cogPG.PG155 96
τὰς λογικὰς ψυχάς ἐκκαθάρη , καὶ χάριτος ἁγίου Πνεύματος ἐκπληρώσῃ , καὶ τὰ σώματα ἀφθαρτ Ψῃ ἅμα καὶ ἀγιάσῃ . Διὰ τοῦτο τοίνυν καὶ τὰ μυστήρια ταῦτα δέδωκε διπλῶς , αἰσθητῶς μὲν ἀπὸ τῶν ὁρωμένων ὄντα , Πνεύματι δὲ ἁγίῳ τελούμενα , καὶ γῆς Ἑεία - χάριτος παρεκτικὰ ψυχαῖς τε καὶ σώμασι Παρέδωκε δὲ ταῦτα οὐ λόγοις μόνον , ἀλλὰ καὶ πράγμασι · καὶ εἰς ἑαυτὸν πρῶτον σὰρξ γενόμενος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος φιλανθρώπως ἐνήργησεν , ἵν´ ἀπαρχὴ ήμῖν τῶν ἀγαθῶν ὑπάρχοντος ὡς ἀπὸ πηγῆς αὐτοῦ ο αὐτοῦ πάντες ἡμεῖς λαμβάνωμεν . Διὰ τοῦτο καὶ Κγὰρ ἐνηνθρώπησεν , ἵν´ ἑνωθῶμεν αὐτῷ , καὶ ἵν´ ἀνιασθῶμεν δι´ αὐτοῦ . Ὅτι καὶ οὖτος ὁ πλάσας ἡμᾶς Καὶ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐξ ἀρχῆς , καὶ οὗτος πάλιν ὁ ἀναπλάττων ἡμᾶς εὐδοκίᾳ Πατρὸς , καὶ συρεργίᾳ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Ἡ Τριὰς γὰρ ὁ Θεὸς ἡ τὸ πᾶν ποιήσασα , καὶ τὸ πᾶν ἐξοικονομεῖ , καὶ μᾶλλον ἡμᾶς παραπεσόντας , τὸ τιμιώτατον τῶν ὁρωμένων καὶ καὶ´ εἰκόνα Θεοῦ . Ὁ Λόγος τοίνυν τοῦ Θεοῦ , ἡ ζῶσα εἰκὼν καὶ σφραγὶς καὶ ἀπαύγασμα , τὴν ἰδίαν εἰκόνα τὸ λυγικόν ἡμᾶς λαμβάνει ζῶον εἰς ἑαυτόν , Καὶ · οὐ διὰ κτίσματός τινος ἑτέρου ἀνακαινίζει Ἐπει οὐδὲ δυνατόν . Κνληρικός . Καὶ πῶς , δέσποτα , οὐ δυνατὸν ἦν καὶ δι´ ἀγγέλου , Ἀρχιρεύς . Οὐδὲ μῶς , ὅτι πᾷν κτίσμα περιγραπτὸν , καὶ οὐ πανταχοῦ φθάνον , καὶ οὐ φυσικὴν ἔμον τὴν τοῦ σώζειν δύναμιν . Κατὰ χάριν δὲ , καὶ ἦν ἂν ὡς δι´ ὀργάνου διδοὺς τὴν χάριν , καὶ μὴ , δυνάμενος εἰς πἀντας μερικὸς ὤν μηδὲ τοῖς πρώτως παθοῦσι χαρίσασθαι τὴν ἀνάπλασιν . Ἀλλὰ πῶς ἂν παρεῖχε ζωὴν , μὴ φύσει ὢν ἡ ζωή ; ἪἌ πως ἄν ἔμενεν ἄτρεπτος μὴ φύσει ὢν ἄτρεπτος ; ἐπειδήπερ . ἐξέπεσον τινες ἐξ αὐτῶν , καὶ ταῦτα μηδὲ σαρκὶ ἐνωθέντες . Διὰ τοῦτο ἀνάγκη ἦν αὐτὸν τὸν ἄτρεπτον φύσει , τὸν ἀεὶ ὄντα Λόγο , τὸν ζῶντα ἀεὶ μετάτοῦ ζῶντος Πατρὸς σὺν τῷ ζωοπο ῷ Πνεύματι , τοῖς θνητοῖς ἡμῖν ἑνωθῆναι , ἵνα τῷ οτρέπτῳ τε καὶ ἀφθάρτῳ στήσῃ ἡμῶν τὴν φθορὰν , καὶ ζωὴ ὡν αἰώνιος , τὸν θάνατον μὲν ἀφ´ ἡμῶν ἐκδιώξῃ , ἐμφυτεύσῃ δὲ τὴν ἀθανασίαν . Καὶ ὡς ἀπανταχοῦ ὢν καὶ αἰώνιος , και τοὺς πρότερον θανόντας , καὶ τοὺς ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἐπὶ γῆς αὐτοῦ πολιτείας πεπιστευ κότας , καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ἕως αἰῶνος πιατελον τας , ὅιὰ τῶν μυστηρίων αὐτοῦ , καὶ τῶν οἰκείων , ἐχόντων τὴν χάριν αὐτοῦ , δύναται σώζειν . Κὶ ὁ αὐτὸς καὶ εἰς ἀεὶ ἐνεργεῖ καὶ φθάνει διὰ πολλῶν . ιὸ καὶ τὴν χάριν αὐτοῦ ἡμῖν ἐνεφύτευσεν , ἵνα δι´ ἡμῶν ἐνεργῇ . Καὶ ἡμεῖς μὲν οἱ τῆς ἱερωσύνης ἡξιωμένοι πολλοὶ , καὶ ἐν διαφόροις τοῖς τόποις · αὐτὸς δὲ εἶς , καὶ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς , καὶ ἐν θαλάσση , καὶ ἐν τῷ παντὶ καὶ πανταχοῦ φθάνων ἄπαντας , καὶ πάντα διὰ πάντων ἐνεργῶν . Ὅπερ οὐδεμιᾶς ἐστι κτιστῆς ὅλω , φύσεως . Διὸ οὐδὲ ἡμεῖς ἐνεργοῦμεν τελοῦντες τὰ μυστήρια · ἀλλὰ λειτουργοῦμεν μόνον , ἤτοι ὑπηρετοῦμεν . Αὐτὸς δὲ ὀι´ ἡμῶν ἐνεργεῖ . Διὸ καὶ μυρίων προσφερόντων καθ εκάστην καὶ ἐν ταυτῷ ἱερουργῶν , ἕν ἐοτι τὸ σῶμα
Lemmas: ὁ λογικός Ψυχή ἐκκαθαίρω , καί χάρις ἅγιος πνεῦμα ἐκπληρόω , καί ὁ σῶμα ἀφθαρτ ψάω ἅμα καί ἁγίζω . Ζεύς οὗτος τοίνυν καί ὁ μυστήριον οὗτος δίδωμι διπλόος , αἰσθητός μέν ἀπό ὁ ὁράω εἰμί , πνεῦμα δέ ἅγιος τελέω , καί γῆ Ἑεία - χάρις παρεκτικός Ψυχή τε καί σῶμα παραδίδωμι δέ οὗτος οὖον λόγος μόνος , ἀλλά καί πρᾶγμα · καί εἰς ἑαυτοῦ πρῶτος σάρξ γίγνομαι ὁ ὁ Θεός Λόγος φιλάνθρωπος ἐνεργέω , ὅς ἀπαρχή ἡμεῖς ὁ ἀγαθός ὑπάρχω ὡς ἀπό πηγή αὐτός ὁ αὐτός πᾶς ἐγώ λαμβάνω . Ζεύς οὗτος καί Κγὰρ ἐνανθρωπέω , ὅς ἐνωθέω αὐτός , καί ὅς ἀνιάζω δις αὐτός . ὅτι2 καί οὗτος ὁ πλάσσω ἐγώ καί ὁ Θεός Λόγος ἐκ ἀρχή , καί οὗτος πάλιν ὁ ἀναπλάσσω ἐγώ εὐδοκία πατήρ , καί συρεργίᾳ ὁ ἅγιος πνεῦμα . ὁ Τριάς γάρ ὁ θεός