cogPG.PG157 274
ἣν τὸ λεγόμενον Τρίζωδον κάτωθεν , ἐν ᾧ καὶ ἀστρονόμουν ποτὲ οἱ Ἔλληνες , εἰδωλείου καὶ τοῦ ναοῦ ὄντος . Ἀλλὰ´ ἐπάρθη καὶ ἠφανίσθη ἱερωθέντος τοῦ ναοῦ . Καὶ τύμβοι δὲ πολλοὶ Ἑλλήνων καὶ Ἀρειανῶν ὑπῆρχον ἐν τῷ πάτῳ , καὶ σκηνώματά τινα συγκεχωσμένα εἰς πλῆθος . Ἐν δὲ τῇ πρὸς βοῤῥᾶν πόρτᾳ τοῦ κάστρου Πανόρμου , ὃ ὑπὸ Πανόρμου τινὸς Ἔλληνος ἐκτίσθη , διὰ σιδήρου καὶ χαλκοῦ ἀναμεμιγμένου ἵστατο στήλη γυναικεία δικάρηνος . Ἔνθα δὲ καὶ καλόν τι πρᾶγμα ἐγεγόνει · ἐμπρησμοῦ γάρ ποτε τὸ κάστρον κατειληφότος , καὶ πάσης τῆς πόλεως μετὰ καὶ τῶν τειχῶν αὐτῆς ἀφανισθείσης , τὸ πυργίον ἐκεῖνο τῆς πόρτης , οὖ ἡῥηθεῖσα στήλη ἵστατο , οὐ μόνον ἔτι οὐκ ἐβλάβη ὅλως , ἀλλὰ καὶ τὸ πῶρ ὁργυιὰς δεκαπέντε ὑπεχώρει τοῦ τοιούτου ζωδίου . ἥτις τοῦ Χοσρόου πολιορκήσαντος τὴν πόλιν παρελήφθη ὑπὸ Περσῶν , καὶ ἔστιν ἕως τοῦ νῦν λατρευόμενον ἐν Περσίδι . Καθ´ ὃν χρόνον ᾖχμαλώτευσεν Χοσρόης καὶ τὰ Ἰεροσόλυμα , λαβών μεθ´ ἑαυτοῦ καὶ τὸν τίμιον καὶ ζωοποιὸν σταυρὸν σὺν τῷ πατριάρχῃ Ζαχαρίᾳ . Ὅν ἀνελὼν ὁ μέγας βασιλεὺς Ἡράκλειος Ῥωμαίων ἐν τῷ εἰκοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ βασιλείας , ἀνελάβετο τὰ ῥηθέντα τιμίου σταυροῦ ξύλα μετὰ καὶ τοῦ πατριάρχου καὶ τῆς αἰχμαλωσίας ἁπάσης , καὶ ἠγάγετο εἰς Κωνδταντινούπολιν , Θεοῦ βοηθείᾳ καὶ χάριτι , καὶ δι´ εὐχῆς Μοδέστου τότε πατριαρχοῦντος τῆς τοιαύτης πόλεως . Τὸ δὲ Σμόρνιον καλούμενον ἔχει ὑποκάτω τῆς γῆς ἐν τῷ πρὸς βοῤῥᾶν μέρει ὁργυιὰς δέκα , ἐν ᾧ εἰσὶ στῆλαι ἐννέα , ἧν αἱ μὲν ὑπάρχουσι Κων σταντίου τοῦ μεγάλου , τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Φαύστης , καὶ τοῦ πραιποσίτου Ἰλαρίωνος , καὶ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ Κρίσπου , ὃν Ἡρόδοτος καὶ Ἱππόλυτος οἱ λρονογράφοι λέγουσιν ἀποκεφαλισθῆναι παρὰ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου τοῦ ἰδίου πατρὸς διὰ τὸ εἰς ὑποψίαν ἐλθεῖν μοιχεῦσαι ζητεῖν τὴν μητρυιὰν φαύστην , ἤν τινα βαλανεῖον πυρωθὲν ἐδέξατο καὶ ἔκει ἀνῃοέθη . Ἑλένη δὲ ἡ μήτηρ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου , μὴ φέρουσα τὴν τοῦ νέου ἄδικον ἀναίρεσιν ,
