cogPG.PG155 346
θείων μετέχειν κατὰ γένος ἀγενὲς καὶ λύομεν , καὶ κατὰ τὸν πλοῦτον ὑπερκαθέζεσθαι , βδελυσσόμενοι τοὺς πτωχοὺς , καὶ κατὰ τὰ ἀνθρώπινα ὑπερέχειν πάντοα , κατ´ ἐξουσίαν κοσμικήν Ἀλλὰ´ οὐ ταῦτα Θεὸς ἐξελέξατο · ἐπεὶ καὶ οὐ πολλοὶ μὲν σοφοὶ κατὰ σάρκα , φησὶν οὐ πολλοὶ δυνατοὶ , οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς · τουτέστι σπάνιοι οὖτοι οἱ ἐν ἀνθρώποις δοκοῦντες καὶ ὑπερέχοντες . Ἀλλὰ οὐκ ἐκ τούτων ἐξελέξατο ὁ Θεός · ἐπεὶ καὶ τοῦ κόσμου ταῦτα φρονήματα , καὶ οὐ τοῦ Θεοῦ · καὶ ἕνα ἄνθρωπον , καὶ ἐξ ἑνὸς ἅπαντας πεποίηκεν ὁ Θεός · καὶ ἵνα καταισχύνῃ τοὺς τὰ ἐπὶ γῆς φρονοῦντας , τὰ ἀωοὰ τοῦ κόσμου , φησὶν , ἐξελέξατο ὁ Θεὸς καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου , καὶ τὰ ἀγενῆ τοῦ κόσμου , καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεὸς , καὶ τὰ μὴ ὄντα καὶ οὐδὲν δοκοῦντα , ἵνα α τὰ ὄντα , ἤτοι τὰ μεγάλα δοκοῦντα καὶ ὑψηλὰ καταργήσῃ τῆ ταπεινώσει καὶ ἀληθείᾳ · « Ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ φησὶν , ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ · » μηδέ τις σοφὸς , ἢ εὐγενὴς , ἢ ἰσχυρὸς , ἢ πλούσιος εἴποι κατωρθωκέκαι ΘΘ τὰ τῆς σωτηρίας ἡμῖν · ὁ γὰρ ταπεινωθεὶς μέχρι σαρκὸς , καὶ ἐκ ταπεινῆς μὲν γυναικὸς , ίας δὲ σαρκωθεὶς , ὁ τέκτων καὶ τοῦ τέκτονος κληθεὶς , καὶ μέχρι σταυροῦ καταδικασθεὶς , αὐτὸς δι´ ἀλιέων καὶ σκηνοῤῥάφων καὶ τελωνῶν καὶ ἐθνικῶν πιστευσάντων , ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον ἔσωσε . Μὴ οὖν καυχῶ ἐν σαρκὶ οἷός τις εἶ · γήῖνος γὰρ εἱ · καὶ ὅσω ἐκ τῆς γῆς πλουτεῖς , πλείω τὴν φθορὰν ἐπισύρῃ · ἀλλ´ εἰδὼς ὡς τῶν λαῖκῶν εἶ , καὶ ἱερωσύνην οὐκ ἔχεις , οὐδέ γε τὰ τῶν μοναζόντων προῄρησαι , ταπεινοῦ καὶ γενοῦ κριτὴς ἀληθής · καὶ μὴ τῶν ἱερέων ῶν , μηδὲ μοναχῶν , ὡς λαῖκὸς προσέρχου τῷ ἀληθεῖ καὶ καθαρῷ καὶ μόνῳ κριτῇ . Καὶ λαϊκὸς δὲ ὢν , προσευχόμενος , ὅρα τίς σου κρείττων τῶν λαϊκῶν , καὶ τίς καθαρώτερος · οὐ γὰρ προσωποληψία παρὰ Θεῷ · καὶ τίς μᾶλλον φίλος