cogPG.PG155 433
πᾶσα σὰρξ ἐνώπιοντοῦ Θεοῦ » Καὶ πάλιν · « Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται . » Καὶ ὥσπερ διωκομένη πρὶν ὑπὸ βασειλέων ἡ Ἐκκλησία αὐτοῦ τὴν βασιλείαν μᾶλλον ἑαυτῇ καθυπέταξεν , οὔτω καὶ νῦν τῆς εὐσεβοῦς βασιλείας ἀσθενοῦς γενομένης , ἡ Ἐκκλησία πάλιν μέσον τῶν ἐθνῶν μένει τε καὶ συνίσταται , θλιβομένη καὶ πάσχουσα , καθὼς προεῖπεν αὐτὸς , λαμπρύνεται μᾶλλον . Καὶ ἐρεῖ τις ἴσως , Ἀοιπὸν κρεῖσσον ἦν τὸ ταπεινωθῆναι τὴν τῶν εὐσε βῶν βασιλείαν ; Οὐδαμῶς εἴποιμι . Πῶς γάρ ; ἐπεὶ Θεὸς ταύτην ἠγάπησε , καὶ συστησάμενος ηὔξανε , καὶ διὰ Παύλου μέχρι τέλους αἰῶνος μένειν προέφησεν , « Οὐ μὴ ἔλθοι , λέγων , ὁ υἱὸς τῆς ἀνομίας , εἰ μὴ ὁ κατέχων ἐκ μέσου γένηται . » Ἡ Ῥωμαϊκὴ βασιλεία , ἡ εὐσεβής δηλαδὴ , ἡ καὶ συνεχωρήθη ταπεινωθῆναι διὰ τὰς ἀμαρτίας , καὶ τὸ μὴ συντηρεῖν τὰ τοῦ βασιλέως σῶν ὅλων Ἰησοῦ Χριστοῦ θεῖα θελήματα , ὑπερηφανία δὲ καὶ οἴσει καταπεσεῖν , καὶ τροφαῖς καὶ ἀνέσεσιν , ἀκαθαρσίαις τε ἐθνικαῖς , καὶ ἀδίκοις ἔργοις , καὶ τὰ τῶν ᾤῼῳ πενήτων οἰκειοῦσθαι ὡς ἴδια , καὶ κατ´ αὐτῶν ὁμόσεχωρεῖν , καὶ τῶν τῆς Ἐκκλησίας περιφρονεῖν . Τοῦτο οὖν καὶ τοῖς εὐσεβέσι σχεδὸν ἅπασι γέγο νεν ἐπιθέσει τοῦ πονηροῦ , καὶ οὕτω συνέβη , καθὼς ὁ Παῦλός φησι λέγων · « Ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις . ἔσονται οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι , φιλήδονοι , ἀκρατεῖς , » καὶ τὰ ἑξῆς · καὶ τέλος , « μόρφωσιν ἔχοντες εὐσεβείας , τὴ νδὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι . » Οὐ τοῦτο σήμερον . ὰδελφέ ; Τίς τῶν πιστῶν ἄρτι ὡς τοῦ Χριστοῦ δοῆ λος γνήσιος πολιτεύεται ; τίς τὴν Χριστιανικὴν ζῇ ζωήν ; τίς τὰ τῆς ἀρχιερωσύνης ἄμεμπτα συντηρεῖ τῶν ἀρχιερέων ; ποῦ ὁ ζῆλος τῶν ἐπισκόπων ; πῆ ἡ διδασκαλία τῶν διδασκάλων ; ποῦ ἡ καθαρότης τοῦ βίου ; τίς ἰερεὺς τὰ τῆς ἱερωσύνης φυλάττεε ἀλώβητα ; τίς μοναχὸς τὰ τοῦ μοναχοῦ ; οὐ πάντες ὁμοῦ ἠχρειώθημεν ; τίς οὖν ἄρα θαυμάσοι τῶν γι . νομένων