cogPG.PG157 583
ἀποδώσουσιν · τὰ δὲ ὅρια τῆς δουλείας ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Περγάμου ἄχρι Ἀσσουπόλεως , ἢ νῦν καλεῖται Μαχράμιον . Εἰσελθοῦσα ἡ διήρης ἐν τῷ λιμένι , ἐξέθορε , καὶ ἕτερον ἄρμενον , καὶ ἰδόντες τὰ ἱστία εὑρύχωρα , καὶ κοκκινοβαφῆ , ὑπέλαβον τὸν στρατηγὸν εἶναι καὶ ἐχάρησαν . Εἰσελθὼν δὲ ἐν τῷ λιμένι , καὶ τένταν πήξαντες ἐν τῇ ξηρᾷ , ἐξῆλθε καὶ ἀνεπαύσατο ἐκ τοῦ πολλοῦ σάλου καὶ κλύδωνος . Ὁ δὲ ἀδελφὸς τοῦ ἡγεμόνος σὺρ Νικόλαος Γατελοῦζος ποιήσας δοχὴν μεγάλην , κατῆλθεν ἀπὸ ταῦ κάστρου εἰς τὴν σκηνὴν . καὶ μικρὸν καθίσας ἐπανῆλθε . Τότε ὁ τοῦ δολίου ἀλάστορος μαθητὴς ὀργισθεὶς , δόλον ῥάπτει κατ´ αὐτοῦ λέγων , ὅτι Ἡ διήρης ἡν ἐγὼ καταδιώξας ἤλαυνον ἔως ὡδε ἐχμὴ ὑπάρχει , αὐτ τε καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ( ὑπῆρχε γοῦν ἐντὸς ἐν αὐτῇ μία τῶν γυναικῶν ἐκ τῶν ἀρχόντων τῆς Χίου ἡ ἐνδοξοτέρα , ἔχουσα μεθ´ αὐτῆς κόσμον πολὺν χρυσοῦ τε , καὶ ἀργύρου ) . Εἰ οὖν τοῦ ἐμοῦ κυρίου φίλοι ἐστε , ἀπόδοτε ταύτην ἐμοὶ · εἰ δέ μή γε , τῇ ὥρᾳ ταύτῃ γράφω ταῦτα τῷ μεγάλῳ Ἀμηρᾷ . Οἱ δὲ ἀπεκρίναντο , ὅτι Οὐκ οἴδαμεν ὃ έγεις · καὶ γὸρ δι´ ἑτέρας ἡμετέρας κιείας ἐστάλθη ἡ διήρης ἀφ´ ἡμων ἐν Χίῳ . Τὴν δ εὐγενίδα , ἣν συ ἱέγεις , κρὸ πολλοῦ ἐστν ὧδε . Ἦν γὰρ πενθερὰ τοῦ ἡγεμόνος , καὶ ὅτε ἔμελλεν ἐξελθεῖν , μετεκαλέσατο ταύτην τοῦ συνδιάγειν μετὰ τῆς κυρίας καὶ θυγατρὶ ς αὐτῆς · καὶ γὰρ οὔτως ἔχει καὶ ἡ ἀλήθεια . Ὁ δὲ στρατηγὸς ἀκούσας ταῦτα , καὶ μὴ πιοτεύσας γράφει πρὸς τὸν Ἀμηρᾷν ἃ ἐβούλετο · καὶ ἀπάρας ἐκεῖθεν εἰς Φώκαιαν ἔρχεται τὴν ἐπονομαζομένην νέαν . καὶ στέλλει πρὸς τοὺς ἄρχοντας , καὶ πρὸς τὸν ποδεστάτον τῆς χώρας μήνυμα τοῦ ἐξελθεῖν , καὶ συνευρεθῆναι σὺν ἐκείνῳ . Ἐκεῖνοι δὲ καὶ πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὸ μήνυμα ἐξήλθασι , καὶ συνευρέθησαν . Ὁ δὲ στρατηγὸς δείξας αὐτοῖς καὶ ἀναγνοὺς τὸ πρόσταγμα τοῦ τυράννου , καὶ γὰρ ἦν γεγραμμένον ἐὰν οἰκειοθελῶς μὴ δώσωσι τὸ πολίχνιον , πάντας ἄρδην αἰχμαλωτίσωσι , καὶ τὴν πολιν κατασκάψωσιν . Οἱ δὲ τῆς πόλεως ἄνευ λόγου ἢ ἀποκρίσεως προδόντες τὴν χώραν ἐντὸς εἰσῄεσαν . Καὶ τοὺς μὲν ἐμπόρους τῶν Γενουῖτῶν τοὺς εὐρεθέντας ἐκεῖ τὰς πραγματείας ἀφεῖλον , αὐτοὺς δὲ ἐν ταῖς τριήρεσιν ἔβαλον . Τοὺς δὲ πολίτας ἅπαντας καταγράψας , καὶ τοὺς παῖδας , καὶ παιδίσκας ἐγγύς Κπου ἑκατὸν ἀφελὼν , καὶ φύλακα τῷ πολιχνίω ἕνα τῶν Τούρκων ἐγκαταστήσας , καὶ πεντεκαίδεκα ἡμέρας τελέσας ἐκεῖ , ἐξήλθασιν αἱ τριήρεις τῆ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς ϛῆξς´ ἔτους . Δθάσασαι δὲ αἱ τριήρεις ἐν Καλλιουπόλει , καὶ μαθὼν ὁ στρατηγὸς , ὅτι ὁ ἡγεμὼν ἐν Κωνσταντινουπόλει διάγει , καὶ αὐτὸς ἱππεύσας , καὶ τοὺς αἰχμαλώτους σὺν τοῖς παισὶ λαβών ᾤχετο . Ὁ δὲ ἡγεμών ἰδὼν τοὺς ἐμπόρους , καὶ μαθὼν αὐτοὺς Γενοῦττας
