cogPG.PG155 195
ΛΑΡΝΤ ΟΙΧΧ ζΑΙΟΤ ΟΙΧΧΙ . πόλεως , καὶ παντὸς τοῦ Χριστωνῦμου λαοῦ . » Λεῖ γὰρ τῇ ἐπιφοιτήσει τῆς χάριτος πάντων πιστῶν ὧπερεύχεσθαι καὶ μεμνῆσθαι · πλουσία γὰρ τότε ἡ δωρεὰ τοῦ Πνεύματος πᾶσιν ἐπιβραβεύεται . ΚΕΦΑΛ . ΡΟʹ Οτι ἐν τῷ χειροτονεῖσθαι τὸν χειροτονούμε»ν » βεῖ κάντων ὑπερεύχεσθαι · ἀνύσιμον γὰρ τοῦτο τότε μᾶλλον . Καὶ αὐτὸν δὲ τὸν χειροτονούμενον χρὴ πάντων ὑπερεύχεσθαι θερμότερον τότε . Ὡς γὰρ παρὰ Πατέρων ἐμάθομεν , ὅσα ἂν τότε κατὰ Θεὸν ὁ χειροτονούμενος εὔξαιτο , λαμβάνει παρὰ Θεοῦ · καὶ ὑπὲρ ὧν αἰτήσει κατὰ λόγον εὑρίσκει , ὡς ἁγιαζόμενος , καὶ τὴν χάριν δεχόμενος . Διὸ κἀγὼ πολλάκις πολλοὺς , ἀδελφέ , τῶν χειροτονουμένων ἠξίωσα , ἐν τῷ χειροτονεῖσθαι εὔχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ , καὶ μνησθῆναί μου τότε , ὥστε ἐλεηθῆναι . Ὁ ἀρχιερεὺς οὖν καὶ τῶν αἰτήσεων λεγομένων , τὴν χεῖρα ἔχων ἑπικειμένην τῇ αὐτοῦ κεφαλῇ , δι´ αὐτῆς γὰρ ἡ χάρις ἐνεργεῖ , καὶ τὴν δευτέραν μετὰ τὰς αἰτήσεις ἐπιλέγει εὐχήν . Καὶ πληρωθῆναι ἐξαιτεῖται τὸν χειροτονούμενον πίστεως καὶ σοφίας καὶ δυνάμεως καὶ ἁγιασμοῦ τῇ ἐπιφοιτήσει τοῦ θείου Πνεύματος . Καὶ ἐν ἀληθεῖ ταπεινώσει ΧᾤΞ ταῦτά φησι λέγων , ὅτι οὐκ ἐν τῇ ἐπιθέσει τῶν αὐτοῦ χειρῶν θαῤῥεῖ , ἀλλ´ ἐν τῇ ἐπισκοπῇ τοῦ θείου ἐλέους , δίδοσθαι χάριν τοῖς ἀξίοις · ὥστε διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν ἡ τοῦ θείου ἐλέους ἐπισκοπὴ δηλοῦται , καὶ ὅτι ἡ χάρις τοῖς ἀξίοις ἐπιφοιτᾷ . Εἶτα καὶ πάσης αὐτὸν ἀμαρτίας ἐκτὸς γενέσθαι δυσωπεῖ · ὅτι οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου , καὶ οὐδεὶς ἱκανὸς πρὸς τοιαύτας διακονίας · καὶ καλῶς διακονήσαντα τὸν μισθὸν τοῦ κάπου λαβεῖν παρὰ τοῦ Χριστοῦ . Καὶ οὔτως ἐκφώ . νως τὸν Θεὸν ἀνυμνήσας(ὐχαριστεῖν γὰρ δεῖ ἐπὶ πᾶσι τοῖς θείοις δώροις ) , τρὶς πάλιν σφραγίζει , τὴν τελείωσιν ἐνεργῶν · καὶ ἀνιστᾷ τῆς τραπέζης τὸν ΚΕΦΑΛ . ΡΟΑʹ . « Ὅτι ἔρις ἐν τῇ χειροτονίᾳ πριττῇ σφραγῆδι ὑ ἰεράρχης τελειοῖ τὸν χειροτονούμεν ον Καὶ ὅρα πάντοθεν τὴν Τριάδα κηρυσσομένην τε καὶ ἐνεργοῦσαν ἐν ἡμῖν καὶ τελειοῦσαν τὰ θεῖα δωρήματα . Πρῶτον μὲν γὰρ εὐθὺς προσαχθέντα σφραγίζει τρὶς ὅπερ ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς καθιερώσεως καὶ χειροτονίας · εἶτα δεύτερον πάλιν σφραγίζει τρὶς μετὰ τὴν ἐπίκλησιν τῆς θείας χάριτος , ἐνεργῶν ἐν αὐτῷ διὰ τοῦ σταυροῦ κατὰ τὸ μέσον τῆς τελετῆς ἐν τῇ Τριάδι τὸ δώρημα , πάντων λιπγόντων τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » μετ´ ᾠδῆς · καὶ τρίπον ἤδη μετὰ τὰς εὐχὰς τρὶς πάλιν σφραγίζει , ὡς πελειώσας καὶ ἀποκαταστήσας θείᾳ δυνάμει ὁλοτελῶς ἢ λειτουργὸν , ἢ πρεσβύτερον , ἢ ἐπίσκοπον . Καὶ ἐπ´ ἐκείνοις γὰρ ὁμοίως γίνεται τρὶς ἡ Τριὰς ὑμνουμένη καὶ ἐνεργοῦσα τῇ σφραγῖδι , ἐν ἀρχῇ τε τοῦ ἔργου , καὶ τῇ μεσότητι , καὶ τῷ τέλει · ὅτι καὶ τοῦ ἄρξασθαι εἶναι , καὶ τοῦ προκόπτειν , καὶ τοῦ εἰς τέλος ἐλθεῖν , αὐτη μόνη αἰτία , ἡ καὶ τῶν ὅλων αἰτία ὁ Θεὸς ἡ Τριάς ἐστιν . Ἀλλὰ καὶ ὡς ἀγγελικῶν τουτωνὶ τῶν τριῶν οὐσῶν τάξεων , διακόνου , πρεσβντέρου
