cogPG.PG155 212
ΣΔʹ . Αιατί ὑπὸ πρεσβυτέρων ὁ Ἀποψήφιος ἄχρι τῶν ἁγίων θυρῶν φέρεται . Τότε ὁ χειροτονούμενος ὑπὸ πρεσβυτέρων προσΚφέρεται . Εἰ γὰρ καὶ μνηστὴρ γέγονε τέλειος τῆς ἐπισκοπῆς , καὶ τὴν σφραγῖζα τῶν μνήστρων εἴληφε καὶ τὴν ἀσπασμὸν ἀλλ´ οὔπω νυμφίος γέγονε ταύτης , οὐδὲ τὴν τιμὴν´ ν ἔλαβε τῆς θυγατρὸς τοὺ βασιλέως ἂν ἐμνηστεύσατο ὡς μήπω ἁρμοσθεὶς σύτῇ , οὐδὲ ἀνὴρ γεγονὼς , οὐδὲ ταύτην ἐμπιστευθεὶς , οὐδὲ ἕν σίν αὐτῆ γεγονὼς πνεῦμα · ἐπεὶ καὶ πνευματικὰ ταῦτα ταῦτα · καὶ οὐδὲ σάρξ ὧδε χωρεῖ · ὅτι καὶ τέκνα τίκτει δι´ αὐτῆς , ἃ οὐκ ἐκ θελήματος σαρκὸς , οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρὸς , ἀλλ´ ἐκ Θεοῦ τελοῦσι · τικτόμενα . Διὸ καὶ πρεσβύτερος ἔτι καλεῖται πρὸ τῆς νυμφεύσεως , ἄχρι δὴ καὶ τοῦ ἀνὴρ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐπίσκοπος γενέσθαι τε καὶ κληθῆΚΕΦΑΛ . ΣΕʹ . Χειροτονία ἐπισκόπου . Καὶ προάγεται μὲν ἄχρι καὶ τῶν θυρῶν ὑπὸ ποισβοτέρων · ἔνδοθεν δὲ ὑπὸ ἐπισκόπων δύο τῶν πρώτων ὡς μαρτύρων τοῦ πράγματος ἅμα παραλαμβάνεται · καὶ ὅτι εἰς τὴν τάξιν ἔρχεται τούτων . Καὶ κύκλω τρὶς τὴν ἱερὰν τράπεζαν διελθὼν , θείας γὰρείας συνισταμένης , τοῦ ἤχου τῶν ἑορταζόντων καὶ πανηγυριζόντων ἐν Πνεύματι ἁδομένου . καὶ σὺν μαρύρων συγχορεύειν ἡμῖν ἐπιβοωμένων , καὶ τοῦ , « ὡόξα σοι , Χριστὲ ὁ Θεὸς , » τῶν ἀποστόλων καύχημα , μαρτύρων ἀγαλλίαμα , » ἅμα ἐν ἀγαλλιάσει μελπομένου , ὅτι τούτων ἡ Τριὰς ἡ ὁμοούσιος κήρυγμα , προσάγεται τῷ μεγάλῳ ἀρχιερεῖ ὁ χειροτονούμενος ἐπὶ τῇ τῆς ἱερᾶς τραπέζης Χ ὥῼ κρητἷδι , ὡς λίθος στεῤῥὸς ἐδραζόμενος ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῆς Ἐκκλησίας . Τό γε δὲ , « Δόξα σοι , Χριστὲ Θεὸς , » ἐν μὲν τῇ Κωνσταντινουπόλει ταῖς χειροτονίαις οὐκ ἔγνωμεν ὄλως ἀδόμενον · ἐν τῇ τῶν ΘεσΚσαλονικέων δὲ εὕρομεν μετὰ τὸ δίς εἰπεῖν τὸ , Ἀγιοι μάρτυρες . » Ὅ καὶ ἀναγκαῖόν ἐστιν , ὡς ἐκεῖσε μὲν τῶν μαρτύρων μόνον τῇ χορείᾳ προσκαλουμένων , ὧδε δὲ καὶ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ τοῦ νὸς τῆς Τριάδος σεσαρκωμένου , καὶ τῆς Τριάδος Καύτῆς ὁμοουσίου δοξαζομένης . Καὶ πάντων τῶν θειοτάτων ἐπισκόπων κυκλούντων τὸν χειροτονοίμενον , καὶ ἁπτομένων αὐτοῦ ὡς συγχειροτονούντων τῷ πρώτῳ , ἡ πρώτη σφραγὶς καὶ ἀπαρχὴ τῆς χειροτονίας παρὰ τιῦ πρώτου ἀρχιερέως τῇ κεφαλῇ τοῦ χειροτονουμένου γίνεται . Εἶτα κάμπτει καὶ ἄμφω τὰ γόνατα ὁ χειροτονούμενος ἐεὶ τῆς κρηπῖθος · καὶ τὸ μέτωπον τῇ ἱερᾷ προσερείδει τραπέζῃ · ἐπειδήπερ οἰκονομεῖται μὲν καὶ αὐτὸς ἑπὶ τῷ θεΚμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν · δέχεται δὲ τὴν χάριν ἀπὸ τοῦ ὑπερουρανίου Θεοῦ , οὗ ὡς θρόνος μὲν τὸ θυσιαστήριον , ὡς χεὶρ δὲ ἡ χεὶρ τοῦ ἀρχιερέιως . Ταύτης οὗν ἐπιτιθεμένης τῇ χειροτονουμένου κεφαλῇ καὶ τοῦ πτεροῦ φερομένου , ὃ δὴ τὴν περιστερὰν ὑπεμφαίνει ὃιὰ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ΣΛΡΗΤ ΣΩν ΟΔΡΠΤ Σϛv .
