cogPG.PG151 19
τούτου συγκεκραμένην ; ἀναβὰς γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν ὑπὲρ τῆς τῶν οἰκείων ἁμαρτημάτων ἀφέσεως δεησόμενος , καλὰς ἐπηγάγετο μεθ´ ἑαυτοῦ τὰς μεσιτευούσας πρὸς τὸν Θεὸν , τὴν ἀκαταίσχυντον πίστιν , τὴν ἀκατάκριτον αὐτομεμψίαν , τὴν μὴ ἐξουδενωμένην συντριβήν τῆς καρδίας , τὴν ὑψοῦσαν ταπείνωσιν . Συνῆψε δὲ καὶ τῇ προσευχῇ τὴν προσοχὴν ἄριστα . Μακρόθεν γὰρ , φησὶν , ἐστὼς ὁ Τελώνης οὗτος · οὐκ εἶπε σταθεὶς ὡς ἐπὶ τοῦ Φαρισαίου , ἀλλ´ ἑστώς · τὴν ἐπὶ πολὺ παράτασιν τῆς στάσεως διὰ ἴτούτου δηλῶν , ὁμοῦ δὲ καὶ τὸ ἐπίμονον τῆς δεήσεως καὶ πῶν ὓαστηρίων ῥημάτων · μηδὲν γὰρ ἕτερον μήτε προτιθεὶς , μήτε διανοούμενος , ἐαυτῷ μόνῳ προσεῖχε καὶ τῷ Θεῷ , αὐτὴν ἐφ´ ἑαυτὴν στρέφων καὶ πολυπλασιάζων μόνην τὴν μονολόγιστον δέησιν , ὅπερ ἀνυσιμώτατόν ἑστι προσευχῆς εἶδος . Ιιν παπε , αἱι , α οξο ΡΙοαηαε ποεὺι Β Μακρόθεν οὖν , φησὶν , ὁ Τελώνης ἑστὼς , οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἆραι . αὐτῇ ἡ . στάσις καὶ στάσις ἦν ὁμοῦ καὶ ὑπόπτωσις , καὶ οὐκ εὐτελοῦς δούλου μόνον , ἀλλὰ καὶ καταδίκου παράστασις . Ἐμφαίνει δὲ καὶ τὴν ἀφειμένην τῆς ἁμαρτίας ψυχὴν , μακρὰν μὲν οὗσαν Κτι Θεοῦ , δια τὸ μήπω τὴν δι´ ἔργων ἔχειν πρὸς αὐτὸν παῤῥησίαν , ἐγγίζειν δὲ προσδόκιμον οὖσαν Θεῷ , διὰ τὴν ἀποχὴν τῶν κακῶν , καὶ τὴν ἀγαθὴν ἤδη πρόθεσιν . Οὕτως οὖν μακρόθεν ὁ Τελώνης ἑστὼς , οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἆραι , τῷ τρόπῳ καὶ τῷ σχήματι τὴν οἰκείαν κατάγνωσιν καὶ αὐτομεμψίαν ἐπιδεικνύμενος · ἀνάξιον γὰρ ἑαυτὸν ἡγεῖτο καὶ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῦ κατὰ τὴν γῆν ἱεροῦ . Διὸ τοῦ μὲν ἐπὶ τῶν προθύρων εἰστήκει , πρὸς δὲ τὸν οὐρανὸν οὐδὲ ἀτενίζειν ἐτόλμα , πόσῳ μᾶλλον πρὸς τὸν τοῦ οὐρανοῦ Θεόν ; Ἀλλ´ ὑπὸ τῆς σφοδρᾶς κατανύξεως τύπτων τὸ ἑαυτοῦ στῆθος , καὶ πληγῶν ἑαυτὸν ἄξιον παριστὰς ἐντεῦθεν , βαρυπενθῶν καὶ τοὺς στεναγμοὺς ἀναπέμπων ἐκεῖθεν , καὶ τὴν κεφαλὴν ὡς κατάκριτος κλίνων , ἀμαρτωλὸν ἐκάλει , καὶ τὸν ἱλασμὸν πιστῶς ἐπεζήτει , λέγων · « Ὁ Θεὸς , ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῶν · ἐπίστευσε