cogPG.PG157 53
καὶ ἀσπάζεται καὶ οὖτος μετὰ τῶν σὐν αὐτοῦ τὸν βασιλέα , καθὰ καὶ οἱ ἄρχοντες , ὡς δεδήλωται , ἤτοι τὸν πόδα , τὴν χεῖρα καὶ τὴν παρειὰν αὐτοῦ . Ψαλλομένου δὲ ἔτι τοῦ ὄρθρου δίδονται καὶ πρὸς αὐτοὺς κηροί , ὡς καὶ τοῖς ἄρχουσι · μετὰ ὃὲ τὸν ἀσπασμὸν ἀπέρχονται , Βενετικοὶ δὲ οὕτε εἰς τὸ πολυχρόνισμα ἔρχονται οὔτε μὴν εἰς τὸν ἀσπασμόν · ἡ δὲ αἰτία ἐστὶν αὕτη . Ὁ βασιλεὺς Μιχαὴλ , τῶν Παλαιολόγων ὁ πρῶτος , ἐποίησε μετὰ μὲν τῶν Γενουῖτῶν ἀγάπην διαιωνίζουσαν , ἐν ᾗ καὶ ἐτάχθη ἡ ὀφειλομένη ἀποδίδοσθαι τῷ βασιλεῖ παρ´ αὐτῶν τιμὴ , ἵνα , ὅταν δηλονότι ποτεστάτος ἔλθῃ ἐκ Γενούας , ἀρχὴν καὶ μόνον εἰσερχόμενος εἰς τὴν τοῦ βασιλέως προσκύνησιν γονατίζει δεύτερον , ἅμα τῷ εἰσελθεῖν δηλονότι τὴν τοῦ τρικλίνου θύραν καὶ κατὰ τὸ μέσον αὐτοῦ . Καὶ μετὰ τοῦτο προσέρχεται καὶ ἀσπάζεται τὸν τοῦ βασιλέως πόδα καθημένου ἐπὶ θρόνου καὶ τὴν χεῖρα . Ὡσαύτως δὲ καὶ οἱ ἄλλοι τῶν Γενουῖτῶν ἄρχοντες , ἐρχόμενοι ἐξ ἀποδημίας , προσκυνοῦντες ἀσπάζονται τὸν τοῦ βασιλέως πόδα καὶ τὴν χεῖρα . Ἐρχόμενοι δὲ καθ´ ἡμέραν εἰς προσκύνησιν αὐτοῦ , ἀφαιροῦντες τὰ ἑαυτῶν καπούτζια γονατίζουσι δεύτερον . Καὶ ὅταν δὲ ἔλθωσι τριήρεις τούτων , εἴτε πολλαὶ εἴτε ὀλίγαι εἶεν εἴτε καὶ μία , εὐφημίζουσι τὸν βααιλέα . Καὶ οὕτω μὲν περὶ τῶν Γενουῖτῶν · περὶ δέ γε τῶν Βενετίκων , ἐπειδὴ ὁ ῥηθεὶς βασιλεὺς ἐβούλετο μετ´ ὀλίγον μάχην ποιῆσαι μετ´ αὐτῶν , οὐκ ἐποίησε διὰ τοῦτο ἀγάπην τελείαν , ἀλλὰ τρεύαν μέχρι τινὸς ὀλίγου καιροῦ . Ὅθεν καὶ οὐκ ἠκρίβωσε τὰ τούτων ἔθιμα , καθὰ καὶ τῶν Γενουῖτῶν . Ὅταν οὖν ἔλθῃ μπαϊουλος , καθ´ ἣν μὲν πρώτην ἡμέραν προσκυνήσειν μέλλει , γονατίζει μόνον οὖτός τε καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ , ἀσπάζεται δὲ τὸν τοῦ βασιλέως πόδα οὐδαμῶς · εἰς τὸ ἑξῆς δὲ ὅταν ἔρχωνται , τὰ μὲν καπούτζια μόνον αὐτῶν ἐκβάλλουσιν , οὐ γονατίζουσι δέ . Καὶ κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον οὕτε εἰς τὸ πολυχρόνισμα προσκαρτεροῦσιν οὗτοι οὔτε εἰς τὸν ἀσπασμὸν ἔρχονται , ὡς δελήλωται . Ἀλλὰ οὐδὲ τὰ τούτων κάτεργα εὐφημίζουσι . Καὶ τὰ μὲν περὶ τῶν Φράγγων οὕτω . Τῆς λειτουργίας δὲ ἠρέμα , ὡς εἴρηται , ψαλλομένης , ὥστε μὴ ἐξακούεσθαι ταύτην ἔνθαό βασιλεὺς κάθηται , μετὰ τὸ τελεσθῆναι τὸν ἀσπασμὸν ἀνίσταται . Καὶ αὐτίκα ἀνοίγουσι τὰς τῆς ἐκκλησίας θύρας . Καὶ μετὰ τὸν τρισάγιον ὕμνον ἀναγινώσκεται ὁ Ἀπόστολος , καὶ καθεξῆς ἐκτελεῖται ἡ θαία λειτουργία , ἧς μετὰ τὴν ἀπόλυσιν ὁ βασιλεὺς ἀπέρχεται εἰς τὴν τράπεζαν , ἐν ᾗ ὑπηρετεῖ ὅ τε μέγας δομέστικος καὶ ὁ δομέστικος καὶ ὁ ἐπὶ τῆς τραπέζης , καθὰ προεδηλώθη ἐν τῇ τῶν Χριστουγεννῶν ἑορτῇ καὶ τῇ τῶν φώτων . Κατὰ δὲ τὴν ἑσπερινὴν ὥραν ἀπέρχεται εἰς τὴν ἁγίαν Σοφίαν ὁ βασιλεὺς , καὶ τῶν ἑσπερινῶν ὕμνων ἀκούων θυμιᾶται παρὰ ΞΧΞξαον , πρφΑ καὶ μόνον . Ἢν μὲν οὖν πάλαι συνήθεια κατὰ τὸν τοιοῦτον ἐσπερινὸν εἰσέρχεσθαι τὸν βασιλέα εἰς τὸ ἅγιον βῆμα καὶ θυμιᾷν τὴν ἀγίαν τράπεζαν , δίδοσθαί τε
Lemmas: καί ἀσπάζομαι καί οὗτος μετά ὁ σῦς αὐτός ὁ βασιλεύς , καθά καί ὁ ἄρχω , ὡς δηλόω , ἤτοι ὁ πούς , ὁ χείρ καί ὁ παρειά αὐτός . ψέλνω δέ ἔτι ὁ ὄρθρος δίδωμι καί πρός αὐτός κῆρ , ὡς καί ὁ ἄρχω · μετά οεʹ ὁ ἀσπασμός ἀπέρχομαι , Βενετικός δέ ἵημι εἰς ὁ πολυχρόνισμα ἔρχομαι οὔτε μήv εἰς ὁ ἀσπασμός · ὁ δέ αἰτία εἰμί οὗτος . ὁ βασιλεύς Μιχαήλ , ὁ παλαιολογέω ὁ πρῶτος , ποιέω μετά μέν ὁ γενουιος ἀγάπη διαιωνίζω , ἐν ὅς καί τάσσω ὁ ὀφείλω ἀποδίδωμι ὁ βασιλεύς παρ´ αὐτός τιμή , ἵνα , ὅταν δηλονότι ποτεστάτος ἔρχομαι ἐκ Γένουα , ἀρχή καί μόνος εἰσέρχομαι εἰς ὁ ὁ βασιλεύς προσκύνησις γονατίζω δύο , ἅμα ὁ εἰσέρχομαι δηλονότι ὁ ὁ τρίκλινος θύρα καί κατά ὁ μέσος αὐτός . καί μετά οὗτος προσέρχομαι καί ἀσπάζομαι ὁ ὁ βασιλεύς πούς κάθημαι