cogPG.PG157 534
χαλάσας τὰ ἱστία , πέτραν ἀκοντίσαντες οἱ τοῦ κάστρου ὑπερμεγέθη , τὴν ναῦν διέῤῥηξε , καὶ εἰσδυομένῃ τῷ βυθῷ ὁ ναύαρχος σὺν λοιποῖς τριάκοντα ἐν ἀκατίῳ ἐμβάντες ἐξῆλθον ἐν τῷ αἰγιαλῷ . Οἱ δὲ Τοῦρκοι λαβόντες αὐτοὺς , καὶ δήσαντες τὰς χεῖρας καὶ τοὺς τραχήλους ἐν ἀλύσει , περάσαντες ὡς ἐν μιᾷ σειρᾷ , τούτους πρὸς τὸν ἡγεμόνα ἀπήγαγον τότε ἐν Διδυμοτείχῳ διάγοντα . Ἐκέλευσεν οὖν τοὺς πάντας ἀποκεφαλισθῆναι · τὸν δὲ ναύαρχον ἐν τῷ πάλῳ ἐν τοῦ ἀφεδρῶνος τὴν ψυχὴν ἀποῤῥίψαι , καὶ ἀτάφους ἀφεῖναι , οὓς καὶ εἶδον ἐγὼ , μεθ´ ἡμέρας ὀλίγας ἐκεῖ διαγομένου μου . Ἐλθὼν δὲ ἀπὸ Διδυμοτοίχου ἐν Ἀδριανουπόλει τῷ Ἰανουαρίῳ μηνὶ , καὶ πᾶσαν σκευασίαν πολεμικὴν ἑτοιμάσας , τὴν χωνείαν ἣν ὁ τεχνίτης ἐκεῖνος κατεσκεύασεν , ἠβουλήθη δοκιμάσαι . Καὶ δὴ παραστήσας αὐτὴν τεχνηέντως ἔμπροσθεν τῆς μεγάλης πύλης τῆς αὐλῆς τῶν παλατίων , τῶν παρ´ αὐτοῦ τὸ ἔτος ἐκεῖνο κτισθέντων · καὶ τὴν πέτραν καλῶς ἐνθεὶς , καὶ τὴν βοτάνην σταθμήσας , τὴν αὔριον ἔμελλεν ἀπολύσων αὐτὴν , καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἀδριανουπόλει φανερὸν ἐγένετο , τοῦ κατὰ νοῦν ἔχειν τὴν βοὴν καὶ τὸν κτύπον τὸν οὐρανόβροντον , ἵνα μὴ ἐξαίφνης ἐνωτισθέντες τινὴς ἄφωνοι μείνωσι . καὶ γυναῖκες ἐν γαστρὶ ἔχουσαι τὰ ἔμβρυα ἀπολέσωσι . Πρωῒ οὖν βαλὼν πῦρ ἐν τῇ βοτάνῃ , καὶ διαθερμανθέντος τοῦ πνεύματος , καὶ ἐκκρουσαμένης τῆς πέτρας , ἀπελύθη τῆς χωνείας σὺν ἤχῳ βαρεῖ ἀεροβάτῳ πληροῦντι τὸν ἀρα καπνοῦ καὶ ὁμίχλης . Ἡ δὲ βοὴ ἀφίκετο μέχρι σταδίων ρʹ τὸ μῆκος · ὁ δὲ λίθος ἔπεσε μακρόθεν τοῦ ἀφεθέντος τόπου ὡς μίλιον ἕν . Ἐν δὲ τόπῳ τῷ πεσόντι ἐγένετο θόθρος ἅσον ὁργυιᾶς μιᾶς . Τοσαύτη ἐστὶν ἡ δύναμις τῆς ἁναμιγῆς τῶν βοτανῶν τῆς ἀκοντιζούσης τὸν λίθον . Ἔχων οὖν ἡγεμὼν καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ τὴν πᾶσαν φροντίδα , καὶ μέριμναν κοιτώμενος καὶ ἀνιστάμενος , καὶ ἐντὸς τῆς αὐλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκτὸς , ποίῳ πολέμῳ , καὶ ποίᾳ μηχανῇ καθέξει τὴν Κωνπταντινούπολιν · πολλάκις ἑσπέρας γενομένης σὺν δυσὶ , καὶ μόνοις ἱππεύων , ἐν ἄλλοις πειὸς ἅπασαν τὴν Ἀδριανοῦ ἐν σχήματι στρατιώτου μετερχόμενος ἀκούων τὰ λεγόμενα περὶ αὐτοῦ . Ἐὰν γὰρ τῶν πολλῶν τις κατέλαβεν ἐν νῷ ὅτι ἡγεμών ἐστι , καὶ ἠβουλήθη προσαγορεῦσαι αὐτὸν σὺν εὐφημίᾳ κατὰ τὸ σύνηθες , καὶ αὐτὸς αὐθωρον καιρίαν ἐδίδου τὴν πληγὴν μὴ φειδόμενος , μὴ ἐλεῶν · ἀλλ´ ὥσπερ τις ψύλλαν συντρίβων αἰσθάνεταί τινος ἡδονῆς , οὕτω καὶ οὗτος οἰκείᾳ χειρὶ φονεύων , ὁ φόνου ἄξιος , ἐδροσίζετο · μιᾷ οὖν τῶν νυκτῶν περὶ δευτέραν φυλακὴν στείλας τῶν τῆς αὐλῆς φυλάκων τινὰς ἤγαγον πὲν Χαλίλ Πασίαν · ἐλθόντες δὲ , καὶ τοῖς τούτου εὐνούχοις εἰπόντες τὸ μήνυμα , αὐτοὶ ἐν τῷ κοιτῶνι κἰσελθόντες ἀπήγγειλαν , πῶς ὁ ἡγεμὼν καλεῖ αὐτόν · αὐτὸς δὲ σύντρομος γενόμενος ἀπαγορεύσας ἑαυτὸν , καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τέκνα κατασπασάμενος ἀπῄει , φέρων μεθ´ αὐτοῦ δίσκον ἑνὰ χρυσοῦν πλήρη
