cogPG.PG151 91
τῆς Ἃννης ζωῆς καὶ θανάτου κύριος μαρτυρεῖται τὸ βρέφος · τὴν εἰς Αἴγυπτον ἐξ Ἡρώδου φυγὴν , καὶ τὴν ἐξ Αἰγύπτου κατὰ τὰς ἱερὰς προῤῥήσεις ἐπάνοδον , καὶ τἄλλα ὅσα νῦν καταλέγειν οὐκ εὐχερές , Διὰ ταῦτα μνήστωρ ὁ Ἰωσήφ παρελήφθη , καὶ ὁ ἄγγελος ἐπέμφθη πρὸς Παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρὶ ῷ ὄνομα Ἰωσήφ . Τὸ δὲ ἐξ οἴκου καὶ πατριᾶς Δαβὶδ ἐπ´ ἀμφοτέρων νοήσεις · ἄμφω γὰρ ἥ τε Παρθένος καὶ ὁ Ἰωσήφ εἰς Δαβὶδ τὸ γένος ἀνέφερον . « Καὶ τὸ ὄνομα , φησί , τῆς Παρθένου Μαριάμ · » τοῦτο δὲ ἑρμηνεύεται Κυρία . παρίστησι δὲ καὶ τὸ ἀξίωμα τῆς Παρθένου , καὶ τὸ βέβαιον τῆς παρθενίας , καὶ εἰς τὸ ἐξηλλαγμένον αὐτῆς τοῦ βίου , καὶ διὰ πάντων ἠκριβωμένον , καὶ ὡς εἰπεῖν παναμώμητον · κυρίως γὰρ οὖσα φερωνύμως παρθένος , πᾶσαν εἶχε τὴν τῆς ἀγνείας παντελῆ παγκτησίαν , παρθένος οὖσα καὶ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν , καὶ τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις , καὶ τὰς τοῦ σώματος αἰσθήσεις πάσας μολυαμοῦ παντὸς ὑπερανῳκισμένας πλουτοῦσα · καὶ τοσοῦτο κυρίως τε καὶ βεβαίως , καὶ ὡς εἰπεῖν κεκυρωμένως , καὶ τοῖς πᾶσιν ἀσύλως τὸν ἄπαντα κρόνον , ὥσπερ ἡ κεκλεισμένη πύλη τὰ ἐντεθησαυρισμένα , καὶ τὸ ἐσφραγισμένον βιβλίον ὀφθαλμοῖς ψαυστα τηρεῖ τὰ ἐγγεγραμμένα · ἐπεὶ καὶ περὶ αὐτῆς γέγραπται , « Τοῦτό ἐστι τὸ ἐσφραγισμένον βιβλίον , καὶ αὕτη ἡ πύλη κεκλεισμένη ἔσται , καὶ οὐδεὶς οὐ μὴ διέλθῃ δι´ αὐτῆς » Ἀλλὰ καὶ Κυρία πάλιν ἕτερον τρόπον ἡ Παρθένος κατὰ τὴν ἀξίαν , ὡς δεσπόζουσα πάντων , ἅτε τὸν φύσει τοῦ παντὸς Δεσπότην ἐν παρθενίᾳ συλλαβοῦσά τε καὶ τεκοῦσα θείως . Ἔτι γε μὴν Κυρία καὶ ὡς οὐκ ἐλευθέρα μόνον δουλείας , καὶ κυριότητος θείας ἐπειλημμένη , ἀλλὰ καὶ ὡς πηγὴ καὶ ῥίζα τῆς τοῦ γένους ἐλευθερίας , καὶ μάλιστα μετὰ τὸν ἀπόῤῥητον καὶ χαρμόσυνον τόκον · ἡ γὰρ ἀνδρὶ συζυγεῖσα κυριευομένη μᾶλλόν ἐστιν ἢ κυρία , καὶ μάλιστα μετὰ τὸν περίλυπον καὶ κατώδυνον τόκον , κατὰ τὴν πρὸς τὴν