cogPG.PG158 527
γενέσθαι ἐν τῷ Σαββάτῳ . Εἰ δὲ ἦν τὸ Πάσχα τῶ Σαββάτῳ , πῶς ὁ Χριστὸς πρὸς τοὺς μαθητὰς εἶπε τῇ Τετράδι ἐν Βηθανίᾳ ὤν , οἴδατε ὅτι μετὰ δίς σἧμέρας τὸ Πάσχα γίνεται , καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Δν . Ορώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι , δηλοχότι τῇ Παρασκευῇ . Καὶ τῇ Πέμπτῃ , πρὸ τῆς παρασκευῆς , ἢν πάντες εὐαγγελισταὶ ὀνομάζουσι πρώ την ἡμέραν τῶν Ἀζύμων , ἐν τῇ ἐσπέρα , τὸν ἀμνὸν ἔφαγε μετὰ τῶν μαθητῶν . Θυσία δὲ ἀμνοῦ δὲ κατὰ νόμον τετάρτῃ καὶ δεκάτῃ σελήνῃ , καὶ τῇ πέμπτη καὶ δεκάτῃ τὸ Πάσχα , καὶ ἑορτὴ τῶν Ἀζύμων . Καὶ εἰς τί λέγῃ . ὅτι ὁ Χριστὸς προέφθασε μίαν ἡμέραν , διὰ τὴν σταύρωσιν , μέλλουσαν τῇ Παρασκευῇ ; ἀντι . τιλέγει ὁ θεῖος Λουκᾶς , γράφων οὕτως περὶ τῆς Ιέμπτης · Ἡν δὲ ἡμέρα τῶν Ἀζύμων , ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ Πάσχα . Λέγων γὰρ , ἔδει , δηλοῖ ἀνάγκ κην τοῦ νόμου , καὶ οὐκ ἐλευθερίαν θελήματος τοῦ xριστοῦ . Συμπεραίνωμεν οὖν ἐκ τῆς δόξης Κάϊν γνώμης τῶν παιδευτῶν θεολόγων Λατίνων , τὸν Χριστὸν σταυρωθῆναι τῇ ἰδίᾳ ἡμέρᾳ τοῦ Πάσχα , δηλονότι τῇ Παρασκευῇ ᾑρημένον παθεῖν , καὶ θύεσθοι ἑαυτὸν ἀμνὸν τὸν ἀληθινὸν ἐν τῷ καιρῷ ἀμνοῦ τοῦ τοπικοῦ καὶ κατὰ τοὺς ἀστρονόμους αὐτῇ τῇ Παρασκευῇ γενέσθαι σελήνην πέμπτην καὶ δεκάτην ἀπὸ τῆς ἐαρινῆς ἰσημερίας . μεταφορὰν δὲ τοῦ Πάσχα εἰς τὸ Σάββατον ἀπὸ τῆς πάλαι τῶν Ἰουδαίων συνηθείας γεγενημένην , οἱ σκοποῦντες δυσχέρειαν ταῖν Βρώματα , ἑορτὰς δύο εἰς μίαν τοῦ Σαββάτου συνέθηκαν , καὶ διὰ τοῦτο γράψαι τὸν Ἰωάννην , Ἡν γόρ [ μεγάλη ἐκείνη ἡ ἡμέρα τοῦ Σαββάτου , ὡς ἂν ἐοεῖν αὐτὸν διπλῆν ἑορτήν . Καὶ τοῦτο μὲν ἔστιν ἐκ των Ἰουδαίων μαθεῖν , οὐχ ἑορταζόντων ποτὲ τὸ Πάσχα ἐν τῇ Παρασκευῇ . Καὶ ἄλις περὶ ἀζόμων καὶ θυσίας Πασχικῆς . Ταῦτα δὲ ἔγραψα ὑμλν . Ἑλληνες φίλτατοι , οὐ διαβάλλων ἄρτον τὸν ὑμέτερον · τοῦτον γὰρ προσκυνῶ , ὥσπερ καὶ τὰ ἡμῶν ἔζυμα , ἀλλὰ λέγων , ἡμᾶς οὐκ εὖ ποιεῖν , οὐδὲ Χριστιανῶς , ὑβρίζοντας καὶ ἀτιμάζοντας τὰ τῶν Λατίνων ἅζυμα . Ἐν ἀμφοτέροις γὰρ , ὡς εἴρηται , Χριστὸς ἀληθινὸς περιέχεται . Νενουθετημένοι οὖν ἀγαπητῶς ἑξῆς παύσασθε αὐθαδ.ίας καὶ κακολογίας .
