cogPG.PG158 251
Οὕπω τὸ τοιοῦτον ἰη´ ἕτος πεπλήρωται , καὶ τὰ διαληφθέντα τηνικαῦτα γεγόνασι . Τρέχειν ἤρξατο τὸ ιθʹ ἔτος τῆς βασιλείας Τιβερίου Καίσαρος , καὶ κηρύσοειν ὁ Παῦλος ἄρχεται , ὡς ἱστορία φησί . Διέρχονται τοίνυν ἔτη δʹ τὰ ἐπίλοιπα τῆς βασιλείας Τιβερίου · καὶ γὰρ εἴκοσι καὶ δύο ἔτη τὰ πάντα κρατήσας εὑρίσκεται . Διέρχονται δὲ ὀμοίως καὶ τὰ τῆς θασι . λείας Γαΐου ἔτη δʹ , καὶ Κλαυδίου δὲ ὁμοίως διέρχον · ται ἔτη ὡσεὶ ιδʹ . Τοῦτον ὁ Νέρων διαδέχεται , καὶ τῷ ιγʹ´ ἔτει τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἀναιρεῖ τὸν Ἀπόστολον Τριάκοντα λοιπὸν καὶ πέντε εὑρίσκονται τὰ ἔτη ἐν δἷς ὁ Παῦλος ἐκήρυξε . Τοσοῦτον δὲ τὰ τῆς αὐτοῦ μετεχειρίζετο διακονίας , ὡς καὶ πρὸς Ἰάκωβον τὸν ἀδελφόθεον εἰσελθεῖν καὶ συμβουλὴν ἐξ ἐκείνου δέξασθαι ξυρηθῆναι καὶ ἁγνισθῆναι τῶν Ἰουδαίων ἕνεκεν . Οὗτος ὁ Ἰάκωβος ἀρχιερεὺς Ἰεροσολύμων πρῶτος ἐχρημάτισε · προείλοντο γὰρ αὐτὸν ὥστε μὴ Πέτρον καὶ Ἰωάννην καὶ Ἰάκωβον δόξης ἕνεκεν ἐπιδικάζεσθαι . καθὼς Κλήμης ὁ Στρωματεὺς ἱστορεῖ . Τοῦτον μέντοι τὸν Ἰάκωβον καὶ δίκαιον ἐκάλουν διὰ τὴν αὐτοῦ ἀρετήν . Οὗτός ἐστιν ὁ κατὰ τοῦ πτερυγίου βληθεὶς καὶ παρὰ τοῦ κναφέως ξύλῳ πληγεὶς κατὰ κεφαλῆς εἰς θάνατον . Ἰουδαῖοι γὰρ τοῦ Παύλου Καίσαρα ἐπικαλουμένου καὶ ὑπὸ Φήστου πεμφθέντος , τῆς ἐλπίδος καθ´ ἡν ἐξήρτυον αὐτῷ τὴν ἐπιβουλὴν ἐκπεσόντες , ἐπ´ αὐτὸν τρέπονται , καὶ λέγουσιν « Ἐπίσχες σὸν λαὸν , ἐπεὶ ἐπλανήθη εἰς Ἰησοῦν · ἡμεῖς γὰρ μαρτυροῦμέν σοι , καὶ πᾶς ὁ λαὸς , ὅτι δίκαιος εἶ . » Ἦν δὲ Πάσχα . Καὶ στήσαντες αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον εἶπον . ελίκαιε , σοὶ πάντες πειθόμεθα · Ἐπεὶ δὲ ψ λαός πλανᾶται ὀπίσω Ἰησοῦ τοῦ σταυρωθέντος , ἀπάγγειλον ἡμῖν τίς ἡ θύρα τοῦ Θεοῦ . » Ἐκείνου δὲ ἀποκριθέντος ὅτι Ἰησοῦς κάθηται ἐν τῷ οὐρανῷ ἑκ δεξιῶν τῆς μεγάλης δυνάμεως , καὶ μέλλει ἔρχεσθαι ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , ἔκραξαν · « Ὦ ὢ . καὶ ὁ δίκαιος ἐπλανήθη . » Κατέβαλλον οὖν αὐτὸν ἀναβάντες , καὶ ἔβαλλον λίθρις . Καὶ εὐθὺς Οὐεσπασιανὸς πολιορκεῖ αὐτούς . Τοσοῦτον δὲ ἦν δίκαιος ὡς τοὺς ἔμφρονας τῶν Ἰουδαίων νομίζειν δι´ αὐτὸν ταῦτα γενέσθαι . Γράφει δὲ καὶ Ἰώσηπος · « Ταῦτα δὲ συμβέβηκεν Ἰουδαίοις κατ´ ἐκδίκησιν Ἰακώβου τοῦ δικαίου , ὃς ἦν ἀδελφὸς Ἰησοῦ τοῦ λεγομένου Χριστοῦ » . Τὸν μὲν οὖν τρόπον τῆς τελευτῆς αὐτοῦ , ἤγουν τὸ κρημνισθῆναι καὶ λιθασθῆναι καὶ γονυπετῆσαι καὶ εὔξασθαι ὑπὲρ αὐτῶν καὶ ξύλῳ πληγέντα τελειωθῆναι , δ Κλήμης ἱστόρησεν , ὁ δὲ Ἰώσηπος ταῦτα · οἶνον καὶ σίκερα οὐκ ἔπιεν , ἔμψυχον οὐκ ἔφαγεν , ξυρὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ οὐκ ἀνέβη , ἔλαιον οὐκ ἠλείψατο , καὶ βαλανείῳ οὐκ ἐχρήσατο . Τούτῳ μόνῳ ἐξῆν εἰς τὰ ἄγια εἰσιέναι καὶ δέεσθαι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ , ὡς ἐντεῦθεν ἀπεσκληκέναι τὰ γόνατα αὐτοῦ δίκην καμήλου νονυπετοῦντος καὶ δεομένου ἄφεσιν τῷ λαῶ . ἀπέκτειναν δὲ αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι μετὰ τὴν τελευτὴν ΦήοονοοΟΟῌΙ
