cogPG.PG155 401
Ἔστιν οὖν ἐκ τοῦ Πατρὸς ὡς καὶ ὁ υἱὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον προανάρχως · καὶ ἀδιαίρετον τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἐστιν ὡς συμφυές · καὶ τοῖς ἀγγέλοις δὲ καὶ ἡμῖν κατὰ καιρὸν φανεροῦται . Ἐκ τοῦ Υἱοῦ δὲ οὐκ ἔχει τὴν ὕπαρξιν , ὡς καὶ ὁ θεῖος γράφει Δαμασκηνός . Αἴτιος γὰρ τῶν ἐκ αὐτοῦ μόνος ὁ Πατήρ . Εἰ οὖν ἐγίνωσκε τὴν αἰτίαν τοῦ εἶναι τὸ Πνεῦμα καὶ ἐκ αὐτοῦ ὁ Σωτὴρ , οὐκ ἂν ἐσίγησεν ἀγαθὸς ὢν , καὶ διὰ τοῦτο ἐλθὼν , ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθίᾳ . Ἕστι τοίνυν τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς , ὡς ὁ τοῦ Πατρὸς ἔφη Λόγος · ἐπεὶ καὶ μόνος αἴτιος καὶ ἀρχή ἐστιν ὁ Πατὴρ τῶν ἀιδίων ἐκ αὐτοῦ ὄντων , μονογενοῦς Υἱοῦ τε καὶ Πνεύματος . Σὺν τῷ Λόγῳ δὲ καὶ τῷ Πνεύματι ζῶν φύσει Δεσπότης πάλιν ὁ αὐτὸς , καὶ μία τῶν ὅλων αἰτία δημιουργικῶς , ἐξοὐκ ὄντων πάνταύποστησάμενος , ὁ Πατὴρ δηλαδὴ μετὰ τοῦ Λόγου καὶ Πνεύματος . Διὸ οὐδὲ κεχωρισμένον τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα ποτε , ἀλλ´ ὥσπερ ἀνάρχως ἀεί ἐστιν ὁ Πατὴρ , καὶ κατὰ φύσιν ἀνάρχως ὁμοῦ ἐκ αὐτοῦ ὁ Υἱὸς , καὶ τὸ Πνεῦμα · καὶ ἐπεὶ ταῦτα ἐκ ολτοῦ καὶ ἐκ αὐτοῦ συσικῶς · ἀπαθὴς γὰρ ὤν ὁ Πατὴρ καὶ ἀσώματος καὶ τέλειος , καὶ τελείων ἐστὶ πηγή . Διὸ καὶ συνανάρχως , ὡς εἴρηται , ὄντων ἐκ αὐτοῦ φύσει τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος , ἀδιαιρέτως ταῦτα καὶ ἐν ἀλλήλοις εἰαὶ , καὶ μιᾷ δυνάμει καὶ κινήσει καὶ ἐνεργείᾳ γνωρίζονται . Καὶ ὡς ὁ μεῖός φησι Μάξιμος , ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ ἐστι καὶ τῷ Πνεύματι · καὶ ὁ Υἱὸς ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ινεύματι · καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ . Καὶ καλῶς οἱ Πατέρες καὶ θεοσόφως θεολογοῦσι , τῷ Χριστῷ ἐφεπόμενοι . Τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκποραυόμενον Τὸν αἴτιον μαρτυροῦντες , ὅτι ὁ Πατήρ ἐστι . Τέ δὲ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ προσκυνούμενον καὶ δοξαζόμενον , λέγουσι διὰ τὸ ὁμοφυές τε καὶ ἀδιαίρετον τοιίτου ἐκ τοῦ Πατοός τε καὶ Υἱοῦ · καὶ μᾶλλον ἑντεῦθεν ἐκ τοῦ Πατρὸς θεολογοῦντες τὸ Πνεῦμα δείκνυνται ἀριδήλως . ΑΙσχυνέσθωσαν οὖν οἱ καινοτομοῦντες . Πρότερον