cogPG.PG157 296
ἐξόριστον ἔπεμψε τὸν Ἰουστινιανὸν εἰς Χερσῶνα , ὄστις ἐποίησε ἐκεῖ χρόνους δέκα . φυγῇ δὲ μετὰ αὐτῷ χρησάμενος ἦλθεν εἰς Τέρβελιν τὸν ἀρχηγὸν τῶν Βουλγάρων , καὶ ἤγαγε τὴν θυγατέρα αὐτοῦ εἰς γυναῖκα , Θεοδώραν τοῦνομα . Ἔλαβε καὶ στρατὸν καρ´ αὐτοῦ , ἄνδρας πολεμιστὰς χιλιάδας ιε , καὶ ἐστράτευσε κατὰ τῆς πόλεως , ζητῶν τὴν οἰκείαν ἀρχήν . Μὴ δεχθεὶς δὲ παρὰ τῶν πολιτῶν ὑπέστρεψε πρὸς τὴν παλαιὰν καλουμένην πόρταν , καὶ εἰσῆλθε διὰ τοῦ ἀγωγοῦ , καὶ ἐξῆλθεν εἰς τὸν τόπον οὗ ἴσταται ὁ κίων · αὐτόθι γὰρ ἔχει τὴν διάπνοιαν ὁ ἀγωγός . Καὶ δεύτερον βασιλαύσας τὴν ἰδίαν ἀρχὴν τὴν στήλην ἑαυτοῦ ἔθετο ἐαὶ τοῦ κίονος , καὶ ἐκάλεσε τὸν τόπον Δεύτεοον Ἀνήγειρε δὲ καὶ τὸν ἐκεῖσε ναὸν τῆς ἁγίας Ἄν . νης διὰ τὸ εἶναι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔγκυον , καὶ ὀπτανθῆναι παρὰ τῆς ἀγίας εἰς τὸν τοιοῦτον τόπον κτίσαι αὐτῇ ναόν . Ἀλλὰ καὶ τὸ ἅγιον αὐτῆς σῶμα καὶ τὸ ὡμοφόριον ἐπὶ τούτου ἔθηκε . Τ δὲ Ξηροκήπιον ὁ ἅγιος Γρηγόριος ἐκτίσθη παρά τιος πατρικίου ἐν τοῖς χρόνοις τοῦ μεγάλου θιοδισίου , Τον ἀγιον Ῥωμανὸν ἡ ἁγία Ἑλένη ἔκτισε , καὶ κλησίον αὐτοῦ τὴν ἁγίαν σορὸν καὶ τὸ λείψανον κατίθετο τοῦ προφήτου Δανιὴλ καὶ τοῦ μεγάλου μάρπυρος Νικήτα καὶ ἐτέρων πολλῶν προφητων λαίψανα , ἅπερ ἤγαγε ἀπὸ Ἰερουσαλὴμ ἀπελθοῦσα ἀς ψηλάφησιν τοῦ τιμίου σταυροῦ . Λέγεται δὲ ὅτι αί ποιηταὶ τῶν κανόνων , ὁ ἅγιος λωσὴφ καὶ Θεόδωρος ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ Στουδίτης , διὰ τὸν φόβον φυγόντες τοῦ Συρογενοῦς Λέοντος τοῦ εἰκοτοκαύστου , ἐκεῖσε ἐκάθηντο καὶ ἐποίουν τοὺς κακόνκας . πεντακόσια δὲ τη διῆλθον , ἀφ´ οὖ ἐκτίσθη ὁ ναὸς , μέχρι τῆς τῶν ῥηθέντων ποιητῶν κατοικίας . Ἀλλὰ καὶ τὴν μονὴν τῶν ἀγίων Κάρπου καὶ Παπύλου ἡ ἁγία Ἑλένη ἔκτισεν , εἰς μίμησιν τοῦ τάφου τοῦ Χριστοῦ , μετὰ ποικίλων καὶ θαυμαστῶν μαρμάρων , καὶ κτήματα πολλὰ ἐπεκύρωσε . Τὴν κινστέρναν τοῦ Βώνου Βῶνος ὁ μάγιστρος ἱκτισαν , ὁ οἱκεῖος ἄνθρωπος Ἡρακλείου , ὃν καὶ κατέλιπεν εἰς φυλακὴν τῆς πόλεως ἀντ´ αὐτου , ὅτε ἐξῆλθεν ἀπὸ τῆς πόλεως κατὰ Περσῶν . Τὴν δὲ Μωκισίαν Ἀἱναστάσιος ὁ Δίκορος ἔκτισεν . θα ἐὲ αὐτὴν ἔκτισεν , λεῖψις ἦν ἐν τῇ πόλει ὕδατος
