cogPG.PG157 361
τοῦ ἀθέου δηλοῦσα τὴν ἱστορίαν τὸ δεύτερον · ὲν οἷς καὶ πλοῖον ὑπάρχει , μὴ πληρωθῆναι , ἀλλὰ περιμένειν · ὅπερ ἀκούσας ἐδάκρυσα , εἰ ἄρα γε τοιοῦτον πάλιν , τῇ Κωνσταντινουπόλει ἐπέλθῃ ἀλόγημα . Ἰουστινιανὸς ὁ μέγας ἐν τοῖς τοῦ καθίσματος κατεποχεῖτο ἐν ἵππῳ χαλκῷ μετὰ τὴν νίκην Μήδων . Ἡ ἐν τῷ Ἰπποδρομίῳ καθεζομένη γυνὴ ἐν σελλίῳ χαλκῷ , καὶ αὔτη ἄνωθεν , ὡς πραείπομεν , ὁ μὲν Ἡμωδίων ἐδίδαξε Βερίναν εἶναι τον μεγάλου Λέοντος · ὡς δὲ ἐγὼ παρὰ πλειόνων ἤκουσα , ἐξ Ἐλλάδος εἶναι τὸ εἴδωλον μᾶλλον τῆς Ἀθη , νᾶς , ὅπερ καὶ ἐπίστευσα . Πολλὰ Φίλιππος ἱστόρησεν ὁ δυνάστης , μαθὼν καὶ τοῦτο παρέδωκεν , ὅτι τὸ δρακονταῖον , Ἀρκαδίου μὲν ἐκτύπωμά ἐστιν · Ὁνωρίου δὲ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἐπίδειξις , ἐν Ῥώμῃ βασιλεύοντος . Ἔνθεν καὶ χρησμοὶ καὶ πρὸ ἡμῶν , καὶ ἕως τῆς δεῦρο , οὐκ ὀλίγοι γεγόνασιν . Ἡ δὲ ἄνωθεν τοῦ δρακονταίου ὕαινα , ἀπὸ Ἀντιοχείας τῆς πρώτης εἰς Κωνσταντινούπολιν ἐλήλυθεν , ἐπὶ Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου , καθὼς ὁ προειρημένος Φίλιππος ἱστόρησεν . Οὐ σαφῶς λειαι Μοοοί ἤ Κίρροανοιο ἦν , μὐήει κίίπ αἰ σαάει ρειρείτοιᾳ ἐκ Ἐν τῷ Ἱπποδρομίῳ πολλοὶ φόνοι καὶ κακὰ γεγόνασι · καὶ μάλιστα ἐν τοῖς πρὸ ἡμῶν · ἐν οἷς καὶ ἐφ´ ἡμῶν Ἀναστάσιος ὁ μοναχὸς δι´ ἀληθείας τρόπον ἀντιλέγων τῷ βασιλεῖ ἐκαύθη . Εὐδοκίας Ἀθηναίας κατὰ μοῖραν δικασθείσης , κατὰ χάριν ηὕρατο τύχην , καθ´ ἣν οἱ αὐτάδελφοι τὸ ξένον τῆς συγγόνου ἀκηκοότες εὐτύχημα , ἀνελθεῖν συνεπειρῶντο φιλοσόφοις ζʹ , καὶ τῇ τύχη ἐξ ἀτυχίας ἐδεήθησαν ἱλασθῆναι . Θεοδόσιος δὲ ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ἱππικὸν ἥλατο , τοῖς φιλοσόφοις ἀρέσκων · καί τις αὐτῶν οὐκ ἐνέλησεν . Ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ζʹ , Κράνος , Κάρος , Πέλωψ , Ἀπελλῆς , Συλβανὸς , Κύρβος , Νεριύας . Οὗτοι συνῆσαν εἰς τὸ Ἱππικὸν τῷ βασιλεῖ , θέας ἕνεκεν Ὀλυμπίων . Ὁ δὲ βασιλεὺς Θεοδόσιος , ὁρῶν τοὺς φιλοσόφους θαυμάζοντας , ἔφη πρὸς αὐτοὺς , Ὦ φιλόσοφοι , εἰ θαυμάζετε , κατεφιλοσοφήθητε . Ὡς αὐτίκα ἀποκριθῆνοι
