cogPG.PG157 32
πρωτοστράτορα ἀποδημεῖν , ποιεῖ τοῦτο ἀπ´ ἀρχῆς μέχρι τέλους ὁ μέγας χαρτουλάριος . Ἐὰν δὲ οὖτος ἀποδημεῖ , φέρει τὸν ἴππον ἀπὸ τῶν καθευρεθέντων ἀρχόντων ὁ ἐντιμότερος . Δεῖ δὲ γινώσκειν ὅτι ἔθος ἐστὶ καθ´ ἑκάστην ἑτοίμους εἶναι ἴππους ἑπτὰ , οἱ καὶ καλοῦνται στρώσια , ἐκδεχομένους τὸν βασιλέα , καβαλλικεῦσαι οἷον ἂν ἐκ τούτων βούλοιτο . Οἱ δὲ λοιποὶ ἴπποι ἀκολουθοῦσιν , ο ] καὶ καλοῦνται συρτά . Ὁ μέντοι δηλωθεὶς κόμης ἐπ´ ἀδείας ἔχει , οἰον ἂν ἐκ τῶν βασιλικῶν ἴππων βούλοιτο , καβαλλικεύειν εἰς τὸ καβαλλαρίκιον τοῦ βασιλέως , ἄγειν τε καὶ φέρειν ἐν τῇ αὐλῇ καὶ ἐθίζειν , πεζεύειν αὖ εἰς τὸ καβαλλαρίκιον , ἐντός μέντοι , ὡς εἴρηται , τῆς αὐλῆς μόνον · ἐκβῆναι δὲ ταύτης ἱππότης ἢ εἰσελθεῖν οὕθ´ οὗτος οὔτε τις ἕτερος . Εἰ δὲ δεήσῃ ἄρχοντάς τινας καβαλλικεῦσαι ἐν τῇ αὐλῇ , πεζῇ μὲν εἰσέρχονται , εἶτα καβαλλικεύουσιν . Πάλιν δὲ εἰς τὴν ἐκβολὴν αὐτῶν πεζεύοντες ἐξέρχονται πεζῇ . Ἔχει τε ἄδειαν ὁ κόμης βασιλέως παρόντος βασιλικὸν καβαλλικεύειν συρτὸν , οἷον ἂν βούλοιτο · ἀπόντος δ´ οὐχ οὔτως . Ἀλλὰ σαγίσματος τῶν τοῦ ἴππου σκαπουλίων ἐπικειμένου μέχρι καὶ τῆς ἡμισείας σκέποντος σέλας , οὕτω καβαλλικεύει , ἀπερχόμενος ἀλλαχοῦ μν οὐδαμῶς , ἕως δὲ καὶ μόνον τοῦ στρατορικίου . Ἔθος δέ τι καὶ τοῦτο κατ´ ἔτος ἐστὶν , τὸ κατὰ τὸν τοῦ μεγάλου Πάσχα καιρὸν γίνεσθαι σέλλας βασιλικὰς καὶ χαλινοὺς καὶ ἐπάνω σκέπια πάντα καινὰ , καὶ τὰ παλαιὰ λαμβάνειν πάντα τὸν κόμητα , ήτοι τὰς σέλλας μετὰ τῶν κομπωσίων καὶ τοὺς χαλινοὺς οὕτω μετὰ τῶν τουφῶν . Ἡ δὲ τῶν λεγομένων συρτῶν βασιλικῶν ἵππων ἀκολούθησις , ὁπηνίκα καβαλλικεύῃ ὁ βασιλεὺς , λέγεται γενέσθαι ἐξαἰτίας τοιᾶσδε . Τὸν βασιλέα Θεόφιλόν φασι γενέσθαι φιλοδίκαιον . Ἱππότην οὖν φορόμενόν ποτε , ὑπαντῆσαί φασι γυναῖκα , κράζουσαν ἐαυτῆς αἶναι τὸν ἴππον ᾧ ἐποχεῖται ὁ βασιλεύς . Τοῦ τοιούτου τοίνυν ἐξετασθέντος εὑρεθῆναι ἀληθεύουσαν τὴν γυναῖκα · εἶναι μὲν γὰρ τὸν ἴππον αὐτῆς , τὸν δὲ ἔπαρχον ἀφελόμενον δῶρον , ὡς ἑαυτοῦ τοῦτον ὄντα , προσενεγκεῖν τῷ βασιλεῖ . Τούτου τοίνυν δήλου γεγονότος τὸν μὲν βασιλέα εὐθὺς , ὡς εἶχε , καταβῆναι τοῦ ἴππου , καὶ δοῦναι τοῦτον τῇ κεκτημένῃ . Ἐπεὶ δ´ οὐκ ἧσαν τότε ἵπποι βασιλικοὶ συρόμενοι , ἐγένετο δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν χρείᾳ ἴππου καὶ ἐκαβαλλίκευσεν ἴππον τὸν τυχόντα , ἐτάχθη ἡ τῶν συρτῶν ἀκολούθησις , ὡς ἃν , εἴ τι συμβεβηκὸς τύχοι , εἴησαν ἕτοιμοι ἴπποι βασιλικοὶ πρὸς τὸ ἀφιππάσασθαι τὸν βασιλέα . Ἡ μέντοι σπάθη τοῦ βασιλέως ἀεὶ εἰς τὸ ῥουχαρεῖον εὐρίσκεται , τὰ δὲ ὑποδήματα εἰς τὸ βεστιάριον . Ἔστι δὲ καὶ ἕτερον εἶδος ὑποδημάτων , ἃ καλοῦνται τζαγγία , ἔχοντα ἐκ πλαγίων κατὰ τὰς κνήμας καὶ ἐπὶ τῶν ταρσῶν ἀετοὺς διὰ λίθων καὶ μαργάρων , ἅτινα καὶ φορεῖ ὁ βασιλεὺς εἴς τε τοὺς περιπάτους καὶ τὰς προκύψεις . Καὶ ὁ ταῦτα ποιῶν
