cogPG.PG151 86
καὶ βασκανίᾳ τὴν ψυχὴν ταράττεσθαι · Τί τὸ ὄφελος λαμπρᾶς τραπέζης ἀπέχεσθαι , καὶ τὴν ψυχὴν ἀταπείνωτον εἶναι , καὶ τὴν μὲν σάρκα ἠλλοιῶσθαι δι´ ἔλαιον , μὴ ταπεινωθῆναι δὲ τὴν ψυχὴν ἐν νηστείᾳ κατὰ τὸν Δαβίδ ; Τί τὸ ὄφελος ἀπαλλαγῆναι μὲν τῆς ἐκ τῶν πολλῶν βρωμάτων ἀναθυμιωμένης ὀμίχλης . φροντίσι δὲ καὶ λογισμοῖς ματαίοις ἀχρειοῦσθαι τὸν ἡμέτερον νοῦν , καὶ συναχρειοῦσθαι τὰς πρὸς τὸν Θεὸν προσευχάς ; Διὰ τοῦτο καλὴ νηστεία ἡ τελουμένη πρὸς μαρασμὸν τῆς ἐπιθυμίας , πρὸς ταπείνωσιν τῆς ψυχῆς , πρὸς μίσους μετα οἴησιν , πρὸς θυμοῦ σβέσιν , πρὸς μνησικακίας ἀπάλειψιν , πρὸς διανοίας καὶ προσευχῆς ἐργασίαν καὶ καθαρότητα . Εἰ δὲ εὐπορεῖς , ἔστω σοι καὶ τὸ περιττεῦον τῆς τροφῆς εἰς τὴν τῶν ἀπορούντων παραμυθίαν . Ἐὰν οὖτω νηστεύῃς , οὐ μόνον συμπάσχων ἔσῃ καὶ συννεκρούμενος , ἀλλὰ καὶ συνανιστάμενος καὶ συμβασιλεύων Χριστῷ εἰς αἰῶνας τοὺς ἀπεράντους · σύμφυτος γὰρ γεγονὼς διὰ τῆς τοιαύτης νηστείας τῷ ῥμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , καὶ τῆς ἀναστάσεως κοινωνὸς ἔσῃ , καὶ τῆς ἐν αὐτῷ ζωῆς κληρονόμος . Ὁ νηστεύων , ἐὰν μὲν πειράζηται , νικᾷ τὸν ἧρ πειράζοντα · ἐὰν δὲ μὴ πειράζηται , συντηρεῖ τὴν εἰρήνην τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος , ὑπωπιάζων κατὰ Παῦλον τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶν , δειλιῶντα μήπως ἀδόκιμος γένηται · εἰ δὲ Παῦλος δειλιᾷ , πόσῳ μᾶλὶ ον ἡμᾶς προσῆκεν ; Ὁ γοῦν νηστεύων δουλαγωγεῖ τὸ σῶμα καὶ δόκιμον ποιεῖ τὴν ψυχήν , ὁ δὲ καταπιαίνων τὴν μετ´ ὀλίγον φθαρησομένην σάρκα , μὴ ἐσθίων διὰ τὸ ζῇν , ἀλλὰ μᾶλλον ζῶν ἵν´ ἐσθίῃ καθάπερ τὰ παρ´ ἡμῶν ἐτοιμαζόμενα πρὸς σφαγὴν , καὶ προστιθεὶς τοῖς ἀναγκαίοις τὰ περιττὰ ἵνα λιπαίνῃ τὸ σῶμα , ἢ πρὸς ἐπιθυμίας οὐ καλὰς διεγείρῃ , ἢ ἀπλῶς οὕτω πρὸς φιληδονίαν τὴν ἐν τοῖς Καλῶς ἄρα καὶ ὁ προφήτης ψάλλει Δαβίδ · « Τίς ἅφέλεια ἐν τῷ αἵματι μου ἐν τῷ καταβαίνειν με εἰς ιαφθοράν ; » Νηστεύων οὕν καὶ μετ´ ἐγκρατείας τρεφόμενος , μὴ ἀποτιθέμενος εἰς τὴν αὐριον ἔσο τὰ περιττὰ , ἀλλ´ ὥσπερ ὀ Κύριος πτωχεύσας , ἡμᾶς ἐπλούτησεν , οὔτω καὶ σὺ πεινῶν ἑκουσίως , χόρτασον τὸν ἀκουσίως λιμώττοντα , καὶ ἔσται σου ἡ νηστεία καθάπερ περιστερὰ κάρφος ἐλαίας φέρουσα , αίτῇ ψυχῇ συ τὴνἱκ τοῦ κατακλυσμοῦ λύσιν κὐαγγελιζομένη · « Ἐὰν γὰρ ἀνέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν , ὁ μέγας φησὶν Ἡσαΐας , καὶ ῥῆμα γογγυσμοῦ , καὶ δῷς πεινῶντι ἄρτον ἐκ ψυχῆς σου , καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς , τἄτε ἀνατελεῖ ἐν σκότει τὸ φῶς σου , καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία . » Εἰ δὲ μὴ τὰ οἰκεῖα διδόναι βούλει , κἂν τῶν ἀλλοτρίων ἀπέχου , καὶ μὴ κάτεχε παρὰ σεαυτῷ τὰ μὴ σὰ , καθαρπάζων καὶ πλουτῶν ἔστιν ὅτε καὶ παρὰ τῶν πενεστέρων ἀδίκως , ἵνα μὴ παρ´ αὐτοῦ τοῦ Προφήτου δικαίως ἀκούσῃς · « Οὸ ταύτην τὴν νηστειαν ἐξελεξάμην ἐγὼ , λέγει ὁ Κύριος , οὐδ´ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν εου , ἕσται σοι νηστεία δεκτὴ ἀλλὰ λλς γάνα πιλλ δεσμον ἀδικίας , διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων ,
