cogPG.PG157 318
μάδας εὐεργετεῖν αὐτούς . Ὁσάκις δὲ ἤρχετο εἰς θεωρίαν , ἐφόρει λευκὸν κωλόβιον , καὶ ῥάβδον λεπτὴν κατεῖχε τῇ χειρί . τνεπάσαντες δὲ ἐπάνω τὰς ἀψίδας ἀ , φοτέρων τῶν μερῶν τῶν ἐμβόλων τῶν γυναικίτων , καὶ ἀναλαβόντες εἰς τοὺς πινσοὺς μέχρι τῶν κατηχουμένων , προσέταξε Στρατήγιος ἡμέρᾳ ἐβδόμῃ ὥρᾳ τρίτῃ μιλιαρίσια προσαγαγεῖν εἰς πλῆθος , καὶ τοὺς μαΐστορας κατελθεῖν εἰς τὸ ἄριστον . Ὁ δὲ μαΐστωρ Ἰγνάτιος κατέλιπε τὸν υἱὸν αὐτοῦ καθερᾷν πάντα τῶν τεχνιτῶν τὰ ἐργαλεῖα . ν δὲ ὁ παῖς ὡσεὶ χρόνων δεκατεσσάρων . Καεζομένου δὲ αὐτοῦ ἐφώνησεν αὐτῷ λευκοφόρος τις , εὐνοῦχος δῆθεν ἐκ τοῦ παλατίου πεμφθείς , λέγων αὐτῷ · « Τίνος χάριν τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ ταχέως οὐκ ἐπλήρωσαν οἱ κάμνοντες , ἀλλὰ καταλιπόντες αὐτὸ ἀπῆλθον πάντες καὶ ἐσθίουσιν ; » Ὁ δὲ παῖς λέγει · « Ταχέως , κύριέ μου , παραγίνονται . » κἀκεῖνος πάλιν εἶπεν · « ἄπελθε ταχέως , φώνησον αὐτούς . » Τοῦ δὲ παιδὸς φοβουμένου διὰ τὸ μὴ ἀπολέσθαι τι τῶν ἐργαλείων , ὁ φανεὶς ἄγγελος ἔφη μεθ´ ὅρκου τῷ νέῳ · « ἄπελθε , λάλησον αὐτοῖς · ἐγὼ δὲ ἀπὸ τῶν ὠδε οὐχ ὑποχωρῶ , ἕως ἂν ἔλθῃ , μὰ τὴν ἀγίαν Σοφίαν , ἦτις ἐστὶν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ , τὴν νῦν κτιζομένην . » Τοῦτον οὖν τὸν ὅρκον ἀκούσας ὁ παῖς κατῆλθε , καὶ εὖρε τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἰγνάτιον , , καὶ ἐξηγήσατο αὐτῷ ταῦτα , καὶ αὐτ´ ς ἤγαγεν αὐτὸν τῳ βασιλεῖ ἐκεῖσε ἐσθίοντι τότε ἐν τῷ βαπτιστῆρι . Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ βασιλεὺς μετεκαλέσατο πάντας τοὺς εὐνούχους . Καὶ μηδένα ἐξ αὐτῶν γνωρίσας ὁ παῖς , τότε ἔγνω ὁ βασιλεὺς ὅτι ἄγγελός ἐστι Κυρίου . Ἐσημειώσατο δὲ τὸν ὅρκον δν εἶπεν ὁ παῖς , καὶ ὅτι λευκοφόρος ἐστὶν ὁ λαλήσας τῷ νέῳ , καὶ αἱ παρειαὶ αὐτοῦ πῦρ ἀπέπεμπον , καὶ ἐνηλλαγμένη ἦν ἡ ὄψις αὐτοῦ , Μεγάλως δὲ χαρεὶς ὁ βασιλεὺς ἐδόξασε τὸν ὸν , ὅτι εὐδοκεῖ εἰς τὸ ἔργον αὐτοῦ . Καὶ ἔκτοτε ἵλαβεν ὁ ναὸς τὴν προσηγορίαν ἡ ἁγία Σοφία , καίπερ διασκεπτομένου τοῦ βασιλέως τί καλέσει τὸν ναόν . Βουλευσάμενος δὲ ὁ βασιλεὺς πολλοὺς ὁσίους καὶ ἀρετὴν μετιόντας , εἶπον μὴ δεῖν ὑποστρέφειν τὸ παιδίον ἐκεῖσε · ἂν ; ὰρ σφραφῇ , ὁ φύλαξ ἄγγελος ὑποχωρεῖ τοῦ τόπου . Ὃ καὶ ἐποίησε · πλουτίσας γὰρ τὸν παῖδα εἰς τὰς νήσους ἐξέπεμψε διάΤειν φυτὸν , ὥστε φυλάσσειν τὸν ἄγγελον μέχρι τῆς σήμερον κατὰ τὸν ὅρκον αὐτοῦ . Ἐγένετο δὲ τὸ ῥῆμα τοῦ ἀγγέλου πρὸς τὸν παῖδα εἰς τὸ δεξιόν μέρος τοῦ πινσοῦ πλησίον τοῦ Συλλαγόνου . θθασάντων δὲ εἰς τὰ δεύτερα κατηχούμενα καὶ τοὺς κίονας ἀνηγέρθησαν αἱ καμάραι . Σκεπασθέντῶν δὲ τῶν πέριξ ἐγένετο τὸν βασιλέα ἀθυμεῖν διὰ
