cogPG.PG158 387
Εἰ δὲ τοῦτο , καὶ πασῶν λοιπῶν σωματικῶν ἀναγκῶν ὁ τοιοῦτος ὑπέρτερος , ὡς εἶναι δῆλον ἐντεῦθεν ὅτι καὶ βρώσεως αἰσθητῆς ἄγευστος ἦν ὁ ἄνθρωπος ἀπ´ ἀρχῆς · εἰ γὰρ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἐν παραδείσῳ φυτῶν ἐπέτρεψε τῷ Ἀδὰμ ὁ Θεὸς , ἀλλ´ οὐ μὲν οὖν ἐκεῖσε καὶ βρῶσις ἡν αἰσθητὴ καὶ ῥευστή · καὶ τοῦτο προῖὼν ὁ λόγος ἀριδηλότερον δείξει σοι Εἰ γὰρ . ὡς ὁ μέγας φησὶ πρὸς Ἀντίοχον Ἀθανάσιος , ἄφθαρτά εἰσι τὰ ἐν τῷ παραδείσῳ φυτὰ , καὶ πῶς ὀδοῦσι ἐτέμνοντο ; πῶς ἐβιβρώσκοντο ; Τὸ γὰρ ἄφθαρτον οὔτε τέμνεοθαι πέφυκεν , οὕτε βιβοώσνε αθαι Εἰ δὲ καὶ φθαρτά τὰ ἐν τῷ παραδείσῳ , καθ᾿ τινες ὑποπτεύουσι , καὶ πῶς αὐτὰ τροφὴν ὁ Ἀδὰμἐποιεῖτο ; Δότωσαν ἐπὶ τούτοις ἀπόκρισιν · εἰ γὰρ τὸ προσὸν αὐτῷ τηνικαῦτα σῶμα διαπνεόμενον ἦν , ἅτε φθορᾷ καὶ ῥεύσει ὑποκείρ ενον , καὶ πεινᾷν ἐξ ἀνάγκης ἦν . Εἰ ἀδιάπνευστον ἔμενεν ὡς ἄρευστολ ὑπάρχον καὶ ἄφθαρτον , καὶ τί τὸ καταναγκάζον αὐτὸν αἰσθητῆς ἅπτεσθαι βρώσεως ; Ἀλλ´ οὐκ ἔχοιεν Ἐν τι καὶ λέγειν , εἴγε καὶ μᾶλλον ἀνώτερος ἦν ὁ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ τῶν σωματικῶν ἀναγκῶν , ὡς ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶττάν φησι . Πεῖνα γὰρ , καὶ δίψν , κόπος , ὕπνος , ὀδύνη καὶ φθορὰ , καθ᾿ δὴ καὶ προείρηται , μετὰ τὴν παράβασιν εἰς τὸν ἀνθρώπινον βίον εἰσήλθοσαν . Ὅρα λοιπὸν νουνεχῶς , καὶ μὴ τοῖς ἔνθεν κἀκεῖθεν εὑρισκομένοις καὶ ἄλλα διηγουμένοις ἀπερισκέπτως ὑπάνοιγε σὴν ἀκοήν · ἀποστρέφου δὲ μᾶλλον αὐτὰ , καὶ ὡς οὐδὲν ἡγοῦ καὶ ἀπόῤῥιπτε , καθ᾿ δὴ πρὸ ὀλίγου καὶ ἡμεῖς ἐποιήσαμεν . Πολλὰ γὰρ τοιαῦτα καὶ εὕρομεν καὶ ἀνέγνωμεν καὶ μετὰ τῶν μύθων ἐτάξαμεν . Τίνος ἕνεκεν ; Ὅτι τοῦ ὀρθοδόξου τῶν Πατρῶν φρονήματος πόρρω που πίπτοντα ταῦτα διέγνωμεν . Μὴ τοίνυν ἐν παραδείσῳ βρῶσιν εἶναι ῥευστὴν ὑπολάμβανε , μηδὲ ξηρῶς οὔτω ταῖς Γραφικαῖς πρόσεχε λέξεσιν · εἴγε καὶ μᾶλλον ἕτερα δι´ ἑτέρων ἡ ἀγία πολλαχοῦ διδάσκει Γραφή . Ὁποῖον δὴ καὶ τὸ , Ἔπλασε τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς χῶν λαβὼν ἀπὸ γῆς · καὶ τὸ , Ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς · καὶ τὸ , Περιεπάτει ὁ Θεὸς ἐν τῷ παραδείσῳ κατὰ τὸ δειλινόν . Ταῦτα μὲν οὖν ἀνοίκεια τῷ ἀσωμάτω πάντως Θεῷ · λέγει δὲ ὅμως ἡ ἁγία αὕτη Γραφὴ ταῖς ἡμῶν ἀσθενείαις συγκαταβαίνουσα . Καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο δώσαμεν ,
Lemmas: εἰμί δέ οὗτος , καί πᾶς λοιπός σωματικός ἀνάγκη ὁ τοιοῦτος ὑπέρτερος , ὡς εἰμί δῆλος ἐντεῦθεν ὅτι καί βρῶσις αἰσθητός ἄγευστος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἀπ´ ἀρχή · εἰμί γάρ καί ἀπό πᾶς ὁ ἐν παράδεισος φυτός ἐπιτρέπω ὁ Ἀδάμ ὁ θεός , ἀλ οὖον μέν οὖν ἐκεῖσε καί βρῶσις ἐάν αἰσθητός καί ρευστός · καί οὗτος προῖων ὁ λόγος ἀρίδηλος δείκνυμι σύ εἰμί γάρ . ὡς ὁ μέγας φημί πρός Ἀντίοχος Ἀθανάσιος , ἄφθαρτος εἰμί ὁ ἐν ὁ παράδεισος φυτόν , καί πῶς ὀδούς τέμνω ; πῶς βιβρώσκω ; ὁ γάρ ἄφθαρτος οὔτε τέμνω φύω , ἵημι βιβοώσνε ἀθής εἰμί δέ καί φθαρτός ὁ ἐν ὁ παράδεισος , κατά τις ὑποπτεύω , καί πῶς αὐτός τροφή ὁ αδαμεποιημι ; δίδωμι ἐπί οὗτος ἀπόκρισις · εἰμί γάρ ὁ πρόσειμι1 αὐτός τηνικαῦτα σῶμα διαπνέω εἰμί , ἅτε φθορά καί ῥέω ὑποκείρω ἕνος , καί πεινάω ἐκ ἀνάγκη εἰμί . εἰμί ἀδιάπνευστος μένω ὡς ἄρευστολ ὑπάρχω καί ἄφθαρτος , καί τίς ὁ καταναγκάζω αὐτός αἰσθητός ἅπτω βρῶσις ; Ἀλ οὐ ἔχω ἐν τίς καί λέγω , εἰ καί μᾶλλον ἀνώτερος εἰμί ὁ κατ´ εἰκών Θεός ὁ σωματικός ἀνάγκη , ὡς ὁ χρύσεος ὁ γλῶσσα φημί . Πεῖνα γάρ , καί δίψν , κόπος , ὕπνος , ὀδύνη καί φθορά , κατά δή καί προερέω , μετά ὁ παράβασις εἰς ὁ ἀνθρώπινος βίος εἰσέρχομαι . Ὅρας λοιπός νουνεχής , καί μή ὁ ἔνθεν ἐκεῖθεν εὑρίσκω καί ἄλλος διηγέομαι ἀπερισκέπτως ὑπανοίγω σός ἀκοή · ἀποστρέφω δέ μᾶλλον αὐτός , καί ὡς οὐδείς ἡγέομαι καί ἀπορρίπτω , κατά δή πρό ὀλίγος καί ἐγώ ποιέω . Πολύς γάρ τοιοῦτος καί εὑρίσκω καί ἀναγιγνώσκω καί μετά ὁ μῦθος τάσσω . τίς ἕνεκα ; ὅτι2 ὁ ὀρθόδοξος ὁ Πάτραι φρόνημα πόρρω ποῦ πίπτω οὗτος διαγιγνώσκω . μή τοίνυν ἐν παράδεισος βρῶσις εἰμί ῥευστός ὑπολαμβάνω , μηδέ ξηρός οὐτάω ὁ γραφικός προσέχω λέξις · εἰ καί μᾶλλον ἕτερος δις ἕτερος ὁ ἅγιος πολλαχοῦ διδάσκω γραφή . ὁποῖος δή καί ὁ , πλάσσω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός χόω λαμβάνω ἀπό γῆ · καί ὁ , ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός πνοή ζωή · καί ὁ , περιπατέω ὁ θεός ἐν ὁ παράδεισος κατά ὁ δειλινός . οὗτος μέν οὖν ἀνοίκειος ὁ ἀσωματόω πάντως Θεός · λέγω δέ ὅμως ὁ ἅγιος οὗτος γραφή ὁ ἐγώ ἀσθένεια συγκαταβαίνω . καί γάρ εἰμί μή οὗτος δίνω ,