cogPG.PG155 479
τοίνυν ἱερεὺς ἐν ᾧ τοῦτο συνέβη τὸ ἐκχυθῆναι τὰ ἅγια , ἐξομολογείσθω προηγουμένως τῷ ἀρχιερεῖ .. Καὶ ἱκανῶς κανονιζέσθω · καὶ μᾶλλον εἰ ῥᾳθυμία τούτου ἢ ἀπροσεξία συνέβη · καὶ τῆς θείας ὑπηρεσίας εἰργέσθω ἐπὶ καιρόν . Εἰ δ´ ἀνάγκη καὶ χρεία ἱερέως ἐν τῷ τόπῳ , δι᾽´ ἐγκρατείας καὶ προσευχῆς ἢ γονυκλισιῶν ἔστω τὰ τοῦ κανόνος αὐτῷ , ἵνα μὴ τὸ σωτήριον ζΑ ὅλως ἐμποδισθείη ἔργον . Ἐν τῶ καιρῷ δὲ ἐκείνῳ , καθ´ ὃν συνέβη τὸ γεγονὸς εἰ - τὰ ἅγια , εἰ μὲν ἐν τῷ ναῷ τῆς εἰσόδου τελουμένης ἐξεχύθη τὸ ἐν τῷ ποτηρίῳ καὶ ἅπαν , ἔνωσιν πάλιν ποιείτοι , καὶ τὴν εὐχὴν ἐπιλεγέτω τῆς προθέσεως · καὶ οὔτω καθεξῆς ἀπὸ τῆς μεγάλης εἰσόδου τὰ τῶν εὐχῶν ἐκτελείτω . Ὁμοίως δὲ καὶ εἰ συνέβη τὸν προσενενὓέντα θεῖον ἄρτον ὑπὸ μυῶν , ἢ ἑτέρου ζώου βρωθῆναι , καὶ μὴ ἵδοι ὁ ἱερεὺς , μετὰ δὲ τὴν εἴσοδον γὺῷ , προσκομίσει ἕτερον ἄρτον ἀνατεμὼν συνήθως , καὶ ἐπιλέγων τὰ προφητικὰ ῥήματα , καὶ ὅσα λέγειν καὶ ποιεῖν ἔθος · καὶ τὴν εὐχὴν τῆς προσκομιδῆς ἐπιλέγειν , εἶτα ἐπάγειν ἀπὸ τῆς μεγάλης εἰσόδου τὰ τῶν εὐχῶν , αἱ καὶ τελεστικαί εἰσι μᾶλλον . Αἱ πρότερον γὰρ ἐρρέθησαν ἱλασμοῦ καὶ δεήσεως οὗσαι , καὶ πρὸς τὴν ἱερουργίαν οἶκονομοῦσαι τὸν ἱερέα . Τὰ ἐκχυθέντα δὲ Ἄγια χρεὼν συναχθῆναι ὑπὸ τοῦ ἱερέως ἐν σκεύει ἀγίῳ τινὶ , καὶ ἐν ἱερῷ τόπῳ καὶ ἀσφαλεῖ ἀποτεθῆναι , ὥστε μὴ καταπατηθῆναι , ἢ ἄλλο τι τῶν μὴ δεόντων παθεῖν . Ἐξαίρετος δὲ τόπος ἔσται ἔνθα μετὰ τὸ κοινωνῆσαι ὁ ἱερεὺς ἀπονίπτεται · ὃν καὶ ὀφείλει ἠσφαλισμένον ἔχειν πάντοθεν καὶ ἁρμόδιον , καὶ προσοχὴν ἔχειν , μὴ ἐκπίπτειν ἔξωθέν τι τοῦ τόπου ἐκείνου , μήτε ἔκ τοῦ νίμματος · ἐπειδὴ ἅγιόν ἐστι , τὰ χείλη τε τὰ ἐκ τῆς κοινωνίας ἡγιασμένα καὶ τὰς χεῖρας ἐκπλύνον · καὶ ὼς τὸ ἱερὸν ποτήριον ἐκεῖνος ὁ τόπος ἐστὶ καὶ τὸ νίαμα ἡγιασμένον , δι᾽´ οὖ καὶ ἰάματα , ὡς ἔγνωμεν , γίνεται , χριομένων ἐκ τούτου τινῶν ἀρρωστούντων , ἢ ἐκπινόντων · καὶ οὐδ´ ἁπλῶς τοῦτο παρέχειν χρὴ , ἀλλ´ ὥστε παραγγέλλειν