cogPG.PG158 417
διῃρημένη τελευταῖον κατασκευασθεῖσα τῷ πλάσματι . » Καὶ οὐ ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν αγίαν ἐπιφέρει Γραφὴν ὁ θεῖο , οτος ἀνὴρ , . ὥστε τὸ δόγμα τοῦτο γενέσθαι σαφέστερον . Λέγει γὰρ , « Καὶ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . Δευτέρα δὲ ποίησις · Ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς . » Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει δῆλον ἐκ τῶν ῥημάτων αὐτῶν . Ἐκεῖ μὲν γὰρεῖπεναύτὸν , « Κατ´ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτήν . ἐνταῦθα δὲ εἶπεν αὐτούς . « ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίη . σεν αὐτούς » ἔδειξε προφανῶς ὅτι ἄλλη ποίησς ἐκείνη καὶ ἑτέρα ποίησις αὕτη · ἡ μὲν τὸ τοῦ Δημιουργοῦ παριστῶσα φιλότιμον . Κατ´ εἰκόνα γὰρ Θεοῦ Ἦποίησεν αὐτόν · ἡ δὲ τὴν τῶν σχημάω ὑπεμφαίνουσα διαφοράν · Ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐπο ηκι αὐτούς . Δοκεῖ μὲν οὓν ὁ λόγος οὐτωσὶ φορτικὸς , ἀλλὰ τοῖς ἑπομένοις τῷ ἰδίῳ λογισμῷ · τοῖς γὰρ ἐκζητοῦσι τὰς ἱερὰς τῶν Πτρῶν γραφὰς καὶ πάσης ἀποδοχῆς ἄξιος , ὅτι καὶ σαφὴς εὕτός ἐστι . Καὶ ἄκουε τῦφησιν ὁ ὁ θεῖα σοφὸς Ἀναστάσιος . Τοῖς γὰρ προειρημένοις καὶ τάδε προσέθετο , σαφηνίσαι θέλων ἐκ πολλῶν τῶν λεγομένων · « Δευτέρα κτίσις ἐστὶ ποῦ τε ἄῤῥενος καὶ τοῦ θήλεο πρε-κατασκευασθεῖσα τῷ πλάσματι τῷ κατὰ τὴν πρός την , δηλονότι γενομένῳ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ , ἐν ᾠ διαφορὰ σχημάτων οὐκ ἦν , ὅτι μηδὲ ἐν τῇ θείᾳ καὶ μακαρίᾳ εἰκόνι τοιοῦτον ἐπινενόηταί τι » Εἱ δὲ ταῦτα οὔτως ἔχει , λέγειν οὐκ εὕλογον ὅτι ἐκ προγνώσεως ὸ Θεὸς τοιαύτην ἀπ´ ὁρχῆς δέδωκε κατασκευῖν τῷ Ἀδάμ · εἴγε τῆς δευτέρας ἐστὶ κτίσεως ἡ τοιαύσς τῶν σχημάτων διαφορὰ , ἢν δὴ καὶ ἀναγκαίως ἐπήγαγε μετὰ τὴν πρώτην , ὡς εἴρηται , ποίησιν . θὐδὶ γὰρ ἡγνόει τὸ συμβησόμενον . Καὶ πρόσσχες , εἰ βούλει , τῷ Δαμασκηνῷ Ἰωάννῃ περὶ τοῦ πρώτου ἀνθρώπου λέγοντι · « Εἰδὼς δὲ ὁ προγνώστης Θεὸς ὅτι ἐν παραβάσει γενήσεται , καὶ ὅτι φθορᾷ ὑποπεσεῖται , διὶ τοῦτο παράγει τὸ θῆλυ ἐξ αὐτοῦ · » ὥστε εἰ μὴ τῆς ώγγελικῆς ἐξέπιπτε βιοτῆς , οὐκ ἂν ἡ τῶν σχημάτων αὐτὴ προκατεσκεύαστο διαφορὰ , ὅτι μηδὲ χρείαλν εἶχε ταύτης ὁ κατ´ εἰκόνα γεγενημένος Θεοῦ προς γε τὴν ἐκ διαδοχῆς τοῦ γένους σύστασιν ἅτε κντὸ ποὺς ἀγγέλους , ὡς ἄνω διειληπται , μέλλων πληθύΤοιοῦτον μὲν οὖν ἔπλασεν τὸν ἄνθοῳπν ἀπ´ ἀρκῆς ὁ Θεὸς , καὶ τοιαύτην αὐτῷ δέδωκε λῆξιν ὑψηλὴν καὶ ἰσαγγελιήν · καὶ οὐκ ἄν ἡ θεία χάρις μετέπεσει , ὅτι καὶ ἀμεταμέλητα τὰ θεῖα χαρίσματα . Ἀλλ´ ἠ γεγονυῖα μετὰ ταῦτα τοῦ ἀνθρώπου παρεκτροτὴν καὶ ἡ διὰ ταύτης ἐπενεχθεῖσα κατάκρισις , τοῖς ἀνοήτοις αὐτὸν ὁμοιωθῆναι παρεσκεύασε κτήνεσι · καὶ γὰρ εἰ μὴ τούτο ἦν , εἰ μὴ τοιαύτην ἔσχε κατάκρισιν , ἐπειδὴ τοῖς ἀγγέλοις ὁμέτιμος ὢν οὐ συνῆκεν , οὐκ ἂν ἐθρήνει τούτου ἕνεκεν ὁ Δαβδ , οὐκ ἱν ὁ μέγας Μάξιμος εὐδίκως ἔλεγε τὴν ἀνθρωπείαν φύαιν κολάζεσθαι δι´ ὧν ἀλόγων γνωρισμάτων γωυμικῶς ἐπεσπάσατο . Ταῦτα μὲν οὖν τὰ κτηνκύδη γνωρίσματα καὶ ὁ θειότασός φησιν Ἀναστάσιος τῇ τῆς κακίας εἰσόδῳ συνεπακολουθῆσαι ἐν τῆ τον
