cogPG.PG155 299
ΣΑΡΟΤ ΟΟΧΚΗΗi . ἁπλῆ ἡ τοῦ Θεοῦ ζῶσα σοφία , ἐν αὐτῇ δὲ οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας εἰσὶ καὶ τῆς γνώσεως . Μετὰ δὲ τὴν ἐκτενῆ δέησιν αἱ αἰτήσεις , καὶ ἡ τῆς κεφαλοκλισίας , κλινόντων πάντων τὰς κεφαλὰς , καὶ μετὰ σιγῆς ἱσταμένων · ὃ δὴ τὴν καθ´ ὑπερβολὴν σημαίνει πρὸς τὸν Θεὸν ὀφειλομένην εὐλάβειαν , καὶ τὴν ἔνδειξιν τῆς δουλείας . Αἰτησάμενος οὖν παρὰ τοῦ μόνου Κριοῦ καὶ ἁγίου ὁ ἱερεὺς , τοῦ ἐν ὑψηλοῖς μὲν κατοικοῦντος τῆς αὐτοῦ δόξης , πάντα δὲ ἐφορῶν τος , ᾧ καὶ τὰς ψυχὰς σὺν τοῖς σώμασιν ὑπεκλίναμεν , εὐλογίαν θείαν καὶ τὴν τῶν ἑκουσίων καὶ ἀκουσίων ἁμαρτημάτων συγχώρησιν , καὶ τὴν τῶν ἐγκοσμίων ἀγαθῶν καὶ τῶν ὑπερκοσμίων χορηγίαν . ἐξανίστα ται ὡς ἐνισχυθεὶς παρὰ Θεοῦ , καὶ ἀνεγερθεὶς μετὰ τοῦ λαοῦ καὶ εὐχαριστῶν ἐκφωνεῖ , « Σὸν γάρ ἐστι τὸ ἐλεεῖν καὶ σώζειν . » Καὶ τότε ποιεῖται τὰ τῆς ἀπολύσεως . Καὶ τὸ Σοφία πάλιν ἐκβοᾷ διὰ τὴν ἐπαγομένην εὐχὴν , ἵνα ἀκροασώμεθα . Τίς δὲ αὕτη ; « Ὃ ὢν εὐλογητὸς Θεὸς ἡμῶν πάντοτε . » Τοῦτο ἐκ τῆς βίβλου τοῦ Μωϋσέως ἐστὶ , τὸ ἀεὶ ὃν καὶ ἀναλλοίωτον τοῦ Θεοῦ σημαῖνον , παρ´ αὐτοῦ λεχθὲν τοῦ Θεοῦ · « Ἐγώ εἰμι ὁ ὤν , » καὶ , « Ὁ ὢν ἀπέσταλκε με . » Εἰτα τὴν τῶν ἀγγέλων τιμιωτέραν Θεοτόνον ἐπικαλοῦνται πάντες ὡς ὑπὲρ πάντας Πεσῖτιν ο´λσαλ ὑπὲρ ἡμῶν , τοῦ ἱερέως , « Ὑπεραγία Θεοτόκε , βοήθει ἡμῖν , » λέγοντος · Καὶ τελευταῖον τὸ , « Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι , » εἰς ᾤΘ δοξολογίαν τελευταίαν τῆς ἁγίας Τριάδος ἀναφωνησάντων τῶν ἱσταμένων , ὁ ἱερεὺς τὸ τέλος ἐπάγει · δι´ εὐχῆς , ὃ καὶ ἀπόλυσις λέγεται · ἐπειδήπερ οὐκ ἔστιν ἐξουσία τινὶ τοὺς θείους ὕμνους καταλιπόντι πορεύεσθαι , ἀλλ´ ἐνδόσει τοῦ ἰερέως . Διὰ τοῦτο ὥσπερ τῶν ὕμνων οὖτος ἀπήρξατο , καὶ τὸ τέλος οὖτός ἐστιν ὁ ἀποδιΚΕΦΑΛ . ΤΚΓʹ . Περὶ τῆς εὐχῆς τῆς ἀπολύσεως . Καὶ ἡ σφραγὶς οὐδὲν ἄλλο