cogPG.PG158 386
κουσικῷ πάθει περιπίπτειν αὐτὸν ἐν τῷ τῆς ἀπαθείας ἐκείνῳ καιρῷ ; Ἀλλὰ καὶ ὁ μέγας Μάξιμος τὰ πάθη ταῦτα , λύπην , ἡδονὴν , ἐπιθυμίαν , καὶ ὅσα τοιαῦτα τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει πρόσεστι σήμερον , ἐκ τῆς τῶν ἀλόγων ἔλεγε μοίρας ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον εἰσδραμεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁμοιωθῆναι κατεδικάσθη τοῖς ἀνοήτοις κτήνεσι κατὰ γένεσιν , ἐκεῖθεν ἂν ἐξ ἀνάγκης καὶ τὰ πάθη ταῦτα εἰς ἑαυτὸν ἐπεοπάσατο . Οὐδὲν γὰρ προηγουμένως συνεκτίσθη ταῦτα τῷ ἀνθρώπῳ , καθὼς ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ ἐν τοῖς πρὸς Θαλάσσιον ἔλεγε , ἀλλὰ διὰ τὴν τῆς τελειότητος ἔκπτωσιν ἐπεισῆλθε τῷ ἀλογωτέρῳ μέρει προσφυέντα τῆς φύσεως . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , πῶς εἴπωμεν ἐν αὐτῇ τῇ τελειότητι πάσχειν ὅλως τὸν πρῶτον ἐκεῖνον ἄνθρωπον ; Ἀλλὰ καὶ ὁ θειότατος Παρσανούοιος ἐρωτηθεὶς πόθεν ἔσχε τὰ πάθη ὁ ἄνθρωπος , ἔλεγεν ὅτι καὶ σῶμα καὶ ψυχὴν ἀπαθῆ κατ´ ἀρχὰς ἔκτισεν ῤ Θεὸς , διὰ δὲ τῆς παρακοῆς εἰς πάθη ἐξέπεσε . Δέδεικται οὖν ἐκ πολλῶν ὅτι πρὸ τῆς παραβάσεως οὐ δή τινι φυσικῷ οὐχ ὑπέκειτο πάθει ὁ ἄνθρωπος , ἅτε δὴ τῆς κατὰ χάριν ἀθανασίας οὐκ ἀμοιρῶν . Ἐἱ δὲ τοῦτο , πῶς ἔπασχεν ; Εἰ γὰρ ἔπασχε , καὶ θνητῆς ἂν ἐξ ἀνάγκης ὑπῆρχε φύσεως καὶ φθαρτῆς . Ἀλλ´ ἡμᾶς οὕτω φρονεῖν ἐπὶ τούτοι κωλύει μὲν καὶ ὁ τῶν διαληφθέντων ἀγίων χομός · κωλύει δὲ´ πλέον ἡ ἐν Καρθαγένῃ συστᾶσα σύνοδος οὕτω λέγουσα · Εἶ τις λέγει τὸν Ἀδὰμ θνητὸν πλασθῆναι παρὰ Θεοῦ . καὶ μὴ μετὰ τὴν ἀμαρτίαν ἐλβεῖεἰς φθορὰν , ἧτω ἀνάθεμα . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Ὁ θεῖος ὄΙακάριος ὁ Αἰγύπτιος ἐν ἐπιστολαῖς αὐτοῦ δεῖξαι θέλων ὅτι παντάπασιν ἀπαθὴς ἐτύγχανε πρὸ τῆς ἀμαρτίας ὁ ἄνθρωπος , οὔτως ἔλεγε κατὰ λέξιν · Οὐ πῦρ αὐτοῦ κατίσχυεν , οὐχ ὑδωρ αὐτὸν ἐπότιζεν , οὐ θηρίον ἐλυμαίνετο , οὐκ ἰλοβά λοι ἑν αὐτῶ ἐνήργει , οὐκ ἄλλο τι τῶν τοιούτων αὐτὸν ἔβλαπτε . Μετὰ δὲ τὸ παραβῆναι τὴν ἐντολὴν , μετὰ τὸ τοὺς δερματίνους ἐνδυθῆναι χιτῶνας , τὴν παχυτέραν σάρκα δηλαδὴ καὶ θνητὴνν πμὶ ἀντίτυπον , τότε δὴ τότε μυρίοις ὑπέπεσε πάθεσιν ὑπομνήσεως ἔνεκα καὶ παιδεύσεως . Ἀντιλέγειν οὖν ἐπὶ πλέον οὐκ εὔλογον . Εἰ γὰρ πρόσκαιρος ἦν ὁ Ἀδὰμ , εἰ πρὸ τῆς ἁμαρτίας ὑπῆρχε θνητὸς , οὐκ ἂν ὁ πάμμεγας ἔλεγε Παῦλος , Ὁψώνιον τῆς ἀμαρτίας ὁ θάνατος . Ἔδειξε γὰρ ἐντεῦθεν ὅτι πρὸ τῆς ἁμαρτίας ὁ ἄνθρωπος ἀθάνατος ἦν .
