cogPG.PG155 428
σιν . Εἰ οὗν καὶ μετρίως τινὲς αὐτῶν ἐξήμαρτον καὶ μόνον μετανοίᾳ τοῦ βίου τοὔτου ἐξῆλθον , διὰ τῆς ἱερωτάτης θυσίας καὶ εὐποιιῶν καὶ λοιπῶν ἄλλων δύνανται ἐλευθερίας τυχεῖν πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὸν κριτήν . Καὶ τοῦτο δεχομένη ἡ Ἐκκλησία , τὰς ὑπὲρ τῶν ἀποιχομένων ποιεῖται προσευχὰς καὶ θυσίας · καὶ πολλοὶ τοῦτο μαρτυροῦσι , καὶ οἱ λυόμενοι δεσμοῦ μετὰ θάνατον ὡς λυομένων καὶ τῶν σωμάτων . αὐτῶν . Διὰ τοῦτο καὶ φλόγα τοῦ πλουσίου ἐκείνου τὴν τῆς συνειδήσεως τιμωρίαν νοητέον , καὶ τὸ μὴ μετέχειν χάριτος . Τὸ μακρόθεν δὲ τὸν Ἀβραὰμ αθοοᾶν τὸ μακρὰν εἶναι Θεοῦ σημαίνει , καὶ ὑπὸ βαιμόνων θλίβεσθαι . Οὐ μὴν δὲ τελεία οὐ νῦν δίδοται κόλασις . Εἰ δὲ διὰ τὸ τὸν Κύριον εἰρηκέναι ἐν γεέννῃ εἶναι τὸν πλούσιον , πιστευτέον ἐν κολάσει εἷναι αὐτὸν , καὶ διὰ τοῦτο ταῖς τῶν ἁμαρτωλῶν κόλασίς ἐστι ψυχαῖς , αἰώνιος ἔσται , ἀῤῥαβὼν τῆς μελλούσης κολάσεως . Πλὴν ὅσον ἕστιν ἐννοεῖν ἀπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν , ἐπεὶ οὕπω ὑπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὸ πῦρ τὸ ἡτοιμασμένον αὐτῷ ὁ διάβολος σὺν τοῖς δαίμοσι , ἀλλ´ ἔτι τὴν κακίαν ἐνεργοῦσι τῷ κόσμῳ , καὶ οὔπω δὲ ἡ ἀπόφασις καὶ τοῖς ἁμαρτωλοῖς γέγονε τὸ , « Πορεύεσθε ἀπ´ ἐμοῦ , οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον · » οὐ τελείᾳ κολάσει αἱ τῶν ἁμαρτωλῶν ψυχαὶ παραδίδονται , εἰ καὶ ὁ Πλούσιος λέγεται ἐν γεέννῃ . Πάντως γὰρ ἔσται μὲν ἐν κολάσει , οὐ τελείᾳ δὲ , καὶ οὐδὲ δι´ αὐτὴν τὴν ἐν μέρει κόλασιν ἀπαλλαγήσεται τῆς τελείας , ὡς οἱ Λατῖνοι περὶ τοῦ Πουργατωρίου Κφασί . Καὶ δῆλον , ὡς καὶ χάσμα εἶπεν εἶναι ὁ Ἄβραὰμ ἀνὰ μέσον τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ δικαίων , τὸ ἀδύνα . τον τῆς ἑνώσεως παριστῶν , καὶ μηδὲ δύνασθαι ὑποστρέψαι εἰς τοὺς ζῶντας μετανοεῖν · ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ ἄδῃ μετάνοια , ἀλλ´ ὥσπερ τὰς τῶν ἁγίων οὔπω τελείαν