cogPG.PG151 234
οὐ μὴ καταδικασθῆτε . » Καὶ , « Ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν , ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος · ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις ( ΟΒ τὰ παραπτώματα αὐτων , οὐδὲ ὁ Πατὴρ ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν . » Ὥσπερ δὲ ἐν ἐκείνῳ τῷ μέρει τῆς ἐλεημοσύνης παραινετικοῖς τε ἐχρήσατο λόγοις , καὶ διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν προετρέψατο , ποιμένα καὶ βασιλέα ἑαυτὸν προκαθίσας , οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ἀνεξικα ιἴα καὶ εἰς τοὺς πταιοντας συμπαθείας οὐ μόνον εἶπεν οἷα προϋπεδείξαμεν , ἀλλὰ καὶ παραβολὴν προσέθηκε καὶ προέθηκε τὴν σήμερον ἀναγινωσκομένην ὑμῖν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ · « Ὡμοιώθη , λέγων , ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπω βασιλεῖ , ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ · ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν , προσηνέχθη αὐτῶ εἶς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων . » Ἐνταῦθα ὡς ἄνθρωπον βασιλέα τὸν ἑαυτοῦ Γατέρα φησίν , ὥσπερ ἐν τοῖς περὶ συντελείας λόγοις ἑαυτόν . Εἰ δὲ καὶ ἀνθρώπῳ φησὶν ὡμοιωθῆναι , ἀλλὰ παραβολικῶς . Οὗτος δὲ οὐ παραβολικῶς ὡμοιώθη , ἀλλ´ ὡς ἀληθῶς καθ´ ἡμᾶς ἐγένετο ἄνθρωπος · εἶς μὲν γὰρ ὁ θρόνος , καὶ μία ἡ βασιλεία τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πατρός · ἀλλ´ ἐπειδήπερ εἶπεν ἐπ´ ἐκείνων τῶν ὑπὲρ τῆς εἰς τὸν πλησίον εὐποιίας ῥημάτων , « Ἐπείνασα καὶ ἐδίψησα , » καὶ τὰ ἑξῆς , καὶ ἀδελφοὺς ἐκάλεσε τοὺς ἐνδεεῖς , πρὸς δὲ καὶ ἕτερα ἅπερ ἐστὶ τῆς αὐτοῦ ἐντνθρωπήσεως ἵδια . διὰ τοῦτο ἑαυτὸν ἐκεῖ ὡς βασιλέα προκαθσθαί φησι . Κἀκεῖ μὲν , ἐπειδὴ προβάτων καὶ ἐρίφων παραβολικῶς ἐμνήσθη , ὡς βασι λέα καὶ ποιμένα ἑαυτὸν προκαθίζει , ἐνταῦθα δὲ , ἐπεὶ δούλων καὶ λογισμοῦ καὶ χρημάτων τῶν ὡς ἐκ βασιλικῶν θησαυρῶν ἐμνήσθη , ὡς βασιλέα προκαθῆσθαι τὸν ἑαυτοῦ Πατέρα φησὶ , συναίροντα λόγον , καὶ τὰς ὀφειλὰς ἀπαιτοῦντα . Διὰ τί δὲ ἐκεῖ μὲν , Καθίσει , φησὶ , καὶ συναχθήσονται , καὶ ἀφοριεῖ , καὶ ἐρεῖ ὁ βασιλεὺ ; , καὶ ἁπλῶς ἅπαντα μελλούσης σημασίας , ἐνταῦθα δέ , Ὡμοιώθη , καὶ ἠθέλησε συνᾶραι λόγον , καὶ ἤχθη ὁ ὀφειλέτης , καὶ ἐκέλευσεν ὁ Κύβιος . καὶ ἁπλῶς ἅπαντα τὰ ῥήματα παρελθόντα προσημαίνοντα χρόνον ἐστίν ; Ὅτι τὰ ἐκεῖ λεγόμενα πάντα τοῦ μέλλοντός ἐστιν αἰῶνος · τῆς δὲ νῦν ἡμῖν προτεθειμένης παραβολῆς τὸ πλέον ἐνταῦθα μάλιστα τελεῖται . Τοῦ γὰρ ὀφειλέτου , φησί , τῶν μυρίων ταλάντων προσενεχθέντος , καὶ μὴ ἔχοντος ἀποδοῦναι , « Ἐκέλευσε μὲν ὁ Κύριος αὐτὸν πραθῆναι , καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ καὶ πάντα δσα εἶχε , καὶ ἀποδοίῆναι · » ὡς δὲ ἐκεῖνος προσπεσὼν , βτει μακροθυμεῖν , καὶ ἀποδώσειν ὑπισχνεῖτο , σπλαγννεσθεὶς ὁ Κύριος , αὐτόν τε ἀπέλυσε καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ · ὧν οὐδέν ἐστιν ἐπὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος · οὐχ ὑπέρθεσις , οὐχ ὑπόσχεσις παρὰ τοῦ ὀφείλοντος , οὐ λύσις , οὐκ ἄφεσις οὐδενὶ τρόπῳ παρὸ τοῦ πάντα δόντος , καὶ πάντων ἀπαιτοῦντος τότε τὸν λόγον . Ἀλλὰ καὶ τὸ προσενεχθῆναι τὸν ὀφειλέτην τῶν μυρίων ταλάντων , ἀρξαμένου συναίρειν λόγον τοῦ βασιλέως , οὐκ ἔστι τοῦ μέλλοντος αἰῶνος · ἐκεῖ γὰρ πάντων τὸ τέλος ἐστὶν , ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα δὲ ἄρχεται .
