cogPG.PG155 489
καὶ συγκιρνᾷ , καὶ συμμίγνυσι , καὶ μέλη ποιεῖ ἑαυτοῦ . καὶ μένειν ἀχωρίστως ἐν ἡμῖν βούλεται , καὶ ἐοίεται τούτου , καὶ σπεύδει πρὸς τοῦτο . Τί προσοίσομεν ἀντὶ τούτων ; πόσων θανάτων , εἰ ἐνεχώρεις καὶ ἀμετρήτων ὀφειλέται τούτῳ τυγχάνομεν ; καὶ ταῦτα χρεῶσται διαπαντὸς ὄντες , καὶ οὐδὲ τὰ χρέα ἀποτίσαι δυνάμενοι . Λοιπὸν ὁπότε κἂν παριστάμεθα τούτῳ , καὶ τὰ τῆς ταπεινὼσεως ἔργα καὶ τοὺς λόνους λέγομέν τε καὶ πράττομεν , ταπεινωθῶμεν ὁρῶντες τὸν ταπεινωθέντα καὶ ταπεινούμενον · φρίξωμεν ἐννοοῦντες αὐτὸν , ᾧ παριστάμεθα . Μέσος ἡμῶν πρόκειται καὶ ἀοράτως Χριστὸς καὶ ὁρατῶς τῷ θείῳ ἄρτῳ τοῦ σώματος , καὶ τῷ σεπτῷ ποτηρίῳ τοῦ αἵματος , τὰ πάθη δεικνὺς ἑαυτοῦ , τὴν σφαγήν , τοὺς ἥλους , τὸ αἷμα , τὸν θάνατον · τρόμῳ παριστῶμεν ἐγγίζοντες αὐτῷ , καὶ ἀμέσως τοῦτον ὁρῶντες , τέμνοντές τε καὶ ἐσθίοντες , καὶ πίνοντες ἐκ τοῦ αἵματος καὶ ἑτέροις μεταδιδόντες κατὰ τὴν δοθεῖσαν χάριν ἡμῖν . Τότε θαυμάζει τὰ Χερουβὶμ . ἐξίσταται τὰ Σεραφὶμ , πᾶσα θειοτάτη δύναμις πέφρικε καθορῶσα , καὶ δέει παρίσταται , καὶ τὴν οἰκίαν ἐπινινώσκει φύσιν ὡς κτιστὴ καὶ ἀσθενὴς καὶ ἐκ πλήκτως δοξάζει τῆς τοῦ Θεοῦ τὸ ἄμετρον ἀγαθότητος · μεθ´ ἡμῶν ἵστανται ταῦτα , κύκλῳ ; τοῦ θυσιαστηρίου συστελλόμενα φόβῳ μένει . Ἐπιθυμοῦσιν ὰτενίζειν τῷ μυστηρίῳ . Οὐ γὰρ ἀπράκτως παρίσταν . ται Ἐκεῖθεν τοῦ ἰδίου φάους δέχονται τὴν ἀκτῖνα , Αὐτόθεν γὰρ τοῦ φωτὸς αὐτῶν ἡ πηγὴ , ἡ τοῦ πυρὸς αὐτῶν θέρμη , ἡ ζωὴ , ἡ σοφία , ἡ μύησις . Εἰ τοίνυν οὕτως οὗτοι παρίστανται , οἱ ἔξω πάθους , οἱ πόῤῥω πάθους παντὸς , ὁ χοῦς ἡμεῖς , ὁ πηλὸς , ὁ σκώληξ , πῶς παρεστάναι ὀφείλομεν ; πῶς ἑτοιμάζειν ἑαυτοὺς πρὸς ἔργον Θεοῦ τηλικοῦτον ; Ὅλῳ φόβῳ καὶ ὅλῳ πόθῳ προσέρχεσθαί τε καὶ ἐξυπηρετεῖσθαι τοσούτῳ πράγματι ἑαυτοὺς ἐτοιμάσωμεν . Ἐπεὶ γὰρ τὸ τοιοῦτον οὐκ ἄλλο τι , ἢ ἀγάπη μόνον τετέλεκεν . ἀγαπήσωμεν αὐτὸν τὸν ἀγαπήσαντα