cogPG.PG155 214
ΚΕθΛΛ . ΣΖʹ . Διατί τὸν ἀρχιερέ , . έσποα ἄγιε » λέγουσι καὶ Κμεγά λην αὐτῷ τὴν ἀγνωσύνην , Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ , « Δέσποτα ἅγιε , » καὶ μεγάλην αὐτῷ τὴν ἁγιωσύνην λέγουσιν , ἐπειδὴ καὶ τοῖς ἄλλοις μὲν ἱερεῦσιν ἁγιωσύνη ἐστὶ τῆς χάριτος ἁγιαζομένοις ἐν Πνεύματι , ἐξαιρέτως δὲ τῷ ἀρΚΔερεῖ , χειροτονουμένῳ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ . Καὶ τὸν ξασιλέα δὲ χρίων ὁ ἀρχιερεὺς ἅγιον ἀνακηρύττει · ἀλλὰ μόνῳ λόγῳ τῇ ἀνακηρύξει φησὶ διὰ τὸ χρίσμα τὸ ἂγιον τοῦ ἱεροῦ μύρου , ἐξ ου δὴ καὶ πάντες στοὶ χρίονται , καὶ ἅγιοι ὀνομάζονται . « Ἀδελφοὶ ἅγιοι , Παῦλος φησι , κλήσεως ἐπουρανίου μέτοχοι . » Τὸν ἀρχιερέα δὲ ἀνάδειξον , φησὶν , ἅγιον . » Καὶ οὕτω χειροτονεῖ ταῖς εὐχαῖς ἅγιον . Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς τὰ τῆς ἱερωσύνης οὐκ ἔχει , οὐδε τὰ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν καὶ διδασκάλων χαρίσματα · μόων δὲ ἀναγορεύεται ἄγιος τῇ χρίσει τοῦ μύρου . Ὁ Ξὲ ἀρχιερεὺς σὺν αὐτοῖς τοῖς χαρίσμασι καὶ τὸ ἄγιος εἶναι ὄιὰ τῶν εὐχῶν τῆς χειροτονίας λαμβανει · τὸ δὲ μεῖζον , ἵνα καὶ ἐφ´´ οἷς ὑπὲρ τὴς τοῦ λαοῦ σωτηρίας αἰτεῖται καθυπακούηται . ταῦτα εἰ ρηκὼς , ἐκφωνεῖ , « Ὅτι ἡγίασταί σου τὸ ὄνομα Κεδόξασταί σου ἡ βασιλεία · » ὅτι μόνος φύσει ἅγιος ἀ Θεὸς καὶ δεδοξασμένος ἐστὶ , καὶ αὐτὸς ὁ ἀγιάἴων καὶ δοξάζων , καὶ μόνος ὢν βασιλεὺς καὶ ἀρχιαερεύς . Καὶ ἐκφωνῶν , ἀνυμνεῖ τὴν Τριάδα , παρὸ ἧς πάντα τελεῖται , καὶ ἦς τὰ τοιαῦτα δωρήματα . Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐπίκλησις τῆς Τριάδος ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος τελεσιουργεῖ καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν πάσαις ἱεραῖς τ . λεταῖς . πἱτα παρὰ τοῦ πρώτου τῶν συνόντων ἀρχιερέων αἱ αἰτήσεις εἰκότως λέγονται , κατὰ τοῦτον δὴ τὸν καρὸν , ὑπὶρ τῆς ἄνωθεν εἰρήνης καὶ σωτηρίας ἀπάντων , τοῦ ἀρχιεπισκόπου ὡς ἐνεργοῦντος τὸ ειότατον ἔργον , καὶ τοῦ ἔργου τῶν χειρῶν οὐτοῦ , τῆς χειροτονίας δηλαδὴ καὶ τοῦ χειροτονουμνου αὐτοῦ , τῶν εὐσεβῶν τε βασιλέων τῆς πόλεως , καὶ πάντων πιστῶν · καὶ τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » οἱ λοί ποὶ ἀποκρίνονται · μαρτυρουμένου τοῦ ἔργου , ὅτι παρὰ πάντων τελεῖται ἱεράρχης · καὶ πάντες συμφωνοῦαι τῷ ἁρχιεπισκόπῳ καὶ συνεύχονται καὶ συγχειροτονοῦσιν αὐτῷ οἱ ἀρχιερεῖς · ἐπεὶ καὶ συνεφάπτονται τοῦ τὴν χειροτονίαν δεχομένου · τοῦτο δὲ ἐν μόνῃ ἐπισκόπου χειροτονίᾳ τελεῖται · καὶ ὅτι ἐν τοιαύτῃ μεγίστῃ δωρεᾷ καὶ ἐπιφοιτήσει τοῦ θείου Πνεύματος δεῖ πάντων μεμνῆσθαι τῶν πιστῶν , ἵνα τύχωσιν ἐλέους καὶ σωτηρίας καὶ χάριτος . Ὁ ἀρχιακίσκοπος δὲ τὴν χεῖρα ἔχων ἐπικειμένην , ὡς τὴν ακκπαστικὴν καὶ φρουρητικὴν χάριν δηλοῦσαν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπιδημίαν τε καὶ ἐνέργειαν κάὶ ἐπισκίασιν γινομένην , μᾶλλον δὲ κατασκήνωσιν ἐν τῷ χειροτονουμένῳ τῆς χάριτος . μετὰ τὰς αἰτήσεις , εὐθὺς καὶ τὴν δευτέραν ἐπιφέρει εὐχὴν , τὴν χεῖρα ἔχων ἀεὶ ἐπικειμένην τῇ τοῦ χειροτονουμένου κεφαλῇ · δηλῶν , ὡς ὅσαπερ ΟΔΡὗΤ ΔΩνιΙί .
