cogPG.PG155 468
τῆς μετανοίας γνησίως γινομέν.·ς καὶ καθαοῶς . Ταῦτα τοίνυν ἅπαντα καὶ ἔτι γλείω Α ἀν διον--λλ λέγειν ὅλως ἢ ἐννοεῖν οὐ μεγίστης ἀγαθότητος ἔργα ; Πάντως ὑπερβαλλούσης καὶ ὑπὲρ λόγον . Λοιπὸν καὶ ἡ ἐν τῷ μέλλοντι βασιλεία δωρεᾶς τε καὶ ἀγαθότητος · καὶ ἡ αἰώνιος τιμιωρία δικαιοσύνης καὶ ἀγαθότητος · δικαιοσύνης μὲν , ὅτι ὅπερ τις ᾑρετίσατο εΟηφε , καὶ ἐν ᾧπερ ἔμεινεν ἄχρι τὴν ἐξουσίαν ἐνταῦθα εἶχε τὴν ἑαυτοῦ , ἐν τούτῳ εὑρίσκεται · ἀγαθάπττος δὲ διὰ τὸ μὴ τὰ ἴσα δοῦναι λαβεῖν τοῖς δι κακοῖς τοὺς ἁμαρτήσαντας . Ὅθεν ὁ ἀγαπήσας ἀγαπηθήσεται δικαίως . Καὶ οὐ τοσοῦτον ὅσον ἠνάπητευ ἀλλ´ ὅσον ἀγαπᾷ ὁ Θεός τε καὶ δίδωσι . Καὶ ὁ ἁμαρτή . σας καὶ μεταγνοὺς ἀγαθότητι ἐλεεῖται · καὶ οὐ μόνον λυτροῦται τῆς δικαιοτάτης τιμωρίας , ἀλλὰ καὶ μεταλαμβάνει κατὰ χάριν τῶν ἀγαθῶν . Ὁ δὲ μὴ θελήσας ἀγαθὸς εἶναι , μηδὲ καταγνούς τῶν κακων , μηδὲ ἀποστῆναι θελήσας ὅλως , μηδὲ τῇ μετανοίᾳ . χρησάμενος , τίνι λόγῳ ἐλεηθήσεται μὴ θελήσας ; Ὅθεν ἐπεὶ ἕκαστος ἐκ τῶν ὧδε τὸ αἱώνιον συνιστᾷ ἓιὰ τῆς προαιρέσεως ἑαυτοῦ , εἴτε ἀρετὴν , εἴτε κακίαν ἑλόμενος , καὶ τῷ καιρῷ τῆς ἀνταποδόσεως ἀγαθότητι καὶ δικαιοσύνῃ Θεοῦ τοῖς τε δικαίοις ἡ τῶν ἀγαθῶν εὐφροσύνη αἰώνιος ἔσται , καὶ τοῖς πονηροῖς ἢ τιμωρία αἰώνιος . Καὶ τοῦτο μᾶλλον ἔργον τοῦ φύσει ἀγαθοῦ καὶ ὑπεραγάθου Θεοῦ , ὅς ἐστιν ἀγαθὸς . Μεγίστη οὖν πλάνη καὶ τὸ τέλος ἐννοῆσαι καλάσεως , καὶ τὸ μὴ ἀγαθὸν εἶναι νομίζειν τὸν ὑπεράγαθον Θεὸν , τοὺς πονηροὺς δικαίως καὶ ἀγαθῶς τιμωρούμενον · καὶ τῆς θείας « ἰκονομίας ( τοῦ Λόγου τοῦτό ἐστιν ἀνατροπῆς ἐπιχείρησις , καὶ τῶν παλαιῶν νομίμων ἐκ Θεοῦ πάντων καὶ νέων ἀθέτησις , καὶ πρὸς ἀπώλειαν τοὺς φρονοῦντας ἀλός ως ἄγουσα παντελῆ καὶ ἀσέβειαν . Διὸ φευκτέον ἐκ ταύτης τῆς λύμης πάσῃ σπουδῇ , καὶ ἔργοις καὶ λόγοις ναὶ ἐννοίαις φρονῶμεν τὰ τῆς Ἐκκλησίας ὡς ἀληθῆ · καὶ τῶν τῆς μετανοίας ἀντεχώμεθα , δι´ ὧν σωθῆναι ἐξομολογήσει μόνῃ καὶ ἀπχῇ τοῦ κακοῦ , φιλανθρωπίᾳ τοῦ ἀγαθοῦ · καὶ τὰ τῆς μετανοίας πάντα ἐννοῶμεν · ἐπεὶ καὶ , « Μετανοεῖτε , » φησὶν , « ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . » ΕΓΩΤΙΙΣΙΣ ΟΙʹ νὲς θι´ ἰσχροκέρδειαν ἴσως τοὺς προσιόντας πνευματικοὶ κανονίζουσιν ἐλλεηχμοσύνας , ποιεῖν , καὶ τὸ δόμα ζλτοῦσι . Κωλύουσι δὲ τὸ αὐχέλαια καὶ λειτουργίας ποιεῖν ὀιὰ ζημίαν τῶν ἱερέων , εἰ καὶ καλὸν εἶναι τούτοις δοκεῖ τὸ τοιοῦτον . Ποῖον δὲ ἐμ τούτων τὸ κρεῖσσον ; Τὸ τοὺς πνευματικοὺς Πατέρας ἐκδιδάσκειν τοὺς δι´ ἐξαγόρευσιν πλημμελημάτων αὐτοῖς προσιόντας , ἐλεημοσύνας ποιεῖν καὶ αἰχμαλώτων ἐλευθερίας ,, εὐχελαιά τε καὶ λειτουργίας καὶ λοιπὰ ὅμοια , ἀγαἂὸς καὶ ὑπὸ τῶν Πατέρων τεταγμένον . καὶ λίαν ἐπ . αφελές · καὶ ὅσῳπερ διεγείρει τίς τινα πρὸς τὰ ὑπὲρ αὐτοῦ θεῖα ἔργα , εἴτε πρόθυμον εὐρὼν , εἴτε
