cogPG.PG155 390
οὐδ´ ἐν τῇ Παρθένῳ συνελήφθη βφῷ ἂν , ἢ ἐτέχθη , ἢ ὑπὲρ ἡμῶν ἔπαθεν , ἢ θανὼν ἐξανέστη . Εἰ κατὰ φαντασίαν σεσάρκωται , πῶς ἂν οἱ τὸν θάνατον εἰληφότες ἡμεῖς πρότεροι τῇ παρακοῇ , δὲ´ αὐτοῦ ἀνεζήσαμεν · Ἀλλ´ ἀπόλοιντο οἱ οὕτω φρονοῦντες . Τοῦ ἀπαρχῆς γὰρ πατρὸς τοῦ ψεύδους τελοῦντες υἱοὶ , καὶ τὰ ψευδῆ ληροῦσι καὶ ὄντως μὴ ὄντα φάσματα . Ὁ τοῦ Θεοῦ δὲ Λόγος ἀλήθεια ὤν , ἀληθείᾳ πάντα ποιεῖ · καὶ ὡς ἐκ μὴ ὄντων οὐρανὸν πεποιηκὼς καὶ γῆν , ἀληθείᾳ ταῦτά εἰσι , καὶ τὸν ἄνθρωπον πλάσας . ἐκ ἀρχῆς , ἀληθείᾳ καὶ οὗτός ἑστιν , οὕτω καὶ ἀναπλάττων αὐτὸν ἀληθείᾳ καὶ αὐτὸς σεσάρκωται , καὶ δίχα σπορᾶς ἀληθῶς συνελήφθη ἐν τῇ Παρθένῳ , καὶ ἐτέχθη παναληθῶς , μενούσης ταύτης παρθένου · ἐπεὶ καὶ ἀληθείᾳ παρθένος ἦν . Καὶ οὕτω πάλιν δὲ . ἔμεινε , καὶ συνανεστράφη ἀνθρώποις ἀληθῶς , καὶ . Θεὸς ὢν ἀληθινὸς , καὶ ἄνθρωπος ὥφθη δὲ´ ἡμᾶς ἀληθινὸς ἐν μιᾷ ὑποστάσει , διπλοῦς ταῖς φύσεσιν ὁ αὐτὸς , καὶ τοίς φυσικοῖς πᾶσι τῆς τε θεότητος καὶ τῆς ἀνθρωπότητος γνωριζόμενος , διπλῶς τε θέλων καὶ ἐνεργῶν , οὐκ ἐναντιούμενος ἑαυτῷ , ἀλλὰ τῶν τῆς ἀνθρωπότητος αὐτοῦ ὑποτασσομένων αὐτοῦ τῇ θεότητι , ὅθεν καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὅσαπερ ἔπραξεν , ἀληθῶς καὶ σωτηριωδῶς ἔπραξε . Καὶ τοῦτο μᾶλλον τῆς αὐτοῦ φιλανθρωπίας τὸ δεῖγμα , καὶ εἰς δόξαν αὐτῷ ταῦτα τὴν ὑπερέχουσαν . Εἰ γὰρ οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ ὡς ποιήματα , πόση γε ἄρα δόξα τῷ Θεῷ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ πλάσματος σεσωματωμένῳ , καὶ δεδωκότι τὸ σῶμα παθεῖν ὑπὲρ ἀνθρώπων , ἵνα τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰαθῶμεν , ὡς γέγραπται ; Εἶτά φησι · τῆς Παρθένου . Ὁ μὲν γὰρ Πατὴρ εὐδόκησε καὶ συνεδημιούργησε τῷ ἑαυτοῦ Λόγῳ τὸ σῶμα · τὸ δὲ Πνεῦμα συνυπούργησε . Μία γὰρ ἡ ἐνέργεια καὶ ἡ δύναμις τῶν τριῶν Μόνος δὲ ὁ Λόγος σεσάρκωται , καὶ οὐχ ὁ Πατὴρ ἢ τὸ Πνεῦμα . Τοῦτο δὲ , ὡς ὁ μέγας φησὶν Ἀθανάσιος , ἵνα μένῃ ὁ Υἱὸς Υἱὸς , καὶ ὡς ἐκ τοῦ Πατρὸς Υἱὸς ἀπαθῶς ἐστι , καὶ Υἱὸς ἀληθῶς ἐκ τῆς Παρθένου γεννηθεὶς μείνῃ , Υἱὸς ἀληθινῶς καὶ ὤν καὶ καλούμενος . Τὴς σαρκώσεως αἴτια δὲ τὰ αἵματα τῆς Παρθένου . Ὡς γὰρ ἠδύνατο μὲν ἐξαρχῆς ὁ Θεὸς καὶ ἐκ ἑτέρας ὕλης δημιουργήσαι τὸν ἄνθρωπον , οὐκ ἠθέλησε ὅτε , καὶ τοῦτο δικαίως , ἵνα μὴ ἀκοινωνήτως πρὸς ταύτην ἔχων τὴν κτίσιν , οὐ δύνηται μένειν , ἢ κοινωνίαν ἔχειν ἐν αὐτῇ · οὕτω δὴ καὶ τὴν ἀνάπλασιν ποιῶν τοῦ ἀνθρώπου , οὐχ ἑτέραν ὕλην προσλαβέσθαι ἡθέλησεν , ἵνα μὴ ἡ παραπεσοῦσα φύσις ἡμῶν Ἀναπομείνῃ τῷ πτώματι . Εἰ γὰρ μὴ ἀπὸ τῶν αἱμάτων τῆς Παρθένου , τῆς ἐκ τοῦ Ἀδὰμ καταγομένης , τὴν σάρκα ἦν εἰληφὼς , πῶς ἂν τὸ συγγενές πρὸς ἀνθρώπους εἶχεν ; ἢ πῶς τὸν ἀπὸ Θεοῦ ἁγιασμὸν ἐλαμβάνομεν ; ἢ πῶς ἂν ἐζωώθημεν οἱ νενεκρωμένοι , μὴ τῆς ζωῆς ἐλθούσης ἡμῖν ; Διὸ , Καὶ σαρκωθέντα , φησὶν , ἐκ Πνεύματος ἁγίου . Ἀῤῥεύστως καὶ ἀπαθῶς καὶ κατὰ σάρκα γεγέννηται θείου Πνεύματος συνεργείᾳ . Καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου . Ὅτι ἐκ αὐτῆς καὶ σεσάρκωται καὶ γεγέννηται ἀληθῶς , ὡς Ἡσαΐας καὶ οἱ λοιποὶ τῶν προφητῶν
Lemmas: οὐδός ἐν ὁ παρθένος συλλαμβάνω βάφω εἄν , ἢ τίκτω , ἢ ὑπέρ ἐγώ πάσχω , ἢ θνήσκω ἐξανίστημι . εἰμί κατά φαντασία σαρκόω , πῶς εἄν ὁ ὁ θάνατος λαμβάνω ἐγώ πρότερος ὁ παρακοή , δέ αὐτός ἀναζῶ · Ἀλ ἀπόλλυμι ὁ οὗτος φρονέω . ὁ ἀπαρχῆς γάρ πατήρ ὁ ψεῦδος τελέω υἱός , καί ὁ ψευδής ληρέω καί εἰμί μή εἰμί φάσμα . ὁ ὁ Θεός δέ Λόγος ἀλήθεια εἰμί , ἀλήθεια πᾶς ποιέω · καί ὡς ἐκ μή εἰμί οὐρανός ποιέω καί γῆ , ἀλήθεια οὗτος εἰμί , καί ὁ ἄνθρωπος πλάσσω . ἐκ ἀρχή , ἀλήθεια καί οὗτος εἱμί , οὗτος καί ἀναπλάσσω αὐτός ἀλήθεια καί αὐτός σαρκόω , καί δίχα σπορά ἀληθής συλλαμβάνω ἐν ὁ παρθένος , καί τίκτω παναληθής , Μένων οὗτος παρθένος · ἐπεί καί ἀλήθεια παρθένος εἰμί . καί οὗτος πάλιν δέ . μένω , καί συναναστρέφω ἄνθρωπος ἀληθής , καί . θεός εἰμί ἀληθινός , καί ἄνθρωπος ὁράω δέ ἐγώ ἀληθινός ἐν εἷς ὑπόστασις , διπλόος ὁ φύσις ὁ αὐτός , καί ὅς φυσικός πᾶς ὁ τε θεότης καί ὁ ἀνθρωπότης γνωρίζω , διπλόος τε ἐθέλω καί ἐνεργός , οὐ ἐναντιόομαι ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ὁ ἀνθρωπότης αὐτός ὑποτάσσω αὐτός ὁ θεότης , ὅθεν καί ὑπέρ ἐγώ ὅσος πράσσω , ἀληθής καί σωτηριωδῶς πράσσω . καί οὗτος μᾶλλον ὁ αὐτός φιλανθρωπία ὁ δεῖγμα , καί εἰς δόξα αὐτός οὗτος ὁ ὑπερέχω . εἰμί γάρ ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός ὡς ποίημα , πόσος γε ἄρα δόξα ὁ Θεός ὑπέρ ὁ σωτηρία ὁ πλάσμα σωματόω , καί δίδωμι ὁ σῶμα πάσχω ὑπέρ ἄνθρωπος , ἵνα ὁ μώλωψ αὐτός ἰάομαι , ὡς γράφω ; εἶτα φημί · ὁ παρθένος . ὁ μέν γάρ πατήρ εὐδοκέω καί συνδημιουργέω ὁ ἑαυτοῦ Λόγος ὁ σῶμα · ὁ δέ πνεῦμα συνυπουργέω . Μία γάρ ὁ ἐνέργεια καί ὁ δύναμις ὁ τρεῖς Μόνος δέ ὁ Λόγος σαρκόω , καί οὐ ὁ πατήρ ἢ ὁ πνεῦμα . οὗτος δέ , ὡς ὁ μέγας φημί Ἀθανάσιος , ἵνα μένω ὁ υἱός υἱός , καί ὡς ἐκ ὁ πατήρ υἱός ἀπαθής εἰμί , καί υἱός ἀληθής ἐκ ὁ παρθένος γεννάω μένω , υἱός ἀληθινός καί εἰμί καί καλέω . σής σάρκωσις αἴτιος δέ ὁ αἷμα ὁ παρθένος . ὡς γάρ δύναμαι μέν ἐξαρχῆς ὁ θεός καί ἐκ ἕτερος ὕλη δημιουργέω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἐθέλω ὅτε , καί οὗτος δικαίως , ἵνα μή ἀκοινώνητος πρός οὗτος ἔχω ὁ κτίσις , οὖον δύναμαι μένω , ἢ κοινωνία ἔχω ἐν αὐτός · οὗτος δή καί ὁ ἀνάπλασις ποιέω ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἕτερος ὕλη προσλαμβάνω ἐθέλω , ἵνα μή ὁ παραπίπτω φύσις ἐγώ αναπομενω ὁ πτῶμα . εἰμί γάρ μή ἀπό ὁ αἷμα ὁ παρθένος , ὁ ἐκ ὁ Ἀδάμ κατάγω , ὁ σάρξ εἰμί λαμβάνω , πῶς εἄν ὁ συγγενής πρός ἄνθρωπος ἔχω ; ἢ πῶς ὁ ἀπό Θεός ἁγιασμός λαμβάνω ; ἢ πῶς εἄν ζώννυμι ὁ νεκρωμένος , μή ὁ ζωή ἔρχομαι ἐγώ ; Διὸ , καί σαρκόω , φημί , ἐκ πνεῦμα ἅγιος . Ἀῤῥεύστως καί ἀπαθής καί κατά σάρξ γεννάω θεῖον πνεῦμα συνέργεια . καί Μαρία ὁ παρθένος . ὅτι2 ἐκ αὐτός καί σαρκόω καί γεννάω ἀληθής , ὡς Ἠσαΐας καί ὁ λοιπός ὁ προφήτης