cogPG.PG158 88
τὸ ὄρνεον εἴ ποτε φύσεως ἀνάγκῃ πρὸς ἀλλήλα συνδυάζεσθαι καθέλκοιτο , ἅτε δὴ τὴν ἐντεῦθεν ἀηδίαν παριστῶν . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , τί ποιήσομεν ἡμεῖς ; οἱ λόγῳ μὲν τετιμημένοι , ταῖς δὲ τοῦ βέου κατὰ τοσοῦτον ἡδοναῖς ἐμπεδούμενοι . Καὶ περὶ μὲν τοῦ πελεκάνου , οὗ καὶ ὁ Δαβὶδμέμνηται λέγων · « Ὡμοιώθην πελεκᾶνι ἐρημικῷ , » τί χρὴ καὶ λέγειν ; Τοῦτο τὸ πτηνὸν ἐν ἄκραις πέτραις πήγνυσι τὴν καλιὰν , τοὺς ἐπιβούλους ἐκφεύγειν διὰ φροντίδος ποιούμενον . Ἀλλ´ ὁ ἐπίβουλος ἔφης ἡνίκα τὸν πατέρα μικρόν τι τῶν τέκνων ἁπο πτάντα θεάσηται , τῆς ἐπιβουλῆς παραχρῆμα ἐφάπτεται . Καὶ ἐπειδὴ μὴ προσεγγίζειν τῇ καλιᾷ δύναται , τὸν ἴὸν αὐτοῖς ἐπιχέει καὶ πόῤῥωθεν · περισκοπήσας γὰρ πρότερον ὅθεν εἰσπνέει ὁ ἄνεμος , κἀκεῖθέν ἐμφυσήσας αὐτοῖς τὸν ἰὸν , ἐπάγει τὸν Ἀλεθρον . Ἀλλ´ ὁ πατὴρ ἐπιπτὰς αὐθις αὐτοῖς καὶ φυσικοῖς τισι λόγοις τὴν ἐπιβουλὴν συνιῶν οἶδεν αὖθις ὅθεν ἀναβιώσαιντο · κατὰ κορυφῆς γὰρ αὐτῶν ἡρέμα πτερύσσεται , καὶ τὰς πλευρὰς ἑκατέρωθεν ἐπιπλήσσων ταῖς πτέρυξιν αἴματος αὐτοῖς ῥανίδας ἀφίησι , κἀντεῦθεν οἱ τεθνεῶτες νεοττοὶ παραδόξως ἀναβιώσκουσιν . Ἐπίγνωθι οὖν , ἀγαπητὲ , τίνος ἕνεκεν ἡ παράδοξος αὔτη περὶ τὰ ἔγγονα τῷ πελεκᾶνι συμπάθεια Σκιαγραφῆσαι γὰρ ὁ Κύριος τὰ καθ´ ἡμᾶς πάντα κἀν τῷ πτηνῷ τούτῳ θέλων ἀνέκαθεν , ὅτι τε παράδεισος ἔκτισται καὶ ὅτιπερ ἐν αὐτῷ οἱ πρωτόπλαστοι τέθεινται , ὅτι ὁ νοητὸς ὅφις τὸν ψυχικὸν αὐτοῖς προὐξένησε θάνατον , καὶ ὅτι φιλόστοργος οἱα πατὴρ ἐπὶ τεθνεῶσι παισὶν ὁ ποιητὴς πάντων Θεὸς ἐπ´ αὐτοῖς ἐπικάμπτεται , χρηματίζει τε τὰ καθ´ ἡμᾶς ἄνθρωπος καὶ πάντα τὰ λοιπὰ καταδέχεται , ἐπὶ σταυροῦ τελευταῖον ὑψοῦται , καὶ τῆς πλευρᾶς . αὐτοῦ ζωήῤῥυτον αἷμα ἐκχέει εἰς ἀνάπλασιν τῶν ποωτοπλάστων ἐκείνων τῶν τῷ ἰῷ τεθνηκότων τοῦ ὄφεως , τοιαύτην τῷ πελεκᾶνι συμπάθειαν περὶ τὰ ἕγγονα κατ´ ἀρχὰς ἐνεφύτευαε . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ Λαβλδ προλαβὼν ἔλεγεν · « Ὡμοιώθην πελεκᾶνι ἐρημικῷ . » Πελεκὰν γὰρ αὐτὸς ὁ Χριστὸς , καλιὰ ὁ παράδεισος , νεοττοὶ οἱ πρωτόπλαστοι , ἐπίβουλος ὄφις αὐτὸς ὁ διάβολος , ἱὸς ὄφεως ἡ ἑκ τοῦ διαβόλου πάντως ἀπάτη , θάνατος ὁ ἐκ τοῦ Θεοῦ χωρισμὸς , συμπάθεια πατρικὴ ἡ τοῦ Θεοῦ Λόγου δι´ , ἡμᾶς ἐνανθρώπησις . Ἡ δὲ τῶν νεοττῶν ὕπερθεν ἐπιπτέρυξις ἡ ἐπὶ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ τῶν πρωτοπλάστων ἄνωθεν ἀπαιώρησις , πλευρῶν ἐπίπληξις ἡ τῆς θείας νύξις πλευρᾶς , καὶ τελευταῖον τοῖς τεθνεῶσιν ἐπιστάζον αἷμα ζωήῤῥυτον · εἰ μὴ γὰρ ζωήῤῥυτον ἦν , οὐκ ἂν τοῖς κάτω κειμένοις ἐχαρίσατο τὴν ἀνάστασιν . Καλῶς οὖν ἔλεγε διὰ τοῦ προφήτου ὁ Κύριος · « Ὡμοιώθην πελεκᾶνι ἐρημικῳ . » Λέγει δὲ τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον περὶ τῶν κοράκων ὅτι οὑ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν , ὁ δέ Θεὸς τρέφει αὐτά . Τίνος ἕνεκεν ἐνταῦθα τῶν κοράκων ἐξ ὀνόματος μέμνηται ; Λέγεται οὖν ὄτι μισοτέκνους
