cogPG.PG151 208
ΟΜΙΛΙΑ ΛΒʹ . τοῦ αὐτοῦ ὁμιλίᾳ εἰς τὸ κατὰ τὸν εὐιγγελιστὴν Ματθαῖον τῆς ἐννάτης Κυριακῆς Εὐαγγέλιον · ἐν ᾖ καὶ περὶ πειρασμῶν . Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος , « Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε , φησὶν , ὅταν πειρασμοῖς περιπέσητε ποικίλοις . « Οὐκ εἶπεν ἁπλῶς , Χαίρετε , ἀλλὰ , Πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε , φησίν , οὐκ ἀνεπαισθήτως ἔχειν πρὸς τὰ ἐπώδυνα παραινῶν · τόῦτο γὰρ ἀδύνατον , ἀλλ´ ἐπικρατέστερον ἔχειν εἰσηγούμενος τὸν θεάρεστον λογισμόν . Πᾶσαν δὲ εἶπε χαρὰν , τουτέστι τελείαν , μεγίστην , ἀνελλιπῆ , καὶ μάλισθ´ ὅταν οἱ πειρασμοὶ πολυειδεῖς ὧσι · διατί ; Ὅτι διὰ τῆς τῶν πειρασμῶν ὑπομονῆς γυμναζόμεθα , καὶ δοκιμώτεροι γινόμεθα τὰ πρὸς τὸν Θεόν . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ γνώριμοι τοιοῦτοι ὄντες · οὕτω γὰρ καὶ ἡ τοῦ Σολομῶντος σοφία περὶ τῶν ἁγίων φησίν · « Ὅτι ἐπείρασεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς , καὶ εὕρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ . » Ἀρ´ οὐ πάσης χαρᾶς ἄξιος αὐτοῖς ὁ πειρασμὸς οὗτος ; Τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἰὼβ εἰπὼν , ἀπήλλαξεν αὐτὸν τῆς ἐπὶ τῷ πειρασμῷ λύπης · « Οἶς με , λέγων , ἄλλως σοι κεχρηματικέναι , ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος ; » Τί τοῦτο λέγων πρὸς αὐτόν · ἐχρησάμην σοι , δοκιμάζων σου ἦ τὴν εἰς ἐμὲ πίστιν , ἐν εὐεξίᾳ καὶ εὐδοξίᾳ καὶ εὐπορίᾳ καὶ ἀνεφάνης δίκαιος , χρώμενος αὐτοῖς κατὰ τὸ ἐμὸν θέλημα , τοῦ ταῦτά σοι παρασχόντος , καὶ ὡς αὐτὸς ἐβου . λόμην , ταῦτα διαφέρων καὶ διοικῶν · ἐχρησάμην σοι , δοκιμάζων σου τὴν εἰς ἐμὲ πίστιν , ἐν καχεξίᾳ ΠΟΜΙΙΙΑ ΧΧΧΙΙ . καὶ ἀδοξίᾳ , καὶ ἀπορίᾳ , καὶ ἀνεφάνης δικαίοις , Ο ααιε πο εεοίρίαημε λέγων · « Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν ; » Πόθεν οὖν ἡ ἐν τοῖς πειρασμοῖς ὑπομονή ; ἀπὸ τοῦ δοκίμου τῆς εἰς Θεὸν πίστεως · ὤστε δοκίμίόν εἰσι τῶν πιστῶν οἱ πειρασμοί . Διόπερ ὁ τοῦ Κυρίου ἀδελφὸς Ἰάκωβος χαίρειν ἡμῖν παραγγείλας , ὅταν πειρασμοῖς περιπέσωμεν , ἐπήγαγεν ὅτι · « Τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως κατεργάζεται ὑπομονήν · ἡ δὲ ὑπομονὴ , φησὶν , ἔργον τέλειον ἐχέτω . » Μηδὲν , φησί , τῶν ἔργων σοι τῆς ἀρετῆς κολοβώσῃς , ἐπενεχθέντων τῶν πειρασμῶν μαλακισθεὶς , ἀλλὰ μετὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ ἡ τελειότης προσέστω σοι τῆς ἀρετῆς . Ἐπεὶ δὲ καὶ διὰ τῶν ἀκουσίων μόνον οὐ τελειοῦται ὁ ἄνθρωπος , ἀλλὰ χρὴ προσεῖναι καὶ τὰ ἑκούσια , ἅπερ ἐστὶ σωφροσύνη , δικαιοσύνη , πρός τε τὸν Θεὸν καὶ πρὸς ἀλλήλους ἀγάπη , καὶ τὰ ἑπόμενα ταύτῃ · ἐπεὶ καὶ τούτων ἡμῖν χρεία πρὸς τὴν τελείωσιν · διὰ τοῦτο προστίθησι πρὸς ἡμᾶς γράφων ὁ θεῖος ἀπόστολος οὗτος · « Ἡ δὲ ὑπομονὴ ἔργον τέλειον ἐχέτω , ἵνα ἦτε τέλειοι καὶ ὁλόκληροι , ἐν μηδενὶ λειπόμενοι · » τοῦτο λέγων ἄντικρυς , ὡς εἴπερ βούλεσθε τὴν πρὸς Θεὸν ὑμῶν πίστιν τελείαν ἐνδείκνυσθαι , μὴ μόνον πάσχοντες ἔξωθεν φέρετε γενναίως , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ παρ´ ἑαυτῶν τὰ θεάρεστα ἐνεργεῖτε , κἂν ἐπίπονα ᾗ · συνελθόντα γὰρ μετὰ ἀλλήλων πρᾶξις καὶ πάθος ἐπ´ ἀγαθῷ , τὸν κατὰ ἐεὸν τελειοῦσιν ἄνθρωπον . Πῶς δὲ οὐκ εἶπεν , ὅτι Χκίρετε ὅταν ἐνεργῆτε τὴν ἀρετὴν , ἀλλ´ ὅταν ἐν