προσέχειν , καὶ τὸν μὲν βουλόμενον ἐκπιεῖν εἶναι καθαρόν τε καὶ νῇστιν . ὁμοίως δὲ καὶ τὸν βουλόμενον ἀλείψασθαι , ὃς καὶ ὀφείλει νίπτεσθαι ὕστερον ἐν ἰδιάζοντι τόπῳ . Ἐκεῖ σε τοίνυν ἔνθα ὁ ἰερεὺς μετὰ τὴν κοινωνίαν ἀπονίπτεται , ἢ ἐν ἀσφαλεστέρῳ τόπῳ εἰ ἔστι , τὰ ἐκχυθέντα Ἄ για συλλέξας εὐλαβῶς μετὰ τῆς ἐκεῖσε ὕλης καὶ τοῦ χοὸς ἀποθήσει . Εἰ δὲ μάρμαρα κατεστοωμένα εἰσὶν , ἵνα ταῦτα ἐκεῖθεν ἐξελὼν , ἑν τόπω ἱεοῶ καὶ ἰδιάζοντι ἀποθήσῃ . Εἰ δὲ μέγιστα καὶ ἀνί νητα , ἵνα λατομήσας εἰς βάθος ἱκανῶς τὸν τόπον ἔνθα δὴ ἐξηπλώθη τὰ Ἄγια , τὰ ἐξενεχθέντα ἐκεῖσε θήσῃ , ἐν τόπῳ , ὡς ἔφημεν . Ἀλλὰ καὶ ἔνθα λελατόμηκεν , ἵνα ἐκπλύνῃ τὸν τόπον ὡς δυνατόν . Εἰ δὲ τὰ Ἄγια οὐ πάντα ἐκκέχυται , ἀλλὰ μέρος ἐναπελείφθη , ἵνα καὶ ἕτερον ἐπιβαλὼν ὅσον εἰς χρείαν , ἐκτελέση τὰ τῆς ἱερουργίας . Καὶ ἐὰν τὰ Ἄγια ἐπάνω πῶν ἀμφίων τοῦ ἱερέως ἐξεχύθη , εἰ μὲν πρὸ τῆς τελειώσεως , εἰ τίμια μόνον εἰσὶ καὶ πολυτελῆ , ἵνα ἰδίως ἐν σκεύει ἐκπλύνας ἱερῷ ἱκανῶς , ὥστε μὴ ὑπολειφθῆναι ἐν τοῖς ἐνδύμασί τι , τὸ νίμμα ἐμβάλῃ ἐν τόπῳ ἱερῷ καὶ ἀσφαλεῖ , καθὼς εἴρηται .
Lemmas: τοίνυν ἱερεύς ἐν ὅς οὗτος συμβαίνω ὁ ἐκχέω ὁ ἅγιος , ἐξομολογέω προηγουμένως ὁ ἀρχιερεύς .. καί ἱκανῶς κανονίζω · καί μᾶλλον εἰμί ῥᾳθυμία οὗτος ἢ ἀπροσεξία συμβαίνω · καί ὁ θεῖος ὑπηρεσία εἴργω ἐπί καιρός . εἰμί δδʹ ἀνάγκη καί χρεία ἱερεύς ἐν ὁ τόπος , διά ἐγκράτεια καί προσευχή ἢ γονυκλισία ἵστημι ὁ ὁ κανών αὐτός , ἵνα μή ὁ σωτήριος γῆ ὅλως ἐμποδίζω ἔργον . ἐν ὁ καιρός δέ ἐκεῖνος , καθ´ ὅς συμβαίνω ὁ γίγνομαι εἰμί - ὁ ἅγιος , εἰμί μέν ἐν ὁ ναός ὁ εἴσοδος τελέω ἐκχέω ὁ ἐν ὁ ποτήριον καί ἅπας , ἔνειμι πάλιν ποιέω , καί ὁ εὐχή ἐπιλέγω ὁ πρόθεσις · καί οὐτάω καθεξῆς ἀπό ὁ μέγας εἴσοδος ὁ ὁ εὖχος ἐκτελέω . ὅμοιος δέ καί εἰμί συμβαίνω ὁ προσφέρω θέω ἄρτος ὑπό μῦς , ἢ ἕτερος ζῷον βιβρώσκω , καί μή ὁράω ὁ ἱερεύς , μετά δέ ὁ εἴσοδος γύον , προσκομίζω ἕτερος ἄρτος ἀνατέμνω συνήθης , καί ἐπιλέγω