cogPG.PG157 413
« τοὺς πόδας , ἡμιθανὴς , ὡς εἰπεῖν , ὑπὸ πολλῆς ἀδδηφαγίας , καὶ πολυποσίας , καὶ τῶν ἡδυπαθειῶν , μὴ ἔχων ἕτερον ἀντὶ τοῦ Μανουήλ στέψαι καὶ καταλιπεῖν βασιλέα , βάλλει τὸ φρούριον κάτω , καὶ μηνύει τῷ τυράννῳ δι´ ἐναργῶν ἀποδείξεων ὅτι τὸ κε λευσθὲν πέρας εἴληφεν . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀκούσας τὸ πικρὸν καὶ ἀπαίσιον μήνυμα , ἔτι ὄντος [ ὢν ] ἐν ὀδύναις σωμάτων , ἀπέδωνε τὸ χρεών . Ὁ δὲ βασιλεὺς Μανουὴλ μαθὼν τὸν θάνατον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , διὰ νυκτὸς φυγὰς ᾤχετο , καὶ δὴ καταλαβὼν τὴν πόλιν , καὶ τὸ πένθος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ὡς ἔθος πλημώσας , ἐκάθητο μεριμνῶν περὶ τοῦ τυράννου , καὶ ἄρα βούλεται κατὰ αὐτοῦ , καὶ κατὰ´ τῆς πόλεως Ὁ δὲ τύραννος μαθὼν τὸν θάνατον τοῦ βασιλέως , καὶ τὴν φυγὴν τοῦ Μανουήλ , ἠνιᾶτο καὶ ἐδυσχέραινε · καὶ κατὰ τῶν οἰκείων ἐμαίνετο πῶς διέδρα , καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἔγνω . Ἠβούλετο γὰρ θανατῶσαι αὐτὸν , εἰ ἐν χερσὶν ἔτυχεν ὥν . Τότε στέλλει πρὸς τὸν βασιλέα Μανουήλ ἀποκρισιαρίους ζητῶν ὅτι βαύλεται τοῦ εἶναι καὶ διαμένειν ἐντὸς τῆς πόλεως ἕνα τῶν αὐτοῦ κριτῶν καὶ νομιμαρίων , ὅν αὐτοὶ καλοῦσι Καδίν · οὐκ εἶναι δίκαιον λέγων τοὺς Μουσουλμάνους ἐν ἐμπορίαις ἀσχολουμένους , καὶ ἐν τῆ Κωνσταντίνου ἀπερχομένους , διά τινων ὑποθέσεων , καὶ ἀμφιβολιῶν παρίστασθαι τοὺς Μουσουλμάνους ἐν κριτηρίῳ Καβουρίδων , ἀλλὰ τὸν Μου ουλμάνον Ἀεῖ Μουσουλμάνον κρῖναι , καὶ ἕτερα παραπλήσια γέμοντα φόρτους ἀδικίας καὶ συκοφαντίας · τέλος · Εἰ οὐ βούλει ποιῆσαι , καὶ δοῦναι ὅσα συι προστάιτω , κλεῖσον τὰς θύρας τῆς πόλεως . καὶ βασίλευε ἐν μέσῳ αὐτῆς . Τὰ δέ ἐκτὸς αὐτῆς , ὲμὰ πάντα εἰσίν . Τότε ὁ τύραννος περάσας ὰπὸ Βιθυνίας εἰς Θράκην , πάντα τὰ τῆς πόλεως ἄπη κατέσκαψε , καὶ τοὺς οἰκοῦντας μετῷκισεν ἀπὸ Πανίδου ἄχρι αὐτῆς πόλεως . εἷλε καὶ Θεσσαλονίκην ,
Lemmas: « ὁ πούς , ἡμιθανής , ὡς εἶπον , ὑπό πολύς ἀδδηφαγία , καί πολυποσία , καί ὁ ἡδυπάθεια , μή ἔχω ἕτερος ἀντί ὁ Μανουήλ στέφω καί καταλείπω βασιλεύς , βάλλω ὁ φρούριον κάτω , καί μηνύω ὁ τύραννος δις ἐναργής ἀπόδειξις ὅτι ὁ κε λεύσσω πέρας λαμβάνω . ὁ δέ βασιλεύς ἀκούω ὁ πικρός καί ἀπαίσιος μήνυμα , ἔτι εἰμί [ εἰμί ] ἐν ὀδύνη σῶμα , ἀποδίδωμι ὁ χρέος . ὁ δέ βασιλεύς Μανουήλ μανθάνω ὁ θάνατος ὁ πατήρ αὐτός , διά νύξ φυγάς οἴχομαι , καί δή καταλαμβάνω ὁ πόλις , καί ὁ πένθος ὁ πατήρ αὐτός ὡς ἔθος πίμπλημι , κάθημαι μεριμνάω περί ὁ τύραννος , καί ἄρα βούλομαι κατά αὐτός , καί κατά ὁ πόλις ὁ δέ τύραννος μανθάνω ὁ θάνατος ὁ βασιλεύς , καί ὁ φυγή ὁ Μανουήλ , ἀνιάω καί δυσχεραίνω · καί κατά ὁ οἰκέω μαίνομαι πῶς διαδιδράσκω , καί οὐδείς αὐτός γιγνώσκω . βούλομαι γάρ θανατόω αὐτός , εἰμί ἐν χείρ τυγχάνω ἀνά . τότε στέλλω πρός ὁ βασιλεύς Μανουήλ ἀποκρισιάριος ζητέω ὅτι βάλλω ὁ εἰμί καί διαμένω ἐντός ὁ πόλις εἷς ὁ αὐτός κριτής καί νομιμάριος , ὅς αὐτός καλέω Καδίν · οὐ εἰμί Δίκαιος λέγω ὁ Μουσουλμάνος ἐν ἐμπορία ἀσχολέω , καί ἐν τῆ Κωνσταντῖνος ἀπέρχομαι , διά τίνω ὑπόθεσις , καί ἀμφιβολία παρίστημι ὁ Μουσουλμάνος ἐν κριτήριον Καβουρίδης , ἀλλά ὁ Μου ουλμάνον Ἀεῖ Μουσουλμάνος κρίνω , καί ἕτερος παραπλήσιος γέμω φόρτος ἀδικία καί συκοφαντία · τέλος · εἰμί οὖον βούλομαι ποιέω , καί δίδωμι ὅσος σῦς προστάιτω , καλέω ὁ θύρα ὁ πόλις . καί βασιλεύω ἐν μέσος αὐτός . ὁ δέ ἐκτός αὐτός , ἐμός πᾶς εἰμί . τότε ὁ τύραννος πέρνημι άπο Βιθυνία εἰς Θρᾴκη , πᾶς ὁ ὁ πόλις ἄπειμι κατασκάπτω , καί ὁ οἰκέω μετοικίζω ἀπό Πανίδου ἄχρι αὐτός πόλις . αἱρέω καί Θεσσαλονίκη ,