cogPG.PG151 15
εὐπορώτερος γάρ ἐστιν ἐν ἀγαθοῖς ὁ σπουδαῖος . Καὶ πλείω τὴν ἰσχὺν ἔχει πρὸς ἀντιπαράταξιν τῆς κακίας ἡ ἀρετὴ , τὴν ἄνωθεν πλουτοῦσα χορηγίαν καὶ συμμαχίαν παρ´ αὐτοῦ τοῦ τὰ πάντα ἰσχύοντος , καὶ πάντας τοὺς τῆς ἀρετῆς ἐραστάς ἐνδυναμοῦντος δι´ ἀγαθότητα · ὡς μὴ μόνη ἄσειστος διαμένειν τοῖς αυνἔσκευασμένοις ὑπὸ τοῦ ἀντικειμένου ποικίλοις καὶ πονηροῖς μηχανήμασιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς εἰς βάθος ἐμπεσόντας κακῶν ἀνεγείρειν ἔχειν καὶ ἐπανάγειν , καὶ διὰ μετανοίας καὶ ταπεινώσεως τῷ Θεῷ προσἁγειν μετ´ εὐκολίας . Δεῖγμα δὲ καὶ παράστασις διαρκής · καὶ γὰρ ὁ Τελώνης , τελώνης ὢν , καὶ οἷον τῷ πυθμένι τῆς ἁμαρτίας ἐνδιαιτώμενος , λόγῳ μόνῳ κοινοωνήσας τοῖς κατ´ ἀρετὴν ζῶσι , καὶ τούτῳ βραχεῖ , κουφίζεται καὶ ὑψοῦται καὶ ὑπερβαίνει πᾶσαν κακίαν . καὶ τῷ χορῷ τῶν δικαίων ἐγκαταλέγεται , παρ´ αὐτοῦ δεβικαιωμένος τοῦ ἀδεκάστου κριτοῦ . Εἰ δὲ καὶ ὁ φαρισαῖος λόγῳ καταδικάζεται , ἀλλὰ Φαρισαῖος ὡν , καὶ δοκῶν εἶναί τις ἑαυτῷ , ἀλλ´ οὐκ ὢν δίκαιος ἐπ´ ἀληθείας , καὶ θρασυστομῶν οὐκ ὀλίγα , ἐν οἷς οὐκ ἐλάττω τῶν συλλαβῶν τὰ τὸν Θεὸν παροργίζοντα . Διατί δὲ ἡ μὲν ταπείνωσις πρὸς ὕψος ἀνάγει δικαιοσύνης , ἡ δὲ οἴησις πρὸς βυθὸν κατάγει τῆς ἁμαρτίας ; Διότι ὁ μὲν οἰόμενος ἑαυτὸν εἰναί τινα μέγαν , καὶ ταῦτα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , ἑγκαταλιμπάνεται δικαίως ὑπὸ Θεοῦ , ὡς μὴ τῆς παρ´ ἐκείνου δοκῶν χρήζειν ἐπικουρίας · ὁ δὲ μηδὲν οἰόμενος ἑαυτὸν , καὶ διὰ τοῦτο βλέπων εἰς τοὺς ἄνωθεν οἰκτιρμοὺς , τυγχάνει δικαίως τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ συμπαθείας καὶ βοηθείας καὶ χάριτος · « Κύριος γὰρ , φησὶν , ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν . » Οωο Οειουεε ρει ρααὺοίαη Βοηίομε , « Ὦ , Καὶ τοῦτο δεικνὺς διὰ παραβολῆς ὁ Κύριος , ἄνθρωποι , φησί , δύο ἀνέβησαν εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι · ὁ εἰς φαρισαῖος , καὶ ὁ ἕτερος Τελώνης . » Θέλων