cogPG.PG155 86
καὶ τῶν χαρισμάτων τοῦ Θεοῦ μεταδίδωσι , καὶ λύειν καὶ δεσμεῖν πταίσματα τὴν ἐξουσίαν πλουτεῖ . Τίς ἄρα αὔτη ἡ ἐξουσία ; Τίς δύναμις τὸ χειροτονεῖν ; Τί δέ ἐστιν ἡ χειροτονία ; Ἄρα κτίσμα ἐν ἡμῖν ; Καὶ τί ἄρα τὸ κτίσμα δύναται ; Πῶς θεοῖ · Καὶ πῶς καθαίρει ; Καὶ πῶς ἄρα τελειοῖ ; Γί δὲ καὶ ἡ ἐπίκλησις τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος ; Ἀρ´ οὐκ ἰσχύει τι ; Λοιπὸν οὐκ ἐν ἡμῖν τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος ; Βαβαὶ τῆς βλασφημίας ! Πόῤῥω ἐστὶ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος ὁ μὴ κηρύττων τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν , καὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ ἀλλότριος , καὶ ἀχαρίτωτος οὗτος , καὶ κοινωνίαν μὴ ἔχων μετὰ τοῦ θείου Πνεύματος , τοῦ ἀλλοτρίου δὲ μᾶλλον Ι νεύματος , καὶ ἔμπλεως τούτου τῆς πονηρᾶς δυνάμεως , . Οὗ δὴ καὶ τῇ ἐναγεῖ καὶ σκοτεινῇ ἐνεργείᾳ τὴν τῆς Τριάδος ἠρνήσατο χάριν ὁ δείλαιος , ὡς ἀνόητος ὤν , μωρανθεὶς , καὶ περὶ τῶν θείων κενὰ μεμελετηκώς . Καὶ τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ οὐκ οἶδεν , ὅτι τοῦτο ἠθέτησε . Καὶ μὴ θελήσας , οὐκ ἠθελήθη . Καὶ οὐκ ἔγνω ψάλλειν μετὰ τοῦ Δαβὶδ , « Καὶ ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ´ ἡμᾶς , » καὶ , « Φώτισον τοὺς ὀφθαλμοὺς μου , μήποτε ὑπνώσω εἰς θάνατον . » Οὐδὲ τῆς τοῦ Θεοῦ βασιλείας ἠθέλησε κληρονόμος ἀναφανῆναι κατ´ ἐκείνους , περὶ ὧν εἴρηται , « Οἴτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου , ἔως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει , » ἣν καὶ εἶδον ἐν τῷ ὄρει καθ´ ὅσον ἠδύναντο , τὸ φῶς τὸ ἀνέσπερον , δι᾽´ οὖ καὶ οἱ δίκαιοι τότε ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἤλιος , ὡς ὁ τῆς δικαιοσύνης ἐδίδαξεν ἤλιος . Περὶ ἧς λαμπρότητος καὶ ὁ τὸ φῶς ἐκεῖνο ἰδὼν υἱὸς τῆς βροντῆς γράφει , « Νῦν οὐκ οἴδαμεν τί ἐσόμεθα . Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὅταν φανερωθῇ , ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα . » Καὶ ὁ Παῦλος , ὡς μὴ πρότερον μὲν καθαρὸς ὢν , ἰδών ἐκεῖνο τὸ φῶς , καὶ πεσὼν , καθαρεὶς ἀνέστη , ἐκ τούτου δεικνὺς τὴν ἐκ τῆς πτώσεως αὐτοῦ ἔγερσιν , καὶ τὸν ἐκ τοῦ σκότους φωτισμὸν , καὶ ἔτι δι᾽´ αὐτοῦ τὸν τῆς οἱκουμένης . ὕστερον δὲ ἁρπαγεὶς εἰς τὸν οὐρανὸν ὡς κεκαθαρμένος ὅλος , τοῦτο λαμπρότερον εἶδε . Καὶ βοῶν ἔλεγεν , « Ἐπεὶ φάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις . » Καὶ , « Νῦν γινώσκομεν ἐν ἐσόπτρῳ καὶ ἐν 2ίνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . » Οὗ καὶ τοὺς ἀῤῥαβῶνας ἔσχε Μωϋσῆς ἐν τῷ ὄρει . Διὸ οὐ οὐκ ἠδύναντο θεωρεῖν αὐτοῦ τὸ πρόσωπον οἱ υίοὶ τοῦ Ἰσραήλ . Καὶ Στέφανος δὲ λαμπρότερον τοῦτο τὸ φῶς εἶδε . Καὶ καταυγασθεὶς , τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἦν ὡσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου , ὡς γέγραπται . Πρὸς γὰρ τὸ κάλλος ἐκεῖνο ἦν καὶ ἡ ἐξαλλομένη λαμπρότης τῷ σώματι . Ἡ ἐν τῇ ψυχῇ γὰρ ἐκχυθεῖσα θεία καὶ αὐλὴ τοῦ Πνεύματος ἀστραπή τε καὶ χάρι , καὶ τὸ σῶμα περιηύγαζεν , ὡς καὶ τὸ τοῦ Μωϋσέως . Τοῦτο δὲ τὸ φῶς , οὐ καθὼς ἔστιν , ἀλλ´ ὅς δυνατὸν ἦν , ἑωρᾶτο τοῖς θεωμένοις , ὡς καὶ ἐν τοῖς προφήταις , οὐ καθὼς ἦν , ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ἑωρᾶτο τῶν ὁρώντων , καὶ αὐτοὺς περιήστραπτε . Καὶ τέ δεῖ πολλὰ λέγειν περὶ τῆς θείας ἐκείνης λαμπρότητος , δι᾽´ ἦς οἱ δίκαιοι ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἤλιος ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Πατρὸς αὐτῶν(ς ἔφη xριοτὸς τῶν ἀκτίνων τοῦ ἀδύτου ἡλίου μετέχοντες ;
Lemmas: καί ὁ χάρισμα ὁ Θεός μεταδίδωμι , καί λύω καί δεσμέω πταῖσμα ὁ ἐξουσία πλουτέω . Τῖς ἄρα οὗτος ὁ ἐξουσία ; Τῖς δύναμις ὁ χειροτονέω ; τις δέ εἰμί ὁ χειροτονία ; ἄρας κτίσμα ἐν ἐγώ ; καί τίς ἄρα ὁ κτίσμα δύναμαι ; Πῶς θεάομαι · καί πῶς καθαίρω ; καί πῶς ἄρα τελειόω ; γία δέ καί ὁ ἐπίκλησις ὁ ὁ Θεός χάρις ; Ἀρ οὐ ἰσχύω τίς ; λοιπός οὐ ἐν ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ χάρις ; βαβαί ὁ βλασφημία ! πόρρω εἰμί ὁ ὁ Θεός χάρις ὁ μή κηρύσσω ὁ ὁ Θεός χάρις , καί ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ἀλλότριος , καί ἀχαρίτωτος οὗτος , καί κοινωνία μή ἔχω μετά ὁ θεῖον πνεῦμα , ὁ ἀλλότριος δέ μᾶλλον Ι νεῦμα , καί ἔμπλεος οὗτος ὁ πονηρός δύναμις , . οὗ δή καί ὁ ἐναγής καί σκοτεινός ἐνέργεια