cogPG.PG155 459
τοῦτο εἴρηκε , καὶ διὰ τὸ μὴ ὁρᾶσθαι νῦν μετὰ τὸν ἀναληφθῆναι σωματικῶς ἄχρι τοῦ ἐλθεῖν τότε , ἵνα μή τις νομίσῃ , ὅτι γε μὴ ὁρώμενος ἡμῖν , μεθ´ ἡμῶν οὐκ ἔστι νῦν . ἀλλὰ πιστεύη ὡς ἀδιαστάτως ἐστὶ μεθ´ ἡμῶν , καὶ ἓν γίνεται μεθ´ ἡμῶν τοῖς μυοτηρίοις αὐτοῦ . Τότε δὲ ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστιν , ὡς καὶ ὁ ἠγαπημένος φησὶ , καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα , ὥσπερ ὁ Παῦλος διδάσκει . Ἀλλ´ οὐκ αῖδ´ ὅπως τοῦτο νῦν ἠμέληται , τὸ προηγιασμένα σέτε λειτουργεῖσθαι . Οἷμαι δὲ διὰ τὸ μὴ τελείαν εἶναι νηστείαν , καὶ μηδὲ λειτουργίαν ὡς ἔθος τελείαν γίνεσθαι , καὶ τῆς τῶν προηγιασμένων καταμελῆσαι . Ἔτι δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ Ἱεροσολυμητικοῦ τυπικοῦ , ὅπερ μοναχικόν ἐστιν . Ἔτερον δ´ ἐστὶ τὸ τῆς μεγάλης Ἐκκλησίας , ὅπερ δὴ καὶ πᾶσαι εἶχον ἐκκλησίαι . Αἱ συνεχεῖς δὲ τῶν ἐθνῶν ἐπιδρομαὶ τὴν τάξιν τούτου κατέλυσαν . Ἐν τῇ καθολικῇ δὲ μόνῃ ὑπολέλειπται τῶν Θεσσαλονικέων Ἐκκλησίᾳ . Τῇ δὲ ἁγίᾳ καὶ μεγάλῃ Παρασκευῇ οὐ τελείαν λειτουργίαν ποιοῦ μεν , ὅτι παραδοὺς τῇ πέμπτη ὁ Κύριος τὰ μυστήρια εἰς ἀνάμνησιν τοῦ πάθους αὐτοῦ , κατὰ τὴν παρασκευὴν τὸ πάθος ἑκουσίως ὑπέμεινε · καὶ διὰ τοῦ σταυροῦ ἱερούργησεν ἑαυτὸν τῷ Πατρὶ ἐθελουσίως , ὡς εἴρηται , ἐκδοὺς ἑαυτὸν , καὶ οὐ προδοὺς , τοῖς βουλομένοις φονεῦσαι . Διὸ καὶ ὡς γεγενημένης ἐν τῷ θείῳ αὐτοῦ σώματι τότε τῆς θυσίας διὰ τοῦ πάθους , οὐ χρεία πάλιν ποιεῖν ἡμᾶς τὰ εἰς ἀνάμνησιν τοῦ πάθους αὐτοῦ , ὅτε αὐτὸς τοῦτο πέπονθε . Διὰ τοῦτο τελείαν μὲν τότε θυσίαν ἐνεργεῖν οὐ παρελάβομεν ὅλως · προηγιασμένα δὲ προτιθέναι καὶ λειτουργεῖν παρελάβομεν ὡς ἐν πολλοῖς τῶν ἄνωθεν διατάξεων . Καὶ ἐν εὐαγγελικαῖς καὶ ΧῆΦ ἀποστολικαῖς βίβλοις ἀρχαίαις εὑρήσεις τοῦτο γεγραμΚμένον . Ὅμως δὲ νῦν οὐκ ἐνεργεῖται ἀπὸ τοῦ μοναχικοῦ τῶν Ἱεροσολύμων τυπικοῦ . Οὐ κατὰ τοῦτο οὖν ὅτι οὐ προηγιασμένη λειτουργία τελεῖται ἐν ταῖς ἄλλαις νηστείαις , ἐκείνας