cogPG.PG155 192
τελευταίας εὐχῆς , σιγῆς γινομένης , ἤτοι πρὸ τοῦ εἰπεῖν τὸν διάκονον , « Πάντων τῶν ἁγίων μνημο νεύσαντες , » πρὸ τούτου τρὶς στὰς ἐν τῷ μέσῳ , καὶ τρὶς ἀνειπὼν ἐκφώνως τὸ , « Ὅσοι πιστοὶ , » τὸ μὲν ἐκπληρῶν τὴν τοῦ ὑποδιακόνου λειτουργίαν τοὺς κατηχουμένους ἐκβάλλοντος καὶ τοὺς πιστοὺς μόνους εἰς τὴν ἱερουργίαν καὶ κοινωνίαν ἀφιέντος τε καὶ συγκαλουμένου , ὃ καὶ ἔστιν ὁ βεβαιότερος λογισμός · μέλλων γὰρ χειροτονεῖσθαι διάκονος , οἰον ἀποδίδωσι τὸ τοῦ ὑποδιακόνου ἔργον , ὡς καὶ ὁ κει ροτονεῖσθαι μέλλων πρεσβύτερος ἀναγινώσκει τὸ Εὐαγγέλιον , καὶ τὰ ἅγια ἐπὶ κεφαλῆς κατὰ τὴν εἵσοδον φέρει · τὸ δὲ μαρτυρῶν πᾶσι πιστοῖς ἑαυτὸν ὁ χειροτονεῖσθαι μέλλων ὑποδιάκονος εἰς διάκονον , ὡς καθαρὸς ὤν ἐπὶ μάρτυσι πᾶσι καὶ μάλιστα τῷ Θεῷ , χειροτονηθῆναι προσέρχεται Τοίνυν μετὰ τὴν εὐχὴν , « Καὶ ἔσται τὰ ἐλέη τοῦ μεγάλου Θεοῦ , » κελεύσει τοῦ ἀρχιερέως ὑπὸ δύ διακόνων εἰς τὸ βῆμα εἰσάγεται . Καὶ ἀναπτομένων σώτων εἰς δόξαν Θεοῦ τοῦ πρώτου φωτὸς , καὶ δεῖ γμα τοῦ θείου φωτισμοῦ , τρὶς τὸ θυσιαστήριον πε Ριέρχεται , παρακρατούντων αὐτὸν τῶν διακόνων , καὶ ἑτέρων προηγουμένων , καὶ χορείαν συνιστών των , καὶ τὸ , « ἅγιοι μάρτυρες , » ἐκφώνως ἀδόντων , καὶ τὸ , « Δόξα σοι , Χριστὲ ὁ Θεὸς , » καὶ τρὶς προσκυνούντων ἐν τῇ τραπέζῃ ἅπαξ κατὰ χορείαν , ώς ἐν τῷ τοῦ Θεοῦ θρόνῳ , αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ τοῖς μυστηρίοις ἐκεῖσε προκειμένου καὶ καθημένου . Τρὶς μὲν οὖν κυκλοῦσι διὰ τὴν τιμὴν τῆς Τριάδος · διάκονοι δὲ παρακρατοῦσιν , ἐπειδὴ μέλλει εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν ἐλθεῖν · ζσμα δὲ ᾤδεται τῶν μαρτύρων , ὅτι καὶ ὁ προσαγόμενος ἤθλησε βιώσας καλῶς , καὶ τὴν πίστιν ἐτήρησε , καὶ τὴν ἁγνείαν ἐφύλαξε , καὶ διὰ τοῦτο στεφανοῦται . Ὅθεν καὶ τοὺς μάρτυρας συγχορευτὰς τότε ἡ Ἐκκλησία ἐπικαλεῖται , καὶ τὸν θεῖον ἔλεον δαγιλῶς ἡμῖν ἐπελθεῖν ἐκδυσωπεῖ , Ἀλλὰ καὶ τὸν τελετάρχην Χριστὸν , τὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν μαρτύρων ἀγαλλίαμα , λαμπρῶς καὶ δικαίως , ὅτι τῆς νίκης καὶ τῶν στεφάνων οὗτος ὁ ἀρχηγός τε καὶ αἴτιος , ὡς καὶ ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ ἤπερυψωθεὶς τῷ νικῆσαι , δοξολογεῖ . Ἀλλὰ καὶ τῆς Τριάδος τὸ ὁμοούσιον δεῖ κηρύττειν · αὕτη γὰρ ἡ ὄντως ἀγαλλίασις καὶ χαρὰ τῇ τῶν ἑορταζόντων ἐν οὐρανοῖς χορείᾳ , καὶ μάλιστα ἐπὶ καθιερώσει ἀννριε ὀεὶ εκεὶίαιῖο οἰ αυ ολοτωὰ [ οειῶιῃ ἰαοωε ορἶοίνιριιμμ . Ἀιαλῖμο ὅμ εαροιᾶος ρἰ κοεἰΑιι ΠιῖΙΙείρΓ ΡΟΒεροΓΑίΙΓ . Μετὰ τὴν τριττὴν οὖν χορείαν , ἐν ᾗ καὶ ἄγγελοι Χἄῼ συγχορεύουσι μᾶλλον ἡμῶν εὐφραινόμενοι , ύπὲρ ἡμᾶς γάρ εἰσι τῇ γνώσει , καὶ τοῖς γινομένοις ἐξίστανται πλέον ἡμῶν αἰσθανόμενοι , προσάγεται Δ χειροτονούμενος τῷ ἀρχιερεῖ , δεικνύντος τοῦ ἔργου , ς ἐξελέγη τε καὶ ἱκανὸς δειχθείς τῷ Θεῷ λειτουργεῖν προσκομίζεται . Ὑποκλίνει τοίνυν τὴν κεφαλὴν , ὅε κνὸς τὴν δουλείαν , καὶ ὡς μετ´ εὐχαριστίας καὶ ταπεινώσεως δέχεται τὰ τῆς χάριτος . Καὶ σφραγίζεται τρίτον τὴν κεφαλὴν τῆς χειροτονίας αἰς ἀπαρχὴν , τῆς τριττῆς θείας ὑποστάσεως ἐπιβοωμένης αὐτῷ , ὅτι πᾶν δώρημα ἐξ αὐτῆς διὰ τοῦ ἐὸς
Lemmas: τελευταῖος εὐχή , σιγή γίγνομαι , ἤτοι πρό ὁ εἶπον ὁ διάκονος , « Πάντων ὁ ἅγιος μνημο νεύω , » πρό οὗτος τρίς ἵστημι ἐν ὁ μέσος , καί τρίς ἀναλέγω ἐκφώνως ὁ , « ὅσος πιστός , » ὁ μέν ἐκπληρόω ὁ ὁ ὑποδιάκονος λειτουργία ὁ κατηχέω ἐκβάλλω καί ὁ πιστός μόνος εἰς ὁ ἱερουργία καί κοινωνία ἀφίημι τε καί συγκαλέω , ὅς καί εἰμί ὁ βέβαιος λογισμός · μέλλω γάρ χειροτονέω διάκονος , οἷος ἀποδίδωμι ὁ ὁ ὑποδιάκονος ἔργον , ὡς καί ὁ κέω ροτονεω μέλλω πρέσβυς ἀναγιγνώσκω ὁ Εὐαγγέλιος , καί ὁ ἅγιος ἐπί κεφαλή κατά ὁ εἴσοδος φέρω · ὁ δέ μαρτυρέω πᾶς πιστός ἑαυτοῦ ὁ χειροτονέω μέλλω ὑποδιάκονος εἰς διάκονος , ὡς καθαρός εἰμί ἐπί μάρτυς πᾶς καί μάλιστα ὁ Θεός , χειροτονέω προσέρχομαι τοίνυν μετά ὁ εὐχή , « καί