τὴν χάριν ; διατί δὲ συνέστησαν οἱ ναοί · διατί αἱ μοναί ; οὐχ ἵνα ἐργαστήρια σωτηρίας ὧσι ; Νῦν δέ , ὡς ἔφη Χριστὸς , τοὺς θείους οἴκους αὐτοῦ σπήλαια ποιοῦμεν λῃστῶν · ἁρπάζομεν τὰ ἱερὰ οἱ μοναχοί τε καὶ ἱερεῖς , ἀκαθάρτως ζῶμεν , ἰδιοῤῥύθμιως · τῶν προσευχῶν ἀμελοῦμεν , τοῖς συγγενέσι καὶ τοῖς φιλουμένοις καὶ προσκειμένοις ἡμῖν τὰ τοῦ Θεοῦ πονηρῶς ἀναλίσκομεν , πλεῖον ἁμαρτάνοντες τῶν ἀπίστως ῥιπτόντων τὰ ἅγια , ὡς πιστοὶ ὄντες περὶ τὰ θεῖα περιφρονητικῶς διακείμενοι . Διὸ καὶ ρὐ τοσοῦτον τὸ Θεῖον ὀργίζεται παρὰ τῶν ἐθνῶν περιφρονούντων τὰ ἅγια , ἀπίστων ὄντων , ἢ παρ´ ἡμῶν τῶν πιστῶν . Μὴ διαπορείτω τοίνυν τις , πῶς Ἀπ´ ἀσεβῶν τὰ ἅγια καθυβρίζεται , ἢ πῶς οἱ πιστοὶ διώκονται παρ´ ἀπίστων · ἀλλὰ θαυμαζέτω πῶς ὅλως μένομεν ἐπὶ γῆς , τοσοῦτον περιφρονηταὶ Θεοῦ δεδειγιμένοι . Διατί δὲ μᾶλλον καὶ τὰ παλαιὰ εἰς προνομὴν οὕτω δέδοται , τὰ ποτὲ θείῳ νεύματι δεδομένα τῷ Μωϋσῇ , οὐ διὰ τὸ περιφρονητὰς τοῦ Θεοῦ νενέσθαι τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἰσραήλ ; Εἰ οὖν δι´ ἐκεῖνα τοσοῦτος ζῆλος Θεοῦ , δι´ ἀγγέλου τε δειχθέντα καὶ διὰ δούλου δοθέντα , πόσῳ γε μᾶλλον ἔσται ζῆλος
Lemmas: πᾶς σάρξ ἐνώπιος Θεός » καί πάλιν · « ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω . » καί ὥσπερ διώκω πρίν ὑπό βασιλεύς ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁ βασίλειος μᾶλλον ἑαυτοῦ καθυπέταξεν , οὐτάω καί νῦν ὁ εὐσεβής βασίλεια ἀσθενής γίγνομαι , ὁ ἐκκλησία πάλιν μέσος ὁ ἔθνος μένω τε καί συνίστημι , θλίβω καί πάσχω , καθώς προεῖπον αὐτός , λαμπρύνω μᾶλλον . καί εἴρω τις ἴσως , αοιπος κρατύς εἰμί ὁ ταπεινόω ὁ ὁ εὕω βοῦς βασίλειος ; οὐδαμός εἶπον . Πῶς γάρ ; ἐπεί θεός οὗτος ἀγαπάω , καί συνίστημι αὐξάνω , καί διά Παῦλος μέχρι τέλος αἰών μένω προφαίνω , « οὖον μή ἔρχομαι , λέγω , ὁ υἱός ὁ ἀνομία , εἰμί μή ὁ κατέχω ἐκ μέσος γίγνομαι . » ὁ Ῥωμαῖος βασίλειος , ὁ εὐσεβής δηλαδή , ὁ καί συγχωρέω ταπεινόω διά ὁ ἁμαρτία , καί ὁ μή συντηρέω ὁ ὁ βασιλεύς σός ὅλος Ἰησοῦς Χριστός θεῖον θέλημα , ὑπερηφανία δέ καί φέρω καταπίπτω , καί τροφή καί ἄνεσις , ἀκαθαρσία τε ἐθνικός , καί ἄδικος ἔργον , καί ὁ ὁ οἴος πένης οἰκειόω ὡς ἴδιος , καί κατ´ αὐτός ὁμόσεχωρεῖν , καί ὁ ὁ ἐκκλησία περιφρονέω . οὗτος οὖν καί ὁ εὐσεβής σχεδόν ἅπας γίγνομαι νε ἐπίθεσις ὁ πονηρός , καί οὗτος συμβαίνω , καθώς ὁ Παῦλος φημί λέγω · « ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . εἰμί ὁ ἄνθρωπος φίλαυτος , φιλήδονος , ἀκρατής , » καί ὁ ἑξῆς · καί τέλος , « μόρφωσις ἔχω εὐσέβεια , ὅς νδὲ δύναμις αὐτός ἀρνέομαι . » οὖον οὗτος σήμερον . ἀδελφός ; Τῖς ὁ πιστός ἄρτι ὡς ὁ Χριστός δοῆ Λός γνήσιος πολιτεύω ; τίς ὁ Χριστιανικός ζῶ ζωή ; τίς ὁ ὁ ἀρχιερωσύνη ἄμεμπτος συντηρέω ὁ ἀρχιερεύς ; ποῦ ὁ ζῆλος ὁ ἐπίσκοπος ; πῇ ὁ διδασκαλία ὁ διδάσκαλος ; ποῦ ὁ καθαρότης ὁ βίος ; τίς ἱερεύς ὁ ὁ ἱερωσύνη φυλάσσω αλώβητος ; τίς μοναχός ὁ ὁ μοναχός ; οὖον πᾶς ὁμοῦ ἀχρειόω ; τίς οὖν ἄρα θαυμάζω ὁ γι . νομένων ὁ χάρις ; διατί δέ συνίστημι ὁ ναός · διατί ὁ μονή ; οὐ ἵνα ἐργαστήριον σωτηρία ἵημι ; νῦν δέ , ὡς φημί Χριστός , ὁ θεῖος οἶκος αὐτός σπήλαιον ποιέω λῃστής · ἁρπάζω ὁ ἱερόv ὁ μοναχός τε καί ἱερεύς , ἀκάθαρτος ζῶ , ἰδιορρυθμιάω · ὁ προσευχή ἀμελέω , ὁ συγγενής καί ὁ φιλέω καί πρόσκειμαι ἐγώ ὁ ὁ Θεός πονηρός ἀναλίσκω , πλείων ἁμαρτάνω ὁ ἀπίστως ῥίπτω ὁ ἅγιος , ὡς πιστός εἰμί περί ὁ θεῖον περιφρονητικῶς διάκειμαι . Διὸ καί ῥέω τοσοῦτος ὁ θεῖον ὀργίζω παρά ὁ ἔθνος περιφρονέω ὁ ἅγιος , ἄπιστος εἰμί , ἢ παρ´ ἐγώ ὁ πιστός . μή διαπορέω τοίνυν τις , πῶς Ἀπ´ ἀσεβής ὁ ἅγιος καθυβρίζω , ἢ πῶς ὁ πιστός διώκω παρ´ ἄπιστος · ἀλλά θαυμάζω πῶς ὅλως μένω ἐπί γῆ , τοσοῦτος περιφρονέω Θεός δείκνυμι . διατί δέ μᾶλλον καί ὁ παλαιός εἰς προνομή οὗτος δίδωμι , ὁ ποτέ θεῖον νεῦμα δίδωμι ὁ Μωϋσῆς , οὖον διά ὁ περιφρονητής ὁ Θεός νω ὁ υἱός ὁ Ἰσραήλ ; εἰμί οὖν δις ἐκεῖνος τοσοῦτος ζῆλος Θεός , δις ἄγγελος τε δείκνυμι καί διά δοῦλος δίδωμι , πόσος γε μᾶλλον εἰμί ζῆλος