cogPG.PG155 395
ε-άλεσε · λοιπὸν οἱ μὴ θελήοαντες τὴν δόξαν αὐτοῦ , μηδὲ δοξάσαντες αὐτὸν . εἴτε ἑκ τῆς τῶν ἀγγέλων , εἶτε ἐκ τῆς τῶν ἀνθρώπων φύσεως κατακριθέντες , δικαίως ἐκδιωχθήσονται · καὶ ὅτι φανερώσας τὴν δόξαν αὐτοῦ τοῖς οἰκείοις , οὐκ ἕτι ταύτην ὅλως αὐτοῖς ὑκοκρύώει , ἀλλ´ ἔστι , καθὼς γέγραπται , Θεὸς ἐν μέσῳ θεῶν τῶν ἐξ αὐτοῦ λαμπομένων . Ιμίοαε ιἱνος εἰ πιοτίκρε κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς . Τουτέστι πάντας ἀνθρώπους , οὐχ ὅτι τινές ἔσονται τότε μὴ τεθνηκότες , καὶ οὕτω ζῶντες , ἢ ταῖς ψυχαῖς μέν τινες ζῶντες , νεκροὶ δὲ τοῖς σώμασι · οὐδ´ ὁ μὴ ἀναστὰς τῷ σώματι ἕσται τότε . Πάντες γὰρ ἐγερθήσονται . Καὶ οὐδεὶς τῶν ἀνθρώπων μὴ θανὼν ἔσται τότε καὶ ἀναστάς . Εἰ γὰρ τῇ σαρκὶ καὶ ὁ Κύριος νέκρωσιν ὑπέστη , ὁ τὴν ἀνάστασιν ἡμῖν χορηγήσας , πολλῷ γε δὴ οἱ τῷ θανάτῳ καθυπεκύψαντες . Καὶ εἰκότως . Πάντες γὰρ οἱ ἐξ Ἀδὰμ , ὡς ἐξ ] ἐκείνου θνητοί , καὶ θανούμεθα , καὶ παρά τοῦ Σωτῆρος τὴν ἀνάστασιν εἰληφότες ἀναστησόμεθα . Ζῶντας λέγει καὶ νεκρούς . Ὅτι ἀναστήσοντὰι μὲν οἱ πάλαι καὶ ἐξ ἀρχῆς θανόντες , καὶ οἱ ζῶντες ἔὲ τότε κατὰ τὴν ὥραν τῆς ἀναστάσεως , νεκρωθέντες ἐν ἀτόμῳ καὶ ἐν ῥιπῇ ὁφθαλμοῦ , ὡς ὁ θεῖος Παῦλός φησιν , ἀλλοιωθέντες ἐξαναστώσονται κρῖναι ζῶντις καὶ νεκρούς . έρινεῖ γὰρ οὖτος ἅπαντα , ὡς μόνος καὶ ἀληθὴς . ὧν κριτὴς , τοῦ Θεοῦ Λόγος ὑπάρχων ὁ ζῶν , Δ ποιήσας πάντα , ὁ εἰδὼς πάντα , ὁ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας , ὁ διικνούμενος ἄχρις ὀστέων καὶ μυελῶν , καθὰ γέγραπται , ὁ μόνος τῶν ἑλὼν Δεσπότης , ὁ τὰ τῶν ὅλων εἰδὼς , καὶ ἑκάστῳ ἀποδοῦναι ἰσχύων κατὰ κίνησιν , καὶ πρᾶξιν , καὶ βούλησιν . Ὅπερ καὶ Θεὸν ἀληθῆ τοῦτον καρτυρεῖ ἀάλιστα , ὡς προείπομεν , ὡς φύσει Θεοῦ Υἱόν . Κριτὴς γὰρ οὗτος μόνος ὡς δίκαιος , ὡς ἀληθὴς , ὡς τῶν δαύλιον αὐτοῦ κριτὴς , ὡς γινώσκων τὰ τῶν δοόλων , ὡς ἰσχύων ἀποδιδόναι , ὡς Δεσπότης τῶν ὅλοων ὧν . ΟΞ τῆς ὄασιλείας οὐκ ἔσται τέλος . Τὸ μὲν γὰρ παρὸν , εἰ καὶ τὴν