cogPG.PG151 312
καὶ παρεῖναι ἐδόκουν , καὶ τὰ αὐτὰ τοῖς προτέροις ὡσαύτως διακελεύεσθαι · αὐτός τε τῶν στρωμάτων ὁμοίως ἀναπηδῶν , καὶ ἀγωνίᾳ καὶ δέει συνεχόμενος μείζονι , ἐπειδὴ καὶ πρὸ βραχέος ἔτυχε βασιλικῆς εἰρκτῆς πειραθεὶς , καὶ τὰ τῆς ἐκεῖθεν ταλαιπωρίας φέρων ὥσπερ ὑπόγεια · καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἐφ´ ἱκανὸν λογισμοῖς παλαίων , καὶ τῷ συνεχεῖ τῆς τῶν αὐτῶν φαντασίας διαπορούμενος · ἐπεὶ δὲ καὶ αὖθις ὡς ὀνείρου καὶ φάσματος ἀλογήσας ἐπὶ τῶν στρωμάτων ὡσαύτως κατέδαρθεν , ὕπνος μὲν αὐτὸν καὶ πάλιν εἶχε μετὰ μικρὸν , ὡς δ´ οἱ τῆς βασιλικῆς ὑπηρεσίας ἐπιστάντες ἐκεῖνοι καὶ πάλιν τὰ αὐτὰ τοῖς προτέροις ἦσαν σφοδρότερον ἐπιτάττο τες , ἐκεῖνος τῷ ὕπνῳ κατεχόμενος ἔτι , καὶ διαπορεῖν ὡσπερεὶ πρὸς ἐκείνους ἐδόκει , καὶ τὴν τῆς βασιλικῆς ὀργῆς αἰτίαν ἐπιζητεῖν · οἱ δ´ αὐτίκα καὶ τῷ δακτύλῳ καθάπερ ὑποδεικνύντες τὰ ὑπὸ κόλπον αὐτῷ πονηρὰ συγγράμματα τῆς αἱρέσεως , καὶ τὴν αἰτίαν φανερῶς ἐδίδασκον ἅμα · ὅτι , φησί , τοὺς τοῦ δυσσεβοῦς Ἀκινδύνου φληνάφους φέρων μετὰ σαυτοῦ διακομίζειν εἰς Πελοπόννησον σπεύδεις , εἰς πολλῶν ἀνθρώπων καταστροφὴν καὶ ἀπώλειαν · καὶ ὡς εἰ μὴ πόῤῥω που βαλὼν ἀποῤῥίψεις αὐτοὺς νῦν , ἂμα καὶ τὴν ψυχὴν ἀποῤῥήξας τῆς κακίστης περὶ τὰ τοιαῦτα συνηθείας τε καὶ στοργῆς , οὐκ ἀπαλλαγήσῃ τῆς ἐπικειμένης τοῦ βασιλέως ὀργῆς . Καὶ ὁ μὲν ἐδόκει καὶ πεπεῖσθαι τοῖς εἰρημένοις , καὶ προθυμότατα τὴν ἐκπλήρωσιν ὑποσχέσθαι · καὶ τοῦ ὕπνου δ´ εὐθέως ἀπολυθεὶς , ἔργου κατὰ τὴν ὑπόσχεσιν εἴχετο . ὄείαν εἶναι τὴν ὄψιν αὐτοῖς πράγμασιν ἄριστα ὃιδαχθείς . Τὰ γοῦν γραμμάτια τῆς αἱρέσεως εὐθὺς ἀποῤῥίψας εἰς κόρακας , καὶ πολέμιος αὐτοῖς ἀντὶ φίλου σφοδρὸς γεγονὼς , ὑπνοῖ μὲν ἐλευθέρᾳ ψυχῇ τὸ ὑπόλοιπον τῆς νυκτός · τῆς δ´ ἐπιούσης τὴν τοῦ ἡγεμόνος οἰκίαν ὡς ἔθος καταλαβὼν , τὴν παλινῳδίαν εὐθὺς ἐπὶ πάντων ἦν ᾷδων , τὴν συγγνώμην