εἰμί ὁ ἔλεος ὁ μέγας Θεός , » κελεύω ὁ ἀρχιερεύς ὑπό δύο διάκονος εἰς ὁ βῆμα εἰσάγω . καί ἀνάπτω Σώτων εἰς δόξα Θεός ὁ πρῶτος φάος , καί δεῖ γμα ὁ θεῖον φωτισμός , τρίς ὁ θυσιαστήριον μετά ριερχομαι , παρακρατέω αὐτός ὁ διάκονος , καί ἕτερος προηγούμενος , καί χορεία σύνοιδα ὁ , καί ὁ , « ἅγιος μάρτυς , » ἐκφώνως ἀείδω , καί ὁ , « Δόξα σύ , Χριστός ὁ θεός , » καί τρίς προσκυνέω ἐν ὁ τράπεζα ἅπαξ κατά χορεία , οὖς ἐν ὁ ὁ Θεός θρόνος , αὐτός ὁ Χριστός ὁ μυστήριον ἐκεῖσε πρόκειμαι καί κάθημαι . τρίς μέν οὖν κυκλόω διά ὁ τιμή ὁ Τριάς · διάκονος δέ παρακρατέω , ἐπεί μέλλω εἰς ὁ τάξις αὐτός ἔρχομαι · ζσμα δέ οἰδέω ὁ μάρτυς , ὅτι καί ὁ προσάγω ἀθλέω βιόω καλῶς , καί ὁ πίστις τηρέω , καί ὁ ἁγνεία φυλάσσω , καί διά οὗτος στεφανόω . ὅθεν καί ὁ μάρτυς συγχορευτής τότε ὁ ἐκκλησία ἐπικαλέω , καί ὁ θέω ἔλεος δαγιλῶς ἐγώ ἐπέρχομαι ἐκδυσωπέω , ἀλλά καί ὁ τελετάρχης Χριστός , ὁ ὁ ἀπόστολος καί ὁ μάρτυς ἀγαλλίαμα , λαμπρῶς καί δικαίως , ὅτι ὁ Νίκη καί ὁ στέφανος οὗτος ὁ ἀρχηγός τε καί αἴτιος , ὡς καί ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ , καί ἤπερυψωθεὶς ὁ νικάω , δοξολογώ . ἀλλά καί ὁ Τριάς ὁ ὁμοούσιος δεῖ κηρύσσω · οὗτος γάρ ὁ εἰμί ἀγαλλίασις καί χαρά ὁ ὁ ἑορτάζω ἐν οὐρανός χορεία , καί μάλιστα ἐπί καθιέρωσις ἀνάριος ὀεὶ εκεὶίαιῖο ὁ αὖ ολοτωὰ [ οἴομαι ἰαοωε ὁρίζω . αιαλιμος ωμ εαροιᾶος Ῥίον οἰκέω ΠιῖΙΙείρΓ ΓΑ . μετά ὁ τρισσός οὖν χορεία , ἐν ὅς καί ἄγγελος χάω συγχορεύω μᾶλλον ἐγώ εὐφραίνω , ὑπέρ ἐγώ γάρ εἰμί ὁ γνῶσις , καί ὁ γίγνομαι ἐξίστημι πλέω ἐγώ αἰσθάνομαι , προσάγω δ χειροτονέω ὁ ἀρχιερεύς , δείκνυμι ὁ ἔργον , Σ ἐκλέγω τε καί ἱκανός δείκνυμι ὁ Θεός λειτουργέω προσκομίζω . ὑποκλινέω τοίνυν ὁ κεφαλή , Όε κνὸς ὁ δουλεία , καί ὡς μετέ εὐχαριστία καί ταπείνωσις δέχομαι ὁ ὁ χάρις . καί σφραγίζω τρίτος ὁ κεφαλή ὁ χειροτονία ὅς ἀπαρχή , ὁ τρισσός θεῖος ὑπόστασις ἐπιβοάω αὐτός , ὅτι πᾶς δώρημα ἐκ αὐτός διά ὁ ἑός