Lemmas: καί βασκανία ὁ ψυχή ταράσσω · τις ὁ ὄφελος λαμπρός τράπεζα ἀπέχω , καί ὁ ψυχή ἀταπείνωτος εἰμί , καί ὁ μέν σάρξ ἀλλοιόω δις ἔλαιον , μή ταπεινόω δέ ὁ ψυχή ἐν νηστεία κατά ὁ Δαβίδ ; τις ὁ ὄφελος ἀπαλλάσσω μέν ὁ ἐκ ὁ πολύς βρῶμα ἀναθυμιάω ὀμίχλη . φροντίς δέ καί λογισμός μάταιος ἀχρειόω ὁ ἡμέτερος νόος , καί συναχρειόω ὁ πρός ὁ θεός προσευχή ; Ζεύς οὗτος κάλως νηστεία ὁ τελέω πρός μαρασμός ὁ ἐπιθυμία , πρός ταπείνωσις ὁ Ψυχή , πρός μῖσος μετά οἴησις , πρός θυμός σβέσις , πρός μνησικακία ἀπάλειψις , πρός διάνοια καί προσευχή ἐργασία καί καθαρότης . εἰμί δέ εὐπορέω , ἵστημι σύ καί ὁ περισσεύω ὁ τροφή εἰς ὁ ὁ ἀπορέω παραμυθία . ἐάν οὗτος νηστεύω , οὖον μόνος συμπάσχω εἰμί καί συννεκρόω , ἀλλά καί συνανίστημι καί συμβασιλεύω Χριστός εἰς αἰών ὁ ἀπέραντος · σύμφυτος γάρ γίγνομαι διά ὁ τοιοῦτος νηστεία ὁ ρμοιωμα ὁ θάνατος αὐτός , καί ὁ ἀνάστασις κοινωνός εἰμί , καί ὁ ἐν αὐτός ζωή κληρονόμος . ὁ νηστεύω , ἐάν μέν πειράζω , νικάω ὁ ἔαρ πειράω · ἐάν δέ μή πειράζω , συντηρέω ὁ εἰρήνη ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα , ὑπωπιάζω κατά Παῦλος ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , δειλιάω μήπως ἀδόκιμος γίγνομαι · εἰμί δέ Παῦλος δειλία , πόσος μάλι εἰμί ἐγώ προσήκω ; ὁ γοῦν νηστεύω δουλαγωγέω ὁ σῶμα καί δόκιμος ποιέω ὁ Ψυχή , ὁ δέ καταπιαίνω ὁ μετέ ὀλίγος φθείρω σάρξ , μή ἐσθίω διά ὁ ζάω , ἀλλά μᾶλλον ζῶ ὅς ἐσθίω καθάπερ ὁ παρ´ ἐγώ ἐτοιμάζω πρός σφαγή , καί προστίθημι ὁ ἀναγκαῖος ὁ περισσός ἵνα λιπαίνω ὁ σῶμα , ἢ πρός ἐπιθυμία οὖον κάλως διεγείρω , ἢ ἀπλόος οὗτος πρός φιληδονία ὁ ἐν ὁ καλῶς ἄρα καί ὁ προφήτης ψάλλω Δαβίδ · « Τῖς Ἀφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ ἐν ὁ καταβαίνω ἐγώ εἰς ιαφθοράν ; » νηστεύω οὖν καί μετέ ἐγκράτεια τρέφω , μή ἀποτίθημι εἰς ὁ αὔριον εἰμί ὁ περισσός , ἀλ ὥσπερ ὁ Κύριος πτωχεύω , ἐγώ πλουτέω , οὐτάω καί σύ πεινάω ἑκούσιος , χορτάζω ὁ ἀεκούσιος λιμώσσω , καί εἰμί σύ ὁ νηστεία καθάπερ περιστερά κάρφος ἐλαία φέρω , αἰτέω Ψυχή σῦς τὴνἱκ ὁ κατακλυσμός λύσις καγγελίζω · « ἐάν γάρ ἀναιρέω ἀπό σύ σύνδεσμος καί χειροτονία , ὁ μέγας φημί Ἠσαΐας , καί ῥῆμα γογγυσμός , καί δίδωμι πεινάω ἄρτος ἐκ Ψυχή σύ , καί ψυχή ταπεινόω ἐμπίμπλημι , Τάτος ἀνατέλλω ἐν σκότος ὁ φάος σύ , καί ὁ σκότος σύ ὡς μεσημβρία . » εἰμί δέ μή ὁ οἰκεῖος δίδωμι βούλομαι , κἀν ὁ ἀλλότριος ἀπέχω , καί μή κατέχω παρά σεαυτοῦ ὁ μή σός , καθαρπάζω καί πλοῦτος εἰμί ὅτε καί παρά ὁ πένης ἄδικος , ἵνα μή παρ´ αὐτός ὁ Προφήτου δικαίως ἀκούω · « ὅς οὗτος ὁ νηστεία ἐκλέγω ἐγώ , λέγω ὁ Κύριος , οὐδός εἄν κάμπτω ὡς κίρκος ὁ τράχηλος ἑός , ἕννυμι σύ νηστεία δεκτός ἀλλά λλς γυνή πιλ δεσμός ἀδικία , διαλύω στραγγαλιά βίαιος συνάλλαγμα ,