cogPG.PG151 139
καὶ Π Ζ τῶν μυστηρίων τῆς πίστεως . Σοφῶς οὖν οὕτω καὶ φιλανθρώπως καὶ τὰ κατὰ τὴν Μαγδαληνὴν Μαρίαν οἰκονομῶν ὁ Δεσπότης , λαβεῖν οὕπω τότε τὴν πληροφορίαν τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως ἐδικαίωσεν , ἅμα δι´ αὐτῆς καὶ τοὺς ἔπειτα πρὸς ὑπομονὴν ἐνάγων καὶ προτρεπόμενος · τίνων γὰρ ἠξιώθη μετὰ ταῦτα διὰ τὴν αὐτῆς καρτερίαν ,, καὶ τὴν ἐπίμονον προσεδρίαν ἀκούσωμεν · « Ὡς οὖν ἔκλαιε , φησί , παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον , καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους , ἕνα πρὸς τῆ κεφαλῇ , καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσὶν , ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ . » Τὸ μὲν οὖν παρακύπτειν , καὶ τὰ ὄμματα περιπαθῶς ἐπὶ τὸ μνῆμα στρέφειν τῆς ἄκρας διαθέσεως ἦν · ἐκεῖνο δὲ σκοπῆσαι δεῖ πρῶτον , πῶς σκοτίας ἔτι οὔσης , ὡς ἀνωτέρω φησὶν ὁ εὐαγγελιστὴς , ἀκριβῶς αὕτη πάντα ἑώρα , καὶ κατὰ μέρος ἕκαστον , καὶ ταῦτα ἔξωθεν , τὰ ἐντὸς ὄντα τοῦ σπηλαίου . Δῆλον οὐν , ὅτι ἔξωθεν ἦν σκοτία ἔτι , μήπω τῆς αἰσθητῆς ἡμέρας τελέως ἐκφανείσης · τὸ δὲ σπήλαιον ἐκεῖνο τοῦ φωτὸς τῇς ἀναστάσεως ἔγεμεν , ὃ τῇ Μαρίᾳ θείως ὁρώμενον , τόν τε πρὸς Χριστὸν πόθον ἤγειρεν ἐπὶ τὸ μεῖζον , καὶ δύναμιν παρεῖνε τοῖς ἐκείνης ὄμ μασιν ἀγγελικῆς ὀπτασίας ἀντιλαμβάνεσθαι , καὶ μὴ μόνον ὁρᾷν , ἀλλὰ καὶ προσλαλεῖν ἀγγέλοις δύνασθαι · τοῦ οῦτον γὰρ ἐκεῖνο τὸ φῶς . Ἐν λευκοῖς δὲ τούτους εἶδεν ἠμφιεσμένους , οὐ μόνον διὰ τὸ καθαρὸν καὶ φωτοειδὲς τῆς τῶν ἀγγέλων φύσεως , ἀλλὰ καὶ ὡς λευκαίνοντας καὶ διασαφοῦντας τὸ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον , ἅμα δὲ καὶ ὠς ἔργῳ συνεορτάζοντας ἡμῖν τὴν ὄντως λαμπροφόρον ἡμέραν τῆς Δεσποτικῆς ἀναστάσεως . Καθεζομένους δέ , ἵνα ἐπιγνῷ μὴ τότε ἐλθόντας , ἀλλὰ καὶ πρότερον παρόντας , εἰ καὶ μὴ πρότερον ἐφαίνοντο , καὶ τῆς τούτων ἀξίας ἐν περινοίᾳ γένηται ἀναλογισαμένη αίνες οὖτοι , οἶ καὶ παρόντες οὐχ ἑωρῶντο . Ἐποίει δὲ τούτους οἷμαι καθῆσθαι καὶ ὁ πόθος τοῦ προσεγγίζειν μᾶλλον τῷ τόπῳ , ἐν ᾧ πρότερον ἔκειτο τὸ σῶμα τὸ Δεσποτικόν · οἰον εὶ γὰρ ὑπὸ τῆς ἀγάπης προσεφύοντο τῷ μνήματι