cogPG.PG155 445
ΟΠΣΘΤΙΟ ΧΧvΙΙi . ΟΠΕβΤΙΟ ΚΙΣ . ΟΟΦεΤΙΟ ΧΑΚ καὶ ὑπὲρ ἡμᾶς ἐστι τῇ θεότητι , καὶ οὐ τῆς οὐσίας ἡμεῖς , ἀλλὰ τῆς χάριτος μόνης μεθέξομεν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΗʹ ΕΙς τὸ τέλος τῶν ἐπτὰ αἰώνων γενήσεται τὸ τέλος , ἢ ἐν τῷ ὀγδόῳ αἰῶνι ; ἢ πότε ἔσται ; Περὶ τῶν ἑπτὰ αἰώνων λέγεται τοῖς πολλοῖς · ὁ δέ γε θεῖος Παῦλος οὐχ ἑπτά φησιν , ἀλλὰ´ ὅτι ὁ Κύριος ἐγγύς · καὶ ὅτι χίλια ἕτη ἐνώπιον Κυρίου , ὡς ἡμέρα μία , Πέτρος φησὶ μετὰ τοῦ Δαβίδ . Καὶ ὅτι ἤξει , καὶ οὐ χρονιεῖ Ὡς δὲ ὁ Κύριος , ἐν τῷ ψυγῆναι τὴν ἀγάπην ἥξειν τὸ τέλος φησί . Καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν , ψυγήσεται ζΚΑ ἡ ἀγάπης οὕσης ἤτις πλήρωμα νόμου καὶ τοῦ Εὐαγγελίου ἐστὶ , τὸ τέλος ἐλεύσεται . Καὶ τοῦτον τὸν ἐβδοματικὸν χρόνον τὸν δι´ ἑπτὰ κυκλούμενον ἡμερῶν , εἰ καὶ δι´ ἑπτὰ αἰώνων πληροῦσθαι συμβαίνει νομίζειν τινὰς , ἀλλὰ´ οὐ χρὴ προσδοκᾷν τοῦτο φυσικῶς μόνον ὀφείλειν γενάσθαι , ἀλλὰ´ ὅτι ὁ ποιήσας , καὶ μετασκευάσει πρὸς τὸ συμφέρον , ὅτε βούλεται , καὶ ὡς βούλεται . Καὶ ἐν τῷ πληθυνθῆναι τὴν κακίαν καὶ ἐκλιπεῖν τὴν ἀρετὴν , ὡς καὶ νῦν ὁρᾶται · καὶ τοὺς πιστοὺς ἐ ψυχρανθῆναι κατὰ τὴν πίστιν , καὶ τὴν ἀγάπην εὐρίσοεσθαι μηδαμῶς , πιστευτέον ἐλθεῖν τὸ τέλος , ὅτι καὶ μόνον καὶ δι´ ἀγάπην αὐτὸς ἐνηνθρώπησε , καὶ ἐν τῷ μηδὲν δι´ ἀγάπην Θεοῦ τελεῖσθαι , ἐλθεῖν τὸ τέλος . Καὶ νῦν ἔστιν ἰδεῖν ἐκλείπουσαν ἤδη τὴν ἀγάπην , καὶ σὺν αὐτῇ σχεδὸν πᾶσαν ἀρετὴν , καὶ πάντες ταύτην ὁμοῦ κατελίπομεν , ἱερωμένοι καὶ μοναχοὶ , ἄρχοντες καὶ λαῖκοὶ , καὶ τοῦ καθήκοντος ἐξετράπημεν , καὶ τὸ σέλος ἐλθεῖν ἤδη χρὴ προσδοκᾷν . Διὸ καὶ δωγμοὶ κπεκτείνονται , καὶ χώραν εὑρίσκει ὁ πονηρὸς καθ´ ἡμῶν , καὶ διεγείρει καθ´ ἡμῶν τοὺς ἀθέους . ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΚΒʹ . Τινδς τὰ τῶν ἱερέων ἄμφια ἐν τῇεἰσόδῳ ἀσπάζον.