cogPG.PG157 473
δέ ἀπαρχὴ τὰ τῶν Ῥωμαίων . ἀὸ παρακαλῶ ὑμᾶς ὡς χρὴ ἀντιστῆναι τῷ πλαστῷ τούτῳ Μουσταφᾷ , καὶ τοῖς συνασπισταῖς , καὶ ὁμόφροσι Κτούτου Ῥωμαίοις . Οὐ γὰρ ἐκ τῶν αἱμάτων θθμὸν οὗτος ὁ δυσσεβὴς , καὶ ἐχθρὸς τῆς πίστεως . Καὶ πρὸς ἐκεῖνος ὁ Μουσταφᾶς . ὁ ἀδελφὸς τοῦ κυρίου ἡμῶν , ἐτεθνήκει κομιδῇ νήπιος ὥν , καθὼς ὁ κύριος ἡμῶν ἔλεγε πρός με . Οὗτος γὸρ τῶν χυδαίων Τούρκων εἶς ὤν , ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πρρπαρωκὴκότος Μωϋσῆ , ὁ βασιλεὺς Μανουὴλ τοῦτον , ὡς υἰὸν τοῦ λτρὴμ , ἐφανέρωσε . κφοβῶν τὸν Μωϋσῆν . Εἶτα ὁ πλάνος οὐτος ὡς εἰδε τὸν βασιλέα ὅρκοις συνδεθέντα , καὶ ἄκραν Αγάπην ἀλλήλοις ἐκ συμφώνου σὺν τῷ κυρίῳ ἡμῶν μεταδώσαντας , ἀποδρὰς ἐς ΒΙαχίαν ἀφίκετο , συνδιάγων τῷ Μύλεζῃ τότε τῶν μισῶν ἀρχηγῷ ὄντι , υἱόν αὐτὸν τοῦ Ἰλερὴμ ἀποκαλοῦντα , καὶ βοήθειαν ἐξαιτούμενον . Κἀκεῖθειαβὼν ὀλίγην τινὰ βοήθειαν , καὶ εἰς τὰ Θετταλίας μέρη λῃστρικῶς εἰσελθὼν , τοὺς συναντῶν · τας ἐμπόρους καὶ οἰονουσδήτινας ἐξεγύμνοι , καλῶν ἑαυτὸν υἱὸν τοῦ Ἰλιρὴμ , καὶ τοῦ Ὁθμάν ἀπόγονον . Ὅθεν καὶ ὁ κιριος ἡμῶν , ὡς ὑμεισῷ ρἴδατο , στρατὸν ἀξιόλογον πέμψας κατ´ αὐτοῦ , ἐγγὺς που τῆς Θεσσαλονίκης συνάψαντες πόλεμον , μὴ δυνηθεῖς ἀντιστῆναι ὁ ἀλάστωρ , φιγός εἰς τὴν Θεσσαλονίκην εἴσεισι . Τότε καὶ ὁ Τινεὴτ συνδιάγων τῷ ἡμετέρῳ κυρίῳ , καὶ ὸρ ἦν ἀποστατήσας τὸ πρότερον , αὐθεντεύων τὴν ἐπαρχίαν Ἀσίας , καὶ καθρλικὸν ἡγεμόνα Σμύρκης τε καὶ Ἐφέσου ἀποκαλῶν ἑαυτὸν , καὶ σὺν πολλῇ δυνάμει τοῦτον ἐξελάσας ἐκεῖθεν , σίν αὐτῷ διάγειν ἐκέλει εν ὁ ἡμέτερος κύριος εἰς τὰ τῆς Δύσεως μέρη . Τότε καὶ αὐτὸς καιροῦ δροξάμενος εἰσῆλθεν ἐν τῇ Θεσσαλονίκῃ φυγὰς , καὶ τῷ Μουσταφᾷ δι´ αἰτίαν ῥηθεῖσαν συνήφθη . Ὡς δ´ οὖν οἰ τῆς πόλεως ἀνενδότως ἰστάμενοι , καὶ μὴ προδοῦναι βουχηθέντες τὸν