cogPG.PG155 62
Παλαιὸν τῶν ἡμερῶν , ἐνταῦθα πάλιν καθ´ ἑαυτῶν ωονεῖν οὗτοι δεικνύμενοι . Εἰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα δοξάζουσι , πῶς οὐχὶ καὶ Υἱὸν τῷ παλαιῷ τῶν ἡμερῶν συγκαθίζουσιν , ἵνα καὶ ἄμφω τὴν περιστερὰν ἀποστέλλωσιν ; Ἀλλ´ ὤφειλον πάλιν καὶ Υιὸν ἀποστέλλειν πρὸς ὃν καλοῦσι Μαριάμ . Οὐ γὰρ τὸ Πνεῦμα σεσάρκωται , εἰ καὶ ἐπεσκίαζε τῇ Παρθένῳ . Ἀλλὰ παρὰ λόγον ἅπαντα ταῦτα , καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἀλλότρια παραδόσεως , καὶ εἰς ὕβριν μᾶλλον τῶν ᾤΕμυστηρίων , καὶ τῆς Χριστιανικῆς εὐλαβείας . Τί δὲ τὰ παρ´ αὐτοῖς τυπούμενα χάριν Χριστοῦ τῆς σταυρώσεως ; Αἶμα ζώων ἀλόγων ἐν χολάσι ζώων ἰσάγοντες , ἀντὶ τοῦ δεσποτικοῦ ῥέειν κατασκευάζουσιν αἶματος , ἀπὸ τῶν τοῦ δλθεν ἐσταυρωμένου ἀνθρώπου τινὸς χειρῶν καὶ ποδῶν τε καὶ τῆς πλευρᾶς . Τίς ἄρα ἐκεῖνός ἐστιν ὁ σταυρούμενος ; τί δὲ ] τὸ αἴμα ; ἀλήθεια , ἢ εἰκών ; Καὶ εἰ μὲν εἰκὼν , πῶς ἄνθρωπος καὶ αἷμα ; οὐ γὰρ ἡ εἰκὼν ἄνθρωπος . Εἰ δ´ ἀληθείᾳ ἄνθρωπος καὶ αἷμα , οὐκ ἆρα εἰκών . Καὶ λοιπὸν τίς ἐκεῖνος ; καὶ τί τὸ αἷμα ἐκεῖνο ; καὶ τίνος ἄρα λογιστέον αὐτὸ , τοῦ Σωτῆρος , ἢ κοινόν ; Βαβαὶ τῆς ἀτοπίας ! κατὰ τῶν ἱερῶν εἰκόνων ταῦτα καὶ τῶν Εὐαγγελίων εἰσί , καὶ τῶν φρικτῶν μᾶλλον τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων . Ἀλλὰ πόθεν ταῦτα παρέλαβον · τίς τῶν ἁγίων τοιαῦτα παρέδωκεν ; Ἀληθῶς πάντα κεκαινοτομήκασιν οὖτοι . Καὶ τοιαῦτα ποιοῦσιν ἐπὶ τριόδων καὶ πλατειῶν , ἀνθρώπους καθιστῶντες παρὰ τὴν πάξιν , καὶ περὶ τῶν ὑπὲρ λόγον καὶ θαυμαστῶν ἐξ ὧν μὴ θέμις , δραματουργίας ἐπιδεικνύμενοι , καὶ τὴν περιστεράν τὸ ὄρνεον Πνεῦμα ἅγιον ὀνομάζοντες . Καὶ φθέγγονται οἱ τοιοῦτοι καὶ ἀντιφθέγγονται τὰ περὶ τῶν ἑορτῶν . Καὶ ἡ δοκοῦσα Μαριὰμ τὰυ ἄλογον περιστερὰν ἀντὶ τοῦ Πνεύματος ὑποδέχεται . Πάλιν δέ γε , ὡς ἔφημεν , σταυροῦται τις , Χριστός παρ´ αὐτοῖς καλούμενος , καὶ ἡ σταύρωσις οὐκ ἀληθὴς , καὶ τὸ ῥέον αἷμα ζώου τινὸς εἰς ὕθριν τοῦ θεοῤῥύτου · καίτοι γε οὐχ οὕτω τὴν ἀνάμνησιν τῶν μυστηρίων ποιεῖν τοῦ Κυρίου προστάξαντος , ἀλλ´ ὡς αὐτὸς παραδέδωκεν , ἐν οἷς ἐνεργεῖ πάλιν αὐτὸς´ ς , καὶ ἱερουργεῖ ἑαυτόν · καὶ αὐτὸ ἐκείνου τὸ σῶμα καὶ αἷμα τὸ ἰερουργούμενον.