cogPG.PG158 107
τὰ ζῶα διὰ δύο ποδῶν , ἡρέμα διὰ τῶν ἑτέρων ποιοῦνται τὴν βάδισιν . Ὅνιως , ἀγαπητὲ , τὸ ἔθος φύσις ἐν τισι γίνεται . Ὅρα γὰρ ὅτι τὰ Λιβυκὰ θηρία τοῦ μέν θέρους οὐ πίνει , ὅτε μάλιστα δίψα γίνεται , χειμῶνος δὲ πί . νουσιν , ὅταν ἧττον διψῶσι . Τοῦτο δὲ γίνεται πάν τως διὰ τὸ μὴ γίνεσθαι ὕδατα θέρους ἐν τῇ Λιβύῃ . Τοῦ δὲ χειμῶνος διὰ τὸ γίνεσθαι πίνει . Ὃ γοῦν ἐκεῖσε εἴθισται , τοῦτο καὶ ἐν ἄλλοις τόποις τὰ ζῶα ταῦτα παραγενόμενα σώζει τὸ ἔθος . Καὶ περὶ μὲν ούτων οὕτως . Μετὰ δὲ ταῦτα , ἤγουν μετὰ τὴν τῶν χερσαίων παραγωγὴν , πλάττει τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , καὶ πίθησιν αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ . Ἀλλὰ κἀνταῦθα πρόσσχες , ἀγαπητέ . Εἰ γὰρ καὶ λέγουσί τινες ὅτι μετὰ τὴν ἑβδόμην ἔκτισε τὸν παράδεισον ὁ Θεὸς τῇ Μωσαῖκῇ δῆθεν ἱστορίᾳ ἑπόμενοι , ἀλλὰ πεπλάνηνται προφανῶς ἅτε δὴ παροδευτικῶς ἐπερχόμενοι καὶ οὐκ ἐρευνητικῶς τὴν Εραφήν . Καὶ ἄκουε τί φησιν ὁ θεόπτης Μωσῆς . « Καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς πάντα ὅσα ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ · ἐν δὲ τῇ ἑβδόμῃ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ ὧν ἤρξατο ποιεῖν . » Οὐκοῦν εἰ μετὰ τὴν ἑβδόμην οὐδὲν ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρήγαγε , πῶς λοιπὸν ἔκτισε μετὰ τὴν ἑβδόμην τὸν παράδεισον · Ἔοικε μὲν ἡ Γραφὴ λέγειν ὅτι μετὰ τὴν ἑβδόμην ἔκτισται ὁ παράδεισος · ἀλλ´ οὐκ ἔχει καὶ τὰ τοῦ σκοποῦ , καθὼς ὑποπτεύουσι πολλοί . Καὶ πείθου τῷ χρυσοῤῥήμονι Ἰωάννῃ ἐν τῇ εἰς τὴνἙξαήμερον δωδεκάτῃ αὐτοῦ ὁμιλίᾳ λέγοντι , « ὅτι τῶν κατὰ συντομίαν ἰστορηθέντων ἔμποοσθεν ἀνα κεφαλαίωσιν ποιεῖ ὁ Μωσῆς ὕστερον , τοιαῦτα καὶ φρονεῖν καὶ λέγειν τοὺς ἁπλουστέρους ἐποίησεν . » Ἄλλως τε εἰ μετὰ τὴν ἑβδόμην , ὥς φασιν , ἔκτισται ὰ παράδεισος , ἀνάγκη πᾶσα καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ χοὸς πλάσιν τοῦ Ἀδάμ , ὥσπερ δὴ καὶ τὴν ἀπὸ πλευρᾶς τῆς Εὔας οἰκοδομὴν , μετὰ τὴν ἑβδόμην εἰπεῖν γεγενῆσθαι . Τίνος ἕνεκεν ; Ὅτι καὶ ταύτην ὕστερον Α Μωσῆς , ἤ γουν μετὰ τὴν ἑβδόμην , διηγούμενος εὔρηται . Πρὸ τοῦ Ἀδὰμ λοιπὸν ὁ παράδεισος . Καὶ ἄκουε τί φησιν ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης ἐν τῷ περὶ παραδείσου κεφαλαίῳ αὐτοῦ . « Ἐπεὶ δὲ ἔμελλεν ὁ Θεὸς ἐξ ἀοράτου τε καὶ ὁρατῆς φύσεως πλαστουργεῖν τὸν ἄνθρωπον κατ´ οἰκείαν εἰκόνα τε καὶ ὁμοίωσιν , ὥσπερ τινὰ βασιλέα ἄρχοντα πάσης τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν αὐτῇ , προκαθίστησιν αὐτῷ οἷόν τι βασίλειον τὸν παράδεισον , ὡς ἐντεῦθεν αὐτὸν μακαρίαν καὶ πανολἄίαν ἔχειν ζωήν . » Πρόσεχε οὖν · ἐπειδὴ γὰρ , ὡς εἴρηται , πρὸ τοῦ πλασθῆναι τὸν Ἀδάμ καθίστησιν αὐτῷ τὸν παράδεισον , εὔδηλον πάντως ὅτι ἐν τῇ ἕκτῃ ἡμέρα καὶ τοῦτον ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς , εἴγε καὶ μᾶλλον ἔστη μετὰ τὴν ἑβδόμην τοῦ δημιουργεῖν , ὡς ὁ χρυσοῦς τὴν γλῶτ2τεύει
