cogPG.PG158 492
ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΗʹ . ΤΡτιμιωτάτῳ μοναχῷ καὶ δομεστίκῳ κυρῷ Ἐσαῖᾳ . Εἰ χρὴ προσέχειν τοῖς λέγουσιν , ὅτι αἰ ἀπελθοῦσαι τῶν Ἁγίων ψυχαὶ κατά τινα τόπον ἀναπαυόμεναι οὕτε δέονται ὑπέρ ἡμῶν , αὐτοπροσὡπως τῷ Χριστῷ παριστάμεναι , οὕτε τοῖς ἐν . ταῦτα ὅλως ἐφίστανται · καὶ περὶ ψυχης . αʹ Οἱ ἀπελθόντες ἅγιοι , καθὼς ἐδιδάχθημεν , οὔπω μὲν ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν δι´ ἡμᾶς πάντως κατὰ τὸν μέγαν ἀποστόλου , ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσιν · ἀῤῥαβῶνα δ´ ὅμως ἐσχήκασι τῶν ἀποκει . μένων αὐτοῖς ἀγαθῶν κατὰ τὸν χρυσοῤῥήμονα καὶ θεῖον Ἰωάννην τὸ μετὰ παῤῥησίας παρίστασθαι τῷ Θεῷ , τὸ δέεσθαι ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ τὸ κατάγειν πρὸς ἡμᾶς ἄνωθεν πᾶν δώρημα τέλειον . Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , καὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίλλου λέγοντος ἄκουε · Ἢ λογικὴ ψυχὴ καὶ μετὰ τὴν τοῦ σώματος ἀναχώρησιν καὶ ζῇ καὶ διαμένει καὶ λαλεῖ καταλλήλως , καὶ ἐνεργεῖ · ὡσαύτως καὶ Θεοῦ προστάσσοντος ἀποστέλλεται εἰς τόνδε τὸν βίον διὰ πολλὴν εὐεργεσίαν·καὶ γὰρ αὐτοκίνητος οὖσα , οὐδέποτε ἀνενέργητος μένει . Ταῦτ´ οὗν ἐπιβεβαιοῖ καὶ ὁ μέγας Βασίλειος οὔτω λέγων · Ἀμέλει καὶ κατὰ τοὺς ἀγγέλους τοῦ σωματικοῦ λυθεῖσα δεσμοῦ ἡ ψυχὴ , ἀναβαίνει τε καὶ καταβαίνει , καὶ ἀποστέλλεται δι´ εὐεργεσίαν καὶ ὡφέλειαν πολλῶν · ὁπηνίκα λοιπὸν δεηθῶμεν τῆς αὐτῶν μεσιτείας τε καὶ ἀντιλήψεως ποτὲ μὲν αὖται δι´ ἑαυτῶν ἡμῖν ἐφίστανται , ποτὲ δὲ ἀντ´ αὐτῶν θεῖοι στέλλονται ἄγγελοι , καὶ ἐνίοτε αὐτὴ ἡ τοῦ παναγίου Πνεύματος χάρις , ὡς οἴδε , παραδόξως ὁπτάνεται · ΕΡΙΘΤΟΓΑ ΧvΙΙΙ . ἅτε δὴ μὴ δυναμένων εἴτε τῶν ἁγίων , εἴτε τῶν ἀγγέλων , περίγραπτοι μὲν γὰρ οὗτοι πάντες ὑπάρχουσιν , ἐν μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ ὡρᾳ κατὰ διαφόρους τόπους εὐρίσκεσθαι . βʹ . Ἄφες οὖν , εἰ βούλει , τὸν μέγαν Ἀθανάσιον · μὴ πρὸς ὕβριν ἑτέρων τὰ ἐκείνου παρείσαγε · εἰ γὰρ καὶ πρὸς Ἀντίοχον ὁ θεῖος οὖτος ἀνὴρ τοιαῦτά τινα δῆθεν εὐρίσκεται γράφων , ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τούτῳ τεθαῤῥηκέναι