cogPG.PG155 391
Ε Αονο [ ίε εἶ . Α προὔλεγον · καὶ ὅμοιον ἡμῖν καὶ ὁμοφυὲς , καὶ οὐκ ἀλλότριον εἰλήφει σῶμα Καὶ ἐνανθρωπήσαντα . Τοῦτο διὰ τὸ τέλειον αὐτὸν ἄνθρωπον νενονέναι καὶ ἐν τῇ μήτρα τέλειον μὲν εὐθὺς ἀποδειχθῆναι βρέφος , τρέφεσθαι δὲ φυσικῶς , καὶ ἀποτεχθῆναι νήπιον . Οὐ γὰρ ἀνῄρει τὴν φύσιν , ἐπηνωρθοῦτο δὲ τὰ αὐτῆς ὡς ὁ μέγας φησίν Ἀθανάσιος , καθ´ ἡλικίαν αὐξανόμενος . καὶ τοεωόμενος , καὶ ὑπνώττων , καὶ τῇ ἀληθῶς Μητρὶ καὶ τῶ δοκοῦντι πατρὶ καθυποτασσόμενος . Εἰ οὖν καὶ ὑπὲρ φύσιν τὰ κατ´ αὐτὸν , ἀλλ ὅμως ὅσον ἐνεχώρει , τὰ ἀδιάβλητα ζῶ κατὰ φύσιν οὐ παρῃτεῖτο · καὶ τὸ τέλειον ἦν ἐν αὐτῷ τοῦ τε σώματος τῆς τε ψυχῆς , νοεράν αὐτὴν ἔχων καὶ λο γικὴν , αὐτεξούσιόν τε καὶ θελητικήν . Τοῦτο οὖν τὸ , ένανθρωπήσαντα , δηλοῖ , κατὰ τῶν βλασφήμων τεθειμένον , τῶν μὴ ψυχὴν εἰληφέναι λεγόντων τὸν Κύριον , φληναφούντων δὲ ἀντὶ ψυχῆς ἀρκεῖν αὐτῷ τὴν θεότητα · οἱ καὶ ἄλογον ὑπενόουν ἀφρόνως τὸ πακάγιον τούτου σῶμα , καὶ μὴ τῆ τῆς ψυχῆς αὐτεξουσιότητι τῷ Πατρὶ τοῦτον καθυποτάσσεσθαι , καὶ οὐδὲ τέλειον ἄνθρωπον λαβεῖν τὸν Λόγον καὶ προσενεγκεῖν τῷ Πατρὶ , ὑπὲρ τελείου παραπεπτωκότος ὰνθρώπου , ἀλλ´ ἀτελῆ · ὥστε μᾶλλον εἶναι κατὰ τοὺς ἀσεβοῦντας ἐκείνους τὸ τιμιώτατον ἡμῶν ἀθεράπευτον . Εἰ γὰρ ἀνθρώπου τιμιώτερον ἡ ψυχὴ . νοερὰ τελοῦσα καὶ λογικὴ , καὶ δι´ αὐτῆς πρότερον τὴν παρακοὴν ἐνηργήσαμεν , ταύτῃ γὰρ τὸ σῶμα παιηκολούθησεν , οὐ ψυχὴν δὲ νοερὰν μετὰ τοῦ σώματος εἴληφεν ὁ Λόγος σαρκωθεὶς , ἀθεράπευτοι πάλιν ἡμεῖς · καὶ οὐ τὴν ἀφθαρσίαν ἐλάβομεν . οὐδ´ ὅλοι ἀνεκαινίσθημεν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ τῷ σώματι ἡγιάσθημεν , εἴπερ ἄλογον σῶμα ἑξ ἡμῶν προσελήΚφθη . Διὰ τοῦτο φευκτέοι μὲν οἱ ταῦτα ληροῦντες , ἡμεῖς δὲ ὥσπερ ἐξ ἀρχῆς διπλοῖ παρὰ τοῦ Λόγοα ἐπλάσθημεν σῶμα ὁμοῦ λαβόντες μετὰ ψυχῆς καὶ Κιπλῶς ἀνεπλάσθηαεν ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Λόγου , τέλειον ἀναλαβόντος