cogPG.PG158 307
κατεπειγούσης , χωρὶς φυλάκων καὶ φρουρᾶς , ἄτε δορυφορούντων , ἐπὶ μέσων ἐκεῖνος τριόδων παρώδευε . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; ἐπὶ χείρονα καθ´ ἑκάστην προκόπτων ζωὴν , καὶ κατ´ αὐτῶν ἐλύττησε τῶν μυστηρίων ὁ κάκιστος . Βαλὼν γὰρ εἰς κρατῆρα δριμύτατον σίνηπι τὴν ἁγιστείαν ἐκεῖθεν ἐτέλει τὴν μυστικὴν , παίζων ὁ τάλας ἐν οὐ παικτοῖς καὶ γελῶν ἐν ἀγελάστοις ὁ δείλαιος . Ἡ μέντοι εοδώρα παραδίδωσι πρὸς αὐτὸν χρυσοῦ κεντηνάρια ϛʹ καὶ ἀργυρίου ὡσεὶ γʹ . Ἀλλ´ ὁ Μιχαὴλ τρία καὶ μόνα τελευτῶν ἀφῆκε , κρατήσας ἔτη ια´ μετὰ τὴν Θεοδώρας διάζευξιν · περὶ γὰρ μέθας καὶ ἱπποδρομίας κατήγετο . Τοσοῦτον δὲ τῶν τοιούτων ἐξείχετο θεάτρων ὡς αὐτὸς μὲν φορεῖν τὸ Πένετον καὶ ἱππηλατεῖν , ὁ δὲ λογοθέτης τὸ Πράσινον , Καί ποτε γοῦν τοῦἱππικοῦ ἐνστάντος ἀγῶνος ὁ τοῦ δρόμου πρωτονοτάριος ἐφίσταται λέγων ὅτι ἐν τοῖς Μελαγγείοις , ἅτινα Μελάγυνα ἰδιωτικῶς λένονται Σαρακηνοὶ προσέβαλον · καὶ ὁ βασιλεὺς , « Ἔν τοιούτῳ μοι , » ἕφη , « ἀγῶνι , καὶ τὸν μέσον εὐώνυμον καταστῆσαι σπεύδοντι , αὐτὸς , μάταιε , περὶ Σαρακηνῶν ἐπιδρομῆς ἀγγελίαν ἐπάγεις μοι ; » Τοιούτοις οὐν ὁ Μιχαὴλ ἐνασχολούμενος τοὺς βασιλικοὺς ἐκένωσεν ὡς εἴρηται , θησαυρούς · καὶ αὐτοὺς γὰρ τοὺς ἡνιόχων παῖδας ἐκ τῆς ἱερᾶς κολυμβήθρας ἀναλαμβανόμενος ἐδίδου ἑκάστῳ αὐτῶν ἀνὰ χρυσίου λίτρας ρʹ . Πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο τὴν τοῦ Μιχαὴλ ἀβελτηρίαν παρίστησιν . Ἀπὸ Ταρσοῦ μέχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ παλατίου φρυκτοὶ κατά τινας τόπους ἀνεφλέγοντο κατὰ διάδοσιν τὰς τῶν Σαρακηνῶν ἐπιδρομὰς προμηνύοντες . Ἡνιοχείας οὖν τελωμένης κατά γε τὸν ἐν τῷ στενῷ τοῦ μεγαλομάρτυ ρος ναὸν Μάμαντος , καὶ τὸ Βένετον ἐνδεδυμένου τοῦ βασιλέως αὐτοῦ , ἀγγελία γέγονεν ἀπό γε τοῦ κατὰ τὸν Φάρον φρυκτοῦ . Ἀνίᾳ γοῦν ἐπὶ τούτῳ συσχεθεὶς ὁ βασιλεὺς ἑκ μέσου ποιεῖ τοὺς θαυμαστοὺς ἐκείνους φρυκτοὺς , ὡς μηκέτι τοιαύταις ἀγγελίαις οἱ θεαταὶ δειλαινόμενοι τὸ θέατρον καταλύωσιν Φτος ὁ Μιχαήλ χρημάτων ἀπορήσας καὶ τὰς χρυσᾶς ἐκείνας πλατάνους , ἃς ὁ φιλόσοσος κατεσκεύασε Λέων , ὡς ἄνωθεν ἔφημεν , ἐν αἱς στρουΟρὸ καθήμενοι διὰ μηχανῆς ἐκελάδουν , ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς λέοντας , ἃ πρὸς ἔκπληξιν τῶν ἐθνῶν μεμηχάνηται ( καὶ οὖτοι γὰρ ἔστιν ὅτε βρυχώμενοι ἐθαυ μάζοντο ) , κατακόψας ἀνάλωσεν . Ἐπὶ τούτοις οὖν ἡ Θεοδώρα πολλὰ παραινοῦσα τὸν Μιχαήλ τῶν βασιλείων ἔκπτωτος γίνεται · ὁ γὰρ ἐκ μητρὸς αὐτῷ θεῖος , ᾧ Βάρδας ὄνομα , πάντα καλῶς κινήσας καὶ παντοίως ὑπελθὼν αὐτὸν , τὴν μέν βασίλισσαν πίῤῥω γενέσθαι τῶν βασιλείων οἱκονομεῖ , ἑαυτὸν δὲ προχειρισθῆναι Καίσαρα . Ἔκτοτε οὐν πάντα ποιῶν ὡς ἀντάναξ οὐ διέλιπε , Πρὸς τούτοις δὲ καὶ παρανομίαν ἐτόλμα , υἱοῦ γνησίου γαμετῇ
