cogPG.PG155 314
παρὰ Θεοῦ καὶ σωτήριον δεδομένην , ὅτε αὐτῷ βουλητόν . Προσημαίνει δὲ τοῦτο καὶ τὴν τοῦ ἔργου τῶν ὕμνων τελείωσιν , ὡς τὸ φῶς τῆς χάριτος παρέχον ἡμῖν καὶ σωτηρίαν καὶ δόξαν . Μετὰ´ αὐτὸ δὲ καὶ ἡ τοῦ Τρισαγίου καὶ τοῦ , « Πάτερ ἡμῶν , » προσευχὴ , ὡς θεία σφραγίς . Καὶ τοῦ ἱερέως ἀνυμνήσαντος τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν , τὸ τῆς ἑορτῆς τροπάριον ᾷδεται · καὶ τὸ , « Θεοτόκε Παρθένε , χαῖρε , κεχαριτωμένη Μαρία , » μετὰ μέλους γεγωνοτέρου . Τοῦτο δὲ τοῦ ἀρχαγγέλου ἐστὶ φωνὴ ἐπὶ τῇ τῆς Παρθένου θείᾳ συλλήψει . Ἐπεὶ οὐν ἀρχὴ αὕτη Κτῆς σωτηρίου οἰκονομίας καὶ ἐν Κυριακῇ γεγενημένη ὡς καὶ ἡ ἀνάστασις λέγεται , διὰ τοῦτο μάλιστα καὶ ἐν ταῖς τῶν Κυριακῶν λέγεται ἀγρυπνίαις , καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς τῶν ἁγίων , χωρὶς τῶν δεσποτικῶν μόνον ἑορτῶν · ὅτι καὶ τῶν ἁγίων ἁπάντων αὕτη ἡ ἔξαρχος καὶ ἡ ἁγιωσύνη τοῖς ἁγίοις Ἐκ τοῦ παρθενικοῦ αὐτῆς τόκου . ΚΕΦΑΛ . ΝΜΒʹ . Περὶ τῆς λεγομένης ἀρτοκλασίας . Τότε οὖν καὶ τελετὴ ἄλλη γίνεται ἄνωθεν παραδεδομένη ἐκ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ . Ἐν τραπέζῃ τινὶ ἄρτοι προτίθενται πέντε , καὶ ἐν σκεύεσιν ἀρμοδίοις σῖτος ὀλίγος , ἅἕΩ οἶνος . καὶ ἔλαιον , ἃ καὶ θυμιῶν ό ἱερεὺς κύκλωθεν ἐν σταυρικῷ τύπῳ , ἐν τῷ ψάλεσθαι τὸ , « Θεοτόκε Παρθένε , » οὐχ ὡς ἅγια , ἀλλ´ ὡς ἁγιοσθῆναι μέλλοντα , μᾶλλον ὡς ὠς προαγιάζων αὐτὰ τῷ σταυρῷ καὶ τῷ θυμιάματι , ὅθεν τύδὲ θυαιῶν τὴν κεφαλὴν ὑποκλίνει , δοὺς τὸν θυμιατὸν , ἴσταται . Καὶ μιμούμενος τὸν Σωτῆρα , ὅπερ καὶ τοῦτων ἐκτυποῖ . καὶ ἐπικαλούμενος αὐτῶν τὸν ἕνα λαμβάνει τῶν ἄρτων . Καὶ τοῦ διακόνου τοῦ , « Κυρίου δεηθῶμεν , » λέγοντος , ἐκφωνεῖ δ ἱε ρεὺς , « Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁΘὸς ἡμῶν , ὁ εὐλογήσας τοὺς πέντε ἄρτους , καὶ πεντακισχιλίους χορτάσας , αὐτὸς εὐλόγησον καὶ τοὺς ἄρτους τούτους , » καὶ ἐν τῷ λέγειν , ποιεῖ διὰ τοῦ ἑνὸς ἄρτου ἐπάνω τῶν ἄλλων τεσσάρων τύπον σταυροῦ , δεικνὺς ὡς ὁ Χριστὸς τοῦτο ἔπραξεν εἰς τὰς ἑαυτοῦ χεῖρας ἄρτους ὁμοίως πέντε λαβών . Καὶ θεὶς τὸν ἄρτον , εὐλογεῖ αὐτοὺς σταυροειδῶς τῇ χειρί , κκαρτυρῶν , ὡς ὁ Χριστὸς αὐτοὺς εὐλογεῖ , καὶ ἐπάγει τὸν σῖτον , τὸν οἶνον , καὶ τὸ ἕλαιον , σφραγίζων καὶ αὐτὰ , καὶ , « Πλήθυνον αὐτὰ , φησίν , ἐν τῇ ἁγίᾳ μονῇ ταύτῃ καὶ εἰς τὸν κόσμον σου πάντοτε · ὅτι καὶ αὐτὸς ἁνοίγων τὴν χεῖρα ἐμπιπλᾷ πᾶν ζῶον εὐδοκίας , » ὡς γέγραπται . Καὶ τὴν δοξολογίαν ἀρμόδιον ἐπιλέγει · « Ὅτι σὺ εἶ ὁ εὐλογῶν καὶ ἀγιάζων τὰ σύμπαντα , » καὶ τὸν ἄρτον τῆς ζωῆς μετὰ τοῦ Πατρὸς δοξάζει καὶ Πνεύματος . Καὶ οὕτως ἡ παρὰ πάντων εὐχαριστία λέγεται , ἥτις ἐλέχθη καὶ τῷ Ἰώβ · « Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον · » καὶ τὸ , « Εὐλογήσω τὸν Κύριον · » ὅπερ ἐστὶν ἁρμοδιώτατος ψαλμὸς , ὑπὲρ τῆς χορηγίας τῶν χρειῶν τῷ Δαβὶδ εἰρημένος . Καὶ οὓτω σφραγίζων ὁ ἱερεὺς ἄπαντας , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ εὐλογίαν πᾶσιν ἐξαιτησάμενος , ὅτι αὐτῇ ἡ ὄντως τροφή τε καὶ πόσις . βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ , καὶ ὅτι αὐτός ΟΑΓΝΤ ΟὗβΧΙΗ . Οε [ ίοε αμλε .
Lemmas: παρά Θεός καί σωτήριος δίδωμι , ὅτε αὐτός βουλητός . προσημαίνω δέ οὗτος καί ὁ ὁ ἔργον ὁ ὕμνος τελέω , ὡς ὁ φάος ὁ χάρις παρέχω ἐγώ καί σωτηρία καί δόξα . Μετά αὐτός δέ καί ὁ ὁ τρισάγιος καί ὁ , « πατήρ ἐγώ , » προσευχή , ὡς θεῖος σφραγίς . καί ὁ ἱερεύς ἀνυμνέω ὁ ὁ Θεός βασίλειος , ὁ ὁ ἑορτή τροπάριον ἀείδω · καί ὁ , « Θεοτόκος παρθένος , χαίρω , χαριτόω Μαρία , » μετά μέλος γεγωνός . οὗτος δέ ὁ ἀρχάγγελος εἰμί φωνή ἐπί ὁ ὁ παρθένος θεῖος συλλαμβάνω . ἐπεί ὀν ἀρχή οὗτος κτείνω σωτήριος οἰκονομία καί ἐν Κυριακός γίγνομαι ὡς καί ὁ ἀνάστασις λέγω , διά οὗτος μάλιστα καί ἐν ὁ ὁ κυριακός λέγω ἀγρυπνία , καί ἐν ὁ ἑορτή ὁ ἅγιος , Χωρὶς ὁ δεσποτικός μόνος ἑορτή · ὅτι καί ὁ ἅγιος