cogPG.PG157 43
τὸ μανδύλιον κτήσαντος παραυτίκα καὶ ταῦτα παύουσιν , καὶ ἄρχονται πάλιν οἱ ψάλται , προσφόρους λέγοντες στίχους τῇ ἑορτῇ , καὶ μετ´ ὁλίγον · « Χριστὸς ἐγεννήθη ὁ στέψας σε βασιλέα , » καὶ μετὰ τοῦτο στίχους , καὶ πάλιν αὐτὸ μέχρι καὶ ἱκανῆς ὥρας . Εἶτα γίνεται ἡ εὐφημία τῶν ὀνομάτων τῶν βασιλέων καὶ τῶν δεσποινῶν , μεθ´ ἣν πολυχρονίζουσιν αὖθις οἱ ψάλται . Τούτου δ´ ἔτι ψαλλομένου κλείουσι τὰ βηλόθυρα . Πάλιν δὲ τῶν ὀργάνων πρὸς ὀλίγον ἠχούντων ἐκβαίνουσι τὰ φλάμουλα . Καὶ τὰ μὲν βασιλικὰ διακομίζονται εἰς τὸ βεστιάριον , ὅπου Κεὐρίσκεται , τὰ δὲ τῶν ἀρχόντων ἐν τοῖς οἴκοις ἐκάστων . Κατελθὼν δὲ ὁ βασιλεὺς ἀπέρχεται εἰς τὴν τράπεζαν κατ´ ἔθος , φορῶν καθημερινήν στολὴν , οἱ δὲ ἄρχοντες τὰ προῤῥηθέντα τούτων φορέματα . Ὁ μέντοι τῆς τραπέζης λόγος ἀναμεινάτω μικρόν · ἐπεὶ δὲ πιλατικίων προεμνήσθημεν , εἴπωμεν κατὰ πρῶτον περὶ αὐτῶν , ἔπειτα ἵνα καὶ περὶ ταύτης δηλώσωμεν . Ὃ Κῦρος ὁ μέγας , ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς , υἱὸς ὓν τοῦ Καμβύσου , μετὰ θάνατον Ἀστυάγου τοῦ πάππου αὐτοῦ ἐκληρώσατο καὶ τὴν ἐκείνου ἀρχὴν ἤτοι τοὺς Μήδους . Τῶν τοίνυν Περσῶν ἔθνους ὄντων μικροῦ , καὶ νομαδικὸν βίον ζώντων , ὁ Κῦρος δὴ οὗτος τὰ τῶν Περσῶν ἔθιμα καταλείψας τοῖς τῶν Μήδων ἐχρήσατο , μεγάλου ὄντος ἔθνους καὶ μεγαλοπρεποῦς , ὧν δὴ οἱ κριταὶ ἐφόρουν ἐπιλούρικα καὶ ἐπὶ κεφαλῆς φακεωλίδα . Ἐν οὖν φακεωλίῳ ἑκάστῳ κρέματαί τε κατὰ τὸ ἀριστερὸν μέρος μαργέλλιον συρματέῖνον , τὸ ἕτερον τοῦ φοροῦντος τῶν ὤτων καλύπτον , δηλοῦν ὡς τὸ μὲν ἀσκεπὲς τῶν ἐγκαλούντων ἐστὶ , τὸ δὲ σκεπόμενον οὖς τῶν κατηγορουμένων μὲν , μὴ παρόντων δέ . Ἐπὶ δὲ τραχήλου τῶν κριτῶν ἐκρέμαντο δύο τινὰ διὰ σιτανίων πιλατίκια λεγόμενα , ἅπερ εἰσὶ μαργέλλια μετὰ σύρματος , τὸ μὲν μῆκος σπιθαμῆς ἔλαττον , τὸ δὲ πλάτος παλαμιαῖον . Ἄτινα ὁ τῶν Μήδων ἐφόρει βασιλεὺς , ὁμοίως καὶ οἱ κριταί . Ὥσπερ οὖν ἐφόρουν πάλαι οἱ στρατηγοὶ στρεπτὰ , τὴν τιμήν τούτων δηλοῦντα , οὕτω καὶ τὰ πιλατίκια τὴν τιμὴν τῶν κριτῶν ἐδήλουν . Ὃ τοίνυν Κῦρος τὴν τῶν Μήδων ἀρχὴν κτησάμενος , ὡς δεδήλωται , καὶ τοῖς ἔθεσι τούτων ἐχρῆτο · πολεμήσας δὲ ἔπειτα καὶ τοῖς Ἀσσυρίοις συμπαρέλαβε μὲν καὶ τὴν τούτων ἀρχὴν , μείζω τῆς τῶν Μήδων οὖσαν , ἀφ´ ὧν καί τινα τούτων ἔθιμα ἔλαβεν , ἐα τὸν δὲ βασιλέα Περσῶν ὡνόμαζε τιμῆς ἕνεκα τῆς τοῦ πατρὸς ἀρχῆς , εἰ καὶ τῶν Μήδων καὶ τῶν Ἀσσυρίων ἐλάττων ἦν αὐτὴ , ὡς εἴρηται . Καὶ ἀπὸ μὲν τῆς τῶν Μήδων ἀρχῆς ἔλαβε τό τε φακεώλιον καὶ τὸ ἐπιλούρικον , ἀπὸ δὲ τῆς τῶν Ἀσσυρίων τὸ σκαράνικον τό τε καββάδιον καὶ τὸ δρακόντειον φλάμουλον . Καὶ ἔκτοτε ἐπεκράτησε τοὺς μετὰ Κῦρον πάντας βασιλέας καλεῖσθαι Περσῶν , μέχρι καὶ τοῦ Ααρείου , ὃν καταστρεψάμενος Ἀλέξανδρος ὁ τῶν Μακεδόνων βασιλεὺς ἔσχε τὴν ἀρχὴν τούτου . Ἐπεὶ δὲ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος καὶ ἦν καὶ ἐλέγετο βασιλεὺς Ῥωμαίων , βασιλεῖς τῶν Ῥωμαίων καλοῦνται
