cogPG.PG157 54
κληρικοῖς ἀπὸ τοῦ βεστιαρίου κατὰ δωρεὰν χρυσίου λίτρας ἑκατόν · νῦν δὲ οὐ γίνεται τοῦτο . Κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν τῆς ἐβδομάδος ἣν καλοῦσι διακαινήσιμον , ἀπέρχεται ὁ πατριάρχης εἰς τὸ ταλάτιον μετὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ τῶν τῆς ἐκκληαίκς ἀρχόντων , ἔτι τε καὶ τῶν ἀρχιμανδριτῶν καὶ ἡγουμένων . Ἀλλάσσει γοῦν καὶ ἔρχεται πρὸς τὸν βασιλέα , ἱστάμενον εὑρὼν εἰς τὸν θρόνον αὐτοῦ . ἄρχοντες δὲ τηνικαῦτα οὐ πάρεισιν , ὥστε εἶναι παράστασιν . ἵστανται δὲ ἀντ´ αὐτῶν οἷ τε ἀρχιερεῖς , ὡς εἴρηται , καὶ οἱ τῆς ἐκκλησίας ἄρχοντες μετ´´ ἄλλων ὧν εἴπομεν . Θυμιᾷ τοίνυν ὁ πατριάρχης τὸν βασιλέα · εἶτα τὸν μὲν θυμιατὸν δίδωσι τῶ ἀρχδιακόνῳ , αὐτὸς δὲ προσερχόμενος εὐλογεῖ καὶ ἀσπάζεται τὸν βασιλέα ἐν τῷ στόματι , ἀντασπαζόμενος οὕτω καὶ αὐτὸς παρὰ τοῦ βασιλέως . Μετὰ δὲ τοῦτο ὁ μὲν πατριάρχης ἴσταται πλησίον αὐτοῦ , οἱ δʹ ἀρχιερεῖς ἐρχόμενοι κατὰ δύο ἀσπάζονται καὶ οὗτοι τὸν βασιλέα , πρῶτον μὲν τὴν χεῖρα , εἶτα τὴν καρειάν . Ἐφεξῆς δὲ πάντες οἱ ῥηθέντες ἄρχοντες τῆς ἐκκλησίας ἀρχιμανδρῖταί τε καὶ ἡγούμενοι τὸ αὐτὸ ποιοῦσι , Τελεσθέντος δὲ τούτου ὁ μὲν πατριάρχος εὐχὴν ἐπεπὼν αὖθις ἀπέρχεται , ὁ δὲ βασιλεὺς εἰσέρχεται εἰς τὸ κέλλιον αὐτοῦ . Ἐν τῇ τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἑορτῇ φορεῖ πάλιν ὁ βασιλεὺς κατά γε τὸν ἑσπερινὸν καὶ τὴν λειτουργίαν απὸ τῶν φορεμάτων αὐτοῦ τὰ πρὸς βουλήσεως , ὡσαύτως καὶ οἱ ἄρχοντες τὰ ἑαυτῶν . Καὶ γίνεται μὲν τράπεζα κατὰ τὴν Κυριακὴν , τοῦ μεγάλου δαμεστίκου ὑπηρετοῦντος καὶ ὧν εἴπομεν · ἐν δὲ τῇ τοῦ ἐσπερινοῦ ὥρᾳ , εἰ μὲν εὑρίσκεται πατριάρχης , ἀπέρχεται εἰς τὴν ἁγίαν Σοφίαν ὁ βασιλεὺς , καὶ ἀκούει παρ´ αὐτοῦ τὰς τοῦ μεγάλου Βασιλείου εὐχὰς πλησίον τοῦ διακονικοῦ · εἰ δ´ οὖν , ἐν τῷ παλατίῳ παρὰ τοῦ πρωτοπαπᾶ . Ἐν τῇ τῆς Ὑψώσεως τοῦ σταυροῦ ἑορτῇ γίνεται ἑιὰ ξύλων ἀναβάθρα ἐν τῷ τρικλίνῳ , ἣν καὶ ἐνδύνουσι βλατίῳ κοκκίνῳ . Ὁ πατριάρχης