cogPG.PG151 154
ΟΜΙΛΙΑ ΚΓʹ . Εἰς τὸ δέκετον ἑωθινὸν εὐαγνέ λιον ἐν ᾗ καὶ περὶ τοῦ κατ´ αἴσθησίν τε κάὶ νοῦν πρὸς τὸν ἀντικείμενον ἡμῖν πόλεχιον . Τὰ ἐωθινὰ τῶν θείων Εὐαγγελίων οὐ πόντα εἰσὶν ἐωθινά · ἑωθινὰ λέγεται τὰ κατὰ τὴν ἕω , τοῦτέστι , τὸν τῆς ἡμέρας ὄρθρον τετελεσμένα . Ἡ δὲ μετὰ τὴν ἀνάστασιν πρὸς τοὺς ἱεροὺς ἀποστόλους εἰς παράσιασιν ταύτης ἐπιφάνεια τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἡν τὰ ἑωθινὰ καταγγέλλει , οὐ κατὰ τὸν της ἡμέρας ὄρθρον ἐτελέσθη μόνον , ἀλλὰ καὶ μέσης ἡμέρας καὶ πρὸς ἑσπέραν καὶ ἐπ´ αὐτῆς τῆς ἑσπέρας · ἡνίκα γὰρ τῷ Λουκᾷ καὶ τῷ Κλεόπᾳ πορευομένοις εἰς Ἐμμαοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο , πρωΐα οὐκ ἦν . Ὡς δὲ ἤγγισαν εἰς ἤν ἐπορεύοντο κώμην , « Καὶ αὐτὸς προσεποιεῖτο ποῤῥωτέρω πορεύεσθαι , παρεβιάσαντο , φησὶν . ἐκεῖνοι , λέγοντες · Μεῖνον μεθ´ ἡμῶν , ὅτι πρὸς ἑσπέραν ἐστὶ , καὶ κέκλικαν ἡ ἡμέρα ν Ὡς δὲ καὶ μετὰ τὴν ὑπ´ αὐτοῦ κλάσιν καὶ διάδοσιν τοῦ ἦῷΧ ἄρτου γνωρισθεὶς αὐτοῖς , αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ´ αὐτῶν , αὐτοὶ δὲ ἀναστάντες αὐτῇ τῇ ὥρᾳ , ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ , καὶ τοῖς ἄλλοις τῶν μαθητῶν ἐξηγοῦντο τὰ ἐν τῇ ὁδῷ · ταῦτα αὐτῶν λαλούντων , καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἕστη ἐν μέσῳ αὐτῶν , ἐλθούσης πάντως ἡμέρας μετὰ τὴν ἑσπέραν ἐκείνην . Ἄλλοτε δὲ πάλιν τῷ Πέτρῳ μετὰ τὸ ἄριστον ὡμίλει , καὶ τῶν λογικῶν αὐτοῦ προβάτων ἡμῶν ποιμένα καθίστησιν · Ὅτε γὰρ , φησὶν , ἠρίστησαν , λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ · « Σίμων Ἰωνᾶ , φιλεῖς με ; » τοῦ δὲ συνθεμένου , « Βόσκε , φησί , τὰ ἀρνία μου , ποίμαινε τὰ πρόβατά μου . » Πῶς οὖν καὶ ταῦτα ἑωθινά τέ εἰσι καὶ οὕτω καλοῦνται μὴ κατὰ τὴν ἕω τελεσθέντα ·· Ὁ τῆς δικαιοσύνης ἤλιος Χρισσὸς ἄναρχος ὑπάρχων καὶ προαιώνιος , ἄτρεπτός τε καὶ ἀναλλοίωτος , ὡς μὴ ἔχων παραλλαγὴν ἢ τροπῆς ἐποσκίασμα , καὶ ἀτελεύτητος ὑπάρχει καὶ ἄδυτος · φῶς ἀπαστράπτων ἀληθινόν τε καὶ ὑπερκόσμιον , καὶ ἡμέρας ἀνεσπέρου ποιητικὸν , ἐν ἧ εἰσι σὺν τοῖς ἀγαθοῖς ἀγγέλοις καὶ τῶν δικαίων τὰ πνεύματα . Μετὰ δὲ τὴν συντέλειαν τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ μετὰ τῶν οἰκείων σωμάτων σἱ δίκαιοι ἔσονται ὡς τοῦ φωτὸς κληρονόμοι , καὶ υἱοὶ τῆς ὄντως ἡμέρας ὄντες . αὐτῇ τοιγαροῦν ἡ ἡμέρα ἀνέσπερός τε οὖσα καὶ ἀδιάκοπος , οὐδ´ ὄρθρον ἔχει , ἢ ἔσχε · καὶ γὰρ οὐδ´ ἀρχήν . Ἡμᾶς δὲ κατέσχε νὺξ , καὶ σκιὰ περιέσχε θανάτου , τῆ ἁλαρτίᾳ περιπεσόντας , καὶ τὴν ὀπτικὴν δύναμιν ἀποβαλόντας , ἡτις ἐκ Θεοῦ κατὰ χάριν ἡμῖν ὑπῆρχε , δι´ ἧς τοῦ χορηνοῦ τῆς ἀληθιῆς ζωῆς ἀντελαμβανόμεθα φωτός . Νὺξ οὖν ἡμῶν καὶ ὁ θάνατος ἐπεχύθη τῇ φύσει , οὐ τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς τραπέντος , ἀλλ´ ἡμῶν ἐκτραπέντων , καὶ ανάνευσιν οὐκέτ´ ἐχόντων παρ´ ἡμῶν αὐτῶν πρὸς τὸ ζωηφόρον ἐκεῖνο φῶς · ἀλλ´ ἐλεήσας ἡμᾶς ἐπ´ ἐσχάτων αἰώνων ὁ τοῦ ἀιδίου φωτὸς χορηγὸς καὶ τῆς ἀληθινῆς ζωῆς αἴτιος , οὐ μόνον μέχρις ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν κατῆλθε , κὸθ´ ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος , ἀλλὰ καὶ σταυρὸν ΥαπΚ .. ΔΙΙ ΠΟΜΙΙΙΑ ΧΧΙΙ .
Lemmas: Ὁμιλία κγʹ . εἰς ὁ δέχομαι ἑωθινός ευαγνος Λιόν ἐν ὅς καί περί ὁ κατ´ αἴσθησις τε κὰι νόος πρός ὁ ἀντίκειμαι ἐγώ πόλεχιον . ὁ εωθινός ὁ θεῖον Εὐαγγελίων οὖον Πόντα εἰμί εωθινός · ἑωθινός λέγω ὁ κατά ὁ ἠώς , τουτέστι , ὁ ὁ ἡμέρα ὄρθρος τελέω . ὁ δέ μετά ὁ ἀνάστασις πρός ὁ ἱερός ἀπόστολος εἰς παράσιος οὗτος ἐπιφάνεια ὁ κύριος καί Θεός καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐάν ὁ ἑωθινός καταγγέλλω , οὖον κατά ὁ ὁ ἡμέρα ὄρθρος τελέω μόνος , ἀλλά καί μέσος ἡμέρα καί πρός ἑσπέρα καί ἐπι αὐτός ὁ ἑσπέρα · ἡνίκα γάρ ὁ Λουκᾶς καί ὁ Κλεόπας πορεύω εἰς Ἐμμαοῦς ἐγγίζω συμπορεύομαι , πρωΐα οὐ εἰμί . ὡς δέ ἐγγίζω εἰς ἐάν πορεύω κώμη , « καί αὐτός προσποιέω πρόσω πορεύω , παραβιάζομαι , φημί . ἐκεῖνος , λέγω · Μεῖνος