cogPG.PG155 321
ἀπ´´ οὐρανοῦ τοῦ Σωτῆρος , καὶ τὴν ἡγιασμένην αὐτοῦ ὡς θυμίαμα ζωὴν , καὶ προσαγωγὴν ἡμῶν διὰ τοῦ παναγίου σώματος αὐτοῦ τῷ Πατρὶ , ἡν ταπεινωθείς ἐποίησεν ἄχρι σταυροῦ καὶ θανάτου , καὶ εἰς τὸν ἄδην κατῆλθε , καὶ ἀνέστη νικήσας τῷ σταυρῷ , καὶ ἀνῆλθεν εἰς τὰ Ἄγια τῶν ἁγίων τὰ ἐπουράνια ἡμῖν ποιήσας τὴν εἴσοδον . Διὸ καὶ ὁ ψάλτης εἰς τόνδε τὸν στίνον , « Ὅτι πρὸς σὲ , Κύριε , Κύριε , » στρέφεται πρὸς δυσμάς · καὶ προσκυνῶν καλεῖ τὸν ἱερέα , τυποῦντα τὸν Κύριον , καὶ ἐκφωνεῖ ψάλλων , « Ὅτι πρὸς σὲ , Κύριε , Κύριε , οἱ ὀφθαλμοί μου , ἐπὶ σοὶ ἤλπισα · μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου . » Ταῦτα δὲ τὴν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ δηλοῖ ἐλπίδα , καὶ τὴν παρ´ αὐτοῦ ἐλευθερίαν τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ σωτηρίαν , ὡς προείρηται . Καὶ οὕτως ὁ μὲν ἱερεὺς ἀνερχόμενος τὸ θυσιαστήριον εἰσέρχεται ὡς ὁ Σωτὴρ εἰς τοὺς οὐρανούς · οἱ δὲ ὕμνοι τῆς ἀναστάσεως ἄδονται ἐν τῶ ἄμβωνι κατὰ τὸν τύπον τῶν ἀγγέλων ὑμνησάντων τὴν ἔγερσιν τοῦ Σωτῆρος , καὶ τῶν ἀποστόλων τῶ κόσμῳ κηρυξάντων . Καὶ ἐν τῷ ὑμνεῖν ταῦτα τὸ θυμίαμα παρὰ τοῦ ἱερέως ἢ διακόνου γίνεται · ὅτι σαρὰ τοῦ ἀναστάντος καὶ ἀνελθόντος Χριστοῦ ἡ χάρις ἡμῖν ἐξαπεστάλη τοῦ Πνεύματος . Καὶ μετὰ τὸ , « Δόξα καὶ νῦν , » τὸ προκείμενον δεται , ὅτι ὁ Κύριος ἐβασίλευσε , νικήσας τὸν θάνατον καὶ τὸν διάβολον σὺν πᾶσι τοῖς δαίμοσι . Καὶ εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο τὴν ἀθανασίαν καὶ ἀφθαρσίαν τῆς σαρκὸς , καὶ εὐθὺς παρὰ τοῦ ἱερέως ἢ διακόνου ἡ ἐκτενὴς δέησις ὑπὲρ πάντων τῶν πιστῶν καὶ βασιλέων καὶ ἱερέων , καὶ μετὰ τὴν εὐχὴν ἡ ἐκφώνησις , « Ὅτι ἐλεήμων . ὑπάρχεις · » καὶ γὰρ ἐλεήμων ἐστί · καὶ ἵνα πάντας ἐλεήσῃ , οὐ γὰρ ἔχει τίς τι δίκαιον ἐλεηθῆναι ἀφ´ ἐαυτοῦ . Μετὰ τὴν ἐκτενῆ δέ , εὐθὺς μικρὰ συναπτὴ καὶ ἐκφώνησις , « Σὸν γάρ ἐστι τὸ ἐλεεῖν . » ΚΕΦΑΛ . ΤἍΙΙʹ . ΟΑΡΟΤ ΟΟΟΧΕΝΙ . Περὶ τῶν τριῶν μικρῶν ἀντιφώνων τῶν ἐν τῷ λσματικῷ ἐσπερινῳιὶ τὸ πρῶτον ψάλλεται τῶν τριῶν ἀντιφώνων τῶν λεγομένων μικρῶν , ὡς μὴ ψαλμοὺς τελείους