Lemmas: ΛΘ . ΣΖʹ . διατί ὁ αρχιερως , . σπάω ἅγιος » λέγω καί Κμεγά Λην αὐτός ὁ αγνωσυνη , Ζεύς οὗτος γάρ καί , « δεσπότης ἅγιος , » καί μέγας αὐτός ὁ ἁγιωσύνη λέγω , ἐπεί καί ὁ ἄλλος μέν ἱερεύς ἁγιωσύνη εἰμί ὁ χάρις ἁγίζω ἐν πνεῦμα , ἐξαίρετος δέ ὁ ἀρΚΔερεῖ , χειροτονέω ἐν πνεῦμα ἅγιος . καί ὁ ξασιλέα δέ χρίω ὁ ἀρχιερεύς ἅγιος ἀνακηρύσσω · ἀλλά μόνος λόγος ὁ ἀνακήρυξις φημί διά ὁ χρίσμα ὁ ἀγάω ὁ ἱερός μύρον , ἐκ ου δή καί πᾶς στοὶ χρίω , καί ἅγιος ὀνομάζω . « ἀδελφός ἅγιος , Παῦλος φημί , κλῆσις ἐπουράνιος μέτοχος . » ὁ ἀρχιερεύς δέ ἀναδείκνυμι , φημί , ἅγιος . » καί οὗτος χειροτονέω ὁ εὐχή ἅγιος . καί ὁ μέν βασιλεύς ὁ ὁ ἱερωσύνη οὐ ἔχω , οὐ ὁ ὁ ἀπόστολος καί προφήτης καί διδάσκαλος χάρισμα · μόων δέ ἀναγορεύω ἅγιος ὁ χρίω ὁ μύρον . ὁ ξεʹ ἀρχιερεύς σύν αὐτός ὁ χάρισμα καί ὁ ἅγιος εἰμί οἶος ὁ εὖχος ὁ χειροτονία λαμβάνω · ὁ δέ μείζων , ἵνα καί ἐφίημι ὅς ὑπέρ σής ὁ λαός σωτηρία αἰτέω καθυπακούω . οὗτος εἰμί ῥήγνυμι , ἐκφωνέω , « ὅτι2 ἁγίζω σύ ὁ ὄνομα Κεδόξασταί σύ ὁ βασίλειος · » ὅτι μόνος φύσις ἅγιος ὅς θεός καί δοξάζω εἰμί , καί αὐτός ὁ ἄγιος καί δοξάζω , καί μόνος εἰμί βασιλεύς καί ἀρχιαερεύς . καί ἐκφωνέω , ἀνυμνέω ὁ Τριάς , παρὸ ὅς πᾶς τελέω , καί εἰμί ὁ τοιοῦτος δώρημα . ἀλλά καί ὁ ἐπίκλησις ὁ Τριάς ὡς καί ἐπί ὁ βάπτισμα τελεσιουργέω καί ἐνταῦθα καί ἐν πᾶς ἱερός τ . λεταῖς . πίσσα παρά ὁ πρῶτος ὁ σύνειμι ἀρχιερεύς ὁ αἰτέω εἰκότως λέγω , κατά οὗτος δή ὁ Καρόν , ὑπέρ ὁ ἄνωθεν εἰρήνη καί σωτηρία ἀπαντάω , ὁ ἀρχιεπίσκοπος ὡς ἐνεργέω ὁ ειότατον ἔργον , καί ὁ ἔργον ὁ χείρ Ούτου , ὁ χειροτονία δηλαδή καί ὁ χειροτονώ αὐτός , ὁ εὐσεβής τε βασιλεύς ὁ πόλις , καί πᾶς πιστός · καί ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » ὁ Λόι ποῖ ἀποκρίνω · μαρτυρέω ὁ ἔργον , ὅτι παρά πᾶς τελέω ἱεράρχης · καί πᾶς συμφωνέω ὁ ἀρχιεπίσκοπος καί συνεύχομαι καί συγχειροτονέω αὐτός ὁ ἀρχιερεύς · ἐπεί καί συνεφάπτομαι ὁ ὁ χειροτονία δέχομαι · οὗτος δέ ἐν μόνος ἐπίσκοπος χειροτονία τελέω · καί ὅτι ἐν τοιοῦτος μέγας δωρεά καί ἐπιφοιτάω ὁ θεῖον πνεῦμα δεῖ πᾶς μιμνήσκω ὁ πιστός , ἵνα τυγχάνω ἔλεος καί σωτηρία καί χάρις . ὁ αρχιακισκοπους δέ ὁ χείρ ἔχω ἐπίκειμαι , ὡς ὁ ακκπαστικὴν καί φρουρητικός χάρις δηλόω ὁ Θεός , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιδημία τε καί ἐνέργεια κὰι ἐπίσκιος γίγνομαι , μᾶλλον δέ κατασκήνωσις ἐν ὁ χειροτονέω ὁ χάρις . μετά ὁ αἰτέω , εὐθύς καί ὁ δύο ἐπιφέρω εὐχή , ὁ χείρ ἔχω ἀεί ἐπίκειμαι ὁ ὁ χειροτονέω κεφαλή · δηλόω , ὡς ὅσος ΡΟ Ω .