cogPG.PG151 596
καθόσον οἷν τε . Μέγα μὲν οὖν ἦν , εἰ μὴ καὶ πὰς χεῖράς τε καὶ τὴν προθυμίαν αὐτῶν ἐκλύειν οἷς λέγειν ἔσπευδον , καὶ τοὺς μὲν καθαίρειν ἐπιχειρεῖν καινῷ τινι τρόπῳ , τὰ δὲ τῶν ἐναντίων ἐντεῦθεν αυγκροτεῖν ἴσως καὶ μὴ βουλόμενοι κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην . Τί γάρ φασι ; Σιγάσθω , φησί , ταῦτα κἀκεῖνα , καὶ μήτε κτιστὸν καὶ ἡργμένον καὶ πεπαυμένον , μήτε μὴν ἄκτιστον καὶ φυσικὴ τοῦ Θεοῦ δόξα , καὶ θεότης λεγέσθω τὸ τῆς μεταμορφώσεως τοῦ Χριστοῦ φῶς · οὕτω γὰρ Κσται παρὰ πᾶσιν εἰρήνη , τούτων τε κἀκείνων σιωπωμένων , κἀντεῦθεν τῆς ἀφορμῆς τῶν σκανδάλων γιγνομένης ἐκ μέσου . Εὖγε τῆς ἐπενοίας ταυτησὶ , καὶ τῆς σπουδῆς τῆς ὑπὲρ τῆς θαυμασίας εἰρήνης , μἄλλον δὲ τρὸ τοῦ γυμνάσαι τὸ ζήτημα τουτοῖ , καὶ τὸν λόγον , ἐκεῖνό σε πρὸ τῶν ἄλλων ἐρέσθαι βούλομαι , ὀστᾶ ποτὰ εἶ ὁ ταῦτά τε καὶ τὰ τούτοις προσόμοια λέγων . Λέγε μοι τοίνυν , ὥ γαθὲ , πρὲ , τῆς ἀληθείας αὐτῆς , ν πρεσβεύομεν · ἀπλῶς πᾶσαν εἰρήνην δεῖ τιμᾷν καὶ κατασκευάζειν , καὶ σπουδάζειν ὑπὲρ πάσῃς καὶ ἀγωνίξεσθαι , ἢ τὴν μὲν τοιάνδε ζητεῖν εἰρήνην , τῶν δὲ λοιπῶν κατολιγωρεῖν ; Καὶ εἰ μὲν τὸ δεύτερον εἴποις , ὀρθῶς πάνυ τοι λέγεις ἐν τούτῳ , καὶ αὐτὸς τέθεμαι , καὶ συντίθεμαι τῷ λόγῳ προθύμως · καὶ ἔδει γε πάντως κατὰ τοῦτον τὸν λόγον μηδὲ σὲ τέν εἰρήνην ἀπλῶς προταμᾷν , καὶ ταῦτα περὶ Θεοῦ καὶ δογμάτων θείων ὄντος τοῦ λόγου , ἀλλὰ τὴν τοῦ Θεοῦ πάντως εἰρήνην · οὕτω καὶ γὰρ κὰκεῖνος ἐπὶ τὸν σταυρὸν ἀπιὼν πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἔλεγεν · εἰρήνην ἀφίημιι ὑμὴν , εὴρήνην τὴν ἐμὴν δίθωμι ὑμῖν · καὶ ὅτι Βὐ κωθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν , ἐγὸὸ δίδωμ ὑμῶ · εἰ δὲ οὸ πρότερον λέγοις , θαυμάσαιμ´ ν ἔγωγε , εἰ μκαὶ ἐαυτὸν δύναται κατὰ τὸν εἰπόντα σοφὸν πείθειν οὗτος ὁ λόγος . Εἰ γὰρ ἁπλῶς εἰρήνη πᾶσα καλὸν ὅπως ἂν ἔχωι , πῶς ὁ τῆς