cogPG.PG151 329
τῶν λογισμῶν ἐκείνων , ἧπερ ἔφην , ἀμφιβολίας , καὶ τὴν χεῖρα προστριβούσῃ τῷ ἐπικειμένῳ λίθῳ τῷ τάφῳ , πρῶτα μὲν τοὺς ἤδη νεκρούς τε καὶ ἀκινήτους ἰᾶται δακτύλους , ὡς καὶ δύνασθαι κινεῖν καὶ συνάπτειν , καὶ σταυροῦ σχηματίζειν δι´ αὐτῶν τύπον , ἔτι παροῦσα δηλαδὴ τῷ θείῳ νεῷ , καὶ ταῖς σεπταῖς εἰκόσιν , ὡς ἔθος , τὴν προσκύνησιν ἀπονέμειν · εἶτα καὶ οἴκαδε γενομένη μετὰ τρίτην εὐθὺς , καὶ ὅλην τὴν δεξιὰν θεραπεύει , νυκτὸς ἐπιγενομένης · καὶ ὑγιής τε καὶ ἐνεργὸς ἡ χεὶρ ἐξ ἐκείνου τῇ γυναικὶ κατὰ φύσιν , ὢ Θεοῦ θαυμασίων ! ἰαθείσῃ καὶ τὸ τῆς ψυχῆς χαλεπὸν ὁμοῦ πάθος , καὶ τὴν πονηρὰν ἀπιστίαν , πολλῷ τῶν κατὰ σῶμα παθῶν οὐσαν χαλεπωτέραν , καὶ Θεὸν ἀνυμνούσῃ , καὶ τὸν αὐτοῦ λαμπρῶς ἀνακηρυττούσῃ θεράποντα · ἧς δὴ καὶ τοὺς ἀπιστοῦντας τούτοις ὡσαύτως ἔτι κατακούειν ἔδει τέως καὶ πείθεσθαι , Χήρᾳ τινὶ γυναικὶ γηραιᾷ τε καὶ πένητι ῥεῦμα νοσῶδες ἄνωθεν ἐξ ὥμου τῆς εὐωνύμου χειρὸς καταῤῥεῖ , καὶ ταύτην ἀργὸν ἀπεργάζεται . Ἡν οὐν διπλοῦν τὸ πάθος τῇ γυναικὶ , καὶ διὰ ταῦτα δὴ καὶ ἀφόρητον · τὰ μὲν γὰρ πρῶτα , καθάπερ ἐκ μικρῶν τινων ἡργμένων ἀρχῶν , τῆς τε συνήθους ἠλακάτης οὐκ ἀπείργει τέως , καὶ τὰς ὀδύνας ἔτι φορητὰς ἐπάγειν ἐδόκει · τοῦ χρόνου δ´ αὐτῇ προτόντος , τῶν τε χειρῶν ἀφαιρεῖται τοῦργον καθάπαξ , καὶ σὺν αὐτῷ τὰς τῆς ζωῆς ἀφορμὰς καὶ τὴν ὀδύνην χαλεπήν τινα καὶ ἀφόρητον ἐμποιεῖ · πλεῖστα μὲν οὐν ἰατρικὴ πρὸς ἀποτροπὴν εἰσενεγκοῦσα τοῦ ῥεύματος , ὡς . καὶ καυτῆρι τὸ τελευταῖον κατὰ τοῦ ὥμου , καθαπερεί τινος ἀρχῆς καὶ πηγῆς πεφηνότος ἐκείνου χρήσασθαι , ἤνυσε πλέον οὐδὲν , εἰ μὴ τὸ καὶ ταῖς ἀλγηδόσιν ἐντεῦθεν προσθεῖναι , καὶ σφοδρότερον τὸ κατὰς τὴν χεῖρα πάθος ἐργάσασθαι . Οὕτω ταλαιπωρουμένης τῆς ἀθλίας ἐπὶ μακρὸν , δεινά τε ποιούσης καὶ πλείσταις ὁμοῦ καὶ μεγίσταις ταῖς βοαῖς συγκαλουμένης τὰς γείτονας , οἶκτον