cogPG.PG155 234
καὶ χαρακτῆρα συμφυῆ καὶ αὐτοῦ ἀκούειν ταρεγγυᾶ ται · καὶ ὅτι τὸ λειτουργικὸν καὶ τελεστικὸν και φωτιστικὸν , ἅπερ εἰς τοὺς ἱερωμένους διαιρεῖ Διονύσιος , καὶ εἰς ἑαυτὸν Χριστὸς ἐπεδείξατο , πρὸ τοῦ βαπτίσματος μὲν καθυποτασσόμενος τοῖς γονεῦς , καὶ προσιὼν . τῶ ναῷ , καὶ ἀναγινώσκων τῷ λαῷ καὶ διακονῶν · βαπτισθεὶς ὀε , καὶ τὸ Πνεῦμα λαβὼν , τὸ τελεστικὸν ἐνδεικνύμενος διά τε τοῦ βαπτίζειν τοὺς μαθητὰς , καὶ ἀποστέλλειν ἰᾶσθαι , καὶ χρίειν ἐλαίῳ , καὶ αὐτὸν ἐνεργεῖν τὰ τῶν σημείων τε καὶ ἰάσεων . Τὸ Κφωτιστικὸν δέ , ἐνταῦθα δὴ μεταμορφωθεὶς , τελεώτερον μαρτυρηθεὶς ὑπὸ τοῦ Πατρὸς , καὶ τὸ Πνεῦμα μεθ´ ἑαυτοῦ κεκτημένος , καὶ τὴν λάμψιν τοῦ Γἱνεύματος τοῖς μαθηταῖς παρασχών · ὡς καὶ τελεώτε.ρον ἔτι τῇ ἐπιδημίᾳ τῶν ἐμπύρων τότε γλωσσῶν φωτιστικοὺς καὶ αὐτοὺς ποιῶν , ὡς ἂν μεταδιδόναι ἰσχύωσιν ὅπερ ἔλαβον , ἧς δὴ μεταμορφώσεως αὐτόπτας καὶ κήρυκας ἥτοι τῆς φανερώσεως καὶ ἀποκαλύψεως ; κατὰ δύναμιν τῶν ὁρῶν των τῆς θεότητος αὐτοῦ καὶ φυσικῆς αὐγῆς τε καὶ χάριτος καὶ δυνάμεως . καὶ μαρτυρίας τελεωτέρας τοῦ ἀνωτάτου Πατρὸς μάρτυρας , καὶ οἱονεὶ διὰ τῆς νεφέλης χειροτονίας , καὶ διὰ τῆς ἄνωθεν φωνῆς ἀνακηρύξεως τοὺς ἐξαιρέτους εἶχε τῶν ἀποστόλων · ἦς καὶ γενομένης τῶν φωνῆς μόνος αὐτὸς ὑπελείφθη , ὥσπερ ὁ Λουκᾶς Κφησιν · ὅτι καὶ αὐτὸς ἦν μόνος ὁ μαρτυρούμενος καὶ ἀναδεικνύμενος . Σὺν τοῖς ἀποστόλοις δὲ καὶ ἄλλου , μάρτυρας εἶχεν ἀξιολόγους , τοὺς ἐκκρίτους τῶλν προφητῶν , ἐκ τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Νέας τὰς Κμαρτυρίας συνιστῶν ἑαυτῷ , καὶ ἀποδεικνὺς τὴν ἀλήθειαν . Καὶ δύο μὲν ἐκ τῆς σκιᾶς ἄγει μάρτυΚρας , ἐπεὶ ἀτελὴς ὁ τύπος καὶ τὰ σκιώδη · τρεῖς δὲ εκ τῆς χάριτος , ὅτι ἔλαμψεν ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια · καὶ δτι τῆς τελεταρχικῆς Τριάδος τὴν γνῶσιν κηρύττεὶ ἡ Ἐκκλησία , καὶ τὴν τελεωτάτην τοῦ εεοῦ ἐκτήσατο γνῶσίν τε καὶ δύναμιν . Δὸ καὶ ὡς τελείως ὁ Χριστὸς μαρτυρηθείς