cogPG.PG155 470
Διὸ ὁ τῶν ψυχῶν οἰκονόμος ὀφείλει σχεδὸν μηδενὸς ἄπτεσθαι τῶν προσφερομένων , εἰ δυνατὸν , ἵνα μὴ ἀνάγκην ἔχῃ ἀνασπᾷν ἀλλοτρίας ἀκάνθας · εἰ δέ γε χρεία τροφῆς ἢ ἐνδύματος , μὴ τὸ περιττόν , ἀλλὰ τὸ πρὸς χρείαν μόνον ποιείτω , καὶ τὰς εὐχὰς ἀποδιδότω , καὶ τὰς θυσίας ἐκτελείτω ὑπὲρ τοῦ προσενέγκαντος τῷ Θεῷ , μεμνημένος καὶ τῶν πενήτων , καὶ ὅτι οὐκ αὐτὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτεροι τῆς χρείας ἀνάγκην ἔχουσιν . Εἰ δὲ καὶ ἰδιώτης ὁ τὰ τῶν μετανοούντων δεχόμενος , ἀσφαλιζέσθω πλέον · ὅτι διὸ τῆς ἱερωσύνης τὰ τῆς σωτηρίας τοῖς ἀνθρώποις Ἀνεργεῖται , καὶ διὰ τῆς ἱερᾶς δὲ θυσίας καὶ εὐχελαίου καὶ τῶν λοιπῶν τελετῶν ἡ ἄφεσίς τε καὶ κάθαρσις δίδοται , καὶ ἡ μετάδοσις τοῦ ἁγιασμοῦ , καὶ μᾶλλον τῆς χρείας ἔχουσι κοινωνίας ἡ μετὰ Χριστοῦ γνῶσις . Διὸ εἰ πάθει τις οἰκείῳ , ἢ ὡς διαφθονούμενος ἱερεῖ , ἢ ὡς παρακερδαίνειν αὐτὸς βουλόμενος , κωλύει μὲν ἱερεῦσι διδόναι , ἢ τὴν φρικτὴν θυσίαν ἢ τὰ τοῦ εὐχελαίου γενέσθαι ὑπέρ τινος , προφασίζεται δὲ τὴν ἐλεημοσύνην , καὶ τοῦτο κρεῖσσον εἶναι πάντων φησί , καὶ ἀποστερεῖ τινα τῶν πιστῶν τῆς ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐλαίου καὶ τῶν εὐχῶν καθάρσεως , καὶ τοῦ θείου ἀπὸ τῆς κοινωνίας ἢ ἱερουργίας ἀγιασμοῦ , αὐτὸς τὸν περὶ τούτου λόγον μᾶλλον ἀπαιτηθήσεται . Πλήν καὶ ἕκαστον τῶν ἀμαρτημάτων τὸ οἰκεῖον ἕξει καὶ ἀνάλογον ἐπιτίμιον , καὶ οὐ πάντα δι´ ἑνὸς ἔσονται συγχωρούμενα · ἀλλ´ εἰ μὲν φόνος εἴη τὸ ἔγκλημα , μετὰ τὴν κανόνα τῆς ἐκκλησίας καὶ αἰχμαλώτου λύτρον ὑπὲρ τοῦ ἡμαρτηκότος καὶ τοῦ τεθνηκότος εἰ πεΚριουσίαν ὁ φονεύσας ἔχει , γινέσθω ψυχὴ ἀντὶ τῆς ψυχῆς · εἰ δέ γε ἐμβρύου ἀποβολὴ , δι´ ἀναδοχῆς καὶ ἀνατροφῆς πτωχοῦ νηπίου ἡ ἰατρεία ἔστω . Εἰ δὲ πορνεία ἢ μοιχεία ἤ τις ἀκαθαρσία , δι´ ἀποχῆς πρῶτον μὲν τοῦ πταίσματος καὶ τῆς ἁμαρτίας , ἔπειτα δὲ διὰ τῆς κατὰ δύναμιν κακοπαθείας τῆς σαρκός · ὅτι καὶ τρυφῆς καὶ σαρκὸς