cogPG.PG151 396
Ἀλλὰ χωρῶμεν πρὸς αὐτὸν ἤδη , καὶ τὸ βιβλίον . Τὸν ἐτοῖρον καὶ φοιτητήν νυκτῶν ἀωρὶ τῷ λόγῳ πρὸς ἑαυτὸν εἰσαγαγὼν Ἀγαθάγγελον καθειργμένον ὑπὲρ εὐσεβείας αὐτὸν ἐπισκεψόμενον , ὡς αὐτός φησιν , ὁ μὲν τὸ πολὺ τῆς περικεχυμένης ἀθομίας , καὶ τὴν μὴ οὖσαν παρὰ τῶν προστατῶν τῆς εὐσεβείας πρὸς τὸν φίλον ἀποδύρεται κάθειρξιν , καὶ λίαν αὐτῷ κατὰ καιρὸν γενέσθαι τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπιδημίαν φησί , ὅρόσον τινὰ , καὶ αὔραν ἡδίστην φέρουσαν ἀναψύξεως · ὁ δὲ μέγιστόν τινα τὴν πρὸς ἐκεῖνον φιλίαν ἑαυτὸν ἀναδείξας τῷ λόγῳ , καὶ ὑπὲρ τοὺς μυθευομένους ἐκείνους Ὁρέστας τε καὶ Πυλάδας , καὶ τοῦ καιροῦ κατατολμῆσαι , καὶ τῶν προκαθημένων καὶ περικυκλούντων , ὡς αὐτός φησιν , ἀγρίων φυλάκων , οὐκ οἶδ ὡντινωνοῦν τούτων , καὶ ποῦ , καὶ πότε , ἡδέως καὶ γὰρ ἔχειν , καὶ αὐτὴν τὴν φίλην ψυχὴν ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ τὸ αἷμα προέσθαι , διά τε τὸ σῶζον , φησί , τῆς φιλίας , καὶ τὸ ποθεῖν ὑπὲρ εὐσεβείας τεθνάναι · αὐτὸ γὰρ τοῦτ´ ἄντικρυς εἶναι τὸ θανεῖν ὑπὲρ τοῦ διδασκάλου , τὸ τῆς καινῆς καὶ προσφάτου ταυτησὶν ἀθυμίας αἴτιον ζητεῖ παρ´ αὐτοῦ διδαχθῆναι · εἶναι καὶ γάρ τι πάντως φησὶ νεώτερον ὅσον τὴν ταραχὴν ἐνεποίησε ταυτηνί , καὶ τὴν ζάλην , καίτοι γε τἄλλα γενναίῳ καὶ καρτερικῶ πεφηνότι , καὶ τοὺς ὑπὲρ εὐσεβείας εἰωθότι ῥᾷστα διαφέρειν κινδύνους · οὕτω τὰ μὴ ὄντα καὶ ἀκούσας πρὸς τοῦ διδασκάλου , καὶ εἰπὼν Ἀγαθάγγελος , τὰ μηδαμῶς ὄντα παρ´ ἐκείνου παραπλησίως καὶ αὐθις ἀκούει . Δρᾶμα καθαπερεί τι καὶ σκηνὴν ἐξυφαίνοντες , καὶ ὑποτιθέμενοι τὰ μὴ ὄντα τοῖς λόγοι ; κατὰ τοὺς παλαιοὺς τῶν Ἑλλήνων ποιητάς τε , καὶ μυθολόγους , ἢ τραγελάφους καὶ σκινδαψούς τινας ἀναπλάττοντες τερατώδεις . Ταύτην μὲν οὖν καὶ διὰ πάσης ὡς εἰπεῖν τῆς ὑποθέσεως τουτονὶ τὸν φιλόσοφον ἴδοις ἂν μετ´ ὀλίγον μετὰ πλείστης τινὸς τῆς φιλοτιμίας ἀνερυθριάστως ἰόντα , καὶ τὰ ἐν ταῖς