cogPG.PG157 476
τοῦ φρουρίου τοὺς φύλακας καὶ πᾶσαν τὴν παρασκευὴν , ἣν εἶχον ἔνδον , κατὰ τὰς πίστεις αἱ ἐγένοντο μετ´ αὐτῶν , αὐτὸς ἐκ τῶν τριήρεων ἐξαγαγὼν ώρακας , περικεφαλαίας , δόρυ , τζάγρας , καὶ πᾶν εἶδος ἀρμάτων , ἤρξατο εἰσάγειν ἐν τῷ φρουρίῳ . φθάσας οὖν ὁ Τζινεὴτ , καὶ ἰδὼν τὰ γενόμενα , ὁρῶν δὲ καὶ τὸν δῆμον τῶν Τούρκων θορυδούμενον καὶ ταραχώδη ἐπὶ τῇ ἀνελπίστῳ καὶ ἀπροσδοκήτῳ μεταβολῇ , ἤρξατο σκώπτειν καὶ σκληρολογεῖν τὸν Δημήτριον , λέγων · Ὡς ἔχοι δοκεῖ , ὥ στρατηγὲ Δηχμήτριε , τὸν ἀγῶνα , ὃν ἠγωνισάμεθα , καὶ τοὺς κινδύνους , οὓς ὑπέστημεν , ἔνεκα τοῦ γένους τοῦ σοῦ , καὶ τῆς τῶν Ῥωμαίων βασιλείας ὑπολαμβάνεις γεγονέναι ; Ἀλλ´ οὐχ οὑτως ἔστι · τὸ γενόμενον εἰς ἡμᾶς ἐγκλείστους ὅντας ἀποΤυθῆναι , καὶ δούλους ὅντας δεσπότασγενέσθαι . οὐχ ὑμᾶς τοὺς Ῥωμαίους τῆς δωρεᾶς ταύτης αἰτίαν κρίνομεν , ἀλλὰ τῷ ἐπουρανίῳ Θεῷ . Ὑμᾶς δὲ τοὺς συμπασχήσαντας καὶ κοπιάσαντας ἐν τῇ μεταθέσει ταύτη , Θεοῦ θελήσει κεκοπιάκατς ὀ θῶς , ὑπολαμβάνομεν . Ἔνεκα οὖν τῶν κόπων , καὶ τῶν ἀμφοτέρων τῶν καμάτων , τῷ μόνῳ Θεῷ προσφέρομεν εὐχαριστίας . Ὑμᾶς δὲ διὰ δάρων Ιαανῶν , καὶ φιλίας , καὶ ταύτης προσκαίρου , παραπέμψαι · τὸ δὲ πόλεις καὶ φρούρια λαβεῖν παρ´ ἡμῶν . Ἀρκεῖ σοι σῶον πεμφθῆναι ἑν Κωνσταντίνου , ἀναμιμνήσκοντες τῶν Λημνίων κακῶν καὶ τὸν ἐν τῇ μονῇ τῆς Παμμακαρίστου τῶν καλογήρων ὀνειδισμόν · ἔχεις μισθοῦ χάριν σώσν τὴν κεφαλὴν , τὸ τοῦ λύκου φθέγξομαι . ΑΙρε κώπας , ἔχεις τὸν εὗρον πνέοντα γλυκερὸν ἀέριον · φρβάνε τὴν Κωνσταν τίνου , ἄσπασαι τοὺς βασιλεῖς ἀφ´ ἡμῶν · λέγε πῶς Θεὸς ἐὴν αὐθεντίαν ἡμῆν ἐδωρήσατο · ἔστω μεθ´ ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ διάγων , καὶ ἡμεῖς μετ´ αὐτοῦ , ἀπέστω ζήτησις Καλ Ιιουπόλεως . Ταῦτα τὸν στρατηγὸν τὰ ῥήματα οὐκ ὀλίγον ἐτάραξαν · καὶ θυμωθεὶς , Οὐκ οἶδας , ἔφη , τὸν ἐμὸν βασιλέα ποίας συνέσεως καὶ γνώσεως , καὶ ποίας λλης μεγαλογνωμοσύνης ἐστὶν , ἀποπέμπειν με κενὸν τοιούτοις ῥήμασι φαύλοις ἀποατύοντα ἐκ τοῦ στόματος , ὥ Τνεήτ ; ἴσθι δτι ὡς ἐν ὀλίγῳ , ὡς ὁρῶ , πάλν ἔξει σε ἡ Κωνσταντίνου καὶ τότε μάθῃς ἃεἴρηκας . Πλὴν οὐ σόν ἀστι τὸ διδόναι μελόγον καὶ ἀποπέμπειν , ἀλλὰ τοῦ ἀρχηγοῦ Μουσταφᾶ , ὃν ὁ Θεὸς καὶ ἡ τύχη Ῥωμαίων ὕψωσε . Σὐ δέ , εἶς τῶν πολλῶν τυγχάνων , παῦσαι τοῦ λέγειν , ὅτι οὐκ ἔχεις τὸν ἀκούοντα . Ἐγερθεὶς οὖν εἰσῆλθεν εἰς τὰς τριήρεις πλήρης ὤν χόλου καὶ πικρίας , μὴ ἔχων τί ποιῆσαι , κατὰ νοῦν φέρων τὴν τῶν ὅρκων ἀθέτησιν , καὶ τὰς ὑποσχέσεις , τὰς παρ´ αὐτῶν γενομένας . Ὅμως ἵστατο ἐκδεχόμενος παρὰ τοῦ Μουσταφᾶ τὴν ἀπόκρισιν , εἰ μέλλει κατὰ τὰς συνθήκας λαβεῖν τὸ φρούριον , ἢ οὓ , καὶ τότε ἐπαναζεῦξαι . Ὁ δὲ Μουσταφᾶς ἐλθὼν , ταὶ λόγους συνάραντες ἱκανοὺς ἄμφω , τῷ Δημητρίῳ ἔφη · Ἐγὼ μέν , ὥ φίλε , καὶ τοῦ ἐμοῦ ὑπερασαιστοῦ κεριπόθητε , οἷδα ἀκριβῶς τὰς ὑποσχέσεις , ς ὑπεσχέθην ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ προτῆς
Lemmas: ὁ φρούριον ὁ φύλαξ καί πᾶς ὁ παρασκευή , ὅς ἔχω ἔνδον , κατά ὁ πίστις ὁ γίγνομαι μετέ αὐτός , αὐτός ἐκ ὁ τριήρης ἐξάγω ὁράω , περικεφαλαία , δόρυ , τζάγρα , καί πᾶς εἶδος ἄρμα , ἄρχω εἰσάγω ἐν ὁ φρούριον . φθάνω οὖν ὁ Τζινεὴτ , καί εἶδον ὁ γίγνομαι , ὁράω δέ καί ὁ δῆμος ὁ Τοῦρκος θορυδηω καί ταραχώδης ἐπί ὁ ἀνέλπιστος καί ἀπροσδόκητος μεταβολή , ἄρχω σκώπτω καί σκληρολογέω ὁ Δημήτριος , λέγω · ὡς ἔχω δοκέω , ὅς στρατηγός Δηχμήτριε , ὁ ἀγών , ὅς ἀγωνίζομαι , καί ὁ κίνδυνος , ὅς ὑφίστημι , ἕνεκα ὁ γένος ὁ σύ , καί ὁ ὁ Ῥωμαῖος βασίλεια ὑπολαμβάνω γίγνομαι ; Ἀλ οὐ οὕτως εἰμί · ὁ γίγνομαι εἰς ἐγώ έγκλειστος εἰμί ἀποθύω , καί δοῦλος εἰμί δεσπότασγενέσθαι . οὐ σύ ὁ Ῥωμαῖος ὁ δωρεά οὗτος