cogPG.PG158 148
νικήσας ὑπὲρ φύσιν ἐγένετο · ὁ δὲ τοῦτο γενόμενος βραχύ τι παρ´ ἀγγέλους ἠλάττωται , ἵνα μὴ λέγω μκηδέν . » Πρόσεχε δὲ ὅτι καὶ σφόδρα βαρυαλγοῦσι καὶ ἄχθονται οἱ θέλοντες μὲν σωφρονεῖν , ἔχοντες δὲ τὸ ἐπιθυμητικὸν ἰσχυρὸν πολυπληθῆ τε τὴν γονὴν , πρὸς ἔξοδον ἀεὶ ἐπειγομένου τοῦ ἐνοχλοῦντος αὐτοῖς · καὶ μὴ κατά τι ἀμφίβαλλε . Εἰ γὰρ ὁ Διογένης ἐκεῖνος ὁ Κυνικὸς , τὸ τῆς φύσεως βάρος οὐκ ἐνεγκὼν , καὶ ταῦτα τοσοῦτον ἀσκητικώτατος ὢν , γυναῖκα ζητῆσαι λέγεται ὥστε τὸ βαρῦνον ἀποθέσθαι καὶ τὸ ἑαυτοῦ σῶμα κουφίσαι , τί χρὴ καὶ λέγειν ὅσον ὑπομένουσι κάματον οἱ σφοδρὸν μὲν , ὡς εἴρηται , λαχόντες τὸ ἐπιθυμητικὸν , ἐν ἀγνείᾳ δὲ φυλάσσειν ἑαυτοὺς προθυμούμενοι ; Ἐντεῦθεν , ἀγαπητὲ , τῶν ὁσίων τινές , ἵνα τὴν φυσικὴν ἁποσβέσωσι πύρωσιν , καὶ γυμνοὶ τὸ σῶμα μέσον ὑδάτων διημερεύοντες ὤφθησαν . Μηδεὶς λοιπὸν ἐπὶ μέσου προσφερέτω τὴν γένεσιν , μηδεὶς οὐκ ἀγαθοὺς ἀστέρων προφασιζέσθω σχηματισμούς . Ἀστέρων μὲν γὰρ κινήσεις , ἀνατολάς καὶ δύσεις αὐτῶν , τοῖς προσήκουσι γίνεσθαι καιροῖς ᾠκονόμησεν ὁ σοφῶς τὰ πάντα διευθεσῶν ὡς ἐντεῦθεν ἀέρος μετατρεπομένου καὶ ὄμόρων καταῤῥηγνυμένων εὐκαίρως αὔξεσθαι τὰ φυτά . Καὶ γὰρ τῶν τροφῶν ὡς ἐν κύκλῳ διηνεκῶς χορηγουμένων ἀνελλιπὴς καὶ ἡ τῶν προσφερομένων τοὺς καρποὺς διαμένει φύσις , ὡς εὐρίσκεσθαι μὲν ἐκεῖνα διὰ τοὺς καρποὺς , τοὺς δὲ καρποὺς διὰ τὰ ζῶα καὶ τὸν ἄνθρωπον . Οὐ γγώμας λοιπὸν οἱ ἀστέρες μετατρέπουσιν , οὐδὲ καθάπερ τι ἀνδράποδον τὸν κατ´ εἰκόνα Θεοῦ περιάγουσιν ἄνθρωπον . Οὐδὲ γὰρεὶς τοσοῦτον ἂν εὐρεθεῖεν ἄδικοι , τοὺς μὲν μοιχοὺς ποιοῦντες , τοὺς δὲ φονέας καὶ ἄρπαγας . Ἀλλὰ καὶ πρὸ τῶν ἀστέρων ὁ δημιουργὸς αὐτῶν τὴν αἰτίαν ἀποφέρεται , εἴπερ τοιαῦτα κατκσκεύασεν ἃ τὴν ἐπιφορὰν ἡμίν ἐξ ἀνάγκης τῶν κακῶν ἐπιτίθησι , καθὼς δὴ καὶ πρὸς Φαῦστον ὁ κορυφαῖος ἔλεγε Πέτρος , γενέσει καὶ εἰμαρμένῃ τὸ πᾶν ἐπιτρέποντα . Ὅρα λοιπὸν νουνεχῶς , καὶ μὴ ἐπὶ πλέον τοῖς λόγοις αὐτῶν θορυβοῦ . Εἰ γὰρ καὶ λέγουσιν ὅτι ἡ ῶρα καθ´ ἣν ἡ σύλληψις τοῦ συλλαμβανομένου γίνεται , ἐκείνη καὶ τὸ πλαστουργούμενον , εἴτε ἄῤῥεν εἴτε θῆλυ , διαπλάττειν ἄριστα εἴωθεν , ἀλλ´ εὐθέωἀνθυποφέρειν ἔχεις καὶ σὺ , καὶ οὕτω λέγειν αὐτοῖς , ώς εἴπερ ἐν μιᾷ ὧρα καὶ τῇ αὐτῇ καταβολῇ τῶν διδύμων ἡ σύλληψις γίνεται , ἔπρεπε πάντως μὴ τὸ μὲν αὐτῶν ἄῤῥεν , τὸ δὲ θῆλυ , ἀλλ´ ἄῤῥενακαὶ ἄμφω κατὰ τὴν ἐπικρατοῦσαν ὥραν ἢ θήλεα ταῦτα διαπλάττεσθαι . Οὕτω μὲν οὖν ἔδει μὴ τὸ μὲν αὐτῶν τάχιον τελευτᾷν , τὸ δὲ βράδιον , ἀλλ´ ὁμοῦ καὶ ἄμφω τῶν ὧδε μεθίστασθαι · κατὰ γὰρ ἐκείνους εἰπεῖν , ὁ αὐτὸς ἀστὴρ κἀκείνῳ καὶ τούτῳ τὴν ζωὴν ἐχαρίσατο Ἀλλὰ καὶ ἐπί τισι παθήμασι καὶ σινώαασιν ὑφ´ ὧν ἀλίσκονται πολλάκις τὰ κατὰ μήτραν πηγνόμενατά τε γὰρ θήλεα σχῆμα πολλάκις ἀνδρῶν
