cogPG.PG157 271
τῷ ἰππικῷ χεῖρα ἐπὶ προσώπου κατέχον · « Ὦβία , , ἐβόησεν , « ὅτι πᾶσα ἀνθρωπίνη ἔνδεια εἰς μίαν ἀνθρώπου φρόνησιν ἐχημώθη . » Καί τις αὐτῷ ὑποδείξας γράμματα ἐν τῷ μαρμάρῳ , ὑπαναγνοὺς φησίν · « Ἀγαθὸν μὴ φράσαι τὰ τότε μέλλοντα γίνεοθαι , καὶ ὡς ἐμοὶ ἄρα κέρδος ἦν τοῦ μὴ ἀναγνῶναι . » ησαυρὸς θεὸς σέβετα . , Ἄραβες δὲ μάλιστι τιμῶσι . Τὸ δὲ ἄγαλμα αὐτοῦ λίθος ἐστὶ μέγας τετράγωνος , ἀτύπωτος , ὅψος ποδῶν δʹ , εὖρος βʹ , βάίος ἄν Ἀνάκειται δὲ ἐπὶ θάσεως χρυσηλάτου Τούτῳ θύουσι , καὶ τὸ αἷμα τοῦ ἱερείου προχέουσιν · τοῦτο αὐτοῖς ἐστὶν ἡ σπονδή , Ὁ δὲ οἶκος ἅπας ἐστὶν ὁλόχρυσος · οἶ τε γὰρ τοῖχοι χρύσεοι καὶ τὰ ἀναθήματα πολλὰ εἰσίν . Ἔστι δὲ τὸ ἄγαλμα ἐν Πέτρα τῆς Ἀραβίας , καὶ αὐτοῦ σέβονται αὐτόν . Ἐκ τοῦ Ἰκονίου Περσέως καὶ Ἀνδρομέδης στῆ αι ἥχʹησαν · καὶ γὰρ ἐν τῆ τοιαύτῃ πόλει ἱστορεῖται τὸ παρὰ Περσέως πρὸς τὸν δράκοντα γεγονὸς θαῦμα , Δράκων ἦν ἐμφωλεύων ἐκεῖ , καὶ κατὰ καιρὸν συνηθείας ἐδίδουν κόρην περιφανῆ καὶ ὡραίαν . Τότε παρέσχον τὴν Ἀνδρομέδην , παρθένον ὡραίαν καὶ καλήν . Διερχόμενος οὖν ὁ Περσεὺς , καὶ τῆς κραυγῆς ἀκηκοὼς τῆς παρθένου , ἐπυνθάνετο τί ἀν ῥδύρηται . Καὶ αὐτὴ ἐξηγήσατο · « Ὅτι τῷ θορόῳ προτίθεμαι εἰς βοράν . » Καὶ ὃς ἅμα τῷ ἀκοῦσαι Γοργόνην ἐκτεμὼν καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς ἀγαγών , τῇ κόρῃ τε μὴ προσβλέψαι τῆ Γοργόνη παραγγείλας , καὶ αὐτὸς στραφεὶς ὀπισθοφανῶς δείκνυσιν αὐτὴν τῷ δράκοντι , καὶ ἅμα τῷ βλέψαι ἀπενεκρώθη . Καὶ διὰ τοῦτο ἔσχεν τὴν τοιαύτην ἐπωνυμίαν ὁ τόπος , παρὰ Φιλοδώρου λογιστοῦ , διὰ τὸ δεῖξ . ο τὴν εἰκόνα τῆς Γοργόνης τῷ δράκοντι τὸν Περσέα , Κὁʹ χε δὲ ἡ πόλις πρὸ τούτου ὄνομα Δαναεία Εἶτα ἐπληρώθη θρηνῳδίας , καὶ οὕτως ἐκλήθη Θρῆ νος , παρὰ Φιλοδώρου δὲ Ἰκόνιον . Ἔνθα καὶ συμβιώσαντες Περσεὺς καὶ ἡ Ἀνδρομέδη ἐτελειώθησαν . Ἐπάνω οὖν τῆς πύλης τῆς πόλεως ἐστηλώθησαν ἀμφότεροι . αἵτινες στῆλαι ἤχθησαν ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν , ἔστησαν δὲ ἐν τῷ μεγάλῳ λουτρῷ τοῦ Κωνσταντίνου , πλησίον τοῦ τζυκανιστηρίου .
