cogPG.PG158 534
Κτι ἂν εἴποι τις τῶν ὁμοίων . Φανερὸν δὲ καὶ ὅτι αἱ εἰρημέναι δύο δυνάμεις ἡ θεία οὐσία πάντως ἐστίν , καὶ τὰ ἀποδιδόμενα τοῦ Θεῶ , νοῦς τε καὶ βούλησις . Νοῦς δὲ ἄρακαὶ βούλησις τελειότητες . Δυοῖν δὲ ὄντοιν τοῖν παραγομένοιν προσώποιν , Υἱοῦ τε καὶ θείου Πνεύματος , ὁ μὲν πρόεισιν ἐκ τοῦ Πατρὸς , ἢ Πατὴρ , διὸ καὶ πρὸς αὐτὸν ἀναφέραται τῇ υἱότητι · Υίος γὰρ Πατρός , ὥσπερ καὶ Πατὴρ ὁ Πατὴρ Υἱοῦ λέγεται · ὁ δ´ αὖ πάλιν ἐκ τοῦ αὐτοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται , οὐχ ᾑ Πατὴρ , ἀλλ´ ᾖ προβολεὺς δήπου , καὶ προβάλλων , καὶ πνέων , καὶ ὅσα τῆς ὁμοίας ὄντα τυγχάνει δυνάμεως . Διὸ καὶ πρὸς αὐτὸν τὸ θεῖον ἀναφέρεται Πνεῦμα τῇ προβολῆς Προβολέως γὰρ πρόβλημα λέγεται , καθάπερ καὶ προβολεὺς αὖ προβλήματος προβολεύς . Ὥσπερ οὕν τοῦ προβολέως ὁ Πατὴρ προεπινοεῖται κατὰ μὲν τὸ ἀίδιον οὖν , ἅμα γὰρ κατ´ ἐκεῖνο Πατήρ τε καὶ ροβολ εὐς συναῖδίως τοιοῦτος ὢν , κατὰ δὲ τὸ δύνασθαι καὶ προάγειν . Πρότερον γὰρ τὸν Υἱὸν παράγει τοῦ Πνεύματος , ἤδη νοούμενος ὑφεστηκέναι τῇ πρὸς τὸν Υἱὸν ἰδιότητι , τῇ πατρότητι · οὕτω καὶ ὁ οἷος αὖ πάλιν προεπινοεῖται τοῦ Πνεύματος , οὐχ ὄτι ὀὐχ ἅμα ἀλλήλοις συναὶδίως ἐστίν · οὕτω γὰρ τὰ τρία πρόσωπα ἅμα πάντη καὶ ξυναΐδια , καὶ οὐδαμῶς ἄλλο ἄλλου γε πρότερον · καὶ ὅτι τὸ γεννᾶσθαι πρότερον ἐκ τῆς τοῦ χρήματος φύσεως τοῦ προβάλλεσθαι , καὶ τὸ γεννᾷν τοῦ προβάλλειν , οἷς προεπινοεῖται Πατὴρ τοῦ προβάλλοντος . Καὶ αὕτη πάντως ἐστὶν ἡ τῶν θείων ὑποστάσεων τάξις , ἐκ τῆς πηγαίας ἀρχῆς καὶ αὐτὴ ἀνίσχουσα τοῦ Πατρὸς , καθ´ ἡν ὁ Πατὴρ μὲν τοῖν δυοῖν , ὁ δὲ Υἱὸς τοῦ θείου Πνεύματος πρότερος · καὶ ταῦτα κατὰ τὸ αὐτὸ νυν τῆς ἀἰδιότητος ἅμα Πατρός τε ὄντος Υἱοῦ τε καὶ θείου Ινεύματος . εʹ . Ἀλλὰ μὴν κἀκεῖνο τοῖς εἰρημένοις προσθεῖναι Ἀίκαιον , θεολογικώτατον ὄν · ὅτι ὁ Πατὴρ ἑκάτερον τῶν θείων παράγει προσώπων , ἴσον