cogPG.PG151 346
νῦν ἕνα τινὰ μηδένα τῶν ὑπὸ τὴν ἐκείνου προστααίαν τελούντων ἔστιν εὐρεῖν τοῖς κακοῖς τῆς εὐσεβείας σπαράκταις προσεσχηκότα · τοὐναντίον μὲν οὖν καὶ μεθ´ ὑπερβολῆς ἀπάσης , ὡς Θεοῦ πολεμίοις ἐκπεπολεμωμένοις αὐτοῖς , καὶ μεθ´ ὅσης ἄν τις εἴποι τῆς προθυμίας ἐλαύνοντας καὶ σπουδῆς . Οὐ μὴν τῶν ψυχικῶν μὲν παθῶν τε καὶ νοσημάτων οὕτος ἦν ἄριστος ἰατρὸς , καὶ τῶν ἡθῶν διορθωτὴς , καὶ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν οἰκειούντων Θεῷ χειραγωγίᾳ καὶ ὁδηγίᾳ , τῶν σωματικῶν δ´ ἠμέλει , εἴ τις ἀδιστάκτῳ ψυχῇ προσίοι , καὶ τὴν θεραπείαν ἐξαιτοῖτο πιστῶς , ἀλλὰ καὶ τούτων πολλοὺς ἀπήλλαξε χρονίων καὶ χαλεπῶν , καὶ ζῶν ὁμοίως καὶ πρὸς τὴν ἄνω λῆξιν μεταχωρήσας . Τίνα οὖν ἄν τις αὐτῷ προσαρμόσας προσηγορίαν , μᾶλλον ἂν ἐφάψασθαι δόξοι τῆς ἀληθείας ; μᾶλλον δ´ οὐ ποία καθαρῶς αὐτῷ προσήκουσα καὶ δικαίως ; Ποιμὴν ἦν καλὸς τῶν ἑαυτοῦ προβάτων οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ πολλάκις προτιθεὶς τὴν ψυχήν · διδάσκαλος ἀληθὴς , καὶ βίῳ καὶ λόγῳ καὶ τῷ καθ´ ἑαυτὸν ὑποδείγματι τοὺς μαθητευομένους παιδεύων · ὁρθῶν δογμάτων ὑφηγητὴς , ἀπταίστως καὶ καθαρῶς τοὺς ὑπὲρ τῆς ἁγίας Τριάδος ἐκτιθέμενος λόγους , καὶ θεολογῶν τὰ πάσης ὑψηλότερα διανοίας , καὶ τὰ δυσέφικτα τρανῶς ἀναπτύσσων , καὶ τοῖς ἀληθῶς θεολόγοις ἐν ἅπασι συμφωνῶν , ἅτε δὴ καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος ταυτα δεδιδαγμένος · ψυχικῶν τε παθῶν ὁμοίως καὶ σωματικῶν ἀλγηδόνων ἄριστος ἰατρός · ὁρφανῶν καὶ χηρῶν τροστάτης , τῶν ἐν εὐτυχίαις ἐπαιρομένων σωφρονιστὴς , τῶν ἀθυμούντων ἐν δυσπραγίαις παραμυθία , τὸ ἧθος ἀπλοῦς , τὸν τρόπον ἐπιεικὴς , σοφὸς τὸν λόγον , τὴν διάνοιαν ὑψηλὸς , τοῖς ταπεινοτέροις καὶ μετριάζουσι πάντα εἴκων καὶ συγκατιὼν αὐτοῖς καὶ συνταπεινούμενος · ὑψηλὸς τ.ῖς ἐπηρμένοις , καὶ τύφου παντὸς ὑπερορῶν , καὶ διαπτύων ὡς ὄναρ τὰς κοσμικὰς δόξας καὶ φαντασίας , τοῖς ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ πεπολεμηκόσι , καὶ μοχθηρῶς καὶ φιλονείκως ἐκείνῳ προσενεχθεῖσι δυσὶ ταῖς στεῤῥοτάταις ὕλαις παραπλήσιος ἀναδειχθεὶς , ἀδάμαντι φημὶ καὶ σιδήρῳ · τῷ μὲν τῷ παίειν , ἐν δὲ τῷ πλήττεσθαι τὴν ἀδάμαντος φύσιν καθαρῶς διασώζων , οὐδεμίαν συντριβὴν ὑπομένων καὶ θραῦσιν , ἀλλ´ ἄρτιος τὴν διάνοιαν , καὶ τὸν ὑπὲρ εὐσεβείας ζῆλον ἄχρι τέλους ἀπ´ ἀρχῆς ἴσον διατηρήσας . Τοσαύτας καὶ πλείους τούτων ἡ τοῦ ἀνδρὸς ἀρετὴ τὰς κλήσεις αὐτῶ πρὸς ἁρμόζειν πείθει , πανταχόθεν καλεῖν ἐθέλοντας . Οὕτω δὲ καλῶς καὶ ὡς Θεῷ φίλον τοῦ παρόντος βίου τὸν δίαυλον ἐπελθὼν , καὶ πᾶσι χρησάμενος ὁμοίως πρὸς εὐδοκίμησιν , ὥσπερ μισθόν τινα τῆς εὐσεβείας καὶ τῆς πολλῆς κακοπαθείας τὸ νῦν εἶναι λαμβάνει , ἐν οἷς ἐπόθει καὶ ἀντεποθεῖτο καταλύσας τὸν βίον , καὶ τοῖς τὸ πολίτευμα κτησαμένοις ἐν οὐρανοῖς Πατράσι καὶ πατριάρχαις καὶ ὑπερηθληκόσι τῆς ἀληθείας , ὁ τούτοις κατ´ ἴχνος ἀκολουθήσας καλῶς προθέμενος . Καὶ ἵνα τι μικρὸν τῷ λέγῳ μετὰ τὴν ἐκείνου πρὸς Θεὸν ἐκδημίαν ἐνδιατρίψωμεν , ἐκεῖνον μὲν ἡ Ἐκκλησία τῶν πρωτοτόκων εἶχε , καὶ ὁμήγυρις Πατέρων καὶ προφητῶν καὶ ἀγγέλων χοροστασία , ἡ πόλις δ´ ἀγῶνα προὔθηκεν ἑαυτῇ , τῆς εἰσόδου τιμῆς τὴν ἐξόδιον μείζω πολλῷ καὶ θαυμασιωτέραν ἐργάσασθαι τῷ ποιμένι · καὶ συνδραμόντες ἀξία πᾶσα καὶ ἡλικία ἀνδρῶν ὁμοίως καὶ γυναικῶν , πολλὰ μὲν δάκρυα κατέῤῥει τῶν ὀφθαλμῶν , πολλὰς δ´ ἀφῆκε μετ´ οἱμωγῆς τὰς φωνὰς , τὸν καλὸν ποιμένα , τὸν πατέρα , τὸν διδάσκαλον ἀνακαλουμένη , καὶ τῶν ὁρώντων ταῖς διανοίαις ἢ καὶ ἀκοῇ δεχομένων τὰ τότε τετελεσμένα , μείζω τὴν περὶ ἐκείνου δόξαν ἢ κατὰ ἄνθρωπον ἐντιθεῖσα . Ἐπεὶ δὲ ἔδει καὶ τὸν ἐκείνου παραδοθῆναι τῇ γῆ νεκρὸν , μόλις τὰς χεῖρας τῶν κατεχόντων διαφυγόντα , προπέμπεται μὲν ὑπὸ παντὸς τοῦ πλήθους ὑπὸ λαμπάσι πολλαῖς καὶ μύροις καὶ ᾠδαῖς καὶ ὕμνοις πνευματικοῖς · πάντων δὲ τῶν ὅσα νόμος ἐκτελεσθέντων , οὕτω παραδίδαται τῇ σορῷ λαμπρῶς καὶ πολυτελῶς , παθῶν ποικΩων καὶ ψυχικῶν ἀλγηδόνων καὶ νόσων σωματικῶν ἄμισθον ἰατρεῖον καὶ ἀγαθοῦ παντὸς ἀνέκλειπτος θησαυρός . Ἀλλ´ ὦ πολλὰ μὲν τοῖς ἀσκητικοῖς ἐνιδρώσας πόνοις , πολλὰ δὲ τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας καμάτοις , οὐ δόξῃ καὶ τρισὶν ἔτεσιν , ἀλλὰ βίον ὅλον ἑνηθληκώς , καὶ τοὺς ἀγῶνας καὶ τοὺς ἄθλους ἡμῖν οὐκ εὐσεβείας μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀνδρίας καὶ καρτερίας παράδειγμα καλὸν καταλελοιπὼς , καὶ μέτρα λόγου καὶ σιωπῆς μετὰ τῶν ἄλλων καλῶν εἰδὼς , αὐτὸς μὲν τὸν ἡμέτερον τόνδε , εἰ καὶ πολὺ τῆς ἀξίας ἁπολειπόμενον , ἀλλ´ οὐδὲν τῆς δυνάμεως ἐνδεέστερον ἔχεις λόγον · στήσαις δ´ ἡμῖν τὴν τῶν παθῶν καταιγίδα δεινῶς στροβοῦσαν καὶ συνταράττουσαν · καὶ γαληνῶς παράσχοις τὸ κλυδώνιον τοῦ βίου διαδραμεῖν , καὶ ἀπαλλαγέντες