cogPG.PG155 286
ἡμέραν λέγομεν ἐνταῦθά τε , καὶ τῇ τρίτη ὥρᾳ , καὶ τῇ τῶν ἀποδείπνων δοξολογίᾳ , ἥτις καὶ παρὰ τοῖς παλαιοῖς ἀδομένη εὑρίσκεται , ὡς καὶ ἐν τῇ ἀθλήσει τοῦ μεγαλομάρτυρος Εὐστρατίου τὸ , « Δέσποτα Θεὲ Πάτερ παντοκράτορ , Κύριε Υἱὲ μονογενὲς Ἰησοῦ Χριστὲ , καὶ ἅγιον Πνεῦμα , μία Θεότης , μέα δύναμις , » καὶ τὰ ἑξῆς . Ταύτης τελεσθείσης , καὶ τὸ ὥσπερ μεσώριον λέγεται τοῦ μεσονυκτικοῦ , καθὼς τινες ποιοῦσι καὶ ἐν ταῖς τῶν ὡρῶν ἀκολουθίαις . Ἀλλ´ ἐκεῖνοι μὲν ὡς θελητὸν αὐτοῖς ὡς καὶ ἄλλας ἀκολουθίας προθυμίᾳ ἑαυτῶν καὶ διακρίσει Πατέρων διενεργείτωσαν · τὰ νενομισμένα δέ εἰσι ταῦτα . Ἔγὼ δὲ τοῦτο εὐχὴν ὑπὲρ τῶν ἐν Χριστῷ ἀπελθόντων νομίζω συντεθεῖσθαι . Διὸ « δεῶτε προσκυνήσωμεν , » αὖθις λέγομεν μετὰ τὴν εὐχὴν , καὶ δύο ψαλμοὺς , καὶ Τρισαργίου εὐχὴν , καὶ εὐθὺς ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων τροπάρια , τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » δωδεκάκις , καὶ τὴν ὑπὲρ αὐτῶν εὐχὴν , τὸ « Μνήσθητι , Κύριε , » καὶ οὔτως ἀπόλυσις γίνεται . Ἀναγκαῖον γὰρ καὶ ὑπὲρ τῶν τεθνεώτων μεμνῆσθαι , ὅτι καὶ ἡμεῖς τεθνηξόμεθα , καὶ μάλιστα κατὰ τὸ μεσονύκτιον ἐλπιζομένης τῆς τῶν νεκρῶν ἀναστάσεως , καὶ ὑπὲρ ρ τῶν κατὰ σάρκα δὲ οἰκείων καὶ πάντων ἀπελθόντων εὔχεσθαι ἀναγκαίως · ἀγάπη γάρ . Εἶτα ἡ ὑπὲρ πάντων κοινὴ εὐχή τε καὶ δέησις γίνεται , τοῦ ἱερέως ἀρχομένου , πάντων δὲ Συνευχομένων ὑπὲρ τῶν πιστῶν βασιλέων , τῶν ὀρθοδόξων ἀρχιερέων , τοῦ καθηγουμένου Πατρὸς , καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος καὶ λοιπῶν ἄλλων Χριστιανῶν , καὶ τῶν ὁρθοδόξως κεκοιμημένων πάλιν Πατέρων καὶ ἀδελφῶν ἡμῶν , χρειωδέστα . τον γὰρ ἐν τῷ τῶν εὐχῶν τέλει ὑπὲρ ἀπάντων μεμνῆσθαι . Ὅτι τοῦτο ποιοῦντες ἅπαντες ἁπανταχοῦ , ὑπὲρ ἀλλήλων εὐχόμεθα , καὶ οὕτω κατὰ τὸν Θεάδελφον ἔσται ἰαθῆναι ἡμᾶς καὶ σωθῆναι καὶ ἑκόντας καὶ ἄκοντας . Τὰς κοινὰς δὲ εὐχὰς καὶ ὁ πρῶτος ἐπισφραγίζει , διὰ τῶν