μὲν ἐπὶ τοῖς προτέροις Θεὸν καὶ τοὺς παρόντας αἰτῶν , τῶν δὲ τοῦ Θεοῦ θαυμασίων διαπρύσιος κῆρυξ πρὸς πάντας γιγνόμενος , ἀρπάζει τοὺς λόγους τοῦ στρατηοῦ τῶν υἱῶν ὁ πρῶτος · ἄπεισι σπουδῇ πρὸς τὸν μέγαν καθειργμένον ἐν βασιλείοις , καθὰ δὴ καὶ πρὸ βραχέος ὁ αὐτοῦ λόγος ἔδειξε · τοῖς περὶ αὐτὸν ἐξαγγέλλει καὶ τὴν τῆς αἱρέσεως ὀλεθρίαν ἐπιβουλὴν , καὶ τὴν μετὰ θαύματος ὑπερφυᾷ καὶ θαυμαστὴν ἐκείνης ἀναίρεσιν · ἅμα καὶ τὸ τῆς δυσσεβείας πονηρὸν ἐκεῖνο προσάγων ἐν μέτροις βιβλίον , εἰς τὴν τῶν ὑπ´ αὐτοῦ λεγομένων βεβαίωσιν · ἀκούει παρὰ τῶν οἰκείων ἐκεῖ κατὰ μέρος πάντα καὶ ὁ διδάσκαλος · καὶ ἐπεὶ τὸ παράπαν ἀμφιβάλλειν οὐκ ἦν , αὐτῶν ἐκείνων τῶν κακίστων προκειμένων ὑπ´ ὄψιν λόγων , οὓς ὁ πατὴρ καὶ δημιουργὸς ἅμα τῷ γεννῆσαι τῷ σκότῳ καὶ τοῖς μυχοῖς καὶ ἀφανίᾳ παρέδωκε , σὸ τῆς ἀληθείας φῶς , καὶ τοὺς ἐλέγχους τῆς λαμπρᾶς ὑποπτήσσων γλώττης τοῦ Γρηγορίου , δάκρυσι θερμοῖς μεθ´ ἡδονῆς τινος ψυχῆς ἀποῤῥήτου τὴν εὐχαριστίαν ἀπεδίδου Θεῷ , τὰς ὁρμὰς οὕτω τῆς κακίστης αἱρέσεως ἀφανῶς τε καὶ προφανῶς ἀναστέλλοντι , καὶ τὴν τῶν πολλων θαυμαστῶς τε καὶ πανΟὐδὲ γὰρ ἐν τούτοις γε μόνοι , Θεῷ ἄρτι πρώτως ταῦτα τεθαυματούργηκεν , ἀλλὰ πλήρης τῶν τοιούτων ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις ἤπειρος καὶ θάλασσα πᾶσα σχεδὸν , νῆσοί τε καὶ πόλεις , καὶ ποὸ τῶν ἄλλων ἡ μεγάλη Θεσσαλονίκη , ἐν ᾗ δήπου καὶ τὰ τῆς ὑποθέσεως ἄνωθεν ἦρκται · πανταχόσε μὲν τῶν τῆς αἱρέσεως πονηρῶν ἐκπεμπομένων λάθρα γραμμάτων · οὐδὲ γὰρ εἶχε χώραν ἐνταῦθα τέως ἐξεληλεγμένα καὶ καθυβρισμένα πολλάκις · συλλαμβανομένων δ´ ὁμοῦ παρὰ τῶν εὐσεβῶν μετὰ θαύματος σχεδὸν πάντων , καθαπερεί τινων λῃστῶν καὶ ἱεροσύλων , καὶ πρὶν εἰργάσθαι τὰ οἰκεῖα , καὶ ταῖς χερσὶ καὶ τῇ γλώττῃ διδομένων τοῦ Γρηγορίου , αὐτοκράτορος ἐκεῖ καὶ Θεοῦ παρὰ τοῦ μόνου φύσει Θεοῦ καὶ Δεσπότου τῶν τοιούτων θαυμαστῶς