cogPG.PG155 101
ΑΡΙΤ ΧΙνΙ . ΕΑΡΙΤ ΧΕΝΙΙ . ἕΡΦΟ ὡἱ ὁ Θιδιῖμε ρὸ[Θοῖ . ΟΑΙΟΤ ΧΙvΙΙi . ἐξαιρέτως δὲ χειροτονούμενος παρὰ τοῦ Πατρὸς , τοῦ Ινεύματος μὲν κατερχομένου ἀντὶ χειρὸς , αὐτοῦ δὲ λέγοντος τοῦ Πατρὸς , « Οὗτός ἐστιν ὁ Υιός μου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ εὐδόκησα . » Τὸ δεύτερον δὲ τὴν χειροτονίαν λαμπρότερον ἔλαβεν ἐν τῳ τῆς μεταμορφώσεως ὄρει , ὅτε αὐτὸς μὲν τῷ τῆς θείας δόξης φωτὶ ὑπερέλαμψεν , ἥλιος δικαιοσύνης τελῶν · μέσον δὲ γέγονε τῆς νεφέλης ἐκείνης τῆς φωτεινῆς , ἤτις τὸ Πνεῦμα ἐσήμαινεν , ὁ σὺν αὐτῷ μὲν ἦν ἀεί . Καὶ ἐκ τῆς νεφέλης δὲ ὁ Πατὴρ τοῦτον τότε καὶ κατὰ σάρκα ἐτέλει μαρτυρῶν ἅμα καὶ εὐδοκῶν ἐν αὐτῷ καὶ ἀνακηρύττων τὴν ἑαυτοῦ ζῶσαν σοφίαν διδάσκαλον . « Γλτος γάο ἐστι πάλιν , φησὶν , ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς ἐν ᾧ εὐδόκησα . » Καὶ προσέθηκεν , « Αὐτοῦ ἀκούετε · » ὃ δὴ τῆς διδασκαλίας ἐστί . Τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς τοῖς μαθηταῖς διδοὺς ἔλεγεν , « Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει . » Ὁρᾷς καὶ ὅπως κεχειροτόνηται παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐν ἁγίῳ Πνεύματι ; ΚΕΒΛΛ . Μϛʹ . Οτι καὶ τὸν τίμιον γάμον ὁ Χριστὸς εὐλόγησε , καὶ ἐν ἑαυτῷ διὰ τῆς ἘκκλησίασΙεἰργάσατο ἐν ἁγίῳ Πνεύματι . Ὅρα δὲ καὶ ὅπως τὸν γάμον ὡς δημιουρνὸς συνεστήσατο καὶ εὐλόγησεν . Ἔμαθες γὰρ ΘΒ αὐτὸν ἐν Κανᾷ εἰς γάμον παραγενόμενον . Ἀλλὰ καὶ γεγέννηται παρὰ μεμνηστευμένης ἀνδρί , ἵνα τὴν γέννησιν Κἡμῶν ἀγιάση . ΚΕΦΑΛ . ΛΖʹ . Ὅτι γάμου τὴν παρθενίαν Χριστὸς προέκρινεν . Πλὴν τοῦ γάμου τὴν παρθενίαν προέκρινεν , ἐπεὶ καὶ παρθένος ἐστὶν ὁ Πατὴρ αὐτοῦ , ἀῤῥεύστως αὐτὸν καὶ ἀσωμάτως γεννῶν . Καὶ ἡ μήτηρ δὲ τὸ κατὰ σάρκα τὸν Θεὸν αὐτὸν σεσαρκωμένον γεννήσασα , παρθένος καὶ ἦν , καὶ ἔμενε , καὶ μένει , δίχα φθορᾶς αὐτὸν τέξασα , ἐπειδήπερ συνέλαβε καὶ ἀσπόρως . Ἀλλὰ καὶ θαυμαστὸν γάμον καὶ παρθενικὸν ὄντως , καὶ θεῖον αὐτοῦ κατανόησον . Ὁ γὰρ ὡραῖος νυμφίος τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐπεθύμησε , καὶ ἠγάπησεν ἡμας , ὡς ἔφη · καὶ διὰ τὴν ἀγάπην ἡμῶν τὸν ψυχὴν αὐτοῦ τέθεικε , καὶ προῖκα δέδωκεν ἡμῖν ἑαυτὸν , καὶ ἡρμόσατο . ἡμᾶς ἑαυτῷ ἐν τῷ οἱκείῳ ἀσπίλῳ αἴματι , τὴν ἀγνὴν αὐτοῦ Ἐκκλησίαν . Καὶ τοιτὸ Παῦλος ὁ καλὸς βοᾷ ἁρμοστὴς , « Ἠρμοσάμην , λέγων , ὑμᾶς ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ . Καὶ τὰ περὶ τοῦ γάμου τούτου τοῦ λαμπροῦ καὶ ὡραίου Υἱοῦ τοῦ βασιλέως αὐτὸς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἐκτίθησιν ὁ νυμφίος ὁ κάλλει ὡραῖος παρὰ πάντας υἱοὺς βροτῶν , ὡς καθαρός τε ναὶ ἄμωμος . Οὔτω καὶ τὰ περὶ τοῦ γάμου εἰς ἑαυτὸν καὶ δι´ ἑαυτοῦ κατειργάσατο . ΚΕΦΑΛ . ΜΗʹ Ὃτι γάμος Χριστοῦ ἡ παρθενία . Δ ὸ καὶ τὸν μὲν δυνάμενον καὶ χωροῦντα αὐτῷ νυμφεύσασθαι , καὶ διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανων εὐνουχισθέντα , ὡς χωροῦντα ἐν ἑαυτῳ τοῦτον τὸν Λόγον δεχόμενον , λαμπρῶς ὁ ἀγνὸς καὶ πανάγιος ὑποσέχεται , καὶ ἐνοῦται αὐτῷ , καὶ ὡς καθαρφ
