cogPG.PG158 150
τῆς ζωῆς ἡμῶν περιείληπται , καὶ θριξὶ κατῶχύρωσε καὶ ὀστέοις πρὸ τούτων στερεοῖς . ἁπαλὸν Ἐ ἡ φύσις τοῦτον ἐποίησεν , ἐπειδὴ ταῖς αἰσθήσεσι πάσαις αὐτὸς χορηγεῖ τὰς πηγάς . Ἵνα δὲ μὴ τῇ στεῤῥότητι τῶν ὀστῶν συντριβόμενος περὶ τὴν Κοἰκείαν βλάπτηται φύσιν , ἁπαλὸς καὶ γὰρ , δυσὶ Κμήνιγξιν αὐτὸν περιέλαβε , καὶ ταύταις οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ´ ἀπαλῇ μὲν οὔσῃ τῇ ἔσωθεν διά γε τὴν τοῦ ἐγκεφάλου ἀνάπαυσιν , στεῤῥοτέρᾳ δὲ πάλιν τῇ ἔξωθεν , ὡς ἐντεῦθεν ἄμφω φυλάττεσθαι · οὔτω μὲν αὖν καὶ ἐπὶ τῆς καρδίας ἐποίησε , καθὰ δὴ καὶ δ ΚΧρυσοῤῥήμων Ἰωάννης φησὶν , ὁστέοις μὲν περικυκλώσας , παραθεὶς δὲ αὐτῇ καθάπερ ἁπαλὸν στρῶμα τὸν πνεύμονα , ἵνα μὴ τῇ ἀεικινησίᾳ καὶ αὐτῇ τοῖς ὀστέοις συντρίβηται . Ἀλλὰ πολλαχόθεν ἔχειν ῥαφὰς πολλῆς ἀσφαλείας ὑπόθεσις · ἐξατμίζεται γὰρ ἐκεῖθεν αὐτὸς , ὥστε μὴ συμπνίγεσθαι ὑπὸ τῶν ἀναφερομένων ἀτμῶν . πληγῇ τε εἴ τις ἐπενεχθείη ποτέ , οὐχ ὁλοσχερῶς ἡ βλάβη γίνεται · εἰ μὲν γὰρ ἓν καὶ συνεχὲς ἦν τὸ ὁστοῦν , καὶ μία κατενεχθεῖσα πληγὴ τὸ πᾶν ἐλυμήνατο , εἰς πολλὰ Ἐ νυνὶ διαιρουμένου γενέσθαι τοῦτο πάντως ἀμήχανον . Εἰ γὰρ καὶ συμβαίη τρωθῆναι μέρος ἓν , ἀνάγκη πᾶσα τὸ κατ´ ἐκεῖνο τὸ μέρος κείμενον ὀστοῦν παραβλάπτεσθαι , ἀσινῆ δὲ τὰ λοιπὰ πάντα διαφυλάττεσθαι , τοῦ συνεχοῦς τῆς πληγῆς διακοπτομένου τῇ τῶν ὀστῶν διαιρέσει . Περὶ δὲ τῶν τῆς κεφαλῆς περιττωμάτων τί χρὴ καὶ λέγειν , εἴ γε τὰς ἐκκρίσεις αὐτῶν , ὡς ὁρᾷς , ἡ ὄσφρησις πεπίΚστευται ; . Ἐπειδὴ γὰρ τοὺς κάτωθεν ἀναπεμπομένους ἀτμοὺς ὡς ὑπερκειμένη αὕτη τοῦ σώματος ποδέχεσθαι εἴωθεν , . ἡ δὲ τούτων πλημμύρα πολλὴν ἂν εἰργάσατο τῷ ἐγκεφάλῳ τὴν λώβην , οὐδὲ τούτου κατημέλησεν ὁ τῶν ἀπάντων ποιητὴς , ἀλλὰ πόρους τινὰς ἐν τοῖς ὀστέοις ἐργασάμενος τὰ ὑγρὰ καὶ παχέα τῶν περιττωμάτων ἐπὶ τὴν ὑπερώαν καὶ τοὺς μυκτῆρας ὡδήγὴσε , καὶ δύο τούτοις ἐκκρίσεων ἀπένειμε μόρια , ἵνα συντόμως τὸ βλαβερὸν ἐκφορῆται . Τὸ δέ γε ἀτμῶδες περίττωμα διὰ τῶν τοῦ κρανίου ῥαφῶν ἄνωθεν ἐξωθεῖται . Μὴ θαύμαζε εἴ γε ψυχρός ἐστιν ὁ ἐγκέφαλος φύσει , καὶ ὅτι μείζονα τοῦτον ὁ ἄνθρωπος ἢ τὰ λοιπὰ ζῶα κέκτηται . Τὴν γὰρ ἐν τῇ καρδίᾳ θερμότητά τε καὶ ζέσιν χωρεῖν ἐπὶ τὸ εὔκρατον ἐντεῦθεν ὁ Ἀριστοτέλης φησὶν , αὐτὸν δὲ αὖ τὸν ἐγκέφαλον μὴ ὑπερθερμαίνεσθαι τῇ ἀναφερομένῃ θερμότητι . Ὅρα δὲ νουνεχῶς · ἐπειδὴ γὰρ ἡ ποιαύτη θερμότης , μείζων ἐστί , μείζων ἄρα καὶ ἡ ἐξ ἐγκεφάλου ψυχρότης τε ὁμοῦ καὶ ὑγρότης ἀντίκειται , ἢς ὑγρότητος ἕνεκα καὶ ὀψιαίτατα πήγνυται τὸ περὶ τὴν κεφαλὴν ὀστοῦν , ὃ δὴ καὶ βρέγμα καλοῦσί τινες . Ἀλλὰ καὶ ῥαφὰς πλείους ὁ ἄνθρωπος κέκτηται , καὶ μᾶλλον ὁ ἀνήρ . Τίνος ἕνεκεν ; Ὅτι καὶ πλείων ὁ ἐγκέφαλος αὐτῷ πρόσεστιν · ἵνα γοῦν ἔμπνους ὁ τόπος ᾗ , πλειόνων ὁ ἀνὴρ ἐδεήθη ῥαφῶν . Καὶ ξηρὸς μὲν ὁ τοιοῦτος καὶ ἀπέριττος ὥν συνετόν τιὺα ποιεῖ καὶ νηφάλιον , κάθυγρος δὲ ὤῦ τάναντία ποιεῖ , νωθρὸν δηλονότι καὶ ὑπνώδη καὶ ῥᾴθυμον . Καὶ πρόσσχες , εἰ βούλει , τῷ σοφῷ Ἦρακλείτῳ · ξηροτέρη ψυχὴ
Lemmas: ὁ ζωή ἐγώ περιλαμβάνω , καί θρίξ κατοχυρόω καί ὀστέον πρό οὗτος στερεός . ἁπαλός εἰ ὁ φύσις οὗτος ποιέω , ἐπεί ὁ αἴσθησις πᾶς αὐτός χορηγέω ὁ πηγή . ἵνα δέ μή ὁ στερρότης ὁ ὀστέον συντρίβω περί ὁ κοικαιω βλάπτω φύσις , ἁπαλός καί γάρ , δύο Κμήνιγξιν αὐτός περιλαμβάνω , καί οὗτος οὐ ἀπλόος , ἀλ ἀπαλάομαι μέν εἰμί ὁ ἔσωθεν διά γε ὁ ὁ ἐγκέφαλος ἀνάπαυσις , στερρός δέ πάλιν ὁ ἔξωθεν , ὡς ἐντεῦθεν ἄμφω φυλάσσω · οὐτάω μέν Άυν καί ἐπί ὁ Καρδία ποιέω , καθά δή καί δ Χρυσορήμων Ἰωάννης φημί , ὀστέον μέν περικυκλόω , παρατίθημι δέ αὐτός καθάπερ ἁπαλός στρῶμα ὁ πνεύμων , ἵνα μή ὁ αεικινησία καί αὐτός ὁ ὀστέον συντρίβω . ἀλλά πολλαχόθεν ἔχω ῥαφή πολύς ἀσφάλεια ὑπόθεσις · ἐξατμίζω γάρ ἐκεῖθεν αὐτός , ὥστε μή συμπνίγω ὑπό ὁ ἀναφέρω ἀτμός . πλήσσω τε εἰμί τις ἐπιφέρω ποτός , οὐ ὁλοσχερῶς ὁ βλάβη γίγνομαι · εἰμί μέν γάρ εἷς καί συνεχής εἰμί ὁ ὁστέω , καί εἷς καταφέρω πληγή ὁ πᾶς λυμαίνομαι , εἰς πολύς εἰ νυνί διαιρέω γίγνομαι οὗτος πάντως ἀμήχανος . εἰμί γάρ καί συμβαίνω τιτρώσκω μέρος εἷς , ἀνάγκη πᾶς ὁ κατ´ ἐκεῖνος ὁ μέρος κεῖμαι ὀστέον παραβλάπτω , ἀσινής δέ ὁ λοιπάς πᾶς διαφυλάσσω , ὁ συνεχής ὁ πληγή διακόπτω ὁ ὁ ὀστέον διαίρεσις . περι δέ ὁ ὁ κεφαλή περίσσωμα τίς χρή καί λέγω , εἰμί γε ὁ ἔκκρισις αὐτός , ὡς ὁράω , ὁ ὄσφρησις πεπικστευος ; . ἐπεί γάρ ὁ κάτωθεν ἀναπέμπω ἀτμός ὡς ὑπέρκειμαι οὗτος ὁ σῶμα ποδεχομαι εἴωθα , . ὁ δέ οὗτος πλημμύρα πολύς εἄν ἐργάζομαι ὁ ἐγκέφαλος ὁ λώβη , οὐδέ οὗτος καταμελέω ὁ ὁ ἀπαντάω ποιητής , ἀλλά πόρος τις ἐν ὁ ὀστέον ἐργάζομαι ὁ ὑγρός καί παχύς ὁ περίσσωμα ἐπί ὁ ὑπερώα καί ὁ μυκτήρ ὁδηγέω , καί δύο οὗτος ἔκκρισις ἀπονέμω μόριον , ἵνα σύντομος ὁ βλαβερός ἐκφορέω . ὁ δέ γε ἀτμώδης περίττωμα διά ὁ ὁ κρανίον ῥαφή ἄνωθεν ἐξωθέω . μή θαυμάζω εἰμί γε ψυχρός εἰμί ὁ ἐγκέφαλος φύσις , καί ὅτι μείζων οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἢ ὁ λοιπάς ζῷον κτάομαι . ὁ γάρ ἐν ὁ Καρδία θερμότης τε καί ζέσις χωρέω ἐπί ὁ εὔκρατος ἐντεῦθεν ὁ Ἀριστοτέλης φημί , αὐτός δέ αὖος ὁ ἐγκέφαλος μή ὑπερθερμαίνω ὁ ἀναφέρω θερμότης . Ὅρας δέ νουνεχής · ἐπεί γάρ ὁ ποιαύτη θερμότης , μείζων εἰμί , μείζων ἄρα καί ὁ ἐκ ἐγκέφαλος ψυχρότης τε ὁμοῦ καί ὑγρότης ἀντίκειμαι , εἶμαι ὑγρότης ἕνεκα καί ὄψιος πήγνυμι ὁ περί ὁ κεφαλή ὀστέον , ὅς δή καί βρέγμα καλέω τις . ἀλλά καί ῥαφή πλείων ὁ ἄνθρωπος κτάομαι , καί μᾶλλον ὁ ἀνήρ . τίς ἕνεκα ; ὅτι2 καί πλείων ὁ ἐγκέφαλος αὐτός πρόσειμι · ἵνα γοῦν ἔμπνους ὁ τόπος ὅς , πλείων ὁ ἀνήρ δήω ῥαφή . καί ξηρός μέν ὁ τοιοῦτος καί ἀπέριττος ἀνά συνετός τιὺα ποιέω καί νηφάλιος , κάθυγρος δέ ὠθέω τἀναντία ποιέω , νωθρός δηλονότι καί ὑπνώδης καί ῥᾴθυμος . καί προσέχω , εἰμί βούλομαι , ὁ σοφός Ἡράκλειτος · ξηρός ψυχή