οὖν ἀνελθὼν ἐπ´ αὐτῆς , εἰ ἄρα εὑρίσκεται , ἤ τις τῶν ἐτέρων πατριαρχῶν , ἐὰν ἐκδημῶν ῇ , τὴν τοῦ σταυροῦ ποιεῖ ὕψωσιν , Ἐὰν δὲ τούτων οὐδεὶς εὐρίσκηται , ὁ πρωτοπαπᾶς ποιεῖ τοῦτο . Αἰεὶ δὲ γινώσκειν ὅτι κατὰ τὰς τῶν μηνῶν ἑκάστων ἀρχὰς γίνεται ἀγιασμὸς ἐν τῷ παλατίῳ , ἄνευ μόνου τοῦ Σεπτεμβρίου καὶ τοῦ Ἰανουαρίου · κατὰ γὰρ τούτους τοῦ μὲν ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ , τοῦ δὲ ἐν τῆ ἕκτῃ γίνεται . Γίνεται δὲ ὁ ἀγιασμὸς οὕτως . Τοῦ βασιλέως εἰς τὴν παράστασιν ἱσταμένου ψάλλεται ἔξω περὶ τὰ πρόθυρα τοῦ τρικλίνου τὸ ἐπίλοιπον τοῦ ὄρθρου , εἶτα συναμμένως ἡ ἀκολουθία τοῦ ἀγιασμοῦ . Καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν ἔρχεται ὁ πρωτοπαπᾶς καὶ ἐκ πλαγίων αὐτοῦ ὅ τε ἀρχιδιάκονος καὶ ὁ πρωτοψάλτης , εἰ πάρεστιν , ἢ ἕτερός τις τῶν ἐχόντων ὁφφίκιον , φέρων ὁ μὲν ἀρχιδιάκονος τὸν σταυρὸν , ὁ δὲ σκεῦος τὸ κοινῶς οὕτω καλούμενον οἰνοχεῖον , κωθώνιον ἔχον ἐντὸς μετὰ ἀγιάσματος . Καὶ ὁ βασιλεὺς προῦπαντᾷ τούτοις μέχρι καὶ ὁργυιῶν δύο ἢ καὶ πλέον . Καὶ λαβὼν ὁ πρωτοπαπᾶς τὸν σταυρὸν ἀπὸ τοῦ ἀρχιδιακόνου τίθησιν ἐπὶ μετώπου τοῦ
Lemmas: κληρικός ἀπό ὁ βεστιάριο κατά δωρεά χρυσίον λίτρα ἑκατόν · νῦν δέ οὖον γίγνομαι οὗτος . κατά ὁ πέμπτος ἡμέρα ὁ ἑβδομάς ὅς καλέω διακαινήσιμος , ἀπέρχομαι ὁ πατριάρχης εἰς ὁ ταλάτιον μετά ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ ὁ ἐκκληαίκς ἄρχω , ἔτι τε καί ὁ ἀρχιμανδρίτης καί ἡγέομαι . ἀλλάσσω γοῦν καί ἔρχομαι πρός ὁ βασιλεύς , ἵστημι εὑρίσκω εἰς ὁ θρόνος αὐτός . ἄρχω δέ τηνικαῦτα οὖον πάρειμι , ὥστε εἰμί παράστασις . ἵστημι δέ ἀντ´ αὐτός οἷ τε ἀρχιερεύς , ὡς εἴρω , καί ὁ ὁ ἐκκλησία ἄρχω μετέ ἄλλος ὅς εἶπον . θυμιάω τοίνυν ὁ πατριάρχης ὁ βασιλεύς · εἶτα ὁ μέν θυμιατός δίδωμι ὁ αρχδιακοναω , αὐτός δέ προσέρχομαι εὐλογέω καί ἀσπάζομαι ὁ βασιλεύς ἐν ὁ στόμα , ἀντασπάζομαι οὗτος καί αὐτός παρά ὁ βασιλεύς . μετά δέ οὗτος ὁ μέν πατριάρχης ἴστημι πλησίος αὐτός , ὁ δέ ἀρχιερεύς ἐρχόμενος