cogPG.PG158 261
ἀναιρεῖται ὑπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ Δομετιανοῦ , λαγωὸν αὐτῷ παραθέντος θαλάσσιον . Μετὰ δὲ Τίτον κρατεῖ Δομετιανὸς ἔτη ιεʹ , ὑφ´ οὖ ῤ Οεολόγος εἰς Πάτμον ἐξορίζεται , ἔνθα καὶ τὸ Εὐα · γέλιον καὶ τὴν Ἀποκάλυψιν ἔγραψε . Τότε δὴ καὶ Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεὺς ἀπανταχοῦ περιπατῶν καὶ εἰς Βυζάντιον ἔρχεται , ὅθεν καὶ παρακληθεὶς ὑπὸ τῶν ἐποίκων τοὺς ὄφεις καὶ τοὺς σκορπίους ἐκ τῆς τόλεως ἐφυγάδευσε , καὶ τῶν ἵππων τὴν ἀταξίαν ἐχαλίνωσε . Καὶ ἐν Ἀντιοχείᾳ δὲ ὡσαύτως ἐποίησεν ἐστί τε τοῖς σκορπίοις καὶ κώνωψι(τολλὰ γὰρ ὑπὸ τῶν τοιούτων ἐβλάπτοντο ) , χαλκοῦν μὲν σκορπίον χώσας ἐν γῇ , ὑπὸ καλάρων δὲ σειομένων διωχθῆναι παρασκευάσας τοὺς κώνωπας . Ὁ μέντοι Δομετιανὸς Τίτου μὲν ἦν ἀδελφός , μηδὲν δὲ ἀδελφοῦ πρὸς αὐτὸν ἔχων , ὡς εἶναι τὸ θρυλλούμενον ἐκεῖνο πανάληθες · « Ἀμὶς καὶ ποτιστήριον ἐκ τῆς αὐτῆς ὑέλου . » Ἡν γὰρ ἐρασιχρήματος , αἵματι χαίρων ἀνθρώπων . Τούτῳ προεῖπέ τις ἀστρονόμος καὶ τὸ τέλος καὶ τὸν διάδοχον αὐτοῦ . Ὁ δὲ ἐπήνεγκε πρὸς αὐτόν · « Ἡ δὲ σὴ ζωὴ πόση ἐστὶ , καὶ ποῖον τὸ τέλος αὐτῆς ; » Καὶ ὃς ἀπεκρίνατο φιλαλήθως κατὰ τοὺς δρόμους τῶν ἀστέρων . Ὁ δὲ Δομετιανὸς θέλων ἀπελέγξαι φενακιστὴν τὸν ἀστρονόμον , κελεύει πῦρ ἀναφθῆναι καὶ δεδεμένον αὐτὸν ἐμβληθῆναι τῇ πυρᾷ . Γίνεται ταῦτα . Ἀλλὰ τὸ ἐγχείρημα τοῦτο τέλος οὐ δέχεται · ὑετὸς γὰρ ἄνωθεν καταῤῥήγνυται , καὶ σβέννυται ἡ πυρὰ , λύεται ὁ δεσμώτης . Καὶ ὁ βασιλεὺς ὄναρ ἐώρα . ἵππῳ μελαντέρῳ ἐπεκάθητο κατάφρακτος ὅπλοις , Τούτων γοῦν ἀποῤῥυέντων αὐτομάτως εἰς χάσμα . γῆς ἐδόκει καταπίπτειν , καὶ σὺν ἵππῳ καὶ οτολὴ ἄφαντος γέγονεν . Ὅθεν καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ βιαίως ἐκρήξαντος εἰς Νερούαν τὸ σκῆπτρον ἔρχεται . Κρατεῖ τοίνυν μετὰ Δομετιανὸν Νερούας ἔτος ἓν , μῆνας δʹ . Ἐφ´ οὗ ἐπανεκλήθη τῆς ἐξορίας ὁ Θεολόγος , ῶς φησιν Ἰππόλυτος . Εἰτα τελευτᾷ , καὶ ζητηθεὶς , Μετὰ δὲ ΓΝερούαν κρατεῖ Τραῖανὸς ἔτη ιθ´ , μῆνας ζʹ , ὃς τοσοῦτον ἦν φιλοδίκαιος ὡς γυμνῶσαι σπάθην καὶ ἐπιδοῦναι τῷ ἐπάρχῳ , καὶ οὕτως εἰπεῖν · « Ε μὲν καλῶς ἄρχω , ὑπὲρ ἐμοῦ ἔσο κεχρημένος αὐτῇ , εἰ δὲ κακῶς ἄρχω , κατ´ ἐμοῦ . » Οὗτος καὶ τὰς ἐν τῇ πρεσβυτέρᾳ Ῥώμῃ γεφύρας ἐποίησεν , ὧν ἕνεκα καὶ σωτηρίας ἔτυχεν , εἰ καὶ ἐν ἀσεβείᾳ τὸν βίον κατέλυσεν . Ὃ δὴ καὶ παράδοξον . Ὁ γὰρ διάλογος μέγας Γρηγόριος , ὁ τῆς τοιαύτης Ῥώμης χρηματίσας
