cogPG.PG158 96
λαγωὸς τῶν ἐγγόνων , ἃ δὲ ὠδίνει , ἃ δὲ ἡμιτελῆ ἐπιφέρει τῇ γαστρί · ταῦτα γὰρ ἡ ἐπισύλληψις ἐξ ἀνάγκης ποιεῖ . Κατὰ τοῦτο δὲ καὶ , δασύπους ὁ λαγωὸς , καθὼς φησιν ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς πλήρης περιττωμάσων ὥν · ἡ γὰρ δασύτης σημεῖον πλήθους περιττώματος Ὅθεν καὶ ἐπικυΐσκεται τοῦτο τὸ ζῶον . Διὸ καὶ τῶν ἀνθρώπων οἱ δασεῖς ἀφροδισιαστικοὶ καὶ πολύσπερμοι μᾶλλον εἰσι τῶν λείων . Καὶ οὗτοι μὲν οὕτως · Ἀ δὲ Αἰλιανὸς παράδοξόν τι καὶ λίαν διέξεισι περὶ τοῦ λαγωοῦ · τὸ γὰρ ἐκ τούτου γεννώμενον ἔμβρυον ἐντὸς ἐπιφέρει ἕτερον ἔμβρυον . Ὡσαύτως λέγουσι τόν τε λαγωὸν καὶ τὴν ὕαιναν ἀῤῥενόθηλυν γίνεσθαι . Ἀλλὰ καὶ δειλὸς ὁ λαγωός . Τίνος ἕνεκεν ; ὅτι μεγίστην ἔχει καρδίαν , ὥσπερ δὴ ἔλαφος , μῦς , ὕαινα , ὄνος , πάρδαλις , γαλῆ , καὶ ἀπλῶς πάνθ´ ὅσα φανερῶς εἰσι δειλὰ ἢ διὰ φόβον κακοῦργα . Μεγίστων γὰρ ἐν αὐτοῖς τῶν καρδιῶν οὐσῶν διαχέεται τὸ πῦρ καὶ οὐ συνῆκται . Ἐυ´ ᾧ καὶ τυγχάνει δειλά . Τὰ μέντοι μικρὰν ἔχοντα τὴν καρδίαν συνηγμένον ἐξ ἀνάγκης τὸ ἔμφυτον ἔχοντα πυρ · ἐφ´ ᾧ καὶ πρὸς μάχην ὑπάρχει τὰ τοιαῦτα δξύῤῥοπα . Γίνωσκε δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι διετὴς ὁ τῶν ἐλεφάντων τόκος . Τίνος ἕνεκεν ; ὅτι τὰ μείζονα κυήματα τλείονος χρόνου δεῖται πρὸς τελείωσιν · τὰ μὲν γὰρ δεκάμηνα , τὰ δὲ ἐνιαύσια καθάπερ ἐπὶ ἵππου . Κατὰ τοῦτο τοίνυν πολυχρόνιός ἐστι καὶ ὁ τῶν ἐλεφάντων τόκος . Διετὴς γὰρ ἡ κύησις αὐτῶν διὰ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ μεγέθους , ὡς Ἀριστοτέλης φησίν . Εααος ἀποβαλοῦσα τὰ κέρατα κρύπτεται , αἰδουκένη ὥσπερ διὰ τὴν ἐκείνων γύμνωσιν . Ἐπὰν δὲ σαῦτα εἰς αὔξησιν ἔλθῃ , παῤῥησιάζεται πάλιν καθὼς καὶ πρότερον , Οὕτω καὶ ὁ δίκαιος ἐκτραπεὶς ὅπως δήποτε τοῦ καθήκοντος καὶ τῶν ἀρετῶν γυμνωθεὶς κρύπτεται ἀπὸ Θεοῦ , καθάπερ ποτὲ Ἀδὰμ ἐν τῷ ταραδείσῳ πέπονθεν , ἡνίκα γυμνὸν ἑαυτὸν ἑώρα Ἀιὰ τὴν παράβασιν . Ἐπὰν δὲ ἀγωνισάμενος διορθώσοται καὶ τὰς ἀρετὰς ἐπαυξηθείσας θεάσηται , τότε δὴ πρὸς Θεὸν ἐπανάγεται καὶ παῤῥησίας τῆς πρὶν μέτοχος δείκνυται . Καὶ τοῦτο δηλῶν ὁ Δαβὶδ ἔλεγε · « Τότε οὐ μὴ αἰσχυνθῶ ἐν τῷ με ἐπιβλέπειν ἐπὶ τάσα · πὰς ἐντολάς σου . » Καὶ οὗτοι μὲν οὕτως , ἕτεροι δέ φασιν ὡς οὐ τὴν ἀποβολὴν αἱ ἔλαφοι τῶν κεράτων αἰσχυνόμεναι τὰς συνήθεις δραπετεύουσι διατριβὰς , ἀλλ´ ἑαυτῶν μάλιστα προνοούμεναι . Ἔστι γὰρ αἴσθησις καὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις ζώοις , καθ´ ἣν τῆς οἰκείας σωτηρίας ἀπειλήφασι τὴν διάγνωσιν . οἶδεν ἡ σηπία τῆς ἀχλύος τὸ σόφισμα , καί που θηραταῖ ἀορασίαν ἄγρας πολλάκις ἐνέθηκεν . Οἶδε τὰ νακύώνυχα τὴν διὰ τῶν ὀνύχων ἀκήν . Οἶδεν ὁ λαγωὸς διὰ τοῦ δρόμου καὶ τῆς τῶν ποδῶν ὀξύτητος κυνηγετῶν ἐπιβουλὰς ἀποπέμπεσθαι . Οἶδεν · ἡ ἔλαφος ἀποκειραμένη τὰ κέρατα ἀσθενεστέραν τὴν φύσιν
