cogPG.PG155 477
ΠΧΧΧ νοίᾳ διηνεκεῖ Χριστῷ προσερχώμεθα . « Προσέλθετε γὰρησὶ πρὸς αὐτὸν καὶ φωτίσθητε , καὶ τὰς πρόσωπα ὑμῶν οὐ μὴ καταισχυνθῇ . » ΕΡΩΤΗΣΙΣ Πʹ . ίς ὁ τοσούτους παραδεδωκὼς πόνους , ἀσκήσεις , κακοπαθείας , θλίψεις σαρκὸς καὶ τιι . σμοὺς , παρθενίαν , ἁγνείαν , καὶ ἐπὶ πᾶσι ἄκραν ὑπομονὴν καὶ ταπείνωσιν ; Διατί ταύτας καὶ τίς ἡ ἐκ τούτων ὠφέλεια ; Εἰ καὶ θαυμαστὸν δοκεῖ ὃ ἠρώτησας περὶ τῶν ἀπαιτουμένων θείων ἀγώνων , διαφόρων πόνων σαρκὸς , κακοπαθείας ἁπάσης καὶ θλίεως ἕτι δὲ πτωχείας καὶ ψυχικῆς συντριβῆς , ἥτις ἐστὶν ἡ ταπείνω . σις , ὅτι διατί ταῦτα , καὶ τίς ὁ ταῦτα παραδεδωνλνκαὶ τίς ἡ ἐκ τούτων ὠφέλεια , ἀλλ´ ἐπωφελὴς ἡ ἐρώτησις · ἵνα ἐννοήσαντες ὡς οὐκ ἀνθρώπου ταυτα , ἀλλὰ Θεοῦ ἔργα εἰσὶ τοῦ σαρκωθέντος ὑπὲρ ἡμῶν Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς ἡμετέραν ἀνάπλασιν , ἵνα τῆς ἀπὸ τῆς τρυφῆς συντριβῆς ἀπαλλαγῶμεν , καὶ τοῦ ἀπὸ τῆς οἰήσεως πτώματος ἐπανακληθωμεν , καὶ κοεῖττον τοῦ πρώτου κάλλος , καὶ μείζονα τὴν δόξαν πλουτήσωμεν , καθὼς καὶ διὰ τῆς ταπεινώσεως καὶ πτωχείας γέγονε Χριστοῦ , καὶ τῆς μέχρι πράσεως καὶ ἐμπαιγμοῦ καὶ ὀνειδισμῶν καὶ δεσμῶν , καὶ μυρίων ἄλλων παθῶν καὶ αὐτοῦ θανάτου θλίψεως , σπουδάσωμεν ὅλῃ προθέσει κατὰ μίμησιν αὐτοῦ καὶ τῶν ζηλωσάντων αὐτὸν ἁγίων , οὐ μόνον ἑκούσιον πᾶσαν θλίψιν , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀκουσίους ἐπιφορὰς γενναίως φέρειν ἄχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ θανάτου , καὶ μυοιάκις εἰ δυνατὸν ἦν · ὅτι καὶ ἡ πρὸς τὸν Δεσπότην ὀφειλὴ ὑπὲρ λόγον . Καὶ τί προσάξομεν τούτω εἰ καὶ ἀνέγκλητοι ἦμεν ἀντὶ καὶ μόνου ῥαπίσματος · καὶ ὅτι τὰ πταίσματα ἡμῶν ὑπὲρ ἀριθμόν . Οἶδας οῦν , ὡς ἐκμιμούμενοι τὸν Σωτῆρα καὶ προτυποῦντες τὰ αὐτοῦ δίκαιοι καὶ προφῆται καὶ ἀπόστολοι καὶ ποιμένες καὶ μάρτυρες καὶ διδάσκαλοι , καὶ τῶν ἀσκητῶν ἡ πληθὺς , καὶ τῶν παρθένων καὶ πάντων θεοφιλῶν , τὴν τῆς κακοπαθείας καὶ θλίψεως ὁδὸν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ καὶ τῆς ταπεινοφροσύνης διῆλθον · καὶ χωρὶς τούτων οὐδεὶς σέσωσται . Ἐξαίρετος δὲ τούτων , καθάπερ εἰρήκαμεν , ὑφηγητὴς καὶ διδάσκαΧος καὶ ἐργάτης ἄχρι θανάτου Χριστὸς ὁ Θεὸς ήμῶν . Τί δὲ τὸ ὄφελος τῆς κακοπαθείας καὶ θλίψεως τῆς σαρκὸς καὶ τῆς ταπεινώσεως καὶ πτωχείας καὶ ὑπακοῆς πρὸς τὸν Θεὸν μέχρι θανάτου , Φδ αὐτὸς ἔδειξε πάλιν , ἄφθαρτον ἀποδείξας τὸ πανόγιον αὐτοῦ σῶμα , καὶ εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἀνυψώσας , ἐξ οὖπερ αὐτὸν ἀπεκδεχόμεθα , καὶ ἡμῶν μετασχηματίσαι τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως , καὶ ἀπὸ φθαρτῶν ἀναδεῖξαι ἡμᾶς ἀφθάρτους , καὶ κληρονόμους καταστῆσαι τῆς αἰωνίου δόξης αὐτοῦ , ὅτε « καὶ οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες , ὡς αὐτός φησιν , ἐξελεύσονται εἰς ἀνάστασιν ζωῆς , οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες , εἰς ἀνάστασιν κρίσεως , ἤτοι κατακρίσεως . » Πᾶσα οὖν κακοπάθεια τῆς παραβάσεως καὶ τρυφῆς Ἀδάμ ἐστιν ἐναντίωσις , καὶ τῶν ἁμαρτημάτων ἡμῶν ἀνταπόδομα
