cogPG.PG158 441
ΕΡΙΘΤΟΙΑΧ . ριον Παῦλον ἅπαντας μηχανώμενοι οἰκονομικῶς τοῖς πράγμασι μετεφέροντο . Πρόσεχε οὖν . Ομὲν ἀρχαιότεροι τῶν ἐξηγητῶν , ὥς πού φησιν ὁ θειότατος , πνευματικῶς τὰ περὶ παραδείσου ἐθεωρήθησαν , τοὺς ῥευστὸν φρονήσαντας τὸν παράδεισον καὶ πάνυ σοφῶς ἐκ μέσου ποιούμενοι · οἱ δὲ μετ´ ἐκείνους θεοῦ φόροι Πατέρες τὰ ἑαυτῶν συντάγματα κατὰ τὸ Κγράμμα ἐξέθεντο , τὰ τοῦ ματαιόφρονος Ὡριγένους ἀνατρέποντες ληρωδήματα · ἕτεροι δὲ τῶν διδασκάλων μέσην τινὰ τάξιν ἐβάδισαν , καὶ οὔτε διόλου ῥευστόν τε καὶ αἰσθητὸν ἐδόξασαν τὸν παράδεισον . Εἰ γὰρ τοιοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ὁ Κύριος τὴν ἐν αὐτῷ διαγωγὴν , ὥσπερ τι ἐξαίρετον , τῷ λῃστῇ ὁμολογήσαντι ἐδωρήσατο · οὕτε πάλιν κατὰ τὴν μέλλουσαν ἐκείνην ἀφθαρσίαν τε καὶ ἀθανασίαν αὐλὸν τε καὶ πνευματικὸν εἰς ἅπαν ἐκεῖνον ἐφρόνησαν . Εἰ γὰρ τοιοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἐκεῖθεν ἐλέγοντο τὰ Νειλῷά τε καὶ Εὐφρατήσια ὕδατα · ἐνθένδε καὶ διπλοῦν οἱ θεῖοι Πατέρες προήχθησαν εἰπεῖν τὸν παράδεισον αἰσθητὸν ἅμα καὶ πνευματικόν · καὶ πνευματικὸν μὲν , ὅτι τὸν δίκαιον ληστὴν καὶ τὸν μακάριον Παῦλον ὡσαύτως ἐδέξατο · αἰσθητὸν δὲ πάλιν , ὅτι τὸν ὄφιν , τὰ αυτά τε καὶ τὰ ὕδατα , τὸν Ἀδάμ τε καὶ τὴν Εϋαν . ἐν αὐτῷ τυγχάνειν ἀληθῶς ἡ Μωσαῖκὴ βίβλος ἴστε . ρησεν . Αὐτὴ οὖν καὶ αἰτία δι´ ἣν οἱ Πατέρες διπλοῦν , ὼς εἴρηται , δοξάζουσι τὸν παράδεισον . Τοῦτο μὲν τὸ δόγμα καὶ ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωᾷ νης ἐν τῷ περὶ παραδείσου κεφαλαίῳ καταδεχόμενος φαίνεται · κατὰ ῥῆμα καὶ γὰρ οὕτως ἐκεῖσε διέξεισι · « Τινές μὲν τὸν παράδεισον αἰσθητὸν ἐφαντάσθησαν , ἕτεροι δὲ νοητόν . Πλὴν ἔμοιγε δοκεῖ , ὅτι ὠσπερ ὁ ἄνθρωπος αἰσθητὸς ἅμα καὶ νοητὸς δεδημιούργητο , αὐτῷ καὶ τὸ ἱερώτατον τούτου τέμενος αἰσθητὸν ἅμα καὶ νοητὸν καὶ διπλοῦν ἔχον ἔμφασιν , » Πρόσεχεοὖν ἀκριβῶς , ἕτι καὶ ὁ θεῖος οὺτος ἀνῷρ τὸς αὐτὸν καὶ ἕνα παράἘαισον αἰαθητὸν ἅμα λέγει καὶ νοητὸν καὶ διπλοῦν ἔχοντα ἔμφασιν . Τοιαῦτα μὲν οὖν καὶ τοσαύτα περὶ παραδείτου τοῖς διαληφθεῖσιν ἄνωθεν Πατράσι διείληπται · εἴτε δὲ ἄφθαρτος ὁτοιοῦτος , εἴτε καὶ μὴς τῇ αἧ μεγαλονοίᾳ διασκέψασθαι τὰ περὶ τούτων ἀφίημι , καὶ τοῖς ἀγνοοῦσιν ὡς ἔθος ὑποτυπώσας . ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ιʹ . Τίνος ἔκεκεν ἐν ἐσχάτοις καιροῖς ἐσαρκώθη ὁ Κύριος , καὶ διὰ τί μὴ πολλῷ πρότερον εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθε · καὶ γὰρ εἰ προλσβὼν ἐποίησε τοῦτο , οὐκ ἂν ἐξ ἀγνοίας ὁ ἀπειροκληθὴς έκεῖνος λαὸς ἐν ἀσεβείᾳ κατέλυσε τὴν ζωήν . Καὶ τοῦτο τοῦ κραταιοῦ καὶ ἀγίου ἡμῶν βασιλέως ἐπαποροῦντος , οὕτ καὶ λέγοντος · Ἐὰν ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἡ τοῦ θείου Λόγου γέγονεν ἐνανθρώπησις , διὰ τί μὴ πολλῷ πρότερον αὐτὴ ἐγένετο , ὥστε καὶ αὐτοὺς ἐκείνους ἐπιγνῶναι τὸν
