cogPG.PG158 553
ταῦτα κατὰ τὸ αὐτὸ νῦν τῆς ἀδιότητος ἄμα Πατρὸς ὄντος Υἱοῦ τε καὶ θείου Πνεύματος , ταύτας καὶ δήπου τὰς προηγήσεις καὶ θέσεις οἱ ἐξ Ἀρείου καὶ Εὐνομίου ὑποτιθέμενοι τὰς ἑξῆς φλυαρίας συνέῤῥαπτον , ὡς δεδήλωται . Ἃς οὖτος ἀνανεοῦν οὐκ ἀπαξιοῖ δήπου , τοιαῦτα τὴν Ἐκκλησίαν ἀξιῶν δέχεσθαι δόγματα . Ἵδωμεν δὲ καὶ τὸ ἑξης . ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ . Ἀλλὰ μὴν κἀκεῖνο τοῖς εἰρημένοις προσθεῖναι τῶν θείων παράγει προσώπων , ἴσον ἑαυτῷ πάντη πάντως καὶ ὅμοιον , ταῖς αὐταῖς τῷ ἀριθμῷ τελειότησι . Πάντα γὰρ ὅσα πρόσεστι τῷ Πατρὶ ἄνευ πατρότητος , καὶ ὅσαπερ ἐφαρμόττει τῇ θείᾳ πατρότητι , καὶ ἄνευ πατρότητος ἅμα καὶ πνεύσεως , καὶ ἔσαπερ αὐταῖς κοινῶς ἐφαρμόττει , κοινὰ καὶ τοῖς ἐκ Πατρὸς εἶναι ὁ θεολογικὸς παραδίδωσι λόγος . ΑΓΛΛΛΙΑΝΟΣ . Ἰδοὺ κατ´ ὀλίγον ἐκρήγνυσι τὸν καρπὸν του λήμματος ἐκείνου , ὅτι ὁ γεννήτωρ προεπινοεῖται τοῦ προβολέως . Οὐκ ἀφίσταται δὲ καὶ τῆς κακουργίας , ἀλλ´ ἐν μὲν τῇ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ διακρίσει χωρίζει τὴν πατρότητα τῆς πνεύσεως , ἐν δὲ τῇ Πατρὸς καὶ Πνεύματος συνάπτει πατρότητα καὶ πνεῦσιν · χωρίζει γὰρ ὡς πρότερον , ὅτε βούλεται τὴν πατρότητα , καὶ πάλιν συνάπτει κατ´ ἐξουσίαν , ὡς ἂν ἐπ´ αὐτῷ κείμενον , τὸν μὲν Υἱὸν προβολέα ποιεῖν , οὐ γεννήτορα δὲ , τὸ Πνεῦμα μήτε προβολέα Κμήτε γεννήτορα , οὐκ εἰδώς ὅτι ἢ καὶ ἄμφω δεῖ μὴ μετέχειν τῶν ἐν τῷ Πατρὶ προσόντων ὑποστατικῶν ὁπωσοῦν , εἴπερ ἐξαρκεῖ τῷ Πνεύματι πρὸς τὴν κατὰ φύσιν ἐνότητα ἡ τῶν θεοπρεπῶν κοινωνία · τὰ γὰρ θεοπρεπῆ πάντα τῇ ὅλῃ θεαρχίᾳ πρόσεστι Κκατὰ τὸν θεοτελῆ λόγον , ὁ ἱερός φησι Διονύσιος , καίτοι μήτε γεννῶντι μήτε προβάλλοντι · ἢ εἴγε δεῖ διὰ τὴν ἀναγκαίαν κοινωνίαν τῆς φύσεως καί τινος μετέχειν τῶν μὴ κοινῶν ὃ πότερον οὐκ ἀντίκειπαι δεήσει καθάπερ τῷ Υἱῷ τῆς πνεύσεως μέτεστιν , ὡς μὴ ἀντικειμένης αὐτῷ , οὖτω καὶ τὴὸ Πνεῦμα τῆς γεννήσειος , ὡς μὴ ἀντικειμένης αὐτῷ μετέχειν . Ἄλλως γὰρ ἔν γε ταῖς κοινότησι θάτερον τῶν προαγομένων προσώπων ὑπερέξει θατέρου , κα τῆς ἰσότητος αὐτῆς οἰχήσεται λόγος . Εἰ δὲ ἀπὸ τῆς θέσεως τῆς τάξεως ἐπάξει τις τὸν λόγον τῷ προηγεῖσθαι