cogPG.PG158 330
Ζωήν . Αὔτη δὲ διαλογισαμένη ὡς οὐκ ἄν ποτε τὰ κοινὰ διεξάγειν μόνη δύναιτο , τὸν τοῦ βασιλέως Μιχαὴλ ὁμώνυμον ἀνεψιὸν , Καίσαρα ὄντα , πρὸς δὲ καὶ δραστήριον εἶναι δοκοῦντα , εἰσποιητὸν προσλαμβάνει υἱὸν , καὶ βασιλέα τοῦτον ἀναγορεύει , κρατήσαντα δὲ ὡσεὶ μῆνας δʹ , ὅρκοις πρότερον αὐτὸν καταδεσμήσασα ὡς κυρίαν ἔχειν αὐτὴν καὶ μητέρα καὶ μὴ παρεμποδίζειν ἐφ´ οἷς ἂν καὶ ὅπως Ἐιαπράττεσθαι βούλοιτο . Καὶ αὐτὸν δὲ πρότερον ὁρφανοτρόφον ἐκποδὼν ἐποιήσατο , καὶ Κωνσταντῖνον ὡσαύτως τὸν δομέστικον τῶν σχολῶν τῆς ἀρχῆς ἀπεστέρησε . Κατ´ αὐτὴν τὴν ὥραν καθ´ ἢν ἀνεδεῖτο τῷ διαδήματι ὁ Μιχαὴλ , σκοτώσει καὶ ἰλίγγῳ ληφθείς ἐγγὺς ἦλθε που πεσεῖν , μόλις δὲ ἀνακαλεῖται μύροις καὶ ἀρώμασι . Καὶ ὃς αὐτίκα δωρεαῖς περιποιεῖται τὴν σύγκλητον . Μεταπέμπεται δὲ τῆς ἐξορίας καὶ Κωνσταντῖνον τὸν δομέστι κον , καὶ οὔτω δῆθεν ἐν βεβαίῳ δόξας ἑστάναι παρευθὺς πίπτει . γράμμασι γὰρ τοῦ ὁρφανοτρόφου καὶ βουλαῖς τοῦ δομεστίκου , λεγόντων μὴ πιστεύειν τῇ βασιλίδι , ὡς ἂν μὴ πάθοι ὅσα δὴ καὶ Μιχαὴλ καὶ Ῥωμανὸς γοητείαις ἅγε παρ´ αὐτῆς κατεργασθέντες , διεγείρεται καὶ ἐπιβουλὴν κατ´ αὐτῆς μελετᾷ . Θέλων δὲ καὶ τὸν λαὸν ἰδεῖν , εἴπερ εὐνοῖκῶς πρὸς αὐτὸν διάκειται , καὶ οὕτως ἐπιχειρῆσαι τῇ ἐπιβουλῇ , κελεύει γενέσθαι προέλευσιν . Ἐφ´ ᾗ καὶ πάντας ἰδὼν ὡς εἰ δυνατὸν καὶ τὰς ψυχὰς προΐέναι χάριν τιμῆς αὐτοῦ καὶ λαμπρότητος , ἄπτεται τῆς ἐπιβουλῆς . Νυκτὸς οὖν κατασπᾷ τοῦ θρόνου καὶ ἐξορίζει αὐτὴν εἰς Πρίγκιπον , κελεύσας τοῖς ἀποκομίζουσι καὶ τὰς τρίχας αὐτῆς ἀποκεῖραι καὶ πρὸς αὐτὸν αὐτὰς ἀγαγεῖν . γίνεται ταῦτα , καὶ ἀναφορὰ διὰ τοῦ ἐπάρχου τῷ λαῷ ἀναγινώσκεται ἐν τῷ τοῦ Κωνσταντίνου φόρῳ , περιέχουσα ὅτι Κακόνους ἡ Ζωὴ περὶ τὴν βαφιλείαν μου εὐρεθεῖσα ἐξορίζεται παρ´ ἐμοῦ · ὑμεῖς δὲ εἰπερ εὐνοῖκῶς διάκεισθε πρός με , μᾶλλον