cogPG.PG155 150
καθηγουμένοις τοῦτο γίνεσθαι ἔθος . Τὸ δὲ θυμιᾷν ἐξ ἀρχῆς τῆς ἱερουργίας οὐ μόνον ἔνδον , ἀλλὰ καὶ ἔξωθεν , καὶ ἐν τῇ μεγίστῃ τῶν Θεσσαλονικέων ἐκκλησίᾳ ἔστιν ἰδεῖν γινόμενον , ἐν τῇ πρώτῃ τῆς ἱερᾶς λειτουργίας εἰσόδῳ θυμιατοῦ ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξερχομένου διὰ´ οὓς ὁ διάκονος , καὶ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὸν ἀρχιερέα , καὶ τοὺς συλλειτουργοῦντας αὐτῷ ἱερωμένους θυμιᾷ , Ὃ δηλοῖ τὴν ἀπ´ οὐρανοῦ χάριν καὶ δωρεὰν ἐκχυθεῖσαν τῷ κόσμῳ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εὐωδίαν τοῦ Πνεύματος , καὶ τάλιν εἰς τὸν οὐρανὸν διὰ´ αὐτοῦ ἀναχθεῖσαν . Καὶ τοῦτο πάντοτε ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ γίνεται . Τὰ μὲν οὐν περὶ τῆς προσκομιδῆς οὓτω , ἐν ᾗ καὶ πάντες πρεσβύτεροί τε προσφέρουσι περὶ ὧν χρεία , καὶ μάλιστα τῶν τὴν ἑορτὴν τελούντων καὶ τοῦ ἀρχιερέως , καὶ ὧν ἀνάγκη λοιπῶν · καὶ οἱ διάονοι δὲ πάντες διὰ τῶν πρεσβυτέρων . Οὐδὲ γὰρ θέμις προσφέρειν διακόνους διὰ´ ἑαυτῶν . Ἐπεὶ τὸ χάρισμα τὸ προσκομίζειν Θεῷ οὐκ ἔχουσι . Διάκονοι Κγάρ εἰσι , τὴν λειτουργικὴν ἀξίαν ἔχοντες μόνον . Εἰ αΤν οὐ δυνατὸν αὐτοῖς ἱερατικὸν ἐνδύσασθαι ἄμφιον δχα εὐλογίας ἀρχιερέως ἢ ἱερέως , οὕτ´ ἐνάρξασθαί τινος ἱερᾶς τελετῆς ἄνευ πρεσβυτέρου ἢ εὐλογίας τοῦ πρεσβυτέρου , πῶς ἄρα οὖτος διὰ´´ ἑαυτοῦ προσκομίσει ; Καὶ εἰ ὁ κανὼν ἀπαγορεύει διάκονον πρὸ τοῦ ἱερέως μετασχεῖν καὶ τῶν τιμίων δώρων τελειωθέντων , ἵνα τηροίη τὴν ἑαυτοῦ τάξιν ἕκαστος , πῶς ἐν τοῖς δώροις προσκομίσει διάκονος ; Διὸ τὸ πρὶν γινόμενον ἐν Θεσσαλονίκῃ , καὶ νῦν ἐν τῷ ἀγίῳ ὄρει τῷ Ἄθῳ , τὸ διακόνους προσφέρειν , οὐκ εἴτακτον οὐδ´ ἁρμόδιον . Καὶ προσεκτέον τὸ περὶ τούτου . Εἶ τις δὲ τῶν διακόνων προσφέρειν βούλοιτο Θεῷ μερίδας κατ´ ὀφειλὴν , διὰ τοῦ πρεσθυτέρου τούτο σοκίτω · κατέχοντος μὲν τοῦ πρεσβυτέρου τὴν προσφοράν καὶ τὴν λόγχην , καὶ ἐν τῷ ἐξάγειν τὴν μερίδα λέγοντος , « Πρόσδεξαι , Κύριε , τὴν θυσίαν . ταύτην ὑπὲρ τοῦ δεῖνος , τιμῆς μὲν καὶ μνήμης εἴ τινος τῶν ν ἁγίων , ἱλασμοῦ δὲ καὶ ἀφέσεώς τινος τῶν τὴτολν Π τεθνειώτων · τοῦ διακόνου δὲ ἐν ἑκάστη μεοίδι λέγοντος , « Μνήσθητι , Κύρις , ὑπὲρ τιμῆς καὶ μνήμης » οὖ βούλεται ἀγίου , ἡ ὑπὲρ ἀφέσεως Ἀκάστου ὧν χρείαν ἔχει · ἢ μᾶλλον ὃ καὶ ἀκριβέστεσον λέγειν , « Μνήσθητι , Δσποτα , » ὑπὰρ ὧν βούλεταε . Οὐδὲ γὰρ ἄδεια τούτῳ ἀναφέροιν πρὸς φεὸν τὰς φωνὰς , παρόντος τοῦ ἰερέος . εἶτα καιρὸς δίαοται τῆς ἐνάρξεως τῆς λειτουργίας παρὰ τοῦ ἀρκιερέωως τῷ πρώτῳ τῶν διακόνων . Οὐδὲ γὰρ χωρὶς αὐτοῦ τι πράττεσθαι δυνατόν . Καὶ ὁ μέγας ἀρχιερώς Ἰησοῦς τοῦτό φησι , « Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δῆοασΒε ριεῖν οὐδέν . » Ὁ μὲν οὖν διάκονος τὸν ιαρέᾳ εὐλογεῖν προσκαλεῖται · ὁ ἱερεὺς ὲ εὐλογεῖ τὸν Θεὸν , αὐτὸς ὁ καὶ τὴν προσκομιδὴν ἐν τῇ προἑσει ποιήσας · καὶ οτω τὰ ἀκόλουθα γίνεται , ὡς καὶ πλατύτερον ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ τῆς λειτουργίας κατὰ ὃύναμιν ἡρμηνεύσαμεν . ΤΚΕΦΑΛ . ἠΖʹ . τμ-ητυποῖ ὁ ἀρχιερεὺς , καὶ τίνας οἱ σὺν αὐτῷ . Καὶ συνοπτικώτερον ὧδε λέγομεν , ὡς οἱ μὲν ἔνδον τοῦ βήματος ἱερεῖς τὰς ἐπουρανίους πρώτος δηλοῦσι βλΡυΤ ΚΟνΙΙ .
Lemmas: καθηγέομαι οὗτος γίγνομαι ἔθος . ὁ δέ θυμιάω ἐκ ἀρχή ὁ ἱερουργία οὖον μόνος ἔνδον , ἀλλά καί ἔξωθεν , καί ἐν ὁ μέγας ὁ Θεσσαλονικεύς ἐκκλησία εἰμί ὁράω γίγνομαι , ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἱερός λειτουργία εἴσοδος θυμιατός ἐκ ὁ θυσιαστήριον ἐξέρχομαι διά ὅς ὁ διάκονος , καί ὁ Εὐαγγέλιος καί ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ συλλειτουργέω αὐτός ἱεράομαι θυμιάω , ὅς δηλόω ὁ ἀπ´ οὐρανός χάρις καί δωρεά ἐκχέω ὁ κόσμος διά Ἰησοῦς Χριστός καί εὐωδία ὁ πνεῦμα , καί τᾶλις εἰς ὁ οὐρανός διά αὐτός ἀνάγω . καί οὗτος πάντοτε ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός γίγνομαι . ὁ μέν ὀν περί ὁ προσκομιδή οὕτως , ἐν ὅς καί πᾶς πρέσβυς τε προσφέρω περί ὅς χρεία , καί μάλιστα ὁ ὁ ἑορτή