cogPG.PG151 358
καὶ ἀσεβείας , ὅτινα ὅτι δυσσεβῆ μὲν εἰσὶ καὶ τοῦ τῆς κακίας ἀρχηγοῦ γεννήματα , διὰ τῆς αὐτοῦ λαλήσαντος γλώστης , καὶ τῇ τούτου χειρὶ χρησαμένου , οὐδένα των πάντων ἀγνοεῖν οἶμαι τῶν τῆς ἡμετέρας αὐλῆς · εἰ δέ τινες καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων βούλονται λόγους πρὸς κατάλυσιν τούτων , πρὸς τὸν ἱερὸν τῆς συνόδου τούτους παραπέμπομεν τόμον , πολλὰς ἔχοντα τὰς τῶν θεοφόρων Πατέρων ῥήσεις , καὶ τούτοις ἐρειδόμενον ἀπ´ ἀρχῆς ἄχρι τέλους . Ἰμεῖς δὲ καὶ ἕτερα τῶν τῆς δυσσεβείας αὐτοῦ συγγραμμάτων , ἐν οἷς τοὺς προστάτας ὑβρίζει τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας , τοῖς εἰρημένοις προσθήσομεν . Φησὶ γὰρ ἐπὶ λέξεως οὕτωΠρὸς δὲ τοὺς κατηγορήσοντάς μου τὴν τῶν συλλογισμῶν χρῆσιν ὥσπερ τινὰ θεολογίας χρησμὸν , ἐκεῖνο οἷμαι ἀπολογητέον , ὡς ἐπεὶ πᾶσα ἀλήθεια ἢ συλλογισμός ἐστιν , ἢ ἐρχὴ συλλογισμοῦ , καὶ ἐμοὶ καὶ τούτοις ἀνάγκη καὶ μὴ βουλομένοις συλλογισμοὺς λέγειν , εἴπερ ἀληθῆ λέγομεν . Διατί οὖν μὴ τὴν ἐπιστήμην ἔχοντες καὶ τοὺς κανόνας , τούς τε παραλογιζομένους ἐλέγχειν δυνάμεθα , καὶ αὐτοὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν ὥσπερ ἡνιόχῳ τῇ μεθόδῳ ἀπευθυνοίμεθα καὶ πρὸς τὸ κρίνειν καὶ πρὸς τὸ ποιεῖν εὐπορίαν τὴν ἐφικτὴν συμβαλλομένην · Εἰ μὲν γὰρ ἐξ ἀποκαλύψεως τὴν πίστιν εἴχομεν , ὥσπερ οἱ τῆς εὐσεβείας ταύτης ἡγομόνες , ἢ διαγινώσκειν εὐρεθεῖσαν ἠδυνάμεθα , ἢ μη τῶν λόγων εὐθύνας ἁπῃτούμεθα , ἀξιοπιστίας ἡμῖν καὶ τοῦ συγκεχωρηκότος παρὰ πάντων ὑπάρχοντος . ἢ βίου λαμπρότητι , ἢ θαυμάτων ἐπιδείξει τοὺς λόγους βεβαιοῦντες , οὐδ´ οὔτως ἂν ἡ τῶν συλλογισμῶν παρεῖλκε χρῆσις , συμφώνου τοῦ δοθέντος ἡμῖν πρὸς εὕρεσιν τῆς ἀληθείας λόγου τῇ ἀποκαλύψει δεικνυμένου , καὶ εὐπο ρίαν τῆς τέχνης παρεχούσης πρὸς τὰς παρενοχλούντων τὴν ἐπηρείας γυμνασίαν τε καὶ διατριβὴν οὐκ ἄχαριν τοῖς εὐσεβέσιν ἐμποιούσης · ἐπεὶ δὲ καὶ ἐφ ἡμᾶς ἦλθε ἡ Ἰουδαϊκὴ ἀρὰ , καὶ ἐσκοτίσθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν τοῦ μὴ βλέπειν , καὶ σκοποὶ μὲν τυφλοὶ , κήρυκες δὲ κωφοὶ χειροτονούμεθα , οὐδὲ δίδωσιν ὁ Κύριος ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις δυνάμει πολλῇ , τά τε πλήθη τῶν διδασκομένων οὕτω διαβόλως ἔχει πρὸς ἡμᾶς , ὡς μηδὲ λόγον ἁπάντων ὑπέχουσι πείθεσθαι , τί δεῖ καὶ τὸ μόνον ἀπολειφθὲν πρὸς τὴν τῆς ἀληθείας εὕρεσιν ὄργανον ἀπὸ τῶν χειρῶν ῥίπτειν ; Καὶ μετ´ ὁλίγον · Ἐγὼ δὲ ἐπαινῶ μέν τὴν τέχνην , καὶ ἀναγκαίαν εἴπερ τι τοῖς νῦν καιοοῖς κρίνω , μόνης ἡμῖν ἐπικουρίας καὶ φωτὸς καταληφθείσης ἐρημωθεῖσι Θεου . Καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν · λῦν δὲ ἄνθρωποι διαβολιμαῖοι , ὡς ἂν εἴποιεν αὐτοὶ οἱ ἄγγελοι καὶ ἐπίτριπτοι , ὥσπερ κάνθαροι καὶ μύρμηκες ἀπὸ χηραμῶν , ἢ βάτραχοι ἀπὸ τῶν τελμάτων κλώζοντες , σοφίαν αὐχοῦσι μείζω τῶν ἀγγέλων , παρωθούμενοι πάντας τοὺς νοεροὺς διακόσμους , καὶ αὐτόθεν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μυσταγωγεῖσθαί τινα ἀπαυθαδιαζόμενοι καὶ τούτων διδάσκαλοι γίνεσθαι τῶν ἀγγέλων . Φη σὶ δὲ καὶ τοῦτο λίαν ἀσεβῶς κατὰ ῥῆμα , ὅτι καὶ ἡ θεαρχία , καὶ ἡ ἀγαθαρχία , καὶ τὰ ἄλλα τὰ αὐτῷ λεγόμενα κτιστά ἐστι . Περὶ δὲ τοῦ Κυρίου καὶ ρεοῦ ἡμῶν τοῦ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ οὕτω λέγει · Εἰ μὲν ἀληθές ἐστι τὸ ὑπὸ τοῦ Παύλου περὶ τοῦ Κυρίου εἰρημένον , ὅτι τὸν μὴ γνόντα ἁμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἀμαρτίαν ἐποίησε , καὶ ὅτι ἦλθεν ἐν ὁμοιώματι ἀμαρτίας καὶ περὶ ἁμαρτίας · ἡ δὲ ἁμαρτία σκότος ὀνομάζεται . διὰ τὸ στέρησιν εἶναι τοῦ ὁπωσοῦν ἀγαθοῦ · πρόδηλον τὸν Χριστὸν ἐν ὁμυιώματι σκότους ἐλθεῖν , καὶ περὶ τοῦ ἀληθενοῦ σκότους ὥστε ἐκβαλτῖν αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων · καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ ἦν καὶ τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ὁπωσοῦν χωρὶς άμαρτίας μόνον , ἀλλοῖον παρὰ τὰ ἡμέτερα σώματα Ὥ νπερ γὰρ ἡνωμένον ἦν τῇ αὐτοῦ ζωῆ , ἦν ὅμως θυητὸν , τοῦ θείου Λόγου ταπεινοῦντος ἑαυτὸν