χειροτονη · θέντος , καίτοι χε καὶ καθειργμένου , καθὰ δὴ καὶ πολλάκις ἔφην , καὶ καταδίκου φέροντος σχῆμα , ἵνα καὶ θαυμασιώτερον ᾖ τὸ κατ´ αὐτὸν μᾶλλον . Τῆς αὐτῆς οἰκονομίας δὲ καὶ θαυματουργίας καὶ ἡ τοῦ μεγάλου καὶ θαυμαστου Σάββα περὶ τῶν τοιούτων θεωρία γέγονεν ἔργον · τὸν ἡμέτερον λέγω , τὸν πάνυ , τὸν τῆς ἡσυχίας καὶ διακρίσεως λύχνον , τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς ἀγάπης τὸν οἶκον , τὸ τέμενος τῆς θείας σοφίας , τὸν ἄλλον ἥλιον ἐν σαρκὶ , ταῖς τοῦ θείου φωτὸς ὑπερφυέσιν ἐλλάμψεσι καὶ ταῖς ἐνεργείαις · ὃς ἐκεῖνα περὶ Ἀκινδύνου καὶ τῆς κατ´ αὐτὸν εἶδε τότε πονηρᾶς συμμορίας , εὐχόμενος Θεῷ καὶ δεόμενος ὑπὲρ τούτων , ἅπερ ἡμεῖς φθάσαντες τοῖς ὑπὲρ ἐκείνου συνετάξαμεν λόγοις , πᾶσαν ἐξιστάντα καὶ ἀκοὴν καὶ διάνοιαν . Γρηγόριος μὲν οὖν ὁ σοφὸς τέσσαρας ἐνιαυτοὺς βλους ἦν διαμείβων ὥσπερ ἐν λάκκῳ τινὶ τῇ φρουρᾷ , καὶ τὸν συναθλητὴν καὶ συσπουδαστὴν , ὅπερ ἔφην , Ἰερεμίαν ἐν τούτῳ παρενεγκὼν , καὶ ταῦτ´ ἐν οὔτω νοσώδει καὶ τακερῷ σώματι , καὶ νοσοκομίας δεομένῳ σχεδὸν καθ´ ἑκάστην καὶ συνεχοῦς φαρμακείας , ἀλλ´ οὐχὶ τῶν ἐναντίων ὁμοῦ πάντων , ὅπου γε καὶ αὐτὸ τὸ διὰ παντὸς ἐγκεκλεῖσθαι καὶ ἁπρόῖτον διαμένειν ἐπὶ χρόνον οὖτω μακρὸν φθορὰν τοῖς τοιούτοις καὶ μόνον ἐργάζεσθαι πέφυκεν · ἀλλ´ ἐκεῖνον ἡ διπλῆ τοὺ γένους ἔδακνε μᾶλλον φθορὰ , νῦν μὲν ὅπλα κατ´ ἀλλήλων κινούντων , καὶ τὴν στάσιν καὶ τοὺς καθ´ ἑαυτῶν ἀναπτόντων πολέμους ὅλῳ θυμῷ , νῦν δὲ τὸ πάτριον καὶ ἀποστολικὸν εἰς Θεὸν σέβας , καὶ τὰς τῶν θεολόγων κοινὰς παραδόσεις ἀναίδην ἐξαρνουμένων , καὶ τῳ καθαρῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας τὰς βεβήλους τῶν αἱρέσεων ἐπεισαγόντων κενοφωνίας , καθάπερ οἱ τῷ δοκίμῳ χρυσίῳ τὸ κίβδηλον , ἡ τῷ καρδίαν εὐφραίνοντι φυσικῶς οἴνω τὸν ὀξώδη καὶ ὑδατώδη καὶ τοῖς χρωμένοις ἥκιστα χρήσιμονκαὶ τὸ τούτων ἔτι