cogPG.PG158 121
αὐτῆς ἀρχῆς ἀφῆκεν εἶναι . Διὰ γὰρ τοῦ προσόντος αὐτῷ λόγου καὶ τήμερον πάντων κρατεῖ . Εἰ γὰρ καὶ θῆρας ἀγρίους ὁρᾷς αὐθαδείᾳ χρωμένους , ἔστι ὅτε καὶ ὁρμῶντας ἀναιδῶς κατ´ αὐτοῦ , μὴ θαύμαζε , ὅτι καὶ τοῦτο κατὰ θείαν πάντως οἰκονομίαν , ὡς ἐντεῦθεν τῆς ἁμαρτίας ἡμᾶς ἐπιμεμνῆσθαι καὶ ἄκοντας , δι´ ἣν δεδοικέναι καὶ τρέμειν ὡς ὑπὸ χεῖρα κατεδικάσθημεν . Ὁτι δὲ ἄρχων ὑπὸ Θεοῦ πάντων ἐχειρο τονήθη τῶν ἐπὶ γῆς ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ σχήματος δῆλον · ὄρθιον γὰρ , ὡς ὁρᾷς , τῷ ἀνθρώπῳ τὸ σχῆμα καὶ πρὸς οὐρανὸν ἀνατείνεται καὶ ἄνω βλέπει . Ταῦτα δὲ πάντως , ὡς ὁ Νύσσης φησὶ , καὶ ἀρχικὰ δοκεῖ εἶναι καὶ τὴν βασιλικὴν ἀξίαν ὑποσημαίνοντα · τὸ γὰρ μόνον ἐν τοῖς οὖσι τοιοῦτον εἶναι τὸν ἄνθρωπον , τοῖς δὲ ἄλλοις ἅπασι πρὸς τὸ κάτω νενευκέναι τὰ σώματα , σαφῶς δείκνυσι τὴν τῆς ἀξίας διαφοράν . Πρόσεχε , ἀγαπητέ . Βουλόμενος ὁ Θεὸς τιμῆσαε τὸν ἄνθρωπον , φυτεύει παράδεισον πρότερον , καὶ οὗτω τίθησιν αὐτὸν ἐν αὐτῷ , εἰ καὶ Πύῤῥων ὁ χρονογράφος μεθ´ ἡμέρας τεσσαράκοντα τὸν Ἀδὰμ εἰσελθεῖν ἐν τῷ παραδείσῳ φησίν . Ἀλλ´ οὐκ οἶδα ποῦ διέτριβε πρέτερον ὁ Ἀδὰμ , ἔξω τοῦ παραδείσου τεσσαράκοντα διάγων ἡμέρας . Ὁ μὲν οὖν χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης καὶ ταύτην ἐκ μέσου τὴν ὑπόνοιαν ποιεῖ , λέγων · « Ἐξόν ἦν τῷ Ἀδὰμ καὶ ἔξω τοῦ παραδείσου διάγειν . Ἀλλ´ οὐ τῇ οἰκήσει τοῦ ἀνθρώπου ἀφώριστο , ἀλλὰ τοῖς κτήνεσι καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς . Ὁ δὲ αὐτοῖς βασιλικὸν ἐνδιαίτημα ὁ παράδεισος · διὰ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς ἤγαγε τὰ ζῶα πρὸς τὸν Ἀδὰμ ὡς κενωρισμένα αὐτοῦ . » Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , μὴ τῷ Πύῤῥωνι , ἀλλὰ τῷ χρυσοῤῥήμονι πάρασχε τὰς σὰς ἀκοὰς , ὅτι καὶ τοῦ παναγίου Πνεύματος ὑποφήτης ὁ τοιοῦτος ὄντως ἐστί . ΚΜετὰ ταῦτά φησι « Ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ´ αὐτὸν , » τουτέστιν αὐτῷ τε κατὰ πάντα ἐμφερῆ καὶ τῇ φύσει αὐτοῦ . Μὴ μέντοι γε καὶ τὰ λοιπὰ ζῶα , ὅτι μηδὲ τῆς αὐτῆς αὐτῷ τυγχάνουσι ταῦτα μέτοχα φύσευς . Ἀλλ´ ἐνταῦθα Μάνης ψεύστην τὸν Θεὸν εἶπεν , ὁμοίως καὶ Ἀκύλας · τὸ γὰρ κατ´ αὐτὸν ἐναντίως αὐτῷ ἐξέδοτο , ἐπεὶ τάχα τὸν Ἀδὰμ αὕτη παραβῆναι πεποίηκε , κἀντεῦθεν ὁ βοηθὸς ἐπίβουλος γέγονε . Καὶ οὗτοι μὲν οὕτως · κατὰ δὲ τὸν θειότατον Κύριλλον τὸν Δαμασκηνόν τε Ἰωάννην βοηθὸς αὕτη τῷ Ἀδὰμ εἰς τὴν τοῦ ἀνθρωπίνου γένους κεχρήμάτικε σύστασιν . ἔκστασιν οὖν ἐπιβάλλει τῷ Ἀδὰμ , καὶ μίαν τῶν αὐτοῦ πλευρῶν ἐξελὼν οἰκοδομεῖ τὴν γυναῖκα Ὁ καὶ θεασάμενος ὕστερον ὁ Ἀδὰμ « Τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν μου » προφητικώτατα ἔφησεν . Οὐδὲ γὰρ ἡἶγυνὴ καὶ εἰσέτι τὸν αὐτὸν
