cogPG.PG155 64
Ὡριγένην καὶ τέλος οἰονεὶ κολάσεως δογματίζουσιν οὗτοι , Πουργατώριόν τι προφέροντες , πρὸ τῆς κολάσεως ἐκείνης προκαθαρτήριον , ἐν ᾧ καὶ τοὺς ἁμαρ τήσαντας λέγουσιν εἰσιόντας ἀποτιννόναι δίκον Χνρι . τῆς ἡμέρας τῆς τελευταίας . Ὅπερ οὐδεὶς τῶν ἁγίων ἐφρόνησε , καὶ ἀναιρετικὸν τούτο τῶν κυριακῶν λόγων , τῶν τὴν κόλασιν αἰώνιον εἶναι , καὶ τὴν ζωὴν λεγόντων αἰώνιον , καὶ τῶν τοῦ θείου Παύλου ῥητῶν ἀνατρεπτικὸν , περὶ τῶν ἁγίων φάσκοντος τῶν ἐν πίστει τελειωθέντων , μὴ λαβεῖν ἔτι δι´ ἡμᾶς τὴν ἐπαγγελίαν , « Ἵνα μὴφησὶ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσιν . » Ἐπεὶ καὶ τότε ἔσται τὸ τέλειον ἐξαναστάντων ἡμῶν , ἀποληψομένου ἑκάστου μεθ´ οὗπερ κατ . ὡρθωσεν , ἢ ἐξήμαρτε σώματος , κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Καὶ τοῦτο δόξα πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἐστί . Καὶ οὐδείς αὐτῶν προτέραν δοξάζει κόλασιν , εἰ μὴ τὸ ἐν ὀδύνῃ εἶναι , καὶ ἐν τόποις ἀπαρακλήτοις τὰς ἡμαρτηκυίας ψυχὰς ὡς ἐν εἰρκτῇ , ἀναμενούσας τὴν τιμωρίαν , καὶ τὰς τῶν δικαίων ἐν τόποις φωτὸς καὶ ἀνέσεως , ἀπεκδεχομένας τὴν μακαρίαν μετὰ τῶν σωμάτων ἀπόλαυσιν . δίδωσι δὲ καὶ ἄνεσίν τινα τῆς λύπης τε καὶ τοῦ φόβου τοῖς ἐν μετανοίᾳ πλὴν ἀτελῶς ἐξελθοῦσιν , οὐ πορ τι κολαστήριον καθαῖοον αὐτοὺς , ὡς οὗτοί φασιν , ἀλλ´ αἱ ἱεραὶ προσευχαὶ καὶ θυσίαι ὑπὲρ ἐκείνων Θεῷ προσφερόμεναι , εἴγε μόνον ὀρθοδόξῳ πίστει τῶν ὧδε μετέστησαν , καὶ μετανοίᾳ κἂν ἐν τῷ τέλει , καὶ αἱ ὑπὲρ τούτων εὐποιίαι καὶ λοιπαὶ ἀγαθοεργίαι , οὐ μὴν δέ , ὥς φασιν οὗτοι παρὰ τὴν δόξαν τῆς Ἐκκλησίας , πῦρ προκαθάρσιον . Ἐἱ γὰρ ἔστι νῦν πῦρ , καὶ τελευτᾷ αὐτοῦ ἡ ὀδύνη , καὶ τέλος ἔσται κολάσεως . Ἀλλ´ αἰώνιον κόλασιν εἰρήκει ὁ Κύριος , ὡς καὶ αἰώνιον βασιλείαν . Ὅ δέ φησι περὶ τοῦ πλουσίου , ἀπαρχὴν εἴρηκε της ὀδύνης περὶ τῶν ἀμετανοήτως ἐξελθόντων τῆς αἰωνίου κολάσεως , ἦ ἧς εἶχε τὰς ἀπαρχὰς πυρπολούμενος τῷ ἐφυτοῦ συνειδότι , οὐ μὴν δὲ τελέως κολαζόμενος ἢ προκαθαιρόμενος . Οὕπω γὰρ ἡ ἀπόφασις , « Και ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον , οἱ δὲ δίκαιοι , εἰς ζωὴν αἰώνιον . » Ἀλλ´ ἐπὶ τούτοις μᾶλλον ἐν οἷς ἐγκαλύπτεσθαι ἔδει , ἐπαίρονται καὶ οὐ συντρίβονται ὄλως , ἀπονοίᾳ κρατούμενοι . Διὰ ἃ καὶ ἡμῖν προσεκτέον μὴν πρὸς αὐτοὺς κοινωνίαν , μάλιστα δέ γε καὶ ἐξαιρέτως διὰ τὴν μεγάλην ἐν τῆ πίστει καινοτομέαν , δι´ ἦν καὶ πλεῖστα τὰ σκάνδαλα τῇ Ἐκκλησίᾳ γεγένηται , καθὰ καὶ προέφημεν . Κληρικός . Καὶ πῶς οὖτοί γε , δέσποτα , περὶ ἑαυτῶν μεγαλαυχοῦντές φασιν , ὡς ὁ παρ´ αὐτοῖς πάππας τοῶτος τῶν ἄλλων ἐστί ; μάλιστα δὲ μόνος πρῶτος , καὶ τὰ παρ´ αὐτοῦ πάντα δέον εἶναι στερκτέν , καὶ ῆ παρ´ αὐτοῦ τοῦ κορυφαίου Πέτρου · καὶ ὅτι καθολικὴ μόνη ἡ παρ´ αὐτοῖς Ἐκκλησία , ὡς οὖσα τῶν ἄλλων πρώτη . Ὅθεν καὶ ἑαυτοὺς μόνους αὐτοὶ καθολικοὺς καλοῦσι , καὶ οὐχ ἑτέρους . Καὶ ἕτερά τινα κομπάζουσιν ὅμοια . ἀρχιερεὺς . Τὸ καυχᾶσθαί τε καὶ κομπάζειν καὶ ὑπεραίρεσθαι τοῦ τῆς ὑπερηφανίας πάθους ἐστὶν , ὥς εἴρηται . Ὅθεν καὶ τούτου χάριν μᾶλλον οὗτοι ταπεινωθέντες τῷ βίῳ τε καὶ τῇ πίστει καὶ συντριβέντες εἰσί . « Κύριος γὰρ ὑπερηφάνοις ἀντινάσσεται , » Δαβὶὰ λέγει . Πλὴν ἐν οἷς αὐτὸς ἐρωτᾷς , πλεῖστοι τῶν ἡμετέρων ἀγαθοί τε καὶ ἀρετῶν ἐργάπαι καὶ ὑψηλοὶ τοῖς λόγοις καὶ ἀγγελικοὶ τῷ νοΐ , ὧν ἐστι καὶ ὁ μακάριος Θεσσαλονίκης Νεῖλος , ἀληβῶς τε καὶ ἀναντιῤῥήτως ἐδίδαξαν · καὶ πρὸ αὐτοῦ ὁ μέγας ἐν ἱεράρχαις καὶ θαυμάτων ἐργάτης Γρηγόριος , ὁ καὶ τὴν τοῦ δυσσεβοῦς Βαρλαὰμ καὶ ἈκινἈύνου
Lemmas: Ὠριγένης καί τέλος οἱονεί κόλασις δογματίζω οὗτος , Πουργατώριόν τίς προφέρω , πρό ὁ κόλασις ἐκεῖνος προκαθαρτήριος , ἐν ὅς καί ὁ ἦμαρ τήσαντας λέγω εἰσέρχομαι ἀποτίνω δικεῖν Χνρι . ὁ ἡμέρα ὁ τελευταῖος . ὅπερ οὐδείς ὁ ἅγιος φρονέω , καί ἀναιρετικός οὗτος ὁ κυριακός λόγος , ὁ ὁ κόλασις αἰώνιος εἰμί , καί ὁ ζωή λέγω αἰώνιος , καί ὁ ὁ θεῖον Παῦλος ῥητός ἀνατρεπτικός , περί ὁ ἅγιος φάσκω ὁ ἐν πίστις τελειόω , μή λαμβάνω ἔτι δις ἐγώ ὁ ἐπαγγελία , « ἵνα μὴφησὶ Χωρὶς ἐγώ τελειόω . » ἐπεί καί τότε εἰμί ὁ τέλειος ἐξανίστημι ἐγώ , ἀπολαμβάνω ἕκαστος μεθ´ ὅσπερ κατά . ὀρθόω , ἢ ἐξαμαρτάνω σῶμα , κατά ὁ ἔργον αὐτός . καί οὗτος δόξα πᾶς ὁ ἅγιος εἰμί . καί οὐδείς αὐτός πρότερος δοξάζω κόλασις , εἰμί μή ὁ ἐν ὀδύνη εἰμί , καί ἐν τόπος ἀπαράκλητος ὁ ἁμαρτάνω ψυχή ὡς ἐν εἱρκτή , ἀναμένω ὁ τιμωρία , καί ὁ ὁ Δίκαιος ἐν τόπος φάος καί ἄνεσις , ἀπεκδέχομαι