cogPG.PG155 48
ἡγαπημένος φησί . Καὶ ἐπειδὴ τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἵματος , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν , ἵνα διὰ τοῦ θανάτου , καὶ τὰ ἐξῆς . Καὶ ὅρα τὰς ῥήσεις τοῦ θειοτάτου Παύλου , ἀνατρεπούσας ἅπασαν αἵρεσιν Κεκοινώνηκε , λέγει , σαρκὸς καὶ αἵματος , διά τε τοὺς φαντασιαστάς , καὶ τ´ν ἄφρονα Νεστόριον , ἀθετοῦντας τοῦ Λόγου τὴν σὰοκωσιν , ἑκατέρους καὶ τοὺς Μονοφυσίτας τε καὶ Μονοθελήτας . Πῶς γὰρ των αὐτῶν τοῖς παιδίοις μετέσχηκεν , εἰ μία φύσις ἐστὶ καὶ θέλημα ἕν ; Καὶ πῶς δὲ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται , εἰ μία φύσις ἐστίν ; Ἀπολλινάριον καταισχύνει δὲ , εἰρηκὼς . « Ἵνα διὰ τοῦ θανάτου καταργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου . » Εἰ γὰρ μὴ ἀνθρωπίνην εἶχε ψυχὴν λογικὴν , πῶς ἀπέθνησκε τῇ σαρκὶ , καὶ διὰ τοῦ θανάτου ἀνίστα καὶ ἔσωζεν ; ὥστε Θ ᾖ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ σὰρξ ὁ αὐτὸς , εἶς ἐκ δύο φύσεων Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , καὶ ἐν δύο τοῖς θελήμασιν οὖτος εἶς · οὐκ ἐναντιούμενα γὰρ ἀλλήλοις ἔχει θελήματα , καθὼς ἔφημεν , ἀλλὰ τὸ φυσικὸν ἑκάστης αὐτοῦ φύσεως , ὅτι τέλεια ἐν αὐτῷ καὶ οὐκ ἠλλοίωται διως . Ὑποτάσσεται δὲ τῷ θείῳ τὸ ἀνθρώπινον θέλημα . Καὶ μαρτυρεῖ τοῦτο τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ ἡ πρὸς τὸν Πατέρα φωνή · « Πάτερ , εἰ δυνατόν ἐστι , παρελθέτω ἀπ´ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο · » περὶ τοῦ θανάτου λέγων τῆς σαρκὸς διὰ τὸ ἀνθρώπινον . Ἐπεὶ καὶ ἡμᾶς εὔχεσθαι μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν διὰ τ ἀσθενὲς τῆς φύσεως ἐκδιδάσκει . « Πλὴν μὴ τὸ δέλημά μου , » τὸ ἀνθρώπινον δηλονότι , « ἀλλὰ τὸ σὸν γενέσθω , » τὸ θεῖον δηλαδὴ , ὅπερ ἕν ἐστι Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἀγίου Πνεύματος . Ὁρᾷς ὅπως ούκ ἐναντίον τὸ ἀνθρώπινον , ἀλλ´ ὑπεῖκόν ἐστι τῶ θείῳ ; ἐπεὶ καὶ ἓν μὲν τὸ θέλημα τοῦ Λόγου καὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος , ὡς εἰρήκαμεν · ὅτι καὶ Κμία δύναμς , καὶ θέλησις , καὶ βουλὴ , καὶ ἐνέργεια τοῖς τρισίν . Ἄλλό δὲ τὸ θέλημα τὸ φυσικὸν τῆς αφκὸς , δι´ οὐ καὶ τραφῆναι ἤθελε καὶ πιεῖν , καὶ τὸν θάνατον ἐδειλία · διὸ καὶ προσηύχετο , παρελθεῖν ἠέτοι ἐὴ δυνατὸν , τὸ ποτήριον τοῦ θανάτου . Ὃ καὶ πάλιν ὑπέτασσε τῷ Πατρὶ , « Πλὴν μὴ τὸ θέλημά μου , ἀλλὰ τὸ σὸν γενέσθω , » εὐχόμενος , τὸ θεῖκὸν δηλο ότι καὶ μὴ τὸ τῆς σαρκός . Δυσσεβεῖς ἄρα καὶ αὖσοι καὶ ἀναιρέται τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ Λόγου εἰσιν οἱ μίαν φύσιν καὶ ἐνέργειαν καὶ ἓν θέλημα ἑογματίζοντες . ΚΚρλνηρεκίς . Τίνες δὲ μετὰ τούτους δυσσεβεῖς ΚὴΦΑΛ . Ιϛʹ . Κατὰ τοῦ θιυσσεβοῦς Ὡριγένους , Διδύμου τε καὶ τιὲασγίοιν , καὶ τῶν κατ´ αὐτοὺς αἱρετικῶν · καὶ περὶ νεκρῶν ἀναστάσεως . Ἃο κποπετ . Καὶ μετὰ τούτους μὲν ἄλλοι · ἀλλὰ οὸ τούτων Ὡριγένης ἐστὶ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ , οἱ τὴν ἀνάστασιν ἁπαρνούμενοι τῶν νεκρῶν , καὶ τέλος κολάσεως ἕπεισάγουσι · καὶ μετεμιψυχώσεις δέ τινας ταὶ μεταγγεσμοὺς ψυχῶν φληναφοῦσι Πλατωνικῶ-κα σχεδὸν πάντα ἄρδην τὰ θεῖα ἀνατρέπειν ἐπιχειμοῦσιν . Ε γὰρ μὴ ἀνάστασις νεκρῶν , οὐδὲ τοῦ Χριατοῦ ἡ ἁνάστασις , καὶ τὰ τῆς οἰκονομίας κατ´ ΟΑΡΓΤ ΧΝΙ .