Lemmas: ὁ ζῷον διά δύο πούς , ἡρέμα διά ὁ ἕτερος ποιέω ὁ βάδισις . Ὅνιως , ἀγαπητός , ὁ ἔθος φύσις ἐν τις γίγνομαι . Ὅρας γάρ ὅτι ὁ λιβυκός θηρίον ὁ μέν θέρος οὖον πίνω , ὅτε μάλιστα δίψα γίγνομαι , χειμών δέ πεῖ . Νούσι , ὅταν κακός διψάω . οὗτος δέ γίγνομαι πᾶς ὅς διά ὁ μή γίγνομαι ὕδωρ θέρος ἐν ὁ Λιβύη . ὁ δέ χειμών διά ὁ γίγνομαι πίνω . ὅς γοῦν ἐκεῖσε ἐθίζω , οὗτος καί ἐν ἄλλος τόπος ὁ ζῷον οὗτος παραγίγνομαι σῴζω ὁ ἔθος . καί περί μέν οὐτάω οὕτως . μετά δέ οὗτος , ἤγουν μετά ὁ ὁ χερσαῖος παραγωγή , πλάσσω ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , καί πείθω αὐτός ἐν ὁ παράδεισος . ἀλλά ἐνταῦθα προσέχω , ἀγαπητός . εἰμί γάρ καί λέγω3 τις ὅτι μετά ὁ ἕβδομος κτίζω ὁ παράδεισος ὁ θεός ὁ μωσαϊκός δῆθεν ἱστορία ἕπομαι , ἀλλά πλανάω προφανῶς ἅτε δή παροδευτικός ἐπέρχομαι καί οὐ ἐρευνητικός ὁ ῥαφή . καί ἀκούω τίς φημί ὁ θεόπτης Μωσῆς . « καί συντελέω ὁ θεός πᾶς ὅσος ποιέω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἕκτος · ἐν δέ ὁ ἕβδομος καταπαύω ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός ὅς ἄρχω ποιέω . » οὐκοῦν εἰμί μετά ὁ ἕβδομος οὐδείς ἀπό ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω , πῶς λοιπός κτίζω μετά ὁ ἕβδομος ὁ παράδεισος · ἔοικα μέν ὁ γραφή λέγω ὅτι μετά ὁ ἕβδομος κτίζω ὁ παράδεισος · ἀλ οὐ ἔχω καί ὁ ὁ σκοπός , καθώς ὑποπτεύω πολύς . καί πείθω ὁ χρυσοῤῥήμονι Ἰωάννης ἐν ὁ εἰς τὴνἙξαήμερον δωδέκατος αὐτός ὁμιλία λέγω , « ὅτι ὁ κατά συντομία ιστοειρω ἐμπίπτω ἀνα κεφαλαίωσις ποιέω ὁ Μωσῆς ὕστερος , τοιοῦτος καί φρονέω καί λέγω ὁ ἁπλόος ποιέω . » ἄλλος τε εἰμί μετά ὁ ἕβδομος , ὅς φημί , κτίζω ά παράδεισος , ἀνάγκη πᾶς καί ὁ ἀπό ὁ χοῦς πλάσις ὁ Ἀδάμ , ὥσπερ δή καί ὁ ἀπό πλευρά ὁ Εὔα οἰκοδομή , μετά ὁ ἕβδομος εἶπον γίγνομαι . τίς ἕνεκα ; ὅτι2 καί οὗτος ὕστερος Α Μωσῆς , ἤ γοῦν μετά ὁ ἕβδομος , διηγέομαι εὑρίσκω . πρό ὁ Ἀδάμ λοιπός ὁ παράδεισος . καί ἀκούω τίς φημί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης ἐν ὁ περί παράδεισος κεφάλαιος αὐτός . « ἐπεί δέ μέλλω ὁ θεός ἐκ ἀόρατος τε καί ὁρατός φύσις πλαστουργέω ὁ ἄνθρωπος κατ´ οἰκεῖος εἰκών τε καί ὁμοίωσις , ὥσπερ τις βασιλεύς ἄρχω πᾶς ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , προκαθίστημι αὐτός οἷος τίς βασίλειος ὁ παράδεισος , ὡς ἐντεῦθεν αὐτός μακάριος καί πανολία ἔχω ζωή . » προσέχω οὖν · ἐπεί γάρ , ὡς εἴρω , πρό ὁ πλάσσω ὁ Ἀδάμ καθίστημι αὐτός ὁ παράδεισος , εὔδηλος πάντως ὅτι ἐν ὁ ἕκτος ἡμέρα καί οὗτος φυτεύω ὁ θεός , εἰ καί μᾶλλον ἵστημι μετά ὁ ἕβδομος ὁ δημιουργέω , ὡς ὁ χρύσεος ὁ γλῶτ2τεύει