Lemmas: ΑΤ ΧΟ ζΑΙΟΤ ΧΟ . πόλις , καί πᾶς ὁ χριστωνυμέω λαός . » λάω γάρ ὁ ἐπιφοιτάω ὁ χάρις πᾶς πιστός ὑπερέχω καί μιμνήσκω · πλούσιος γάρ τότε ὁ δωρεά ὁ πνεῦμα πᾶς επιβραβεύω . ΚΕ . ῥόος ὅτι ἐν ὁ χειροτονέω ὁ χειροτονέω » Βέι κάντος ὑπερεύχομαι · ἀνύσιμος γάρ οὗτος τότε μᾶλλον . καί αὐτός δέ ὁ χειροτονέω χρή πᾶς ὑπερεύχομαι θερμός τότε . ὡς γάρ παρά Πατέρων μανθάνω , ὅσος εἄν τότε κατά θεός ὁ χειροτονέω εὔχομαι , λαμβάνω παρά Θεός · καί ὑπέρ ὅς αἰτέω κατά λόγος εὑρίσκω , ὡς ἁγίζω , καί ὁ χάρις δέχομαι . Διὸ ἐγώ πολλάκις πολύς , ἀδελφός , ὁ χειροτονέω ἀξιόω , ἐν ὁ χειροτονέω εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ , καί μιμνῄσκω ἐγώ τότε , ὥστε ἐλεέω . ὁ ἀρχιερεύς οὖν καί ὁ αἴτησις λέγω , ὁ χείρ ἔχω ἑπικείμενος ὁ αὐτός κεφαλή , δις αὐτός γάρ ὁ χάρις ἐνεργέω , καί ὁ δύο μετά ὁ αἰτέω ἐπιλέγω εὐχή . καί πληρόω ἐξαιτέω ὁ χειροτονέω πίστις καί σοφία καί δύναμις καί ἁγιασμός ὁ ἐπιφοιτάω ὁ θεῖον πνεῦμα . καί ἐν ἀληθής ταπείνωσις ΞΩ οὗτος φημί λέγω , ὅτι οὐ ἐν ὁ ἐπίθεσις ὁ αὐτός χείρ θαρσέω , ἀλ ἐν ὁ ἐπισκοπέω ὁ θεῖον ἔλεος , δίδωμι χάρις ὁ ἄξιος · ὥστε διά ὁ ἐπίθεσις ὁ χείρ ὁ ὁ θεῖον ἔλεος ἐπισκοπή δηλόω , καί ὅτι ὁ χάρις ὁ ἄξιος ἐπιφοιτάω . εἶτα καί πᾶς αὐτός ἁμαρτία ἐκτός γίγνομαι δυσωπέω · ὅτι οὐδείς καθαρός ἀπό ῥύπος , καί οὐδείς ἱκανός πρός τοιοῦτος διακονία · καί καλῶς διακονέω ὁ μισθός ὁ κάπου λαμβάνω παρά ὁ Χριστός . καί οὔτως ἔκφημι . νάω ὁ θεός ἀνυμνήσας(ὐχαριστεῖν γάρ δεῖ ἐπί πᾶς ὁ θεῖον δῶρον ) , τρίς πάλιν σφραγίζω , ὁ τελέω ἐνεργός · καί ἀνίστημι ὁ τράπεζα ὁ ΚΕ . ῥοή . « ὅτι2 Ἔρις ἐν ὁ χειροτονία Πρίττη σφραγῆδι ὑ ἱεράρχης τελειόω ὁ χειροτονέω εἰμί καί ὁράω πάντοθεν ὁ Τριάς κηρύσσω τε καί ἐνεργέω ἐν ἐγώ καί τελειόω ὁ θεῖον δώρημα . Πρῶτος μέν γάρ εὐθύς προσάσσω σφραγίζω τρίς ὅσπερ εἰμί ἀπαρχή ὁ καθιέρωσις καί χειροτονία · εἶτα δύο πάλιν σφραγίζω τρίς μετά ὁ ἐπίκλησις ὁ θεῖος χάρις , ἐνεργός ἐν αὐτός διά ὁ σταυρός κατά ὁ μέσος ὁ τελετή ἐν ὁ Τριάς ὁ δώρημα , πᾶς λείπω ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » μετέ ᾠδή · καί τρίπον ἤδη μετά ὁ εὐχή τρίς πάλιν σφραγίζω , ὡς πέλεια καί ἀποκαθίστημι θεῖος δύναμις ὁλοτελῶς ἢ λειτουργός , ἢ πρέσβυς , ἢ ἐπίσκοπος . καί ἐπι ἐκεῖνος γάρ ὁμοίως γίγνομαι τρίς ὁ τριάς ὑμνέω καί ἐνεργέω ὁ σφραγίς , ἐν ἀρχή τε ὁ ἔργον , καί ὁ μεσότης , καί ὁ τέλος · ὅτι καί ὁ ἄρχω εἰμί , καί ὁ προκόπτω , καί ὁ εἰς τέλος ἔρχομαι , ἀϋτή μόνος αἰτία , ὁ καί ὁ ὅλος αἰτία ὁ θεός ὁ Τριάς εἰμί . ἀλλά καί ὡς ἀγγελικός οὗτος ὁ τρεῖς εἰμί τάξις , διάκονος , πρεσβντέρου