cogPG.PG158 145
Ἀλλ´ ἄφες αὐτά . Τοῖς γὰρ ὁπωσοῦν ἐγκύπτουσι τῇ ἀγίᾳ Γραφῇ γέλως ἄντικρυς δοκοῦσι καὶ παίγνια . Περὶ χιτώνων δερματίνων . Καὶ χιτῶνας δερματίνους ἐνέδυσεν αὐτούς . » ὅὶ μὲν οὖν θεῖος Γρηγόριος ὁ Νύσσης φησὶν ὅτι χιτῶνας δερματίνους ἐπιβάλλει τοῖς πρωτοπλάστοις ὁ Κύριος , οὐ δέρματα δέ . Ποίων γὰρ ἀποσφαγέντων ἑῴων καὶ δαρέντων ἐπινοεῖται αὐτοῖς ἡ περιβολή ; Ἐκ τῆς τῶν ἀλόγων λοιπὸν φύσεως νεκρότητα ἐντέθεικεν οἰκονοιι » ὡς τῇ εἰς ἀθανασίαν κεισθείσῃ φύσει , ἵνα μὴ ἀθάνατον ᾗ τὸ κακόν . Ὁ δὲ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης κατὰ τὸ γράμμα τοὺς τοιούτους ἐκλαμβάνων χιτῶνας καὶ τάδε φησίν · « Εἰ πόθεν εὐρέθησαν τὰ δέρματα μὴ σφαγέντων τῶν ζώων , φιλοτιμούμενοι λέγουσιν οἱ ἀλληγορηταὶ , οὐκοῦν ἀκούω κάγὼ αἷμα ἐν Ἀἰγύπτῳ , καὶ ζητῶ πόθεν μετέβαλε τὸν Νεῖλον εἰς αἷμα , ποῖα ἔθυσεν ζῶα ; καὶ ὁ ποταμὸς γέγονεν εἰς αἷμα , καὶ οὐδὲν αἷμα ἐτύθη ζώων . Δέρματα δύο γέγονε , καὶ ζητοῦσιν ἀπὸ ποίων ζώων ἐγένετο . Ἀλλ´ ὥσπερ ἐκεῖ ἐκτὸς ζώου αἵμα , οὕτως ἐνταῦθα ἐκτὸς ζώου δέρμα . » γίνωσκε δὲ ὅτι οὐ τοσοῦτον ὁ πατὴρ ἐπὶ τῇ τῶν παίδων ἀνατροφῇ μεριμνᾷ ὡς ἡ μήτηρ , ὅτι καὶ αὐτὴ τότε ἤκουσεν · « Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα · ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου . » Ἐγὼ ἁμαρτάνω ,, καὶ ἡ γῆ ταῖς ἀφορίαις μαστίζεται . Ἐπικατάρατος ἡ γῆ διὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , πουτέστιν οὐχ ἕτοιμα εὐρίσκονται ἀπὸ γῆς τὰ ἐκεῖθεν ἀναδιδόμενα ὥσπερ δὴ καὶ τὸ πρότερον . Καὶ ἔῤῥαψαν φύλλα συκῆς , ἀποἄὐααντο τὴν ἀθανασίαν , ἡ στολὴ περερρέθη τῆς δόξης , ἐγυμνώθη τὸ σῶμα καὶ ἦν λοιπὸν πηλός Ὅθεν καὶ φύλλα συκῆς ῥάπτουσιν . Ὅθεν δὲ τὴν βαπτικὴν εὗρε , μὴ ζήτει · εἰ γὰρ ἦν Θεοῦ εἰκὼν , μὴ ἀμφιβάλλῃς περὶ τὴν γνῶσιν αὐτοὺ . εειωί . Ἀιιοια ἰροω σοομάῆ ο ερειοιὲ Ἀο , οΠ ιοοι ακ εἱ οἷαι ἐωκφο Βα , ὀε εοῖειιῖα ἰρεῖ ὺἱμελ μ ει . Ἐνταῦθα μὲν οὖν ὁ Χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἐμπαίζει καὶ τοῖς ἐν οὐρανῷ λέγουσι τὸν παράδεισον εἶναι καὶ πνευματικόν . Εἰ γὰρ ἄνω ἦν , κατέρχεσθαι δν ἐλέγοντο οἱ ποταμοὶ , οὐ μὴν ἐξέρχεσθαι . Ἐντεῦθεν οὖν ὁ κατάρατος Ὡριγένης ἀποπνιγόμενος φαίνεται , καὶ μᾶλλον ἐν οἷς ἐκενολόγηοεν ἀσώματον τὸν Ἀδάμ . Εἰ γὰρ ἀσώματος ἦν , οὐκ ἂν ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ ὁ Θεὸς καὶ ᾠκοδόμησε τὴν γυναῖκα · πρόδηλον οὖν ὡς ἐπειδὴ πλευράν ἔλαβεν ἐξ Ἀδὰμ , πλευρὰ δὲ τοῖς ἀσωμάτοις οὐ πρόσεστιν οἰν ἦν ἄρα κατ´ ἐκεῖνον ἀσώματος ὁ πρωτόπλαστος . μίετὰ μέντοι τὸ ἐκβληθῆναι τοῦ παραδείσου ὁ Ἀδάικ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ γεννᾷ τὸν Κάῖν . Ἔγνω δὲ πῶς ; ἐμπαθῶς , τὴν ἀγγελικῆς ἐκπεσὼν ὁ ἄνθρωπος διαγωγῆς , ἐπειδὴ παραβάτης ὤφθη τῆς ] ἐντολῆς , τῷ κτηνώδει τούτῳ τρόπῳ καὶ ἐμπαθεῖ περιέπεσε . Ταύτῃ τοι καὶ ὀδυρόμενος ὁ αβὶδ ἔλεγεν