Ἄρ´ οὖν οὐκ ἐπισφαλῆ τὰ παρ´ ἐκείνων οὕτω γινόμενα , καὶ λίαν ἐ ἐπισφαλῆ ; Εἰ θέλεις , ἄνθρωπε , ταῦτα παριστᾶν , καὶ ποῖς ἀνθρώποις διδάσκειν , ἱερούργει ὡς παραδέπωκε , δίδασκε λόγοις , γράφε συγγράμμασιν , εἰκόεξε καὶ διὰ χρωμάτων ὡς παοαδέδοται · ὅπερ καὶ ἐ ἀληήής ἐστιν ἐξεικονισμὸς , ὡς καὶ ἡ ἐν βίβλοις γραφὴ , καὶ χάρις ἐν αὐτοῖς ἐστι θεία , ἐπεὶ καὶ τὰ πούμενα ἅγια . Ἀλλ´ οὗτοι παρατραπέντες ἐοά σερεξ , εἰς ἃ μὴ δεῖ τρέχουσιν . Εἰ δὲ καὶ περὶ τῆς κα μίνου τῶν παίδων ἡμᾶς αἰτιάσονται , ἀλλ´ οὐ χαιρή φουσιν ὅλως . Οὐ γὰρ ἀνάπτομεν κάμινον , ἀλλὰ αν μοὺς μετὰ φώτων , καὶ θυμίαμα Θεῷ κατὰ τὸ ἕΘωϛ προσφέρομεν , καὶ ἄγγελον εἰκονίζομεν , οὐκ ἄνΟρωπον ἀποστέλλομεν . Παῖδας δὲ μόνον ὑμνοῦντας κοα Θαροὺς ὡς ἐκείνους τοὺς παῖδας τρεῖς παριστῶμμν . ἅδειν αὐτοὺς τὴν ᾠδὴν ἐκείνων ὡς παραδέδοται . Δπνς παῖδας καὶ πάντες οἱ ἐσφραγισμένοι καὶ ἱεροὶ τυστοῶσι παῖδες . Καὶ ἰερωμένοι δὲ πάντες , ἕκαστος
Lemmas: Παλαιός ὁ ἡμέρα , ἐνταῦθα πάλιν καθ´ ἑαυτοῦ ὠνέομαι οὗτος δείκνυμι . εἰμί γάρ καί ἐκ ὁ υἱός ὁ πνεῦμα δοξάζω , πῶς οὐ καί υἱός ὁ παλαιός ὁ ἡμέρα συγκαθίζω , ἵνα καί ἄμφω ὁ περιστερά ἀποστέλλω ; Ἀλ ὀφείλω πάλιν καί υἱός ἀποστέλλω πρός ὅς καλέω Μαρία . οὖον γάρ ὁ πνεῦμα σαρκόω , εἰμί καί ἐπισκιάζω ὁ παρθένος . ἀλλά παρά λόγος ἅπας οὗτος , καί ὁ ἐκκλησιαστικός ἀλλότριος παράδοσις , καί εἰς ὕβρις μᾶλλον ὁ ωεμυστηριζω , καί ὁ Χριστιανικός εὐλάβεια . τις δέ ὁ παρ´ αὐτός τυπόω χάρις Χριστός ὁ σταύρωσις ; αἷμα ζῷον ἄλογος ἐν χολάς ζῷον ἰσάγοντες , ἀντί ὁ δεσποτικός ῥέω κατασκευάζω αἷμα , ἀπό ὁ ὁ δλθεν σταυρόω ἄνθρωπος τις χείρ καί πούς τε καί ὁ πλευρά . Τῖς ἄρα ἐκεῖνος εἰμί ὁ σταυρόω ; τίς δέ ] ὁ αἷμα ; ἀλήθεια , ἢ εἰκών ; καί εἰμί μέν εἰκών , πῶς ἄνθρωπος καί αἷμα ; οὖον γάρ ὁ εἰκών