cogPG.PG157 61
κυκλόθεν . Εἰ δὲ τύχοι οὗσα χήρα , τὸ μὲν μάϊον κατέχει καὶ ἱσταμένη καὶ καθημένη , φορεῖ δὲ ἔνδυμα μέλαν λεγόμενον ἱμάτιον καὶ μανδύαν ὀξὺν . Ἠ δὲ νέα βασιλὶς ἐσταμένη καὶ αὐτὴ , καὶ κασεκομένη ἐξ ἑκατέρων τῶν μερῶν ὑπὸ δύο συγγενῶν τῶν γνησιωτάτων , ἢ εἰ μὴ ἔχει γνησίους , ὑπ´ εὐνούχων δύο , κατέρχεται ἀπὸ τῆς ἀναβάθρας · , καὶ ἐρχομένη ἴσταται πρὸ τοῦ σωλέου . Κατερχόμενος οὖν τοῦ ἄμβωνος ὁ βασιλεὺς καὶ ἀνὴρ αὐτῆς , λαμβάνει ἀπὸ τῆς τοῦ πατριάρχου χειρὸς τὸ στέμμα εὐλογηθὲν πρότερον παρ´ αὐτοῦ , καὶ ἐπιτίθησι τῇ κεφαλῇ τῆς ἑαυτοῦ γυναικὸς , οὐχ ὅμοιον τοῦ τοῦ βασιλέως , ἀλλ´ ἕτερόν τι σχῆμα προητοιμασμένον ὑπάρχον , καὶ βασταζόμενον καὶ αὐτὸ ἢ ὑπὸ γνησίων , ὡς εἴρηται , συγγενῶν αὐτῆς ἢ ὑπὸ δύο εὐνούχων . Ἡ δὲ ἐπιτεθέντος τῆ κεφαλῇ αὐτῆς τοῦ στέμματος παρὰ τῆς τοῦ βασιλέως καὶ ἀνδρός αὐ τῆς χειρὸς εὐθὺς προσκυνεῖ τὸν βασιλέα καὶ ἄνδρα αὐτῆς , ὥσπερ ὁμολογοῦσα διὰ τῆς προσκυνήσεως ὑπ´ αὐτὸν εἶναι καὶ ὑποτετάχθαι αὐτῷ . Ὁ δὲ πατριάρχης πλησίον τοῦ σωλείου ἱστάμενος καὶ αὐτὸς ἀναγινώσκει ἑτέραν αὖθις εὐχὴν ὑπέρ τε τοῦ βασιλέωῦ καὶ τῆς βασιλίδος καὶ παντὸς τοῦ ὑπηκόου λαοῦ . Καὶ οὕτω μὲν στεφόμενος ὁ βασιλεὺς στέφει καὶ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ γυναῖκα · εἰ δὲ συμβῇ προεστεμμένον εἶναι τὸν βασιλέα , στέφεται ἡ βασιλὶς παρὰ τοῦ ἰδίου ἀνδρός καὶ βασιλέως ὁμοίως , ὅταν ἀναιόμενος αὐτὴν εἰς γυναῖκα ἐπιτελῇ τὴν ἐπιγάμιον τελετήν . Ἀν δὲ ὡς προείπομεν γένηται , μετὰ τὸ στέψαι μέν τὸν νέον ρασιλέα τὴν ἰδίαν γυναῖκα καὶ βασιλίδα , ἐκείνην δὲ , ὡς εἴρηται , προσκυνῆσαι , ἀναβάντες καὶ οἱ δύο εἰς τὴν ἀναβάθραν κάθηνται αὐθις ἐπὶ τὸν θρόνον , ὁ μὲν βασιλεὺς κατέχων σταυρὸν , ἡ δὲ νέα βασιλὶς βαιὸν , κατὰ τὸ εἰρημένον . Καὶ τῆς μὲν ἄλλης μυσταγωγίας γινομένης κάθηνται οἱ βασιλεῖς , τοῦ τρισαγίου δὲ ὕμνου ἀδομένου ἢ τῶν ἀποστολικῶν Γραφῶν