cogPG.PG158 319
δὴ τῶν ἐν Κρήτῃ Σαρακηνῶν ἐκπέμπει · καὶ ὃς πολλὰ μὲν εἰπὼν πλείω δὲ οἱκονομήσας , καὶ τὴν νῆσον αὐτὴν πολιορκῶν καὶ εἰς χεῖρας ἤδη ἔχων ἔμελλεν ἂν ἐπὶ πλέον αὐτήν καταδουλῶσαί τε καὶ καταχειρώσασθαι . ὄήμης δὲ κρατούσης ὅτι ὁ κατασχὼν αὐτὴν Ῥωμαῖος ἐξ ἀνάγκης βασιλεύσει Ῥωμαίων , ἄμα τῷ γνοσθῆναι τὴν τῆς νήσου κατέσχεσιν , ταῖς τοῦ Ἰωσήφ ὑποθήκαις ἀποστείλας ὁ Ῥωμανὸς τὸν Νικηφόρον ἐκεῖθεν μετεκαλέσατο Τηνικαῦτα καὶ Λέοντα Ζωκᾶν τὸν τοῦ Νικηφόρου ἀδελφὸν ἐξαπέστειλεν εἰς ἀνατολὴν , καὶ ὃς γοααιῖ την καταδρομὴν ἐποιήσατο τῶν Σαρακηνῶν καὶ τοσαύτας ἀριστείας κατ´ ἐκείνων ἔστησεν ὡς μηδὲ λόγῳ δύνασθαι ταύτας διαλαβεῖν · πᾶσαν γὰρ τὴν ἀνατολὴν σχεδὸν ἐχειρώσατο . Ἐφ´ ᾧ καὶ μετὰ θριάμβου λαμπροῦ ὁ βασιλεὺς αὐτὸν ὑποδέχεται . Κατὰ ταύτας δὲ τὰς ἡμέρας ἀνήρ τις ἀνεφάνη Φιλώραιος καλούμενος , ὑπάσπιστὴς ὢν Ῥωμανοῦ μαγίστρου τοῦ Μωσηλὲ τοῦ ἐγγόνου Ῥωμανοῦ τοῦ γέροντος . Οὗτος ἄνωθεν ἵππου ὡκυτάτου ἐπὶ τῆς ἐφεστρίδος ἱστάμενος ὄρθιος , τοῦ ἵππου τρέχοντος ὅσον ἠδύνατο , κατὰ τὴν ἱπποδρομίαν ἄνω καὶ κάτω ἐφέρετο . Τότε δὴ , τότε καὶ τὸ λοιμικὸν ἐπέδωκε πάθος , ἐπιόν τε αὐθις καὶ διαφθεῖρον τοὺς βοῦς · δ Κράβα κατονομάζεται . Φασὶ δὲ τὴν ἀρχὴν τοῦτο λα βεῖν ἐπὶ τῶν ἡμερῶν Ῥωμανοῦ τοῦ γέροντος . Ἔγγιστα γὰρ τῆς Βόνου κινστέρνης ἀναψυχὴν ἑαυτῷ τῆς θερινῆς θέρμης παλάτιον τοῦ Ῥωμανοῦ ἀναγείραντος , καὶ τῶν θεμελίων καταβαλλομένων , βοός φασιν εὐρεθῆναι μαρμαρίνου κεφαλὴν , ἣν εὐρόντες καὶ συντρίψαντες εἰς τὴν τοῦ τιτάνου κάμινον βάλλουσιν . Ἐξ ἐκείνου δὲ καὶ μέχρι τῶν τῇδε χρόνων οὐκ ἐπαύσατο πανταχοῦ τῆς γῆς , ὁπόσην ἡ τῶν Ῥωμαίων περιέχει δυναστεία , τὰ τῶν βοῶν διαφθείρεσθαι γένη . Ὁ μέντοι Φωκᾶς Νικηφόρος , ὡς ἔμπροσθεν εἴρηται , προσταχθεὶς