λέγων τὴν γέννησιν τῆς προβολῆς , καὶ διὰ τοῦτο προῦφίστασθαι τὸν Υἱὸν , εῖτα τὸ Πνεῦμα , κἀντεῦθεν ἀδυνάτως ἔχειν τὸ Πνεῦμα κοινωνεῖν τῆς γεννητικῆς δυνάμεως · ἀλλὰ ταῦτα βλάσφημα ἁπεδείχθησαν , καὶ αἱρετιΚκῶν φρονήματα . Τοὐναντίον δὲ μᾶλλον ἀπέδειξαν οἱ θεολόγοι ταῖς σφῶν αὐτῶν χρήσεσιν , ἂς φθάσαντες ἐξεθήκαμεν , ὅτι συνημμένως καὶ ἐχομένως , καὶ μετὰ τοῦ Υἱοῦ πρόεισι τὸ Πνευμα τὸ ἅγιον , οὐχ ὑστερίζον κατὰ τὴν ὕπαρξιν , ἣν ἐκ τοῦ Πατρὸς ἔχουσι δηλονότι , ὡς ποτὲ τὸν Υἱὸν δίχα τοῦ Πνεύματος νοηθῆναι · κἀντεῦθεν ἀνάγκη ἦν , εἴπερ ἐκοινώνει τῆς πνεύσεως ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ , τῷ μὴ ἀντικεῖσθαι τῆ γεννήσει , κοινωνεῖν καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς γεννήσεως τῷ μὴ ἀντικεῖσθαι τῇ πνεύσει , ἵν´ εἴς Θεὸς ἴσος τὸ Πνεῦμα Θεῷ τῷ Υἱῷ καὶ Πατρὶ , καὶ ὁ Υἱὸς ἴσος Θεὸς Θεῷ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Πνεύματι , ὡς προῖὼν καὶ αὐτὸς ἀξιοῖ , εἰ καὶ μὴ πρὸς τοῦτο συντείνει αὐτῷ τὰ λεγόμενα . Υἱοῦ γεννήσει , ἀσεβὲς ἂν εἴη λέγειν , καὶ τὸ συναίτιον λέγειν τὸν Υἱὸν ἐν τῇ τοῦ Πνεύματος προβολῇ τοιοῦτον δήπου , Ὁ δὲ θεολογικὸς λόγος οὐ πατρότητα καὶ πνεῦσην παραδίδωσι τὰ διακρίνοντα τὰς θείας ὑποστάσεις , ὥστε τῇ πατρότητι διακρίνεσθαι τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα , εἶτα τῇ πατρότητι καὶ πνεύσει τοῦ Πνεύματος · οὐ γὰρ εὐσεβὲς ἔδοξε τοῖς θεολόγοις διακεκριμένα ταῦτα νοεῖν ἐν τῷ Πατρί . Μᾶλλον μὲν οἵν ἔδοξεν εὐσεβὲς , ἵνα τὸ μοναδικὸν τῆς αἰτίας εἰλικρινῶς κηρύττηται , καὶ μίαν γονιμότητα δεῖν νοεῖν ἐν τῷ Πατρὶ , ὡς μίαν ἀρχήν αὐτὸν ὄντα , τῇ πρὸς τὰ προῖόντα παραθέσει διχαζομένων , ὡς δεδήλωται . Δεῖ γὰρ πάντοθεν τὴν δυαρχίαν ἐκκλίνειν . Δὰ ποῦτο καὶ ὁ θεῖος Λιονύσιος ὑπερούσιον γονιμότηεα εἴρηκε τὸν Πατέρα , ὅπερ ἐξηγούμενος ὁ σοφὸς Μάξιμος λέγει , Γονιμότητα , φησὶ , τὴν πατρικὴν ὑπὸρ ἔννοιαν πρόοδον εἰς ἔκφανσιν τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Καὶ τῶν ἄλλων διδασκάλων ὁ μὲν ππΚγαίαν θεότητα καὶ θεογόνον , ὁ δὲ καρπογόνον , ὁ δὲ αἰτίαν , ὁ δὲ ῥίζαν , ὁ δὲ ἀρχὴν , ὁ δὲ ἄλλο τι τῶν ἰσοδυνάμων λέγει τὸν Πατέρα . Διακρίνεσθαι