cogPG.PG151 137
ἐπὶ τὰ ἐκτὸς τῆς πόλεως πυκνὰ γινομένης , τοὺς ἀγροὺς ἔχομεν ὡς μὴ ἔχοντες · καὶ τὸν πλείω χρόνον ἐκείνους φεύγοντες , ἐντὸς ἐν ἀσφαλείᾳ καθήμεθα · Ὡς κἂν ἐπὶ καιρὸν ἀναχωρήσωσιν οἱ πολέμιοι , χρώμεθα πρὸς βραχὺ τοῖς πρὸ τοῦ ἄστεος περιπάτοις , ἀλλ´ οὐ καταχρώμεθα , τὸν καιρὸν τῆς χρήσεως συνεσταλμένον ὁρῶντες · οὕτω καὶ τῷ κόσμῳ τούτῳ χρῆσθαι , καὶ μὴ καταχρῆσθαι παραινεῖ καλῶς ὁ Ἀπόστολος · ὁρᾷ γὰρ τοὺς ἀοράτους πολεμίους δεινῶς ἐπεμβαίνοντας , καὶ τὸ προσδόκιμον τῆς φθορᾶς · παράγει γὰρ , φησὶ , τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου · καίτοι ἐπειδήπερ οὐ κυρίως ὑφέστηκεν , ἀλλ´ ὡς εἶπε , σχηματισμός ἐστι τὰ παρόντα μόνον , καὶ γίνεται μὲν , οὐκ ἔστι δέ , πρὸς ὀλίγον φαινόμενά τε καὶ παρερχόμενα · κἄν τις ἐθέλῃ κατέχειν , οὐ δυνήσεταί ποτε , καθάπερ θερινῆς ἀγόνων νεφέλης ἐλαυνομένης ὑπ´ ἀνέμου , καὶ ταχὺ παρατρεχούσης σκιάν . Διὰ μόνον τὸ φανερὰν γενέσθαι τὴν ἑκάστου πρόθεσιν ἣ παραίνεσις , καὶ τὸ δοῦναι σημεῖον τῆς ἐπιγνώσεως τῶν παρὰ Θεοῦ διδαγμάτων · κἂν γὰρ ἐθέλῃ τις κατέχειν , καθάπερ ἕφην , οὐ καθεκτὰ τὰ παρόντα , καὶ τοῦτο διχως · οὐ γὰρ μόνον ὁ κόσμος οὗτος παράγει , ἀλλὰ καὶ ἡμῶν ἕκαστος τῶν τῷ κόσμῳ τούτῳ χρωμένων ἔσθ´ ὅτε καὶ πρὸ τῶν ἀνὰ χεῖρας ἐν τῷ κόσμῳ παράγει . Καὶ καθάπερ ὀδόν τινα βαδίζων παρέρχεται πᾶς ἄνθρωπος , καὶ αὐτὴν πολυειδῶς κινουμένην καὶ παρερχομένην αὐτὸν , καὶ δυοῖν ἐξ ἀνάγκης ἐκβαίνει θάτερον , ἢ πρότερα τοῦτον τὰ τῆς ὁδοῦ παρελθόντα φθάνει , καὶ ἃ κατεῖχεν οὗτος οὐκέτ´ ἔχει κατέχειν , ἢ αὐτὸς φθάνει τελείως παρελθὼν τὴν τοῦ βίου ταύτην ὁδὸν , καὶ οὐκέτ´ ἔχει κατέχειν τὰ ἐν τῷ βίῳ · θνητὸς γὰρ ὢν ὁ ἄνθρωπος τοῖς ἐν τῷ βίῳ συνημμένος ἐστὶν , ἅ ἐστι καὶ ταῦτα τρεπτά . Εἰ οὖν πολυτρόπως τρέπεται τοῖς τρεπτοῖς συνημμένος , καὶ ἀπώλεσεν ἃ κατεῖχε , πλοῦτον ἴσως , περιφάνειαν , εὐθυμίαν · ἢ θανὼν αὐτὸς ἑαυτῳ φθάνει , τὴν τροπὴν κεφαλαιωδέστερον ἐπενεγκὼν , καὶ γυμνὸς ἄπεισι , τὰ νῦν ὄντα καὶ τὰς ἐπὶ τούτοις ἐλπίδας καταλιπών . πεσεῖν ἴσως ; ἀλλὰ τίς καὶ τούτου τέρψις ; αὐτῷ μὲν γὰρ αἴσθησις οὐκέτ´ ἔστι τῶν ἐνταῦθα , οἱ δὲ παῖδες τὸν ἴσον , ἢ τὸν ἕτερον διαπεσοῦνται τρόπον . Συμφορὰ οὖν ἀεὶ τῶν τῷ κόσμῳ τούτῳ προσκειμένων τὸ τέλος , γυμνῶν ὄστατον ἐκφερομένων , καὶ πάντα καταλιμπανόντων ἐνταῦθα τὰ καταθύμια . Τοῖς δὲ τὰ τοῦ κόσμου τούτου περιφρονοῦσι , καὶ μανθάνειν ζητοῦσι περὶ τοῦ μέλλοντος κόσμου , καὶ πράττειν σπεύδουσι τὰ λυσιτελήσοντα πρὸς ἐκεῖνον , οὐ ζημίαν ὁ θάνατος ἐπελθὼν ἐπάγει · μετάγει δὲ τούτους μᾶλλον ἀπὸ τῶν ματαίων καὶ ῥευστῶν τούτων πρὸς ἡμέραν ἀνέσπερον , πρὸς ζωὴν ἀθάνατον , πρὸς πλοῦτον ἀδαπάνητον , πρὸς τρυφὴν ἀκήρατον , πρὸς δόξαν ἀἶδ ον , πρὸς τὰ ὄντως ὄντα καὶ ἀναλλοίωτα διαμένοντα . ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ;υλανθρωπίᾳ τοῦ κλίναντος οὐρανοὺς καὶ καταβάντος ὑπὲρ ἡμῶν , οὐ μέχρι μόνον ἡμῶν , ἀλλὰ μέχρι καὶ τῶν συγκεκλεισμένων ἐν τοῖς καταχθονίοις ψυχῶν · κἀκεῖθεν δι´ ἀναστάσεως καὶ παλινζωΐας ἀναδραμόντος , καὶ ἡμῖν παρασχόντος δι´ ἑαυτοῦ τὸν φωτισμὸν , καὶ τὴν γνῶσιν , καὶ τὴν ἐλπίδα τῶν οὐρανίων καὶ ἀιδίων , ἐν οἷς ἐστι δεδοξασμένος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἐπί ὁ ἐκτός ὁ πόλις πυκνός γίγνομαι , ὁ ἀγρός ἔχω ὡς μή ἔχω · καί ὁ πλείων χρόνος ἐκεῖνος φεύγω , ἐντός ἐν ἀσφάλεια κάθημαι · ὡς κἀν ἐπί καιρός ἀναχωρέω ὁ πολέμιος , χράω πρός βραχύς ὁ πρό ὁ Ἄστυ περίπατος , ἀλ οὖον καταχράομαι , ὁ καιρός ὁ χρῆσις συστέλλω ὁράω · οὗτος καί ὁ κόσμος οὗτος χράω , καί μή καταχράομαι παραινέω καλῶς ὁ ἀπόστολος · ὁράω γάρ ὁ ἀόρατος πολέμιος δεινῶς ἐπεμβαίνω , καί ὁ προσδόκιμος ὁ φθορά · παράγω γάρ , φημί , ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος · καίτοι ἐπεί οὖον κύριος ὑφίστημι , ἀλ ὡς εἶπον , σχηματισμός εἰμί ὁ πάρειμι μόνος , καί γίγνομαι μέν , οὐ εἰμί δέ , πρός ὀλίγος φαίνω τε καί παρέρχομαι · ἄν τις ἐθέλω καταχέω , οὖον δύναμαι ποτός , καθάπερ θερινός ἄγονος νεφέλη ἐλαύνω ὑπό ἄνεμος , καί ταχύς παρατρέχω σκιά . Ζεύς μόνος ὁ φανερός γίγνομαι ὁ ἕκαστος πρόθεσις ὅς παραίνεσις , καί ὁ δίδωμι σημεῖον ὁ ἐπίγνωσις ὁ παρά Θεός δίδαγμα · κἀν γάρ ἐθέλω τις καταχέω , καθάπερ φημί , οὖον καθέκτης ὁ πάρειμι , καί οὗτος διχάω · οὖον γάρ μόνος ὁ κόσμος οὗτος παράγω , ἀλλά καί ἐγώ ἕκαστος ὁ ὁ κόσμος οὗτος χράω ἐσθίω ὅτε καί πρό ὁ ἀνά χείρ ἐν ὁ κόσμος παράγω . καί καθάπερ ὀδούς τις βαδίζω παρέρχομαι πᾶς ἄνθρωπος , καί αὐτός πολυειδῶς κινέω καί παρέρχομαι αὐτός , καί δύο ἐκ ἀνάγκη ἐκβαίνω ἕτερος , ἢ πρότερος οὗτος ὁ ὁ ὁδός παρέρχομαι φθάνω , καί ὁ κατέχω οὗτος οὐκέτ´ ἔχω καταχέω , ἢ αὐτός φθάνω τέλειος παρέρχομαι ὁ ὁ βίος οὗτος ὁδός , καί οὐκέτ´ ἔχω καταχέω ὁ ἐν ὁ βίος · θνητός γάρ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν ὁ βίος συνάπτω εἰμί , ὅς εἰμί καί οὗτος τρεπτός . εἰμί οὖν πολύτροπος τρέπω ὁ τρεπτός συνάπτω , καί ἀπόλλυμι ὁ κατέχω , πλοῦτος ἴσως , περιφάνεια , εὐθυμία · ἢ θνήσκω αὐτός ἑαυτοῦ φθάνω , ὁ τροπή κεφαλαιώδης ἐπιφέρω , καί γυμνός ἄπειμι , ὁ νῦν εἰμί καί ὁ ἐπί οὗτος ἐλπίς καταλείπω . πίπτω ἴσως ; ἀλλά τίς καί οὗτος τέρψις ; αὐτός μέν γάρ αἴσθησις οὐκέτ´ εἰμί ὁ ἐνταῦθα , ὁ δέ παῖς ὁ ἴσος , ἢ ὁ ἕτερος διαπίπτω τρόπος . συμφορά οὖν ἀεί ὁ ὁ κόσμος οὗτος πρόσκειμαι ὁ τέλος , γυμνός ὄστατον ἐκφέρω , καί πᾶς καταλιμπάνω ἐνταῦθα ὁ καταθύμιος . ὁ δέ ὁ ὁ κόσμος οὗτος περιφρονέω , καί μανθάνω ζητέω περί ὁ μέλλω κόσμος , καί πράσσω σπεύδω ὁ λυσιτελέω πρός ἐκεῖνος , οὖον ζημία ὁ θάνατος ἐπέρχομαι ἐπάγω · μετάγω δέ οὗτος μᾶλλον ἀπό ὁ μάταιος καί ῥευστός οὗτος πρός ἡμέρα ἀνέσπερον , πρός ζωή ἀθάνατος , πρός πλοῦτος ἀδαπάνητος , πρός τρυφή ἀκήρατος , πρός δόξα ἀείδω εἰμί , πρός ὁ εἰμί εἰμί καί ἀναλλοίωτος διαμένω . ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καὶ;υλανθρωπίᾳ ὁ κλίνω οὐρανός καί καταβαίνω ὑπέρ ἐγώ , οὖον μέχρι μόνος ἐγώ , ἀλλά μέχρι καί ὁ συγκλείω ἐν ὁ καταχθόνιος Ψυχή · ἐκεῖθεν δις ἀνάστασις καί παλινζωΐα ἀνατρέχω , καί ἐγώ παρέχω δις ἑαυτοῦ ὁ φωτισμός , καί ὁ γνῶσις , καί ὁ ἐλπίς ὁ οὐράνιος καί ἀίδιος , ἐν ὅς εἰμί δοξάζω εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .