cogPG.PG157 490
πρώρας , καὶ διὰ νυκτὸς νήξας τὸ πέλαγος , Κπρωΐας ἀντιπαρέστη μέσον Λαμψάκου καὶ Καλλιουπόλεως , καὶ ὁ Μωρὰτ αὐτῆ τῇ ὥρᾳ ἐν ταῖς ἀκταῖς . Ἐγγὺς οὖν γεγονυῖαι , ἦσαν γὰρ ἑπτὰ ὑπερμεγέθεις , εἰσῆλθεν ὁ Μωρὰτ ἐν τῇ κρειττοτέρᾳ καὶ μειζονοτέρᾳ . Ἔδωκε γοῦν ὁ Ἀδοῦρνος μεγάλην τιμὴν τῷ Μωρὰτ , ὡς ἐχρῆν , καὶ ὁ Μωρὰτ τῷ Ἀδούρνῳ , καὶ συνηδρίαζον ὁμοῦ ἐν τῇ νηὰ καὶ ὡμίλουν . Εἶχε γὰρ ἐν φροντίδι μήποτε οἱ Φράγκοι , καταφρονήσαντες τοὺς ὅρκους , ἔκδοτον ποιήσωσι τὸν Μωρὰτ ἐν χερσὶ τοῦ Μουσταφᾶ , καὶ λαβόντες θησαυροὺς πλείστους ἀπέλθωσιν . Εἶχε δὲ ὁ Μουρὰτ σὺν αὐτῷ ὁπλίτας οἰκείους δούλους σὺν τοῖς σατράπαις αὐτοῦ , ἐν τῇ νηῒ ᾗ ἐπέβη , ὑπὲρ τοὺς πεντακοσίους . Ὁ δὲ Ἀδοῦρνος ἐν τῇ αὐτῆ νηὰ ὑπὲρ τοὺς ὀκτακοσίους γενναίους ὁπλίτας Φράγκους · ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς ναυσὶν ὑπῆρχον τόσοι ἐπιβάται Τοῦρκοι , ὅσον ὁπλιτικὸν φράγκων ἑκάστη ἐκέκτητο . Ὁ δὲ Ἀδοῦρνος ἄν συλάττων τοὺς ὅρκους αὐτοῦ ἀκεραίως ἄνευ δόλου τινός . Ἐν δὲ τῷ μέσῳ τοῦ πορθμοῦ ἀναστὰς ὸ Ἀδοῦρνος , καὶ γόνυ κλίνας ἔναντι τοῦ Μωρὰτ , Πτήσατο τὸ ὀφειλόμενον χρέος τοῦ μετάλλου τῆς στυπτηρίας . Καὶ ὁ Μωρὰτ ἀγαλλόμενος ἐδωρήσατο , καὶ ἐβάπτετο κάλαμος · ἐξαλείφων παλαιοῦ χρέος ἀπότισιν · τὸ δὲ χρέος ἠν ὡς εἰκοσιεπτὰ χιλιάδις νομισμάτων ἀπαρίθμησιν . Ὁ δὲ Μουσταφᾶς εἰς τὸ πέραν ἑστὼς , καὶ θεωρῶν τὰς ναῦς , ὡς πολίχύια ἐν μέσῳ πελάγους , ἢ ὡς νήτους , ἐτιτρώσκετο τῇ ψυχῆ · ἧν γὰρ εὔδιος ἡ ἡμέρα κείνη . Καὶ οὐκ ἔχων τί δρᾶσαι στέλλει ἓν τῶν ἀκατίων μετακαλῶν τινα τῶν εὐνουστέρων τοῦ Ἀδούρνου , ὡς ἔχων λόγους τινὰς τοῦ ὁμιλῆσαι . Ὁ Ἐὲ Ἀδοῦρνος στέλλει τὸν αὐτοῦ βικάριον Βαρνάβαν ἄ Κορνήλια , καὶ τυχὼν μετὰ τοῦ Μουσταφᾶ , ὑπέσχετο τοῦ δοῦναι τῷ Ἀδούρνῳ πεντήκοντα χιλιάδας νομίσματα , μόνον μὴ ἐκβαλεῖν αὐτὸν ἔξω τῆς νηὸς , ἀλλ´ ἀποπέμψαι ἑτέρωθι ἔνθα καὶ βούλεται . Ὁ δ´ Ἀδοῦρνος οὐκ ἠθέλησεν ἀκοῦσαι . Ὁ δὲ Μωρὰτ ἀκούσας τὰ γενόμενα ἐνηγκαλίσατο τῷ Ἀδούρνῳ , καὶ εἶπεν · Ἔσο ἀπὸ τοῦ νῦν ἡμέτερος ἀδελφὸς , καὶ φίλος πιστός . Τότε παραστάντες ἀντικρὺ Καλλιουπόλεως , οὐκ ἀφῆκαν οἱ τοῦ Μουσταφᾷ τὸ σύνολον πλησιάσαι ἐν τῷ λιμένι . Οἱ δὲ κυβερνῆται τῶν νηῶν πρὸς τὰ τοῦ λιμένος μέρη τὰ κάτω , ἔξω τῆς πόλεως Ἀν τῶ πελάγει τὰ ἱστία χαλάσαντες , ὁμοῦ καὶ τὰς ἀγκύρας ἡτοιμάζοντο εἰς παρατάξεις τοῦ ἐξελθεῖν ἐν τῇ ξηρᾷ . Καὶ οἱ τοῦ Μουσταφᾶ διὰ ξηρᾶς διαδραμόντες ἀπεναντίας εἰστήκεσαν , κωλύοντες τὴν ἔξοδον . Ὁ δὲ Ἀδοῦρνος ἑτοιμάσας τὰς βάρκας , καὶ πὴ σκάφη καὶ ἀκάτια τῶν νηῶν ὑπὲρ τὰ εἴκοσιν ἔπεμψε , ἵνα λάβωσι γῆν , ὄντες ἐντὸς τούτων ὑπὲρ τοὺς πεντακοσίους Φράγκους τζαγρατόρους καὶ δορυπόμπους . Ἐξελθόντες οὖν καὶ ἀποπέμψαντες τοὺς τοξότας ὡς μίλιον ἐν μακρὰν τοῦ αἰγιαλοῦ , καὶ δεφενδεύοντες τὴν ἀκτὴν , ἀσφαλῶς ἐξῆλθε καὶ ὁ
Lemmas: πρῷρα , καί διά νύξ νάσσω ὁ πέλαγος , Κπρωΐας ἀντιπαρίστημι μέσος Λάμψακος καί καλλιουπολις , καί ὁ Μωράτος αὐτῆ ὁ ὥρα ἐν ὁ ἀκτή . ἐγγύς οὖν γίγνομαι , εἰμί γάρ ἑπτά ὑπερμεγέθης , εἰσέρχομαι ὁ Μωράτος ἐν ὁ κρῖος καί μειζονοτερος . δίδωμι γοῦν ὁ Ἀδοῦρνος μέγας τιμή ὁ Μωράτος , ὡς χρή , καί ὁ Μωράτος ὁ Ἀδούρνῳ , καί συνεδριάζω ὁμοῦ ἐν ὁ ναῦς καί ὁμιλέω . ἔχω γάρ ἐν φροντίς μήποτε ὁ Φράγκος , καταφρονέω ὁ Ὅρκος , ἔκδοτος ποιέω ὁ Μωράτος ἐν χείρ ὁ Μουσταφά , καί λαμβάνω θησαυρός πλεῖστος ἀπέρχομαι . ἔχω δέ ὁ Μουράτ σύν αὐτός ὁπλίτης οἰκεῖος δοῦλος σύν ὁ σατράπης αὐτός , ἐν ὁ ναῦς ὅς ἐπιβαίνω , ὑπέρ ὁ πεντακόσιοι . ὁ δέ Ἀδοῦρνος ἐν ὁ αὐτῆ ναῦς ὑπέρ ὁ ὀκτακόσιοι γενναῖος ὁπλίτης Φράγκος · ἐν δέ ὁ λοιπός ναῦς ὑπάρχω τόσος ἐπιβάτης Τοῦρκος , ὅσος ὁπλιτικός Φράγκος ἕκαστος κτάομαι . ὁ δέ Ἀδοῦρνος ἄν συλάω ὁ Ὅρκος αὐτός ἀκέραιος ἄνευ δόλος τις . ἐν δέ ὁ μέσος ὁ πορθμός ἀνίστημι ο Ἀδοῦρνος , καί γόνυ κλίνη ἔναντι ὁ Μωράτος , Πτήσατο ὁ ὀφείλω χρέος ὁ μέταλλον ὁ στυπτηρία . καί ὁ Μωράτος ἀγάλλομαι δωρέω , καί βάπτω κάλαμος · ἐξαλείφω παλαιός χρέος ἀπότισις · ὁ δέ χρέος ἐάν ὡς εἰκοσιεπτά χιλιάς νόμισμα ἀπαρίθμησις . ὁ δέ Μουσταφάς εἰς ὁ πέραν ἵστημι , καί θεωρός ὁ ναῦς , ὡς πολίχύια ἐν μέσος πέλαγος , ἢ ὡς νῆτος , τιτρώσκω ὁ Ψυχή · ἧμαι γάρ Εὔδιος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . καί οὐ ἔχω τίς δράω στέλλω εἷς ὁ ἀκάτιον μετακαλέω τις ὁ εὔνους ὁ Ἀδούρνου , ὡς ἔχω λόγος τις ὁ ὁμιλέω . ὁ ἐέ Ἀδοῦρνος στέλλω ὁ αὐτός βικάριος Βαρναβᾶς ὅς Κορνήλια , καί τυγχάνω μετά ὁ Μουσταφά , ὑπισχνέομαι ὁ δίδωμι ὁ Ἀδούρνῳ πεντήκοντα χιλιάς νόμισμα , μόνος μή ἐκβάλλω αὐτός ἔξω ὁ ναός , ἀλ ἀποπέμπω ἑτέρωθι ἔνθα καί βούλομαι . ὁ δδʹ Ἀδοῦρνος οὐ ἐθέλω ἀκούω . ὁ δέ Μωράτος ἀκούω ὁ γίγνομαι ἐναγκαλίζομαι ὁ Ἀδούρνῳ , καί εἶπον · εἰμί ἀπό ὁ νῦν ἡμέτερος ἀδελφός , καί φίλος πιστός . τότε παρίστημι ἀντικρύ καλλιουπολις , οὐ ἀφίημι ὁ ὁ Μουσταφά ὁ σύνολον πλησιάζω ἐν ὁ λιμήν . ὁ δέ κυβερνήτης ὁ ναός πρός ὁ ὁ λιμήν μέρος ὁ κάτω , ἔξω ὁ πόλις εἰς ὁ πέλαγος ὁ ἱστίον χαλάω , ὁμοῦ καί ὁ ἄγκυρα ἑτοιμάζω εἰς παράταξις ὁ ἐξέρχομαι ἐν ὁ ξηρός . καί ὁ ὁ Μουσταφά διά ξηρός διατρέχω απεναντίας ἵστημι , κωλύω ὁ ἔξοδος . ὁ δέ Ἀδοῦρνος ἑτοιμάζω ὁ Βάρκας , καί πη σκάφη καί ἀκάτιον ὁ ναός ὑπέρ ὁ εἴκοσι πέμπω , ἵνα λαμβάνω γῆ , εἰμί ἐντός οὗτος ὑπέρ ὁ πεντακόσιοι Φράγκος τζαγρατόρος καί δορυπομπος . ἐξέρχομαι οὖν καί ἀποπέμπω ὁ τοξότης ὡς μίλιον ἐν μακράν ὁ αἰγιαλός , καί δεφενδεύω ὁ ἀκτή , ἀσφαλῶς ἐξέρχομαι καί ὁ