cogPG.PG157 432
ἐΣκύθης ἐκάμφθη τῇ γνώμῃ · καὶ στείλας αὐτὸν δι´ ἐνταφιαστῶν δούλων αὐτοῦ ὡς ἑκατὸν ἐλευθερώσας αὐτοὺς , ἀπήγαγον αὐτὸν ἐν τῆ Προύσῃ , καὶ ἔθαψαν ἐν τῷ μνημείῳ , ὃ αὐτὸς ᾠκοδόμησεν . Ὁ δὲ Τεμὺρ ἀπάρας ἐκεῖθεν πρὸς Λυκαονίαν ἀφίκετο , κἀκεῖθεν εἰς Καισαρίαν , εἶτα εἰς Ἀρμενίαν μικράν τε καὶ μεγάλην . Πληρώσας ἐνιαυτὸν ἕνα ἐκτὸς τῆς Περσίας , καὶ μετὰ τὸν χρόνον εἰσῆλθε νικητὴς , τροπαιοῦχος , φέρων λάφυρα καὶ λείαν , ὡς οὐδεὶς τῶν πώποτε τυράννων Περσῶν . Ἀλλ´ ἐπανίωμεν πάλιν εἰς τοὺς μεταγενεστέρους ἡγεμόνας τῶν Ὀθμανῶν , καὶ ἴδωμεν καὶ ποίῳ τρόπῳ μετέπεσν εἰς αὐτοὺς τὰ τῆς ἡγεμονίας εὐτυχήματα . Ο γὰρ βασιλεὺς Μανουὴλ ἐνωτισθείς τὴν ἦτταν Β [ ρι τῶν Τούρκων , καὶ τὴν τοῦ Παγιαζὴτ ἀθρόαν μεταθολὴν πῶς ἀπ´ οὐρανοῦ ὡς ἀστραπὴν πεσόντα , παρευθὺς πρὸς Βνζάντιον ἄνεισι . Καὶ ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ παραχωρεῖ τῶν οἰάκων τῆς βασιλείας , καὶ αὐτὸς ἐν τῇ νήσῳ Λήμνῳ πέμπεται . Καὶ ὁ Μανουὴλ μόνος βασιλεὺς παρὰ τοῦ παλατίου καὶ τοῦ ὃήμου εὐφημίζεται . Ὁ δὲ Μουσουλμὰν περάσας ἐν τῇ δύσει , εἰσῆλθεν ἐντὸς τῆς πόλεως , καὶ πίπτει ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ βασιλέως , καὶ δέεται τούτου λέγων , ὅτι Ἐίὸ ἔσομαί σοι εἰς υἱὸν , σὺ δὲ πατὴρ ἐμὸς ἔσῃ · καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν ἐν μέσῳ ἡμῶν οὐ φόσει ζζνιον , ἀλλ´ οὕτε σκάιδαλα ἔσονται · μόνον ἀναγόρευσόν με ἡγεμόνα Θρέκης , ὅσην καὶ ἄλλην γῆν διὰ τῶν γονέων ἐπεκτησάμην · δοὺς αὐτῷ καὶ ὁμήρους ἕνα τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ τῶν ἀνήβων , καὶ μίαν τῶν ἀδελφίδων Φατμακάτουν ἐπονο μαζομένην · ὑποσχεθεὶς δοῦναι τῷ θασιλεῖ τὴν Θεσσαλονίκην , καὶ τὰ τοῦ Στρυμόνος ἄχρις αὐτοῦ Ζητουνίου , καὶ τὴν Πελοπόννησον · τὰ δὲ τῆς τόλεως πέριξ ἀπὸ Πανίδου μέχρι ἱεροῦ στομίου , καὶ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ στομίου μέχρι Βάρνας ἅπαντα τὰ παράλια κάστρα , τὰ ἐν τῷ Εὐξείνῳ πόντῳ κείμενα
Lemmas: Σκύθης κάμπτω ὁ γνώμη · καί στέλλω αὐτός δις ἐνταφιαστής δοῦλος αὐτός ὡς ἑκατόν ἐλευθερόω αὐτός , ἀπάγω αὐτός ἐν τῆ Προῦσα , καί θάπτω ἐν ὁ μνημεῖον , ὅς αὐτός οἰκοδομέω . ὁ δέ Τεμὺρ ἀπαίρω ἐκεῖθεν πρός Λυκαονία ἀφικνέομαι , ἐκεῖθεν εἰς Καισάρεια , εἶτα εἰς Ἀρμένιος μικρός τε καί μέγας . πληρόω ἐνιαυτός εἷς ἐκτός ὁ Περσίας , καί μετά ὁ χρόνος εἰσέρχομαι νικητής , τροπαιοῦχος , φέρω λάφυρα καί λεῖος , ὡς οὐδείς ὁ πώποτε τύραννος Πέρσης . Ἀλ ἐπανίημι πάλιν εἰς ὁ μεταγενής ἡγεμών ὁ Ὀθμανῶν , καί ὁράω καί ποῖος τρόπος μεταπίπτω εἰς αὐτός ὁ ὁ ἡγεμονία εὐτύχημα . ὁ γάρ βασιλεύς Μανουήλ ἐνωτίζω ὁ ασσα Β [ ριʹ ὁ Τοῦρκος , καί ὁ ὁ Παγιαζὴτ ἀθρόος μεταθολὴν πῶς ἀπ´ οὐρανός ὡς ἀστραπή πίπτω , παρευθύς πρός Βνζάντιον ἀνέρχομαι . καί ὁ ἀνεψιός αὐτός παραχωρέω ὁ Οἴαξ ὁ βασίλεια , καί αὐτός ἐν ὁ νῆσος Λῆμνος πέμπω . καί ὁ Μανουήλ μόνος βασιλεύς παρά ὁ Παλάτιον καί ὁ ὃήμου εὐφημίζω . ὁ δέ Μουσουλμὰν πέρνημι ἐν ὁ δύο , εἰσέρχομαι ἐντός ὁ πόλις , καί πίπτω ἐν ὁ πούς ὁ βασιλεύς , καί δήω οὗτος λέγω , ὅτι ἵημι εἰμί σύ εἰς υἱός , σύ δέ πατήρ ἐμός εἰμί · καί ἀπό ὁ νῦν ἐν μέσος ἐγώ οὖον Φόσεϊ ζζνιον , ἀλ ἵημι σκάιδαλα εἰμί · μόνος ἀναγορεύω ἐγώ ἡγεμών Θρέκης , ὅσος καί ἄλλος γῆ διά ὁ γονεύς ἐπικτάομαι · δίδωμι αὐτός καί ὅμηρος εἷς ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ ἄνηβος , καί εἷς ὁ ἀδελφιδῆ Φατμακάτουν πόνος μαζόω · υπόσχομαι δίδωμι ὁ θασιλεῖ ὁ Θεσσαλονίκη , καί ὁ ὁ Στρυμών ἄχρι αὐτός Ζητούνι , καί ὁ Πελοπόννησος · ὁ δέ ὁ τόλη πέριξ ἀπό Πανίδου μέχρι ἱερός στόμιον , καί ἀπό ὁ ἱερός στόμιον μέχρι Βάρνας ἅπας ὁ παράλιος κάστρον , ὁ ἐν ὁ Εὔξεινος πόντος κεῖμαι