cogPG.PG158 153
« Πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με . » Τοῦτο δὲ ἔλεγεν εἰς αὐτὴν ἀφορῶν τὴν πάρεσιν τῶν μελῶν . Ἀλλὰ μὴ δέδιθι , ἔφη ὁ Κύριος · ὁ γὰρ ἀποκτείνας σε ἐπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει , τουτέστιν ἑπτὰ τιμωρίαις ἑαυτὸν ὑπεύθυνον καταστήσει . Καὶ περὶ μέν τούτων οὕτως · ὁ δὲ Γεώργιος οἰκτρῷ θανάτῳ τελευτῆσαι τὸν Κάῖν φησίν . Ὁ δὲ ἱερὸς Μεθόδιος Πατάρων φησὶν , ὅτι ὁ Λάμεν φονεύσας τὸν Κάτω κατ´ ἄγνοιαντυφλὸς γὰρ ἦν ) θανάτῳ παρέδωκεν Ὅπερ ἀπίθανον · τίς γὰρ εἶδεν ὅτι ὁ Κάῖν διετέλει ζῶν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Λάμεχ : Ἄδηλον τοῦτο ἦν , ὅτι τῶν ἀπὸ τοῦ Κάῖν οὐκ ἀναγράφει Μωσῆς ὅσπερ δὴ τῶν ἀπὸ τοῦ Σήθ . Ἄλλως τε καὶ σημεῖον τοῦ Θεοῦ δόντος τῷ Κάῖν τοῦ μὴ ἀναιρεθῆναισημεῖον δὲ νοητέον ἢ τὸν ὅρον αὐτὸν τοῦ Θεοῦ ἢ τὸν τῶν μελῶν αὐτοῦ κλόνον ) , πῶς ἀνῃρέθη λοιΚπόν ; Εἰ δὲ ζητεῖς , πῶς τὰ ἔτη τῶν ἀπὸ τοῦ Κάϊν οὐκ ἀναγράφει Μωσῆς , ὁ μέγας Κύριλλος ἐν τοῖς Γλαφυροῖς αὐτοῦ διδάξει σε λέγων ὅτι οὐ κατ´ ἄγνοιαν τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ὅτι τῶν ἁμαρτωλῶν τὰ ἔτη καὶ ἀπλῶς καὶ τὴν ζωὴν αὐτῶν ἐν βίβλῳ ζώντων γεγραμμένην ἔχειν οὐ θέλει . Καθὰ δὲ τῷ διαληφθέντι Πατρὶ τύπος ἦν ὁ Κάϊν καὶ ὁ Ἄβελ τοῦ πρωτοτόκου λαοῦ τοῦ Χριστοῦ τε καὶ τῶν εἰς αὐτὸν πιστευσάντων Ὥσπερ γὰρ ὁ Κάῖν διὰ φθόνον καὶ τὸ τοῦ ἀδελφοῦ αῖμα ἐξέβη ἀπὸ προσώπου Θεοῦ , ναὶ μὴν καὶ κατηράη στένειν καὶ τρέμειν ἐπὶ τῆς γῆς περιπατῶν , οὔτως ἄρα καὶ ὁ Ἰουδαῖκὸς διὰ φθόνον καὶ τὸ τοῦ Χριστοῦ αἷμα ἐξέβη ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ περιπατεῖ στένων καὶ τρέμων . Σημεῖον οὖν δέδωκε τῷ Κάϊν ὁ Θεὸς , ὥστε μὴ φονέυθῇ παρά τινος , ὡς ἐκεῖνος ὑπώπτευε · καὶ , « Ἔσται , » γάρ φησι , « πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με . » Ὁ δὲ Ἰώσηπός φησιν ὅτι τὸν Θεὸν ὁ Κάϊν ἱκέτευε , μήποτε θηρίοις ἀλώμενος περιπέσῃ καὶ τουτονὶ τὸν τρόπον ἀπόληται . Εἰ δὲ ζητεῖς . πόθεν ἔγνωκε τρόπον ὁ Κάῖν δι´ οὔ τῆς ζωῆς ταύτης ὑπεξαγάγῃ τὸν Ἄβελ , ἐπείπερ οὐκ εἰδεν ἕτερόν τινα παρά τινος ἀναιρούμενον , ὁ μέγας Ἀθανάσιος διδάξει σε λέγων , ὅτι κατ´ ὄναρ ὑπέδειξεν ὁ διάβολος αὐτῷ τὸν τρόπον τῆς ἀναιρέσεως . Φθόνος μὲν οὖν , ὡς εἴρηται , τῇ τοῦ Κάῖν ἐγκαθιδρύσας ψυχῇ τὸν τοῦ Ἄβελ φόνον ἀπέτεκεν Τοιούτοις γὰρ πάθεσιν αἱ τῶν ἀνθρώπων ψυχαὶ γεγόνασι κάτοχοι μετὰ τὴν τῆς ἀπαθείας ἐκείνην καὶ τελειότητος ἔκπτωσιν . Ἀλλ´ ἔνιαι μὲν τῶν ψυχῶν κρείττους εὐρίσκονται τῶν τοιούτων παθῶν , ἔνιαε δὲ πάλιν ἀντιβαίνειν μὴ θέλουσαι καὶ ταῖς τυχούσαις ἀφορμαῖς καταβέβληνται . Καὶ καθάπερ ἐπὶ τῶν σωμάτων ἔστιν ἰδεῖννια μὲν γὰρ αὐτῶν εὐεξίας δε ὅλου μετέχουσιν , ἐν οὐδενὶ τῶν ἐμπιπτόντων ἔξωθεν οοοΟϛί
