cogPG.PG158 226
ἰσοιδῶνεοῦ γὰρ ἔλεγον τὰ τοιαῦτα πράναατα ) ὁ προφήτης μετεκλήθη Δανιὴλ , καὶ ὡς εἶχε τὰ τῆς ράσεως τῷ βασιλεῖ διεσάφησε . Μανθάνει ταῦτα καὶ Βαλθάσαρ , καὶ τὸν προφήτην οὐ μικρῶς αἰτεῖ περὶ τῆς ἐπιλύσεως τῶν ὁραθέντων ἐκείνῳ γραμμάτων Πείθεται οὖν καί φησι πρὸς αὐτόν · « Μανὴ . ἠρίθμησεν ὁ Θεὸς τὴν βασιλεμν σου καὶ ἐπλήρωσεν ·· τοῦτο γὰρ ἐρμηνεύει ἡ Σύρα γλῶττα καὶ Ἑβραῖς . Θνὲλ ἐστάθαησεν ὁ Θεὸς τὴν βασιλείαν σου , καὶ εήσέθη ὑστεροῦσα . Φαρὲς , διῄρηται καὶ ἡ βασιλεία σου καὶ ἐδόθη Πέρσαις καὶ Μήδοις . » Τότε καὶ γὰρ Κμόνον ἦν ἡ βασιλεία τῶν Βαβυλωνίων . Ὁ τοίνυν Πυλθάσαρ τὰ συμβησόμενα αὐτῷ δεινὰ μεμαθηκώς ού μόνον οὐκ ἐδυσχέρανε κατὰ τοῦ Δανιὴλ , ἀλλὰ καὶ ώς ὑπέσχετο , δωρεαῖς αὐτὸν μεγίσταις ἠμείψατο , πορφύραν ἔνδύσας καὶ χρυσοῦν μανιάκιον . Ἀλλὰ καὶ ἐρωτήσας αὐτὸν ὅπως ἐξευμενίσαι δυνηθείη τὸ Θεῖον , ἤκουσεν · « Ἐν ἐλεημοσύναις τὰς ἀλαρτίας σου λύτρωσαι , καὶ ἀσέβειάν σου ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων . » ἰακὶΟεοιαιῖοΙ ιφα ραμλοιωρ . » Μετὰ δὲ ταῦτα στρατεύει κατὰ Βαβυλωνίων ὃ Δαρεῖος , κατὰ τὴν τοῦ Δανιὴλ πρόῤῥησιν , καὶ ἄγει αὐν τοῖς λοιποῖς αἰχμαλώτοις καὶ αὐτὸν τὸν Δανιὴλ , δν καὶ διὰ τιμῆς εἶχε πολλῆς . ὅθονοῦσιν αὐτῷ οἵ σατράπαι . Πείθουσι τὸν βασιλέα τοιάνδε θέοθαινέ . λειισιν ὃ - ἂν εὐρεθείη εὐξάμενος εἰς Οεὸν , τῷ τῶν λεόντων ἐμβληθῆναι λάκκῳ . Ὁ γοῦν Δανιὴλ μηδὲν τούτων φροντίσα ; ηὔχετο εἰς Θεόν . Ἐφ´ ᾧ καὶ τοῖς ἠέουσι παραδίδοται . Ἀλλὰ σῶος τῇ ἐπαύριον τοῦ λάκκου ἐξέρχεται . Τῶν δὲ εἰπόντων μὴ ἄλλως τὸν Δανιὴλ σωθῆναι , εἰ μὴ κατακορεῖς ἦσαν οἱ λέοντες , τί Κγίνεται ; Τοῖς λέουσι καὶ αὐτοὶ παρατίθενται , καὶ εὐθέως βορὰ τούτοις γίνονται . Μετὰ ταῦτα , ἤγουν μετὰ τοὺς λέοντας , τὰ ἐκ τῆς θαλάσσης ἀνερχόμενα τέσσαρα θηρία ὁρᾷ · καὶ ὁ Γαβριὴλ δὲ ἐν πεδίῳ τινὶ διαλέγεται αὐτῷ καὶ τὰ μέλλοντα διδάσκει . μΙετὰ ταῦτα κρατε . Κῦρος ὁ Πέρσης , τὸν τοῦ Ἀστυάγου ἀαρεῖον ἀνελὼν καὶ τὸν Κροῖσον ἀφαίσας . Τότε δὴ , τότε ὁ Δανιὴλ καὶ τὸ τῶν Βαβυλωνίων ενδωλον , αὐτὸν δηλοδὴ τὸν Βὴλ , ἐκ μέσου πεποίηκε , καὶ τὴν τῶν ἱερέων κακουργίαν διὰ τῆς αἰθάλης ἀπήλεγξεν . Ἀναιρεῖ δὲ καὶ τὸν παρ´ ἐκείνοις τιμώμενον δράκοντα . Εἰτα τί ; Ἐπανίστανται κατὰ τοῦ Κύρου ὡ , δλθεν ἰουδαΐζοντος οἱ ἱερεῖς , ἔκδοτον λαμΚβάνουσι τὸν ἀανιὴλ , καὶ ἐν ἔξ ἡμέραις λάκκῳ κατατὴείουσιν , ἑπτὰ λέουσι παραδόντες αὐτόν . Ἀλλὰ ρληθεὶς καὶ τότε ἀβλαβὴς διαμένει . Τηνικαῦτα καὶ κ·Ἀὅ-κοὺμ ἐν ἀκαρεῖ τῷ Δανιὴλ ἐφίσταται , καὶ ταῦτα τοῦ λάκκου ἐσφραγίσμένου ὄντος , τὸ τῶν
