cogPG.PG155 450
ΕΡΩΤεΙΣΙΣ Μʹ . οὐ διάκονον κοινωνεῖν τινα εἰς ἀνάγκην , μὴ ὄντος ἰερέως ; Εἰς ἀνάγκην διάκονος , μὴ ὄντος ἰερέως , πρὸς θάνατον ἀφορῶντί τινι μεταδοῦναι τῶν προηγιασμέυων λαῖκῶ οὐ κωλυθήσεται , ἀνάγκην μόνον ἰδών . Πλὴν ἐξειπεῖν ὀφείλει τῷ ἱερεῖ εἴτε πρότερον , εἰ δυνατὸν , εἴτε ὕστερον . Καθῃρημένῳ δὲ ἢ ἀνιέρῳ οὐκ ἔξεστι κοινωνεῖν ἑαυτὸν τῶν μυστηρίων , ἀλλὰ προσέρχεσθαι τούτων ἕκαστον ἱερεῖ , καὶ μάλιστα ιά τε τὴν ταπείνωσιν καὶ συγχώρησιν Ἐμάθομεν καὶ μοναχοὺς ἐν ἐρήμοις μόνους κοινωνεῖν · καὶ εἰ χρὴ τοῦτο ποιεῖν , καὶ πως κρινωνεῖν , Τισὶ δὲ ἐρημίταις οὖσι καὶ μὴ εὑρίσκουσιν ἱερεῖς παρ´ ἀρχιερέως ἐνδέδοται , ὡς ἐμάθομεν , προηγιασμένα ἔχειν ἐν πυξίῳ , καὶ ἐν καιρῷ ἀνάγκης ἐξ αὐτῶν αὐτοὺς κοινωνεῖν · μετὰ πολλῆς εὐλαβείας , οὐ καθὼς Κὲ οἱ ἱερεῖς , ἀλλ´ οὔτω ποιοῦντας , ὡς καὶ ἄλλοθεν ἔγνωμεν , καὶ ἡμεῖς τοῖς ἠρωτηκόσι διεταξάμεθα · ἐν καθαρῷ τινι τόπῳ ἀπλοῦντας ἱερὸν ὕφασμα , ἐπάνω τούτου τιθέναι ἅγιον κάλυμμα · ἐπὶ τοῦ καλύμματος δὲ διὰ τῆς λαβίδος τοῦ παναγίου ἄρτου μερίδα · καὶ οὕτω ψάλλοντας θυμιῶντας καὶ προσκυνοῦντας ΔΚΘ εὐλαβῶς τρὶς , οὐ τῇ χειρὶ , ἀλλὰ τῷ στόματι τοῦ θείου ἄρτου μετασχεῖν · εἶτα διὰ τινος ποτηρίου οἵνῳ σὺν θδατι ἢ ὕδατι μόνῳ ἀποκλύζειν τὸ στόμα . Εἰ οὗν καὶ ἀποθνήσκων τις εἴη , καὶ μὴ πάρεστιν ἰερεὺς ἢ διάκονος , διὰ τὴν πολλὴν ἀνάγκην , ὡς τῇ ὁσίᾳ Θεοκτίστῃ ὑπηρέτησε ναυτικός . Εἰ ζωοποιὸς ἄρτος ἐστὶ , τινὶ τῶν ἀναγνωστῶν ἢ τῶν εὐλαβεστέρων καὶ καθαρωτέρων πιστῶν τοῦτο ἐνδοθήσεται · καὶ μετὰ φόβου καὶ εὐλαβείας , διὰ τῆς λαβίδος εἰς τὸ ἰερὸν κάλυμμα μέρος ἐμβαλὼ.ν οὗτός τι λεπτότατον τοῦ παναγίου σώματος , προσαγέτω τῷ τοῦ ἀποθνήσκοντος στόματι εἰς ἐφόδιον ζωῆς αἰωνίου . Πλὴν κατὰ πολλὴν , ὡς ἔφημεν , τὴν ἀνάγκην , καὶ μετὰ πλείστης ὅτι τῆς προσοχῆς · καὶ εἴ να πρὸς θάνατον ὁ ἄνθρωπος ἀφορᾷ , καὶ οὐκ Κπι ἑστὶν ἐλπίς . Εἶτα ἀπαγγελλέτω τῷ ἱερεῖ ὁ ὑπηρετήσας , καὶ συγχώρησιν ἐξαιτείσθω , ΕΡΩΓΗΣΙΣ ΜΒʹ . Ἐὰν θυμῷ τις ἁρνήσηται λόγῳ ἰερεὸς , ἢ ἄλλος κιστὸς , τί ποιητέσν ; καὶ εἰ χρὴ τὸν ἰερέα ἰερΟνρΤεινʹ . Ἄλλως τὰ διὰ τοῦ λόγου καὶ ἄλλως τὰ διὰ τῶν ἔργων ἁμαρτήματα κρίνεται . Διὸ ὁ εἰπων θυμῷ λόγῳ μόνῳ ἀσεβῆσαι , ἱερεὺς ὢν , καὶ μὴ ποιήσας , κατακρίνεται μὲν , καὶ τῆς ἱερωσύνης εἴργεται ἐπιπολύ · οὐ μὴν δὲ καθαιρέσει ὑποβάλλεται , διὰ τὸ μὴ τελέσαι τὸ ἔργον · ὅτι καὶ περὶ τοῦ μοναχικοῦ σχήματος γίγραπται ἐν τοῖς Ποτρόσιν , ὡς ἐὰν μελετήσῃ τις ῥίψαι τὸ σχῆμα , καὶ μὴ ῥίψας , φθάσῃ ἀποθανὼν , μετὰ μοναχῶν ἔσται · ὡς καὶ ὁ λαῖκὸς αϊκὸς ἔσται , εἰ μελετήσας μόνον μοναχὸς γενέσθαι ΟΙΕΘΤΙΟ ΧΙ ΟΔεΤΚΟ ΧΙΙΙ .
