cogPG.PG155 256
καὶ ἐλαμπρύνθη χάριτι . Τοῖς δὲ σανδαλίοις δύναμιν εἴληφεν , ὥστε ἐπιβῆναι τῆς ὁδοῦ τῆς πρὸς σωτηρίαν ἀγούσης καὶ τὴν εἰρήνην , τὰ τῆς εἰρήνης κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον ὁδεύειν καὶ τρέχειν ὁφείλων , καὶ ταύτην εὐαγγελίζεσθαι . ὡς καὶ αὐτὸς μαθητὴς ὀφθεὶς τοῦ Χριστοῦ , πάντα καταλιπὼν , καὶ τούτῳ ἑπόμενος . Χριστὸς δέ ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , καὶ ἡ ὁδός πρὸς τὸν Πατέρα καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωὴ καὶ τὸ φῶς · καὶ ὁ τούτῳ ἀκολουθῶν ἕξτι τὸ φῶς τῆς ζωῆς , καὶ πρὸς τὴν ζωὴν καταντήσει . Ἀλλὰ καὶ τὸν Ἡ ίαν καὶ τὸν Βαπτιστὴν μιμησάμενος ὁ μονάζων . ὡς τοῦ ἀναχωρητικοῦ βίου ἀρχηγοὺς , ἐνδύσεται τὴν τῶν ἀγγέλων ἀφθαρσίαν , καὶ τῆς ἐκ δεξιῶν καταξιωθῇ τοῦ Χριστοῦ παραστάσεως , καὶ ἀκούσει τῆς μακαρίας αὐτοῦ φωνῆς , Δεῦτε , οἱ εὐοημένοι τοῦ Πατρός μου · ἣν καὶ πάντας ἁξιωθναι εὔχεται . Ἐκφωνήσα . δὲ καὶ τὴν χΒᾷ Τριάδα δοξολογήσας ὡς ἔθος . καὶ τὸ , Ἡ ἡλὴ πᾶσι , εἰπὼν , καὶ τὰς κεφαλὰς τῷ Κυρίῳ κλῖναι κελεύσας ὡς δούλους , ἵνα τύχωσιν ἅπαντες καὶ τῆς ἄνωθεν εὐλογίας , πάλιν εὔχεται πρὸς Θεόν , εἰσαγαγεῖν αὐτὸν εἰς τὴν αἶος οἵαν καὶ πνευματικὴν αὐλήν · τοῦτέστιν οἰκρῖον αὐτῷ ποιῆσαι , καὶ συντάξαι τοῖς φίλοις αὐτοῦ καὶ τῆ συγκλήτῳ αὐτοῦ , καὶ καθαρὸν καὶ ὑψηλότερον αὐτοῦ ποιῆσαι τὸ φρόνημα τῶν Βιωτικῶν , εἰς τὸ διηνεκῶς μνημονεύειν τῶν ἀποκειμένων ἀγαθῶν τοῖς ἑαυτοὺς διὰ Χριστὸν τῷ βίῳ σταυρώσασι , Καὶ ἐκ . φώνως πάλιν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ᾳμῶν τὸν ἐν Τριάδι λέγων Θεὸν ἀνυμνεῖ . Ἐπεὶ καὶ παρ´ αὐτοῦ ἡμῖν ἡ ὁδηγία τοῦ κρείττονος καὶ πρόνοια καὶ ἐπισκοπή . Εἶτα τοῦ διακόνου τὸ ἱερὸν κατέχοντος Εὐαγγέλιον , λαμβάνει τοῦτο ὁ ἱερεύς · καί Κϛησιν , « Εἶπεν ὁ Κύριος , Εῖ τις θέλει ὀπίσω μου ἀκρλουθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράω τὸκ σταυρόν αὐτοῦ καὶ ἀκολρυθήτο μοι ἐ ΚἘιλωσιν αὐτῷ εἰ ἱερωμένος ἐστίν · εἰ δ´ οὖ , σταυρὸν παρέχει αὐτῷ , Αὐτὸς δὲ λαμβάνων , προσκυνεῖ καὶ ἀσπάζεται , δεικνὺς ὅτι τούτῳ ἐπηκολούθησε , καὶ ῥσείλει ἀκολουθεῖν . Εἶτα καὶ λαμπάδα ὁ ἱσρεὺς δίἄσιν ἐἠ δεῖνμα οὗπεο εἴληφε φιωτισμοῦ , καὶ ὡς ὸφείλοντι καθαρῶς πολιτεύεσθαι . Διὸ καὶ τὰς τοῦ Σωτῆρος αὐτῷ λέγει φωνὰς ἐκβοῶν , « Εἶπεν ὁ Κύριος , Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνρρώπων , » καὶ τὰ ἑξῆς . Εἶτα τοῦτον καὶ πρὸ σῶν ἁγίων θυρῶν ἰστᾷ , ὡς εἰς τὰς πύλας τοῦ οὐρανοῦ ἑφθακότα , καὶ τῷ Δεσπότη κατηλλαγμένον τὸ Εὐαγγέλιον φέροντα καὶ τὴν λαμπάδα ἡμμένην . Ἐπειδήπερ εὐαγγελικῶς καὶ φωτεινῶς ὀφείλει ζῆπαι , εἶς δόξαν τοῦ πρὸς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς καλέσαντος αὐτὸν Θεοῦ . Καὶ εὐθὺς αὐτὸν ἀσπασάμενος ὁ ἱερεὺς διὰ τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπην καὶ ἕνωσιν , καὶ τὸν τοῦ οὐρανίου Πατρὸς δηλῶν ἀσπασμὸν , βτε τὸν ἀπολωλότα εὖρεν υἱὸν , καὶ τὴν μεγάλην χαρὰν ἐτέλεσεν , ἱστᾷ πλησίον αὐτοῦ , ὅτι καὶ ἐγγός τοῦ Θεοῦ γεγένηται . Οἱ ἀδελφοί τε μετὰ τοῦ Πατρὸς πάντες λαμπαδηφοροῦντες , ἐπιδεικνύμενοι τὸ φαιὅρὸν , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν , καὶ τὴν τῶν ἀγγέλων χαρὰν , ἀπέρχονται , καὶ ἀσπαζόμενοι ἕκαστος τό τε ετὸν Εθαγηὲλνον καὶ τὸν ἱρέα , τύπον σώζοντα τοῦ Χριτοῦ , καὶ αὐτὸν τὸν αὐτου σταυρὸν , καὶ τὸν λαθύντα
Lemmas: καί λαμπρύνω χάρις . ὁ δέ σανδάλιον δύναμις λαμβάνω , ὥστε ἐπιβαίνω ὁ ὁδός ὁ πρός σωτηρία ἄγω καί ὁ εἰρήνη , ὁ ὁ εἰρήνη κατά ὁ Εὐαγγέλιος ὁδεύω καί τρέχω ὀφείλω , καί οὗτος εὐαγγελίζω . ὡς καί αὐτός μαθητής ὁράω ὁ Χριστός , πᾶς καταλείπω , καί οὗτος ἕπω . Χριστός δέ εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , καί ὁ ὁδός πρός ὁ πατήρ καί ὁ ἀλήθεια καί ὁ ζωή καί ὁ φάος · καί ὁ οὗτος ἀκολουθέω ἕξτι ὁ φάος ὁ ζωή , καί πρός ὁ ζωή κατάντησις . ἀλλά καί ὁ ὁ εἷς καί ὁ βαπτιστής μιμέομαι ὁ μονάζω . ὡς ὁ αναχωρητικός βίος ἀρχηγός , ἐνδύω ὁ ὁ ἄγγελος ἀφθαρσία , καί ὁ ἐκ δεξιός καταξιόω ὁ Χριστός παράστασις , καί ἀκούω ὁ μακάριος αὐτός φωνή , δεῦτε , ὁ ευοημαι ὁ πατήρ ἐγώ · ὅς καί πᾶς ἀξιόω εὔχομαι . εκφωνώ . δέ καί ὁ Βάχη Τριάς δοξολογέω ὡς ἔθος . καί ὁ , ὁ ἥλω πᾶς , εἶπον , καί