cogPG.PG155 285
ΟΟΩνΙΙ . ΟΑΩΒΤ ΟΩΩvΙΙ πλείοσι λέγομεν ὕμνοις . Ἐπεὶ καὶ ὥσπερ οὗτος τὸ τοῦ Ἀδὰμ καὶ τὰ τοῦ ἡμετέρου παντὸς γένους , καὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας διαγορεύει , τοῦ μὲν θανατωθέντος δι´ ἡδονῆς τῆς παρακοῆς , τῆς δὲ πρότερον ὡς ἀπίστου , μοιχείαν ἐργαζομένης , ὡς ἀποστάσης ἀπὸ Θεοῦ , καὶ φόνον ψυχῆς καὶ νέκρωσιν , ἐλέει δὲ Θεοῦ ἐπανακληθείσης , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν αὐτῇ δαψιλῶς ἐγκαινισθὲν δεξαμένης . ΚΕΦΑΛ . ΤΖʹ . Περὶ τῶν ψαλμῶν τοῦ ἀμώμου . Μετὰ τοῦτον δὲ τοὺς τοῦ ἀμώμου ψαλμοὺς κατὰ στίχον , τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν , καὶ τὰ κρίματα , καὶ τὰ δικαιώματα , καὶ τὰ μαρύτρια , καὶ τὰ λόγια , καὶ τοὺς νόμους , εἰς μνήμην φέροντας . Οὓς δὴ ψαλμοὺς καὶ ἐν ταῖς μνήμαις´ λέγομεν τῶν ἁγίων . Καὶ εν τοῖς ἀπελθοῦσι πιστοῖς , εἰς μνήμην τῶν ἁγίων ἀγόμενοι καὶ τῆς ὁδοῦ τοῦ Σωτῆρος . Οὗτος γὰρ ὁ μόνος ἄμωμος ἐν ὁδῷ , καὶ οἱ αὐτὸν μιμησάμενοι , καὶ διὰ τούτων ἱλεούμενοι τὸν Θεὸν καὶ ἀγιαζόμενοι . ΚΕΦΑΛ . ΤΗʹ . Διατί πρωὶ καὶ ἑσπέρας τὸ τῆς πίστεως λέγεται Σύμβολον . ΚΜετὰ τούτους δὲ εὐθὺς τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως λέγομεν κατὰ παράδοσιν πατρικὴν , λεγόντων τῶν ὁσίων ἡμῶν Πατέρων , ὡς « Ἀναστὰς δοξολόγησον τὸν Θεὸν , εἶτα τὴν πίστιν ἀνάγγειλον , » καὶ ἔστιν αὕτη ἡ πίστις τὸ ἰερὸν Σύμβολον . Ἕτερος δέ τις τῶν ὁσίων φησὶν , ὡς δεῖ τὴν πίστιν ἀναγγέλλειν πρωῒ καὶ ἑσπέρας , ἵνα ἐὰν ἐπέλθῃ θάνατος , ἡμᾶς εὔροι ἐν τῇ ὁμολογίᾳ . Μετὰ δὲ τὴν πίστιν αὖθις ἡ τοῦ Τρισαγίου , καὶ τοῦ « Πάτερ ἡμῶν , » προσευχή . Ἐν ἀρχῇ γὰρ καὶ μέσῃ καὶ ἐν τῷ τέλει τὴν Τριάδα δεῖ ἁνυμνεῖν , ὅτι πάντων αὕτη αἰτία , καὶ δι´ αὐτῆς ἐνεργοῦμεν ἅπαντα , καὶ ἐν ἅπασι τελούμεθά τε καὶ βχ καθαιρόμεθα . Εἶτα ὅτι ἔρχεται ὁ Νυμφίος , σημαίνοντες τὸν σκοπὸν τῆς μεσονυκτίου δοξολογίας . Καὶ τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » τεσσαράκοντα , ὡς θυαίαν ἀποδεκατώσεως τῶν ἡμερῶν ἡμῶν καὶ ὠρῶν τῷ Θεῷ προσκομίζομεν . Καὶ τοῦτο ποιοῦμεν ἐν πάσαις ταῖς προσευχαῖς , τὸν ἐκ Θεοῦ ὑπὲρ πάντα ἐπικαλούμενοι ἔλεον · ὅτι οὖτος ἰσχύει μόνος σῶσαι ἡμᾶς · καὶ ὅτι ἐλέους ἄξιοι πεπλημμεληκότες · καὶ ὅτι οὐχ ἱκανοὶ ἄλλοθεν σωθῆναι , εἰ μὴ ἐλέει μόνῳ Θεοῦ , οὐδὲν ἀφ´ ἑαυτῶν ἔχοντες ἐξίλασμα · εἰ μὴ τὸ παροργίζεσθαι μᾶλλον τὸν Θεὸν δι´ ὧν ἐνεργοῦμεν . λαλοῦμεν τε καὶ διανοούμεθα , δι´ ἃ οὐδ´ εὐχαριστεῖν ἄξιοι , ἢ δοξολογεῖν , ἢ αἰτεῖσθαι · εἰ μὴ τοῦτο μόνον λαλεῖν τὸ « Κύριε . ἐλέησον , » καὶ εἰς τὸν ἐλεήμονα μόνον ἐλπίζειν Θεόν . Μετὰ δὲ τὸ , « Κύριε , ἐλέη σον , » τὴν ἐπίκλησιν τῆς Θεομήτορος ὡς τιμιωτέ ρας τῶν Σεραφὶμ ἀληθῶς ποιούμεθα , ἐπεὶ καὶ ποῦ πάντων αὔτη μεσῖτις . Καὶ ἡ τοῦ ἰερέως εὐχὴ ὡς σφραγὶς εὐθὺς , τὸ , « Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς · » ἥνπερ δὴ εὐχὴν , καὶ Μωϋσῆς τῷ Ἀαρὼν λέγειν ἀπλῶς Θεοῦ ἐπιτίθεται . Ταύτην δὲ σαφέστερον ἔγραψεν ἐ Θεοπάτωρ Δαβὶδ ἐν τῷ ψαλμῷ . Καὶ μετ´ αὐτὴν ἑτέρα εὐχὴ ἀναφέρεται παρὰ πάντων εἰς τὴν Τριάδα , τις καὶ ὡς ὁμολογία ἐστί · καὶ ταύτην τρὶς τὴν
Lemmas: ΟΩ . ΑΒ Ω πλείων λέγω ὕμνος . ἐπεί καί ὥσπερ οὗτος ὁ ὁ Ἀδάμ καί ὁ ὁ ἡμέτερος πᾶς γένος , καί ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία διαγορεύω , ὁ μέν θανατόω δις ἡδονή ὁ παρακοή , ὁ δέ πρότερος ὡς ἄπιστος , μοιχεία ἐργάζομαι , ὡς ἀφίστημι ἀπό Θεός , καί φόνος Ψυχή καί νέκρωσις , ἐλεέω δέ Θεός ἐπανακαλέω , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν αὐτός δαψιλής ἐγκαινίζω δέχομαι . ΚΕ . τζα . περι ὁ ψαλμός ὁ ἄμωμον . μετά οὗτος δέ ὁ ὁ ἄμωμον ψαλμός κατά στίχος , ὁ ὁ Θεός βασίλειος , καί ὁ κρίμα , καί ὁ δικαίωμα , καί ὁ μαρυτρεις , καί ὁ λόγιος , καί ὁ νόμος , εἰς μνήμη φέρω . ὅς δή ψαλμός καί ἐν ὁ μνήμη λέγω ὁ ἅγιος . καί εν ὁ ἀπέρχομαι πιστός , εἰς μνήμη