εἰ μὴ ὁ ὑπὲρ ἡμῶν ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς διὰ σαρκός . Αὐτὸν οὖν τὸν Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν , ὥς φησιν ὁ μαθητὴς αὐτοῦ Ἱωάννης , « Οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ζωὴ αἰώνιος , » ἐπικαλεσάμενος διὰ τῶν πρεσβειῶν τῆς ἁγίας αὐτοῦ Μητρὸς , ἐξ ἧς ἐσαρκώθη , καὶ πάντιν τῶν ἁγίων αὐτοῦ · καὶ γὰρ δεῖγμα τῆς ἄκρας χρηστότητος αὐτοῦ τὸ ἐνανθρωπῆσαι , καὶ μητέρα κτήσασθαι , καὶ χορὸν ἀγίων εὐαρεστησάντων αὐτῷ , « Ἐλεήσαι ἡμᾶς καὶ σώσαι , » φησίν . Οὐ γὰρ ἀφ´ ἑαυτῶν τι κεκτήμεθα , ἢ τὸ γενέσθαι αὐτὸν δι´ ἀγαθότητα ἄνθρωπον , καὶ τὴν Μητέρα αὐτοῦ ἐξ ἡμῶν οὔσαν , καὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ . Καὶ οὕτως εὐθὺς τὰ ὑπὲρ τῶν ἀπελθόντων ἐπιτελοῦμεν , κτιτόρων τε καὶ πατέρων ἡμῶν , καὶ τῶν κατὰ σάρκα οἰκείων , καὶ ὧν ὀφείλομεν . Ἀναγκαῖον δὲ τὸ μεμνῆσθαι τούτων ὅτι καὶ ἐξ αὐτῶν ἡμεῖς , καὶ σὺν αὐτοῖς ταχθησόμεθα · καὶ ὀ Σωτὴρ ὥσπερ ὑπὲρ ζώντων , καὶ ὑπὲρ τεθνεώτων πέπονθε καὶ τέθνηκε · καὶ τοῖς μνημονευομένοις πλείστη ἐκ τούτου ἡ ὠφέλεια , καὶ τοῖς μνημονεύουσιν ἡμῖν . Αὕτη δὲ ἡ μνήμη καὶ μετὰ τὸν ὕμνον τῆς πρώτης γίνεται ὥρας .
Lemmas: Σαρότ Ἡ . ἁπλόος ὁ ὁ Θεός ζῶ σοφία , ἐν αὐτός δέ ὁ θησαυρός ὁ σοφία εἰμί καί ὁ γνῶσις . μετά δέ ὁ ἐκτενής δέησις ὁ αἰτέω , καί ὁ ὁ κεφαλοκλισία , κλίνω πᾶς ὁ κεφαλή , καί μετά σιγή ἵστημι · ὅς δή ὁ καθ´ ὑπερβολή σημαίνω πρός ὁ θεός ὀφείλω εὐλάβεια , καί ὁ ἔνδειξις ὁ δουλεία . αἰτέω οὖν παρά ὁ μόνος Κριός καί ἅγιος ὁ ἱερεύς , ὁ ἐν ὑψηλός μέν κατοικέω ὁ αὐτός δόξα , πᾶς δέ ἐφοράω ὅς , ὅς καί ὁ ψυχή σύν ὁ σῶμα ὑποκλίνω , εὐλογία θεῖος καί ὁ ὁ ἑκούσιος καί ἀεκούσιος ἁμάρτημα συγχώρησις , καί ὁ ὁ ἐγκόσμιος ἀγαθός καί ὁ ὑπερκόσμιος χορηγία . ἐξανιστάω ὁ ὡς ενισχύω παρά Θεός , καί ἀνεγείρω μετά ὁ λαός καί εὐχαριστέω ἐκφωνέω , « σός γάρ εἰμί ὁ ἐλεέω καί σῴζω . » καί τότε ποιέω ὁ ὁ ἀπόλυσις . καί ὁ Σοφία πάλιν ἐκβοάω διά ὁ ἐπάγω εὐχή , ἵνα ἀκροάομαι . Τῖς δέ οὗτος ; « ὅς εἰμί εὐλογητός θεός ἐγώ πάντοτε . » οὗτος ἐκ ὁ Βίβλος ὁ Μωϋσῆς εἰμί , ὁ ἀεί ὅς καί ἀναλλοίωτος ὁ Θεός σημαίνω , παρ´ αὐτός λέγω3 ὁ Θεός · « ἐγώ εἰμί ὁ εἰμί , » καί , « ὁ εἰμί ἀποστέλλω ἐγώ . » εἶτα ὁ ὁ ἄγγελος τίμιος θεοτονος ἐπικαλέω πᾶς ὡς ὑπέρ πᾶς πεσιος ὄλλυμι ὑπέρ ἐγώ , ὁ ἱερεύς , « υπεράγιος Θεοτόκος , βοηθέω ἐγώ , » λέγω · καί τελευταῖος ὁ , « Δόξα πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , » εἰς Θώς δοξολογία τελευταῖος ὁ ἅγιος Τριάς ἀναφωνέω ὁ ἵστημι , ὁ ἱερεύς ὁ τέλος ἐπάγω · δις εὐχή , ὅς καί ἀπόλυσις λέγω · ἐπεί οὐ εἰμί ἐξουσία τις ὁ θεῖος ὕμνος καταλείπω πορεύω , ἀλ ἔνδοσις ὁ ἱερεύς . Ζεύς οὗτος ὥσπερ ὁ ὕμνος οὗτος ἀπάρχομαι , καί ὁ τέλος οὗτος εἰμί ὁ ΑΠ . ΤΚΓʹ . περι ὁ εὐχή ὁ ἀπόλυσις . καί ὁ σφραγίς οὐδείς ἄλλος εἰμί μή ὁ ὑπέρ ἐγώ ἔρχομαι πρός ἐγώ διά σάρξ . αὐτός οὖν ὁ Χριστός ὁ ἀληθινός θεός , ὅς φημί ὁ μαθητής αὐτός Ἰωάννης , « οὗτος εἰμί ὁ ἀληθινός θεός καί ζωή αἰώνιος , » ἐπικαλέω διά ὁ πρέσβυς ὁ ἅγιος αὐτός Μήτηρ , ἐκ ὅς σαρκόω , καί πᾶς ὁ ἅγιος αὐτός · καί γάρ δεῖγμα ὁ ἄκρος χρηστότης αὐτός ὁ ἐνανθρωπέω , καί μήτηρ κτάομαι , καί χορός Ἀγίων εὐαρεστέω αὐτός , « ἐλεέω ἐγώ καί σῴζω , » φημί . οὖον γάρ ἀφή ἑαυτοῦ τίς κτάομαι , ἢ ὁ γίγνομαι αὐτός δις ἀγαθότης ἄνθρωπος , καί ὁ Μήτηρ αὐτός ἐκ ἐγώ εἰμί , καί ὁ ἅγιος αὐτός . καί οὕτως εὐθύς ὁ ὑπέρ ὁ ἀπέρχομαι ἐπιτελέω , κτίτορας τε καί πατήρ ἐγώ , καί ὁ κατά σάρξ οἰκέω , καί ὅς ὀφείλω . ἀναγκαῖος δέ ὁ μιμνήσκω οὗτος ὅτι καί ἐκ αὐτός ἐγώ , καί σύν αὐτός τάσσω · καί ὁ Σωτήρ ὥσπερ ὑπέρ ζῶ , καί ὑπέρ θνῄσκω πάσχω καί θνῄσκω · καί ὁ μνημονεύω πλεῖστος ἐκ οὗτος ὁ ὠφέλεια , καί ὁ μνημονεύω ἐγώ . Ἄτη δέ ὁ μνήμη καί μετά ὁ ὕμνος ὁ πρῶτος γίγνομαι ὥρα .