cogPG.PG155 168
τοῦτο εἴρηκε · « Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . » λιὸ καὶ ἀεὶ τὴν ἀνάμνησιν ἐνεργοῦμεν , ὡς Ἀ Σωτὴρ εἴρηκε , καὶ κατὰ τὴν μεγάλην μάλιστα Πέμπτην , ὅτε ταῦτα παρέδωκεν , εἰ καὶ τὸ ἔργον τῆς ἱερουργίας ὑπὲρ πᾶν ἔργον . Καὶ τὰ τοῦ νιπτῆρος τότε τελοῦεν · καὶ τὰ τοῦ βαπτίσματος δὲ , ἐν τῷ καιρῷ τῶν Θεοφανίων , εἰς ἐγκαίνια τοῦ θείου βαπτίσματος καὶ ἡμῶν τῆς χάριτος ἀνακαινισμόν . Καὶ τὰ λοιπὰ πάντα , ὡς τὰ τῆς γεννήσεως κατὰ σάρκα , καὶ τῆς σταυρώσεως ἀνυμνοῦμέν τε καὶ τυποῦμεν , καὶ τῆς ταφῆς , τῆς ἀναστάσεώς τε καὶ ἀναλήψεως , καὶ τῆς χειροτονίας αὐτῆς ἥτις ἡ ἐπιδηιμα ἐστὶ τοῦ Πνεύματος κατὰ τὴν Πεντηκοστήν . ΔΚΥΑΛ . ΡΚΒʹ . Ὁιι χΕὴ ἔκαστον τῶν ερωμένων τὸν καιρὸν ἐροτᾶζπιν τῆς χειροτονίας αὐτοῦ · ἢ κἂν ἱεῥουργεῖν ἐν αὐτῇ τί ἡχιέρᾳ . Ἡν καὶ ἕκαστον τῶν ἱερωμένων ἑορτάζειν χρὴ , καθ´ ὅν κεχειροτόνηται χρόνον , καὶ τῷ Πνεύματι καθηγίασται , καὶ τὴν ἡμέραν σεβάζεσθαι καὶ τιμᾶν , ὡς μεγάλα καὶ ὑπὲρ ἔννοιαν δωοησαμένην αὐτῷ τὰ δωρήματα · ἢ κἂν προσέχειν τὴν ἡμέραν , καὶ ἱερουργεῖν ἐν αὐτῇ τῷ Κυρίῳ εὐχαριστοῦντα , τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ μένειν ἐν αὐτῷ ἐξαιτούμενον . Καὶ ἐκάστου δὲ ναοῦ χρὴ κατὰ τὴν ἡμέραν τελεῖσθαι τῆς καθιερήσεως τὰ ἐγκαίνια . Ὃ δὴ καὶ ὁ νόΚμος ἐνήργει πρότερον ἔν τε τῇ ἰδρύσει τῆς σκηνῆς , καὶ τῆ ἀνεγέρσει τοῦ ναοῦ . Καὶ ἡ Ἐκκλησία δὲ τοῦ Χριστοῦ πολλῷ λαμπρότερον ἐξετέλει , ἐπειδὴ καὶ εἰκόνα τὸν ἱερὸν ἔχει ναὸν τοῦ παναγίου καὶ Κωντος ἐκείνου ναοῦ , τοῦ Κυριακοῦ λέγω σώματος , ὃ δὴ ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ ἀληθινὴ καὶ ζῶσα Σοφία , ὁ θεὸς Λόγος ἐνανθρωπήσας , οὗ καὶ τὸ μνῆμα φέρει διὰ τοῦ θυσιαστηρίου , καὶ τὰ λοιπὰ ἐκτυποῖ Καὶ τοσοῦτον διαφέρει τοῦ νομικοῦ τὴν σάρκωσιν Χριστοῦ σκιωδῶς προτυποῦντος ὁ καθ´ ἡμᾶς ἱερὸς ναὸς , ὅσον σκιᾶς ἡ ἀλήθεια , καὶ ὅσονΜωϋσῆς δοῦλος ὢν , ὡς Παῦλός φησι , Χριστοῦ τοῦ κατασκευάσαντος τὰ πάντα Δεσπότου Καὶ ἔπειτα οἱ Θαι,ι , ἀ ζῆν , πῶς τοῦτο τὸ ἔργον πέπαυται . Πλὴν ἐξετάζων ἔγνων , ὡς ἐπειδήπερ ἡ Κωνσταντίνου δεδούλωταί ποτε Λατίνοις , τῶν τῆς Ἐκκλησίας φυγαδευθέντων καὶ ἀποικισθέντων ἀλλαχοῦ , ταῦτα ἤργησε · καὶ ἐπειδὴ μετὰ πολὺν ἐπανῆλθον χρόνον , καθ´ ὃν ταῦτα α ἠμέληται , ὡς ἔθος γεγονὸς μὴ ἐνεργεῖσθαι , πέπαυται · καὶ ἐξ ἐκείνης τῆς Ἐκκλησίας ὡς ἐκ μητρὸς κἀν παῖς ἄλλαις παρηκολούθησεν . Ὅτι δὲ ἀναγκαῖον καὶ παραδεδομένου ἦν ἐξαρχῆς , καὶ ἡ Ἐκκλησία τοῦτο μαρτυρεῖ πάλιν τοῦ ἱεροῦ καὶ ζωοδόχου τάφου Χριστοῦ , τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ ἑορτάζουσα . Καὶ μή τις τοῦτο πρόφασιν εὑρηκώς εἴπῃ , ὡς ἀρκοῦνται οἱ καθόλου ταύτῃ τῇ ἑορτῇ , ἐπεὶ ἑνὸς ταῦτα ἐγκαίνια ναοῦ · πάντες δὲ ὁμοίως θεῖοι ναοὶ , καὶ Χριστοῦ τάφοι τε καὶ κατοικητήρια . Διὸ καὶ ἐπὶ πᾶσι τοῖς ναοῖς ἐτελεῖτο , καὶ τοῖς συναξαρίοις τοῦτο ἀναγινώσκομεν . ΟΛΡΟΤ ΟΧΝΙ