γὰρ τῷ λέγοντι · « Εἰπα , Ἐξαγορεύσω κατ´ ἐμοῦ τὴν ἀνομίαν μου τῷ Κυρίῳ , καὶ σὺ ἀφῆκας τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου . » Τί δὴ τὸ ἐπὶ τούτοις ; « Κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος , φησὶν ὁ Κύριος , ἢ ἐκεῖνος · ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται , ὁ δὲ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται . Ὡς γὰρ αὐτόχρημα τῦφός ἐστιν ὁ διάβολος , καὶ ἴδιόν ἐστι τούτω ἡ ὑπερηφάνεια κακὸν , διὸ καὶ νικᾷ καὶ συγκατασπᾷ συμμιγεῖσα πᾶσαν ἀρετὴν ἀνθρωπίνην , οὕτως ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ταπείνωσις ἀγγέλων τῶν ἀγαθῶν ἐστιν ἀρετὴ , καὶ νικᾷ πᾶσαν ἀνθρωπίνην κακίαν , ἐπιγενομένην τῷ πταίσαντι · ὄχημα γάρ ἐστιν ἡ ταπείνωσις τῆς πρὸς τὸν Θεὸν ἀναβάσεως , κατὰ τὰς νεφέλας ἐκείνας , αἱ μέλλουσιν ἀνοίσειν πρὸς τὸν Θεὸν τοὺς ἐσομένους εἰς ἀπείρους αἰῶνας μετὰ Θεοῦ , καθάπερ ὁ Ἀπόστολος προεφήτευσεν · « Ἀρπαγησόμεθα γὰρ , φησὶν , ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα , καὶ οὕτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα . Οἷον γάρ τίς ἐστι νεφέλη καὶ ἡ ταπείνωσις , ὅιὰ μετανοίας συστᾶσα . καὶ τὰς τῶν δακρύων λιβάλας ἐκ τῶν ὁφθαλμῶν ἀφιεῖσα , καὶ τοὺς ἀξίους ἐκ τῶν
Lemmas: οὗτος συγκεράννυμι ; ἀναβαίνω γάρ εἰς ὁ ἱερόν ὑπέρ ὁ ὁ οἰκέω ἁμάρτημα ἄφεσις δήω , κάλως ἐπάγω μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ μεσιτεύω πρός ὁ θεός , ὁ ἀκαταίσχυντος πίστις , ὁ ἀκατάκριτος αὐτομεμψίαν , ὁ μή ἐξουδενόω συντριβή ὁ Καρδία , ὁ ὑψόω ταπείνωσις . συνάπτω δέ καί ὁ προσευχή ὁ προσοχή ἀγαθός . μακρόθεν γάρ , φημί , ἵστημι ὁ Τελώνης οὗτος · οὐ εἶπον ἵστημι ὡς ἐπί ὁ Φαρισαῖος , ἀλ ἵστημι · ὁ ἐπί πολύς παράτασις ὁ στάσις διά ιτουος δηλόω , ὁμοῦ δέ καί ὁ ἐπίμονος ὁ δέησις καί ποῦ ὓαστηρίων ῥῆμα · μηδείς γάρ ἕτερος μήτε προτίθημι , μήτε διανοέομαι , αὐτός μόνος προσέχω καί ὁ Θεός , αὐτός ἐφίημι ἑαυτοῦ στρέφω καί πολυπλασιάζω μόνος ὁ μονολόγιστος δέησις , ὅσπερ ἀνύσιμος εἰμί προσευχή εἶδος . Ιιν Πάπε , ἀεί , ὅς οξο ΡΙοαηαε ποιέω Β μακρόθεν οὖν , φημί , ὁ Τελώνης ἵστημι , οὐ ἐθέλω οὐδέ ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ οὐρανός ἀείρω . αὐτός ὁ . στάσις καί στάσις εἰμί ὁμοῦ καί ὑπόπτωσις , καί οὐ εὐτελής δοῦλος μόνος , ἀλλά καί κατάδικος παράστασις . ἐμφαίνω δέ καί ὁ ἀφίημι ὁ ἁμαρτία ψυχή , μακράν μέν ὕω Κτι Θεός , διά ὁ μήπω ὁ δις ἔργον ἔχω πρός αὐτός παρρησία , ἐγγίζω δέ προσδόκιμος εἰμί Θεός , διά ὁ ἀποχή ὁ κακός , καί ὁ ἀγαθός ἤδη πρόθεσις . οὕτως οὖν μακρόθεν ὁ Τελώνης ἵστημι , οὐ ἐθέλω οὐδέ ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ οὐρανός ἀείρω , ὁ τρόπος καί ὁ σχῆμα ὁ οἰκεῖος κατάγνωσις καί αὐτομεμψίαν ἐπιδείκνυμι · ἀνάξιος γάρ ἑαυτοῦ ἡγέομαι καί ὁ οὐρανός καί ὁ κατά ὁ γῆ ἱερός . Διὸ ὁ μέν ἐπί ὁ πρόθυρον εἰστήκω , πρός δέ ὁ οὐρανός οὐδέ ἀτενίζω τολμάω , πόσος μᾶλλον πρός ὁ ὁ οὐρανός Θεός ; Ἀλ ὑπό ὁ σφοδρός κατάνυξις τύπτω ὁ ἑαυτοῦ στῆθος , καί πληγή ἑαυτοῦ ἄξιος παρίστημι ἐντεῦθεν , βαρυπενθών καί ὁ στεναγμός ἀναπέμπω ἐκεῖθεν , καί ὁ κεφαλή ὡς κατάκριτος κλίνω , ἁμαρτωλός καλέω , καί ὁ ἱλασμός πιστῶς ἐπιζητέω , λέγω · « ὁ θεός , ἱλάσκομαι ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός · πιστεύω γάρ ὁ λέγω · « εἶπον , ἐξαγορεύω κατ´ ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ ὁ κύριος , καί σύ ἀφίημι ὁ ἀσέβεια ὁ Καρδία ἐγώ . » τις δή ὁ ἐπί οὗτος ; « καταβαίνω οὗτος δικαιόω , φημί ὁ Κύριος , ἢ ἐκεῖνος · ὅτι πᾶς ὁ ὕψος ἑαυτοῦ ταπεινόω , ὁ δέ ταπεινός ἑαυτοῦ ὑψόω . ὡς γάρ αὐτόχρημα τῦφος εἰμί ὁ διάβολος , καί ἴδιος εἰμί οὗτος ὁ ὑπερηφανία κακός , διό καί νικάω καί συγκατασπάω συμμείγνυμι πᾶς ἀρετή ἀνθρώπινος , οὕτως ὁ πρός ὁ θεός ταπείνωσις ἄγγελος ὁ ἀγαθός εἰμί ἀρετή , καί νικάω πᾶς ἀνθρώπινος κακία , ἐπιγίγνομαι ὁ πταίω · ὄχημα γάρ εἰμί ὁ ταπείνωσις ὁ πρός ὁ θεός ἀνάβασις , κατά ὁ νεφέλη ἐκεῖνος , ὁ μέλλω ἀναφέρω πρός ὁ θεός ὁ εἰμί εἰς ἤπειρος αἰών μετά Θεός , καθάπερ ὁ ἀπόστολος προφητεύω · « ἁρπάζω γάρ , φημί , ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ , καί οὗτος πάντοτε σύν κύριος εἰμί . οἷος γάρ τίς εἰμί νεφέλη καί ὁ ταπείνωσις , οἶος μετάνοια συνίστημι . καί ὁ ὁ δάκρυ λιβαλλω ἐκ ὁ ὀφθαλμός ἀφίημι , καί ὁ ἄξιος ἐκ ὁ