cogPG.PG158 394
« ὕπερ ἐξέπεσε δι´ αὐτὴν παράβασιν , ἐπειδὴ τοῖς πολλοῖς ἀγνοούμενον ἦν , ἐν σεαυτῷ παραδόξως ὑπέδειξας . Ἐπὶ τοῦτο γὰρ καὶ τὴν ἄφατον ἠλλοιώθης · τῆς μορφῆς ἀλλοίωσιν , γνωρίσαι θέλων ἐντεῦθεν ὁποίας ἠξίωτο χάριτος πρὸ τῆς ἁμαρτίας ὁ ἄνθρωπος , καὶ ὅτι ταύτην αὐτῷ πάλιν μετέδωκας διὰ τῆς καθ´ ὑπόστασιν ἑνώσεως . » Εἰ γὰρ καὶ διάδηλον αὐτίκα γενέσθαι τοῦτο οὐκ ἔφθασεν , οὐδὲ ἤθελε σκάνδαλον ἐξαυτῆς ἐνιέναι τῷ Ἰσραὴλ , ἀλλ´ ἐπὶ ὄρους Θαβὼρ , ὡς ἤδη προείρηται , θεουργηθεῖσα ἡ φύσις ἡμῶν ἐγνώσθη διὰ τῆς θείων ἀκτίνων προχύσεως . Πρόσεχε οὖν . Εἰ γὰρ ἀστράψας ἐπὶ τοῦ ὄρους ὡς . ὁ ἥλιος ὁ Σωτὴρ ἔδειξε προφανῶς ὁποῖον ἄρα καὶ τῷ Ἀδάμ ἐκείνῳ προσενῆν ἀπ´ ἀρχῆς φῶς , θαυμάζειν οὐκ εὔλογον εἴγε λάμψουσιν οἱ δίκαιοι τότε ὡς ὁ ἥλιος . Ἐπειδὴ γὰρ ἡ ἐλπιζομένη χάρις ἐπάνοδος . ἐστιν , ὡς προείρηται , πρός γε τὴν πρώτην ἐκείνην ζωὴν , ἀκόλουθον ἂν εἴη καὶ τοὺς ἀναστησομένους , τοὺς δ καίους μὴ κατὰ τὸ σχῆμα καὶ τὸ εἶδος μόνον παραπλησίους ἐγερθῆναι πρώτῳ Ἀδὰμ . ἀλλὰ καὶ κατ´ αὐτὴν τὴν λαμπρότοτα . Ὅτι δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , καὶ ὅτι τοσαύτην λαμπρότητα τὸ τοῦ Ἀδὰμ ἀπ´ ἀρχῆς ἐφαιδρύνετο πρόσωπον , ὁ Σιναῖτης θεῖος Ἀναστάσιος ἐν τῇ παρ´ αὐτοῦ συγγραφείσῃ βίβλῳ , ᾗ τὸ ὄνομα Ὁδηγὸς , ἀριδηλότερον ἔδειξε διεξιὼν ἐκεῖσε κατὰ ῥῆμα καὶ τάδε · « Ποιήσας ἐν ἀρχῇ τὸν Ἀδὰμ ὁ Θεὸς κατ´ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν αὐτοῦ , ἐνέθηκεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , διὰ τοῦ ἐμφυσήματος , ἀκτῖνα τοῦ πανα . γίου Πνεύματος , καὶ χάριν , καὶ ἔλλαμψιν · ἠμαύρωσε δὲ τέλεον αὐτὸν ἡ παράβασις τῆς δοθείσης αὐτῷ θείας ἐντολῆς , ἐφ´ ᾧ καὶ τῷ προσώπῳ αὐτοῦ Σίθ ἐνέθηκε ταύτην ὕστερον ὁ Θεός · γνωρίσαι θέλων ἐκ τούτου καὶ τοῖς μετὰ ταῦτα , τὴν δοθεῖσαν τῷ πρώτῳ ἀνθρώπω δι´ αὐτοῦ ἐμφυσήματος ἔλλαμψιν . Καὶ
Lemmas: « ὑπέρ ἐκπίπτω δις αὐτός παράβασις , ἐπεί ὁ πολύς ἀγνοέω εἰμί , ἐν σεαυτοῦ παράδοξος ὑποδείκνυμι . ἐπί οὗτος γάρ καί ὁ ἄφατος ἀλλοιόω · ὁ μορφή ἀλλοίωσις , γνωρίζω ἐθέλω ἐντεῦθεν ὁποῖος ἀξιόω χάρις πρό ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος , καί ὅτι οὗτος αὐτός πάλιν μεταδίδωμι διά ὁ καθ´ ὑπόστασις ἕνωσις . » εἰμί γάρ καί διάδηλος αὐτίκα γίγνομαι οὗτος οὐ φθάνω , οὐδέ ἐθέλω σκάνδαλον ἐξαυτῆς ἐνίημι ὁ Ἰσραήλ , ἀλ ἐπί ὄρος Θαβώρ , ὡς ἤδη προερέω , θεουργέω ὁ φύσις ἐγώ γιγνώσκω διά ὁ θεῖον ἀκτίς πρόχυσις . προσέχω οὖν . εἰμί γάρ ἀστράπτω ἐπί ὁ ὄρος ὡς . ὁ ἥλιος ὁ Σωτήρ δείκνυμι προφανῶς ὁποῖος ἄρα καί ὁ Ἀδάμ ἐκεῖνος προσφέρω ἀπ´ ἀρχή φάος , θαυμάζω οὐ εὔλογος εἰ λάμπω ὁ Δίκαιος τότε ὡς ὁ ἥλιος . ἐπεί γάρ ὁ ἐλπίζω χάρις Ἐπάνοδος . εἰμί , ὡς προερέω , πρός γε ὁ πρῶτος ἐκεῖνος ζωή , ἀκόλουθος εἄν εἰμί καί ὁ ἀνίστημι , ὁ δ καίω μή κατά ὁ σχῆμα καί ὁ εἶδος μόνος παραπλήσιος ἐγείρω πρῶτος Ἀδάμ . ἀλλά καί κατ´ αὐτός ὁ λαμπρός . ὅτι2 δέ οὗτος οὕτως ἔχω , καί ὅτι τοσοῦτος λαμπρότης ὁ ὁ Ἀδάμ ἀπ´ ἀρχή φαιδρύνω πρόσωπον , ὁ Σιναίτης θεῖος Ἀναστάσιος ἐν ὁ παρ´ αὐτός συγγράφω Βίβλος , ὅς ὁ ὄνομα ὁδηγός , ἀρίδηλος δείκνυμι διέξειμι ἐκεῖσε κατά ῥῆμα καί ὅδε · « ποιέω ἐν ἀρχή ὁ Ἀδάμ ὁ θεός κατ´ εἰκών καί ὁμοίωσις αὐτός , ἐντίθημι εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός , διά ὁ ἐμφύσημα , ἀκτίς ὁ Πάν . Γίου πνεῦμα , καί χάρις , καί ἔλλαμψις · ἀμαυρόω δέ τελέω αὐτός ὁ παράβασις ὁ δίδωμι αὐτός θεῖος ἐντολή , ἐφίημι ὅς καί ὁ πρόσωπον αὐτός Σίθ ἐντίθημι οὗτος ὕστερος ὁ Θεός · γνωρίζω ἐθέλω ἐκ οὗτος καί ὁ μετά οὗτος , ὁ δίδωμι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος δις αὐτός ἐμφύσημα ἔλλαμψις . καί