ἄνθρωπος . εἰμί δδʹ ἀλήθεια ἄνθρωπος καί αἷμα , οὐ ἆρα εἰκών . καί λοιπός τίς ἐκεῖνος ; καί τίς ὁ αἷμα ἐκεῖνος ; καί τίς ἄρα λογίζομαι αὐτός , ὁ Σωτήρ , ἢ κοινός ; βαβαί ὁ ἀτοπία ! κατά ὁ ἱερός εἰκών οὗτος καί ὁ Εὐαγγελίων εἰμί , καί ὁ φρικτός μᾶλλον ὁ Χριστός μυστήριον . ἀλλά πόθεν οὗτος παραλαμβάνω · τίς ὁ ἅγιος τοιοῦτος παραδίδωμι ; ἀληθής πᾶς καινοτομέω οὗτος . καί τοιοῦτος ποιέω ἐπί τρίοδος καί πλατύς , ἄνθρωπος καθιστάω παρά ὁ πάξ , καί περί ὁ ὑπέρ λόγος καί θαυμαστός ἐκ ὅς μή θέμις , δραματουργία ἐπιδείκνυμι , καί ὁ περιστερά ὁ ὄρνεον πνεῦμα ἅγιος ὀνομάζω . καί φθέγγομαι ὁ τοιοῦτος καί ἀντιφθέγγομαι ὁ περί ὁ ἑορτή . καί ὁ δοκέω Μαρία ταῦ ἄλογος περιστερά ἀντί ὁ πνεῦμα ὑποδέχομαι . πάλιν δέ γε , ὡς φημί , σταυρόω τις , Χριστός παρ´ αὐτός καλέω , καί ὁ σταύρωσις οὐ ἀληθής , καί ὁ ῥέω αἷμα ζῷον τις εἰς ὕθριν ὁ θεόρρυτος · καίτοι γε οὐ οὗτος ὁ ἀνάμνησις ὁ μυστήριον ποιέω ὁ κύριος προστάσσω , ἀλ ὡς αὐτός παραδίδωμι , ἐν ὅς ἐνεργέω πάλιν αὐτός Σ , καί ἱερουργέω ἑαυτοῦ · καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ σῶμα καί αἷμα ὁ ἰερουργούμενον.Ἄρ´ οὖν οὐ ἐπισφαλής ὁ παρ´ ἐκεῖνος οὗτος γίγνομαι , καί λίαν εἰ ἐπισφαλής ; εἰμί ἐθέλω , ἄνθρωπος , οὗτος παρίστημι , καί Πόις ἄνθρωπος διδάσκω , ιερουργώ ὡς παραδιώκω , διδάσκω λόγος , γράφω σύγγραμμα , ἔοικα καί διά χρῶμα ὡς παοαδεδοος · ὅσπερ καί εἰ ἀλέω εἰμί ἐξεικονισμός , ὡς καί ὁ ἐν Βίβλος γραφή , καί χάρις ἐν αὐτός εἰμί θεῖος , ἐπεί καί ὁ πουμην ἅγιος . Ἀλ οὗτος παρατρέπω ἐάω σερεξ , εἰς ὁ μή δεῖ τρέχω . εἰμί δέ καί περί ὁ ἄν Μίνου ὁ παῖς ἐγώ αἰτιάομαι , ἀλ οὖον Χαιρή φους ὅλως . οὖον γάρ ἀνάπτω κάμινος , ἀλλά αν μός μετά φάος , καί θυμίαμα Θεός κατά ὁ ἕΘωϛ προσφέρω , καί ἄγγελος εἰκονίζω , οὐ ανορωπος ἀποστέλλω . Παῖς δέ μόνος ὑμνέω κοάω θάρρος ὡς ἐκεῖνος ὁ παῖς τρεῖς παριστῶμμν . ἀείδω αὐτός ὁ ἀοιδή ἐκεῖνος ὡς παραδίδωμι . Δπνς παῖς καί πᾶς ὁ σφραγίζω καί ἱερός τυστοους παῖς . καί ιερωμένος δέ πᾶς , ἕκαστος