cogPG.PG158 246
Οἱ δὲ Ἰονδαῖοι . ἵνα μὴ μείνη ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν Σαββάτῳ , ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν γὰρ μεγάλη ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Σαββάτου ) , ἠρώτησαν τὸν Πιλᾶτον , καὶ τὰ ἑξῆς . Κατάγουσιν οὖν ἀπὸ τοῦ ξύλου τὸν Ἰησοῦν , καὶ μνήματι καινῷ κατατίθεν ται . Ἀλλ´ ὅρα κἀνταῦθ´ τὴν τοῦ Θεοῦ σοφίαν ἀγαπητέ , ἴνα μὴ τὸν σταυρὸν αὐτὸν ζημιωθῶμεν , ἵνα μὴ τὸ πανάγιον τοῦ Κυρίου σῶμα πυρὸς ἢ θαλάσσης ἔργον ποιήσωσι , τῇ συνήθει κἀν τούτω μανία χοησάμενοι , τὸν Αὔγουστον ἤγειρεν Καίσαρα τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἀπογῥάψασθαι . Γίνεται ταυτα , καὶ τὸ τῶν Ἑβραίων γένος τῇ τῶν Ῥωμαίων ὑποπίπτει ἀρχῇ . Ταύτῃ τοι καὶ τῷ λαχόντι Πιλάτω τὴν ἡγεμονίαν αὐτῶν παριστῶσι τὸν Κύριον , μὴ συγχωρούμενοι τὸ βουλητὸν αὐτοῖς ἐπὶ´ αὐτῶ διαπράξασθαι Καὶ νῦν εἰ συνεχωρήθησαν , λίθοις ἂν τὸν Χριστὸν ἐθανάτωσαν ἢ ξυλίνῳ κατέπρισαν πρίονι , κἀντεῦθεν ἡμεῖς τὸν φύλακα ἡμῶν ἐζημιούμεθα σταυρόν . Εἰ γὰρ τὸν φιλόθεον Ἰερεμίαν βοροορου λάκκῳ ἐνέβαλον , τί οὐκ ἂν εἰς τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα ἐποίησαν , εἰ μή γε τὸν Ῥωμαϊκὸν εἶχον νόμον αὐτοὺς ἀναστέλλοντα ; Γίνεται λοιπὸν ἡ ἀπογραφὴ , τὰ τῆς εὐταξίας εἰσάγεται , κἀντεῦθεν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα τελείᾳ ταφῇ παραδίδοται οἶδα δὲ , ἀγαπητὲ , ὅτι καὶ περὶ τῆς τριημέρου ταφῆς τοῦ Κυρίου πολλὴν ἐποιήσω συζήτησιν , ἡμέρας ἐκμετρῆσαι δῆθεν ἐπὶ ταύτης τρεῖς μὴ δυνάμενος . Ἀλλ´ ἄφες , εἰ βούλει , τῶν πολλῶν , ὅτι καὶ λογισμῶν ἀνθρωπίνων εἰσὶν ἑφευρέματα . Πείθου δὲ μᾶλλον Ἰσιδώρῳ τῷ Πηλουσιώτῃ λέγοντι ὅτι καθάπερ ἐπὶ τῶν τελευτώντων ποιεῖν εἰώθαμεν , ὁποῖα δʹ ἃν ὥρᾳ τελευτήσῃ τις , τὴν ἑξῆς μόνην ὑπερτιθέμεθα , τῇ δὲ ἑτέρᾳ ἕωθεν τριταίαν ἄγομεν ἡμέραν αὐτοῦ · καὶ οὕτω καὶ ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ δεῖ νοεῖσθαι σε χρή . Καὶ γὰρ κατὰ τὴν παρασκευὴν παρέδωκε τὸ πνεῦμα · τοῦτο μία ἡμέρα . Τὸ Σάββατον ὅλον ἐν τῷ τάφῳ ἐποίησεν · ἰδοὺ δύο ἡμέραι . Μετὰ δὲ τοῦτο τῆς Κυριακῆς ἐπιφωσκούσης ἐκ τάφου ἐγήγερται · ἰδοὺ καὶ τρίτην ἔχεις ἡμέραν . Καὶ πείθου τοῖς περὶ Λουκᾶν καὶ Κλεόπαν οὕτω λέγουσι πρὸς αὐτὸν τὸν Χριστὸν , « Αλλά γε σὺν πᾶσι τούτοις τρίτην ταύτην ἡμέραν ἄγει σήμερον , ἀφ´ οὗ ταῦτα ἐγένετο . » Εἰ δὲ καὶ τάχιον ἐκ τάφου ἐγήγερται , οὐ κατὰ τοῦτο πάντως αἰτιαθήσεται , μᾶλλον μὲν οὐν καὶ προσκυνηθήσεται παρὰ πάντων , ὅτι μὲν τὴν ἐμπρόθεσμον καρτερήσας ὑπόσχεσιν τὴν ἐκ νεκρων αὐτοῦ τάχιον ἐποιήσατο ἔγερσιν . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως ὁ διαληφθεὶς θεῖος ἀνήρ , ὁ δὲ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης φησίν ὅτι καὶ λίαν ἐποίησε καλῶς ὁ Χριστὸς πρὸ τῆς τῶν τριῶν ἡμερῶν συμπληρώσεως ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν . Εἰ μὴ γὰρ τότε ἀνέστη καθημένων αὐτόθι τῶν στρατιωτῶν καὶ συἀασσόντων , ἀλλ´ ἀναχωρησάντων μετὰ τὴν τρίτην ἡμέραν , εἶχον ἄν τι καὶ λέγειν οἱ κάκιστοι . Προξφθασε λοιπὸν ἀναστάς . Ἔδει γὰρ παρακαθημένων αὐτῶν γενέσθαι τὴν ἀνάστασιν . Οὐκοῦν ἠναγκάζετο καὶ τῶν τριῶν ἡμερῶν ἐντὸς ἐκ νεκρῶν ἐγερθῆναι ,
