cogPG.PG158 187
φροντίζει τοῦ δοθῆναι νόμον τῷ λαῷ . ὅθεν καὶ περὶ τὸ Σίναιον ἄνεισιν . Ὁ δὲ Γεώργιος λέγει ὅτι ὁ Μωϋσῆς ὀγδοήκοντα ἡμέρας νῆστις ἦν ἐν τῷ ὄρει . Δἰς καὶ γὰρ εἰς τὸ ὅρος ἀνέβη , ὡς πλάκας συντρίνων ὡς μοσχοποιησάντων θυμωθείς , Κατελθὼν ν γὰρ ἀπὸ τοῦ ὄρους , καὶ τὰς πλάκας συντρίψας διὰ τὸ τὸν λαὸν ἰδεῖν ἀνομήσαντα , πῶς ἔμελλε βρώσεως μετασχεῖν , εἰ μὴ καὶ πάλιν ἀνῆλθεν εὐθὺς καὶ τὸν Θεὸν ἐξιλεώσατο ; ἐφ´ ᾧ καὶ πʹ ἡμέρας ἐξ ἀνάγκης νηστεύει · δίς γὰρ ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὄρος , ἐπειδὴ τὰς πρώτας συνέτριψε πλάκας , ἀνάξιον κρίνας ἐκεῖνον τὸν ἀσεβῆ λαὸν καὶ παράνομον . Καὶ τὰ μὲν τοῦ Γεωργίου τοιαῦτα , καὶ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον · οὐκ αἶδα ἂν εἰ καὶ τὰ τοῦ πράγματος οὕτως ἔχει καθὼς ἐκεῖνος ὑπέλαβεν . Εἰ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ἐν τῷ Δευτερονομίῳ ἔλεγεν ὁ Μωσῆς ὄτι Τεσσαράκοντα ἡμέρας ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον . Δἰς μὲν οὖν ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὄρος , ὅς δὲ καὶ ἐνήστευσεν . Ἀλλ´ ἐν τῷ μέσῳ τούτων τῶν ἡμερῶν καὶ φαγεῖν ἔοικεν ἄρτον καὶ ὕδωρ πιεῖν · εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , ὁγδοήκοντα ἂν ἡμέρας ἐν τῷ Δευτερονομίῳ νηστεῦιἔλεγεν οὐ μὴν ὡς « τττ·ονν Τοῦτο μὲν οὖν ἐπιβεβαιοῖ ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς · ἐν γὰρ τῶ εἰς τὴν εἴσοδον τῆς ἁγίας τεσσαρακοστῆς λόγῳ αὐτοῦ καὶ τάδε φησίν · « Ἵνα γὰρ μὴ νομισθῇ ὁ Κύριος ἀνειληφέναι δοκήσει τὴν σάρκα , τεσσαράκοντα ἡμέρας ἐπ´ ἴσης τῷ Μωσῇ καὶ τῷ Ἡλίᾳ , καὶ οὐ πλέον , ἐνήστευσεν . » Εἰ γὰρ ἡμέρας πʹ μηδ´ ὁπωσοῦν τῶν τοιούτων ἡμερῶν ἀψάμενος βρώσεως , οὐκ ἂν ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἐπ´ ἴσης τῳ Μωσῇ νηστεῦσαι τὸν Κύριον ἔλεγεν . Ἐπὶ τούτοις εἰδέναι σε χρὴ ὡς εἰ καὶ χάριν τίνος δῆθεν συμφέροντος χρήσεταί τις τῆ ἁμαρτίᾳ , οὐδὲ οὕτως ἀνεύθυνος . Καὶ γὰρ Ἀαρὼν γλύψας τὸν μόσχον τῷ λαῷ ἐπὶ τῷ κατασχεῖν αὐτὸν , οὐ παντάπασι συγγνώμης ἄξιος ἦν · ἐφ´ ᾧ καὶ θείας ἐδεήθη φιλαν θρωπίας ὥστε τὴν τιμωρίαν ἐκφυγεῖν . Καὶ τοῦτο δηλῶν ὁ Μωσῆς ἔλεγεν · « Ἐδεήθην τοῦ Κυρίου περὶ Ἀαρών τοῦ ἀδελφοῦ μου , καὶ οὐκ ἀπέθανεν . » Οὗτος μὲν οὖν ὁ τῆς αὐτοπροσώπου θέας τοῦ Θεοῦ ἐξ ἴσου τοῖς ἀγγέλοις ἀξιωθεὶς , καθά φησιν ὁ μέγας
