cogPG.PG151 335
πιστεύειν εἰς ἔγκλημα προὔφερεν , « Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε , λέγων , οὐ μὴ πιστεύσητε · » οἱ δὲ , καὶ σημεῖα καὶ δυνάμεις καὶ χαρίσματα ἰαμάτων διὰ τοῦ μεγάλου τούτου νῦν τὸν Χριστὸν θαυμαστῶς ἐνεργοῦντα βλέποντες , οὐ πιστεύουσι · τετύφλωκε γὰρ αὐτῶν , φησὶ , τοὺς ὁφθαλμοὺς , καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν , καὶ ὀφθαλμοὺς ἔχοντες ὄντως οὐ βλέπουσι , καὶ ὧτα ἔχοντες οὐκ ἀκούουσιν . Ἀλλὰ τὰ μὲν πρὸς ἐκείνους τό γε νῦν εἶναι τέως ἀναβεβλήσθω · ἱκανῶς καὶ γὰρ αὐτοῖς ἤδη καὶ λόγοις · καὶ γράμμασι περὶ τῶν αὐτῶν διειλέγμεθα · ἴσως ποτὲ καὶ αὐτοὶ ταῖς μεγάλαις ταύταις καὶ συνεχέσι δυνάμεσι καὶ τοῖς ἔργοις , εἰ καὶ μὴ τοῖς λόγοις τέως πιστεύουσιν . Εἰ δ´ οὖν , ἀλλ´ ὅταν ἴδωσι τὸν μέγαν τουτονὶ σὺν ἀγγέλοις τε καὶ ἰσοθέοις ἀνδράσι , Χριστῷ συνανιστάμενον καὶ συνδοξαζόμενον , ἐν νεφέλαις τε σὺν ἐκείνοις μετάρσιον ἐκ γῆς ἀρπαζόμενον εἰς ἀέρα , κατὰ τὸν μακάριον εἰπεῖν Παῦλον , πρὸς τὴν τοῦ Κυρίου ἀπάντησιν , ὡς ἥλιόν τε σὺν ἐκείνοις τῇ τοῦ τῆς δικαιοσύνης ἡλίου κοινωνίᾳ τε καὶ θεώσει κατὰ τὸν αὐτοῦ , φημὶ , τοῦ μεγάλου ἡλίου λόγον , ὑπερφυῶς λάμπονται · « τότε καὶ γὰρ , φησὶν , οἱ δίκαιοι λάμψουσιν ὡς ὁ ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρὸς αὐτῶν · » καὶ οὔτω πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμενον · εἴγε καὶ τοῦτο δοίημεν τέως , τὸ θεατάς ἐκεῖ καὶ αὐτοὺς , φημὶ , τῶν θείων τε καὶ ὑπερφυῶν ἔσεσθαι . Ἔσονται δʹ , οἶμαι , πάντως , ὅσον ἐπιγνῶναι γοῦν , οἰς νῦν πιστεύειν οὐ βούλονται · ἐπεὶ καὶ τῆς θείας Γραφῆς περί γε τῶν Χριστὸν σταυρωσάντων ἐναργῶς ἀκούω λεγούσης , « Ὅύονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν . » Σὺ δ´ʹ , ὧ τρισολβία καὶ σεπτὴ τῷ ὄντι καὶ περιπόθητε κεφολή , τὸ τῆς ἡσυχίας κράτο · , ἡ δόξα των μοναζόντων , τὸ κοινὸν τῶν θεολόγων καὶ Πατέρων καὶ διδασκάλων καλλώπισμα , τῶν ἀποστόλων ὁ συναγωνιστής · ὁ τῶν ὁμολογητῶν καὶ μαρτύρων ἀναίμακτος ζηλωτὴς καὶ στεφανίτης καὶ λόγοις καὶ πράγμασι , καὶ τῆς εὐσεβείας ἀθλητὴς καὶ στρατηγὸς καὶ ὑπέρμαχος · ὁ τῶν θείων δογμάτων ὑψηλὸς ἐξηγητὴς καὶ διδάσκαλος · ὁ τῆς ἀθέου καὶ πολυθέου ταυτησὶ τῶν παντοδαπῶν