cogPG.PG155 57
δύνανται , ἄμοιροι τοῦ ἐφοδίου τῆς ζωῆς , δίχα κοινωνίας τῶν μυστηρίων τῶν ὧδε ἐξερχόμενοι . Ἀλλ´ οὐδ´ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ τῇ ἐπιθέσει τῶν χειρῶν τὰς χειροτονίας ἐνεργοῦσι τῷν οἰκείων ἐπισκόπων , κατὰ τὴν ἄιωθεν τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν καὶ τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ παράδοσιν · ὃς ἐπάρας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτοὺς , φησὶ , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν ἀποστόλων ἐκάθισε , καὶ διὰ τῆς ἐπιθέσεωσφησὶ Παῦλος ) τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου , καὶ οὐ διὰ μύρου καὶ χρίσματος , Καὶ μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος , ὃ ἐδόθη αοι Τιμοθέω λέγει . διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου . Καὶ οἱ ἑπτὰ δὲ τῶν διακόνων , καὶ Βαρνάβας καὶ Παῦλος αὐτὸς καὶ πάντες , ἐπιθέσεις χειρῶν ἐδέξαντο · ὁ καὶ χειροτονία ἐστί τε καὶ λέγεται ἀληθῶς · οὐδ´ ὑπὸ πλειόνων ἐπισκόπων , ὡς ὁ ἀποστολικὸς κανὼν λέγει , οὐδὲ διὰ τῆς τοῦ Εὐαγγελίου ἀνεφγμένου ἐπιθέσεως , ὡς ὁ μέγας διδάσκει Διονύσιος · ἀλλ´ εἶς ἐπίσκοπος παρ´ αὐτοῖς πολλάκις ἐπίσκοπον χειροτονεῖ , καὶ χρίσματι μύρου τινὸς , παρὰ τὴν τῶν ἀποστόλων παράδοσιν · μάλιστα δὲ νομικῶς . Εἰ δὲ καὶ πάρεισί ποτε πλείους τῶν ἐπισκόπων , ἀλλ´ οὐ συλλειτουργοῦσιν οὗτοι τῷ πρώτῳ . Οὐδὲ γὰρ δύνανται . Διὸ μὴ συλλειτουργοῦντες , οὐδὲ συγχειροτοvοῦσι τὸν χειροτονούμενον . Ἀλλ´ οὐδὲ δυνατὸν αὐτοῖς ἐστιν ἀλλήλοις συλλειτουργεῖν , ὅτι οὐδὲ δυνατὸν τὸ ἱερουργούμενον ὅζυμον κλᾶσθαι , καὶ τοῖς πολλοῖς μεταδίδοσθαι , ὡς παραδέδωκεν ὁ Σωτὴρ . ἱερουργήσας καὶ κλάσας , καὶ τοῖς μαθηταῖς μεταδούς . Διὸ οὐδ´ ἔθος . Αατίνοις ὃμοῦ λειτουργεῖν πρεσβυτέρους πλείους ἢ ἐπισκόπους , οὐδ´ ὁμοῦ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου καὶ τοῦ ποτηρίου μετέχειν , ὥσπερ ὁ Παῦλος παρέλαβεν ἀπὸ τοῦ Κυρίου , καὶ παρέδωκε τοὺς εὐσεβεῖς Π ἡμᾶς ἐνεργεῖν . Διὸ οὐδὲ συλλειτουργοῦσι τῷ πάππᾳ τινὲς αὐτῶν εἰ μὴ διάκονος κόνος · πάντα ποιοῦντες καινότερα καὶ παρὰ τὴν τῶν ἀποστόλων καὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν παράδοσιν καὶ τῶν διαδόχων τῶν ἀποστόλων Πατέρων , ὡς καὶ τὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν · ἑνὸς γὰρ ὄντος τοῦ σχήματος , εἰς πολλὰς οὗτοι τοῦτο κατέτεμον μοίρας , καὶ πλεῖστα τὰ σχήματα πεποιήκασιν . Ὅπερ οὐδεὶς νενομοθέτηκε τῶν Πατέρων , ἀλλὰ πάντες ἐν καὶ μόνον ὡς καὶ τὸ βάπτισμα λέουσι τὸ σχῆμα τοῦ μοναχοῦ , περὶ οὖ καὶ ὁ θεῖος νομοθετεῖ Διονύσιος . Εἰ δὲ καὶ παρ´ ἡμῖν μικρὸν καὶ μέγα λέγεται σχῆμα , οὐ δύο ταῦτά φ-μεν , ἀλλ´ ἓν αὐτὸ τὸ μέγα καὶ τέλειον . Αὐτὸ δὲ θ λέγεται μικρὸν , ἀῤῥαβών ἐστι τοῦ μεγάλου , καὶ ἀπαρχὴ αὐτοῦ καὶ προοίμιον , καὶ διὰ τὴν ἀσθένειαν ὕστερον ἐπινοηθέν τισι τῶν Πατέρων , ὡς ἀῤῥαβὼλ τοῦ πρώτου διδόμενον , ὕστερον δὲ τελειούμενον εἰς αὐτὸ δὴ τὸ παραδεδομένον καὶ ἕν . Διὰ τοῦτο καὶ ἀῤῥαβὼν τοῦ μεγάλου καὶ ἀγίου καλεῖται σχήματος . Καὶ πολὺν περὶ τούτου ποιεῖται τὸν λόγον ὁ μέγας ἐν θεολόγοις καὶ ὀμολογητὴς καὶ Πατὴρ , ὁ Στουδίτης Θεόδωρος , Οὐ μόνον τοίνυν τὰ τοιαῦτα παρὰ τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἐξαρχῆς συνήθειαν , ἀλλὰ καὶ μυμία ἕτερα Λριστιανοῖς ἀνάρμοστα ἐνεργοῦσι , πορνείας σχεδὸν ἅπαντες ἀκολάστους . Καὶ οὐ λόγος