Lemmas: νικάω ὑπέρ φύσις γίγνομαι · ὁ δέ οὗτος γίγνομαι βραχύς τίς παρ´ ἄγγελος ἐλασσόω , ἵνα μή λέγω μκηδέν . » προσέχω δέ ὅτι καί σφόδρα βαρυαλγέω καί ἄχθομαι ὁ ἐθέλω μέν σωφρονέω , ἔχω δέ ὁ ἐπιθυμητικός ἰσχυρός πολυπληθής τε ὁ γονή , πρός ἔξοδος ἀεί ἐπείγω ὁ ἐνοχλέω αὐτός · καί μή κατά τίς ἀμφιβάλλω . εἰμί γάρ ὁ Διογένης ἐκεῖνος ὁ κυνικός , ὁ ὁ φύσις βάρος οὐ φέρω , καί οὗτος τοσοῦτος ἀσκητικός εἰμί , γυνή ζητέω λέγω ὥστε ὁ βαρύνω ἀποτίθημι καί ὁ ἑαυτοῦ σῶμα κουφίζω , τίς χρή καί λέγω ὅσος ὑπομένω κάματος ὁ σφοδρός μέν , ὡς εἴρω , λαγχάνω ὁ ἐπιθυμητικός , ἐν ἁγνεία δέ φυλάσσω ἑαυτοῦ προθυμέομαι ; ἐντεῦθεν , ἀγαπητός , ὁ ὅσιος τις , ἵνα ὁ φυσικός ἀποσβέννυμι πύρωσις , καί γυμνός ὁ σῶμα μέσος ὕδωρ διημερεύω ὁράω . μηδείς λοιπός ἐπί μέσος προσφέρω ὁ γένεσις , μηδείς οὐ ἀγαθός ἀστήρ προφασίζομαι σχηματισμός . Ἀστήρ μέν γάρ κινέω , ἀνατολή καί δύσις αὐτός , ὁ προσήκω γίγνομαι καιρός οἰκονομέω ὁ σοφός ὁ πᾶς διευθεσῶν ὡς ἐντεῦθεν ἀήρ μετατρέπω καί ὅμορος καταρρήγνυμι εὔκαιρος αὐξάνω ὁ φυτός . καί γάρ ὁ τροφή ὡς ἐν κύκλος διηνεκής χορηγέω ἀνελλιπής καί ὁ ὁ προσφέρω ὁ καρπός1 διαμένω φύσις , ὡς εὑρίσκω μέν ἐκεῖνος διά ὁ καρπός1 , ὁ δέ καρπός1 διά ὁ ζῷον καί ὁ ἄνθρωπος . οὖον γγώμας λοιπός ὁ ἀστήρ μετατρέπω , οὐδέ καθάπερ τίς ἀνδράποδον ὁ κατ´ εἰκών Θεός περιάγω ἄνθρωπος . οὐδέ γέρα τοσοῦτος εἄν εὑρίσκω ἄδικος , ὁ μέν μοιχός ποιέω , ὁ δέ φονεύς καί ἅρπαξ . ἀλλά καί πρό ὁ ἀστήρ ὁ δημιουργός αὐτός ὁ αἴτιος ἀποφέρω , εἴπερ τοιοῦτος κατασκευάζω ὁ ὁ ἐπιφορά ἐγώ ἐκ ἀνάγκη ὁ κακός ἐπιτίθημι , καθώς δή καί πρός Φαῦστος ὁ κορυφαῖος λέγω Πέτρος , γένεσις καί μείρομαι ὁ πᾶς ἐπιτρέπω . Ὅρας λοιπός νουνεχής , καί μή ἐπί πλέω ὁ λόγος αὐτός θόρυβος . εἰμί γάρ καί λέγω ὅτι ὁ κέλωρ καθ´ ὅς ὁ σύλληψις ὁ συλλαμβάνω γίγνομαι , ἐκεῖνος καί ὁ πλαστουργέω , εἴτε ἄρσην εἴτε θῆλυς , διαπλάσσω ἀγαθός εἴωθα , ἀλ ευθεωανθυποφερω ἔχω καί σύ , καί οὗτος λέγω αὐτός , οὖς εἴπερ ἐν εἷς ὤρα καί ὁ αὐτός καταβολή ὁ δίδυμος ὁ σύλληψις γίγνομαι , πρέπω πάντως μή ὁ μέν αὐτός ἄρσην , ὁ δέ θῆλυς , ἀλ ῥαίνω ἄμφω κατά ὁ ἐπικρατέω ὥρα ἢ θῆλυς οὗτος διαπλήσσω . οὕτως μέν οὖν ἐσθίω μή ὁ μέν αὐτός τάχα τελευτάω , ὁ δέ βραδύς , ἀλ ὁμοῦ καί ἄμφω ὁ ὧδε μεθίστημι · κατά γάρ ἐκεῖνος εἶπον , ὁ αὐτός ἀστήρ ἐκεῖνος καί οὗτος ὁ ζωή χαρίζομαι ἀλλά καί ἐπί τις πάθημα καί σινόω ὑφ´ ὅς ἁλίσκομαι πολλάκις ὁ κατά μήτρα πηγνόμενατά τε γάρ θῆλυς σχῆμα πολλάκις ἀνήρ