cogPG.PG158 244
τηνικαῦτα λέγουσι γενέσθαι , καὶ σκότος τοσοῦτον ὥστε ἀστέρας φανῆναι . ρ ΔοοἱΙεερ , ἰαΠαεϛυρἰρὴὺΓΑε , ὡἱ Ἄρεα οϛ εἰάετα οοερίοοιοῃι . Τέτε δὴ , τότε καὶ προφητικὴν ἐπιφέρει ῥῆσιν ἐπὶ σταυροῦ τὴν οὕτω λέγουσαν « Θεέ μου , Θεέ μου , ἵσα τί με ἐγκατέλιπες ; » Ἐβραϊστὶ δὲ ταῦτα ἔλεγεν , Ἠλί , ἠλι , λαμμᾶ ὀαβαχθανί . Τίνος ἕνεκεν ; Ἵνα καὶ τοῖς Ἰουδαίοις ταῦτα κατάδηλα γένηται . Ἀλλ´ ἐπὶ τοσοῦτον ἀκόλαστοι καὶ ἀσελγεῖς Εντες ἐκεῖοσι καθὰ Κφησιν ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς , ἐνόμισαν Ἡλίαν καλεῖν Καὶ οὗτοι μὲν οὕτως . Ἀλλ´ ἡ φωνὴ ἐκείνη καὶ τὸ καταπέτασμα ἔσχισε , καὶ τὰ μνημεῖα ἀνέῳξεν . Ἀλλ´ οἱ μάταιοι καὶ τοιαῦτα βλέποντες συνιέναι ὅλως οὐκ ἤθελον . μᾶλλον μὲν οὖν , « Καταῆάτω ἐκ τοῦ σταυροῦ , » ἔλεγον , « ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμεν . » Ἀλλ´ ἐκεῖνος ἐν τῷ σταυρῷ μένων , ὡς ὁ Χρυσοῤῥήμων φησὶν , ἐν τοῖς τῶν δούλων σώμασιν ἐκ περιουσίας ἐδείκνυς τοῦτο πολλῆς · εἰ γὰρ τὸ τεταρταῖον ἐξελθεῖν τὸν Λάζαρσν μέγα , πολλῷ μᾶλἠαν τὸ πολλούς τῶν πάλαι κοιμηθέντων φανῆναι ζῶντας ἀθρόον . Καὶ πρόσσχες τῷ θειοτάτῳ Ματθαίῳ περὶ τούτων οὕτω λέχοντι « Πολλὰ δὲ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθησαν , καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν , καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ . » Ἀλλ´ ἐνταῦθα προσέχειν σι ἄξιον . Εἰ γὰρ κατὰ τὸν χρυσοῤῥήμονα Ἰωάννην ἐπὶ σταυροῦ ἔτι ὄντος τοῦ Χριστοῦ τὰ τοιαῦτα ἠγέρθησαν σώματα , πῶς ἐμφανισθῆναι ταῦτα μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ ἔγεοσιν ὁ εὐαγγελιστής ἱστορεῖ ; Ἐγὼ Ἀέδοικα μήποτε τὸ αὐτοῦ ἀντὶ τοῦ αὐτῶν ὀφείλει ἀναγινώσνεσθαι · τὰ γὰρ σώματα ἐκεῖνα μετὰ τὴν ἐκ νεκρῶν ἔγερσιν αὐτῶν καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὴν ἀγίαν πόλιν καὶ ἐνεφανίοθησαν πολλοῖς . Τότε δὸ τότε καὶ ἡ προφητικὴ ῥῆσις ἔλαβε πέρας ἡ λέγουσα τοῖς ἐν δεσμοῖς , Ἐξέλθετε , κα τοῖς ἐν τῳ σκότει , Ἀνακαλύπτεσθε . Καὶ κατὰ μὲν τὴν ἕκτην ὥραν , ὡς φασιν αἱ Γραφαί , σταυροῦται ὁ Κύριος , κατὰ δὲ τὴν ἐννάτην τὸ πνεῦμα ταῖς πατρικαῖς χερσὶ παρατίθησιν . Εἰ δὲ καὶ πρὸς ᾠδὴν ἀκούεις τὴν αὐτοῦ κατιέναι ἀνίαν ψυχὴν , μὴ θαύμαζε τούτου ἕνεκεν , ἀδύνατον εἴναι λέγων καὶ πρὸς φδην αὐτὴν κατελθεῖν καὶ ταῖς τοῦ Πατρὸς παρατεθῆναι χερσίν . Ἰ γὰρ τοῦ Θεοῦ χειρ , ἡ τὰ πάντα δηλαδὴ συγκρατοῦσα δύναμις , καὶ ἀνω ἐστὶν ἐν οὐρανῷ καὶ κάτω ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ τῶν τοῦ ἅδου μυχῶν οὐ διαλείπει ποτέ . Ὥστε εἰ καὶ πρὸς ἄδην ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ ψυχὴ τηνικαῦτα κατ τὴρχετο , ἀλλὰ τῆς τὰ πάντα συγκρατούσης δυνάμεως , καθάπερ εἴπομεν , οὐ κατελιμπάνετο , εἴγε καὶ ᾶλλον δύναμις τοῦ Πατρὸς αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς , ὡς ὁ Παῦλός φησι . Παρατίθησι μὲν οὖν ταῖς πατρικαῖς χερσὶ τὴν ψυχὴν , ὡς ἐντεῦθεν καὶ πάσαις Ρ εκυυ . ΟΚ . ΟΚvΙΙΙ .
