cogPG.PG158 102
γρους ἐπιζητεῖ καὶ ἐπὶ λίμνας καταφεύγει · οἶδε γὰρ ὅτι διὰ τὴν ἐνοῦσαν αὐτῷ ξηρότητα καὶ ἀπὸ διαστήΚματος τῷ κεραυνίῳ πυρὶ καταφλέγεται . Ἔνθα ποῖ τύχοι λοιπὸν ὁ δράκων συρίττων καὶ διιὼν , ἐπειδὰν ὕπὸ τοῦ πυρὸς ἐλαύνεται , τότε δὴ τὰ παρακείμενα μέρη συγκαταφλέγεται . Πολλάκις γὰρ καὶ δοάκον . τος ἄτερ ἦχοί τινες ἐξακούονται ἄσημοι , τοῦ πυρὸς ἄνωθεν καταῤῥηγνυμένου καὶ σώμασι τοιοῖσδε ἢ τοιοῖσδε προσπίπτοντος . Ὅσοι δέ φασι τῶν ἐντετυχηκότων ταῖς τοιαύταις καύσεσιν ὅτι τεθέανται χοῖρον γρυλλίζοντα ἢ μηκάζον αἰπόλιον ἢ βοῦν μυκώμενον , ἐαυτῶν τε καὶ τῶν ἀκροατῶν καταψεύδονται · οὐδὲν γὰρ τεθέανται , ἀλλ´ ὁ φόβος αὐτοῖς τὰς τοιάσδε μορφώσεις εἰδωλοποίησεν . Εἰ δ´ ἴσως καὶ βάσκαωος δαίμων τὸ σῶμα τοῦ δράκοντος ἐνδυσάμενος εἰς ἐκεῖνα τῶν μερῶν ἄγει τὸν θῆρα ὑπὸ τοῦ πυρὸς ὥσπερ διωκόμενον , οἷς δὴ βασκαίνειν ἐξ ἀρχῆς εἴω.Θεν , οὐδ´ οὗτος ὁ λόγος ἀπόβλητος . Ἀρχαῖον γὰρ αὐτῷ ἐνδιαίτημα τὸ τοιοῦτον γένος , ἡνίκα καὶ μᾶλλον ἡμᾶς ἐξορίστους δι´ αὐτοῦ τοῦ παραδείσου σε . ποίηκεν , ὅθεν καινὸν οὐδὲν , εἴγε καὶ τῆς γῆς ταύτης ἀπώσασθαι φιλονεικεῖ διὰ φθόνον ἡμᾶς . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως . Εἰ δὲ τὴν αἰτίαν ἐπιζητεῖς δι´ ἣν αἴλουροι καὶ νυκτερίδες νύκτα καὶ μόνην ἀκριβῶς ὁρῶσιν , αὕτη ἐστί . Τὸ ὀπτικὸν πνεῦμα πάντως λεπτότατον ἔχουσιν . Ἐν τῇ νυκτὶ πρὸς τὴν τῶν ὁρατῶν ἀντίληψιν ἐπιτήδειον γίνεται · κατὰ γὰρ τὴν ἡμέραν ὡς λεπτότατον διαφορεῖται . τε καὶ σκεδάννυται . Τοῦτο δὲ καὶ ἐν ἄλλοις ἔστιν ἐδεῖν καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς λέουσιν . Ἔνθεν τοι καὶ τὰς ἡλιακὰς μαρμαρυγὰς οἱ λέοντες φεύγοντες δι´ ὅλης ἡμέρας καὶ ἄκοντες κρύπτονται · εἰ μὴ γὰρ τοῦτο ἦν , τάχα ἂν ἀκωλύτως ἐν ἡμέρᾳ περιπατοῦντες οὐ μικρῶς ἔβλαπτον τοὺς αὐτοῖς ἐντυγχάνοντας . ΓΤiνωσκε καὶ τοῦτο , ὅτι ὁ λέων διωκόμενος συστέλλει τὰ ἵχνη αὐτοῦ . Οὕτω ὁ Κύριος κατερκόμενος ἐπὶ τῆς γῆς τὸν τῆς παρουσίας καιρὸν πάντη συνέστειλε διὰ τὸν διάβολον πάλαι τὰς παρθένους ἐπιτηροῦντα . Ὁ τοῦ λέοντος σκύμνος νεκρὸς μὲν γεννᾶται , ἐμφυσώμενος δὲ παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ζωογονεῖται . Οὔτω καὶ ὁ Θεὸς πρῶτα μὲν ἐπὶ τῷ Ἀδὰμ ἐποίησεν , ὕστερον δὲ καὶ ἐπ´ αὐτῷ τῷ Υἱῷ αὐτοῦ δι´ ἡμᾶς νεκρωθέντι ποιεῖ . Ὅθεν καὶ ὁ Ἰακὼβ ἔλεγεν · « Ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων καὶ ὡσεὶ σκύμνος · τίς ἐγερεῖ αὐτόν ; » Εἰ δὲ καὶ λέων καὶ σκύμνος ὁ αὐτὸς λέγεται , οὐ καινόν · ἦν γὰρ καὶ βασιλεὺς ὁ Χριστὸς καὶ βασιλέως υἱός . Ο λύκος φοβεῖται τὸ φυτὸν τὴν σκίλλαν . Τοῦτο εἰδυῖα ἡ ἀλώπηξ παρὰ τῷ τοιούτῳ ὑπνώττει φυτῷ , εἴ ποτε τοῦ φωλεοῦ αὐτῆς ἔξω τύχῃ διατρίβουσα , Ινα μὴ ὑπὸ λύκων βρωθῇ . Εἰ δὲ ἡ ἀλώπηξ οὕτω
