cogPG.PG155 97
ΚΟΔΡΙΤ κΛΙΙ . καὶ αἷμα , καὶ μία ἡ θυσία , καὶ οὐ πολλαί , ὁ γὰρ τοῦ Θεοῦ Λόγος ζῶν ἐστι καὶ ἐνεργὴς , καὶ πανταχοῦ , καὶ ὑπὲρ τὸ πᾶν , Κηρικός . Θαυμαστὰ τὰ εἰρημένα , δέσποτα , καὶ πλείστην ὅσην ἐνέθηκε τῇ ψυχῇ μου τὴν ἡδονήν , καὶ τὸ μυστήριον ἀριδηλότερον ἔγνων τῆς τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐνανθρωπήσεως . πΕΦΑΛ ΜΠʹ . Δατί ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος οὐ τῇ κρείττονι φύσει τῶν · ἀγγέλων ἡνώθη , ἀλλὰ τῶν ἀνθρώπων ἀρχιερεὺς . Οὐχ ἡμέτερα ταῦτα , ἀγαπητὲ , ἀλλὰ τῶν Πατέρων . Καὶ εὑρήσοις ἂν πολλαχοῦ ἐξετάζων τούτων τοὺς λόγους . Ἔτι δὲ καὶ τοῦτο κατανόησον , πλείστην ἅμα καὶ ἀληθῆ παρέχον τὴν γνῶσιν τοῦ θείου μυστηρίου . Διατί ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος βουληθεὶς νωθῆναι τοῖς αὐτοῦ κτίσμασιν , οὐ τῆ κρείττονι φύσει ἡνώθη τῶν ἀγγέλων φημὶ οἰκείως ἐχούσῃ πως καὶ συγγενῶς πρὸς αὐτὴν ἐκ τοῦ αὐλοῦ , τῆ ἡμετέρᾳ δὲ ταύτῃ τῇ φθειρομένῃ καὶ ὑλικῇ ; Κατὰ λόγον ὅτι μέγιστόν τε . καὶ θεῖον . Εἰ τῇ ἀγγελικῇ γᾶρ ἤνωτο φύσει , αὕτη ἂν καὶ μόνη τῆς κοινωνίας αὐτοῦ μετεῖχε , καὶ οὐκ ἐσώζετο αὕτη · σεσωσμένη γάρ ἐστιν , ἀλλ´ ὑψοῦτο μόνον , καὶ πρὸς μεῖζον ἀνήγετο , Θεοῦ κατηξιωμένη τῆς κοινωνίας . ἕτερα δὲ πᾶσα κτίσις οὐδὲν ὡφελεῖτο , ἀλλ´ ἔμενεν ἂν ἐν τῇ φθορᾷ , καὶ μᾶλλον ὁ παραπεσὼν ἄνθρωπος , δι´ ὃν αὕτη γέγονεν ἡ κτίσις , καὶ δι´ ὃν ὑπέπεσε τῇ φθορᾷ . ρᾷ . Κατανοεῖ οὖν σοφίαν Θεοῦ , καὶ βουλὴν ἀρχαίαν ὄντως , δι´ ἣν(ομαι καὶ τὸν κόσμον καὶ τοὺς ἀγγέλους ἐκ μὴ ὄντων πεποίηκε , καὶ τελευταῖον τὸν ἄνθρωπον . Ἐπεὶ γὰρ ἀγαθός ἐστι , καὶ τούτου χάριν τὴν κτίσιν παρήγαγεν , ἵνα μετέχῃ τούτου τῶν ἀγαθῶν ἡ κτίσις , οὐ γὰρ ἂν αὐτὸς , ἀνενδεής ὤν καὶ πλήρης καὶ προαιώνιος , ἐδέετό τινος ἐκ τῶν ὄυτων πὸ ἄκρον γὰρ ἀγαθὸν αὐτὸς , ἐπεὶ Θεοῦ ἡ κτίσις νοητή τε καὶ αἰσθητή , ἕνωσις δὲ τῶν δύο ἄνθρωπος νοητή τε καὶ αἰσθητὴ , ἕνωσις δὲ τῶν δύο ἄνθρωπος μόνος ἐκ ψυχῆς