cogPG.PG158 278
ἐποίησε γνιώμηνί καὶ οὖτος γὰρ ταῖς ὑπὸ Θεοφίλου κατὰ τοῦ ἁγίου μελετὴθείοαις διαβολαῖς προκατείληπτο . Ἐ μέντοι Εὐδοξία τὸν μέγαν Ἐπιφάνιον ἠρέθισε κατὰ τοῦ χρυσοῤῥήμονος καὶ τάδε εἰποῦσα · « Πάύτα μὲν τὰ Ῥωμαίων σκῆπτρα ὑπὸ τὴν ἐκὴν ἐξουσίαν ἐστὶν , ὁ δὲ Ἰωάννης οὗτος δι´ ἔχθρας τέ μοί ἐστι καὶ τὰ ἔσχατα εἰς ἡμᾶς ἐξυβρίζει . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ δόξαν τινὰ πρεσβεύει τῆς Ἐκκλησίας ἀπδοοσαν . Ἐφ´ ᾧ καὶ δίδωμί σοι πᾶσαν ἐξουσίαν , ὥστε σύνοδον ἀθροῖσαι καὶ τοῦ θρόνου δίκαιος αὐτὸν καθελεῖν . » Τούτων ἀκούσας Ἐπιφάνιος εἶπεν · « Εἰ μὲν οὖν αἴρεσιν ἔχει τινὰ ,, ἄλλου τοῦτο λόγου ἐστίν · εἰ δὲ ὅτι κακῶς μᾶς Θε ξε , παρὰ ταύτην δὴ μόνον αἰτίαν Ἰωάννην ἐκκήρυκτον δέδοκται γενέσθαι τῆς Ἐκκλησίας , Ἐπιφάνιον ὑμῖν οὐχ ἕξετε συναινοῦντα . » Ταῦτα δὲ ἡ Κὸδοξία πρὸς τὸν διαληφθέντα ἔλεγεν ἅγιον , ἐπειδὴ διαφορὰν ἔμαθέ τινα συμβῆναι ἀνὰ μέσον αὐτῶν . Ὃ μέντοι θειότατος Ἰωάννης ἐκ δευτέρου ἐξορισθεὶς καὶ ἀπαχθεὶς εἰς Κουκουσὸν κἀκεῖσε τρία Κτη καὶ μῆνας βʹ ποιήσας ἀπηνέχθη εἰς Ποτιοὺς , άκεῖθεν ἀπαίρει πρὸς Κύριον , ἐπισκοπεύσας ἐνταῦθα ἔτη εʹ καὶ μῆνας ϛʹ . Ἐπὶ τούτοις δὲ ὁ πάππας Ῥώμης Ἰννοκέντιος γράφει πρὸς Ἀρκάδιον καὶ τάδε · « Φωνὴ αἴματος τοῦ ἀδελφοῦ μου Ἱωάνναν βοᾷ πρὸς τὸν Θεὸν κατὰ σοῦ , βασιλεῦ , ὥς ποτε Ἄβελ τοῦ δικαίου κατὰ τοῦ ἀδελφοκτόνοι Κάῖν , καὶ παντὶ τρόπῳ ἐκδικηθήσεται . Οὐ μόνσν δὲ τοῦτο πέπραχας , ἀλλὰ καὶ ἐν καιρῷ εἰρήνης διωγμὸν κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας καὶ τῶν ἱερέμων αθτοῦ συνεστήσω , ἐξέΘσας τὸν μάγαν τῆς αἰασυμένης διδάσκαλον τοῦ θώκου τῆς ἐπισκοπῆαὐτοῦ ἀκρίτως , συνδιώξας αὐτῷ τὸν Χριστόν . Ἀλλ´ μακάριος Ἰωάννης τὸν βίον κατέλιπε , τὴν πίστιν τὴρήσας καὶ στηρίξας τοὺς σαλευομένους . Ἀλλ´ εἰς ἀλήκτους αἰῶνας τὴν ἀδάπανον τρυφὴν καὶ ἀθάνατον ζωὴν ἐκληρονόμησεν . Ἡ δὰ νέα αλιλὰ , ή κατὰ μικρόν τῷ ξυρῷ τῆς πλάνης δεσμεύσασα φορτίον ἁμαρτημάτων βαρὺ καὶ δυσβάστακτον . Διὸ ἐγὼ ὁ ἐλάχιστος , ὀ πιατευθεὶς τὸν θρόνον τοῦ μεγάλου ἀποστόλου Πέτρου , ἀφορίζω σέ τε κἀκεί νην τῆς μεταλήψεως τῶν ἀχράντων μοστηρίων Κριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν . Ἀλλὰ καὶ κάντα κληριὴν τολμήσαντα μεταδοῦναι ὑμῖν , ἀφ´ ἦς ἀναγνῶτέ μαυ τὸν πεμφθέντα σύνδεσμον , ὑπὸ καθαίρεσιν εἶναι . Ἀρσάκοον δὲ , ὅν εἰσάγετε εἰς τὸν θρόνον τῆς ἐπισκοπῆς ἀντὶ τοῦ μεγάλου Ἰωάννου , καὶ μετὰ θάνατον καθαιροῦμεν σὺν πᾶσι τοῖς κοινωνήσασιν αὐτῷ . Ἀλλ´ οὐδὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ γραφήσεται ἐν τοῖς ἰεροῖς διπτύχοις · ἀνάξιος γάρ ἐστιν ὡς μοιχεύσας τὴν ἐπισκοπήν . Προστιθέαμεν δὲ τῇ καθαιρέσει Θεόφιλος ἀφορισμὸν καὶ ἀναθεματισμὸν καὶ τελείαν ἀλλοτρίωσιν τοῦ Χριστιανισμοῦ . » Τούτων ἀκούσας Ἀρκάδισς ἀντιγράγψει πρὸς Ἰννοκέντιον · ἐΠάντες ἄνθρωποι ἴσασιν οἱ ε φρονοῦντες ὅτιπερ
