cogPG.PG155 461
ΟΠΕΘΤΙΟ ΝΙΙi . ΟΟΕΦΤΙΩΙΙΧ . εΗΙ . ΟΟΕΘΙΟ ΙΧ . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΝΗʹ . ν τῇ λειτουργίᾳ τῶν προηγιασμένων χρὴ προσφέρειν καὶ τμῆμα τοῦ θείου ἄρτου ἢ ὅλον · ὀφείλει δὲ καὶ ὁ ἄρτος μὴ τμῆμα εἶναι , ἀλλὰ τέλειος , ὡς ἂν μελισθῇ κατὰ τὸ ἔθος , καὶ κλασθεὶς μεταδοθῇ . Τοῦτο γὰρ λείπεται ἀπὸ τῆς ἐντελους λειτουργίας . Καὶ τὸ ζέον δὲ τότεεἰσάγεται , οὐ χάοιν τινὸς τελειώσεως , ἐπεὶ οὐδὲ κατὰ τὴν τελείαν λειτουργίαν διὰ τελείωσίν τινα εἰσάγεται , ἀλλ´ ἵνα χλιαροῦ τοῦ φρικτοῦ ποτηρίου γευόμενοι , ἐννοῶμεν , ὡς καὶ νεκρωθέντος Χριστοῦ , τὸ ζωοποιὸν αὐτοῦ σῶμα ἀχώριστον ἦν καὶ ἀδιαίρετον τῆς θεότητος , ὡς καὶ ἡ θεία ψυχὴ , καὶ τῶν ἐνεργειῶν τοῦ Πνεύματος πλῆρες . Καὶ τοῦτο τὸ θερμὸν ἐκτυποῖ , ὅτι ζωοποιὸν τὸ Πνεῦμα , καὶ τοῦ ζωοποιοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ μὴ ἀποστὰν , οὐδὲ ἡ θεότης αὐτοῦ κεχώρισται . Ἄμα οὖν καὶ τὸ ὕδωρ τὸ Πνεῦμα εἰκονίζει ὕδωρ καλούμενον , καὶ τὸ θερμὸν ὡς τοῦ πυρὸς τὴν θεότητα . Ὅτι ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον , φησί . Διὸ καὶ ἐπιλέγει , « Ζέσις Πνεύματος ἁγίου . Ἀμήν » Ὅθεν καὶ οὐ πλείονα χάριν τινὰ τὰ θεῖα δῶρα λαμαβάνουσι τέλεια ὄντα · ἀλλὰ δι´ ἡμᾶς προτίθεται μόνον , ἵν´ ἀγιασθῶμεν ἡμεῖς δι´ αὐτῶν τε καὶ τῶν εὐχῶν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΝΘʹ . Διατί καὶ ἐν ἄλλαις τοῦ χρόνου ἡμέραις οὐ λειτουργεῖται ἡ λειτουργία τῶν προηγιασμένω Οὐ χρὴ παρὰ τὰς τεταγμένας ἡμέρας προηγισμένα λειτουργεῖν · οὐ γὰρ παραδέδοται . Ὁ τοίνι , « παρὰ τὰ παραδεδομένα ποιῶν κανονίζεται . « Φυλάσσετε γὰρ , φησὶ Παῦλος , τὰς παραδόσεις ἃς παρεδῶκαμεν ὑμῖν εἴτε διὰ λόγου , εἴτε δι´ ἐπιστολῆς . » Τοῦτο οὖν τηρητέον καὶ ἐπὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς παραδεδομένοις ἄνωθεν πᾶσι . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Σʹ . Τὸ θεῖον καὶ ἄγιον σχῆμα τῶν μοναχῶν τίς ὁ καραδούς ; καὶ πῶς ἀγγελικὸν λέγεται ; καὶ διατί παραδέδοται ; Περὶ τοῦ ἀγγελικοῦ καὶ θείου μοναχικοῦ σχήματος πρῶτον μὲν ὁ θεῖος ἔγραψε Διονύσιος · τὸ περὶ πούτου δὲ καὶ αὐτὸς παρέδωκεν ὁ Σωτήρ . Καὶ τοῦτο καὶ τούτου ἐτήρησαν μαθηταί . Οὐ γὰρ ἀπὸ τῶν ὁσίων μόνον , Παχωμίου τε καὶ Θηβαίου Παύλου , καὶ Ἀντωνίου τοῦτο ἤρξατο ἢ νενομοθέτηται , ὥς τινές φασιν , ἀλλ´ ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος καὶ εἰς τοὺς ἀποστόλους ἐλθὸν , ἐπεὶ κἀκεῖνοι μοναδικῶς ἔζων ἔν τε ἁγνείᾳ καὶ τροφαῖς καὶ ἐνδύμασι καὶ ἀκτησίᾳ καὶ προσευχαῖς , καὶ εἰς τοὺς μετ´ ἐκείνους ηὔξήθη , καὶ εἰς τοὺς ὁσίους Πατέρας ἐξέλαμψε . Καὶ ἱερωμένοι δὲ μετήρχοντο τοῦτο καὶ διῶταί τινες ἐν τῷ καιρῷ τῶν ἀποστόλων . Καὶ δῆλον ἀπὸ μοναχοῦ Δημοφίλου ἄν θεραπευτὴν ἤτοι μοναχὸν , Θεὸν θεραπεύοντα , ἢ Θεοῦ θεράποντα καλεῖ Διονύσιος . Καὶ μυστήριον ἐκτίθησι μοναχικῆς τελειώσεως , καὶ τὴν τάξιν τούτου ὅτι εὐθὺς μετὰ τοὺς ἱερωμένους ἐστί . Προετύπωσαν δὲ τοῦτο καὶ οἱ προφῆται , ὡς καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ Σωτῆρος , τὸν σταυρὸν καὶ τὰ πάθη , καὶ τὴν ἀνάστασιν , καὶ ἀνάληψιν , καὶ τὸν χωρὶς σπορᾶς τόκον , καὶ τὸ
