cogPG.PG157 528
κατασκευὴν κάστρου ἐν τῷ στομίῳ τοῦ ἱεροῦ ὑπεράνω τῆς πόλεως . Τότε οἱ Ῥωμαῖοι ἀκούσαντες τὴν πικρὰν ταύτην ἀγγελίαν , καὶ οἱ ἐν Κωνσταντίνου , καὶ οἱ ἐν πάσῃ τῇ Ἀσία τε , καὶ Θρᾷκῃ , καὶ οἱ ἐν ταῖς νήσοις οἰκοῦντες Χριστιανοὶ ὑπερήλγησαν , ἐξηράνθησαν , οὐκ ἦν ἐν ἀλλήλοις γλῶσσα ἢ διαλαλιὰ πλήν · Νῦν τὸ τέλος ἡγγισε τῆς πόλεως · νῦν τὰ σήίπντρα τῆς φθορὰς τοῦ ἡμετέρου γένους · νὺν αἱ ἡμέραι τοῦ Ἀντιχρίστου . Καὶ τί γένωμεν , ἢ τί ποιήσομεν ; Ἀρθήτω ἀφ´ ἡμῶν ἡ ζωὴ ἡμῶν Κύριε , καὶ μὴ ἴδωσιν οἰ ὀφθαλμοὶ τῶν δούλων σου τὴν φθορὰν τῆς πόλεως , μηδὲ εἴπωσιν οἱ ἐχθροί σου , δέσποτα , Ποῦ εἰσιν οἱ φυλάσσοντες ταύτην ἄγιοι ; Ταύτην γὰρ τὴν φωνὴν σὺν κλαυθμῷ οὐ μόνον οἱ τῆς πόλεως , ἀλλὰ καὶ οἱ τῆς Ἀνα . τολῆς σποράδην οἰκοῦντες Χριστιανοί , καὶ οἱ ἐν ταῖς νήσοις , καὶ οἱ ἐν τῇ Δύσει τὸ αὐτὸ μετὰ κλαυθμοῦ ἐβόων . Ὁ δὲ Μεχεμέτ , ἤδη τοῦ ἔαρος ἀρξαμένου , ἔστειλεν ἁπανταχοῦ τοὺς τεχνίτας καὶ τοὺς ἐργάτας συνάγων . Ὁ βασιλεὺς δὲ στείλας ἐν Ἀδριανουπόλει πρέσβεις , οὐχ ὅτι ζητῆσαί τι τῶν ὡν ἠβούλετο . οὐδὲ διπλασιάσαι τὴν πρόσοδον , ἀλλ´ εἶπον αὐτῷ · ἡμεῖς ἣδη τὴν σήμερον ἔτος ἐστί του ἑκατοστὸν καὶ ἐπέκεινα , ἀφ´ οὖτὴν Ἀδριανούπολιν ὁ σὸς πάππος Μωρὰτ ὁ τοῦ Ὁρχὰν υἱὸς ἔΖαβε · καὶ ἔκτοτε συνθήκας ποιήσαντες οἱ ἐκ τοῦ γένους αὐτοῦ καταγόμενοι μέχρι σοῦ , οὐδεὶς ἐμελέτησε πύργ ον ἢ καλύβην πῆξαι ἐν τῇ αὐλῇ τῆς πόλεως . Εἰ γὸρ καὶ αἰτία τις εύρίσκετο , καὶ μάχην ἀμφότεροι συνίστων , ἀλλὰ δι´ ἄλλης σιμβιράσεως τὰ τῆς εἰρήνης ἐπράττοντο . Ὁ γὰρ σὸς πάππος ὁ Μεχεμέτ , βουληθεὶς ἑν τῇ πρὸς νατολὴν κειμένῃ τοῦπορθμοῦ γῇ κτίσαι φρούριον , παρακλητικῶς , καὶ ὀς υίὸς πρὸς πατέρα , τὴν αἴτησιν οὐ μικρὰν ὁ Μεχεμέτ πρὸς τὸν βασλέα Μανουὴλ ἐποίησεν . Ὅὸεν καὶ κατένευσεν ἐπὶ σκοπῷ , ὅτι ἐν τῇ Ἀνατολῇ ᾠκοδόμητο τὸ ἔργον . Καὶ ἡ Ἀνατολὴ πᾶσα πρὸ χρόνων πολλῶν ν αὐτοῖς προσῳκειωλένη . Χὸ δὲ σὺ τὴν νυν καλῶς ἐχόντων πάντων σὺν σοί , ὁρῶμεν ἀσφαλῶς ὅτι μέλλεις τὴν θάλασσαν τὴν Ποντικὴν ἄβατον . ποιῆσαι τοῖς Φράγκοις , καὶ τὴν πόλιν ἱιμοκτο . νῆσαι , καὶ τὰς εἰσόδους τῶν ἐν αὐτῇ τελουμένων κομμερκίων κωλῦσαι · δεόμεθα οὖν , ταύτην τὴν ἄουλὴν ἀπόκοψον , καὶ ἐσόμεθα φίλοι σου χρηστοὶ καθὰ καὶ σὺν τῷ πλτρέ σου τῷ χρηστῷ ἡγεμόνι · εἰ βούλει καὶ τέλος διδόναι , δώσομεν Ὁ δὲ Μεχεμὲτ ἀπεκρίνατο · Ἐγὸ ἐκ τῆς πόλεως οὐ λαμβάνω τι , ἐκτὸς τῆς τάφρου οὑκ ἔχει , οὔτε κέκτηταί τι . Καὶ γὰρ εἰ ἤθελον κτίσαι ἐν τῷ ἱερῷ στομίῳ φρούριον , οὐκ εἶχε δίκαιον τοῦ κωΔύειν με . Πάντα γὰρ ὑπὸ τὴν ἐμὴν ἐξουσίαν εἰσὶ , καὶ τὰ πρὸς Ἀνατολὴν κείμενα τοῦ στομίου