Lemmas: ποιέω γνιώμηνί καί οὗτος γάρ ὁ ὑπό Θεόφιλος κατά ὁ ἅγιος μελετάω διαβολή προκαταλαμβάνω . εἰ μέντοι Εὐδοξία ὁ μέγας Ἐπιφάνιος ἐρεθίζω κατά ὁ χρυσοῤῥήμονος καί ὅδε εἶπον · « Παῦτα μέν ὁ Ῥωμαῖος σκῆπτρον ὑπό ὁ κάν ἐξουσία εἰμί , ὁ δέ Ἰωάννης οὗτος δις ἔχθρα τε ἐγώ εἰμί καί ὁ ἔσχατος εἰς ἐγώ ἐξυβρίζω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί δόξα τις πρεσβεύω ὁ ἐκκλησία ἀποδίδωμι . Ἐφ´ ὅς καί δίδωμι σύ πᾶς ἐξουσία , ὥστε σύνοδος ἀθροίζω καί ὁ θρόνος δίκαιος αὐτός καθαιρέω . » οὗτος ἀκούω Ἐπιφάνιος εἶπον · « εἰμί μέν οὖν αἵρεσις ἔχω τις ,, ἄλλος οὗτος λόγος εἰμί · εἰμί δέ ὅτι κακῶς μᾶς Θε ξεʹ , παρά οὗτος δή μόνος αἴτιος Ἰωάννης ἐκκήρυκτος δοκέω γίγνομαι ὁ ἐκκλησία , Ἐπιφάνιος σύ οὐ ἔχω συναινέω . » οὗτος δέ ὁ Κὸδοξία πρός ὁ διαλαμβάνω λέγω ἅγιος , ἐπεί διαφορά μανθάνω τις συμβαίνω ἀνά μέσος αὐτός . ὅς μέντοι θεῖος Ἰωάννης ἐκ δύο ἐξορίζω καί ἀπάγω εἰς κουκουω κἀκεῖσε τρεῖς κτείνω καί μείς βε ποιέω ἀποφέρω εἰς Ποτιοὺς , ἀκέω ἀπαίρω πρός κύριος , ἐπισκοπεύω ἐνταῦθα ἔτος εἰ καί μείς ϛυʹ . ἐπί οὗτος δέ ὁ πάππας Ῥώμη Ἰννοκέντιος γράφω πρός Ἀρκάδιος καί ὅδε · « φωνή αἶμα ὁ ἀδελφός ἐγώ Ἰωάννα βοάω πρός ὁ θεός κατά σύ , βασιλεύς , ὅς ποτός Ἄβελ ὁ Δίκαιος κατά ὁ ἀδελφοκτόνος Κάϊν , καί πᾶς τρόπος ἐκδικέω . οὖον μόνσν δέ οὗτος πράσσω , ἀλλά καί ἐν καιρός εἰρήνη διωγμός κατά ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία καί ὁ ἱερέμων αθτοῦ συνίστημι , ἐξέΘσας ὁ μάγας ὁ αιασυμενω διδάσκαλος ὁ θᾶκος ὁ ἐπισκοπέω ἄκριτος , συνδιώκω αὐτός ὁ Χριστός . Ἀλ μακάριος Ἰωάννης ὁ βίος καταλείπω , ὁ πίστις τηρέω καί στηρίζω ὁ σαλεύω . Ἀλ εἰς ἄληκτος αἰών ὁ ἀδάπανος τρυφή καί ἀθάνατος ζωή κληρονομέω . ὁ δᾶ νέος αλιλὰ , ή κατά μικρός ὁ ξυρόν ὁ πλάνης δεσμεύω φορτίον ἁμάρτημα βαρύς καί δυσβάστακτος . Διὸ ἐγώ ὁ μικρός , ὁ πιατευθεω ὁ θρόνος ὁ μέγας ἀπόστολος Πέτρος , ἀφορίζω σός τε κέω νη ὁ μετάληψις ὁ ἄχραντος μοστηριζω Κρίστου ὁ Θεός ἐγώ . ἀλλά καί Κάντα κληρόω τολμάω μεταδίδωμι σύ , ἀφή εἰμί ἀναγιγνώσκω ΜΑΥ ὁ πέμπω σύνδεσμος , ὑπό καθαίρεσις εἰμί . Ἀρσάκοον δέ , ὅς εἰσάγω εἰς ὁ θρόνος ὁ ἐπισκοπή ἀντί ὁ μέγας Ἰωάννης , καί μετά θάνατος καθαιρέω σύν πᾶς ὁ κοινωνέω αὐτός . Ἀλ οὐδέ ὁ ὄνομα αὐτός γράφω ἐν ὁ ἱερός δίπτυχος · ἀνάξιος γάρ εἰμί ὡς μοιχεύω ὁ ἐπισκοπή . Προστιθέαμεν δέ ὁ καθαίρεσις Θεόφιλος ἀφορισμός καί ἀναθεματισμός καί τέλειος ἀλλοτρίωσις ὁ χριστιανισμός . » οὗτος ἀκούω Ἀρκάδισσα ἀντιγράφω πρός Ἰννοκέντιος · πᾶς ἄνθρωπος οἶδα ὁ ε φρονέω ὅτιπερ