cogPG.PG158 525
κάτω τούτων ἐστὶ σαφέστερον · Τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου ἀφ´ ἑεκέρας , Κδεσθε ἄζυμα ἔως ἡμέρας μιᾶς καὶ εἰκάδος τοῦ μηνὸς ἔως ἑσπέρας . ἑπτὰ ἡμέρας ζύμη οὐχ εὐρεθήσεται ἐν ταῖς οἰκίαις ὑμῶν . Πᾶς ὃς ἂν φάγῃ τὸ ζυμωτὸν , ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνου ἐκ συναγωγῆς υἱῶν Ἰσραήλ . Ταῦτά εἰσι ῥητὰ νομικὰ τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς νομοθέτας . Εἰ δὲ ὁ Χριστός τὸν ἀμνὸν ἔφαγε μετὰ τὸν νόμον , πῶς ἅν λέγεται οὐ φαγεῖν τὰ ἄζυμα ; Καὶ ἐν τῆ Καινῇ Διαθήκῃ Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής · Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν Ἀζύμων προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ , λέγοντες αὐτῷ , Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχας Καὶ Μάρκος · Τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν Ἀζύμων , ὅτε τὸ Πάσχα ἔθυον , λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ · Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμεν , ἵνα φάγῃς τὸ Πάσχα ; Καὶ ὁ Λουκᾶς · Ἢν δὲ ἡμέρα τῶν Ἀζύμων , ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ Πάσχα , καὶ ἀπέστειλε Πέτρον καὶ Ἰωάννην , εἰπὼν , Πορευβέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ Πάσχα . Ἰνα φάγο μεν . Καὶ ταῦτα Θεοφύλακτος , ἀρχιεπίσκοπος Λουὶγαρίας , ἐκθέτης Ἔλλην , ἐξηγούμενός φησιν · Ὀνομάζει ὁ εὐαγγελιστὴς πρώτην τῶν Ἀζύμων , ὀς πρὸ τῆς Πρασκευῆς οὗσαν , καθ´ ἣν τῇ ἑσαέρ ἤσθιον τὰ ἄζυμα . Ἵδετε οὖν , Ἔλληνες ἀγαπητοὶ σαφέστατα ἔκ τε τοῦ νόμου παλαιοῦ , καὶ καινῆς Διαθήκης , πῶς ὁ Χριστὸς , φαγὼν τὸν ἀμνὸν , ἔφαγε καὶ τὰ ἄζυμα . Ἔξεστι δὲ προστιθέναι καὶ ἔθος τῶν Ἱαυδαίων , ἐσθιόντων ἀεὶ τὰ ἄζυμα τῇ ἑσπέρᾳ τετάρτης καὶ δεκάτης σελήνης . Εἰ δὲ ἐλέγχετε τοὺς Λατίνους ἀπὸ τῆς τοῦ ἄρτου ὀνομασίας , ὅτι δηλονότι λαβών ὁ Χριστὸς ἄρτον , καὶ εὐχαριστήσας , Κκλασε , λέγω πᾶν ἄζυμον καὶ ἄρτον εἶναι . Καὶ ὅτε τις ἄρτον λέγει , ἀμφότερον δηλοῖ , καὶ ἄζυμον καὶ ἔνζυμον . Καὶ πῶς τινες μωρῶς καὶ ἀλόγως λέγουσπ , τὸ ἄζυμον οὐκ εἶναι ἄρτον , συλλογιζόμενοι ἀπό τνος καινῆς ἐτυμολογίας τοῦ ἄρτου ; ὅτι ἄρτος λέγεται , ρσιν ἔχων τῆς ζύμης · ἄζυμον δὲ , τήνδε τὴν ἄρσιν τὺκ ἔχον ἄρτον μὴ δύνασθαι λέγεσθαι . κενὰ ἐστι παῦτα τὰ ἐτυμολογικά . Ἡμεῖς δὲ λέγομεν λογικῶς καὶ φιλοσόφως αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν , δηλονότι ἄρτον γένος εἶναι , καὶ διαιρεῖσθαι εἰς τὰ εἴδη ἄζυμον καὶ ἔνζυμον , ὥσπερ τὸ ζῶον διαιρεῖται εἰς τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ἵππον , καὶ συνωνύμως τὸ γένος κατηγορεῖσθαι περὶ τῶν ἑαυτοῦ εἰδῶν . Καὶ ὥσπερ ἄν θρωπος καὶ ἵππος τὸ ὄνομακαὶ ὁρισμὸν τοῦ ζώου δέχεται · ὄνομα μὲν , ὅτι ἑκάτερα ζῶα , ὁρισμὸν δὲ . ὅτι ἀμφότερα οὐσία ἔμψυχος καὶ αἰσθητική · ὁμοίως καὶ τὸ ἄζυμον καὶ ἔνζυμον τοῦ ἄρτου . κοινωνοῦσι γὰρ τῷ ὀνόματι , καθὸ ἄρτος ἑκάτερον , καὶ τῷ ὁρισμῳ , καθὸ οὐσία τοῦ σίτου καὶ ἄρτου ἀμφότερον λέγεται . Ἔτι τις ὀρθῶς καλέσει τὴν ζύμην τελείωσιν τοῦ ἄρτου , διαφθείρουσαν δηλονότι αὐτὸν τὸν ἄρτον . Ὁ Παῦλος γὰρ λέγει · Οὐκ οἰδατε ἀδελφοί . δτι μκρὰ ζύμη δλον τὸ φύραμα φθείρεις Ἀπὸ δὲ τῆς Μωσαϊκῆς νομοθεσίας , ὅπου γέγραπται Ἐν τῆ τεσσρεσκαιζεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ πρώτου μηνθς οοιωσοοΟ
