cogPG.PG151 247
τοῦ παντὸς βασιλεύς . Καὶ τοὺς μὲν ἀξίους τῆς γῆς ἐν αὐτῇ καταλείψω · τοὺς δὲ δικαιωθέντας μετὰ τῶν οἰκείων σωμάτων εἰς οὐρανοὺς ἀναλήψομαι , καὶ τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν αὐτοῖς χαρίσομαι . Πορευθέντες νῦν , φησὶ , μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες καὶ διδάσκοντες αὐτούς · καὶ τοῦτο τῆς ἐξουσίας ἣν ἔλαβεν · οὐ γὰρ εἶπε « διδάσνον . τες » μόνον , ἀλλὰ καὶ « μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη . » Τὸ μὲν διδάσκειν μόνον τῶν ἀποστόλων ἦν τελούντων τὸ πρόσταγμα · τὸ δὲ καὶ μαθητὰς κτᾶσθαι καὶ βαπτίζειν , καὶ ταῦτα ἐκ παντὸς ἔθνους τε καὶ γένους κατὰ πλήθη συμφορουμένους , οὐκέτι τῶν διδασκόντων ἦν μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ὑπακουόντων , μᾶλλον δὲ τῆς θείας χάριτος καὶ δυνάμεως τοῦ προστάξαντος · ὃ δηλῶν καὶ ὁ θεῖος Παῦλος ἔλεγεν · Ἐδόθη μοι χάρις εἰς ὑπακοὴν ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι . Βαπτίζοντες αὐτοὺς , εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἰοῦ καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Ὁρᾶτε τὴν συμφυίαν καὶ τὴν ὁμοτιμίαν τῶν τριῶν προσκυνητῶν προσώπων παρρησίᾳ κηρυττομένην ; Ἕν γὰρ ὄνομα τῶν τριῶν · εἷς ὁ ἐκ τούτων ἁγιασμός · μία ἡ πρὸς ταῦτα πίστις . ΚΦΙἄ Εἴρηται δὲ πολλάκις ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ περὶ τούτων , ἀλλὰ ἀμυδρότερον . Καὶ τοῦ Κυρίου δὲ βαπτιζομένου , τὸ μὲν τρισυπόστατον τρανῶς ἐδείχθη , τὸ δὲ συμουὲς τούτων καὶ ὁμότιμον οὐχ οὕτω · νῦν δὲ πᾶσι κηρύττεσθαι καὶ τῇ καρδίᾳ τῶν πιστευόντων ἐξ ἀρχῆς ἐναποτίθεσθαι παραγγέλλει ὁ Κύριος , ώς οὐκ ἐνὸν δίχα τοῦ δόγματος τούτου καὶ τῆς κατὰ´ αὐτὸ πίστεως ἀρχὴν ὅλως θεοσεβείας καταβαλέσθαι . Οὐ βαπτίζοντες δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ διδάσκοντες της ρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν · ὥστε οὐκ ἀρκεῖ τὸ βάπτισμα μόνον μαθητὴν ποιῆσαι τοῦ Εὐαγγελίου τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ δεῖ καὶ τῆς τῶν θείων ἐντολῶν τηρήσεως , καὶ τούτων πασῶν · διδάσκοντες γὰρ τηρεῖν αὐτοὺς , φησὶν , οὐ τινὰ , ἀλλὰ πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν . Καλῶς ἄρα Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος ἔγραψε , λέγων · « Ὅστις ὅλον τὸν νόμον τηρήσει , πταίσει δὲ ἐν ἑνὶ , γέγονε πάντων ἔνοχος · » δι´ ἑκάστης γὰρ ἁμαρτίας ὁ περιπεσὼν καὶ μὴ διὰ τῆς μετανοίας ἀπὸ τοῦ βαράθρου τῆς ἁμαρτίας ἑαυτὸν ἀναλαβών παραβάτης γίνεται τοῦ νόμου τῆς χάριτος . Οὕτως οὐν , φησί , λαλεῖτε , καὶ οὕτω ποιεῖτε , ὡς ὑπὸ νόμου ἐλευθερίας μέλλοντες κρίνεσθαι · ὁ γὰρ τοῦ xριστοῦ νόμος νόμος ἐλευθερίας ἐστίν · ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς διὰ τοῦ θείου βαπτίσματος ἀπὸ τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου . Ἄν τοίνυν μὴ σπεύσωμεν ἕως τέλους ἑαυτοῖς φυλάξαι τὴν ἐλευθερίαν δι´ ἔργων τε καὶ λόγων ἀνεγκλήτων , ἢ διαπεσοῦσαν ἐπανακαλέσασθαι διὰ τῆς μετανοίας , ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ ἐλευθερώσαντος νόμου κατακριθησόμεθα , ὡς μὴ τηρήσαντες τὴν δεδομένην ἡμῖν ἐλευθερίαν . Διὸ Παῦλος ὁ θεῖος περὶ μὲν ἑαυτοῦ φησιν · « οὕτω τρέχω , ὡς οὐκ ἀδήλως · οὕτω πυκτεύω , ὡς οὐκ ἀέρα δέρων · ἀλλ´ ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγω , μήπως ἄλλοις κηρύξας , αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι . » Πρὸς ἡμᾶς δὲ , πρὸς τὸν ὅμοιον διεγείρων ζῆλον , « Οὐκ οἰδατε , φησὶν , ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες πάντες μὲν τρέχουσιν , εἶς δὲ λαμβάνει
