cogPG.PG155 122
τοῦ , οἱ μὲν τῆς ἐκκλησίας ὑμνῳδοί , τὸ , « Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε , » δοῦσιν · ὁ ἀρχιερεὺς δὲ Καὶ καὶ τὰς λοιπὰς τῶν εὐχῶν τετελεκὼς , ὅπως τῷ βαπτισθέντι τὰ τοῦ βαπτίσματος διαμείνη ἀμόλυντα , καὶ τὰ τῆς σφραγῖδος ἀνεξάλειπτα , καὶ τὰ τῆς κουρᾶς γένηται εἰς ἀσφάλειαν τῶν αἰσθητηρίων , καὶ πλείω ἕτερα εἰς σωτηρίαν ἐπευξάμενος , καὶ δοξολο γήσας τὸν Θεὸν , λαμβάνει χαίρων τὸν βαπτισθέντα πάλιν ἐκ τῆς χειρὸς , τοῦ ἀναδόχου συνεπομένου Καὶ χορείαν ποιήσας , ὡς τοῖς ἀγγέλοις συγχορεύων καὶ συνηδόμενο · , τρὶς τὴν κολυμβήθραν κυκλοῖ , ἐπὶ τῇ πνευματικῇ μητρὶ χαίρων , καὶ ἐπὶ τῷ γεγεννημένῳ νεύματι θείῳ ἐξ αὐτῆς . Καὶ τὸ , « Ὅσοι εἰς Χριαλν ἐβαπτίσθητε , » σὺν τοῖς ᾷδουσι μελῳδεῖ . Εἶτα τὸ « Μακάριοι ὧν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι , » καὶ τὰ ἐξῆς τοῦ Ψαλμοῦ τῶν ὑμνῳδῶν λεγόντων , αὐτὸς τὸν βαπτεσθέντα προπορευόμενος , τοῦ θυσιαστηρίου ἔμπροσθεν φερει , κἀκεῖ της κοινωνίας αὐτῳ τῆς φρικτῆς μεταδίδωσι . ΚΕΦΑΛ ἦΜ · ὅτι τὸ τέλος τοῦ βαπτίσματος καὶ τοῦ μύρου . ἡ κοινωνία τῶν μυστηρίων Τοῦτο γὰρ καὶ τὸ τέλος τοῦ μυστηρίου παντὸ ἵνα τῆς πλάνης ἀπαλλαγέντες καὶ τοῦ ῥύπου τῆς ἀμαρτίας , καθαροί τε γεγενημένοι καὶ ἐσφραγισμένοι Χριστῷ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι , τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ αἴματος αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ κοινωνήσωμεν . καὶ ἄκρως ἐνωθῶμεν αὐτῳ . Τοῦτο γὰρ ὃ καὶ διὰ τοῦ Προφήτου φησίν · « Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω » καὶ ὅπερ αὐτὸς ηὔξατο πρὸς τὸν Πατέρα , λέγων , « Ἵνα ὧσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς , » καὶ τὸ , « Ἰδοὺ ἐγὼ μεθ´ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας , » Ἐπειδὴ ἄχρι τότε διὰ τῶν μυστηρίων καὶ ἀφράτως μεθ´ ἡμῶν ἔσται . Τότε δὲ ὡς ἔστιν ὀφθήσεται , ὡς ἐ ἠγαπημένος φησίό . Καὶ διὰ τοῦτο σεσάρκωται ἐκ Παρθένου , ἵνα ἡμῖν ἑνωθῇ . Τούτου τε χάριν ἐσταύρωται , καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεε δι´ ἡμᾶς , ἵν´ αὐτοῦ κοινωνῶμεν . Καὶ πρὸ τοῦ σταυροῦ διὰ τῆς ἱερουργί ς τὰ μυστήρια δέδωωκεν , ἵνα μεθ´ ἡμῶ . ἧ , καὶ κοινωνοὶ ὧμεν αὐτοῦ νῦν τε καὶ ἐν τῷ μέλλοντι , καὶ τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ μετέχωμεν πάντες , ὅτι τοῦτο ἡγάπησε . Καὶ ὁ Πατὴρ αὐτοῦ οὕτω τὸν κόσμον ἠγάπησεν , ὥστε τὸν Υιὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτ ν μὴ ἀπόληται , ἀλλ´ ἔχῃ ζωὴν αἰώχιον . Καὶ δ ἀ τοῦτο παραπλησίως κεκοινώνηκε σαρΑΡΟΤ ΓΧvΙii . κξς τε καὶ αἵματος , ἵνα κοινωνίαν ἔχωμεν μετ´ αὐτοῦ . Οτι οὐτός ἑστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ἡ ζωὴ ἡ αἰώνιος , ὡς πάλιν ὁ ἡγαπημένος φησίν . Αὐτῷ τῷ ἀληθινῷ φωτὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν Ὡ μὲν οὖν ἀρχιερεὺς μετὰ τὸ μεταδοῦναι τῷ βαπτισθέντι τῆς κοινωνίας , εὐχαριστήσας τῷ Σωτῆρι , καὶ ἀπολύσας , εὐλογήσας τε τὸν βαπτισθέντα μετὰ τοῦ ἀναδόχου , ἀπέρχεται · ὁ βαπτισθεὶς δὲ εἰς τὸν οἶκον πορεύεται , προπεμπόμενος μετὰ φώτων ὡς υἱὸς πωτὸς ἤδη · καὶ τὸ , « Ὅσοι εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε ρΗ προπέμποντες μελῳδοῦσιν . Ἐνεδύσατο γὰρ ὁ βαπτισθεὶς τὸν Χριστὸν ἐν ἑαυτῷ καὶ ἐμορφώθη Χριατὸς ἐν ἑαυτῷ · καὶ ἡ χάρις αὐτῷ τοῦ Πνεύματος ἐπεδήμησεν . Ὃς δὴ καὶ προσεύχεσθαι καὶ τὰ ἱερὰ ἄμφια , τὸ κουκούλιον δηλαδὴ καὶ τὸ ἀναβόλιον , ὃ καὶ ἐκφώτιον λέγεται , καὶ ἔνδυμα πρότερον ἦν , καὶ οἱ φωτισθάντες ἄνωθεν ἐπενδύοντο , ἄχρι καὶ ἑβδόμης
Lemmas: ὁ , ὁ μέν ὁ ἐκκλησία ὑμνῳδός , ὁ , « ὅσος εἰς Χριστός βαπτίζω , » δήω · ὁ ἀρχιερεύς δέ καί καί ὁ λοιπάς ὁ εὖχος τελέω , ὅπως ὁ βαπτίζω ὁ ὁ βάπτισμα διαμένω αμόλυντα , καί ὁ ὁ σφραγίς ἀνεξάλειπτος , καί ὁ ὁ κουρά γίγνομαι εἰς ἀσφάλεια ὁ αἰσθητήριον , καί πλείων ἕτερος εἰς σωτηρία ἐπεύχομαι , καί δοξολο γήσας ὁ θεός , λαμβάνω χαίρω ὁ βαπτίζω πάλιν ἐκ ὁ χείρ , ὁ ανάδοχος συνέπομαι καί χορεία ποιέω , ὡς ὁ ἄγγελος συγχορεύω καί συνήδομαι · , τρίς ὁ κολυμβήθρα κυκλόω , ἐπί ὁ πνευματικός μήτηρ χαίρω , καί ἐπί ὁ γεννάω νεῦμα θεῖον ἐκ αὐτός . καί ὁ , « ὅσος εἰς Χριαλν βαπτίζω , » σύν ὁ ἀείδω μελῳδέω . εἶτα ὁ « Μακάριος ὅς ἀφίημι ὁ ἀνομία , » καί ὁ ἑξῆς ὁ ψαλμός ὁ υμνωδός λέγω , αὐτός