cogPG.PG151 608
Θεοῦ τὸ εἶναι αὐτοῦ . Πᾶσα γὰρ οὐσία ἣ μὴ ἔστι τὸ εἶναι αὐτῆς , ἔστιν ἐν δυνάμει πρὸς αὐτό . Ἐν δὲ τῷ Θεῷ οὐδεμία ἐστί τις δύναμις τοιαύτη . Ἡ οὐσία ἄρα τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστιν οὐσία τοιαύτη , ἧς τὸ εἶναί ἐστιν ἔτερον αὐτῆς . Ἔστιν ἄρα ταυτὸν τῇ οὐσίᾳ τοῦ Θεοῦ τὸ εἶναι αὐτοῦ . βʹ . Ἔτι ὁρῶμεν ἐν τοῖς οὖσί τινα δυνατὰ εἶναι , καὶ μὴ εἶναι , ὥσπερ τὰ ἐν γενέσει , καὶ φθορᾳ . Πᾶν δὲ τὸ δυνατὸν εἶναι , καὶ μὴ εἶναι , αἰτίαν τοῦ μὴ εἶναι ἄνπερ ἧ , ὃ γὰρ ἔχει ἐπίσης πρὸς τὸ εἶναι , καὶ μὴ εἶναι , εἰς τὸ εἶναι προεχώρησεν , ἀνάγκη ἔκ τινος αἰτίας τοῦτ´ ἴσχειν . Ἐν δὲ τοῖς αἰτίοις οὐκ ἔστιν ἐπ´ ἄπειρον προῖόναι · ἀνάγκη ἄρα τιθέναι τι ἀναγκαῖον εἶναι . Τοῦτο δὲ ἢ ἄλλοθεν ἔχει τὴν αἰτίαν τῆς αὐτοῦ ἀνάγκης , ἢ οὔ . Ἀλλ´ ἔστι καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον . Οὐκ ἔστι δὲ προῖέναι ἐπ´ ἄπειρον ἐν τοῖς ἀναγκαίοις τοῖς ἔχουσι τὴν αἰτίαν τῆς αὐτῶν ἀνάγκης ἄλλοθεν . Ἀνάγκη τοίνυν τιθέναι τι πρῶτον ἀναγκαῖον εἶναι , ὅπερ ἐστὶ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον . Καὶ τοῦτ´ ἐστὶν ὁ Θεὸς , ὅς ἐστι πρῶτον ἀναγκαῖον . Τοῦτο δὲ τὸ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον εἶναι τινὶ εἶναι καθ´ αὐτὸ ἀναγκαίῳ ἐστὶν ἀναγκαῖον εἶναι , ὥσπερ τὸ ἐνδεχόμενον εἶναι ἐνδεχομένῳ ἐστὶν ἐνδεχόμενον εἶναι . Τοῦτο τοίνυν τὸ εἶναι τὸ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον , εἰ ἔσται τινὶ οὐσία , ἢ ἔσται αὐτῇ ἀντίξουν , καὶ διαμαχόμενον , ὥσπερ τὸ καθ´ αὑτὸ εἶναι διαμάχεται · τῷ τῆς λευκότητος χρώματι · ἢ ἔσται αὐτῇ σύμφωνον , καὶ συγγενὲς , ὥσπερ τῇ λευκότητι τὸ ἐν ἄλλω εἶναι . Ἀλλὰ τῶ μὲν πρώτῳ τρόπῳ οὐκ ἂν συνέλθοι ταύτῃ τῇ οὐσίᾳ τὸ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον εἶναι , ὥσπερ οὐδὲ τῇ λευκότητι τὸ καθ´ αὐτὸ ὑπάρχειν · τῷ δὲ δευτέρῳ τρόπῳ ἢ τὸ τοιοῦτον εἶναι ἤρτηται τῆς οὐσίας ἢ ἀμφότερα ἀπάσης αἰτίας , ἢ οὐσία ἀπὸ τοῦ εἶναι . Ἀλλὰ τὰ πρῶτα δύο εἰσὶ παρὰ τὸν λόγον τοῦ εἶναι καθ´ ἑαυτὸ ἀναγκαίου . Ἔστι γὰρ ἕκαστον ἀναγκαῖον διὰ τοῦθ , οὗ ἥττηται Εἰ δὲ τὸ τρίτον , ἕπεται ἐκείνην τὴν οὐσίαν κατὰ συμβεβηκὸς ἐπιγίνεσθαι τῷ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαίῳ εἶναι . Πᾶν γὰρ ὃ ἕπεται τῷ τοῦ πράγματος εἶναι , κατὰ συμβεβηκὸς ἔνεστιν ἑαυτῷ , καὶ οὕτως οὐκ ἔστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . Ὁ Θεὸς ἄρα οὐκ ἔχει οὐσίαν , εἰ μὴ ἔστι τὸ εἶναι αὐτοῦ . γʹ . Εἰ δέ τις λέγει ἐκεῖνο τὸ εἶναι μὴ ἀπολελυμένως ἠρτῆσθαι τῆς οὐσίας , ὡς πάντη μὴ εἰναι , εἰ μὴ ἐκείνῃ εἴη , ἀλλ´ ἠρτῆσθαι ὅσον πρὸς τὴν συνάφειαν ἧ συνῆπται αὐτῇ , καὶ οὕτω τὸ μὲν εἶναί ἐστι καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον , τὸ δὲ συνάπτεσθαι οὐκ ἔστι καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον , ἀλλὰ διὰ τὴν οὐσίαν · ἀλλ´ αὕτη ἡ
