cogPG.PG158 164
ἅόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται . » Τὸν γὰρ ποιητὴν Θεὸν ἐκ τῶν ποιημάτων ὁ θειότατος κατέλαβεν Ἀβραάμ . Κατὰ τοῦτο καὶ ὁ Πλούταρχος ἔλεγεν · « Ἔλαβον δὲ ἔννοιαν Θεοῦ · ἀεί τε γὰρ λιος καὶ σελήνη καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἄστρων τὴν πόγειον ἐνεχθέντα ὅμοια μὲν ἀνατέλλει τοῖς χρώμασιν ἴσα δὲ τοῖς μεγέθεσι , καὶ κατὰ τόπους τοὺς αὐτούς . » κέγας ὄντως ὁ Ἀβραάμ . Τοῦ γὰρ Θεοῦ ἀκούσας λέγοντος · « Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς γῆς συγγενείας σου , καὶ δεῦρο εἰς γῆν ἢν ἂν δείξω σοι » Εὐθέως ἠκολούθει , τῶν ἐν μέσῳ δυσχερῶν καταφρονῶν , καὶ μηδὲ εἰδὼς ὅπου πορεύεται . ἡμεῖς δὲ καλοῶντος καθ´ ἑκάστην ἀκούοντες τοῦ Κυρίου οὔτε τῶν γηῖνων ἐκστῆναι θέλομεν , οὔτε πρὸς τὴν γῆν ἐκείνην τὴν ἐπηγγελμένην ἔρχεσθαι . Ἀλλὰ καὶ τὴν ταπείνωσιν θαυμάζων ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης καὶ τάδε φησίν · « Ἀληθὴς ταπείνωσις , ὅτε τις ἑτέρω παραχωρεῖ τῶν πρωτείων , καθὰ δὴ καὶ Ἀβραὰμ ποιεῖ , ἵνα δὲ μὴ διαδικάζηται μετὰ τοῦ Λὼτ καὶ τῶν ποιμένων αὐτοῦ · ἐφ´ ᾧ καὶ ὁ μὲν Λώτ τὴν κρείττονα γῆν ἔλαβε , τὰ Σόδομα δηλαδὴ , ὁ δὲ Ἀβραὰμ κατώκησε παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαμβρῆν . Ὅοα δὲ καὶ τὰς θείας ἀμοιβάς . Εἶπε γὰρ πρὸς Ἀβραὰμ ὁ Θεὸς ὅτι Πᾶσαν τὴν γῆν ἣν σύ ὁρᾶς ἀπὸ τοῦ τόπου Κτούτου , σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου ἕως αἰῶνος . Ἡ δὲ κρείττων ἐκείνη γῆ ἣν ἔλαβε Λὼτ , ἡ παραδείσου μηδὲν διαφέρουσα , οὐκ εἰς καλὸν ἀπέβη τῷ λαβόντι αὐτήν · αἰχμάλωτος γὰρ μετὰ μικρὸν ἀπήγετο ὑπὸ τῶν κατ´ αὐτοῦ στοατευσάντων πέντε βασιλέων . Ἀλλ´ ὁ θεῖος αὐτὸν ῥύεται Ἀβραὰμ μετὰ τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτώ οἰκογενῶν αὐ τοῦ ἐπελθὼν καὶ κατακόψασλαύτούς . Καὶ τοῦτό ἐστιν ὅπερ ὁ Παῦλός φησιν , ὅτι ὑποστρέφοντα τὸν Ἀβραὰμ ἐκ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων ἄρτῳ καὶ οἵνῳ δεξιοῦται ὁ Μελχισεδὲκ , κἀκεῖνος ἀφ´ ὧν ἐπεφέρετο λαφύρων δέδωκε δεκάτας αὐτῷ . Πρόσεχε λοιπόν . Καὶ ἡμᾶς γὰρ ὑποστρέφοντας ἀπὸ τοῦ νοητοῦ πολέμου ἄρτῳ καὶ οἶνῳ δεξιοῦται ὁ Μελχισεδὲκ ὄντως , τῷ σώματι καὶ αἵματι δηλονότι αὐτοῦ . Εἰ δὲ τοῦτο , κατὰ τὸν Ἀβραὰμ πάντως ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς τὰς δέκα ἡμῶν αἰσθήσεις ἀντὶ δεκατῶν προσάγειν αὐτῷ , τῆς ψυχῆς δηλαδὴ καὶ τοῦ σώματος . Ὁ μὲν οὖν Ἀβραὰμ καθήμενος παρὰ τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ πάντας ἐφιλοξένει τοὺς παροδεύοντας , πιστοὺς ὁμοῦ καὶ ἀπίστους , κατὰ μηδὲν ἐπὶ τούτοις διακρινόμενος · καὶ τοιοῦτον ἁπλῶς φιλόξενος ἦν ὡς καὶ αὐτὴν τὴν αγίαν Τριάδα κατελθεῖν ἐπὶ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ τῶν παρατεθέντων αὐτῇ περιχαρως ἐμφορηθῆναι . Οὐ χρὴ θαυμάζειν . Ἀγγέλους ἐσθίοντας ἀκούεις παρὰ τῇ Γραφῇ · ἐνεργείᾳ καὶ γὰρἀοράτῳ κατηνάλωσαν τὰ παρακείμενα , προσποιήσει τοῦ φαγεῖν . Ἀλλὰ καὶ Θεοδώρητος οὕτω φησίν · « οὔτε τῇ φύσει ἄνδρες ἦσαν , ἀλλ´ ἐδόκουν εἶναι , ΙΤΙΟΓ . ὑΗ . ΔΙΥΙΙi .
