cogPG.PG158 392
ἀθανατώτερον ; πάντως οὐδέν · ὅτι μηδὲ τοῦ θνητοῦ θνητότερον εὕροι τις ἄν · ἔνθεν τοι καὶ τὸ ῥητὸν ἐκεῖνο τὸ λέγον , Ἐγενόμεθα ἂν ὅπερ οὐκ ἡμεν , εἴγε τὴν ἐντολὴν ἐφυλάξαμεν , καθ´ ἕτερόν τινα λόγον ἐκλαβέσθαι προήγμεθα τῆς Γραφικῆς ἀκολουθίας , οὐ μὲν οὖν οὐ πόῤῥω που πίπτοντα , καθὰ δοκεῖ τοῖς ἀμαθέσι τέως ἡμῖν . Εἰ δὲ καὶ δοκοῦσί τινες εἶναί τι τοῦ ἀθανάτου ἀθανατώτερον . δεξόις θα καὶ τοῦτο πάσης ἀντιλογίας ἐκτός · καὶ γὰρ ὅσον ἐγγίζει τις τῷ Θεῷ , τοσοῦτον ἀπαθανατίζεται καὶ θεοειδέστερος γίνεται σώματί τε καὶ πνεύματι . Δίκαιον οὖν ἐστι καὶ τὸ τὰ θεολογικὰ ῥητὰ καλοθελῶς ὑποδέξέσθαι , καὶ τὰ τῶν λοιπῶν διδασκάλων διὰ τιμῆς ἔχειν , οὐ μὴν ἀποστρέφεσθαι · τὸ γὰρ πρὸς Κλληλα τὰ τῶν ἁγίων Πατέρων ῥητὰ καλοθελῶς συμβιβάζειν ἐπαινετόν ἐστι καὶ μακάριον καὶ τὸ ὄντως θεάρεστον . Πρόσεχε οὖν . Εἰ μὲν οὖν ἐμείναμεν ὅπερ ἦμεν , καὶ τὴν ἐντολὴν ἐφυλάξαμεν , ἐγενόμεθα ὅπερ οὐκ ἦμεν , τοῦτ´ ἔστιν , ἄτρεπτοι καὶ κατ´ αὐτὴν τὴν προαίρεσιν · ἀλλὰ μὴ τὸν λόγον εὐθέως ἀποστραφῇς · εἴγε καὶ οἱ θειότατοι ἄγγελοι κατὰ προαίρεσιν ἄλλο τι πρότερον ὄντες , ὕστερον ὅπερ οὐκ ἦσαν ἐγένοντο . Δυσκίνητοι ὲν γὰρ ἦσαν . ἀλλ´ οὐκ ἀκίνητοι πρὸς τὸ κακὸν ἀπ´ ἀρχῆς . Ἀλλ´ ἐπειδὴ τοῖς ἐκπεσοῦσιν ἀγγέλοις οὐδαμοῦ συνεπήχθησαν , ἅτε τῆς κακοβουλίας ἐκείνης εὐρεθέντες ἁνώτεροι , διὰ τοῦτο γεγόνασι καὶ ἀκίνητοι πρὸς τὸ κακὸν οὐ φύσει ἀλλὰ χάριτι , καθὰ δὴ καὶ τῷ Δαμασκηνῷ Ἰωάννῃ περὶ τούτου δοκεῖ . οὕτω μὴν οὖν , ὁσιώτατε , καὶ περὶ τοῦ πρώτου ( ἀνθρώπου ἐννοεῖσθαί σε χρή . Καὶ γὰρ ἐξουσίαν εἶχε μένειν καὶ προκόπτειν ἐν τῷ ἀγαθῷ , καὶ ἐπὶ τὸ χεῖρον αὖθις ἀπὸ τοῦ καλοῦ μετατρέπεσθαι . εἴπερ . οὔν ἀνώτερος εὐρέθη κἀκεῖνος τῆς τοῦ ὄφεως συμβουλῆς , εἴπερ ἐφύλαξε τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐντολὴν ἐγένετο ἀπαθανατισθεὶς ὅπερ οὐκ ἦν ἀπ´ ἀρχῆς τοῦτ´ ἔστιν ἄτρεπτος , οὐ κατὰ φύσιν μόνον , ἀλλὰ δὴ καὶ κατ´ αὐτὴν τὴν προαίρεσιν . Ἀντιλέγειν δὲ ἐπὶ τούτοις οὐκ εὔλογον . Εἰ γὰρ καὶ ἐν τῇ φύσει τὸ ἁμαρσάνειν οὐκ εἶχε κατ´ ἀρχὰς ὁ ἄνθρωπος , ἅτε δὴ παρὰ Θεοῦ δημιουργηθεὶς ἄφθαρτος καὶ ἀθάνατος , ἀλλ´ ἐν αὐτῇ τῇ προαιρέσει , καθὰ δὴ καὶ προείπο μεν , ἐξουσίαν εἶχε μένειν ἐν τῷ ἀγαθῷ , καὶ ἐπὶ τὸ χεῖρον αὖθις ἁπὸ τοῦ ἀγαθοῦ μετατρέπεσθαι . Εἴπερ οὖν ἐφύλαξε τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ ἐντολὴν , ἐγένετο ἂν ὅπερ οὐκ ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , ἔχων , ὡς εἴρηται , καὶ κατὰ προαρεσιν τό τε ἄτρεπτον δμου καὶ ἀναμάρτητον · ὁποῖος ἐσεῖται κἀκεῖνος ὁ κατά γε τὴν τοῦ παντὸς αυντέλειαν ἐγερθησόμενος ἄνθρωπος . Ἀρκεῖ τοσαῦτα · τοῖς γὰρ ἐχέφροσι κατὰ σὲ καὶ εἰς λόγος ἀρκεῖ πρός γε τὴν τοῦ κρείττονος εὕρεσιν ,
