cogPG.PG157 567
καὶ Θανόννος , καὶ ἀναστάντος ἀποθάνωμεν καὶ ἡμεῖς , ἵνα σὺν αὐτῷ ἀπολαύσωμεν γῶν ἀγοθῶν αὐτοῦ . Ταῦτα εἰπὼν καὶ στερίξα - τοὺς νέτυς , ἐγεγόνεισαν πρόθυμοι τοῦ θανεῖν . Καὶ λέγει τῷ σπεκουλάτορι · Ποίησον τὸ κελεισθέν σοι , ἀρξάμενος ἀπὸ τοὺς νέους . Καὶ ὑπακούσας ὁ δὴμιος ἀπέτεμε τὰς κεφαλὰς τῶν νέων , στάμενος ὁ μέγας δοὺξ καὶ λέγων τὸ , Εὐχαριστῶ σοι , Κύριε . καὶ τὸ , ίκαιος εἷ , κύρια . Τότε εἶπε τῷ σπεκουλάτορι · Ἀδελφέ , δός μοι ὁλίγην ἀνοχὴν τοῦ εἰσελθεῖν καὶ προσεύξιισθαι · ἦν γὰρ ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπω ναὸς μικρός . Ὁ δὲ ἀφῆκε . καὶ εἰσελθὼν προσεύξατο . Τότε ἐξελθὼν ἐκ´ τῆς πύλης τοῦ ναοῦ , ἦσαν γὰρ ἐκεῖ τὰ σώματα τῶν παξδων αὐτοῦ ἕτι σπαραττόμενα , καὶ πάλιν δοξολογίαν πέμψας εῷ ἀπετμήθη τὴν κεφαλήν . Λαβών οὖν ὁ δήμιος τὰς κεφαλὰς ἦλοεν εἰς τὸ συμπόσιον , ἐμφανίσας αὐτὰς τῷ αἱμοβόρω θηρίῳ · τὰ δὲ σώματα γυμνὰ ἐκεῖ καὶ ἄταφα κατέλιπεν . ὁμοίως καὶ ὅσους τῶν εὐγενῶν καὶ ὀφφικιαλίων τοῦ παλατίου μεγιστᾶνας ἐξηγόρασε , πάντας στείλας τὸν σοεκουλάτορα κατέσφαξε . Τὰς δὲ νυναῖκας καὶ παῖδας αὐτῶν ἐξελέξατο τὰς ὡραίας κίρας , καὶ εὐειδῆ ὃῥῥενα , καὶ παρέδωκε τῷ ἀργιεννούχῳ τοῦ τηρεῖσθαι ὑπ´ αὐτοῦ . Τὴν δὲ λοιπὴν αἰχμαλωσίαν παρέδωκεν ἄλλοις τοῦ φροντίζεσθαι ὑπ´ αλτῶν , ἄχρις οὖ εἰσαχθῶσεν εἰς Βαβυλῶνα τὴν Ἀδριανοῦ . Καὶ ἠν εἰδεῖν τὴν ἅπασαν πόλιν ἐν ταῖς σκηναῖς τοῦ φοσσάτου , τὴν δὲ πόλιν ἔρημον , νέκρ ἀν , κειμένην , γυμνὴν , ἄφωνον , μὴ ἔχουσαν εἶδος , οὐδὲ κάλλος . βΑΡΟΤ ΧΙΙ . Βινα εκῷον μνκι ρορίπ , είείοσμε Οὴίειίσοομν ἠι Οηλσηίς ἱκρενλο ἠοιούία . Ὦ πόλι · , πόλις , πόλεων πασῶν κεφαλή ! ὧ πόλις , πόλις , κέντρον τῶν τεσσάρων τοῦ κόσμου μερῶν ! ῶ πόλις , πόλις , Χριστιανῶν καύχημα , καὶ Βαρβάρων ἀφανισμός ! ὧ πόλις , πόλι , ἄλλη παράδεισος φυτευθεῖσα πρὸς δυσμάς , ἔχουσα ἔνδον φυτὰ παντοῖα , βρίθοντα καρποὺς πνευματικούς ! ποῦ σου τὸ κάλλος , παράδεισε ; ποῦ σου ἡ τῶν χαρίτων τοῦ Πνεύματος εὐεργετικὴ ῥῶσις ψυχῆς τε καὶ οώμανο , ; Ποῦ τὰ τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρίου μου σώματα , τὰ πρὸ ποὸλοῦ φυτευθέντα ἐν τῷ ειθαλεῖ παραδείσω · ἔχοντα ἐν μέσῳ τούτων τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον , τὴν λόγχην , τὸν σπόγγον . τὸν κάλαμον · ἅτινα ἀσπέζιντες ἐφανταζόμεθα τὸν ἐν σταυρῷ ὑψωθέντα ἐρᾷΠοῦ τὰ τῶν ὁσίων λείψανα ; Ποῦ τὰ τῶν μαρτύρων ; Ποῦ τὰ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου καὶ τῶλοιπῶν βασιλέων πτώματα ; αἱ ἀγυισὶ , τὰ περίαυλα , αἱ τρίοδοι , οἱ ἀγροί , οἱ τῶν ἀμπέλων περιφραγμοί , τὰ πάντα καὶ πλήρη μεστὰ λειψάνων ἀγίωη σωμάτων εὐγενῶν , σωμάτων ἀγενῶν[ἁγνῶν ] ἀσκητῶν , ἀσκητριῶν , ὢ τῆς ζημίας ! [ ἔθεντο , Κύριε , τὰ θνησιμαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινιῖς τοῦ οὐρανοῦ , τὰς σάρκας τῶν ὁτίων σκυ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς κύκλῳ τῆς νέας Σιὼν , καὶ οὐκ ἦν ὁ θότπτων . ] Ὦ νε έΙ ὡ ἐπίγαιε οὐρανέ ! ὥ ρὐράνιον θυσιαστήριον ! ὧ θεῖα καὶ Ἱερὰ τεμένη ! ῶ κάλλος ἐκκλησιῶν ! ὡ βίβλοι Ιεραὶ καὶ Θεοῦ λόγιε ! ὥ νόμοι παλα οἱ τε καὶ νέοι ! ὧ πλάκες γραφεῖσαι οὖ δακτύλῳ ! ὧ λόαγγέλια λαληθέντα δεοῦ σόατι ὡ θολογίαι σαρκοφόρων αγγέρωνἰῶ ἑάαναλίαι
Lemmas: καί Θανόννος , καί ἀνίστημι ἀποθνῄσκω καί ἐγώ , ἵνα σύν αὐτός ἀπολαύω γῆ ἄγω αὐτός . οὗτος εἶπον καί στερίζω - ὁ νέτος , γίγνομαι πρόθυμος ὁ θνῄσκω . καί λέγω ὁ σπεκουλάτωρ · Ποίησος ὁ κελέω σύ , ἄρχω ἀπό ὁ νέος . καί ὑπακούω ὁ δήμιος ἀποτέμνω ὁ κεφαλή ὁ νέος , ἵστημι ὁ μέγας δούξ καί λέγω ὁ , εὐχαριστέω σύ , κύριος . καί ὁ , ίκαιος ὅς , κύριος . τότε εἶπον ὁ σπεκουλάτωρ · ἀδελφός , δίδωμι ἐγώ ὀλίγος ἀνοχή ὁ εἰσέρχομαι καί προσευξιιεπομαι · εἰμί γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος ναός μικρός . ὁ δέ ἀφίημι . καί εἰσέρχομαι προσεύχομαι . τότε ἐξέρχομαι ἐκ ὁ πύλη ὁ ναός , εἰμί γάρ ἐκεῖ ὁ σῶμα ὁ παξδων αὐτός ἔτι σπαράσσω , καί πάλιν δοξολογία πέμπω ἐάω ἀποτέμνω ὁ κεφαλή . λαμβάνω οὖν ὁ δήμιος ὁ κεφαλή ἡλόω εἰς ὁ συμπόσιον , ἐμφανίζω αὐτός ὁ αἱμοβόρος θηρίον · ὁ δέ σῶμα γυμνός ἐκεῖ καί ἄταφος καταλείπω . ὁμοίως καί ὅσος ὁ εὐγενής καί οφφικιαλι ὁ Παλάτιον μεγιστάν ἐξηγορέω , πᾶς στέλλω ὁ σοεκουλάτορα κατασφάζω . ὁ δέ νυναικαι καί παῖς αὐτός ἐκλέγω ὁ ὡραῖος κίρα , καί εὐειδής ῥᾴδινος , καί παραδίδωμι ὁ ἀργιεννούχῳ ὁ τηρέω ὑπό αὐτός . ὁ δέ λοιπός αἰχμαλωσία παραδίδωμι ἄλλος ὁ φροντίζω ὑπό άλτης , ἄχρι οὖον εἰσάγω εἰς Βαβυλών ὁ Ἀδριανός . καί ἐάν εἴδω ὁ ἅπας πόλις ἐν ὁ σκηνή ὁ φόσσατον , ὁ δέ πόλις ἐρῆμος , νέκρα εἰς , κεῖμαι , γυμνός , ἄφωνος , μή ἔχω εἶδος , οὐδέ κάλλος . ΑΒ Ι . Βίνα κῶος μνκι ρορίπ , εἶμι οηιειισοομνʹ ἠι Οηλσηίς ἱκρενλο ηοιουιος . ὦ πόλις · , πόλις , πόλις πᾶς κεφαλή ! ἵημι πόλις , πόλις , κέντρον ὁ τέσσαρες ὁ κόσμος μέρος ! οἰδάνω πόλις , πόλις , Χριστιανός καύχημα , καί βάρβαρος ἀφανισμός ! ἵημι πόλις , πόλις , ἄλλος παράδεισος φυτεύω πρός δυσμή , ἔχω ἔνδον φυτόν παντοῖος , βρίθω καρπός1 πνευματικός ! ποῦ σύ ὁ κάλλος , παράδεισος ; ποῦ σύ ὁ ὁ Χαρίτων ὁ πνεῦμα εὐεργετικός ῥῶσις Ψυχή τε καί οἴομαι , ; πός ὁ ὁ ἀπόστολος ὁ κύριος ἐγώ σῶμα , ὁ πρό ποῦλος φυτεύω ἐν ὁ ειθαλος παράδεισος · ἔχω ἐν μέσος οὗτος ὁ πορφύρεος ἱμάτιον , ὁ λόγχη , ὁ σπόγγος . ὁ κάλαμος · ὅστις ἀσπέζιντες φαντάζω ὁ ἐν σταυρός ὑψόω Πρᾶος ὁ ὁ ὅσιος λείψανον ; πός ὁ ὁ μάρτυς ; πός ὁ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος καί τωλοιπος βασιλεύς πτῶμα ; ὁ αγυις , ὁ περιαύλιο , ὁ τρίοδος , ὁ ἀγρός , ὁ ὁ ἄμπελος περιφραγμός , ὁ πᾶς καί πλήρης μεστός λείψανον ἄγιος σῶμα εὐγενής , σῶμα ἀγενῶν[ἁγνῶν ] ἀσκητής , ασκήτρια , ὦ ὁ ζημία ! [ τίθημι , κύριος , ὁ θνησιμαῖος ὁ δοῦλος σύ βρῶμα ὁ πετεινιῖς ὁ οὐρανός , ὁ σάρξ ὁ ὅστις σκυ ὁ θηρίον ὁ γῆ κύκλος ὁ νέος Σιών , καί οὐ εἰμί ὁ θότπτων . ] ὦ νε έι εἰμί ἐπίγαιος οὐρανός ! ὅς ρὐράνιον θυσιαστήριον ! ἵημι θεῖον καί ἱερή τέμενος ! οἰδάνω κάλλος ἐκκλησία ! εἰμί Βίβλος Ἱερός καί Θεός λόγιος ! ὅς νόμος πάλη ὁ τε καί νέος ! ἵημι πλάξ γράφω οὖον δάκτυλος ! ἵημι λόαγγέλια λαλέω δήω σόα εἰμί θολογία σαρκοφόρος αγγέρωνἰῶ ἑάαναλίαι