ὁμιλίαις πρὸς τοὺς καθ´ ἑκάστην συγγινομένους παίγνια , καὶ τὴν εἰρωνείαν καὶ τοὺς σκορδακισμοὺς πρὸς τοὺς λόγους βισπερ μετενεγκόντα , πλὴν ὅσον καὶ τὰς ὕβρεις ἐν τούτοις ἐπιδαψιλεύεται , μᾶλλον δὲ καὶ ὕβριν ὅλην κατὰ τῶν τῆς Ἐκκλησίας προστατῶν ἐξυφαίνει , καὶ αὐτοῦ δέ , φημὶ , τοῦ τῆς εὐσεβείας λόγου , μηδὲ τὸ μὴ δεῖν ὀνομαστὶ κωμῳδεῖν τέως εὐλαβηθεὶς ὁ φιλόσοφος , καὶ αὐτοῖς γε τοῖς τῶν Ἐλλήνων ἀπειρημένον σοφοῖς . Καὶ καινὸν οὐδὲν , τὸν ἐν τοῖς μεγάλοις τε καὶ περὶ τῶν μεγάλων οὐτωσὶ καὶ λέγειν ᾑρημένον καὶ γράφειν , περὶ τὰ σμικρὰ καὶ ὀλίγου τινὸς ἄξια τοῖς οἰκείοις τῶν λόγων κανόσι χρῆσθαι καὶ τύποις . Ἀλλὰ σκοπήοωμεν , εἰ δοκεῖ , και αὐτὰς τὰς τῆς συκοφαντίας ἀρχὰς , καὶ τὸ τῆς προσφάτου λύπης , ὡς αὐτὸς πρὸς τὸν οἰκεῖον φίλον φησὶν αἴτιον . Ἄς εἰχε κατ´ οἶκον ἱερκς βίβλους ἀφαιρεθῆναί φησι πρὸς τῶν διωκτῶν , καθαπερεί τινων θηρίων ἐπεις · πεσόντων , οὕτω τοὺς τῆς Ἐκκλησίας προεστηκότας ἄρχοντάς τε καὶ ὑπηρέτας ἐκεῖνος ἀποκαλῶν . Ἐγὼ δ´ εἰ μὲν ἀληθὴς ἦν ὁ λόγος , καὶ οὕτω κατ´ ἐκεῖνον εἰχε τὰ πράγματα , οὐ μόνον οὐκ ἂν ἡρυθρίασα πρὸς τὴν μέμψιν , οὐδὲ πρὸς ἄρνησιν , ἢ παραιτήσεις ἐχώρουν , ἀλλὰ καὶ προσεπῃνεσα αν , καὶ τοὺς ἐνηργης κότας δικαίως ἀπεδεξάμην , κάλλιστα τῷ ὄντι , καὶ κατὰ τὴν δεσποτικὴν ἐντολὴν τῶν ἀγίων μὴ παροχωροῦντας τεῖς δεινοῖς σπαράκταις τοῦ λόγου , μηδὲ τὸ λαμπρὸν αὐτοῦ καὶ μαργαρῶδες τοῖς καταπα τοῦσιν αἰσχρῶς τοῖς ποσὶ ῥιπτοῦντας · νῦν δὲ τὸ μηδὲ τὴν ἀρχήν γεγονὸς ὡς ἔγκλημα φέρουσι δῆθεν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας , ἐν τούτῳ μόνον ποιοῦντες καλῶς τῷ τὰ εἰκότα δοξάζειν , καὶ ἅπερ ἔδει γενέσθαι , εἰ καὶ ψευδῶς ἄλλως , καθάπερ ἔφην Ἀπὸ δὴ τῆς ἐκεῖθεν προσγενομένης ἀθυμίας , φησὶν ὁ φιλόσοφος ἀλγῶν τὴν ψυχὴν , καὶ συγχυθείς τοὺς λογισμοὺς καὶ τὴν διάνοιαν , καὶ δυσχεραίνων ὡσανεί , καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν συνήθη