cogPG.PG158 368
πρὸς κατοίκησιν · οὐκ ἂν ἐδίδοτο τιμῆς ἕνεκεν ἡ κατὰ πάντων των ἐπιγείων ἀρχή · οὐκ ἂν ἐδίδοτο τηνικαῦτα τὸ τῆς ἀθανασίας ἀξίωμα κατ´ εἰκόνα τῆς ἀἵδιότητος τοῦ Θεοῦ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐξ ἀρχῆς αὐτοῖς ἐδίδοτο χάριν , ὡς εἴρηται , παρὰ Θεοῦ τῷ Ἀδάμ · ἡ δὲ θεία ἐκείνη φωνὴ ἡ νομοθετοῦσα μὴ φαγεῖν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως , ἵνα μὴ θανάτῳ ἀποθάνῃ , πολλῷ μετὰ τὴν αὐτοῦ πάραγωγὴν ἐδίδοτο ὕστερον , ὡς ἤδη φθάσαντες εἴπομεν . Ἐδίδοτο δὲ καθ´ οὓς οἷδε λόγους ἐκεῖνος ὁ τὰ πάντα εἰδὼς καὶ πρὶν γενέσεως αὐτῶν . Οὐκοῦν ἄφες αὐτούς · μὴ συναρπάζου τοῖς λόγοις καὶ σὺ τῶν πολλῶν · ἔκτισε μὲν γὰρ ἐπ´ ἁφθαρσία τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , τοῦτ´ ἔστιν , ἄφθαρτον αὐτὸν αὐτίκα παρήγαγε , καὶ τούτου χάριν ἀμφιβάλλειν οὐκ εὔλογον . Εἰ γὰρ ἔκτισε τὸν πρῶτον Ἀδὰμ ἀπ´ ἀρχῆς ὁ Θεὸς , ὡς ἤδη προείρηται , κατ´ εἰκόνα τῆς ἀἵδιότητος αὐτοῦ · τί χρὴ καὶ λέγειν ὁποῖον ἐκεῖνον ἔκτισε κατὰ φύσιν , εἴ γε κατ´ εἰκόνα τῆς αὐτοῦ τέως ἀἵδιότητος ἐκεῖνον ἔκτισεν ; ἢ πάντως φθορᾶς ἁπάσης ὑπέρτερον , ὡς ὁ λόγος μικρὸν ὕστερον ἀριδηλότατα παρίστησι τῇ σῇ ὁσιότητι . Μὴ θαύμαζε οὖν , εἴγε καὶ τὸν Σιναῖτην ἔχεις θεῖον Ἀναστάσιον ἐν τῶ Περὶ ἀναστάσεως λόγῳ αὐτοῦ περὶ τούτων οὕτω λέγοντα · Καὶ ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , κατ´ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . Πρώτη ποίησις αὐτη , ἀπλῆ , ἄζυγος , ἄφθαρτος Εἴπερ οὖν ἡ πρώτη ποίησις ἄφθαρτος ἦν , ὥστε διαληφθεὶς ἔρη ἀνὴρ περὶ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου , τί χρὴ καὶ λέγειν ; Ἄφθαρτον μὲν γὰρ αὐτὸν ὁ Θεὸς αὐτίκα παρήγαγεν , ὡς ἤδη προείρηται , καὶ δὲ καὶ ἀθανασίᾳ τετίμηκε . Καὶ οὐκ ἐμὰ τὰ ῥήματα · ὁ θειότατος Ἀνδρέας Κρήτης ἐν τῷ Εἰς τοὺς κεκοιμημένους , λόγῳ αὐτοῦ περὶ τούτων οὕτως εὕρηται λέγων · Πλάσας ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον ἀξίωμα δέδωκε τῷ ἀνθρώπῳ τὸ λογικόν τε , καὶ νοερὸν , καὶ ἀθάνατον , καὶ ἀνόλεθρον . εἴπερ οὖν ἀξίωμα δέδωκε τῳ ἀνθρώπῳ τὸ ἀθάνατον ὁ Θεὸς , ὡς ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ εἰπεῖν ἔφθασε , πόθεν ἐκεῖνοι λοιπὸν ἢ ποίῳ διδασκάλῳ χρώμενοι , καὶ θνητότητα
