cogPG.PG155 42
τω , καὶ ἑκ τοῦ ποτηρίου πινέτω · ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει , . μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου · » καὶ τοῦ Κυρίου δὲ διὰ τοῦ Εὐαγγελίου λέγοντος · « Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἶμα ἐν ἐμοὶ μένει , κἀγὼ ἐν αὐτῷ · » καὶ , « Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς · » καὶ πάλιν · « Ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστι βρῶσις , καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστι πόσις · » Καὶ , « Ἐγὼ ζῶ , καὶ ὁ τοώγων με , κἀκεῖνος ζήσεται δι´ ἐμέ · » καὶ ταῦτα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἀποστόλων ἐν Γραφαῖς κηρυττόντων , οὐτοι οἱ ἐναγεῖς καὶ εἰς τὴν Οείαν . ταύτην τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ μου κοινωνίαν βλασφημοῦσιν ἀσεβῶς , καὶ εἰς τοὺς ἰεροὺς δὲ ναοὺς , καὶ τὸν τιμιώτατον αὐτοῦ τοῦ Κυρίου σταυρὸν , τὸν καὶ τοῖς δαίμοσι φοβερὸν ὄντα . χείρους καὶ των αιμόνων ὄντες οἱ ἀλιτήριοι , βλασφημοῦσι , καὶ τὰς ἁγιωτάτας εἰκόνας οὐ προσκυνοῦσιν , οὐδὲ τιμῶσιν ἅλως . Καὶ τὰς πρὸς Θεὸν προσευχὰς καὶ τοὺς ἰεροὺς ὕμνους παντελῶς ἀποστρέφονται · ἔτι δὲ τὰς παλαιὰς τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν ἁγίας Γραφὰς , ς εἰρήκαμεν ) ὑπὸ δαιμόνων τὸν νοῦν ἐκβακχευόμενοί τε καὶ σκοτιζόμενοι . Καὶ τὸ μὲν προσεύχεσθαι τὸ , ΠΘ«Πάτερ ἡμων , » ὡς παρὰ Χριστοῦ δεδομένον , δῆθεν προσεύχονται . Φαντασίας δὲ ὁρῶσί τινας δαιμονίων , δαιμονιώδει κρατούμενοι λογισμῷ , ἵνα τι θεάσωνται , καὶ τοῦ πρώτου τῆς κακίας ἐξάρχου τοῦ πονηροῦ διαβόλου , ὃν καὶ Τὸν παρὰ γῆς βαρβάρῳ φωνῇ , τουτέστιν ἔνοικον ἡ ἄρχοντα τὸν ἀρχηγὸν τῆς ἀμαρτίας καὶ τοῦ σκότους καὶ λοῦσι , καὶ Ἑλληνικῶς οἱ τάλανες λατρεύουσιν αὐτῷ . Καὶ παρ´ ἐκεῖνου ἐξαπατώμενοι , δυσαπόνιπτοι γίνονται , τῇ πλάνῃ δεδουλωμένοι · οὗτοι τοίνυν ή καὶ Χριστὸν ὀνομάζουσιν , ἀλλ´ ἴσοι τελοῦσι τοῖς ἀσεβέσιν , ἔστι δ´´ ὅτε καὶ χιίρονες , ὡς καὶ τῷ διαα ἄόλω λατρεύοντες , καὶ μιαρίαις τισὶν ἀλλοκότοις οὐ μόνον ἐαυτοὺς , ἀλλὰ καὶ ἑτέρους πλείστους κατᾳμος ἀβνοντες , ὡς μανθάνομεν , καὶ μᾶλλον ἐν τῷ τέλει πολλοὺς πλανῶντες τῶν εὐσεβῶν , καὶ τοῦ Χρισγοῦ ἀποκόπτοντες . Κατὰ γὰρ τὸν καιρὸν τοῦ τέλους πρὸς ἄρνησιν ἐκκαλοῦνται . Καὶ φευκτέον τούτου ; ὁπόση δύναμις , καὶ τὰς ὑποήρίσεις αὐτῶν βδελυκτέον , ὡς πλήρεις δόλου τοῦ πονηροῦ · ὅτι ἡ ἀφέβεια αὐτῇ μίγμα πάσης ἐστὶ κακίας . Καὶ τούτου χάριν πλατύτερον τὰ περὶ αὐτῆς ἐξεθέμην , ἱν´ ἀσφαλίζωνται πάντες οἱ πιστοὶ , καὶ μὴ κοινωνίαν τούτοις παρέχωσι . Σπεύδουσι γὰρ καὶ πρὸς τοῦτο , ὥστε μι . νειν τοὺς εὐσεβεῖς . ΚΕΦΑΑ ΙΒ ατὸὰ Ἀρείου , Σαβελλίου , Εὐνομίου , Μακε . δρνίου , καὶ τοῦ δυσσεβοῦς Ἀπολλιναρίου . Κεπ´ αὐτὴν δέ , ἢ καὶ ἴση ταύτῃ , ἡ Σαβελλίου καὶ Ἀρείου ἐστὶ δυσσέβεια , ἀπεναντίᾳς ἀλλήλαις οὖσαι . ἡ μὲν ἀναιροῦσα τὰς ὑποστάσεις καὶ εἰς Ἰουδατσμὸν φέρουσα , ἡ δὲ τὸ τῶν ὑποστάσεων ὁμοούααι ἀθετοῦσα . καὶ τὸν Ἑλλήνισμὸν ἐπεισάγουσα . καὶ αὗται μὲν αἱ τῶν ἀσεβῶν τούτων δόξαι , καὶ ἐτι σὺν αὐταῖς ἄλλαι , Εὐνομίου τε καὶ Μακεδονίου Κκαὶ λοιπῶν · οὐ νὰρ περὶ πασῶν λέγειν ὁ λόγος ῶρμηται · αἱ τὸ ὁμοούσιον καὶ συμφυές ἀθετοῦσι τῆς ἀδιαιρέτου καὶ ἀσυγχύτου Τριάδος , μᾶλλον δὲ αὐτὴν ἀθετοῦσι τὴν ἁγίαν Τριάδα . Μετ´ αὐτὰς δὲ κτέρα ἡ τοῦ Ἀπολλιναρίου ἐστὶν ἐπὶ τῆς οἰκονομίας δνσσέβεια , ἀτελῆ τὴν ἐνανθρώπησιν βλασφημονσα τοῦ Λόγου , δίχα ψυχῆς νοερᾶς φληναφοῦντος αὐτοῦ ἐνανθρωπῆσαι τὸν Κύριον , ὅπερ οὐκ ἐνανθρωπῆσαί ΑΡΟΤ ΧΙ
Lemmas: ὁ , καί ἐκ ὁ ποτήριον πίνω · ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω ἀνάξιος κρίμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω , . μή διακρίνω ὁ σῶμα ὁ κύριος · » καί ὁ κύριος δέ διά ὁ Εὐαγγέλιος λέγω · « ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα ἐν ἐγώ μένω , ἐγώ ἐν αὐτός · » καί , « ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ · » καί πάλιν · « ὁ γάρ σάρξ ἐγώ ἀληθής εἰμί βρῶσις , καί ὁ αἷμα ἐγώ ἀληθής εἰμί πόσις · » καί , « ἐγώ ζῶ , καί ὁ τοώγων ἐγώ , ἐκεῖνος ζῶ δις ἐγώ · » καί οὗτος ὁ Εὐαγγέλιος καί ὁ ἀπόστολος ἐν γραφή κηρύσσω , οὗτος ὁ ἐναγής καί εἰς ὁ Οείαν . οὗτος ὁ Χριστός καί Θεός ἐγώ κοινωνία βλασφημέω ἀσεβής , καί εἰς ὁ ἱερός δέ ναός , καί ὁ τίμιος αὐτός ὁ κύριος σταυρός , ὁ καί ὁ δαίμων φοβερός εἰμί . χείρων καί ὁ αιμονος εἰμί ὁ ἀλιτήριος , βλασφημέω , καί ὁ ἅγιος εἰκών οὖον προσκυνέω , οὐδέ τιμάω ἅλως . καί ὁ πρός θεός προσευχή καί ὁ ἱερός ὕμνος παντελῶς ἀποστρέφω · ἔτι δέ ὁ παλαιός ὁ νόμος καί ὁ προφήτης ἅγιος γραφή , Σ εἴρω ) ὑπό δαίμων ὁ νόος ἐκβακχεύω τε καί σκοτίζω . καί ὁ μέν προσεύχομαι ὁ , ΠΘ«Πάτερ Ἡμων , » ὡς παρά Χριστός δίδωμι , δῆθεν προσεύχομαι . φαντασία δέ ὁράω τις δαιμόνιος , δαιμονιώδης κρατέω λογισμός , ἵνα τίς θεάομαι , καί ὁ πρῶτος ὁ κακία ἐξάρχω ὁ πονηρός διάβολος , ὅς καί ὁ παρά γῆ βάρβαρος φωνή , τουτέστιν ἔνοικος ὁ ἄρχω ὁ ἀρχηγός ὁ ἁμαρτία καί ὁ σκότος καί λοῦσις , καί Ἑλληνικός ὁ τάλας λατρεύω αὐτός . καί παρ´ ἐκεῖνος ἐξαπατάω , δυσαπόνιπτος γίγνομαι , ὁ πλάνη δουλόω · οὗτος τοίνυν ή καί Χριστός ὀνομάζω , ἀλ ἴσος τελέω ὁ ἀσεβής , εἰμί δδʹ ὅτε καί χιίρονες , ὡς καί ὁ διαα ἄλος λατρεύω , καί μιαρία τις ἀλλόκοτος οὖον μόνος ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ἕτερος πλεῖστος καταμάω ἀβνοντες , ὡς μανθάνω , καί μᾶλλον ἐν ὁ τέλος πολύς πλανάω ὁ εὐσεβής , καί ὁ Χρισγοῦ ἀποκόπτω . κατά γάρ ὁ καιρός ὁ τέλος πρός ἄρνησις ἐκκαλέω . καί φευκτέος οὗτος ; ὁπόσος δύναμις , καί ὁ ὑπορίζω αὐτός βδελυκτέος , ὡς πλήρης δόλος ὁ πονηρός · ὅτι ὁ ἀφέβεια αὐτός μίγμα πᾶς εἰμί κακία . καί οὗτος χάρις πλατύς ὁ περί αὐτός ἐκτίθημι , ἱν ἀσφαλίζω πᾶς ὁ πιστός , καί μή κοινωνία οὗτος παρέχω . σπεύδω γάρ καί πρός οὗτος , ὥστε μι . νέος ὁ εὐσεβής . ΑΚΕ Ἶβ ατὸὰ Ἄρειος , Σαβέλλιος , Εὐνόμιος , μηκάομαι . δρίνος , καί ὁ δυσσεβής Ἀπολλινάριος . Κεπ´ αὐτός δέ , ἢ καί ἴσος οὗτος , ὁ Σαβέλλιος καί Ἄρειος εἰμί δυσσέβεια , απεναντίας ἀλλήλων εἰμί . ὁ μέν ἀναιρέω ὁ ὑπόστασις καί εἰς Ἰουδατσμὸν φέρω , ὁ δέ ὁ ὁ ὑπόστασις ὁμοούααι ἀθετέω . καί ὁ Ἑλληνισμός ἐπεισάγω . καί οὗτος μέν ὁ ὁ ἀσεβής οὗτος δόξα , καί ἔτι σύν αὐτός ἄλλος , Εὐνόμιος τε καί Μακεδόνιος Κκαὶ λοιπός · οὖον νηρ περί πᾶς λέγω ὁ λόγος ὁρμάω · ὁ ὁ ὁμοούσιος καί συμφυής ἀθετέω ὁ ἀδιαίρετος καί ἀσύγχυτον Τριάς , μᾶλλον δέ αὐτός ἀθετέω ὁ ἅγιος Τριάς . Μετς αὐτός δέ κτέρας ὁ ὁ Ἀπολλινάριος εἰμί ἐπί ὁ οἰκονομία δνσσέβεια , ἀτελής ὁ ἐνανθρώπησις βλασφημονσα ὁ Λόγος , δίχα Ψυχή νοερός φληναφάω αὐτός ἐνανθρωπέω ὁ κύριος , ὅσπερ οὐ ἐνανθρωπέω ΟΡ ΧΙάς