τὴν χάριν ἀπολαμβάνειν , οὕω καὶ τὰς τῶν ἁμαρτωλῶν οὔπω τιμωρίας καὶ κολάσεως πεῖραν εὑρίσκειν τελείαν δοξάζομεν , ἄχρις ἂν τὸ τελος ἑκάστῳ γένηται , τοῦ Κυρίου ἐλθόντος . Ὑπὸ δεσμὸν δὲ ἕσται καὶ ὀδύνην τὸ αὐλὸν πνεῦμα ἐν τῇ γεέννῃ κατὰ λόγον προσήκοντα . Καὶ τοῦτο μανθάνομεν ἁπὸ τῶν ἀγίων Γραφῶν , πλὴν καὶ ἀπὸ τῶν γινομένων ἀν ἡμῖν ἐνταῦθα γνῶναι ἔστι καὶ στοχάσασθαι περὶ τῶν μελλόντων δυνατόν . Πολλάκις γὰρ καὶ μὴ βασανιζομένου τοῦ σώματος , ἡ ψυχὴ καθ´ ἑαυτὴν ὀδυνᾶται καὶ θλίβεται , περιστατικοῦ τινος ἐπενεχθέντος ιὐτῇ καὶ παρὰ τὴν γνώμην αὐτῆς , ἀτιμίας δηλαδὴ , ἢ ἀποστροφῆς ἀνθρωπίνης , ἢ φόβου , ἢ αἰσχύνης , ἢ αθῶν ἐπιθέσεως , ἢ λογισμῶν ἑτέρων αὐτὴν θλιβόντων καὶ πιεζόντων . Ἐπεὶ δὲ καὶ σώματι δες , εἶπαι νῦν ἡ ψυχή , καὶ ἐν τῷ μέλλοντι πιστεύεται ἑνωθῆναι σώματι , τί θαυμαστὸν εἰ καὶ πυρὶ κολάζεται , καὶ μάλιστα τότε , ὅτε πάντα ἀλλοιωθήσονται , καὶ εἰς τὸ ἄφθαρτον ἀμειφθήσονται ; καὶ ταῦτα κολάσεως ἡτοιμασμένης τῷ διαβόλῳ , ὃς ὑπάρχει άσώματος καὶ λεπτοτέρας φύσεως , ἤπερ ἡ ψυχή . Εἰ οὖν αὐτῷ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἡτοίμασται πῦρ αἰώνιον εἰς τιμωρίαν καὶ κόλασιν , πῶς οὐδὲ ταῖς ψυχαῖς ἔσται τοῦτο , ταῖς ὑποταγείσαις τῷ ποΟΟΑΤΙΟ
Lemmas: βρόχος . εἰμί ἐν καί μέτριος τις αὐτός ἐξαμαρτάνω καί μόνος μετάνοια ὁ βίος ἔτης ἐξέρχομαι , διά ὁ ἱερός θυσία καί εὐποιία καί λοιπός ἄλλος δύναμαι ἐλευθερία τυγχάνω πρό ὁ ἔρχομαι ὁ κριτής . καί οὗτος δέχομαι ὁ ἐκκλησία , ὁ ὑπέρ ὁ ἀποίχομαι ποιέω προσευχή καί θυσία · καί πολύς οὗτος μαρτυρέω , καί ὁ λύω δεσμός μετά θάνατος ὡς λύω καί ὁ σῶμα . αὐτός . Ζεύς οὗτος καί φλόξ ὁ πλούσιος ἐκεῖνος ὁ ὁ συνείδησις τιμωρία νοητέον , καί ὁ μή μετέχω χάρις . ὁ μακρόθεν δέ ὁ Ἀβραάμ αθοοα ὁ μακράν εἰμί Θεός σημαίνω , καί ὑπό βαιμονος θλίβω . οὖον μήv δέ τέλειος οὖον νῦν δίδωμι κόλασις . εἰμί δέ διά ὁ ὁ κύριος εἴρω ἐν γέεννα εἰμί ὁ πλούσιος , πιστευτέον ἐν κολάζω ἵημι αὐτός , καί