αἴτιος κρίνω , ἀλλά ὁ ἐπουράνιος Θεός . ὑμός δέ ὁ συμπασχέω καί κοπιάω ἐν ὁ μετάθεσις οὗτος , Θεός ἐθέλω κοπιάζω ὁ θώς , ὑπολαμβάνω . ἕνεκα οὖν ὁ κόπος , καί ὁ ἀμφότερος ὁ κάματος , ὁ μόνος Θεός προσφέρω εὐχαριστία . ὑμός δέ διά δάρα Ιαανῶν , καί φίλιος , καί οὗτος πρόσκαιρος , παραπέμπω · ὁ δέ πόλις καί φρούριον λαμβάνω παρ´ ἐγώ . ἀρκέω σύ σῶς πέμπω ἑν Κωνσταντῖνος , ἀναμιμνήσκω ὁ λήμνιος κακός καί ὁ ἐν ὁ μονή ὁ Παμμακάριστος ὁ καλόγηρος ὀνειδισμός · ἔχω μισθός χάρις σῴζω ὁ κεφαλή , ὁ ὁ λύκος φθέγγομαι . ἀείρω κώπη , ἔχω ὁ εὑρίσκω πνέω γλυκύς ἀέριος · φρβάνε ὁ Κώνστας τίνω , ἀσπάζομαι ὁ βασιλεύς ἀφή ἐγώ · λέγω πῶς θεός ἐηίνω αὐθεντία ἡμέτερος δωρέω · ἵστημι μεθ´ ἐγώ ἐν εἰρήνη Διάγων , καί ἐγώ μετέ αὐτός , ἄπειμι ζήτησις Καλ ιιουπολις . οὗτος ὁ στρατηγός ὁ ῥῆμα οὐ ὀλίγος ταράσσω · καί θυμόω , οὐ οἶδα , φημί , ὁ ἐμός βασιλεύς Ποίας σύνεσις καί γνῶσις , καί Ποίας λη μεγαλογνωμοσύνη εἰμί , ἀποπέμπω ἐγώ κενός τοιοῦτος ῥῆμα φαῦλος αποατυειμι ἐκ ὁ στόμα , ὅς Τνεήτ ; εἰμί δ ὡς ἐν ὀλίγος , ὡς ὁράω , πάλλω ἔξειμι σύ ὁ Κωνσταντῖνος καί τότε μανθάνω εἴρω . πλήν οὖον σός Άστι ὁ δίδωμι μελογος καί ἀποπέμπω , ἀλλά ὁ ἀρχηγός Μουσταφά , ὅς ὁ θεός καί ὁ τύχη Ῥωμαῖος ὑψόω . Σῦς δέ , εἰμί ὁ πολύς τυγχάνω , παύω ὁ λέγω , ὅτι οὐ ἔχω ὁ ἀκούω . ἐγείρω οὖν εἰσέρχομαι εἰς ὁ τριήρης πλήρης εἰμί χόλος καί πικρία , μή ἔχω τίς ποιέω , κατά νόος φέρω ὁ ὁ Ὅρκος ἀθέτησις , καί ὁ ὑπόσχεσις , ὁ παρ´ αὐτός γίγνομαι . ὅμως ἵστημι ἐκδέχομαι παρά ὁ Μουσταφά ὁ ἀπόκρισις , εἰμί μέλλω κατά ὁ συνθήκη λαμβάνω ὁ φρούριον , ἢ ἕ , καί τότε ἐπαναζεῦξαι . ὁ δέ Μουσταφάς ἔρχομαι , ὁ λόγος συναίρω ἱκανός ἄμφω , ὁ Δημήτριος φημί · ἐγώ μέν , ὅς φίλος , καί ὁ ἐγώ ὑπερασαιστοῦ κεριπινω , οἶδα ἀκριβῶς ὁ ὑπόσχεσις , Σ ὑπισχνέομαι ἐνώπιος ὁ Θεός καί ὁ προτεύς