cogPG.PG158 496
τούτοις τὴν ἦτταν ὁμολογεῖν , καὶ μετὰ τοῦ θείου λέγειν Δαβίδ · ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἡμῶν · ἐκραταιώθη , οὐ μὴ δυνάμεθα πρὸς αὐτήν . Τοῖς γὰρ ἐν Χριστῷ κοιμηθεῖσιν ἀγίοις μεταδέδοται καὶ ὑπερφυῆ τὰ χαρίσματα · καὶ δεομένων γὰρ ἡμῶν ἐπακούουσι , καὶ θλιβομένοις ἐφίστανται παρηγορίας ἕνεκεν , ὡς ἄνωθεν εἴρηται . Ἐὰν γὰρ οἱ κατ´ ἐμὲ ῥαθύμως τὸν βίον ἀνύσαντες τῶν δι´ αὐτοὺς ἐνταῦθα τελουμένων εὐποιιῶν ἐπαισθάνωνται , ὡς ἐκ τῶν ἱερῶν Γραφῶν διδασκόμεθα , πολλῷ μᾶλλον οἱ ἐν αὐτῶ τῷ Χριστῷ τῷ χρεῶν λειτουργήσαντες . Ἔνθεν ποῦ καὶ ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἐν τῷ πρὸς τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ἐπιταφίῳ λόγῳ καὶ τάδε πρὸς τοῖς ἄλλοις ἔλεγεν · Δέδεξο τὸν παρόντα λόγον , ὧ μακαρία · καὶ τοῦτο γὰρ ἐδωρήσατο τοῖς κατὰ σὲ ὁ Θεὸς , τὸ τῶν τοιούτων αἰσθάνεσθαι . ιαʹ . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , πόθεν ἡμεῖς ὁρμώμενοι τοιαύτης ἀποστεροῦμεν χάριτος τὰς ἀπελθούσας τῶν ἀγίων ψυχάς ; καὶ ταῦτα τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων Πέτρου λέγοντος , ὅτι Ἀγαθὰ τοῖς ἀνθρώποις ὁ Θεὸς ἐχαρίσατο , εἰς ἄ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Εἰ γὰρ καὶ περί τινων ἀγίων ἔτι τῷ βίῳ τούτῳ περιόντων ἠκούσαμεν , ὅτι δι´ εὐχῆς αὐτῶν καί τινας ἐν ἀσεβείᾳ τὸν βίον καταλύσαντας αἰωνιζούσης κολάσεως ἠλευβερώθησαν , τί τὸ κωλύον μὴ καὶ τὸν βίον ἀλλάξαντας , καὶ τοῦ Θεοῦ δῆθεν ἐγγύτερον γεγονότας , τὰ αὐτὰ τοῖς προλαβοῦσι ποιεῖν , καὶ τὴν αὐτὴν ἔχειν ἐνέργειάν τε καὶ δύναμιν , ἵνα μὴ λέγω πολλῷ μείζονα , διά γε τὴν τῆς σαρκὸς ταύτης ἀπόθεσιν ; Μὴ οὐ ἀντιπίπτωμεν ταῖς πατρικαῖς παραδόσεσι , μηδὲ πως ἔχοιεν αὔται περιεργαζώμεθα · ἐγράφη γὰρ ταῦτα οὐν ἵνα πολυπραγμονῶμεν , ἀλλ´ ἵνα πιστεύωμεν , καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν αἰώνιον ἔχοιμεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ὧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν . ΕΡΙΘΤΟΙΑ ΧΙΧ . Ὃτι μὲν οὐ οὐ χρὴ κατά τι διστάζειν ἐπὶ ταῖς γινομέναις εὐποιίαις παρὰ τινῶν , χάριν μὲν εὐσεβῶν , ἀμαρτωλῶν δὲ , πειθέτωσαν ἡμᾶς πρὸ τῶν ἄλλων οἱ μαθηταὶ Χριστοῦ καὶ ἀπόστολοι , τρίτα , Ἐννατα καὶ τεσσαρακοστὰ , ναὶ μὴν , καὶ ἐνιαύσια τελεῖσθαι κοινῶς ἐπὶ τοῖς τεθνεῶσι διαταξάμενοι . Εἰ γὰρ ὁ Νυσοαεὺς θεῖος Γρηγόριος , τοῖς ἱεροῖς ἀπο στόλοις ἐπόμενος οὔτως εὔρηται λέγων , Οὐδὲν ἀλογίστως οὐδὲ ἀκερδῶς ἀπὸ τῶν τοῦ Χριστοῦ μαθητῶν παραδίδοται , ἀλλὰ τὸ πρᾶγμα πάντως ἐπωφελὲς . τὸ μνήμην ποιεῖν ἐπὶ τῆς θείας μυσταγωγίας τῶν πιστῶν κεκοιμημένων · πολλῷ μᾶλλον ἡμᾶς ἀλογοπραγήτως ἕπεσθαι χρή . Εἰ γὰρ , καθάπερ εἰρήκαμεν , ὑπὲρ τῶν ἐν ἀμαρτίαις ἀποθανόντων θυσίαν προσάγειν οὐκ ἀποκλειόμεθα , καὶ ὁ μέγας Ρασίλειος ἐν τῇ τρίτῃ εὐχῇ τῇ λεγομένῃ κατὰ τὴν