ὁ μακάριος μετά ὁ σῶμα ἀπόλαυσις . δίδωμι δέ καί ἄνεσις τις ὁ λύπη τε καί ὁ φόβος ὁ ἐν μετάνοια πλήν ἀτελής ἐξέρχομαι , οὖον πούς τίς κολαστήριον καθαῖοον αὐτός , ὡς οὗτος φημί , ἀλ ὁ ἱερός προσευχή καί θυσία ὑπέρ ἐκεῖνος Θεός προσφέρω , εἰ μόνος ὀρθόδοξος πίστις ὁ ὧδε μεθίστημι , καί μετάνοια κἀν ἐν ὁ τέλος , καί ὁ ὑπέρ οὗτος εὐποιΐα καί λοιπός ἀγαθοεργία , οὖον μήv δέ , ὅς φημί οὗτος παρά ὁ δόξα ὁ ἐκκλησία , πῦρ προκαθάρσιον . εἰ γάρ εἰμί νῦν πῦρ , καί τελευτάω αὐτός ὁ ὀδύνη , καί τέλος εἰμί κόλασις . Ἀλ αἰώνιος κόλασις εἴρω ὁ Κύριος , ὡς καί αἰώνιος βασίλειος . ὅς δέ φημί περί ὁ πλούσιος , ἀπαρχή εἴρω ὁ ὀδύνη περί ὁ ἀμετανόητος ἐξέρχομαι ὁ αἰώνιος κόλασις , εἰμί ὅς ἔχω ὁ ἀπαρχή πυρπολέω ὁ ἔφυτον σύνοιδα , οὖον μήv δέ τέλειος κολάζω ἢ προκαθαίρω . οὔπω γάρ ὁ ἀπόφασις , « και ἀπέρχομαι οὗτος εἰς κόλασις αἰώνιος , ὁ δέ Δίκαιος , εἰς ζωή αἰώνιος . » Ἀλ ἐπί οὗτος μᾶλλον ἐν ὅς ἐγκαλύπτω ἐσθίω , ἐπαίρω καί οὖον συντρίβω ὅλως , ἀπόνοια κρατέω . Ζεύς ὁ καί ἐγώ προσεκτέος μήv πρός αὐτός κοινωνία , μάλιστα δέ γε καί ἐξαίρετος διά ὁ μέγας ἐν τῆ πίστις καίνω , δις εἰμί καί πλεῖστος ὁ σκάνδαλον ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , καθά καί πρόφημι . κληρικός . καί πῶς οὗτος γε , δεσπότης , περί ἑαυτοῦ μεγαλαυχέω φημί , ὡς ὁ παρ´ αὐτός πάππας τοῦτος ὁ ἄλλος εἰμί ; μάλιστα δέ μόνος πρῶτος , καί ὁ παρ´ αὐτός πᾶς δήω εἰμί στερκτός , καί ἤ παρ´ αὐτός ὁ κορυφαῖος Πέτρος · καί ὅτι καθολικός μόνος ὁ παρ´ αὐτός ἐκκλησία , ὡς εἰμί ὁ ἄλλος πρῶτος . ὅθεν καί ἑαυτοῦ μόνος αὐτός καθολικός καλέω , καί οὐ ἕτερος . καί ἕτερος τις κομπάζω ὅμοιος . ἀρχιερεύς . ὁ καυχάομαι τε καί κομπάζω καί ὑπεραίρω ὁ ὁ ὑπερηφανία πάθος εἰμί , ὅς εἴρω . ὅθεν καί οὗτος χάρις μᾶλλον οὗτος ταπεινόω ὁ βίος τε καί ὁ πίστις καί συντρίβω εἰμί . « Κύριος γάρ ὑπερήφανος αντιναω , » Δαβιά λέγω . πλήν ἐν ὅς αὐτός ἐρωτάω , πλεῖστος ὁ ἡμέτερος ἀγαθός τε καί ἀρετή ἐργάπαι καί ὑψηλός ὁ λόγος καί ἀγγελικός ὁ νόος , ὅς εἰμί καί ὁ μακάριος Θεσσαλονίκη Νεῖλος , ἀληβῶς τε καί ἀναντιῤῥήτως διδάσκω · καί πρό αὐτός ὁ μέγας ἐν ἱεράρχης καί θαῦμα ἐργάτης Γρηγόριος , ὁ καί ὁ ὁ δυσσεβής Βαρλαάμ καί ακιναυνοος