Lemmas: γρος ἐπιζητέω καί ἐπί λίμνη καταφεύγω · οἶδα γάρ ὅτι διά ὁ ἔνειμι αὐτός ξηρότης καί ἀπό διαστήΚματος ὁ κεραύνιος πῦρ καταφλέγω . ἔνθα ποῖ τυγχάνω λοιπός ὁ δράκων συρίζω καί δίειμι , ἐπειδάν ὑπό ὁ πυρός ἐλαύνω , τότε δή ὁ παράκειμαι μέρος συγκαταφλέγω . πολλάκις γάρ καί δοακων . ὅς ἄτερ ἦχος τις ἐξακούω ἄσημος , ὁ πυρός ἄνωθεν καταρρήγνυμι καί σῶμα τοιόσδε ἢ τοιόσδε προσπίπτω . ὅσος δέ φημί ὁ ἐντυγχάνω ὁ τοιοῦτος καῦσις ὅτι θεάομαι χοῖρος γρυλίζω ἢ μηκάζω αἰπόλιον ἢ βοῦς μυκάομαι , ἑαυτοῦ τε καί ὁ ἀκροατής καταψεύδομαι · οὐδείς γάρ θεάομαι , ἀλ ὁ φόβος αὐτός ὁ τοιόσδε μόρφωσις εἰδωλοποιέω . εἰμί δδʹ ἴσως καί βάσκαωος δαίμων ὁ σῶμα ὁ δράκων ἐνδύω εἰς ἐκεῖνος ὁ μέρος ἄγω ὁ θήρ ὑπό ὁ πυρός ὥσπερ διώκω , ὅς δή βασκαίνω ἐκ ἀρχή εἴων , οὐδός οὗτος ὁ λόγος ἀπόβλητος . Ἀρχαῖος γάρ αὐτός ἐνδιαίτημα ὁ τοιοῦτος γένος , ἡνίκα καί μᾶλλον ἐγώ ἐξόριστος δις αὐτός ὁ παράδεισος σύ . ποιέω , ὅθεν καινός οὐδείς , εἰ καί ὁ γῆ οὗτος ἀπωθέω φιλονεικέω διά φθόνος ἐγώ . καί περί μέν οὗτος οὕτως . εἰμί δέ ὁ αἴτιος ἐπιζητέω δις ὅς αἴλουρος καί νυκτερίς νύξ καί μόνος ἀκριβῶς ὁράω , οὗτος εἰμί . ὁ ὀπτικός πνεῦμα πάντως λεπτός ἔχω . ἐν ὁ νύξ πρός ὁ ὁ ὁρατής ἀντίληψις ἐπιτήδειος γίγνομαι · κατά γάρ ὁ ἡμέρα ὡς λεπτός διαφορέω . τε καί σκεδάννυμι . οὗτος δέ καί ἐν ἄλλος εἰμί δήω καί ἐν αὐτός ὁ λέων . ἔνθεν ὅς καί ὁ ἡλιακός μαρμαρυγή ὁ λέων φεύγω δις ὅλος ἡμέρα καί ἄκων κρύπτω · εἰμί μή γάρ οὗτος εἰμί , τάχα εἄν ἀκωλύτως ἐν ἡμέρα περιπατέω οὖον μικρός βλάπτω ὁ αὐτός ἐντυγχάνω . ΓΤiνωσκε καί οὗτος , ὅτι ὁ λέων διώκω συστέλλω ὁ ἴχνος αὐτός . οὕτως ὁ Κύριος κατείρω ἐπί ὁ γῆ ὁ ὁ παρουσία καιρός πάντῃ συστέλλω διά ὁ διάβολος πάλαι ὁ παρθένος ἐπιτηρέω . ὁ ὁ λέων σκύμνος νεκρός μέν γεννάω , ἐμφυσάω δέ παρά ὁ πατήρ αὐτός ζωογονέω . οὐτάω καί ὁ θεός πρῶτος μέν ἐπί ὁ Ἀδάμ ποιέω , ὕστερος δέ καί ἐπι αὐτός ὁ υἱός αὐτός δις ἐγώ νεκρόω ποιέω . ὅθεν καί ὁ Ἰακώβ λέγω · « ἀναπίπτω κοιμάω ὡς λέων καί ὡσεί σκύμνος · τίς ἐγείρω αὐτός ; » εἰμί δέ καί λέων καί σκύμνος ὁ αὐτός λέγω , οὖον καινός · εἰμί γάρ καί βασιλεύς ὁ Χριστός καί βασιλεύς υἱός . ὁ λύκος φοβέω ὁ φυτόν ὁ σκίλλα . οὗτος οἶδα ὁ ἀλώπηξ παρά ὁ τοιοῦτος ὑπνώττω φυτός , εἰμί ποτός ὁ φωλεός αὐτός ἔξω τυγχάνω διατρίβω , ἵνα μή ὑπό λύκος βιβρώσκω . εἰμί δέ ὁ ἀλώπηξ οὗτος