cogPG.PG155 322
τὸ , « Ποτήριον δὲ σωτηρίου λήψομαι , καὶ το ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι , » τὴν κοινωνίαν Χριστοῦ δηλοῖ , καὶ τὴν σωτηρίαν διὰ τοῦ αἴματος , οἵ Χριστοῦ κοινωνήσαντες ΦξΑ διὰ μαρτυρίου καὶ τῶν ἀγώνων οἰ ἅγιοι σεσωσμένοι , σώζουσιν ἡμᾶς , καὶ δι´ αὐτῶν τῷ Κυρίῳ ἑνούμεθα . Διὸ καὶ εἰς τὸ , « Δόξα , » τὸ , « Ὃ Μονογενὴς , λέγομεν , Υἱλς , » τὴν κοινωνίαν αὐτοῦ μεθ´ ἡμῶν δεικνύντες . Τοῦτο δὲ παρὰ τοῦ θείου Κυρίλλου ἐκτέθειται . Εἰς δὲ τὸ , « Καὶ νῦν , » τὴν ὑπερένδοξον τοῦ Θεοῦ λέγομεν Μητέρα · ἐπεὶ δι´ αὐτῆς ἡμῖν ὁ Μονογενὴς ἥνωται . Καὶ αὕτη τῶν ἀγίων ἁπάντων ἀγγέλων τε καὶ βροτῶν ὑπερτέρα τε καὶ ἀγιασμός . Καὶ μετὰ τοὺς στίχους καὶ τὸ , Δόξα καὶ νῦν , » πάλιν μικρὰ συναπτὴ καὶ ἐκφώνησις , « Ὅτι ἅγιος εἶ , ὁ Θεὸς ἡμῶν · » καὶ ὁ ψάλ . της αὖθις τὸ τρίτον ἀντίφωνον . Τοῦτο δὲ , « Αἰνεῖτε τὸν Κύριον , πάντα τὰ ἔθνη · » συγκαλοῦν ἅπαντα τὸν κόσμον εἰς τὴν δόξαν τῆς Τριάδος τὸν ἀγγελικὸν ὄμνον . Καὶ ἐπιφέρει τὸ , « Ἅγιος ὁ Θεός . » Καὶ λεγομένων τῶν στίχων παρ´ ἑκατέρου χοροῦ , καὶ τοῦ , « Δόξα καὶ νῦν , » ἡ περισσὴ λέγεται , τουτέστι μετὰ τὸ , « Δόξα καὶ νῦν , » τὸ τελευταῖον . Καὶ ὁ Τρισἀγιος ἐκφώνως χδεται ὕμνος , πάντων ἱσταμένων ἀσκιπῶν , ὡς τὸν Θεὸν ἀνυμνούντων . Ὅρα οὗν ἐν τοῖς τρισὶ τούτοις τὴν εὐταξίαν τῶν ὕμνων τῆς Ἐκκλησίας · ἐν μὲν γὰρ τῷ πρώτῳ ἀντιφώνῳ τὴν πρεσβείαν ἐπικαλεῖται τῆς Θεομήτορος · ἐν δὲ τῶ Ἐευτέρῳ ἀναγομένη , τὸν ἐξ αὐτῆς σαρκωθέντα Θεὸν γενέσθαι ζητεῖ τῇ μεσισείᾳ τῶν ἁγίων · τῷ τρίτῳ δὲ καὶ τελευταίῳ αὐτὸν ἀνυμνεῖ τὸν Τρισάγιον κατὰ τῶν ἀγγέλων Θεὸν , τὸν ἔλεον ἐξαιτοῦσα , κατὰ βαθμὸν πρὸς τὰ ὑψηλότερα ἀνιοῦσα · ἐν τῷ τέλει δὲ τούτου σφραγίζει τρὶς ὁ ἀρχιερεὺς ἀπὸ τοῦ θρόνου αὔτοῦ , ἤτοι τοῦ στασιδίου , τὸν Κύριον ἐκτυπῶν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ εὐλογοῦντα . Εἶτα ἡ μεγάλη ἐκτενὴς , αἱ αἰτήσεις , τὸ , « Πληρώσωμεν τὴν δέησιν » παρὰ τοῦ διακόνου , ἡ εἰρήνη