cogPG.PG157 66
ψηφισθέντα καὶ ἐκλεγέντα ὡς ἀπὸ τῆς Ἐκκλησίας τε καὶ τοῦ βασιλέως . Καὶ μὲν δέξηται τοῦτο , ἤδη καλόν · εἰ δὲ μὴ , ἀπέρχονται εἰς τὸν ἕτερον · εἰ δὲ καὶ οὐχ οὖτος , εἰς τὸν λοιπόν . Εἰ δ´ ἴσως οὐδ´ ὁ τρίτος , γίνονται αὖθις ψῆφοι ὡς ἐξ ἄλλης ἀρχῆς , καὶ μετὰ τὸ δέξασθαι τὸν ψηφισθέντα τὸ μήνυμα , προβάλλεται τοῦτον ὁ βασιλεὺς οὕτως . Γινομένης ἀναβάθρας διὰ ξύλων εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ τρικλίνου , περισκεπομένης διὰ βλατίου κοκκίνου ἐφ´ ἧς ἴσταται θρόνος βασιλικὸς ὁποῖος ἐν τῇ τοῦ βασιλέως στεφηφορίᾳ εἴρηται , ὁ μὲν τρίκλινός ἐστι διαπεφραγμένος βλατίοις , καθὰ καὶ ἐν τῆς τοῦ δεσπότου προβλήσει δεδήλωται , ὁ δὲ βασιλεὺς τό τε στέμμα καὶ τὰ λοιπὰ φορῶν ἐλθὼν ἐκ τοῦ κελλίου αὐτοῦ καθίζει ἐπὶ τοῦ θρόνου ἐρχόμενος ἐκ τοῦ κελλίου αὐτοῦ , πάντων τῶν ἀρχόντων παρισταμένων ἔξω τοῦ διαφράγματος μετὰ τῶν παρασήμων καὶ φορεμάτων αὐτῶν . Καὶ θρόνου ἠερανέου τεθέντος κατὰ τὸ τοῦ τρικλίνου τρίτον μέρος ἀπὸ τοῦ τοίχου πρὸς τὸν βασιλέα , περισκεπομένου διὰ βλατίου χρυσοῦ , ἔρχεται ὁ ὑπόψηφος πατριάρχησπόψηφος γὰρ μέχρι τότε λέγεται καὶ καθίζει ἐπ´ αὐτοῦ . Εἶτα τῶν βλατίων τοῦ διαφράγματος αἰρομένων ἀνίσταν ται ἀμφότεροι , καὶ πάντες αὐτίκα πολυχρονίζουσι . Καὶ μετὰ τοῦτο οὐκ ἀπὸ τῶν ἀξιωμάτων τις , τοῦτ´ ἔστιν ἢ δεσπότης ἢ σεβαστοκράτωρ ἢ Καῖσαρ , φέρει τὸν ὑπόώηφονδὲ γὰρ ἐνδημοῦσιν οὗτοι ταῖς τῶν πατριαρχῶν προβλήσεσι τῇ αἰτίᾳ ὅτι τοῦ πατριάρχου καθημένου ἀνοικεῖὔν ἑστιν ἵστασθαι τούτους · πάλιν δὲ τῆς τῶν βασιλέων εὐφημίας γινομένης οὐκ ἐφεῖται τούτους καθῆσθαι · διὰ τοῦτο καὶ οὐ πάρεισιν ] , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων ὁ κρείττων καὶ διαφορώτερος ἐπαίρων διὰ χειρὸς φέρει τοῦτον ἔμπροσθεν τῆς ἀναβάθρας . Τοῦ οὖν πατριαρχικοῦ δικανικίου ἐκεῖσε ἐν τῷ ῥηθέντι διαφράγματι εὑρισκομένου , λαβών τοῦτο ὁ βασιλεὺς διά τινος τῶν μὴ φορούντων σκιάδια εὐγενῶν , ἱσταμένου καὶ τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , εἰ πάρεστιν ἐκεῖσε , μεγάλῃ φωνῇ λέγει οὕτως · « Ἡ ἁγία Τριὰς διὰ τῆς παρ´ αυτῆς δωρηθείσης ἡμῖν βασιλείας προβάλλεταί σε ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως , νέας Ῥώμης , καὶ οἰκουμενικὸν πατριάρχην . » Καὶ οὐτως αὐτίκα πολυχρονίζουσι πάντες . Εἰτα ὁ πατριάρχης ἐπὶ τῆς ἀναβάθρας ἀνελθὼν λαμβάνει τὸ δικανίκιον ἀπὸ τῆς τοῦ βασιλίως χειρὸς , καὶ εὐλογῶν αὐτὸν εὐθὺς κατέρχεται . Καθεσθέντων οὖν ἑκατέρων ἐπὶ τῶν θρόκων αὐτῶν , γίνεται ἡ εὐφημία τῶν βασιλέων καὶ τοῦ πατριάρχου . Καὶ μετὰ τὴν εὐφημίαν κλεισθέντος τοῦ διαφράγματος , ὁ μὲν βασιλεὺς εἰς τὸ κελλίον αὐτοῦ , ὁ δὲ πατριάρχης ἀπέρχεται ἱππότης εἰς τὴν ἀγίαν Σοφίαν , τοῦ ἵππου αὐτοῦ περισκεπομένου σαγίσματι ἐκ πανίου λευκοῦ μέχρι καὶ κεφαλῆς . ἡσναπέρχονται δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες μετ´ αὐτοῦ τὰ ἑαυτῶν ἐνδεδυμένοι παράσημα . Ἰστέον δὲ ὅτι ὑπόψηφος ἔτι ὢν καὶ ἐρχόμενος προβληθῆναι ἔξω τῆς τοῦ παλατίου αὐλῆς πεζεύει , μετὰ δὲ τὴν πρόβλησιν ἐντός . Σκεπο ζουσι δὲ καὶ τὸν ἵππον αὐτοῦ σαγίσματι , καθὼς εἴρηται . Ἀπιλθών οὖν εἰς τὴν ἀγίαν Σοφίαν μετὰ τὸ προΟΩ
Lemmas: ψηφίζομαι καί ἐκλέγω ὡς ἀπό ὁ ἐκκλησία τε καί ὁ βασιλεύς . καί μέν δέχομαι οὗτος , ἤδη καλός · εἰμί δέ μή , ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἕτερος · εἰμί δέ καί οὐ οὗτος , εἰς ὁ λοιπός . εἰμί δδʹ ἴσως οὐδός ὁ τρίτος , γίγνομαι αὖθις ψῆφος ὡς ἐκ ἄλλος ἀρχή , καί μετά ὁ δέχομαι ὁ ψηφίζομαι ὁ μήνυμα , προβάλλω οὗτος ὁ βασιλεύς οὕτως . γίγνομαι αναβάθρα διά ξύλον εἰς ὁ ἀρχή ὁ τρίκλινος , περισκέπτομαι διά βλατί κόκκινος ἐφίημι ὅς ἴστημι θρόνος βασιλικός ὁποῖος ἐν ὁ ὁ βασιλεύς στεφηφορία εἴρω , ὁ μέν τρίκλινος εἰμί διαφράσσω βλάτιος , καθά καί ἐν ὁ ὁ δεσπότης προβάλλω δηλόω , ὁ δέ βασιλεύς ὁ τε στέμμα καί ὁ λοιπάς φορός ἔρχομαι ἐκ ὁ κελλίον αὐτός καθίζω ἐπί ὁ θρόνος ἐρχόμενος ἐκ ὁ κελλίον αὐτός , πᾶς ὁ ἄρχω παρίστημι ἔξω ὁ διάφραγμα μετά ὁ παράσημον καί φόρεμα αὐτός . καί θρόνος ἠερανέου τίθημι κατά ὁ ὁ τρίκλινος τρίτος μέρος ἀπό ὁ τοῖχος πρός ὁ βασιλεύς , περισκέπτομαι διά βλατί χρυσός , ἔρχομαι ὁ ὑπόψηφος πατριάρχησπόψηφος γάρ μέχρι τότε λέγω καί καθίζω ἐπι αὐτός . εἶτα ὁ βλατί ὁ διάφραγμα ἀείρω ἀνίστημι ὁ ἀμφότερος , καί πᾶς αὐτίκα πολυχρονίζω . καί μετά οὗτος οὐ ἀπό ὁ ἀξίωμα τις , τοῦτος εἰμί ἢ δεσπότης ἢ σεβαστοκράτωρ ἢ Καῖσαρ , φέρω ὁ ὑπόώηφονδὲ γάρ ἐνδημέω οὗτος ὁ ὁ πατριάρχης πρόβλησις ὁ αἴτιος ὅτι ὁ πατριάρχης κάθημαι ἀνοίγω εἱμί ἵστημι οὗτος · πάλιν δέ ὁ ὁ βασιλεύς Εὐφημία γίγνομαι οὐ ἐφίημι οὗτος κάθημαι · διά οὗτος καί οὖον πάρειμι ] , ἀλ ἀπό ὁ ἄρχω ὁ ἀγαθός καί διάφορος ἐπαίρω διά χείρ φέρω οὗτος ἔμπροσθεν ὁ αναβάθρα . ὁ οὖν πατριαρχικός δικανικιος ἐκεῖσε ἐν ὁ εἴρω διάφραγμα εὑρίσκω , λαμβάνω οὗτος ὁ βασιλεύς διά τις ὁ μή φορέω σκιάδιον εὐγενής , ἵστημι καί ὁ βασιλεύς καί ὁ υἱός αὐτός , εἰμί πάρειμι ἐκεῖσε , μέγας φωνή λέγω οὕτως · « ὁ ἅγιος Τριάς διά ὁ παρ´ αυτή δωρέω ἐγώ βασίλεια προβάλλω σύ ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολις , νέος Ῥώμη , καί οἰκουμενικός πατριάρχης . » καί οὕτως αὐτίκα πολυχρονίζω πᾶς . εἶτα ὁ πατριάρχης ἐπί ὁ αναβάθρα ἀνέρχομαι λαμβάνω ὁ δικανίκιον ἀπό ὁ ὁ βασίλιος χείρ , καί εὐλογέω αὐτός εὐθύς κατέρχομαι . Καθεσθέντων οὖν ἑκάτερος ἐπί ὁ θροκως αὐτός , γίγνομαι ὁ Εὐφημία ὁ βασιλεύς καί ὁ πατριάρχης . καί μετά ὁ Εὐφημία κλείω ὁ διάφραγμα , ὁ μέν βασιλεύς εἰς ὁ κελλίον αὐτός , ὁ δέ πατριάρχης ἀπέρχομαι ἱππότης εἰς ὁ ἅγιος Σοφία , ὁ ἵππος αὐτός περισκέπτομαι σάγισμα ἐκ πάνιον λευκός μέχρι καί κεφαλή . ησναπερχοντ δέ καί ὁ ἄρχω μετέ αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ἐνδύω παράσημος . ἰστέον δέ ὅτι ὑπόψηφος ἔτι εἰμί καί ἐρχόμενος προβάλλω ἔξω ὁ ὁ Παλάτιον αὐλή πεζεύω , μετά δέ ὁ πρόβλησις ἐντός . σκεπός ζέω δέ καί ὁ ἵππος αὐτός σάγισμα , καθώς εἴρω . Ἀπιλθών οὖν εἰς ὁ ἅγιος Σοφία μετά ὁ προΟΩ