cogPG.PG151 209
τοῖς πειρασμοῖς ἦτε ; ὅτι τὸ μὲν ἐνεργεῖν τὴν ἀρετὴν ἐφ´ ἡμῖν ἐστι , καὶ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ κεῖται τῇ ἡμετέρᾳ · τὸ δὲ περιπεσεῖν πειρασμοῖς οὐκ · ἐφ´ ἡμῖν . Ἐπεὶ δὲ χωρὶς τούτων οὐκ ἔστι τελείωσις ἢ φανέρωσις τῆς πρὸς Θεὸν πίστεως , ὁ πρὸς τὴν τελείωσιν τῆς πίστεως τρέχων , ὅταν πειρασμοῖς περιπέσῃ , χαρήσεται ὡς ἐντυχών , δι´ οὗ τῆς τελειώσεως ἐπιτεύξεται · τοῖς μὲν γὰρ τελείοις τὴν πίστιν πρὸς φανέρωσιν λυσιτελοῦσιν οἱ πειρασμοὶ τῆς καθ´ ἑαυτοὺς τελειότητος · τὸ δέ γε τούτων θαυμασιώτερον , Ἐτι καὶ τοὺς ἀτελεῖς τελειοῦσιν ἐπιφερόμενοι · ὃ δῆ λον καὶ παρ´ αὐτῶν τῶν σήμερον ἀναγινῶσκομένων τοῦ Εὐαφγελίου ῥημάτων . Ἄνωθεν δὲ αὐτὰ προθῶμεν πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην . « Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον , καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν , ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους · καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ´ ἰδίαν προσεύξασθαι . » Ποί καιρῷ ἐκείνῳ φαμέν · ὅτε πέντε ἄρτοις καὶ δυσὶν ἰχθύσι τοὺς πεντακισχιλίους σὺν γυναιξὶ καὶ παιδίοις ἔθρεψεν ἐπὶ τοσοῦτον εἰς κόρον , ὡς καὶ δώδεκα κοφίνους πληρῶσαι τὰ περιττεύσαντα τῶν κλασμά των καθάπερ ἐπ´ ἑκκλησίας ἐν τῇ παρελθούσῃ Κυριακῇ ἀκηκόαμεν . Ἀπορήσειε δ´ ἄν τις ἴσως , τίνος ἕνεκεν ἠνάγκαζε τοὺς μαθητάς ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον . Ἔστι μὲν οὖν λέγειν , ὡς ᾠκονόμει καὶ τὰ ἑξῆς , πρὸς τὰ ἔργα σπεύδων , ἃ τελέσων ἦλθεν ἐπὶ τὴν γῆν . Ἐγὼ δὲ , εἴπερ μὴ ἡνάγκαζε , τοῦτο ἄν ἡπόρησα · ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνος πᾶσι παντὸς καλοῦ δι´ ἔργων ὑπόδειγμα προτιθέναι βουλόμενος ἑαυτὸν , ἔδειξε μὲν πῶς δεῖ συνεῖναι τοῖς πλήθεσιν , ὅτι πρὸς ψυχῶν καὶ σωμάτων ὠφέλειαν , ἐλείπετο δὲ δεῖξαι καὶ πῶς δεῖ συνεῖναι Θεῷ , τῷ προσάγειν αὐτῷ νοῦν πάντων ἀπηλαγμένων Π ΒΩτῶν κάτω · πολὺ δὲ πρὸς τοῦτο συμτείνει μόνωσις καὶ ἐρημία , καὶ ἡ ἐν αὐτῇ ἡσυχία . Ἐπεὶ οὖν καὶ τοῦτο διδάξαι καιρὸς ἦν , ὅτι καλὸν ἐρημία καὶ ἠρεμία