cogPG.PG158 69
ἡμῖν ἡλιακῆς ἀκτῖνος . Ἐνίοτε γὰρ ἐτέρως καὶ ἄλλοτε ἄλλως ὑπ´ αὐτῆς αὐγαζόμεθα , κατὰ τὴν τοῦ ἡλίου πάντως θέσιν καὶ κίνησιν . Εἰ γὰρ καὶ κατὰ τὸν τῆς συνόδου καιρὸν τὸ πρὸς ἡμᾶς τοῦ σεληναίου σώματος μέρος πάντη καθορᾶται ἀφώτιστον , ἀλλὰ τὸ ἀνώτερον ἐκεῖνο καὶ νεῦον πρὸς ἥλιον ἐν τῷ τῆς συνόδου καιρῷ κατ´ ἐκεῖνο τὸ μέρος δέχεται καὶ τὸ φῶς καθ´ ὃ πρὸς ἤλιον ἀφορᾷ . Οὕτως μὲν οὖν καὶ ἐν ταῖς πανσελήνοις ἔστιν ἰδεῖν · ἀλλὰ λαμπῆ γὰρ τὴν σελήνην τηνικαῦτα ὁρῶμεν ἅτε τὰς ἡλιακὰς ἐκ διαμέτρου δεχομένην αὐγὰς , ὡς ἐντεῦ θεν τὸ λοιπὸν μέρος τοῦ δίσκου , τὸ ἀφανὲς δηλονότι καὶ ὄπισθεν , κατανοεῖσθαι ἀφώτιστον . Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , καὶ ὅτι ἐξ ἡλίου τὸ φῶς ἡ σελήνη δανείζεται , σαφῶς ἄρα τοῦτο μάθῃ τις ἂν ἐξ αὐτῶν τῶν τῆς σελήνης ἐκλείψεων . Καὶ πως , ἄκουε . Κατὰ διάμετρον οἱ φωστῆρες ἐστήκασι , μεταξὺ δὲ τούτων αὐτὸ τὸ σῶμα τῆς γῆς ἀπῃώρηται Αἰ ἡλιακαὶ τοίνυν ἀκτῖνες ὁρμῶσι μὲν ὡς ἔθος διαβιβασθῆναι καὶ τῷ σεληναίῳ δίσκῳ χορηγῆσαι τὴν ἔλλαμψιν , οὐ φθάνουσι δὲ ὅμως ἐκεῖσε καταλαβεῖν ἄτε δὴ μεσολαβοῦντός πως καὶ ἀντιφράττοντος τοῦ τῆς γῆς , ὡς εἴπομεν , σώματος . Καὶ μή μοι λέγε ἄν εἴγε ταῦτα τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον , ἵνα τί μὴ καθ´ ἔκαστον διάμετρον ἡ τῆς σελήνης ἔκλειψις γίνεται · οὐδὲ γὰρ ἐπιτηδείως ἔχω περὶ τούτου κατὰ τὸ πΣρὸν ἀποκρίνεσθαί σοι · καὶ τούτου ἕνεκεν σύγγνωθι Οἱ γὰρ περὶ τὰ τοιαῦτα ἠσχολημένοι συνδέσμους τινὰς ἐκλειπτικοὺς οὕτω καλουμένους ἐν ταῖς συνοδοπανσελήνοις ἐξ ἀνάγκης προσγίνεσθαι . Οὐδὲ γὰρ τὸ σῶμα μόνον εἴτε τῆς σελήνης , ὡς ἐπὶ τοῦ ἡλίου , εἴτε τῆς γῆς , ὡς ἑπὶ τῆς σελήνης , ἀντίφραξιν ποιῆσαι δύναται , εἰ μή που καὶ σύνδεσμός τις ἐκλειπτικὸς ἐκεῖσε ὐρεθείη , ὡς ἄγονται . Καὶ κυρίως ἔκλειψις ἐπ´ αὐτῆς ἂν λέγοιτο τῆς σελήνης · ὅτι γὰρ φῶς ἡλιακὸν ἀμφιέννυται τοῦτο πάλιν δι´ ἣν αἰτίαν εἴπομεν , ἀπεκδύεται . Ἐπὶ δὲ τοῦ ἡλίου οὐκ ἔκλειψιν , ἀλλ´ ἐπισκότωσιν λέγειν ἐμάθομεν . Οὐδὲ γὰρ τὸ ἡλιακὸν ἐκλείψει ποτὲ φῶς · ἀλλ´ ὑποτρέχοντος ἐν τῷ τῆς συνόδου καιρῷ τοῦ σώματος τοῦ σεληναίου οἱα περιγειοτέρου τυγχάνοντος , καὶ οὕτω ταῖς ἡλιακαῖς ἀκτῖσιν ἐπιπροσθοῦντος , ὁ ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν ἀὴρ ζόφ ν τηνικαῦτα καθυποβάλλεται , ἅτε δὴ μὴ βαλλομένων αὐτιῶν κάτωθεν καὶ φωτιζουσῶν τὸ περίγειον Εἰ δὲ καὶ τοῦτο ζητεῖς μετὰ τῶν ἄλλων μαθεῖν , πῶς ἡ σελήνη μόνη καὶ τίνι τρόπῳ μὴ σχοῦσα φως ἀρχῆθεν ἴδιον ἐξ ἡλίου τοῦτο δανείζεται , εἰδέναι ὀφείλεις ὡς οὐκ ἀπορῶν ἑτέρου φωτὸς ὁ δημιουργὸς καὶ κτίστης πάντων Θεὸς τὴν καινοτομίαν ταύτην εἰσήνεγκεν , ἀλλ´ ἵνα ῥυθμὸς καὶ τάξις ἐντεθῇ τῇ κτίσει , κατά γε τὸν Δαμασκηνὸν Ἰωάννην , ἄρχοντος καὶ ἀρχομένου , καὶ ἵνα παιδευθῶμεν ἐκ τούτο καὶ ἡμεῖς κοινωνεῖν ἀλλήλοις καὶ μεταδιδόναι , ἀναοσιῶεοΟϛ
