cogPG.PG158 422
τοῦ θήλεος αὐτοῦ τί χρὴ καὶ λέγειν ; εἴγε διὰ τοῦτο παρήχθη , διὰ τὸ παραβαίνειν ἤδη τὸν ἄνθρωπον καὶ φθορᾷ ὑποπίπτειν , ὡς ὁ Δαμασκηνὸς Ἰωάννης φησί , πάντως οὐδὲν ἕτερον ἢ ὅτι τὸ σχῆμα τοῦτο παρελεύσεται , ἐπεὶ διὰ τὴν ἁμαρτίαν ὑπεισῆλθεν ἡμῖν καὶ τοιούτους ἐγερθῆναι ἅπαντας ὁποῖος ἦν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ὁ κατ´ εἰκόνα δηλαδὴ χεγενηιένος Θεοῦ Καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ὁ Νύσσης ἐπάνοδον εἶναι ἔλεγε πρός γε τὴν ἀρχαίαν καὶ πρώτην ζωὴν τὴν ἐλπιζομένην ἐκείνην κατάστασιν Δέδεικται οὖν ἐκ πολλῶν ὅτι τοῖς ἀγγέλοις ὁμότιμον ἔπλασε τὸν πρῶτον ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , καὶ κατ´ ἐνείνους αὐτὸν πληθύνεσθαι ἤθελε · διά γε τὴν παρεκτροπὴν ἢν ἑκὼν ὑπέστη , ὡς ἄνωθεν εἴρηται , ἡ τοιαύτη παρήχθη κατάκρισις , ἢ τῶν ἀλόγων δηλαδὴ ζώων ὁμοίωσις . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ὁ Δαυὶδ ὀδυρόμενος , « Οἴμοι , » ἔλεγεν , « ὅτι ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὧν οὐ συνῆκε . Παρασυνεβλήθη τοῖς ἀνοήτοις κτήνεσι , καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς . » Καὶ ὅρα πρὸς αὐτὸν , εἰ βούλει , τὸν πρῶτον ἄνθρωπον . Εἰ μὴ γὰρ ὡμοιώθη διὰ τὴν ἁμαρτίαν τοῖς κτήνεσιν · εἰ μὴ διὰ τὴν παρακοὴν τὸ τῆς ἀλόγου κατασκευῆς ἰδίωμα πρὸς ἑαυτὸν ἐπεσπάσατο · εἰ μὴ τὴν ἀγγελικὴν ἐκείνην στολὴν ἑαυτὸν εἶδεν ἀπεκδυθέντα , κἀντεῦθεν ἄλλον ἐξ ἄλλου παραχρῆμα γεγονότα , οὐκ ἂν ἐπὶ ποσοῦτον ᾐσχύνθη · οὐκ ἂν ἔῤῥαψε φύλλα συκῆς · οὐκ ἂν ἀπὸ Θεοῦ τηνικαῦτα ἐκρύβη · καὶ πῶς γὰρ οὐ κρυβῆναι ἔμελλεν ἴσασι πάντες οἱ ἐξ ἐκείνου τὸ γένος κατάγοντες τῆς αἰσχύνης ἐκείνης ὅσον τὸ μέγεθος . Οὐκοῦν ἐκ κατακρίσεως ἡ ἄλογος αὕτη κατασκευή · καὶ διὰ τοῦτο τὰ τῆς αἰσχύνης ἐν αὐτῇ καὶ μόνῃ συμπεριίστατο . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἡ ἁμαρτία προύξένησε . Ἐπεὶ δὲ πρὸ τῆς ἐκπτώσεως , ὡς ὁ λόγος ἤδη φθάσας ἐδήλωσεν , ἀγγελικῆς μεγαλοφυΐας περίπλεος ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἄνθρωπος , ἄ κατ´ εἰκόνα δηλαδὴ γεγενημένος Θεοῦ , εὔδηλον πάντως ὅτι καὶ κατά γε τὴν τοῦ παντὸς συντέλειαν vενησόμενος τοιοῦτος ἐκ νεκρῶν ἐγερθήσεται . Ἡ γὰρ τῆς ἀναστάσεως χάρις οὐδὲν ἡμῖν ἐπαγγέλλεται ἕτερον ἢ τὴν εἰς τὸ ἀρχαῖον τῶν πεπτωκότων ἀποκατάστασιν Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις καὶ τὸν θειότατον ἔχομεν Ἀναστάσιον περὶ τούτων οὕτω κατὰ ῥῆμα διεξιόντα · « Ἐπειδὴ τοίνυν ἐν τῷ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ γεγενημένῳ οὐκ ἦν ἡ διαίρεσις αὕτη , ἤγουν τὸ ἄρσεν καὶ τὸ θῆλυ , οὐδὲ γὰρ ἐν τῇ θείᾳ καὶ μακα ρίᾳ εἰκόνι τοιοῦτόν τι ἐπινενόηται · οὐδὲ μετὰ τὴν ἀνάστασιν λοιπὸν τοιοῦτόν τι χρὴ ἐπιζητεῖν , ὅτι μετασχηματίσει τότε τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν ὁ Σωτήρ . Εἰ γὰρ ὁ τῆς Νύσσης φησί , Τὸ σχῆμα τῆς ἀλόγου φύσεως ἐνέδυσε μετὰ τὴν ἁμαρτίαν ἡμᾶς ὁ Θεὸς , ἀφ´ οὗ μίξις καὶ σύλληψις , τόκος καὶ ῥύπος , θῆλυ καὶ τροφὴ , καὶ ἡ κατ´ ὀλίγον ἐπὶ τὸ τέλειον αὔξησις , ἀκμή τε καὶ γῆρας , νόσος καὶ θάνατος · εὔδηλον πάντως ὅτι μετασχηματίσει πάλιν
