cogPG.PG158 206
ἀ-οναλύπτει ταῦτα τοῦ Ἀβεσσαλώμ . Παρατηρεῖται καιρὸν , ἐξέρχεται εἰς κουρὰν τῶν θρεμμάτων αὐτοῦ συλλαμβάνει μεθ´ ἑαυτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφούς , . τελεῖται συμπόσιον , καὶ καρωθέντα τὸν Ἀμνὼν κτείνουσιν οἱ οἰκέται αὐτοῦ . Ἐντεῦθεν οὖν ὁ Ἀβεσσαλὼμ πτοηθεὶς φρονεῖν ἤρξατο κατὰ πατρός . Καὶ πρῶτον μὲν πείθει αὐτὸν ὁ Ἀχιτόφελ εἰς τὰς παλλακὰ - εἰσελθεῖν τοῦ Πατρὸς , ἔπειτα συμβουλεύει αὐτῷ μετὰ στρατιᾶς ὁρμῆσαι κατὰ τοῦ Δαβίδ . Μὴ εἰσακουσθεὶς δὲ διὰ τὸ ἀγαθὴν δόξαι τὴν τοῦ Χουσὶ συμβουλὴν τυχε γὰρ φίλος εἶναι τῷ Δαβὶδ ὁ Χουσὶ ἀγχόνῃ ἐχρήσατο . Ἐπὶ δὲ τούτῳ διώκεται μᾶλλον ὁ Ἀβεσσαλὼμ καὶ δὴ καταλαμβάνεται . Ἀλλ´ ὧ Δαβιδικῆς ψυχῆς ἱ καὶ τοσαῦτα γὰρ παθὼν παρὰ τοῦ πατραλοία ἔλεγε · « Φείσασθε τοῦ παιδαρίου Ἀβεσσαλώμ . » Ἀλλὰ καὶ τοῦ Ἱωὰβ κατὰ καρδίας βαλόντος τὸν Ἀβεσσαλὼμ , ἡνίκα τῷ δένδρῳ ἀπῃωρήθη τῶν τριχῶν , ἐθρήνησεν ἄμετρα . Τῷ μέντοι Δαβὶδ μελετῶντι ναὸν οἰκοδομῆσαι τῷ Κυρίῳ εἶπεν ὁ Νάθαν · « Πάντα ὅσα ἐν τῇ καρδίᾳ ποῖ βάδιζε καὶ ποίει , ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ . » Ἠγνόησε γὰρ καὶ οὗτος τὸ μέλλον , ὡς ὁ Σαμουὴλ τὸν χρισθησόμενον υἱὸν τοῦ Ἰεσσαὶ , καὶ ὡς ὁ Ἐλισσαῖος τὸ τῆς Σοτκανίτιδος πάθος . Νύκτωρ δὲ ἐπιφανεὶς αὐτῷ ἀ Κύριος ἔφη · « Πορεύου , καὶ εἰπὲ τῷ δούλῳ μου τῷ Δαβὶδ · Ὅτι οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μου οἶκον , ὅτι αῖματα πολλὰ ἐξέχεας ἐπὶ τῆς γῆς ἐναντίον μου » Τοῦτο δὲ εἰρῆσθαι δοκεῖ εἰς ὡφέλειαν τῶν τὰς μιαιφονίας ἐργαζομένων · οὐδὲ γὰρ ἂν δίκαιον φόνον ἐμέμψατο τῷ βασιλεῖ ὁ τοῦ ινεὲς τὸν δίκαιον φόνον οὐσίας ποοσαγορεύσας . Ἐφ´ ᾧ καὶ δίδωσι Δαβὶδ Σς . λομῶντι τῷ υἱῷ αὐτοῦ τὸ παράδειγμα τοῦ ναοῦ καὶ τῶν οἴκων αὐτοῦ . Πάντα ἐν γραφῇ ἐκ χειρὸς Κυρίου δέδωκεν αὐτῷ . Ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Νάθαν , ἡνίκα πρὸς αὐτ´ ν ἀπεστάλη παρὰ Θεοῦ , εἶπε · « Καλὸν τοῦτο ἐποίησας , ὅτι ἐγενήθη ἐν τῇ καρδίᾳ σου περὶ τοῦ οἰνοδοιι ἦσαι οἷκον · ἀλλ´ οὐ σὺ , οἰκοδομήσει ὁ ἐκ σοῦ δέ . » Εἰ καὶ μακροθυμεῖ ὁ Θεὸς τῆς ἀμαρτίας τολμωμένης , ἀλλ´ ὀψέ ποτε κολάζει . Ἵδε γὰρ ὅτι μετὰ των Ταβαωνιτῶν οἱ Ἰσραηλῖται συνέθεντο μὴ φονεῦσαι αὐτοὺς , ὁ δὲ Σαοὺλ σὺν τοῖς ἄλλοις ἀλλοφύλοις καὶ αὐτοὺς ἀπέκτεινε . Τὰς μέντοι τοῦ τοιούτου τολμήματος δίκας ἐπὶ τοῦ Δαβὶδ εἰσέπραξε , λοιμλν ἐπενεγκών . Καὶ εἰ μὴ τοὺς τοῦ Σαοὺλ ἐπτὰ παῖδας ἐφόνευσαν , οὐκ ἂν ἡ θεία ὀργὴ ἔπαυε . Μανθάνομεν ρΥν ἐκ τούτου ὡς γένους ὁ Δεσπότης οὐκ οἶδε διαφορὰν , ἀλλὰ τοῖς ἠδικημένοις , κἂν ἀλλογενεῖς ὧσιν . ἐπαιμύνει δικαίως Θεός . Καὶ αὐτὸς ὀ Δαβὶδ τὸν Οὐ Ρίαν ἀδικήσας ἀλλόφυλον ὄνταετταῖος γὰρὶ οὐκ ἀτιμώρητος ἔμεινε . Τὸ δὲ μοιχίδιον βρέφος , ὃ πρῶτον τῇ Βηρσαβεὲ γέγονε μοιχευθείσῃ τῷ Δαβὶδ , ἐπάταξεν
