cogPG.PG151 266
σπουδαιότεροι πρὸς τὴν ἐπέτειον συγκομιδήν · ἀλλ´ ὑπερέχομεν καὶ ἡμεῖς αὐτῶν τῷ λογικῷ τῆς καθ´ ἡμᾶς ψυχῆς · ἀλλὰ τίς αὕτη ἡ ὑπεροχὴ πρὸς τὴν πρὸς ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ ὑπεροχήν ; Εἰ γοῦν καὶ πάντες οἱ κατὰ τὴν οἰκουμένην συναχθέντες μύρμηκες , ἡμῶν τῶν κατὰ πάντα τούτων ὑπερεχόντων , οὐκ ἂν ἕν τι καὶ τὸ σμικρότατον ἔργον ἢ νόημα γνῶναι ποτε δύναιντο , πῶς ἡμεῖς τοῦ ἀπειράκις ἀπείρως ὑπερέχοντος ἡμῶν Θεοῦ κατανοῆσαι δυνηθῶμεν τὰ ἔργα καὶ τὸν νοῦν , καὶ τῆς ἀκολουθίας ἀκριβῶς καταστοχάσασθαι τῶν γεγονότων ἄνευ πίστεως ; Ὢσπερ γὰρ ὁ μέγας ἐν οὐρανῷ φωστὴρ οὐκ ἂν ἐδύνατο ποιεῖν ἡμέραν , εἰ μὴ τὴν ἡμετέραν ὄψιν ὑπερέβαινεν ἡ κατ´ αὐτὸν λαμπρότης , οὕτως οὐδ´ ἂν ὁ τῆς ἡμῶν φύσεως δημιουργὸς Θεὸς σωτηρίας ἦ ἡμῖν ποιητικὸς , εἰ καταληπτὸς ἡμῖν ὑπῆρχε , καὶ μὴ σοφίαν εἰχε καὶ ἀγαθότητα τὴν ἡμῶν διάνοιαν ὑπερβαίνουσαν . Ὅμως οἱ ἐγκαλοῦντες τῷ Θεῷ πῶς ἐκάλεσε τοὺς μὴ δι´ ἔργων ὑπακούειν μέλλοντας , πῶς οὐκ αὐτὸν αἴτιον ἐνόμιταν τῆς ἀπωλείας τούτων , εἴπερ μὴ αὐτοὺς ἐκάλεσε · διὰ τοῦτο οὖν ἐκάλεσεν , ἵνα μηδεὶς ἔχῃ λέγειν , αἴτιον αὐτὸν εἶναι τῆς αὐτῶν κολάσεως . Διὰ τί δὲ ὅλως ἐποίησε τοὺς κολασθησομένους ; Οὐχ ἵνα κολάσῃ . ἀλλ´ ἵνα σώσῃ , καὶ δῆλον ἐκ τῆς κλήσεως · εἰ γὰρ ἤθελε κρλάσαι τινὰ , οὐκ ἂν ἐκάλει πάντας πρὸς σωτηρίαν . Εἰ δ´ ἐκεῖνος δι´ οἰκείαν ἀγαθότητα καὶ προήγαγε καὶ ἐκάλεσεν εἰς σωτηρίαν , ἐγὼ δὲ κακῶς ἐφάνην , ἔδει τὴν ἐμὴν κακίαν , καὶ ταῦτα μήπω παροῦσαν , νικῆσαί τε καὶ ἐμποδίσαι τὴν ἀεὶ οὖσαν ἀγαθότητα ; Καὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον ; Ὁ δὲ μὴ τοῦτο λέγων , ἀλλὰ τὸν δημιουργὸν καταιτιώμενος , τοῦτό φησιν ἄντικρυς , ὅτι οὐκ ἔδει γενέσθαι φύσιν λογικήν · τίς γὰρ χρεία τοῦ λογικοῦ , εἰ μὴ προαιρετικὸν καὶ αὐτεξούσιον εἴη ; Αὐτεξουσίως δὲ πῶς ἄν τις εἴη , καὶ προαίρεσιν ἔχοι , μὴ δυνάμενος , εἰ βούλεται , καὶ κακὸς εἶναι ; Εἰ δὲ μὴ κακὸς , οὐδὲ ἀγαθὸς δύναται γενέσθαι δήπου , . Ὁ λέγων τοίνυν μὴ δεῖν γενέσθαι