cogPG.PG151 58
μεθα τὴν ἀγαθὴν περὶ ταῦ α διάθεσιν · δείξωμεν ἐνεργῶς τοὺς καρποὺς αὐτῶν ὁποῖοι · ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται . Ἀλλὰ καὶ τὸν γεωργὸν δεῖ πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμξάνειν · « Νόει ἃ λέγω , » φησὶν ὁ Ἀπόστολος . Τῶν μὲν γὰρ ἄλλων ἀρετῶν ἑκάστη ἢ ψυχὴν ἢ σῶμα καθαίρει τε καὶ κοσμεῖ · μᾶλλον δὲ ψυχῆς ἕν γέ τι · μέρος ἢ σώματος , ὡς προσευχὴ καὶ ἐπιστήμη τὸν νοῦν , τὸν θυμὸν ἡ πραότης , τὴν ἐπιθυμίαν ἡ σωφροσύνη . Ἰ δὲ νηστεία καὶ ἡ ἐγκράτεια τὰς μὲν τοῦ σώματος ἐπαναστάσεις κοιμίζει , τὴν λύσσαν τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς ἐπιθυμίας ἀπομαραίνει , αἰθρίαν δὲ τῇ διανοίᾳ καθαρὰν ἐμποιεῖ καὶ οἰον ἀνέφελον , ἀποκαθαίρουσα ταύτην τῶν ἐκ τοῦ πλήθους τῶν βρωμάτων ἀνιόντων ἀτμῶν , καὶ της ἀπὸ τούτων ἀχλύος . Διὰ νησιείας καὶ ἐγκρατείας ὁ ἔξω ἄνθρωπος φθείρεται · ὅσῳ δὲ οὗτος φθείρεται , τοσοῦτον ὁ ἐντὸς ἀνακαινίζεται κατὰ τὸν Ἀπόστολον . Παχεῖα γαστὴρ , εἶπέ τις , λεπτὸν οὐ τίκτει νοῦν · οὐκοῦν ἡ διὰ νηστείας καὶ ἐγκρατείας λεπτυνομένη καὶ τὸν νοῦν ἐξ ἀνάγ κης λεπτύνει . Οὕτω πᾶν καλὸν καὶ ἀγαθὸν διὰ ταύτης κατορθοῦται καὶ τελειοῦται . Διπλοῦν ἐστι περιτείχισμα ἡ νηστεία καὶ ἡ ἐγκράτεια · καὶ ὁ ἐν ταύταις βιῶν εἰρήνης ἀπολαύει πολλῆς , ὡς τῆς Ἰερουσαλὴμ ὢν ἐντὸς . Ἰερουσαλὴμ γὰρ εἰρήνη ἑρμηνεύεται . Τούτῳ δὲ πολεμεῖ τῷ τείχει ὁ τοῦ Βαβυλωνίου ἄρχοντος ἀρχιμάγειρος · κἂν οὐχ εὔρῃ τοὺς ἐντὸς ἀντεχομένους τῶν τειχῶν καρτερῶς , καθαιρεῖ ταῦτα , προσαγαγὼν ὡς ἑλεπόλεις τὰ τῆς ὀψαρτυτικῆς μαγγανεύματα . Εἰ δὲ οἱ ἐπὶ τῶν τειχῶν τούτων οὐ μόνον περιφρονοῦσι τὰ ποικίλα τῶν ὄψων , ἀλλὰ καὶ τὸν ἄρτον ἐπὶ τὸ εὐτελέστερον ἔτι μάττουσιν , αὐτοὶ μᾶλλον δι´ ἐγκρατείας ἀνατρέπουσι καὶ τὴν σκηνὴν ΡΙαδιάμ · τοιοῦτον γάρ τι προτυποῖ καὶ ἡ κατὰ τὸν Γεδεὼν ἱστορία · « Ἰδοὺ γὰρ , φησί , μερὶς ἄρτου κριθίνου , κυλιομένη ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν Μαδιάμ . » Ἐδήλου δὲ ὁ κρίθινος ἄρτος τῶν ἐπιστρατευσάντων μετὰ Γεδεὼν τὴν καὶ ἐπὶ τῶν ἀναγκαίων τροφῶν εὐτέλειαν καὶ ἐγκράτειαν · « Καὶ ἦλθε , φησί , μέχρυ τῆς σκηνῆς Μαδιὰμ καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν καὶ κατέστρεψε . » Σκηνὴ δ´ ἂν εἵη παντως ὑπὸ μάζης κριθίνης καταστρεφομένη ἡ μαιμάσσουσα τοῦ τε λαιμοῦ καὶ τῆς κοιλίας ἐπιθυμία , ἐξ ἧς τὸ μαργαῖνον ἀφαιρεῖται νηστεία καὶ λιτὴ προσγινομένη τράπεζα . Δανιὴλ ὁ τῶν ἐπιθυμιῶν ἀνὴρ οὐ τὸν δράκοντα μόνον διὰ μάζης ἀνεῖλε τὸν Θεὸν , ὧν Θεὸς ἡ κοιλία , καὶ ὁ ἔχων τὴν ἰσχὺν ἐπὶ τῇ ὀσφύῒ καὶ ἐπ´ ὀμφαλοῦ γαστρός , ἀλλ´ ἐπὶ πολλὰς ἑβδομάδας μὴ φαγῶν ἄρτον ἐπιθυμιῶν , μήτε οἶνον πιὼν , καινοτέρας ὁράσεις εἶδε , καὶ ἀρχαγγέλου ἐπιστασίαν ἐδέξατο . Ὁ μὲν οὖν Δανιὴλ οὕτω · ὁ δὲ ἐπιθυμητὴς λαὸς καὶ ἀχάριστος , οἱ λέγοντες , Τίς ψωμιεῖ ἡμᾶς κρέας νῦν ἡ ψυχὴ ἡμῶν κατάξηρος · μετὰ τὸ φαγεῖν κρέα ἕως ἐξῆλθεν ἐκ τῶν μυκτήρων αὐτῶν , ἐπατάχθησαν πληγὴν μεγάλην σφόδρα · « Ἐθυμώθη γὰρ , φησὶν , εἰς τὸν λαὸν ὁ Θεὸς , καὶ ὁ κόρος αὐτοῖς εἰς χολέραν Ρατηο . ΟΙ . ΣΙΙ
Lemmas: μέθη ὁ ἀγαθός περί ταῦ ὅς διάθεσις · δείκνυμι ἐνεργός ὁ καρπός1 αὐτός ὁποῖος · ἐκ γάρ ὁ καρπός ὁ δένδρον γιγνώσκω . ἀλλά καί ὁ γεωργός δεῖ πρῶτος ὁ καρπός μεταλαμξάνειν · « νοέω ὁ λέγω , » φημί ὁ ἀπόστολος . ὁ μέν γάρ ἄλλος ἀρετή ἕκαστος ἢ ψυχή ἢ σῶμα καθαίρω τε καί κοσμέω · μᾶλλον δέ Ψυχή εἷς γε τίς · μέρος ἢ σῶμα , ὡς προσευχή καί ἐπιστήμη ὁ νόος , ὁ θυμός ὁ πραότης , ὁ ἐπιθυμία ὁ σωφροσύνη . εἷς δέ νηστεία καί ὁ ἐγκράτεια ὁ μέν ὁ σῶμα ἐπανάστασις κοιμίζω , ὁ λύσσα ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία ἀπομαραίνομαι , αἰθρία δέ ὁ διάνοια καθαρός ἐμποιέω καί οἷος ἀνέφελος , ἀποκαθαίρω οὗτος ὁ ἐκ ὁ πλῆθος ὁ βρῶμα ἀνέρχομαι ἀτμός , καί ὁ ἀπό οὗτος ἀχλύς . Ζεύς νησιεαω καί ἐγκράτεια ὁ ἔξω