cogPG.PG155 308
καὶ τοῖς μυστηρίοις ἡγιασμένοι , καὶ τῇ ὁμολογίᾳ αὐτῷ ἁφιερωμένοι , καὶ ὡς παραδεδομένοι Χριστῷ , καὶ ἠνορασμένοι ὑπ´ αὐτοῦ , μηδὲν ἄλλο ἢ τὰ τοῦ Χριστοῦ ὀφείλοντες ἐνεργεῖν . Περὶ ταύτης τῆς παραθήκης πάντες οἱ ἅγιοι μέμνηνται , καὶ ὁ Σωτήρ · καὶ τὴν παραθήκην πρῶτος πεποίηκεν αὐτὸς ἐν τῶ Κμέλλειν πάσχειν , παραθέμενος ἡμᾶς τῷ Πατρί , « Φύλαξον αὐτοὺς , εἰπὼν , ἐν τῷ ὀνόματί σου , καὶ ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου , » καὶ τὰ ἑξῆς · ἀλήθεια δὲ αὐτός . Ταῦτα τελέσας , ἐπισφραγίζει τῇ ἐκφωνήσει ὁ ἱερεὺς τὴν δοξολυγίαν τῆς Τριάδος , τὸ , « Ὅτι πρέπει σοι , εἰρηκώς , » τῆ θεολογία καὶ δοξολογίᾳ ὀμοῦ βεβαιῶν τὰ προερημένα , καὶ μαρτυρῶν ὡς ταῦτα ἔσται ἡμῖν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ . Τῶν δὲ ὕμνων ἑν τροπαρίοις ἢ ἰδιομέλοις ἅμα ΔἍῌ λεγομένων τοῖς στίχοις , τῇ μὲν Κυριακῇ ἱσταμένων εἰς δεκα στίχους , διὰ τὸ τοῦ ἀριθμοῦ τέλειον , ἐν δὲ ἑορτῇ τινος τῶν ἁγίων εἰς στίχους ὀκτὼ , διὰ τὴν ὀγδόην καὶ ἀκατάπαυστον ἡμέραν , ἐν ᾗ ἔσονται οἱ τοῦ Θεοῦ τέντοτε , καὶ νῦν εἰσι τοῖς πνεύμασι σὺν Χριστῷ · εἰς ἓξ δὲ καθ´ ἡμέραν διὰ τὸ ὑπὲρ τὴν αἴσθησιν εἶναι ανταδικὴν οὖσαν τοὺς ἀγίους νῦν , καὶ δίς τὴν Τριάδα σημαίνειν τὰ ἕξ ἑκατέρωθεν οὖτοι οἱ ὕμνοι ψάλλονται , εἴτε περὶ τῆς ἀναστάσεως ὄντες , εἴτε περὶ ἑτέρας προκειμένης ἐορτῆς ἢ ἁγίου . Τῷ τελευταίῳ δὲ στίχῳ βἱ κοροὶ συνέρχονται , τὴν συμφωνίαν δηλοῦντες , καὶ τὴν διὰ τοῦ Σωτῆρος τοῦ κόσμου παντὸς ἕνωσιν , Ὅθεν ὁμοῦ πρὸς τὸ θυσιαστήριον κλίνοντες ἐκβοῶσιν , « Ὅτι ἐκραταιώθη τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐφ´ ἡμᾶς · τὴν ἐν Χριστῷ τῶν ἐθνῶν δηλοῦντες σωτηρίαν · καὶ πτι ἐν ἐλέει αὐτοῦ ὑπὲρ ἡμῶν παθὼν , καὶ τῷ σταυρῷ αὐτοῦ κράτος στησάμενος καὶ νικήσας , ἡμᾶς ἐν εαυτῷ συνηγάγετο . Καὶ ὁμοῦ πάλιν τὸ , « Δόξα καὶ νῦν , » ἄδουσι , δοξολογοῦντες ἀδιαιρέτως τὴν Τριάδα τὴν ἀδιαίρετον · ἔτι δὲ καὶ τὴν Θεομήτορα κόρην ἐν τῷ τέλει , διὰ τὴν ὁμολογίαν τῆς σαρκώσεως τοῦ ἐξ αὐτὴς παρρωθέντος . καὶ τὴν αὐτῆς πλλὴν καὶ δυνατὴν μεσιτείαν , ΚΕΦΑΛ ΤΛΓʹ . ΤΙσημαίνει ἢ τοῦ ἑσπερινοῦ εἰσοδος · καὶ τί τὸ τλΓκειν τὸν ἱερέα καὶ ἀνίστασθαι , καὶ ἀναβαίνειν ε τὸ θυσιαστήριον , καὶ εἰσέρχεσθαι Ἕνθα δὴ καὶ ὁ ἱερεὺς ποιεῖται τὴν εἴσοδον , ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου ἀσκεπὴς ἐξερχόμενος μετὰ θυμιατοῦ τε καὶ θυμιάματος , καὶ μέσον τοῦ ναοῦ κλίνων καὶ εὐχόμενος , καὶ ἀνιστάμενος καὶ σφραγίζων τῇ χειρὶ καὶ τῷ θυμιάματι , καὶ εἰς τὸ θυσιαστήριον ἐπανερχόμενος αὖθις . Τί τούτῳ δηλῶν ; Ὅτι καὶ ὁ ποῦ Θεοῦ Μονογενὴς μέχρις ἡμῶν ἀπὸ τῶν οὐρανίων κατελθὼν ἀψίδων , πάλιν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνελήλυθε καὶ ἡμᾶς ἐπανήγαγεν . Ὅθεν καὶ τῇ ἐξελεθσει ταύτῃ , αὶ τῇ κλίσει τῆς κεφαλῆς καὶ ἀνορθώσει , καὶ τῶ ἐκβοῆσαι , « Σοφίᾳ ὀρθοί , » καὶ σφραγίσαι τῷ θυμιασηρίῳ , ἢ ἀνυψῶσαι τὸ Εὐαγγέλιον , εἰ Εὐαγγελίου εἴσοδός ἐστι , καὶ εἰς τὸ βῆμα ἐπανελθεῖν , πάντα τὰ τῆς οἰκονομίας δηλοῖ · τὸ ἐξελθεῖν μὲν καὶ κατέρχεαήαι τὴν κατάβασιν Χριστοῦ καὶ ταπείνωσιν · τὸ ἐνδεδνμένον ἀὲ εἶναι τὰ ἱερατικὰ , τὴν σάρκωσιν · τὸ μέσον τε στάντα κλῖναι τὴν κεφαλὴν , τὸ μέσον τῆς γῆς σταυρωθῆναι ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀκοθανεῖν , καὶ ΟΑΡΙΤ ΟΩΩΧΧΧΙΙi .
Lemmas: καί ὁ μυστήριον ἁγίζω , καί ὁ ὁμολογία αὐτός αφιερώνω , καί ὡς παραδίδωμι Χριστός , καί ἠνορασμένοι ὑπό αὐτός , μηδείς ἄλλος ἢ ὁ ὁ Χριστός ὀφείλω ἐνεργέω . περι οὗτος ὁ παραθήκη πᾶς ὁ ἅγιος μιμνήσκω , καί ὁ Σωτήρ · καί ὁ παραθήκη πρῶτος ποιέω αὐτός ἐν ὁ Κμέλλειν πάσχω , παρατίθημι ἐγώ ὁ πατήρ , « φυλάσσω αὐτός , εἶπον , ἐν ὁ ὄνομα σύ , καί ἁγίζω αὐτός ἐν ὁ ἀλήθεια σύ , » καί ὁ ἑξῆς · ἀλήθεια δέ αὐτός . οὗτος τελέω , επισφραγίζω ὁ ἐκφώνησις ὁ ἱερεύς ὁ δοξολυγίαν ὁ Τριάς , ὁ , « ὅτι2 πρέπω σύ , εἴρω , » τῆ θεολογία καί δοξολογία ὀμόω βεβαιόω ὁ προερέω , καί μαρτυρέω ὡς οὗτος εἰμί ἐγώ ἀπό ὁ Θεός . ὁ δέ ὕμνος ἑν τροπάριον ἢ ἰδιόμελος ἅμα Δάη λέγω ὁ στίχος , ὁ μέν Κυριακός ἵστημι εἰς δέκα στίχος , διά ὁ ὁ ἀριθμός τέλειος , ἐν δέ ἑορτή τις ὁ ἅγιος εἰς στίχος ὀκτώ , διά ὁ ὄγδοος καί ἀκατάπαυστος ἡμέρα , ἐν ὅς εἰμί ὁ ὁ Θεός τείνω , καί νῦν εἰμί ὁ πνεῦμα σύν Χριστός · εἰς ἓξ δέ καθ´ ἡμέρα διά ὁ ὑπέρ ὁ αἴσθησις εἰμί ανταδικὴν εἰμί ὁ ἅγιος νῦν , καί δίς ὁ Τριάς σημαίνω ὁ ἕξ ἑκατέρωθεν οὗτος ὁ ὕμνος ψάλλω , εἴτε περί ὁ ἀνάστασις εἰμί , εἴτε περί ἕτερος πρόκειμαι ἑορτή ἢ ἅγιος . ὁ τελευταῖος δέ στίχος ἱβʹ κορέω συνέρχομαι , ὁ συμφωνία δηλόω , καί ὁ διά ὁ Σωτήρ ὁ κόσμος πᾶς ἕνωσις , ὅθεν ὁμοῦ πρός ὁ θυσιαστήριον κλίνω ἐκβοάω , « ὅτι2 κραταιόω ὁ ἔλεος αὐτός ἐφίημι ἐγώ · ὁ ἐν Χριστός ὁ ἔθνος δηλόω σωτηρία · καί πτι ἐν ἐλεέω αὐτός ὑπέρ ἐγώ πάσχω , καί ὁ σταυρός αὐτός κράτος ἵστημι καί νικάω , ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ συνάγω . καί ὁμοῦ πάλιν ὁ , « Δόξα καί νῦν , » ἀείδω , δοξολογέω ἀδιαιρέτως ὁ Τριάς ὁ ἀδιαίρετος · ἔτι δέ καί ὁ Θεομήτωρ κόρη ἐν ὁ τέλος , διά ὁ ὁμολογία ὁ σάρκωσις ὁ ἐκ αὐτός παροράω . καί ὁ αὐτός πλός καί δυνατός μεσιτεία , ΚΕ ΤΛΓʹ . τισημαινω ἢ ὁ εσπερινός εἴσοδος · καί τίς ὁ τλΓκειν ὁ ἱερεύς καί ἀνίστημι , καί ἀναβαίνω ε ὁ θυσιαστήριον , καί εἰσέρχομαι ἔνθα δή καί ὁ ἱερεύς ποιέω ὁ εἴσοδος , ἀπό ὁ θυσιαστήριον ἀσκεπής ἐξέρχομαι μετά θυμιατός τε καί θυμίαμα , καί μέσος ὁ ναός κλίνω καί εὔχομαι , καί ἀνίστημι καί σφραγίζω ὁ χείρ καί ὁ θυμίαμα , καί εἰς ὁ θυσιαστήριον ἐπανέρχομαι αὖθις . τις οὗτος δηλόω ; ὅτι2 καί ὁ ποῦ Θεός Μονογενής μέχρι ἐγώ ἀπό ὁ οὐράνιος κατέρχομαι ἁψίς , πάλιν εἰς ὁ οὐρανός ἀνέρχομαι καί ἐγώ ἐπανάγω . ὅθεν καί ὁ ἐξέρχομαι οὗτος , ὅς ὁ κλίσις ὁ κεφαλή καί ἀνόρθωσις , καί ὁ ἐκβοάω , « Σοφία ὀρθός , » καί σφραγίζω ὁ θυμιασηρίῳ , ἢ ἀνυψόω ὁ Εὐαγγέλιος , εἰμί Εὐαγγέλιος εἴσοδος εἰμί , καί εἰς ὁ βῆμα ἐπανέρχομαι , πᾶς ὁ ὁ οἰκονομία δηλόω · ὁ ἐξέρχομαι μέν καί κατέρχομαι ὁ κατάβασις Χριστός καί ταπείνωσις · ὁ ἐνδέω ἀεί εἰμί ὁ ἱερατικός , ὁ σάρκωσις · ὁ μέσος τε ἵστημι κλίνη ὁ κεφαλή , ὁ μέσος ὁ γῆ σταυρόω ὑπέρ ἐγώ καί ακοθνησκω , καί ΟΡ Ω .