cogPG.PG158 384
θάνατον ὁ Θεὸς , ἵνα μὴ ἀθάνατον ἡμῖν τὴν ἀῤῥωστίαν τηρήσῃ . Ἐπὶ κέρδει λοιπὸν ὁ θάνατος , καὶ ἐπ´ εὐεργεσίᾳ ἡ τιμωρία δίδοται κατὰ τὸν ἐν θεολογίᾳ μέγαν Γρηγόρον · ἐφ᾽´ ὤ καὶ σκυθρωπάζειν ἐπὶ τούτοις οὐκ εὔλογον . Εἰ γὰρ καὶ εἰς γῆν , ὅθεν ἐλήφθημεν , ἀποστρεφόμεθα κατὰ τὴν ἀρὰν ἐκείνην τὴν λέγουσαν , Γὴ εῖ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ , ἀλλ´ ἐκεῖθεν , ὡς ὁ χρυσοῤῥήμων Ἰωάννης φησί , καὶ αὐθις ἀναλαμβανόμεθα , κἀντεῦθεν ἐπὶ τὸ βέλτιον μεταστοιχειούμεθα , καὶ τοιοῦτοι γενόμεθα πάλιν , ἐποῖοι καὶ πρότεμον ἦμεν , ἄφθαρτοι δηλαδὴ καὶ ἀθάνατοι . Ἀλλὰ μὴ θορυβοῦ διὰ τοῦτο , μηδὲ λέγε καὶ σὺ κατὰ τοὺς πολλοὺς , Πῶς ἀπὸ χοὺς ὑποκειμένου φθορᾷ . ρᾷ πλάσιν ἐσχήκαμεν ἄφθαρτον ; Ἔχεις , εἰ βούλῃ , καὶ πάνυ ῥᾳδίαν πρὸς αὐτοὺς ἀπάντησιν . Εἰ γὰρ ἐξ αὐτῆς , ὧ ἱερὰ κεφαλή , τῆς ἐν τῷ τάφῳ κειμένης λεπτῆς κόνεως ἄφθαρτοι ἐγειρόμεθα κατά γε τὴν ἐσχάτην ἐκείνην ἡμέραν , ὥς φασιν αἱ Γραφαὶ , θαυμαστὸν πάντως οὐδὲν εἴγε κατ´ ἀρχὰς ἁπὸ χοῦς χερσὶ ταῖς θείαις ἐπλάσθημεν ἄφθαρτοι . Ἀλλ´ ὅρα κἀνταῦθα Δεσπότου φιλανθρωπίαν . Ἀπὸ χοῦς ἔπλασε τὸν πρῶτον ἄνθρωπον , ὡς ἤδη προείρηται , διὰ τί καὶ τίνος ἕνεκεν ; Ὁμοῦ μὲν καὶ τὸ φύσημα καταστέλλων ἡμῶν , ὁμοῦ δὲ καὶ διδοὺς ἐντεῦθεν ἀναστάσεως ἐλπίδα , καθὰ δὴ καὶ τῷ Χρυσοῤῥήμονι περὶ αούτου διείληπται . Ἐπειδὴ γὰρ προῄδει ὅτι τὸ ζῶον τοῦτο μέλλει τελευτᾷν καὶ εἰς χοῦν καταντᾷν , προλαβύν ἐν τῇ δημιουργίᾳ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως δίδωσι . Λαμβάνει οὖν χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς ἵνα , Σταν ἴδης χοῦν ἐν τάφῳ , μηδαμῶς ἀπελπίσῃς τὴν ἐκ νεκρων τῶν σωμάτων ἀνάστασιν , ἀκριβῶς εἰδὼς ὅτι ὁ πλάσας ἀπὸ χοὐς τὸν ἄνθρωπον ἀπ´ ἀρχῆς οὐκ ἀλλνασοῖ καὶ αὐθις ἀπὸ χοθς ἀναστῆσαι αὐτόν . Πρόσεχε οὖν . Εἰ μὴ γὰρ ἄφθαρτος ἀπὸ τοῦ χοῦς ὁ πρῶτος ἐπλάττετο ἄνθρωπος , οὐκ ἂν ἑτοίμως οὕτω παρεδεχόμεθα τὴν ἀνάστασιν , εἴγε αὐτὴ μεταστοιχειωθήσεται , καθά φασιν αἱ Γραφαὶ , πρός γε τὸ ἄφθαρτον καὶ ἀθάνατον . Ἀμφιβάλλειν οὖν ἐπὶ τούτοις οὐ δίκαιον , εἴγε καὶ μᾶλλον οἱ θεῖοι Πατέρες οὐδέν τι ἕτερον ἐπαγγέλλεσθαι λέγουσι τὴν ἐκ νεκρῶν ἔγερσιν ἢ πρὸς τὸ ἀρχαῖον τῶν πεπτωκότων ἀποκατάστα σιν . Καὶ τί χρὴ πολλὰ λέγειν ; Ἡ ἐν Εὐαγγελίοις τοῦ πλανωμένου παραβολὴ καὶ ἡ τῆς ἀπολομένης ὡσαύτως δραχμῆς αὐτὴν ὑποφαίνουσι πάντως τὴν τοῦ ἀνθρώπου καὶ πλάνην καὶ ἔκπτωσιν καὶ τὴν εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν ἐπιστροφὴν καὶ ἀνάκλησιν · ἐπὶ τούτῳ γὰρ καὶ κλίνας οὐρανοὺς ὁ Θεὸς καταβέβηκε , καὶ καθ´ ἡμᾶς ἄνθρωπος γέγονε , ποιῆσαί τε πάντα καὶ παθεῖν οὐκ ἀπηξίωσε . Τίνος ἕνεκεν ; Ἵνα τὸν Ἀδὰμ εἰς φθορὰν ὀλισθέντα μεταστοιχειώσῃ , καὶ αὖθις πρὸς ἀφθαρσίαν ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν τε καὶ πρώτην ἐπαναγάγῃ τιμήν . Ἀλλὰ μὴ ἀμφίβαλλε . Εἰ μὴ γὰρ ,
