cogPG.PG158 379
ὕπνον , ἱδρῶτα καὶ ὄσα ἄλλα μετὰ τὴν παράβασιν εἰς τὸν ἀνθρώπινον βίον εἰσήλθοσαν , οὐκ ἀπηξίωσεν ἀναδέξασθαι . Τίνος ἕνεκεν ; Ἵνα ταῦτα πάντα τῷ πυρὶ τῆς θεότητος ἀναχωνεύσας ἐκκαθάρῃ τὸν ἄνθρωπον καὶ ἀποκαταστήσῃ πάλιν εἰς τὸ ἀρχαῖον τῆς ἀφθαρσίας καὶ ἀῤῥευσίας καὶ ἀθανασίας ἀξίωμα . Διὸ δὴ καὶ σαρκούμενος οὐκ ηὐδόκησε τὸ σῶμα φορῆσαι τοῦ πρώτου Ἀδάμ · ἐκεῖνο γὰρ ἄφθαρτον ὢν , ὡς ὁ διαληφθεὶς θεῖος ἀνὴρ , ἰατρείας οὐκ ἔχρηζε . Διὸ δὴ τὸ νοσῆσαν ἀνέλαβε καὶ παραΚτραπέν μου σαρκίον , ἵνα θεραπεύσῃ αὐτὸ καὶ ἀπαλλάξῃ παθῶν οἷς ὑπέπεσε μετὰ ἁμαρτίαν ὁ ἄνθρωπος · καὶ ἵνα ῥεύσαντας ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ εὖ εἶναι διὰ κακίαν , ὡς ὁ Θεολόγος φησὶ θεῖος Γρηγόριος , πρὸς αὐτὸ πάλιν ἐπαναγάγῃ διὰ σαρκώσεως . Χρηματίζει τοίνυν , ὡς εἴρηται , καθ´ ἡμᾶς ἄνθρωπος , ποιεῖ τε πάντα καὶ πάσχει διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν ὅσα τοῖς ἱεροῖς Εὐαγγελίοις διείληπται · τελευταῖον σταυρῷ προσηλοῦται , θανατοῦται , ταφῆς . ἀξιοῦται κατὰ νόμον Ἰουδαϊκόν . Εἶτα τί γυμνὸς ἐκ τάφου ἐγείρεται καταλιπὼν ἐκεῖ τὰ ἐντάφια · Τοῦτο δὲ πάντωἐποίησε , δεῖξαι θέλων ὅτι τὸ πανάγιον αὐτοῦ σῶμα μετεστοιχειώθη πρός γε τὸ ἄφθαρτον καὶ ἀθάνατον , καὶ ὅτι τοιοῦτον ἐγένετο ὁποῖον ἦν ἀπ´ ἀρχῆς τὸ σῶμα τοῦ Ἀδὰμ , ἡνίκα δηλαδὴ γυμνὸν ὢν ἐπικαλύμματος οἷου δή τινος οὐκ ἦν ἐνδεὲς , ἐπειδὴ τῆς κατὰ χάριν ἀθανασίας οὐκ ἀμοιροῦν . Οὕτω μὲν οὖν ὁσιώτατε , καὶ τὸ σῶμα τὸ Κυριακὸν , ἐπειδὴ φθορᾷ πρὸ τοῦ πάθους ὑπέκειτο , σκέπης ἐξ ἀνάγκης τῆς ἀπὸ τῶν ἀμφίων ἐδέετο . Μετὰ δὲ τὸ πάθος καὶ τὴν ἔγερσιν ἄφθαρτον γεγονὸς οὐκέπι σκέ πης οἵας δή τινος ἔχρηζε . Μετεστοιχειώθη δὲ καὶ ἅφθαρτον , ὡς εἴρηται , γέγονε διὰ τῆς ἐνοικούσης αὐτῷ τοῦ Λόγου θεότητος , ἵνα καὶ πᾶσα τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις ἀφθαρσίας ἐκεῖθεν μετάσχῃ καὶ πρὸς τὸ ἀρχαῖον ἐπανέλθῃ τῆς ἀθανασίας ἀξίωμα . Καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , εἰ μὴ συντριβέντα διὰ τῆς ἁμαρτίας τὸν ἄνθρωπον ἀνακαινίσαι καὶ αὖθις ἤθελε καὶ ἀποκαταστῆσαι τοιοῦτον ὁποῖον ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , τί ἄλλο λοιπὸν ἦν τὸ καταναγκάσαν αὐτὸν γενέσθαι καθ´ ἡμᾶς ἄνθρωπον , ποιῆσαί τε πάντα καὶ παθεῖν ὅσαπερ ὁ εὐαγγελικὸς ἐδίδαξε λόγος ἡμᾶς ; Οὐκοῦν ἄφες αὐτούς . Ὅρα γὰρ ὅτι καὶ ὁ Θεολόγος Γρηγόριος αὐτὸ ταῦτο παρίστησι διεξιὼν οὑτωσὶ · Κεφάλαιον ἑν τῶν xριστοῦ μυστηρίων ἡ ἐμὴ τελείωσις , καὶ ἀνά πλασις , καὶ πρός τὸν πρῶτον Ἀδὰμ ἐπάνοδος . εἴπερ οὖν , ὀσιώτατε , διὰ σαρκὸς ἐλήλυθε πρὸς ἡμᾶς ὰ Θεὸς ὅπως ἀναπλάσῃ συντριβέντα τὸν ἄνθρωπον , καὶ ὅπως αὐτὸν ἀνακαινίσῃ πὰλαιωθέντα τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ ὅπως αὐτὸν ἀναγάγῃ πρὸς τὸ ἀρχαῖον ἀξίωμα , τὸ ἀθάτατον ἐκεῖνο δηλαδὴ καὶ ἀνόλεθρον , ὡς ὁ λόγος ἄνω διείληφε , σφάλλουσι λοιπὸν οἱ δογματίζον τες οἴκοθεν ἕτερα καὶ μὴ τὸ τῆς Ἐκκλησίας δόγμα ὁρθοδόξῳ στοιχοῦντες φρονήματι . Οὐκοῦν ἄφες αὐτοὺς ,
Lemmas: ὕπνος , ἱδρώς καί ὅσος ἄλλος μετά ὁ παράβασις εἰς ὁ ἀνθρώπινος βίος εἰσέρχομαι , οὐ ἀπαξιόω ἀναδέχομαι . τίς ἕνεκα ; ἵνα οὗτος πᾶς ὁ πῦρ ὁ θεότης ἀναχωνεύω ἐκκαθαίρω ὁ ἄνθρωπος καί ἀποκαθίστημι πάλιν εἰς ὁ ἀρχαῖος ὁ ἀφθαρσία καί ἀῤῥευσίας καί ἀθανασία ἀξίωμα . Διὸ δή καί σαρκόω οὐ εὐδοκέω ὁ σῶμα φορέω ὁ πρῶτος Ἀδάμ · ἐκεῖνος γάρ ἄφθαρτος εἰμί , ὡς ὁ διαλαμβάνω θεῖος ἀνήρ , ἰατρεία οὐ χρήζω . Διὸ δή ὁ νοσέω ἀναλαμβάνω καί παραΚτραπέν ἐγώ σαρκίον , ἵνα θεραπεύω αὐτός καί ἀπαλλάσσω πάθος ὅς ὑποπίπτω μετά ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος · καί ἵνα ῥέω ἐγώ ἀπό ὁ εὕω εἰμί διά κακία , ὡς ὁ Θεολόγος φημί θεῖος Γρηγόριος , πρός αὐτός πάλιν ἐπανάγω διά σάρκωσις . χρηματίζω τοίνυν , ὡς εἴρω , καθ´ ἐγώ ἄνθρωπος , ποιέω τε πᾶς καί