cogPG.PG158 253
σφάλλεσθαι λέγει τοὺς οὕτω περὶ τῶν προπατόρων καὶ φρονοῦντας καὶ λέγοντας . Εἰ γὰρ καὶ μὴ αἰσθητῶς ἐκεῖνοι τὸν Κύριον εἶδον , ἀλλὰ νοητῶς εἶ δον αὐτόν . Πῶς δὲ καὶ ἐλάσσων ὁ τοὺς ἁγίους εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ δενόμενος , καὶ ὁ τῇ τοῦ Κυρίου μεταμορφώσει συμμεταμορφωθεὶς Μωϋσῆς ἅμα τῷ Ἡλίᾳ μετὰ τοσαύτης δόξης ὥστε συλλαβεῖν αὐτῷ περί τε σταυροῦ καὶ θανάτου ; Καὶ ὁ μὲν Θεοδώρητος οίτω · σὺ δὲ , ἀγαπητέ , τοῖς τοῦ Χρυσοῤῥήμονος ἐπὶ πλέον πρόσκεισο . Τίνος ἕνεκεν ; ὅτι τοῖς τοῦ Κυρίου λόγοις τὰ τοιαῦτα συνᾴδουσιν . Ἐπὶ γὰρ τῳ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ καὶ τάδε τοῖς ἀποστόλοις ἕλεγε · εΜακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ βλέποντες ἃ βλέπετε . Λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ προφῆται καὶ βασιλεῖς ἠθέλησαν ἰδεῖνομ ὑμεῖς βλέπετε , καὶζοὸκ εἶδον , καὶ ἀκοῦσαι ἃ ἀκούετε , καὶ οὐκ ἤκουσαν . » Τίνα δὲ ταῦτα ; τὰ κατὰ τὴν ἔνσαρκον πάντως οἰκονομίαν , ὧν οἱ ἀπόστολοι μόνοι κατηξιώθησαν . Κατὰ δύο λοιπὸν ὑπερέχουσι τῶν προφητῶν οἱ ἀπόστολοι , καὶ κατὰ τὸ σωματικῶς ἰδεῖν καὶ κατὰ τὸ πνευματικῶς μυηθῆναι τὰ θεῖα , Ἀλλὰ καὶ τὰς ἐκ νεκρῶν ἐγέρσεις εἴγε μαθεῖν ἐπιζητεῖς , πόσαι εἰσὶν αὕται καὶ τίνων εἰσὶν , ἴδου σοι ταύτας ἀπαριθμίισασθαι οὐκ ὀκνήσομεν ὀκτὼ μὲν οὖν εἰσι τὸν ἀριθμὸν , τοῦ τῆς Σαραφθίας υἱοῦ ὃν ὁ Ἠλίας ἤγειρε , τοῦ τῆς Σωμανίτιδος υἱοῦ ὃν ὁ Ἐλισσαῖος ἤγειρε , καὶ τοῦ στρατιώτου ἐκείνου ὃς ἐγγίσας τοῖς τοῦ Ἐλισσαίου λειψάνοις ὡς ἀπὸ πουλρὸς ἐξεπήδησε , τῆς τοῦ ἀρχισυναγώγου θυγατρὸς , τοῦ τῆς χήρας υἱοῦ , τοῦ Λαζάρου , τῶν πολλῶν σωμάτων , καὶ αὐτοῦ τοῦ παναγίου καὶ Κυριακοῦ σώματος , εἰ καὶ μανέντες οἱ Ἀπελλιανοὶ ἔλεγον ἐν τῷ τάφῳ διαλυθῆναι τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου εἰς τέσσαρα στοιχεῖα ἐξ ὧν καὶ συνέστηκε . Τὰ μέντοι πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἀνέστησαν ὡς ἐντεῦθεν Θεὸν ἀνακηρυχθῆναι τὸν πάσχοντα , πιστωθῆναί τε τῆς τελευταίας καὶ κοινῆς ἀναστάσεως τὸ μυστήριον καὶ τῶν κατεχομένων ἐν ἅδου ψυχῶν τὴν ἐλευθερίαν ὁμοῦ καὶ ἐπάνοδον . Καὶ γὰρ αἱ πιστεύσασαι ψυχαὶ τῷ Χριστῷ καταβάντι πρὸς ᾠδὴν εὐθὺς ἀπελύθησαν . Καὶ ἐπεὶ ἀδύνατον ἦν ψυχὰς οὕτω γυμνὰς αἰσθητοῖς ὁραθῆναι ὀφθαλμοῖς , οἰκονομίᾳ θείᾳ πρὸς πίστιν μετὰ σωμάτων ἐφάνησαν αἱ τῶν κεκοιμημένων ἀνίων ψυχαί , εἶθ´ οὕτως εἰς τοὺς ἀνήκοντας αὐταῖς τόπους ὰ πέπτησαν . Ὅρα δὲ , ἀγαπητέ , μήτε τοῖς ὧδε κἀκεῖσε μυθολονουμένοις καὶ ἡ σὴ διάνοια περιτραπήσεται Ὅτι μὲν γὰρ φημίζεται παρὰ τοῖς πολλοῖς τῇ Μαγδαληνῇ
