cogPG.PG158 292
καὶ τὸν Φιλιππικὸν ἀπεκτεήναμεν καὶ τὸν θέλω Μ οὐν ελειὼε . Μεταστελλόμενος οὖν ὁ Φιλιππικὸς τοσοῦτον Ἀπτοήθη ὥστε καὶ κοινωνίας μετασχεῖν καὶ τοὺς ὑπ´ Καὐτὸν ἐπὶ σποδοῦ καὶ σάκκου καθημένους καταλι πεῖν Καταλλάσσεται οὖν ὁ βασιλεὺς αὐτῷ , καὶ συν vνιιμῃν ἐιο´ αἱ · ἐκ άκωσεν αὐτὸν ἐξαιτεῖ . Τούτων οὕτως ἐχόντων ἐπανέρχεται ἀπὸ τοῦ Δυῤῥαχίου ὁ διαληφθεὶς Φωκᾶς , καὶ τῶν πολιτῶν ἐν τῷ ἑβδόμῳ συναχθέντων βασιλεὺς ἀναγορεύεται . Κρατεῖ οὖν ὁ Καππαδόκης οὐτος Φωκᾶς ἔτη ηʹ . Μετὰ δὲ ταῦτα τῶν δήμων στασιασάντων καὶ λεγόντων ὅτι Μαυρίκιος οὐκ ἀπέθανεν , ἐπὶ τὸν αὐτοῦ φόνον ὁ Φωκᾶς κινεῖται . Καὶ δὴ Ἀν τῷ τοῦ Εὐτροπίου λιμένι πρῶτα μὲν ἀναιροῦσι τοὺς εʹ παῖδας αὐτοῦ , μηδὲν ἄλλο τηνικαῦτα λέγοντος ἡ τοῦτο « Δίκαιος εἶ , Κύριε , καὶ δικαία ἡ κρίσις σου » τελευταῖον δὲ καὶ αὐτὸν ἀναιροῦσι . Τὴν μέντοι γυναῖκα αὐτοῦ σὺν ταῖς θυγατράσιν ἐν μοναστηρίῳ κατακλείει . Καλλιγράφος οὖν ἀπὸ παννυχίδος ἐν Ἀλεξανδρείᾳ στρεφόμενος ἑσπέρας καθ´ ἣν ἀνῃρέθη Μαυρίκιος , ἤκουσε τοὺς ἀνδριάντας ἐκ τῶν βωμῶν λέγοντας τὴν ἐκείνου ἀναίρεσιν , καὶ σημειωσάμενος πὸν καιρὸν εὐρίσκει τὸ πρᾶγμα οὕτως ἔχον . Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἐπὶ τοῖς λοιποῖς αὐτοῦ συγγενέσιν ὁ Φωκᾶς διεπράξατο . ΚΤότε τοίνυν Χοσρόης ὁ Περσῶν βασιλεὺς ὥρμησε κατὰ Ῥωμαίων , ὁμοίως καὶ Ἅβαρες , διὰ τὸ τὸν ἀνόσιον προκρῖναι τοῦ ἐννόμου βασιλέως . Ἔτι δὲ καὶ θνῆσις ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν γέγονε καὶ ἀφορία γῆς καὶ χειμὼν βαρύτατος , ὡς καὶ παγῆναι τὴν θάλασσαν καὶ πολλοὺς ἰχθύας τεθνάναι . Τότε καὶ ἐν ἡμέρᾳ τοῦ ἱππικοῦ ἀτακτήσας ὑβρίσθη παρὰ τῶν δημοτῶν , λεγόντων , « Πάλιν εἰς τὸν καῦκον ἔπιες , πάλιν τὸν νοῦν ἀπώλεσας , » ἐφ´ ᾧ καὶ πολλοὺς ἐθανάτωσε . βλέποντες οὖν οἱ ἐν τέλει τὸ τῶν ἀνθρώπων πλῆθο · πολλὰ πάσχον κακὰ , δημευόμενον , τὰς κεφαλὰς ἀφαιρούμενον , γράφουσι πρὸς τὸν τῆς Ἀφρικῆς στρατηγὸν Ἡράκλειον , καὶ ὃς αὐτίκα κινηθεὶς ατόλον ἐτοιμάζει καὶ κατὰ τοῦ Φωκᾶ ἔρχεται , φέρων καὶ τὴν ἀχειροποίητον εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ . Ἐφ´ ᾧ καὶ νενίκηκε τὸν Φωκᾶν . Καὶ τούτου γεγονότος Φωτεινός τις ἐκ τῶν μεγιστάνων προεπιβουλευθεὶς παρὰ τοῦ Φωκᾶ εἰς τὴν σύζυγον αὐτοῦ εἰσῆλθεν ἀθρόον εἰς τὸ παλάτιον καὶ τὸν βασιλέα Φωκᾶν μέλανα χιτωνίσκον ἐνδύσας αὐτίκα τῷ Ἡρακλείῳ προσάγει . Καὶ ὃς ἔφη πρὸς αὐτόν · « Οὕτως , ἄθλιε , τὴν πόλιν διῴκησας ; » καὶ ῤ Φωκᾶς , « Σὺ κάλλιον διοικῆσαι ἔχεις . » Ἐφ´ ᾧ καὶ χεῖρας εὐθέως τέμνεται καὶ πόδας , τὸ δέρμα τῆς ῥάχεως , τὰ αἰδοῖα . καὶ κοντῶ ἀναρτᾶται καὶ τελελ ταῖον τὴν κεφαλὴν ἀφαιρεῖται μαχαίρᾳ . Τὸ μέντοι σῶμα αὐτοῦ συρόμενον κατὰ τὴν τοῦ βοὸς ἀγοράν πυρὶ παραδίδοται .
