cogPG.PG155 475
ὕμνου τῷ Θεῷ μελῳδοῦμεν · καὶ , Λούσω καθ´ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου . ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήν μου βρέξω , » καὶ ἡμεῖς τὰ τῶν ἀποδείπνων τῷ Κυρίῳ προσᾴδομεν . Καὶ πάντοτε μὲν ἐκεῖνος ὑμνεῖ καὶ εὔχεται κατὰ τὸ , « Υψώσω σε , ὁ Θεός μου , ὁ βασιλεύς μου , καὶ εὐλογήσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὸν αἰῶνα · » καὶ , « Καθ’´ ἑκάστην ἡμέραν εὐλογήσω σε , καὶ αἰνέσω τὸ ὄνομά σου εἰς τὴν αἰῶνα καὶ εἰς τὴυ αἰλνιλα τοῦ αἰῶνος · » καὶ , « Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου . » Καὶ ἡμᾶς προσκαλεῖται λέγων « Αἰνεῖτε τὲύ ΞΚύριον , πάντα τὰ ἔθνη , ἐπαινέσατε αὐτὸν , πάντες οἱ λαοί . » Ἵίμεῖς δὲ κἂν ἐν ταῖς ἀποτεταγμέναις ὥραις τοῦτον αἰνέσωμεν , καὶ προθύμως στῶ Κμεν , καὶ ὅλῃ διανοίᾳ αὐτὸν ἀνυμνήσωμεν · ὅτι αὐτὸς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ αὐτὸς σώσει ἡμᾶς . Τέως δὲ ἐπτὰ αἰνέσεις παρὰ τῇ ἐκκλησίᾳ εἰσί , μεσονυκτικὸν ὄρθρος σὺν τῇ πρώτῃ ὥρᾳ , τρίτη ὥρα , ἕκτη , ἐννάτη , ἑσπερινὸς , καὶ ἀπόδειπνα . Καὶ μεσονυκτικὸς μὲν ὕμνος διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἀνάστασιν καὶ τὴν δευτέραν αὐτοῦ παρουσίαν , ὅτε ὡς νυμφίος μετὰ δόξης ἐλεύσεται . Καὶ γάρ φησιν αὐτὸς , « Μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν · Ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται , ἐξέρχεσθε Κεἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ · » ὁ τοῦ ὄρθρου δὲ δι´ εὐχαριστίαν τοῦ λύειν τὸ σκότος , καὶ ἐγγίζειν ἡμῖν τὸ Κφῶς . Διὸ συναπτῶς τούτῳ καὶ ἡ τῆς πρώτης ὥρας λέγεται αἴνεσις , εἰς ἀπαρχὴν τῆς ἡμέρας , μετὰ δοξολογίας προσαγομένη Θεῷ . Ἐν δέ γε τῇ τρίτη ὥρα διὰ τὰν ἐπιδιμίαν τοῦ θείου Πνεύματος εὐχαοιστο .. μεν καὶ μέλπομεν · ἐν τῇ ἕκτῃ δὲ διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος σταύρωσιν , ἐν ταύτῃ τῇ ὥρᾳ σταυρωθέντος , ἐν ᾗ καὶ τὴν παράβασιν ἐξιάσατο τοῦ Ἀδὰμ , ἐν αὐτῆ τῇ ἕκτῃ γεγονυῖαν . Ἡ ἐννάτη δὲ διὰ τὸν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ζωοποιὸν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν θάνατον , δι´ οὗ ἔλυσε τὴν κατάκρισιν τοῦ Ἀδάμ . Ὁ ἑσπερινὸς δὲ , εὐχαριστία ὅτι πρὸς τὸ τέλος κατηντήσαμεν τῆς ἡμέρας · ἔτι δὲ καὶ διὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ταφήν · ἐν ἑσπέρα γὰρ τέθαπται . Καὶ πὰ ἀπόδειπνα , ὅτι εἰς ἀνάπαυσιν κατηντήσαμεν ἐκ τοῦ κόπου , καὶ τὴν ἀπαρχὴν αὐτῷ τῆς νυκτὸς προσάγομεν , αἰτούμενοι πᾶσαν ἔχειν εἰρηνικὴν , καὶ Γλα ἐν εἰοθνη ὑπνώσαντες ἀναστῶμεν , ἰδόντες πάλιν τλ φῶς . Ἃ πάντα καὶ λεπτοτέρως καὶ θειοτέρως νοοῦνται τοῖς συνιοῦσι . Καὶ ἐκ μὲν τοῦ ὑπνώττειν καὶ ἐξενείρεσθαι τὸν θάνατον ἔστιν ἐννοεῖν καὶ τὴν ἐκ τοῦ θανάτου μέλλουσαν ἐκείνην ἀνάστασιν · ἐκ τῆς νυκτὸς δὲ ἡμέραν τὴν ἐκ τοῦ σκοτεινοῦ τούτου καὶ ταραχώδους βίου πρὸς τὴν ἀνέσπερον ἐκείνην ἡμέραν καὶ ζωὴν μεταβίωσιν · καὶ τὰ λοιπὰ δὲ ὁμοίως χρὴ νοεῖν τὸν θεοφιλῆ , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις ἡμεῖς περὶ τούτου κατὰ δύναμιν ἡμετέραν εἰρήκαμεν , ἀπὸ τῶν Πατέρων λαβόντες . Καὶ ἡ μὲν ἑπτάκις αἵνεσις ἐν σούτοις · ἡ θεία δὲ τάξις τῆς ἱερᾶς μυσταγωγίας δία παρὰ πάσας ταύτας ἐστὶν , ὡς ἔργον οὖσα ἵδιον τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ἱερωσύνης αὐτοῦ , καὶ μὴ δυνατὸν τελεῖσθαι ταύτην χωρὶς ἱερέως ὅλως , ἢ θυσιαστηρίου . Αὕτη τοίνυν τὰ ὑπὲρ νοῦν δωρεῖται · καὶ τὸν μὲν κοινωνοῦντά τῶν μυστηρίων ἀξίως σύσσωμον
Lemmas: ὕμνος ὁ Θεός μελῳδέω · καί , λούω καθ´ ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη ἐγώ . ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνή ἐγώ βρέχω , » καί ἐγώ ὁ ὁ ἀποδειπνέω ὁ κύριος προσᾴδω . καί πάντοτε μέν ἐκεῖνος ὑμνέω καί εὔχομαι κατά ὁ , « ὑψόω σύ , ὁ Θεός ἐγώ , ὁ βασιλεύς ἐγώ , καί εὐλογέω ὁ ὄνομα σύ εἰς ὁ αἰών · » καί , « Καθ’´ ἕκαστος ἡμέρα εὐλογέω σύ , καί αἰνέω ὁ ὄνομα σύ εἰς ὁ αἰών καί εἰς τὴυ αἰλνιλα ὁ αἰών · » καί , « κολλάω ὁ ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ . » καί ἐγώ προσκαλέω λέγω « αἰνέω τις Κύριος , πᾶς ὁ ἔθνος , ἐπαινέω αὐτός , πᾶς ὁ λαός . » Ἵίμεῖς δέ κἀν ἐν ὁ ἀποτάσσω ὥρα οὗτος αἰνέω , καί προθύμως ἵστημι ΚΜΕ , καί ὅλος διάνοια αὐτός ἀνυμνέω · ὅτι αὐτός Κύριος ὁ θεός ἐγώ , καί αὐτός σῴζω ἐγώ . Τέως δέ ἑπτά αἴνεσις παρά ὁ ἐκκλησία εἰμί , μεσονυκτικός ὄρθρος σύν ὁ πρῶτος ὥρα , τρίτος ὥρα , ἕκτος , ἐννάτη , ἑσπερινός , καί ἀπόδειπνον . καί μεσονυκτικός μέν ὕμνος διά ὁ ὁ Σωτήρ ἀνάστασις καί ὁ δύο αὐτός παρουσία , ὅτε ὡς νυμφίος μετά δόξα ἔρχομαι . καί γάρ φημί αὐτός , « Μέσης δέ νύξ κραυγή γίγνομαι · ἰδέ ὁ νυμφίος ἔρχομαι , ἐξέρχομαι κεἰς ἀπάντησις αὐτός · » ὁ ὁ ὄρθρος δέ δις εὐχαριστία ὁ λύω ὁ σκότος , καί ἐγγίζω ἐγώ ὁ Κφῶς . Διὸ συναπτός οὗτος καί ὁ ὁ πρῶτος ὥρα λέγω αἴνεσις , εἰς ἀπαρχή ὁ ἡμέρα , μετά δοξολογία προσάγω Θεός . ἐν δέ γε ὁ τρίτος ὥρα διά ὁ επιδιεις ὁ θεῖον πνεῦμα ευχαοιστος .. μέν καί μέλπω · ἐν ὁ ἕκτος δέ διά ὁ ὁ Σωτήρ σταύρωσις , ἐν οὗτος ὁ ὥρα σταυρόω , ἐν ὅς καί ὁ παράβασις ἐξιάομαι ὁ Ἀδάμ , ἐν αὐτῆ ὁ ἕκτος γίγνομαι . ὁ ἐννάτη δέ διά ὁ ἐπί ὁ σταυρός ζωοποιός αὐτός ὁ κύριος ἐγώ θάνατος , δις ὅς λύω ὁ κατάκρισις ὁ Ἀδάμ . ὁ ἑσπερινός δέ , εὐχαριστία ὅτι πρός ὁ τέλος καταντάω ὁ ἡμέρα · ἔτι δέ καί διά ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ ταφή · ἐν ἑσπέρα γάρ θάπτω . καί πη ἀπόδειπνον , ὅτι εἰς ἀνάπαυσις καταντάω ἐκ ὁ κόπος , καί ὁ ἀπαρχή αὐτός ὁ νύξ προσάγω , αἰτέω πᾶς ἔχω εἰρηνικός , καί Γλα ἐν εἰμί ὑπνόω ἀνίστημι , ὁράω πάλιν τλ φάος . ἁ πᾶς καί λεπτός καί θεῖος1 νοέω ὁ σύνειμι1 . καί ἐκ μέν ὁ ὑπνώσσω καί ἐκφέρω ὁ θάνατος εἰμί ἐννοέω καί ὁ ἐκ ὁ θάνατος μέλλω ἐκεῖνος ἀνάστασις · ἐκ ὁ νύξ δέ ἡμέρα ὁ ἐκ ὁ σκοτεινός οὗτος καί ταραχώδης βίος πρός ὁ ἀνέσπερον ἐκεῖνος ἡμέρα καί ζωή μεταβιόω · καί ὁ λοιπάς δέ ὁμοίως χρή νοέω ὁ θεοφιλής , ὡς καί ἐν ἄλλος ἐγώ περί οὗτος κατά δύναμις ἡμέτερος εἴρω , ἀπό ὁ Πατέρων λαμβάνω . καί ὁ μέν ἑπτάκις αἴνεσις ἐν σούτος · ὁ θεῖος δέ τάξις ὁ ἱερός μυσταγωγία δῖος παρά πᾶς οὗτος εἰμί , ὡς ἔργον εἰμί ἴδιος ὁ κύριος καί ὁ ἱερωσύνη αὐτός , καί μή δυνατός τελέω οὗτος Χωρὶς ἱερεύς ὅλως , ἢ θυσιαστήριον . ἄτη τοίνυν ὁ ὑπέρ νόος δωρέω · καί ὁ μέν κοινωνέω ὁ μυστήριον ἀξίως σύσσωμος