ται · ἄλλοι δέ καὶ σταυρὸν ἐν τῇ γῇ ποιοῦσι . τί ὡφέλιμον ἄρα τοῦτος Ἐν τῆ εἰσόδω ὁ τὰ ἱερὰ ἄμφια τοῦ ἱερέως κατασπαζόμενος , οὐδὲν ἀπᾷδον ποιεῖ , μᾶλλον δὲ πίστεως ἔργον ἐνεργεῖ · καὶ σωθήσεται , ὡς καὶ οἱ τοῦ κρασηέδου τοῦ Ἰησοῦ ἀψάμενοι διεσώθησαν , ὅτι καὶ δι´ Ἀκεῖνον τοῦτο . Τὸ δὲ ποιεῖν σταυρὸν εἰς τὴν γῆν , οὐχ ἀρμόζιον . Καταπατηθήσεται γὰρ τὸ θεῖον ἐκ τούτου σημεῖον . Καὶ τοῖς ἀγνώστως ποιοῦσιν ἔστω παραγΟ γελία τρῦ μὴ ποιεῖν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Λ . Θυμούμενος ἀρχιερεὺς , ἐπιτιμᾷ καὶ ἀφορίζει , ἢ Ηερεὺς . ὃ πνευματικὸς , ἄρα ἄπτεται τοῦτο , ἢ ἀγαθόν ; καὶ ἐὰν μὴ προσὸέχηται ὁ ἐπιτμμήσας , τί ποιητέον ; Τὸ θυμοῦσθαι ἀρχιερέα ἢ ἱερέα καὶ παρὰ λόγον ἐπιτιμᾷν τε καὶ ἀφορίσειν , οὐκ ἀγαθὸν , οὐδὲ δίκαιον . Ἀναγκαῖον δὲ πάλιν κανονικῶς τοῦτο ποιεῖν , Υνα μή τις ἀλλοτρίοις ἐνέχηται ἁμαρτήμασι . Καὶ οὐδ´ ἀνοχῆς τοῦτο , ἀλλὰ´ ἀπωλείας ἔσται παραίτιον , καὶ οὐδὲ φιλανθρωπότερον εἶναι δεῖ τινα τῶν Πατέρων , μηδὲ κρατούμενον οἰκείοις ἐγκλήμασιν , ἐκ τοῦ ἀλόγως συγκαταβαίνειν νομίζειν , καὶ ἑαυτὸν συγχωρεῖν , ἀλλὰ´ ὑπὲρ μὲν τῶν οἰκείων αἰτεῖσθαι αυγχώρησιν ,
Lemmas: ΟΤ Ἴ . ΟΤ ΚΙΣ . Ο Χακ καί ὑπέρ ἐγώ εἰμί ὁ θεότης , καί οὖον ὁ οὐσία ἐγώ , ἀλλά ὁ χάρις μόνος μετέχω . ἐρώτησις καίω εἰς ὁ τέλος ὁ ἑπτά αἰών γίγνομαι ὁ τέλος , ἢ ἐν ὁ ὄγδοος αἰών ; ἢ πότε εἰμί ; περι ὁ ἑπτά αἰών λέγω ὁ πολύς · ὁ δέ γε θεῖος Παῦλος οὐ ἑπτά φημί , ἀλλά ὅτι ὁ Κύριος ἐγγύς · καί ὅτι χίλιοι ἔτος ἐνώπιος κύριος , ὡς ἡμέρα εἷς , Πέτρος φημί μετά ὁ Δαβίδ . καί ὅτι ἦξις , καί οὖον χρονίζω ὡς δέ ὁ Κύριος , ἐν ὁ ψύχω ὁ ἀγάπη ἥκω ὁ τέλος φημί . καί διά ὁ πληθύνω ὁ ἀνομία , ψύχω ζΚΑ ὁ ἀγάπη ὗσις ὅστις πλήρωμα νόμος καί ὁ Εὐαγγέλιος εἰμί , ὁ τέλος ἔρχομαι . καί οὗτος ὁ ἐβδοματικὸν χρόνος ὁ δις ἑπτά κυκλόω ἡμέρα , εἰμί καί δις ἑπτά