cogPG.PG151 205
μεθ´ ὑπερηφανίας ἀροφία καὶ ἀκτησία · διὰ ταῦτα , « Μακάριοι , φησὶν ὁ Κύριος , οἱ πτωχοὶ τῶν πνεύματι , » τουτέστιν , οἱ διὰ τὴν ἔνδον καὶ ἐν ἑαυτοῖς τοῦ φρονήματος τῆς ψυχῆς ταπείνωσιν , καὶ τὴν ἀκ τῆς ἐγκρατείας τοῦ σώματος ἀσπαζόμενοι πτωχείαν , καὶ τὴν ἀκτημοσύνην πλούτου παντὸς ποθεῖ . νοτέραν ἡγούμενοι · οἶ κἄν τι τούτων ἀκουσίως αὐ . τοῖς ἐπέλθοι , διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς εὐχαριστίας ἑκούσιον ἑαυτοῖς ποιοῦνται τὸ ἀγαθόν · καὶ τῶν τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Σπουδάσωμεν , ἀδελφοὶ , τοιοῦτοι πτωχοὶ καὶ ἡμεῖς γενέσθαι , ἵνα βασιλείαν οὐράνιον κομισώμεθα , Εἰ δὲ μὴ προαιρούμεθα τοιοῦτοι πτωχοὶ γενέσθαι , διὰ γοῦν τῆς ἐλεημοσύνης καὶ τῆς ἐκ τῶν ὑπαρχόντων ἡμῖν μεταδόσεως κοινωνοὶ τῶν τοιούτων πτωχῶν γενώμεθα . Κτησώμεθα φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας , τουτέστιν ἐκ τῶν κατὰ περισσείαν ἐνόντων Πήμῖν , ἔως ἂν ὧμεν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ , ὡς ἂν μεταστάντας τῆς ἐνταῦθα ζωῆς , δέξωνται ἡμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους αὐτῶν ἐκεῖνοι μονάς . Ἐβουλόμην μὲν οὖν καὶ πάντων ἑξῆς τῶν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Κυρίου μακαρισμῶν παραγυμνῶσαι νῦν ὑμῖν . ἀδελφοί , τὴν διάνοιαν · ἀλλ´ οὔτε ὁ παρὼν ἀρκέσει καιρὸς , καὶ ὁ προτεθεὶς ἡμῖν τὴν ἀρχὴν λόγος ἀπαιτεῖ τὸ λεῖπον · δεῖξαι γὰρ προεθέμεθα , ὡς ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ νοσήματα καὶ ἀσθενείας · ἐδείξαμεν δὲ τοῦτο ἐπὶ τοῦ κατὰ ψυχὴν θανάτου , οὗ ἐστι προηγουμένως κέντρον ἡ ἁμαρτία . Δεῖ γοῦν καὶ περὶ τοῦ κατὰ σῶμα θανάτου ζητῆσαι καὶ μαθεῖν ἡμᾶς , πόθ θεν ἔχει τὴν γένεσιν · καὶ τοῦτον γὰρ τὸν θανατον ὁ Θεὸς αὐτοζωὴ ὢν , καὶ ὅλως ζωὴ , καὶ ζωῆς παντοίας αύτιος , τῆς τε ἐν χρόνῳ καὶ τῆς ἐν αἰῶνι , καὶ μάλιστα τῆς ὀἶδίου καὶ θεοειδοῦς , « Καὶ τοῦτον τοίνυν τὸν τοῦ σώματος θάνατον , ὁ Θεὸς οὔτε ἔδωκεν , οὔτε ἐποίησεν , οὔτε προσέταξε γενέσθαι , Εἰ δὲ καὶ τοῦτον ὁ Θεὸς τὸν θάνατον οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ τῶν σωματικῶν νοσημάτων αὐτός