cogPG.PG151 457
γἱοῦ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι . Οἱ δὲ τὰ αὐτὰ διδόντες ἐξ ἑαυτῶν τῆς αὐτῆς εἰσι δυνάμεως καὶ ἐνεργείας . Ὁ Πατὴρ ἄρα καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , τὰ αὐτὰ διδόντες θεῖα χαρίσματα , μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν ἴσχουσι . Τῷ δὲ ἄρα καὶ τὸ ὁμοούσιον καὶ ὁμόθεον τῆς θεαρχικῆς Τριάδος αὐτίκα συναποδείκνυται , ἀξιώμ ατος ὑποκειμένου φυσικοῦ τε καὶ θεολογι κοῦ , τοῦ τὰ τῆς αὐτῆς ἐνεργείας τε καὶ δυνάμεως ὄντα καὶ τῆς αὐτῆς εἶναι οὐσίας , ὥσπερ δὴ καὶ τὸ ἔμπαλιν , τὸ τὰ μὴ τῆς αὐτῆς ἐνεργείας πεφυκότα μηδὲ τῆς αὐτῆς πεφυκέναι οὐσίας · ὅπερ αὐτῶ τε τούτῳ σύν γε τοῖς λοιποῖς θεολόγοις Πατράσι πεφιλοσόφηται κάλλιστα , καὶ πρὸς τούτοις Πασιλείῳ γε τῷ σοφῷ . Ποῦ τοίνυν ἐν ἐκείνοις Ἀθανάσιος εἶπεν ὁ μέγας , φιλόσοφε , αὐτήν τὴν οὐσίαν τοῦ θείου Πνεύματος . αὐτὴν τὴν τῆς ἁγίας Τριάδος οὐσίαν ἐνοκεῖν τοῖς ἀξίοις , ὡς αὐτὸς φής ; Τὴν μὲν γὰρ δωρεὰν , καὶ τὴν χάριν , καὶ τὴν ἀγάπην , ὅπερ ἡμεῖς λέγομεν ἄνω τε καὶ κάτω , καὶ ἁπλῶς πανταχοῦ τοῦ λόγου · τὴν οὐσίαν δὲ ποῦ ; Πάντως οὐδαμοῦ . Ἢ δεῖξον αὐτὸς , καὶ ἡμεῖς σιωπήσομεν . Καὶ οὐ μόνον ἀπεσιώπησεν ὁ διδάσκαλος τοῦτο καθάπαξ , ἅτε δὴ μηδὲ θν τὴν ἀρχὴν , ἀλλὰ καὶ τὸν θεῖον ἐκεῖνον χρησμὸν , τὸν , Ἐὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ´ αὐτῷ ποιήσομεν , ὅπως δεῖ νοεῖν μεταξὺ διερμηνεύει , Τυα μὴ κατ´ οὐσίαν ὑπολάβῃ τις τὸν Θεὸν εἶναι μεθεκτὸν κατὰ σὲ , κατὰ δὲ τὴν χάριν καὶ τὴν δωρεὰν μᾶλλον , ὡς αὐτὸς οὗτος ὑπέδειξε . Καὶ ὅρα μοι τὸ θεολογικὸν ἐκεῖνο χωρίον , ἄνωθεν κἀξ αὐτῆς φημι τῆς ἀρχῆς . Πάντα , φησὶ , τὰ τοῦ Πατρὸς τοῦ Υἱοῦ ἐστι . Διὸ καὶ τὰ παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι διδέμενα τοῦ Πνεύματός ἐστι χαρίσματα · καὶ τοῦ Πνεύματος ὄντος ἐν ἡμῖν , καὶ ὁ Λόγος ὁ τοῦτο διδούς ἐστιν ἐν ἡμῖν . Καὶ οὕτως ἐστὶ τὸ , Ἐλευσόμεθα γό καὶ ὁ Πατὴρ , καὶ μονὴν παρ´ αὐτῳ ποιήσομεν , καθάπερ εἴρηται . Πάντα , φησὶ , τὰ τοῦ Παορὸς τοῦ Υἱοῦ ἐστι . Διὸ καὶ τὰ παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι διδόμενα τοῦ Πατρός ἐστι χαρίσματα . Τίνα ταῦτα σὺ λέγεις εἶναι , φιλόσοφε , τοῦ Πατρὸς τὰ χαρίσματα , τὰ παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι διδόμενα ; Κτίσματα γὰρ οὐκ εἰσί . Πῶς γάρ ; ὧν ἐν ἡμῖν γινομένων , τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν ἡμῖν ὁ θεολόγος οὗτος εἶναί φησι , καὶ ἐν τῷ Πνεύματι τὸν Υἱὸν σύν τῷ Πατρί . Ὃ δὴ καὶ ὁ θεῖος ὡσαύτως δεικνὺς Κύριλλος , πρὸς μὲν Ἑρμείαν αὐτὸ τοῦτο δηλαδὴ πυθ μενον , πῶς ἂν ἡ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἑνοίκησις ἐν ἡμῖν νοοῖτο καὶ πράττοιτο , μία τις οὐσα καὶ οὐ διάφορος ; Καὶ μὴν , φησὶίν , οὐδοπωστιοῦν ἔν ψε δὴ τούτῳ τὸ χαλεπὸν καὶ δυσέφικτον . Πῶς γὰρ Δν ἑτέρως ἢ διὰ τοῦ ἀγίου Πνεύματος θείων ἡμᾶς χαρισμάτων ἀναπιμπλάντος δι´ ἑαυτοῦ , καὶ τῆς ἀῤρήτου φύσεως κυινωνοὺς ἀποφαίνοντος ; Ἐν δὲ τοῖς Θσαυροῖς ὁ αὐτὸς , Ἀλλ´ εἴ περ ἦν , φησὶν , ὄντως ποίημα κατὰ τὴν τῶν ἑτεροδόξων μανίαν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , πῶς ὅλην ἔχει τοῦ Θεοῦ τὴν ἐνέργειαν ; Οὐ ὰρ δή τις τοσοῦτον , οἷμαι , τοῦτο φρονεῖν ὀρθῶς ἐκβοήσεται , ὡς τολμῆσαι καὶ μόνον εἰπεῖν , τὴν θείαν οὐσίαν δι´ ὀργάνων τινῶν ἔξωθεν εἰς τὸ εἶναι παρπρὸς τὸ λαβεῖν . Ἄλλως τε , οὐδὲ σύ γʹ´ αὐτὸς ἄν , οἶμαι , τοῦτο φαίης ποτὲ , τὸ διὰ κτισμάτων τὸ θεῖον ἐνοικεῖν Πνεῦμά φημι τοῖς ἀξίοις , ὁ τὴν οὐσίαν αὐτὴν τοῦ Πνεύματος , καὶ αὖθις τὴν τῆς ἁγίας Τριάδος οὐσίαν , ἀνωτέρω πολλάκις ἐνοικεῖν ἐκείνοις εἰπών . Ἡ γὰρ τὰναντία τῶν σῶν δογμάτων τε καὶ λόγων κατασκευάσεις , εἰ ταῦθ´ οὕτως ἀντιστρόφως ἐκ τοῦ σύνεγγυς λέγοις , ἢ ταυτὸν εἶναι δοξάσεις κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην οὐσίαν Θεοῦ , καὶ κτίσμα Θεοῦ . Ὅπερ οὐχ ἁπλῶς ἄτοπον , ἀλλ´ ἀθεῖα καὶ λατρεία κτισμάτων , οὐκ οἷδ´ εἴτε τὴν Περσικὴν εἴτε τὴν τῶν Χαλδαίων ἐκείνων χρὴ λέγειν . Κτίσματα μὲν οὖν οὐκ ἂν εἶεν ἐκεῖνα , οὐδὲ κατὰ σὲ , ἀλλ´ οὐσία γε ἐκεῖνα τῆς τρισυποστάτου θεότητος . Μία μὲν γὰρ ἐκείνη καὶ ἔστι καὶ λέγεται παν ταχοῦ , καὶ τοῦτο πρῶτον καὶ κοινὸν ἀξίωμα τῆς τῶν πιστῶν εὐσεβείας , ὀς καὶ αὐτὸς ἂν εἴποις · τὰ δὲοὐχ ἓν , ἀλλὰ πολλά · πάντα γὰρ , φησί , τὰ παρὰ τοῦ Πατρὸς δι´ Υἱοῦ ἐν Πνεύματι διδόμενα . Καὶ ἡ μὲν θεία οὐσία οὐ δίδοταί τινι οὐδὲ χαρίζεται · πῶς γάρ · ἡ διδοῦσα γὰρ , ἀλλ´ οὐχὶ τὸ διδόμενόν ἐστιν ἐκείνη · τὰ δὲ δίδοται , καθάπερ ἀκούεις · χαρίσματα γάρ . Διὸ καὶ ὁ θεῖος Κύριλλος οὐκ ἄλλως ἐνοικεῖν ἔφη τοῖς ἀξίοϛ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸν ἢ διὰ τοῦ ἁγίου Πνεβὔματος . ΙΙῶς δὲ τοῦτο , καὶ κοτὰ τίνα τὸν τρέπον ; Θείων , φησί , χαρισμάτων τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀναπιμπλάντος αὐτούς . Καὶ τὰ μὲν τὸν διδόντα χαρακτηρίζει , ὅτι Θεὸς , ὅπερ καὶ ὁ θεῖος Ἀναστάσιος εἰπών ἔφθη · ἡ δὲ οὐσία χαρακτηρίζει οὐδέν · τῶν γὰρ χαρακτηριζομένων , οὐ τῶν χαρακτὴρ ζόντων ἐστὶν . Ἐπεὶ τοίνυν οὕτε κτίσματα ταῦτα , οὔτε μὴν ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ , καθὰ δὴ καὶ δέδεικται παρὰ τῶν θεολόγων , ἀπώλεσεν ὁ φιλόσοφος ἐν βραχεῖ οὐ τοὺς κατ´ αὐτὸν ἀξίους τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνοικήσεως , ἀλλὰ καὶ τὸν ἴδιον ἑαυτοῦ Θεόν . Ἀλλ´ οἱ πείρᾳ καὶ ἕξεε τὸν ἀληθινὸν εὑρηκότες Θεὸν , καὶ κατ´ ἀλήθειαν ἔ οικον αὐτὸν σχόντες , καὶ διὰ ταῦτ´ ἄρα καὶ θεολογεῖν αὐτὸν ἀσφαλῶς ἐπιστάμενοι , καὶ ἤδη μὲν φθάσαντες ἔδειξαν διά γε τῶν εἰρημένων , ὡς οὔτε φύσις , οὐτε κτίσματα ταῦτα , ἰδια δὲ μᾶλλον ἐκείνου καὶ φυσικὰ , ὧν δὴ καὶ μετέχοντες ἀποῤῥήτως , θείας ἀποτελοῦνται κοινωνοὶ φύσεως , ὅπερ ὁ θεῖος ἀνωτέρω Κύριλλος ἔλεγε , παρὰ τοῦ κορυφαίου τῶν ἀποστόλων ἐκδεξάμενος Πέτρου . Δείξουσι δ´ οἱ αὐτοὶ καὶ πλατύτερον ἔτι , καὶ πρό γε τῶν ἄλλων Ἀδανάσιος αὖθις ὁ μέγας αὐτὸς δι´ ἑαυτοῦ τὰ αὐτοῦ διερμηνευέτω καὶ διδασκέτω . Πάντα , φησὶ , τὰ τοῦ ΙΙατρὸς τοῦ Υἱοῦ ἐστι , Τίνα ταῦτα φὴς , ὧ θεολόγων καὶ διδασκάλων ἀκρότης ; Δίδαξον ἔτι σαφέστερον διά γε τουτουσὶ τοὺς ἐθελοκωφοῦντας . Ἡμεῖς καὶ γὰρ τῆς σῆς θεολογικῆς σάλπιννος