cogPG.PG155 117
ἡμεῖς αὐτὸν τῷ βαπτίσματι , ἀπ´ οὐρανοῦ αὐτὸν ἐκδεχόμεθα · ὅτε καὶ ἀναστήσει ἡμᾶς , καὶ τὴν ἀφθαρ - , σίαν τελέως χορηγήσει , ἦς τοὺς ἀῤῥαβῶνας νῦν διὰ τοῦ Θαπτίσματος δέδωκεν . Ὅμως καὶ ἐν παντὶ καιρῷ ἀναγκαῖόν ἐστι βαπτίζειν , μή ποτέ τι κώλυμα γένηται , καί τις ἀπέλθῃ ἁμύητος , τουτέστι χωρὶς βαπτίσματος . Καὶ πλείστη ἐκ τούτου ἔσται ζημία . Ὡ γὰρ πῶς βαπτισθεὶς οὐ σωθήσεται . Δέον δὲ ὅσον ἐγχωρεῖ ποιεῖν τὰ βαπτίσματα μετὰ λαμπρότητές τε καὶ εὐλαβείας . Τὸν ἱερέα τε χρῆ προσεκτικὸν καὶ νηφάλιον εἶναι . Τοῦ Θεοῦ γὰρ τὸ μέγιστον ἔργον διενεργεῖ , τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀνάπλασιν . Ἀλλ´ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἔλθωμεν . Τοῦ ἀρχιερέως προηγουμένου , προσάγει τὸν βαπτιζόμενον ὁ ἀνάδοχος τῇ ἱερὰ κολυμβήθρα · ὁ ἐγγυώμενος τὸν ἑκουσίως προσερχόμενον . Καὶ ἵσταται ὁ ἀρχιερεὺς , τὸν Χριστὸν αὐτὸν ἐκτυπῶν , τὴν αὐτοῦ δύναμιν ἔχων . Καὶ πληροῦται ἡ κολυμβήθρα ὕδατος , τὸν Ἰορδάνην τυποῦσα . Καὶ ἀνάπτονται φῶτα , τὸν φωτισμὸν δηλοῦντα τοῦ Πνεύματος · καὶ ὅτι ὁ βαπτιζόμενος ἐκ τοῦ σκότους ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς , καὶ υἱὸς φωτὸς ἤδη γίνεται . Θυμιᾷ τε κύκλῳ τὴν κολυμβήθραν ὁ ἀρχιερεὺς , τὴν εὐωδίαν καὶ ἀγιωσύνην δηλῶν τοῦ Πνεύματος , τοῦ πᾶσαν δυσωδίαν ἁμαρτημάτων ἐκπλύνοντος . Ἁ Δγιον γὰρ τὸ Πνεῦμα . Εἶτα εὐλογεῖ καὶ ὑμνεῖ τὴν βασιλείαν τῆς ἁγίας Τριάδος τοῦ μόνου Θεοῦ ὁ ἀρχιερεύς . Μόνη γὰρ αὕτη βασιλεύει · καὶ ὅτι νῦν ἐβασίλευσεν , ἐκ τοῦ πονηροῦ ῥυσαμένη τὸν ἄρτι ἀναγεννώμενον . Εἶτα λεγομένων τῶν εἰρηνικῶν προσευχῶν καὶ αἰτήσεων παρὰ τοῦ διακόνου , καὶ τοῦ λαοῦ τὸ , » Κύριε , ἐλέησον , » ἐκβοῶντος · ὄντως γὰρ ἐκεῖσε τὸ τοῦ Θεοῦ μέγα ἐπιβραβεύεται ἔλεος , υίοθετουμένου τοῦ ποὶν ἐχθροῦ τε καὶ ἐναγοῦς , ὁ ἀρχιερεὺς εἰς ἑαυτὸν εὔχεται ὑπὲρ ἑαυτοῦ , ζητῶν ἐκ Θεοῦ κάθαρσίν τε καὶ ἱλασμὸν εὑρεῖν , ἵνα μὴ ἔλλους καθαίρων , αὐτὸς μεμολυσμένος ταῖς ἁμαρσίαις εὐρεθῇ . Καὶ ἰσχὺν ἑξαιτεῖται καὶ χάριν , καλῶς τε καὶ ὡς πρέπον ἐστὶν ἐξυπηρετῆσαι τῷ μυστηρίῳ . Μέγα γὰρ τὸ μυστήριον , ἀγγέλων περιισταμένων , xριστοῦ μορφουμένου τοῖς ὕδασι , Πνεύματος ἀγίου ἐπιφοιτῶντος , καὶ τοῦ βαπτιζομένου ἀπὸ ῥερυπωμένου καὶ ἀμαρτωλοῦ καὶ ἀκαθάρτου καὶ ἐχθροῦ καὶ φθαρτοῦ ἁγίου γινομένου καὶ καθαροῦ καὶ υἱοῦ Θεοῦ καὶ ἀφθάρτου . Ὡ τῆς μεγάλης χάριτος ! Σι τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ ! ὤ τῆς πρὸς ἡμᾶς εὐεργεσίας καὶ χάριτος ! Διὸ καὶ πληρωθεισῶν τῶν αἰτήσεων , ἐξαναστὰε ὁ ἀρχιερεὺς ἀπὸ τῆς εὐχῆς , « Μέγας εἶ , Κύριε , ἐκβοᾷ , καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου . » Καὶ τοῦτα ἀνακράζει τρὶς , τὸ τρισσὸν ἀνυμνῶν τῆς Θεότητος , καὶ μεγαλόνων τὸν εὐεργέτην . Εἶτα πρὸς τὸν σαρκωθέντα ὑπὲρ ἡμῶν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὴν εὐχὴν ἀναφέρων , καὶ τὰ ἀπαρχῆς τούτου πάντα καταλέγων θαυμάσια , τέλος καὶ τὴν σάρκωσιν εἰς ὑπόμνπσιν ἄγει τούτου τὴν ἐκ Παρθένου ἐν Πνεύματι , καὶ τὴ βάπτισμα ἐν τῷ Ἰορδάνη , δι´ οὖ ἡμᾶς ἀνέπλασε , συντρίψας τὰς κεφαλὰς τῶν δρακόντων ἐπὶ τοῦ ἵδατος . ὡς ὁ Προφήτης φησίν . Ὅθεν καὶ παρεῖναι αὐτὸν ἐκδυσωπεῖ διὰ τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ ἀγιάσαι τὸ ὕδωρ . Ἀχώριστος γὰρ ὁ Υἱὸς
Lemmas: ἐγώ αὐτός ὁ βάπτισμα , ἀπ´ οὐρανός αὐτός ἐκδέχομαι · ὅτε καί ἀνίστημι ἐγώ , καί ὁ ἀφθήρ - , Σιάν τέλειος χορηγέω , εἰμί ὁ ἀρραβών νῦν διά ὁ Θαπτίσματος δίδωμι . ὅμως καί ἐν πᾶς καιρός ἀναγκαῖον εἰμί βαπτίζω , μή ποτός τίς κώλυμα γίγνομαι , καί τις ἀπέρχομαι αμύητος , τουτέστι Χωρὶς βάπτισμα . καί πλεῖστος ἐκ οὗτος εἰμί ζημία . εἰμί γάρ πῶς βαπτίζω οὖον σῴζω . Δέος δέ ὅσος ἐγχωρέω ποιέω ὁ βάπτισμα μετά λαμπρότης τε καί εὐλάβεια . ὁ ἱερεύς τε χράω προσεκτικός καί νηφάλιος εἰμί . ὁ Θεός γάρ ὁ μέγας ἔργον διενεργώ , ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀνάπλασις . Ἀλ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι . ὁ ἀρχιερεύς προηγούμενος , προσάγω ὁ βαπτίζω ὁ ἀνάδοχος ὁ ἱερόv κολυμβήθρα · ὁ ἐγγυάω ὁ ἑκούσιος προσέρχομαι . καί ἵστημι ὁ ἀρχιερεύς , ὁ Χριστός αὐτός ἐκτυπόω , ὁ αὐτός δύναμις ἔχω . καί πληρόω ὁ κολυμβήθρα ὕδωρ , ὁ Ἰορδάνης τύπτω . καί ἀνάπτω φάος , ὁ φωτισμός δηλόω ὁ πνεῦμα · καί ὅτι ὁ βαπτίζω ἐκ ὁ σκότος ἔρχομαι πρός ὁ φάος , καί υἱός φάος ἤδη γίγνομαι . θυμιάω τε κύκλος ὁ κολυμβήθρα ὁ ἀρχιερεύς , ὁ εὐωδία καί ἁγιωσύνη δηλόω ὁ πνεῦμα , ὁ πᾶς δυσωδία ἁμάρτημα ἐκπλύνω . ἁ Δγιον γάρ ὁ πνεῦμα . εἶτα εὐλογέω καί ὑμνέω ὁ βασίλειος ὁ ἅγιος Τριάς ὁ μόνος Θεός ὁ ἀρχιερεύς . Μόνη γάρ οὗτος βασιλεύω · καί ὅτι νῦν βασιλεύω , ἐκ ὁ πονηρός ῥύομαι ὁ ἄρτι ἀναγεννάω . εἶτα λέγω ὁ εἰρηνικός προσευχή καί αἴτησις παρά ὁ διάκονος , καί ὁ λαός ὁ , » κύριος , ἐλεέω , » ἐκβοάω · εἰμί γάρ ἐκεῖσε ὁ ὁ Θεός μέγας επιβραβεύω ἔλεος , υιοθετουμενοω ὁ ποῖ ἐχθρός τε καί ἐναγής , ὁ ἀρχιερεύς εἰς ἑαυτοῦ εὔχομαι ὑπέρ ἑαυτοῦ , ζητέω ἐκ Θεός κάθαρσις τε καί ἱλασμός εὑρίσκω , ἵνα μή ἐλλός καθαίρω , αὐτός μολύνω ὁ αμαρσιος εὑρίσκω . καί ἰσχύς ἐξαιτέω καί χάρις , καλῶς τε καί ὡς πρέπω εἰμί ἐξυπηρετέω ὁ μυστήριον . Μέγης γάρ ὁ μυστήριον , ἄγγελος περιίστημι , ὁριστός μορφόω ὁ ὕδωρ , πνεῦμα ἅγιος ἐπιφοιτάω , καί ὁ βαπτίζω ἀπό ῥερυπωμένος καί ἁμαρτωλός καί ἀκάθαρτος καί ἐχθρός καί φθαρτός ἅγιος γίγνομαι καί καθαρός καί υἱός Θεός καί ἄφθαρτος . εἰμί ὁ μέγας χάρις ! Σι ὁ δωρεά ὁ Θεός ! ὦ ὁ πρός ἐγώ εὐεργεσία καί χάρις ! Διὸ καί πληρόω ὁ αἴτησις , ἐξανίστημι ὁ ἀρχιερεύς ἀπό ὁ εὐχή , « Μέγας εἰμί , κύριος , ἐκβοάω , καί θαυμαστός ὁ ἔργον σύ . » καί τοῦτα ανακράζω τρίς , ὁ τρισσός ἀνυμνέω ὁ θεότης , καί μέγαλος ὁ εὐεργέτης . εἶτα πρός ὁ σαρκόω ὑπέρ ἐγώ υἱός ὁ Θεός ὁ εὐχή ἀναφέρω , καί ὁ ἀπαρχῆς οὗτος πᾶς καταλέγω θαυμάσιος , τέλος καί ὁ σάρκωσις εἰς ὑπόμνπσιν ἄγω οὗτος ὁ ἐκ παρθένος ἐν πνεῦμα , καί ὅς βάπτισμα ἐν ὁ Ἰορδάνης , δις οὖον ἐγώ ἀναπλάσσω , συντρίβω ὁ κεφαλή ὁ δράκων ἐπί ὁ ἵδατος . ὡς ὁ Προφήτης φημί . ὅθεν καί πάρειμι αὐτός ἐκδυσωπέω διά ὁ ἐπιφοίτησις ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί ἁγίζω ὁ ὕδωρ . Ἀχώριστος γάρ ὁ υἱός