ἑαυτῷ πάντη πάντως καὶ ὅμοιον ταῖς αὐταῖς τῷ ἀριθμῷ τελειότησι . Πάντα γὰρ ὅσα πρόσεστι τῷ Πατρὶ ἄνευ πατρότητος , καὶ ὅσαπερ ἐφαρμόττει τῇ θείᾳ πατρότττι καὶ ἄνευ πατρότητος ἅμα καὶ πνεύσεως , καὶ ὅσαπερ αὐταῖς κοινῶς ἐφαρμόττει , κοινὰ καὶ τοῖς ἐκ Ἰατρὸς εἶναι ὁ θεολογικὸς παραδίδωσι λόγος , Αὐτὰ μέν γὰρ , ἤτοι πατρότης , καὶ πατρότης ἅμα καὶ πνεῦσις , καὶ ὅσαπερ ἕπεται τῇ πατρότητι , καὶ αὖ πάλιν πατρότητί τε καὶ πνεύσει σχέσεις εἰσὶ μόνον , οὐ τελειότητες , ὥσπερ καὶ ἡ υἱότης , καὶ ἡ ἐν τῳ Πνεύματι πνεῦσι , · διὸ καὶ ἰδιότητες ταῦτα , ἑνὶ μόνῳ τῶν προσώπων ἐκάστου προσόντος ἦκιστα κινουμένου καὶ μεταπίπτοντος . Τὰ δὲ παρὰ ταυτα πάντα τὰ αὐτὰ τῷ ἀριθμῷ κοιυνὰ τοῖς τρισὶν , ἵν´ εἴη τοῖς αὐτοῖς ἴσος καὶ ὅμοιος Θεὸς ὁ Υἱὸς Θεῷ τῷ Πατρὶ , καὶ Θεὸς τὸ Πνεῦμα Θεῷ Πατρί τε καὶ τῷ Τἱῷ · καὶ διὰ ταῦτα Θεὸς εἶς τὰ τρία , τῇ αὐτῇ καὶ μιᾷ οὐσίᾳ , καὶ ταῖς αὐταῖς τελειότησι , τοῦ τρόπου μόνου πως ἐναλλάττοντος , οἷς ἐν Πατρὶ μὲν πηγαίως ταῦτα , καὶ ἀνάρχως , καὶ ἀναιτίως , καὶ μὴ παρ´ ἄλλου του διδόμενα , ἐν δὲ τῷ Υίῷ καὶ Πνεύματι
Lemmas: Κτι εἄν εἶπον τις ὁ ὅμοιος . Φανερός δέ καί ὅτι ὁ εἴρω δύο δύναμις ὁ θεῖος οὐσία πάντως εἰμί , καί ὁ ἀποδίδωμι ὁ θεάομαι , νόος τε καί βούλησις . Νοῦς δέ ἀράκη βούλησις τελειότης . δύο δέ εἰμί ὁ παράγω πρόσωπον , υἱός τε καί θεῖον πνεῦμα , ὁ μέν πρόειμι ἐκ ὁ πατήρ , ἢ πατήρ , διό καί πρός αὐτός ἀναφέρω ὁ υἱότης · υἱός γάρ πατήρ , ὥσπερ καί πατήρ ὁ πατήρ υἱός λέγω · ὁ δδʹ αὖος πάλιν ἐκ ὁ αὐτός πατήρ ἐκπορεύω , οὐ ὁ πατήρ , ἀλ εἰμί προβολεύς δήπου , καί προβάλλω , καί πνέω , καί ὅσος ὁ ὅμοιος εἰμί τυγχάνω δύναμις . Διὸ καί πρός αὐτός ὁ θέω ἀναφέρω πνεῦμα ὁ προβολή προβολεύς γάρ πρόβλημα λέγω , καθάπερ καί προβολεύς αὖος πρόβλημα προβολεύς . ὥσπερ οὖν ὁ προβολεύς ὁ πατήρ προεπινοέω κατά μέν ὁ ἀίδιος οὖν , ἅμα γάρ κατ´ ἐκεῖνος Πατήρ τε καί ροβολ ἐΰς συναιδιαω τοιοῦτος εἰμί , κατά δέ ὁ δύναμαι καί προάγω . Πρότερος γάρ ὁ υἱός παράγω ὁ πνεῦμα , ἤδη νοέω ὑφίστημι ὁ πρός ὁ υἱός ἰδιότης , ὁ πατρότης · οὗτος καί ὁ οἷος αὖος πάλιν προεπινοέω ὁ πνεῦμα , οὐ ὅστις οὐ ἅμα ἀλλήλων συναιδιαω εἰμί · οὗτος γάρ ὁ τρεῖς πρόσωπον ἅμα πάντῃ καί συναΐδιος , καί οὐδαμῶς ἄλλος ἄλλος γε πρότερος · καί ὅτι ὁ γεννάω πρότερος ἐκ ὁ ὁ χρῆμα φύσις ὁ προβάλλω , καί ὁ γεννάω ὁ προβάλλω , ὅς προεπινοέω πατήρ ὁ προβάλλω . καί οὗτος πάντως εἰμί ὁ ὁ θεῖον ὑπόστασις τάξις , ἐκ ὁ πηγαῖος ἀρχή καί αὐτός ἀνίσχω ὁ πατήρ , καθ´ ἐάν ὁ πατήρ μέν ὁ δύο , ὁ δέ υἱός ὁ θεῖον πνεῦμα πρότερος · καί οὗτος κατά ὁ αὐτός νυν ὁ ἰδιότης ἅμα πατήρ τε εἰμί υἱός τε καί θεῖον ινευμα . εἰ . ἀλλά μήv ἐκεῖνος ὁ εἴρω προστίθημι αικαιω , θεολογικός εἰμί · ὅτι ὁ πατήρ ἑκάτερος ὁ θεῖον παράγω πρόσωπον , ἴσος ἑαυτοῦ πάντῃ πάντως καί ὅμοιος ὁ αὐτός ὁ ἀριθμός τελειότης . Πάν γάρ ὅσος πρόσειμι ὁ πατήρ ἄνευ πατρότης , καί ὅσος ἐφαρμόζω ὁ θεῖος πατρότττι καί ἄνευ πατρότης ἅμα καί πνεῦσις , καί ὅσος αὐτός κοινῶς ἐφαρμόζω , κοινός καί ὁ ἐκ Ἰατρός εἰμί ὁ θεολογικός παραδίδωμι λόγος , αὐτός μέν γάρ , ἤτοι πατρότης , καί πατρότης ἅμα καί πνεῦσις , καί ὅσος ἕπω ὁ πατρότης , καί αὖος πάλιν πατρότης τε καί πνέω σχέσις εἰμί μόνος , οὖον τελειότης , ὥσπερ καί ὁ υἱότης , καί ὁ ἐν ὁ πνεῦμα πνεῦσις , · διό καί ἰδιότης οὗτος , εἷς μόνος ὁ πρόσωπον ἕκαστος πρόσειμι ἥκιστος κινέω καί μεταπίπτω . ὁ δέ παρά Ούτος πᾶς ὁ αὐτός ὁ ἀριθμός κοινός ὁ τρεῖς , ὅς εἰμί ὁ αὐτός ἴσος καί ὅμοιος θεός ὁ υἱός Θεός ὁ πατήρ , καί θεός ὁ πνεῦμα Θεός πατήρ τε καί ὁ τίω · καί διά οὗτος θεός εἰμί ὁ τρεῖς , ὁ αὐτός καί εἷς οὐσία , καί ὁ αὐτός τελειότης , ὁ τρόπος μόνος πως ἐναλλάσσω , ὅς ἐν πατήρ μέν πηγαῖος οὗτος , καί ἄναρχος , καί ἀναίτιος , καί μή παρ´ ἄλλος ὁ δίδωμι , ἐν δέ ὁ υἱός καί πνεῦμα