cogPG.PG158 376
καὶ τὴν γενησομένην αὐτοῦ μετ´ οὐ πολὺ παρατροπὴν οὐκ ἦν ἀγνοῶν , ἀλλ´ ἐπειδὴ καταδικάζειν ἐκ μόνης οὐ θέλει προγνώσεως , τὴν ἑαυτοῦ βουλὴν ἐπ´ αὐτῷ θεοπρεπῶς ἐκπληροῖ καὶ ψυχῆς αὐτῷ , καθὰ δὴ καὶ προείρηται , μεταδίδωσι νοερᾶς , ὡς ἐντεῦθεν αὐτὸν εἶναι καὶ ἀθάνατον ἐς τὸ διηνεκές . Εἴπερ οὐν , Ἀαιώτατε ἄνερ , ἐν ἀθανασίᾳ τὸν ἄνθρωπον ἐποίησε , καθὰ δὴ προείρηται , σφάλλουσιν προφανῶς ἐκεῖνοι λοιπὸν , ὅσοι καὶ θνητότητα τῇ ἀθανασίᾳ ἐκείνου παραμιγνύουσιν.Οὐ μικρῶς γὰρ ἐντεῦθεν ἀμβλύνουσί τε καὶ ὑποτέμνουσι τὴν δοθεῖσαν ἐν ἀρχῇ παρὰ Θεοῦ τῷ ἀνθρώπῳ τιμήν . Ἐφ´ ᾧ καὶ θνητότητα τῷ ἀθανάτῳ παραμιγνύειν αὐτοὺς ὅλως οὐκ ἔπρεπεν · εἴγε τοῦ χρυσοῤῥήμονος Ἰωάννου τέως ἤκουσαν , οὔτω λέγοντος · Ὅσπερ τις χρυσοῦς ἀνδριὰς ἀπὸ κωνευτηρίου προελθὼν ἄρτι καὶ λαμπρῶς ἀποστίλβων , οὕτως ἐκεῖνο τὸ σῶμα φθορᾶς ἀπάσης ἀπήλλακτο . Διὸ δὴ καὶ θνητότητα τῷ ἀθανάτῳ παραμιγνύειν οὐκ ἔπρεπεν · εἴγε καὶ παραδείγματι τοιούτῳ οὕτω καὶ μᾶλλον ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶτταν ἐχρήσατο . Δέδεικται γὰρ ἐντεῦθεν ὅτι τὸ σῶμα ἐκεῖνο θανάτου καὶ φθορᾶς ἄμεινον ἦν , ὥσπερ προελθὼν ἄρτι χρυσοῦς ἀνδριὰς καὶ λαμπρῶς ἀποστίλβων , ῥύπου παντὸς ὑπέρτερος ἐξ ἀνάγκης εἶναι ὅτι οὕτως ὁμολογεῖται καὶ πιστεύεσαι Ἄφθαρτος μὲν οὖν ἀπὸ Θεοῦ παρήχθη κατ´ ἀρχὰς ὁ ἄνθρωπος καὶ ἀθάνατος · εἰ δὲ καὶ θανάτῳ κατεδίκασεν αὐτὸν ὕστερον , ἀλλ´ οὐκ ἀφῆκεν αὐτὸν ἀπαραμύθητον εἶναι μέχρι πολλοῦ . Καὶ ἄκουε τί περὶ τούτου φησὶν ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἐν τῷ Εἰς τὴν ἀιάληνιν λόγῳ αὐτοῦ · Θάνατος μέν εἰσῆλθε διὰ τὴν παρακοήν · κωλύων δὲ ὅμως τὴν τῆς ἀπει.Μῆς ἀκμὴν ὁ Θεὸς , ἐλπίδαεὐθὺς ἀθανασίας ἀνατέλλει τῷ γένει , καὶ τὸν Ἑνὼχ χ ἐκ μέσου ἀρπάζει , κἀντεῦθεν τὴν θνητὴν ἐδίδασκε φύσιν ὅρους ἀθανασίας ἐκδέχεσθαι . Ταῦτα μὲν οὖν ἐπιβεβαιοῦσι καὶ οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ λέγοντες , ὅτι τὴν ἀπαφθάρτισιν ἡμῶν καὶ πολυζωΐαν τὰ κατὰ τὸν Ἑνὼχ καὶ Ἡλίαν ἐναργῶς παριστᾷ . Διὰ γὰρ τῆς μεταθέσεως αὐτῶν ἀθανασίας ἐλπίδα τῇ θνητῇ ταύτῃ φύσιν καὶ πάνυ θαυμασίως ἐνέσπειρε . Καὶ τούτου χάριν ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἔλεγεν , ὅτι καὶ τὸν Ἡλίαν ἀρπάζει , καὶ ὡς εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναφέρει ἀφέντα κάτω τὸν ὓάνατον . Οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης οὕτω πρὸς αὐτὸν εὕρηται λέγων · Τὁ ἀξᾶραν ἄρμα σε τὸ πυρίπνοον χάριν σοι τῶν θαυμάτων παρέσχεν , Ἡλία Θεσβῖτι , ἀφθαρτίσαν σε τοῦ μὴ ἰδεῖν θάνατον ἔως ἂν κηρύξῃς τὴν Κτῶν πάντων ἐντέλειαν . Καὶ οὗτοι μὲν οὕτως · ὁ δὲ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἀριδηλότερον ἔδειξεν , ὅτι . τὴν ἀφθαρσίαν ταύτην ὁ πρῶτος ἐκεῖνος εἰχεν ἂνθρωπος ,
