cogPG.PG158 240
οὖν πρὸς οὓς συνεφώνησε παραδοῦναι τὸν Κύριον . εηηρείι Βυοοοο αῖνι , οὐ φει πο εεει . » ΟΠΙΩΟΙΠ ἰΡΕἰΑ ἐαΙηκΙΙμα Καὶ ὁ μὲν Κύριος τὰ τελευταῖα τοῖς μαθηταῖς διατίθεται · εἶθ´ οὕτως εἰς τόπον ἐρχεται ὃν ἤδει καὶ ὁ προδότης , ὃς αὐτίκα καὶ λαβὼν τὴν - σπεῖραν ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων ὑπηρέτας ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων . Ἐπερωτᾷ λοιπὸν αὐτούς · πίπτουσι χαμαί . Ἀποκόπτει τὸ ὡτίον τοῦ Μάλχου ὁ Πέτρος , εἰ καὶ τὴν αὐτοῦ κεφαλὴν ἀποτεμεῖν οὐκ ἴσχυσε · τοῦτο καὶ γὰρ ἦν αὐτῷ τὸ σπουδαζόμενον . Τότε δὴ τότε καὶ πρὸς αὐτὸν ἔφη ὁ Κύριος · « Ἡ δοκεῖ σοι ὅτι οὐ δύναμαι ἄρτι παρακαλέσαι τὸν Πατέρα μου , καὶ παραστήσει μοι πλείους ἢ ὃώδεκα λεγεῶνας ἀγγέλων ; πῶς οὖν πληρωθῶσιν αἱ Γραφαί , ὅτι οὕτως δεῖ γενέσθαι · » Ταῦτα δὲ τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν ὁ Σωτὴρ , ἐκφοβῶν αὐτοὺς καὶ πείθων ἐντεῦθεν μηδέν τι τῶν γινομένων πολυπραγμονεῖν . Εἰ γὰρ ταῖς Γραφαῖς , φησί , τοῦτο δοκεῖ , τὸ καθεῖν ἐμὲ δηλονότι , πῶς ὑμεῖς ἑναντῖοῦσθε μαχαίραις χρώμενοι ; τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέ μοι ὁ Πατὴρ , οὐ μ πίω αὐτό ; αήσαντες οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπήγαγον πρὸς Ἄνναν πρῶτον , κἀκεῖσε κρίνεται . Περὶ τῆς αὐτοῦ διδαχῆς καὶ τῶν μαθητῶν ἐρωτᾶται . Ἀποκρίνεται ὡ - εἰκῶς ῥάπισμα δέχεται , καί φησιν · « Εἰ μὲν κακῶς ἐλάλησα , » καὶ τὰ ἑξῆς . Ἐκεῖθεν οὖν ἄγεται πρὸς Καῖάφαν , ἔπειτα πρὸς Πιλάτον πρωας οὔσης · πρὶν ἢ μὲν ἀλέκτορα φωνῆσαι πρὸς Καῖάφαν ἄγεται , πρωῒ δὲ πρὸς Πιλάτον . Δείκνυσιν ὁ εὐαγγελιστὴς ὅτι τὸ ἥμισυ τῆς νυκτὸς ἅπαν ὑπὸ Καϊάφα ἐρωτώμενος οὐδὲν ἐξηλέγχετο , διὸ καὶ παρέπεμψεν αὐτὸν τῳ Πιλάτῳ . Καὶ ὁ μὲν Μάρκος περὶ της ἀλεκτοροφωνίας διεξιὼν οὕτω φησίν · « Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι δὶς , τρὶς ἀπαρνήσῃ με»τε γὰρ ἅπαξ ἠρνήσατο , ἐφώνησεν ὁ ἀλεκτρυὼν τὸ πρῶτον , ὅτε δὲ τρίτον ἡρνήσστο , τὸ δεύτερον ἐφώνησεν ) , ἀκριβέστερον ἐξηγούμενος τὴν τοῦ Πέτρου ἀσθένειαν , παρ´ αὐτοῦ τοῦ διδασκάλου μαθὼν , ὅτι καὶ φοιτητὴς ἐκείνου ἦν . Ὁ δὲ Ματθαῖος εἰπὼν ὅτι « Πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι τρὶς ἀπαρνήσῃ με , » τὴν ὄλην ἀλεκτοροφωνίαν ἐνέφηνε , τοῦτ´ ἔστι τὴν πρώτην , ἥτις διὰ διαφόρων ἐκφωνήσεων γίνεται , ὥσπερ οὗν καὶ ἡ δευπέβα ἀλεκτοροφωνία καὶ ἡ τρίτη . Πρὶν οὖν ἀλέκτορα φωνῆσαι , ὁ Ματθαῖος εἰπών , τρὶς ἀπαρνήσῃ με , τοῦτο ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὅτι Καὶ πρὸ τοῦ φθάσαι τὴν πρώτην παρελθεῖν ἀλεκτοροφωνίαν τρὶς ἀπαρνήσῃ με . Μετὰ μέντοι τὸ κριθῆναι τὸν Κύριον ὑπὸ τοῦ Πιλάτου μαστίζεται τὸν νῶτον λώροις πλεκτοῖς · τοιοῦτον καὶ γὰρ τὸ φραγγέλλιον . Εἶθ´ οὕτως εἰς τὸ σταυρωθῆναι παραδίδοται . Ταῦτα δὲ πάντα πεποίηκεν ἡ ἄκαιρος ἀνανδρία τοῦ Πιλάτου · τοὺς γὰρ Ἰουδαίους
