cogPG.PG158 232
κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς , τουτέστιν οὐσιωδῶς . Ἐγκυμονεῖ τηνικαῦτα λοιπὸν , ὀγκοῦται ἡ παρθενικὴ γαστὴρ αὐτῆς . Οὐ μικρῶς ἐπὶ τούτοις ὁ Ἰωσήφ ταράσσεται , λαθραίως ἀπολῦσαι τὴν ἐγκύμονα μελετᾷ . Θεῖος αὐτῷ ἐφίσταται ἄγγελος κατ´ ὄναρ , Μὴ φοβηθῇς , λέγων , παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυαῖκά σου · τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματός ἐστιν ἀγίου . » Ἔξοπνος οὖν γεγονὼς παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν , ἕως οὗ ἔτεκε τὸν Υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον . Ὁ μὲν οὖν μέγας Βασίλειός φησιν ὅτι οὔτε πρὸ τοῦ τόκου οὔτε μετὰ τὸν τόκον ἔγνω τὴν πάναγνον ὁ Ἰωσήφ . Τὸ γὰρ ἕως οὖ πολλαχοῦ τῆς Γραφῆς ἀόριστον εὕρηται , ὡς ὅταν λέγῃ · « Καὶ οὐχ ὑπέστρεψεν ὁ κόραξ ἕως οὗ ἐξηράνθη ἡ γῆ · » καὶ γὰρ ὁ κόραξ οὐδὲ μετὰ τὸ ξηρανθῆναι τὴν γῆν ὑπέστρεψε . Καὶ ἀλλαχοῦ · « εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . » Εἴπερ οὐκ ἦν ἀόριστον τὸ ἔως , ἐγερθῆς ναι λοιπὸν εἴπαμεν τὸν Κύριον μετὰ τὸ τεθῆναι τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ἀλλὰ καὶ ὁ Σωτὴρ Χριστὸς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἔλεγε · « Καὶ Ἔσομαι μεθ´ ὑμῶν πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας . » Εἰ οὖν οὐκ ἦν ἀόριστον τὸ ἔως , μετὰ τὴν συντέλειαν λοιπὸν οὐ συνέσεται τοῖς μαθηταῖς ὁ Χριστός . Καὶ μὴν ὁ Παῦλος οὕτω φησίν · « Ἀρπαγησόμεθα ἑν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα , καὶ οὔτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα . » Καὶ ταῦτα μὲν τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ὁ δὲ μέγας Ἀθανάσιος , φησιν ὅτι οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἀληθῶς ἕως οὗ ἔτεκε τὸν Κύριον . Οὐκ ᾔδει τί τὸ ἐν αὐτῇ . Μόνον ὅτε ἔτεκε , τότε δὴ καὶ ἐγνώρισε . Τότε ἔγνω ὁ Ἰωσὴφ τίς ἡ δύναμις τῆς παρθένου . Τότε ἔγνω , ὅτε ἐξελόχευσε καὶ τὰ τῶν λεχῶν οὐ κατενόησεν , ὅτε γάλα παρεῖχε ξενοῤῥυὲς καὶ θηλὴν τῆς φυσικῆς νομῆς ἀλλοτρίαν , ὅτε μαζὸν ἔδωκε καὶ φλεβοσυλίαν οὐχ ὑπέμεινεν . Ἀλλὰ μὴ ξένον τὸ πρᾶγμα ἡγου . Ἐπειδὴ γὰρ Θεὸς ἦν καὶ ἄνθρωπος τὸ τικτόμενον , ἐξ ἀνάγκης ἑαυτῷ συνέζευξε τά τε θεῖα τά τε ἀνθρώπινα . Καὶ ἀνθρώπινα μὲν ὁ ὄγκος τῆς γαστρὸς , ὁ τῆς κυοφορίας ἐνναμηνιαῖος καιρὸς , ἡ τοῦ τικτομένου συνήθης ἔξοδος , ἡ γαλακτοαὐτοῦ σώματος αὔξησις · κατὰ γὰρ τὸν μακάριον Παῦλον πάντων πεπείραται τῶν ἡμετέρων ἄνευ μόνης τῆς ἀμαρτίας . θεῖα δὲ πάλιν ἡ ἄσπορος σύλληψις , ἡ παράδοξος κύησις καὶ ἀῤῥύπαντος γέννησις . Καὶ τοῦτό ἐστιν ὅπερ ἡ θεολόγος ἔλεγε γλῶττα · Νόμοι φύσεως καταλύονται . » Πρὸς τοῖς ἄλλοις χὰρ καὶ μητρικῶν ὡδίνων ἄνευθεν Χριστὸν ἡ πάναγνος ἔτεκε · κατὰ γὰρ τὸν Δαμασκηνὸν , ἔνθα ἡδονὴ οὐ προηγήσατο , εἰκότως οὐδὲ ὀδύνη ἐπηκολούθησεν . Ὅτι δὲ τὰ τῆς κυοφορίας παράδοξα ἦσαν , καὶ ὁ Ἀρεοπαγίτης Διονύσιος ἔδειξεν , οὕτως εἰπὼν περὶ