καὶ προσευχὴ καὶ μόνωσις , καὶ διὰ τοῦτο ἀναβῆναι ἔδει τὸ ὄρος , ὥστε κατ´ ἱδίαν προσεύξασθαι · οἱ δὲ μαθηταὶ συνεῖναι τούτῳ διὰ παντὸς ἠγάπων , καὶ δυσαποσπάστως εἶχον ἐκείνου , πῶς ἂν εἰς τὸ ὄρος ἀνέβη μόνος , εἰ μὴ τούτους ἠνάγκασεν ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν εἰς πέραν ; Ἔστι δέ τι καὶ ἄλλο διορᾷν ἐντεῦθεν . Ὡς γὰρ νῦν μετὰ τὸ θεραπεῦσαι καὶ διδάξαι καὶ θρέψαι τὸ πλῆθος ἐξαισίως , ἀπολύσας αὐτοὺς , καὶ εἰς τὸ ὄρος ἀναβαίνων , ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς ἑαυτοὺς ἐπιδοῦναι τῇ θαλάσσῃ καὶ τοῖς κύμασιν , οὕτως ὕστερον μετὰ τὸ διὰ τῆς οἰκείας ἐνανθρωπήσεως θεραπεῦσαι τὴν ἡμετέραν φύσιν , καὶ διὸάξαι καὶ θρέψαι δι´ ἑαυτοῦ , ἀπολείπων ἡμᾶς σωματικῶς , καὶ ἀναβαίνων εἰς τὸν οὐρανὸν , ἔπεμψε τοὺς μαθητὰς εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα , ταυτὸ δ´ εἰπεῖν εἰς τὴν ἁλμυρὰν , ὡς πειρασμῶν γέμουσαν , τῶν ἔθνῶν θάλασσαν , ὥσπερ ἐν σκάφη τῷ Εὐαγγελίῳ καὶ τῇ κατ´ αὐτὸ Ἐκκλησίᾳ , μεθ´ οὗ τοῖς πειρασμοῖς ἔξεδόθῆσαν . Οὐ μόνον δὲ ἔπεμψεν , ἀλλὰ καὶ ἠνάγκασεν . Καὶ τις οἷδε τὰ κατὰ τὸν Ἰωάννην τὸν ἠγαπημένον τῷ Χριστῷ Θεολόγον , εἴ τις οἶδε διὰ τί σονεχωρῆ ·
Lemmas: ὁ πειρασμός εἰμί ; ὅτι ὁ μέν ἐνεργέω ὁ ἀρετή ἐφίημι ἐγώ εἰμί , καί ἐν ὁ ἐξουσία κεῖμαι ὁ ἡμέτερος · ὁ δέ περιπίπτω πειρασμός οὐ · ἐφίημι ἐγώ . ἐπεί δέ Χωρὶς οὗτος οὐ εἰμί τελείωσις ἢ φανέρωσις ὁ πρός θεός πίστις , ὁ πρός ὁ τελέω ὁ πίστις τρέχω , ὅταν πειρασμός περιπίπτω , χαίρω ὡς ἐντυγχάνω , δις ὅς ὁ τελείωσις ἐπιτυγχάνω · ὁ μέν γάρ τέλειος ὁ πίστις πρός φανέρωσις λυσιτελέω ὁ πειρασμός ὁ καθ´ ἑαυτοῦ τελειότης · ὁ δέ γε οὗτος θαυμάσιος , ἔτι καί ὁ ἀτελής τελειόω ἐπιφέρω · ὅς δῆ λος καί παρ´ αὐτός ὁ σήμερον ἀναγιγνώσκω ὁ Εὐαφγελίου ῥῆμα . ἄνωθεν δέ αὐτός προτίθημι πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη . « ὁ καιρός ἐκεῖνος ἀναγκάζω ὁ Ἰησοῦς ὁ μαθητής αὐτός ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον , καί προάγω αὐτός εἰς ὁ πέραν , ἠώς ὅς ἀπολύω ὁ ὄχλος · καί ἀπολύω ὁ ὄχλος ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος κατ´ ἴδιος προσεύχομαι . » ποῖ καιρός ἐκεῖνος φημί · ὅτε πέντε ἄρτος καί δύο ἰχθύς ὁ πεντακισχίλιοι σύν γυνή καί παιδίον τρέφω ἐπί τοσοῦτος εἰς κόρος , ὡς καί δώδεκα κόφινος πληρόω ὁ περισσεύω ὁ κλάσμα ὁ καθάπερ ἐπι ἐκκλησία ἐν ὁ παρέρχομαι Κυριακός ἀκούω . ἀπορέω δδʹ ἄν τις ἴσως , τίς ἕνεκα ἀναγκάζω ὁ μαθητής ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον . εἰμί μέν οὖν λέγω , ὡς οἰκονομέω καί ὁ ἑξῆς , πρός ὁ ἔργον σπεύδω , ὁ τελέω ἔρχομαι ἐπί ὁ γῆ . ἐγώ δέ , εἴπερ μή ἀναγκάζω , οὗτος ἄν ἀπορέω · ἐπεί γάρ ἐκεῖνος πᾶς πᾶς καλός δις ἔργον ὑπόδειγμα προτίθημι βούλομαι ἑαυτοῦ , δείκνυμι μέν πῶς δεῖ συνίημι ὁ πλῆθος , ὅτι πρός Ψυχή καί σῶμα ὠφέλεια , λείπω δέ δείκνυμι καί πῶς δεῖ συνίημι Θεός , ὁ προσάγω αὐτός νόος πᾶς ἀπαλλάσσω Π Βώτων κάτω · πολύς δέ πρός οὗτος συμτείνει μόνωσις καί ἐρημία , καί ὁ ἐν αὐτός ἡσυχία . ἐπεί οὖν καί οὗτος διδάσκω καιρός εἰμί , ὅτι καλός ἐρημία καί ἠρεμία καί προσευχή καί μόνωσις , καί διά οὗτος ἀναβαίνω ἐσθίω ὁ ὄρος , ὥστε κατ´ ἴδιος προσεύχομαι · ὁ δέ μαθητής συνίημι οὗτος διά πᾶς ἀγαπάω , καί δυσαπόσπαστος ἔχω ἐκεῖνος , πῶς εἄν εἰς ὁ ὄρος ἀναβαίνω μόνος , εἰμί μή οὗτος ἀναγκάζω ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον καί προάγω εἰς πέραν ; εἰμί δέ τίς καί ἄλλος διοράω ἐντεῦθεν . ὡς γάρ νῦν μετά ὁ θεραπεύω καί διδάσκω καί τρέφω ὁ πλῆθος ἐξαίσιος , ἀπολύω αὐτός , καί εἰς ὁ ὄρος ἀναβαίνω , ἀναγκάζω ὁ μαθητής ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ θάλασσα καί ὁ κῦμα , οὕτως ὕστερος μετά ὁ διά ὁ οἰκεῖος ἐνανθρώπησις θεραπεύω ὁ ἡμέτερος φύσις , καί διάγω καί τρέφω δις ἑαυτοῦ , ἀπολείπω ἐγώ σωματικός , καί ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , πέμπω ὁ μαθητής εἰς ὁ κόσμος ἅπας , τατός δδʹ εἶπον εἰς ὁ ἁλμυρός , ὡς πειρασμός γέμω , ὁ ἔθνος θάλασσα , ὥσπερ ἐν σκάφη ὁ Εὐαγγέλιος καί ὁ κατ´ αὐτός ἐκκλησία , μεθ´ ὅς ὁ πειρασμός ἐκδίδωμι . οὖον μόνος δέ πέμπω , ἀλλά καί ἀναγκάζω . καί τις οἶδα ὁ κατά ὁ Ἰωάννης ὁ ἀγαπάω ὁ Χριστός θεολόγος , εἰμί τις οἶδα διά τίς σονεχωρῆ ·