cogPG.PG157 289
εἴληφε τῆς Σοφίας . Μέσον δὲ τοῦ λιμένος ἀνήγειρε τέσσαρας κοινὰς , ἐφ´ ὧν ἔστησε τάσδε τὰς στήλας , ἑαυτῆς τε καὶ Ἀραβίας τῆς ἀνεψιᾶς αὐτῆς Ιγ καὶ Ἰουστίνου τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ Ναρσῆ τοῦ ἐκεῖσε παρισταμένου . Ἐξ ὧν αἱ δύο ἀφῃρέθησαν παρὰ Φιλιππικοῦ . Εἶχον δὲ γράμματα τῶν μελλόνιων . Μετὰ δὲ τὸ κτισθῆναι τὴν πόλιν σύβʹ χρόνων διελθόντων ἐκτίσθη ὁ τοιοῦτος λιμήν , Τὸ λεγόμενον Βύκινον οὕτως ἐκλήθη Τὸ παλαιὸν γὰρ σάλπιγγες ἦσαν χαλκαῖ ἐπάνω τοῦ τείχους , ὁ δὲ πύργος ἦν κοῦφος καὶ συριγγώδης , καὶ νότου γεγονότος ἢ βοῤῥᾶ σφοδροῦ καὶ τῶν κυμάτων τῷ τείχει προσκρουόντων ἀνήρχετο τὰ πνεύματα βίαια ἄνωθεν πρὸς τοὺς αὐλίσκους τῶν σαλπίγγων , καὶ ὑπηχεῖτο μέλος ξενίζον ἀκοὰς , ὅλον Σειρήνιον . Ἡν δὲ ἄντικρυ τούτου καὶ ἕτερος πύργος , καὶ δεχόμενος τὴν ἠχὼ τοῦ τοιούτου μέλους ἀπεδίδου καὶ αὐτὸς ἦχον τὸν αὐτόν . Ὅτε δὲ ἤθελε κινῆσαι Ῥωμαϊκὸς στόλος , ὁμοῦ πρῶτον ἐκεῖσε ἠθροίζετο , καὶ κατὰ τὸν ἦχον τῶν πύργων ἐσάλπιζον αἱ νῆες καὶ ἀπεκίνουν . Τὰ δὲ καλούμενα Ὁρμίσδου λιμὴν ἐτύγχανε μικρὸς , ἐν ᾧ ὥρμουν αἱ νῆες πρὸ τοῦ κτισθῆναι τὸν λιμένα τῶν Σοφιῶν . Ἐκ δὲ τῶν πολλῶν χρόνων ἀμεληθεὶς ἐγεμίσθη . Ἐκεῖσε δὲ Ἰουστινιανὸς ὁ μέγας κατῷκει πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι . Ἀπὸ δὲ τοῦ κτίσαντος αὐτὸν Ἰουλιανοῦ εἴληφε τὴν ἐπωνυμίαν , καὶ καλεῖται Ἰουλιανοῦ λιμήν . Τὸν ἄγιον Πλάτωνα Ἀναστάσιος ὁ δίκορος ἔκτισεν , ἐναρχομένου ἤδη τοῦ ἑβδόμου αἰῶνος . Τοὺς δὲ κίονας τοὺς δέκα , τοὺς ἐνζώδους γλυπτοὺς , ἔφερεν ἐξ Θεσσαλονίκης εἰς τὸν ναὸν , ὧν οἱ μὲν ὀκτὼ ἵσταντει ἐν τῷ ναῷ , οἱ δὲ δύο ἤρθησαν παρὰ Ῥωμανοῦ βασι λέως τοῦ Λεκαπηνοῦ καὶ ἐτέθησαν εἰς τὴν Χαλκῆν . Εἰς δὲ τὴν καλουμένην Διηγηστέαν ἀγέαν · Ἄνναν ἀθροίσεις ἐγένοντο πάλαι τῶν δύο δημοτικῶν μερῶν , καὶ τρίκλινος ἦν ἐκεῖσε παμμεγεθέστατος , καὶ ὅτἤθελον ποιήσασθαι οἷ δήμαρχοι ἐκλογὴν , ἐκεῖσε ἠθροίζοντο . Διήρκεσε δὲ χρόνους πεντακοσίους , Ῥεοδώρας δὲ τῆς Αὐγούστης τοῦ Θεοφίλου ἐγκύσυοὔσης , καὶ ἀπερχομένης διὰ τοῦ ἐμβόλου εἰς Βλαχέρνας , καὶ τοῦ ἵππου αὐτῆς ἐκεῖσε ὀλισθήσαντος
