cogPG.PG155 333
ΡΟΤ ΣΩΟΙΗΗί . ΚΕΦΑΛ ΤΝΙʹ . ματί αἱ λιτανεῖαι ἔξωθεν γίνονται , καὶ σταυροὺς ἐν αὐταῖς περιφέρομεν , καὶ ἁγίας εἰκόνας . Ἱστέον δὲ ὡς αἱ λιτανεῖαι πᾶσαι ἔξωθεν ἢ εἰς τὸν νάρθηκα , ἢ περιλύκλῳ τῶν μονῶν ἢ τῶν πόλεων γινόμεναι , διὰ τὴν ἀνάμνησιν τῆς ἐκπτώσεως ἡμῶν · γίνονται , ὅπως ἔξωθεν γεγόναμεν τῆς Ἐδὲμ εἰς τὸ ταπεινοῦσθαι καὶ φρονεῖν , ὅτι ἀνάξιοι τῶν ἀγίων τόπων ἐσμὲν , καὶ τοῦ παραδείσου καὶ τοῦ οὐρανοῦ ἔκπτωτοι · καὶ τὸν τελώνην μιμεῖσθαι ὀφείλομεν , μακρόθεν ἐστῶτα διὰ πολλὴν τὴν εὐλάβειαν · καὶ τὸν Ἀδὰμ ἐννοεῖν ἀπῳκισθέντα , καὶ τὸν ἄσωτον υἱόν εἰς ἀλλοδαπὴν μακρυνθέντα . Περὶ τὰς ἀμφόδους δὲ καὶ τριόδους , καὶ τὰς ὀδοὺς τὰς δεήσεις ποιούμεθα , ὡς ἂν μολυνθέντα ταῦτα ταῖς ἡμῶν ἀμαρτίαις καθαρισθῇ . Καὶ τὰς ἱερὰς δὲ εἰκόνας ἐξάγοντες τῶν ναῶν περιφέρομεν , καὶ τοὺς τιμίους σταυροὺς καὶ ἁγίων ἱερώτατα λείψανα πολλάκις , ὡς ἂν μετὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ εἰς χρῆσιν αὐτῶν ἁγιασθῶσιν , οἰκίαι τε καὶ ὁδοὶ καὶ ὕδατα καὶ ἀὴρ καὶ γῆ ῥυπουμένη , ὡς ὑφ´ ἡμῶν πατουμένη , καὶ πόλις κατ.οἰκουμένη καὶ χώρα , καὶ θείας μετόσχωσι χάριτος , καὶ τὸ λοιμαντικὸν καὶ φθοροποιὸν ἀποβάλωνται , χένηται δὲ ἵλεως ἡμῖν ὁ σαρκωθεὶς ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ μορφὴν δούλου λαβὼν , ἣν εἰκονίζουσί τε καὶ φέρουσιν αἱ θεῖαι εἰκόνες , καὶ τῶν ἀγίων αὐτοῦ τὰ μορφώματα , τῶν καθαρῶς ἐμπολιτευσαμένων τῇ γῆ · καὶ ἄτι ὁ ἐμπεριπατήσας τῇ γῇ δι´ ἡμᾶς ἐν σαρκὶ Θεὸς , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν σταυρωθεὶς , σώσει ἡμᾶς ὁμολογοῦντας αὐτοῦ τὸ τῆς ἄκρας ἀγαθότητος ἔργον καὶ τῆς ΔὔΕ ἀγάπης , τὸ ἐγχέαι διὰ σταυροῦ τὸ αἷμα , καὶ ἀποθανεῖν αὐτὸν ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ διὰ τοῦτο κατέχοντας καὶ δεικνύντας αὐτὰ τὰ τοῦ πάθους αὐτοῦ σημεῖα , τοὺς τιμίους τοῦ σταυροῦ τύπους , δι´ οὗ τὸν θανατώσαντα ἡμᾶς ἐν ξύλῳ καθεῖλεν