cogPG.PG158 344
Κρατεῖ λοιπὸν μετὰ τὸν Βοτανειάτην ὁ Κομνηνὸς Ἀλέξιος ἔτη λζʹ καὶ τῷ διαδήματι στέφεται , ὁ δὲ Ἰσαάκιος τὰ δεύτερα τῆς τιμῆς εἶχε , καινῷ ὀνόματι ἐπιφημισθεὶς αὐτῷ · σεβαστοκράτωρ γὰρ ἐπεκλήθη καὶ ὑπερεῖχε τοῦ Καίσαρος . Παρ´ αὐτοῖς οὖν ἡ βασιλεία καὶ τῇ μητρὶ αὐτῶν . Ἢσαν δὲ τῷ βασιλεῖ καὶ ἕτεροι αὐτάδελφοι δύο νεώτεροι , ὧν τὸν μὲν Ἀνδριανὸν δηλαδὴ πρωτοσέβαστον καὶ μεγαδομέστικον , τὸν δὲ Νικηφόρον σέβαστον καὶ τοῦ στόλου δρουγγάριον . Ἀλλὰ καὶ κηδεστὰς εἶχεν ἐπ´ ἀδελ · φαῖς τὸν Μελισσηνὸν Νικηφόρον καὶ Μιχαὴλ τὸν Ταρωνᾶν . Ὁ μέντοι κρατῶν ἐπειδήπερ ἐσπάνιζε χρημάτων , τὰς ἐτησίους δόσεις ἐνέκοψε τὰς ἀνηκούσας δηλονότι τοῖς ἀξιώμασι , προσαφῃρεῖτο δὲ καὶ τὰς περιουσίας τῶν συγκλητικῶν . Ὁ μέντοι ἁγιώτατος πατριάρχης Κοσμᾶς τῇ τῶν κοινῶν πραγμάτων μεταχειρίσει ἀπαρεσκόμενος καὶ ἀπεγνωκὼς τὴν διόρθωσιν , τῷ ὑπηρέτῃ , « Ἅρον , » εἰπὼν « τὸ ψαλτήριον καὶ ἀκολούθει μοι , » τῆς ἐκκλησίας ἀναχωρεῖ . Προχειρίζεται δὲ ἀντ´ αὐτοῦ ἐκτομίας τις Εὐστράτιος , ἀφελὴς ἀνὴρ καὶ γωνίᾳ τὰ μάλιστα προσήκων . Μετὰ δὲ ἔτη γʹ κατάγεται καὶ ἄκων . Ἡ δὲ αἰτία οὐκ ἔγνωσται . Ἀντ´ αὐτοῦ δὲ ὁ γραμματικὸς ἀνάγεται Νικόλαος . Μετὰ δὲ ταῦτα ἠγγέλθη Φραγγὸς Ῥομπέρτος ἐπὶ τὸν δάμνον διαπεραιούμενος . Αὐτίκα τοίνυν ὁ βασιλεὺς ἐξεστράτευσε , καὶ ἡττηθεὶς ἀκλεῶς ἔφυγε , πολλῶν ἐκεῖσε πεσόντων , οὐ τῶν τυχόντων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν μεγιστάνων καὶ ἐξ αἱμάτων ὄντων βασιλικῶν . Ἡττημένος οὖν ἂαοστοέοει ὁ βασιλεύς . Γαυριῶσιν ἐπὶ τούτοις οἱ βάρβαροι , τινὰ τῶν πολισμάτων κατέχοντες . Ἐκστρατεύει καὶ αὖθις βασιλεὺς , καὶ τὸν Ἀνδριανὸν τὴν βασιλικὴν ἀμφιάσας ἐσθῆτα καὶ στήσας ἀπέναντι τοῦ Ῥομπέρτου παρήγγειλε νῶτα δοῦναι , εἴγε διώξει ὁ βάρβαρος . Ὁ δὲ βασιλεὺς διὰ τόπων δυσβάτων κυκλώσας , καὶ τὴν παρεμβολὴν αὐτῶν καταλαβὼν ὑπὸ χεῖρα πάντα ποιεῖται . Τοῦτο μαθὼν ὁ βάρβαρος ἀόρατος