cogPG.PG151 184
τῆς ἀλήκτου κολάσεως ἐκείνης , καὶ τῆς ἀτίμου τοῦ Θεοῦ βασιλείας κληρονόμος γενέσθαι , μὴ ζιζάνιον ἔστω , σπέρμα πονηρὸν καὶ βλαπτικὸν , ὡς εἶναι κοινὴ λύμη σώμασί τε καὶ ψυχαῖς τῶν ἐγγιζόντων , παράδειγμα θεομισὲς προκείμενος πονηρῶν ἔργων τε καὶ λόγων , μηδὲ καλάμη καὶ ἄχυρον , οὕτω μὲν κοῦφος , ὡς εὐρίπιστος εἶναι ταῖς τοῦ πονηροῦ πνεύματος αὔραις τε καὶ προσβολαῖς , οὕτω δὲ ἀχρεῖος , ὡς εἰς βρῶσιν παθῶν ἀλόγων καὶ δαιμόνων προκεῖσθαι · ἀλλὰ σῖτος ἔστω , πάντων τῶν ἀχρείων καὶ πονηρῶν ἔργων καὶ λόγων ἀπεχόμενος , καὶ τὰς ἀντιθέτους ἀρετὰς ἐργαζόμενος , καὶ φέρων τοὺς τῆς μετανοίας καρπούς · οὕτω γὰρ ἂν εἵη τῆς οὐρανίου ἀποθήκης ἄξιος , καὶ υἱὸς κληθείη τοῦ ἀνωτάτω Πατρὸς , καὶ εἰς τὴν ἐκείνου βασιλείαν ὡς κληρονόμος εἰσέλθοι χαίρων , τῇ θείᾳ δόξῃ περιλαμπόμενος · ἦ γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ πρέπει δόξα σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΚΗʹ , Εκφωνηθεῖσα κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀγίων καὶ κορυφαίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλρυ Ἡ τῶν ἁγίων ἑκάστου μνήμη , κατὰ τὴν ἑόρτιον ἐπιστᾶσα ταύτης ἡμέραν , θυμηδίας ὑπόθεσις κοινὴ καὶ δήμοις καὶ πόλεσι , καὶ πολίταις καὶ πολιτάρχαις ἐστὶ , καὶ ὠφελείας μεγίστης πρόξενος τοῖς ἑορτάζουσι πᾶσι γίνεται · « Μνήμη γὰρ δικαίου μετ´ ἐγκωμίων , » ὁ σοφός φησι Σολομῶν , « Ἐγκωμιαζομένου δὲ δικαίου εὐφρανθήσονται λαοί . » Καθάπερ γὰρ ἐν νυκτὶ , λαμπάδος ἀναφθείσης , εἰς χρείαν καὶ ἀπόλαυσιν τῶν παρόντων πάντων φαίνει τὸ φῶς , οὔτω καὶ ὁ τῶν ἁγίων ἑκάστου θεάρεστος βίος , καὶ τὸ κατ´ αὐτὸν μακάριον τέλος , καὶ ἡ διὰ τὴν τοῦ βίου καθαρότητα παρὰ Θεοῦ δεδομένη χάρις αὐτῷ , καθάπερ τις περιφανὴς πυρσὸς προαγόμενος εἰς μέσον διὰ τῆς μνήμης , καινὴν παρέχεται τοῖς συνειλεγμένοις τὴν πνευματικὴν εὐφροσύνην καὶ τὴν ὡφέλειαν . Καὶ καθάπερ εὐφορίας Χ ΞΤ τενομένης ἐπὶ τῆς γῆς , οὐχ οἱ γεωργοὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντες ἄνθρωποι τέρπονται · ἡ γὰρ ἀπὸ τῶν τῆς γῆς καρπῶν ἀπόλαυσις κοινὴ πᾶσίν ἐστιν · οὕτω καὶ ἡ πρὸς τὸν Θεὸν δι´ ἀρετῆς τῶν ἁγίων καρποφορία οὐκ αὐτὸν εὐφραίνει μόνον τὸν γεωργὸν τῶν ψυχῶν , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς πάντας , ὡς εἰς κοινὴν τρυφὴν καὶ ἀπόλαυσιν προκειμένη τῶν ἡμετέρων ψυχῶν · ἐπεὶ καὶ ἐν τῷ βίῳ τούτῳ παρόντες πάντες οἱ ἅγιοι προτροπὴ πρὸς ἀρετήν εἰσι πᾶσι τοῖς ἀκούουσι καὶ ὁρῶσι τούτους μετὰ συν σεως · ἔμψυχοι γάρ εἰσιν εἰκόνες τὴς ἀρετῆς · αὐτοκίνητοι στῆλαι παντὸς καλοῦ · βίβλοι ζῶσαί τε καὶ λαλοῦσαι τὰ πρὸς ὁδηγίαν τοῦ κρείττονος · καὶ μεταστάντες τοῦ τῇδε βίου διὰ τῆς μνήμης τῶν ἐν ἐκείνοις καλῶν , ἀθάνατον ἡμιῖν τὴν παρ´ ἑαυτῶν συντηροῦσιν ὡφέλειαν . Ἰ δὲ μνήμη τῆς ἐκείνων ἀγαθοεργίας ἐγκώμιον ἐκείνων ἐστὶν , ΗΟΜΙΙΙΑ ΧvΙii . ἐποφειλόμενον μὲν παρ´ ἡμῶν ἐκείνοις διὰ τὴν προγενεστέραν ὡφέλειαν , χρήσιμον δὲ ἡμῖν καὶ νῦν ὑπάρχον διὰ τὸ παρ´ αὐτῶν καὶ νῦν ἡμῖν προσγενόμενον ὄφελος .
