cogPG.PG157 285
καὶ ἐξώρισεν αὐτὸν εἰς Λνας , χώραν Καππαδοκίας , ἔσωθεν καστελλίου . Τῆς δὲ θύρας σφραγείσης ἀπὸ λιμοῦ καὶ δίψης ἐξέλιπε . Τούτου χάριν ἐκλήθησαν Τόποι , διὰ τοὺς καθεσθέντας ἐκριμᾶίια . εἴσε κριτάς . Ἔφθανον δὲ ἐκεῖσε τὰ κτίσματα τῶν τρικλίνων παρὰ τοῦ μεγάλου Κυνσταντίνου κτισθέντα . Τὴν ὑπεραγίαν Θεοτόκον τὴν Ὁδηγὸν Αιχαὰλ ὁ μεθυστὴς ἔκτισεν , ὃς καὶ ἀνῃρέθη ὑπὸ Βασιλείου τοῦ Μακεδόνος . Πρότερον δὲ κεὐκτήριον ὑπῆρχε πολλῶν τυφλῶν ἐν τῇ ἐκεῖσε πηγῇ νιψαμένων καὶ ἱλι . ψάντων . Διὰ τὸ ἀναβλέψαι οὖν ἐκεῖσε τοὺς τυφλοὺς ἐκλήθη Ὁδηγός . Τὸ Καραβίτζιν τὴν Θεοτόκον ὁ αὐτὸς ἔκτισε Μιχαήλ . Ἐκλήθη δὲ οὕτως , ὅτι χήρα γυνή τις ἦν ἐν τοῖς χρόνοις τοῦ βασιλέως Θεοφίλου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ἔχουσα κουμπαρίαν παμμεγέθη , καὶ καθήρπαξε ταύτην Νικηφόρος πραιπόσιτος ὁ οἰκεῖος ἄνθρωπος τοῦ βασιλέως . δὲ χήρα πολλάκις ἐγειλέσασα τὸν βασιλέα ἔμενεν ἀδιοίκητος , κωλυομένη ὑπὸ τοῦ ῥηθέντος πραιποσίτου . Ἐξαπορήσασα αὖ ἡ γυνὴ τινὰς τῶν παιγνιωτῶν , οἶ ἦσαν εἰωθότες τοῦ βασιλέως ἐνώπιον παίζειν , προσεκαλέσατο εἰς βοήθειαν . Οἱ δὲ ὑπέσχοντο διὰ μηχανῆς τινὸς δηλοποιῆσαι τῷ βασιλεῖ . Καὶ δὴ ἱππικοῦ τελουμένου καραβίτζιν ἀγαγόντες μετὰ ἀρμένου , καὶ ἐπάνω τῶν τροχῶν τῆς ἁμάξης θήσαντος , εἷλκον ἀπὸ τῶν καγκέλλων μέχρι τοῦ βασιλικοῦ στάματος , καὶ στήσαντες ἐνώπιον τοῦ βασιλέιως ἐπεβόων εἷς τῷ ἄλλῳ´ · « Χάνε , κατάπιε αὐτό . » Τοῦ δὲ μὴ θύνασθαι τοῦτο ποιῆσαι ἀντιλέγοντος , ὁ ἕτερος μεγάλῃ φωνῇ εἰς ἐπήκοον τοῦ βασιλέως ἐβόησεν · « Ὃ πραιπόσιτος Νικηφόρος τῆς χήρας τὸ κουμπάριον γεμάτον κατιπιε , καὶ σὺ οὐκ ἰσχύεις τοῦτο καταπιεῖν ; Χάνι , κατάπιε αὐτό . » Τοῦτο τοίνυν ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἠρώτησεν · « Ἇρά γε ἀκμὴν σὐκ ἐδιοικήθη ἡ γουνή ; » Καὶ μαθὼν μὴ διοικηθεῖσαν ἐκάλεσεν αὐτίκα Θεόδωρον πρωτοσπάθαριον καὶ ἔπαρχον τὸν λεγόμενον Μυάρχην , καὶ ἐκέλευσεν αὐτῷ κομίσαι ξύλα καὶ φρύγανα , καὶ ποιῆσαι · κάχινον ἐν τῇ σφενδύνῃ , καὶ κατακαῦσαι ἐν αὐτῇ τὸν πραιπόσιτον