Εὔαν ἀρὰν ἐκείνην · « Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα , καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου , καὶ αὐτός σου κυριεύσει · » ἦς ἀρᾶς ἡ Παρθενομήτωρ ἐλευθεροῦσα τὸ ἀνθρώπινον γένος , τὴν χαράν δι´ ἀγγέλου καὶ τὴν εὐλογίαν ἀντιλαμβάνει · εἰσελθὼν γὰρ , φησὶν , ὁ ἄγγελος , εἰπε πρὸς τὴν Παρθένον · « Χαῖρε , κεχαριτωμένη · ὁ Κύριος μετὰ σοῦ · εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν . » Οὐ τὸ μέλλον ὁ ἀρχάγγελος προκαταγγέλλει πρὸς αὐτὴν λέγων , Ὁ Κύριος μετὰ σοῦ , ἀλλ´ ὅπερ ἀοράτως ἑώρα τηνικαῦτα τελούμενον ἐξαγγέλλει . Καὶ χωρίον μὲν ταύτην θείων καὶ ἀνθρωπίνων χαρισμάτων κατανοῶν , καὶ διὰ πάντων κεκοσμημένην τῶν χαρισμάτων τοῦ θείου Πνεύματος , κεχαριτωμένην ἐτύμως ἀνηγόρευσεν . Ἔνοικον δὲ λαβοῦσαν ἤδη κατιδὼν τὸν ἐν ᾧ τούτων ἀπάντων οἱ θησαυροὶ , καὶ προκαθορῶν τὴν ἄλυπον κυοφορίαν , καὶ τῶν ἄνευ ὠδίνων ἐσόμενον τόκον , προσευηγγελίσατο ταύτῃ γΞ χαίρειν , καὶ μόνην εὐλογημένην εἶναι καὶ δεδοξασμένην εἰκότως ἐν γυναιξὶ διετείνατο · τῇ γὰρ ὑπερβολῇ τῆς κατὰ τὴν θεομήτορα Παρθένον δόξης οὐκ ἔστι τις ἑτέρα δεδοξασμένη , κἂν ἐδοξάσθη Ἀλλ´ ἡ Παρθένος ἰδοῦσα καὶ φοβηθεῖσα μή τις οοιῶοωΟϛΙ
Lemmas: ὁ Ἄννα ζωή καί θάνατος κύριος μαρτυρέω ὁ βρέφος · ὁ εἰς Αἴγυπτος ἐκ Ἡρώδης φυγή , καί ὁ ἐκ Αἴγυπτος κατά ὁ ἱερή πρόρρησις ἐπάνοδος , καί ἄλλος ὅσος νῦν καταλέγω οὐ εὐχερής , Ζεύς οὗτος Μνήστωρ ὁ Ἰωσήφ παραλαμβάνω , καί ὁ ἄγγελος πέμπω πρός παρθένος μνηστεύω ἀνήρ ῷ ὄνομα Ἰωσήφ . ὁ δέ ἐκ οἶκος καί πατριά Δαυίδ ἐπι ἀμφότερος νοέω · ἄμφω γάρ ὅς τε Παρθένος καί ὁ Ἰωσήφ εἰς Δαυίδ ὁ γένος ἀναφέρω . « καί ὁ ὄνομα , φημί , ὁ παρθένος Μαρία · » οὗτος δέ ἑρμηνεύω Κυρία . παρίστημι δέ καί ὁ ἀξίωμα ὁ παρθένος , καί ὁ βέβαιος ὁ παρθενίη , καί εἰς ὁ ἐξαλλάσσω αὐτός ὁ βίος , καί διά πᾶς ἀκριβόω , καί ὡς εἶπον πανάμωμος · κύριος γάρ εἰμί φερώνυμος παρθένος , πᾶς ἔχω ὁ ὁ ἁγνεία παντελής παγκτησία , παρθένος εἰμί καί ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή , καί ὁ ὁ Ψυχή δύναμις , καί ὁ ὁ σῶμα αἴσθησις πᾶς μολυαμοῦ πᾶς ὑπερανῳκισμένας πλουτέω · καί τοσοῦτος κύριος τε καί βεβαίως , καί ὡς εἶπον κεκυρωμένως , καί ὁ πᾶς ἄσυλος ὁ ἅπας Κρόνος , ὥσπερ ὁ καλέω πύλη ὁ ἐνθησαυρίζω , καί ὁ σφραγίζω βιβλίον ὀφθαλμός ψαυστός τηρέω ὁ ἐγγράφω · ἐπεί καί περί αὐτός γράφω , « οὗτος εἰμί ὁ σφραγίζω βιβλίον , καί οὗτος ὁ πύλη καλέω εἰμί , καί οὐδείς οὖον μή διέρχομαι δις αὐτός » ἀλλά καί Κυρία πάλιν ἕτερος τρόπος ὁ Παρθένος κατά ὁ ἄξιος , ὡς δεσπόζω πᾶς , ἅτε ὁ φύσις ὁ πᾶς δεσπότης ἐν παρθενίας συλλαμβάνω τε καί τίκτω θεῖος . ἔτι γε μήv Κυρία καί ὡς οὐ ἐλεύθερος μόνος δουλεία , καί κυριότης θεῖος ἐπιλαμβάνω , ἀλλά καί ὡς πηγή καί ῥίζα ὁ ὁ γένος ἐλευθερία , καί μάλιστα μετά ὁ ἀπόρρητος καί χαρμόσυνος τόκος · ὁ γάρ ἀνήρ συζυγέω κυριεύω μάλα εἰμί ἢ κύριος , καί μάλιστα μετά ὁ περίλυπος καί κατώδυνος τόκος , κατά ὁ πρός ὁ Εὔα ἀρή ἐκεῖνος · « ἐν λύπη τίκτω τέκνον , καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ , καί αὐτός σύ κυριεύω · » εἰμί ἀρά ὁ παρθενομήτωρ ἐλευθερόω ὁ ἀνθρώπινος γένος , ὁ χαρά δις ἄγγελος καί ὁ εὐλογία ἀντιλαμβάνω · εἰσέρχομαι γάρ , φημί , ὁ ἄγγελος , εἶπον πρός ὁ παρθένος · « Χαῖρος , χαριτόω · ὁ Κύριος μετά σύ · εὐλογέω σύ ἐν γυνή . » οὖον ὁ μέλλω ὁ ἀρχάγγελος προκαταγγέλλω πρός αὐτός λέγω , ὁ Κύριος μετά σύ , ἀλ ὅσπερ ἀόρατος ὁράω τηνικαῦτα τελέω ἐξαγγέλλω . καί χωρίον μέν οὗτος θεῖον καί ἀνθρώπινος χάρισμα κατανοέω , καί διά πᾶς κοσμέω ὁ χάρισμα ὁ θεῖον πνεῦμα , χαριτόω ἔτυμος ἀναγορεύω . ἔνοικος δέ λαμβάνω ἤδη κατεῖδον ὁ ἐν ὅς οὗτος ἀπαντάω ὁ θησαυρός , καί προκαθοράω ὁ ἄλυπος κυοφορία , καί ὁ ἄνευ ὠδίς εἰμί τόκος , προσευηγγελίσατο οὗτος γΞ χαίρω , καί μόνος εὐλογέω εἰμί καί δοξάζω εἰκότως ἐν γυνή διατείνω · ὁ γάρ ὑπερβολή ὁ κατά ὁ θεομήτωρ παρθένος δόξα οὐ εἰμί τις ἕτερος δοξάζω , κἀν δοξάζω Ἀλ ὁ Παρθένος ὁράω καί φοβέω μή τις οοιῶοωΟϛΙ