Lemmas: οὖον μή καταδικάζω . » καί , « ἐάν ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος ὁ παράπτωμα αὐτός , ἀφίημι καί σύ ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος · ἐάν δέ μή ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος ( ΟΒ ὁ παράπτωμα αὐτῖς , οὐδέ ὁ πατήρ ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀφίημι ὁ παράπτωμα σύ . » ὥσπερ δέ ἐν ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ ἐλεημοσύνη παραινετικός τε χράω λόγος , καί διά ὁ πρᾶγμα αὐτός προτρέπω , ποιμήν καί βασιλεύς ἑαυτοῦ προκαθίζω , οὗτος καί ἐπί ὁ ἀνεξιξ ἰάομαι καί εἰς ὁ πταίω συμπάθεια οὖον μόνος εἶπον οἷος προϋποδείκνυμι , ἀλλά καί παραβολή προστίθημι καί προτίθημι ὁ σήμερον ἀναγιγνώσκω σύ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος · « ὁμοιόω , λέγω , ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , ὅς ἐθέλω συνᾶραι λόγος μετά ὁ δοῦλος αὐτός · ἄρχω δέ αὐτός συναίρω , προσφέρω αὐτός εἰμί ὀφειλέτης μυρίος τάλαντον . » ἐνταῦθα ὡς ἄνθρωπος βασιλεύς ὁ ἑαυτοῦ Γατέρα φημί , ὥσπερ ἐν ὁ περί συντέλεια λόγος ἑαυτοῦ . εἰμί δέ καί ἄνθρωπος φημί ὁμοιόω , ἀλλά παραβολικός . οὗτος δέ οὖον παραβολικός ὁμοιόω , ἀλ ὡς ἀληθής καθ´ ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος · εἰμί μέν γάρ ὁ θρόνος , καί εἷς ὁ βασίλειος ὁ υἱός καί ὁ πατήρ · ἀλ ἐπεί εἶπον ἐπι ἐκεῖνος ὁ ὑπέρ ὁ εἰς ὁ πλησίος εὐποιία ῥῆμα , « πεινάω καί διψάω , » καί ὁ ἑξῆς , καί ἀδελφός καλέω ὁ ἐνδεής , πρός δέ καί ἕτερος ὅσπερ εἰμί ὁ αὐτός ἐντνθρωπήσεως ἴδιος . διά οὗτος ἑαυτοῦ ἐκεῖ ὡς βασιλεύς προκαθίστημι φημί . ἀκέομαι μέν , ἐπεί πρόβατον καί ἔριφος παραβολικός μιμνήσκω , ὡς βάσις λέα καί ποιμήν ἑαυτοῦ προκαθίζω , ἐνταῦθα δέ , ἐπεί δοῦλος καί λογισμός καί χρῆμα ὁ ὡς ἐκ βασιλικός θησαυρός μιμνήσκω , ὡς βασιλεύς πρό-κάθημαι ὁ ἑαυτοῦ πατήρ φημί , συναίρω λόγος , καί ὁ ὀφειλή ἀπαιτέω . Ζεύς τίς δέ ἐκεῖ μέν , καθίζω , φημί , καί συνάγω , καί ἀφορίζω , καί εἴρω ὁ βασιλεύς ; , καί ἁπλόος ἅπας μέλλω σημασία , ἐνταῦθα δέ , ὁμοιόω , καί ἐθέλω συνᾶραι λόγος , καί ἄγω ὁ ὀφειλέτης , καί κελεύω ὁ Κύβιος . καί ἁπλόος ἅπας ὁ ῥῆμα παρέρχομαι προσημαίνω χρόνος εἰμί ; ὅτι2 ὁ ἐκεῖ λέγω πᾶς ὁ μέλλω εἰμί αἰών · ὁ δέ νῦν ἐγώ προτίθημι παραβολή ὁ πλέω ἐνταῦθα μάλιστα τελέω . ὁ γάρ ὀφειλέτης , φημί , ὁ μυρίος τάλαντον προσφέρω , καί μή ἔχω ἀποδίδωμι , « κελεύω μέν ὁ Κύριος αὐτός πέρνημι , καί ὁ γυνή καί ὁ τέκνον αὐτός καί πᾶς δσοι ἔχω , καί ἀποδίδωμι · » ὡς δέ ἐκεῖνος προσπίτνω , βτει μακροθυμέω , καί ἀποδίδωμι ὑπισχνέομαι , σπλαγννεσθεὶς ὁ Κύριος , αὐτός τε ἀπολύω καί ὁ δάνειον ἀφίημι αὐτός · ὅς οὐδείς εἰμί ἐπί ὁ μέλλω αἰών · οὐ ὑπερθετικός , οὐ ὑπόσχεσις παρά ὁ ὀφείλω , οὖον λύσις , οὐ ἄφεσις οὐδείς τρόπος παρὸ ὁ πᾶς δίδωμι , καί πᾶς ἀπαιτέω τότε ὁ λόγος . ἀλλά καί ὁ προσφέρω ὁ ὀφειλέτης ὁ μυρίος τάλαντον , ἄρχω συναίρω λόγος ὁ βασιλεύς , οὐ εἰμί ὁ μέλλω αἰών · ἐκεῖ γάρ πᾶς ὁ τέλος εἰμί , ἀπό ὁ ἐνταῦθα δέ ἄρχω .