Lemmas: ἀγαπάω φημί . καί ἐπεί ὁ παιδίον κοινωνέω σάρξ καί αἷμα , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός , ἵνα διά ὁ θάνατος , καί ὁ ἑξῆς . καί ὁράω ὁ ῥῆσις ὁ θεῖος Παῦλος , ἀνατρέπω ἅπας αἵρεσις κοινωνέω , λέγω , σάρξ καί αἷμα , διά τε ὁ φαντασιαστής , καί τ´ν ἄφρων Νεστόριος , ἀθετέω ὁ Λόγος ὁ σὰοκωσιν , ἑκάτερος καί ὁ Μονοφυσίτης τε καί μονοθελήτης . Πῶς γάρ ὁ αὐτός ὁ παιδίον μετέχω , εἰμί εἷς φύσις εἰμί καί θέλημα εἷς ; καί πῶς δέ σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω , εἰμί εἷς φύσις εἰμί ; Ἀπολλινάριος καταισχύνω δέ , ἐρῶ . « ἵνα διά ὁ θάνατος καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος . » εἰμί γάρ μή ἀνθρώπινος ἔχω ψυχή λογικός , πῶς ἀποθνῄσκω ὁ σάρξ , καί διά ὁ θάνατος ἀνίστημι καί σῴζω ; ὥστε Θ εἰμί Λόγος ὁ Θεός καί σάρξ ὁ αὐτός , εἰμί ἐκ δύο φύσις Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , καί ἐν δύο ὁ θέλημα οὗτος εἰμί · οὐ ἐναντιόομαι γάρ ἀλλήλων ἔχω θέλημα , καθώς φημί , ἀλλά ὁ φυσικός ἕκαστος αὐτός φύσις , ὅτι τέλειος ἐν αὐτός καί οὐ ἀλλοιόω διάω . ὑποτάσσω δέ ὁ θεῖον ὁ ἀνθρώπινος θέλημα . καί μαρτυρέω οὗτος ὁ Σωτήρ αὐτός ὁ πρός ὁ πατήρ φωνή · « πατήρ , εἰμί δυνατός εἰμί , παρέρχομαι ἀπ´ ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος · » περί ὁ θάνατος λέγω ὁ σάρξ διά ὁ ἀνθρώπινος . ἐπεί καί ἐγώ εὔχομαι μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός διά τ ἀσθενής ὁ φύσις ἐκδιδάσκω . « πλήν μή ὁ δέλημά ἐγώ , » ὁ ἀνθρώπινος δηλονότι , « ἀλλά ὁ σός γίγνομαι , » ὁ θέω δηλαδή , ὅσπερ εἷς εἰμί πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα . ὁράω ὅπως οὐ ἐναντίος ὁ ἀνθρώπινος , ἀλ ὑπείκω εἰμί ὁ θεῖον ; ἐπεί καί εἷς μέν ὁ θέλημα ὁ Λόγος καί ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα , ὡς εἴρω · ὅτι καί Κμία δύναμις , καί θέλησις , καί βουλή , καί ἐνέργεια ὁ τρεῖς . ἄλλος δέ ὁ θέλημα ὁ φυσικός ὁ Άφκος , δις οὖον καί τρέφω ἐθέλω καί πίνω , καί ὁ θάνατος δειλιάω · διό καί προσεύχομαι , παρέρχομαι ἀετός ἐή δυνατός , ὁ ποτήριον ὁ θάνατος . ὅς καί πάλιν υποτάσσω ὁ πατήρ , « πλήν μή ὁ θέλημα ἐγώ , ἀλλά ὁ σός γίγνομαι , » εὔχομαι , ὁ θεῖος δήλος ότι καί μή ὁ ὁ σάρξ . δυσσεβής ἄρα καί ἰαύω καί ἀναιρέτης ὁ οἰκονομία ὁ Θεός Λόγος εἰμί ὁ εἷς φύσις καί ἐνέργεια καί εἷς θέλημα ἑογματίζοντες . ΚΚρλνηρεκίς . τίνω δέ μετά οὗτος δυσσεβής ΚὴΦΑΛ . ιϛʹ . κατά ὁ θιυσσεβοῦς Ὠριγένης , Δίδυμος τε καί τιεασγιος , καί ὁ κατ´ αὐτός αἱρετικός · καί περί νεκρός ἀνάστασις . ΑΟ κποπετ . καί μετά οὗτος μέν ἄλλος · ἀλλά ὅς οὗτος Ὡριγένης εἰμί καί ὁ σύν αὐτός , ὁ ὁ ἀνάστασις απαρνουμενοω ὁ νεκρός , καί τέλος κόλασις ἕπω · καί μετεμιψυχωσις δέ τις ὁ μεταγγεσμοὺς Ψυχή φληναφέω Πλατωνικός σχεδόν πᾶς ἄρδην ὁ θεῖον ἀνατρέπω ἐπιχέω . Ε γάρ μή ἀνάστασις νεκρός , οὐδέ ὁ χριαατος ὁ ἀνάστασις , καί ὁ ὁ οἰκονομία κατ´ ΑΡ ΧΝ .