cogPG.PG158 242
μεγάλη πέμπτη ὡς πρὸ τῶν ἀζύμων οὖσα . Καθάπερ γὰρ ὁ Μάρκος τὴν παρασκευήν προσάββατον Κλεγεν ὡς οὗσαν πρὸ τοῦ Σαββάτου , οὕτω καὶ τὴν μεγάλην πέμπτην πρώτην τῶν ἀζύμων λέγει ὁ Ματθαῖος ὡς πρὸ τῶν ἀζύμων οὖσαν , καθά φησιν ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς · « Τὴν μεγάλην ἐνέφηνε πάντως παρασκευήν . » Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Λουκᾶς , ἐλθεῖν λέγων , τουτέστιν ἠγγικέναι , τὴν τῶν ἀζύμων ἡμέραν , τὰ αὐτὰ τῷ Ματθαίῳ ᾐνίξατο . Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰωάννης , πρὸ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα γενέσθαι λέγων τὸ δεῖπνον , αὐτὴν εἶπε τὴν παρασκευὴν , καὶ δηλοῦσι τὰ μετὰ ταῦτα · λέγει γάρ · « Καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ´ ἵνα φάγωσι τὸ´ Πάσχα · » καὶ αὖθις , « Ἔστι δὲ συνήθεια ἡμῖν ἴνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ πάσχατι , » τῷ ἐνισταμένῳ δηλαδή . Ἀλλὰ καὶ τὸν καιρὸν παριστῶν ἡνίκα ὁ Πιλᾶτος ἐκάθισεν εἰς τόπον τινὰ Λιθόστρωτον λεγόμενον , οὕτω φησίν · « Ἐν δὲ παρασκευή τοῦ Πάσχα , ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη . » Καὶ παρακατιὼν , « Ἠν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Σαββάτου . » Μεγάλην δὲ αὐτὴν οὐκ ἂν ἄλλως ἐκάλεσεν εἰ μή , στου συνέπιπτε τῷ Σαββάτῳ ἐκείνῳ ἡ πρώτη τῶν ἀζύμων ἡμέρα , ἡ καὶ ἀγία παρὰ τῷ νόμῳ καλουμένη . Ταῦτα δὲ πάντα σαφῶς ὑπεμφαίνουσιν οτι κατὰ τὴν παρασκευὴν ἐκείνην ἐσπέρας ὁμολογουμένως τὸ Πάσχα ἐθύετο . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ παρασκευὴν τοῦ Πάσχα εἶπεν αὐτὴν ὡς παρασκευάζου · σαν τὰ τοῦ ἐνισταμένου πάντως Πάσχα . Χωρὶς οὖν ἀντιλογίας ἐν τῇ ἑσπέρᾳ φαίνεται τῆς παρασκευῆς τὸ Πάσχα γίνεσθαι . Εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ὁ τὐανγελιστὴς Ἰωάννης τοῦτο ἔλεγε , « Καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ´ ἵνα φάγωσι τὸ Πάσχα . » Καὶ πρόσσχες , εἰ βούλει , τῷ μεγάλῳ Κορίλλῳ πρὸ τῶν ἄλλων ἐπισφραγίζοντι τὰ τοιαῦτα καὶ λέγοντι ὅτι τὸν τύπον τιμῶντες ἤτοι τὸ πρύβατον , κἀντεῦθεν εἰσελθεῖν εἰς τὸ πραιτώριον οὐ προαρούμενοι , τὴν ἀλήθειαν αὐτὸν τὸν Χριστὸν ὕβριζον · ἔμελλον γὰρ θύειν τὸ Πάσχα κατὰ τὸν νόμον τὸν μηδὲν παρ´ αὐτοῖς ἰσχύοντα . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , ματαιάζουσι προφανῶς οἱ λέγοντες ὅτι κατὰ τὴν ἐσπέραν τῆς μεγάλης πέμπτης τὸ τυπικὸν ἐσθίεται πρόβατον · τὰ γὰρ ἄζυμα συστῆσαι φιλονεικοῦντες . παραχαράττειν ἐπιχειροῦσι κακοθελῶς τὴν ἀλήθειαν . Καὶ μή μοι τὸν χρυσοῤῥήμονα παρείσαγε Ἰωάννην ἐν τῇ εἰς τὸ κασὲ Ματθαῖον πδ´ ὁμιλίᾳ λέγοντα ὅτι τὸν Χριστὸν οἰ Ἰουδαῖοι ἀπροσδοκήτως κρατήσαντες καὶ τὴν τοῦ Πάσχα παριδεῖν εἴλοντο ἑορτὴν τηνικαῦτα συμπίπτουσαν . Ἔχεις γὰρ αὐτὸν ἐν τῇ τοῦ κατὰ Ἰωάννην ἐρμηνείᾳ , ἡνίκα λέγεται · « Καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ´ ἴνα φάγωσι τὸ Πάσχα , » τέλεον ἀναιροῦντα τὴν τοιαύτην ὑπόνοιαν . Ἕνθεν τοι καὶ τὰ τοῦ θείου κατεξετάζειν ἀνδρὸς , ἡνίκα καὶ μᾶλλον ἐναντιοῦται πρὸς ἄλληλα , μὴ πρὸς ἰσχύος ἔχοντες , σιωπῇ καὶ μάλιστα τιμᾶσθαι τὰ τοιαῦτα δέον κρίνομεν , εἴγε καὶ μᾶλλον εὔλογον τὰ ἵστατα κατέχειν , ὅτι καὶ σύμφωνα ταῦτα ταῖς τῶν λοιπῶν Πατέρων ἐπεξηγήσεσι φαίνονται . Λέγει
