cogPG.PG151 98
τοῖς ὑψίστοις προσκείμενον δείκνυσιν οὐκ ἐπὶ γῆς αὐτὸν μόνον , οὐδ´ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ὑψίστοις ὑπὸ τῶν οὐρανίων ἀγγέλων ἀνυμνούμενον . Οὐ μόνον δὲ ἀνυμνοῦσιν αὐτὸν οὕτω καὶ θεολογοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τῇ κακοβούλῳ καὶ θεομάχῳ γνώμῃ τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων , καὶ πρὸς τὰς φονικὰς αὐτῶν προφάσεις διὰ τῶν ἑξῆς ἐναντιοῦνται · οἱ μὲν γὰρ φρενοβλαβῶς ἔλεγον περὶ αὐτοῦ · « Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐπειδὴ σημεῖα πολλὰ ποιεῖ , ἐὰν ἀφῶμεν καὶ μὴ θανατώσωμεν αὐτὸν , πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν · καὶ ἐλεύσονται οἱ Ῥωμαῖοι , καὶ ἀροῦσιν ἡμῶν τὴν πόλιν καὶ τὸ ἔθνος . » Ὁ δὲ λαὸς , τί φησιν ; « Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου · εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία τοῦ πατρὸς ἡμῶν Δαβίδ · » διὰ μὲν οὖν τοῦ λέγειν , « Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὁνόματι Κυρίου , » ὑπεδείκνυον ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς αὐτὸν ὄντα , καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς αὐτὸν ἐλθόντα , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος περὶ ἑαυτοῦ φησιν · « Ὅτι ἐγὼ ἦλθον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρός μου , καὶ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἤκω . » Διὰ δὲ τοῦ λέγειν , « Εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία τοῦ πατρὸς ἡμῶν Δαβὶδ , » ὑπεδείκνυον ταύτην εἶναι τὴν βασιλείαν , εἰς ἢν μέλλουσι κατὰ τὴν προφητείαν πιστεύειν καὶ τὰ ἔθνη , καὶ μάλιστα οἱ Ῥωμαῖοι . Οὗτος γὰρ ὁ βασιλεὺς οὐ μόνον ἐλπίς ἐστι τοῦ Ἰσραὴλ , ἀλλὰ καὶ προσδοκία τῶν ἐθνῶν κατὰ τὴν προφητείαν Ἰακὼβ , ἐ Δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὴν ὄνον αὐτοῦ , » τουτέστι τὸν ὑποκείμενον ἐξ Ἰουδαίων αὐτῷ λαόν · καὶ τῇ ἕλικι τῆς ἀμπέλου τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ . Ἔλιξ δὲ τῆς ἀμπέλου εἰσὶν οἱ τοῦ Κυρίου μαθηταὶ , πρὸς οὓς ὁ Κύριος ἔλεγεν · « Ἑγώ εἰμι ἡ ἄμπελος , ὑμεῖς τὰ κλήματα . » Τῇ οὖν ἕλικι ταύτῃ συνέδησεν ὁ Κύριος Θ ἑαυτῷ τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ , τουτέστι τὸν ἐξ ἐθνῶν νέον Ἰσραήλ , οἶ κατὰ χάριν υἱοὶ γεγόνασι τοῦ Ἀβραάμ . Εἰ τοίνυν καὶ τῶν ἐθνῶν ἐλπίς ἐστιν ἡ βασιλεία αὕτη πῶς φασιν , Εἰς αὐτὸν πιστεύσαντες ἡμεῖς , τοὺς Ῥωμαίους φοβηθησόμεθα ; Οὕτω μὲν οὕν οἱ μὴ τὰς φρένας ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζοντες , ἐμπνευσθέντες ὑπὸ τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἀπηρτισμένον καὶ τέλειον ἀνέπεμψαν τῷ Κυρίῳ θμνον , μαρτυροῦντες ὅτι τετραήμερον νεκρὸν ὄντα τὸν Λάζαρον ὡς Θεὸς ἐζωοποίησεν . Οἱ δὲ Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι τὰ τοιαῦτα θαυμάσια ἰδόντες καὶ τοὺς τοιούτους παῖδας κράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ καὶ λέγοντας · Ὡσαννὰ τῷ υἱῷ Δαβὶδ , ἠγανάκτησαν , καὶ πρὸς τὸν Κύριον ἔλεγον · Οὐκ ἀκούεις τί οὗτοι λέγουσιν ; ὅπερ μᾶλλον ἔδει πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν τηνικαῦτα τὸν Κύριον , ὅτι Οὐ βλέπετε , οὐδ´ ἀκούετε , οὐδὲ συνίετε ; Διὸ καὶ αὐτὸς ἐντρέπων αὐτοὺς μεμφομένους , ὡς ἀνεχόμενον τῆς Θεῷ μόνον πρεπούσης ὑμνῳδίας , Ναὶ , φησίν , ἀκούω τῶν παρ´ ἐμοῦ σοφιζομένων ἀοράτως , καὶ περὶ ἐμοῦ τοιαῦτα φθεγγομένων · ἐάν δὲ καὶ οὗτοι σιωπήσωσιν , οἱ λίθοι κεκράξονται . Ὑμεῖς δὲ οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐκεῖνο τὸ προφητικὸν , ὅτι « Ἑκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων καταρτήσω αἶνον ; » Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο μεγίστου θαύματος ἦν , τὸ τοὺς ἰδιώτας καὶ παῖδας καὶ ἀμαθεῖς θεολογεῖν τολείως τὸν δι´ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα Θεὸν , ἀγγελικὸν ἐπὶ στόματος ἀναλαβόντας ὕμνον · ὡς γὰρ οἰ ἄγγελοι ἐπὶ τῇ γεννήσει τοῦ Κυρίου
