cogPG.PG158 93
τῆς ξηρότητος ἀπονεκρούμενος . φεύγει τοίνυν ὁ ὄφις τὸ πήγανον ἐντεῦθεν , καθὰ δήπου καὶ τὸν χειμῶνα διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ψυχρότητος . Οὕτω μὲν οὖν τὰ ζῶα πάντα φυσικῶς οἶδε τό τε σωτήριον τό τε ὀλέθριον . Αἱ δὲ παρ´ αὐτοῖς προγνώσεις τῆς περὶ τὸν ἀέρα μεταβολῆς ποίαν οὐχὶ σύνεσιν λογικὴν ἀποκρύπτουσιν ; ὅπου γε τὸ μὲν πρόβατον χειμῶνος προῖόντος λάβρως ἐπεμβάλλεται τῇ τροφῇ ὧσπερ ἐπισιτιζόμενον πρὸς τὴν μέλλουσαν ἔνδειαν . Ἡδη δέ τις τῶν φιλοπόνων καὶ τὸν χερσαῖον ἐχῖνον ἐτήρησε διπλᾶς ἀναπνοὰς τῇ ἑαυτοῦ καταδύσει μηχανησάμενον , καὶ μέλλοντος βορέου πνεῖν ἀποφράσσοντα τὴν ἀρκτῴαν , νότου δὲ πάλιν μεταβάλλοντος εἰς τὴν προσάρκτιον μεταβαίνοντα . Ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν αἰσθητηρίων περιουσίαν μεγάλην παρὰ τοῖς ζώοις ἴδοι τις ἄν . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἀρνειὸς ἐν μυρίοις προβάτοις τῶν σηκῶν ἐξαλλόμενος τήν τε χροιὰν καὶ φωνὴν τὴν τῆς μητρὸς ἐπέγνευ καὶ πρὸς ἐκείνην ἠπείγετο , καὶ ταῦτα πολλὰ παραδραμὼν οὔθατα βαρυνόμενα . Ἔστι καὶ γὰρ παρ´ αὐτοῖς αἴσθησις τῆς ἡμετέρας καταλήώεως ὁξυτέρα , καθ´ ἣν ἑκάστῳ πάρεστι τοῦ οἰκείου διάγνωσις . Οὔπω οἱ ὀδόντες τῷ σκύλακι , καὶ ὅμως διὰ τοῦ στόματος ἀμύνεται τὸν λυπήσαντα . Οὔπω τὰ κέρατα τῷ μόσχῳ , καὶ οἶδε ποῦ τὰ ὅπλα αὐτῷ ἐκφυήσεται . Καλῶς οὖν ὁ Ἱπποκράτης ἔλεγε · « Φύσεις ζώων ἀδίδακτοι , » Τὸ δὲ τοῦ κυνὸς μνημονευτικὸν τίνα τῶν πρὸς τοὺς εὐεργέτας ἀχαρίστων οὐ καταισχύνει ; ὅπου γε καὶ φονευθεῖσι δεσπόταις κατ´ ἐρημίαν πολλοὶ τῶν κυνῶν ἐπαποθανόντες μνημονεύονται . Ἥδη δέ τινες ἐπὶ θερμῷ τῷ πάθει καὶ ὁδηγοὶ τοῖς ἐκζητοῦσι τοὺς Κφονέας ἐγένοντο , καὶ ὑπὸ δίκην ἀχθῆναι τοὺς κακούργους ἐποίησαν . Κύων γάρ τις ἐν πανδοχείῳ τὸν φονέα ἰδὼν τοῦ κυριου αυτοῦ , κἀντεῦθεν ἀκρατεῖ κατ´ αὐτοῦ χρησάμενος ὑλακῇ , οὐκ ἀγαθὴν ὑποψίαν ἕδωκε τοῖς περὶ αὐτοῦ , ἐφ´ ᾧ καὶ εἰς κρίσιν αὐτὸν Ἀλλ´ ὄρα σοφίαν Θεοῦ , πῶς τοῖς σαρκοφάγοις Γώθις ὀξεῖς τοὺς ὀδόντας ἐνήρμοσε · τοιούτων γὰρ χρεία ἦν αὐτοῖς πρὸς τὸ τῆς τροφῆς εἶδος . Ἃ δὲ ἐξ ἡμισείας ὥπλισται τοῖς ὀδοῦσι , πολλαῖς καὶ ποικίλαις ἀποθήκαις τῶν τροφῶν παρεσκεύασε · διὰ γὰρ τὸ παρὰ τὴν πρώτην μὴ ἀρκούντως καταλεπτύνεσθαι τὴν τροφὴν , ἔδωκεν αὐτοῖς τὸ καταποθὲν πάλιν ἀναπεμπάζεσθαι , ὥστε καταλεανθὲν τῷ μηρυκισμῷ προσοικεοῦσθαι τῷ τρεφομένῳ . Ἀλλὰ καὶ τοῖς ὅπλοις αὐτοῖς τὰ ζῶα πρὸς ἄλληλα διενήνοχε . Κατὰ τὰ ἤθη γὰρ τῶν ψυχῶν , καθὰ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης φησὶ , δίδωσιν ὁ Θεὸς καὶ τὰς τοῦ σώματος διαπλάσεις τε καὶ ἐνεργείας . Οἷον τί λέγω ; τῷ
