cogPG.PG158 201
Τὴν μέντοι κιβωτὸν οἱ Παλαιστινοὶ λαβόντες εἰς πόλιν Ἄζωτον αἰχμάλωτον ἥγαγον . Τότε καὶ Δαγὼν συνετρίβη τῆς οἰκείας ἐκστὰς ἕδρας καὶ ὡς ἐν σχήματι προσκυνοῦντος πεσών . Ἔδειξε γὰρ ὁ Θεὸς ἐνταῦθα ὅτι οὐχ ὡς ἀσθενὴς ᾐχμαλωτίσθη ἡ κιβω . τὸς ( γὰρ τοῦτο ἦν , οὐκ ἂν τῇ παρουσίᾳ αὐτῆς ὁ Θεὸς αὐτῶν Δαγὼν συνετρίβη , ὥστε ] εἰ μὴ θεία χάρις προσῆν αὐτῇ , αἰχμαλωτισθῆναι δὲ συνεχω , ρήθη διὰ τὴν τῶν Ἰουδαίων κακίαν . Τότε δὴ τότε καὶ ὑπὸ δυσεντερίας ἀπέθνησκον οἱ αἰχμαλωτίσαντες αὐτὴν , τὰ ἐντὸς ἐξεμοῦντες διεφθαρμένα . Ἀλλὰ καὶ μυῶν πλῆθος ἀνελθὸν τὰ τῆς χώρας κατέβλρπτε , Μόλις οὓν οἱ Ἀζώτιοι συνῆκαν ὡς ἐκ τῆς κιβωτοῦ τὰ τοιαῦτα προσγίνονται αὐτοῖς · ἀξιοῦσι λοιπὸν τοὺς Ἀσκαλωνίτας . Καὶ ταύτην προσδεξάιμενοι ἐν τοῖς ὁμοίοις γίνονται κακοῖς . Οἱ δὲ Ἀσκαλωνῖται πρὸς ἑτέρους πέμπουσι , κἀκεῖνοι πρὸς ἄλ . λους . Καὶ πάντες τὰ αὐτὰ πάσχουσι . Συνέρχονται οῦν οἱ τῶν παθουσῶν πέντε πόλεων ἄρχοντες , Ἀκαρὼν , Γάζης , Ἀζώτου καὶ τῶν λοιπῶν , καὶ περὶ τούτου ακοποῦσιν . Ὅθεν καὶ βόας ὑποζεύξαντες ἁρτιτόκους , καὶ τὴν κιβωτὸν αὐτοῖς ἐπιτιθέασι , καὶ ἐπὶ τριόδου καταλιπόντες ἐπιτρέπουσιν αὐτοῖς ἡν βούλονται ὁδὸν ἀπελθεῖν · κἂν μὲν τὴν Ἐβραίων ἀπίωσιν , ὑπολαμβάνειν τὴν κιβωτὸν αἰτίαν εἶναι τῶν τοιούτων κακῶν , ἂν δὲ ἄλλην τράπωνται , Καταδιώξωμεν αὐτὴν , ἔφασαν , ἅτε μὴ τοιαύτην ἔχουσαν δύναμιν . Γίνεται ταῦτα , καὶ θείαν τῇ κιβωτῷ προσεῖναι διέγνωσαν δύναμιν . Μλῆ κ ρΙδειαίοι εἱεοὶ ΠυiἱαμΙπϋεοί . Ηο οΟεiο οΠ ΡαΓωεεοἰ . αρεεε ΔνῖηΑ αάαια κιρν νῖηὴ ΑΟ ΟΟΙείαί ρρτοὺοεΒἰ . Οἱ μὲν οὖν Ἑβραῖοι τοιαῦτα πάσχοντες ζητοῦσι βασιλέα , καὶ λαμβάνουσι τὸν Σαοὺλ , εἰ καὶ μὴ πράως ἔφερεν ὁ Θεὸς τοῦ τοιούτου χάριν ζητήματος , ἐς´ ῷ καὶ πρὸς τὸν Σαμουὴλ ἔλεγεν · « Οὐ σὲ ἐξουθε νήκασιν , ἀλλ´ ἐμὲ , τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐν αὐτοῖς . » ὗτος μὲν οὖν ὁ Σαοὺλ ἐκ τῆς Βενιαμίτιδος ὑπῆρχε φυλῆς , υἱὸς τοῦ Κὶς , ὁ καὶ τὴν μορφὴν ἄριστος καὶ τὸ σῶμα μέγας . Τὰς ὄνους τοῦ πατρὸς ἀπώλεσε , καὶ πρὸς τὸν προφήτην Σαμουὴλ ἔρχεται περὶ ἐκείνων ἐρωτήσων . Ὁ δὲ προφήτης λαβών τὸ ἅγιον ἔλαιον τῆς τοῦ νεανίσκου καταχεῖ κεφαλῆς , καὶ κατασπασάμενος αὐτὸν , « ἴσθι » , φησί , « βασιλεύς · ὑπὸ Θεοῦ κεχειροτόνησαι σήμερον . » Ἀλλὰ καὶ τὰ συμβησόμενα καθ´ ὁδὸν αὐτῷ ἔεγεν , ἐντυχεῖν τε προφήταις , καὶ σὺν αὐτοῖς προφητεῦσαι γενόμενον Κνθεον . Χρίει δὲ αὐτὸν καὶ τοῦ πλήθους ὁρῶντος . Καὶ οὔτως ἡ τῶν Ἑβραίων πολιτεία εἰς βασιλείαν μετέπεσεν . Ἔλεγε δὲ πρὸς αὐτοὺς ὅτι Πολλὰ παρωργίσατε τὸν Θεὸν , βασιλέα αἰτησάμενοι . Καὶ δῆλον ἐντεῦθεν · ὃ γὰρ οὐδέποτέ τις εἶδεν , ἐν θέρους ἀκμῇ χειμῶνα , τοῦτο γεγενημένον θεάσασθε . Καὶ σαῦτα εἰπόντος τοῦ τροφήτου ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ καὶ χάλαζαι καταφέρονται , ὡς ἐντεῦθεν τὸν λαὸν ἀμαρτεῖν εἰς Θεὸν ἔλεγεν . Ο μέντοι Σαοὺλ μέλλων κατὰ Παλαιστινῶν ὁρμανοεσωρ μοί μπει ἰ ἔρια ροοία μῆσαι , κελεύει τὸν ἀρχιερέα λαβόντα τὴν ὁρχιεραοοῶοωΟϛ
Lemmas: ὁ μέντοι κιβωτός ὁ Παλαιστινός λαμβάνω εἰς πόλις Ἄζωτος αἰχμάλωτος ἄγω . τότε καί Δαγὼν συντρίβω ὁ οἰκεῖος ἐξίστημι ἕδρα καί ὡς ἐν σχῆμα προσκυνέω πίπτω . δείκνυμι γάρ ὁ θεός ἐνταῦθα ὅτι οὐ ὡς ἀσθενής αἰχμαλωτίζω ὁ κιβω . τός ( γάρ οὗτος εἰμί , οὐ εἄν ὁ παρουσία αὐτός ὁ θεός αὐτός Δαγὼν συντρίβω , ὥστε ] εἰμί μή θεῖος χάρις πρόσειμι αὐτός , αἰχμαλωτίζω δέ συνέχω , εἴρω διά ὁ ὁ Ἰουδαῖος κακία . τότε δή τότε καί ὑπό δυσεντερία ἀποθνήσκω ὁ αἰχμαλωτίζω αὐτός , ὁ ἐντός ἐξεμέω διαφθείρω . ἀλλά καί μῦς πλῆθος ἀνέρχομαι ὁ ὁ χώρα καταβλέπω , Μόλις οὖν ὁ Ἀζώτιος συνίημι ὡς ἐκ ὁ κιβωτός ὁ τοιοῦτος προσγίγνομαι αὐτός · ἀξιόω λοιπός ὁ Ἀσκαλωνίτης . καί οὗτος προσδείκνυμι ἐν ὁ ὅμοιος γίγνομαι κακός . ὁ δέ Ἀσκαλωνίτης πρός ἕτερος πέμπω , ἐκεῖνος