Lemmas: ἀ-οναλύπτει οὗτος ὁ Ἀβεσσαλώμ . παρατηρώ καιρός , ἐξέρχομαι εἰς κουρά ὁ θρέμμα αὐτός συλλαμβάνω μεθ´ ἑαυτοῦ καί ὁ ἀδελφός , . τελέω συμπόσιον , καί καρόω ὁ Ἀμνών κτείνω ὁ οἰκέτης αὐτός . ἐντεῦθεν οὖν ὁ Ἀβεσσαλώμ πτοέω φρονέω ἄρχω κατά πατήρ . καί πρῶτος μέν πείθω αὐτός ὁ Ἀχιτόφελ εἰς ὁ παλλακή - εἰσέρχομαι ὁ πατήρ , ἔπειτα συμβουλεύω αὐτός μετά στρατιά ὁρμάω κατά ὁ Δαβίδ . μή εἰσακούω δέ διά ὁ ἀγαθός δόξα ὁ ὁ χοῦς συμβουλή τυγχάνω γάρ φίλος εἰμί ὁ Δαυίδ ὁ χοῦς ἀγχόνη χράω . ἐπί δέ οὗτος διώκω μᾶλλον ὁ Ἀβεσσαλώμ καί δή καταλαμβάνω . Ἀλ ἵημι δαβιδικη Ψυχή Ι καί τοσοῦτος γάρ πάσχω παρά ὁ πατραλοία λέγω · « φείδομαι ὁ παιδάριον Ἀβεσσαλώμ . » ἀλλά καί ὁ Ιωάβ κατά Καρδία βάλλω ὁ Ἀβεσσαλώμ , ἡνίκα ὁ δένδρον ἀπαιωρέω ὁ θρίξ , θρηνέω ἄμετρος . ὁ μέντοι Δαυίδ μελέτη ναός οἰκοδομέω ὁ κύριος εἶπον ὁ Νάθαν · « Πάν ὅσος ἐν ὁ Καρδία ποῖ βαδίζω καί ποιέω , ὅτι θεός μετά σύ . » ἀγνοέω γάρ καί οὗτος ὁ μέλλω , ὡς ὁ Σαμουήλ ὁ χρίω υἱός ὁ Ἰεσσαί , καί ὡς ὁ Ἐλισσαῖος ὁ ὁ Σοτκανίτιδος πάθος . νύκτωρ δέ ἐπιφαίνω αὐτός ὅς Κύριος φημί · « Πόρευος , καί εἶπον ὁ δοῦλος ἐγώ ὁ Δαυίδ · ὅτι2 οὖον σύ οἰκοδομέω ἐγώ οἶκος , ὅτι αἷμα πολύς ἐκχέω ἐπί ὁ γῆ ἐναντίος ἐγώ » οὗτος δέ εἴρω δοκέω εἰς ὠφέλεια ὁ ὁ μιαιφονία ἐργάζομαι · οὐδέ γάρ εἄν Δίκαιος φόνος μέμφομαι ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ινεὲς ὁ Δίκαιος φόνος οὐσία ποοσαγορεω . Ἐφ´ ὅς καί δίδωμι Δαυίδ Σς . λομῶντι ὁ υἱός αὐτός ὁ παράδειγμα ὁ ναός καί ὁ οἶκος αὐτός . Πάν ἐν γράφω ἐκ χείρ κύριος δίδωμι αὐτός . ἀλλά καί αὐτός ὁ Νάθαν , ἡνίκα πρός αὐτ Ν ἀποστέλλω παρά Θεός , εἶπον · « κηλόν οὗτος ποιέω , ὅτι γίγνομαι ἐν ὁ Καρδία σύ περί ὁ οἰνοδός ἀείδω οἶκος · ἀλ οὖον σύ , οἰκοδομέω ὁ ἐκ σύ δέ . » εἰμί καί μακροθυμέω ὁ θεός ὁ ἁμαρτία τολμάω , ἀλ ὀψέ ποτός κολάζω . κύπειρις γάρ ὅτι μετά ὁ ταβαωνιος ὁ Ἰσραηλίτης συντίθημι μή φονεύω αὐτός , ὁ δέ Σαῦλος σύν ὁ ἄλλος ἀλλόφυλος καί αὐτός ἀποκτείνω . ὁ μέντοι ὁ τοιοῦτος τόλμημα δίκη ἐπί ὁ Δαυίδ εἰσπράσσω , λοιμλν ἐπιφέρω . καί εἰμί μή ὁ ὁ Σαῦλος ἑπτά παῖς φονεύω , οὐ εἄν ὁ θεῖος ὀργή παύω . μανθάνω ρΥν ἐκ οὗτος ὡς γένος ὁ Δεσπότης οὐ οἶδα διαφορά , ἀλλά ὁ ἀδικέω , κἀν ἀλλογενής ἵημι . ἐπαιμύνει δικαίως Θεός . καί αὐτός ὁ Δαυίδ ὁ οὖον Ριάν ἀδικέω ἀλλόφυλος ὄνταετταῖος γάρ οὐ ἀτιμώρητος μένω . ὁ δέ μοιχίδιος βρέφος , ὅς πρῶτος ὁ Βηρσαβεέ γίγνομαι μοιχεύω ὁ Δαυίδ , πατάσσω