Lemmas: ὁ δέ Ἰονδαῖοι . ἵνα μή μένω ἐπί ὁ σταυρός ὁ σῶμα ἐν σάββατον , ἐπεί παρασκευή εἰμί γάρ μέγας ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ Σάββατο ) , ἐρωτάω ὁ Πιλᾶτος , καί ὁ ἑξῆς . κατάγω οὖν ἀπό ὁ ξύλον ὁ Ἰησοῦς , καί μνῆμα καινός κατατίθημι ὁ . Ἀλ ὁράω κἀνταῦθ´ ὁ ὁ Θεός σοφία ἀγαπητός , ἵνα μή ὁ σταυρός αὐτός ζημιόω , ἵνα μή ὁ πανάγιος ὁ κύριος σῶμα πυρός ἢ θάλασσα ἔργον ποιέω , ὁ συνήθης ἐν οὗτος μανία χόω , ὁ Αὔγουστος ἐγείρω Καῖσαρ ὁ οἰκέω ἅπας ἀπογράφω . γίγνομαι Ούτος , καί ὁ ὁ Ἑβραῖος γένος ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὑποπίπτω ἀρχή . Ταύτη ὅς καί ὁ λαγχάνω Πιλᾶτος ὁ ἡγεμονία αὐτός παρίστημι ὁ κύριος , μή συγχωρέω ὁ βουλητός αὐτός ἐπί αὐτός διαπράσσω καί νῦν εἰμί συγχωρέω , λίθος εἄν ὁ Χριστός θανατόω ἢ ξύλινος κατεπρισαω πρίων , ἐντεῦθεν ἐγώ ὁ φύλαξ ἐγώ ζημιόω σταυρός . εἰμί γάρ ὁ φιλόθεος Ἰερεμίας βοροοραω λάκκος ἐμβάλλω , τίς οὐ εἄν εἰς ὁ ὁ κύριος σῶμα ποιέω , εἰμί μή γε ὁ Ῥωμαικός ἔχω νόμος αὐτός ἀναστέλλω ; γίγνομαι λοιπός ὁ ἀπογραφή , ὁ ὁ εὐταξία εἰσάγω , ἐντεῦθεν ὁ ὁ κύριος σῶμα τέλειος θάπτω παραδίδωμι οἶδα δέ , ἀγαπητός , ὅτι καί περί ὁ τριήμερος ταφή ὁ κύριος πολύς ποιέω συζήτησις , ἡμέρα ἐκμετρέω δῆθεν ἐπί οὗτος τρεῖς μή δύναμαι . Ἀλ ἀφίημι , εἰμί βούλομαι , ὁ πολύς , ὅτι καί λογισμός ἀνθρώπινος εἰμί ἐφεύρεμα . πείθω δέ μᾶλλον Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης λέγω ὅτι καθάπερ ἐπί ὁ τελευτάω ποιέω εἴωθα , ὁποῖος δέ ἄν ὥρα τελευτάω τις , ὁ ἑξῆς μόνος ὑπερτίθημι , ὁ δέ ἕτερος ἕωθεν τριταῖος ἄγω ἡμέρα αὐτός · καί οὗτος καί ἐπί αὐτός ὁ Χριστός δεῖ νοέω σύ χρή . καί γάρ κατά ὁ παρασκευή παραδίδωμι ὁ πνεῦμα · οὗτος εἷς ἡμέρα . ὁ σάββατον ὅλος ἐν ὁ τάφος ποιέω · ἰδού δύο ἡμέρα . μετά δέ οὗτος ὁ κυριακός επιφωσκουω ἐκ τάφος ἐγείρω · ἰδού καί τρίτος ἔχω ἡμέρα . καί πείθω ὁ περί Λουκᾶς καί Κλεόπας οὗτος λέγω πρός αὐτός ὁ Χριστός , « Αλλά γε σύν πᾶς οὗτος τρίτος οὗτος ἡμέρα ἄγω σήμερον , ἀφή ὅς οὗτος γίγνομαι . » εἰμί δέ καί τάχα ἐκ τάφος ἐγείρω , οὖον κατά οὗτος πάντως αἰτιάομαι , μᾶλλον μέν ὀν καί προσκυνέω παρά πᾶς , ὅτι μέν ὁ ἐμπρόθεσμος καρτερέω ὑπόσχεσις ὁ ἐκ νεκρός αὐτός τάχα ποιέω ἔγερσις . καί περί μέν οὗτος οὕτως ὁ διαλαμβάνω θεῖος ἀνήρ , ὁ δέ χρυσορρήμων Ἰωάννης φημί ὅτι καί λίαν ποιέω καλῶς ὁ Χριστός πρό ὁ ὁ τρεῖς ἡμέρα συμπλήρωσις ἐγείρω ἐκ νεκρός . εἰμί μή γάρ τότε ἀνίστημι κάθημαι αὐτόθι ὁ στρατιώτης καί συἀασσόντων , ἀλ ἀναχωρέω μετά ὁ τρίτος ἡμέρα , ἔχω ἄν τίς καί λέγω ὁ κακός . Προξφθασε λοιπός ἀνίστημι . δέω γάρ παρά-κάθημαι αὐτός γίγνομαι ὁ ἀνάστασις . οὐκοῦν ἀναγκάζω καί ὁ τρεῖς ἡμέρα ἐντός ἐκ νεκρός ἐγείρω ,