cogPG.PG151 257
ἔμψυχον τῆς χάριτος ὄργανον , κατ´ αὐτὴν ἐκινεῖτο καὶ θείῳ ἠγαλλιᾶτο Πνεύματι , οὕτω καὶ γεννηθείς ηὔξανε πάλιν καὶ ἔκραταιοῦτο Πνεύματι . Ἐπεὶ δὲ οὐκ ἦν ἄξιος αὐτοῦ ὁ κόσμος , ταῖς ἑρήμοις ἐξ ἁπαλῶν , ὡς εἰπεῖν , ὀνύχων ἐνδιητᾶτο τὸν ἀεὶ χρόνον , ἄσκευον , ἀπεριμέριμνον , ἀπραγμάτευτον βίον ἀνύων · λύπης ἄμοιρον , παθῶν ἀγενῶν ἀμέθεκτον , ἡδονῆς τῆς χαμαιζήλου καὶ προσύλου ταύτης καὶ περὶ σῶμα καὶ τὰς σωματικὰς αἰσθήσεις μόνας σαινούσης ἀνώτερον · Θεῷ μόνω ζῶν , Θεὸν μόνον ὁρῶν , Θεὸν τρυφὴν οἰκείαν ποιούμενος . Ἔζη τοίνυν καθάπερ ἔν τινι τῆς γῆς ἐξῃρημένῳ ἄ χωρίῳ · « Καὶ ἦν ἐν ταῖς ἐρήμοις ἕως ἡμέρας , φησίν , ἀναδείξεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Ἰσραήλ . » Τίς δὲ ἡ τῆς ἀναδείξεως ἡμέρα ταύτης ; ἡνίκα ὁ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Κυρίου ἐφειστήκει καιρὸς , περὶ ου καιροῦ γέγραπται , « Οὐκ ἔστιν ὁ συνιὼν , οὐκ ἔστιν ὁ ἐκζητῶν τὸν Θεόν · πάντες ἐξέκλιναν , ἅμα ἠχρειώθησαν . » Ὥσπερ οὗν ἃ Κύριος τηνικαῦτα , πάντων ἀσεβῶν ἡμῶν ὄντων ἀφάτῳ φιλανθρωπίᾳ χρησάμενος , ὑπὲρ ἡμῶν ἐξ οὐρανοῦ κατῆλθεν , οὕτω καὶ ὁ Ἰωάννης τότε τῆς ἐρήμου ἐξῆλθεν ὑπὲρ ἡμῶν , ὑπηρετήσων τῷ ἐκείνου φιλανθρώπῳ βουλήματι · πρὸς γὰρ τὸν κολοφῶνα τῆς τότε τῶν ἀνθρώπων κακίας , καὶ τὴν ἀνείκαστον τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας συγκατάβασιν ἐκείνην , τοιούτου ἔδει καὶ τοῦ ὑπηρετησομένου , μηδεμίαν ὑπερβολὴν ἀρετῆς ἀπολείποντος · οὕτω γὰρ ἂν εἴλ . κυσε τοὺς ὁρῶντας , ὥσπερ οὖν εἴλκυσεν , ἐπιστρέψας πρὸς ἑαυτὸν μετὰ θαύματος , ὡς ἐξηλλαγμένος τις ὢν , καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον πολιτείαν ἐπιδεικνύμενος . Ἦν δὲ καὶ κήρυνμα κηρύττων τῆς οἰκείας πολιτείας ἐπάξιον · βασιλείαν γαροὐρανῶν ἐπηγγέλλετο , καὶ πῦρ ἄσβεστον ἠπείλει , καὶ τὸν βασιλέα τῶν οὐρανῶν ὑπεδείκνυεν Χριστόν · « Οὐ τὸ πτύον , φησὶν , ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ , καὶ διακαθαριεῖ τὴν ἄλωνα αὐτοῦ , καὶ συνάξει τὸν σῖτον εἰς τὴν ἀποθήκην αὐτοῦ τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ . » Οὐ λόγοις δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ δι´ ἔργων τοῖς πᾶσι τοῦτον ἐφανέρωσε , βαπτίσας αὐτὸν , καὶ δακτύλῳ δείξας , καὶ τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς συστήσας , καὶ διὰ πάντων μαρτυρήσας , ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρὸς , ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ τῶν αὐτῷ προσιόντων ψυχῶν νυμφίος , ὁ τὴν ἁμαρτίαν αἴρων τοῦ κόσμου . καὶ τὸν μολυσμὸν ἐξαίρων , καὶ τὸν ἁγιασμὸν ἀντεισφέρων καὶ χαριζόμενος . Ἔτοιμάσας δὲ οὕτω τὴν ἐδ´ν αὐτοῦ κατὰ τὴν Ζαχαρίου πρόῤῥησιν , καὶ τὸ πᾶν τελέσας , δι´ ὃ καὶ ἀπεστάλη καὶ προέδραμε , καὶ βαπτιστὴς ἐν Ἰορδάνῃ γέγονεν , ὑποχωρεῖ Χριστῷ τῆς πρὸς τοὺς συνειλεγμένους παῤῥησίας καὶ διδαακαλίας , καὶ ἀναχωρεῖ τοῦ πλήθους , τῷ Κυρίῳ τούτους παραδούς . Ἐπεὶ δὲ Ἱρώδης ὁ τοῦ βρεφοκτόνου ἐκείνου υἱὸς τὴν μὲν ἀρχὴν τοῦ πατρὸς πᾶσαν οὐ διεδέξατο , τετράρχης γὰρ οὗτος ἦν , τῇ δὲ κακίᾳ τούτου καὶ προσετίθει , συζῶν ἀκολασίᾳ , καὶ παράδειγμα τοῖς Ἰουδαίοις πάσης κακίας προκείμενος , οὐκ ἠνέσχετο ὁ Ἰωάννης σιγᾷν · πῶς γὰρ φωνὴ τῆς ἀληθείας ὥν ; ἀλλ´ ἤλεγχεν αὐτὸν περί τε τῶν ἄλλων ἀπάντων ἃ ἐποίει πονηρῶν , καὶ μάλιστα περὶ Ἡρωδιάδος τῆς γυναικὸς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ , ἣν ἁρπάσας
Lemmas: ἔμψυχος ὁ χάρις ὄργανον , κατ´ αὐτός κινέω καί θεῖον ἀγαλλιάω πνεῦμα , οὗτος καί γεννάω αὐξάνω πάλιν καί κραταιόω πνεῦμα . ἐπεί δέ οὐ εἰμί ἄξιος αὐτός ὁ κόσμος , ὁ ἐρῆμος ἐκ ἁπαλός , ὡς εἶπον , ὄνυξ ἐνδιαιτάομαι ὁ ἀεί χρόνος , ἄσκευος , ἀπεριμέριμνος , ἀπραγμάτευτος βίος ἀνύω · λύπη ἄμοιρος , πάθος ἀγενής ἀμέθεκτος , ἡδονή ὁ χαμαίζηλος καί πρόσυλος οὗτος καί περί σῶμα καί ὁ σωματικός αἴσθησις μόνος σαίνω ἀνώτερος · Θεός μόνος ζῶ , θεός μόνος ὁράω , θεός τρυφή οἰκεῖος ποιέω . ζῶ τοίνυν καθάπερ ἐν τις ὁ γῆ ἐξαιρέω ὅς χωρίον · « καί εἰμί ἐν ὁ ἐρῆμος ἠώς ἡμέρα , φημί , ἀνάδειξις αὐτός πρός ὁ Ἰσραήλ . » Τῖς δέ ὁ ὁ ἀνάδειξις ἡμέρα οὗτος ; ἡνίκα ὁ ὁ βάπτισμα ὁ κύριος ἐφίστημι καιρός , περί ου καιρός γράφω , « οὐ εἰμί ὁ σύνειμι1 , οὐ εἰμί ὁ ἐκζητέω ὁ Θεός · πᾶς ἐκκλίνω , ἅμα ἀχρειόω . » ὥσπερ ἐν ὁ Κύριος τηνικαῦτα , πᾶς ἀσεβής ἐγώ εἰμί ἄφατος φιλανθρωπία χράω , ὑπέρ ἐγώ ἐκ οὐρανός κατέρχομαι , οὗτος καί ὁ Ἰωάννης τότε ὁ ἐρῆμος ἐξέρχομαι ὑπέρ ἐγώ , ὑπηρετέω ὁ ἐκεῖνος φιλάνθρωπον βούλημα · πρός γάρ ὁ κολοφών ὁ τότε ὁ ἄνθρωπος κακία , καί ὁ ἀνείκαστος ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία συγκατάβασις ἐκεῖνος , τοιοῦτος ἐσθίω καί ὁ ὑπηρετέω , μηδείς ὑπερβολή ἀρετή ἀπολείπω · οὗτος γάρ εἄν εἴλω . κυνέω ὁ ὁράω , ὥσπερ οὖν ἕλκω , ἐπιστρέφω πρός ἑαυτοῦ μετά θαῦμα , ὡς ἐξαλλάσσω τις εἰμί , καί ὑπέρ ἄνθρωπος πολιτεία ἐπιδείκνυμι . ἦς δέ καί κήρυνμα κηρύσσω ὁ οἰκεῖος πολιτεία ἐπάξιος · βασίλειος γαρουραινω ἐπαγγέλλω , καί πῦρ ἄσβεστος ἀπειλέω , καί ὁ βασιλεύς ὁ οὐρανός ὑποδείκνυμι Χριστός · « οὖον ὁ πτύον , φημί , ἐν ὁ χείρ αὐτός , καί διακαθαρίζω ὁ ἄλων αὐτός , καί συνάγω ὁ σῖτος εἰς ὁ ἀποθήκη αὐτός ὁ δέ ἄχυρον κατάκαυσις πῦρ ἄσβεστος . » οὖον λόγος δέ μόνος , ἀλλά καί δις ἔργον ὁ πᾶς οὗτος φανερόω , βαπτίζω αὐτός , καί δάκτυλος δείκνυμι , καί ὁ οἰκέω μαθητής συνίστημι , καί διά πᾶς μαρτυρέω , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ , ὁ ἀμνός ὁ Θεός , ὁ ὁ αὐτός πρόσειμι Ψυχή νυμφίος , ὁ ὁ ἁμαρτία ἀείρω ὁ κόσμος . καί ὁ μολυσμός ἐξαίρω , καί ὁ ἁγιασμός ἀντεισφέρω καί χαρίζομαι . ἑτοιμάζω δέ οὗτος ὁ ἐσθίω αὐτός κατά ὁ Ζαχαρίας πρόρρησις , καί ὁ πᾶς τελέω , δις ὅς καί ἀποστέλλω καί προτρέχω , καί βαπτιστής ἐν Ἰορδάνης γίγνομαι , ὑποχωρέω Χριστός ὁ πρός ὁ συλλέγω παρρησία καί διδαακαλίας , καί ἀναχωρέω ὁ πλῆθος , ὁ κύριος οὗτος παραδίδωμι . ἐπεί δέ Ἱρώδης ὁ ὁ βρεφοκτόνος ἐκεῖνος υἱός ὁ μέν ἀρχή ὁ πατήρ πᾶς οὖον διαδέχομαι , τετράρχης γάρ οὗτος εἰμί , ὁ δέ κακία οὗτος καί προστίθημι , συζάω ἀκολασία , καί παράδειγμα ὁ Ἰουδαῖος πᾶς κακία πρόκειμαι , οὐ ἀνέχω ὁ Ἰωάννης σιγάω · πῶς γάρ φωνή ὁ ἀλήθεια ἀνά ; ἀλ ἐλέγχω αὐτός περί τε ὁ ἄλλος ἀπαντάω ὁ ποιέω πονηρός , καί μάλιστα περί Ἡρωδιάς ὁ γυνή ὁ ἀδελφός αὐτός , ὅς ἁρπάζω