Lemmas: ὁ ἄληκτος κόλασις ἐκεῖνος , καί ὁ ἄτιμος ὁ Θεός βασίλεια κληρονόμος γίγνομαι , μή ζιζάνιον ἵστημι , σπέρμα πονηρός καί βλαπτικός , ὡς εἰμί κοινός λύμη σῶμα τε καί Ψυχή ὁ ἐγγίζω , παράδειγμα θεομισής πρόκειμαι πονηρός ἔργον τε καί λόγος , μηδέ καλάμη καί ἄχυρον , οὗτος μέν κοῦφος , ὡς εὐρίπιστος εἰμί ὁ ὁ πονηρός πνεῦμα αὔρα τε καί προσβολή , οὗτος δέ ἀχρεῖος , ὡς εἰς βρῶσις πάθος ἄλογος καί δαίμων πρόκειμαι · ἀλλά σῖτος ἵστημι , πᾶς ὁ ἀχρεῖος καί πονηρός ἔργον καί λόγος ἀπέχω , καί ὁ ἀντίθετος ἀρετή ἐργάζομαι , καί φέρω ὁ ὁ μετάνοια καρπός · οὗτος γάρ εἄν ἵημι ὁ οὐράνιος ἀποθήκη ἄξιος , καί υἱός καλέω ὁ ἄνω2 πατήρ , καί εἰς ὁ ἐκεῖνος βασίλειος ὡς κληρονόμος εἰσέρχομαι χαίρω , ὁ θεῖος δόξα περιλάμπω · εἰμί γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς πρέπω δόξα σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ καί ὁ πανάγιος καί ἀγαθός καί ζωοποιός πνεῦμα νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία καίω , Ἐκφωνέω κατά ὁ ἑορτή ὁ Ἀγίων καί κορυφαῖος ἀπόστολος Πέτρος καί Παύλρυ ὁ ὁ ἅγιος ἕκαστος μνήμη , κατά ὁ ἑόρτιος ἐφίστημι οὗτος ἡμέρα , θυμηδία ὑπόθεσις κοινός καί δῆμος καί πόλις , καί πολίτης καί πολιτάρχης εἰμί , καί ὠφέλεια μέγας πρόξενος ὁ ἑορτάζω πᾶς γίγνομαι · « Μνήμη γάρ Δίκαιος μετέ ἐγκώμιον , » ὁ σοφός φημί Σολομών , « ἐγκωμιάζω δέ Δίκαιος εὐφραίνω λαός . » καθά γάρ ἐν νύξ , λαμπάς ἀνάπτω , εἰς χρεία καί ἀπόλαυσις ὁ πάρειμι πᾶς φαίνω ὁ φάος , οὐτάω καί ὁ ὁ ἅγιος ἕκαστος θεάρεστος βίος , καί ὁ κατ´ αὐτός μακάριος τέλος , καί ὁ διά ὁ ὁ βίος καθαρότης παρά Θεός δίδωμι χάρις αὐτός , καθάπερ τις περιφανής πυρσός προάγω εἰς μέσος διά ὁ μνήμη , καινός παρέχω ὁ συλλέγω ὁ πνευματικός Εὐφρόσυνος καί ὁ ὠφέλεια . καί καθάπερ εὐφορία Χ ΞΤ τείνω ἐπί ὁ γῆ , οὐ ὁ γεωργός μόνος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος τέρπω · ὁ γάρ ἀπό ὁ ὁ γῆ καρπός ἀπόλαυσις κοινός πᾶς εἰμί · οὗτος καί ὁ πρός ὁ θεός δις ἀρετή ὁ ἅγιος καρποφορία οὐ αὐτός εὐφραίνω μόνος ὁ γεωργός ὁ Ψυχή , ἀλλά καί ἐγώ πᾶς , ὡς εἰς κοινός τρυφή καί ἀπόλαυσις πρόκειμαι ὁ ἡμέτερος Ψυχή · ἐπεί καί ἐν ὁ βίος οὗτος πάρειμι πᾶς ὁ ἅγιος προτροπή πρός ἀρετή εἰμί πᾶς ὁ ἀκούω καί ὁράω οὗτος μετά σῦς σέως · ἔμψυχος γάρ εἰμί εἰκών σής ἀρετή · αυτοκίνητος στήλη πᾶς καλός · Βίβλος ζώννυμι τε καί λαλέω ὁ πρός ὁδηγία ὁ ἀγαθός · καί μεθίστημι ὁ ὅδε βίος διά ὁ μνήμη ὁ ἐν ἐκεῖνος καλός , ἀθάνατος ἡμιῖν ὁ παρ´ ἑαυτοῦ συντηρέω ὠφέλεια . εἷς δέ μνήμη ὁ ἐκεῖνος ἀγαθοεργία ἐγκώμιον ἐκεῖνος εἰμί , Ι Ὕς . ἐποφείλω μέν παρ´ ἐγώ ἐκεῖνος διά ὁ προγενής ὠφέλεια , χρήσιμος δέ ἐγώ καί νῦν ὑπάρχω διά ὁ παρ´ αὐτός καί νῦν ἐγώ προσγίγνομαι ὄφελος .