cogPG.PG155 465
ΟΟΕΤΙΟ ΙΧΝ . ΟΟΕΒΙΙΟ ΙΧΝΙ . ΟΟΕΘΤΚΩΙΧviΙ τοῦτον λέγοντες χρόνον · ὄγδοον δὲ τὸν μέλλοντα , ὡς ἀπέραντον . Διὰ´ ἢν αἰτίαν,φασὶ , καὶ μίαν εἰπε Μωϋσῆς ἡμέραν τὴν πρώτην , ὡς πρώτην μὲν αὗσαν πρὸς τὴν ἑβδόμην , τὸ Σάββατον δηλονότι , ὀγδόην δὲ μετὰ τὴν ἑβδόμην , καθὸ´ ἢν καὶ ἀνέστη ὁ κύριος , καὶ ἡ τελευταία ἡμέρα τῆς κοινῆς ἀναστάσεως γενήσεται , μεθ´ ἣν οὐκ ἔσται ἔτι ποτὲ νὺξ , ἀλλ´ αὐτὴ μόνη μία ἔσται ἡμέρα . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΞΕʹ . Εἰ τέλος ἔχει ὁ κόσμος . Τὸν κόσμον τελευτᾷν , τὰ μέρῃ αὐτοῦ τελευτῶντα δεικνύουσι , καὶ μᾶλλον ὁ ἄνθρωπος ἀποθνήσκων , διὰ´ ὃν ὁ κόσμος οὗτος γεγένηται . Καὶ ὁ κόσμος ἐν ἑπτὰ κυκλοφορούμενος ἵσταται ἡμέραις . Καὶ ὁ ἄνθρωπος δὲ καθὸ´ ἑβδομάδα ἐνιαυτῶν ἡλικίαν ἀμείβει . Καὶ τὰ νοσήματα δὲ τοῦ σώματος , ὥς φασί τινες , ἢ ἐν ἑβδομάσιν , ἢ ἐν ἡμίσεσιν ἐβδομάδων κρίνονται . Λοιπὸν σκοποῦσί τινες καὶ διὰ τοὺς ἑπτὰ πλανήτας , καὶ τὰς ἑπτὰ ζώνας , καὶ τὰς ἐν αὐταῖς κινήσεις αὐτῶν , ὡς καὶ τῷ ἑβδόμῳ αἰῶνι ὁ κόσμος οὗτος ἀλλοιωθήσεται . Ἀλλ´ ἡ τῆς Ἐκκληαίας γνῶσις οὐκ ἐν τούτοις , ἀλλ´ ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ βουλῇ τὸ πᾶν ἵστασθαι φρονεῖ . Καὶ ὡς διὰ´ ὡφέλειαν συνέστη ἐκ μὴ ὄντων τὸ πᾶν , καὶ διὰ´ ὡφέλειαν εἰς τὸ κρεῖττον ἀλλοιωθήσεται · καὶ τότε , ὅτε οὐκ ἀπολειφθήσεται ἐν τῷ κόσμῳ ἡ ἀρετὴ , ἧς κεφάλαιον ἡ ἀγάπη . Διὰ´ ἣν ἀγάπην καὶ Θεὸς ; τὰ πάντα πεποίηκε , καὶ τὸν μονογενῆ αὐτοῦ Υἱὸν ὑπὲρ ἡμῶν δέδωκε . Διὸ καὶ αὐτὸς σημεῖα περὶ τοῦ τέλους φησὶν . ἐν τῷ μὴ εἶναι τὴν ἀγάπην λέγων . Καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνεμίαν , ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν . « Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος οὖτος σωθήσεται . » Οἱ ἀθετοῦντες οὗν τὴν συντέλειαν δυσσεβεῖς , καὶ τὰ τῶν Ἑλλήνων φρονοῦντες , καὶ πάντα ἀθετοῦντες τὰ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τῶν ἁγίων Γραφῶν . ΕΡΩΤΙΣΙΣ Ξϛʹ . Πῶς ἐνώπιον τὰ ἁμαρτήματα δείκνυται ἑκάστῳ τὰ ἁμαρτήματα ἐνώπιον παριστᾷ αὐτὸ δὴ τὸ συνειδὸς , καὶ τὸ ἀλάθητον τοῦ κριτοῦ . Ἀλλὰ ναὶ πάντες εἰς ἀφθαρσίαν ἀλλοιωθέντες ὡς πάχους ἀπηλλαγμένοι , ἕκαστος τὰ ἐκάστου ἔσται κατανοῆοο . ἀπό τινων γνωρισμάτων , ὡς καὶ νῦν ἀπὸ σχημάτων ἀνθρωπίνων καὶ παχυτέρων τινές γνώριμοι χίνονπαι Εἰ οὖν ἐνταῦθα , πολλῷ δὴ μᾶλλον τότε , τοῦ ἀληθινοῦ λάμψαντος φωτὸς , ὅτε τὰ μὴ καθαρὰ σκεύη γνωσθήσονται · ὡς γὰρ οἱ δίκαιοι λάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος , καὶ οἱ μὴ τοιοῦτοι φανερωθήσονται · καὶ Κκαστος ἐαυτὸν τῶν ἀδίκων κατακρινεῖ ΖΞΒ ΕΙΩΤΗΣΙΣ ΞΖ . ἵίς ἡ καρὰ τῷ Θεολόγῳ Ιρηγορίῳ συνούλωσις . υνούλωσις δὲ τῷ Θεολόγῳ δοκεῖ ἐ διὰ τῆς μετανοίας
