cogPG.PG151 55
πάντα , χωρὶς ἀμαρτίας , μείνας ὅπερ ἦν Θεὸς ἀληθινὸς ἐν μιᾷ ὑποστάσει καὶ μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν · ἐνεργῶν τὰ θεῖα πάντα ὡς Θεὸς , καὶ τὰ ἀνθρώ πινα πάντα ὡς ἄνθρωπος , καὶ τοῖς ἀδιαβλήτοις ἀνθρωπίνοις ὑποκείμενος πάθεσιν · ἀπαθὴς μὲν καὶ ἀθάνατος ὢν καὶ διαμένων ὡς Θεὸς , ἑκὼν δὲ δι´ ἡμᾶς σαρκὶ παθὼν ὡς ἄνθρωπος , καὶ σταυρωθείς , καὶ θανὼν , καὶ ταφεὶς , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστὰς καὶ διὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ καταργήσας τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου · καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐπιφανεὶς , καὶ εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθείς , καὶ καθίσας ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς , ὁμότιμον καὶ ὁμόθρονον , ὡς ὁμόθεον ποιήσας τὸ ἡμέτερον φύραμα , μεθ´ οὖ πάλιν φυράματος ἥξειν μετά δόξης μέλλει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς , πρὸς ζωήν ἐπανελθόντας τῇ δυνάμει τῆς αὐτοῦ παρουσίας , καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Τοῦτο καὶ ἡμεῖς τὸ παρ´ ἡμῶν αὐτοῦ πρόσλημμά τε καὶ φύραμα αἰσθητόν τε καὶ περιγραπτὸν εἰδότες , εἰκονίζομεν καὶ προσκυνοῦμεν εὐσεβῶς , καὶ τὴν αὐτὸν ἐν παρθενίᾳ τεκοῦσαν , καὶ τοὺς αὐτῷ τελείως εὐαρεστήσαντας . Τούτου τὰ τῶν παθῶν σύμβολα , καὶ μάλιστα τὸν σταυρὸν , καὶ τιμῶμεν καὶ προσκυνοῦμεν ὡς τρόπαια θεῖα κατὰ τοῦ κοινοῦ πολεμίου . Τούτου τὴν ἀνάμνησιν ὁσημέραι κατὰ τὴν αὐτοῦ ἐντολὴν ποιούμενοι , καὶ ἱερουργοῦμεν τὰ θειότατα , καὶ μετέχομεν τούτων . Γούτου κατὰ τὴν παραγγελίαν πρὸ πάντων βαπτιζόμεθά τε καὶ βαπτίζομεν εἰς ἓν ὄνομα σεπτὸν τε καὶ προσκυνητὸν τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Ἑκ γὰρ τοῦ ἀιδίου καὶ ἀνάρχου Πατρὸς καὶ τὸ ἄγιον ἐκπορεύεται Πνεῦμα , συνάναρχον μὲν ὃν Πατρί τε καὶ Υἱῷ ὡς ἄχρονον , οὐκ ἄναρχον δέ , ὡς καὶ αὐτὸ ῥίζαν καὶ ἀρχὴν καὶ ἄ αἰτίαν ἔχον τὸν Πατέρα , ἐξ οὗ πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἀῤῥεύστως . ἀπαθῶς , ἐκπορευτῶς , προῆλθεν ἀδιαίρετον ὃν Πατρός τε καὶ Υἱοῦ , ὡς ἐκ Πατρὸς προερχόμενον , καὶ ἐν Υἱῷ ἀναπαυόμενον · ἀσύγχυτον καὶ τὴν ἕνωσιν ἔχον καὶ ἀμέριστον τὴν διαίρεσιν . Θεὸς ὃν καὶ αὐτὸ ἐκ Θεοῦ , οὐκ ἄλλος μὲν καθὸ Θεὸς , ἄλλος δὲ Παράκλητος , καθὸ Πνεῦ ἡμα ἅγιον αὐθυπόστατον , ἐκ Πατρὸς τὴν ὕπαρξιν ἔχον , καὶ δι´ Υἱοῦ πεμπόμενον , εἰς ἀπαρχὴν ζωῆς αἰωνίου , καὶ ἀῤῥαβῶνα τῶν μελλόντων καὶ ἀεὶ μενόντων ἀγαθῶν · αἴτιον καὶ αὐτὸ τῶν γεγονότων πάντων , ὡς ἐν αὐτῷ πάντων γεγονότων . Τὸ αὐτὸ καὶ ἀπαράλλακτον Πατρί τε καὶ Υἱῷ , χωρὶς τῆς ἀγεννησίας και τῆς γεννήσεως . ἐπέμφθη δὲ παρὰ τοῦ Υἱοῦ πρὸς τοὺς οἰκείους μαθητὰς , τουτέστι πεφανέρωται · πῶς γὰρ ἂν ἄλλως ἐπέμφθη τὸ πανταχοῦ παρὸν , καὶ τοῦ πέμποντος μὴ χωριζόμενον ; Διὸ μὴ μόνον παρὰ τοῦ υἱοῦ , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῦ Πατρὸς πέμπεται , καὶ παρ´ ἑαυτοῦ ἔρχεται · κοινὸν γὰρ ἔργον ἡ ἀποστολὴ , δηλονότι ἡ φανέρωσις , Πατρὸς , Υἱοῦ καὶ Πνεόματος . Φανεροῦται δὲ οὐ κατὰ τὴν οὐσίαν · οὐδεὶς γάρ ποτε Θαοῦ φύσιν ἢ εἶδεν , ἢ ἐξηγόρευσεν , ἀλλὰ κατὰ τὴν χάριν καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐνέργειαν , ἣτις κοινή ἐστι Πατρὶς , λἱοῦ καὶ Πνεύματος · ἵδιον μὲν
