cogPG.PG158 97
ἀμύνεσθαι τοὺς λυπήσοντας ·· οὐκοῦν ἀποκρύπτεται ι οἷα τις τῶν στρατιωτῶν ἄνοπλος δεδιὼς παρατάττεαθαι Μόνη δὲ ἡ ἔλαφος ἀποβάλλεται τὰ κέρατα κάριν ὡφελείας , ὡς Ἀριστοτέλης φησί · βάρος γὰρ ἐξ ἀνάγκης κουφίζεται , διότι καὶ ναστὰ ταῦτα δι´ ὅλου τυγχάνει . Τῶν δ´ ἄλλων τὰ κέρατα μέχρι τινὸς κοῖλα , τὰ δ´ ἄκρα στερεὰ διὰ τὸ ταῖς πληγαῖς χρησιμεύειν . γίνωσκε δὲ τοῦτο ὅτι γεννήτορες τοῦ ἀρώματος μόσχου οἱ ἐν Ἰνδίᾳ νεμόμενοι ἔλαφοι . Οὐδὲν γὰρ ἕτερόν ἐστι τὸ πολυθρύλλητον τοῦτο ἄρωμα ἢ αἷμα ἐλάφου ἐσπαργανωμένον ἐν τῷ ὁμφαλῷ · περὶ μέντοι τὰ τέλη τοῦ Καρος βίπτεται ὥσπερ τι περίττωμα . εὐῶδες οὐδέν , τι μέρος αὐτοῦ συλλεγόμενον · ἀλλ´ ἐπειδὰν χρόνῳ ταμιευθῇ καὶ εἰς ἑτέραν ἤπειρον μετακομισθῆ , τηνικαῦτα τὸ εὐῶδες πνεῦμα ἀφίησι . Λέγεται δὲ ὅτι ἡ ἔλαφος θελγομένη ἤχῳ αὐλῶν καὶ κροτάλοις τὸν ἐγγὺς τοξότην οὐχ ὁρᾷ καὶ τοξεύεται . οὕτω καὶ ἡμεῖς ὑπὸ τῶν τοῦ κόσμου τερπνῶν καταυλούμενοι οὐδαμοῦ συνορῶμεν τὸν καθ´ ἡμᾶς ἀρ Κράτοις βέλεσι χρώμενον . Ἀλλὰ καὶ συνεχῶς ἐπὶ δρόμῳ τὴν ἔλαφον τὰ τέκνα γυμνάζειν αὐτῆς λέγου σι . Τοῦτο δὲ ᾠκονόμησε πάντως ὁ Θεὸς τοὺς νωδροτέρους ἐντρέπειν γονεῖς . ἰΡο . ΡΙΦΡιεα ἰιαυὲ ετνο ενῖυοΙιε εοε οε εκοισετο . vοίυῖς ϟος ολπο εἱς Ποτὲ Παιε . Πἱ ΒαιοῖΒυε ἱηανῖ ρωοΓε ἰοίετει . Ἀλλ´ ὅρα κἀνταῦθα κηδεμονίαν Θεοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ τουτὶ τὸ ζῶον , ἡ ἔλαφος δηλονότι , δειλόν ἐστι , καὶ διὰ τοῦτο φυγαῖς ἀεί ποτε κέχρηται , προκατεσκεύασεν αὐτὴν ὁ Θεὸς ὥστε παρακαιέχειν ἀσφαλῶς Ἀν τῇ μήτρᾳ τὰ ἔγγονα αὐτῆς . Καὶ δῆλον ἐν τοῖς τῶν περιεχομένων τῷ Ἰὼβ τῷ μακαρίῳ ἐκείνῳ ἀνδρί - Τηνικαῦτα κριθῆναι μετὰ Θεοῦ ἐζήτει , καὶ τάδε πρὸς τοῖς ἄλλοις ἔλεγεν ὁ Θεός · « Ἐφύλαξας ὡδῖνας ἐλάφων , ἠρίθμησας δὲ μῆνας αὐτῶν πλήρεις τοκετοῦ ; » Θαῦμα καὶ γὰρ πῶς ἡ ἔλαφος φεύγουσα καὶ ἐπὶ τοσοῦτον πηδῶσα οὐκ ἀμβλώσκει . Πρός γε τοῖς εἰρημένοις καὶ τοῦτο περὶ ἐλάρου λέγουσιν , ὕτι τῶν ῥινῶν πνεύματι ἀναφέρει τοὺς φεις ἀπὸ τοῦ φωλεοῦ καὶ κατεσθίει , τῷ φόβῳ δὲ τοῦ ἰοῦ καρκίνους ἐσθίει καὶ οὐ βλάπτεται . Ὁ δέ γε κάστωρ ὅταν ὑπὸ κυνηγετῶν διώκιται διὰ τὰ γεννητικὰ αὐτοῦ μόρια , καὶ γνῷ ὅτι καταλαμβάνεται , κόπτει ταῦτα καὶ ῥίπτει τῷ κυνηγῷ . Εἰ δὲ καὶ μετὰ ταῦτα παρ´ ἑτέρου διώκεται κυνητοῦ , ῥίπτει ἑαυτὸν ὕπτιον · καὶ νοήσας ἐντεῦθεν ὁ κυνηγὸς ὅτι ἀναγκαῖα οὐκ ἔχει , ἀναχωρεῖ ἀπ´ αὐτοῦ . Ἔτι δὲ καὶ τοῦτο ζητεῖς , ἀγαπητὲ , τίνος ἕνεκεν ἐπὶ τῶν τετραπόδων καὶ τῶν λοιπῶν ζώων ἀπλῶς πὰ ἔγγονα τοῖς γονεῦσιν ὁμοιότητα φέρουσιν , ἐπὶ δὲ τῶν ἀνθρώπων οὐ τοσοῦτον ; Διότι ὁ μὲν ἄνθρωπος πολλαχῶς διατίθεται τὴν ψυχὴν ἐν αὐτῷ τῷ τῆς συναφείας
