῆς Θεοδώρᾳ . Καὶ πρῶτα μὲν εὐχαριστεῖ τῷ λαῷ δι´ ἣν ἐνεδείξαντο πρὸς αὐτὴν εὔνοιαν , ἔπειτα δὲ καὶ σκέψις περὶ τοῦ Μιχαὴλ γίνεται . Τοῦ δὲ λαοῦ , « Σταυμωθήτω , τυφλωθήτω , » ἀναβοῶντος , ἡ μὲν Ζωὴ συμπαθὴς αὐτῷ κατεφαίνετο ἡ δὲ Θεοδώρα τὸν ἔπαρχον καὶ τὸ πλῆθος πρὸς αὐτοὺς πείθει δραμεῖν . Ὡς οὖν ἐκεῖνοι τῆς παρουσίας ᾔσβαυτο τοῦ λαοῦ εἰς τὰ ἄδυτα τοῦ ναοῦ καταφεήγουσιν . Ἀλλ´ ἐκεῖθεν ἀρπάζονται καὶ διὰ τῶν πο´ ἄῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ σύρονται , κατὰ δέ γε τὸ Σίγμα τοὺς ὁφθαλμοὺς ἐκτυφλοῦνται , ὡς ἡ Θεοδώρα ἐνέσκηψεν . Ἔκτοτε οὖν κρατεῖ ἡ Ζωὴ σὺν τῇ αὐταδέλωη αὐτῆς Θεοδώρᾳ ὡσεὶ μῆνα ἕνα . Κἀντεῦθεν ἡ σύγκλητός τε καὶ τὸ κοινὸν διῃτᾶτο καλῶς , ἀπριάτων τῶν ἀρχῶν ἀπανταχοῦ τελουμένων καὶ μὴ ὡνίων , ὡς πρίν . Τινεται σκέψις ὥστε βασιλεῖ νομίμως τὴν Χων συζευχθῆναι . Καὶ ἡ μὲν ἀγαγέσθαι ἔθελε Κωνσταντῖνον τὸν λεγόμενον Ἀρτοκλίνην · ἦν γὰρ καὶ τὸ εἰδος εὐπρεπὴς , ἐλέγετο δὲ καὶ πλησιάζειν αὐτῇ . Ἀλλὰ τοῦτον μὲν ἡσύνοικος , οὐχὶ μισοῦσα μέλλουσα δὲ αὐτοῦ στερεῖσθαι , τοῦ βίου ἐξάγει φαρμάκοις Ἔνθεν τοι καὶ τὸν Μονομάχον ἀπὸ τῆς ἐξορίας μεταπέμπεται . παρὰ τοῦ ὀρφανοτρόφου τὴν Μιτυλήνην κατακριθέντα οἰκεῖν · ἐφημίζετο γὰρ παρὰ πάντων ὡς ἐγκρατὴς ἔσται τῆς βασιλείας . Καὶ αὕτω μὲν τῷ Σκυλίτζῃ περὶ τοῦ Μονομάχου διείληπται , λέγεται δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι τῶν κρατούντων ἤδη παρελθόντων Λεσβόθεν τῇ βασιλίδι μεταπέμπεται · ἐξώριστο γὰρ ἐκεῖθεν παρὰ τοῦ Μιχαὴλ ἅτε τῇ βασιλίδι συμφθείρεσθαι λεγόμενος . Ἐπανακέκληται οὖν , εἰ καὶ σβεσθῆναι παρὰ μικρὸν τὰς κόρας ἐκινδύνευε . Συνάπτεται οὖν τῷ Μονομάχῳ νο μίμως ἡ Ζωὴ , τῆς ἰερολογίας γενομένης παρὰ τοῦ πρώτου τῶν πρεσβυτέρων τῆς νέας , ἐν ἔτει ϛφν . Καὶ τηνικαῦτα προοιμίων ἀγαθῶν ἀπάρχεται , κρατήσας ἔτη ιβʹ . Ἠν μὲν γὰρ ἀδαής , ὥς φασι , τὰ πολεμικὰ , τοσοῦτον δὲ μεγαλοπρεπὴς καὶ μεγαλάδωρος ὡς πάντας ἐπαπολαῦσαι τῶν χαρίτων αὐτοῦ . Κατ´ ἐκεῖνον δὴ τὸν καιρὸν ἐφάνη κομήτης ἀπὴ τῆς ἑῴας πρὸς τὴν δύσιν τὴν πορείαν ποιούμενος , καὶ ἑωρᾶτο μῆνα ὅλον λάμπεων . Προεμήνυεδὲ οὗτος