ὁ κεφαλή ὁ κύριος κλίνη κελεύω ὡς δοῦλος , ἵνα τυγχάνω ἅπας καί ὁ ἄνωθεν εὐλογία , πάλιν εὔχομαι πρός Θεός , εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ ἀείδω οἷος καί πνευματικός αὐλή · τουτέστιν οικριος αὐτός ποιέω , καί συντάσσω ὁ φίλος αὐτός καί τῆ σύγκλητος αὐτός , καί καθαρός καί ὑψηλός αὐτός ποιέω ὁ φρόνημα ὁ βιωτικός , εἰς ὁ διηνεκής μνημονεύω ὁ ἀπόκειμαι ἀγαθός ὁ ἑαυτοῦ διά Χριστός ὁ βίος σταυρόω , καί ἐκ . φῶνος πάλιν ποιμήν καί ἐπίσκοπος ὁ Ψυχή ἡμεῖς ὁ ἐν Τριάς λέγω θεός ἀνυμνέω . ἐπεί καί παρ´ αὐτός ἐγώ ὁ ὁδηγία ὁ ἀγαθός καί πρόνοια καί ἐπισκοπή . εἶτα ὁ διάκονος ὁ ἱερόν κατέχω Εὐαγγέλιος , λαμβάνω οὗτος ὁ ἱερεύς · καί Κϛησιν , « εἶπον ὁ Κύριος , ἔρχομαι τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ακρλουθεω , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀράω τότε σταυρός αὐτός καί ἀκολρυθήτο ἐγώ εἰ χειλόω αὐτός εἰμί ἱερόω εἰμί · εἰμί δδʹ οὖον , σταυρός παρέχω αὐτός , αὐτός δέ λαμβάνω , προσκυνέω καί ἀσπάζομαι , δείκνυμι ὅτι οὗτος ἐπακολουθέω , καί ῥέω ἀκολουθέω . εἶτα καί λαμπάς ὁ ἱσρεὺς δίειμι εἰμί δεῖνμα ὁράω λαμβάνω φιωτισμοω , καί ὡς φείλω καθαρός πολιτεύω . Διὸ καί ὁ ὁ Σωτήρ αὐτός λέγω φωνή ἐκβοάω , « εἶπον ὁ Κύριος , οὕτως λάμπω ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἀνρρώπων , » καί ὁ ἑξῆς . εἶτα οὗτος καί πρό σός ἅγιος θύρα ἵστημι , ὡς εἰς ὁ πύλη ὁ οὐρανός φθάνω , καί ὁ Δεσπότη καταλλάσσω ὁ Εὐαγγέλιος φέρω καί ὁ λαμπάς ἅπτω . ἐπειδήπερ εὐαγγελικός καί φωτεινῶς ὀφείλω ζῆπαι , εἰμί δόξα ὁ πρός ὁ θαυμαστός αὐτός φάος καλέω αὐτός Θεός . καί εὐθύς αὐτός ἀσπάζομαι ὁ ἱερεύς διά ὁ ἐν Χριστός ἀγάπη καί ἕνωσις , καί ὁ ὁ οὐράνιος πατήρ δηλόω ἀσπασμός , βτε ὁ ἀπόλλυμι εὑρίσκω υἱός , καί ὁ μέγας χαρά τελέω , ἱστάω πλησίος αὐτός , ὅτι καί ἔγγος ὁ Θεός γίγνομαι . ὁ ἀδελφός τε μετά ὁ πατήρ πᾶς λαμπαδηφορέω , ἐπιδείκνυμι ὁ ὅς , καί ὁ ὁ Θεός χάρις , καί ὁ ὁ ἄγγελος χαρά , ἀπέρχομαι , καί ἀσπάζομαι ἕκαστος ὁ τε ἐτός Εθαγηὲλνον καί ὁ ἱερεύς , τύπος σῴζω ὁ Χρίτου , καί αὐτός ὁ αὐτός σταυρός , καί ὁ λανθάνω