cogPG.PG151 122
ἡ λόγοις τὴν ἀπιστίαν , τῷ ἰατρείῳ δὲ τοῦ Χριστοῦ μὴ προσενεχθεὶς , καὶ τὴν ἰερὰν ὡς ὁ θεῖος Θωμᾶς ἰατρείαν μὴ προσδεξάμενος · εἰσὶ γὰρ , εἰσὶν οὐ λογισμοί τε καὶ λόγοι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔργα καὶ πράξεις πίστεως · « Δεῖξον γάρ μοι , φησί , τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου · » ὧν εἴ τις ἐκπέσειε τελέως τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μακρυνόμενος , καὶ ἑαυτὸν ἑλὼν ἐκδιδοὺς τοῖς ματαίοις , νεκρὰν ἔχει , ταυτὸ δ´ εἰπεῖν , μὴ οὗσαν τὴν πίστιν , νεκρὸς κεὶ αὐτὸς διὰ τῆς ἁμαρτίας γενόμενος . Ἀλλ´ ἀποροῦσι τινες , πῶς κεκλεισμένων τῶν θυρῶν εἰσῆλθε σῶμα περικείμενος ὁ Χριστός · οὐ γὰρ ἴσασιν , ὡς ἔοικε , πνευματικοῖς συγκρίνειν πνευματικὰ , καὶ δι´ ἀλλήλων ἐπιγινώσκειν αὐτὰ καθὼς φησιν ὁ θεῖος Ἀπόστολος . Εἰ γὰρ τῆς κατὰ σάρκα τεκούσης αὐτὸν Παρθένου τὴν μήτραν οὐκ ἐλυμήνατο μηδαμῶς λύσας , ἀλλ´ ἀσινῆ τηρήσας Χ ἐν τῷ τίκτεσθαι τῆς παρθενίας τὰ σύμβολα , καίπερ τηνικαῦτα παθητὸν καὶ θνητὸν περικείμενος σῶμα , τί θαυμαστὸν εἰ ἀπαθανατίσας τὸ πρόσλημμα , καὶ σῶμα νῦν κεκτημένος ἀθάνατον κεκλεισμένας εἰσέδυ θύρας ; Ἀλλ´ ἐπειδήπερ ἀθάνατον καὶ ἀπαθὲς εἶχε πάντως τὸ σῶμα , πῶς οὖν ἐπὶ τῶν χειρῶν καὶ τῆς πλευρᾶς εἶχε τὰς ὡτειλὰς καὶ τὰς διατρήσεις ; φησὶ γὰρ ὁ Εὐαγγελιστὴς εἰπεῖν τῷ Θωμᾷ τὸν ΚύΚριον · « Φέρε ὧδε τὸν δάκτυλόν σου , καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου , καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου , καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου , καὶ μὴ γίνου ἄπιστος , ἀλλὰ πιστός . » Πῶς οὖν εἰχε τὰς ὡτειλάς ; θνητὸν μὲν σῶμα καὶ παθητὸν οὐκ ἂν ὡτειλάς τε καὶ διατρήσεις ἐπιδεῖξαι δύναιτο , καὶ σῶον καὶ ὑγιὰς διαμένειν · τὸ δὲ ἀπαθὲς καὶ ἀθάνατον ἔχει καὶ ὡτειλὰς δεικνύναι καὶ διατρήσεις ἂς προῦπέστη , καὶ οἷς ἂν θέλῃ , καὶ μένειν οὐδὲν ἦττον ἀπαθὲς καὶ ἀθάνατον . Ἐμοὶ δὲ τοῦτο , καὶ τοῦτο δίδωσι συνορᾷν , ὅτι τὰς ὡτειλὰς εἰς ἐγκαλλώπισμα φέρουσιν αἰώνιον οἱ παθόντες διὰ Χριστόν · καθάπερ γὰρ αἱ φωταγωγοὶ τῶν θυρίδων , μηδὲν τῇ ἀσφαλείᾳ τῆς οἰκοδομῆς προσιστάμεναι , οὐδ´ αἶσχος , ἀλλὰ κόσμος εἰσὶ τοῖς οἴκοις ἀναγκαιότατος , τό τε φῶς εἴσω πέμπουσαι , καὶ τοῖς ἐνοικοῦσι τὴν πρὸς τὰ ἔξω θέαν παρέχουσαι , τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ τὰ διὰ Χριστὸν ἐπὶ τοῦ σώματος πάθη , καὶ αἱ παρ´ αὐτῶν διατρήσεις , φωταγωγοὶ μάλιστα καθεστήκασι τῷ κεκτημένῳ τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς , καὶ ἐκ τοῦ θείου κάλλους μᾶλλον καὶ τῆς λαμπρότητος , ἀλλ´ οὐκ ἐκ τοῦ δυσειδοῦς τῶν τραυμάτων , κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἐκφάνσεως τοῦ φωτὸς ἐκείνου γνωρίζονται · τοσοῦτο τῇ ἀπαθείᾳ μὴ λυμαινόμαναι , παρ´ ὄσον καὶ πρόξενοι μᾶλλον τῆς ἀθανασίας εἰσί . Τὸ δὲ τοῦ Χριστοῦ σῶμα τὴν τοῦ θείου φωτὸς πηγὴν κεκτημένον ἔνδον , ἐκεῖθεν ἐκλάμψαν νοερῶς ἐφώτισε τὸν διστάζοντα · ὡς πάραυτα τὸν Θωμᾶν ἀναβοῇσαι τελέως θεολογήσαντα · « Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου · » ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτόν · « Ὅτι κώρακάς με , πεπίστευκας . Μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες · » δεικνὺς μηδὲν ἔχειν πλέον εἰς δόξαν τοὺς αὐτόπτας γεγενημένους τῶν δι´ αὐτῶν εἰς τὴν πρὸς αὐτὸν πίστιν ἐναγομένων · εἰ δὲ μὴ ΓαΤΗΟΓ . ΟΚ . ὄΙΙ
Lemmas: ὁ λόγος ὁ ἀπιστία , ὁ ἰατρεῖον δέ ὁ Χριστός μή προσφέρω , καί ὁ ἱερός ὡς ὁ θεῖος Θωμᾶς ἰατρεία μή προσδέχομαι · εἰμί γάρ , εἰμί οὖον λογισμός τε καί λόγος μόνος , ἀλλά καί ἔργον καί πρᾶξις πίστις · « δείκνυμι γάρ ἐγώ , φημί , ὁ πίστις σύ ἐκ ὁ ἔργον σύ · » ὅς εἰμί τις ἐκπίπτω τέλειος ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός μακρύνω , καί ἑαυτοῦ αἱρέω ἐκδίδωμι ὁ μάταιος , νεκρός ἔχω , τατός δδʹ εἶπον , μή ὕω ὁ πίστις , νεκρός κύ αὐτός διά ὁ ἁμαρτία γίγνομαι . Ἀλ ἀπορέω τις , πῶς καλέω ὁ θύρα εἰσέρχομαι σῶμα περίκειμαι ὁ Χριστός · οὖον γάρ οἶδα , ὡς ἔοικα , πνευματικός συγκρίνω πνευματικός , καί δις ἀλλήλων ἐπιγιγνώσκω αὐτός