cogPG.PG157 566
τοῦ οἵνου καὶ μεθυσθεὶς , ὥρισε τῷ ἀρχιευνούχῳ αὐτοῦ , καὶ προστάξας εἶπεν · Ἄπελθε ἐν τῷ οἴκω τοῦ μεγάλου δουκὸς , καὶ εἰπὲ αὐτῷ , ὁρίζει ὁ ἡγεμὸν , Ινα στείλῃς τὸν υίόν σοὺ τὸν νεώτερσν ἐν τῷ συμποσίῳ · ᾔν γὰρ εὐειδὴς ὁ νέος ἄγων τεσσαρεσκαιδέκατον ἔτος . Ἀκούσας οὖν ὁ πατὴρ τοῦ παιδὸς ἀπενεκρώθη , καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ ἠλλοιώθη , καὶ λέγει τῷ ἀρχιευνούχῳ · Οὐκ ἔστι τοῦτο ἑν τῇ ἡμετέρᾳ διαγωγῇ τοῦ παραδοῦναι τὸ ἐμὸν παιδίον οἰκείαις χερσὶν μιανθῆναι παρ´ αὐτοῦ · κρεῖττον ἂν ἡν μοι τοῦ στεῖλαι δήμιον , καὶ λαβεῖν τὴν κεφαλήν μου ἀπ´ ἐμοῦ . Ὁ δὲ ἀρχιευνοῦχος συμβουλεύσας αὐτὸν τοῦ δοῦναι τὸ παιδίον , ἵνα μὴ εἰς ὀργὴν ἐκκαύσῃ τὸν τύραννον . Ὁ δὲ μὴ πεισθεὶς , ἀλλ´ εἰπὼν , ὅτι Εἰ βούλει λαβεῖν αὐτὸ καὶ ἀπελθεῖν , λαβὼν ἄπελθε . Τὸ δὲ ἐγώ σοι τοῦτο διδόναι οἰκείῳ θελήματι οὐ γενήσεται πώποτε . Τότε ὁ ἀρχιευνοῦχος στραφεὶς εἶπε τῷ ἡγεμόνι ἅπαντα τὰ παρὰ τοῦ μεγάλου δουκὸς λαληέντα , καὶ πῶς τὸ παιδίον οὐκ ἠβουλήθη δοῦναι . Τότε ὁ τύραννος θυμωθεὶς εἴρηκε τῷ ἀρχιευνούχῳ · Λάβε τὸν δήμιον σὺν σοὶ , καὶ στραφεὶς ἄγεμοι τὸ παιδίον . Ὁ δὲ δήμιος ἀγαγέτω τὸν δοῦκα , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ . Τότε ἐλθόντες , καὶ μαθὼν τὸ μήνυμα ὁ δο´ξ ἠσπάσατο τὰ τέκνα αὐτοῦ καὶ τὴν γυναῖκα , καὶ ἐπορεύετο σὺν τῷ δημίῳ αὐτὸς καὶ ὁ υἱός αὐτοῦ , καὶ ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ἀ Καντνκιλ Ζηνὸς . Τὸ δὲ παιδίον ἔλαβε μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ ἀρχιευνοῦχος . Εἰσελθὼν οὐν καὶ δείξας τὸ παιδίον τῷ ἡγεμόνι , τοὺς δὲ λοιποὺς ἐν τῇ πύλῃ τοῦ παλατίου ἱσταμένους , ὥρισε τῷ δημίῳ ξίφει τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἀποτμηθῆναι . Τότε λαβὼν αὐτοὺς μικρὸν κάτωθεν τοῦ παλατίου , εἶπεν αὐτοῖς ὁ δήμιος τὴν ἀπόσασιν Ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ τὴν σφαγὴν ἔκλαυσεν . Ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ γενναίως σταθείς ἐνεδυνάμωσε τοὺς νέυ · στηρίζων αὐτοὺς καὶ λέγων · Τεκνία , εἶδετε τὴν χθές ἡμέραν ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ τὰ ἡμέτερα πάντα φροῦδα γεονότα . Ο πλοῶτος ἡμῶν ὁ´ ἀκένωτος · ἡ δόξα ἡ θαυμαστὴ , ἣν εἴχομεν ἐν τ ῆ μεγαλοπόλει ταύτῃ , καὶ δι´ αὐτῆς ἐν πάσῃ τῇ γῇ . ἢν οἰκοῦσι Χριστιανοί . Νινὶ δὲ τῇ ὥρᾳ ταότῃ οὐκ ἐνελείπετο ἄλλο εἰς ἡμᾶς πλὴν ἡ ταροῦσα αὕτη ζωή . Ἔσται δὲ ἡμῖν αὐτῇ οὐκ ἀτελεύτητος , ὀψέποτε γὸρ θνηξόμεὸα . Καὶ ταῖττι πῶς ; Ὑστερούμενοι τῶν ἀγαδῶν ὥν ὠλέσαμεν τῆς δόζης , τῆς τιιῆς , τῆς αὐθεντίας , παρὸ πάντων ὀνειδειζόμενοι , καταφρονούμενοι , καὶ ταλαιπωρούμενοι , ἄχρις οὖ ἔλὸῃ ἐφ´ ἡμῆς καὶ ό θάνατος , λαβὼν ἐκ τῶν ὥδε ἀτίμους . Ποῦ ὁ ἡχκέτερος βασιλεύς ; οὐκ ἔσφάγη χθές ; ἰοῦ ἐμὸς σιμπένθερος , καὶ σὸς πατὴρ ὁ μέγας δομέστικος ; Ποῦ ὁ Παλαιολόγος , καὶ πρωτοστράτωρ σὺν τοῖς δύο υἱέσιν αὐτοῦς · οὐκ ἐσφάγησαν χθέι ἐν τῷ πολέχμῳ ; εἴθε καὶ ἡμεῖς ἀπεθάνομεν σὺν αὐτοῖς ! πλὴν καὶ ἀθτὴ ἡ ὥρα ἱκανὴ ἐστι , χμὴ παηχμεᾶήσομεν πλέον · τίς γὸρ οἶδε τὰ ὃπλα τορῦ διαβόλου , εἰ καὶ βραδύνοντες πληγῶμεν ταοὰ τῶν ἰρθόλων βελῶν αὐτοῦς Νὸν τὸ στάδιον ἔτοιμον , ἐν ὀνόνωτι τοῦ στουχωθέντος ὑπὲεἡμᾶν
Lemmas: ὁ οἶνος καί μεθύσκω , ὁρίζω ὁ ἀρχιευνοῦχος αὐτός , καί προστάσσω εἶπον · ἀπέρχομαι ἐν ὁ οἶκος ὁ μέγας δούξ , καί εἶπον αὐτός , ὁρίζω ὁ ἡγεμών , ἵνα στέλλω ὁ υἱός σύ ὁ νέος ἐν ὁ συμπόσιον · ᾔν γάρ εὐειδής ὁ νέος ἄγω τεσσαρεσκαιδέκατος ἔτος . ἀκέω οὖν ὁ πατήρ ὁ παῖς ἀπενεκρώθη , καί ὁ ὄψις αὐτός ἀλλοιόω , καί λέγω ὁ ἀρχιευνοῦχος · οὐ εἰμί οὗτος ἑν ὁ ἡμέτερος διαγωγή ὁ παραδίδωμι ὁ ἐμός παιδίον οἰκεῖος χείρ μιαίνω παρ´ αὐτός · ἀγαθός εἄν ἐάν ἐγώ ὁ στέλλω δήμιος , καί λαμβάνω ὁ κεφαλή ἐγώ ἀπ´ ἐγώ . ὁ δέ ἀρχιευνοῦχος συμβουλεύω αὐτός ὁ δίδωμι ὁ παιδίον , ἵνα μή εἰς ὀργή ἐκκαίω ὁ τύραννος . ὁ δέ μή πείθω , ἀλ εἶπον , ὅτι εἰμί βούλομαι λαμβάνω αὐτός καί ἀπέρχομαι , λαμβάνω ἀπέρχομαι . ὁ δέ ἐγώ σύ οὗτος δίδωμι οἰκεῖος