cogPG.PG158 154
περιτρεπόμενα , ἔνια δὲ τοσοῦτόν εἰσιν ἀῤδωστηματικὰ ταῖς ἐκ γενετῆς κατασκευαῖς ὡστε μὴ πρὸς αὐπὲν ἀντιπράττειν τῶν ἔξωθεν αἰτίων , ἀλλὰ κἂν θαλφθῇ βραχὺ , κἂν ψυχθῇ , κἂν ἀγρυπνήσῃ , κἂν κοιμηθῇ πλέον τοῦ δέοντος , εὐθέως νοσεῖ ] , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ψυχῶν αὐτῶν διανοεῖσθαί σε ἄξιον ἰοεραῃί , νεῖ Ππίρεαῃ , νεῖ νίμίίεηἰ , νοῖ οΓίαΠ , ὀοΠίiΒΩΟ ΠοΓΡΜε εὐΙεδϛΩΙΛΓ . ΙᾶωΠ ἐν ΔΙΙΗε εἰίαΗ ἈενεΙΓΒ ἐομΙἰαΗΘΜετὰ δὲ ταῦτα παραμυθούμενος τὸν Ἀδὰμ ὁ Θεὸς τῇ ἀπὸ τοῦ παραδείσου τε ἀδημονοῦντα ἐκπτώσει καὶ τῷ τοῦ Ἄβελ θανάτῳ , ἔδωκεν αὐτῷ τὸν ἐν ἄρεσον Σήθ . Κατὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἡ Εὔα ἔλεγτν · « Ἐξανἔστησέ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ τοῦ Ἄβελ ὃν ἀπέκτεινε Κάῖν . » γίνωσκε δὲ ὅτι πρὸς ταῖς ἄλλαις αἱρέσεσι καὶ τὴν λεγομένην τῶν Καῖανιτῶν αἵρεσιν ὁ μέγας Ἐπιφάνιος ἔγραφεν . Οὕτοι μὲν οὖν Κάῖν ἐτίμων ώς δύναμίν τινα , ἔλεγον δὲ ὅτι τὸ καλὸν καὶ τὸ κακὸν μὴ κατὰ γνώμην εἶναι ἀνθρώποις , ἀλλὰ κατὰ φύσιν . τιμῶσι δὲ καὶ τὸν Ἰούδαν · διὰ γὰρ τοῦ προδοῦναι τὸν Κύριον ἔργον καλὸν , ἤγουν τὴν ἡμῶν σωτηρίαν εἰργάσατο . Καὶ βιβλίον δὲ παρ´ αὐτοῖς Ἀναβατιανὸν λεγόμενον , περιέχον ἃ εἶδεν ὁ Παῦλος καθ´ ὃν ἀνέβη καιρὸν εἰς τρίτον οὐρανόν . Βιβλίον δὲ τὸ τοιοῦτόν ἐστι παρ´ αὐτοῖς , ὅτι οὐ προσέσχουν τῷ μεγάλῳ Παύλῳ , ῥήματα μὲν ἀκοῦσαι λέγοντι κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ , μὴ ἐξεῖναι δὲ ταυτα γλώσααιἀνθρώπων λαλῆσαι . Ὅτι δὲ τὰ ῥήματα ἐκεῖνα οὕτε ἐλαλήθησαν οὔτε τινὶ μέχρι τοῦ νῦν ἐγνώσθησαν , καὶ ὁ θεολόγος Γρηγόριος ἐν τῷ περὶ θεολογίας λόγῳ αὐτοῦ δείκνυσιν οὕτως εἰπών · « Εἰ μὲν οὐν ἔκφορα γέγονεν ἃ τῷ Παύλῳ παρέσχεν ὁ τρίτος οὐρανὸς καὶ ἡ μέχρι ἐκείνου πρόοδος , τάχα ἂν περὶ Θεοῦ πλέον ἔγνωμεν . » Ἀλλὰ καὶ ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης ἐν ταῖς εἰς τὴν Ἐξαήμερον αὐτοῦ ὁμιλίαις οὕτω φησίν · « Εἰ ὁ μέγας Παῦλος ὁ τῶν ἀῤῥήτων ἐκείνων ῥημάτων ἀκοῦσαι καταξιωθεὶς , ὧν μέχρι τῆς σήμερον οὐδεὶς ἄλλος ἤκουσε , γράφων ἔλεγεν , Ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ , τί ἂν εἴ Ὃ δὲ Ἀδὰμ μετὰ τὸ ἐκβληθῆναι τοῦ παραδείσο ηνικαῦτα γὰρ ἄρχεται ἡ χρονογραφία , ζήσας ἐννακόσια ἔτη πρὸς τοῖς τριάκοντα τελευτᾷ ἐν Ἰουδαίᾳ , κἀκεῖ τέθαπται . Καὶ πῶς ἄκουε . Ὁ μέγας Ἐπιφάνιος ἐν τοῖς Ιαναρίοις , ὡσαύτως καὶ ὁ μέγας Βασίλειος ἐν τῆ εἰς τὸν προοήτην Ἡσαΐαν ἑρμηνείᾳ λέγει ἄγραφον παράδοσιν περισώζεσθαι τῇ Ἐκκλησίᾳ περὶ τοῦ Ἀδὰμ , ὡς εὐθὺς μετὰ τὸ ἀκβληθῆναι τοῦ παραδείσου εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐλθεῖν χάριν παρηγορίας ὧν ἀπώλεσεν · αὕτη καὶ γὰρ γῆ πίων καλεῖται . Ἐκεῖσε λοιπὸν ἐνδιατρίβει , ἐκεῖσε καὶ τέθαπται . Θαῦμα μὲν οὖν ἐδόκει τοῖς ὁρῶσιν ἡ ἐκείνου κεφαλὴ τῆς σαρκὸς διαῤῥυείσης , ὅτι καὶ πρῶτον ἐκεῖνον Ἰουδαία νεκρὸν ἐδέξατο . Ἐν τόπῳ λοιπόν τινι καταθέμενοι τὸ τοιοῦτον κρανίον , τὸπον