ἀπατεωνα τοῦτον , ὁ ἡμέτερος δεσπότης γόνραφε πρὸς τὸν βασιλέα αἰτῶν αὐτὸν , καὶ παραδειγματικῶς ἐμήνε λέγων · Ἐξελθὼν τοῦ θηρεῦσαι θήραν , ἐκλαμπρότατε βασιλεῦ , καὶ λύκου κυνηγετουρένοι , καὶ δὴ ἀν χερσὶ εὴν ὅγραν ἔχων , εἰσπηδήσας ἐσώθη ἐν τῇ μάνδρᾳ τῆς σῆς βασιλείας . Ἀξω οὖν τοῦ δοθῆνοι τὸ ἐμὸν θήραμα · Τνα μὴ καὶ τῶν σῶν καὶ τῶν ἐμῶν θρεμμάτων λυμαντὴρ γέ · νηται καιφοῦ προῖόντος . Ὁ δὲ βασλεὸς ἀντέγραψε πρὸς αὐτόν · Εἰ καὶ λύκος τὸ διασωθέν ἐν τῇ ἐμῇ μάνδρα , ἀλλ´ ἐγὸ τὸ γαληνὸν ἔχων καὶ φιλάνθρωπον , καὶ πὸ μὴ χαίρειν ἐπ´ ἀλλότριος φόνοις , σωτὴρ ἔσομαι νοῦ λύκου , καὶ οὐ προδότης . Ἀρκεῖ σοι τοῦ χαᾶινῶσαι τοῦτον ἐγὼ , καὶ ἐν χερσὶν ἔχειν · καὶ μὴ ἐᾶσαι προβαίνειν μήτε φθείρειν τι τῶν σῶν , ἀλλ´ ἐν ἀδείς καὶ ἀφθονίᾳ ἡγεμονεύειν σε ἄχρς ὅρου ζωῆς σου , φυλαττομένων τῶν ἐν ὅρκοις γενομέναν ήχμετέρων συνθηκῶν . Ἔκτοτε οὖν εἶχε νοῦτον ὁ βασιλεὺς ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει σὺν τῷ Τῶνεή καὶ μετὰ χρόνους τέσεαρας ἔπεμψτν αἰ
Lemmas: δέ ἀπαρχή ὁ ὁ Ῥωμαῖος . ΑΟ παρακαλέω σύ ὡς χρή ἀνθίστημι ὁ πλαστός οὗτος Μουσταφά , καί ὁ συνασπιστής , καί ὁμόφρων κτουος Ῥωμαῖος . οὖον γάρ ἐκ ὁ αἷμα θαμός οὗτος ὁ δυσσεβής , καί ἐχθρός ὁ πίστις . καί πρός ἐκεῖνος ὁ Μουσταφάς . ὁ ἀδελφός ὁ κύριος ἐγώ , θνῄσκω κομιδή νήπιος ἀνά , καθώς ὁ κύριος ἐγώ λέγω πρός ἐγώ . οὗτος γόρ ὁ χυδαῖος Τοῦρκος εἰμί εἰμί , ἐν ὁ ἡμέρα ὁ πρρπαρωκηκοος Μωϋσῆς , ὁ βασιλεύς Μανουήλ οὗτος , ὡς υἱός ὁ λτρὴμ , φανερόω . κφοβους ὁ Μωϋσῆς . εἶτα ὁ πλάνος οὐτος ὡς ὁράω ὁ βασιλεύς Ὅρκος συνδέω , καί ἄκρος Ἀγάπη ἀλλήλων ἐκ σύμφωνος σύν ὁ κύριος ἐγώ μεταδίδωμι , ἀποδιδράσκω εἰς ΒΙαχίαν ἀφικνέομαι , συνδιάγω ὁ Μύλεζῃ τότε ὁ μισέω ἀρχηγός εἰμί , υἱός αὐτός ὁ Ἰλερὴμ ἀποκαλέω , καί βοήθεια ἐξαιτέω . κακειθειαβω ὀλίγος τις