cogPG.PG155 406
Πρὸς τούτου λόγος ; εἰ τέλος κολάσεως , καὶ τέλος βασιλείας , καὶ οὐ δικαιοσύνη , παρὰ τῷ Θεῷ . Ἀλλὰ δίκαιος ὁ Κύριος καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησε . Διὸ καὶ δικαίως ἀποφαίνεται λέγων περὶ τῶν τῆς ἀριστερᾶς μερίδος , ὡς , Ἀπελεύσονται οὐτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον . οὐ πρόσκαιρον · περὶ δὲ τῶν τῆς δεξιᾶς , Καὶ οἱ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον , οὐ λήγουσαν ὅλως . Καὶ πάλιν περὶ τῶν ἁμαρτωλῶν , Ὁ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτᾶ , καὶ τὸ πῶρ οὐ σβέννυται . Καὶ δικαίως . Ἐνταῦθα γὰρ ὁ τῆς ἐπιδιορθώσεως τῶν ἐπταισμένων καιρὸς , καὶ ὁ τόπος ὧδε , ὅτε τὸ αὐτεξοὐσιον ἐν ἡμῖν . Τότε δὲ καιρὸς εἴς , καὶ καιρὸς δια . στάσεως καὶ ἀνταποδόσεως τῶν κατ´ ἀξίαν ὧν Κνα . οὗτος ᾑρετίσατο . Ἀλλὰ μηδεὶς ἀπογινώσκων ἑαυτοῦ , ἢ καθηδυνόμενος ἁμαρτίαις , ἢ πλάνῃ τινὶ κατεχόμενος ἐξαπατάτω ἑαυτὸν τοῖς τοιούτοις · ἡ γὰρ κόλασις τοῖς μὴ μετανοοῦσιν αἰώνιος . Διὰ τοῦτο καὶ μετάνοια , καὶ αὕτη ἄχρι τῆς ἐσχάτης ἀναπνοῆς · εἰ γὰρ ἐκεῖσε χρεία ταύτης ὑπῆρχεν , οὐκ ἃν ὅλως ἐνταῦθα δέδοται . Ἀλλὰ καὶ τί θαυμαστὸν ἂν ἡ τοῦ Χω τῆρος οἰκονομία εἰργάσατο , εἰ μετάνοια ἦν ἐκεῖσε ἢ τέλος κολάσεως ; Ὁρᾷς τῶν ἀσεβούντων τὴν ἀφροσύνην ; Ἀλλ´ ἐπεὶ καὶ Θεὸς ἐν ἀνθρώποις , καὶ μυστήρια Θεοῦ δέδοται , καὶ λόγοι μέχρι παθῶν , καὶ οἱ ἀγωνισταὶ μέχρις αἵματος , καὶ μετάνοια τελευταῖον , ὁμολογήσωμεν ὃ παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ τῶν ἀποστόλων ἡμῖν παρεδόθη καὶ τῶν Πατέρων , Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν , λέγοντες , καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος , αἰώνιον δηλαδή . Καὶ τὸ Ἀμὴν ἐπειπόντες , ὃ δὴ τοῦ παντὸς ἱεροῦ Συμβόλου βεβαιωτικόν ἐστι καὶ σφραγὶς , οἷόν τις κλεὶς ἀποκλείουσα τοὺς ἔξωθεν , καὶ φυλάττουσα ὡς ἐν ταμείῳ τινὶ καλλίστῳ τῆς Ἐκκλησίας τὸν τῆς πίστεως θησαυρὸν , ἵνα μή τίς τι ἐκ τούτου ἀφέληται , ἢ νόθον τι ἐπεισαγάγῃ , αὐτὸ τὸ θεῖον καὶ ἱεοώτατον καὶ πέλειον πάντοθεν τῆς εὐσεβείας ἡμῶν σημεῖον , τὴν ὁμολογίαν τῶν Πατέρων , τὸν ὅρον τῆς ἀληθοῦς πίστεως ἐνστερνιζόμενοι καὶ ἀσπαζόμενοι , ταῖς ψυχαῖς καὶ τῇ γλώττῃ καὶ χείλεσι μετὰ παῤῥησίας ὁμολογοῦντες , ἁσινῆ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἀκίβδηλον καὶ ἀπαράθραυ . στον πάντη , ὡς θεοφορήτων καὶ θεοδοξάστων καὶ θεοκινήτων Πατέρων ἱερὰν παρακαταθήκην , μέχρι τέλους φυλάξωμεν · ἵνα ταῖς πρεσβείαις τῶν ἐκθεμένων αὐτὸ καὶ φυλαξάντων ἁγίων , καὶ τῶν πρὸ αὐτῶν , ἐξ ὧν τὴν γνῶσιν οὗτοι τοῦ Συμβόλου παρέλαβον , καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν ἀγίων , τῶν τε ἱερῶν ἀγγέλων λιταῖς , καὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ Θεοῦ Ἱησοῦ Χριστοῦ ἀειπαρθένου Μητρὸς , τῆς μόνης Παναγίας καὶ ἀληθῶς Θεομήτορος , ὡς δῶρον καθαρὸν τὴν καλὴν ταύτην ὁμολογίαν προσενεγκόντες τῇ Τριάδι , τῆς τε αἰωνίου ἐλευθερωθῶμεν κολάσεως , καὶ τῆς διαιωνιζούσης σὺν Χριστῷ ἀπολαύσωνογεῦῆ Υίὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος δοξάζοντες , σὺν τῷ προαιωνίῳ αὐτοῦ Πατρὶ , καὶ τῷ παναγίῳ Πνεύματι , Ἀμήν .