Lemmas: ἀμύνω ὁ λυπέω ·· οὐκοῦν ἀποκρύπτω ι οἷος τις ὁ στρατιώτης ἄνοπλος δείδω παρατάσσω Μόνη δέ ὁ ἔλαφος ἀποβάλλω ὁ κέρας Κάριν ὡφελεία , ὡς Ἀριστοτέλης φημί · βάρος γάρ ἐκ ἀνάγκη κουφίζω , διότι καί ναστός οὗτος δις ὅλος τυγχάνω . ὁ δδʹ ἄλλος ὁ κέρας μέχρι τις κοῖλος , ὁ δδʹ ἄκρος στερεός διά ὁ ὁ πληγή χρησιμεύω . γιγνώσκω δέ οὗτος ὅτι γεννήτωρ ὁ ἄρωμα μόσχος ὁ ἐν Ἰνδία νέμω ἔλαφος . οὐδείς γάρ ἕτερος εἰμί ὁ πολυθρύλλητος οὗτος ἄρωμα ἢ αἷμα ἔλαφος σπαργανόω ἐν ὁ ὀμφαλός · περί μέντοι ὁ τέλος ὁ Κάρος βίπτεται ὥσπερ τίς περίττωμα . εὐώδης οὐδείς , τίς μέρος αὐτός συλλέγω · ἀλ ἐπειδάν χρόνος ταμιεύω καί εἰς ἕτερος ἤπειρος μετακομίζω , τηνικαῦτα ὁ εὐώδης πνεῦμα ἀφίημι . λέγω δέ ὅτι ὁ ἔλαφος θέλγω ἦχος αὐλή καί κρόταλον ὁ ἐγγύς τοξότης οὐ ὁράω καί τοξεύω . οὗτος καί ἐγώ ὑπό ὁ ὁ κόσμος τερπνός καταυλέω οὐδαμοῦ συνοράω ὁ καθ´ ἐγώ ἀρ κρατέω βέλος χράω . ἀλλά καί συνεχῶς ἐπί δρόμος ὁ ἔλαφος ὁ τέκνον γυμνάζω αὐτός λέγω βρόχος . οὗτος δέ οἰκονομέω πάντως ὁ θεός ὁ νωδροτέρους ἐντρέπω γονεύς . ἰΡο . ΡΥΦ ἰιαυὲ τείνω ενῖυοΙιε εἰμί οεʹ κοινόω . ὁρίζω Ἴος ολπο εἰς ποτέ Παίω . πεῖ βαιοιβυω ἱός ρωοΓε ιοιετος . Ἀλ ὁράω ἐνταῦθα κηδεμονία Θεός . ἐπεί γάρ οὗτος ὁ ζῷον , ὁ ἔλαφος δηλονότι , δειλός εἰμί , καί διά οὗτος φυγή ἀεί ποτός χράομαι , προκατασκευάζω αὐτός ὁ θεός ὥστε παρακαιεχω ἀσφαλῶς εἰς ὁ μήτρα ὁ ἔγγονος αὐτός . καί δῆλος ἐν ὁ ὁ περιέχω ὁ Ἰώβ ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀνήρ - τηνικαῦτα κρίνω μετά Θεός ζητέω , καί ὅδε πρός ὁ ἄλλος λέγω ὁ Θεός · « φυλάσσω ὠδίς ἔλαφος , ἀριθμέω δέ μείς αὐτός πλήρης τοκετός ; » Θαύμας καί γάρ πῶς ὁ ἔλαφος φεύγω καί ἐπί τοσοῦτος πηδάω οὐ ἀμβλώσκω . πρός γε ὁ εἴρω καί οὗτος περί λάρος λέγω , ὕς ὁ ῥίς πνεῦμα ἀναφέρω ὁ φημί ἀπό ὁ φωλεός καί κατεσθίω , ὁ φόβος δέ ὁ ἰός καρκίνος ἐσθίω καί οὖον βλάπτω . ὁ δέ γε κάστωρ ὅταν ὑπό κυνηγέτης διώκω διά ὁ γεννητικός αὐτός μόριον , καί γιγνώσκω ὅτι καταλαμβάνω , κόπτω οὗτος καί ῥίπτω ὁ κυνηγός . εἰμί δέ καί μετά οὗτος παρ´ ἕτερος διώκω κυνητος , ῥίπτω ἑαυτοῦ ὕπτιος · καί νοέω ἐντεῦθεν ὁ κυνηγός ὅτι ἀναγκαῖος οὐ ἔχω , ἀναχωρέω ἀπ´ αὐτός . ἔτι δέ καί οὗτος ζητέω , ἀγαπητός , τίς ἕνεκα ἐπί ὁ τετράπους καί ὁ λοιπός ζῷον ἀπλόος πη ἔγγονος ὁ γονεύς ὁμοιότης φέρω , ἐπί δέ ὁ ἄνθρωπος οὖον τοσοῦτος ; διότι ὁ μέν ἄνθρωπος πολλαχῶς διατίθημι ὁ ψυχή ἐν αὐτός ὁ ὁ συνάφεια