δεινότερόν τε ὁμοῦ καὶ ἀνιαρώτερον , ὅτι καὶ ὑπ´ αὐτῶν φεῦ ! τῶν δοκούντων προστατῶν τε καὶ ἡγουμένων τῆς Ἐκκλησίας τῶν πολλῶν ἢ καὶ πάντων σχεδὸν ἐρεθιζομένων πρὸς ταῦτα , ὑφ´ ὧν καὶ παρ´ ἑαυτῶν κινουμένους ἐχρῆν πάντα τρόπον ἀνείργεσθαι . Ὁ δὲ καὶ τούτων ἄμα κἀκείνων ἐἕιστάμενος πάντων Θεῷ , καὶ νῦν μὲν τὸ τοῦ θείου Δαβὶδ πρὸς αὐτὸν μετὰ τῆς ὁμοίας ὑπο -
Lemmas: καί πάρειμι δοκέω , καί ὁ αὐτός ὁ πρότερος ὡσαύτως διακελεύομαι · αὐτός τε ὁ στρῶμα ὁμοίως ἀναπηδάω , καί ἀγωνία καί δήω συνέχω μείζων , ἐπεί καί πρό βραχύς τυγχάνω βασιλικός εἱρκτή πειράω , καί ὁ ὁ ἐκεῖθεν ταλαιπωρία φέρω ὥσπερ ὑπόγειος · καί πρός ἑαυτοῦ ἐφίημι ἱκανός λογισμός Παλαίων , καί ὁ συνεχής ὁ ὁ αὐτός φαντασία διαπορέω · ἐπεί δέ καί αὖθις ὡς ὄνειρος καί φάσμα ἀλογέω ἐπί ὁ στρῶμα ὡσαύτως καταδαρθάνω , ὕπνος μέν αὐτός καί πάλιν ἔχω μετά μικρός , ὡς δδʹ ὁ ὁ βασιλικός ὑπηρεσία ἐφίστημι ἐκεῖνος καί πάλιν ὁ αὐτός ὁ πρότερος εἰμί σφοδρός ἐπιτάσσω αἱρέω , ἐκεῖνος ὁ ὕπνος κατέχω ἔτι , καί διαπορέω ὡσπερεί πρός ἐκεῖνος δοκέω , καί ὁ ὁ βασιλικός ὀργή αἴτιος ἐπιζητέω · ὁ δδʹ αὐτίκα καί ὁ δάκτυλος καθάπερ ὑποδείκνυμι ὁ ὑπό κόλπος αὐτός πονηρός σύγγραμμα ὁ αἵρεσις , καί ὁ αἴτιος φανερῶς διδάσκω ἅμα · ὅτι , φημί , ὁ ὁ δυσσεβής Ἀκίνδυνος φλήναφος φέρω μετά σεαυτοῦ διακομίζω εἰς Πελοπόννησος σπεύδω , εἰς πολύς ἄνθρωπος καταστροφή καί ἀπώλεια · καί ὡς εἰμί μή πόρρω ποῦ βάλλω απόρριψη αὐτός νῦν , ἄμη καί ὁ ψυχή ἀπολήγω ὁ κακός περί ὁ τοιοῦτος συνήθεια τε καί στοργή , οὐ ἀπαλλάσσω ὁ ἐπίκειμαι ὁ βασιλεύς ὀργή . καί ὁ μέν δοκέω καί πείθω ὁ εἴρω , καί πρόθυμος ὁ ἐκπλήρωσις ὑπισχνέομαι · καί ὁ ὕπνος δδʹ εὐθύς ἀπολύω , ἔργον κατά ὁ ὑπόσχεσις ἔχω . ὄη εἰμί ὁ ὄψις αὐτός πρᾶγμα ἀγαθός ὃιδαχθείς . ὁ γοῦν γραμμάτιον ὁ αἵρεσις εὐθύς ἀπορρίπτω εἰς κόραξ , καί πολέμιος αὐτός ἀντί φίλος σφοδρός γίγνομαι , ὑπνόω μέν ἐλεύθερος Ψυχή ὁ ὑπόλοιπος ὁ νύξ · ὁ δδʹ ἔπειμι ὁ ὁ ἡγεμών οἰκίον ὡς ἔθος καταλαμβάνω , ὁ παλινῳδία εὐθύς ἐπί πᾶς εἰμί ἀείδω , ὁ συγγνώμη μέν ἐπί ὁ πρότερος θεός καί ὁ πάρειμι αἰτέω , ὁ δέ ὁ Θεός θαυμάσιος διαπρύσιος κῆρυξ πρός πᾶς γίγνομαι , ἁρπάζω ὁ λόγος ὁ Στράτιος ὁ υἱός ὁ πρῶτος · ἄπειμι σπουδή πρός ὁ μέγας κατείργω ἐν βασίλειος , καθά δή καί πρό βραχύς ὁ αὐτός λόγος δείκνυμι · ὁ περί αὐτός ἐξαγγέλλω καί ὁ ὁ αἵρεσις ὀλέθριος ἐπιβουλή , καί ὁ μετά θαῦμα ὑπερφυής καί θαυμαστός ἐκεῖνος ἀναίρεσις · ἅμα καί ὁ ὁ δυσσέβεια πονηρός ἐκεῖνος προσάγω ἐν μέτρον βιβλίον , εἰς ὁ ὁ ὑπό αὐτός λέγω βεβαίωσις · ἀκούω παρά ὁ οἰκέω ἐκεῖ κατά μέρος πᾶς καί ὁ διδάσκαλος · καί ἐπεί ὁ παράπαν ἀμφιβάλλω οὐ εἰμί , αὐτός ἐκεῖνος ὁ κακός πρόκειμαι ὑπό ὄψις λόγος , ὅς ὁ πατήρ καί δημιουργός ἅμα ὁ γεννάω ὁ σκότος καί ὁ μυχός καί ἀφανία παραδίδωμι , σός ὁ ἀλήθεια φάος , καί ὁ ἔλεγχος ὁ λαμπρός ὑποπτήσσω γλῶσσα ὁ Γρηγόριος , δάκρυ θερμός μεθ´ ἡδονή τις Ψυχή ἀπόρρητος ὁ εὐχαριστία ἀποδίδωμι Θεός , ὁ ὁρμή οὗτος ὁ κακός αἵρεσις ἀφανής τε καί προφανῶς ἀναστέλλω , καί ὁ ὁ πολύς θαυμαστός τε καί πανός γάρ ἐν οὗτος γε μόνος , Θεός ἄρτι πρῶτος οὗτος θαυματουργέω , ἀλλά πλήρης ὁ τοιοῦτος ἐν ἐκεῖνος ὁ χρόνος ἤπειρος καί θάλασσα πᾶς σχεδόν , νῆσος τε καί πόλις , καί ποιός ὁ ἄλλος ὁ μέγας Θεσσαλονίκη , ἐν ὅς δήπου καί ὁ ὁ ὑπόθεσις ἄνωθεν ἄρχω · πανταχόσε μέν ὁ ὁ αἵρεσις πονηρός ἐκπέμπω λάθρῃ γράμμα · οὐδέ γάρ ἔχω χώρα ἐνταῦθα τέως ἐκλήγω καί καθυβρισμένος πολλάκις · συλλαμβάνω δδʹ ὁμοῦ παρά ὁ εὐσεβής μετά θαῦμα σχεδόν πᾶς , καθαπερεί τίνω λῃστής καί ἱερόσυλος , καί πρίν ἐργάζομαι ὁ οἰκεῖος , καί ὁ χείρ καί ὁ γλῶσσα δίδωμι ὁ Γρηγόριος , αὐτοκράτωρ ἐκεῖ καί Θεός παρά ὁ μόνος φύσις Θεός καί δεσπότης ὁ τοιοῦτος θαυμαστός χειροτονέω · θέω , καίτοι ΧΕ καί κατείργω , καθά δή καί πολλάκις φημί , καί κατάδικος