cogPG.PG151 243
Ἀειπαρθένου ταύτης ἡρμοσμένοις κεχρημένος , τὸ παναρμόνιον πρὸς ὕμνον ταύτης ἀνακρούεται μέλος , « Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου , λέγων , ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ · διὰ τοῦτο λαοὶ ἐξομολογήσονταί ΙΩ σοι εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . » Ὁρᾶτε πᾶσαν τὴν κτίσιν ἐξομολογουμένην τῇ Μητροπαρθένῳ ταύτῃ , καὶ οὐκ ἐν πεπερασμένοις ἔτεσιν , ἀλλ´ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος ; συνορᾶν οὗν ἔστιν ἐντεῦθεν , ὡς οὐδ´ ἐκείνη λήξει διὰ τοῦ παντὸς αἰῶνος εὖ ποιοῦσα πᾶσαν κτίσιν , οὐ τὴν καθ´ ἡμᾶς λέγω μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὰς τὰς ἀβλους καὶ ὑπερφυεῖς ταξιαρχίας · ὅτι γὰρ σὺν ἡμῖν καὶ αὗται δι´ αὐτῆς μόνης μετέχουσί τε καὶ ὡαύουσι Θεοῦ , τῆς ἀψαύστου φύσεως ἐκείνης , Ἡσαΐας τηλαυγῶς ἐδήλωσεν · οὐ γὰρ ἀμέσως ἑώρακε τὸν Σεραφὶμ ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου τὸν ἄνθρακα λαβόντα , ἀλλὰ διὰ τῆς λαβίδος ἔλαβε , δι´ ἧς καὶ τῶν προφητικῶν ἥψατο χειλέων τὴν κάθαρσιν διδούς · τοῦτο δὲ ἧν τὸ τῆς λαβίδος ἐκείνῳ τῷ μεγάλῳ θεάματι ταυτὸν , ὃ Μωσῆς ἑώρακε , βάτον ἐκ πυρὸς ἡμμένην καὶ μὴ καταφλεγομένην . Τίς δὲ οὐκ οἶδεν , ὡς ἡ Παρθενομήτωρ ἐκείνη τε ἡ βάτος καὶ αὕτη ἡ λαβίς ἐστιν , ἡ τὸ θεῖον πῦρ ἀπυρπολήτως συλλαβοῦσα , κἀν τούτῳ διακονήσαντος ἀρχαγγέλου τῇ συλλήψει , καὶ τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου δι´ αὐτῆς συνάψαντος τῷ ἀνθρωπείῳ γένει , καὶ διὰ τῆς ] ἀῤῥήτου συναφείας ἡμᾶς περικαθάραντος ; Οὐκοῦν αὔτη μόνη μεθόριόν ἐστι κτιστῆς καὶ ἀκτίστου φύσεως καὶ οὐδείς ἂν ἔλθοι πρὸς Θεὸν , εἰ μὴ δι´ αὐτῆς ὡς ἀληθῶς καταυγασθείη τῆς θεαυγοῦς ὡς ἀλη » θῶς λυχνίας · « Ὁ Θεὸς γὰρ ἐν μέσῳ αὐτῆς , καὶ οὐ σαλευθήσεται , » φησίν . Εἰ δὲ καὶ κατὰ τὸ μέτρον τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης εἱ ἀντιδόσεις , καὶ ὁ ἀγαπῶν τὸν Υἱὸν ἀγαπᾶται παρ´ αὐτοῦ καὶ τοῦ αὐτοῦ Πατρὸς , καὶ καταγώγιον τῶν ἀμφοτέρων γίνεται , μυστικῶς ἐνοικούντων καὶ ἐμπεριπατούντων τούτῳ κατὰ τὴν δεσποτικὴν ἐπαγγελίαν , τίς ἂν ἀγαπῴη