cogPG.PG151 371
Ἀπὸ δὲ τοῦ θεολόγου Δαμασκηνοῦ , ἐν οἷς περὶ τῶν δύο ἐνεργειῶν τῶν ἐν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ διδάσκει , λέγων , Ἱστέον ὡς ἄλλο ἐστίν ἑνέργεια καὶ ἄλλο ἐνεργητικὸν . καὶ ἄλλο ἐνέργημα , καὶ ἄλλο ἐνερων . Ἐνέργεια μέν οὖν ἐστιν ἡ δραστικὴ καὶ οἰσιώζης της φύσεως κνησις · ἐνρργητικὸν δέ ἡ φύσις , ἐξ ἧς ἡ ἐνέργεια πρόεισιν · ἐνέργημα δὲ τὸ τῆς ἐνεργείας ἀποτέλεσμα · ἐνεργῶν δέ ὁ κεχρημένος τῇ ἐνεργείᾳ , ὄτοι ἡ ὑπόστασις . Ο δὲ θεῖος Μάξιμος ἐν τῷ κεφαλαίῳ τῷ ἐπιγοα φομένῳ , « Ἐκ τῆς ἐπὶ σεκοέτου διαλέξεως , » Πάντως , φησὶν , ἀνάγκη ἐπὶ Χριστοῦ θελήσεις λέγεσθαι καὶ ἐνεργείας , καὶ πᾶσα ἀνάγκη · οὐδέν γὰρ τῶν ὅντων χωρὶς ἐνεργείας φυσικῆς ὑφέστηκεν . Οἱ γὰρ ἄγιοι Πατέρες φανερῶς λέγουσι μήτε εἰναι μήτε γινώσκεσθαι χωρὶς τῆς οὐσιώδοιυς αἰτῆς ἐνεργείας τὴν οἰανδήποτε φύσιν Ἐπεὶ δὲ οἷς ἔλεγον , μὴ μόνον τοῖς ἁγίοις διετέλουν καθ´ ἕνα μαχόμενοι , ἀλλ´ ἤδη καὶ αὐτὴν τὴν ἁγίαν καὶ οἰκουμενικὴν ἕκτην σύνοδον ἀνατρέπειν καὶ καταλύειν ἐπεχείρουν , ᾗ δὴ οὐκ ἄλλος ἦν ὁ σκοπὸς , περὶ δὲ τῶν δύο φυσικῶν θελημάτων καὶ τῶν δύο φυσικῶν ἐνεργειῶν τῶν ἐν τῷ Κυρίῳ καὶ Θεῷ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ πᾶσα ἡ πρόθεσις γέγονε , καὶ ἦν ἀνάγκη διὰ ταῦτα προκομισθῆναι τῆς τοιαύτης συνόδου Πρακτικὰ , καὶ ἀναγνωσθῆναι , καὶ ἀπὲ τονσων τὸ εὐσεβὲς ἀνακηρυχθῆναι , τὰ μὲν προετέθησαν ἐπὶ τοῦ μέσου · οἱ δ´ εὐθὺς ἅμα τῷ προτεθῆναι ἀνέκραξαν , Μὴ τὰ Πρακτικὰ τῆς συνόδου , ἀλλὰ τὸν ἄρον μόνον ἀνάγνωθι . Τῆς δὲ θείας συνόδου διαορουμένης ὅ τί ποτε βούλεται ἡ τοιαύτη φωνὴ , καὶ ἀνθ´ ὅτουπερ ἀποδοκιμάζουσι , καὶ οὐ δέχονται τὰ Πρακτικὰ , ἐκεῖνοι καὶ οὕτω τῆς αὐτῆς περιέργου κακονοίας καὶ διεστραμμένης γνώμης οὐδ´ ὁπωσοῦν ἀφίσταντο , τῶν πρακτικῶν μηδόλως προσιέμενοι τὴν ἀνάγνωσιν , Ἐπὶ τούτοις κελεύσει θεία τοῦ γαληνοτάτου βασιλέως ἡμῶν ἀνεγνώσθη ῥῆσις ἀπὸ τοῦ συνήθως ἐπὶ ἄμβωνος ἀναγινωσκομένου τῇ Κυριακῇ τῆς Ὁρθοδοξίας συνοδικοῦ , ἥτις καὶ ἐπὶ λέξεως ἔχει οὕτως · Τοῖς ἀποβαλλομένοις τὰς τῶν ἀγίων πατέρων φωνὰς τὰς ἐπὶ συστάσει τῶν ὀρθῶν δογμάτων τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας ἐκφωνηθείσας , Ἀθανασίου , Κυρίλλου , Ἀμβροσίου , Ἀμφιλοχίου , τοῦ θεηγόρου Λέοντος τοῦ ἀγιωτάτου ἀρχιεπισκόπου τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης , καὶ τῶν λοιπῶν · ἔτι τε καὶ τὰ τῶν οἰκουμενικῶν συνόδων Πρακτικὰ , τῆς τετάρτης , φημὶ , καὶ τῆς ἕκτης , μὴ κατασκαζομένοις , ἀνάθεμα . Ἐπὶ τούτοις ἀνεγνώσθη καὶ ῥῆσις τῶν πρακτικῶν ἔχουσα ἐπὶ λέξεως οὔτως · Τίς γὰρ , εἰ καὶ βραδὺς εἴη πρὸς τὸ νοῆσαι , οὐ θεωρήσει , ὅπερ πᾶσι φαίνεται , ὅτι Ἀδύνατον καὶ παρὰ τὴν τάξιν τῆς φύσεώς ἐστι δύνασθαι εἶναι φύσιν , καὶ ὀνέργειαν μὴ ἔχειν ρύσεως , ὅπερ οὐδέ ἀπὸ τῶν αἰρετικῶν ποτε ἐδοκιμάσθη λέγεσθαι , οἵτινες πάσας τὰς ἀνθρωπίνας κακουργίας καὶ σκολιὰς ζητήσεις κατὰ τῆς Θρθότητος τῆς πίστες , καὶ συναήροισμοὺς τας οὖν ὄπερ οὔτε ἀπὸ τῶν ὡγίων Πατέρων ἐῤρῥέθη ποτὲ , οὔτε ἀπὸ τῶν βεβήλων αἱρρτικῶν τετόλμηται εὐεθῆναι , ἐπὶ τοῦ παρόντος δυνήσεται πΟπετευθῆναι , Ἰνα τῶν θύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ , τῆς θείας δηλονότι καὶ τῆς ἀνθρωπίνης , ὧντινων αἱ ἰδιότητες ἀκέραιοι εἰναιγνωρίζονται ἐν Χριστῷ , μίαν ἔχωσιν ἐνέργειαν ; Τίς ποτε ὀρθῶς φρονῶν δυνήσεται ἀποδεῖξαι ; ὀπόταν , ἑὰν μία ἑστὸὸ εἴπωσιν , Ἡ χρονικὴ ἢ ἀίδιος λεχθήσεται , θεία ἢ ἀνθρωκίνη , ἄκτιστος ἢ κτιστή · ἡ αὐτὴ ἣτις καὶ τοῦ Πατρός ἐστιν , ἢ ἑτέρα παρὰ τὸν Πατέρα . Εἰ τοίνυν μία ἐστὶν ἢ αὐτὴ , μία καὶ τῆς θεότητος καὶ τῆς ἀνθρωπότητος τοῦ Χριστοῦ κοινή ἐστιν . δπερ ἀλλόκοτόν ἐστι λέγεσβαι . Οὐκοῦν ἐπὰν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αὐτὸς Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστι , τὰ ἀνθρώπινα ἐνεργήσας ἐπὶ τῆς γῶς , ὁμοίως αὐτῷ καὶ ὁ Πατὴρ ἐνήργησε φυσικῶς . Ἐπειδὴ ἃ ὁ Πατὴρ ποιεῖ , ταῦτα καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ Ἐπεὶ , ὅπερ ἡ ἀλήθεια περιέχει , ἐν ὅσῳ ἀνθρώπινά τινα ἐνήργησεν ὁ Χριστὸς , πρὸς μόνον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς Υἱοῦ ἐπαναφέρεται . Ἄτινα οὐκ ἔστι τὰ αὐτὰ οἷα καὶ τοῦ Πατρός . Κατ´ ἄλλο γὰρ δηλννότι καὶ ἄλλο ἐνήργησεν ὁ Χριστὸς , Τνα κατὰ τὴν θεότητα , ἀ ποιεῖ ὁ Πατὴρ , ταῦτα καὶ ὁ Υἱὸς ὀμοίως ποιῇ · καὶ κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα , ἄ εἰσι τοῦ ἀνθρώπου ἴδια , ὁ αὐτὸς οὖτος ἐνεργεῖ ὡς ἄνθρωπος , ἐπειδὴ ἀληθής ἐστι καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος . Ὅθεν καὶ ἀληθῶς πιστεύεται ὅτι ὁ αὐτὸς οὖτος εἶς ὤν