cogPG.PG155 317
ΟΑΡΝΥ ΔοΩΣΙν . ΟΑΡΟΤ ΟΟΩΧΙΙ . ΟΑΡΠΤ ΟΟΩΧΓvΙΙ αὐτοὺς ὡς δυνατὸν καὶ ἐγχωροῦν ἐστιν ἐκμιμεῖσθαι , ὥθς ἂν καὶ αὐτοῖς διὰ μικροῦ τινος πόνου ἐλέῳ Θεοῦ καὶ ἡμεῖς συνταχθείημεν . Εἰ γὰρ μὴ τὸ πᾶν ἐξισχύσομεν ἐκτελέσαι , ἐν ὀλίγῳ δὲ καὶ βραχυτάτῳ ἀπὸ πάντων ἐκωιμησόμεθα , ἢ καὶ εἰς τὸ πᾶν ἐξισχύσει προθυμουμένους ὁ Θεὸς ὡς κἀκείνους · καὶ τούτοις γὰρ ἡ ἰσχὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ , ἢ τῷ μικρῷ ἔργῳ διὰ τὴν ἀσθένειαν οἰκτειρήσει · καὶ τὸ σὺν ἐκείνοις ταχθῆναι χαρίσεται . Τοιοῦτος γὰρ ὁ Δεσπάτης · ἀφορμήν τινα μόνον ζητεῖ παρ´ ἡμῶν , ἀγαθὸς ῶν , καὶ αὐτὸς τὸ πᾶν ἐκπληρῶν , ἡμᾶς σώζει , καὶ τοῖς αὐτοῦ συντάττει δούλοις ὡς ὑπεράγαθος . Καὶ τὰ μὲν τοῦ Ἰεροσολυμητικοῦ τυπικοῦ ἐν τούτοις . ΚΕΦΑΛ . ΤΜΕʹ . Ἀρχὴ τῶν ὑποτυπώσεών τε καὶ διατάξεων , καὶ τῆς ἁσματικῆς λεγομένης ἀκολουθίας . Ἰδωμεν δὲ ἐμφαντικώτερον τὰ τῆς οἰκονομίας , Χριστοῦ τυπούμενα μᾶλλον καὶ ἐν τῇ ἀσματικῇ καλῶς λεγομένῃ ἀκολουθίᾳ , ἥτις παρὰ τῶν Πiατέρων ἡμῶν ἄνωθεν δέδοται , καθάπερ εἰρήκαμεν . Καὶ αἱ καθολικαὶ δὲ ἐκκλησίαι πᾶσαι ἀνὰ τὴν οἱκουμένην ἀπαρχῆς ταύτην ἑτέλουν μελῳδικῶς , μηδὲν χωρὶς λέγουσαι μέλους , εἰ μὴ τὰς τῶν ἱερέων μόνον εὐχὰς , καὶ τὰς τῶν διακόνων αἰτήσεις · ἐξαιρέτως δὲ αἱ μέγισται Ἐκκλησίαι , της Κωνσταντίνου καὶ Ἀντιοχείας ποτὲ , καὶ Θεσσαλονίκης · εἰς ἤν ἄρτι καὶ μόνον ἐν μόνῳ τῷ τῆς τοῦ Θεοῦ ἁγίας Σοφίας θείῳ ναῷ ἐνεργεῖσθαι ὑπολέλειπται . Ἔχει δὲ οὔτως , ἵνα καὶ τὴν περὶ τούτων δῶμεν ὑπόμνημα σιν . ΚΕΒΑΛ . ΤΜϚʹ . Περὶ τοῦ ἀσματικοῦ ἑσπερινου . Ἐν μὲν τῷ ἐσπερινῷ , πρότερον μὲν ἧν ἔθος θυμιάματος πρὸ τῆς ἀκολουθίας πληρούν τὸν ναὸν τοὺς ὑπηρέτας , εἰς δόξαν Θεοῦ , καὶ τύπον τῆς τοῦ Θεοῦ θείας δόξης , ἥτις ἐπλήρωσέ ποτε τὴν σκηνὴν , καὶ οὐκ ἠδύνατο Μωϋσῆς τε καὶ Ἀαρὼν εἰσελθεῖν εἰς τὴν σκηνὴν , ἕως οὖ ἐπήρθη · ὁμοίως καὶ ἐν τῳ τοῦ Σολομῶντος ναῷ , ὅτε πληρωθέντος τῆς δόξης αὐτοῦ τοῦ ναοῦ , οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς στῆναι καὶ λειτουργεῖν ἐνώπιον Κυρίου , ἕως οὗὖ ἐγένετο ἀφανὴς ἡ νεφέλη ἐκείνη . Καὶ ἐν τῷ ὅρθρῳ δὲ ὁμοίως ἐπλήρουν πρότερον τὸν ναὸν καπνοῦ ἐκ τοῦ θυμιάΡ ματος . ΚΕΦΑΛ . ΤλΖʹ . Τί τὸ θυμίαμα ἐν σιγῆ πρὸ τοῦ ἑσπερινοῦ καὶ τοῦ ὄρθρου . Νῦν δὲ τοῦτο οὐ γίνεται , εἰ μὴ κατὰ τὴν λειτουργίαν καὶ μόνον ὁ διάκονος ἢ ὁ ἱερεὺς , μετὰ τὴν προσκομιδὴν εἰς τύπον ἐκείνης τῆς δόξης , θυμιᾷ τὸ θυσιαστήριον ἐν σιγῇ , ἢ καὶ τὸν ναὸν ἅπαντα Τοῦτο δὲ γίνεται καὶ ἐν μοναστηρίοις πρὸ τοῦ μεγάλου ἑσπερινοῦ , τὴν θείαν δόξαν καὶ χάριν δι´ ἀγγέλου χορηγουμένην τοῦ ἱερέως σημαίνοντος · καὶ ὅτι πλήρης δόξης ὁ οἶκος Κυρίου . Ἐν τῷ ἀσματικῷν ἑσπερινῷ τοίνυν στὰς ὁ ἱερεὺς πρὸ τῆς ἁγίας τραπέζης ὡς ἐν οὐρανῷ πρὸ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ εὐλογεῖ τὸν ἐν Τριάδι Θεὸν , οὐ λέγων , « Εὐλογητὸς ὁ