τοῦτον μᾶλλον τῆς μητρός ; ἢ μὴ ὅτι μονογενῆ τοῦτον , ἀλλὰ καὶ μόνη γεγέννηκεν ἀσυνδυάστως ; ὡς εἶναι ταύτῃ τὸ φίλτρον διπλάσιον συμμεριζομένου τοῦ κοινωνήσαντος . Τίς δ´ ἂν ἀγαπηθείη τῆς μητρὸς μᾶλλον ὑπὸ τοῦ Μονογενοῦς , καὶ ταῦτα προελθόντος ἐκ μόνης ἀῤῥήτως ἐπ´ ἐσχάτων τῶν αἰώνων , ὧσπερ καὶ πρὸ αἰώνων ἐκ μόνου τοῦ Πατρός ; Πῶς δʹ ἂν οὐ πολυπλασιασθείη πρὸς τῇ πρεπούσῃ διαθέσαι καὶ τὰ τῆς ὁφειλομένης ἐκ νόμον πρὸς αὐτὴν τιμῆς παρὰ τοῦ πληρῶσαι τὸν νόμον κατελθόντος · Ιβi εἰουι ρει εἰς εο Πο ριοτεῖοῆε ἰ Ὥσπερ οὖν δι´ αὐτῆς μόνης πρὸς ἡμᾶς ἐπιδημήσας ἐπὶ γῆς ὥφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη , πᾶσιν ὥν ἀθέατος πρὸ ταύτης , οὕτω καὶ εἰς τὸν ἑξῆς ἄληκτον αἰῶνα πᾶσα φωτοφανείας θείας πρόοδος , καὶ πᾶσα μυστηρίων θείων ἀποκάλυψις , καὶ πᾶσα πνευματικῶν ἰδέα χαρισμάτων , ἅπασιν ἀχώρητος χωρὶς αὐτῆς . Αὔτη δὲ πρώτη δεχομένη τὸ διὰ πάντων ἧκον πλήρωμα τοῦ τὰ σύμπαντα πληροῦντος , καθίστησι τοῖς πᾶσι χωρητὸν , νέμουσα πρὸς δύναμιν ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἀναλογίαν καὶ τὸ μέτρον τῆς ἑκάστου καθαρότητος · ὥστε ταύτην εἶναι καὶ ταμεῖον καὶ πρύτανιν τοῦ πλούτου τῆς θεότοτος . Ἐπεὶ γὰρ καὶ τοῦτο νόμιμον αἰώνιον ἐν οὐρανοῖς , διὰ τῶν μειζόνων τοὺς ἐλάττονας μετέχειν
Lemmas: ἀειπάρθενος οὗτος ἁρμόζω χράομαι , ὁ παναρμόνιος πρός ὕμνος οὗτος ἀνακρούω μέλος , « μιμνήσκω ὁ ὄνομα σύ , λέγω , ἐν πᾶς γενεά καί γενεά · διά οὗτος λαός ἐξομολογέομαι Ἰώ σύ εἰς ὁ αἰών , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . » ὁράω πᾶς ὁ κτίσις ἐξομολογέομαι ὁ μητροπάρθενος οὗτος , καί οὐ ἐν περαίνω ἔτος , ἀλ εἰς ὁ αἰών καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ; συνοράω ἐν εἰμί ἐντεῦθεν , ὡς οὐδός ἐκεῖνος λήγω διά ὁ πᾶς αἰών εὕω ποιέω πᾶς κτίσις , οὖον ὁ καθ´ ἐγώ λέγω μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἄβλος καί ὑπερφυής ταξιαρχία · ὅτι γάρ σύν ἐγώ καί οὗτος δις αὐτός μόνος μετέχω τε καί ὁράω Θεός , ὁ ἄψαυστος φύσις ἐκεῖνος , Ἠσαΐας τηλαυγής δηλόω · οὖον γάρ ἀμέσως ὁράω ὁ σεραφίμ ἐκ ὁ θυσιαστήριον ὁ ἄνθραξ λαμβάνω , ἀλλά διά