Lemmas: οὔπω ὁ τοιοῦτος ἰάομαι ἔτος πληρόω , καί ὁ διαλαμβάνω τηνικαῦτα γίγνομαι . τρέχω ἄρχω ὁ εὐθύς ἔτος ὁ βασίλεια Τιβέριος Καῖσαρ , καί κηρύσσω ὁ Παῦλος ἄρχω , ὡς ἱστορία φημί . διέρχομαι τοίνυν ἔτος δέ ὁ ἐπίλοιπος ὁ βασίλεια Τιβέριος · καί γάρ εἴκοσι καί δύο ἔτος ὁ πᾶς κρατέω εὑρίσκω . διέρχομαι δέ ὄμοιος καί ὁ ὁ θασι . λεῖος Γάϊος ἔτος δέ , καί Κλαύδιος δέ ὁμοίως διέρχομαι · ὁ ἔτος ὡσεί ἴδη . οὗτος ὁ Νέρων διαδέχομαι , καί ὁ ιγʹ´ ἔτος ὁ αὐτός βασίλεια ἀναιρέω ὁ ἀπόστολος Τριάκοντα λοιπός καί πέντε εὑρίσκω ὁ ἔτος ἐν δίς ὁ Παῦλος κηρύσσω . τοσοῦτος δέ ὁ ὁ αὐτός μεταχειρίζω διακονία , ὡς καί πρός Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος εἰσέρχομαι καί συμβουλή ἐκ ἐκεῖνος δέχομαι ξυρέω καί ἁγνίζω ὁ Ἰουδαῖος ἕνεκα . οὗτος ὁ Ἰάκωβος ἀρχιερεύς Ἱερουσαλήμ πρῶτος χρηματίζω · προαιρέω γάρ αὐτός ὥστε μή Πέτρος καί Ἰωάννης καί Ἰάκωβος δόξα ἕνεκα ἐπιδικάζω . καθώς Κλήμης ὁ στρωματεύς ἱστορέω . οὗτος μέντοι ὁ Ἰάκωβος καί Δίκαιος καλέω διά ὁ αὐτός ἀρετή . οὗτος εἰμί ὁ κατά ὁ πτερύγιον βάλλω καί παρά ὁ κναφεύς ξύλον πλήσσω κατά κεφαλή εἰς θάνατος . Ἰουδαῖος γάρ ὁ Παῦλος Καῖσαρ ἐπικαλέω καί ὑπό Φῆστος πέμπω , ὁ ἐλπίς καθ´ ἐάν ἐξαρτύω αὐτός ὁ ἐπιβουλή ἐκπίτνω , ἐπι αὐτός τρέπω , καί λέγω « ἐπέχω σός λαός , ἐπεί πλανάω εἰς Ἰησοῦς · ἐγώ γάρ μαρτύρομαι σύ , καί πᾶς ὁ λαός , ὅτι δίκαιος εἰμί . » ἦς δέ Πάσχα . καί ἵστημι αὐτός ἐπί ὁ πτερύγιον εἶπον . ελικαιω , σύ πᾶς πείθω · ἐπεί δέ ψ λαός πλανάω ὀπίσω Ἰησοῦς ὁ σταυρόω , ἀπαγγέλλω ἐγώ τίς ὁ θύρα ὁ Θεός . » ἐκεῖνος δέ ἀποκρίνω ὅτι Ἰησοῦς κάθημαι ἐν ὁ οὐρανός ἐκ δεξιός ὁ μέγας δύναμις , καί μέλλω ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , κράζω · « ὦ ὦ . καί ὁ δίκαιος πλανάω . » καταβάλλω οὖν αὐτός ἀναβαίνω , καί βάλλω λιθρίς . καί εὐθύς Οὐεσπασιάνος πολιορκέω αὐτός . τοσοῦτος δέ εἰμί δίκαιος ὡς ὁ ἔμφρων ὁ Ἰουδαῖος νομίζω δις αὐτός οὗτος γίγνομαι . γράφος δέ καί Ἰώσηπος · « οὗτος δέ συμβαίνω Ἰουδαῖος κατ´ ἐκδίκησις Ἰάκωβος ὁ Δίκαιος , ὅς εἰμί ἀδελφός Ἰησοῦς ὁ λέγω Χριστός » . ὁ μέν οὖν τρόπος ὁ τελευτή αὐτός , ἤγουν ὁ κρημνίζω καί λιθάζω καί γονυπετέω καί εὔχομαι ὑπέρ αὐτός καί ξύλον πλήσσω τελειόω , δ Κλήμης ἱστορέω , ὁ δέ Ἰώσηπος οὗτος · οἶνος καί σίκερα οὐ πίνω , ἔμψυχος οὐ ἐσθίω , ξυρόν ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός οὐ ἀναβαίνω , ἔλαιον οὐ ἀλείφω , καί βαλανεῖον οὐ χράω . οὗτος μόνος ἔξεστι εἰς ὁ ἅγιος εἴσειμι καί δήω ὑπέρ ὁ λαός , ὡς ἐντεῦθεν ἀποσκλῆναι ὁ γόνυ αὐτός δίκη κάμηλος νονυπετοῦντος καί δήω ἄφεσις ὁ λαός . ἀποκτείνω δέ αὐτός ὁ Ἰουδαῖος μετά ὁ τελευτή ΦήοονοοΟΟῌΙ