cogPG.PG158 498
λόγοις ἑπὶ τοσοῦτον ἐχρήσατο , οὐκ ἂν οἱ πεινῶντες τηνικαῦτα ἐτράφησαν , καὶ ταῦτα λιμοῦ μεγίστου ᾖ πόλει ἐνσκήψαντος , οὐκ ἂν ἐπικαμφθέντες οἱ φιλοχρήματοι καὶ ἄκοντες ἐτράποντο προς μετάδοσιν . Μὴ οὖν ἐξ ἀπειρίας τῶν γεγραμμένων ἑαυτοὺς καταβλάπτωμεν , ἵνα μὴ καὶ λανθάνοντες αἱρέσει περιπέσωμεν , ἧς ἐχρημάτισε σπορεὺς ὁ Ἀέριος , μὴ δεῖν λέγων ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων προσφέρειν , ὅτι μηδὲ προσγίνεταί τις ἐντεῦθεν ἐκείνοις ὠφέλεια . Ε δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , διστάζειν πάντως ἐπὶ ταῖς τῶν ἀποιχομένων μνήμαις οὐκ εὔλογον . Πῶς ; Καὶ γὰρ εἴγε περί τινων ἐν εὐσεβείᾳ τὸν βίον καταλυσάντων δεήσεως γεγονυίας ἐπικάμπτεται ὁ ἐλεήμων Θεὸς , καὶ συγχώρησιν παρέχει τοῖς πταίσμασι . Καὶ ἄκουε παλαιᾶς ἱστορίας , ἧς ἐπεμνήσθη καὶ ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης ἐν τῷ διαληφθέντι αὐτοῦ λόγω λέγων · Ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ Διάλογος ἀνὰ τὴν λιθίνην πορείαν γενόμενος , καὶ στὰς ἐξεπίτηδες . εὐχὴν κραταιὰν πρὸς τὸν φιλόψυχον Θεὸν ὑπὲρ συγνωρήσεως Τραῖανοῦ τοῦ βασιλέως πεποίηκε . Καὶ παραυτίκα φωνῆς θεόθεν ἐνιχθείσης αὐτῷ ἐπακήκοε , καὶ τάδε διεξιούσης · Τῆς εὐχῆς σου ὑπήκροσα , καὶ συγγνώμην Τραιανῷ δίδωμι , σ δὲ μηκέτι προσθῇς ὑπὲρ ἀσεβῶν εὐχὰς προσενέγκαι μοι . Τοιοῦτον δέ τι παράδοξον καὶ ἡ πρωτομάρτυς Θέκλα εἰργάσατο . Δεηθεῖσα γὰρ ὑπὲρ Φαλκονίλης τινὸς ἀσεβοῦς οὔσης ἐπικαμπῆ τὸν ἐλεήμονα καὶ αὕτη Θεὸν εὔρατο . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , πῶς οὐκ εἰσακουσθείη ν ὁ ὑπὲρ πιστοῦ τινος προσάγων τὴν δέησιν ; Καὶ ἄκουε τί φησιν ὁ μέγας Διονύσιος · Αἱ τῶν ἁγίων προσενχαὶ καὶ κατὰ τὸν τῇδε βίον , μήτι γε μετὰ θάνατον εἰς τοὺς ἀξίους ἱερῶν εὐχῶν , ἤγουν τοὺς πιστούς , ἐνεργοῦσι . Καὶ ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἐν τῇ πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολῇ διδάσκων οἰὰ καὶ ὅσα ὑπὲρ τῶν ἀποιχομένων δύνανται προσφοραί , καὶ τάδε φησίν · Εἰ γὰρ συγκατακαίουσι τοῖς ἀπελθοῦσιν οἱ Ἕλληνες , ἄπερ ἐκεῖνοι ζῶντες ἐκέκτηντο , πόσῳ γε μᾶλλον σὲ τὸν πιστὸν παραπέμψαι δεῖ τῷ ἀπειχομένῳ τὰ οἰκεῖα ; οὐχ ἵνα τέφρα γένωνται , καθὼς ἐκεῖνα , ἀλλ´ ἵνα μείζονα τούτῳ περιβάλῃ τὴν δόξαν · καὶ εἰ μὲν ἀμαρτωλὸς ὁ τεθνηκὼς ἴνα τὰ ἀμαρτήματα λύσῃ · εἰ δὲ δίκαιος , ἵνα προσθήκη γένηται μισθοῦ καὶ ἀντιδόσεως . Ταῦτα μὲν οὖν ἐπιβεβαιοῖ καὶ τὰ ἐν τῷ βίῳ τοῦ μακαρίου Ἰωάννου τοῦ Ἐλεήμσνος . Ὁ · γὰρ θεῖος οὐτος ἀνὴρ παραινῶν συνάξεις ἐπιτελεῖν τῶν τεθνεώτων ἔνε κεν , ἅτε τὰ μέγιστα ὡφελούσας αὐτοὺς , καὶ τοιοῦτόν τι προσετίθη διήγημα · Νεανίας τις παρὰ Περσῶν αἰχμαλωτισθείς ἐν φυλακῇ τῇ λεγομένῃ Λήθῃ ἀσφαλῶς ἐφρουρεῖτο . Οὕτω καὶ γὰρ αὕτη ἐλέγετο , διὰ τὸ τοὺς ἐκεῖσε μαλλομένους μηδένπτοτε ἀνίεσθαι . Οἱ οὗν αὐτοῦ γεννήτορες ὡς ἐπὶ νεκρῷ τὰ νενομισμένα ἐτέλουν . φυγὰς οὖν ὁ νέος ἐκεῖθεν ἐπανελὼν , διεβεβαίου λύεσθαι τῶν δεσμῶν ἐπιστασίᾳ τινὸς λευκοφόρου , καθ´ ὃν αἱ συνάξεις ἐτελοῦντο καιρόν Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Ὁ μέγας Μακάριος εχὰς ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων ποιούμενος ἐγλίχετο μαθεῖν , εἴγε πρὸς ὄνησιν ἐκείνων ταῦτα γίνονται .
Lemmas: λόγος ἐπί τοσοῦτος χράω , οὐ εἄν ὁ πεινάω τηνικαῦτα τρέφω , καί οὗτος λιμός μέγας εἰμί πόλις ἐνσκήπτω , οὐ εἄν ἐπικάμπτω ὁ φιλοχρήματος καί ἄκων τρέπω προς μετάδοσις . μή οὖν ἐκ ἀπειρία ὁ γράφω ἑαυτοῦ καταβλάπτω , ἵνα μή καί λανθάνω αἵρεσις περιπίπτω , ὅς χρηματίζω σπορεύς ὁ Ἀέριος , μή δήω λέγω ὑπέρ ὁ κοιμάω προσφέρω , ὅτι μηδέ προσγίγνομαι τις ἐντεῦθεν ἐκεῖνος ὠφέλεια . Ε δέ οὗτος οὕτως ἔχω , διστάζω πάντως ἐπί ὁ ὁ ἀποίχομαι μνήμη οὐ εὔλογος . Πῶς ; καί γάρ εἰ περί τίνω ἐν εὐσέβεια ὁ βίος καταλύω δέησις γίγνομαι ἐπικάμπτω ὁ ἐλεήμων θεός , καί συγχώρησις παρέχω ὁ πταῖσμα . καί ἀκούω παλαιός ἱστορία , ὅς ἐπιμιμνήσκομαι καί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης ἐν ὁ διαλαμβάνω αὐτός λόγος λέγω · ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ Διάλογος ἀνά ὁ λίθινος πορεία γίγνομαι , καί ἵστημι ἐξεπίτηδες . εὐχή κραταιός πρός ὁ φιλόψυχος θεός ὑπέρ συγνωρήσεως Τραϊανός ὁ βασιλεύς ποιέω . καί παραυτίκα φωνή θεόθεν ενιχθεισος αὐτός ἐπακούω , καί ὅδε διέξειμι · ὁ εὐχή σύ ὑπήκροσα , καί συγγνώμη Τραϊανός δίδωμι , Σ δέ μηκέτι προστίθημι ὑπέρ ἀσεβής εὐχή προσφέρω ἐγώ . τοιοῦτος δέ τίς παράδοξος καί ὁ πρωτομάρτυς Θέκλα ἐργάζομαι . δήω γάρ ὑπέρ Φαλκονίλης τις ἀσεβής εἰμί ἐπικαμπής ὁ ἐλεήμων καί οὗτος θεός εὑρίσκω . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , πῶς οὐ εἰσακούω Ν ὁ ὑπέρ πιστός τις προσάγω ὁ δέησις ; καί ἀκούω τίς φημί ὁ μέγας Διονύσιος · ὁ ὁ ἅγιος προσφέρω καί κατά ὁ ὅδε βίος , μῆτις γε μετά θάνατος εἰς ὁ ἄξιος ἱερός εὖχος , ἤγουν ὁ πιστός , ἐνεργέω . καί ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἐν ὁ πρός Φιλιππήσιος ἐπιστολή διδάσκω οἶος καί ὅσος ὑπέρ ὁ ἀποίχομαι δύναμαι προσφορά , καί ὅδε φημί · εἰμί γάρ συγκατακαίω ὁ ἀπέρχομαι ὁ Ἕλλην , Ἄπερ ἐκεῖνος ζῶ κτάομαι , πόσος γε μᾶλλον σύ ὁ πιστόν παραπέμπω δεῖ ὁ ἀπέχω ὁ οἰκεῖος ; οὐ ἵνα τέφρα γίγνομαι , καθώς ἐκεῖνος , ἀλ ἵνα μείζων οὗτος περιβάλλω ὁ δόξα · καί εἰμί μέν ἁμαρτωλός ὁ θνῄσκω ἵνα ὁ ἁμάρτημα λύω · εἰμί δέ δίκαιος , ἵνα προσθήκη γίγνομαι μισθός καί ἀντίδοσις . οὗτος μέν οὖν ἐπιβεβαιόω καί ὁ ἐν ὁ βίος ὁ μακάριος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμσνος . ὁ · γάρ θεῖος οὐτος ἀνήρ παραινέω συνάγω ἐπιτελέω ὁ θνῄσκω εἶμαι ἄν , ἅτε ὁ μέγας ὠφελέω αὐτός , καί τοιοῦτος τίς προστίθημι διήγημα · Νεανίας τις παρά Πέρσης αἰχμαλωτίζω ἐν φυλακή ὁ λέγω Λήθη ἀσφαλῶς φρουρέω . οὕτως καί γάρ οὗτος λέγω , διά ὁ ὁ ἐκεῖσε μαλλομενος μηδένπτοτε ἀνίημι . ὁ ἐν αὐτός γεννήτωρ ὡς ἐπί νεκρός ὁ νομίζω τελέω . φυγάς οὖν ὁ νέος ἐκεῖθεν ἐπαναιρέω , διαβαίνω λύω ὁ δεσμός ἐπιστασία τις λευκοφόρος , καθ´ ὅς ὁ συνάγω τελέω καιρός καί τίς χρή πολύς λέγω ; ὁ μέγας Μακάριος χάω ὑπέρ ὁ κοιμάω ποιέω γλίχομαι μανθάνω , εἰ πρός ὄνησις ἐκεῖνος οὗτος γίγνομαι .