cogPG.PG158 398
ἐδέχοντο . Αὔτη οὖν ἡ αἰτία κατὰ τοὺς διαληφθέντας ἄνωθεν Πατέρας καὶ διδασκάλους ἡμῶν , δι´ ἣν ὀργάνῳ τῷ ὄφει καὶ οὐχ ἑτέρῳ τινὶ χρησάμενος ὁ παμπόνηρος τοὺς πρωτοπλάστους ἠπάτησε . ΡαιτΧ ἰ ΠΒμῖειιοι ΠοσἰιοιυΠ ορῖλῖοηΠ , ροριες αα Μαὶε ἰρ ετρειιο εἰ πο ΑΙῃμο αΙἱο Πυε ο.ὶ ἱειεμῶεί Πἱ μΓοιορίαειος ροῖρεοι Καὶ πόθεν δῆλον ὅτι ὁ διάβολος ἐν τῷ βφει ἐλάλησε , τῆς Γραφῆς ὁπουδήποτε τοῦτο μὴ λεγούσης · Ἵε γὰρ ὅτι καὶ ὁ Παῦλος ὄφεως μνημονεύει λέγων · « θοβοῦμαι μήπως ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Είαν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ . » Πόθεν οὖν δῆλον ὅτι ὁ διάβολος λαλεῖ διὰ τοῦ ὄφεως ? Αὐτὸς ὁ Δεσπότης ὑπεσαφήνισε τὴν ἀπορίαν , ἵνα μή τις ἐπὶ τὸν ὄφιν καὶ μόνον ἀνενέγκῃ τὴν ἁμαρτίαν . Πρὸς γὰρ τοὺς Ἰουδαίους , ἡνίκα εἶπον αὐτῷ , « Ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν , » ἔλεγεν · Εἰ ἦτε ἐκ τοῦ Θεοῦ , τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐποιεῖτε . ἄν . Νῦν ἐκ τοῦ πατρὸς ὑμῶν ἐστε τοῦ διαβόλου . Ἐκεῖνος ἀπ´ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος ἦν . » Ἐντεῦθεν οὖν σαφῶς ἐπιδέδεικται ὅτι ἐν αὐτῷ τῷ ὄφει λαλήσας ὁ διάβολος θανάτῳ τὸν ἄνθρωπον ὑποπεσεῖν κατεσκεύασεν . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἐγεγόνει θνητὸς ὁ ἀθάνατος . Καὶ εἰ μὴ πείθῃ τοῖς λεγομένοις , τῷ σοφῷ Σολομῶντι πείσθητι λέγοντι · « Ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν , ἀλλ´ ἐπ´ ἀφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον ἔκτισε . Φθόνῳ δὲ τοῦ διαβόλου θάνατος εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν . » Εὔδηλον οὐν ὡς αὐτὸς ἐλάλησε διὰ τοῦ ὄφεως ὁ παμπόνηρος . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἄν αὐτὸν ὁ Κύριος ἀνθρωποκτόνον ἐκάλεσε . Καὶ ἐπεὶ ταῦτα οὕτως ἔχει τίνος Ενεκεν μνημονεύουσα ἡ Γραφὴ τοῦ ὄφεως μόνου τὰ κατὰ τὸν διάβολον τέλεον ἀπεσιώπησε ? Διὰ τὴν Ἰουδαίων εἰδωλομανίαν ; Ἵνα γὰρ μὴ μαθόντες , ὥς φησιν ἀ τωναῖτης θεῖος Ἀναστάσιος , καί τινας εἶναι φύσεις ἀθλους , κἀντεῦθεν ταύτας θεοποιήσωσιν , οὕτε περὶ δαιμόνων , οὔτε περὶ φύσεως ἀγγέλων ἡ Μωσαϊκὴ βίβλος διείληφεν . Εἰ γὰρ καὶ μετὰ τοσαῦτα θαύματα τὴν εἰκόνα τοῦ μόσχου Θεὸν ἀνηγόρευσαν , τί αὐκ ἂν ἔδρασαν εἴγε τῶν ἀοράτων φύσεων τὴν γνῶσιν ἐδέξαντο ; Ὅτι δὲ ταῦτα οὔτως ἔχει , δῆλον ἐξ ὧν
