cogPG.PG155 255
κακίας καὶ φθονερὰ θηρία , καὶ ἀμεταστρεπτὶ τρέχῃ τὴν ὀδὸν τοῦ Εὐαγγελίου , ΣΘᾷ ἔως ἂν ἄνω ὁραμὼν , ὅπου ἡμῶν τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς καταντήσῃ , τελευταῖον δέ , ὡς περιεκτικόν πάντων περιβάλλεται τὴν μανδύαν , ἐν ᾧ καὶ τρανότερόν φησιν δ ἱερεὺς , « Ὁἀδελφὸς ἡμῦν ὁ δεῖνα ἔλαβε τὸ μέγα καὶ ἀγγελικὸν σχῆμα εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος , » ὡς τελεώτατον ὄντα καὶ περιεκτικὸν πάντων , καὶ τὴν φυλακτικὴν καθόλου καὶ σκεπαστικὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν . δηλοῦντα τε καὶ σημαίνοντα · καὶ ἔτι τὸ συνεσταλμένον καὶ εὐλαβὲς καὶ ταπεινὸν τῆς μοναχικῆς ζωῆς , καὶ ὅτι οὐ χεῖρας ἤ τι τῶν μελῶν κατὰ τὸν βίον ἔχει · ζῶντα ὁ μοναχὸς , καὶ πρὸς κοσμικὴν ἐργασίαν ἐλεύθερα , ἀλλὰ πάντα νεκρά . μόνην δὲ τὴν κεφαλὴν ἐλευθέραν ἔχει , πρὸς Θεὸν ὁρῶσαν τὴν τῶν ἁπάντων κεφαλὴν , καὶ τὰ ἐκείνου φρονοῦσαν , καὶ πρὸς αὐτὸν ἀνατρέχουσαν . Ἀλλὰ καὶ ταύτην περιστελλομένην ῷ κουκουλίῳ διὰ τὴν ταπεινοφροσύνην , καὶ μηδ´ ἐκεῖσε τὰ αἰσθητήρια ἀπερικάλυπτα ἔχοντα . ΟΜΡΗΤ ΟΟΓΛΧΙν . ΚΕΦΑΛ . ΣΟΑʹ . Οτι τὴν τοῦ Χριστοῦ νέκρωσιν καὶ διὰ τοῦ σχήματος μιμεῖται ὁ μοναχός . Ἀλλὰ καὶ ὅτι νεκρὸς ὁ μονάζων τῷ βίῳ , καὶ ὡς ἐν τάφῳ ἐστί · διὸ καὶ ὠς τάφος μὲν ὁ μανδύας · ἐντάφια δὲ τὰ ἐντὸς , ὁ χιτὼν δηλαδὴ καὶ τὰ λοιπά . Δηλοῦσι δὲ τὸ διὰ σταυροῦ πάθος ὁ ἀνάλαβος καὶ καὶ ἄλλα . Ἐσταυρωμένος γὰρ τῷ κόσμῳ ἑστὶν ὁ´ μοναχός · καὶ τοῦτο δὴ καθυπέσχετο . Τὸ δὲ κουκούλιον ἀπὸ κεφαλῆς ὡς σουδάριον Καὶ ὅλος τὸν σπανι ροωθέντα ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀποθανόντα καὶ εἰληθέντα τοῖς ἐνταφίοις τε καὶ τῷ σουδαρίῳ ἐκμιμεῖται Δεσπότην · ἵνα ὡς συσταυρωθείς τῷ βίω καὶ συννεκρωθεὶς αὐτῷ , καὶ συναναστῇ καὶ συνανυψωθῆ , καὶ συγκληοονόμος ὀφθῇ τῆς πατρικῆς αὐτοῦ βασιλείνς καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἡτοιμασμένων ἡμῖν πρὸ καταβολῆς κόσμου κοινωνὸς ἀναφανῇ . Ἃ καὶ εὔχεται αὐτῶ ὁ ἱερεὺς μετὰ τὸ λαβεῖν τὸ σχῆμα τὸ ἅγιον , εὐθὺς γὰρ ἐπιφέρει πάλιν εὐχήν · καὶ εὔχεται ἵνα Ἀ Θεὸς ὁ ἀγαθὸς , ὁ πιστὸς ἐν ταῖς ἐπαγνεὶ ίαι · αὐ τοῦ καὶ ἐν τοῖς χαρίσμασιν ἀμεταμέλητος ὤν , δῴη αὐτῷ βίον εὐσχήμονα καὶ πολιτείαν ἐνάρετον καὶ ὰκατάγνωστον , καὶ ἐν ἁγιασμῷ ζήσαντα ἄσπιλον διατηρῆσαι τὸ σχῆμα ὃ ἐνεδύσατο . Καὶ καταλέγει ἑκάστου τῶν ἐνδυμάτων τὴν ἔννοιάν τε καὶ δύναμιν · Ἐτι τῷ μὲν χιτῶνι τὴν θείαν δικαιοσύνην ἀντὶ τῆς παραβάσεως ἐνεδύσατο · τῇ δὲ ζώνῃ τὴν νέκρωσιν τοῦ σώματος καὶ τὴν σωφροσύνην ἐν ἑαυτῷ περιέθετο . Ἐπεὶ δτι καὶ περὶ τὴν ὀσφὺν , ἵνα χεκρὸς μὲν ᾖ τῇ ἐπιθυμίᾳ , ἀνδρεῖος δὲ ταῖς ἀρεταῖς . Τῷ δὲ κουκουλίω τὴν ταπεινοφροσύνην εἰς σωτηρίαν περιεβάλλετο . Ὥστε διὰ τοῦ ἡγεμονικοῦ τὰ ταπεινὰ φρονεῖν καὶ καλῶς τὰς αἰσθήσεις παιδαγωγεῖν . Αιὸ καὶ περικεφαλαίαν σωτηρίου τοῦτό φησι . Τῷ δὲ ἀνάλάβῳ , τῷ σταυρῷ καὶ τῇ πίστει κατεκοσμήθη , φησί . τύπον γὰρ οὐτος ἔχοι σταυροῦ , δι´ οὗ ἡ τοῦ Χιστοῦ πίστις τε καὶ ἡ νέκρωσις μαρτυρεῖται . Τῶ δὲ περιβολα ῳ , τῷ παλλίῳ δηλαδὴ και τῷ μανδὸύᾳ , στολὴν ἀφθαραίας ὡς θώρακα ἱοχυρὸν περιέθοτο . Κα ἀτὶ τῶν ὅσρματίνοων χιτώνων θε ᾳ κθοραῖσθη
Lemmas: κακία καί φθονερός θηρίον , καί ἀμεταστρεπτί τρέχω ὁ ὁδός ὁ Εὐαγγέλιος , ΣΘᾷ ἔως εἄν ἄνω ὁράω , ὅπου ἐγώ ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός καταντάω , τελευταῖος δέ , ὡς περιεκτικός πᾶς περιβάλλω ὁ μανδύας , ἐν ὅς καί τρανός φημί δ ἱερεύς , « ἀδελφός ἡμῦν ὁ Δεῖνα λαμβάνω ὁ μέγας καί ἀγγελικός σχῆμα εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , » ὡς τέλειος εἰμί καί περιεκτικός πᾶς , καί ὁ φυλακτικός καθόλου καί σκεπαστικός ὁ Θεός δύναμις . δηλόω τε καί σημαίνω · καί ἔτι ὁ συστέλλω καί εὐλαβής καί ταπεινός ὁ μοναχικός ζωή , καί ὅτι οὖον χείρ ἤ τίς ὁ μέλος κατά ὁ βίος ἔχω · ζῶ ὁ μοναχός , καί πρός κοσμικός ἐργασία ἐλεύθερος , ἀλλά πᾶς νεκρός . μόνος δέ ὁ κεφαλή ἐλεύθερος ἔχω , πρός θεός ὁράω ὁ ὁ ἅπας κεφαλή , καί ὁ ἐκεῖνος φρονέω , καί πρός