cogPG.PG155 396
ζωῆς ἐνεργουμένης . Διὸ καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὖκ ἔσται τέλος , ὥς φησι Δανιὴλ , ἐπὶ νεφελῶν αὐτὸν θεωρήσας Υἱὸν ἀνθρώπου ἐρχόμενον , καὶ ἕως τοῦ Παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν τοῦ ἰδίου Πατρὸς ἐφθακότα . καὶ πᾶσαν τὴν ἐξουσίαν εἰληφότα , τὴν κατὰ πάντιων ἦν ἠν δηλαδὴ , καὶ ὡς ἄνθρωπον , ἢν δὴ καὶ ὡς Λόγος ἀδίως ἔχει σὺν τῷ Πατρὶ , Ὅ ὅτε καὶ πάντες ὁμολογήσουσιν αὐτὸν Κύριον , καὶ πᾶν γόνυ κάμψει , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται , Παῦλος φησιν , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρὸς , καὶ οὐδεὶς ὁ ἀνθιστάμενος ἔσται . Καὶ εἰς τὸ Πνεῆμα τὸ ἅγιον Ἡ μὲν ἐν Νικαίᾳ τῶν τριακοσίων δεκαοκτὼ ἁγίων Πατέρων τῆς πίστεως ἔκθεσις , ἄχρι τούτου τὴν Τριάδα κηρύττουσα , καὶ μηδὲν ἐλλειπὲς ἔχουσα · τὸν μὲν γὰρ Θεὸν καὶ Πατέρα ἐν πρώτοις ἑκήρυξε , καὶ τὸν Υἱὸν εὐθὺς πρὸ τῶν αἰώνων γεγεννημένον , καὶ τῷ Πατρὶ ὁμοούσιον · οὗ καὶ τὴν σάρκωσιν ἐδικά ησεν ὕστερον γεγονυῖαν ὑπὲρ τῆς ἡμῶν ἀναπλάσεως , Πνεύματι ἀγίῳ τελεσθεῖσαν ἐκ τῆς παναμώμου Παρθένου τῆς Θεοτόκου . Καὶ τὸ Πνεῦμα δὲ τὸ ἅγιον ὡμολόγησεν , εἰ καὶ μὴ πλατύτερον ἐξέθετο τὰ περὶ αὐτοῦ , μὴ καλούσης τῆς χρείας . Ὅθεν καὶ τὸ τέλειον ἀνεκηρύχθη τῆς θεότητος ἐκ τοῦ θείου ἐκείκειι τῶν Πατέρων χοροῦ · ὄτι Τριὰς καὶ μονὰς ὁ Θεὸς ἡμῶν · ὅτι Πατὴρ ἄναρχος · ὅτι Υἱὸς ὁμοούσιος , σαρκωθεὶς ὕστερον , ὡς εἴρηται , δι´ ἡμᾶς · οτι Πνεῦμα ἅγιον Θεοῦ , καὶ μία θεότης καὶ δύναμις τῶν τριῶν , καὶ εἶς τὰ τρία Θεὸς , καὶ Θεὸς ἄλλος οὐκ ἔστιν . Ἀλλὰ περὶ μὲν τοῦ Υἱοῦ πλατύτερον εἴρηκεν · οὐκ ἦν γὰρ τότε ὁ ἀθετῶν τὸ Πνεῦμα · κατὰ τοῦ Υἱοῦ δὲ μόνον βλασφημῶν ἦν ὁ δυσσεβέστατος Ἄρειος . Ἐπεὶ δὲ καὶ κατὰ τοῦ ἀγίου Πνεύματος , ὑπὸ τοῦ πονηροῦ κινούμενος πνεύματος , Μακεδόνιος ἀνεδείχθη , καθαιροῦσι μὲν καὶ αὐρὸν οἱ τοῦ θείου Πνεύματος , τόπος δὲ τῆς πάλης ἡ Κωνσταντίνου . Διὸ καὶ χωρίον αὕτη τοῦ Πνεύματος · καὶ μέχρι τοῦ νῦν ὑπὲρ τοῦ Πνεύματος ἀγωνιζομένη , πᾶσαν κάκωσιν φέρει , καὶ μάρτυς αὕτη τοῦ θείοολ Πνεύματος , καὶ τῶν χωρούντων κατὰ τοῦ Πνεύματος ἐλατήρ , καὶ τῶν λαμβανόντων τὸ Πνεῦμα καὶ δοῦναι δυναμένων ὑπηρέτις καὶ ἀρχηγός . Ἔν ταύτῃ τοίνυν τῆς δευτέρας συναχθείσης συνόδου , καὶ τῶν ἁγίῳ Πνεύματι κινουμένων τυγχανόντων ἱεραρχῶν , τὸ ἱερὸν ἀπαρτίζεται Σύμβολον ὑπὲρ αὐτοῦ τε´ τοῦ θείου Πνεύματος , καὶ κατὰ τῶν δυσσεβῶν , Ἀπολλιναρίου τε καὶ Μακεδονίου πλατύτερον ἐκτεθὲν , ὡς τοῦ μὲν τοῦ Λόγου τὴν ἐνανθρώπησιν , τοῦ δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον βλασφημούντων , ὃ καὶ προφητικῶς οἱ ἅγιοι συντεθείκασιν , οὐ τὰς πρὸ αὐτῶσν καὶ τὰς τάτε . ἀλλὰ καὶ τὰς μετὰ ταῦτα πάσας καταθραῦον αἱρέσεις καὶ καταισχῦνον . Ὃ δὴ καὶ αἱ λοιπαὶ πᾶσαι ὡς θεῖον ἐδέξαντο ἱερώταται σύνοδοι , και τούτῳ καθυπετάγησαν , οὐδὲν τούτῳ προσθεῖναι , ἢ ἀφελέσθαι τι ἐξ αὐτοῦ τοπαράπαν ἀνασκόμεναι , καίτοι γε πολλῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ σκανδάλων ὑπὸ τῶν κατὰ καιροὺς αἱρετικῶν εἰσαχθένπων . Ἃ δὴ καὶ σκεδάζοντες θείῳ Πνεύματι οἱ τῆς Ἐκκλησίας συναθροιζόμενοι Πατέρες , ἄλλοις μὲν ὅροις ἑαυτῶν τὴν ἀλήθειαν ἐπεσφράγιζον · τοῦτον
Lemmas: ζωή ἐνεργέω . Διὸ καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος , ὅς φημί Δανιήλ , ἐπί νεφέλη αὐτός θεωρέω υἱός ἄνθρωπος ἔρχομαι , καί ἠώς ὁ Παλαιός ὁ ἡμέρα ὁ ἴδιος πατήρ φθάνω . καί πᾶς ὁ ἐξουσία λαμβάνω , ὁ κατά πάντιος εἰμί ἐάν δηλαδή , καί ὡς ἄνθρωπος , εἄν δή καί ὡς Λόγος ἀδίως ἔχω σύν ὁ πατήρ , ὅς ὅτε καί πᾶς ὁμολογέω αὐτός κύριος , καί πᾶς γόνυ κάμπτω , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω , Παῦλος φημί , ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός εἰς δόξα Θεός πατήρ , καί οὐδείς ὁ ἀνθίστημι εἰμί . καί εἰς ὁ Πνεῆμα ὁ ἅγιος ὁ μέν ἐν Νίκαια ὁ τριακόσιοι δεκαοκτώ ἅγιος Πατέρων ὁ πίστις ἔκθεσις , ἄχρι οὗτος ὁ Τριάς κηρύσσω , καί μηδείς ἐλλιπής ἔχω · ὁ μέν γάρ θεός καί πατήρ ἐν πρῶτος κηρύσσω , καί ὁ υἱός εὐθύς πρό ὁ αἰών γεννάω , καί ὁ πατήρ ὁμοούσιος · ὅς καί ὁ σάρκωσις εδικός