cogPG.PG158 429
τότε πάντας , ὡς ἤδη προείρηται · καὶ ὑπὸ πάντων αὖθις αὐτὸς γνωρισθήσεται , Καὶ´ τοῦτο σαφέστερον ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς ἐν τῇ εἰς τὴν Ἐξαήμερον τριακοστῇ πρώτῃ αὐτοῦ ὁμιλίᾳ παρίστησι · λέγει γὰρ ὅτι τὴν πολιτείαν ἡμῶν εἴτε χρηστή ἐστιν , εἴτε καὶ φαύλη , ἰδεῖν ἅπαντες ἐκεῖσε μέλλουσιν οἱ ἀπὸ τοῦ Ἀδὰμ δηλαδὴ καὶ μέχρι τῆς συντελείας . Καὶ τοῦτό ἐστιν , ὅπερ ἔλεγε τὸ γράμμα τὸ θεῖον · Ὁ Πατήρ σου ὁ βλέπων σε ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ . Καλῶς οὖν ὁ λόγος ἄνωθεν ἔλεγεν , ὅτι ἕκαστος ἀποπεμφθήσεται εἰς ὃν ἑαυτῷ τόπον ἡτοίμακε · καὶ οἱ μὲν δίκαιοι μετὰ Θεοῦ καὶ ἀλλήλων , καὶ οὐτῶ γὰρ , φησὶν , ὁ πάμμεγας Παῦλος ἔλεγε , « Πάντοτε σὔν Κυρίῳ ἐσόμεθα . » Οἱ δὲ ἁμαρτωλοὶ ἐν τόποις ἐξωτέροις , εἰ καὶ μετ´ ἀλλήλων , ἀλλ´ ὁμοῦ πάσης παραμυθίας ἐστέρηνται . Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , καὶ ὅτι μετ´ ἀλλήλων οἱ ἁμαρτωλοὶ κολαζόενοι οὐ μὲν οὖν ὁρῶσιν ἀλλήλους διὰ μείζονα κόλασιν , καὶ αὐτοῦ τοῦ Χρυσοῤῥήμονος ἄκουε · ἐν γὰρ τῇ ἑρμηνείᾳ τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς καὶ τάδε περὶ τούτου διέξεισιν · Ἐν πυρὶ κολαζόμενοι σκοτεινῶ οὔτε οὐδὲ τοὺς πλησίον ὁρᾷν συγχωρούμεθα · δοκεῖ δὲ μόνος ἕκαστος πάσχειν ἐκ τοῦ μήτε ὀρᾷν μήτε ῥρᾶσθαι · εἰ γὰρ καὶ πῦρ , ἀλλὰ ζοφερόν ἐστιν , ἅτε δὴ τῆς φωτιστικῆς αὐτοῦ ἐνεργείας τοῖς δικαίοις ἀπονεμηθείσης . Καλῶς οὖν ὁ Προφήτης ἔλεγε · « Φωνὴ Κυρίου διακόπτοντος φλόγα πυρός . » Ὅτι δὲ κατὰ τὸν θεῖον Ἐφραΐμ καὶ ἀλλήλους οἱ συγγενεῖς θεωρήσουσι , καὶ ὁρέξαι χεῖρα οὐ δυνήσονται τοῖς καθ´ ὧν ἐξενεχθείη τοτε ἡ ἀπόφασις , καὶ αὐτὸς ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους δευτέρᾳ ἐπιστολῇ σαφέστατα ἔδειξεν οὕτως εἰπών · Πάντα ἐνεῖσε ἀσύγγνωστα , κἂν Νῶε ἦν , κἂν Ἰὼβ . κἂν Δανιήλ · καὶ τοὺς οἰκείους ἴδωσι κολαζομένους , χεῖρα βοηθείας αὐτοῖς οὐκ ὀρέγουσι · καὶ γὰρ καὶ τὴν ἐκ τῆς φύσεως ἀναιρεῖσθαι συμβαίνει τότε συμπάθειαν , ὡς ἐντεῦθεν καθορᾷν εἶναι τὴν τῶν