cogPG.PG155 146
ρίου τὴν ἑναν ρώπησιν · τὴν δὲ εἰς τιμὴν καὶ μνή μην τῶν ἁγίων καὶ πανευφήμων ἀποστόλων , ὡς ὑπηρετῶν τοῦ Χριστοῦ , ὡς πρώτων ἱερέων καὶ Σικασκάλων τῆς πίστεως , καὶ τῶν μετ´ αὐτοὺς ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἐσπουδακότων , τῶν ἁγίων ἱεραρχῶν , τῶν ἁγίων καὶ καλλινίκων μαρτύρων , καὶ τῶν ὁσίων σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις · τελευταῖον δὲ εἰς τιμὴν καὶ μνήμην προσφέρει τοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἁγίου , ἢ τοῦ ἑορταζομένου , καὶ τοῦ Χρυσοστόμου Πατρὸς , ἢ Βασιλαίου , οὗ ἡ λειτουργία ἐστὶ , καὶ πάντων ὁμοῦ πάλιν τῶν ἁγίων , ἐπειδὴ πάντες ἐν Χριστῷ ἥνωται . Καὶ ἀναγκαῖον μετὰ τῆς ἀναμνήσεως τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἀνάμνησιν ποιεῖσθαι τῶν δούλων αὐτοῦ · καὶ πρῶτον μὲν τῆς ἀλοχεύτως αὐτὸν τεκούσης , ὡς εἴρηται , δε´ ἦς τὰ μυστήρια τῆς σωτηρίας ἡ μῶν ἐκτετέλεσται · ἔπειτα τῶν ἁγίων ἀγγέλων , ὡς καθυπουργησάντων τῷ μυστηρίῳ , καὶ δι´ αὐτοῦ ἡμῖν ἑνωθέντων , καὶ περιφυλαττόντων ἡμᾶς · ἔπειτα τῶν προκηρυξάντων τὰ τοῦ μυστηρίου προφητῶν καὶ Ἀικαίων , ὦν ἐξαίρετος καὶ σφραγὶς ὁ Βαπτιστής · ἔπειτα τῶν θεοπτῶν κηρύκοων . ἀποστόλων τε καὶ ο τὸν κόσμον κατηύγασαν , μεθ´ ὧν καὶ τῶν διαδόχων αὐτῶν ἰεραρχῶν , καὶ τοῦ καρποῦ τοῦ κηρύγματος , τῶν μαρτύρων καὶ τῶν ὁσίων · καὶ τέλος πάντων ὁμοῦ , ἐπειδὴ τῇ θυσίᾳ ταύτῃ τῇ ἱερᾷ πάντες ὁμοῦ ἄγγελοι τε καὶ ἄνθρωποι ἅγιοι καὶ ἡνώθησαν τῳ Χριστῷ , καὶ ἐν αὐτῷ ἡγιάσθησαν , καὶ τούτῳ ἡμᾶς ἐνοῦσιν . « Ὢν ταῖς ἱκεσίαις ἐπίσκεψαι ἡμᾶς , φησίν , ὁ Θεὸς , καὶ δώρησαι ἡμῖν πάντα τὰ πρὸς σωτηρίαν αἰτήματα , καὶ ζωὴν τὴν αἰώνιον . » Κατανοεῖς , ὡς ἀιτὶ τῶν ἀγίων εἰσὶν αἱ μερίδες ; καὶ εἰς μνήμην αὸτῶν καὶ τιμὴν , καὶ διʹ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν ἡμῶν ποοσφερόμεναι ; μετέχουσι γὰρ καὶ οὖτοι τῷ μυστηρίῳ τῷ φρικτῷ τούτῳ ὡς συνηγωνισμένοι Χριστῷ , δόξης καὶ ἀναβάσεως μείζονος , τῇ κοινωνίᾳ τῆς σωτηριώδους θυσίας , καὶ ἡμᾶς αὐτῷ καταλλάσσουσι καὶ συνάπτουσι · καὶ μᾶλλον ὅσῳ τούτων μεμνήμεθα . Πλὴν οὐ μεταβάλλονται αἱ μερίδες ἢ εἰς σῶμα δεσποτικὸν , ἢ εἰς τὰ σώματα τῶν ἀγίων · ἀλλὰ μόνα ἄῶρά εἰσι καὶ προσφοραὶ καὶ θυσίαι δι´ ἄρτου κατὰ μίμησιν τοῦ Δεσπότου , καὶ ἐπ´ ὁνόματι τούτων αὐτῷ προσφερόμεναι , καὶ τῇ ἱερουργίᾳ τῶν μυστηρίων , τῆ ἑνέστει τε καὶ κοινωνία ἁγιαζόμεναι , καὶ εἰς ἐκείνους ὑπὲρ ὧν εἰσι , τὸν ἀγιασμὸν παραπέμπουσαι , καὶ διὰ τῶν ὑπὲρ τῶν ἀγίων εἰς ἡμᾶς · ὥσπερ δὴ ακὶ διὰ τῶν εὐχῶν τοῦτο γίνεται , ἡνίκα μνησθῶμεν αὐτῶν , ἢ ὅταν τοῖς ναοῖς ἢ τοῖς λειψάνοις αὐτῶν , ἢ ταῖς εἰκόσι τὶ προσενέγκωμεν . Αὐτοὶ μὲν γὰρ ἀμέσως ἀγιάζονται παρὰ τοῦ Θεοῦ · δεχόμενοι δὲ καὶ τὰ παρ´ ἡμῶν , δι´ αὐτῶν ἡμᾶς ἀχιάζουσιν . Εἰ οὖν ἐν τοῖς ἄλλοις ἀποδεκτὸν αὐτοῖς τὸ προσφέρειν εἰς τιμὴν καὶ μνήμην αὐτῶν , πολλῷ γε τοῦτο μᾶλλον ἀποἄέξονται ἐν τῇ ἱερωτάτῃ θυσίᾳ . Εἰ γὰρ καὶ ἀθλως καὶ νοερῶς μετέχουσι τῆς τοῦ Χριστοῦ κοινωνίας αἷς ψυχαῖς , ἀλλὰ καὶ βιὰ τῆς αὐτοῦ ἱερουργίας , ἡν ἤπερ τοῦ κόσμου παρέδωκε γίνεσθαι , μεγίστης μετέχουσι τῆς δοεης , ὡς συμπονήσαντες καὶ συνδοξαζομενοι . Ἀλλὰ καὶ οἱ θειότατοι ἄγγελοι , ὡς καὶ
Lemmas: Ῥίον ὁ ένας ῥῶπος · ὁ δέ εἰς τιμή καί μνός μείς ὁ ἅγιος καί πανεύφημος ἀπόστολος , ὡς ὑπηρέτης ὁ Χριστός , ὡς πρῶτος ἱερός καί Σικασκάλων ὁ πίστις , καί ὁ μετέ αὐτός ὑπέρ ὁ εὐσέβεια σπουδάζω , ὁ ἅγιος ἱεράρχης , ὁ ἅγιος καί καλλίνικος μάρτυς , καί ὁ ὅσιος σύν πᾶς ὁ ἅγιος · τελευταῖος δέ εἰς τιμή καί μνήμη προσφέρω ὁ κατά ὁ ἡμέρα ἅγιος , ἢ ὁ εορταζόμενος , καί ὁ χρυσόστομος πατήρ , ἢ βασιλαιος , ὅς ὁ λειτουργία εἰμί , καί πᾶς ὁμοῦ πάλιν ὁ ἅγιος , ἐπεί πᾶς ἐν Χριστός ἑνόω . καί ἀναγκαῖος μετά ὁ ἀνάμνησις ὁ κύριος καί ὁ ἀνάμνησις ποιέω ὁ δοῦλος αὐτός · καί πρῶτος μέν ὁ ἀλοχεύτως αὐτός τίκτω , ὡς εἴρω , δεʹ εἰμί ὁ μυστήριον ὁ σωτηρία ὁ μῶν ἐκτελέω · ἔπειτα