κθέδραν , καὶ τὸν οἰκίσκον , ἐξ ἀπόπεου διά τινος παρακύψας θυρίδοσκαίτοι γε ψεῦδος καὶ αὐτὸ τοῦτο , τῆς οἰκίας αὐτῷ χαμαιζήλου , καὶ ταπεινῆς οὕσης , καὶ μηδομῶς πεφυκυίας πρὸς ταῦτα , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀμφόδοις τοῖς ἔξω μηδόλως προσεγγιζούσης , καθὰ δὴ καὶ ὁρᾶται , τὰς ἀγυιὰς καὶ τὰς τριόδους ἐσκόπει , ἔταραψυχήν τινα πορίζειν τοῖς λογισμοῖς ἐκεῖθεν βου λόμενος . Καὶ μέντοι γε καὶ πορίζει τοῦ τόπου καὶ τῆς θέας ἀξίαν . Αὐλητῶν καὶ γάρ φησί τινων και τυφλῶν λυριζόντων , ἢ παραληρούντων ἀκηκοέναι , μέλη τινὰ ξυντιθέντων πρὸς λύραν συνήθως , αὐ τ δὴ ταῦτα λέγων τὰ τραγικὰ τῶν τυφλῶν ᾤσματα , οἷς ἐκεῖνοι τὰ δυστυχῆ γύναια συναθροίζουσιν ἐπὶ τῶν ἀμφόδων , καινὴν ἐμπορίαν τῶν ἀναγκαίων ποιούμενοι τὰ τῶν ἀλγούντων γραῖδίων τε καὶ πενήτων καὶ ἀργῶν γυναικῶν ἄλλως πένθη , διά γε τὸ τοῖς μέλεσι καὶ ταῖς ᾠδαῖς ταῖς παρ´ αὐτῶν προσερεθίζειν ἐκεῖνα . Τούτοις δὴ τοῖς δυστυχέσι γραῖδίοις καὶ ὁ φιλόσοφος ἑαυτὸν , ὥς φησιν , ἄνωθεν παραμίξας , καὶ τὴν ἀκοὴν καὶ τὴν διάνοιαν ὑποθεὶς τοῖς τὰ τοιαῦτα λυρῳδοῦσι καὶ μυρομένοις , τὸν θρῆνον συνεργαζόμενος ἦν ἐκείνοις , καὶ οὕτω θαυμασίως ἑαυτῷ μνηστευόμενος τὴν παοαμυθίαν οὕτω καὶ γὰρ ἔδει τὸν σοφῶν καὶ φιλόσοφον , καὶ τὸ μὴ δεδομένον διδασκαλικὸν ἀξίωμα σφετεριζόμενον βίᾳ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας , μὴ τὸν σοφὸν Ἱερεμίαν , καὶ τοὺς κατ´ αὐτὸν ἱερούς τε καὶ θεοενδεῖς ἄνδρας ἐκείνους συνεργάτας ἔχειν τῶν θρήνων , εἴπου καὶ πενθεῖν ὑπὲρ τῶν τοιούτων ἔδει , καὶ ὁδυρμοῖς χώραν ιδόναι ὅλως , ἀλλὰ τοὺς ἀγύρτας τουτουσὶ , καὶ μὐ ολόγους μᾶλλον , καὶ λήρους , καὶ τὸν ἐλεεινὸν καὶ καταγέλαστον χορὸν τῶν κωθωνιζομένων , ἢ μυρομένων δυστυχῶν γραῖδίων , τὰς τῶν γειτονούνοων τουτωνὶ βαρβάρων συνήθεις ἐπιδρομὰς , ὥς φης , καὶ λεηλασίος , καὶ τῶν πέριξ χωρῶν τε καὶ ἀγροίκωτοὺς ἀνδραποδισμοὺς , καὶ τὰς αἰχμαλωσίας τῶν θρήνων ἀφορμὴν