ἀμαρτίαν ἐν τῇ ἑαυτοῦ σαρκὶ κατήργησε , μόνος ἀναμάρτητος ὀφθεὶς ἄνθρωπος , καὶ σταυρωθεὶς καὶ ἀναστὰς βεβασίλευκε κατὰ του θανάτου , καὶ τὸν πονηρὸν δεσμοῖς ἐπέδησεν , ἔτι δὲ καὶ βασιλεύς ἐστιν ὡς Θεὸς , ἀλλ´ ὅμως ἀληθῶς βασιλεύει μόνον τῶν ἐπιγινωσκόντων καὶ λατρευόντων αὐτῷ . Τῶν δέ γε ἀπίστων καὶ ἑτεροφρόνων , καὶ τῶν παρανόμως βιούντεν , καίτοι γε κτίστης ὤν αὐτῶν καὶ προνοητὴς , οὐ βασιλεύει τελείως τῷ αὐτεξουσίῳ αὐτῶν μὴ βουλομένων , ὑπο κυπτόντων δὲ μᾶλλον τῷ πονηρῷ , ἔτι δὲ καὶ αὐτῷ τὴν ἀμαρτίαν κατὰ θέλησιν οἰκείαν ἐνεργεῖν παραχωρηθέντι , ἕως φθαρτὸς ἔτι ὁ φθειρόμενος οὗτος ἷσααται κόσμος , πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν δοκιμήν τε καὶ ἐκλογήν . Ὅτε δὲ ἀπ´ οὐρανοῦ οὐτος δὴ ὁ Δεσπότης κατέλθοι , καὶ ἀνακαινισήῇ μὲν ὁ κόσμος , ὡς γέγραπται , δεσμευθῇ δὲ τελέως ὁ τῆς κακίας ἀρχηγὸς , τότε μὲν ἀργήσει ἡ ἁμαρτία · πάντα δὲ ἐχθρὸν αὐτοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτου θήσει · καὶ πᾶς μὲν πονηρὸς ἐκβληθήσεται μετὰ τῶν δαιμόνων ἔξω · μόνον δὲ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ὁ Χριστὸς μετὰ τῶν ἀγγέλων ἔσται καὶ των ἀγίων αὐτοῦ , τῆς αἰωνίου
Lemmas: ἐλαύνω · λοιπός ὁ μή θελέω ὁ δόξα αὐτός , μηδέ δοξάζω αὐτός . εἴτε ἐκ ὁ ὁ ἄγγελος , ἄγω ἐκ ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις κατακρίνω , δικαίως ἐκδιώκω · καί ὅτι φανερόω ὁ δόξα αὐτός ὁ οἰκέω , οὐ ἔτι οὗτος ὅλως αὐτός ὑκοκρύώει , ἀλ εἰμί , καθώς γράφω , θεός ἐν μέσος θεός ὁ ἐκ αὐτός λάμπω . Ἰμίων ιἱνος εἰμί πιοτίκρε κρίνω ζῶ καί νεκρός . τουτέστι πᾶς ἄνθρωπος , οὐ ὅτι τις εἰμί τότε μή θνῄσκω , καί οὗτος ζῶ , ἢ ὁ Ψυχή μέν τις ζῶ , νεκρός δέ ὁ σῶμα · οὐδός ὁ μή ἀνίστημι ὁ σῶμα ἕννυμι τότε . πάνετες γάρ ἐγείρω . καί οὐδείς ὁ ἄνθρωπος μή θνήσκω εἰμί τότε καί ἀνίστημι . εἰμί γάρ ὁ σάρξ καί ὁ Κύριος νέκρωσις ὑφίστημι , ὁ ὁ ἀνάστασις ἐγώ χορηγέω , πολύς γε δή ὁ ὁ θάνατος καθυπεκύψαντες . καί εἰκότως . πάνετες γάρ ὁ ἐκ Ἀδάμ , ὡς ἐκ ] ἐκεῖνος