καθεζόμενοι , εἶς πρὸς τῇ κεφαλῇ , καὶ ὁ ἕτερος πρὸς τοῖς ποσὶ , καὶ δεικνύντες ἐπίσης ἐφετὸν καὶ τίμιον ἀγγέλοις , καὶ τὴν τοῦ Χριστοῦ θεότητα , ἧς σύμβολον ὁ τῆς κεφαλῆς τόπος , καὶ τὴν ἐνανθρώπησιν αὐτοῦ , ἧς τύπος ὁ τόπος τῶν ποδῶν , « Καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι , Γύναι , τί κλαίεις ; » Οὐρανὸν ὁρᾷς τὸ οπήλαιον , μᾶλλον δὲ ναὸν οὐράνιον ἀντ´ ἐπιγείου τάφου καὶ δεσμωτηρίου τετελεπμένον , ἀγγέλων οὐρανίων ἀντ´ ἐπιγείων φυλάκων πεπληρωμένον , σεμνυνόντων ἐξόχως ὡς Θεοῦ ζωοδότου τόπον , καὶ σὺν χαρᾷ περιεπόντων τοῦτον κενόν . Σὺ δὲ , γύναι , τίνος ἕνεκα κλαίεις ; Οὐκ ἀγνοοῦντες δὲ τὰ κατ´ αὐτὴν ἐρωτῶσιν , ἀλλ´ ἵνα τὸ πένθος ἀναστείλαντες κυρίαν αὐτὴν ποιήσωσι τῶν οἰκείων λογισμῶν , καὶ λάβωσι χώραν ἐκτελέσαι τὸ οἰκεῖον ἔργονἔργον δὲ ἀγγέλων παρακαθημένων τῷ τάφῳ τοῦ Ζωοδότου τὴν τοῦ ἀναστάντος δόξαν ἐξαγγέλλειν . Ἀλλὰ τῶν ἀγγέλων ἐρωτησάντων τίνος ἔνεκα κλαίει , « Ὅτι ἦραν τὸν Κύριόν μου , φησίν ἐκείνη , καὶ οὐκ οἶδα που εὑηκαν αὐτόν · καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω . » Τί τὸ τὴν Μαρίαν παρασκεὺάσαν ἐξαίφνης εἰς τὰ ὀπίσω στραφῆναι ; Πάντως ἡ τῶν ἀγγέλων πρὸς τὸν Δεσπότην ἐπιφανέντα . δουλικὴ νεθσις καὶ προσοχή · ἐκείνη μὲν γὰο ἑαυτῆς μόνης Κύριον αὐτὸν ἐκάλει , καὶ κλοπὴν ὑπενόει ,
Lemmas: καί Π Ζ ὁ μυστήριον ὁ πίστις . Σοφός οὖν οὗτος καί φιλάνθρωπος καί ὁ κατά ὁ Μαγδαληνή Μαρία οἰκονομέω ὁ Δεσπότης , λαμβάνω οὔπω τότε ὁ πληροφορία ὁ αὐτός ἀνάστασις δικαιόω , ἅμα δις αὐτός καί ὁ ἔπειτα πρός ὑπομονή ἐνάγω καί προτρέπω · τίνω γάρ ἀξιόω μετά οὗτος διά ὁ αὐτός καρτερία ,, καί ὁ ἐπίμονος προσεδρία ἀκούω · « ὡς οὖν καλέω , φημί , παρακύπτω εἰς ὁ μνημεῖον , καί θεωρέω δύο ἄγγελος ἐν λευκός καθέζομαι , εἷς πρός τῆ κεφαλή , καί εἷς πρός ὁ πούς , ὅπου κεῖμαι ὁ σῶμα ὁ Ἰησοῦς . » ὁ μέν οὖν παρακύπτω , καί ὁ ὄμμα περιπαθῶς ἐπί ὁ μνῆμα στρέφω ὁ ἄκρος διάθεσις εἰμί · ἐκεῖνος δέ σκοπέω δεῖ πρῶτος , πῶς σκοτία ἔτι εἰμί , ὡς ἀνωτέρω φημί ὁ εὐαγγελιστής , ἀκριβῶς οὗτος πᾶς ὁράω , καί κατά μέρος ἕκαστος , καί οὗτος ἔξωθεν , ὁ ἐντός εἰμί ὁ σπήλαιον . Δῆλος ὀν , ὅτι ἔξωθεν εἰμί