cogPG.PG157 313
Τον Σωτῆρα εἰς τὴν Χαλκῆν Ῥωμανὸς ὁ γέρων ἀνήγειρεν , ὑπὸ στυρακίων μικρῶν δύο , ὡς ἔστιν ὁρώμενον τὸ θυσιαστήριον , ποιήσας κληρικοὺς ιβʹ . Ὁ δὲ Τζιμίσκης Ἰωάννης ἀνήγειρεν αὐτὸν εἰς ὅπερ ὁρᾶται νῦν μέγεθος καὶ κάλλος , τυπώσας κληρικοὺς πεντήκοντα . Πολλοῖς δὲ ἱεροῖς ἀναθήμασιν αὐτὸν κατεφαίδρυνε , προσκυρῶν ἅπερ άπὸ τοῦ ταξειδίου κατευοδούμενος ἐκτᾶτο . ἀπέθετο ἐκεῖσε καὶ τὴν ἐκ Βηρυτοῦ ἀγίαν εἰκόνα καὶ Καὶ σανδάλια τοῦ Χριστοῦ , καὶ θανὼν ἐτάφη ἐν αὐτῷ . Τὸ ἄγιον λοῦμα τῶν Βλαχερνῶν ὁ νέος Βασλειος ὁ υἱὸς Ῥωμανοῦ τοῦ καλουμένου παιδίου τοῦ πορφυρογεννήτου πολυτελεστέρως ἐκβσμησε , χρυσώσας καὶ Ἀργυρώσας πλέον παρὰ ἦν . Ἡ μονὴ τοῦ ἁγίου Λαζάρου παρὰ Λέοντος τοῦ Σοφοῦ ἐκτίσθη . Μοναχοὺς δὲ εὐνούχους ἐν αὐτῆ σετύπωκεν . Ἔφερε καὶ τὰ λείψανα ἀπὸ Κύπρου καὶ Βιθυνίας τῆς τε μυροφόρου Μαρίας καὶ Λαζάρου , ταὶ ἐκεῖ ἀπέθετο . Ἠ μονὴ τοῦ Τζαούτζου ἐκτίσθη παρὰ Τζαούτζου μαγίστρου , οὗτινος τὴν θυγατέρα ἐμοίχευσε Λέεν ὁ Σοφὸς , Ζωὴν ὀνομαζομένην . Ἡ μονὴ τοῦ Λιβὸς ἐν τοῖς χρόνοις Ῥωμανοῦ τοῦ γέροντος καὶ Κωνσταντίνου τοῦ πορφυρογεννήτου ἐκτίσθη παρὰ Λιβὸς πατρικίου καὶ δρουγγαρίου τῶν πλωήμων , ὄς καὶ ξενῶνα ἐποίησε . Περὶ δὲ τῶν παμμεγεθεστάτων πετρῶν τῶν ἔξωθεν κειμένων τοῦ παραλίου τείχους λέγεται ὅτ , κτιζομένης τῆς πόλεως παρὰ τοῦ μεγάλου Κιον σταντίνου καὶ σχεδὸν ἁπάσης πετρώδους ὑπαρχοσης . ἰσάζοντες τοὺς τόπους οἱ λιθοξόοι , ὡς ἂν κτίαωσι τούς τε ἐμβόλους καὶ τὰ ἐξάερα , ἔκοπτον τὰς κορυφὰς τῶν πετρῶν καὶ τῶν ὁρέων καὶ πατεκύλιον πρὸς τὴν θάλασσαν . Πανταχόθεν οὖν τοῆ αἰγιαλοῦ ῥιφέντες ἐποίησαν εἴργεσθαι τὴν ἐπιφοράν τῶν κυμάτων . Διὸ καὶ ἔσωθεν αὐτῶν ἔκτισαν τὸ παράλιον τεῖχος , ὡς ἵνα κινουμένη ἡ θάλασσα καταθραύηται ταῖς πέτραις καὶ γαληνιῶσα αροσπελάζε τρῖς τείχεσιν .
Lemmas: ὁ Σωτήρ εἰς ὁ χαλκῆ Ῥωμανός ὁ γέρων ἀνεγείρω , ὑπό στυράκιον μικρός δύο , ὡς εἰμί ὁράω ὁ θυσιαστήριον , ποιέω κληρικός ἶβις . ὁ δέ Τζιμισκής Ἰωάννης ἀνεγείρω αὐτός εἰς ὅσπερ ὁράω νῦν μέγεθος καί κάλλος , τυπόω κληρικός πεντήκοντα . Πολύς δέ ἱερός ἀνάθημα αὐτός καταφαιδρύνω , προσκυρέω ὅσπερ ἀπό ὁ ταξείδιον κατευοδόω κτάομαι . ἀποτίθημι ἐκεῖσε καί ὁ ἐκ Βηρυτός ἅγιος εἰκών καί καί σανδάλιον ὁ Χριστός , καί θνήσκω θάπτω ἐν αὐτός . ὁ ἀγάω λοῦμα ὁ Βλαχερνῶν ὁ νέος Βασλειος ὁ υἱός Ῥωμανός ὁ καλέω παιδίον ὁ πορφυρογέννητος πολυτελής ἐκβσμησε , χρυσόω καί Ἀργυρόω πλέω παρά εἰμί . ὁ μονή ὁ ἅγιος Λάζαρος παρά Λέων ὁ Σοφός κτίζω . Μοναχός δέ εὐνοῦχος ἐν αὐτῆ στύπτω . φέρω καί ὁ λείψανον ἀπό Κύπρος καί Βιθυνία ὁ τε μυροφόρος Μαρία καί Λάζαρος , ὁ ἐκεῖ ἀποτίθημι . ὁ μονή ὁ Τζαούτζου κτίζω παρά Τζαούτζου Μαγίστρου , ὅστις ὁ θυγάτηρ μοιχεύω Λέε ὁ Σοφός , Ζωή ὀνομάζω . ὁ μονή ὁ λίψ ἐν ὁ χρόνος Ῥωμανός ὁ γέρων καί Κωνσταντῖνος ὁ πορφυρογέννητος κτίζω παρά λίψ πατρίκιος καί δρουγγάριος ὁ πλωήμων , ὅς καί ξενών ποιέω . περι δέ ὁ παμμεγέθης πέτρα ὁ ἔξωθεν κεῖμαι ὁ παράλιος τεῖχος λέγω ὅτε , κτίζω ὁ πόλις παρά ὁ μέγας Κίων σταντινοος καί σχεδόν ἅπας πετρώδης υπαρχοσος . ἰσάζω ὁ τόπος ὁ λιθοξόος , ὡς εἄν κτείνω ὁ τε ἔμβολος καί ὁ ξαερό , κόπτω ὁ κορυφή ὁ πέτρα καί ὁ ὁράω καί πατεκύλιον πρός ὁ θάλασσα . πανταχόθεν οὖν τοῆ αἰγιαλός ῥίπτω ποιέω εἴργω ὁ ἐπιφορά ὁ κῦμα . Διὸ καί ἔσωθεν αὐτός κτίζω ὁ παράλιος τεῖχος , ὡς ἵνα κινέω ὁ θάλασσα καταθραύω ὁ πέτρα καί γαληνιάω αροσπελάζε τρίς τεῖχος .