cogPG.PG158 140
αὐτὸν , » εἶτα , μετὰ τὴν αὐτοῦ δηλαδὴ ποίησιν , Ἀσήγαγεν « Ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς , » Κδειξε προφανῶς ὅτι ἄλλη ποίησις ἐκείνη καὶ ἐτέρα ποίησις αὕτη , ἡ μὲν τὸ τοῦ Δημιουργοῦ παριστῶσα φφιλότιμονατ´ εἰκόνα γὰρ Θεοῦ ἐποίησεν αὐτὸν , ἡ δὲ τὴν τῶν σχημάτων ὑπεμφαίνουσα διαφορὰν Ἄρσεν γὰρ καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς . Δοκεῖ μὲν οὖν ὁ λόγος οὑτοσὶ φορτικὸς , ἀλλὰ τοῖς ἑπομένοις τῷ ἰδίῳ λογισμῷ . Τοῖς γὰρ ἐκζητοῦσι τὰς ἱερὰς τῶν Πατέρων γραφὰς καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος , ὅτι καὶ σαφὴς ὁ τοιοῦτός ἐστι . Καὶ ἄκουε τί φησιν ὁ τὰ θεῖα σοφὸς Ἀναστάσιος . Τοῖς γὰρ προειρημένοις καὶ τάδε προσέθετο , σαφηνίσαι θέλων ἐκ πολλῶν τὸ λεγόμενον . « Δευτέρα κτίσις ἐστὶ τοῦ τε ῤῥενος καὶ τοῦ θήλεος προσκατασκευασθεῖσα τῷ πλάσματι , τῷ κατὰ τὴν πρώτην δηλονότι γεγενημένῳ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ , ἐν ᾧ διαφορὰ σχημάτων οὐκ ἦν , ὅτι μηδὲ ἐν τῇ θείᾳ καὶ μακαρίᾳ εἰκόνι τοιοῦτόν τι ἐπινενόηται . » Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔστι λέγειν οὗν εὔλογον ὅτι ἐκ προγνώσεως ὁ Θεὸς τοιαύτην ἀπ´ ἀρχῆς κατασκευὴν δέδωκε τῷ Ἀδὰμ . εἴ γε τῆς δευτέρας ἐστὶ κτίσεως ἡ τοιαύτη τῶν σχημάτων διαφορὰ , ἣν δὴ καὶ ἀναγκαίως ἐπήγαγε μετὰ τὴν πρώτην , ὡς εἴρηται , ποίησιν · οὐδὲ γὰρ ἠγνόει τὸ συμβησόμενον . Καὶ πρόσχες , εἰ βούλει , τῷ Δαμασκηνῷ Ἰωάννῃ περὶ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου λέγοντι « Εἰδὼς δὲ ὁ προγνώστης Θεὸς ὅτι ἐν παραβάσει γενήσεται καὶ ὅτι φθορᾷ . ὑποπεσεῖται , διὰ τοῦτο παράγει τὸ θῆλυ ἐξ αὐτοῦ . » Ὥστε εἰ μὴ τῆς ἀγγελικῆς ἐξέπιπτε βιοτῆς , οὐκ ἂν ἡ τῶν σχημάτων αὐτῇ προσκατεσκεύαστο διαφορὰ , ὅτι μηδὲ χρείαν εῖχε ταύτης ὁ κατ´ εἰκόνα γεγενημένος Θεοῦ πρὸς Τε τὴν ἐκ διαδοχῆς τοῦ γένους σύστασιν , ἅτε κατὰ τοὺς ἀγγέλους , ὡς ἄνω διείληπται , μέλλων πληθύκπθαι Ἀλλὰ´ ἐπαναληπτέον καὶ αὖθις τὸν λογον . Περὶ τοῦ ὅφεως . Θεία μετὰ τὴν παράβασιν πρὸς τὸν ὄφιν ἀπόφασις « ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ . » Ἐπειδὴ καρδίαν ἠπάτησας καὶ κοιλίαν ἔπεισας ἅψασθαι βρωμάτων , ἐπὶ τῷ στήθει καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ . Οὐδὲ γὰρ ὡς πόδας κεκτημένου τὸ πρότερον , καθὰ Ἰώσηπός τέ φησι καὶ ἡ λεγομένη Λεπτὴ Γένεσις , νῦν ἀποφαίνεται τὸν ἐπὶ τῆς κοιλίᾳ περίπατον . Ἀλλὰ ἐπειδὴ κατὰ τὸν χρυσοῤῥήμονα Ἰωάννην ἀπὸ τοῦ ὀρθίου σχήματος τοιαύτην ἄδειαν ἔσχεν ὥστε πρὸς τὸ οὖς τῇ Εὔᾳ πλησιάσαι καὶ περὶ τοιούτων διαλεχθῆναι , τῇ γῇ καὶ πάνυ δικαίως ἐπισύρεσθαι κατεδικάσθη . Εἰ γὰρ καὶ ἄπους ἐξ ἀρχῆς διεπέπλα στο , ἀλλὰ κύκλοις τινῶν κάτωθεν ἐλιγμῶν ἐνορθούκενος τεταμένοις τοῖς στήθεσιν ἵππευσε . Διὸ καὶ νῦν ἄ ἄφις πολλάκις θυμούμενος ἀνίστησιν ἑαυτλι καὶ κυκλικῶς ἐλισσόμενος τρέχει . Προβάς δὲ ὅσον δεῖξαι τοῦ παλαιοῦ βαδίσματος τὴν μνήμην , πάλιν τῷ τῆς ἀποφάσεως καταβάλλεται νόμῳ , Ὅρα δὲ νουνεχῶς ὅτι τοσοῦτόν ἐστι βαρὺ τό τινα καθ´ ἑαυΡε εειρεηιε .
