cogPG.PG158 409
ὑπέδειξεν , οὐκ ἀπιστοῦντας αὐτοὺς ἐθεράπεωσοι ὥστε σῶμα μὲν ἦν ὁ Κύριος ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν , σὰρξ οὐδαμῶς . Οὐδὲ γὰρ εἰ τὸ σῶμα , τοῦτο καὶ σὰρξ . καὶ δῆλον ἔκ τε τοῦ ἡλίου , καὶ τῆς σελήνης , καὶ τοῦ λοιποῦ τῶν ἀστέρων χοροῦ · σώματα μέν εἰσι , σὰρξ δὲ οὐδαμῶς . Κεκοινώνηκε μὲν γὰρ πρὸς τὰ παιδία σαρκὸς καὶ αἵματος ἀληθῶς γενόμενός , ἄνθρωπος · ἀλλ´ ἐκεῖ σάρκα μὲν , ὡς ὁ Θεολόγος φησὶν Γρηγόριος , οὐκέτι τὸν Χριστὸν ἴδοι τις , οὐ μὴν δὲ καὶ ἀσώματον , οἷς οἶδε λόγοις θεοειδεστέρου σώματος , ἵνα καὶ ὀφθῇ ὑπὸ τῶν ἐκκεντησάντων , καὶ μείνῃ Θεὸς ἔξω παχύτητος . Εἰ μὴ γὰρ τοιοῦτος ἡν ὁποῖον ἤδη τὰ θεῖα παρίστησι λόγια , καὶ ζώων ἕν ἐξ ἀνάγκης ἀνάστασιν προσδέχεσθαι δίκαιον ἡν , χερσαίων δηλαδὴ καὶ θαλαττίων καὶ τῶν ὅσα πτηνῆς μετείπηχε φύσεως . Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τοῦτο , οὐκ ἔστιν . Οὐδὲ γὰρ ἐπιθυμίαι Βρωμάτων ἐνεῖσε ἄιενοὸ χλοῦσιν , ὡς ἐντεῦθεν θείας ἀκοῦσαι φωνῆς οὐτω λεγούσης , « Φάγεσθε πάντα ὡς λάχανα χόρτου . » Εἰ γὰρ ἐνταῦθα , θειότατε ἄνερ , ἔνθα ῥοώδης ἡμῶν ἡφύσις ἐστὶ , τοσοῦτο ἀποθεωθῆναί τινες ἴσχυσαν ὥλς ἐν ἀσιτίᾳ σχεδὸν ἀνύσαι τὸν βίον αὐτῶν ἅπαντα , πολλῷ μᾶλλον ἐν ἐκείνη τῇ ζωῇ κατὰ Κύριον οὐκ ἔχει χώραν ὅλως τὰ τῆς φθορᾶς , καθ´ ἣν ἰσότιμος τοῖς ἀγγέλοις ὁ ἄνθρωπος , καθ´ ἢν τοῖς δικαίοις ὁ Κύριος καὶ θρόνοι καὶ τράπεζα , βρῶσίς τε καὶ πόσις καὶ πᾶν , εἴ τι ἕτερον Ἐδυσιμα . Οὐ φόρτους ἐκεῖ μετακομίζειν ἐπάναγκες , οὐδὲ σπέρματα τῇ γῆ καταβάλλειν , ὡς ἐντεῦθεν , ἡμιόνων δεῖσθαι καὶ ἀροτριώντων βοῶν · πάντων γὰρ καὶ ἁπλῶς τῶν ὅσα τῇ παρούσῃ ζωῇ συντελοῦσιν , ὁ βίος ἐκεῖνος ἐλεύθερος . Καὶ πείθου τῷ μεγάλῳ Βασιλείω ἐν τοῖς Ἀσκητικοῖς αὐτοῦ λέγοντι · ὥσπερ εἰ ᾖμεν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς , οὐκ ἂν ἐπινοίας καὶ μόχθου γεωργικοῦ προσεδεήθημεν · εἰ γὰρ ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου μετὰ παράβασιν ἐσθίειν τὸν ἄρτον καττδικάσθη ὁ ἄνθρωπος , εὔδηλον πάντως ὅτι πρὸ τῆς παρακοῆς καμάτου , καὶ ἱδρώτων , καὶ πάσης ἄλλης ὀδύνης ἄνω ἄνθρωπος ἦν . Ἔνθεν τοι καὶ ὁ Παῦλος
