cogPG.PG155 313
καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν ἀδελφῶν , καὶ τοῦ , « Κύριε , ἐλέησον , » τῆς εὐκατανύκτου καὶ ἰσχυρᾶς δεήσεως λεγομένου ὡς ἡ τάξις πλειστάκις , καὶ τρὶς ὕστερον λεγομένου διὰ τὴν δόξαν τῆς Τριάδος , καὶ ὅτι πρὸς αὐτὴν ἡ δέησις ἀναφέρεται . ΚΕΦΑΛ . Τὰʹ . ΑΡΙΤ ΟΩΣΧΗ ΟΑΡΙΤ ΟΩΩΧΙΙ Περὶ τῆς τελειταίας εὐχῆς τῆς ἐν τῇ λιτῇ . Ὁ ἱερεὺς ἐπακοῦσαι πάντων τὸν ἀγαθὸν καὶ φιλάνθρωπον Θεὸν ὑπερεύχεται , καὶ ΑΘ πᾶσι γενέσθαι ἵλεών τε καὶ εὐμενῆ , καὶ τὸν ἔλεον αὐτοῦ καταπέμψαι . Εἶτα κλῖναί φησιν ἐν ταπεινώσει τε καὶ δουλείᾳ τὰς κεφαλάς . Καὶ στρεφόμενος πρὸς δυσμὰς , ὡς ἐκ Θεοῦ τοῖς κλινομένοις τὰ ἀγαθὰ ἐπευχόμενος , τὸν πολυέλεον Δεσπότην , καὶ Θεὸν ἡμῶν ἐπικαλεῖται Χριστόν . Καὶ τὰς τῆς ἀγίας Παρθένου Μητρὸς αὐτου πρεαβείας τῆς θεοτόκου , εἰς μεσιτείαν προθεὶς , ἔτι δὲ καὶ τῶν ἀγγέλων καὶ ἀποστόλων , μαρτύρων τε ἱεραρχῶν καὶ ὁσίων , καὶ τῶν ἁγίων πάντων ἐμοῦ , δι´ αὐτοὺς καὶ οὐ δι´ ἡμᾶς , εὐπρόσδεκτον γενέσθαι ἐξαιτεῖται τὴν δέησιν , καὶ τῶν ἡμαρτημένων δοθῆναι τὴν ἄφεσιν , καὶ σκεπασθῆναι ἡμᾶς ὑπὸ ταῖς αὐτοῦ πτέρυξι , καὶ μακρὰν γενέσθαι ἀφ´ ἡμῶν τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν , καὶ τὴν ζωὴν ἡμῶν εἰρηνεῦσαι , καὶ ἐλεηθῆναι τὸν κόσμον καὶ ἡμᾶς , καὶ σωθῆναι παρ´ αὐτοῦ τοῦ φιλανθρώπου καὶ ἀγαθοῦ , ὡς δι´ ἀγαθότητα μόνην ἐνανθρωπήσαντος , κάὶ μόνου ἐλεήμονος , ΚΕΦΑΛ . ΤὴΑʹ . Διατί λαμπάδες ἀεὶ προπορεύονται . Ταῦτα τελέσας , αὐτὸς μὲν διὰ τῆς βασιλικῆς πύλης προπορευομένων λαμπάδων εἰσιὼν ὡς καὶ προηγου μένων πρότερον , καθὼς καὶ ἐν πάσῃ εἰσόδῳ , εἰς τύπον τοῦ θείου φωτὸς καὶ τῶν ἁγίων , καὶ σὺν αὐτῷ τοῦ καθηγουμένου Πατρὸς , ὥσπερ εἰς τὸν οὐρανὸν εἴσεισιν . ἕπονται δὲ οἱ λοιποὶ , ὁδηγοῦντος τοῦ προεστῶ τος συνεισερχόμενοι , ὡς τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ τῶν χορῶν ἑκατέρωθεν συμφωνούντων , καὶ μέσον ἰσταμένων , ὡς τοῦ οὐρανοῦ ἡμῖν ἀνοιγέντος , καὶ τῆς ἑνώσεως μεθ´ ἡμῶν διὰ τοῦ Χριστοῦ τῶν ἀγγέλων γεγενημένης , τὰ ἀποστίχου ψάλλεται , καὶ οἱ σὺν αὐτοῖς ψαλλόμενοι στίχοι , ἁρμόδιοι τῇ ἑορτῇ . Εἰ μὲν γὰρ Κυριακὴ , οἱ τῆς ἀναστάσεως στίχοι , τὸ , Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν . Καὶ δ´ ἄλλη τις ἑορτὴ , ἀρμόδιοι στίχοι πάλιν καὶ τὰ αὐτῆς ἰδιόμελα · εἰ δέ τις τῶν ἁγίων , οἱ κατὰ τάξιν αὐτοῦ ἱεράρχου τυχὸν ἢ μάρτυρος ἢ ὁσίου ψαλμικοὶ στίχοι , καὶ τὰ αὐτοῦ στιχηρά · διὸ καὶ στιχηρὰ λέγονται · τὰ γὰρ ἔξωθεν ἐν τῇ λιτῇ δίχα στίχων , ὅθεν καὶ ἀποστίχου ταῦτά φασιν . Εἰτα δόξα καὶ νῦν ἱδιόμελα λέγονται · τὸ μὲν ἐκ τῶν τῆς ἑορτῆς η τινος τῶν ἁγίων , τὸ δὲ τῆς Θεοτόκου διὰ τὴν ἀνυσιμωτάτην αὐτῆς ἰκεσίαν ὑπὲρ ἡμῶν · καὶ αὐθὺς τὸ , « Νῦν ἀπολύεις » μετ´ εὐλαβείας παρ´ ἐνὸς , ὃ δὴ τοῦ Συμεών ἐστι προσευχὴ τοῦ τὸν Θεὸν δεξαμένου . Καὶ ἐκεῖνος μὲν ἀπόλυσιν αἰτεῖται τῆς ψυχῆς ἀπὸ τῆς σαρκὸς , ἰδὼν Θεοῦ τὸ σωτήριον · ἡμεῖς δὲ ἀπόλυσιν τῆς ψυχῆς ἀπὸ τῶν παθῶν , καὶ τῶν παρὰ τοῦ ἐχθροῦ πειρασμῶν , καὶ τῶν διπλῶν νοσημάτων ψυχῆς ὁμοῦ τε καὶ σώματος . Εἰ δὲ καὶ τὴν ἐκ τῆς σαρκὸς ἀνάλυσιν , οὐ θαυμαστὸν , εἰρηνικὴν
Lemmas: καί πᾶς ὁμοῦ ὁ ἀδελφός , καί ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » ὁ ευκατανυκτεω καί ἰσχυρός δέησις λέγω ὡς ὁ τάξις πλειστάκις , καί τρίς ὕστερος λέγω διά ὁ δόξα ὁ Τριάς , καί ὅτι πρός αὐτός ὁ δέησις ἀναφέρω . ΚΕ . ὅς . ΑΡ ΟΩ ΟΡ Ω περι ὁ τελευταῖος εὐχή ὁ ἐν ὁ λιτός . ὁ ἱερεύς ἐπακούω πᾶς ὁ ἀγαθός καί φιλάνθρωπον θεός ὑπερεύχομαι , καί ΑΘ πᾶς γίγνομαι ἵλαος τε καί εὐμενής , καί ὁ ἔλεος αὐτός καταπέμπω . εἶτα κλίνη φημί ἐν ταπείνωσις τε καί δουλεία ὁ κεφαλή . καί στρέφω πρός δυσμή , ὡς ἐκ Θεός ὁ κλίνω ὁ ἀγαθός ἐπεύχομαι , ὁ πολυέλεος δεσπότης , καί θεός ἐγώ ἐπικαλέω Χριστός . καί ὁ ὁ Ἀγίας παρθένος Μήτηρ αὐτός πρεαβείας ὁ θεοτόκος , εἰς μεσιτεία προτίθημι , ἔτι δέ καί ὁ ἄγγελος καί ἀπόστολος , μάρτυς τε ἱεράρχης καί ὅσιος , καί ὁ ἅγιος πᾶς ἐγώ , δις αὐτός καί οὖον δις ἐγώ , εὐπρόσδεκτος γίγνομαι ἐξαιτέω ὁ δέησις , καί ὁ ἁμαρτάνω δίδωμι ὁ ἄφεσις , καί σκεπάζω ἐγώ ὑπό ὁ αὐτός πτέρυξ , καί μακράν γίγνομαι ἀφή ἐγώ ὁ ἐχθρός ἐγώ , καί ὁ ζωή ἐγώ εἰρηνεύω , καί ἐλεέω ὁ κόσμος καί ἐγώ , καί σῴζω παρ´ αὐτός ὁ φιλάνθρωπον καί ἀγαθός , ὡς δις ἀγαθότης μόνος ἐνανθρωπέω , κὰι μόνος ἐλεήμων , ΚΕ . ΤὴΑʹ . διατί λαμπάς ἀεί προπορεύω . οὗτος τελέω , αὐτός μέν διά ὁ βασιλικός πύλη προπορεύομαι λαμπάς εἴσειμι ὡς καί προάγω Μένων πρότερος , καθώς καί ἐν πᾶς εἴσοδος , εἰς τύπος ὁ θεῖον φάος καί ὁ ἅγιος , καί σύν αὐτός ὁ καθηγέομαι πατήρ , ὥσπερ εἰς ὁ οὐρανός εἴσειμι . ἕπω δέ ὁ λοιπός , ὁδηγέω ὁ πρόειμι ὅς συνεισέρχομαι , ὡς ὁ Ἰησοῦς Χριστός . καί ὁ χορός ἑκατέρωθεν συμφωνέω , καί μέσος ἵστημι , ὡς ὁ οὐρανός ἐγώ ἀνοίγω , καί ὁ ἕνωσις μεθ´ ἐγώ διά ὁ Χριστός ὁ ἄγγελος γίγνομαι , ὁ απόστιχο ψάλλω , καί ὁ σύν αὐτός ψάλλω στίχος , αρμόδιος ὁ ἑορτή . εἰμί μέν γάρ κυριακός , ὁ ὁ ἀνάστασις στίχος , ὁ , ὁ Κύριος βασιλεύω . καί δδʹ ἄλλος τις ἑορτή , αρμόδιος στίχος πάλιν καί ὁ αὐτός ιδιόμελο · εἰμί δέ τις ὁ ἅγιος , ὁ κατά τάξις αὐτός ἱεράρχης τυγχάνω ἢ μάρτυς ἢ ὅσιος ψαλμικός στίχος , καί ὁ αὐτός στιχηρός · διό καί στιχηρός λέγω · ὁ γάρ ἔξωθεν ἐν ὁ λιτός δίχα στίχος , ὅθεν καί απόστιχο οὗτος φημί . εἶτα δόξα καί νῦν ιδιόμελο λέγω · ὁ μέν ἐκ ὁ ὁ ἑορτή ὁ τις ὁ ἅγιος , ὁ δέ ὁ Θεοτόκος διά ὁ ἀνύσιμος αὐτός Ἱκεσία ὑπέρ ἐγώ · καί αὐθὺς ὁ , « νῦν ἀπολύω » μετέ εὐλάβεια παρ´ εἷς , ὅς δή ὁ Συμεών εἰμί προσευχή ὁ ὁ θεός δέχομαι . καί ἐκεῖνος μέν ἀπόλυσις αἰτέω ὁ Ψυχή ἀπό ὁ σάρξ , εἶδον Θεός ὁ σωτήριος · ἐγώ δέ ἀπόλυσις ὁ Ψυχή ἀπό ὁ πάθος , καί ὁ παρά ὁ ἐχθρός πειρασμός , καί ὁ διπλόος νόσημα Ψυχή ὁμοῦ τε καί σῶμα . εἰμί δέ καί ὁ ἐκ ὁ σάρξ ἀνάλυσις , οὖον θαυμαστός , εἰρηνικός