μὲν γὰρ εἰρήκασιν οἱ Πατέρες , τὸ ἐκ τοῦ Παηρὸς ἐκπορευόμενον , μὴ προσθέντες μηδαμῶς , καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , ὕστερον δ´ αὖ , τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Χίῷ συμπροσκυνούμεν ον καὶ σονδο ξαζόμενον . Δῆλον οὖν ἅπασιν ὅτι ἐκεῖνο μὲν τὴν ἐκ τοῦ Πατρὸς αἰτίαν τοῦ Πνεύματος διδάσκει , ἐκ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα ὡς καὶ ὁ Υἱὸς , λέγοντες , τὸ δὲ , σύν Ιατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ πμανὴΩΕαἴιενον τὸ ἀδιαίρετον τῆς Τριάδος , καὶ τὸ ὁμοβουλές τε καὶ ὁμοδύναμον . Μηδεὶ , σοίνυν βλασφημείτω , μηδὲ τολμάτω λέγειν , ὅπερ ὁ Θεὸς Λόγος ἐνανθρωπήσας θεολογῶν οὐκ ἐθέσπισε . Καὶ πάλιν μὴ τὸ πέμψω , καὶ τὸ ἐκ ἐμοῦ λήψεται , καὶ τὰ το αὖτα , προφάσεις εἰς τὸ βλασφημεῖν ὁ καινοτομῶν εὐρισκέτω . Ταῦτα γὰρ μέλλοντος χρόνου καὶ δι´ ἡμᾶς · τὸ δὲ Πνεῦμα προῆν . Ἡμεῖς δὲ γεγόναμεν καὶ ἀνεπλάσθημεν καὶ ἐχαριτώθημεν ὕστερον · καὶ λαβόντες Πνεῦμα , οὐχ ὑπόστασιν ἐλάβομεν Πνεύματος , οὐδὲ φύσιν θεότητος · ἀλλὰ χάριν καὶ δωρεὰν , καὶ ταύτην τῆς δυνάμεως ἡμῶν καὶ τάξεως ἀναλόγως . Καὶ ὁ μὲν ἔστι προφήτης Χριστοῦ , ὀ δὲ ἀπόστολος , ὁ δὲ διδάσκαλος , καὶ γλώσσαις λαλῶν , καὶ ἰάματα ἐνεργῶν . Καὶ τῷ μὲν λόγος σοφίας δίδοται , τῷ δὲ γνώσεως , ἄλλῳ δὲ ἑρμηνεία , ἄλλῳ δὴ διακρίσεις πνευμάτων . Ταῦτα δὲ πάντα ἐνεργεῖ τὸ ἑν καὶ τὸ αὐτὸ Πνευμα , δικιροῦν ἑκάστῳ ὡς βούλερονοοΟΟϛ
Lemmas: ἔρτις οὖν ἐκ ὁ πατήρ ὡς καί ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος προανάρχως · καί ἀδιαίρετος ὁ πατήρ καί ὁ υἱός εἰμί ὡς συμφυής · καί ὁ ἄγγελος δέ καί ἐγώ κατά καιρός φανερόω . ἐκ ὁ υἱός δέ οὐ ἔχω ὁ ὕπαρξις , ὡς καί ὁ θεῖος γράφω Δαμασκηνός . αἴτιος γάρ ὁ ἐκ αὐτός μόνος ὁ Πατήρ . εἰμί οὖν γιγνώσκω ὁ αἴτιος ὁ εἰμί ὁ πνεῦμα καί ἐκ αὐτός ὁ Σωτήρ , οὐ εἄν σιγάω ἀγαθός εἰμί , καί διά οὗτος ἔρχομαι , ἵνα μαρτυρέω ὁ ἀλήθιος . εἰμί τοίνυν ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ πατήρ , ὡς ὁ ὁ πατήρ φημί Λόγος · ἐπεί καί μόνος αἴτιος καί ἀρχή εἰμί ὁ πατήρ ὁ ἀίδιος ἐκ αὐτός εἰμί , μονογενής υἱός τε καί πνεῦμα . σύν ὁ Λόγος δέ καί ὁ πνεῦμα ζῶ φύσις Δεσπότης πάλιν ὁ αὐτός , καί εἷς ὁ ὅλος αἰτία δημιουργικός , ἔξω εἰμί πανταυποιστημι , ὁ πατήρ δηλαδή μετά ὁ Λόγος καί