αἱρέσεων πλάνης ἀναιρέτης ὀξύτατος · ὁ τῆς κοινῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας καὶ προστάτης καὶ φύλαξ καὶ ῥύστης καὶ σωτὴρ μετὰ τὸν πρῶτον καὶ μόνον Σωτῆρα · καλῶ δέ σε καὶ στόμα καὶ γλῶτταν καὶ ψυχὴν ταύτης καὶ νοῦν οὐ κατὰ τὸν παρ´ Ἔλλησιν ἐπικληθέντα νοῦν , φημὶ , τὸν φιλόσοφον ἐκεῖνον Ἀναξαγόραν , ἀλλὰ νοῦν ἱερώτατόν τε καὶ ὑψηλότατον καὶ θεοειδῆ καὶ ἄντικρυς θεῖον καὶ καφαλὴν μετὰ τὴν ὑπερφυᾶ καὶ κοινὴν κεφαλὴν τῶν πάντων Χοιστὸν , καὶ λόγων παντοδαπῶν ἑστίαν , καὶ θαυμαστῶν χαρίτων φορὰν , καὶ ἄκρον ἀρετῆς παιδευτὴν , γνώμονά τε θεολογίας καὶ κανόνα δογμάτων , καὶ φιλοτιμίαν ἐξαίρετον Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους , καὶ κοινόν τινα κόσμον τῆς ἀνθρωπείας φύσεως , καὶ πᾶν εἴ τι θεῖον καὶ ὑψηλὸν καὶ σεβάσμιον · σὺ τοιγαροῦν καὶ μεταστὰς πρὸς Χριστὸν , ἐποπτεύεις μὲν καὶ νῦν τὴν σαυτοῦ ποίμνην , καὶ τὸ κοινὸν τῆς Ἐκκλησίας τρανότερον ἄνωθεν , καὶ νόσους παντο . δαπὰς θεραπεύων , καὶ λόγοις τοῖς σοῖς καταρτίζων , καὶ τὰς αἱρέσεις ἐλαύνων . καὶ παντοδαπῶν παθῶν ἐξαιρούμενος · οὐδὲ γὰρ ἐπιλήσῃ ποτέ τῆς ἱερᾶς ἐπιστήμης ἐκείνης καὶ τῶν μεγίστων ὑπὲρ ἡμῶν ἀγώνων καὶ τῶν ἰδρώτων , οἷς μεθ´ ἡμῶν ὑπερκοσμίως συντραφεὶς καὶ συναυξηθεὶς , ὑπερφυῶς τελειωθεὶς συνδεδόξασαι . Δέχοιο δὲ καὶ τὸν ἡμέτερον εὐμενῶς τουτονὶ λόγον , τῷ περιόντι τοῦ πρὸς σὲ πόθου τυραννηθέντα , καὶ τοῖς ὑπὲρ δύναμιν ἐγχειρήσαντα . Δέξῃ δὲ πάντως , εὖ οἶδα , τήν τε φιλίαν ὁμοῦ καὶ τὸ κατὰ δύναμιν ἐπαινῶν , καὶ ὡς οὐκ ἀκαίρως τέως νῦν , οὐδὲ περιττῶς πως πρὸς τὸ λέγειν τε καὶ γράφειν , εἰ καί ποτε ἴσως ὡς αὐτὸς εἶπες ἂν ἄλλοτε κεκινήμεθα · καὶ λύσας τὴν τῶν παντοδαπῶν τουτωνὶ παθῶν τε καὶ πειρασμῶν καταιγίδα , κορυφουμένην ἐφ´ οὐτω μακρὸν , καὶ δεινὴν ὁσημέραι τὴν τρικυμίαν τε καὶ τὴν ζάλην ἐγείρουσαν , ἢ τῶν παρόντων ἡμᾶς τέως , μετὰ χρηστῶν τῶν ἐκεῖθεν ἐλπίδων , καὶ τῆς προσδοκωμένης μακαρίας ῥᾳστανης καὶ τῆς ἀνέσεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν · ᾠ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ ἀνάρχῳ Πατρὶ καὶ τῷ ζωοποιῷ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . Οὐδὲν οὖτως ἐπαχυες καὶ πολλῆς καὶ ἀμυθήτου γέμον τῆς δυσκολίας , ὡς τὸ περὶ μεγάλων τινῶν καὶ θαυμασίων λόγον ποιεῖσθαι , εἰ τύχοι πρότερον Εα οα εοε Πτοσοίνηίιαηα αοΙᾶ . μὴ παρέργως , ἀλλὰ μεθ´ ὅσης ὑφ´ ἑτέρων εἰρημένα σπουδῆς , καὶ οὕτω θαυμασίων ἀνδρῶν , ὡς μὴ τῇ θείᾳ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ θύραθεν σοφίᾳ πολλῷ τῷ
