cogPG.PG151 70
θεωρίᾳ τοῦ Θεοῦ γενώμεθα · ὅταν γὰρ διὰ τῆς πνακτικῆς προσβῶμεν τῇ θεωρίᾳ , καὶ τὸν ἐντὸς ἡμῶν ἄνθρωπον καλλιεργῶμεν καὶ ἀνακαθαίρωμεν , ἀναζητοῦντες τὸν ἡμῖν αὐτοῖς κεκρυμμένον θεῖον θησαυρὸν , καὶ ἀναθεωροῦντες τὴν ἐντὸς ἡμῶν οὖσα σαν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , τότε ἡμεῖς σταυρούμεθα τῷ κόσμῳ καὶ τοῖς πάθεσι . Θέρμη γάρ τις ἐγγίνεται τῇ καρδίᾳ διὰ τῆς μελέτης ταύτης , ὡς μυίας τοὺς πονηροὺς ἀποσοβοῦσα λογισμοὺς , καὶ πνευματικὴν εἰρήνην καὶ παράκλησιν ἐμποιοῦσα τῇ ψυχῇ , καὶ τὸν ἀγιασμὸν τῷ σώματι παρέχουσα , κατὰ τὸν εἰπόντα · « Ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου , καὶ ἑν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ . » Καὶ τοῦτό ἑστιν , ὃ καί τις τῶν θεοφόρων ἡμῶν Πατέρων ἐδίδαξεν ἡμᾶς λέγων · πᾶσαν σου σπουδὴν ποίησον , ἵνα ἡ ἔνδον σου ἐργασία κατὰ Θεὸν ᾗ , καὶ νικήσεις τὰ ἔξω πάθη . Πρὸς τοῦτο καὶ ὁ μέγας Παῦλος ἡμᾶς προτρεπόμενος , « Πνεύματι περιπατεῖτε , φησὶ , καὶ ἐπιθυμίαν σαρκὸς οὐ μὴ τελέσητε . » Διὸ καὶ ἀλλαχοῦ παραγγέλλει γράφων · « Στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθεία , » ὡς τοῦ θεωρητικοῦ τὸ ἐπιθυμητικὸν ἐπιῤῥωννύντος καὶ περιέποντος , καὶ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας ἀποσοβοῦντος · ὁ γὰρ μέγας Πέτρος ἡμῖν ὑποδείκνυσιν ἐμφανέστερον , τίς ἡ ὁσφὺς αὕτη , καὶ τίς ἡ ἀλήθεια . « Ἀναωσάμενοι γὰρ , φησὶ , τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν , νήφοντες τελείως , ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν ἐπιφερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριτοῦ . Ἐπεὶ τοίνυν τὰ πονηρὰ πάθη καὶ τὸν κόσμον τῆς ἀμαρτίας οὐκ ἔνι τελείως ἐξ ἡμῶν φυγεῖν , καὶ μὴ ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖν λογιστικῶς , εἰ μὴ ἐν θεωρίᾳ τοῦ Θεοῦ γενοίμεθα , διὰ τοῦτο σταυροῦ μυστήριόν ἐστι καὶ ἡ τοιαύτη θεωρία , σταυροῦσα τῷ κόσμῳ τοὺς ἑαυτῆς ἠξιωμένους . Οὕτως οὖν καὶ ἡ κατὰ Μωϋσῆν ἐκείνη τῆς καιομένης βάτου θεωρία σταυροῦ μυστήριον ἦν , τοῦ κατὰ τὸν Ἀβραὰμ ἐκείνου μυστηρίου μεῖζον καὶ τελειότερον . Ἃρ´ οὖν Μωϋσῆς μὲν ἐμυήθη τὸ τοῦ σταυροῦ τελειότερον μυστήριον , Ἀβραὰμ δὲ οὔ ; Καὶ πῶς ἄν ἔχοι τοῦτο λόγον ; Ἀλλὰ τότε μὲν ἐπ´ αὐτῇ τῇ κλήσει μεμύηται · ὕστερον δὲ μετὰ τὴν κλῆσιν καὶ ἅπαξ καὶ δὶς καὶ πολλάκις , κἂν ἡμῖν ἀρτίως ὁ καιρος περὶ πάντων · λέγειν οὐ δίδωσιν , Ἐγὼ δὲ ὑμῖν τῆς θαυμασιωτέρας ὑπομνήσω τούτου θεοπτίας , ὅτε καὶ τὸν ἕνα Θεὸν σαφῶς τρισυπόστατον ἐθεάσατο , μήπω κηρυττόμενον οὕτως · « ὤφθη γὰρ αὐτῷ ὁ Θεὸς πρὸς τῇ δρυΐτῇ Μαμβρῇ · καὶ ἀναβλέψας , εἶδε · καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες , καὶ προσέδραμεν αὐτοῖς . » Ἰδοῦ τὸν ὁφθέντα ἕνα Θεὸν τρεῖς ἑώρα . ὤφθη γὰρ αὐτῷ , φησὶν , ὁ Θεός · καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες , καὶ τοῖς τρισὶ προσδραμὼν αὖθις , ὡς ὡς ἐνὶ ὡμίλει , λέγων · « Κύριε , εἰ εὖρον χάριν ἐνώπιόν σου , μὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά σου . » Καὶ αὐτοὶ δὲ οἱ τρεῖς ὡς εἷς ὄντες , πρός αὐτὸν διαλέγονται . Εἰπε γὰρ , φησὶ , πρὸς Ἀόραάμ · Ποῦ Σάῤῥα ἡ γυνή σου ; Ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸς σὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὥρας , καὶ ἕξει υἱὸν Σάῤῥα ἡ γυνή σου . » Ὡς δὲ ἀκούσασα ἡ γραῦς ἐγέλασε Σάρρα , « Εἶπε Κύριος , Τί ὅτι ἐγέλασε Σάῤῥα ἡ γυνή σου ;