πνεῦμα . Διὸ οὐδέ χωρίζω ὁ υἱός ὁ πνεῦμα ποτός , ἀλ ὥσπερ ἄναρχος ἀεί εἰμί ὁ πατήρ , καί κατά φύσις ἄναρχος ὁμοῦ ἐκ αὐτός ὁ υἱός , καί ὁ πνεῦμα · καί ἐπεί οὗτος ἐκ Όλτου καί ἐκ αὐτός συσικῶς · ἀπαθής γάρ εἰμί ὁ πατήρ καί ἀσώματος καί τέλειος , καί τέλειος εἰμί πηγή . Διὸ καί συνανάρχως , ὡς εἴρω , εἰμί ἐκ αὐτός φύσις ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα , ἀδιαιρέτως οὗτος καί ἐν ἀλλήλων εἰαί , καί εἷς δύναμις καί κινέω καί ἐνέργεια γνωρίζω . καί ὡς ὁ Μειός φημί Μάξιμος , ὁ πατήρ ἐν ὁ υἱός εἰμί καί ὁ πνεῦμα · καί ὁ υἱός ἐν ὁ πατήρ καί ὁ Ινεύματι · καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν ὁ πατήρ καί ὁ υἱός . καί καλῶς ὁ πατήρ καί θεοσόφως θεολογέω , ὁ Χριστός ἐφέπω . ὁ ἐκ ὁ πατήρ εκποραυμαι ὁ αἴτιος μαρτυρέω , ὅτι ὁ Πατήρ εἰμί . τε δέ σύν πατήρ καί υἱός προσκυνέω καί δοξάζω , λέγω διά ὁ ὁμοφυής τε καί ἀδιαίρετος τοιιος ἐκ ὁ Πατοός τε καί υἱός · καί μᾶλλον ἐντεῦθεν ἐκ ὁ πατήρ θεολογέω ὁ πνεῦμα δείκνυμι ἀρίδηλος . ΑΙσχυνέσθωσαν οὖν ὁ καινοτομέω . Πρότερος μέν γάρ εἴρω ὁ πατήρ , ὁ ἐκ ὁ Παηρὸς ἐκπορεύω , μή προστίθημι μηδαμῶς , καί ἐκ ὁ υἱός , ὕστερος δδʹ αὖος , ὁ σύν πατήρ καί Χῖος συμπροσκυνέω εἰμί καί σονδο ξαζομενω . Δῆλος οὖν ἅπας ὅτι ἐκεῖνος μέν ὁ ἐκ ὁ πατήρ αἴτιος ὁ πνεῦμα διδάσκω , ἐκ ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα ὡς καί ὁ υἱός , λέγω , ὁ δέ , σῦς Ιατρὶ καί ὁ υἱός συμπροσκυνέω καί πμανηωεαιιενος ὁ ἀδιαίρετος ὁ Τριάς , καί ὁ ομοβουλη τε καί ὁμοδύναμος . μήδομαι , σοίνυν βλασφημέω , μηδέ τολμάω λέγω , ὅσπερ ὁ θεός Λόγος ἐνανθρωπέω θεολογέω οὐ θεσπίζω . καί πάλιν μή ὁ πέμπω , καί ὁ ἐκ ἐγώ λαμβάνω , καί ὁ ὁ αὐτός , πρόφασις εἰς ὁ βλασφημέω ὁ καινοτομέω εὑρίσκω . οὗτος γάρ μέλλω χρόνος καί δις ἐγώ · ὁ δέ πνεῦμα προέρχομαι . ἐγώ δέ γίγνομαι καί ἀναπλάσσω καί χαριτόω ὕστερος · καί λαμβάνω πνεῦμα , οὐ ὑπόστασις λαμβάνω πνεῦμα , οὐδέ φύσις θεότης · ἀλλά χάρις καί δωρεά , καί οὗτος ὁ δύναμις ἐγώ καί τάξις ἀνάλογος . καί ὁ μέν εἰμί προφήτης Χριστός , ὁ δέ ἀπόστολος , ὁ δέ διδάσκαλος , καί γλῶσσα λαλέω , καί ἴαμα ἐνεργός . καί ὁ μέν λόγος σοφία δίδωμι , ὁ δέ γνῶσις , ἄλλος δέ ἑρμηνεία , ἄλλος δή διάκρισις πνεῦμα . οὗτος δέ πᾶς ἐνεργέω ὁ ἑν καί ὁ αὐτός πνεῦμα , δικιροος ἕκαστος ὡς βούλερονοοΟΟϛ