cogPG.PG157 546
Ὡραίας , εἰς τὸ τοῦ Γαλατᾷ μέρος . καὶ α νῆες ἴσταντο ἔνδον ὁρμαθηδὸν προσέχοντες τὸν λιΚμένα καὶ τὴν ἄλυσιν . Αἱ δὲ νῆες , ἂς εἰρήκαμεν Κπέντε , μία ἡ τοῦ βασιλέως φέρουσα φόρτον τὸν ἐν Πελοποννήσου σῖτον , αἱ δὲ ἄλλαι τέσσαρες ἐκ Γενούας ῥογευθεῖσαι παρὰ τοῦ βασιλέως , ἴσταντο μὲν ἐν Χίῳ μέχρι Μαρτίου μηνὸς ὄλου διά τινα , αὐτῶν χρείας . Εἰσελθόντος οὖν Ἀπριλίου , καὶ βουλομένων ἆραι τὰς ἀγκύρας , ὁ βορέας αὐτοὺς ἐνεπόδ . ζε . ἦσαν οὖν οἱ πυλῖται ἐν θυμῷ πολλῇ · ὡσαύ τως καὶ αἱ νῆες . Τοῦ βερέου οὖν καταπρανοῦς πεσόντος , καὶ νότου ἄρξαντος πνεῖν , ἐξῆλθον τῆς Χίου λιμένος · καὶ κατ´ ὀλίγον πνέοντος τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ , τῇ δευτέρᾳ ἐκραταιοῦτο , καὶ βιαίως ἐφέροντο ὑπ´ αὐτοῦ αἱ νῆες . σταντο οὖν οἱ τῆς πόλεως , ἐκδεχόμενοι τὴν καλὴν ταύτην ἀπανδονὴν , εἰ καὶ μηδὲν ὥνησαν . Φανέντων οὖν τῶν νηῶν , εὐθὺς ὁ τύραννος ὡς ἄγριος δράκων ὥρμησε κατὰ τῶν αὐτοῦ τριήρεων καὶ τῶν λοιπῶν πλοίων , λέγων καὶ προστάσσων αὐτοῖς , ὅτι ἐκ τῶν δύο πρόκειται γενέσθαι τὸ ἓν , ἢ τὰς νῆας λαβεῖν , ἢ κωλῦσαι τοῦ μὴ εἰσελθεῖν ἐν τῷ λιμένι . Τότε ἐξελθόντες τὰ πλοῖα ἵσταντο ἐκδεχόμενα τὴν ἄφιξιν τῶν νηῶν ἐκ τοῦ λιμένος τῆς χρυσῆς Πύλης ἐκτός . Αἱ δὲ νῆες ἐλθοῦσαι κατὰ τὴν ἴσην ὁδὸν , καὶ βουλόμεναι περᾶσαι τὸν Μεγαδημήτριον τὴν ἀκρόπολιν , τοῦ εἰσελθεῖν ἐν τῶ Κερατίῳ κόλπῳ , τὰ πλοῖα ἀνθίσταντο ταῖς ναυσίν . Ἕν γὰρ καὶ ἡ θάλασσα ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ εὔδιος , ἀνέμου μὴ πνέοντος . Καὶ ἦν ἰδεῖν ξένην θέαν · καταστρωθεῖσα γὰρ ὑ θάλασσα τοῖς ἱστίοις τριακοσίοις τῶν Τούρκων , καὶ πέντε μεγίστοις τῶν νηῶν , ἐξήπλωτο ἡ θάλασσα ὡς χέρσος . καὶ ὑπὸ τῶν βελῶν οὐδὲ τὰς κώπας ἠδύναντο καταφέρειν ἐν τοῖς ὕδασιν . Οἱ δὲ τῆς νηὸς , ὡς ἀετοὶ ὑπόπτεροι , ἄνωθεν , ὡς κεραυνοὺς , τὰ βέλη τῶν τζαγρῶν κατέπεμπον , καὶ τὰς σκευὰς ἀπέλυον , καὶ φόνος οὐκ ὀλίγος τῶν Τούρκων ἐγένετο . Ὁ δὲ τύραννος ὑπὸ τῆς ἄγαν ἀλαζονείας ὁρμήσας ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐποχούμενος ἵππῳ , ἐφαντάζετο σχίζειν τὴν θάλασσαν , καὶ ἕως αὐτῶν τῶν νηῶν διὰ τοῦ ἵππου πλεῦσαι · τόσον ἐθυμοῦτο ἐν τοῖς αὐτοῦ , καὶ ἡ ἔνοπλος στρατιὰ σὺν αὐτῷ . Τότε ἀνέμου πνεύσαντος , καὶ τὰ ἱστία φυσηθέντα , σχίσαντες τὰ πλοῖα τὴν ἐν τῷ λιμένι ὁδὸν ἔπλεον , τὰ δὲ πλοῖα ἔμειναν . Εἰ γὰρ ἦν ἔμπροσθεν αὐτῶν τότε ὁ στόλος τοῦ βαρβάρου , ἐδύναντο ἂν αἱ πέντε αὖται νῆες καταποντίσαι καὶ τὰ τριακόσια . Ὁ δὲ τόραννος μὴ γινώσκων τὴν τῆς θαλάττης επιστήμην μόνον ἐκέγραγεν . Ὁ δὲ μέγας Κοντάσταυλος αὐτοῦ οὐκ ἠθέλησεν ἀκοῦσαι , καὶ γὰρ παραλόγως ἐπρόσταττεν . Τότε θυμωθεὶς ὁ τύραννος ὥρισε τὸν στόλον ἀπελθεῖν ἐν τῷ διπλῷ κίονι , τὸν δὲ μέγαν Κοντόσταυλον ἀχθῆναι ἐνώπιον αὐτοῦ . Ἀχθέντος οὖν , καὶ κατὰ γῆς ῥιφέντος , καὶ ὑπὸ τεσσάρων τανυσθέντος , αὐτὸς ὁ ἡγεμὼν οἰκείαις χερσὶν ἔτυψε , δοὺς ἑκατὸν σύν μιᾷ χρυσῇ ῥάβδῳ ῆς ἡ κεφαλὴ χρυσίου καθαροῦ σταθμίον λίτραι
Lemmas: Ὡραῖος , εἰς ὁ ὁ Γαλατά μέρος . καί ὅς ναῦς ἵστημι ἔνδον ὁρμαθηδὸν προσέχω ὁ λιΚμένα καί ὁ ἄλυς . ὁ δέ ναῦς , ὅς εἴρω Κπέντε , εἷς ὁ ὁ βασιλεύς φέρω φόρτος ὁ ἐν Πελοπόννησος σῖτος , ὁ δέ ἄλλος τέσσαρες ἐκ Γένουα ῥογεύω παρά ὁ βασιλεύς , ἵστημι μέν ἐν Χίος μέχρι Μάρτιος μείς ὄλλυμι διά τις , αὐτός χρεία . εἰσέρχομαι οὖν Ἀπρίλιος , καί βούλομαι ἀείρω ὁ ἄγκυρα , ὁ Βορέας αὐτός ἐμποδίζω . ζε . εἰμί οὖν ὁ πυλίτης ἐν θυμός πολύς · ὡσαὺ ὅς καί ὁ ναῦς . ὁ βερέου οὖν καταπρανής πίπτω , καί νότος ἄρχω πνέω , ἐξέρχομαι ὁ Χίος λιμήν · καί κατ´ ὀλίγος πνέω ὁ πρῶτος ἡμέρα , ὁ δύο κραταιόω , καί βίαιος φέρω ὑπό αὐτός ὁ ναῦς . ἵστημι οὖν ὁ ὁ πόλις , ἐκδέχομαι ὁ καλός οὗτος