cogPG.PG155 339
τῆς σαρκωθέντι , καὶ δι´ ἡμᾶς ἑκουσίως σταυρὸν ὑπομείναντι · ὅπερ καὶ διὰ τοῦ σταυροῦ ὁ ἀνυψῶν ἐκτυποῖ . Ὁ ἄρτος οὖν οὗτος , ὡς καὶ τῆς θείας ὀνομασίας ἐπ´ αὐτῷ γινομένης , καὶ ἐξ ἀρχῆς τῆς σταυρικῆς σφραγῖδος καὶ πάλιν ὕστερον καὶ τῆς Θεοτόκου ἑπ´ αὐτῷ ἀνακηρυχθείσης , καὶ τῆς σαρκώσεως τοῦ Λόγου ἀνομολογηθείσης , καὶ τῆς Θεομήτορος αὐτῆς εἰς βοήθειαν ἐπικληθείσης , μεγάλα δύναται · καὶ πολλῶν ῥύεται δεινῶν · μάλιστα δέ νε πάντων ναὶ πάντων ἐκπληροῖ χρηστῶν , καὶ σώζει διηνεκῶΛιόπερ καὶ ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν πάση ὥρα σχεδὸν τοῦτο δεῖ ποιεῖν ἡμᾶς , καὶ ἀεὶ ταύτας τὰς φωνὰς ἐκβοᾷν , καὶ μεγαλύνειν τὴν Τριάδα , καὶ τὴν εοτόκον ἐπικαλεῖσθαι εἰς βοήθειαν · ὅτι τίς μείζων τῆς βοηθείας αὐτῆς ; ἢ τίς παῤῥησίαν ἔχουσα μείζω ; ἢ τίς δυναμένη σῶσαι πλέον αὐτῆς ; Ἐγὼ μὲν οὐν τοῦτο περὶ πλείστου ποιούμενος , συνεχῶς τὰς θείας ταύτας λέγω φωνάς · καὶ περὶ τούτου πολλοῖς ἀνέθηκα , ὥστε συνεχῶς τοῦτο ποιεῖν · καὶ ὑμεῖς οἴδατε ὼ - καὶ ἐν ταῖς καθολικαῖς ἐκκλησίαις παρέδωκα τοῦτο καθ´ ἡμέραν ποιεῖν , καὶ ἐν παντὶ ὄρθρω μετὰ τὸ τέλος τῆς ἐννάτης ᾠδῆς , παρὰ τοῦ ἱερέως ἀνυψοῦσθαι τοῦτον τὸν ἄρτον , καὶ τὰς συνήθεις ἱεράς ταύτας λέγειν τὰς ὑπὸ τῶν Πατέρων παραδεδομένας φωνὰς , εἰς ὁμολογίαν τε τῆς ἀγίας Τριάδος τοῦ μόνου τῶν ὅλων Θεοῦ ἡμῶν , ὡς εἰρήκαμεν , καὶ τῆς τοῦ Λόγου ἐνανθρωπήσεως · καὶ ἔτι εἰς τιμὴν τῆς αὐτοῦ Μητρὸς τῆς Παναγίας μόνης ἀειπαρθένου τε καὶ κυρίως Θεοτόκου · καὶ τὴν αὐτῆς ἐπικαλεῖσθαι βοήθειαν · ἐπεὶ καὶ πλείστην εὐρήκαμεν τὴν ἐκ τούτου βοήθειαν , καὶ τοῦτο ποιεῖν παρακελεύομαι ἐν xριστῷ · καὶ ἀνατίθημι , καὶ παραγγέλλω , καὶ παρακαλῶ ὑμᾶς πάντας εἰς σωτηρίαν ἡμῶν . Εἰ οὖν τῶν ἑτεροδόξων τινές πρωῒ καὶ ἑσπέρας τὸ , « Χαῖρε , κεχαριτωμένη , » λέγειν ἀεὶ σπουδάζουσι , τιμὴν τοῦτο ἡγούμενοι τῆς ἁγνῆς Θεοτόκου , ὅπερ οὐδὲ παο´ αὐτῶν ἐστιν