ἐχόντων , ἀλλὰ στίχους ἑκάστου τέσσαρας κατ´ ἐκλογὴν , καὶ « Δόξα καὶ νῦν . » Τρία δὲ εἰς τύπον καὶ τιμὴν τῆς ἁγίας Τριάδος . Καὶ τὸ πρῶτον μὲν , « Ἡγάπησα ὅτι εἰσακούσεται Κύριος · » καὶ τὴν Θεοτόκον ἐπικαλεῖται , « Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεο πόκου , λέγων , Σῶτερ , σῶσον ἡμᾶς . » Λὕτη γὰρ ὑπὲρ πᾶσαν λογικὴν κτίσιν ἀγαπήσασα τὸν Θεὸν , τοῦτον ἕνοικον ἔσχε τῇ ταπεινώσει καὶ ὑπερτάτῃ ἁννεία αὐτῆς , ἱκανὴ δεδειγμένη , καὶ δι´ ἑαυτῆς ἡμᾶς τῶ Θεῷ καὶ Πατρὶ τὸν ἀγαπητὸν Υἱὸν σαρκώσασα ᾠκειώσατο . Καὶ μετὰ τοὺς στίχους παρ´ ἑκατέρου λενομένους χοροῦ καὶ τὸ , « Δόξα καὶ νῦν , » αὖθις μικρὰ συναπτὴ , καὶ ἐκφώνησις , « Εὐδοκία καὶ ἀγαθότητι . » Εὐδόκησε γὰρ ὁ μονογενὴς υἱὸς κ-ν ελθεῖν μέχρις ἡμῶν . Τὸ δείτερον δὲ ἀντίφωνον , « Ἐπίστευσα διὸ ἐλάλησα · » καὶ τὸν Κύριον ἐπικαλεῖται σεσαρκωμένον · καί φησι , « Σῶσον ἡμᾶς , Υἱὲ Θεοῦ , ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν , ψάλλοντάς σοι . » Ἠ πρὸς τὴν ἑορτὴν , ἢ τὸ , « Ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστὸς , » εἰ οὐκ ἔστι Κυριακὴ ἢ ἑορτὴ , ἀλλ´ ἀγίου μνήμη πινός . Τὸ , « Ἐπίστευσα , διὸ ἐλάλησα , » τὴν πίστιν δηλοῖ τῶν ἀποστόλων τε καὶ ἁγίων , δι´ ἧς τὰ ἔθνη πάντα ἐκ τῆς ἀπιστίας εἰς πίστιν ἀνεῖλκοσαν . Καὶ
Lemmas: ἀπ´´ οὐρανός ὁ Σωτήρ , καί ὁ ἁγίζω αὐτός ὡς θυμίαμα ζωή , καί προσαγωγή ἐγώ διά ὁ πανάγιος σῶμα αὐτός ὁ πατήρ , ἐάν ταπεινόω ποιέω ἄχρι σταυρός καί θάνατος , καί εἰς ὁ ἅδην κατέρχομαι , καί ἀνίστημι νικάω ὁ σταυρός , καί ἀνέρχομαι εἰς ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος ὁ ἐπουράνιος ἐγώ ποιέω ὁ εἴσοδος . Διὸ καί ὁ ψάλτης εἰς ὅδε ὁ στίνον , « ὅτι2 πρός σύ , κύριος , κύριος , » στρέφω πρός δυσμή · καί προσκυνέω καλέω ὁ ἱερεύς , τυπόω ὁ κύριος , καί ἐκφωνέω ψάλλω , « ὅτι2 πρός σύ , κύριος , κύριος , ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ἐπί σύ ἐλπίζω · μή ἀνταναιρέω ὁ Ψυχή ἐγώ . » οὗτος δέ ὁ ἐπί ὁ κύριος δηλόω ἐλπίς , καί ὁ παρ´ αὐτός ἐλευθερία ὁ Ψυχή ἐγώ καί σωτηρία , ὡς προερέω . καί οὕτως ὁ μέν ἱερεύς ἀνέρχομαι