ἐχθρόν , καὶ τοῦ θανάτου ἐῤῥύσατο . Τοῦ δὲ διακόνου λαβόντος καιρὸν , καὶ εἰπόντος , « Εὐλόγησον , δέσποτα , » ὁ ἰερεὺς , « Εὐλογημένη ἡ βασιλεία τοῦ Πατρὸς , » φησί · καὶ ὁ διάλονος τὰ εἰρηνικά . Καὶ ὁ φσματικὸς ἑσπερινὸς ψάλλεται · οἷον μετὰ τὴν ἑκφώνησιν τὸ , « Κλῖνον , Κύριε , » χρι τέλους . Ἐν ᾧ τὰς λυχνικἀς εὐχὰς λέγει ὁ ἰερεύς . Εἶτα τὸ τελευταῖον τῆς ἡμέρας τὸ , « Κύριε , ἐκέκραξα · » οἱ στίνοι ὡς ἔθος , καὶ ἡ εἴσοδος τοῦ διακόνου καὶ ἱερέος · ἢ κα ἰερέως μόνον εἰσοδεύοντος χωρλς φώτανν , τὴν ἐν σιγῇ σημαίνοντος ἐπιδημίαν αὐτοῦ πρώτην , καθημένεω . ἡμῶν ἐν σκότει . Καὶ εἰς τὸ , « Ὅτι πρὸς σὲ , Κύριε , » καλεῖ αὐτὸν ὁ ψάλτης , καὶ εἰς τὸ αγιον βῆμα εἰσέρχεται . Καὶ οἱ στίχοι πληροῦνται μετὰ τοῦ ὑποψάλματος , εἰς τὸ , « Φωνῇ μου πρὸς Κύριον ἐκέκραξα . » Εἶτα , « Δόξα καὶ νῦν , » καὶ περσσσὴ τὸ ὑπόψαλμον . Καὶ εὐθὺς καθημένων πάντων , ἀναγινώσκεται ἡ Γένεσις ἐν τῷ ἄμβωνι · αὐτῆς δὲ ἀναγι . νωσκομένης , ἐν τῷ βήματι εὐτρεπισθέντων μανουαλίων δύο , εἰ δὲ ἀρχιερεὺς εἴη , καὶ πλειόνων , καὶ τοῦ θυμιατηρίου , εἰ μὲν λειτουργεῖ καὶ διάκονος σὺν τῷ ἱερεῖ , αὐτὸς ἐξέρχεται μόνος ὁ διάκονος , κρατῶν τὸν θυμιατὸν καὶ λαμπάδα ἡμμενηνΟἱ
Lemmas: Ροτ Ἠ . ΚΕ Ι . μά ὁ λιτανεία ἔξωθεν γίγνομαι , καί σταυρός ἐν αὐτός περιφέρω , καί ἅγιος εἰκών . ἰστέον δέ ὡς ὁ λιτανεία πᾶς ἔξωθεν ἢ εἰς ὁ νάρθηξ , ἢ περιλυκλαω ὁ μονή ἢ ὁ πόλις γίγνομαι , διά ὁ ἀνάμνησις ὁ ἔκπτωσις ἐγώ · γίγνομαι , ὅπως ἔξωθεν γίγνομαι ὁ Ἐδέμ εἰς ὁ ταπεινόω καί φρονέω , ὅτι ἀνάξιος ὁ Ἀγίων τόπος εἰμί , καί ὁ παράδεισος καί ὁ οὐρανός έκπτωτος · καί ὁ τελώνης μιμέομαι ὀφείλω , μακρόθεν ἵστημι διά πολύς ὁ εὐλάβεια · καί ὁ Ἀδάμ ἐννοέω ἀποικίζω , καί ὁ ἄσωτος υἱός εἰς ἀλλοδαπός μακρύνω . περι ὁ ἄμφοδος δέ καί τριόδους , καί ὁ ὀδούς ὁ δήω ποιέω , ὡς εἄν μολύνω οὗτος ὁ ἐγώ ἁμαρτία καθαρίζω . καί ὁ ἱερή δέ εἰκών ἐξάγω ὁ ναός περιφέρω , καί ὁ τίμιος