τὸν ἄνθρωπον σῶμα ὁμοῦ μετὰ ὺυχῆς . Σταυρωθέντα τε ὑπὲρἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου . Τοῦτο τὸ μέγα μυστήριον · καὶ πολλὴ τοῖς πολλοῖς ἐπὶ τούτῳ ἡ ἀπορία · καὶ πλέον , ἢ πῶς Θεὸς ὥν , ἠνέσχετο σαρκωθῆναι ; Τοῦτο μὲν γάρ φασιν ἵνα τῆ ἐνώσει ἀγιάσῃ τὴν φύσιν , ὡς λέγεται , καὶ πρὸς ἐπανόρθωσιν αὐτῆς πάντα γε ἐξοικονομήσῃ , καθὰ δὴ καὶ διέπραξε . Τικτόμενος γὰρ ἦν ὑπὸ γυναικὸς , καὶ καθ´ ἡλικίαν αὐξόμενος , πτωχεύων τε καὶ πεζοπορῶν , καθαίρων ταπεινώσει τὸν ἐπηρμένον , καὶ μὴ ἔχων ποῦ κλῖναι τὴν κεφαλὴν , ὡς γέγραπται , Ταῦτα δὲ πάντα διὰ τοῦ ἀναπλάσαι τὴν φύσιν · ἐπεὶ καὶ θαυμασίως αὐτὴν οἷς ἐνήργησε παραδόξως , καὶ λόγοις οἷς εἴρηκεν ἐπηνώρθου . Τὸ δὲ παθεῖν οὕτω . διαποροῦντες πλέον εἰσὶ , καὶ παθεῖν οὕτω πάθος πὸ διὰ σταυροῦ ἐπονείδιστον . Ἀλλ´ ὄντως ταῦτα ἔργα Θεοῦ . Καὶ τὸ διαπορεῖν ἐπὶ τούτοις οὐ θαυμαστόν · ὅτι καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα Κυρίου , καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ Ἀὸοὶ αὐτοῦ . Καὶ ἡμεῖς πίστει ταῦτα δεχόμεθα · οὐκ ἀνθρωπίνης δὲ σοφίας λόγοις καυχώμεθα , ἵνα μὴ κενωθῇ ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ , καθὰ γέγραπται .
Lemmas: Ε Αονο [ εἶμι εἰμί . Α προλέγω2 · καί ὅμοιος ἐγώ καί ὁμοφυής , καί οὐ ἀλλότριος λαμβάνω σῶμα καί ἐνανθρωπέω . οὗτος διά ὁ τέλειος αὐτός ἄνθρωπος νοέω καί ἐν ὁ μήτρα τέλειος μέν εὐθύς ἀποδείκνυμι βρέφος , τρέφω δέ φυσικός , καί ἀποτίκτω νήπιος . οὖον γάρ ἀναιρέω ὁ φύσις , ἐπανορθόω δέ ὁ αὐτός ὡς ὁ μέγας φημί Ἀθανάσιος , καθ´ ἡλικία αὐξάνω . καί τοεωόμενος , καί ὑπνώσσω , καί ὁ ἀληθής Μήτηρ καί ὁ δοκέω πατήρ καθυποτάσσω . εἰμί οὖν καί ὑπέρ φύσις ὁ κατ´ αὐτός , ἀλλ' ὅμως ὅσος ἐγχωρέω , ὁ ἀδιάβλητος ζῶ κατά φύσις οὖον παραιτέομαι · καί ὁ τέλειος εἰμί ἐν αὐτός ὁ τε σῶμα ὁ τε Ψυχή , νοερός αὐτός ἔχω καί Λο γικὴν , αὐτεξούσιος τε καί θελητικός . οὗτος οὖν ὁ , ἐνανθρωπέω , δηλόω , κατά ὁ βλάσφημος τίθημι , ὁ μή ψυχή λαμβάνω λέγω ὁ κύριος , φληναφέω δέ ἀντί Ψυχή ἀρκέω αὐτός ὁ θεότης · ὁ καί ἄλογος ὑπονοέω ἄφρων ὁ πακάγιον οὗτος σῶμα , καί μή τῆ ὁ Ψυχή αὐτεξουσιότης ὁ πατήρ οὗτος καθυποτάσσω , καί οὐδέ τέλειος ἄνθρωπος λαμβάνω ὁ Λόγος καί προσφέρω ὁ πατήρ , ὑπέρ τέλειος παραπίπτω ἄνθρωπος , ἀλ ἀτελής · ὥστε μᾶλλον εἰμί κατά ὁ ἀσεβέω ἐκεῖνος ὁ τίμιος ἐγώ ἀθεράπευτος . εἰμί γάρ ἄνθρωπος τίμιος ὁ ψυχή . νοερός τελέω καί λογικός , καί δις αὐτός πρότερος ὁ παρακοή ἐνεργέω , οὗτος γάρ ὁ σῶμα παιακολουθεω , οὖον ψυχή δέ νοερός μετά ὁ σῶμα λαμβάνω ὁ Λόγος σαρκόω , ἀθεράπευτος πάλιν ἐγώ · καί οὖον ὁ ἀφθαρσία λαμβάνω . οὐδός ὅλος ἀνακαινίζω · μᾶλλον δέ οὐδέ ὁ σῶμα ἁγίζω , εἴπερ ἄλογος σῶμα ἕξ ἐγώ προσλαμβάνω . Ζεύς οὗτος φευκτέος μέν ὁ οὗτος ληρέω , ἐγώ δέ ὥσπερ ἐκ ἀρχή διπλόος παρά ὁ Λόγος πλάσσω σῶμα ὁμοῦ λαμβάνω μετά Ψυχή καί Κιπλῶς ἀναπλάσσω ὑπό αὐτός ὁ Λόγος , τέλειος ἀναλαμβάνω ὁ ἄνθρωπος σῶμα ὁμοῦ μετά ὺυχῆς . Σταυρωθέντα τε ὑπὲρἡμῶν ἐπί πόντιος Πιλᾶτος . οὗτος ὁ μέγας μυστήριον · καί πολύς ὁ πολύς ἐπί οὗτος ὁ ἀπορία · καί πλέω , ἢ πῶς θεός ἀνά , ἀνέχω σαρκόω ; οὗτος μέν γάρ φημί ἵνα τῆ ενώνω ἁγίζω ὁ φύσις , ὡς λέγω , καί πρός ἐπανόρθωσις αὐτός πᾶς γε εξοικονόμηση , καθά δή καί διαπράσσω . τίκτω γάρ εἰμί ὑπό γυνή , καί καθ´ ἡλικία αὐξάνω , πτωχεύω τε καί πεζοπορέω , καθαίρω ταπείνωσις ὁ ἐπαίρω , καί μή ἔχω ποῦ κλίνη ὁ κεφαλή , ὡς γράφω , οὗτος δέ πᾶς διά ὁ ἀναπλάσσω ὁ φύσις · ἐπεί καί θαυμάσιος αὐτός ὅς ἐνεργέω παράδοξος , καί λόγος ὅς εἴρω ἐπανορθόω . ὁ δέ πάσχω οὗτος . διαπορέω πλέω εἰμί , καί πάσχω οὗτος πάθος πόα διά σταυρός ἐπονείδιστος . Ἀλ εἰμί οὗτος ἔργον Θεός . καί ὁ διαπορέω ἐπί οὗτος οὖον θαυμαστός · ὅτι καί θαυμαστός ὁ ἔργον κύριος , καί ἀνεξιχνίαστος ὁ Ἀῷος αὐτός . καί ἐγώ πίστις οὗτος δέχομαι · οὐ ἀνθρώπινος δέ σοφία λόγος καυχάομαι , ἵνα μή κενόω ὁ σταυρός ὁ Χριστός , καθά γράφω .