cogPG.PG157 482
εἶναι , ἔστησαν κατ´ ἔτος δοῦναι τῷ Σαρχὰν ἀργυρίων λεπτῶν ἀριθμὸν χιλιάδων δεκαπέντε , εἰς ποσότητα ἱσουμένην νομισμάτων πεντακοσίων · καὶ ἄν ἔτος ὁ τυχὼν ἡγεμών τῆς πόλεως ἐξέρχεσθαι , καὶ ἀσπασμὸν ποιεῖν τῷ ῥηθέντι ἀρχηγῷ σὺν δώροις ἀργυρίων χιλιάσι δέκα . Καὶ οὔτω ἐν εἰρήνῃ διάγιν ὁμοῦ Τοῦρκοι τε καὶ Ῥωμαῖοι , μὴ ἔχοντες τὸν τυχβντα πειρασμὸν παρά τινος · ἀλλ´ ἐξέρχεσθαι ἀκωλύτως , καὶ ἐμπορεύεσθαι . Ὁμοίως καὶ οἱ Τοῦρκοι εἰσέρχεσθαι ἀφόβως ἐν τῇ πόλει , καὶ τῶν ἀναγκαίων ἀφθόνως ἀπολαμβάνειν , ὡς φίλοι συνδιάγοντες . Κρατεῖ οὖν ἡ τοιαύτη συμφωνία ἕως σήμερον , ἐγγύς που ἔκτοτε μέχρι νῦν ρπ´ ἔτη τυγχάνοντα . Ἡ δὲ ἡγεμονία τῆς αὐτῆς πόλεως ἔστιν οὕτως . Ἐπεὶ ἡ Γενοῦα δημοκρατικῶς ἄρχεται , καὶ οὐζεὶς δύναται τυραννικῶς ἄρχειν ἐν αὐτῇ , σύνηθές ἑστι κατ´ ἔτος , ἢ καὶ πλείονα καιρὸν , στέλλειν ὀφφικιαλίους εἰς τὰ τῆς ἑῴας μέρη ἐν ταῖς ὑπὸ τὴν Γενοῦαν πόλεσι , οἷον ἐν νήσῳ Χίῳ , ἐν ταύτῃ τῇ Φωκαίᾳ , ἐν τῷ Γαλατᾷ , ἐν τῇ Ἀμισῷ , ἐν τῇ Ἀμάστριδι , ἐν Καφᾷ . Καὶ τοῦ καιροῦ παρελθόντος τοῦ ὡρισμένου , ἕτερον αὐθις στέλλουσι , καὶ ὁ παλαιὸς ἔξεισι παραχωρῶν τὴν καθέδραν τῷ νέῳ · ὃν καὶ Ποδεστὸν κατὰ τὴν αὐτῶν γλῶτταν καλοῦσιν , ἐξουσιαστὴν εἴποι τις κατὰ Ῥωμαίους . Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ἐκείναις , ἔτι ζῶντος τοῦ Μεχεμὲτ , ἦλθεν ἀπὸ Γενούας Ποδεστὰς εἶς , ὢν τῶν ἐνδοξοτάτων τῆς Γενούας , Ἰωάννης Ἀδοῦρνος ὁνόματι , νέον ἄγαν τὸ ἔτος καὶ παλαιὸν φρόνημα , σὺν Τεωργίου Ἀδούρνου υἱὸς , ὃς καὶ δοὺξ Γενούας ἐχρημάτισεν · ἐν δέκα δὲ ἔτεσι τὴν Ποδεστατίαν ἐγχειρισθεὶς ἐπανῆκεν ἐκ Γενούας εἰς Φώκαιαν . Καὶ δὴ κατὰ τὸ παλαιὸν ἔθος ἐξελθὼν , καὶ μετὰ τοῦ Ἀμηρᾶ Μεχεμέτ ἐντυχὼν , καὶ τελέσας τὴν συνήθη προσκύνησιν · τέλος καὶ τὸ της στυπτηρίας μετάλλου λαβὼν , ὡς κατ´ ἔτος , ἀποδοῦναι