cogPG.PG157 417
καὶ ἀνέκειτο εἰς αὐτοὺς τὸ βασλειον . Ὁ δὲ , ἀδικὴσας αὐτοὺς , ἔδωκε τὴν βασιλείαν τῷ δευτέρῳ υἱῷ , καὶ τὸν ἐμὸν πατέρα τὸ πολίχνιον τοῦτο ὡς ὁρᾷς · εἰ δὲ καὶ σὸ τοῦτο λάβοις , ὑπερηδίκημαι Τότι ἐ Παγιαζὴτ χώραν εὑρὼν ἄλλην ἐτράπη · ζητῶν γὰρ ἔκτοτε τὴν Κωνσταντίνου , καὶ τὸ τοῦ Ἰωάννου τοῦ ἀνεψιοῦ τοῦ Μανουὴλὄνομαοὐκ ἔλιπε , λέγων · Ἔξελθι σὺ , Μανουὴλ , ἐκ τῆς πολεως , εἰσαχθήτω ὁ Ἰωάννης ὡς φύσει κληρονόρος τῆς βασιλείας , καὶ ἐγὼ παυτοίαν γαλήνην ἕξω , καὶ εἰρηναίαν κατάστασιν σὺν τοῖς πολίταις . Τότε ὁ βασιλεὺς Μανουὴλ ὁρῶν τὸν δῆμον ἐν διχοστασίαις σαλευόμενον , καὶ τὸ μὲν ἀνταίρων ἦν καὶ καταβοῶν , τὸ δὲ καὶ μάλα ἐθαῤῥύνετο , καὶ ἐκέκραγεν , ὡς Ἰωάννης εἰσαχθήτω καὶ ἀρθήτω τὰ σκάνδαλα · ὁ δὲ βασιλεὺς Μανουὴλ καὶ σύννους ὤν , καὶ παιδείας μεστὸς , ὁρῶν τὸν χυδαῖον λαὸν παραψιθυρίζοντα καὶ αἰτιῶντα , ὡς οὐ παραχωρεῖ τῷ ἐφέδρῳ τὴν καθέδραν , ἀλλὰ τυραννικῶς ἡγεμονεύειν ἐθέλων οὐ φροντίζει τὰ περὶ τῆς σωτηρίας τοῦ κοινοῦ , βουλὴν βουλεύεται σοφωτάτην καὶ μάλα συνετικήν . Μηνύει τῷ Ἰωάννῃ παρακαθημένῳ τότε τῇ Κωνσταντίνου σὺν Τούρκοις χιλιάσι δέκα , καὶ δίδωσι ὅρκους αὐτῷ , καὶ λαμβάντι παρ´ αὐτοῦ τοῦ εἰσαχθῆναι ἐντὸς τῆς πόλεως , καὶ παραδοῦναι αὐτῷ τὴν βασιλείαν τῶν Ῥωμαίων , αὐτὸς δὲ Μανουὴλ ἐξελθεῖν σὺν ταῖς τριήρεσι ταῖς εὐρισνομέναις , καὶ ἀπελθεῖν ὅπου ἄρα Θεὸς βούλεται . Πεισθεὶς οὖν τοῖς ῥήμασι καὶ τοῖς ὅρκοις εἴσεισι · καὶ δὴ φιλοφρόνως δεξάμενος αὐτὸν ὁ βαοιλεὺς , καὶ παραδοὺς αὐτῷ τὸ παλάτιον , καὶ δημηγορήσας κατενώπιον πάντων τῶν ἀρίστων , καὶ τῶν τοῦ δήμου , αὐτὸς ἐν τριήρεσιν ἐμβὰς σὺν γυναικὶ καὶ τέκνοις ξῆλθε τῆς πόλεως , παραδοὺς τὴν βασιλείαν τῷ Ἰωάννῃ . Τίς δὲ ὁ σκοπὸς τοῦ Παγιαζὴτ , καὶ τίς ὁ τοῦ βασιλέως Μανουήλ · Ὁ μὲν Παγιαζὴτ ἐφαντάζετο τὴν πόλιν ἔχειν ἑκ χειρὸς τοῦ Ἰωάννου · καὶ γὰρ προεζήτησε τοῦτο καὶ αὐτὸς ὑπέσχετο , καὶ ὁ Παγιαζὴτ ἀντὶ τῆς πόλεως ὑπέσχετο δώσειν τὴν Πελοπόννησον ἐνόρκως , καὶ ἔἰς τὸ ἑξῆς ἔχειν εἰρηναίαν κατάστασιν . Ὁ δὲ βασιλεὺς Χριστιανικώτατος ὤν , καὶ μεμυημένος τὰ θεῖα , καὶ ἐν φρονήσει μεστὸς , ὁρῶν τὸ ὑπήκοον ἅπαν ταλαιπωρούμενον ὑπὸ ἐνδείασόδιος γὰρ σίτου ὅπερ τὰ εἴκοσι νομίσματα καὶ ποῦ νόμισμα οἵνου τὸ ὁμοίως καὶ ἄλλων ἀναγκαίων τροφῶν λεῖψις · ἐξ ἀνάγκης ὁ κοινὸς λαὸς εἰς ἀπιστίαν , καὶ προδοσίαν πατρίδος ἑώρα , καὶ αὐτὸς ἐξωμολογεῖτο καθ´ ἑκάστην ὥραν τε καὶ ἡμέραν τῷ Θεῷ , λέγων , Μή μοι γένοιτο , Χριστέ βασιλεὺ , μηθό ἀκουσθήτω ἐν τοῖς ἀπείροις ἔθνεσι τῶν Χριστιανῶν , ὅτι ἐν ἡμέραις Μανουὴλ τοῦ βασιἸέως παρεδόθη ἡ πόλις , καὶ τὰ ἑν αὐτῆ ἄγα καὶ τίρια σκεύη τοῖς ἀσεβέσι καὶ Χρισομάχοις . Εὑρών οὖν τότε τὸν Ἰωάννην συνεργοῦντα τῶ τυράννῳ τοῦ ποιῆσαι αὐτὸν βασιλέα · καὶ ὁ τύραννος φρυντίζων τὴν πραγματείαν ὡς ὑπὲρ ἐκείνου , ὁ Μανουήλ εἴρηκε τὸ , Σώζων σώζου , καὶ μὴ μελέτω σοι περὶ βασιλείας . Ἐλθὼν δὲ ἐν τοῖς παραλίοις τοῦ Πέλοπος , ἀφῆκε τὴν δξσποιναν σὺν τοῖς τέκνοις
Lemmas: καί ἀνάκειμαι εἰς αὐτός ὁ βασλειον . ὁ δέ , ἀδικέω αὐτός , δίδωμι ὁ βασίλειος ὁ δύο υἱός , καί ὁ ἐμός πατήρ ὁ πολίχνιον οὗτος ὡς ὁράω · εἰμί δέ καί σός οὗτος λαμβάνω , ὑπερηδίκημαι Τότης εἰ Παγιαζὴτ χώρα εὑρίσκω ἄλλος τρέπω · ζητέω γάρ ἔκτοτε ὁ Κωνσταντῖνος , καί ὁ ὁ Ἰωάννης ὁ ἀνεψιός ὁ Μανουὴλὄνομαοὐκ λείπω , λέγω · εξέρχομαι σύ , Μανουήλ , ἐκ ὁ πόλις , σάττω ὁ Ἰωάννης ὡς φύσις κληρονόρος ὁ βασίλεια , καί ἐγώ παυτοιος γαλήνη ἔχω , καί εἰρηναῖος κατάστασις σύν ὁ πολίτης . τότε ὁ βασιλεύς Μανουήλ ὁράω ὁ δῆμος ἐν διχοστασία σαλεύω , καί ὁ μέν ἀνταίρω εἰμί καί καταβοάω , ὁ δέ καί μάλα ῥαίνω , καί κράζω , ὡς Ἰωάννης σάττω καί ἀραρίσκω ὁ σκάνδαλον · ὁ δέ βασιλεύς Μανουήλ καί σύννους εἰμί , καί παιδεία μεστός , ὁράω ὁ χυδαῖος λαός παραψιθυρίζω καί αἰτιάομαι , ὡς οὖον παραχωρέω ὁ ἔφεδρος ὁ καθέδρα , ἀλλά τυραννικός ἡγεμονεύω