cogPG.PG157 227
τὰ τείχη , λόγου τε παντὸς κρείττονα μηχανώμενος . Τοὺς γὰρ ἐν αὐτῇ πύργους ἑπτὰ ὄντας ἀντιφθέγγεσθαί τε καὶ διηχεῖν ἀλλήλοις συνήρμοζεν · εἴ ποτε γὰρ σάλπιγξ ἢ φωνή τις ἑτέρα τοῖς πύργοις ἐπεφοίτα , ἕτερος ἐξ ἑτέρου τὸν ἦχον μετεδίδου , καὶ τῷ πρὸς τὸ πέρας κειμένῳ παρέπεμπον . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἄλλο τι τοῖς ταῦτα συγγράψασιν εἰρημένον οὐ παραλείψομεν · τὸν γὰρ Ἡρακλέους πύργον ἱστάμενον ἐντὸς τοῦ τείχους τὰ τῶν πολεμίων μεταδιδόναι μυστήρια λόγος ἦν . Μετὰ δὲ τὴν τοῦ τείχους στεφάνην καὶ τὰ τεμένη τῶν θεῶν ἀπειργάζετο . Τέας μὲν κατὰ τὸν τῆς βασιλικῆς λεγόμενον τόπον νεών τε καὶ ἄγαλμα καθιδρύσατο , ὅπερ Τύχαιον τοῖς πολίταις τετίμητο · Ποσειδῶνος δὲ τέμενος πρὸς τῆ θαλάσσῃ ἀνήγειρεν , ἔνθα νῦν ὁ τοῦ μάρτωρος Μηνᾶ οἶκος διακεκόσμηται · Ἑκάτης δὲ κατα τὸν νῦν τοῦ ἱπποδρομίου τόπον · τῶν δὲ Διοσκούρων Κάστορός τε καὶ Πολυδεύκους ἐν τῇ τῶν ποταμῶν μίξει , ἐν ᾗ καὶ λύσις τῶν παθῶν τοῖς ἀνθρώποις ἐγίνετο . Ἐγγὺς δὲ τοῦ καλουμένου Στρατηγίου Αἴαντος τε καὶ Ἀχιλλέως βωμοὺς ἀνέθηκεν , ἔνθα καὶ νῦν τὸ τοῦ Ἀχιλλέως χρηματίζει λουτρόν . Ἀμφιάρεω δὲ τοῦ ἱερέως ἐν ταῖς λεγομέναις Συκαῖς ᾠκοδόμησε ναὸν , αἱ τὴν ἐπωνυμίαν ἐκ τῶν συκοφόρων δένδρων ἐδέξαντο . Ἀνωτέρω δὲ τοῦ Ποσειδῶνος ἱεροῦ τὸ τῆς Ἀφροδίτης προσαγορεύεται τέμενας , Ἀρτέμιδος δὲ καὶ Ἀθηνᾶς πρὸς τὸ τῆς Ἀφροδίτης ὄρος , Ἐπεὶ δὲ ταῦτα πρὸς τὴν ἑαυτοῦ διῳκήσατο πόλιν , ἐχρῆν λοιπὸν τοὺς ἐπιόντας αὐτῷ ἁπωθῆσαι βαρβάρους , καὶ μάλιστα τὸν Αἵμονα , ὃς τύραννος Θράκης ὢν καὶ πρὸς αὐτὴν ἧκε τὴν τοῦ Βύζαντος πόλιν , αὐτόν τε τὸν ἥρωα προκαλούμενος εἰς μάχην καὶ διαπορθεῖν ἅπαντα προθυμούμενος · οὐχ ὑπομείνας τὴν ἔφοδον τοῦ βαρβάρου μόνος πρὸς μόκον διαγωνίζεται , καὶ καταβάλλει τὸν Αἵμονα ἐπὶ τὸν ὁμώνυμον αὐτοῦ λόφον . Ὁ μὲν οὖν Βύζας μετὰ τὴν εἰρημένην νίκην ὡς ἐπὶ τὴν Θρᾴκην ἤλαυνε τοὺς πολεμίους · Χρύσης δὲ ὁ τῶν Σκυθῶν βασιλεὺς περαιωθεὶς τὸν Ἴστρον καὶ πρὸς αὐτὸν διαλθὼν ἐπολιόρκει τὰ τῆς πόλεως τείχη . Κρὸς δὲ ἡ τοῦ Βύζαντος
Lemmas: ὁ τεῖχος , λόγος τε πᾶς ἀγαθός μηχανάομαι . ὁ γάρ ἐν αὐτός πύργος ἑπτά εἰμί ἀντιφθέγγομαι τε καί διηχέω ἀλλήλων συναρμόζω · εἰμί ποτός γάρ σάλπιγξ ἢ φωνή τις ἕτερος ὁ πύργος ἐπιφοιτάω , ἕτερος ἐκ ἕτερος ὁ ἦχος μεταδίδωμι , καί ὁ πρός ὁ πέρας κεῖμαι παραπέμπω . ἀλλά μήv καί ἄλλος τίς ὁ οὗτος συγγράφω εἴρω οὖον παραλείπω · ὁ γάρ Ἡρακλῆς πύργος ἵστημι ἐντός ὁ τεῖχος ὁ ὁ πολέμιος μεταδίδωμι μυστήριον λόγος εἰμί . μετά δέ ὁ ὁ τεῖχος στεφάνη καί ὁ τέμενος ὁ θεός ἀπεργάζομαι . Τέας μέν κατά ὁ ὁ βασιλικός λέγω τόπος νέος τε καί ἄγαλμα καθιδρύω , ὅσπερ Τυχαῖος ὁ πολίτης τιμάω · Ποσειδῶν δέ τέμενος πρός τῆ θάλασσα ἀνεγείρω , ἔνθα νῦν ὁ ὁ μάρτωρος Μηνᾶ οἶκος διακοσμέω · Ἑκάτη δέ κατά ὁ νῦν ὁ ἱπποδρόμιος τόπος · ὁ δέ Διόσκορος Κάστωρ τε καί Πολυδεύκης ἐν ὁ ὁ ποταμός μίξις , ἐν ὅς καί λύσις ὁ πάθος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι . ἐγγύς δέ ὁ καλέω στρατήγιον Αἴας τε καί Ἀχιλλεύς βωμός ἀνατίθημι , ἔνθα καί νῦν ὁ ὁ Ἀχιλλεύς χρηματίζω λουτρόν . Ἀμφιάραος δέ ὁ ἱερεύς ἐν ὁ λέγω Σύκαι οἰκοδομέω ναός , ὁ ὁ ἐπωνυμία ἐκ ὁ συκοφορέω δένδρον δέχομαι . ἀνώτερος δέ ὁ Ποσειδῶν ἱερός ὁ ὁ Ἀφροδίτη προσαγορεύω τεμενάς , Ἄρτεμις δέ καί Ἀθηνᾶ πρός ὁ ὁ Ἀφροδίτη ὄρος , ἐπεί δέ οὗτος πρός ὁ ἑαυτοῦ διοικέω πόλις , χρή λοιπός ὁ ἔπειμι αὐτός ἀπωθέω βάρβαρος , καί μάλιστα ὁ Αἵμων , ὅς τύραννος Θρᾴκη εἰμί καί πρός αὐτός ἵημι ὁ ὁ Βύζας πόλις , αὐτός τε ὁ ἥρως προκαλέω εἰς μάχη καί διαπορθέω ἅπας προθυμέομαι · οὐ ὑπομένω ὁ ἔφοδος ὁ βάρβαρος μόνος πρός μόκος διαγωνίζομαι , καί καταβάλλω ὁ Αἵμων ἐπί ὁ ὁμώνυμος αὐτός λόφος . ὁ μέν οὖν Βύζας μετά ὁ εἴρω Νίκη ὡς ἐπί ὁ Θρᾴκη ἐλαύνω ὁ πολέμιος · Χρύσης δέ ὁ ὁ Σκύθης βασιλεύς περαιόω ὁ Ἴστρος καί πρός αὐτός διέρχομαι πολιορκέω ὁ ὁ πόλις τεῖχος . Κρος δέ ὁ ὁ Βύζας