Lemmas: φροντίζω ὁ δίδωμι νόμος ὁ λαός . ὅθεν καί περί ὁ Σίναιον ἀνέρχομαι . ὁ δέ Γεώργιος λέγω ὅτι ὁ Μωϋσῆς ὀγδοήκοντα ἡμέρα νῆστις εἰμί ἐν ὁ ὄρος . δίς καί γάρ εἰς ὁ ὅρος ἀναβαίνω , ὡς πλάξ συντριναω ὡς μοσχοποιέω θυμόω , κατέρχομαι Ν γάρ ἀπό ὁ ὄρος , καί ὁ πλάξ συντρίβω διά ὁ ὁ λαός ὁράω ἀνομέω , πῶς μέλλω βρῶσις μετέχω , εἰμί μή καί πάλιν ἀνέρχομαι εὐθύς καί ὁ θεός ἐξιλεόω ; ἐφίημι ὅς καί ἀπό ἡμέρα ἐκ ἀνάγκη νηστεύω · δίς γάρ ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος , ἐπεί ὁ πρῶτος συντρίβω πλάξ , ἀνάξιος κρίνω ἐκεῖνος ὁ ἀσεβής λαός καί παράνομος . καί ὁ μέν ὁ Γεώργιος τοιοῦτος , καί οὗτος ἔχω ὁ τρόπος · οὐ ᾍδης εἄν εἰμί καί ὁ ὁ πρᾶγμα οὕτως ἔχω καθώς ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω . εἰμί γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ἐν ὁ Δευτερονόμιον λέγω ὁ Μωσῆς ὅστις τεσσαράκοντα ἡμέρα ἄρτος οὐ ἔφαγον καί ὕδωρ οὐ πίνω . δίς μέν οὖν ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος , ὅς δέ καί νηστεύω . Ἀλ ἐν ὁ μέσος οὗτος ὁ ἡμέρα καί ἐσθίω ἔοικα ἄρτος καί ὕδωρ πίνω · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , ὀγδοήκοντα εἄν ἡμέρα ἐν ὁ Δευτερονόμιον ἐνστέλλω οὖον μήv ὡς « τττ·ονν οὗτος μέν οὖν ἐπιβεβαιόω ὁ ὁ γλῶσσα χρύσεος · ἐν γάρ ὁ εἰς ὁ εἴσοδος ὁ ἅγιος τεσσαρακοστός λόγος αὐτός καί ὅδε φημί · « ἵνα γάρ μή νομίζω ὁ Κύριος ἀναλαμβάνω δοκέω ὁ σάρξ , τεσσαράκοντα ἡμέρα ἐπι ἴσος ὁ Μωσῆς καί ὁ Ἡλίας , καί οὖον πλέω , νηστεύω . » εἰμί γάρ ἡμέρα ἀπό μηδ´ ὁπωσοῦν ὁ τοιοῦτος ἡμέρα ἅπτω βρῶσις , οὐ εἄν ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἐπι ἴσος ὁ Μωσῆς νηστεύω ὁ κύριος λέγω . ἐπί οὗτος οἶδα σύ χρή ὡς εἰμί καί χάρις τίς δῆθεν συμφέρω χράω τις τῆ ἁμαρτία , οὐδέ οὕτως ἀνεύθυνος . καί γάρ Ἀαρών γλύφω ὁ μόσχος ὁ λαός ἐπί ὁ κατέχω αὐτός , οὖον παντάπασι συγγνώμη ἄξιος εἰμί · ἐφίημι ὅς καί θεῖος δήω φίλος θρωπίας ὥστε ὁ τιμωρία ἐκφεύγω . καί οὗτος δηλόω ὁ Μωσῆς λέγω · « δήω ὁ κύριος περί Ἀαρών ὁ ἀδελφός ἐγώ , καί οὐ ἀποθνῄσκω . » οὗτος μέν οὖν ὁ ὁ αυτοπρόσωπος θέα ὁ Θεός ἐκ ἴσος ὁ ἄγγελος ἀξιόω , καθά φημί ὁ μέγας