cogPG.PG155 119
λέγει · νῦν δὲ τοῦτο ἐγχεῖται τὸ ἔλαιον , προοίμον ὃν τοῦ μύρου · τὸ μύρον δὲ ὑστερον . Ἔστι δὲ λογίσασθηι καὶ τὸν ἱερὸν Διονύσιον , τοῦτο τὸ ἔλαιον ὡς προοίμιον τοῦ μύρου μύρον καλεῖν , ὡς διὰ τούτου μὲν . τοῦ βαπτιζομένου ἀπαρχὴν λαμβάνοντος τοῦ ἁγιασμοῦ , καὶ πρὸς τοῦς θείους ἀγῶνας ἀλειφομένου , ὕστερον δὲ ἐνισχυομένου τελείως καὶ τελειουμένου καὶ σφραγιζομένου τῷ τελεωτάτῳ μύρῳ τῆς χάριτος . Διὸ καὶ τῶν δύο τούτων ἐν τῷ βαπτίσματι μέμνηται . Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς μετὰ τὸν ἀγιάσαι τὸ ἔλαιον τὸν βαπτισθέντα τελειοῖ . Ἀλλὰ καὶ τίς ἦν χρεία τὸν βαπτιζόμενον ὕστερον μύοῳ χρίεσθαι , εἰ ἐν τῷ βαπτίσματι ἦν τὸ μύρον ; Ἐκ τούτου οὖν τοῦ ἐλαίου χρίει πρῶτον αὐτὸς τὸν ἤδη μέλλοντα βαπτισθῆναι , « Χρίεται , λέγων , ὁ δεῖνα ἔλαιον ἀγαλλιάσεως εἰς τὸ ὄνομα τῆς Τριάδος . » Ἡ ἀγαλλίασις δὲ ὑπάρχει τοῦ Πνεύματος , σώζοντος ἡμᾶς ἀγαθῶς τε καὶ ἱλαρῶς . « Ἀπόδος μοι γὰρ τὴν ἀγαλλίασιν τοῦ Σωτηρίου σου , ὁ Δαβὶδ ἀναβοᾷ , καὶ Πνεύματι ἡγεμονικῷ στήριξόν με . » Εἶτα ἀπὸ κεφαλῆς ὑπό τινος διακόνου ἢ ὑπηρέτου ὅλον τὸ σῶμα χρίεται . Πρὸς γὰρ τοὺς θείους ἀγῶνας ὀλοτελῶς εὐτρεπίζεται . Οὐδὲ γὰρ ἵνα ἀναπεπτωκὼς ᾖ , προσῆλθεν , ἀλλ´ ἵνα μιμῆται τὸν Χριστὸν , ὃν ἐνδύεται , καὶ κατὰ τοῦ πονηροῦ παλαίῃ τε καὶ ἀνδρίζηται . Καὶ οἱ ἀγωνιζόμενοι δὲ τῇ σαρκὶ ἐλαίῳ πάλαι ἠλείφοντο Τέσε ὡς εἰσάγεται γυμνὸς ὅλος εἰς τὸ ὕδωρ , καθὰ καὶ γεγέννηται , καὶ καθὰ πρῶτον πέπλασται . Ἀλλὰ πρῶτον μὲν εἶχε τὴν θείαν ἐκείνην στολὴν , καὶ γυμνὸς ὢν , οὐκ ᾐσχύνετο · νῦν δὲ γυμνὸς γενηθεὶς , ἀπὸ τῆς σαρκὸς φέρει τὰ τῆς αἰσχύνης τῆς παραβάσεως . Πλὴν εἰσελθὼν τὸ ὕδωρ τὸ ἅγιον , τὴν μέν αἰσχύνην ἀποῤῥίπτει τῆς ἁμαρτίας · τῆς ἀφθαρσίας δὲ τὴν δόξαν ἀπολαμβάνει τε καὶ τὸ ἔνδυμα . Λαβόμενος γὰρ αὐτοῦ ὁ ἱεράρχης ἢ ὁ ἱερεὺς τῆς κεφαλῆς ἐν ᾗ τὰ αἰσθητήρια πάντα καὶ τὸ ἡγεμονικὸν ἐνεργεῖ , καὶ καταδύσας εἰς τὸ ὕδωρ ἅπαξ , ἀναβοᾶ « Βαπτίζεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ ὁ δεῖνα εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός , » Καὶ εὐθὺς ἀναδύει τοῦτον . Εἶτα καταδύει πάλιν λέγων , « Καὶ τοῦ Υἱοῦ , » Καὶ πάλιν ἀναδύει Καὶ ἐκ τρίτου καταδύσας , φησὶ , « Καὶ τοῦ άγίου Πνεύματος . » Καὶ οὕτως ἀνάγει τοῦτον τετελεσμένον τῷ θειοτάτῳ βαπτίσματι , ἅμα μὲν καὶ διὰ τῆς ἁγίας Τριάδος αὐτὸν ἀναπλάττων καὶ τελειῶν , καὶ τὰς τρεῖς ὑποστάσεις ἀνακηρύττων ἐν μιᾷ τῇ θεότητι , εἰς τὸ ὄνομα λέγων , ὃ δηλοῖ τὸ μοναδικὸν τῆς Θεότητος , εἶτα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ ξῆγσαγῆοης,.ποπσποσολλα προσώπων , ἅμα δὲ διὰ τῶν τριῶν καταδύσεών τε καὶ ἀναδύσεων τὴν τριήμερον ταφὴν καὶ τὴν ἀνάστασιν αἰνιττόμενος τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν σαρκὶ σταυρωθέντος καὶ ἀναστάντος , ΚΕΦΑΛ . ΞΔʹ . Ὅτι τὸ , « Βαπτίεται ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ , » τὸ Οατίζω ἐγὼ ὼ τὸν δοῦλον τοῦ Θεοῦ , » διαφέρει . Ἐαπτίζεται δέ , φησὶ , καὶ οὐ , Βαπτίζω ἐγὼ , ὡς οἱ Λατῖνοι κἀν τούτῳ καινοτομοῦντες , τὸ ἑκούσιον τοῦ βαπτιζομένου μαρτυρῶν ὁ ἀρχιερεύς . Τὸ γὰρ , Βαπτίζω ἐγὼ , οὐκ ἐμφαίνει τὸ ἑκουσίως βαπτίδεσθοι τὸν φωτιζόμενον . ἐνδεχόμενον γὰρ καὶ κατὰ δυμαστείαν τινα , καὶ παρὰ γνωμην , καὶ αὐτὸν βαπτίζειν ΑΡΟΤ ΧΙν . ΚοοῦκορΟΟΘ
Lemmas: λέγω · νῦν δέ οὗτος ἐγχέω ὁ ἔλαιον , προέρχομαι ὅς ὁ μύρον · ὁ μύρον δέ ὕστερος . εἰμί δέ λογίζομαι καί ὁ ἱερόν Διονύσιος , οὗτος ὁ ἔλαιον ὡς προοίμιον ὁ μύρον μύρον καλέω , ὡς διά οὗτος μέν . ὁ βαπτίζω ἀπαρχή λαμβάνω ὁ ἁγιασμός , καί πρός ὁ θεῖος ἀγών ἀλείφω , ὕστερος δέ ἐνέχω τέλειος καί τελειόω καί σφραγίζω ὁ τέλειος μύρον ὁ χάρις . Διὸ καί ὁ δύο οὗτος ἐν ὁ βάπτισμα μιμνήσκω . ὁ δέ ἀρχιερεύς μετά ὁ ἁγίζω ὁ ἔλαιον ὁ βαπτίζω τελειόω . ἀλλά καί τίς εἰμί χρεία ὁ βαπτίζω ὕστερος μυόω χρίω , εἰμί ἐν ὁ βάπτισμα εἰμί ὁ μύρον ; ἐκ οὗτος οὖν ὁ ἔλαιον χρίω πρῶτος αὐτός ὁ ἤδη μέλλω βαπτίζω , « χρίω , λέγω , ὁ Δεῖνα ἔλαιον ἀγαλλίασις εἰς ὁ ὄνομα ὁ Τριάς . » ὁ ἀγαλλίασις δέ ὑπάρχω ὁ πνεῦμα , σῴζω ἐγώ ἀγαθός