cogPG.PG151 564
τῶν μάρτυρες καὶ αὐτά φημι ταῦτα τὰ προῤῥηθέντα · τῆς δὲ πρὸς τὸν πλησίον , θαυμάσαιμ´ ἂν ἔγωγε , εἴ τινες τῶν ὑπὲρ γῆς νῦν ὄντων ἀνθρώπων , Κεἰς ἅμιλλάν ποτ´ ἐλθεῖν ἂν ἐκείνοις φιλοτιμήσαιντο . Ὡστ´ εἰ καὶ μηδέν τι τῶν εἰρημένων τούτοις προσῆν , ἐκ ταύτης ἂν πανταχοῦ βεβοῆσθαι . Νῦν δὲ πρόσεστιν ἐκείνοις ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος καὶ αὔτη , οὕτω δή τοι λαμπρὰ καὶ μανική τις , καὶ ἄτοπος χρῆσθαι , ὡς μηδὲ λέγειν εὐχερῶς ἔχειν ἐν ὅσοις μᾶλλον εὐδοκιμοῦσιν οἱ περιφανεῖς οὗτοι τῶν τοιούτων ἑργάται , πότερον ἐν ἐκείνοις ὁμοῦ πᾶσιν , ἢ τοῖς τῆς μακαρίας ταύτης ἀγάπης . Μᾶλλον δ´ ἑπεὶ φθάσαντες ἐκεῖνα καλῶς τε καὶ ὡς ἐχρῆν ἤσκησαν κατὰ μέρος , ὡς μηδέν τι καὶ ὁπηοῦν τοῦ προσήκοντος ἐλλελεῖφθαι , διὰ ταῦτ´ ἄρα καὶ τοῦ κορυφαίου τουτουν τῆς ἀγάπης ῥᾷστα καὶ μετὰ παντὸς , τοῦ προσήκοντος ἔσχον ἐπιλαβέσθαι , μηδὲ γάρί ἐξεῖναι τῆς ἄκρας ἐπιβῆναι τῆς κλίμακος , μὴ , διὰ τῶν βαθμίδων καθ´ εἱρμὸν τινα καὶ τάξιν πρότερον ἀννόντα , μηδὲ τὴν ὀροφὴν ἐπιτεθῆναι τῷ οἴκῳ , τῶν στύλων τε καὶ τῶν τοίχων ἀνενδεῶς οὐχ ὑποβληθέντων . ΚΚαὶ ὅρα μοι πᾶς τις ὁ τὰ τῶν θαυμασίων ἐκείνων ἀνδρῶν περιεργαζόμενος καὶ φιλοκρινῶν τὸ κοινωνικὸν αὐτῶν ἐν ἅπασι καὶ φιλάλληλον , τὴν φιλοξενίαν , τὴν φιλαδελφίαν , τὴν ἐπιμέλειαν τῶν νοσούντων , τὴν περὶ τοὺς πτωχούς τε καὶ ἀπόρους απουδὴν καὶ παντοδαπὴν προμήθειαν , τὴν τῶν ξένων μετὰ τῆς ἄκρας φιλοτιμίας ὑποδοχὴν καὶ φιλοφροσύνην , ὅοοι τε διὰ ξηρᾶς , καὶ ὅσοι διὰ θαλάττης παρ´ ἐκείνοις κατάγονται παρὰ πάντα καιρόν τε καὶ χρόνον , ὅπως οὐ κοινὰ μόνον ποιοῦνται τὰ ὄντα , ἀλλ´ ἔστιν οὖ καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐκείνοις ἐξίστανται θαυμαστῶς ἐν τῷ τῆς χρείας καλοῦντι , ρὐχ Ἔλλησι μόνον ἀνὸράσι καὶ ὁμοφύλοις , ἀλλὰ καὶ βαρβάροις ἀκριβῶς , καὶ τῶν καθ´ ἡμᾶς ἱερῶν ὰπεῤόωγόσι πάλαι καὶ ἔργοις καὶ λόγοις · καὶ οὐ τούτοις γε μόνοις , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀπίστοις αὐτοῖς φημι , καὶ Χριστὸν ἀγνοοῦσιν , οὐ διὰ φόβον ὡς ἄν τἴποι τις καὶ τὸ ἐπικείμενον ξίφος , καὶ τὴν μανίαν τὴν καθ´ ἡμῶν . Πῶς γάρ · οἶ καὶ καταγνύντας ἐκείνους τὰ σκάφη πολλάκις δεχόμενοι τοῖς κόμασι , καὶ τῶν πετρῶν ταῖς ὑφάλοις , ἢ καὶ τὰς ναῦς ὁμοῦ φεύγοντας , καὶ τὸ ξίφος τῶν ἐπιόντων , οὐ μόνον οὐκ ἐχθρόν τι καὶ πολέμιον ἐνεδείξαντο πώποτε , ἀλλὰ καὶ τροφὰς , καὶ ὑποδήματα καὶ οἰκήσεις ὡρᾳ χειμῶνος παρέσχον ἐπὶ μακρὸν , εἴτα καὶ τὰ πεπονηκότα τῶν πλοίων ἐκείνοις , καὶ ἀναλώμασιν ἐσκούμενοι καὶ χερσὶ καὶ πόνοις ἰδίοις · ἔστι δ´ ὅτε καὶ μὴ ἔχουσι τῶν νεῶν τῶν οἰκείων διδόντες , εἶτ´ ἐπὶ πᾶσι καὶ τῶν ἐφοδίων ὡσανεί τινες πατέρες , καὶ φροντισταὶ δαψιλῶς ἐκ τῶν ἐνόντων μεταδιδόντες , οὗτω παιανίζοντάς τε καὶ κροτοῦντας ἐκπέμπουσιν οἶκαδε . Ὦς ἐκείνους εἶναι τοὺς μακαρίους , καὶ μόνους τῆς δεσποτικῆς ἐντολῆς ἄκρους ἐργάτας ἐξ´ ἄρα τῶν νῦν ὄντων πάντων ἀνθρώπων , Παντὶ τῷ αἰτοῦντί σε δίδου , διαῤῥήδην οὑτωσὶ παντὶ κελευούσης , καὶ μόνους τοὺς θεοφιλεῖς τούτους κατὰ μίμησιν ἐλεεῖν θείαν , καὶ οἰκτίρμονας μόνους πεφυκέναι κατ´ ἐκεῖνον καθόσον οἷόν τε , ὃς ἀνατέλλει τὸν ἤλιον αὐτοῦ ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς , καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους . Καὶ ταῦτα μὲν ὅσοι κατὰ συστήματα , καὶ συλλόγους καὶ συνοικίας ἱερὰς τῶν μακαρίων διαζῶσιν ἐκείνων · εἰ δὲ καὶ πρὸς τοὺς πάντη μεμονωμένους τε καὶ ἐρημικοὺς ἁπίδοις , ὅσοι τε παρὰ τοῖς εἰρημένοις φροντιστηρίοις , καὶ ὅσοι κατὰ τὴν ἔρημον ἐπήξαντο τὰς καλύβας , ἐν ὄρεσι πλανώμενοι , καὶ σπηλαίοις , καὶ ταῖς ὁπαῖς τῆς γῆς , ὁρεσίτροφοί τινες , καὶ θηρσί τε καὶ πτηνοῖς τὴν δίαιταν ὄντως ἐφάμιλλοι , θαυμάσεις μὲν καὶ τὴν μόνωσιν , καὶ τὴν ἐρημίαν , καὶ ἀκτησίαν , καὶ ἀτροφίαν , καὶ τὴν πρὸς Ἡλίαν τε