Lemmas: κατεπείγω , Χωρὶς φύλαξ καί φρουρά , αὔγ-ασμα δορυφορέω , ἐπί μέσος ἐκεῖνος τρίοδος παροδεύω . καί τίς χρή πολύς λέγω ; ἐπί χείρων καθ´ ἕκαστος προκόπτω ζωή , καί κατ´ αὐτός λυττέω ὁ μυστήριον ὁ κακός . Βαλών γάρ εἰς κρατήρ δριμύς σίναπι ὁ ἁγιστεία ἐκεῖθεν τελέω ὁ μυστικός , παίζω ὁ τάλας ἐν οὖον παικτός καί γελάω ἐν ἀγέλαστος ὁ δείλαιος . ὁ μέντοι εοδώρα παραδίδωμι πρός αὐτός χρυσός κεντηνάριον ϛυʹ καί ἀργύριον ὡσεί γε . Ἀλ ὁ Μιχαήλ τρεῖς καί μόνος τελευτή ἀφίημι , κρατέω ἔτος ια´ μετά ὁ Θεοδώρα διάζευξις · περί γάρ μέθη καί ἱπποδρομία κατάγω . τοσοῦτος δέ ὁ τοιοῦτος ἐξέχω θέατρον ὡς αὐτός μέν φορέω ὁ πένω καί ἱππηλατέω , ὁ δέ λογοθέτης ὁ Πράσινος , καί ποτός γοῦν τουιππικος ἐνίστημι ἀγών ὁ ὁ δρόμος πρωτονοτάριος ἐφίστημι λέγω ὅτι ἐν ὁ Μελάγγειος , ὅστις Μελάγυνα ἰδιωτικός λένω Σαρακηνός προσβάλλω · καί ὁ βασιλεύς , « ἐν τοιοῦτος ἐγώ , » φημί , « ἀγών , καί ὁ μέσος εὐώνυμος καθίστημι σπεύδω , αὐτός , μάταιος , περί Σαρακηνός ἐπιδρομή ἀγγελία ἐπάγω ἐγώ ; » τοιοῦτος ὀν ὁ Μιχαήλ ασχολούμαι ὁ βασιλικός κενόω ὡς εἴρω , θησαυρός · καί αὐτός γάρ ὁ Ἡνίοχοι παῖς ἐκ ὁ ἱερός κολυμβήθρα ἀναλαμβάνω δίδωμι ἕκαστος αὐτός ἀνά χρυσίον λίτρα ῥεῖα . πρός ὁ ἄλλος καί οὗτος ὁ ὁ Μιχαήλ ἀβελτηρία παρίστημι . ἀπό Ταρσός μέχρι καί αὐτός ὁ Παλάτιον φρυκτός κατά τις τόπος ἀναφλέγω κατά διάδοσις ὁ ὁ Σαρακηνός ἐπιδρομή προμηνύω . ἡνιοχεία οὖν τελωμένης κατά γε ὁ ἐν ὁ στενός ὁ μεγαλομάρτυ ρος ναός Μάμαντος , καί ὁ Βένετος ἐνδύω ὁ βασιλεύς αὐτός , ἀγγελία γίγνομαι ἀπό γε ὁ κατά ὁ Φάρος φρυκτός . ἀνία γοῦν ἐπί οὗτος συνέχω ὁ βασιλεύς ἐκ μέσος ποιέω ὁ θαυμαστός ἐκεῖνος φρυκτός , ὡς μηκέτι τοιοῦτος ἀγγελία ὁ θεατός δειλαίνω ὁ θέατρον καταλύω Φτου ὁ Μιχαήλ χρῆμα ἀπορέω καί ὁ χρύσεος ἐκεῖνος πλάτανος , ὅς ὁ φιλόσοσος κατασκευάζω Λέων , ὡς ἄνωθεν φημί , ἐν ὁς στρουορος κάθημαι διά μηχανή κελαδέω , ὡσαύτως δέ καί ὁ λέων , ὁ πρός ἔκπληξις ὁ ἔθνος μηχανάομαι ( καί οὗτος γάρ εἰμί ὅτε βρυχάομαι ἐθαυ μαζάω ) , κατακόπτω ἀναλίσκω . ἐπί οὗτος οὖν ὁ Θεοδώρα πολύς παραινέω ὁ Μιχαήλ ὁ βασίλειος ἔκπτωτος γίγνομαι · ὁ γάρ ἐκ μήτηρ αὐτός θεῖος , ὅς Βάρδας ὄνομα , πᾶς καλῶς κινέω καί παντοῖος ὑπέρχομαι αὐτός , ὁ μέν βασίλισσα πίῤῥω γίγνομαι ὁ βασίλειος οἰκονομέω , ἑαυτοῦ δέ προχειρίζω Καῖσαρ . ἔκτοτε ὀν πᾶς ποιέω ὡς ἀντανάγω οὖον διαλείπω , πρός οὗτος δέ καί παρανομία τολμάω , υἱός γνήσιος γαμετή