κατά δύο ἀσπάζομαι καί οὗτος ὁ βασιλεύς , πρῶτος μέν ὁ χείρ , εἶτα ὁ καρειάν . ἐφεξῆς δέ πᾶς ὁ εἴρω ἄρχω ὁ ἐκκλησία ἀρχιμανδρίτης τε καί ἡγέομαι ὁ αὐτός ποιέω , τελέω δέ οὗτος ὁ μέν πατριάρχης εὐχή ἐπέπω αὖθις ἀπέρχομαι , ὁ δέ βασιλεύς εἰσέρχομαι εἰς ὁ κελλίον αὐτός . ἐν ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἑορτή φορέω πάλιν ὁ βασιλεύς κατά γε ὁ ἑσπερινός καί ὁ λειτουργία απὸ ὁ φόρεμα αὐτός ὁ πρός βούλησις , ὡσαύτως καί ὁ ἄρχω ὁ ἑαυτοῦ . καί γίγνομαι μέν τράπεζα κατά ὁ Κυριακός , ὁ μέγας δαμεστιπου ὑπηρετέω καί ὅς εἶπον · ἐν δέ ὁ ὁ εσπερινός ὥρα , εἰμί μέν εὑρίσκω πατριάρχης , ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος Σοφία ὁ βασιλεύς , καί ἀκούω παρ´ αὐτός ὁ ὁ μέγας Βασίλειος εὐχή πλησίος ὁ διακονικός · εἰμί δδʹ οὖν , ἐν ὁ Παλάτιον παρά ὁ Πρωτοπαπά . ἐν ὁ ὁ ὕψωσις ὁ σταυρός ἑορτή γίγνομαι εἶα ξύλον ἀναβάθρα ἐν ὁ τρίκλινος , ὅς καί ἐνδύω βλάτιος κόκκινος . ὁ πατριάρχης οὖν ἀνέρχομαι ἐπι αὐτός , εἰμί ἄρα εὑρίσκω , ἤ τις ὁ ἕτερος πατριάρχης , ἐάν ἐκδημέω ᾗ , ὁ ὁ σταυρός ποιέω ὕψωσις , ἐάν δέ οὗτος οὐδείς εὑρίσκω , ὁ πρωτοπαπᾶς ποιέω οὗτος . ἀεί δέ γιγνώσκω ὅτι κατά ὁ ὁ μείς ἕκαστος ἀρχή γίγνομαι ἁγιασμός ἐν ὁ Παλάτιον , ἄνευ μόνος ὁ Σεπτέμβριος καί ὁ Ἰανουάριος · κατά γάρ οὗτος ὁ μέν ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος , ὁ δέ ἐν τῆ ἕκτος γίγνομαι . γίγνομαι δέ ὁ ἁγιασμός οὕτως . ὁ βασιλεύς εἰς ὁ παράστασις ἵστημι ψάλλω ἔξω περί ὁ πρόθυρον ὁ τρίκλινος ὁ ἐπίλοιπος ὁ ὄρθρος , εἶτα συνάπτω ὁ ἀκολουθία ὁ ἁγιασμός . καί μετά ὁ ἀπόλυσις ἔρχομαι ὁ πρωτοπαπᾶς καί ἐκ πλάγιος αὐτός ὅς τε ἀρχιδιάκονος καί ὁ πρωτοψάλτης , εἰμί πάρειμι , ἢ ἕτερος τις ὁ ἔχω οφφικιων , φέρω ὁ μέν ἀρχιδιάκονος ὁ σταυρός , ὁ δέ σκεῦος ὁ κοινῶς οὗτος καλέω οἰνοχεῖον , κώθων ἔχω ἐντός μετά αγίασμα . καί ὁ βασιλεύς προϋπαντάω οὗτος μέχρι καί ὄργυια δύο ἢ καί πλέω . καί λαμβάνω ὁ πρωτοπαπᾶς ὁ σταυρός ἀπό ὁ ἀρχιδιάκονος τίθημι ἐπί μέτωπον ὁ