εὐρημένον , ἀλλ´ ἔθος ἀρχαῖον πατρικὸν , καθὰ καὶ μαθήσῃ μετὰ βραχυ , πολλῷ γε μᾶλλον χρὴ τοὺς ὁρθοδόξους ἡμᾶς καὶ τῆς καθολικῆς ὄντως Ἐκκλησίας τοῦτο ποιεῖν ἀδιαλείπτως καὶ ἐν σπουδῇ . Ὅτι δὲ τὸ , « Χαῖρε , κεχαριτωμένη . » ἄδεσθαι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πάλαι εἰθισμένον ἐστὶ , γνῶτε ἀπό τε τῶν κατὰ τὴν ἀγίαν Τεσσαρακοστὴν ἑσπερινῶν ἂτε πρὸ παντὸς ἄλλου ἑν τῷ τέλει μετὰ τὸ , « Πάτερ ἡμῶν , » τοῦτο εὐθὺς λέγομεν , « Θεοτόκε Παρθένε , χαῖρε , κεχαριτωμένη , ὁ Κύριος μετὰ σοῦ , » καὶ ἀπὸ τοῦ ἐν τοῖς ἑσπερινοῖς τῶν ἀγρυπνιῶν πρὸ τῆς εὐλογίας τῶν ἄρτων τοῦτο διηνεκῶς λέγεσθαι · καὶ ἐν τῇ ἀσματικῇ δὲ τάξει ἐν πᾶσι τοῖς ἑσπερινοῖς , ὥσπερ οἴδατε , ἔθος τοῦτο καθ´ ἑσπέραν ἐν ταύτῃ τῇ μεγάλῃ τῶν Θεσσαλονικέων Ἐκκλησίᾳ λέγεσθαι . Εἰ οὖν ἀπλῶς τὸ , « Χαῖρε , κεχαριτωμένη , » μόνον λεγόμενον χρῆ ἀναγκαῖον , καὶ εἰς τιμὴν καὶ δόξαν τῆς Θεομήτορος , διὰ τὸ τοῦ ἀρχαγγέλου εἶναι φωνὴν , ἐν ᾗ δὴ ἡ ἀρὰ ἐλύθη , καὶ ἡ χαρὰ ἐβαβεύθη . ὁ Σωτὴρ τῶν ὅλων ὁ τοῦ Θεοῦ Θεὸς Λόγος ἐνσκηνώσας ἐν αὐτῇ , καὶ ἐξ αὐτῆς σαρκωθείς · πολλῷ γε μᾶλλον δεῖ τὸ θεῖον τοῦτο ἔργον καὶ ἀρδοθέν .
Lemmas: ὁ σαρκόω , καί δις ἐγώ ἑκούσιος σταυρός ὑπομένω · ὅσπερ καί διά ὁ σταυρός ὁ ἀνυψόω ἐκτυπόω . ὁ ἄρτος οὖν οὗτος , ὡς καί ὁ θεῖος ὀνομασία ἐπι αὐτός γίγνομαι , καί ἐκ ἀρχή ὁ σταυρικός σφραγίς καί πάλιν ὕστερος καί ὁ Θεοτόκος ἑπ´ αὐτός ἀνακηρύσσω , καί ὁ σάρκωσις ὁ Λόγος ἀνομολογέομαι , καί ὁ Θεομήτωρ αὐτός εἰς βοήθεια ἐπικαλέω , μέγας δύναμαι · καί πολύς ῥύομαι δεινός · μάλιστα δέ νε πᾶς ναί πᾶς ἐκπληρόω χρηστός , καί σῴζω διηνεκωλιοσπερ καί ἐν ἡμέρα καί ἐν νύξ καί ἐν πᾶς ὥρα σχεδόν οὗτος δεῖ ποιέω ἐγώ , καί ἀεί οὗτος ὁ φωνή ἐκβοάω , καί μεγαλύνω ὁ Τριάς , καί ὁ εοτοκος ἐπικαλέω εἰς βοήθεια · ὅτι τίς μείζων ὁ βοήθεια αὐτός ; ἢ τίς παρρησία ἔχω μείζων ; ἢ τίς δύναμαι σῴζω πλέω αὐτός ; ἐγώ μέν ὀν οὗτος περί πλεῖστος