καθώς φημί ὁ θεῖος ἀπόστολος . εἰμί γάρ ὁ κατά σάρξ τίκτω αὐτός παρθένος ὁ μήτρα οὐ λυμαίνομαι μηδαμῶς λύω , ἀλ ἀσινής τηρέω Χ ἐν ὁ τίκτω ὁ παρθενίη ὁ σύμβολον , καίπερ τηνικαῦτα παθητός καί θνητός περίκειμαι σῶμα , τίς θαυμαστός εἰμί ἀπαθανατίζω ὁ πρόσλημμα , καί σῶμα νῦν κτάομαι ἀθάνατος καλέω εἰσδύνω θύρα ; Ἀλ ἐπεί ἀθάνατος καί ἀπαθής ἔχω πάντως ὁ σῶμα , πῶς οὖν ἐπί ὁ χείρ καί ὁ πλευρά ἔχω ὁ ὠτειλή καί ὁ διάτρησις ; φημί γάρ ὁ εὐαγγελιστής εἶπον ὁ Θωμᾶς ὁ Κύριος · « φέρω ὧδε ὁ δάκτυλος σύ , καί ὁράω ὁ χείρ ἐγώ , καί φέρω ὁ χείρ σύ , καί βάλλω εἰς ὁ πλευρά ἐγώ , καί μή γίγνομαι ἄπιστος , ἀλλά πιστός . » Πῶς οὖν ἔχω ὁ ὠτειλή ; θνητός μέν σῶμα καί παθητός οὐ εἄν ὠτειλή τε καί διάτρησις ἐπιδείκνυμι δύναμαι , καί σῶς καί ὑγιής διαμένω · ὁ δέ ἀπαθής καί ἀθάνατος ἔχω καί ὠτειλή δείκνυμι καί διάτρησις ὅς προπίπτω , καί ὅς εἄν ἐθέλω , καί μένω οὐδείς ἀίσσω ἀπαθής καί ἀθάνατος . ἐμός δέ οὗτος , καί οὗτος δίδωμι συνοράω , ὅτι ὁ ὠτειλή εἰς ἐγκαλλώπισμα φέρω αἰώνιος ὁ πάθος διά Χριστός · καθάπερ γάρ ὁ φωταγωγός ὁ θυρίς , μηδείς ὁ ἀσφάλεια ὁ οἰκοδομεύς προσίστημι , οὐδός αἶσχος , ἀλλά κόσμος εἰμί ὁ οἶκος ἀναγκαῖος , ὁ τε φάος εἴδομαι πέμπω , καί ὁ ἐνοικέω ὁ πρός ὁ ἔξω θέα παρέχω , ὁ αὐτός δή τρόπος καί ὁ διά Χριστός ἐπί ὁ σῶμα πάθος , καί ὁ παρ´ αὐτός διάτρησις , φωταγωγός μάλιστα καθίστημι ὁ κτάομαι ὁ ανέσπερος φάος , καί ἐκ ὁ θεῖον κάλλος μᾶλλον καί ὁ λαμπρότης , ἀλ οὐ ἐκ ὁ δυσειδής ὁ τραῦμα , κατά ὁ καιρός ὁ ἔκφανσις ὁ φάος ἐκεῖνος γνωρίζω · τοσοῦτος ὁ ἀπάθεια μή λυμαίνομαι , παρ´ ὅσος καί Πρόξενος μᾶλλον ὁ ἀθανασία εἰμί . ὁ δέ ὁ Χριστός σῶμα ὁ ὁ θεῖον φάος πηγή κτάομαι ἔνδον , ἐκεῖθεν ἐκλάμπω νοερός φωτίζω ὁ διστάζω · ὡς πάραυτα ὁ Θωμᾶς ἀναβοάω τέλειος θεολογέω · « ὁ κύριος ἐγώ καί ὁ Θεός ἐγώ · » ὁ δέ Κύριος πρός αὐτός · « ὅτι2 κώρακάς ἐγώ , πιστεύω . Μακάριος ὁ μή ὁράω καί πιστεύω · » δείκνυμι μηδείς ἔχω πλέω εἰς δόξα ὁ αὐτόπτης γίγνομαι ὁ δις αὐτός εἰς ὁ πρός αὐτός πίστις εναγόμενος · εἰμί δέ μή Γα . ΟΚ . οἶς