Lemmas: καί ὁ Φιλιππικός ἀποκτείνω καί ὁ ἐθέλω Μ ὀν ἐλειός . μεταστέλλω οὖν ὁ φιλιππικός τοσοῦτος απτοηθος ὥστε καί κοινωνία μετέχω καί ὁ ὑπό αὐτός ἐπί σποδός καί σάκκος κάθημαι καταλέω πεῖν καταλλάσσω οὖν ὁ βασιλεύς αὐτός , καί σῦς vνιιμεις εἰμί ὁ · ἐκ άκωσεν αὐτός ἐξαιτέω . οὗτος οὕτως ἔχω ἐπανέρχομαι ἀπό ὁ Δυρράχιον ὁ διαλαμβάνω Φωκᾶς , καί ὁ πολίτης ἐν ὁ ἕβδομος συνάγω βασιλεύς ἀναγορεύω . κρατύς οὖν ὁ Καππαδόκης οὐτος Φωκᾶς ἔτος ἤ . μετά δέ οὗτος ὁ δῆμος στασιάζω καί λέγω ὅτι Μαυρίκιος οὐ ἀποθνῄσκω , ἐπί ὁ αὐτός φόνος ὁ Φωκᾶς κινέω . καί δή εἰς ὁ ὁ Εὐτρόπιος λιμήν πρῶτος μέν ἀναιρέω ὁ εἰ παῖς αὐτός , μηδείς ἄλλος τηνικαῦτα λέγω ὁ οὗτος « Δίκαιος εἰμί , κύριος , καί Δίκαιος ὁ κρίσις σύ » τελευταῖος δέ καί αὐτός ἀναιρέω . ὁ μέντοι γυνή αὐτός σύν ὁ θυγάτηρ ἐν μοναστήριον κατακλείω . καλλιγράφος οὖν ἀπό παννυχίς ἐν Ἀλεξάνδρεια στρέφω ἑσπέρα καθ´ ὅς ἀναιρέω Μαυρίκιος , ἀκούω ὁ ἀνδριάς ἐκ ὁ βωμός λέγω ὁ ἐκεῖνος ἀναίρεσις , καί σημειόω πως καιρός εὑρίσκω ὁ πρᾶγμα οὕτως ἔχω . ὁ αὐτός δέ καί ἐπί ὁ λοιπός αὐτός συγγενής ὁ Φωκᾶς διαπράσσω . Τότε τοίνυν Χοσρόης ὁ Πέρσης βασιλεύς ὁρμάω κατά Ῥωμαῖος , ὁμοίως καί Άβαρος , διά ὁ ὁ ἀνόσιος προκρίνω ὁ ἔννομος βασιλεύς . ἔτι δέ καί θνῆσις ἄνθρωπος καί κτῆνος γίγνομαι καί ἀφορία γῆ καί χειμών βαρύς , ὡς καί πήγνυμι ὁ θάλασσα καί πολύς ἰχθύς θνήσκω . τότε καί ἐν ἡμέρα ὁ ἱππικόν ἀτακτέω ὑβρίζω παρά ὁ δημότης , λέγω , « πάλιν εἰς ὁ καῦκος πίνω , πάλιν ὁ νόος ἀπόλλυμι , » ἐφίημι ὅς καί πολύς θανατόω . βλέπω οὖν ὁ ἐν τέλος ὁ ὁ ἄνθρωπος Πλήθος · πολύς πάσχω κακός , δημεύω , ὁ κεφαλή ἀφαιρέω , γράφω πρός ὁ ὁ Ἀφρική στρατηγός Ἡράκλειος , καί ὅς αὐτίκα κινέω ἀτόλος ἑτοιμάζω καί κατά ὁ Φωκᾶς ἔρχομαι , φέρω καί ὁ ἀχειροποίητος εἰκών ὁ Χριστός . Ἐφ´ ὅς καί νικάω ὁ Φωκᾶς . καί οὗτος γίγνομαι Φωτεινός τις ἐκ ὁ μεγιστᾶνες προεπιβουλεύω παρά ὁ Φωκᾶς εἰς ὁ σύζυγος αὐτός εἰσέρχομαι ἀθρόος εἰς ὁ Παλάτιον καί ὁ βασιλεύς Φωκᾶς μέλας χιτωνίσκος ἐνδύω αὐτίκα ὁ Ἡράκλειος προσάγω . καί ὅς φημί πρός αὐτός · « οὕτως , ἄθλιος , ὁ πόλις διοικέω ; » καί ῥεῖα Φωκᾶς , « σύ καλός διοικέω ἔχω . » Ἐφ´ ὅς καί χείρ εὐθύς τέμνω καί πούς , ὁ δέρμα ὁ ῥάχις , ὁ αἰδοῖος . καί κοντός αναρτώ καί τελ ταῖον ὁ κεφαλή ἀφαιρέω μάχαιρα . ὁ μέντοι σῶμα αὐτός σύρω κατά ὁ ὁ βοῦς ἀγορά πῦρ παραδίδωμι .