cogPG.PG155 311
ΚΩΑΡΙΤΟΙϛΝΝΚΝΙΙ ὡς ἂν περὶ ἡμῶν ἔχοντες τὴν φροντίδα καὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν μεριμνῶντες καὶ τὸν Κύριον ἂπεκ δεχόμενοι , καθαιρώμεθα , καὶ μὴ σπεύδωμεν πανηγυρίζειν ἢ ἑορτάζειν , ἀλλ´ ἐν πένθει βοᾷν πρὸς Θεὸν καὶ τοῦτον αἰνεῖν καὶ ἐπικαλεῖσθαι , καὶ τὴν ἐπιδημίαν τούτου ἐκδέχεσθαι . Προκείμενα δὲ λέγεπαι , ὡς τῶν ἑορτῶν καὶ τῶν ἐπερχομένων ἡμερών προοίμια . ΚΕΦΑΑ . ΤΛΙʹ . Περὶ τῆς ἐκτενοῦς ἰκεσίας καὶ περὶ τῶν αἰτη σεωνγότι ἀναγκαιότατα πάντως . Μετὰ ταῦτα δὲ ἡ ἐκτενὴς δέησις , καὶ αἱ αἰτήσεις παρὰ τοῦ ἱερέως τελοῦνται · ἡ ἐκτενὴς μὲν ὑπὲρ ἐλέους πάντων , τῶν τε πιστῶν βασιλέων , καὶ τοῦ κατὰ τάπον ἱεοάρνου , τοῦ κατὰ τὴν μονὴν προεστῶτος , ἢ τῶν τοῦ θείου προνοουμένων ναοῦ , τῶν περιεστώτων ὀρθοδόξων , καὶ τῶν ἁπανταχοῦ πιστῶν · αἴ αἰτήσεις δὲ , ὥστε τὴν ἑσπέραν καὶ τὴν νύκτα πᾶσαν διελθεῖν ἡμᾶς ἀναμάρτητον καὶ εἰρηνικήν · ἢ τὴν ἡμέραν , ὡς ἐν τῷ ὄρθρῳ λέγομεν , καὶ ἄγγελον εἰρήνης , φύλακα ψυχῆς καὶ σώματος ἔχειν , καὶ συγγνώμην καὶ ἄφεσιν εὑρεῖν τῶν ἁμαρτημάτων . καὶ τὰ κάλλιστα καὶ συμφέροντα ἡμῖν , καὶ τὴν εἰρήνην τῷ κόσμῳ δωρηθῆναι , καὶ τὸ ὑπόλοιπον τῆς ζωῆς ἐν μετανοίᾳ τε καὶ εἰρηνικῶς ἐκτελέσαι , καὶ ώς πρέπει Χριστιανοῖς , πιστά τε καὶ ἅγια τὰ τέλη ἡμῶν εἶναι τῆς ζωῆς καὶ εἰρηνικὰ , καὶ εὐαπολογήτους εὑρεθῆναι παραγενομένου Χριστοῦ · καὶ ἐπὶ τούτοις διὰ τῆς Θεοτόκου τῆς πάντα δυναμένης , καὶ πάντων τῶν ἀγίων , ὡς παῤῥησίαν τοῖς πόνοις καὶ ἄθλοις ἐσχηκότων , καὶ ἑαυτούς · ἐπεὶ ὀφείλομεν ἡμᾶς ἑαυτοὺς τῳ Θεῷ παρ´ αὐτοῦ γεγονότες , καὶ ἀλλήλους , ὡς καὶ τοὺς πλησίον ὡφελεῖν ὀφείλοντες , « Ἀγαπήσεις γὰρ , φησί , τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτὸν , » καὶ τὴν ζωὴν ἡμῶν πᾶσαν ὡς παρὰ Θεοῦ δεδομένην , Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθεῖναι . Ὃ καὶ ποιοῦμεν εὐθὺς τότε τοῖς