Lemmas: ΣΔΙ . Αιατί ὑπό πρέσβυς ὁ Ἀποψήφιος ἄχρι ὁ ἅγιος θύρα φέρω . τότε ὁ χειροτονέω ὑπό πρέσβυς προσφέρω . εἰμί γάρ καί μνηστήρ γίγνομαι τέλειος ὁ ἐπισκοπή , καί ὁ σφραγίζω ὁ μνήστρα λαμβάνω καί ὁ ἀσπασμός ἀλ οὔπω νυμφίος γίγνομαι οὗτος , οὐδέ ὁ τιμή Ν λαμβάνω ὁ θυγάτηρ ὅς βασιλεύς εἄν μνηστεύω ὡς μήπω ἁρμόζω Σύτη , οὐδέ ἀνήρ γίγνομαι , οὐδέ οὗτος εμπιστεύομαι , οὐδέ εἷς βρόχος αὐτῆ γίγνομαι πνεῦμα · ἐπεί καί πνευματικός οὗτος οὗτος · καί οὐδέ σάρξ ὧδε χωρέω · ὅτι καί τέκνον τίκτω δις αὐτός , ὁ οὐ ἐκ θέλημα σάρξ , οὐδέ ἐκ θέλημα ἀνήρ , ἀλ ἐκ Θεός τελέω · τίκτω . Διὸ καί πρέσβυς ἔτι καλέω πρό ὁ νύμφευσις , ἄχρι δή καί ὁ ἀνήρ ὁ ἐκκλησία καί ἐπίσκοπος γίγνομαι τε καί κληθῆΚΕΦΑΛ . σῦς . χειροτονία ἐπίσκοπος . καί προάγω μέν ἄχρι καί ὁ θύρα ὑπό ποισβοτερας · ἔνδοθεν δέ ὑπό ἐπίσκοπος δύο ὁ πρῶτος ὡς μάρτυς ὁ πρᾶγμα ἅμα παραλαμβάνω · καί ὅτι εἰς ὁ τάξις ἔρχομαι οὗτος . καί κύκλος τρίς ὁ ἱερά τράπεζα διέρχομαι , θεῖος γάρειος συνίστημι , ὁ ἦχος ὁ ἑορτάζω καί πανηγυρίζω ἐν πνεῦμα ἁνδάνω . καί σύν μαρυροος συγχορεύω ἐγώ ἐπιβοάω , καί ὁ , « ὡόξα σύ , Χριστός ὁ θεός , » ὁ ἀπόστολος καύχημα , μάρτυς ἀγαλλίαμα , » ἅμα ἐν ἀγαλλιάω μέλπω , ὅτι οὗτος ὁ Τριάς ὁ ὁμοούσιος κήρυγμα , προσάγω ὁ μέγας ἀρχιερεύς ὁ χειροτονέω ἐπί ὁ ὁ ἱερός τράπεζα Χ ᾦον κρητἷδι , ὡς λίθος στερεός ἑδράζω ἐπί ὁ θεμέλιος ὁ ἐκκλησία . ὁ γε δέ , « Δόξα σύ , Χριστός θεός , » ἐν μέν ὁ Κωνσταντινούπολις ὁ χειροτονία οὐ γιγνώσκω ὅλως ἀείδω · ἐν ὁ ὁ θεσκσαλονικη δέ εὑρίσκω μετά ὁ δίς εἶπον ὁ , Ἅγιος μάρτυς . » ὅς καί ἀναγκαῖον εἰμί , ὡς ἐκεῖσε μέν ὁ μάρτυς μόνος ὁ χορεία προσκαλέω , ὧδε δέ καί ὁ Σωτήρ αὐτός ὁ Μύκονος ὁ Τριάς σαρκόω , καί ὁ Τριάς καυτός ὁμοούσιος δοξάζω . καί πᾶς ὁ θεῖος ἐπίσκοπος κυκλόω ὁ χειροτονέω , καί ἅπτω αὐτός ὡς συγχειροτονέω ὁ πρῶτος , ὁ πρῶτος σφραγίς καί ἀπαρχή ὁ χειροτονία παρά τις πρῶτος ἀρχιερεύς ὁ κεφαλή ὁ χειροτονέω γίγνομαι . εἶτα κάμπτω καί ἄμφω ὁ γόνυ ὁ χειροτονέω ἐάω ὁ κρηπιανθος · καί ὁ μέτωπον ὁ ἱερός προσερείδω τράπεζα · ἐπεί οἰκονομέω μέν καί αὐτός ἐπί ὁ θεΚμελίῳ ὁ ἀπόστολος καί προφήτης · δέχομαι δέ ὁ χάρις ἀπό ὁ ὑπερουράνιος Θεός , ὅς ὡς θρόνος μέν ὁ θυσιαστήριον , ὡς χείρ δέ ὁ χείρ ὁ ἀρχιέριος . Ταύτη ἐν ἐπιτίθημι ὁ χειροτονέω κεφαλή καί ὁ πτερόν φέρω , ὅς δή ὁ περιστερά ὑπεμφαίνω οἶος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ΣΤ σός ΔΤ Σϛv .