ἐστιν αἴτιος , πόθεν οὖν ἡμῖν αἱ σωματικαὶ ἀῤῥωστίαι καὶ τὰ νοσήματα ; ἀφ´ οὗ καὶ ὁ τοῦ σώματος θάνατος ; πόθεν δὲ ὁ θάνατος οὗτος · προσέχετε καὶ συνίετε . Ὁ νοητὸς καὶ ἀρχέκακος ὄφις , ἐπεὶ τὴν ἀρχὴν πρὸς τὴν κακίαν ἀπηυτομόλησε , στερεῖται τῆς ἀγαθῆς καὶ ὄντως ζωῆς , ἀπωσθεὶς ταύτης δικαίως , ἧς ἀπέδρα φθάσας αὐτὸς , καὶ νεκρὸν γίνεται πνεῦμα , οὐ κατ´ οὐσίαν , οὐ γὰρ ἔστιν οὐσία νεκρότητος , ἀλλὰ κατὰ ἀποβολὴν τῆς ὄντως ζωῆς . Ὁ δὲ κόρον μὴ λαμβάνων τῆς πρὸς κακίαν ὁρμῆς . καὶ νεκροποιὸν ἑαυτὸν ποιεῖ πνεῦμα , δόλῳ φεῦ ! τὸν ἄθρωπον ἐπισπασάμενος πρὸς κοινωνίαν τῆς οἰκείας νεκρώσεως . Ὁμονοήσαντες δὲ τῷ Σατὰν οἱ τοῦ γένους προπάτορες παρὰ γυώμην τοῦ κτίσαντος , γυμνωθέντες τῶν ἐκ τῆς ἄνωθεν αἴς λης φωτ ικωκ καὶ ζωτικῶν ἐνδυμάτων , νεκροὶ φεῦ ! ὡς ὁ λατὰν καὶ αὐτοὶ κατὰ πνεῦμα γεγόνασιν . Ἐπεὶ δ´ ὁ Σατὰν οὐ νεκρόν ἐστι πνεῦμα μόνον , ἀλλὰ καὶ νεκροῦν τοῦς ἐγίζοντας , τοῖς δὲ μετασχοῦσι τῆς ἐκείνιμ νεκρώσεως καὶ σῶμα ταρῆν ἑκατέρ , δι´ οὗ καὶ συνεπεράνθη πρὸς ἔργον ἐλθοῦσα ἡ νεκροποιὸς συμβουλὴ , μεταδιδόασι καὶ τοῖς οἰκείοις σώμασι τὰ νεκρὰ καὶ νεκροποιὰ γεγονότα πνεύματα τῆς νεκρώσεως , κἂν διελύθη πάραυτα πρὸς γῆν ἐπιστρέύαν τ ἀνθρώτινον σῶμα , εἰ μὴ προμηθείᾳ καὶ δυνάμει
Lemmas: μεθ´ ὑπερηφανία ἀροφία καί ἀκτησία · διά οὗτος , « Μακάριος , φημί ὁ Κύριος , ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα , » τουτέστιν , ὁ διά ὁ ἔνδον καί ἐν ἑαυτοῦ ὁ φρόνημα ὁ Ψυχή ταπείνωσις , καί ὁ ἐκ ὁ ἐγκράτεια ὁ σῶμα ἀσπάζομαι πτωχεία , καί ὁ ἀκτημοσύνη πλοῦτος πᾶς ποθέω . νοτερός ἡγέομαι · οἶς ἄν τίς οὗτος ἀεκούσιος αὖος . ὁ ἐπέρχομαι , διά ὁ ὑπομονή καί ὁ εὐχαριστία ἑκούσιος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἀγαθός · καί ὁ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . σπουδάζω , ἀδελφός , τοιοῦτος πτωχός καί ἐγώ γίγνομαι , ἵνα βασίλειος οὐράνιος κομίζω , εἰμί δέ μή προαιρέω τοιοῦτος πτωχός γίγνομαι , διά γοῦν ὁ ἐλεημοσύνη καί ὁ ἐκ ὁ ὑπάρχω ἐγώ μετάδοσις κοινωνός ὁ τοιοῦτος πτωχός γίγνομαι . κτάομαι φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία , τουτέστιν ἐκ ὁ κατά