Lemmas: σφάλλω λέγω ὁ οὗτος περί ὁ προπάτωρ καί φρονέω καί λέγω . εἰμί γάρ καί μή αἰσθητός ἐκεῖνος ὁ κύριος εἶδον , ἀλλά νοητός εἰμί δίδωμι αὐτός . Πῶς δέ καί μικρός ὁ ὁ ἅγιος εἰς ὁ κόλπος αὐτός δένω , καί ὁ ὁ ὁ κύριος μεταμορφόω συμμεταμορφόω Μωϋσῆς ἅμα ὁ Ἡλίας μετά τοσοῦτος δόξα ὥστε συλλαμβάνω αὐτός περί τε σταυρός καί θάνατος ; καί ὁ μέν Θεοδώρητος οἶτος · σύ δέ , ἀγαπητός , ὁ ὁ Χρυσορήμων ἐπί πλέω πρόσκειμαι . τίς ἕνεκα ; ὅτι ὁ ὁ κύριος λόγος ὁ τοιοῦτος συνᾴδω . ἐπί γάρ ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος καί ὅδε ὁ ἀπόστολος λέγω · μακάριος ὁ ὀφθαλμός ὁ βλέπω ὁ βλέπω . λέγω γάρ σύ ὅτι πολύς προφήτης καί βασιλεύς ἐθέλω ἰδεῖνομ σύ βλέπω , καὶζοὸκ εἶδον , καί ἀκούω ὁ ἀκούω , καί οὐ ἀκούω . » τίς δέ οὗτος ; ὁ κατά ὁ ἔνσαρκος πάντως οἰκονομία , ὅς ὁ ἀπόστολος μόνος καταξιόω . κατά δύο λοιπός ὑπερέχω ὁ προφήτης ὁ ἀπόστολος , καί κατά ὁ σωματικός ὁράω καί κατά ὁ πνευματικός μυέω ὁ θεῖον , ἀλλά καί ὁ ἐκ νεκρός ἔγερσις εἰ μανθάνω ἐπιζητέω , πόσος εἰμί οὗτος καί τίνω εἰμί , ὁράω σύ οὗτος απαριθμιιζω οὐ ὀκνέω ὀκτώ μέν οὖν εἰμί ὁ ἀριθμός , ὁ ὁ Σαραφθίας υἱός ὅς ὁ Ἠλίας ἐγείρω , ὁ ὁ Σωμανῖτις υἱός ὅς ὁ Ἐλισσαῖος ἐγείρω , καί ὁ στρατιώτης ἐκεῖνος ὅς ἐγγίζω ὁ ὁ Ἐλισσαῖος λείψανον ὡς ἀπό πουλρὸς ἐκπηδάω , ὁ ὁ ἀρχισυνάγωγος θυγάτηρ , ὁ ὁ χήρα υἱός , ὁ Λάζαρος , ὁ πολύς σῶμα , καί αὐτός ὁ πανάγιος καί κυριακόν σῶμα , εἰμί καί μαίνομαι ὁ Ἀπελλιανός λέγω ἐν ὁ τάφος διαλύω ὁ σῶμα ὁ κύριος εἰς τέσσαρες στοιχεῖον ἐκ ὅς καί συνίστημι . ὁ μέντοι πολύς σῶμα ὁ κοιμάω ἅγιος ἀνίστημι ὡς ἐντεῦθεν θεός ἀνακηρύσσω ὁ πάσχω , πιστόω τε ὁ τελευταῖος καί κοινός ἀνάστασις ὁ μυστήριον καί ὁ κατέχω ἐν ἅδος Ψυχή ὁ ἐλευθερία ὁμοῦ καί ἐπάνοδος . καί γάρ ὁ πιστεύω ψυχή ὁ Χριστός καταβαίνω πρός ἀοιδή εὐθύς ἀπολύω . καί ἐπεί ἀδύνατος εἰμί ψυχή οὗτος γυμνάς αἰσθητός ὁράω ὀφθαλμός , οἰκονομία θεῖος πρός πίστις μετά σῶμα φαίνω ὁ ὁ κοιμάω Ἀνίων Ψυχή , ἔρχομαι οὕτως εἰς ὁ ἀνήκω αὐτός τόπος ά πίπτω . Ὅρας δέ , ἀγαπητός , μήτε ὁ ὧδε κἀκεῖσε μυθολονουμενοω καί ὁ σός διάνοια περιτρέπω ὅτι2 μέν γάρ φημίζω παρά ὁ πολύς ὁ Μαγδαληνή