Lemmas: ὁ μανδήλιον κτάομαι παραυτίκα καί οὗτος παύω , καί ἄρχω πάλιν ὁ ψάλτης , πρόσφορος λέγω στίχος ὁ ἑορτή , καί μετέ ὀλίγος · « Χριστός γεννάω ὁ στέφω σύ βασιλεύς , » καί μετά οὗτος στίχος , καί πάλιν αὐτός μέχρι καί ἱκανός ὥρα . εἶτα γίγνομαι ὁ Εὐφημία ὁ ὄνομα ὁ βασιλεύς καί ὁ δέσποινα , μεθ´ ὅς πολυχρονίζω αὖθις ὁ ψάλτης . οὗτος δδʹ ἔτι ψέλνω καλέω ὁ βηλόθυρον . πάλιν δέ ὁ ὄργανον πρός ὀλίγος ἠχέω ἐκβαίνω ὁ φλάμουλον . καί ὁ μέν βασιλικός διακομίζω εἰς ὁ βεστιάριον , ὅπου κευρισκω , ὁ δέ ὁ ἄρχω ἐν ὁ οἶκος ἕκαστος . κατέρχομαι δέ ὁ βασιλεύς ἀπέρχομαι εἰς ὁ τράπεζα κατ´ ἔθος , φορός καθημέριος στολή , ὁ δέ ἄρχω ὁ προλέγω οὗτος φόρεμα . ὁ μέντοι ὁ τράπεζα λόγος ἀναμένω μικρός · ἐπεί δέ πιλατίκιον προμιμνήσκω , εἶπον κατά πρῶτος περί αὐτός , ἔπειτα ἵνα καί περί οὗτος δηλόω . ὅς Κῦρος ὁ μέγας , ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς , υἱός ὗς ὁ Καμβύσης , μετά θάνατος Ἀστυάγης ὁ πάππος αὐτός κληρόω καί ὁ ἐκεῖνος ἀρχή ἤτοι ὁ Μῆδος . ὁ τοίνυν Πέρσης ἔθνος εἰμί μικρός , καί νομαδικός βίος ζῶ , ὁ Κῦρος δή οὗτος ὁ ὁ Πέρσης ἔθιμος καταλείβω ὁ ὁ Μῆδος χράω , μέγας εἰμί ἔθνος καί μεγαλοπρεπής , ὅς δή ὁ κριτής φορέω ἐπιλούρικα καί ἐπί κεφαλή φακεωλίς . ἐν οὖν φακεωλίῳ ἕκαστος κρεμάννυμι τε κατά ὁ ἀριστερός μέρος μαργέλλιον συρματέῖνον , ὁ ἕτερος ὁ φορός ὁ οὖς καλύπτω , δηλόω ὡς ὁ μέν ἀσκεπής ὁ ἐγκαλέω εἰμί , ὁ δέ σκέπω οὖς ὁ κατηγορέω μέν , μή πάρειμι δέ . ἐπί δέ τράχηλος ὁ κριτής κρεμάννυμι δύο τις διά σιτάνιος πιλατίκιον λέγω , ὅσπερ εἰμί μαργέλλιον μετά σύρμα , ὁ μέν μῆκος σπιθαμή μικρός , ὁ δέ πλάτος παλαμιαῖος . ὅστις ὁ ὁ Μῆδος φορέω βασιλεύς , ὁμοίως καί ὁ κριτής . ὥσπερ οὖν φορέω πάλαι ὁ στρατηγός στρεπτόν , ὁ τιμή οὗτος δηλόω , οὗτος καί ὁ πιλατίκιον ὁ τιμή ὁ κριτής δηλόω . ὅς τοίνυν Κῦρος ὁ ὁ Μῆδος ἀρχή κτάομαι , ὡς δηλόω , καί ὁ ἔθος οὗτος χράω · πολεμέω δέ ἔπειτα καί ὁ Ἀσσύριος συμπαραλαμβάνω μέν καί ὁ οὗτος ἀρχή , μείζων ὁ ὁ Μῆδος εἰμί , ἀφή ὅς καί τις οὗτος ἔθιμος λαμβάνω , ἐάω ὁ δέ βασιλεύς Πέρσης ὀνομάζω τιμή ἕνεκα ὁ ὁ πατήρ ἀρχή , εἰμί καί ὁ Μῆδος καί ὁ Ἀσσύριος μικρός εἰμί αὐτός , ὡς εἴρω . καί ἀπό μέν ὁ ὁ Μῆδος ἀρχή λαμβάνω ὁ τε φακεώλιον καί ὁ ἐπιλούρικον , ἀπό δέ ὁ ὁ Ἀσσύριος ὁ σκαράνικον ὁ τε καββάδιον καί ὁ δρακόντιος φλάμουλον . καί ἔκτοτε ἐπικρατέω ὁ μετά Κῦρος πᾶς βασιλεύς καλέω Πέρσης , μέχρι καί ὁ Ααρείου , ὅς καταστρέφω Ἀλέξανδρος ὁ ὁ Μακεδών βασιλεύς ἔχω ὁ ἀρχή οὗτος . ἐπεί δέ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος καί εἰμί καί λέγω βασιλεύς Ῥωμαῖος , βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος καλέω