cogPG.PG155 309
ΔῆΖ . ΟΑΡΙΤ ΟΟΟΧΑΙν . ΟΩΓ . ΟΑΡΟΤ ΟΟΟΧΧΧΝ . ΔΙΙΙΙΑ . ΣΑΡΙΤΟΟΩΧΧΧΝΙ . εἰσῖᾷδου κατελθεῖν τὸν Σωτῆρα . Ὅθεν καὶ ἐν σιγῆ καὶ κλίνων προσεύχεται , ὅτι τῷ Πατρὶ δοὺς ἐαυτὸν , κατελθὼν εἰς τὸν ἅδην , ἡμᾶς ἐκεῖθεν ἐῤῥύσατο . Λιὸ καὶ ἢ θυμίαμα , τὴν ἁγίαν αὐτοῦ ψυχὴν καὶ ζωὴν αυποῶν τὰ εὐμδέστατα ὄντως προσάγει ὁ ἱερεὺς , ἢ κατέχει τὸ Εὐαγγέλιον ὡς αὐτὸν τὸν Κύριον · καὶ αὐν αὐτῷ κλίνεται · ἐπεὶ αὐτὸς ἡμῖν συγκατέβη · καὶ ἀνορθοῦται , ὅτι ἀνέστη Χριστὸς αὐτὸς καὶ ἡμᾶς συνήγειρε . Καὶ τοῦτο κηρύσσει καὶ δείκνυσιν , ἢ σταυρὸν ποιῶν τῷ θυμιατηρίῳ καὶ τὸ , « Χοφία , λέ γων , ὀρθοὶ » , ἢ τὸ Εὐαγγέλιον ἀνυψῶν . Τὸ ἀνέρχεσθαι δὲ πάλιν , καὶ εἰσιέναι εἰς τὸ θυσιαστήριον , ὅτι ἀπὸ τῆς γῆς ἀνελήφθη , καὶ ἔνθα ἦν ἐπανῆλθε , μεθ´ ἧς προσείληφε σαρκὸς , τὴν ὑπὲρ ἡμῶν ἀνενέγκας θυσίαν , δι´ ἑαυτοῦ καὶ ἡμᾶς ἀνυψώσας καὶ ἁγιάσας . Καὶ πᾶσα μὲν εἴσοδος τοῦτο σημαίνει . Καὶ τοῦτο ἀναγκαιότατον πρὸ παντὸς καὶ διαπαντὸς ἡμᾶς ἐκδιδάσκεσθαι · καὶ τούτου ἀεὶ μνημονεύειν χρή · ὅτι καὶ διὰ τούτου ἐσώθημεν , τοῦ καταβῆναι τὸν Θεὸν πρὸς ἡμᾶς . ΚΕΦΑΛ . ΤΛΔʹ . Αιατίμᾶλλον τῷ Σαρβάτῳ ἑσπέρας λαμπροτέρα ᾖ εἴσοδος καὶ ἐν ταῖς λοιπαῖς ἑερταῖς Δες πρτακαῖς τε καὶ τῶν ἀγίων . Ἡ τοῦ ἑσπερινοῦ δὲ εἴσοδος , καὶ τὸ ἐπ´ ἐσχάτων τῶν αἰώνων γενέσθαι σημαίνει τὴν τοῦ Θεοῦ συγκατάβᾳσιν . Διὸ καὶ τοῦτο μᾶλλον ἐν Σάββασι διὰ τὴν εἰς ἅδου κάθοδον καὶ ἀνάστασιν ποιοῦμεν , καὶ ἐν ἑορταῖς , ὅτι ὁ καταβὰς τὸ ἑορταζόμενον μυστήριον ἐκτετέλεκε , καὶ ἐν μνήμαις ἁγίων , ὅτι καὶ αὐτοὺς ταῖς ὡυχαῖς εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀναβὰς ἀνεβίβασε , καὶ μεθ´ ἑαυτοῦ λαβὼν ἔχει , καὶ ἀναστήσει τοῖς σώμασιν , ὡς ἂν καὶ ὁλοτελεῖς πάντοτε ἔχῃ μεθ´ ἑαυτοῦ , ΚΕΦΑΛ . ΤΛΕʹ . Τί σημαίνει ἡ ἐν τῷ ὅρθρῳ εἰσοδος . Ἐ ἑωθινὴ δὲ ἐν τῇ μεγάλῃ Ἐκκλησίᾳ εἴσοδος καὶ ταῦτα σημαίνει , καὶ αὐτὸ ἐξαιρέτως τὸ εἰς τὸν ἅδην κατελθεῖν τὸν Χριστόν τῇ ψυχῇ , καὶ ἀναστῆναι τῇ σαρκὶ , καὶ ὑπὸ τῶν ἀγγέλων κηρυχθῆναι αὐτοῦ τὴν ἀνάστασιν . Διὸ περὶ τὸν ὄρθρον καὶ ἐπάνω τοῦ ἄμβωνος ὡς ἐπὶ τοῦ λίθου , οἷάπερ ἄγγελος , μᾶλλον δὲ ὢν ἄγγελος ὁ ἱερεὺς , τὰ τῆς ἀναστάσεως καταγγέλλει . ΚΕΦΑΛ . ΤΛϛʹ . θτι καὶ ἐν τοῖς μοναστηρίοις κατὰ Κυριακὴν εῖσοδος ἐν τῷ ὅρθρῳ γίνεται , εἰς τύπον της ἀναστάσεως , Αὕτη δὲ ἡ εἴσοδος καὶ ἐν ταῖς μοναῖς γίνεται πρὸ πῶν ἀδομένων κανόνων , τοῦ θείου Εὐαγγελίου ἀνακυωσθέντος , τοῦ λεγομένου ἑωθινοῦ , ὡς τὰ περὶ τὸν ὄρθρον καὶ τῆς ἕω ἐγγὺς , ἤτοι τῆς ἡμέρας ἐν τῇ ἀναστάσει τοῦ Κυρίου πραχθέντα διδάσκοντος , ἐξέρχεται ὁ ἰερεὺς ὥσπερ ἀπὸ τοῦ μνήματος , τοῦ φρεκτοῦ θυσιαστηρίου , καὶ ἀπὸ τοῦ τάφου τῆς ἁγίας τραπέζης , κατέχων τὸ Εὐαγγέλιον ὡς ἄγγελος , δεικνὺς τὸν Χριστὸν , ὃν δὴ καὶ ἐκήρυξε . Καὶ προσερχόμενοι πάντες , προσκυνοῦσί τε ς οἱ μαθηταὶ καὶ αἱ μυροφόροι γυναῖκες · καὶ τοῦτο ἀσπάζονται ,
Lemmas: Δῆ . ΟΡ οοοχη . Ω . ΟΡ ΧΟ . Ι . ΧΟ . εἰσοράω κατέρχομαι ὁ Σωτήρ . ὅθεν καί ἐν σιγή καί κλίνω προσεύχομαι , ὅτι ὁ πατήρ δίδωμι ἑαυτοῦ , κατέρχομαι εἰς ὁ ἅδην , ἐγώ ἐκεῖθεν ῥύομαι . Λιός καί ἢ θυμίαμα , ὁ ἅγιος αὐτός ψυχή καί ζωή αυποα ὁ εὐμήδης εἰμί προσάγω ὁ ἱερεύς , ἢ κατέχω ὁ Εὐαγγέλιος ὡς αὐτός ὁ κύριος · καί Άυν αὐτός κλίνω · ἐπεί αὐτός ἐγώ συγκαταβαίνω · καί ἀνορθόω , ὅτι ἀνίστημι Χριστός αὐτός καί ἐγώ συναγείρω . καί οὗτος κηρύσσω καί δείκνυμι , ἢ σταυρός ποιέω ὁ θυμιατήριον καί ὁ , « Χοφία , λεʹ γῆ , ὀρθός » , ἢ ὁ Εὐαγγέλιος ἀνυψόω . ὁ ἀνέρχομαι δέ πάλιν , καί εἴσειμι εἰς ὁ θυσιαστήριον , ὅτι ἀπό ὁ γῆ ἀναλαμβάνω , καί ἔνθα εἰμί ἐπανέρχομαι , μεθ´ ὅς προσλαμβάνω σάρξ , ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀναφέρω θυσία , δις ἑαυτοῦ καί