πρῶτον ἡμᾶς , καὶ τῇ διακονίᾳ τῆς ἀγάπης , ὅλω σθένει ψυχῆς προσερχώμεθα . Ἐπείπερ ἀγάπη ταπεινωθέντα τοσοῦτον τὸν Θεὸν ἔδειξε , τῷ ἔργῳ τῆς ταπεινώσεως οἰκείους ἐν ταπεινώσει καὶ ἀγάπη ὑπηρετήσωμεν , ἐπεὶ ἔδειξεν ἐνανθρωπήσας ὁ Θεὸς , ὡς ἀδύνατον ἦν δίχα Θεοῦ τὴν βροτῶν ἀναστῆναι φύσιν , ἑαυτὴν ἑκουσίως ἐκδοῦσαν τῷ πτώματι , καὶ διὰ τοῦτο Θεοῦ ἐδεήθη ἑνώσεως ἄνθρωπος , ἑαυτοὺς καὶ ἡμεῖς ὡς πεφύκαμεν ἀσθενεῖς ἀεὶ λογιζόμεθα , καὶ δεηθῶμεν ἀεὶ Θεοῦ βοηθείας , καὶ μηδὲν χωρίς τούτου πάντοτε ἐννοῶμεν , ὅτι καὶ , « Χωρὶς ἐμοῦ , οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδὲν , » ἔφη · ἵνα καὶ ἑνωθῶμεν αὐτῷ , καὶ ἀχωρίστως συνῶμεν . Εἰ ἀποστάτης ὁ πονηρὸς τῇ ἐπάρσει καὶ ἀπονοίᾳ γεγένηται , τῇ ἐπιγνώσει τῆς πτωχείας ἡμῶν , ἡμεῖς οἰκειωθῶμεν τῷ Κτίστῃ . « Ὁ ταπεινῶν γὰρ , φησὶν , ἑαυτὸν ὑψωθήα σεται . » Εἰ ὑπὲρ πάντων δέδωκεν ἑαυτὸν ὁ Δεσπότης , καὶ πᾶσι τοῖς χρῄζουσι τὰ πάντα ἐγένετο , ἑαυτοὺς ἡμεῖς αὐτῷ δῶμεν , ἵνα καὶ τῶν αὐτοῦ αὖθις γενώμεθα μέτοχοι . Διακονήσωμεν αὐτοῦ τῷ ἔργῳ
Lemmas: καί συγκιρνάω , καί συμμείγνυμι , καί μέλος ποιέω ἑαυτοῦ . καί μένω ἀχώριστος ἐν ἐγώ βούλομαι , καί οἴομαι οὗτος , καί σπεύδω πρός οὗτος . τις προσφέρω ἀντί οὗτος ; πόσος θάνατος , εἰμί ἐγχωρέω καί ἀμετρητος ὀφειλέτης οὗτος τυγχάνω ; καί οὗτος χρεώστης διαπαντός εἰμί , καί οὐδέ ὁ χρεία ἀποτίνω δύναμαι . λοιπός ὁπότε κἀν παρίστημι οὗτος , καί ὁ ὁ ταπείνωσις ἔργον καί ὁ λονοος λέγω τε καί πράσσω , ταπεινόω ὁράω ὁ ταπεινόω καί ταπεινόω · φρίσσω ἐννοέω αὐτός , ὅς παρίστημι . Μέσος ἐγώ πρόκειμαι καί ἀόρατος Χριστός καί ὁρατός ὁ θεῖον ἄρτος ὁ σῶμα , καί ὁ σεπτός ποτήριον ὁ αἷμα , ὁ πάθος δείκνυμι ἑαυτοῦ , ὁ σφαγή , ὁ ἧλος , ὁ αἷμα , ὁ θάνατος · τρόμος παρίστημι ἐγγίζω αὐτός , καί ἀμέσως οὗτος ὁράω , τέμνω τε καί ἐσθίω , καί πίνω ἐκ ὁ αἷμα καί ἕτερος μεταδίδωμι κατά ὁ δίδωμι χάρις ἐγώ . τότε θαυμάζω ὁ χερουβίν . ἐξίστημι ὁ σεραφίμ , πᾶς θεῖος1 δύναμις φρίσσω καθοράω , καί δήω παρίστημι , καί ὁ οἰκίον ἐπινινώσκει φύσις ὡς κτιστός καί ἀσθενής καί ἐκ πλήκτης δοξάζω ὁ ὁ Θεός ὁ ἄμετρος ἀγαθότης · μεθ´ ἐγώ ἵστημι οὗτος , κύκλος ; ὁ θυσιαστήριον συστέλλω φόβος μένω . ἐπιθυμέω ἀτενίζω ὁ μυστήριον . οὖον γάρ ἄπρακτος παρίστημι . ὁ ἐκεῖθεν ὁ ἴδιος φάος δέχομαι ὁ ἀκτίς , αὐτόθεν γάρ ὁ φάος αὐτός ὁ πηγή , ὁ ὁ πυρός αὐτός θέρμη , ὁ ζωή , ὁ σοφία , ὁ μύησις . εἰμί τοίνυν οὕτως οὗτος παρίστημι , ὁ ἔξω πάθος , ὁ πόρρω πάθος πᾶς , ὁ χοῦς ἐγώ , ὁ πηλός , ὁ σκώληξ , πῶς παρίστημι ὀφείλω ; πῶς ἑτοιμάζω ἑαυτοῦ πρός ἔργον Θεός τηλικόσδε ; ὅλος φόβος καί ὅλος πόθος προσέρχομαι τε καί ἐξυπηρετέω τοσοῦτος πρᾶγμα ἑαυτοῦ ἑτοιμάζω . ἐπεί γάρ ὁ τοιοῦτος οὐ ἄλλος τίς , ἢ ἀγάπη μόνος τελέω . ἀγαπάω αὐτός ὁ ἀγαπάω πρῶτος ἐγώ , καί ὁ διακονία ὁ ἀγάπη , ὅλος σθένος Ψυχή προσέρχομαι . ἐπεί ἀγάπη ταπεινόω τοσοῦτος ὁ θεός δείκνυμι , ὁ ἔργον ὁ ταπείνωσις οἰκεῖος ἐν ταπείνωσις καί ἀγάπη ὑπηρετέω , ἐπεί δείκνυμι ἐνανθρωπέω ὁ θεός , ὡς ἀδύνατος εἰμί δίχα Θεός ὁ βροτός ἀνίστημι φύσις , ἑαυτοῦ ἑκούσιος ἐκδίδωμι ὁ πτῶμα , καί διά οὗτος Θεός δήω ἕνωσις ἄνθρωπος , ἑαυτοῦ καί ἐγώ ὡς φύω ἀσθενής ἀεί λογίζομαι , καί δήω ἀεί Θεός βοήθεια , καί μηδείς χωρίς οὗτος πάντοτε ἐννοέω , ὅτι καί , « Χωρὶς ἐγώ , οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς , » φημί · ἵνα καί ἐνωθέω αὐτός , καί ἀχώριστος συνίημι . εἰμί ἀποστάτης ὁ πονηρός ὁ ἔπαρσις καί ἀπόνοια γίγνομαι , ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ πτωχεία ἐγώ , ἐγώ οἰκειόω ὁ Κτίστης . « ὁ ταπεινός γάρ , φημί , ἑαυτοῦ ὑψόω σέτα . » εἰμί ὑπέρ πᾶς δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ Δεσπότης , καί πᾶς ὁ χρῄζω ὁ πᾶς γίγνομαι , ἑαυτοῦ ἐγώ αὐτός δήω , ἵνα καί ὁ αὐτός αὖθις γίγνομαι μέτοχος . διακονέω αὐτός ὁ ἔργον