ἀπὸ Κρήτης ἐπανελθεῖν οὐ συν εχωρήθη πρός γε τὴν βασιλεύουσαν εἰσελθεῖν , ἀλλ´ ἐν τῇ ἀνατολῇ ἐκελεύσθη παραγενέσθαι μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ διὰ τὸν Ἀποχαυδᾶν καὶ μᾶλλον τὴν ἐαυτοῦ ἦτταν ὥσπερ ἀνακαλούμενον . Πάλιν οὖν κατὰ Συρίας ὁρμήσας ὁ Φωκᾶς κατὰ κράτος τε αὐτὸν ἥττησε , καὶ λείαν πολλὴν ἐκεῖθεν ἀφείλετο , καὶ τῶν αἰχμαλώτων ἠλευθέρωσε Χριστιανῶν ὅτι πολλούς . Ἐσὶ τούτοις ὁ θασιλεὺς τελευτᾷ Ῥωμανὸς , ἐτῶν κδʹ , καὶ διαδέχονται τὴν αὐτοῦ βασιλείαν Βασίλειος καὶ Κωνσταντῖνος οἱ παῖδες αὐτοῦ σὺν Θεοφανοῖ τῇ μητρὶ αὐτῶν , καὶ κρατοῦσιν ὡσεὶ μῆνας εʹ . Ὁ δὲ Φωεᾶε εἰσέρχεται ἐν Κωναταντινουπόλει κελεύσει τῆς βασιλίσσης , εἰ καὶ τὰ τοιαῦτα κωλύων ἦν ὁ τὰ πρῶτα τηνικαῦτα παρὰ τοῖς κρατοῦσι φέρων Ἰωσήφ . Δεδιὼς οὖν ἐπὶ τούτοις ὁ Φωκᾶς εἰσέρχεται λάθρα πρὸς τὸν Ἰωσὴφ , καὶ δεικνύει αὐτῷ ὅπερ ἐντὸς ἐνεδέδυτο τρίχινον , πληροφορῶν αὐτὸν , καὶ λέγων ὡς πάλαι ἂν ἐξέστη τῶν βιωτικῶν συρφετῶν δι´ ἔρωτα μοναχικὸν , εἰ μή · τὸ τῶν κρατούντων
Lemmas: δή ὁ ἐν Κρήτη Σαρακηνός ἐκπέμπω · καί ὅς πολύς μέν εἶπον πλείων δέ οἰκονομέω , καί ὁ νῆσος αὐτός πολιορκέω καί εἰς χείρ ἤδη ἔχω μέλλω εἄν ἐπί πλέω αὐτός καταδουλόω τε καί καταχειρόομαι . ὄμνυμι δέ κράτος ὅτι ὁ κατέχω αὐτός Ῥωμαῖος ἐκ ἀνάγκη βασιλεύω Ῥωμαῖος , ἄμη ὁ γιγνώσκω ὁ ὁ νῆσος κατέσχεσιν , ὁ ὁ Ἰωσήφ ὑποθήκη ἀποστέλλω ὁ Ῥωμανός ὁ Νικηφόρος ἐκεῖθεν μετακαλέω τηνικαῦτα καί Λέων Ζωκᾶν ὁ ὁ Νικηφόρου ἀδελφός ἐξαποστέλλω εἰς ἀνατολή , καί ὅς γοάω ὁ καταδρομή ποιέω ὁ Σαρακηνός καί τοσοῦτος ἀριστεία κατ´ ἐκεῖνος ἵστημι ὡς μηδέ λόγος δύναμαι οὗτος διαλαμβάνω · πᾶς γάρ ὁ ἀνατολή σχεδόν χειρόομαι . Ἐφ´ ὅς καί μετά θρίαμβος λαμπρός ὁ βασιλεύς αὐτός ὑποδέχομαι . κατά οὗτος δέ ὁ ἡμέρα