cogPG.PG155 307
ἡμῶν . « Σῶσον , » ὅτι σὺ μόνος τῶν κινδυνειυόν των καὶ ἀπηλπισμένων Σωτήρ · « Ἐλέησον , » ὅτι οὐδὲν ἔχεις ἀφ´ ἡμῶν , εἰ μὴ ἐλεήσεις ὁ ἐλεήμων . « Καὶ διαφύλαξον · ; ὅτι πολλοὶ οἱ ἐπεμβαίνοντές τε καὶ θλίβοντες , καὶ μόνος δύνασαι φυλάττειν ἡμᾶς , ὁ Θεὸς , τῇ σῇ χάριτι · οὐκ ἐκ τῶν ἡμετέρων ἔργων , οὐδ´ ἐκ τῆς ἡμῶν ἱκεσίας , ἀκάθαρτοι γὰρ , καὶ ἀκάθαρτα τὰ ἡμῶν , ἀλλὰ τῇ σῇ μόνῃ χάριτι . Ἐξαίρετος δὲ δωρεὰ ἡ τοῦ Μονογενοῦς ἐνανθρώπησις , ἥτις καὶ χάρις καλεῖται . Ἐν τούτοις οἷον ἵλεων θέμενος ὁ ἱερεὺς τὸν Θεὸν , εἰ δὲ διάκονός ἐστι τοῦτο λέγων , διὰ τούτου τε καὶ τῆς μυστικῆς ἔνδον εὐχῆς ὁ ἱερεὺς , τὰ τῆς παραθήκης πρὸς Θεὸν ἡμᾶς ποιῆσαι διακελεύεται . Καὶ μάνθανε σωτηριῶδες καὶ θαυμαστόν . « Τῆς Παναγίας ἀχράντου , » φησί , καὶ Κτὰ ἑξῆς , ἐπιφέρων τὰ τῶν ἐγκωμίων τῆς πανυμνήτου Θεοτόκου ὡς ἐγχωρεῖ . « Μετὰ πάντων τῶν ἁγίων μνημονεύσαντες , » · Ἰδοὺ τῆς ἀρχηγοῦ τῶν ἀγίων , καὶ τῆς χορηγοῦ τοῦ ἁγιασμοῦ , καὶ τῆς κοινῆς μεσίτιδος , καὶ τοῦ θείου ὀργάνου διὰ´ οὖ σεσώσμεθα , μετὰ τῶν ἡγιασμένων διὰ αὐτῆς πάντων , ὡς ἐκ τῆς ἡμῶν ὄντων φύσεως , καὶ κηδομένων ἡμῶν καὶ δυναμένων ὡς ἠγωνισμένων ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , φησὶ , μνημονεύσαντες , ἀντὶ τοῦ ἐπικαλεσάμενοι , ἢ καὶ ὡς ἀγαθῶς μεμνημένων ἡμῶν μνησθέντες , ἑαυτοὺς , ὡς ὀφείλοντες ἡμᾶς αὐτοὺς τῷ Θ ᾤ , καὶ ἀλλήλους , ὡς καὶ ἀγαπᾷν ἀλλήλους λαβόντες ἐντολὴν , καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν , ὡς χορηγουμένην παρὰ Θεοῦ , καὶ οἷον τὰ ἐν ταύτῃ διανοήματα καὶ ῥήματα ἡμῶν καὶ τὰς πράξεις καὶ τὰς ψυχὰς καὶ τὰ σώματα , Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα , τῷ τυθέντι ὑπὲρ ἡμῶν ἑαυτοὺς θυσίαν ζῶσαν προσάξωμεν . Τῷ δόντι ἡμῖν ἑαυτὸν , καὶ αὐτοὺς ἡμεῖς ὁλικῶς προσκομίσωμεν . Καὶ θαῤῥήσωμεν ἡμᾶς αὐτῷ τῷ τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν τεθεικότι , καὶ εἰς τροφὴν ἑαυτὸν δεδωκότι , καὶ προνοουμένῳ ἡμῶν καὶ φιλοῦντι , καὶ ἀεὶ κηδομένῳ καὶ σώζοντι καὶ μόνῳ ὄντι