cogPG.PG158 382
τῆς ἐμπνευσθείσης αὐτῷ ζωτικῆς δυνάμεως , θαυμαστὸν πάντως οὐδὲν εἴγε καὶ ἐξ ἀφθάρτου φθαρτὸν ἐγεγόνει διὰ τὴν παράβασιν . Μὴ οὖν ἐπὶ πλέον ἀμφίβαλλε . Εἰ γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Θεὸς ἀπὸ χοὸς ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἄφθαρτον , πολλῷ μᾶλλον ἠδύνατο καὶ ἐξ ἀφθάρτου ποιῆσαι φθαρτὸν , ὡς ἤδη φθάσαντες κίπομεν . Καὶ μή μοι λέγεώς Εἰἤδη φθορᾷ καὶ θνητότητι διὰ τὴν ἁμαρτίαν ὁ Ἀδὰμ ἐκεῖνος ὑπέπεσε , διὰ τί μὴ καὶ ἐκπεσόντες ἄγγελοι τὰ αὐτὰ τῷ πρωτοπλάστῳ πεπόνθασι · Διὰ τί μὴ κἀκεῖνοι φθαρτοὶ γεγόνασι καὶ θνητοὶ διὰ τὴν ἔκπτωσιν ; Ἄφες , εἰ βούλη . τοιολ τόν τι λέγε μηδέν · ὁ γὰρ Ἀδὰμ ἐκεῖνος οὐχ ἀπλοῦς ἀλλὰ διπλοῦς ἐτύγχανε κατὰ φύσιν , ἀπό τε ψυχῆς καὶ σώματος κεκτημένος τὴν σύνθεσιν . Καὶ κατὰ μὲν τὴν ψυχὴν ταῖς ἀθλοις ψκείωτο καὶ ἀοράτοις Ἀυνάμεσι , κατὰ δὲ τὸ σῶμα τῷ ὑλικῷ τούτῳ κόσμῳ καὶ ὁρατῷ · ταύτῃ τοι καὶ τὴν θείαν παραβὰς ἐντολὰν θανάτῳ μὲν ὑπέπεσε κατά γε τὴν θείαν ἀπόφασιν , ἀλλ´ οὐ κατ´ ἄμφω τὰ μέρη . Κατὰ δὲ τὸ μέρος ἐκεῖνο τὸ παρὰ Θεοῦ ληφθὲν ἀπὸ γῆς · οὕτω γὰρ ἤκουσε · Γῆ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ · ἡ μέντοι ψυχὴ θνητὴ μὲν οὐ γέγονε παραπλησίως τῷ σώματι , ὅτι μηδὲ τὴν γένεσιν ἀπὸ γῆς ἔσχηκε , πάθεσι δὲ μυρίοις ὑπέπεσε , καθὰ δὴ καὶ Χρυσοῤῥήμονι περὶ τούτου δοκεῖ . Τίνα δὲ ταῦτα ; Λήθη , ἄγνοια , λύπαι , φρονπίδες ἀθυμίαι , μέριμναι , καὶ ὅσα τοιαῦτα Ἦθεν ἀμφιβάλλειν ἐπὶ πλέον οὐκ ἔπρεπε . Φαίνεται γὰρ ἄν , εἴγε καὶ ἡ τῶν ἐκπεσόντων ἀγγέλων πληθὺς σύνθετος ἦν , ἀπό τε σώνατος καὶ πνεύματος κεκτημένη τὴν σύνθεσιν , τὰ αὐτὰ τῷ πρωτοπλάστῳ πέπονθεν ἄν Μὴ λέγε λοιπὸν ὡς , Εἴπερ ἀθάνατος ἦν ὁ Ἀδὰμ , πῶς ἐγεγόνει θνητὸς , πῶς ἐγεγόνει φθαρτός ; Ἄφες τὸ πῶς · ὅπου Θεὸς , ἐκεῖσε χώραν οὐκ ἔχει τὸ πῶς . Ἔπλασε μὲν γὰρ ἐπ´ ἁφθαρσίᾳ τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , ἄρχοντα τῶν ἐπιγείων πάντων καὶ τέστησε , διηνεκῆ δέδωκε τὴν ἀθανασίαν αὐτῷ , καθάπερ ἄνω διείληπται , καὶ εἶχε μὲν εἰς αἰῶνας πᾶν κατ´ αὐτὸν οὕτως , ὅτι καὶ ἀμεταμέλητα τὰ θεῖα χαρίσματα . Ἀλλ´ ἐπειδὴ προς ἁμαρτίαν αὐτὸν ἄ Θεὸς ἑώρακε ὁλισθαίνοντα , κἀντεῦθεν ἐκπίπτοντα τῆς ὑψηλῆς ἐκείνης καὶ ἱσαγγέλου διαγωγῆς , παραχωρεῖ διὰ τοῦτο , καὶ λαμβάνει κατ´ αὐτοῦ χώραν
