cogPG.PG158 98
καιρῷ · καθὼς οὖν ὅ τε πατὴρ καὶ ἡ μήτηρ διατεθῶσιν , οὕτω ποικίλλεται καὶ τὰ τικτόμενα . Τὰ δὲ λοιπὰ ζῶα καθότι οὐδὲν ἕτέρον διανοοῦνται κατά γε τὸν τῆς συναφείας καιρὸν , κατὰ τοῦτο καὶ τὰ ἔγγονα παντάπασιν ὅμοια τίκτουσιν . Μὴ θαύμαζε δὲ εἴγε παρὰ τοῖς ἀνθρώποις αὐτοῖς ὁμοιώσεις τε καὶ ἀνομοιώσεις πρὸς τοὺς γεννήτορας τὰ τικτόμενα . φέρουσιν . Οἷον μὲν ; γὰρ τῶν σπερμάτων ἐν τῆ ἄναφόρσει καὶ ἀναμίξει ἐπικρατέστερον γένηται , πρὸς ἐκεῖνο καὶ τὸ τοῦ πλαττομένου εἶδος φέρει τὴν ὁμοιότητα . Εἰ δὲ τὰ σπέρματα συγκραθέντα ἐπ´ ἴσης έχει πρὸς ἄλληλα , τότε τὸ γενόμενον ἴσην ἔχει πρός . τε τὸ θῆλυ καὶ τὸ ἄῤῥεν τὴν ὁμοιότητα , τουτέστι πατρομητρόμοια τὰ γεννώμενα τίκτεται . Πολλάκις δὲ καὶ τῆς γυναικὸς φαντασίαν ἐν ταῖς ὁμιλίαις λαβούσης τοῦδε ἦ τῆσδε πρὸς τὸ φαντασθὲν ἀπεικάζεται τὸ . γινόμενον . Ὅ δὴ καὶ ἄῤῥητόν τινα καὶ θαυμαστὸν ἔχει τὸν λόγον . Καὶ ἄκουε τί φησι Διοσκουρίδης περί τινος Στρατονίκου τῆς Σικελίας ἀρχηγοῦ χρηματίσαντος . Ἐκεῖνος γὰρ καὶ ἡ αὐτοῦ σύζυγος δυσειδεῖς μὲν ὄντες , ἑφιέμενοι δὲ παιδίων εὑειδῶν χΡΗματίσαι γεννήτορες , τοιοῦτόν τι ἐμηχανῶντο · ἑώρων τὰ εἴδωλα , ἤγουν αὐτὰ τὰ ἀγάλματα , καὶ οὗτω μιγνυμένων αὐτῶν πρὸς τὴν τῶν ἀγαλμάτων μοίωσιν τὸ βρέφος αὐτοῖς διεπλάττετο . Τοῦτο δέ καὶ ἐπὶ κυνῶν ἔστιν ἰδεῖν · τῆς γὰρ ὀχείας αὐτοῖς γινομένης πρὸς ὃ τοὺς ὥρας ἀπερείσει τὸ θῆλυ , πρὸς ἐκεῖνο καὶ ἡ ὁμοίωσις γίνεται . Ἀλλὰ γὰρ τὸν σοφώτατον Γαληνὸν εὑρίσκομεν τῷ κεφαλαίῳ τῷδε συνομολογοῦντα , καὶ οὔτω κατὰ ῥῆμα λέγοντα · « Ἐμοὶ Ἐ καὶ λόγος τις ἀρχαῖος ἐμήνυσεν ὅτι τῶν ἀμόρφων τις δυναστῶν εὔμορφον γεννῆσαι θέλων παιδίον ἐποίησε γράψαι ἐν πλατεῖ ξύλῳ εὐειδὲς ἄλλο παιἂίον , καὶ ἔλεγε τῇ γυναικὶ αὐτοῦ συμπλεκόμενος πρὸς ἐκεῖνον τὸν τύπον τῆς γραφῆς ὁρᾷν . Ἡ δὲ . ἀτενὲς βλέπουσα , καὶ ὡς ἕστιν εἰπεῖν ὅλον τὸν νοῦν ἐκεῖσε προσεπιφέρουσα , οὐχὶ τῷ γεννήσαντι ἀλλὰ τῷ γεγραμμένῳ ὅμοιον ἀπέτεκε τὸ παιδίον κατὰ τὴν ὄψιν » Εἰ δὲ καὶ περὶ φόσεως ὄφεων βούλει μαθεῖν τινων , ὁ Νίκανδρος πρὸ τῶν ἄλλων διδάξει σε Αὐτίκα γὰρ ἐν τοῖς ἔπεσιν αὐτοῦ καὶ τάδε περὶ τῶν ἐχιδνῶν στορεῖ . Ἡ θήλεια ἔχις διὰ τοῦ στόματος αὐτῆς δεχομένη τὴν κεφαλὴν τοῦ ἄῤῥενος , καὶ οὔτω συνευ ναζομένη ἀναιρεῖ αὐτόν . Εἰς ἐκδίκησιν οὖν , ὡς ἔοικε , τοῦ πατρὸς ἀναιροῦσι τὴν μητέρα τὰ ἔγγονα · ἐν γὰρ τῷ τοῦ τοκετοῦ καιρῷ τὴν μητρῴαν διαῤῥήσσουσι νηδὺν καὶ οὕτως ἐξέρχονται . Κατὰ τοῦτο καὶ ὁ τοῦ Κυρίου Πρόδρομος γεννήματα ἐχιδνῶν τοὺς ουδαίους ἐκάλει , ἅτε δὴ τοὺς προφήτας καὶ πατέρας αὐτῶν ἀποκτείναντας . Εἰ δὲ περὶ τοὺς ὄφεις οὔτως ἔχει , πῶς νοητέον τὸ εὐαγγελικὸν ῥητὸν τὸ λέγον · « Γίνεσθε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις , καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί ; » πονηρὸς μὲν οὕν ὁ ὄφις καὶ κάκιστος ἀληθῶς , ἀλλὰ καί τινα κέκτηται εἰς ἃ βλέπειν ἐγκελευόμεθα καὶ ταῦτα μιμεῖσθαι , ἐπεὶ καὶ ἡ μέλιττα θανατηφόρῳ ἐφιζάνουσα , ὃ μὲν χρήσιμον ἐκεῖθεν ἐκλέγεται , ὃ δὲ χείριστον ἐκεῖσε
Lemmas: καιρός · καθώς οὖν ὅς τε πατήρ καί ὁ μήτηρ διατίθημι , οὗτος ποικίλλω καί ὁ τίκτω . ὁ δέ λοιπάς ζῷον καθότι οὐδείς ἕτερος διανοέομαι κατά γε ὁ ὁ συνάφεια καιρός , κατά οὗτος καί ὁ ἔγγονος παντάπασι ὅμοιος τίκτω . μή θαυμάζω δέ εἰ παρά ὁ ἄνθρωπος αὐτός ὁμοιόω τε καί ἀνομοίωσις πρός ὁ γεννήτωρ ὁ τίκτω . φέρω . οἷος μέν ; γάρ ὁ σπέρμα ἐν τῆ ἄναφόρσει καί ἀνάμιξις ἐπικρατής γίγνομαι , πρός ἐκεῖνος καί ὁ ὁ πλήσσω εἶδος φέρω ὁ ὁμοιότης . εἰμί δέ ὁ σπέρμα συγκεράννυμι ἐπι ἴσος ἔχω πρός ἀλλήλων , τότε ὁ γίγνομαι ἴσος ἔχω πρός . τε ὁ θῆλυς καί ὁ ἄρσην ὁ ὁμοιότης , τουτέστι πατρομητρόμοιος ὁ γεννάω τίκτω . πολλάκις δέ καί ὁ γυνή φαντασία ἐν ὁ ὁμιλία λαμβάνω ὅδε εἰμί ὅδε πρός ὁ φαντάζω ἀπεικάζω ὁ . γίγνομαι . ὅς