cogPG.PG158 178
ἐξήγησιν ἐτῶν οʹ καὶ η´ ἦν κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ πειρασμοῦ , ἐν δὲ τῇ πληγῇ διατελέσας ἔτη ἑπτὰ γέγονεν ἐπῶν πεʹ . Καὶ πόθεν τοῦτο δῆλον ; ἐκ τῶν μετὰ τὴν πληγὴν δοθέντων αὐτῷ ροʹ ἐτῶν . Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὸ διπλάσιον δέδωκε πάντα τῷ Ἰὼβ ὕστερον ὁ βεὸς , ἐξ ἀνάγκης διπλᾶ καὶ τὰ ἔτη αὐτῷ ἐχαρίσατο . Οὐκοῦν τῶν ρο´ τὰ ἡμίση πʹ καὶ εἴ τυγνάνουσιν Ἐν . τεῦθεν οὖν εὐρίσκονται τὰ πάντα ἔτη τοῦ Ἰὼβ σνεʹ . Εἰ δέ γε τὸν πάντα χρόνον τῆς ζωῆς αὐτοῦ σμη´´ ἔτη λέγει ἡ Γραφὴ , μὴ ξενισθῇς · τὰ γὰρ ἑπτὰ ἔτη τῇ ζωῇ τῆς πληγῆς αὐτοῦ οὐ συνῆψεν ὁ συγγραφεὺς , ἐπεὶ μὴ ζωῆς χρόνον τὸν τῆς πληγῆς καιρὸν ἐλογίσατο διὰ τὴν ἐκ τοῦ πάθους νέκρωσιν , Οὐκοῦν ἕοικεν ὁ μακάριος Ἰὼ β εἰς ἔνδειξιν τῶν θεόθεν αὐτῷ δοθέντων ἀγαθῶν ὕστερον ταῖς θυγατράσι τεθεικέναι τὰς προσηγορίας · τοῖς πράγμασι γὰρ ἀκολούθως ἐπήνεγκεν αὐταῖς καὶ τὰ ὀνόματα , καὶ τὴν μὲν πρώτην Ἡμέραν ἐκάλεσεν ὡς ἀπό τινος βαθείας νυκτὸς τῶν περιστοιχισάντων αὐτὸν χαλεπῶν ἡμέρας αὐτῷ φωτεινῆς ἐπιλαμψάσης , τὴν δὲ δευτέραν Κασίαν ὡνόμασεν ὡς ἤδη λοιπὸν ἐν εὐωδίᾳ τινὶ καὶ ἀ ἀπολαύσει τῶν ἀγαθῶν γενόμενος , τὴν δὲ τρίτην τὰμαλθείας κέρας προσηγόρευσεν ὡς ἅπασι λοιπὸν τοῖς ἀγαθοῖς περιῤῥεόμενος . Λμαλθείας γὰρ κέρας οἱ παλαιοὶ τὴν ἀφθονίαν ἐκάλουν · λέγεται γὰρ ὅτι ἦν αἰπόλῳ τινὶ αἷξ Ἀμάλθεια καλουμένη , ἥτις ὀρύξασα τῷ κέρατι θησαυρὸν ἀνέδειξε τῷ δεσπότῃ . Καὶ οὐχ εὑρέθησαν γὰρ , φησὶ , κατὰ τὰς θυγατέρας Ἰώ βελτίους αὐτῶν ἐν τῇ ὑπ´ οὐρανόν . Διὰ τί δὲ τοῦτο ; ἵνα τῇ θέᾳ τούτων ἡ τοῦ πάθους ἀπαλειφθῇ μνήμη παντάπασι . Καὶ δέκα μὲν ἔλαβε παῖδας μετὰ τὴν πληγὴν ὁ Ἰὼβ , ὅτι καὶ δέκα τούτους ὄντας ἀπώλεσεν . Εἰ δὲ διπλᾶ λέγει τὰ πάντα λαβεῖν τὸν Ἰὼβ ἡ Γραφὴ , μὴ θαύμαζε . Τὰ γὰρ λοιπὰ πάντα καμήλους , ἡμιόνους , προβάτων ἀνέλας καὶ ἅαα τοιαυτα , διπλᾶ κατὰ τὴν Γραφὴν ἔλαβε · θνητὰ γὰρ ταῦτα πάντα . καὶ οὐκ ἀναστήσονται τότε . Οἱ δὲ παῖδες ὁμολογυυμένως ἀναστήσονται τότε . Ἐφ´ ᾧ δέκα καὶ μόνους ἐνταῦθα λαμβάνει μετὰ τὴν πληγήν . Οψὲ δὲ κἀκείνους οὓς ἀπώλεσε λήψεται , ὡς ἐντεῦθεν δίς δέκα παῖδας ἔχειν αὐτὸν , τουτέστιν εἰκοσι . Καλῶς οὖν ἡ Γραφὴ διπλᾶ λαβεῖν ἐλεγε τὰ πάντα μετὰ τὴν πληγήν τὸν Ἰώβ . Καὶ γεννᾷ Ἀμρὰμ , ὡς εἴρηται , τὸν Μωσέα , καὶ Β Οωιει Μοει , ο αῖμε , ΑΗιαπυς παρευθυς εἰς ποταμὸν ῥίπτουσιν αὐτὸν , ἐν θίβη τινὶ πρότερον βαλόντες , διά γε τὸν φόβον τοῦ Φαραώ · τὰ γαρ ἄρρενα τῶν Ἑβραίων παιδία θανατοῦσθαι ἐκέλευσε χάριν τοῦ μὴ καταδυναστεῦσαι διὰ τὸ πλῆθος αὐτούς . Ἡ δὲ τοῦ Φαραὼ θυγάτηρ περιπατοῦσα κατ´ αἰγιαλὸν , καὶ ἰδοῦσα τὴν θίβην , ἐκβληθῆναι τοῦ ποταμοῦ
Lemmas: ἐξήγησις ἔτος οὐ καί ἡηʹ εἰμί κατά ὁ ἀρχή ὁ πειρασμός , ἐν δέ ὁ πλήσσω διατελέω ἔτος ἑπτά γίγνομαι ἔπος πεῖ . καί πόθεν οὗτος δῆλος ; ἐκ ὁ μετά ὁ πληγή δίδωμι αὐτός ῥόος ἔτος . ἐπεί γάρ εἰς ὁ διπλάσιος δίδωμι πᾶς ὁ Ἰώβ ὕστερος ὁ Βέος , ἐκ ἀνάγκη διπλόος καί ὁ ἔτος αὐτός χαρίζομαι . οὐκοῦν ὁ ρο´ ὁ ἥμισυς ἀπό καί εἰμί τυγνανους ἐν . τεῦ οὖν εὑρίσκω ὁ πᾶς ἔτος ὁ Ἰώβ σνεʹ . εἰμί δέ γε ὁ πᾶς χρόνος ὁ ζωή αὐτός σμη´´ ἔτος λέγω ὁ γραφή , μή ξενίζω · ὁ γάρ ἑπτά ἔτος ὁ ζωή ὁ πληγή αὐτός οὖον συνάπτω ὁ συγγραφεύς , ἐπεί μή ζωή χρόνος ὁ ὁ πληγή καιρός λογίζομαι διά ὁ ἐκ ὁ πάθος νέκρωσις , οὐκοῦν ἔοικα ὁ μακάριος Ἰώ Β εἰς ἔνδειξις ὁ θεόθεν αὐτός δίδωμι ἀγαθός ὕστερος ὁ θυγάτηρ τίθημι ὁ προσηγορία · ὁ πρᾶγμα γάρ ἀκόλουθος ἐπιφέρω αὐτός καί ὁ ὄνομα , καί ὁ μέν πρῶτος Ἡμέρα καλέω ὡς ἀπό τις βαθύς νύξ ὁ περιστοιχίζω αὐτός χαλεπός ἡμέρα αὐτός φωτεινός ἐπιλάμπω , ὁ δέ δύο Κασία ὀνομάζω ὡς ἤδη λοιπός ἐν εὐωδία τις καί ὅς ἀπολαύω ὁ ἀγαθός γίγνομαι , ὁ δέ τρίτος τὰμαλθείας κέρας προσαγορεύω ὡς ἅπας λοιπός ὁ ἀγαθός περιλέγω . Λμαλθείας γάρ κέρας ὁ παλαιός ὁ ἀφθονία καλέω · λέγω γάρ ὅτι εἰμί αἰπόλος τις αἴξ Ἀμάλθεια καλέω , ὅστις ὀρύσσω ὁ κέρας θησαυρός ἀναδείκνυμι ὁ δεσπότης . καί οὐ εὑρίσκω γάρ , φημί , κατά ὁ θυγάτηρ Ἰώ ἀγαθός αὐτός ἐν ὁ ὑπό οὐρανός . Ζεύς τίς δέ οὗτος ; ἵνα ὁ θέα οὗτος ὁ ὁ πάθος ἀπαλείφω μνήμη παντάπασι . καί δέκα μέν λαμβάνω παῖς μετά ὁ πληγή ὁ Ἰώβ , ὅτι καί δέκα οὗτος εἰμί ἀπόλλυμι . εἰμί δέ διπλόος λέγω ὁ πᾶς λαμβάνω ὁ Ἰώβ ὁ γραφή , μή θαυμάζω . ὁ γάρ λοιπάς πᾶς κάμηλος , ἡμίονος , πρόβατον ἀναιρέω καί αααʹ τοιοῦτος , διπλόος κατά ὁ γραφή λαμβάνω · θνητός γάρ οὗτος πᾶς . καί οὐ ἀνίστημι τότε . ὁ δέ παῖς ὁμολογυυμένως ἀνίστημι τότε . Ἐφ´ ὅς δέκα καί μόνος ἐνταῦθα λαμβάνω μετά ὁ πληγή . ὀψέ δέ ἐκεῖνος ὅς ἀπόλλυμι λαμβάνω , ὡς ἐντεῦθεν δίς δέκα παῖς ἔχω αὐτός , τουτέστιν εἴκοσι . καλῶς οὖν ὁ γραφή διπλόος λαμβάνω λέγω ὁ πᾶς μετά ὁ πληγή ὁ Ἰώβ . καί γεννάω Ἀμράμ , ὡς εἴρω , ὁ Μωσῆς , καί Β Οωιει Μοει , ὁ Αἷμος , ΑΗιαπυς παρευθύς εἰς ποταμός ῥίπτω αὐτός , ἐν θῖβις τις πρότερος βάλλω , διά γε ὁ φόβος ὁ Φαραώ · ὁ γαρ ἄρσην ὁ Ἑβραῖος παιδίον θανατόω κελεύω χάρις ὁ μή καταδυναστεύω διά ὁ πλῆθος αὐτός . ὁ δέ ὁ Φαραώ θυγάτηρ περιπατέω κατ´ αἰγιαλός , καί ὁράω ὁ θίβα , ἐκβάλλω ὁ ποταμός