ποιουμένους , ἀμέλει καὶ τῆς κτα τῶν βασιλέων καταδρομῆς , καὶ τοῦ κοινοῦ τῆς τῶν πιστῶν Ἐκκλησίας . Ἐντεῦθεν αὐτός τε καὶ ὁ μάστης καὶ φίλος Ἀγαθάγγελος ἄρχεται , δίκην ἄντικρυς εἶναι λέγων ταῦτα κατὰ τῆς εὐσεβείας , δυσχεραίνοντος τοῦ Θεοῦ κατὰ τῶν ταύτης προμάχων , καὶ ταῖς κοιναῖς ταυταισὶ πληγαῖς κατὰ τοῦ κοινοῦ τῆς · Ἐκκλησίας καὶ τῶν Ῥωμαίων χρωμένου , Ἰὸπ.ιὲς φησὶ , τὸ δυσστβὲς ἐξήλεγξαν φανερῶς διγμα , καὶ
Lemmas: ἀλλά χωρέω πρός αὐτός ἤδη , καί ὁ βιβλίον . ὁ ετοιερος καί φοιτητής νύξ ἀωρί ὁ λόγος πρός ἑαυτοῦ εἰσάγω Ἀγαθάγγελος κατείργω ὑπέρ εὐσέβεια αὐτός ἐπισκοπέω , ὡς αὐτός φημί , ὁ μέν ὁ πολύς ὁ περιχέω αθοεις , καί ὁ μή εἰμί παρά ὁ προστάτης ὁ εὐσέβεια πρός ὁ φίλος ἀποδύρομαι κάθειρξις , καί λίαν αὐτός κατά καιρός γίγνομαι ὁ πρός αὐτός ἐπιδημία φημί , ὅρος τις , καί αὔρα ἡδύς φέρω ἀνάψυξις · ὁ δέ μέγας τις ὁ πρός ἐκεῖνος φίλιος ἑαυτοῦ ἀναδείκνυμι ὁ λόγος , καί ὑπέρ ὁ μυθέομαι ἐκεῖνος Ὀρέστας τε καί Πυλάδης , καί ὁ καιρός κατατολμάω , καί ὁ προκάθημαι καί περικυκλέω , ὡς αὐτός φημί , ἄγριος φύλαξ , οὐ οἶδα ὅστις οὗτος , καί ποῦ , καί πότε , ἡδύς καί γάρ ἔχω , καί αὐτός ὁ φίλος ψυχή ὑπέρ αὐτός , καί ὁ αἷμα προΐημι , διά τε ὁ σῴζω , φημί , ὁ φίλιος , καί ὁ ποθέω ὑπέρ εὐσέβεια θνήσκω · αὐτός γάρ τοῦτος ἄντικρυς εἰμί ὁ θνῄσκω ὑπέρ ὁ διδάσκαλος , ὁ ὁ καινός καί πρόσφατος οὗτος ἀθυμία αἴτιος ζητέω παρ´ αὐτός διδάσκω · εἰμί καί γάρ τίς πάντως φημί νέος ὅσος ὁ ταραχή ἐμποιέω οὗτος , καί ὁ ζάλη , καίτοι γε ἄλλος γενναῖος καί καρτερικός φαίνω , καί ὁ ὑπέρ εὐσέβεια εἴωθα ῥᾳδίως διαφέρω κίνδυνος · οὗτος ὁ μή εἰμί καί ἀκούω πρός ὁ διδάσκαλος , καί εἶπον Ἀγαθάγγελος , ὁ μηδαμῶς εἰμί παρ´ ἐκεῖνος παραπλήσιος καί αὖθις ἀκούω . δρᾶμα καθαπερεί τίς καί σκηνή ἐξυφαίνω , καί ὑποτίθημι ὁ μή εἰμί ὁ λόγος ; κατά ὁ παλαιός ὁ Ἕλλην ποιητής τε , καί μυθολόγος , ἢ τραγέλαφος καί σκινδαψός τις ἀναπλάσσω τερατώδης . οὗτος