Lemmas: πρός κατοίκησις · οὐ εἄν δίδωμι τιμή ἕνεκα ὁ κατά πᾶς ὁ ἐπίγειος ἀρχή · οὐ εἄν δίδωμι τηνικαῦτα ὁ ὁ ἀθανασία ἀξίωμα κατ´ εἰκών ὁ ἀιδιότης ὁ Θεός . ἀλλά οὗτος μέν ἐκ ἀρχή αὐτός δίδωμι χάρις , ὡς εἴρω , παρά Θεός ὁ Ἀδάμ · ὁ δέ θεῖος ἐκεῖνος φωνή ὁ νομοθετέω μή ἐσθίω αὐτός ἀπό ὁ ξύλον ὁ γνῶσις , ἵνα μή θάνατος ἀποθνῄσκω , πολύς μετά ὁ αὐτός παραγωγή δίδωμι ὕστερος , ὡς ἤδη φθάνω εἶπον . δίδωμι δέ καθ´ ὅς οἶδα λόγος ἐκεῖνος ὁ ὁ πᾶς εἰδοί καί πρίν γένεσις αὐτός . οὐκοῦν ἀφίημι αὐτός · μή συναρπάζω ὁ λόγος καί σύ ὁ πολύς · κτίζω μέν γάρ ἐπι ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , τοῦτος εἰμί , ἄφθαρτος αὐτός αὐτίκα παράγω , καί οὗτος χάρις ἀμφιβάλλω οὐ εὔλογος . εἰμί γάρ κτίζω ὁ πρῶτος Ἀδάμ ἀπ´ ἀρχή ὁ θεός , ὡς ἤδη προερέω , κατ´ εἰκών ὁ ἀιδιότης αὐτός · τίς χρή καί λέγω ὁποῖος ἐκεῖνος κτίζω κατά φύσις , εἰμί γε κατ´ εἰκών ὁ αὐτός τέως ἀιδιότης ἐκεῖνος κτίζω ; ἢ πάντως φθορά ἅπας ὑπέρτερος , ὡς ὁ λόγος μικρός ὕστερος ἀρίδηλος παρίστημι ὁ σός ὁσιότης . μή θαυμάζω οὖν , εἰ καί ὁ σίνομαι ἔχω θέω Ἀναστάσιος ἐν ὁ περι ἀνάστασις λόγος αὐτός περί οὗτος οὗτος λέγω · καί ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , κατ´ εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . Πρώτη ποίησις ἀϋτή , ἀπλῆ , ἄζυγος , ἄφθαρτος εἴπερ οὖν ὁ πρῶτος ποίησις ἄφθαρτος εἰμί , ὥστε διαλαμβάνω ἔρομαι ἀνήρ περί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , τίς χρή καί λέγω ; ἄφθαρτος μέν γάρ αὐτός ὁ θεός αὐτίκα παράγω , ὡς ἤδη προερέω , καί δέ καί ἀθανασία τιμάω . καί οὐ ἐμός ὁ ῥῆμα · ὁ θεῖος Ἀνδρέας Κρήτη ἐν ὁ εἰς ὁ κεκοιμημένος , λόγος αὐτός περί οὗτος οὕτως εὑρίσκω λέγω · πλάσσω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ἀξίωμα δίδωμι ὁ ἄνθρωπος ὁ λογικός τε , καί νοερός , καί ἀθάνατος , καί ἀνόλεθρος . εἴπερ οὖν ἀξίωμα δίδωμι ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀθάνατος ὁ θεός , ὡς ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ εἶπον φθάνω , πόθεν ἐκεῖνος λοιπός ἢ ποῖος διδάσκαλος χράω , καί θνητότης