cogPG.PG155 427
ἀξίαν γίνεσθαι τῶν μεθισταμένων ψυχῶν , καὶ τῶν δικαίων τὰς μὲν ὑπὸ πολλῶν παρακαλεῖσθαι ἐν τῇ ἐξόδῳ κατὰ τὴν αὐτῶν προκοπὴν , τὰς δὲ ὑπὸ ἐλαττόνων , τὰς τῶν ἁμαρτησάντων δὲ πάλιν ὑπὸ δαιμόνων ἁρπάζεσθαι , τέως γε μὴν οὐ παρὰ γνώμην Θεοῦ . Καὶ γὰρ οὐδὲ τῶν ἁμαρτωλῶν αἱ ψυχαὶ χωρὶς ἀγγέλου χωρίζονται , ἵνα μὴ χώραν ὁ ἐχθρὸς εὔροι θανατοῦντα τὸν ἄνθρωπον , καὶ παρὰ καιρὸν , καὶ ἵνα μὴ νομισθείη κύριος εἶναι τοῦ θανάτου καὶ τῆς ζωῆς . Λαμβάνεται δὲ ὑπὸ´ ἀγγέλων αὐλῶν ἡ ψυχὴ αὐλὸς οὖσα , ἀκολούθως , μᾶλλον δὲ κατὰ φύσιν . Συγγενῶς γὰρ πρὸς τὰ ἄυλα οἱ ἄγγελοι ἔχουσιν . Λῖὀυχαὶ δὲ πορεύονται , ὡς παρὰ τῶν ἁγίων μανθάνομεν , ἐν τόποις τῆς ζωῆς αὐτῶν καὶ πολιτείας ἀξίοις · καὶ αἱ μὲν ἐν τῷ οὐρανῷ , αἷς καὶ τὸ πολίτευμα ἦν ἐν οὐρανοῖς . Αἵτινες δὴ καὶ μετὰ τοῦ σώματος οὖσαι εἰς οὐρανοὺς ἀνηνέχθησαν , ὥσπερ ὁ Παῦλος ἁρπαγεὶς ἐκεῖσε διδάσκει , καὶ ἐπιθυμῶν ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἰναι , καὶ ἵνα γένηται τὸ , « Ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , καὶ αὐτοὶ ὧσι μετ´ ἐμοῦ Σ ὅπερ ἔφη ὁ Κύριος . Οἱ δὲ ἐν τῷ παραδείσῳ εἰσὶ , κατὰ τὸ , « Σήμερον μετ´ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . » Ἔνθα καὶ πάντων τῶν διὰ μετανοίας ἐξερχομένων εἶναι τὰς ψυχὰς πιστευτέον , ὡς καὶ τὴν τοῦ εὐγνώμονος ἐκείνου λῃστοῦ ψυχήν . Καὶ δικαίως , οἱ μὲν ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς τὸν Χριστὸν ὁλικῶς μιμησάμενοι εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀναληφθέντες συνεῖναι , οἱ δὲ ἐν τῷ παραδείσῳ , ὡς ὁ λῃστὴς , μετανοήσαντες · καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς καὶ τὸν οὐρανὸν καὶ τὸν παράἘεισον ἥνοιξεν . Ἀναλόγως δὲ τῇ ζωῇ ἐκάστη δέχεται καὶ παρὰ Θεοῦ τὴν παράκλησιν , πᾶσαι δέ εἰσιν ἀτελεῖς , ἕως ἂν ὁ Κύριος ἔλθῃ , καθὼς διδασκάΚμεθα · « Ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν , φησί , τελειωθῶσι » Καὶ οὖτοι πάντες τελειωθέντες διὰ τῆς πίστεως , οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν . Τὰς τῶν ἁμαρτωλῶν δὲ καὶ ἀπίστων ψυχὰς καὶ ἐν τῷ δῃ πιστευτέον εἶναι , ὥσπερ καὶ ἐν οὐρανῷ τῶν ἁγίων , καὶ ἐν ἑτέροις τόποις ἀφεγγέσι καὶ θλιβεροῖς , καὶ ἀναλόγως ταῖς ἀμαρτίαις αὐτῶν , καὶ τῇ ἀπιστίᾳ , ὑπὸ δαιμόνων ἄρχεσθαι καὶ τυραννουμένος ὀδυνᾶσθαι · οὐ μὴν δὲ νῦν τῇ τελείᾳ κολάσει παραδίδοσθαι . Ἐπεὶ οὕπω τοῖς αὐτῶν ἡνώθησαν σώμασι , μεθ´ ὧν καὶ ἐξήμαρτον · οὐδ´ ὁ Κύριος ἔτι ἧλθεν ἐξ οὐρανοῦ , ὃς κρινεῖ πάντας , καὶ ἀποδώσει ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Ἀλλ´ οὐδέ τις ἔστι κόλασις προτέρα , εἰς ἡν αἰ ἀμαρτωλαὶ ψυχαὶ ἐμβαλλόμεναι , καὶ δίκην τιννῦσαι Κἀνάλογον τῇ κακίᾳ , ἐλευθεροῦνται τῆς τιμωρίας , ὧς τινες φληναφοῦσιν , Εἰ γὰρ καὶ ὁ θεῖός φησι Γρηγόριος ὁ Διάλογος , ψυχὰς ἐν φλογὶ τιμωρεῖσθαι , νοῃτῶς τοῦτό φησι , καὶ τὸ εἶναι ὡς δεσμίους τὰς ψυχὰς ἐν τόπῳ τινὶ ὡς καταδεδικασμένας θλιβομένας , καὶ τῷ πυρὶ τῆς συνειδήσεως φλέγεσθαι · ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ χάριν ἔχειν Θεοῦ , καὶ ὑπὸ δαιμόνων ἀδωνᾶσθαι , ὡς καὶ ὁ Χρυσοῤῥήμων τοῦτό φησιν ἐν τῇ ἑρμηνεία τῶν Πράξεων , τιμωρουμένας τῷ συνειδότι , καὶ τῷ μὴ παρακαλεῖσθαι ὑπὸ Θεοῦ , καὶ τῷ
