cogPG.PG155 141
ὁ ζῶν , ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβὰς , ἀντὶ τοῦ μάννα ἀνείλου . Ὄν ὁ φαγὼν οὐκ ἀποθνήσκει , ὡς ἔφησεν . κ δὲ ναὶ πάλιν φιλονεικεῖς , ὡς ἔθος σοι , καὶ ἐκ τοῦ καιροῦ τοῦτο καταναγκάζεις , καὶ τὸ προσαχθὲν τότε ἄζυμον εἶναι λέγεις , ὡς τοῦ Πάσχα δι´ ἀζύμων τιλουμένου τοῦ νομικοῦ , εἰσὶ μὲν πλεῖστοι καὶ ἀληθέστατοι λόγοι μεγίστων καὶ θείων ἀνδρῶν , τὸ θροῦς σου καὶ ἄγνωστον καταῤῥάσσοντες · καὶ ὡς οὐκ ἐπήρθη ἔτι ἡ ζύμη ὅτε τὰ μυστήρια παρέδωκεν ὁ vωτήρ . Καὶ τὸ Εὐαγγέλιον τούτου μάρτυς , οὐ τὴν ἡμέραν εἶναι διδάσκον τῶν ἀζύμων , ὅτε χρῆ ἑαυτὸν ἱερούργησεν ὁ Χριστός · ἀλλὰ πρὸ τῶν ἀζύμων ἠν . « Πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς , φησί , τοῦ Πάσχα εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς . » Καὶ τὴν θυσίαν παρέδωκεν ὅτε ἐποίησε τὸν δεῖπνον . Τότε δὲ καὶ τὰ τοῦ νιπτῆρος Ἀτέλεσε . Καὶ πρὸ τοῦ Πάσχα ταῦτα τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἦν . Ὅρα δὲ τί φησι καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ πάθους . Καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον , ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ´ ἵνα φάγωσι τὸ Πάσχα . Καὶ ἐν τῇ σταυρώσει πάλιν , « Ἐπεὶ παρασκευὴ ἦν , » φησὶν , ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Σαββάτου . Καὶ ἀφ´ ὧν τὸ Εὐαγγέλιον αὖθις λέγει , « Ἔλαβεν ἄρτον . » Καὶ οὐκ ἄζυμον προστίθησι . Καὶ ὃ δὲ ἔφη ὁ Κύριος , « Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν μεθ´ ὑμῶν πρὸ τοῦ με παθεῖν , » ἀριδηλότατα διδάσκει . Οὐ γὰρ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἐπεθύμει , ὃ πολλάκις ἦν τετελεκώς . Καὶ τὴν σκιὰν ἦλθε παίσων . Λοιπὸν εἴπερ καὶ τὸ νομικὸν ἐκτετέλεκεν , ἐποίησε πρότερον . ὕστερον δὲ παρέδωκε τὸ αὐτοῦ , Καὶ τοῦτο ἦν ἐπιθυμῶν παραδοῦναι πρὸ τοῦ παθεῖν , Τνα μένῃ μεθ´ ἡμῶν , ἵνα ἀληθὲς ᾗ ὅπερ ἔφησεν , « Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἶμα ἐν ἐμοὶ μένει , κἀγὰ ἐν αὐτῷ . » Διὸ καὶ οὐ τὰ νομικὰ πάντα ἐν τῷ δείπνῳ ἐκείνῳ ἦν ἐκπλινΚρῶν · ἀλλὰ καὶ νιπτῆρα ἐτέλεσε , καὶ ἀνακείμενος ἦν , καὶ οὐχ ὀπτὰ μόνον κρέα ἔχων , ἀλλὰ καὶ τριἄλίον ἐν ᾧ ἔβαψεν ὁ Ἰούδας . Ὥστε οὕτε καιρὸς ἦν στοῆ τῶν Ἰουδαίων Πάσνα , καὶ οὐ τὸ Ἰουδαῖκὸν τότε μόνον ἐτέλεσεν , ἀλλὰ μάλιστα τὸ οἰκεῖον , περὶ οὗ καὶ ἔλεγε , « Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνηκιν . Καὶ ἡ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις . Καὶ τὸ αἷμα μου ἀληθῶς ἐστι πόσις . » Καὶ ὅτι δὲ τὰ παλαιὰ πέπαυται , αὐτὸς πάλιν μαρτνρεῖ λέγων , « Ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου . » Ἀληθὲς ἄνα , ὅτι οὐ τὸ τῶν Ἰουὰαίων πάσχα τὸ ἐξ ἀλόγου ἀμνοῦ καὶ αἵματος ζώου δέδωκε καὶ ἠγάπα τότε · ἀλλὰ τὸ αἰκεῖον ἦν ἐπιθυμῶν παραδοῦναι τοῖς μαθηταῖς . Καὶ παρέδωκε , ὅπερ τότε ἅπαξ αὐτὸς ἐποίησε , καὶ εἰς αἰῶνας ἐνετείλατο χίνεσθαι . Εἰ καὶ ταῦτα οὖν πάντα καὶ τὰ ἐκ Πατέρων ἀποσοβεῖ σου τὴν ἄνοιαν · ὅμως ἔδει , εἴγε καὶ ἄζυμον ἦν τὸ προσαχθὲν ὑπὸ τοῦ Σωτῆρος τότε διὰ τὸν ἐνεστῶτα καιρὸν , τελεώτερον ἐνεργεῖν σε , καθὰ δὴ καὶ τὰ λοιπὰ ὑπὶρ τὸν νόμον ποιεῖν παρελάβομεν , καὶ περισσεύειν τὴν δικαιοσύνην ἡμῶν πλεῖον τῶν Γραμματέω κὶαριααίων . Ἀλλὰ καὶ ἐλεύθεροι ἡμεῖς ἐκ τοῦ νόμου τῷ αἵματι Ἰοσοῶ Χριστοῦ . Χριστὸς γὰρ ἡμᾶς ἠλιυθέρωσεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου , φησὶν ὁ Ιαῦλος · καὶ οὐδὲν ἡμῖν καὶ τῇ λατρεία τοῦ νόμου . Ἐαν γὰρ
Lemmas: ὁ ζῶ , ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , ἀντί ὁ μάννα ἀναιρέω . εἰμί ὁ φαγεῖν οὐ ἀποθνήσκω , ὡς φημί . Κ δέ ναί πάλιν φιλονεικέω , ὡς ἔθος σύ , καί ἐκ ὁ καιρός οὗτος καταναγκάζω , καί ὁ προσάγω τότε ἄζυμος εἰμί λέγω , ὡς ὁ Πάσχα δις ἄζυμος τίλλω ὁ νομικός , εἰμί μέν πλεῖστος καί ἀληθής λόγος μέγας καί θεῖον ἀνήρ , ὁ θρόος σύ καί ἄγνωστος καταῤῥάσσοντες · καί ὡς οὐ ἐπαίρω ἔτι ὁ ζύμη ὅτε ὁ μυστήριον παραδίδωμι ὁ vωτήρ . καί ὁ Εὐαγγέλιος οὗτος μάρτυς , οὖον ὁ ἡμέρα εἰμί διδάσκω ὁ ἄζυμος , ὅτε χράω ἑαυτοῦ ἱερουργέω ὁ Χριστός · ἀλλά πρό ὁ ἄζυμος ἐάν . « πρό δέ ὁ ἑορτή , φημί , ὁ Πάσχα εἰδοί ὁ Ἰησοῦς . » καί ὁ θυσία παραδίδωμι ὅτε ποιέω ὁ δεῖπνον . τότε δέ καί ὁ ὁ νιπτήρ Ἀτέλεσε . καί πρό ὁ Πάσχα οὗτος ὁ Ἰουδαϊκός εἰμί . Ὅρας δέ τίς φημί καί ἐν ὁ ἡμέρα ὁ πάθος . καί αὐτός οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον , ἵνα μή μιαίνω , ἀλ ἵνα ἐσθίω ὁ Πάσχα . καί ἐν ὁ σταύρωσις πάλιν , « ἐπεί παρασκευή εἰμί , » φημί , εἰμί γάρ μέγας ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ Σάββατο . καί ἀφή ὅς ὁ Εὐαγγέλιος αὖθις λέγω , « λάπτω ἄρτος . » καί οὐ ἄζυμος προστίθημι . καί ὅς δέ φημί ὁ Κύριος , « Ἐπιθυμία ἐπιθυμέω οὗτος ὁ Πάσχα ἐσθίω μεθ´ σύ πρό ὁ ἐγώ πάσχω , » ἀρίδηλος διδάσκω . οὖον γάρ ὁ Ἰουδαϊκός ἐπιθυμέω , ὅς πολλάκις εἰμί τελέω . καί ὁ σκιά ἔρχομαι παίω . λοιπός εἴπερ καί ὁ νομικός ἐκτελέω , ποιέω πρότερος . ὕστερος δέ παραδίδωμι ὁ αὐτός , καί οὗτος εἰμί ἐπιθυμέω παραδίδωμι πρό ὁ πάσχω , Τνα μένω μεθ´ ἐγώ , ἵνα ἀληθής ὅς ὅσπερ φημί , « ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα ἐν ἐγώ μένω , ἐγώ ἐν αὐτός . » Διὸ καί οὖον ὁ νομικός πᾶς ἐν ὁ δεῖπνον ἐκεῖνος εἰμί ἐκπλινΚρῶν · ἀλλά καί νιπτήρ τελέω , καί ἀνάκειμαι εἰμί , καί οὐ ὀπτός μόνος κρέας ἔχω , ἀλλά καί τριηλιος ἐν ὅς βάπτω ὁ Ἰούδας . ὥστε ἵημι καιρός εἰμί Στόη ὁ Ἰουδαῖος Πάσνα , καί οὖον ὁ Ἰουδαῖος τότε μόνος τελέω , ἀλλά μάλιστα ὁ οἰκέω , περί ὅς καί λέγω , « οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνηκιν . καί ὁ σάρξ ἐγώ ἀληθής εἰμί βρῶσις . καί ὁ αἷμα ἐγώ ἀληθής εἰμί πόσις . » καί ὅτι δέ ὁ παλαιός παύω , αὐτός πάλιν μαρτνρεῖ λέγω , « ὁ νόμος καί ὁ προφήτης ἠώς Ἰωάννης . » ἀληθής ἄναξ , ὅτι οὖον ὁ ὁ Ἰουὰαίων πάσχα ὁ ἐκ ἄλογος ἀμνός καί αἷμα ζῷον δίδωμι καί ἀγαπάω τότε · ἀλλά ὁ αικαιω εἰμί ἐπιθυμέω παραδίδωμι ὁ μαθητής . καί παραδίδωμι , ὅσπερ τότε ἅπαξ αὐτός ποιέω , καί εἰς αἰών ἐντέλλω χινω . εἰμί καί οὗτος οὖν πᾶς καί ὁ ἐκ Πατέρων ἀποσοβέω σύ ὁ ἄνοια · ὅμως ἐσθίω , εἰ καί ἄζυμος εἰμί ὁ προσάγω ὑπό ὁ Σωτήρ τότε διά ὁ ἐνίστημι καιρός , τέλειος ἐνεργέω σύ , καθά δή καί ὁ λοιπάς ὑπέρ ὁ νόμος ποιέω παραλαμβάνω , καί περισσεύω ὁ δικαιοσύνη ἐγώ πλείων ὁ Γραμματεύς κὶαριααίων . ἀλλά καί ἐλεύθερος ἐγώ ἐκ ὁ νόμος ὁ αἷμα Ἰοσοῶ Χριστός . Χριστός γάρ ἐγώ ἠλιυθέρωσεν ἐκ ὁ κατάρα ὁ νόμος , φημί ὁ Ιαῦλος · καί οὐδείς ἐγώ καί ὁ λατρεία ὁ νόμος . ἐάν γάρ