cogPG.PG155 347
Βέμενον , τὴν ἀίδιον , καὶ ὄντως τετελεκότα φιλανθρωπίαν τὴν τιψωρίαν · καὶ μᾶλλον ὅτι σαρκωθεὶς οὗτος , καὶ ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν , ἡμᾶς ἀνέστησέ τε καὶ ἔσωσε · καὶ πάλιν ἐξεγερεῖ , καὶ ὡς φιλάνθρωπος Κσώσει . Εὐθὺς οὖν καὶ οἱ ψάλλοντες τὴν ὁμοίαν ψδὴν ἐπιφέρουσιν , « Εὐλογητὸς εἶ , Κύριε · δίδαξόν με τα δικαιώματά σου . » Καὶ οἱ ψαλμοὶ τοῦ ἀμώμου ἐφεξῆς ἐπιλέγονται · καὶ εἰς στάσεις οὖτοι γίνονται τρεῖς , εἰς τύπον ἅμα καὶ δόξαν τῆς Τριάδος , Θ Πʹαλμοὶ δὲ οὗτοι τήν τε πολιτείαν προγράφουσι τοῦ Σωτῆρος , καὶ τὴν τῶν ἁγίων ζωὴν , ἐν ᾗ καὶ πᾶς οφείλει ζῆσαι τῶν εὐσεβῶν . Ἐν ἑκάστῃ δὲ στάσει προσευχὴ παρὰ πάντων τῶν ἱερέων γίνεται · καὶ πάλιν ἄρχονται οἱ αλμοὶ , ἐν ἑκάστῳ στίχῳ λεγομένου τοῦ Ἀλληλούϊα . Ὃ τὸ Ἕρχεται σημαῖνον ὁ Κνύριος , τὴν παρουσίαν αὐτοῦ δηλοῖ τὴν δευτέραν , ἐν ᾗ φανεὶς ἐξαναστήσει πάντας ἡμᾶς τεθνηκότας . Ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ ἄλλῃ στάσει τὸ , « Ἀνάπαυσον τὸν δοῦλόν σου , » λέγοται . Καὶ τῇ ἑτέρᾳ , « Ἐλέησόν με , Κύριε , » ὡς ἀπὸ προσώπου τοῦ κειμένου , ἡ οἰκειοτάτη καὶ ἐπωφελὴς προσευχή . Ἡ δὲ τῶν ἱερέων εὐχὴ γίνεται οὕτω · Λαβόντος διακόνου θυμιατήριον , καὶ θυμίαμα ἐμβαλόντος , καὶ παρὰ τοῦ ἱερέως . εὐλογίαν λαβόντος , πρὸς τῇ κεφαλῇ τοῦ κειμένου κατὰ τὸ μέσον ἵσταται οὺτος . Καὶ θυμιῶν ἐπάνωθεν τοῦ λειψάνου , ὡς ὑπὲρ αὐτοῦ προσευχόμενος , καὶ τῷ Θεῷ προσφέρων θυμίαμα , ἐκφώνως φησὶν , « Ἔτι καὶ ἔτι ἐν εἰρήνῃ τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν · » διὰ τοῦ προβάντος θανάτου τὴν καταλλαγὴν ἐκδιδάσκων , ὡς καὶ ἡμεῖς τεθνηξόμεθα , καὶ ἵνα διηλλαγμένοι ὑπὲρ τοῦ κειμένου εὐχώμεθα , καὶ ὡς ἂν κατά τι αὐτὸν τῇ εὐχῇ ὡφελήσωμεν . καὶ ἵνα εἰρήνη αὐτῷ γένηται μετὰ τοῦ Θεοῦ καταλλαγέντος . Ἔπειτα ὑπὲρ τῆς ἀναπαύσεως εὔχεται τῆς ψυχῆς τοῦ κεκοιμημένου , καὶ ὑπὲρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτῷ πάντα τὰ πλημμελήματα , καὶ ὅπως Κύριος τάξη τὴν