ἐθέλω οὖον φροντίζω ὁ περί ὁ σωτηρία ὁ κοινός , βουλή βουλεύω σοφός καί μάλα συνετικός . μηνύω ὁ Ἰωάννης παρακάθημαι τότε ὁ Κωνσταντῖνος σύν Τοῦρκος χιλιάς δέκα , καί δίδωμι Ὅρκος αὐτός , καί λαμβάνω παρ´ αὐτός ὁ εἰσάγω ἐντός ὁ πόλις , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ βασίλειος ὁ Ῥωμαῖος , αὐτός δέ Μανουήλ ἐξέρχομαι σύν ὁ τριήρης ὁ εὐρίζω , καί ἀπέρχομαι ὅπου ἄρα θεός βούλομαι . πείθω οὖν ὁ ῥῆμα καί ὁ Ὅρκος εἴσειμι · καί δή φιλόφρων δέχομαι αὐτός ὁ βαοιλαας , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ Παλάτιον , καί δημηγορέω κατενώπιον πᾶς ὁ Ἀρίστων , καί ὁ ὁ δῆμος , αὐτός ἐν τριήρης ἐμβαίνω σύν γυνή καί τέκνον ξέω ὁ πόλις , παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Ἰωάννης . Τῖς δέ ὁ σκοπός ὁ Παγιαζὴτ , καί τίς ὁ ὁ βασιλεύς Μανουήλ · ὁ μέν Παγιαζὴτ φαντάζω ὁ πόλις ἔχω ἐκ χείρ ὁ Ἰωάννης · καί γάρ προζητέω οὗτος καί αὐτός ὑπισχνέομαι , καί ὁ Παγιαζὴτ ἀντί ὁ πόλις ὑπισχνέομαι δίδωμι ὁ Πελοπόννησος ἔνορκος , καί εἰς ὁ ἑξῆς ἔχω εἰρηναῖος κατάστασις . ὁ δέ βασιλεύς Χριστιανικός εἰμί , καί μυέω ὁ θεῖον , καί ἐν φρόνησις μεστός , ὁράω ὁ ὑπήκοος ἅπας ταλαιπωρέω ὑπό ἐνδείασόδιος γάρ σῖτος ὅσπερ ὁ εἴκοσι νόμισμα καί ποῦ νόμισμα οἶνος ὁ ὁμοίως καί ἄλλος ἀναγκαῖος τροφή λεῖψις · ἐκ ἀνάγκη ὁ κοινός λαός εἰς ἀπιστία , καί προδοσία πατρίς ὁράω , καί αὐτός ἐξομολογέομαι καθ´ ἕκαστος ὥρα τε καί ἡμέρα ὁ Θεός , λέγω , μὴ ἐγώ γίγνομαι , Χριστός βασιλεύς , μηθό ἀκούω ἐν ὁ ἤπειρος ἔθνος ὁ Χριστιανός , ὅτι ἐν ἡμέρα Μανουήλ ὁ Ἰασιεύς παραδίδωμι ὁ πόλις , καί ὁ ἑν αὐτῆ ἄγα καί τίριος σκεῦος ὁ ἀσεβής καί Χρισομάχοις . εὑρίσκω οὖν τότε ὁ Ἰωάννης συνεργέω ὁ τύραννος ὁ ποιέω αὐτός βασιλεύς · καί ὁ τύραννος φρυντιζα ὁ πραγματεία ὡς ὑπέρ ἐκεῖνος , ὁ Μανουήλ εἴρω ὁ , σώζω σῴζω , καί μή μέλω σύ περί βασίλεια . ἔρχομαι δέ ἐν ὁ παράλιος ὁ Πέλοψ , ἀφίημι ὁ δξσποινεω σύν ὁ τέκνον