πάλαι καλῶς ἐπαΐομεν . Καὶ μὴν οὐδὲ αὐτοὶ , φησὶν ὁ διδάσναλος , τῶν ἐκ τῆς ἐπὶ σεκρέτου μου πρὸς Ἀρειανοὺς διαλέξεως ἀνήκοοι πάλαι τυνχάνουσι , καὶ νῦν ἐν τοῖς προλαβοῦσι ῥηθέντων μάλιστα . Τὸν γὰρ μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Υἱὸν εἰσαγαγών κἀκεῖ , τοῦτ´ αὐνὸ τὸ νῦν εἰρημένον παρ´ ἐμοῦ λέγοντα , Τίντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ ἐμά ἐστιν , οὐχ ἔνεκεν κτιστῶν εἰπον ἐγὼ πραγμάνων τουρο , ἐφη ὁ
Lemmas: Γίου ἐν ἅγιος πνεῦμα . ὁ δέ ὁ αὐτός δίδωμι ἐκ ἑαυτοῦ ὁ αὐτός εἰμί δύναμις καί ἐνέργεια . ὁ πατήρ ἄρα καί ὁ υἱός καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὁ αὐτός δίδωμι θεῖον χάρισμα , εἷς καί ὁ αὐτός ἐνέργεια ἴσχω . ὁ δέ ἄρα καί ὁ ὁμοούσιος καί ὁμοθέω ὁ θεαρχικός Τριάς αὐτίκα συναποδείκνυμι , ἀξιώμ ἄατος ὑπόκειμαι φυσικός τε καί θεολογία ποῦ , ὁ ὁ ὁ αὐτός ἐνέργεια τε καί δύναμις εἰμί καί ὁ αὐτός εἰμί οὐσία , ὥσπερ δή καί ὁ ἔμπαλιν , ὁ ὁ μή ὁ αὐτός ἐνέργεια φύω μηδέ ὁ αὐτός φύω οὐσία · ὅσπερ αὐτός τε οὗτος σῦς γε ὁ λοιπός θεολόγος πατήρ φιλοσοφέω καλῶς , καί πρός οὗτος πασιλειος γε ὁ σοφός . πός τοίνυν ἐν ἐκεῖνος Ἀθανάσιος εἶπον ὁ μέγας , φιλόσοφος , αὐτός ὁ οὐσία ὁ θεῖον πνεῦμα . αὐτός ὁ ὁ ἅγιος Τριάς οὐσία φέρω ὁ ἄξιος , ὡς αὐτός φημί ; ὁ μέν γάρ δωρεά , καί ὁ χάρις , καί ὁ ἀγάπη , ὅσπερ ἐγώ λέγω ἄνω τε καί κάτω , καί ἁπλόος πανταχοῦ ὁ λόγος · ὁ οὐσία δέ ποῦ ; πάντως οὐδαμοῦ . ἤ δείκνυμι αὐτός , καί ἐγώ σιωπάω . καί οὖον μόνος ἀποσιωπάω ὁ διδάσκαλος οὗτος καθάπαξ , ἅτε δή μηδέ ΘΝ ὁ ἀρχή , ἀλλά καί ὁ θέω ἐκεῖνος χρησμός , ὁ , ἐάω καί ὁ πατήρ ἔρχομαι καί μονή παρ´ αὐτός ποιέω , ὅπως δεῖ νοέω μεταξύ διερμηνεύω , Τυα μή κατ´ οὐσία ὑπολαμβάνω τις ὁ θεός εἰμί μεθεκτός κατά σύ , κατά δέ ὁ χάρις καί ὁ δωρεά μᾶλλον , ὡς αὐτός οὗτος ὑποδείκνυμι . καί ὁράω ἐγώ ὁ θεολογικός ἐκεῖνος χωρίον , ἄνωθεν ἐκ αὐτός φημί ὁ ἀρχή . Πάν , φημί , ὁ ὁ πατήρ ὁ υἱός εἰμί . Διὸ καί ὁ παρά ὁ υἱός ἐν πνεῦμα δίδωμι ὁ πνεῦμα εἰμί χάρισμα · καί ὁ πνεῦμα εἰμί ἐν ἐγώ , καί ὁ Λόγος