ἄνθρωπος φθείρω · ὅσος δέ οὗτος φθείρω , τοσοῦτος ὁ ἐντός ανακαινίζω κατά ὁ ἀπόστολος . παχύς γαστήρ , εἶπον τις , λεπτόν οὖον τίκτω νόος · οὐκοῦν ὁ διά νηστεία καί ἐγκράτεια λεπτύνω καί ὁ νόος ἐκ ἀνάγω κέω λεπτύνω . οὕτως πᾶς καλός καί ἀγαθός διά οὗτος κατορθόω καί τελειόω . διπλόος εἰμί περιτείχισμα ὁ νηστεία καί ὁ ἐγκράτεια · καί ὁ ἐν οὗτος βία εἰρήνη ἀπολαύω πολύς , ὡς ὁ Ἱεροσόλυμα εἰμί ἐντός . Ἱεροσόλυμα γάρ εἰρήνη ἑρμηνεύω . οὗτος δέ πολεμέω ὁ τεῖχος ὁ ὁ Βαβυλώνιος ἄρχω ἀρχιμάγειρος · κἀν οὐ εὑρίσκω ὁ ἐντός ἀντέχω ὁ τεῖχος καρτερός , καθαιρέω οὗτος , προσάγω ὡς ἑλέπολις ὁ ὁ ὀψαρτυτικός μαγγάνευμα . εἰμί δέ ὁ ἐπί ὁ τεῖχος οὗτος οὖον μόνος περιφρονέω ὁ ποικίλος ὁ ὄψον , ἀλλά καί ὁ ἄρτος ἐπί ὁ εὐτελής ἔτι μάσσω , αὐτός μᾶλλον δις ἐγκράτεια ἀνατρέπω καί ὁ σκηνή ΡΙαδιάμ · τοιοῦτος γάρ τίς προτυπόω καί ὁ κατά ὁ Γεδεών ἱστορία · « ἰδέ γάρ , φημί , μερίς ἄρτος κρίθινος , κυλίω ἐπί ὁ παρεμβολή Μαδιάμ . » δηλόω δέ ὁ κρίθινος ἄρτος ὁ ἐπιστρατεύω μετά Γεδεών ὁ καί ἐπί ὁ ἀναγκαῖος τροφή εὐτέλεια καί ἐγκράτεια · « καί ἔρχομαι , φημί , μέχρυ ὁ σκηνή Μαριάμ καί πατάσσω αὐτός καί καταστρέφω . » σκηνή δδʹ εἄν ἵημι πᾶς ὑπό μᾶζα κρίθινος καταστρέφω ὁ μαιμάσσω ὁ τε λαιμός καί ὁ κοιλία ἐπιθυμία , ἐκ ὅς ὁ μαργαίνω ἀφαιρέω νηστεία καί λιτός προσγίγνομαι τράπεζα . Δανιήλ ὁ ὁ ἐπιθυμία ἀνήρ οὖον ὁ δράκων μόνος διά μᾶζα ἀναιρέω ὁ θεός , ὅς θεός ὁ κοιλία , καί ὁ ἔχω ὁ ἰσχύς ἐπί ὁ ὀσφῦς καί ἐπι ὀμφαλός γαστήρ , ἀλ ἐπί πολύς ἑβδομάς μή φαγᾶς ἄρτος ἐπιθυμία , μήτε οἶνος πίνω , καινός ὅρασις ὁράω , καί ἀρχάγγελος ἐπιστασία δέχομαι . ὁ μέν οὖν Δανιήλ οὗτος · ὁ δέ ἐπιθυμητής λαός καί ἀχάριστος , ὁ λέγω , Τῖς ψωμίζω ἐγώ κρέας νῦν ὁ ψυχή ἐγώ κατάξηρος · μετά ὁ ἐσθίω κρέας ἠώς ἐξέρχομαι ἐκ ὁ μυκτήρ αὐτός , πατάσσω πληγή μέγας σφόδρα · « θυμόω γάρ , φημί , εἰς ὁ λαός ὁ θεός , καί ὁ κόρος αὐτός εἰς χολέρα Ρατηο . ὁ . ΣΙ