ψυχὴν αὐτοῦ εἰς τὴν ἀνάπαυσιν τῶν δικαίων . Καὶ β ὁμοφώνως πάντες τὴν ἀνυσιμωτάτην εὐχὴν , τὸ , « Κύριε , ἐλέησον , » ἀνακράζουσι · καὶ πάντας αἰτήσασθαι παραινεῖ παρὰ Χριστοῦ τῷ κειμένῳ τὰ ἑλέη αὐτοῦ , τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , καὶ ἄφεσιν τῶν ἁμαρτημάτων . Ὁ δὲ ἱερεὺς πρότερον τὴν εὐχὴν μυστικῶς τῷ Θεῷ μετ´ εὐλαβείας ἀνενεγκὼν , καὶ Θεὸν τῶν πνευμάτων αὐτὸν εἰπὼν ἤτοι τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ψυχῶν , καὶ πάσης σαρκὸς , ἤτοι τῶν ἐνσωμάτων ἀνθρώπων , τὸν διὰ θανάτου τὸν θάνατον καταργήσαντα , καὶ διὰ σταυροῦ τὸν διάβολον καταπατήσαντα , καὶ διὰ νεκρώσεως ζωὴν χορηγήσαντα τῷ κόσμῳ , ἀναπαῦσαι εὔχεσαι καὶ τὴν τοῦ κοιμηθέντος ψυχὴν ἐν τόπῳ ἀνέσεως , ὅθεν ἀπέδρα , ἥτις μακρὰν , πᾶσα λύπη καὶ στεναγμός · καὶ πᾶν ἁμάρτημα αὐτῷ , συγχωρῆσαι πράξεώς τε καὶ λόγου καὶ διανοίας , ἐπεὶ οὐδεὶς ἀναμάρτητος , εἰ μὴ μόνος αὐτὸς ὁ ἀναμαρτήτως ἐνανθρωπήσας · καὶ ὅτι δίκαιος αὐτός · καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ἀλήθεια , ὅτι καὶ ἀλήθεια αὐτός · καὶ αὐτὸς εἴρηκεν , « Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή . » Τοῦτο οὖν ἐκφωνῶν καὶ ὁ ἱερεὺς , φησὶ πρὸς τὸν Θεὸν , « Ὅτι σὺ εἶ ἡ
Lemmas: Βέμενον , ὁ ἀίδιος , καί εἰμί τελέω φιλανθρωπία ὁ τιψωριαω · καί μᾶλλον ὅτι σαρκόω οὗτος , καί ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ , ἐγώ ἀνίστημι τε καί σῴζω · καί πάλιν ἐξεγείρω , καί ὡς φιλάνθρωπος Κσώσει . εὐθύς οὖν καί ὁ ψάλλω ὁ ὅμοιος ψδὴν ἐπιφέρω , « εὐλογητός εἰμί , κύριος · διδάσκω ἐγώ ὁ δικαίωμα σύ . » καί ὁ ψαλμός ὁ ἄμωμον ἐφεξῆς ἐπιλέγω · καί εἰς στάσις οὗτος γίγνομαι τρεῖς , εἰς τύπος ἅμα καί δόξα ὁ Τριάς , Θ Παλμός δέ οὗτος ὁ τε πολιτεία προγράφω ὁ Σωτήρ , καί ὁ ὁ ἅγιος ζωή , ἐν ὅς καί πᾶς ὀφείλω ζῶ ὁ εὐσεβής . ἐν ἕκαστος δέ στάσις προσευχή παρά πᾶς ὁ ἱερός γίγνομαι · καί πάλιν ἄρχω ὁ ἁλμός , ἐν ἕκαστος στίχος λέγω ὁ ἀλληλούϊα . ὅς ὁ ἔρχομαι σημαίνω ὁ Κνύριος , ὁ παρουσία αὐτός