cogPG.PG151 352
καὶ φυλακὴν καρδίας , καὶ προσοχὴν , τοιαύτην τερατείαν οἵαν σὺ παραδίδως ὠνόμασε · Φασὶ δὲ τοῦτον νενομοθετηκέναι τοῖς μύσταις , εὐχῇ χρῆσθαι διαπαντὸς οὕτως ἐχούσῃ · Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ Υιὲ τοῦ Θεοῦ , ἐλέησόν με . Κάκ τούτου οὖν ἔστι συνιδεῖν , ὁποῖος ἦν ὁ τῶν εἰσπνόων ἐὐρετής . Τὸ μὲν γὰρ , Πάτερ ἡμων , ᾠ διαφερόντως οἱ Βωγόμιλοι χρῶνται , οὐ νομοθετεῖ · ᾧετο γὰρ οὔτω κατάδηλος ἔοεσθαι · οἷς δ´ ὅρως ταύτῃ μόνῃ τῇ μικρᾷ εὐχῇ διὰ βίου προσανέχειν ὑποτίλεται , τούτοις τάς γε ἄλλας ἁπάσας εὐχάς βαττολογίας καταλιμπάνειν νομίζεσθαι . Οἱς δὲ αὖθις πάντων Χριστιανῶν ἐν ταύτῃ τῇ εὐχῇ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ Θεὸν ἡμῶν καλούντων , οὖτος τὸ , ὁ Θεὸς ἡμῶν , εἰς τὸ , Υἱὲ Θεοῦ μετείληφε , τούτοις τὸ πᾶν τῆς ἑαυτοῦ κακοδοξίας ἡμῖν ἐξεκάλυψε . Τῷ γὰρ τῶν Βωγομίλων ἀκολούθως δόγματι μεταβάλλει καὶ οὖτος ἐν τῇ εἰρημένῃ εὐχῇ τὸ , ὁ Θεὸς ἡμῶν , εἰς τὸ , Υιὲ Θεοῦ . Ἐπεὶ ἄλλην γε αἰτίαν δι´ ἣν τὴν τοιαύτην πεποίηκε μεταβολὴν , οὐκ ἂν εἰπεῖν τις ἔχοι . Καὶ ταῦτα μὲν ὁ ἀθεώτατος Βαρλαάμ . μηʹ . Τὰ δὲ καὶ αὐτὰ ἁπεναντίας ἔχει πάντως τῆ μακαριστῇ φωνῇ τοῦ θεμελίου τῆς πίστεως , τοῦ κορυφαίου τῶν μαθητῶν , καὶ τῷ ἐπ´ αὐτῇ τοῦ δεσπότου μακαρισμῶ . Ὁ μὲν γὰρ εἶπε πρὸς αὐτὸν , Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ῶντος · ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτὸν , Μακάριος εἶ Σίμων βᾶρ Ἰωνᾶ , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι ἀλλ´ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν τοῖς Θὐρανοῖς . Ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ συμβόλῳ τῆς πίστεω λέγομεν · ἱλστεύομεν εἰς ἔνα Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα , καὶ εἰς τύν Υίόν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ , τὸν ἐκ τοῦ Πατρῤς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων . Ἃρ´ οὖν οὐ Θεὸν εἶναι τὸν Χριστὸν δοξάζομεν , ἐπεὶ πιστεύειν φαμὲν εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ : Φησὶ δὲ περὶ τῆς τοιαύτης ἱερᾶς προσευχῆς καὶ ὁ χρυσοῤῥήμων καὶ θεῖος διδάσκαλος Ἰωάννης μονάζουσιν ἐπιστέλλων · Σχολάσατε διαπαντὸς , καὶ παραμείνατε Κυρίῳ τῶ Θεῷ ἡμῶν , ἕως οὗ οἰκτειρήσῃ ἡμᾶς , καὶ μηδὲν ἕτερον ζητήσητε ἢ μόνον ἔλεος παρὰ τοῦ κυρίου τῆς δοξης . Ζητοῦντες δὲ ἔλεος , ἐν ταπεινῇ καὶ ἐλεεινῇ καρίᾳ ζητεῖτε , καὶ βοᾶτε ἀπὸ πρω ? ἕως ἑσπέρας , τἰ δυνατὸν καὶ ὅλην τὴν νύκτα , τὸ , Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ , ἐλέησον ἡμᾶς . Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , βιάσεσθε τὸν νοῦν ὑμῶν εἰς τοῦτο τὸ ἔργον ἔως θανάτου . Πολλῆς γὰρ βίας χοήζει τὸ ἔργον τοῦτο , ὅτι στενή ἐστιν ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν , καὶ οἱ βιαζόμενοι εἰσέρχονται ἐν αὐτῇ . Βιαστῶν γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , μὴ χωοίζετε τὰς καρδίας ὑμῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ προσμένετε καὶ φυλάττετε αὐτὴν μετὰ τῆς μνήμης τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε , ἕως οὖ ἐμφυτευθῆ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἔσω ἐν τῇ καρδίᾳ , καὶ μηδὲν ἕτερον ἐννοεῖτε , ἢ ἵνα μεγαλυνθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Πσρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , τὸν κανόνα ταύτης τῆς ποοστυνῆς μηδέποτε καταπαύσητε , ἢ καταφρονήσητε . · ἀλλ´ εἴτε ἐσθίετε , εἴτε πίνετε , εἴτε βδεύετε , εἴτε τι ποιεῖτε , ἀδιαλείπτως κράζετε , Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ φησὶν , ὁ θεῖος ἀπόστολος , προσεύχεσθε χωρὶς ὀργῆς καὶ διαλογισμῶν . » μθʹ . Ἀλλὰ καὶ ὁ θεῖος Διάδοχος , Ἀπαιτεῖ , φησὶν , ἡμᾶς πάντως ὁ νοῦς , ὅταν πάσας τὰς διεξόδους αὐτοῦ τῇ μνήμῃ ἀποφράξωμεν τοῦ Θεοῦ . Ἔργον ὀφεῖλον αὐτοῦ πληροῦν τὴν ἐντρέχειαν . Δεῖ οὖν αὐτῳ διδόναι , τὸ , Κύριε Ἱησοῦ Χριστὲ , εἰς ῥλόκληρον πραγματείαν τοῦ σκοποῦ . Οὐδεὶς γὰρ , φησὶ , λέγει Κύριον Ἰησοῦν , εἰ μὴ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ . Ὅσοι γὰρ τοῦτο τὸ ἅγιον καὶ ἔνδοξον ὄνομα τῷ βάθει μελετῶσιν ἀεὶ τῆς καρδίας ἀπαύστως , αὐτοὶ καὶ τὸ φῶς αὐτῶν τοῦ νοῦ δύνανται ὁρᾷν ποτε . Πάντα γὰρ τὸν ἐπιπολάζοντα ῥύπον τῇ ψυχῇ ἐν αἰσθήσει ἱκανὴ καταφλέγει . Καὶ γὰρ ὁ Θεὸς ἡμῶν φησί , Πῶρ καταναλλίσκον . Ὅθεν εἰς ἀγάπην λοιπὸν πολλὴν τὴν ψυχὴν τῆς ἑαυτοῦ δόξης προσκαλεῖται Κύριος . Ἐγχρονίζον γὰρ τὸ ἔνδοξον ἐκεῖνο καὶ πολυπόθητον ὄνομα διὰ τῆς μνήμης τοῦ νοῦ τῇ θέρμη τῆς καρδίας , ἕξιν ἡμῖν πάντων ἐμποιεῖ τοῦ ἀγαπᾷν τὴν αὐτοῦ ἀγαθότητα . Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ μαργαρίτης ὁ πολύτιμος , ὅντινα , πωλήσας τις τὴν περιουσίαν αὐτοῦ . εὑρεῖν δύναται , καὶ ἔχειν ἀνεκλάλητον ἐπὶ τῇ αὐτοῦ εὐρέσει χαράν . Καὶ μακρὸν ἅν εἴη λέγειν τὰς περὶ τούτου τῶν θεοφόρων Πατέρων εἰσηγήσεις καὶ προτροπάς . Ἱσχυριζομένων τοίνυν τῶν μοναχῶν , τῆς πνευματοκινήτου πῶν θεοφόρων διανοίας ἐπιτερπές τε καὶ θεῖον ἐξ ἀρχῆς εἶναι μελέτημα τὴν εὐχὴν ταύτην , ἅμα δὲ καὶ βουλομένων ἐφεξῆς συνείρειν ὅσα περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς τῶν ἀγίων συγγράμμασι κεῖται , οἷόν ἐστι καὶ τῷ εἰρημένῳ τῷ διὰ λόγων δειμαμένῳ τὴν κλίμεκα τῆς πνευματικῆς ἀναβάσεως , Μνήμη γὰρ , φησὶν , Ἰησοῦ κολληθήτω τῇ πνοῇ σου , καὶ τότε εἴσῃ ἡσυχίας ὡφέλειαν . νʹ . Τοιαῦτα προθυμουμένων ἑφεξῆς λέγειν τῷν μοναχῶν , ὁ τὰ πάντα θαυμάσιος βασιλεὺς , νῦν δὲ καὶ μακαρίῳ τέλει κατακλείσας τὸν βίον , ὡς Χριστὸς Κυρίου τὸν ὑπὲρ τοῦ χρίσαντος λόγον αὖθις ὑπολαβὼν , Ἀλλ´ ἔστω , φησὶ , καὶ δεδόσθω , τῷν κακοδόξων τοῦτο τινὰ φάναι τὴν ἀρχὴν , Οὐδὲν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῖν ἔγκλημα , καλῶς χρωμένοις τὸ κακῶς ἐκείνοις νενοημένον . Οὐδὲ γὰρ ἐπειδὴ Θεὸν οὐρανοῦ λέγουσιν οἱ Πέρσαι τὸν Ἀβραὰμ , κακῶς ἐροῦμεν εἰπεῖν , Τὸν Θεὸν τὸν οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι · οὐδὲ ἐπειδὴ κοσμοποιὸν νοῦν Ἕλληνές φασι . τὸν Θεὸν , ἡμεῖς τοῦτον τοῦ κόσμου ποιητὴν οὐκ ἐροῦμεν . Ἡ τοῦτο λέγοντες , ἐγκληθείημεν ἂν δικαίως , ὡς κατ´ ἐκείνους φρονωῦντες . Ἔλληνες μὲν γὰρ τὴν ὕλην ἀγένητον καὶ τῷ Θεῶ συναῖδιον λέγοντες , εἰ καὶ ποιητήν φασι τοῦ κόσμου Θεὸν , ἀλλ´ οὐχ ὡς προαγωγέα τοῦ μήπου πρότερον μηδαμῶς ὄντος , ἀλλ´ ὠς τοῦ ὄντος κοσμήτορα , τάξιν μόνον καὶ εἶδος καὶ θέσιν ἐναρμόνιον προστιθέντα τοῖς οὖσι , μικροῦ τῆς κατ´ ἀνθρώπους τέχνης μηδὲν πλέον τῇ δυνάμει τοῦ Θεοῦ νέμοντες · ἡμεῖς δὲ , τὴν εἰς τὸ εἶναι πρόοδον · ἐκ μὴ ὄντως τὰ πάντα δεξασθαι πστεύοντες πρὸς Θεοῦ , ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆε καὶ τῶν ἐν μέσῳ τουτον ἀκριβῶς γινώσνομεν ...
Lemmas: καί φυλακή Καρδία , καί προσοχή , τοιοῦτος τερατεία οἷος σύ παραδίδωμι ὀνομάζω · φημί δέ οὗτος νομοθετέω ὁ μύστης , εὐχή χράω διαπαντός οὕτως ἔχω · κύριος Ἰησοῦς Χριστός υἱός ὁ Θεός , ἐλεέω ἐγώ . κατά οὗτος οὖν εἰμί συνοράω , ὁποῖος εἰμί ὁ ὁ εἰσπνοή εὑρετής . ὁ μέν γάρ , πατήρ Ἡμων , ὀͅς διαφερόντως ὁ βωγομιλος χράω , οὖον νομοθετέω · οἴομαι γάρ οὐτάω κατάδηλος εοιημι · ὅς δδʹ Ὅρως οὗτος μόνος ὁ μικρός εὐχή διά βίος προσανέχω ὑποτίλλω , οὗτος ὁ γε ἄλλος ἅπας εὐχή βαττολογία καταλιμπάνειν νομίζω . οἱςστις δέ αὖθις πᾶς Χριστιανός ἐν οὗτος ὁ εὐχή ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός καί θεός ἐγώ καλέω , οὗτος ὁ , ὁ θεός ἐγώ , εἰς ὁ , υἱός Θεός μεταλαμβάνω , οὗτος ὁ πᾶς ὁ ἑαυτοῦ κακοδοξία ἐγώ ἐκκαλύπτω . ὁ γάρ ὁ βωγομιλαω ἀκόλουθος δόγμα μεταβάλλω καί οὗτος ἐν ὁ εἴρω εὐχή ὁ , ὁ θεός ἐγώ , εἰς ὁ , υἱός Θεός . ἐπεί ἄλλος γε αἴτιος δις ὅς ὁ τοιοῦτος ποιέω μεταβολή , οὐ εἄν εἶπον τις ἔχω . καί οὗτος μέν ὁ ἄθεος Βαρλαάμ . μῆον . ὁ δέ καί αὐτός απεναντίας ἔχω πάντως τῆ μακαριστής φωνή ὁ θεμέλιος ὁ πίστις , ὁ κορυφαῖος ὁ μαθητής , καί ὁ ἐπι αὐτός ὁ δεσπότης μακαρισμός . ὁ μέν γάρ εἶπον πρός αὐτός , σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ εἰμί · ὁ δέ Κύριος πρός αὐτός , Μακάριος εἰμί Σίμων βᾶρ Ἰωνᾶς , ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐ ἀποκαλύπτω σύ ἀλ ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ θυραινω . ἀλλά καί ἐν ὁ σύμβολον ὁ πιστέω λέγω · ιλστευαρτυω εἰς νάω θεός πατήρ παντοκράτωρ , καί εἰς τύν υἱός ὁ Θεός ὁ μονογενής , ὁ ἐκ ὁ Πατρῤς γεννάω πρό πᾶς ὁ αἰών . ὅρ οὖν οὖον θεός εἰμί ὁ Χριστός δοξάζω , ἐπεί πιστεύω φημί εἰς ὁ υἱός ὁ Θεός : φημί δέ περί ὁ τοιοῦτος ἱερός προσευχή καί ὁ χρυσορρήμων καί θεῖος διδάσκαλος Ἰωάννης μονάζω ἐπιστέλλω · σχολάζω διαπαντός , καί παραμένω κύριος ὁ Θεός ἐγώ , ἠώς ὅς οἰκτειρέω ἐγώ , καί μηδείς ἕτερος ζητέω ἢ μόνος ἔλεος παρά ὁ κύριος ὁ δόξα . ζητέω δέ ἔλεος , ἐν ταπεινός καί ἐλεεινός Καρία ζητέω , καί βοάω ἀπό πρωΐ ? ἠώς ἑσπέρα , τίη δυνατός καί ὅλος ὁ νύξ , ὁ , κύριος Ἰησοῦς Χριστός υἱός ὁ Θεός , ἐλεέω ἐγώ . παρακαλέω οὖν σύ , βιάζομαι ὁ νόος σύ εἰς οὗτος ὁ ἔργον ἔως θάνατος . Πολλῆς γάρ Βίας χοήζει ὁ ἔργον οὗτος , ὅτι στενός εἰμί ὁ πύλη καί θλίβω ὁ ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή , καί ὁ βιάζομαι εἰσέρχομαι ἐν αὐτός . βιαστής γάρ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . παρακαλέω οὖν σύ , μή οἴχομαι ὁ Καρδία σύ ἀπό ὁ Θεός , ἀλλά προσμένω καί φυλάσσω αὐτός μετά ὁ μνήμη ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός πάντοτε , ἠώς οὖον ἐμφυτεύω ὁ ὄνομα ὁ κύριος εἴδομαι ἐν ὁ Καρδία , καί μηδείς ἕτερος ἐννοέω , ἢ ἵνα μεγαλύνω Χριστός ἐν σύ . Πσρακαλῶ οὖν σύ , ὁ κανών οὗτος ὁ ποοστυνεος μηδέποτε καταπαύω , ἢ καταφρονέω . · ἀλ εἴτε ἐσθίω , εἴτε πίνω , εἴτε βδέω , εἴτε τίς ποιέω , ἀδιαλείπτως κράζω , κύριος Ἰησοῦς Χριστός φημί , ὁ θεῖος ἀπόστολος , προσεύχομαι Χωρὶς ὀργή καί διαλογισμός . » μθʹ . ἀλλά καί ὁ θεῖος Διάδοχος , ἀπαιτέω , φημί , ἐγώ πάντως ὁ νόος , ὅταν πᾶς ὁ διέξοδος αὐτός ὁ μνήμη ἀποφράσσω ὁ Θεός . ἔργον ὀφείλω αὐτός πληρόω ὁ ἐντρέχεια . Δεύς οὖν αὐτός δίδωμι , ὁ , κύριος Ἱησοῦ Χριστός , εἰς ρλοκληρος πραγματεία ὁ σκοπός . οὐδείς γάρ , φημί , λέγω κύριος Ἰησοῦς , εἰμί μή ἐν πνεῦμα ἅγιος . ὅσος γάρ οὗτος ὁ ἅγιος καί ἔνδοξος ὄνομα ὁ βάθος μελετάω ἀεί ὁ Καρδία ἄπαυστος , αὐτός καί ὁ φάος αὐτός ὁ νόος δύναμαι ὁράω ποτός . Πάν γάρ ὁ ἐπιπολάζω ῥύπος ὁ Ψυχή ἐν αἴσθησις ἱκανός καταφλέγω . καί γάρ ὁ θεός ἐγώ φημί , Πῶρος καταναλίσκω . ὅθεν εἰς ἀγάπη λοιπός πολύς ὁ ψυχή ὁ ἑαυτοῦ δόξα προσκαλέω Κύριος . ἐγχρονίζω γάρ ὁ ἔνδοξος ἐκεῖνος καί πολυπόθητος ὄνομα διά ὁ μνήμη ὁ νόος ὁ θέρμη ὁ Καρδία , ἕξις ἐγώ πᾶς ἐμποιέω ὁ ἀγαπάω ὁ αὐτός ἀγαθότης . οὗτος γάρ εἰμί ὁ μαργαρίτης ὁ πολύτιμος , ὅστις , πωλέω τις ὁ περιουσία αὐτός . εὑρίσκω δύναμαι , καί ἔχω ἀνεκλάλητος ἐπί ὁ αὐτός εὕρεσις χαρά . καί μακρός ὅς εἰμί λέγω ὁ περί οὗτος ὁ θεόφορος Πατέρων εἰσήγησις καί προτροπή . Ἱσχυρίζομαι τοίνυν ὁ μοναχός , ὁ πνευματοκινητης ποῦ θεόφορος διάνοια ἐπιτερπής τε καί θέω ἐκ ἀρχή εἰμί μελέτημα ὁ εὐχή οὗτος , ἅμα δέ καί βούλομαι ἐφεξῆς συνείρω ὅσος περί αὐτός ἐν ὁ ὁ Ἀγίων σύγγραμμα κεῖμαι , οἷος εἰμί καί ὁ εἴρω ὁ διά λόγος δειμαίνω ὁ κλίμα ὁ πνευματικός ἀνάβασις , Μνήμη γάρ , φημί , Ἰησοῦς κολλάω ὁ πνοή σύ , καί τότε εἶμι ἡσυχία ὠφέλεια . ν . τοιοῦτος προθυμέομαι ἐφεξῆς λέγω τῷ μοναχός , ὁ ὁ πᾶς θαυμάσιος βασιλεύς , νῦν δέ καί μακάριος τέλος κατακλείω ὁ βίος , ὡς Χριστός κύριος ὁ ὑπέρ ὁ χρίω λόγος αὖθις ὑπολαμβάνω , Ἀλ ἵστημι , φημί , καί δίδωμι , τῷ κακοδοξέω οὗτος τις φαίνω ὁ ἀρχή , οὐδείς παρά ὁ Θεός ἐγώ ἔγκλημα , καλῶς χράω ὁ κακῶς ἐκεῖνος νοέω . οὐδέ γάρ ἐπεί θεός οὐρανός λέγω ὁ Πέρσης ὁ Ἀβραάμ , κακῶς εἴρω εἶπον , ὁ θεός ὁ οὐρανός ἐγώ σέβομαι · οὐδέ ἐπεί κοσμοποιός νόος Ἕλλην φημί . ὁ θεός , ἐγώ οὗτος ὁ κόσμος ποιητής οὐ εἴρω . ὁ οὗτος λέγω , ἐγκαλέω εἄν δικαίως , ὡς κατ´ ἐκεῖνος φρονέω . Ἔλληνες μέν γάρ ὁ ὕλη ἀγένητος καί ὁ θεάομαι συναδικέω λέγω , εἰμί καί ποιητής φημί ὁ κόσμος θεός , ἀλ οὐ ὡς προαγωγεύς ὁ μήπου πρότερος μηδαμῶς εἰμί , ἀλ ὡς ὁ εἰμί κοσμήτωρ , τάξις μόνος καί εἶδος καί θέσις ἐναρμόνιος προστίθημι ὁ εἰμί , μικρός ὁ κατ´ ἄνθρωπος τέχνη μηδείς πλέω ὁ δύναμις ὁ Θεός νέμω · ἐγώ δέ , ὁ εἰς ὁ εἰμί πρόοδος · ἐκ μή εἰμί ὁ πᾶς δέχομαι πστευειμι πρός Θεός , ποιητής οὐρανός καί γίγνομαι καί ὁ ἐν μέσος οὗτος ἀκριβῶς γιγνώσκω ...