ὁ ἅγιος ἄγω καί ὁ ὁδός ὁ Σωτήρ . οὗτος γάρ ὁ μόνος ἄμωμος ἐν ὁδός , καί ὁ αὐτός μιμέομαι , καί διά οὗτος ἱλάομαι ὁ θεός καί ἁγίζω . ΚΕ . τηʹ . διατί πρωί καί ἑσπέρα ὁ ὁ πίστις λέγω Σύμβολον . Μή οὗτος δέ εὐθύς ὁ ὁμολογία ὁ πίστις λέγω κατά παράδοσις πατρικός , λέγω ὁ ὅσιος ἐγώ Πατέρων , ὡς « ἀναστάς δοξολογέω ὁ θεός , εἶτα ὁ πίστις ἀναγγέλλω , » καί εἰμί οὗτος ὁ πίστις ὁ ἱερός Σύμβολον . ἕτερος δέ τις ὁ ὅσιος φημί , ὡς δεῖ ὁ πίστις ἀναγγέλλω πρωΐ καί ἑσπέρα , ἵνα ἐάν ἐπέρχομαι θάνατος , ἐγώ εὑρίσκω ἐν ὁ ὁμολογία . μετά δέ ὁ πίστις αὖθις ὁ ὁ τρισάγιος , καί ὁ « πατήρ ἐγώ , » προσευχή . ἐν ἀρχή γάρ καί μέσος καί ἐν ὁ τέλος ὁ Τριάς δεῖ ἀνυμνέω , ὅτι πᾶς οὗτος αἰτία , καί δις αὐτός ἐνεργέω ἅπας , καί ἐν ἅπας τελέω τε καί βχ καθαίρω . εἶτα ὅτι ἔρχομαι ὁ Νυμφίος , σημαίνω ὁ σκοπός ὁ μεσονύκτιος δοξολογία . καί ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » τεσσαράκοντα , ὡς θυαια ἀποδεκατώσεως ὁ ἡμέρα ἐγώ καί ὤρα ὁ Θεός προσκομίζω . καί οὗτος ποιέω ἐν πᾶς ὁ προσευχή , ὁ ἐκ Θεός ὑπέρ πᾶς ἐπικαλέω ἔλεος · ὅτι οὗτος ἰσχύω μόνος σῴζω ἐγώ · καί ὅτι ἔλεος ἄξιος πλημμελέω · καί ὅτι οὐ ἱκανός ἄλλοθεν σῴζω , εἰμί μή ἐλεέω μόνος Θεός , οὐδείς ἀφή ἑαυτοῦ ἔχω ἐξίλασμα · εἰμί μή ὁ παροργίζω μᾶλλον ὁ θεός δις ὅς ἐνεργέω . λαλέω τε καί διανοέομαι , δις ὁ οὐδός εὐχαριστέω ἄξιος , ἢ δοξολογώ , ἢ αἰτέω · εἰμί μή οὗτος μόνος λαλέω ὁ « κύριος . ἐλεέω , » καί εἰς ὁ ἐλεήμων μόνος ἐλπίζω Θεός . μετά δέ ὁ , « κύριος , ἔλεος σός , » ὁ ἐπίκλησις ὁ Θεομήτωρ ὡς τιμιόω Ἥρα ὁ σεραφίμ ἀληθής ποιέω , ἐπεί καί ποῦ πᾶς οὗτος μεσῖτις . καί ὁ ὁ ἱερεύς εὐχή ὡς σφραγίς εὐθύς , ὁ , « ὁ θεός οἰκτειρέω ἐγώ · » ὅσπερ δή εὐχή , καί Μωϋσῆς ὁ Ἀαρών λέγω ἀπλόος Θεός ἐπιτίθημι . οὗτος δέ σαφής γράφω εἰ θεοπάτωρ Δαυίδ ἐν ὁ ψαλμός . καί μετέ αὐτός ἕτερος εὐχή ἀναφέρω παρά πᾶς εἰς ὁ Τριάς , τις καί ὡς ὁμολογία εἰμί · καί οὗτος τρίς ὁ