Lemmas: χαλάω ὁ ἱστίον , πέτρα ἀκοντίζω ὁ ὁ κάστρον ὑπερμεγέθης , ὁ ναῦς διαρρήγνυμι , καί εἰσδύω ὁ βυθός ὁ ναύαρχος σύν λοιπός τριάκοντα ἐν ἀκάτιον ἐμβαίνω ἐξέρχομαι ἐν ὁ αἰγιαλός . ὁ δέ Τοῦρκος λαμβάνω αὐτός , καί δήω ὁ χείρ καί ὁ τράχηλος ἐν ἅλυσις , περάω ὡς ἐν εἷς σειρά , οὗτος πρός ὁ ἡγεμών ἀπάγω τότε ἐν διδυμοτειχεω διάγω . κελεύω οὖν ὁ πᾶς ἀποκεφαλίζω · ὁ δέ ναύαρχος ἐν ὁ πάλος ἐν ὁ ἀφεδρών ὁ ψυχή ἀπορρίπτω , καί ἄταφος ἀφίημι , ὅς καί εἶδον ἐγώ , μεθ´ ἡμέρα ὀλίγος ἐκεῖ διάγω ἐγώ . ἔρχομαι δέ ἀπό διδυμοτοιχος ἐν Ἁδριανούπολις ὁ Ἰανουάριος μείς , καί πᾶς σκευασία πολεμικός ἑτοιμάζω , ὁ χωνεία ὅς ὁ τεχνίτης ἐκεῖνος κατασκευάζω , βούλομαι δοκιμάζω . καί δή παρίστημι αὐτός τεχνήεις ἔμπροσθεν ὁ μέγας πύλη ὁ αὐλή ὁ Παλατίων , ὁ παρ´ αὐτός ὁ ἔτος ἐκεῖνος κτίζω · καί ὁ πέτρα καλῶς ἐντίθημι , καί ὁ βοτάνη σταθμάω , ὁ αὔριον μέλλω ἀπολύω αὐτός , καί ἐν πᾶς ὁ Ἁδριανούπολις φανερός γίγνομαι , ὁ κατά νόος ἔχω ὁ βοή καί ὁ κτύπος ὁ οὐρανόβροντος , ἵνα μή ἐξαπίνης ἐνωτίζω Τινής ἄφωνος μένω . καί γυνή ἐν γαστήρ ἔχω ὁ ἔμβρυον ἀπόλλυμι . πρωΐ οὖν βάλλω πῦρ ἐν ὁ βοτάνη , καί διαθερμαίνω ὁ πνεῦμα , καί ἐκκρούω ὁ πέτρα , ἀπολύω ὁ χωνεία σύν ἦχος βαρύς ἀεροβατέω πληρόω ὁ ἀρά καπνός καί ὁμίχλη . ὁ δέ βοή ἀφικνέομαι μέχρι στάδιος ῥεῖα ὁ μῆκος · ὁ δέ λίθος πίπτω μακρόθεν ὁ ἀφίημι τόπος ὡς μίλιον εἷς . ἐν δέ τόπος ὁ πίπτω γίγνομαι θοθρους ἀείδω οργιά εἷς . τοσοῦτος εἰμί ὁ δύναμις ὁ ἀναμιγή ὁ βοτάνη ὁ ἀκοντίζω ὁ λίθος . ἔχω οὖν ἡγεμών καί ἐν νύξ καί ἡμέρα ὁ πᾶς φροντίς , καί μέριμνα κοιτώμενος καί ἀνίστημι , καί ἐντός ὁ αὐλή αὐτός καί ἐκτός , ποῖος πόλεμος , καί ποῖος μηχανή κατέχω ὁ κωνπταντινουπολις · πολλάκις ἑσπέρα γίγνομαι σύν δύο , καί μόνος ἱππεύω , ἐν ἄλλος Πεῖος ἅπας ὁ Ἀδριανός ἐν σχῆμα στρατιώτης μετέρχομαι ἀκούω ὁ λέγω περί αὐτός . ἐάν γάρ ὁ πολύς τις καταλαμβάνω ἐν νάω ὅτι ἡγεμών εἰμί , καί βούλομαι προσαγορεύω αὐτός σύν Εὐφημία κατά ὁ συνήθης , καί αὐτός αὐθωρον καίριος δίδωμι ὁ πληγή μή φείδομαι , μή ἐλεέω · ἀλ ὥσπερ τις ψύλλα συντρίβω αἰσθάνομαι τις ἡδονή , οὗτος καί οὗτος οἰκεῖος χείρ φονεύω , ὁ φόνος ἄξιος , δροσίζω · εἷς οὖν ὁ νύξ περί δύο φυλακή στέλλω ὁ ὁ αὐλή φύλαξ τις ἄγω Πεν Χαλίλ Πασίας · ἔρχομαι δέ , καί ὁ οὗτος εὐνοῦχος εἶπον ὁ μήνυμα , αὐτός ἐν ὁ κοιτών εἰσέρχομαι ἀπαγγέλλω , πῶς ὁ ἡγεμών καλέω αὐτός · αὐτός δέ σύντομος γίγνομαι ἀπαγορεύω ἑαυτοῦ , καί ὁ γυνή καί τέκνον κατασπάω ἄπειμι , φέρω μεθ´ αὐτός δίσκος ἑνάς χρύσεος πλήρης