cogPG.PG155 270
ἀπέρχονται . Μετὰ τὸ τελέσαι δὲ πάντας τὰ εἰθισμένα , ἐκτενοῦς δεήσεως γινομένης , πάλιν ὁ κρότος τῶν ἱερέων τελευταίαν εὐχὴν συγχωρήσεως ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀναγινώσκει τοῦ δεχομένου τὴν τελετὴν , πάντων τῶν ἱερέων ἐφαπτομένων αὐτοῦ ταῖς χερσὶν ὡς συνεργῶν καὶ συνευχομένων . Διὸ καὶ τούτων ὡς συλλειτουργῶν καὶ συμπρεσβυτέρων ἐν τῇ εὐχῇ μέμνηται . Καὶ τέλος Θεὸν τῶν μετανοούν των ἐκφώνως αὐτὸν ἀνειπὼν , καὶ ἐπὶ ταῖς κακίαις ἡμῶν μετανοοῦντα , καὶ δοξολογήσας ὡς χρεὼν , τὴν εὐχὴν ποιεῖται τῆς ἁπολύσεως . Καὶ οὕτως ὁ συγκα.λέσας αὐτοὺς , καὶ τὰ τῆς τελετῆς ποιησάμενος , τελευταῖον πάλιν ὑποπίπτει τοῖς , ἱερεῦσι , καὶ συγχώρησιν ἐξαιτεῖται παρ´ αὐτῶν τρίς · καὶ παρὰ πάντων λαμβάνει , καὶ πεπληροφορημένος ἐστὶν , ὡς τὴν ἄφεσιν εἴληφεν . Ὅμως ὕστερον καὶ παρὰ τοῦ πρώτου τῶν ἱερέων κατήχησιν δέχεται · ὡς ἐπειδὴ τὴν συγχώρησιν εἴληφε , προσοχὴν ἔχειν ὀφείλει , καὶ´ μὴ εἰς τὸ ἑξῆς ἁμαρτάνειν . Τοῦτο δὲ παράγγελμα τοῦ Σωτῆρος πρὸς τὸν πρότερον παραλελυμένον . Διὸ καὶ αὐτὸς ὑποκλίνων τὴν κεφαλὴν ὡς τὴν διδασκαλίαν δεχόμενος , εὐλογεῖται παρὰ πάντων · καὶ ἀναχωροῦσιν οἱ ἱερεῖς . Τουτο καὶ περὶ τοῦ ἁγίου ἐλαίου . ΚΕΦΑΛ . ΣιΑʹ . Ὅσα ἐνεργεῖ τὸ ἄγιον ἔλαιον Ὃ δὴ καὶ πάντα Χριστιανὸν σπουδάζειν χρὴ ἐκτελεῖν , καὶ συγκαλεῖσθαι τοὺς τοῦ Θεοῦ ἱερεῖς , ΦΩΧ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ εὔχεσθαι ἐξαιτεῖσθαι , καὶ τούτῳ χρίειν αὐτόν . Ἔγνωτε γὰρ ὅσων θείων χαρισμάτων μεγίστων τυγχάνει παρεκτικὸν , ἀπαλλαγῆς ἀῤῥωστημάτων , ἀφέσεως ἀμαρτημάτων , ἁγιασμοῦ χορηγὸν , νισχύσεως θείας , καὶ τέλος βασιλείας τῶν οὐρανῶν πράξενον . Καὶ μή τις εἴποι τῶν δυσφημούντων Ἔλαιόν ἐστι , καὶ τί ἂν ἐξισχύσῃ τὸ ἐκ φυτοῦ ἐλαίας ; Ἔλαιον μὲν ἔστιν , ἀλλὰ κεχαριτωμένον ἀπὸ τῆς θαίας ὀνομασίας . Ὅπου γὰρ Θεοῦ κλῆσις , θεῖα πάντα καὶ δύναμιν Θεοῦ ἔχοντα · καὶ μᾶλλον ὅπου καὶ παρὰ θείων ἡ τοῦ Θεοῦ γένηται κλῆσις . θεῖοι δὲ αἱ ἱερεῖς οἱ τῇ χειροτονίᾳ τὴν τοῦ Θεοῦ πλουτήσαντες