cogPG.PG155 201
ΟΑΡΟΤ ΟὺΑΧΧΙΙ . ἡμῶν ὁ σταυρωθείς . Καί φησι , « Λάβε ταύτην τὴν παρακαταθήκην , καὶ φύλαξον αὐτὴν ἄχρι τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου , ὅτε παρ´ αὐτοῦ μέλλεις ἀπαι . τεῖσθαι αὐτήν.ζ » Τοῦτο φρίκης ἀπάσης μεστόν . Λείκνυσι γὰρ , ὡς οἰκονόμος τῶν τοῦ Θεοῦ μυστηρίων γίνεται , καὶ οὐκ ἄλλον , ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν τὸν ζῶντα ἄρτον λαμβάνει ἰερουργεῖν , καὶ τὴν ἱερωσύνην αὐτοῦ καὶ αὐτὸν ὡς παρακαταθήκην πιστεύται · καὶ ὀφείλει τηρεῖν ταῦτα , τὴν ἱερωσύνην τε´ καὶ ἑαυτὸν ἀμώμητα · ὅτι καὶ παρ´ αὐτοῦ ταῦτα ὰπαιτηθήσονται τοῦ Κυρίου , ΚΕΦΛΛ - ΡΗΓʹ . Ὅτι ἐπικίνδυνον τὸ ἀμελεῖν τῆς ἱερουργίας . Ποῦ ἄρα εἰσὶν ἄρτι οἱ τὴν χάριν τῆς ἱερωσύνης , λαβόντες , καὶ ἐπὶ προφάσεσί τισι , καὶ τῇ δοκούση μὲν , μὴ οὔσῃ δὲ εὐλαβείᾳ , οἱήσει δὲ μᾶλλον εἰπεῖν ,, τῶν τῆς ἱερωσύνης καταμελοῦντες καὶ ἀργῶς ἔχοντες , ἅπαξ δὲ μόνον οἷον ἀπτόμενοι , καὶ ὡς ἐν παρἔργῳ ποιοῦντες ; Οὗτοι τὸν λόγον τῆς ἀμελείας ἀπαι . τηθήσονται , εἰ μή που τὸ κωλύον ἐστί τι · τότε γὰρ . τῶν τῆς ἱερωσύνης καθόλου μετανοοῦντες ἀποστήτωσαν . Ἐφ´ ὅσον δὲ ἀντέχῃ ταύτης , καὶ οὐ κωλύεο ὡς δυνατὸν ἀνθρώπῳ παρά τινος τοῦ ἱερουργείν , ἔχου τοῦ ἔργου , ὅτι τοῦ κόσμου ἐστὶ σωτήριον . Ἀσπαπάμενος οὖν τὴν χεῖρα τοῦ ἱεράρχου , καὶ μετὰ συντριβῆς ἀπελθὼν , ἄνω τὰς χεῖρας ἔχων ἐν τῇ τραπέζῃ τὸν ἄρτον φέρων τὸν ἱερὸν , καὶ ταῖς χερσὶν ἐπικειμένην τὴν κεφαλὴν , εὔχεται , μεμνημένος καὶ ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ χειροτονήσαντος ΠΒΩ αὐτὸν ἱεράρχου , καὶ πάντων ἱερατικῶν τε καὶ λαῖκῶν · καὶ τὴν σωτηρίαν ἅπασιν ἐξαιτεῖται · καὶ ζώντων ὀρθοδόξων καὶ τεθνεώτων μέμνηται · αὐτὸν γὰρ ταῖς χερσὶ κατέχει τὸν Κύριον · καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ὑπὲρ τὰ ἱερά εἰσι σκεύη · καὶ ὁ κατεχόμενος Ἰησοῦς Χριστὸς , οὗτος χρίσμα αὐτῷ καὶ ταῖς χεροὶ καὶ τῇ κεφαλῇ . Διὸ καὶ ὧδε ὡς καὶ ἐν πᾶσι καινοτομοῦσι Λατῖνοι , τοὺς αὐτων πρεσβυτέρους νομικῶς χρίοντες · ὅπερ οὔ φησι Διονύσιος . Οὔτω δὲ ἱστάμενος , μετὰ τὴν κεφαλοκλισίαν ὁ ἱερεὺς καὶ τὴν εὐχὴν τὸ , « Πρόσσχες , Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ , » προσκαλεῖται πάλιν · καὶ φόρει τὸν θεῖον ἄρτον καὶ τίθησιν αὐτον ἐν τῷ δίσκῳ , ἐπεὶ μέλλει ὑὐοῦσθαι Τότε γὰρ ὁ ἱεράρχης τόν τε ἐν τῷ δίοκῳ προκείμενον θεῖον ἄρτον καὶ αὐτὸν ἀνυψοῖ ὁμοῦ · ἐν γάρ ἐστι τὸ σῶμα Χριστοῦ . Καὶ οὕτω μελίσας τὰ τῆς ἑνώσεως τοῦ ποτηρίου , καὶ τὰ τῆς κοινωνίας κατὰ τὸ ἔθος ἐκτελεῖ · κοινωνήσαντος οὖν τῶν ἁγιωτάτων τοῦ ἰεράρχου πρὸ τῶν ἀλλων πρεσβτέρων , ὁ χειροτονηθελς ἔρχεται προτιμώμενος ἄρτι διὰ τὴν χάρ-ν καὶ τὸ ἐγκαινισθῆναι ἤδη ὑπὸ τοῦ θείου Πνεύματος . Ὅθεν καὶ κατὰ τὸ ἔθος , τοῦ ζωοποιοῦ μετασχών ἄρτου , λαβὼν παρὰ τοῦ ἀρχιερέως , καὶ τὴν δεξιὰν καὶ τὴν παρειὰν αὐτοῦ ἀσπασάμενος , καὶ κοινωνήσας τοῦ φρικτοῦ ποτηρίου , καὶ οὕτω τέλειος ὄντως γεγονὼς , τὴς φρικτῆς κοινωνίας ἐπισφραή.ζούσης τὴν τελετὴν τῆς χειροτονίας , ἔν τινι τόπῳ
