cogPG.PG157 457
αὐτὸν τοῦ μὴ εἶναι αἰτίαν σκανδάλων τὰ συμβεβηκότα πράγματα . Ὁ δὲ βασιλεὺς Μανουήλ γράφει πρὸς τὸν Μαχουμέτ · Ἐγὼ μέν , ὡς οἶδας ἀκριβῶς , ὑπεσχόμην τοῦ εἶναί με πατὴρ εἰς σὲ σὺ δὲ υἱὸς εἰς ἐμέ . Καὶ εἰ μέν ἀμφότεροι φυλάξο . [ εν τὰ ὑποσχεθέντα , ἰδού καὶ φόβος Θεοῦ καὶ τήρησις ἐντολῶν · εἰ δὲ παρεκβῶμεν αὐτὰ , δοῦ ὁ πατὴρ ὡς προδότης υἱός φανεῖται , καὶ ὁ υἱός , ὡς πατρὸς φονεὺς κληθήσεται . Ἐγὸ μεν φιλάξω τοὺς ἔρκους , σὺ δὲ οὐ βούλει φυλάξαι , Ἔστω ὁ ἑκδικῶν τὸν ἀδικούμενον Θεὸς ὁ δίκαιος κριτής . Περὶ οὖν τῶν προσφύγων οὐκέστυ εἰπεῖν , οὐδὲ τοῖς ὠσὶν ἀκοῦσαι τοῦ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς χεῖρας σου · τοῦτο γὰρ τὸ ἔργον οἰκ , Κστι βασιλικὸν , ἀλλὰ τυραννικόν . Καὶ εἰ μν έγὼ κατεδίωκον ἐμὸν ἀδελφὸν , διωκόμενος οὐν κατέφυγεν ὑπὸ τῶν πτερύγον τῶν σῶν , καὶ ητῶν , οὐκ ἄν μοι ἔδωκας αὐτὸν τοῦ θανατῶσαι εἰ δὲ καὶ ἔδωκας , ἐποίησας ἂν ὑκὲρ ἄνθρωπα προδότησγεγονὼς , καὶ φονεύς . Ὕσθι οὖν τοῖτο , ὡς οὐδέποτε γενήσεται δι´ ἐμοῦ τὸ ἀπαίσιν τοῦτο ἔργον . Πλὴν ἐπεὶ οὖτως ἐτάχθην τοὴ εἶναί με εἰς τρόπον πατρός σου , ὄμνυμί σοι τὸν ἔνα Θεὸν , τὸν ἐν Τοιάδι ὑμνούμενον κερ ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν , τοῦ μηδ´ ὅλως ἑξελθεν ἀπὸ τῆς φυλακῆς τὸν πρόσφυγα Μουστορῶη , ρὔτε τὸν αὐτοῦ συνοδοιπόρον Τζενεὴτ , μέχρς οὖ πσύσῃ τῆς ἡγεμονίας , καὶ αὐτῇς τῆς ἡ τῷ κόσμῳ ζωῆς · παρελθόντος δέ σου , καὶ κα θός συναντήσει τὰ πράγματα . Εἰ δὲ οὐ βούλει , πρᾶττε ὃ βούλει . Τὸν δὲ Δημήτριον τὸν Λεοντάμι ἄιὰ προστάγματος λέγων γράφει · Ἀναγνοίς κὰ καρ´ ἐμοὶ προσταχθέντα συντόμως πλήρωστ Ὡάλλων τοὺς πρόσφυγας αὐτοὺς , τὸν Μρυτορφῆν σὺν τῷ Τινεὴ , καὶ τοὺς συνακολουθίσαντας ἐν τριήρει μιᾷ , πέμψον διὰ τάχους ἡμᾶς . Καὶ πρὰ τὸ προσταχθὲν μὴ πράξει . Ὃ Μαχουμὲτ δὲ εἰς νοῦν λαβὼν τὰ μέλλοντα γενόσθαι , εἰ προσκρούσει τῷ βασιλεῖ , καὶ μαθὼν ὡσἐφ ´ ὅρου ζωῆς αὐτοῦ τῷ Μουσταφᾷ οὐκ ἔσται ἐλευθερία τῆς φυλακῆς , οὔτε τῷ Τζινεὴτ , ἐπαύσατο τον ἐνοχλεῖν Θεσσαλονίκην , καὶ ἀπάρας ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς Ἀδριανούπολιν ἀπαλλαγεὶς πολλῶν φροντίδων καὶ ἐννοιῶν , καταδαμαζόμενος ὑπὸ τοῦ λογισκῶ ἕνεκα τῆς φανερώσεως τοῦ Μουσταφᾷ καὶ τοῦ Τζινεήτ . Ὁ δὲ κυρις Δημήτριος ὁ Λεοντάρις τριήρη μίαν ἑτοιμάσας καὶ τοὺς δύο ἔνδον ἐμβαλὼν , ἀπίστειλε τῷ βασιλεῖ . Ὁ δὲ βασιλεὺς τὸν μὲν Μουστεφᾶν μετ´ ὀλίγον ἐν τῆ νήσῳ Λήμνῳ ἔπεμψε , προιτάττων τοὺς αὐτοῦ φυλάττειν ἐπιμελῶς · τὸν ἅ Τινεήτ ἔδωκε μονὴν αὐτῷ ἐν τῇ μονῇ τῆς Παμμακαρίστου , καὶ ἦν ἐκεῖ ἡσυχάζων . Τότε ὁ βασιλέος στείλας ἀποκρισιαρίους , ἐζήτει παρὰ τοῦ Μαχουμιτ τὰς δαπάνας , ἃς ἔμελλε δαπανᾷν ὁ Μουσταφᾶς ·
