cogPG.PG155 156
δουλείας καὶ τῆς τοῦ ἐσταυρωμένου ὁμολογίας · ἐπεὶ καὶ αὐτου κοινωνῆσαι προσέρχεται · καὶ οὕτω μετὰ Κφόβου καὶ φρίκης καὶ ταπεινώσεως καρδίας προσέρχεσθαι . κοινωνοῦσι τοίνυν εὐθύς · πρῶτον μὲν οἱ καὶ πάντοτε κατὰ πᾶσαν ἱερουργίαν κοινωνοῦντες οδτάνονοι . ὅτι μετὰ τοὺς διακόνους οὗτοι · καὶ οὐκ βδεια τούτοις ἔνδον τοῦ βήματος κοινωνεῖν · ὅτι οὐδὲ ἐντὸς κεχειροτόνηνται · ἔπειτα ἀναγνῶσται καὶ μο ναχοί · καὶ μετ´ αὐτοὺς οἱ λαῖκοί · οὔτε γὰρ ἐντὸς τοῦ . βήματος πλὴν ἀρχιερέων , πρεσβυτέρων καὶ Ἐιακόνων τις ἄλλως μεταλαμβάνει , ὅτι καὶ αἱ τρεῖς τάξεις αὗται ἐντὸς μόναι χειροτονοῦνται τοῦ βήμα . τος . Οἱλοιποὶ δὲ ἔξωθεν τούτου οὔτε εἰς τὰς χεῖρας τὸν θεῖον ἄρτον λαμβάνουσιν , ὑποβεβηκότες τῇ τάξει καὶ τοῦ ἐσχάτου μέρους τελοῦντες τῷ βαθμῷ , κἂν ἐρετῇ ὑπερέχωσι . Διὸ καὶ ἕκαστον τοῦτον χρὴ τὴν τάξιν αὐτοῦ τηρεῖν , ὡς καὶ ὁ Παῦλος παραγγέλλει , « Ἔκαστος , λέγων , ἐν ᾗ ἐκλήθη τάξει , ἐν ταύτῃ μενέτω · » ἵνα καὶ μᾶλλον ὁ θεμέλιος τῶν ἀρετῶν ἐν τούτῳ εὖρίσκηται , ἡ ταπείνωσις · ἥτις καὶ ἐν ἀγγέλοις ἐστί · καὶ ἐν τῷ μέλλοντι οὕτως ἔσται « Ἔκαστος δὲ , φησὶ πάλιν Παῦλος , ἐν τῷ οἰκείω τάγματι . » Ὕστερον δὲ πρὸς τὸν λαὸν ἡ εὐλογία δί ἔσται , ὡς ἀπὸ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ , ἣν δὴ ὁ ἱεράρχης ποιιτα · καὶ σωτηρίαν πᾶσιν ἐπεύχεται Εἶτα καὶ θυμιᾷ ἐν τῇ τραπέζῃ πάλιν τὰ ἅγια , τὰ τῆς Ἀναλήψεως λέγων , εὐχαριστῶν τῷ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ σαρκωθέντι καὶ παθόντι καὶ ἀναστάντι σαρκὶ , καὶ εἰς οὐρανοὺς ἀνυψωθέντι , καὶ ζῶντι , καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ τὴν γῆν πᾶσαν πληρώσαντι . Καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἄίδωσιν ἀπενεχθῆναι τὰ περιλειφθέντα τῶν ἁγίων ἐν τῇ προθέσει , καὶ παρὰ τῶν διακόνων διοικηθῆναι . Ὁ δεύτερος δὲ τῶν ἱερέων τὴν ὁπισθάμβωνον