cogPG.PG158 95
τουτὶ δι´ ὑδάτων τὸ ζῶον . Καὶ τούτου χάριν ὑποθολοῦσι τῇ προνοίᾳ τὰ νάματα πίνοντες , Ἔτι καὶ τοῦτο πρόσεστι θαυμαστὸν τοῖς ἐλέφασι . Τὸν γὰρ Ἰνδὸν ποταμὸν ἔστιν ὅτε διαπεοαιούιενιι οὐχ ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε τὴν ἐκεῖσε ποιοῦνται διάβασιν , ἀλλ´ ὁ μικρότατος πάντων τῆς περαιώσεως πρῶτος ἀπάρχεται , μετὰ τοῦτον ὁ μείζων αὐτοῦ ἕπειτα καὶ ὁ ἀμφοτέρων ἐπέκεινα . Καὶ καθεξῆς ὡσαύτως τῇ τοιαύτῃ τάξει χρώμενοι τὸν ποταμὸν ἀκωλύτως διέρχονται . Ἐὰν γὰρ οἱ μείζους τῆς πορείας ἀπήρχοντο , τάχα ἂν τῇ βαθύτητι τῶν ποδῶν βόθρους ἐπ´ αὐτῆς τῆς ἰλύος ἐργαζόμενοι προοδεύειᾳ οὐκέτι συνεχώρουν τοὺς τὸ σῶμα σμικρότατον φέροντας , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ τῷ τοῦ ποταμοῦ τέλματι κατηνάγκαζον τοὺς τοιούτους ἀποπνίγεσθαι . Τὸ δὲ τὸν ἐλέφαντα μὴ ἄλλως πως εἰς συνδυασμὸν ἔρχεσθαι , καθά φασιν οἱ περὶ τὰ τοιαῦτα δεινοὶ , εἰ μὴ τοῦ μανδραγόρου γεύσαιτο(ὐδὲ γὰρ ἐπιθυμῶν μίξεως πρότερον κεῖται , ἐφ᾽´ ὧ ἡ θήλεια λαβοῦσα μανδραγόραν καὶ φαγοῦσα δίδωσι καὶ τῷ ἄρρενι , καὶ οὗτω πρὸς μίξιν ἔρχονται φανερῶς εἰς τοὺς πρωτοπλάστους ἀνάγεται · κἀκεῖνοι γὰρ πρὸ μὲν τῆς τοῦ φυτοῦ γεύσεως ἱσάγγελον βίον εἶχον , μετὰ δὲ τὴν τοῦ ξύλου γεῦσιν καὶ τῆς παρακοῆς εἰσαχθείσης ἔγνω Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ ἔτεκε τὸν Κάῖν . Περὶ δὲ τοῦ μυρμηκολέοντος τί χρὴ καὶ λέγειν γέγραπται γὰρ ἐν τῷ Ἰὼβ , « Μυρμηκολέων ἀπώλετο διὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν . » Ὁ μυρμηκολέων ζῶόν τί ἐστιν ἐκ μύρμηκος μὲν καὶ λέοντος τικτόμενον , εὐθέως δὲ τελευτῶν διὰ τὸ μὴ εὑρίσκειν τροφὴν κατάλ · ληλον · ὡς μὲν γὰρ λέων κρέατα ἐπιζητεῖ , ὡς δὲ´ μύρμηξ πάλιν σἵτον , καὶ διὰ τοῦτο εὐχερῶς ἀπόλλυται . Ταῦτα δὲ πάντως εἰς αὐτὸν ἀνάγεται τὸν διάβολον , ὅστις ἀπὸ μικροῦ μὲν ἄρχεται , εἰς μεγάλα δὲ καταντᾷ . Ἐφ´ ᾧ καί τις τῶν Πατέρων ἔλεγε · « Τὰ μικρὰ τῶν ἁμαρτημάτων εὐτελίζειν οἶδεν ὁ διάβολος · ἄλλως γὰρ ἐπὶ μεῖζον κακὸν ἀγαγεῖν σε οὐ δυναται , » Ὅθεν ἀπόλλυται καὶ οὗτος , καὶ οἷον εἰπεῖν θνήσκει κατὰ τὸν μυρμηκολέοντα , μὴ τροφὴν εὑρίσκων παρ ἡμῶν καὶ ἀνάπαυσιν . Ὁ μέντοι ἐλέφας πίπτων ἐγερθῆναι οὐ δύναταε διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἀρμογὰς εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ἀλλὰ καὶ μονοτόκα ταῦτα δὴ τὰ σώματα τὰ μέγιστα φέροντα . Ἔδει μὲν δι´ αὐτὸ τοῦτο πολύτοκα μᾶλλον εἶναι , ἐλέφαντα λέγω καὶ ἵππον καὶ κάμηλον · ἀλλὰ δαπανωμένης τῆς τροφῆς εἰς τὴν τοῦ σώματος αὔξησιν πλῆθος ἐμβρύων θρέψαι οὐ δύναται . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως . Τοὺς δὲ λαγωούς φασι τὰ μὲν τῶν ἐγγόνων ὡδῖναι , τὰ δὲ τετοκέναι , ἔνια δὲ ἡμιτελῆ φέρεσθαι τῇ γαστρί . Τὸ δὲ αἴτιον ὅτι γονιμωτάτη τῶν λαγωῶν ἡ φύσις καθέστηκεν · ὅρα γὰρ ὅτι λαγωοῦ πιτύα γυναικὶ ἐντεθειμένη ἄπαιδι ἐγκύμονα ταύτην θᾶττον ἐποίησε , καὶ παῖδα ὑπομάζιον στείρᾳ χαρίζεται . Ἡ τοίνυν σύλληψις οὐκ ἔστιν ἐν λαγωοῖς ὡρισμένη , ἀλλ´ ἔτι κυοφορουμένων τῶν ἐγγόνων ἐσισύλληψις αὐτοῖς ἐγγίνεται . Οὐκοῦν ἃ μὲν τέτοκεν ὁ οοκοοΟϛί