Lemmas: θεωρία ὁ Θεός γίγνομαι · ὅταν γάρ διά ὁ πνακτικεω προσβαίνω ὁ θεωρία , καί ὁ ἐντός ἐγώ ἄνθρωπος καλλιεργέω καί ἀνακαθαίρω , ἀναζητέω ὁ ἐγώ αὐτός κρύπτω θέω θησαυρός , καί ἀναθεωρέω ὁ ἐντός ἐγώ εἰμί σάω βασίλειος ὁ Θεός , τότε ἐγώ σταυρόω ὁ κόσμος καί ὁ πάθος . Θέρμη γάρ τις ἐγγίγνομαι ὁ Καρδία διά ὁ μελέτη οὗτος , ὡς μυῖα ὁ πονηρός αποσοβώ λογισμός , καί πνευματικός εἰρήνη καί παράκλησις ἐμποιέω ὁ Ψυχή , καί ὁ ἁγιασμός ὁ σῶμα παρέχω , κατά ὁ εἶπον · « θερμαίνω ὁ καρδία ἐγώ ἐντός ἐγώ , καί ἑν ὁ μελέτη ἐγώ ἐκκαίω πῦρ . » καί οὗτος εἱμί , ὅς καί τις ὁ θεόφορος ἐγώ Πατέρων διδάσκω ἐγώ λέγω · πᾶς σύ σπουδή ποιέω , ἵνα ὁ ἔνδον σύ ἐργασία κατά θεός ὅς , καί νικάω ὁ ἔξω πάθος . πρός οὗτος καί ὁ μέγας Παῦλος ἐγώ προτρέπω , « πνεῦμα περιπατέω , φημί , καί ἐπιθυμία σάρξ οὖον μή τελέω . » Διὸ καί ἀλλαχοῦ παραγγέλλω γράφω · « ἵστημι οὖν περιζώννυμι ὁ ὀσφῦς σύ ἐν ἀλήθεια , » ὡς ὁ θεωρητικός ὁ ἐπιθυμητικός ἐπιλέγω καί περιέπω , καί ὁ σαρκικός ἐπιθυμία ἀποσοβέω · ὁ γάρ μέγας Πέτρος ἐγώ ὑποδείκνυμι ἐμφανής , τίς ὁ ὀσφῦς οὗτος , καί τίς ὁ ἀλήθεια . « Ἀναωσάμενοι γάρ , φημί , ὁ ὀσφῦς ὁ διάνοια σύ , νήφω τέλειος , ἐλπίζω ἐπί ὁ ἐπιφέρω σύ χάρις ἐν ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χρίτου . ἐπεί τοίνυν ὁ πονηρός πάθος καί ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία οὐ ἐν τέλειος ἐκ ἐγώ φεύγω , καί μή ἐν ἐγώ ἐνεργέω λογιστικός , εἰμί μή ἐν θεωρία ὁ Θεός γίγνομαι , διά οὗτος σταυρός μυστήριον εἰμί καί ὁ τοιοῦτος θεωρία , σταυρόω ὁ κόσμος ὁ ἑαυτοῦ ἀξιόω . οὕτως οὖν καί ὁ κατά Μωϋσῆς ἐκεῖνος ὁ καίω βάτος θεωρία σταυρός μυστήριον εἰμί , ὁ κατά ὁ Ἀβραάμ ἐκεῖνος μυστήριον μείζων καί τέλειος . ὅρ οὖν Μωϋσῆς μέν μυέω ὁ ὁ σταυρός τέλειος μυστήριον , Ἀβραάμ δέ οὖον ; καί πῶς ἄν ἔχω οὗτος λόγος ; ἀλλά τότε μέν ἐπι αὐτός ὁ κλῆσις μυέω · ὕστερος δέ μετά ὁ κλῆσις καί ἅπαξ καί δίς καί πολλάκις , κἀν ἐγώ ἄρτιος ὁ καιρός περί πᾶς · λέγω οὖον δίδωμι , ἐγώ δέ σύ ὁ θαυμάσιος ὑπομιμνήσκω οὗτος θεοπτία , ὅτε καί ὁ εἷς θεός σαφῶς τρισυπόστατος θεάομαι , μήπω κηρύσσω οὕτως · « ὁράω γάρ αὐτός ὁ θεός πρός ὁ δρυΐτης Μαμβρῆ · καί ἀναβλέπω , ὁράω · καί ἰδού τρεῖς ἀνήρ , καί προστρέχω αὐτός . » ὁράω ὁ ὁράω εἷς θεός τρεῖς ὁράω . ὁράω γάρ αὐτός , φημί , ὁ Θεός · καί ἰδού τρεῖς ἀνήρ , καί ὁ τρεῖς προστρέχω αὖθις , ὡς ὡς ἐν ὁμιλέω , λέγω · « κύριος , εἰμί εὖρος χάρις ἐνώπιον σύ , μή παρέρχομαι ὁ παῖς σύ . » καί αὐτός δέ ὁ τρεῖς ὡς εἷς εἰμί , πρός αὐτός διαλέγω . εἶπον γάρ , φημί , πρός Ἀόραάμ · πός Σάρα ὁ γυνή σύ ; ἐπαναστρέφω ἥκω πρός σύ κατά ὁ καιρός οὗτος εἰς ὥρα , καί ἔχω υἱός Σάρα ὁ γυνή σύ . » ὡς δέ ἀκούω ὁ γραῦς γελάω Σάρα , « εἶπον Κύριος , τις ὅτι γελάω Σάρα ὁ γυνή σύ ;