cogPG.PG151 328
εἶναι τὸν τάφον , τὸν δ´ ἐπικείμενον ἴσως λίθον διὰ τῆς ἱερᾶς ἐπωμίδος δηλοῦσθαι , ἔτι τῷ πάθει κάτοχος ν , παρὰ τὴν ἱεράν τε σοοδν ἔρχεται , καὶ τοὺς νεφροὺς παρατρίψας τῷ λίθῳ , καὶ θανάτου καὶ νόσου κρείττων εὐθὺς ἐκεῖθεν ἐπάνεισιν . Ἐξιᾶται καὶ ἰατρὸν ὁ μέγας οὗτος ἰατρὸς τῶν ψυχῶν ὁμοῦ καὶ σωμάτων · ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ χρόνον κατέκειτο πλεῖστον παντοδαποῖς προσπαλαίων νοσήμασιν , ὡς ἐκ μὲν τῆς χρονίας κατακλίσεως τὴν σάρκα πληγὰς , σκωλήκων δὲ πλῆθος ἀνασχεῖν τὰς πληγάς · ἐνόσει δ´ οὐκ αὐτὸς μόνος , ἀλλὰ καὶ ἡ ὁμόζυγος ὁμοῦ καὶ τὰ φίλτατα · καὶ ὁ τοῦ ἰατροῦ οἶκος οὐκ ἰατρεῖον , καθάπερ ἔδει , ἀλλὰ νοσούντων μᾶλλον ἦν καταγώγιον · ἀλλ´ ἐφίσταται τούτοις καὶ μάλα φιλανθρώπως αὐτόκλητος ὁ κοινὸς ἰατρὸς , ὁ θεῖος , φημὶ , Γρηγόριος , ἐφίσταται δὲ πῶς ; Ἐδόκει τῇ θυγατρὶ τούτων ὑπνούσῃ τὸν μέγαν ἐπὶ τῆς οἰκίας ὁρᾶν · ἐδόκει δὲ καὶ αὐτὴν ἐκείνῳ προσπίπτουσαν ὑπὲρ ραπείας τοῦ οἰκείου πατρὸς ἱκετεύειν · τὸν δὲ μέγαν εὐμενῶς τῇ προκλήσει προσσχόντα , τὴν λεκάνην ἐνεχθῆναί οἱ κελεῦσαι , ἐν ἢ τὰ τοῦ ἱεροῦ νιπτῆρος ἐτησίως αὐτῷ τελεῖν ἔθος · ἧς δὴ καὶ προσκομισθείσης ὑφ´ ἑνός τινος τῶν ἱερῶν διακόνων , ὕσατος πλήρους ἁγίου , τὸν ἱεράρχην ἐπιτάττειν τῷ ιακόνῳ , χεῖρας ἄμα καὶ πόδας ἀποῤῥόπτειν τοῦ νοσοῦντος τῷ ὕδατι · καὶ τὸν μὲν τὰ προστεταγμένα θᾶττον ἢ λόγος ποιεῖν , τὸν δ´ αὐτίκα πρὸς τὴν κατὰ φύσιν ἔξιν καὶ τὴν ὑγείαν νιψάμενον ἐπανέρχεσθαι . Ταῦτα θαυμαστῶς οὕτως ὁρώσῃ τῇ παιδὶ καὶ περὶ τῆς μητρὸς ὡσαύτως ἐπῄει δεῖσθαι , καὶ τὴν ὑγείαν κἀκείνης ἐξαιτεῖσθαι τοῦ διδασκάλου · ἀλλ´ ἐῴκει φωνῆς ἐκεῖθεν ἀκούειν , τοῖς μὲν παροῦσιν ἀρκεῖσθαι , τό γε νὺν εἶναι , λεγούσης , μετὰ μικρὸν δ´ ὡσαύτως ἥξειν ἐλπίζειν κἀκεῖνα . Τί τὸ ἐντεῦθεν ; Ἐξαγγέλλει τοῖς γονεῦσιν ἡ κόρη μετὰ τοὺς ὕπνους τὰ ὁραθέντα · ὁ πατὴρ αὐτίκα διακούσας εἰς βαλανεῖον ἄγειν κελεύει · τοὺς ἰχῶρας ἅμα τοῖς σκώληξι λουσάμενος