ἡδονῆς τὸ ἁμάρτημα . Καὶ ὡς τῇ Εὔᾳ λύπαι ἀντὶ τῆς ἡδονῆς , καὶ τῷ Ἀδὰμ ἱδρῶτες καὶ ἄκανθαι , ὁμοίως στένωσις σαρκὸς εἰς ταπείνω . αιν αὐτῆς τε καὶ ἰατρείαν ἔσται τῷ διὰ φιληδονίας πεσόντι . Εἰ δ´ οὐ προαίρεσις οὐδὲ ἰσχὺς , δι´ ἐλεημοσύνης ἰατρευθήτω ἢ ἐγκρατείας ἢ λυτρώσεως αἰχ - . μαλώτου , εἰ εὐπορία τῷ ἡμαρτηκότι .. τι σο ἀδικίας ἔργα συνέβη , διὰ τῆς ἀποδόσεως τοῦ ληφθέντος ἔσται τῆς ἁμαρτίας ἀπαλλαγή . Ἐλεημοσύνη δὲ κατὰ τὸν Ζακχαῖον κάθαρσις ἔστω τοῦ τῆς ἀδικίας καὶ ἀρπαγῆς ἐγκλήματος . Εἰ δὲ βλασφημία ἢ ἄρνησίς τινι γέγονε , διὰ προσευχῆς συνεχοῦς , ἵνα τὴν βλασφημίαν ἐξέλῃ , καὶ δακρύων , ἵν´ ἐκπλυνθῇ , καὶ ἐλεημοσύνης ἵν´ ἐλέους ἐπιτύχῃ ἀθετήσας τὸν ποιητὴν , καὶ ἐγκρατείας διὰ τὰς κρεωφαγίας καὶ τὰς ἀκαθάρτους ἄλλας τροφάς . Ἐπιορκία δὲ εἰ συμβαίη , ἢ διαβολή τινος πρὸς ἕτερον , ἡ προδοσία πρὸς ἄρχοντα πταίσαντος ἢ μὴ πταίσαντος , διὰ τῶν ὁμοίων τῆς βλασφημίας διορθωθήσεται ὁ πεσὼν , καὶ τοῦ ἀπαλλάξαι τὸν ἄνθρωπον τοῦ κακοῦ . Ἐνέχεται γὰρ τοῦτο πρῶτον ποιῆσαι , εἰ δύναται , ὡς καὶ τὴν ἀδικίαν πρῶτον ἀποδοῦναι ὁ ἀδικήσας ἢ κλέψας , εἴτε
Lemmas: Διὸ ὁ ὁ Ψυχή οἰκονόμος ὀφείλω σχεδόν μηδείς ἅπτω ὁ προσφέρω , εἰμί δυνατός , ἵνα μή ἀνάγκη ἔχω ἀνασπάω ἀλλότριος ἄκανθα · εἰμί δέ γε χρεία τροφή ἢ ἔνδυμα , μή ὁ περισσός , ἀλλά ὁ πρός χρεία μόνος ποιέω , καί ὁ εὐχή ἀποδίδωμι , καί ὁ θυσία ἐκτελέω ὑπέρ ὁ προσφέρω ὁ Θεός , μιμνήσκω καί ὁ πένης , καί ὅτι οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ἕτερος ὁ χρεία ἀνάγκη ἔχω . εἰμί δέ καί ἰδιώτης ὁ ὁ ὁ μετανοέω δέχομαι , ἀσφαλίζω πλέω · ὅτι διό ὁ ἱερωσύνη ὁ ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος ανεργειος , καί διά ὁ ἱερός δέ θυσία καί ευχέλαιο καί ὁ λοιπός τελετή ὁ ἄφεσις τε καί κάθαρσις δίδωμι , καί ὁ μετάδοσις ὁ ἁγιασμός , καί μᾶλλον ὁ χρεία ἔχω κοινωνία ὁ μετά Χριστός γνῶσις . Διὸ εἰμί πάθος τις οἰκεῖος , ἢ ὡς διαφθονέω ἱερεύς , ἢ ὡς παρακερδαίνω