μεθ´ ἐγώ , ὅτι πρός ἑσπέρα εἰμί , καί κλίνω ὁ ἡμέρα Ν ὡς δέ καί μετά ὁ ὑπό αὐτός κλάσις καί διάδοσις ὁ ἦῷΧ ἄρτος γνωρίζω αὐτός , αὐτός ἄφαντος γίγνομαι ἀπ´ αὐτός , αὐτός δέ ἀνίστημι αὐτός ὁ ὥρα , ὑποστρέφω εἰς Ἱεροσόλυμα , καί ὁ ἄλλος ὁ μαθητής ἐξηγέομαι ὁ ἐν ὁ ὁδός · οὗτος αὐτός λαλέω , καί αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἵστημι ἐν μέσος αὐτός , ἔρχομαι πάντως ἡμέρα μετά ὁ ἑσπέρα ἐκεῖνος . ἄλλοτε δέ πάλιν ὁ Πέτρος μετά ὁ ἀγαθός ὁμιλέω , καί ὁ λογικός αὐτός πρόβατον ἐγώ ποιμήν καθίστημι · ὅτε γάρ , φημί , ἀριστάω , λέγω ὁ Σίμων Πέτρος · « Σίμων Ἰωνᾶς , φιλέω ἐγώ ; » ὁ δέ συντίθημι , « βόσκω , φημί , ὁ ἀρνίον ἐγώ , ποιμαίνω ὁ πρόβατον ἐγώ . » Πῶς οὖν καί οὗτος ἑωθινός τε εἰμί καί οὗτος καλέω μή κατά ὁ ἠώς τελέω ·· ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος κιρσός ἄναρχος ὑπάρχω καί προαιώνιος , ἄτρεπτος τε καί ἀναλλοίωτος , ὡς μή ἔχω παραλλαγή ἢ τροπή ἐποσκίασμα , καί ἀτελεύτητος ὑπάρχω καί ἄδυτος · φάος ἀπαστράπτω ἀληθινός τε καί ὑπερκόσμιος , καί ἡμέρα ανέσπερος ποιητικός , ἐν ἧ εἰμί σύν ὁ ἀγαθός ἄγγελος καί ὁ Δίκαιος ὁ πνεῦμα . μετά δέ ὁ συντέλεια ὁ αἰών οὗτος καί μετά ὁ οἰκέω σῶμα βρόχος Δίκαιος εἰμί ὡς ὁ φάος κληρονόμος , καί υἱός ὁ εἰμί ἡμέρα εἰμί . αὐτός τοιγάρ ὁ ἡμέρα ανέσπερος τε εἰμί καί ἀδιάκοπος , οὐδός ὄρθρος ἔχω , ἢ ἔχω · καί γάρ οὐδός ἀρχή . ἡμός δέ κατέχω νύξ , καί σκιά περιέχω θάνατος , τῆ ἁλαρτίᾳ περιπίπτω , καί ὁ ὀπτικός δύναμις ἀποβάλλω , ὅστις ἐκ Θεός κατά χάρις ἐγώ ὑπάρχω , δις ὅς ὁ χορηνος ὁ ἀλάομαι ζωή ἀντιλαμβάνω φάος . Νύξ οὖν ἐγώ καί ὁ θάνατος ἐπιχέω ὁ φύσις , οὖον ὁ ἀληθινός φάος τρέπω , ἀλ ἐγώ ἐκτρέπω , καί ἀνάνευσις οὐκέτ´ ἔχω παρ´ ἐγώ αὐτός πρός ὁ ζωηφόρος ἐκεῖνος φάος · ἀλ ἐλεέω ἐγώ ἐπι ἔσχατος αἰών ὁ ὁ ἀίδιος φάος χορηγός καί ὁ ἀληθινός ζωή αἴτιος , οὖον μόνος μέχρι ἐγώ ὑπέρ ἐγώ κατέρχομαι , κόθος ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , ἀλλά καί σταυρός Υ .. Ζεύς Ι Χ .