cogPG.PG158 275
ἀδικίαν ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ κατέκαυσε . Τηνικαῦτα ὁ μέγας Μακάριος σκύλακας ὑαίνης τυφλοὺς ἐθεράπευσεν . Ἡ γοῦν μήτηρ αὐτῶν δέρμα προβάτου ἤνεγκε τῷ ἁγίῳ δῶρον ὑπὲρ τῆς τῶν παίδων ἰάσεως . Μετὰ δὲ Οὐάλεντα Γρατιανὸς ὁ υἱὸς Οὐαλεντινιανοῦ ἔτη γʹ . Τηνικαῦτα καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ πρᾶγμα . ἐξαίσιον γέγονεν . Ἡ γὰρ θάλασσα ἐντὸς εἰσῆλθε τοσοῦτον ὡς καὶ τὰ πλοῖα μεῖναι ἐν ξηρᾷ . Συῤῥεύσαντος δὲ τοῦ λαοῦ τὸ θαῦμα ἰδεῖν , ἀνέδραμεν αὐθις ἡ θάλασσα καὶ τοῦ ὡρισμένου τότε ὕπερθεν , ὡς ἐντεῦθεν ὑποπνιγῆναι μυριάδας εʹ . Ἀλλὰ καὶ τὰ μέρη Κρήτης καὶ Σικελίας πάντα σχεδὸν κατεκλύσθησαν , τῆς θαλάσσης ἐπαναδραμούσης καὶ ἐξελθούσης ὡσεὶ στάδια ρʹ . Καὶ πελάγη τὰ μεγάλα διχῆ τότε διέστησαν , ὡς ἐπὶ βυθοῦ τὰ πλοῖα καθίσαι καὶ αὖθις ἀνελθεῖν ἀποκαταστάντος τοῦ ὕδατος . Μετὰ τῶν ἄλλων δὲ καὶ ἡ κατὰ Βιθυνίαν Νίκαια ὑπὸ σεισμοῦ κατέπεσεν ἅπασα . Τοσοῦτος δὲ φόβος ἦν ἄαστε τοὺς ἀνθρώπους ἐν ὄρεσι φεύγειν . Τοσοῦτον δὲ ῥ Γρατιανὸς τοξότης εὔστοχος ἦν ὡς ἄδεσθαι πανταχοῦ Γρατιανοῦ βέλη φρένας ἔχειν . Οὗτος ὁ βασιλεὺς γυναικὸς αὐτῷ προσελθούσης ποτὲ , καὶ τοῦ ὁμοζύγου καταβοώσης ὅτι πληγὰς ἐπάγει καὶ ῥαβδισμούς αὐτῇ · « Οὐδὲν , ὧ γύναι , τοῦτο πρός με , » ἔφησεν . Ἀλλὰ καὶ τὸν ὁμόζυγον αὐτῆς βουλεύεσθαι κατ´ αὐτοῦ προσεπειπούσης τοῦ Γρατιανοῦ , πάλιν ἀνταπεκρίνατο · « Τί σοι πρὸς τοῦτο , γύναι · » Μετὰ δὲ τοῦτον κρατεῖ ὁ μέγας Θεοδόσιος ἔτη ιζʹ . Ὅρα δὲ νουνεχῶς ὅτι νικήσαντα τοὺς Γότθους θέλων ὁ Γρατιανὸς αὐτὸν ἐνδῦσαι πορφύραν , οὐχ εὖρισκεν ἰσομήκη αὐτοῦ διὰ τὸ ὑπερωμίαν εἶναι , εἰ μὴ τὴν τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου . οὗτος ἡνίκα τὴν βασιλείαν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐνεχειρίσθη , ἠγάγετο Γάλλαν τὴν γυναῖκα τοῦ πρὸ αὐτοῦ βασιλέως , ἅτε Πλακίλ · λης θανούσης , ἀφ´ ἧς ἔτεκεν Ἀρκάδιον καὶ Ὁνώριον . θέλων δὲ τὰ ἱερὰ τούτους δδάξαι γράμματα , καὶ μὴ εὑρίσκων τινὰ φιλόσοφον ὁμοῦ καὶ φιλόθεον πέμπει πρέσβεις πρός γε τὸν ἐν Ῥώμῃ συμβασιλεύοντα . εἴ που τοιοῦτον ἔχει τινά . Καὶ ὃς συνάμα τῷ πάπᾳ πολλὴν περὶ τούτου ποιησάμενος ἔρευναν οὐχ ἕτερον εὗρε τινα εἰ μὴ τὸν μέγαν Ἀρσένιον διάκονον τηνικαῦτα ὄντα . Ιέμπουσι λοιπὸν αὐτὸν πρὸς τὸν μέγαν Θεοδόσιον , εἰ καὶ πολλὰ δυσχεραίνων ἦν διὰ τὸ τὴν ἐγκύκλιον παίδευσιν ἅμα τῷ χειροτονηθῆναι κατὰ τὸν νῶτον ποιήσασθαι . Ὃν καὶ ἀσμένως ἐδέξατο , καὶ παρέδωκεν αὐτῷ ὡς τέκνα καὶ μαθην ἀς , οὐ μὴν ὡς βασιλεῖς , τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ . Ποτὲ γοῦν ἑωρακὼς τοὺς μὲν παῖδας καθημένους
