cogPG.PG155 154
· μετὰ δὲ τούτους πρὸ τῶν ἱερῶν πυλῶν ἄλλοι , ψηοδιάκονοί τε , καὶ σὺν αὐτοῖς ἀναγνώσταις οἱ ψαλτῳδοί · μεθ´ οὓς πάλιν κοινωνοῦσιν οἱ τοῦ μοναχικοῦ σχήματος , ὡς προέχοντες τοῦ λαοῦ . Καὶ μετὰ τούτους κατὰ τάξιν αὖθις οἱ λαῖκοί . Οὐδὲ γὰρ καὶ αὐτοὶ πάντες ἐπίσης . Οἱ μὲν γὰρ καλῶς ἵστανται , οἱ δὲ μετανοοῦντές εἰσιν . Ἄ δὴ πάντα ἑκάστου τῶν μετεχόντων Θεοῦ τήν τε τάξιν δηλοῖ καὶ ἀνάβασιν , vαὶ τὸ ἀρμόδιον καὶ πρέπον τῆς κοινωνίας . Ὁ ἀσπασμὸς δὲ σὺν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς πίστεως , τὴν ἐπὶ τῇ ὁμολογίᾳ τοῦ Θεοῦ συμφωνίαν καὶ τὴν εἰρήνην δηλοῖ καὶ τὴν ἀγάπην . Μετὰ δέ γε τὸν ἀσπασμὸν ἡ τῶν μυστηρίων ἱερουργία τῇ ἐπικλήσει τοῦ Πνεύματος γίνεται . Ὅτι μία ἡ δύναμις τῆς Τριάδος , καὶ τοῦ γιοῦ σαρκωθέντος , ὁ Πατὴρ εὐδοκῶν ἦν , ὁ Υἱὸς δὲ αὐτουργῶν , καὶ τὸ Πνεῦμα συνεργοῦν τὸ πανάγιον . Μετὰ δὲ τὴν ἱερουργίαν ἡ ὑπὲρ ἁπάντων ἀνάμνησις Ἀοὰ τὸ σωτηριῶδες τῆς θυσίας . Καὶ τῶν ἁγίων δὲ ἡ ἀνακήρυξις , ὅτι συνέπαθον αὐτῷ , καὶ νῦν συνδοξάζονται . Ἐξαιρέτως δὲ ἡ τῆς Παναγίας καὶ μόνης θεοτόκου ἀνάμνησις , ὅτι καὶ νῦν καὶ τότε τὸ κοινόν ἐστι παντὸς κόσμου σωτήριον · ἣν καὶ πάντες ἀνυΚμνοῦμεν , ἐπεὶ καὶ δι´ αὐτῆς τὴν σωτηρίαν ἐλπίζομεν . Μετὰ δὲ τὴν μνήμην ἁπάντων ἡ αἴτησις παρὰ τοῦ ἀρχιερέως ὥσπερ ἐπισφράγισμα τῶν αἰτήσεων ἀπασῶν , ὥστε δοῦναι ἐν ἑνὶ στόματι καὶ μιᾶ καρδία αὐτὸν δοξάζειν τὸν ἐν Τριάδι Θεὸν , καὶ τὰ ἐλέη τοῦ σαρκωθέντος καὶ τυθέντος ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἱερουργηθέντος καὶ προκειμένου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ μεγάλου Θεοῦ εἶναι πάντοτε μεθ´ ἡμῶν . Ἔπειτα τὴν τῆς ἀἱοθεσίας χάριν ἐν ἡμῖν ὁ ἱεράρχης προσεύχεται , καὶ ἐξαιτεῖται καταξιωθῆναι ἡμᾶς , ἢ Λ διὰ τοῦ κατὰ Κφύσιν Υἱοῦ ἤδη τεθυμένου τοῖς μυστηρίοις καὶ προκειμένου , καλεῖν ἡμᾶς Πατέρα , τοὺς φύσει κτίσματά τε καὶ δούλους , τὸν Θεὸν τὸν ἐπουράνιον . Μετὰ δὲ τὴν προσευχὴν καὶ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν κλίσιν τῆς κεφαλῆς , ἃ δὴ τὴν πρὸς