cogPG.PG158 430
ἄφθαρτοι γνωρίσουσιν ἀλλήλους , ὁπηνίκα Ἰουδαῖος ακ ἔνι καὶ Ἔλλην , οὐ Σκύθης , οὐ βάρβαρος , οὐ μικρὸς , καὶ μέγας , οὐκ ἄρσεν , καὶ θῆλυ , οὐ μέλας , καὶ ξανθὸς , οὐ δοῦλος , καὶ ἐλεύθερος · ἀλλὰ πάντες ἀγνελοειδεῖς εἰσι · Τοὺς τοιούτους πάντως ἀδύνατον ἢ γνωρίσαι ἢ γνωρισθῆναι . Καὶ οὕτω μὲν ἐκεῖνοι φρομοΝαι καὶ λέγουσιν · ἡμεῖς δὲ πρὸς αὐτοὺς ἀντιτείνοντες οὔτω λέγομεν · Οἱ λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις ἐπιδιδόμενοι κἀκ τούτου τὸ μὴ γνωρίζειν ἀλλήλους ἐκεῖσε διατεινόμενοι , πρώτην αὐτὴν ἀθετήσουσιν ἐκ νεκρῶν τῶν σωμάτων ἀνάστασιν · καὶ θαυμαστὸν οὐ τοσοῦτόν ἐστι κατά γε τέως τὸ δοκοῦν αὐτοῖς · σῶμα γὰρ διαῤῥυὲν , σῶμα βρωθὲν ὑπὸ θηρίου τυχὸν , ἢ ἰχθύος ἢ πετηνοῦ , πῶς αὖθις εἰς ἓν αὐτῷ συναχθείη καὶ ἀναστήσαιτο ; Καὶ πῶς οὕτω διαχυθὲν εἰς τὴν προτέραν ἐπανέλθῃ κατάστασιν ; Ἀλλ´ ἄφες , εἰ βούλει , τοὺς τοιαῦτα περιεργαζομένους · ψυχικοὶ καὶ γὰρ ὄντες αὐτοὶ κατὰ τὸν ἀπόστολον Παῦλον , εἴ γε δὴ τὸν μέγαν εἰπεῖν οὐ δέχονται τὰ τοῦ πνεύματος · Ἄφες αὐτοὺς εἴ γε τὸ τοιοῦτον φρόνημα . » Λέγω δὴ τὸ μὴ γνωρίζειν ἀλλήλους ἐκεῖσε , καὶ αὐτῆς ἀναιρετικόν ἐστι τῆς μελλούσης κρίσεως , ὡς ὁ διαληφθείς ἔφη θεῖος ἀνήρ · κρίσις γὰρ ἐπεγνωσμένων προσώτῶν εἴωθε γίνεσθαι , καθὰ καὶ γέγραπται · « Ἐλέγξω σε , καὶ παραστήσω κατὰ πρόσωπόν σου τὰς ἀμαρτίας σου , ὥστε εἰ οὐ γνωρίσομεν ἀλλήλους , οὐδὲ κριθησόμεθαζ · μὴ κρινόμενοι δὲ οὐληψόμεθα τὰ καπάξια τῶν βεοιωμένων ἡμῖν . Πῶς δὲ καὶ οἱ ἀπό-στολοι ἐπὶ δώδεκα θρόνων καθίσουσι τὰς δώδεκα φυλὰς κρίνοντες τοῦ Ἰσραήλ , εἴπερ οὐ γνωρίσουσιν οὕς κρίνουσι ; Πῶς δὲ καὶ ὁ μακάριος Ἰὴβ διπλα σίους τοὺς παῖδας ἀπολήψεται , εἴπερ οὐ γνωρίσει αὐτοὺς ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν ; Ἐπειδὴ τοὺς μὲν ἐνταῦθα ἀπείληφε · τοὺς δὲ ἐπήγγελτο ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι λήψεσθαι . Οὐκ οὗν , ἀδελφοί , πιστεύοντες πιστεύσομεν , ὅτι καὶ ἀναστησόμεθα καὶ γνωριοῦμεν ἡμᾶς ἐφ´ οἷς ἐσμεν · ἀλλ´ ἐν τοῖς τῆς ἀφθαρσίας κάλλεσι , καθὰ δὴ καὶ προείρηται . Οἱ προπάτορες ἡμῶν ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ πρὸ τῆς παραβάσεως γὰρ ἀλλήλους ἐγνώριζον ἄφθαρτοι ὄντες , καὶ μετὰ τὴν παράβασιν φθορᾷ ὑποκείμενοι ὼσαύτως ἐγνώριζον · ὅθεν πιστευτέον ὅτι γνωρίσει αδελοὸς ἀδελφὸν , καὶ πατήρ τέκνον , καὶ γυνὴ τὸν σύνευνον , καὶ φίλος τὸν φίλον · προσθείην δ´´ ἂν καὶ ἀσκητὴς τὸν ἀσκητὴν , καὶ ὁμολογητὴς τὸν ὁμολο γητήν · μάρτυρ τὸν σύναθλον , καὶ ἀπόστολον ὁ συναπόστολος , καὶ πάντες τοὺς πάντας , ἵνα ἡ πάντων κατοικία ἐν τῷ Θεῷ τῷ μετὰ πάντων τῶν ἀγαθῶν δωρουμένῳ καὶ τὸ γνωρίζειν ἀλλήλους · ἀλλὰ καὶ Κιαθέμενος καθ ὃν ἐξεδήμει καιρὸν ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ καὶ τάδε κατὰ λέξιν ἔλεγεν · « Ἐὰν ἐπιτύχω σιωτηρίας , οὐ σιγήσω δέεσθαι τοῦ Κυρίου τολμηρῶς θπὲρ πάντων ὑμῶν , προσδεχόμενος ἕνα καθ´ ἕνα διὰ τῆς ἀπὸ τοῦ κόσμου ἀναχωρήσεως θεωρεῖν , καὶ προσλαμβάνειν , καὶ προσασπάζεσθαι · πεποίθησιν γὰρ τοιαύτην ἔχω , ὅτι ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἐνταῦθα διατηρήσει πάντας ἡμᾶς ἐν τῷ μέλλοντ αἰῶνι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τετηρηκότας . » Ὅτι δὲ οἱ πάντες τοὺς πάντας γνωριοῦμεν , καὶ οὐ δίκαιοι δικαίους μόνον , καθά τινες οἴονται , καὶὶ
Lemmas: ἄφθαρτος γνωρίζω ἀλλήλων , ὁπηνίκα Ἰουδαῖος ΑΚ ἐν καί Ἕλλην , οὖον Σκύθης , οὖον βάρβαρος , οὖον μικρός , καί μέγας , οὐ ἄρσην , καί θῆλυς , οὖον μέλας , καί ξανθός , οὖον δοῦλος , καί ἐλεύθερος · ἀλλά πᾶς αγνελοειδω εἰμί · ὁ τοιοῦτος πάντως ἀδύνατος ἢ γνωρίζω ἢ γνωρίζω . καί οὗτος μέν ἐκεῖνος φρομονος καί λέγω · ἐγώ δέ πρός αὐτός ἀντιτείνω οὐτάω λέγω · ὁ λογισμός ἀνθρώπινος ἐπιδίδωμι ἐκ οὗτος ὁ μή γνωρίζω ἀλλήλων ἐκεῖσε διατείνω , πρῶτος αὐτός ἀθετέω ἐκ νεκρός ὁ σῶμα ἀνάστασις · καί θαυμαστός οὖον τοσοῦτόν εἰμί κατά γε τέως ὁ δοκέω αὐτός · σῶμα γάρ διαρρέω , σῶμα βιβρώσκω ὑπό θηρίον τυγχάνω , ἢ ἰχθύς ἢ πετήν , πῶς αὖθις εἰς εἷς αὐτός συνάγω καί ἀνίστημι ; καί πῶς οὗτος διαχέω εἰς ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι κατάστασις ; Ἀλ ἀφίημι , εἰμί βούλομαι , ὁ τοιοῦτος περιεργάζομαι · ψυχικός καί γάρ εἰμί αὐτός κατά ὁ ἀπόστολος Παῦλος , εἰμί γε δή ὁ μέγας εἶπον οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα · ἄφες αὐτός εἰμί γε ὁ τοιοῦτος φρόνημα . » λέγω δή ὁ μή γνωρίζω ἀλλήλων ἐκεῖσε , καί αὐτός ἀναιρετικός εἰμί ὁ μέλλω κρίσις , ὡς ὁ διαλαμβάνω φημί θεῖος ἀνήρ · κρίσις γάρ ἐπιγιγνώσκω πρόσος εἴωθα γίγνομαι , καθά καί γράφω · « ἐλέγχω σύ , καί παρίστημι κατά πρόσωπον σύ ὁ ἁμαρτία σύ , ὥστε εἰμί οὖον γνωρίζω ἀλλήλων , οὐδέ κρίνω · μή κρίνω δέ οὐλέω ὁ καπάξια ὁ βεοιωμένων ἐγώ . Πῶς δέ καί ὁ ἀπόστολος ἐπί δώδεκα θρόνος καθίζω ὁ δώδεκα φυλή κρίνω ὁ Ἰσραήλ , εἴπερ οὖον γνωρίζω ὅς κρίνω ; Πῶς δέ καί ὁ μακάριος Ἰὴβ διπλόος σίος ὁ παῖς ἀπολαμβάνω , εἴπερ οὖον γνώρισις αὐτός ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός ; ἐπεί ὁ μέν ἐνταῦθα ἀπολαμβάνω · ὁ δέ ἐπαγγέλλω ἐν ὁ μέλλω αἰών λαμβάνω . οὐ ἐν , ἀδελφός , πιστεύω πιστεύω , ὅτι καί ἀνίστημι καί γνωρίζω ἐγώ ἐφίημι ὅς εἰμί · ἀλ ἐν ὁ ὁ ἀφθαρσία κάλλος , καθά δή καί προερέω . ὁ προπάτωρ ἐγώ ἐν ὁ παράδεισος καί πρό ὁ παράβασις γάρ ἀλλήλων γνωρίζω ἄφθαρτος εἰμί , καί μετά ὁ παράβασις φθορά ὑπόκειμαι ὡσαύτως γνωρίζω · ὅθεν πιστευτέον ὅτι γνώρισις αδελοὸς ἀδελφός , καί πατήρ τέκνον , καί γυνή ὁ σύνευνος , καί φίλος ὁ φίλος · προστίθημι δδʹ εἄν καί ἀσκητής ὁ ἀσκητής , καί ὁμολογητής ὁ ὁμολο γῄτης · μάρτυς ὁ σύναθλος , καί ἀπόστολος ὁ συναπόστολος , καί πᾶς ὁ πᾶς , ἵνα ὁ πᾶς κατοίκιος ἐν ὁ Θεός ὁ μετά πᾶς ὁ ἀγαθός δωρέω καί ὁ γνωρίζω ἀλλήλων · ἀλλά καί Κιαθέμενος καθά ὅς ἐκδημέω καιρός ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ καί ὅδε κατά λέξις λέγω · « ἐάν ἐπιτυγχάνω σιωτηρίας , οὖον σιγάω δήω ὁ κύριος τολμηρός θπὲρ πᾶς σύ , προσδέχομαι εἷς καθ´ εἷς διά ὁ ἀπό ὁ κόσμος ἀναχώρησις θεωρέω , καί προσλαμβάνω , καί προσασπάζω · πεποίθησις γάρ τοιοῦτος ἔχω , ὅτι ὁ ἀγαθότης αὐτός ἐπί ὁ αὐτός ὡς ἐνταῦθα διατήρησις πᾶς ἐγώ ἐν ὁ μέλλω αἰών ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . » ὅτι2 δέ ὁ πᾶς ὁ πᾶς γνωρίζω , καί οὖον Δίκαιος Δίκαιος μόνος , καθά τις οἴομαι , καί