cogPG.PG151 49
καὶ τὴν αἰώνιον εὐζωίαν κληρονομέσομεν · ἦς γέ νοιτο γάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · ᾧ πρέπει δόξα . κράτος . τιμὴ καὶ προσκύνησις σὺν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦΠατρὶ καὶ τῷ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ Ζʹ . Ἑτέρα , Περὶ νηστείας , Ἐδὺ μὲν ὀφθαλμοῖς θέαμα γαληνιῶσα θάλασσα , καὶ φωτὶ φαιδρῷ λαμπομένη καὶ λαμπρυνομένη . καὶ τῷ λείῳ τῆς ἐπιφανείας πρὸς τὴν αὐγὴν ἀντιλάμπουσα · πολλῷ δὲ τερπνότερον οὐχ ὁρᾷν μόνον , ἀλλὰ καὶ προσλαλεῖν Ἐκκλησίᾳ κατὰ Θεὸν ἠθροισμένῃ , θορύβων ἀπηλλαγμένῃ . καὶ τῷ θείῳ φωτὶ μυστικῶς καταλαμπομένῃ , καὶ πρὸς τὴν ἐκεῖθεν αὐγὴν ἀνεπτερωμένῃ , καὶ χεῖρας ἀνατεταμένῃ καὶ ὀφθαλμοῖς αἴσθησίν τε πᾶσαν καὶ τὴν διάνοιαν . Ἐπεὶ δή μοι τοίνυν ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις ταύτην σήμερον ἐχαρίσατο τὴν ἐπέραστον θέαν , καὶ πάρεστε πάντες ὑμεῖς αυνδιανυκτερεύοντες καὶ συνδιημερεύοντες ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ , καὶ τῆ κατ´ αὐτὸν νῦν ὑμῶν ἀνελλιπεῖ προσεδρείᾳ , πάρεστιν ὁρᾷν ὑμᾶς , καθάπερ ὑπερκόσμιά τινα δένδρα , παρὰ τὰς διεξόδους πεφυτευμένα τῶν ὑδάτων τοῦ Πνεύματος · φέρε καὶ αὐ τὸς συνεργήσω πρὸς δύναμιν ταῖς ἐκεῖθεν ἀρδείαις , καὶ καθάπερ καλιὰν τὰς μηχανὰς ὑμῖν ἐμφανέστεΙΟΜΙΙΑ ΝΙΗ . ρον ἀποδεικνύντες , δι´ ὧν οὐ τὴν νηστείαν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν προσευχὴν ἡμῶν ὁ πολέμιος της Ρ τηρίας ἡμῶν ἐπιχειρεῖ παντοδαπῶς ἀχρειοῦν . Ἔστιν οὖν , ἀδελφοί , καὶ ἄλλη πλησμονὴ καὶ μέθη πονηρὰ , ἥτις οὐκ ἀπὸ τῶν βρωμάτων οὐδὲ ἀπὸ τῶν « πομάτων γίνεται καὶ τῆς ἐν τούτοις τρυφῆς , ἀλλὰ ἀπὸ τῆς εἰς τὸν πλησίον ὀργῆς , καὶ τοῦ μίσους , καὶ τῆς μνησικακίας , καὶ τῶν ἀπὸ τούτων τικτομένων κακῶν περὶ ὧν καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐν τῇ ᾠδῇ φησι , « Θυμὸς δρακόντων ὁ οἶνος αὐτῶν , καὶ θυμὸς ἀσπίδων ἀνίατος . » Δι´ ἃ καὶ ὁ προφήτης Ἰσαὶας φησίν · « Οὐαὶ οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου · » καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς παραγγέλλει λέγων··Μὴ εἰς μάχας νηστεύετε . » Ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς οὕτω νηστεύοντας ὡς ἀπὸ τοῦ Κυρίου φησίν · « Ἐἀν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου , οὐδ´ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτὴν , καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν ὑμῶν , οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν · καὶ ὅταν ἐκτείνητε τὰς χεῖρας ὑμῶν πρός με , ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ´ ὑμῶν . » Ταύτην οὖν τὴν ἀπὸ τοῦ μίσους μέθην , τὴν παντὸς μᾶλλον τῆς θείας ἀποστροφῆς αἰτίαν , ἐμποιεῖν διάβολος ἐπιχειρεῖ τοῖς προσευχομένοις τε καὶ νηπεύωτι καὶ τῶν αἰτιαμάτων ὑποβάλλει τὴν μνήμην , καὶ τοὺς λογισμοὺς κινεῖ πρὸς μνησικακίαν , καὶ πρὸς καταλαλιὰν ὀξύνει τὴν γλῶσσαν , τοιούτους εῖναι παρασκευάζων , οἷον ὁ Δαβὶδ ὑπογράψαι τὸν ἐν κακίᾳ εὐχόμενον , λέγων · « Ἀνομίαν ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλογίσατο , ἡ γλῶσσα αὐτοῦ ὡσεὶ ξηρν ἠκονημένον » · καὶ ἀφ´ ὧν ῥυσθῆναι προσεύχετα πρὸς τὸν εὸν , λέγων · « Ἐξελοῦ με , Κύριε , ἐξ ἀνiἱε ετΠ . » θρώπου πονηροῦ , ἀπὸ ἀνδρὸς ἀδίκου ῥῦσαί με · οἵτινες ἠκόνησαν τὴν γλῶσσαν αὐτῶν ὡσεὶ ὄφεωα ·· ἀσπίδων ὑπὸ τὰ χείλη αὐτῶν . » οοηοο ΟΟΘί
