cogPG.PG158 524
ΙΛΑΡΙΩΝΟΣ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΟΓΟΣ ΔΙΑΛΕΚΤΗΚΟΣ ΟΑΤΙΟ ΒΙΑΚΕΩΤΙΟΑ ΡΕ ΡΑΝΕ ΙΕΩΟΠΟΜ ΜΥʹΖΙβΟ ΕΤ ΙΑΤΙΜΟΒΙῌΜ ΑμΝΙΙΘ . Ἐν τῷ μὲν διαλέγεσθαί με περὶ τοῦ ἄρτου μυστικοῦ τῶν Ἐλλήνων , καὶ ἀζύμου τῶν Λατίνων , ἐδείχθη μοι λόγος , ἤτοι ἐξήγησις τινὸς Νικήτου , Πατρὸς ἐν τοῖς Ἕλλησι σοφωτάτου , ἐν ᾧ μὲν πολλὰ περὶ τῶν ἀζύμων ἐν τῷ δείπνῳ τοῦ Χριστοῦ , ταὺτα εἰς τοὺς Λατίνους ἀφήγηται · Οὐκ ἧν Ἄυμα κατὰ τὴν Πέχμπτην ἐκείνη , τρισκαιδεκαταίας οὔσης τῆς σελήνης . Κατὰ γὰρ τὴν πεντεκαιδεκάτην αὺτῆς νενομισμένον ἧν τὰ Ἄζυμα γίνεσθαι , καὶ διὰ τοῦτό φησιν ὁ θεῖος Λουκᾶς , καὶ οἱ λοιποὶ των ἀποστόλων εὐαγγελισταί · Λαβὼν ἄρτοι καὶ εὐχαριστήσας , ἔκλασεν ἄρτρν . λιτὸν καὶ οὐν ζυμον · οὐ γὰρ ἔτι ἦν . Ταῦτα ὁ Νικήτας . Καὶ ἀλλαχοῦ · Εἰ δέ Χριστὸς ἐτύθη καὶ ἐσταυρώθη τῆ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης , κατὰ τὴν · ἧχμέραν τῆς παρασκευῆς , τῷ δέ Σαββάτῳ ἡν ορτὴ Ἀλόμων , πότε τὰ ἄζυμα ἔφαγε , καὶ πότε ταῦτα τοῖς ἀποστόλοις ποιεῖν · ἐν τῇ Καινχ Διαήκῃ παρέδωκεν ; καὶ ἕτερα . Ἐγὼ δ´ ἂν εἴποιμι ὑανμάζειν με ταῦτα τοῦ Νικήτου , ἀνδρὸς πεπαιδευμένου . Δύο γὰρ λέγει σαφῶς ἐναντία τοῖς Εὐαγγελίοις , καὶ τοῖς τοῦ Νόμου ῥήμασι , περὶ τῆς δηλονότι πρὸ ἀμνοῦ βρώσεως , καὶ καιροῦ Πασχικοῦ , ὅτι τῶ Σαββάτῳ ἦν , οὐ τῇ Παρασκευῇ . Ἔξεστι δὲ ῥᾳδίως ἀποφαίνειν ταῦτα ὄὶα ἐἶναι θευστν καὶ ῃὐδὲν τὰλν ἂές Καὶ τὸ πρῶτον μὲν λέγειν , τὸν Χριστὸν ἐσθίοντα τὸν ἀμνὸν οὐ φαγεῖν τὰ ἄζυμα , ἀντιλογίαν ἔχει . Οὐ γάρ ποτε ἐν τῷ Νόμῳ ἐνετείλατο Θεὸς περὶ τοῦ ἀμνοῦ Πασχικοῦ χωρὶς τῶν Ἀζύμων · πρὸς γὰρ τοὺς Μωσῆ καὶ αρὼν οὕτως ἔφη · Λαβέτοσαέαυτοῖς ἔκαστος πρόβατον κατ´ οἰκίαν , πρόβατρι τέλειον , ἄρσεν , ἐνιαυσιαῖον , ἀπὐ τῶν ἀμνῶν καὶ τῶν ἐρίφων , καὶ σφάξουσιν αὐτὸ πᾶν τὸ κλῆθος , καὶ φάγονται τὰ κρέα ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ όπτὰ πυρὶ , καὶ ἄζυχα ἐπὶ πικρίδων ἔδονται . Καὶ