Lemmas: κατασκευή κάστρον ἐν ὁ στόμιον ὁ ἱερός ὑπεράνω ὁ πόλις . τότε ὁ Ῥωμαῖος ἀκούω ὁ πικρός οὗτος ἀγγελία , καί ὁ ἐν Κωνσταντῖνος , καί ὁ ἐν πᾶς ὁ Ἀσία τε , καί Θρᾴκη , καί ὁ ἐν ὁ νῆσος οἰκέω Χριστιανός ὑπεραλγέω , ξηραίνω , οὐ εἰμί ἐν ἀλλήλων γλῶσσα ἢ διαλαλία πλήν · νῦν ὁ τέλος ἐγγίζω ὁ πόλις · νῦν ὁ σήίπντρα ὁ φθορά ὁ ἡμέτερος γένος · νῦν ὁ ἡμέρα ὁ ἀντίχριστος . καί τίς γίγνομαι , ἢ τίς ποιέω ; ἀραρίσκω ἀφή ἐγώ ὁ ζωή ἐγώ κύριος , καί μή ὁράω ὁ ὀφθαλμός ὁ δοῦλος σύ ὁ φθορά ὁ πόλις , μηδέ εἶπον ὁ ἐχθρός σύ , δεσπότης , πός εἰμί ὁ φυλάσσω οὗτος ἅγιος ; οὗτος γάρ ὁ φωνή σύν κλαυθμός οὖον μόνος ὁ ὁ πόλις , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀνα . Τόλης σποράδην οἰκέω Χριστιανός , καί ὁ ἐν ὁ νῆσος , καί ὁ ἐν ὁ δύο ὁ αὐτός μετά κλαυθμός βοάω . ὁ δέ Μεχεμέτ , ἤδη ὁ ἔαρ ἄρχω , στέλλω ἁπανταχοῦ ὁ τεχνίτης καί ὁ ἐργάτης συνάγω . ὁ βασιλεύς δέ στέλλω ἐν Ἁδριανούπολις πρέσβυς , οὐ ὅτι ζητέω τίς ὁ ὡς βούλομαι . οὐδέ διπλασιάζω ὁ πρόσοδος , ἀλ εἶπον αὐτός · ἐγώ ἥδη ὁ σήμερον ἔτος εἰμί ὁ ἑκατοστός καί ἐπέκεινα , ἀφή οὐτάω Ἀδριανούπολις ὁ σός πάππος Μωράτος ὁ ὁ Ορχάν υἱός ζαβός · καί ἔκτοτε συνθήκη ποιέω ὁ ἐκ ὁ γένος αὐτός κατάγω μέχρι σύ , οὐδείς μελετάω πύργος εἰμί ἢ καλύβη πήγνυμι ἐν ὁ αὐλή ὁ πόλις . εἰμί γόρ καί αἰτία τις εὑρίσκω , καί μάχη ἀμφότερος σύνοιδα , ἀλλά δις ἄλλος σιμβιράσεως ὁ ὁ εἰρήνη πράσσω . ὁ γάρ σός πάππος ὁ Μεχεμέτ , βούλομαι ἑν ὁ πρός νατολὴν κεῖμαι τουπορθμος γῆ κτίζω φρούριον , παρακλητικός , καί ὅς υίος πρός πατήρ , ὁ αἴτησις οὖον μικρός ὁ Μεχεμέτ πρός ὁ βασλέα Μανουήλ ποιέω . ὅς καί κατανεύω ἐπί σκοπός , ὅτι ἐν ὁ Ἀνατολή οἰκοδομέω ὁ ἔργον . καί ὁ Ἀνατολή πᾶς πρό χρόνος πολύς Ν αὐτός προσῳκειωλένη . χ δέ σύ ὁ νυν καλῶς ἔχω πᾶς σύν σύ , ὁράω ἀσφαλῶς ὅτι μέλλω ὁ θάλασσα ὁ ποντικός ἄβατος . ποιέω ὁ Φράγκος , καί ὁ πόλις ἱιμοκτο . νέος , καί ὁ εἴσοδος ὁ ἐν αὐτός τελέω κομμέρκιον κωλύω · δήω οὖν , οὗτος ὁ ἄουλα ἀποκόπτω , καί εἰμί φίλος σύ χρηστός καθά καί σύν ὁ πλτρέ σύ ὁ χρηστός ἡγεμών · εἰμί βούλομαι καί τέλος δίδωμι , δίδωμι ὁ δέ Μεχεμὲτ ἀποκρίνω · ἐγό ἐκ ὁ πόλις οὖον λαμβάνω τίς , ἐκτός ὁ τάφρος ἐκ ἔχω , οὔτε κτάομαι τίς . καί γάρ εἰμί ἐθέλω κτίζω ἐν ὁ ἱερός στόμιον φρούριον , οὐ ἔχω Δίκαιος ὁ κωδυεν ἐγώ . Πάν γάρ ὑπό ὁ ἐμός ἐξουσία εἰμί , καί ὁ πρός Ἀνατολή κεῖμαι ὁ στόμιον