ἢ σὺ Θεῷ · καὶ μᾶλλον ἕτι τοῦτο παρὰ σοὶ κρίνεται ἐν τοῖς βασιλείοις . Εἰ ὰρ οἱ φίλοι τῷ βασιλεῖ πλησιάζουσι , πολλῷ γε ᾶλλον ἐγγὺς ἔσονται τοῦ Θεοῦ οἱ φίλοι αὐτοῦ ΙΙταίων οὕν , προσέρχου ὡς πταίων , καὶ μὴ πρὸ ο . ναχῶν ἔρχου , καταθρασυνόμενος αυτων · ἐπεὶ καὶ εἰδον εὐγενεστάτους κατὰ κόσμον ἐνὼ σοοοὺς ὄν-ατὰ θεῖα , ἑαυτῶν μοναχοὺς ἰδιώτας προκρίνοντας ἐν τῷ προσέρχεσθαι τῷ τε ἀντιδώρῳ , καὶ τοῖς ἡγιασμένοις ὕδασι · μηδὲ τῶν κληρικῶν ἑαυτὸν προτίθει . αλλ´ ἐν τῇ τάξει μένε ἐν ᾖ τυγχάνεις , καὶ μετὰ ταπεινώσεως καθέζου , καὶ ἴστασο , καὶ τῷ Κυρίῳ προσέρχου , Ὅτι « Κύριος ὑπερηφάνοις , φησιν , ἀντι·τάσσεται · ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν . » Ἀλλὰ´ ἀρκείτω μὲν ταῦτα ὑπὲρ τῆς ἐν τῇ ἱερᾷ Ἐκκλησίᾳ τάξεως , τῆς τὸν οὐρανὸν μιμουμένης , καὶ τῆς περὶ τὰ θεία εὐλαβείας . Τοῦ δὲ νεκροῦ τεθέντος κατὰ τάξιν , ὁ ἱερεὺς εὐλογεῖ τὸν Θεόν . Καὶ γὰρ τότε τοῦτο μᾶλλον ἀναγκαιότερον , εὐλογεῖσθαι τὸν Κύριον , εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου τὸν ἄνθρωπον ἀγαγόντα , καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ δεδεγμένον , καὶ τὸ σῶμα τῇ γῇ διδόντα , καὶ διὰ τοῦ θνήσκειν τὴν προσοχὴν ἡμίν δεδωκότα , καὶ ἀπὸ τῆς ζωῆς ταύτης εἰς ἄλλην ζωὴν μετασι . ΡΑΤηΟΕ . ΔΚ . ΩΙv .
Lemmas: θεῖον μετέχω κατά γένος ἀγενής καί λύω , καί κατά ὁ πλοῦτος ὑπερκαθέζομαι , βδελύσσομαι ὁ πτωχός , καί κατά ὁ ἀνθρώπινος ὑπερέχω Πάντοα , κατ´ ἐξουσία κοσμικός Ἀλλά οὖον οὗτος θεός ἐκλέγω · ἐπεί καί οὖον πολύς μέν σοφός κατά σάρξ , φημί οὖον πολύς δυνατός , οὖον πολύς εὐγενής · τουτέστι σπάνις οὗτος ὁ ἐν ἄνθρωπος δοκέω καί ὑπερέχω . ἀλλά οὐ ἐκ οὗτος ἐκλέγω ὁ Θεός · ἐπεί καί ὁ κόσμος οὗτος φρόνημα , καί οὖον ὁ Θεός · καί εἷς ἄνθρωπος , καί ἐκ εἷς ἅπας ποιέω ὁ Θεός · καί ἵνα καταισχύνω ὁ ὁ ἐπί γῆ φρονέω , ὁ ἀωοὰ ὁ κόσμος , φημί , ἐκλέγω ὁ θεός καί ὁ ἀσθενής ὁ κόσμος , καί ὁ ἀγενής ὁ κόσμος , καί ὁ ἐξουθενέω ἐκλέγω ὁ θεός , καί ὁ μή εἰμί καί οὐδείς δοκέω , ἵνα ὅς ὁ εἰμί , ἤτοι