cogPG.PG158 79
ὑποδεικνύντα . Βαδίσωμεν , φασὶν , ἐπὶ τὸ βύρειον πέλαγος · γλυκύτερον γὰρ τῆς Χοιπῆς θαλάσσης ἐκεῖνο τὸ ὕδωρ , διότι ἐπ´ ὁλίγον αὐτῇ προσδιατρίβων ὁ ἤλιος οὐκ ἐξάγει αὐτῆς ὅλον διὰ τῆς ἀκτῖνος τὸ πότιμον . Χαίρει δὲ τοῖς γλυκέσι καὶ τὰ θαλάττιμ . Ὅθεν καὶ ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς ἀνανήχεται πολλάκις καὶ πόῤῥω θαλάσσης φέρεται Ἐκ τούτου προτιμότερος αὐτοῖς ὁ Πόντος τῶν λοιπῶν ἐστι κόλπων , ὡς ἐπιτήδειος ἐναποκυῆσαι καὶ ἐκθρέψαι τὸ ἔκγονα Καὶ τοῦτο δὲ πρὸς τοῖς ἄλλοις ὁ μέγας φησὶ Βασίλειος . Ἥκουσα ἐγώ τινος τῶν παραλίων ὃτι ὁ θαλάσσιος ἐχῖνος , τὸ μικρὸν παντελῶς καὶ εὐκαταφρόνητον ζῶον , διδάσκαλος πολλάκις γαλήνης καὶ κλύδωνος τοῖς πλέουσι γίνεται · ὃς ὃταν προΐδῃ ταραχὴν ἐξ ἀνέμων , ψηφῖδά τινα ὑπελθὼν γενναίαα Ἀπὸ´ αὐτῆς ὥσπερ ἐπ´ ἀγκύρας βεβαίως σαλεύει , κατεχόμενος τῷ βάρει πρὸς τὸ μὴ ῥᾳδίως τοῖς κύμασιν ἀποσύρεσθαι . Τοῦτο οὖν ὅταν ἴδωσιν οἱ ναυ τιλλόμενοι τὸ σημεῖον , ἴσασι τὴν προσδοκωμένη , βιαίαν κίνησιν τῶν ἀνέμων Ἀλλὰ καὶ ἡ τευθὶς φαινομένη σημεῖον χειμῶνός ἐστιν . Ἡ γὰρ τευθίς ἱχθύδιόν ἐστι λεῖον τὴν ἐπιφάνειαν τῆς σαρκὸς , ὅθεν καὶ μαλάκιον ὀνομάζεται . Γυμνὸν οὖν πάντη καὶ ἀσκεπὲς ὃνὐδὲ γὰρ ὀστράκῳ ἢ δέρματι περιέχεται προαισθάνεται δι´ εὐπάθειαν τοῦ χειμῶνος , ὅθεν ἐξάλλεται φεύγουσα τὸ ψῦχος καὶ τὴν ἐν βάθει ταραχὴν τῆς θαλάσσης Ὅταν οὕν ἴδωσι τὸ ἰχθύδιον τοῦτο ἐπινηχόμενον τῇ θαλάσσῃ , χειμῶνα τεκμαίρονται , ὥσπερ ὅταν ἴδωσι τὸν πολύποδα τῆς πέτρας περιεχόμενον , ἀνέμων σημειοῦνται φοράν . Ἐγκατέσπειρε γὰρ τοῖς ζώοις ὁ Θεὸς δυνάμεις προγνωστικὰς πρὸς τὴν τῆς ζωῆς αὐτῶν σόστασιν . Καὶ ἄλλα μὲν τὰ τῆς αλάττης τινὰ τυγχάνει φοβερά . Οὐχ ἦττον δὲ καὶ τρυγόνος κέντρον τῆς θαλαττίας , καὶ ταύτης νεκρᾶς , καὶ ὁ λαγωὸς ὁ θαλάσσιος ταχεῖαν καὶ ἀπαραίτητον τὴν φθορὰν ἐπιφέρονται . Γίνωσκε δὲ ὅτι παρὰ τοῖς ἰχθύσιν λαγνείαν εἶναι Κέφαλος γὰρ θῆλυς παρὰ τῷ αἰγιαλῷ προσδεθείς ποιεῖ τοὺς ἄρρενας πελαγίζοντας πλησιάζειν ἐκεῖσε καὶ οἷον τῇ θηλείᾳ περισκαίρειν . Ὁ κύων ἰχθὺς ἡνίκα ψόφου τινὸς αἴσθηται , τὰ σκυλάκια αὐτοῦ παρὰ τῷ οἰκείῳ κρύπτει κόλπῳ καὶ αὖθις ἐξάγει . Ὅρα δὲ σοφίαν καὶ πονηρίαν μικροῦ ζώου καὶ ἀσθενοῦς . Ὁ καρκίνος τῆς σαρκὸς ἐπιθυμεῖ τοῦ ὀστρέου Ἀλλὰ καὶ δυσάλωτος ἡ ἄγρα αὐτῷ διὰ τὴν περιβολὴν τοῦ ὀστράκου γίνεται · ἀῤῥαγεῖ γὰρ ἑρκίῳ τὸ ἁπαλὸν τῆς σαρκὸς ἡ φύσις κατησφαλίσατο , διὸ καὶ ὀστρακόδερμον τὸ ζῶον προσαγορεύεται . Καὶ ἐπειδὴ δύς κοιλότητες ἀκριβῶς ἀλλήλαις προσηρμοσμέναι τὸ ἑστοεον πεοιπτύσσονται , ἀναγκαίως ἄπρακτοί εἰς νε αἱ χηλαὶ τοῦ καρκίνου . Τί οὖν ποιεῖ ; Ὅταν ἴδῃ ἐν ἀπηνέμοις μεθ´ ἡδονῆς διαθαλπόμενον καὶ πρὸς τὰς ἀκτῖνας τοῦ ἡλίου τὰς πτύχας αὐτοῦ διαπλώσαντα , τότε δὴ λάθρα ψηφῖδας παρεμβαλὼν διακωλύει τὴν αύμπτυξιν , καὶ εὐρίσκεται τὸ ἐλλεῖπον μέρος τῆς δονάμεως διὰ τῆς ἐπινοίας περιεχόμενος . αὐτῇ
Lemmas: ὑποδείκνυμι . βαδίζω , φημί , ἐπί ὁ βύρος πέλαγος · γλυκύς γάρ ὁ Χοιπῆς θάλασσα ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ , διότι ἐπι ὀλίγος αὐτός προσδιατρίβω ὁ ἥλιος οὐ ἐξάγω αὐτός ὅλος διά ὁ ἀκτίς ὁ πότιμος . χαίρω δέ ὁ γλυκύς καί ὁ θαλάσσω . ὅθεν καί ἐπί ὁ ποταμός ἀνανήχω πολλάκις καί πόρρω θάλασσα φέρω ἐκ οὗτος πρότιμος αὐτός ὁ Πόντος ὁ λοιπός εἰμί κόλπος , ὡς ἐπιτήδειος ἐναποκυέω καί ἐκτρέφω ὁ ἔκγονος καί οὗτος δέ πρός ὁ ἄλλος ὁ μέγας φημί Βασίλειος . ἥκω ἐγώ τις ὁ παράλιος ὅτι ὁ θαλάσσιος ἐχῖνος , ὁ μικρός παντελῶς καί εὐκαταφρόνητος ζῷον , διδάσκαλος πολλάκις γαλήνη καί κλύδων ὁ πλέω γίγνομαι · ὅς ὅταν προοράω ταραχή ἐκ ἄνεμος , ψηφίδα τις ὑπέρχομαι γενναῖος Ἀπό αὐτός ὥσπερ ἐπι ἄγκυρα βεβαίως σαλεύω , κατέχω ὁ βάρος πρός ὁ μή ῥᾳδίως ὁ κῦμα ἀποσύρω . οὗτος οὖν ὅταν ὁράω ὁ ναῦς τίλλω ὁ σημεῖον , οἶδα ὁ προσδοκάω , βίαιος κίνησις ὁ ἄνεμος ἀλλά καί ὁ τευθίς φαίνω σημεῖον χειμών εἰμί . ὁ γάρ τευθίς ἰχθύς εἰμί λεῖος ὁ ἐπιφάνεια ὁ σάρξ , ὅθεν καί μαλάκιον ὀνομάζω . γυμνός οὖν πάντῃ καί ἀσκεπής ὃνὐδὲ γάρ ὄστρακον ἢ δέρμα περιέχω προαισθάνομαι δις εὐπάθεια ὁ χειμών , ὅθεν ἐξάλλομαι φεύγω ὁ ψῦχος καί ὁ ἐν βάθος ταραχή ὁ θάλασσα ὅταν οὖν ὁράω ὁ ἰχθύς οὗτος ἐπινήχομαι ὁ θάλασσα , χειμών τεκμαίρομαι , ὥσπερ ὅταν ὁράω ὁ πολύπους ὁ πέτρα περιέχω , ἄνεμος σημειόω φορός . Ἐγκατέσπειρε γάρ ὁ ζῷον ὁ θεός δύναμις προγνωστικός πρός ὁ ὁ ζωή αὐτός ἵστημι . καί ἄλλος μέν ὁ ὁ ἀλλάσσω τις τυγχάνω φοβερός . οὐχ ἀίσσω δέ καί τρυγών κέντρον ὁ θαλάσσιος , καί οὗτος νεκρός , καί ὁ λαγώς ὁ θαλάσσιος ταχύς καί ἀπαραίτητος ὁ φθορά ἐπιφέρω . γιγνώσκω δέ ὅτι παρά ὁ ἰχθύς λαγνεία εἰμί Κέφαλος γάρ θῆλυς παρά ὁ αἰγιαλός προσδέω ποιέω ὁ ἄρσην πελαγίζω πλησιάζω ἐκεῖσε καί οἷος ὁ θῆλυς περισκαίρω . ὁ κύω ἰχθύς ἡνίκα ψόφος τις αἰσθάνομαι , ὁ σκυλάκιον αὐτός παρά ὁ οἰκεῖος κρύπτω κόλπος καί αὖθις ἐξάγω . Ὅρας δέ σοφία καί πονηρία μικρός ζῷον καί ἀσθενής . ὁ καρκίνος ὁ σάρξ ἐπιθυμέω ὁ ὄστρεον ἀλλά καί δυσάλωτος ὁ ἄγρα αὐτός διά ὁ περιβολή ὁ ὄστρακον γίγνομαι · ἀρραγής γάρ ἑρκίον ὁ ἁπαλός ὁ σάρξ ὁ φύσις κατασφαλίζομαι , διό καί ὀστρακόδερμος ὁ ζῷον προσαγορεύω . καί ἐπεί δύο κοιλότης ἀκριβῶς ἀλλήλων προσαρμόζω ὁ ἵστημι πεοιπτυσσω , ἀναγκαῖος ἄπρακτος εἰς νε ὁ χηλή ὁ καρκίνος . τις οὖν ποιέω ; ὅταν ὁράω ἐν ἀπήνεμος μεθ´ ἡδονή διαθάλπω καί πρός ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος ὁ πτύξ αὐτός διαπλόω , τότε δή λάθρῃ ψηφίς παρεμβάλλω διακωλύω ὁ αύμπτυξιν , καί εὐρίͅσκω ὁ ἐλλείπω μέρος ὁ δονάμεως διά ὁ ἐπίνοια περιέχω . αὐτός