ἐκεῖναι τῆς πασχούσης λαβοῦσαι , ἐπεὶ μηδαμῶς εἶχον ἄλλως ἀμύνειν , παρὰ τὴν τοῦ μεγάλου σορὸν σύν γε τοῖς ἄλλοις σπουδῇ καὶ αὐτὴν βαδίζειν ἐκέλευον , καὶ παρ´ ἑκείνου μόνου τὴν θεραπείαν αἰτεῖν . Πείθεται ταῖς καλαῖς ἐκείναις συμβούλοις ἡ πάσχουσα , καὶ τῷ ἱερῷ προσελθοῦσα τάφῳ , καὶ πλεῖστα δεηθεῖσα καὶ εὐξαμένη , τῆς νυκτὸς ἤδη προσελαυνούσης , ἐπ´ οἴκου καὶ αὖθις χωρεῖ · καὶ τὴν μὲν ἡ στρωμνὴ καὶ τοὔδαφος εἶχε συνήθως ταῖς προλαβούσαις ὀδύναις ὡσαύτως κάτοχον · ὁ δὲ μέγας ἰατρὸς τῶν νοσούντων , ἀστείως πως τῆς θεραπείας ἀρξάμενος , οὐκ εὐθὺς ἀφαιρεῖται τὴν δύνην ἐκεῖθεν , καίτοι γε δυνατὸν ὃν , ἀλλ´ ἠρέμα πως καὶ κατὰ μικρὸν ἐκείνην ἐξάγων , ὡς ἂν ἐναργεστέραν καὶ τῇ πασχούσῃ μᾶλλον παρέχῃ τὴν αἴσθησιν , τὸ μὲν νῦν εἶναι τέως , τοῦ τε ὥμου καὶ τοῦ βραχίονος ἀπελαύνει · συγχωρεῖ δ´ ἔτι τὴν περὶ τὸν ἀγκῶνα καὶ τὸν πῆχυν διατριβήν . Ἀλλ´ ἡ γυνὴ τοῦ μὲν , οὐδὲ συνεῖσα τὸ παράπαν οὐδοτιοῦν , σφοδροτέρας δ´ ὡς εἰκὸς τῆς καταδοομῆς αἰσθομένη τοῦ πάθους , συνελαθέντος εἰς τὸ στενὸν , καὶ καταβοᾷν ἐπεχείρει τοῦ ἰατροῦ , καὶ κακῶς κατ´ ἐκείνου χρῆμένων τε καὶ χειρουργουμένων οἱ τῆς θεραπείας τέως ἀναίσθητοι , ὡς ἂν αἰτιωτάτου γεγονότος αὐτῆ τῆς ὀδύνης ταύτης τῆς χείρονος . Ἀλλ´ αἰ συνήθεις καὶ αὖθις ἐκεῖναι συνιοῦσαι καὶ γείτονες , ἐκεῖσε καὶ πάλιν συνεβούλευον ἀπιέναι , καὶ τὸ λοιπλν τῆς θεΚραπείας ἐπιζητεῖν · καὶ ἡ μὲν ἀπήει καὶ αὖθις , καὶ τῆ θαυματουργῷ τοῦ μεγάλου σορῷ μετ´ ὀδύνης προσέπιπτε , ταυτὰ τοῖς προτέροις οἷον ἐπεγκαλοῦσα , καὶ ὑπ´ ὀδόντα τὸν γογγυσμὸν ἐκείνῳ προφέρουσα · ὁ δὲ καὶ τὸ λεῖπον ἐπάγει φιλανθρώπως αὐτίκα , καὶ παντελῆ τὴν θεραπείαν ἐκεῖ τῇ γυναικὶ δίδωσιν · οὐ καθ´ ὕπνους οὐδὲ λόγοις ὥσπερ δὴ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπὶ πολὺ , ἀλλ´ ἐγρηγορυίᾳ καὶ πράγμασιν αὐτοῖς ἐναργῶς , ἐξ ἄκρων δακτύλων