ὁ οὗτος δίδωμι εἰμί ἐν ἐγώ . καί οὕτως εἰμί ὁ , ἔρχομαι γόγος καί ὁ πατήρ , καί μονή παρ´ αὐτός ποιέω , καθάπερ εἴρω . Πάν , φημί , ὁ ὁ Παορὸς ὁ υἱός εἰμί . Διὸ καί ὁ παρά ὁ υἱός ἐν πνεῦμα δίδωμι ὁ πατήρ εἰμί χάρισμα . τίς οὗτος σύ λέγω εἰμί , φιλόσοφος , ὁ πατήρ ὁ χάρισμα , ὁ παρά ὁ υἱός ἐν πνεῦμα δίδωμι ; κτίσμα γάρ οὐ εἰμί . Πῶς γάρ ; ὅς ἐν ἐγώ γίγνομαι , ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐν ἐγώ ὁ θεολόγος οὗτος εἰμί φημί , καί ἐν ὁ πνεῦμα ὁ υἱός σῦς ὁ πατήρ . ὅς δή καί ὁ θεῖος ὡσαύτως δείκνυμι Κύριλλος , πρός μέν Ἑρμῆς αὐτός οὗτος δηλαδή πυθ μένω , πῶς εἄν ὁ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἐνοίκησις ἐν ἐγώ νοέω καί πράσσω , εἷς τις εἰμί καί οὖον διάφορος ; καί μήv , φησὶίν , οὐδοπωστιοῦν ἐν ψε δή οὗτος ὁ χαλεπός καί δυσέφικτος . Πῶς γάρ δν ἑτέρως ἢ διά ὁ ἅγιος πνεῦμα θεῖον ἐγώ χάρισμα ἀναπίμπλημι δις ἑαυτοῦ , καί ὁ ἄρρητος φύσις κυινωνος ἀποφαίνω ; ἐν δέ ὁ θσαυροος ὁ αὐτός , Ἀλ εἰμί περ εἰμί , φημί , εἰμί ποίημα κατά ὁ ὁ ἑτερόδοξος μανία ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , πῶς ὅλος ἔχω ὁ Θεός ὁ ἐνέργεια ; οὖον ἄρα δή τις τοσοῦτος , οἴομαι , οὗτος φρονέω ὀρθῶς ἐκβοάω , ὡς τολμάω καί μόνος εἶπον , ὁ θεῖος οὐσία δις ὄργανον τις ἔξωθεν εἰς ὁ εἰμί παρπρὸς ὁ λαμβάνω . ἄλλος τε , οὐδέ σῦς γʹ´ αὐτός ἄν , οἴομαι , οὗτος φημί ποτέ , ὁ διά κτίσμα ὁ θέω ἐνοικέω πνεῦμα φημί ὁ ἄξιος , ὁ ὁ οὐσία αὐτός ὁ πνεῦμα , καί αὖθις ὁ ὁ ἅγιος Τριάς οὐσία , ἀνωτέρω πολλάκις ἐνοικέω ἐκεῖνος εἶπον . ὁ γάρ τἀναντία ὁ σός δόγμα τε καί λόγος κατασκευάζω , εἰμί ταῦθ´ οὕτως ἀντιστρόφως ἐκ ὁ σύνεγγυς λέγω , ἢ τατός εἰμί δοξάζω κατά πᾶς ἀνάγκη οὐσία Θεός , καί κτίσμα Θεός . ὅπερ οὐ ἁπλόος ἄτοπος , ἀλ ἀθεΐα καί λατρεία κτίσμα , οὐ ὅδε εἴτε ὁ Περσικός εἴτε ὁ ὁ Χαλδαῖος ἐκεῖνος χρή λέγω . κτίσμα μέν οὖν οὐ εἄν ἄγω ἐκεῖνος , οὐδέ κατά σύ , ἀλ οὐσία γε ἐκεῖνος ὁ τρισυπόστατος θεότης . Μία μέν γάρ ἐκεῖνος καί εἰμί καί λέγω πᾶς Τάχου , καί οὗτος πρῶτος καί κοινός ἀξίωμα ὁ ὁ πιστός εὐσέβεια , ὅς καί αὐτός εἄν εἶπον · ὁ δὲοὐχ εἷς , ἀλλά πολύς · πᾶς γάρ , φημί , ὁ παρά ὁ πατήρ δις υἱός ἐν πνεῦμα δίδωμι . καί ὁ μέν θεῖος οὐσία οὖον δίδωμι τις οὐδέ χαρίζομαι · πῶς γάρ · ὁ δίδωμι γάρ , ἀλ οὐ ὁ δίδωμι εἰμί ἐκεῖνος · ὁ δέ δίδωμι , καθάπερ ἀκούω · χάρισμα γάρ . Διὸ καί ὁ θεῖος Κύριλλος οὐ ἄλλως ἐνοικέω φημί ὁ ἄξιος ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἢ διά ὁ ἅγιος πνεβυμα . Ἰώ δέ οὗτος , καί κοτός τίς ὁ τρέπω ; Θείων , φημί , χάρισμα ὁ ἅγιος πνεῦμα ἀναπίμπλημι αὐτός . καί ὁ μέν ὁ δίδωμι χαρακτηρίζω , ὅτι θεός , ὅσπερ καί ὁ θεῖος Ἀναστάσιος εἶπον φθάνω · ὁ δέ οὐσία χαρακτηρίζω οὐδείς · ὁ γάρ χαρακτηρίζω , οὖον ὁ χαρακτήρ ζόω εἰμί . ἐπεί τοίνυν ἵημι κτίσμα οὗτος , οὔτε μήv ὁ οὐσία ὁ Θεός , καθά δή καί δείκνυμι παρά ὁ θεολόγος , ἀπόλλυμι ὁ φιλόσοφος ἐν βραχύς οὖον ὁ κατ´ αὐτός ἄξιος ὁ ὁ Θεός ἐνοίκησις , ἀλλά καί ὁ ἴδιος ἑαυτοῦ Θεός . Ἀλ ὁ πείρω καί ξέω ὁ ἀληθινός εὑρίσκω θεός , καί κατ´ ἀλήθεια ἔ οἶκος αὐτός ἔχω , καί διά ταῦ ἄρα καί θεολογέω αὐτός ἀσφαλῶς ἐφίστημι , καί ἤδη μέν φθάνω δείκνυμι διά γε ὁ εἴρω , ὡς οὔτε φύσις , οὐ κτίσμα οὗτος , ἰδιος δέ μᾶλλον ἐκεῖνος καί φυσικός , ὅς δή καί μετέχω ἀπόρρητος , θεῖος ἀποτελέω κοινωνός φύσις , ὅσπερ ὁ θεῖος ἀνωτέρω Κύριλλος λέγω , παρά ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος ἐκδείκνυμι Πέτρος . δείκνυμι δδʹ ὁ αὐτός καί πλατύς ἔτι , καί πρό γε ὁ ἄλλος Ἀδανάσιος αὖθις ὁ μέγας αὐτός δις ἑαυτοῦ ὁ αὐτός διερμηνεύω καί διδάσκω . Πάν , φημί , ὁ ὁ Ἰατρός ὁ υἱός εἰμί , τίς οὗτος φημί , ἵημι θεολόγος καί διδάσκαλος ἀκρότης ; διδάσκω ἔτι σαφής διά γε οὗτος ὁ ἐθελοκωφέω . ἐγώ καί γάρ ὁ σός θεολογικός σάλπιννος πάλαι καλῶς ἐπαΐω . καί μήv οὐδέ αὐτός , φημί ὁ διδάσναλος , ὁ ἐκ ὁ ἐπί Σεκρέτος ἐγώ πρός αρειανός διάλεξις ἀνήκοος πάλαι τυγχάνω , καί νῦν ἐν ὁ προλαμβάνω εἴρω μάλιστα . ὁ γάρ μονογενής ὁ Θεός υἱός εἰσάγω ἐκεῖ , τοῦτος αὐνὸ ὁ νῦν εἴρω παρ´ ἐγώ λέγω , τίντα ὅσος ἔχω ὁ πατήρ ἐμός εἰμί , οὐ ἐνέλκω κτίστης εἶπον ἐγώ πραγμάνων τουρ , φημί ὁ