cogPG.PG158 318
τὴν χειροθεσίαν ποιήσασθαι . ὅθεν καὶ ψόγος οὐχ ὁ τυχὼν προσετρίβη οὐ τῷ προτρίψαντι καὶ χειροτονήσαντι μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτῷ τῷ χειροτονηθέντι ὡς καταδεξαμένῳ τὴν ἀκανόνιστον χειροθισίαν . Ῥωμανὸς δὲ ὁ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου υἱὸς πελεωτέρας ἤδη ἁψάμενος ἡλικίας , καὶ μὴ φέρων ὁρᾷν τὰ πράγματα ὑπὸ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ διοικούμενα , φαρμάκῳ τοῦτον ἐκποδὼν ποιήσασθαι ἐβουλεύσατο , κἂν τὸ ἐγχείρημα πέρας οὐκ ἔλαβε · τὸν γὰρ δηλητηριῶδες φάρμακον περιτραπὲν καὶ τύχη τινὶ χυθὲν διὰ τὴν ὀλιγότητα θανατῶσαι τοῦτον οὐκ ἴσχυσεν . Ἐγκοτῶν μὲν οὗν τῷ πατριάρχῃ καὶ τὴν αὐτοῦ καθαίρεσιν φανταζόμενος τελευτᾷ . Πρὸ δέ τινων ἡμερῶν τῆς αὐτοῦ τελευτῆς ἐπί τινα χρόνον συχνὸν ἑαπέρας καταλαμβανούσης λίθοι ἄνωθεν καταφερόμενοι καὶ ἐντὸς τῶν αὐτοῦ διαιτημάτων . σύν πολλῷ ῥοίζῳ πίπτοντες ἐξαισίους ἀπετέλουν κτύπους . Πολλὰ δὲ συντηρήσας οὐκ ἐπέγνω πόθεν οὶ λίθοι καὶ παρὰ τίνος ἐβάλλοντο · ἐκ θείας γὰρ , ὡς ἔοικεν , οὺτοι ὀργῆς Διαδέχεται τοίνυν αὐτὸν Ῥωμανὸς ὁ υἱὸς αὐτοῦ , κρατήσας ἔτη τρία . Καὶ τὴν μὲν ἐξουσίαν πᾶσαν Ἰωσὴφ ἀνατίθησι τῷ πραιποσίτῳ , αὐτὸς δὲ μετὰ βεβήλων ἀνδραρίων συνδιῆγε καὶ τὰ χείριστα συνεπράττετο . Τοίνυν καὶ κληρικόν τινα ἐκτομὴν ὄντα , διά τινας ἀσέμνοος πράξεις ὑπὸ Κωνσταντίνου τοῦ βααιλέως ἀπειληθέντα καὶ μοναχικὸν ἀμφιασάμενον σχῆμα κἀντεῦθεν κρυπτόμενον , ὡς ἤδη ἐπελάβετο τῆς ἀρχῆς , τὸ μοναχικὸν μὲν αὐτὸν ἐκδιδύσκει ἀμφίον , καὶ τὸ τῶν κληρικῶν σχῆμα μετενδύσας τοῖς ἑαυτοῦ θαλαμηπόλοις κατέταξεν , Ὁ μέντοι Πολύευκτος ζήλου πλησθεὶς ἡνάγκαζε τὸν βασιλέα τοῦτον ἀπώσασθαι . Ὡς δὲ ἐκεῖνος ἀνθίστασο μὴ τὸ μοναχικὸν ἐπάγγελμα μετ´ εὐχῆς δέξααθαι , διὰ φόβον δὲ τοῦ βασιλέως , τούτου χάριν ἀφίαται . Νικηφόρον μὲν οὖν τὸν Φωκᾶν , δομέστικον τηνικαῦτα ὄντα τῶν σχολῶν καὶ πολλὰ τρόπαια στησάμενον κατὰ τῶν ἑῴων Σαρακηνῶν , καὶ κατʹ´ αὐπῶν
Lemmas: ὁ χειροθεσία ποιέω . ὅθεν καί ψόγος οὐ ὁ τυγχάνω προστρίβω οὖον ὁ προτρίβω καί χειροτονέω μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ χειροτονέω ὡς καταδέχομαι ὁ ἀκανόνιστος χειροθισίαν . Ῥωμανός δέ ὁ ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος υἱός πελεός ἤδη ἅπτω ἡλικία , καί μή φέρω ὁράω ὁ πρᾶγμα ὑπό ὁ πατήρ αὐτός διοικέω , φάρμακον οὗτος ἐκποδών ποιέω βουλεύω , κἀν ὁ ἐγχείρημα πέρας οὐ λαμβάνω · ὁ γάρ δηλητηριώδης φάρμακον περιτρέπω καί τύχη τις χέω διά ὁ ὀλιγότης θανατόω οὗτος οὐ ἰσχύω . ἐγκοτέω μέν ἐν ὁ πατριάρχης καί ὁ αὐτός καθαίρεσις φαντάζω τελευτάω . πρό δέ τίνω ἡμέρα ὁ αὐτός τελευτή ἐπί τις χρόνος συχνός ἀπεράω καταλαμβάνω λίθος ἄνωθεν καταφέρω καί ἐντός ὁ αὐτός διαίτημα . σῦς πολύς ῥοῖζος πίπτω ἐξαίσιος ἀποτελέω κτύπος . Πολύς δέ συντηρέω οὐ ἐπιγιγνώσκω πόθεν οἷ λίθος καί παρά τίς βάλλω · ἐκ θεῖος γάρ , ὡς ἔοικα , οὗτος ὀργή διαδέχομαι τοίνυν αὐτός Ῥωμανός ὁ υἱός αὐτός , κρατέω ἔτος τρεῖς . καί ὁ μέν ἐξουσία πᾶς Ἰωσήφ ἀνατίθημι ὁ πραιπόσιτος , αὐτός δέ μετά βέβηλος ἀνδράριον συνδιάγω καί ὁ κακός συμπράσσω . τοίνυν καί κληρικός τις ἐκτομή εἰμί , διά τις ἄσεμνος πρᾶξις ὑπό Κωνσταντῖνος ὁ βααιλαος ἀπειλέω2 καί μοναχικός ἀμφιάζω σχῆμα ἐντεῦθεν κρύπτω , ὡς ἤδη ἐπιλαμβάνω ὁ ἀρχή , ὁ μοναχικός μέν αὐτός ἐκδιδύσκω ἀμφίον , καί ὁ ὁ κληρικός σχῆμα μετενδύω ὁ ἑαυτοῦ θαλαμηπόλος κατατάσσω , ὁ μέντοι Πολύευκτος ζηλόω πίμπλημι ἀναγκάζω ὁ βασιλεύς οὗτος ἀπωθέω . ὡς δέ ἐκεῖνος ἀνθίστημι μή ὁ μοναχικός ἐπάγγελμα μετέ εὐχή δέχομαι , διά φόβος δέ ὁ βασιλεύς , οὗτος χάρις ἀφίημι . Νικηφόρος μέν οὖν ὁ Φωκᾶς , δομέστικος τηνικαῦτα εἰμί ὁ σχολή καί πολύς τρόπαιον ἵστημι κατά ὁ ἑῷος Σαρακηνός , καί κατʹ´ αὐπῶν