Lemmas: ὁ θῆλυς αὐτός τίς χρή καί λέγω ; εἰ διά οὗτος παράγω , διά ὁ παραβαίνω ἤδη ὁ ἄνθρωπος καί φθορά ὑποπίπτω , ὡς ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης φημί , πάντως οὐδείς ἕτερος ἢ ὅτι ὁ σχῆμα οὗτος παρέρχομαι , ἐπεί διά ὁ ἁμαρτία ὑπεισέρχομαι ἐγώ καί τοιοῦτος ἐγείρω ἅπας ὁποῖος εἰμί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ὁ κατ´ εἰκών δηλαδή χεγενηιεις Θεός καί γάρ εἰμί μή οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ Νύσσα ἐπάνοδος εἰμί λέγω πρός γε ὁ ἀρχαῖος καί πρῶτος ζωή ὁ ἐλπίζω ἐκεῖνος κατάστασις δείκνυμι οὖν ἐκ πολύς ὅτι ὁ ἄγγελος ὁμότιμος πλάσσω ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ὁ θεός , καί κατ´ ενεινοος αὐτός πληθύνω ἐθέλω · διά γε ὁ παρεκτροπή εἄν ἑκών ὑφίστημι , ὡς ἄνωθεν εἴρω , ὁ τοιοῦτος παράγω κατάκρισις , ἢ ὁ ἄλογος δηλαδή ζῷον ὁμοίωσις . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ Δαυίδ ὀδύρομαι , « οἴμοι , » λέγω , « ὅτι ἄνθρωπος ἐν τιμή ὅς οὖον συνίημι . παρασυμβάλλω ὁ ἀνόητος κτῆνος , καί ὁμοιόω αὐτός . » καί ὁράω πρός αὐτός , εἰμί βούλομαι , ὁ πρῶτος ἄνθρωπος . εἰμί μή γάρ ὁμοιόω διά ὁ ἁμαρτία ὁ κτῆνος · εἰμί μή διά ὁ παρακοή ὁ ὁ ἄλογος κατασκευή ἰδίωμα πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω · εἰμί μή ὁ ἀγγελικός ἐκεῖνος στολή ἑαυτοῦ ὁράω ἀπεκδύω , ἐντεῦθεν ἄλλος ἐκ ἄλλος παραχρῆμα γίγνομαι , οὐ εἄν ἐπί ποσόω αἰσχύνω · οὐ εἄν ῥάπτω φύλλον συκέα · οὐ εἄν ἀπό Θεός τηνικαῦτα κρύπτω · καί πῶς γάρ οὖον κρύπτω μέλλω οἶδα πᾶς ὁ ἐκ ἐκεῖνος ὁ γένος κατάγω ὁ αἰσχύνη ἐκεῖνος ὅσος ὁ μέγεθος . οὐκοῦν ἐκ κατάκρισις ὁ ἄλογος οὗτος κατασκευή · καί διά οὗτος ὁ ὁ αἰσχύνη ἐν αὐτός καί μόνος συμπεριιστημι . ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἁμαρτία προξενώ . ἐπεί δέ πρό ὁ ἔκπτωσις , ὡς ὁ λόγος ἤδη φθάνω δηλόω , ἀγγελικός μεγαλοφυΐα περίπλεος ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἄνθρωπος , ὅς κατ´ εἰκών δηλαδή γίγνομαι Θεός , εὔδηλος πάντως ὅτι καί κατά γε ὁ ὁ πᾶς συντέλεια ἔρχομαι τοιοῦτος ἐκ νεκρός ἐγείρω . ὁ γάρ ὁ ἀνάστασις χάρις οὐδείς ἐγώ ἐπαγγέλλω ἕτερος ἢ ὁ εἰς ὁ ἀρχαῖος ὁ πίπτω ἀποκατάστασις πρός δέ γε ὁ εἴρω καί ὁ θεῖος ἔχω Ἀναστάσιος περί οὗτος οὗτος κατά ῥῆμα διέξειμι · « ἐπεί τοίνυν ἐν ὁ κατ´ εἰκών Θεός γίγνομαι οὐ εἰμί ὁ διαίρεσις οὗτος , ἤγουν ὁ ἄρσην καί ὁ θῆλυς , οὐδέ γάρ ἐν ὁ θεῖος καί Μακά Ῥίον εἰκών τοιοῦτος τίς ἐπινοέω · οὐδέ μετά ὁ ἀνάστασις λοιπός τοιοῦτος τίς χρή ἐπιζητέω , ὅτι μετασχημάτισις τότε ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ ὁ Σωτήρ . εἰμί γάρ ὁ ὁ Νύσσα φημί , ὁ σχῆμα ὁ ἄλογος φύσις ἐνδύω μετά ὁ ἁμαρτία ἐγώ ὁ θεός , ἀφή ὅς μίξις καί σύλληψις , τόκος καί ῥύπος , θῆλυς καί τροφή , καί ὁ κατ´ ὀλίγος ἐπί ὁ τέλειος αὔξησις , ἀκμή τε καί γῆρας , νόσος καί θάνατος · εὔδηλος πάντως ὅτι μετασχημάτισις πάλιν