πρός ἄλμα . Λοῦς . καί πᾶς ὁ αὐτός πάσχω . συνέρχομαι χύτρειος ὁ ὁ πάθος πέντε πόλις ἄρχω , ἀκαρής , Γάζα , Ἄζωτος καί ὁ λοιπός , καί περί οὗτος ακοπω . ὅθεν καί βοῦς ὑποζεύγνυμι ἀρτιτόκος , καί ὁ κιβωτός αὐτός ἐπιτίθημι , καί ἐπί τρίοδος καταλείπω ἐπιτρέπω αὐτός ἐάν βούλομαι ὁδός ἀπέρχομαι · κἀν μέν ὁ Ἑβραῖος ἄπειμι , ὑπολαμβάνω ὁ κιβωτός αἴτιος εἰμί ὁ τοιοῦτος κακός , εἄν δέ ἄλλος τρέπω , καταδιώκω αὐτός , φημί , ἅτε μή τοιοῦτος ἔχω δύναμις . γίγνομαι οὗτος , καί θεῖος ὁ κιβωτός πρόσειμι διαγιγνώσκω δύναμις . Μλῆ Κ ριδειαιω εἴεω πυiιαμιπυειμι . Ηο οΟεiο οπ ΡαΓωεεοἰ . ἀρέσκω Δῖνη αάαια κιρ νή ΑΟ ΟΟΙείαί ρρτοὺοεΒἰ . ὁ μέν οὖν Ἑβραῖος τοιοῦτος πάσχω ζητέω βασιλεύς , καί λαμβάνω ὁ Σαῦλος , εἰμί καί μή πρᾶος φέρω ὁ θεός ὁ τοιοῦτος χάρις ζήτημα , ἐγώ ῷ καί πρός ὁ Σαμουήλ λέγω · « οὖον σύ ξουθός νήκασιν , ἀλ ἐγώ , ὁ μή βασιλεύω ἐν αὐτός . » ὗτος μέν οὖν ὁ Σαῦλος ἐκ ὁ Βενιαμίτης ὑπάρχω Φυλή , υἱός ὁ κίς , ὁ καί ὁ μορφή ἀγαθός καί ὁ σῶμα μέγας . ὁ ὄνος ὁ πατήρ ἀπόλλυμι , καί πρός ὁ προφήτης Σαμουήλ ἔρχομαι περί ἐκεῖνος ἐρωτάω . ὁ δέ προφήτης λαμβάνω ὁ ἅγιος ἔλαιον ὁ ὁ νεανίσκος καταχέω κεφαλή , καί κατασπάω αὐτός , « εἰμί » , φημί , « βασιλεύς · ὑπό Θεός χειροτονέω σήμερον . » ἀλλά καί ὁ συμβαίνω καθ´ ὁδός αὐτός γίγνομαι , ἐντυγχάνω τε προφήτης , καί σύν αὐτός προφητεύω γίγνομαι Κνθεον . χρίω δέ αὐτός καί ὁ πλῆθος ὁράω . καί οὔτως ὁ ὁ Ἑβραῖος πολιτεία εἰς βασίλειος μεταπίπτω . Ἐλέγω δέ πρός αὐτός ὅτι Πολύς παροργίζω ὁ θεός , βασιλεύς αἰτέω . καί δῆλος ἐντεῦθεν · ὅς γάρ οὐδέποτε τις ὁράω , ἐν θέρος ἀκμή χειμών , οὗτος γίγνομαι θεάομαι . καί σαῦτα εἶπον ὁ τροφήτου ἀστραπή καί βροντή καί χάλαζα καταφέρω , ὡς ἐντεῦθεν ὁ λαός ἁμαρτάνω εἰς θεός λέγω . ὁ μέντοι Σαῦλος μέλλω κατά Παλαιστινός ὁρμανοεσωρ ἐγώ Μπέι εἷς ἔριον ῥοία μήδομαι , κελεύω ὁ ἀρχιερεύς λαμβάνω ὁ ορχιεραοοωοωοϛʹ