θνητός , καί θνῄσκω , καί παρά ὁ Σωτήρ ὁ ἀνάστασις λαμβάνω ἀνίστημι . ζῶ λέγω καί νεκρός . ὅτι2 ἀνίστημι μέν ὁ πάλαι καί ἐκ ἀρχή θνῄσκω , καί ὁ ζῶ ἐγώ τότε κατά ὁ ὥρα ὁ ἀνάστασις , νεκρόω ἐν ἄτομος καί ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , ὡς ὁ θεῖος Παῦλος φημί , ἀλλοιόω ἐξανίστημι κρίνω ζῶ καί νεκρός . ῥινέω γάρ οὗτος ἅπας , ὡς μόνος καί ἀληθής . ὅς κριτής , ὁ Θεός Λόγος ὑπάρχω ὁ ζῶ , δ ποιέω πᾶς , ὁ εἰδοί πᾶς , ὁ κριτικός ἐνθύμησις καί ἔννοια Καρδία , ὁ διικνέομαι ἄχρι ὀστέον καί μυελός , καθά γράφω , ὁ μόνος ὁ αἱρέω Δεσπότης , ὁ ὁ ὁ ὅλος εἰδοί , καί ἕκαστος ἀποδίδωμι ἰσχύω κατά κίνησις , καί πρᾶξις , καί βούλησις . ὅπερ καί θεός ἀληθής οὗτος καρτυρεω ἄλιστος , ὡς προεῖπον , ὡς φύσις Θεός υἱός . κριτής γάρ οὗτος μόνος ὡς δίκαιος , ὡς ἀληθής , ὡς ὁ Δαύλιος αὐτός κριτής , ὡς γιγνώσκω ὁ ὁ δόλος , ὡς ἰσχύω ἀποδίδωμι , ὡς Δεσπότης ὁ ὀλοός ὅς . ΟΞ ὁ οασιλειος οὐ εἰμί τέλος . ὁ μέν γάρ πάρειμι , εἰμί καί ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ ἑαυτοῦ σάρξ καταργέω , μόνος ἀναμάρτητος ὁράω ἄνθρωπος , καί σταυρόω καί ἀνίστημι βασιλεύω κατά ὁ θάνατος , καί ὁ πονηρός δεσμός πεδάω , ἔτι δέ καί βασιλεύς εἰμί ὡς θεός , ἀλ ὅμως ἀληθής βασιλεύω μόνος ὁ ἐπιγιγνώσκω καί λατρεύω αὐτός . ὁ δέ γε ἄπιστος καί ἑτεροφρονέω , καί ὁ παρανόμως βία , καίτοι γε Κτίστης εἰμί αὐτός καί προνοητής , οὖον βασιλεύω τέλειος ὁ αὐτεξούσιος αὐτός μή βούλομαι , ὑπο κύπτω δέ μᾶλλον ὁ πονηρός , ἔτι δέ καί αὐτός ὁ ἁμαρτία κατά θέλησις οἰκεῖος ἐνεργέω παραχωρέω , ἠώς φθαρτός ἔτι ὁ φθείρω οὗτος ἵζω κόσμος , πρός ὁ ὁ ἀγαθός δοκιμή τε καί ἐκλογή . ὅτε δέ ἀπ´ οὐρανός οὐτος δή ὁ Δεσπότης κατέρχομαι , καί ἀνακαινίζω μέν ὁ κόσμος , ὡς γράφω , δεσμεύω δέ τέλειος ὁ ὁ κακία ἀρχηγός , τότε μέν ἀργέω ὁ ἁμαρτία · πᾶς δέ ἐχθρός αὐτός ὑπό ὁ πούς αὐτός τίθημι · καί πᾶς μέν πονηρός ἐκβάλλω μετά ὁ δαίμων ἔξω · μόνος δέ ὁ φάος ὁ ἀληθινός ὁ Χριστός μετά ὁ ἄγγελος εἰμί καί ὁ Ἀγίων αὐτός , ὁ αἰώνιος