ἐνθένδε , ταῖς ἑαυτοῦ σκηναῖς δέξαιο , κἂν μέγα πως καὶ ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν ἀξίαν τὸ αἰτούμενον ᾖ , μὴ τὸν πόνον ἡμῖν ἀλλὰ τὸν πόθον ἀντιμετρῶν , ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ ζωοποιῷ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: νῦν εἷς τις μηδείς ὁ ὑπό ὁ ἐκεῖνος προστααίαν τελέω εἰμί εὑρίσκω ὁ κακός ὁ εὐσέβεια σπαράκτης προσέχω · ἐναντίος μέν οὖν καί μεθ´ ὑπερβολή ἀπασάω , ὡς Θεός πολέμιος ἐκπολεμόω αὐτός , καί μεθ´ ὅσος ἄν τις εἶπον ὁ προθυμία ἐλαύνω καί σπουδή . οὖον μήv ὁ ψυχικός μέν πάθος τε καί νόσημα οὗτος εἰμί ἀγαθός ἰατρός , καί ὁ ἠθέω διορθωτής , καί πρός πᾶς ὁστισοῦν ὁ οἰκειόω Θεός χειραγωγία καί ὁδηγία , ὁ σωματικός δδʹ ἀμελέω , εἰμί τις ἀδίστακτος Ψυχή πρόσειμι , καί ὁ θεραπεία ἐξαιτέω πιστῶς , ἀλλά καί οὗτος πολύς ἀπαλλάσσω χρόνιος καί χαλεπός , καί ζῶ ὁμοίως καί πρός ὁ ἄνω λῆξις μεταχωρέω . τίς οὖν ἄν τις αὐτός προσαρμόζω προσηγορία , μᾶλλον εἄν ἐφάπτω δοκέω ὁ ἀλήθεια ; μᾶλλον δδʹ οὖον ποῖος καθαρός αὐτός προσήκω καί δικαίως ; Ποιμήν εἰμί καλός ὁ ἑαυτοῦ πρόβατον οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί πολλάκις προτίθημι ὁ Ψυχή · διδάσκαλος ἀληθής , καί βίος καί λόγος καί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ὑπόδειγμα ὁ μαθητεύω παιδεύω · ὀρθός δόγμα ὑφηγητής , ἄπταιστος καί καθαρός ὁ ὑπέρ ὁ ἅγιος Τριάς ἐκτίθημι λόγος , καί θεολογέω ὁ πᾶς ὑψηλός διάνοια , καί ὁ δυσέφικτος τρανής ἀναπτύσσω , καί ὁ ἀληθής θεολόγος ἐν ἅπας συμφωνέω , ἅτε δή καί αὐτός ὑπό ὁ αὐτός πνεῦμα Ούτος διδάσκω · ψυχικός τε πάθος ὁμοίως καί σωματικός ἀλγηδών ἀγαθός ἰατρός · ὀρφανός καί χήρα τροστατος , ὁ ἐν εὐτυχία ἐπαίρω σωφρονιστής , ὁ ἀθυμέω ἐν δυσπραγία παραμυθία , ὁ Ἧθος Ἀπλοῦς , ὁ τρόπος ἐπιεικής , σοφός ὁ λόγος , ὁ διάνοια ὑψηλός , ὁ ταπεινός καί μετριάζω πᾶς εἴκω καί συγκάτειμι αὐτός καί συνταπεινόομαι · ὑψηλός ὅς ἐπαίρω , καί τύφω πᾶς ὑπεροράω , καί διαπτύω ὡς ὄναρ ὁ κοσμικός δόξα καί φαντασία , ὁ ὑπέρ ὁ Θεός πολεμέω , καί μοχθηρός καί φιλόνεικος ἐκεῖνος προσφέρω δύο ὁ στερροτατας ὕλη παραπλήσιος ἀναδείκνυμι , ἀδάμας φημί καί σίδηρος · ὁ μέν ὁ παίω , ἐν δέ ὁ πλήσσω ὁ ἀδάμας φύσις καθαρός διασῴζω , οὐδείς συντριβή ὑπομένω καί θραῦσις , ἀλ ἄρτιος ὁ διάνοια , καί ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ζῆλος ἄχρι