cogPG.PG158 334
πράγματα εἰς τὸ κατόπιν χωροῦσιν , εἰ καί τινα τῶν αὐτοῦ μνήμης ὑπάρχουσιν ἄξια . Ἡ γὰρ τῶν Μαγγάνων μονὴ καὶ οἱ ξενῶνες καὶ τὸ ἐπὶ τῇ Μεγάλῃ τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίᾳ παρ´ αὐτοῦ γεγονὸς ἐπαίνων οὐκ ἀμοιροῦσι . Δι´ ἔνδειαν γὰρ μὴ δυναμένης ἰερουργεῖσθαι , ἐν σαββατοκυριάκοις γὰρ καὶ ταῖς ἐπισήμοις τῶν ἑορτῶν , τοῦτο οὖν ἰδὼν αὐτὸς καθ´ ἑκάστην τοῦτο διὰ προσόδων γίνεσθαι ᾠκονόμησε , φαιδρύνας αὐτὴν καὶ λαμπροῖς ἀναθής μασι . Κατ´ ἐκεῖνο δὲ καιροῦ καὶ λοιμικὴ νόσος ἐπὶ κοσοῦτον ἐνέσκηεν ὥστε τοὺς ζῶντας ἐκφέρειν τοὺς τεθνεῶτας μὴ δύνασθαι . Ἀλλὰ καὶ χάλαζα ἄήγνυται , μὴ ζῶα μένον ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπους αὐτοὺς ἀποκτείνουσα . μέντοι βασιλεὺς τῇ συνήθαι κακίστη νόσῳ , τῇ ποδάγρᾳ δηλονότι , κακουχούμενρς κειτο ἐν τῇ παρ´ αὐτοῦ δομηθείσῃ μονῇ . Ὡς δὲ καὶ δι´ ἕτερόν τι σύμπτωμα ὁ θάνατος ἤγγισεν , ὅ τε λογοθέτης , ὁ πρωτονοτάριος καὶ ὁ κανικλείου , σκεψάμενοι περὶ τούτου , στέλλουσιν ἀγαγεῖν Νικηφόρον τὸν πρωτεύοντα · ἔτυχε γὰρ σότε τὴν τῶν Βουλγάρων ἐξωσμένος ἀρχήν . Ἀλλὰ τοῦτο γνόντες , οἱ τῇ Θεωδώρᾳ ὑπηρετούμενοι γὰρ Ζωὴ προκατέλυσε τὸν βίον , εἰς τὸ παλάτιον αὐτὴν ἄγουσι καὶ ἀναγορεύουσιν αὐτοκρατόρισσαν . Ἐφ´ ᾠ καὶ ἀποστείλαντες κατέσχον ἐν Θεσσαλονίκῃ τὸν πρωτεύοντᾳ . κἀκεῖθεν εἰς τὸ Θρακήσιον ἄγουσι , καὶ ἐν τῇ μονῇ τοῦ Κουζινᾶ περιορίζουσιν . Ὁ μέντοι Μοναμάχος θνήσκει καὶ παρὰ τῇ διαληφθείσῃ μονῇ θὲπτεται . Κρατεῖ λοιπὸν ἡ Θεοδώρα τος ἔν , καὶ τηνικαῦτα προβάλλεται δομέστικον τῶν σχολῶν ἕνα τῶν εὐνούνων αὑτῆς ἐπὶ τῷ ἀναστέλλειν τῶν Ἰοὐρκων τὴν κατοδρομὴν , παραλύσασα τῆς στρατοπεδαρχίας Ἰφαάκιον τὸν Κομνηνόν . Ἔφθασε γὰρ ὁ Μονομάχος ἐκεῖσε διαπεράσας τὰς Μακεδονικὰς δυνάμεις . Ἐν οἷς ἦν στρατηγὸς καὶ Βρυέννιος · λόγος γὰρ παρὰ τοῖς Τούρκοις ἐφέρετο ὡς ὑπ´ ἐκείνων καταλυθήᾳ σονται μεθ´ ὧν ὁ Ἀλέξανδρος τοὺς Πέρσας κατέλυ . σεν . Ὅλην τὴν ἰνδικτιῶνα θʹ τοῦ φφξδ´ ἔτους βιώσασα ἡ βασιλὶς ἀπέθανον , εἰλεοῦ νοσήματι περιπεσοῦσα . Οἱ δὲ ταύτης εὐνοῦχοι ἀναβιβάζουσι Μιχαήλ γέροντα τὸν στρατιωτικὸν , ἀφιλῆ ἄδρα ὅντα . Κρατεί οὖν ὁ στρατιωτικὸς Μιχαὴλ ἔτος ἕν , Τοῦτο ἄὲ πρεοῦσιν οἱ εὐνοῦχοι ὡς ἄνευ αὐτῶν μηδέν τι γίνεσθαι . Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἐκ Βυζαντίου μὲν ὥρμητο , στρατιωτικὰ δὲ μόνα μεταχειριζόμενος ἐφυὴς ἦν παντάπασι καταθωπεύειν λαόν . ἦότε δὴ , τότε συνήθως ἔρχονται οἱ ἐξ ἑῴας μεγιστᾶνες , ἄ τε μάγιστρος Ἰσαάκιος ὁ Κομνηνὸς , ὁ κεκαυμένος Κατακαλών καὶ ἕτεροι , ἐπὶ τῷ καὶ τιμῶν καὶ