Lemmas: ὅς ὁ λέγω τρίζωδον κάτωθεν , ἐν ὅς καί ἀστρονομέω ποτέ ὁ Ἔλληνες , εἰδωλεῖον καί ὁ ναός εἰμί . Ἀλλά ἐπαίρω καί ἀφανίζω ἱερόω ὁ ναός . καί τύμβος δέ πολύς Ἕλλην καί Ἀρειανός ὑπάρχω ἐν ὁ πάτος , καί σκήνωμα τις συγχώννυμι εἰς πλῆθος . ἐν δέ ὁ πρός Βορέας πόρτα ὁ κάστρον Πάνορμος , ὅς ὑπό Πάνορμος τις Ἕλλην κτίζω , διά σίδηρος καί χαλκός ἀναμίσγω ἵστημι στήλη γυναικεῖος δικάρηνος . ἔνθα δέ καί καλός τίς πρᾶγμα γίγνομαι · ἐμπρησμός γάρ ποτός ὁ κάστρον καταλαμβάνω , καί πᾶς ὁ πόλις μετά καί ὁ τεῖχος αὐτός ἀφανίζω , ὁ πυργίον ἐκεῖνος ὁ Πόρτης , οὖον εἴρω στήλη ἵστημι , οὖον μόνος ἔτι οὐ βλάπτω ὅλως , ἀλλά καί ὁ πίμπρημι οργιά δεκαπέντε ὑποχωρέω ὁ τοιοῦτος ζῴδιον . ὅστις ὁ Χοσρόης πολιορκέω ὁ πόλις παραλαμβάνω ὑπό Πέρσης , καί εἰμί ἠώς ὁ νῦν λατρεύω ἐν Περσίς . Καθ´ ὅς χρόνος αἰχμαλωτεύω Χοσρόης καί ὁ Ἱερουσαλήμ , λαμβάνω μεθ´ ἑαυτοῦ καί ὁ τίμιος καί ζωοποιός σταυρός σύν ὁ πατριάρχης Ζαχαρίας . ὅς ἀναιρέω ὁ μέγας βασιλεύς Ἡράκλειος Ῥωμαῖος ἐν ὁ εἰκοστός ἔτος ὁ αὐτός βασίλεια , ἀναλαμβάνω ὁ εἴρω τίμιος σταυρός ξύλον μετά καί ὁ πατριάρχης καί ὁ αἰχμαλωσία ἅπας , καί ἄγω εἰς κωνδταντινουπολις , Θεός βοήθεια καί χάρις , καί δις εὐχή μοδεστυς τότε πατριαρχέω ὁ τοιοῦτος πόλις . ὁ δέ Σμόρνιον καλέω ἔχω ὑποκάτω ὁ γῆ ἐν ὁ πρός Βορέας μέρος οργιά δέκα , ἐν ὅς εἰμί στήλη ἐννέα , ἧμαι ὁ μέν ὑπάρχω Κων σταντίου ὁ μέγας , ὁ γυνή αὐτός φαυιστημι , καί ὁ πραιπόσιτος Ιλαρίωνος , καί ὁ παῖς αὐτός Κρίσπος , ὅς Ἡρόδοτος καί Ἱππόλυτος ὁ λρονογραφω λέγω ἀποκεφαλίζω παρά ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ὁ ἴδιος πατήρ διά ὁ εἰς ὑποψία ἔρχομαι μοιχεύω ζητέω ὁ μητρυιά φαῦστος , ἐάν τις βαλανεῖον πυρόω δέχομαι καί ἐκεῖ ἀναφέρω . Ἑλένη δέ ὁ μήτηρ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος , μή φέρω ὁ ὁ νέος ἄδικος ἀναίρεσις ,