Lemmas: Ἀλ ἀφίημι αὐτός . ὁ γάρ ὁπωσοῦν ἐγκύπτω ὁ ἅγιος γραφή γέλως ἄντικρυς δοκέω καί παίγνιον . περι χιτών δερμάτινος . καί χιτών δερμάτινος ἐνδύω αὐτός . » ὅς μέν οὖν θεῖος Γρηγόριος ὁ Νύσσα φημί ὅτι χιτών δερμάτινος ἐπιβάλλω ὁ πρωτόπλαστος ὁ Κύριος , οὖον δέρμα δέ . ποῖος γάρ ἀποσφάζω ἑῷος καί δέρω ἐπινοέω αὐτός ὁ περιβολή ; ἐκ ὁ ὁ ἄλογος λοιπός φύσις νεκρότης ἐντίθημι οἰκονοιι » ὡς ὁ εἰς ἀθανασία κεῖμαι φύσις , ἵνα μή ἀθάνατος ὅς ὁ κακός . ὁ δέ χρυσορρήμων Ἰωάννης κατά ὁ γράμμα ὁ τοιοῦτος ἐκλαμβάνω χιτών καί ὅδε φημί · « εἰμί πόθεν εὑρίσκω ὁ δέρμα μή σφάζω ὁ ζῷον , φιλοτιμέομαι λέγω ὁ ἀλληγορέω , οὐκοῦν ἀκούω κἀγώ αἷμα ἐν Αἴγυπτος , καί ζητέω πόθεν μεταβάλλω ὁ Νεῖλος εἰς αἷμα , ποῖος θύω ζῷον ; καί ὁ ποταμός γίγνομαι εἰς αἷμα , καί οὐδείς αἷμα θύω ζῷον . δέρμα δύο γίγνομαι , καί ζητέω ἀπό ποῖος ζῷον γίγνομαι . Ἀλ ὥσπερ ἐκεῖ ἐκτός ζῷον αἷμα , οὕτως ἐνταῦθα ἐκτός ζῷον δέρμα . » γιγνώσκω δέ ὅτι οὖον τοσοῦτος ὁ πατήρ ἐπί ὁ ὁ παῖς ἀνατροφή μεριμνάω ὡς ὁ μήτηρ , ὅτι καί αὐτός τότε ἀκούω · « ἐν λύπη τίκτω τέκνον · ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ . » ἐγώ ἁμαρτάνω ,, καί ὁ γῆ ὁ ἀφορία μαστίζω . ἐπικατάρατος ὁ γῆ διά ὁ ἔργον ἐγώ , πουτής οὐ ἑτοῖμος εὑρίσκω ἀπό γῆ ὁ ἐκεῖθεν ἀναδίδωμι ὥσπερ δή καί ὁ πρότερος . καί ῥάπτω φύλλον συκέα , ἀποἄὐααντο ὁ ἀθανασία , ὁ στολή περερρέθη ὁ δόξα , γυμνόω ὁ σῶμα καί εἰμί λοιπός πηλός ὅθεν καί φύλλον συκέα ῥάπτω . ὅθεν δέ ὁ βαπτικός εὑρίσκω , μή ζητέω · εἰμί γάρ εἰμί Θεός εἰκών , μή ἀμφιβάλλω περί ὁ γνῶσις αὐτου . εειωί . αιιοιος ἰροω σομή ὁ ἐρείδω ΑΟ , οπ ἰόω ΑΚ εἰ οἷος ἐωκφο Βα , οεʹ εοῖειιῖα ἱερεύς ὺἱμελ μ ει . ἐνταῦθα μέν οὖν ὁ Χρυσορρήμων Ἰωάννης ἐμπαίζω καί ὁ ἐν οὐρανός λέγω ὁ παράδεισος εἰμί καί πνευματικός . εἰμί γάρ ἄνω εἰμί , κατέρχομαι δν λέγω ὁ ποταμός , οὖον μήv ἐξέρχομαι . ἐντεῦθεν οὖν ὁ κατάρατος Ὡριγένης ἀποπνίγω φαίνω , καί μᾶλλον ἐν ὅς κενολογέω ἀσώματος ὁ Ἀδάμ . εἰμί γάρ ἀσώματος εἰμί , οὐ εἄν λαμβάνω εἷς ὁ πλευρά αὐτός ὁ θεός καί οἰκοδομέω ὁ γυνή · πρόδηλος οὖν ὡς ἐπεί πλευρά λαμβάνω ἐκ Ἀδάμ , πλευρόν δέ ὁ ἀσώματος οὖον πρόσειμι ὅς εἰμί ἄρα κατ´ ἐκεῖνος ἀσώματος ὁ πρωτόπλαστος . μιαίνω μέντοι ὁ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος ὁ Ἀδάικ γιγνώσκω Εὔα ὁ γυνή αὐτός , καί γεννάω ὁ Κάϊν . γιγνώσκω δέ πῶς ; ἐμπαθῶς , ὁ ἀγγελικός ἐκπίτνω ὁ ἄνθρωπος διαγωγεύς , ἐπεί παραβάτης ὁράω ὁ ] ἐντολή , ὁ κτηνώδης οὗτος τρόπος καί ἐμπαθής περιπίπτω . Ταύτη ὅς καί ὀδύρομαι ὁ αβὶδ λέγω