cogPG.PG158 259
Νέρωνος · « Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ πάντιες με ἐγκατέλιπον . Μὴ αὐτοῖς λογισθείη . Ὁ δὲ Κύριός μου παρέστη καὶ ἐνεδυνάμωσέ με . » Κατὰ δέ γε τὸ πέλος μόνος παρῆν ὁ Λουκᾶς . Μετὰ μέντοι τὴν πρώτην ἀπολογίαν εἰς Ἰσπανίαν ὁ Παῦλος παραγίνεται . Γύναιον οὐν τι τῶν ἐπισήμων ἐκ πρὸ πολλοῦ θέλον τὸν Παῦλον ἰδεῖν καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐνηχηθῆναι , παρακύψαι λέγεται κατὰ τὴν ἀγορὰν καὶ ἰδεῖν αὐτὸν διερχόμενον , καὶ πεῖσαι τὸν αὐτῆς ἄνδρα Πρόβον ἐντὸς τοῦ οἴκου δέξασθαι . αὐτόν Εἰσελθόντος οὖν θαῦμα παράδοξον γίνεται · τὸ γὰρ γύναιον ἀνακαλυφθέντων τῶν τοῦ νοὸς ὀφθαλμῶν ἑώρα ἐπὶ τοῦ μετώπου τοῦ Ἀποστόλου ἐπίχρυσα γράμματα , « Παῦλος ὁ τοῦ Χριστοῦ κῆρυξ » , διαγορεύοντα . Καὶ προσπεσοῦσα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ἡ τοιαύτη γυνὴ κατηχήθη καὶ ἐβαπτίσθη . Ὁμοίως καὶ Πρόβος ὁ ἀνὴρ καὶ πάντες οἱ λοιποὶ καθεξῆς . Τοῦ μέντοι Νέρωνος Ἀνίκητον τινα στείλαντος ἐπὶ τῷ τὴν μητέρα αὐτοῦ Ἀγριππῖναν ἀποκτεῖναι , τί ποιεῖ αὕτη ; Τὴν ἑαυτῆς γαστέρα γυμνώσασα · « Παῖε Ἀνίκητε , ἔφη , παϊε , ὅτι Νέρωνα ἐγέννησεν . » Οὕτος ὁ Νέρων πρὸς τοῖς ἄλλοις αὐτοῦ κακοῖς καὶ κιθαρωδοῖς καὶ μίμοις ἐπέχαιρεν , ἀκρατόποτῶν ἐσαεν κἀντεῦθεν τοὺς ἀναιτίους ἀποστερῶν τῆς ζωῆς . Τοσοῦτον δὲ Ῥωμαῖοι ἀπεστράφησαν αὐπλυ ὡς ἐπιστῆναι καί ποτε τοῦτον ἀναιρήσοντες . ουτο δὲ γνούς ὁ Νέρων ἑαυτὸν διεχειρίσατο , μηδὲν ἄλλο εἰπών ἢ τοῦτο καὶ μόνον · « Οἷον , ὦ Ζεῦ , κιθαρῳδὸν ὁ βίος ζημιοῦται ! » Λέγεται δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι Λουκᾶς ὁ ἀπόστολος ἐπὶ καρποφόρου ἐλαίας ἐσταυρώθη . Ἄδηλον δὲ ἦν τὸ τίμιον αὐτοῦ λείψανον διὰ τὸ μέσον πολλῶν σκηνωμάτων ῥιφῆναι · διὰ προσευχῆς δὲ ἔπεμψεν ὁ Θεὸς κουλούρια ἰατρικὰ σύμβολα τῆς τέχνης αὐτοῦ , καὶ οὕτω φανερωθὲν ἐνταῦθα ἐπανεν σώθη . Οὐ πολὺς μετὰ ταῦτα παρεῤῥύη καιρὸς , καὶ ἡ τῶν Ἰουδαίων ἐφθάκει ἀπώλεια . Οὐκ ἐν ἄλλῳ δὲ καιρῷ ἦλθεν , ἀλλ´ ἐν ἡμέρᾳ τῆς ἑορτῆς , Καὶ εἰκπτως · ἐχρῆν χὰρ αὐτοὺς ἐν αἷς εἰς τὸν Κύριον ἐξήμαρτον , ἐν αὐταῖς καὶ τὰ ἐπίχειρα εὑρεῖν , καίτοι γε πολλὰ τοῦ Θεοῦ ποιήσαντος ἵνα διορθωθῶσι . Καὶ γὰρ ἄνθρωπός τις Ἰησοῦς κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας ἐλθὼν ἐν τῷ ἱερῷ ἀνέκραξε φωνῇ ἀπὸ τῶν τεσσάρων μερῶν ἐπὶ Ἰεροσόλυμα καὶ τὸν λαὸν , ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν πᾶσαν περιερχόμενος καὶ τυπτόμενος ἔλεγεν · « Οὐαὶ , οὐαὶ , Ἱεροσόλυμα . » Δύο καὶ γὰρ ἔτη περικυκλωθέντες καὶ ἀπορήσαντες τοὺς ζωστῆρας καὶ τὰ δέρματα τῶν θυρεῶν ἐμασῶντο . Γυνὴ δέ τις Μαρία τοὔνομα , πλουσία οὖσα σφλδρα , ἐκ τῆς χώρας πρὸς τὴν πόλιν εἰσῆλθε , καὶ τὰ προσόντα αὐτῇ σκυλευθεῖσα ὑπὸ τοῦ λαοῦ καὶ μὴ ἔχουσα ζῆσαι , ὑπομάζιον αὐτῆς παῖδα ὁπτήσασα ἕφαγε . Τοῦτο οῶν ἰδόντες ηὔχοντο τάχιον ἀποθανεῖν . Καὶ θύελλα τότε ἔπνευσε , καὶ τὰ μὲν βέλη τῶν ποὐεμίων ὄρθια ἔφερε , τὰ δὲ τῶν Ἰουδαίων πλάγια , ὡς ἐντεῦθεν καὶ τὴν Ἱρεμίου προφητείαν πέρας λαβεῖν τὴν