Lemmas: ΟΡ ΟὺΑΧΧΙΙ . ἐγώ ὁ σταυρόω . καί φημί , « Λάβος οὗτος ὁ παρακαταθήκη , καί φυλάσσω αὐτός ἄχρι ὁ παρουσία ὁ κύριος , ὅτε παρ´ αὐτός μέλλω άπαις . τέῳ αὐτήν.ζ » οὗτος φρίκη ἀπασάω μεστός . λεικνυμι γάρ , ὡς οἰκονόμος ὁ ὁ Θεός μυστήριον γίγνομαι , καί οὐ ἄλλος , ἀλλά ὁ Ἰησοῦς ὁ ζῶ ἄρτος λαμβάνω ἱερουργέω , καί ὁ ἱερωσύνη αὐτός καί αὐτός ὡς παρακαταθήκη πιστευτής · καί ὀφείλω τηρέω οὗτος , ὁ ἱερωσύνη τε´ καί ἑαυτοῦ ἀμώμητος · ὅτι καί παρ´ αὐτός οὗτος ἀπαιτέω ὁ κύριος , ΛΕ - ῥῆξ . ὅτι2 ἐπικίνδυνος ὁ ἀμελέω ὁ ἱερουργία . πός ἄρα εἰμί ἄρτι ὁ ὁ χάρις ὁ ἱερωσύνη , λαμβάνω , καί ἐπί πρόφασις τις , καί ὁ δοκέω μέν , μή εἰμί δέ εὐλάβεια , οἴομαι δέ μᾶλλον εἶπον ,, ὁ ὁ ἱερωσύνη καταμελέω καί ἀργός ἔχω , ἅπαξ δέ μόνος οἷος ἅπτω , καί ὡς ἐν πάρεργος ποιέω ; οὗτος ὁ λόγος ὁ ἀμέλεια άπαις . τίθημι , εἰμί μή ποῦ ὁ κωλύω εἰμί τίς · τότε γάρ . ὁ ὁ ἱερωσύνη καθόλου μετανοέω ἀπόστημι . Ἐφ´ ὅσος δέ ἀντέχω οὗτος , καί οὖον κωλύω ὡς δυνατός ἄνθρωπος παρά τις ὁ ἱερουργέω , ἔχω ὁ ἔργον , ὅτι ὁ κόσμος εἰμί σωτήριος . Ἀσπαπάμενος οὖν ὁ χείρ ὁ ἱεράρχης , καί μετά συντριβή ἀπέρχομαι , ἄνω ὁ χείρ ἔχω ἐν ὁ τράπεζα ὁ ἄρτος φέρω ὁ ἱερόν , καί ὁ χείρ ἐπίκειμαι ὁ κεφαλή , εὔχομαι , μιμνήσκω καί ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ χειροτονέω ΠΒ αὐτός ἱεράρχης , καί πᾶς ἱερατικός τε καί λαϊκός · καί ὁ σωτηρία ἅπας ἐξαιτέω · καί ζῶ ὀρθόδοξος καί θνῄσκω μιμνήσκω · αὐτός γάρ ὁ χείρ κατέχω ὁ κύριος · καί ὁ χείρ αὐτός ὑπέρ ὁ ἱερός εἰμί σκεῦος · καί ὁ κατέχω Ἰησοῦς Χριστός , οὗτος χρίσμα αὐτός καί ὁ χείρ καί ὁ κεφαλή . Διὸ καί ὧδε ὡς καί ἐν πᾶς καινοτομέω Λατῖνος , ὁ αὐτῖς πρέσβυς νομικός χρίω · ὅσπερ οὖον φημί Διονύσιος . οὐτάω δέ ἵστημι , μετά ὁ κεφαλοκλισία ὁ ἱερεύς καί ὁ εὐχή ὁ , « προσέχω , κύριος Ἰησοῦς Χριστός , » προσκαλέω πάλιν · καί φορέω ὁ θέω ἄρτος καί τίθημι αὐτος ἐν ὁ δίσκος , ἐπεί μέλλω υυουω τότε γάρ ὁ ἱεράρχης ὁ τε ἐν ὁ δίοκῳ πρόκειμαι θέω ἄρτος καί αὐτός ἀνυψόω ὁμοῦ · ἐν γάρ εἰμί ὁ σῶμα Χριστός . καί οὗτος μελίζω ὁ ὁ ἕνωσις ὁ ποτήριον , καί ὁ ὁ κοινωνία κατά ὁ ἔθος ἐκτελέω · κοινωνέω οὖν ὁ ἅγιος ὁ ἱεράρχης πρό ὁ ἀλλος πρεσβτέρων , ὁ χειροτονηθελς ἔρχομαι προτιμάω ἄρτι διά ὁ χάρα καί ὁ ἐγκαινίζω ἤδη ὑπό ὁ θεῖον πνεῦμα . ὅθεν καί κατά ὁ ἔθος , ὁ ζωοποιός μετέχω ἄρτος , λαμβάνω παρά ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ δεξιά καί ὁ παρειά αὐτός ἀσπάζομαι , καί κοινωνέω ὁ φρικτός ποτήριον , καί οὗτος τέλειος εἰμί γίγνομαι , σής φρικτός κοινωνία επισφραη.ζουω ὁ τελετή ὁ χειροτονία , ἐν τις τόπος