ἐπί θρόνος καί ὁ χείρ . ὡσαύτως δέ καί ὁ ἄλλος ὁ γενουιος ἄρχω , ἐρχόμενος ἐκ ἀποδημία , προσκυνέω ἀσπάζομαι ὁ ὁ βασιλεύς πούς καί ὁ χείρ . ἐρχόμενος δέ καθ´ ἡμέρα εἰς προσκύνησις αὐτός , ἀφαιρέω ὁ ἑαυτοῦ καπούτζιον γονατίζω δύο . καί ὅταν δέ ἔρχομαι τριήρης οὗτος , εἴτε πολύς εἴτε ὀλίγος ἄγω εἴτε καί εἷς , εὐφημίζω ὁ βααιλέα . καί οὗτος μέν περί ὁ γενουιος · περί δέ γε ὁ Βενέτικος , ἐπεί ὁ ἐρῶ βασιλεύς βούλομαι μετέ ὀλίγος μάχη ποιέω μετέ αὐτός , οὐ ποιέω διά οὗτος ἀγάπη τέλειος , ἀλλά τρέω μέχρι τις ὀλίγος καιρός . ὅθεν καί οὐ ἀκριβόω ὁ οὗτος ἔθιμος , καθά καί ὁ γενουιος . ὅταν οὖν ἔρχομαι μπαΐουλος , καθ´ ὅς μέν πρῶτος ἡμέρα προσκυνέω μέλλω , γονατίζω μόνος οὗτος τε καί ὁ μετέ αὐτός , ἀσπάζομαι δέ ὁ ὁ βασιλεύς πούς οὐδαμῶς · εἰς ὁ ἑξῆς δέ ὅταν ἔρχομαι , ὁ μέν καπούτζιον μόνος αὐτός ἐκβάλλω , οὖον γονατίζω δέ . καί κατά οὗτος ὁ τρόπος ἵημι εἰς ὁ πολυχρόνισμα προσκαρτερέω οὗτος οὔτε εἰς ὁ ἀσπασμός ἔρχομαι , ὡς δελήλωται . ἀλλά οὐδέ ὁ οὗτος κάτεργος εὐφημίζω . καί ὁ μέν περί ὁ Φράγγος οὗτος . ὁ λειτουργία δέ ἠρέμα , ὡς εἴρω , ψέλνω , ὥστε μή ἐξακούω οὗτος ἔνθαό βασιλεύς κάθημαι , μετά ὁ τελέω ὁ ἀσπασμός ἀνίστημι . καί αὐτίκα ἀνοίγω ὁ ὁ ἐκκλησία θύρα . καί μετά ὁ τρισάγιον ὕμνος ἀναγιγνώσκω ὁ ἀπόστολος , καί καθεξῆς ἐκτελέω ὁ θαῖος λειτουργία , ὅς μετά ὁ ἀπόλυσις ὁ βασιλεύς ἀπέρχομαι εἰς ὁ τράπεζα , ἐν ὅς ὑπηρετέω ὅς τε μέγας δομέστικος καί ὁ δομέστικος καί ὁ ἐπί ὁ τράπεζα , καθά προδηλόω ἐν ὁ ὁ Χριστούγεννα ἑορτή καί ὁ ὁ φάος . κατά δέ ὁ ἑσπερινός ὥρα ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος Σοφία ὁ βασιλεύς , καί ὁ ἑσπερινός ὕμνος ἀκούω θυμιάω παρά Ξ , πρφΑ καί μόνος . ἤν μέν οὖν πάλαι συνήθεια κατά ὁ τοιοῦτος ἐσπερινός εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ἅγιος βῆμα καί θυμιάω ὁ ἅγιος τράπεζα , δίδωμι τε