cogPG.PG158 407
ἐπὶ τούτοις οὐκ ἄξιον . Εἰ γὰρ τῷ παναγίῳ ΠνεῆΚματι τὰ τῆς ζωῆς ἡμῶν τηνικαῦτα συνίσταται Εξαποστελεῖς γὰρ , φησί , τὸ Πνεῦμά σομκαὶ κτισθήσονται ,, τοιούτου λοιπὸν ὁργάνου τινὸς δι´ οὗ σήμερον συγκροτούμεθά τε καὶ ζωογονούμεθς , χρείαν ἐκεῖσε πάντως οὐκ ἔχομεν . Εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , καὶ ψυχικὸν ἀνελέγετο τὸ ἡμέτερον σῶμα καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ὡς ἤδη φθάσας ὁ λόγος ἐγνώρισεν . Ἀλλ´ οὐκ ἄν τις εἴποι τοῦτό ποτε ταῖς ἁγίαις ὡς ἡ δύναμις ἐμβαθύνων Γραφαῖς . Ὧρα γὰρ ὅτι πνευματικὸν ἐκεῖνο τὸ σῶμα καλέσας ὁ Παῦλος , ἀλλ´ ὅτι παράδοξον παρὰ τὸ ψυχικὸν εἶναι καὶ εἴδει καὶ σχήματι , πάντως ἐνέφηνε καὶ τοῦτο σαφέστερον ἐν οἷς οὕτως ἔλεγεν · « Ἀλλ´ ἐρεῖ τις , Ποίῳ σώματι ἐγείρονται οἱ νεκροί ; Ἄφρον , ὃ σπείρεις οὐ τὸ σῶμα τὸ γεννησόμενον σπείρεις , ἀλλὰ γυμνὸν εἰ τύχῃ κόνκον σίτου ἢ ἑτέρου τῶν τοιούτων τινός ; Ὁ δε Θεὸς δίδωσιν αὐτῷ σῶμα , καθὼς ἠθέλησεν . » Εἴπερ οὖν ἄλλο τι παρὰ τὸ σπειρόμενον νῦν ἐγείρεται τότε σῶμαετασχηματίσει καὶ γὰρ αὐτὸ τηνικαῦτα ἄ Σωτὴρ , καθώς φησιν ὁ Παῦλος ) , μὴ ζήτει τὴν αὐτοῦ φύσιν , ὁποία τίς ἐστιν . Πνευματικοῦ γὰρ σώματος ποιότητα καὶ κρᾶσιν οἶδεν οὐδείς . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Εἰ γὰρ ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα ἐξῆλθε , καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων εἰσῆλθε , πολυπραγμονεῖν ἐπὶ πλέον οὐχ βσιον . Ἀμήχανον γὰρ ἡμᾶς , ὅτι καὶ παχύτερον διακείμεθα , τῆς ἐκείνου καταστοχασθῆναι λεπτότητος . Οὕτω μὲν ἄπρακτα κἀκεῖνα τυγχάνει τὰ μέρια , δι´ ὧν τὸ τῶν ἀνθρώπων γένος εἰς πλῆθος ἐπαύξεται . Ἐπειδὴ γὰρ οὔτε γάμος ἐκεῖσε , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνὴν , οὕτε χρεία τις ἑτέρα τοὺς ἀνθρώπους ἐγείρουσα τὸ βαρύνον ἀποθέσθαι καὶ ἄκοντα , τίνι ταῦτα καὶ πότε , καὶ ποίῳ τρόπῳ καθυπουργήχ σουσι ; καὶ ταῦτα τοῦ Παύλου λέγοντος , ὅτι τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου παράγει , κἀντεῦθεν ἡμῖν ὑπεμφαίνοντος ὅτι τὰ ἐπιτεχνηθέντα διὰ τὴν παράβασιν ὀψέ ποτε παρελεύσονται . Ἀλλὰ μὴ μῦθρων ἡγοῦ τὰ λεγόμενα · καὶ αὐτὸς γὰρ ὁ θεῖος Ἀναστάσιος τὸ δόγμα τοὺτο παρίστησι λέγων , ὅτι πᾶν μὲν ἀλλότριον τὸ διὰ τὴν ἁμαρτίαν ὑπεισελθὸν ἀπομκσμεθα .