Lemmas: θάνατος ὁ θεός , ἵνα μή ἀθάνατος ἐγώ ὁ ἀρρωστία τηρέω . ἐπί κέρδος λοιπός ὁ θάνατος , καί ἐπι εὐεργεσία ὁ τιμωρία δίδωμι κατά ὁ ἐν θεολογία μέγας Γρήγορος · ἐφ᾽´ ὦ καί σκυθρωπάζω ἐπί οὗτος οὐ εὔλογος . εἰμί γάρ καί εἰς γῆ , ὅθεν λαμβάνω , ἀποστρέφω κατά ὁ ἀρή ἐκεῖνος ὁ λέγω , Γῆ ἔρχομαι , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι , ἀλ ἐκεῖθεν , ὡς ὁ χρυσορρήμων Ἰωάννης φημί , καί αὖθις ἀναλαμβάνω , ἐντεῦθεν ἐπί ὁ ἀγαθός μεταστοιχειόω , καί τοιοῦτος γίγνομαι πάλιν , ποῖος καί προτέμνω εἰμί , ἄφθαρτος δηλαδή καί ἀθάνατος . ἀλλά μή θόρυβος διά οὗτος , μηδέ λέγω καί σύ κατά ὁ πολύς , Πῶς ἀπό χοῦς ὑπόκειμαι φθορά . ῥεῖα πλάσις ἔχω ἄφθαρτος ; ἔχω , εἰμί βούλομαι , καί πάνυ ῥᾴδιος πρός αὐτός ἀπάντησις . εἰμί γάρ ἐκ αὐτός , ἵημι ἱερόv κεφαλή , ὁ ἐν ὁ τάφος κεῖμαι λεπτός κόνις ἄφθαρτος ἐγείρω κατά γε ὁ ἔσχατος ἐκεῖνος ἡμέρα , ὅς φημί ὁ γραφή , θαυμαστός πάντως οὐδείς εἰ κατ´ ἀρχή ἀπό χοῦς χείρ ὁ θεῖος πλάσσω ἄφθαρτος . Ἀλ ὁράω ἐνταῦθα δεσπότης φιλανθρωπία . ἀπό χοῦς πλάσσω ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ὡς ἤδη προερέω , διά τίς καί τίς ἕνεκα ; ὁμός μέν καί ὁ φύσημα καταστέλλω ἐγώ , ὁμοῦ δέ καί δίδωμι ἐντεῦθεν ἀνάστασις ἐλπίς , καθά δή καί ὁ Χρυσορήμων περί ἄουτος διαλαμβάνω . ἐπεί γάρ πρόοιδα ὅτι ὁ ζῷον οὗτος μέλλω τελευτάω καί εἰς χόω καταντάω , προλαμβάνω ἐν ὁ δημιουργία ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις δίδωμι . λαμβάνω οὖν χόω ἀπό ὁ γῆ ἵνα , Σταν ἴδη χόω ἐν τάφος , μηδαμῶς ἀπελπίζω ὁ ἐκ νεκρός ὁ σῶμα ἀνάστασις , ἀκριβῶς εἰδοί ὅτι ὁ πλάσσω ἀπό χοῦς ὁ ἄνθρωπος ἀπ´ ἀρχή οὐ ἀλλάσσω καί αὖθις ἀπό χοθς ἀνίστημι αὐτός . προσέχω οὖν . εἰμί μή γάρ ἄφθαρτος ἀπό ὁ χοῦς ὁ πρῶτος πλάσσω ἄνθρωπος , οὐ εἄν ἑτοίμως οὗτος παραδέχομαι ὁ ἀνάστασις , εἰ αὐτός μεταστοιχειόω , καθά φημί ὁ γραφή , πρός γε ὁ ἄφθαρτος καί ἀθάνατος . ἀμφιβάλλω οὖν ἐπί οὗτος οὖον Δίκαιος , εἰ καί μᾶλλον ὁ θεῖος πατήρ οὐδείς τίς ἕτερος ἐπαγγέλλω λέγω ὁ ἐκ νεκρός ἔγερσις ἢ πρός ὁ ἀρχαῖος ὁ πίπτω ἀποκαθίστημι βρόχος . καί τίς χρή πολύς λέγω ; ὁ ἐν Εὐαγγέλιος ὁ πλανάω παραβολή καί ὁ ὁ ἀπόλλυμι ὡσαύτως δραχμή αὐτός ὑποφαίνω πάντως ὁ ὁ ἄνθρωπος καί πλάνη καί ἔκπτωσις καί ὁ εἰς ὁ αὐτός πάλιν ἐπιστροφή καί ἀνάκλησις · ἐπί οὗτος γάρ καί κλίνη οὐρανός ὁ θεός καταβαίνω , καί καθ´ ἐγώ ἄνθρωπος γίγνομαι , ποιέω τε πᾶς καί πάσχω οὐ ἀπαξιόω . τίς ἕνεκα ; ἵνα ὁ Ἀδάμ εἰς φθορά ὀλισθάνω μεταστοιχείωση , καί αὖθις πρός ἀφθαρσία ἐπί ὁ ἀρχαῖος τε καί πρῶτος ἐπανάγω τιμή . ἀλλά μή ἀμφιβάλλω . εἰμί μή γάρ ,