καὶ συγκαταβιβάζοντος , καὶ τῇ ἀπαθείᾳ καθ´ ὑπόστασιν ἡνωμένον , παθητὸν ὄμως ἦν · οὕτω καὶ τῷ φωτὶ καθ´ ὑπόστασιν ἡνωμένον οὔπω μεταποιηθὲν εἰς φῶς ἦν πρὸ τῆς ἀναστάσεως · εἰ γὰρ κατ´ αὐτὴν τὴν γέννησιν φωτεινὸν ἀνελάβετο , ὡς ἐν τῇ μεταμορφώσει δέδειχε , καθάπερ ἐγὼ τινῶν ἥκουσα ἀποφλαυριζόντων , ἐδείκνυ δέ μόνον οἷς ἐβούλετο , τῶν ἄλλων ἀποσκιάζων τὰς ὄψεις , πρῶτον μὲν ὑποψίαν εἰσάγει , εἰ μὴ τὸ φαίνεσθαι φωτεινὸν φαντασία τις ἦν , μὴ ἄρα καὶ τὸ φαίνεσθαι · ἔπειτα τί δτῖ τῆς δευτέρας γεννήσεως , τῆς μείζονος καὶ τελειοτέρας , τῆς ἐξ ἀναστάσεως λέγω , καθ´ ἡν πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν λέγεται , εἰ μὴ ὅτι σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ , σπείρεται σῶμα ψυχικὸν , ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν ; Εἰ γὰρ διὰ παθημάτων τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐτελείωσε , δῆλον ὅτι τελειωτὸν ὁ Χριστὸς ἀνελάβετο σῶμα οὐ τέλειον . Διὸ καὶ τὸ εἰρημένον παρὰ τοῦ Ἰωάννου , Τὸ φῶς ἐν τῇ σκστίᾳ φαίνει , καὶ ἐρμηνευόμενον παρὰ τοῦ Γρηγορίου , τῷ βίῳ τούτῳ καὶ τῷ σαρκίῳ , μή ποτε πεοὶ τοῦ κυριακοῦ σώματος εἴρηται , καὶ βίου , διὰ τοῦ καὶ παθητοῦ καὶ τῆς ταπεινότητος δεικνύοντος τὴν θεότητα . Τί γὰρ θαυμαστὸν σκότος τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα ὑπὸ τῆς Γραφῆς καλεῖσθαι διὰ τὴν ταπείνωσιν ἐν ᾗ ἐφάνη , δπου γε καὶ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας ἐνδεδύσθαι φησὶν αὐτὸν ἡ θεία Γρκφή ; Εἰ γὰρ ἐν τῷ Χριστῷ ἀπεξεδύσατο , πρῶτον ἐνδεδυμένος ἠν , ὅθεν μήτε λέγομεν ἐφ´ ὕβρει τοῦ Χριστιανισμοῦ , ἢ διαφανὲς εἶναι , καὶ ἀερῶδες τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ , ἢ ἐκ τῆς ἀγίας μητρὸς αὐτοῦ οὕτω φωτεινὸν ἀναλαβεῖν αὐτὸ , οἷον τότε ἔδειξε καὶ ἔσται ἐξ ἀναστάσεως , μήτε ἐνούσιον τοῦτο τὸ φῶς τῇ θεότητι . Ταῦτα καὶ τὰ πολλῷ τούτων χείρω καὶ ἀτοπώτερα ἰδοῦσα ἡ μετριότης ἡμῶν καὶ πάσης ἀστβείας μεστὰ , καὶ τοῦ διαβόλου γεννήματα κρίνασα , προσκαλεσαμένη