Lemmas: λαγώς ὁ ἔγγονος , ὁ δέ ὠδίνω , ὁ δέ ἡμιτελής ἐπιφέρω ὁ γαστήρ · οὗτος γάρ ὁ ἐπισύλληψις ἐκ ἀνάγκη ποιέω . κατά οὗτος δέ καί , δασύπους ὁ λαγώς , καθώς φημί ὁ Ἀριστοτέλης , ὡς πλήρης περιττωμάσων ἀνά · ὁ γάρ δασύτης σημεῖον πλῆθος περίσσωμα ὅθεν καί ἐπικυίσκομαι οὗτος ὁ ζῷον . Διὸ καί ὁ ἄνθρωπος ὁ δασύς ἀφροδισιαστικός καί πολύσπερμος μᾶλλον εἰμί ὁ λεῖος . καί οὗτος μέν οὕτως · ὅς δέ Αἰλιανός παράδοξος τίς καί λίαν διέξειμι περί ὁ λαγώς · ὁ γάρ ἐκ οὗτος γεννάω ἔμβρυον ἐντός ἐπιφέρω ἕτερος ἔμβρυον . ὡσαύτως λέγω ὁ τε λαγῶς καί ὁ ὕαινα αρρενοθηλυς γίγνομαι . ἀλλά καί δειλός ὁ λαγώς . τίς ἕνεκα ; ὅτι μέγας ἔχω Καρδία , ὥσπερ δή ἔλαφος , μῦς , ὕαινα , ὄνος , πάρδαλις , γαλέη , καί ἀπλόος πάνθος ὅσος φανερῶς εἰμί δειλός ἢ διά φόβος κακοῦργος . Μεγίστων γάρ ἐν αὐτός ὁ Καρδία εἰμί διαχέω ὁ πῦρ καί οὖον συνάγω . Ἐυ ὅς καί τυγχάνω δειλός . ὁ μέντοι μικρός ἔχω ὁ Καρδία σύνειμι ἐκ ἀνάγκη ὁ ἔμφυτος ἔχω πυρ · ἐφίημι ὅς καί πρός μάχη ὑπάρχω ὁ τοιοῦτος δξύῤῥοπα . γιγνώσκω δέ καί οὗτος , ὅτι διετής ὁ ὁ ἐλέφας τόκος . τίς ἕνεκα ; ὅτι ὁ μείζων κύημα τλείονος χρόνος δήω πρός τελέω · ὁ μέν γάρ δεκάμηνος , ὁ δέ ἐνιαύσιος καθάπερ ἐπί ἵππος . κατά οὗτος τοίνυν πολυχρόνιος εἰμί καί ὁ ὁ ἐλέφας τόκος . Διετής γάρ ὁ κύησις αὐτός διά ὁ ὑπερβολή ὁ μέγεθος , ὡς Ἀριστοτέλης φημί . Εααος ἀποβάλλω ὁ κέρας κρύπτω , αιδουκενος ὥσπερ διά ὁ ἐκεῖνος γύμνωσις . ἐπάν δέ σαῦτα εἰς αὔξησις ἔρχομαι , παρρησιάζομαι πάλιν καθώς καί πρότερος , οὕτως καί ὁ δίκαιος ἐκτρέπω ὅπως δήποτε ὁ καθήκω καί ὁ ἀρετή γυμνόω κρύπτω ἀπό Θεός , καθάπερ ποτέ Ἀδάμ ἐν ὁ ταραδείσῳ πάσχω , ἡνίκα γυμνός ἑαυτοῦ ὁράω Αἶα ὁ παράβασις . ἐπάν δέ ἀγωνίζομαι διορθόω καί ὁ ἀρετή ἐπαυξάνω θεάομαι , τότε δή πρός θεός ἐπανάγω καί παρρησία ὁ πρίν μέτοχος δείκνυμι . καί οὗτος δηλόω ὁ Δαυίδ λέγω · « τότε οὖον μή αἰσχύνω ἐν ὁ ἐγώ ἐπιβλέπω ἐπί Τασᾶ · πάν ἐντολή σύ . » καί οὗτος μέν οὕτως , ἕτερος δέ φημί ὡς οὖον ὁ ἀποβολή ὁ ἔλαφος ὁ κέρας αἰσχύνω ὁ συνήθης δραπετεύω διατριβή , ἀλ ἑαυτοῦ μάλιστα προνοέω . εἰμί γάρ αἴσθησις καί ἐν ὁ ἄλογος ζῷον , καθ´ ὅς ὁ οἰκεῖος σωτηρία ἀπολαμβάνω ὁ διάγνωσις . οἶδα ὁ σηπία ὁ ἀχλύς ὁ σόφισμα , καί ποῦ θηρατής ἀορασία ἄγρα πολλάκις ἐντίθημι . οἶδα ὁ νακύώνυχα ὁ διά ὁ ὄνυξ ἀκή . οἶδα ὁ λαγώς διά ὁ δρόμος καί ὁ ὁ πούς ὀξύτης κυνηγέτης ἐπιβουλή ἀποπέμπω . οἶδα · ὁ ἔλαφος ἀποκείρω ὁ κέρας ἀσθενής ὁ φύσις