cogPG.PG158 340
ἀκούω ὅτι καὶ ὁ ὑμέτερος Χριστὸς εἰρήνην νομοετεῖ καὶ ἀμνηστίαν κακῶν , ἀλλὰ καὶ ὑπερηφάνοις ἀντικαθίσταται . » Μεὰ δὲ ταῦτὰ σπονδὴν ποιναά μενοι καὶ συνθήκας εἰρηνικὰς διηνεκεῖς , καὶ κῆδος ἐπὶ τοῖς παισὶ συστησάμενοι , διίστανται ἀπ´ ἀλλήλων σὺν πολλῇ περιπλοκῇ καὶ εὐκτηρίῳ τιμῇ . Ἐπανέρχεται ὁ βασιλεύς . γίνεται τοῦτο καὶ τοῖς ἐνταῦθα , Ἰωάννῃ τε τῷ Καίσαρι καὶ τοῖς τούτου υἱοῖς καὶ τοῖς λοιποῖς , ὅσοι τὰ αὐτὰ ἐφρόνησαν . Καὶ τηνικαῦτα μὲν τὴν βασιλίδα καὶ μὴ βουλομένην ὑπερόριον τίθενται , ἀποκείραντες αὐτὴν , τὸν δὲ Μιχαὴλ ἀναγορεύουσιν αὐτοκράτορα . Ἔνθεν τοι καὶ γράφουσιν ἁπανταχοῦ τὸν Διογένην ἐπανιόντα μὴ ὑποδέξασθαι . Ἤρξατο δὲ τῆς τοιαύτης ἀποκηρύξεως Καὶ ὑπέρτιμος πρῶτον Ψελλός . Ταῦτα δὲ ὁ Διογένης μαθών , καὶ ὅτι κοινῶς ἀποκεκήρυκται , φρούριόν τι Κκατασχών ἐκεῖσε Δόκειαν λεγόμενον στρατοπεδεύειν ἤρξατο . Ἀλλ´ ὁ Καῖσαρ τὸν βραχύτατον υἱὸν κατὰ Λιογένους ἐκπέμπει . Συνάπτεται πόλεμος . φυγὰς ὁ Διογένης οἴχεται . Ἔνθεν κἀκεῖθεν περινοστῶν πρὸς Κιλικίαν παραγίνεται . Ὑποστρέφει ὁ Κωνσταντῖ ος ἐπὶ τούτοις . Στέλλεται ἀντ´ αὐτοῦ κατὰ Διογένους ὁ τοῦ Καίσαρος υἱὸς Ἀνδρόνικος , πολιορκεῖ τὸν Ἄδανον , συνθῆκαι γίνονται . Καὶ κείρεται τὴν τρίχα ὁ Διογένης , ἔξεισί τε τοῦ κάστρου μελανειμονῶν . Λαβὼν δὲ μετὰ ἑαυτὸν τὸν Διογένη ὁ Ἀνδρόνικος νόστου μέμνηται , ἕλκων αὐτὸν ἐν εὐτελεῖ ὑποζυγίῳ διὰ τῶν χωρῶν ἐκείνων αἷς ἰσόθεος ἐγνωρίζετο . Μέχρις οὖν τοῦ Κοτυαίου τὴν ῥδοιπορίαν ὀδυνηρὰν ποιησάμενοσν γὰρ νοσηευόμενος ἐκ κοιλιακοῦ ἐκ κωνείου προποθέντος αὐτῷ ἐκεῖσε κατεσχέθη , ἕως οὗ τὸ ποιητέον ὁρισθῇ ἐπ´ αὐτῷ . Καταλαμβάνει ἡ ἀπόφασις . Καὶ τῶν ἀρχιερέων τῶν ἐπὶ τῷ δοθῆναι λόγον συμπαθείας ἐπαρῆξαι μὴ δυνηθέντωνμησταὶ γὰρ καὶ ἀπηνεῖς Ανδρες ἀφήρπαξαν αὐτὸν ) ὀφθαλμοὺς ἐξορύσσεται . Προαχθεὶς ἐν ὑποζυγίῳ μέχρι της Προποντίδος . καὶ τὴν κεφαλὴν ἔχων ἐξῳδηκυῖαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ὥσπερ σῶμα σεσηπὸς , κάντεῦθεν σκωλήκων αὶ δυσωδίας πλησθεὶς , ἐπωδύνως καταστρέφει τὸν βίον , τῇ νήσῳ Πρώτῃ τὸν χοῦν ἀποθέμενος , ἔνθα νέον ἐκεῖνος ἐδείματο φροντιστήριον .