Lemmas: ἀναιρέω ὑπό ὁ ἀδελφός αὐτός Δομετιανός , λαγῶς αὐτός παρατίθημι θαλάσσιος . μετά δέ Τίτος κρατέω Δομετιανός ἔτος ἵημι , ὑφ´ οὖον ῥεῖα Οεολόγος εἰς Πάτμος ἐξορίζω , ἔνθα καί ὁ Εὔα · γέλιον καί ὁ ἀποκάλυψις γράφω . τότε δή καί Ἀπολλώνιος ὁ Τυανεύς ἀπαντηχέω περιπατέω καί εἰς Βυζάντιον ἔρχομαι , ὅθεν καί παρακλάομαι ὑπό ὁ ἔποικος ὁ ὄφις καί ὁ σκορπίος ἐκ ὁ τόλη φυγαδεύω , καί ὁ ἵππος ὁ ἀταξία χαλινόω . καί ἐν Ἀντιόχεια δέ ὡσαύτως ποιέω εἰμί τε ὁ σκορπίος καί κώνωψι(τολλὰ γάρ ὑπό ὁ τοιοῦτος βλάπτω ) , χάλκεος μέν σκορπίον χόω ἐν γῆ , ὑπό καλάρος δέ σείω διώκω παρασκευάζω ὁ κώνωψ . ὁ μέντοι Δομετιανός Τίτος μέν εἰμί ἀδελφός , μηδείς δέ ἀδελφός πρός αὐτός ἔχω , ὡς εἰμί ὁ θρυλέω ἐκεῖνος παναληθής · « ἀμίς καί ποτιστήριον ἐκ ὁ αὐτός ὕαλος . » ἐάν γάρ ἐρασιχρήματος , αἷμα χαίρω ἄνθρωπος . οὗτος προλέγω τις ἀστρονόμος καί ὁ τέλος καί ὁ διάδοχος αὐτός . ὁ δέ ἐπιφέρω πρός αὐτός · « ὁ δέ σός ζωή πόσος εἰμί , καί ποῖος ὁ τέλος αὐτός ; » καί ὅς ἀποκρίνω φιλαλήθως κατά ὁ δρόμος ὁ ἀστήρ . ὁ δέ Δομετιανός ἐθέλω ἀπελέγχω φενακιστής ὁ ἀστρονόμος , κελεύω πῦρ ἀνάπτω καί δήω αὐτός ἐμβάλλω ὁ πυρά . γίγνομαι οὗτος . ἀλλά ὁ ἐγχείρημα οὗτος τέλος οὖον δέχομαι · ὑετός γάρ ἄνωθεν καταρρήγνυμι , καί σβέννυμι ὁ πυρά , λύω ὁ δεσμώτης . καί ὁ βασιλεύς ὄναρ αἰώρα . ἵππος μέλας ἔφημαι κατάφρακτος ὅπλον , οὗτος γοῦν ἀπολύω αὐτόματος εἰς χάσμα . γῆ δοκέω καταπίπτω , καί σύν ἵππος καί οτολὴ ἄφαντος γίγνομαι . ὅθεν καί ὁ ψυχή αὐτός βίαιος ἐκρήγνυμι εἰς Νερούας ὁ σκῆπτρον ἔρχομαι . κρατύς τοίνυν μετά Δομετιανός Νερούα ἔτος εἷς , μείς δέ . Ἐφ´ ὅς ἐπανακαλέω ὁ ἐξορία ὁ Θεολόγος , ῶς φημί Ἱππόλυτος . εἶτα τελευτάω , καί ζητέω , μετά δέ Νερούα κρατέω Τραϊανός ἔτος ιθ´ , μείς γῆ , ὅς τοσοῦτος εἰμί φιλοδίκαιος ὡς γυμνόω σπάθη καί ἐπιδίδωμι ὁ ἔπαρχος , καί οὕτως εἶπον · « Ε μέν καλῶς ἄρχω , ὑπέρ ἐγώ εἰμί χράομαι αὐτός , εἰμί δέ κακῶς ἄρχω , κατ´ ἐγώ . » οὗτος καί ὁ ἐν ὁ πρέσβυς Ῥώμη γέφυρα ποιέω , ὅς ἕνεκα καί σωτηρία τυγχάνω , εἰμί καί ἐν ἀσέβεια ὁ βίος καταλύω . ὅς δή καί παράδοξος . ὁ γάρ διάλογος μέγας Γρηγόριος , ὁ ὁ τοιοῦτος Ῥώμη χρηματίζω