cogPG.PG151 26
ταῖς αὐτοῦ παραλόγοις ὀρέξεσι , καὶ ἀνθρωποκτόνος φεῦ ! ἄνθρωπος γίνεται , οὐ μόνον τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις ὁμοιωθεῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐρπετοῖς καὶ ἰοββλοις τῶν ζώων , σκορπίος , ὄφις , γέννημα ἐχιδνῶν γεγονὼς , ὁ ἐν υἱοῖς Θεοῦ τεταγμένος . Εἶδες πῶς διεσκόρπισε καὶ ἀπώλεσε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ · « Καὶ δαπανήσας , φηδὶ , πάντα ὁ νεώτερος υἱὸς , ἤρξατο ὑστερεῖσθαι . » Εἰς λιμὸν ἐμπεσὼν , ἀλλ´ οὕπω πρὸς ἐπιστροφὴν ἔβλεψε · καὶ γὰρ ἦν ἄσωτος · διὸ « Καὶ πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρα , ἐκείνης , καὶ ἔπεμψεν αὐτόν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους . » Τιρες δὲ οἱ τῆς μακρὰν οὕσης τοῦ Θεοῦ χώρας πολῖται καὶ πολιτάρχαι ; Πάντως οἱ δαίμονες · ὑφ´ ὧν πορνοβοσκὸς , καὶ ἀρχιτελώνης , καὶ ἀρχιλῃστής , καὶ στασιάρχης κατέστη ὁ υἱὸς τοῦ οὐρανίου Πατρός · πᾶν μὲν γὰρ πάθος διὰ τὴν ἄκραν ἀκαθαρσίαν ὁ χοιρώδης αἰνίττεται · χοῖροι δέ εἰσιν οἱ τῷ βορβόρῳ τῶν παθῶν τούτων ἐγκυλινδούμενοι , ὡν ἐκεῖνος προστὰς , ὡς καθ´ ἡδυπάθειαν ὑπερέχων αὐτῶν , οὐκ ἡδύνατο κορεσθῆναι ἁπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι , τουτέστι κόρον τῆς οἰκείας ἐπιθυμίας λαβεῖν οὐκ ἠδύνατο . Πῶς ἡ τοῦ σώματος φύσις οὐκ Κἀρκεῖ τοῦ ἀκολάστου ὑπηρετεῖν ταῖς ὁρμαῖς ; Ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ἄργυρος , τῷ φιλοχρύσῳ καὶ φιλαργύρῳ προσγεγονὼς , τὴν ἔνδειαν ηὔξησε , καὶ καθ´ ὅσον ἂν πολὺς ἐπιρρεύσῃ , κατὰ τοσοῦτο πλείονος ἐπιθυμεῖν παρεσκεύασεν · ὁ κόσμος ἅπας μόλις , τάχα δὲ οὐδὲ μόλις ἀρκέσει πλεονέκτῃ καὶ φιλάρχῳ ἑνί , Ἐπεὶ οὖν πολλοὶ μὲν οὗτοι , κόσμος δὲ εἷς , πῶς ἄρα δυνήσεταί τις αὐτῶν τῆς οἰκείας ἐπιθυμίας κόρον εὐρεῖν ; Οὕτω τοίνυν καὶ ὁ τοῦ Θεοῦ ἀποστατήσας ἐκεῖνος οὐκ ἡδύνατο χορτασθῆναι · οὐδὲ γὰρ ἐδίδου τις , φησι , τόν κόρον αὐτῷ · τίς γὰρ ἂν καὶ ἔδωκεν ; ὁ Θεὸς ἀπῆν , οὗ καὶ τῇ θέᾳ μόνῃ κόρος ἀνεπαχθὴς τῷ ὁρῶντι προσγίνεται , κατὰ τὸν εἰπόντα · « Χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναι μοι τὴν δόξαν σου . » Ὁ διάβολος οὐκ ἔθέλει κόρον παρασχεῖν τῶν αἰσχρῶν ἐπιθυμιῶν , ἐπεὶ μεταβολὴν τῆς πρὸς αὐτὰ σχέσεως ἐν τοῖς τρεπτοῖς ὁ κόρος ἑργάζεσθαι πέφυκεν · εἰκότως οὖν οὐδεὶς ἐδίδου τὸν κόρον αὐτῷ Μόλις ποτὲ τοίνυν ἐφ´ ἑαυτοῦ γενόμενος ὁ ἀποσκιρτήσας τοῦ πατρὸς ἐκεῖνος , καὶ οἶ κακῶν ἱροθασεν ἐννοήσας , ἀπεκλαύσατο ἑαυτὸν , λέγων · « Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτων , ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπόλλυμαι . » Τίνες οἱ μίσθιοι ; οἱ διὰ τῶν τῆς μετανοίας ἱδρώτων καὶ τῆς ταπεινώσεως οἷά τινα μισθὸν ἐπανακαλούμενοι τὴν σωτηρίαν . Υἱοὶ δέ εἰσιν οἱ διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἀγάπην ταῖς αὐτοῦ ἐντολαῖς ὑποτασσόμενοι · καθάπερ καὶ ὁ Κύριος εἶπεν · « Ὃ ἀγαπῶν με τὰς ἐντολάς μου τηρήσει . » Τῆς οὖν υἱοθεσίας ὁ νεώτεροζ ἀποπεσὼν υἱὸς , καὶ τῆς ἱερᾶς πατρίδος ἐκπεσὼν ἑκὼν , καὶ λιμῷ περιπεσὼν , καταγινώσκει ἑαυτοῦ καὶ ταπεινοῦται , καὶ μετανοεῖ λέγων · « Ἀναστὰς πορεύσομαι , καὶ προσπεσοῦμαι τῷ πατρὶ , καὶ ἐρῶ · Πάτερ , ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐνώπιόν σου . » Καλῶς ἄρα τὴν ὁρχὴν ΛΘ ἐλέ ΚΓμυΓ . ΙΟΙ
Lemmas: ὁ αὐτός παράλογος ὄρεξις , καί ἀνθρωποκτόνος φεῦ ! ἄνθρωπος γίγνομαι , οὖον μόνος ὁ κτῆνος ὁ ἀνόητος ὁμοιόω , ἀλλά καί ὁ ἑρπετόν καί ἰοββλοις ὁ ζῷον , σκορπίος , ὄφις , γέννημα ἔχιδνα γίγνομαι , ὁ ἐν υἱός Θεός τάσσω . εἶδον πῶς διασκορπίζω καί ἀπόλλυμι ὁ οὐσία αὐτός · « καί δαπανάω , φηδὶ , πᾶς ὁ νέος υἱός , ἄρχω ὑστερέω . » εἰς λιμός ἐμπίπτω , ἀλ οὔπω πρός ἐπιστροφή βλέπω · καί γάρ εἰμί ἄσωτος · διό « καί πορεύω κολλάω εἷς ὁ πολίτης ὁ χώρα , ἐκεῖνος , καί πέμπω αὐτός εἰς ὁ ἀγρός αὐτός βόσκω χοῖρος . » Τιρες δέ ὁ ὁ μακράν ὗσις ὁ Θεός χώρα πολίτης καί πολιτάρχης ; πάντως ὁ δαίμων · ὑφ´ ὅς πορνοβοσκός , καί ἀρχιτελώνης , καί ἀρχιλῃστής , καί στασίαρχος καθίστημι ὁ υἱός ὁ οὐράνιος πατήρ · πᾶς μέν γάρ πάθος