cogPG.PG155 394
καὶ ὅτι ὁ τριττὸς ὡφελήθη κόσμος , ο νοητὸς ἤτοι οί ἄγγελοι , ὁ αἰσθητὸς , τὰ ὁρώμενα δηλαδὴ , καὶ ὁ ξ ἀμφοῖν τούτων ὁ ἄνθρωπος , ὃς καὶ διὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος τὴν γνῶσιν ἔλαβε τῆς Τριάδος · τριήμερος ἡ ἀνάστασις . Ἀῤῥαβῶνας τοίνυν τῆς ἀφθαρσίας ἄνθρωπος τῇ ἀναστάσει τοῦ Σωτῆρος λαβὼν , ἐν τᾷ τέλει μετὰ τοῦ ὁρωμένου κόσμου ἀλλοιωθήσεται , καὶ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομήσει . Καὶ αὐτὴ γὰρ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται , φησὶ . ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ Καὶ ἀναστάντα τῆ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τοὺς ἘεικντεΣί ἰοίία ἄγει εεκάκνι ενῖυίκΝαε Γραφάς . Πᾶσι κηρύττουσιν οἱ Πατέρες , ὡς οὐκ ἀφ´ ἑαυτῶν ταῦτα , ἀλλ´ ἐκ τῶν Γραφῶν λέγουσι , καὶ ὅτι προφῆται καὶ ἀπόστολοι τούτων μάρτυρες , οἱ μὲν πράγμασιν , οἱ δὲ γράμμασι τὰ περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ ζωῆς , καὶ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ΙΙ ἀναστάσεως καταγγείλαντες . Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανούς Καὶ ὧδε τὸ μέγα καὶ θαυμαστόν . Ἡ γηῖνη γὰρ φύσις εἰς τὸν ἄνω ἀνήχθη χῶρον . Ὁ γὰρ κατελθὼν πρὸς ἡμᾶς καὶ ἐν τῷ Πατρὶ μένων , αὐτός ἐστι καὶ Α ἀναβὰς , τὸ μὲν ὁραθεὶς ἡμῖν τῆ σαρκὶ , καὶ ἐπὶ τῆς γῆς συναναστραφεὶς , τὸ δὲ ἀνυψώσας ὅπερ ἐξ ἡμῶν εἰλήφει , καὶ ὑπεράνω πάσης ἀρχῆς καὶ δονάΚμεως οὐρανίου θέμενος , καὶ συνεδριάσας τῷ Πατρί . Ἀὐτὸς γὰρ ἐγκόλπιος ὢν τοῦ Θεοῦ Λόγος αὐτό τε κροσελάβετο , καὶ ἑαυτῷ ἄκρως ἑνώσας , τῆς ἴσης Κμετέδωκε τιμῆς , ἐπειδήπερ ἀχώριστον αὐτῷ , καὶ Εδιον αὐτοῦ κατειργάσατο σῶμα , καὶ εἶς ὁ αὐτὸς τῇ ὧποστάσει , εἰ καὶ διπλοῦς τοῖς φύσεσιν , εἰς Υὸς μονογενὴς , εἶς Χριστὸς Κύριος , ἐν δυσὶ φύσεσι καὶ ἐνεργείαις φυσικαῖς καὶ θελήσεσι γνωριζόμενος . Ηαὶ καθεζόμενον ἀκ δεξλῶν τοῦ Πατρός . λὐ γὰρ παρίσταται μετ´ ἀγγέλων ἐνδεδυμένος τὸ σῶμα . οὐδὲ λειτουργεῖ τῷ Πατρί · συμπροσκυνεῖται δὲ κᾶλλον , ὡς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ σεσαρκωμένος μετὰ Πατρός τε καὶ Πνεύματος . Καὶ οὐ προστίθεται τῇ Τριμδι τοπαράπαν οὐδέν · ἐπειδὴ οὐδ´ ἄλλος ὁ σαρκιο θεὶς , ἀλλ´ αὐτὸς ὁ Λόγος , ὁ καὶ πρὸ τοῦ σαρκωθῆναι μένων ἐν τῷ Πατρὶ , καὶ σαρκωθεὶίς μένων ὁ αὐτός . Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης νρῶναι ζῶντας καὶ νεκρούς . Ὥτε μὲν γὰρ ἐκ Παρθένου σαρκωθεὶς ἦλθεν , ἐν Δπερβαλλούσῃ πτωχείᾳ ὥφθη καὶ ταπεινότητι , καὶ οὐ μόνον ἀνθρώποις , ἀλλ´ οὐδ´ ἀγγέλοις ἅπασι γνωστὸς · ἦν · καὶ τοῦτο ἄχρι καὶ τοῦ ἀναβαίνειν ἄνω τελέσαντα τὴν οἰκονομίαν αὐτόν · οἱ γὰρ ὑπεράνω μὴ γινώσκοντες ἔφασκον , « Τίς ἐστιν οὗτος ὁ βασιλ ὑς τῆς δόξης ; » Ὅτε δὲ ὕστερον ἐλεύσεται , μετὰ δόξης φανήσεται πολλῆς , ὁ αὐτὸς μὲν ὢν ἐνδεδυμένος τὴν σάρκα , καθὰ δὴ καὶ ἀνελήλυθε , ταῖς ἀστραπαῖς δὲ τῆς θεότητος ὑπεραυγάζων τὴν κτίσιν , ἀγγέλων παρισταμένων , ἀνθρώπων ἀνισταμένων , Ωᾖ δαιμόνοων καταργουμένων καὶ εἰς τὸ αἰώνιον πῦρ παραπεμπομένων , ἀσεβῶν καὶ ἀμαρτωλῶν διηνεκῶς κατακρινομένων , καὶ εὐσεβῶν καὶ δικαίων αἰωνίως απεφανουμένων . Δικαίωως οὖν μετὰ δόξης ἐλεύσεται · ἕτι Κύριος τῆς δόξης ὤν , πάντας πρὸς τὸ δοξασθῆναι παρὰ τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ ἐδημιούργησε καὶ
