cogPG.PG158 303
ἐκεῖνος τελευτᾷ μοναχός . Διαδέχετει τὸ κελλίον αὐτοῦ μοναχὸς ἄλλος , Σαββάτιος τοὔνομα , ὃς καὶ πείθει τὸν Λέοντα ἐκ μέσου ποιῆσαι τὰς ἁγίας εἰκόνας . Ὁ γὰρ Λέων τῆς βασιλείας ἐπιβὰς καὶ τῆς τοῦ μοναχοῦ προῤῥήσεως ἐπιμνησθεὶς στέλλει τάχα πρὸς ἐκεῖνόν τινας ἀμοιβάς · εὑρεθεὶς δὲ ὁ Σαββάπιος οὖτος καταπλήττει τε διὰ γραφῆς , καὶ ἔκπτωσιν τῆς βασιλείας ἀπειλεῖ εἰ μὴ τὰς εἰκόνας αὐτὰς καταστρέψειεν . Ἐντεῦθεν ἡ τῆς εἰκονομαχίας πυρκαῖὰ τῷ βασιλεῖ Λέοντι ὑπανάπτεται . Τηνικαῦτα καὶ ὁ ἐν πατριάρχαις ἀοίδιμος Νικηφόρος μὴ πεισθεὶς τῇ εἰκονομαχίᾳ συνθέσθαι ἐξόριστος εἰς Προικόνησον γίνεται , καὶ πρὸ πολλοῦ τοῦτο εἰδὼς , καὶ Ἐτι ταράξει τὴν Ἐκκλησίαν ὁ Λέων · ἔδοξε γὰρ τῷ μακαρίτῃ , ὁπηνίκα τὸ διάδημα τῇ τοῦ Λέοντος ἐπέθηκε κεφαλῇ , ἀκάνθαις καὶ τριβόλοις τὴν χεῖρα περιπαρῆναι . Οὗτος οὖν ὁ μακάριος διὰ νηὸς εἰς τὴν ὑπερορίαν στελλόμενος ὄρθιος ἵστατο καὶ Πρός Κτινα τὸν ἀσπασμὸν ἐποιεῖτο . Καὶ τί τοῦτο ἐρωτηθεὶς , καὶ πρὸς τίνα ποιεῖται τὸν ἀσπασμὸν , πρὸς Θεοφάνην τὸν ὁμολογητὴν , ἔλεγε , τὸν τοῦ Ἀγροῦ καθηγητὴν , ἅτε κηροῖς καὶ θυμιάμασιν ἡμᾶς δεξιούμενον . Ἐπὶ τούτοις ὁ Λέων τὴν τοῦ μοναχοῦ καθ´ ἑαυτὸν στρέφων πρόῤῥησιν δέσμιον εἶχε τὸν Μιχαὴλ , εἴγε καὶ μᾶλλον ὁ τοιοῦτος θρασὺς καὶ ἀναίσχυντος ἦν . Ἐφ´ ᾧ καὶ παρὰ τῇ συγκλήτῳ ψῆφος γίνεται πυρὸς γενέσθαι τὸν Μιχαὴλ παρανάλωμα . Ὅ καὶ γενέσθαι ἔφθασεν ἂν , εἰ μή πως ἡ δέσποινα σοῦ τοιοῦτον ἐκώλυσεν . εἰς μεσιτείαν τάχα προβαλλομένη τὴν ἐνεστῶσαν ἁγίαν τηνικαῦτα Χριστοῦ γέννησιν . Ὁ μέντοι Λέων ἀπό τε ὀνειράτων καὶ χρησμῳδημάτων καὶ ἐτέρων τοιούτων τινῶν ἔντρομος ὤν τὴν ἀναίρεσιν ἐκείνου κατέσπευδεν · ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν ὁμόζυγον αὐτοῦ ἔλεγεν · « Ὁ μὲν Μιχαὴλ ἤδη ἀνύεται διὰ σέ , σὺ δὲ καὶ οἱ ἐκ σοῦ μετ´ ἀλίγον μαθήσεσθε . » Οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ , καὶ ὁ Μιχαὴλ τῇ τοῦ προῤῥηθέντος μοναχοῦ προῤῥήσει θαρρῶν κατὰ Λέοντος μελετᾷ τὴν ἐπιβουλὴν ταύτην , καὶ τῷ κατέχοντι αὐτὸν ἀποκαλύψας παππίᾳ . Ταύτῃ τοι καὶ νυκτὸς εἰσάγεται συν τοῖς ψαλμῳδοῦσι στρατιώτας ἐνόπλους . Καὶ ὁ μὲν Μιχαὴλ εἰς τὸν βασιλικὸν ἀνάγεται θρόνον , δεσμῷ τοὺς πόδας κατεχόμενος σιδηρῷ · τὸν δὲ Λέοντα καὶ προσπεφυγότα τῷ θείῳ ναῷ ἀνηλεῶς ἐκτέμνει τοῖς ξίφεσι Κρατεῖ τοίνυν μετὰ τὸν Λέοντα ὁ Τραυλὸς Μιχαὴλ ἔτη ηʹ , ὁ καὶ ἐξ Ἀμορίου ὁρμώμενος , δυσσεβής μὲν ὢν , οὐ μὴν δὲ καὶ ἀσεβεῖν ἀναγκάζων τοὺς εὐσεβεῖς . Ἐφ´ ᾧ καὶ ἀνίενται τηνικαῦτα οἱ ἄγιοι , ὁ μέγας τε Θεόδωρος ἀπὸ τῆς ὑπερορίας ἀνάγεται · προέφθασε γὰρ αὐτὸν ἐξορίσας ὁ Ἀρμένιος καὶ πολλὰ κακὰ ποιήσας ἅτε τῶν ἁγίων εἰκάνων ὑπερμαχόμενον . Τούτου μέντοι τοῦ Μιχαὴλ βασιλεύοντος Θωμᾶς τις χεῖρα ξαρεῖαν συλλέξας ἐξ ἀνατολῆς τε καὶ δύσεως , τριήρεις τε οὐκ ὀλίγας ποιήσας , κατὰ τῆς βασιλίδος ἐκστρατεύει τῶν πόἀεων
Lemmas: ἐκεῖνος τελευτάω μοναχός . Διαδέχετει ὁ κελλίον αὐτός μοναχός ἄλλος , Σαββάτιος ὄνομα , ὅς καί πείθω ὁ Λέων ἐκ μέσος ποιέω ὁ ἅγιος εἰκών . ὁ γάρ Λέων ὁ βασίλεια ἐπιβαίνω καί ὁ ὁ μοναχός πρόρρησις ἐπιμιμνήσκομαι στέλλω τάχα πρός ἐκεῖνος τις ἀμοιβή · εὑρίσκω δέ ὁ Σαββάπιος οὗτος καταπλήσσω τε διά γραφεύς , καί ἔκπτωσις ὁ βασίλεια ἀπειλέω εἰμί μή ὁ εἰκών αὐτός καταστρέφω . ἐντεῦθεν ὁ ὁ εἰκονομαχία πυρκαϊά ὁ βασιλεύς Λέων ὑπανάπτω . τηνικαῦτα καί ὁ ἐν πατριάρχης ἀοίδιμος Νικηφόρος μή πείθω ὁ εἰκονομαχία συντίθημι ἐξόριστος εἰς προικονησος γίγνομαι , καί πρό πολύς οὗτος εἰδοί , καί ἔτι τάραξις ὁ ἐκκλησία ὁ Λέων · δοκέω γάρ ὁ μακαρίτης , ὁπηνίκα ὁ διάδημα ὁ ὁ Λέων ἐπιτίθημι κεφαλή , ἄκανθα καί τρίβολος ὁ χείρ περιπειρω . οὗτος οὖν ὁ μακάριος διά ναός εἰς ὁ ὑπερορία στέλλω ὄρθιος ἵστημι καί πρός Κτινα ὁ ἀσπασμός ποιέω . καί τίς οὗτος ἐρωτάω , καί πρός τίς ποιέω ὁ ἀσπασμός , πρός Θεοφάνης ὁ ὁμολογητής , λέγω , ὁ ὁ ἀγρός καθηγητής , ἅτε κῆρ καί θυμίαμα ἐγώ δεξιόομαι . ἐπί οὗτος ὁ Λέων ὁ ὁ μοναχός καθ´ ἑαυτοῦ στρέφω πρόρρησις δέσμιος ἔχω ὁ Μιχαήλ , εἰ καί μᾶλλον ὁ τοιοῦτος θρασύς καί ἀναίσχυντος εἰμί . Ἐφ´ ὅς καί παρά ὁ σύγκλητος ψῆφος γίγνομαι πυρός γίγνομαι ὁ Μιχαήλ παρανάλωμα . ὅς καί γίγνομαι φθάνω εἄν , εἰμί μή πως ὁ δέσποινα σύ τοιοῦτος κωλύω . εἰς μεσιτεία τάχα προβάλλω ὁ ἐνίστημι ἅγιος τηνικαῦτα Χριστός γέννησις . ὁ μέντοι Λέων ἀπό τε ὄνειρος καί χρησμῳδημάτων καί ἕτερος τοιοῦτος τις ἔντρομος εἰμί ὁ ἀναίρεσις ἐκεῖνος κατασπεύδω · ἀλλά καί πρός ὁ ὁμόζυγος αὐτός λέγω · « ὁ μέν Μιχαήλ ἤδη ἀνύω διά σός , σύ δέ καί ὁ ἐκ σύ μετέ αλιγος μανθάνω . » οὖον πολύς ὁ ἐν μέσος , καί ὁ Μιχαήλ ὁ ὁ προλέγω μοναχός πρόρρησις θαρσέω κατά Λέων μελετάω ὁ ἐπιβουλή οὗτος , καί ὁ κατέχω αὐτός ἀποκαλύπτω παππίας . Ταύτη ὅς καί νύξ εἰσάγω σῦς ὁ ψαλμῳδέω στρατιώτης ἔνοπλος . καί ὁ μέν Μιχαήλ εἰς ὁ βασιλικός ἀνάγω θρόνος , δεσμός ὁ πούς κατέχω σιδήρεος · ὁ δέ Λέων καί προσφεύγω ὁ θεῖον ναός ἀνηλεής ἐκτέμνω ὁ ξίφος κρατύς τοίνυν μετά ὁ Λέων ὁ Τραυλός Μιχαήλ ἔτος ἤ , ὁ καί ἐκ Ἀμόριον ὁρμάω , δυσσεβής μέν εἰμί , οὖον μήv δέ καί ἀσεβέω ἀναγκάζω ὁ εὐσεβής . Ἐφ´ ὅς καί ἀνίημι τηνικαῦτα ὁ ἅγιος , ὁ μέγας τε Θεόδωρος ἀπό ὁ ὑπερορία ἀνάγω · προφθάνω γάρ αὐτός ἐξορίζω ὁ Ἀρμένιος καί πολύς κακός ποιέω ἅτε ὁ ἅγιος ἱκάνω ὑπερμάχομαι . οὗτος μέντοι ὁ Μιχαήλ βασιλεύω Θωμᾶς τις χείρ ξαρεῖαν συλλέγω ἐκ ἀνατολή τε καί δύσις , τριήρης τε οὐ ὀλίγος ποιέω , κατά ὁ βασιλίς ἐκστρατεύω ὁ πόἀεων