cogPG.PG158 199
ξύλου . Ὁ δὲ Θεὸς τοῦτον ἐκώλυσεν , τὸν τοῦ βασι . λέως ἀφελόμενος ὕπνον · ἀκηδιῶν γὰρ νυκτὸς εἰς ἀνάγνωσιν ἦλθευ , ἐφ´ ᾦ καὶ ἐμνήσθη ὧν ἐποίησεν εἰς αὐτὸν ὁ Μαρδοχαῖος . Ὅθεν καὶ μὴ βουλομένου τοῦ Ἀμαν ἐτιμήθη τὰ μέγιστα . Ὁ δὲ Ἀμαν καθ´ ἑαυτοῦ τὴν κακίαν ἔφευγεν · ἐκρεμάσθη γὰρ ἐπὶ ξύλου τῇ δεήσει καὶ κατασκευῇ τῆς Ἐσθήρ . Καὶ γράμματα δὲ ἕτερα ἐστάλησαν οὐ μόνον εἰς σωτηρίαν αὐτῶν , ἀλλ´ ἵνα καὶ τοὺς ἀντικειμένους ἀμύνωνται · καὶ γὰρ ἄνδρας φʹ ἀπέκτειναν , καὶ ἑτέρους πλείονας . Ἐκρεμάσθησαν δὲ καὶ οἱ δέκα υἱοὶ τοῦ Ἀμαν . Κατὰ τοῦτο καὶ ἡ Γραφή φησιν · « Ἔσονται δὲ ἡ ιγʹ καὶ ἡ ιδ´ τοῦ Ἀδὰρ ἡμέρα ἑόρτιος εἰς γενεὰς αὐτῶν . » Ὁ Τωβήτ ᾐχμαλωτίσθη ἐν ἡμέραις Ἐνεμεσάρου ἐπορευόμην καὶ δικαιοσύνης πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου . Καὶ ὅτε μετὰ Σάῤῥας καὶ Τωβίου ᾐχμαλωτίσθην εἰς Νινευΐ , πάντες οἱ ἐκ τοῦ γένους μου ἤσθιον ἄρτους τῶν ἐθνῶν , ἐγὼ δὲ οὕ . Καὶ εἴ τινας ἀπέκτεινε Σεναχηρεὶμ ὁ βασιλεὺς , ὅτε ἦλθε φεύγων ἐκ τῆς Ἰουδαίας , ἔθαψα αὐτοὺς κλέπτων · πολλοὺς γὰρ ἀπέκτεινεν ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ . Καὶ νυκτὸς διὰ φόβου πολλοὺς ἔθαπτον . Ὅθεν καὶ ἐκοι μήθην παρὰ τὸ τεῖχος τῆς αὐλῆς ἀκαλύπτῳ προσώπῳ · καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐν τῷ τοίχῳ ἐστί . Καὶ ἀφοδεύσαντα θερμὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μυου , ἐγενήθη λευκώματα ἐν αὐτοῖς . Ἡ δὲ γυνή μου προῦήγαγέ μοι ἔριφον , ὃν εἰς μισθὸν τοῦ κόπου ἔλαβεν . Ἐγὼ δὲ δοκῶν κλεψιμαῖον εἶναι οὐκ ἔφαγον , καὶ ὡνειδίσθην παρ´ αὐτῆς ὡς δῆθεν μηδὲν ὡφελού μενος ἐξ ἀρετῆς . Καὶ ἔκλαυσα πρὸς Κύριον , « Λυσι · τελεῖ μοι ἀποθανεῖν ἢ ζῇν , ὅτι ὀνειδισμοὺς ψευδεῖς ἤκουσα . » Τότε δὲ καὶ Σάῤῥα ἡ τοῦ Ῥαγουὴλ ὡνει δίσθη ὡς δῆθεν ἀποπνίξασα οὓ ; ἔλαβεν ἄνδρας ἑπτά · σούτους δὲ Ἀσμοδαῖος τὸ πονηρὸν δαιμόνιον ἀπέκτεινε πρὶν ἢ γενέσθαι μετ´ αὐτῆς , ὡς καὶ βουληθῆναι αὐτὴν ἐντεῦθεν ἀπάγξασθαι . Ἀλλ´ ὁ Θεὸς οὔτε Τωβὴτ οὔτε Σάῤῥας παρεῖδε τὸν ὀνειδισμόν Ἀποστελλομένου γὰρ τοῦ Τωβίου ἐπὶ τῷ τὰ εἰς παρακαταθήκην κείμενα πατρῷα ἀργύρια λαβεῖν , ὁ τοῦ Κυρίου ἄγγελος Ῥαφαὴλ συνηκολούθησε . Καὶ καθ´ ὁδὸν ἰχθύος φανέντος παρὰ ποταμὸν ἐπτοήθη ὁ παῖς . Ὁ δὲ ἄγγελος ἐπέτρεψε λαβεῖν αὐτὸν καὶ φαγεῖν , τὴν δὲ καρδίαν καὶ τὸ ἡπαρ φυλάσσειν , σὸ μὲν ἧπαρ εἰς θυμίασιν τοῦ Ἀσμοδαίου , τὴν δὲς καρδίαν εἰς χρίσιν τῶν πατρικῶν ὀφθαλμῶν . Ἀπήχαγε δὲ αὐτὸν εἰς τὸν Ῥαγουὴλ οῖκον . ὅθεν καὶ λαμβάνει μὲν εἰς γυναῖκα τὴν Σάῤῥαν , τὸν δὲ φιλοῦντα αὐτὴν Ἀσμοδαῖον ἐκεῖθεν διώκει . Ἀναλαὅίμενος δὲ τὸ ἀργύριον καὶ τὴν Σάῤῥαν ὑπέστρεε Ταύτῃ τοι καὶ τῶν τοῦ Τωβήτ ὀφθαλμῶν χρισθέντων θαῦμα ἐγένετο . Μετὰ δὲ ταῦτα καὶ τάδε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἅγιος ἄγγελος ἔλεγεν · « Ἐλεημοσύνη ἐκ