καὶ αὐθις αὐτὸν , συμπαρόντος μοι καὶ πάλιν τοῦ ἱερωτάτου μητροπολίτου Ἐφέσου καὶ ὑπερτίμου , εἰπε πρὸς αὐτὸν οὕτως , ὡς Ἐνέτυχον μέρεσί τισι τῶν σῶν συγγραμμάτων , καὶ εὐρον αὐτὰ πάσης δυσσεβείας πεπληρωμένα Τοῦ τε γὰρ ὅρου τῆς πίστεως , τοῦ ἱεροῦ , φημὶ , τῆς συνόδου τόμου . ὃν σὺν τῷ ἁγίῳ συλβόλῳ ἡ καθ´ ἡμᾶς Ἐκκλησία . στέργει , ὡς ἐκ τῶν θείων Γραφῶν καὶ τῶν συνοδι . κῶν καὶ πατρικῶν λόγων συντεθειμένον , καὶ ἂνάπτυξιν ὄντα τοῦ θείου συμβόλου τῆς πίσττως · ὡς γοῦν ἀνατροπὴν ἐκείνου , καὶ ὄτι καὶ τὸ λάμψαν ἐν
Lemmas: καί ἀσέβεια , ὅστις ὅτι δυσσεβής μέν εἰμί καί ὁ ὁ κακία ἀρχηγός γέννημα , διά ὁ αὐτός λαλέω γλώστης , καί ὁ οὗτος χείρ χράω , οὐδείς ὁ πᾶς ἀγνοέω οἴομαι ὁ ὁ ἡμέτερος αὐλή · εἰμί δέ τις καί ὁ ἅγιος Πατέρων βούλομαι λόγος πρός κατάλυσις οὗτος , πρός ὁ ἱερόν ὁ σύνοδος οὗτος παραπέμπω τόμος , πολύς ἔχω ὁ ὁ θεόφορος Πατέρων ῥῆσις , καί οὗτος ἐρείδω ἀπ´ ἀρχή ἄχρι τέλος . Ἰμεῖς δέ καί ἕτερος ὁ ὁ δυσσέβεια αὐτός σύγγραμμα , ἐν ὅς ὁ προστάτης ὑβρίζω ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία , ὁ εἴρω προστίθημι . φημί γάρ ἐπί λέξις οὕτωΠρὸς δέ ὁ κατηγορέω ἐγώ ὁ ὁ συλλογισμός χρῆσις ὥσπερ τις θεολογία χρησμός , ἐκεῖνος οἴομαι ἀπολογητέον , ὡς ἐπεί πᾶς ἀλήθεια ἢ συλλογισμός εἰμί , ἢ ἔρχομαι συλλογισμός , καί ἐγώ καί οὗτος ἀνάγκη καί μή βούλομαι συλλογισμός λέγω , εἴπερ ἀληθής λέγω . διατί οὖν μή ὁ ἐπιστήμη ἔχω καί ὁ κανών , ὁ τε παραλογίζομαι ἐλέγχω δύναμαι , καί αὐτός πρός ὁ ἀλήθεια ὥσπερ ἡνίοχος ὁ μέθοδος ἀπευθύνω καί πρός ὁ κρίνω καί πρός ὁ ποιέω εὐπορία ὁ ἐφικτός συμβάλλω · εἰμί μέν γάρ ἐκ ἀποκάλυψις ὁ πίστις ἔχω , ὥσπερ ὁ ὁ εὐσέβεια οὗτος ηγομονος , ἢ διαγιγνώσκω ευρεθεισαω δύναμαι , ἢ μη ὁ λόγος εὐθύνω ἀπαιτέω , ἀξιοπιστία ἐγώ καί ὁ συγχωρέω παρά πᾶς ὑπάρχω . ἢ βίος λαμπρότης , ἢ θαῦμα ἐπίδειξις ὁ λόγος βεβαιόω , οὐδός οὔτως εἄν ὁ ὁ συλλογισμός παρέλκω χρῆσις , σύμφωνος ὁ δίδωμι ἐγώ πρός εὕρεσις ὁ ἀλήθεια λόγος ὁ ἀποκάλυψις δείκνυμι , καί εὐπο Ριάν ὁ τέχνη