δικαίων εὐφροσύνην Καὶ πῶς γὰρ οὐ καθαρᾶς ἀπολαύσουσι οὔτε τῆς εὐφροσύνης οἱ δίκαιοι , εἴ γε καὶ ἐκδίκησιν ἥγηνται τῶν ἀδίκων τὴν κόλασιν ; Καὶ ἄκουε τί φησι πρὸς Ἰουλιανὸν τὸν Παραβάτην ὁ τοῦ Χριστοῦ μεγαλομάρτυρ καὶ ἀθλοφόρος Ἀρτέμιος · « Ἐκδίκησιν δὲ τῶν παρὰ σοῦ μοι ἐπαγομένων ἐκεῖσε δέξομαι , ἡνίκα τὸ πῦρ ἐκεῖνο καταλήψεται καὶ ἡ διαι νίζουσα κόλασις · » καὶ εἰ μὴ πείθει τοῖς λεγομένοις , τῇ κατὰ τὸν πλούσιον παραβολῇ καὶ τὸν Λάζαρον πείσθητι . Ὅρα γὰρ τὸν Ἀβραὰμ ἐκεῖνον τὸν ἐλεήμονα καὶ φιλόξενον , πῶς ὑπὸ τοῦ πλουσίου παρακαλούμενος , οὐδὲ τὸ τυχὸν αὐτῷ συνέκοπτε τὸ πῦρ · πολούμενον ἐώρα τὸν πλούσιον , καὶ σταγόνος αὐτὸν ρυσικῶς ἐνταῦθα προσοῦσα τῷ πατριάρχῃ συμπάθεια · ὅθεν ἀκαμπὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἑωρᾶτο τῷ πλουσίῳ καὶ ἄσπλαγχνος . Ἰἱεοὶ μέντοι τοῦ γενησομένου τότε κοινοῦ ἀναγνωρισμοῦ καὶ ὁ ἐν ἀγίοις Θεόδωρος ὁ Στουδίτης διαλαμβάνει πλατύτερον . Ἐν γὰρ εἰκοστῇ δευτέρα τῶν αὐποῦ Κατηκήσεων καὶ τάδε περὶ τούτου διέξεισι - « Λογομαχοῦσί τινες ἐπὶ καταστροφῇ τῶν ἀκουόνκτων , ὅτι γνωριοῦμεν ἀλλήλους ἐν τῆ παλιγγενεσίᾳ , ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ κρῖναι τὰ σύμπαντα , Λέγουσι γὰρ , Πῶς ἐγερθέντες οἱ ἄνθρωποι
Lemmas: τότε πᾶς , ὡς ἤδη προερέω · καί ὑπό πᾶς αὖθις αὐτός γνωρίζω , Καί οὗτος σαφής ὁ ὁ γλῶσσα χρύσεος ἐν ὁ εἰς ὁ Ἐξαήμερος τριακοστός πρῶτος αὐτός ὁμιλία παρίστημι · λέγω γάρ ὅτι ὁ πολιτεία ἐγώ εἴτε χρηστός εἰμί , εἴτε καί φαῦλος , ὁράω ἅπας ἐκεῖσε μέλλω ὁ ἀπό ὁ Ἀδάμ δηλαδή καί μέχρι ὁ συντέλεια . καί οὗτος εἰμί , ὅσπερ λέγω ὁ γράμμα ὁ θέω · ὁ Πατήρ σύ ὁ βλέπω σύ ἐν ὁ κρυπτός πωλέω σύ ἐν ὁ φανερός . καλῶς οὖν ὁ λόγος ἄνωθεν λέγω , ὅτι ἕκαστος ἀποπέμπω εἰς ὅς ἑαυτοῦ τόπος ἑτοιμάζω · καί ὁ μέν Δίκαιος μετά Θεός καί ἀλλήλων , καί οὐτάω γάρ , φημί , ὁ πάμμεγας Παῦλος λέγω , « πάντοτε σῦς κύριος εἰμί . » ὁ δέ ἁμαρτωλός ἐν τόπος ἐξώτερος , εἰμί καί μετέ ἀλλήλων , ἀλ ὁμοῦ πᾶς παραμυθία στερέω . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί ὅτι μετέ ἀλλήλων ὁ ἁμαρτωλός κολάζω οὖον μέν οὖν ὁράω ἀλλήλων διά μείζων κόλασις , καί αὐτός ὁ Χρυσορήμων ἀκούω · ἐν γάρ ὁ ἑρμηνεία ὁ πρός Ἑβραῖος ἐπιστολή καί ὅδε περί οὗτος διεξέρχομαι · ἐν πῦρ κολάζω σκοτεινός οὔτε οὐδέ ὁ πλησίος ὁράω συγχωρέω · δοκέω δέ μόνος ἕκαστος πάσχω ἐκ ὁ μήτε ὁράω μήτε ῥαίνω · εἰμί γάρ καί πῦρ , ἀλλά ζοφερός εἰμί , ἅτε δή ὁ φωτιστικός αὐτός ἐνέργεια ὁ Δίκαιος ἀπονέμω . καλῶς οὖν ὁ Προφήτης λέγω · « φωνή κύριος διακόπτω φλόξ πῦρ . » ὅτι2 δέ κατά ὁ θέω Ἐφραίμ καί ἀλλήλων ὁ συγγενής θεωρέω , καί ὀρέγω χείρ οὖον δύναμαι ὁ καθ´ ὅς ἐκφέρω τότε ὁ ἀπόφασις , καί αὐτός ὁ ὁ γλῶσσα χρύσεος ἐν ὁ πρός Κορίνθιος δύο ἐπιστολή σαφής δείκνυμι οὕτως εἶπον · Πάν ἐνίημι ἀσύγγνωστος , κἀν Νῶε εἰμί , κἀν Ἰώβ . κἀν Δανιήλ · καί ὁ οἰκεῖος ὁράω κολάζω , χείρ βοήθεια αὐτός οὐ ὀρέγω · καί γάρ καί ὁ ἐκ ὁ φύσις ἀναιρέω συμβαίνω τότε συμπάθεια , ὡς ἐντεῦθεν καθοράω εἰμί ὁ ὁ Δίκαιος Εὐφρόσυνος καί πῶς γάρ οὖον καθαρός ἀπολαύω οὔτε ὁ Εὐφρόσυνος ὁ Δίκαιος , εἰμί γε καί ἐκδίκησις ἡγέομαι ὁ ἄδικος ὁ κόλασις ; καί ἀκούω τίς φημί πρός Ἰουλιανός ὁ Παραβάτης ὁ ὁ Χριστός μεγαλομαρτυς καί ἀθλοφόρος Ἀρτέμιος · « ἐκδίκησις δέ ὁ παρά σύ ἐγώ ἐπάγω ἐκεῖσε δέχομαι , ἡνίκα ὁ πῦρ ἐκεῖνος καταλαμβάνω καί ὁ διά νίζω κόλασις · » καί εἰμί μή πείθω ὁ λέγω , ὁ κατά ὁ πλούσιος παραβολή καί ὁ Λάζαρος πείθω . Ὅρας γάρ ὁ Ἀβραάμ ἐκεῖνος ὁ ἐλεήμων καί φιλόξενος , πῶς ὑπό ὁ πλούσιος παρακαλέω , οὐδέ ὁ τυγχάνω αὐτός συγκόπτω ὁ πῦρ · πολέω αἰώρα ὁ πλούσιος , καί σταγών αὐτός ρυσικῶς ἐνταῦθα πρόσειμι ὁ πατριάρχης συμπάθεια · ὅθεν ἀκαμπής ἐπί τοσοῦτος ὁράω ὁ πλούσιος καί ἄσπλαγχνος . Ἰός μέντοι ὁ γίγνομαι τότε κοινός ἀναγνωρισμός καί ὁ ἐν ἀγάω Θεόδωρος ὁ Στουδίτης διαλαμβάνω πλατύς . ἐν γάρ εἰκοστός δύο ὁ αὐποῦ κατήχησις καί ὅδε περί οὗτος διέξειμι - « λογομαχέω τις ἐπί καταστροφή ὁ ἀκούω , ὅτι γνωρίζω ἀλλήλων ἐν τῆ παλιγγενεσία , ὅταν ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ Θεός κρίνω ὁ σύμπας , λέγω γάρ , Πῶς ἐγείρω ὁ ἄνθρωπος