cogPG.PG155 247
ΕΑμΟΤΔΩΓΧΙ . μτκῷ · καὶ ὅσα τοὐναντίον συμβαίνει μὴ ῆροσέχουσιν . Καὶ πρῶτον μὲν ὁ νοῦς ἐν τῇ καρδίᾳ γεννῶν , ἢ πὼς ἀγαθοὺς ἐν προσοχῇν ἢ τοὺς πονηροὺς μὴ ποοσέχων ἀπογεννᾷ λογισμούς . Ἐντεῦθεν οὖν τοῖς μέν προσέχουσι διὰ τοῦ λογιστικοῦ μνήμη Θεοῦ , καὶ πίστις ὀρθὴ , προσευχή τε καὶ προσοχὴ κατορθοῦται , καὶ δοξολογία καὶ εὐχαριστία Θεοῦ · ἃ δὴ τοῦ λογιστικοῦ εἰσιν , ὡς εἰρήκαμεν · τοῦ θυμικοῦ δὲ διὰ τοῦ νοὸς ζῆλος καὶ διέγερσις ὑπέρ τε τῆς εὐσεβείας καὶ τῶν ἱερῶν ὕμνων καὶ τῆς Θεοῦ εὐχαριστίας θερμός τε καὶ ἔντονος · τοῦ ἐπιθυμητικοῦ δὲ διὰ τοῦ νοὸς ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ πρὸς τὸν πλησίον ἀληθὴς καὶ γνησία , καὶ ἔρως πρὸς τὰ θεῖα , καὶ ἀγαθοὶ καὶ πνευματικοὶ λοκισμοί τἀναντία δὲ τούτων τοῖς μὴ προσέχουσι συμβαίνει · καὶ τῷ μὲνζνοὶ μὴ νήφοντι τῷ ἀνθρώπῳ διὰ τοῦ λογιστικοῦ τὰ οὐκ ὀρθὰ λογίζεσθαι περὶ τὴν εὐσεβῆ πίσειν καὶ τὸν ἐν Τριάδι μόνον Θεὸν καὶ τὴν τοῦ Λόγου σάρκωσιν , καὶ λοιπὰ εἰς Θεὸν ἀν . γόμενα , καὶ ἀχαριστία καὶ βλασφημία , καὶ τὰ ἀποστατικὴ καὶ δαιμονιώδη φαντάζεσθαι · διὰ δὲ τοῦ θυμικοῦ τὰ ζηλοῦν ἐπὶ πονηροῖς , καὶ κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ μελετᾶν , καὶ διαφθονεῖσθαι καὶ βασκαίνειν καὶ μαίνεσθαι , καὶ ἀνταποδιδόναι ζγτεῖν καὶ ἄλλὰ πλεῖστα θυμοειδῆ ἐνεργεῖν · διὰ τοῦ ἐπιθυμητικοῦ δὲ φιλοδοξεῖν , φιλαργυρεῖν τῇ ἐν καρδίᾳ , καὶ ἐπιθυμεῖν τῶν τοῦ πλησίον , ἐρᾷν παραλόγως ἀγαθῶν ἀλλοτρίων , ἢ κάλλους μαραινομένου σαρκὸς , ἐμπαθη τε διανοεῖσθαι , καὶ τρέφειν ἐν τῇ ψυχῇ ῥυπαρὰ , καὶ ὅλον ἀκαθαρσίαν , καὶ ὡς τὰ κτήνη εἶναι , καὶ κτηνῶν τῇ διανοίᾳ χείρονα . Καὶ ταῦτα μὲν καὶ τὰ ὄμοια τοῦ νοὸς διὰ τοῦ τριμεροῦς τούτου . ΚΕΦΑΛ . ΣΞΑʹ . γοσα κατορθοῖ ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ μετὰ τοῦ τριμεροῦς τὴς ψυχήε , καὶ ὅσα ἀμελῶν πλημΙλεί . Τῷ λόγῳ δὲ ἄνθρωπος πάλιν κατορθοῖ διὰ μὲν τοῦ λογιστικοῦ κινούμενος εὐσεβῶς καὶ ἀγαθῶς ἐν τοῖς τῆς πίστεως λόγοις , καὶ παῤῥησίᾳ ὁμολογῶν τὸν Θεὸν ὀρθοδοξως , δοξολογῶν τε αὐτὸν καὶ εὐχαριστῶν καὶ ἀνυμνῶν , ἐκδιδάσκων τε τὰ θεῖα καὶ ἑρμηνεύων . ἀληθεύων ἐν πᾶσι , κρίνων κρῖμα δίκαιον , πᾶν ἀγαθὸν καὶ θεῖον λαλῶν · διὰ τοῦ θυμικοῦ δὲ μετὰ ζήλου τῷ λόγῳ διεγείρων πρὸς ἀρετὰς ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ τε λαλῶν καὶ τῶν ἀδελφῶν , ἀντιλέγων τοῖς ἐναντίοις , ἐλέγχων ἀσεβοῦντας καὶ παρανόμους . ἐνώπιον βασιλέων τε καὶ ἀρχόντων παῤῥησία λαλῶν καὶ πτοούμενος , καὶ τῆς δικαιοσύνης ὑπερμαχων · διὰ τοῦ ἐπιθυμῃτικοῦ δὲ ἐπαινῶν καὶ ἀνυμλῶν τὸν Θεὸν , ἐκδιγούμενος , καὶ ἐγκωμιάζων καὶ ὑπεραίρων , καὶ ὑπὲρ ἄλλων προσευχόμενος , λαλῶν τὰ σωτηριώδη , εἰρηνεύων τοὺς ἀδελφοὺς , καταλάσσων ἀλλήλοις , ὑπὲρ αὐτῶν ποὸς βασιλεῖς , πρὸς ἡγεμόνας δεύμενος , καὶ πάντα λέγων ὑπὲρ αὐτῶν . Σφαλλόμενος δὲ ὁ ἄνῦρωπος τῷ λόγῳ διὰ μὲν τοῦ λογιστικοῦ πονηρῶς κινούμενος βλάσφι μεῖ τῆ γλώσοῃ Θεὸν τοῦνον ἀρνεῖται , ἀχαριστεῖ , οἱδίν κοτὰ συνειδηνν ν
