cogPG.PG157 397
βασιλίδος , καὶ τῆς συγκλήτου φθόνῳ φερίμενοι [ φρομένων ] κατ´ αὐτοῦ , ἄνευ τινὸς εὐλόγου αἰτίας , καὶ τῆς τυχούσης ἐπιβουλῆς , συνυπακούει τοῖς Ῥωμαίοις , καὶ ἀμφιέννυται τὰ κόκκινα καὶ τὰ σηρικὰ πέδιλα , καὶ βασιλεὺς παρὰ τοῦ στρατοῦ ἀναγορεύεται , οἶμαι τοῦ Θεοῦ εἰς τοῦτο σκληρύναν · τος τὴν καρδίαν αὐτοῦ , τοῦ διχοστατῆσαι τὴν βασιλείαν Ῥωμαίων , καὶ διὰ μέσου τούτων εἰσάξαι τοὺς Τούρκους τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν γῆν Ῥωμαίων τὴν ὑπὸ χεῖρα , καὶ οὐ μόνον Ῥωμαίων , ἀλλὰ καὶ Τριβαλλῶν , καὶ Μυσῶν , καὶ Ἀλβανιτῶν . καὶ παντὸς ἄλλου δυτικοῦ ἔθνους · κρίμασιν ὡς οἰδεν ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμὸς τὰ μὲν ἄλλα γένη τιμωρῶν διὰ τὰς συνεχεῖς ἀντάρσεις κατὰ Ῥωμαίων · τοὺς δὲ Ῥωμαίους διὰ τοὺς φρικωδεστάτους ὅρκους , καὶ ἀφορισμοὺς ἀφορήτους οὓς ἔφερον κατὰ κεφαλῆς αὐτῶν ὀμνύντες , καὶ ἐξομνύντες τοῦ φυλάξαι τὴν βασιλείαν τῶν υἱῷ τοῦ Λάσκαρι , καὶ μηδ´ ὅλως συνομαρτεῖν καὶ συνανταίρειν τῷ ἱαλαιολόγῳ πρὸς ἀποστασίαν . Ἀντιστρόφως δὲ πάλιν ἀντομνύειν ὥστε ἔχειν καὶ στέργειν βασιλέα Ῥωμαίων τὸν Παλαιολόγον , ἀποτυφλώσαντες πρῶτον Ἰωάννην τὸν Λάσκαριν , καὶ ἀναθέματι καθυπαχθέντες αὐτοῦ καθ´ ἑαυτῶν , ὡς οἱ Ἰουδαῖοι ἐν τῶν καιρῷ τοῦ δεσποτικοῦ πάθους , ἐπισπάσαντες τὴν ἀράν · Οἱ καὶ ἄρδην ἀπώλοντο , ὡς παρακατιὼν ὁ λόγος δηλώσει , τὴν ταυτοπάθειαν τῶν Ἰουδαίων κατακριθέντς ζηλωταὶ τῶν παρανομιῶν γενόμενοι . Εὐθὺς οὗν παραλαβὼν ἂς εἶχε δυνάμεις Θρακικὰς , καὶ τοὺς ἐκ τῆς πόλεως αὐτομόλους , πρὸς Κράλην Σερβίας παραγίνεται , καὶ τὴν ἅπασαν ἡν ἀδίκως ὑπέστη ζημίαν , καὶ ὄνειδος , καὶ τὴν ἐκ τοῦ γένους τῶν οἰκείων φθορὰν ἅπαυτα καταγγείλας . Ἦν γὰρ εὑδοκιμῶν ὁ Στέφανος τῷ τότε καιρῷ , οὕτω γὰρ ἠν τῷ Κράλῃ ὄνομα . Καὶ γὰρ , ὡς ἔθος , τὸ ὀγκῶδες καὶ βορὺ ταπεινωθὲν , τὸ κοῦφον καὶ λεπτὸν εἰς ὕψος αἴρεται . Αἱ γὰρ δυστυχίαι τῶν Ῥωμαίων , καὶ αἱ καθημεριναὶ ἀλλεπάλληλοι ταραχαὶ . καὶ οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι , τοὺς βαμβάρους καὶ ἀγελαίους ὑπερέχοντας αὐτῶν πεποιήκασιν . Ὅθεν ὁ των Ἐέρβων ἀρχηγὸς ἐτόλμησεν ἀναδύσασθαι κράτος , καὶ Κράλης ὀνομάζεσθαι . Τοῦτο γὰρ τὸ βάρβαρον ὄνομα ἐξελληνιζόμενον βασιλεὺς ἑρμηνεύεται . Ἐνωτισθεὶς οὖν τῶν ῥημάτων Καντακουζηνοῦ