σε χρὴ , κἀντεῦθεν τοὺς διαληφθέντας ἄνωθεν ὁσίους ἄνδρας κακολογεῖν · τάχα γὰρ ἠγνόηκας , ὅτι τὰ πλείω τῶν πρὸς Ἀντίοχον νενόθευται , καὶ ὅτι τῷ καθαρῷ σίτῳ καὶ ῥυπώδη τινὰ παραμέμικται . Καὶ , εἰ βούλει , ἀνάγνωθι τὰ κεφάλαια , ἐν οἷς περὶ κοινοῦ διδάσκει τῶν ἀνθρώπων ἀναγνωτισμοῦ , καὶ γνοίης ἂν ἐντεῦθεν εὐχερῶς τὴν ἀλήθειαν · μηδὲ γὰρ ἐς τοσοῦτον μανείημεν , ὡς αὐτὸν εἰπεῖν τὸν μέγαν Ἀθανάσιον ἐναντιοῦσθαί ποτε τῷ τῆς Ἐκκλησίας ὁρθοδόξῳ φρονήματι . Πρὸς τούτοις δὲ ὁ θεῖος οὗτος ἀνὴρ φαίνεται μεμνημένος τοῦ μεγάλου Βασιλείου , καὶ Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου , ἀφ´ οὗ καὶ μᾶλλον διαγινώσκομεν ὡς ἐν ἀληθεία νενόθευται τὰ διαληφθέντα κεφάλαια · εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν ὁ προγενέστερος τῶν ὑστερογενῶν μεμνημένος ἐφαίνετο . γʹ . Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , καὶ ὡς οὐκ ἔν τινι τόπῳ , καθάπερ οἱ πλείους εἰώθασιν , οἱ ἀπελθόντες ἅγιοι περιορίζονται , ἀλλὰ μετὰ παῤῥησίας ὅτι πολλῆς παρίστανται τῷ Θεῷ , αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ λέγοντος ἄκουε · Πάτερ , οὓς δέδωκάς μοι , θέλω Ἰνα δπου εὐμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὧσι μετ´ ἐμοῦ , Ιν α θεωρῶσι τὴν δόξαν τὴν ἐμήν . Ἀλλὰ καὶ ὁ πάμμεγας Παῦλος οὕτως εὔρηται λέγων · Ἐπιποβῶ
Lemmas: Ἐπιστολή ΙΗΥ . ΤΡτιμιωτάτῳ μοναχός καί δομέστικος κυρόω Εσαία . εἰμί χρή προσέχω ὁ λέγω , ὅτι ὁ ἀπέρχομαι ὁ Ἁγίων ψυχή κατά τις τόπος ἀναπαύω ἵημι δήω ὑπέρ ἐγώ , αυτοπροσώπως ὁ Χριστός παρίστημι , ἵημι ὁ ἐν . οὗτος ὅλως ἐφίστημι · καί περί Ψυχή . ὅς ὁ ἀπέρχομαι ἅγιος , καθώς διδάσκω , οὔπω μέν κομίζω ὁ ἐπαγγελία δις ἐγώ πάντως κατά ὁ μέγας ἀπόστολος , ἵνα μή Χωρὶς ἐγώ τελειόω · ἀρραβών δδʹ ὅμως ἔχω ὁ αποκεί . Μένων αὐτός ἀγαθός κατά ὁ χρυσοῤῥήμονα καί θέω Ἰωάννης ὁ μετά παρρησία παρίστημι ὁ Θεός , ὁ δήω ὑπέρ ἐγώ , καί ὁ κατάγω πρός ἐγώ ἄνωθεν πᾶς δώρημα τέλειος . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί αὐτός ὁ Κύριλλος λέγω ἀκούω · ἤ λογικός ψυχή καί μετά ὁ ὁ σῶμα ἀναχώρησις καί ζῶ καί διαμένω καί λαλέω κατάλληλος , καί ἐνεργέω · ὡσαύτως καί Θεός προστάσσω ἀποστέλλω εἰς ὅδε ὁ βίος διά πολύς εὐεργεσία γάρ αὐτοκίνητος εἰμί , οὐδέποτε ἀνενέργητος μένω . Ταῦτ´ ἐν ἐπιβεβαιόω καί ὁ μέγας Βασίλειος οὐτάω λέγω · ἀμέλει καί κατά ὁ ἄγγελος ὁ σωματικός λύω δεσμός ὁ ψυχή , ἀναβαίνω τε καί καταβαίνω , καί ἀποστέλλω δις εὐεργεσία καί ὠφέλεια πολύς · ὁπηνίκα λοιπός δήω ὁ αὐτός μεσιτεία τε καί ἀντίληψις ποτέ μέν αὔτης δις ἑαυτοῦ ἐγώ ἐφίστημι , ποτέ δέ ἀντ´ αὐτός θεῖος στέλλω ἄγγελος , καί ἐνίοτε αὐτός ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα χάρις , ὡς οἶδα , παράδοξος ὁπτάνεται · ΑΤ Ι . ἅτε δή μή δύναμαι εἴτε ὁ ἅγιος , εἴτε ὁ ἄγγελος , περίγραπτος μέν γάρ οὗτος πᾶς ὑπάρχω , ἐν εἷς καί ὁ αὐτός ὤρα κατά διάφορος τόπος εὑρίσκω . βε . ἄφες οὖν , εἰμί βούλομαι , ὁ μέγας Ἀθανάσιος · μή πρός ὕβρις ἕτερος ὁ ἐκεῖνος παρεισάγω · εἰμί γάρ καί πρός Ἀντίοχος ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ τοιοῦτος τις δῆθεν εὐρίͅσκω γράφω , ἀλ οὐ ἐπί οὗτος θαρσέω σύ χρή , ἐντεῦθεν ὁ διαλαμβάνω ἄνωθεν ὅσιος ἀνήρ κακολογέω · τάχα γάρ ἀγνοέω , ὅτι ὁ πλείων ὁ πρός Ἀντίοχος νοθεύω , καί ὅτι ὁ καθαρός σῖτος καί ῥυπώδης τις παραμείγνυμι . καί , εἰμί βούλομαι , ἀναγιγνώσκω ὁ κεφάλαιος , ἐν ὅς περί κοινός διδάσκω ὁ ἄνθρωπος αναγνωτισμοω , καί γιγνώσκω εἄν ἐντεῦθεν εὐχερής ὁ ἀλήθεια · μηδέ γάρ εἰς τοσοῦτος μαίνομαι , ὡς αὐτός εἶπον ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἐναντιόομαι ποτός ὁ ὁ ἐκκλησία ὀρθόδοξος φρόνημα . πρός οὗτος δέ ὁ θεῖος οὗτος ἀνήρ φαίνω μιμνήσκω ὁ μέγας Βασίλειος , καί Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης , ἀφή ὅς καί μᾶλλον διαγιγνώσκω ὡς ἐν ἀλήθεια νοθεύω ὁ διαλαμβάνω κεφάλαιος · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ προγενής ὁ ὑστερογενής μιμνήσκω φαίνω . γε . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί ὡς οὐ ἐν τις τόπος , καθάπερ ὁ πλείων εἴωθα , ὁ ἀπέρχομαι ἅγιος περιορίζω , ἀλλά μετά παρρησία ὅτι πολύς παρίστημι ὁ Θεός , αὐτός ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς λέγω ἀκούω · πατήρ , ὅς δίδωμι ἐγώ , ἐθέλω ἵνα δπου εὐμὶ ἐγώ ἐκεῖνος ἵημι μετέ ἐγώ , ἐν ὅς θεωρέω ὁ δόξα ὁ ἐμός . ἀλλά καί ὁ πάμμεγας Παῦλος οὕτως εὑρίσκω λέγω · ἐπιφοβέω