τέλος ἀπ´ ἀρχή ἴσος διατηρέω . τοσοῦτος καί πλείων οὗτος ὁ ὁ ἀνήρ ἀρετή ὁ κλῆσις αὐτός πρός ἁρμόζω πείθω , πανταχόθεν καλέω ἐθέλω . οὕτως δέ καλῶς καί ὡς Θεός φίλος ὁ πάρειμι βίος ὁ δίαυλος ἐπέρχομαι , καί πᾶς χράω ὁμοίως πρός εὐδοκίμησις , ὥσπερ μισθός τις ὁ εὐσέβεια καί ὁ πολύς κακοπάθεια ὁ νῦν εἰμί λαμβάνω , ἐν ὅς ποθέω καί ἀντιποθέω καταλύω ὁ βίος , καί ὁ ὁ πολίτευμα κτάομαι ἐν οὐρανός πατήρ καί πατριάρχης καί ὑπερέρχομαι ὁ ἀλήθεια , ὁ οὗτος κατ´ ἴχνος ἀκολουθέω καλῶς προτίθημι . καί ἵνα τίς μικρός ὁ λέγος μετά ὁ ἐκεῖνος πρός θεός ἐκδημία ἐνδιατρίβω , ἐκεῖνος μέν ὁ ἐκκλησία ὁ πρωτοτόκος ἔχω , καί ὁμήγυρις Πατέρων καί προφήτης καί ἄγγελος χοροστασία , ὁ πόλις δδʹ ἀγών προτίθημι ἑαυτοῦ , ὁ εἴσοδος τιμή ὁ ἐξόδιος μείζων πολύς καί θαυμάσιος ἐργάζομαι ὁ ποιμήν · καί συντρέχω ἄξιος πᾶς καί ἡλικία ἀνήρ ὁμοίως καί γυνή , πολύς μέν δάκρυ καταρρέω ὁ ὀφθαλμός , πολύς δδʹ ἀφίημι μετέ οἰμωγή ὁ φωνή , ὁ καλός ποιμήν , ὁ πατήρ , ὁ διδάσκαλος ἀνακαλέω , καί ὁ ὁράω ὁ διάνοια ἢ καί ἀκοή δέχομαι ὁ τότε τελέω , μείζων ὁ περί ἐκεῖνος δόξα ἢ κατά ἄνθρωπος ἐντίθημι . ἐπεί δέ ἐσθίω καί ὁ ἐκεῖνος παραδίδωμι ὁ γῆ νεκρός , μόλις ὁ χείρ ὁ κατέχω διαφεύγω , προπέμπω μέν ὑπό πᾶς ὁ πλῆθος ὑπό λαμπάς πολύς καί μύρον καί ᾠδή καί ὕμνος πνευματικός · πᾶς δέ ὁ ὅσος νόμος ἐκτελέω , οὗτος παραδίδωμι ὁ σορός λαμπρῶς καί πολυτελής , πάθος ποικΩων καί ψυχικός ἀλγηδών καί νόσος σωματικός ἄμισθος ἰατρεῖον καί ἀγαθός πᾶς ἀνέκλειπτος θησαυρός . Ἀλ εἰμί πολύς μέν ὁ ἀσκητικός ἐνιδρόω πόνος , πολύς δέ ὁ ὑπέρ εὐσέβεια κάματος , οὖον δόξα καί τρεῖς ἔτος , ἀλλά βίος ὅλος ἐναθλέω , καί ὁ ἀγών καί ὁ ἆθλος ἐγώ οὐ εὐσέβεια μόνος , ἀλλά καί Ἀνδρίας καί καρτερία παράδειγμα καλός καταλείπω , καί μέτρον λόγος καί σιωπή μετά ὁ ἄλλος καλός εἰδοί , αὐτός μέν ὁ ἡμέτερος ὅδε , εἰμί καί πολύς ὁ ἄξιος ἀπολείπω , ἀλ οὐδείς ὁ δύναμις ἐνδεής ἔχω λόγος · ἵστημι δδʹ ἐγώ ὁ ὁ πάθος καταιγίς δεινῶς στροβέω καί συνταράσσω · καί γαληνός παρέχω ὁ κλυδώνιον ὁ βίος διατρέχω , καί ἀπαλλάσσω ἐνθένδε , ὁ ἑαυτοῦ σκηνή δέχομαι , κἀν μέγας πως καί ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ἄξιος ὁ αἰτέω εἰμί , μή ὁ πόνος ἐγώ ἀλλά ὁ πόθος ἀντιμετρέω , ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ καί ὁ ζωοποιός πνεῦμα νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .