cogPG.PG158 294
καὶ ἔγγονος Ἡρακλείου ἔτη κζʹ . Τότε κα]ὁ ψευδοπροφήτης Μωάμεθ ἐφάνη . Οἱ γὰρ Ἰσμαπλή ται μέχρις Ἡρακλείου εἰδωλολάτρουν , τὴν Ἀστάρτην , ἤγουν τὴν σελήνην , προσκυνοῦντες · ἡν καὶ Χαὶρ ὡνόμαζον , τοῦτ´ ἔστι μεγάλην . Τηνικαῦτα δὲ ἀνέστη αὐτοῖς Μωάμεθ . Οὗτος θητεύων γυναικί τινι πλουσίᾳ ὕστερον ἔλαβεν αὐτὴν εἰς γυναῖκα . εἶχε δὲ καὶ ἐπίληψιν , καὶ θέλων κρύπτειν τὸ πάθος ἔλεγε τὸν Γαβριὴλ ὁρᾷν ἄγγελον καὶ μὴ φέρων αὐτοῦ τὴν Ὡέαν ὀλιγωρεῖν καὶ πίπτειν . Ἀξιόπιστα δὲ τὰ κατ’´ αὐτὸν ἔδοξεν ἀπὸ μοναχοῦ τινος Ἀρειανοῦ ψευδομαρτυροῦντος αὐτῷ δι´ αἰσχροκέρδειαν . Οὗτος ὁ Μωάμεθ εἰς Παλαιστίνην ἐλθὼν , καὶ ἐντυχὼν Ἰουδαίοις , Ἀρειανοῖς , πρὸς δὲ καὶ Νεστοριανοῖς , ἀπὸ πάντων ἠράνικε , καὶ θρησκείαν ἰδίαν παρέδωκεν . Οὐ παντάπασι δὲ χρᾶται τῷ νόμῳ · περιτομὴν γὰρ ἐδίδαξεν οὐ μὴν δὲ καὶ σαββατίζειν . Λέγει δὲ καὶ ἑαυτὸν κλειδοῦχον εἶναι τοῦ παραδείσου , τρεῖς δὲ ποταμοὺς φέρεσθαι ἐν αὐτῷ , μέλιτος , οἴνου καὶ γάλακτος . Λέγει καὶ αὐτὴν σκιὰν τοῦ Χριστοῦ σταυρωθῆναι διὰ φθόνον παρὰ τῶν Ἱουδαίων · αὐτὸν χὰρ ἀνελάβετο διὰ τὸ φιλεῖν ὁ Θεός . Οὐ καὶ εἰπόντος · ΚΣὺ ὁ Ἰησοῦς ἔλεγες ἑαυτὸν Θεόν · » ἀπεκρίνατο ὡς οὐκ αὐτὸς ἑαυτὸν ὠνόμασε Θεὸν , ἀλλ´ οἱ ἄνθρωποι Ἐδίδαξε δὲ τὰ πάντα ὡρισμένα καὶ ἀπὸ Θεοῦ γενέσθαι τοῖς ἀνθρώποις . Τὸν δὲ Μωαέαναὶ Αασιλν παραστῆναι μὲν ἐν τῇ κρίσει τοῦ Χριστοῦ , παραπεμφθῆναι δὲ τῇ κολάσει ὡς ἀνθρώπους ἀπατηλούς . Ἕλεγε καὶ τὴν ζωὴν ἔχειν ἐκεῖσε διὰ φθαρτῆς βρώστώ · τε καὶ πόσεως , Ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀφροδίτην κεκρυμμένως σέβονται . Καὶ δῆλον ἐκ τῆς προσευχῆς αὐτῶν · λέγουσι γὰρ οὕτως · « Ἀλλὰ ἀλὰ οὐὰ κουβὰρ ἀλὰ , » τοῦτ´ ἔστιν , ὁ Θεὸς ὁ Θεὸς μείζων καὶ ἡ μεγάλη , ἤτοι σελήνη , Ἀφροδίτη Θεός . Μετὰ μέντοι τοῦ θεηλάτου Μωάμεθ θάνατον