cogPG.PG158 282
τοῦ Χριστοῦ , καὶ μίαν φόσιν αὐτὸν ὅλον εἶναι . Καθὼς´ σ πιποίπκε τοπικὴν σύνοδον ὁ μακάριος Φλαβιανὸς ἐπίσκοπος ὤν Κωνσταντίνου πόλεως καθελὼν αὐτὴν καὶ ὁρίσας ὁμοούσιον ἡμῖν εἶναι τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ . Εἰτα δέησιν ὁ Εὐτυχὴς ἐπιδεδωκὼς τῷ βασιλεῖ μετέπεισεν αὐτὸν , καὶ μεταστειλάμενος Διόσκορον τὸν τοῦ μεγάλου Κυρίλλου διάδοχον ἐποίησε τὴν ἐν Ἐφέσῳ τὸ δεύτερον σύνοδον κατὰ Φλαβιανοῦ τὴν λεγομένην ληστρικὴν , ἐν ἡ κυλλωθεὶς ἀπό πληγῶν ὁ Φλαβιανὸς ἀπέθανεν ἐξ αὐτῶν . Ἐφ᾽´ ᾠ καὶ γέγονεν ἡ ἐν Χαλπηδόνι τετάρτη σύνοδος κατὰ Εὐτυχοῦς καὶ Διοσκόρου , εἰποῦσα καὶ τοῦτο , « Κυρλλου αἰωνία ἡ μνήμη . » Διὰ μέντοι τὸ καθαιρεθῆναι τὸν Διόσκορον διεσχίσθησαν ἀπ´ ἀλλήλων ἤ τε Κωωνσταντίνου πόλις καὶ ἡ Ἀλεξάνδρεια . ΒυΠἰαΙα : « Ἐπειτα Γεοοτειῖο Σιῖἱ οειο . » Οὐ νοιο Βοεεονυε ἀὈΔεμ οιᾶε εαοῖο σὺΗονεΡαι , Δἄααἰεκ εΚΠἱ α εε ἰηνῖεη ΟοοΙῖᾳ ὲ ΑΙόναπιἰΜετὰ δὲ τὴν τοιαύτην τετάρτην σύνοδον ἔσπευδον αὖθίς τινες ἰερεῖς τε καὶ μοναχοὶ τὸ τοῦ Εὐτυχους δόγμα συνιστᾷν · ὅθεν ὁ τηνικαῦτα χρηματίζων πατριάρχης Ἀνατόλιος συμβουλεύει γραφῆναι δυσὶ χάρταις καὶ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν τὰ δόγματα , καὶ τῇ λάρνακι τῆς μεγαλομάρτυρος Εὐφημίας ἐμβληθῆναι , καὶ οὔτω δηλωθῆναι τὴν ἀλήθειαν Γίνεται ταῦτα , καὶ θαῦμα παράδοξον ἦν ἰδεῖν · παρὰ γὰρ τοὺς πόδας τῆς ἀγίας ἐῤῥιμμένος εὐρέθη ὁ τῶν ἀντιδικούντων τῇ ἀληθείᾳ χάρτης , ὁ δὲ ἕτερος παρό τῇ χειρὶ αὐτῆς . Ἐπὶ μέντοι τούτου τοῦ Μαρκιανοῦ καὶ Συμεὼν μέγας ἐπέβη τοῦ στύλου · ἐκοινώνητος γὰρ μέχρι ολλοῦ ἔμενε διὰ τὸ καταρχὴν τοιαύτην ἐνδείξασθαι · πολλοὶ γὰρ οἱ μεμψίμοιροι . Μετὰ δὲ Μαρκιανὸν Λέων ὁ μέγας ἔτη ιην κρατήσας τελευτᾷ δυσεντερικός · ἐφ οὐ σημεῖον ἐφάνη ἐν τῷ οὐρανῷ , νεφέλη σαλπιγγοειδὴς ἐπὶ ἡμέρας μʹ . καὶ ἔβρεξε σποδὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει , σπιθαμὴν τὸ πάχος ἔχουσαν . Καὶ πάντες ἐλιτάνευον , λέγοντες ὅτι πῦρ ἦν καὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Θεοῦ ἐσβέσθη . Τότε καὶ Δανιὴλ ὁ μέγας ἐπέβη τοῦ στύλου ἐν τῷ Ἀνάπλῳ . Τότε καὶ ἡ θεία ἐσθὴς τῆς τοῦ Κυρίου Μητρὸς ἀνεκομίσθη . Οὗτος ὁ μέγας Λέων ἐκέλευσε τὰς Κυριακὰς ἀπράκτους εἰναι καὶ μήτε ἱππικὸν τελεῖσθαι μήτε μουσικὰ ἠχεῖν ὄργανα , ἀλλὰ πάντας τοῖς θείοις ἐνασχολεῖσθαι ναοῖς . Τέτε δὴ . τότε καὶ ἡ τῶν Ῥωμαίων παύεται ἱασι.λεία . Σημείωσαι δὲ ὅτι ἀπὸ Ῥωμύλου ἤρξατο αὕτη , καὶ μετὰ ατ´ καὶ γʹ ἔτη ἐν Ῥωμύλῳ πάλιν πέπαυται , κρατούντων ἐκεῖσε μετὰ ταῦτα ῥηγῶν μεγιστάνων καὶ ὅσοι τοιοῦτοι χωράρχαι μάροαροι .