ὡσανεί τινα μίτον λεπτόν τὴν ὀδύνην καὶ τὴν χρονίαν ἐκείνην νόσον ἐλκύειν ἔξω δοκῶν ἐπὶ ὥραν συχνήν · ἡ δὲ γυνὴ τὴν οἰκίαν ἐκεῖθεν καταλαβοῦσα οὐκ ἀνώδυνος μόνον καὶ ἀπαθὴς , ἀλλὰ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν ἔργον ἐπιτηδείαν κατὰ φύσιν κεκτημένη τὴν χεῖρα καὶ ἐνεργὸν , Θεὸν εὐχαρίστῳ γλώττῃ διὰ παντὸς μεγαλύνει καὶ τὸν ἐκείνου θεράποντα . Καὶ μοναζούσαις δυσὶ , τῇ μὲν ἐξώρῳ τὴν ἡλικίαν καὶ ἤδη πρεσβύτιδι , τῇ δὲ κατ´ αὐτὴν ἀκμαζούση , ἐπίχυσιν ὀρθαλμῶν καὶ ἀκοῆς βλάβην παθούσαις , ἐπειδὴ τῷ τάφῳ καὶ ἄμφω τοῦ μεγάλου προσῆλθον , λύσιν ἑκατέρα τοῦ πάθους αἰτοῦσαι , τῇ μὲν τὸ δύσκωφον εὐμενῶς , τῇ δὲ γηραιᾷ τῶν ὀφθαλμῶν θεραπεύει τὴν πήρωσιν , ὡς τὴν μὲν τὴν προτέραν ἀπολαβεῖν ὁρατικὴν τῶν ὀφθαλμῶν ἕξιν τε καὶ ἐνέργειαν , τὴν δὲ τὴν κατὰ φύσιν τῆς ἀκοῆς ἐντελῆ δύναμιν , καὶ ἅμα τὸν εὐεργέτην καὶ ἰατρὸν ἀνυμνεῖν , οὗτως ὀξέως τε καὶ τρανῶς ἀπολαβούσας τὴν τῶν ὡσανεὶ νεκρωθέντων τουτωνὶ πρώτων καὶ ἀναγκαιοτάτων αἰσθητηρίων οἷον ἀνάπλασίν τε καὶ ἀναβίωσιν . Οὐδὲ τῶν ἡμετέρων Θρακῶν εὐεργετῶν ὁ μέγας ἀπέσχετο , ἀλλὰ καὶ τούτοις φιλανθρώπως συναριθμεῖ τοῖς οἰκείοις τε καὶ αὐτόχθοσι , τὸν πολιοῦχόν τε καὶ σωτῆρα τῆς μεγάλης τῷ ὄντι Θεσσαλονίκης , Δημήτριόν φημι τὸν ἐν μάρτυσι καὶ θαυματοποιοῖς μέγαν , καὶ αὐτὸς θαυμαστῶς ἐκμιμούμενος . Ἀνὴρ καὶ γάρ τις Ὁρεστιάδος μὲν τῆς πόλεως ἄποικος ὢν , ἣν Ἀδριανὸς ἐπισκευασάμενος ὕστερον , τὴν ἐπωνυμίαν ἐξ ἑαυτοῦ φέρων δέδωκε , πολιᾷ δὲ καὶ συνέσει καὶ σεμνότητι βίου κεκοσμημένος , καὶ τῶν πολιτῶν Θεσσαλονίκης τυγχάνων ἥδη καὶ αὐτὸς εἰς , ἦν μὲν ἐπ´ εὐλαβείας καὶ τοῦ περὶ τὰ κάλλιστα φίλτρου καὶ ζήλου καὶ πρὶν ἐπιβῆναι τὸν μέγαν τῆς Ἐκκλησίας , καὶ φίλος κἀκ μόνης αὐτοῦ ἀκοῆς τῶν καλῶν ἐκείνου , καὶ ζήλου πνέων ὑπὲρ τῆς κατ´ αὐτὸν ἀληθείας ἀδικουμένης , καὶ τοὺς στασιαστὰς