ἐναργῶς παραστῆσαι τὸ ἐκ τῆς ταπεινώσεως ἔργον , καὶ τὴν ἐκ τῆς ὑπερηφανίας ζημίαν , εἰς δύο διεῖλε πάντας τοὺς τῷ ἱερῷ προσιόντας , μᾶλλον δὲ τοὺς εἰς αὐτὸ ἀνιόντας . Οὗτοι δέ εἰσιν οἱ προσκυχῆς ἔνεκα τῷ τοῦ Θεοῦ ναῷ προσιόντες · τοιαύτη γὰρ ἡ τῆς προσευχῆς φύσις . Ἀπὸ 2 γῆς εἰς οὐρανὸν ἀνάγει τὸν ἄνθρωπον , καὶ πᾶν ἐπουράνιον ὑπερβᾶσα καὶ ὄνομα καὶ ὕψωμα καὶ ἀξίωμα , αὐτῷ παρίστησι τοῦτον τῷ ἐπὶ πάντων Θεῷ . Ἢν δὲ καὶ τὸ ἱερὸν ἐκεῖνο τὸ παλαιὸν ἐφ´ ὑψηλοῦ κείμενον , ἐν μετεώρῳ τῆς πόλεως · ἐφ´ οὗ ποτε λόφου , θανάτου τὴν Ἱερουσαλήμ ἀναλίσκοντος , τὸν θανατηφόρον ἄγγελον ἰδὼν ὁ Δαυὶδ ἐσπασμένον ῥομφαίαν κατὰ τῆς πόλεως , ἀναβὰς ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ , καὶ ἀνήνεγκεν ἐπ´ αὐτοῦ τῷ Θεῷ θυσίαν . καὶ ἐπεσχέθη ἡ θραῦσις · εἰς τύπον καὶ ταῦτα τῆς κατὰ τὴν ἱερὰν προσευχὴν σωτηρίου καὶ πνευματικῆς ἀναβάσεως , καὶ τοῦ δι´ αὐτῆς ἱλα σμοῦ · τυπικὰ γὰρ ἦν ἐκεῖνα πάντα πρὸς σωτηρίαν ἡμῶν · εἰ δὲ βούλει , καὶ εἰς τύπον τῆς καθ´ ἡμᾶς ταύτης ἱερᾶς Ἐκκλησίας , ἥτις ὄντως ἐφ´ ὑψηλοῦ κεῖται , ἄγγελικός τις ἄλλος οὐσα καὶ ὑπερκόσμιος χῶρος , ἐν ᾧ πρὸς ἐξιλασμὸν τοῦ κόσμου παντὸς ,
Lemmas: εὔπορος γάρ εἰμί ἐν ἀγαθός ὁ σπουδαῖος . καί πλείων ὁ ἰσχύς ἔχω πρός ἀντιπαράταξις ὁ κακία ὁ ἀρετή , ὁ ἄνωθεν πλουτέω χορηγία καί συμμαχία παρ´ αὐτός ὁ ὁ πᾶς ἰσχύω , καί πᾶς ὁ ὁ ἀρετή ἐραστής ἐνδυναμόω δις ἀγαθότης · ὡς μή μόνος ἄσειστος διαμένω ὁ ἀνασκευάζω ὑπό ὁ ἀντίκειμαι ποικίλος καί πονηρός μηχάνημα , ἀλλά καί ὁ εἰς βάθος ἐμπίπτω κακός ἀνεγείρω ἔχω καί ἐπανάγω , καί διά μετάνοια καί ταπείνωσις ὁ Θεός προσάγω μετέ εὐκολία . δεῖγμα δέ καί παράστασις διαρκής · καί γάρ ὁ Τελώνης , τελώνης εἰμί , καί οἷος ὁ πυθμήν ὁ ἁμαρτία ἐνδιαιτάομαι , λόγος μόνος κοινωνέω ὁ κατ´ ἀρετή ζῶ , καί οὗτος βραχύς , κουφίζω καί ὑψόω καί ὑπερβαίνω πᾶς κακία . καί ὁ χορός ὁ Δίκαιος ἐγκαταλέγω , παρ´ αὐτός δεβικαιωμένος ὁ ἀδέκαστος κριτής . εἰμί δέ καί ὁ Φαρισαῖος λόγος καταδικάζω , ἀλλά Φαρισαῖος ὡς , καί δοκέω εἰμί τις ἑαυτοῦ , ἀλ οὐ εἰμί δίκαιος ἐπι ἀλήθεια , καί θρασυστομέω οὐ ὀλίγος , ἐν ὅς οὐ μικρός ὁ συλλαβή ὁ ὁ θεός παροργίζω . διατί δέ ὁ μέν ταπείνωσις πρός ὕψος ἀνάγω δικαιοσύνη , ὁ δέ οἴησις πρός βυθός κατάγω ὁ ἁμαρτία ; διότι ὁ μέν οἴομαι ἑαυτοῦ εἰμί τις μέγας , καί οὗτος ἐνώπιος ὁ Θεός , ἐγκαταλιμπάνω δικαίως ὑπό Θεός , ὡς μή ὁ παρ´ ἐκεῖνος δοκέω χρῄζω ἐπικουρία · ὁ δέ μηδείς οἴομαι ἑαυτοῦ , καί διά οὗτος βλέπω εἰς ὁ ἄνωθεν οἰκτιρμός , τυγχάνω δικαίως ὁ παρά ὁ Θεός συμπάθεια καί βοήθεια καί χάρις · « Κύριος γάρ , φημί , ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ δίδωμι χάρις . » Οωο οειουεω ῥέω ῥαίω βοηιομος , « ὦ , καί οὗτος δείκνυμι διά παραβολή ὁ Κύριος , ἄνθρωπος , φημί , δύο ἀναβαίνω εἰς ὁ ἱερόν προσεύχομαι · ὁ εἰς Φαρισαῖος , καί ὁ ἕτερος Τελώνης . » Θέλων ἐναργής παρίστημι ὁ ἐκ ὁ ταπείνωσις ἔργον , καί ὁ ἐκ ὁ ὑπερηφανία ζημία , εἰς δύο διαιρέω πᾶς ὁ ὁ ἱερός πρόσειμι , μᾶλλον δέ ὁ εἰς αὐτός ἀνέρχομαι . οὗτος δέ εἰμί ὁ προσκυχεω ἕνεκα ὁ ὁ Θεός ναός πρόσειμι · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ προσευχή φύσις . ἀπό 2 γῆ εἰς οὐρανός ἀνάγω ὁ ἄνθρωπος , καί πᾶς ἐπουράνιος ὑπερβαίνω καί ὄνομα καί ὕψωμα καί ἀξίωμα , αὐτός παρίστημι οὗτος ὁ ἐπί πᾶς Θεός . ἤν δέ καί ὁ ἱερόν ἐκεῖνος ὁ παλαιός ἐφίημι ὑψηλός κεῖμαι , ἐν μετέωρος ὁ πόλις · ἐφίημι ὅς ποτός λόφος , θάνατος ὁ Ἱερουσαλήμ ἀναλίσκω , ὁ θανατηφόρος ἄγγελος εἶδον ὁ Δαυίδ σπάω ῥομφαία κατά ὁ πόλις , ἀναβαίνω οἰκοδομέω ἐκεῖ θυσιαστήριον ὁ κύριος , καί ἀναφέρω ἐπι αὐτός ὁ Θεός θυσία . καί ἐπέχω ὁ θραῦσις · εἰς τύπος καί οὗτος ὁ κατά ὁ ἱερά προσευχή σωτήριος καί πνευματικός ἀνάβασις , καί ὁ δις αὐτός ἱλάσκομαι σμόω · τυπικός γάρ εἰμί ἐκεῖνος πᾶς πρός σωτηρία ἐγώ · εἰμί δέ βούλομαι , καί εἰς τύπος ὁ καθ´ ἐγώ οὗτος ἱερός ἐκκλησία , ὅστις εἰμί ἐφίημι ὑψηλός κεῖμαι , ἀγγελικός τις ἄλλος εἰμί καί ὑπερκόσμιος χῶρος , ἐν ὅς πρός ἐξιλασμός ὁ κόσμος πᾶς ,