αὐτός βούλομαι , κωλύω μέν ἱερεύς δίδωμι , ἢ ὁ φρικτός θυσία ἢ ὁ ὁ ευχέλαιο γίγνομαι ὑπέρ τις , προφασίζομαι δέ ὁ ἐλεημοσύνη , καί οὗτος κρατύς εἰμί πᾶς φημί , καί ἀποστερέω τις ὁ πιστός ὁ ἀπό ὁ ἅγιος ἔλαιον καί ὁ εὖχος κάθαρσις , καί ὁ θεῖον ἀπό ὁ κοινωνία ἢ ἱερουργία ἁγιασμός , αὐτός ὁ περί οὗτος λόγος μᾶλλον ἀπαιτέω . Πλῆν καί ἕκαστος ὁ ἁμάρτημα ὁ οἰκέω ἔχω καί ἀνάλογος ἐπιτίμιον , καί οὖον πᾶς δις εἷς εἰμί συγχωρέω · ἀλ εἰμί μέν φόνος εἰμί ὁ ἔγκλημα , μετά ὁ κανών ὁ ἐκκλησία καί αἰχμάλωτος λύτρον ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω καί ὁ θνῄσκω εἰμί περιουσία ὁ φονεύω ἔχω , γίγνομαι ψυχή ἀντί ὁ Ψυχή · εἰμί δέ γε ἔμβρυον ἀποβολή , δις αναδοχή καί ἀνατροφή πτωχός νήπιος ὁ ἰατρεία ἵστημι . εἰμί δέ πορνεία ἢ μοιχεία ἤ τις ἀκαθαρσία , δις ἀποχή πρῶτος μέν ὁ πταῖσμα καί ὁ ἁμαρτία , ἔπειτα δέ διά ὁ κατά δύναμις κακοπάθεια ὁ σάρξ · ὅτι καί τρυφή καί σάρξ ἡδονή ὁ ἁμάρτημα . καί ὡς ὁ Εὔα λύπη ἀντί ὁ ἡδονή , καί ὁ Ἀδάμ ἱδρώς καί ἄκανθα , ὁμοίως στένωσις σάρξ εἰς ταπεινός . ἀεί αὐτός τε καί ἰατρεία εἰμί ὁ διά φιληδονία πίπτω . εἰμί δδʹ οὖον προαίρεσις οὐδέ ἰσχύς , δις ἐλεημοσύνη ἰατρεύω ἢ ἐγκράτεια ἢ λύτρωσις αἰχ - . μαλώτης , εἰμί εὐπορία ὁ ἁμαρτάνω .. τίς σο ἀδικία ἔργον συμβαίνω , διά ὁ ἀπόδοσις ὁ λαμβάνω εἰμί ὁ ἁμαρτία ἀπαλλαγή . ἐλεημοσύνη δέ κατά ὁ Ζακχαῖος κάθαρσις ἵστημι ὁ ὁ ἀδικία καί ἁρπάζω ἔγκλημα . εἰμί δέ βλασφημία ἢ ἄρνησις τις γίγνομαι , διά προσευχή συνεχής , ἵνα ὁ βλασφημία ἐξαιρέω , καί δάκρυ , ὅς ἐκπλύνω , καί ἐλεημοσύνη ὅς ἔλεος ἐπιτυγχάνω ἀθετέω ὁ ποιητής , καί ἐγκράτεια διά ὁ κρεοφαγία καί ὁ ἀκάθαρτος ἄλλος τροφή . ἐπιορκία δέ εἰμί συμβαίνω , ἢ διαβολή τις πρός ἕτερος , ὁ προδοσία πρός ἄρχω πταίω ἢ μή πταίω , διά ὁ ὅμοιος ὁ βλασφημία διορθόω ὁ πίπτω , καί ὁ ἀπαλλάσσω ὁ ἄνθρωπος ὁ κακός . ἐνέχω γάρ οὗτος πρῶτος ποιέω , εἰμί δύναμαι , ὡς καί ὁ ἀδικία πρῶτος ἀποδίδωμι ὁ ἀδικέω ἢ κλέπτω , εἴτε