cogPG.PG158 255
ὡς ἄπας σχεδὸν τῶν ἀποστόλων ὁ θίασος καὶ αὐτῶν δὴ τῶν ἑβδομήκοντα περὶ τὸ σεπτὸν ἐκεῖνο τῆς Θεομήτορος συνήθροιστο θέατρον , καὶ ὅτι κατ´ αὐτὸν πάντες συνήλθοσαν οἱ ἀνὰ πᾶσαν ἐσκορπισμένοι τὴν γῆν μαθηταὶ , ὧν εἶς ἐτύγχανε καὶ αὐτὸς σύναμα Τιμοθέῳ καὶ Ἱεροθέῳ . Καὶ δῆλον ἐξ ὧν αὐτὸς ἔγραφε πρὸς Τιμόθεον · « Ἡνίκα γὰρ , φησὶ καὶ ἡμεῖς , ὡς οἷσθα καὶ αὐτὸς , καὶ πολλοὶ τῶν ἱερῶν ἡμῶν ἀδελφῶν ἐπὶ τὴν θέαν τοῦ ζωαρχικοῦ σώματος συνεληλύθαμεν . Καὶ οὕτω μὲν ὁ διαληφθεὶς θεῖος Διονύσιος . Πλὴν εἰ τοῖς τῆς φύσεως νόμοις ὑπέπεσεν , εἰ καὶ θάνατον ἐγεύσατο , εἰ καὶ μνήματι κατετέθη ὡς ἄνθρωπος , ἀλλὰ τοὺς ὅρους νενίκηκε τῆς φύσεως , ἀλλὰ τάφος καὶ νέκρωσις αὐτὴν οὐ κεκράτηκε · τοῦ γὰρ μνήματος ἐξανέστη καὶ αὕτη παραπλησίως τῷ υἱῷ αὐτῆς καὶ Θεῷ , μόνα παρὰ τῷ τάφῳ καταλείψασα τὰ ἐντάφια . Καὶ πιστοῦται τὸν λόγον Ἰουβενάλιος ὁ τῶν Ἱεροσολύμων χρηματίσας θεῖος ἐπίσκοπος , τήν τε τοῦ Θωμᾶ διηγησάμενος ἀπόλειψιν , τὴν ἐσύστερον αὐτοῦ παρὰ τῷ τάφῳ προσέλευσιν καὶ τὴν ἐπ´ αὐτῷ τῷ τάφῳ γεγονυῖαν παρ´ αὐτοῦ κατεξέτασιν Οἱ γὰρ ἀπόστολοι τηνικαῦτα διανοιγῆναι τὸν τάφον κελεύουσιν ἅτε τὸν Θωμᾶν ὁρῶντες ἐπὶ τῇ ἀπολείψει πολλὰ δυσχεραίνοντα . Καὶ ὁ μὲν τάφος ἠνοίγετο , ὰ δὲ θησαυρὸς ἐντὸς ἦν οὐδαμῶς , μόνα δὲ κείμενα , καθάπερ εἴρηται , τὰ ἐντάφια . Ὅτι δὲ ἡ αὐτὴ καὶ ἡ ἐπὶ τῆς Θομήτορος ἔμελλε γενέσθαι ἀνάστασις , καὶ ταύτην ἑκ νεκρῶν ἐγερθῆναι καθὰ δὴ καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς , ὁ μακάριος Δαβὶδ προφθάσας ἐδήλωσεν οὔτως εἰπών · « Ἀνάστηθι , Κύριε , εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου . » Ἐπειδὴ γὰρ τὴν ἐν γαστρὶ βαστάσασαν αὐτὸν κἀντεῦθεν κι . βωτὸν ἁγιάσματος χρηματίσασαν , οὔτως ἐγηγερμένην ἐκ τάφου προέγνωκεν ὁ Δαβὶδ καθὰ δὴ καὶ τὸν ἐξ αὐτῆς γεννηθέντα Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ Θεὸν , εἰκότως ἄρα καὶ ἐπὶ ταύτῃ τὴν ὁμοίαν προέγραψεν ἔγερσιν . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἐκεῖνος , εἰπών · « Ἀνάστηθι , Κύριε , οὺ , » τηνικαῦτα ἐπήγαγε · « Καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ ἁγιάσματός σου . » Μὴ οὖν ἀμφίβαλλε . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ δύο τῶν πρωτοπλάστων σώματα τῇ λύμῃ τῆς φθορᾶς ὑπέπεσαν διὰ τὴν παράβασιν , κἀντεῦθεν τὸ τοιοῦτον ὑφέρπον κακὸν διαδόσιμον ἐφ´ ἅπαν γέγονε τὸ ἀνθρώπινον , διὰ τοῦτο καὶ νῦν πρώτως δυο σώματα ἀποτιναξάμενα ἀπαρχὴ τοῖς ἐλπιζομένοις ἀφθαρσίας γεγόνασι . Καὶ μὴ μῦθον ἡγοῦ τὰ λεγόμενα . Ὅρα γὰρ νουνεχῶς ὅτι καὶ ὁ ἐν πατριάρχαις ἁγιώτατος Γερμανὸς τὰς ἀφορμὰς ἐκεῖθεν λαβὼν ἐν τῷ εἰς τὴν κοίμησιν λόγω αὐτοῦ καὶ τάδε κατὰ ῥῆμα διέξεισιν , ὅτι « Ζῇ σου τὸ πνεῦμα διὰ παντὸς , καὶ ἡ σάρξ σου διαφθορὰν οὐχ ὑπέμεινε τάφου . Πάντα ἐπισκέπτῃ , καὶ ἡ ἐπισκοπή σου πρὸς´ ς πάντα , ὥστε κἂν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν κεκράτηνται μὴ βλέπειν σε , ἀλλὰ σὺ παναγία τεῖς