Lemmas: περιτρέπω , ἔνιοι δέ τοσοῦτόν εἰμί ἀῤδωστηματικὰ ὁ ἐκ γενετή κατασκευή ὡστε μή πρός αὐπὲν ἀντιπράσσω ὁ ἔξωθεν αἴτιος , ἀλλά κἀν θάλπω βραχύς , κἀν ψύχω , κἀν ἀγρυπνέω , κἀν κοιμάω πλέω ὁ δήω , εὐθύς νοσέω ] , οὗτος καί ἐπί ὁ Ψυχή αὐτός διανοέω σύ ἄξιος ἰοεραῃί , νέομαι Ππίρεαῃ , νέομαι νίμίίεηἰ , νόος Ποία , Ἡ Μ εὐΙεδϛΩΙΛΓ . ΙᾶωΠ ἐν ΙΗ εἴα Γεν ἐομΙἰαΗΘΜετὰ δέ οὗτος παραμυθέομαι ὁ Ἀδάμ ὁ θεός ὁ ἀπό ὁ παράδεισος τε ἀδημονέω ἔκπτωσις καί ὁ ὁ Ἄβελ θάνατος , δίδωμι αὐτός ὁ ἐν ἀρέσκω Σήθ . κατά γάρ οὗτος καί ὁ Εὔα λέγω · « Ἐξανίστημι ἐγώ ὁ θεός σπέρμα ἕτερος ἀντί ὁ Ἄβελ ὅς ἀποκτείνω Κάϊν . » γιγνώσκω δέ ὅτι πρός ὁ ἄλλος αἵρεσις καί ὁ λέγω ὁ καιανιος αἵρεσις ὁ μέγας Ἐπιφάνιος γράφω . οὕτος μέν οὖν Κάϊν τιμάω οὖς δύναμις τις , λέγω δέ ὅτι ὁ καλός καί ὁ κακός μή κατά γνώμη εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά κατά φύσις . τιμάω δέ καί ὁ Ἰούδας · διά γάρ ὁ προδίδωμι ὁ κύριος ἔργον καλός , ἤγουν ὁ ἐγώ σωτηρία ἐργάζομαι . καί βιβλίον δέ παρ´ αὐτός Ἀναβατιανὸν λέγω , περιέχω ὁ ὁράω ὁ Παῦλος καθ´ ὅς ἀναβαίνω καιρός εἰς τρίτος οὐρανός . βιβλίον δέ ὁ τοιοῦτος εἰμί παρ´ αὐτός , ὅτι οὖον προσέχω ὁ μέγας Παῦλος , ῥῆμα μέν ἀκούω λέγω κατ´ ἐκεῖνος καιρός , μή ἔξεστι δέ Ούτος γλωσααιανθρωπος λαλέω . ὅτι2 δέ ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος ἵημι λαλέω οὔτε τις μέχρι ὁ νῦν γιγνώσκω , καί ὁ θεολόγος Γρηγόριος ἐν ὁ περί θεολογία λόγος αὐτός δείκνυμι οὕτως εἶπον · « εἰμί μέν ὀν ἔκφορος γίγνομαι ὁ ὁ Παῦλος παρέχω ὁ τρίτος οὐρανός καί ὁ μέχρι ἐκεῖνος πρόοδος , τάχα εἄν περί Θεός πλέω γιγνώσκω . » ἀλλά καί ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης ἐν ὁ εἰς ὁ Ἐξαήμερος αὐτός ὁμιλία οὗτος φημί · « εἰμί ὁ μέγας Παῦλος ὁ ὁ ἄρρητος ἐκεῖνος ῥῆμα ἀκούω καταξιόω , ὅς μέχρι ὁ σήμερον οὐδείς ἄλλος ἀκούω , γράφω λέγω , ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , τίς εἄν εἰμί ὅς δέ Ἀδάμ μετά ὁ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος ηνικαυτος γάρ ἄρχω ὁ χρονογραφία , ζῶ ἐνακόσιοι ἔτος πρός ὁ τριάκοντα τελευτάω ἐν Ἰουδαῖος , ἐκεῖ θάπτω . καί πῶς ἀκούω . ὁ μέγας Ἐπιφάνιος ἐν ὁ Ἰανάριος , ὡσαύτως καί ὁ μέγας Βασίλειος ἐν τῆ εἰς ὁ προΐημι Ἡσαΐας ἑρμηνεία λέγω ἄγραφος παράδοσις περισώζω ὁ ἐκκλησία περί ὁ Ἀδάμ , ὡς εὐθύς μετά ὁ ἐκβάλλω ὁ παράδεισος εἰς ὁ Ἰουδαῖος ἔρχομαι χάρις Παρηγορίας ὅς ἀπόλλυμι · οὗτος καί γάρ γῆ πίων καλέω . ἐκεῖσε λοιπός ἐνδιατρίβω , ἐκεῖσε καί θάπτω . Θαύμας μέν οὖν δοκέω ὁ ὁράω ὁ ἐκεῖνος κεφαλή ὁ σάρξ διαρρυισος , ὅτι καί πρῶτος ἐκεῖνος Ἰουδαῖος νεκρός δέχομαι . ἐν τόπος λοιπός τις κατατίθημι ὁ τοιοῦτος κρανίον , τόπος