cogPG.PG157 529
καὶ τὰ ἐν τῇ Δύσει ἀοικα ὁμά εἰσι , καὶ γὰρ Ῥωμαῖοι οὐκ ἔχουσιν ἐπ´ ἀδείας τοῦ οἰκῆσαι · ἢ οὐχ οἴδατε ἐν ποίᾳ στενοχωρίᾳ ὑπέστη καὶ δεινῇ περιστάσει ὁ ἐμὸς πατὴρ , ὅταν τοῖς θὕγγροις δ βασιλεὺς συνετέθη , καὶ διὰ ξηρᾶς ἐλθόντες ἐκεῖνοι , διὰ θαλάσσης τὰς τῶν Φράγγων τριήρεις ἐν ταύτῃ τῇ Ἑλλησπόντῳ ἡγάγετο , καὶ τὸν Καλλιουπόλεως πορθμὸν ἀποκλείσαντες οὐκ ἐδίδουν πορείαν τῷ ἐμοῦ πατρί . Ἀναβὰς οῦν μέχρε τοῦ τόπου τοῦ ἱεροῦ στομίου ἐγγὺς , καὶ ἐντῷ πολιχνίῳ , ὃ ἐδείματο ὁ πατὴρ αὐτοῦ , σὺν ἀκατίοις περάσας Θεοῦ εὐδοκοῦντος . Καὶ γὰρ αἱ τριήρεις τοῦ βασιλέως ἐκεῖ κατεσκόπευον τοῦ κωλῦσαι τὴν διάβασιν · ἐγὼ δὲ ἑκαθήμην ἐν Ἀδριανουπόλει παιδίον ὤν , ἐκδεχόμενος τὴν τῶν Οὕγγρων ἄφιξιν . Οἱ δὲ Οὕγγροι ἐλεηλάτουν πέριξ τῆς Βάρνης , καὶ ὁ βασιλεὺς εὐφραι · νετο , καὶ τὸ τῶν Μουσουλμάνων γένος ἐδυσφόρει , καὶ οἱ Καβούριδες ἐχαίροντο . Τότε ὁ ἐμὸς περάσας μετὰ πολλοὐς τοὺς κινδύνους ὤμοσε τοῦ ποιῆσαι καταντικρὺ τοῦ φρουρίου τοῦ κειμένου πρὸς Ἀνατολὴν ἔτερον φροίίριον πρὸς Δύσιν . Ἐκεῖνος οὐκ ἔφθασε τοῦ ποιῆσαι , ἐγὼ τοῦτο μέλλω ποιῆσαι Θεοῦ ἀρωγοῦντος . Τί με κωλύστε ; ἢ οὐκ ἔξεστι ποιῆσαι ἐν τοῖς ἐμοῖς ὃ βούλομαι ; ἀπέλθατε , εἴπατε τῷ βασιλεῖ · Ὁ νῦν ἡγεμὼν οὐκ ἔστι τῶν πρώην ἄμοιος · ἃ οὐκ ἡδύναντο ἐκεῖνοι ποιῆσαι , οὖτος ὑπὸ τὴν χεῖρα καὶ εὐκόλως ἔχει τοῦ πρᾶξαι · καὶ ἄ οὐκ ἐβούλοντο ἐκεῖνοι , οὖτος θέλει καὶ βούλεται . Καὶ ὁ ἐλθὼν ἀπὸ τοῦ νῦν ἔνεκα τῆς ὑποθέσεως ταύτης ἀφαφαθήσεται τὴν δορών . Οἱ δὲ τοῦ βασιλέως ἀκούσαντες τοῦ τοράννου τὴν ὀργῆς καὶ θυμοῦ πνέουσαν ἀπόκρισιν , εἰς τὴν πβλιν ὑπέτρεψαν ἀναγγείλαντες τῷ βασιλεῖ πάντα . Τότε οἱ τῆς πόλεως ἅπαντες ἐν ἀγωνίᾳ καὶ φόβῳ συνεχόμενοι ἀλλήλοις ὁμιλοῦντες ἔλεγον · Οὐτός ἐστι ὁ μέλλων εἰσιέναι ἐν τῇ πόλει , καὶ φθεῆραι , καὶ αἰχμαλωτίσαι τοὺς ἐν αὐτῇ , καὶ κατακατῆσαι τὰ ἄγια , καὶ ἀφανίσαι τοὺς τιμίους ναοὺς , καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς κείμενα λείψανα θεοφόρων ἀνδρῶν καὶ μαρτύρων , ἐν ταῖς κλὸτείαις καὶ ταῖς τριόδοις ἐναποῥῥίψαι . οἴμοι τί πράξωμεν ; ποῦ φύγωμεν ; Ταῦτα καὶ ἕτερα οἱ δυστυχεῖς κλαίοντες τὴν αὐτῶν ζωὴν ἐταλάνιζον . Ὁ δὲ Μεχεμὲτ ἤδη ἔαρος ἄρξαντος , καὶ Μαρτίου μηνὸς ἤδη παρεληλυθότος , ἡ ἄσβεστος ἕτοιμος γέγονεν ἐν τοῖς καεαφυνίοις