σταυρός καί ἅγιος ἱερός λείψανον πολλάκις , ὡς εἄν μετά ὁ ἄνθρωπος καί ὁ εἰς χρῆσις αὐτός ἁγίζω , οἰκίον τε καί ὁδός καί ὕδωρ καί ἀήρ καί γῆ ῥυπόω , ὡς ὑφ´ ἐγώ πατέω , καί πόλις κατοικέω καί χώρα , καί θεῖος μετέχω χάρις , καί ὁ λοιμαντικός καί φθοροποιός ἀποβάλλω , χέω δέ ἵλαος ἐγώ ὁ σαρκόω ὑπέρ ἐγώ , καί μορφή δοῦλος λαμβάνω , ὅς εἰκονίζω τε καί φέρω ὁ θεῖος εἰκών , καί ὁ Ἀγίων αὐτός ὁ μόρφωμα , ὁ καθαρός ἐμπολιτεύω ὁ γῆ · καί αὔγ-ασμα ὁ ἐμπεριπατέω ὁ γῆ δις ἐγώ ἐν σάρξ θεός , καί ὑπέρ ἐγώ σταυρόω , σῴζω ἐγώ ὁμολογέω αὐτός ὁ ὁ ἄκρος ἀγαθότης ἔργον καί ὁ δύο ἀγάπη , ὁ ἐγχέω διά σταυρός ὁ αἷμα , καί ἀποθνῄσκω αὐτός ὑπέρ ἐγώ , καί διά οὗτος κατέχω καί δείκνυμι αὐτός ὁ ὁ πάθος αὐτός σημεῖον , ὁ τίμιος ὁ σταυρός τύπος , δις ὅς ὁ θανατόω ἐγώ ἐν ξύλον καθαιρέω ἐχθρός , καί ὁ θάνατος ῥύομαι . ὁ δέ διάκονος λαμβάνω καιρός , καί εἶπον , « εὐλογέω , δεσπότης , » ὁ ἱερεύς , « εὐλογέω ὁ βασίλειος ὁ πατήρ , » φημί · καί ὁ διάλονος ὁ εἰρηνικός . καί ὁ φσματικὸς ἑσπερινός ψάλλω · οἷος μετά ὁ ἐκφώνησις ὁ , « κλίνω , κύριος , » χρις τέλος . ἐν ὅς ὁ λυχνικός εὐχή λέγω ὁ ἱερεύς . εἶτα ὁ τελευταῖος ὁ ἡμέρα ὁ , « κύριος , κράζω · » ὁ στινοος ὡς ἔθος , καί ὁ εἴσοδος ὁ διάκονος καί ἱερεύς · ἢ ἄν ἱερεύς μόνος εἰσοδεύω χωρλς φώτης , ὁ ἐν σιγή σημαίνω ἐπιδημία αὐτός πρῶτος , καθημένεω . ἐγώ ἐν σκότος . καί εἰς ὁ , « ὅτι2 πρός σύ , κύριος , » καλέω αὐτός ὁ ψάλτης , καί εἰς ὁ ἅγιος βῆμα εἰσέρχομαι . καί ὁ στίχος πληρόω μετά ὁ ὑπόψαλμα , εἰς ὁ , « φωνέω ἐγώ πρός κύριος κράζω . » εἶτα , « Δόξα καί νῦν , » καί περσσσὴ ὁ ὑπόψαλμος . καί εὐθύς κάθημαι πᾶς , ἀναγιγνώσκω ὁ Γένεσις ἐν ὁ ἄμβων · αὐτός δέ ἀναγι . νωσκομενω , ἐν ὁ βῆμα εὐτρεπίζω μανουάλι δύο , εἰμί δέ ἀρχιερεύς εἰμί , καί πλείων , καί ὁ θυμιατήριον , εἰμί μέν λειτουργέω καί διάκονος σύν ὁ ἱερεύς , αὐτός ἐξέρχομαι μόνος ὁ διάκονος , κράτος ὁ θυμιατός καί λαμπάς ἡμμενηνΟἱ