Lemmas: ἐπί οὗτος οὐ ἄξιος . εἰμί γάρ ὁ πανάγιος ΠνεῆΚματι ὁ ὁ ζωή ἐγώ τηνικαῦτα συνίστημι ἐξαποστέλλω γάρ , φημί , ὁ πνεῦμα σομκαὶ κτίζω ,, τοιοῦτος λοιπός ὄργανον τις δις ὅς σήμερον συγκροτέω τε καί ζωογονούμεθς , χρεία ἐκεῖσε πάντως οὐ ἔχω . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , καί ψυχικός ἀναλέγω ὁ ἡμέτερος σῶμα καί μετά ὁ ἀνάστασις , ὡς ἤδη φθάνω ὁ λόγος γνωρίζω . Ἀλ οὐ ἄν τις εἶπον οὗτος ποτός ὁ ἅγιος ὡς ὁ δύναμις ἐμβαθύνω γραφή . ὤρα γάρ ὅτι πνευματικός ἐκεῖνος ὁ σῶμα καλέω ὁ Παῦλος , ἀλ ὅτι παράδοξος παρά ὁ ψυχικός εἰμί καί εἶδος καί σχῆμα , πάντως ἐμφαίνω καί οὗτος σαφής ἐν ὅς οὕτως λέγω · « Ἀλ εἴρω τις , ποῖος σῶμα ἐγείρω ὁ νεκρός ; ἄφρων , ὅς σπείρω οὖον ὁ σῶμα ὁ γεννάω σπείρω , ἀλλά γυμνός εἰμί τυγχάνω κόνκος σῖτος ἢ ἕτερος ὁ τοιοῦτος τις ; ὁ δέ θεός δίδωμι αὐτός σῶμα , καθώς ἐθέλω . » εἴπερ οὖν ἄλλος τίς παρά ὁ σπείρω νῦν ἐγείρω τότε σωμαετασχηματισεω καί γάρ αὐτός τηνικαῦτα ὅς Σωτήρ , καθώς φημί ὁ Παῦλος ) , μή ζητέω ὁ αὐτός φύσις , ὁποῖος τίς εἰμί . πνευματικός γάρ σῶμα ποιότης καί κρᾶσις οἶδα οὐδείς . καί τίς χρή πολύς λέγω ; εἰμί γάρ σφραγίζω ὁ τάφος ὁ ὁ κύριος σῶμα ἐξέρχομαι , καί ὁ θύρα καλέω εἰσέρχομαι , πολυπραγμονέω ἐπί πλέω οὐ βσιον . ἀμήχανος γάρ ἐγώ , ὅτι καί παχύς διάκειμαι , ὁ ἐκεῖνος καταστοχάζομαι λεπτότης . οὕτως μέν ἄπρακτος ἐκεῖνος τυγχάνω ὁ μέρια , δις ὅς ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος εἰς πλῆθος ἐπαυξάνω . ἐπεί γάρ οὔτε γάμος ἐκεῖσε , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή , ἵημι χρεία τις ἕτερος ὁ ἄνθρωπος ἐγείρω ὁ βαρύνω ἀποτίθημι καί ἄκων , τίς οὗτος καί πότε , καί ποῖος τρόπος καθυπουργήχ σούσι ; καί οὗτος ὁ Παῦλος λέγω , ὅτι ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος παράγω , ἐντεῦθεν ἐγώ ὑπεμφαίνω ὅτι ὁ ἐπιτεχνάομαι διά ὁ παράβασις ὀψέ ποτός παρέρχομαι . ἀλλά μή μυθρης ἡγέομαι ὁ λέγω · καί αὐτός γάρ ὁ θεῖος Ἀναστάσιος ὁ δόγμα οὗτος παρίστημι λέγω , ὅτι πᾶς μέν ἀλλότριος ὁ διά ὁ ἁμαρτία ὑπεισέρχομαι ἀπόμνυμι .