cogPG.PG155 47
ρωθῆναι , καὶ ἀποθανεῖν , καὶ ταφῆναι , καὶ ἀναστῆναι ; Φ Ποῖον τὸ παθὸν καὶ ἀναστάντα ; ποῖον τὸ ἐμφανισθὲν μετὰ τὴν ἀνάστασιν ; Ποῦ οἱ τύποι τῶν ἥλων ; ποῦ ἡ τῆς λόγχης πληγή · Πῶς δὲ ἀνεί . ληπται ; Πῶς δὲ ἐλεύσεται ; ταῦτα γὰρ σώλατός ἐστι . Καὶ εἰ μὲν σῶμα φορῶν ἐστι , καὶ ἐν τῷ σώ·λατι ὑπέστη ταῦτα ἀληθῶς , ἐκ δύο φύσεών ἐστι , καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ὁ αυτὸς , καὶ διπλᾶς ἑκατέρας Κφύσεως καὶ τὰς ἐνεργείας ἔχει καὶ τὰ θελήματα , οὐκ ἐναντιούμενα ἀλλήλοις , ἀλλ´ ὑποτασσομένου τοῦ ἀνθρωπίνου τῷ θείῳ , καὶ θείου ὅλου ὄντος , ὡς τῷ Θεῷ ἡνωμένου · εἰ δὲ μία φύσις καὶ θεία αὕτη , ἠοιπὸν κατὰ τοὺς βλασφήμους τὰ τοῦ Εὐαγγελίου σάντα ψευδῆ . Καὶ διὰ τί τὰ μυστήρια ἐνεργοῦσι ; Καὶ τί τὸ ἰεοοιλονούμενον σῶμα καὶ αἷμα Χριστοῦ ; Τί δὲ προσκυνεῖται ὁ τάφος ; Πῶς δὲ ἦλθεν ; ἢ πῶς πάλιν ἐλεύσεται ; Ὁρᾷς τὴν ἀτοπίαν ὁπόσῃ ; καὶ ὄτι τὰ τοιαῦτα δόγματα ἀνατροπὴ τοῦ μυστηρίου τῆς εὐσεβείας ἐστί ; Λοιπὸν φευκτέον ἐκ τῶν τὰ τοιαῦτα νοσούντων δόγματα ὡ - ἀποβλήτων Θεοῦ . Γέγονε δὲ σὰρξ ὁ Λόγος δι´ ἡμᾶς λογικοὺς κτισθέντας παρὰ τοῦ Λόγου , καὶ παρὰ λόγον πεσόντας , ἵν´ αὐτὸς ἡμᾶς ἐπαναγάγῃ ὁ Λόγος , καὶ παραπεσύντας καὶ συντριθέντας ἐξαναπλάσῃ , καὶ τὸ πρῶτον ἡμῖν χορηγήσῃ άλλος . Τέλειος μὲν οὖν ἐστιν ἀἵοίως Θεὸς ἐν Θεοῦ τοῦ Πατρὸς ὁ Λόγος , ὡς φῶς ἐκ φωτὸς καὶ ἀπαύγασμα , καὶ τῇ θεότητι ἀναλλοίωτος . « Ἐγὼ γάρ εἰμι , » φησὶ διὰ τοῦ προφήτου , « καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι . » Γέγονε δὲ ὕστερον σὰρξ , καὶ ἐν μορφῇ Θεοῦ ὢν , καὶ ἴσα Θ ᾧ εἶναι οὐ καθ´ ἁρπαγὴν ἔχων ς φησι Παῦλος ) καὶ ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων ἐγένετο , καὶ μορφὴν δούλου ἀνέλαβε , Καὶ Θεὸς ὢν ἀληθῶς ὡς τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ ἄνθρωπος ἀληθῶς ἐπὶ τῆς γῆς ὄφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη . Ὁ αὐτὸς οὖν καὶ Θεὸς ἀληθινὸς ὡς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ὁ μονογενὴς , καὶ ζῶσα σοφία , καὶ ἄνθρωπος ὁ αὐτὸς ἀληθῶς , ἐκ τῆς Ἀειπαρθένου σεσαρκωμένος . Καὶ εἶς ὁ αὐτὸς καὶ διπλοῦς , καὶ τέλειος