Lemmas: πρᾶγμα εἰς ὁ κατόπιν χωρέω , εἰμί καί τις ὁ αὐτός μνήμη ὑπάρχω ἄξιος . ὁ γάρ ὁ μάγγανον μονή καί ὁ ξένος καί ὁ ἐπί ὁ Μεγάλη ὁ Θεός ἐκκλησία παρ´ αὐτός γίγνομαι ἔπαινος οὐ ἀμοιρέω . Δις ἔνδεια γάρ μή δύναμαι ἱερουργέω , ἐν σαββατοκυριακος γάρ καί ὁ ἐπίσημος ὁ ἑορτή , οὗτος οὖν εἶδον αὐτός καθ´ ἕκαστος οὗτος διά πρόσοδος γίγνομαι οἰκονομέω , φαιδρύνω αὐτός καί λαμπρός ἀνατίθημι πῆμα . Κατς ἐκεῖνος δέ καιρός καί λοιμικός νόσος ἐπί κοσουος φέρω ὥστε ὁ ζῶ ἐκφέρω ὁ θνῄσκω μή δύναμαι . ἀλλά καί χάλαζα ἄγω , μή ζῷον μένω ἀλλά καί ἄνθρωπος αὐτός ἀποκτείνω . μέντοι βασιλεύς ὁ συνήθης κακός νόσος , ὁ ποδάγρα δηλονότι , κακουχούμενρς κεῖμαι ἐν ὁ παρ´ αὐτός δομάω μονή . ὡς δέ καί δις ἕτερος τίς σύμπτωμα ὁ θάνατος ἐγγίζω , ὅς τε λογοθέτης , ὁ πρωτονοτάριος καί ὁ κανίκλειον , σκέπτομαι περί οὗτος , στέλλω ἄγω Νικηφόρος ὁ πρωτεύω · τυγχάνω γάρ σοτέ ὁ ὁ Βουλγάρα ἐξωθέω ἀρχή . ἀλλά οὗτος γιγνώσκω , ὁ ὁ Θεωδώρα ὑπηρετέω γάρ Ζωή προκαταλύω ὁ βίος , εἰς ὁ Παλάτιον αὐτός ἄγω καί ἀναγορεύω αὐτοκρατόρισσα . Ἐφ´ ὀͅς καί ἀποστέλλω κατέχω ἐν Θεσσαλονίκη ὁ πρωτεύω . ἐκεῖθεν εἰς ὁ Θρακήσιον ἄγω , καί ἐν ὁ μονή ὁ Κουζίνα περιορίζω . ὁ μέντοι Μοναμάχος θνῄσκω καί παρά ὁ διαλαμβάνω μονή θὲπτεται . κρατύς λοιπός ὁ Θεοδώρα ὅς ἐν , καί τηνικαῦτα προβάλλω δομέστικος ὁ σχολή εἷς ὁ ευνουνος ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἀναστέλλω ὁ Ἰοὐρκων ὁ κατοδρομη , παραλύω ὁ στρατοπεδαρχία Ἰφαάκιον ὁ Κομνηνός . φθάνω γάρ ὁ Μονομάχος ἐκεῖσε διαπεράω ὁ Μακεδονικός δύναμις . ἐν ὅς εἰμί στρατηγός καί Βρυέννιος · λόγος γάρ παρά ὁ Τοῦρκος φέρω ὡς ὑπό ἐκεῖνος καταλύω σοντ μεθ´ ὅς ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Πέρσης καταλύω . Σεν . ὅλος ὁ ινδικτιώνα ὁ ὁ φφξδ´ ἔτος βιόω ὁ βασιλίς ἀποθνῄσκω , ἐλεός νόσημα περιπίπτω . ὁ δέ οὗτος εὐνοῦχος ἀναβιβάζω Μιχαήλ γέρων ὁ στρατιωτικός , άφιλος Άδρα ὅντα . κρατέω οὖν ὁ στρατιωτικός Μιχαήλ ἔτος εἷς , οὗτος ἀεί πρεους ὁ εὐνοῦχος ὡς ἄνευ αὐτός μηδείς τίς γίγνομαι . καί ὁ μέν βασιλεύς ἐκ Βυζάντιον μέν ὁρμέω , στρατιωτικός δέ μόνος μεταχειρίζω φύω εἰμί παντάπασι καταθωπεύω λαός . ἀείδω δή , τότε συνήθης ἔρχομαι ὁ ἐκ ἑῷος μεγιστάν , ὅς τε μάγιστρος Ἰσαάκιος ὁ Κομνηνός , ὁ καίω Κατακαλών καί ἕτερος , ἐπί ὁ καί τιμή καί