Lemmas: αὐτός ἀρχή ἀφίημι εἰμί . Ζεύς γάρ ὁ πρόσειμι αὐτός λόγος καί σήμερον πᾶς κρατέω . εἰμί γάρ καί θήρ ἄγριος ὁράω αὐθάδεια χράω , εἰμί ὅτε καί ὁρμή ἀναιδής κατ´ αὐτός , μή θαυμάζω , ὅτι καί οὗτος κατά θεῖος πάντως οἰκονομία , ὡς ἐντεῦθεν ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐπιμιμνήσκομαι καί ἄκων , δις ὅς δείδω καί τρέμω ὡς ὑπό χείρ καταδικάζω . ὅτι δέ ἄρχω ὑπό Θεός πᾶς χειρόω τονέω ὁ ἐπί γῆ ὁ ἄνθρωπος , καί ἀπ´ αὐτός ὁ σχῆμα δῆλος · ὄρθιος γάρ , ὡς ὁράω , ὁ ἄνθρωπος ὁ σχῆμα καί πρός οὐρανός ἀνατείνω καί ἄνω βλέπω . οὗτος δέ πάντως , ὡς ὁ Νύσσα φημί , καί ἀρχικός δοκέω εἰμί καί ὁ βασιλικός ἄξιος ὑποσημαίνω · ὁ γάρ μόνος ἐν ὁ εἰμί τοιοῦτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ ἄλλος ἅπας πρός ὁ κάτω νέος ὁ σῶμα , σαφῶς δείκνυμι ὁ ὁ ἄξιος διαφορά . προσέχω , ἀγαπητός . βούλομαι ὁ θεός τιμάω ὁ ἄνθρωπος , φυτεύω παράδεισος πρότερος , καί οὗτος τίθημι αὐτός ἐν αὐτός , εἰμί καί Πύρρων ὁ χρονογράφος μεθ´ ἡμέρα τεσσαράκοντα ὁ Ἀδάμ εἰσέρχομαι ἐν ὁ παράδεισος φημί . Ἀλ οὐ οἶδα ποῦ διατρίβω προτερέω ὁ Ἀδάμ , ἔξω ὁ παράδεισος τεσσαράκοντα Διάγων ἡμέρα . ὁ μέν οὖν χρυσορρήμων Ἰωάννης καί οὗτος ἐκ μέσος ὁ ὑπόνοια ποιέω , λέγω · « ἔξεστι εἰμί ὁ Ἀδάμ καί ἔξω ὁ παράδεισος διάγω . Ἀλ οὖον ὁ οἰκέω ὁ ἄνθρωπος ἀφορίζω , ἀλλά ὁ κτῆνος καί πᾶς ὁ θηρίον ὁ γῆ . ὁ δέ αὐτός βασιλικός ἐνδιαίτημα ὁ παράδεισος · διά οὗτος καί ὁ θεός ἄγω ὁ ζῷον πρός ὁ Ἀδάμ ὡς κενωρισμένα αὐτός . » εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , μή ὁ Πύρων , ἀλλά ὁ χρυσοῤῥήμονι παρέχω ὁ σός ἀκοή , ὅτι καί ὁ πανάγιος πνεῦμα ὑποφήτης ὁ τοιοῦτος εἰμί εἰμί . Μή οὗτος φημί « ποιέω αὐτός βοηθός κατ´ αὐτός , » τουτέστιν αὐτός τε κατά πᾶς ἐμφερής καί ὁ φύσις αὐτός . μή μέντοι γε καί ὁ λοιπάς ζῷον , ὅτι μηδέ ὁ αὐτός αὐτός τυγχάνω οὗτος μέτοχος φύσος . Ἀλ ἐνταῦθα Μάνης ψεύστης ὁ θεός εἶπον , ὁμοίως καί Ἀκύλας · ὁ γάρ κατ´ αὐτός ἐναντίος αὐτός ἐκδίδωμι , ἐπεί τάχα ὁ Ἀδάμ οὗτος παραβαίνω ποιέω , ἐντεῦθεν ὁ βοηθός ἐπίβουλος γίγνομαι . καί οὗτος μέν οὕτως · κατά δέ ὁ θεῖος Κύριλλος ὁ Δαμασκηνός τε Ἰωάννης βοηθός οὗτος ὁ Ἀδάμ εἰς ὁ ὁ ἀνθρώπινος γένος χρηματίζω σύστασις . ἔκστασις οὖν ἐπιβάλλω ὁ Ἀδάμ , καί εἷς ὁ αὐτός πλευρά ἐξαιρέω οἰκοδομέω ὁ γυνή ὁ καί θεάομαι ὕστερος ὁ Ἀδάμ « οὗτος νῦν ὀστέον ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ » προφητικός φημί . οὐδέ γάρ ἡγεύς καί εἰσέτι ὁ αὐτός