cogPG.PG158 60
ἐπίδειξιν · οὐκ ὀλίγοι γὰρ αὐτῶν ἐννόμως αἱροῦνται ζῇν , κἂν ἐν δόγμασι σφάλλωνται . Ἀλλὰ καὶ φοῖνιξ´ καρπὸν μὲν ἀποφέρων γλυκὺν . ἐν ἀλμυροῖς δὲ τόποις ὡς τὸ πολλὰ εὐρισκόμενος , αὐτὸ τοῦτο αἰνίττεσαι · ὅτι καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ δυνάμεθα τὰ κατὰ γνώμην μὴ ιαφθείρειν , κἂν ἐν τοῖς ἐναντίοις τισὶ συνδιάγωμεν . Ὅρα δὲ , ἀγαπητὲ , ὅτι καὶ τὰ εὐώδη πάντα , ὅταν σκόροδα καὶ κρόμμυα τούτοις παραιουτεύηται εὐωδέστερα γίνεται , διότι πᾶν εἴ τι δριμὺ καὶ δύσοσμον ἐν τούτοις ἐστὶν , ἐν τοῖς δριμυτέροις τῶν σπερμάτων φυσικῶς ἀποῤῥεῖ , καὶ γίνεται τὸ καταλειφθὲν εὐωδέστατον . Ἀλλὰ καὶ τὸ πήγανον ὑπὸ τῇ συκῇ φυτευόμενον δριμύτερον ἑαυτοῦ γίνεται · μετατίθεται γὰρ εἰς αὐτὸ τὸ ἐν τῇ συκῇ ῥαρύοσμον , κἀντεῦθεν βελτίω τὰ σῦκα γίνεται . Ἀλλὰ καὶ κρέη τινὰ παρὰ τῇ συκῇ κρεμαννύμενα εὔθρυπτα γίνεται . Τὸ γὰρ φυτὸν , ὡς εἴρηται , ἡ συκῆ ἀπάντων ἐστὶν ὀπωδέστατον . Θερμὸν πνεῦμα καὶ δριμὺ καὶ τμητικὸν ἀφίησι , καὶ τοῦτο θρύπτει καὶ πεπαίνει τὴν σάρκα τοῦ ὄρνιθος . Ὅθεν καὶ τῶν ταύρων ὁν χαλεπώτατος συκῇ προσδεθεὶς ἡσυχίαν ἄγει καὶ ψαύσεως ἀνέχεται , καὶ ὅλως ἀφίησι τὸν θυμὸν ὥσπερ ἀπομαραινόμενος . Τοῦτο γοῦν τὸ πνεῦμα καὶ τοῖς κρέασι προσπίπτον διαιρεῖ τὴν σάρκα καὶ περιθρύπτει . Διὰ ταῦτα καὶ πρὸ τῆς γλυκείας συκῆς ἕτερα σῦκα λεγόμενα ὄλυνθοι τὴν ἄχρηστον ὑγρότητα . τοῦ τούτου ἐν ἑαυτοῖς ἕλκοντα χρηστοτέραν ἀφίησι . Διὰ τοῦτό φησι καὶ ἡ Γραφὴ « Ἡ συκῆ ἐξήνεγκε τοὺς ὀλύν θους αὐτῆς,»τουτέστιν , ἡ ψυχὴ διὰ καθάραεως τὸ ἄχρηστον ἅπαν ὥσπερ ὄλυνθον ἐξήνεγκε καὶ ἀπωνέσευσεν εΙοοο Πμἱ ΠεΙἱοΓ ορί . ΡηορίρτοΑ εκΓλε ἱλ ΙΙΙοΓΙς ΔἰοῖίΓ · « ΕΙοωε φιοερφ φοε ΚΙΓΙἱ , » Μυο εἰ » λῖιΚλ ΡοΓ ρΒΓφΙιῆΟΙΡΙ εἱ πμήϛί εεἱ ἱλίi]ρ ἰαῶΑ μΓοεεμΠ εΙΓμῖί εἰ πίΑ εο εΙιὶ . Ἀλλ´ οὐδὲ τοῦτό σε παραδραμεῖν ἄξιον · λόγος γάρ τις ἐστὶ καὶ τὸ ἥλεκτρον