Lemmas: πρός οὗτος λόγος ; εἰμί τέλος κόλασις , καί τέλος βασίλεια , καί οὖον δικαιοσύνη , παρά ὁ Θεός . ἀλλά δίκαιος ὁ Κύριος καί δικαιοσύνη ἀγαπάω . Διὸ καί δικαίως ἀποφαίνω λέγω περί ὁ ὁ ἀριστερός μερίς , ὡς , ἀπέρχομαι οὗτος εἰς κόλασις αἰώνιος . οὖον πρόσκαιρος · περί δέ ὁ ὁ δεξιός , καί ὁ Δίκαιος εἰς ζωή αἰώνιος , οὖον λήγω ὅλως . καί πάλιν περί ὁ ἁμαρτωλός , ὁ σκώληξ αὐτός οὖον τελευτάω , καί ὁ πίμπρημι οὖον σβέννυμι . καί δικαίως . ἐνταῦθα γάρ ὁ ὁ ἐπιδιόρθωσις ὁ πταίω καιρός , καί ὁ τόπος ὧδε , ὅτε ὁ αυτεξούσιος ἐν ἐγώ . τότε δέ καιρός εἰς , καί καιρός διά . στάσις καί ἀνταπόδοσις ὁ κατ´ ἄξιος ὅς κνάω . οὗτος αἱρετίζω . ἀλλά μηδείς ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ , ἢ καθηδύνω ἁμαρτία , ἢ πλάνη τις κατέχω ἐξαπατάω ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος · ὁ γάρ κόλασις ὁ μή μετανοέω αἰώνιος . Ζεύς οὗτος καί μετάνοια , καί οὗτος ἄχρι ὁ ἔσχατος ἀναπνοή · εἰμί γάρ ἐκεῖσε χρεία οὗτος ὑπάρχω , οὐ ἄν ὅλως ἐνταῦθα δίδωμι . ἀλλά καί τίς θαυμαστός εἄν ὁ ὁ χόω Τήρος οἰκονομία ἐργάζομαι , εἰμί μετάνοια εἰμί ἐκεῖσε ἢ τέλος κόλασις ; ὁράω ὁ ἀσεβέω ὁ ἀφροσύνη ; Ἀλ ἐπεί καί θεός ἐν ἄνθρωπος , καί μυστήριον Θεός δίδωμι , καί λόγος μέχρι πάθος , καί ὁ ἀγωνιστής μέχρι αἷμα , καί μετάνοια τελευταῖος , ὁμολογέω ὅς παρά ὁ Σωτήρ ἐγώ καί ὁ ἀπόστολος ἐγώ παραδίδωμι καί ὁ Πατέρων , προσδοκάω ἀνάστασις νεκρός , λέγω , καί ζωή ὁ μέλλω αἰών , αἰώνιος δηλαδή . καί ὁ ἀμήν ἐπιλέγω , ὅς δή ὁ πᾶς ἱερός σύμβολος βεβαιωτικός εἰμί καί σφραγίς , οἷος τις κλείς ἀποκλείω ὁ ἔξωθεν , καί φυλάσσω ὡς ἐν ταμεῖον τις καλός ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ πίστις θησαυρός , ἵνα μή τίς τίς ἐκ οὗτος ἀφαιρέω , ἢ νόθος τίς ἐπεισάγω , αὐτός ὁ θέω καί ἵημι καί πέλειος πάντοθεν ὁ εὐσέβεια ἐγώ σημεῖον , ὁ ὁμολογία ὁ Πατέρων , ὁ ὅρος ὁ ἀληθής πίστις ἐνστερνίζω καί ἀσπάζομαι , ὁ Ψυχή καί ὁ γλῶσσα καί χεῖλος μετά παρρησία ὁμολογέω , Ἀσίνη ἐν ἑαυτοῦ καί ἀκίβδηλος καί ἀπαράθραυ . στον πάντῃ , ὡς θεοφόρητος καί θεοδόξαστος καί θεοκίνητος Πατέρων ἱερά παρακαταθήκη , μέχρι τέλος φυλάσσω · ἵνα ὁ πρέσβυς ὁ ἐκτίθημι αὐτός καί φυλάσσω ἅγιος , καί ὁ πρό αὐτός , ἐκ ὅς ὁ γνῶσις οὗτος ὁ σύμβολος παραλαμβάνω , καί πᾶς ὁμοῦ ὁ Ἀγίων , ὁ τε ἱερός ἄγγελος λιτός , καί ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ καί Θεός Ἱησοῦ Χριστός ἀειπάρθενος Μήτηρ , ὁ μόνος Παναγία καί ἀληθής Θεομήτωρ , ὡς δῶρον καθαρός ὁ καλός οὗτος ὁμολογία προσφέρω ὁ Τριάς , ὁ τε αἰώνιος ἐλευθερόω κόλασις , καί ὁ διαιωνίζω σύν Χριστός ἀπολαύω υἱός ὁ Θεός ὁ ζῶ δοξάζω , σύν ὁ προαιώνιος αὐτός πατήρ , καί ὁ πανάγιος πνεῦμα , ἀμήν .