cogPG.PG157 527
τῆς τοσαύτης γνώμης , Μν . ἱχμεῖς θαίῥεῖιε . Λαὶ γὰρ εἰ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἀποδράσει Κωνσι μντινρύπολις , πρὸς τὸ θρασὺ καὶ ἄγριον , καὶ ὁρμητικὸν αὐτοῦ λέγω , γινώσκων γνώσομαι ὅτι ἔτι Θεὸς παραβλέπει τὰς ὑμῶν διαβουλὰς καὶ διαστροφάς . Ἄνθρωποι μωροὶ τὴν χθές καὶ πρόΚτριταγενομένην μεθ´ ἡμῶν ἔνορκον πρᾶξιν ἡδη φέρομεν , καὶ εἰ δυνατὸν εἰπεῖν τὰ γεγραμμένα οἴπω ἐξήρανται , Νῦν δὲ διότι τὴν ἀνατολῇ · διαʹάντες , καὶ ἐν Φρυγίᾳ διάγοντες θέλετε φοβῆσαι ἡμᾶς , δεικνύντες τὰ παρ´ ὑμῖν κατεσκευασμένα συνήθη μορμολύκεια ; Οὐκ ἐσμέν παιδάρια ἄνευ γνώσεως , ἢ δυνάμεως , εἶ τι δύνοσθε πρᾶξαι πράξατε . Εἰ βούλεσθε τὸν Ὁργὰν δεῖξαε ἡγεμόνα ἐν Θρῴκῃ , δείξατε . Εἰ τοὺς Οὕγρους με . λετᾶτε διαπερᾶσαι τὸν Δάνουβιν , ἐλθέτωσαν . Εἰ καὶ ὑμεῖς βούλεσθε τοῦ καταδραμεῖν καὶ λαῥεῖν , ἃ πρὸ πολλοῦ ἀπωλέσασθε , τοῦτο ποιήσατε . Πλὴν γινώσκετε , ὅτι εἰς οὐδέν τούτων εὐδοκιμήσετε , ἀλλὰ μᾶλλον , καὶ ὃ δοκεῖτε ἔχειν ἀρθήσεται ἀφ´ ἡμῶν . Πλὴν ἐγὼ ἀναγελῷ τῷ κυρίῳ μου , καὶ τὸ αὐτῷ βουλητύν γενέσθω . Ταῦτα ἀκούσας ὁ Μεχεμὲτ καὶ θυμοῦ πλησθεὶς , οὐκ εἶχε τί ποιῆσαι , καὶ τῷ Καραμὰν συνεσπείσατο · εἶχε γὰρ ἐπιλογισμὸν τοῦ ἀφανίσαι αὐτὸν κατὰ κράτος . Ἀλλὰ κατὰ νοῦν ἐσκόπει , μήπως ὁ βασιλεὺς τῶν Ῥωμαίων , ἐν τῆ Ἀνατολῇ ὄντος μου , ποοσκαλέσηται τὰ λοιπὰ τὰ ἔθνη τῶν Χριστιανῶν , καὶ ἐκβαλοῖ , καὶ ἀπολύσοι τὸν Ὁρχὰν , καὶ σὺν τῇ ἀρωγῇ τούτων γενήσεται κύριος τῆς Ἀνατολῆς , καὶ τὰ τῆς Δύσεως παραχωρήσει τοῖς Τωμαίοις . Ταῦτα καὶ τὰ τούτοις ὅμοια λαβὼν κατὰ νοῦν βλέπει τοὺς πρέσβεις τοῦ Καραμὰν ἱλαρῷ βλέμματι , καὶ κατὰ καιρὸν ἐπαπειλητικοὺς λόγους αὐτοῖς ἐδίδου , παρὰ καιρὸν δὲ καὶ πράους , ἕως οὖ τὴν εἰρήνην ἐνόρκως ἠσφαλίσατο , καὶ μετὰ ἀγάπης ἀπέπεμψε . Τοὺς δὲ τοῦ βασιλέως πρέσβεις ἀπεκρίνατο , ὡς Ἡδη διασυντόμως ἐν Ἀδριανουπόλει μέλλομεν εἶναι , κἀκεῖ ἐλθόντες ἄπαντα τὰ τῷ βασιλεῖ , καὶ τῇ πόλει ἀναγκαῖα ἀναγγείλατέ μοι , καὶ ἑτοίμως ἔχω τοῦ δοῦναι πᾶν τὸ ζητούμενον . Σὺν τούτονς δὲ καὶ ἑτέροις μειλιχίοις λόγοις κολακεύσας ἀπέλυσεν . Ὁ δὲ Πεχεμέτ , διαβὰς δι´ ὀλίγων ἡμερῶν τὸν πορθμὸν , καὶ ἐν τῇ Ἀδριανοῦ εἰσελθὼν , παρευθὺ στείλας ἕλα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐν τοῖς κατὰ τὸν Στρυμένα χωρίοις , ἐκώλυσε τὴν πρόσοδον τὴν εὐεργετηθεῖσαν τῷ βασιλεῖ . Καὶ τοὺς ἐπιβλέποντας καὶ οἰκοδεσποτεύοντας ταύτην ἐδίωξε , τὸν πρῶτον χρόνον μόνον γευσάμενος [ γευσαμένους ] . Μετὰ δὲ τοῦτο τὸ ἔργον Ἀτέρου ἥψατο λίαν ἐπιζημίου , καὶ θανασίμου κατὰ ωμαίων . Χειμῶνος γὰρ ἀρξαμένου προστάγματα καὶ διαλαλιὰς ἔν τε Δύσει ἔν τε Ἀνατολῇ ἐν ἑκάστη ἐπαρχία , τοῦ ἑτοιμάσαι οἰκοδόμους τεχνίτας χιλίους , καὶ ἐργάτας κατὰ ἀναλογίαν τῶν τεχνιτῶν , καὶ ἀσβεστοκαύστας καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν πᾶσαν ἐργασίαν καὶ παρακομιδὴν , τοῦ εἶναι ἑτοίμους ἐν ἔαρι , εἰς