Lemmas: ὁ ἐμπνέω αὐτός ζωτικός δύναμις , θαυμαστός πάντως οὐδείς εἰ καί ἐκ ἄφθαρτος φθαρτός γίγνομαι διά ὁ παράβασις . μή οὖν ἐπί πλέω ἀμφιβάλλω . εἰμί γάρ ἐκ ἀρχή ὁ θεός ἀπό χοῦς ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἄφθαρτος , πολύς μᾶλλον δύναμαι καί ἐκ ἄφθαρτος ποιέω φθαρτός , ὡς ἤδη φθάνω κίπομεν . καί μή ἐγώ λέγος Εἰἤδη φθορά καί θνητότης διά ὁ ἁμαρτία ὁ Ἀδάμ ἐκεῖνος ὑποπίπτω , διά τίς μή καί ἐκπίτνω ἄγγελος ὁ αὐτός ὁ πρωτόπλαστος πάσχω · Ζεύς τίς μή ἐκεῖνος φθαρτός γίγνομαι καί θνητός διά ὁ ἔκπτωσις ; ἄφες , εἰμί βούλομαι . τοιολ ὁ τίς λέγω μηδείς · ὁ γάρ Ἀδάμ ἐκεῖνος οὐ Ἀπλοῦς ἀλλά διπλόος τυγχάνω κατά φύσις , ἀπό τε Ψυχή καί σῶμα κτάομαι ὁ σύνθεσις . καί κατά μέν ὁ ψυχή ὁ ἆθλος ψκείωτο καί ἀόρατος Ἀυνάμεσι , κατά δέ ὁ σῶμα ὁ ὑλικός οὗτος κόσμος καί ὁρατός · οὗτος ὅς καί ὁ θεῖος παραβαίνω ἐντολή θάνατος μέν ὑποπίπτω κατά γε ὁ θεῖος ἀπόφασις , ἀλ οὖον κατ´ ἄμφω ὁ μέρος . κατά δέ ὁ μέρος ἐκεῖνος ὁ παρά Θεός λαμβάνω ἀπό γῆ · οὗτος γάρ ἀκούω · Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι · ὁ μέντοι ψυχή θνητός μέν οὖον γίγνομαι παραπλήσιος ὁ σῶμα , ὅτι μηδέ ὁ γένεσις ἀπό γῆ ἔχω , πάθος δέ μυρίος ὑποπίπτω , καθά δή καί Χρυσορήμων περί οὗτος δοκέω . τίς δέ οὗτος ; Λήθη , ἄγνοια , λύπη , φρονπίδες ἀθυμία , μέριμνα , καί ὅσος τοιοῦτος αἴθω ἀμφιβάλλω ἐπί πλέω οὐ πρέπω . φαίνω γάρ ἄν , εἰ καί ὁ ὁ ἐκπίπτω ἄγγελος πληθύς σύνθετος εἰμί , ἀπό τε σῴζω καί πνεῦμα κτάομαι ὁ σύνθεσις , ὁ αὐτός ὁ πρωτόπλαστος πάσχω ἄν μή λέγω λοιπός ὡς , εἴπερ ἀθάνατος εἰμί ὁ Ἀδάμ , πῶς γίγνομαι θνητός , πῶς γίγνομαι φθαρτός ; ἄφες ὁ πῶς · ὅπου θεός , ἐκεῖσε χώρα οὐ ἔχω ὁ πῶς . πλάσσω μέν γάρ ἐπι ἀφθαρσία ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , ἄρχω ὁ ἐπίγειος πᾶς καί τίνω , διηνεκής δίδωμι ὁ ἀθανασία αὐτός , καθάπερ ἄνω διαλαμβάνω , καί ἔχω μέν εἰς αἰών πᾶς κατ´ αὐτός οὕτως , ὅτι καί ἀμεταμέλητος ὁ θεῖον χάρισμα . Ἀλ ἐπεί προς ἁμαρτία αὐτός ὅς θεός ὁράω ολισθαίνω , ἐντεῦθεν ἐκπίπτω ὁ ὑψηλός ἐκεῖνος καί ἱσαγγέλου διαγωγεύς , παραχωρέω διά οὗτος , καί λαμβάνω κατ´ αὐτός χώρα