νοητῆς καὶ σώματος τελῶν αἰσθην τοῦ , λαμβάνει τοῦτο μόνον τὸν ἄνθρωπον ὁ Θεὸς , καὶ ἑνοῦται κατάκρως , ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ὑποστήσας ἀναμαρτήτω ἐκ αρθένου ἀγίας , Πνεύματι ἀγίῳ . Καὶ σῶμα λαβὼν μετὰ ψυχῆς νοερᾶς καὶ θελητικῆς , διὰ μὲν τοῦ νοεροῦ τῆς ψυχης τῇ νοερᾷ ἑνοῦται φύσει τῇ τῶν ἀγγέλων , διὰ δὲ τῆς βείας αὐτοῦ σαρκὸς τῇ κατ´ αἴσθησιν κτίσει . Καὶ αὕτως ὁ ἀγιασμὸς καὶ ἡ χάρις οὐκ εἰς τὸν ἄνθρωπον μόνον , νωητὸν ὄντα ἐκ τῆς ψυχῆς καὶ αἰεθτὸν ἐκ τοῦ σώματος , ἀλλὰ καὶ εἰς πᾶσαν δικαίως διαβαίνει ΟΞ τὴν κτίσιν · καὶ ἡ μὲν λογικὴ τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ψυχῶν ἑνοῦται Θεῷ , καὶ αἰσθάνεται Θεοῦ , καὶ κοινωνεῖ τούτου , καὶ λίαν λαμπρύνεται , συγγενῶς τὸ θεῖον δεχομένη φῶς ἐκ τῆς ἀγίας τοῦ λόγου ψυχῆς , νοερᾶς τελούσης καὶ λογικῆς . Νῦν γὰρ τὴν ἀγίαν ἐκείνην τοῦ Σωτῆρος ψυχὴν κατὰ φύσιν ἄγγελοι καθορῶσι , καὶ τὸν ἐκ τοῦ ἀοράτου φωτισμὸν ἐναργέστερον ἄρτι κομίζονται , καὶ σοφίας πληροῦνται μείζονος ἐκ τοῦ θείου νοῦ τῆς ζώσης Συφίας . Καὶ ὡς συγγενῶς πως ἐγγίζουσιν αλνῷ , καὶ διέκεινται · καὶ θαύματος ἐμπίπλανται ·
Lemmas: ΔΤ Ι . καί αἷμα , καί εἷς ὁ θυσία , καί οὖον πολύς , ὁ γάρ ὁ Θεός Λόγος ζῶ εἰμί καί ἐνεργός , καί πανταχοῦ , καί ὑπέρ ὁ πᾶς , κῆρυξ . θαυμαστός ὁ εἴρω , δεσπότης , καί πλεῖστος ὅσος ἐντίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ ὁ ἡδονή , καί ὁ μυστήριον ἀρίδηλος γιγνώσκω ὁ ὁ Θεός Λόγος ἐνανθρώπησις . ΑΠ μπα . Δᾶτις ὁ ὁ Θεός Λόγος οὖον ὁ ἀγαθός φύσις ὁ · ἄγγελος ἑνόω , ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ἀρχιερεύς . οὐχ ἡμέτερος οὗτος , ἀγαπητός , ἀλλά ὁ Πατέρων . καί εὑρίσκω εἄν πολλαχοῦ ἐξετάζω οὗτος ὁ λόγος . ἔτι δέ καί οὗτος κατανοέω , πλεῖστος ἅμα καί ἀληθής παρέχω ὁ γνῶσις ὁ θεῖον μυστήριον . διατί ὁ ὁ Θεός Λόγος βούλομαι νοέω ὁ αὐτός κτίσμα , οὖον τῆ ἀγαθός φύσις ἑνόω ὁ ἄγγελος φημί οἰκεῖος ἔχω πως καί συγγενής πρός αὐτός