cogPG.PG158 59
διδράσκοντες · λεπτοὺς γὰρ ἔχοντες τοὺς περὶ τὸ ὰ καρδίαν πόρους , φθάνουσιν ἐκπέψαι τὸ καταποῦὲν πρὶν τὴν ἀπ´ αὐτοῦ ψῦξιν τῶν καιρίων καθάψασθαι . Ἐλλέβορος δὲ ὀρτύγων ἐστὶ τροφὴ , ἰδιότητι κράα σεως τὴν βλάβην ἀποφευγόντων . Ἔστι δὲ καὶ αὐτὰ ταῦτα ἐν καιρῷ ποτὲ καὶ ἡμῖν χρήσιμα · διὰ μὲν νὰρ τοῦ μανδραγόρου ὕπνον οἱ ἰατροὶ καταπάσσουσιν , ὀπίῳ δὲ τὰς σφοδρὰς ὀδύνας κατακοιμίζουσιν Ἔδη δέ τινες τῷ κωνείῳ καὶ τὸ λυσσῶδες τῶν ὁρέξεων κατεμάραναν , καὶ τῷ ἐλλεβόρῳ πολλὰ τῶν χρονίων παθῶν ἐξεμόχλευσαν , ὥστε ὃ ἐνόμιζες ἔχειν κατὰ τοῦ κτίσαντος ἔγκλημα , τοῦτο εἰς προσθήκην εὐχαριστίας πεσιελήλυθεν . Επὶ μέντοι τοῖς προειρημένοις φυτοῖς καὶ τὸ τῆς ζωῆς ὁ Ἰώσηπος καὶ τὸ τῆς φρονήσεως ἔφησεν ἀναδοθῆναι φυτὸν , ᾧ διαγιγνώσκειν τί τε τὸ ἀγαθὸν εἴη καὶ τί τὸ κακὸν , εἰ καὶ καθ´ ἕτερον ἐκλαμβάνει σκοπὸν ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς τὸ γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ , καθὰ δὴ μαθήσῃ μετὰ βραχύ , Περὶ δὲ τῆς ἰδιότητος καὶ διαφορᾶς τῶν δένδρων τί ἄν τις εἴποι πῶς τινὰ μὲν πέπτεται τῷ ἡλίῳ , τινὰ δὲ ἐν ἐλύτροις κεκαλυμμένα πληροῦνται ; Καὶ ὧν μὲν ἀπαλὸς ὁ καρπὸς , παχὺ τοῦ φύλλου τὸ σκεπαστήριον , ὡς ἐπὶ τῆς συκῆς , ὧν δὲ οἱ καρποὶ στεγανώτεροι , ἐλαφρὰ τῶν φύλλων ἡ προβολὴ , ὡς ἐπὶ τῆς καρύας , ὅτι ἐκεῖνα μὲν διὰ τὸ ἀσθενές πλείονος ἐδεῖτο τῆς βοηθείας , τούτοις δ´ ἂν πρὸς βλάβην ἐγένετο παχυτέρα ἡ περιβολὴ ἐκ τῆς ἀπ´ αὐτῶν σκιᾶς . Πῶς κατέσχισται τῆς ἀμπέλου τὸ φύλλον · Ἵνα καὶ πρὸς τὰς ἐκ τοῦ ἀέρος βλάβας ὁ βότρυς ἀντέχῃ καὶ τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου διὰ τὴς ἀραιότητος δαψιλῶς ὑποδέχηται . Θαυμαστὰ δὲ δένδρα καὶ οὐ μόνον διὰ´ ἡν ἔχουσι πρὸς τὰ ἑτερογενῆ τῶν καρπῶν διαφορὰν , ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὰ δηλαδὴ τὰ ὁμογενῆ . Καὶ γὰρ ἄλλος μὲν χαρακτὴρ τοῦ καρποῦ τῶν ἀῤῥένων , ἄλλος δὲ τῶν θηλειῶν παρὰ τοῖς φυτουργοῖς διακέκριται . Καὶ αὐτοὺς γὰρ τοὺς φοίνικας εἰς ἄῤῥενας καὶ θηλείας διαιτῶσι · καὶ τὸ παράδοξον , ἔρως φυσικὸς παρ´ αὐτοῖς . Ὑποκύπτει γὰρ ἡ θήλεια τῷ ἄῤῥενι ὀργῶσὰ τρόπον τινὰ καὶ τῆς συμπλοκῆς ἐφιεμένη , καὶ οὕτως οἷον ἐν αἰσθήσει τῆς ἀπολαύσεως γεγονυῖα καὶ ἀνορθοῦται πάλιν τοὺς κλάδους καὶ πρὸς τὸ πρότερον ἀποκαθίσταται σχῆμα . Ἀλλ´ οἱ τῶν τοιούτων θεραπευταὶ καὶ συκᾶς ἀγρίας ταῖς ἡμέροις παραφυτεύουσιν , ὡς ἐντεῦθεν τὸν καρπὸν αὐτῶν γλυκύτερον γίνεσθαι · εἴ τε καὶ γὰρ τοῖς ἡμέροις δριμύτερον πρόσεστι , πρὸς τὰς ἀγρίας ἀδήλως ἐκπέμπεται . Καὶ τοὺς ὀλύνθους δὲ προσδήσαντες τῶν εὐκάρπων καὶ ἡμέρων συκῶν τὴν ἀτονίαν ἰῶνται . ὁέοντα ἤδη καὶ σκεδαννύμενον τὸν καρπὸς τοῖς ὀλύνθοις ἐπέχοντες . Ταῦτα μὲν οὖν ὁ ποιητὴς αὐτῶν οὕτω παραδόξως γίνεσθαι συγκεχώρηκεν , ὡς καὶ ἡμᾶς πολλάκις ἐκ τῶν ἀντικειμένων ἡμῖν εὐτονίαν λαμβάνειν πρὸς αὐτήν γε τῶν ἀρετῶν τὴν
