cogPG.PG151 88
τῆς εὐποιίας πλησίον ἐποίησαν · διὰ ταύτην ἄρα τὴν ἀνομοιότητα οὔτε οἷδεν , οὔτε εἰσοικίζει τοὺς τοιούτους ὁ ἀγαθός . Εἰ δὲ οὗτος οὕτως , καὶ οἱ κατ´ αὐτὸν κἀνταῦθα ζήσαντες , κἀκεῖ συμβασιλεύσοντες , τὰ αὐτὰ δήπου τοῖς μὴ παραπλησίοις τὴν ἀρετὴν τῶν καθ´ αἷμα προσῳκειωμένων ἐροῦσιν · ἢ ἂν εἴπῃ τις , Παῖς ἐγὼ σὸς , πατὴρ αὐτὸς ἦν , ἀδελφὸς ἔγωγε · ἀλλ´ ὁ μὲν φεῦ ! ἀκούσει , ὡς Ἀδελφὸς οὐ λυτροῦται · ὁ δὲ , Πατὴρ οὐδεὶς , εἰ μὴ εἶς ὁ Θεός · ὁ δ´ , Εἰ τέκνον ἦς ἐμὸν , μιμητὴς ἂν ἦς ἐμὸς , νῦν δ´ , ἐκείνου τοῦ πατρὸς εἶ , οὗ καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν ἐργάτης . ἄπιθι τούτῳ συνδιαιωνίσων · ἐγὼ γὰρ οὐκ οἰδά σε · πάντα γὰρ ὅσα τοῦ Θεοῦ ἐμὰ , σὺ δ´ οὐ τοῦ Θεοῦ · τοὺμὸν καὶ τὸ σὸν ἀπελήλαται τῶν ὧδε , ὃ καὶ εἰς τὸν ἐπιλελοιπότα βίον ἐκεῖνον ἡμεῖς ἐμισήσαμεν · διὸ καὶ τῆς βασιλείας ταύτης κληρονόμοι γεγόναμεν ἦμα , δεσμὸς ἀγάπης ἀπῆν , καὶ ὁ Χριστὸς ἀπελήλαται · οὓς τὸ πάθος ἐκράτει τοῦτο , καὶ τότε φιλαυτίαν , φιλαργυρίαν , μισαδελφίαν , καὶ πᾶν εἶδος κακίας αὐτοῖς προὐξένει , καὶ νῦν αὐτοὺς καταισχύνει . φοβηθῶμεν οὖν , ἀδελφοί , τὰ τοιαῦτα , παρακαλῶ · φρικτὰ γὰρ ὄντως . Οἰκονομήσωμεν τὰ καθ´ ἡμᾶς , ώς Θεῷ φίλον · ἀφήσωμεν ἵνα ἀφεθῶμεν , ἐλεήσωμεν ἵνα πολλαπλασίως ἐλεηθῶμεν · εἰς ἑαυτὸν γὰρ ὰ δι´ ἡμᾶς πτωχεύσας τὴν ἐλεημοσύνην ἀναδεχόμενος , μεγαλόδωρος ὢν , πολυπλασιάζει τὴν ἀμοιβήν · ἢ τοίνυν ἔστω τις κατ´ ἐκεῖνον πτωχὸς , καὶ σὺν ἐκείνῳ ζήσεται , ἢ κοινωνείτω τοῖς δι´ ἐκεῖνον πτωχοῖς , καὶ διὰ τούτων σωθήσεται . Κτησώμεθα σπλάγχνα οἰκ ιρμῶν · δῶμεν οἵκοθεν τεκμήριον τῆς πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀγάπης , καὶ τῆς πρὸς τὸν κοινὸν Πατέρα καὶ δεσπότην εὐνοίας · καιρὸν δὲ τῶν ν στίμων τούτων ἡμερῶν εὐπροσδεκτότερον οὐχ εὐρήσει τις πρὸς τὰ τοιαῦτα · τῇ γὰρ νηστείᾳ συνάψας τὸν ἔλεον , πᾶν ἁμάρτημα ἀπαλείψει , καὶ μετὰ παῤῥησίας τὰ σωτήρια προσκυνήσει πάθη , καὶ τῇ ἀναστάσει Χριστοῦ συνευφρανθήσεται , καὶ τῆς αἰωνίας ἀπολυτρώσεως τεύξεται · ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν ἐν αὐτῷ Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν · ᾧ πρέπει πᾶσα δόξα , τιμὴ καὶ προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ , καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν ΟΜΙΛΙΑ Δʹ . Εἰς τὸν Εὐαγγελισμὸν τῆς πανυπεράγνου δεσαοίνης ἡμών θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου αΕίας . Ὁμὲν ψαλμῳδὸς Προφήτης ἀπαριθμούμενος τὰ τῆς κτίσεως εἴδη , καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς σοφίαν τοῦ θεοῦ καθορῶν , τοῦ θαύματος ὅλως γεγονὼς , μεταξὺ γράφων ἐξεβόησεν · « Ὡς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου , Κύριε , πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας . » Ἐμοὶ δὲ νῦν . τίς ἐφαρμόσει λόγος πρὸς ὕμνον ἐξαγγέλλειν πειρωμένῳ πρὸς δύναμιν τὴν διὰ σαρκὸς ἐπιφάνειαν τοῦ τὰ πάντα κτίσαντος Λόγου ; Εἰ γὰρ θαύματος γέμει τὰ ὄντα , καὶ τὸ ἐκ μὴ ὄντων ταῦτα προελθεῖν εἰς τὰ ὄντα θεῖον καὶ πολυύμνητον , πόσῳ θαυμαΙΙΟΛΙΙΙΑ ΧΓΝ .
