cogPG.PG155 306
συναπτή λέγεται ; Ἄ παντας συνάγει εἰς ἓν , καθάπερ ὁ Σωτὴρ ηὔξατο . Μετὰ τοῦ λαοῦ μὲν οὖν καὶ τοὺς βασιλεῖς συνῆψε καὶ ἄρχοντας καὶ στρατόν . Ἀλλ´ ἐπεὶ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ἀγωνιζόμενοι εἰσιν οὖτοι , καὶ ἰδίᾳ τυύτων μέμνηται , εὐσεβῶν μόνον τυγχανόντων . Πλὴν ὅρα ὡς καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐν ταῖς μυστικαῖς εὐχαῖς τῆς ἐερουργίας , καὶ ἐν τοῖς διπτύχοις , καὶ ἐν τῇ τελευταίᾳ εὐχῇ , ἥτις ὀπισθάμβωνος λέγεται , προτίθησιν ἡ Ἐκκλησία τοὺς ἀρχιεοεῖς τε καὶ ἱερεῖς , καὶ πάντα τὸν κληρον . Εἶτα ἐπιφέσει τοὺς βασιλεῖς , καὶ τοῦτο νόμιμον θεῖον ἄνωθεν . Ὁ γὰρ χορηγῶν τὰ τοῦ ἁγιασμοῦ προτιμότερος τῶν ἁγιαζομένων ἐστί · τὸ ἔλαττον γὰρ ὑπὸ τοῦ κοείν . τονος εὐλογεῖται . Ἀλλ´ οὐκ οἶδ´ ὅπως ἔν τισι τὰ τῆς τάξεως πάντη ἠλλοιώθη , καὶ τῶν κοσμικῶν οἱ ἱ ρωμένοι ἐν ἐλάττονι πολλάκις δείκνυνται τάξει , οὐχ ὑφειμένης τάξεως ὄντες , ἀλλὰ καταδυναστευόμενοι , ὡς καὶ ἐν ἄλλοις κἀνταῦθα περὶ τὰ θεῖά τινλν πεοι φρονήσει χρωμένων . Εὔχεται οὖν ἡ Ἐκκλησία , καλῶς τὸν τοῦ Παύλου νόμον τηροῦσα , ὑπέρ τε τῶν βασιλέων καὶ τῶν ἐν ὑπεροχῇ , καὶ μάλιστα νῦν , τελούντων τούτων πιστῶν , καὶ ὑπὲρ τοῦ συμπολεμεῖν αὐτοῖς τὸν Θεὸν , ὑποτάττειν τε αὐτοῖς τοὺς πολεμίου · ἴυα καὶ ἡμεῖς ἥρεμον καὶ ἡσύχιον βίον ἄγωμεν , τὰ τῆς εὐσεβείας ἐν σεμνότητι συντηροῦντες . Ἐπεὶ δὲ καὶ φρουρίου χρεία ἡμῖν , ὡς καὶ τῶν φρουρούντων ἀρχόντων , καὶ τῆς φρουρούσης ὑπερευχόμεθα πόλεως , καὶ διὰ τὴν ἀγάπην , καὶ λοιπῆς πάσης πόλεως · ἔτι δὲ χώρας ἁπάσης , ὅτι οὐκ ἐν πόλεσι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν κώμαις οἰκοῦμεν . Ἑπεὶ δὲ σκοπὸς τοῦ τὰς πόλεις μένειν διὰ τοὺς ἐνοικοῦντας , καὶ των πίστει φησὶν οἰκούντων ἐν αὐταῖς , ὅτι οὐκ ἐξὸν ἀσεβῶν . ὑπερεύχεσθαι . Ἐπεὶ δέ γε πάλιν τῶν συνιστώντων τὰ σώματα χρῄζομεν , ταῦτα δὲ ὡς καὶ ἡμεῖς ἐκ Θεοῦ , ὑπιὲρ εὐκρασίας