Lemmas: διδράσκω · λεπτός γάρ ἔχω ὁ περί ὁ ά Καρδία πόρος , φθάνω ἐκπέσσω ὁ καταποιέω πρίν ὁ ἀπ´ αὐτός ψῦξις ὁ καίριος καθάπτω . ἑλλέβορος δέ ὄρτυξ εἰμί τροφή , ἰδιότης κράος σέως ὁ βλάβη ἀποφεύγω . εἰμί δέ καί αὐτός οὗτος ἐν καιρός ποτέ καί ἐγώ χρήσιμος · διά μέν νηρ ὁ μανδραγόρας ὕπνος ὁ ἰατρός καταπάσσω , ὄπιον δέ ὁ σφοδρός ὀδύνη κατακοιμίζω ἐσθίω δέ τις ὁ κώνειον καί ὁ λυσσώδης ὁ ὄρεξις καταμαραίνω , καί ὁ ἑλλέβορος πολύς ὁ χρόνιος πάθος ἐκμοχλεύω , ὥστε ὅς νομίζω ἔχω κατά ὁ κτίζω ἔγκλημα , οὗτος εἰς προσθήκη εὐχαριστία πεσιερχομαι . επὶ μέντοι ὁ προερέω φυτός καί ὁ ὁ ζωή ὁ Ἰώσηπος καί ὁ ὁ φρόνησις φημί ἀναδίδωμι φυτόν , ὅς διαγιγνώσκω τίς τε ὁ ἀγαθός εἰμί καί τίς ὁ κακός , εἰμί καί καθ´ ἕτερος ἐκλαμβάνω σκοπός ὁ ὁ γλῶσσα χρύσεος ὁ γνωστός καλός καί πονηρός , καθά δή μανθάνω μετά βραχύς , περι δέ ὁ ἰδιότης καί διαφορά ὁ δένδρον τίς ἄν τις εἶπον πῶς τις μέν πέσσω ὁ ἥλιος , τις δέ ἐν ἔλυτρον καλύπτω πληρόω ; καί ὅς μέν ἁπαλός ὁ καρπός1 , παχύς ὁ φύλλον ὁ σκεπαστήριος , ὡς ἐπί ὁ συκέα , ὅς δέ ὁ καρπός στεγανός , ἐλαφρός ὁ φύλλον ὁ προβολή , ὡς ἐπί ὁ καρύα , ὅτι ἐκεῖνος μέν διά ὁ ἀσθενής πλείων δήω ὁ βοήθεια , οὗτος δδʹ εἄν πρός βλάβη γίγνομαι παχύς ὁ περιβολή ἐκ ὁ ἀπ´ αὐτός σκιά . Πῶς κατασχίζω ὁ ἄμπελος ὁ φύλλον · ἵνα καί πρός ὁ ἐκ ὁ ἀήρ βλάβη ὁ βότρυς ἀντέχω καί ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος διά σής ἀραιότης δαψιλής ὑποδέχομαι . θαυμαστός δέ δένδρον καί οὖον μόνος διά ἐάν ἔχω πρός ὁ ἑτερογενής ὁ καρπός διαφορά , ἀλλά καί πρός αὐτός δηλαδή ὁ ὁμογενής . καί γάρ ἄλλος μέν χαρακτήρ ὁ καρπός ὁ ἄρσην , ἄλλος δέ ὁ θῆλυς παρά ὁ φυτουργέω διακρίνω . καί αὐτός γάρ ὁ Φοῖνιξ εἰς ἄρσην καί θῆλυς διαιτάω · καί ὁ παράδοξος , Ἔρως φυσικός παρ´ αὐτός . υποκύπτω γάρ ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην ὀργάω τρόπος τις καί ὁ συμπλοκή ἐφίημι , καί οὕτως οἷος ἐν αἴσθησις ὁ ἀπόλαυσις γίγνομαι καί ἀνορθόω πάλιν ὁ κλάδος καί πρός ὁ πρότερος ἀποκαθίστημι σχῆμα . Ἀλ ὁ ὁ τοιοῦτος θεραπευτής καί συκέα ἄγριος ὁ ἥμερος παραφυτεύω , ὡς ἐντεῦθεν ὁ καρπός αὐτός γλυκύς γίγνομαι · εἰμί τε καί γάρ ὁ ἥμερος δριμύς πρόσειμι , πρός ὁ ἄγριος ἀδήλως ἐκπέμπω . καί ὁ Ὄλυνθος δέ προσδέω ὁ εὔκαρπος καί ἥμερος συκέα ὁ ἀτονία ἰάομαι . εἰμί ἤδη καί σκεδάννυμι ὁ καρπός1 ὁ Ὄλυνθος ἐπέχω . οὗτος μέν οὖν ὁ ποιητής αὐτός οὗτος παράδοξος γίγνομαι συγχωρέω , ὡς καί ἐγώ πολλάκις ἐκ ὁ ἀντίκειμαι ἐγώ εὐτονία λαμβάνω πρός αὐτός γε ὁ ἀρετή ὁ