ὁ ὁ πᾶς ποιέω , καί ὁ πᾶς εξοικονομώ , καί μᾶλλον ἐγώ παραπίπτω , ὁ τίμιος ὁ ὁράω καί καί εἰκών Θεός . ὁ Λόγος τοίνυν ὁ Θεός , ὁ ζῶ εἰκών καί σφραγίς καί ἀπαύγασμα , ὁ ἴδιος εἰκών ὁ λυγικόν ἐγώ λαμβάνω ζῷον εἰς ἑαυτοῦ , καί · οὖον διά κτίσμα τις ἕτερος ανακαινίζω ἐπεί οὐδέ δυνατός . Κληρικός . καί πῶς , δεσπότης , οὖον δυνατός εἰμί καί δις ἄγγελος , ἀρχιρεύς . οὐδέ μάω , ὅτι πᾶς κτίσμα περιγράφω , καί οὖον πανταχοῦ φθάνω , καί οὖον φυσικός ἐμός ὁ ὁ σῴζω δύναμις . κατά χάρις δέ , καί εἰμί εἄν ὡς δις ὄργανον δίδωμι ὁ χάρις , καί μή , δύναμαι εἰς πᾶς μερικός εἰμί μηδέ ὁ πρῶτος πάθος χαρίζομαι ὁ ἀνάπλασις . ἀλλά πῶς εἄν παρέχω ζωή , μή φύσις εἰμί ὁ ζωή ; εἰμί πως ἄν μένω ἄτρεπτος μή φύσις εἰμί ἄτρεπτος ; ἐπεί . ἐκπίπτω τις ἐκ αὐτός , καί οὗτος μηδέ σάρξ ἐνωθέω . Ζεύς οὗτος ἀνάγκη εἰμί αὐτός ὁ ἄτρεπτος φύσις , ὁ ἀεί εἰμί Λόγος , ὁ ζῶ ἀεί μεταθέω ζῶ πατήρ σύν ὁ ζωοπο ῷ πνεῦμα , ὁ θνητός ἐγώ ἑνόω , ἵνα ὁ οτρέπτῳ τε καί ἄφθαρτος ἵστημι ἐγώ ὁ φθορά , καί ζωή ὡς αἰώνιος , ὁ θάνατος μέν ἀφή ἐγώ ἐκδιώκω , ἐμφυτεύω δέ ὁ ἀθανασία . καί ὡς ἀπαντηχέω εἰμί καί αἰώνιος , και ὁ πρότερος θνῄσκω , καί ὁ ἐν ὁ καιρός ὁ ἐπί γῆ αὐτός πολιτεία Πιστεύς Κότας , καί ὁ μετά οὗτος ἠώς αἰών πιατέλα ὅς , οἶος ὁ μυστήριον αὐτός , καί ὁ οἰκέω , ἔχω ὁ χάρις αὐτός , δύναμαι σῴζω . κίς ὁ αὐτός καί εἰς ἀεί ἐνεργέω καί φθάνω διά πολύς . ιός καί ὁ χάρις αὐτός ἐγώ ἐμφυτεύω , ἵνα δις ἐγώ ἐνεργέω . καί ἐγώ μέν ὁ ὁ ἱερωσύνη ἀξιόω πολύς , καί ἐν διάφορος ὁ τόπος · αὐτός δέ εἰμί , καί ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ , καί ἐν θάλασσα , καί ἐν ὁ πᾶς καί πανταχοῦ φθάνω ἅπας , καί πᾶς διά πᾶς ἐνεργός . ὅπερ οὐδείς εἰμί κτιστός ὅλος , φύσις . Διὸ οὐδέ ἐγώ ἐνεργέω τελέω ὁ μυστήριον · ἀλλά λειτουργέω μόνος , ἤτοι ὑπηρετέω . αὐτός δέ ὄι ἐγώ ἐνεργέω . Διὸ καί μυρίος προσφέρω καθά ἕκαστος καί ἐν ταυτός ἱερουργέω , εἷς εἰμί ὁ σῶμα