Lemmas: πᾶς , Χωρὶς ἁμαρτία , μένω ὅσπερ εἰμί θεός ἀληθινός ἐν εἷς ὑπόστασις καί μετά ὁ ἐνανθρώπησις · ἐνεργός ὁ θεῖον πᾶς ὡς θεός , καί ὁ ἀνθρώ πίνω πᾶς ὡς ἄνθρωπος , καί ὁ ἀδιάβλητος ἀνθρώπινος ὑπόκειμαι πάθος · ἀπαθής μέν καί ἀθάνατος εἰμί καί διαμένω ὡς θεός , ἑκών δέ δις ἐγώ σάρξ πάσχω ὡς ἄνθρωπος , καί σταυρόω , καί θνήσκω , καί θάπτω , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἀνίστημι καί διά ὁ θάνατος καί ὁ ἀνάστασις αὐτός καταργέω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος · καί μετά ὁ ἀνάστασις ἐπιφαίνω , καί εἰς ὁ οὐρανός ἀναλαμβάνω , καί καθίζω ἐκ δεξιός ὁ πατήρ , ὁμότιμος καί ὁμόθρονος , ὡς ὁμοθέω ποιέω ὁ ἡμέτερος φύραμα , μεθ´ οὖον πάλιν φύραμα ἥκω μετά δόξα μέλλω κρίνω ζῶ καί νεκρός , πρός ζωή ἐπανέρχομαι ὁ δύναμις ὁ αὐτός παρουσία , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . οὗτος καί ἐγώ ὁ παρ´ ἐγώ αὐτός πρόσλημμα τε καί φύραμα αἰσθητός τε καί περιγράφω οἶδα , εἰκονίζω καί προσκυνέω εὐσεβής , καί ὁ αὐτός ἐν παρθενίας τίκτω , καί ὁ αὐτός τέλειος εὐαρεστέω . οὗτος ὁ ὁ πάθος σύμβολον , καί μάλιστα ὁ σταυρός , καί τιμάω καί προσκυνέω ὡς τρόπαιον θεῖον κατά ὁ κοινός πολέμιος . οὗτος ὁ ἀνάμνησις ὁσημέραι κατά ὁ αὐτός ἐντολή ποιέω , καί ἱερουργέω ὁ θεῖος , καί μετέχω οὗτος . Γούτου κατά ὁ παραγγελία πρό πᾶς βαπτίζω τε καί βαπτίζω εἰς εἷς ὄνομα σεπτός τε καί προσκυνητός ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἐκ γάρ ὁ ἀίδιος καί ἄναρχος πατήρ καί ὁ ἀγάω ἐκπορεύω πνεῦμα , συνάναρχος μέν ὅς πατήρ τε καί υἱός ὡς ἄχρονος , οὐ ἄναρχος δέ , ὡς καί αὐτός ῥίζα καί ἀρχή καί ὅς αἴτιος ἔχω ὁ πατήρ , ἐκ ὅς πρό πᾶς ὁ αἰών ἄρευστος . ἀπαθής , εκπορευος , προέρχομαι ἀδιαίρετος ὅς πατήρ τε καί υἱός , ὡς ἐκ πατήρ προέρχομαι , καί ἐν υἱός ἀναπαύω · ἀσύγχυτος καί ὁ ἕνωσις ἔχω καί ἀμέριστος ὁ διαίρεσις . θεός ὅς καί αὐτός ἐκ Θεός , οὐ ἄλλος μέν καθό θεός , ἄλλος δέ Παράκλητος , καθό πιῦω ἀμάω ἅγιος αὐθυπόστατος , ἐκ πατήρ ὁ ὕπαρξις ἔχω , καί δις υἱός πέμπω , εἰς ἀπαρχή ζωή αἰώνιος , καί ἀρραβών ὁ μέλλω καί ἀεί μένω ἀγαθός · αἴτιος καί αὐτός ὁ γίγνομαι πᾶς , ὡς ἐν αὐτός πᾶς γίγνομαι . ὁ αὐτός καί ἀπαράλλακτος πατήρ τε καί υἱός , Χωρὶς ὁ ἀγεννησία και ὁ γέννησις . πέμπω δέ παρά ὁ υἱός πρός ὁ οἰκεῖος μαθητής , τουτέστι φανερόω · πῶς γάρ εἄν ἄλλως πέμπω ὁ πανταχοῦ πάρειμι , καί ὁ πέμπω μή χωρίζω ; Διὸ μή μόνος παρά ὁ υἱός , ἀλλά καί παρά ὁ πατήρ πέμπω , καί παρ´ ἑαυτοῦ ἔρχομαι · κοινός γάρ ἔργον ὁ ἀποστολή , δηλονότι ὁ φανέρωσις , πατήρ , υἱός καί πνεομα . φανερόω δέ οὖον κατά ὁ οὐσία · οὐδείς γάρ ποτός θάω φύσις ἢ ὁράω , ἢ ἐξαγορεύω , ἀλλά κατά ὁ χάρις καί ὁ δύναμις καί ὁ ἐνέργεια , ὅστις κοινός εἰμί Πατρίς , Λιού καί πνεῦμα · ἴδιος μέν