εἴκοσι χιλιάδων ἀριθμὸν νομίσματα καθαροῦ χρυσίου , ἐν ἔτεσι δέκα , εἰς τὴν Φώκαιαν ἐπανέστρεψε , μεταλλεύειν ἀρξάμε νος σὺν ἀναλώμασι πλείστοις . Περαιουμένων τοίνων ἐτῶν ἕξ , καὶ τὸ τέλος τοῦ προῤῥηθέντος Ἀμηρᾶ ἔφθασε , καὶ ἡ ἀνάῤῥησις τοῦ προλεχθέντος Μουσταφᾶ ἐγεγόνει . Καὶ ὁ Τζινεὴτ τὴν ἐλπιζομένην αὐτῷ χαίρων εἶδεν ἡμέραν · καὶ ὁ Παγιαζὴτ τὴν ἀπαίσιον αὐτῷ εἰδεν ὥραν , καὶ πάντα , ἃ γέγραφα , γεγόνασι . Τότε ὁ ῥηθεὶς Ἰωάννης Ἀδοῦρνος ἔχων ἀφορμὴν τοῦ ἀφικέσθαι πρὸς τὸν νέον ἀρχηγὸν τὸν Μωρὰτ , καὶ ἰδεῖν καὶ προσκυνῆσαι , καὶ νέα προστάγματα δέξασθαι , καὶ ἀποδοῦναι τὰ ὀφειλόμενα τέλη τῶν ἑξῆς ἐτῶν · εἶχε γὰρ ἐν τοῖς ἔτεσι τούτοις ζημίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν , καὶ γὰρ ἐν αὐτοῖς τοῖς χρόνοις ἦν μάχη καρτερὰ ἀνὰ μέσον Γενουῖτῶν καὶ Καταλάνων · καὶ ἐκώλυον τὰς νῆας τῶν Γενουῖτῶν οἱ Καταλάνοι τοῦ μὴ πλέειν ἐν τοῖς μέρεσι Ἰταλίας καὶ Φραγγίας , Ἰαπανίας τε καὶ Ἰγγλίνων , καὶ ἡ στυπτηρία ἣν ἀργὴ καὶ ἀμετακίνητος · καὶ ὁ Αδοῦρνος εἰς πάμπολυ
Lemmas: εἰμί , ἵστημι κατ´ ἔτος δίδωμι ὁ σαρκάω ἀργύριον λεπτός ἀριθμός χιλιάς δεκαπέντε , εἰς ποσότης ἵζω νόμισμα πεντακόσιοι · καί ἄν ἔτος ὁ τυγχάνω ἡγεμών ὁ πόλις ἐξέρχομαι , καί ἀσπασμός ποιέω ὁ εἴρω ἀρχηγός σύν δῶρον ἀργύριον χιλιάς δέκα . καί οὐτάω ἐν εἰρήνη διαγις ὁμοῦ Τοῦρκος τε καί Ῥωμαῖος , μή ἔχω ὁ τυχβντα πειρασμός παρά τις · ἀλ ἐξέρχομαι ἀκωλύτως , καί ἐμπορεύομαι . ὅμοιος καί ὁ Τοῦρκος εἰσέρχομαι ἄφοβος ἐν ὁ πόλις , καί ὁ ἀναγκαῖος ἄφθονος ἀπολαμβάνω , ὡς φίλος συνδιάγω . κρατύς οὖν ὁ τοιοῦτος συμφωνία ἠώς σήμερον , ἐγγύς ποῦ ἔκτοτε μέχρι νῦν ρπ´ ἔτος τυγχάνω . ὁ δέ ἡγεμονία ὁ αὐτός πόλις εἰμί οὕτως . ἐπεί ὁ Γένουα δημοκρατικός ἄρχω , καί ουζεω δύναμαι τυραννικός ἄρχω ἐν αὐτός , συνήθης εἰμί κατ´ ἔτος , ἢ καί πλείων καιρός , στέλλω