cogPG.PG155 129
καὶ ναοὶ τελούμεθα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὡς καὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Τοῦτο ἄρα τὸ μύρον τελειοῖ τὸ βάπτισμα , καὶ τῆς Τριάδος ναοὺς ἡμᾶς ἀπεργάζεται . Διὰ τοῦτο μετὰ τὸ βάπτισμα δίδοται · καὶ τὴν ἐπιφοίτησιν χορηγεῖ τοῦ Πνεύματος ἐν ἡμῖν , ἢν ἔδειξεν ὁ Σωτὲρ βαπτισόμενος ἐν τῷ Ἰορδάνῃ . Καὶ διὰ τούτου τοῦ μύρου πνευματικοὶ καὶ κεχαριτωμένοι γινόμεθα , καὶ τῇ θείᾳ Τριάδι ἐσφραγισμένοι . Ἀγιαζόμεθα μὲν γὰρ καὶ καθαιρόμεθα καὶ ἀναγεννώμεθα ἐν τῷ ἁγίῳ ὕδατι τῇ ταύτης ὀνομασίᾳ . Διὰ τοῦ μύρου δὲ τὴν σφραγῖδα ταύτης καὶ τὰς δωρεὰς λαμβάνομεν . Καὶ ὥσπερ ὁ μὴ βαπτισθείς οὐ καθαίρεται , οὐδὲ ἀναγεννᾶται εἰς τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον · οὕτως ὁ μετὰ τὸ βάπτισμα μὴ χρισθεὶς οὐ τὴν σφραγῖδα καὶ σημείωσιν ἔχει τῆς ἁγίας Τριάδος , οὐδὲ Θῇ τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος . Ἀλλήλων γὰρ ἔχονται τὰ θεῖα μυστήρια καὶ ὥσπερ ἀδιαίρετος ἡ Τριὰς , καὶ τὰ ταὐτης δωρήματα . Ταύτην οὖν τὴν εὐχὴν τελειώσας ὁ πατριάρχης . ἐκφωνεῖ , ἐπιλέγων , « Ὅτι ἅγιος εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ ἀνίοις ἐπαναπαύῃ , » ἀκολούθως τῷ μυστηρίῳ εὐχαριστῶν . Ἀγιαστικὸν γὰρ τὸ μύρον ὡς παρεκτικὸν τῶν χαρίτων καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ τοῦ παναγίου Πνεύματος . Εἶτα , « Εἰρήνη πᾶσι , » φησί . Καὶ τοῦτο ἀρμοδίως . Εἰρήνης γὰρ χορηγὸν τὸ εὐθὲς καὶ ἰλαρώτατον Πνεῦμα . Καὶ τοῦ διακόνου εἰπόντος , « Τὰς κεφαλὰς ἡμῶν τῷ Κυρίῳ κλίνωμεν » κλίνοι τὴν κεφαλήν . Δεῖ γὰρ ὑποπίπτειν ἑν τοῖς οὕτω μεγίστοις δώροις , καὶ εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ · καὶ τὴν Κδευτέραν ἐπιλέγει εὐχήν · « Σοὶ τῷ Θεῷ τῶν ὅλων καὶ βασιλεῖ τὸν αὐχένα τῆς καρδίας εὐχαριστοῦντες ἐκλίναμεν . » Τοῦτο γὰρ δέον τοὺς εὐχαρίστους δούλους ποιεῖν . Καὶ τίνος χάριν ; « Ἀντὶ ὧν ἀναξίους Κυτας ἡμᾶς , διακόνους γενέσθαι τῶν θείων σου τούτων κατηξίωσας μυστηρίων . » Καὶ ὄντως τὸ δῶρον μέγιστον . Τοὺς γηῖνους γὰρ καὶ φθαρτοὺς ὑπηρέτας ὑπέδειξε τῶν