Lemmas: αὐτός , » εἶτα , μετά ὁ αὐτός δηλαδή ποίησις , Ἀσήγαγεν « Ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός , » Κδειξε προφανῶς ὅτι ἄλλος ποίησις ἐκεῖνος καί ἕτερος ποίησις οὗτος , ὁ μέν ὁ ὁ Δημιουργός παρίστημι φιλότιμος εἰκών γάρ Θεός ποιέω αὐτός , ὁ δέ ὁ ὁ σχῆμα ὑπεμφαίνω διαφορά Ἄρσην γάρ καί θῆλυς ποιέω αὐτός . δοκέω μέν οὖν ὁ λόγος οὗτος φορτικός , ἀλλά ὁ ἕπομαι ὁ ἴδιος λογισμός . ὁ γάρ ἐκζητέω ὁ ἱερή ὁ Πατέρων γραφή καί πᾶς ἀποδοχή ἄξιος , ὅτι καί σαφής ὁ τοιοῦτος εἰμί . καί ἀκούω τίς φημί ὁ ὁ θεῖον σοφός Ἀναστάσιος . ὁ γάρ προερέω καί ὅδε προστίθημι , σαφηνίζω ἐθέλω ἐκ πολύς ὁ λέγω . « δεύτερος κτίσις εἰμί ὁ τε ῤῥενος καί ὁ θῆλυς προσκατασκευάζω ὁ πλάσμα , ὁ κατά ὁ πρῶτος δηλονότι γίγνομαι κατ´ εἰκών Θεός , ἐν ὅς διαφορά σχῆμα οὐ εἰμί , ὅτι μηδέ ἐν ὁ θεῖος καί μακάριος εἰκών τοιοῦτος τίς ἐπινοέω . » εἰμί δέ οὗτος οὕτως εἰμί λέγω ἐν εὔλογος ὅτι ἐκ πρόγνωσις ὁ θεός τοιοῦτος ἀπ´ ἀρχή κατασκευή δίδωμι ὁ Ἀδάμ . εἰμί γε ὁ δύο εἰμί κτίσις ὁ τοιοῦτος ὁ σχῆμα διαφορά , ὅς δή καί ἀναγκαῖος ἐπάγω μετά ὁ πρῶτος , ὡς εἴρω , ποίησις · οὐδέ γάρ ἀγνοέω ὁ συμβαίνω . καί προέχω , εἰμί βούλομαι , ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης περί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος λέγω « εἰδώς δέ ὁ προγνώστης θεός ὅτι ἐν παράβασις γίγνομαι καί ὅτι φθορά . ὑποπίπτω , διά οὗτος παράγω ὁ θῆλυς ἐκ αὐτός . » ὥστε εἰμί μή ὁ ἀγγελικός ἐκπίπτω βιοτή , οὐ εἄν ὁ ὁ σχῆμα αὐτός προσκατασκευάζω διαφορά , ὅτι μηδέ χρεία ἔχω οὗτος ὁ κατ´ εἰκών γίγνομαι Θεός πρός τε ὁ ἐκ διαδοχή ὁ γένος σύστασις , ἅτε κατά ὁ ἄγγελος , ὡς ἄνω διαλαμβάνω , μέλλω πληθύκπθαι Ἀλλά ἐπαναληπτέον καί αὖθις ὁ λόγος . περι ὁ ὄφις . Θεία μετά ὁ παράβασις πρός ὁ ὄφις ἀπόφασις « ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία πορεύω . » ἐπεί Καρδία ἀπατάω καί κοιλία πείθω ἅπτω βρῶμα , ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία πορεύω . οὐδέ γάρ ὡς πούς κτάομαι ὁ πρότερος , καθά Ἰώσηπος τε φημί καί ὁ λέγω Λεπτή Γένεσις , νῦν ἀποφαίνω ὁ ἐπί ὁ κοιλία περίπατος . ἀλλά ἐπεί κατά ὁ χρυσοῤῥήμονα Ἰωάννης ἀπό ὁ ὄρθιος σχῆμα τοιοῦτος ἄδεια ἔχω ὥστε πρός ὁ οὖς ὁ Εὔα πλησιάζω καί περί τοιοῦτος διαλέγω , ὁ γῆ καί πάνυ δικαίως ἐπισύρω καταδικάζω . εἰμί γάρ καί ἄπους ἐκ ἀρχή διαπλάσσω στο̅ , ἀλλά κύκλος τις κάτωθεν ελιγμός ἐνορθόω τείνω ὁ στῆθος ἱππεύω . Διὸ καί νῦν ὅς Ἄφις πολλάκις θυμόω ἀνίστημι ἑαυτλι καί κυκλικός ἑλίσσω τρέχω . προβαίνω δέ ὅσος δείκνυμι ὁ παλαιός βάδισμα ὁ μνήμη , πάλιν ὁ ὁ ἀπόφασις καταβάλλω νόμος , Ὅρας δέ νουνεχής ὅτι τοσοῦτόν εἰμί βαρύς ὁ τις καθ´ ἑαυΡε εειρεηιε .