ἀνήρ τις ἀναφαίνω φιλώραιος καλέω , ὑπασπιστής εἰμί Ῥωμανός Μαγίστρου ὁ Μωσηλὲ ὁ ἔγγονος Ῥωμανός ὁ γέρων . οὗτος ἄνωθεν ἵππος ὡκυτάτου ἐπί ὁ ἐφεστρίς ἵστημι ὄρθιος , ὁ ἵππος τρέχω ὅσος δύναμαι , κατά ὁ ἱπποδρομία ἄνω καί κάτω φέρω . τότε δή , τότε καί ὁ λοιμικός ἐπιδίδωμι πάθος , ἔπειμι τε αὖθις καί διαφθείρω ὁ βοῦς · δ κράβη κατονομάζω . φημί δέ ὁ ἀρχή οὗτος λάω Βέι ἐπί ὁ ἡμέρα Ῥωμανός ὁ γέρων . ἔγγιστος γάρ ὁ Βόνος κινστέρνης ἀναψυχή ἑαυτοῦ ὁ θερινός θέρμη Παλάτιον ὁ Ῥωμανός ἀναγείρω , καί ὁ θεμέλιος καταβάλλω , βοῦς φημί εὑρίσκω μαρμάρινος κεφαλή , ὅς εὑρίσκω καί συντρίβω εἰς ὁ ὁ τίτανος κάμινος βάλλω . ἐς ἐκεῖνος δέ καί μέχρι ὁ ὅδε χρόνος οὐ παύω πανταχοῦ ὁ γῆ , ὁπόσος ὁ ὁ Ῥωμαῖος περιέχω δυναστεία , ὁ ὁ βοῦς διαφθείρω γένος . ὁ μέντοι Φωκᾶς Νικηφόρος , ὡς ἔμπροσθεν εἴρω , προστάσσω ἀπό Κρήτη ἐπανέρχομαι οὖον σῦς χωρέω πρός γε ὁ βασιλεύω εἰσέρχομαι , ἀλ ἐν ὁ ἀνατολή κελεύω παραγίγνομαι μετά πᾶς ὁ στρατός διά ὁ Ἀποχαυδᾶν καί μᾶλλον ὁ ἑαυτοῦ ασσα ὥσπερ ἀνακαλέω . πάλιν οὖν κατά Συρία ὁρμάω ὁ Φωκᾶς κατά κράτος τε αὐτός ἡττάω , καί λεῖος πολύς ἐκεῖθεν ἀφαιρέω , καί ὁ αἰχμάλωτος ἐλευθερόω Χριστιανός ὅτι πολύς . ἀδήν οὗτος ὁ θασιλαας τελευτάω Ῥωμανός , ἔτος κδέʹ , καί διαδέχομαι ὁ αὐτός βασίλειος Βασίλειος καί Κωνσταντῖνος ὁ παῖς αὐτός σύν θεοφανέω ὁ μήτηρ αὐτός , καί κρατέω ὡσεί μείς εἰ . ὁ δέ Φωεᾶε εἰσέρχομαι ἐν κωναταντινουπολις κελεύω ὁ βασίλισσα , εἰμί καί ὁ τοιοῦτος κωλύω εἰμί ὁ ὁ πρῶτος τηνικαῦτα παρά ὁ κρατέω φέρω Ἰωσήφ . δείδω οὖν ἐπί οὗτος ὁ Φωκᾶς εἰσέρχομαι λάθρῃ πρός ὁ Ἰωσήφ , καί δείκνυμι αὐτός ὅσπερ ἐντός ἐνδύω τρίχινος , πληροφορέω αὐτός , καί λέγω ὡς πάλαι εἄν ἐξίστημι ὁ βιωτικός συρφετός δις Ἔρως μοναχικός , εἰμί μή · ὁ ὁ κρατέω