ἀξιωθῆτε τιμῶν . Καὶ παραχρῆμα φωνὴ ἐξακούεται οὕτω λέγουσα · « Ἡμεῖς σταυροπάτην Καλαφάτην βασιλέα οὐ θέλομεν , ἀλλὰ τὴν κληρονόμον καὶ μητέρα ἡμῶν Ζωήν . » Ἀλλὰ καὶ τοῦτο πρὸς τοῖς ἄλλοις ἐβόων · « Ἀνασκαφείη τὰ ὀστᾶ τοῦ Καλαφάτου . » Καὶ λατ φέρονται · καὶ ὃς φυγῇ χρησάμενος μόλις διεσώξετο . Ὥ δὲ λαὸς εἰς τὴν ἐκκλησίαν καταλαβὼν ἐδυσφήμει καὶ μάλα τὸν βασιλέα , ἀνεκαλεῖτο δὲ τὴν Ζωὴν ὅλῃ ψυχῇ . Μετὰ δὲ ταῦτα πρὸς τὸ παλάτιον ἄρχονται , καταγαγεῖν τὸν βασιλέα βουλόμενοι , Ὅς καὶ πτοηθεὶς ἤγαγε τὴν Ζωὴν , καὶ ἀποδύσας αὐτὴν τὰ μοναχικὰ βασιλικοῖς ἐκόσμησε περιβλήμααιν . Εἶθ´ οὔτως τῷ λαῷ δημηγορήσας καὶ μηδὲν ἀνύσασρεσι γὰρ μᾶλλον ἐπλύνετο καὶ λίθοις καὶ τόξοις ἐβάλλετο ) , ἔγνω δεῖν ἐν τῇ μονῇ Στουδίου ἐπελθεῖν . Ὁ δὲ δομέστικος οὐκ ἀφῆκεν αὐτὸν , ἀλλὰ χεννάίως ἀντιστῆναι παρέπεισε καὶ ἢ ὑπερισχῦσαι Αασιλικῶς ἀποθανεῖν . Ἐτοιμάζονται ὡς εἶχον δυνάμεως . Τριχῇ οὖν οἱ τοῦ δήμου διαιρεθέντες , ὥσπερ δὴ καὶ οἱ περὶ τὸν Μιχαὴλ , κατ´ ἀλλήλων ἐχώρρυν . Ἔὴθεν τοι καὶ ἐκ τοῦ δήμου πίπτει λαὸς οὐκ
Lemmas: Ζωή . οὗτος δέ διαλογίζομαι ὡς οὐ ἄν ποτός ὁ κοινός διεξάγω μόνος δύναμαι , ὁ ὁ βασιλεύς Μιχαήλ ὁμώνυμος ἀνεψιός , Καῖσαρ εἰμί , πρός δέ καί δραστήριος εἰμί δοκέω , εἰσποιητός προσλαμβάνω υἱός , καί βασιλεύς οὗτος ἀναγορεύω , κρατέω δέ ὡσεί μείς δέ , Ὅρκος πρότερος αὐτός καταδεσμέω ὡς κύριος ἔχω αὐτός καί μήτηρ καί μή παρεμποδίζω ἐφίημι ὅς εἄν καί ὅπως Ἐιαπράττεσθαι βούλομαι . καί αὐτός δέ πρότερος ὀρφανοτρόφος ἐκποδών ποιέω , καί Κωνσταντῖνος ὡσαύτως ὁ δομέστικος ὁ σχολή ὁ ἀρχή ἀποστερέω . Κατς αὐτός ὁ ὥρα καθ´ εἄν ἀναδέω ὁ διάδημα ὁ Μιχαήλ , σκοτόω καί ἴλιγγος λαμβάνω ἐγγύς ἔρχομαι ποῦ πίπτω , μόλις δέ ἀνακαλέω μύρον καί ἄρωμα . καί ὅς αὐτίκα δωρεά περιποιέω ὁ σύγκλητος . μεταπέμπω δέ ὁ ἐξορία καί Κωνσταντῖνος ὁ δομέστι Κον , καί οὐτάω δῆθεν ἐν βέβαιος δόξα ἵστημι παρευθύς πίπτω . γράμμα γάρ ὁ ὀρφανοτροφέω καί βουλή ὁ δομέστικος , λέγω μή πιστεύω ὁ βασιλίδι , ὡς εἄν μή πάσχω ὅσος δή καί Μιχαήλ καί Ῥωμανός γοητεία ἄγε παρ´ αὐτός κατεργάζομαι , διεγείρω καί ἐπιβουλή κατ´ αὐτός μελετάω . Θέλων δέ καί ὁ λαός ὁράω , εἴπερ ευνοϊκώς πρός αὐτός διάκειμαι , καί οὕτως ἐπιχειρέω ὁ ἐπιβουλή , κελεύω γίγνομαι προέλευσις . Ἐφ´ ὅς καί πᾶς εἶδον ὡς εἰμί δυνατός καί ὁ ψυχή προΐημι χάρις τιμή αὐτός καί λαμπρότης , ἄπτω ὁ ἐπιβουλή . νύξ οὖν κατασπάω ὁ θρόνος καί ἐξορίζω αὐτός εἰς Πρίγκιπος , κελεύω ὁ ἀποκομίζω καί ὁ θρίξ αὐτός ἀποκείρω καί πρός αὐτός αὐτός ἄγω . γίγνομαι οὗτος , καί ἀναφορά διά ὁ ἔπαρχος ὁ λαός ἀναγιγνώσκω ἐν ὁ ὁ Κωνσταντῖνος φόρος , περιέχω ὅτι κακόνους ὁ Ζωή περί ὁ βαφιλειος ἐγώ εὑρίσκω ἐξορίζω παρ´ ἐγώ · σύ δέ εἰ ευνοϊκώς διάκειμαι πρός ἐγώ , μᾶλλον ἀξιόω τιμή . καί παραχρῆμα φωνή ἐξακούω οὗτος λέγω · « ἐγώ σταυροπάτης Καλαφάτης βασιλεύς οὖον ἐθέλω , ἀλλά ὁ κληρονόμος καί μήτηρ ἐγώ Ζωή . » ἀλλά καί οὗτος πρός ὁ ἄλλος βοάω · « ἀνασκάπτω ὁ ὀστέον ὁ Καλαφάτου . » καί Λατ φέρω · καί ὅς φυγή χράω μόλις διασῴζω . ὅς δέ λαός εἰς ὁ ἐκκλησία καταλαμβάνω δυσφημέω καί μάλα ὁ βασιλεύς , ἀνακαλέω δέ ὁ Ζωή ὅλος Ψυχή . μετά δέ οὗτος πρός ὁ Παλάτιον ἄρχω , κατάγω ὁ βασιλεύς βούλομαι , ὅς καί πτοέω ἄγω ὁ Ζωή , καί ἀποδύω αὐτός ὁ μοναχικός βασιλικός κοσμέω περιβάλλω . Εἴθε οὔτως ὁ λαός δημηγορέω καί μηδείς ἀνύσασρεσι γάρ μᾶλλον πλύνω καί λίθος καί τόξον βάλλω ) , γιγνώσκω δήω ἐν ὁ μονή στουδιον ἐπέρχομαι . ὁ δέ δομέστικος οὐ ἀφίημι αὐτός , ἀλλά χεννάίως ἀνθίστημι παραπείθω καί ἢ ὑπερισχύω Αασιλικῶς ἀποθνῄσκω . ἑτοιμάζω ὡς ἔχω δύναμις . τριχῆ οὖν ὁ ὁ δῆμος διαιρέω , ὥσπερ δή καί ὁ περί ὁ Μιχαήλ , κατ´ ἀλλήλων χωρέω . αἴθω ὅς καί ἐκ ὁ δῆμος πίπτω λαός οὐ