αἰών πληρόω συμβαίνω νομίζω τις , ἀλλά οὖον χρή προσδοκάω οὗτος φυσικός μόνος ὀφείλω γίγνομαι , ἀλλά ὅτι ὁ ποιέω , καί μετασκευάζω πρός ὁ συμφέρω , ὅτε βούλομαι , καί ὡς βούλομαι . καί ἐν ὁ πληθύνω ὁ κακία καί ἐκλείπω ὁ ἀρετή , ὡς καί νῦν ὁράω · καί ὁ πιστός εἰ ψυχραίνω κατά ὁ πίστις , καί ὁ ἀγάπη εὐρίζω μηδαμῶς , πιστευτέον ἔρχομαι ὁ τέλος , ὅτι καί μόνος καί δις ἀγάπη αὐτός ἐνανθρωπέω , καί ἐν ὁ μηδείς δις ἀγάπη Θεός τελέω , ἔρχομαι ὁ τέλος . καί νῦν εἰμί ὁράω ἐκλείπω ἤδη ὁ ἀγάπη , καί σύν αὐτός σχεδόν πᾶς ἀρετή , καί πᾶς οὗτος ὁμοῦ καταλιμπάνω , ἱερόω καί μοναχός , ἄρχω καί λαϊκός , καί ὁ καθήκω ἐκτρέπω , καί ὁ Σέλος ἔρχομαι ἤδη χρή προσδοκάω . Διὸ καί δωγμοὶ κτείνω , καί χώρα εὑρίσκω ὁ πονηρός καθ´ ἐγώ , καί διά-ἐγείρω καθ´ ἐγώ ὁ ἄθεος . ἐρώτησις κβʹ . Τινδς ὁ ὁ ἱερός άμφιο ἐν ἰτεώδης ἀσπάζομαι · ἄλλος δέ καί σταυρός ἐν ὁ γῆ ποιέω . τίς ὠφέλιμος ἄρα τοῦτος ἐν τῆ εἴσοδος ὁ ὁ ἱερόv άμφιο ὁ ἱερεύς κατασπάζομαι , οὐδείς ἀπᾴδω ποιέω , μᾶλλον δέ πίστις ἔργον ἐνεργέω · καί σῴζω , ὡς καί ὁ ὁ κρασηέδου ὁ Ἰησοῦς ἅπτω διασῴζω , ὅτι καί δις ἐκεῖνος οὗτος . ὁ δέ ποιέω σταυρός εἰς ὁ γῆ , οὐ αρμοζιω . καταπατέω γάρ ὁ θέω ἐκ οὗτος σημεῖον . καί ὁ ἄγνωστος ποιέω ἵστημι παραγΟ γέλιο τρυς μή ποιέω . ἐρώτησις Λ . θυμόω ἀρχιερεύς , ἐπιτιμάω καί ἀφορίζω , ἢ Ηερεὺς . ὅς πνευματικός , ἄρα ἄπτω οὗτος , ἢ ἀγαθός ; καί ἐάν μή προσέχω ὁ ἐπιτέμνω , τίς ποιητέος ; ὁ θυμόω ἀρχιερεύς ἢ ἱερεύς καί παρά λόγος ἐπιτιμάω τε καί ἀφόρισις , οὐ ἀγαθός , οὐδέ Δίκαιος . ἀναγκαῖος δέ πάλιν κανονικός οὗτος ποιέω , μόσσυν μή τις ἀλλότριος ἐνέχω ἁμάρτημα . καί οὐδός ἀνοχή οὗτος , ἀλλά ἀπώλεια εἰμί παραίτιος , καί οὐδέ φιλάνθρωπος εἰμί δεῖ τις ὁ Πατέρων , μηδέ κρατέω οἰκέω ἔγκλημα , ἐκ ὁ ἄλογος συγκαταβαίνω νομίζω , καί ἑαυτοῦ συγχωρέω , ἀλλά ὑπέρ μέν ὁ οἰκέω αἰτέω αυγχώρησιν ,