Lemmas: Ο ΧΝ . Ο Ι . Ἴ οὗτος λέγω χρόνος · ὄγδοος δέ ὁ μέλλω , ὡς ἀπέραντος . Διά εἄν αἰτίαν,φασὶ , καί εἷς εἶπον Μωϋσῆς ἡμέρα ὁ πρῶτος , ὡς πρῶτος μέν ἰαύω πρός ὁ ἕβδομος , ὁ σάββατον δηλονότι , ὄγδοος δέ μετά ὁ ἕβδομος , καθό εἄν καί ἀνίστημι ὁ κύριος , καί ὁ τελευταῖος ἡμέρα ὁ κοινός ἀνάστασις γίγνομαι , μεθ´ ὅς οὐ εἰμί ἔτι ποτέ νύξ , ἀλ αὐτός μόνος εἷς εἰμί ἡμέρα . ἐρώτησις ξέω . εἰμί τέλος ἔχω ὁ κόσμος . ὁ κόσμος τελευτάω , ὁ μέρα αὐτός τελευτή δείκνυμι , καί μᾶλλον ὁ ἄνθρωπος ἀποθνήσκω , διά ὅς ὁ κόσμος οὗτος γίγνομαι . καί ὁ κόσμος ἐν ἑπτά κυκλοφορώ ἵστημι ἡμέρα . καί ὁ ἄνθρωπος δέ καθό ἑβδομάς ἐνιαυτός ἡλικία ἀμείβω . καί ὁ νόσημα δέ ὁ σῶμα , ὅς φημί τις , ἢ ἐν ἑβδομάς , ἢ ἐν ἥμισυς ἑβδομάς κρίνω . λοιπός σκοπέω τις καί διά ὁ ἑπτά πλανήτης , καί ὁ ἑπτά ζώνη , καί ὁ ἐν αὐτός κινέω αὐτός , ὡς καί ὁ ἕβδομος αἰών ὁ κόσμος οὗτος ἀλλοιόω . Ἀλ ὁ ὁ Ἐκκληαίας γνῶσις οὐ ἐν οὗτος , ἀλ ἐν ὁ ὁ Θεός βουλή ὁ πᾶς ἵστημι φρονέω . καί ὡς διά ὠφέλεια συνίστημι ἐκ μή εἰμί ὁ πᾶς , καί διά ὠφέλεια εἰς ὁ ἀγαθός ἀλλοιόω · καί τότε , ὅτε οὐ ἀπολείπω ἐν ὁ κόσμος ὁ ἀρετή , ὅς κεφάλαιος ὁ ἀγάπη . Διά ὅς ἀγάπη καί θεός ; ὁ πᾶς ποιέω , καί ὁ μονογενής αὐτός υἱός ὑπέρ ἐγώ δίδωμι . Διὸ καί αὐτός σημεῖον περί ὁ τέλος φημί . ἐν ὁ μή εἰμί ὁ ἀγάπη λέγω . καί διά ὁ πληθύνω ὁ ἀνεμία , ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς . « ὁ δέ ὑπομένω εἰς τέλος οὗτος σῴζω . » ὁ ἀθετέω ἐν ὁ συντέλεια δυσσεβής , καί ὁ ὁ Ἕλλην φρονέω , καί πᾶς ἀθετέω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος καί ὁ ἅγιος Γραφής . Σ ξϛʹ . Πῶς ἐνώπιος ὁ ἁμάρτημα δείκνυμι ἕκαστος ὁ ἁμάρτημα ἐνώπιος παρίστημι αὐτός δή ὁ σύνοιδα , καί ὁ ἐλαύνω ὁ κριτής . ἀλλά ναί πᾶς εἰς ἀφθαρσία ἀλλοιόω ὡς πάχος ἀπαλλάσσω , ἕκαστος ὁ ἕκαστος εἰμί κατανοέω . ἀπό τίνω γνώρισμα , ὡς καί νῦν ἀπό σχῆμα ἀνθρώπινος καί παχύς τις γνώριμος χίνονπαι εἰμί οὖν ἐνταῦθα , πολύς δή μᾶλλον τότε , ὁ ἀληθινός λάμπω φάος , ὅτε ὁ μή καθαρός σκεῦος γιγνώσκω · ὡς γάρ ὁ Δίκαιος λάμπω ὡς ὁ ἥλιος , καί ὁ μή τοιοῦτος φανερόω · καί Κκαστος ἑαυτοῦ ὁ ἄδικος κατακρίνω ΖΞΒ ΣΙ ΞΖ . ἵημι ὁ Καρά ὁ θεολόγος ιρηγοριον συνούλωσις . υνούλωσις δέ ὁ θεολόγος δοκέω εἰ διά ὁ μετάνοια