εὐχὴν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἔξωθεν τοῦ ἱεροῦ βήματος εἰς ἐπήκοον ἐκφωνεῖ , εὐχόμενος μὲν ταύτην τὴν τελευταίαν εὐχὴν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ , ἔργον δὲ ποιῶν τοῦ Κἀρχιερέως · ὅτι καὶ αἱ ἀρχαὶ τῶν εὐχῶν καὶ τὸ τέλος ἔργον αὐτοῦ . ὅμως καὶ ὁ ἀρχιερεὺς ταύτην ἕυδον μὸστικῶ ποὸς τὸν Θεὸν ἀναφέρει . Διὰ τοῦτο οῶν καὶ προσελθόντα σφραγίζει τὸν ἱερέα , μετὰ τὸ εἰπεῖν τήν εὐχὴν , ὡς ὑπηρέτην ὄντα αὐτοῦ . Λὐτὸς δὲ πάλιν ὁ ἱεράρχης τὸ εἰλητὸν εἰλήσας , καὶ τὸ Εὐαγγέλιον θεὶς , καὶ ἀσπασάμενος αὐτὸ καὶ τὴν ἱερὰν τράστεζαν , δηλῶν ἐκ τούτου ὡς ἐκεῖθεν ἡγίασται , καὶ ἡνωμένος τῷ θυσιαστηρίῳ ἐστὶν , ἐπεὶ τὰ τῆς λειτουργίας τετέλεκε , πρὸς τὰς θύρας τοῦ βήματος ἔξεισι , καὶ τῷ λαῷ τὸ ἀντίδωρον ἀπονέμει · ὅτι οὐ πτοῦ βήματος ὁ λαὸς , καὶ ὅτι τοῖς ταπεινοῖς ὁ ὑψηλὸς συγκατέρχεται , καὶ ἑαυτὸν αὐτοῖς δίδωσι πολυτρόπως . ΚΕΦΑΛ . Ρʹ . Περὶ τοῦ ἀντιδώρου , καὶ ὅτι ἡγιασμένος ἄρτος οὗτος . Τιῆτο δὲ τὸ ἀντίδωρον ἡγιασμένος ἄρτος εστὶν , ἐν τῇ προθέσει προσενεχθεὶς , οὗ τὸ μεσαίτατον ἐκβληοἐν ἱερουργήθη , καὶ σῶμα Χριστοῦ γέγονεν . Ἀντὶ γοῦν τοῦ μεγάλου ἐκείνου δώρου τῆς φρικτῆς κοινωνίας , ἐπεὶ οὐ πάντες ἐκείνου ἱκανοὶ μετασχεῖν , ΟΑΡΟΤ Ο
Lemmas: δουλεία καί ὁ ὁ σταυρόω ὁμολογία · ἐπεί καί αὐτός κοινωνέω προσέρχομαι · καί οὗτος μετά κφοβους καί φρίκη καί ταπείνωσις Καρδία προσέρχομαι . κοινωνέω τοίνυν εὐθύς · πρῶτος μέν ὁ καί πάντοτε κατά πᾶς ἱερουργία κοινωνέω οδτανονοος . ὅτι μετά ὁ διάκονος οὗτος · καί οὐ βδεια οὗτος ἔνδον ὁ βῆμα κοινωνέω · ὅτι οὐδέ ἐντός χειροτονέω · ἔπειτα ἀναγνώστης καί μ νάσσω · καί μετέ αὐτός ὁ λαϊκός · οὔτε γάρ ἐντός ὁ . βῆμα πλήν ἀρχιερεύς , πρέσβυς καί ειακονη τις ἄλλως μεταλαμβάνω , ὅτι καί ὁ τρεῖς τάξις οὗτος ἐντός μόνος χειροτονέω ὁ βήμα . ὅς . οιλοιπος δέ ἔξωθεν οὗτος οὔτε εἰς ὁ χείρ ὁ θέω ἄρτος λαμβάνω , ὑποβαίνω ὁ τάξις καί ὁ ἔσχατος μέρος τελέω ὁ βαθμός , κἀν ἐρέτης ὑπερέχω . Διὸ καί ἕκαστος οὗτος χρή ὁ τάξις αὐτός τηρέω , ὡς καί ὁ Παῦλος παραγγέλλω , « ἔκαστος , λέγω , ἐν ὅς καλέω τάξις , ἐν οὗτος μένω · » ἵνα καί μᾶλλον ὁ θεμέλιος ὁ ἀρετή ἐν οὗτος εὑρίσκω , ὁ ταπείνωσις · ὅστις καί ἐν ἄγγελος εἰμί · καί ἐν ὁ μέλλω οὕτως εἰμί « ἔκαστος δέ , φημί πάλιν Παῦλος , ἐν ὁ οἰκέω τάγμα . » ὕστερος δέ πρός ὁ λαός ὁ εὐλογία Ζεύς εἰμί , ὡς ἀπό ὁ Σωτήρ αὐτός , ὅς δή ὁ ἱεράρχης ποιός · καί σωτηρία πᾶς ἐπεύχομαι εἶτα καί θυμιάω ἐν ὁ τράπεζα πάλιν ὁ ἅγιος , ὁ ὁ Ἀνάληψις λέγω , εὐχαριστέω ὁ ὑπέρ ἐγώ καί σαρκόω καί πάθος καί ἀνίστημι σάρξ , καί εἰς οὐρανός ἀνυψόω , καί ζῶ , καί ὁ δόξα αὐτός ὁ γῆ πᾶς πληρόω . καί εὐλογέω ὁ θεός αἰδέω ἀποφέρω ὁ περιλείπομαι ὁ ἅγιος ἐν ὁ πρόθεσις , καί παρά ὁ διάκονος διοικέω . ὁ δύο δέ ὁ ἱερός ὁ ὁπισθάμβωνον εὐχή ὑπέρ ὁ λαός ἔξωθεν ὁ ἱερός βῆμα εἰς ἐπήκοος ἐκφωνέω , εὔχομαι μέν οὗτος ὁ τελευταῖος εὐχή ὑπέρ ὁ λαός , ἔργον δέ ποιέω ὁ ἀρχιερεύς · ὅτι καί ὁ ἀρχή ὁ εὖχος καί ὁ τέλος ἔργον αὐτός . ὅμως καί ὁ ἀρχιερεύς οὗτος εὕδω μὸστικῶ ποιός ὁ θεός ἀναφέρω . Ζεύς οὗτος ὄα καί προσέρχομαι σφραγίζω ὁ ἱερεύς , μετά ὁ εἶπον ὁ εὐχή , ὡς ὑπηρέτης εἰμί αὐτός . Λυτός δέ πάλιν ὁ ἱεράρχης ὁ εἴλω εἴλω , καί ὁ Εὐαγγέλιος τίθημι , καί ἀσπάζομαι αὐτός καί ὁ ἱερά τράστεζαν , δηλόω ἐκ οὗτος ὡς ἐκεῖθεν ἁγίζω , καί ἑνόω ὁ θυσιαστήριον εἰμί , ἐπεί ὁ ὁ λειτουργία τελέω , πρός ὁ θύρα ὁ βῆμα ἔξειμι , καί ὁ λαός ὁ ἀντίδωρον ἀπονέμω · ὅτι οὖον πέτομαι βῆμα ὁ λαός , καί ὅτι ὁ ταπεινός ὁ ὑψηλός συγκατέρχομαι , καί ἑαυτοῦ αὐτός δίδωμι πολύτροπος . ΚΕ . ῥῶ . περι ὁ ἀντίδωρον , καί ὅτι ἁγίζω ἄρτος οὗτος . Τιῆτο δέ ὁ ἀντίδωρον ἁγίζω ἄρτος εἰμί , ἐν ὁ πρόθεσις προσφέρω , ὅς ὁ μέσος ἐκβάλλω ἱερουργέω , καί σῶμα Χριστός γίγνομαι . ἀντί γοῦν ὁ μέγας ἐκεῖνος δῶρον ὁ φρικτός κοινωνία , ἐπεί οὖον πᾶς ἐκεῖνος ἱκανός μετέχω , ΟΡ ὁ