Lemmas: ὁ Χριστός , καί εἷς Φόσι αὐτός ὅλος εἰμί . Καθώς Σ πιποίπκε τοπικός σύνοδος ὁ μακάριος Φλαβιανός ἐπίσκοπος εἰμί Κωνσταντῖνος πόλις καθαιρέω αὐτός καί ὁρίζω ὁμοούσιος ἐγώ εἰμί ὁ σῶμα ὁ Χριστός . εἶτα δέησις ὁ Εὐτυχής ἐπιδίδωμι ὁ βασιλεύς μεταπείθω αὐτός , καί μεταστέλλομαι Διόσκορος ὁ ὁ μέγας Κύριλλος διάδοχος ποιέω ὁ ἐν Ἔφεσος ὁ δύο σύνοδος κατά Φλαβιανός ὁ λέγω λῃστρικός , ἐν ὁ κυλλόω ἀπό πληγή ὁ Φλαβιανός ἀποθνῄσκω ἐκ αὐτός . Ἐφ᾽´ ὀͅς καί γίγνομαι ὁ ἐν Χαλπηδόνι τέταρτος σύνοδος κατά Εὐτυχοῦς καί Διόσκορος , εἶπον καί οὗτος , « Κυρλλου αἰώνιος ὁ μνήμη . » Ζεύς μέντοι ὁ καθαιρέω ὁ Διόσκορος διασχίζω ἀπ´ ἀλλήλων ἤ τε Κωωνσταντίνου πόλις καί ὁ Ἀλεξάνδρεια . ΒυΠἰαΙα : « ἔπειτα Γεοοτειῖο Σιῖἱ οἴομαι . » οὖον νέομαι βοεεονυος ἀὈΔεμ οἰάω ἐάω συηονερα , Δἄααἰεκ Πεῖ ὅς ἐγώ ἰαίνω Οῖος ε ΑΙόναπιἰΜετὰ δέ ὁ τοιοῦτος τέταρτος σύνοδος σπεύδω αὖθις τις ἱερεύς τε καί μοναχός ὁ ὁ Εὐτυχής δόγμα συνιστάω · ὅθεν ὁ τηνικαῦτα χρηματίζω πατριάρχης Ἀνατόλιος συμβουλεύω γράφω δύο χάρτης καί ἀμφότερος ὁ μέρος ὁ δόγμα , καί ὁ λάρναξ ὁ μεγαλομάρτυρας Εὐφημία ἐμβάλλω , καί οὐτάω δηλόω ὁ ἀλήθεια γίγνομαι οὗτος , καί θαῦμα παράδοξος εἰμί ὁράω · παρά γάρ ὁ πούς ὁ Ἀγίας ῥίπτω εὑρίσκω ὁ ὁ ἀντιδικέω ὁ ἀλήθεια χάρτης , ὁ δέ ἕτερος παρό ὁ χείρ αὐτός . ἐπί μέντοι οὗτος ὁ Μαρκιανός καί Συμεών μέγας ἐπιβαίνω ὁ στῦλος · κοινωνέω γάρ μέχρι ὄλλω μένω διά ὁ καταρχή τοιοῦτος ἐνδείκνυμι · πολύς γάρ ὁ μεμψίμοιρος . μετά δέ Μαρκιανός Λέων ὁ μέγας ἔτος εἷς κρατέω τελευτάω δυσεντερικός · ἐπί οὖον σημεῖον φαίνω ἐν ὁ οὐρανός , νεφέλη σαλπιγγοειδής ἐπί ἡμέρα εἷς . καί βρέχω σποδός ἐν Κωνσταντινούπολις , σπιθαμή ὁ πάχος ἔχω . καί πᾶς λιτανεύω , λέγω ὅτι πῦρ εἰμί καί ὁ φιλανθρωπία ὁ Θεός σβέννυμι . τότε καί Δανιήλ ὁ μέγας ἐπιβαίνω ὁ στῦλος ἐν ὁ ἀνάπλοος . τότε καί ὁ θεῖος ἐσθής ὁ ὁ κύριος Μήτηρ ἀνακομίζω . οὗτος ὁ μέγας Λέων κελεύω ὁ Κυριακός ἄπρακτος εἰναι καί μήτε ἱππικός τελέω μήτε μουσικός ἠχέω ὄργανον , ἀλλά πᾶς ὁ θεῖον ἐνασχολέω ναός . Τέτος δή . τότε καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος παύω ἱασι.λεία . σημειόω δέ ὅτι ἀπό Ῥώμυλος ἄρχω οὗτος , καί μετά ατ καί γε ἔτος ἐν Ῥώμυλος πάλιν παύω , κρατέω ἐκεῖσε μετά οὗτος ῥῆξ μεγιστᾶνες καί ὅσος τοιοῦτος χωράρχης μάρος .