Lemmas: ὁ ὕψιστος πρόσκειμαι δείκνυμι οὐ ἐπί γῆ αὐτός μόνος , οὐδός ὑπό ὁ ἄνθρωπος μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ ὕψιστος ὑπό ὁ οὐράνιος ἄγγελος ἀνυμνέω . οὖον μόνος δέ ἀνυμνέω αὐτός οὗτος καί θεολογέω , ἀλλά καί ὁ κακόβουλος καί θεομάχος γνώμη ὁ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος , καί πρός ὁ φονικός αὐτός πρόφασις διά ὁ ἑξῆς ἐναντιόομαι · ὁ μέν γάρ φρενοβλαβής λέγω περί αὐτός · « οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , καί ἐπεί σημεῖον πολύς ποιέω , ἐάν ἀφίημι καί μή θανατόω αὐτός , πᾶς πιστεύω εἰς αὐτός · καί ἔρχομαι ὁ Ῥωμαῖος , καί ἀρόω ἐγώ ὁ πόλις καί ὁ ἔθνος . » ὁ δέ λαός , τίς φημί ; « εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος · εὐλογέω ὁ ἔρχομαι βασίλειος ὁ πατήρ ἐγώ Δαβίδ · » διά μέν οὖν ὁ λέγω , « εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος , » ὑποδείκνυμι ἐκ ὁ Θεός καί πατήρ αὐτός εἰμί , καί ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ αὐτός ἔρχομαι , ὡς καί αὐτός ὁ Κύριος περί ἑαυτοῦ φημί · « ὅτι2 ἐγώ ἔρχομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , καί ἐκ ὁ Θεός ἐξέρχομαι καί ἥκω . » Ζεύς δέ ὁ λέγω , « εὐλογέω ὁ ἔρχομαι βασίλειος ὁ πατήρ ἐγώ Δαυίδ , » ὑποδείκνυμι οὗτος εἰμί ὁ βασίλειος , εἰς εἄν μέλλω κατά ὁ προφητεία πιστεύω καί ὁ ἔθνος , καί μάλιστα ὁ Ῥωμαῖος . οὗτος γάρ ὁ βασιλεύς οὖον μόνος ἐλπίς εἰμί ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά καί προσδοκία ὁ ἔθνος κατά ὁ προφητεία Ἰακώβ , εἰ δεσμεύω πρός ἄμπελος ὁ ὄνος αὐτός , » τουτέστι ὁ ὑπόκειμαι ἐκ Ἰουδαῖος αὐτός λαός · καί ὁ ἕλιξ ὁ ἄμπελος ὁ πῶλος ὁ ὄνος αὐτός . Ἕλιξ δέ ὁ ἄμπελος εἰμί ὁ ὁ κύριος μαθητής , πρός ὅς ὁ Κύριος λέγω · « ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , σύ ὁ κλῆμα . » ὁ οὖν ἕλιξ οὗτος συνδέω ὁ Κύριος Θ ἑαυτοῦ ὁ πῶλος ὁ ὄνος αὐτός , τουτέστι ὁ ἐκ ἔθνος νέος Ἰσραήλ , οἶς κατά χάρις υἱός γίγνομαι ὁ Ἀβραάμ . εἰμί τοίνυν καί ὁ ἔθνος ἐλπίς εἰμί ὁ βασίλειος οὗτος πῶς φημί , εἰς αὐτός πιστεύω ἐγώ , ὁ Ῥωμαῖος φοβέω ; οὕτως μέν οὖν ὁ μή ὁ φρήν ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω , ἐμπνέω ὑπό ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀπαρτίζω καί τέλειος ἀναπέμπω ὁ κύριος θμνον , μαρτυρέω ὅτι τετραήμερος νεκρός εἰμί ὁ Λάζαρος ὡς θεός ζωοποιέω . ὁ δέ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος ὁ τοιοῦτος θαυμάσιος ὁράω καί ὁ τοιοῦτος παῖς κράζω ἐν ὁ ἱερός καί λέγω · ὡσαννά ὁ υἱός Δαυίδ , ἀγανακτέω , καί πρός ὁ κύριος λέγω · οὐ ἀκούω τίς οὗτος λέγω ; ὅσπερ μᾶλλον ἐσθίω πρός αὐτός εἶπον τηνικαῦτα ὁ κύριος , ὅτι οὖον βλέπω , οὐδός ἀκούω , οὐδέ συνίημι ; Διὸ καί αὐτός ἐντρέπω αὐτός μέμφομαι , ὡς ἀνέχω ὁ Θεός μόνος πρέπω ὑμνῳδία , ναίς , φημί , ἀκούω ὁ παρ´ ἐγώ σοφίζω ἀόρατος , καί περί ἐγώ τοιοῦτος φθέγγομαι · ἐάν δέ καί οὗτος σιωπάω , ὁ λίθος κράζω . σύ δέ οὐδέποτε ἀναγιγνώσκω ἐκεῖνος ὁ προφητικός , ὅτι « ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω καταρτάω αἶνος ; » καί γάρ καί οὗτος μέγας θαῦμα εἰμί , ὁ ὁ ἰδιώτης καί παῖς καί ἀμαθής θεολογέω τολειος ὁ δις ἐγώ ἐνανθρωπέω θεός , ἀγγελικός ἐπί στόμα ἀναλαμβάνω ὕμνος · ὡς γάρ ὁ ἄγγελος ἐπί ὁ γεννάω ὁ κύριος