cogPG.PG157 401
καὶ ποίαν βοτάνην ἐκθλίβουσιν , ἵνα ποιήσωσι ἔμπλαστρον εἰς τὴν νόσον ἡν ἡ ἁμαρτία αὐτοῖς προεξένησε · στείλας οὖν Τούρκους τὸν ἀριθμὸν χιλιάδας δέκα ὁ Ὁρχὰν , καὶ τὸν πορθμὸν διαβάντας τῆς πόλεως δέχονται τούτους μετὰ χαρᾶς οἱ πολῖται , καὶ τὰ τῆς πόλεως τείχη , καὶ τὰς ἔνδον ἀγυιᾶς καταπατήσαντες , καὶ φιλοξενηθέντες παρὰ τῆς δεσποίνης καὶ τῶν Ῥωμαίων , ἐξίασι κατὰ τοῦ Καντακουζηνοῦ . Ὁ δὲ Καντακουζηνὸς , ἀσφαλίσας τὰ φρούρια , καὶ ζωοτροφίας καὶ τὰ πρὸς τὴν χρείαν ἄπαντα καλῶς ἐπιμελησάμενος , ἔξεισι καὶ αὐτὸς μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ Ῥωμαϊκῶν καὶ Σερβικῶν στρατευμάτων , καὶ συμπλακεὶς καὶ πρώτην καὶ δευτέραν εἰσβολὴν , οὐκ εἶχον οἱ Τοῦρκοι κερδᾶναι τι τῶν αὐτοῦ . Ἦν γὰρ ὁ ἀνὴρ περὶ τὰ πάντα πολεμικώτατος , ἀλκῇ ἔχων καὶ τέχνην τῶν πολέμων ὡς οὐδεὶς τῶν ἄλλων τοῦ τότε καιροῦ . Ὅσοι μὲν τῶν Τούρκων ἡνδραποδίζοντο , μαχαίρας αὐτοὺς παρανάλωμα ἐποίησαν · ὅσοι δὲ τῶν Ῥωμαίων μανὸν τοῖς ἐνδύμασι σθτοὺς ἀφελόντες , γυμνοὺς ἀφίεσαν οἴκαδε πορεύεσθαι . Οἱ δὲ Τοῦρκοι τὸ πολεμεῖν ἀφέντες τὸ σκυλεύειν τὰς κώμας κατέτρεχον , καὶ δὴ ὁρμαθοὺς ἀναριθμήτους ἐξ ἀλύσεων ἀνθρώπους συμπλέξαντες εἰς τὴν Κωνσταντίνου ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας , θηλάζοντα νήπια καὶ ἐφήβους νέους , ἱερεῖς καὶ μοναχοὺς ἅπαντας φύρδην , ὡς πρόβασα ἐν τῆ λεωφόρῳ , ὡς Σκύθας ἢ Ἀβασγοὺς ἀπεμπολοῦντες ἐκόμιζον . Καὶ τὸ δεινότερον ὅτι εἰ ἔτυχε μὴ παραχρῆμα οὐχ εὐρίσκετο ἀγοράζων , ἐν ταῖς ὄψεσι τῶν Ῥωμαίων δεινῶς οἱ Ῥωμαῖοι παρὰ τῶν βαρβάρων , ὢ τῆς ἀσπλαγχνίας ! ἐμαστίζοντο Οὐκ ἄλλο τὸ πανουργευόμενον , ἢ ὅτι καμφθέντες αὐτοὺς ἐξωνήσουσι · τοὺς δὲ μὴ ἐξωνουμένους παρευθὺς τὸν πορθμὸν διαβιβάσαντες ἐν τῇ Προύσῃ , καὶ ἀνωτέρω τούτους ἀπέπεμπον ἐν τοῖς Τούρκοις πιπραθησομένους . Καὶ ἦν ἰδεῖν θέαμα ἐλεεινὸν , πανταχοῦ κλαυθμοί , πανταχοῦ ὀδυρμοί , πανταχοῦ δάκρυα ἐν ὄψεσι τῶν Ῥωμαίων , καὶ ὁ ἐλεῶν οὐκ ἦν οὔθ´ Ἔλλην οὔτε Βάρβαρος . Τότε Καντακουζηνὸς , εἰς νοῦν λαβὼν τὸ γεγονὸς , καὶ μὴ φέρων τὴν ἄτοπον πρᾶξιν ἣν ἀθέσμως μετεχειρίσαντο οἱ τῆς πόλεως πρὸς τοὺς ἔξω Ῥωμαίους ,
