cogPG.PG155 350
θρωπος σπέρμα καὶ ὡς καρπὸς ἐκ τῆς γῆς , καὶ ὡς αἵτος καταβαλλόμενος εἰς τὴν γῆν , Θεοῦ δυνάμει αάλιν ἐξαναστήσεται · καὶ οἷον βλαστήσας ἐν τῶ μʹέλλοντι , τῷ Χριστῷ τέλειος καὶ ζῶν προσαχθήσεται . ΒΘ Ὡς γὰρ ὁ παρών καρπὸς θάπτεται μὲν ἐν τῆ γῇ , βλαστάνει δὲ μετὰ ταῦτα , καὶ πολύχουν τελεσφορεῖ τὸν καρπὸν , οὔτω καὶ ἄνθρωπος , τῳ Βανάτῳ τῇ γῇ διδόμενος , ἀναστήσεται αὖθις . Καὶ Παῦλος τοῦτό φησι , διὰ παραδειγμάτων τῶν σπερμάτων δήλην θέμενος τὴν ἀνάστασιν . Τινές μὲν οὖν φασιν , ὡς διὰ τὸ θαῦμα τοῦ καλλινίκου μάρ · τυρος Θεοδώρου τοῦτο τελοῦμεν τὸ τῶν καρπῶν . Ἐκ ἔστι δὲ μόνον διὰ τοῦτο , ἐπεὶ καὶ τοῦτο θεῖον καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ Παύλου μᾶλλον φωνὴν , ὡς εἰρήκαμεν , τὰ σπέρματα παρεικάζοντος τοῖς ἡμετέροις σώμασι , καταβαλλομένοις τε καὶ ἐγειρομένοις τιμιωτέοοις οὖσιν αὐτῶν . Διὸ καὶ οὐ μόνον σῖτον , ἀλλὰ καὶ πλεῖστα σῶν ἄλλων σπερμάτων προσάγομεν , καὶ οἶνον ἐκ τοῦ γενήματος τῆς ἀμπέλου · ὅτι καὶ τοῦτο ξύλου καρπὸς , καὶ εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ μετὰ τοῦ σίτου ἐξελέγη θυσίαν . Καὶ ταῖς τῶν ἁγίων δὲ μνήμαις ταῦτο προσφέρομεν , ὅτι καὶ αὐτοὶ καρπὸς ἅγιος καὶ παραδεδομένοι τῇ γῇ τοῖς θείοις λειψάνοις , καὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται . Ἐξαιρέτως δὲ καὶ Κπλέον τῶν ἄλλων σπορίμων ὁ σῖτος , ὅτι καὶ ὁ Σωτὴρ τὸ ἑαυτοῦ πανάγιον σῶμα σίτῳ παρείκασεν . Ἐὰν γὰρ μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου , φησί , πεσών εἰς τὴν γῆν , ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει . Ἐκ τούτου δὲ παριστᾷ καὶ τὴν αὐτοῦ ἔγερσιν . Ἐἀν δὲ ἀποθάνῃ , πολὺν καρπὸν φέρει . Ὁρᾷς διατί οἷτον Κπροτίθεμεν ; Ἀλλὰ καὶ ἐκ σίτου πᾶς ἀληθὴς ἄρτος . Διὸ καὶ Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς καὶ ζῶν ἄρτος εἶς · ὃς καὶ ἄρτον τῆς ζωῆς ἑαυτὸν κατωνόμασε · δι´ ἥν , ὡς οἰμαι , αἰτίαν καὶ ἐξαρχῆς ἡμῖν τροφὴ Κτοῖς ἀνθρώποις ὁ σῖτος δέδοται · καὶ ἔτι μᾶλλον διὰ τὸ ἐν ἄρτῳ τῷ ἐκ τοῦ σίτου μέλλειν δοθῆναι Κγίνεσθαι τὰ μυστήρια . τρίτα δὲ ἐπιτελοῦνται καὶ Κἔννατα , καὶ τὰ λοιπὰ , ἐξαιρέτως μὲν διὰ τὴν ΤριάΚδα , ὅτι παρ´ αὐτῆς ἡμῖν τὸ εἶναι καὶ ἡ ζωὴ , καὶ τοῦ θανάτου συμφερόντως ἡμῖν ἐπελθόντος , αὐθις ἡ ἀναζώωσις . Φασὶ δέ τινες , καὶ διὰ τὴν γένεσιν τοῦ ἀνΟρώπου · ὅτι καταβληθέντος τοῦ σπέρματος ἐν τῇ μέσοα , μορφοῦται τὸ βρέφος ἐν τῇ τρίτη · τῇ ἐννάτη δὲ πήγνυται , καὶ τῇ τεσσαρακοστῇ ζωοῦται καὶ τελειοῦται . Ἔστι δ´ ἐννοεῖν , ὅτι καὶ τῳ τρίτῳ μηνὶ σκιρτᾷ · καὶ τῷ ἕκτῳ τέλειόν ἐστι βρέφος , καὶ τῷ ἐννάτῳ τίκτεται . Καὶ ἔτι ἐνιαύσια , ὅτι τὸ τεχθὲν ἐν τῷ τρίτῳ μηνὶ αἰσθάνεται , καὶ κατ´ ὀλίγον αὔξεται , ἀλλοιώσεις δεχόμενος ἄνθρωπος ἐν ἑκάστῳ ἔτει καὶ ἐτῶν τριάδι , καὶ μᾶλλον ἐν τῶ ἄρχεσθαι τὴν τρίτην τριάδα , ἥτις ἐστὶν ἡ ἑβδόμη , Σια τὴ αύνθετον εἶναι τὸν ἄνθρωπον , καὶ μὴ δύνασθαι περαίνειν τὸ τριττὸν τῆς τριάδος , ὅπερ τὰ ἐννέα ἐστὶν , ἐν οἷς ὁ ἀριθμὸς τῶν τάξεων τῶν ἁγγελικῶν · ὡς ἀσώματοι γὰρ οὗτοι καὶ νόες μόνον , ἐντελέστερον τούτῳ δὴ καὶ τῷ ἀριθμῷ ἑαυτῶν ἀθανάτως ζῶντες , ἐκτυτοῦσι τὴν ἀγίαν Τριάδα · τρεῖς τριάθες γὰρ τὰ ἐννέα · ἀλλ´ ἡμῶν ὡς συνθέτων ἑβΑΓΟΤ
Lemmas: θρωπος σπέρμα καί ὡς καρπός1 ἐκ ὁ γῆ , καί ὡς αετός καταβάλλω εἰς ὁ γῆ , Θεός δύναμις αάλιν ἐξανίστημι · καί οἷος βλαστάνω ἐν ὁ μέλλων , ὁ Χριστός τέλειος καί ζῶ προσάγω . ΒΘ ὡς γάρ ὁ πάρειμι καρπός1 θάπτω μέν ἐν τῆ γῆ , βλαστάνω δέ μετά οὗτος , καί πολύχοος τελεσφορέω ὁ καρπός , οὐτάω καί ἄνθρωπος , ὁ Βανάτος ὁ γῆ δίδωμι , ἀνίστημι αὖθις . καί Παῦλος οὗτος φημί , διά παράδειγμα ὁ σπέρμα δῆλος τίθημι ὁ ἀνάστασις . τις μέν οὖν φημί , ὡς διά ὁ θαῦμα ὁ καλλίνικος Μάρτιος · τυρός Θεόδωρος οὗτος τελέω ὁ ὁ καρπός . ἐκ εἰμί δέ μόνος διά οὗτος , ἐπεί καί οὗτος θέω καί παρά ὁ Θεός , ἀλλά διά ὁ ὁ Παῦλος μᾶλλον φωνή , ὡς εἴρω , ὁ σπέρμα παρεικάζω ὁ ἡμέτερος σῶμα , καταβάλλω τε καί ἐγείρω τίμιος εἰμί αὐτός . Διὸ καί οὖον μόνος σῖτος , ἀλλά