cogPG.PG158 252
Καὶ ὁ μὲν Ἰάκωβος οὗτος , ὁ ἀδελφόθεος δηλαδὴ , τῇ δωδεκάδι τῶν μαθητῶν οὐκ ἦν ἐναρίθμιος , τὰ πρῶτα δὲ ὅμως παρ´ αὐτοῖς ἔφερε . Καὶ γὰρ ἀναστὰς ὲκ νεκρῶν ὁ Κύριος , ὡς ὁ Κλήμης φησὶ , Πέτρῳ καὶ Ἰωάννῃ καὶ Ἰακώβῳ τῷ ἀδελφοθέῳ τὴν γνῶσιν ἔδωκεν , οὗτοι δὲ τοῖς λοιποῖς . Πρὸ γὰρ τῆς ἀναστάσεως καὶ ἐνεκότουν τῷ Κυρίῳ καὶ ἠπίστουν αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ , ὡς ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης φησί . Πρόσεχε δὲ , ἀγαπητέ . Εἰ γὰρ καὶ πρώτους ἐκείνους ὁ Κύριος τοὺς δώδεκα ἐξελέξατο , εἰ καὶ τιμῆς ἡξίωσε πλείονος , εἰ καὶ ἐπὶ ιβ´ θρόνων ὑπέσχετο καθίσαι αὐτοὺς τὰς ὸώδεκα φυλὰς τοῦ Ἰσραὴλ κρίνοντας , εἰ καὶ σύνδειπνοι αὐτῷ ἔσονται κατ´ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , ἐπειδὴ μεμενήκασι μετ´ αὐτοῦ , ἀλλ´ ἔχομεν ἀλλαχοῦ τὸν Κύριον αὐτὸν πρὸς τοὺς ἐκ Ζεβεδαίου , ἡνίκα δεξιὰν ἠτήσαντο καὶ ἀριστερὰν καθέδραν , οὕτω λέγοντα · Οὐκ ἐμόν ἐστι τουτο δοῦναι , ἀλλ´ οἰς ἡτοίμασται παρὰ τοῦ Πατρός μου . » Οὐκοῦν εἰ τὰ τῆς τιμῆς . ἐκείνης οὐ δίδοται κατὰ χάριν ἀλλὰ κατὰ τοὺς ἀγῶνας οὓς ὁ καθ´ ἕνα ἐνδείξεται , μὴ θαύμαζε εἴγε καὶ οἱ κατὰ τὸν Παῦλον , ναὶ μὴν καὶ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφόθεον ἀγωνισάμενοι κοινωνοὶ καὶ συμμέτοχοι τῆς τῶν δώδεκα τιμῆς εὑρεθήσονται . Καὶ γὰρ τοῦτο καὶ ὁ τὴν γλῶτταν Χρυσοῦς ἔλεγε , Παύλου μείζονα στῆναι τότε μηδέτερον . Ὅτι δὲ οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ δώδεκα τὸν ἀμιθμὸν καὶ οὐ πλείους ἢ ἐλάττους εἶναι ἔμελλον , ἀρχῆς τοῦτο δεδήλωται . Καὶ πρόσσχες , εἰ βούλει , τοῖς λεγομένοις . Ὃν γὰρ τρόπον ὁ αἰσθητὸς οὗτος ἤλιος ἀπὸ τοῦ πρώτου σημείου ἀρξάμενος , καὶ διὰ τῶν εβʹ ζωδίων τὴν αὐτοῦ ποιήσας περίοδον , κἀν τούτοις τὰ αὐτοῦ πάντα πληρώσας , ἐκεῖσε πάλιν ὑποστρέφει ὅθεν τοῦ δρόμου κατήρξατο , οὔτω καὶ ὁ νοητὸς ηλιος τῆς δικαιοσύνης , ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸς , ἐξανατείλας τῷ κόσμῳ καθὼς αὐτὸς ηὐδόκησε , καὶ διὰ τῶν ιβ´ μαθητῶν τὴν ὑπ´ οὐρανὸν διαδραμών , πᾶσαν τὴν αὐτοῦ βούλησιν δι´ αὐτῶν ἐκτελέσας ἐκεῖσε πάλιν ὅθεν ἦλθεν ἀπέστρεψεν . Ὅτι δὲ οἱ παρὰ Κυρίου ἐκλεγέντες ιβʹ μαθηταὶ , ναὶ μὴν καὶ οἱ κατ´ αὐτοὺς ἀγωνισάμενοι κρείττονα τόπον ἐσχήκασι τῶν προπατόρων ἐκείνων , ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἀριδηλότερον ἔδειξεν . Ἐπὶ εβʹ γὰρ ἔφη θρόνων καθίσαι αὐτοὺς , καὶ κρῖναι τὰς ιβʹ φυλὰς τοῦ Ἰσραὴλ , ἡν δὴ τιμὴν οὐκ ἔδωκε τοῖς προπτάτορσι . Καὶ ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἐλεύσονται , καὶ μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ ἀνακλιθήαονται · τοῖς δέ γε ἀποστόλοις οὐδείς ἕτερος ἐσεῖται συγκάθεδρος . Καὶ ὅτι ὑπὸ σκιὰν ἐκεῖνοι τότε φανέντες ἂλάττονές εἰσι τῶν ἐνακμασάντων τῆ ἀληθείᾳ . Καὶ ταῦτα μὲν ὁ τὴν γλῶτταν Χρυσοῦς , ὁ δὲ Θεοδώρητος