Lemmas: άοσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω . » ὁ γάρ ποιητής θεός ἐκ ὁ ποίημα ὁ θεῖος καταλαμβάνω Ἀβραάμ . κατά οὗτος καί ὁ Πλούταρχος λέγω · « λαμβάνω δέ ἔννοια Θεός · ἀεί τε γάρ λίς καί σελήνη καί ὁ λοιπάς ὁ ἄστρον ὁ πόγειον φέρω ὅμοιος μέν ἀνατέλλω ὁ χρῶμα ἴσος δέ ὁ μέγεθος , καί κατά τόπος ὁ αὐτός . » κάζω εἰμί ὁ Ἀβραάμ . ὁ γάρ Θεός ἀκούω λέγω · « ἐξέρχομαι ἐκ ὁ γῆ σύ καί ἐκ ὁ γῆ συγγένεια σύ , καί δεῦρο εἰς γῆ εἄν εἄν δείκνυμι σύ » εὐθύς ἀκολουθέω , ὁ ἐν μέσος δυσχερής καταφρονέω , καί μηδέ εἰδοί ὅπου πορεύω . ἐγώ δέ καλέω καθ´ ἕκαστος ἀκούω ὁ κύριος οὔτε ὁ γήϊνος ἐξίστημι ἐθέλω , οὔτε πρός ὁ γῆ ἐκεῖνος ὁ ἐπαγγέλλω ἔρχομαι . ἀλλά καί ὁ ταπείνωσις θαυμάζω ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης καί ὅδε φημί · « ἀληθής ταπείνωσις , ὅτε τις ἕτερος παραχωρέω ὁ πρωτεῖος , καθά δή καί Ἀβραάμ ποιέω , ἵνα δέ μή διαδικάζω μετά ὁ Λώτ καί ὁ ποιμήν αὐτός · ἐφίημι ὅς καί ὁ μέν Λώτ ὁ ἀγαθός γῆ λαμβάνω , ὁ Σόδομα δηλαδή , ὁ δέ Ἀβραάμ κατοικέω παρά ὁ δρῦς ὁ Μαμβρῆν . Ὅοα δέ καί ὁ θεῖος ἀμοιβή . εἶπον γάρ πρός Ἀβραάμ ὁ θεός ὅτι πᾶσα ὁ γῆ ὅς σῦς ὁράω ἀπό ὁ τόπος κτουος , σύ δίδωμι αὐτός καί ὁ σπέρμα σύ ἠώς αἰών . ὁ δέ ἀγαθός ἐκεῖνος γῆ ὅς λαμβάνω Λώτ , ὁ παράδεισος μηδείς διαφέρω , οὐ εἰς καλός ἀποβαίνω ὁ λαμβάνω αὐτός · αἰχμάλωτος γάρ μετά μικρός ἀπάγω ὑπό ὁ κατ´ αὐτός στοατευσάντων πέντε βασιλεύς . Ἀλ ὁ θεῖος αὐτός ῥύομαι Ἀβραάμ μετά ὁ τριακόσιοι δέκα καί ὀκτώ οἰκογενής αὖος ὁ ἐπέρχομαι καί κατακοψασλαυος . καί οὗτος εἰμί ὅσπερ ὁ Παῦλος φημί , ὅτι ὑποστρέφω ὁ Ἀβραάμ ἐκ ὁ κοπή ὁ βασιλεύς ἄρτος καί οἶνος δεξιόομαι ὁ Μελχισεδέκ , ἐκεῖνος ἀφή ὅς ἐπιφέρω λάφυρα δίδωμι δέκατος αὐτός . προσέχω λοιπός . καί ἐγώ γάρ ὑποστρέφω ἀπό ὁ νοητός πόλεμος ἄρτος καί οἶνος δεξιόομαι ὁ Μελχισεδέκ εἰμί , ὁ σῶμα καί αἷμα δηλονότι αὐτός . εἰμί δέ οὗτος , κατά ὁ Ἀβραάμ πάντως ὀφείλω καί ἐγώ ὁ δέκα ἐγώ αἴσθησις ἀντί δεκάτη προσάγω αὐτός , ὁ Ψυχή δηλαδή καί ὁ σῶμα . ὁ μέν οὖν Ἀβραάμ κάθημαι παρά ὁ δρῦς ὁ Μαμβρῆ πᾶς φιλοξενέω ὁ παροδεύω , πιστός ὁμοῦ καί ἄπιστος , κατά μηδείς ἐπί οὗτος διακρίνω · καί τοιοῦτος ἁπλόος φιλόξενος εἰμί ὡς καί αὐτός ὁ ἅγιος Τριάς κατέρχομαι ἐπί ὁ σκηνή αὐτός καί ὁ παρατίθημι αὐτός περιχαρως ἐμφορέω . οὖον χρή θαυμάζω . Ἄγγελος ἐσθίω ἀκούω παρά ὁ γραφή · ἐνέργεια καί γὰρἀοράτῳ καταναλώνω ὁ παράκειμαι , προσποιέω ὁ ἐσθίω . ἀλλά καί Θεοδώρητος οὗτος φημί · « οὔτε ὁ φύσις ἀνήρ εἰμί , ἀλ δοκέω εἰμί , Ι . ὕω . Ι .