Lemmas: καί ὁ αἰώνιος εὐζωΐα κληρονομέω · εἰμί γε νέομαι Γαντάς ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὅς πρέπω δόξα . κράτος . τιμή καί προσκύνησις σύν ὁ ἄναρχος αυτουπατηρ καί ὁ ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία γῆ . ἕτερος , περι νηστεία , δύο μέν ὀφθαλμός θέαμα γαληνιάω θάλασσα , καί φάος φαιδρός λάμπω καί λαμπρύνω . καί ὁ λεῖος ὁ ἐπιφάνεια πρός ὁ αὐγή ἀντιλάμπω · πολύς δέ τερπνός οὐ ὁράω μόνος , ἀλλά καί προσλαλέω ἐκκλησία κατά θεός ἀθροίζω , θόρυβος ἀπαλλάσσω . καί ὁ θεῖον φάος μυστικός καταλάμπω , καί πρός ὁ ἐκεῖθεν αὐγή ἀναπτερόω , καί χείρ ἀνατείνω καί ὀφθαλμός αἴσθησις τε πᾶς καί ὁ διάνοια . ἐπεί δή ἐγώ τοίνυν ὁ ὁ πνεῦμα χάρις οὗτος σήμερον χαρίζομαι ὁ ἐπέραστος θέα , καί πάρειμι πᾶς σύ αυνδιανυκτερευειμι καί συνδιημερεύω ἐν ὁ ναός ὁ Θεός , καί τῆ κατ´ αὐτός νῦν σύ ἀνελλιπής προσεδρεία , πάρειμι ὁράω σύ , καθάπερ υπερκόσμιος τις δένδρον , παρά ὁ διέξοδος φυτεύω ὁ ὕδωρ ὁ πνεῦμα · φέρω καί αὖος τός συνεργώ πρός δύναμις ὁ ἐκεῖθεν ἀρδεία , καί καθάπερ καλιά ὁ μηχανή σύ ἐμφανέστεΙΟΜΙΙΑ ΙΗ . ἀντίμοιρος ἀποδείκνυμι , δις ὅς οὖον ὁ νηστεία μόνος , ἀλλά καί ὁ προσευχή ἐγώ ὁ πολέμιος ὁ Ρ Τηρίας ἐγώ ἐπιχειρέω παντοδαπής ἀχρειόω . ἔρτις οὖν , ἀδελφός , καί ἄλλος πλησμονή καί μέθη πονηρός , ὅστις οὐ ἀπό ὁ βρῶμα οὐδέ ἀπό ὁ « πόμα γίγνομαι καί ὁ ἐν οὗτος τρυφή , ἀλλά ἀπό ὁ εἰς ὁ πλησίος ὀργή , καί ὁ μῖσος , καί ὁ μνησικακία , καί ὁ ἀπό οὗτος τίκτω κακός περί ὅς καί ὁ Μωϋσῆς ἐν ὁ ᾠδή φημί , « Θυμός δράκων ὁ οἶνος αὐτός , καί θυμός ἀσπίς ἀνίατος . » Δις ὁ καί ὁ προφήτης Ἰσαίας φημί · « οὐαί ὁ μεθύω ἄνευ οἶνος · » καί πάλιν ὁ αὐτός παραγγέλλω Μέγων εἰς μάχη νηστεύω . » ἀλλά καί πρός ὁ οὗτος νηστεύω ὡς ἀπό ὁ κύριος φημί · « ἐἀν κάμπτω ὡς κίρκος ὁ τράχηλος σύ , οὐδός οὗτος καλέω νηστεία δεκτός , καί ἐάν πληθύνω ὁ δέησις σύ , οὐ εἰσακούω σύ · καί ὅταν ἐκτείνω ὁ χείρ σύ πρός ἐγώ , ἀποστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀφή σύ . » οὗτος οὖν ὁ ἀπό ὁ μῖσος μέθη , ὁ πᾶς μᾶλλον ὁ θεῖος ἀποστροφή αἴτιος , ἐμποιέω διάβολος ἐπιχειρέω ὁ προσεύχομαι τε καί νηπευους καί ὁ αἰτίαμα ὑποβάλλω ὁ μνήμη , καί ὁ λογισμός κινέω πρός μνησικακία , καί πρός καταλαλιά ὀξύνω ὁ γλῶσσα , τοιοῦτος εἰμί παρασκευάζω , οἷος ὁ Δαυίδ ὑπογράφω ὁ ἐν κακία εὔχομαι , λέγω · « ἀνομία ὅλος ὁ ἡμέρα λογίζομαι , ὁ γλῶσσα αὐτός ὡσεί ξηρν ἀκονάω » · καί ἀφή ὅς ἐρύω προσέχω πρός ὁ εἰμί , λέγω · « ἐξαιρέω ἐγώ , κύριος , ἐκ ἀνίημι Πετ . » θρώπου πονηρός , ἀπό ἀνήρ ἄδικος ἐρύω ἐγώ · ὅστις ἀκονάω ὁ γλῶσσα αὐτός ὡσεί ὄφεωα ·· ἀσπίς ὑπό ὁ χεῖλος αὐτός . » οἴομαι ΟΘ