cogPG.PG158 291
δικέφαλον . Λέγουσι δὲ μὴ προσημαίνειν ἀγαθὰ ταῖς πόλεσιν ἐν αἷς τὰ τοιαῦτα τίκτονται . ἐφάνησαν δὲ καὶ ἐν τῷ Νείλῳ ποταμῷ , ἡλίου ἀνατέλλοντος , ἀνθρωπόμορφα δύο ζῶα , ἀνήρ τε καὶ γυνὴ , ἅπερ καὶ Σειρῆνες προσαγορεύονται , ἡδύφθογγα πάνυ καὶ θανατηφόρα , ἀνθρωποπετεινόμορφα . Ὁ δὲ λαὸς μετὰ τοῦ ἐπάρχον θαυμάζοντες ὥρκιζον αὐτὰ μὴ ἀναχωρῆσαι , πρὶν ἂν ἅπαντες ἐμφορηθῶσι τῆς παραδόξου θέας αὐτῶν . Ὅθεν καὶ μείναντα μέχρις ὥρας θʹκατέδυσαν εἰς τὸν ποταμῷ . Ἐκεῖθεν δὲ κροκόδειλο . ἐξῆλθον , καὶ πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων διέφθειραν Ὃ δὲ κροκόδειλος ἐχθυόθηρ μέγας ἐστὶ τετράπους , τὴν μὲν ῥάχιν μέλας , τὴν δὲ γαστέρα λευκὸς , τὸ στόμα φθάνον ἄχρι τῶν ὤμων , τὴν ἄ ω γένυν κινῶν , καὶ τὴν οὐράν τραχύς . Ἀναιρεῖ δὲ τοῦτον πολλάκις ἡ ἰδρὺς λεγομένη , ἐν τῷ αὐτῷ ποταμῷ τυγχάνουσα καὶ μορφὴν ἔχουσα κυνὸς , τοιουτοτρόπως δέ . Τὸ στόμα διανοίγων ὁ κροκόδειλος οὕτω καθεύδει . Ἡ γοῦν Ιδρὺς ἐγκυλισαμένη πηλῷ καὶ διὰ τοῦ στόματος αὐτοῦ πρὸς τὴν γαστέρα χωρήσασα καὶ ταύτην διαῤῥής ξασα διὰ τῆς ἕδρας ἐξέρχεται , νεκρὸν αὐτὸν ἐντεῦθεν καταλιμπάνουσα . Οὗτος ὁ Μαυρίκιος διετάξατο τὴν Βλαχερνίτισσαν λιτανεύειν κατὰ παρασκευὴν καὶ εἰς τὰ Χαλκοπρατεῖα ἔρχεσθαι . Ὁ τοῦ Μαυρικίου στρατηγὸς παρέδωκε τὸ Ῥωμαϊκὸν φοσσάτον τοῖς βαρβάροις διὰ τὴν ἀνταρσίαν δῆθεν αὐτῶν , ὡσεὶ χιλιάδας ιβʹ · καὶ ζητηθεὶς ὁ Μαυρίκιος ὑπὲρ μιᾶς ἑκάστης ψυχῆς παρὰ Χαγάνου τοῦ τῶν προσακτίων Σκυθῶν · βασιλέως ἀνὰ νομίσματος τὸ ἥμισυ , δοῦναι οὐκ ἐπείσθη , καὶ οὖτω πάντες ὑπὸ τῶν βαρβάρων ἀπεκτάνθησαν . Ἐφ´ ᾧ τῶν κατὰ τόπους μοναχῶν ὁ βασιλεὺς ἐδέετο διὰ τὸ ἁμάρτημα . Κἀκεῖθεν οὖν ἐλθόντος τοῦ Μαγιστριανοῦ ἔμαθεν ὅτι ἡ μὲν ψυχὴ αὐτοῦ σώζεται , μετὰ πόνου δὲ καὶ θλίψεως τῆς βασιλείας ἐκπίπτει . Οὐ πολὺ τὸ ἐν μέσῳ , καὶ ὄναρ ὁρᾷ φρίκης μεστόν . Αὐτὸν ὁρᾷ τὸν Κύριον ἐπὶ θρόνου καθήμενον , καὶ οὔτω λέγοντα πρὸς αὐτόν · « Ποῦ θέλεις τιμωρηθῆναι , ἀδε ἢ ἐκεῖς » Καὶ ὃς , αὮδε βούλομαι τιμωρηθῆναι » εἶπαν ἀκούει τηνικαῦτα , « Παράδοτε αὐτὸν Φωκᾷ τῷ τυράννῳ . » Καὶ ὁ Μαυρίκιος ἀφυπνισθεὶς , καὶ μαθὼν εἶναι Φωκἂν τὸν ἐν Δυῤῥαχίῳ φυλάσσοντα , ἐλθόντα δὲ πρὸς αὐτὸν τὸν βασιλέα χάριν τοῦ λαβεὶν τὰ μηναιορόγια τῶν συστρατιωτον αὐτοῦ καὶ τυφθέντα δεινῶς καὶ ὡὕτως ὅθεν ἦλθεν ὑποστρέψαντα , ἀξίαν ἔγνω τηνικαῦτα τὴν δίκην δοῦναι , εἴ γε τοιούτῳ ὑπὸ Κυρίου παρεδόθη ἀνβρί . Ἐπὶ τούτοις οὖν μεταστέλλεται διὰ τοῦ παρακοιμωμένου τὸν Φιλιππικόν · ἔφθασε γὰρ πολλῶν αὐτὸν ἀξιῶσαι δεινῶν . Γυναικάδελφος ἦν τοῦ Μαυρικίου ὁ Φιλιππικὸς οὗτος εἰς ἐκστρατείαν ἐκ πεμφθεὶς , καὶ νικητὴς ἐπαναζεύξας φθόνου πυρκαῖὰν ἤγειρε καθ´ ἑαυτοῦ , εἴ γε καὶ μᾶλλον ἔφθασε μαθεῖν ὁ Μαυρίκιος ὅτι διαδέξεταί τις αὐτὸν ἔχων τὸ Φ στοιχεῖον ἐν ἀρχὴ τῆς αὐτοῦ κλήσεως , ὡς ἐντεῦθεν εἰπεῖν τὸν Μαυρίκιον , ὥς φασι , μετὰ τὸ ὅραμα , ὅτι
Lemmas: δικέφαλος . λέγω δέ μή προσημαίνω ἀγαθός ὁ πόλις ἐν ὅς ὁ τοιοῦτος τίκτω . φαίνω δέ καί ἐν ὁ Νεῖλος ποταμός , ἥλιος ἀνατέλλω , ἀνθρωπόμορφος δύο ζῷον , ἀνήρ τε καί γυνή , ὅσπερ καί Σειρήν προσαγορεύω , ηδύφθογγος πάνυ καί θανατηφόρος , ανθρωποπετεινομορφη . ὁ δέ λαός μετά ὁ ἐπάρχω θαυμάζω ὁρκίζω αὐτός μή ἀναχωρέω , πρίν εἄν ἅπας ἐμφορέω ὁ παράδοξος θέα αὐτός . ὅθεν καί μένω μέχρι ὥρα θʹκατεδυσαω εἰς ὁ ποταμός . ἐκεῖθεν δέ κροκόδειλος . ἐξέρχομαι , καί πολύς ὁ ἄνθρωπος διαφθείρω ὅς δέ κροκόδειλος ἐχθυόθηρ μέγας εἰμί τετράπους , ὁ μέν ῥάχις μέλας , ὁ δέ γαστήρ λευκός , ὁ στόμα φθάνω ἄχρι ὁ ὦμος , ὁ ὅς εἰμί γένυς κινέω , καί ὁ οὐρά τραχύς . ἀναιρέω δέ οὗτος πολλάκις ὁ ἰδρύω λέγω , ἐν ὁ αὐτός ποταμός τυγχάνω καί μορφή ἔχω κύων , τοιουτότροπος δέ . ὁ στόμα διανοίγνυμι ὁ κροκόδειλος οὗτος καθεύδω . ὁ γοῦν Ιδρὺς ἐγκυλίνδω πηλός καί διά ὁ στόμα αὐτός πρός ὁ γαστήρ χωρέω καί οὗτος διαρρέω ξασα διά ὁ ἕδρα ἐξέρχομαι , νεκρός αὐτός ἐντεῦθεν καταλιμπάνω . οὗτος ὁ Μαυρίκιος διατάσσω ὁ βλαχερνιτιεννυω λιτανεύω κατά παρασκευή καί εἰς ὁ Χαλκοπρατεῖα ἔρχομαι . ὁ ὁ Μαυρίκιος στρατηγός παραδίδωμι ὁ Ῥωμαικός φοσσάτον ὁ βάρβαρος διά ὁ ἀνταρσία δῆθεν αὐτός , ὡσεί χιλιάς ἶβις · καί ζητέω ὁ Μαυρίκιος ὑπέρ εἷς ἕκαστος Ψυχή παρά χαγᾶνος ὁ ὁ προσάκτιος Σκύθης · βασιλεύς ἀνά νόμισμα ὁ ἥμισυς , δίδωμι οὐ πείθω , καί οὗτος πᾶς ὑπό ὁ βάρβαρος ἀποκτείνω . Ἐφ´ ὅς ὁ κατά τόπος μοναχός ὁ βασιλεύς δήω διά ὁ ἁμάρτημα . ἐκεῖθεν οὖν ἔρχομαι ὁ Μαγιστριανός μανθάνω ὅτι ὁ μέν ψυχή αὐτός σῴζω , μετά πόνος δέ καί θλῖψις ὁ βασίλεια ἐκπίπτω . οὖον πολύς ὁ ἐν μέσος , καί ὄναρ ὁράω φρίκη μεστός . αὐτός ὁράω ὁ κύριος ἐπί θρόνος κάθημαι , καί οὐτάω λέγω πρός αὐτός · « πός ἐθέλω τιμωρέω , ἀείδω ἢ ἐκεῖσε » καί ὅς , ἀάω βούλομαι τιμωρέω » εἶπον ἀκούω τηνικαῦτα , « παραδίδωμι αὐτός Φωκᾶς ὁ τύραννος . » καί ὁ Μαυρίκιος ἀφυπνίζω , καί μανθάνω εἰμί Φωκᾶς ὁ ἐν Δυρράχιον φυλάσσω , ἔρχομαι δέ πρός αὐτός ὁ βασιλεύς χάρις ὁ λαμβάνω ὁ μηναιορόγιον ὁ συστρατιώτης αὐτός καί τύπτω δεινῶς καί οὗτος ὅθεν ἔρχομαι ὑποστρέφω , ἄξιος γιγνώσκω τηνικαῦτα ὁ δίκη δίδωμι , εἰμί γε τοιοῦτος ὑπό κύριος παραδίδωμι ἀνβρί . ἐπί οὗτος οὖν μεταστέλλομαι διά ὁ παρακοιμώμενος ὁ Φιλιππικός · φθάνω γάρ πολύς αὐτός ἀξιόω δεινός . γυναικάδελφος εἰμί ὁ Μαυρίκιος ὁ φιλιππικός οὗτος εἰς ἐκστρατεία ἐκ πέμπω , καί νικητής ἐπαναζεύγνυμι φθόνος πυρκαϊά ἐγείρω καθ´ ἑαυτοῦ , εἰμί γε καί μᾶλλον φθάνω μανθάνω ὁ Μαυρίκιος ὅτι διαδέχομαι τις αὐτός ἔχω ὁ Φ στοιχεῖον ἐν ἀρχή ὁ αὐτός κλῆσις , ὡς ἐντεῦθεν εἶπον ὁ Μαυρίκιος , ὅς φημί , μετά ὁ ὅραμα , ὅτι