cogPG.PG155 454
ΕΡΩΙΗΣΙΣ ΝΒ Ις ἡ νηστεία τοῦ Κυρίου , καὶ πῶς Τεσσαρακοστὴ λέγεται , πλείους τῶν τεσσαράκονταἡιιερῶν ἔχουσα , καὶ πῶς ἀποδεκάτωσις . Ἀποδεκατοῦμεν ἡμέρας . Νηστείαν νηστεύομεν ἣν ὁ Κύριος ἐνήστευσε τὴν ἀγίαν καὶ μεγάλην καλουμένην καὶ οὖσαν Τεσσαρακοστὴν , εἰς κάθαρσιν ἡμῶν τε καὶ ἱλασμὸν , καὶ Ἀπαρχὴν καὶ δεκάτωσιν κατ´ ἐνιαυτόν τῆς ζωῆς ἡμῶν . Ἵτις ἄρχεται μὲν ἀπὸ δευτέρας ἡμέρας , λήνει δὲ συναπτῶς εἰς παρασκευὴν , τῶν Κυριακῶν καὶ Σαββάτων εἰσαγομένων . Ἐπεὶ καὶ ἐν τούτοις τὰ τοῦκανόνος τε ἐνεργοῦμεν , δίς τῆς ἡμέρας ἐσθίοντες , καὶ τὰ τῆς νηστείας τηροῦμεν , κρέατός τε καὶ τυροῦ καὶ ἰχθύος ἀπεχόμενοι . Καὶ ὁ Χωτὴρ δὲ συναπτῶς ἡμέρας ὁμοῦ καὶ νύκτας νενήστευκε τεσσαράκοντα . Καὶ Κλήμης περὶ τούτου ὁ Πέτρου ἐν Ῥώμῃ διάδοχος ἐν ταῖς Διατάξεσι γράφει τῶν ἀποστόλων , καὶ οἱ Πατέρες δὲ πάντες παραδεδώκασιν , ὁ θεῖός τε Σάββας , καὶ ὁ Ἅ ἐκ Δαμασκοῦ Ἰωάννης διὰ τοῦ Ἰεροσολυμητικοῦ τυπικοῦ . Οἱ ὁμολογηταὶ δὲ αὐτάδελφοι , Ἰωσὴφ Θεσσαλονίκης , καὶ Θεόδωρος ὁ Στουδίτης , διὰ τῶν . τῶν τῆς Τεσσαρακοστῇ τῇ ἁγίᾳ ὕμνων αὐτῶν · καὶ οἱ τὰ ἰδιόμελα δὲ γεγραφότες Πατέρες , τῇ Παρασκευῇ ποῦ Λαζάρου ψάλλειν ἐκθέμενοι τὴν ψυχωφελῆ πληρώσαντες Τεσσαρακοστὴν , τὴν ἔγερσίν τε τοῦ Λαζάρου , καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν Βαῖων ὡς ἰδίας ἑορτάζοντες ἑορτὰς , καὶ ἔτι τὴν ἀγίαν ἑβδομάδα τῶν τοῦ Κυρίου σωτηρίων παθῶν , ἰδίᾳ παρὰ τὴν νηστείαν ἄγοντες τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν , δι´ αὐτὰ ἐξαιρέτως τὰ τοῦ Κυρίου ἁγιώτατα πάθη , ἃ ὑπὲρ ἡμῶν Κνεγκε , τὴν ἀπάθειαν ἡμῖν χορηγῶν . Ὅθεν καὶ πανηγυρίζομεν χαίροντες τῇ ἀναστάσει αὐτοῦ . Τοῦτο οὖν πάλιν καὶ ἐν ταῖς Διατάξεσιν , ὡς εἴπομεν . τέγραπται , καὶ διὰ τῶν ὕμνων οἱ Πατέρες μαρτυροῦσι καὶ ἡ ἀρχαία παράδοσις . Ἀλλ´ οἱ Λατῖνοι καὶ ἐνταῦθα καινοτομοῦσι , τὰς δύο ἡμέρας τῆς ἁγίας νηστείας λύοντες παρὰ τὸν κανόνα , καὶ πᾶσαν ἀχρειοὐντες αὐτήν . Πλὴν οὖν τῶν Κυριακῶν τεσσαράκοντα ἀριθμοῦσιν ἄχρι τοῦ μεγάλου Σαββάτου · οἶ καὶ εύρίσκονται μηδεμίαν ἡμέραν διὰ τὰ τίμια πάθη τοῦ Κυρίου νηστεύοντες , καθὰ παραδέδοται , οὐδὲ τεσσαρακοστὴν ἄγοντες · ἐπεὶ καὶ κατὰ τὰς Κυριακὰς οὕτε κρεάτων , οὔτε τυροῦ ἀπογεύονται . Τινὰς οὖν ἡμεῖς ἐξ αὐτῶν ἐρωτήσαντες , Ποίαν οὖν νηστείαν ὑπὲρ τῶν σωτηρίων παθῶν νηστεύετε · διαπορήσαντας εὔρομεν αὐτούς . Καὶ πάλιν , ἐπειδὴ ἀριθμοῦσι τεσσαράκοντα πλὴν τῶν Κυριακῶν , ἐρωτήσαντες , Διατί τὰς Κυριακὰς ἄνωθεν κατὰ παράδοσιν νηστεύετε ; πάλιν ἡπόρησαν . Αὕτη οὗν ἐστιν ἡ νηστεία τοῦ Κυρίου ἡμῶν τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν , καὶ ἡ ἑβδομάς μετ´ αὐτὴν τῶν ἁγίων παθῶν αὐτοῦ . Τὴν νηστείαν δὲ οὐκ αὐτὸς χρήζων τετέλεκε , πῶς γὰρ ὁ μόνος ὤν ἀνμάρτητοι ; ἀλλὰ δι´´ ἡμᾶς νενήστευκε . Τοῦτο δὲ πεποίηκεν ἡμῖν παρέχων νηστείας ὑπογραμμὸν , τὴν τοῦ Ἀδὰμ ἀναιρῶν παράβασιν , καὶ τὸν δι´ ἐκρασίας καὶ γαστριμαργίας πεσόντα διὰ νηστείας ἀνορθῶν . Διὸ καὶ τοῖς ἁγίοις ἡ νηστεία , ΟΟΣΤΙΟ ΙΙ
Lemmas: ΣΙ ΝΒ Ἴς ὁ νηστεία ὁ κύριος , καί πῶς τεσσαρακοστός λέγω , πλείων ὁ τεσσαρακονταηιιεραω ἔχω , καί πῶς ἀποδεκατόω . ἀποδεκατόω ἡμέρα . νηστεία νηστεύω ὅς ὁ Κύριος νηστεύω ὁ ἅγιος καί μέγας καλέω καί εἰμί τεσσαρακοστός , εἰς κάθαρσις ἐγώ τε καί ἱλασμός , καί ἀπαρχή καί δεκατόω κατ´ ἐνιαυτός ὁ ζωή ἐγώ . Ἴτις ἄρχω μέν ἀπό δύο ἡμέρα , λῆνος δέ συναπτός εἰς παρασκευή , ὁ Κυριακός καί σάββατον εἰσάγω . ἐπεί καί ἐν οὗτος ὁ τουκανων τε ἐνεργέω , δίς ὁ ἡμέρα ἐσθίω , καί ὁ ὁ νηστεία τηρέω , κρέας τε καί τυρός καί ἰχθύς ἀπέχω . καί ὁ Χωτὴρ δέ συναπτός ἡμέρα ὁμοῦ καί νύξ νηστεύω τεσσαράκοντα . καί Κλήμης περί οὗτος ὁ Πέτρος ἐν Ῥώμη διάδοχος ἐν ὁ διάταξις γράφω ὁ ἀπόστολος , καί ὁ πατήρ δέ πᾶς παραδίδωμι , ὁ θεῖος1 τε Σάββας , καί ὁ ὁ ἐκ Δαμασκός Ἰωάννης διά ὁ ιεροσολυμητιπου τυπικός . ὁ ὁμολογέω δέ αυτάδελφος , Ἰωσήφ Θεσσαλονίκη , καί Θεόδωρος ὁ Στουδίτης , διά ὁ . ὁ ὁ τεσσαρακοστός ὁ ἅγιος ὕμνος αὐτός · καί ὁ ὁ ιδιόμελο δέ γράφω πατήρ , ὁ Παρασκευή ποῦ Λάζαρος ψάλλω ἐκτίθημι ὁ ψυχωφελής πληρόω τεσσαρακοστός , ὁ ἔγερσις τε ὁ Λάζαρος , καί ὁ ἑορτή ὁ βάιον ὡς ἴδιος ἑορτάζω ἑορτή , καί ἔτι ὁ ἅγιος ἑβδομάς ὁ ὁ κύριος Σωτηρίων πάθος , ἴδιος παρά ὁ νηστεία ἄγω ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα , δις αὐτός ἐξαίρετος ὁ ὁ κύριος ἅγιος πάθος , ὁ ὑπέρ ἐγώ Κνεγκε , ὁ ἀπάθεια ἐγώ χορηγός . ὅθεν καί πανηγυρίζω χαίρω ὁ ἀνάστασις αὐτός . οὗτος οὖν πάλιν καί ἐν ὁ διάταξις , ὡς εἶπον . τέγραπται , καί διά ὁ ὕμνος ὁ πατήρ μαρτυρέω καί ὁ ἀρχαῖος παράδοσις . Ἀλ ὁ Λατῖνος καί ἐνταῦθα καινοτομέω , ὁ δύο ἡμέρα ὁ ἅγιος νηστεία λύω παρά ὁ κανών , καί πᾶς ἀχρειόω αὐτός . πλήν οὖν ὁ κυριακός τεσσαράκοντα ἀριθμέω ἄχρι ὁ μέγας Σάββατο · οἶς καί εὑρίσκω μηδείς ἡμέρα διά ὁ τίμιος πάθος ὁ κύριος νηστεύω , καθά παραδίδωμι , οὐδέ τεσσαρακοστός ἄγω · ἐπεί καί κατά ὁ Κυριακός ἵημι κρέας , οὔτε τυρός ἀπογεύω . τις οὖν ἐγώ ἐκ αὐτός ἐρωτάω , Ποίας οὖν νηστεία ὑπέρ ὁ Σωτηρίων πάθος νηστεύω · διαπορέω εὑρίσκω αὐτός . καί πάλιν , ἐπεί ἀριθμέω τεσσαράκοντα πλήν ὁ κυριακός , ἐρωτάω , διατί ὁ Κυριακός ἄνωθεν κατά παράδοσις νηστεύω ; πάλιν ἀπορέω . ἄτη ἐν εἰμί ὁ νηστεία ὁ κύριος ἐγώ ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα , καί ὁ ἑβδομάς μετέ αὐτός ὁ ἅγιος πάθος αὐτός . ὁ νηστεία δέ οὐ αὐτός χρῄζω τελέω , πῶς γάρ ὁ μόνος εἰμί ἀναμάρτητος ; ἀλλά δις ἐγώ νηστεύω . οὗτος δέ ποιέω ἐγώ παρέχω νηστεία ὑπογραμμός , ὁ ὁ Ἀδάμ ἀναιρέω παράβασις , καί ὁ δις ἐκρασίας καί γαστριμαργία πίπτω διά νηστεία ἀνορθόω . Διὸ καί ὁ ἅγιος ὁ νηστεία , Ο ΙΙ