Lemmas: μέγας πέμπτος ὡς πρό ὁ ἄζυμος εἰμί . καθά γάρ ὁ Μάρκος ὁ παρασκευή προσάββατον Κλεγεν ὡς ὕω πρό ὁ Σάββατο , οὗτος καί ὁ μέγας πέμπτος πρῶτος ὁ ἄζυμος λέγω ὁ Ματθαῖος ὡς πρό ὁ ἄζυμος εἰμί , καθά φημί ὁ ὁ γλῶσσα χρύσεος · « ὁ μέγας ἐμφαίνω πάντως παρασκευή . » ὅμοιος δέ καί ὁ Λουκᾶς , ἔρχομαι λέγω , τουτέστιν ἐγγίζω , ὁ ὁ ἄζυμος ἡμέρα , ὁ αὐτός ὁ Ματθαῖος αἰνίζω . ἀλλά καί ὁ Ἰωάννης , πρό ὁ ἑορτή ὁ Πάσχα γίγνομαι λέγω ὁ δεῖπνον , αὐτός εἶπον ὁ παρασκευή , καί δηλόω ὁ μετά οὗτος · λέγω γάρ · « καί αὐτός οὐ εἰσέρχομαι ἵνα μή μιαίνω , ἀλ ἵνα ἐσθίω τότος Πάσχα · » καί αὖθις , « εἰμί δέ συνήθεια ἐγώ ἵνα εἷς σύ ἀπολύω ἐν ὁ πάσχω , » ὁ ἐνίστημι δηλαδή . ἀλλά καί ὁ καιρός παρίστημι ἡνίκα ὁ Πιλᾶτος καθίζω εἰς τόπος τις λιθόστρωτος λέγω , οὗτος φημί · « ἐν δέ παρασκευή ὁ Πάσχα , ὥρα δέ ὡσεί ἕκτος . » καί παρακάτειμι , « ἐάν γάρ μέγας ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ Σάββατο . » Μέγας δέ αὐτός οὐ εἄν ἄλλως καλέω εἰμί μή , ἕκαστος συμπίπτω ὁ σάββατον ἐκεῖνος ὁ πρῶτος ὁ ἄζυμος ἡμέρα , ὁ καί ἅγιος παρά ὁ νόμος καλέω . οὗτος δέ πᾶς σαφῶς ὑπεμφαίνω ὅτι κατά ὁ παρασκευή ἐκεῖνος εἰσπεράω ὁμολογουμένως ὁ Πάσχα θύω . Ζεύς γάρ οὗτος καί παρασκευή ὁ Πάσχα εἶπον αὐτός ὡς παρασκευάζω · σάω ὁ ὁ ἐνίστημι πάντως Πάσχα . Χωρὶς οὖν ἀντιλογία ἐν ὁ ἑσπέρα φαίνω ὁ παρασκευή ὁ Πάσχα γίγνομαι . εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ τυανγελιιστημι Ἰωάννης οὗτος λέγω , « καί αὐτός οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον ἵνα μή μιαίνω , ἀλ ἵνα ἐσθίω ὁ Πάσχα . » καί προσέχω , εἰμί βούλομαι , ὁ μέγας Κορίλλῳ πρό ὁ ἄλλος ἐπισφραγίζω ὁ τοιοῦτος καί λέγω ὅτι ὁ τύπος τιμή ἤτοι ὁ πρυβαινω , ἐντεῦθεν εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον οὖον προαρουμενοω , ὁ ἀλήθεια αὐτός ὁ Χριστός ὑβρίζω · μέλλω γάρ θύω ὁ Πάσχα κατά ὁ νόμος ὁ μηδείς παρ´ αὐτός ἰσχύω . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , ματαιάζω προφανῶς ὁ λέγω ὅτι κατά ὁ εἰσπεράω ὁ μέγας πέμπτος ὁ τυπικός ἐσθίω πρόβατον · ὁ γάρ ἄζυμος συνίστημι φιλονεικέω . παραχαράσσω ἐπιχειρέω κακοθελῶς ὁ ἀλήθεια . καί μή ἐγώ ὁ χρυσοῤῥήμονα παρεισάγω Ἰωάννης ἐν ὁ εἰς ὁ κασέ Ματθαῖος πδ´ ὁμιλία λέγω ὅτι ὁ Χριστός ὁ Ἰουδαῖος ἀπροσδόκητος κρατέω καί ὁ ὁ Πάσχα παρεῖδον εἴλω ἑορτή τηνικαῦτα συμπίπτω . ἔχω γάρ αὐτός ἐν ὁ ὁ κατά Ἰωάννης ἑρμηνεία , ἡνίκα λέγω · « καί αὐτός οὐ εἰσέρχομαι ἵνα μή μιαίνω , ἀλ ἵνα ἐσθίω ὁ Πάσχα , » τελέω ἀναιρέω ὁ τοιοῦτος ὑπόνοια . ἔνθεν ὅς καί ὁ ὁ θεῖον κατεξετάζω ἀνήρ , ἡνίκα καί μᾶλλον ἐναντιόομαι πρός ἀλλήλων , μή πρός ἰσχύς ἔχω , σιωπή καί μάλιστα τιμάω ὁ τοιοῦτος δήω κρίνω , εἰ καί μᾶλλον εὔλογος ὁ ἵστημι καταχέω , ὅτι καί σύμφωνος οὗτος ὁ ὁ λοιπός Πατέρων ἐπεξήγησις φαίνω . Λέγος