ὁ ἅγιος ἄγγελος , ὡς καθυπουργέω ὁ μυστήριον , καί δις αὐτός ἐγώ ἑνόω , καί περιφυλάσσω ἐγώ · ἔπειτα ὁ προκηρύσσω ὁ ὁ μυστήριον προφήτης καί αικαιω , οὖν ἐξαίρετος καί σφραγίς ὁ Βαπτιστής · ἔπειτα ὁ θεόπτης κηρυκοεω . ἀπόστολος τε καί ὁ ὁ κόσμος καταυγάζω , μεθ´ ὅς καί ὁ διάδοχος αὐτός ἱεράρχης , καί ὁ καρπός ὁ κήρυγμα , ὁ μάρτυς καί ὁ ὅσιος · καί τέλος πᾶς ὁμοῦ , ἐπεί ὁ θυσία οὗτος ὁ ἱερός πᾶς ὁμοῦ ἄγγελος τε καί ἄνθρωπος ἅγιος καί ἑνόω ὁ Χριστός , καί ἐν αὐτός ἁγίζω , καί οὗτος ἐγώ ἔνειμι . « ὦς ὁ Ἱκεσία ἐπισκοπέω ἐγώ , φημί , ὁ θεός , καί δωρέω ἐγώ πᾶς ὁ πρός σωτηρία αἴτημα , καί ζωή ὁ αἰώνιος . » κατανοέω , ὡς ἀιτὶ ὁ Ἀγίων εἰμί ὁ μερίς ; καί εἰς μνήμη αὸτῶν καί τιμή , καί διά αὐτός εἰς σωτηρία ἐγώ ποοσφερόμεναι ; μετέχω γάρ καί οὗτος ὁ μυστήριον ὁ φρικτός οὗτος ὡς συναγωνίζομαι Χριστός , δόξα καί ἀνάβασις μείζων , ὁ κοινωνία ὁ σωτηριώδης θυσία , καί ἐγώ αὐτός καταλλάσσω καί συνάπτω · καί μᾶλλον ὅσος οὗτος μιμνήσκω . πλήν οὖον μεταβάλλω ὁ μερίς ἢ εἰς σῶμα δεσποτικός , ἢ εἰς ὁ σῶμα ὁ Ἀγίων · ἀλλά μόνος ἄωρος εἰμί καί προσφορά καί θυσία δις ἄρτος κατά μίμησις ὁ δεσπότης , καί ἐπι ὄνομα οὗτος αὐτός προσφέρω , καί ὁ ἱερουργία ὁ μυστήριον , τῆ ἕννυμι τε καί κοινωνία ἁγίζω , καί εἰς ἐκεῖνος ὑπέρ ὅς εἰμί , ὁ ἁγιασμός παραπέμπω , καί διά ὁ ὑπέρ ὁ Ἀγίων εἰς ἐγώ · ὥσπερ δή ἀκίς διά ὁ εὖχος οὗτος γίγνομαι , ἡνίκα μιμνήσκω αὐτός , ἢ ὅταν ὁ ναός ἢ ὁ λείψανον αὐτός , ἢ ὁ εἰκών τίς προσφέρω . αὐτός μέν γάρ ἀμέσως ἁγίζω παρά ὁ Θεός · δέχομαι δέ καί ὁ παρ´ ἐγώ , δις αὐτός ἐγώ ἀχεύω . εἰμί οὖν ἐν ὁ ἄλλος ἀποδεκτός αὐτός ὁ προσφέρω εἰς τιμή καί μνήμη αὐτός , πολύς γε οὗτος μᾶλλον ἀποξέω ἐν ὁ ἱερός θυσία . εἰμί γάρ καί ἄθλος καί νοερός μετέχω ὁ ὁ Χριστός κοινωνία ὅς Ψυχή , ἀλλά καί βία ὁ αὐτός ἱερουργία , ἐάν ἤ2 ὁ κόσμος παραδίδωμι γίγνομαι , μέγας μετέχω ὁ δοεης , ὡς συμπονέω καί συνδοξάζω . ἀλλά καί ὁ θεῖος ἄγγελος , ὡς καί