Lemmas: βασιλίς , καί ὁ σύγκλητος φθόνος φέρω [ φρομένων ] κατ´ αὐτός , ἄνευ τις εὔλογος αἴτιος , καί ὁ τυγχάνω ἐπιβουλή , συνυπακούω ὁ Ῥωμαῖος , καί ἀμφιέννυμι ὁ κόκκινος καί ὁ σηρικός πέδιλον , καί βασιλεύς παρά ὁ στρατός ἀναγορεύω , οἴομαι ὁ Θεός εἰς οὗτος σκληραίνω · ὅς ὁ Καρδία αὐτός , ὁ διχοστατέω ὁ βασίλειος Ῥωμαῖος , καί διά μέσος οὗτος εἰσάγω ὁ Τοῦρκος ὁ καταφθείρω πᾶς γῆ Ῥωμαῖος ὁ ὑπό χείρ , καί οὖον μόνος Ῥωμαῖος , ἀλλά καί Τριβαλλός , καί Μυσός , καί Ἀλβανίτης . καί πᾶς ἄλλος δυτικός ἔθνος · κρίμα ὡς οἶδα ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός ὁ μέν ἄλλος γένος τιμωρέω διά ὁ συνεχής ἄνταρσις κατά Ῥωμαῖος · ὁ δέ Ῥωμαῖος διά ὁ φρικώδης Ὅρκος , καί ἀφορισμός ἀφόρητος ὅς φέρω κατά κεφαλή αὐτός ὄμνυμι , καί ἐξόμνυμι ὁ φυλάσσω ὁ βασίλειος ὁ υἱός ὁ Λάσκαρι , καί μηδ´ ὅλως συνομαρτέω καί συνανταίρω ὁ ιαλαιολογος πρός ἀποστασία . ἀντιστρόφως δέ πάλιν ἀντόμνυμι ὥστε ἔχω καί στέργω βασιλεύς Ῥωμαῖος ὁ Παλαιολόγος , ἀποτυφλόω πρῶτος Ἰωάννης ὁ Λάσκαρι , καί ἀνάθεμα καθυπαχθέντες αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ , ὡς ὁ Ἰουδαῖος ἐν ὁ καιρός ὁ δεσποτικός πάθος , ἐπισπάω ὁ ἀρά · ὁ καί ἄρδην ἀπόλλυμι , ὡς παρακάτειμι ὁ λόγος δήλωσις , ὁ ταὐτοπάθεια ὁ Ἰουδαῖος κατακρίνω ζηλωτής ὁ παρανομία γίγνομαι . εὐθύς ἐν παραλαμβάνω ὅς ἔχω δύναμις Θρακικός , καί ὁ ἐκ ὁ πόλις αὐτόμολος , πρός Κράλης Σερβία παραγίγνομαι , καί ὁ ἅπας ἐάν ἄδικος ὑφίστημι ζημία , καί ὄνειδος , καί ὁ ἐκ ὁ γένος ὁ οἰκέω φθορά άπαυτος καταγγέλλω . ἦς γάρ ευδοκιμώ ὁ Στέφανος ὁ τότε καιρός , οὗτος γάρ ἐάν ὁ Κράλη ὄνομα . καί γάρ , ὡς ἔθος , ὁ ὀγκώδης καί βορός ταπεινόω , ὁ κοῦφος καί λεπτόν εἰς ὕψος ἀείρω . ὁ γάρ δυστυχία ὁ Ῥωμαῖος , καί ὁ καθημέριος αλλεπάλληλος ταραχή . καί ὁ ἐμφύλιος πόλεμος , ὁ βαμβάρους καί ἀγελαῖος ὑπερέχω αὐτός ποιέω . ὅθεν ὁ ὁ Ἐέρβων ἀρχηγός τολμάω ἀναδύνω κράτος , καί Κράλης ὀνομάζω . οὗτος γάρ ὁ βάρβαρος ὄνομα ἐξελληνίζω βασιλεύς ἑρμηνεύω . Ἐνωτίζω οὖν ὁ ῥῆμα Καντακουζηνός