Lemmas: Ο . μέτε · καί ὅσος ἐναντίος συμβαίνω μή ηροσεχους . καί πρῶτος μέν ὁ νόος ἐν ὁ Καρδία γεννάω , ἢ πως ἀγαθός ἐν προσοχή ἢ ὁ πονηρός μή ποοσέχων ἀπογεννάω λογισμός . ἐντεῦθεν οὖν ὁ μέν προσέχω διά ὁ λογιστικός μνήμη Θεός , καί πίστις ὀρθός , προσευχή τε καί προσοχή κατορθόω , καί δοξολογία καί εὐχαριστία Θεός · ὁ δή ὁ λογιστικός εἰμί , ὡς εἴρω · ὁ θυμικός δέ διά ὁ νόος ζῆλος καί διέγερσις ὑπέρ τε ὁ εὐσέβεια καί ὁ ἱερός ὕμνος καί ὁ Θεός εὐχαριστία θερμός τε καί ἔντονος · ὁ ἐπιθυμητικός δέ διά ὁ νόος ἀγάπη πρός ὁ θεός , καί πρός ὁ πλησίος ἀληθής καί Γνησία , καί Ἔρως πρός ὁ θεῖον , καί ἀγαθός καί πνευματικός λοκισμοω τἀναντία δέ οὗτος ὁ μή προσέχω συμβαίνω · καί ὁ μὲνζνοὶ μή νήφω ὁ ἄνθρωπος διά ὁ λογιστικός ὁ οὐ ὀρθός λογίζομαι περί ὁ εὐσεβής πίσω καί ὁ ἐν Τριάς μόνος θεός καί ὁ ὁ Λόγος σάρκωσις , καί λοιπάς εἰς θεός εἰς . γόμενα , καί ἀχαριστία καί βλασφημία , καί ὁ αποστατικός καί δαιμονιώδης φαντάζω · διά δέ ὁ θυμικός ὁ ζηλόω ἐπί πονηρός , καί κατά ὁ ἀδελφός μελετάω , καί διαφθονέω καί βασκαίνω καί μαίνομαι , καί ἀνταποδίδωμι ζέω καί ἀλλά πλεῖστος θυμοειδής ἐνεργέω · διά ὁ ἐπιθυμητικός δέ φιλοδοξέω , φιλαργυρέω ὁ ἐν Καρδία , καί ἐπιθυμέω ὁ ὁ πλησίος , ἐράω παράλογος ἀγαθός ἀλλότριος , ἢ κάλλος μαραίνω σάρξ , εμπαθής τε διανοέομαι , καί τρέφω ἐν ὁ Ψυχή ῥυπαρός , καί ὅλος ἀκαθαρσία , καί ὡς ὁ κτῆνος εἰμί , καί κτῆνος ὁ διάνοια χείρων . καί οὗτος μέν καί ὁ ὅμοιος ὁ νόος διά ὁ τριμερής οὗτος . ΚΕ . ΣΞΑʹ . Γόσα κατορθόω ὁ ἄνθρωπος ὁ λόγος μετά ὁ τριμερής σής ψύχω , καί ὅσος ἀμελής πλημΙλεί . ὁ λόγος δέ ἄνθρωπος πάλιν κατορθόω διά μέν ὁ λογιστικός κινέω εὐσεβής καί ἀγαθός ἐν ὁ ὁ πίστις λόγος , καί παρρησία ὁμολογέω ὁ θεός ὀρθόδοξος , δοξολογέω τε αὐτός καί εὐχαριστέω καί ἀνυμνέω , ἐκδιδάσκω τε ὁ θεῖον καί ἑρμηνεύω . ἀληθεύω ἐν πᾶς , κρίνω κρίμα Δίκαιος , πᾶς ἀγαθός καί θέω λαλέω · διά ὁ θυμικός δέ μετά ζηλόω ὁ λόγος διεγείρω πρός ἀρετή ὑπέρ ὁ Θεός τε λαλέω καί ὁ ἀδελφός , ἀντιλέγω ὁ ἐναντίος , ἐλέγχω ἀσεβέω καί παράνομος . ἐνώπιος βασιλεύς τε καί ἄρχω παρρησία λαλέω καί πτοέω , καί ὁ δικαιοσύνη ὑπέρμαχος · διά ὁ επιθυμητικός δέ ἐπαινέω καί ἀνυμλῶν ὁ θεός , εκδιγουμην , καί ἐγκωμιάζω καί ὑπεραίρω , καί ὑπέρ ἄλλος προσεύχομαι , λαλέω ὁ σωτηριώδης , εἰρηνεύω ὁ ἀδελφός , καταλλάσσω ἀλλήλων , ὑπέρ αὐτός ποιός βασιλεύς , πρός ἡγεμών δεύμενος , καί πᾶς λέγω ὑπέρ αὐτός . σφάλλω δέ ὁ ἄνωρος ὁ λόγος διά μέν ὁ λογιστικός πονηρός κινέω βλάσφι μείς τῆ γλώσοῃ θεός τόνος ἀρνέομαι , ἀχαριστέω , ὁράω κοτός συνοιδάω Ν