περισσεία ἔνειμι Πήμῖν , ἔως εἄν ἵημι ἐν ὁ πάρειμι ζωή , ὡς εἄν μεθίστημι ὁ ἐνταῦθα ζωή , δέχομαι ἐγώ εἰς ὁ αἰώνιος αὐτός ἐκεῖνος μόνος . βούλομαι μέν οὖν καί πᾶς ἑξῆς ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ κύριος μακαρισμός παραγυμνόω νῦν σύ . ἀδελφός , ὁ διάνοια · ἀλ οὔτε ὁ πάρειμι ἀρκέω καιρός , καί ὁ προτίθημι ἐγώ ὁ ἀρχή λόγος ἀπαιτέω ὁ λείπω · δείκνυμι γάρ προτίθημι , ὡς ὁ θεός θάνατος οὐ ποιέω , οὐδέ νόσημα καί ἀσθένεια · δείκνυμι δέ οὗτος ἐπί ὁ κατά ψυχή θάνατος , ὅς εἰμί προηγουμένως κέντρον ὁ ἁμαρτία . Δεύς γοῦν καί περί ὁ κατά σῶμα θάνατος ζητέω καί μανθάνω ἐγώ , πότε τίθημι ἔχω ὁ γένεσις · καί οὗτος γάρ ὁ θάνατος ὁ θεός αὐτοζωή εἰμί , καί ὅλως ζωή , καί ζωή παντοῖος αυσος , ὁ τε ἐν χρόνος καί ὁ ἐν αἰών , καί μάλιστα ὁ οἴδιον καί θεοειδής , « καί οὗτος τοίνυν ὁ ὁ σῶμα θάνατος , ὁ θεός οὔτε δίδωμι , οὔτε ποιέω , οὔτε προστάσσω γίγνομαι , εἰμί δέ καί οὗτος ὁ θεός ὁ θάνατος οὐ ποιέω , οὐδέ ὁ σωματικός νόσημα αὐτός εἰμί αἴτιος , πόθεν οὖν ἐγώ ὁ σωματικός ἀρρωστία καί ὁ νόσημα ; ἀφή ὅς καί ὁ ὁ σῶμα θάνατος ; πόθεν δέ ὁ θάνατος οὗτος · προσέχω καί συνίημι . ὁ νοητός καί ἀρχέκακος ὄφις , ἐπεί ὁ ἀρχή πρός ὁ κακία ἀπαυτομολέω , στερέω ὁ ἀγαθός καί εἰμί ζωή , ἀπωθέω οὗτος δικαίως , ὅς ἀποδιδράσκω φθάνω αὐτός , καί νεκρός γίγνομαι πνεῦμα , οὖον κατ´ οὐσία , οὖον γάρ εἰμί οὐσία νεκρότης , ἀλλά κατά ἀποβολή ὁ εἰμί ζωή . ὁ δέ κόρος μή λαμβάνω ὁ πρός κακία ὁρμή . καί νεκροποιός ἑαυτοῦ ποιέω πνεῦμα , δόλος φεῦ ! ὁ άνθρωπος ἐπισπάω πρός κοινωνία ὁ οἰκεῖος νέκρωσις . ὁμονοέω δέ ὁ σατάν ὁ ὁ γένος προπάτωρ παρά γυωμος ὁ κτίζω , γυμνόω ὁ ἐκ ὁ ἄνωθεν ὅς Λῆς φω ικωκ καί ζωτικός ἔνδυμα , νεκρός φεῦ ! ὡς ὁ λατά καί αὐτός κατά πνεῦμα γίγνομαι . ἐπεί δδʹ ὁ Σατάν οὖον νεκρός εἰμί πνεῦμα μόνος , ἀλλά καί νεκρόω ὁ ἐγγίζω , ὁ δέ μετέχω ὁ ἐκεῖνος νέκρωσις καί σῶμα ταρός ἑκατέρ , δις ὅς καί συμπεραίνω πρός ἔργον ἔρχομαι ὁ νεκροποιός συμβουλή , μεταδίδωμι καί ὁ οἰκέω σῶμα ὁ νεκρός καί νεκροποιός γίγνομαι πνεῦμα ὁ νέκρωσις , κἀν διαλύω πάραυτα πρός γῆ ἐπιστρέύαν τ ἀνθρώτινον σῶμα , εἰμί μή προμήθεια καί δύναμις