cogPG.PG158 298
καὶ τοὺς βασιλεῖς μηδέν τι πράττειν ἄνευ αὐτῶν . Ὁ γοῦν κάκιστος κοινοῦται καὶ τούτοις τὰ τῆς ἀθέου γνώμης αὐτοῦ , καὶ μὴ ἔχων καταπειθεῖς εὑρεῖν αὐναοῦ , καὶ πῦρ ὑφάπτει λιπαρὸν , καὶ πάντα ὁμοῦ καταφλέγει , τούς τε θείους ἐκείνους ἄνδρας καὶ σὺν αὐτοῖς τὰς βίβλους κοαοετναια οἰηχί , κ ἱηεπ [ αοῖίο οοοοῖρειοι σΙΙί . ἰαη Δῖνῖηοε ἰειοε Ηοληρε υα ΙΦΓωε . Κατ´ ἐκεῖνο δὲ καιροῦ καὶ πλούσιός τις ἦν ἐλεημο μοσύναις ὁμοῦ καὶ πορνείαις συζῶν , καὶ οὕτω καταγηράσας ἀπέθανε . Γίνεται οὖν στάσις περὶ τοῦ ποῦ ὁ τοιοῦτος τέτακται · οἱ μὲν γὰρ ἔλεγον ἄμωμον εἶναι δεῖ τὴν ἐλεημοσύνην , οἱ δὲ ταύτῃ καθαίρεσθαι τὰ ἁμαρτήματα διισχυρίζοντο . Δεηθέντων οὖν τοῦ πατριάρχου τε Ῥωμανοῦ καὶ τῶν θεοφιλῶν ἐπισκόπων τοῦ Θεοῦ περὶ τούτου , ἀπεκαλύφθη τινὶ ἐγκλείστῳ . Ἐώρα γὰρ ἐντεῦθεν μὲν παράδεισον . ἐκεῖ θεν δὲ φλάγα πυρὸς μεγίστην , μέσον δὲ τὸν τελευτήσαντα ἑστῶτα καὶ μέγα στενάζοντα · πρὸς λι ἄγγελος ἐλθὼν εἶπε · « Τί μέγα στενάζεις ; ἡ ἐλεημοσύνη σου ἐρρύσατο σε τῆς φλογός . » Μανθάνομεν αν ἐντεῦθεν ὅτι οὐ τοσοῦτον ὡφελήσει τὸ ἀργύριον ἐκ ῥυπαρᾶς χειρὸς διδόμενον . Ἀλλὰ καὶ Ζήνων ὁ βασιλεὺς , ὥς πού φησιν , ἐμίγη γυναικὶ παρθένῳ ἠς ἡ μήτηρ μὴ φέρουσα τὸ συμβὰν τὴν ἀειπάρθενον ἱκέτευε Θεοτόκον ἐκτενῶς ὥστε λαβεῖν ἐκδίκησιν . Καὶ ἤκουσε θείας ἐκεῖθεν φωνῆς οὕτω λεγούσος πρὸς αὐτήν · « Θέλομεν ἐκδικῆσαί σε , ὦ νύναι · ἀλλ´ ἡ δεξιὰ ἐκείνου ποιῆσαί με οὔτως οὐκ ἀφίησι . » Ὃ δὲ Θεολόγος Γρηγόριος πρὸς ἀκρίβειαν νομοθετῶν οὕτως εὕρηται λέγων · « Μίσθωμα πόρνης ἁγνὸς οἰἡ μερίζεται . » Ἐγένετο δὲ καὶ ἐν τῇ Ῥώμῃ τοιοῦτόν τι . Μοναχός τις ἀφορισθείς ὑπὸ Γρηγορίου τοῦ πάπα ὡς παρὰ γνώμην τοῦ ἡγουμένου αὐτοῦ καὶ παρὰ τὸν θεσμὸν τοῦ μοναστηρίου τοῦ αὐτοῦ Γρηγορίου ποιήσας τι , μετ´ ὀλίγας ἐτελεύτησεν ἡμέρας . Ὅπερ ἀκούσας ὁ πάπας μεγάλως ἐλυπήθη , διότι ἀπῆλθεν ὁ ἀδελφὸς ἐξαίφνης δεδεμένος ὤν . Κᾶὶ γράψας ἐν χάρτῃ εὐχὴν λύουσαν τῶν δεσμῶν τὸν τεθνεῶτα ἔδωκέ τινι διακόνῳ εἰπών · « Ἄπελθε ἐπὶ τὸν τάφον τοῦ ἀδελφοῦ , Καὶ ἀνάγνωθι αὐτήν . » Καὶ τούτου γενομένου θεωρεῖ ὁ ἡγούμενος κατ´ ὄναρ τὸν ἀδελφὸν , καὶ λέγει αὐτῷ · « Λύπην ἔχομεν , ἀδελφὲ , περὶ ποῆ τι δεδειμένος ἐτελεύτησας · εἰπὲ οὗν ἡμῖν πῶς ἔχει τὰ κατά σε ; καὶ ὃς ἀποκριθεὶς εἶπεν · ὄντως , πάτερ , εἰς φυλακὴν ἤμην ἕως χθές · σήμερον δὲ ἀπολέλυμαι . » Καὶ ἐγνώσθη πᾶσιν ὅτι καθ´ ἣν ὥραν ἀνέγνω ὁ διάκονος τὴν εὐχὴν ἐπὶ τοῦ τάφου , στοῦ δεσμοῦ παραδόξως ὁ ἀδελφὸς ἠλευθέρωτο . Ὅσα δὲ δύνα ται ὁ παρὰ τῶν ἱερέων ἐπαγόμενος δεσμὸς , δῆς λον ἐντεῦθεν . Ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ ἱστορία τίλωνος