αὐτός ἀνατρέχω . ἀλλά καί οὗτος περιστέλλω ῷ κουκούλ(λ)ιον διά ὁ ταπεινοφροσύνη , καί μηδ´ ἐκεῖσε ὁ αἰσθητήριον απερικάλυπτος ἔχω . ΡΟ ΟΟΓΛΧΙν . ΚΕ . σῶς . ὅτι ὁ ὁ Χριστός νέκρωσις καί διά ὁ σχῆμα μιμέομαι ὁ μοναχός . ἀλλά καί ὅτι νεκρός ὁ μονάζω ὁ βίος , καί ὡς ἐν τάφος εἰμί · διό καί ὡς τάφος μέν ὁ μανδύας · ἐντάφιος δέ ὁ ἐντός , ὁ χιτών δηλαδή καί ὁ λοιπός . δηλόω δέ ὁ διά σταυρός πάθος ὁ ἀνάλαβος καί καί ἄλλος . σταυρόω γάρ ὁ κόσμος εἰμί ὅς μοναχός · καί οὗτος δή καθυπισχνέομαι . ὁ δέ κουκούλιον ἀπό κεφαλή ὡς σουδάριον καί ὅλος ὁ σπάνις ροωθέντα ὑπέρ ἐγώ καί ἀποθνῄσκω καί εἴλω ὁ ἐντάφιος τε καί ὁ σουδάριον ἐκμιμέομαι δεσπότης · ἵνα ὡς συσταυρόω ὁ βίος καί συννεκρωθεὶς αὐτός , καί συνανίστημι καί συνανυψωθῆ , καί συγκληοονόμος ὁράω ὁ πατρικός αὐτός βασιλείνς καί ὁ ἀγαθός ὁ ἑτοιμάζω ἐγώ πρό καταβολή κόσμος κοινωνός ἀναφαίνω . ἁ καί εὔχομαι αὐτός ὁ ἱερεύς μετά ὁ λαμβάνω ὁ σχῆμα ὁ ἅγιος , εὐθύς γάρ ἐπιφέρω πάλιν εὐχή · καί εὔχομαι ἵνα ὅς θεός ὁ ἀγαθός , ὁ πιστός ἐν ὁ ἐπαγνεὶ ἰά · αὖος ὁ καί ἐν ὁ χάρισμα ἀμεταμέλητος εἰμί , δίδωμι αὐτός βίος εὐσχήμων καί πολιτεία ἐνάρετος καί κατάγνωστος , καί ἐν ἁγιασμός ζάω ἄσπιλος διατηρέω ὁ σχῆμα ὅς ἐνδύω . καί καταλέγω ἕκαστος ὁ ἔνδυμα ὁ ἔννοια τε καί δύναμις · ἔτι ὁ μέν χιτών ὁ θεῖος δικαιοσύνη ἀντί ὁ παράβασις ἐνδύω · ὁ δέ ζώνη ὁ νέκρωσις ὁ σῶμα καί ὁ σωφροσύνη ἐν ἑαυτοῦ περιτίθημι . ἐπεί δ καί περί ὁ ὀσφῦς , ἵνα χράω μέν εἰμί ὁ ἐπιθυμία , ἀνδρεῖος δέ ὁ ἀρετή . ὁ δέ κουκούλ(λ)ιον ὁ ταπεινοφροσύνη εἰς σωτηρία περιβάλλω . ὥστε διά ὁ ἡγεμονικός ὁ ταπεινός φρονέω καί καλῶς ὁ αἴσθησις παιδαγωγέω . οἰδάνω καί περικεφαλαία σωτήριος οὗτος φημί . ὁ δέ ἀναλαμβάνω , ὁ σταυρός καί ὁ πίστις κατακοσμέω , φημί . τύπος γάρ οὐτος ἔχω σταυρός , δις ὅς ὁ ὁ κίστος πίστις τε καί ὁ νέκρωσις μαρτυρέω . ὁ δέ περιβολή ῳ , ὁ πάλλιον δηλαδή και ὁ μανδύα , στολή ἀφθαραίας ὡς θώραξ ἱοχυρὸν περιτίθημι . κυρία ἁλί-ευμα ὁ οσρματινοεω χιτών ΘΕ εὐχέρεια καθοράω