cogPG.PG151 237
τὴν δίκην ἀναμείνωμεν , ἀδελφοὶ , ἀλλ´ ἑνδυσωμευα , καθάπερ ὁ Ἀπόστολός φησι , σπλάγχνα οἰκτιρμῶν , καὶ λόγοις καὶ λογισμοῖς καὶ πράξεσι τὴν συμπάθειαν ἐνδεικνύμενοι , γενώμεθα εἰς ἀλλήλους , καθὼς πάλιν ὁ αὐτὸς διδάσκει , χρηστοὶ , εὔσπλαγχνοι , χαριζόμενοι ἀλλήλοις εἴ τις πρός τινα ἔχει μομφὴν , ὡς καὶ ὁ Χριστὸς ἐχαρίσατο ἡμῖν · οὕτω γὰρ καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ χάρις αὕτη βεβαίως ἡμῖν προσέσται , μᾶλλον δὲ καὶ ἀντὶ ἀῤῥαβῶνος ἔσται πρὸς τὰς μελλούσας ἀῤῥήτους ἐπαγγελίας . Τοσούτων ἡμῖν ἀγαθῶν πρόξενος ὁ πταίσας ἡμᾶς , εἴπερ ἐθέλομεν , γίνεται , ὡς ἐγὼ μυριοφόρον ὁλκάδα τοῦτον ὁρῶ , τῶν μυρίων ἡμῶν ταλάντων ἔχοντα ῥᾳδίως τὴν ὀφειλὴν ἀποδιδόναι , καὶ πρὸς τὴν τῶν μελλόντων εὐπορίαν ἐνεχυριάσασθαι , καὶ τοιοῦτον κατὰ νοῦν ἐν τοῖς κατὰ ψυχὴν ὁρῶ , οἰον καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐν τοῖς σωματικοῖς ἑώραται πρὸ μικροῦ κατὰ τὴν πόλιν ταύτην . ἐπῆλθον οἱ βάρβαροι , περιεκάθισαν τὴν πόλιν , ἀπέκλεισαν ἡμᾶς τῶν ἐκ τῆς γης πρὸς τὸ ζῇν ἀφορμῶν , ἐπήρτησαν ἡμῖν τὸν ἔσχατον κίνδυνον , ὡς ἀπορίᾳ τῶν ἀναγκαίων αἱρήσοντες · ἀλλ´ ἀναφανεῖσα καὶ εἰς τοὺς ἡμετέρους καταχθεῖσα λιμένας σίτου χιλιομέδιμνος ὀλκὰς , ἄπρακτον μὲν ποιεῖ τὴν τῶν βαρβάρω πήρειαν , εὔωνα δὲ τὰ ἀναγκαῖα καθίστησιν , ἐναποτίθεται δὲ ἡμῖν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς τὰς πρὸς τὸ δῃν ἀφορμάς . Οὕτως ἀοράτως ἐπέρχεται παντὶ τῷ Χριστωνύμῳ τῶν ἀνθρώπων γένει ὁ νοητὸς καὶ βαρβάρων ἄἦ , πάντων ἀγριώτερος πολέμιος , ἀποκλείει τὴν ψυχὴν τῶν πανταχόθεν πρὸς σωτηρίαν ἀφορμῶν , λιμὸς περιβάλλει τῶν ἀρετῶν , καὶ ὡς μηδὲν πράξασαν ἀγαθὸν εἰς ἀπόγνωσιν οὐνωθεῖ , ὡς διὰ ταύτης αἱρήσων αὐτὴν καὶ καταστρεψόμενος · ἀλλ´ ἀναφανεὶς , προνοίᾳ πάντως τοῦ θέλοντος τὴν τῶν ἀμαρτωλῶν σωτηρίαν , ὁ χρῄζων , ὡς εἰς ἡμᾶς πταίσας , τῆς παρ´ ἡμῶν συμπαθείας , καὶ παρ´ ἡμῶν ταύτην εὐρόμενος , ἄπρακτον ποιεῖ πᾶσαν τὴν καθ´ ἡμῶν τοῦ διαβόλου κακίαν , ἐξευμενίζεται τὸ Θεῖον ἡμῖν , συμπαθείας ἡμῖν ἀφορμάς δαψιλεῖς παρέχει καὶ σωτηρίας , καὶ τὴν αἰώνιον ζωὴν ἡμῖν προμνηστεύεται · ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · ὧ πρέπει πᾶσα δόξα , κράτος , τιμὴ καὶ προσκύνησις , σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ , καὶ τῳ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΛΖʹ . Εἰς τὴν πάνσεκτον Κοίμησιν τῆς πανυπεράγνου ἀεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας . Τὴν ἐμήν ὁμιλίαν σήμερον πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην καὶ πόθος ποιεῖ καὶ χρέος · οὐ μόνον ὅτι ταῖς φιλοθέοις ὑμῶν ἀκοαῖς ἐνιέναι λόγον σωτήριον , καὶ τρέφειν ἐντεῦθεν τὰς ὑμετέρας ψυχας , καὶ βούλομαι διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀγάπην , καὶ ὀφείλεταί μοι κατὰ θεσμοὺς ἱεροὺς , ἀλλ´ ὅτι καὶ τῶν κεχρεωστημένων ἐμοὶ καὶ πεφιλημένων εἴπερ τι μετ´ εὐφημέας ἐπ´ Ἐκκλησίας ἐκδιηγεῖσθαι τὰ μεγαλεία τῆς ἀειπαρθένου καὶ Θεομήτορος . Ἀλλ´ ὁ μὲν πόθος ἀνθ´ ἁπλοῦ διπλοῦς ὤν , ἐπαίρει καὶ παρακαλεῖ καὶ προτρέπεται ·
