cogPG.PG151 77
Τοῦτο οὖν ἡ τοῦ Θεοῦ σορία καὶ δύναμις , τὸ διὰ´´ ἀσθενείας νικῆσαι , τὸ διὰ ταπεινώσεως ὑψωθῆναι , τὸ διὰ πτωχείας πλουτῆσαι . Οὐ μόνον δὲ ὁ λόγος τοῦ σταυροῦ καὶ τὸ μυστήριον , ἀλλὰ καὶ ὁ τύπος θεῖος καὶ προσκυνητὸς , σφραγὶς ὤν ἱερὰ καὶ αἰδέσιμος , ἀγιαστική τε καὶ τελεστικὴ τῶν ἐκ Θεοῦ τῷ γένει τῶν ἀνθρώπων ὑπηργμένων ὑπερφυῶν καὶ ἀπορρήτων ἀγαθῶν , ἀρᾶς καὶ καταδίκης ἀναιρετικὴ , φθορᾶς καὶ θανάτου καθαιρετικὴ , ζωῆς ἀτδίου καὶ εὐλογίας παρεκτικὴ , ξύλον σωτήριον , σκῆπτρον βασίλειον , θεῖον κατ´ ἐχθρῶν ὁρατῶν καὶ ἀοράτων τρόπαιον , κἂν αἱρετικῶν παῖδες ἁπαρέσκωνται φρενοβλαβῶς · οὐ γὰρ ἐπέτυχον τῆς ἀποστολικῆς εὐχῆς , ἵνα ἐξισχύσωσι καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις , τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ ὕψος καὶ βάθος · ὅτι ὁ τοῦ Κυρίου σταυρός ἐστι πᾶσαν ἐμφαίνων τῆς ἐν σαρκὶ τούτου παρουσίας τὴν οἰκονομίαν , καὶ τὸ κατ´ αὐτὴν ἅπαν ἐμπεριέχων μυστήριον , καὶ πρὸς πάντα τείνων τὰ πέρατα , καὶ πάντα περιλαμβάνων , τὰ ἄνω , τὰ κάτω , τὰ πέριξ , τὰ μεταξύ . Προβαλλόμενοι δέ τινα πρόφασιν , διὰ´ ἣν καὶ αὐτοὺς ἔδει μεθ´ ἡμῶν , εἴπερ νοῦν εἶχον , προσκυνεῖν αὐτὸν , ἀποτροπιάζονται τοῦ βασιλέως τῆς δόξης τὸ σύμβολον , ὃ καὶ αὐτὸς φανερῶς ὁ Κύριος ὕψος μὲν καὶ δόξαν ἑαυτοῦ καλεῖ , μέλλων ἀναβαίνειν ἐπ´ αὐτό · κατὰ δὲ τὴν μέλλουσαν αὐτοῦ παρουσίαν καὶ ἐπιφάνειαν ἐλεύσεσθαι προκαταγγέλλει τὸ σημεῖον τοῦτο τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς · ἀλλ´ ἐν αὐτῷ , φησὶν , ὁ Χριστὸς προσηλωθεὶς ἀπέθανε , καὶ διὰ τοῦτο οὐδ´ ὁρᾷν ἀνεχόμεθα τὸ σχῆμα καὶ τὸ ξύλον ἐν ᾧ τεθανάτωται . Τὸ δὲ καθ´ ἡμῶν χειρόγραφον , ὃ γέγονεν ἡμῖν διὰ τῆς ἐπὶ τὸ ξύλον παρακοῆς , ἐκτεταμένης τῆς τοῦ προπάτορος χειρὸς , ἐν τίνι προσηλώθη ; Καὶ διὰ τίνος ἐκ μέσου γέγονε καὶ ἠφανίσθη , καὶ οὔτω πρὸς τὴν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ εὐλογίαν ἐπανήλθομεν ; ἐν τίνι δὲ τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας , α κατὰ τῆς ἡμετέρας φύσεως ἐκ τοῦ ξύλου τῆς παρακοῆς χώραν ἔλαβον , ὁ Χριστὸς ἀπεξεδύσατο , καὶ τελέως ἀπώσατο , καὶ θριαμβεύσας κατῄσχυνε , καὶ οὕτως ἡμεῖς τὴν ἐλευθερίαν ἀντελάβομεν ; ἐν τίνι τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λέλυται , καὶ ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἡμῶν ἔχθρα κατήργηται καὶ τεθανάτωται ; καὶ διὰ τίνος ἀποκατηλλάγημεν πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν εἰρήνην εὐηγγελίσθημεν · οὐκ ἐν τῷ σταυρῷ , καὶ διὰ τοῦ σταυροῦ ; Ἀκουέτωσαν τὰ τοῦ Ἀποστόλου , τοῖς μὲν Ἐφεσίοις γράφοντος · « Ὁ Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , ὁ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας , ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον , ποιῶν εἰρήνην , καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἐνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ , ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ · » Κολοσσαεῦσι δὲ , « Νεκροὺς ὄντας τοῖς παραπτώμασι καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ἡμῶν συνεζωοποίησεν ἡμᾶς ἐν αὐτῷ , χαρισάμενος ἡμῖν
