cogPG.PG158 76
τηνικαῦτα γὰρ ὑπὸ τοῦ νέφους , ὡς εἴπομεν , συμ . τιεζοένη τε καὶ ὡθουμένη κάτω ῥιπτεῖσθαι πάλιν ιάζεται . Ὁ δὲ ἕτερος ἀποτίκτεται κεραυνὸς τῶν ύ´ οΚαι . κω , Ἡ μὲν γὰρ ῥῆξις · ἡ ἀτεγάννησε , τοῦ νέφους βίᾳ σπασθέντος · τηνικαῦτα δὲ θυλάκου ὥσπερ διαῤῥαγέντος ὑετὸς καττνήνεκται . Ὁ δέ γε τῆς ῥήξεως ἦχος τὴν βροντήν ἀπεγέννησεν . Ἀλλ´´ ἐκεῖ μὲν δεῖ πρῶτον ῥαγῆναι τὸ νίφος καὶ οὔτω φανῆναι τὴν ἀστραπήν · ἡμεῖς δὲ τοῦ πυρὸς ἐπιλαμβανόμεθα πρότερον , Τούτου δὲ αἴτιον ἡ τῶν ὡτίων καὶ τῶν ὁφθαλμῶν διοργάνωσις · ο μὲν γὰρ ὁφθαλμοὶ ἡμῶν ἀμέσως ὁμιλοῦντες τῷ ἀέρι τοῦ ὁρατοῦ θᾶττον ἀντιλαμβάνονται , ὁ δέ γε τοῖς ὡτίοις προβεβλημένος κοχλοειδὴς πόρος βραἄΕως εἰσάγει τὸν ψόφον . Κοχλοειδῆ δὲ τὸν τοιοῦτον κατεσκεύασε πόρον ὁ δημιουργὸς ἡμῶν Θεὸς , ἵνα μὴ ἐκ τῶν παραπιπτόντων ἡμῖν ἀθρόων , εἴτε ψόφου εῖτε ἀέρος ψυχροῦ , ὁ ἐγκέφαλος ἡμῶν οὐ μικρῶς καταβλάπτηται . Καὶ εἰ μὲν ἀπὸ ξηροτάτου νέφους ὁ κεραυνὸς ἐκραγῇ , φοινικοῦς τε τὴν χροιὰν ἄ τοιοῦτός ἐστι,καὶ τὴν οὐσίαν φλογώδης , εἰ δὲ ἀφ´ ὑγροτέρου νέφους , λευκόν τε ἔχει τὸ χρῶμα καὶ καυσώδης ἤκιστα ἔτω μὲν οὗτω , καθάπερ ἄνωθεν εἵρηται , καὶ τοὺς ἀστέρας τοὺς ἀπλανεῖς τε καὶ πλανωμένους εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς ὁ ποιητὴς πάντων καὶ κύριος ἔθετο . Κυρίους δὲ τῶν ἐφ´ ἡμῖν ἀρετῆς τε καὶ κακίας παρεκτικοὺς οὐκ ἄν ποτε εἴπῃ τις λογισμοῦ κύριος ὢν , εἰ γε καὶ μᾶλλον ἤκουσε τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος · « Ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε . » Ἐὰν θέλητε γὰρ εἰπὼν ἔδειξε προφανῶς ὡς ἐλεύθερός τι δ καθ´ ἕνα ἡμῶν , καὶ ὅτι τῶν αὐτοῦ πράξεων ἕκαστος ὀμολογουμένως πέφυκε κύριος . Εἰδέναι γὰρ τοῦτο πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἄνωθεν ὀφείλεις , ἀγαπητὲ , ὅτι οἱ τὸν ἥλιον λέγοντες μὴ τὴν γῆν ὑποτρέχειν κάτωθεν μετὰ τὴν αὐτοῦ δύσιν , ἀλλ´ ἐκ πλαγίου τὴν αὐτοῦ ποιούμενον δίοδον πρὸς ἀναπολὰς ἀπέρχεσθαι κἀκεῖθεν αὖθις ἀπέρχεσθαι τοῦ φωτίζειν τὴν γῆν , οὐκ εὐπαράδεκτα λέγειν , ὡς οἷμαι , τοῖς εὖ φρονοῦσιν κριθήσονται , εἰ μή που κατὰ λόγον οἰκονομίας τοιαῦτα λέγειν προάγονται . Εἰ γὰρ οὐδὲν ἔτερόν ἐστιν ἡ νὺξ ἀλλ´ ἢ σκίασμα γῆς , τοῦ ἡλίου τὴν γῆν ὑποτρέχοντος , ὡς ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης φησὶ , πῶς λοιπὸν βαθεῖα τὴν ἡμέραν διαδέξεται νὺξ , τοῦ ἡλίου κατ´ ἐκείνους ἐγγύτατα καὶ μικροῦ πρὸς ἡμᾶς στρεφομένου , κἀντεῦθεν ἀκτίνων ἡμῖν ἐμπιπτουσῶν καὶ φωτιζουσῶν τὸ περίγειον · Καὶ εἰ μὴ πείθῃ τοῖς λεγομένοις , αὐτοῖς τοῖς πράγμασι πείσθητι . Ἐν Βρετανίᾳ τῇ νήσῳ ὁκτωκαιδεκάωρος μὲν ἡ ἡμέρα ἐστὶν , ἐξάωρος δὲ ἡ νύξ . Καὶ οὐ μόνον ἑξάορος , ἀλλὰ καὶ τὸ σκότος αὐτῆς οὐ πάνυ βαθὺ , τοιοῦτον δὲ εἰπεῖν ὀποῖόν ἐστι τὸ παρ´ ἡμῖν λεγόμενον λυκάφοτον . Ἐμπίπτουσι γὰρ αὐτοῖς αἱ αὐγαὶ τοῦ ἡλίου . Τένος ἕνεκεν ; Ὅτι κἀν ταῖς νυξίν αὐταῖς ὁ ἤλιος