πάσχω διά ὁ σωτηρία ἐγώ ὅσος ὁ ἱερός Εὐαγγέλιος διαλαμβάνω · τελευταῖος σταυρός προσηλόω , θανατόω , ταφή . ἀξιόω κατά νόμος Ἰουδαϊκός . εἶτα τίς γυμνός ἐκ τάφος ἐγείρω καταλείπω ἐκεῖ ὁ ἐντάφιος · οὗτος δέ παντωεποιαειδω , δείκνυμι ἐθέλω ὅτι ὁ πανάγιος αὐτός σῶμα μεταστοιχειόω πρός γε ὁ ἄφθαρτος καί ἀθάνατος , καί ὅτι τοιοῦτος γίγνομαι ὁποῖος εἰμί ἀπ´ ἀρχή ὁ σῶμα ὁ Ἀδάμ , ἡνίκα δηλαδή γυμνός εἰμί ἐπικάλυμμα οἶος δή τις οὐ εἰμί ἐνδεής , ἐπεί ὁ κατά χάρις ἀθανασία οὐ ἀμοιρέω . οὕτως μέν οὖν ὅσιος , καί ὁ σῶμα ὁ κυριακός , ἐπεί φθορά πρό ὁ πάθος ὑπόκειμαι , σκέπη ἐκ ἀνάγκη ὁ ἀπό ὁ Ἀμφίων δήω . μετά δέ ὁ πάθος καί ὁ ἔγερσις ἄφθαρτος γίγνομαι οὐκέπι σκῶ Πης οἷος δή τις χρήζω . μετεστοιχειωθεω δέ καί ἄφθαρτος , ὡς εἴρω , γίγνομαι διά ὁ ἐνοικέω αὐτός ὁ Λόγος θεότης , ἵνα καί πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις ἀφθαρσία ἐκεῖθεν μετέχω καί πρός ὁ ἀρχαῖος ἐπανέρχομαι ὁ ἀθανασία ἀξίωμα . καί γάρ εἰμί μή οὗτος εἰμί , εἰμί μή συντρίβω διά ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἀνακαινίζω καί αὖθις ἐθέλω καί ἀποκαθίστημι τοιοῦτος ὁποῖος εἰμί ἀπ´ ἀρχή , τίς ἄλλος λοιπός εἰμί ὁ καταναγκάζω αὐτός γίγνομαι καθ´ ἐγώ ἄνθρωπος , ποιέω τε πᾶς καί πάσχω ὅσος ὁ εὐαγγελικός διδάσκω λόγος ἐγώ ; οὐκοῦν ἀφίημι αὐτός . Ὅρας γάρ ὅτι καί ὁ Θεολόγος Γρηγόριος αὐτός ταῦτο παρίστημι διέξειμι οὑτωσί · κεφάλαιος ἑν ὁ ὁριστός μυστήριον ὁ ἐμός τελείωσις , καί ἀνά πλάσις , καί πρός ὁ πρῶτος Ἀδάμ Ἐπάνοδος . εἴπερ οὖν , ὄσιος , διά σάρξ ἔρχομαι πρός ἐγώ ά θεός ὅπως ἀναπολάζω συντρίβω ὁ ἄνθρωπος , καί ὅπως αὐτός ανακαίνιση πὰλαιωθέντα ὁ ἁμαρτία , καί ὅπως αὐτός ἀνάγω πρός ὁ ἀρχαῖος ἀξίωμα , ὁ ἀθάτατον ἐκεῖνος δηλαδή καί ἀνόλεθρος , ὡς ὁ λόγος ἄνω διαλαμβάνω , σφάλλω λοιπός ὁ δογματίζω αἱρέω οἴκοθεν ἕτερος καί μή ὁ ὁ ἐκκλησία δόγμα ὀρθόδοξος στοιχέω φρόνημα . οὐκοῦν ἀφίημι αὐτός ,