cogPG.PG158 290
προσκυνεῖσθαι , τοὺς δὲ Εἰκονομάχους ἢ Χριστομάχους ἐκ μέσου ποιήσαντες . Γίνωσκε δὲ , ἀγαπητὲ , ὅτι τὴν τοῦ Θεοῦ μεγάλην ἐννλησίαν ὁ Ἰουστινιανὸς ἀνεγείρας ἔστησε καὶ τὴν στήλην αὐτοῦ ἐν ὑψηλῷ κίονι , τῇ μὲν ἀριστερᾷ χειρὶ κρατοῦσαν σφαῖραν μετὰ σταυροῦ , ἀφ´ οὗ δηλοῦται ἅτιν διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ἐγκρατὴς γέγονε τῆς γῆς(σφαιροειδὴς καὶ γὰρ ἡ γῆ , τὴν δὲ δεξιὰν χεῖρα κατὰ ἀνατολὴν ἀνατεταμένην ἔχουσαν , καὶ ἐπαπειλοῦσαν ὥσπερ τοῖς Πέροαις καὶ παρεγγυῶσαν ἡσυχῆ μένειν καὶ μὴ χωρεῖν ὅλως ἐνταῦθα · οὐδὲ γὰρ συμφέρει αὐτοῖς . Ἐν δὲ τῷ λη´ ἐνιαυτῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς οὗτος ἄφθαρτον τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα ἔλεγεν εἶναι καὶ τῶν φυσικῶν παθῶν ἀνεπίδεκτον , καὶ οὕτως ἐσθίειν πρὸ Κτοῦ πάθους καὶ πίνειν καθὰ δὴ καὶ μετὰ τὸ τὸ θος . Ἀλλὰ καὶ τὸν πατριάρχην Εὐτύχιον μὴ καταδεχόμενον ταῦτα ἐξορίζει ἐν Ἀμασείᾳ , ὅθεν καὶ ὥρμητο . Μετὰ δὲ Ἰουστινιανὸν Ἰουστῖνος ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ ἔτη ιγʹ . Οὗτος κτίσας παλάτιον ἔξω τῆς πόλεως καὶ λιμένα ἐν αὐτῇ τῇ πόλει , τὰ μὲν Σοφίας ἐκάλεσε τὰ δὲ Σοφιανὰς , εἰς ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Σοφίας . Ἡ θαυμαστὴ αὕτη Σοφία ἐπισυνάξασα εἴ που ἦσαν ἐνέχυρα κείμενα τοῖς δεσπόταις ταῦτα δέδωκε , τὰ δὲ δάνεια τοῖς δανείσασιν ἐπανεσώσατο οἴκοθεν . Κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ ἀνεφάνη καὶ ὁ ὑελεῴὸς Ἰουδαῖος ὁ τὸ παιδίον αὐτοῦ διὰ τὸ ἑνωθῆναι Χρια · κανοῖς παιδίοις καὶ φαγεῖν ἀπὸ τῆς μυστικῆς τραπέζης βαλὼν εἰς τὴν κάμινον , εἰ καὶ οὐκ ἐφλέχθη ] τῆς Θεοτόκου φυλαξάσης αὐτὸ , καθὰ δὴ τὸ παιδίον διεβεβαιοῦτο . Ταύτη τοι καὶ τοῦ τοιούτου θαύματος διὰ τοῦ πατριάρχου Μηνᾶ γνωρισθέντος τῷ βασιλεῖ , μετακαλεῖται ὁ Ἰουδαῖος . Πολλὰ τοίνυν παραινεθεὶς καὶ μὴ πεισθεὶς τῆς οἰκείας ἀποστερεῖται ζωῆς ὡς φο νεὺς τοῦ ἰδίου παιὸός . Γίνωσκε δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ διαληφθέντος βασιλέως Ἰουστί . κου δὴ τοῦ Θρακὸς , ἡμέρᾳ γʹ ὥρα εʹ , πίπτει ὁ προῦλος τῆς τοῦ Θεοῦ μεγάλης ἐκκλησίας , καὶ συνετρίβη ὁ ἀξιοθαύμαστο , ἄμβων , ἡ πολύτιμος σωλαία οαὶ τὸ πολυποίκιλον ἔδαφος . Ζητεῖ τὴν αἰτίαν ὁ βασιλεὺς . Μανθάνει πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο , ὅτι διὰ τὸ ὑπερμήκη γενέσθαι τὸν τροῦλον ἐπὶ τὸ πανταχοῦ ὁρᾶσθαι αὐτὸς ἐαυτὸν βαστάζειν οὐκ ἠδύνατοι ὅθεν ἀνεγείρεται αὐθι , πεδινὸς δὲ λειπόμενος πρὸς Μετὰ δὲ Ἰουστῖνον Τιβέριος ὁ Θρῤς ἔτη δʹ , μετὰ δὲ τοῦτον Μαυρίκιος ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ καὶ Καῖσαρ ἔτη κʹ.Οὗτος ἔκτισε τὸν ἐν Κωνσταντινουπόλει ναὸν τῶν ἁγίων μʹ . Ἐφ´ οὗ παιδίον ἐγεννήθη ἐν Κωνσταντινουπόλει χωρὶς ὀφθαλμῶν καὶ χειρῶν · πρὸς δὲ τῷ Ἰσχίῳ ἰχθύος οὐρὰ προσφυὴς αὐτῷ ὑπῆρχε . Καὶ κύων σαύτως ἑξάπους λεοντοκέφαλος . Καὶ ἐν τῇ Θράκῃ διο παιδία ἐγεννήθησαν , ὧν τὸ μὲν τετράπουν , τὸ δὲ