τε καί ἱλαρός . « ἀποδίδωμι ἐγώ γάρ ὁ ἀγαλλίασις ὁ Σωτήριος σύ , ὁ Δαυίδ ἀναβοάω , καί πνεῦμα ἡγεμονικός στηρίζω ἐγώ . » εἶτα ἀπό κεφαλή ὑπό τις διάκονος ἢ ὑπηρέτης ὅλος ὁ σῶμα χρίω . πρός γάρ ὁ θεῖος ἀγών ὄλλυμι εὐτρεπίζω . οὐδέ γάρ ἵνα ἀναπίπτω εἰμί , πρόσειμι , ἀλ ἵνα μιμέομαι ὁ Χριστός , ὅς ἐνδύω , καί κατά ὁ πονηρός παλαίω τε καί ἀνδρίζω . καί ὁ ἀγωνίζομαι δέ ὁ σάρξ ἔλαιον πάλαι ἀλείφω Τέσε ὡς εἰσάγω γυμνός ὅλος εἰς ὁ ὕδωρ , καθά καί γεννάω , καί καθά πρῶτος πλάσσω . ἀλλά πρῶτος μέν ἔχω ὁ θεῖος ἐκεῖνος στολή , καί γυμνός εἰμί , οὐ αἰσχύνω · νῦν δέ γυμνός γίγνομαι , ἀπό ὁ σάρξ φέρω ὁ ὁ αἰσχύνη ὁ παράβασις . πλήν εἰσέρχομαι ὁ ὕδωρ ὁ ἅγιος , ὁ μέν αἰσχύνη ἀπορρίπτω ὁ ἁμαρτία · ὁ ἀφθαρσία δέ ὁ δόξα ἀπολαμβάνω τε καί ὁ ἔνδυμα . λαμβάνω γάρ αὐτός ὁ ἱεράρχης ἢ ὁ ἱερεύς ὁ κεφαλή ἐν ὅς ὁ αἰσθητήριον πᾶς καί ὁ ἡγεμονικός ἐνεργέω , καί καταδύω εἰς ὁ ὕδωρ ἅπαξ , ἀναβοάω « βαπτίζω ὁ δοῦλος ὁ Θεός ὁ Δεῖνα εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , » καί εὐθύς ἀναδύνω οὗτος . εἶτα καταδύω πάλιν λέγω , « καί ὁ υἱός , » καί πάλιν ἀναδύνω καί ἐκ τρίτος καταδύω , φημί , « καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . » καί οὕτως ἀνάγω οὗτος τελέω ὁ θεῖος βάπτισμα , ἅμα μέν καί διά ὁ ἅγιος Τριάς αὐτός ἀναπλάσσω καί τελειόω , καί ὁ τρεῖς ὑπόστασις ἀνακηρύσσω ἐν εἷς ὁ θεότης , εἰς ὁ ὄνομα λέγω , ὅς δηλόω ὁ μοναδικός ὁ θεότης , εἶτα ὁ πατήρ καί ὁ ξῆγσαγῆοης,.ποπσποσολλα πρόσωπον , ἅμα δέ διά ὁ τρεῖς κατάδυσις τε καί ἀνάδυσις ὁ τριήμερον ταφή καί ὁ ἀνάστασις αἰνίσσομαι ὁ ὑπέρ ἐγώ σάρξ σταυρόω καί ἀνίστημι , ΚΕ . ξδʹ . ὅτι2 ὁ , « βαπτιετης ὁ δοῦλος ὁ Θεός , » ὁ Οατίζω ἐγώ ὦ ὁ δοῦλος ὁ Θεός , » διαφέρω . εαπτιζω δέ , φημί , καί οὖον , βαπτίζω ἐγώ , ὡς ὁ Λατῖνος ἐν οὗτος καινοτομέω , ὁ ἑκούσιος ὁ βαπτίζω μαρτυρέω ὁ ἀρχιερεύς . ὁ γάρ , βαπτίζω ἐγώ , οὐ ἐμφαίνω ὁ ἑκούσιος βαπτίδεσθοι ὁ φωτίζω . ἐνδέχομαι γάρ καί κατά δυμαστεια τις , καί παρά γνώμη , καί αὐτός βαπτίζω ΟΡ ΧΙάς . ΚοοῦκορΟΟΘ