Lemmas: διαιρέω τελευταῖος κατασκευάζω ὁ πλάσμα . » καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἅγιος ἐπιφέρω γραφή ὁ τίθημι , εἰκός ἀνήρ , . ὥστε ὁ δόγμα οὗτος γίγνομαι σαφής . λέγος γάρ , « καί εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . δεύτερος δέ ποίησις · Ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός . » ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω δῆλος ἐκ ὁ ῥῆμα αὐτός . ἐκεῖ μέν γαρειπεναυος , « Κατς εἰκών Θεός ποιέω αὐτός . ἐνταῦθα δέ εἶπον αὐτός . « ἄρσην καί θῆλυς ποῖος . Σεν αὐτός » δείκνυμι προφανῶς ὅτι ἄλλος ποίηση ἐκεῖνος καί ἕτερος ποίησις οὗτος · ὁ μέν ὁ ὁ Δημιουργός παρίστημι φιλότιμος . Κατς εἰκών γάρ Θεός ποιέω αὐτός · ὁ δέ ὁ ὁ ἔχω ὑπεμφαίνω διαφορά · Ἄρσην καί θῆλυς ΕΠΟ βήρηξ αὐτός . δοκέω μέν οὖν ὁ λόγος οὕτως φορτικός , ἀλλά ὁ ἕπομαι ὁ ἴδιος λογισμός · ὁ γάρ ἐκζητέω ὁ ἱερή ὁ Πτρῶν γραφή καί πᾶς ἀποδοχή ἄξιος , ὅτι καί σαφής εὕτός εἰμί . καί ἀκούω τύφω ὁ ὁ θεῖον σοφός Ἀναστάσιος . ὁ γάρ προερέω καί ὅδε προστίθημι , σαφηνίζω ἐθέλω ἐκ πολύς ὁ λέγω · « δεύτερος κτίσις εἰμί ποῦ τε ἄρσην καί ὁ θάλλω πρε-κατασκευαειδω ὁ πλάσμα ὁ κατά ὁ πρός ὁ , δηλονότι γίγνομαι κατ´ εἰκών Θεός , ἐν ὀͅς διαφορά σχῆμα οὐ εἰμί , ὅτι μηδέ ἐν ὁ θεῖος καί μακάριος εἰκών τοιοῦτος ἐπινοέω τίς » εἰ δέ οὗτος οὔτως ἔχω , λέγω οὐ εὔλογος ὅτι ἐκ πρόγνωσις ο θεός τοιοῦτος ἀπ´ ὀρχμαί δίδωμι κατασκευή ὁ Ἀδάμ · εἰ ὁ δύο εἰμί κτίσις ὁ τοιαύσς ὁ σχῆμα διαφορά , εἄν δή καί ἀναγκαῖος ἐπάγω μετά ὁ πρῶτος , ὡς εἴρω , ποίησις . θὐδὶ γάρ ἡγνοεέρχομαι ὁ συμβαίνω . καί προσέχω , εἰμί βούλομαι , ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης περί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος λέγω · « εἰδώς δέ ὁ προγνώστης θεός ὅτι ἐν παράβασις γίγνομαι , καί ὅτι φθορά ὑποπίπτω , Διί οὗτος παράγω ὁ θῆλυς ἐκ αὐτός · » ὥστε εἰμί μή ὁ ωγγελικεω ἐκπίπτω βιοτή , οὐ εἄν ὁ ὁ σχῆμα αὐτός προκατασκευάζω διαφορά , ὅτι μηδέ χρεία ἔχω οὗτος ὁ κατ´ εἰκών γίγνομαι Θεός προς γε ὁ ἐκ διαδοχή ὁ γένος σύστασις ἅτε κντὸ πούς ἄγγελος , ὡς ἄνω διαλαμβάνω , μέλλω πληθύω μέν οὖν πλάσσω ὁ ἄνθοῳπν ἀπ´ ἀρκέω ὁ θεός , καί τοιοῦτος αὐτός δίδωμι λῆξις ὑψηλός καί ἰσαγγελιήν · καί οὐ ἄν ὁ θεῖος χάρις μεταπίπτω , ὅτι καί ἀμεταμέλητος ὁ θεῖον χάρισμα . Ἀλ ὁ γίγνομαι μετά οὗτος ὁ ἄνθρωπος παρεκτροος καί ὁ διά οὗτος ἐπιφέρω κατάκρισις , ὁ ἀνόητος αὐτός ὁμοιόω παρασκευάζω κτῆνος · καί γάρ εἰμί μή οὗτος εἰμί , εἰμί μή τοιοῦτος ἔχω κατάκρισις , ἐπεί ὁ ἄγγελος ὁμέτιμος εἰμί οὖον συνίημι , οὐ εἄν θρηνέω οὗτος ἕνεκα ὁ Δαβδ , οὐ ἐν ὁ μέγας Μάξιμος εὔδικος λέγω ὁ ἀνθρώπειος φυή κολάζω δις ὅς ἄλογος γνώρισμα γωυμικῶς ἐπισπάω . οὗτος μέν οὖν ὁ κτηνκύδη γνώρισμα καί ὁ θεῖος φημί Ἀναστάσιος ὁ ὁ κακία εἴσοδος συνεπακολουθέω ἐν τῆ ὁ