Lemmas: ὁ ἄθεος δηλόω ὁ ἱστορία ὁ δύο · εἰμί ὅς καί πλοῖον ὑπάρχω , μή πληρόω , ἀλλά περιμένω · ὅσπερ ἀκούω δάκρυ , εἰμί ἄρα γε τοιοῦτος πάλιν , ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπέρχομαι ἀλόγημα . Ἰουστινιανός ὁ μέγας ἐν ὁ ὁ κάθισμα κατεποχεῖτο ἐν ἵππος χαλκός μετά ὁ Νίκη Μῆδος . ὁ ἐν ὁ Ἰππόδρομος καθέζομαι γυνή ἐν σελλίον χαλκός , καί οὗτος ἄνωθεν , ὡς παραλέγω , ὁ μέν Ἡμωδίων διδάσκω Βερίνα εἰμί ὁ μέγας Λέων · ὡς δέ ἐγώ παρά πλείων ἀκούω , ἐκ Ἑλλάς εἰμί ὁ εἴδωλον μᾶλλον ὁ Άθης , Νᾶς , ὅσπερ καί πιστεύω . Πολύς Φίλιππος ἱστορέω ὁ δυνάστης , μανθάνω καί οὗτος παραδίδωμι , ὅτι ὁ δρακονταῖον , Ἀρκάδιος μέν ἐκτύπωμα εἰμί · Ὁνώριος δέ ἀδελφός αὐτός ἐπίδειξις , ἐν Ῥώμη βασιλεύω . ἔνθεν καί χρησμός καί πρό ἐγώ , καί ἠώς ὁ δεῦρο , οὐ ὀλίγος γίγνομαι . ὁ δέ ἄνωθεν ὁ δρακονταῖον ὕαινα , ἀπό Ἀντιόχεια ὁ πρῶτος εἰς Κωνσταντινούπολις ἔρχομαι , ἐπί Κωνσταντῖνος ὁ μεγάλος , καθώς ὁ προερέω Φίλιππος ἱστορέω . οὖον σαφῶς λεῖος Μοοοί ἤ Κίρροανοιο εἰμί , μυέω κίίπ ὁ σῴζω ρειρειτοιος ἐκ ἐν ὁ ἱπποδρόμιος πολύς φόνος καί κακός γίγνομαι · καί μάλιστα ἐν ὁ πρό ἐγώ · ἐν ὅς καί ἐφίημι ἐγώ Ἀναστάσιος ὁ μοναχός δις ἀλήθεια τρόπος ἀντιλέγω ὁ βασιλεύς καίω . Εὐδοκία Ἀθηναῖος κατά μοῖρα δικάζω , κατά χάρις εὑρίσκω Τύχη , καθ´ ὅς ὁ αυτάδελφος ὁ ξένος ὁ σύγγονος ἀκούω εὐτύχημα , ἀνέρχομαι συμπειράομαι φιλόσοφος γῆ , καί ὁ τύχη ἐκ ἀτυχία δήω ἱλάσκομαι . Θεοδόσιος δέ ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ἱππικός ἅλλομαι , ὁ φιλόσοφος ἀρέσκω · καί τις αὐτός οὐ ἐναιρέω . εἰμί δέ ὁ ἀριθμός γῆ , Κράνος , Κάρος , Πέλοψ , Ἀπελλῆς , Συλβάνος , κύρβος , νεριυς . οὗτος σύνειμι εἰς ὁ Ἱππικός ὁ βασιλεύς , θέα ἕνεκα Ὀλύμπιος . ὁ δέ βασιλεύς Θεοδόσιος , ὁράω ὁ φιλόσοφος θαυμάζω , φημί πρός αὐτός , ὦ φιλόσοφος , εἰμί θαυμάζω , καταφιλοσοφέω . ὡς αὐτίκα ἀποκρίνω