διά οὗτος ὁ ὁ ἁμαρτωλός κόλασις εἰμί Ψυχή , αἰώνιος εἰμί , ἀρραβών ὁ μέλλω κόλασις . πλήν ὅσος ἕστiν ἐννοέω ἀπό ὁ Ἀγίων Γραφής , ἐπεί οὔπω ὑπό ὁ δεσμός καί ὁ πῦρ ὁ ἑτοιμάζω αὐτός ὁ διάβολος σύν ὁ δαίμων , ἀλ ἔτι ὁ κακία ἐνεργέω ὁ κόσμος , καί οὔπω δέ ὁ ἀπόφασις καί ὁ ἁμαρτωλός γίγνομαι ὁ , « πορεύω ἀπ´ ἐγώ , ὁ καταράομαι εἰς ὁ πῦρ ὁ αἰώνιος · » οὖον τέλειος κολάζω ὁ ὁ ἁμαρτωλός ψυχή παραδίδωμι , εἰμί καί ὁ Πλούσιος λέγω ἐν γέεννα . πάντως γάρ εἰμί μέν ἐν κολάζω , οὖον τέλειος δέ , καί οὐδέ δις αὐτός ὁ ἐν μέρος κόλασις ἀπαλλάσσω ὁ τέλειος , ὡς ὁ Λατῖνος περί ὁ πουργατόριο Κφασί . καί δῆλος , ὡς καί χάσμα εἶπον εἰμί ὁ Ἀβραάμ ἀνά μέσος ὁ ἁμαρτωλός καί Δίκαιος , ὁ ἀδύνα . ὁ ὁ ἕνωσις παρίστημι , καί μηδέ δύναμαι ὑποστρέφω εἰς ὁ ζῶ μετανοέω · ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ ἀείδω μετάνοια , ἀλ ὥσπερ ὁ ὁ ἅγιος οὔπω τέλειος ὁ χάρις ἀπολαμβάνω , οὖον καί ὁ ὁ ἁμαρτωλός οὔπω τιμωρία καί κόλασις πείρω εὑρίσκω τέλειος δοξάζω , ἄχρι εἄν ὁ τέλος ἕκαστος γίγνομαι , ὁ κύριος ἔρχομαι . ὑπό δεσμός δέ ἕννυμι καί ὀδύνη ὁ αὐλός πνεῦμα ἐν ὁ γέεννα κατά λόγος προσήκω . καί οὗτος μανθάνω ἀπό ὁ Ἀγίων Γραφής , πλήν καί ἀπό ὁ γίγνομαι εἰς ἐγώ ἐνταῦθα γιγνώσκω εἰμί καί στοχάζομαι περί ὁ μέλλω δυνατός . πολλάκις γάρ καί μή βασανίζω ὁ σῶμα , ὁ ψυχή καθ´ ἑαυτοῦ ὀδυνάω καί θλίβω , περιστατικός τις ἐπιφέρω ἰατός καί παρά ὁ γνώμη αὐτός , ἀτιμία δηλαδή , ἢ ἀποστροφή ἀνθρώπινος , ἢ φόβος , ἢ αἰσχύνη , ἢ ανθός ἐπίθεσις , ἢ λογισμός ἕτερος αὐτός θλίβω καί πιέζω . ἐπεί δέ καί σῶμα δες , εἶπον νῦν ὁ ψυχή , καί ἐν ὁ μέλλω πιστεύω ἑνόω σῶμα , τίς θαυμαστός εἰμί καί πῦρ κολάζω , καί μάλιστα τότε , ὅτε πᾶς ἀλλοιόω , καί εἰς ὁ ἄφθαρτος ἀμείβω ; καί οὗτος κόλασις ἑτοιμάζω ὁ διάβολος , ὅς ὑπάρχω ἀσώματος καί λεπτός φύσις , ἤ2 ὁ ψυχή . εἰμί οὖν αὐτός καί ὁ ἄγγελος αὐτός ἑτοιμάζω πῦρ αἰώνιος εἰς τιμωρία καί κόλασις , πῶς οὐδέ ὁ Ψυχή εἰμί οὗτος , ὁ ὑποτάσσω ὁ ΟΠ