Lemmas: ὁ ὄρνεον εἰμί ποτός φύσις ἀνάγκη πρός ἀλλήλων συνδυάζω καθέλκω , ἅτε δή ὁ ἐντεῦθεν ἀηδία παρίστημι . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , τίς ποιέω ἐγώ ; ὁ λόγος μέν τιμάω , ὁ δέ ὁ Βέου κατά τοσοῦτος ἡδονή ἐμπεδάω . καί περί μέν ὁ Πελεκάνου , ὅς καί ὁ Δαβὶδμέμνηται λέγω · « ὁμοιόω πελεκάν ἐρημικός , » τίς χρή καί λέγω ; οὗτος ὁ πτηνός ἐν ἄκρος πέτρα πήγνυμι ὁ καλιά , ὁ ἐπίβουλος ἐκφεύγω διά φροντίς ποιέω . Ἀλ ὁ ἐπίβουλος φημί ἡνίκα ὁ πατήρ μικρός τίς ὁ τέκνον ἀπό πέντα θεάομαι , ὁ ἐπιβουλή παραχρῆμα ἐφάπτω . καί ἐπεί μή προσεγγίζω ὁ καλιά δύναμαι , ὁ ἴον αὐτός ἐπιχέω καί πόρρωθεν · περισκοπέω γάρ πρότερος ὅθεν εἰσπνέω ὁ ἄνεμος , ἐκεῖθεν ἐμφυσάω αὐτός ὁ ἰός , ἐπάγω ὁ Ἀλεθρον . Ἀλ ὁ πατήρ ἐπιπέτομαι αὖθις αὐτός καί φυσικός τις λόγος ὁ ἐπιβουλή συνιέω οἶδα αὖθις ὅθεν ἀναβιόω · κατά κορυφή γάρ αὐτός ἡρέμα πτερύσσομαι , καί ὁ πλευρά ἑκατέρωθεν ἐπιπλήσσω ὁ πτέρυξ αἶμα αὐτός ῥανίς ἀφίημι , ἐντεῦθεν ὁ θνῄσκω νεοσσός παράδοξος ἀναβιώσκω . ἐπιγιγνώσκω οὖν , ἀγαπητός , τίς ἕνεκα ὁ παράδοξος οὗτος περί ὁ ἔγγονος ὁ πελεκάν συμπάθεια σκιαγραφέω γάρ ὁ Κύριος ὁ καθ´ ἐγώ πᾶς ἐν ὁ πτηνός οὗτος ἐθέλω ἀνέκαθεν , ὅτι τε παράδεισος κτίζω καί ὅτιπερ ἐν αὐτός ὁ πρωτόπλαστος τίθημι , ὅτι ὁ νοητός ὄφις ὁ ψυχικός αὐτός προεκνέω θάνατος , καί ὅτι φιλόστοργος οἶος πατήρ ἐπί θνῄσκω παῖς ὁ ποιητής πᾶς θεός ἐπι αὐτός ἐπικάμπτω , χρηματίζω τε ὁ καθ´ ἐγώ ἄνθρωπος καί πᾶς ὁ λοιπάς καταδέχομαι , ἐπί σταυρός τελευταῖος ὑψόω , καί ὁ πλευρά . αὐτός ζωηρρυος αἷμα ἐκχέω εἰς ἀνάπλασις ὁ ποωτοπλαστος ἐκεῖνος ὁ ὁ ἰός θνῄσκω ὁ ὄφις , τοιοῦτος ὁ πελεκάν συμπάθεια περί ὁ ἐγγόνη κατ´ ἀρχή ἐμφυτεύω . Ζεύς γάρ οὗτος καί Λαβλδ προλαμβάνω λέγω · « ὁμοιόω πελεκάν ἐρημικός . » πελεκάν γάρ αὐτός ὁ Χριστός , καλιά ὁ παράδεισος , νεοσσός ὁ πρωτόπλαστος , ἐπίβουλος ὄφις αὐτός ὁ διάβολος , ἱός ὄφις ὁ ἐκ ὁ διάβολος πάντως ἀπάτη , θάνατος ὁ ἐκ ὁ Θεός χωρισμός , συμπάθεια πατρικός ὁ ὁ Θεός Λόγος δις , ἐγώ ἐνανθρώπησις . ὁ δέ ὁ νεοσσός ὕπερθεν ἐπιπτέρυξις ὁ ἐπί σταυρός ὁ Χριστός ὁ πρωτόπλαστος ἄνωθεν ἀπαιώρησις , πλευρά ἐπίπληξις ὁ ὁ θεῖος νύξις πλευρά , καί τελευταῖος ὁ θνῄσκω ἐπιστάζω αἷμα ζωηρρυος · εἰμί μή γάρ ζωηρρυος εἰμί , οὐ εἄν ὁ κάτω κεῖμαι χαρίζομαι ὁ ἀνάστασις . καλῶς οὖν λέγω διά ὁ προφήτης ὁ Κύριος · « ὁμοιόω πελεκάν ἐρημικός . » λέγος δέ ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος περί ὁ κόραξ ὅτι ὅς σπείρω οὐδέ θερίζω , ὁ δέ θεός τρέφω αὐτός . τίς ἕνεκα ἐνταῦθα ὁ κόραξ ἐκ ὄνομα μιμνήσκω ; λέγω οὖν ὅστις μισότεκνος