cogPG.PG157 479
ἄλλην ὕλην Βλάχίας , ἐκάθητο κατασπαταλῶν , καθ´ ἡμέραν μεθύων καὶ ἀσελγαίνων . Ὁ δὲ Μουρὰτ ἔτι νέος ὢν , καὶ οὔπω τὸ εἰκοσιοστὸν ἔτος ἐλάσας , ἐκάθητο ἐν Προύσῃ τῆς Ειθυνίας καὶ αὐτὸς τὰ ὅμοια πράττων · πλὴν οὐ τόσον · καὶ γὰρ ὑπὸ τῆς φροντί . δος ἐδάκνετο , καὶ οὐκ εἴα τοῦτον ὁ λογισμὸς ἀχαλίνωτον · ἀλλ´ ἐσκέπτετο πῶς καὶ ποίω τρόπω ἀνακαλέσηται πρὸς αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν τὴν πατρικὴν ἢν ὁ πατὴρ ἐκτήσατο διὰ πολλῶν κόπων , αὐτὸς δὲ ἄνευ ἐπηρείας τινὸς ἔφθασεν ἀπολέσας . εἶχε γὰρ μετ´ αὐτοῦ καὶ τῶν μεγιστάνων τοὺς προϋχοντας πλὴν τοῦ Παγιαῦήτ · καὶ γὰρ πρὸ ὀλίγου κακῶς ἀπεβίω , ὡς ὁ λόγος ἐδήλωσεν . Μαθόντες γὰρ ὡς τὸ φρούριον τῆς Καλλιουπόλεως παρεδόθη , καὶ ὁ Λεοντάριος κενὸς ἀπεπέμφθη , καὶ ὁ Μ υσταφᾶς ἔτι ἀκολάστως κατασπαταλᾷ , μὴ ἔχων φροντίδα πῶς δεῖ φυλάξαι τὴν ἡγεμονίαν ἀσινῆ , βουλὴν βουλεύεται , τὴν ἡν καὶ ὁ βασιλεὺς ἐβουλεύσατο , καὶ πρέσβεις προφθάσας οὖτος πέμπει πρὸς βασιλέα Ἱπραῖμ τινα ἀδελφὸν ὑπάρχοντα τοῦ Ἀλὶ , ὃν ὁ λόγος φθάσας ἐδήλωσεν , ἄνδρα συνετὸν καὶ εὐήθη , καὶ πρὸς τὰς τῶν Τούρκων ἀναιδεῖς βλακείας καὶ ἀτελγείας ἀσυνήθη · ὁς καὶ τὰ δευτερεῖα τοῦ Παγιαζὴτ φέρων , τὰ πρωτεῖα ἐκείνου παρελθόντος ἔλαβε , καὶ τῶν μεγιστάνων πρῶτος ἦν , καὶ μεσάζων τῆς ἡγεμονίας τοῦ Μουράτ . Ἐλθὼν οὖν ἐν Κωνσταντινουπόλει , καὶ περὶ μὲν τῶν ὧν ἔπραξεν ὁ βασιλεὺς οὐκ ἐγένετο μνήμη · ἀλλ´ ἐν τῷ νῷ διατρέφοντες θυμὸν ἀχαλίνωτον , ἕως ἂν ὁ χρόνος εἰς εὐδαιμονίαν ἄξη τὰ περὶ αὐτῶν , ταῦτα ἐκρύπτοντο · ἱλαρῷ δὲ βλέωματι , καὶ ὑπούλῳ γνώμῃ τὸν ἔνδον λύκον ὡς πρόβατον ἔξω ἐδείκνυε . Καὶ δὴ λόγους συνάρας πράους τε καὶ λίαν ταπεινοὺς , βοήθειαν ἐξεκάλει , ὡς ἐξ αἰτίας γεγονότα , ὅσα δὴ καὶ γεγόνασι , λέγων τοῦ Πα γιαζήτ · ἀθώους αὐτοὺς ἀποδεικνύων , ὡσαύτως καὶ Ῥωμαίους , λέγων , Εἰ θελήσει τὸ σὸν κράτος , ὡς ἑν ὀλίγῳ ἀποκαταστήσεις πάλιν εἰς πατρικὴν ἡγεμονίαν τὸν ἐμ´ν δεσπύτην Μοιυρὰτ , καλῶς καὶ ἐν τῷ πατρὶ αὐτοῦ εἰργάσω , λαμπρόττε βασιλεῦ . Ἔχεις γὰρ ὑπὸ τὴν χεῖρα τὸ πηδύλιον , καὶ ὅπου ἂν βούλῃ ἐκεῖ καὶ τὴν ναῦν μετιαστρέφεις καλῶς ἰθύνων τοὺς οἷακας . Ὡς γὰρ εἰργιάσω ἐν τῷ πατρὶ αὐτοῦ , ἀντιστάντος τῷ σῷ κράτει Χωσῆ , οὓτω καὶ νῦν σύμπας χησον , καὶ μὴ ἐάσῃς τὴν ἡγεμονίσν κατέχειν , ὃς μηδὲ μιᾶς καλύβης ἄξιος . Καὶ γὰρ ὁολλάκις προλεχθεὶς Μεχεμέτ ἔτι ἡγεμονεύων ἐν τῇ ἀνατολῇ , τοῦ Μωσῆ τότε τὴν ἡγεμονίαν τῆς Θράκης ἔχοντος , καὶ τὸν ἀδελφὸν Μουσουλμάν κτείναντος , ἐναντίος ἐφάνη Ῥωμαίοις , καὶ τῆς πόλεως ἐχθρὸς ἄσπονδος ς προλέλεκται . Τότε , ὥ βασιλεῦ , μετακαλεσάμενος ἀπὸ ῆς Πριύσης τὸν Μεχεμέτ , καὶ πίστεις δοὺς , εἰάξας αἱ τὸν ἐντὸς τῆς Κωνσταντίνου σὺν τοῖς σαρατεύμασι περαιωθέ τια · καὶ ἐξελθὼν καὶ μίσν ,