καί πλεῖστος σός ἄλλος σπέρμα προσάγω , καί οἶνος ἐκ ὁ γένημα ὁ ἄμπελος · ὅτι καί οὗτος ξύλον καρπός1 , καί εἰς ὁ ὁ Χριστός μετά ὁ σῖτος ἐκλέγω θυσία . καί ὁ ὁ ἅγιος δέ μνήμη ταῦτο προσφέρω , ὅτι καί αὐτός καρπός1 ἅγιος καί παραδίδωμι ὁ γῆ ὁ θεῖον λείψανον , καί ἐν Χριστός ἀνίστημι . ἐξαίρετος δέ καί Κπλέον ὁ ἄλλος σπόριμος ὁ σῖτος , ὅτι καί ὁ Σωτήρ ὁ ἑαυτοῦ πανάγιος σῶμα σῖτος παρεικάζω . ἐάν γάρ μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος , φημί , πίπτω εἰς ὁ γῆ , ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω . ἐκ οὗτος δέ παρίστημι καί ὁ αὐτός ἔγερσις . ἐἀν δέ ἀποθνῄσκω , πολύς καρπός φέρω . ὁράω διατί οἶτος κπροτιθημι ; ἀλλά καί ἐκ σῖτος πᾶς ἀληθής ἄρτος . Διὸ καί Χριστός ὁ ἀληθινός καί ζῶ ἄρτος εἰμί · ὅς καί ἄρτος ὁ ζωή ἑαυτοῦ κατονομάζω · δις ὅς , ὡς οἴομαι , αἴτιος καί ἐξαρχῆς ἐγώ τροφή κτέω ἄνθρωπος ὁ σῖτος δίδωμι · καί ἔτι μᾶλλον διά ὁ ἐν ἄρτος ὁ ἐκ ὁ σῖτος μέλλω δίδωμι κγινω ὁ μυστήριον . τρίτος δέ ἐπιτελέω καί Κέννας , καί ὁ λοιπάς , ἐξαίρετος μέν διά ὁ Τριάς , ὅτι παρ´ αὐτός ἐγώ ὁ εἰμί καί ὁ ζωή , καί ὁ θάνατος συμφέρω ἐγώ ἐπέρχομαι , αὖθις ὁ ἀναζώωσις . φημί δέ τις , καί διά ὁ γένεσις ὁ ανορωπος · ὅτι καταβάλλω ὁ σπέρμα ἐν ὁ μέσος , μορφόω ὁ βρέφος ἐν ὁ τρίτος · ὁ ἐννάτη δέ πήγνυμι , καί ὁ τεσσαρακοστός ζωόω καί τελειόω . εἰμί δδʹ ἐννοέω , ὅτι καί ὁ τρίτος μείς σκιρτάω · καί ὁ ἕκτος τέλειος εἰμί βρέφος , καί ὁ ἐννάω τίκτω . καί ἔτι ἐνιαύσιος , ὅτι ὁ τίκτω ἐν ὁ τρίτος μείς αἰσθάνομαι , καί κατ´ ὀλίγος αὐξάνω , ἀλλοιόω δέχομαι ἄνθρωπος ἐν ἕκαστος ἔτος καί ἔτος τριάς , καί μᾶλλον ἐν ὁ ἄρχω ὁ τρίτος τριάς , ὅστις εἰμί ὁ ἕβδομος , Θεός ὅς ἀνύω εἰμί ὁ ἄνθρωπος , καί μή δύναμαι περαίνω ὁ τρισσός ὁ τριάς , ὅσπερ ὁ ἐννέα εἰμί , ἐν ὅς ὁ ἀριθμός ὁ τάξις ὁ ἀγγελικός · ὡς ἀσώματος γάρ οὗτος καί νόος μόνος , ἐντελής οὗτος δή καί ὁ ἀριθμός ἑαυτοῦ ἀθάνατος ζῶ , εκτυτους ὁ ἅγιος Τριάς · τρεῖς τριάθες γάρ ὁ ἐννέα · ἀλ ἐγώ ὡς συντίθημι Αβ