cogPG.PG157 453
νῦν ἡμέραν παρ´ ἡμέραν διαβαίνων συνομλὴ μοι · καὶ ἄλλα τινὰ τέρατα , ἃ ἐνώπιον ἐμοῦ τοῦ γράφοντος ἔλεγε . Ὁ δὲ τοῦ Μαχουμὲτ ἐπίτροπος , ὃν ὁ λόγος φθάσας ἐδήλωσεν , ὁ τοῦ Σουσμάνου υἱὸς , ὃς τὴν ἐπαρχίαν τῆς ἡγεμονίας αὐθὲντιυ , στρατὸν ἀθροίσας , καὶ ἐλθὼν κατ´ αὐτοῦ , οὐκ ἠδυνήθη διαβῆναι τὰ στενωπὰ τοῦ Στυλαρίου . Οἱ ἰ Στυλάριοι εἰς ἓν συναχθέντες , καὶ ὑπὲρ τοὺς ἔξικισχιλίους ὄντες εἰς τὰ δύσβατα στάντες , ἅπαντες τοὺς σὺν τῷ Σουσμάνῳ κατέσφαξαν , καὶ αὐτὸν ὁμοῦ τὸν Σούσμανον . Τότε οἱ τοῦ Περκλιτζία Μουσταφῖ , οὔτω γὰρ ἐκαλεῖτο , τὴν αὐτῶν ὑπόληψιν ἐν τῷ ψευδαββᾷ στερεώσαντες , καὶ ὑπέρτερον προφήτου τοῦ τον ὑμνήσαντες , ἐξέθεντο δόγμα τοῦ μὴ ἐνδύσεσθαι τὴν κεφαλὴν , πῖλον , ὃ καλοῦσι ζαρκουλᾶν · ἀλλὰ ζῇν μονοχίτωνα καὶ ἀσκεπῆ βίον , καὶ προστίθεσθαι πλέον Χριστιανοῖς ἢ Τούρκοις . Μετὰ δὲ ταῦτα μηνύει ὁ Μαχουμὲτ τῷ ἐπάρχῳ Λυδίας Ἀλίπεγι , τῶ στρατεῦσαι σὺν πάσῃ δυνάμει Λυδίας καὶ Ἰωνίας κατὰ τῶν Στυλαρίων · οἱ δὲ Στυλάριοι πάλιν φυλέξαντες τὰς ἐμβολὰς τῶν στενόδων , καὶ τὸ πλείστον τῶν ὑπεναντίων εἰσελθὸν πάντας οἱ ἀγροῖκοι ἐφόνευσαν , ὡς μόλις σὺν ὀλίγοις ὁ Ἀλίπεγις διασιοθες εἰς Μαγνησίαν ἧκε . Τότε ὁ Μαχουμὲτ μαθὼν τὴν δρᾶμα , πέμπει τὸν υἱὸν αὐτοῦ Μωρὰτ παιδίον ὄντα δωδεκαετὲς , καὶ σὺν αὐτῷ τὸν Παγιαζὴτ Κεσάζοντα σὺν τῷ Θρᾳκικῷ στρατῷ · καὶ Βιθυνούς , καὶ δρύγας , καὶ Λύδους , καὶ Ἴωνας πάντας ἀθροίσας , εἰεεισιν ἐν τοῖς δυσβάτοις ἐκείνοις τόποις σὺν δυνάμειν πολλῇ · καὶ ἁπαντῶντας πάντας ἀφειδῶς ἐξεθέριζε , γέροντας ὁμοῦ καὶ νήπια , ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας , καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , πᾶσαν ἡλικίαν ἀνηλεῶς ἔσφαττον · ἕως οὖ φθάσαντες ἐν τῷ ὄρει , ὃ εἱμν εἰς φυλακὴν οἱ μονοχίτωνες , καὶ κροτήσαντες τὸ λεμον , μετὰ πολλῶν τῶν πεσόντων ἀπὸ τοῦ μέρος τοῦ Μωρὰτ ὑπὲρ ἀριθμὸν , παρεδόθησαν σὺν ον ψευδαββᾷ . Παραὶαβόντες δὲ καὶ δεσμήσαντες αὐν τοὺς ἦλθον εἰς Ἔφεσον , κἀκεῖ ἐξετάσαντες εὐτὸν διὰ πολλῶν τιμωριῶν , εὖρον ἀκλόνητον καὶ ἀμετάπτωτον τῆς φαντασίας αὐτοῦ . Τότε σταυρώσανες αὐτὸν , καὶ ἐπιθέντες καμήλῳ ἐκτεταμένας ἔω τὰς χεῖρας , πεπερονημένας ἐν σανίσι διὰ τῶν ἠλων ἐθριάμβευσαν αὐτὸν ἐν μέσῳ τῆς πόλεως . Τοὺς δὲ μαθητὰς αὐτοῦ μὴ ἀπαρνησαμένους τὸ φρόνημα το διδασκάλου αὐτῶν , πάντας ἐπ´ ὅψει τούτου κατέσφαττον , οὐκ ἄλλο λέγοντες πλὴν τὸ , Τετέ σουὶ τὰν ἐρής , ἤγουν , Κύριε ἀββας , φθόσον . Καν τότε ἡδέως τὸν θάνατον ἐλάμβανον . Ἐκράτει γὰρ χαι καιροῦ δόξα πολλῶν τῶν αὐτοῦ φοιτητῶη ὀς