Lemmas: ὀλίγος , ἄοπλος ὅ καί πρός ἐφίημι παρατάσσω . πίπτω οὖν ὡσεί χιλιάς τρεῖς . ὁ μέντοι πολίτης διά ὁ πλῆθος ὑπερισχύω καί ὁ πύλη ὁ Παλάτιον ἐκρήγνυμι ἐντός εἰσέρχομαι . ὁ , καί αὐτίκα ὁ ἐν σεκρέτος χρυσίον ἀρπάααντες καί κατ´ αὐτός ὁ βασιλεύς ὁρμάω . ὁ δή καί ἀπογιγνώσκω φυγάς πρός ὁ μονή ὁ στουδιον ἔρχομαι , καί σύν ὁ θεῖον αὐτός αποκεί . ρεται . προκάθημαι οὖν καί αὖθις ὁ βασιλίς Ζωή σύν ὁ ἀδελφός αὐτός Θεοδώρα . καί πρῶτος μέν εὐχαριστέω ὁ λαός δις ὅς ἐνδείκνυμι πρός αὐτός εὔνοια , ἔπειτα δέ καί σκέψις περί ὁ Μιχαήλ γίγνομαι . ὁ δέ λαός , « Σταυμωθήτω , τυφλόω , » ἀναβοάω , ὁ μέν Ζωή συμπαθής αὐτός καταφαίνω ὁ δέ Θεοδώρα ὁ ἔπαρχος καί ὁ πλῆθος πρός αὐτός πείθω τρέχω . ὡς οὖν ἐκεῖνος ὁ παρουσία ᾔσβαυτο ὁ λαός εἰς ὁ ἄδυτος ὁ ναός καταφέρω . Ἀλ ἐκεῖθεν ἁρπάζω καί διά ὁ πο ὅς ἐν ὁ ἀγορά σύρω , κατά δέ γε ὁ Σίγμα ὁ ὀφθαλμός ἐκτυφλόω , ὡς ὁ Θεοδώρα ἐνσκήπτω . ἔκτοτε οὖν κρατέω ὁ Ζωή σύν ὁ αὐταδέλωη αὐτός Θεοδώρα ὡσεί μείς εἷς . ἐντεῦθεν ὁ σύγκλητος τε καί ὁ κοινός διαιτάω καλῶς , ἀπρίατος ὁ ἀρχή ἀπαντηχέω τελέω καί μή ὤνιος , ὡς πρίν . τίνω σκέψις ὥστε βασιλεύς νόμιμος ὁ χόω συζεύγνυμι . καί ὁ μέν ἄγω ἐθέλω Κωνσταντῖνος ὁ λέγω αρτοκλινη · εἰμί γάρ καί ὁ εἶδος εὐπρεπής , λέγω δέ καί πλησιάζω αὐτός . ἀλλά οὗτος μέν ἡσύνοικος , οὐ μισέω μέλλω δέ αὐτός στερέω , ὁ βίος ἐξάγω φάρμακον ἔνθεν ὅς καί ὁ Μονομάχος ἀπό ὁ ἐξορία μεταπέμπω . παρά ὁ ὀρφανοτροφέω ὁ Μιτυλήνη κατακρίνω οἰκέω · φημίζω γάρ παρά πᾶς ὡς ἐγκρατής εἰμί ὁ βασίλεια . καί αὐτός μέν ὁ Σκυλίτζης περί ὁ Μονομάχος διαλαμβάνω , λέγω δέ καί οὗτος , ὅτι ὁ κρατέω ἤδη παρέρχομαι Λεσβόθεν ὁ βασιλίδι μεταπέμπω · ἐξορίζω γάρ ἐκεῖθεν παρά ὁ Μιχαήλ ἅτε ὁ βασιλίδι συμφθείρω λέγω . Ἐπανακαλέω οὖν , εἰμί καί σβέννυμι παρά μικρός ὁ κόρη κινδυνεύω . συνάπτω οὖν ὁ Μονομάχος νο μίμος ὁ Ζωή , ὁ ιερολογία γίγνομαι παρά ὁ πρῶτος ὁ πρέσβυς ὁ νέος , ἐν ἔτος ϛφν . καί τηνικαῦτα προοίμιον ἀγαθός ἀπάρχομαι , κρατέω ἔτος ἶβις . ἐάν μέν γάρ ἀδαής , ὅς φημί , ὁ πολεμικός , τοσοῦτος δέ μεγαλοπρεπής καί μεγαλάδωρος ὡς πᾶς ἐπαπολαύω ὁ Χαρίτων αὐτός . Κατς ἐκεῖνος δή ὁ καιρός φαίνω κομήτης ἄπειμι ὁ ἑῷος πρός ὁ δύσις ὁ πορεία ποιέω , καί ὁράω μείς ὅλος λάμπος . προμηνύω οὗτος