Lemmas: ΟΡ δοους . ΟΡ ΟΩ . ΑΤ Ο αὐτός ὡς δυνατός καί ἐγχωρέω εἰμί ἐκμιμέομαι , ὁράω εἄν καί αὐτός διά μικρός τις πόνος ἔλεος Θεός καί ἐγώ συντάσσω . εἰμί γάρ μή ὁ πᾶς ἐξέχω ἐκτελέω , ἐν ὀλίγος δέ καί βραχύς ἀπό πᾶς εκωιμηδομαι , ἢ καί εἰς ὁ πᾶς ἐξισχύω προθυμέομαι ὁ θεός ὡς ἐκεῖνος · καί οὗτος γάρ ὁ ἰσχύς παρά ὁ Θεός , ἢ ὁ μικρός ἔργον διά ὁ ἀσθένεια οἰκτειρέω · καί ὁ σύν ἐκεῖνος τάσσω χαρίζω . τοιοῦτος γάρ ὁ Δεσπάτης · ἀφορμή τις μόνος ζητέω παρ´ ἐγώ , ἀγαθός κυβερνάω , καί αὐτός ὁ πᾶς ἐκπληρόω , ἐγώ σῴζω , καί ὁ αὐτός συντάσσω δοῦλος ὡς ὑπεράγαθος . καί ὁ μέν ὁ ιεροσολυμητιπου τυπικός ἐν οὗτος . ΚΕ . ΤΜΕʹ . Ἀρχή ὁ ὑποτύπωσις τε καί διάταξις , καί ὁ ασματικός λέγω ἀκολουθία . ὁράω δέ ἐμφαντικός ὁ ὁ οἰκονομία , Χριστός τυπόω μᾶλλον καί ἐν ὁ ασματικός καλῶς λέγω ἀκολουθία , ὅστις παρά ὁ Πατέρων ἐγώ ἄνωθεν δίδωμι , καθάπερ εἴρω . καί ὁ καθολικός δέ ἐκκλησία πᾶς ἀνά ὁ οἰκέω ἀπαρχῆς οὗτος τελέω μελῳδικός , μηδείς Χωρὶς λέγω μέλος , εἰμί μή ὁ ὁ ἱερός μόνος εὐχή , καί ὁ ὁ διάκονος αἰτέω · ἐξαίρετος δέ ὁ μέγας ἐκκλησία , ὁ Κωνσταντῖνος καί Ἀντιόχεια ποτέ , καί Θεσσαλονίκη · εἰς ἐάν ἄρτι καί μόνος ἐν μόνος ὁ ὁ ὁ Θεός ἅγιος Σοφία θεῖον ναός ἐνεργέω ὑπολείπω . ἔχις δέ οὔτως , ἵνα καί ὁ περί οὗτος δήω ὑπόμνημα βρόχος . ΑΒ . ΤΜϚʹ . περι ὁ ασματικός εσπερινός . ἐν μέν ὁ εἰσπεράω , πρότερος μέν ἧμαι ἔθος θυμίαμα πρό ὁ ἀκολουθία πληρόω ὁ ναός ὁ ὑπηρέτης , εἰς δόξα Θεός , καί τύπος ὁ ὁ Θεός θεῖος δόξα , ὅστις πληρόω ποτός ὁ σκηνή , καί οὐ δύναμαι Μωϋσῆς τε καί Ἀαρών εἰσέρχομαι εἰς ὁ σκηνή , ἠώς οὖον ἐπαίρω · ὁμοίως καί ἐν ὁ ὁ Σολομών ναός , ὅτε πληρόω ὁ δόξα αὐτός ὁ ναός , οὐ δύναμαι ὁ ἱερεύς ἵστημι καί λειτουργέω ἐνώπιος κύριος , ἠώς ὅς γίγνομαι ἀφανής ὁ νεφέλη ἐκεῖνος . καί ἐν ὁ ὄρθρος δέ ὁμοίως πληρόω πρότερος ὁ ναός καπνός ἐκ ὁ θυμιάΡ μα . ΚΕ . ΤλΖʹ . τις ὁ θυμίαμα ἐν σιγή πρό ὁ εσπερινός καί ὁ ὄρθρος . νῦν δέ οὗτος οὖον γίγνομαι , εἰμί μή κατά ὁ λειτουργία καί μόνος ὁ διάκονος ἢ ὁ ἱερεύς , μετά ὁ προσκομιδή εἰς τύπος ἐκεῖνος ὁ δόξα , θυμιάω ὁ θυσιαστήριον ἐν σιγή , ἢ καί ὁ ναός ἅπας οὗτος δέ γίγνομαι καί ἐν μοναστήριον πρό ὁ μέγας εσπερινός , ὁ θεῖος δόξα καί χάρις δις ἄγγελος χορηγέω ὁ ἱερεύς σημαίνω · καί ὅτι πλήρης δόξα ὁ οἶκος κύριος . ἐν ὁ ασματικός ἑσπερινός τοίνυν ἵστημι ὁ ἱερεύς πρό ὁ ἅγιος τράπεζα ὡς ἐν οὐρανός πρό ὁ θρόνος ὁ Θεός εὐλογέω ὁ ἐν Τριάς θεός , οὖον λέγω , « εὐλογητός ὁ