Lemmas: τηνικαῦτα λέγω γίγνομαι , καί σκότος τοσοῦτος ὥστε ἀστήρ φαίνω . ρ ΔοοἱΙεερ , ἰαΠαεϛυρἰρὴὺΓΑε , δμώς Ἄρης οʹ ἐάω οοερίοοιοῃι . Τέτος δή , τότε καί προφητικός ἐπιφέρω ῥῆσις ἐπί σταυρός ὁ οὗτος λέγω « Θεός ἐγώ , Θεός ἐγώ , ἵζω τίς ἐγώ ἐγκαταλείπω ; » Ἑβραϊστί δέ οὗτος λέγω , Ἡλί , Ἡλί , λᾶμμα ὀαβαχθανί . τίς ἕνεκα ; ἵνα καί ὁ Ἰουδαῖος οὗτος κατάδηλος γίγνομαι . Ἀλ ἐπί τοσοῦτος ἀκόλαστος καί ἀσελγής ἐναιρέω εκειαδων καθά Κφησιν ὁ ὁ γλῶσσα χρύσεος , νομίζω Ἡλίας καλέω καί οὗτος μέν οὕτως . Ἀλ ὁ φωνή ἐκεῖνος καί ὁ καταπέτασμα σχίζω , καί ὁ μνημεῖον ἀνοίγω . Ἀλ ὁ μάταιος καί τοιοῦτος βλέπω συνίημι ὅλως οὐ ἐθέλω . μᾶλλον μέν οὖν , « Καταῆς ἐκ ὁ σταυρός , » λέγω , « ἵνα ὁράω καί πιστεύω . » Ἀλ ἐκεῖνος ἐν ὁ σταυρός Μένων , ὡς ὁ Χρυσορρήμων φημί , ἐν ὁ ὁ δοῦλος σῶμα ἐκ περιουσία δείκνυμι οὗτος πολύς · εἰμί γάρ ὁ τεταρταῖος ἐξέρχομαι ὁ Λάζαρ μέγας , πολύς ἀμάλη ὁ πολύς ὁ πάλαι κοιμάω φαίνω ζῶ ἀθρόος . καί προσέχω ὁ θεῖος Ματθαῖος περί οὗτος οὗτος λέγω « Πολύς δέ σῶμα ὁ κοιμάω ἅγιος ἐγείρω , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος πόλις , καί ἐμφανίζω πολύς μετά ὁ ἔγερσις αὐτός . » Ἀλ ἐνταῦθα προσέχω βρόχος ἄξιος . εἰμί γάρ κατά ὁ χρυσοῤῥήμονα Ἰωάννης ἐπί σταυρός ἔτι εἰμί ὁ Χριστός ὁ τοιοῦτος ἐγείρω σῶμα , πῶς ἐμφανίζω οὗτος μετά ὁ ὁ Χριστός ἔγεοσιν ὁ εὐαγγελιστής ἱστορέω ; ἐγώ αεδοιξ μήποτε ὁ αὐτός ἀντί ὁ αὐτός ὀφείλω ἀναγιγνώσκω · ὁ γάρ σῶμα ἐκεῖνος μετά ὁ ἐκ νεκρός ἔγερσις αὐτός καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος πόλις καί ἐμφαίνω πολύς . τότε δίδωμι τότε καί ὁ προφητικός ῥῆσις λαμβάνω πέρας ὁ λέγω ὁ ἐν δεσμός , ἐξέρχομαι , ἄν ὁ ἐν ὁ σκότος , ἀνακαλύπτω . καί κατά μέν ὁ ἕκτος ὥρα , ὡς φημί ὁ γραφή , σταυρόω ὁ Κύριος , κατά δέ ὁ ἐννάω ὁ πνεῦμα ὁ πατρικός χείρ παρατίθημι . εἰμί δέ καί πρός ἀοιδή ἀκούω ὁ αὐτός κατέρχομαι ἀνία ψυχή , μή θαυμάζω οὗτος ἕνεκα , ἀδύνατος εἶμι λέγω καί πρός φδην αὐτός κατέρχομαι καί ὁ ὁ πατήρ παρατίθημι χείρ . εἷς γάρ ὁ Θεός χείρ , ὁ ὁ πᾶς δηλαδή συγκρατέω δύναμις , καί ἄνω εἰμί ἐν οὐρανός καί κάτω ἐπί ὁ γῆ , καί ὁ ὁ ἅδος μυχός οὖον διαλείπω ποτός . ὥστε εἰμί καί πρός ἅδην ὁ ἅγιος ὁ Χριστός ψυχή τηνικαῦτα κατά τρέχω , ἀλλά ὁ ὁ πᾶς συγκρατέω δύναμις , καθάπερ εἶπον , οὖον καταλείπω , εἰ καί ἄλλος δύναμις ὁ πατήρ αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , ὡς ὁ Παῦλος φημί . παρατίθημι μέν οὖν ὁ πατρικός χείρ ὁ ψυχή , ὡς ἐντεῦθεν καί πᾶς Ρ κύω . ΟΚ . Ι .