Lemmas: ἐξόριστος πέμπω ὁ Ἰουστινιανός εἰς Χερσών , ὅστις ποιέω ἐκεῖ χρόνος δέκα . φυγή δέ μετά αὐτός χράω ἔρχομαι εἰς Τέρβελιν ὁ ἀρχηγός ὁ Βουλγάρα , καί ἄγω ὁ θυγάτηρ αὐτός εἰς γυνή , Θεοδώρα τοὔνομα . λαμβάνω καί στρατός καρ αὐτός , ἀνήρ πολεμιστής χιλιάς εἶμι , καί στρατεύω κατά ὁ πόλις , ζητέω ὁ οἰκεῖος ἀρχή . μή δέχομαι δέ παρά ὁ πολίτης ὑποστρέφω πρός ὁ παλαιός καλέω πορτᾶς , καί εἰσέρχομαι διά ὁ ἀγωγός , καί ἐξέρχομαι εἰς ὁ τόπος ὅς ἴστημι ὁ κίων · αὐτόθι γάρ ἔχω ὁ διάπνοια ὁ ἀγωγός . καί δύο βασιλαυσος ὁ ἴδιος ἀρχή ὁ στήλη ἑαυτοῦ τίθημι ἑός ὁ κίων , καί καλέω ὁ τόπος Δεύτεοον ἀναγείρω δέ καί ὁ ἐκεῖσε ναός ὁ ἅγιος ἄν . νέος διά ὁ εἰμί ὁ γυνή αὐτός ἔγκυος , καί ὀπτάω παρά ὁ Ἀγίας εἰς ὁ τοιοῦτος τόπος κτίζω αὐτός ναός . ἀλλά καί ὁ ἅγιος αὐτός σῶμα καί ὁ ὠμοφόριον ἐπί οὗτος τίθημι . Τ δέ ξηροκήπιον ὁ ἅγιος Γρηγόριος κτίζω παρά σός πατρίκιος ἐν ὁ χρόνος ὁ μέγας θιοδισιον , ὁ ἅγιος Ῥωμανός ὁ ἅγιος Ἑλένη κτίζω , καί κλῆσις αὐτός ὁ ἅγιος σορός καί ὁ λείψανον καθίημι ὁ προφήτης Δανιήλ καί ὁ μέγας μάρπυρος Νικήτας καί ἕτερος πολύς προφήτης λαίψανα , ὅσπερ ἄγω ἀπό Ἱεροσόλυμα ἀπέρχομαι ἀ ψηλάφησις ὁ τίμιος σταυρός . λέγω δέ ὅτι ὅς ποιητής ὁ κανών , ὁ ἅγιος λωσὴφ καί Θεόδωρος ὁ ἀδελφός αὐτός ὁ Στουδίτης , διά ὁ φόβος φυγή ὁ Συρογενής Λέων ὁ εικοτοκαυστος , ἐκεῖσε κάθημαι καί ποιέω ὁ κακόνκας . πεντακόσιοι δέ ὅς διέρχομαι , ἀφή οὖον κτίζω ὁ ναός , μέχρι ὁ ὁ εἴρω ποιητής κατοίκιος . ἀλλά καί ὁ μονή ὁ Ἀγίων καρπόω καί Πύλος ὁ ἅγιος Ἑλένη κτίζω , εἰς μίμησις ὁ τάφος ὁ Χριστός , μετά ποικίλος καί θαυμαστός μάρμαρος , καί κτῆμα πολύς ἐπικυρόω . ὁ κινστέρνα ὁ Βώνου Βῶνος ὁ μάγιστρος ικτισαω , ὁ οἰκεῖος ἄνθρωπος Ἡράκλειος , ὅς καί καταλείπω εἰς φυλακή ὁ πόλις ἀντ´ αὐτός , ὅτε ἐξέρχομαι ἀπό ὁ πόλις κατά Πέρσης . ὁ δέ Μωκισίαν Ἀναστάσιος ὁ δίκορος κτίζω . ἀνταπόλλυμι ἐέ αὐτός κτίζω , λεῖψις εἰμί ἐν ὁ πόλις ὕδωρ