δή καί ἄρρητος τις καί θαυμαστός ἔχω ὁ λόγος . καί ἀκούω τίς φημί Διοσκουρίδης περί τις Στρατόνικος ὁ Σικελία ἀρχηγός χρηματίζω . ἐκεῖνος γάρ καί ὁ αὐτός σύζυγος δυσειδής μέν εἰμί , ἐφίημι δέ παιδίον ευειδής χρηματίζω γεννήτωρ , τοιοῦτος τίς μηχανάομαι · ὁράω ὁ εἴδωλον , ἤγουν αὐτός ὁ ἄγαλμα , καί οὗτος μείγνυμι αὐτός πρός ὁ ὁ ἄγαλμα μοῖος ὁ βρέφος αὐτός διαπλήσσω . οὗτος δέ καί ἐπί κύω εἰμί ὁράω · ὁ γάρ ὀχεία αὐτός γίγνομαι πρός ὅς ὁ ὥρα ἀπέρεισις ὁ θῆλυς , πρός ἐκεῖνος καί ὁ ὁμοίωσις γίγνομαι . ἀλλά γάρ ὁ σοφός Γαληνός εὑρίσκω ὁ κεφάλαιος ὅδε συνομολογέω , καί οὐτάω κατά ῥῆμα λέγω · « ἐμός εἰ καί λόγος τις ἀρχαῖος μηνύω ὅτι ὁ ἄμορφος τις δυνάστης εὔμορφος γεννάω ἐθέλω παιδίον ποιέω γράφω ἐν πλατύς ξύλον εὐειδής ἄλλος παιαιω , καί λέγω ὁ γυνή αὐτός συμπλέκω πρός ἐκεῖνος ὁ τύπος ὁ γραφεύς ὁράω . ὁ δέ . ἀτενής βλέπω , καί ὡς ἕστiν εἶπον ὅλος ὁ νόος ἐκεῖσε προσεπιφέρω , οὐ ὁ γεννάω ἀλλά ὁ γράφω ὅμοιος ἀποτίκτω ὁ παιδίον κατά ὁ ὄψις » εἰμί δέ καί περί φόσις ὄφις βούλομαι μανθάνω τίνω , ὁ Νίκανδρος πρό ὁ ἄλλος διδάσκω σύ αὐτίκα γάρ ἐν ὁ ἔπος αὐτός καί ὅδε περί ὁ ἔχιδνα στόρνυμι . ὁ θῆλυς ἔχις διά ὁ στόμα αὐτός δέχομαι ὁ κεφαλή ὁ ἄρσην , καί οὐτάω συνευ νάσσω ἀναιρέω αὐτός . εἰς ἐκδίκησις οὖν , ὡς ἔοικα , ὁ πατήρ ἀναιρέω ὁ μήτηρ ὁ ἔγγονος · ἐν γάρ ὁ ὁ τοκετός καιρός ὁ μητρώιος διαρρησσους νηδύς καί οὕτως ἐξέρχομαι . κατά οὗτος καί ὁ ὁ κύριος Πρόδρομος γέννημα ἔχιδνα ὁ οὐδαῖος καλέω , ἅτε δή ὁ προφήτης καί πατήρ αὐτός ἀποκτείνω . εἰμί δέ περί ὁ ὄφις οὔτως ἔχω , πῶς νοητέον ὁ εὐαγγελικός ῥητός ὁ λέγω · « γίγνομαι φρόνιμος ὡς ὁ ὄφις , καί ἀκέραιος ὡς ὁ περιστερά ; » πονηρός μέν οὖν ὁ ὄφις καί κακός ἀληθής , ἀλλά καί τις κτάομαι εἰς ὁ βλέπω ἐγκελεύω καί οὗτος μιμέομαι , ἐπεί καί ὁ μέλισσα θανατηφόρος ἐφιζάνω , ὅς μέν χρήσιμος ἐκεῖθεν ἐκλέγω , ὅς δέ κακός ἐκεῖσε