Lemmas: καί ποῖος βοτάνη ἐκθλίβω , ἵνα ποιέω ἔμπλαστρος εἰς ὁ νόσος ἐάν ὁ ἁμαρτία αὐτός προξενώ · στέλλω οὖν Τοῦρκος ὁ ἀριθμός χιλιάς δέκα ὁ Ορχάν , καί ὁ πορθμός διαβαίνω ὁ πόλις δέχομαι οὗτος μετά χαρά ὁ πολίτης , καί ὁ ὁ πόλις τεῖχος , καί ὁ ἔνδον ἄγυια καταπατέω , καί φιλοξενέω παρά ὁ δέσποινα καί ὁ Ῥωμαῖος , ἔξειμι κατά ὁ Καντακουζηνός . ὁ δέ Καντακουζηνός , ἀσφαλίζω ὁ φρούριον , καί ζωοτροφία καί ὁ πρός ὁ χρεία ἅπας καλῶς ἐπιμελέομαι , ἔξειμι καί αὐτός μετά ὁ σύν αὐτός Ῥωμαϊκός καί σερβικός στράτευμα , καί συμπλέκω καί πρῶτος καί δύο εἰσβολή , οὐ ἔχω ὁ Τοῦρκος κερδαίνω τίς ὁ αὐτός . ἦς γάρ ὁ ἀνήρ περί ὁ πᾶς πολεμικός , ἀλκή ἔχω καί τέχνη ὁ Πολέμων ὡς οὐδείς ὁ ἄλλος ὁ τότε καιρός . ὅσος μέν ὁ Τοῦρκος ἀνδραποδίζω , μάχαιρα αὐτός παρανάλωμα ποιέω · ὅσος δέ ὁ Ῥωμαῖος μανός ὁ ἔνδυμα σθτοὺς ἀφαιρέω , γυμνός ἀφίημι οἴκαδε πορεύω . ὁ δέ Τοῦρκος ὁ πολεμέω ἀφίημι ὁ σκυλεύω ὁ κώμη κατατρέχω , καί δή ὁρμαθός ἀναρίθμητος ἐκ ἅλυσις ἄνθρωπος συμπλέκω εἰς ὁ Κωνσταντῖνος ἀνήρ τε καί γυνή , θηλάζω νήπιος καί ἔφηβος νέος , ἱερεύς καί μοναχός ἅπας φύρδην , ὡς προβαίνω ἐν τῆ λεωφόρος , ὡς Σκύθης ἢ Ἀβασγοί ἀπεμπολέω κομίζω . καί ὁ δεινός ὅτι εἰμί τυγχάνω μή παραχρῆμα οὐ εὑρίσκω ἀγοράζω , ἐν ὁ ὄψις ὁ Ῥωμαῖος δεινῶς ὁ Ῥωμαῖος παρά ὁ βάρβαρος , ὦ ὁ ἀσπλαγχνία ! μαστίζω οὐ ἄλλος ὁ πανουργεύω , ἢ ὅτι κάμπτω αὐτός ἐξωνέομαι · ὁ δέ μή ἐξωνέομαι παρευθύς ὁ πορθμός διαβιβάζω ἐν ὁ Προῦσα , καί ἀνωτέρω οὗτος ἀποπέμπω ἐν ὁ Τοῦρκος πιπράσκω . καί εἰμί ὁράω θέαμα ἐλεεινός , πανταχοῦ κλαυθμός , πανταχοῦ ὀδυρμός , πανταχοῦ δάκρυ ἐν ὄψις ὁ Ῥωμαῖος , καί ὁ ἐλεέω οὐ εἰμί οὔθ´ Ἕλλην οὔτε Βάρβαρος . τότε Καντακουζηνός , εἰς νόος λαμβάνω ὁ γίγνομαι , καί μή φέρω ὁ ἄτοπος πρᾶξις ὅς ἄθεσμος μεταχειρίζω ὁ ὁ πόλις πρός ὁ ἔξω Ῥωμαῖος ,