Lemmas: οὗτος εἴρω · « οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . » Λιός καί ἀεί ὁ ἀνάμνησις ἐνεργέω , ὡς ὅς Σωτήρ εἴρω , καί κατά ὁ μέγας μάλιστα Πέμπτος , ὅτε οὗτος παραδίδωμι , εἰμί καί ὁ ἔργον ὁ ἱερουργία ὑπέρ πᾶς ἔργον . καί ὁ ὁ νιπτήρ τότε τελέω · καί ὁ ὁ βάπτισμα δέ , ἐν ὁ καιρός ὁ Θεοφάνια , εἰς ἐγκαίνια ὁ θεῖον βάπτισμα καί ἐγώ ὁ χάρις ἀνακαινισμός . καί ὁ λοιπάς πᾶς , ὡς ὁ ὁ γέννησις κατά σάρξ , καί ὁ σταύρωσις ἀνυμνέω τε καί τυπόω , καί ὁ ταφή , ὁ ἀνάστασις τε καί ἀνάληψις , καί ὁ χειροτονία αὐτός ὅστις ὁ ἐπίδημα εἰμί ὁ πνεῦμα κατά ὁ Πεντηκοστή . ΑΔ . ρκβʹ . οἶς χέω ἕκαστος ὁ ἐράω ὁ καιρός ἐροτᾶζπιν ὁ χειροτονία αὐτός · ἢ κἀν ἱερουργέω ἐν αὐτός τίς ηχιαρα . ἐάν καί ἕκαστος ὁ ἱερόω ἑορτάζω χρή , καθ´ ὅς χειροτονέω χρόνος , καί ὁ πνεῦμα καθηγιαστη , καί ὁ ἡμέρα σεβάζομαι καί τιμάω , ὡς μέγας καί ὑπέρ ἔννοια δίδωμι αὐτός ὁ δώρημα · ἢ κἀν προσέχω ὁ ἡμέρα , καί ἱερουργέω ἐν αὐτός ὁ κύριος εὐχαριστέω , ὁ χάρις ὁ Θεός μένω ἐν αὐτός ἐξαιτέω . καί ἕκαστος δέ ναός χρή κατά ὁ ἡμέρα τελέω ὁ καθιερήσεως ὁ ἐγκαίνια . ὅς δή καί ὁ νόΚμος ἐνεργέω πρότερος ἐν τε ὁ ἱδρύω ὁ σκηνή , καί τῆ ἀνέγερσις ὁ ναός . καί ὁ ἐκκλησία δέ ὁ Χριστός πολύς λαμπρός ἐκτελέω , ἐπεί καί εἰκών ὁ ἱερόν ἔχω ναός ὁ πανάγιος καί Κώντος ἐκεῖνος ναός , ὁ κυριακόν λέγω σῶμα , ὅς δή οἰκοδομέω ἑαυτοῦ ἀληθινός καί ζῶ Σοφία , ὁ θεός Λόγος ἐνανθρωπέω , ὅς καί ὁ μνῆμα φέρω διά ὁ θυσιαστήριον , καί ὁ λοιπάς ἐκτυπόω καί τοσοῦτος διαφέρω ὁ νομικός ὁ σάρκωσις Χριστός σκιωδῶς προτυπόω ὁ καθ´ ἐγώ ἱερός ναός , ὅσος σκιά ὁ ἀλήθεια , καί οσονμωυσος δοῦλος εἰμί , ὡς Παῦλος φημί , Χριστός ὁ κατασκευάζω ὁ πᾶς δεσπότης καί ἔπειτα ὁ Θαι,ι , ὅς ζῶ , πῶς οὗτος ὁ ἔργον παύω . πλήν ἐξετάζω γιγνώσκω , ὡς ἐπεί ὁ Κωνσταντῖνος δουλόω ποτός Λατῖνος , ὁ ὁ ἐκκλησία φυγαδεύω καί ἀποικίζω ἀλλαχοῦ , οὗτος ἀργέω · καί ἐπεί μετά πολύς ἐπανέρχομαι χρόνος , καθ´ ὅς οὗτος ὅς ἀμελέω , ὡς ἔθος γίγνομαι μή ἐνεργέω , παύω · καί ἐκ ἐκεῖνος ὁ ἐκκλησία ὡς ἐκ μήτηρ ἐν παῖς ἄλλος παρακολουθέω . ὅτι2 δέ ἀναγκαῖος καί παραδίδωμι εἰμί ἐξαρχῆς , καί ὁ ἐκκλησία οὗτος μαρτυρέω πάλιν ὁ ἱερός καί ζωοδόχος τάφος Χριστός , ὁ ἐγκαίνια ὁ ναός ἑορτάζω . καί μή τις οὗτος πρόφασις εὑρίσκω εἶπον , ὡς ἀρκέω ὁ καθόλου οὗτος ὁ ἑορτή , ἐπεί εἷς οὗτος ἐγκαίνια ναός · πᾶς δέ ὁμοίως θεῖος ναός , καί Χριστός τάφος τε καί κατοικητήριος . Διὸ καί ἐπί πᾶς ὁ ναός τελέω , καί ὁ συναξάριον οὗτος ἀναγιγνώσκω . ΟΤ ΧΟ