εἰρήνης νομοθέτης Χριστὸς , ἡ αὐτοειρήνη , Οὐκ ψλθον βαλεῖν , φησίν , εἰρήνην ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλὰ μάχαιρανς Πῶς δὲ λίθως προσκέμματος αὐτὸς ἐκεῖνος , καὶ πάτρα σκανδάλου τισὶν ἐν Σιὼν γένεται , δηλονότι τοῖς ἀπειθοῦσι ; Τί δὲ τῶν ἐκείνου μαθητῶν ὁ χορός ; Οὐ καθαπερεί τινες στασιασταὶ καὶ λυμεῶνες , καὶ φθάροι διὰ τὸ θεῖον πανταχόθεν ἠλαύνοντο κήρυγμα , καθ´ ἡμέραν αὡς εἰπεῖν ἀποθνήσκοντες ; Δ τὴν οἰκουμένην καὶ γὰρ , φησὶν , ἀναστατώσαντες καὶ ἐνθάδε κάρεισι . Καίτοι γε ἐξῆν αὐτοῖς σιωπῶσι τὸν λόγον , εἴπερ ἐβούλοντο , καὶ τὰ ἴδια πράττουσιν εἰρηνικὸν ἔλκειν βίον . Ἀλλ´ ἀνθεῖλκον ἐκείνους μᾶλλρν οἱ τοῦ Χριστοῦ λόγοι , Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑχᾶς ὡς ἄρνας ὀν μέσῳ λύκων , εἰπόνοος · καὶ αὔθις · Ὅστις οὐκ ἔχει , φησὶ , μάναιοαν . πωλήσῃ τὸ ἱμότιρν μὐτοῦ καὶ ἀγοράσῃ , τοὺς ἐκδεξομένους αὐτοὺς ἀγῶνας καὶ πολέμους αἰνιττόμενος · καὶ ὡς οὐ μόνον οὐκ ἀναδύεσθαι οὐδὲ δραπετεύειν ἐκείνους δεῖ , ἀλλὰ καὶ παρασκευάζεσθαι πόῤῥωθεν καὶ προμελετᾷν τὸν ἀγῶνα , ἂ δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων ὕστερον , καθάπερ ἴσμεν , ἐκ πολλοῦ τοῦ περιόντος ἐξέβο . Οό μὴν ἀλλὰ καὶ ἀνδροφόνοι καὶ λῃσταὶ , καὶ ἀλλήλοις ἐπὶ κακῷ , καὶ εἰρηνεύουσιν , ἁς καὶ προκινδννεύειν ἀλλήλων ἐν τῳ τοῦ καιροῦ παραστάντι . Οἷς ἄμεινον ἂν ἦν , οὐδ´ ὄσον ἄν τις καὶ φήσαι , εἱ τὴν ἐπαινουμένην διάστασιν εἴλοντο ἀντὶ τῆς κάκιστ´ ἀπολουμένης ἐκείνης εἰρήνης . Ἀλλ´ ἕνα τούτους τέως ἀφέντες , ἐπὶ τὰ οἰκειότερά πως καὶ ξυγγενῆ τοῖς προκειμένοις τὸν λόγον ἐνέγκωμεν , οὐχ οἱ τὰ Ἀρείου πάλαι πρεσβεόοντες καὶ κατὰ τῆς δόξης ἱστάμενοι τοῦ Μονογενοῦς , μετὰ τὴν ἧτταν ἑαυτῶν καὶ τὴν τῆς εὐσεβείας λαμπρὰν ἀνακήρυξιν , τῇ τοῦ ὁμοουσίου διανοίᾳ τε καὶ φωνῇ λαμπρῶς πολεμοῦντες ταύτην μόνην ἐξελεῖν ἡμᾶς στοῦ τῆς πίστεως κακῶς ἐζήτουν συμβόλου , κἀντεῦβεν