cogPG.PG157 332
τοὺς Λατίνους ὁπερθέμενος πόλεμον . Τέλος νύκτωρ ὡς ὠνητὸν ἀπέδρα ἀνδράποδον . Εἰσῆλθεν οὖν διὰ τῆς νυκτὸς ἐνεῖ εἰς τὸ ἐν Βλαχέρναις παλάτιον ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ κύριος Ἀλέξιος , καὶ ἀνηγορεύθη σὺν τῷ πατρὶ αὐτοῦ κυρίῳ Ἰσαακίῳ , καὶ ἐβασίλευσεν η μῆνας εʹ . Ὅτε δὲ ἑώρα ὁ χυδαῖος δῆμος αὐθεντικῶς εἰσερχομένους ἐν τῷ μεγάλῳ παλατίῳ τοὺς ατίνους καὶ μέγα κακὸν παθεῖν ἐξ αὐτῶν ὑπώπτευσαν , ὃ καὶ ἐξ ἀποτελέσματος [ ἀληθὲς ἐφάνη , συνῆλθον ἐν τῇ μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ , καὶ μετὰ πολλὰς ὀχλήσεις καὶ ἀναστασίας ἀνηγόρευσαν βασιλέα τὸν σεβαστὸν κύριον Νικόλαον τὸν Καναβὸν , καὶ διήρκεσεν ὁ καλὸς ἐκεῖνος ἄνθρωπος κακοπαθῶν ἐν τῇ μεγάλη ἐκκλησίᾳ ὀλιγίστας τινὰς ἡμέρας . Μαθόντες γὰρ ταῦτα οἱ ἐν τῷ παλατίῳ τὸν μὲν κύριον Ἀλέξιον παρέστειλαν τῆς ἀρχῆς , τὸν δὲ Δούκαν κύριον Ἀλέξιον τὸν λεγόμενον Μούρτζουφλον ἀνηγόρευσαν , καὶ οὕτως κατὰ μικρὸν ἀπέῤῥευσαν τὸ πλῆθος ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας εἰς τὸ παλάτιον πρὸς τὸν Δούκαν Ἀλέξιον · ὁ δὲ Καναβὸς ἑάλω . Καὶ ἐβασίλευσεν ὁ Δούκας κύριος Ἀλέξιος μῆνας μʹ . Ἔντοτε οὖν ἀναι . συντότερον καὶ ἀναφανδὸν ἤρξαντο οἰ Λατῖνοι τήν ποτε βασιλίδα πολιορκεῖν τῶν πόλεων , καὶ εἰς ἔργον τὸ προβουλευθὲν διὰ βραχέος ἐξηνέχθη , καὶ ὁ βασιλεὺς ᾐχμαλωτίσθη , καὶ δούλη γέγονεν ἡ κυρία καὶ παντάπορος ἡ πολύολβος , καὶ ἐβεβηλώθησαν ! οἴμοι οἴμοι , τὰ ἅγια , αἱ ἅγιαι εἰκόνες κατεπατήθη · δαν , ἱπποστάσια γεγόνασιν οἱ θεῖοι ναοὶ , εἰπεῖν δι´ ὁλίγου τὸ πᾶν , ἐγκατελείφθη ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηλάτῳ , ἔρημος παντὸς ἀγαθοῦ , πλήρης παντοίων κακῶν . Θεόδωρος ὁ Λασκάρης , ἀνὴρ γεννόδας καὶ κραταάς . Οὗτος καὶ οἱ μετ´ αὐτὸν μέχρι τοῦ πρώτου Παλαιολόγου κυρίου Μιχαὴλ διῆγον ἔχοντες τὰ βασίλεια ἐν τῇ Ἀσίᾳ τῇ ἀντιπέραν δηλαδὴ Κωνσταντινουπόλεως , φυγάδες ὄντες τοῖς Λατίνοις , ἔτη ιθʹ . λΙκτὰ τοῦτον ἐκράτησεν Ἰωάννης ὁ Δούκας ὁ λεγόμενος Πατάτζης , συνετὸς καὶ βριαρόχειρ ἀναφανεὶς . ἔτη λγʹ . Ὁ κύριος Θεόδωρος ὁ Λασκάρης ὁ δεύτερος , ὁ νἱὸς αὐτοῦ ὁ πορφυρογέννητος , ἔτη γʹ καὶ ἥμισυ . Μετὰ τοῦτον ἐκράτησεν καὶ ἐβασίλευσεν ὁ κραταιὸς Μιχαὴλ ὁ πρῶτος τῶν Παλαιολόγων , ὃς ἐξέωσε τοὺς Λατίνους τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων , καὶ ἀπέδωκεν αὐτῇ πάλιν τὸν οἰκεῖον αὐτῆς κόσμον , ἔτη κδʹ , μῆνας βʹ , ἡμερας κʹ . Ἀνδρόνικος ὁ υἱὸς αὐτοῦ , ὁ εὐσεβέστατος καὶ νοῦς ἀσύγκριτος , ἔτη μεʹ , μῆνας ϛʹ . Μιχαὴλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ δεύτερος , ὁ λόγῳ καὶ πράξει βαοιλεὺς ὄντως , ἔτη ιγʹ , ἡμέρας κʹ . Ἀνδρόνικος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πορφυρογέννητος , ἡ τῶν χαρίτων συνδρομὴ , ἔτη λαʹ , μῆνας τρεῖς . Μανουὴλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πορφυρογέννητος , ὁ στρατηγικώτατος καὶ τῶν ἀνακτόρων κλέος , ἔτη μαʹ . Ἰωάννης ὁ Καντακουζηνὸς , ὁ τῷ σχήματ μετονομασθεὶς Ἰωασὰφ μοναχὸς , ἔτη ιδʹ .
Lemmas: ὁ Λατῖνος ὁράω πόλεμος . Τέλος νύκτωρ ὡς ὠνητός ἀποδιδράσκω ἀνδράποδον . εἰσέρχομαι οὖν διά ὁ νύξ ἔνειμι εἰς ὁ ἐν Βλαχέρναις Παλάτιον ὁ ἀνεψιός αὐτός κύριος Ἀλέξιος , καί ἀναγορεύω σύν ὁ πατήρ αὐτός κύριος Ἰσαάκιος , καί βασιλεύω ὁ μείς εἰ . ὅτε δέ ὁράω ὁ χυδαῖος δῆμος αὐθεντικός εἰσέρχομαι ἐν ὁ μέγας Παλάτιον ὁ ατινοος καί μέγας κακός πάσχω ἐκ αὐτός ὑποπτεύω , ὅς καί ἐκ ἀποτέλεσμα [ ἀληθής φαίνω , συνέρχομαι ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία , καί μετά πολύς ὄχλησις καί Ἀναστασία ἀναγορεύω βασιλεύς ὁ σεβαστός κύριος Νικόλαος ὁ κάναβος , καί διαρκέω ὁ καλός ἐκεῖνος ἄνθρωπος κακοπαθέω ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία ὀλίγιστος τις ἡμέρα . μανθάνω γάρ οὗτος ὁ ἐν ὁ Παλάτιον ὁ μέν κύριος Ἀλέξιος παραστέλλω ὁ ἀρχή , ὁ δέ Δούκας κύριος Ἀλέξιος ὁ λέγω Μούρτζουφλος ἀναγορεύω , καί οὕτως κατά μικρός απορρέω ὁ πλῆθος ἀπό ὁ ἐκκλησία εἰς ὁ Παλάτιον πρός ὁ Δούκας Ἀλέξιος · ὁ δέ Καναβός ἁλίσκομαι . καί βασιλεύω ὁ Δούκας κύριος Ἀλέξιος μείς εἷς . ἔντοτε οὖν ἀνης . συντοτερος καί ἀναφανδά ἄρχω ὁ Λατῖνος ὁ ποτός βασιλίς πολιορκέω ὁ πόλις , καί εἰς ἔργον ὁ προβουλεύω διά βραχύς ἐκφέρω , καί ὁ βασιλεύς αἰχμαλωτίζω , καί δοῦλος γίγνομαι ὁ κύριος καί παντάπορος ὁ Πολύολβος , καί βεβηλόω ! οἴμοι οἴμοι , ὁ ἅγιος , ὁ ἅγιος εἰκών καταπατέω · Δάν , ἱπποστάσιον γίγνομαι ὁ θεῖος ναός , εἶπον δις ὀλίγος ὁ πᾶς , ἐγκαταλείπω ὁ θυγάτηρ Σιών ὡς σκηνή ἐν ἀμπελών καί ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυήλατον , ἐρῆμος πᾶς ἀγαθός , πλήρης παντοῖος κακός . Θεόδωρος ὁ Λασκάρης , ἀνήρ γεννοδαις καί κραταάς . οὗτος καί ὁ μετέ αὐτός μέχρι ὁ πρῶτος Παλαιολόγος κύριος Μιχαήλ διάγω ἔχω ὁ βασίλεια ἐν ὁ Ἀσία ὁ ἀντιπέραν δηλαδή Κωνσταντινούπολις , φυγάς εἰμί ὁ Λατῖνος , ἔτος εὐθύς . λίκτης οὗτος κρατέω Ἰωάννης ὁ Δούκας ὁ λέγω Πατατζής , συνετός καί βριαρόχειρ ἀναφαίνω . ἔτος λγʹ . ὁ κύριος Θεόδωρος ὁ Λασκάρης ὁ δύο , ὁ νιος αὐτός ὁ πορφυρογέννητος , ἔτος γε καί ἥμισυς . μετά οὗτος κρατέω καί βασιλεύω ὁ κραταιός Μιχαήλ ὁ πρῶτος ὁ παλαιολογέω , ὅς ἐξωθέω ὁ Λατῖνος ὁ βασιλίς ὁ πόλις , καί ἀποδίδωμι αὐτός πάλιν ὁ οἰκέω αὐτός κόσμος , ἔτος κδέʹ , μείς βε , ἡμερα καί . Ἀνδρόνικος ὁ υἱός αὐτός , ὁ εὐσεβής καί νόος Ἀσύγκριτος , ἔτος μου , μείς ϛυʹ . Μιχαήλ ὁ υἱός αὐτός δύο , ὁ λόγος καί πρᾶξις βαοιλαας εἰμί , ἔτος πνίξ , ἡμέρα καί . Ἀνδρόνικος ὁ υἱός αὐτός ὁ πορφυρογέννητος , ὁ ὁ Χαρίτων συνδρομή , ἔτος λαός , μείς τρεῖς . Μανουήλ ὁ υἱός αὐτός ὁ πορφυρογέννητος , ὁ στρατηγικός καί ὁ ἄναξ κλέος , ἔτος μαί . Ἰωάννης ὁ Καντακουζηνός , ὁ ὁ σχῆμα μετονομάζω Ιωάσαφ μοναχός , ἔτος ἴδη .