ἔχει φυσικὰς ἐνεργείας , τὴν θείαν δηλονότι καὶ τὴν ἀνθρωπίνην · τὴν ἄκτιστον καὶ τὴν κτιστὴν , ὀς ἀληθινὸς καὶ τέλειος Θεὸς , καὶ ἀληθινὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος , εἶς ὁ αὐτὸς , μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώκων , Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . Καὶ πάλιν ἀπὸ τῶν αὐτῶν πρακτικῶν προεκομίσθη ἑτέρα ῥῆσις , ἔχουσα ἐπὶ λέξεως οὕτω · Τῆς ἐκατέρας ρύσεως ἑκατέραν ἴσμεν ἐνέργειαν , τὴν οὐσιώδη λέγω καὶ συσικὴν καὶ κατάλληλον · ἀδιαιρέτως προίοῦσαν ἐξ ἑκατέρας οὐσίας καὶ φύσεως , κατὰ τὴν ἐμπεφυκυῖαν αὐτῇ φυσικὴν καὶ οὐσιώδη ποιότητα , καὶ τὴν ἀμέριστον ὁμοῦ καὶ ἀσύγχυτον θατέρας οὐσίας συνεπαγομένην ἐνέρηειαν . Τοῦτο γὰρ καὶ τῶν ἐνεργειῶν ἐπὶ Χριστοῦ ποιᾷ τὸ διάφορον , ὤσπερ δὴ καὶ τὸ ἐναι τὰς φύσεις Ἀλλὰ καὶ ὁ παρ´ αὐτῶν ζητούμενος ὄρος ἀναγνωσθεὶς εἶχεν ἐπὶ λέξεως οὕτος · Ἑ παροῦσα καὶ Ρἰκουμενικὴ σύνοδος , πιστῶς δεξαμένη καὶ ὑπτίαις χερσλν ἀσπαζομένη τήν τε τοῦ ἁγιωτάτου καὶ μακαριωτάτου πάπα τὴς πρεσβυτέρας , Ῥώμης Ἀγάθωνος γενομένην ἀναφορὰν πρίς τὸν εὐσεβέστατον ἡμῶν βαυιλέα . Καὶ μετά τινα · Ἐπομένη τε ταῖς ἁγίαις καὶ οἰκουμενικαῖς πέντε σαννόδοις , καὶ τοῖς ἁγίοις παὶ ἐκλρίτοις Πατράσι , καὶ συμφώνως ὁρίζουσα , ὁμολογεῖ τὸν Κύρ ον ἡμῶν Ἰησοῦν Χιιστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν τὸν ἔνα τῆς ἁγίας καὶ ὁμοουσίου καὶ ζωαρχικῆς Τριάδος τέλειον ἐν θεότητι καὶ τέλειον τὸν αὐτὸ ἐν ἀθρωπότηει , κατὰ πάντα ὥμοιον ἡμν
Lemmas: ἀπό δέ ὁ θεολόγος Δαμασκηνός , ἐν ὅς περί ὁ δύο ἐνέργεια ὁ ἐν ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός διδάσκω , λέγω , ἰστέον ὡς ἄλλος εἰμί ἐνέργεια καί ἄλλος ἐνεργητικός . καί ἄλλος ἐνέργημα , καί ἄλλος ἐναίρω . ἐνέργεια μέν οὖν εἰμί ὁ δραστικός καί οισιωζω ὁ φύσις κνῆσις · ἐνρργητικὸν δέ ὁ φύσις , ἐκ ὅς ὁ ἐνέργεια πρόειμι · ἐνέργημα δέ ὁ ὁ ἐνέργεια ἀποτέλεσμα · ἐνεργός δέ ὁ χράομαι ὁ ἐνέργεια , ὅτῳ ὁ ὑπόστασις . ὁ δέ θεῖος Μάξιμος ἐν ὁ κεφάλαιος ὁ ἐπιγοάω φομένῳ , « ἐκ ὁ ἐπί σέκος διάλεξις , » πάντως , φημί , ἀνάγκη ἐπί Χριστός ἐθέλω λέγω καί ἐνέργεια , καί πᾶς ἀνάγκη · οὐδείς γάρ ὁ εἰμί Χωρὶς ἐνέργεια φυσικός ὑφίστημι . ὁ γάρ ἅγιος πατήρ φανερῶς λέγω μήτε εἰναι μήτε γιγνώσκω Χωρὶς ὁ οὐσιώδης αἰτέω ἐνέργεια ὁ οἰανδήποτε φύσις ἐπεί δέ ὅς λέγω , μή μόνος ὁ ἅγιος διατελέω καθ´ εἷς μάχομαι , ἀλ ἤδη καί αὐτός ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός ἕκτος σύνοδος ἀνατρέπω καί καταλύω ἐπιχειρέω , ὅς δή οὐ ἄλλος εἰμί ὁ σκοπός , περί δέ ὁ δύο φυσικός θέλημα καί ὁ δύο φυσικός ἐνέργεια ὁ ἐν ὁ κύριος καί Θεός ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός πᾶς ὁ πρόθεσις γίγνομαι , καί εἰμί ἀνάγκη διά οὗτος προκομίζω ὁ τοιοῦτος σύνοδος πρακτικός , καί ἀναγιγνώσκω , καί ἀπό τονσων ὁ εὐσεβής ἀνακηρύσσω , ὁ μέν προτίθημι ἐπί ὁ μέσος · ὁ δδʹ εὐθύς ἅμα ὁ προτίθημι ἀνακράζω , μή ὁ πρακτικός ὁ σύνοδος , ἀλλά ὁ ἄρον μόνος ἀναγιγνώσκω . ὁ δέ θεῖος σύνοδος διαορουμενω ὅς τίς ποτός βούλομαι ὁ τοιοῦτος φωνή , καί ἄνθ ὅστις ἀποδοκιμάζω , καί οὖον δέχομαι ὁ πρακτικός , ἐκεῖνος καί οὗτος ὁ αὐτός περίεργος κακόνοια καί διαστρέφω γνώμη οὐδός ὁπωσοῦν ἀφίστημι , ὁ πρακτικός μηδόλως προσίημι ὁ ἀνάγνωσις , ἐπί οὗτος κελεύω θεῖος ὁ γαληνότατος βασιλεύς ἐγώ ἀναγιγνώσκω ῥῆσις ἀπό ὁ συνήθης ἐπί ἄμβων ἀναγιγνώσκω ὁ Κυριακός ὁ ὀρθοδοξία συνοδικός , ὅστις καί ἐπί λέξις ἔχω οὕτως · ὁ ἀποβάλλω ὁ ὁ Ἀγίων πατήρ φωνή ὁ ἐπί σύστασις ὁ ὀρθός δόγμα ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία ἐκφωνέω , Ἀθανάσιος , Κύριλλος , Ἀμβρόσιος , Αμφιλοχίου , ὁ θεηγόρος Λέων ὁ Αγιωτάτου ἀρχιεπίσκοπος ὁ πρέσβυς Ῥώμη , καί ὁ λοιπός · ἔτι τε καί ὁ ὁ οἰκουμενικός σύνοδος πρακτικός , ὁ τέταρτος , φημί , καί ὁ ἕκτος , μή κατασκαζομενω , ἀνάθεμα . ἐπί οὗτος ἀναγιγνώσκω καί ῥῆσις ὁ πρακτικός ἔχω ἐπί λέξις οὔτως · Τῖς γάρ , εἰμί καί βραδύς εἰμί πρός ὁ νοέω , οὖον θεωρέω , ὅσπερ πᾶς φαίνω , ὅτι ἀδύνατος καί παρά ὁ τάξις ὁ φύσις εἰμί δύναμαι εἰμί φύσις , καί ὀνέργειαν μή ἔχω ῥύσις , ὅσπερ οὐδέ ἀπό ὁ αἱρετικός ποτός δοκιμάζω λέγω , ὅστις πᾶς ὁ ἀνθρώπινος κακουργία καί σκολιός ζητέω κατά ὁ θρθοτητη ὁ πίστα , καί συναήροισμοὺς ὅς οὖν ὅπερ οὔτε ἀπό ὁ ὡγίων Πατέρων ῥέω ποτέ , οὔτε ἀπό ὁ βέβηλος αιρρτικως τολμάω εὐεθῆναι , ἐπί ὁ πάρειμι δύναμαι πΟπετευθῆναι , ἵνα ὁ θύω φύσις ὁ Χριστός , ὁ θεῖος δηλονότι καί ὁ ἀνθρώπινος , ὅστις ὁ ἰδιότης ἀκέραιος ειναιγνωριζω ἐν Χριστός , εἷς ἔχω ἐνέργεια ; Τῖς ποτός ὀρθῶς φρονέω δύναμαι ἀποδείκνυμι ; ὁπόταν , ἑός εἷς ἵστημι εἶπον , ὁ χρονικός ἢ ἀίδιος