cogPG.PG155 194
τε καὶ νέμουσα , ἤσαπερ ἡμεῖς ἔχομεν , ἡ καὶ ἀναπληροῦσα τὸ ἐλλει πὲς ἐν ἡμῖν · « προχειρίζεται , » ἥτοι προβάλλεται , καθιστᾷ , τελειοποιεῖ . Ἃμα δὲ τῷ λόγῳ καὶ τὸ χάρισμα δίδοται . Οὐδὲ γὰρ χρόνου χρεία τῆ παντοδυνάμῳ καὶ αὐτοτελεῖ δυνάμει . « Τὸν δεῖνα , » καὶ τὸ ὄνομα λέγει , ἵνα τοῦτο γραφῇ ἄνω . καὶ γνώριμος ὑπάρχῃ ἀγγέλοις τε καὶ Λὄᾳ ἀνθρώποις · ἐπεὶ καὶ Θεοῦ καθίσταται λειτουργὸς , τὸν εὐλαβέστατον ὑποδιάκονον εἰς διάκονον . » Τιμᾷ καὶ τὸ πρώην χάρισμα , καὶ τὸν ἔχοντα ὡς Θεοῦ ὑπηρέτην , ὡς Θεοῦ χάριν ἔχοντα , καὶ ἐν Χριστῷ ἐνεργοῦντα . « Εἰς διάκονον » δὲ εἰπών , καὶ τὸ χάρισυα . δίδωσιν . Καὶ ὁ χειροτονούμενος τὴν διακονίαν ἔλαβε τῳ λόγῳ τοῦ ἱεράρχου εὐθύς · ἐνεργὴς γάρ ἐστι τῷ παναγίῳ καὶ θείῳ Πνεύματι · ὅτι καὶ οὐκ αὐτὸς οἱαἄνθρωπος , ἀλλ´ ὡς ἱεράρχης λέγει μετὰ τῆς χάριτος · καὶ τὴν χάριν ἐπεκαλέσατο · καὶ ἡ χάρις ἐνεργεῖ , ὅτι καὶ ἐνεργὴς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ · καὶ ὅτι πάντα . ἐνεργεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα . Τότε μὲν οὐν εὐθὺς ἀπὸ ὑποδιακόνου εἰς τὸ διάκονος εἶναι γέγονε · πλὴν ἔτι χρείαν ἔχει καὶ τῆς λοιπῆς τελετῆς τῶν ἀρχιερατικῶν εὐχῶν , καὶ τῶν κατὰ τύπον Ἀπάντων . Οὐ γὰρ ἀρκεῖ μόνον ἡ φωνὴ τὸ τὸν ὑποδιάκονον προχειρισθῆναι εἰπεῖν εἰς διάκονον , ἢ εἰς ἄλλον τινὰ βαυμόν · ἀλλὰ σὺν αὐτῷ χρὴ καὶ ἐπὶ τῆς ἱκρᾶς τραπέζης τὴν κεφαλὴν ἔχειν , καὶ κλίναντα . τὸ γόνυ , τὴν χεῖρα τοῦ ἱεράρχου ἐπικειμένην ἔχειν , καὶ τὰς τετυπωμένας εὐχάς ῥηθῆναί τε καὶ αἰτήσεις , καὶ σφραγισθῆναι , καὶ ἄξιον ἀνακηρυχθῆναι , καὶ τὸν ἱερὸν ἀσπασμὸν ποιήσασθαι · πάντα γὰρ ταῦτα τελειοῦσι τὸν χειροτονούμενον , καὶ πάντα γενέσθαι χρή · ἐπεὶ καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς μυστηρίοις οὖτως ἐστὶν , ὥστε πάντα τὰ νενομισμένα πραχθῆναι , καὶ μηδὲν παραλειφθῆναι , ὡς ἑκάστου τὸν οἰκεῖον ἔχοντος λόγον . Ἐπάγει δὲ καὶ τὸ , « Εὐξόμεθα