Lemmas: ΠΧΧΧ νοῖος διηνεκής Χριστός προσέρχομαι . « προσέρχομαι γράω πρός αὐτός καί φωτίζω , καί ὁ πρόσωπον σύ οὖον μή καταισχύνω . » ἐρώτησις μετά . ἴς ὁ τοσοῦτος παραδίδωμι πόνος , ἀσκέω , κακοπάθεια , θλῖψις σάρξ καί τις . σμοὺς , παρθενίας , ἁγνεία , καί ἐπί πᾶς ἄκρος ὑπομονή καί ταπείνωσις ; διατί οὗτος καί τίς ὁ ἐκ οὗτος ὠφέλεια ; εἰμί καί θαυμαστός δοκέω ὅς ἐρωτάω περί ὁ ἀπαιτέω θεῖον ἀγών , διάφορος πόνος σάρξ , κακοπάθεια ἅπας καί θλιηως ἔτι δέ πτωχεία καί ψυχικός συντριβή , ὅστις εἰμί ὁ ταπεινός . τις , ὅτι διατί οὗτος , καί τίς ὁ οὗτος παραδεδωνλνκαὶ τίς ὁ ἐκ οὗτος ὠφέλεια , ἀλ ἐπωφελής ὁ ἐρώτησις · ἵνα ἐννοέω ὡς οὐ ἄνθρωπος Ούτος , ἀλλά Θεός ἔργον εἰμί ὁ σαρκόω ὑπέρ ἐγώ υἱός ὁ Θεός εἰς ἡμέτερος ἀνάπλασις , ἵνα ὁ ἀπό ὁ τρυφή συντριβή ἀπαλλάσσω , καί ὁ ἀπό ὁ οἴησις πτῶμα ἐπανακαλέω , καί κοέω ὁ πρῶτος κάλλος , καί μείζων ὁ δόξα πλουτέω , καθώς καί διά ὁ ταπείνωσις καί πτωχεία γίγνομαι Χριστός , καί ὁ μέχρι πρᾶσις καί εμπαιγμός καί ὀνειδισμός καί δεσμός , καί μυρίος ἄλλος πάθος καί αὐτός θάνατος θλῖψις , σπουδάζω ὅλος πρόθεσις κατά μίμησις αὐτός καί ὁ ζηλόω αὐτός ἅγιος , οὖον μόνος ἑκούσιος πᾶς θλῖψις , ἀλλά καί ὁ ἀεκούσιος ἐπιφορά γενναῖος φέρω ἄχρι καί αὐτός ὁ θάνατος , καί μυοιάκις εἰμί δυνατός εἰμί · ὅτι καί ὁ πρός ὁ δεσπότης ὀφειλή ὑπέρ λόγος . καί τίς προσάγω οὗτος εἰμί καί ἀνέγκλητος εἰμί ἀντί καί μόνος ῥάπισμα · καί ὅτι ὁ πταῖσμα ἐγώ ὑπέρ ἀριθμός . οἶδα χύτρειος , ὡς ἐκμιμέομαι ὁ Σωτήρ καί προτυπόω ὁ αὐτός Δίκαιος καί προφήτης καί ἀπόστολος καί ποιμήν καί μάρτυς καί διδάσκαλος , καί ὁ ἀσκητής ὁ πληθύς , καί ὁ παρθένος καί πᾶς θεοφιλής , ὁ ὁ κακοπάθεια καί θλῖψις ὁδός ἐν ὁ βίος οὗτος καί ὁ ταπεινοφροσύνη διέρχομαι · καί Χωρὶς οὗτος οὐδείς σῴζω . Ἐξαίρετος δέ οὗτος , καθάπερ εἴρω , ὑφηγητής καί διδάσκαΧος καί ἐργάτης ἄχρι θάνατος χριστός ὁ θεός ἥμων . τις δέ ὁ ὄφελος ὁ κακοπάθεια καί θλῖψις ὁ σάρξ καί ὁ ταπείνωσις καί πτωχεία καί ὑπακοή πρός ὁ θεός μέχρι θάνατος , Φδ αὐτός δείκνυμι πάλιν , ἄφθαρτος ἀποδείκνυμι ὁ πανόγιον αὐτός σῶμα , καί εἰς ὁ οὐρανός ἀνυψόω , ἐκ οὐ αὐτός ἀπεκδέχομαι , καί ἐγώ μετασχηματίζω ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις , καί ἀπό φθαρτός ἀναδείκνυμι ἐγώ ἄφθαρτος , καί κληρονόμος καθίστημι ὁ αἰώνιος δόξα αὐτός , ὅτε « καί ὁ ὁ ἀγαθός ποιέω , ὡς αὐτός φημί , ἐξέρχομαι εἰς ἀνάστασις ζωή , ὁ δέ ὁ φαῦλος πράσσω , εἰς ἀνάστασις κρίσις , ἤτοι κατάκρισις . » πᾶσα οὖν κακοπάθεια ὁ παράβασις καί τρυφή Ἀδάμ εἰμί ἐναντίωσις , καί ὁ ἁμάρτημα ἐγώ ἀνταπόδομα