Lemmas: ΑΡ Χίνι . ΑΤ Ι . ΡΟ δμώς ὁ Θιδιῖμε Θρᾷξ . Ο Ἴ . ἐξαίρετος δέ χειροτονέω παρά ὁ πατήρ , ὁ ινευμα μέν κατέρχομαι ἀντί χείρ , αὐτός δέ λέγω ὁ πατήρ , « οὗτος εἰμί ὁ Υιός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω . » ὁ δύο δέ ὁ χειροτονία λαμπρός λαμβάνω ἐν ὁ ὁ μεταμόρφωσις ὄρος , ὅτε αὐτός μέν ὁ ὁ θεῖος δόξα φάος ὑπερλαμβάνω , ἥλιος δικαιοσύνη τέλος · μέσος δέ γίγνομαι ὁ νεφέλη ἐκεῖνος ὁ φωτεινός , ὅστις ὁ πνεῦμα σημαίνω , ὁ σύν αὐτός μέν εἰμί ἀεί . καί ἐκ ὁ νεφέλη δέ ὁ πατήρ οὗτος τότε καί κατά σάρξ τελέω μαρτυρέω ἅμα καί εὐδοκέω ἐν αὐτός καί ἀνακηρύσσω ὁ ἑαυτοῦ ζώννυμι σοφία διδάσκαλος . « Γλτος γάος εἰμί πάλιν , φημί , ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός ἐν ὅς εὐδοκέω . » καί προστίθημι , « αὐτός ἀκούω · » ὅς δή ὁ διδασκαλία εἰμί . οὗτος καί αὐτός ὁ Χριστός ὁ μαθητής δίδωμι λέγω , « ὁ ἀκούω σύ ἐγώ ἀκούω . » ὁράω καί ὅπως χειροτονέω παρά ὁ πατήρ ἐν ἅγιος πνεῦμα ; ΛΕ . μϛʹ . ὅτι καί ὁ τίμιος γάμος ὁ Χριστός εὐλογέω , καί ἐν ἑαυτοῦ διά ὁ εκκλησιασιεργαζομαι ἐν ἅγιος πνεῦμα . Ὅρας δέ καί ὅπως ὁ γάμος ὡς δημιουρνὸς συνίστημι καί εὐλογέω . μανθάνω γάρ ΘΒ αὐτός ἐν Κανᾶ εἰς γάμος παραγίγνομαι . ἀλλά καί γεννάω παρά μνηστευμένος ἀνήρ , ἵνα ὁ γέννησις κημός ἁγίζω . ΚΕ . λζʹ . ὅτι2 γάμος ὁ παρθενίας Χριστός προκρίνω . πλήν ὁ γάμος ὁ παρθενίας προκρίνω , ἐπεί καί παρθένος εἰμί ὁ πατήρ αὐτός , ἄρευστος αὐτός καί ἀσώματος γεννάω . καί ὁ μήτηρ δέ ὁ κατά σάρξ ὁ θεός αὐτός σαρκόω γεννάω , παρθένος καί εἰμί , καί μένω , καί μένω , δίχα φθορά αὐτός τίκτω , ἐπεί συλλαμβάνω καί ἄσπορος . ἀλλά καί θαυμαστός γάμος καί παρθενικός εἰμί , καί θέω αὐτός κατανοέω . ὁ γάρ ὡραῖος νυμφίος ὁ Ψυχή ἐγώ ἐπιθυμέω , καί ἀγαπάω ἡμεῖς , ὡς φημί · καί διά ὁ ἀγάπη ἐγώ ὁ ψυχή αὐτός τίθημι , καί προίξ δίδωμι ἐγώ ἑαυτοῦ , καί ἁρμόζω . ἐγώ ἑαυτοῦ ἐν ὁ οἰκέω ἄσπιλος αἷμα , ὁ ἁγνός αὐτός ἐκκλησία . καί τέῳ Παῦλος ὁ καλός βοάω ἁρμοστής , « ἁρμόζω , λέγω , σύ εἷς ἀνήρ παρθένος ἁγνός παρίστημι ὁ Χριστός . καί ὁ περί ὁ γάμος οὗτος ὁ λαμπρός καί ὡραῖος υἱός ὁ βασιλεύς αὐτός ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ἐκτίθημι ὁ νυμφίος ὁ κάλλος ὡραῖος παρά πᾶς υἱός βροτός , ὡς καθαρός τε ναί ἄμωμος . οὐτάω καί ὁ περί ὁ γάμος εἰς ἑαυτοῦ καί δις ἑαυτοῦ κατεργάζομαι . ΚΕ . μῆον ὅτι γάμος Χριστός ὁ παρθενίη . δ ο καί ὁ μέν δύναμαι καί χωρέω αὐτός νυμφεύω , καί διά ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός εὐνουχίζω , ὡς χωρέω ἐν ἑαυτοῦ οὗτος ὁ Λόγος δέχομαι , λαμπρῶς ὁ ἁγνός καί πανάγιος ὑπισχνέομαι , καί ἑνόω αὐτός , καί ὡς καθαρφ