cogPG.PG157 569
Α Κύριος ἐν τῇ πόλει ἐορτῆς καὶ Σαββάτου · καὶ παρώξυνεν ἐν ἐμβριμήματι ὀργῆς αὐτοῦ βασιλέα καὶ ἱερέα . Ἀπώσατο Κύριος θυσιαστήριον αὐτοῦ . Ἀπετίναξεν ἀγίασμα αὐτοῦ . Συνέτριψεν ἐν χειρὶ αὐτοῦ τεῖχος βάσεων αὐτης . φωνὴν πολέμου ἕδωκαν ἐν οἴκῳ Κυρίου , ὡς ψαλμὸν Λευῖτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς . Ἥε , Κύριε , καὶ ἐπίβλεψον , τίνι ἐπεφύλλισας οὖτως . Ἐφονεύθησαν νήπια θηλάζοντα μασθούς . Εἰ ἀποκτενοῦσιν ἐν ἁγιάσματι Κυρίου ἱερέα καὶ προφήτην . Ἐκοιμήθησαν εἰς γῆν ἐξόδων παιδάριον καὶ πρεσβύτης . Παρθένοι μου καὶ νεανίσκοι μου ἐπορεύθησαν εἰς αἰχμαλωσίαν , συνετέλεσε Κύριος θυμὸν αὐτοῦ . Ἑξέχεεθυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ , καὶ ἀνῆψε πῦρ ἐν τῇ πόλει , καὶ κατέσφαγε τὰ θεμέλια αὐτῆς , . Μνήσθητι , Κύριε , τί ἐγένετο ἡμῖν , ἐπίβλεψον , καὶ ἴδε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν . Ἡ κληρονομία ἡμῶν μετὰ . εστράφη ἀλλοτρίοις , οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις . Ὁρφανοὶ ἐγενήθημεν ὡς μὴ ἔχοντες πατέρα , μητέρες ἡμῶν ὡς χῆραι . Ἐδιώχθημεν , ἐκοπιάσαμεν , οὐκ ἀνεπαυσάμεθα . Οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον , καὶ οὐχ ὑπάρχουσι , καὶ ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπές ομεν . Δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν , λυτρούμενος οὐκ Κστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν . Τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπαλαιώθη συνεσπάσθη ἀπὸ προσώπου καταιγίδος λιμοῦ . Ἐκλεκτοὶ ἐν μύλοις ἤλεσαν , καὶ νεανίσκοι ἐπὶ ξύλοις ἀνεσκολοπίσθησαν . Πρεσβῦται ἀπὸ πύλης κατέπεσον · καὶ ἐκλεκτοὶ ἀπὸ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν · κατελύθη χαρὰ καρδίας ἡμῶν , ἐξεστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν · ἔπεσεν ὁ στέφανος τῆς κεχαλῆς ἡμῶν . Οὐαὶ ἡμῖν , ὅτι ἡμάρνομεν περὶ τούτου . Ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ὁυῶν , περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν ἐπὶ τῆς νέᾳ Σιὼν , ὅτι ἠφανίοθη · ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ . Ἐὺ δέ , Κύριε , εἰς τὸν αἰῶνα κατοικεῖς , ὁ θρόνος σὺ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν . Ἵνα τί εἰς νεῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν , καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν ; Ἐπίτρεψον ἡμᾶς , Κύριε , πρός σε , καὶ ἐπιστραφσσόμεθα , καὶ ἀνακαινισθῇ ἡμέρα ἡμῶν καθὼς ἔαπροσθεν , ὅτι ἀπωθούμενος ἀπέσω ἡμᾶς · ὡργίσθης Οὖτοι οἱ ὃρῆνοι καὶ οἱ κοπετοὶ τοῦ Ἱεοεμίσυ , οὓς ἐκόθατο ἐν τῇ ἁλώσει τῆς παλαιᾶς Ἰερουσαλὴμ , αἷμαι δὲ καὶ περὶ τῆς νέας , καλῶς τὸ Πνεῦμα τῷ προφήέῃ ὑπέδειξεν . Ποία τοίνυν γλῶσσα ἐξισχύσει τοῦ εἰπεῖν καὶ λαλῆσαι τὴν γενομένην ἐν τῇ πόλει συμφορὰν , καὶ τὴν δεινὴν αἰχμολωσίαν , καὶ τὴν πικρὰν μετοικίαν , ἣν ὑπέστη , οὐκ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Βαβυλῶνα , ἢ εἰς Ἀσσυρίους , ἀλλ´ ἀπὸΚωνσταντινουπόλεως εἰς Συρίαν , εἰς Αἴγυπτον , εἰς Ἀρμενίαν , εἰς Πέρσας , εἰς Ἀραβίαν , εἰς Ἀφοικὴν , εἰς Ἰταλίαν σποράδην , ἐν τῇ Ἀσίᾳ τῇ μικρᾷ καὶ ἐν ταῖς λοιποῖς ἐπαρχίαις . Καὶ ταῦτα πῶς ; Ἐν τῆς Παφλαγονίᾳ ὁ ἀνὴρ , καὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἡ γυνὴ , καὶ τὰ τέκνα ἐν ἄλλοις τόποις σποράδην ἀλλοιούμενα ἀπὸ γλώττης εἰς γλῶτταν , καὶ ἀπ´ εὐσεβείας εἰς ἀσέβειαν ,