σκοτία ἔτι , μήπω ὁ αἰσθητός ἡμέρα τέλειος ἐκφαίνω · ὁ δέ σπήλαιον ἐκεῖνος ὁ φάος ὅς ἀνάστασις γέμω , ὅς ὁ Μαρία θεῖος ὁράω , ὁ τε πρός Χριστός πόθος ἐγείρω ἐπί ὁ μείζων , καί δύναμις παρίημι ὁ ἐκεῖνος ὄμμα Μασίν ἀγγελικός ὀπτασία ἀντιλαμβάνω , καί μή μόνος ὁράω , ἀλλά καί προσλαλέω ἄγγελος δύναμαι · ὁ οὗτος γάρ ἐκεῖνος ὁ φάος . ἐν λευκός δέ οὗτος ὁράω ἀμφί-ἀμφιέννυμι , οὖον μόνος διά ὁ καθαρός καί φωτοειδής ὁ ὁ ἄγγελος φύσις , ἀλλά καί ὡς λευκαίνω καί διασαφέω ὁ ὁ ἀνάστασις μυστήριον , ἅμα δέ καί ὡς ἔργον συνεορτάζω ἐγώ ὁ εἰμί λαμπροφόρος ἡμέρα ὁ δεσποτικός ἀνάστασις . καθέζομαι δέ , ἵνα ἐπιγιγνώσκω μή τότε ἔρχομαι , ἀλλά καί πρότερος πάρειμι , εἰμί καί μή πρότερος φαίνω , καί ὁ οὗτος ἄξιος ἐν περίνοια γίγνομαι ἀναλογίζομαι αἶνος οὗτος , οἶς καί πάρειμι οὐ ὁράω . ποιέω δέ οὗτος οἴομαι κάθημαι καί ὁ πόθος ὁ προσεγγίζω μᾶλλον ὁ τόπος , ἐν ὅς πρότερος κεῖμαι ὁ σῶμα ὁ δεσποτικός · οἷος εί γάρ ὑπό ὁ ἀγάπη προσφύω ὁ μνῆμα καθέζομαι , εἰμί πρός ὁ κεφαλή , καί ὁ ἕτερος πρός ὁ πούς , καί δείκνυμι ἐπίσης ἐφετός καί τίμιος ἄγγελος , καί ὁ ὁ Χριστός θεότης , ὅς σύμβολον ὁ ὁ κεφαλή τόπος , καί ὁ ἐνανθρώπησις αὐτός , ὅς τύπος ὁ τόπος ὁ πούς , « καί λέγω αὐτός ἐκεῖνος , γυνή , τίς καλέω ; » Οὐρανός ὁράω ὁ οπήλαιον , μᾶλλον δέ ναός οὐράνιος ἀντ´ ἐπίγειος τάφος καί δεσμωτήριον τετελεπμένον , ἄγγελος οὐράνιος ἀντ´ ἐπίγειος φύλαξ πληρόω , σεμνύνω ἔξοχος ὡς Θεός ζωοδότης τόπος , καί σύν χαρά περιέπω οὗτος κενός . σύ δέ , γυνή , τίς ἕνεκα καλέω ; οὐ ἀγνοέω δέ ὁ κατ´ αὐτός ἐρωτάω , ἀλ ἵνα ὁ πένθος ἀναστέλλω κύριος αὐτός ποιέω ὁ οἰκέω λογισμός , καί λαμβάνω χώρα ἐκτελέω ὁ οἰκέω ἔργων δέ ἄγγελος παρά-κάθημαι ὁ τάφος ὁ ζωοδότης ὁ ὁ ἀνίστημι δόξα ἐξαγγέλλω . ἀλλά ὁ ἄγγελος ἐρωτάω τίς ἕνεκα καλέω , « ὅτι2 ἀείρω ὁ κύριος ἐγώ , φημί ἐκεῖνος , καί οὐ οἶδα ποῦ εὕω αὐτός · καί οὗτος εἶπον στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω . » τις ὁ ὁ Μαρία παρασκευάζω ἐξαπίνης εἰς ὁ ὀπίσω στρέφω ; πάντως ὁ ὁ ἄγγελος πρός ὁ δεσπότης ἐπιφαίνω . δουλικός νεθσις καί προσοχή · ἐκεῖνος μέν γάο ἑαυτοῦ μόνος κύριος αὐτός καλέω , καί κλοπή ὑπονοέω ,