Lemmas: οὗτος ὁ ασσα ὁμολογέω , καί μετά ὁ θεῖον λέγω Δαβίδ · θαυμαστόω ὁ γνῶσις σύ ἐκ ἐγώ · κραταιόω , οὖον μή δύναμαι πρός αὐτός . ὁ γάρ ἐν Χριστός κοιμάω ἀγάω μεταδίδωμι καί ὑπερφυής ὁ χάρισμα · καί δήω γάρ ἐγώ ἐπακούω , καί θλίβω ἐφίστημι Παρηγορίας ἕνεκα , ὡς ἄνωθεν εἴρω . ἐάν γάρ ὁ κατ´ ἐγώ ῥάθυμος ὁ βίος ἀνύω ὁ δις αὐτός ἐνταῦθα τελέω εὐποιία ἐπαισθάνομαι , ὡς ἐκ ὁ ἱερός Γραφής διδάσκω , πολύς μᾶλλον ὁ ἐν αὐτός ὁ Χριστός ὁ χρέος λειτουργέω . ἔνθεν ποῦ καί ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ἐν ὁ πρός ὁ ἀδελφή αὐτός ἐπιτάφιος λόγος καί ὅδε πρός ὁ ἄλλος λέγω · δέχομαι ὁ πάρειμι λόγος , ἵημι μακάριος · καί οὗτος γάρ δωρέω ὁ κατά σύ ὁ θεός , ὁ ὁ τοιοῦτος αἰσθάνομαι . ἰά . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , πόθεν ἐγώ ὁρμάω τοιοῦτος ἀποστερέω χάρις ὁ ἀπέρχομαι ὁ Ἀγίων Ψυχή ; καί οὗτος ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος Πέτρος λέγω , ὅτι ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός χαρίζομαι , εἰς ὅς ἐπιθυμέω ἄγγελος παρακύπτω . καί τίς χρή πολύς λέγω ; εἰμί γάρ καί περί τίνω Ἀγίων ἔτι ὁ βίος οὗτος περίειμι ἀκούω , ὅτι δις εὐχή αὐτός καί τις ἐν ἀσέβεια ὁ βίος καταλύω αἰωνίζω κόλασις ἠλευβερώθησαν , τίς ὁ κωλύω μή καί ὁ βίος ἀλλάσσω , καί ὁ Θεός δῆθεν ἐγγύς γίγνομαι , ὁ αὐτός ὁ προλαμβάνω ποιέω , καί ὁ αὐτός ἔχω ἐνέργεια τε καί δύναμις , ἵνα μή λέγω πολύς μείζων , διά γε ὁ ὁ σάρξ οὗτος ἀπόθεσις ; μή οὖον ἀντιπίπτω ὁ πατρικός παράδοσις , μηδέ πως ἔχω οὗτος περιεργάζω · γράφω γάρ οὗτος ὀν ἵνα πολυπραγμονέω , ἀλ ἵνα πιστεύω , καί ἵνα πιστεύω ζωή αἰώνιος ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ἵημι ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . ΟΤ ΧΙΧ . ὅτι μέν οὖον οὖον χρή κατά τίς διστάζω ἐπί ὁ γίγνομαι εὐποιΐα παρά τις , χάρις μέν εὐσεβής , ἁμαρτωλός δέ , πείθω ἐγώ πρό ὁ ἄλλος ὁ μαθητής Χριστός καί ἀπόστολος , τρίτος , ἐννάτη καί τεσσαρακοστός , ναί μήv , καί ἐνιαύσιος τελέω κοινῶς ἐπί ὁ θνῄσκω διατάσσω . εἰμί γάρ ὁ Νυσοαεὺς θεῖος Γρηγόριος , ὁ ἱερός ἀπος στόλος ἔπω οὔτως εὑρίσκω λέγω , οὐδείς ἀλογίστως οὐδέ ἀκερδῶς ἀπό ὁ ὁ Χριστός μαθητής παραδίδωμι , ἀλλά ὁ πρᾶγμα πάντως ἐπωφελής . ὁ μνήμη ποιέω ἐπί ὁ θεῖος μυσταγωγία ὁ πιστός κοιμάω · πολύς μᾶλλον ἐγώ ἀλογοπραγήτως ἕπω χρή . εἰμί γάρ , καθάπερ εἴρω , ὑπέρ ὁ ἐν ἁμαρτία ἀποθνῄσκω θυσία προσάγω οὐ ἀποκλείω , καί ὁ μέγας Ρασίλειος ἐν ὁ τρίτος εὐχή ὁ λέγω κατά ὁ