Lemmas: ὑποδείκνυμι , οὐ ἀπιστέω αὐτός ἐθεράπεωσοι ὥστε σῶμα μέν εἰμί ὁ Κύριος ἐγείρω ἐκ νεκρός , σάρξ οὐδαμῶς . οὐδέ γάρ εἰμί ὁ σῶμα , οὗτος καί σάρξ . καί δῆλος ἐκ τε ὁ ἥλιος , καί ὁ σελήνη , καί ὁ λοιπός ὁ ἀστήρ χορός · σῶμα μέν εἰμί , σάρξ δέ οὐδαμῶς . κοινωνέω μέν γάρ πρός ὁ παιδίον σάρξ καί αἷμα ἀληθής γίγνομαι , ἄνθρωπος · ἀλ ἐκεῖ σάρξ μέν , ὡς ὁ Θεολόγος φημί Γρηγόριος , οὐκέτι ὁ Χριστός ὁράω τις , οὖον μήv δέ καί ἀσώματος , ὅς οἶδα λόγος θεοειδής σῶμα , ἵνα καί ὁράω ὑπό ὁ ἐκκεντέω , καί μένω θεός ἔξω παχύτης . εἰμί μή γάρ τοιοῦτος ἐάν ὁποῖος ἤδη ὁ θεῖον παρίστημι λόγιος , καί ζῷον εἷς ἐκ ἀνάγκη ἀνάστασις προσδέχομαι Δίκαιος ἐάν , χερσαῖος δηλαδή καί θαλάσσιος καί ὁ ὅσος πτηνός μεταλέγω φύσις . Ἀλ οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί . οὐδέ γάρ ἐπιθυμία βρῶμα ἐνίημι ἄιενοὸ χλους , ὡς ἐντεῦθεν θεῖος ἀκούω φωνή οὗτος λέγω , « ἐσθίω πᾶς ὡς λάχανον χόρτος . » εἰμί γάρ ἐνταῦθα , θεῖος ἀνήρ , ἔνθα ῥοώδης ἐγώ ηφυτις εἰμί , τοσοῦτος ἀποθεόω τις ἰσχύω ὥλς ἐν ἀσιτία σχεδόν ἀνύω ὁ βίος αὐτός ἅπας , πολύς μᾶλλον ἐν ἐκεῖνος ὁ ζωή κατά κύριος οὐ ἔχω χώρα ὅλως ὁ ὁ φθορά , καθ´ ὅς Ἰσότιμος ὁ ἄγγελος ὁ ἄνθρωπος , καθ´ εἄν ὁ Δίκαιος ὁ Κύριος καί Θρόνοι καί τράπεζα , βρῶσις τε καί πόσις καί πᾶς , εἰμί τίς ἕτερος εδυσιμος . οὖον φόρτος ἐκεῖ μετακομίζω ἐπανάγκης , οὐδέ σπέρμα ὁ γῆ καταβάλλω , ὡς ἐντεῦθεν , ἡμίονος δήω καί ἀροτριόω βοῦς · πᾶς γάρ καί ἁπλόος ὁ ὅσος ὁ πάρειμι ζωή συντελέω , ὁ βίος ἐκεῖνος ἐλεύθερος . καί πείθω ὁ μέγας Βασίλειος ἐν ὁ ἀσκητικός αὐτός λέγω · ὥσπερ εἰμί ἔρχομαι ἐν ὁ παράδεισος ὁ τρυφή , οὐ εἄν ἐπίνοια καί μόχθος γεωργικός προσδέω · εἰμί γάρ ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον μετά παράβασις ἐσθίω ὁ ἄρτος καταδικάζω ὁ ἄνθρωπος , εὔδηλος πάντως ὅτι πρό ὁ παρακοή κάματος , καί ἱδρώς , καί πᾶς ἄλλος ὀδύνη ἄνω ἄνθρωπος εἰμί . ἔνθεν ὅς καί ὁ Παῦλος