εὐχῶν τῶν ἁγίων ἡμῶν Παπέρων Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν εἰς ἔλεον ἐκκαλούμενος . ΚΕΦΑΛ ΤΘ Περὶ τῆς τοῦ ὄρθρου ἀκολουθίας , καὶπρῶτον τί τὸ καὶ εἰσέρχεσθαι ἔνδον , καὶ τὸ θυμίαμα Καὶ οὕτως ὁ μὲν μεσονυκτικὸς ὕμνος τετέλεσται . ΑΙ πύλαι δὲ τοῦ ναοῦ ἀνοίγονται ὡς ὁ οὐρανὸς , καὶ ῶ - ἀπὸ τῆς γῆς εἰς αὐτὸν εἰσερχόμεθα . Καθὼς δὴ καὶ σότε ἁρπαγήσονται οἱ τὸῦ Χριστοῦ ἐν νεφέλαις . Καὶ οὕτως πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα · καὶ ὡς νεφέλη δὲ τὸ θυμίαμα , τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐκτυποῦν · ἀλλὰ καὶ τὸ μεταδοτικὸν τῆς θείας αὐτοῦ χάριτός τε καὶ εὐφὸίας . Εὐθὺς γάρ εἰσελθόντων ἀπάντων . τοῦ μὲν καθηγουμένου διὰ τῆς βασιλικῆς ΑχΘ Πύλης ώς τοῦ Χριστοῦ τοῦ διὰ πύλης εἰσελθόντος ἐν ἡμίν κρκλεισμένης , τῆς Θεοτόκου , καὶ τῶν οὐρανῶν ἡμῖν τὰς πύλας ἀνοίξαντος , τῶν δὲ λοιπῶν ἐκ πλαγίου , υς ὑπὸ τὰς πτέρυγας ἄντων αὐτοῦ καὶ δοιίλων αὐποῶ ἃ ἱερεὺς ἁπὸ τοῦ θυσιαστηρίου εὐλογεῖ , ὡς τοῦ Χριστοῦ ὑπουργὸς , αὐτὸν εὐλογῶν μετὰ Πατρός τε καὶ Πνεύματος ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ τῶν ἀγίων ατοῦ . Καὶ οἱ μὲν πάντες ἄδουσι τὸν Τρισάγιον , καὶ ΟΑΡΟΤ ΟΟΟΙΧ .
Lemmas: ἡμέρα λέγω ἐνταῦθα τε , καί ὁ τρίτος ὥρα , καί ὁ ὁ ἀποδειπνέω δοξολογία , ὅστις καί παρά ὁ παλαιός ἀείδω εὑρίσκω , ὡς καί ἐν ὁ ἀθλέω ὁ μεγαλομάρτυρας Ευστρατίου ὁ , « δεσπότης θεός πατήρ παντοκράτωρ , κύριος υἱός μονογενής Ἰησοῦς Χριστός , καί ἅγιος πνεῦμα , εἷς θεότης , μής δύναμις , » καί ὁ ἑξῆς . Ταύτη τελέω , καί ὁ ὥσπερ μεσώριον λέγω ὁ μεσονυκτικός , καθώς τις ποιέω καί ἐν ὁ ὁ ὥρα ἀκολουθία . Ἀλ ἐκεῖνος μέν ὡς θελητός αὐτός ὡς καί ἄλλος ἀκολουθία προθυμία ἑαυτοῦ καί διάκρισις Πατέρων διενεργείτωσαν · ὁ νομίζω δέ εἰμί οὗτος . ἐγώ δέ οὗτος εὐχή ὑπέρ ὁ ἐν Χριστός ἀπέρχομαι νομίζω συντίθημι . Διὸ « ἐσθίω προσκυνέω , » αὖθις λέγω μετά ὁ εὐχή , καί δύο ψαλμός , καί τρισαργιον εὐχή , καί εὐθύς ὑπέρ ὁ κοιμάω τροπάριο , ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » δώδεκα , καί ὁ ὑπέρ αὐτός εὐχή , ὁ « μιμνήσκω , κύριος , » καί οὔτως ἀπόλυσις γίγνομαι . ἀναγκαῖος γάρ καί ὑπέρ ὁ θνῄσκω μιμνήσκω , ὅτι καί ἐγώ θνῄσκω , καί μάλιστα κατά ὁ μεσονύκτιον ἐλπίζω ὁ ὁ νεκρός ἀνάστασις , καί ὑπέρ ρ ὁ κατά σάρξ δέ οἰκέω καί πᾶς ἀπέρχομαι εὔχομαι ἀναγκαῖος · ἀγάπη γάρ . εἶτα ὁ ὑπέρ πᾶς κοινός εὐχή τε καί δέησις γίγνομαι , ὁ ἱερεύς ἄρχω , πᾶς δέ συνεύχομαι ὑπέρ ὁ πιστός βασιλεύς , ὁ ὀρθόδοξος ἀρχιερεύς , ὁ καθηγέομαι πατήρ , καί πᾶς ὁ ἐν Χριστός ἐγώ ἀδελφότης καί λοιπός ἄλλος Χριστιανός , καί ὁ ὀρθόδοξος κοιμάω πάλιν Πατέρων καί ἀδελφός ἐγώ , χρειώδης . ὁ γάρ ἐν ὁ ὁ εὖχος τέλος ὑπέρ ἀπαντάω μιμνήσκω . ὅτι2 οὗτος ποιέω ἅπας ἁπανταχοῦ , ὑπέρ ἀλλήλων εὔχομαι , καί οὗτος κατά ὁ θεάδελφος εἰμί ἰάομαι ἐγώ καί σῴζω καί ἑκών καί ἄκων . ὁ κοινός δέ εὐχή καί ὁ πρῶτος επισφραγίζω , διά ὁ εὖχος ὁ ἅγιος ἐγώ περάω Χριστός ὁ θεός ἐγώ εἰς ἔλεος ἐκκαλέω . ΚΕ ΤΘ περι ὁ ὁ ὄρθρος ἀκολουθία , καπράω τίς ὁ καί εἰσέρχομαι ἔνδον , καί ὁ θυμίαμα καί οὕτως ὁ μέν μεσονυκτικός ὕμνος τελέω . ὁ Πύλαι δέ ὁ ναός ἀνοίγω ὡς ὁ οὐρανός , καί οἰδάνω - ἀπό ὁ γῆ εἰς αὐτός εἰσέρχομαι . καθώς δή καί σοτέ ἁρπάζω ὁ τό́ς Χριστός ἐν νεφέλη . καί οὕτως πάντοτε σύν κύριος εἰμί · καί ὡς νεφέλη δέ ὁ θυμίαμα , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐκτυπόω · ἀλλά καί ὁ μεταδοτικός ὁ θεῖος αὐτός χάρις τε καί εὐφία . εὐθύς γάρ εἰσέρχομαι ἀπαντάω . ὁ μέν καθηγέομαι διά ὁ βασιλικός Θ Πύλης οὖς ὁ Χριστός ὁ διά πύλη εἰσέρχομαι ἐν ἐγώ κρκλεισμένης , ὁ Θεοτόκος , καί ὁ οὐρανός ἐγώ ὁ πύλη ἀνοίγνυμι , ὁ δέ λοιπός ἐκ πλάγιος , ὗς ὑπό ὁ πτέρυξ Ἄντων αὐτός καί δοιιλη αὐποῶ ὁ ἱερεύς ἀπό ὁ θυσιαστήριον εὐλογέω , ὡς ὁ Χριστός ὑπουργός , αὐτός εὐλογέω μετά πατήρ τε καί πνεῦμα ἐνώπιος ὁ θρόνος καί ὁ Ἀγίων απατός . καί ὁ μέν πᾶς ἀείδω ὁ τρισάγιον , καί ΟΡ Ο .