cogPG.PG158 491
τῶν πεδῶν ἡ ψυχὴ μετὰ θάνατον ἐλευθερω ζξδ ᾖσζάρῆζΞροομ , ωκανφσνωμωυη τοσον , κιαμοτοόν τι α μημοιιιν ἀῃ τότε φέρουσα , καὶ τὴν νοερὰν αἴσθησιν , τῶν ἑαυτῆς τρανότερον μνησθήσεται πράξεων , ἢ ὅσα ἔτι ῶν είπ . γʹ .... Καὶ τάξεις τρεῖς · ἔστι δὲ ὁ πρῶτος τριαῖικὸς διάκοσμος θρόνοι , χερουβὶμ , σεραφὶμ · οὗτοί εἰ , σαιν οἱ τόποι τῆς ἀναπαύσεως · ἔνθα τὸ ὕδωρ τῆς ἀνε . παύσεώς ἐστιν ὁ Θεὸς , ἐπὶ θρόνου δόξης καθήμενος , καὶ ἀπονέμων ἑκατονταπλασίως τὰς ἀμοιβὰς τοῖς εἰς τὸν τέλειον τοῦ ἑκατοστοῦ μέτρου καρποφορήσασιν · ὁ δεύτερος κυριότητες , δυνάμεις καὶ ἐξουσίαι · οὗτοι εἰσιν οἱ χλοεροὶ τῆς ἀναψύξεως τόποι , ἡ μόη τῆς τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἀναπαύσεως , παρέχουσα πολλαπλάσια τὰ βραβεῖα τοῖς εἰς τὸ μέσον τοῦ ἐξηκοστοῦ μέτρου καρποφορήσασιν · ὁ τρίτος δὲ ἀργαί , ἀρχάγγελοι , ἄγγελοι · οὗτοί εἰσιν οἱ φωτεινοὶ κα θεῖοι τόποι , ἔνθα ἡ σκηνὴ τῆς καταπαύσεως οἱ καινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ καινὴ γῆ , καὶ ὁ ἤλιος τῆς δικαιοσύνης ἐστὶ Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν ἀποδιδοὺς τοὺς τῆς δικαιοσύνης στεφάνους τοῖς εἰς τριάκοντα τὸν στάμένων πολύχουν καρποφορήσασιν · ὅστις τῶν καθ´ ἡμᾶς ἱερῶν ἀνδρῶν τὸ ἴδιον κτήσεται μιᾶς ἱεραρχίας καὶ τάξεως τῶν ἄνω δυνάμεων · ἧς ἀναπληροῖ τὸν τόπον ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ καὶ καθ´ ἡμᾶς ἱεραρχίᾳ , ἐν ἐκείνῃ καὶ μετὰ πότμον ἀνερχόμενος , καὶ συναπτόμενος αὐτῇ , ἀναπαύεται , τόπον αὐτὴν εὐρίσκων Θεοῦ φωτεινὸν ἀναπαύσεως , Δʹ . Αἰ δὲ ψυχαὶ τῶν ἀμαρτωλῶν αὖται ὡς πλήρεις ζόφου , καὶ δυσοσμίας καὶ ῥύπου παρὰ κολαστῶν ἀγγέλων καὶ σκοτεινῶν , ἀβουλήτως καὶ μετὰ σόβου δεινοῦ , τρόμου τε καὶ δειλίας , εἰς ᾤδου μυχοὺς καὶ εἰς φρουράς γνοφερὰς ἀπαγόμεναι , παραδίδοιται φρουράρχοις πνεύμασιν ἀκαθάρτοις , ἔνθα ὁ τοῦ ακότους ἄρχων εἰς πυρὸς αἰωνίου τηρεῖται ὑπέκκαυμα μετὰ τῶν ὁμοίων αὐτοῦ . Ἰστέον ὅτι αἱ κλστικαὶ τελεταὶ καὶ θυσίαι ὑπὲρ τῶν ἁμαρτόντων ἁμαρτίαν τὴν πρὸς θάνατον γινόμεναι μάτην γίνονται · τοῖς δὲ μὴ οὕτως ἀμαρτήσασιν ὡφελοῦσι τὰ μέγιστα . Ἠ δὲ πρὸς θάνατον ἀμαρτία ἐστὶν ἡάπιστία , καὶ ἡ ἀπόγνωσις , καὶ τὸ μὴ μετανοεῖν , καὶ ἡ βλασφημία τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ τὸ ἀρνήσασθαι τὸν Χριστὸν , καὶ τὸ αἱρετικὸν ἀποθανεῖν ἐν αἱρέσειτινί . εʹ . Χρὴ καὶ τοῦτο γινώσκειν , ὅτι τὰς τεσσαράκοντα ἡμέρας τοῦ παλαιοῦ πένθους τριχῆ διελόντες οἱ ἀπόστολοι , εἰς τρίτα , ἔννατα καὶ τεσσαρακοστά · οὔτως γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος μετὰ τὴν τριήμερον ἕγερσιν αὐτοῦ ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν τοῖς μαθηταῖς , τῶν θυρῶν κεκλεισμένων , καὶ ἐνεφύσησεν αὐτοῖς λέγων · Δάβετε Πνεῦμα ἄγιον . Καὶ μεθ´ ἡμέρας ὀντ πάλιν ἰδοὺ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐντὸς τῶν ὁκτὼ ἡμερῶν δεύτερον ἐφάνη αὐτοῖς · εἰπών γὰρ ὁ εὐαγγελιστὴς μεθ´ ἡμέρας ὁκτὼ τὴν ἀναστάσιμον ἡμέραν οὐ συνηρίθμησε · μετ´ ἐκείνης γοῦν ἐννέα καταριθμοῦν . ται · κατὰ γοῦν τὸν τύπον τοῦτον ἡμεῖς ἀπὸ τῆς ταφῆς ἕως τῶν ἐννάτων δεύτερον τὰς μνείας τῶν ὁσίων κεκοιμημένων ἐπιτελοῦμεν · ὁμοίως δὲ καὶ τὰ τες σαρακοστὰ , ἐπειδὴ τῇ τεσσαρακοστῇ ἡμέρᾳ ἀνελήφθη ὁ Κύριος .
