cogPG.PG158 378
ἔφθασε δι´ αὐτὴν ἀαρτίαν ἐπισυμβῆναι αὐτῷ . Πρόσεχε οὖν . Εἰ γὰρ τοιοῦτον ἐγείρεται ὁποῖον ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , τὸ δὲ ἐγειρόμενον ἐκεῖνο τότε σῶμα θα νάτου καὶ φθορᾶς ἄμεινον ἐγερθῆναι ὁμολογεῖται , καὶ βεβαιοῖ τὸν λόγον ὁ πάμμεγας Παῦλος οὕτω λέvὸν · Δεῖ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν · εὔδηλον πάντως ὅτι καὶ σῶμα ἐκεῖνο , λέγω δὲ τὸ πρώτως ὑπὸ Θεοῦ ποιηθὲν , ἀθάνατον ἀληθῶς ὑπῆρχε καὶ ἄφθαρτον , ὡς ἤδη πολλάκις εἰρήκαμεν αὐτὸ τοῦτο παρίστησι καὶ ὁ Νύσσης θεῖος Γρηγόριος , ἡνίκα καὶ μᾶλλον εὕρηται τὸ τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ θεῖον ῥητὸν ἐπεξηγούμενος τὸ διαλαμβάνον οὕτως ἐν λέξεσι · Τί τὸ γεγονός ; Αὐτὸ τὸ γενησόμενον . Καὶ τί τὸ πεποιημένον ; Αὐτὸ τὸ ποιηθησόμενον . Λέγει γὰρ ὅτι χειρὶ Θεοῦ πεποιημένος ὁ ἄνθρωπος οὐχ ὃ νῦν ἐστι διὰ τὴν ν ἁμαρτίαν , ἤγουν τρεπτὸς καὶ φθαρτὸς , τοῦτο ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , ἀλλ´ ἅ ποιηθήσεται ὕστερον , ἄτρεπτος δηλονότι καὶ ἄφθαρτος . Εἴπερ οὖν ὁ Θεὸς ἐπ´ ἀφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον ἔκτισε κατ´ εἰκόνα τῆς ἀἵδιότητος αὐτοῦ , καθὼς φησι Σολομῶν · εἴπερ ἔδειξε τὸ οἰκεῖον φιλότιμον μεταδοὺς αὐτῷ ψυχῆς νοερᾶς ὡς εἶναι καὶ ἀθάνατον ἐς τὸ διηνεκὲς , ὡς ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶττάν φησιν · εἴπερ οὖν αἰωνίου ζωῆς ἀπόλαυσιν ἐχαρίσατο τῷ ἀνθρώπῳ κατ´ ἀρχὰς ὁ Θεὸς , ὡς ὁ μέγας φησὶ Βασίλειος · εἴπερ οὗν ἡ πρώτη ποίησις τοῦ Ἀδὰμ ἄφθαρτος ἦν , ώς ὁ Σιναὶτης φησὶ θεῖος Ἀναστάσιος · εἴπερ οὐν σῶμα δέδωκε τῷ ἀνθρώπῳ κατ´ ἀρχὰς ὁ Θεὸς τὸ ἀθάνατον καὶ ἀνῴλεθρον , ὡς ὁ θεῖος Ἀνδρέας εὕρηται λέχων · εἶπερ οὖν αὐτεξουσιότητι καὶ ἀθανασίᾳ τιμήσας τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς βασιλέα πάντων των ἐπιγείων κατέστησε , καθάπερ ὁ μακάριός φησι Βαρλαάμ · πῶς λοιπὸν αὐτὸν ὁμοῦ καὶ ἀθάνατον καὶ θνητὸν ὑπὸ Θεοῦ παραχθῆναι εἴπωμεν ; Ἀνέκδεκτον , ώς οἷμαι , τοῦτο καὶ λίαν ἐστί . Καὶ πῶς γὰρ οὐκ ὰλέκδεκτον , εἴγε καὶ ὁ πολὺς ἐν θεολογίᾳ Γρηγόριος οὐκ ἐᾷ περὶ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου τοιαῦτα φαντάζεσθαι ; Παντὸς γὰρ ἐπικαλύμματος καὶ προὔλήματος ἀνευδεᾶ τὸν ἀπ´ ἀρχῆς εἶναι εἰπὼν , ἔδειξε προφανῶς ὅτι στολὴν ἀθανασίας ἠμφιεσμένος ἦν ὁ πρῶ τος ὑπὸ Θεοῦ δημιουργηθεῖς ἄνθρωπος . Καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἡ ἐσχάτη τῶν σωμάτων ἔγερσις ἐπάνοδος εἶναι ἐλέγετο πρός γε τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην καὶ πρώτην διαγωγήν . Καὶ πείθου κἀνταῦθα τῷ μεγάλῳ Παύλῳ λέγοντι · Σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ , ἣν ἐχαρίσατο αὖθις ὁ Κύριος τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει διά γε τῆς ἐκ νεκρῶν αὐτοῦ παραδόξου ἐγέρσεως . Καὶ ἄκουε τί φησιν ὁ θεῖος Ἀναστάσιος ἐν τῇ παρ´ αὐτοῦ συγγραφείσῃ θείᾳ βίβλῳ ᾗ τὸ ὄνομα Ὁδηγός · Ἐν ἀρχῇ ἄφθαρτος καὶ ἀθάνατος ὑπὸ Θεοῦ γεγονὼς ὁ ἄνθρωπος , διὰ τῆς ἀμαρτίας γέγονε φθαρτὸς καὶ θνητὸς καὶ νὸ λικός καὶ ῥευστός . Ἀμέλει κατοικτείρας αὐτὸν ἱ Θεὸς καὶ γεγονὼς ἄνθρωπος , τὰ φυσικὰ καὶ ἀδιάβλητα πάθηπεῖναν λέχω , καὶ δίψαν , κόπον ,