Lemmas: πρωτοστράτορας ἀποδημέω , ποιέω οὗτος ἀπ´ ἀρχή μέχρι τέλος ὁ μέγας χαρτουλάριος . ἐάν δέ οὗτος ἀποδημέω , φέρω ὁ ἵππος ἀπό ὁ καθευρίσκω ἄρχω ὁ ἔντιμος . Δεύς δέ γιγνώσκω ὅτι ἔθος εἰμί καθ´ ἕκαστος ἑτοῖμος εἰμί ἵππος ἑπτά , ὁ καί καλέω στρώσιον , ἐκδέχομαι ὁ βασιλεύς , καβαλλικεύω οἷος εἄν ἐκ οὗτος βούλομαι . ὁ δέ λοιπός ἵππος ἀκολουθέω , ὁ ] καί καλέω συρτός . ὁ μέντοι δηλόω κόμης ἐπι ἄδεια ἔχω , οἷος εἄν ἐκ ὁ βασιλικός ἵππος βούλομαι , καβαλλικεύω εἰς ὁ καβαλλαρίκιον ὁ βασιλεύς , ἄγω τε καί φέρω ἐν ὁ αὐλή καί ἐθίζω , πεζεύω αὖος εἰς ὁ καβαλλαρίκιον , ἐντός μέντοι , ὡς εἴρω , ὁ αὐλή μόνος · ἐκβαίνω δέ οὗτος ἱππότης ἢ εἰσέρχομαι ὕω οὗτος οὔτε τις ἕτερος . εἰμί δέ δήω ἄρχω τις καβαλλικεύω ἐν ὁ αὐλή , πεζός μέν εἰσέρχομαι , εἶτα καβαλλικεύω . πάλιν δέ εἰς ὁ ἐκβολή αὐτός πεζεύω ἐξέρχομαι πεζός . ἔχις τε ἄδεια ὁ κόμης βασιλεύς πάρειμι βασιλικός καβαλλικεύω συρτός , οἷος εἄν βούλομαι · ἄπειμι δδʹ οὐ οὔτως . ἀλλά σάγισμα ὁ ὁ ἵππος σκαπουλίων ἐπίκειμαι μέχρι καί ὁ ἥμισυς σκέπω σέλας , οὗτος καβαλλικεύω , ἀπέρχομαι ἀλλαχοῦ μν οὐδαμῶς , ἠώς δέ καί μόνος ὁ στρατορικιος . ἔθος δέ τίς καί οὗτος κατ´ ἔτος εἰμί , ὁ κατά ὁ ὁ μέγας Πάσχα καιρός γίγνομαι σέλλα βασιλικός καί χαλινός καί ἐπάνω σκέπια πᾶς καινός , καί ὁ παλαιός λαμβάνω πᾶς ὁ κόμης , ήτοι ὁ σέλλα μετά ὁ κομπώσιον καί ὁ χαλινός οὗτος μετά ὁ τούφα . ὁ δέ ὁ λέγω συρτός βασιλικός ἵππος ἀκολούθησις , ὁπηνίκα καβαλλικεύω ὁ βασιλεύς , λέγω γίγνομαι εξαιτίας τοιόσδε . ὁ βασιλεύς Θεόφιλος φημί γίγνομαι φιλοδίκαιος . Ἱππότης οὖν φόρμαι ποτός , ὑπαντάω φημί γυνή , κράζω ἑαυτοῦ αἰνός ὁ ἵππος ὅς ἐποχέομαι ὁ βασιλεύς . ὁ τοιοῦτος τοίνυν ἐξετάζω εὑρίσκω ἀληθεύω ὁ γυνή · εἰμί μέν γάρ ὁ ἵππος αὐτός , ὁ δέ ἔπαρχος ἀφαιρέω δῶρον , ὡς ἑαυτοῦ οὗτος εἰμί , προσφέρω ὁ βασιλεύς . οὗτος τοίνυν δῆλος γίγνομαι ὁ μέν βασιλεύς εὐθύς , ὡς ἔχω , καταβαίνω ὁ ἵππος , καί δίδωμι οὗτος ὁ κτάομαι . ἐπεί δδʹ οὐ ἧσαν τότε ἵππος βασιλικός σύρω , γίγνομαι δέ ὁ βασιλεύς ἐν χρεία ἵππος καί καβαλλικεύω ἵππος ὁ τυγχάνω , τάσσω ὁ ὁ συρτός ἀκολούθησις , ὡς ἄν , εἰμί τίς συμβαίνω τυγχάνω , εἰμί ἑτοῖμος ἵππος βασιλικός πρός ὁ ἀφιππάζομαι ὁ βασιλεύς . ὁ μέντοι σπάθη ὁ βασιλεύς ἀεί εἰς ὁ ῥουχαρεῖον εὐρίͅσκω , ὁ δέ ὑπόδημα εἰς ὁ βεστιάριον . εἰμί δέ καί ἕτερος εἶδος ὑπόδημα , ὁ καλέω τζαγγίον , ἔχω ἐκ πλάγιος κατά ὁ κνήμη καί ἐπί ὁ Ταρσός ἀετός διά λίθος καί μάργαρον , ὅστις καί φορέω ὁ βασιλεύς εἰς τε ὁ περίπατος καί ὁ πρόκυψις . καί ὁ οὗτος ποιέω