Lemmas: ὁ πέδη ὁ ψυχή μετά θάνατος ἐλεύθερος ζξδ ᾖσζάρῆζΞροομ , ωκανφσνωμωυη τόσος , κιαμοτοόν τίς ὅς μημοιιιν ἀεί τότε φέρω , καί ὁ νοερός αἴσθησις , ὁ ἑαυτοῦ τρανής μιμνήσκω πρᾶξις , ἢ ὅσος ἔτι κυβερνάω ΕΙΠ . γε .... καί τάξις τρεῖς · εἰμί δέ ὁ πρῶτος τριαῖικὸς διάκοσμος Θρόνοι , χερουβίν , σεραφίμ · οὗτος εἰμί , σός ὁ τόπος ὁ ἀνάπαυσις · ἔνθα ὁ ὕδωρ ὁ ἀνε . παῦσις εἰμί ὁ θεός , ἐπί θρόνος δόξα κάθημαι , καί ἀπονέμω ἑκατονταπλάσιος ὁ ἀμοιβή ὁ εἰς ὁ τέλειος ὁ ἑκατοστός μέτρον καρποφορέω · ὁ δύο κυριότης , δύναμις καί ἐξουσία · οὗτος εἰμί ὁ χλοερός ὁ ἀνάψυξις τόπος , ὁ Μόη ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀνάπαυσις , παρέχω πολλαπλάσιος ὁ βραβεῖον ὁ εἰς ὁ μέσος ὁ ἐξακοστάω μέτρον καρποφορέω · ὁ τρίτος δέ ἀργός , ἀρχάγγελος , ἄγγελος · οὗτος εἰμί ὁ φωτεινός ἄν θεῖος τόπος , ἔνθα ὁ σκηνή ὁ κατάπαυσις ὁ καινός οὐρανός καί ὁ καινός γῆ , καί ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη εἰμί Χριστός ὁ θεός ἐγώ ἀποδίδωμι ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος ὁ εἰς τριάκοντα ὁ στένω πολύχοος καρποφορέω · ὅστις ὁ καθ´ ἐγώ ἱερός ἀνήρ ὁ ἴδιος κτάομαι εἷς ἱεραρχία καί τάξις ὁ ἄνω δύναμις · ὅς ἀναπληρόω ὁ τόπος ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός καί καθ´ ἐγώ ἱεραρχία , ἐν ἐκεῖνος καί μετά πότμος ἀνέρχομαι , καί συνάπτω αὐτός , ἀναπαύω , τόπος αὐτός εὑρίσκω Θεός φωτεινός ἀνάπαυσις , δέ . ὁ δέ ψυχή ὁ ἁμαρτωλός αὔτης ὡς πλήρης ζόφος , καί δυσοσμία καί ῥύπος παρά κολαστής ἄγγελος καί σκοτεινός , ἀβούλητος καί μετά σοβέω δεινός , τρόμος τε καί δειλία , εἰς οἰδέω μυχός καί εἰς φρουρά γνοφερός ἀπάγω , παραδίδωμι φρούραρχος πνεῦμα ἀκάθαρτος , ἔνθα ὁ ὁ ἄκοτος ἄρχω εἰς πυρός αἰώνιος τηρέω ὑπέκκαυμα μετά ὁ ὅμοιος αὐτός . ἰστέον ὅτι ὁ κλστικαὶ τελετή καί θυσία ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω ἁμαρτία ὁ πρός θάνατος γίγνομαι μάτην γίγνομαι · ὁ δέ μή οὕτως ἁμαρτάνω ὠφελέω ὁ μέγας . ὁ δέ πρός θάνατος ἁμαρτία εἰμί ἡάπιστία , καί ὁ ἀπόγνωσις , καί ὁ μή μετανοέω , καί ὁ βλασφημία ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί ὁ ἀρνέομαι ὁ Χριστός , καί ὁ αἱρετικός ἀποθνῄσκω ἐν αἱρέω . εἰ . χρή καί οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ παλαιός πένθος τριχῆ διαιρέω ὁ ἀπόστολος , εἰς τρίτος , ἐννάτη καί τεσσαρακοστός · οὔτως γάρ καί αὐτός ὁ Κύριος μετά ὁ τριήμερον ἔγερσις αὐτός φανερόω ἑαυτοῦ ὁ μαθητής , ὁ θύρα καλέω , καί ἐμφυσάω αὐτός λέγω · δαύω πνεῦμα ἀγάω . καί μεθ´ ἡμέρα οντ πάλιν ἰδού μετά ὁ ἀνάστασις ἐντός ὁ ὁκσώς ἡμέρα δύο φαίνω αὐτός · εἶπον γάρ ὁ εὐαγγελιστής μεθ´ ἡμέρα ὁκσώς ὁ ἀναστάσιμος ἡμέρα οὖον συναριθμέω · μετέ ἐκεῖνος γοῦν ἐννέα καταριθμώ . ὁ · κατά γοῦν ὁ τύπος οὗτος ἐγώ ἀπό ὁ ταφή ἠώς ὁ ἐννάω δύο ὁ μνεία ὁ ὅσιος κοιμάω ἐπιτελέω · ὁμοίως δέ καί ὁ αἱρέω σαρακοστή , ἐπεί ὁ τεσσαρακοστός ἡμέρα ἀναλαμβάνω ὁ Κύριος .