Lemmas: ὁ πᾶς βασιλεύς . καί ὁ μέν ἄξιος ὁ γῆ ἐν αὐτός καταλείπω · ὁ δέ δικαιόω μετά ὁ οἰκέω σῶμα εἰς οὐρανός ἀναλαμβάνω , καί ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος αὐτός χαρίζω . πορεύω νῦν , φημί , μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω καί διδάσκω αὐτός · καί οὗτος ὁ ἐξουσία ὅς λαμβάνω · οὖον γάρ εἶπον « διδάσκω . αἱρέω » μόνος , ἀλλά καί « μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος . » ὁ μέν διδάσκω μόνος ὁ ἀπόστολος εἰμί τελέω ὁ πρόσταγμα · ὁ δέ καί μαθητής κτάομαι καί βαπτίζω , καί οὗτος ἐκ πᾶς ἔθνος τε καί γένος κατά πλῆθος συμφορέω , οὐκέτι ὁ διδάσκω εἰμί μόνος , ἀλλά καί ὁ ὑπακούω , μᾶλλον δέ ὁ θεῖος χάρις καί δύναμις ὁ προστάσσω · ὅς δηλόω καί ὁ θεῖος Παῦλος λέγω · δίδωμι ἐγώ χάρις εἰς ὑπακοή ἐν πᾶς ὁ ἔθνος . βαπτίζω αὐτός , εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ὁράω ὁ συμφυΐα καί ὁ ὁμοτιμία ὁ τρεῖς προσκυνητής πρόσωπον παρρησία κηρύσσω ; εἷς γάρ ὄνομα ὁ τρεῖς · εἷς ὁ ἐκ οὗτος ἁγιασμός · εἷς ὁ πρός οὗτος πίστις . Φᾶ ἔρομαι δέ πολλάκις ἐν ὁ Εὐαγγέλιος περί οὗτος , ἀλλά ἀμυδρός . καί ὁ κύριος δέ βαπτίζω , ὁ μέν τρισυπόστατος τρανής δείκνυμι , ὁ δέ συμός οὗτος καί ὁμότιμος οὐ οὗτος · νῦν δέ πᾶς κηρύσσω καί ὁ Καρδία ὁ πιστεύω ἐκ ἀρχή ἐναποτίθημι παραγγέλλω ὁ Κύριος , οὖς οὐ ἐν-εἰμί δίχα ὁ δόγμα οὗτος καί ὁ κατά αὐτός πίστις ἀρχή ὅλως θεοσέβεια καταβάλλω . οὖον βαπτίζω δέ μόνος , ἀλλά καί διδάσκω ὁ ῥέω πᾶς ὅσος ἐντέλλω σύ · ὥστε οὐ ἀρκέω ὁ βάπτισμα μόνος μαθητής ποιέω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά δεῖ καί ὁ ὁ θεῖον ἐντολή τήρησις , καί οὗτος πᾶς · διδάσκω γάρ τηρέω αὐτός , φημί , οὖον τις , ἀλλά πᾶς ὅσος ἐντέλλω σύ . καλῶς ἄρα Ἰάκωβος ὁ ἀδελφόθεος γράφω , λέγω · « ὅστις ὅλος ὁ νόμος τηρέω , πταίω δέ ἐν εἷς , γίγνομαι πᾶς ἔνοχος · » δις ἕκαστος γάρ ἁμαρτία ὁ περιπίπτω καί μή διά ὁ μετάνοια ἀπό ὁ βάραθρον ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω παραβάτης γίγνομαι ὁ νόμος ὁ χάρις . οὕτως ὀν , φημί , λαλέω , καί οὗτος ποιέω , ὡς ὑπό νόμος ἐλευθερία μέλλω κρίνω · ὁ γάρ ὁ ὁριστός νόμος νόμος ἐλευθερία εἰμί · ἐλευθερόω γάρ ἐγώ διά ὁ θεῖον βάπτισμα ἀπό ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος . ἄν τοίνυν μή σπεύδω ἠώς τέλος ἑαυτοῦ φυλάσσω ὁ ἐλευθερία δις ἔργον τε καί λόγος ἀνέγκλητος , ἢ διαπίπτω ἐπανακαλέω διά ὁ μετάνοια , ὑπό αὐτός ὁ ἐλευθερόω νόμος κατακρίνω , ὡς μή τηρέω ὁ δίδωμι ἐγώ ἐλευθερία . Διὸ Παῦλος ὁ θεῖος περί μέν ἑαυτοῦ φημί · « οὗτος τρέχω , ὡς οὐ ἀδήλως · οὗτος πυκτεύω , ὡς οὐ ἀήρ δέρω · ἀλ ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , μήπως ἄλλος κηρύσσω , αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . » πρός ἐγώ δέ , πρός ὁ ὅμοιος διεγείρω ζῆλος , « οὐ οἶδα , φημί , ὅτι ὁ ἐν στάδιον τρέχω πᾶς μέν τρέχω , εἰμί δέ λαμβάνω