Lemmas: λαμβάνω ὁ Σοφία . Μέσον δέ ὁ λιμήν ἀναγείρω τέσσαρες κοινός , ἐφίημι ὅς ἵστημι ὅδε ὁ στήλη , ἑαυτοῦ τε καί Ἀραβία ὁ ἀνεψιός αὐτός ιγʹ καί Ἰουστῖνος ὁ ἀνήρ αὐτός καί Ναρσῆς ὁ ἐκεῖσε παρίστημι . ἐς ὅς ὁ δύο ἀφαιρέω παρά Φιλιππικός . ἔχω δέ γράμμα ὁ μελλόνιων . μετά δέ ὁ κτίζω ὁ πόλις σύβʹ χρόνος διέρχομαι κτίζω ὁ τοιοῦτος λιμήν , ὁ λέγω βύκινον οὕτως καλέω ὁ παλαιός γάρ σάλπιγξ εἰμί χάλκεος ἐπάνω ὁ τεῖχος , ὁ δέ πύργος εἰμί κοῦφος καί συριγγώδης , καί νότος γίγνομαι ἢ Βορέας σφοδρός καί ὁ κῦμα ὁ τεῖχος προσκρούω ἀνέρχομαι ὁ πνεῦμα βίαιος ἄνωθεν πρός ὁ αὐλίσκος ὁ σάλπιγξ , καί ὑπηχέω μέλος ξενίζω ἀκοή , ὅλος Σειρήνιος . ἐάν δέ ἄντικρυς οὗτος καί ἕτερος πύργος , καί δέχομαι ὁ ἠχώ ὁ τοιοῦτος μέλος ἀποδίδωμι καί αὐτός ἦχος ὁ αὐτός . ὅτε δέ ἐθέλω κινέω Ῥωμαῖος στόλος , ὁμοῦ πρῶτος ἐκεῖσε ἀθροίζω , καί κατά ὁ ἦχος ὁ πύργος σαλπίζω ὁ ναῦς καί ἀποκινέω . ὁ δέ καλέω Ὁρμίσδου λιμήν τυγχάνω μικρός , ἐν ὅς ὁρμέω ὁ ναῦς πρό ὁ κτίζω ὁ λιμήν ὁ Σοφία . ἐκ δέ ὁ πολύς χρόνος ἀμελέω γεμίζω . ἐκεῖσε δέ Ἰουστινιανός ὁ μέγας κατοικέω πρό ὁ βασιλεύω . ἀπό δέ ὁ κτίζω αὐτός Ἰουλιανός λαμβάνω ὁ ἐπωνυμία , καί καλέω Ἰουλιανός λιμήν . ὁ ἀγάω Πλάτων Ἀναστάσιος ὁ δίκορος κτίζω , ἐνάρχομαι ἤδη ὁ ἕβδομος αἰών . ὁ δέ κίων ὁ δέκα , ὁ ἐνζώδους γλυπτός , φέρω ἐκ Θεσσαλονίκη εἰς ὁ ναός , ὅς ὁ μέν ὀκτώ ἵστημι ἐν ὁ ναός , ὁ δέ δύο ἀραρίσκω παρά Ῥωμανός βάσις Λέως ὁ Λεκαπηνός καί τίθημι εἰς ὁ χαλκῆ . εἰς δέ ὁ καλέω Διηγηστέαν ἄγω · Ἄννα ἄθροισις γίγνομαι πάλαι ὁ δύο δημοτικός μέρος , καί τρίκλινος εἰμί ἐκεῖσε παμμεγέθης , καί ὅτἤθελον ποιέω οἷ δήμαρχος ἐκλογή , ἐκεῖσε ἀθροίζω . διαρκέω δέ χρόνος πεντακόσιοι , Ῥεοδώρας δέ ὁ Αυγούστης ὁ Θεόφιλος εγκυσυειμι , καί ἀπέρχομαι διά ὁ ἔμβολον εἰς Βλαχέρνα , καί ὁ ἵππος αὐτός ἐκεῖσε ὀλισθάνω