cogPG.PG158 141
τὸν ἁμαρτάνειν , ὅσον ἄρα τὸ καὶ ἐτέρους ἐνάγειν εἰς ἀμαρτίαν . Κατὰ τοῦτο καὶ βαρυτέραν ὑπέστη τῆς Εὔας τὴν κόλασιν . Ἡ Εὔα πάλιν τοῦ Ἀδὰμ , ὅτι τὸν Ἀδὰμ ἠπάτησεν ἡ Εὔα , καὶ τὴν Εθαν ὁ ὄφις . Ἀλλ´ ἐκ τούτου νοερᾶς μετέχειν ψυχῆς καὶ τὰ ἄλογα οἱ Μανιχαῖοι ἐνόμισαν · εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , ὡς ἐκεῖνοί φασιν , οὐκ ἂν ἐτιμώρησε τὸν ὄφιν ὁ Θεὸς οὐκ ἂν ἀρᾷ καθυπέβαλεν . Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τοῦτος οὐκ ἔστι . Καὶ δῆλον ἐξ ὥν ὁ προφήτης λέγει Δαβὶδ « Μὴ γίνεσθε ὡς ἵππος καὶ ἡμίονος , οἰς οὐκ εστι σύνεσις . » Ἄλλως τε εἰ διὰ τὸ τιμωρηθῆναι τὸν ὄφιν δοκοῦσι καὶ τὰ ἄλογα νοερᾶς μετέχειν ψυχῆς , πὸ κωλύον κάντως οὐδὲν μὴ καὶ ἐπ´ αὐτῶν τῶν φυτῶν τὸ τοιοῦτον δόγμα κρατεῖν , εἰ γε τὴν συκῆν ἀρᾷ καθυπέβαλεν ὁ Χριστὸς , ἡνίκα πεινάσας οὐχ εὔρεν καρπὸν ἑν αὐτῇ . ὑποβάλλει τοίνυν ὁ Θεὸς τὸν ὄφιν κατάρᾳ , ἵνα κἂν τὸν διάβολον οὐ βλέπῃ τις τί ἔπαθε , τὸν ὄφιν ἀεὶ βλέπων συρόμενον τόν ποτε διανεστηκότα , ὡς ὁὶκρυσοῤῥήμων φησὶν , ὑπόμνησιν λάβῃ ὅτι εἰ ὁ ὑπουργὸς τῆς κακίας ἐπὶ τοσοῦτον κολάζεται , περὶ ποῦ πρωταιτίου τί χρὴ καὶ λέγειν . Τιμωρεῖται τὸν ὄφιν ὁ Θεὸς τοιοῦτόν τι ποιῶν ὅποῖον δὴ καὶ φιλόστοργος πατήρ . Οὐ μόνον γὰρ τὸν φονέα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τιμωρεῖται , ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ φόνου ὄργανον συνθλάττει τε καὶ εἰς πολλὰ κατασέμνει . « αὐτὸς σου τηρήσει τὴν κεφαλήν . » Οὐκέτι . φησὶ , πρὸς ἐπιβουλὰς , ὧ ὄφι , ἀνθρώπων παῤῥησιάσῃ καθὰ δὴ καὶ τὸ πρότερον , ἀλλὰ σὺ μὲν τοσοῦτον ἕξεις τῶν ἀνθρώπων τὸν φόβον ὡστε περιπατούντων καὶ ἐκείνων ἀκούων φωλεοῖς ἐγκατακρύπτειν ἑαυτόν . Ὁ μὲν οὖν μέγας Μακάριος ἐν ἐπιστολαῖς αὐτοῦ περὶ τοῦ διαβόλου φησὶν ὅτι ἅμα τῶ ἐκπτ.σεῖν τῇ γεέννη παραδοθῆναι ἔμελλεν , ἀλλ´ εἰάθη πολεμεῖν , ἵνα φανῷσιν οἱ τοῦ Χριστοῦ στρατιῶται · ἀντιδίκου γὰρ μὴ προκειμένου οἱ γνήσιοι στρατιῶται τοῦ βασιλέως οὐ φανεροῦνται . Ὅθεν ὡς καταδικώτερος σφοδροτέραν εὑρήσει τὴν κόλασιν . Ὁ δὲ μέγας Βασίλειος ἐν τῇ εἰς τὸν προφήτην Ἡσαΐαν ἑρμηνείᾳ καὶ τάδε περὶ τοῦ διαβόλου διέξεισι . « Τάχα γὰρ πρὸ τοῦ κτισθῆναι τὸν ἄνθρωπον τόπος τῆς μετανοίας καὶ τῷ διαβόλῳ ὑπελείπετο , καὶ ἠδύνατο ὁ τῦφος , εἰ καὶ ἀρχαιότερον νόσημα ἦν , ἕυως διὰ τῆς μετανοίας ἑαυτὸν ἐξιασάμενος ἀποκαταστῆσαι αὐτὸν εἰς τὸ ἐξ ἀργῆς . Ἀφ´ οὗ δὲ τοῦ κόσμου ἡ κατασκευὴ καὶ τοῦ παραδείσου , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐν αὐτῷ , καὶ ἐντολὴ καὶ φθόνος τοῦ διαβόλου καὶ φόνος τοῦ τετιμημένου , ἀποκέκλεισται αὐτῷ καὶ ὁ τόπος τῆς μετανοίας . Εἰ γὰρ ὁ Ἠσαῦ μετανοίας τόπον οὐχ εὗρε τὰ πρωτοτόκια ἀποδόμενος , τίς τόπος ὑπολέλειπται μετανοίας τῷ τὸν πρω
