cogPG.PG158 381
φθορᾷ περιέπεσε · σπειρόμενος δὲ δι´ αὐτοῦ θανάτου καὶ τῆς γῆ καταχωννύμενος ἀναβλαστάνει καὶ γίνεται , ὥσπερ ἡν , ἄφθαρτος ἀπ´ ἀρχῆς . Καὶ μή μοι λέγε , ὡς Εἴγε τέως ἀθάνατος ἦν , πῶς ὑπέπεσε μετὰ ταῦτα φθορᾷ καὶ θνητότητι ; Ἄφες δὲ τὸ πῶς . Θεὸς ἦν ὁ εἰπών · δ´ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπὸ τοῦ φυτοῦ , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε . Καὶ σὺ λέγεις , Πῶς ὁ ἀθάνατος ἐγεγόνει θνητός ; Ἄφες τὸ πῶς Ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἐν τῷ εἰς τὴν ἐξορίαν τοῦ Ἀδὰμ λόγῳ αὐτοῦ τὴν ἀπορίαν ἐπιλύσει σοι σαύτην οὕτω λέγων · Παρέβη τὴν ἐντολὴν ὁ Ἀδὰμ καὶ ἔφαγεν ἀφ´ οὖ παρηγγέλθη μὴ φαγεῖν , καὶ τούτου χάριν ὁ ἀθάνατος ἐγεγόνει θνητός . Ἄφες τὸ πῶς , ἵνα μὴ ἐπὶ τῷδε τῷ θνητῷ σώματι πλείον συσχεθῇς ἀπορίᾳ , Πῶς ἀναστήσεται , λέγων , ἀθάνατον ἐκ νεκρῶν , εἴγε φύσει θνητόν ἐστι καὶ φθαρτάν · Ὁ γὰρ ἀμφιβάλλων ἐπ´ ἐκείνῳ , πῶς ἀθάνατος ἐγεγόνει θνητὸς , ἐξ ἀνάγκης ἀπορήσειε καὶ ἐπὶ τούτῳ . iῶς ἀναστήσεται , λέγων , ἄφθαρτον , εἴγε φθορᾶς ὑπάρχει καὶ θνητότητος μέτοχον ; Οὐκοῦν ἄφες αὐτοὺς , εἴγε καὶ μάλιστα τῷ οἰκείῳ παρασυρόμενοι λογισμῷ πρὸς ἴδιον ἐκλαμβάνουσι θέλημα . Ἔλεγε Παῦλος ὁ μακάριος τὰ τῆς ἁγίας Γραφῆς καλῶς οὐν , ὅτι Ὅ ψυχικὸς οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος . Σωφρονίζων ὁ Θεὸς τὸν Ἀδὰμ ἵνα μὴ καὶ εἰς ἔτι φαντάζηται ὑπὲρ αὐτῶν , θνητὸν ἐξ ἀθανάτου , καθάπερ ἄνωθεν εἴρηται , παραχρῆμα πεποίηκε , τὸ δοθὲν αὐτῷ πρὸ τῆς ἁμαρτίας ἀξίωμα καὶ πάνο δ · καλῶς ἀφελόμενος ἐξ αὐτοῦ καὶ τοιοῦτον ἀποκαταστήσας αὐτὸν , ὁποῖος ἦν ἁπ´ ἀρχῆς . Καὶ δῆλον ἐξ ὧν οὕτω πρὸς αὐτὸν ἔλεγε · Γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . Πρόσεχε οὖν · εἰ γὰρ καὶ ἐπ´ ἀφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς ἔκτισε κατ´ εἰκόνα τῆς ἀδιότοσο . αὐτοῦ , καθ᾿ φησι Σολομῶν · ἀλλ´ ἐπειδὴ τοῦ πεποιηκότος αὐτὸν ἐπελάθετο , τοῦ ἀπηγορευμένου τε κακοβούλως ἥψατο , καὶ Θεὸς ἐκ τούτου γενέσθαι ἤλπισε τῇ τοῦ ὄφεως συμβουλῇ , ἀφῃρέθη τηνικαῦτα τὸ δοθὲν αὐτῷ τῆς ἀφθαρσίας ἀξίωμα , κατηνέχθη τε καὶ αὐθις ἐκεῖσε ὅθεν ἀνελήφθη παρὰ Θεοῦ . βουλῇ μαθεῖἡ ἀγία σε διδάξει Γραφὴ λέγουσα · Καὶ ἔλαβε χοῖν ἁπὸ τῆς γῆς ὁ Θεὸς , καὶ ἔπλασε τὸν ἄνθρωπον Ἐπεὶ γὰρ τοῦτο καὶ πρὸς αὐτὸν ἔλεγε · Γῆ εἶ , καὶ Ἐἰς γῆν ἀπελεύσῃ · μάνθανε οὖν ὅτι τὸν ἀπὸ χοὸς ἐπ´ ἀφθαρσίᾳ κτισυέντα κατ´ εἰκόνα τῆς ἀἷδιότητος τοῦ Θεοῦ , ἐκεῖνον ἡ φθορὰ καὶ αὖθις ἐδέξατο εἰς γῆν ἀποστραφέντα κατὰ τὴν θείαν ἀπόφασιν , Ἐῳ´ ὧ καὶ θαυμάζειν οὐκ εὔλογον , εἴπερ ἀθάνατος ὤν ὁ Ἀδὰμ θνητὸς ἐγεγόνει δι´ αὐτὴν παράβασιν . Ἐπειδὴ καὶ γὰρ τὸν ἀπατεῶνα διάβολον ἀξιοπιστότερον ἡγήσατο τοῦ πεποιηκότος αὐτὸν ἀπὸ χοὺς ἄφθαρτον κατ´ εἰ κῥνα τῆς ἀτδιότητος αὐτοῦ · τούτου χάριν ἐξέπετο τῆς δοθείσης αὐτῷ ἀφθαρσίας , ἵνα μὴ καὶ εἰς ἔτι αὐτὰ φαντάζηται . Κατὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἤκουσε · Γῆ εῖ ) καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Εἰ γὰρ ἐξ ἀρχῆς αὐτῆς τὸ σῶμα τοῦ Ἀδάν