Lemmas: Θεός ὁ εἰμί αὐτός . πᾶσα γάρ οὐσία ὅς μή εἰμί ὁ εἰμί αὐτός , εἰμί ἐν δύναμις πρός αὐτός . ἐν δέ ὁ Θεός οὐδείς εἰμί τις δύναμις τοιοῦτος . ὁ οὐσία ἄρα ὁ Θεός οὐ εἰμί οὐσία τοιοῦτος , ὅς ὁ εἰμί εἰμί ἕτερος αὐτός . ἔρτις ἄρα τατός ὁ οὐσία ὁ Θεός ὁ εἰμί αὐτός . βε . ἔτι ὁράω ἐν ὁ εἰμί τις δυνατός εἰμί , καί μή εἰμί , ὥσπερ ὁ ἐν γένεσις , καί φθορά . Πᾶν δέ ὁ δυνατός εἰμί , καί μή εἰμί , αἴτιος ὁ μή εἰμί ἐάν ἧ , ὅς γάρ ἔχω ἐπίσης πρός ὁ εἰμί , καί μή εἰμί , εἰς ὁ εἰμί προχωρέω , ἀνάγκη ἐκ τις αἴτιος τοῦτος ἴσχω . ἐν δέ ὁ αἴτιος οὐ εἰμί ἐπι ἤπειρος προιονομαι · ἀνάγκη ἄρα τίθημι τίς ἀναγκαῖος εἰμί . οὗτος δέ ἢ ἄλλοθεν ἔχω ὁ αἴτιος ὁ αὐτός ἀνάγκη , ἢ οὖον . Ἀλ εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος . οὐ εἰμί δέ προΐημι ἐπι ἤπειρος ἐν ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἔχω ὁ αἴτιος ὁ αὐτός ἀνάγκη ἄλλοθεν . Ἀνάγκη τοίνυν τίθημι τίς πρῶτος ἀναγκαῖος εἰμί , ὅσπερ εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος . καί τοῦτος εἰμί ὁ θεός , ὅς εἰμί πρῶτος ἀναγκαῖος . οὗτος δέ ὁ καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί τις εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί ἀναγκαῖος εἰμί , ὥσπερ ὁ ἐνδέχομαι εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί ἐνδέχομαι εἰμί . οὗτος τοίνυν ὁ εἰμί ὁ καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος , εἰμί εἰμί τις οὐσία , ἢ εἰμί αὐτός ἀντίξοος , καί διαμάχομαι , ὥσπερ ὁ καθ´ ἑαυτοῦ εἰμί διαμάχομαι · ὁ ὁ λευκότης χρῶμα · ἢ εἰμί αὐτός σύμφωνος , καί συγγενής , ὥσπερ ὁ λευκότης ὁ ἐν ἄλλος εἰμί . ἀλλά ὁ μέν πρῶτος τρόπος οὐ εἄν συνέρχομαι οὗτος ὁ οὐσία ὁ καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί , ὥσπερ οὐδέ ὁ λευκότης ὁ καθ´ αὐτός ὑπάρχω · ὁ δέ δύο τρόπος ἢ ὁ τοιοῦτος εἰμί ἀρτέομαι ὁ οὐσία ἢ ἀμφότερος ἀπασάω αἴτιος , ἢ οὐσία ἀπό ὁ εἰμί . ἀλλά ὁ πρῶτος δύο εἰμί παρά ὁ λόγος ὁ εἰμί καθ´ ἑαυτοῦ ἀναγκαῖος . εἰμί γάρ ἕκαστος ἀναγκαῖος διά οὗτος , ὅς ἡσσάομαι εἰμί δέ ὁ τρίτος , ἕπω ἐκεῖνος ὁ οὐσία κατά συμβαίνω ἐπιγίγνομαι ὁ καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί . Πᾶν γάρ ὅς ἕπω ὁ ὁ πρᾶγμα εἰμί , κατά συμβαίνω ἔνειμι ἑαυτοῦ , καί οὕτως οὐ εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ὁ θεός ἄρα οὐ ἔχω οὐσία , εἰμί μή εἰμί ὁ εἰμί αὐτός . γε . εἰμί δέ τις λέγω ἐκεῖνος ὁ εἰμί μή ἀπολελυμένως ἀρτάω ὁ οὐσία , ὡς πάντῃ μή εἰναι , εἰμί μή ἐκεῖνος εἰμί , ἀλ ἀρτάω ὅσος πρός ὁ συνάφεια ἧ συνάπτω αὐτός , καί οὗτος ὁ μέν εἰμί εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος , ὁ δέ συνάπτω οὐ εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος , ἀλλά διά ὁ οὐσία · ἀλ οὗτος ὁ