μέν οὖν καί διά πᾶς ὡς εἶπον ὁ ὑπόθεσις οὗτος ὁ φιλόσοφος ὁράω εἄν μετέ ὀλίγος μετά πλεῖστος τις ὁ φιλοτιμία ἀνερυθρίαστος εἶμι , καί ὁ ἐν ὁ ὁμιλία πρός ὁ καθ´ ἕκαστος συγγίγνομαι παίγνιον , καί ὁ εἰρωνεία καί ὁ σκορδακισμοὺς πρός ὁ λόγος βιςʹ μεταφέρω , πλήν ὅσος καί ὁ ὕβρις ἐν οὗτος ἐπιδαψιλεύω , μᾶλλον δέ καί ὕβρις ὅλος κατά ὁ ὁ ἐκκλησία προστάτης ἐξυφαίνω , καί αὐτός δέ , φημί , ὁ ὁ εὐσέβεια λόγος , μηδέ ὁ μή δήω ὀνομαστί κωμῳδέω τέως εὐλαβέομαι ὁ φιλόσοφος , καί αὐτός γε ὁ ὁ Ἕλλην ἀπεῖπον σοφός . καί καινός οὐδείς , ὁ ἐν ὁ μέγας τε καί περί ὁ μέγας οὕτως καί λέγω αἱρέω καί γράφω , περί ὁ μικρός καί ὀλίγος τις ἄξιος ὁ οἰκέω ὁ λόγος κανών χράω καί τύπος . ἀλλά σκοπέω , εἰμί δοκέω , και αὐτός ὁ ὁ συκοφαντία ἀρχή , καί ὁ ὁ πρόσφατος λύπη , ὡς αὐτός πρός ὁ οἰκέω φίλος φημί αἴτιος . ἄς ἔχω κατ´ οἶκος ἱερκς Βίβλος ἀφαιρέω φημί πρός ὁ διώκτης , καθαπερεί τίνω θηρίον ἔπω · πίπτω , οὗτος ὁ ὁ ἐκκλησία προίστημι ἄρχω τε καί ὑπηρέτης ἐκεῖνος ἀποκαλέω . ἐγώ δδʹ εἰμί μέν ἀληθής εἰμί ὁ λόγος , καί οὗτος κατ´ ἐκεῖνος ἔχω ὁ πρᾶγμα , οὖον μόνος οὐ εἄν ἐρυθριάω πρός ὁ μέμψις , οὐδέ πρός ἄρνησις , ἢ παραίτησις χωρέω , ἀλλά καί προσεπαινέω αν , καί ὁ ἐνεργέω Κότας δικαίως ἀποδείκνυμι , καλῶς ὁ εἰμί , καί κατά ὁ δεσποτικός ἐντολή ὁ Ἀγίων μή παραχωρέω Τεῖς δεινός σπαράκτης ὁ λόγος , μηδέ ὁ λαμπρός αὐτός καί μαργαρώδης ὁ καταπαίω Τούσιν αἰσχρῶς ὁ πούς ῥίπτω · νῦν δέ ὁ μηδέ ὁ ἀρχή γίγνομαι ὡς ἔγκλημα φέρω δῆθεν κατά ὁ ἐκκλησία , ἐν οὗτος μόνος ποιέω καλῶς ὁ ὁ εἰκός δοξάζω , καί ὅσπερ ἐσθίω γίγνομαι , εἰμί καί ψευδής ἄλλως , καθάπερ φημί ἀπό δή ὁ ἐκεῖθεν προσγίγνομαι ἀθυμία , φημί ὁ φιλόσοφος ἄλγος ὁ ψυχή , καί συγχέω ὁ λογισμός καί ὁ διάνοια , καί δυσχεραίνω ὡσανεί , καί πρός αὐτός ὁ συνήθης κθέδραν , καί ὁ οἰκίσκος , ἐκ ἀποπαίω διά τις παρακύπτω θυριδοσκαιος γε ψεῦδος καί αὐτός οὗτος , ὁ οἰκίον αὐτός χαμαίζηλος , καί ταπεινός