ἢ τῶν θείων Εὐαγγελίων ἀναγιγνωσκομένων ἀνίστανται καὶ αὐτοί , Ἐκ ἑκατέρων δὲ μερῶν τοῦ ναοῦ ξυλίνιων οὐσῶν ἀναβαθρῶν ἐπ´ αὐτὸ τοῦτο πεποιημένων , ἱστάμενοι ἐπάνω οἵ τε πρωτοψάλται καὶ οἱ δομέστικοι καὶ οἱ ἀναγνῶσται , οὓς ἐξ ἔθους παλαιοῦ κράκτας ἐν ταῖς τοιαύταις ὀνομάζουσι πανηγύρεσι καὶ τελεταῖς , ψάλλουσιν ᾤσματά τινα συντελοῦντα καὶ ἡρμοσμένα εἰς τὰ τοιαῦτα . Κατέχουσι δὲ ἐξ ἑκατέρων μερῶν ἀνὰ τρία κοντάρια , ἔχοντα ἕκαστον γύρους ἐκ ξύλων ἐκκρεμαμένας ἔχοντα κυκλόθεν μετάξας κοκκίνας καὶ λευκὰς , ὅσον δισπιθάμους · ἃ καὶ μετὰ τὸ τελεσθῆναι τὴν λειτουργίαν προηγοῦνται τοῦ βασιλέως , τῶν κατεχόντων αὐτὰ προῖόντων καὶ ψαλλόντων μέχρι καὶ τοῦ μεγάλου παλατίου · τίνι δὲ τρόπῳ γίνεται τοῦτο , ὁ λόγος ζητεῖται . Ἀρχομένου δὲ ψάλλεσθαι τοῦ ἐπὶ τῇ μεγάλῃ εἰσόδῳ ὕμνου , ἐρχόμενοι οἱ ἐντιμότεροι τῶν διακόνων τῆς ἐκκλησίας προσκαλοῦνται τὸν βασιλέα . Ὁ δὲ ἔρχεται μετ´ αὐτών εἰς τὴν λεομέ ην πρόθεσιν , ἐνθα κεῖνται τὰ ἅγια . Ἔτι δὲ ἔξω τῆς προθέσεως ἱστάμενος ἐνδύεται ἐκάνω τοῦ σάκκου καὶ τοῦ διαδήματος μανδυαν χρυσοῦν . Καὶ τῇ μὲν δεξιᾷ χειρὶ
Lemmas: κυκλόθεν . εἰμί δέ τυγχάνω ὕω χήρα , ὁ μέν Μάϊος κατέχω καί ἵστημι καί κάθημαι , φορέω δέ ἔνδυμα μέλας λέγω ἱμάτιον καί μανδύας ὀξύς . ὁ δέ νέος βασιλίς ἵστημι καί αὐτός , καί κασεκομενω ἐκ ἑκάτερος ὁ μέρος ὑπό δύο συγγενής ὁ γνήσιος , ἢ εἰμί μή ἔχω γνήσιος , ὑπό εὐνοῦχος δύο , κατέρχομαι ἀπό ὁ αναβάθρα · , καί ἔρχομαι ἴστημι πρό ὁ σωλέας . κατέρχομαι οὖν ὁ ἄμβων ὁ βασιλεύς καί ἀνήρ αὐτός , λαμβάνω ἀπό ὁ ὁ πατριάρχης χείρ ὁ στέμμα εὐλογέω πρότερος παρ´ αὐτός , καί ἐπιτίθημι ὁ κεφαλή ὁ ἑαυτοῦ γυνή , οὐ ὅμοιος ὁ ὁ βασιλεύς , ἀλ ἕτερος τίς σχῆμα προετοιμάζω ὑπάρχω , καί βαστάζω καί αὐτός ἢ ὑπό γνήσιος , ὡς εἴρω , συγγενής αὐτός ἢ ὑπό δύο εὐνοῦχος . ὁ δέ ἐπιτίθημι τῆ κεφαλή αὐτός ὁ στέμμα παρά ὁ ὁ βασιλεύς καί ἀνήρ αὖος ὁ χείρ εὐθύς προσκυνέω ὁ βασιλεύς καί ἀνήρ αὐτός , ὥσπερ ὁμολογέω διά ὁ προσκύνησις ὑπό αὐτός εἰμί καί ὑποτάσσω αὐτός . ὁ δέ πατριάρχης πλησίος ὁ σωλείου ἵστημι καί αὐτός ἀναγιγνώσκω ἕτερος αὖθις εὐχή ὑπέρ τε ὁ βασιλεύω καί ὁ βασιλίς καί πᾶς ὁ ὑπήκοος λαός . καί οὗτος μέν στέφω ὁ βασιλεύς στέφω καί ὁ ἴδιος αὐτός γυνή · εἰμί δέ συμβαίνω προΐστημι εἰμί ὁ βασιλεύς , στέφω ὁ βασιλίς παρά ὁ ἴδιος ἀνήρ καί βασιλεύς ὁμοίως , ὅταν αναιμαι αὐτός εἰς γυνή ἐπιτελέω ὁ ἐπιγάμιος τελετή . εἰς δέ ὡς προεῖπον γίγνομαι , μετά ὁ στέφω μέν ὁ νέος ρασιλέα ὁ ἴδιος γυνή καί βασιλίς , ἐκεῖνος δέ , ὡς εἴρω , προσκυνέω , ἀναβαίνω καί ὁ δύο εἰς ὁ ἀναβάθρα κάθημαι αὖθις ἐπί ὁ θρόνος , ὁ μέν βασιλεύς κατέχω σταυρός , ὁ δέ νέος βασιλίς βαιός , κατά ὁ εἴρω . καί ὁ μέν ἄλλος μυσταγωγία γίγνομαι κάθημαι ὁ βασιλεύς , ὁ τρισάγιος δέ ὕμνος ἀείδω ἢ ὁ ἀποστολικός Γραφής ἢ ὁ θεῖον Εὐαγγελίων ἀναγιγνώσκω ἀνίστημι καί αὐτός , ἐκ ἑκάτερος δέ μέρος ὁ ναός ξύλινος εἰμί αναβάθρα ἐπι αὐτός οὗτος ποιέω , ἵστημι ἐπάνω ὁ τε πρωτοψάλτης καί ὁ δομέστικος καί ὁ ἀναγνώστης , ὅς ἐκ ἔθος παλαιός κράκτης ἐν ὁ τοιοῦτος ὀνομάζω πανήγυρις καί τελετή , ψάλλω ᾤσματά τις συντελέω καί ἁρμόζω εἰς ὁ τοιοῦτος . κατέχω δέ ἐκ ἑκάτερος μέρος ἀνά τρεῖς κοντάριον , ἔχω ἕκαστος γῦρος ἐκ ξύλον ἐκκρεμάννυμι ἔχω κυκλόθεν μέταξα κόκκινος καί λευκός , ὅσος δισπίθαμος · ὁ καί μετά ὁ τελέω ὁ λειτουργία προηγέομαι ὁ βασιλεύς , ὁ κατέχω αὐτός πρόειμι καί ψάλλω μέχρι καί ὁ μέγας Παλάτιον · τίς δέ τρόπος γίγνομαι οὗτος , ὁ λόγος ζητέω . ἄρχω δέ ψάλλω ὁ ἐπί ὁ μέγας εἴσοδος ὕμνος , ἐρχόμενος ὁ ἔντιμος ὁ διάκονος ὁ ἐκκλησία προσκαλέω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἔρχομαι μετέ αὐτός εἰς ὁ λεομέ ἐάν πρόθεσις , ἔνθα κεῖμαι ὁ ἅγιος . ἔτι δέ ἔξω ὁ πρόθεσις ἵστημι ἐνδύω καίνω ὁ σάκκος καί ὁ διάδημα μανδύας χρύσεος . καί ὁ μέν δεξιός χείρ