Lemmas: ὁ ἰππικός χείρ ἐπί πρόσωπον κατέχω · « Ὦβία , , βοάω , « ὅτι πᾶς ἀνθρώπινος ἔνδεια εἰς εἷς ἄνθρωπος φρόνησις χέω . » καί τις αὐτός ὑποδείκνυμι γράμμα ἐν ὁ μάρμαρος , ὑπαναγιγνώσκω φημί · « Ἀγαθός μή φράζω ὁ τότε μέλλω γίγνομαι , καί ὡς ἐγώ ἄρα κέρδος εἰμί ὁ μή ἀναγιγνώσκω . » ησαυρὸς θεός σέβετα . , Ἄραψ δέ μάλις τιμάω . ὁ δέ ἄγαλμα αὐτός λίθος εἰμί μέγας τετράγωνος , ἀτύπωτος , ὄψος πούς δέ , εὖρος βε , βαιός ἄν ἀνάκειμαι δέ ἐπί θάση χρυσήλατος οὗτος θύω , καί ὁ αἷμα ὁ ἱερεῖον προχέω · οὗτος αὐτός εἰμί ὁ σπονδή , ὁ δέ οἶκος ἅπας εἰμί ὁλόχρυσος · οἶς τε γάρ τοῖχος χρύσεος καί ὁ ἀνάθημα πολύς εἰμί . εἰμί δέ ὁ ἄγαλμα ἐν Πέτρα ὁ Ἀραβία , καί αὐτός σέβομαι αὐτός . ἐκ ὁ Ἰκόνιον Περσεύς καί Ἀνδρομέδης ἵστημι ὁ ἀχεύω · καί γάρ ἐν τῆ τοιοῦτος πόλις ἱστορέω ὁ παρά Περσεύς πρός ὁ δράκων γίγνομαι θαῦμα , Δράκων εἰμί ἐμφωλεύω ἐκεῖ , καί κατά καιρός συνήθεια δίδωμι κόρη περιφανής καί ὡραῖος . τότε παρέχω ὁ Ἀνδρομέδην , παρθένος ὡραῖος καί καλός . διέρχομαι οὖν ὁ Περσεύς , καί ὁ κραυγή ἀκούω ὁ παρθένος , πυνθάνομαι τίς εἰς ῥέω . καί αὐτός ἐξηγέομαι · « ὅτι2 ὁ θορόῳ προτίθημι εἰς βορά . » καί ὅς ἅμα ὁ ἀκούω Γοργόνη ἐκτέμνω καί ὁ κεφαλή αὐτός ἄγω , ὁ κόρη τε μή προσβλέπω τῆ Γοργόνη παραγγέλλω , καί αὐτός στρέφω ὀπισθοφανῶς δείκνυμι αὐτός ὁ δράκων , καί ἅμα ὁ βλέπω ἀπενεκρώθη . καί διά οὗτος ἔχω ὁ τοιοῦτος ἐπωνυμία ὁ τόπος , παρά Φιλόδωρος λογιστής , διά ὁ δείκνυμι . ὁ ὁ εἰκών ὁ Γοργόνη ὁ δράκων ὁ Περσεύς , ποῦ ΧΕ δέ ὁ πόλις πρό οὗτος ὄνομα Δαναεία εἶτα πληρόω θρηνῳδία , καί οὕτως καλέω Θρής Μύκονος , παρά Φιλόδωρος δέ Ἰκόνιον . ἔνθα καί συμβιόω Περσεύς καί ὁ Ἀνδρομέδη τελειόω . ἐπάνω οὖν ὁ πύλη ὁ πόλις στηλόω ἀμφότερος . ὅστις στήλη ἄγω ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις , ἵστημι δέ ἐν ὁ μέγας λουτρόν ὁ Κωνσταντῖνος , πλησίος ὁ τζυκανιστήριον .