διά ὁ ἄκρος ἀκαθαρσία ὁ χοιρώδης αἰνίσσομαι · χοῖρος δέ εἰμί ὁ ὁ βόρβορος ὁ πάθος οὗτος ἐγκυλίνδω , ὡς ἐκεῖνος προίστημι , ὡς καθ´ ἡδυπάθεια ὑπερέχω αὐτός , οὐ ἡδύνω κορέννυμι ἀπό ὁ κερατωνία ὅς ἐσθίω ὁ χοῖρος , τουτέστι κόρος ὁ οἰκεῖος ἐπιθυμία λαμβάνω οὐ δύναμαι . Πῶς ὁ ὁ σῶμα φύσις οὐ Καρκώ ὁ ἀκόλαστος ὑπηρετέω ὁ ὁρμή ; ὁ χρυσός ἢ ὁ ἄργυρος , ὁ φιλοχρυσέω καί φιλάργυρος προσγίγνομαι , ὁ ἔνδεια αὐξάνω , καί καθ´ ὅσος εἄν πολύς ἐπιρρέω , κατά τοσοῦτος πλείων ἐπιθυμέω παρασκευάζω · ὁ κόσμος ἅπας μόλις , τάχα δέ οὐδέ μόλις ἀρκέω πλεονέκτης καί φιλαρχέω εἷς , ἐπεί οὖν πολύς μέν οὗτος , κόσμος δέ εἷς , πῶς ἄρα δύναμαι τις αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐπιθυμία κόρος εὑρίσκω ; οὕτως τοίνυν καί ὁ ὁ Θεός ἀποστατέω ἐκεῖνος οὐ ἡδύνω χορτάζω · οὐδέ γάρ δίδωμι τις , φημί , ὁ κόρος αὐτός · τίς γάρ εἄν καί δίδωμι ; ὁ θεός ἄπειμι1 , ὅς καί ὁ θέα μόνος κόρος ἀνεπαχθής ὁ ὁράω προσγίγνομαι , κατά ὁ εἶπον · « χορτάζω ἐν ὁ ὁράω ἐγώ ὁ δόξα σύ . » ὁ διάβολος οὐ ἐθέλω κόρος παρέχω ὁ αἰσχρός ἐπιθυμία , ἐπεί μεταβολή ὁ πρός αὐτός σχέσις ἐν ὁ τρεπτός ὁ κόρος ἑργάζω φύω · εἰκότως οὖν οὐδείς δίδωμι ὁ κόρος αὐτός Μόλις ποτέ τοίνυν ἐφίημι ἑαυτοῦ γίγνομαι ὁ ἀποσκιρτάω ὁ πατήρ ἐκεῖνος , καί οἶς κακός ἱερόω ἐννοέω , ἀποκλαίω ἑαυτοῦ , λέγω · « πόσος μίσθιος ὁ πατήρ ἐγώ περισσεύω ἄρτος , ἐγώ δέ λιμός ἀπόλλυμι . » τίνω ὁ μίσθιος ; ὁ διά ὁ ὁ μετάνοια ἱδρώς καί ὁ ταπείνωσις οἷος τις μισθός ἐπανακαλέω ὁ σωτηρία . υἱός δέ εἰμί ὁ διά ὁ πρός αὐτός ἀγάπη ὁ αὐτός ἐντολή ὑποτάσσω · καθάπερ καί ὁ Κύριος εἶπον · « ὅς ἀγάπη ἐγώ ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω . » ὁ οὖν υἱοθεσία ὁ νεώτερος ἀποπίπτω υἱός , καί ὁ ἱερός πατρίς ἐκπίτνω ἑκών , καί λιμός περιπίπτω , καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ καί ταπεινόω , καί μετανοέω λέγω · « ἀναστάς πορεύω , καί προσπίπτω ὁ πατήρ , καί εἴρω · πατήρ , ἁμαρτάνω εἰς ὁ οὐρανός καί ἐνώπιον σύ . » καλῶς ἄρα ὁ ὁρχὴν ΛΘ ἐλὲ Γ . ἔρχομαι