cogPG.PG155 453
ΟΟΕΘΤΙΟ Ι ΟΟΣΘΤΙΟ ΓΙ . ἀνθρώπου ἀρετῇ προσερχόμενος καὶ διὰ Θεὸν ποιῶν μόνον . ΦΦ Ἐπεὶ δὲ οὐ πίστει προσέρχεται , « Πᾶν δὲ ὃοὐκ ἐκ πίστεως ἁμαρτία ἐστὶν , » ὡς γέγραπται , ὅπου τὴν πίστιν ἔχει καὶ πορευέσθω . Πλὴν γινωσκέτω , ὡς ἀποτυγχάνει τοῦ μεγάλου μισθοῦ τοῦ μὴκατα . κρίνειν . ἴσως δὲ καὶ πλανώμενος ἔσται . Καὶ εἰ ἄρξεται κρίνειν , καὶ ταῦτα ἱερεῖς , καὶ τοὺς ἀθώους καὶ καθαροὺς ἐπηρείᾳ ἐχθροῦ κατακρινεῖ καὶ βδελόξεται , καὶ οὕτω κινδυνεύσει περὶ τὴν αὐτοῦ σωτηρίαν . ΕΡΩΤΗΣΙΣ Νʹ . Εἰ δυνατὸν τὸν περιπεπτωκότα ἀμαρτήματι ἱερέα παρ´ ἀρχιερέως ἢ συνόδου ἀναχειροτονεῖσθαι , ἢ ἐπανακαλεῖσθαι ερόπῳ τινί . Τὸν περιπεσόντα ἀληθῶς ἰερέα καὶ τῷ ἀρχιερεῖ ἐγνωσμένον ὄντα ἢ τῇ συνόδῳ οὐ δυνατὸν ἢ ἀναχειροτονεῖν ἢ ἐπανακαλεῖσθαι ὅλως τρόπῳ τινὶ εἰς τὰ τῆς ἱερωσύνης . Ὁ γὰρ μετὰ τὸ βάπτισμα πορνεύσας , ἢ παλλακὴν κτησάμενος , οὐ δύναται ἐπέσκοπος εἶναι ἢ πρεσβύτερος ἢ διάκονος , ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ . Καὶ τοῦτο οἱ τριακόσιοι ἂεκαοκτὼ τῆς ἐν Νικαίᾳ φασὶ συνάδοι ΕΡΩΤΗΣΙΣ ΝΑʹ . ἰατί τοῖς μὲν δαίμοσιν οὐκ ἐδόθη μετάνοις καὶ ἀνάκλησις , τοῖς ἀνθρώποις δὲ μόνον ; Ἡ νοερὰ φύσις τῶν ἀγγέλων παραποσοῦσα , τουτέστιν οἱ δαίμονες , οὐκ ἔχει ἀνάκλησιν , ὅτι οὐ κατηνέχθη ἀπάτῃ οὐδὲ πλάνῃ τινὸς ἑτέρου , οὐδ´ ἀγνω . σίᾳ τοῦ κρείττονος , ἀλλ´ ἀφ´ ἑαυτῶν τῇ οἰήσει μόνῃ . Καὶ πρὸς τοῦτο ἀεὶ κυλίονται καὶ χείρονες ἔτι γίνονται . Καὶ οὐκ ἂν παρῃτεῖτο τοῦτο Θεὸς φιλάγαθος ὢν , εἰ δυνατὸν ἦν αὐτοὺς μετανοῆσαι , καὶ εἰ δίκαιον ἦν . Ἀλλ´ οὐ δυνατὸν ὅλως . Καὶ οἱ λέγουτες ὅτι δυνατὸν , ὑπὸ δαιμόνων ἐμπαίζονται , ἵνα ἢ τέλος φρονήσωσιν ὡς Ὡριγένης κολάσεως , ἢ κατὰ Θεοῦ βλασφημήσωσιν . Οὐκ ἐγείρονται οὖν , ὅτι ἐθελοκακοῦντες πεπτώκασι · καὶ ὅτι οὐδὲ παραπέτασμα τῆς σαρκὸς τούτοις ἦν αἴτιον τοῦ κακῶς πεσεῖν καὶ κεῖσθαι , ἀλλὰ προαίρεσις · καὶ ὅτι οὐκ ἀνάγκη · ἄὕλοι γὰρ καὶ κατὰ τὴν χρείαν ἀνενδεεῖς Ἡμεῖς δὲ ἐπιδεεῖς καὶ ἐξηπατημένοι παρ´ αὐτῶν τῶν δαιμόνων , καὶ ὡς χρείαν ἔχοντες τρέφεσθαι , τροφῆς ἡδονῇ κλαπέντες . Ἀφ´ οὗ δὲ καὶ θνήσκειν κατεκρίθημεν , πλείονος χρῄζομεν βοηθείας , ὡς καὶ διὰ τὸν τοῦ θανάτου φόβον πλέον ἁμαρτάνοντες , καθὰ καὶ ὁ θεῖός φησι Παῦλος , « Καὶ ἀπαλλάξει τούτους , λέγων , ὅσοι φόβῳ θανάτου διαπαντὸς τοῦ ζῇν ἔνοχοι ἦσαν δουλείας » . Καὶ ἐπιφέρει , « Οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται , ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται » . Ὅθεν τὴν μετάνοιαν δικαίως ἡμῖν ἐνταῦθα καὶ οὐ τοῖς ἀγγέλοις ἐδωρήσατο ὁ Θεός . Ἐκεῖσε γὰρ οὐκ ἕσται μετάνοια , ἀλλὰ τῶν ἔργων ἀντίδοσις . Ὅτι ἐργασίας ὁ παρὼν καιρὸς , ἀ δὲ μέλλων ἀνταποδόσεως .