ὁπὸν εἶναι φυτῶν εἰς λίθου φύσιν ἀποπηγνύμενον . Ἀλλὰ καὶ τὰ μὲν τῶν ωιτῶν ἀειθαλῆ γέγονε , τὰ δὲ γυμνούμενα , καὶ τῶν ἀειθαλῶν τὰ μὲν φυλλοβόλα , τὰ δὲ ἀείφυλλα . Καὶ φυλλοβόλα μὲν ἐλαία καὶ πίτυσεληθότως γὰρ ὑπαλλάσσει τὰ φύλλα , ὡς μηδέποτε δοκεῖν τῆς κόμης ἀπογυμνοῦσθαι ] , ἀείφυλλον δὲ ὁ φοῖνιξ . τὸ αὐτὸ φύλλον ἐκ τῆς πρώτης βλαστήσεως συμπαραμένον ἔχει εἰς τέλος . Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως . Μὴ θαύμαζε δὲ , ἀγαπητὲ , εἴπερ ἡ ἁγία Γραφή φησιν εἰς μίαν συναγωγὴν συναχθῆναι τὸ ὕδωρποῦ δὲ εἰς συναγωγάς · καὶ τοῦτο γὰρ κἀκεῖνο γέγονε , καὶ οὐκ ἐναντιοῦται πρὸς ἄλληλα . Ὁ μὲν οὗν Θεοδώρητός φησιν ὅτι καλῶς εἶπε καὶ συναγωγήν καὶ συναγωγὰς ἐπὶ τῶν ὑδάτων · τὰ γὰρ πελάγη κατὰ τὴν ἔξω ἐπιφάνειαν διῃρημένα δοκοῦσινλλο γὰρ τὸ Ἰνδικὸν πέλαγος καὶ ἄλλο τὸ Ὑρκανικὸν ) , κάτωθεν δὲ συνήρμοσται διά τινων ὑπογείων πόρων . Ἔξωθεν δὲ τὸ μέγα πέλαγος ἐπίκειται , τοῦτστιν ὁ Ὡκεανὸς , τὸ καὶ Ἀτλαντικὸν καλούμενον . Καλεῖται δὲ οὕτως διὰ τὸ ἐκεῖσε ὄρος τὸν Ἀτλαντα . Τοσοῦτον δὲ ὁ Ἅτλας οὐτος ὑψηλός ἐστιν
Lemmas: ἐπίδειξις · οὐ ὀλίγος γάρ αὐτός ἔννομος αἱρέω ζάω , κἀν ἐν δόγμα σφάλλω . ἀλλά καί φοῖνιξ καρπός μέν ἀποφέρω γλυκύς . ἐν ἁλμυρός δέ τόπος ὡς ὁ πολύς εὑρίσκω , αὐτός οὗτος αἰνίσσω · ὅτι καί ἐγώ αὐτός δύναμαι ὁ κατά γνώμη μή ἰάπτω , κἀν ἐν ὁ ἐναντίος τις συνδιάγω . Ὅρας δέ , ἀγαπητός , ὅτι καί ὁ εὐώδης πᾶς , ὅταν σκόροδον καί κρόμμυον οὗτος παραιουτευαειδω εὐώδης γίγνομαι , διότι πᾶς εἰμί τίς δριμύς καί δύσοσμος ἐν οὗτος εἰμί , ἐν ὁ δριμύς ὁ σπέρμα φυσικός ἀπορρέω , καί γίγνομαι ὁ καταλιμπάνω εὐώδης . ἀλλά καί ὁ πήγανον ὑπό ὁ συκέα φυτεύω δριμύς ἑαυτοῦ γίγνομαι · μετατίθημι γάρ εἰς αὐτός ὁ ἐν ὁ συκέα ῥαρύοσμον , ἐντεῦθεν ἀγαθός ὁ σῦκον γίγνομαι . ἀλλά καί Κρέη τις παρά ὁ συκέα κρεμάννυμι εὔθρυπτος γίγνομαι . ὁ γάρ φυτόν , ὡς εἴρω , ὁ συκέα ἀπαντάω εἰμί ὀπώδης . θερμός πνεῦμα καί δριμύς καί τμητικός ἀφίημι , καί οὗτος θρύπτω καί πεπαίνω ὁ σάρξ ὁ ὄρνις . ὅθεν καί ὁ ταῦρος εἰμί χαλεπός συκέα προσδέω ἡσυχία ἄγω καί ψαῦσις ἀνέχω , καί ὅλως ἀφίημι ὁ θυμός ὥσπερ ἀπομαραίνομαι . οὗτος γοῦν ὁ πνεῦμα καί ὁ κρέας προσπίπτω διαιρέω ὁ σάρξ καί περιθρύπτω . Ζεύς οὗτος καί πρό ὁ γλυκύς συκέα ἕτερος σῦκον λέγω Ὄλυνθος ὁ ἄχρηστος ὑγρότης . ὁ οὗτος ἐν ἑαυτοῦ ἕλκω χρήστος ἀφίημι . Ζεύς οὗτος φημί καί ὁ γραφή « ὁ συκέα ἐκφέρω ὁ ὄλλυμι Θοῦς αὐτῆς,»τουτέστιν , ὁ ψυχή διά καθάραεως ὁ ἄχρηστος ἅπας ὥσπερ Ὄλυνθος ἐκφέρω καί ἀπονεύω εΙοοο Πμἱ Πεῖος ἄκτωρ . ΡηορίρτοΑ εκΓλε Ιλ ΙΙΙοΓΙς Γιός · « ΕΙοωε φιοερφ φοεʹ ΓΙ , » Μου εἰμί » λῖιΚλ Ρο Ι εἰ πμήϛί ἵημι Ὕλιος Αἰαῖος μΓοεεμΠ εΙΓμῖί εἰμί Πῖα εἰμί εἶμι . Ἀλ οὐδέ οὗτος σύ παρατρέχω ἄξιος · λόγος γάρ τις εἰμί καί ὁ ἤλεκτρον ὁποῦ εἰμί φυτός εἰς λίθος φύσις ἀποπήγνυμι . ἀλλά καί ὁ μέν ὁ οἶτος ἀειθαλής γίγνομαι , ὁ δέ γυμνόω , καί ὁ ἀειθαλής ὁ μέν φυλλοβόλος , ὁ δέ ἀείφυλλος . καί φυλλοβόλος μέν ἐλαία καί πιτυσεληθοος γάρ ὑπαλλάσσω ὁ φύλλον , ὡς μηδέποτε δοκέω ὁ κόμης ἀπογυμνόω ] , ἀείφυλλος δέ ὁ Φοῖνιξ . ὁ αὐτός φύλλον ἐκ ὁ πρῶτος βλάστησις συμπαραμένω ἔχω εἰς τέλος . καί περί μέν οὗτος οὕτως . μή θαυμάζω δέ , ἀγαπητός , εἴπερ ὁ ἅγιος γραφή φημί εἰς εἷς συναγωγή συνάγω ὁ ὕδωρ δέ εἰς συναγωγή · καί οὗτος γάρ ἐκεῖνος γίγνομαι , καί οὐ ἐναντιόομαι πρός ἀλλήλων . ὁ μέν ἐν Θεοδώρητος φημί ὅτι καλῶς εἶπον καί συναγωγή καί συναγωγή ἐπί ὁ ὕδωρ · ὁ γάρ πέλαγος κατά ὁ ἔξω ἐπιφάνεια διαιρέω δοκοῦσινλλο γάρ ὁ Ἰνδικός πέλαγος καί ἄλλος ὁ Ὑρκανικὸν ) , κάτωθεν δέ συναρμόζω διά τίνω ὑπόγειος πόρος . ἔξωθεν δέ ὁ μέγας πέλαγος ἐπίκειμαι , τοῦτις ὁ Ὠκεανός , ὁ καί Ἀτλαντικός καλέω . καλέω δέ οὕτως διά ὁ ἐκεῖσε ὄρος ὁ Ἄτλας . τοσοῦτος δέ ὁ Ἄτλας οὐτος ὑψηλός εἰμί