cogPG.PG151 33
ἐγένετο τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα · οὐ γὰρ εἶπε τοῦ αἰσθητοῦ κόσμου , ἀλλ´ ἀπροσδιορίστως τοῦ κόσμου , ὅσος οὐράνιος , καὶ ὅσος ἐπίγειος . Οὐχ οὗτος δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἡ θεία καὶ ἀπόρρητος κένωσις , ἡ θεανδρικὴ πολιτεία , τὰ σωτήρια πάθη , τὰ μυστήρια πάντα · διὰ τοῦτο τὸ τέλος προμηθῶς καὶ πανσόφως προῳκονόμηται , ὡς ἂν ὁ διὰ τούτων ἐν τοῖς παροῦσι πιστὸς ἀναφανεὶς ἀκούσῃ παρὰ τοῦ Σωτῆρος · « Εὐ , οῦλε ἀγαθὲ , ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστὸς , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω · εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου . » Δεῦτε οὖν , φησὶ , κληρονομήσατε καὶ τὸν ἐνεστῶτα καὶ μένοντα καὶ ἐπουράνιον κόσμον , οἱ τῷ ἐπιγείῳ καὶ φθαρτῷ καὶ παραῤῥέοντι κόσμῳ καλῶς κατ´ ἐμὴν χρησάμενοι γνώμην . « Ἐπείνασα γὰρ , καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν , ἐδίψησα , καὶ ἐποτίσατέ με , ξένος ἤμην , καὶ συνηγάγετέ με , γυμνὸς , καὶ περιεβάλετέ με , ἠσθένησα , καὶ ἐπεσκέψασθέ με , ἐν φυλακῇ ἤμην , καὶ ἤλθετε πρός με . » Ἐνταῦθα ζητεῖται τίνος ἔνεκα τῆς ἐλεημοσύνης ἐμνήσθη μόνης , καὶ ταύτης ἕνεκα τὴν εὐλογίαν καὶ τὴν κληρονομίαν καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκεν ἐκείνην · ὰλλ´ οὐ ταύτης ἐμνήσθη μόνης τοῖς μετὰ συνέσεως ἀκούουσιν · ἐπεὶ γὰρ ἀνωτέρω τοὺς αὐτῆς ἐργάτας πρόβατα ἐκάλεσεν , ἀπὸ τῆς κλήσεως ταύτης ΑΑ τήν τε πρὸς αὐτὸν ὁμοίωσιν , καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἐμαρτύρησεν αὐτοῖς , καὶ ὡς ἕτοιμοι διηνεκῶς ἦσαν εἰς τὸν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ θάνατον · καθάπερ καὶ αὐτὸς ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη , καὶ ὡς ἁμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος , κατὰ τὸ γεγραμμένον . Τοιούτοις οὖν καὶ αὐτοῖς οὕσι προσεπιφημίζει τὴν εὐποιίαν · δεῖ γὰρ καὶ ταύτην , δεῖγμα καὶ καρπὸν οὖσαν τῆς ἀγάπης , ὥσπερ τινὰ κεφαλὴν ὑπερκειμένην ἔχειν τῶν ἄλλων ἁπασῶν ἀρετῶν τὸν μέλλοντα πληρονομεῖν τὴν ἀτδιον βασιλείαν ἐκείνην · ὃ καὶ διὰ τῆς παραβολῆς τῶν δέκα παρθένων ἔδειξεν ὁ Κύ ριος · οὐδὲ γὰρ αἱ τυχοῦσαι εἰς τὸν θεῖον εἰσάγονται νυμφῶνα , ἀλλ´ αἱ παρθενίᾳ κεκοσμημέναι , ἤτις οὐκ ἂν κατορθωθείη χωρὶς ἀσκήσεως καὶ ἐγκρατείας , καὶ πολλῶν καὶ ποικίλων τῶν κατ´ ἀρετὴν ἀγώνων . Ἔτι γε μὴν καὶ λαμπάδας ταῖν χεροῖν κατέχουσαι , τὸν οἰκεῖον νοῦν καὶ τὴν ἐν αὐτῷ ἐμμέριμνον γνῶσιν , τῷ πρακτικῷ τῆς ψυχῆς , ὃ δηλοῦται διὰ τῶν χειρῶν , ἐποχουμένην καὶ ὑπανεχομένην , καὶ τῷ Θεῷ ἀνακειμένην διὰ βίου , καὶ συνημμένην ταῖς ἐκεῖθεν λάμψεσι . Δεῖ δὲ ὅμως καὶ τοῦ ἐλαίου δαψιλοῦς , ὥστε διαρκεῖν ἡμμένας . Ἔλαιον δέ ἐστιν ἡ ἀγάπη , κορυφὴ τῶν ἀρετῶν οὐσα . Ὥσπερ οὖν ἂν καὶ θεμελίους ὑποθῇς , καὶ ἐποικοδομήσῃς τοὺς τοίχους , οὐκ ἐπιθῇς δὲ τὸν ὄροφον , ἄχρηστα πάντα ἀφῆκας ἐκεῖνα , τὸν αὐτὸν τρόπον ἂν πᾶσαν ἀρετὴν κτήσῃ , μὴ προσκτήσῃ δὲ τὴν ἀγάπην , πᾶσαι ἐκεῖναι ἄχρηστοι καὶ ἀνόνητοι · καὶ ὁ τῆς οἰκίας δὲ ὄροφος χωρὶς τῶν αὐτὸν ὑπανεχόντων ἑποικοδομηθῆναι οὐ δύναται . Τοῖς τοιούτοις τοίνυν καὶ ὁ Κύριος παρέχει κληρονομίαν , οἵτινες τὰς ἄλλας ἀρετὰς διὰ τῶν τῆς ἀγάπης ἔργων ἐπεσφραγίσαντο · καὶ ἢ δι´ ἀνεπιλήπτου βίου πρὸς αὐτὴν ἀνέοραμον , ἢ διὰ μετανοίας
