cogPG.PG158 536
καὶ πόῤῥω τῆς τῶν Χριστιανῶν Ἐκκλησίας Α Μῶμος τυευυ , εεσελλπ πε καὶ πίστεως . Διὰ τοῦτο οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι , καὶ ἡ καθολικὴ ἑβδόμη σύνοδος ἐκ τοῦ Πατρὸς ἀπεφήκαντο δι´ Υἱοῦ τὸ ἄγιον ἐκπορεύεσθαι Πνεῦμα , οὐχ ὡς αἰτίου τοῦ Υἱοῦ ὄντος , οὐδ´ ὡς ἀρχῆς ἁπλῶς καὶ προβολέως τῆς τοῦ Πνεύματος ὑποστάσεως , ἀλλ´ ὡς ξυναιτίου καὶ ἀρχῆς ἐξ ἀρχῆς , οὐδ´ ὡς μὴ οἶου τε ὄντος τοῦ Πατρὸς μόνου , μόνως τὸ Πνεῦμα παράγειν τὸ ἅγιον . Ἢ γὰρ ἂν οὐδὲ τὸν Υἱὸν ἄνευ τινὸς ἑτέρου προσώπου γεννῆσαι μόνος Πατὴρ ἠδύνατο , οἷς τῆς αὐτῆς ἐστι τελειότητος τῶν παραγομένων ἑκάτερον καὶ δυνάμεως . Πατὴρ μὲν γὰρ αὐτὸς αὐτάρκως τὸν Υἱὸν γεννᾷ , καὶ τὸ Πνεῦμα προβάλλει τὸ ἅγιον , αὐτοῦ τε ὄντος ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα , αὐτοῦ τε αὖ ἀπόντος τῆς ἐπινοία , οὐδ´ Υἱὸς ἄλως ἔσται , οὐδὲ τὸ Πνεῦμά πως ἐξ Υἱοῦ , οὐδ´ ὅλως ἕν οὐδὲν τῶν προσώπων , μὴ ὅτι γε πρόοδος , καὶ ἡ πρὸς ὕπαρξιν τῶν προσώπων ἐνέργεια . Υἱὸς δ´ ὡς προβάλλων , παράγων πως καὶ αὐτὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκ τοῦ Πατρὸς προϊὸν , αὐτό γε προβάλλει , καὶ τοῦ Πατρὸς προβάλλων ἐξήρτηται , μὴ ὅτι καθὸ γεννᾶται , ἀλλὰ καὶ ᾗ προβάλλων ἐστὶν , ρῖς διὰ γεννήσεως τῆς αὐτῆς μεταλαβὼν δυνάμεως τοῦ Πατρὸς ὡς προβάλλοντος , προβάλλει καὶ αὐτὸς σύναμα τῷ Πατρὶ τὸ ἐκ Πατρὸς προβαλλόμενον . Ῥ - γε καὶ εἰ κατ´ ἐπίνοιαν ὁ προβολεὺς μὲν τοῦ Πατρὸς προηγεῖτο , τὸ δὲ Πνεῦμα τὸ ἅγιον πρότεοόυ πως ἐκ τοῦ προβολέως παρήγετο τοῦ Υἱοῦ , ὁ Υἱὸς Αν ἦν ἐκ τοῦ προβολέως διὰ τοῦ Πνεύματος , τὸ δέ γε Πνεῦμα τῇ αὐτῇ δήπου δυνάμει τῇ ἐν Πατρὶ , τῇ γεννητικῇ δηλαδὴ τοῦ Υἱοῦ παρῆγεν ἂν καὶ αὐτὸ τὸν Υἱὸν ἐκ τοῦ προβολέως ὥς γε Πατρός · οὐχ ὅτι ὃ προβολεὺς ᾗ Πατὴρ οὐκ ἦν ἂν αὐτάρκης τὸν αὐτοῦ γεννῆσαι Υἱὸν , ὅπου νῦν αὐτὸν αὐτάρκως μόνος γεννᾷ , καθάπερ καὶ τότε μόνος αὐτάρκως ἄν τὸ Πνεῦμα παρῆγε τὸ ἅγιον · ἀλλ´ ὅτι τὴν αὐτὴν ἄν εἶχε γεννητικὴν δύναμιν τῷ Πατρὶ διὰ πνεύσεως αὐτῷ δοθεῖσαν , ὡς τελειότητα καὶ δύναμιν ἐκ Πατρὸς , μήπω τοῦ Υἱοῦ τῇ ἐπινοίᾳ παραγομένου . Τὴν δὲ ξυνεπτυγμένην ταύτην θεολογίαν ἡ Ῥωμαῖκὴ ἀυαπτύξασα Ἐκκλησία καὶ ἑκ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα ἐθεολόγησεν ἐκπορεύεσθαι , ταυτὸ βουλομένη νοεῖν διὰ τούτου τῷ δι´ Υἱοῦ ἑκ Πατρὸς , ἴν´ αἰτίαν μὲν διὰ τούτου καὶ πηγὴν καὶ ἀρχὴν ἐξ ἀρχῆς πηγαίαν τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὑποστάσεως τὸν Ιατέρα κηρύβῃ , καὶ κατὰ τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου φωυὴν , ξυναίτιον δὲ τὸν Υἱὸν , καὶ πηγὴν ἐκ πηγῆς , καὶ ἀρχῆς τῆς αὐτῆς ὑποστάσεως , τῷ παρὰ τοῦ ΗΙατρὸς αὐτὸν ἔχειν τὴν προβλητικὴν δύναμιν , ὡς ἐλέγομεν , ᾗ Ιατὴρ παράγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Διὸ σκαὶ ἀρχοειδῶς μὲν καὶ προηγουμένως , φαίην δ´ ἅν , καὶ προκαταρτικῶς , καὶ ἀρχικῶς , καὶ κυρίως ἐκ τοῦ Πατρὸς προῖέναι φησὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἐξ λΐοῦ δὲ οὐχ οὕτω , κἂν καὶ ἐξ αὐτοῦ τῇ αὐτῇ παράγηται δυνάμει καὶ προβολῇ . Οὐδὲ γὰρ αἴτιος ἀναίτιος ὁ Υἱὸς , Οὐδὲ ἀρχὴ ἄναρχος τῆς τοῦ Πνεύματος ὑποστάσεως . Κηʹ . Ταῦτά τοι καὶ ἐξ Υίοῦ λέγειν ἐθέσπισε . τὸ
Lemmas: καί πόρρω ὁ ὁ Χριστιανός ἐκκλησία Α Μῶμος τυευυ , εεσελλπ μετά καί πίστις . Ζεύς οὗτος ὁ ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος , καί ὁ καθολικός ἕβδομος σύνοδος ἐκ ὁ πατήρ ἀποφαίνω δις υἱός ὁ ἀγάω ἐκπορεύω πνεῦμα , οὐ ὡς αἴτιος ὁ υἱός εἰμί , οὐδός ὡς ἀρχή ἁπλόος καί προβολεύς ὁ ὁ πνεῦμα ὑπόστασις , ἀλ ὡς συναίτιος καί ἀρχή ἐκ ἀρχή , οὐδός ὡς μή οἶος τε εἰμί ὁ πατήρ μόνος , μόνος ὁ πνεῦμα παράγω ὁ ἅγιος . ἤ γάρ εἄν οὐδέ ὁ υἱός ἄνευ τις ἕτερος πρόσωπον γεννάω μόνος πατήρ δύναμαι , ὅς ὁ αὐτός εἰμί τελειότης ὁ παράγω ἑκάτερος καί δύναμις . πατήρ μέν γάρ αὐτός αὐτάρκης ὁ υἱός γεννάω , καί ὁ πνεῦμα προβάλλω ὁ ἅγιος , αὐτός τε εἰμί εἰμί καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα , αὐτός τε αὖος ἄπειμι ὁ ἐπίνοια , οὐδός υἱός ἀλόω εἰμί , οὐδέ ὁ πνεῦμα πως ἐκ υἱός , οὐδός ὅλως εἷς οὐδείς ὁ πρόσωπον , μή ὅτι γε