λέγω , θεῖος ἢ ἀνθρωκίνη , ἄκτιστος ἢ κτίστης · ὁ αὐτός ὅστις καί ὁ πατήρ εἰμί , ἢ ἕτερος παρά ὁ πατήρ . εἰμί τοίνυν εἷς εἰμί ἢ αὐτός , εἷς καί ὁ θεότης καί ὁ ἀνθρωπότης ὁ Χριστός κοινός εἰμί . δπερ ἀλλόκοτος εἰμί λέγω . οὐκοῦν ἐπάν ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ αὐτός θεός καί ἄνθρωπος εἰμί , ὁ ἀνθρώπινος ἐνεργέω ἐπί ὁ γόος , ὁμοίως αὐτός καί ὁ πατήρ ἐνεργέω φυσικός . ἐπεί ὁ ὁ πατήρ ποιέω , οὗτος καί ὁ υἱός ὁμοίως ποιέω ἐπεί , ὅσπερ ὁ ἀλήθεια περιέχω , ἐν ὅσος ἀνθρώπινος τις ἐνεργέω ὁ Χριστός , πρός μόνος ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς υἱός ἐπαναφέρω . ὅστις οὐ εἰμί ὁ αὐτός οἷος καί ὁ πατήρ . Κατς ἄλλος γάρ δηλννότι καί ἄλλος ἐνεργέω ὁ Χριστός , Τνα κατά ὁ θεότης , ὅς ποιέω ὁ πατήρ , οὗτος καί ὁ υἱός ὄμοιος ποιέω · καί κατά ὁ ἀνθρωπότης , ὅς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἴδιος , ὁ αὐτός οὗτος ἐνεργέω ὡς ἄνθρωπος , ἐπεί ἀληθής εἰμί καί θεός καί ἄνθρωπος . ὅθεν καί ἀληθής πιστεύω ὅτι ὁ αὐτός οὗτος εἰμί εἰμί ἔχω φυσικός ἐνέργεια , ὁ θεῖος δηλονότι καί ὁ ἀνθρώπινος · ὁ ἄκτιστον καί ὁ κτίστης , ὅς ἀληθινός καί τέλειος θεός , καί ἀληθινός καί τέλειος ἄνθρωπος , εἰμί ὁ αὐτός , μεσίτης Θεός καί ἀνθρώκων , Κύριος Ἰησοῦς Χριστός . καί πάλιν ἀπό ὁ αὐτός πρακτικός προκομίζω ἕτερος ῥῆσις , ἔχω ἐπί λέξις οὗτος · ὁ ἑκάτερος ῥύσις ἑκάτερος οἶδα ἐνέργεια , ὁ οὐσιώδης λέγω καί συσικη καί κατάλληλος · ἀδιαιρέτως πρόειμι ἐκ ἑκάτερος οὐσία καί φύσις , κατά ὁ ἐμφύω αὐτός φυσικός καί οὐσιώδης ποιότης , καί ὁ ἀμέριστος ὁμοῦ καί ἀσύγχυτος θ͂ας οὐσία συμπήγνυμι ἐνερείδω . οὗτος γάρ καί ὁ ἐνέργεια ἐπί Χριστός ποιός ὁ διάφορος , ὤσπερ δή καί ὁ ἔναι ὁ φύσις ἀλλά καί ὁ παρ´ αὐτός ζητέω ὄρος ἀναγιγνώσκω ἔχω ἐπί λέξις οὗτος · ὅς πάρειμι καί ρικουμενικος σύνοδος , πιστῶς δέχομαι καί ὕπτιος χερσλν ἀσπάζομαι ὁ τε ὁ ἅγιος καί μακάριος πάππας σής πρέσβυς , Ῥώμη Ἀγάθων γίγνομαι ἀναφορά Πρίς ὁ εὐσεβής ἐγώ βαυιλαος . καί μετά τις · ἔπω τε ὁ ἅγιος καί οἰκουμενικός πέντε σαννοδηω , καί ὁ ἅγιος πη εκλριος πατήρ , καί σύμφωνος ὁρίζω , ὁμολογέω ὁ κῦρ εἰμί ἐγώ Ἰησοῦς χιοιδα ὁ ἀληθινός θεός ἐγώ ὁ νάω ὁ ἅγιος καί ὁμοούσιος καί ζωαρχικός Τριάς τέλειος ἐν θεότης καί τέλειος ὁ αὐτός ἐν ἀθρωπότηει , κατά πᾶς ὅμοιος ἡμεῖς