cogPG.PG157 505
πόρον , αὐτὸς γενήσεται προοδοποιὸς ἄχρις ἐρί Ἀλαμανίας τε καὶ Ῥωσίας . Ὁ δὲ Μωρὰτ ἀγασθεὶς ἐπὶ τοῖς ὑποσχεθεῖσι , καὶ ὁμοτράπεζον καὶ συμπότην αὐτὸν σποιήσας , καὶ λίαν φιλοτιμήσας , καὶ δῶρα πλεῖστα αὐτόν τε , καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ , ἦσαν γὰρ ὑπὲρ τοὺς τριακοσίους , καὶ ἀσπασάμενος ἀπέλυσεν Ὁ δὲ Μορὰτ ἐκ τῆς Προύσης εἰς Κοτύαιον ἐλθών , ἐκεῖθεν ἀπάρας εἰσῆλθεν ἐν τοῖς ὁρίοις τοῦ Καραμάν . Καὶ χειρωσάμενος πόλεις δύο , ἡ μία καλεῖται κατὰ τὴν τῶν Τούρκων γλῶσσαν Ἀκσιαρη , ἡ δὲ ἑτέρα Πεγσιάρη , ἥ δὲ ἡ πόλις αὐτῇ ἐγγὺς Ἱκονίου ἀπέχουσα δύο ἡμερῶν ὁδόν . Τότε ὁ Καραμὰν μὴ ἔχων τι δρᾶσαι , στέλλει πρὸς αὐτὸν πρέσβεις τοὺς ἐντιμοτέρους τῶν ἀρχέντων αὐτοῦ , καὶ χρήματαἰκανὰ καὶ τὸν ἴππον . καὶ τὰς δύο πβλετς ἔλαβε σὐν τοῖς κάμποις καὶ ταῖς χωρίοις , μόνον τοῦ στραφῆναι εἰς τὰ ὀπίσω . Στείλασα καὶ γραφάς παρὰ . ρακλητικὰς ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν , ἦν γὰρ Καραμὰν γαμβρὸς ἐπ´ ἀδελφῇ τοῦ Μωράτ · ὁ δὲ καμφθεὶς ταῖς παρακλήσεσιαὐτῶν ἐποίησεν εἰρήνην σὺν ὅρκοις , καὶ ὑπέστρεψεν . Ἐλθών δὲ ἐν Ἀδριανουπόλει , καὶ μαθὼν , ὅτι ὁ δεσπότης Σερβίας υἱὸς τοῦ Λαζάρου , καὶ γυναικάδελαος τοῦ Παγιαζὴτ ἀπέθανεν , ὃν ὁ λέγος ἐν τοῖς τοῦ Παγιαζήτ χείνοις , τοῦ Ἰλτρὴμ λέγω , ἱστόρησεν , πέμπει πρὸς τὸν αὐτοῦ διάδοχον ἀποκρισιαρίους σητων τὴν ἅπασαν Σερβίαν · ἦν γὰρ ὁ ἀποθανὼν μὴ ἔχων κληρονόμον , καὶ γὰρ ἄπαις ἐτελεύτησεν . Εἶχεν οὖν ἀδελφιδοῦν ἐκ τῆς Μάτω τῆς θυγατρὸς Λαζάρου , καὶ ἀδελφῆς αὐτοῦ τοῦ τεθνηκότος Στεφάνου . ν γὰρ Γεώργιος υἱλς Βούλκου καὶ γαμβρὸς Λαζάρου . Ἰδὼν οὖν ἀποκρισιαρίους καὶ τιμήσας αὐτοὺς ὡς ἐχρῆν · καὶ κατὰ νοῦν λαβὼν τὰς τοῦ δράκοντος ἐπηρείας , ὅτι εἰ μὲν φάγει , καὶ κορεσθῇ μικρὸν , ταπεινωθήσεται · εἰ δ´ οὖ , καὶ Σερβίαν καὶ Βουλγαρίαν , καὶ τοὺς πατρικοὺς τόπους αὐτοῦ ἅπαντα χανὼν ῥοφήσει . Καὶ πραγματεύεται τὸν καιρὸν , καὶ δίδωσιν αὐτῶ τὴν
Lemmas: πόρος , αὐτός γίγνομαι προοδοποιός ἄχρι ἀθήρ Ἀλαμανίας τε καί Ῥωσία . ὁ δέ Μωράτος ἄγαμαι ἐπί ὁ ὑπισχνέομαι , καί ὁμοτράπεζος καί συμπότης αὐτός σπένδω , καί λίαν φιλοτιμέω , καί Δῶρα πλεῖστος αὐτός τε , καί ὁ σύν αὐτός , εἰμί γάρ ὑπέρ ὁ τριακόσιοι , καί ἀσπάζομαι ἀπολύω ὁ δέ Μοράτος ἐκ ὁ Προῦσα εἰς κοτυαιω ἔρχομαι , ἐκεῖθεν ἀπαίρω εἰσέρχομαι ἐν ὁ ὅριον ὁ Καραμάν . καί χειρόομαι πόλις δύο , ὁ εἷς καλέω κατά ὁ ὁ Τοῦρκος γλῶσσα Ἀκσιαρη , ὁ δέ ἕτερος Πεγσιάρη , ὅς δέ ὁ πόλις αὐτός ἐγγύς Ἰκόνιον ἀπέχω δύο ἡμέρα ὁδός . τότε ὁ Καραμάν μή ἔχω τίς δράω , στέλλω πρός αὐτός πρέσβυς ὁ ἔντιμος ὁ ἄρχω αὐτός , καί χρηματαικανεον καί ὁ ἵππος . καί ὁ δύο πλετς λαμβάνω σῦς ὁ κάμπος καί ὁ χωρίον , μόνος ὁ στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω . στέλλω καί γραφεύς παρά . ρακλητικαι ὁ ἀδελφή αὐτός πρός αὐτός , εἰμί γάρ Καραμάν γαμβρός ἐπι ἀδελφός ὁ Μωράτ · ὁ δέ κάμπτω ὁ παρακλάω ποιέω εἰρήνη σύν Ὅρκος , καί ὑποστρέφω . ἔρχομαι δέ ἐν Ἁδριανούπολις , καί μανθάνω , ὅτι ὁ δεσπότης Σερβία υἱός ὁ Λάζαρος , καί γυναικάδελαος ὁ Παγιαζὴτ ἀποθνῄσκω , ὅς ὁ λέγος ἐν ὁ ὁ Παγιαζήτ χείνω , ὁ Ἰλτρὴμ λέγω , ἱστορέω , πέμπω πρός ὁ αὐτός διάδοχος ἀποκρισιάριος σός ὁ ἅπας Σερβία · εἰμί γάρ ὁ ἀποθνήσκω μή ἔχω κληρονόμος , καί γάρ ἄπαις τελευτάω . ἔχω οὖν ἀδελφιδέος ἐκ ὁ Μάτω ὁ θυγάτηρ Λάζαρος , καί ἀδελφός αὐτός ὁ θνῄσκω Στέφανος . Ν γάρ Γεώργιος υἱλς Βούλκου καί γαμβρός Λάζαρος . εἶδον οὖν ἀποκρισιάριος καί τιμάω αὐτός ὡς χρή · καί κατά νόος λαμβάνω ὁ ὁ δράκων ἐπήρεια , ὅτι εἰμί μέν ἐσθίω , καί κορέννυμι μικρός , ταπεινόω · εἰμί δδʹ οὖον , καί Σερβία καί Βουλγαρία , καί ὁ πατρικός τόπος αὐτός ἅπας χάσκω ῥοφέω . καί πραγματεύομαι ὁ καιρός , καί δίδωμι αὐτός ὁ