ἀποτίθεται · εἴτ´ ἐκεῖθεν ἀπάρας , ἐπὶ τὴν ἱεράν τοῦ μεγάλου σορὸν ἔρχεται · καὶ δυοῖν ἡμερῶν διαγενομένων , αἰφνίδιον νύττεται τὴν γαστέρα , καὶ πρὸς ἔκκρισιν τῶν περιττωμάτων χωρεῖ , συχναῖς πρότερον εἰργομένων ἡμέραις τῆς κατὰ φύσιν ἐξόδου · καὶ παρὰ τὴν οἰκίαν ἐλθὼν τοσαύτην τῶν ἔνδον ὑφίσταται κένωσιν , ὡς καὶ τοὺς ὁμοτέχνους ἰδόντας , διὰ τοῦτ´ αὐτῷ καὶ αὖθις ἀπαγορεῦσαι τὸ ζῇν , τὴν φυσικὴν ἀπολιπεῖν ἂν αὐτὸν οἱηθέντας καὶ ζωτικὴν δύναμιν μετ´ ὀλίγον , τῇ τῆς νόσου μακρᾷ τηκεδόνι καὶ τῇ ἐκεῖθεν ἀδυναμίᾳ τῆς μεγάλης σαυτησὶ καὶ ἀθρόας κενώσεως προστεθείσης . Ἀλλ´ ἐκεῖνος , τῆς νοσοποιοῦ κενωθείσης οὕτως αὐτῷ θαυμαστῶς ὕλης , τῷ τοῦ ἁγίου νιπτῆρι καὶ τοῖς καινοῖς ἐκείνοις λουτροῖς τῶν χειρῶν ἄμα καὶ τῶν ποδῶν , ἀνώτερος ἦν αὐτίκα τῆς νόσου , οὐ τὴν προσοῦσαν οὐκ ἀποβαλὼνἰσχὺν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν μὴ παροῦσαν ὡς μάλιστα προσλαβὼν , ὡς καὶ ἵππον παρ´ ἐλπίδας εὐχερῶς ἀναβαίνειν ἔχειν , καὶ τὴν πόλιν περιιὼν ὡς καὶ πρότερον χρῆσθαι τῇ τέχνῃ , καὶ πολλοὺς θεραπεύειν , ἀλλ´ οὐχὶ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τὴν γὸναῖκα · ταύτῃ γὰρ καὶ ἀπαγορεύει τὸ ζῆν μᾶλλον , ἰσχυροτέραν πολλῷ τῆς τέχνης τὴν ἐκείνης νόσον εὑρών . Ἀλλ´ ὁ κοινὸς ἰατρὸς καὶ Πατὴρ οὐκ ἐψεύσατο τὴν ἐπαγγελίαν , ἀλλ´ ἰᾶται μετ´ ἐκεῖνον καὶ ταύτην , καὶ τὰ πρεσβεῖα . τῇ κεφαλῇ κατ´ ἀξίαν διδοὺς , καὶ τὸ σῶμα πᾶν ὀμοῦ διασώζων , ἵν´ ἄρτιος ᾗ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος κἀνταῦθα , κατὰ τὸ εἰρημένΡν . Γυνή τις τῶν εὐπατριδῶν καὶ κοσμίων νόσῳ περιπίπτει μακρᾷ τινι καὶ βαρείᾳ · μεθ´ ἡν καὶ ῥεῦμα χυμοῦ τινος πονηροῦ κατὰ τῆς δεξιᾶς ῥεῦσαν , ξηρὰν ᾶλην αὐτὴν καὶ ἀργὸν ἀπεργάζεται · μᾶλλον δ´ οὐκ ἀργός τε καὶ ἄπρακτος ἡ χεὶρ μόνον · ἦν γὰρ ἂν τῶν ἐσχάτων κακῶν καὶ τοῦτο · ἀλλὰ καὶ ἄχθος ἐτώσιον ἦν τῇ πασχούσῃ , κάτω που καὶ καθ ἑαυτὴν ᾐωρημένη , ἀλλ´ εἰς ὀρθήν πως ἑκτεταμένη πλαγίως , ἄκαμπτος , ἀκλινὴς πρὸς πᾶσαν κίνησιν ὁμοῦ καὶ μετάβασιν · αἰσχρά τις προσιδεῖν , καὶ παντὶ τῷ σώματι πολεμία . Παῖδες μὲν οὖν ἰατρῶν τοῖς θερμοτέροις τε καὶ δραστικοῖς τῶν φαρμάκων τὴν οὕτω κατεψυγμένην ἀναζωπυρεῖν καὶ θεραπεύειν ἐκέλευον χεῖρα · ἡ δὲ τούτοις οὐδ´ ὀλίγα διδοῦσα , μύροις καὶ λειώάνοις μᾶλλον ἁγίων καὶ τοῖς ἐκεῖθεν ἰεροῖς ἔλαίοις πυκνὰ περιχρίουσα ἦν τὴν πάσχουσαν χεῖρα , καὶ τὴν ἐκεῖθεν βοήθειαν καὶ τὴν θεραπείαν ἐκδεχομένη . Ἐπεὶ δὲ καὶ τῶν συχνῶν καθ´ ἑκάστην ἤκουε θαυμάτων τοῦ θαυμαστοῦ Γρηγορίου , πρῶτα μὲν οὐδὲ πιστεύειν ἠξίου τοῖς λεγομένοις · οὐ μόνον οὐ τὴν προσήκουσαν ἔχουσα πάλαι δόξαν περὶ αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τῇ γλώττῃ κακῶς κατ´ ἐκείνου χρωμένη , οἷα τὰ τῶν κενοδόξων τουτωνὶ γυναίων καὶ εὐριπίστων καὶ κούφων , ὁποίας δὴ πλείστας καὶ ἡ Κωνσταντίνου παρ´ ἡμῖν τρέφει μετὰ τῆς ὀνομαζομένης εὐγενείας καὶ τὴν κενοφωνίαν καὶ τοὺς μερισμοὺς καὶ τὰ σχίσματα καὶ τὴν τῆς γλώττης περιποιουμένας ἀκολασίαν καὶ φατρίαν τινὰ περὶ ἑαυτὰς καὶ φήμην καὶ αἰσχρὸν ὄνομα φιλοτιμουμένας κεκτῆσθαι · ἀλλ´ αἱ μὲν προφανῶς διὰ ταῦτα · διατί καὶ γὰρ ἔτερον ; ἡ δὲ καὶ δι´ ἀπλότητα γυναικείαν ἴσως καὶ ἀμαθίαν , εἴπερ καὶ τούτοις δοίημεν ὅλως χώραν τε καὶ συγγνώμην ἐν τοῖς τοιούτοις , καὶ ταῦτα , διδασκάλων παρόντων τοσούτων καὶ τηλικούτων . Πρῶτα μὲν οὖν ἐξ ἀπιστίας , καθάπερ ἔφην , οὐδὲ προσέχειν τοῖς περὶ τοῦ μεγάλου θρυλλουμένοις ὅλως ἠξίου τὸν νοῦν · ἑπεὶ δ´ ἡ μὲν τῶν θαυμάτων ἐνέργεια πᾶσαν περιιοῦσα τὴν πόλιν πυκνὰ περιεκτύπει καὶ ταύτης τὰ ὧτα , τὸ δὲ τῆς δεξιᾶς πάθος οἴκοθεν αὐτὴν ἤπειγε νύκτωρ καὶ μεθ´ ἡμέραν , θεραπεία δ´ οὐδ´ ἡτισοῦν οὐδαμόθεν ἦν φαινομένη , συνελαύνεται καὶ ἄκουσα παρὰ τῆς ἀνάγκης , καὶ καταφεύγει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ αὐτὴ πρὸς τὸν μέγαν , πειράζουσα μᾶλλον ἢ πιστεύουσα τοῖς ἐκείνου · ἢ γὰρ μὴ δεδυνῆσθαι . ἢ καὶ δυνάμενον τὰ τοιαῦτα πορίζειν , μὴ βεβουλῆσθαι διδόναι τοῖς κατ´ ἐκείνην διακειμένοις πᾶσαν ἔλεγεν εἶναι ἀνάγκην · ὅπερ καὶ δίκαιον ἄντικρυς ἦν ἄν . καὶ τοῦ σώζοντος λόγου . Ἀλλ´ ὁ τοῦ Χριστοῦ μαθητὴς , τοῦ τὸν ἥλιον ἀνατέλλοντος ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς , καὶ βρέχοντος ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους , κατὰ Χριστὸν κἀνταῦθα καὶ αὐτὸς ἐλεῶν ἦν · διὸ καὶ προσιούσῃ τῇ γυναικὶ , καὶ δυσωπούσῃ μετὰ τὴς
Lemmas: εἰμί ὁ τάφος , ὁ δδʹ ἐπίκειμαι ἴσως λίθος διά ὁ ἱερός ἐπωμίς δηλόω , ἔτι ὁ πάθος κάτοχος Ν , παρά ὁ ἱερός τε σοοδν ἔρχομαι , καί ὁ νεφρός παρατρίβω ὁ λίθος , καί θάνατος καί νόσος ἀγαθός εὐθύς ἐκεῖθεν ἐπάνειμι . ἐξιάομαι καί ἰατρός ὁ μέγας οὗτος ἰατρός ὁ Ψυχή ὁμοῦ καί σῶμα · ὁ μέν γάρ ἐπί χρόνος κατάκειμαι πλεῖστος παντοδαπός προσπαλαίω νόσημα , ὡς ἐκ μέν ὁ χρόνιος κατάκλισις ὁ σάρξ πληγάς , σκώληξ δέ πλῆθος ἀνέχω ὁ πληγάς · νοσέω δδʹ οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁμόζυγος ὁμοῦ καί ὁ φίλος · καί ὁ ὁ ἰατρός οἶκος οὐ ἰατρεῖον , καθάπερ ἐσθίω , ἀλλά νοσέω μᾶλλον εἰμί καταγώγιον · ἀλ ἐφίστημι οὗτος καί μάλα φιλάνθρωπος αὐτόκλητος ὁ κοινός ἰατρός , ὁ θεῖος , φημί , Γρηγόριος , ἐφίστημι δέ πῶς ; Ἐδόκης ὁ θυγάτηρ οὗτος ὑπνόω ὁ μέγας ἐπί ὁ οἰκίον ὁράω · δοκέω δέ καί αὐτός ἐκεῖνος προσπίπτω ὑπέρ ραπείας ὁ οἰκεῖος πατήρ ἱκετεύω · ὁ δέ μέγας εὐμενής ὁ πρόκλησις προσέχω , ὁ λεκάνη φέρω ὁ κελεύω , ἐν ἢ ὁ ὁ ἱερός νιπτήρ ετησίως αὐτός τελέω ἔθος · ὅς δή καί προσκομίζω ὑφ´ εἷς τις ὁ ἱερός διάκονος , ὕω πλήρης ἅγιος , ὁ ἱεράρχης ἐπιτάσσω ὁ ιακόνῳ , χείρ ἄμη καί πούς ἀπολέγω ὁ νοσέω ὁ ὕδωρ · καί ὁ μέν ὁ προστάσσω ταχύς ἢ λόγος ποιέω , ὁ δδʹ αὐτίκα πρός ὁ κατά φύσις ἐξέρχομαι καί ὁ ὑγεία νίζω ἐπανέρχομαι . οὗτος θαυμαστός οὕτως ὁράω ὁ παῖς καί περί ὁ μήτηρ ὡσαύτως ἔπειμι δήω , καί ὁ ὑγεία κά̓κες ἐξαιτέω ὁ διδάσκαλος · ἀλ ἔοικα φωνή ἐκεῖθεν ἀκούω , ὁ μέν πάρειμι ἀρκέω , ὁ γε νῦν εἰμί , λέγω , μετά μικρός δδʹ ὡσαύτως ἥκω ἐλπίζω ἐκεῖνος . τις ὁ ἐντεῦθεν ; ἐξαγγέλλω ὁ γονεύς ὁ κόρη μετά ὁ ὕπνος ὁ ὁράω · ὁ πατήρ αὐτίκα διακούω εἰς βαλανεῖον ἄγω κελεύω · ὁ ἰχώρ ἅμα ὁ σκώληξ λούω ἀποτίθημι · προστίθημι ἐκεῖθεν ἀπαίρω , ἐπί ὁ ἱερός ὁ μέγας σορός ἔρχομαι · καί δύο ἡμέρα διαγίγνομαι , αἰφνίδιος νύσσω ὁ γαστήρ , καί πρός ἔκκρισις ὁ περίσσωμα χωρέω , συχνός πρότερος ἔργω1 ἡμέρα ὁ κατά φύσις ἔξοδος · καί παρά ὁ οἰκίον ἔρχομαι τοσοῦτος ὁ ἔνδον ὑφίστημι κένωσις , ὡς καί ὁ ὁμότεχνος ὁράω , διά τοῦτος αὐτός καί αὖθις ἀπαγορεύω ὁ ζάω , ὁ φυσικός ἀπολείπω εἄν αὐτός οἴομαι καί ζωτικός δύναμις μετέ ὀλίγος , ὁ ὁ νόσος μακρός τηκεδών καί ὁ ἐκεῖθεν ἀδυναμία ὁ μέγας σαυτός καί ἀθρόος κένωσις προστίθημι . Ἀλ ἐκεῖνος , ὁ νοσοποιός κενόω οὕτως αὐτός θαυμαστός ὕλη , ὁ ὁ ἅγιος νιπτήρ καί ὁ καινός ἐκεῖνος λουτρόν ὁ χείρ ἄμη καί ὁ πούς , ἀνώτερος εἰμί αὐτίκα ὁ νόσος , οὖον ὁ πρόσειμι οὐ ἀποβάλλω μόνος , ἀλλά καί ὁ μή πάρειμι ὡς μάλιστα προσλαμβάνω , ὡς καί ἵππος παρ´ ἐλπίς εὐχερής ἀναβαίνω ἔχω , καί ὁ πόλις περίειμι1 ὡς καί πρότερος χράω ὁ τέχνη , καί πολύς θεραπεύω , ἀλ οὐ πρός ὁ ἄλλος καί ὁ γναῖος · οὗτος γάρ καί ἀπαγορεύω ὁ ζῶ μᾶλλον , ἰσχυρός πολύς ὁ τέχνη ὁ ἐκεῖνος νόσος εὑρίσκω . Ἀλ ὁ κοινός ἰατρός καί πατήρ οὐ ψεύδω ὁ ἐπαγγελία , ἀλ ἰάομαι μετέ ἐκεῖνος καί οὗτος , καί ὁ πρεσβεῖον . ὁ κεφαλή κατ´ ἄξιος δίδωμι , καί ὁ σῶμα πᾶς ὀμόω διασῴζω , ὅς ἄρτιος ὅς ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος ἐνταῦθα , κατά ὁ εἴρω . γυνή τις ὁ εὐπατρίδης καί κόσμιος νόσος περιπίπτω μακρός τις καί βαρύς · μεθ´ ἐάν καί ῥεῦμα χυμός τις πονηρός κατά ὁ δεξιός ῥέω , ξηρός ἄλη αὐτός καί ἀργός1 ἀπεργάζομαι · μᾶλλον δδʹ οὐ ἀργός τε καί ἄπρακτος ὁ χείρ μόνος · εἰμί γάρ εἄν ὁ ἔσχατος κακός καί οὗτος · ἀλλά καί ἄχθος ἐτώσιος εἰμί ὁ πάσχω , κάτω ποῦ καί καθά ἑαυτοῦ αἰωρέω , ἀλ εἰς ὀρθός πως ἐκτείνω πλάγιος , ἄκαμπτος , ἀκλινής πρός πᾶς κίνησις ὁμοῦ καί μετάβασις · αἰσχρός τις προσεῖδον , καί πᾶς ὁ σῶμα πολέμιος . Παῖς μέν οὖν ἰατρός ὁ θερμός τε καί δραστικός ὁ φάρμακον ὁ οὗτος καταψύχω ἀναζωπυρέω καί θεραπεύω κελεύω χείρ · ὁ δέ οὗτος οὐδός ὀλίγος δίδωμι , μύρον καί λειώάνοις μᾶλλον ἅγιος καί ὁ ἐκεῖθεν ἱερός ἔλαιον πυκνός περιχρίω εἰμί ὁ πάσχω χείρ , καί ὁ ἐκεῖθεν βοήθεια καί ὁ θεραπεία ἐκδέχομαι . ἐπεί δέ καί ὁ συχνός καθ´ ἕκαστος ἀκούω θαῦμα ὁ θαυμαστός Γρηγόριος , πρῶτος μέν οὐδέ πιστεύω ἀξιόω ὁ λέγω · οὖον μόνος οὖον ὁ προσήκω ἔχω πάλαι δόξα περί αὐτός , ἀλλά καί ὁ γλῶσσα κακῶς κατ´ ἐκεῖνος χράω , οἷος ὁ ὁ κενόδοξος οὗτος γύναιος καί εὐρίπιστος καί κοῦφος , ὁποῖος δή πλεῖστος καί ὁ Κωνσταντῖνος παρ´ ἐγώ τρέφω μετά ὁ ὀνομάζω εὐγένεια καί ὁ κενοφωνία καί ὁ μερισμός καί ὁ σχίσμα καί ὁ ὁ γλῶσσα περιποιέω ἀκολασία καί φατρία τις περί ἑαυτοῦ καί φήμη καί αἰσχρός ὄνομα φιλοτιμέομαι κτάομαι · ἀλ ὁ μέν προφανῶς διά οὗτος · διατί καί γάρ ἕτερος ; ὁ δέ καί δις απλότητα γυναικεῖος ἴσως καί ἀμαθία , εἴπερ καί οὗτος δήω ὅλως χώρα τε καί συγγνώμη ἐν ὁ τοιοῦτος , καί οὗτος , διδάσκαλος πάρειμι τοσοῦτος καί τηλικόσδε . Πρότερος μέν οὖν ἐκ ἀπιστία , καθάπερ φημί , οὐδέ προσέχω ὁ περί ὁ μέγας θρυλέω ὅλως ἀξιόω ὁ νόος · ἐπεί δδʹ ὁ μέν ὁ θαῦμα ἐνέργεια πᾶς περίειμι ὁ πόλις πυκνός περιεκτυπέω καί οὗτος ὁ ἄτη , ὁ δέ ὁ δεξιός πάθος οἴκοθεν αὐτός ἐπείγω νύκτωρ καί μεθ´ ἡμέρα , θεραπεία δδʹ οὐδός ὅστις οὐδαμόθεν εἰμί φαίνω , συνελαύνω καί ἀκούω παρά ὁ ἀνάγκη , καί καταφεύγω σύν ὁ ἄλλος καί αὐτός πρός ὁ μέγας , πειράζω μᾶλλον ἢ πιστεύω ὁ ἐκεῖνος · ἢ γάρ μή δύναμαι . ἢ καί δύναμαι ὁ τοιοῦτος πορίζω , μή βούλομαι δίδωμι ὁ κατ´ ἐκεῖνος διάκειμαι πᾶς λέγω εἰμί ἀνάγκη · ὅσπερ καί Δίκαιος ἄντικρυς εἰμί ἄν . καί ὁ σῴζω λόγος . Ἀλ ὁ ὁ Χριστός μαθητής , ὁ ὁ ἥλιος ἀνατέλλω ἐπί πονηρός καί ἀγαθός , καί βρέχω ἐπί Δίκαιος καί ἄδικος , κατά Χριστός ἐνταῦθα καί αὐτός ἐλεέω εἰμί · διό καί πρόσειμι ὁ γυνή , καί δυσωπέω μετά σής