Lemmas: δέχομαι . οὗτος οὖν ὁ αἰτία κατά ὁ διαλαμβάνω ἄνωθεν Πατέρας καί διδάσκαλος ἐγώ , δις ὅς ὄργανον ὁ ὄφις καί οὐ ἕτερος τις χράω ὁ παμπόνηρος ὁ πρωτόπλαστος ἀπατάω . ΡαιτΧ εἷς ΠΒμῖειιοι ΠοσἰιοιυΠ ορῖλῖοηΠ , ροριες ἀάω Μάϊος ἰρ ετρειιο εἰμί ἀπό ΑΙῃμο Ἰαῖος πυός ὅς ἵημι πεῖ μΓοιορίαειος ροιρεω καί πόθεν δῆλος ὅτι ὁ διάβολος ἐν ὁ βφει λαλέω , ὁ γραφή ὁπουδήποτε οὗτος μή λέγω · ἵε γάρ ὅτι καί ὁ Παῦλος ὄφις μνημονεύω λέγω · « θοβουμης μήπως ὁ ὄφις ἐξαπατάω οἰδάνω ὁ πανουργία αὐτός . » πόθεν οὖν δῆλος ὅτι ὁ διάβολος λαλέω διά ὁ ὄφις ? αὐτός ὁ Δεσπότης ὑπεσαφήνισε ὁ ἀπορία , ἵνα μή τις ἐπί ὁ ὄφις καί μόνος ἀναφέρω ὁ ἁμαρτία . πρός γάρ ὁ Ἰουδαῖος , ἡνίκα εἶπον αὐτός , « ἐκ ὁ Θεός εἰμί , » λέγω · εἰμί εἰμί ἐκ ὁ Θεός , ὁ θέλημα ὁ Θεός ποιέω . ἄν . νῦν ἐκ ὁ πατήρ σύ εἰμί ὁ διάβολος . ἐκεῖνος ἀπ´ ἀρχή ἀνθρωποκτόνος εἰμί . » ἐντεῦθεν οὖν σαφῶς ἐπιδείκνυμι ὅτι ἐν αὐτός ὁ ὄφις λαλέω ὁ διάβολος θάνατος ὁ ἄνθρωπος ὑποπίπτω κατασκευάζω . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν γίγνομαι θνητός ὁ ἀθάνατος . καί εἰμί μή πείθω ὁ λέγω , ὁ σοφός Σολομών πείθω λέγω · « ὁ θεός θάνατος οὐ ποιέω , ἀλ ἐπι ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος κτίζω . Φθόνος δέ ὁ διάβολος θάνατος εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι . » Εὔδηλος ὀν ὡς αὐτός λαλέω διά ὁ ὄφις ὁ παμπόνηρος . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ ἄν αὐτός ὁ Κύριος ἀνθρωποκτόνος καλέω . καί ἐπεί οὗτος οὕτως ἔχω τίς ἕνεκα μνημονεύω ὁ γραφή ὁ ὄφις μόνος ὁ κατά ὁ διάβολος τελέω ἀποσιωπάω ? Ζεύς ὁ Ἰουδαῖος ειδωλομανια ; ἵνα γάρ μή μανθάνω , ὅς φημί ὅς τωναιος θεῖος Ἀναστάσιος , καί τις εἰμί φύσις ἆθλος , ἐντεῦθεν οὗτος θεοποιέω , ἵημι περί δαίμων , οὔτε περί φύσις ἄγγελος ὁ μωσαϊκός βίβλος διαλαμβάνω . εἰμί γάρ καί μετά τοσοῦτος θαῦμα ὁ εἰκών ὁ μόσχος θεός ἀναγορεύω , τίς αὐκ εἄν δράω εἰ ὁ ἀόρατος φύσις ὁ γνῶσις δέχομαι ; ὅτι2 δέ οὗτος οὔτως ἔχω , δῆλος ἐκ ὅς