ἐγώ ἀνυψόω καί ἁγίζω . καί πᾶς μέν εἴσοδος οὗτος σημαίνω . καί οὗτος ἀναγκαῖος πρό πᾶς καί διαπαντός ἐγώ ἐκδιδάσκω · καί οὗτος ἀεί μνημονεύω χρή · ὅτι καί διά οὗτος σῴζω , ὁ καταβαίνω ὁ θεός πρός ἐγώ . ΚΕ . ΤΛΔʹ . Αιατίμᾶλλον ὁ Σαρβάτος ἑσπέρα λαμπρός εἰμί εἴσοδος καί ἐν ὁ λοιπός ἑερταῖς δες πρτακαῖς τε καί ὁ Ἀγίων . ὁ ὁ εσπερινός δέ εἴσοδος , καί ὁ ἐπι ἔσχατος ὁ αἰών γίγνομαι σημαίνω ὁ ὁ Θεός συγκατάβασις . Διὸ καί οὗτος μᾶλλον ἐν σάββατον διά ὁ εἰς ἅδος κάθοδος καί ἀνάστασις ποιέω , καί ἐν ἑορτή , ὅτι ὁ καταβαίνω ὁ ἑορτάζω μυστήριον ἐκτελέω , καί ἐν μνήμη ἅγιος , ὅτι καί αὐτός ὁ ὡυχαῖς εἰς ὁ οὐρανός ἀναβαίνω ἀναβιβάζω , καί μεθ´ ἑαυτοῦ λαμβάνω ἔχω , καί ἀνίστημι ὁ σῶμα , ὡς εἄν καί ὁλοτελής πάντοτε ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ , ΚΕ . ΤΛΕʹ . τις σημαίνω ὁ ἐν ὁ ὄρθρος εἴσοδος . εἰ ἑωθινός δέ ἐν ὁ μέγας ἐκκλησία εἴσοδος καί οὗτος σημαίνω , καί αὐτός ἐξαίρετος ὁ εἰς ὁ ἅδην κατέρχομαι ὁ Χριστός ὁ Ψυχή , καί ἀνίστημι ὁ σάρξ , καί ὑπό ὁ ἄγγελος κηρύσσω αὐτός ὁ ἀνάστασις . Διὸ περί ὁ ὄρθρος καί ἐπάνω ὁ ἄμβων ὡς ἐπί ὁ λίθος , οἷος ἄγγελος , μᾶλλον δέ εἰμί ἄγγελος ὁ ἱερεύς , ὁ ὁ ἀνάστασις καταγγέλλω . ΚΕ . ΤΛϛʹ . θ καί ἐν ὁ μοναστήριον κατά Κυριακός εἴσοδος ἐν ὁ ὄρθρος γίγνομαι , εἰς τύπος ὁ ἀνάστασις , ἄτη δέ ὁ εἴσοδος καί ἐν ὁ μονή γίγνομαι πρό ποῦ ἀείδω κανών , ὁ θεῖον Εὐαγγέλιος ἀνακυωσθέντος , ὁ λέγω ἑωθινός , ὡς ὁ περί ὁ ὄρθρος καί ὁ ἠώς ἐγγύς , ἤτοι ὁ ἡμέρα ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος πράσσω διδάσκω , ἐξέρχομαι ὁ ἱερεύς ὥσπερ ἀπό ὁ μνῆμα , ὁ φρεκτοῦ θυσιαστήριον , καί ἀπό ὁ τάφος ὁ ἅγιος τράπεζα , κατέχω ὁ Εὐαγγέλιος ὡς ἄγγελος , δείκνυμι ὁ Χριστός , ὅς δή καί κηρύσσω . καί προσέρχομαι πᾶς , προσκυνέω τε Σ ὁ μαθητής καί ὁ μυροφόρος γυνή · καί οὗτος ἀσπάζομαι ,