cogPG.PG158 420
καὶ γήμῃς , οὐχ ἤμαρτες · ἀλλ´ ἐν ἁμαρτίαις ὅμως ἡ γένεσις ἡμῶν ἔχει τὴν πρόσοδον , ἅτε δὴ προκατρχοντος πάθους αὐτῆς · οὗ χάριν ἐμπαθῆ ταύτην εἶναι καὶ δούλην ὁ Θεολόγος ἔλεγεν . Ἐπιβεβαιοῖ ταῦτα καὶ Δαβὶδ ὁ θεῖος οὕτω λέγων · « Ἐν ἀνομίαις συνελήφθην , καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἑκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου.ν Καὶ γὰρ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , εἰ μὴ τὴν ζωώδη ταύτην εὕρηκεν ἄλογον γέννησιν εἰς ἣν ὁ κατ´ εἰκόνα γεγενημένος Θεοῦ κατηνέχθη διὰ τὴν παράβασιν , οὐκ ἂν ἐπὶ τοσοῦτον ὡδύρετο λέγων · « Ἄν θρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε . Παρασυνεβλήθη τοῖς , ἀνοήτοις κτήνεσι , καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς . » Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει . τί χρὴ καὶ λέγειν ἢ ὅτι πρὸ τοῦ παραχθῆναι τὸ θῆλυ , πρὸ τοῦ συγχωρηθῆναι τὸν γάμον , ἄλλη τις ἡ διαγωγὴ , καὶ ἑτέρα ὡσαύτως τοῦ σώματος κατασκευὴ τῇ καταστάσει πάντως ἐκείνη τῇ πρότερον πρέπουσα , καθ´ ἢν ὁμότιμος τοῖς ἀγγέλοις ὁ ἄνθρωπος ἦν . Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως εἶχε πρὸ τῆς ὲ κπτώσεως , αὐτά σε πρὸ τοῦ λόγου διδασκέτω τὰ πράγματα . Διὰ τί γὰρ ὁ Παῦλος ταῖς παρθένοις καὶ ταῖς χήραις μεῖναι κατ´ ἐκεῖνον ἐπέτασσεν ; Εἴπερ οὖν ἀπ´ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν ὁ Θεὸς , πῶς οἱ ὁμόζυγοι τοὺς γάμους ἐνίοτε λύοντες ἑκόντες ἀπ´ ἀλλήλων διίστανται ; Διὰ τί καὶ ἀσιτίᾳ προσταλαιπωρουσί τινες , καὶ τῇ λοιπῇ κακουχίᾳ τοῦ σώματος·ν καὶ ταῦτα τοῦ Θεοῦ μυρία παραγαγόντος ἐδώδιμα πρὸς ἡμετέραν ἀπόλαυσιν . Εὔδηλον οὖν ὅτι πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην ζωὴν ἀφορῶντες οἱ ἄνθρωποι καὶ παρθενίαν ἀσκοῦσι , καὶ γάμους ἐνίοτε λύουσι , αἱ ἀσιτίαν ἀσπάζονται , καὶ πᾶσαν ἄλλην ὑπομένουσι κάκωσιν . Θῆλυ γὰρ , ὡς εἴρηται , καὶ γάμου συνάφεια οὐκ ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , ἡνίκα δηλαδὴ τὸν κατ´ εἰκόνα παρήγαγεν . Εἰ δὲ μὴ ταῦτα παρῆν , οὐδὲ ἡ τῶν σχημάτων πάντως διαφορά · πῶς γὰρ , εἴγε μετὰ τὴν τῆς εἰκόνος κατασκευὴν , ὡς ὁ Νύσσης φησὶ , τελευταῖον αὕτη ἐπιτεχνᾶται τῷ πλάσματι ; Πρόσαχε οὖν . Οὐδὲ γὰρ ἀπ´ ἀρχῆς , ὡς εἴρηται , τὴν τοιαύτην ἐποίησε διαφορὰν ὁ Θεός · ἀλλ´ αὐτὸς ἑαυτῷ προύξένησεν ὕστερον ὁ πρῶτος Ἀδὰμ , ἐκπίπτων ἤδη τῆς τελειότητος . Καὶ γὰρ εἰ μὴ παραβῆναι ἔμελλεν , εἰ μὴ πεσεῖν εἰς φθοράν ἐκινδύνευσεν , οὐκ ἂν ἔσχε χώραν , ὡς ἄνω διείληπται , των σχημάτων διαφορὰ τοῦ τε ἄρσενος καὶ θήλεος . Εἰ δὲ μὲν οὐν , ὁσιώτασε , καθάπερ οἱ πλείους φασὶ τῆν τοῦ Ἀδὰμ γενέσθαι πρότερον ἔκπτωσιν , καὶ αέτε τὸ θῆλυ παραχθῆναι , ὡς ἐντεῦθεν , εὐπαράδεκτα εἶναι δοκεῖ τὰ λεγόμενα · ἀλλ´ εἰδέναι ὀφείλο μεν ὅτι ἡ ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδὰμ τῆς Εὔας παραγωγὴ καὶ πάνυ ἀναγκαία τῷ τότε ἐτύγχανε . Τίνος ἔνεκεν ; ὥστε μὴ φύσεως αὐτὴν ἑτέρας νομίζεσθαι διὰ τὸ ἑτεροῖον τοῦ σχήματος , καὶ ὅπως εἰς ὁμόνοιαν ἀγάγῃ τὰ γένη καὶ φυσικήν τινα στοργὴν ἐντεθῆναι παρασκευάσῃ αὐτοῖς . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ
Lemmas: καί γαμέω , οὐ ἁμαρτάνω · ἀλ ἐν ἁμαρτία ὅμως ὁ γένεσις ἐγώ ἔχω ὁ πρόσοδος , ἅτε δή προκατάρχω πάθος αὐτός · ὅς χάρις ἐμπαθής οὗτος εἰμί καί δοῦλος ὁ Θεολόγος λέγω . ἐπιβεβαιόω οὗτος καί Δαυίδ ὁ θεῖος οὗτος λέγω · « ἐν ἀνομία συλλαμβάνω , καί ἐν ἁμαρτία ἑκίσσησέ ἐγώ ὁ μήτηρ μουν καί γάρ εἰμί μή οὗτος εἰμί , εἰμί μή ὁ ζωώδης οὗτος εὑρίσκω ἄλογος γέννησις εἰς ὅς ὁ κατ´ εἰκών γίγνομαι Θεός καταφέρω διά ὁ παράβασις , οὐ εἄν ἐπί τοσοῦτος ὀδύρομαι λέγω · « ἄν θρωπος ἐν τιμή εἰμί οὖον συνίημι . παρασυμβάλλω ὁ , ἀνόητος κτῆνος , καί ὁμοιόω αὐτός . » εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω . τίς χρή καί λέγω ἢ ὅτι πρό ὁ παράγω ὁ θῆλυς , πρό ὁ συγχωρέω ὁ γάμος , ἄλλος τις ὁ διαγωγή , καί ἕτερος ὡσαύτως ὁ σῶμα κατασκευή ὁ κατάστασις πάντως ἐκεῖνος ὁ πρότερος πρέπω , καθ´ εἄν ὁμότιμος ὁ ἄγγελος ὁ ἄνθρωπος εἰμί . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω πρό ὁ ε κπτώσεως , αὐτός σύ πρό ὁ λόγος διδάσκω ὁ πρᾶγμα . Ζεύς τίς γάρ ὁ Παῦλος ὁ παρθένος καί ὁ χήρα μένω κατ´ ἐκεῖνος ἐπιτάσσω ; εἴπερ οὖν ἀπ´ ἀρχή ἄρσην καί θῆλυς ποιέω ὁ θεός , πῶς ὁ ὁμόζυγος ὁ γάμος ἐνίοτε λύω ἑκών ἀπ´ ἀλλήλων διίστημι ; Ζεύς τίς καί ἀσιτία προσταλαιπωρέω τις , καί ὁ λοιπός κακουχία ὁ σῶμα καί οὗτος ὁ Θεός μυρίος παράγω ἐδώδιμος πρός ἡμέτερος ἀπόλαυσις . Εὔδηλος οὖν ὅτι πρός ὁ ἀρχαῖος ἐκεῖνος ζωή ἀφοράω ὁ ἄνθρωπος καί παρθενίας ἀσκέω , καί γάμος ἐνίοτε λύω , ὁ ἀσιτία ἀσπάζομαι , καί πᾶς ἄλλος ὑπομένω κάκωσις . Θῆλυς γάρ , ὡς εἴρω , καί γάμος συνάφεια οὐ εἰμί ἀπ´ ἀρχή , ἡνίκα δηλαδή ὁ κατ´ εἰκών παράγω . εἰμί δέ μή οὗτος πάρειμι , οὐδέ ὁ ὁ σχῆμα πάντως διαφορά · πῶς γάρ , εἰ μετά ὁ ὁ εἰκών κατασκευή , ὡς ὁ Νύσσα φημί , τελευταῖος οὗτος ἐπιτεχνάομαι ὁ πλάσμα ; Πρόσακος οὖν . οὐδέ γάρ ἀπ´ ἀρχή , ὡς εἴρω , ὁ τοιοῦτος ποιέω διαφορά ὁ Θεός · ἀλ αὐτός ἑαυτοῦ προξενώ ὕστερος ὁ πρῶτος Ἀδάμ , ἐκπίπτω ἤδη ὁ τελειότης . καί γάρ εἰμί μή παραβαίνω μέλλω , εἰμί μή πίπτω εἰς φθορά κινδυνεύω , οὐ εἄν ἔχω χώρα , ὡς ἄνω διαλαμβάνω , ὁ σχῆμα διαφορά ὁ τε ἄρσην καί θῆλυς . εἰμί δέ μέν ὀν , ὅσιος , καθάπερ ὁ πλείων φημί ὁ ὁ Ἀδάμ γίγνομαι πρότερος ἔκπτωσις , καί ἀάω ὁ θῆλυς παράγω , ὡς ἐντεῦθεν , εὐπαράδεκτος εἰμί δοκέω ὁ λέγω · ἀλ οἶδα ὀφείλω μέν ὅτι ὁ ἀπό ὁ πλευρά ὁ Ἀδάμ ὁ Εὔα παραγωγή καί πάνυ ἀναγκαῖος ὁ τότε τυγχάνω . τίς ἐνέλκω ; ὥστε μή φύσις αὐτός ἕτερος νομίζω διά ὁ ἑτεροῖος ὁ σχῆμα , καί ὅπως εἰς ὁμόνοια ἄγω ὁ γένος καί φυσικός τις στοργή ἐντίθημι παρασκευάζω αὐτός . πρός οὗτος δέ καί