δύναμιν . Διὸ θεῖον τὸ ἔλαιον ὡς παρὰ τῶν ἱερέων εὐλογηθὲν ἐν ἐπικλήσει Θεοῦ · καὶ ἅγιον , καὶ θεας χάριτος τοῦ ἁγίου Πνεύματος πλῆρες , ὡς καὶ τὸ τοῦ θαπτίσματος ὕδωρ , καὶ ὕδωρ ὄν , καὶ πλῆρες τοῦ Πνεύματος , καὶ ἀνακαθαῖρον ψυχὰς , καὶ ἀναπλάττον τὸν ἄνθρωπον , καὶ υἱοποιοῦν τῷ Θεῶ καὶ ἀναμάρτητον ἐργαζόμενον . Τοῦ ὕδατος μὲν οὗν μόὸ . καπὰ οὖσιν ἐστὶ τὸ καθαίρειν τὸν τοῦ σώματος ῥύπον , καὶ δίψος καταπαὔειν · τοῦ ἁγίου δὲ ὕδατος , πὸ ἐκπλύνειν ἄμφω σὺν τῷ σώματι τὴν ψυχὴν , καὶ ἁγιάζειν , καὶ ἀναπλάττειν , καὶ δροσίζειν πνευματικῶς καὶ υἱοποιεῖν τῷ Θεῷ . Ὡς καὶ πᾶν μὲν ἀπλῶς μύρον εὐωδιάζει καὶ κατευφραίνει μόνην τὴν αἴσθησιν χριόμενον ἢ κρατούμενον · τὸ μύρον δέ γε τὴ ἅγιον ζωὴν ἐμπνέει θείαν · μᾶλλον δὲ ἀναζωοῖ καὶ ἀνακαινίζει ἐν Πνεύματι , καὶ τῶν χαρίτων τούτου τῆς εὐωδίας ἡμᾶς ἐμπίπλησι , καὶ τὴν σφραχῖδα καὶ τὴν ἔμπνευσιν ἐν Χριστῷ τῷ ζῶντι μύρῳ παρέχει τῆς χάριτος · οὐ καθὸ μύρον μόνον , ἀλλὰ καθὸ τῇ πελετῆ μύρον ἅγιον , τὴν χάριν ἔχον τοῦ Πνεύματος , Οὕτω τοίνυν καὶ ἔλαιον μὲν τοῦτο , ἀλλ´ ἔλαιον ἅγιον τῇ ἱερᾷ τελετῇ , καὶ πεπληρωμένον θείας δυνάμεως , καὶ μετὰ τοῦ ἱλαρύνειν αἰσθητῶς , καὶ τὰς ψυχὰς λφμπρύνειν καὶ ἁγιάζειν ὁμοῦ , σώματά τε ἰσχώον ΣΑΡΙΤ ΟΩΧοΙ .
Lemmas: ἀπέρχομαι . μετά ὁ τελέω δέ πᾶς ὁ ἐθίζω , ἐκτενής δέησις γίγνομαι , πάλιν ὁ κρότος ὁ ἱερός τελευταῖος εὐχή συγχώρησις ἐπί ὁ κεφαλή ἀναγιγνώσκω ὁ δέχομαι ὁ τελετή , πᾶς ὁ ἱερός ἐφάπτω αὐτός ὁ χείρ ὡς συνεργός καί συνεύχομαι . Διὸ καί οὗτος ὡς συλλειτουργέω καί συμπρεσβύτερος ἐν ὁ εὐχή μιμνήσκω . καί τέλος θεός ὁ μετανοέω ὁ ἐκφώνως αὐτός ἀναλέγω , καί ἐπί ὁ κακία ἐγώ μετανοέω , καί δοξολογέω ὡς χρεὼν , ὁ εὐχή ποιέω ὁ απόλυση . καί οὕτως ὁ συγκαλέω αὐτός , καί ὁ ὁ τελετή ποιέω , τελευταῖος πάλιν ὑποπίπτω ὁ , ἱερεύς , καί συγχώρησις ἐξαιτέω παρ´ αὐτός τρίς · καί παρά πᾶς λαμβάνω , καί πληροφορέω εἰμί , ὡς ὁ ἄφεσις λαμβάνω . ὅμως ὕστερος καί παρά ὁ πρῶτος ὁ ἱερός κατήχησις δέχομαι · ὡς ἐπεί ὁ συγχώρησις λαμβάνω , προσοχή ἔχω ὀφείλω , καί μή εἰς ὁ ἑξῆς ἁμαρτάνω . οὗτος δέ παράγγελμα ὁ Σωτήρ πρός ὁ πρότερος παραλύω . Διὸ καί αὐτός ὑποκλίνομαι ὁ κεφαλή ὡς ὁ διδασκαλία δέχομαι , εὐλογέω παρά πᾶς · καί ἀναχωρέω ὁ ἱερεύς . οὗτος καί περί ὁ ἅγιος ἔλαιον . ΚΕ . Σιάη . ὅσα ἐνεργέω ὁ ἀγάω ἔλαιον ὅς δή καί πᾶς Χριστιανός σπουδάζω χρή ἐκτελέω , καί συγκαλέω ὁ ὁ Θεός ἱερεύς , Ω καί ὑπέρ αὐτός εὔχομαι ἐξαιτέω , καί οὗτος χρίω αὐτός . γιγνώσκω γάρ ὅσος θεῖον χάρισμα μέγας τυγχάνω παρεκτικός , ἀπαλλαγή ἀῤῥωστημάτων , ἄφεσις ἁμάρτημα , ἁγιασμός χορηγός , νισχύσεως θεῖος , καί τέλος βασίλεια ὁ οὐρανός πράσσω . καί μή τις εἶπον ὁ δυσφημέω ἔλαιον εἰμί , καί τίς εἄν ἐξισχύω ὁ ἐκ φυτός ἐλαία ; ἔλαιος μέν εἰμί , ἀλλά χαριτόω ἀπό ὁ θαῖος ὀνομασία . ὅπου γάρ Θεός κλῆσις , θεῖον πᾶς καί δύναμις Θεός ἔχω · καί μᾶλλον ὅπου καί παρά θεῖον ὁ ὁ Θεός γίγνομαι κλῆσις . θεῖος δέ ὁ ἱερεύς ὁ ὁ χειροτονία ὁ ὁ Θεός πλουτέω δύναμις . Διὸ θέω ὁ ἔλαιον ὡς παρά ὁ ἱερός εὐλογέω ἐν ἐπίκλησις Θεός · καί ἅγιος , καί θεός χάρις ὁ ἅγιος πνεῦμα πλήρης , ὡς καί ὁ ὁ θαπτίσματος ὕδωρ , καί ὕδωρ εἰμί , καί πλήρης ὁ πνεῦμα , καί ἀνακαθαίρω ψυχή , καί ἀναπλάσσω ὁ ἄνθρωπος , καί υἱοποιέω ὁ θεάομαι καί ἀναμάρτητος ἐργάζομαι . ὁ ὕδωρ μέν ἐν μόι . κάπη εἰμί εἰμί ὁ καθαίρω ὁ ὁ σῶμα ῥύπος , καί δίψα καταπαύω · ὁ ἅγιος δέ ὕδωρ , πόα ἐκπλύνω ἄμφω σύν ὁ σῶμα ὁ ψυχή , καί ἁγίζω , καί ἀναπλάσσω , καί δροσίζω πνευματικός καί υἱοποιέω ὁ Θεός . ὡς καί πᾶς μέν ἀπλόος μύρον εὐωδιάζω καί κατευφραίνω μόνος ὁ αἴσθησις χρίω ἢ κρατέω · ὁ μύρον δέ γε ὅς ἅγιος ζωή ἐμπνέω θεῖος · μᾶλλον δέ ἀναζωόω καί ανακαινίζω ἐν πνεῦμα , καί ὁ Χαρίτων οὗτος ὁ εὐωδία ἐγώ ἐμπίμπλημι , καί ὁ σφραχῖδα καί ὁ ἔμπνευσις ἐν Χριστός ὁ ζῶ μύρον παρέχω ὁ χάρις · οὖον καθό μύρον μόνος , ἀλλά καθό ὁ Πελέτη μύρον ἅγιος , ὁ χάρις ἔχω ὁ πνεῦμα , οὕτως τοίνυν καί ἔλαιον μέν οὗτος , ἀλ ἔλαιον ἅγιος ὁ ἱερός τελετή , καί πληρόω θεῖος δύναμις , καί μετά ὁ ἱλαρύνω αἰσθητός , καί ὁ ψυχή λφμπρυνεος καί ἁγίζω ὁμοῦ , σῶμα τε ἴσχω Σαρίτ ΟΩ .