ὁ βαπτεσθέντα προπορεύω , ὁ θυσιαστήριον ἔμπροσθεν φέρω , ἐκεῖ ὁ κοινωνία αὐτός ὁ φρικτός μεταδίδωμι . ΚΕ Μή · ὅτι ὁ τέλος ὁ βάπτισμα καί ὁ μύρον . ὁ κοινωνία ὁ μυστήριον οὗτος γάρ καί ὁ τέλος ὁ μυστήριον Πάντο ἵνα ὁ πλάνης ἀπαλλάσσω καί ὁ ῥύπος ὁ ἁμαρτία , καθαρός τε γίγνομαι καί σφραγίζω Χριστός ἐν ἅγιος πνεῦμα , ὁ σάρξ καί ὁ αἶμα αὐτός ὁ Χριστός κοινωνέω . καί ἄκρως ἐνωθέω αὐτός . οὗτος γάρ ὅς καί διά ὁ Προφήτου φημί · « ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω » καί ὅσπερ αὐτός εὔχομαι πρός ὁ πατήρ , λέγω , « ἵνα ἵημι εἷς καθώς ἐγώ , » καί ὁ , « ἰδέ ἐγώ μεθ´ σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα , » ἐπεί ἄχρι τότε διά ὁ μυστήριον καί ἀφράτος μεθ´ ἐγώ εἰμί . τότε δέ ὡς εἰμί ὁράω , ὡς εἰ ἀγαπάω φημί . καί διά οὗτος σαρκόω ἐκ παρθένος , ἵνα ἐγώ ἑνόω . οὗτος τε χάρις σταυρόω , καί ὁ αἷμα ἐκχέω δις ἐγώ , ὅς αὐτός κοινωνέω . καί πρό ὁ σταυρός διά ὁ ἱερουργία Σ ὁ μυστήριον δίδωμι , ἵνα μεθ´ ἀμάω . ἧ , καί κοινωνός ἵημι αὐτός νῦν τε καί ἐν ὁ μέλλω , καί ὁ ἀγαθός αὐτός μετέχω πᾶς , ὅτι οὗτος ἀγαπάω . καί ὁ πατήρ αὐτός οὗτος ὁ κόσμος ἀγαπάω , ὥστε ὁ υἱός αὐτός ὁ μονογενής δίδωμι , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτ Ν μή ἀπόλλυμι , ἀλ ἔχω ζωή αἰώχιον . καί δ ὅς οὗτος παραπλήσιος κοινωνέω Τσαρ Ἴ . κξς τε καί αἷμα , ἵνα κοινωνία ἔχω μετέ αὐτός . ὅτι οὗτος εἱμί ὁ ἀληθινός θεός καί ὁ ζωή ὁ αἰώνιος , ὡς πάλιν ὁ ἀγαπάω φημί . αὐτός ὁ ἀληθινός φάος ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν εἰμί μέν οὖν ἀρχιερεύς μετά ὁ μεταδίδωμι ὁ βαπτίζω ὁ κοινωνία , εὐχαριστέω ὁ Σωτήρ , καί ἀπολύω , εὐλογέω τε ὁ βαπτίζω μετά ὁ ανάδοχος , ἀπέρχομαι · ὁ βαπτίζω δέ εἰς ὁ οἶκος πορεύω , προπέμπω μετά φάος ὡς υἱός ποτός ἤδη · καί ὁ , « ὅσος εἰς Χριστός βαπτίζω ῥέω προπέμπω μελῳδέω . ἐνδύω γάρ ὁ βαπτίζω ὁ Χριστός ἐν ἑαυτοῦ καί μορφόω χριαατος ἐν ἑαυτοῦ · καί ὁ χάρις αὐτός ὁ πνεῦμα ἐπιδημέω . ὅς δή καί προσεύχομαι καί ὁ ἱερόv άμφιο , ὁ κουκούλιον δηλαδή καί ὁ ἀναβόλιον , ὅς καί ἐκφωτίζω λέγω , καί ἔνδυμα πρότερος εἰμί , καί ὁ φωτίζω ἄνωθεν ἐπενδύνω , ἄχρι καί ἕβδομος