cogPG.PG155 116
ἐσεὶν ὁ μένλων βαπτίζεσθαι , κύψας λαμβάνει τοῦτον ὁ ἀνάδοχος , ἐνώπιον κείμενον τῶν ἁγίων θυρῶν , Κῶσπερ ἀπὸ τῶν χειρῶν τοῦ Χριστοῦ · εἰ δ´ ἐν ἡλικίᾳ , λαμβάνει τὸν βαπτιζόμενον ἀπὸ τῆς χειρὸς , τὸ αὐτὸ δηλῶν , ὅτι ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ τοῦτον παρέλαβε , καὶ ἐγγυητὴς γέγονεν αὐτοῦ εἰς Χριστὸν , καὶ πνευματικὸς ἔσται πατήρ . Ὅθεν καὶ κρατῶν . προσοέρε · τοῦ . τον τῇ ἱερᾷ κολυμβήθρᾳ , δεικνὺς , ὡς ἑκουσίως καὶ οὐ κατὰ βίαν προσέρχεται τῷ βαπτίσματι ὁ τελούμενος , καὶ ἐπὶ μάρτυσι πρῶτον μὲν καὶ ἐξαιρέτως τῷ τῷ Θεῷ , ἔπειτα δὲ τῷ ἱεράρχῃ καὶ τοῖς παρατυχουσι πιστοῖς , οἶ πάντες μάρτυρες τῶν τολουμένων εἰσὶ , καὶ αὐτῷ δὴ τῷ ἀναδόχῳ τῷ καὶ προσάγοντι τοῦτον , καὶ μάλιστα δὴ τοῖς θείοις καὶ πανάγνοις ἀγγέλοις , ἀοράτως τότε παροῦσι , καὶ εὐφραινομένοις τῇ τοὺ βοπτιζομένου ἐν Πνεύματι θεογενεσίᾳ καὶ σωτηρίᾳ , καὶ ἀπογραφομένοις αὐτὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ Κγνωρίμοις , καὶ φίλοις γινομένοις , ἀπό τε τῆς ἐκ τοῦ ίείου λουτροῦ καθάρσεως , καὶ τῆς σφραγῖδος τοῦ μύρου . Διὸ καὶ ἀναγκαῖον παρεῖναι τότε μετ´ εὐλαβείας τε καὶ χαρᾶς ἅπαντας σχεδὸν τοὺς πιστοὺς , καὶ πιστεύειν ὡς πάρεισιν ἄγγελοι , οἱ χαίρουσιν ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι · καὶ ὅτι παραδίδοται τότε ὁ βαπτιζόμενος ἁγίῳ ἀγγέλῳ φύλακι · καὶ οὖτος ἔσται πάντοτε μετ´ αὐτοῦ , τὰ φθονερὰ διώκων δαικόνια , καὶ πᾶσαν ἐπήρειαν τοῦ δολιωτάτου ἐχροῦ , εἴγε μόνον ὁ βαπτισθείς καθαρὸν τηρήσει τῇ ατει καὶ ἔργοις τὸ βάπτι σμα , καὶ εἰς τὴν βασιλείαν Ἐασώσει τοῦτον τῶν οὐρανῶν . Ὅτι οὖν μέγιστον τὸ ἕργον τοῦ θειοτάτου βαπτίσματος , διὰ τοῦτο πρότερον καὶ ἡ Ἑκκλησία διὰ τῶν ἀρχιερέων ἐν ταῖς καθολικαῖς ἐκκλησίαις ἐποιεῖτο τὰ τῶν προσερχομένων βαπτίσματα , καὶ καθ´ ὃν καιρὸν ἐν ταῖς ἑορταῖς τῆ θείᾳ λειτουργίᾳ , τὸ , « Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , » ψάλλομεν , καὶ μάλιστα δὴ τῷ μεγάλῳ Σιββάτω πρὸ τῆς θείας ἱερουργίας , τῶν πολλῶν ἀναγινωσκομένων ἀναγνωσμάτων ἀπὸ τῶν θείων