ῥήμασι , « Σοὶ , Κύριε , » λέγοντες · ἑαυτοὺς δηλονότι παρατιθέμεθα , ὀφείλοντες καὶ τοῖς ἔργοις τοῦτο ποιεῖν . Ὁ γὰρ παρατιθείς ἑαυτὸν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν ὀφείλει εἶναι ἐκείνου , ὧ παρατίθεται , ὡς ἂν καὶ τὴν αὐτοῦ πλουτῇ φυλακὴν , καὶ τῆς αὐτοῦ ἀπολαύῃ προνοίας . Ὅρα δὲ ὅτι τὰ μέγιστα ἐξαιτοῦνται ἡμῖν αἱ αἰτήσεις αὗται , καὶ μεγάλα τοῖς νοοῦσι παρέχουσι . Καὶ εἴδομεν τινας θείους ἄνδρας οἷον ἐν τούτοις ἐξισταμένους , καὶ δλοψύχως αἰτουμένους , καὶ τῷ Θεῷ παρατιθεμένους ἑαυτοὺς , ὡς καὶ ἑτέρους μηδὲ αἰσθανομένους τῶν λεγομένων δι´ ἀναισθησίαν ψυχῆς . Εἶτα συνήθως ἐν ἐκφωνήσει δοξολογεῖ ὁ ἱερεὺς , καὶ τὴν εἰρήνην ἐπεω . ξάμενος πᾶσι καὶ κλῖναι βοήσας τὰς κεφαλὰς εἰς σχῆμα δουλείας καὶ ἱκεσίας , πρῶτος αὐτὸς κλίνεται . δοῦλον ταπεινὸν ὁμολογῶν ἑαυτόν · καὶ ἐπεύχεται διὰ τὴν ἱερωσύνην . Οὐ γὰρ ἑαυτῷ θαῤῥεῖ , καὶ αὐτὸς χρῄσιχῆς συστελλόμενος καὶ ἀγωνιῶν ἐν τῷ πρὸς Θεὸν ὁμιλεῖν τε καὶ μεσιτεύειν · καὶ τοῦτό φησι · « Κύρις ὁ Θεὸς , ὁ κλίνας οὐρανοὺς καὶ καταβὰς ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων , οὐ τὰ ἡμέτερα προβαλλόμεθα , ἀλλὰ τὸ τῆς σῆς ἀγάπης ἔργον καὶ ταπεινώσεφς , σὺ ἕπιδε
Lemmas: Ι ὡς εἄν περί ἐγώ ἔχω ὁ φροντίς καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ μεριμνάω καί ὁ κύριος ἐπέκ δέχομαι , καθαίρω , καί μή σπεύδω πανηγυρίζω ἢ ἑορτάζω , ἀλ ἐν πένθος βοάω πρός θεός καί οὗτος αἰνέω καί ἐπικαλέω , καί ὁ ἐπιδημία οὗτος ἐκδέχομαι . πρόκειμαι δέ λέγω , ὡς ὁ ἑορτή καί ὁ ἐπέρχομαι ἡμέρα προοίμιον . ΑΚΕ . ΛΙ . περι ὁ ἐκτενής Ἱκεσία καί περί ὁ αἰτέω σῴζω ἀναγκαῖος πάντως . μετά οὗτος δέ ὁ ἐκτενής δέησις , καί ὁ αἰτέω παρά ὁ ἱερεύς τελέω · ὁ ἐκτενής μέν ὑπέρ ἔλεος πᾶς , ὁ τε πιστός βασιλεύς , καί ὁ κατά τάπος ιεοαμνος , ὁ κατά ὁ μονή προίστημι , ἢ ὁ ὁ θεῖον προνοέω ναός , ὁ περιίστημι ὀρθόδοξος , καί ὁ ἁπανταχοῦ πιστός · ἀεί αἰτέω δέ , ὥστε ὁ ἑσπέρα καί ὁ νύξ πᾶς διέρχομαι ἐγώ ἀναμάρτητος καί εἰρηνικός · ἢ ὁ ἡμέρα , ὡς ἐν ὁ ὄρθρος λέγω , καί ἄγγελος εἰρήνη , φύλαξ Ψυχή καί σῶμα ἔχω , καί συγγνώμη καί ἄφεσις εὑρίσκω ὁ ἁμάρτημα . καί ὁ καλῶς καί συμφέρω ἐγώ , καί ὁ εἰρήνη ὁ κόσμος δωρέω , καί ὁ ὑπόλοιπος ὁ ζωή ἐν μετάνοια τε καί εἰρηνικός ἐκτελέω , καί οὖς πρέπω Χριστιανός , πιστός τε καί ἅγιος ὁ τέλος ἐγώ εἰμί ὁ ζωή καί εἰρηνικός , καί εὐαπολόγητος εὑρίσκω παραγίγνομαι Χριστός · καί ἐπί οὗτος διά ὁ Θεοτόκος ὁ πᾶς δύναμαι , καί πᾶς ὁ Ἀγίων , ὡς παρρησία ὁ πόνος καί ἆθλος ἔχω , καί ἑαυτοῦ · ἐπεί ὀφείλω ἐγώ ἑαυτοῦ ὁ Θεός παρ´ αὐτός γίγνομαι , καί ἀλλήλων , ὡς καί ὁ πλησίος ὠφελέω ὀφείλω , « ἀγάπησις γάρ , φημί , ὁ θεός καί ὁ πλησίος σύ ὡς ἑαυτοῦ , » καί ὁ ζωή ἐγώ πᾶς ὡς παρά Θεός δίδωμι , Χριστός ὁ Θεός παρατίθημι . ὅς καί ποιέω εὐθύς τότε ὁ ῥῆμα , « σοί , κύριος , » λέγω · ἑαυτοῦ δηλονότι παρατίθημι , ὀφείλω καί ὁ ἔργον οὗτος ποιέω . ὁ γάρ παρατίθημι ἑαυτοῦ ὑπό ὁ ἐξουσία ὀφείλω εἰμί ἐκεῖνος , ἵημι παρατίθημι , ὡς εἄν καί ὁ αὐτός πλουτέω φυλακή , καί ὁ αὐτός ἀπολαύω πρόνοια . Ὅρας δέ ὅτι ὁ μέγας ἐξαιτέω ἐγώ ὁ αἰτέω οὗτος , καί μέγας ὁ νοέω παρέχω . καί ὁράω τις θεῖος ἀνήρ οἷος ἐν οὗτος ἐξίστημι , καί δλοψυχαω αἰτέω , καί ὁ Θεός παρατίθημι ἑαυτοῦ , ὡς καί ἕτερος μηδέ αἰσθάνομαι ὁ λέγω δις ἀναισθησία Ψυχή . εἶτα συνήθης ἐν ἐκφώνησις δοξολογώ ὁ ἱερεύς , καί ὁ εἰρήνη ἐπεω . ξαίνω πᾶς καί κλίνη βοάω ὁ κεφαλή εἰς σχῆμα δουλεία καί Ἱκεσία , πρῶτος αὐτός κλίνω . δοῦλος ταπεινός ὁμολογέω ἑαυτοῦ · καί ἐπεύχομαι διά ὁ ἱερωσύνη . οὖον γάρ ἑαυτοῦ θαρσέω , καί αὐτός χρησιχεω συστέλλω καί ἀγωνία ἐν ὁ πρός θεός ὁμιλέω τε καί μεσιτεύω · καί οὗτος φημί · « Κῦρις ὁ θεός , ὁ κλίνη οὐρανός καί καταβαίνω ἐπί σωτηρία ὁ ἄνθρωπος , οὖον ὁ ἡμέτερος προβάλλω , ἀλλά ὁ ὁ σός ἀγάπη ἔργον καί ταπεινώνω , σύ ἐπί