cogPG.PG158 273
Ὁ Κωνστάντιος οὗτος παρὰ τῶν ἀσεβούντων ἀναγκαζόμενος μετακαλεῖται τοὺς ἐπισκόπους ὥστε σύνοδον συγκροτῆσαι κατὰ τῆς ὁμοουσίου Τριάδος , Ἀλλ´ ἀργεῖ τὸ ἐγχείρημα · νόσῳ γὰρ περιπίπτει δεινῇ , καὶ τὸ ζῇν ἀπογνοὺς Εὐζώτον μετακαλεῖται τὸν Ἀντιοχείας , καὶ διὰ τάχους τὸ θεῖον δεξάμενος φώτισμα , ὡς ὁ Μεταφραστὴς ἱστορεῖ , τηνικαῦτα τοῦ ζῇν ἀπαλλάττεται . Κατὰ δὲ τὸν χρόνον τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἀρχιερεὺς Ἰεροσολύμων ὁ μέγας Κύριλλος ἦν , ὅς δὴ καὶ γράφει τῷ Κωνσταντίῳ ὅτι Ἐπὶ μὲν τοῦ σοῦ πατρὸς ἐπὶ γῆς εὕρηται ὁ σταυρὸς , ἐπὶ δέ σοῦ πάλιν ἐξ οὐρανοῦ πεφανέρωται . Κατὰ γὰρ τὸν τοῦ Γολγοθᾶ τόπον περὶ τρίτην ὥραν τῆς ἡμέρας , κατ´ αὐτὴν δὲ τὴν Πεντηκοστὴν , ὥφθη τὸ τοῦ σταυροῦ σημεῖον ἐκ φωτὸς ὑπερλάμπρου κατεσκευασμένον . Ὥφθη δὲ οὐχ ἑνὶ καὶ κατὰ φαντασίαν , ἀλλὰ περὶ ὥρας ἐκανὰς καὶ πᾶσι . Μετὰ δὲ Κωνστάντιον κρατεῖ Ἰουλιανὸς ἔτη βʹ . μῆνας ζʹ . Οὕτος ὁ κάκιστος πρό γε τῶν τῆς βασιλείας καιρῶν , καθὼς ὁ μέγας διαλαμβάνει Κύριλλος ὰ Ἀλεξανδρείας , τοῖς πιστεύσασιν ἐναρίθμιος ἦν , ἠξιώθη δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ θείου βαπτίσματος , εἰ καὶ ὕστερον ἀπεδύσατο αὐτὸ δι´ αἷματος μιαροῦ , ἐνήσκητο δὲ ταῖς ἱεραῖς βίβλοις . Ἀλλ´ ἄνδρες ὕστερον αὐτὸν δεισιδαίμονες γεγονότες γνώριμοι τοὺς ὑπέρ γε τῆς ἀποστασίας καθῆκαν λόγους , καὶ λάτριν ἀπέφηναν δαιμονίων ἀκαθάρτων τὸν ταῖς ἁγίαις ἐκκλησίαις καὶ μοναστηρίοις ἐντεθραμμένον . Ἔχων τοίνυν εὐφυᾷ τὴν γλῶτταν κατέθηξεν αὐτὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ δὴ τρία συγγέγραφε βιβλία κατὰ τῆς εὐαγοῦς τῶν Χριστιανῶν θρησκείας . Τοσοῦτον δὲ μέμηνε κατὰ τῶν ἁγίων , ἡνίκα καὶ μάλιστα πῦρ ἄνωθεν καταῤῥαγὲν τὸ πε ρικαλλές ἐκεῖνο προάστειον , τὴν Δάφνην δηλονότι , σὺν αὐτοῖς τοῖς εἰδώλοις κατέκαυσεν , ὡς καὶ τὸν τοῦ Χριστοῦ χαλκοῦν ἀνδριάντα τὸν ἐν Καισαρείᾳ τῆς Φιλίππου , τῇ νῦν Πανεάδι , ὅν ἡ αἱμοῤῥοοῦσα ἤγειρεν , ἀπανθρώπως συντρίψαι , καὶ τοῦ θαπτιστοῶ Ἰωάννου κατακαῦσαι ἅγια λείψανα , ὀστίοις ἀλόγων παραμίξας αὐτά . Ἀλλὰ καὶ τοὺς Ἰουδαίους κατὰ Χριστιανῶν ὥπλιζε , συνήργει δὲ αὐτοῖς εἰς τὴν τοῦ ναοῦ οἰκοδομὴν , εἰ καὶ ἐκωλύθησαν ὑπὸ λαίλαπο , σεισμοῦ καὶ τελευταῖον πυρός · πῦρ γὰρ ἐξ αὐτῶν ἐκπηδῆσαν τῶν θεμελίων τῆς ὁρμῆς αὐτοὺς ἀνεΓνωσκε δὲ , ἀγαπητέ , ὅτι ὁ ἀκοντίσας αὐτὸν ἐν Πέρσαις διάγοντα μέχρι καὶ τήμερον οὐχ εὐρίσκεται . Εἰ γὰρ καὶ κατὰ κέλευσιν τῆς ἀειπαρθένου βὶεοτόκου διὰ τοῦ ἁγίου Μερκουρίου , δεηθέντος τάχα του μεγάλου Πλασιλείου , ἀκοντισθῆναι τὸν παραβάτην εὑρίσκομεν ἐν τοῖς τοῦ ἁγίου Βασιλείου θαύμασιν , ἅπερ ὁ μέγας Ἀμφιλόχιος γραφῇ παραδοῦναι λέγεται , ἀλλ´ οὐκ εὐθέως πείθεσθαι ἄξιον . Τινος ἕνεκεν ; Ὅτι διὰ τῆς τοιαύης γραφῆς καὶ ἀρχιερέα τῆς Καισαρέων μανθάνομεν χρηματίζειν τὸν μέγαν Βασίλειον , ἡνίκα διερχόμενος ἦν κατ´ ἐκεῖνα τὰ μέρη