ὀφικιάλιος εἰς ὁ ὁ ἑῷος μέρος ἐν ὁ ὑπό ὁ Γένουα πόλις , οἷος ἐν νῆσος Χίος , ἐν οὗτος ὁ Φώκαια , ἐν ὁ Γαλατά , ἐν ὁ Ἀμισός , ἐν ὁ Ἄμαστρις , ἐν Καφά . καί ὁ καιρός παρέρχομαι ὁ ὁρίζω , ἕτερος αὖθις στέλλω , καί ὁ παλαιός ἔξειμι παραχωρέω ὁ καθέδρα ὁ νέος · ὅς καί ποδιειμι κατά ὁ αὐτός γλῶσσα καλέω , ἐξουσιαστής εἶπον τις κατά Ῥωμαῖος . ἐν δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἔτι ζῶ ὁ Μεχεμὲτ , ἔρχομαι ἀπό Γένουα ποδεστάς εἰμί , εἰμί ὁ ἔνδοξος ὁ Γένουα , Ἰωάννης Ἀδοῦρνος ὄνομα , νέος ἄγαν ὁ ἔτος καί παλαιός φρόνημα , σύν Τεωργίου Ἀδούρνου υἱός , ὅς καί δούξ Γένουα χρηματίζω · ἐν δέκα δέ ἔτος ὁ ποδεστατία ἐγχειρίζω ἐπανίημι ἐκ Γένουα εἰς Φώκαια . καί δή κατά ὁ παλαιός ἔθος ἐξέρχομαι , καί μετά ὁ ἀμηρᾶς Μεχεμέτ ἐντυγχάνω , καί τελέω ὁ συνήθης προσκύνησις · τέλος καί ὁ ὁ στυπτηρία μέταλλον λαμβάνω , ὡς κατ´ ἔτος , ἀποδίδωμι εἴκοσι χιλιάς ἀριθμός νόμισμα καθαρός χρυσίον , ἐν ἔτος δέκα , εἰς ὁ Φώκαια ἐπαναστρέφω , μεταλλεύω ἄρχω Μύκονος σύν ἀνάλωμα πλεῖστος . περαιόω τοιπ́ω ἔτος ἕξ , καί ὁ τέλος ὁ προλέγω ἀμηρᾶς φθάνω , καί ὁ ἀνάρρησις ὁ προλέγω Μουσταφά γίγνομαι . καί ὁ Τζινεὴτ ὁ ἐλπίζω αὐτός χαίρω ὁράω ἡμέρα · καί ὁ Παγιαζὴτ ὁ ἀπαίσιος αὐτός ὁράω ὥρα , καί πᾶς , ὁ γράφω , γίγνομαι . τότε ὁ ἐρῶ Ἰωάννης Ἀδοῦρνος ἔχω ἀφορμή ὁ ἀφικνέομαι πρός ὁ νέος ἀρχηγός ὁ Μωράτος , καί ὁράω καί προσκυνέω , καί νέος πρόσταγμα δέχομαι , καί ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω τέλος ὁ ἑξῆς ἔτος · ἔχω γάρ ἐν ὁ ἔτος οὗτος ζημία οὖον ὁ τυγχάνω , καί γάρ ἐν αὐτός ὁ χρόνος εἰμί μάχη καρτερός ἀνά μέσος γενουιος καί Καταλανή · καί κωλύω ὁ ναῦς ὁ γενουιος ὁ Καταλανός ὁ μή πλέω ἐν ὁ μέρος Ἰταλία καί Φραγγιάς , Ἰαπανίας τε καί ιγγλιναω , καί ὁ στυπτηρία ὅς ἀργός καί ἀμετακίνητος · καί ὁ Αδοῦρνος εἰς παμπολύς