cogPG.PG151 115
τοῦ Θεοῦ καλεῖται · « Ἀρθήτω , γὰρ φησὶν , ὁ ἀσεβὴς , ἵνα μὴ ἴῃ τὴν δόξαν Κυρίου . » Ἀλλὰ´ οἱ γεννη θέντις τε καὶ τραφέντες κατὰ Χριστὸν , καὶ τὸ μέτρον φθάσαντες ὡς δυνατὸν τῆς ἡλικίας τοῦ Χριστοῦ πληρώματος , ἐκεῖνοι καὶ τῆς θείας λαμπρότητος μακαρίως ἐπιτεύξονται , καὶ κατὰ τὸ γεγραμμένον ἐκλάμψουσιν ὡς ὁ ἤλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρὸς αὐτῶν ταύτης τῆς θείας ἐλλάμψεώς τε καὶ λαμπρέτητος καὶ ὁ Ἀδάμ μέτοχος ὑπάρχων πρὸ τῆς παρραβάσεω · ὡς ὄντως στολὴν δόξης ἠμφιεσμένος , οὐχ ὑπῆρχε γυμνὸς , οὐδ´ ἀσχήμων ὑπῆρχεν ὅτι γυμνὸς , ἀλλὰ πολλῷ κοσμιώτερος , οὐδ´ ὄσον εἰπεῖν , τῶν νῦν περικειμένων τὰ χρυσῷ πολλῷ καὶ διαυγέσι λίθοις κοσμούμενα διαδήματα . Ταύτης τῆς θείας ἐλλάμψεώς τε καὶ λαμπρότητος γεγυμνωμένην τὴν ἡμῶν φύσιν ἐκ παραβάσεως τῆς ἀσχημοσύνης ἐλεήσας ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , καὶ διὰ σπλάγχνα ἐλέους ἀναλαβόμενος , ἐνδεδυμένην ἐπιφανέστερον ἐπὶ τοῦ Θαβωείου τῶν μαθητῶν τοῖς ἑκκρίτοις πάλιν ὑπέδειξε , τί ποτε ἦμεν , καὶ τίνες ἐπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἐσόμεθα δι´ αὐτοῦ οἱ πιστεύοντες , καὶ τῆς ἑν αὐτῷ τελειώσεως ἐπιτυχόντες τοῖς πᾶσι παριστάς . Ταύτης τῆς τελειώσεως τῶν κατὰ Χριστόν βιούντων εὑρήσεις καὶ τοὺς ἀῤῥαβῶνας φανερῶς ἐνταῦθα δεδομένους τοῖς τοῦ Θεοῦ ἀγίοις , καρπουμένοις ἤδη κατὰ τὸν εἰπόντα τὸ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἀγαθόν . Καὶ τοῦτο προλαβὼν ἔδειξεν ὁ Μωῦσῆς , οὗ τῇ δόξῃ τοῦ προσὡπου ἀτενίζειν οὐκ ἠδύναντο οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσραήλ · καὶ μετ´ αὐτὸν ἔτι περιφανέστερον αὐτὸς ὁ Κύριος ἐπ´ ὄρους ἁστράψας α ἐν φωτὶ θεότητος οὕτω τηλαυγῶς , ὡς μηδὲ τοὺς ἐκκρίτους τῶν μαθητῶν καίτοι πνευματικὴν δύναμιν τηνικαῦτα λαβόντας , ἀτε . νίζοντας δυνηθῆναι πρὸς τὴν λάμψιν ἐκείνην στῆναι . Στεφάνου δὲ τὸ πρόσωπον ὥφθη κατὰ τὸ γεγραμμένον ὡς πρόσωπον ἀγγέλου , καὶ αὐτὸς ἀπὸ γῆς εἰς τὰ ἐπέκεινα τῶν οὐρανῶν ἠτένιζεν , ὅπου ὁ Χριστὸς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾶ τῆς μεγαλωσύνης , καὶ τὴν ὑπερουράνιον ἐώρα δόξαν τοῦ Θεοῦ . Καὶ μακρὸν ἂν