Lemmas: Ὁμιλία λβʹ . ὁ αὐτός ὁμιλία εἰς ὁ κατά ὁ ευιγγελιιστημι Ματθαῖος ὁ ἐννάτη Κυριακός Εὐαγγέλιος · ἐν εἰμί καί περί πειρασμός . Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος , « πᾶσα χαρά ἡγέομαι , φημί , ὅταν πειρασμός περιπίπτω ποικίλος . « οὐ εἶπον ἁπλόος , χαίρω , ἀλλά , πᾶσα χαρά ἡγέομαι , φημί , οὐ ἀνεπαίσθητος ἔχω πρός ὁ ἐπώδυνος παραινέω · οὗτος γάρ ἀδύνατος , ἀλ ἐπικρατής ἔχω εἰσηγέομαι ὁ θεάρεστος λογισμός . πᾶσα δέ εἶπον χαρά , τουτέστι τέλειος , μέγας , ἀνελλιπής , καί μάλισθ´ ὅταν ὁ πειρασμός πολυειδής ἵημι · διατί ; ὅτι2 διά ὁ ὁ πειρασμός ὑπομονή γυμνάζω , καί δόκιμος γίγνομαι ὁ πρός ὁ Θεός . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί γνώριμος τοιοῦτος εἰμί · οὗτος γάρ καί ὁ ὁ Σολομών σοφία περί ὁ ἅγιος φημί · « ὅτι2 πειράζω αὐτός ὁ θεός , καί εὑρίσκω αὐτός ἄξιος ἑαυτοῦ . » Ἀρ οὖον πᾶς χαρά ἄξιος αὐτός ὁ πειρασμός οὗτος ; οὗτος καί ὁ θεός πρός ὁ Ἰώβ εἶπον , ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ἐπί ὁ πειρασμός λύπη · « οἶς ἐγώ , λέγω , ἄλλως σύ χρηματίζω , ἢ ἵνα ἀναφαίνω δίκαιος ; » τις οὗτος λέγω πρός αὐτός · χράω σύ , δοκιμάζω σύ εἰμί ὁ εἰς ἐγώ πίστις , ἐν εὐεξία καί εὐδοξία καί εὐπορία καί ἀναφαίνω δίκαιος , χράω αὐτός κατά ὁ ἐμός θέλημα , ὁ οὗτος σύ παρέχω , καί ὡς αὐτός βοῦς . ὀλόμην , οὗτος διαφέρω καί διοικέω · χράω σύ , δοκιμάζω σύ ὁ εἰς ἐγώ πίστις , ἐν καχεξία Ι ΧΧΧΙΙ . καί ἀδοξία , καί ἀπορία , καί ἀναφαίνω Δίκαιος , ὁ ἀάω ἀπό εεοίρίαημε λέγω · « εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος , ὁ κακός οὐ ὑποφέρω ; » πόθεν οὖν ὁ ἐν ὁ πειρασμός ὑπομονή ; ἀπό ὁ δόκιμος ὁ εἰς θεός πίστις · ὥστε δοκίμιον εἰμί ὁ πιστός ὁ πειρασμός . διόπερ ὁ ὁ κύριος ἀδελφός Ἰάκωβος χαίρω ἐγώ παραγγέλλω , ὅταν πειρασμός περιπίπτω , ἐπάγω ὅτι · « ὁ δοκίμιον σύ ὁ πίστις κατεργάζομαι ὑπομονή · ὁ δέ ὑπομονή , φημί , ἔργον τέλειος ἔχω . » μηδείς , φημί , ὁ ἔργον σύ ὁ ἀρετή κολόβωση , ἐπιφέρω ὁ πειρασμός μαλακίζομαι , ἀλλά μετά ὁ ὑπομονή καί ὁ τελειότης πρόσειμι σύ ὁ ἀρετή . ἐπεί δέ καί διά ὁ ἀεκούσιος μόνος οὖον τελειόω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά χρή πρόσειμι καί ὁ ἑκούσιος , ὅσπερ εἰμί σωφροσύνη , δικαιοσύνη , πρός τε ὁ θεός καί πρός ἀλλήλων ἀγάπη , καί ὁ ἕπομαι οὗτος · ἐπεί καί οὗτος ἐγώ χρεία πρός ὁ τελέω · διά οὗτος προστίθημι πρός ἐγώ γράφω ὁ θεῖος ἀπόστολος οὗτος · « ὁ δέ ὑπομονή ἔργον τέλειος ἔχω , ἵνα εἰμί τέλειος καί ὁλόκληρος , ἐν μηδείς λείπω · » οὗτος λέγω ἄντικρυς , ὡς εἴπερ βούλομαι ὁ πρός θεός σύ πίστις τέλειος ἐνδείκνυμι , μή μόνος πάσχω ἔξωθεν φέρω γενναῖος , ἀλλά καί αὐτός παρ´ ἑαυτοῦ ὁ θεάρεστος ἐνεργέω , κἀν ἐπίπονος ὅς · συνέρχομαι γάρ μετά ἀλλήλων πρᾶξις καί πάθος ἐπι ἀγαθός , ὁ κατά εἰμί τελειόω ἄνθρωπος . Πῶς δέ οὐ εἶπον , ὅτι χκιρετος ὅταν ἐνεργέω ὁ ἀρετή , ἀλ ὅταν ἐν