ὁ λαβίς λαμβάνω , δις ὅς καί ὁ προφητικός ἅπτω χεῖλος ὁ κάθαρσις δίδωμι · οὗτος δέ ἧμαι ὁ ὁ λαβίς ἐκεῖνος ὁ μέγας θέαμα τατός , ὅς Μωσῆς ὁράω , βαίνω ἐκ πυρός ἅπτω καί μή καταφλέγω . Τῖς δέ οὐ οἶδα , ὡς ὁ παρθενομήτωρ ἐκεῖνος τε ὁ βάτος καί οὗτος ὁ λαβίς εἰμί , ὁ ὁ θέω πῦρ ἀπυρπολήτως συλλαμβάνω , ἐν οὗτος διακονέω ἀρχάγγελος ὁ συλλαμβάνω , καί ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος δις αὐτός συνάπτω ὁ ἀνθρώπειος γένος , καί διά ὁ ] ἄρρητος συνάφεια ἐγώ περικαθαίρω ; οὐκοῦν οὗτος μόνος μεθόριος εἰμί κτιστός καί ἄκτιστος φύσις καί οὐδείς εἄν ἔρχομαι πρός θεός , εἰμί μή δις αὐτός ὡς ἀληθής καταυγάζω ὁ θεαυγής ὡς ἀλη » θώς λυχνίας · « ὁ θεός γάρ ἐν μέσος αὐτός , καί οὖον σαλεύω , » φημί . εἰμί δέ καί κατά ὁ μέτρον ὁ πρός θεός ἀγάπη εἰ ἀντίδοσις , καί ὁ ἀγάπη ὁ υἱός ἀγαπάω παρ´ αὐτός καί ὁ αὐτός πατήρ , καί καταγώγιον ὁ ἀμφότερος γίγνομαι , μυστικός ἐνοικέω καί ἐμπεριπατέω οὗτος κατά ὁ δεσποτικός ἐπαγγελία , τίς εἄν ἀγαπάω οὗτος μᾶλλον ὁ μήτηρ ; ἢ μή ὅτι μονογενής οὗτος , ἀλλά καί μόνος γεννάω ἀσυνδυάστως ; ὡς εἰμί οὗτος ὁ φίλτρον διπλάσιος συμμερίζω ὁ κοινωνέω . Τῖς δδʹ εἄν ἀγαπάω ὁ μήτηρ μᾶλλον ὑπό ὁ Μονογενώ , καί οὗτος προέρχομαι ἐκ μόνος ἄρρητος ἐπι ἔσχατος ὁ αἰών , ὡς καί πρό αἰών ἐκ μόνος ὁ πατήρ ; Πῶς δέ εἄν οὖον πολυπλασιάζω πρός ὁ πρέπω διατίθημι καί ὁ ὁ οφείλω ἐκ νόμος πρός αὐτός τιμή παρά ὁ πληρόω ὁ νόμος κατέρχομαι · Ἴβα εἰουι ῥέω εἰς εἰμί Πο ριοτεῖοῆε εἷς ὥσπερ οὖν δις αὐτός μόνος πρός ἐγώ ἐπιδημέω ἐπί γῆ ὁράω καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , πᾶς ἀνά ἀθέατος πρό οὗτος , οὗτος καί εἰς ὁ ἑξῆς ἄληκτος αἰών πᾶς φωτοφάνεια θεῖος πρόοδος , καί πᾶς μυστήριον θεῖον ἀποκάλυψις , καί πᾶς πνευματικός ἰδέα χάρισμα , ἅπας Ἀχώρητος Χωρὶς αὐτός . οὗτος δέ πρῶτος δέχομαι ὁ διά πᾶς ἥκω πλήρωμα ὁ ὁ σύμπας πληρόω , καθίστημι ὁ πᾶς χωρητός , νέμω πρός δύναμις ἕκαστος κατά ὁ ἀναλογία καί ὁ μέτρον ὁ ἕκαστος καθαρότης · ὥστε οὗτος εἰμί καί ταμιεῖον καί πρύτανις ὁ πλοῦτος ὁ θεός . ἐπεί γάρ καί οὗτος νόμιμος αἰώνιος ἐν οὐρανός , διά ὁ μείζων ὁ μικρός μετέχω