Lemmas: αὐτός ὁ μή εἰμί αἴτιος σκάνδαλον ὁ συμβεβηκός πρᾶγμα . ὁ δέ βασιλεύς Μανουήλ γράφω πρός ὁ μαχουμετα · ἐγώ μέν , ὡς οἶδα ἀκριβῶς , ὑπισχνέομαι ὁ εἰμί ἐγώ πατήρ εἰς σύ σύ δέ υἱός εἰς ἐγώ . καί εἰμί μέν ἀμφότερος φυλάσσω . [ εν ὁ ὑπισχνέομαι , ἰδού καί φόβος Θεός καί τήρησις ἐντολή · εἰμί δέ παρεκβαίνω αὐτός , δήω ὁ πατήρ ὡς προδότης υἱός φαίνω , καί ὁ υἱός , ὡς πατήρ φονεύς καλέω . ἐγό μέν φιλάζω ὁ ἕρκος , σύ δέ οὖον βούλομαι φυλάσσω , ἔστω ὁ ἐκδικέω ὁ ἀδικέω θεός ὁ δίκαιος κριτής . περι οὖν ὁ πρόσφυγας οὐκέστυ εἶπον , οὐδέ ὁ οὖς ἀκούω ὁ παραδίδωμι αὐτός εἰς χείρ σύ · οὗτος γάρ ὁ ἔργον οἰκ , Κστι βασιλικός , ἀλλά τυραννικός . καί εἰμί μν ἐγώ καταδιώκω ἐμός ἀδελφός , διώκω ὀν καταφεύγω ὑπό ὁ πτερυγος ὁ σός , καί ἀβλής , οὐ ἄν ἐγώ δίδωμι αὐτός ὁ θανατόω εἰμί δέ καί δίδωμι , ποιέω εἄν ὑκὲρ άνθρωπας προδοτησγεγοναω , καί φονεύς . Ὕσθι οὖν τέῳ , ὡς οὐδέποτε γίγνομαι δις ἐγώ ὁ ἀπαίσιν οὗτος ἔργον . πλήν ἐπεί οὖτως τάσσω τοὴ εἰμί ἐγώ εἰς τρόπος πατήρ σύ , ὄμνυμι σύ ὁ νάω θεός , ὁ ἐν τοιας ὑμνέω Κερ ἐγώ ὁ Χριστιανός , ὁ μηδ´ ὅλως ἐξέρχομαι ἀπό ὁ φυλακή ὁ πρόσφυξ Μουστορῶη , ῥέω ὁ αὐτός συνοδοιπόρος Τζενεὴτ , μέχρς οὖον πύθω ὁ ἡγεμονία , καί αὐτός ὁ ὁ ὁ κόσμος ζωή · παρέρχομαι δέ σύ , καί ἄν ἄνθος συναντάω ὁ πρᾶγμα . εἰμί δέ οὖον βούλομαι , πράσσω ὅς βούλομαι . ὁ δέ Δημήτριος ὁ Λεοντάμι Αἶα πρόσταγμα λέγω γράφω · Ἀναγνός ἄν καρ ἐγώ προσστάζω σύντομος πλήρωστ Ὡάλλων ὁ πρόσφυξ αὐτός , ὁ Μρυτορφῆν σύν ὁ Τινεὴ , καί ὁ συνακολουθέω ἐν τριήρης εἷς , πέμπω διά τάχος ἐγώ . καί Πράς ὁ προσστάζω μή πρᾶξις . ὅς μαχουμετα δέ εἰς νόος λαμβάνω ὁ μέλλω γίγνομαι , εἰμί προσκρούω ὁ βασιλεύς , καί μανθάνω ὡσἐφ ´ ὁράω ζωή αὐτός ὁ Μουσταφά οὐ εἰμί ἐλευθερία ὁ φυλακή , οὔτε ὁ Τζινεὴτ , παύω ὁ ἐνοχλέω Θεσσαλονίκη , καί ἀπαίρω ἐκεῖθεν ἔρχομαι εἰς Ἀδριανούπολις ἀπαλλάσσω πολύς φροντίς καί ἔννοια , καταδαμάζω ὑπό ὁ λογίζομαι ἕνεκα ὁ φανέρωσις ὁ Μουσταφά καί ὁ Τζινεήτ . ὁ δέ κύριος Δημήτριος ὁ Λεοντάρις τριήρης εἷς ἑτοιμάζω καί ὁ δύο ἔνδον ἐμβάλλω , ἀποστέλλω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ βασιλεύς ὁ μέν Μουστεφᾶν μετέ ὀλίγος ἐν τῆ νῆσος Λῆμνος πέμπω , προιτασσω ὁ αὐτός φυλάσσω ἐπιμελής · ὁ ὅς Τινεήτ δίδωμι μονή αὐτός ἐν ὁ μονή ὁ Παμμακάριστος , καί εἰμί ἐκεῖ ἡσυχάζω . τότε ὁ βασιλεύς στέλλω ἀποκρισιάριος , ζητέω παρά ὁ Μαχουμιτ ὁ δαπάνη , ὅς μέλλω δαπανάω ὁ Μουσταφάς ·