φέρω σχῆμα , ἵνα καί θαυμάσιος εἰμί ὁ κατ´ αὐτός μᾶλλον . ὁ αὐτός οἰκονομία δέ καί θαυματουργία καί ὁ ὁ μέγας καί θαυμαστός Σάββας περί ὁ τοιοῦτος θεωρία γίγνομαι ἔργον · ὁ ἡμέτερος λέγω , ὁ πάνυ , ὁ ὁ ἡσυχία καί διάκρισις λύχνος , ὁ ταπείνωσις καί ὁ ἀγάπη ὁ οἶκος , ὁ τέμενος ὁ θεῖος σοφία , ὁ ἄλλος ἥλιος ἐν σάρξ , ὁ ὁ θεῖον φάος ὑπερφυής ἔλλαμψις καί ὁ ἐνέργεια · ὅς ἐκεῖνος περί Ἀκίνδυνος καί ὁ κατ´ αὐτός ὁράω τότε πονηρός συμμορία , εὔχομαι Θεός καί δήω ὑπέρ οὗτος , ὅσπερ ἐγώ φθάνω ὁ ὑπέρ ἐκεῖνος συντάσσω λόγος , πᾶς ἐξίστημι καί ἀκοή καί διάνοια . Γρηγόριος μέν οὖν ὁ σοφός τέσσαρες ἐνιαυτός βλους εἰμί διαμείβω ὥσπερ ἐν λάκκος τις ὁ φρουρά , καί ὁ συναθλητής καί συσπουδαστής , ὅσπερ φημί , Ἰερεμίας ἐν οὗτος παραφέρω , καί ταῦ ἐν οὐτάω νοσώδης καί τακερόω σῶμα , καί νοσοκομία δήω σχεδόν καθ´ ἕκαστος καί συνεχής φαρμακεία , ἀλ οὐ ὁ ἐναντίος ὁμοῦ πᾶς , ὅπου γε καί αὐτός ὁ διά πᾶς ἐγκλείω καί απροιος διαμένω ἐπί χρόνος οὗτος μακρός φθορά ὁ τοιοῦτος καί μόνος ἐργάζομαι φύω · ἀλ ἐκεῖνος ὁ διπλόος ὅς γένος δάκνω μᾶλλον φθορά , νῦν μέν ὅπλον κατ´ ἀλλήλων κινέω , καί ὁ στάσις καί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἀνάπτω πόλεμος ὅλος θυμός , νῦν δέ ὁ πάτριος καί ἀποστολικός εἰς θεός σέβας , καί ὁ ὁ θεολόγος κοινός παράδοσις ἀναίδην ἐξαρνέομαι , καί ὁ καθαρός λόγος ὁ ἀλήθεια ὁ βέβηλος ὁ αἵρεσις ἐπεισάγω κενοφωνία , καθάπερ ὁ ὁ δόκιμος χρυσίον ὁ κίβδηλος , ὁ ὁ Καρδία εὐφραίνω φυσικός οἶνος ὁ ὀξώδης καί ὑδατώδης καί ὁ χράω ἥκιστος χρήσιμος ὁ οὗτος ἔτι δεινός τε ὁμοῦ καί ἀνιαρός , ὅτι καί ὑπό αὐτός φεῦ ! ὁ δοκέω προστάτης τε καί ἡγέομαι ὁ ἐκκλησία ὁ πολύς ἢ καί πᾶς σχεδόν ἐρεθίζω πρός οὗτος , ὑφ´ ὅς καί παρ´ ἑαυτοῦ κινέω χρή πᾶς τρόπος ἀνείργω . ὁ δέ καί οὗτος ἄμη ἐκεῖνος ἐξίστημι πᾶς Θεός , καί νῦν μέν ὁ ὁ θεῖον Δαυίδ πρός αὐτός μετά ὁ ὅμοιος ὑπο -