cogPG.PG158 58
ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ . Τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρᾳ τὰ ὕδατα πάντα εἰς τὰς ἐαυτῶν συναγωγὰς συνήχθησαν κατὰ θείαν κέλεω . σιν , καὶ οὕτως ἐφάνη ἡ ξηρά . Τότε δὴ καὶ παντοίοις αὕτη φυτοῖς τε καὶ δένδρεσι παραδόξως ἐκαλλωπίζετο . Τῷ γὰρ θείῳ δυναμωθεῖσα βουλήματι , ὡς ὁ´ Νύσσης φησὶν , ἀθρόον ἀπεκύησεν ἅπαντα , οὐ χρόνου δεηθεῖσα πρὸς αὔξησιν τῶν ἐξ αὐτῆς ἀναδιδομένων , ἀλλ´ ὁμοῦ τοῖς ἄνθεσι καὶ τοὺς καρποὺς ἐκβλαστήσασα θέαμά τι τερψίθυμον ἦν . Εἰ γὰρ ἀηδές τι πρᾶγμα καὶ παρεκτικὸν ὀδύνης ἡ ἄκανθα , ἀλλ´ οὐκ ἐξ ἀρχῆς αὐτῆς ἡ γῆ καὶ ταύτην ἀνέδωκεν , ἀλλ ἡνίκα μετὰ τὴν παράβασιν ὄκουσεν ὁ Ἀδὰμ « Ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι . » Ἵνα γὰρ τῷ τερπνῷ τὴν λύπην παρακειμένην ἔχωμεν , κἀκ τοί του τὴν ἀμαρτίαν μνημονεύωμεν , ὡς ὁ μέγας φησὶ Βασίλειος , διὰ τοῦτο προσεφύη τῷ Ῥόδῳ ἡ ἄκανθα Πρόσεχε οῦν . Εἰ μὴ γὰρ ἤκουσεν ὁ Ἀδὰμ « Ἑπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου , » τάχα ἂν ἡ γῆ καὶ αὖθις φυτὰ παρεῖχέ σοι ἔγκαρπα μὴ δεόμενα χρόνου πρὸς αὔξησιν . Τότε μὲν γὰρ , πρὸ τῆς παραβάσεως δηλονότι , ὡς ὁ μέγας φησὶ Βασίλειος , ἐν ἀκαριαίᾳ χρόνου ῥοπῇ ἀπὸ τῆς βλαστήσεως ἀρξαμένη ἡ γῆ , ἵνα φυλάξῃ τοὺς νόμους τοῦ κτίσαντος , πᾶσαν ἰδέαν αὐξήσεως διεξελθοῦσα , εὐθὺς πρὸς τὸ τέλαον ἤγαγε τὰ βλαστήματα . Καὶ λειμῶνες μὲν γὰρ ἦσαν βαθεῖς τῇ ἀφθονίᾳ τοῦ χόρτου , τῶν δὲ πεδίων τὰ εὔκαρπα βρίθοντα τοῖς ληδοις εἰκόνα πελάγους κυμαίνοντος ἐν τῇ κινήσει τῶν ἀσταχύων ἀπέσωζε . Καὶ ταῦτα μὲν , ἡνίκα ἔλεγεν ὁ Θεὸς « Βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου · » ὁπηνίκα δὲ προσετίθει « Καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπὸν , οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ , κατὰ γένος καὶ καθ´ ῥμοιότητα , ἐπὶ τῆς γῆς , » τότε δὴ , τότε πᾶσαι μὲν λόχμαι κατεπυκνοῦντο , πάντα δὲ ἀνέτρεχε δένδρα , ἐλάται καὶ κέδροι , πεῦκαί τε καὶ κυπάρισσοι καὶ ὅσα τοιαῦτα , αἴ τε ῥοδωνιαὶ καὶ μυρσίναι καὶ δάφναι , πάντα ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ , οὐκ ὄντα πρότερον , εἰς τὸ εἶναι παρήχθη μετὰ τῆς οἰκείας ἑκάστου ἰδιότητος . Μὴ θαύμαζε δὲ εἴπερ αἱ βοτάναι πᾶσαι οὐκ ὲδώδιμοι . Τὰ γὰρ μὴ χρησιμεύοντα τῷ ἀνθρώπῳ χρήσιμά ἐστι τοῖς δι´ αὐτὸν γεγενημένοις ζῴοις . Εἰ δὲ καὶ δηλητήρια πρόσεισιν αὐταῖς , οὐδὲ τοῦτο ξενίζεσθαι χρή . Πολλάκις γὰρ καὶ ταῦτα παθῶν ἰατήρια γίνονται · κεραννύμενα γὰρ ἑτέραις βοτάναις ἀλεξίκακα γίνεται καὶ ὑγείας παρεκτικά . Οὕτω μὲν οὖν καὶ ὁ μέγας Βασίλειός φησιν ὅτι τῶν δηλητηρίων οὐδὲν ἀργῶς οὐδὲ ἁχρήστως γεγενημένον ἐστὶν , εἰ καὶ τοὺς ἀχαρίστους ἡμᾶς κατὰ τοῦ παποιηκότος παρασκευάζει . φρονεῖν . Τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν ἢ τροφὴν παρέχει τινὶ τῶν ἀλόγων , ἢ καὶ ἡμῖν αὐτοῖς παρὰ τῆς ἰατρικῆς τέχνης εἰς παραμυθίαν τινῶν ἀῤῥωστημάτων ἐξεύρηται . Τὸ μὲν γὰρ κώνειον οἱ ψᾶρες βόσκονται , διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ σώματος τὴν ἐκ τοῦ δηλητηρίου βλάβην ἀποΟΙΕΘ ΤΕὲΤΙΑ .