Lemmas: ἐγώ ἡλιακός ἀκτίς . ἐνίοτε γάρ ἑτέρως καί ἄλλοτε ἄλλως ὑπό αὐτός αὐγάζω , κατά ὁ ὁ ἥλιος πάντως θέσις καί κίνησις . εἰμί γάρ καί κατά ὁ ὁ σύνοδος καιρός ὁ πρός ἐγώ ὁ σεληναῖος σῶμα μέρος πάντῃ καθοράω ἀφώτιστος , ἀλλά ὁ ἀνώτερος ἐκεῖνος καί νεύω πρός ἥλιος ἐν ὁ ὁ σύνοδος καιρός κατ´ ἐκεῖνος ὁ μέρος δέχομαι καί ὁ φάος καθ´ ὅς πρός ἥλιος ἀφοράω . οὕτως μέν οὖν καί ἐν ὁ πανσέληνος εἰμί ὁράω · ἀλλά Λαμπή γάρ ὁ σελήνη τηνικαῦτα ὁράω ἅτε ὁ ἡλιακός ἐκ διάμετρος δέχομαι αὐγή , ὡς ἐντεῦ τίθημι ὁ λοιπός μέρος ὁ δίσκος , ὁ ἀφανής δηλονότι καί ὄπισθεν , κατανοέω ἀφώτιστος . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί ὅτι ἐκ ἥλιος ὁ φάος ὁ σελήνη δανείζω , σαφῶς ἄρα οὗτος μανθάνω τις εἄν ἐκ αὐτός ὁ ὁ σελήνη ἔκλειψις . καί πως , ἀκούω . κατά διάμετρος ὁ φωστήρ ἵστημι , μεταξύ δέ οὗτος αὐτός ὁ σῶμα ὁ γῆ ἀπαιωρέομαι ὁ ἡλιακός τοίνυν ἀκτίς ὁρμάω μέν ὡς ἔθος διαβιβάζω καί ὁ σεληναῖον δίσκος χορηγέω ὁ ἔλλαμψις , οὖον φθάνω δέ ὅμως ἐκεῖσε καταλαμβάνω αὔγ-ασμα δή μεσολαβέω πως καί ἀντιφράσσω ὁ ὁ γῆ , ὡς εἶπον , σῶμα . καί μή ἐγώ λέγω ἄν εἰ οὗτος οὗτος ἔχω ὁ τρόπος , ἵνα τίς μή καθ´ ἕκαστος διάμετρος ὁ ὁ σελήνη ἔκλειψις γίγνομαι · οὐδέ γάρ ἐπιτηδείως ἔχω περί οὗτος κατά ὁ πΣρὸν ἀποκρίνω σύ · καί οὗτος ἕνεκα συγγιγνώσκω ὁ γάρ περί ὁ τοιοῦτος ἀσχολέω σύνδεσμος τις ἐκλειπτικός οὗτος καλέω ἐν ὁ συνοδοπανσέληνος ἐκ ἀνάγκη προσγίγνομαι . οὐδέ γάρ ὁ σῶμα μόνος εἴτε ὁ σελήνη , ὡς ἐπί ὁ ἥλιος , εἴτε ὁ γῆ , ὡς ἐπί ὁ σελήνη , ἀντίφραξις ποιέω δύναμαι , εἰμί μή ποῦ καί σύνδεσμος τις ἐκλειπτικός ἐκεῖσε ὐρεθείη , ὡς ἄγω . καί κύριος ἔκλειψις ἐπι αὐτός εἄν λέγω ὁ σελήνη · ὅτι γάρ φάος ἡλιακός ἀμφιέννυμι οὗτος πάλιν δις ὅς αἴτιος εἶπον , ἀπεκδύομαι . ἐπί δέ ὁ ἥλιος οὐ ἔκλειψις , ἀλ ἐπισκοτόω λέγω μανθάνω . οὐδέ γάρ ὁ ἡλιακός ἔκλειψις ποτέ φάος · ἀλ ὑποτρέχω ἐν ὁ ὁ σύνοδος καιρός ὁ σῶμα ὁ σεληναῖος οἶος περίγειος τυγχάνω , καί οὗτος ὁ ἡλιακός ἀκτίς ἐπιπροσθέω , ὁ ὑπέρ κεφαλή ἐγώ ἀήρ ζόφος Ν τηνικαῦτα καθυποβάλλω , ἅτε δή μή βάλλω αφτί κάτωθεν καί φωτίζω ὁ περίγειον εἰμί δέ καί οὗτος ζητέω μετά ὁ ἄλλος μανθάνω , πῶς ὁ σελήνη μόνος καί τίς τρόπος μή ἔχω φάος ἀρχῆθεν ἴδιος ἐκ ἥλιος οὗτος δανείζω , οἶδα ὀφείλω ὡς οὐ ἀπορέω ἕτερος φάος ὁ δημιουργός καί Κτίστης πᾶς θεός ὁ καινοτομία οὗτος εἰσφέρω , ἀλ ἵνα ῥυθμός καί τάξις ἐντίθημι ὁ κτίζω , κατά γε ὁ δαμασκηνόν Ἰωάννης , ἄρχω καί ἄρχω , καί ἵνα παιδεύω ἐκ οὗτος καί ἐγώ κοινωνέω ἀλλήλων καί μεταδίδωμι , ἀναοσιῶεοΟϛ