Lemmas: ὁ δίκη ἀναμένω , ἀδελφός , ἀλ ἑνδυσωμευα , καθάπερ ὁ ἀπόστολος φημί , σπλάγχνον οἰκτιρμός , καί λόγος καί λογισμός καί πρᾶξις ὁ συμπάθεια ἐνδείκνυμι , γίγνομαι εἰς ἀλλήλων , καθώς πάλιν ὁ αὐτός διδάσκω , χρηστός , εὔσπλαγχνος , χαρίζομαι ἀλλήλων εἰμί τις πρός τις ἔχω μομφή , ὡς καί ὁ Χριστός χαρίζομαι ἐγώ · οὗτος γάρ καί ὁ ἀπό ὁ Χριστός χάρις οὗτος βεβαίως ἐγώ πρόσειμι , μᾶλλον δέ καί ἀντί ἀρραβών εἰμί πρός ὁ μέλλω ἄρρητος ἐπαγγελία . τοσοῦτος ἐγώ ἀγαθός πρόξενος ὁ πταίω ἐγώ , εἴπερ ἐθέλω , γίγνομαι , ὡς ἐγώ μυριοφόρος ὁλκάς οὗτος ὁράω , ὁ μυρίος ἐγώ τάλαντον ἔχω ῥᾳδίως ὁ ὀφειλή ἀποδίδωμι , καί πρός ὁ ὁ μέλλω εὐπορία ενεχυριαειδω , καί τοιοῦτος κατά νόος ἐν ὁ κατά ψυχή ὁράω , οἷος καί ὁ ὀφθαλμός ἐν ὁ σωματικός ὁράω πρό μικρός κατά ὁ πόλις οὗτος . ἐπέρχομαι ὁ βάρβαρος , περικαθίζω ὁ πόλις , ἀποκλείω ἐγώ ὁ ἐκ ὁ γῆ πρός ὁ ζάω ἀφορμή , ἐπαρτάω ἐγώ ὁ ἔσχατος κίνδυνος , ὡς ἀπορία ὁ ἀναγκαῖος αἱρέω · ἀλ ἀναφαίνω καί εἰς ὁ ἡμέτερος κατάγω λιμήν σῖτος χιλιομέδιμνος ὁλκάς , ἄπρακτος μέν ποιέω ὁ ὁ βάρβαρος ἐπαίρω , εὔωνος δέ ὁ ἀναγκαῖος καθίστημι , ἐναποτίθημι δέ ἐγώ καί εἰς ὁ ἑξῆς ὁ πρός ὁ δήν ἀφορμή . οὕτως ἀόρατος ἐπέρχομαι πᾶς ὁ χριστωνυμέω ὁ ἄνθρωπος γένος ὁ νοητός καί βάρβαρος ἀεί , πᾶς ἄγριος πολέμιος , ἀποκλείω ὁ ψυχή ὁ πανταχόθεν πρός σωτηρία ἀφορμή , λιμός περιβάλλω ὁ ἀρετή , καί ὡς μηδείς πράσσω ἀγαθός εἰς ἀπόγνωσις ουνωθης , ὡς διά οὗτος αἱρέω αὐτός καί καταστρέφω · ἀλ ἀναφαίνω , πρόνοια πάντως ὁ ἐθέλω ὁ ὁ ἁμαρτωλός σωτηρία , ὁ χρῄζω , ὡς εἰς ἐγώ πταίω , ὁ παρ´ ἐγώ συμπάθεια , καί παρ´ ἐγώ οὗτος εὑρίσκω , ἄπρακτος ποιέω πᾶς ὁ καθ´ ἐγώ ὁ διάβολος κακία , εξευμενίζω ὁ θεῖον ἐγώ , συμπάθεια ἐγώ ἀφορμή δαψιλής παρέχω καί σωτηρία , καί ὁ αἰώνιος ζωή ἐγώ προμνηστεύω · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ἵημι πρέπω πᾶς δόξα , κράτος , τιμή καί προσκύνησις , σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ , καί ὁ πανάγιος καί ἀγαθός καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ἀμήν . Ὁμιλία λζʹ . εἰς ὁ πάνσεκτον κοίμησις ὁ πανυπέραγνος αεσποινεω ἐγώ Θεοτόκος καί ἀειπάρθενος Μαρία . ὁ ἐμός ὁμιλία σήμερον πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη καί πόθος ποιέω καί χρέος · οὖον μόνος ὅτι ὁ φιλόθεος σύ ἀκοή ἐνίημι λόγος σωτήριος , καί τρέφω ἐντεῦθεν ὁ ὑμέτερος Ψυχή , καί βούλομαι διά ὁ πρός σύ ἀγάπη , καί ὀφείλω ἐγώ κατά θεσμός ἱερός , ἀλ ὅτι καί ὁ χρεωστέω ἐγώ καί φιλέω εἴπερ τίς μετέ εὐφημέω ἐπι ἐκκλησία ἐκδιηγέομαι ὁ μεγαλείο ὁ ἀειπάρθενος καί Θεομήτωρ . Ἀλ ὁ μέν πόθος ἄνθ ἁπλόος διπλόος εἰμί , ἐπαίρω καί παρακαλέω καί προτρέπω ·