Lemmas: καί ὁ γίγνομαι αὐτός μετέ οὖον πολύς παρατροπή οὐ εἰμί ἀγνοέω , ἀλ ἐπεί καταδικάζω ἐκ μόνος οὖον ἐθέλω πρόγνωσις , ὁ ἑαυτοῦ βουλή ἐπι αὐτός θεοπρεπῶς ἐκπληρόω καί Ψυχή αὐτός , καθά δή καί προερέω , μεταδίδωμι νοερός , ὡς ἐντεῦθεν αὐτός εἰμί καί ἀθάνατος εἰς ὁ διηνεκής . εἴπερ ὀν , Ἀαιώτατε ἀνήρ , ἐν ἀθανασία ὁ ἄνθρωπος ποιέω , καθά δή προερέω , σφάλλω προφανῶς ἐκεῖνος λοιπός , ὅσος καί θνητότης ὁ ἀθανασία ἐκεῖνος παραμιγνύουσιν.Οὐ μικρός γάρ ἐντεῦθεν ἀμβλύνω τε καί ὑποτέμνω ὁ δίδωμι ἐν ἀρχή παρά Θεός ὁ ἄνθρωπος τιμή . Ἐφ´ ὅς καί θνητότης ὁ ἀθάνατος παραμείγνυμι αὐτός ὅλως οὐ πρέπω · εἰ ὁ χρυσοῤῥήμονος Ἰωάννης τέως ἀκούω , οὐτάω λέγω · ὅσπερ τις χρύσεος ἀνδριάς ἀπό χωνευτήριον προέρχομαι ἄρτι καί λαμπρῶς ἀποστίλβω , οὕτως ἐκεῖνος ὁ σῶμα φθορά ἀπασάω ἀπαλλαξείω . Διὸ δή καί θνητότης ὁ ἀθάνατος παραμείγνυμι οὐ πρέπω · εἰ καί παράδειγμα τοιοῦτος οὗτος καί μᾶλλον ὁ χρύσεος ὁ γλῶσσα χράω . δείκνυμι γάρ ἐντεῦθεν ὅτι ὁ σῶμα ἐκεῖνος θάνατος καί φθορά ἀγαθός εἰμί , ὥσπερ προέρχομαι ἄρτι χρύσεος ἀνδριάς καί λαμπρῶς ἀποστίλβω , ῥύπος πᾶς ὑπέρτερος ἐκ ἀνάγκη εἰμί ὅτι οὕτως ὁμολογέω καί πιστεύω ἄφθαρτος μέν οὖν ἀπό Θεός παράγω κατ´ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος καί ἀθάνατος · εἰμί δέ καί θάνατος καταδικάζω αὐτός ὕστερος , ἀλ οὐ ἀφίημι αὐτός ἀπαραμύθητος εἰμί μέχρι πολύς . καί ἀκούω τίς περί οὗτος φημί ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἐν ὁ εἰς ὁ ἀιάληνιν λόγος αὐτός · Θάνατος μέν εἰσέρχομαι διά ὁ παρακοή · κωλύω δέ ὅμως ὁ ὁ ἀπει.Μῆς ἀκμή ὁ θεός , ἐλπίς ἀθανασία ἀνατέλλω ὁ γένος , καί ὁ Ἑνώχ χ ἐκ μέσος ἁρπάζω , ἐντεῦθεν ὁ θνητός διδάσκω φύσις ὅρος ἀθανασία ἐκδέχομαι . οὗτος μέν οὖν ἐπιβαίνω καί ὁ μαθητής ὁ Χριστός λέγω , ὅτι ὁ ἀπαφθάρτισις ἐγώ καί πολυζωΐα ὁ κατά ὁ Ἑνώχ καί Ἡλίας ἐναργής παρίστημι . Ζεύς γάρ ὁ μετάθεσις αὐτός ἀθανασία ἐλπίς ὁ θνητός οὗτος φύσις καί πάνυ θαυμάσιος ενσπείρω . καί οὗτος χάρις ὁ μέγας Ἀθανάσιος λέγω , ὅτι καί ὁ Ἡλίας ἁρπάζω , καί ὡς εἰς ὁ οὐρανός ἀναφέρω ἀφίημι κάτω ὁ ἄνατος . οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης οὗτος πρός αὐτός εὑρίσκω λέγω · ὁ ἀξᾶραν ἄρμα σύ ὁ πυρίπνοος χάρις σύ ὁ θαῦμα παρέχω , Ἡλίας Θεσβῖτι , ἀφθαρτίζω σύ ὁ μή ὁράω θάνατος ἔως εἄν κηρύσσω ὁ κτέω πᾶς ἐντέλεια . καί οὗτος μέν οὕτως · ὁ δέ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἀρίδηλος δείκνυμι , ὅτι . ὁ ἀφθαρσία οὗτος ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἔχω ἄνθρωπος ,