Lemmas: « Πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ . » οὗτος δέ λέγω εἰς αὐτός ἀφοράω ὁ πάρεσις ὁ μέλος . ἀλλά μή δείδω , φημί ὁ Κύριος · ὁ γάρ ἀποκτείνω σύ ἑπτά ἐκδικέω παραλύω , τουτέστιν ἑπτά τιμωρία ἑαυτοῦ ὑπεύθυνος καθίστημι . καί περί μέν οὗτος οὕτως · ὁ δέ Γεώργιος οἰκτρός θάνατος τελευτάω ὁ Κάϊν φημί . ὁ δέ ἱερός Μεθόδιος Πάταρα φημί , ὅτι ὁ Λάμος φονεύω ὁ Κάτος κατ´ ἄγνοιαντυφλὸς γάρ εἰμί ) θάνατος παραδίδωμι ὅπερ ἀπίθανος · τίς γάρ ὁράω ὅτι ὁ Κάϊν διατελέω ζῶ κατά ὁ χρόνος ὁ Λάμεχ : ἄδηλος οὗτος εἰμί , ὅτι ὁ ἀπό ὁ Κάϊν οὐ ἀναγράφω Μωσῆς ὅσπερ δή ὁ ἀπό ὁ Σήθ . ἄλλος τε καί σημεῖον ὁ Θεός δίδωμι ὁ Κάϊν ὁ μή ἀναιρέω δέ νοητέον ἢ ὁ ὅρος αὐτός ὁ Θεός ἢ ὁ ὁ μέλος αὐτός κλόνος ) , πῶς ἀναιρέω λοιΚπόν ; εἰμί δέ ζητέω , πῶς ὁ ἔτος ὁ ἀπό ὁ Κάϊν οὐ ἀναγράφω Μωσῆς , ὁ μέγας Κύριλλος ἐν ὁ Γλαφυρός αὐτός διδάσκω σύ λέγω ὅτι οὖον κατ´ ἄγνοια ὁ Θεός , ἀλ ὅτι ὁ ἁμαρτωλός ὁ ἔτος καί ἀπλόος καί ὁ ζωή αὐτός ἐν Βίβλος ζῶ γράφω ἔχω οὖον ἐθέλω . καθά δέ ὁ διαλαμβάνω πατήρ τύπος εἰμί ὁ Κάϊν καί ὁ Ἄβελ ὁ πρωτοτόκος λαός ὁ Χριστός τε καί ὁ εἰς αὐτός πιστεύω ὥσπερ γάρ ὁ Κάϊν διά φθόνος καί ὁ ὁ ἀδελφός αἷμα ἐκβαίνω ἀπό πρόσωπον Θεός , ναί μήv καί καταίρω στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ περιπατέω , οὔτως ἄρα καί ὁ ιουδαϊκός διά φθόνος καί ὁ ὁ Χριστός αἷμα ἐκβαίνω ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός καί περιπατέω στένω καί τρέμω . σημεῖον οὖν δίδωμι ὁ Κάϊν ὁ θεός , ὥστε μή φονέω παρά τις , ὡς ἐκεῖνος ὑποπτεύω · καί , « εἰμί , » γάρ φημί , « πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ . » ὁ δέ Ἰώσηπος φημί ὅτι ὁ θεός ὁ Κάϊν ἱκετεύω , μήποτε θηρίον ἀλάομαι περιπίπτω καί οὗτος ὁ τρόπος ἀπόλλυμι . εἰμί δέ ζητέω . πόθεν γιγνώσκω τρόπος ὁ Κάϊν δις οὖον ὁ ζωή οὗτος ὑπεξάγω ὁ Ἄβελ , ἐπεί οὐ ὁράω ἕτερος τις παρά τις ἀναιρέω , ὁ μέγας Ἀθανάσιος διδάσκω σύ λέγω , ὅτι κατ´ ὄναρ ὑποδείκνυμι ὁ διάβολος αὐτός ὁ τρόπος ὁ ἀναίρεσις . Φθόνος μέν οὖν , ὡς εἴρω , ὁ ὁ Κάϊν ἐγκαθιδρύω Ψυχή ὁ ὁ Ἄβελ φόνος ἀποτίκτω τοιοῦτος γάρ πάθος ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή γίγνομαι κάτοχος μετά ὁ ὁ ἀπάθεια ἐκεῖνος καί τελειότης ἔκπτωσις . Ἀλ ἔνιοι μέν ὁ Ψυχή ἀγαθός εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος πάθος , ἐνίημι δέ πάλιν ἀντιβαίνω μή ἐθέλω καί ὁ τυγχάνω ἀφορμή καταβάλλω . καί καθάπερ ἐπί ὁ σῶμα εἰμί ἰδεῖννια μέν γάρ αὐτός εὐεξία δέ ὅλος μετέχω , ἐν οὐδείς ὁ ἐμπίπτω ἔξωθεν οοοΟϛί