Lemmas: ὁ Κωνστάντιος οὗτος παρά ὁ ἀσεβέω ἀναγκάζω μετακαλέω ὁ ἐπίσκοπος ὥστε σύνοδος συγκροτέω κατά ὁ ὁμοούσιος Τριάς , Ἀλ ἀργέω ὁ ἐγχείρημα · νόσος γάρ περιπίπτω δεινός , καί ὁ ζάω ἀπογιγνώσκω ευζω μετακαλέω ὁ Ἀντιόχεια , καί διά τάχος ὁ θέω δέχομαι φώτισμα , ὡς ὁ Μεταφραστής ἱστορέω , τηνικαῦτα ὁ ζάω ἀπαλλάσσω . κατά δέ ὁ χρόνος ὁ ζωή αὐτός ἀρχιερεύς Ἱερουσαλήμ ὁ μέγας Κύριλλος εἰμί , ὅς δή καί γράφω ὁ Κωνστάντιος ὅτι ἐπί μέν ὁ σύ πατήρ ἐπί γῆ εὑρίσκω ὁ σταυρός , ἐπί δέ σύ πάλιν ἐκ οὐρανός φανερόω . κατά γάρ ὁ ὁ Γολγοθᾶ τόπος περί τρίτος ὥρα ὁ ἡμέρα , κατ´ αὐτός δέ ὁ Πεντηκοστή , ὁράω ὁ ὁ σταυρός σημεῖον ἐκ φάος ὑπέρλαμπρος κατασκευάζω . ὁράω δέ οὐ εἷς καί κατά φαντασία , ἀλλά περί ὥρα χάσκω καί πᾶς . μετά δέ Κωνστάντιος κρατέω Ἰουλιανός ἔτος βε . μείς γῆ . οὗτος ὁ κακός πρό γε ὁ ὁ βασίλεια καιρός , καθώς ὁ μέγας διαλαμβάνω Κύριλλος ά Ἀλεξάνδρεια , ὁ πιστεύω ἐναρίθμιος εἰμί , ἀξιόω δέ καί αὐτός ὁ θεῖον βάπτισμα , εἰμί καί ὕστερος ἀποδύω αὐτός δις αἷμα μιαρός , ἐνίημι δέ ὁ ἱερός Βίβλος . Ἀλ ἀνήρ ὕστερος αὐτός δεισιδαίμων γίγνομαι γνώριμος ὁ ὑπέρ γε ὁ ἀποστασία καθίημι λόγος , καί λάτρις ἀποφαίνω δαιμόνιος ἀκάθαρτος ὁ ὁ ἅγιος ἐκκλησία καί μοναστήριον ἐντρέφω . ἔχω τοίνυν εὐφυής ὁ γλῶσσα κατατίθημι αὐτός ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί δή τρεῖς συγγράφω βιβλίον κατά ὁ εὐαγής ὁ Χριστιανός θρησκεία . τοσοῦτος δέ μαίνομαι κατά ὁ ἅγιος , ἡνίκα καί μάλιστα πῦρ ἄνωθεν καταρρήγνυμι ὁ μετά ρικαλλές ἐκεῖνος προάστειον , ὁ Δάφνη δηλονότι , σύν αὐτός ὁ εἴδωλον κατακαίω , ὡς καί ὁ ὁ Χριστός χάλκεος ἀνδριάς ὁ ἐν Καισάρεια ὁ Φίλιππος , ὁ νῦν Πανεάς , ὅς ὁ αιμορροώ ἐγείρω , ἀπάνθρωπος συντρίβω , καί ὁ θαπτιστοῶ Ἰωάννης κατακαίω ἅγιος λείψανον , ὀστίοις ἄλογος παραμείγνυμι αὐτός . ἀλλά καί ὁ Ἰουδαῖος κατά Χριστιανός ὁπλίζω , συνεργέω δέ αὐτός εἰς ὁ ὁ ναός οἰκοδομή , εἰμί καί κωλύω ὑπό λαῖλαψ , σεισμός καί τελευταῖος πῦρ · πῦρ γάρ ἐκ αὐτός ἐκπηδάω ὁ θεμέλιος ὁ ὁρμή αὐτός ἀνεΓνωσκε δέ , ἀγαπητός , ὅτι ὁ ἀκοντίζω αὐτός ἐν Πέρσης διάγω μέχρι καί σήμερον οὐ εὐρίͅσκω . εἰμί γάρ καί κατά κέλευσις ὁ ἀειπάρθενος βιεοτοκος διά ὁ ἅγιος Μερκουρίου , δήω τάχα ὁ μέγας πλασιλειος , ἀκοντίζω ὁ παραβάτης εὑρίσκω ἐν ὁ ὁ ἅγιος Βασίλειος θαῦμα , ὅσπερ ὁ μέγας Ἀμφιλόχιος γράφω παραδίδωμι λέγω , ἀλ οὐ εὐθύς πείθω ἄξιος . τις ἕνεκα ; ὅτι2 διά ὁ τοιαυω γραφεύς καί ἀρχιερεύς ὁ Καισαρεύς μανθάνω χρηματίζω ὁ μέγας Βασίλειος , ἡνίκα διέρχομαι εἰμί κατ´ ἐκεῖνος ὁ μέρος