Lemmas: Ιλαρίωνος Μοναχός Ο ΑΔ Ο ΑΒ ΡΕ ραίνω Ο ΟΖ ΕΤ ΑΜ Ι . ἐν ὁ μέν διαλέγω ἐγώ περί ὁ ἄρτος μυστικός ὁ Ἕλλην , καί ἄζυμος ὁ Λατῖνος , δείκνυμι ἐγώ λόγος , ἤτοι ἐξήγησις τις Νικήτας , πατήρ ἐν ὁ Ἕλλην σοφός , ἐν ὅς μέν πολύς περί ὁ ἄζυμος ἐν ὁ δεῖπνον ὁ Χριστός , ταῦτος εἰς ὁ Λατῖνος ἀφηγέομαι · οὐ ἧμαι Ἄυμα κατά ὁ Πέχμπτην ἐκεῖνος , τρισκαιδεκαταίας εἰμί ὁ σελήνη . κατά γάρ ὁ πεντεκαιδέκατος αύτός νομίζω ἧμαι ὁ ἄζυμος γίγνομαι , καί διά οὗτος φημί ὁ θεῖος Λουκᾶς , καί ὁ λοιπός ὁ ἀπόστολος εὐαγγελιστής · λαμβάνω ἄρτος καί εὐχαριστέω , κλάω ἄρτρν . λιτός καί ὀν ζυμόω · οὖον γάρ ἔτι εἰμί . οὗτος ὁ Νικήτας . καί ἀλλαχοῦ · εἰμί δέ Χριστός θύω καί σταυρόω τῆ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ σελήνη , κατά ὁ · ἧχμέραν ὁ παρασκευή , ὁ δέ σάββατον ἐάν ἑορτή Ἀλόμων , πότε ὁ ἄζυμος ἐσθίω , καί πότε οὗτος ὁ ἀπόστολος ποιέω · ἐν ὁ Καινχ Διαήκῃ παραδίδωμι ; καί ἕτερος . ἐγώ δδʹ εἄν εἶπον ὑανμάζειν ἐγώ οὗτος ὁ Νικήτας , ἀνήρ παιδεύω . δύο γάρ λέγω σαφῶς ἐναντίος ὁ Εὐαγγέλιος , καί ὁ ὁ Νόμος ῥῆμα , περί ὁ δηλονότι πρό ἀμνός βρῶσις , καί καιρός Πασχικός , ὅτι ὁ σάββατον εἰμί , οὖον ὁ Παρασκευή . ἔξεστι δέ ῥᾳδίως ἀποφαίνω οὗτος οἶος εἰμί θευστν καί εὕδω τλάω ἀεί καί ὁ πρῶτος μέν λέγω , ὁ Χριστός εἰσθέω ὁ ἀμνός οὖον ἐσθίω ὁ ἄζυμος , ἀντιλογία ἔχω . οὖον γάρ ποτός ἐν ὁ Νόμος ἐντέλλω θεός περί ὁ ἀμνός Πασχικός Χωρὶς ὁ ἄζυμος · πρός γάρ ὁ Μωσῆς καί ἀρόω οὕτως φημί · λαβετοσαεαυος ἔκαστος πρόβατον κατ´ οἰκίον , πρόβας τέλειος , ἄρσην , ἐνιαυσιαῖος , ἀπύω ὁ ἀμνός καί ὁ ἔριφος , καί σφάζω αὐτός πᾶς ὁ κλῆθος , καί ἐσθίω ὁ κρέας ἐν ὁ νύξ οὗτος ὀπτός πῦρ , καί ἄζυχα ἐπί πικρίς ἐσθίω . καί