Lemmas: ὁ μετάνοια γνήσιος γινομέν.·ς καί καθαοῶς . οὗτος τοίνυν ἅπας καί ἔτι γλείω Α εἰς διον--λλ λέγω ὅλως ἢ ἐννοέω οὖον μέγας ἀγαθότης ἔργον ; πάντως ὑπερβάλλω καί ὑπέρ λόγος . λοιπός καί ὁ ἐν ὁ μέλλω βασίλειος δωρεά τε καί ἀγαθότης · καί ὁ αἰώνιος τιμιωριος δικαιοσύνη καί ἀγαθότης · δικαιοσύνη μέν , ὅτι ὅσπερ τις αἱρετίζω εΟηφε , καί ἐν ὅσπερ μένω ἄχρι ὁ ἐξουσία ἐνταῦθα ἔχω ὁ ἑαυτοῦ , ἐν οὗτος εὑρίσκω · ἀγαθάπττος δέ διά ὁ μή ὁ ἴσος δίδωμι λαμβάνω ὁ Ζεύς κακός ὁ ἁμαρτάνω . ὅθεν ὁ ἀγαπάω ἀγαπάω δικαίως . καί οὖον τοσοῦτος ὅσος ἠνάπητευ ἀλ ὅσος ἀγαπάω ὁ Θεός τε καί δίδωμι . καί ὁ ἁμαρτή . σός καί μεταγιγνώσκω ἀγαθότης ἐλεέω · καί οὖον μόνος λυτρόω ὁ Δίκαιος τιμωρία , ἀλλά καί μεταλαμβάνω κατά χάρις ὁ ἀγαθός . ὁ δέ μή ἐθέλω ἀγαθός εἰμί , μηδέ καταγιγνώσκω ὁ κακός , μηδέ ἀφίστημι ἐθέλω ὅλως , μηδέ ὁ μετάνοια . χράω , τίς λόγος ἐλεέω μή ἐθέλω ; ὅθεν ἐπεί ἕκαστος ἐκ ὁ ὧδε ὁ αἰώνιος συνιστάω εἶα ὁ προαίρεσις ἑαυτοῦ , εἴτε ἀρετή , εἴτε κακία αἱρέω , καί ὁ καιρός ὁ ἀνταπόδοσις ἀγαθότης καί δικαιοσύνη Θεός ὁ τε Δίκαιος ὁ ὁ ἀγαθός Εὐφρόσυνος αἰώνιος εἰμί , καί ὁ πονηρός ἢ τιμωρία αἰώνιος . καί οὗτος μᾶλλον ἔργον ὁ φύσις ἀγαθός καί υπεράγαθος Θεός , ὅς εἰμί ἀγαθός . Μεγίστη οὖν πλάνη καί ὁ τέλος ἐννοέω χάλασις , καί ὁ μή ἀγαθός εἰμί νομίζω ὁ ὑπεράγαθος θεός , ὁ πονηρός δικαίως καί ἀγαθός τιμωρέω · καί ὁ θεῖος « οἰκονομία ( ὁ Λόγος οὗτος εἰμί ἀνατροπή ἐπιχείρησις , καί ὁ παλαιός νόμιμος ἐκ Θεός πᾶς καί νέος ἀθέτησις , καί πρός ἀπώλεια ὁ φρονέω Ἀλός ως ἄγω παντελής καί ἀσέβεια . Διὸ φευκτέος ἐκ οὗτος ὁ λύμη πᾶς σπουδή , καί ἔργον καί λόγος ναί ἔννοια φρονέω ὁ ὁ ἐκκλησία ὡς ἀληθής · καί ὁ ὁ μετάνοια ἀντέχω , δις ὅς σῴζω ἐξομολόγησις μόνος καί ἀπέχω ὁ κακός , φιλανθρωπία ὁ ἀγαθός · καί ὁ ὁ μετάνοια πᾶς ἐννοέω · ἐπεί καί , « μετανοέω , » φημί , « ἐγγίζω γάρ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . » ΣΙ οἶς Νες θι ισχροκερδεια ἴσως ὁ πρόσειμι πνευματικός κανονίζω ελλεηχμοσυναω , ποιέω , καί ὁ δόμα ζλτους . κωλύω δέ ὁ αὐχέλαια καί λειτουργία ποιέω οἶος ζημία ὁ ἱερός , εἰμί καί καλός εἰμί οὗτος δοκέω ὁ τοιοῦτος . Ποῖον δέ ἐν οὗτος ὁ κρατύς ; ὁ ὁ πνευματικός Πατέρας ἐκδιδάσκω ὁ δις ἐξαγόρευσις πλημμέλημα αὐτός πρόσειμι , ἐλεημοσύνη ποιέω καί αἰχμάλωτος ἐλευθερία ,, ευχέλαιο τε καί λειτουργία καί λοιπάς ὅμοιος , ἄγα καί ὑπό ὁ Πατέρων τάσσω . καί λίαν ἔπος . ἀφελής · καί ὅσος διά-ἐγείρω τίς τις πρός ὁ ὑπέρ αὐτός θεῖον ἔργον , εἴτε πρόθυμος εὑρίσκω , εἴτε