δηλόω ὁ δύο , ἐν ὅς φαίνω ἐξανίστημι πᾶς ἐγώ θνῄσκω . ἀλλά καί ἐν ὁ ἄλλος στάσις ὁ , « ἀναπαύω ὁ δοῦλος σύ , » λέγω . καί ὁ ἕτερος , « ἐλεάω ἐγώ , κύριος , » ὡς ἀπό πρόσωπον ὁ κεῖμαι , ὁ οἰκεῖος καί ἐπωφελής προσευχή . ὁ δέ ὁ ἱερός εὐχή γίγνομαι οὗτος · λαμβάνω διάκονος θυμιατήριον , καί θυμίαμα ἐμβάλλω , καί παρά ὁ ἱερεύς . εὐλογία λαμβάνω , πρός ὁ κεφαλή ὁ κεῖμαι κατά ὁ μέσος ἵστημι οὗτος . καί θυμιάω ἐπάνωθεν ὁ λείψανον , ὡς ὑπέρ αὐτός προσεύχομαι , καί ὁ Θεός προσφέρω θυμίαμα , ἐκφώνως φημί , « ἔτι καί ἔτι ἐν εἰρήνη ὁ κύριος δήω · » διά ὁ προβαίνω θάνατος ὁ καταλλαγή ἐκδιδάσκω , ὡς καί ἐγώ θνῄσκω , καί ἵνα διαλλάσσω ὑπέρ ὁ κεῖμαι εὔχομαι , καί ὡς εἄν κατά τίς αὐτός ὁ εὐχή ὠφελέω . καί ἵνα εἰρήνη αὐτός γίγνομαι μετά ὁ Θεός καταλλάσσω . ἔπειτα ὑπέρ ὁ ἀνάπαυσις εὔχομαι ὁ Ψυχή ὁ κοιμάω , καί ὑπέρ ὁ συγχωρέω αὐτός πᾶς ὁ πλημμέλημα , καί ὅπως Κύριος τάσσω ὁ ψυχή αὐτός εἰς ὁ ἀνάπαυσις ὁ Δίκαιος . καί Β ὁμόφωνος πᾶς ὁ ἀνύσιμος εὐχή , ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » ἀνακράζω · καί πᾶς αἰτέω παραινέω παρά Χριστός ὁ κεῖμαι ὁ ἔλεος αὐτός , ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί ἄφεσις ὁ ἁμάρτημα . ὁ δέ ἱερεύς πρότερος ὁ εὐχή μυστικός ὁ Θεός μετέ εὐλάβεια ἀναφέρω , καί θεός ὁ πνεῦμα αὐτός εἶπον ἤτοι ὁ ἄγγελος καί ὁ Ψυχή , καί πᾶς σάρξ , ἤτοι ὁ ἐνσωματόω ἄνθρωπος , ὁ διά θάνατος ὁ θάνατος καταργέω , καί διά σταυρός ὁ διάβολος καταπατέω , καί διά νέκρωσις ζωή χορηγέω ὁ κόσμος , ἀναπαύω εύχομαι καί ὁ ὁ κοιμάω ψυχή ἐν τόπος ἄνεσις , ὅθεν ἀποδιδράσκω , ὅστις μακράν , πᾶς λύπη καί στεναγμός · καί πᾶς ἁμάρτημα αὐτός , συγχωρέω πρᾶξις τε καί λόγος καί διάνοια , ἐπεί οὐδείς ἀναμάρτητος , εἰμί μή μόνος αὐτός ὁ ἀναμάρτητος ἐνανθρωπέω · καί ὅτι δίκαιος αὐτός · καί ὁ λόγος αὐτός ἀλήθεια , ὅτι καί ἀλήθεια αὐτός · καί αὐτός εἴρω , « ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή . » οὗτος οὖν ἐκφωνέω καί ὁ ἱερεύς , φημί πρός ὁ θεός , « ὅτι2 σύ εἰμί ὁ