βοήθεια , καί εἰς ὁ Θεσσαλία μέρος λῃστρικός εἰσέρχομαι , ὁ συναντάω · ὅς ἔμπορος καί οιονουσδητιναω ἐκγυμνόω , καλός ἑαυτοῦ υἱός ὁ Ἰλιρὴμ , καί ὁ Οθμάν ἀπόγονος . ὅθεν καί ὁ κιριος ἐγώ , ὡς ὑμεισῷ ῥᾴδιος , στρατός ἀξιόλογος πέμπω κατ´ αὐτός , ἐγγύς ποῦ ὁ Θεσσαλονίκη συνάπτω πόλεμος , μή δύναμαι ἀνθίστημι ὁ ἀλάστωρ , φιγός εἰς ὁ Θεσσαλονίκη εἴσειμι . τότε καί ὁ Τινεὴτ συνδιάγω ὁ ἡμέτερος κύριος , καί Ὅρ εἰμί ἀποστατέω ὁ πρότερος , αὐθεντεύω ὁ ἐπαρχία Ἀσία , καί καθρλικὸν ἡγεμών Σμύρκης τε καί Ἔφεσος ἀποκαλέω ἑαυτοῦ , καί σύν πολύς δύναμις οὗτος ἐξελαύνω ἐκεῖθεν , βρόχος αὐτός διάγω κέλομαι εν ὁ ἡμέτερος κύριος εἰς ὁ ὁ Δύσις μέρος . τότε καί αὐτός καιρός δροξάμενος εἰσέρχομαι ἐν ὁ Θεσσαλονίκη φυγάς , καί ὁ Μουσταφά δις αἴτιος εἴρω συνάπτω . ὡς δδʹ οὖν ὁ ὁ πόλις ἀνένδοτος ἵστημι , καί μή προδίδωμι βουχηθέντες ὁ απατεώνας οὗτος , ὁ ἡμέτερος δεσπότης γόνραφε πρός ὁ βασιλεύς αἰτέω αὐτός , καί παραδειγματικός μείς λέγω · ἐξέρχομαι ὁ θηρεύω θήρ , εκλαμπρότατος βασιλεύς , καί λύκος κυνηγετουρένοι , καί δή εἰς χείρ ἑός ὅγραν ἔχω , εἰσπηδάω σῴζω ἐν ὁ μάνδρα ὁ σός βασίλεια . ἄγω οὖν ὁ δίδωμι ὁ ἐμός θήραμα · Τνα μή καί ὁ σός καί ὁ ἐμέω θρέμμα λυμαντήρ γε · νέομαι καιφοῦ προῖω . ὁ δέ βασλεὸς ἀντιγράφω πρός αὐτός · εἰμί καί λύκος ὁ διασῴζω ἐν ὁ ἐμέω μάνδρα , ἀλ ἐγό ὁ γαληνός ἔχω καί φιλάνθρωπον , καί πόα μή χαίρω ἐπι ἀλλότριος φόνος , σωτήρ εἰμί νόος λύκος , καί οὖον προδότης . ἀρκέω σύ ὁ χααινοεω οὗτος ἐγώ , καί ἐν χείρ ἔχω · καί μή ἐάω προβαίνω μήτε φθείρω τίς ὁ σός , ἀλ ἐν ἀείδω καί ἀφθονία ἡγεμονεύω σύ ἄχρς ὁράω ζωή σύ , φυλάσσω ὁ ἐν Ὅρκος γίγνομαι ήχμετέρων συνθήκη . ἔκτοτε οὖν ἔχω νοέω ὁ βασιλεύς ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις σύν ὁ Τῶνεή καί μετά χρόνος τέσεαρας ἔπεμψτν ὁ