ἅπας οὗτος ὁ Ἔξαρχος καί ὁ ἁγιωσύνη ὁ ἅγιος ἐκ ὁ παρθενικός αὐτός τόκος . ΚΕ . ΝΜΒʹ . περι ὁ λέγω αρτοκλασία . τότε οὖν καί τελετή ἄλλος γίγνομαι ἄνωθεν παραδίδωμι ἐκ ὁ Σωτήρ αὐτός . ἐν τράπεζα τις ἄρτος προτίθημι πέντε , καί ἐν σκεῦος ἀρμόδιος σῖτος ὀλίγος , Ω οἶνος . καί ἔλαιον , ὁ καί θυμιάω ὅς ἱερεύς κύκλωθεν ἐν σταυρικός τύπος , ἐν ὁ ψάλλω ὁ , « Θεοτόκος παρθένος , » οὐ ὡς ἅγιος , ἀλ ὡς ἁγίζω μέλλω , μᾶλλον ὡς ὡς προαγίζω αὐτός ὁ σταυρός καί ὁ θυμίαμα , ὅθεν ὅς θύος ὁ κεφαλή ὑποκλινέω , δίδωμι ὁ θυμιατός , ἴστημι . καί μιμέομαι ὁ Σωτήρ , ὅσπερ καί τοῦτις ἐκτυπόω . καί ἐπικαλέω αὐτός ὁ εἷς λαμβάνω ὁ ἄρτος . καί ὁ διάκονος ὁ , « κύριος δήω , » λέγω , ἐκφωνέω δ εἶμι ῥέω , « κύριος Ἰησοῦς Χριστός Όθος ἐγώ , ὁ εὐλογέω ὁ πέντε ἄρτος , καί πεντακισχίλιοι χορτάζω , αὐτός εὐλογέω καί ὁ ἄρτος οὗτος , » καί ἐν ὁ λέγω , ποιέω διά ὁ εἷς ἄρτος ἐπάνω ὁ ἄλλος τέσσαρες τύπος σταυρός , δείκνυμι ὡς ὁ Χριστός οὗτος πράσσω εἰς ὁ ἑαυτοῦ χείρ ἄρτος ὁμοίως πέντε λαμβάνω . καί τίθημι ὁ ἄρτος , εὐλογέω αὐτός σταυροειδῶς ὁ χείρ , κκαρτυροος , ὡς ὁ Χριστός αὐτός εὐλογέω , καί ἐπάγω ὁ σῖτος , ὁ οἶνος , καί ὁ ἔλαιον , σφραγίζω καί αὐτός , καί , « πληθύνω αὐτός , φημί , ἐν ὁ ἅγιος μονή οὗτος καί εἰς ὁ κόσμος σύ πάντοτε · ὅτι καί αὐτός ἀνοίγω ὁ χείρ ἐμπίμπλημι πᾶς ζῷον εὐδοκία , » ὡς γράφω . καί ὁ δοξολογία Ἁρμόδιος ἐπιλέγω · « ὅτι2 σύ εἰμί ὁ εὐλογέω καί ἁγίζω ὁ σύμπας , » καί ὁ ἄρτος ὁ ζωή μετά ὁ πατήρ δοξάζω καί πνεῦμα . καί οὕτως ὁ παρά πᾶς εὐχαριστία λέγω , ὅστις λέγω καί ὁ Ἰώβ · « ἀίω ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω · » καί ὁ , « εὐλογέω ὁ κύριος · » ὅσπερ εἰμί ἁρμόδιος ψαλμός , ὑπέρ ὁ χορηγία ὁ χρεία ὁ Δαυίδ εἴρω . καί οὕτως σφραγίζω ὁ ἱερεύς ἅπας , καί ὁ ὁ Θεός εὐλογία πᾶς ἐξαιτέω , ὅτι αὐτός ὁ εἰμί τροφή τε καί πόσις . βρῶμα δέ ἐγώ οὖον παρίστημι ὁ Θεός , καί ὅτι αὐτός ΑΤ ΟὗβΧΙΗ . οεʹ [ ἰόω αμλε .