ἀείδω ὕστερος γίγνομαι ὑπέρ ὁ ἐγώ ἀνάπλασις , πνεῦμα ἅγιος τελέω ἐκ ὁ πανάμωμος παρθένος ὁ Θεοτόκος . καί ὁ πνεῦμα δέ ὁ ἅγιος ὁμολογέω , εἰμί καί μή πλατύς ἐκτίθημι ὁ περί αὐτός , μή καλέω ὁ χρεία . ὅθεν καί ὁ τέλειος ἀνακηρύσσω ὁ θεότης ἐκ ὁ θεῖον κινέω ὁ Πατέρων χορός · ὅστις Τριάς καί μονή ὁ θεός ἐγώ · ὅτι πατήρ ἄναρχος · ὅτι υἱός ὁμοούσιος , σαρκόω ὕστερος , ὡς εἴρω , δις ἐγώ · ὅτι πνεῦμα ἅγιος Θεός , καί εἷς θεότης καί δύναμις ὁ τρεῖς , καί εἰμί ὁ τρεῖς θεός , καί θεός ἄλλος οὐ εἰμί . ἀλλά περί μέν ὁ υἱός πλατύς εἴρω · οὐ εἰμί γάρ τότε ὁ ἀθετέω ὁ πνεῦμα · κατά ὁ υἱός δέ μόνος βλασφημέω εἰμί ὁ δυσσεβής Ἄρειος . ἐπεί δέ καί κατά ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὑπό ὁ πονηρός κινέω πνεῦμα , Μακεδόνιος ἀναδείκνυμι , καθαιρέω μέν καί αὐρὸν ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα , τόπος δέ ὁ πάλη ὁ Κωνσταντῖνος . Διὸ καί χωρίον οὗτος ὁ πνεῦμα · καί μέχρι ὁ νῦν ὑπέρ ὁ πνεῦμα ἀγωνίζομαι , πᾶς κάκωσις φέρω , καί μάρτυς οὗτος ὁ θεῖος πνεῦμα , καί ὁ χωρέω κατά ὁ πνεῦμα ἐλατήρ , καί ὁ λαμβάνω ὁ πνεῦμα καί δίδωμι δύναμαι ὑπηρέτις καί ἀρχηγός . ἐν οὗτος τοίνυν ὁ δύο συνάγω σύνοδος , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα κινέω τυγχάνω ἱεράρχης , ὁ ἱερόν ἀπαρτίζω Σύμβολον ὑπέρ αὐτός τε´ ὁ θεῖον πνεῦμα , καί κατά ὁ δυσσεβής , Ἀπολλινάριος τε καί Μακεδόνιος πλατύς ἐκτίθημι , ὡς ὁ μέν ὁ Λόγος ὁ ἐνανθρώπησις , ὁ δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος βλασφημέω , ὅς καί προφητικός ὁ ἅγιος συντίθημι , οὖον ὁ πρό αὐτός καί ὁ Τάτος . ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος πᾶς καταθραύω αἵρεσις καί καταισχύνω . ὅς δή καί ὁ λοιπός πᾶς ὡς θέω δέχομαι ἱερός σύνοδος , και οὗτος καθυπετάγησαν , οὐδείς οὗτος προστίθημι , ἢ ἀφαιρέω τίς ἐκ αὐτός τοπάλαι ἀνέχω , καίτοι γε πολύς ἐν ὁ ἐκκλησία σκάνδαλον ὑπό ὁ κατά καιρός αἱρετικός εἰσάγω . ἁ δή καί σκεδάζω θεῖον πνεῦμα ὁ ὁ ἐκκλησία συναθροίζω πατήρ , ἄλλος μέν ὅρος ἑαυτοῦ ὁ ἀλήθεια ἐπισφραγίζω · οὗτος