Lemmas: ἰσοιδῶνεοῦ γάρ λέγω ὁ τοιοῦτος πράναατα ) ὁ προφήτης μετακαλέω Δανιήλ , καί ὡς ἔχω ὁ ὁ ράσεως ὁ βασιλεύς διασαφέω . μανθάνω οὗτος καί Βαλθάσαρ , καί ὁ προφήτης οὖον μικρός αἰτέω περί ὁ ἐπίλυσις ὁ ὁράω ἐκεῖνος γράμμα πείθω οὖν καί φημί πρός αὐτός · « Μανός . ἀριθμέω ὁ θεός ὁ βασιλεμν σύ καί πληρόω ·· οὗτος γάρ ἑρμηνεύω ὁ Σύρα γλῶσσα καί Ἑβραΐς . Θνὲλ ἐστάθαησεν ὁ θεός ὁ βασίλειος σύ , καί ἵημι ὑστερέω . Φαρές , διαιρέω καί ὁ βασίλειος σύ καί δίδωμι Πέρσης καί Μῆδος . » τότε καί γάρ Κόμνος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ Βαβυλώνιος . ὁ τοίνυν Πυλθάσαρ ὁ συμβαίνω αὐτός δεινός μανθάνω ὅς μόνος οὐ δυσχεραίνω κατά ὁ Δανιήλ , ἀλλά καί οὖς ὑπισχνέομαι , δωρεά αὐτός μέγας ἀμείβω , πορφύρα ἐνδύω καί χρύσεος μανιάκης . ἀλλά καί ἐρωτάω αὐτός ὅπως ἐξευμενίζω δύναμαι ὁ θεῖον , ἀκούω · « ἐν ἐλεημοσύνη ὁ ἀλαρτίας σύ λυτρόω , καί ἀσέβεια σύ ἐν οἰκτιρμός πένης . » ἰακὶΟεοιαιῖοΙ ιφα ραμλοιωρ . » μετά δέ οὗτος στρατεύω κατά Βαβυλώνιος ὅς Δαρεῖος , κατά ὁ ὁ Δανιήλ πρόρρησις , καί ἄγω Άυν ὁ λοιπός αἰχμάλωτος καί αὐτός ὁ Δανιήλ , δν καί διά τιμή ἔχω πολύς . οθονους αὐτός ὁ σατράπης . πείθω ὁ βασιλεύς τοιόσδε θέω . λειις ὅς - εἄν εὑρίσκω εὔχομαι εἰς Οεὸν , ὁ ὁ λέων ἐμβάλλω λάκκος . ὁ γοῦν Δανιήλ μηδείς οὗτος φροντίζω ; εὔχομαι εἰς Θεός . Ἐφ´ ὅς καί ὁ ηεους παραδίδωμι . ἀλλά σῶς ὁ ἐπαύριον ὁ λάκκος ἐξέρχομαι . ὁ δέ εἶπον μή ἄλλως ὁ Δανιήλ σῴζω , εἰμί μή κατακορέω εἰμί ὁ λέων , τίς κγινω ; ὁ λέων καί αὐτός παρατίθημι , καί εὐθύς βορά οὗτος γίγνομαι . μετά οὗτος , ἤγουν μετά ὁ λέων , ὁ ἐκ ὁ θάλασσα ανερχόμενος τέσσαρες θηρίον ὁράω · καί ὁ Γαβριήλ δέ ἐν πεδίον τις διαλέγω αὐτός καί ὁ μέλλω διδάσκω . μΙετὰ οὗτος κάρη . Κῦρος ὁ Πέρσης , ὁ ὁ Ἀστυάγης ἀαρεῖον ἀναιρέω καί ὁ Κροῖσος ἀφίημι . τότε δή , τότε ὁ Δανιήλ καί ὁ ὁ Βαβυλώνιος ενδωλον , αὐτός δηλοδὴ ὁ Βήλ , ἐκ μέσος ποιέω , καί ὁ ὁ ἱερός κακουργία διά ὁ Αἰθάλεια ἀπολέγω . ἀναιρέω δέ καί ὁ παρ´ ἐκεῖνος τιμάω δράκων . εἶτα τίς ; ἐπανίστημι κατά ὁ Κῦρος εἰμί , δλθεν ἰουδαΐζω ὁ ἱερεύς , ἔκδοτος λαμκβανους ὁ ἀανιὴλ , καί ἐν ἐκ ἡμέρα λάκκος κατατείνω , ἑπτά λέων παραδίδωμι αὐτός . ἀλλά ῥέω καί τότε ἀβλαβής διαμένω . τηνικαῦτα καί κ·Ἀὅ-κοὺμ ἐν ἀκαρής ὁ Δανιήλ ἐφίστημι , καί οὗτος ὁ λάκκος σφραγίζω εἰμί , ὁ ὁ