εἴη τοὺς ἄλλους καθεξῆς ἁπαριθμεῖσθαι καὶ καταλίγειν , οἴτινες ἐντεῦθεν τοὺς ἀῤῥαβῶνας τῶν μελλέω των ἀγαθῶν ἔλαβον , καὶ τῆς θείας ἐκείνης ἐλλάμψεώς τε καὶ λαμπρότητος μακαρίως ἐπέτυχον · ἦς γένοιτο καὶ ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπία τοῦ δι´ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντος , καὶ παθόντος , καὶ ἀναστάντος , καὶ τὴν κτω κειμένην φύσιν ἡμῶν εσούρανοῦς ἀνυεαντος , καὶ συνευρίς τιμήσαντος πατρικῇ , Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν · ᾧ πρέπει δόξα , τιμὴ καὶ προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ , καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΙΑʹ Δεικνῦσα τὸ τοῦ Σαββάτου καὶ τὸ τῆς Κυριακῆς μοστήριον · καὶ εἰς τὸ τῆς καινῆς ἄυριακις Εὐαγηέλιον . Καινὴν Κυριακὴν ἑορτάζομεν σήμερον · μᾶλλον δὲ τῆς καινῆς Κυριακῆς ἄγομεν τὰ ἐγκαίνια . ἄούλεται τοίνυν ὁ ἡμέτερος λόγος , μικρὸν ἄνωθεν πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην , ἐφ´ ὅσον ὁ καιρὸς δίδωσι , τὸ τῆς Κυριακῆς ἀνακαλύψαι μυστήριον . Εἰ δὲ μέγα τοῦτο καὶ ὑψηλὸν , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ τὸ πρόχειρον τούτου τοῖς πᾶσιν εὕληπτον , χάριτας ὁμολογεῖν χρὴ τῷ Κυρίῳ τῶν ὅλων , οὗ καὶ ἡ ἡμέρα ἐπώνυμος , ταῦτα χαρισαμένῳ διὰ τῆς ἐν σαρκὶ παρουσίας αὐτοῦ τοῖς αὐτῷ προσιοῦσι διὰ τῆς πίστεως , ἃ καὶ νῷ ΗΟΜΙΓΙΑ ΧvΙΙ .
Lemmas: ὁ Θεός καλέω · « ἀραρίσκω , γάρ φημί , ὁ ἀσεβής , ἵνα μή ἔρχομαι ὁ δόξα κύριος . » Ἀλλά ὁ γέννα τίθημι τε καί τρέφω κατά Χριστός , καί ὁ μέτρον φθάνω ὡς δυνατός ὁ ἡλικία ὁ Χριστός πλήρωμα , ἐκεῖνος καί ὁ θεῖος λαμπρότης μακάριος ἐπιτυγχάνω , καί κατά ὁ γράφω ἐκλάμπω ὡς ὁ ἥλιος ἐν ὁ βασίλεια ὁ πατήρ αὐτός οὗτος ὁ θεῖος ἔλλαμψις τε καί λαμπρός καί ὁ Ἀδάμ μέτοχος ὑπάρχω πρό ὁ παρραβάσεω · ὡς εἰμί στολή δόξα ἀμφί-ἀμφιέννυμι , οὐ ὑπάρχω γυμνός , οὐδός ἀσχήμων ὑπάρχω ὅτι γυμνός , ἀλλά πολύς κόσμιος , οὐδός ὅσος εἶπον , ὁ νῦν περίκειμαι ὁ χρυσός πολύς καί διαυγής λίθος κοσμούμενα διάδημα . Ταύτη ὁ θεῖος ἔλλαμψις τε καί λαμπρότης γυμνόω ὁ ἐγώ φύσις ἐκ παράβασις ὁ ἀσχημοσύνη ἐλεέω ὁ ὁ Θεός Λόγος , καί διά σπλάγχνον ἔλεος ἀναλαμβάνω , ἐνδύω ἐπιφανής ἐπί ὁ Θαβωείου ὁ μαθητής ὁ εκκριος πάλιν ὑποδείκνυμι , τίς ποτός εἰμί , καί τίς ἐπί ὁ μέλλω αἰών εἰμί δις αὐτός ὁ πιστεύω , καί ὁ ἑν αὐτός τελείωσις ἐπιτυγχάνω ὁ πᾶς παρίστημι . Ταύτη ὁ τελείωσις ὁ κατά Χριστός βιόω εὑρίσκω καί ὁ ἀρραβών φανερῶς ἐνταῦθα δίδωμι ὁ ὁ Θεός ἀγάω , καρπέω ἤδη κατά ὁ εἶπον ὁ ὁ μέλλω αἰών ἀγαθός . καί οὗτος προλαμβάνω δείκνυμι ὁ Μωυσῆς , ὅς ὁ δόξα ὁ πρόσωπον ἀτενίζω οὐ δύναμαι ὁ υἱός ὁ Ἰσραήλ · καί μετέ αὐτός ἔτι περιφανής αὐτός ὁ Κύριος ἐπι ὄρος ἀστράπτω ὅς ἐν φάος θεότης οὗτος τηλαυγής , ὡς μηδέ ὁ ἔκκριτος ὁ μαθητής καίτοι πνευματικός δύναμις τηνικαῦτα λαμβάνω , ἅτε . νίζω δύναμαι πρός ὁ λάμψις ἐκεῖνος ἵστημι . Στέφανος δέ ὁ πρόσωπον ὁράω κατά ὁ γράφω ὡς πρόσωπον ἄγγελος , καί αὐτός ἀπό γῆ εἰς ὁ ἐπέκεινα ὁ οὐρανός ἀτενίζω , ὅπου ὁ Χριστός καθίζω ἐν δεξιάζω ὁ μεγαλωσύνη , καί ὁ ὑπερουράνιος αἰώρα δόξα ὁ Θεός . καί μακρός εἄν εἰμί ὁ ἄλλος καθεξῆς ἀπαριθμέω καί καταλέγω , ὅστις ἐντεῦθεν ὁ ἀρραβών ὁ μέλλω ὁ ἀγαθός λαμβάνω , καί ὁ θεῖος ἐκεῖνος ἔλλαμψις τε καί λαμπρότης μακάριος ἐπιτυγχάνω · εἰμί γίγνομαι καί ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ δις ἐγώ ἐνανθρωπέω , καί πάθος , καί ἀνίστημι , καί ὁ κτείνω κεῖμαι φύσις ἐγώ σουρανής ἀνυεαντος , καί συνευρίς τιμάω πατρικός , Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ · ὅς πρέπω δόξα , τιμή καί προσκύνησις σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ , καί ὁ πανάγιος καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία ἰά δείκνυμι ὁ ὁ Σάββατο καί ὁ ὁ Κυριακός μοστήριον · καί εἰς ὁ ὁ καινός ἄυριακις Εὐαγηέλιον . Καινός Κυριακός ἑορτάζω σήμερον · μᾶλλον δέ ὁ καινός κυριακός ἄγω ὁ ἐγκαίνια . ἄουλα τοίνυν ὁ ἡμέτερος λόγος , μικρός ἄνωθεν πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , ἐφίημι ὅσος ὁ καιρός δίδωμι , ὁ ὁ Κυριακός ἀνακαλύπτω μυστήριον . εἰμί δέ μέγας οὗτος καί ὑψηλός , καί διά οὗτος μηδέ ὁ πρόχειρον οὗτος ὁ πᾶς εὔληπτος , χάρις ὁμολογέω χρή ὁ κύριος ὁ ὅλος , ὅς καί ὁ ἡμέρα ἐπώνυμος , οὗτος χαρίζω διά ὁ ἐν σάρξ παρουσία αὐτός ὁ αὐτός πρόσειμι διά ὁ πίστις , ὁ καί νάω ΑΗ Ι .