Lemmas: γίγνομαι ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος · οὖον γάρ εἶπον ὁ αἰσθητής κόσμος , ἀλ ἀπροσδιόριστος ὁ κόσμος , ὅσος οὐράνιος , καί ὅσος ἐπίγειος . οὐχ οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ θεῖος καί ἀπόρρητος κένωσις , ὁ θεανδρικός πολιτεία , ὁ σωτήριος πάθος , ὁ μυστήριον πᾶς · διά οὗτος ὁ τέλος προμηθής καί πάνσοφος προοικονομέω , ὡς εἄν ὁ διά οὗτος ἐν ὁ πάρειμι πιστός ἀναφαίνω ἀκούω παρά ὁ Σωτήρ · « εὕω , ὅλος ἀγαθός , ἐπί ὀλίγος εἰμί πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι · εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος σύ . » δεῦτε οὖν , φημί , κληρονομέω καί ὁ ἐνίστημι καί Μένων καί ἐπουράνιος κόσμος , ὁ ὁ ἐπίγειος καί φθαρτός καί παραρρέω κόσμος καλῶς κατ´ ἐμός χράω γνώμη . « πεινάω γάρ , καί δίδωμι ἐγώ ἐσθίω , διψάω , καί ποτίζω ἐγώ , ξένος εἰμί , καί συνάγω ἐγώ , γυμνός , καί περιβάλλω ἐγώ , ἀσθενέω , καί ἐπισκοπέω ἐγώ , ἐν φυλακή εἰμί , καί ἔρχομαι πρός ἐγώ . » ἐνταῦθα ζητέω τίς ἕνεκα ὁ ἐλεημοσύνη μιμνήσκω μόνος , καί οὗτος ἕνεκα ὁ εὐλογία καί ὁ κληρονομία καί ὁ βασίλειος δίδωμι ἐκεῖνος · άλλος οὖον οὗτος μιμνήσκω μόνος ὁ μετά σύνεσις ἀκούω · ἐπεί γάρ ἀνωτέρω ὁ αὐτός ἐργάτης πρόβατον καλέω , ἀπό ὁ κλῆσις οὗτος ΑΑ ὁ τε πρός αὐτός ὁμοίωσις , καί πᾶς ἀρετή μαρτυρέω αὐτός , καί ὡς ἑτοῖμος διηνεκής εἰμί εἰς ὁ ὑπέρ ὁ καλός θάνατος · καθάπερ καί αὐτός ὡς πρόβατον ἐπί σφαγή ἄγω , καί ὡς ἀμνός ἐναντίος ὁ κείρω αὐτός ἄφωνος , κατά ὁ γράφω . τοιοῦτος οὖν καί αὐτός εἰμί προσεπιφημίζω ὁ εὐποιία · δεῖ γάρ καί οὗτος , δεῖγμα καί καρπός εἰμί ὁ ἀγάπη , ὥσπερ τις κεφαλή ὑπέρκειμαι ἔχω ὁ ἄλλος ἅπας ἀρετή ὁ μέλλω πληρονομεῖν ὁ ἀτδιον βασίλειος ἐκεῖνος · ὅς καί διά ὁ παραβολή ὁ δέκα παρθένος δείκνυμι ὁ κύ ριος · οὐδέ γάρ ὁ τυγχάνω εἰς ὁ θέω εἰσάγω νύμφη , ἀλ ὁ παρθενίας κοσμέω , ὅστις οὐ εἄν κατορθόω Χωρὶς ἄσκησις καί ἐγκράτεια , καί πολύς καί ποικίλος ὁ κατ´ ἀρετή ἀγών . ἔτι γε μήv καί λαμπάς ὁ χείρ κατέχω , ὁ οἰκέω νόος καί ὁ ἐν αὐτός ἐμμέριμνος γνῶσις , ὁ πρακτικός ὁ Ψυχή , ὅς δηλόω διά ὁ χείρ , ἐποχέομαι καί ὑπανέχω , καί ὁ Θεός ἀνάκειμαι διά βίος , καί συνάπτω ὁ ἐκεῖθεν λάμψις . Δεύς δέ ὅμως καί ὁ ἔλαιον δαψιλής , ὥστε διαρκέω ἅπτω . ἔλαιος δέ εἰμί ὁ ἀγάπη , κορυφή ὁ ἀρετή εἰμί . ὥσπερ οὖν εἄν καί θεμέλιος ὑποτίθημι , καί ἐποικοδομέω ὁ τοῖχος , οὐ ἐπιτίθημι δέ ὁ ὄροφος , ἄχρηστος πᾶς ἀφίημι ἐκεῖνος , ὁ αὐτός τρόπος εἄν πᾶς ἀρετή κτάομαι , μή πρόσκτηση δέ ὁ ἀγάπη , πᾶς ἐκεῖνος ἄχρηστος καί ἀνόνητος · καί ὁ ὁ οἰκίον δέ ὄροφος Χωρὶς ὁ αὐτός ὑπανέχω ἐποικοδομέω οὖον δύναμαι . ὁ τοιοῦτος τοίνυν καί ὁ Κύριος παρέχω κληρονομία , ὅστις ὁ ἄλλος ἀρετή διά ὁ ὁ ἀγάπη ἔργον ἐπισφραγίζω · καί ἢ δις ἀνεπίληπτος βίος πρός αὐτός ἀναιρέω , ἢ διά μετάνοια