πρόοδος , καί ὁ πρός ὕπαρξις ὁ πρόσωπον ἐνέργεια . υἱός δδʹ ὡς προβάλλω , παράγω πως καί αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐκ ὁ πατήρ πρόειμι , αὐτός γε προβάλλω , καί ὁ πατήρ προβάλλω ἐξαρτάω , μή ὅτι καθό γεννάω , ἀλλά καί ὅς προβάλλω εἰμί , ῥίς διά γέννησις ὁ αὐτός μεταλαμβάνω δύναμις ὁ πατήρ ὡς προβάλλω , προβάλλω καί αὐτός σύναμα ὁ πατήρ ὁ ἐκ πατήρ προβάλλω . Ῥ - γε καί εἰμί κατ´ ἐπίνοια ὁ προβολεύς μέν ὁ πατήρ προηγέομαι , ὁ δέ πνεῦμα ὁ ἅγιος προτείνω πως ἐκ ὁ προβολεύς παράγω ὁ υἱός , ὁ υἱός Αν εἰμί ἐκ ὁ προβολεύς διά ὁ πνεῦμα , ὁ δέ γε πνεῦμα ὁ αὐτός δήπου δύναμις ὁ ἐν πατήρ , ὁ γεννητικός δηλαδή ὁ υἱός παράγω εἄν καί αὐτός ὁ υἱός ἐκ ὁ προβολεύς ὅς γε πατήρ · οὐ ὅτι ὅς προβολεύς ὅς πατήρ οὐ εἰμί εἄν αὐτάρκης ὁ αὐτός γεννάω υἱός , ὅπου νῦν αὐτός αὐτάρκης μόνος γεννάω , καθάπερ καί τότε μόνος αὐτάρκης ἄν ὁ πνεῦμα παράγω ὁ ἅγιος · ἀλ ὅτι ὁ αὐτός ἄν ἔχω γεννητικός δύναμις ὁ πατήρ διά πνεῦσις αὐτός δίδωμι , ὡς τελειότης καί δύναμις ἐκ πατήρ , μήπω ὁ υἱός ὁ ἐπίνοια παράγω . ὁ δέ συμπτύσσω οὗτος θεολογία ὁ ρωμαϊκός ἀυαπτύξασα ἐκκλησία καί ἐκ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα θεολογέω ἐκπορεύω , τατός βούλομαι νοέω διά οὗτος ὁ δις υἱός ἐκ πατήρ , εἶμι αἴτιος μέν διά οὗτος καί πηγή καί ἀρχή ἐκ ἀρχή πηγαῖος ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ὑπόστασις ὁ Ιατέρα κηρύβῃ , καί κατά ὁ ὁ Θεός Λόγος φωνή , συναίτιος δέ ὁ υἱός , καί πηγή ἐκ πηγή , καί ἀρχή ὁ αὐτός ὑπόστασις , ὁ παρά ὁ Ἰατρός αὐτός ἔχω ὁ προβλητικός δύναμις , ὡς λέγω , ὅς Ἰατρός παράγω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . Διὸ Σκάι ἀρχοειδῶς μέν καί προηγουμένως , φημί δδʹ ὅς , καί προκαταρτικῶς , καί ἀρχικός , καί κύριος ἐκ ὁ πατήρ προΐημι φημί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἐς Λίου δέ οὐ οὗτος , κἀν καί ἐκ αὐτός ὁ αὐτός παράγω δύναμις καί προβολή . οὐδέ γάρ αἴτιος ἀναίτιος ὁ υἱός , οὐδέ ἀρχή ἄναρχος ὁ ὁ πνεῦμα ὑπόστασις . καίω . ταῦτα ὅς καί ἐκ υἱός λέγω θεσπίζω . ὁ