κατ´ ἄλοῶ ἱ αὐτός . Ὅτι ὁ αὐτὸς τέλειος καὶ ζῶντος Θεοῦ Λίγος , ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν ἐν τῆς Γαρθένοα ἀνείληφεν , οὐ κεχωρισμένος ὢν , ἀλλ´ αὐτὸς τῇ ἀνόρωπίνῃ φύσει γεγονὼς ἀρχὴ καὶ ὑπόστασις . Διὸ καὶ πρόσλημμα αὕτη καλεῖται , ἐπειδήπερ αὐτὸς αὐτὴν προσελάβετο , καὶ ἐν ἑαυτῷ ἥνωσεν ἀποῤῥήτως καὶ ὑπὲρ λόγον , οὐδὲν πεπονθὼς τῷ προσλαβεῖν , Κμᾶλλον δὲ μεταδοὺς αὐτῇ τῆς θεώσεως , ἐπειδὴ καὶ τὸ ἀνθρώπινον αὐτοῦ οὔ μετεδίδου τῆ θεότητι αὐτοῦ τινος , ἀλλ´ ἐλάμβανεν ἐξ αὐτοῦ . Καὶ ἀνυψοῦτο μὲν ὑπὸ τοῦ λαβόντος αὐτὸ , οὐκ ἐταπείνου δὲ τὸν λαβόντα , εἰ καὶ τὸ σαρκωθῆναι ταπεινωθῆναι λέγεται . Ὃ καὶ δόξα πάλιν καλεῖται καὶ βκσιλεία Θεοῦ καὶ αύποέπεια , ἡ σάρκωσις δηλονότι τοῦ ζῶντος Υίοῦ τοῦ Θεοῦ · « Ὁ Κύριος » χὰρ φησὶν , « ἐβασίλευσεν , εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο . » Διὰ τοῦτο εἶς μὲν ὁ Χριστὸς , ὅτι κατὰ τὴν ὑπόστασιν εἷς , διὸ καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , ὁ Παῦλός φησι · δύο δὲ φύσεις , ὅτι ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ , καὶ ἐκ τοῦ Θεοῦ πᾶς ὁ ὁμολος ῶν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν ἐν σαρκί ἐληλυθότα , ὡ , ὁ
Lemmas: ῥώννυμι , καί ἀποθνῄσκω , καί θάπτω , καί ἀνίστημι ; Φ Ποῖον ὁ πάσχω καί ἀνίστημι ; ποῖος ὁ ἐμφανίζω μετά ὁ ἀνάστασις ; πός ὁ τύπος ὁ ἁλίσκομαι ; ποῦ ὁ ὁ λόγχη πληγή · Πῶς δέ ἀνίημι . ληπτός ; Πῶς δέ ἔρχομαι ; οὗτος γάρ σῶλος εἰμί . καί εἰμί μέν σῶμα φορός εἰμί , καί ἐν ὁ σώ·λατι ὑφίστημι οὗτος ἀληθής , ἐκ δύο φύσις εἰμί , καί θεός καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός , καί διπλόος ἑκάτερος Κφύσεως καί ὁ ἐνέργεια ἔχω καί ὁ θέλημα , οὐ ἐναντιόομαι ἀλλήλων , ἀλ ὑποτάσσω ὁ ἀνθρώπινος ὁ θεῖον , καί θεῖον ὅλος εἰμί , ὡς ὁ Θεός ἑνόω · εἰμί δέ εἷς φύσις καί θεῖος οὗτος , ηοιπος κατά ὁ βλάσφημος ὁ ὁ Εὐαγγέλιος Σάντα ψευδής . καί διά τίς ὁ μυστήριον ἐνεργέω ; καί τίς ὁ ιεοοιλονεομαι σῶμα καί αἷμα Χριστός ; τις δέ προσκυνέω ὁ τάφος ; Πῶς δέ ἔρχομαι ; ἢ πῶς πάλιν ἔρχομαι ; ὁράω ὁ ἀτοπία ὁπόσος ; καί ὅστις ὁ τοιοῦτος δόγμα ἀνατροπή ὁ μυστήριον ὁ εὐσέβεια