καὶ Ἰωάννην , καὶ δὴ καὶ τοὺς ἀσωμάτους σχεδὸν ἅμιλλαν τῶν γενναίων , ἐκπλαγήσῃ δὲ μᾶλλον τὴν τῆς σαρκὸς τῆξιν , καὶ τὴν νέκρωσιν τῶν μελῶν , τάς τε τῶν δακρύων ἀεννάους φημὶ πηγὰς , καὶ τὸ τῆς θεουργοῦ ταπεινώσεως όμοῦ καὶ ἀγάπης ἄκρον , δι´ ὧν ἐκεῖνοι μετὰ τῆς σωματικῆς καὶ τὴν ψυχικὴν ἡσυχίαν καὶ τὴν εἰρήνην τῶν λογισμῶν καὶ πᾶν ὅ τι θεῖον καὶ ὑψηλὸν κατωρθωκότες ὁμοῦ , πρὸς τὸ ἀρχαῖον ὑπερφυῶς ἐπανῆλθον κάλλος , κάλλιστα καὶ μετὰ τοῦ γιγνομένου παντὸς διὰ προσευχῆς νοερᾶς καὶ ἀδιαλείπτου γε ἀποδόντες τῇ εἰκόνι τὸ κατ´ εἰκόνα , καὶ τῷ ἀκροτάτῳ τῶν ἐφετῶν , τῷ ἀληθινῷ τῆς μακαρίας Τριάδος φωτὶ , μακαρίως τε καὶ ὑπερφυῶς συναφθέντες ἄμα καὶ θεωθέντες . Ἀλλὰ τούτων ἁπάντων ἕν τι μηδὲν ὑπὲρ ἔδει συνοδών Γοηγορᾶς , μηδ´ ὑπὸ τῶν κακῶς ἀγόντων παθῷν , τοῦ τε φθόνου φημὶ καὶ τῆς κενοδοξίας , ὑφ´ ὥν δηλαδὴ καὶ πρὸς τὴν ἄτοπον καὶ πονηρὰν ἐξεκυ λίσθη δυσσέβειαν , ἄνω βλέπειν δυνάμενος , ἀδδηφαγίας τινάς καὶ γαστριμαργίας κατὰ τῶν θεοφόρων ἑκείνων συνείρει , καὶ κόρον καὶ μέθην , καὶ ἀμετρίαν ὄπνου , καὶ ἃ μηδ´ ἄν τις μηδὲ τῶν κατὰ κόσμον γυναιξί τε καὶ παισὶ συζῆν ἤρημένων , καὶ σμικρὰ γοῦν τινα καὶ ὁπωσοῦν εὐλαβείας ἀντιποιουμένων κατειπεῖν ποτε προαχθείη , καὶ οὓτως ἀνακεκαλυμμένῃ τῇ κεφαλῆ , καὶ δίχα προσωπείου τινός . Ὁ δὲ καὶ τὰ χείρω καὶ ἀτοπώτατα τούτοις προστίθησιν , ὀνείρους τε καὶ προβιβασμοὺς , καὶ πυρῶν τινων αἰσθητῶν θεωρίας , καὶ προῤῥήσεις ψευδεῖς , καὶ πλάνας , πεπλανημένος καὶ παράφορος ὅντως καὶ λογισμοὺς καὶ γνώμην ἐπικαλῶν τοῖς ἀγίοις , καὶ οἷς σὐτὸς μᾶλλόν ἐστιν ὑπεύθυνος , ὡς μετὰ μικρὸν ἐκ τῶν αὐτῶν λόγων καὶ τοῦτο διαδειχθήσεται . Τί ταῦτα συγκλώθων τε καὶ συῤῥάπτων , καὶ τοῖς γράμμασι ξυντιθείς ; Ἱν´ ἐκ τῶν ἐκατέρων ἄκρων τὴν ἀποστολικὴν πολιτείαν καὶ τὸ κήρυγμα , καὶ τὴν πίστιν , καὶ τὸ Χριστοῦ Εὐαγγέλιον μετὰ Ἰροιολιανοῦ τε καὶρ Κέλσου , καὶ δὴ καὶ Ἐλύμα , καὶ Σίμωνος τῶν ὁρχαίων καὶ αὐτὸς ἐξορχησάμενος καὶ ὑβρίσας , ὀνόματος εὐμοιρήσῃ καὶ λόγου προσηκόντων τῷ τοιούτῳ γε καταλόγῳ . Δυοῖν καὶ γὰρ ὄντοιν ἡμῖν , ἃ τὴν ὑγιᾷ πίστιν καὶ τὸ Χριστοῦ ξυνίστησιν Εὐαγγέλιον καὶ τὸ κήρυγμα , δογμάτων ὀρθῶν τέ φημι , καὶ τῶν ἀπταίστων περὶ Θεοῦ λόγων , ὅσοι τε περὶ τῆς μακαρίας καὶ ἀρχικῆς καὶ ὁμοουσίου Τριάδος ,
Lemmas: ὁ μάρτυς καί αὐτός φημί οὗτος ὁ προλέγω · ὁ δέ πρός ὁ πλησίος , θαυμάζω εἄν ἔγωγε , εἰμί τις ὁ ὑπέρ γῆ νῦν εἰμί ἄνθρωπος , κεἰς ἅμιλλα ποτ ἔρχομαι εἄν ἐκεῖνος φιλοτιμέω . Ὡστ´ εἰμί καί μηδείς τίς ὁ εἴρω οὗτος πρόσειμι , ἐκ οὗτος εἄν πανταχοῦ βοάω . νῦν δέ πρόσειμι ἐκεῖνος ἐκ πολύς ὁ περίειμι καί οὗτος , οὗτος δή ὅς λαμπρός καί μανικός τις , καί ἄτοπος χράω , ὡς μηδέ λέγω εὐχερής ἔχω ἐν ὅσος μᾶλλον εὐδοκιμέω ὁ περιφανής οὗτος ὁ τοιοῦτος ἐργάτης , πότερος ἐν ἐκεῖνος ὁμοῦ πᾶς , ἢ ὁ ὁ μακάριος οὗτος ἀγάπη . μᾶλλος δδʹ ἐπεί φθάνω ἐκεῖνος καλῶς τε καί ὡς χρή ἀσκέω κατά μέρος , ὡς μηδείς τίς καί ὅσπης ὁ προσήκω ἐλλείπω , διά ταῦ ἄρα καί ὁ κορυφαῖος τουος ὁ ἀγάπη ῥᾳδίως καί μετά πᾶς , ὁ προσήκω ἔχω ἐπιλαμβάνω , μηδέ γάρ ἔξεστι ὁ ἄκρος ἐπιβαίνω ὁ κλῖμαξ , μή , διά ὁ βαθμίς καθ´ εἱρμός τις καί τάξις πρότερος ἀνίημι , μηδέ ὁ ὀροφή ἐπιτίθημι ὁ οἶκος , ὁ στῦλος τε καί ὁ τοῖχος ἀνενδεῶς οὐ ὑποβάλλω . Κία ὁράω ἐγώ πᾶς τις ὁ ὁ ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος ἀνήρ περιεργάζω καί φιλοκρινέω ὁ κοινωνικός αὐτός ἐν ἅπας καί φιλάλληλος , ὁ φιλοξενία , ὁ φιλαδελφία , ὁ ἐπιμέλεια ὁ νοσέω , ὁ περί ὁ πτωχός τε καί ἄπορος απουδη καί παντοδαπός προμήθεια , ὁ ὁ ξένος μετά ὁ ἄκρος φιλοτιμία ὑποδοχή καί φιλοφροσύνη , ὅσος τε διά ξηρός , καί ὅσος διά θάλασσα παρ´ ἐκεῖνος κατάγω παρά πᾶς καιρός τε καί χρόνος , ὅπως οὖον κοινός μόνος ποιέω ὁ εἰμί , ἀλ εἰμί οὖον καί ὁ ἀναγκαῖος ἐκεῖνος ἐξίστημι θαυμαστός ἐν ὁ ὁ χρεία καλέω , ρὐχ Ἕλλην μόνος