Lemmas: κάτω οὗτος εἰμί σαφής · τεσσαρεσκαιδέκατος ἡμέρα ὁ μείς ὁ πρῶτος ἀφή ἑεκέρας , Κδεσθε ἄζυμος ἔως ἡμέρα εἷς καί εἰκάς ὁ μείς ἔως ἑσπέρα . ἑπτά ἡμέρα ζύμη οὐ εὑρίσκω ἐν ὁ οἰκίον σύ . Πᾶς ὅς εἄν ἐσθίω ὁ ζυμωτός , ἐξολοθρεύω ὁ ψυχή ἐκεῖνος ἐκ συναγωγή υἱός Ἰσραήλ . ταῦτα εἰμί ῥητός νομικός ὁ Θεός πρός ὁ νομοθέτης . εἰμί δέ ὁ Χριστός ὁ ἀμνός ἐσθίω μετά ὁ νόμος , πῶς ὅς λέγω οὖον ἐσθίω ὁ ἄζυμος ; καί ἐν τῆ Καινεύς διαθήκη Ματθαῖος ὁ εὐαγγελιστής · ὁ δέ πρῶτος ὁ ἄζυμος προσέρχομαι ὁ μαθητής ὁ Ἰησοῦς , λέγω αὐτός , πός ἐθέλω ἑτοιμάζω σύ ἐσθίω ὁ Πάσχας καί Μάρκος · ὁ πρῶτος ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ὅτε ὁ Πάσχα θύω , λέγω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός · πός ἐθέλω ἑτοιμάζω , ἵνα ἐσθίω ὁ Πάσχα ; καί ὁ Λουκᾶς · ἤν δέ ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ἐν ὅς ἐσθίω θύω ὁ Πάσχα , καί ἀποστέλλω Πέτρος καί Ἰωάννης , εἶπον , Πορευβέντες ἑτοιμάζω ἐγώ ὁ Πάσχα . ἵνα φάγος μέν . καί οὗτος Θεοφύλακτος , ἀρχιεπίσκοπος Λουὶγαρίας , ἐκθέτης Ἕλλην , ἐξηγέομαι φημί · ὀνομάζω ὁ εὐαγγελιστής πρῶτος ὁ ἄζυμος , ὅς πρό ὁ Πρασκευῆς ὕω , καθ´ ὅς ὁ ἑσαέρ ἐσθίω ὁ ἄζυμος . ὁράω οὖν , Ἔλληνες ἀγαπητός σαφής ἐκ τε ὁ νόμος παλαιός , καί καινός διαθήκη , πῶς ὁ Χριστός , φαγεῖν ὁ ἀμνός , ἐσθίω καί ὁ ἄζυμος . ἔξεστι δέ προστίθημι καί ἔθος ὁ ιαυδαις , ἐσθίω ἀεί ὁ ἄζυμος ὁ ἑσπέρα τέταρτος καί δέκατος σελήνη . εἰμί δέ ἐλέγχω ὁ Λατῖνος ἀπό ὁ ὁ ἄρτος ὀνομασία , ὅτι δηλονότι λαμβάνω ὁ Χριστός ἄρτος , καί εὐχαριστέω , κλάνω , λέγω πᾶς ἄζυμος καί ἄρτος εἰμί . καί ὅτε τις ἄρτος λέγω , ἀμφότερος δηλόω , καί ἄζυμος καί ἔνζυμος . καί πῶς τις μωρῶς καί ἄλογος λέγος , ὁ ἄζυμος οὐ εἰμί ἄρτος , συλλογίζομαι ἀπό τείνω καινός ἐτυμολογία ὁ ἄρτος ; ὅτι ἄρτος λέγω , ρ ἔχω ὁ ζύμη · ἄζυμος δέ , ὅδε ὁ ἄρσις τὺκ ἔχω ἄρτος μή δύναμαι λέγω . κενός εἰμί Παῦτα ὁ ἐτυμολογικός . ἐγώ δέ λέγω λογικός καί φιλόσοφος αὐτός ὁ ἀλήθεια , δηλονότι ἄρτος γένος εἰμί , καί διαιρέω εἰς ὁ εἶδος ἄζυμος καί ἔνζυμος , ὥσπερ ὁ ζῷον διαιρέω εἰς ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἵππος , καί συνώνυμος ὁ γένος κατηγορέω περί ὁ ἑαυτοῦ εἶδος . καί ὥσπερ ἄν θρωπος καί ἵππος ὁ ὄνομακαὶ ὁρισμός ὁ ζῷον δέχομαι · ὄνομα μέν , ὅτι ἑκάτερος ζῷον , ὁρισμός δέ . ὅτι ἀμφότερος οὐσία ἔμψυχος καί αἰσθητικός · ὁμοίως καί ὁ ἄζυμος καί ἔνζυμος ὁ ἄρτος . κοινωνέω γάρ ὁ ὄνομα , καθό ἄρτος ἑκάτερος , καί ὁ ὁρισμός , καθό οὐσία ὁ σῖτος καί ἄρτος ἀμφότερος λέγω . ἔτι τις ὀρθῶς καλέω ὁ ζύμη τελέω ὁ ἄρτος , διαφθείρω δηλονότι αὐτός ὁ ἄρτος . ὁ Παῦλος γάρ λέγω · οὐ οἶδα ἀδελφός . δ μκρὰ ζύμη δλον ὁ φύραμα φθείρω ἀπό δέ ὁ μωσαϊκός νομοθεσία , ὅπου γράφω ἐν τῆ τεσσρεσκαιζεκάτῃ ἡμέρα ὁ πρῶτος μαίνομαι οοιωσοοΟ