Lemmas: γίγνομαι ἐν ὁ σάββατον . εἰμί δέ εἰμί ὁ Πάσχα ὁ σάββατον , πῶς ὁ Χριστός πρός ὁ μαθητής εἶπον ὁ τετράς ἐν Βηθανία εἰμί , οἶδα ὅτι μετά δίς σἧμέρας ὁ Πάσχα γίγνομαι , καί ὁ υἱός ὁ δν . Ὠρωπός παραδίδωμι εἰς ὁ σταυρόω , δηλοχότι ὁ Παρασκευή . καί ὁ Πέμπτη , πρό ὁ παρασκευή , εἄν πᾶς εὐαγγελιστής ὀνομάζω πρωΐ ὁ ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ἐν ὁ ἑσπέρα , ὁ ἀμνός ἐσθίω μετά ὁ μαθητής . Θυσία δέ ἀμνός δέ κατά νόμος τέταρτος καί δέκατος σελήνη , καί ὁ πέμπτος καί δέκατος ὁ Πάσχα , καί ἑορτή ὁ ἄζυμος . καί εἰς τίς λέγω . ὅτι ὁ Χριστός προφθάνω εἷς ἡμέρα , διά ὁ σταύρωσις , μέλλω ὁ Παρασκευή ; ἀντι . τίλλω ὁ θεῖος Λουκᾶς , γράφω οὕτως περί ὁ Ιέμπτης · ἐάν δέ ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ἐν ὅς ἐσθίω θύω ὁ Πάσχα . λέγω γάρ , ἐσθίω , δηλόω ἀνάγκη καίνω ὁ νόμος , καί οὐ ἐλευθερία θέλημα ὁ ὁριστός . συμπεραίνω οὖν ἐκ ὁ δόξα Κάϊν γνώμη ὁ παιδευτής θεολόγος Λατῖνος , ὁ Χριστός σταυρόω ὁ ἴδιος ἡμέρα ὁ Πάσχα , δηλονότι ὁ Παρασκευή αἱρέω πάσχω , καί θύω ἑαυτοῦ ἀμνός ὁ ἀληθινός ἐν ὁ καιρός ἀμνός ὁ τοπικός καί κατά ὁ ἀστρονόμος αὐτός ὁ Παρασκευή γίγνομαι σελήνη πέμπτος καί δέκατος ἀπό ὁ ἐαρινός ἰσημερία . μεταφορά δέ ὁ Πάσχα εἰς ὁ σάββατον ἀπό ὁ πάλαι ὁ Ἰουδαῖος συνήθεια γίγνομαι , ὁ σκοπός δυσχέρεια ὁ βρῶμα , ἑορτή δύο εἰς εἷς ὁ Σάββατο συντίθημι , καί διά οὗτος γράφω ὁ Ἰωάννης , ἐάν γόρ [ μέγας ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ὁ Σάββατο , ὡς εἄν εἰμί αὐτός διπλόος ἑορτή . καί οὗτος μέν εἰμί ἐκ ὁ Ἰουδαῖος μανθάνω , οὐ ἑορτάζω ποτέ ὁ Πάσχα ἐν ὁ Παρασκευή . καί ἅλις περί ἀζόμων καί θυσία Πασχικός . οὗτος δέ γράφω ὑμλν . Ἕλλην φίλος , οὖον διαβάλλω ἄρτος ὁ ὑμέτερος · οὗτος γάρ προσκυνέω , ὥσπερ καί ὁ ἐγώ ζύμη , ἀλλά λέγω , ἐγώ οὐ εὕω ποιέω , οὐδέ χριστιανῶς , ὑβρίζω καί ἀτιμάζω ὁ ὁ Λατῖνος ἄζυμος . ἐν ἀμφότερος γάρ , ὡς εἴρω , Χριστός ἀληθινός περιέχω . νουθετέω οὖν ἀγαπητός ἑξῆς παύω αὐθαδία καί κακολογία .