Lemmas: ἀδικία ἐν ὁ ἱππόδρομος κατακαίω . τηνικαῦτα ὁ μέγας Μακάριος σκύλαξ ὕαινα τυφλός θεραπεύω . ὁ γοῦν μήτηρ αὐτός δέρμα πρόβατον φέρω ὁ ἅγιος δῶρον ὑπέρ ὁ ὁ παῖς ἴασις . μετά δέ Οὐάλης Γρατιανός ὁ υἱός Οὐαλεντινιανός ἔτος γε . τηνικαῦτα καί ἐν Ἀλεξάνδρεια πρᾶγμα . ἐξαίσιος γίγνομαι . ὁ γάρ θάλασσα ἐντός εἰσέρχομαι τοσοῦτος ὡς καί ὁ πλοῖον μένω ἐν ξηρός . συρρέω δέ ὁ λαός ὁ θαῦμα ὁράω , ἀνατρέχω αὖθις ὁ θάλασσα καί ὁ ὁρίζω τότε ὕπερθεν , ὡς ἐντεῦθεν ὑποπνίγω μυριάς εἰ . ἀλλά καί ὁ μέρος Κρήτη καί Σικελία πᾶς σχεδόν κατακλύζω , ὁ θάλασσα ἐπανατρέχω καί ἐξέρχομαι ὡσεί στάδιος ῥεῖα . καί πέλαγος ὁ μέγας διχῆ τότε διΐστημι , ὡς ἐπί βυθός ὁ πλοῖον καθίζω καί αὖθις ἀνέρχομαι ἀποκαθίστημι ὁ ὕδωρ . μετά ὁ ἄλλος δέ καί ὁ κατά Βιθυνία Νίκαια ὑπό σεισμός καταπίπτω ἅπας . τοσοῦτος δέ φόβος εἰμί ἀάω ὁ ἄνθρωπος ἐν ὄρος φεύγω . τοσοῦτος δέ Ῥ Γρατιανός τοξότης εὔστοχος εἰμί ὡς ἀείδω πανταχοῦ Γρατιανός βέλος φρήν ἔχω . οὗτος ὁ βασιλεύς γυνή αὐτός προσέρχομαι ποτέ , καί ὁ ὁμόζυγος καταβοάω ὅτι πληγάς ἐπάγω καί ραβδισμός αὐτός · « οὐδείς , ἵημι γυνή , οὗτος πρός ἐγώ , » φημί . ἀλλά καί ὁ ὁμόζυγος αὐτός βουλεύω κατ´ αὐτός προσεπιπίπτω ὁ Γρατιανός , πάλιν ἀνταποκρίνομαι · « τις σύ πρός οὗτος , γυνή · » μετά δέ οὗτος κρατέω ὁ μέγας Θεοδόσιος ἔτος ἵζω . Ὅρας δέ νουνεχής ὅτι νικάω ὁ Γότθος ἐθέλω ὁ Γρατιανός αὐτός ἐνδύω πορφύρα , οὐ εὑρίσκω ἰσομήκης αὐτός διά ὁ ὑπερωμία εἰμί , εἰμί μή ὁ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος . οὗτος ἡνίκα ὁ βασίλειος παρά ὁ Θεός ἐγχειρίζω , ἄγω Γάλλα ὁ γυνή ὁ πρό αὐτός βασιλεύς , ἅτε Πλακίλ · Λῆς θνῄσκω , ἀφή ὅς τίκτω Ἀρκάδιος καί Ὁνώριος . ἐθέλω δέ ὁ ἱερόv οὗτος δάκνω γράμμα , καί μή εὑρίσκω τις φιλόσοφος ὁμοῦ καί φιλόθεος πέμπω πρέσβυς πρός γε ὁ ἐν Ῥώμη συμβασιλεύω . εἰμί ποῦ τοιοῦτος ἔχω τις . καί ὅς συνάμα ὁ πάππας πολύς περί οὗτος ποιέω ἔρευνα οὐ ἕτερος εὑρίσκω τις εἰμί μή ὁ μέγας Ἀρσένιος διάκονος τηνικαῦτα εἰμί . ιεμπους λοιπός αὐτός πρός ὁ μέγας Θεοδόσιος , εἰμί καί πολύς δυσχεραίνω εἰμί διά ὁ ὁ ἐγκύκλιος παίδευσις ἅμα ὁ χειροτονέω κατά ὁ νῶτον ποιέω . ὅς καί ἄσμενος δέχομαι , καί παραδίδωμι αὐτός ὡς τέκνον καί μάθη ἀ , οὖον μήv ὡς βασιλεύς , ὁ υἱός αὐτός . ποτέ γοῦν ὁράω ὁ μέν παῖς κάθημαι