ὁ θυσιαστήριον εἰσέρχομαι ὡς ὁ Σωτήρ εἰς ὁ οὐρανός · ὁ δέ ὕμνος ὁ ἀνάστασις ἀείδω ἐν ὁ ἄμβων κατά ὁ τύπος ὁ ἄγγελος ὑμνέω ὁ ἔγερσις ὁ Σωτήρ , καί ὁ ἀπόστολος ὁ κόσμος κηρύσσω . καί ἐν ὁ ὑμνέω οὗτος ὁ θυμίαμα παρά ὁ ἱερεύς ἢ διάκονος γίγνομαι · ὅτι Σάρα ὁ ἀνίστημι καί ἀνέρχομαι Χριστός ὁ χάρις ἐγώ ἐξαποστέλλω ὁ πνεῦμα . καί μετά ὁ , « Δόξα καί νῦν , » ὁ πρόκειμαι δετός , ὅτι ὁ Κύριος βασιλεύω , νικάω ὁ θάνατος καί ὁ διάβολος σύν πᾶς ὁ δαίμων . καί εὐπρέπεια ἐνδύω ὁ ἀθανασία καί ἀφθαρσία ὁ σάρξ , καί εὐθύς παρά ὁ ἱερεύς ἢ διάκονος ὁ ἐκτενής δέησις ὑπέρ πᾶς ὁ πιστός καί βασιλεύς καί ἱερός , καί μετά ὁ εὐχή ὁ ἐκφώνησις , « ὅτι2 ἐλεήμων . ὑπάρχω · » καί γάρ ἐλεήμων εἰμί · καί ἵνα πᾶς ἐλεέω , οὖον γάρ ἔχω τίς τίς Δίκαιος ἐλεέω ἀφή ἑαυτοῦ . μετά ὁ ἐκτενής δέ , εὐθύς μικρός συναπτός καί ἐκφώνησις , « σός γάρ εἰμί ὁ ἐλεέω . » ΚΕ . Ι . ΟΡ Ο . περι ὁ τρεῖς μικρός ἀντίφωνος ὁ ἐν ὁ λσματικῷ ἐσπερινῳιὶ ὁ πρῶτος ψάλλω ὁ τρεῖς ἀντίφωνος ὁ λέγω μικρός , ὡς μή ψαλμός τέλειος ἔχω , ἀλλά στίχος ἕκαστος τέσσαρες κατ´ ἐκλογή , καί « Δόξα καί νῦν . » τρία δέ εἰς τύπος καί τιμή ὁ ἅγιος Τριάς . καί ὁ πρῶτος μέν , « ἀγαπάω ὅτι εἰσακούω Κύριος · » καί ὁ Θεοτόκος ἐπικαλέω , « ὁ πρέσβυς ὁ Θεο πόκος , λέγω , Σωτήρ , σῴζω ἐγώ . » λύται γάρ ὑπέρ πᾶς λογικός κτίσις ἀγαπάω ὁ θεός , οὗτος ἕνοικος ἔχω ὁ ταπείνωσις καί υπέρτατος ἁννεία αὐτός , ἱκανός δείκνυμι , καί δις ἑαυτοῦ ἐγώ ὁ Θεός καί πατήρ ὁ ἀγαπητός υἱός σαρκόω οἰκειόω . καί μετά ὁ στίχος παρ´ ἑκάτερος λένω χορός καί ὁ , « Δόξα καί νῦν , » αὖθις μικρός συναπτός , καί ἐκφώνησις , « Εὐδοκία καί ἀγαθότης . » εὐδοκέω γάρ ὁ μονογενής υἱός κ-ν ἔρχομαι μέχρι ἐγώ . ὁ δειτερος δέ ἀντίφωνος , « πιστεύω διό λαλέω · » καί ὁ κύριος ἐπικαλέω σαρκόω · καί φημί , « Σῶσος ἐγώ , υἱός Θεός , ὁ ἀνίστημι ἐκ νεκρός , ψέλνω σύ . » ὁ πρός ὁ ἑορτή , ἢ ὁ , « ὁ ἐν ἅγιος θαυμαστός , » εἰμί οὐ εἰμί Κυριακός ἢ ἑορτή , ἀλ ἅγιος μνήμη πίνος . ὁ , « πιστεύω , διό λαλέω , » ὁ πίστις δηλόω ὁ ἀπόστολος τε καί ἅγιος , δις ὅς ὁ ἔθνος πᾶς ἐκ ὁ ἀπιστία εἰς πίστις ἀναλίσκω . καί