Lemmas: Ἡμέρα Τρίτος . ὁ δέ τρίτος ἡμέρα ὁ ὕδωρ πᾶς εἰς ὁ ἑαυτοῦ συναγωγή συνάγω κατά θεῖος κελεός . βρόχος , καί οὕτως φαίνω ὁ ξηρός . τότε δή καί παντοῖος οὗτος φυτός τε καί δένδρος παράδοξος καλλωπίζω . ὁ γάρ θεῖον δυναμόω βούλημα , ὡς ὅς Νύσσα φημί , ἀθρόος ἀποκυέω ἅπας , οὖον χρόνος δήω πρός αὔξησις ὁ ἐκ αὐτός ἀναδίδωμι , ἀλ ὁμοῦ ὁ ἄνθος καί ὁ καρπός1 ἐκβλαστάνω θέαμα τίς τερψίθυμος εἰμί . εἰμί γάρ ἀηδής τίς πρᾶγμα καί παρεκτικός ὀδύνη ὁ ἄκανθα , ἀλ οὐ ἐκ ἀρχή αὐτός ὁ γῆ καί οὗτος ἀναδίδωμι , ἀλλ' ἡνίκα μετά ὁ παράβασις οκουω ὁ Ἀδάμ « ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ . » ἵνα γάρ ὁ τερπνός ὁ λύπη παράκειμαι ἔχω , ἐκ ὅς ὁ ὁ ἁμαρτία μνημονεύω , ὡς ὁ μέγας φημί Βασίλειος , διά οὗτος προσφύω ὁ Ῥόδος ὁ ἄκανθα προσέχω χύτρειος . εἰμί μή γάρ ἀκούω ὁ Ἀδάμ « επικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ , » τάχα εἄν ὁ γῆ καί αὖθις φυτόν παρέχω σύ ἔγκαρπος μή δήω χρόνος πρός αὔξησις . τότε μέν γάρ , πρό ὁ παράβασις δηλονότι , ὡς ὁ μέγας φημί Βασίλειος , ἐν ακαριαία χρόνος ῥοπή ἀπό ὁ βλάστησις ἄρχω ὁ γῆ , ἵνα φυλάσσω ὁ νόμος ὁ κτίζω , πᾶς ἰδέα αὔξησις διεξέρχομαι , εὐθύς πρός ὁ τέλαον ἄγω ὁ βλάστημα . καί λειμών μέν γάρ εἰμί βαθύς ὁ ἀφθονία ὁ χόρτος , ὁ δέ πεδίον ὁ εὔκαρπος βρίθω ὁ λῆδον εἰκών πέλαγος κυμαίνω ἐν ὁ κινέω ὁ ἄσταχυς ἀποσώζω . καί οὗτος μέν , ἡνίκα λέγω ὁ θεός « βλαστάνω ὁ γῆ βοτάνη χόρτος · » ὁπηνίκα δέ προστίθημι « καί ξύλον κάρπιμος ποιέω καρπός , ὅς ὁ σπέρμα αὐτός ἐν αὐτός , κατά γένος καί καθ´ ρμοιοτης , ἐπί ὁ γῆ , » τότε δή , τότε πᾶς μέν λόχμη καταπυκνόω , πᾶς δέ ἀνατρέχω δένδρον , ἐλάτη καί κέδρος , πεύκη τε καί κυπάρισσος καί ὅσος τοιοῦτος , ἀεί τε ῥοδωνιά καί μυρσίνη καί δάφνη , πᾶς ἐν εἷς καιρός ῥοπή , οὐ εἰμί πρότερος , εἰς ὁ εἰμί παράγω μετά ὁ οἰκεῖος ἕκαστος ἰδιότης . μή θαυμάζω δέ εἴπερ ὁ βοτάνη πᾶς οὐ ἐδώδιμος . ὁ γάρ μή χρησιμεύω ὁ ἄνθρωπος χρήσιμος εἰμί ὁ δις αὐτός γίγνομαι ζῷον . εἰμί δέ καί δηλητήριος πρόσειμι αὐτός , οὐδέ οὗτος ξενίζω χρή . πολλάκις γάρ καί οὗτος πάθος ἰατήριον γίγνομαι · κεράννυμι γάρ ἕτερος βοτάνη ἀλεξίκακος γίγνομαι καί ὑγεία παρεκτικός . οὕτως μέν οὖν καί ὁ μέγας Βασίλειος φημί ὅτι ὁ δηλητήριος οὐδείς ἀργός οὐδέ ἄχρηστος γίγνομαι εἰμί , εἰμί καί ὁ ἀχάριστος ἐγώ κατά ὁ παποιηκοος παρασκευάζω . φρονέω . ὁ μέν γάρ αὐτός ἢ τροφή παρέχω τις ὁ ἄλογος , ἢ καί ἐγώ αὐτός παρά ὁ ἰατρικός τέχνη εἰς παραμυθία τις ἀῤῥωστημάτων ἐξευρίσκω . ὁ μέν γάρ κώνειον ὁ ψάρ βόσκω , διά ὁ κατασκευή ὁ σῶμα ὁ ἐκ ὁ δηλητήριος βλάβη ΟΠ ΤΕ .