δέ φασι τὰ θεῖα πρόσωπα , τὸν Πατέρα μὲν τῶν ἐξ αὐτοῦ τῇ κατὰ τὸ αἰτιον καὶ ατπατὸν διαφορᾷ , τὰ δὲ ἐξ αὐτοῦ ἀλλήλων τῷ τρόπῳ τῆς σφῶν αὐτῶν ὑπάρξεως , ἤτοι τῷ λόγῳ τῆς ἐκατέρου αἰτίας , τῷ γεννητῷ δηλονότι καὶ τῷ ἐκπορευτῷ . Ἐπὶ τῶν ἡμετέρων γὰρ ὅρων , σησὶν , ἱστάμενοι τὸ ἀγέννητον εἰσάγομεν , καὶ τὸ γεννητὸν καὶ τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον , ὤς πού φησιν αὐὸς ὁ θεολόγος . Ταῦτ´ οὖν εἰσιν ἃ παραδίδωσιν ὁ θολογικὸς λόγος · ἃ δέ φησιν οὕτως οὐδαμῶς , ὅι δ ἄνευ τῶν ἰδιοτήτων , πάντα τὰ ἄλλα κοινὰ τοῖς τριοὶ καὶ λίαν ἀληθὲς , καὶ παραδεδομένον κοινῇ , καὶ παρῇ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ Αὐτὰ μὲν γὰρ ἤτοι πατρότης , καὶ πατρότης ἄμα καὶ πνεῦσις καὶ ὄσα παρέπεται τῇ πατρότητι , καὶ αὖ πάλιν πατρότης τε καὶ πνεῦσις σχέσεις εἰσὶ μόνον , οὐ τελειότητες , ὡσπερ καὶ ἡ υἱότης , καὶ ἡ ἐε τῷ Πνεύματι πνεῦσις . ΑΓΑΛΛΙΑΝΟΣ . Πρὸς ὅ φαμεν ὅτι πατρότης καὶ πνεῦσις ἐν τ´ Πατρὶ , ἐατέον γὰρ τὴν πατρότητος ἄλογον ἐπατα δίπλωσιν , οὐ σχέσεις μόνον εἰσὶν , ἀλλὰ καί τια τειλειοτάτων ἔχουσι τάξιν , σχέσεις γάρ εἰσιν ὡς ἀνΚφοραί . Ὡς δὲ προσώπου συστατικαὶ καὶ τελειότητές πώς εἰσιν οὐ τῆς φύσεως , ἀλλὰ τοῦ κατ´ αὐτὸς ὑφισταμένου προσώπου , καὶ ὥσπερ εἶδος ἀτομικόν . Ἐὲ δὲ ἐξ ἀμφοῖν τὸ πατρικὸν ὑφίσταται πρόσωπονι ἑκάτερον δὲ τῶν προαγομένων ἐκ μιᾶς τῆς ἀντικει´ μένης , θαυμαστὸν μὲν ὑπερφυῶς , ἀλλὰ τῆς πδύν
Lemmas: οὗτος κατά ὁ αὐτός νῦν ὁ αδιοτητη ἄμη πατήρ εἰμί υἱός τε καί θεῖον πνεῦμα , οὗτος καί δήπου ὁ προήγησις καί θέσις ὁ ἐκ Ἄρειος καί Εὐνόμιος ὑποτίθημι ὁ ἑξῆς φλυαρία συρράπτω , ὡς δηλόω . ἅς οὗτος ἀνανεόομαι οὐ ἀπαξιόω δήπου , τοιοῦτος ὁ ἐκκλησία ἄξιος δέχομαι δόγμα . ὁράω δέ καί ὁ ἑξῆς . ΟΡ . ἀλλά μήv ἐκεῖνος ὁ εἴρω προστίθημι ὁ θεῖον παράγω πρόσωπον , ἴσος ἑαυτοῦ πάντῃ πάντως καί ὅμοιος , ὁ αὐτός ὁ ἀριθμός τελειότης . Πάν γάρ ὅσος πρόσειμι ὁ πατήρ ἄνευ πατρότης , καί ὅσος ἐφαρμόζω ὁ θεῖος πατρότης , καί ἄνευ πατρότης ἅμα καί πνεῦσις , καί Έσα αὐτός κοινῶς ἐφαρμόζω , κοινός καί ὁ ἐκ πατήρ εἰμί ὁ θεολογικός παραδίδωμι λόγος . ΑΛ . ἰδέ κατ´ ὀλίγος ἐκρήγνυμι ὁ καρπός ὁ λῆμμα ἐκεῖνος , ὅτι