cogPG.PG151 113
διαπύρως , καὶ ζητεῖν ἐπιμόνως τὴν διαιωνίζουσαν ἐκείνην υἱοθεσίαν καὶ ἀπολύτρωσιν . καὶ καινὴν ὄντως ζωήν καὶ μακαριότητα . Πολλαπλῆς γὰρ οὔσης κατά τε σῶμα καὶ ψυχήν τῆς ἡμετέρας ἐν Χριστῷ υἱοθεσίας καὶ ἀνακαινίσεως ἀρχήν τε καὶ τελειότητα ἐχούσης καὶ τὰ τούτων μεταξὺ , τὴν μὲν ἀρχὴν ἐντίθησιν ἡμῖν ἡ τοῦ βαπτίσματος χάρις , πάντων τε τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῆς ἑκ τῆς ἀρᾶς εὐθύνης τὴν ἄφεσιν παρέχουσα , καὶ λουτρὸν παλιγγενεσίας λέγεται · τὴν δὲ τελειότητα παρέξει ἡ ἐλπιζομένη τοῖς πιστοῖς ἐξανάστασις . καὶ ἡ κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα ἐπαγγελία · τὰ δὲ μεταξὺ τούτων , ἡ κατὰ τὸ τοῦ Χριστοῦ Εὐαγγέλιόν ἐστι ζωὴ , δι´ ἧς τρέφεται καὶ αὔξει ΘΚ καὶ ἀνακαινίζεται ἡμέραν ἐξ ἡμέρας προκόπτων ὁ κατὰ Θεὸν ἄνθρωπος εἰς ἐπίγνωσιν Θεοῦ , καὶ δικαιοσύνην , καὶ ἁγιασμὸν , καὶ κατὰ μικρὸν μειῶν , καὶ ἀφ´ ἑαυτοῦ ἐκκόπτων τὴν εἰς τὰ κάτω προσπάθειαν , καὶ μεταφέρων τὸν πόθον ἀπὸ τῶν ὁρατῶν καὶ σαρκικῶν καὶ προσκαίρων πρὸς τὰ νοητὰ καὶ πνευματικὰ καὶ ἀίδια Τὸ τριττὸν τοῦτο τῆς ἐν Χριστῷ ἀνακαινίσεως ἡμᾶς διδάσκων ὁ τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων τοῦ Πνεύματος θεατὴς , τὸ σκεῦος τὸ ἐκλεκτὸν , Παῦλος ἐ μέγας , γράφει Ῥωμαίοις ἐπιστέλλων · « Ὅσοι ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν , εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν · συνετάφημεν οὖν αὐτῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος εἰς τὸν θάνατον . » αὐτῇ ἡ τῆς ἡμετέρας ἀνακαινίσεως ἀρχή · τὸ γὰρ χειρόγραφον τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων ὁ Χριστὸς ἐν τῷ σταυρῷ διέῤῥηξε , καὶ τοὺς διὰ τοῦ βαπτίσματος αὐτῷ συνθαπτομένους ἀνευθύνους ἐποίησεν . Ἄκουε δὲ καὶ τῆς μετὰ τὴν ἀρχὴν μεσότητος · « Ἵνα γὰρ , φησίν , ὧσπερ ἠγέρθη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν , οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν · » καὶ προσεπάγει τὴν τελειότητα τῆς ἀνακαινίσεως · , δεικνύς · « Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα . » Ἐξῆς δὲ τὴν ἀρχὴν καὶ τὸ γένος τῆς ἀνακαινίσεως καὶ υἱοθεσίας ἐμφανέστερον δηλῶν , « Καὶ αὐτοί , φησὶν , οἱ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος ἔχοντες , καὶ ἡμεῖς αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς στενάζομεν , υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι · » ἀπαρχὴν τοῦ Πνεύματος ὀνομάζων τὸν ἀγιασμὸν , καὶ τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος , ἡν ἐν τῷ θείῳ βαπτίσματι λαμβάνομεν , τῶν ἁμαρτημάτων ἀπαλλαγέντες καὶ ἀνακαινισθέντες , καὶ δωρεὰν τῇ τοῦ Χριστοῦ χάριτι δικαιωθέντες · ἀπαρχὴ γάρ ἐστι ταῦτα τῶν μελλόντων ἐκείνων ἀγαθῶν . Εἰπὼν δὲ , « υἱοθεσίαν ἀπεκδεχόμενοι , » δεικνὺς , ὡς οὐ τὴν διὰ τοῦ βαπτίσματος φησιν υἱοθεσίαν , ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐκείνην καὶ τελείαν καὶ ἀδιάπτωτον , προσεπάγει · « Τὴν ἀπολύτρωσιν τοῦ σώματος ἡμῶν · » δηλονότι τὴν ἀπὸ τῶν παθῶν καὶ τῆς φθορᾶς αὐτοῦ λύτρωσιν · ἡ μὲν γὰρ ἐνταῦθα υἱοθεσία διαπίπτει πολλάκις , ἡ δὲ διὰ τῆς ἐκ νεκοῶν παλινξωθας καὶ ἀναστάσεως , αὕτη τελεία καὶ βεβαιοτάτη ὄντως ἐστίν .. Ὁ αὐτὸς δὲ καὶ Φιλιππησίοις γράφων τὸ τέλος τῆς τοιαύτης ἀνακαινίσεως σαφέστερον ἐκτίθησι , οοιῶεορΟΘ
