cogPG.PG155 446
δίκαιον δὲ ἐκδικεῖν τε τὰ τοῦ Θεοῦ , πλὴν μετὰ πραότητος . Ἔστι δὲ ἓτε καὶ μετὰ ζήλου , τοῦ καιροῦ καλοῦντος πρὸς τοῦτο , ἕτοιμόν τε τοῖς μετανοοῦσιν εἶναι ἀεὶ . εἴ γε μόνον μετανοοῦσι . Τοῦτο δὲ ἔσται ἐν τῷ ἀποστῆναι τοῦ κακοῦ , καὶ ταπεινωθῆναι τὸν πταίσαντα . ωΠἱεἰοε , οᾶο ἰαιε οΙΛ εε ΒΦΗΙΙε . Θεοῦ αγορὺΙΙΙΓ ἄΙΑΙΙΗ ῥῆ ΒΗΑΩΙΙαΗ ἵπαΩαρίμς Γαῖ ὦ ἈΙΛΜΑΦθε . ΕΡΩΤΙΣΙΣ ΑΑʹ . Περὶ ἀφορισθέντος , πῶς ἄρα διατεθήσεται ; Πᾶς δὲ ἀφορισθεὶς , εἴτε ἀλόγως , ὡς τούτῳ δοκεῖ , εἴτε ἐννόμως , μὴ καταφρονείτω ὅλως , μηδὲ κριτὴς αὐτὴ - μυτοῦ γινέσθω . μηδ´ ἄλλος αὐτὸν ἀπατάτω , Φς οὐχ ἄπτεται τούτου · προθύμως δὲ τῷ ἐπιτιμήσαντι προσερχέσθω ψυχῆς ταπεινώσει καὶ συντριβῆ . Εἰ δὲ οὐ προσδέχεται ὁ ἐπιτιμήσας , μετὰ τὸ ποοσελθεῖν πολλάκις , καὶ διά τινων εὐλαβῶν , εἰ μὴ προσδεχθείη , τῷ μείζονι προσιέτω ἀρχιερεῖ , καὶ τότε ζητῶν τὴν συγχώρησιν , οὐ κατὰ τοῦ ἐπιτιμήσαντος δὲ χωρῶν , ἀλλὰ ταπεινῶς καὶ εὐλαβῶς αἰτούμενος τὴν συγχώρησιν , ἵνα γένηται καὶ κατὰ λόγον ἡ λύσις , καὶ μὴ λυπούμενος ὁ ἐπιτιμήσας ἀφεθῇ , μήποτε δικαίως λυπῆται . Ἄλλη γὰρ , φησιν , ἡ κρίσις τῶν ἀνθρώπων , καὶ ἄλλη ἡ τοῦ Θεοῦ . ΚΔΚΑ ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΛΗ Ὃ ἑαυτὸν ἀφορίσας ἢ ἀναθεματίσας , τί ὀφείλει ποιβιν ]] Ὁμοίως καὶ ὁ ἑαυτὸν ἀφορίσας ἢ ἀναθεματίσας προπετείᾳ ἢ θυμῷ , ἢ ἄρνησιν Θεοῦ ἐξειπών , ὀφείλει μετὰ δακρόων καὶ συντριβῆς ἀρχιερεῖ ἐξαιρέτως προσέρχεσθαι , ἢ τούτου μὴ ὄντος ἐγγὺς , πνευματικῷ νι Πατρὶ , δοκίμῳ , καὶ ἐξαγγέλλειν καὶ δακρύειν , καὶ συγχώρησιν ἐξαιτεῖσθαι καὶ εὐχὴν , καὶ ἔργα μετανοίας ποιεῖσθαι , καὶ μὴ ἁπλῶς πρὸς τὰ τοιαῦτα διακεῖσθαι , ὅτι πολὺ τὸ κατάκριμα . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΛΓʹ . Γί ἁρα μεῖζον ἡ μερωσύνη , ἢ νὸ σχῆμα τοῦ μοναχοῦ ; Κατὰ μὲν τὴν τάξιν μείζων ἡ ἱερωσύνη τοῦ μοναχικοῦ σχήματος ὑπὲρ λόγον · τὰ γὰρ ἔργα ταύτης , ἔργα Θεοῦ καὶ χιορὶς τῆς ἱερωσύνης οὐ Χριστιανός τις , οὐδὲ ἀγιασμὸν ἔχων , οὐδὲ Θεοῦ κοινωνῶν . Μείζων δὲ πάλιν ἡ μοναχικὴ τάξις τοῦ κατὰ κόσμον ἱερέως , ὥς φησι Διονύαιος , οὐ κατὰ τὴν ἱερωσύνην , ἀλλὰ κατὰ τὸν βίον . Διὸ καὶ ὁ μοναχὸς ἱερεὺς ὢν , ὑπέρτερος τοῦ κατὰ κόσμον ἐστὶ , καὶ μοναχὸς δὲ ἀπλῶς , ὑπέρτερος τοῦ κατὰ κόσμον ἱερέως , οὐ κατὰ τὴν ἱερωσύνην , ὡς ἔφημεν . Αὕτη γὰρ Θεοῦ ἕργον , ἀλλὰ κατὰ τὸν βίον . Τῇ ἱερωσύνῃ δὲ πάντοτε εὐλογεῖ καὶ ἁγιάζει καὶ τὸν ὑψηλότερον τῳ βίῳ μοναχὸν ὁ ἱερεὺς . Διὸ καὶ Ἀντώνιος ὑπέκυπτε , καὶ τὴν κεφαλὴν ὑπέκλινεν οὐ μόνον ἐπισκόποις , ἀλλὰ καὶ παντὶ κληρικῷ . Καὶ πᾶς οὖν ἱερεὺς , ὡς τὴν μεγάλην ἔχων ἀξίαν , ἁγίως πολιτευέσγω , καὶ μᾶλλον ΟΟΣΘΤΙΟ ΧΚΧΙ . ΟΟΒἕΤΟ ΧΧΙ . ΚΟϋΕΘΤΙΟ ΧΑΧΙΙΙ .
