cogPG.PG155 389
ἀι οὐαί . ΕΙ ἱμοανὴαίαε εἰ . λῆς τῆς φιλανθρωπίας καὶ ὑπερβαλλούσης τῆς ἀγαθότητος ! ἵνα δυνηθῶμεν ἔχειν μεθ´ ἡμῶν , καὶ συγγενῶς ὁρᾷν καὶ κοινωνίας μετέχειν , καθ´ ἡμᾶς γενόμενον ἄνθρωπον τέλειον , μένοντα τέλειον Θεὸν , ἠξιώθημεν γνῶναι · ὅν καὶ εἴδομεν τῷ σώματι , καὶ πάλιν αὐτοῦ ἀθεώρητος ἡμῖν ἡ θεότης . Καὶ ἡ συγκατάβασις αὕτη , καὶ δι´ ἄλλα μὲν θαυμαστὰ , καὶ διὰ τοῦτο δέ , ἵνα τὸν ἀθεώρητον διὰ σαρκὸς ἴδωμεν · ἐπεὶ Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε . Διὰ δὲ τοῦ θειοτάτου καὶ παναγίου προσλήμματος συγγενῶς ἔχομεν νῦν πρὸς αὐτόν . Διὸ καὶ ἑωράκαμεν αὐτὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν , ὡς ὁ ἠγαπημένος φησί · καὶ μετέχειν αὐτοῦ καὶ κοινωνεῖν ἔχομεν , ὁπότε βουλοίμεθα Καὶ ἀληθῶς εἴδομεν αὐτόν · ἐπὶ τῆς γῆς γὰρ ὥφθη , καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη · καὶ καθήμενον μετὰ τοῦ προσλήμματος ἄνω αὐτοψὶ πάλιν ἰδεῖν ἐλπίζομέν , καὶ ἕν εἶναι μετ´ αὐτοῦ , καὶ κοινωνεῖν τῆς δόξης αὐτῷ , ἐλέει αὐτοῦ , ὡς πρὸς τὸν Πατέρα ὑπὲρ ἡμῶν προσηύξατο . Τοῦτο οὖν καὶ τὸ θεῖον Σύμβολον βεβαιοῦν μετὰ τὴν προάναρχον τοῦ Λόγου γέννησιν , καὶ τὴν ἐπ´ ἐσχάτων σάρκωσιν , λέγει ; Τὸν δι´ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους . ἡμᾶς γὰρ ἦλθεν ἀναστῆσαι πεπτωκότας , οὐ τοὺς ἀγγέλους · εἰ γὰρ καὶ παραπεπτώκασι τούτων τινές , ἀλλὰ τὸ πτῶμα τούτοις ἑστὶν ἀθεράπευτον , ἑκόντι κειμένοις , καὶ ἐθελοκακεῖν σπεύδουσι , καὶ ἡμῖν προξένοις κακίας γινομένοις . Ἄγγελοι δὲ ἑκ μὲν τῆς ὑπὲρ ἡμῶν οἰκονομίας τοῦ Λόγου τὴν μεγίστην ἐσχηκότες καὶ οὗτοι ὡφέλειαν , πρὸς ἀγάπησιν τοῦ Θεοῦ καὶ ἕνωσιν , ἀνάβασιν μείζονα εὐρηκότες τῆς ἡμῶν σωτηρίᾳ εὐφραίνονται · διὸ καὶ ταῖς ὑπὲρ ἡμῶν διακονίαις σπεύδουσί τε καὶ ναίοουσιν · οἱ σεσωσμενοι δὲ ὁλοτελῶς καὶ ἀνεγηγερμένοι μόνοι ἡμεῖς . Διὸ καί φησι · Καὶ διὰ τὴν ἡμετεραν σωτηρίαν Οἱ γὰρ ἀπολωλότες ἡμεῖς · καὶ σωτηρία ἡμῖν τὸ , ἀπωσθέντας καὶ νεκρωθέντᾳς , ἐπαναχθῆναι πάλιν τῷ Θεῷ , καὶ τὴν ζωὴν σχεῖν ἐν ἑαυτοῖς τὸν Θεόν καὶ δι´ αὐτῆς ἀνακαινισθῆναι καὶ ζῆσαι · διὸ καὶ κατὴλθε μέχρις ἡμῶν ἡ ζωή - Ὃ καὶ Ἐκκλησία κηρύττει , λέγουσα · Κλιτελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν . Οὐ τοπικῶς , συγκαταβατικῶς δέ · οὐ γὰρ ἐν τόκῳ , ἐπεὶ οὐ σῶμα , καὶ τῶν ὅλων ὢν ποιητὴς , πάντα πληροῖ , καθὰ γέγραπται · τὸ βουληθῆναι οὖν καὶ θελῆσαι λέγει κατάβασιν · ἀλλὰ καὶ τὸ ταπεινωθῆναι τοσοῦτον , καὶ υἱὸν ἀνθρώπου γενέσθαι σαρκὶ , ἐμπολιτευθῆναί τε τῶ κόσμῳ μετρίως ἄγαν καὶ πενίχρως . Καὶ σαρκωθένηα . Αληθῶς γὰρ τὴν ὅλην ἡμών ἔλαβε φύσιν , μόνον ἀμαρτίας χωρὶς , ὡς καὶ ἐξ ἀρχῆς ἀναμάρτητον ἔπλασε καὶ χωρὶς ἀνδρὸς συναφείας · ἐπεὶ καὶ ἀπὸ γῆς οὕτως ἀρχῆθεν ἔπλασε τὸν Ἀδάμ . Σαρκωθέντα οὖν φησιν , οὐ κατὰ φαντασίαν ὀφθέντα . Καὶ τοῦτο γὰρ τῶν ἀσεβούντων τινές φασιν . Εἰ γὰρ φαντασίᾳ ὥφθη , τὸ πᾶν τῆς οἰκονομίας κενόν · καὶ οὔτε ταῖς ψυχαῖς , « ὔτε τολς σώμασιν ἡμῶν ἡ ἀνάπλασις , Ἀλλ´
