cogPG.PG158 152
τοίνυν ὁ Ἀδὰμ τὸν Κάῖν , τὸν Ἄβελ , τὸν Σὴθ , θυγατέρας δὲ δύο , καθὼς φησι Γεώργιος , τὴν Ἀζούραν , ἡν ὁ Κάῖν ἔλαβεν εἰς γυναῖκα , καὶ τὴν Ἀσουὰμ , ἢν ἔλαβεν ὁ Σήθ · ὀ γὰρ Ἄβελ φονευθεὶς παρὰ τοῦ Κάϊν διὰ φθόνον ἀπῆλθε παρθένος . Ἐωθόνει δὲ τῷ Ἄβελ ὁ Κάῖν , ὅτι προσέσχε ταῖς αὐτοῦ θυσίαις ὁ Θεὸς μᾶλλον ἢ ταῖς τοῦ Κάῖν . Ἀπεστρέφετο δὲ παρὰ τοῦ Κάῖν τὰ προσαγόμενα οὐχ ὅτι καρποὶ ἦσαν ἀπὸ τῆς γῆς , καθὼς φησιν ὁ παράφρων Ἰουλιανὸς , τὴν ζωοθυσίαν εὐμεθόδως εἰσάγων ἀλλ´ ὅτι ἄχρησσα ἧσαν . Προσέσχε λοιπὸν τοῖς τοῦ Ἄβελ · ἀπὸ τῶν πρωτοτοκίων καὶ γὰρ ταῦτα , τουτέστι τῶν ἐξαιρέτων , ὡς ὁ χρυσοῤῥήμων φησί . Τὴν προαίρεσιν λοιπὸν καὶ ἀποδέχεται καὶ αὗ ἀποστρέφεται , οὐμενοὐν αὐτὰ τὰ προσαγόμενα . ετι , ἀἱ ΟΛχεοσίοὴῖ νενὸίς Πια , ἱλεῖῖιμίωπ ἀηηῆ νῦν μιοὺί νοί ἰωρτουαι , πολ γοε ἰροε ο οΠρΓΙΙΙΙΙΗΓ . Ἀλλὰ πόθεν ὁ Κάϊν εἰς τοιαύτην ἦλθεν ἔννοιαν , ὥστε θυσίαν προσενεγκεῖν τῷ Θεῷ ; ἢ πάντως ἐκ τῆς ἐν τῷ συνειδότι αὐτοῦ γνώσεως , ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶτταν φησί . Καὶ πόθεν ῥ Κάϊν ἐπέγνω ὅτι οὐ προσέσχε τοῖς αὐτοῦ δώροις ὁ Θεός ; Ἀπὸ τοῦ μὴ κατελθεῖν ἄ-νωθεν πῦρ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ , καθάπερ επὶ ταῖς τοῦ Ἄβελ γέγονεν · ἐπὶ γὰρ ταύταις κατῆλθε πῦρ καὶ ἠνάλωσεν αὐτὰς , τὴν ἀποδοχὴν ἐντεῦθεν τοῦ Θεοῦ παριστῶν . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο ζητοῦσιν ἐνταῦθα , διὰ τί κατ´ ἀρχὰς πῦρ μὲν ἐξ οὐρανοῦ κατήρχετο καὶ τὰς προσαγομένας τῷ Θεῷ θυσίας ἐπεβόσκετο , νυνὶ δὲ τοῦτο οὐ γίνεται . Μὴ ταῖς τῶν ζώων θυσίαις ὁ Θεὸς ἔχαιρεν ; Οὐχί · κατὰ γὰρ τὸν θειότατον Κύριλλον τύπος ἦν ἐκεῖνο τὸ πῦρ καὶ προεικόνισμά τοῦ παναγίου Πνεύματος τοῦ κατιόντος μὲν ἀοράτως καὶ τὰς πνευματικὰς ἡμῶν θυσίας προσδεχομένου , καθὰ δὴ καὶ ἐπὶ τὸν Χριστὸν αὐτὸν κατῄει ἐν Ἰορδάνῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , οὐχ ὡς δεόμενον Πνεύματος , ἀλλ´ ἵνα μάθωμεν ὅτι καὶ ἐπὶ παντὶ βαπτιζομέν ἀοράτως τὸ Πνεῦμα κάτεισι καὶ ἁγιάζει αὐτάν Εἰι δὲ καὶ νῦν , ἀγαπητὲ , σημεῖα τοιαῦτα οὐχ ὁρᾷς , μὴ ἀπίστει · εἰ γὰρ καὶ ὄψεις ἐγένοντο κατ´ ἀρχὰς αἰσθηταὶ διά γε τοὺς ἀνοητοτέρως ἐπικειμέvο ος , ὡ , ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης φησί , καὶ μηδεἴαν ἔννοιαν ἀσωμάτου φύσεως δυναμένους λαβεῖν , ὰλλ´ ἡμῖν αἰσθητῶν ὄψεων οὐκ ἔστι χρεία λοιπὸν . ἀντὶ πάντων ἀρκούσης τῆς πίστεως · τὰ γὰρ σημεῖα , φησὶ , τοῖς ἀπίστοις , οὐ μὴν αὐτοῖς τοῖς πιαπεύονσι . Καὶ ὁ μὲν Κάῖν , ἀγαπητὲ , μεῖζον ἤμαρτεν ἢ δ Ἀδάμ . Καὶ δῆλον ἐκ τῆς γεγονυίας πρὸς αὐοὺς κατάρας τοῦ Θεοῦ . Ἐπὶ μὲν γὰρ τοῦ Ἀδὰμ , « Ἐπικοτάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου · » ἐπὶ δὲ τοῦ Κάῖν , ὀλεθρίου ὄντος τοῦ πλημμελήματος αὐτὸς ὁ Κάϊν τὴν κατάραν ἐδέξατο . Καὶ τούτου χάριν οὐδὲ ταχέως ἐπάγεται τούτῳ ὁ θάνατος , ἵνα καὶ τοῖς λοιποῖς διδάσκαλος γένηται