Lemmas: οὗτος δις ὕδωρ ὁ ζῷον . καί οὗτος χάρις ὑποθολόω ὁ πρόνοια ὁ νᾶμα πίνω , ἔτι καί οὗτος πρόσειμι θαυμαστός ὁ ἐλέφας . ὁ γάρ Ἰνδός ποταμός εἰμί ὅτε διαπεοαιούιενιι οὐ ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω ὁ ἐκεῖσε ποιέω διάβασις , ἀλ ὁ μικρός πᾶς ὁ περαίωσις πρῶτος ἀπάρχομαι , μετά οὗτος ὁ μείζων αὐτός ἔπειτα καί ὁ ἀμφότερος ἐπέκεινα . καί καθεξῆς ὡσαύτως ὁ τοιοῦτος τάξις χράω ὁ ποταμός ἀκωλύτως διέρχομαι . ἐάν γάρ ὁ μείζων ὁ πορεία ἀπέρχομαι , τάχα εἄν ὁ βαθύτης ὁ πούς βόθρος ἐπι αὐτός ὁ ἰλύς ἐργάζομαι προοδεύω οὐκέτι συγχωρέω ὁ ὁ σῶμα μικρός φέρω , μᾶλλον μέν οὖν καί ὁ ὁ ποταμός τέλμα καταναγκάζω ὁ τοιοῦτος ἀποπνίγω . ὁ δέ ὁ ἐλέφας μή ἄλλως πως εἰς συνδυασμός ἔρχομαι , καθά φημί ὁ περί ὁ τοιοῦτος δεινός , εἰμί μή ὁ μανδραγόρας γεύσαιτο(ὐδὲ γάρ ἐπιθυμέω μίξις πρότερος κεῖμαι , ἐφ᾽´ ἵημι ὁ θῆλυς λαμβάνω μανδραγόρας καί ἐσθίω δίδωμι καί ὁ ἄρσην , καί οὗτος πρός μίξις ἔρχομαι φανερῶς εἰς ὁ πρωτόπλαστος ἀνάγω · ἐκεῖνος γάρ πρό μέν ὁ ὁ φυτός γεῦσις ἰσάγγελος βίος ἔχω , μετά δέ ὁ ὁ ξύλον γεῦσις καί ὁ παρακοή εἰσάγω γιγνώσκω Ἀδάμ Εὔα ὁ γυνή αὐτός , καί τίκτω ὁ Κάϊν . περι δέ ὁ μυρμηκολέων τίς χρή καί λέγω γράφω γάρ ἐν ὁ Ἰώβ , « μυρμηκολέων ἀπόλλυμι διά ὁ μή ἔχω βορά . » ὁ μυρμηκολέων ζῷον τίς εἰμί ἐκ μύρμηξ μέν καί λέων τίκτω , εὐθύς δέ τελευτή διά ὁ μή εὑρίσκω τροφή Κατάλ · ληλον · ὡς μέν γάρ λέων κρέας ἐπιζητέω , ὡς δέ μύρμηξ πάλιν σῖτος , καί διά οὗτος εὐχερής ἀπόλλυμι . οὗτος δέ πάντως εἰς αὐτός ἀνάγω ὁ διάβολος , ὅστις ἀπό μικρός μέν ἄρχω , εἰς μέγας δέ καταντάω . Ἐφ´ ὅς καί τις ὁ Πατέρων λέγω · « ὁ μικρός ὁ ἁμάρτημα εὐτελίζω οἶδα ὁ διάβολος · ἄλλως γάρ ἐπί μείζων κακός ἄγω σύ οὖον δυνατός , » ὅθεν ἀπόλλυμι καί οὗτος , καί οἷος εἶπον θνῄσκω κατά ὁ μυρμηκολέων , μή τροφή εὑρίσκω παρά ἐγώ καί ἀνάπαυσις . ὁ μέντοι ἐλέφας πίπτω ἐγείρω οὖον δύνατος διά ὁ μή ἔχω ἁρμογή εἰς ὁ πούς αὐτός . ἀλλά καί μονοτόκος οὗτος δή ὁ σῶμα ὁ μέγας φέρω . δέω μέν δις αὐτός οὗτος πολυτόκος μᾶλλον εἰμί , ἐλέφας λέγω καί ἵππος καί κάμηλος · ἀλλά δαπανάω ὁ τροφή εἰς ὁ ὁ σῶμα αὔξησις πλῆθος ἔμβρυον τρέφω οὖον δύναμαι . καί περί μέν οὗτος οὕτως . ὁ δέ λαγῶς φημί ὁ μέν ὁ ἔγγονος ὠδίνη , ὁ δέ τίκτω , ἔνιοι δέ ἡμιτελής φέρω ὁ γαστήρ . ὁ δέ αἴτιος ὅτι γόνιμος ὁ λαγῶς ὁ φύσις καθίστημι · ὁράω γάρ ὅτι λαγώς πιτύα γυνή ἐντίθημι ἄπαις ἐγκύμων οὗτος ταχύς ποιέω , καί παῖς ὑπομάζιος στεῖρα χαρίζομαι . ὁ τοίνυν σύλληψις οὐ εἰμί ἐν λαγώς ὁρίζω , ἀλ ἔτι κυοφορέω ὁ ἔγγονος ἐσισύλληψις αὐτός ἐγγίγνομαι . οὐκοῦν ὁ μέν τίκτω ὁ οοκοοΟϛί