Lemmas: ἀποδίδωμι · ὁ δέ ὅριον ὁ δουλεία ἀπό ὁ ποταμός Πέργαμος ἄχρι ασσουπολις , ἢ νῦν καλέω Μαχράμιον . εἰσέρχομαι ὁ διήρης ἐν ὁ λιμήν , ἐκθρῴσκω , καί ἕτερος ἄρμενον , καί ὁράω ὁ ἱστίον ευρύχωρος , καί κοκκινοβαφής , ὑπολαμβάνω ὁ στρατηγός εἰμί καί χαίρω . εἰσέρχομαι δέ ἐν ὁ λιμήν , καί τέντα πήγνυμι ἐν ὁ ξηρός , ἐξέρχομαι καί ἀναπαύω ἐκ ὁ πολύς σάλος καί κλύδων . ὁ δέ ἀδελφός ὁ ἡγεμών σῦρ Νικόλαος Γατελούζου ποιέω δοχή μέγας , κατέρχομαι ἀπό ταῦ κάστρον εἰς ὁ σκηνή . καί μικρός καθίζω ἐπανέρχομαι . τότε ὁ ὁ δόλιος ἀλάστωρ μαθητής ὀργίζω , δόλος ῥάπτω κατ´ αὐτός λέγω , ὅτι ὁ διήρης ἐάν ἐγώ καταδιώκω ἐλαύνω ἔως ὧδε χμηʹ ὑπάρχω , αὐτ τε καί ὁ ἐν αὐτός ( ὑπάρχω γοῦν ἐντός ἐν αὐτός εἷς ὁ γυνή ἐκ ὁ ἄρχω ὁ Χίος ὁ ἔνδοξος , ἔχω μεθ´ αὐτός κόσμος πολύς χρυσός τε , καί ἄργυρος ) . εἰμί οὖν ὁ ἐγώ κύριος φίλος εἰμί , ἀποδίδωμι οὗτος ἐγώ · εἰμί δέ μή γε , ὁ ὥρα οὗτος γράφω οὗτος ὁ μέγας ἀμηρᾶς . ὁ δέ ἀποκρίνω , ὅτι οὐ οἶδα ὅς ἐγώ · καί γόρ δις ἕτερος ἡμέτερος κιεαω στέλλω ὁ διήρης ἀφή Ἡμων ἐν Χίος . ὁ δ εὐγενίς , ὅς σῦς ἵημι , πρό πολύς εἰμί ὧδε . ἦς γάρ πενθερά ὁ ἡγεμών , καί ὅτε μέλλω ἐξέρχομαι , μετακαλέω οὗτος ὁ συνδιάγω μετά ὁ κύριος καί θυγάτηρ Σ αὐτός · καί γάρ οὔτως ἔχω καί ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ στρατηγός ἀκούω οὗτος , καί μή πίνω γράφω πρός ὁ ἀμηρᾶς ὁ βούλομαι · καί ἀπαίρω ἐκεῖθεν εἰς Φώκαια ἔρχομαι ὁ ἐπονομάζω νέος . καί στέλλω πρός ὁ ἄρχω , καί πρός ὁ ποδεστάτος ὁ χώρα μήνυμα ὁ ἐξέρχομαι , καί συνευρίσκω σύν ἐκεῖνος . ἐκεῖνος δέ καί πρό ὁ ἔρχομαι ὁ μήνυμα ἐξέρχομαι , καί συνευρίσκω . ὁ δέ στρατηγός δείκνυμι αὐτός καί ἀναγιγνώσκω ὁ πρόσταγμα ὁ τύραννος , καί γάρ εἰμί γράφω ἐάν οἰκειοθελῶς μή δίδωμι ὁ πολίχνιον , πᾶς ἄρδην αἰχμαλωτίζω , καί ὁ πόλις κατασκάπτω . ὁ δέ ὁ πόλις ἄνευ λόγος ἢ ἀπόκρισις προδίδωμι ὁ χώρα ἐντός εἰσέρχομαι . καί ὁ μέν ἔμπορος ὁ γενουιος ὁ εὐρεθέντας ἐκεῖ ὁ πραγματεία ἀφαιρέω , αὐτός δέ ἐν ὁ τριήρης βάλλω . ὁ δέ πολίτης ἅπας καταγράφω , καί ὁ παῖς , καί παιδίσκη ἐγγύς Κπου ἑκατόν ἀφαιρέω , καί φύλαξ ὁ πολίχνιον εἷς ὁ Τοῦρκος ἐγκαθίστημι , καί πεντεκαίδεκα ἡμέρα τελέω ἐκεῖ , ἐξέρχομαι ὁ τριήρης τῆ πεντεκαιδέκατος ὁ Νοέμβριος μείς ϛῆξς´ ἔτος . Δθάσασαι δέ ὁ τριήρης ἐν καλλιουπολις , καί μανθάνω ὁ στρατηγός , ὅτι ὁ ἡγεμών ἐν Κωνσταντινούπολις διάγω , καί αὐτός ἱππεύω , καί ὁ αἰχμάλωτος σύν ὁ παῖς λαμβάνω οἴχομαι . ὁ δέ ἡγεμών εἶδον ὁ ἔμπορος , καί μανθάνω αὐτός Γενοῦττας