Lemmas: ΟΕ Ι ΟΣ ΓΙ . ἄνθρωπος ἀρετή προσέρχομαι καί διά θεός ποιέω μόνος . ΦΦ ἐπεί δέ οὖον πίστις προσέρχομαι , « Πᾶν δέ οὐ ἐκ πίστις ἁμαρτία εἰμί , » ὡς γράφω , ὅπου ὁ πίστις ἔχω καί πορεύω . πλήν γιγνώσκω , ὡς ἀποτυγχάνω ὁ μέγας μισθός ὁ μήκατα . κρίνω . ἴσως δέ καί πλανάω εἰμί . καί εἰμί ἄρχω κρίνω , καί οὗτος ἱερεύς , καί ὁ ἄθωος καί καθαρός ἐπήρεια ἐχθρός κατακρίνω καί βδελοσεμαι , καί οὗτος κινδυνεύω περί ὁ αὐτός σωτηρία . ἐρώτησις ν . εἰμί δυνατός ὁ περιπίπτω ἁμάρτημα ἱερεύς παρ´ ἀρχιερεύς ἢ σύνοδος αναχειροτονεω , ἢ ἐπανακαλέω ερόπῳ τις . ὁ περιπίπτω ἀληθής ἱερεύς καί ὁ ἀρχιερεύς γιγνώσκω εἰμί ἢ ὁ σύνοδος οὖον δυνατός ἢ αναχειροτονεω ἢ ἐπανακαλέω ὅλως τρόπος τις εἰς ὁ ὁ ἱερωσύνη . ὁ γάρ μετά ὁ βάπτισμα πορνεύω , ἢ παλλακή κτάομαι , οὖον δύναμαι ἐπισκοπέω εἰμί ἢ πρέσβυς ἢ διάκονος , ἢ ὅλως ὁ κατάλογος ὁ ἱερατικός . καί οὗτος ὁ τριακόσιοι ἂεκαοκτὼ ὁ ἐν Νίκαια φημί συνᾴδω ἐρώτησις ναί . ἰατός ὁ μέν δαίμων οὐ δίδωμι μετανοέω καί ἀνάκλησις , ὁ ἄνθρωπος δέ μόνος ; ὁ νοερός φύσις ὁ ἄγγελος παραπίπτω , τουτέστιν ὁ δαίμων , οὐ ἔχω ἀνάκλησις , ὅτι οὖον καταφέρω ἀπάτη οὐδέ πλάνη τις ἕτερος , οὐδός ἁγνός . σίον ὁ ἀγαθός , ἀλ ἀφή ἑαυτοῦ ὁ οἴομαι μόνος . καί πρός οὗτος ἀεί κυλίω καί χείρων ἔτι γίγνομαι . καί οὐ εἄν παραιτέομαι οὗτος θεός Φιλάγαθος εἰμί , εἰμί δυνατός εἰμί αὐτός μετανοέω , καί εἰμί Δίκαιος εἰμί . Ἀλ οὖον δυνατός ὅλως . καί ὁ λέγω ὅτι δυνατός , ὑπό δαίμων ἐμπαίζω , ἵνα ἢ τέλος φρονέω ὡς Ὡριγένης κόλασις , ἢ κατά Θεός βλασφημέω . οὐ ἐγείρω οὖν , ὅτι ἐθελοκακέω πίπτω · καί ὅτι οὐδέ παραπέτασμα ὁ σάρξ οὗτος εἰμί αἴτιος ὁ κακῶς πίπτω καί κεῖμαι , ἀλλά προαίρεσις · καί ὅτι οὐ ἀνάγκη · αὐλός γάρ καί κατά ὁ χρεία ἀνενδεής ἐγώ δέ ἐπιδεής καί ἐξαπατάω παρ´ αὐτός ὁ δαίμων , καί ὡς χρεία ἔχω τρέφω , τροφή ἡδονή κλέπτω . Ἀφή ὅς δέ καί θνῄσκω κατακρίνω , πλείων χρῄζω βοήθεια , ὡς καί διά ὁ ὁ θάνατος φόβος πλέω ἁμαρτάνω , καθά καί ὁ θεῖος1 φημί Παῦλος , « καί ἀπαλλάσσω οὗτος , λέγω , ὅσος φόβος θάνατος διαπαντός ὁ ζάω ἔνοχος εἰμί δουλεία » . καί ἐπιφέρω , « οὖον γάρ δήπου ἄγγελος ἐπιλαμβάνω , ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω » . ὅθεν ὁ μετάνοια δικαίως ἐγώ ἐνταῦθα καί οὖον ὁ ἄγγελος δωρέω ὁ Θεός . ἐκεῖσε γάρ οὐ ἕννυμι μετάνοια , ἀλλά ὁ ἔργον Ἀντίδοσις . ὅτι2 ἐργασία ὁ πάρειμι καιρός , ὅς δέ μέλλω ἀνταπόδοσις .