ἐπουρανίων . « Καὶ τὸν ἔλεόν σου κηρύττοντες , ὃν ἑφ´ ἡμᾶς πλουσίως ἐξέχεας . » Ἰδοὺ καὶ πάλιν διδάσκει , διατί τὸ ἔλαιον ἀγιάζεται · ὅτι εἰς θείου τύπον ἐλέους . Τὸ δὲ ἐκχέαι διὰ τὸ Πνεῦμα , ὅπερ εἶπεν ἐκχέαι ἐπὶ πᾶσαν σάρκα διὰ καὶ ἡ τοῦ μόρου ἐξαίρετος δύναμις ὁ ἀγιασμός . « Διότι , φησὶ , μύρον ἐκκενωθὲν ὄνομα τῳ μονθο γενεῖ σου Υἱῷ , Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠμῶν , ἐν ᾧ σύμπας ὁ κόσμος εὐωδιάζεται , ὅσος ὁρατὸς καὶ ὅσος ἀόρατος ἀπὸ τοῦ Ἅσματος τῶν ἀσμάτων · τὸν ὕμνον τῆς εὐχῆς τῷ οὐρανίῳ καὶ ὡραίῳ καὶ εὐωδτστάτῳ τῶν ψυχῶν νυμφίῳ προσάγων ὁ ἀρχιερεύς . Εἶτα ἐξαναστὰς ἐκφωνεῖ · « Ὅτι πρέπει σοι ἡ παρὰ πάντα προσκύνησις τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας . » Τουτέστι . Σὸ μόνος προσκυνητὸς , καὶ οὐδεὶς ἄλλος , καὶ πάντας σὺ ἀγιάζεις , καὶ ἡ παρὰ πάντων ὀφείλε . ταί σοι προσκύνησις . ΟΛΡΙΤ ΙΧΧΙv . Β ΚΕΦΑΛ . ΟΔʹ . Ὃτι πιστοὶ μὲν πάντες τὸ μύρον δέχονται , μόνοι δὲ παρὰ πάντας ὀρχιερεῖς τε καὶ ἱερεῖς τὴν χειροτονίαν . Τούτων πραχθέντων καὶ λαληθέντων , τὸ μύρον ἤὸη ἐπὶ τῆς ἱερᾶς τραπέζης τετελεσιένον ἐστί · καὶ ἐξ αὐτοῦ πᾶς βαπτισθεὶς καὶ χρίεται , καὶ σημειούμενος ἀγιάζεται . Καὶ τὰ ἱερὰ σὺν τοῖς ναοῖς χριόενα , καθιεροῦται θυσιαστήρια , καὶ πλήρη δόξης Θεοῦ καὶ ἁγιασμοῦ γίνεται . Καὶ βασιλεῖς δὲ ἐκ δευοοιῶροΟΟς
Lemmas: καί ναός τελέω ὁ Θεός καί πατήρ , ὡς καί ὁ υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὗτος ἄρα ὁ μύρον τελειόω ὁ βάπτισμα , καί ὁ Τριάς ναός ἐγώ ἀπεργάζομαι . Ζεύς οὗτος μετά ὁ βάπτισμα δίδωμι · καί ὁ ἐπιφοίτησις χορηγέω ὁ πνεῦμα ἐν ἐγώ , εἄν δείκνυμι ὁ Σωτήρ βαπτίζω ἐν ὁ Ἰορδάνης . καί διά οὗτος ὁ μύρον πνευματικός καί χαριτόω γίγνομαι , καί ὁ θεῖος Τριάς σφραγίζω . ἁγίζω μέν γάρ καί καθαίρω καί ἀναγεννάω ἐν ὁ ἅγιος ὕδωρ ὁ οὗτος ὀνομασία . Ζεύς ὁ μύρον δέ ὁ σφραγίς οὗτος καί ὁ δωρεά λαμβάνω . καί ὥσπερ ὁ μή βαπτίζω οὖον καθαίρω , οὐδέ ἀναγεννάω εἰς ὁ ζωή ὁ αἰώνιος · οὕτως ὁ μετά ὁ βάπτισμα μή χρίω οὖον ὁ σφραγίς καί σημείωσις ἔχω ὁ ἅγιος Τριάς , οὐδέ τίθημι ὁ χάρις ὁ πνεῦμα . ἀλλήλων γάρ ἔχω ὁ θεῖον μυστήριον καί ὥσπερ ἀδιαίρετος ὁ Τριάς , καί ὁ εὐτης δώρημα . οὗτος οὖν ὁ εὐχή τελειόω ὁ πατριάρχης . ἐκφωνέω , ἐπιλέγω , « ὅτι2 ἅγιος εἰμί ὁ θεός ἐγώ καί ἀνέρχομαι ἐπαναπαύω , » ἀκόλουθος ὁ μυστήριον εὐχαριστέω . Ἀγιαστικός γάρ ὁ μύρον ὡς παρεκτικός ὁ Χαρίτων καί ὁ ἁγιασμός ὁ πανάγιος πνεῦμα . εἶτα , « Εἰρήνη πᾶς , » φημί . καί οὗτος ἁρμοδίως . Εἰρήνη γάρ χορηγός ὁ εὐθύς καί ἰλαρός πνεῦμα . καί ὁ διάκονος εἶπον , « ὁ κεφαλή ἐγώ ὁ κύριος κλίνω » κλίνω ὁ κεφαλή . Δεύς γάρ ὑποπίπτω ἑν ὁ οὗτος μέγας δῶρον , καί εὐχαριστέω ὁ Θεός · καί ὁ Κδευτέραν ἐπιλέγω εὐχή · « σοί ὁ Θεός ὁ ὅλος καί βασιλεύς ὁ αὐχήν ὁ Καρδία εὐχαριστέω κλίνω . » οὗτος γάρ δήω ὁ εὐχάριστος δοῦλος ποιέω . καί τίς χάρις ; « ἀντί ὅς ἀνάξιος Κυτᾶς ἐγώ , διάκονος γίγνομαι ὁ θεῖον σύ οὗτος καταξιόω μυστήριον . » καί εἰμί ὁ δῶρον μέγας . ὁ γήινος γάρ καί φθαρτός ὑπηρέτης ὑποδείκνυμι ὁ ἐπουράνιος . « καί ὁ ἔλεος σύ κηρύσσω , ὅς ἑφ´ ἐγώ πλούσιος ἐκχέω . » ἰδέ καί πάλιν διδάσκω , διατί ὁ ἔλαιον ἁγίζω · ὅτι εἰς θεῖον τύπος ἔλεος . ὁ δέ ἐκχέω διά ὁ πνεῦμα , ὅσπερ εἶπον ἐκχέω ἐπί πᾶς σάρξ διά καί ὁ ὁ μόρον ἐξαίρετος δύναμις ὁ ἁγιασμός . « διότι , φημί , μύρον ἐκκενόω ὄνομα ὁ μονθο γίνομαι σύ υἱός , Χριστός ὁ Θεός ἡμεῖς , ἐν ὅς σύμπας ὁ κόσμος εὐωδιάζω , ὅσος ὁρατός καί ὅσος ἀόρατος ἀπό ὁ ᾆσμα ὁ ἄσμα · ὁ ὕμνος ὁ εὐχή ὁ οὐράνιος καί ὡραῖος καί εὐωδτστάτῳ ὁ Ψυχή νυμφίος προσάγω ὁ ἀρχιερεύς . εἶτα ἐξανίστημι ἐκφωνέω · « ὅτι2 πρέπω σύ ὁ παρά πᾶς προσκύνησις ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών . » τουτέστι . Σός μόνος προσκυνητός , καί οὐδείς ἄλλος , καί πᾶς σύ ἁγίζω , καί ὁ παρά πᾶς ὀφείλω . ὅς σύ προσκύνησις . ΟΤ Χ . Β ΚΕ . οδός . ὅτι πιστός μέν πᾶς ὁ μύρον δέχομαι , μόνος δέ παρά πᾶς ορχιειρω τε καί ἱερεύς ὁ χειροτονία . οὗτος πράσσω καί λαλέω , ὁ μύρον ἦ ἐπί ὁ ἱερός τράπεζα τετελεσιενος εἰμί · καί ἐκ αὐτός πᾶς βαπτίζω καί χρίω , καί σημειόω ἁγίζω . καί ὁ ἱερόv σύν ὁ ναός χριοεις , καθιερόω θυσιαστήριον , καί πλήρης δόξα Θεός καί ἁγιασμός γίγνομαι . καί βασιλεύς δέ ἐκ δευοοιῶροΟΟς