cogPG.PG151 102
καὶ ῥυπαροῖς λογισμοῖς τῆς ἐκ τῆς παραβάσεως μεμιασμένης φύσεως · ὡς ἂν ᾗ καὶ κατὰ τὸ πρόσλημμα τελείως καθαρὸς καὶ ἀμόλυντος , καὶ μὴ κατ´ αὐτὸ δι´ αὐτὸν καθαρσίων δεόμενος , ἀλλὰ δι´ ἡμᾶς τὰ πάντα σοφῶς δεχόμενος · καὶ οὕτω νέος ὅντως Ἀδὰμ χρηματίσῃ , καὶ διαμείνῃ νέος ὄντως καὶ εὐσθενὴς , μηδαμῶς παλαιούμενος , καὶ τὸν παλαιὸν Ἀδὰμ ἐν ἑαυτῷ καὶ δι´ ἑαυτοῦ ἀνακτίσῃ , καὶ εἰς ἀεὶ συντηρήσῃ νέον , δυνατὸς ὢν εἰς ἅπαν ἀποσείσασθαι τὴν παλαίωσιν . Κἀκεῖνος γὰρ ὁ πρῶτος Ἀδὰμ ἀμόλυντος τὴν ἀρχὴν ἐκτίσθη παρὰ Θεοῦ , καὶ νέος ἦν . μέχρις ἑκὼν τῷ διαβόλῳ πεισθεὶς , καὶ πρὸς τὰς τῆς σαρκὸς ἡδονὰς ἐκτραπεὶς , καὶ τῷ μολυσμῷ τῆς ἁμαρτίας ὑποπεσὼν πεπαλαίωται , καὶ πρὸς τὸ παρὰ φύσιν ἐξέπεσε Διὰ τοῦτο οὐ χειρὶ μόνον ὁ δεσπότης ἀνακαινίρζει παραδόξως αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ κατέχει τοῦτον παρ´ ἑαυτῷ , οὐκ ἀναλαβόμενος μόνον καὶ τοῦ πτώματος τὴν ἀνθρωπίνην ἐξάρας φύσιν , ἀλλὰ καὶ περιβαλόμενος ἀφράστως , καὶ συναφθεὶς ἀδιαιρέτως ταύτῃ καὶ τεχθεὶς Θεὸς ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος , ἐκ γυναικὸς μὲν , ἵνα τὴν πῶαο´ αὐτοῦ πλασθεῖσαν ἐκείνην , καὶ Κτῇ τοῦ πονηροῦ συμβουλῇ κλαπεῖσαν ἀναλάβηται φύσιν , ἐκ παρθένου δὲ ταύτης ἴνα καινὸν ποιήσῃ τὸν ἄνθρωπον · εἰ γὰρ ἐκ σπέρματος ἦν , οὐκ ἂν ἡν καινὸς ἄνθρωπος · οὐκ ἂν τῆς καινῆς καὶ μηδαμῶς παλαιουμένης ζωῆς ἀρχηγός τε καὶ χορηγός · οὐδ´ ἂν ἐδυνήθη , τοῦ παλαιοῦ κόμματος ὢν , τὸ πλήρωμα ν ἑαυτῷ δέξασθαι τῆς ἀκηράτου θεότητος , καὶ πηγὴν ποιῆσαι τὴν σάρκα τοῦ ἁγιασμοῦ ἀνεξάντλητον , ὡς καὶ τῶν προπατόρων ἐκείνων τὸν μολυσμὸν ἀποπλῦναι περιουσίᾳ δυνάμεως , καὶ τοῖς ἑξῆς ἀρκεῖν πρὸς ἀγιασμὸν ἅπασι . Διὰ τοῦτο οὐκ ἄγγελος , οὐκ ἄθρωπος , ἀλλ´ αὐτὸς ὁ Κύριος οὕτως εὐδόκησε δι´ ἔλεος ἡμᾶς σῶσαι καὶ ἀναπλάσαι , μείνας μὲν ἀναλλοιώτως Θεὸς , προελθὼν δὲ τέλειος καθ´ ἡμᾶς ἄνθρωπος . Γεννᾶται τοιγαροῦν ἐκ Παρθένου ἀγίας ὁ μόνος ἐξ αἰῶνος ἀνυπεύθυνος ἄνθρωπος , ὁ μόνος μηδαμόθεν ὤν τῆς τοῦ Θεοῦ ἐγκαταλείψεως ἄξιος . Καὶ πρὶν ἢ γνῶναι τὸ κακὸν ἐκλέγεται τὸ ἀγαθὸν , κατὰ τὴν προφητείαν · καὶ βιοῖ βίον παντάπασιν ἀναμάρτητον , μηδὲ κατ´ αὐτὸν εὐρεθεὶς σὺν δίκη τῆς τοῦ Θεοῦ ἐγκαταλείψεως ἄξιος , ἐπεὶ μηδ´ αὐτὸς τὸν Θεὸν , ὡς ὁ πρῶτος Ἀδὰμ , παραβὰς ἐγκατέλιπε , πάσης ἐντολῆς θείας , παντὸς νόμου θείου πληρωτὴς γενόμενος , κἀντεῦθεν καὶ τῆς του διαβόλου δουλείας δικαίως ἐλεύθερος . Καὶ οὕτω νικᾶται παρὰ ἀνθρώπου ὁ τὴν ἀρχὴν τὸν ἄνθρωπον νικήσας διάβολος · Υ καὶ ὁ τὴν κατ´ εἰκόνα Θεοῦ νικήσας φύσιν καὶ διὰ τοῦτο μεγαλαυχῶν καταβάλλεται τῆς ἐπάροεως , καὶ ὁἄοθρωπος ἀναπλάττεται τοῦ κατὰ ψυχὴν καὶ ὄντως θανάτου · θανάτου , ὅν ἀπέθανεν εὐθὺς τοῦ ἀπηγορευμένου ξύλου γευσάμενος θανάτου , ὃς ἠπείληται πρὸ τῆς παρακοῆς τῶ Ἀδὰμ καὶ τῇ Εὔα ὑπὸ Θεοῦ πρὸς αὐτοὺς εἰπόντος · « Ἡ ἂν ἡμέρᾳ φάγησθε ἀπ´ αὐτοῦ , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε · » τὸν γὰρ τῆς σαρκὸς
Lemmas: καί ῥυπαρός λογισμός ὁ ἐκ ὁ παράβασις μιαίνω φύσις · ὡς εἄν ὅς καί κατά ὁ πρόσλημμα τέλειος καθαρός καί ἀμόλυντος , καί μή κατ´ αὐτός δις αὐτός καθάρσιος δήω , ἀλλά δις ἐγώ ὁ πᾶς σοφός δέχομαι · καί οὗτος νέος εἰμί Ἀδάμ χρηματίζω , καί διαμένω νέος εἰμί καί εὐσθενής , μηδαμῶς παλαιόω , καί ὁ παλαιός Ἀδάμ ἐν ἑαυτοῦ καί δις ἑαυτοῦ ἀνακτίζω , καί εἰς ἀεί συντήρηση νέος , δυνατός εἰμί εἰς ἅπας ἀποσείω ὁ παλαίωσις . ἐκεῖνος γάρ ὁ πρῶτος Ἀδάμ ἀμόλυντος ὁ ἀρχή κτίζω παρά Θεός , καί νέος εἰμί . μέχρι ἑκών ὁ διάβολος πείθω , καί πρός ὁ ὁ σάρξ ἡδονά ἐκτρέπω , καί ὁ μολυσμός ὁ ἁμαρτία ὑποπίπτω παλαιόω , καί πρός ὁ παρά φύσις ἐκπίπτω Ζεύς οὗτος οὖον χείρ μόνος ὁ δεσπότης ἀνακαινίζω παράδοξος αὐτός , ἀλλά καί κατέχω οὗτος παρ´ ἑαυτοῦ , οὐ ἀναλαμβάνω