Lemmas: προσκυνέω , ὁ δέ εικονομάχος ἢ Χριστομάχος ἐκ μέσος ποιέω . γιγνώσκω δέ , ἀγαπητός , ὅτι ὁ ὁ Θεός μέγας ἐννλησίαν ὁ Ἰουστινιανός ἀνεγείρω ἵστημι καί ὁ στήλη αὐτός ἐν ὑψηλός κίων , ὁ μέν ἀριστερός χείρ κράτος σφαῖρα μετά σταυρός , ἀφή ὅς δηλόω ἵσμα διά ὁ εἰς Χριστός πίστις ἐγκρατής γίγνομαι ὁ γης(σφαιροοιδα καί γάρ ὁ γῆ , ὁ δέ δεξιά χείρ κατά ἀνατολή ἀνατείνω ἔχω , καί επαπειλώ ὥσπερ ὁ Πέρος καί παρεγγυάω ἡσυχῆ μένω καί μή χωρέω ὅλως ἐνταῦθα · οὐδέ γάρ συμφέρω αὐτός . ἐν δέ ὁ λη´ ἐνιαυτός ὁ βασίλεια αὐτός ὁ βασιλεύς οὗτος ἄφθαρτος ὁ ὁ κύριος σῶμα λέγω εἰμί καί ὁ φυσικός πάθος ἀνεπίδεκτος , καί οὕτως ἐσθίω πρό κτέω πάθος καί πίνω καθά δή καί μετά ὁ ὁ ἄνθος . ἀλλά καί ὁ πατριάρχης Εὐτύχιον μή καταδέχομαι οὗτος ἐξορίζω ἐν Ἀμάσεια , ὅθεν καί ὁρμέω . μετά δέ Ἰουστινιανός Ἰουστῖνος ὁ ἀνεψιός αὐτός ἔτος πνίξ . οὗτος κτίζω Παλάτιον ἔξω ὁ πόλις καί λιμήν ἐν αὐτός ὁ πόλις , ὁ μέν Σοφία καλέω ὁ δέ Σοφιανός , εἰς ὄνομα ὁ γυνή αὐτός Σοφία . ὁ θαυμαστός οὗτος Σοφία ἐπισυνάγω εἰμί ποῦ εἰμί ἐνέχυρον κεῖμαι ὁ δεσπότης οὗτος δίδωμι , ὁ δέ δάνειον ὁ δανείζω ἐπανασῴζω οἴκοθεν . Κατς ἐκεῖνος καιρός ἀναφαίνω καί ὁ ὑελεῴὸς Ἰουδαῖος ὁ ὁ παιδίον αὐτός διά ὁ ἑνόω Χρια · καίνω παιδίον καί ἐσθίω ἀπό ὁ μυστικός τράπεζα βάλλω εἰς ὁ κάμινος , εἰμί καί οὐ φλέγω ] ὁ Θεοτόκος φυλάσσω αὐτός , καθά δή ὁ παιδίον διαβεβαιόομαι . Ταύτη ὅς καί ὁ τοιοῦτος θαῦμα διά ὁ πατριάρχης Μηνᾶ γνωρίζω ὁ βασιλεύς , μετακαλέω ὁ Ἰουδαῖος . Πολύς τοίνυν παραινέω καί μή πείθω ὁ οἰκεῖος ἀποστερέω ζωή ὡς Φο νέος ὁ ἴδιος παῖος . γιγνώσκω δέ καί οὗτος , ὅτι ἐν ὁ δύο ἔτος ὁ βασίλεια ὁ διαλαμβάνω βασιλεύς ιουειμι . ποῦ δή ὁ Θρᾷξ , ἡμέρα γε ὥρα εἰ , πίπτω ὁ προῦλος ὁ ὁ Θεός μέγας ἐκκλησία , καί συντρίβω ὁ αξιοθαύμαστος , ἄμβων , ὁ πολύτιμος σωλαία ὄα ὁ πολυποίκιλος ἔδαφος . ζητέω ὁ αἴτιος ὁ βασιλεύς . μανθάνω πρός ὁ ἄλλος καί οὗτος , ὅτι διά ὁ ὑπερμήκης γίγνομαι ὁ τροῦλος ἐπί ὁ πανταχοῦ ὁράω αὐτός ἑαυτοῦ βαστάζω οὐ ἀδύνατος ὅθεν ἀνεγείρω αὐτόθι , πεδινός δέ λείπω πρός Μετά δέ Ἰουστῖνος Τιβέριος ὁ Θρῤς ἔτος δέ , μετά δέ οὗτος Μαυρίκιος ὁ γαμβρός αὐτός καί Καῖσαρ ἔτος κʹ.ουος κτίζω ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ναός ὁ ἅγιος εἷς . Ἐφ´ ὅς παιδίον γεννάω ἐν Κωνσταντινούπολις Χωρὶς ὀφθαλμός καί χείρ · πρός δέ ὁ ἰσχίον ἰχθύς οὐρά προσφυής αὐτός ὑπάρχω . καί κύω σαυος ἑξάπους λεοντοκέφαλος . καί ἐν ὁ Θράκη διό παιδίον γεννάω , ὅς ὁ μέν τετράπους , ὁ δέ