παρέχω πρός ὁ παρενοχλέω ὁ ἐπήρεια γυμνασία τε καί διατριβή οὐ ἄχαρις ὁ εὐσεβής ἐμποιέω · ἐπεί δέ καί ἐπί ἐγώ ἔρχομαι ὁ Ἰουδαϊκός ἀρά , καί σκοτίζω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ μή βλέπω , καί σκοπός μέν τυφλός , κῆρυξ δέ κωφός χειροτονέω , οὐδέ δίδωμι ὁ Κύριος ῥῆμα ὁ εὐαγγελίζομαι δύναμις πολύς , ὁ τε πλῆθος ὁ διδάσκω οὗτος διάβολος ἔχω πρός ἐγώ , ὡς μηδέ λόγος ἅπας ὑπέχω πείθω , τίς δεῖ καί ὁ μόνος ἀπολείπω πρός ὁ ὁ ἀλήθεια εὕρεσις ὄργανον ἀπό ὁ χείρ ῥίπτω ; καί μετέ ὀλίγος · ἐγώ δέ ἐπαινέω μέν ὁ τέχνη , καί ἀναγκαῖος εἴπερ τίς ὁ νῦν καίω κρίνω , μόνος ἐγώ ἐπικουρία καί φάος καταλαμβάνω ἐρημόω Θεός . καί ἀλλαχοῦ πάλιν · Λυν δέ ἄνθρωπος διαβολιμαῖος , ὡς εἄν εἶπον αὐτός ὁ ἄγγελος καί ἐπίτριπτος , ὥσπερ κάνθαρος καί μύρμηξ ἀπό χηραμός , ἢ βάτραχος ἀπό ὁ τέλμα κλώζω , σοφία αὐχέω μείζων ὁ ἄγγελος , παρωθώ πᾶς ὁ νοερός διάκοσμος , καί αὐτόθεν ἀπό ὁ Θεός μυσταγωγέω τις ἀπαυθαδιάζομαι καί οὗτος διδάσκαλος γίγνομαι ὁ ἄγγελος . φημί βρόχος δέ καί οὗτος λίαν ἀσεβής κατά ῥῆμα , ὅτι καί ὁ θεαρχία , καί ὁ ἀγαθαρχία , καί ὁ ἄλλος ὁ αὐτός λέγω κτίστης εἰμί . περι δέ ὁ κύριος καί ῥέω ἐγώ ὁ Σωτήρ Ἰησοῦς Χριστός οὗτος λέγω · εἰμί μέν ἀληθής εἰμί ὁ ὑπό ὁ Παῦλος περί ὁ κύριος εἴρω , ὅτι ὁ μή γιγνώσκω ἁμαρτία ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω , καί ὅτι ἔρχομαι ἐν ὁμοίωμα ἁμαρτία καί περί ἁμαρτία · ὁ δέ ἁμαρτία σκότος ὀνομάζω . διά ὁ στέρησις εἰμί ὁ ὁπωσοῦν ἀγαθός · πρόδηλος ὁ Χριστός ἐν ομυιωμα σκότος ἔρχομαι , καί περί ὁ ἀληθενοῦ σκότος ὥστε ἐκβαλτῖν αὐτός ἀπό ὁ ἄνθρωπος · καί διά οὗτος μηδέ εἰμί καί ὁ σῶμα ὁ κύριος ὁπωσοῦν Χωρὶς ἁμαρτία μόνος , ἀλλοῖος παρά ὁ ἡμέτερος σῶμα ὅς ν γάρ ἑνόω εἰμί ὁ αὐτός ζωή , εἰμί ὅμως θύω , ὁ θεῖον Λόγος ταπεινόω ἑαυτοῦ καί συγκαταβιβάζω , καί ὁ ἀπάθεια καθ´ ὑπόστασις ἑνόω , παθητός ὅμως εἰμί · οὗτος καί ὁ φάος καθ´ ὑπόστασις ἑνόω οὔπω μεταποιέω εἰς φάος εἰμί πρό ὁ ἀνάστασις · εἰμί γάρ κατ´ αὐτός ὁ γέννησις φωτεινός ἀναλαμβάνω , ὡς ἐν ὁ μεταμορφόω δείκνυμι , καθάπερ ἐγώ τις ἥκω ἀποφλαυρίζω , δείκνυμι δέ μόνος ὅς βούλομαι , ὁ ἄλλος ἀποσκιάζω ὁ ὄψις , πρῶτος μέν ὑποψία εἰσάγω , εἰμί μή ὁ φαίνω φωτεινός φαντασία τις εἰμί , μή ἄρα καί ὁ φαίνω · ἔπειτα τίς δίς ὁ δύο γέννησις , ὁ μείζων καί τέλειος , ὁ ἐκ ἀνάστασις λέγω , καθ´ ἐάν πρωτότοκος ἐκ νεκρός λέγω , εἰμί μή ὅτι σπείρω ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία , σπείρω σῶμα ψυχικός , ἐγείρω σῶμα πνευματικός ; εἰμί γάρ διά πάθημα ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή ἐγώ τελειόω , δῆλος ὅτι τελειόω ὁ Χριστός ἀναλαμβάνω σῶμα οὖον τέλειος . Διὸ καί ὁ εἴρω παρά ὁ Ἰωάννης , ὁ φάος ἐν ὁ σκστίᾳ φαίνω , καί ἑρμηνεύω παρά ὁ Γρηγόριος , ὁ βίος οὗτος καί ὁ σαρκίον , μή ποτός πεοὶ ὁ κυριακός σῶμα εἴρω , καί βίος , διά ὁ καί παθητός καί ὁ ταπεινότης δείκνυμι ὁ θεότης . τις γάρ θαυμαστός σκότος ὁ ὁ κύριος σῶμα ὑπό ὁ γραφή καλέω διά ὁ ταπείνωσις ἐν ὅς φαίνω , δπου γε καί ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ἐνδύω φημί αὐτός ὁ θεῖος Γρκφή ; εἰμί γάρ ἐν ὁ Χριστός ἀπεκδύομαι , πρῶτος ἐνδύω ἐάν , ὅθεν μήτε λέγω ἐφίημι ὕβρις ὁ χριστιανισμός , ἢ διαφανής εἰμί , καί ἀερώδης ὁ σῶμα ὁ Χριστός , ἢ ἐκ ὁ Ἀγίας μήτηρ αὐτός οὗτος φωτεινός ἀναλαμβάνω αὐτός , οἷος τότε δείκνυμι καί εἰμί ἐκ ἀνάστασις , μήτε ἐνούσιος οὗτος ὁ φάος ὁ θεότης . οὗτος καί ὁ πολύς οὗτος χείρων καί ἄτοπος ὁράω ὁ μετριότης ἐγώ καί πᾶς ἀστβείας μεστός , καί ὁ διάβολος γέννημα κρίνω , προσκαλέω καί αὖθις αὐτός , συμπάρειμι1 ἐγώ καί πάλιν ὁ ἱερός μητροπολίτης Ἔφεσος καί Υπέρτιμος , εἶπον πρός αὐτός οὕτως , ὡς ἐντυγχάνω μέρος τις ὁ σός σύγγραμμα , καί εὑρίσκω αὐτός πᾶς δυσσέβεια πληρόω ὁ τε γάρ ὁράω ὁ πίστις , ὁ ἱερός , φημί , ὁ σύνοδος τόμος . ὅς σύν ὁ ἅγιος συλβόλῳ ὁ καθ´ ἐγώ ἐκκλησία . στέργω , ὡς ἐκ ὁ θεῖον Γραφής καί ὁ σύνοδος . Κῶς καί πατρικός λόγος συντίθημι , καί ἀνάπτυξις εἰμί ὁ θεῖον σύμβολον ὁ πίστος · ὡς γοῦν ἀνατροπή ἐκεῖνος , καί ὅστις καί ὁ λάμπω ἐν