Lemmas: ὁ ξηρότης ἀπονεκρόω . φεύγω τοίνυν ὁ ὄφις ὁ πήγανον ἐντεῦθεν , καθά δήπου καί ὁ χειμών διά ὁ ὑπερβολή ὁ ψυχρότης . οὕτως μέν οὖν ὁ ζῷον πᾶς φυσικός οἶδα ὁ τε σωτήριος ὁ τε ὀλέθριος . ὁ δέ παρ´ αὐτός πρόγνωσις ὁ περί ὁ ἀήρ μεταβολεύς ποῖος οὐ σύνεσις λογικός ἀποκρύπτω ; ὅπου γε ὁ μέν πρόβατον χειμών προῖω λάβρος ἐπεμβάλλω ὁ τροφή ὡς επισιτίζω πρός ὁ μέλλω ἔνδεια . ἤδη δέ τις ὁ φιλόπονος καί ὁ χερσαῖος ἐχῖνος τηρέω διπλόος ἀναπνοή ὁ ἑαυτοῦ κατάδυσις μηχανάομαι , καί μέλλω Βορέας πνέω ἀποφράσσω ὁ ἀρκτῷος , νότος δέ πάλιν μεταβάλλω εἰς ὁ προσάρκτιος μεταβαίνω . ἀλλά καί ὁ ὁ αἰσθητήριον περιουσία μέγας παρά ὁ ζῷον ὁράω τις ἄν . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ἀρνειός ἐν μυρίος πρόβατον ὁ σηκός ἐξάλλομαι ὁ τε χροιά καί φωνή ὁ ὁ μήτηρ ἐπιγιγνώσκω καί πρός ἐκεῖνος ἐπείγω , καί οὗτος πολύς παρατρέχω οὖθαρ βαρύνω . εἰμί καί γάρ παρ´ αὐτός αἴσθησις ὁ ἡμέτερος καταλήώεως οξύς , καθ´ ὅς ἕκαστος πάρειμι ὁ οἰκεῖος διάγνωσις . οὔπω ὁ ὀδούς ὁ σκύλαξ , καί ὅμως διά ὁ στόμα ἀμύνω ὁ λυπέω . οὔπω ὁ κέρας ὁ μόσχος , καί οἶδα ποῦ ὁ ὅπλον αὐτός ἐκφύω . καλῶς οὖν ὁ Ἱπποκράτης λέγω · « Φύσις ζῷον ἀδίδακτος , » ὁ δέ ὁ κύων μνημονευτικός τίς ὁ πρός ὁ εὐεργέτης ἀχάριστος οὖον καταισχύνω ; ὅπου γε καί φονεύω δεσπότης κατ´ ἐρημία πολύς ὁ κύω ἐπαποθνῄσκω μνημονεύω . ἥδη δέ τις ἐπί θερμός ὁ πάθος καί ὁδηγός ὁ ἐκζητέω ὁ κφονεος γίγνομαι , καί ὑπό δίκη ἄγω ὁ κακοῦργος ποιέω . Κύων γάρ τις ἐν πανδοκεῖον ὁ φονεύς εἶδον ὁ κύριος αὐτός , ἐντεῦθεν ἀκρατής κατ´ αὐτός χράω ὑλακή , οὐ ἀγαθός ὑποψία δίδωμι ὁ περί αὐτός , ἐφίημι ὅς καί εἰς κρίσις αὐτός Ἀλ σύργαστρος σοφία Θεός , πῶς ὁ σαρκοφάγος Γώθις ὀξύς ὁ ὀδούς ἐναρμόζω · τοιοῦτος γάρ χρεία εἰμί αὐτός πρός ὁ ὁ τροφή εἶδος . ἁ δέ ἐκ ἥμισυς ὁπλίζω ὁ ὀδούς , πολύς καί ποικίλος ἀποθήκη ὁ τροφή παρασκευάζω · διά γάρ ὁ παρά ὁ πρῶτος μή ἀρκούντως καταλεπτύνω ὁ τροφή , δίδωμι αὐτός ὁ καταπίνω πάλιν ἀναπεμπάζομαι , ὥστε καταλέγω ὁ μηρυκισμός προσοικέω ὁ τρέφω . ἀλλά καί ὁ ὅπλον αὐτός ὁ ζῷον πρός ἀλλήλων διαφέρω . κατά ὁ ἦθος γάρ ὁ Ψυχή , καθά καί ὁ Ἀριστοτέλης φημί , δίδωμι ὁ θεός καί ὁ ὁ σῶμα διάπλασις τε καί ἐνέργεια . οἷος τίς λέγω ; ὁ