Lemmas: μαδάω εὐεργετέω αὐτός . ὁσάκις δέ ἄρχω εἰς θεωρία , φορέω λευκός κωλοβιος , καί ῥάβδος λεπτός κατέχω ὁ χείρ . τνεπάσαντες δέ ἐπάνω ὁ ἁψίς ὅς , φός ὁ μέρος ὁ ἔμβολον ὁ γυναικίτης , καί ἀναλαμβάνω εἰς ὁ πινσός μέχρι ὁ κατηχέω , προστάσσω Στρατήγιος ἡμέρα ἐβδόμη ὥρα τρίτος μιλιαριθεος προσάγω εἰς πλῆθος , καί ὁ μαΐστορας κατέρχομαι εἰς ὁ ἀγαθός . ὁ δέ μαγίστωρ Ἰγνάτιος καταλείπω ὁ υἱός αὐτός καθαίρω πᾶς ὁ τεχνίτης ὁ ἐργαλεῖον . Ν δέ ὁ παῖς ὡσεί χρόνος δεκατέσσαρες . καεζομενω δέ αὐτός φωνέω αὐτός λευκοφόρος τις , εὐνοῦχος δῆθεν ἐκ ὁ Παλάτιον πέμπω , λέγω αὐτός · « τίς χάρις ὁ ἔργον ὁ Θεός ταχέως οὐ πληρόω ὁ κάμνω , ἀλλά καταλείπω αὐτός ἀπέρχομαι πᾶς καί ἐσθίω ; » ὁ δέ παῖς λέγω · « ταχέως , κύριος ἐγώ , παραγίγνομαι . » ἐκεῖνος πάλιν εἶπον · « ἀπέρχομαι ταχέως , φωνέω αὐτός . » ὁ δέ παῖς φοβέω διά ὁ μή ἀπόλλυμι τίς ὁ ἐργαλεῖον , ὁ φαίνω ἄγγελος φημί μεθ´ Ὅρκος ὁ νέος · « ἀπέρχομαι , λαλέω αὐτός · ἐγώ δέ ἀπό ὁ ὧδε οὐ ὑποχωρέω , ἠώς εἄν ἔρχομαι , μά ὁ ἅγιος Σοφία , ὅστις εἰμί ὁ Λόγος ὁ Θεός , ὁ νῦν κτίζω . » οὗτος οὖν ὁ Ὅρκος ἀκούω ὁ παῖς κατέρχομαι , καί εὖρος ὁ πατήρ αὐτός Ἰγνάτιος , , καί ἐξηγέομαι αὐτός οὗτος , καί αὐτ Σ ἄγω αὐτός ὁ βασιλεύς ἐκεῖσε ἐσθίω τότε ἐν ὁ βαπτιστήρ . ἀκέω δέ οὗτος ὁ βασιλεύς μετακαλέω πᾶς ὁ εὐνοῦχος . καί μηδείς ἐκ αὐτός γνωρίζω ὁ παῖς , τότε γιγνώσκω ὁ βασιλεύς ὅτι ἄγγελος εἰμί κύριος . σημειόω δέ ὁ Ὅρκος δν εἶπον ὁ παῖς , καί ὅτι λευκοφόρος εἰμί ὁ λαλέω ὁ νέος , καί ὁ παρειά αὐτός πῦρ ἀποπέμπω , καί ἐναλλάσσω εἰμί ὁ ὄψις αὐτός , μέγας δέ χαίρω ὁ βασιλεύς δοξάζω ὁ εἰμί , ὅτι εὐδοκέω εἰς ὁ ἔργον αὐτός . καί ἔκτοτε ἱλάσκομαι ὁ ναός ὁ προσηγορία ὁ ἅγιος Σοφία , καίπερ διασκέπτομαι ὁ βασιλεύς τίς καλέω ὁ ναός . βουλεύω δέ ὁ βασιλεύς πολύς ὅσιος καί ἀρετή μέτειμι1 , εἶπον μή δήω ὑποστρέφω ὁ παιδίον ἐκεῖσε · εἄν ; ἄρα σφραφῇ , ὁ φύλαξ ἄγγελος ὑποχωρέω ὁ τόπος . ὅς καί ποιέω · πλουτίζω γάρ ὁ παῖς εἰς ὁ νῆσος ἐκπέμπω Τίας φυτόν , ὥστε φυλάσσω ὁ ἄγγελος μέχρι ὁ σήμερον κατά ὁ Ὅρκος αὐτός . γίγνομαι δέ ὁ ῥῆμα ὁ ἄγγελος πρός ὁ παῖς εἰς ὁ δεξιός μέρος ὁ πινσός πλησίος ὁ συλλάγονον . θάζω δέ εἰς ὁ δύο κατηχέω καί ὁ κίων ἀνεγείρω ὁ καμάρα . σκεπάζω δέ ὁ πέριξ γίγνομαι ὁ βασιλεύς ἀθυμέω διά