cogPG.PG158 419
αὐτὸν , μετὰ τὸ ὑποταγῆναι ταῦτα αὐτῷ , μετὰ τὸ λαχεῖν ἐξ αὐτοῦ τὰς ἐπονομασίας αὐτῶν ; πῶς , ἔλεγε μετὰ ταῦτα πάντα , « Ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθόν ; » εἴγε καὶ θῆλυ παρῆν ἐξ ἀρχῆς . Κατὰ τί δὲ καὶ βοηθῆσαι τῷ Ἀδὰμ ἔμελλεν , εἰ μή γε τῆς ψυχῆς ἐξέπιπτε λήξεως ; ἐνίκα γὰρ ἡ τελειότης αὐτῶν ὰπεγινώσκετο , τηνικαῦτα καὶ βοηθὸν αὐτῷ παρὰ ερῆ ἐδίευτο Τίνος ἔνεκεν ; ὥστε τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος ἐντεῦθεν εἰς πλῆθος ἐλθεῖν . Φαίνεται λοιπὸν ώς , εἴπερ ὑπακούων ἔμεινεν ὁ Ἀδὰμ , εἴπερ οὐν . ἐξέστη τῆς πρὸς τοὺς ἀγγέλους ὁμοτιμίας , οὐκ δὲ ὅμως ὡς ἤδη ἐκπίπτων ἐκείνου τοῦ τρὶποὐ καθ´ ὃν οἱ ἄγγελοι πρὸς πλῆθος ηὐξήθησαν . Καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ ὁ Νύσσης ἄνωθεν ἔλεγε · Διὰ τοῦτο κατέμιξέ τι καὶ τοῦ ἀλόγου τῇ ἰδίᾳ εἰκόνι ὁ Θεὸς , τουτέστιν ἄρσεν καὶ θῆλυ αὐτοὺς ἐποίησε · τοῦ γὰρ μοίρας ἀλόγου δοκεῖ τῷ θείῳ Πατρί · ἐπεὶ τοιοῦτον οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἐν τῇ θείᾳ καὶ μακαρία Κφύσει , ὥστε πρὸς ἐκείνην ὁμοίωσίν τινα φέρειν ἐκ τούτοι τὸν ἄνθρωπον . Οὐκοῦν εἰ διὰ τὴν παρεκτροπὴν ἡ κατὰ τὸ ἄῤῥεν καὶ θῆλυ διαφορὰ κατεμίγη παρὰ Θεοῦ τῇ εἰκόνι αὐτοῦ , φαίνεται πάντως ὅτι καταρχὰς ἐλευθέρα τῆς τοιαύτης ἐτύγχανε διαφορᾶς ἡ εἰκών · εἰ δὲ παχυμερῶς οὔτω τὸ Γράμμα φησὶ τὸ ἱερὸν , ὅτι ὁ Θεὸς ἀπ´ ἀρχῆς ἐποίησεν , ἀλλ´ οὐκ ἐντεῦθεν , ὡς οἷμαι , τῆ τοῦ λόγου συγκαταβάσει · κεχρῆσθαι πρὸς ἀπολο , ἱαν ἄξιον · ὅρα γὰρ ὅτι πρὸς Ἰοιδαίους ἐποιεῖτο τὸν λόγον ὁ Κύριος , ἡνίκα προσελθόντες αὐτῷ ἐπηρώτων αὐτὸν εἰ ἔξεστι τῷ ἀνδρὶ κατὰ πᾶσαν αἰτίαν ἀπνλύειν τὴν γυναῖκα αὐποῶ Ἕνθεν τοι κὶ παιδεύων αὐτοὺς μὴ τοιαῦτα φρονεῖν , « Ἄρσεν , » ἔλεγε , « καὶ θῆλυ ἐποίησε κατ´ ἀρχὰς ὁ Θεός · » καὶ , « Οὑς ὁ Θεὸς ἤνωσεν , ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω . » Συγκαταβασεω ; θὖν , ὡς οἷμαι , ταῦτα τὰ ῥήματα . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , εἰ κατὰ πρῶτον ακοπὸν ἡ τοῦ θήλεος γέγονε παραγωγὴ τῷ Θεῷ , οὐκ ἂν αὐτὸς ὁ Κύριος ὕστερον τὴν ἀπ´ αὐτοῦ διάστασικ ἐπραγματεύετο · ὃ γὰρ ἐπέτρεπε κατ´ ἀρχὰς , πῶς εὐμεθόδως ἐκώλυεν ὕστερον , « Ἄφες τὰ πάντα » λέγων , « καὶ ἄρας τὸν σταυρόν ἀκολούθει μοι ; » Κατὰ συγχώρησιν οὖν ἡ τοῦ θήλεος παραγωγὴ , κατὰ συγχώρησιν ὁ γάμος . Ὅθεν ἐπαίνων ἐστέρηται , ὡς χρυσοῦς τὴν γλῶττάν φησι . Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρη - » μένοις καὶ ὁ θειότατος ἔλεγε Κύριλλος · « Εἰ κατὰ συγγνώμην ὁ γάμος , ὡς ὁ μακάριος Παῦλός φησι , πῶς ἀρετὴ δύναται εἰναι τὸ συγγνώμη θεραπευόμενον ; » Εὐλόγως οὖν ὁ γάμος ἐπαίνων ἐστέρηται , ὅτι οὐκ ἔσφιν ἀρετή · κατὰ συγχώρησιν γάρ . Ἀλὰ μὴ τὸν λόγον ἀπόπεμπε τουτονί . Ὅρα γὰρ ὅτι καὶ ὁ Θεολόγος Γρηγόριος τὴν ἐκ τοῦ γάμου γενομένην ἡμῖν γένεσιν νυκτερινὴν ὡνύμαζε καὶ δούλην καὶ ἐμπαθῆ . Καὶ οὐκ ἀντιλέγομεν αὐτῶν τούτον ἔυενεν Εὲ γὰρ καὶ γέγονε τίμιος ὁ γάμος , ὡς εὐλογηθείς ἀπὸ Θεοῦ διά τε τὴν πυιδοπλιίαν · εἰ καὶ ἀνέγκλητόν ἐστι τὸ πρᾶγμα , κατὰ τὸν οὕτως εἰπόντα · Εὲ δὲ οοροο ΟΘΘΙΑ
Lemmas: αὐτός , μετά ὁ ὑποτάσσω οὗτος αὐτός , μετά ὁ λαγχάνω ἐκ αὐτός ὁ επονομασία αὐτός ; πῶς , λέγω μετά οὗτος πᾶς , « ποιέω αὐτός βοηθός ; » εἰ καί θῆλυς πάρειμι ἐκ ἀρχή . κατά τίς δέ καί βοηθέω ὁ Ἀδάμ μέλλω , εἰμί μή γε ὁ Ψυχή ἐκπίπτω λῆξις ; νικάω γάρ ὁ τελειότης αὐτός ἀπογιγνώσκω , τηνικαῦτα καί βοηθός αὐτός παρά εἴρω ἐδίευτο τίς ἐνέλκω ; ὥστε ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ἐντεῦθεν εἰς πλῆθος ἔρχομαι . φαίνω λοιπός οὖς , εἴπερ ὑπακούω μένω ὁ Ἀδάμ , εἴπερ ὀν . ἐξίστημι ὁ πρός ὁ ἄγγελος ὁμοτιμία , οὐ δέ ὅμως ὡς ἤδη ἐκπίπτω ἐκεῖνος ὁ Τρίπου καθ´ ὅς ὁ ἄγγελος πρός πλῆθος αὐξάνω . καί οὗτος εἰμί ὅς ὁ Νύσσα ἄνωθεν λέγω · Ζεύς οὗτος καταμίγνυμι τίς καί ὁ ἄλογος ὁ ἴδιος εἰκών ὁ θεός , τουτέστιν ἄρσην καί θῆλυς αὐτός ποιέω · ὁ γάρ μοῖρα ἄλογος δοκέω ὁ θεῖον πατήρ · ἐπεί τοιοῦτος οὐ εἰμί οὐδείς ἐν ὁ θεῖος καί μακάριος κφυσεω , ὥστε πρός ἐκεῖνος ὁμοίωσις τις φέρω ἐκ οὗτος ὁ ἄνθρωπος . οὐκοῦν εἰμί διά ὁ παρεκτροπή ὁ κατά ὁ ἄρσην καί θῆλυς διαφορά καταμείγνυμι παρά Θεός ὁ εἰκών αὐτός , φαίνω πάντως ὅτι καταρχή ἐλεύθερος ὁ τοιοῦτος τυγχάνω διαφορά ὁ εἰκών · εἰμί δέ παχυμερῶς οὐτάω ὁ Γράμμα φημί ὁ ἱερόν , ὅτι ὁ θεός ἀπ´ ἀρχή ποιέω , ἀλ οὐ ἐντεῦθεν , ὡς οἴομαι , τῆ ὁ λόγος συγκατάβασις · χράομαι πρός ἀπόλλυμι , εἷς ἄξιος · ὁράω γάρ ὅτι πρός ιοιδαις ποιέω ὁ λόγος ὁ Κύριος , ἡνίκα προσέρχομαι αὐτός ἐπερωτάω αὐτός εἰμί ἔξεστι ὁ ἀνήρ κατά πᾶς αἴτιος ἀπολύω ὁ γυνή αὐποῶ ἔνθεν ὅς κίς παιδεύω αὐτός μή τοιοῦτος φρονέω , « Ἄρσην , » λέγω , « καί θῆλυς ποιέω κατ´ ἀρχή ὁ Θεός · » καί , « οὖς ὁ θεός νοέω , ἄνθρωπος μή χωρίζω . » Συγκατάβαση ; ὅς , ὡς οἴομαι , οὗτος ὁ ῥῆμα . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , εἰμί κατά πρῶτος ακοπως ὁ ὁ θῆλυς γίγνομαι παραγωγή ὁ Θεός , οὐ εἄν αὐτός ὁ Κύριος ὕστερος ὁ ἀπ´ αὐτός διάστασικ πραγματεύομαι · ὅς γάρ ἐπιτρέπω κατ´ ἀρχή , πῶς εὐμέθοδος κωλύω ὕστερος , « ἄφες ὁ πᾶς » λέγω , « καί ἀείρω ὁ σταυρός ἀκολουθέω ἐγώ ; » κατά συγχώρησις οὖν ὁ ὁ θῆλυς παραγωγή , κατά συγχώρησις ὁ γάμος . ὅθεν ἔπαινος στερέω , ὡς χρύσεος ὁ γλῶσσα φημί . πρός δέ γε ὁ εἴρω - » μένω καί ὁ θεῖος λέγω Κύριλλος · « εἰμί κατά συγγνώμη ὁ γάμος , ὡς ὁ μακάριος Παῦλος φημί , πῶς ἀρετή δύναμαι εἰναι ὁ συγγνώμη θεραπεύω ; » Εὔλογος οὖν ὁ γάμος ἔπαινος στερέω , ὅτι οὐ σφεῖς ἀρετή · κατά συγχώρησις γάρ . ἀλάομαι μή ὁ λόγος ἀποπέμπω οὗτος . Ὅρας γάρ ὅτι καί ὁ Θεολόγος Γρηγόριος ὁ ἐκ ὁ γάμος γίγνομαι ἐγώ γένεσις νυκτερινός ὀνομάζω καί δοῦλος καί ἐμπαθής . καί οὐ ἀντιλέγω αὐτός οὗτος εὐνάω ἐγώ γάρ καί γίγνομαι τίμιος ὁ γάμος , ὡς εὐλογέω ἀπό Θεός διά τε ὁ πυιδοπλιεις · εἰμί καί ἀνέγκλητος εἰμί ὁ πρᾶγμα , κατά ὁ οὕτως εἶπον · ἐγώ δέ ὁράω ΘΑ