Lemmas: καί ὅτι ὁ τρισσός ὠφελέω κόσμος , ὁ νοητός ἤτοι οἷ ἄγγελος , ὁ αἰσθητός , ὁ ὁράω δηλαδή , καί ὁ ξ ἄμφω οὗτος ὁ ἄνθρωπος , ὅς καί διά ὁ ἀνάστασις ὁ Σωτήρ ὁ γνῶσις λαμβάνω ὁ Τριάς · τριήμερος ὁ ἀνάστασις . ἀρραβών τοίνυν ὁ ἀφθαρσία ἄνθρωπος ὁ ἀνάστασις ὁ Σωτήρ λαμβάνω , ἐν ὁ τέλος μετά ὁ ὁράω κόσμος ἀλλοιόω , καί ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω . καί αὐτός γάρ ὁ κτίσις ἐλευθερόω , φημί . ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός καί ἀνίστημι τῆ τρίτος ἡμέρα κατά ὁ ἘεικντεΣί ἰός ἄγω καίνω ενιυικναω γραφή . Πᾶς κηρύσσω ὁ πατήρ , ὡς οὐ ἀφή ἑαυτοῦ οὗτος , ἀλ ἐκ ὁ Γραφής λέγω , καί ὅτι προφήτης καί ἀπόστολος οὗτος μάρτυς , ὁ μέν πρᾶγμα , ὁ δέ γράμμα ὁ περί ὁ ἔλευσις ὁ Χριστός καί ζωή , καί ὁ θάνατος καί ὁ ΙΙ ἀνάστασις καταγγέλλω . καί ἀνέρχομαι εἰς ὁ οὐρανός καί ὧδε ὁ μέγας καί θαυμαστός . ὁ γήινος γάρ φύσις εἰς ὁ ἄνω ἀνάγω χῶρος . ὁ γάρ κατέρχομαι πρός ἐγώ καί ἐν ὁ πατήρ Μένων , αὐτός εἰμί καί Α ἀναβαίνω , ὁ μέν ὁράω ἐγώ τῆ σάρξ , καί ἐπί ὁ γῆ συναναστρέφω , ὁ δέ ἀνυψόω ὅσπερ ἐκ ἐγώ λαμβάνω , καί ὑπεράνω πᾶς ἀρχή καί δονάΚμεως οὐράνιος τίθημι , καί συνεδριάζω ὁ πατήρ . αὐτός γάρ Ἐγκόλπιος εἰμί ὁ Θεός Λόγος αὐτός τε κροσελάβετο , καί ἑαυτοῦ ἄκρως ἑνόω , ὁ ἴσος Κμετέδωκε τιμή , ἐπεί ἀχώριστος αὐτός , καί δῖος αὐτός κατεργάζομαι σῶμα , καί εἰμί ὁ αὐτός ὁ ωποστασις , εἰμί καί διπλόος ὁ φύσις , εἰς υἱός μονογενής , εἰμί Χριστός Κύριος , ἐν δύο φύσις καί ἐνέργεια φυσικός καί θέλησις γνωρίζω . Ἡ καθέζομαι ἐκ δεξλῶν ὁ πατήρ . λύω γάρ παρίστημι μετέ ἄγγελος ἐνδύω ὁ σῶμα . οὐδέ λειτουργέω ὁ πατήρ · συμπροσκυνέω δέ κᾶλλος , ὡς υἱός ὁ Θεός καί σαρκόω μετά πατήρ τε καί πνεῦμα . καί οὖον προστίθημι ὁ Τριμδι τοπάλαι οὐδείς · ἐπεί οὐδός ἄλλος ὁ σαρκίο τίθημι , ἀλ αὐτός ὁ Λόγος , ὁ καί πρό ὁ σαρκόω Μένων ἐν ὁ πατήρ , καί σαρκόω Μένων ὁ αὐτός . καί πάλιν ἔρχομαι μετά δόξα νρῶναι ζῶ καί νεκρός . ὥτε μέν γάρ ἐκ παρθένος σαρκόω ἔρχομαι , ἐν δπερβαλλουω πτωχεία ὁράω καί ταπεινότης , καί οὖον μόνος ἄνθρωπος , ἀλ οὐδός ἄγγελος ἅπας γνωστός · εἰμί · καί οὗτος ἄχρι καί ὁ ἀναβαίνω ἄνω τελέω ὁ οἰκονομία αὐτός · ὁ γάρ ὑπεράνω μή γιγνώσκω φάσκω , « Τῖς εἰμί οὗτος ὁ Βασίλ ὗς ὁ δόξα ; » ὅτε δέ ὕστερος ἔρχομαι , μετά δόξα φαίνω πολύς , ὁ αὐτός μέν εἰμί ἐνδύω ὁ σάρξ , καθά δή καί ἀνέρχομαι , ὁ ἀστραπή δέ ὁ θεότης ὑπεραυγάζω ὁ κτίσις , ἄγγελος παρίστημι , ἄνθρωπος ἀνίστημι , Ὠ δαίμων καταργέω καί εἰς ὁ αἰώνιος πῦρ παραπέμπω , ἀσεβής καί ἁμαρτωλός διηνεκής κατακρίνω , καί εὐσεβής καί Δίκαιος αἰώνιος ἀποφαίνω . Δικαῖος οὖν μετά δόξα ἔρχομαι · ἔτι Κύριος ὁ δόξα εἰμί , πᾶς πρός ὁ δοξάζω παρά ὁ δόξα αὐτός καί δημιουργέω καί