συμφωνεῖν ἐκείνους ἡμῖν κατὰ πάντα , καὶ τὸν οἰκουμενικὸν παύσααθαι πόλεμον , καὶ πᾶσαν τκκλησίαν ἄγειν εἰρήνην ; Οἱ δὲ τὴν Μακεδονίου κατὰ τῆς θεότητος τοῦ προσκυνητοῦ Πνεόματος διαδεξάμενοι λύτταν οὐ μετὰ τοὺς μακροὺς ἐκείνους κατὰ τῶν εὐσεβῶν ἀγῶνας καὶ ἂρόμους , τέλλα παραιτησάμενοι τέως , τὴν Θεὸς μόνην φωνὴν ἐζήτουν ἐκ μέσου γενέσθαι , τὸ ἄγραφον ταύτης καὶ ἄηθες δῆθεν ἐπὶ τοῦ Πνεύματος καὶ οὖτοι προβαλλόμενοι κατὰ τοὺς προτέρους ; Ἀλλ´ οὐ προήκαντο τὰς φωνὰς ταύτας οἱ τότε τοῦ ὁρθοῦ λόγου προστάται , οὐδ´ ὥνιον ταύτας εἴλοντο θέσθαι τῆς οὐκ ἐπαινουμένης εἰρήνης , οὐδ´ αὖ .... ρες ἐντεῦθεν ὡς ἔκ τινος ἀρχῆς καὶ καθαιρέτας γενέσθαι τῆς εὐσεβείας , καὶ τοσοῦτον , ὡς καὶ πολλοὺς ὄστερον καὶ μέχρι πορὸς καὶ σφαγῆς καὶ ἀγχόνης διαγωνίσασθαι γενναίως ὑπὲρ αὐτοῦ τούτου , τῶν κρατούντων φεῦ ! κάκιστα προῖσταμένων τῆς δυσσεβείας . Ἡράκλειος δ´ ἐξαπατηθεὶς ὡς μὴ ὤφελεν ὄστερον σαρὰ τῶν κακῶν προστατῶν τοῦ λόγου , καὶ μίαν δοξάσας , καὶ μὴ λογισάμενος ὀρθῶς τὸ διπλοῦν ἐπ´ αὐτῷ τῶν φύσεων , ἦ γὰρ ἂν τοῦτο κατιδὼν , ὥσπερ ἔδει , καὶ τὸ διπλοῦν τῆς ἐνεργείας ἀκολούθως συνεἶδεν , ἀπεὶ παρὰ τῶν ὀρθὰ φροναύντων Πατέρων ὰλλὰ δὴ καὶ τῶν ἐπομένων ἐκείνοις , σχεοδὸν ἀ´ οἱ σπάντες πλὴν ὁλίγων τινῶν ἦσαν , ἀποῤῥιπτουμένην ὡς ἐναντίαν τῷ τῆς εὐσεβείας ὀρθῷ λόγῳ τὴν δόξαν εἶδεν ἐκείνην , τῆς μὲν καταγνοὺς , οὐδὲ προσέχειν ἔτι τὸ παράπαν ἠξίου · τὴν δὲ ταχεῖαν μετάθεσιν αἰσχυνόμενος αὖθις κουφότητι γνώμης , μέσην τινὰ δῆθεν χωρεῖν ἔγνω γελοίως , μᾶλλον δὲ καὶ σφαλερῶς καὶ ἐπικινδύνως ἄγαν . Θέσπισμα γοῦν πᾶσι προστίθησι δημοσίᾳ μήτε μίαν ἐνέργειαν τε καὶ θέλησιν , μήτε δύο τόλμαν επὶ Χριστοῦ μηδένα λέγειν τῶν πάντων · ἢ τιμᾷν αὐτῷ τῶν ἐσχάτων αὐτίκα , οὐδὲν ἄντικρυς διαστέλλων ἐκεῖνος ἀναμέσον ἁγίου τε καὶ βεβήλου , ἵνα μὴ λέγω Χρισοῦ καὶ Κελίαρ , καὶ μετὰ τῆς διεστραμμένης καὶ τὴν ὀρθὴν περὶ Χριστοῦ τιθεὶς δόξαν , καὶ τὸν ὑγιαίνοντα λόγον τῇ νόσῳ τῆς αἰσχρᾶς αἰρέσεως συγκαταδικάζων . Ὅ δὴ καὶ οἱ τὰ τοῦ Νεστορίου , φασὶ . τότε φρονοῦντες γέλωτος ἀφορμὴν καὶ χλεύης ἐποιοῦντο κατὰ τῆς Ἐκκλησίας , Οἱ Χαλκηδονῖται , λέγοντες , οὕτω γὰρ ἡμᾶς καλεῖν ἠξίουν ἐκεῖνοι τότε , διὰ τὴν θαυμαστήν φημι σύνοδον τὴν ἐν Ααλκηδόνι , λαμπρῶς
Lemmas: καθόσον ὅς τε . Μέγης μέν οὖν εἰμί , εἰμί μή καί πάν χείρ τε καί ὁ προθυμία αὐτός ἐκλύω ὅς λέγω σπεύδω , καί ὁ μέν καθαίρω ἐπιχειρέω καινός τις τρόπος , ὁ δέ ὁ ἐναντίος ἐντεῦθεν αυγκροσυς ἴσως καί μή βούλομαι κατά πᾶς ἀνάγκη . τις γάρ φημί ; σιγάω , φημί , οὗτος ἐκεῖνος , καί μήτε κτιστός καί ἄρχω καί παύω , μήτε μήv ἄκτιστον καί φυσικός ὁ Θεός δόξα , καί θεότης λέγω ὁ ὁ μεταμόρφωσις ὁ Χριστός φάος · οὗτος γάρ Κσται παρά πᾶς εἰρήνη , οὗτος τε ἐκεῖνος σιωπάω , ἐντεῦθεν ὁ ἀφορμή ὁ σκάνδαλον γίγνομαι ἐκ μέσος . εὖγε ὁ επενοια οὗτος , καί ὁ σπουδή ὁ ὑπέρ ὁ θαυμάσιος εἰρήνη , μᾶλλον δέ τρός ὁ γυμνάζω ὁ ζήτημα οὗτος , καί ὁ λόγος , ἐκεῖνος σύ πρό ὁ ἄλλος ἔρομαι βούλομαι , ὀστέον ποτόν εἰμί ὁ οὗτος τε καί ὁ οὗτος προσόμοιος λέγω . λέγω ἐγώ τοίνυν , ὅς ἀγαθός , πρώ , ὁ ἀλήθεια αὐτός , Ν πρεσβεύω · ἀπλόος πᾶς εἰρήνη δεῖ τιμάω καί κατασκευάζω , καί σπουδάζω ὑπέρ πᾶς καί ἀγωνίζομαι , ἢ ὁ μέν τοιόσδε ζητέω εἰρήνη , ὁ δέ λοιπός κατολιγωρέω ; καί εἰμί μέν ὁ δύο εἶπον , ὀρθῶς πάνυ ὅς λέγω ἐν οὗτος , καί αὐτός τίθημι , καί συντίθημι ὁ λόγος προθύμως · καί ἐσθίω γε πάντως κατά οὗτος ὁ λόγος μηδέ σύ Τεν εἰρήνη ἀπλόος προτέμνω , καί οὗτος περί Θεός καί δόγμα θεῖον εἰμί ὁ λόγος , ἀλλά ὁ ὁ Θεός πάντως εἰρήνη · οὗτος καί γάρ κενός ἐπί ὁ σταυρός ἀπέρχομαι πρός ὁ ἑαυτοῦ μαθητής λέγω · εἰρήνη ἀφίημι ὑμήν , εἴρω ὁ ἐμός διθαω σύ · καί ὅτι βύας κωθὼς ὁ κόσμος δίδωμι , γόος δίδωμι ὑμός · εἰμί δέ ὅς πρότερος λέγω , θαυμάζω Ν ἔγωγε , εἰμί μή ἑαυτοῦ δύναμαι κατά ὁ εἶπον σοφός πείθω οὗτος ὁ λόγος . εἰμί γάρ ἁπλόος εἰρήνη πᾶς καλός ὅπως εἄν ἔχωϊ , πῶς ὁ ὁ εἰρήνη νομοθέτης Χριστός , ὁ αὐτοειρήνη , οὐ θλίβω βάλλω , φημί , εἰρήνη ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά μάχαιρα Πῶς δέ λιθάω προσκεμμα αὐτός ἐκεῖνος , καί πάτρα σκάνδαλον τις ἐν Σιών γενέτης , δηλονότι ὁ ἀπειθέω ; τις δέ ὁ ἐκεῖνος μαθητής ὁ χορός ; οὖον καθαπερεί τις στασιαστής καί λυμεών , καί φθείρω διά ὁ θέω πανταχόθεν ἐλαύνω κήρυγμα , καθ´ ἡμέρα ἠώς εἶπον ἀποθνῄσκω ; δ ὁ οἰκέω καί γάρ , φημί , ἀναστατόω καί ἐνθάδε κάρις . καίτοι γε ἔξεστι αὐτός σιωπάω ὁ λόγος , εἴπερ βούλομαι , καί ὁ ἴδιος πράσσω εἰρηνικός ἕλκω βίος . Ἀλ ἀνθέλκω ἐκεῖνος μᾶλλρν ὁ ὁ Χριστός λόγος , ἰδέ ἐγώ ἀποστέλλω αἰγ-όνυξ ὡς ἀμνός ἀνά μέσος λύκος , εἰπόνοος · καί αὖθις · ὅστις οὐ ἔχω , φημί , μαναιοα . πωλέω ὁ ἱμότιρν μύτης καί ἀγοράζω , ὁ ἐκδέχομαι αὐτός ἀγών καί πόλεμος αἰνίσσομαι · καί ὡς οὖον μόνος οὐ ἀναδύνω οὐδέ δραπετεύω ἐκεῖνος δεῖ , ἀλλά καί παρασκευάζω πόρρωθεν καί προμελετάω ὁ ἀγών , ὅς δή καί ἐπί ὁ ἔργον ὕστερος , καθάπερ οἶδα , ἐκ πολύς ὁ περίειμι ἐκβοάω . ὅς μήv ἀλλά καί ἀνδροφόνος καί λῃστής , καί ἀλλήλων ἐπί κακός , καί εἰρηνεύω , ὅς καί προκινδυνεύω ἀλλήλων ἐν ὁ ὁ καιρός παρίστημι . οἷς ἀγαθός εἄν εἰμί , οὐδός ὅσος ἄν τις καί φημί , εἰ ὁ ἐπαινέω διάστασις εἴλω ἀντί ὁ κάκιστ´ ἀπόλλυμι ἐκεῖνος εἰρήνη . Ἀλ εἷς οὗτος τέως ἀφίημι , ἐπί ὁ οἰκεῖος πως καί συγγενής ὁ πρόκειμαι ὁ λόγος φέρω , οὐ ὁ ὁ Ἄρειος πάλαι πρεσβεοειμι καί κατά ὁ δόξα ἵστημι ὁ Μονογενώ , μετά ὁ ἧσσα ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ εὐσέβεια λαμπρός ἀνακήρυξις , ὁ ὁ ὁμοούσιος διάνοια τε καί φωνή λαμπρῶς πολεμέω οὗτος μόνος ἐξαιρέω ἐγώ ἕκαστος ὁ πίστις κακῶς ζητέω σύμβολον , ἀντιβαίνω συμφωνέω ἐκεῖνος ἐγώ κατά πᾶς , καί ὁ οἰκουμενικός παύω πόλεμος , καί πᾶς τκκλησίαν ἄγω εἰρήνη ; ὁ δέ ὁ Μακεδόνιος κατά