Lemmas: Α Κύριος ἐν ὁ πόλις ἑορτή καί Σάββατο · καί παροξύνω ἐν ἐμβρίμημα ὀργή αὐτός βασιλεύς καί ἱερεύς . ἀπωθέω Κύριος θυσιαστήριον αὐτός . ἀποτινάσσω αγίασμα αὐτός . συντρίβω ἐν χείρ αὐτός τεῖχος βάσις αὐτός . φωνή πόλεμος δίδωμι ἐν οἶκος κύριος , ὡς ψαλμός Λευΐτης ἐν ἡμέρα ἑορτή . εἶμι , κύριος , καί ἐπιβλέπω , τίς ἐπιφυλλίζω οὖτως . φονεύω νήπιος θηλάζω μασθός . εἰμί ἀποκτείνω ἐν ἁγίασμα κύριος ἱερεύς καί προφήτης . κοιμάω εἰς γῆ ἔξοδος παιδάριον καί πρεσβύτης . παρθένος ἐγώ καί νεανίσκος ἐγώ πορεύω εἰς αἰχμαλωσία , συντελέω Κύριος θυμός αὐτός . Ἑξέχεεθυμὸν ὀργή αὐτός , καί ἀνάπτω πῦρ ἐν ὁ πόλις , καί κατασφάζω ὁ θεμέλιος αὐτός , . μιμνήσκω , κύριος , τίς γίγνομαι ἐγώ , ἐπιβλέπω , καί ὁράω ὁ ὀνειδισμός ἐγώ . ὁ κληρονομία ἐγώ μετά . στρέφω ἀλλότριος , ὁ οἶκος ἐγώ ξένος . Ὀρφανός γίγνομαι ὡς μή ἔχω πατήρ , μήτηρ ἐγώ ὡς χαίρω . διώκω , κοπιάω , οὐ ἀναπαύω . ὁ πατήρ ἐγώ ἁμαρτάνω , καί οὐ ὑπάρχω , καί ἐγώ ὁ ἀνόμημα αὐτός ΥΠΕΣ ἀρτύω . Δοῦλος κυριεύω ἐγώ , λυτρόω οὐ Κστιν ἐκ ὁ χείρ αὐτός . ὁ δέρμα ἐγώ ὡς κρίβανος παλαιόω συσπάω ἀπό πρόσωπον καταιγίς λιμός . ἐκλεκτός ἐν μύλος ἀλέω , καί νεανίσκος ἐπί ξύλον ἀνασκολοπίζω . Πρεσβύτης ἀπό πύλη καταπίπτω · καί ἐκλεκτός ἀπό ψαλμός αὐτός καταπαύω · καταλύω χαρά Καρδία ἐγώ , ἐκστρέφω εἰς πένθος ὁ χορός ἐγώ · πίπτω ὁ στέφανος ὁ κεχαλῆς ἐγώ . οὐαί ἐγώ , ὅτι ἡμάρνομεν περί οὗτος . γίγνομαι ὀδυνηρός ὁ καρδία οὖον , περί οὗτος σκοτάω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἐπί ὁ νέος Σιών , ὅτι ἀφανίζω · ἀλώπηξ διέρχομαι ἐν αὐτός . εὖ δέ , κύριος , εἰς ὁ αἰών κατοικέω , ὁ θρόνος σύ εἰς γενεά καί γενεά . ἵνα τίς εἰς νεῖκος ἐπιλήθω ἐγώ , καταλείπω ἐγώ εἰς μακρότης ἡμέρα ; ἐπιτρέπω ἐγώ , κύριος , πρός σύ , καί ἐπιστρέφω , καί ἀνακαινίζω ἡμέρα ἐγώ καθώς πέρθω , ὅτι ἀπωθέω ἀπέσω ἐγώ · ὀργίζω οὗτος ὁ ἄρηνος καί ὁ κοπετός ὁ Ἱεοεμίσυ , ὅς ἐκόθατο ἐν ὁ ἁλίσκομαι ὁ παλαιός Ἱεροσόλυμα , αἷμα δέ καί περί ὁ νέος , καλῶς ὁ πνεῦμα ὁ προφαίνω ὑποδείκνυμι . Ποία τοίνυν γλῶσσα ἐξισχύω ὁ εἶπον καί λαλέω ὁ γίγνομαι ἐν ὁ πόλις συμφορά , καί ὁ δεινός αἰχμολωσίαν , καί ὁ πικρός μετοικία , ὅς ὑφίστημι , οὐ ἀπό Ἱεροσόλυμα εἰς Βαβυλών , ἢ εἰς Ἀσσύριος , ἀλ αποκωνσταντινουπολις εἰς Συρία , εἰς Αἴγυπτος , εἰς Ἀρμένιος , εἰς Πέρσης , εἰς Ἀραβία , εἰς Ἀφοικὴν , εἰς Ἰταλία σποράδην , ἐν ὁ Ἀσία ὁ μικρός καί ἐν ὁ λοιπός ἐπαρχία . καί οὗτος πῶς ; ἐν ὁ Παφλαγονία ὁ ἀνήρ , καί ἐν Αἴγυπτος ὁ γυνή , καί ὁ τέκνον ἐν ἄλλος τόπος σποράδην ἀλλοιόω ἀπό γλῶσσα εἰς γλῶσσα , καί ἀπ´ εὐσέβεια εἰς ἀσέβεια ,