τε καὶ ἀνακηρυΒεὶ - ὑπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος , καὶ τὰ τῆς θεότητος ἐνδειέάμενος , εὐθὺς τοῖς κορυφαίοις τῶν μαθητῶν τοῦ πρώτου φωτισμοῦ μεταδίδωσι , καὶ τῆς κᾶαιτο - τῆ · θεότητος κοινωνοὺς ἀποφαίνει καὶ λάμψιως . Διὸ καὶ ἐπὶ πρόσωπον ἔπεσον , φησὶ , σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς μὴ δυνάμενοι τὴν λαμπρότητα φ ρειν . ΚΕΦΛΛ . ΣΜʹ . τι μετὰ τὸ μορφωθῆναι Χριστὸς τοὺς Δώδεκα καὶ τοὺς Ἐβδομήκονταμαθητὰς οἶον χειροτονήσας , Κπρύ κροσώπου αὐτοῦ κηρύττειν ἀπέστειλεν . Εἶτα καὶ ἑτέρους σὺν αὐτοῖς ἐξελέξατο . Μετὰ τὴν μετακόρφωσιν γὰρ , ὡς ὁ Λουκᾶς αὐθίς φησιν ἐ μέγας καὶ μόνος ἀρχιερεὺς ὁ πάντα ἔχων ἐν ἑαυτῷ , καὶ δι´ ἡμᾶς πάντα γινόμενος , ἱεράρχας μὲν τοὺς τους . ἱερεῖς δὲ τοὺς δευτέρους κατέστησε καὶ ρὸ προσώπου αὐτοῦ κηρύττειν ἀπέστειλε . Τέλος δε καὶ ἰερούργησεν ἑαυτὸν , καὶ τὰ μυστήρια δέδω.κα · καὶ τυθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν διὰ τοῦ σταυροῦ , θανών τε καὶ ἀναστὰς , τῷ Πατρὶ κατήλλαξεν ἡμᾶς καὶ τὰς ἀπαρχὰς τοῦ Πνεύματος τῷ ἐμφυσήματι δέδωκε · καὶ τελεώτερον ἔτι χειροτονεῖ τοὺς μαθητὰς , ἀναβὰς , λiΡΓΗΒΠἰ . ΔΑΡΟΤ ὧΩΧΙ .
Lemmas: καί χαρακτήρ συμφυής καί αὐτός ἀκούω ταρεγγυᾶ ὁ · καί ὅτι ὁ λειτουργικός καί τελεστικός και φωτιστικός , ὅσπερ εἰς ὁ ἱεράομαι διαιρέω Διονύσιος , καί εἰς ἑαυτοῦ Χριστός ἐπιδείκνυμι , πρό ὁ βάπτισμα μέν καθυποτάσσω ὁ γονεύς , καί προσέρχομαι . ὁ ναός , καί ἀναγιγνώσκω ὁ λαός καί διακονέω · βαπτίζω οεʹ , καί ὁ πνεῦμα λαμβάνω , ὁ τελεστικός ἐνδείκνυμι διά τε ὁ βαπτίζω ὁ μαθητής , καί ἀποστέλλω ἰάομαι , καί χρίω ἔλαιον , καί αὐτός ἐνεργέω ὁ ὁ σημεῖον τε καί ἴασις . ὁ Κφωτιστικὸν δέ , ἐνταῦθα δή μεταμορφόω , τέλειος μαρτυρέω ὑπό ὁ πατήρ , καί ὁ πνεῦμα μεθ´ ἑαυτοῦ κτάομαι , καί ὁ λάμψις ὁ γινευμα ὁ μαθητής παρέχω · ὡς καί τέλεος ἔτι ὁ ἐπιδημία ὁ ἔμπυρος τότε γλῶσσα φωτιστικός καί αὐτός ποιέω , ὡς εἄν μεταδίδωμι ἰσχύω ὅσπερ λαμβάνω , ὅς δή μεταμόρφωσις αὐτόπτης καί κῆρυξ ἤτοι ὁ φανέρωσις καί ἀποκάλυψις ; κατά δύναμις ὁ ὁράω ὁ ὁ θεότης αὐτός καί φυσικός αὐγή τε καί χάρις καί δύναμις . καί μαρτυρία τέλειος ὁ ἀνώτατος πατήρ μάρτυς , καί οἱονεί διά ὁ νεφέλη χειροτονία , καί διά ὁ ἄνωθεν φωνή ἀνακήρυξις ὁ ἐξαίρετος ἔχω ὁ ἀπόστολος · εἰμί καί γίγνομαι ὁ φωνή μόνος αὐτός ὑπολείπω , ὥσπερ ὁ Λουκᾶς Κφησιν · ὅτι καί αὐτός εἰμί μόνος ὁ μαρτυρέω καί ἀναδείκνυμι . σύν ὁ ἀπόστολος δέ καί ἄλλος , μάρτυς ἔχω ἀξιόλογος , ὁ ἔκκριτος τῶλν προφήτης , ἐκ ὁ Παλαιή καί ὁ Νέας ὁ Κμαρτυρίας συνιστάω ἑαυτοῦ , καί ἀποδείκνυμι ὁ ἀλήθεια . καί δύο μέν ἐκ ὁ σκιά ἄγω μαρτυκαρα , ἐπεί ἀτελής ὁ τύπος καί ὁ σκιώδης · τρεῖς δέ ἐκ ὁ χάρις , ὅτι λάμπω ὁ χάρις καί ὁ ἀλήθεια · καί δ ὁ τελεταρχικός Τριάς ὁ γνῶσις κηρύσσω ὁ ἐκκλησία , καί ὁ τέλειος ὁ ἑός κτάομαι γνῶσις τε καί δύναμις . Δὸ καί ὡς τέλειος ὁ Χριστός μαρτυρέω τε καί ἀνακηρυΒεὶ - ὑπό ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα , καί ὁ ὁ θεότης ἐνδέω , εὐθύς ὁ κορυφαῖος ὁ μαθητής ὁ πρῶτος φωτισμός μεταδίδωμι , καί ὁ καίω - τῆ · θεότης κοινωνός ἀποφαίνω καί λάμψις . Διὸ καί ἐπί πρόσωπον πίπτω , φημί , σωματικός ὀφθαλμός μή δύναμαι ὁ λαμπρότης φ ῥέω . ΛΕ . σμι . τίς μετά ὁ μορφόω Χριστός ὁ δώδεκα καί ὁ Ἐβδομήκονταμαθητὰς οἶος χειροτονέω , Κπρύ κροσώπου αὐτός κηρύσσω ἀποστέλλω . εἶτα καί ἕτερος σύν αὐτός ἐκλέγω . μετά ὁ μετακόρφωσιν γάρ , ὡς ὁ Λουκᾶς αὖθις φημί εἰ μέγας καί μόνος ἀρχιερεύς ὁ πᾶς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί δις ἐγώ πᾶς γίγνομαι , ἱεράρχης μέν ὁ ὁ . ἱερεύς δέ ὁ δεύτερος καθίστημι καί ροʹ πρόσωπον αὐτός κηρύσσω ἀποστέλλω . Τέλος δέ καί ιερουργώ ἑαυτοῦ , καί ὁ μυστήριον δίδωμι · καί θύω ὑπέρ ἐγώ διά ὁ σταυρός , θνῄσκω τε καί ἀνίστημι , ὁ πατήρ καταλλάσσω ἐγώ καί ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα ὁ ἐμφύσημα δίδωμι · καί τέλειος ἔτι χειροτονέω ὁ μαθητής , ἀναβαίνω , Η . ΑΔ Ω .