Lemmas: οὖν πρός ὅς συμφωνέω παραδίδωμι ὁ κύριος . εηηρείι Βυοοοο Αϊνί , οὖον φεῖ ἀπό εἰμί . » ΟΠ ἵρεια ἐαΙηκΙΙμα καί ὁ μέν Κύριος ὁ τελευταῖος ὁ μαθητής διατίθημι · ἔρχομαι οὕτως εἰς τόπος ἔρχομαι ὅς ἦδος καί ὁ προδότης , ὅς αὐτίκα καί λαμβάνω ὁ - σπείρω ἐκ ὁ ἀρχιερεύς καί Φαρισαῖος ὑπηρέτης ἔρχομαι ἐκεῖ μετά φαίνω καί λαμπάς . ἐπερωτάω λοιπός αὐτός · πίπτω χαμαί . ἀποκόπτω ὁ ὠτίον ὁ Μάλχος ὁ Πέτρος , εἰμί καί ὁ αὐτός κεφαλή ἀποτέμνω οὐ ἰσχύω · οὗτος καί γάρ εἰμί αὐτός ὁ σπουδάζω . τότε δή τότε καί πρός αὐτός φημί ὁ Κύριος · « ὁ δοκέω σύ ὅτι οὖον δύναμαι ἄρτι παρακαλέω ὁ πατήρ ἐγώ , καί παρίστημι ἐγώ πλείων ἢ ὁράω λεγεών ἄγγελος ; πῶς οὖν πληρόω ὁ γραφή , ὅτι οὕτως δεῖ γίγνομαι · » οὗτος δέ ὁ μαθητής λέγω ὁ Σωτήρ , ἐκφοβέω αὐτός καί πείθω ἐντεῦθεν μηδείς τίς ὁ γίγνομαι πολυπραγμονέω . εἰμί γάρ ὁ γραφή , φημί , οὗτος δοκέω , ὁ κάθω ἐγώ δηλονότι , πῶς σύ ἐναντιόομαι μάχαιρα χράω ; ὁ ποτήριον ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , οὖον μ πίνω αὐτός ; αήσαντες οὖν ὁ Ἰησοῦς ἀπάγω πρός Ἄννα πρῶτος , κἀκεῖσε κρίνω . περι ὁ αὐτός διδαχή καί ὁ μαθητής ἐρωτάω . ἀποκρίνω εἰμί - ἵημι ῥάπισμα δέχομαι , καί φημί · « εἰμί μέν κακῶς λαλέω , » καί ὁ ἑξῆς . ἐκεῖθεν οὖν ἄγω πρός Καϊάφας , ἔπειτα πρός Πιλᾶτος πρωή εἰμί · πρίν ἢ μέν ἀλέκτωρ φωνέω πρός Καϊάφας ἄγω , πρωΐ δέ πρός Πιλᾶτος . δείκνυμι ὁ εὐαγγελιστής ὅτι ὁ ἥμισυς ὁ νύξ ἅπας ὑπό Καϊάφας ἐρωτάω οὐδείς ἐξελέγχω , διό καί παραπέμπω αὐτός ὁ Πιλᾶτος . καί ὁ μέν Μάρκος περί ὁ ἀλεκτοροφωνία διέξειμι οὗτος φημί · « πρίν ἀλέκτωρ φωνέω δίς , τρίς ἀπαρνέομαι μέτειμι γάρ ἅπαξ ἀρνέομαι , φωνέω ὁ ἀλεκτρυών ὁ πρῶτος , ὅτε δέ τρίτος ἡρνήσστο , ὁ δύο φωνέω ) , ἀκριβής ἐξηγέομαι ὁ ὁ Πέτρος ἀσθένεια , παρ´ αὐτός ὁ διδάσκαλος μανθάνω , ὅτι καί φοιτητής ἐκεῖνος εἰμί . ὁ δέ Ματθαῖος εἶπον ὅτι « πρίν ἀλέκτωρ φωνέω τρίς ἀπαρνέομαι ἐγώ , » ὁ ὄλη ἀλεκτοροφωνία ἐμφαίνω , τοῦτος εἰμί ὁ πρῶτος , ὅστις διά διάφορος ἐκφώνησις γίγνομαι , ὥσπερ ἐν καί ὁ δευπέβα ἀλεκτοροφωνία καί ὁ τρίτος . πρίν οὖν ἀλέκτωρ φωνέω , ὁ Ματθαῖος εἶπον , τρίς ἀπαρνέομαι ἐγώ , οὗτος ὡσανεί λέγω , ὅτι καί πρό ὁ φθάνω ὁ πρῶτος παρέρχομαι ἀλεκτοροφωνία τρίς ἀπαρνέομαι ἐγώ . μετά μέντοι ὁ κρίνω ὁ κύριος ὑπό ὁ Πιλᾶτος μαστίζω ὁ νῶτον λῶρος πλεκτός · τοιοῦτος καί γάρ ὁ φραγγέλλιον . Εἴθε οὕτως εἰς ὁ σταυρόω παραδίδωμι . οὗτος δέ πᾶς ποιέω ὁ ἄκαιρος ἀνανδρία ὁ Πιλᾶτος · ὁ γάρ Ἰουδαῖος