ὁ προφητικός ῥῆμα , καί ὅσος λέγω καί ποιέω ἔθος · καί ὁ εὐχή ὁ προσκομιδή ἐπιλέγω , εἶτα ἐπάγω ἀπό ὁ μέγας εἴσοδος ὁ ὁ εὖχος , ὁ καί τελεστικός εἰμί μᾶλλον . ὁ πρότερος γάρ εἴρω ἱλασμός καί δέησις εἰμί , καί πρός ὁ ἱερουργία οἰκονομέω ὁ ἱερεύς . ὁ ἐκχέω δέ Ἅγιος χρεὼν συνάγω ὑπό ὁ ἱερεύς ἐν σκεῦος ἅγιος τις , καί ἐν ἱερός τόπος καί ἀσφαλής ἀποτίθημι , ὥστε μή καταπατέω , ἢ ἄλλος τίς ὁ μή δήω πάσχω . Ἐξαίρετος δέ τόπος εἰμί ἔνθα μετά ὁ κοινωνέω ὁ ἱερεύς ἀπονίπτω · ὅς καί ὀφείλω ἀσφαλίζω ἔχω πάντοθεν καί Ἁρμόδιος , καί προσοχή ἔχω , μή ἐκπίπτω ἔξωθεν τίς ὁ τόπος ἐκεῖνος , μήτε ἐκ ὁ νίμμα · ἐπεί ἅγιος εἰμί , ὁ χεῖλος τε ὁ ἐκ ὁ κοινωνία ἁγίζω καί ὁ χείρ ἐκπλύνω · καί οὖς ὁ ἱερόν ποτήριον ἐκεῖνος ὁ τόπος εἰμί καί ὁ νιάσιμο ἁγίζω , διά οὖον καί ἴαμα , ὡς γιγνώσκω , γίγνομαι , χράω ἐκ οὗτος τις ἀρρωστέω , ἢ ἐκπίνω · καί οὐδός ἁπλόος οὗτος παρέχω χρή , ἀλ ὥστε παραγγέλλω προσέχω , καί ὁ μέν βούλομαι ἐκπίνω εἰμί καθαρός τε καί νῆστις . ὁμοίως δέ καί ὁ βούλομαι ἀλείφω , ὅς καί ὀφείλω νίζω ὕστερος ἐν ἰδιάζω τόπος . ἐκεῖ σύ τοίνυν ἔνθα ὁ ἱερεύς μετά ὁ κοινωνία ἀπονίπτω , ἢ ἐν ἀσφαλής τόπος εἰμί εἰμί , ὁ ἐκχέω ὅς για συλλέγω εὐλαβής μετά ὁ ἐκεῖσε ὕλη καί ὁ χοῦς ἀποτίθημι . εἰμί δέ μάρμαρον καθίστημι εἰμί , ἵνα οὗτος ἐκεῖθεν ἐξαιρέω , ἑν τόπος ἵημι καί ἰδιάζω ἀποτίθημι . εἰμί δέ μέγας καί ἰδμάν νήτη , ἵνα λατομέω εἰς βάθος ἱκανῶς ὁ τόπος ἔνθα δή ἐξαπόλλυμι ὁ Ἅγιος , ὁ ἐκφέρω ἐκεῖσε τίθημι , ἐν τόπος , ὡς φημί . ἀλλά καί ἔνθα λατομέω , ἵνα ἐκπλύνω ὁ τόπος ὡς δυνατός . εἰμί δέ ὁ Ἅγιος οὖον πᾶς ἐκχέω , ἀλλά μέρος ἐναπολιμπάνω , ἵνα καί ἕτερος ἐπιβάλλω ὅσος εἰς χρεία , ἐκτελέω ὁ ὁ ἱερουργία . καί ἐάν ὁ Ἅγιος ἐπάνω ποῦ Ἀμφίων ὁ ἱερεύς ἐκχέω , εἰμί μέν πρό ὁ τελείωσις , εἰμί τίμιος μόνος εἰμί καί πολυτελής , ἵνα ἰδίως ἐν σκεῦος ἐκπλύνω ἱερός ἱκανῶς , ὥστε μή ὑπολείπω ἐν ὁ ἔνδυμα τίς , ὁ νίμμα ἐμβάλλω ἐν τόπος ἱερός καί ἀσφαλής , καθώς εἴρω .