Lemmas: φθάνω δις αὐτός ἀαρτίαν ἐπισυμβαίνω αὐτός . προσέχω οὖν . εἰμί γάρ τοιοῦτος ἐγείρω ὁποῖος εἰμί ἀπ´ ἀρχή , ὁ δέ ἐγείρω ἐκεῖνος τότε σῶμα ἀνταπόλλυμι Νάτου καί φθορά ἀγαθός ἐγείρω ὁμολογέω , καί βεβαιόω ὁ λόγος ὁ πάμμεγας Παῦλος οὗτος λέvὸν · Δεύς ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία · εὔδηλος πάντως ὅτι καί σῶμα ἐκεῖνος , λέγω δέ ὁ πρῶτος ὑπό Θεός ποιέω , ἀθάνατος ἀληθής ὑπάρχω καί ἄφθαρτος , ὡς ἤδη πολλάκις εἴρω αὐτός οὗτος παρίστημι καί ὁ Νύσσα θεῖος Γρηγόριος , ἡνίκα καί μᾶλλον εὑρίσκω ὁ ὁ ἐκκλησιαστής θέω ῥητός ἐπεξηγέομαι ὁ διαλαμβάνω οὕτως ἐν λέξις · τις ὁ γίγνομαι ; αὐτός ὁ γίγνομαι . καί τίς ὁ ποιέω ; αὐτός ὁ ποιέω . λέγος γάρ ὅτι χείρ Θεός ποιέω ὁ ἄνθρωπος οὐ ὅς νῦν εἰμί διά ὁ Ν ἁμαρτία , ἤγουν τρεπτός καί φθαρτός , οὗτος εἰμί ἀπ´ ἀρχή , ἀλ ὅς ποιέω ὕστερος , ἄτρεπτος δηλονότι καί ἄφθαρτος . εἴπερ οὖν ὁ θεός ἐπι ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος κτίζω κατ´ εἰκών ὁ ἀιδιότης αὐτός , καθώς φημί Σολομών · εἴπερ δείκνυμι ὁ οἰκέω φιλότιμος μεταδίδωμι αὐτός Ψυχή νοερός ὡς εἰμί καί ἀθάνατος εἰς ὁ διηνεκής , ὡς ὁ χρύσεος ὁ γλῶσσα φημί · εἴπερ οὖν αἰώνιος ζωή ἀπόλαυσις χαρίζομαι ὁ ἄνθρωπος κατ´ ἀρχή ὁ θεός , ὡς ὁ μέγας φημί Βασίλειος · εἴπερ ἐν ὁ πρῶτος ποίησις ὁ Ἀδάμ ἄφθαρτος εἰμί , οὖς ὁ Σιναίτης φημί θεῖος Ἀναστάσιος · εἴπερ ὀν σῶμα δίδωμι ὁ ἄνθρωπος κατ´ ἀρχή ὁ θεός ὁ ἀθάνατος καί ἀνόλεθρος , ὡς ὁ θεῖος Ἀνδρέας εὑρίσκω λέχος · εἰ οὖν αὐτεξουσιότης καί ἀθανασία τιμάω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός βασιλεύς πᾶς ὁ ἐπίγειος καθίστημι , καθάπερ ὁ μακάριος φημί Βαρλαάμ · πῶς λοιπός αὐτός ὁμοῦ καί ἀθάνατος καί θνητός ὑπό Θεός παράγω εἶπον ; Ἀνέκδεκτον , οὖς οἴομαι , οὗτος καί λίαν εἰμί . καί πῶς γάρ οὐ ὰλέκδεκτον , εἰ καί ὁ πολύς ἐν θεολογία Γρηγόριος οὐ ἐάω περί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος τοιοῦτος φαντάζω ; Παντὸς γάρ ἐπικάλυμμα καί προὔλήματος ανευδα ὁ ἀπ´ ἀρχή εἰμί εἶπον , δείκνυμι προφανῶς ὅτι στολή ἀθανασία ἀμφί-ἀμφιέννυμι εἰμί ὁ πρός ὅς ὑπό Θεός δημιουργέω ἄνθρωπος . καί γάρ εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ ἔσχατος ὁ σῶμα ἔγερσις Ἐπάνοδος εἰμί λέγω πρός γε ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος καί πρῶτος διαγωγή . καί πείθω ἐνταῦθα ὁ μέγας Παῦλος λέγω · σπείρω ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία , ὅς χαρίζομαι αὖθις ὁ Κύριος ὁ ἀνθρώπινος φύσις διά γε ὁ ἐκ νεκρός αὐτός παράδοξος ἔγερσις . καί ἀκούω τίς φημί ὁ θεῖος Ἀναστάσιος ἐν ὁ παρ´ αὐτός συγγράφω θεῖος Βίβλος ὅς ὁ ὄνομα ὁδηγός · ἐν ἀρχή ἄφθαρτος καί ἀθάνατος ὑπό Θεός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , διά ὁ ἁμαρτία γίγνομαι φθαρτός καί θνητός καί νόος καθῆλιξ καί ῥευστός . ἀμέλει κατοικτείρω αὐτός Ι θεός καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ φυσικός καί ἀδιάβλητος παθέω λεχώ , καί δίψα , κόπος ,