ὗσις , καί μηδομαω φύω πρός οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἄμφοδον ὁ ἔξω μηδόλως προσεγγίζω , καθά δή καί ὁράω , ὁ ἀγυιά καί ὁ τριόδους σκοπέω , ἔταραψυχήν τις πορίζω ὁ λογισμός ἐκεῖθεν βοῦς λέομαι . καί μέντοι γε καί πορίζω ὁ τόπος καί ὁ θέα ἄξιος . αὐλητής καί γάρ φημί τίνω και τυφλός λυρίζω , ἢ παραληρέω ἀκούω , μέλος τις συντίθημι πρός λύρα συνήθης , αὖος τ δή οὗτος λέγω ὁ τραγικός ὁ τυφλός ᾤσματα , ὅς ἐκεῖνος ὁ δυστυχής γύναιον συναθροίζω ἐπί ὁ ἄμφοδον , καινός ἐμπορία ὁ ἀναγκαῖος ποιέω ὁ ὁ ἀλγέω γραΐδιον τε καί πένης καί ἀργός γυνή ἄλλως πένθος , διά γε ὁ ὁ μέλος καί ὁ ᾠδή ὁ παρ´ αὐτός προσερεθίζω ἐκεῖνος . οὗτος δή ὁ δυστυχής γραΐδιον καί ὁ φιλόσοφος ἑαυτοῦ , ὅς φημί , ἄνωθεν παραμείγνυμι , καί ὁ ἀκοή καί ὁ διάνοια ὑποτίθημι ὁ ὁ τοιοῦτος λυρῳδέω καί μύρω , ὁ θρῆνος συνεργάζομαι εἰμί ἐκεῖνος , καί οὗτος θαυμάσιος ἑαυτοῦ μνηστεύω ὁ παοαμυθίαν οὗτος καί γάρ ἐσθίω ὁ σοφός καί φιλόσοφος , καί ὁ μή δίδωμι διδασκαλικός ἀξίωμα σφετερίζω βία κατά ὁ ἐκκλησία , μή ὁ σοφός Ἱερεμίας , καί ὁ κατ´ αὐτός ἱερός τε καί θεοενδεω ἀνήρ ἐκεῖνος συνεργάτης ἔχω ὁ θρῆνος , εἶπον καί πενθέω ὑπέρ ὁ τοιοῦτος ἐσθίω , καί ὀδυρμός χώρα ἡδονή ὅλως , ἀλλά ὁ ἀγύρτης οὗτος , καί μῦς ολόγους μᾶλλον , καί λῆρος , καί ὁ ἐλεεινός καί καταγέλαστος χορός ὁ κωθωνίζω , ἢ μύρω δυστυχέω γραΐδιον , ὁ ὁ γειτονουνοεω οὗτος βάρβαρος συνήθης ἐπιδρομή , ὅς φημί , καί λεηλασία , καί ὁ πέριξ χώρα τε καί ἀγροίκωτοὺς ἀνδραποδισμός , καί ὁ αἰχμαλωσία ὁ θρῆνος ἀφορμή ποιέω , ἀμελέω καί ὁ κτάομαι ὁ βασιλεύς καταδρομή , καί ὁ κοινός ὁ ὁ πιστός ἐκκλησία . ἐντεῦθεν αὐτός τε καί ὁ Μαστής καί φίλος Ἀγαθάγγελος ἄρχω , δίκη ἄντικρυς εἰμί λέγω οὗτος κατά ὁ εὐσέβεια , δυσχεραίνω ὁ Θεός κατά ὁ οὗτος πρόμαχος , καί ὁ κοινός ταυτηισ́ς πληγή κατά ὁ κοινός ὁ · ἐκκλησία καί ὁ Ῥωμαῖος χράω , Ἰὸπ.ιὲς φημί , ὁ δυσστβὲς ἐξελέγχω φανερῶς διγμα , καί