cogPG.PG155 385
ὄντα , τὸν φύσει μόνον ἀγαθὸν , τὸν ἐξ αὐτοῦ προαιωνίως καὶ ἀῤῥεύστως καὶ ἀύλως , καὶ ἀσωμάτως , καὶ ἀπαθῶς τὸν συμφυῆ καὶ ὁμοούσιον καὶ ἀδιαίρετον αὐτοῦ γεννήσαντα Λόγον , τὸν μονογενῆ Υἱὸν , τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν , τὴν ζῶσαν Σοφίαν , δι´ ἧς τὰ πάντα ἐν ἀγίῳ ἐποίησε Πνεύματι . Τοῦτον δὲ τὸν Λόγο οὖτω · ἐπιμαρτυροῦσα θεολογεῖ Καὶ εἰς ἔνα Κύριον Ἱησοῦν Χριστὸν τὸν Χίον τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ . Οὐκ ἀφ´ ἑαυτῆς φάσκουσα τοῦτο , τὸν Παῦλον δὲ πὸουτοῦσα διδάσκαλον . Ἡμῖν γὰρ , φησὶν , εἰς Θεὸς ὁ Πατὴρ , ἐξ οὗ τὰ πάντα , καὶ εἶς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , δι´ οὗ τὰ πάντα τὸ τῆς θεότητος καὶ κυριότητος εἰς ἓν συνάγουσα ὄνομα . Πρότερον μὲν γὰρ ἔφη , πιστεύω εἰς ἔνα Θεὸν Πατέρα · οὐ πολλοὺς , ὰλλ´ ἕνα λέγουσα Θεὸν , καὶ τοῦτον Πατέρα , τίνος οὐ τῶν κτισμάτων ἡμῶν , ὡς δεδήλωται · οὐ γὰρ φύσει ἡμεῖς ἐκ Θεοῦ , ποιήματα γάρ · ἀλλὰ Πατέρα τῶν φώτων , ὡς ὁ Ἀδελφόθεος γράφει , τοῦ Λόγου δηλαδὴ καὶ τοῦ Πνεύματος , τοῦ μὲν ἀχρόνως ἐξ αὐτοῦ γεννωμένου , τοῦ δὲ ἐκπορευομένου . Διὸ καὶ Θεὸν λέγουσα τὸν Πατέρα , καὶ Κύριον αὐτὸν μετὰ τῆς Γραφῆς ὀνομάζει · καὶ τὸν Υἱὸν δὲ καλοῦσα Κύριον , καὶ θεὸν αὐτὸν , ὡς ἡ Γραφὴ μαρτυρεῖ · καὶ Θεὸς ὤν ὁ Πατὴρ καὶ Κύριος καὶ δημιουργὸς , καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · καὶ εἶς Θεὸς ὁ Πατὴρ μετὰ τοῦ Λόγου ἐστὶ καὶ τοῦ Πνεύματος · καὶ Κύριος πάντων οὖτος καὶ δημιουργὸς πάσης κτίΚσεως . Καὶ τοῦτο Δαβὶδ ἐπιμαρτυρεῖ , Τῷ λόγῳ Κυρίου , λέγων , οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθησαν , καὶ τῷ Πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτῶν , καὶ ὅσαπερ ἄλλα περὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος ἡ θεία φάσκει Γραφή . Ἀλλὰ καὶ , ὡς ἀσεβές τε καὶ ἄθεον τὸ μὴ εἶναιλέγειν Θεὸν τῆς ἴσης μανίας , καὶ τὸν Θεὸν μὲν δῆθεν ὁμολογεῖν , ἄμοιρον δὲ τοῦτον λόγου , τῆς ζώσης αὐτοῦ Σοφίας , τῆς ἐνυποστάτου αὐτοῦ δυνάμεως , εἰκόνος τε ἀληθοῦς καὶ χαρακτῆρος καὶ ἀπαυγάσματος καὶ τοῦ ζωοποιοῆ Πνεύματος , τῆς ἁγιαστικῆς καὶ ζωοποιούσης τὰ πάντα ἐνυποστάτου αὐτοῦ δυνάμεως . Τὸ γὰρ φύσει καρπογόνον ὡς ὁ ἱερός φησι Κύριλλος , ἀσωμάτως ὲατὶν ἐν τῷ Θεῷ , αὐτῷ συνυπάρχον ἀὔλως . Καὶ ὃ θεῖος δὲ Διονύσιος τὸ θεογόνον εἶναί φησιν ἐν τῷ Πατρί . Ὁ τοίνυν τούτου τοῦτον ἀποστερῶν παραφρόνως οὐ τὸ τέλειον αὐτῷ δίδωσιν . Ἀλλὰ καὶ ἡκτίσις τὸν Κτίστην ὡς ἐγχωρεῖ ἐξομοιουμένη , κηρύσσει · ἐγγύτερον μὲν καὶ ἀσωμάτως ἡ νοητὴ , ἡ αἰσθητὴ δὲ παχυτέρως τε καὶ κατὰ τομὴν καὶ ῥεῦσιν καὶ αἴσθησιν . Εἰ οὖν πάντα πρὸς τοῦτο ὁρᾷ , τὸ καρπογονεῖν ὅμοια , καὶ τὰ μὲν λογικὰ μᾶλλον νοητῶς τίκτει τὴν σοφίαν ἐν ἑαυτοῖς ἐν τῷ ζῶντι λνεύματι , τὰ δὲ αἰσθητὰ , ὥσπερ εἴρηται , αἰσθητῶς , τὰ πάντα δὲ ἐκ Θεοῦ · πῶς ἐλάττων τούτων ὁ κτίσας αὐτὰ Θεός ; Διὰ μΥʹξξῆᾷς,κω ἐκ τὸν τουτον ἀχώριστον ἔμο , ὅς καὶ μωνογννς ἐε αὐοῦ , κὶ μα Υἱὸς αὐτοῦ , ἀσωμάτως γεγεννημένος . Διὸ καὶ καλως φησι · τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ . Ἐπαναληπτέον δὲ τὸν λόγον πάλιν . Τὸ μὲν οὖν οοιιοορΟί