Lemmas: ΟΤ Ι . Ο . Ἠ . Ο Χ . ἐρώτησις ναῦς . Ν ὁ λειτουργία ὁ προηγιασμένη χρή προσφέρω καί τμῆμα ὁ θεῖον ἄρτος ἢ ὅλος · ὀφείλω δέ καί ὁ ἄρτος μή τμῆμα εἰμί , ἀλλά τέλειος , ὡς εἄν μελίζω κατά ὁ ἔθος , καί κλάω μεταδίδωμι . οὗτος γάρ λείπω ἀπό ὁ ἐντελής λειτουργία . καί ὁ ζέω δέ τότεεἰσάγεται , οὖον χαόω τις τελείωσις , ἐπεί οὐδέ κατά ὁ τέλειος λειτουργία διά τελειόω τις εἰσάγω , ἀλ ἵνα χλιαρός ὁ φρικτός ποτήριον γεύω , ἐννοέω , ὡς καί νεκρόω Χριστός , ὁ ζωοποιός αὐτός σῶμα ἀχώριστος εἰμί καί ἀδιαίρετος ὁ θεότης , ὡς καί ὁ θεῖος ψυχή , καί ὁ ἐνέργεια ὁ πνεῦμα πλήρης . καί οὗτος ὁ θερμός ἐκτυπόω , ὅτι ζωοποιός ὁ πνεῦμα , καί ὁ ζωοποιός σῶμα ὁ Χριστός μή ἀφίστημι , οὐδέ ὁ θεότης αὐτός χωρίζω . ἄμη οὖν καί ὁ ὕδωρ ὁ πνεῦμα εικονίζω ὕδωρ καλέω , καί ὁ θερμός ὡς ὁ πυρός ὁ θεότης . ὅτι2 ὁ θεός ἐγώ πῦρ καταναλίσκω , φημί . Διὸ καί ἐπιλέγω , « ζέσις πνεῦμα ἅγιος . ἀμήν » ὅθεν καί οὖον πλείων χάρις τις ὁ θεῖον Δῶρα λαμβάνω τέλειος εἰμί · ἀλλά δις ἐγώ προτίθημι μόνος , ὅς ἁγίζω ἐγώ δις αὐτός τε καί ὁ εὖχος . ἐρώτησις νθʹ . διατί καί ἐν ἄλλος ὁ χρόνος ἡμέρα οὖον λειτουργέω ὁ λειτουργία ὁ προαγιζω οὖον χρή παρά ὁ τάσσω ἡμέρα προαγίζω λειτουργέω · οὖον γάρ παραδίδωμι . ὁ τοίνι , « παρά ὁ παραδίδωμι ποιέω κανονίζω . « φυλάσσω γάρ , φημί Παῦλος , ὁ παράδοσις ὅς παραδίδωμι σύ εἴτε διά λόγος , εἴτε δις ἐπιστολή . » οὗτος οὖν τηρητέον καί ἐπί ὁ ἄλλος ὁ παραδίδωμι ἄνωθεν πᾶς . ἐρώτησις σύ . ὁ θέω καί ἀγάω σχῆμα ὁ μοναχός τίς ὁ καραδούς ; καί πῶς ἀγγελικός λέγω ; καί διατί παραδίδωμι ; περι ὁ ἀγγελικός καί θεῖον μοναχικός σχῆμα πρῶτος μέν ὁ θεῖος γράφω Διονύσιος · ὁ περί πότος δέ καί αὐτός παραδίδωμι ὁ Σωτήρ . καί οὗτος καί οὗτος τηρέω μαθητής . οὖον γάρ ἀπό ὁ ὅσιος μόνος , Παχωμίου τε καί Θηβαῖος Παῦλος , καί Ἀντώνιος οὗτος ἄρχω ἢ νομοθετέω , ὅς τις φημί , ἀλ ἀπ´ αὐτός ὁ Σωτήρ καί εἰς ὁ ἀπόστολος ἔρχομαι , ἐπεί ἐκεῖνος μοναδικός ζῶ ἐν τε ἁγνεία καί τροφή καί ἔνδυμα καί ἀκτησία καί προσευχή , καί εἰς ὁ μετέ ἐκεῖνος αὐξάνω , καί εἰς ὁ ὅσιος Πατέρας ἐκλάμπω . καί ἱερόω δέ μετέρχομαι οὗτος καί διώτης τις ἐν ὁ καιρός ὁ ἀπόστολος . καί δῆλος ἀπό μοναχός Δημόφιλος ἄν θεραπευτής ἤτοι μοναχός , θεός θεραπεύω , ἢ Θεός θεράπων καλέω Διονύσιος . καί μυστήριον ἐκτίθημι μοναχικός τελείωσις , καί ὁ τάξις οὗτος ὅτι εὐθύς μετά ὁ ἱεράομαι εἰμί . Προετύπωσαν δέ οὗτος καί ὁ προφήτης , ὡς καί ὁ λοιπάς ὁ Σωτήρ , ὁ σταυρός καί ὁ πάθος , καί ὁ ἀνάστασις , καί ἀνάληψις , καί ὁ Χωρὶς σπορά τόκος , καί ὁ