προφι τῶν . Ἐπειδὴ τὸ ἱερώτατον βάπτισμα καὶ ἀναγέννησίς ἑστι , καὶ ἀνάπλασις , κάθαρσίς τε καὶ φωτισμὸς καὶ « Ιοθεσία , καὶ χάρισμα καὶ ἁγιασμὸς , καὶ μυρία ὅσα φασὶν οἱ Πατέρες . Τυποῖ δὲ ἐξαιρέτως τὸν θάνασον τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὴν τριήμερον ἔγερσιν . Ὃ δὴ καὶ ἄ καιρὸς ἑκεῖνος καθαρώτερον παριστᾷ . Ἀπὸ γὰρ τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς τριημέρου ταφῆς καὶ τῆς ἀναστάσεως τὴν ἀθανασίαν καὶ ἀφθαρσίαν ἐλάβομεν , καὶ τὴν μέλλουσαν ἐκείνην ἐλπίζομεν ἀνάστασίν τε καὶ ἀνακαίνισιν , καὶ ζωήν τὴν αἰώνιον , ἧς γέγονε Χριστὸς ἀπαρχὴ , ὁ μόνος ὢν ἀναμάρτητος , παθὼν ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ ὁ μὴ ὀφείλων ἀποθανεῖν , ὡς μὴ ἁμαρτήσας ὅλως , ἅπερ ἡμῶν ἀποθανὼν . Ἡ γὰρ ἁμαρτία τοῦ θανάτου ἐατὶ τὸ κέντρον , ὡς Ἡ σαϊας καὶ Παῦλος λέγουσιν , ἤτοι ἡ ἀρχὴ καὶ ῥίζα καὶ πρόξενος . Λύτὸς δὲ ὁ xριστὸς μὴ πεποιηκὼς ἁμαρτίαν , καὶ μὴ ὀφείλων ἀποθανεῖν , ἀπέθανε δι´ ἡμᾶς · καὶ διὰ τοῦτο καταργέσας τὸν θάνατον , ἐξεγήγερται , καὶ τὰ ἡμέτερα πάθη καὶ τὴν κατάκρισιν ἔλυσε , παθὼν ὁ ἀπαθής ἓι´ ἐαυτοῦ · γενόμενός τε ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν , εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀνελήφθη . Καὶ οἱ ἐγόεδυμένοι
Lemmas: ἕννυμι ὁ μένλων βαπτίζω , κύπτω λαμβάνω οὗτος ὁ ἀνάδοχος , ἐνώπιος κεῖμαι ὁ ἅγιος θύρα , Κῶς ἀπό ὁ χείρ ὁ Χριστός · εἰμί δδʹ ἐν ἡλικία , λαμβάνω ὁ βαπτίζω ἀπό ὁ χείρ , ὁ αὐτός δηλόω , ὅτι ἀπό ὁ Χριστός οὗτος παραλαμβάνω , καί ἐγγυητής γίγνομαι αὐτός εἰς Χριστός , καί πνευματικός εἰμί πατήρ . ὅθεν καί κράτος . προσορέω · ὁ . ὁ ὁ ἱερός κολυμβήθρα , δείκνυμι , ὡς ἑκούσιος καί οὖον κατά βία προσέρχομαι ὁ βάπτισμα ὁ τελέω , καί ἐπί μάρτυς πρῶτος μέν καί ἐξαίρετος ὁ ὁ Θεός , ἔπειτα δέ ὁ ἱεράρχης καί ὁ παρατυγχάνω πιστός , οἶς πᾶς μάρτυς ὁ τολουμην εἰμί , καί αὐτός δή ὁ ἀνάδοχος ὁ καί προσάγω οὗτος , καί μάλιστα δή ὁ θεῖον καί πάναγνος ἄγγελος , ἀόρατος τότε πάρειμι , καί εὐφραίνω ὁ ὅς βοπτιζομενω ἐν πνεῦμα θεογενεσία καί