Lemmas: φθορά περιπίπτω · σπείρω δέ δις αὐτός θάνατος καί ὁ γῆ καταχώννυμι ἀναβλαστάνω καί γίγνομαι , ὥσπερ ἐάν , ἄφθαρτος ἀπ´ ἀρχή . καί μή ἐγώ λέγω , ὡς εἰ τέως ἀθάνατος εἰμί , πῶς ὑποπίπτω μετά οὗτος φθορά καί θνητότης ; ἄφες δέ ὁ πῶς . θεός εἰμί ὁ εἶπον · δδʹ εἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό ὁ φυτός , θάνατος ἀποθνῄσκω . καί σύ λέγω , Πῶς ὁ ἀθάνατος γίγνομαι θνητός ; ἄφες ὁ πῶς ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἐν ὁ εἰς ὁ ἐξορία ὁ Ἀδάμ λόγος αὐτός ὁ ἀπορία ἐπιλύω σύ σαύτην οὗτος λέγω · παραβαίνω ὁ ἐντολή ὁ Ἀδάμ καί ἐσθίω ἀφή οὖον παραγγέλλω μή ἐσθίω , καί οὗτος χάρις ὁ ἀθάνατος γίγνομαι θνητός . ἄφες ὁ πῶς , ἵνα μή ἐπί ὅδε ὁ θνητός σῶμα πλείων συνέχω ἀπορία , Πῶς ἀνίστημι , λέγω , ἀθάνατος ἐκ νεκρός , εἰ φύσις θνητός εἰμί καί φθείρω · ὁ γάρ ἀμφιβάλλω ἐπι ἐκεῖνος , πῶς ἀθάνατος γίγνομαι θνητός , ἐκ ἀνάγκη ἀπορέω καί ἐπί οὗτος . ὅς ἀνίστημι , λέγω , ἄφθαρτος , εἰ φθορά ὑπάρχω καί θνητότης μέτοχος ; οὐκοῦν ἀφίημι αὐτός , εἰ καί μάλιστα ὁ οἰκεῖος παρασύρω λογισμός πρός ἴδιος ἐκλαμβάνω θέλημα . Ἐλέγω Παῦλος ὁ μακάριος ὁ ὁ ἅγιος γραφή καλῶς ὀν , ὅτι ὅς ψυχικός οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα . σωφρονίζω ὁ θεός ὁ Ἀδάμ ἵνα μή καί εἰς ἔτι φαντάζω ὑπέρ αὐτός , θνητός ἐκ ἀθάνατος , καθάπερ ἄνωθεν εἴρω , παραχρῆμα ποιέω , ὁ δίδωμι αὐτός πρό ὁ ἁμαρτία ἀξίωμα καί πάνος δ · καλῶς ἀφαιρέω ἐκ αὐτός καί τοιοῦτος ἀποκαθίστημι αὐτός , ὁποῖος εἰμί ἁπ´ ἀρχή . καί δῆλος ἐκ ὅς οὗτος πρός αὐτός λέγω · Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . προσέχω οὖν · εἰμί γάρ καί ἐπι ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός κτίζω κατ´ εἰκών ὁ αδιοτοσος . αὐτός , κατά φημί Σολομών · ἀλ ἐπεί ὁ ποιέω αὐτός ἐπιλανθάνομαι , ὁ ἀπαγορεύω τε κακόβουλος ἅπτω , καί θεός ἐκ οὗτος γίγνομαι ἐλπίζω ὁ ὁ ὄφις συμβουλή , ἀφαιρέω τηνικαῦτα ὁ δίδωμι αὐτός ὁ ἀφθαρσία ἀξίωμα , καταφέρω τε καί αὖθις ἐκεῖσε ὅθεν ἀναλαμβάνω παρά Θεός . βουλή μανθάνω ἅγιος σύ διδάσκω γραφή λέγω · καί λαμβάνω χόω ἀπό ὁ γῆ ὁ θεός , καί πλάσσω ὁ ἄνθρωπος ἐπεί γάρ οὗτος καί πρός αὐτός λέγω · Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι · μανθάνω οὖν ὅτι ὁ ἀπό χοῦς ἐπι ἀφθαρσία κτίζω κατ´ εἰκών ὁ αιδιοτητη ὁ Θεός , ἐκεῖνος ὁ φθορά καί αὖθις δέχομαι εἰς γῆ ἀποστρέφω κατά ὁ θεῖος ἀπόφασις , Ἐῷος ἵημι καί θαυμάζω οὐ εὔλογος , εἴπερ ἀθάνατος εἰμί ὁ Ἀδάμ θνητός γίγνομαι δις αὐτός παράβασις . ἐπεί καί γάρ ὁ ἀπατεών διάβολος ἀξιόπιστος ἡγέομαι ὁ ποιέω αὐτός ἀπό χοῦς ἄφθαρτος κατ´ εἰμί ῥαίνω ὁ ατδιοτητη αὐτός · οὗτος χάρις ἐκπίνω ὁ δίδωμι αὐτός ἀφθαρσία , ἵνα μή καί εἰς ἔτι αὐτός φαντάζω . κατά γάρ οὗτος καί ἀκούω · Γῆ ἔρχομαι ) καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . καί τίς χρή πολύς λέγω ; εἰμί γάρ ἐκ ἀρχή αὐτός ὁ σῶμα ὁ ἄδαν