ὁ ὁ Τριάς ἀρνέομαι χάρις ὁ δείλαιος , ὡς ἀνόητος εἰμί , μωραίνω , καί περί ὁ θεῖον κενός μελετάω . καί ὁ φάος ὁ Θεός οὐ οἶδα , ὅτι οὗτος ἀθετέω . καί μή ἐθέλω , οὐ ἐθέλω . καί οὐ γιγνώσκω ψάλλω μετά ὁ Δαυίδ , « καί ἵστημι ὁ λαμπρότης κύριος ὁ Θεός ἐγώ ἐφίημι ἐγώ , » καί , « φωτίζω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , μήποτε ὑπνόω εἰς θάνατος . » οὐδέ ὁ ὁ Θεός βασίλεια ἐθέλω κληρονόμος ἀναφαίνω κατ´ ἐκεῖνος , περί ὅς εἴρω , « ὅστις οὖον μή γεύω θάνατος , ἔως εἄν ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἔρχομαι ἐν δύναμις , » ὅς καί εἶδον ἐν ὁ ὄρος καθ´ ὅσος δύναμαι , ὁ φάος ὁ ἀνέσπερον , διά οὖον καί ὁ Δίκαιος τότε ἐκλάμπω ὡς ὁ ἥλιος , ὡς ὁ ὁ δικαιοσύνη διδάσκω ἥλιος . περι ὅς λαμπρότης καί ὁ ὁ φάος ἐκεῖνος εἶδον υἱός ὁ βροντή γράφω , « νῦν οὐ οἶδα τίς εἰμί . οἶδα δέ ὅτι ὅταν φανερόω , ὅμοιος αὐτός εἰμί . » καί ὁ Παῦλος , ὡς μή πρότερος μέν καθαρός εἰμί , ὁράω ἐκεῖνος ὁ φάος , καί πίπτω , καθαίρω ἀνίστημι , ἐκ οὗτος δείκνυμι ὁ ἐκ ὁ πτῶσις αὐτός ἔγερσις , καί ὁ ἐκ ὁ σκότος φωτισμός , καί ἔτι διά αὐτός ὁ ὁ οἰκέω . ὕστερος δέ ἁρπάζω εἰς ὁ οὐρανός ὡς καθαίρω ὅλος , οὗτος λαμπρός ὁράω . καί βοῦς λέγω , « ἐπεί φαίνω ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σωτήριος πᾶς ἄνθρωπος . » καί , « νῦν γιγνώσκω ἐν εἴσοπτρον καί ἐν 2ίνίγματι , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον . » οὗ καί ὁ ἀρραβών ἔχω Μωϋσῆς ἐν ὁ ὄρος . Διὸ οὖον οὐ δύναμαι θεωρέω αὐτός ὁ πρόσωπον ὁ υἱός ὁ Ἰσραήλ . καί Στέφανος δέ λαμπρός οὗτος ὁ φάος ὁράω . καί καταυγάζω , ὁ πρόσωπον αὐτός εἰμί ὡσεί πρόσωπον ἄγγελος , ὡς γράφω . πρός γάρ ὁ κάλλος ἐκεῖνος εἰμί καί ὁ ἐξάλλομαι λαμπρότης ὁ σῶμα . ὁ ἐν ὁ Ψυχή γάρ ἐκχέω θεῖος καί αὐλή ὁ πνεῦμα ἀστραπή τε καί χάρις , καί ὁ σῶμα περιαυγάζω , ὡς καί ὁ ὁ Μωϋσῆς . οὗτος δέ ὁ φάος , οὖον καθώς εἰμί , ἀλ ὅς δυνατός εἰμί , ὁράω ὁ θεάομαι , ὡς καί ἐν ὁ προφήτης , οὖον καθώς εἰμί , ἀλλά κατά δύναμις ὁράω ὁ ὁράω , καί αὐτός περιαστράπτω . καί τε δεῖ πολύς λέγω περί ὁ θεῖος ἐκεῖνος λαμπρότης , διά εἰμί ὁ Δίκαιος ἐκλάμπω ὡς ὁ ἥλιος ἐν ὁ παρουσία ὁ πατήρ αὐτός φημί xριεικος ὁ ἀκτίς ὁ ἄδυτος ἥλιος μετέχω ;