Lemmas: ὁ οὐαί . ΕΙ ἱμοανὴαίαε εἰμί . Λῆς ὁ φιλανθρωπία καί ὑπερβάλλω ὁ ἀγαθότης ! ἵνα δύναμαι ἔχω μεθ´ ἐγώ , καί συγγενής ὁράω καί κοινωνία μετέχω , καθ´ ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος τέλειος , Μένων τέλειος θεός , ἀξιόω γιγνώσκω · ὅς καί ὁράω ὁ σῶμα , καί πάλιν αὐτός ἀθεώρητος ἐγώ ὁ θεότης . καί ὁ συγκατάβασις οὗτος , καί δις ἄλλος μέν θαυμαστός , καί διά οὗτος δέ , ἵνα ὁ ἀθεώρητος διά σάρξ ὁράω · ἐπεί θεός οὐδείς ὁράω πώποτε . Ζεύς δέ ὁ θεῖος καί πανάγιος πρόσλημμα συγγενής ἔχω νῦν πρός αὐτός . Διὸ καί ὁράω αὐτός ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὡς ὁ ἀγαπάω φημί · καί μετέχω αὐτός καί κοινωνέω ἔχω , ὁπότε βούλομαι καί ἀληθής ὁράω αὐτός · ἐπί ὁ γῆ γάρ ὁράω , καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω · καί κάθημαι μετά ὁ πρόσλημμα ἄνω αὐτοψεί πάλιν ὁράω ἐλπίζω , καί εἷς εἰμί μετέ αὐτός , καί κοινωνέω ὁ δόξα αὐτός , ἐλεέω αὐτός , ὡς πρός ὁ πατήρ ὑπέρ ἐγώ προσεύχομαι . οὗτος οὖν καί ὁ θέω Σύμβολον βεβαιόω μετά ὁ προάναρχος ὁ Λόγος γέννησις , καί ὁ ἐπι ἔσχατος σάρκωσις , λέγω ; ὁ δις ἐγώ ὁ ἄνθρωπος . ἐγώ γάρ ἔρχομαι ἀνίστημι πίπτω , οὖον ὁ ἄγγελος · εἰμί γάρ καί παραπίπτω οὗτος τις , ἀλλά ὁ πτῶμα οὗτος εἰμί ἀθεράπευτος , ἑκών κεῖμαι , καί ἐθελοκακέω σπεύδω , καί ἐγώ πρόξενος κακία γίγνομαι . Ἄγγελος δέ ἐκ μέν ὁ ὑπέρ ἐγώ οἰκονομία ὁ Λόγος ὁ μέγας ἔχω καί οὗτος ὠφέλεια , πρός ἀγάπησις ὁ Θεός καί ἕνωσις , ἀνάβασις μείζων εὑρίσκω ὁ ἐγώ σωτηρία εὐφραίνω · διό καί ὁ ὑπέρ ἐγώ διακονία σπεύδω τε καί ναίων · ὁ σῴζω δέ ὁλοτελῶς καί ἀνεγείρω μόνος ἐγώ . Διὸ καί φημί · καί διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία ὁ γάρ ἀπόλλυμι ἐγώ · καί σωτηρία ἐγώ ὁ , ἀπωθέω καί νεκρόω , ἐπανάγω πάλιν ὁ Θεός , καί ὁ ζωή ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ Θεός καί δις αὐτός ἀνακαινίζω καί ζῶ · διό καί κατέρχομαι μέχρι ἐγώ ὁ ζωή - ὅς καί ἐκκλησία κηρύσσω , λέγω · κλιτελθοειντα ἐκ ὁ οὐρανός . οὖον τοπικός , συγκαταβατικώς δέ · οὖον γάρ ἐν τόκος , ἐπεί οὖον σῶμα , καί ὁ ὅλος εἰμί ποιητής , πᾶς πληρόω , καθά γράφω · ὁ βούλομαι οὖν καί ἐθέλω λέγω κατάβασις · ἀλλά καί ὁ ταπεινόω τοσοῦτος , καί υἱός ἄνθρωπος γίγνομαι σάρξ , ἐμπολιτεύω τε ὁ κόσμος μέτριος ἄγαν καί πενιχρώς . καί σαρκόω . ἀληθής γάρ ὁ ὅλος ἡμεῖς λαμβάνω φύσις , μόνος ἁμαρτία Χωρὶς , ὡς καί ἐκ ἀρχή ἀναμάρτητος πλάσσω καί Χωρὶς ἀνήρ συνάφεια · ἐπεί καί ἀπό γῆ οὕτως ἀρχῆθεν πλάσσω ὁ Ἀδάμ . σαρκόω οὖν φημί , οὖον κατά φαντασία ὁράω . καί οὗτος γάρ ὁ ἀσεβέω τις φημί . εἰμί γάρ φαντασία ὁράω , ὁ πᾶς ὁ οἰκονομία κενός · καί οὔτε ὁ Ψυχή , « ὕω τολ σῶμα ἐγώ ὁ ἀνάπλασις , Ἀλ