Lemmas: διαπύρως , καί ζητέω ἐπίμονος ὁ διαιωνίζω ἐκεῖνος υἱοθεσία καί ἀπολύτρωσις . καί καινός εἰμί ζωή καί μακαριότης . πολλαπλός γάρ εἰμί κατά τε σῶμα καί Ψυχή ὁ ἡμέτερος ἐν Χριστός υἱοθεσία καί ἀνακαίνισις ἀρχή τε καί τελειότης ἔχω καί ὁ οὗτος μεταξύ , ὁ μέν ἀρχή ἐντίθημι ἐγώ ὁ ὁ βάπτισμα χάρις , πᾶς τε ὁ ἁμάρτημα καί ὁ ἐκ ὁ ἀρά εὔθυνα ὁ ἄφεσις παρέχω , καί λουτρόν παλιγγενεσία λέγω · ὁ δέ τελειότης παρέχω ὁ ἐλπίζω ὁ πιστός ἐξανάστασις . καί ὁ κατά ὁ αἰών ὁ μέλλω ἐπαγγελία · ὁ δέ μεταξύ οὗτος , ὁ κατά ὁ ὁ Χριστός εὐαγγέλιον εἰμί ζωή , δις ὅς τρέφω καί αὐξάνω ΘΚ καί ανακαινίζω ἡμέρα ἐκ ἡμέρα προκόπτω ὁ κατά θεός ἄνθρωπος εἰς ἐπίγνωσις Θεός , καί δικαιοσύνη , καί ἁγιασμός , καί κατά μικρός μειόω , καί ἀφή ἑαυτοῦ ἐκκόπτω ὁ εἰς ὁ κάτω προσπάθεια , καί μεταφέρω ὁ πόθος ἀπό ὁ ὁρατής καί σαρκικός καί πρόσκαιρος πρός ὁ νοητός καί πνευματικός καί ἀίδιος ὁ τρισσός οὗτος ὁ ἐν Χριστός ἀνακαίνισις ἐγώ διδάσκω ὁ ὁ ἀπόρρητος μυστήριον ὁ πνεῦμα θεατής , ὁ σκεῦος ὁ ἐκλεκτός , Παῦλος εἰ μέγας , γράφω Ῥωμαῖος ἐπιστέλλω · « ὅσος βαπτίζω εἰς Χριστός Ἰησοῦς , εἰς ὁ θάνατος αὐτός βαπτίζω · συνθάπτω οὖν αὐτός διά ὁ βάπτισμα εἰς ὁ θάνατος . » αὐτός ὁ ὁ ἡμέτερος ἀνακαίνισις ἀρχή · ὁ γάρ χειρόγραφον ὁ ἡμέτερος ἁμάρτημα ὁ Χριστός ἐν ὁ σταυρός διαρρήγνυμι , καί ὁ διά ὁ βάπτισμα αὐτός συνθάπτω ἀνεύθυνος ποιέω . Ἄκουος δέ καί ὁ μετά ὁ ἀρχή μεσότης · « ἵνα γάρ , φημί , ὡς ἐγείρω Χριστός ἐκ νεκρός , οὗτος καί ἐγώ ἐν καινότης ζωή περιπατέω · » καί προσεπάγω ὁ τελειότης ὁ ἀνακαίνισις · , δείκνυμι · « εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀνάστασις εἰμί . » ἑξῆς δέ ὁ ἀρχή καί ὁ γένος ὁ ἀνακαίνισις καί υἱοθεσία ἐμφανής δηλόω , « καί αὐτός , φημί , ὁ ὁ ἀπαρχή ὁ πνεῦμα ἔχω , καί ἐγώ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ στενάζω , υἱοθεσία ἀπεκδέχομαι · » ἀπαρχή ὁ πνεῦμα ὀνομάζω ὁ ἁγιασμός , καί ὁ χάρις ὁ πνεῦμα , ἐάν ἐν ὁ θεῖον βάπτισμα λαμβάνω , ὁ ἁμάρτημα ἀπαλλάσσω καί ἀνακαινίζω , καί δωρεά ὁ ὁ Χριστός χάρις δικαιόω · ἀπαρχή γάρ εἰμί οὗτος ὁ μέλλω ἐκεῖνος ἀγαθός . εἶπον δέ , « υἱοθεσία ἀπεκδέχομαι , » δείκνυμι , ὡς οὖον ὁ διά ὁ βάπτισμα φημί υἱοθεσία , ἀλλά ὁ μέλλω ἐκεῖνος καί τέλειος καί ἀδιάπτωτος , προσεπάγω · « ὁ ἀπολύτρωσις ὁ σῶμα ἐγώ · » δηλονότι ὁ ἀπό ὁ πάθος καί ὁ φθορά αὐτός λύτρωσις · ὁ μέν γάρ ἐνταῦθα υἱοθεσία διαπίπτω πολλάκις , ὁ δέ διά ὁ ἐκ νέκος παλινξωθας καί ἀνάστασις , οὗτος τέλειος καί βέβαιος εἰμί εἰμί .. ὁ αὐτός δέ καί Φιλιππήσιος γράφω ὁ τέλος ὁ τοιοῦτος ἀνακαίνισις σαφής ἐκτίθημι , οοιωεοροθʹ