Lemmas: καί ὁ ἐν ὁ δύο ἄοικος ὁμός εἰμί , καί γάρ Ῥωμαῖος οὐ ἔχω ἐπι ἄδεια ὁ οἰκέω · ἢ οὐ οἶδα ἐν ποῖος στενοχωρία ὑφίστημι καί δεινός περίστασις ὁ ἐμός πατήρ , ὅταν ὁ θὕγγροις δ βασιλεύς συντίθημι , καί διά ξηρός ἔρχομαι ἐκεῖνος , διά θάλασσα ὁ ὁ Φράγγος τριήρης ἐν οὗτος ὁ Ἑλλήσποντος ἄγω , καί ὁ καλλιουπολις πορθμός ἀποκλείω οὐ δίδωμι πορεία ὁ ἐγώ πατήρ . ἀναβαίνω χύτρειος μέρχος ὁ τόπος ὁ ἱερός στόμιον ἐγγύς , καί ἐντός πολίχνιον , ὅς δέμω ὁ πατήρ αὐτός , σύν ἀκάτιον πέρνημι Θεός εὐδοκέω . καί γάρ ὁ τριήρης ὁ βασιλεύς ἐκεῖ κατασκοπεύω ὁ κωλύω ὁ διάβασις · ἐγώ δέ κάθημαι ἐν Ἁδριανούπολις παιδίον εἰμί , ἐκδέχομαι ὁ ὁ Ούγγρος ἄφιξις . ὁ δέ Ούγγρος λεηλατέω πέριξ ὁ Βάρνης , καί ὁ βασιλεύς εὐφραι · Νέτο , καί ὁ ὁ Μουσουλμάνος γένος δυσφορέω , καί ὁ Καβούριδες χαίρω . τότε ὁ ἐμός πέρνημι μετά πολύς ὁ κίνδυνος ὄμνυμι ὁ ποιέω καταντικρύ ὁ φρούριον ὁ κεῖμαι πρός Ἀνατολή ἕτερος φροίίριον πρός Δύσις . ἐκεῖνος οὐ φθάνω ὁ ποιέω , ἐγώ οὗτος μέλλω ποιέω Θεός ἀρωγέω . τις ἐγώ κωλύω ; ἢ οὐ ἔξεστι ποιέω ἐν ὁ ἐμέω ὅς βούλομαι ; ἀπέρχομαι , εἶπον ὁ βασιλεύς · ὁ νῦν ἡγεμών οὐ εἰμί ὁ πρώην ἄμοιος · ὁ οὐ ἡδύνω ἐκεῖνος ποιέω , οὗτος ὑπό ὁ χείρ καί εὐκόλως ἔχω ὁ πράσσω · καί ὅς οὐ βούλομαι ἐκεῖνος , οὗτος ἐθέλω καί βούλομαι . καί ὁ ἔρχομαι ἀπό ὁ νῦν ἕνεκα ὁ ὑπόθεσις οὗτος ἀφάπτω ὁ δόρυ . ὁ δέ ὁ βασιλεύς ἀκούω ὁ τοράννου ὁ ὀργή καί θυμός πνέω ἀπόκρισις , εἰς ὁ πβλιν ὑποτρέπω ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς πᾶς . τότε ὁ ὁ πόλις ἅπας ἐν ἀγωνία καί φόβος συνέχω ἀλλήλων ὁμιλέω λέγω · οὗτος εἰμί ὁ μέλλω εἴσειμι ἐν ὁ πόλις , καί φθείρω , καί αἰχμαλωτίζω ὁ ἐν αὐτός , καί κατακατῆσαι ὁ ἅγιος , καί ἀφανίζω ὁ τίμιος ναός , καί ὁ ἐν αὐτός κεῖμαι λείψανον θεόφορος ἀνήρ καί μάρτυς , ἐν ὁ κλοτειος καί ὁ τρίοδος εναποριπτω . οἴμοι τίς πράσσω ; ποῦ φεύγω ; οὗτος καί ἕτερος ὁ δυστυχέω καλέω ὁ αὐτός ζωή ταλανίζω . ὁ δέ Μεχεμὲτ ἤδη ἔαρ ἄρχω , καί Μάρτιος μείς ἤδη παρέρχομαι , ὁ ἄσβεστος ἑτοῖμος γίγνομαι ἐν ὁ καεαφυνιον