οὖν ὑπὲρ αὐτοῦ , Τν´ . ἔλθη ἐπ´ αὐτὸν ἡ χάρις τοῦ παναγίου Πνεύματος · » ἅμα μὲν καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν ἐπικαλούμενος , ἅμα δὲ καὶ τὸ δι´ αὐτῆς ἐνεργεῖν μαρτυρῶν , καὶ τὴν Ἐκκλησίαν δὲ πᾶσαν προσκαλούμενος συνεργὸν εἰς τὸ ἔργον ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καὶ τοῦ χειροτονουμένου · εἰ γὰρ Πέτρος συνεργὸν εἶχε τὴν Ἑκκλησίαν εἰς τὰς εὐχὰς , πολλῷ γε μᾶλλον αὐτός . Κιὸ καὶ πάντων λεγόντων τρίς εἰς δόξαν τῆς Τριάδα - τὸ « Κύριε , ἐλέησον , » καὶ αὐτὸς τὸν χειροτονύμενον τρὶς σφραγίζει ἐν τῇ Τράδι τοῦτον διὰ τοῦ σταυροῦ τελειῶν . Εἶτα καὶ τὴν χεῖρα ἐπικειμένην ἔχων , τὰ τῆς εὐχῆς ἐπιλέγει , τῆν χάριν τῆς ἂιακονίας τῆς ἱερᾶς ἐποιφοιτῆσαι αὐτῷ δυσωπῶν , καὶ κατὰ τὸν πρωτομάρτυρα καταστῆναι Στέφανον , καλ οἱκονόμον γενέσθαι τῆς διακονίας καλὸν , κνὶ τὰ λοιπὰ ἐπευχόμενος . Εἶτα καὶ ἐκφωνεῖ δοξολογῶν τὴν Τριάδα . Τότε οὖν ἐν τῇ ἐπιφοιτήσει τοῦ Πνεύματος καὶ μνήμη γίνεται πιστῶν πάντων . Κίς γὰρ τῶν . ποώσων διακόνων τὰ τῶν αἰτήσεων ἐπιφέρει , « Υʹπέο τε τοῦ χειρτονοῦντος ἱεράρχου , καὶ τοῦ ἔργου τῶν χειρῶν αὐτοῦ δεηθῶμεν , » λέγων , τουτέστι τοῦ προχειριζομένου εἰς τὸ χάρισμα . καὶ τοῦτον ἄμεμπτον
Lemmas: τε καί νέμω , ἀσάω ἐγώ ἔχω , ὁ καί ἀναπληρόω ὁ εἴλω λέω ἐν ἐγώ · « προχειρίζω , » ἤτοι προβάλλω , καθιστάω , τελειοποιώ . ἅμα δέ ὁ λόγος καί ὁ χάρισμα δίδωμι . οὐδέ γάρ χρόνος χρεία τῆ παντοδυναμόω καί αὐτοτελής δύναμις . « ὁ Δεῖνα , » καί ὁ ὄνομα λέγω , ἵνα οὗτος γράφω ἄνω . καί γνώριμος ὑπάρχω ἄγγελος τε καί Λώνα ἄνθρωπος · ἐπεί καί Θεός καθίστημι λειτουργός , ὁ εὐλαβής ὑποδιάκονος εἰς διάκονος . » τιμάω καί ὁ πρώην χάρισμα , καί ὁ ἔχω ὡς Θεός ὑπηρέτης , ὡς Θεός χάρις ἔχω , καί ἐν Χριστός ἐνεργέω . « εἰς διάκονος » δέ εἶπον , καί ὁ χαρίζω . δίδωμι . καί ὁ χειροτονέω ὁ διακονία λαμβάνω ὁ λόγος ὁ ἱεράρχης εὐθύς · ἐνεργός γάρ εἰμί ὁ πανάγιος καί θεῖον πνεῦμα · ὅτι καί οὐ αὐτός οἱαἄνθρωπος , ἀλ ὡς ἱεράρχης λέγω μετά ὁ χάρις · καί ὁ χάρις ἐπικαλέω · καί ὁ χάρις ἐνεργέω , ὅτι καί ἐνεργός ὁ λόγος ὁ Θεός · καί ὅτι πᾶς . ἐνεργέω ὁ εἷς καί ὁ αὐτός πνεῦμα . τότε μέν ὀν εὐθύς ἀπό ὑποδιάκονος εἰς ὁ διάκονος εἰμί γίγνομαι · πλήν ἔτι χρεία ἔχω καί ὁ λοιπός τελετή ὁ ἀρχιερατικός εὖχος , καί ὁ κατά τύπος ἀπαντάω . οὖον γάρ ἀρκέω μόνος ὁ φωνή ὁ ὁ ὑποδιάκονος προχειρίζω εἶπον εἰς διάκονος , ἢ εἰς ἄλλος τις βαυμόν · ἀλλά σύν αὐτός χρή καί ἐπί ὁ ἱκρᾶς τράπεζα ὁ κεφαλή ἔχω , καί κλίνω . ὁ γόνυ , ὁ χείρ ὁ ἱεράρχης ἐπίκειμαι ἔχω , καί ὁ τυπόω εὐχή λέγω τε καί αἰτέω , καί σφραγίζω , καί ἄξιος ἀνακηρύσσω , καί ὁ ἱερόν ἀσπασμός ποιέω · πᾶς γάρ οὗτος τελειόω ὁ χειροτονέω , καί πᾶς γίγνομαι χρή · ἐπεί καί ἐν ὁ λοιπός μυστήριον οὖτως εἰμί , ὥστε πᾶς ὁ νομίζω πράσσω , καί μηδείς παραλείφω , ὡς ἕκαστος ὁ οἰκέω ἔχω λόγος . ἐπάγω δέ καί ὁ , « εὔχομαι οὖν ὑπέρ αὐτός , Τν´ . πίλσκω ἐπι αὐτός ὁ χάρις ὁ πανάγιος πνεῦμα · » ἅμα μέν καί ὁ ὁ Θεός χάρις ἐπικαλέω , ἅμα δέ καί ὁ δις αὐτός ἐνεργέω μαρτυρέω , καί ὁ ἐκκλησία δέ πᾶς προσκαλέω συνεργός εἰς ὁ ἔργον ὑπέρ τε ἑαυτοῦ καί ὁ χειροτονέω · εἰμί γάρ Πέτρος συνεργός ἔχω ὁ ἐκκλησία εἰς ὁ εὐχή , πολύς γε μᾶλλον αὐτός . Κιός καί πᾶς λέγω τρίς εἰς δόξα ὁ Τριάς - ὁ « κύριος , ἐλεέω , » καί αὐτός ὁ χειροτονέω τρίς σφραγίζω ἐν ὁ Τράδι οὗτος διά ὁ σταυρός τελειόω . εἶτα καί ὁ χείρ ἐπίκειμαι ἔχω , ὁ ὁ εὐχή ἐπιλέγω , ὁ χάρις ὁ ἂιακονίας ὁ ἱερός ἐπιφοιτάω αὐτός δυσωπέω , καί κατά ὁ πρωτομάρτυρας καθίστημι Στέφανος , καλστις οἰκονόμος γίγνομαι ὁ διακονία καλός , κνίς ὁ λοιπάς ἐπεύχομαι . εἶτα καί ἐκφωνέω δοξολογέω ὁ Τριάς . τότε οὖν ἐν ὁ ἐπιφοιτάω ὁ πνεῦμα καί μνήμη γίγνομαι πιστός πᾶς . κίς γάρ ὁ . ποιέω διάκονος ὁ ὁ αἴτησις ἐπιφέρω , « Υʹπέο τε ὁ χειρτονοῦντος ἱεράρχης , καί ὁ ἔργον ὁ χείρ αὐτός δήω , » λέγω , τουτέστι ὁ προχειρίζω εἰς ὁ χάρισμα . καί οὗτος Ἄμεμπτον