παροπτέον , ἀλλὰ τηρητέον μᾶλλον . Ἐπεὶ καὶ ἐν τῇ μεγάλῃ νηστείᾳ σαββάτῳ τε καὶ Κυριακῇ τελοῦμεν λειτουργίαν σεὶείαν · καὶ ἐν ἄλλαις δὲ ἀπαραβάτοις νηστείαις , τῆς τε παραμονῆς τῶν Χριστοῦ γεννῶν φημὶ , καὶ πῶν Φώτων , καὶ κατὰ τὴν μεγάλην Πέμπτην , οὕτω ποιοῦμεν · καὶ οὐ καταλύομεν τὴν νηστείαν ἐν αὐταῖς , διὰ τὸ τελείως ἱερουργεῖν . Καὶ τὸ μεγάλην δὲ καλεῖσθαι τὴν ἀγίαν Τεσσαρακοστὴν , καὶ ἄλλας εἶναι διδάσκει νηστείας . Καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον μεγάλη λέγεται , ὅτι καὶ ἕτεραί εἰσιν · αὕτη δὲ τούτων ὑπερέχει . Ἀποδεκάτωσις δὲ δικαίως αὕτη λέγεται · ὅτι εἰ ναὶ πᾶσαν ἡμῶν ὀφείλομεν τῷ Θεῷ ἀνατιθέναι τὴν ζωήν , ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦτο ἐκ μὴ ὄντων γεγόναμεν , ἀλλ´ ὅμως τῇ παραβάσει ἀσθενεῖς γεγονότες , καὶ τὸ πρὸ ἔχον περὶ τῆς σαρκὸς μεριμνῶντες , κἂν καιροὺς ἀποτεταγμένους ἔχειν ὀφείλωμεν , εἵς τε τιμὴν καὶ δόξαν τοῦ πλάσαντος , καὶ ἀποχὴν τῶν βιωτικῶν , καὶ φροντίδα τινᾶ ὰ τῆς τε εὐχαριστίας καὶ δοξολογίας τοῦ κτίστου , καὶ αἴτησιν ἀρέσεως παρ´ αὐτοῦ τῶν ἁμύθήτων ἡμῶν ἁμαρτιῶν · δι´ ἢν αὐτίαν καὶ Κυριακαὶ , καὶ ἐορταὶ , καὶ νηστεῖαι , καὶ ἐξαιρέτως
Lemmas: οὗτος εἴρω , καί διά ὁ μή ὁράω νῦν μετά ὁ ἀναλαμβάνω σωματικός ἄχρι ὁ ἔρχομαι τότε , ἵνα μή τις νομίζω , ὅτι γε μή ὁράω ἐγώ , μεθ´ ἐγώ οὐ εἰμί νῦν . ἀλλά πιστεύω ὡς ἀδιάστατος εἰμί μεθ´ ἐγώ , καί εἷς γίγνομαι μεθ´ ἐγώ ὁ μυοτηρίοις αὐτός . τότε δέ ὁράω αὐτός καθώς εἰμί , ὡς καί ὁ ἀγαπάω φημί , καί οὗτος πάντοτε σύν κύριος εἰμί , ὥσπερ ὁ Παῦλος διδάσκω . Ἀλ οὐ ἀείδω ὅπως οὗτος νῦν ἀμελέω , ὁ προηγιασμένη Σέτος λειτουργέω . οἴομαι δέ διά ὁ μή τέλειος εἰμί νηστεία , καί μηδέ λειτουργία ὡς ἔθος τέλειος γίγνομαι , καί ὁ ὁ προηγιασμένη καταμελέω . ἔτι δέ καί ἀπό ὁ ιεροσολυμητιπου τυπικός , ὅσπερ μοναχικός εἰμί . ἕτερος δδʹ εἰμί ὁ ὁ μέγας ἐκκλησία , ὅσπερ δή καί πᾶς ἔχω ἐκκλησία . ὁ συνεχής δέ ὁ ἔθνος ἐπιδρομή ὁ τάξις οὗτος καταλύω . ἐν ὁ καθολικός δέ μόνος ὑπολείπω ὁ Θεσσαλονικεύς ἐκκλησία . ὁ δέ ἅγιος καί μέγας Παρασκευή οὖον τέλειος λειτουργία ποιέω μέν , ὅτι παραδίδωμι ὁ πέμπτος ὁ Κύριος ὁ μυστήριον εἰς ἀνάμνησις ὁ πάθος αὐτός , κατά ὁ παρασκευή ὁ πάθος ἑκούσιος ὑπομένω · καί διά ὁ σταυρός ἱερουργέω ἑαυτοῦ ὁ πατήρ ἐθελούσιος , ὡς εἴρω , ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ , καί οὖον προδίδωμι , ὁ βούλομαι φονεύω . Διὸ καί ὡς γίγνομαι ἐν ὁ θεῖον αὐτός σῶμα τότε ὁ θυσία διά ὁ πάθος , οὖον χρεία πάλιν ποιέω ἐγώ ὁ εἰς ἀνάμνησις ὁ πάθος αὐτός , ὅτε αὐτός οὗτος πάσχω . Ζεύς οὗτος τέλειος μέν τότε θυσία ἐνεργέω οὖον παραλαμβάνω ὅλως · προηγιασμένη δέ προτίθημι καί λειτουργέω παραλαμβάνω ὡς ἐν πολύς ὁ ἄνωθεν διάταξις . καί ἐν εὐαγγελϊκός καί Χῆ ἀποστολικός Βίβλος ἀρχαῖος εὑρίσκω οὗτος γεγραμΚμένον . ὅμως δέ νῦν οὐ ἐνεργέω ἀπό ὁ μοναχικός ὁ Ἱερουσαλήμ τυπικός . οὖον κατά οὗτος οὖν ὅτι οὖον προηγιασμένος λειτουργία τελέω ἐν ὁ ἄλλος νηστεία , ἐκεῖνος παροπτάω , ἀλλά τηρητέον μᾶλλον . ἐπεί καί ἐν ὁ μέγας νηστεία σάββατον τε καί Κυριακός τελέω λειτουργία σείω · καί ἐν ἄλλος δέ ἀπαράβατος νηστεία , ὁ τε παραμονή ὁ Χριστός γεννάω φημί , καί ποῦ Φώτων , καί κατά ὁ μέγας Πέμπτος , οὗτος ποιέω · καί οὖον καταλύω ὁ νηστεία ἐν αὐτός , διά ὁ τέλειος ἱερουργέω . καί ὁ μέγας δέ καλέω ὁ ἅγιος τεσσαρακοστός , καί ἄλλος εἰμί διδάσκω νηστεία . καί διά οὗτος μᾶλλον μέγας λέγω , ὅτι καί ἕτερος εἰμί · οὗτος δέ οὗτος ὑπερέχω . Ἀποδεκάτωσις δέ δικαίως οὗτος λέγω · ὅτι εἰμί ναί πᾶς ἐγώ ὀφείλω ὁ Θεός ἀνατίθημι ὁ ζωή , ἐπεί καί διά οὗτος ἐκ μή εἰμί γίγνομαι , ἀλ ὅμως ὁ παράβασις ἀσθενής γίγνομαι , καί ὁ πρό ἔχω περί ὁ σάρξ μεριμνάω , κἀν καιρός ἀποτάσσω ἔχω ὀφείλω , ἵημι τε τιμή καί δόξα ὁ πλάσσω , καί ἀποχή ὁ βιωτικός , καί φροντίς τις ά ὁ τε εὐχαριστία καί δοξολογία ὁ κτίστης , καί αἴτησις ἄρεσις παρ´ αὐτός ὁ αμύθητος ἐγώ ἁμαρτία · δις εἄν αὐτίας καί κυριακός , καί ἑορτή , καί νηστεία , καί ἐξαίρετος