Lemmas: εἰμί , ὁ φύσις μόνος ἀγαθός , ὁ ἐκ αὐτός προαιώνιος καί ἄρευστος καί ἄυλος , καί ἀσώματος , καί ἀπαθής ὁ συμφυής καί ὁμοούσιος καί ἀδιαίρετος αὐτός γεννάω Λόγος , ὁ μονογενής υἱός , ὁ φάος ὁ ἀληθινός , ὁ ζώννυμι Σοφία , δις ὅς ὁ πᾶς ἐν ἅγιος ποιέω πνεῦμα . οὗτος δέ ὁ Λόγος οὗτος · επιμαρτυρώ θεολογέω καί εἰς νάω κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ Χίος ὁ Θεός ὁ μονογενής . οὐ ἀφή ἑαυτοῦ φάσκω οὗτος , ὁ Παῦλος δέ ποουτουω διδάσκαλος . ἡμῖν γάρ , φημί , εἰς θεός ὁ πατήρ , ἐκ ὅς ὁ πᾶς , καί εἰμί Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , δις ὅς ὁ πᾶς ὁ ὁ θεότης καί κυριότης εἰς εἷς συνάγω ὄνομα . πρότερος μέν γάρ φημί , πιστεύω εἰς νάω θεός πατήρ · οὖον πολύς , άλλος εἷς λέγω θεός , καί οὗτος πατήρ , τίς οὖον ὁ κτίσμα ἐγώ , ὡς δηλόω · οὖον γάρ φύσις ἐγώ ἐκ Θεός , ποίημα γάρ · ἀλλά πατήρ ὁ φάος , ὡς ὁ ἀδελφόθεος γράφω , ὁ Λόγος δηλαδή καί ὁ πνεῦμα , ὁ μέν ἄχρονος ἐκ αὐτός γεννάω , ὁ δέ ἐκπορεύω . Διὸ καί θεός λέγω ὁ πατήρ , καί κύριος αὐτός μετά ὁ γραφή ὀνομάζω · καί ὁ υἱός δέ καλέω κύριος , καί θεός αὐτός , ὡς ὁ γραφή μαρτυρέω · καί θεός εἰμί ὁ πατήρ καί Κύριος καί δημιουργός , καί ὁ υἱός ὁμοίως καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · καί εἰμί θεός ὁ πατήρ μετά ὁ Λόγος εἰμί καί ὁ πνεῦμα · καί Κύριος πᾶς οὗτος καί δημιουργός πᾶς Κτίσις . καί οὗτος Δαυίδ ἐπιμαρτυρέω , ὁ λόγος κύριος , λέγω , ὁ οὐρανός στερεόω , καί ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός πᾶς ὁ δύναμις αὐτός , καί ὅσος ἄλλος περί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ θεῖος φάσκω γραφή . ἀλλά καί , ὡς ἀσεβής τε καί ἄθεος ὁ μή ειναιλεγω θεός ὁ ἴσος μανία , καί ὁ θεός μέν δῆθεν ὁμολογέω , ἄμοιρος δέ οὗτος λόγος , ὁ ζώννυμι αὐτός Σοφία , ὁ ενυπόστατος αὐτός δύναμις , εἰκών τε ἀληθής καί χαρακτήρ καί ἀπαύγασμα καί ὁ ζῳοποιέω πνεῦμα , ὁ αγιαστικός καί ζῳοποιέω ὁ πᾶς ενυπόστατος αὐτός δύναμις . ὁ γάρ φύσις καρπογόνος ὡς ὁ ἱερός φημί Κύριλλος , ἀσώματος εἶμι ἐν ὁ Θεός , αὐτός συνυπάρχω ἄϋλος . καί ὅς θεῖος δέ Διονύσιος ὁ θεόγονον εἰμί φημί ἐν ὁ πατήρ . ὁ τοίνυν οὗτος οὗτος ἀποστερέω παράφρων οὖον ὁ τέλειος αὐτός δίδωμι . ἀλλά καί ηκτιτις ὁ Κτίστης ὡς ἐγχωρέω ἐξομοιόω , κηρύσσω · ἐγγύς μέν καί ἀσώματος ὁ νοητός , ὁ αἰσθητός δέ παχύς τε καί κατά τομή καί ῥεῦσις καί αἴσθησις . εἰμί οὖν πᾶς πρός οὗτος ὁράω , ὁ καρπογονέω ὅμοιος , καί ὁ μέν λογικός μᾶλλον νοητός τίκτω ὁ σοφία ἐν ἑαυτοῦ ἐν ὁ ζῶ λνεύματι , ὁ δέ αἰσθητός , ὥσπερ εἴρω , αἰσθητός , ὁ πᾶς δέ ἐκ Θεός · πῶς μικρός οὗτος ὁ κτίζω αὐτός Θεός ; Ζεύς μΥʹξξῆᾷς,κω ἐκ ὁ οὗτος ἀχώριστος έμο , ὅς καί μωνογννς ἐγώ ἰαύω , κίς μή υἱός αὐτός , ἀσώματος γεννάω . Διὸ καί κάλως φημί · ὁ Θεός ὁ μονογενής . ἐπαναληπτέον δέ ὁ λόγος πάλιν . ὁ μέν οὖν οοιιοοραω