ἀέρων , φησὶ , διὰ τὸ ὑγιεινὸν τῶν σωμάτων , εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γὴς , διὰ τὸ τῆς τροφῆς χρειῶδες , καὶ καιρῶν εἰρηνικῶν , διὰ τὸ συστατικοὺς τούτους τῆς ζωῆς εἰναι , καὶ τῆς χρείας ἡμων καὶ πολιτείας · στενῶσεως γὰρ καὶ φθορᾶς αἰ ταραχαὶ πρόξενοι . Ὅτι δὲ πάλιν πλεῖστα τὰ συμβαίνοντα ἐν τοῖς ζῶσι , καὶ διάφορος μὲν ἡ βιοτὴ καὶ τὸ ἐπιτήδευμα , καὶ τὰ συμβαίνοντα δὲ διάφορα , ὑπὲρ ἁπάντων ὁμοῦ κοινῶς εὐχομένη φησὶν , ὑπὲρ πλεόντων , διὰ τοὺς . ἐν θαλάσσῃ . ὁδοιπορούντων , διὰ τοὺς ἀποδημοῦντας διὰ ξηρᾶς , νοσούνπωων οἵαν τις νοσεῖ νόσον , καμνόντων καὶ τῶν κοπιῶντων , καὶ τῶν περιστατουμένων αἰχμαλώτων , τῶν ἐν δουλείαις ὄντων , καὶ πάντας συναγαγοῦσα , τῆς σωτηρίας αὐτῶν ὑπερεύχεται . Ὁρᾶς τὴν Ἐκκλησίαν τὸν Θεὸν μιμουμένην καὶ προνοουμένην ἀπάντων ; Μανθάνεις δὲ καὶ ὅπως πάντας συνάπτει , καὶ ὑπὲρ ἁπάντων εὔχεται ; Διὰ τοῦτο ἄρα συναπτὴ αὐτῇ ἡ εὐχὴ λέγεται . Εοα μετὰ τὸ ὃπΕ καλέσαι πάντας εἰς τὴν ὑπὲρ πάντων εὐχὴν , καὶ δεηθῆναι ὑπὲρ ἀλλήλων κελεῦσαι , κατὰ τὴν ἀποστολικὴν ἐντολὴν , πρὸς τὸν δυνάμενον ὃοῦναι πάντα στρέφεται καὶ ἀνατείνεται Κύριον · καί φησιν , « Ἀντιλαβοῦ · » ὅτι σὺ μόνος ἀντίληψις τῶν ἀσθενῶν καὶ ἀπολλυμένων
Lemmas: συναπτός λέγω ; ὅς πᾶς συνάγω εἰς εἷς , καθάπερ ὁ Σωτήρ εὔχομαι . μετά ὁ λαός μέν οὖν καί ὁ βασιλεύς συνάπτω καί ἄρχω καί στρατός . Ἀλ ἐπεί ὑπέρ ὁ κοινός ἀγωνίζομαι εἰμί οὗτος , καί ἴδιος τυυος μιμνήσκω , εὐσεβής μόνος τυγχάνω . πλήν ὁράω ὡς καί ἐνταῦθα καί ἐν ὁ μυστικός εὐχή ὁ ἐερουργίας , καί ἐν ὁ δίπτυχος , καί ἐν ὁ τελευταῖος εὐχή , ὅστις ὀπισθάμβων λέγω , προτίθημι ὁ ἐκκλησία ὁ ἀρχιεοεῖς τε καί ἱερεύς , καί πᾶς ὁ κλῆρος . εἶτα επιπίπτω ὁ βασιλεύς , καί οὗτος νόμιμος θέω ἄνωθεν . ὁ γάρ χορηγός ὁ ὁ ἁγιασμός πρότιμος ὁ ἁγίζω εἰμί · ὁ μικρός γάρ ὑπό ὁ κοέω . τόνος εὐλογέω . Ἀλ οὐ οἶδα ὅπως ἐν τις ὁ ὁ τάξις πάντῃ ἀλλοιόω , καί ὁ κοσμικός