Lemmas: ὁ ἁμαρτάνω , ὅσος ἄρα ὁ καί ἕτερος ἐνάγω εἰς ἁμαρτία . κατά οὗτος καί βαρύς ὑφίστημι ὁ Εὔα ὁ κόλασις . ὁ Εὔα πάλιν ὁ Ἀδάμ , ὅτι ὁ Ἀδάμ ἀπατάω ὁ Εὔα , καί ὁ ἐθάς ὁ ὄφις . Ἀλ ἐκ οὗτος νοερός μετέχω Ψυχή καί ὁ ἄλογος ὁ Μανιχαῖος νομίζω · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , ὡς ἐκεῖνος φημί , οὐ εἄν τιμωρέω ὁ ὄφις ὁ θεός οὐ εἄν ἀράομαι καθυποβάλλω . Ἀλ οὐ εἰμί τοῦτος οὐ εἰμί . καί δῆλος ἐκ ἀνά ὁ προφήτης λέγω Δαυίδ « μή γίγνομαι ὡς ἵππος καί ἡμίονος , οἶς οὐ εἰμί σύνεσις . » ἄλλος τε εἰμί διά ὁ τιμωρέω ὁ ὄφις δοκέω καί ὁ ἄλογος νοερός μετέχω Ψυχή , πόα κωλύω κάντος οὐδείς μή καί ἐπι αὐτός ὁ φυτός ὁ τοιοῦτος δόγμα κρατέω , εἰμί γε ὁ συκέα ἀράομαι καθυποβάλλω ὁ Χριστός , ἡνίκα πεινάω οὐ εὑρίσκω καρπός ἑν αὐτός . ὑποβάλλω τοίνυν ὁ θεός ὁ ὄφις κατάρα , ἵνα κἀν ὁ διάβολος οὖον βλέπω τις τίς πάσχω , ὁ ὄφις ἀεί βλέπω σύρω ὁ ποτός διανίστημι , ὡς ὁὶκρυσοῤῥήμων φημί , ὑπόμνησις λαμβάνω ὅτι εἰμί ὁ ὑπουργός ὁ κακία ἐπί τοσοῦτος κολάζω , περί ποῦ πρωταίτιος τίς χρή καί λέγω . τιμωρέω ὁ ὄφις ὁ θεός τοιοῦτος τίς ποιέω ὁποῖος δή καί φιλόστοργος πατήρ . οὖον μόνος γάρ ὁ φονεύς ὁ υἱός αὐτός τιμωρέω , ἀλλά καί ὁ ὁ φόνος ὄργανον συνθλάττω τε καί εἰς πολύς κατασέμνει . « αὐτός σύ τηρέω ὁ κεφαλή . » οὐκέτι . φημί , πρός ἐπιβουλή , ἵημι ὄφις , ἄνθρωπος παρρησιασμαι καθά δή καί ὁ πρότερος , ἀλλά σύ μέν τοσοῦτος ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὁ φόβος ὡστε περιπατέω καί ἐκεῖνος ἀκούω φωλεός ἐγκατακρύπτω ἑαυτοῦ . ὁ μέν οὖν μέγας Μακάριος ἐν ἐπιστολή αὐτός περί ὁ διάβολος φημί ὅτι ἅμα ὁ ἐκπέτομαι ὁ γέεννα παραδίδωμι μέλλω , ἀλ ἐάω πολεμέω , ἵνα φαίνω ὁ ὁ Χριστός στρατιώτης · ἀντίδικος γάρ μή πρόκειμαι ὁ γνήσιος στρατιώτης ὁ βασιλεύς οὖον φανερόω . ὅθεν ὡς καταδικός σφοδρός εὑρίσκω ὁ κόλασις . ὁ δέ μέγας Βασίλειος ἐν ὁ εἰς ὁ προφήτης Ἡσαΐας ἑρμηνεία καί ὅδε περί ὁ διάβολος διέξειμι . « Τάχα γάρ πρό ὁ κτίζω ὁ ἄνθρωπος τόπος ὁ μετάνοια καί ὁ διάβολος ὑπολείπω , καί δύναμαι ὁ τῦφος , εἰμί καί ἀρχαῖος νόσημα εἰμί , ἕως διά ὁ μετάνοια ἑαυτοῦ ἐξιάομαι ἀποκαθίστημι αὐτός εἰς ὁ ἐκ ἀργός . Ἀφή ὅς δέ ὁ κόσμος ὁ κατασκευή καί ὁ παράδεισος , καί ὁ ἄνθρωπος ἐν αὐτός , καί ἐντολή καί φθόνος ὁ διάβολος καί φόνος ὁ τιμάω , ἀποκλείω αὐτός καί ὁ τόπος ὁ μετάνοια . εἰμί γάρ ὁ Ἡσαῦ μετάνοια τόπος οὐ εὑρίσκω ὁ πρωτοτόκια πωλέω , τίς τόπος ὑπολείπω μετάνοια ὁ ὁ πρωΐ