γίνεται . Καὶ ἡ μὲν ἐπίθεσις ατοῦ πέπαυται . οἱ δὲ Τοῦρκοι καὶ αὖθις τῶν Ῥωλ μαίων κατέτρεχον . Ἀλλὰ καὶ Τοῦρκός τις λεγόμενος Τζακατζᾶς τὰς νήσους Χίον , Σάμον καὶ Ῥόδον κατέσχε . Τότε δὴ , τότε καὶ Κύπρος σὺν αὐτῇ Κρήτη ἀποστασίαν μὲν ἐνόσησαν , διὰ τάχους δὲ τῇ βασιλευούση ὑπανασώζονται , ἐν μὲν τῇ Κύπρῳ τοῦ Καρύκου , ἐν δὲ τῇ Κρήτῃ τοῦ Ῥαψαμάτου ἀντάραντος . Ἐντεῦθεν ὁ βασιλεὺς ἀναλωμάτων δεόμενος τρόπους ἀπαισίους συλλογῆς χρημάτων ἐφεύρισκεν . Ἐντεῦθεν ἀπογραφαὶ τῶν ἁπανταχοῦ κτήσεων , καὶ τὰ καινὰ τῶν ὁνομάτων ἐπινενόηται , τὰ ὑπέρτιμαδηλαδὴ καὶ τὰ ὑπέρπλεα , καὶ ἄλλοι τρόποι ἐπηρειῶν κατὰ τῶν ὑπηκόων ἐπεισήγοντο . Γέγονε δὲ τηνικαῦτα καὶ κλόνος τῆς γῆς ἐξ ἡμέρας ἐν αὐτῇ τῇ μνήμῃ τοῦ ἀγίου Νικολάου , ὑφ´ οὗ πολλαὶ οἰκίαι καὶ στοαὶ καὶ ναοὶ κατέπεσον , ὡς ἐντεῦθεν καὶ πολλοὺς συγχωσθῆναι καὶ ἀποθανεῖν . Τηνικαῦτα καὶ Ιατζινακῶν πλῆθος πολὺ τὴν Θρακίαν καὶ Μακεδονίαν ἐλήῖζεν . Ἐκστρατεύει κατ´ αὐτῶν ὀ βασιλεὺς , καὶ πρῶτα μὲν ἡττῶνται οἱ στρατιῶται εἶτα´ οὕτως ἡττῶσι κατὰ κράτος αὐτοὺς ἅτε τῇ θείᾳ δυν . σπ
Lemmas: κρατύς λοιπός μετά ὁ Βοτανειάτης ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος ἔτος λζʹ καί ὁ διάδημα στέφω , ὁ δέ Ἰσαάκιος ὁ δύο ὁ τιμή ἔχω , καινός ὄνομα ἐπιφημίζω αὐτός · σεβαστοκράτωρ γάρ ἐπικαλέω καί ὑπερέχω ὁ Καῖσαρ . Παρ´ αὐτός οὖν ὁ βασίλειος καί ὁ μήτηρ αὐτός . ἀσάω δέ ὁ βασιλεύς καί ἕτερος αυτάδελφος δύο νέος , ὅς ὁ μέν Ἀνδριανός δηλαδή πρωτοσεβαστός καί μεγαδομέστικον , ὁ δέ Νικηφόρος σεβαστός καί ὁ στόλος δρουγγάριος . ἀλλά καί κηδεστής ἔχω ἐπι ἀδελ · Φάις ὁ Μελισσηνός Νικηφόρος καί Μιχαήλ ὁ Ταρωνᾶς . ὁ μέντοι κράτος ἐπεί σπανίζω χρῆμα , ὁ ἐτήσιος δόσις ἐγκόπτω ὁ ἀνήκω δηλονότι ὁ ἀξίωμα , προσαφαιρέω δέ καί ὁ περιουσία ὁ συγκλητικός . ὁ μέντοι ἅγιος πατριάρχης Κοσμᾶς ὁ ὁ κοινός πρᾶγμα μεταχείρισις ἀπαρέσκω καί γιγνώσκω ὁ διόρθωσις , ὁ ὑπηρέτης , « ἄρον , » εἶπον « ὁ ψαλτήριον καί ἀκολουθέω ἐγώ , » ὁ ἐκκλησία ἀναχωρέω . προχειρίζω δέ ἀντ´ αὐτός ἐκτομίας τις Εὐστράτιος , ἀφελής ἀνήρ καί γωνία ὁ μάλιστα προσήκω . μετά δέ ἔτος γε κατάγω καί ἄκων . ὁ δέ αἰτία οὐ γιγνώσκω . Ἀντ´ αὐτός δέ ὁ γραμματικός ἀνάγω Νικόλαος . μετά δέ οὗτος ἀγγέλλω Φράγγος Ῥομπέρτος ἐπί ὁ δάμνος διαπεραιόω . αὐτίκα τοίνυν ὁ βασιλεύς ἐκστρατεύω , καί ἡσσάομαι ἀκλεής φεύγω , πολύς ἐκεῖσε πίπτω , οὖον ὁ τυγχάνω μόνος , ἀλλά καί ὁ μεγιστᾶνες καί ἐκ αἷμα εἰμί βασιλικός . ἡσσάομαι οὖν ἂαοστοέοει ὁ βασιλεύς . γαυριάω ἐπί οὗτος ὁ βάρβαρος , τις ὁ πόλισμα κατέχω . ἐκστρατεύω καί αὖθις βασιλεύς , καί ὁ Ἀνδριανός ὁ βασιλικός ἀμφιάζω ἐσθής καί ἵστημι ἀπέναντι ὁ Ῥομπέρτος παραγγέλλω νῶτον δίδωμι , εἰ διώκω ὁ βάρβαρος . ὁ δέ βασιλεύς διά τόπος δύσβατος κυκλόω , καί ὁ παρεμβολή αὐτός καταλαμβάνω ὑπό χείρ πᾶς ποιέω . οὗτος μανθάνω ὁ βάρβαρος ἀόρατος γίγνομαι . καί ὁ μέν ἐπίθεσις απατός παύω . ὁ δέ Τοῦρκος καί αὖθις ὁ Ῥωλ Μαίων κατατρέχω . ἀλλά καί Τοῦρκος τις λέγω Τζακατζᾶς ὁ νῆσος Χίος , Σάμος καί Ῥόδος κατέχω . τότε δή , τότε καί Κύπρος σύν αὐτός Κρήτη ἀποστασία μέν νοσέω , διά τάχος δέ ὁ βασιλεύω υπανασωζοντ , ἐν μέν ὁ Κύπρος ὁ καρυπου , ἐν δέ ὁ Κρήτη ὁ Ῥαψαμάτου ἀνταίρω . ἐντεῦθεν ὁ βασιλεύς ἀνάλωμα δήω τρόπος απαίσιος συλλογή χρῆμα ἐφευρίσκω . ἐντεῦθεν ἀπογραφή ὁ ἁπανταχοῦ κτῆσις , καί ὁ καινός ὁ ὁν͂ομα ἐπινοέω , ὁ ὑπέρτιμαδηλαδὴ καί ὁ ὑπέρπλεος , καί ἄλλος τρόπος ἐπήρεια κατά ὁ ὑπήκοος ἐπεισάγω . γίγνομαι δέ τηνικαῦτα καί κλόνος ὁ γῆ ἐκ ἡμέρα ἐν αὐτός ὁ μνήμη ὁ ἅγιος Νικόλαος , ὑφ´ ὅς πολύς οἰκίον καί στοά καί ναός καταπίπτω , ὡς ἐντεῦθεν καί πολύς συγχώννυμι καί ἀποθνῄσκω . τηνικαῦτα καί ιατζινακη πλῆθος πολύς ὁ Θρᾳκίας καί Μακεδονία ληΐζομαι . ἐκστρατεύω κατ´ αὐτός ὁ βασιλεύς , καί πρῶτος μέν ἡσσάομαι ὁ στρατιώτης εἶμαι οὕτως ἡσσάομαι κατά κράτος αὐτός ἅτε ὁ θεῖος δύο . σπʹ