cogPG.PG155 139
ΣΑΡΙΤ ΙΧΧΧΙΧ . μᾶλλον ἐκεῖ , ὅτι τὰ μὲν τῆς οἰκονομίας τοῦ Σωτῆ ρος τέλεια ἐν τῷ ἄρτῳ καὶ ἐν τῷ σκήματι αὐτοῦ τετραμερεῖ ὄντι καθορᾶται · τὰ δὲ τῆς Θεότητος ἐν τῇ τοῦ ἄρτου σφραγῖδι , ἥτις κυκλοειδής ἐστι , καὶ μέσον ταύτης ὁ σταυρὸς , ἢ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἐξεικοὧιδόμενος , τὸν ἄναρχόν τε καὶ ἀτελεύτητον Λόγον σεσαρκωμένον πάντων ὁμοῦ δεικνύντων , καὶ θέαν ὄντα καὶ καθ´ ἡμᾶς ὀφθέντα , καὶ σαρκωθέντα ἀληθῶς καὶ παθόντα , καὶ τὸν ἐν μορφῇ Θεοῦ ὄντα καὶ ἐν μορφῇ ἀνθρώπου γενόμενον . Διὸ οὐ χρὴ μόνον εἰκονίζειν τὰ τῆς Θεότητος , ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς ἀνθρωπ πότητος , ἵνα μὴ δόξῃ κατά τινας αἱρετίζοντας ὡς τὰ τῆς ἀνθρωπότητος ἠφανίσθη , καὶ ὅλος Θεὸς γέγονε , καθὰ οἱ τὴν μίαν φασὶ δοξάζοντες φύσιν . Ἀλλ´ οὐχ οὕτω γέγονεν , οὐδὲ παρελάβομεν , ἀλλὰ μένει τέλειος ἐν ἑκάστῃ φύσει , καὶ ἄκρως ἑνωθείσης τῆς λεότητος τῷ ἀνθρωπίνῳ αὐτοῦ . Ὅλον μὲν γὰρ τὸ ἀνθρώπινον ἐθέωσε καὶ ὁμόθεον ἀπειργάσατο τῇ ἄκρᾳ ἐνώσει · διετήρησε δὲ καὶ τὰ αὐτοῦ καὶ τέλειός ἐστιν ἄνθρωπος καὶ ἐν τόπῳ , ὡς καὶ τέλειος Θεὸς , καὶ πανταχοῦ καὶ ὑπὲρ τὸ πᾶν · καὶ τὰ τοῦ σῶματος φέρει . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ μετὰ τὴν ἔγερσιν καὶ τὴν ἀφθαρσίαν καθειωράθη τε καὶ ἐύηλαφήθη , καὶ κεκλεισμένων εἰσῆλθε τῶν θυρῶν . Ὁρᾶς ὅτι καὶ ἄφθαρτος ἦν , καὶ τὰ ἑαυτοῦ ἔσωζε ; καὶ αὐτὸς ἄκτιστός ἐστι , καὶ κτιατός ; καὶ ἐκ δύο τῶν φύσαωων , εἰ καὶ εἷς τῇ ὑποστάσει τελεῖ ; Αοιπὸν ἔχου τῶν τῆς ὁρθοδοξίας , καὶ μὴ νεκρὰ μὴ ἄψυχα πρόσφερε , μηδὲ ἐγκαίνιζε τὰ τῶν Ἰουδαίων , μηδὲ τὸν νόμον εἴκα γε , μηδὲ ἐν ἀζύμοις ἐόρταζε . ΚΕΦΑΛ . ΠΘʹ . Κατὰ Λατίνων ἄυμα προσφερόντων Ἀλλ´ ὁ Παῦλος οὔτω λέγει , φησὶ Αατῖνος , τὸ δι´ ἀζύμων προσφέρειν . « Ὥστε ἑορτάζωμενφησὶ ] μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ , ἀλλ´ ἐν ἀξύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας . » Βαβαὶ τῆς ἀνοησίας ! οἱ ὁρθοὸοξοῦντές φαμεν , οὔτω νοεῖς τὰ τοῦ θεοκήρυκος ; Τοῦτο , φησὶν οὖτος , ἄνθρωπε , ἀνατρέπων τὴν τῆς ἁμαρτίας ῥίζαν τε καὶ αἰτίαν . Διὸ « μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ , φησὶ . κακίας καὶ πονηρίας . » Καὶ καλῶς ὄντως λέγει . Καὶ αὐ ταύτην τὴν ζύμην ἀπόῤῥιψον τὴν πορνείαν τοῆ πορνεύσαντος ἐν Κορίνθῳ , καὶ πᾶσαν ἄλλην ἀκαθαρσίαν · ὅτι περὶ ταύτης ὁ σκοπὸς ἅπας , καὶ περὶ τούτου ὁ λόγος αὐτῷ . « Ἐξάρετε , φησὶ , τὸν τοιοῦτον . Οὐκ οδατε ὅτι μικρὰ ζύμη δλον τὸ φύραμα ζυμοῖ;ν » οὔτω γὰρ ἡ κακία ὡς νόσος λυμαντικὴ ἀπό τινος ἀρξαμένη , καὶ εἰς τοὸς λοιποὺς πρόεισι . Διὸ καὶ « Ἐξάρατε , φησὶ , τὴν παλαιὰν ζύμην , ἵνα ἦτε νέον φύραμα , » ἐν Χριστῷ πεφυραμένοι , οἷον νάρι τε καὶ ὡς ὁ Χριστὸς ἀναμάρτητοι . Ἐπεὶ καὶ νέος ἄνθρρωκος Ἀδλα ὁ Χοιστός , Καὶ δι´ αὐτοῦ ὑμεῖς ἐστε « ἄζυμοι , » τουτέστιν ἁμαρτίας ἀμέτοχοι , τῷ βαπτίσματι καὶ τῷ ΧΟΩμύρῳ . « Καὶ γὰρ τὸ Πάσχα ἡμῶν ἀπὸρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστὸς , διαβιβάσας ἡμᾶς ἐκ τῆς Δἰγύπτου τῆς ἀμαρτίας . » Αὔτη ἡ τοῦ Παύλουένναά τε καὶ φωνή · καὶ ἐν ταύτῃ ἀποτρέπου καὶ δίωκε τὴν ζύμην τῆς ἁμαρτίας · καὶ ὅλος ἔσο ταύτης ἀμέτοΚΕΦΑΛ .
Lemmas: Σαρίτ ΙΧΧΧΙΧ . μᾶλλον ἐκεῖ , ὅτι ὁ μέν ὁ οἰκονομία ὁ Σώτη ρος τέλειος ἐν ὁ ἄρτος καί ἐν ὁ σκῆμα αὐτός τετραμερέω εἰμί καθοράω · ὁ δέ ὁ θεότης ἐν ὁ ὁ ἄρτος σφραγίς , ὅστις κυκλοειδής εἰμί , καί μέσος οὗτος ὁ σταυρός , ἢ αὐτός ὁ Σωτήρ εξεικοωιδιδωμι , ὁ ἄναρχος τε καί ἀτελεύτητος Λόγος σαρκόω πᾶς ὁμοῦ δείκνυμι , καί θέα εἰμί καί καθ´ ἐγώ ὁράω , καί σαρκόω ἀληθής καί πάθος , καί ὁ ἐν μορφή Θεός εἰμί καί ἐν μορφή ἄνθρωπος γίγνομαι . Διὸ οὖον χρή μόνος εἰκονίζω ὁ ὁ θεότης , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀνθρωπ ποτής , ἵνα μή δόξα κατά τις αἱρετίζω ὡς ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἀφανίζω , καί ὅλος θεός γίγνομαι , καθά ὁ ὁ εἷς φημί δοξάζω φύσις . Ἀλ οὐ οὗτος γίγνομαι , οὐδέ παραλαμβάνω , ἀλλά μένω τέλειος ἐν ἕκαστος φύσις , καί ἄκρως ἑνόω ὁ λεοτητη ὁ ἀνθρώπινος αὐτός . ὅλος μέν γάρ ὁ ἀνθρώπινος θεόω καί ὁμοθέω ἀπεργάζομαι ὁ ἄκρος ενώνω · διατηρέω δέ καί ὁ αὐτός καί τέλειος εἰμί ἄνθρωπος καί ἐν τόπος , ὡς καί τέλειος θεός , καί πανταχοῦ καί ὑπέρ ὁ πᾶς · καί ὁ ὁ σῶμα φέρω . Ζεύς οὗτος γάρ καί μετά ὁ ἔγερσις καί ὁ ἀφθαρσία καθειωράθη τε καί ἐύηλαφήθη , καί καλέω εἰσέρχομαι ὁ θύρα . ὁράω ὅτι καί ἄφθαρτος εἰμί , καί ὁ ἑαυτοῦ σώζω ; καί αὐτός ἄκτιστος εἰμί , καί κτείνω ; καί ἐκ δύο ὁ φύω , εἰμί καί εἷς ὁ ὑπόστασις τελέω ; αοιπος ἔχω ὁ ὁ ὀρθοδοξία , καί μή νεκρός μή ἄψυχος προσφέρω , μηδέ ἐγκαινίζω ὁ ὁ Ἰουδαῖος , μηδέ ὁ νόμος ἵημι γε , μηδέ ἐν ἄζυμος ἑορτάζω . ΚΕ . ΠΘʹ . κατά Λατῖνος ἄυμα προσφέρω Ἀλ ὁ Παῦλος οὐτάω λέγω , φημί Αατῖνος , ὁ δις ἄζυμος προσφέρω . « ὥστε ἑορτάζω ] μή ἐν ζύμη παλαιός , ἀλ ἐν ἀξύμοις εἰλικρίνεια καί ἀλήθεια . » βαβαί ὁ ἀνοησία ! ὁ ὁρθοὸοξοῦντές φημί , οὐτάω νοέω ὁ ὁ θεοκῆρυξ ; οὗτος , φημί οὗτος , ἄνθρωπος , ἀνατρέπω ὁ ὁ ἁμαρτία ῥίζα τε καί αἴτιος . Διὸ « μή ἐν ζύμη παλαιός , φημί . κακία καί πονηρία . » καί καλῶς εἰμί λέγω . καί αὖος οὗτος ὁ ζύμη ἀπορρίπτω ὁ πορνεία τοῆ πορνεύω ἐν Κόρινθος , καί πᾶς ἄλλος ἀκαθαρσία · ὅτι περί οὗτος ὁ σκοπός ἅπας , καί περί οὗτος ὁ λόγος αὐτός . « εξαίρω , φημί , ὁ τοιοῦτος . οὐ ὁδάω ὅτι μικρός ζύμη δλον ὁ φύραμα ζυμόω » οὐτάω γάρ ὁ κακία ὡς νόσος λυμαντικός ἀπό τις ἄρχω , καί εἰς θοός λοιπός πρόειμι . Διὸ καί « ἐξαίρω , φημί , ὁ παλαιός ζύμη , ἵνα εἰμί νέος φύραμα , » ἐν Χριστός φυράω , οἷος ναρί τε καί ὡς ὁ Χριστός ἀναμάρτητος . ἐπεί καί νέος ἄνθρρωκος Ἀδλα ὁ Χοιστός , καί δις αὐτός σύ εἰμί « ἄζυμος , » τουτέστιν ἁμαρτία ἀμέτοχος , ὁ βάπτισμα καί ὁ ΧΟΩμύρῳ . « καί γάρ ὁ Πάσχα ἐγώ ἀπὸρ ἐγώ θύω Χριστός , διαβιβάζω ἐγώ ἐκ ὁ Δἰγύπτου ὁ ἁμαρτία . » οὗτος ὁ ὁ Παύλουένναά τε καί φωνή · καί ἐν οὗτος ἀποτρέπω καί διώκω ὁ ζύμη ὁ ἁμαρτία · καί ὅλος εἰμί οὗτος ΑΒ .