εἰμί ; λοιπός φευκτέος ἐκ ὁ ὁ τοιοῦτος νοσέω δόγμα εἰμί - απόβλητος Θεός . γίγνομαι δέ σάρξ ὁ Λόγος δις ἐγώ λογικός κτίζω παρά ὁ Λόγος , καί παρά λόγος πίπτω , ὅς αὐτός ἐγώ ἐπανάγω ὁ Λόγος , καί παραπεσύντας καί συντρίζω ἐξαναπλάσσω , καί ὁ πρῶτος ἐγώ χορηγέω άλλος . Τέλειος μέν οὖν εἰμί αιοιος θεός ἐν Θεός ὁ πατήρ ὁ Λόγος , ὡς φάος ἐκ φάος καί ἀπαύγασμα , καί ὁ θεότης ἀναλλοίωτος . « ἐγώ γάρ εἰμί , » φημί διά ὁ προφήτης , « καί οὐ ἀλλοιόω . » γίγνομαι δέ ὕστερος σάρξ , καί ἐν μορφή Θεός εἰμί , καί ἴσος Θ ὅς εἰμί οὖον καθ´ ἁρπαγή ἔχω Σ φημί Παῦλος ) καί ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι , καί μορφή δοῦλος ἀναλαμβάνω , καί θεός εἰμί ἀληθής ὡς ὁ Θεός Λόγος , καί ἄνθρωπος ἀληθής ἐπί ὁ γῆ ὁράω καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω . ὁ αὐτός οὖν καί θεός ἀληθινός ὡς ὁ Θεός υἱός ὁ μονογενής , καί ζῶ σοφία , καί ἄνθρωπος ὁ αὐτός ἀληθής , ἐκ ὁ ἀειπάρθενος σαρκόω . καί εἰμί ὁ αὐτός καί διπλόος , καί τέλειος κατ´ ἀλάομαι Ι αὐτός . ὅτι2 ὁ αὐτός τέλειος καί ζῶ Θεός λίγος , ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἐν ὁ Γαρθένοα ἀναλαμβάνω , οὖον χωρίζω εἰμί , ἀλ αὐτός ὁ ἀνόρωπίνῃ φύσις γίγνομαι ἀρχή καί ὑπόστασις . Διὸ καί πρόσλημμα οὗτος καλέω , ἐπεί αὐτός αὐτός προσλαμβάνω , καί ἐν ἑαυτοῦ ἑνόω ἀπόρρητος καί ὑπέρ λόγος , οὐδείς πάσχω ὁ προσλαμβάνω , Κμᾶλλον δέ μεταδίδωμι αὐτός ὁ θέωσις , ἐπεί καί ὁ ἀνθρώπινος αὐτός οὖον μεταδίδωμι τῆ θεότης αὐτός τις , ἀλ λαμβάνω ἐκ αὐτός . καί ἀνυψόω μέν ὑπό ὁ λαμβάνω αὐτός , οὐ ταπεινόω δέ ὁ λαμβάνω , εἰμί καί ὁ σαρκόω ταπεινόω λέγω . ὅς καί δόξα πάλιν καλέω καί βκσιλειος Θεός καί αύποέπεια , ὁ σάρκωσις δηλονότι ὁ ζῶ υἱός ὁ Θεός · « ὁ Κύριος » χαρά φημί , « βασιλεύω , εὐπρέπεια ἐνδύω . » Ζεύς οὗτος εἰμί μέν ὁ Χριστός , ὅτι κατά ὁ ὑπόστασις εἷς , διό καί εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὁ Παῦλος φημί · δύο δέ φύσις , ὅτι ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί ὁ ζωή φανερόω ἐν σάρξ , καί ἐκ ὁ Θεός πᾶς ὁ ὅμολος κυβερνάω κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἐν σάρξ ἔρχομαι , εἰμί , ὁ