Lemmas: ὁ εὐποιία πλησίος ποιέω · διά οὗτος ἄρα ὁ ἀνομοιότης οὔτε οἶδα , οὔτε εἰσοικίζω ὁ τοιοῦτος ὁ ἀγαθός . εἰμί δέ οὗτος οὕτως , καί ὁ κατ´ αὐτός ἐνταῦθα ζάω , ἐκεῖ συμβασιλεύω , ὁ αὐτός δήπου ὁ μή παραπλήσιος ὁ ἀρετή ὁ καθ´ αἷμα προσοικειόω εἴρω · ἢ εἄν εἶπον τις , Παῖς ἐγώ σός , πατήρ αὐτός εἰμί , ἀδελφός ἔγωγε · ἀλ ὁ μέν φεῦ ! ἀκούω , ὡς ἀδελφός οὖον λυτρόω · ὁ δέ , πατήρ οὐδείς , εἰμί μή εἰμί ὁ Θεός · ὁ δδʹ , εἰμί τέκνον εἰμί ἐμός , μιμητής εἄν εἰμί ἐμός , νῦν δδʹ , ἐκεῖνος ὁ πατήρ εἰμί , ὅς καί ὁ ἐπιθυμία ἐργάτης . ἄπειμι οὗτος συνδιαιωνίζω · ἐγώ γάρ οὐ οἶδα σύ · πᾶς γάρ ὅσος ὁ Θεός ἐμός , σύ δδʹ οὖον ὁ Θεός · τόμος καί ὁ σός ἀπελαύνω ὁ ὧδε , ὅς καί εἰς ὁ ἐπιλείπω βίος ἐκεῖνος ἐγώ μισέω · διό καί ὁ βασίλεια οὗτος κληρονόμος γίγνομαι ἀμάω , δεσμός ἀγάπη ἄπειμι1 , καί ὁ Χριστός ἀπελαύνω · ὅς ὁ πάθος κρατέω οὗτος , καί τότε φιλαυτία , φιλαργυρία , μισαδελφία , καί πᾶς εἶδος κακία αὐτός προεκνέω , καί νῦν αὐτός καταισχύνω . φοβέω οὖν , ἀδελφός , ὁ τοιοῦτος , παρακαλέω · φρικτός γάρ εἰμί . οἰκονομέω ὁ καθ´ ἐγώ , οὖς Θεός φίλος · ἀφίημι ἵνα ἀφίημι , ἐλεέω ἵνα πολλαπλάσιος ἐλεέω · εἰς ἑαυτοῦ γάρ ά δις ἐγώ πτωχεύω ὁ ἐλεημοσύνη ἀναδέχομαι , μεγαλόδωρος εἰμί , πολυπλασιάζω ὁ ἀμοιβή · ἢ τοίνυν ἵστημι τις κατ´ ἐκεῖνος πτωχός , καί σύν ἐκεῖνος ζῶ , ἢ κοινωνέω ὁ δις ἐκεῖνος πτωχός , καί διά οὗτος σῴζω . κτάομαι σπλάγχνον οἰκ ιρμῶν · δήω οἴκοθεν τεκμήριον ὁ πρός ὁ ἀδελφός ἀγάπη , καί ὁ πρός ὁ κοινός πατήρ καί δεσπότης εὔνοια · καιρός δέ ὁ Ν στίμη οὗτος ἡμέρα εὐπρόσδεκτος οὐ εὑρίσκω τις πρός ὁ τοιοῦτος · ὁ γάρ νηστεία συνάπτω ὁ ἔλεος , πᾶς ἁμάρτημα απαλείφω , καί μετά παρρησία ὁ σωτήριος προσκυνέω πάθος , καί ὁ ἀνάστασις Χριστός συνευφραίνω , καί ὁ αἰώνιος ἀπολύτρωσις τυγχάνω · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω ἐν αὐτός Χριστός ὁ Θεός ἐγώ · ὅς πρέπω πᾶς δόξα , τιμή καί προσκύνησις σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ , καί ὁ πανάγιος καί ἀγαθός καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν Ὁμιλία δέ . εἰς ὁ εὐαγγελισμός ὁ πανυπέραγνος δένω ἡμεῖς θεοτόκος καί ἀειπάρθενος αΕίας . ἀρτύω ψαλμῳδός Προφήτης ἀπαριθμέω ὁ ὁ κτίσις εἶδος , καί ὁ ἐν αὐτός σοφία ὁ θεός καθοράω , ὁ θαῦμα ὅλως γίγνομαι , μεταξύ γράφω ἐκβοάω · « ὡς μεγαλύνω ὁ ἔργον σύ , κύριος , πᾶς ἐν σοφία ποιέω . » ἐμός δέ νῦν . τίς ἐφάρμοσις λόγος πρός ὕμνος ἐξαγγέλλω πειράω πρός δύναμις ὁ διά σάρξ ἐπιφάνεια ὁ ὁ πᾶς κτίζω Λόγος ; εἰμί γάρ θαῦμα γέμω ὁ εἰμί , καί ὁ ἐκ μή εἰμί οὗτος προέρχομαι εἰς ὁ εἰμί θέω καί πολυύμνητος , πόσος Ι ΧΓΝ .