τελέω καί ὁ ἀρχιερεύς , καί ὅς ἀνάγκη λοιπός · καί ὁ διάω δέ πᾶς διά ὁ πρέσβυς . οὐδέ γάρ θέμις προσφέρω διάκονος διά ἑαυτοῦ . ἐπεί ὁ χάρισμα ὁ προσκομίζω Θεός οὐ ἔχω . Διάκονος Κγάρ εἰμί , ὁ λειτουργικός ἄξιος ἔχω μόνος . εἰμί Ταν οὖον δυνατός αὐτός ἱερατικός ἐνδύω ἄμφιον δ εὐλογία ἀρχιερεύς ἢ ἱερεύς , ὕω ἐνάρχομαι τις ἱερός τελετή ἄνευ πρέσβυς ἢ εὐλογία ὁ πρέσβυς , πῶς ἄρα οὗτος διά ἑαυτοῦ προσκομίζω ; καί εἰμί ὁ κανών ἀπαγορεύω διάκονος πρό ὁ ἱερεύς μετέχω καί ὁ τίμιος δῶρον τελειόω , ἵνα τηρέω ὁ ἑαυτοῦ τάξις ἕκαστος , πῶς ἐν ὁ δῶρον προσκομίζω διάκονος ; Διὸ ὁ πρίν γίγνομαι ἐν Θεσσαλονίκη , καί νῦν ἐν ὁ ἅγιος ὄρος ὁ Ἄθως , ὁ διάκονος προσφέρω , οὐ τάσσω οὐδός Ἁρμόδιος . καί προσεκτέος ὁ περί οὗτος . εἰμί τις δέ ὁ διάκονος προσφέρω βούλομαι Θεός μερίς κατ´ ὀφειλή , διά ὁ πρεσθυτερεω οὗτος σοκίτω · κατέχω μέν ὁ πρέσβυς ὁ προσφορά καί ὁ λόγχη , καί ἐν ὁ ἐξάγω ὁ μερίς λέγω , « προσδέχομαι , κύριος , ὁ θυσία . οὗτος ὑπέρ ὁ Δεῖνος , τιμή μέν καί μνήμη εἰμί τις ὁ Ν ἅγιος , ἱλασμός δέ καί ἄφεσις τις ὁ τὴτολν Π θνῄσκω · ὁ διάκονος δέ ἐν ἕκαστος μεοίδι λέγω , « μιμνήσκω , Κῦρις , ὑπέρ τιμή καί μνήμη » οὖον βούλομαι ἅγιος , ὁ ὑπέρ ἄφεσις Ἄκαστος ὅς χρεία ἔχω · ἢ μᾶλλον ὅς καί ἀκριβής λέγω , « μιμνήσκω , Δσποτα , » ὑπάρ ὅς βουλεύω . οὐδέ γάρ ἄδεια οὗτος ἀναφέρω πρός φεὸν ὁ φωνή , πάρειμι ὁ ἱερεύς . εἶτα καιρός δίδωμι ὁ έναρξη ὁ λειτουργία παρά ὁ ἀρκιερέωως ὁ πρῶτος ὁ διάκονος . οὐδέ γάρ Χωρὶς αὐτός τίς πράσσω δυνατός . καί ὁ μέγας ἀρχιερώς Ἰησοῦς οὗτος φημί , « Χωρὶς ἐγώ οὖον δηοασβος ῥίος οὐδείς . » ὁ μέν οὖν διάκονος ὁ ιαρέᾳ εὐλογέω προσκαλέω · ὁ ἱερεύς ε εὐλογέω ὁ θεός , αὐτός ὁ καί ὁ προσκομιδή ἐν ὁ προσέρχομαι ποιέω · καί ὅστις ὁ ἀκόλουθος γίγνομαι , ὡς καί πλατύς ἐν ὁ ἑρμηνεία ὁ λειτουργία κατά ὃύναμιν ἑρμηνεύω . ΛΕ . Ζηʹ . τμ-ητυποῖ ὁ ἀρχιερεύς , καί τίς ὁ σύν αὐτός . καί συνοπτικός ὧδε λέγω , ὡς ὁ μέν ἔνδον ὁ βῆμα ἱερεύς ὁ ἐπουράνιος πρώτος δηλόω βλΡυΤ Κόνις .