Lemmas: ΣΕ εἷς . οὖον διάκονος κοινωνέω τις εἰς ἀνάγκη , μή εἰμί ἱερεύς ; εἰς ἀνάγκη διάκονος , μή εἰμί ἱερεύς , πρός θάνατος ἀφοράω τις μεταδίδωμι ὁ προηγιασμέυων λαϊκός οὖον κωλύω , ἀνάγκη μόνος ὁράω . πλήν ἐξεῖπον ὀφείλω ὁ ἱερεύς εἴτε πρότερος , εἰμί δυνατός , εἴτε ὕστερος . Καθαιρέω δέ ἢ ἀνίερος οὐ ἔξεστι κοινωνέω ἑαυτοῦ ὁ μυστήριον , ἀλλά προσέρχομαι οὗτος ἕκαστος ἱερεύς , καί μάλιστα ἰά τε ὁ ταπείνωσις καί συγχώρησις μανθάνω καί μοναχός ἐν ἐρῆμος μόνος κοινωνέω · καί εἰμί χρή οὗτος ποιέω , καί πως κρίνω , τις δέ ἐρημίτης εἰμί καί μή εὑρίσκω ἱερεύς παρ´ ἀρχιερεύς ἐνδίδομαι , ὡς μανθάνω , προηγιασμένη ἔχω ἐν πυξίον , καί ἐν καιρός ἀνάγκη ἐκ αὐτός αὐτός κοινωνέω · μετά πολύς εὐλάβεια , οὖον καθώς ἄν ὁ ἱερεύς , ἀλ οὐτάω ποιέω , ὡς καί ἄλλοθεν γιγνώσκω , καί ἐγώ ὁ ἐρωτάω διατάσσω · ἐν καθαρός τις τόπος ἀπόλλυμι ἱερόν ὕφασμα , ἐπάνω οὗτος τίθημι ἅγιος κάλυμμα · ἐπί ὁ κάλυμμα δέ διά ὁ λαβίς ὁ πανάγιος ἄρτος μερίς · καί οὗτος ψέλνω θυμιάω καί προσκυνέω ΔΚΘ εὐλαβής τρίς , οὖον ὁ χείρ , ἀλλά ὁ στόμα ὁ θεῖον ἄρτος μετέχω · εἶτα διά τις ποτήριον οἶνος σύν θδατι ἢ ὕδωρ μόνος ἀποκλύζω ὁ στόμα . εἰμί ἐν καί ἀποθνήσκω τις εἰμί , καί μή πάρειμι ἱερεύς ἢ διάκονος , διά ὁ πολύς ἀνάγκη , ὡς ὁ ὅσιος Θεοκτίστη ὑπηρετέω ναυτικός . εἰμί ζωοποιός ἄρτος εἰμί , τις ὁ ἀναγνώστης ἢ ὁ εὐλαβής καί καθαρός πιστός οὗτος ἐνδίδομαι · καί μετά φόβος καί εὐλάβεια , διά ὁ λαβίς εἰς ὁ ἱερός κάλυμμα μέρος ἐμβάλλω οὗτος τίς λεπτός ὁ πανάγιος σῶμα , προσάγω ὁ ὁ ἀποθνῄσκω στόμα εἰς ἐφόδιον ζωή αἰώνιος . πλήν κατά πολύς , ὡς φημί , ὁ ἀνάγκη , καί μετά πλεῖστος ὅτι ὁ προσοχή · καί εἰμί νάω πρός θάνατος ὁ ἄνθρωπος ἀφοράω , καί οὐ Κπι εἰμί ἐλπίς . εἶτα ἀπαγγέλλω ὁ ἱερεύς ὁ ὑπηρετέω , καί συγχώρησις ἐξαιτέω , Σ μβʹ . ἐάν θυμός τις ἀρνέομαι λόγος ἱερεύς , ἢ ἄλλος κίσθος , τίς ποιητής ; καί εἰμί χρή ὁ ἱερεύς ἰερΟνρΤεινʹ . ἄλλος ὁ διά ὁ λόγος καί ἄλλως ὁ διά ὁ ἔργον ἁμάρτημα κρίνω . Διὸ ὁ εἶπον θυμός λόγος μόνος ἀσεβέω , ἱερεύς εἰμί , καί μή ποιέω , κατακρίνω μέν , καί ὁ ἱερωσύνη εἴργω ἐπιπολύ · οὖον μήv δέ καθαίρεσις ὑποβάλλω , διά ὁ μή τελέω ὁ ἔργον · ὅτι καί περί ὁ μοναχικός σχῆμα γιγραπτος ἐν ὁ Ποτρόσιν , ὡς ἐάν μελετάω τις ῥίπτω ὁ σχῆμα , καί μή ῥίπτω , φθάνω ἀποθνήσκω , μετά μοναχός εἰμί · ὡς καί ὁ λαϊκός ἄϊξ εἰμί , εἰμί μελετάω μόνος μοναχός γίγνομαι ΟΕ ΧΙάς ΟΔ Ι .