Lemmas: ὁ τοσοῦτος γνώμη , Μν . ἱκνέομαι ῥαίνω . ληΐς γάρ εἰμί ἐκ ὁ χείρ αὐτός ἀπόδρασις Κων μντινρύπολις , πρός ὁ θρασύς καί ἄγριος , καί ὁρμητικός αὐτός λέγω , γιγνώσκω γιγνώσκω ὅτι ἔτι θεός παραβλέπω ὁ σύ διαβουλή καί διαστροφή . Ἄνθρωπος μωρός ὁ χθές καί πρόΚτριταγενομένην μεθ´ ἐγώ ἔνορκος πρᾶξις ἤδη φέρω , καί εἰμί δυνατός εἶπον ὁ γράφω ὁράω ξηραίνω , νῦν δέ διότι ὁ ἀνατολή · διαφάντης , καί ἐν Φρυγία διάγω ἐθέλω φοβέω ἐγώ , δείκνυμι ὁ παρ´ σύ κατασκευάζω συνήθης μορμολυκεῖον ; οὐ εἰμί παιδάριον ἄνευ γνῶσις , ἢ δύναμις , εἰμί τίς δύναμαι πράσσω πράσσω . εἰμί βούλομαι ὁ ὀργάω δείκνυμι ἡγεμών ἐν Θρᾷξ , δείκνυμι . εἰμί ὁ Οὕγρους ἐγώ . λετᾶτε διαπεράω ὁ Δάνουβιν , εἶμι . εἰμί καί σύ βούλομαι ὁ κατατρέχω καί ῥαίνω , ὁ πρό πολύς ἀπόλλυμι , οὗτος ποιέω . πλήν γιγνώσκω , ὅτι εἰς οὐδείς οὗτος εὐδοκιμέω , ἀλλά μᾶλλον , καί ὅς δοκέω ἔχω ἀείρω ἀφή ἐγώ . πλήν ἐγώ αναγελώ ὁ κύριος ἐγώ , καί ὁ αὐτός βουλητύν γίγνομαι . οὗτος ἀκούω ὁ Μεχεμὲτ καί θυμός πίμπλημι , οὐ ἔχω τίς ποιέω , καί ὁ Καραμάν συσπένδω · ἔχω γάρ ἐπιλογισμός ὁ ἀφανίζω αὐτός κατά κράτος . ἀλλά κατά νόος σκοπέω , μήπως ὁ βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος , ἐν τῆ Ἀνατολή εἰμί ἐγώ , προσκαλέω ὁ λοιπάς ὁ ἔθνος ὁ Χριστιανός , καί ἐκβάλλω , καί ἀπολύω ὁ Ορχάν , καί σύν ὁ ἀρωγή οὗτος γίγνομαι κύριος ὁ Ἀνατολή , καί ὁ ὁ Δύσις παραχώρησις ὁ Τωμαίοις . οὗτος καί ὁ οὗτος ὅμοιος λαμβάνω κατά νόος βλέπω ὁ πρέσβυς ὁ Καραμάν ἱλαρός βλέμμα , καί κατά καιρός ἐπαπειλητικός λόγος αὐτός δίδωμι , παρά καιρός δέ καί πρᾶος , ἠώς οὖον ὁ εἰρήνη ἔνορκος ἀσφαλίζω , καί μετά ἀγάπη ἀποπέμπω . ὁ δέ ὁ βασιλεύς πρέσβυς ἀποκρίνω , ὡς ἤδη διασυντόμως ἐν Ἁδριανούπολις μέλλω εἰμί , ἐκεῖ ἔρχομαι ἅπας ὁ ὁ βασιλεύς , καί ὁ πόλις ἀναγκαῖος ἀναγγέλλω ἐγώ , καί ἑτοίμως ἔχω ὁ δίδωμι πᾶς ὁ ζητέω . σύν τοῦτος δέ καί ἕτερος Μειλίχιος λόγος κολακεύω ἀπολύω . ὁ δέ Πεχεμέτ , διαβαίνω δις ὀλίγος ἡμέρα ὁ πορθμός , καί ἐν ὁ Ἀδριανός εἰσέρχομαι , παρευθύς στέλλω εἵλη ὁ δοῦλος αὐτός ἐν ὁ κατά ὁ Στρυμένα χωρίον , κωλύω ὁ πρόσοδος ὁ εὐεργετέω ὁ βασιλεύς . καί ὁ ἐπιβλέπω καί οἰκοδεσποτέω οὗτος διώκω , ὁ πρῶτος χρόνος μόνος γεύω [ γεύω ] . μετά δέ οὗτος ὁ ἔργον ἕτερος ἅπτω λίαν ἐπιζήμιος , καί θανάσιμος κατά ὁμάϊον . χειμών γάρ ἄρχω πρόσταγμα καί διαλαλία ἐν τε δύο ἐν τε Ἀνατολή ἐν ἕκαστος ἐπαρχία , ὁ ἑτοιμάζω οἰκοδόμος τεχνίτης χίλιοι , καί ἐργάτης κατά ἀναλογία ὁ τεχνίτης , καί ασβεστοκαυστος καί ἁπλόος εἶπον πᾶς ἐργασία καί παρακομιδή , ὁ εἰμί ἑτοῖμος ἐν ἔαρ , εἰς