μόνος καί ὁ πτῶμα ὁ ἀνθρώπινος ἐξαίρω φύσις , ἀλλά καί περιβάλλω ἄφραστος , καί συνάπτω ἀδιαιρέτως οὗτος καί τίκτω θεός ὁμοῦ καί ἄνθρωπος , ἐκ γυνή μέν , ἵνα ὁ παίω αὐτός πλάσσω ἐκεῖνος , καί κτείνω ὁ πονηρός συμβουλή κλέπτω ἀναλαμβάνω φύσις , ἐκ παρθένος δέ οὗτος ἵνα καινός ποιέω ὁ ἄνθρωπος · εἰμί γάρ ἐκ σπέρμα εἰμί , οὐ εἄν ἐάν καινός ἄνθρωπος · οὐ εἄν ὁ καινός καί μηδαμῶς παλαιόω ζωή ἀρχηγός τε καί χορηγός · οὐδός εἄν δύναμαι , ὁ παλαιός κόμμα εἰμί , ὁ πλήρωμα Ν ἑαυτοῦ δέχομαι ὁ ἀκήρατος θεότης , καί πηγή ποιέω ὁ σάρξ ὁ ἁγιασμός ἀνεξάντλητος , ὡς καί ὁ προπάτωρ ἐκεῖνος ὁ μολυσμός ἀποπλύνω περιουσία δύναμις , καί ὁ ἑξῆς ἀρκέω πρός ἁγιασμός ἅπας . Ζεύς οὗτος οὐ ἄγγελος , οὐ ἄνθρωπος , ἀλ αὐτός ὁ Κύριος οὕτως εὐδοκέω δις ἔλεος ἐγώ σῴζω καί ἀναπλάσσω , μένω μέν ἀναλλοίωτος θεός , προέρχομαι δέ τέλειος καθ´ ἐγώ ἄνθρωπος . γεννάω τοιγάρ ἐκ παρθένος Ἀγίας ὁ μόνος ἐκ αἰών ἀνυπεύθυνος ἄνθρωπος , ὁ μόνος μηδαμόθεν εἰμί ὁ ὁ Θεός ἐγκατάλειψις ἄξιος . καί πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ κακός ἐκλέγω ὁ ἀγαθός , κατά ὁ προφητεία · καί βιόω βίος παντάπασι ἀναμάρτητος , μηδέ κατ´ αὐτός εὑρίσκω σύν δίκη ὁ ὁ Θεός ἐγκατάλειψις ἄξιος , ἐπεί μηδ´ αὐτός ὁ θεός , ὡς ὁ πρῶτος Ἀδάμ , παραβαίνω ἐγκαταλείπω , πᾶς ἐντολή θεῖος , πᾶς νόμος θεῖον Πληρωτὴς γίγνομαι , ἐντεῦθεν καί ὁ ὁ διάβολος δουλεία δικαίως ἐλεύθερος . καί οὗτος νικάω παρά ἄνθρωπος ὁ ὁ ἀρχή ὁ ἄνθρωπος νικάω διάβολος · Υ καί ὁ ὁ κατ´ εἰκών Θεός νικάω φύσις καί διά οὗτος μεγαλαυχέω καταβάλλω ὁ επαροηως , καί ὁἄοθρωπος ἀναπλάσσω ὁ κατά ψυχή καί εἰμί θάνατος · θάνατος , ὅς ἀποθνῄσκω εὐθύς ὁ ἀπαγορεύω ξύλον γεύω θάνατος , ὅς ἀπειλέω πρό ὁ παρακοή ὁ Ἀδάμ καί ὁ Εὔα ὑπό Θεός πρός αὐτός εἶπον · « ὁ εἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπ´ αὐτός , θάνατος ἀποθνῄσκω · » ὁ γάρ ὁ σάρξ