Lemmas: τηνικαῦτα γάρ ὑπό ὁ νέφος , ὡς εἶπον , συμ . τίζω τε καί ὠθέω κάτω ῥίπτω πάλιν ἰάζω . ὁ δέ ἕτερος ἀποτίκτω κεραυνός ὁ ὕω Οκάι . πω , ὁ μέν γάρ ῥῆξις · ὁ ἀτεγάννησε , ὁ νέφος βία σπάω · τηνικαῦτα δέ θύλακος ὥσπερ διαράσσω ὑετός καττνήνεκται . ὁ δέ γε ὁ ῥῆξις ἦχος ὁ βροντή ἀπογεννάω . Ἀλ ἐκεῖ μέν δεῖ πρῶτος ῥήγνυμι ὁ νίψ καί οὐτάω φαίνω ὁ ἀστραπή · ἐγώ δέ ὁ πυρός ἐπιλαμβάνω πρότερος , οὗτος δέ αἴτιος ὁ ὁ οὖς καί ὁ ὀφθαλμός διοργάνωσις · ὁ μέν γάρ ὁφθαλμός ἐγώ ἀμέσως ὁμιλέω ὁ ἀήρ ὁ ὁρατής ταχύς ἀντιλαμβάνω , ὁ δέ γε ὁ οὖς προβάλλω κοχλοειδής πόρος Ἐβραῖος εἰσάγω ὁ ψόφος . Κοχλοειδής δέ ὁ τοιοῦτος κατασκευάζω πόρος ὁ δημιουργός ἐγώ θεός , ἵνα μή ἐκ ὁ παραπίπτω ἐγώ ἀθρόος , εἴτε ψόφος εἴτε ἀήρ ψυχρός , ὁ ἐγκέφαλος ἐγώ οὖον μικρός καταβλάπτω . καί εἰμί μέν ἀπό ξηρός νέφος ὁ κεραυνός ἐξαράσσω , Φοινικοῦς τε ὁ χροιά ὅς τοιοῦτος ἐστι,καὶ ὁ οὐσία φλογώδης , εἰμί δέ ἀφή ὑγρός νέφος , λευκός τε ἔχω ὁ χρῶμα καί καυσώδης ἤκιστος ἔτης μέν οὗτος , καθάπερ ἄνωθεν λέγω , καί ὁ ἀστήρ ὁ ἀπλανής τε καί πλανάω εἰς σημεῖον καί εἰς καιρός ὁ ποιητής πᾶς καί κύριος τίθημι . κύριος δέ ὁ ἐφίημι ἐγώ ἀρετή τε καί κακία παρεκτικός οὐ ἄν ποτός εἶπον τις λογισμός κύριος εἰμί , εἰμί γε καί μᾶλλον ἀκούω ὁ Θεός διά ὁ προφήτης λέγω · « ἐάν ἐθέλω καί εἰσακούω ἐγώ , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω . » ἐάν ἐθέλω γάρ εἶπον δείκνυμι προφανῶς ὡς ἐλεύθερος τίς δ καθ´ εἷς ἐγώ , καί ὅτι ὁ αὐτός πρᾶξις ἕκαστος ὁμολογουμένως φύω κύριος . οἶδα γάρ οὗτος πρός ὁ εἴρω ἄνωθεν ὀφείλω , ἀγαπητός , ὅτι ὁ ὁ ἥλιος λέγω μή ὁ γῆ ὑποτρέχω κάτωθεν μετά ὁ αὐτός δύσις , ἀλ ἐκ πλάγιος ὁ αὐτός ποιέω δίοδος πρός ἀναπολάω ἀπέρχομαι ἐκεῖθεν αὖθις ἀπέρχομαι ὁ φωτίζω ὁ γῆ , οὐ εὐπαράδεκτος λέγω , ὡς οἴομαι , ὁ εὕω φρονέω κρίνω , εἰμί μή ποῦ κατά λόγος οἰκονομία τοιοῦτος λέγω προάγω . εἰμί γάρ οὐδείς ἕτερος εἰμί ὁ νύξ ἀλ ἢ σκίασμα γῆ , ὁ ἥλιος ὁ γῆ ὑποτρέχω , ὡς ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης φημί , πῶς λοιπός βαθύς ὁ ἡμέρα διαδέχομαι νύξ , ὁ ἥλιος κατ´ ἐκεῖνος ἐγγύς καί μικρός πρός ἐγώ στρέφω , ἐντεῦθεν ἀκτίς ἐγώ ἐμπίπτω καί φωτίζω ὁ περίγειον · καί εἰμί μή πείθω ὁ λέγω , αὐτός ὁ πρᾶγμα πείθω . ἐν Βρετανία ὁ νῆσος ὁκτωκαιδεκάωρος μέν ὁ ἡμέρα εἰμί , εξάωρος δέ ὁ νύξ . καί οὖον μόνος ἑξάορος , ἀλλά καί ὁ σκότος αὐτός οὖον πάνυ βαθύς , τοιοῦτος δέ εἶπον ὁποῖος εἰμί ὁ παρ´ ἐγώ λέγω λυκαφοος . ἐμπίπτω γάρ αὐτός ὁ αὐγή ὁ ἥλιος . Τένος ἕνεκα ; ὅτι2 ἐν ὁ νύξ αὐτός ὁ ἥλιος