Σωτῆρι · ὅτι καὶ χωρὶς αὐτοῦ οὐ δυνατὸν εἶναι ἢ ζῇν , ἢ νοεῖν , ἢ ὅλως τι ἐνεργεῖν · οὐδὲ τὸν παρατεθέντα αὐτῷ δύναταί τις ἁρπάζειν ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ . Χεῖρες δὲ αὐτὸς ὁ βρα χίων , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Ἰδοὺ τοῖς συνιοῦσι μέγιστα τὰ ἐκ ταύτης τῆς προσευχῆς , καὶ τὰ τελεώτατα πάντων . Διὸ καὶ ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις οἱ παρεστῶτες τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » μόνον κράζουσι , τὸν θεῖον ἐπικαλούμενοι ἔλεον , ἐνταῦθα δὲ , « Σοὶ , Κύριε , » φασίν · ἤτοι , σοὶ ἑαυτοὺς , Χριστὲ ὁ Θεὸς , παρατίθεμεν . Αὕτη ἡ παράθεσις ἀναγκαιοτάτη καὶ λόγοις ὁμολογεῖσθαι . Τὴν γὰρ πρὸς Χριστὸν ὀρθὴν πίστιν καὶ τὴν εἰς αὐτὸν ἡμετέραν ἐκ πίστεως ποιεῖται ἀνάθεσιν · καὶ ἑνοῖ τῷ Θεῷ ἡμᾶς , καὶ τὴν αὐτοῦ ἐπισπᾶται βοήθειαν , καὶ τῇ τοῦ Λόγου ὑπεραγίᾳ Μητρὶ καὶ τοῖς ἁγίοις συνάπτει , καὶ τὴν μεσιτείαν αὐτῶν ἐνεργὸν ποιεῖται ὑπὲρ ἡμῶν Καὶ ἔργοις δὲ ἐκτελεῖσθαι αὕτη παρ´ ἡμῶν τὸ ἀναγκαιότατον χρῆμα . Τὸ δὲ διὰ´ ἔργων ἐστὶν ὀρθῶς πιστεύειν , καὶ χριστιανικῶς ἐν καθαρότητι ζὴν ἀληθείᾳ τε καὶ δικαιοσύνῃ , καὶ σχολάζειν ταῖς προσευχαῖς · ὅτι ἀνατεθειμένοι Θεῷ τελοῦμεν ἡμεῖς ,
Lemmas: ἐγώ . « Σῶσος , » ὅτι σύ μόνος ὁ κινδυνεύω ὁ καί ἀπελπίζω Σωτήρ · « ἐλεάω , » ὅτι οὐδείς ἔχω ἀφή ἐγώ , εἰμί μή ἐλεέω ὁ ἐλεήμων . « καί διαφυλάσσω · ; ὅτι πολύς ὁ ἐπεμβαίνω τε καί θλίβω , καί μόνος δύναμαι φυλάσσω ἐγώ , ὁ θεός , ὁ σός χάρις · οὐ ἐκ ὁ ἡμέτερος ἔργον , οὐδός ἐκ ὁ ἐγώ Ἱκεσία , ἀκάθαρτος γάρ , καί ἀκάθαρτος ὁ ἐγώ , ἀλλά ὁ σός μόνος χάρις . Ἐξαίρετος δέ δωρεά ὁ ὁ Μονογενώ ἐνανθρώπησις , ὅστις καί χάρις καλέω . ἐν οὗτος οἷος ἵλαος τίθημι ὁ ἱερεύς ὁ θεός , εἰμί δέ διάκονος εἰμί οὗτος λέγω , διά οὗτος τε καί ὁ μυστικός ἔνδον εὐχή ὁ ἱερεύς , ὁ ὁ παραθήκη πρός θεός ἐγώ ποιέω διακελεύομαι . καί μανθάνω σωτηριώδης καί θαυμαστός . « ὁ Παναγία ἄχραντος , » φημί , καί κτάομαι ἑξῆς , ἐπιφέρω ὁ ὁ ἐγκώμιον ὁ πανύμνητος Θεοτόκος ὡς ἐγχωρέω . « μετά πᾶς ὁ ἅγιος μνημονεύω , » · ἰδέ ὁ ἀρχηγός ὁ Ἀγίων , καί ὁ χορηγός ὁ ἁγιασμός , καί ὁ κοινός μεσῖτις , καί ὁ θεῖον ὄργανον διά οὖον σῴζω , μετά ὁ ἁγίζω διά αὐτός πᾶς , ὡς ἐκ ὁ ἐγώ εἰμί φύσις , καί κήδω ἐγώ καί δύναμαι ὡς ἀγωνίζομαι ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός , φημί , μνημονεύω , ἀντί ὁ ἐπικαλέω , ἢ καί ὡς ἀγαθός μιμνήσκω ἐγώ μιμνήσκω , ἑαυτοῦ , ὡς ὀφείλω ἐγώ αὐτός ὁ Θ ᾤ , καί ἀλλήλων , ὡς καί ἀγαπάω ἀλλήλων λαμβάνω ἐντολή , καί πᾶς ὁ ζωή ἐγώ , ὡς χορηγέω παρά Θεός , καί οἷος ὁ ἐν οὗτος διανόημα καί ῥῆμα ἐγώ καί ὁ πρᾶξις καί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα , Χριστός ὁ Θεός παρατίθημι , ὁ θύω ὑπέρ ἐγώ ἑαυτοῦ θυσία ζώννυμι προσάγω . ὁ δίδωμι ἐγώ ἑαυτοῦ , καί αὐτός ἐγώ ὁλικός προσκομίζω . καί θαρσέω ἐγώ αὐτός ὁ ὁ ψυχή ὑπέρ ἐγώ τίθημι , καί εἰς τροφή ἑαυτοῦ δίδωμι , καί προνοέω ἐγώ καί φιλέω , καί ἀεί κήδω καί σῴζω καί μόνος εἰμί Σωτήρ · ὅτι καί Χωρὶς αὐτός οὖον δυνατός εἰμί ἢ ζάω , ἢ νοέω , ἢ ὅλως τίς ἐνεργέω · οὐδέ ὁ παρατίθημι αὐτός δύναμαι τις ἁρπάζω ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ αὐτός . χείρ δέ αὐτός ὁ βρά Χῖος , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἰδέ ὁ σύνειμι1 μέγας ὁ ἐκ οὗτος ὁ προσευχή , καί ὁ τέλειος πᾶς . Διὸ καί ἐν μέν ὁ ἄλλος ὁ παρίστημι ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » μόνος κράζω , ὁ θέω ἐπικαλέω ἔλεος , ἐνταῦθα δέ , « σοί , κύριος , » φημί · ἤτοι , σύ ἑαυτοῦ , Χριστός ὁ θεός , παρατίθημι . Ἄτη ὁ παράθεσις ἀναγκαῖος καί λόγος ὁμολογέω . ὁ γάρ πρός Χριστός ὀρθός πίστις καί ὁ εἰς αὐτός ἡμέτερος ἐκ πίστις ποιέω ἀνάθεσις · καί ἑνόω ὁ Θεός ἐγώ , καί ὁ αὐτός ἐπισπάω βοήθεια , καί ὁ ὁ Λόγος υπεράγιος Μήτηρ καί ὁ ἅγιος συνάπτω , καί ὁ μεσιτεία αὐτός ἐνεργός ποιέω ὑπέρ ἐγώ καί ἔργον δέ ἐκτελέω οὗτος παρ´ ἐγώ ὁ ἀναγκαῖος χρῆμα . ὁ δέ διά ἔργον εἰμί ὀρθῶς πιστεύω , καί χριστιανικός ἐν καθαρότης ζεύς ἀλήθεια τε καί δικαιοσύνη , καί σχολάζω ὁ προσευχή · ὅτι αναθέτω Θεός τελέω ἐγώ ,