cogPG.PG151 120
εἰκότως τῆς εὐλογίας ταύτης μόνην ἡξίωσεν . Ἀλλὰ παρεσκευάσθη μὲν ἐν ὀδήλῳ τοῦτο κατὰ τὴν ἐβδόμην , δηλονότι κατὰ τὸ Σάββατον , ἀνεφάνη δὲ καὶ καθαρῶς ἐτελέσθη τὸ πᾶν , καὶ τοῦ σώματος ἀνακληθέντος πρὸς ἀφθαρσίαν , κατὰ τὴν ὀγδόην διὰ τῆς Δεσποτικῆς ἀναστάσεως , διὸ καὶ Κυριακὴ παρ´ ἡμῶν αὕτη φερωνύμως κατονομάζεται . Ὥσθ´ ὅπερ ἐστὶν ἡ Παρασκευὴ πρὸς τὸ Σάββατον , τοῦτο πρὸς τὴν Κυριακὴν ὑπάρχει τὸ Σάββατον , ὑπερέχουσαν τούτου σαφῶς , καθόσον ἀρχῆς καὶ τύπου καὶ σκιᾶς ἡ τελειότης καὶ ἡ ἀλήθεια · τοσοῦτο τῇ Κυριακῇ τὸ περιὸν καὶ σεβάσμιον διὰ τὸ κατ´ αὐτήν ὑπερευλογημένον τέλος , καὶ τὴν ἐλπιζομένην κατ´ αὐτὴν κοινὴν τῶν ἀπάντων ἀνάστασιν , καὶ τελείαν τῶν ἀξίων εἰσέλευσιν εἰς τὴν θείαν κατάπαυσιν , καὶ τὴν παντὸς τοῦ κόσμου ἀναστοιχείωσιν . Οὐκοῦν ὅσα ἄν τις εἴποι τὴν ἑβδόμην σεμνθνων , ἐπὶ τὴν ὀγδόην ταῦτα μετὰ προσθήκης ἀνάχεται · αὕτη γὰρ ἐκείνης ἐστὶν ἡ τελείωσις . Ταύτης τῆς ὀγδόης τὴν τιμὴν , δηλονότι τῆς Κυριακῆς , καὶ λεληθότως μὲν εἰσήγαγεν ὁ Μωυσῆς · ὁ γὰρ Ἰοβηλαῖος ἐνιαυτὸς , ὃς ἀφέσειως ἐνιαυτὸς παρ´ ἐκείνου νομίζεταί τε καὶ ὀνομάζεται , οὐκ ἐναρίθμιός ἐστι ταῖς κατὰ νόμον ἀριθμουμέναις ἑβδομάσι τῶν ἐτῶν , ἀλλὰ μετ´ ἐκείνας πάσας καὶ ὄγδοός ἐστι , μετὰ τὸ παρελθεῖν τὴν ἐσχάτην ἐβδομάδα τῶν ἐτῶν ἐκείνων ἀνασαινόμενος · τοῦτο καὶ ἐν ταῖς ἑβδομάσι τῶν κατὰ τὰς ἡμέρας ἐβδομάδων ποιεῖ ὁ Μωϋσῆς . Οὐ μόνον δὲ λεληθότως οὕτως εἰσήγαγε τὴν τιμὴν τῆς ὀγδόης ὁ νομοθέτης , ἣν καὶ Κυριακὴν ἡμεῖς ὀνομάζομεν , ὡς ἀφιερωμένην τῆ ἀναστάσει τοῦ Κυρίου ἡμέραν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἐορτὴν , ἣν σαλπίγγων ὠνόμασε , καὶ ἑξόδιον ταύτην καλεῖ , τουτέστι πέρας καὶ τελείωσιν τῶν ἑορτῶν ἁπασῶν . Κατὰ ταύτην οὖν φανερῶς φησιν , ὅτι καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ὀγδόη κλητὴ ἁγία ἔσται ἡμῖν , προκαταγγέλλων τὸ τῆς Κυριακῆς θεῖον οἷον καὶ πανευκλεὲς καὶ σεβάσμιον , μετὰ τὴν πάροδον τῶν νομικῶν ἁπάντων ἐσόμενον . ὥστε καὶ οὗτος διὰ τοῦτο τετίμηκε τὴν ἑβδόμην , ὡς εἰς τὴν ὀγδόην ταύτην φέρουσαν τὴν ὄντως τιμίαν · καὶ καθάπερ ὁ δι´ αὐτοῦ δεδομένος νόμος τίμιος , ἀλλ´ ὡς εἰσάγων εἰς Χριστὸν , οὕτω καὶ ἡ ἐβδόμη τιμία ὡς εἰσάγουσα εἰς τὴν ὀγδόην , καθ´ ἣν ἡ ἀνάστασις τοῦ Κυρίου γέγονεν , ὡ . ὀγδόη καὶ αὕτη οὖσα · κακάπερ γὰρ μετὰ τὴν ἑβδόμην ἡ ὀγδόῃ τῶν ἡμερῶν ἀριθμεῖται , οὕτως ἐξετάζων εὐρήσεις , μετὰ τὴν ἐβδόμην τῶν ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος ἰστορουμένων ἀναστάσεων ἐκ τῶν νεκρῶν , ὀγδόην τὴν τοῦ Κυρίου γεγονυῖαν ἀνάστασιν · ὡς μὴ μόνον ἐν τῇ ὀγδόῃ τελεσθῆναι τῶν ἡμερῶν , ἀλλὰ καὶ ὀγδόην εἶναι ταύτην πρὸς τὰς πρὸ αὐτῆς ἀριθμουμένην . Τὴν αὐτὴν δὲ καὶ πρώτην πρὸς τὴν ἐλπιζομένην τῶν κατὰ Χριστὸν ἀπάντων ἀνάστασιν , μάλλον δε ἐξανάστασιν , δι´ ἤν καὶ ὁ Χριστὸς ἀπ᾽ ἠ τῶν κεκοιμημένων , καὶ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν ἀνυμνεῖται . Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ ἡ Κυριακὴ τῶν ἡμερῶν οὐκ ὀγδόη μόνον ἐστὶν ἀπὸ τῶν πρὸ αὐτῆς ἀριθμουμένη ,
Lemmas: εἰκότως ὁ εὐλογία οὗτος μόνος ἀξιόω . ἀλλά παρασκευάζω μέν ἐν ὀδήλῳ οὗτος κατά ὁ ἕβδομος , δηλονότι κατά ὁ σάββατον , ἀναφαίνω δέ καί καθαρός τελέω ὁ πᾶς , καί ὁ σῶμα ἀνακαλέω πρός ἀφθαρσία , κατά ὁ ὄγδοος διά ὁ δεσποτικός ἀνάστασις , διό καί Κυριακός παρ´ ἐγώ οὗτος φερώνυμος κατονομάζω . Ὥσθ´ ὅσπερ εἰμί ὁ Παρασκευή πρός ὁ σάββατον , οὗτος πρός ὁ Κυριακός ὑπάρχω ὁ σάββατον , ὑπερέχω οὗτος σαφῶς , καθόσον ἀρχή καί τύπος καί σκιά ὁ τελειότης καί ὁ ἀλήθεια · τοσοῦτος ὁ Κυριακός ὁ περιέρχομαι καί σεβάσμιος διά ὁ κατ´ αὐτός ὑπερευλογέω τέλος , καί ὁ ἐλπίζω κατ´ αὐτός κοινός ὁ ἀπαντάω ἀνάστασις , καί τέλειος ὁ ἄξιος εἰσέρχομαι εἰς ὁ θεῖος κατάπαυσις , καί ὁ πᾶς ὁ κόσμος ἀναστοιχείωσις . οὐκοῦν ὅσος ἄν τις εἶπον ὁ ἕβδομος σεμνθνων , ἐπί ὁ ὄγδοος οὗτος μετά προσθήκη ἀνάγω · οὗτος γάρ ἐκεῖνος εἰμί ὁ τελείωσις . Ταύτη ὁ ὄγδοος ὁ τιμή , δηλονότι ὁ κυριακός , καί λεληθότως μέν εἰσάγω ὁ Μωυσῆς · ὁ γάρ Ἰοβηλαῖος ἐνιαυτός , ὅς ἄφεσις ἐνιαυτός παρ´ ἐκεῖνος νομίζω τε καί ὀνομάζω , οὐ ἐναρίθμιος εἰμί ὁ κατά νόμος ἀριθμέω ἑβδομάς ὁ ἔτος , ἀλλά μετέ ἐκεῖνος πᾶς καί ὄγδοος εἰμί , μετά ὁ παρέρχομαι ὁ ἔσχατος ἑβδομάς ὁ ἔτος ἐκεῖνος ἀνασαίνω · οὗτος καί ἐν ὁ ἑβδομάς ὁ κατά ὁ ἡμέρα ἑβδομάς ποιέω ὁ Μωϋσῆς . οὖον μόνος δέ λεληθότως οὕτως εἰσάγω ὁ τιμή ὁ ὄγδοος ὁ νομοθέτης , ὅς καί Κυριακός ἐγώ ὀνομάζω , ὡς ἀφιερόω τῆ ἀνάστασις ὁ κύριος ἡμέρα , ἀλλά καί κατά ὁ ἑορτή , ὅς σάλπιγξ ὀνομάζω , καί ἐξόδιον οὗτος καλέω , τουτέστι πέρας καί τελέω ὁ ἑορτή ἅπας . κατά οὗτος οὖν φανερῶς φημί , ὅτι καί ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος κλητός ἅγιος εἰμί ἐγώ , προκαταγγέλλω ὁ ὁ κυριακός θέω οἷος καί πανευκλεής καί σεβάσμιος , μετά ὁ πάροδος ὁ νομικός ἅπας εἰμί . ὥστε καί οὗτος διά οὗτος τιμάω ὁ ἕβδομος , ὡς εἰς ὁ ὄγδοος οὗτος φέρω ὁ εἰμί τίμιος · καί καθάπερ ὁ δις αὐτός δίδωμι νόμος τίμιος , ἀλ ὡς εἰσάγω εἰς Χριστός , οὗτος καί ὁ ἕβδομος τίμιος ὡς εἰσάγω εἰς ὁ ὄγδοος , καθ´ ὅς ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος γίγνομαι , εἰμί . ὄγδοος καί οὗτος εἰμί · κακός γάρ μετά ὁ ἕβδομος ὁ ὄγδοος ὁ ἡμέρα ἀριθμέω , οὕτως ἐξετάζω εὑρίσκω , μετά ὁ ἕβδομος ὁ ἐκ ὁ πᾶς αἰών ιστορουμην ἀνάστασις ἐκ ὁ νεκρός , ὄγδοος ὁ ὁ κύριος γίγνομαι ἀνάστασις · ὡς μή μόνος ἐν ὁ ὄγδοος τελέω ὁ ἡμέρα , ἀλλά καί ὄγδοος εἰμί οὗτος πρός ὁ πρό αὐτός ἀριθμέω . ὁ αὐτός δέ καί πρῶτος πρός ὁ ἐλπίζω ὁ κατά Χριστός ἀπαντάω ἀνάστασις , μάλλον δέ ἐξανάστασις , δις ἐάν καί ὁ Χριστός ἀπό ὁ ὁ κοιμάω , καί πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός ἀνυμνέω . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί ὁ κυριακός ὁ ἡμέρα οὐ ὄγδοος μόνος εἰμί ἀπό ὁ πρό αὐτός ἀριθμέω ,