σωτηρία , καί ἀπογράφω αὐτός ἐν ὁ οὐρανός , καί Κγνωρίμοις , καί φίλος γίγνομαι , ἀπό τε ὁ ἐκ ὁ ἰός λουτρόν κάθαρσις , καί ὁ σφραγίς ὁ μύρον . Διὸ καί ἀναγκαῖος πάρειμι τότε μετέ εὐλάβεια τε καί χαρά ἅπας σχεδόν ὁ πιστός , καί πιστεύω ὡς πάρειμι ἄγγελος , ὁ χαίρω ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω · καί ὅτι παραδίδωμι τότε ὁ βαπτίζω ἅγιος ἄγγελος φύλαξ · καί οὗτος εἰμί πάντοτε μετέ αὐτός , ὁ φθονερός διώκω δαικόνια , καί πᾶς ἐπήρεια ὁ δόλιος χρῷ , εἰ μόνος ὁ βαπτίζω καθαρός τηρέω ὁ ἀτέω καί ἔργον ὁ βάπτι σμάω , καί εἰς ὁ βασίλειος ἐάω οὗτος ὁ οὐρανός . ὅτι2 οὖν μέγας ὁ ἔργον ὁ θεῖος βάπτισμα , διά οὗτος πρότερος καί ὁ ἐκκλησία διά ὁ ἀρχιερεύς ἐν ὁ καθολικός ἐκκλησία ποιέω ὁ ὁ προσέρχομαι βάπτισμα , καί καθ´ ὅς καιρός ἐν ὁ ἑορτή τῆ θεῖος λειτουργία , ὁ , « ὅσος εἰς Χριστός βαπτίζω , » ψάλλω , καί μάλιστα δή ὁ μέγας Σιββάτω πρό ὁ θεῖος ἱερουργία , ὁ πολύς ἀναγιγνώσκω ἀνάγνωσμα ἀπό ὁ θεῖον προφι ὁ . ἐπεί ὁ ἱερός βάπτισμα καί ἀναγέννησις εἰμί , καί ἀνάπλασις , κάθαρσις τε καί φωτισμός καί « Ιοθεσία , καί χάρισμα καί ἁγιασμός , καί μυρίος ὅσος φημί ὁ πατήρ . τυπόω δέ ἐξαίρετος ὁ θνῄσκω ὁ Χριστός , καί ὁ τριήμερον ἔγερσις . ὅς δή καί ὅς καιρός ἐκεῖνος καθαρός παρίστημι . ἀπό γάρ ὁ θάνατος ὁ Χριστός καί ὁ τριήμερος ταφή καί ὁ ἀνάστασις ὁ ἀθανασία καί ἀφθαρσία λαμβάνω , καί ὁ μέλλω ἐκεῖνος ἐλπίζω ἀνάστασις τε καί ἀνακαίνισις , καί ζωή ὁ αἰώνιος , ὅς γίγνομαι Χριστός ἀπαρχή , ὁ μόνος εἰμί ἀναμάρτητος , πάσχω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός , καί ὁ μή ὀφείλω ἀποθνῄσκω , ὡς μή ἁμαρτάνω ὅλως , ὅσπερ ἐγώ ἀποθνήσκω . ὁ γάρ ἁμαρτία ὁ θάνατος ἀγέλασμα ὁ κέντρον , ὡς ὁ Σαιᾶς καί Παῦλος λέγω , ἤτοι ὁ ἀρχή καί ῥίζα καί πρόξενος . Λυτός δέ ὁ ὁριστός μή ποιέω ἁμαρτία , καί μή ὀφείλω ἀποθνῄσκω , ἀποθνῄσκω δις ἐγώ · καί διά οὗτος καταργέω ὁ θάνατος , ἐξεγείρω , καί ὁ ἡμέτερος πάθος καί ὁ κατάκρισις λύω , πάσχω ὁ ἀπαθής ἔρχομαι ἑαυτοῦ · γίγνομαι τε ἀρχηγός ὁ ζωή ἐγώ , εἰς ὁ οὐρανός ἀναλαμβάνω . καί ὁ εγοεδυμενω