Lemmas: καί ἐξορίζω αὐτός εἰς Λνας , χώρα Καππαδοκία , ἔσωθεν Καστέλλι . ὁ δέ θύρα σφραγεισος ἀπό λιμός καί δίψα ἐκλείπω . οὗτος χάρις καλέω τόπος , διά ὁ καθέζομαι ἐκριμᾶίια . ἵζω κριτής . φθάνω δέ ἐκεῖσε ὁ κτίσμα ὁ τρίκλινος παρά ὁ μέγας κυνσταντινοος κτίζω . ὁ ὑπεράγιος Θεοτόκος ὁ ὁδηγός Αιχαὰλ ὁ μεθυστής κτίζω , ὅς καί ἀναιρέω ὑπό Βασίλειος ὁ Μακεδών . Πρότερος δέ κεὐκτήριον ὑπάρχω πολύς τυφλός ἐν ὁ ἐκεῖσε πηγή νίζω καί Ίλι . ψάω . Ζεύς ὁ ἀναβλέπω οὖν ἐκεῖσε ὁ τυφλός καλέω ὁδηγός . ὁ Καραβίτζιν ὁ Θεοτόκος ὁ αὐτός κτίζω Μιχαήλ . καλέω δέ οὕτως , ὅτι χήρα γυνή τις εἰμί ἐν ὁ χρόνος ὁ βασιλεύς Θεόφιλος ὁ πατήρ αὐτός , ἔχω κουμπαρίαν παμμεγέθης , καί καθαρπάζω οὗτος Νικηφόρος Πραιπόσιτος ὁ οἰκεῖος ἄνθρωπος ὁ βασιλεύς . δέ χήρα πολλάκις ἐγειλέσασα ὁ βασιλεύς μένω ἀδιοίκητος , κωλύω ὑπό ὁ εἴρω πραιπόσιτος . Ἐξαπορέω αὖος ὁ γυνή τις ὁ παιγνιώτης , οἶς εἰμί εἴωθα ὁ βασιλεύς ἐνώπιος παίζω , προσκαλέω εἰς βοήθεια . ὁ δέ ὑπισχνέομαι διά μηχανή τις δηλοποιέω ὁ βασιλεύς . καί δή ἱππικόν τελέω καραβίτζιν ἄγω μετά ἄρμενον , καί ἐπάνω ὁ τροχός ὁ ἅμαξα τίθημι , ἕλκω ἀπό ὁ κάγκελος μέχρι ὁ βασιλικός στάμα , καί ἵστημι ἐνώπιος ὁ βασίλειος ἐπιβοάω εἷς ὁ ἄλλος · « χάσκω , καταπίνω αὐτός . » ὁ δέ μή θύνω οὗτος ποιέω ἀντιλέγω , ὁ ἕτερος μέγας φωνή εἰς ἐπήκοος ὁ βασιλεύς βοάω · « ὅς Πραιπόσιτος Νικηφόρος ὁ χήρα ὁ κουμπαριά γεμάτος κατιπινω , καί σύ οὐ ἰσχύω οὗτος καταπίνω ; Χάνι , καταπίνω αὐτός . » οὗτος τοίνυν ἀκούω ὁ βασιλεύς ἐρωτάω · « ἄρα γε ἀκμή συ διοικέω ὁ Γούνη ; » καί μανθάνω μή διοικέω καλέω αὐτίκα Θεόδωρος πρωτοσπαθάριος καί ἔπαρχος ὁ λέγω μυαρχη , καί κελεύω αὐτός κομίζω ξύλον καί φρύγανον , καί ποιέω · κάχινον ἐν ὁ σφενδύνῃ , καί κατακαίω ἐν αὐτός ὁ πραιπόσιτος