ἀνὸράσι καί ὁμόφυλος , ἀλλά καί βάρβαρος ἀκριβῶς , καί ὁ καθ´ ἐγώ ἱερός ἀπολογέομαι πάλαι καί ἔργον καί λόγος · καί οὖον οὗτος γε μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄπιστος αὐτός φημί , καί Χριστός ἀγνοέω , οὖον διά φόβος ὡς ἄν ἴπος τις καί ὁ ἐπίκειμαι ξίφος , καί ὁ μανία ὁ καθ´ ἐγώ . Πῶς γάρ · οἶς καί κατάγνυμι ἐκεῖνος ὁ σκάφη πολλάκις δέχομαι ὁ κόμη , καί ὁ πέτρα ὁ ὕφαλος , ἢ καί ὁ ναῦς ὁμοῦ φεύγω , καί ὁ ξίφος ὁ ἔπειμι , οὖον μόνος οὐ ἐχθρός τίς καί πολέμιος ἐνδείκνυμι πώποτε , ἀλλά καί τροφή , καί ὑπόδημα καί οἰκέω ὤρα χειμών παρέχω ἐπί μακρός , εἴτα̅ καί ὁ πονέω ὁ πλοῖον ἐκεῖνος , καί ἀνάλωμα εσκουμενοω καί χείρ καί πόνος ἴδιος · εἰμί δδʹ ὅτε καί μή ἔχω ὁ νέος ὁ οἰκέω δίδωμι , προστίθημι ἐπί πᾶς καί ὁ Ἐφοδίων ὡσανεί τις πατήρ , καί φροντιστής δαψιλής ἐκ ὁ ἔνειμι μεταδίδωμι , οὗτος παιανίζω τε καί κροτέω ἐκπέμπω οἴκαδε . οὖς ἐκεῖνος εἰμί ὁ μακάριος , καί μόνος ὁ δεσποτικός ἐντολή ἄκρος ἐργάτης ξ ἄρα ὁ νῦν εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , Πᾶς ὁ αἰτέω σύ δίδωμι , διαρρήδην οὑτωσί πᾶς κελεύω , καί μόνος ὁ θεοφιλής οὗτος κατά μίμησις ἐλεέω θεῖος , καί οἰκτίρμων μόνος φύω κατ´ ἐκεῖνος καθόσον οἷος τε , ὅς ἀνατέλλω ὁ ἥλιος αὐτός ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος . καί οὗτος μέν ὅσος κατά σύστημα , καί σύλλογος καί συνοικία ἱερή ὁ μακάριος διαζῶ ἐκεῖνος · εἰμί δέ καί πρός ὁ πάντῃ μονόω τε καί ερημικός απιδηω , ὅσος τε παρά ὁ εἴρω φροντιστήριον , καί ὅσος κατά ὁ ἐρῆμος πήγνυμι ὁ καλύβη , ἐν ὄρος πλανάω , καί σπήλαιον , καί ὁ ὀπή ὁ γῆ , ὀρεσίτροφος τις , καί θήρ τε καί πτηνός ὁ δίαιτα εἰμί ἐφάμιλλος , θαυμάζω μέν καί ὁ μόνωσις , καί ὁ ἐρημία , καί ἀκτησία , καί ἀτροφία , καί ὁ πρός Ἡλίας τε καί Ἰωάννης , καί δή καί ὁ ἀσώματος σχεδόν ἅμιλλα ὁ γενναῖος , ἐκπλήγνυμι δέ μᾶλλον ὁ ὁ σάρξ τῆξις , καί ὁ νέκρωσις ὁ μέλος , ὁ τε ὁ δάκρυ ἀέναος φημί πηγή , καί ὁ ὁ θεουργός ταπείνωσις ὁμοῦ καί ἀγάπη ἄκρος , δις ὅς ἐκεῖνος μετά ὁ σωματικός καί ὁ ψυχικός ἡσυχία καί ὁ εἰρήνη ὁ λογισμός καί πᾶς ὅς τίς θέω καί ὑψηλός κατορθόω ὁμοῦ , πρός ὁ ἀρχαῖος ὑπερφυῶς ἐπανέρχομαι κάλλος , καλῶς καί μετά ὁ γίγνομαι πᾶς διά προσευχή νοερός καί ἀδιάλειπτος γε ἀποδίδωμι ὁ εἰκών ὁ κατ´ εἰκών , καί ὁ ἄκρος ὁ ἐφέτης , ὁ ἀληθινός ὁ μακάριος Τριάς φάος , μακάριος τε καί ὑπερφυῶς συνάπτω ἄμη καί θεόω . ἀλλά οὗτος ἅπας εἷς τίς μηδείς ὑπέρ ἐσθίω συνοδός γοηγοηρα , μηδ´ ὑπό ὁ κακῶς ἄγω πάθος , ὁ τε φθόνος φημί καί ὁ κενοδοξία , ὑφ´ ἀνά δηλαδή καί πρός ὁ ἄτοπος καί πονηρός ἐκκύω λίσσομαι δυσσέβεια , ἄνω βλέπω δύναμαι , ἀδδηφαγία τις καί γαστριμαργία κατά ὁ θεόφορος ἐκεῖνος συνείρω , καί κόρος καί μέθη , καί ἀμετρία ὄπνου , καί ὁ μηδ´ ἄν τις μηδέ ὁ κατά κόσμος γυνή τε καί παῖς συζάω ἀρημένος , καί μικρός γοῦν τις καί ὁπωσοῦν εὐλάβεια ἀντιποιέω κατερέω ποτός προάγω , καί οὕτως ἀνακαλύπτω ὁ κεφαλή , καί δίχα προσωπεῖον τις . ὁ δέ καί ὁ χείρων καί ἄτοπος οὗτος προστίθημι , ὄνειρος τε καί προβιβασμός , καί πυρά τίνω αἰσθητής θεωρία , καί πρόρρησις ψευδής , καί πλάνη , πλανάω καί παράφορος εἰμί καί λογισμός καί γνώμη ἐπικαλέω ὁ ἀγάω , καί ὅς σὐτὸς μάλα εἰμί ὑπεύθυνος , ὡς μετά μικρός ἐκ ὁ αὐτός λόγος καί οὗτος διαδείκνυμι . τις οὗτος συγκλώθω τε καί συρράπτω , καί ὁ γράμμα συντίθημι ; Ἱν ἐκ ὁ κατεράω ἄκρος ὁ ἀποστολικός πολιτεία καί ὁ κήρυγμα , καί ὁ πίστις , καί ὁ Χριστός Εὐαγγέλιος μετά ιροιολιανω τε ΚΑΙΡ ξελσυς , καί δή καί Ἔλυμα , καί Σίμων ὁ ὁρχαίων καί αὐτός ἐξορχέομαι καί ὑβρίζω , ὄνομα εὐμοιρέω καί λόγος προσήκω ὁ τοιοῦτος γε κατάλογος . δύο καί γάρ εἰμί ἐγώ , ὁ ὁ ὑγιής πίστις καί ὁ Χριστός συνίστημι Εὐαγγέλιος καί ὁ κήρυγμα , δόγμα ὀρθός τε φημί , καί ὁ άπταιστος περί Θεός λόγος , ὅσος τε περί ὁ μακάριος καί ἀρχικός καί ὁμοούσιος Τριάς ,