Lemmas: ἀθάνατος ; πάντως οὐδείς · ὅτι μηδέ ὁ θνητός θνητός εὑρίσκω τις ἄν · ἔνθεν ὅς καί ὁ ῥητός ἐκεῖνος ὁ λέγω , γίγνομαι εἄν ὅσπερ οὐ ἠμέν , εἰ ὁ ἐντολή φυλάσσω , καθ´ ἕτερος τις λόγος ἐκλαμβάνω προάγω ὁ γραφικός ἀκολουθία , οὖον μέν οὖν οὖον πόρρω ποῦ πίπτω , καθά δοκέω ὁ ἀμαθής τέως ἐγώ . εἰμί δέ καί δοκέω τις εἰμί τίς ὁ ἀθάνατος ἀθάνατος . δείκνυμι ἀνταπόλλυμι καί οὗτος πᾶς ἀντιλογία ἐκτός · καί γάρ ὅσος ἐγγίζω τις ὁ Θεός , τοσοῦτος ἀπαθανατίζω καί θεοειδής γίγνομαι σῶμα τε καί πνεῦμα . Δίκαιος οὖν εἰμί καί ὁ ὁ θεολογικός ῥητός καλοθελής ὑποδείκνυμι , καί ὁ ὁ λοιπός διδάσκαλος διά τιμή ἔχω , οὖον μήv ἀποστρέφω · ὁ γάρ πρός Κλληλα ὁ ὁ ἅγιος Πατέρων ῥητός καλοθελής συμβιβάζω ἐπαινετός εἰμί καί μακάριος καί ὁ εἰμί θεάρεστος . προσέχω οὖν . εἰμί μέν οὖν μένω ὅσπερ εἰμί , καί ὁ ἐντολή φυλάσσω , γίγνομαι ὅσπερ οὐ εἰμί , τοῦτος εἰμί , ἄτρεπτος καί κατ´ αὐτός ὁ προαίρεσις · ἀλλά μή ὁ λόγος εὐθύς ἀποστρέφω · εἰ καί ὁ θεῖος ἄγγελος κατά προαίρεσις ἄλλος τίς πρότερος εἰμί , ὕστερος ὅσπερ οὐ εἰμί γίγνομαι . δυσκίνητος εἰμί γάρ εἰμί . ἀλ οὐ ἀκίνητος πρός ὁ κακός ἀπ´ ἀρχή . Ἀλ ἐπεί ὁ ἐκπίπτω ἄγγελος οὐδαμοῦ συμπήγνυμι , ἅτε ὁ κακοβουλία ἐκεῖνος εὐρεθέντες ανώτερος , διά οὗτος γίγνομαι καί ἀκίνητος πρός ὁ κακός οὖον φύσις ἀλλά χάρις , καθά δή καί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης περί οὗτος δοκέω . οὗτος μήv οὖν , ὅσιος , καί περί ὁ πρῶτος ( ἄνθρωπος ἐννοέω σύ χρή . καί γάρ ἐξουσία ἔχω μένω καί προκόπτω ἐν ὁ ἀγαθός , καί ἐπί ὁ χείρων αὖθις ἀπό ὁ καλός μετατρέπω . εἴπερ . οὒν ἀνώτερος εὑρίσκω ἐκεῖνος ὁ ὁ ὄφις συμβουλή , εἴπερ φυλάσσω ὁ δίδωμι αὐτός ἐντολή γίγνομαι ἀπαθανατίζω ὅσπερ οὐ εἰμί ἀπ´ ἀρχή τοῦτος εἰμί ἄτρεπτος , οὖον κατά φύσις μόνος , ἀλλά δή καί κατ´ αὐτός ὁ προαίρεσις . ἀντιλέγω δέ ἐπί οὗτος οὐ εὔλογος . εἰμί γάρ καί ἐν ὁ φύσις ὁ ἁμαρσάνειν οὐ ἔχω κατ´ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος , ἅτε δή παρά Θεός δημιουργέω ἄφθαρτος καί ἀθάνατος , ἀλ ἐν αὐτός ὁ προαίρεσις , καθά δή καί προλέγω μέν , ἐξουσία ἔχω μένω ἐν ὁ ἀγαθός , καί ἐπί ὁ χείρων αὖθις ἀπό ὁ ἀγαθός μετατρέπω . εἴπερ οὖν φυλάσσω ὁ δίδωμι αὐτός ἐντολή , γίγνομαι εἄν ὅσπερ οὐ εἰμί ἀπ´ ἀρχή , ἔχω , ὡς εἴρω , καί κατά προαίρω ὁ τε ἄτρεπτος δμου καί ἀναμάρτητος · ὁποῖος σέω ἐκεῖνος ὁ κατά γε ὁ ὁ πᾶς αυντέλειαν ἐγείρω ἄνθρωπος . ἀρκέω τοσοῦτος · ὁ γάρ ἐχέφρων κατά σύ καί εἰς λόγος ἀρκέω πρός γε ὁ ὁ ἀγαθός εὕρεσις ,