Lemmas: τοίνυν ὁ Ἀδάμ ὁ Κάϊν , ὁ Ἄβελ , ὁ Σήθ , θυγάτηρ δέ δύο , καθώς φημί Γεώργιος , ὁ Ἀζούραν , ἐάν ὁ Κάϊν λαμβάνω εἰς γυνή , καί ὁ Ἀσουάμ , εἄν λαμβάνω ὁ Σήθ · ὁ γάρ Ἄβελ φονεύω παρά ὁ Κάϊν διά φθόνος ἀπέρχομαι παρθένος . Ἐωθόνει δέ ὁ Ἄβελ ὁ Κάϊν , ὅτι προσέχω ὁ αὐτός θυσία ὁ θεός μᾶλλον ἢ ὁ ὁ Κάϊν . ἀποστρέφω δέ παρά ὁ Κάϊν ὁ προσάγω οὐ ὅτι καρπός εἰμί ἀπό ὁ γῆ , καθώς φημί ὁ παράφρων Ἰουλιανός , ὁ ζωοθυσία εὐμέθοδος εἰσάγω ἀλ ὅτι ἄχρησσα ἧσαν . προσέχω λοιπός ὁ ὁ Ἄβελ · ἀπό ὁ πρωτοτόκια καί γάρ οὗτος , τουτέστι ὁ ἐξαίρω , ὡς ὁ χρυσορρήμων φημί . ὁ προαίρεσις λοιπός καί ἀποδέχομαι καί αὗ ἀποστρέφω , ουμενω αὐτός ὁ προσάγω . ἔτι , ὁ ΟΛχεοσίοὴῖ νόος Πια , ἱλεῖῖιμίωπ ἀηηῆ νῦν μιοὺί νόος ιωρτουη , πολ γόος ἱερός ὁ Ι . ἀλλά πόθεν ὁ Κάϊν εἰς τοιοῦτος ἔρχομαι ἔννοια , ὥστε θυσία προσφέρω ὁ Θεός ; ἢ πάντως ἐκ ὁ ἐν ὁ σύνοιδα αὐτός γνῶσις , ὁ χρύσεος ὁ γλῶσσα φημί . καί πόθεν Ῥ Κάϊν ἐπιγιγνώσκω ὅτι οὖον προσέχω ὁ αὐτός δῶρον ὁ Θεός ; ἀπό ὁ μή κατέρχομαι ἄνωθεν πῦρ ἐπί ὁ θυσία αὐτός , καθάπερ επὶ ὁ ὁ Ἄβελ γίγνομαι · ἐπί γάρ οὗτος κατέρχομαι πῦρ καί ἀναλίσκω αὐτός , ὁ ἀποδοχή ἐντεῦθεν ὁ Θεός παρίστημι . ἀλλά καί οὗτος ζητέω ἐνταῦθα , διά τίς κατ´ ἀρχή πῦρ μέν ἐκ οὐρανός κατέρχομαι καί ὁ προσάγω ὁ Θεός θυσία ἐπιβόσκομαι , νυνί δέ οὗτος οὖον γίγνομαι . μή ὁ ὁ ζῷον θυσία ὁ θεός χαίρω ; οὐ · κατά γάρ ὁ θεῖος Κύριλλος τύπος εἰμί ἐκεῖνος ὁ πῦρ καί προεικόνισμα ὁ πανάγιος πνεῦμα ὁ κατέρχομαι μέν ἀόρατος καί ὁ πνευματικός ἐγώ θυσία προσδέχομαι , καθά δή καί ἐπί ὁ Χριστός αὐτός κατέρχομαι ἐν Ἰορδάνης ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὐ ὡς δήω πνεῦμα , ἀλ ἵνα μανθάνω ὅτι καί ἐπί πᾶς βαπτίζω ἀόρατος ὁ πνεῦμα κατέρχομαι καί ἁγίζω αὐτός Εἰ δέ καί νῦν , ἀγαπητός , σημεῖον τοιοῦτος οὐ ὁράω , μή ἀπιστέω · εἰμί γάρ καί ὄψις γίγνομαι κατ´ ἀρχή αἰσθητός διά γε ὁ ἀνόητος ἐπικειμέvο ὅς , εἰμί , ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης φημί , καί Μήδεια ἔννοια ἀσώματος φύσις δύναμαι λαμβάνω , άλλος ἐγώ αἰσθητής ὄψις οὐ εἰμί χρεία λοιπός . ἀντί πᾶς ἀρκέω ὁ πίστις · ὁ γάρ σημεῖον , φημί , ὁ ἄπιστος , οὖον μήv αὐτός ὁ πιαπεύονσι . καί ὁ μέν Κάϊν , ἀγαπητός , μείζων ἁμαρτάνω ἢ δ Ἀδάμ . καί δῆλος ἐκ ὁ γίγνομαι πρός Αὐοῦς κατάρα ὁ Θεός . ἐπί μέν γάρ ὁ Ἀδάμ , « Ἐπικός ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ · » ἐπί δέ ὁ Κάϊν , ὀλέθριος εἰμί ὁ πλημμέλημα αὐτός ὁ Κάϊν ὁ καταίρω δέχομαι . καί οὗτος χάρις οὐδέ ταχέως ἐπάγω οὗτος ὁ θάνατος , ἵνα καί ὁ λοιπός διδάσκαλος γίγνομαι