ὁ γεννήτωρ προεπινοέω ὁ προβολεύς . οὐ ἀφίστημι δέ καί ὁ κακουργία , ἀλ ἐν μέν ὁ πατήρ καί υἱός διάκρισις χωρίζω ὁ πατρότητα ὁ πνεῦσις , ἐν δέ ὁ πατήρ καί πνεῦμα συνάπτω πατρότητα καί πνεῦσις · χωρίζω γάρ ὡς πρότερος , ὅτε βούλομαι ὁ πατρότητα , καί πάλιν συνάπτω κατ´ ἐξουσία , ὡς εἄν ἐπι αὐτός κεῖμαι , ὁ μέν υἱός προβολεύς ποιέω , οὖον γεννήτωρ δέ , ὁ πνεῦμα μήτε προβολεύς Κμήτε γεννήτωρ , οὐ οἶδα ὅτι ἢ καί ἄμφω δεῖ μή μετέχω ὁ ἐν ὁ πατήρ πρόσειμι υποστατικός ὁπωσοῦν , εἴπερ ἐξαρκέω ὁ πνεῦμα πρός ὁ κατά φύσις ενότητα ὁ ὁ θεοπρεπής κοινωνία · ὁ γάρ θεοπρεπής πᾶς ὁ ὅλος θεαρχία πρόσειμι Κκατὰ ὁ θεοτελος λόγος , ὁ ἱερός φημί Διονύσιος , καίτοι μήτε γεννάω μήτε προβάλλω · ἢ εἰ δεῖ διά ὁ ἀναγκαῖος κοινωνία ὁ φύσις καί τις μετέχω ὁ μή κοινός ὅς πότερος οὐ ἀντίκειμαι δήω καθάπερ ὁ υἱός ὁ πνεῦσις μέτειμι , ὡς μή ἀντίκειμαι αὐτός , οὗτος καί ὅς πνεῦμα ὁ γέννησις , ὡς μή ἀντίκειμαι αὐτός μετέχω . ἄλλος γάρ ἐν γε ὁ κοινότης ἕτερος ὁ προάγω πρόσωπον ὑπερέχω θατέρου , ἄν ὁ ἰσότης αὐτός οἴχομαι λόγος . εἰμί δέ ἀπό ὁ θέσις ὁ τάξις ἐπάγω τις ὁ λόγος ὁ προηγέομαι λέγω ὁ γέννησις ὁ προβολή , καί διά οὗτος προϋφιστάω ὁ υἱός , εἶτα ὁ πνεῦμα , ἐντεῦθεν ἀδύνατος ἔχω ὁ πνεῦμα κοινωνέω ὁ γεννητικός δύναμις · ἀλλά οὗτος βλάσφημος ἀποδείκνυμι , καί αἱρετικός φρόνημα . ἐναντίος δέ μᾶλλον ἀποδείκνυμι ὁ θεολόγος ὁ σφεῖς αὐτός χρῆσις , ὅς φθάνω ἐκτίθημι , ὅτι συνημμένως καί ἔχω , καί μετά ὁ υἱός πρόειμι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὐ ὑστερίζω κατά ὁ ὕπαρξις , ὅς ἐκ ὁ πατήρ ἔχω δηλονότι , ὡς ποτέ ὁ υἱός δίχα ὁ πνεῦμα νοέω · ἐντεῦθεν ἀνάγκη εἰμί , εἴπερ κοινωνέω ὁ πνεῦσις ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὁ μή ἀντίκειμαι τῆ γεννάω , κοινωνέω καί ὁ πνεῦμα ὁ γέννησις ὁ μή ἀντίκειμαι ὁ πνέω , ὅς εἰς θεός ἴσος ὁ πνεῦμα Θεός ὁ υἱός καί πατήρ , καί ὁ υἱός ἴσος θεός Θεός ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα , ὡς προῖων καί αὐτός ἀξιόω , εἰμί καί μή πρός οὗτος συντείνω αὐτός ὁ λέγω . υἱός γεννάω , ἀσεβής εἄν εἰμί λέγω , καί ὁ συναίτιος λέγω ὁ υἱός ἐν ὁ ὁ πνεῦμα προβολή τοιοῦτος δήπου , ὁ δέ θεολογικός λόγος