Lemmas: κατοικέω πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης σωματικός , τουτέστιν οὐσιωδῶς . εγκυμονώ τηνικαῦτα λοιπός , ὀγκόω ὁ παρθενικός γαστήρ αὐτός . οὖον μικρός ἐπί οὗτος ὁ Ἰωσήφ ταράσσω , λαθραῖος ἀπολύω ὁ ἐγκύμων μελετάω . Θεῖος αὐτός ἐφίστημι ἄγγελος κατ´ ὄναρ , μή φοβέω , λέγω , παραλαμβάνω Μαρία ὁ γυαικη σύ · ὁ γάρ ἐν αὐτός γεννάω ἐκ πνεῦμα εἰμί ἅγιος . » Ἔξοπνος οὖν γίγνομαι παραλαμβάνω ὁ γυνή αὐτός , καί οὐ γιγνώσκω αὐτός , ἠώς ὅς τίκτω ὁ υἱός αὐτός ὁ πρωτότοκος . ὁ μέν οὖν μέγας Βασίλειος φημί ὅτι οὔτε πρό ὁ τόκος οὔτε μετά ὁ τόκος γιγνώσκω ὁ πάναγνος ὁ Ἰωσήφ . ὁ γάρ ἠώς οὖον πολλαχοῦ ὁ γραφή ἀόριστος εὑρίσκω , ὡς ὅταν λέγω · « καί οὐ ὑποστρέφω ὁ κόραξ ἠώς ὅς ξηραίνω ὁ γῆ · » καί γάρ ὁ κόραξ οὐδέ μετά ὁ ξηραίνω ὁ γῆ ὑποστρέφω . καί ἀλλαχοῦ · « εἶπον ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ , κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . » εἴπερ οὐ εἰμί ἀόριστος ὁ ἔως , ἐγείρω ναι λοιπός εἶπον ὁ κύριος μετά ὁ τίθημι ὁ ἐχθρός αὐτός ὑπό ὁ πούς αὐτός . ἀλλά καί ὁ Σωτήρ Χριστός ὁ μαθητής αὐτός λέγω · « καί εἰμί μεθ´ σύ πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια . » εἰμί οὖν οὐ εἰμί ἀόριστος ὁ ἔως , μετά ὁ συντέλεια λοιπός οὖον σύνειμι ὁ μαθητής ὁ Χριστός . καί μήv ὁ Παῦλος οὗτος φημί · « ἁρπάζω ἑν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ , καί οὐτάω πάντοτε σύν κύριος εἰμί . » καί οὗτος μέν οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ὁ δέ μέγας Ἀθανάσιος , φημί ὅτι οὐ γιγνώσκω αὐτός ἀληθής ἠώς ὅς τίκτω ὁ κύριος . οὐ οἶδα τίς ὁ ἐν αὐτός . Μόνος ὅτε τίκτω , τότε δή καί γνωρίζω . τότε γιγνώσκω ὁ Ἰωσήφ τίς ὁ δύναμις ὁ παρθένος . τότε γιγνώσκω , ὅτε ἐκλοχεύω καί ὁ ὁ λέχος οὖον κατανοέω , ὅτε γάλα παρέχω ξενοῤῥυὲς καί θηλή ὁ φυσικός νομή ἀλλότριος , ὅτε μαστός δίδωμι καί φλεβοσυλια οὐ ὑπομένω . ἀλλά μή ξένος ὁ πρᾶγμα ἄγω . ἐπεί γάρ θεός εἰμί καί ἄνθρωπος ὁ τίκτω , ἐκ ἀνάγκη ἑαυτοῦ συζεύγνυμι ὁ τε θεῖον ὁ τε ἀνθρώπινος . καί ἀνθρώπινος μέν ὁ ὄγκος ὁ γαστήρ , ὁ ὁ κυοφορία ἐνναμηνιαῖος καιρός , ὁ ὁ τίκτω συνήθης ἔξοδος , ὁ γαλακτοαυτος σῶμα αὔξησις · κατά γάρ ὁ μακάριος Παῦλος πᾶς πειράω ὁ ἡμέτερος ἄνευ μόνος ὁ ἁμαρτία . θεῖον δέ πάλιν ὁ ἄσπορος σύλληψις , ὁ παράδοξος κύησις καί αρρύπαντος γέννησις . καί οὗτος εἰμί ὅσπερ ὁ θεολόγος λέγω γλῶσσα · Νόμος φύσις καταλύω . » πρός ὁ ἄλλος χαρά καί Μητρικῶν ὠδίς ἄνευθεν Χριστός ὁ πάναγνος τίκτω · κατά γάρ ὁ δαμασκηνόν , ἔνθα ἡδονή οὖον προηγέομαι , εἰκότως οὐδέ ὀδύνη ἐπακολουθέω . ὅτι2 δέ ὁ ὁ κυοφορία παράδοξος εἰμί , καί ὁ Ἀρεοπαγίτης Διονύσιος δείκνυμι , οὕτως εἶπον περί