ὁ Ι ῥώννυμι ἐν μικρός πολλάκις δείκνυμι τάξις , οὐ ὑφίημι τάξις εἰμί , ἀλλά καταδυναστεύω , ὡς καί ἐν ἄλλος ἐνταῦθα περί ὁ θεῖος τινλν πείθω φρόνησις χράω . εὔχομαι οὖν ὁ ἐκκλησία , καλῶς ὁ ὁ Παῦλος νόμος τηρέω , ὑπέρ τε ὁ βασιλεύς καί ὁ ἐν ὑπεροχή , καί μάλιστα νῦν , τελέω οὗτος πιστός , καί ὑπέρ ὁ συμπολεμέω αὐτός ὁ θεός , ὑποτάσσω τε αὐτός ὁ πολέμιος · ἴα καί ἐγώ ἤρεμος καί Ἡσύχιος βίος ἄγω , ὁ ὁ εὐσέβεια ἐν σεμνότης συντηρέω . ἐπεί δέ καί φρούριον χρεία ἐγώ , ὡς καί ὁ φρουρά ἄρχω , καί ὁ φρουρά ὑπερεύχομαι πόλις , καί διά ὁ ἀγάπη , καί λοιπός πᾶς πόλις · ἔτι δέ χώρα ἅπας , ὅτι οὐ ἐν πόλις μόνος , ἀλλά καί ἐν κώμη οἰκέω . ἐπεί δέ σκοπός ὁ ὁ πόλις μένω διά ὁ ἐνοικέω , καί ὁ πίστις φημί οἰκέω ἐν αὐτός , ὅτι οὐ ἔξεστι ἀσεβής . ὑπερεύχομαι . ἐπεί δέ γε πάλιν ὁ συνιστάω ὁ σῶμα χρῄζω , οὗτος δέ ὡς καί ἐγώ ἐκ Θεός , ὑπιὲρ εὐκρασία ἀήρ , φημί , διά ὁ ὑγιεινός ὁ σῶμα , εὐφορία ὁ καρπός ὁ γῆ , διά ὁ ὁ τροφή χρειώδης , καί καιρός εἰρηνικός , διά ὁ συστατικός οὗτος ὁ ζωή εἰναι , καί ὁ χρεία Ἡμων καί πολιτεία · στένωσις γάρ καί φθορά ὁ ταραχή Πρόξενος . ὅτι2 δέ πάλιν πλεῖστος ὁ συμβαίνω ἐν ὁ ζῶ , καί διάφορος μέν ὁ βιοτή καί ὁ ἐπιτήδευμα , καί ὁ συμβαίνω δέ διάφορος , ὑπέρ ἅπας ὁμοῦ κοινῶς εὔχομαι φημί , ὑπέρ πλέω , διά ὁ . ἐν θάλασσα . ὁδοιπορέω , διά ὁ ἀποδημέω διά ξηρός , νοσούνπωων οἷος τις νοσέω νόσος , κάμνω καί ὁ κοπιάω , καί ὁ περιίστημι αἰχμάλωτος , ὁ ἐν δουλεία εἰμί , καί πᾶς συνάγω , ὁ σωτηρία αὐτός ὑπερεύχομαι . ὁράω ὁ ἐκκλησία ὁ θεός μιμέομαι καί προνοέω ἀπαντάω ; μανθάνω δέ καί ὅπως πᾶς συνάπτω , καί ὑπέρ ἅπας εὔχομαι ; Ζεύς οὗτος ἄρα συναπτός αὐτός ὁ εὐχή λέγω . Εοα μετά ὁ δρύοψ καλέω πᾶς εἰς ὁ ὑπέρ πᾶς εὐχή , καί δήω ὑπέρ ἀλλήλων κελεύω , κατά ὁ ἀποστολικός ἐντολή , πρός ὁ δύναμαι οουνη πᾶς στρέφω καί ἀνατείνω κύριος · καί φημί , « ἀντιλαμβάνω · » ὅτι σύ μόνος ἀντίληψις ὁ ἀσθενής καί ἀπόλλυμι