ἐφάνη ἀστὴρ ἐπὶ μεσημβρίαν δοκίτης , ἐπὶ ἡμέρας λʹ , σημαίνων τὴν τῶν Ἀράβων ἔφοδον · τότε γὰρ κατέακον τὴν Λαιιασκὸν καὶ ἄλλα πολλά . Ἐπαινεῖται δὲ ἡ γῆ αὐτῶν · σφόδρα γὰρ πολύκαρπός ἐστι δι´ εὔκροτον ἀέρα . Ἀλλὰ καὶ τὸ πήγανον οὐδὲν διαφέρει τῆς αυκῆς κατὰ τὸ μῆκος . Καὶ ἐν Παλαιστίνῃ δὲ πηγὴ ἰάσεις παρέχουσα , ἐν ᾗ τὸν Κύριον ὀδοιποροῦντα λέγουσι νίψασθαι . Καὶ δένδρον ἵσταται πάσης ἀῤῥωστίας ἀλεξίκακον , ὃ δένδρον εἰς γῆν ἐκλίθη καὶ προσεκύνησε δῆθεν τὸν Κύριον εἰς Αἴγυπτον φεύγοντα , σώζει · δὲ καὶ εἰσέτι τὸ σχῆμα τῆς προσκυνήσεως . Ἐκεῖ ἐστὶ καὶ ἡ βαταρῖτις ῥίζα ἡ φλογοειδὴς , ᾗ προσεγγίσαι τις οὐ τολμᾷ , ἀνασπᾶται δὲ κυνὸς τῆς ττὸιαύτης ῥίζης πλησίον δεθέντος · ἡ μέντοι ἐίζα πʹὸιαπτομένη δαιμονιζομένῳ φυγαδεύει τὸν δαίονα Γεωργεῖται δὲ καὶ ὀποβάλσαμον ἐκεῖσε πολύ . Ταύτῃ τοι καὶ τὴν γῆν ταύτην ὡς ἐξαίρετον τῷ ἠγαπημένω δέδωκεν ὁ Θεὸς Ἰσραήλ . Ἐν αὐτῇ καὶ ὁ Κύριος τὰ ττάντα εἰργάσατο . Ταύτην οὖν καὶ οἱ ἐξηγηταὶ τῆς γῆς ὀφθαλμὸν προσηγόρευσαν .
Lemmas: καί ἔγγονος Ἡράκλειος ἔτος κζʹ . τότε καʹ ψευδοπροφήτης Μουάμεδ φαίνω . ὁ γάρ Ἰσμαπλή ὁ μέχρι Ἡράκλειος εἰδωλολατρέω , ὁ Ἀστάρτη , ἤγουν ὁ σελήνη , προσκυνέω · ἐάν καί Χαὶρ ὀνομάζω , τοῦτος εἰμί μέγας . τηνικαῦτα δέ ἀνίστημι αὐτός Μουάμεδ . οὗτος θητεύω γυνή τις πλούσιος ὕστερος λαμβάνω αὐτός εἰς γυνή . ἔχω δέ καί ἐπίληψις , καί ἐθέλω κρύπτω ὁ πάθος λέγω ὁ Γαβριήλ ὁράω ἄγγελος καί μή φέρω αὐτός ὁ Ὡέαν ὀλιγωρέω καί πίπτω . Ἀξιόπιστος δέ ὁ κατ’´ αὐτός δοκέω ἀπό μοναχός τις αρειανός ψευδομαρτυρέω αὐτός δις αἰσχροκέρδεια . οὗτος ὁ Μουάμεδ εἰς Παλαιστίνη ἔρχομαι , καί ἐντυγχάνω Ἰουδαῖος , Ἀρειανός , πρός δέ καί Νεστοριανός , ἀπό πᾶς ερανικός , καί θρησκεία ἴδιος παραδίδωμι . οὖον παντάπασι δέ χράομαι ὁ νόμος · περιτομή γάρ διδάσκω οὖον μήv δέ καί σαββατίζω . Λέγος δέ καί ἑαυτοῦ κλειδοῦχος εἰμί ὁ παράδεισος , τρεῖς δέ ποταμός φέρω ἐν αὐτός , μέλι , οἶνος καί γάλα . Λέγος καί αὐτός σκιά ὁ Χριστός σταυρόω διά φθόνος παρά ὁ Ἰουδαῖος · αὐτός χαρά ἀναλαμβάνω διά ὁ φιλέω ὁ Θεός . οὖον καί εἶπον · Κύ ὁ Ἰησοῦς λέγω ἑαυτοῦ Θεός · » ἀποκρίνω ὡς οὐ αὐτός ἑαυτοῦ ὀνομάζω θεός , ἀλ ὁ ἄνθρωπος διδάσκω δέ ὁ πᾶς ὁρίζω καί ἀπό Θεός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ Μωαέαναὶ Αασιλν παρίστημι μέν ἐν ὁ κρίσις ὁ Χριστός , παραπέμπω δέ ὁ κολάζω ὡς ἄνθρωπος ἀπατηλός . λέγω καί ὁ ζωή ἔχω ἐκεῖσε διά φθαρτός βιβρώσκω · τε καί πόσις , ἀλλά καί ὁ Ἀφροδίτη κεκρυμμένως σέβομαι . καί δῆλος ἐκ ὁ προσευχή αὐτός · λέγω γάρ οὕτως · « ἀλλά ἀλάομαι οὐά κουβοιρ ἀλάομαι , » τοῦτος εἰμί , ὁ θεός ὁ θεός μείζων καί ὁ μέγας , ἤτοι σελήνη , Ἀφροδίτη Θεός . μετά μέντοι ὁ θεήλατος Μουάμεδ θάνατος φαίνω ἀστήρ ἐπί μεσημβρία δοκίτης , ἐπί ἡμέρα λίαν , σημαίνω ὁ ὁ Ἄραψ ἔφοδος · τότε γάρ κατακαίω ὁ λαιιασκος καί ἄλλος πολύς . ἐπαινέω δέ ὁ γῆ αὐτός · σφόδρα γάρ πολύκαρπος εἰμί δις εὔκροτος ἀήρ . ἀλλά καί ὁ πήγανον οὐδείς διαφέρω ὁ αυκῆς κατά ὁ μῆκος . καί ἐν Παλαιστίνη δέ πηγή ἴασις παρέχω , ἐν ὅς ὁ κύριος οδοιπορουειντα λέγω νίζω . καί δένδρον ἵστημι πᾶς ἀρρωστία ἀλεξίκακος , ὅς δένδρον εἰς γῆ κλίνω καί προσκυνέω δῆθεν ὁ κύριος εἰς Αἴγυπτος φεύγω , σῴζω · δέ καί εἰσέτι ὁ σχῆμα ὁ προσκύνησις . ἐκεῖ εἰμί καί ὁ βαταρῖτις ῥίζα ὁ φλογοειδής , ὅς προσεγγίζω τις οὖον τολμάω , ἀνασπάω δέ κύων ὁ ττοιαυτος ῥίζα πλησίος δέω · ὁ μέντοι ἵζω πʹοιαπτω δαιμονίζομαι φυγαδεύω ὁ δαιαδων γεωργέω δέ καί ὀποβάλσαμον ἐκεῖσε πολύς . Ταύτη ὅς καί ὁ γῆ οὗτος ὡς ἐξαίρω ὁ ἀγαπάω δίδωμι ὁ θεός Ἰσραήλ . ἐν αὐτός καί ὁ Κύριος ὁ τάντα ἐργάζομαι . οὗτος οὖν καί ὁ ἐξηγητής ὁ γῆ ὀφθαλμός προσαγορεύω .