Θεὸν δουλείαν δηλοῦσι καὶ ἕνωσιν , ἡ τοῦ ζωηφόρου ἄρτου γίνεται ὕψωσις , αὐτὴν τυποῦσα τὴν ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ Σωτῆρος σταύσωαιν · καὶ τὸ αὐτὸν τὸν Χριστὸν ἐλθεῖν , καὶ ἑαυτῷ ἡμῖν μεταδοῦναι , ὅτι καὶ οὗτός ἐστίν ὁ ὑπὲρ ἡμῶν σταυρωθεὶς , καὶ αὐτὸν δείκνυσιν ἡμῖν μυστικῶς ὑπὲρ ήμῶν πεπονθότα . Διὸ καὶ « Προσέχωμεν , » ἐκβοᾷ , ὥστε γνῶναι ἡμᾶς τὸ μυστήριον . Καὶ ἐπάγει , « Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις · » δηλῶν , ὡς ὁ σταυρωθεὶς ἅγιος , καὶ οἱ τούτου μέτοχοι ἅγιοι ὀφείλουσιν εἶναι , καὶ πίστει πάντες βοῶσιν , « Εἷς ἅγιος , εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , » τὴν ὁμολογίαν λέγοντες , ἥτις ἔσται καὶ ἐν τῶ μέλλοντι , ὡς Παῦλός φησι . Διὰ γὰρ τούταυ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ σαρκωθέντος καὶ σταυρωέντος ἡγιάσθημέν τε καὶ τοῦ θανάτου ἐῤῥύσθημεν , καὶ τῆς ἀθανασίας ἐτύχομεν · ὃς καὶ τότε ἱσται ἡμῖν θεωρία τε καὶ ἀπόλαυσις , ὅτι ἀπεθάνομεν πρότερον μὲν , ἰσοθεὶᾳ κλαπέντες , καὶ παρὰ καιρλν ἀθάνατοι καὶ θεοὶ γενέσθαι ζητοῇντες , γεγόναμεν · κῦν δὲ ἀνέστημεν , καὶ ζῶμεν , καὶ Θεοῦ μετέχομεν ῶν χαρίτων , καὶ θεοί ἐσμεν , ὡς τῶν τῇ παραβάσει ὲοαντίων νῦν γεγονότων , τοῦ Θεοῦ σαρκωθέντος τοῦ ἀθανάτου ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ δούλου μορφὴν ἐνδυσαμένου ,
Lemmas: · μετά δέ οὗτος πρό ὁ ἱερός πύλη ἄλλος , ψηοδιακονεω τε , καί σύν αὐτός ἀναγνώστης ὁ ψαλτῳδός · μεθ´ ὅς πάλιν κοινωνέω ὁ ὁ μοναχικός σχῆμα , ὡς προέχω ὁ λαός . καί μετά οὗτος κατά τάξις αὖθις ὁ λαϊκός . οὐδέ γάρ καί αὐτός πᾶς ἐπίσης . ὁ μέν γάρ καλῶς ἵστημι , ὁ δέ μετανοέω εἰμί . ὅς δή πᾶς ἕκαστος ὁ μετέχω Θεός ὁ τε τάξις δηλόω καί ἀνάβασις , ὡς ὁ Ἁρμόδιος καί πρέπω ὁ κοινωνία . ὁ ἀσπασμός δέ σύν ὁ ὁμολογία ὁ πίστις , ὁ ἐπί ὁ ὁμολογία ὁ Θεός συμφωνία καί ὁ εἰρήνη δηλόω καί ὁ ἀγάπη . μετά δέ γε ὁ ἀσπασμός ὁ ὁ μυστήριον ἱερουργία ὁ ἐπίκλησις ὁ πνεῦμα γίγνομαι . ὅτι2 εἷς ὁ δύναμις ὁ Τριάς , καί ὁ Γίου σαρκόω , ὁ πατήρ εὐδοκέω εἰμί , ὁ υἱός δέ αὐτουργός , καί ὁ πνεῦμα συνεργέω ὁ πανάγιος . μετά δέ ὁ ἱερουργία ὁ ὑπέρ ἅπας ἀνάμνησις Ἀοὰ ὁ σωτηριώδης ὁ θυσία . καί ὁ ἅγιος δέ ὁ ἀνακήρυξις , ὅτι συμπάσχω αὐτός , καί νῦν συνδοξάζω . ἐξαίρετος δέ ὁ ὁ Παναγία καί μόνος θεοτόκος ἀνάμνησις , ὅτι καί νῦν καί τότε ὁ κοινός εἰμί πᾶς κόσμος σωτήριος · ὅς καί πᾶς ἀνυμνέω , ἐπεί καί δις αὐτός ὁ σωτηρία ἐλπίζω . μετά δέ ὁ μνήμη ἅπας ὁ αἴτησις παρά ὁ ἀρχιερεύς ὥσπερ ἐπισφράγισμα ὁ αἴτησις ἀπασάω , ὥστε δίδωμι ἐν εἷς στόμα καί μᾶ καρδία αὐτός δοξάζω ὁ ἐν Τριάς θεός , καί ὁ ἔλεος ὁ σαρκόω καί θύω ὑπέρ ἐγώ καί ἱερουργέω καί πρόκειμαι Ἰησοῦς Χριστός ὁ μέγας Θεός εἰμί πάντοτε μεθ´ ἐγώ . ἔπειτα ὁ ὁ ἀείδω χάρις ἐν ἐγώ ὁ ἱεράρχης προσεύχομαι , καί ἐξαιτέω καταξιόω ἐγώ , ἢ Λ διά ὁ κατά Κφύσιν υἱός ἤδη θύω ὁ μυστήριον καί πρόκειμαι , καλέω ἐγώ πατήρ , ὁ φύσις κτίσμα τε καί δοῦλος , ὁ θεός ὁ ἐπουράνιος . μετά δέ ὁ προσευχή καί ὁ εἰρήνη καί ὁ κλίσις ὁ κεφαλή , ὁ δή ὁ πρός θεός δουλεία δηλόω καί ἕνωσις , ὁ ὁ ζωηφόρος ἄρτος γίγνομαι ὕψωσις , αὐτός τύπτω ὁ ὑπέρ ἐγώ ὁ Σωτήρ σταύσωαιν · καί ὁ αὐτός ὁ Χριστός ἔρχομαι , καί ἑαυτοῦ ἐγώ μεταδίδωμι , ὅτι καί οὗτος εἰμί ὁ ὑπέρ ἐγώ σταυρόω , καί αὐτός δείκνυμι ἐγώ μυστικός ὑπέρ ἥμων πάσχω . Διὸ καί « προσέχω , » ἐκβοάω , ὥστε γιγνώσκω ἐγώ ὁ μυστήριον . καί ἐπάγω , « ὁ ἅγιος ὁ ἅγιος · » δηλόω , ὡς ὁ σταυρόω ἅγιος , καί ὁ οὗτος μέτοχος ἅγιος ὀφείλω εἰμί , καί πίστις πᾶς βοῦς , « εἷς ἅγιος , εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , » ὁ ὁμολογία λέγω , ὅστις εἰμί καί ἐν ὁ μέλλω , ὡς Παῦλος φημί . Ζεύς γάρ τοῦτος ὁ μονογενής υἱός σαρκόω καί σταυρώνω ἁγίζω τε καί ὁ θάνατος ῥύομαι , καί ὁ ἀθανασία τυγχάνω · ὅς καί τότε ἵστημι ἐγώ θεωρία τε καί ἀπόλαυσις , ὅτι ἀποθνῄσκω πρότερος μέν , ισοθειος κλέπτω , καί παρά καιρλν ἀθάνατος καί θεός γίγνομαι ζητοῇντες , γίγνομαι · κύων δέ ἀνίστημι , καί ζῶ , καί Θεός μετέχω κυβερνάω Χαρίτων , καί θεός εἰμί , ὡς ὁ ὁ παράβασις εοαντιος νῦν γίγνομαι , ὁ Θεός σαρκόω ὁ ἀθάνατος ὑπέρ ἐγώ , καί δοῦλος μορφή ἐνδύω ,