τε , καὶ ἡ τῆς κεφαλοκλισίος εὐχὴ παρὰ τοῦ ἱερέως · ὃ δηλοῖ τὴν δουλείαν ἡμῶν πρὸς Θεὸν καὶ ταπείνωσιν , καὶ τὴν μέχρι δούλου μορφῆς ταπείνωσιν τοῦ Θεοῦ . Καὶ ἀνισταμένου τοῦ ἱερέως καὶ ἐκφωνοῦντος τὴν ἀπὸ τοῦ πτώματος ἡμῶν καὶ τοῦ θανάτου δηλοῦντος ἀνέγερσιν καὶ εὐχαριστοῦντος τῷ σεσωκότι , καὶ , « Εἴη τὸ κράτος τῆς βασιλείας σου , » ἐκφώνως καὶ ὁλοψύχως λέγοντος , εὐθὺς τὰ τῆς λιτῆς ὄπισθεν τοῦ ἄμβωνος γίνεται , εἰς ἱλέωσιν Θεοῦ ὑπὲρ ἁπάντων πιστῶν . Καὶ τῶν Ἀναστασίμων ψαλλομένων τῶν ἀποστίχου , καὶ τοῦ , « Δόξα καὶ νῦν , » παρὰ τοῦ ἱερέως ἐκτενὴς γίνεται δέησις , καὶ τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » καθάπερ ἕως , ὡς κατενώπιον τοῦ τάφου Χριστοῦ . Καὶ μετὰ τὸ , « Ἐπάκουσον ἡμῶν , ὁ Θεὸς , » τὰ ἀπολυτίκια , καὶ ἡ ἀπόλυσις . Εἰ δὲ κοινή ἐστιν ἡμέρα , λιτὴ οὐ γίνεται . Τὸ ἀπολυτίκιον δὲ λέγεται , κατερχομένου τοῦ ἱερέως εἰς τύπον λιτῆς ὄπισθεν τοῦ ἄμβωνος , ψαλλομένου τοῦ , « Θεοτόκε Παρθένε . » Καὶ μετὰ τοῦτο εκφωνεῖ ὁ ἱερεὺς , « Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν . Ὅτι σὺ εἶ ὁ φωτισμὸς ἡμῶν , Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν , » τουτέστι , Σὺ δέδωκας
Lemmas: ὁ , « ποτήριον δέ σωτήριος λαμβάνω , καί ὁ ὄνομα κύριος ἐπικαλέω , » ὁ κοινωνία Χριστός δηλόω , καί ὁ σωτηρία διά ὁ αἶμα , ὁ Χριστός κοινωνέω ΦΑξ διά μαρτύριον καί ὁ ἀγών ὁ ἅγιος σῴζω , σῴζω ἐγώ , καί δις αὐτός ὁ κύριος ἑνόω . Διὸ καί εἰς ὁ , « Δόξα , » ὁ , « ὅς Μονογενής , λέγω , Υἱλς , » ὁ κοινωνία αὐτός μεθ´ ἐγώ δείκνυμι . οὗτος δέ παρά ὁ θεῖον Κύριλλος ἐκτίθημι . εἰς δέ ὁ , « καί νῦν , » ὁ ὑπερένδοξος ὁ Θεός λέγω Μήτηρ · ἐπεί δις αὐτός ἐγώ ὁ Μονογενής ἑνόω . καί οὗτος ὁ Ἀγίων ἅπας ἄγγελος τε καί βροτός ὑπέρτερος τε καί ἁγιασμός . καί μετά ὁ στίχος καί ὁ , Δόξα καί νῦν , » πάλιν μικρός συναπτός καί ἐκφώνησις , « ὅτι2 ἅγιος εἰμί , ὁ θεός ἐγώ · » καί ὁ ψάλλω . ὁ αὖθις ὁ τρίτος ἀντίφωνος . οὗτος δέ , « αἰνέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ ἔθνος · » συγκαλέω ἅπας ὁ κόσμος εἰς ὁ δόξα ὁ Τριάς ὁ ἀγγελικός ὄμνυμι . καί ἐπιφέρω ὁ , « Ἅγιος ὁ Θεός . » καί λέγω ὁ στίχος παρ´ ἑκάτερος χορός , καί ὁ , « Δόξα καί νῦν , » ὁ περισσός λέγω , τουτέστι μετά ὁ , « Δόξα καί νῦν , » ὁ τελευταῖος . καί ὁ τρισάγιος ἐκφώνως χδεται ὕμνος , πᾶς ἵστημι ασκιπαω , ὡς ὁ θεός ἀνυμνέω . Ὅρας ἐν ἐν ὁ τρεῖς οὗτος ὁ εὐταξία ὁ ὕμνος ὁ ἐκκλησία · ἐν μέν γάρ ὁ πρῶτος ἀντίφωνος ὁ πρεσβεία ἐπικαλέω ὁ Θεομήτωρ · ἐν δέ ὁ Ἐευτέρῳ ἀνάγω , ὁ ἐκ αὐτός σαρκόω θεός γίγνομαι ζητέω ὁ μέσιος ὁ ἅγιος · ὁ τρίτος δέ καί τελευταῖος αὐτός ἀνυμνέω ὁ τρισάγιον κατά ὁ ἄγγελος θεός , ὁ ἔλεος ἐξαιτέω , κατά βαθμός πρός ὁ ὑψηλός ἀνέρχομαι · ἐν ὁ τέλος δέ οὗτος σφραγίζω τρίς ὁ ἀρχιερεύς ἀπό ὁ θρόνος αὐτός , ἤτοι ὁ στασίδι , ὁ κύριος ἐκτυπόω ἐκ ὁ οὐρανός εὐλογέω . εἶτα ὁ μέγας ἐκτενής , ὁ αἰτέω , ὁ , « πληρόω ὁ δέησις » παρά ὁ διάκονος , ὁ εἰρήνη τε , καί ὁ ὁ κεφαλοκλισία εὐχή παρά ὁ ἱερεύς · ὅς δηλόω ὁ δουλεία ἐγώ πρός θεός καί ταπείνωσις , καί ὁ μέχρι δοῦλος μορφή ταπείνωσις ὁ Θεός . καί ἀνίστημι ὁ ἱερεύς καί ἐκφωνέω ὁ ἀπό ὁ πτῶμα ἐγώ καί ὁ θάνατος δηλόω ἀνέγερσις καί εὐχαριστέω ὁ σῴζω , καί , « ἀίω ὁ κράτος ὁ βασίλεια σύ , » ἐκφώνως καί ολόψυχα λέγω , εὐθύς ὁ ὁ λιτός ὄπισθεν ὁ ἄμβων γίγνομαι , εἰς ἱλέωσις Θεός ὑπέρ ἅπας πιστός . καί ὁ αναστάσιμος ψέλνω ὁ απόστιχο , καί ὁ , « Δόξα καί νῦν , » παρά ὁ ἱερεύς ἐκτενής γίγνομαι δέησις , καί ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » καθάπερ ἠώς , ὡς κατενώπιον ὁ τάφος Χριστός . καί μετά ὁ , « ἐπακούω ἐγώ , ὁ θεός , » ὁ απολυτίκιο , καί ὁ ἀπόλυσις . εἰμί δέ κοινός εἰμί ἡμέρα , λιτός οὖον γίγνομαι . ὁ ἀπολυτίκιον δέ λέγω , κατέρχομαι ὁ ἱερεύς εἰς τύπος λιτός ὄπισθεν ὁ ἄμβων , ψέλνω ὁ , « Θεοτόκος παρθένος . » καί μετά οὗτος εκφωνώ ὁ ἱερεύς , « ὁ κύριος δήω . ὅτι2 σύ εἰμί ὁ φωτισμός ἐγώ , Χριστός ὁ θεός ἐγώ , καί σύ ὁ δόξα ἀναπέμπω , » τουτέστι , σύ δίδωμι