Lemmas: καί ὁ μέν Ἰάκωβος οὗτος , ὁ ἀδελφόθεος δηλαδή , ὁ δωδεκάς ὁ μαθητής οὐ εἰμί ἐναρίθμιος , ὁ πρῶτος δέ ὅμως παρ´ αὐτός φέρω . καί γάρ ἀνίστημι ἐκ νεκρός ὁ Κύριος , ὡς ὁ Κλήμης φημί , Πέτρος καί Ἰωάννης καί Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ὁ γνῶσις δίδωμι , οὗτος δέ ὁ λοιπός . πρό γάρ ὁ ἀνάστασις καί ἐγκοτέω ὁ κύριος καί ἀπιστέω αὐτός ὁ ἀδελφός αὐτός , ὡς ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης φημί . προσέχω δέ , ἀγαπητός . εἰμί γάρ καί πρῶτος ἐκεῖνος ὁ Κύριος ὁ δώδεκα ἐκλέγω , εἰμί καί τιμή ἀξιόω πλείων , εἰμί καί ἐπί ιβ´ θρόνος ὑπισχνέομαι καθίζω αὐτός ὁ ὄζω φυλή ὁ Ἰσραήλ κρίνω , εἰμί καί σύνδειπνος αὐτός εἰμί κατ´ ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ἐπεί μένω μετέ αὐτός , ἀλ ἔχω ἀλλαχοῦ ὁ κύριος αὐτός πρός ὁ ἐκ Ζεβεδαῖος , ἡνίκα δεξιά αἰτέω καί ἀριστερός καθέδρα , οὗτος λέγω · οὐ ἐμός εἰμί οὗτος δίδωμι , ἀλ οἶς ἑτοιμάζω παρά ὁ πατήρ ἐγώ . » οὐκοῦν εἰμί ὁ ὁ τιμή . ἐκεῖνος οὖον δίδωμι κατά χάρις ἀλλά κατά ὁ ἀγών ὅς ὁ καθ´ εἷς ἐνδείκνυμι , μή θαυμάζω εἰ καί ὁ κατά ὁ Παῦλος , ναί μήv καί Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἀγωνίζομαι κοινωνός καί συμμέτοχος ὁ ὁ δώδεκα τιμή εὑρίσκω . καί γάρ οὗτος καί ὁ ὁ γλῶσσα Χρυσοῦς λέγω , Παῦλος μείζων ἵστημι τότε μηδέτερος . ὅτι2 δέ ὁ μαθητής ὁ Χριστός δώδεκα ὁ ἀμιθμὸν καί οὖον πλείων ἢ μικρός εἰμί μέλλω , ἀρχή οὗτος δηλόω . καί προσέχω , εἰμί βούλομαι , ὁ λέγω . ὅς γάρ τρόπος ὁ αἰσθητός οὗτος ἥλιος ἀπό ὁ πρῶτος σημεῖον ἄρχω , καί διά ὁ βαίνω ζῴδιον ὁ αὐτός ποιέω περίοδος , ἐν οὗτος ὁ αὐτός πᾶς πληρόω , ἐκεῖσε πάλιν ὑποστρέφω ὅθεν ὁ δρόμος κατάρχω , οὐτάω καί ὁ νοητός ἥλιος ὁ δικαιοσύνη , ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ υἱός ὁ Θεός καί θεός , ἐξανατέλλω ὁ κόσμος καθώς αὐτός εὐδοκέω , καί διά ὁ ιβ´ μαθητής ὁ ὑπό οὐρανός διατρέχω , πᾶς ὁ αὐτός βούλησις δις αὐτός ἐκτελέω ἐκεῖσε πάλιν ὅθεν ἔρχομαι ἀποστρέφω . ὅτι2 δέ ὁ παρά κύριος ἐκλέγω ἶβις μαθητής , ναί μήv καί ὁ κατ´ αὐτός ἀγωνίζομαι ἀγαθός τόπος ἔχω ὁ προπάτωρ ἐκεῖνος , ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἀρίδηλος δείκνυμι . ἐπί βαίνω γάρ φημί θρόνος καθίζω αὐτός , καί κρίνω ὁ ἶβις φυλή ὁ Ἰσραήλ , ἐάν δή τιμή οὐ δίδωμι ὁ προπτάτορσι . καί ὅτι πολύς ἀπό ἀνατολή καί δυσμή ἔρχομαι , καί μετά Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ ἀνακλίνω · ὁ δέ γε ἀπόστολος οὐδείς ἕτερος σέω συγκάθεδρος . καί ὅτι ὑπό σκιά ἐκεῖνος τότε φαίνω ἂλάττονές εἰμί ὁ ἐνακμάζω τῆ ἀλήθεια . καί οὗτος μέν ὁ ὁ γλῶσσα Χρυσοῦς , ὁ δέ Θεοδώρητος