Lemmas: Νέρων · « ἐν ὁ πρῶτος ἐγώ ἀπολογία πάντιος ἐγώ ἐγκαταλείπω . μή αὐτός λογίζομαι . ὁ δέ κύριος ἐγώ παρίστημι καί ἐνδυναμόω ἐγώ . » κατά δέ γε ὁ πέλος μόνος πάρειμι ὁ Λουκᾶς . μετά μέντοι ὁ πρῶτος ἀπολογία εἰς Ἱσπανία ὁ Παῦλος παραγίγνομαι . γύναιον ὀν τίς ὁ ἐπίσημος ἐκ πρό πολύς ἐθέλω ὁ Παῦλος ὁράω καί ὁ ἀλήθεια ἐνάγω , παρακύπτω λέγω κατά ὁ ἀγορά καί ὁράω αὐτός διέρχομαι , καί πείθω ὁ αὐτός ἀνήρ Πρόβος ἐντός ὁ οἶκος δέχομαι . αὐτός εἰσέρχομαι οὖν θαῦμα παράδοξος γίγνομαι · ὁ γάρ γύναιον ἀνακαλύπτω ὁ ὁ νόος ὀφθαλμός ὁράω ἐπί ὁ μέτωπον ὁ ἀπόστολος ἐπίχρυσος γράμμα , « Παῦλος ὁ ὁ Χριστός κῆρυξ » , διαγορεύω . καί προσπίπτω ὁ πούς αὐτός ὁ τοιοῦτος γυνή κατηχέω καί βαπτίζω . ὅμοιος καί Πρόβος ὁ ἀνήρ καί πᾶς ὁ λοιπός καθεξῆς . ὁ μέντοι Νέρων Ἀνίκητος τις στέλλω ἐπί ὁ ὁ μήτηρ αὐτός Ἀγριππῖνα ἀποκτείνω , τίς ποιέω οὗτος ; ὁ ἑαυτοῦ γαστήρ γυμνόω · « Παίω Ἀνίκητος , φημί , παίω , ὅτι Νέρων γεννάω . » οὗτος ὁ Νέρων πρός ὁ ἄλλος αὐτός κακός καί κιθαρῳδός καί μῖμος ἐπιχαίρω , ἀκρατοποτέω εἰμί ἐντεῦθεν ὁ ἀναίτιος ἀποστερέω ὁ ζωή . τοσοῦτος δέ Ῥωμαῖος ἀποστρέφω αὐπλυ ὡς ἐφίστημι καί ποτός οὗτος ἀναιρέω . Ούτο δέ γιγνώσκω ὁ Νέρων ἑαυτοῦ διαχειρίζω , μηδείς ἄλλος εἶπον ἢ οὗτος καί μόνος · « Οἷος , εἰμί Ζεύς , κιθαρῳδός ὁ βίος ζημιόω ! » λέγω δέ καί οὗτος , ὅτι Λουκᾶς ὁ ἀπόστολος ἐπί καρπόφορος ἐλαία σταυρόω . ἄδηλος δέ εἰμί ὁ τίμιος αὐτός λείψανον διά ὁ μέσος πολύς σκήνωμα ῥίπτω · διά προσευχή δέ πέμπω ὁ θεός κουλούρι ἰατρικός σύμβολον ὁ τέχνη αὐτός , καί οὗτος φανερόω ἐνταῦθα ἐπανίημι σῴζω . οὖον πολύς μετά οὗτος παραρρέω καιρός , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος φθάνω ἀπώλεια . οὐ ἐν ἄλλος δέ καιρός ἔρχομαι , ἀλ ἐν ἡμέρα ὁ ἑορτή , καί εἰκπτως · χρή χαρά αὐτός ἐν ὅς εἰς ὁ κύριος ἐξαμαρτάνω , ἐν αὐτός καί ὁ ἐπίχειρα εὑρίσκω , καίτοι γε πολύς ὁ Θεός ποιέω ἵνα διορθόω . καί γάρ ἄνθρωπος τις Ἰησοῦς κατά ὁ ἑορτή ὁ σκηνοπηγία ἔρχομαι ἐν ὁ ἱερός ἀνακράζω φωνή ἀπό ὁ τέσσαρες μέρος ἐπί Ἱερουσαλήμ καί ὁ λαός , ἀλλά καί ὁ πόλις πᾶς περιέρχομαι καί τύπτω λέγω · « οὐαί , οὐαί , Ἱερουσαλήμ . » δύο καί γάρ ἔτος περικυκλόω καί ἀπορέω ὁ ζωστήρ καί ὁ δέρμα ὁ θυρεός μασάομαι . γυνή δέ τις Μαρία ὄνομα , πλούσιος εἰμί σφλδρα , ἐκ ὁ χώρα πρός ὁ πόλις εἰσέρχομαι , καί ὁ πρόσειμι αὐτός σκυλεύω ὑπό ὁ λαός καί μή ἔχω ζῶ , ὑπομάζιος αὐτός παῖς ὀπτάω ἐσθίω . οὗτος ὄα ὁράω εὔχομαι τάχα ἀποθνῄσκω . καί θύελλα τότε πνέω , καί ὁ μέν βέλος ὁ πουεμιας ὄρθιος φέρω , ὁ δέ ὁ Ἰουδαῖος πλάγιος , ὡς ἐντεῦθεν καί ὁ Ἱρεμίου προφητεία πέρας λαμβάνω ὁ