ὁ μέγας δοκέω καί ὑψηλός καταργέω τῆ ταπείνωσις καί ἀλήθεια · « ὅπως μή καυχάομαι πᾶς σάρξ φημί , ἐνώπιος ὁ Θεός · » μηδέ τις σοφός , ἢ εὐγενής , ἢ ἰσχυρός , ἢ πλούσιος εἶπον κατορθόω θθ ὁ ὁ σωτηρία ἐγώ · ὁ γάρ ταπεινόω μέχρι σάρξ , καί ἐκ ταπεινός μέν γυνή , κερατέα δέ σαρκόω , ὁ τέκτων καί ὁ τέκτων καλέω , καί μέχρι σταυρός καταδικάζω , αὐτός δις ἀλιεύς καί σκηνορράφος καί τελώνης καί ἐθνικός πιστεύω , ἐγώ καί ὁ κόσμος σῴζω . μή οὖν καυχάομαι ἐν σάρξ οἷος τις εἰμί · γήινος γάρ εἰ · καί ὅσος ἐκ ὁ γῆ πλουτέω , πλείων ὁ φθορά ἐπισύρω · ἀλ εἰδοί ὡς ὁ λαϊκός εἰμί , καί ἱερωσύνη οὐ ἔχω , οὐδέ γε ὁ ὁ μονάζω προλέγω , ταπεινός καί γίγνομαι κριτής ἀληθής · καί μή ὁ ἱερός κυβερνάω , μηδέ μοναχός , ὡς λαϊκός προσέρχομαι ὁ ἀληθής καί καθαρός καί μόνος κριτής . καί λαικός δέ εἰμί , προσεύχομαι , ὁράω τίς σύ ἀγαθός ὁ λαϊκός , καί τίς καθαρός · οὖον γάρ προσωποληψία παρά Θεός · καί τίς μᾶλλον φίλος ἢ σύ Θεός · καί μᾶλλον ἔτι οὗτος παρά σύ κρίνω ἐν ὁ βασίλειος . εἰμί ἄρα ὁ φίλος ὁ βασιλεύς πλησιάζω , πολύς γε ἄλλος ἐγγύς εἰμί ὁ Θεός ὁ φίλος αὐτός ΙΙταίων οὖν , προσέρχομαι ὡς πταίω , καί μή πρό ὁ . νάχον ἔρχομαι , καταθρασύνομαι αὐτός · ἐπεί καί εἶδον εὐγενής κατά κόσμος νάω σός ὄνατος θεῖον , ἑαυτοῦ μοναχός ἰδιώτης προκρίνω ἐν ὁ προσέρχομαι ὁ τε ἀντίδωρον , καί ὁ ἁγίζω ὕδωρ · μηδέ ὁ κληρικός ἑαυτοῦ προτίθημι . αλλ´ ἐν ὁ τάξις μένω ἐν εἰμί τυγχάνω , καί μετά ταπείνωσις καθέζομαι , καί ἵστημι , καί ὁ κύριος προσέρχομαι , ὅτι2 « Κύριος ὑπερήφανος , φημί , ἀντιτάσσω · ταπεινός δέ δίδωμι χάρις . » Ἀλλά ἀρκέω μέν οὗτος ὑπέρ ὁ ἐν ὁ ἱερός ἐκκλησία τάξις , ὁ ὁ οὐρανός μιμέομαι , καί ὁ περί ὁ θεῖος εὐλάβεια . ὁ δέ νεκρός τίθημι κατά τάξις , ὁ ἱερεύς εὐλογέω ὁ Θεός . καί γάρ τότε οὗτος μᾶλλον ἀναγκαῖος , εὐλογέω ὁ κύριος , εἰς ὁ τέλος ὁ δρόμος ὁ ἄνθρωπος ἄγω , καί ὁ ψυχή αὐτός δέχομαι , καί ὁ σῶμα ὁ γῆ δίδωμι , καί διά ὁ θνῄσκω ὁ προσοχή ἐγώ δίδωμι , καί ἀπό ὁ ζωή οὗτος εἰς ἄλλος ζωή μεθίημι . ΟΡ . δΚ . Ω .