Lemmas: ἀκούω ὅτι καί ὁ ὑμέτερος Χριστός εἰρήνη νομοετος καί ἀμνηστία κακός , ἀλλά καί ὑπερήφανος ἀντικαθίστημι . » Μεὰ δέ οὗτος σπονδή ποιναά μένω καί συνθήκη εἰρηνικός διηνεκής , καί κῆδος ἐπί ὁ παῖς συνίστημι , διίστημι ἀπ´ ἀλλήλων σύν πολύς περιπλοκή καί εὐκτήριον τιμή . ἐπανέρχομαι ὁ βασιλεύς . γίγνομαι οὗτος καί ὁ ἐνταῦθα , Ἰωάννης τε ὁ Καῖσαρ καί ὁ οὗτος υἱός καί ὁ λοιπός , ὅσος ὁ αὐτός φρονέω . καί τηνικαῦτα μέν ὁ βασιλίς καί μή βούλομαι ὑπερόριος τίθημι , ἀποκείρω αὐτός , ὁ δέ Μιχαήλ ἀναγορεύω αὐτοκράτωρ . ἔνθεν ὅς καί γράφω ἁπανταχοῦ ὁ Διογένης ἐπανέρχομαι μή ὑποδείκνυμι . ἄρχω δέ ὁ τοιοῦτος ἀποκήρυξις καί ὑπέρτιμος πρῶτος Ψελλός . οὗτος δέ ὁ Διογένης μανθάνω , καί ὅτι κοινῶς ἀποκηρύσσω , φρούριον τίς κατέχω ἐκεῖσε Δοκειανός λέγω στρατοπεδεύω ἄρχω . Ἀλ ὁ Καῖσαρ ὁ βραχύς υἱός κατά λιογενος ἐκπέμπω . συνάπτω πόλεμος . φυγάς ὁ Διογένης οἴχομαι . ἔνθεν ἐκεῖθεν περινοστέω πρός Κιλικία παραγίγνομαι . ὑποστρέφω ὁ Κωνσταντί ὅς ἐπί οὗτος . στέλλω ἀντ´ αὐτός κατά Διογένης ὁ ὁ Καῖσαρ υἱός Ἀνδρόνικος , πολιορκέω ὁ Ἄδανος , συνθήκη γίγνομαι . καί κείρω ὁ θρίξ ὁ Διογένης , ἐξέρχομαι τε ὁ κάστρον μελανειμονέω . λαμβάνω δέ μετά ἑαυτοῦ ὁ Διογένης ὁ Ἀνδρόνικος νόστος μιμνήσκω , ἕλκω αὐτός ἐν εὐτελής ὑποζύγιον διά ὁ χώρα ἐκεῖνος ὅς ἰσόθεος γνωρίζω . μέχρι οὖν ὁ κοτυαιω ὁ ῥδοιπορίαν ὀδυνηρός ποιέω γάρ νοσέω ἐκ κοιλιακός ἐκ κώνειον προπίνω αὐτός ἐκεῖσε κατέχω , ἠώς ὅς ὁ ποιητέος ὁρίζω ἐπι αὐτός . καταλαμβάνω ὁ ἀπόφασις . καί ὁ ἀρχιερεύς ὁ ἐπί ὁ δίδωμι λόγος συμπάθεια ἐπαρήγω μή δυνηθέντωνμησταὶ γάρ καί ἀπηνής ἀνήρ ἀφαρπάζω αὐτός ) ὀφθαλμός εξορύσσω . προάγω ἐν ὑποζύγιον μέχρι ὁ Προποντίς . καί ὁ κεφαλή ἔχω ἐξοιδέω καί ὁ ὀφθαλμός ὥσπερ σῶμα σήπω , καίνω σκώληξ ὅς δυσωδία πίμπλημι , ἐπώδυνος καταστρέφω ὁ βίος , ὁ νῆσος Πρῶτος ὁ χόω ἀποτίθημι , ἔνθα νέος ἐκεῖνος δέμω φροντιστήριον .