Lemmas: νῦν ἡμέρα παρ´ ἡμέρα διαβαίνω συνομλὴ ἐγώ · καί ἄλλος τις τέρας , ὁ ἐνώπιος ἐγώ ὁ γράφω λέγω . ὁ δέ ὁ μαχουμετα ἐπίτροπος , ὅς ὁ λόγος φθάνω δηλόω , ὁ ὁ Σουσμάνης υἱός , ὅς ὁ ἐπαρχία ὁ ἡγεμονία αὐθὲντιυ , στρατός ἀθροίζω , καί ἔρχομαι κατ´ αὐτός , οὐ δύναμαι διαβαίνω ὁ στενωπή ὁ στυλάριον . ὁ εἷς Στυλάριον εἰς εἷς συνάγω , καί ὑπέρ ὁ ἔξικισχιλίους εἰμί εἰς ὁ δύσβατος ἵστημι , ἅπας ὁ σύν ὁ Σουσμάνῳ κατασφάζω , καί αὐτός ὁμοῦ ὁ Σούσμανον . τότε ὁ ὁ Περκλιτζία Μουστάφι , οὐτάω γάρ καλέω , ὁ αὐτός ὑπόληψις ἐν ὁ ψευδαββᾷ στερεόω , καί ὑπέρτερος προφήτης ὁ ὁ ὑμνέω , ἐκτίθημι δόγμα ὁ μή ἐνδύω ὁ κεφαλή , πῖλος , ὅς καλέω ζαρκουλας · ἀλλά ζάω μονοχίτων καί ασκεπής βίος , καί προστίθημι πλέω Χριστιανός ἢ Τοῦρκος . μετά δέ οὗτος μηνύω ὁ μαχουμετα ὁ ἔπαρχος Λυδίας Ἀλίπεγι , ὁ στρατεύω σύν πᾶς δύναμις Λυδίας καί Ἰωνία κατά ὁ στυλάριον · ὁ δέ Στυλάριον πάλιν φυλεγω ὁ ἐμβολάς ὁ στενοδηω , καί ὁ πλεῖστος ὁ ὑπεναντίος εἰσέρχομαι πᾶς ὁ ἄγροικος φονεύω , ὡς μόλις σύν ὀλίγος ὁ Ἀλίπεγις διασιοθες εἰς Μαγνησία ἵημι . τότε ὁ μαχουμετα μανθάνω ὁ δρᾶμα , πέμπω ὁ υἱός αὐτός Μωράτος παιδίον εἰμί δωδεκαετής , καί σύν αὐτός ὁ Παγιαζὴτ κεσαζοειντα σύν ὁ Θρᾳκικός στρατός · καί Βιθυνός , καί δρυγη , καί Λυδός , καί Ἴων πᾶς ἀθροίζω , εἶμι ἐν ὁ δύσβατος ἐκεῖνος τόπος σύν δυναμέω πολύς · καί απαντάω πᾶς ἀφειδής ἐκθερίζω , γέρων ὁμοῦ καί νήπιος , ἀνήρ τε καί γυνή , καί ἁπλόος εἶπον , πᾶς ἡλικία ἀνηλεής σφάζω · ἠώς οὖον φθάνω ἐν ὁ ὄρος , ὅς ἵημι εἰς φυλακή ὁ μονοχίτων , καί κροτέω ὁ Λέμον , μετά πολύς ὁ πίπτω ἀπό ὁ μέρος ὁ Μωράτος ὑπέρ ἀριθμός , παραδίδωμι σύν εἰμί ψευδαββᾷ . Παραβαίνω δέ καί δεσμέω Άυν ὁ ἔρχομαι εἰς Ἔφεσος , ἐκεῖ ἐξετάζω Έυτον διά πολύς τιμωρία , εὖρος ἀκλόνητος καί ἀμετάπτωτος ὁ φαντασία αὐτός . τότε σταυρώνω αὐτός , καί ἐπιτίθημι κάμηλος ἐκτείνω εἰμί ὁ χείρ , περονάω ἐν σανίς διά ὁ ἁλίσκομαι θριαμβεύω αὐτός ἐν μέσος ὁ πόλις . ὁ δέ μαθητής αὐτός μή ἀπαρνέομαι ὁ φρόνημα ὁ διδάσκαλος αὐτός , πᾶς ἐπι ὁράω οὗτος κατασφάζω , οὐ ἄλλος λέγω πλήν ὁ , Τετέ Σούι ὁ ἐρής , ἤγουν , κύριος ἀββα , φθοσος . Καν τότε ἡδύς ὁ θάνατος λαμβάνω . κρατέω γάρ Χάι καιρός δόξα πολύς ὁ αὐτός φοιτητός ὅς