απανδονη , εἰμί καί μηδείς ὀνίνημι . φαίνω οὖν ὁ ναός , εὐθύς ὁ τύραννος ὡς ἄγριος δράκων ὁρμάω κατά ὁ αὐτός τριήρης καί ὁ λοιπός πλοῖον , λέγω καί προστάσσω αὐτός , ὅτι ἐκ ὁ δύο πρόκειμαι γίγνομαι ὁ εἷς , ἢ ὁ ναῦς λαμβάνω , ἢ κωλύω ὁ μή εἰσέρχομαι ἐν ὁ λιμήν . τότε ἐξέρχομαι ὁ πλοῖον ἵστημι ἐκδέχομαι ὁ ἄφιξις ὁ ναός ἐκ ὁ λιμήν ὁ χρύσεος Πύλης ἐκτός . ὁ δέ ναῦς ἔρχομαι κατά ὁ ἴσος ὁδός , καί βούλομαι περάω ὁ Μεγαδημήτριον ὁ ἀκρόπολις , ὁ εἰσέρχομαι ἐν ὁ κερατωνία κόλπος , ὁ πλοῖον ἀνθίστημι ὁ ναῦς . εἷς γάρ καί ὁ θάλασσα ἐκεῖνος ὁ ὥρα Εὔδιος , ἄνεμος μή πνέω . καί εἰμί ὁράω ξένος θέα · καταστρώνω γάρ ὑ θάλασσα ὁ ἱστίον τριακόσιοι ὁ Τοῦρκος , καί πέντε μέγας ὁ ναός , ἐξαπλόω ὁ θάλασσα ὡς χέρσος . καί ὑπό ὁ βέλος οὐδέ ὁ κώπη δύναμαι καταφέρω ἐν ὁ ὕδωρ . ὁ δέ ὁ ναός , ὡς ἀετός ὑπόπτερος , ἄνωθεν , ὡς κεραυνός , ὁ βέλος ὁ τζάγρα καταπέμπω , καί ὁ σκευή ἀπολύω , καί φόνος οὐ ὀλίγος ὁ Τοῦρκος γίγνομαι . ὁ δέ τύραννος ὑπό ὁ ἄγαν ἀλαζονεία ὁρμάω ἐν ὁ θάλασσα ἐποχέομαι ἵππος , φαντάζω σχίζω ὁ θάλασσα , καί ἠώς αὐτός ὁ ναός διά ὁ ἵππος πλέω · τόσος θυμόω ἐν ὁ αὐτός , καί ὁ ἔνοπλος στρατία σύν αὐτός . τότε ἄνεμος πνέω , καί ὁ ἱστίον φυσάω , σχίζω ὁ πλοῖον ὁ ἐν ὁ λιμήν ὁδός πλέω , ὁ δέ πλοῖον μένω . εἰμί γάρ εἰμί ἔμπροσθεν αὐτός τότε ὁ στόλος ὁ βάρβαρος , δύναμαι εἄν ὁ πέντε αὔτης ναῦς καταποντίζω καί ὁ τριακόσιοι . ὁ δέ τόρας μή γιγνώσκω ὁ ὁ θάλασσα ἐπιστήμη μόνος ἐκγράφω . ὁ δέ μέγας Κοντάσταυλος αὐτός οὐ ἐθέλω ἀκούω , καί γάρ παράλογος προστάσσω . τότε θυμόω ὁ τύραννος ὁρίζω ὁ στόλος ἀπέρχομαι ἐν ὁ διπλόος κίων , ὁ δέ μέγας Κοντόσταυλος ἄγω ἐνώπιος αὐτός . ἄγω οὖν , καί κατά γῆ ῥίπτω , καί ὑπό τέσσαρες τανύω , αὐτός ὁ ἡγεμών οἰκεῖος χείρ τύπτω , δίδωμι ἑκατόν σῦς εἷς χρύσεος ῥάβδος αὐλή ὁ κεφαλή χρυσίον καθαρός σταθμίον λίτρα