Lemmas: καί ὁ βασιλεύς μηδείς τίς πράσσω ἄνευ αὐτός . ὁ γοῦν κακός κοινόω καί οὗτος ὁ ὁ ἄθεος γνώμη αὐτός , καί μή ἔχω καταπειθής εὑρίσκω Αϋνάου , καί πῦρ ὑφάπτω λιπαρός , καί πᾶς ὁμοῦ καταφλέγω , ὁ τε θεῖος ἐκεῖνος ἀνήρ καί σύν αὐτός ὁ Βίβλος κοαοετναια οἴγω , Κ ἱηεπ [ ἀείδω οοοοιρεω Ι . ἰάομαι Δῖνος ἰόω ηοληρος Ὕη ΙΦΓωε . Κατς ἐκεῖνος δέ καιρός καί πλούσιος τις εἰμί ἐλεημο μοσύνη ὁμοῦ καί πορνεία συζάω , καί οὗτος καταγηράσκω ἀποθνῄσκω . γίγνομαι οὖν στάσις περί ὁ ποῦ ὁ τοιοῦτος τάσσω · ὁ μέν γάρ λέγω ἄμωμον εἰμί δεῖ ὁ ἐλεημοσύνη , ὁ δέ οὗτος καθαίρω ὁ ἁμάρτημα διισχυρίζομαι . δήω οὖν ὁ πατριάρχης τε Ῥωμανός καί ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος ὁ Θεός περί οὗτος , ἀποκαλύπτω τις εγκλείω . αἰώρα γάρ ἐντεῦθεν μέν παράδεισος . ἐκεῖ τίθημι δέ φλάγα πυρός μέγας , μέσος δέ ὁ τελευτάω ἵστημι καί μέγας στενάζω · πρός λίαν ἄγγελος ἔρχομαι εἶπον · « τις μέγας στενάζω ; ὁ ἐλεημοσύνη σύ ῥύομαι σύ ὁ φλόξ . » μανθάνω αν ἐντεῦθεν ὅτι οὖον τοσοῦτος ὠφελέω ὁ ἀργύριον ἐκ ῥυπαρός χείρ δίδωμι . ἀλλά καί Ζήνων ὁ βασιλεύς , ὅς πού φημί , μίγνυμι γυνή παρθένος εἰμί ὁ μήτηρ μή φέρω ὁ συμβαίνω ὁ ἀειπάρθενος ἱκετεύω Θεοτόκος ἐκτενής ὥστε λαμβάνω ἐκδίκησις . καί ἀκούω θεῖος ἐκεῖθεν φωνή οὗτος λέγω πρός αὐτός · « ἐθέλω ἐκδικέω σύ , εἰμί νύναι · ἀλ ὁ δεξιός ἐκεῖνος ποιέω ἐγώ οὔτως οὐ ἀφίημι . » ὅς δέ Θεολόγος Γρηγόριος πρός ἀκρίβεια νομοθέτης οὕτως εὑρίσκω λέγω · « μίσθωμα πόρνη ἁγνός οἶος μερίζω . » γίγνομαι δέ καί ἐν ὁ Ῥώμη τοιοῦτος τίς . Μοναχός τις ἀφορίζω ὑπό Γρηγόριος ὁ πάππας ὡς παρά γνώμη ὁ ἡγέομαι αὐτός καί παρά ὁ θεσμός ὁ μοναστήριον ὁ αὐτός Γρηγόριος ποιέω τίς , μετέ ὀλίγος τελευτάω ἡμέρα . ὅπερ ἀκούω ὁ πάππας μέγας λυπέω , διότι ἀπέρχομαι ὁ ἀδελφός ἐξαπίνης δήω εἰμί . καί γράφω ἐν χάρτης εὐχή λύω ὁ δεσμός ὁ θνῄσκω δίδωμι τις διάκονος εἶπον · « ἀπέρχομαι ἐπί ὁ τάφος ὁ ἀδελφός , καί ἀναγιγνώσκω αὐτός . » καί οὗτος γίγνομαι θεωρέω ὁ ἡγέομαι κατ´ ὄναρ ὁ ἀδελφός , καί λέγω αὐτός · « λύπη ἔχω , ἀδελφός , περί ποιέω τίς δείδω τελευτάω · εἶπον ἐν ἐγώ πῶς ἔχω ὁ κατά σύ ; καί ὅς ἀποκρίνω εἶπον · εἰμί , πατήρ , εἰς φυλακή εἰμί ἠώς χθές · σήμερον δέ ἀπολύω . » καί γιγνώσκω πᾶς ὅτι καθ´ ὅς ὥρα ἀναγιγνώσκω ὁ διάκονος ὁ εὐχή ἐπί ὁ τάφος , ἕκαστος δεσμός παράδοξος ὁ ἀδελφός ἐλευθερόω . ὅσα δέ δύναμαι ὁ ὁ παρά ὁ ἱερός ἐπάγω δεσμός , δήω λος ἐντεῦθεν . ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορία τίλων