cogPG.PG155 381
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ Δθα Περὶ τοῦ ἱερωτάτου Συμβόλου τῆς ἀληθοῦς καὶ μόνης τῶν Χριστιανῶν ἡμῶν πίστεως , ἀναγκαῖον ικὲν καὶ σωτηριῶδες , πρό τινος ἄλλου τῶν παρ´ ἡμῖν , πάντα πιστὸν ἄχρι καὶ συλλαβῆς καὶ κεραίας ἀσινὲς τηρεῖν αὐτὸ , ὀλοψύχως τε κηρύσσειν . καὶ δι . δόναι λόγον κατὰ καιρὸν , ὡς δύναμις . Τοῖς δέ γε γνῶσιν ἐσχηκόσι μείζονα , καὶ διδασκαλικὸν εἰληφόσιν ἀξίωμα , τοῦτο μάλιστα τελεῖν πρὸ τῶν ἄλλων χρεὼν , καὶ τὴν ψυχὴν προτιθέναι , εἰ τούτου δεήσειε Καὶ ἡμεῖς τοίνυν γνώσει τε καὶ μαθήσει καὶ τῶν μικρῶν τῆς Ἐκκλησίας τελοῦντες ἐλάχιστοι . Ὅμως ἠξιωμένοι τῶν μεγίστων τῆς Ἐκκλησίας , εἰς διδασκαλίας τάξιν κληθέντες καὶ ἀρχιερωσύνης φιλανθρώπω χάριτι Θεοῦ , διά τε τοὺς ἐγγίζοντας καὶ μαθεῖν αἰτουμένους , διά τε τοὺς ἐναντιουμένους ἢ ἀσεβεστάσῃ γνώμῃ ἢ αἰρετικῇ δόξῃ , δίκαιον εἶναι ᾠήθημεν , ὃ ψυχῇ πιστεύομεν καὶ φέρομεν , γλώσσῃ τε κηρύττομεν , καὶ διδάσκομεν , καὶ γράμμασι καθομολογῆσαι , καὶ εἰς παράστασιν τῆς καθ´ ἡμᾶς ἀληθοῦς καὶ μόνης εὐσεβείας , ἐκ τῶν θείων τοῦτο διερμηνεῦσαι Γραφῶν ὡς δύναμις . Ὡς ἂν τοῖς μὲν πιστοῖς , εὐφροσύνη γένηται μᾶλλον καὶ στηριγμὸς . τοῖς δ´ ἀπίστοις καὶ ἑτερόφροσιν ἔλεγχός τε καὶ ὄνειδος . Ἡμῖν δ´ ἀποδοθείη Θεῷ ἤτε πρὸς τοὺς Πατέρας ὑποταγὴ , καὶ τὸ τῆς ὁμολογίας ἴσον αὐτοῖς ἀκραιφνές τε καὶ βέβαιον . Οὐκ ἐν ἄλλοις οὕν , ἀλλ´ ἐν τοῖς τῶν Πατέρων αὐτῶν ἱστάμενοι ῥήμασι , τὴν ὁμολογίαν αὐτῶν , τὸ ἱερὸν Σύμβολον , ἤτοι σημεῖον τῆς πίστεως , ὅπερ ἐκθέσει οἰκείᾳ καὶ ῥήμασιν αὐτοῖς συντεθήκασιν οὗτοι , ἀκαινοτόύντον πάντῃ καὶ ἡμεῖς συντηροῦμεν καὶ ὁμολογοῦμεν ψυχῇ τε καὶ λόγῳ καὶ πράγμασιν , ὡς καθ´ ἑκάστην ἐπ´ Ἐκκλησίας κηρύττομεν . Σύμβολον δέ φημι τῆς πίστεως , ὅπερ ἡ πρώτη ἐν Νικαίᾳ τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ ἐπὶ Κωνσταντίνου τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως ,
Lemmas: ὁ αὐτός Δθα περι ὁ ἱερός σύμβολος ὁ ἀληθής καί μόνος ὁ Χριστιανός ἐγώ πίστις , ἀναγκαῖος ἵκω καί σωτηριώδης , πρό τις ἄλλος ὁ παρ´ ἐγώ , πᾶς πιστόν ἄχρι καί συλλαβή καί κεραία ἀσινής τηρέω αὐτός , ολόψυχα τε κηρύσσω . καί Ζεύς . δόνη λόγος κατά καιρός , ὡς δύναμις . ὁ δέ γε γνῶσις ἔχω μείζων , καί διδασκαλικός λαμβάνω ἀξίωμα , οὗτος μάλιστα τελέω πρό ὁ ἄλλος χρεὼν , καί ὁ ψυχή προτίθημι , εἰμί οὗτος δήω καί ἐγώ τοίνυν γνῶσις τε καί μανθάνω καί ὁ μικρός ὁ ἐκκλησία τελέω μικρός . ὅμως ἀξιόω ὁ μέγας ὁ ἐκκλησία , εἰς διδασκαλία τάξις καλέω καί ἀρχιερωσύνη φιλανθρωπέω χάρις Θεός , διά τε ὁ ἐγγίζω καί μανθάνω αἰτέω , διά τε ὁ ἐναντιόομαι ἢ ἀσεβής γνώμη ἢ αἱρετικός δόξα , Δίκαιος εἰμί οἴομαι , ὅς Ψυχή πιστεύω καί φέρω , γλῶσσα τε κηρύσσω , καί διδάσκω , καί γράμμα καθομολογέω , καί εἰς παράστασις ὁ καθ´ ἐγώ ἀληθής καί μόνος εὐσέβεια , ἐκ ὁ θεῖον οὗτος διερμηνεύω Γραφής ὡς δύναμις . ὡς εἄν ὁ μέν πιστός , Εὐφρόσυνος γίγνομαι μᾶλλον καί στηριγμός . ὁ δδʹ ἄπιστος καί ἑτερόφρων ἔλεγχος τε καί ὄνειδος . ἡμῖν δδʹ ἀποδίδωμι Θεός ἤτε πρός ὁ Πατέρας ὑποταγή , καί ὁ ὁ ὁμολογία ἴσος αὐτός ἀκραιφνής τε καί βέβαιος . οὐ ἐν ἄλλος οὖν , ἀλ ἐν ὁ ὁ Πατέρων αὐτός ἵστημι ῥῆμα , ὁ ὁμολογία αὐτός , ὁ ἱερόν Σύμβολον , ἤτοι σημεῖον ὁ πίστις , ὅσπερ ἔκθεσις οἰκεῖος καί ῥῆμα αὐτός συντίθημι οὗτος , ἀκαινοτόύντον πάντῃ καί ἐγώ συντηρέω καί ὁμολογέω Ψυχή τε καί λόγος καί πρᾶγμα , ὡς καθ´ ἕκαστος ἐπι ἐκκλησία κηρύσσω . Σύμβολον δέ φημί ὁ πίστις , ὅσπερ ὁ πρῶτος ἐν Νίκαια ὁ τριακόσιοι δέκα καί ὀκτώ ἐπί Κωνσταντῖνος ὁ εὐσεβής βασιλεύς ,