Lemmas: ξύλον . ὁ δέ θεός οὗτος κωλύω , ὁ ὁ βάσις . Λέως ἀφαιρέω ὕπνος · ἀκηδία γάρ νύξ εἰς ἀνάγνωσις ἀλθεύς , ἐφίημι οἶς καί μιμνήσκω ὅς ποιέω εἰς αὐτός ὁ Μαρδοχαῖος . ὅθεν καί μή βούλομαι ὁ ἀμάω τιμάω ὁ μέγας . ὁ δέ ἀμάω καθ´ ἑαυτοῦ ὁ κακία φεύγω · κρεμάννυμι γάρ ἐπί ξύλον ὁ δήω καί κατασκευή ὁ Ἐσθήρ . καί γράμμα δέ ἕτερος στέλλω οὖον μόνος εἰς σωτηρία αὐτός , ἀλ ἵνα καί ὁ ἀντίκειμαι ἀμύνω · καί γάρ ἀνήρ ἀπό ἀποκτείνω , καί ἕτερος πλείων . κρεμάννυμι δέ καί ὁ δέκα υἱός ὁ ἀμάω . κατά οὗτος καί ὁ γραφή φημί · « εἰμί δέ ὁ πνίξ καί ὁ ιδ´ ὁ Ἀδάρ ἡμέρα ἑόρτιος εἰς γενεά αὐτός . » ὁ Τωβήτ αἰχμαλωτίζω ἐν ἡμέρα Ἐνεμέσσαρος πορεύω καί δικαιοσύνη πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή ἐγώ . καί ὅτε μετά Σάρα καί Τωβίας αἰχμαλωτίζω εἰς Νινευΐ , πᾶς ὁ ἐκ ὁ γένος ἐγώ ἐσθίω ἄρτος ὁ ἔθνος , ἐγώ δέ ἕ . καί εἰμί τις ἀποκτείνω Σεναχηρείμ ὁ βασιλεύς , ὅτε ἔρχομαι φεύγω ἐκ ὁ Ἰουδαῖος , θάπτω αὐτός κλέπτω · πολύς γάρ ἀποκτείνω ἐν ὁ θυμός αὐτός . καί νύξ διά φόβος πολύς θάπτω . ὅθεν καί ἔκω μήθην παρά ὁ τεῖχος ὁ αὐλή ἀκάλυπτος πρόσωπον · καί οὐ οἶδα ὅτι στρουθίας ἐν ὁ τοῖχος εἰμί . καί ἀφοδεύω θερμός εἰς ὁ ὀφθαλμός μύω , γίγνομαι λεύκωμα ἐν αὐτός . ὁ δέ γυνή ἐγώ προάγω ἐγώ ἔριφος , ὅς εἰς μισθός ὁ κόπος λαμβάνω . ἐγώ δέ δοκέω κλεψιμαῖος εἰμί οὐ ἔφαγον , καί ὀνειδίζω παρ´ αὐτός ὡς δῆθεν μηδείς ὀνίνημι μένος ἐκ ἀρετή . καί καλέω πρός κύριος , « Λύσις · τελέω ἐγώ ἀποθνῄσκω ἢ ζάω , ὅτι ὀνειδισμός ψευδής ἀκούω . » τότε δέ καί Σάρα ὁ ὁ Ῥαγουήλ ὠνέομαι δίδωμι ὡς δῆθεν ἀποπνίγω ἕ ; λαμβάνω ἀνήρ ἑπτά · σούτος δέ Ἀσμοδαῖος ὁ πονηρός δαιμόνιον ἀποκτείνω πρίν ἢ γίγνομαι μετέ αὐτός , ὡς καί βούλομαι αὐτός ἐντεῦθεν ἀπάγχω . Ἀλ ὁ θεός οὔτε Τωβήτ οὔτε Σάρα παροράω ὁ ὀνειδισμός αποστέλλω γάρ ὁ Τωβίας ἐπί ὁ ὁ εἰς παρακαταθήκη κεῖμαι πατρῷος ἀργύριον λαμβάνω , ὁ ὁ κύριος ἄγγελος Ῥαφαήλ συνακολουθέω . καί καθ´ ὁδός ἰχθύς φαίνω παρά ποταμός πτοέω ὁ παῖς . ὁ δέ ἄγγελος ἐπιτρέπω λαμβάνω αὐτός καί ἐσθίω , ὁ δέ Καρδία καί ὁ ἧπαρ φυλάσσω , σός μέν ἧπαρ εἰς θυμίασις ὁ Ασμοδαίος , ὁ δες Καρδία εἰς χρῖσις ὁ πατρικός ὀφθαλμός . ἀπάγω δέ αὐτός εἰς ὁ Ῥαγουήλ οἶκος . ὅθεν καί λαμβάνω μέν εἰς γυνή ὁ Σάρα , ὁ δέ φιλέω αὐτός Ἀσμοδαῖος ἐκεῖθεν διώκω . Ἀναλαὅίμενος δέ ὁ ἀργύριον καί ὁ Σάρα ὑποστόρνυμι Ταύτη ὅς καί ὁ ὁ Τωβήτ ὀφθαλμός χρίω θαῦμα γίγνομαι . μετά δέ οὗτος καί ὅδε πρός αὐτός ὁ ἅγιος ἄγγελος λέγω · « ἐλεημοσύνη ἐκ