Lemmas: ἄξιος γίγνομαι ὁ μεθίστημι Ψυχή , καί ὁ Δίκαιος ὁ μέν ὑπό πολύς παρακαλέω ἐν ὁ ἔξοδος κατά ὁ αὐτός προκοπή , ὁ δέ ὑπό μικρός , ὁ ὁ ἁμαρτάνω δέ πάλιν ὑπό δαίμων ἁρπάζω , τέως γε μήv οὖον παρά γνώμη Θεός . καί γάρ οὐδέ ὁ ἁμαρτωλός ὁ ψυχή Χωρὶς ἄγγελος χωρίζω , ἵνα μή χώρα ὁ ἐχθρός εὑρίσκω θανατόω ὁ ἄνθρωπος , καί παρά καιρός , καί ἵνα μή νομίζω κύριος εἰμί ὁ θάνατος καί ὁ ζωή . λαμβάνω δέ ὑπό ἄγγελος αὐλή ὁ ψυχή αὐλός εἰμί , ἀκόλουθος , μᾶλλον δέ κατά φύσις . συγγενής γάρ πρός ὁ ἄυλος ὁ ἄγγελος ἔχω . Λῖὀυχαὶ δέ πορεύω , ὡς παρά ὁ ἅγιος μανθάνω , ἐν τόπος ὁ ζωή αὐτός καί πολιτεία ἄξιος · καί ὁ μέν ἐν ὁ οὐρανός , ὅς καί ὁ πολίτευμα εἰμί ἐν οὐρανός . ὅστις δή καί μετά ὁ σῶμα εἰμί εἰς οὐρανός ἀναφέρω , ὥσπερ ὁ Παῦλος ἁρπάζω ἐκεῖσε διδάσκω , καί ἐπιθυμέω ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰναι , καί ἵνα γίγνομαι ὁ , « ὅπου εἰμί ἐγώ , καί αὐτός ἵημι μετέ ἐγώ Σ ὅσπερ φημί ὁ Κύριος . ὁ δέ ἐν ὁ παράδεισος εἰμί , κατά ὁ , « σήμερον μετέ ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . » ἔνθα καί πᾶς ὁ διά μετάνοια ἐξέρχομαι εἰμί ὁ ψυχή πιστευτέον , ὡς καί ὁ ὁ εὐγνώμων ἐκεῖνος λῃστής Ψυχή . καί δικαίως , ὁ μέν ἐν ὁ οὐρανός ὡς ὁ Χριστός ὁλικός μιμέομαι εἰς ὁ οὐρανός ἀναλαμβάνω συνίημι , ὁ δέ ἐν ὁ παράδεισος , ὡς ὁ λῃστής , μετανοέω · καί γάρ ὁ Χριστός καί ὁ οὐρανός καί ὁ παραεεισος ἀνοίγω . ἀνάλογος δέ ὁ ζωή ἐκάδιος δέχομαι καί παρά Θεός ὁ παράκλησις , πᾶς δέ εἰμί ἀτελής , ἠώς εἄν ὁ Κύριος ἔρχομαι , καθώς διδασκάΚμεθα · « ἵνα μή Χωρὶς ἐγώ , φημί , τελειόω » καί οὗτος πᾶς τελειόω διά ὁ πίστις , οὐ κομίζω ὁ ἐπαγγελία . ὁ ὁ ἁμαρτωλός δέ καί ἄπιστος ψυχή καί ἐν ὁ δή πιστευτέον εἰμί , ὥσπερ καί ἐν οὐρανός ὁ ἅγιος , καί ἐν ἕτερος τόπος ἀφεγγής καί θλιβερός , καί ἀνάλογος ὁ ἁμαρτία αὐτός , καί ὁ ἀπιστία , ὑπό δαίμων ἄρχω καί τυραννέω ὀδυνάω · οὖον μήv δέ νῦν ὁ τέλειος κολάζω παραδίδωμι . ἐπεί οὔπω ὁ αὐτός ἑνόω σῶμα , μεθ´ ὅς καί ἐξαμαρτάνω · οὐδός ὁ Κύριος ἔτι ἕρχομαι ἐκ οὐρανός , ὅς κρίνω πᾶς , καί πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . Ἀλ οὐδέ τις εἰμί κόλασις πρότερος , εἰς ἐάν ὁ ἁμαρτωλός ψυχή ἐμβάλλω , καί δίκη τίννυμι ἀνάλογος ὁ κακία , ἐλευθερόω ὁ τιμωρία , ὅς τις φληναφέω , εἰμί γάρ καί ὁ θεῖος1 φημί Γρηγόριος ὁ Διάλογος , ψυχή ἐν φλόξ τιμωρέω , νοητός οὗτος φημί , καί ὁ εἰμί ὡς δέσμιος ὁ ψυχή ἐν τόπος τις ὡς καταδικάζω θλίβω , καί ὁ πῦρ ὁ συνείδησις φλέγω · ἀλλά καί ὁ μή χάρις ἔχω Θεός , καί ὑπό δαίμων ἀδωνᾶσθαι , ὡς καί ὁ Χρυσορρήμων οὗτος φημί ἐν ὁ ἑρμηνεία ὁ Πρᾶξις , τιμωρέω ὁ σύνοιδα , καί ὁ μή παρακαλέω ὑπό Θεός , καί ὁ