Lemmas: ἄλλος ὕλη Βλαχία , κάθημαι κατασπαταλάω , καθ´ ἡμέρα μεθύω καί ἀσελγαίνω . ὁ δέ Μουράτ ἔτι νέος εἰμί , καί οὔπω ὁ εἰκοσιοστὸν ἔτος ἐλαύνω , κάθημαι ἐν Προῦσα ὁ ειθυνια καί αὐτός ὁ ὅμοιος πράσσω · πλήν οὖον τόσος · καί γάρ ὑπό ὁ φροντίς . δίδωμι δάκνω , καί οὐ ἐάω οὗτος ὁ λογισμός ἀχαλίνωτος · ἀλ σκέπτομαι πῶς καί ποῖος τρόπος ἀνακαλέω πρός αὐτός ὁ ἡγεμονία ὁ πατρικός εἄν ὁ πατήρ κτάομαι διά πολύς κόπος , αὐτός δέ ἄνευ ἐπήρεια τις φθάνω ἀπόλλυμι . ἔχω γάρ μετέ αὐτός καί ὁ μεγιστᾶνες ὁ προέχω πλήν ὁ Παγιαῦήτ · καί γάρ πρό ὀλίγος κακῶς ἀποβιόω , ὡς ὁ λόγος δηλόω . μανθάνω γάρ ὡς ὁ φρούριον ὁ καλλιουπολις παραδίδωμι , καί ὁ Λεοντάριος κενός ἀποπέμπω , καί ὁ Μ υσταφᾶς ἔτι ἀκόλαστος κατασπαταλάω , μή ἔχω φροντίς πῶς δεῖ φυλάσσω ὁ ἡγεμονία ἀσινής , βουλή βουλεύω , ὁ ἐάν καί ὁ βασιλεύς βουλεύω , καί πρέσβυς προφθάνω οὗτος πέμπω πρός βασιλεύς Ἱπραῖμ τις ἀδελφός ὑπάρχω ὁ ἅλς , ὅς ὁ λόγος φθάνω δηλόω , ἀνήρ συνετός καί Εὐήθη , καί πρός ὁ ὁ Τοῦρκος ἀναιδής βλακεία καί ἀτελγείας ἀσυνήθης · ὅς καί ὁ δευτερεῖα ὁ Παγιαζὴτ φέρω , ὁ πρωτεῖος ἐκεῖνος παρέρχομαι λαμβάνω , καί ὁ μεγιστᾶνες πρῶτος εἰμί , καί μεσάζω ὁ ἡγεμονία ὁ Μουράτ . ἔρχομαι οὖν ἐν Κωνσταντινούπολις , καί περί μέν ὁ ὅς πράσσω ὁ βασιλεύς οὐ γίγνομαι μνήμη · ἀλ ἐν ὁ νάω διατρέφω θυμός ἀχαλίνωτος , ἠώς εἄν ὁ χρόνος εἰς εὐδαιμονία ἄγω ὁ περί αὐτός , οὗτος κρύπτω · ἱλαρός δέ βλώσκω , καί ὕπουλος γνώμη ὁ ἔνδον λύκος ὡς πρόβατον ἔξω δείκνυμι . καί δή λόγος συναίρω πρᾶος τε καί λίαν ταπεινός , βοήθεια ἐκκαλέω , ὡς ἐκ αἴτιος γίγνομαι , ὅσος δή καί γίγνομαι , λέγω ὁ Πα γιαζήτ · ἄθωος αὐτός ἀποδείκνυμι , ὡσαύτως καί Ῥωμαῖος , λέγω , εἰμί ἐθέλω ὁ σός κράτος , ὡς ἑν ὀλίγος ἀποκαθίστημι πάλιν εἰς πατρικός ἡγεμονία ὁ ἐμ´ν δεσπυος Μουράτ , καλῶς καί ἐν ὁ πατήρ αὐτός ἐργάζομαι , λαμπρός βασιλεύς . ἔχω γάρ ὑπό ὁ χείρ ὁ πηδύλιον , καί ὅπου εἄν βούλομαι ἐκεῖ καί ὁ ναῦς μεταστρέφω καλῶς εὐθύνω ὁ Οἴαξ . ὡς γάρ ειργιαειδω ἐν ὁ πατήρ αὐτός , ἀνθίστημι ὁ σός κράτος χόω , οὕτως καί νῦν σύμπας χάζω , καί μή ἐάω ὁ ἡγεμονίς καταχέω , ὅς μηδέ εἷς καλύβη ἄξιος . καί γάρ ὁολλάκις προλέγω Μεχεμέτ ἔτι ἡγεμονεύω ἐν ὁ ἀνατολή , ὁ Μωσῆς τότε ὁ ἡγεμονία ὁ Θρᾴκη ἔχω , καί ὁ ἀδελφός Μουσουλμάν κτείνω , ἐναντίος φαίνω Ῥωμαῖος , καί ὁ πόλις ἐχθρός ἄσπονδος Σ προλέγω . τότε , ὅς βασιλεύς , μετακαλέω ἀπό αὐλή πριυω ὁ Μεχεμέτ , καί πίστις δίδωμι , ἄγνυμι ὁ ὁ ἐντός ὁ Κωνσταντῖνος σύν ὁ σάρατος περαιόω Τία · καί ἐξέρχομαι καί μῖσος ,