Lemmas: πιστεύω εἰς ἔγκλημα προφέρω , « ἐάν μή σημεῖον καί τέρας ὁράω , λέγω , οὖον μή πιστεύω · » ὁ δέ , καί σημεῖον καί δύναμις καί χάρισμα ἴαμα διά ὁ μέγας οὗτος νῦν ὁ Χριστός θαυμαστός ἐνεργέω βλέπω , οὖον πιστεύω · τυφλόω γάρ αὐτός , φημί , ὁ ὀφθαλμός , καί πωρόω αὐτός ὁ Καρδία , καί ὀφθαλμός ἔχω εἰμί οὖον βλέπω , καί ἄτη ἔχω οὐ ἀκούω . ἀλλά ὁ μέν πρός ἐκεῖνος ὁ γε νῦν εἰμί τέως ἀναβάλλω · ἱκανῶς καί γάρ αὐτός ἤδη καί λόγος · καί γράμμα περί ὁ αὐτός διαλέγω · ἴσως ποτέ καί αὐτός ὁ μέγας οὗτος καί συνεχής δύναμις καί ὁ ἔργον , εἰμί καί μή ὁ λόγος τέως πιστεύω . εἰμί δδʹ οὖν , ἀλ ὅταν ὁράω ὁ μέγας οὗτος σύν ἄγγελος τε καί ἰσόθεος ἀνήρ , Χριστός συνανίστημι καί συνδοξάζω , ἐν νεφέλη τε σύν ἐκεῖνος μετάρσιος ἐκ γῆ ἁρπάζω εἰς ἀήρ , κατά ὁ μακάριος εἶπον Παῦλος , πρός ὁ ὁ κύριος ἀπάντησις , ὡς ἥλιος τε σύν ἐκεῖνος ὁ ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος κοινωνία τε καί θέωσις κατά ὁ αὐτός , φημί , ὁ μέγας ἥλιος λόγος , ὑπερφυῶς λάμπω · « τότε καί γάρ , φημί , ὁ Δίκαιος λάμπω ὡς ὁ ἥλιος ἐν ὁ βασίλεια ὁ πατήρ αὐτός · » καί οὐτάω πάντοτε σύν κύριος εἰμί · εἰ καί οὗτος δήω τέως , ὁ θεατής ἐκεῖ καί αὐτός , φημί , ὁ θεῖον τε καί ὑπερφυής εἰμί . εἰμί δέ , οἴομαι , πάντως , ὅσος ἐπιγιγνώσκω γοῦν , οἶς νῦν πιστεύω οὖον βούλομαι · ἐπεί καί ὁ θεῖος γραφή περί γε ὁ Χριστός σταυρόω ἐναργής ἀκούω λέγω , « ουμαι εἰς ὅς ἐκκεντέω . » σύ δ´ʹ , ἵημι τρισολβία καί σεπτός ὁ εἰμί καί περιπόθητος κεφολή , ὁ ὁ ἡσυχία κράτος · , ὁ δόξα ὁ μονάζω , ὁ κοινός ὁ θεολόγος καί Πατέρων καί διδάσκαλος καλλώπισμα , ὁ ἀπόστολος ὁ συναγωνιστής · ὁ ὁ ομολογητής καί μάρτυς ἀναίμακτος ζηλωτής καί στεφανίτης καί λόγος καί πρᾶγμα , καί ὁ εὐσέβεια ἀθλητής καί στρατηγός καί ὑπέρμαχος · ὁ ὁ θεῖον δόγμα ὑψηλός ἐξηγητής καί διδάσκαλος · ὁ ὁ ἄθεος καί πολύθεος οὗτος ὁ παντοδαπής αἵρεσις πλάνης ἀναιρέτης ὀξύς · ὁ ὁ κοινός Χριστός ἐκκλησία καί προστάτης καί φύλαξ καί ῥύστης καί σωτήρ μετά ὁ πρῶτος καί μόνος Σωτήρ · καλέω δέ σύ καί στόμα καί γλῶσσα καί ψυχή οὗτος καί νόος οὖον κατά ὁ παρ´ Ἕλλην ἐπικαλέω νόος , φημί , ὁ φιλόσοφος ἐκεῖνος Ἀναξαγόρας , ἀλλά νόος ἱερός τε καί ὑψηλός καί θεοειδής καί ἄντικρυς θέω καί καφαλής μετά ὁ ὑπερφυής καί κοινός κεφαλή ὁ πᾶς χοοιδα , καί λόγος παντοδαπής ἑστία , καί θαυμαστός Χαρίτων φορά , καί ἄκρος ἀρετή παιδευτής , γνώμων τε θεολογία καί κανών δόγμα , καί φιλοτιμία ἐξαίρω Θεός πρός ἄνθρωπος , καί κοινός τις κόσμος ὁ ἀνθρώπειος φύσις , καί πᾶς εἰμί τίς θέω καί ὑψηλός καί σεβάσμιος · σύ τοιγάρ καί μεθίστημι πρός Χριστός , ἐποπτεύω μέν καί νῦν ὁ σεαυτοῦ ποίμνη , καί ὁ κοινός ὁ ἐκκλησία τρανής ἄνωθεν , καί νόσος Πάντο . Δάπας θεραπεύω , καί λόγος ὁ σός καταρτίζω , καί ὁ αἵρεσις ἐλαύνω . καί παντοδαπής πάθος ἐξαιρέω · οὐδέ γάρ ἐπιλήθω ποτός ὁ ἱερός ἐπιστήμη ἐκεῖνος καί ὁ μέγας ὑπέρ ἐγώ ἀγών καί ὁ ἰδρῶτος , ὅς μεθ´ ἐγώ ὑπερκόσμιος συντρέφω καί συναυξάνω , ὑπερφυῶς τελειόω συνδείκνυμι . δέχομαι δέ καί ὁ ἡμέτερος εὐμενής οὗτος λόγος , ὁ περίειμι ὁ πρός σύ πόθος τυραννέω , καί ὁ ὑπέρ δύναμις ἐγχειρέω . δέχομαι δέ πάντως , εὕω οἶδα , ὁ τε φίλιος ὁμοῦ καί ὁ κατά δύναμις ἐπαινέω , καί ὡς οὐ ἄκαιρος τέως νῦν , οὐδέ περισσός πως πρός ὁ λέγω τε καί γράφω , εἰμί καί ποτός ἴσως ὡς αὐτός εἶπον εἄν ἄλλοτε κινέω · καί λύω ὁ ὁ παντοδαπής οὗτος πάθος τε καί πειρασμός καταιγίς , κορυφόω ἐφίημι οὗτος μακρός , καί δεινός ὁσημέραι ὁ τρικυμία τε καί ὁ ζάλη ἐγείρω , ἢ ὁ πάρειμι ἐγώ τέως , μετά χρηστός ὁ ἐκεῖθεν ἐλπίς , καί ὁ προσδοκάω μακάριος ῥᾳστανης καί ὁ ἄνεσις ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ · ὀͅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος σύν ὁ ἄναρχος πατήρ καί ὁ ζωοποιός πνεῦμα νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . οὐδείς οὖτως ἐπαχυες καί πολύς καί ἀμύθητος γέμω ὁ δυσκολία , ὡς ὁ περί μέγας τις καί θαυμάσιος λόγος ποιέω , εἰμί τυγχάνω πρότερος ἐάω ὄα εἰμί Πτοσοίνηίιαηα αοΙᾶ . μή πάρεργον , ἀλλά μεθ´ ὅσος ὑφ´ ἕτερος εἴρω σπουδή , καί οὗτος θαυμάσιος ἀνήρ , ὡς μή ὁ θεῖος μόνος , ἀλλά καί ὁ θύραθεν σοφία πολύς ὁ