cogPG.PG158 274
ὁ κάκιστος κατὰ Περσῶν τὴν ἐκστρατειαν ποιούμενος . Ἀλλ´ οὐ δοκεῖ ταῦτα καὶ τῷ μεγάλῳ Γρηγορίῳ τῷ Θεολόγῳ · εἰ γὰρ ἐν τοῖς προοιμίοις , καθὼς οὗτός ονσι , τοῦ μετὰ ταῦτα κρατήσαντος Οὐάλεντος εἰς Πόντον ἐκάθητο ὁ μέγας Βασίλειος , τοῦ Εὐσεβίου . τηνικαῦτα τῆς Καισαρέων χρηματίζοντος ἀρχιερέως , πολλῷ μᾶλλον οὐκ ἦ ἐκεῖνος ἀρχιερεὺς ἐν τοῖς χρόνοις Ἰουλιανοῦ . Φαίνεται οὖν ἐντεῦθεν ὡς οὗτε τὸν μέγαν Βασίλειον εὕρεν ἀρχιερέα διερχόμενος ὁ Ἰουλιανὸς , οὔτε ἠπείλησεν αὐτῷ καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ αὐτοῦ . Ἀλλ´ οὔτε δέησιν ἐκεῖνος τούτου ἕνεκεν ἐποιήσατο , οὔτε μὴν εἰς ἀναίρεσιν ἀπεστάλη τοῦ παραβάτου ὁ Χριστοῦ μάρτυς Μερκούριος · εἰ γὰρ ταῦτα´ οὕτω γέγονεν , οὐκ ἂν ὁ ἀκοντίσας αὐτὸν ἄδηλος ἦ μέχρι καὶ τήμερον . Ἀκοντίῳ τοίνυν ὁ ἄθλιος βάλλεται , κἂν ὁ ἀκοντίσας ἄδηλος . Ὡς δὲ ἐγώ τινος , κουσα , φησὶν ὁ Θεόλογός , μηδὲ τῷ τάφῳ προσλαμβάνεσθαι αὐτὸν , ἀλλ´ ὑπὸ τῆς σεισθείσης δι´ αὐτὸν γῆς ἀποσείεσθαί τε καὶ ἀναβράζεσθαι , προοίμιον , οἷμαι , τῆς ἐκεῖθεν κολάσεως . Πολλὰ γὰρ μιαρὰ ποιήσας ὡσεὶ ἐτῶν λʹ τελευτᾷ . Ἀλλὰ καὶ ἐκ Περσίδος δαιμόνιον στείλας πρὸς δύσιν ἐπὶ τῷ ταχέως ἀνάγειν ἀπόκρισιν , ἐσφάλλετο κἀνταῦθα τοῦ σκοποῦ · τὸ γὰρ δαιμόνιον ὃ στείλας ἐντυχὸν μοναχῷ τινι Πουπλίω τοὔνομα προσευχομένῳ ἡμέρας δέκα διελθεῖν οὐκ ἠδυνήθη , καὶ ὑποστρέψαν ἄπρακτον τὴν αἰτίαν ἐβόα καὶ πόῤῥωθευ . Καὶ γυναῖκας δὲ ἀνατέμνων ὁ ἄσπλαγχνος δι´ αὐτῶν ἐμαντεύετο . Μετὰ δὲ Ἰουλιανὸν ἐβασίλευσεν ἄριστα Ἰοβιανὸς ἕτος ἓν , ὃς ἐκλεγόμενος ὑπὸ πάντων εἶπεν · « Οὐ δύναμαι βασιλεὺς εἶναι προμεμολυσμένων ἀνθρώπων , » ἐφ´ ᾧ πάντες τὸ , « Χριστιανοί ἐσμεν , » ἔκραξαν . Μετὰ μέντοι μῆνας ηʹ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐν Κιλικίᾳ ἐτελεύτησεν , μέγα πένθος πᾶσιν ἀφείς . δΙετα δὲ τοῦτον Οὐαλεντινιανὸς ἔτη ιβʹ , μισθὸν παρὰ Θεοῦ τὴν βασιλείαν λαβών διὰ τὸ τῆς στρατιᾶς αὐτοῦ ἐκβληθῆναι παρὰ Ἰουλιανοῦ τῆς εἰς Χριστὸν ἕυακεν ὁμολογίας . Εἶχε δὲ συμβασιλεύοντα κατά γε τὴν ἀνατολὴν τὸν αἴσχιστον Οὐάλεντα . Καὶ πῶς vὰρ οὐ κάκιστος , εἴ γε τοὺς ἀπὸ Κωνσταντινουπόλεως σταλέντας πρὸς αὐτὸν πʹ ἱερατικοὺς ἄνδρας πρεσβείας ἕνεκεν ἐπὶ πλοίου κατέκαυσεν ; Οὗτος ὑπὸ Γότθων πολεμούμενος ἐχήτησε τὸν θειότατον ἀδελφὸν αὐτοῦ συμμαχίαν . Ὁ δὲ οὐ μόνον οὐκ ἔδλωκεν , ἀλλὰ καὶ ὠνείδισεν , οὕτως εἰπών · « Οὐ χρὴ ἀνδρὶ βοηθεῖν πολεμοῦντι Θεόν . » Καὶ ὁ μὲν Οὐάλης , ἕτη τʹ καὶ δ´ βασιλεύσας ἀνοσίως ὑπὸ πολεμίων ἐν ἀχυρῶνι πυρὶ παραδίδοται · ὁ δὲ μοναχὸς ἐκεῖνος Ἰσαάκιος ἐλέγχων μὲν αὐτὸν , δεσμωθεὶς δὲ παρ´ αὐτοῦ καὶ εἰρκτῇ παραδοθεὶς , ὡσφράνθη ἐν τῇ φυλακῇ τῆς δυσωδίας ἐκκαυθέντος ἐκεῖσε , ὡς εἴρηται Ὃ μέντοι Οὐαλεντινιανὸς καὶ τὸν ἀγωγὸν ᾠκοδό μησε καὶ τὸ ὕδωρ εἰς τὴν πόλιν εἰσήγαγεν . Οὗτος καὶ πραιπόσιτόν τινα διὰ τὴν τῆς γυναικὸς Ιἱερονίκης
Lemmas: ὁ κακός κατά Πέρσης ὁ ἐκστρατεία ποιέω . Ἀλ οὖον δοκέω οὗτος καί ὁ μέγας Γρηγόριος ὁ θεολόγος · εἰμί γάρ ἐν ὁ προοίμιον , καθώς οὗτος ὄνος , ὁ μετά οὗτος κρατέω Οὐάλης εἰς Πόντος κάθημαι ὁ μέγας Βασίλειος , ὁ Εὐσέβιος . τηνικαῦτα ὁ Καισαρεύς χρηματίζω ἀρχιερεύς , πολύς μᾶλλον οὐ εἰμί ἐκεῖνος ἀρχιερεύς ἐν ὁ χρόνος Ἰουλιανός . φαίνω οὖν ἐντεῦθεν ὡς ὅστε ὁ μέγας Βασίλειος εὑρίσκω ἀρχιερεύς διέρχομαι ὁ Ἰουλιανός , οὔτε ἀπειλέω αὐτός καί ὁ ἐκκλησία αὐτός . Ἀλ οὔτε δέησις ἐκεῖνος οὗτος ἕνεκα ποιέω , οὔτε μήv εἰς ἀναίρεσις ἀποστέλλω ὁ Παραβάτου ὁ Χριστός μάρτυς Μερκούριος · εἰμί γάρ ταῦτα´ οὗτος γίγνομαι , οὐ εἄν ὁ ἀκοντίζω αὐτός ἄδηλος εἰμί μέχρι καί σήμερον . Ἀκόντιον τοίνυν ὁ ἄθλιος βάλλω , κἀν ὁ ἀκοντίζω ἄδηλος . ὡς δέ ἐγώ τις , κέω , φημί ὁ θεολόγος , μηδέ ὁ τάφος προσλαμβάνω αὐτός , ἀλ ὑπό ὁ σείω δις αὐτός γῆ ἀποσείω τε καί ἀναβράζω , προοίμιον , οἴομαι , ὁ ἐκεῖθεν κόλασις . Πολύς γάρ μιαρός ποιέω ὡσεί ἔτος λίαν τελευτάω . ἀλλά καί ἐκ Περσίς δαιμόνιον στέλλω πρός δύσις ἐπί ὁ ταχέως ἀνάγω ἀπόκρισις , σφάλλω ἐνταῦθα ὁ σκοπός · ὁ γάρ δαιμόνιον ὅς στέλλω ἐντυγχάνω μοναχός τις Πούπλιος ὄνομα προσεύχομαι ἡμέρα δέκα διέρχομαι οὐ δύναμαι , καί ὑποστρέπω ἄπρακτος ὁ αἴτιος βοάω καί προωθέω . καί γυνή δέ ἀνατέμνω ὁ ἄσπλαγχνος δις αὐτός μαντεύομαι . μετά δέ Ἰουλιανός βασιλεύω ἀγαθός Ἰοβιανός ἔτος εἷς , ὅς ἐκλέγω ὑπό πᾶς εἶπον · « οὖον δύναμαι βασιλεύς εἰμί προμολύνω ἄνθρωπος , » ἐφίημι ὅς πᾶς ὁ , « Χριστιανός εἰμί , » κράζω . μετά μέντοι μείς ἤ ὁ αὐτός βασίλεια ἐν Κιλικία τελευτάω , μέγας πένθος πᾶς ἀφίημι . δΙετα δέ οὗτος Οὐαλεντινιανός ἔτος ἶβις , μισθός παρά Θεός ὁ βασίλειος λαμβάνω διά ὁ ὁ στρατιά αὐτός ἐκβάλλω παρά Ἰουλιανός ὁ εἰς Χριστός εὕω ὁμολογία . ἔχω δέ συμβασιλεύω κατά γε ὁ ἀνατολή ὁ αἰσχρός Οὐάλης . καί πῶς vὰρ οὖον κακός , εἰμί γε ὁ ἀπό Κωνσταντινούπολις στέλλω πρός αὐτός ἀπό ἱερατικός ἀνήρ πρέσβυς ἕνεκα ἐπί πλοῖον κατακαίω ; οὗτος ὑπό Γότθος πολεμόω ἐχήτησε ὁ θεῖος ἀδελφός αὐτός συμμαχία . ὁ δέ οὖον μόνος οὐ ἔδλωκεν , ἀλλά καί ὀνειδίζω , οὕτως εἶπον · « οὖον χρή ἀνήρ βοηθέω πολεμέω Θεός . » καί ὁ μέν Οὐάλης , ἔτος τε καί δδʹ βασιλεύω ἀνόσιος ὑπό πολέμιος ἐν ἀχυρών πῦρ παραδίδωμι · ὁ δέ μοναχός ἐκεῖνος Ἰσαάκιος ἐλέγχω μέν αὐτός , δεσμωθεὶς δέ παρ´ αὐτός καί εἱρκτή παραδίδωμι , ὀσφραίνομαι ἐν ὁ φυλακή ὁ δυσωδία ἐκκαίω ἐκεῖσε , ὡς εἴρω ὅς μέντοι Οὐαλεντινιανός καί ὁ ἀγωγός ᾠκοδό μησε καί ὁ ὕδωρ εἰς ὁ πόλις εἰσάγω . οὗτος καί πραιπόσιτος τις διά ὁ ὁ γυνή ιιερονικη