θέλημα οὖον γίγνομαι πώποτε . τότε ὁ ἀρχιευνοῦχος στρέφω εἶπον ὁ ἡγεμών ἅπας ὁ παρά ὁ μέγας δούξ λαλέω , καί πῶς ὁ παιδίον οὐ βούλομαι δίδωμι . τότε ὁ τύραννος θυμόω εἴρω ὁ ἀρχιευνοῦχος · Λάβος ὁ δήμιος σύν σύ , καί στρέφω ἄγεμος ὁ παιδίον . ὁ δέ δήμιος ἄγω ὁ δούξ , καί ὁ υἱός αὐτός . τότε ἔρχομαι , καί μανθάνω ὁ μήνυμα ὁ δο´ξ ἀσπάζομαι ὁ τέκνον αὐτός καί ὁ γυνή , καί πορεύω σύν ὁ δήμιος αὐτός καί ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ γαμβρός αὐτός ὅς Καντνκιλ Ζεύς . ὁ δέ παιδίον λαμβάνω μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ ἀρχιευνοῦχος . εἰσέρχομαι ὀν καί δείκνυμι ὁ παιδίον ὁ ἡγεμών , ὁ δέ λοιπός ἐν ὁ πύλη ὁ Παλάτιον ἵστημι , ὁρίζω ὁ δήμιος ξίφος ὁ κεφαλή αὐτός ἀποτέμνω . τότε λαμβάνω αὐτός μικρός κάτωθεν ὁ Παλάτιον , εἶπον αὐτός ὁ δήμιος ὁ ἀφίημι ἀκέω δέ ὁ υἱός αὐτός ὁ σφαγή καλέω . ὁ δέ πατήρ αὐτός γενναῖος ἵστημι ἐνδυναμόω ὁ νέομαι · στηρίζω αὐτός καί λέγω · τεκνίον , ὁράω ὁ χθές ἡμέρα ἐν εἷς καιρός ῥοπή ὁ ἡμέτερος πᾶς φροῦδος γίγνομαι . ὁ πλοέω ἐγώ ὅς ἀκένωτος · ὁ δόξα ὁ θαυμαστός , ὅς ἔχω ἐν τ ἤ Μεγαλόπολις οὗτος , καί δις αὐτός ἐν πᾶς ὁ γῆ . εἄν οἰκέω Χριστιανός . Νινί δέ ὁ ὥρα ταότῃ οὐ ἐλλείπω ἄλλος εἰς ἐγώ πλήν ὁ Ταρούσα οὗτος ζωή . εἰμί δέ ἐγώ αὐτός οὐ ἀτελεύτητος , ὀψέποτε γόρ θνῄσκω . καί ταῖττι πῶς ; ὑστερέω ὁ αγάς ἀνά ὄλλυμι ὁ δόζης , ὁ τιιῆς , ὁ αὐθεντία , παρὸ πᾶς ονειδειζομενω , καταφρονέω , καί ταλαιπωρέω , ἄχρι οὖον Λόι ἐφίημι ἡμέτερος καί ὅς θάνατος , λαμβάνω ἐκ ὁ ὥδε ἄτιμος . πός ὁ ἡχκέτερος βασιλεύς ; οὐ σφάζω χθές ; ἰός ἐμός σιμπένθερος , καί σός πατήρ ὁ μέγας δομέστικος ; πός ὁ Παλαιολόγος , καί πρωτοστράτωρ σύν ὁ δύο υἱός αὔτεος · οὐ σφάζω χθές ἐν ὁ πολέχμῳ ; εἴθε καί ἐγώ ἀποθνῄσκω σύν αὐτός ! πλήν καί ἀθή ὁ ὥρα ἱκανός εἰμί , χμηʹ παηχμεᾶήσομεν πλέω · τίς γόρ οἶδα ὁ ὅπλον τοῦρος διάβολος , εἰμί καί βραδύνω πλήσσω ταοὰ ὁ ιρθολαω βέλος αὔτεος νός ὁ στάδιον ἑτοῖμος , ἐν ὄνομαι ὁ στουχωθέντος ὑπεῖπον