Lemmas: ὡς ἅπας σχεδόν ὁ ἀπόστολος ὁ θίασος καί αὐτός δή ὁ ἑβδομήκοντα περί ὁ σεπτός ἐκεῖνος ὁ Θεομήτωρ συναθροίζω θέατρον , καί ὅτι κατ´ αὐτός πᾶς συνέρχομαι ὁ ἀνά πᾶς σκορπίζω ὁ γῆ μαθητής , ὅς εἰμί τυγχάνω καί αὐτός σύναμα Τιμόθεος καί Ἱερόθεος . καί δῆλος ἐκ ὅς αὐτός γράφω πρός Τιμόθεος · « ἡνίκα γάρ , φημί καί ἐγώ , ὡς οἶδα καί αὐτός , καί πολύς ὁ ἱερός ἐγώ ἀδελφός ἐπί ὁ θέα ὁ ζωαρχικός σῶμα συνέρχομαι . καί οὗτος μέν ὁ διαλαμβάνω θεῖος Διονύσιος . πλήν εἰμί ὁ ὁ φύσις νόμος ὑποπίπτω , εἰμί καί θάνατος γεύω , εἰμί καί μνῆμα κατατίθημι ὡς ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ὅρος νικάω ὁ φύσις , ἀλλά τάφος καί νέκρωσις αὐτός οὖον κρατέω · ὁ γάρ μνῆμα ἐξανίστημι καί οὗτος παραπλήσιος ὁ υἱός αὐτός καί Θεός , μόνος παρά ὁ τάφος καταλείβω ὁ ἐντάφιος . καί πιστόω ὁ λόγος Ιουβενάλιος ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ χρηματίζω θεῖος ἐπίσκοπος , ὁ τε ὁ Θωμᾶς διηγέομαι ἀπόλειψις , ὁ ἐσύστερον αὐτός παρά ὁ τάφος προσέλευσις καί ὁ ἐπι αὐτός ὁ τάφος γίγνομαι παρ´ αὐτός κατεξέτασις ὁ γάρ ἀπόστολος τηνικαῦτα διανοίγω ὁ τάφος κελεύω ἅτε ὁ Θωμᾶς ὁράω ἐπί ὁ ἀπολείπω πολύς δυσχεραίνω . καί ὁ μέν τάφος ἀνοίγνυμι , ά δέ θησαυρός ἐντός εἰμί οὐδαμῶς , μόνος δέ κεῖμαι , καθάπερ εἴρω , ὁ ἐντάφιος . ὅτι2 δέ ὁ αὐτός καί ὁ ἐπί ὁ Θομήτορος μέλλω γίγνομαι ἀνάστασις , καί οὗτος ἐκ νεκρός ἐγείρω καθά δή καί ὁ υἱός αὐτός , ὁ μακάριος Δαυίδ προφθάνω δηλόω οὔτως εἶπον · « ἀνίστημι , κύριος , εἰς ὁ ἀνάπαυσις σύ σύ καί ὁ κιβωτός ὁ ἁγίασμα σύ . » ἐπεί γάρ ὁ ἐν γαστήρ βαστάζω αὐτός ἐντεῦθεν κις . βάω ἁγίασμα χρηματίζω , οὔτως ἐγείρω ἐκ τάφος προγιγνώσκω ὁ Δαυίδ καθά δή καί ὁ ἐκ αὐτός γεννάω Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός καί θεός , εἰκότως ἄρα καί ἐπί οὗτος ὁ ὅμοιος προγράφω ἔγερσις . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ἐκεῖνος , εἶπον · « ἀνίστημι , κύριος , οὔ , » τηνικαῦτα ἐπάγω · « καί ὁ κιβωτός ὁ ἁγίασμα σύ . » μή οὖν ἀμφιβάλλω . ἐπεί γάρ ὁ δύο ὁ πρωτόπλαστος σῶμα ὁ λύμη ὁ φθορά υποπίπτω διά ὁ παράβασις , ἐντεῦθεν ὁ τοιοῦτος υφέρπων κακός διαδόσιμος ἐφίημι ἅπας γίγνομαι ὁ ἀνθρώπινος , διά οὗτος καί νῦν πρῶτος δύο σῶμα ἀποτινάσσω ἀπαρχή ὁ ἐλπίζω ἀφθαρσία γίγνομαι . καί μή μῦθος ἡγέομαι ὁ λέγω . Ὅρας γάρ νουνεχής ὅτι καί ὁ ἐν πατριάρχης ἅγιος Γερμανός ὁ ἀφορμή ἐκεῖθεν λαμβάνω ἐν ὁ εἰς ὁ κοίμησις λόγος αὐτός καί ὅδε κατά ῥῆμα διεξέρχομαι , ὅτι « ζάω σύ ὁ πνεῦμα διά πᾶς , καί ὁ σάρξ σύ διαφθορά οὐ ὑπομένω τάφος . Πάν ἐπισκέπτομαι , καί ὁ ἐπισκοπή σύ πρός Σ πᾶς , ὥστε κἀν ὁ ὀφθαλμός ἐγώ κρατέω μή βλέπω σύ , ἀλλά σύ παναγία Τεῖς