Lemmas: οὗτος οὖν ὁ ὁ Θεός Σόρια καί δύναμις , ὁ διά ἀσθένεια νικάω , ὁ διά ταπείνωσις ὑψόω , ὁ διά πτωχεία πλουτέω . οὖον μόνος δέ ὁ λόγος ὁ σταυρός καί ὁ μυστήριον , ἀλλά καί ὁ τύπος θεῖος καί προσκυνητός , σφραγίς εἰμί ἱερόv καί αἰδέσιμος , αγιαστικός τε καί τελεστικός ὁ ἐκ Θεός ὁ γένος ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω ὑπερφυής καί ἀπόρρητος ἀγαθός , ἀρά καί καταδίκη ἀναιρετικός , φθορά καί θάνατος καθαιρετικός , ζωή ἀτδίου καί εὐλογία παρεκτικός , ξύλον σωτήριος , σκῆπτρον βασίλειος , θέω κατ´ ἐχθρός ὁρατής καί ἀόρατος τρόπαιον , κἀν αἱρετικός παῖς ἀπαρέσκω φρενοβλαβής · οὖον γάρ ἐπιτυγχάνω ὁ ἀποστολικός εὐχή , ἵνα ἐξισχύω καταλαμβάνω σύν πᾶς ὁ ἅγιος , τίς ὁ πλάτος καί μῆκος καί ὕψος καί βάθος · ὅτι ὁ ὁ κύριος σταυρός εἰμί πᾶς ἐμφαίνω ὁ ἐν σάρξ οὗτος παρουσία ὁ οἰκονομία , καί ὁ κατ´ αὐτός ἅπας ἐμπεριέχω μυστήριον , καί πρός πᾶς τείνω ὁ πέρας , καί πᾶς περιλαμβάνω , ὁ ἄνω , ὁ κάτω , ὁ πέριξ , ὁ μεταξύ . προβάλλω δέ τις πρόφασις , διά ὅς καί αὐτός ἐσθίω μεθ´ ἐγώ , εἴπερ νόος ἔχω , προσκυνέω αὐτός , αποτροπιάζομαι ὁ βασιλεύς ὁ δόξα ὁ σύμβολον , ὅς καί αὐτός φανερῶς ὁ Κύριος ὕψος μέν καί δόξα ἑαυτοῦ καλέω , μέλλω ἀναβαίνω ἐπι αὐτός · κατά δέ ὁ μέλλω αὐτός παρουσία καί ἐπιφάνεια ἔρχομαι προκαταγγέλλω ὁ σημεῖον οὗτος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος μετά δύναμις καί δόξα πολύς · ἀλ ἐν αὐτός , φημί , ὁ Χριστός προσηλόω ἀποθνῄσκω , καί διά οὗτος οὐδός ὁράω ἀνέχω ὁ σχῆμα καί ὁ ξύλον ἐν ὅς θνῄσκω . ὁ δέ καθ´ ἐγώ χειρόγραφον , ὅς γίγνομαι ἐγώ διά ὁ ἐπί ὁ ξύλον παρακοή , ἐκτείνω ὁ ὁ προπάτωρ χείρ , ἐν τίς προσηλόω ; καί διά τίς ἐκ μέσος γίγνομαι καί ἀφανίζω , καί οὐτάω πρός ὁ ἀπό ὁ Θεός εὐλογία ἐπανέρχομαι ; ἐν τίς δέ ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία ὁ πνεῦμα ὁ πονηρία , ὅς κατά ὁ ἡμέτερος φύσις ἐκ ὁ ξύλον ὁ παρακοή χώρα λαμβάνω , ὁ Χριστός ἀπεκδύομαι , καί τέλειος ἀπωθέω , καί θριαμβεύω καταισχύνω , καί οὕτως ἐγώ ὁ ἐλευθερία ἀντιλαμβάνω ; ἐν τίς ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , καί ὁ πρός ὁ θεός ἐγώ ἔχθρα καταργέω καί θνῄσκω ; καί διά τίς ἀποκαταλλάσσω πρός ὁ θεός , καί ὁ πρός αὐτός εἰρήνη εὐαγγελίζω · οὐ ἐν ὁ σταυρός , καί διά ὁ σταυρός ; ἀκούω ὁ ὁ ἀπόστολος , ὁ μέν Ἐφέσιος γράφω · « ὁ Χριστός εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , ὁ ὁ μεσότοιχον ὁ φραγμός λύω , ἵνα ὁ δύο κτίζω ἐν ἑαυτοῦ εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ποιέω εἰρήνη , καί ἀποκαταλλάσσω ὁ ἀμφότερος ἐν ἐν σῶμα ὁ Θεός διά ὁ σταυρός , ἀποκτείνω ὁ ἔχθρα ἐν αὐτός · » Κολοσσαεύς δέ , « νεκρός εἰμί ὁ παράπτωμα καί ὁ ἀκροβυστία ὁ σάρξ ἐγώ συζωοποιέω ἐγώ ἐν αὐτός , χαρίζομαι ἐγώ