Lemmas: ΑΤ . Ῥίον Παῦλος ἅπας μηχανάομαι οἰκονομικός ὁ πρᾶγμα μεταφέρω . προσέχω οὖν . ἀρτύω ἀρχαῖος ὁ ἐξηγητής , ὅς πού φημί ὁ θεῖος , πνευματικός ὁ περί παράδεισος θεωρέω , ὁ ῥευστός φρονέω ὁ παράδεισος καί πάνυ σοφός ἐκ μέσος ποιέω · ὁ δέ μετέ ἐκεῖνος θεός φόρος πατήρ ὁ ἑαυτοῦ σύνταγμα κατά ὁ Κγράμμα ἐκτίθημι , ὁ ὁ ματαιόφρων Ὠριγένης ἀνατρέπω ληρώδημα · ἕτερος δέ ὁ διδάσκαλος μέσος τις τάξις βαδίζω , καί οὔτε διόλου ῥευστός τε καί αἰσθητός δοξάζω ὁ παράδεισος . εἰμί γάρ τοιοῦτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ Κύριος ὁ ἐν αὐτός διαγωγή , ὥσπερ τίς ἐξαίρω , ὁ λῃστής ὁμολογέω δωρέω · ἵημι πάλιν κατά ὁ μέλλω ἐκεῖνος ἀφθαρσία τε καί ἀθανασία αὐλός τε καί πνευματικός εἰς ἅπας ἐκεῖνος φρονέω . εἰμί γάρ τοιοῦτος εἰμί , οὐ εἄν ἐκεῖθεν λέγω ὁ Νειλῷος τε καί Εὐφρατήσια ὕδωρ · ἐνθένδε καί διπλόος ὁ θεῖος πατήρ προάγω εἶπον ὁ παράδεισος αἰσθητός ἅμα καί πνευματικός · καί πνευματικός μέν , ὅτι ὁ Δίκαιος λῃστής καί ὁ μακάριος Παῦλος ὡσαύτως δέχομαι · αἰσθητός δέ πάλιν , ὅτι ὁ ὄφις , ὁ αὐτός τε καί ὁ ὕδωρ , ὁ Ἀδάμ τε καί ὁ Εὔα . ἐν αὐτός τυγχάνω ἀληθής ὁ μωσαϊκός βίβλος οἶδα . Ῥῆσος . αὐτός οὖν καί αἰτία δις ὅς ὁ πατήρ διπλόος , οὖς εἴρω , δοξάζω ὁ παράδεισος . οὗτος μέν ὁ δόγμα καί ὁ Δαμασκηνός ἰωά νέος ἐν ὁ περί παράδεισος κεφάλαιος καταδέχομαι φαίνω · κατά ῥῆμα καί γάρ οὕτως ἐκεῖσε διέξειμι · « τις μέν ὁ παράδεισος αἰσθητός φαντάζω , ἕτερος δέ νοητός . πλήν ἐγώ δοκέω , ὅτι ὠσπερ ὁ ἄνθρωπος αἰσθητός ἅμα καί νοητός δημιουργέω , αὐτός καί ὁ ἱερός οὗτος τέμενος αἰσθητός ἅμα καί νοητός καί διπλόος ἔχω ἔμφασις , » Πρόσεχεοὖν ἀκριβῶς , ἔτι καί ὁ θεῖος οὗτος ἀναίρω τός αὐτός καί εἷς παραεαισος αἰαθητὸν ἅμα λέγω καί νοητός καί διπλόος ἔχω ἔμφασις . τοιοῦτος μέν οὖν καί τοσοῦτος περί παραδειος ὁ διαλαμβάνω ἄνωθεν πατήρ διαλαμβάνω · εἴτε δέ ἄφθαρτος οτοιουος , εἴτε καί μείς ὁ ἀεί μεγαλόνοια διασκέπτομαι ὁ περί οὗτος ἀφίημι , καί ὁ ἀγνοέω ὡς ἔθος ὑποτυπόω . Ἐπιστολή εἷς . τίς ἔκεκεν ἐν ἔσχατος καιρός σαρκόω ὁ Κύριος , καί διά τίς μή πολύς πρότερος εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι · καί γάρ εἰμί προλσβὼν ποιέω οὗτος , οὐ εἄν ἐκ ἄγνοια ὁ ἀπολέγω ἐκεῖνος λαός ἐν ἀσέβεια καταλύω ὁ ζωή . καί οὗτος ὁ κραταιός καί ἅγιος ἐγώ βασιλεύς ἐπαπορέω , ουτ καί λέγω · ἐάν ἐπί σωτηρία ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ θεῖον Λόγος γίγνομαι ἐνανθρώπησις , διά τίς μή πολύς πρότερος αὐτός γίγνομαι , ὥστε καί αὐτός ἐκεῖνος ἐπιγιγνώσκω ὁ