ἐκείνους ὑπὲρ αὐτῶν τούτων ἐλέγχων συνεχῶς δημοσίᾳ , καὶ τὴν τοῦ ἀρχιερέως προσονειδίζων ἐκείνοις ἀθέτησιν , ὡς καὶ τὸ σμῆνος ἐκεῖνο πολλάκις τουτοισὶ διεγείρειν , καὶ τὸν ἐκείνων ἐξάρχοντα δεινὰ μελετᾷν ποιεῖν κατ´ αὐτοῦ καὶ λογίζεσθαι · ἃ κἂν εἰς πέλος παρήνεγκε , μὴ τοῦ Θεοῦ τὴν τυραννίδα καὶ τὴν στάσιν ἐκείνην ἄνωθεν παύσαντος . Ἐπεὶ δὲ καὶ τῆς
Lemmas: ὁ λογισμός ἐκεῖνος , ὁ φημί , ἀμφιβολία , καί ὁ χείρ προστρίβω ὁ ἐπίκειμαι λίθος ὁ τάφος , πρῶτος μέν ὁ ἤδη νεκρός τε καί ἀκίνητος ἰάομαι δάκτυλος , ὡς καί δύναμαι κινέω καί συνάπτω , καί σταυρός σχηματίζω δις αὐτός τύπος , ἔτι πάρειμι δηλαδή ὁ θεῖον ναῦς , καί ὁ σεπτός εἰκών , ὡς ἔθος , ὁ προσκύνησις ἀπονέμω · εἶτα καί οἴκαδε γίγνομαι μετά τρίτος εὐθύς , καί ὅλος ὁ δεξιά θεραπεύω , νύξ ἐπιγίγνομαι · καί ὑγιής τε καί ἐνεργός ὁ χείρ ἐκ ἐκεῖνος ὁ γυνή κατά φύσις , ὦ Θεός θαυμάσιος ! ἰάομαι καί ὁ ὁ Ψυχή χαλεπός ὁμοῦ πάθος , καί ὁ πονηρός ἀπιστία , πολύς ὁ κατά σῶμα πάθος εἰμί χαλεπός , καί θεός ἀνυμνέω , καί ὁ αὐτός λαμπρῶς ἀνακηρύσσω θεράπων · ὅς δή καί ὁ ἀπιστέω οὗτος ὡσαύτως ἔτι κατακούω ἐσθίω τέως καί πείθω , Χῆρα τις γυνή γηραιός τε καί πένης ῥεῦμα νοσώδης ἄνωθεν ἐκ ὁμόω ὁ εὐώνυμος χείρ καταρρέω , καί οὗτος ἀργός1 ἀπεργάζομαι . ἐάν ὀν διπλόος ὁ πάθος ὁ γυνή , καί διά οὗτος δή καί ἀφόρητος · ὁ μέν γάρ πρῶτος , καθάπερ ἐκ μικρός τίνω ἄρχω ἀρχή , ὁ τε συνήθης ἠλακάτη οὐ ἀπείργω τέως , καί ὁ ὀδύνη ἔτι φορητός ἐπάγω δοκέω · ὁ χρόνος δδʹ αὐτός προτείνω , ὁ τε χείρ ἀφαιρέω τοῦργον καθάπαξ , καί σύν αὐτός ὁ ὁ ζωή ἀφορμή καί ὁ ὀδύνη χαλεπός τις καί ἀφόρητος ἐμποιέω · πλεῖστος μέν ὀν ἰατρικός πρός ἀποτροπή εἰσφέρω ὁ ῥεῦμα , ὡς . καί καυτήρ ὁ τελευταῖος κατά ὁ ὁμόω , καθαπερεί τις ἀρχή καί πηγή φαίνω ἐκεῖνος χράω , ἀνύω πλέω οὐδείς , εἰμί μή ὁ καί ὁ ἀλγηδών ἐντεῦθεν προστίθημι , καί σφοδρός ὁ Κατᾶς