Lemmas: Δίκαιος δέ ἐκδικέω τε ὁ ὁ Θεός , πλήν μετά πραότης . εἰμί δέ ἵημι καί μετά ζηλόω , ὁ καιρός καλέω πρός οὗτος , ἑτοῖμος τε ὁ μετανοέω εἰμί ἀεί . εἰμί γε μόνος μετανοέω . οὗτος δέ εἰμί ἐν ὁ ἀφίστημι ὁ κακός , καί ταπεινόω ὁ πταίω . ωΠἱεἰοε , οἷος ἰαιε Λο ἐγώ ΒΙ . Θεός αγορὺΙΙΙΓ ΙΗ ῥέω ΗΒ ἵπαΩαρίμς γέη εἰμί ΑΜ . Σ ἀάω . περι ἀφορίζω , πῶς ἄρα διατίθημι ; Πᾶς δέ ἀφορίζω , εἴτε ἄλογος , ὡς οὗτος δοκέω , εἴτε ἔννομος , μή καταφρονέω ὅλως , μηδέ κριτής αὐτός - μύτης γίγνομαι . μηδ´ ἄλλος αὐτός ἀπατάω , Φς οὐ ἄπτω οὗτος · προθύμως δέ ὁ ἐπιτιμάω προσέρχομαι Ψυχή ταπείνωσις καί συντρίβω . εἰμί δέ οὖον προσδέχομαι ὁ ἐπιτιμάω , μετά ὁ ποοσελθεῖν πολλάκις , καί διά τίνω εὐλαβής , εἰμί μή προσδέχομαι , ὁ μείζων προσίημι ἀρχιερεύς , καί τότε ζητέω ὁ συγχώρησις , οὖον κατά ὁ ἐπιτιμάω δέ χώρα , ἀλλά ταπεινός καί εὐλαβής αἰτέω ὁ συγχώρησις , ἵνα γίγνομαι καί κατά λόγος ὁ λύσις , καί μή λυπέω ὁ ἐπιτιμάω ἀφίημι , μήποτε δικαίως λυπέω . ἄλλη γάρ , φημί , ὁ κρίσις ὁ ἄνθρωπος , καί ἄλλος ὁ ὁ Θεός . ΚΔΚΑ ἐρώτησις ΛΗ ὅς ἑαυτοῦ ἀφορίζω ἢ ἀναθεματίζω , τίς ὀφείλω ποιβις ]] ὅμοιος καί ὁ ἑαυτοῦ ἀφορίζω ἢ ἀναθεματίζω προπέτεια ἢ θυμός , ἢ ἄρνησις Θεός ἐξεῖπον , ὀφείλω μετά δακρόων καί συντριβή ἀρχιερεύς ἐξαίρετος προσέρχομαι , ἢ οὗτος μή εἰμί ἐγγύς , πνευματικός ν πατήρ , δόκιμος , καί ἐξαγγέλλω καί δάκρυ , καί συγχώρησις ἐξαιτέω καί εὐχή , καί ἔργον μετάνοια ποιέω , καί μή ἁπλόος πρός ὁ τοιοῦτος διάκειμαι , ὅτι πολύς ὁ κατάκριμα . ἐρώτησις λγʹ . γία ἄρα μείζων ὁ μερωσύνη , ἢ νόος σχῆμα ὁ μοναχός ; κατά μέν ὁ τάξις μείζων ὁ ἱερωσύνη ὁ μοναχικός σχῆμα ὑπέρ λόγος · ὁ γάρ ἔργον οὗτος , ἔργον Θεός καί χιορὶς ὁ ἱερωσύνη οὖον Χριστιανός τις , οὐδέ ἁγιασμός ἔχω , οὐδέ Θεός κοινωνός . μείζων δέ πάλιν ὁ μοναχικός τάξις ὁ κατά κόσμος ἱερεύς , ὅς φημί Διονύαιος , οὖον κατά ὁ ἱερωσύνη , ἀλλά κατά ὁ βίος . Διὸ καί ὁ μοναχός ἱερεύς εἰμί , ὑπέρτερος ὁ κατά κόσμος εἰμί , καί μοναχός δέ ἀπλόος , ὑπέρτερος ὁ κατά κόσμος ἱερεύς , οὖον κατά ὁ ἱερωσύνη , ὡς φημί . Ἄτη γάρ Θεός ἔργον , ἀλλά κατά ὁ βίος . ὁ ἱερωσύνη δέ πάντοτε εὐλογέω καί ἁγίζω καί ὁ ὑψηλός ὁ βίος μοναχός ὁ ἱερεύς . Διὸ καί Ἀντώνιος υποκύπτω , καί ὁ κεφαλή ὑποκλίνω οὖον μόνος ἐπίσκοπος , ἀλλά καί πᾶς κληρικός . καί πᾶς οὖν ἱερεύς , ὡς ὁ μέγας ἔχω ἄξιος , ἅγιος πολιτεύω , καί μᾶλλον ΟΣ Χ . Ο ΧΧΙ . ΟΕ ΧΑΧΙΙΙ .