ποιέω , συνεχῶς ὁ θεῖος οὗτος λέγω φωνή · καί περί οὗτος πολύς ἀνατίθημι , ὥστε συνεχῶς οὗτος ποιέω · καί σύ οἶδα ὦ - καί ἐν ὁ καθολικός ἐκκλησία παραδίδωμι οὗτος καθ´ ἡμέρα ποιέω , καί ἐν πᾶς ὄρθρος μετά ὁ τέλος ὁ ἐννάτη ᾠδή , παρά ὁ ἱερεύς ἀνυψόω οὗτος ὁ ἄρτος , καί ὁ συνήθης ἱερός οὗτος λέγω ὁ ὑπό ὁ Πατέρων παραδίδωμι φωνή , εἰς ὁμολογία τε ὁ Ἀγίας Τριάς ὁ μόνος ὁ ὅλος Θεός ἐγώ , ὡς εἴρω , καί ὁ ὁ λόγος ἐνανθρώπησις · καί ἔτι εἰς τιμή ὁ αὐτός Μήτηρ ὁ Παναγία μόνος ἀειπάρθενος τε καί κύριος Θεοτόκος · καί ὁ αὐτός ἐπικαλέω βοήθεια · ἐπεί καί πλεῖστος εὑρίσκω ὁ ἐκ οὗτος βοήθεια , καί οὗτος ποιέω παρακελεύομαι ἐν ὁριστός · καί ἀνατίθημι , καί παραγγέλλω , καί παρακαλέω σύ πᾶς εἰς σωτηρία ἐγώ . εἰμί οὖν ὁ ἑτερόδοξος τις πρωΐ καί ἑσπέρα ὁ , « Χαῖρος , χαριτόω , » λέγω ἀεί σπουδάζω , τιμή οὗτος ἡγέομαι ὁ ἁγνός Θεοτόκος , ὅσπερ οὐδέ παʹ αὐτός εἰμί εὑρίσκω , ἀλ ἔθος ἀρχαῖος πατρικός , καθά καί μανθάνω μετά βραχύς , πολύς γε μᾶλλον χρή ὁ ὀρθόδοξος ἐγώ καί ὁ καθολικός εἰμί ἐκκλησία οὗτος ποιέω ἀδιαλείπτως καί ἐν σπουδή . ὅτι2 δέ ὁ , « Χαῖρος , χαριτόω . » ἀείδω ἐν ὁ ἐκκλησία πάλαι ἐθίζω εἰμί , γιγνώσκω ἀπό τε ὁ κατά ὁ ἅγιος τεσσαρακοστός ἑσπερινός αὔγ-ασμα πρό πᾶς ἄλλος ἑν ὁ τέλος μετά ὁ , « πατήρ ἐγώ , » οὗτος εὐθύς λέγω , « Θεοτόκος παρθένος , χαίρω , χαριτόω , ὁ Κύριος μετά σύ , » καί ἀπό ὁ ἐν ὁ ἑσπερινός ὁ ἀγρυπνία πρό ὁ εὐλογία ὁ ἄρτος οὗτος διηνεκής λέγω · καί ἐν ὁ ασματικός δέ τάξις ἐν πᾶς ὁ ἑσπερινός , ὥσπερ οἶδα , ἔθος οὗτος καθ´ ἑσπέρα ἐν οὗτος ὁ μέγας ὁ Θεσσαλονικεύς ἐκκλησία λέγω . εἰμί οὖν ἀπλόος ὁ , « Χαῖρος , χαριτόω , » μόνος λέγω χράω ἀναγκαῖος , καί εἰς τιμή καί δόξα ὁ Θεομήτωρ , διά ὁ ὁ ἀρχάγγελος εἰμί φωνή , ἐν ὅς δή ὁ ἀρά λύω , καί ὁ χαρά βαθύνω . ὁ Σωτήρ ὁ ὅλος ὁ ὁ Θεός θεός Λόγος ἐνσκηνόω ἐν αὐτός , καί ἐκ αὐτός σαρκόω · πολύς γε μᾶλλον δεῖ ὁ θέω οὗτος ἔργον καί ἀρδέω .