παρὰ Θεοῦ τοὺς κολασθησομένους οὐδὲ τοὺς σωζομένους δεῖν φησι γενέσθαι , οὔτε τινὰ ὅλως λογικὴν καὶ αὐτεξούσιον φύσιν · εἰ δὲ καὶ διὰ τὴν λογικήν φύσιν τἄλλα γέγονε πάντα , τοῦτό φησιν ὡς οὐκ ἔδει δημιουργὸν εἰναι τὸν Θεὸν , ὁρᾶτε τὴν ἀτοπίαν ὅση ; Ἀλλ´ ἐπειδὴ λογικοῦ καὶ αὐτεξουσίου γένους δημιουργηθέντος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , τῇ τοῦ αὐτεξουσίου ῥοπῇ καὶ διαφόρω χρήσει οἰ μὲν ἔμελλον ἔσεσθαι κακοὶ , οἱ δὲ ἀγαθοὶ , τί τῷ ὄντως ἀγαθῷ Θεῷ προσῆκον , διὰ τοὺς ἐσομένους κακοὺς , μὴ προαγαγεῖν εἰς γένεσιν τοὺς ἀγαθούς ; Καὶ τί ἄν τ ς ἐννοήσειεν ἀδικώτερον ; Εἰ γὰρ καὶ μόνος εἰς ἔμελλεν ἔσεσθαι ὀ ἀγαθὸς , οὐδ´ οὔτω τῆς δημιουργίας ἀφεῖσθαι δίκαιον · κρεῖσσον γὰρ εἷς ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου ἢ μύριοι παράνο μοι . Τί δὲ καὶ τοῖς τὸν χρυσὸν ἐκ τῆς χρυσίτιδος ἐκλεγομένοις ἐροῦμεν , μὴ καὶ τὸν ἄχρηστον χοῦν τὴν ἀρχὴν μετὰ τῶν ψηγμάτων συμφορεῖν ; Ἀλλ´ ἀλλ ύσομεν , ὡς οὐκ ἂν γένοιτο ἡ ἄΒΑ ἐκλογή · οὐδ´ οἱ ἐκλεκτοὶ ἂν ησαν , εἰ μὴ καὶ οἰ μὴ οὗτοι ἐκλήθησαν · πῶς δ´ ἂν ἐκλήθησαν εἰ μὴ ἐγένοντο · το ; Μᾶλλον δὲ ἐγγυτέρω τὸν λύγον ἀγάγωμεν , καὶ αὐτοὺς ἐρωτήσωμεν , τοὺς ἐγκαλοῦντας τῷ
Lemmas: σπουδαῖος πρός ὁ ἐπέτειος συγκομιδή · ἀλ ὑπερέχω καί ἐγώ αὐτός ὁ λογικός ὁ καθ´ ἐγώ Ψυχή · ἀλλά τίς οὗτος ὁ ὑπεροχή πρός ὁ πρός ἐγώ ὁ Θεός ὑπεροχή ; εἰμί γοῦν καί πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκέω συνάγω μύρμηξ , ἐγώ ὁ κατά πᾶς οὗτος ὑπερέχω , οὐ εἄν εἷς τίς καί ὁ μικρός ἔργον ἢ νόημα γιγνώσκω ποτός δύναμαι , πῶς ἐγώ ὁ ἀπειράκις ἤπειρος ὑπερέχω ἐγώ Θεός κατανοέω δύναμαι ὁ ἔργον καί ὁ νόος , καί ὁ ἀκολουθία ἀκριβῶς καταστοχάζομαι ὁ γίγνομαι ἄνευ πίστις ; ὤσπερ γάρ ὁ μέγας ἐν οὐρανός φωστήρ οὐ εἄν δύναμαι ποιέω ἡμέρα , εἰμί μή ὁ ἡμέτερος ὄψις ὑπερβαίνω ὁ κατ´ αὐτός λαμπρότης , οὕτως οὐδός εἄν ὁ ὁ ἐγώ φύσις δημιουργός θεός σωτηρία εἰμί ἐγώ ποιητικός , εἰμί καταληπτός ἐγώ ὑπάρχω , καί μή σοφία ἔχω καί ἀγαθότης ὁ ἐγώ διάνοια ὑπερβαίνω . ὅμως ὁ ἐγκαλέω ὁ Θεός πῶς καλέω ὁ μή δις ἔργον ὑπακούω μέλλω , πῶς οὐ αὐτός αἴτιος νομίζω ὁ ἀπώλεια οὗτος , εἴπερ μή αὐτός καλέω · διά οὗτος οὖν καλέω , ἵνα μηδείς ἔχω λέγω , αἴτιος αὐτός εἰμί ὁ αὐτός κόλασις . Ζεύς τίς δέ ὅλως ποιέω ὁ κολάζω ; οὐχ ἵνα κολάζω . ἀλ ἵνα σῴζω , καί δῆλος ἐκ ὁ κλῆσις · εἰμί γάρ ἐθέλω κρλάσαι τις , οὐ εἄν καλέω πᾶς πρός σωτηρία . εἰμί δδʹ ἐκεῖνος δις οἰκεῖος ἀγαθότης καί προάγω καί καλέω εἰς σωτηρία , ἐγώ δέ κακῶς φαίνω , ἐσθίω ὁ ἐμός κακία , καί οὗτος μήπω πάρειμι , νικάω τε καί ἐμποδίζω ὁ ἀεί εἰμί ἀγαθότης ; καί πῶς εἄν ἔχω λόγος ; ὁ δέ μή οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ δημιουργός καταιτιάομαι , οὗτος φημί ἄντικρυς , ὅτι οὐ ἐσθίω γίγνομαι φύσις λογικός · τίς γάρ χρεία ὁ λογικός , εἰμί μή προαιρετικός καί αὐτεξούσιος εἰμί ; αὐτεξούσιος δέ πῶς ἄν τις εἰμί , καί προαίρεσις ἔχω , μή δύναμαι , εἰμί βούλομαι , καί κακός εἰμί ; εἰμί δέ μή κακός , οὐδέ ἀγαθός δύναμαι γίγνομαι δήπου , . ὁ λέγω τοίνυν μή δήω γίγνομαι παρά Θεός ὁ κολάζω οὐδέ ὁ σῴζω δήω φημί γίγνομαι , οὔτε τις ὅλως λογικός καί αὐτεξούσιος φύσις · εἰμί δέ καί διά ὁ λογικός φύσις ἄλλος γίγνομαι πᾶς , οὗτος φημί ὡς οὐ ἐσθίω δημιουργός εἰναι ὁ θεός , ὁράω ὁ ἀτοπία ὅσος ; Ἀλ ἐπεί λογικός καί αὐτεξούσιος γένος δημιουργέω ὑπό ὁ Θεός , ὁ ὁ αὐτεξούσιος ῥοπή καί διάφορος χρῆσις ὁ μέν μέλλω εἰμί κακός , ὁ δέ ἀγαθός , τίς ὁ εἰμί ἀγαθός Θεός προσήκω , διά ὁ εἰμί κακός , μή προάγω εἰς γένεσις ὁ ἀγαθός ; καί τίς ἄν τ Σ ἐννοέω ἄδικος ; εἰμί γάρ καί μόνος εἰς μέλλω εἰμί ὁ ἀγαθός , οὐδός οὐτάω ὁ δημιουργία ἀφίημι Δίκαιος · κρατύς γάρ εἷς ποιέω ὁ θέλημα ὁ κύριος ἢ μύριοι Παράνος ἐγώ . τις δέ καί ὁ ὁ χρυσός ἐκ ὁ χρυσῖτις ἐκλέγω εἴρω , μή καί ὁ ἄχρηστος χόω ὁ ἀρχή μετά ὁ ψῆγμα συμφορέω ; Ἀλ ἀλλ' ὕω , ὡς οὐ εἄν γίγνομαι ὁ Ἄβα ἐκλογή · οὐδός ὁ ἐκλεκτός εἄν ἀείδω , εἰμί μή καί ὁ μή οὗτος καλέω · πῶς δδʹ εἄν καλέω εἰμί μή γίγνομαι · ὁ ; μᾶλλος δέ ἐγγυτέρω ὁ λύγος ἄγω , καί αὐτός ἐρωτάω , ὁ ἐγκαλέω ὁ