ὁ χείρ πάθος ἐργάζομαι . οὕτως ταλαιπωρέω ὁ ἄθλιος ἐπί μακρός , δεινός τε ποιέω καί πλεῖστος ὁμοῦ καί μέγας ὁ βοή συγκαλέω ὁ γείτων , οἶκτος ἐκεῖνος ὁ πάσχω λαμβάνω , ἐπεί μηδαμῶς ἔχω ἄλλως ἀμύνω , παρά ὁ ὁ μέγας σορός σῦς γε ὁ ἄλλος σπουδή καί αὐτός βαδίζω κελεύω , καί παρ´ ἑκεῖνος μόνος ὁ θεραπεία αἰτέω . πείθω ὁ καλός ἐκεῖνος σύμβουλος ὁ πάσχω , καί ὁ ἱερός προσέρχομαι τάφος , καί πλεῖστος δήω καί εὔχομαι , ὁ νύξ ἤδη προσελαύνω , ἐπι οἶκος καί αὖθις χωρέω · καί ὁ μέν ὁ στρωμνή καί ἔδαφος ἔχω συνήθης ὁ προλαμβάνω ὀδύνη ὡσαύτως κάτοχος · ὁ δέ μέγας ἰατρός ὁ νοσέω , ἀστεῖος πως ὁ θεραπεία ἄρχω , οὐ εὐθύς ἀφαιρέω ὁ δύνην ἐκεῖθεν , καίτοι γε δυνατός ὅς , ἀλ ἠρέμα πως καί κατά μικρός ἐκεῖνος ἐξάγω , ὡς εἄν ἐναργής καί ὁ πάσχω μᾶλλον παρέχω ὁ αἴσθησις , ὁ μέν νῦν εἰμί τέως , ὁ τε ὁμόω καί ὁ βραχύς ἀπελαύνω · συγχωρέω δδʹ ἔτι ὁ περί ὁ ἀγκών καί ὁ πῆχυς διατριβή . Ἀλ ὁ γυνή ὁ μέν , οὐδέ συνίημι ὁ παράπαν οὐδοτιοῦν , σφοδρός δδʹ ὡς εἰκός ὁ καταδοομος αἰσθάνομαι ὁ πάθος , συνελαύνω εἰς ὁ στενός , καί καταβοάω ἐπιχειρέω ὁ ἰατρός , καί κακῶς κατ´ ἐκεῖνος χράω τε καί χειρουργέω ὁ ὁ θεραπεία τέως ἀναίσθητος , ὡς εἄν αἴτιος γίγνομαι αὐτῆ ὁ ὀδύνη οὗτος ὁ χείρων . Ἀλ ὁ συνήθης καί αὖθις ἐκεῖνος συνέρχομαι καί γείτων , ἐκεῖσε καί πάλιν συμβουλεύω ἀφίημι , καί ὁ λοιπλν ὁ θεΚραπείας ἐπιζητέω · καί ὁ μέν ἄπειμι καί αὖθις , καί τῆ θαυματουργός ὁ μέγας σορός μετέ ὀδύνη προσπίπτω , ευτός ὁ πρότερος οἷος ἐπεγκαλέω , καί ὑπό ὀδούς ὁ γογγυσμός ἐκεῖνος προφέρω · ὁ δέ καί ὁ λείπω ἐπάγω φιλάνθρωπος αὐτίκα , καί παντελής ὁ θεραπεία ἐκεῖ ὁ γυνή δίδωμι · οὖον καθ´ ὕπνος οὐδέ λόγος ὥσπερ δή καί ὁ ἄλλος ἐπί πολύς , ἀλ ἐγείρω καί πρᾶγμα αὐτός ἐναργής , ἐκ ἄκρος δάκτυλος ὡσανεί τις μίτος λεπτός ὁ ὀδύνη καί ὁ χρόνιος ἐκεῖνος νόσος ἕλκω ἔξω δοκέω ἐπί ὥρα συχνός · ὁ δέ γυνή ὁ οἰκίον ἐκεῖθεν καταλαμβάνω οὐ ἀνώδυνος μόνος καί ἀπαθής , ἀλλά πρός πᾶς ὁστισοῦν ἔργον ἐπιτήδειος κατά φύσις κτάομαι ὁ χείρ καί ἐνεργός , θεός εὐχάριστος γλῶσσα διά πᾶς μεγαλύνω καί ὁ ἐκεῖνος θεράπων . καί μονάζω δύο , ὁ μέν ἔξωρος ὁ ἡλικία καί ἤδη πρεσβῦτις , ὁ δέ κατ´ αὐτός ἀκμάζω , ἐπίχυσις ὀρθαλμῶν καί ἀκοή βλάβη πάθος , ἐπεί ὁ τάφος καί ἄμφω ὁ μέγας προσέρχομαι , λύσις ἑκάτερος ὁ πάθος αἰτέω , ὁ μέν ὁ δύσκωφος εὐμενής , ὁ δέ γηραιός ὁ ὀφθαλμός θεραπεύω ὁ πήρωσις , ὡς ὁ μέν ὁ πρότερος ἀπολαμβάνω ὁρατικός ὁ ὀφθαλμός ἕξις τε καί ἐνέργεια , ὁ δέ ὁ κατά φύσις ὁ ἀκοή ἐντελής δύναμις , καί ἅμα ὁ εὐεργέτης καί ἰατρός ἀνυμνέω , οὕτως ὀξύς τε καί τρανής ἀπολαμβάνω ὁ ὁ ὡσανεί νεκρόω οὗτος πρῶτος καί ἀναγκαῖος αἰσθητήριον οἷος ἀνάπλασις τε καί ἀναβίωσις . οὐδέ ὁ ἡμέτερος Θρᾷξ εὐεργέτης ὁ μέγας ἀπέχω , ἀλλά καί οὗτος φιλάνθρωπος συναριθμώ ὁ οἰκέω τε καί αὐτόχθων , ὁ πολιοῦχος τε καί σωτήρ ὁ μέγας ὁ εἰμί Θεσσαλονίκη , Δημήτριος φημί ὁ ἐν μάρτυς καί θαυματοποιός μέγας , καί αὐτός θαυμαστός ἐκμιμέομαι . ἀνήρ καί γάρ τις Ὁρεστιάς μέν ὁ πόλις ἄποικος εἰμί , ὅς ἀδριανός ἐπισκευάζω ὕστερος , ὁ ἐπωνυμία ἐκ ἑαυτοῦ φέρω δίδωμι , πολιός δέ καί σύνεσις καί σεμνότης βίος κοσμέω , καί ὁ πολίτης Θεσσαλονίκη τυγχάνω ἥδη καί αὐτός εἰς , εἰμί μέν ἐπι εὐλάβεια καί ὁ περί ὁ καλῶς φίλτρον καί ζηλόω καί πρίν ἐπιβαίνω ὁ μέγας ὁ ἐκκλησία , καί φίλος ἐκ μόνος αὐτός ἀκοή ὁ καλός ἐκεῖνος , καί ζηλόω πνέω ὑπέρ ὁ κατ´ αὐτός ἀλήθεια ἀδικέω , καί ὁ στασιαστής ἐκεῖνος ὑπέρ αὐτός οὗτος ἐλέγχω συνεχῶς δημόσιος , καί ὁ ὁ ἀρχιερεύς προσονειδίζω ἐκεῖνος ἀθέτησις , ὡς καί ὁ σμῆνος ἐκεῖνος πολλάκις οὗτος διεγείρω , καί ὁ ἐκεῖνος ἐξάρχω δεινός μελετάω ποιέω κατ´ αὐτός καί λογίζομαι · ὁ κἀν εἰς πέλος παραφέρω , μή ὁ Θεός ὁ τυραννίς καί ὁ στάσις ἐκεῖνος ἄνωθεν παύω . ἐπεί δέ καί ὁ