οὖον πατρότητα καί πνέω παραδίδωμι ὁ διακρίνω ὁ θεῖος ὑπόστασις , ὥστε ὁ πατρότης διακρίνω ὁ υἱός ὁ πατήρ , εἶτα ὁ πατρότης καί πνέω ὁ πνεῦμα · οὖον γάρ εὐσεβής δοκέω ὁ θεολόγος διακρίνω οὗτος νοέω ἐν ὁ πατήρ . μᾶλλος μέν ὅς δοκέω εὐσεβής , ἵνα ὁ μοναδικός ὁ αἴτιος εἰλικρινής κηρύσσω , καί εἷς γονιμότητα δήω νοέω ἐν ὁ πατήρ , ὡς εἷς ἀρχή αὐτός εἰμί , ὁ πρός ὁ πρόειμι παράθεσις διχάζω , ὡς δηλόω . Δεύς γάρ πάντοθεν ὁ δυαρχία ἐκκλίνω . δᾶ Πούτο καί ὁ θεῖος λιονυθεος ὑπερούσιος γονιμότης εἴρω ὁ πατήρ , ὅσπερ ἐξηγέομαι ὁ σοφός Μάξιμος λέγω , γονιμότητα , φημί , ὁ πατρικός ὑπὸρ ἔννοια πρόοδος εἰς ἔκφανσις ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . καί ὁ ἄλλος διδάσκαλος ὁ μέν ππΚγαίαν θεότης καί θεόγονον , ὁ δέ καρπογόνος , ὁ δέ αἴτιος , ὁ δέ ῥίζα , ὁ δέ ἀρχή , ὁ δέ ἄλλος τίς ὁ ἰσοδύναμος λέγω ὁ πατήρ . διακρίνω δέ φημί ὁ θεῖον πρόσωπον , ὁ πατήρ μέν ὁ ἐκ αὐτός ὁ κατά ὁ αἴτιος καί ἀπατός διαφορά , ὁ δέ ἐκ αὐτός ἀλλήλων ὁ τρόπος ὁ σφεῖς αὐτός ὕπαρξις , ἤτοι ὁ λόγος ὁ ἐκάς αἴτιος , ὁ γεννητός δηλονότι καί ὁ εκπορευομαι . ἐπί ὁ ἡμέτερος γάρ ὁράω , σός , ἵστημι ὁ ἀγέννητος εἰσάγω , καί ὁ γεννητός καί ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω , ὅς πού φημί αὖος ὁ θεολόγος . Ταῦτ´ οὖν εἰμί ὁ παραδίδωμι ὁ θολογικὸς λόγος · ὁ δέ φημί οὕτως οὐδαμῶς , ὅς δ ἄνευ ὁ ἰδιότης , πᾶς ὁ ἄλλος κοινός ὁ τριοὶ καί λίαν ἀληθής , καί παραδίδωμι κοινός , καί πείρω Αργυρόπουλος αὐτός μέν γάρ ἤτοι πατρότης , καί πατρότης ἄμη καί πνεῦσις καί ὅσος παρέπομαι ὁ πατρότης , καί αὖος πάλιν πατρότης τε καί πνεῦσις σχέσις εἰμί μόνος , οὖον τελειότης , ὡς καί ὁ υἱότης , καί ὁ ἐγώ ὁ πνεῦμα πνεῦσις . Αγαλλιανός . πρός ὅς φημί ὅτι πατρότης καί πνεῦσις ἐν τ πατήρ , ἐατέος γάρ ὁ πατρότης ἄλογος ἐπατα δίπλωσις , οὖον σχέσις μόνος εἰμί , ἀλλά καί Τία τειλειοτηταω ἔχω τάξις , σχέσις γάρ εἰμί ὡς ανκφορω . ὡς δέ πρόσωπον συστατικός καί τελειότης πως εἰμί οὖον ὁ φύσις , ἀλλά ὁ κατ´ αὐτός ὑφίστημι πρόσωπον , καί ὥσπερ εἶδος ἀτομικός . ἐέ δέ ἐκ ἄμφω ὁ πατρικός ὑφίστημι πρόσωπον ἑκάτερος δέ ὁ προάγω ἐκ εἷς ὁ ἀντίκειμαι μένω , θαυμαστός μέν ὑπερφυῶς , ἀλλά ὁ πδύν