Lemmas: δύναμαι , ἄμοιρος ὁ ἐφόδιον ὁ ζωή , δίχα κοινωνία ὁ μυστήριον ὁ ὧδε ἐξέρχομαι . Ἀλ οὐδός ἐν ὁ θυσιαστήριον ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ ὁ χειροτονία ἐνεργέω τῷ οἰκέω ἐπίσκοπος , κατά ὁ ἄιωθεν ὁ Χριστός καί Θεός ἐγώ καί ὁ ἀπόστολος αὐτός παράδοσις · ὅς ἐπαίρω ὁ χείρ αὐτός εὐλογέω αὐτός , φημί , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος εἰς ὁ κεφαλή ὁ ἀπόστολος καθίζω , καί διά ὁ ἐπιτίθημι Παῦλος ) ὁ χείρ ὁ πρεσβυτέριον , καί οὖον διά μύρον καί χρῖσμα , καί μή ἀμελέω ὁ ἐν σύ χάρισμα , ὅς δίδωμι ἀάω Τιμόθεος λέγω . διά ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ ἐγώ . καί ὁ ἑπτά δέ ὁ διάκονος , καί Βαρνάβας καί Παῦλος αὐτός καί πᾶς , ἐπίθεσις χείρ δέχομαι · ὁ καί χειροτονία εἰμί τε καί λέγω ἀληθής · οὐδός ὑπό πλείων ἐπίσκοπος , ὡς ὁ ἀποστολικός κανών λέγω , οὐδέ διά ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ἀνεφγμένου ἐπίθεσις , ὡς ὁ μέγας διδάσκω Διονύσιος · ἀλ εἰμί ἐπίσκοπος παρ´ αὐτός πολλάκις ἐπίσκοπος χειροτονέω , καί χρῖσμα μύρον τις , παρά ὁ ὁ ἀπόστολος παράδοσις · μάλιστα δέ νομικός . εἰμί δέ καί πάρειμι ποτός πλείων ὁ ἐπίσκοπος , ἀλ οὖον συλλειτουργέω οὗτος ὁ πρῶτος . οὐδέ γάρ δύναμαι . Διὸ μή συλλειτουργέω , οὐδέ συγχειροτοvους ὁ χειροτονέω . Ἀλ οὐδέ δυνατός αὐτός εἰμί ἀλλήλων συλλειτουργέω , ὅτι οὐδέ δυνατός ὁ ἱερουργέω ὅζυμον κλάω , καί ὁ πολύς μεταδίδωμι , ὡς παραδίδωμι ὁ Σωτήρ . ἱερουργέω καί κλάω , καί ὁ μαθητής μεταδίδωμι . Διὸ οὐδός ἔθος . αατινοος ὁμοῦ λειτουργέω πρέσβυς πλείων ἢ ἐπίσκοπος , οὐδός ὁμοῦ ἐκ ὁ εἷς ἄρτος καί ὁ ποτήριον μετέχω , ὥσπερ ὁ Παῦλος παραλαμβάνω ἀπό ὁ κύριος , καί παραδίδωμι ὁ εὐσεβής Π ἐγώ ἐνεργέω . Διὸ οὐδέ συλλειτουργέω ὁ πάππας τις αὐτός εἰμί μή διάκονος Κόνος · πᾶς ποιέω καινός καί παρά ὁ ὁ ἀπόστολος καί ὁ Σωτήρ ἐγώ παράδοσις καί ὁ διάδοχος ὁ ἀπόστολος Πατέρων , ὡς καί ὁ σχῆμα ὁ μοναχός · εἷς γάρ εἰμί ὁ σχῆμα , εἰς πολύς οὗτος οὗτος κατατέμνω μοῖρα , καί πλεῖστος ὁ σχῆμα ποιέω . ὅπερ οὐδείς νομοθετέω ὁ Πατέρων , ἀλλά πᾶς ἐν καί μόνος ὡς καί ὁ βάπτισμα λέων ὁ σχῆμα ὁ μοναχός , περί οὖον καί ὁ θεῖος νομοθετέω Διονύσιος . εἰμί δέ καί παρ´ ἐγώ μικρός καί μέγας λέγω σχῆμα , οὖον δύο οὗτος φημί , ἀλ εἷς αὐτός ὁ μέγας καί τέλειος . αὐτός δέ θ λέγω μικρός , ἀρραβών εἰμί ὁ μέγας , καί ἀπαρχή αὐτός καί προοίμιον , καί διά ὁ ἀσθένεια ὕστερος ἐπινοέω τις ὁ Πατέρων , ὡς ἀῤῥαβὼλ ὁ πρῶτος δίδωμι , ὕστερος δέ τελειόω εἰς αὐτός δή ὁ παραδίδωμι καί εἷς . Ζεύς οὗτος καί ἀρραβών ὁ μέγας καί ἅγιος καλέω σχῆμα . καί πολύς περί οὗτος ποιέω ὁ λόγος ὁ μέγας ἐν θεολόγος καί ομολογητής καί πατήρ , ὁ Στουδίτης Θεόδωρος , οὖον μόνος τοίνυν ὁ τοιοῦτος παρά ὁ ἐκκλησιαστικός ἐξαρχῆς συνήθεια , ἀλλά καί μυμία ἕτερος Λριστιανοῖς ἀνάρμοστος ἐνεργέω , πορνεία σχεδόν ἅπας ἀκόλαστος . καί οὖον λόγος