cogPG.PG157 310
ρεθῆναι παρὰ τοῦ Φωκᾶ τὸν Μεαυρίκιον ἄμα τοῖς τέκνοις αὐτοῦ λαβοῦσα τὰ σώματα αὐτῶν κατέθετο ἐκεῖσε . Ἡ δὲ σύμβιος Μαυρικίου μετὰ τῶν θυγατέρων αὐτῆς ἐφρουρεῖτο παρὰ τῶν τοῦ Φωκᾷ ἐν τῇ νέᾳ καλουμένῃ μονῇ πρὸς ὀλίγον τινὰ καιρόν . ὕστερον δὲ ἀνῃρέθη παρὰ´ αὐτοῦ καὶ αὐτὴ διὰ ξίφους ἀποτμηθεῖσα , καὶ πᾶσα ἡ συγγένεια Μαυρικίου , καὶ τῇ θαλάσσῃ ἐῤῥίφησαν . Τὴν μονὴν τῆς ἁγίας Εὐφημίας καὶ τοὺς τάφους τοὺς ὄντας ἐν τῷ Πετρίῳ καὶ τὸ λουτρὸν Πασίλειος ὁ Μακεδῶν ἀνήγειρε , καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ ἐκεῖσε ἀπέκειρε . Τὴν ἀγίαν Ζωὴν τὴν οὖσαν εἰς Μωκισίαν ὁ ὅσιος ἀνήγειρε Μαρκιανὸς , ὃς καὶ θανὼν κατετέθη . Τοὺς ἁγίους Νοταρίους ὁ μέγας Θεοδόσιος ἀνήγειρε καὶ κτήματα πολλὰ ἐπεκύρωσε . Τὸν ναὸν τῶν ἁγίων Μανουὴλ , Σαβὲλ καὶ Ἰσμαὴλ ἐπὶ τὸ χερσαῖον τεῖχος ὁ μέγας ἀνήΤωρε Θεοδόσιος · μετὰ γὰρ τὸ καυθῆναι αὐτοὺς παρὰ τοῦ παραβάτου Ἰουλιανοῦ τὰ σώματα αὐτων ἐκεῖ κατέθετο , ἐπεὶ ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ ἀνῃρέθησαν οἱ ἁγίοις . Τὴν δὲ Παλαιὰν λεγομένην πόρταν ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἀνήγειρε , καὶ ἕως ἐκεῖ ἦν τὸ ἀρχαῖον καὶ παρὰ´ αὐτοῦ κτισθὲν χερσαῖον τεῖχος . Τὸν ἂγιον Ἐλευθέριον Βασίλειός τις ἐν τοῖς χρόκκς Ἀριαδίου ἀνήγειρε . Αἱ δύο μοναὶ τῆς ἁγίας Δομνίνας , ἡ ἥ ἐπονομάζιται τὰ Ἀλεξάνδρου , καὶ ἡ ἄλλη ἡ λέγεται τὰ Μαόρας , ἐν τοῖς χρόνοις τοῦ μεγόλου Θεοδοσίου ἐκτίσθησαυ . Ἐλθοῦσαι γὰρ ἀπὸ Ῥώμης εὖρον ἄοικον τὸν τόπον , καὶ αἰτησάμεναι τὸν βασιλέα , δέδωκεν αὐταῖς τὸν τόπον καὶ συνδρομὴν , καὶ νήγειραν τὰς μονάς . ὡσαύτως καὶ ὁ ὅσιος Διὸς αἰτησάμενος τὸν βασιλέα , τὸπον λαβὼν , ἔκτισε τὴν Κόνὴν τοῦ Δίου καλουμένην , Ἡ μονὴ ἡ λεγομένη τὸ Μωροκέρατον ἐκτίσθη ἐν τοῖς χρόνοις Μαρκιανοῦ τοῦ βασιλάως . Φασὶ δὲ πολλοὶ τῶν ἱστορικῶν ὅτι τὸ κέρας ἐκεῖνο τοῦ ἐλαίου , ὧ ἔχριε Σαμουὴλ ὑ προφήτης τοὺς βασιλέας , εἰς τὴν τοιαύτην μονὴν ἀκρεμᾶτο , και διὰ τοῦτο ἐκλήθη Μυροικέρατον , Ἡ μονὴ τοῦ Ἐυλινίτου ἐκτίσθη πάρὰ μαγίστρου Νικήτα ἐν τοῖς χρόνοις Λέοντος τοῦ λυρογενοῦς τοῦ πατρὸς Καβαλίνου , παρὰ´ ὃς καὶ ἀπεκεφαλίσθη εἰς τὸν σφενδόνα . Ἔχει δὲ τὸ ὄνομα ἡ μονὴ
Lemmas: εἴρω παρά ὁ Φωκᾶς ὁ μεαυρικιων ἄμη ὁ τέκνον αὐτός λαμβάνω ὁ σῶμα αὐτός κατατίθημι ἐκεῖσε . ὁ δέ σύμβιος Μαυρίκιος μετά ὁ θυγάτηρ αὐτός φρουρέω παρά ὁ ὁ Φωκᾶς ἐν ὁ νέος καλέω μονή πρός ὀλίγος τις καιρός . ὕστερος δέ ἀναιρέω παρά αὐτός καί αὐτός διά ξίφος ἀποτέμνω , καί πᾶς ὁ συγγένεια Μαυρίκιος , καί ὁ θάλασσα ῥίπτω . ὁ μονή ὁ ἅγιος Εὐφημία καί ὁ τάφος ὁ εἰμί ἐν ὁ Πέτριος καί ὁ λουτρόν Πασίλειος ὁ Μακεύς ἀναγείρω , καί ὁ θυγάτηρ αὐτός ἐκεῖσε ἀποκείρω . ὁ ἅγιος Ζωή ὁ εἰμί εἰς Μωκισίαν ὁ ὅσιος ἀναγείρω Μαρκιανός , ὅς καί θνήσκω κατατίθημι . ὁ ἅγιος Νοτάριος ὁ μέγας Θεοδόσιος ἀναγείρω καί κτῆμα πολύς ἐπικυρόω . ὁ ναός ὁ ἅγιος Μανουήλ , Σαβέλ καί Ἰσμαήλ ἐπί ὁ χερσαῖος τεῖχος ὁ μέγας ἀνήΤωρε Θεοδόσιος · μετά γάρ ὁ καίω αὐτός παρά ὁ Παραβάτου Ἰουλιανός ὁ σῶμα αὐτῖς ἐκεῖ κατατίθημι , ἐπεί ἐν οὗτος ὁ τόπος ἀναιρέω ὁ ἅγιος . ὁ δέ Παλαιή λέγω πορτᾶς ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἀναγείρω , καί ἠώς ἐκεῖ εἰμί ὁ ἀρχαῖος καί παρά αὐτός κτίζω χερσαῖος τεῖχος . ὁ ἀγάω Ἐλευθέριον Βασίλειος τις ἐν ὁ χρόκκς Ἀριαδίου ἀναγείρω . ὁ δύο μονή ὁ ἅγιος Δομνίνα , ὁ ὅς ἐπονομάζω ὁ Ἀλέξανδρος , καί ὁ ἄλλος ὁ λέγω ὁ μαοηρα , ἐν ὁ χρόνος ὁ μεγόλου Θεοδόσιος κτίζω . ἔρχομαι γάρ ἀπό Ῥώμη εὖρος ἄοικος ὁ τόπος , καί αἰτέω ὁ βασιλεύς , δίδωμι αὐτός ὁ τόπος καί συνδρομή , καί νήγειραν ὁ μόνος . ὡσαύτως καί ὁ ὅσιος Ζεύς αἰτέω ὁ βασιλεύς , τόπος λαμβάνω , κτίζω ὁ Κονή ὁ Δῖον καλέω , ὁ μονή ὁ λέγω ὁ μωροκεραω κτίζω ἐν ὁ χρόνος Μαρκιανός ὁ βάσιλος . φημί δέ πολύς ὁ ἱστορικός ὅτι ὁ κέρας ἐκεῖνος ὁ ἔλαιον , ἵημι χρίω Σαμουήλ ὑ προφήτης ὁ βασιλεύς , εἰς ὁ τοιοῦτος μονή ἀκρεμᾶτο , και διά οὗτος καλέω μυροικεραω , ὁ μονή ὁ ευλινιος κτίζω παρά Μαγίστρου Νικήτας ἐν ὁ χρόνος Λέων ὁ λυρογενος ὁ πατήρ καβαλινοος , παρά ὅς καί ἀποκεφαλίζω εἰς ὁ σφενδόνη . ἔχις δέ ὁ ὄνομα ὁ μονή