Lemmas: κουσικῷ πάθος περιπίπτω αὐτός ἐν ὁ ὁ ἀπάθεια ἐκεῖνος καιρός ; ἀλλά καί ὁ μέγας Μάξιμος ὁ πάθος οὗτος , λύπη , ἡδονά , ἐπιθυμία , καί ὅσος τοιοῦτος ὁ ἀνθρώπινος φύσις πρόσειμι σήμερον , ἐκ ὁ ὁ ἄλογος λέγω μοῖρα ἐπί ὁ ἄνθρωπος εἰστρέχω . ἐπεί γάρ ὁμοιόω καταδικάζω ὁ ἀνόητος κτῆνος κατά γένεσις , ἐκεῖθεν εἄν ἐκ ἀνάγκη καί ὁ πάθος οὗτος εἰς ἑαυτοῦ ποιέω . οὐδείς γάρ προηγουμένως συγκτίζω οὗτος ὁ ἄνθρωπος , καθώς ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ ἐν ὁ πρός Θαλάσσιος λέγω , ἀλλά διά ὁ ὁ τελειότης ἔκπτωσις ἐπεισέρχομαι ὁ ἄλογος μέρος προσφύω ὁ φύσις . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , πῶς εἶπον ἐν αὐτός ὁ τελειότης πάσχω ὅλως ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ἄνθρωπος ; ἀλλά καί ὁ θεῖος Παρσανούοιος ἐρωτάω πόθεν ἔχω ὁ πάθος ὁ ἄνθρωπος , λέγω ὅτι καί σῶμα καί ψυχή ἀπαθής κατ´ ἀρχή κτίζω ῥεῖα θεός , διά δέ ὁ παρακοή εἰς πάθος ἐκπίπτω . δείκνυμι οὖν ἐκ πολύς ὅτι πρό ὁ παράβασις οὖον δή τις φυσικός οὐ ὑπόκειμαι πάθος ὁ ἄνθρωπος , ἅτε δή ὁ κατά χάρις ἀθανασία οὐ ἀμοιρέω . εἰ δέ οὗτος , πῶς πάσχω ; εἰμί γάρ πάσχω , καί θνητός εἄν ἐκ ἀνάγκη ὑπάρχω φύσις καί φθαρτός . Ἀλ ἐγώ οὗτος φρονέω ἐπί οὗτος κωλύω μέν καί ὁ ὁ διαλαμβάνω Ἀγίων Χόμος · κωλύω δέ πλέω ὁ ἐν Καρθαγένη συνίστημι σύνοδος οὗτος λέγω · εἰμί τις λέγω ὁ Ἀδάμ θνητός πλάσσω παρά Θεός . καί μή μετά ὁ ἁμαρτία λείβω φθορά , εἰμί ἀνάθεμα . καί τίς χρή πολύς λέγω ; ὁ θεῖος ὄΙακάριος ὁ Αἰγύπτιος ἐν ἐπιστολή αὐτός δείκνυμι ἐθέλω ὅτι παντάπασι ἀπαθής τυγχάνω πρό ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος , οὔτως λέγω κατά λέξις · οὖον πῦρ αὐτός κατισχύω , οὐ ὕδωρ αὐτός ποτίζω , οὖον θηρίον λυμαίνομαι , οὐ ἰλοβά Λόι ἑν αὐτός ἐνεργέω , οὐ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος αὐτός βλάπτω . μετά δέ ὁ παραβαίνω ὁ ἐντολή , μετά ὁ ὁ δερμάτινος ἐνδύω χιτών , ὁ παχύς σάρξ δηλαδή καί θνητός πμὶ ἀντίτυπος , τότε δή τότε μυρίος ὑποπίπτω πάθος ὑπόμνησις ἕνεκα καί παίδευσις . ἀντιλέγω οὖν ἐπί πλέω οὐ εὔλογος . εἰμί γάρ πρόσκαιρος εἰμί ὁ Ἀδάμ , εἰμί πρό ὁ ἁμαρτία ὑπάρχω θνητός , οὐ εἄν ὁ πάμμεγας λέγω Παῦλος , ὀψώνιον ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος . δείκνυμι γάρ ἐντεῦθεν ὅτι πρό ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ἀθάνατος εἰμί .