ἐκ ὁ αὐλός , τῆ ἡμέτερος δέ οὗτος ὁ φθείρω καί ὑλικός ; κατά λόγος ὅτι μέγας τε . καί θέω . εἰμί ὁ ἀγγελικός γάρ ἀνίημι φύσις , οὗτος εἄν καί μόνος ὁ κοινωνία αὐτός μετέχω , καί οὐ σῴζω οὗτος · σῴζω γάρ εἰμί , ἀλ ὑψόω μόνος , καί πρός μείζων ἀνάγω , Θεός καταξιόω ὁ κοινωνία . ἕτερος δέ πᾶς κτίσις οὐδείς ὀνίνημι , ἀλ μένω εἄν ἐν ὁ φθορά , καί μᾶλλον ὁ παραπίπτω ἄνθρωπος , δις ὅς οὗτος γίγνομαι ὁ κτίσις , καί δις ὅς ὑποπίπτω ὁ φθορά . ῥεῖα . κατανοέω οὖν σοφία Θεός , καί βουλή ἀρχαῖος εἰμί , δις αἰνέω καί ὁ κόσμος καί ὁ ἄγγελος ἐκ μή εἰμί ποιέω , καί τελευταῖος ὁ ἄνθρωπος . ἐπεί γάρ ἀγαθός εἰμί , καί οὗτος χάρις ὁ κτίσις παράγω , ἵνα μετέχω οὗτος ὁ ἀγαθός ὁ κτίσις , οὖον γάρ εἄν αὐτός , ἀνενδεής εἰμί καί πλήρης καί προαιώνιος , δέω1 τις ἐκ ὁ οὐτάω πόα ἄκρος γάρ ἀγαθός αὐτός , ἐπεί Θεός ὁ κτίσις νοητός τε καί αἰσθητός , ἕνωσις δέ ὁ δύο ἄνθρωπος νοητός τε καί αἰσθητός , ἕνωσις δέ ὁ δύο ἄνθρωπος μόνος ἐκ Ψυχή νοητός καί σῶμα τέλος οἰδάνω ὁ , λαμβάνω οὗτος μόνος ὁ ἄνθρωπος ὁ θεός , καί ἑνόω κάτακρος , ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὑφίστημι ἀναμάρτητος ἐκ αρθένου Ἀγίας , πνεῦμα ἅγιος . καί σῶμα λαμβάνω μετά Ψυχή νοερός καί θελητικός , διά μέν ὁ νοερός ὁ Ψυχή ὁ νοερός ἑνόω φύσις ὁ ὁ ἄγγελος , διά δέ ὁ βαίνω αὐτός σάρξ ὁ κατ´ αἴσθησις κτίζω . καί αὔτως ὁ ἁγιασμός καί ὁ χάρις οὐ εἰς ὁ ἄνθρωπος μόνος , νάω εἰμί ἐκ ὁ Ψυχή καί αἰεθτὸν ἐκ ὁ σῶμα , ἀλλά καί εἰς πᾶς δικαίως διαβαίνω ΟΞ ὁ κτίσις · καί ὁ μέν λογικός ὁ ἄγγελος καί ὁ Ψυχή ἑνόω Θεός , καί αἰσθάνομαι Θεός , καί κοινωνέω οὗτος , καί λίαν λαμπρύνω , συγγενής ὁ θέω δέχομαι φάος ἐκ ὁ Ἀγίας ὁ λόγος Ψυχή , νοερός τελέω καί λογικός . νῦν γάρ ὁ ἅγιος ἐκεῖνος ὁ Σωτήρ ψυχή κατά φύσις ἄγγελος καθοράω , καί ὁ ἐκ ὁ ἀόρατος φωτισμός ἐναργής ἄρτι κομίζω , καί σοφία πληρόω μείζων ἐκ ὁ θεῖον νόος ὁ ζώννυμι Συφίας . καί ὡς συγγενής πως ἐγγίζω ἀλάω , καί διεκειντ · καί θαῦμα ἐμπίμπλημι ·