ὁ θεότης ὁ προσκυνητής πνεομα διαδέχομαι λύσσα οὖον μετά ὁ μακρός ἐκεῖνος κατά ὁ εὐσεβής ἀγών καί ἂρόμους , Τέλλα παραιτέομαι τέως , ὁ θεός μόνος φωνή ζητέω ἐκ μέσος γίγνομαι , ὁ ἄγραφος οὗτος καί ἀήθης δῆθεν ἐπί ὁ πνεῦμα καί οὗτος προβάλλω κατά ὁ πρότερος ; Ἀλ οὖον προΐημι ὁ φωνή οὗτος ὁ τότε ὁ ὀρθός λόγος προστάτης , οὐδός ὤνιος οὗτος εἴλω τίθημι ὁ οὐ ἐπαινέω εἰρήνη , οὐδός αὖος .... Ρες ἐντεῦθεν ὡς ἐκ τις ἀρχή καί καθαιρέτης γίγνομαι ὁ εὐσέβεια , καί τοσοῦτος , ὡς καί πολύς ὄστερον καί μέχρι πόρος καί σφαγή καί ἀγχόνη διαγωνίζομαι γενναῖος ὑπέρ αὐτός οὗτος , ὁ κρατέω φεῦ ! κακός προϊσταμένη ὁ δυσσέβεια . Ἡράκλειος δδʹ ἐξαπατάω ὡς μή ὀφείλω ὄστερον Σάρα ὁ κακός προστάτης ὁ λόγος , καί εἷς δοξάζω , καί μή λογίζομαι ὀρθῶς ὁ διπλόος ἐπι αὐτός ὁ φύσις , εἰμί γάρ εἄν οὗτος κατεῖδον , ὥσπερ ἐσθίω , καί ὁ διπλόος ὁ ἐνέργεια ἀκόλουθος συνοράω , ἄπειμι παρά ὁ ὀρθός φρονέω Πατέρων ἀλλά δή καί ὁ επομένη ἐκεῖνος , σχεδόν ἀ´ ὁ σπάντα πλήν ὀλίγος τις εἰμί , ἀπολείπω ὡς ἐναντίος ὁ ὁ εὐσέβεια ὀρθός λόγος ὁ δόξα ὁράω ἐκεῖνος , ὁ μέν καταγιγνώσκω , οὐδέ προσέχω ἔτι ὁ παράπαν ἀξιόω · ὁ δέ ταχύς μετάθεσις αἰσχύνω αὖθις κουφότης γνώμη , μέσος τις δῆθεν χωρέω γιγνώσκω γελοῖος , μᾶλλον δέ καί σφαλερός καί ἐπικίνδυνος ἄγαν . θέσπισμα γοῦν πᾶς προστίθημι δημόσιος μήτε εἷς ἐνέργεια τε καί θέλησις , μήτε δύο τόλμα επὶ Χριστός μηδείς λέγω ὁ πᾶς · ἢ τιμάω αὐτός ὁ ἔσχατος αὐτίκα , οὐδείς ἄντικρυς διαστέλλω ἐκεῖνος ἀναμέσον ἅγιος τε καί βέβηλος , ἵνα μή λέγω χρίζω καί Κελίαρ , καί μετά ὁ διαστρέφω καί ὁ ὀρθός περί Χριστός τίθημι δόξα , καί ὁ ὑγιαίνω λόγος ὁ νόσος ὁ αἰσχρός αἵρεσις συγκαταδικάζω . ὅς δή καί ὁ ὁ ὁ Νεστόριος , φημί . τότε φρονέω γέλως ἀφορμή καί χλεύη ποιέω κατά ὁ ἐκκλησία , ὁ Χαλκηδονίτης , λέγω , οὗτος γάρ ἐγώ καλέω ἀξιόω ἐκεῖνος τότε , διά ὁ θαυμαστός φημί σύνοδος ὁ ἐν Ααλκηδόνι , λαμπρῶς