cogPG.PG151 315
ῥευμάτων οἷά τινος νέκταρος θείου μετέχ ντες καθ´ ἑκάστην , παρ´ ἑαυτοῖς κατέχειν ἐβούλοντο σφόδρα , καὶ αὐτὸν βουλόμενον τοῦτο μέχρις ἂν τὰ τῆς ἐκεῖ στάσεως καὶ τῆς ἀνωμαλίας εἰς τὴν κατὰ φύσιν ὁμόνοιαν ἐπανέλθοι καὶ τὴν ὑγείαν . Ἀλλ´ ὁ τῶν Τριβαλλῶν ἄρχων Στέφανος , καὶ αὐτὸς ἐπιβὰς τότε τοῦ Ἄθω γὰρ κάκιστ´ ἀπολουμένη στάσις καθ´ ἑαυτῶν τῶν Ῥωμαίων ἐκείνη , κἀκεῖνον βασιλέα κεχειροτόνηκεν οὐ σμικροῦ τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς μέρους · ἐκεῖνος τοιγαροῦν δεσποτικῶς καὶ τοῦ θείου ἐπιβάς ὄρους τότε , ἐπεὶ καὶ τῷ μεγάλῳ τῷδε ἀρχιερεῖ συγγεγονὼς εἰς ὁμιλίαν ἠλθε καὶ λόγους , πάλαι ποθῶν ἐκ τῆς φήμης , πρῶτα μὲν ἐδεῖτο καὶ παντοδαπός τις ἦν εἰς ἑαυτὸν ἐφελκύσασθαι , καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν αρχὴν μεταθεῖναι τὸν ἄνδρα , τίνα μὲν οὐ λέγων , ποῖα δ´ οὐχ ὑποσχόμενος ὥστε δυνηθῆναι τοῦ ποθουμένου τυχεῖν ; ὡς δὲ κατανεύοντα τούτοις οὐκ εἶχεν οὐδοτιοῦν , ἐπὶ δευτέραν ἰκετείαν ἐτράπετο , προστιθείς τι καὶ βίας ὥστε τὴν Κωνσταντίνου καὶ αὖθις καταλαβόντα τὸν μέγαν πρεσβευτὴν αὐτῷ γενέσθαι πρὸς βασιλέας · τὸ δ´ ἥν ἄντικρυς προσωπεῖον μᾶλλον τοῦ κεκρυμμένου τὸ τῆς πρεσβείας , ἀλλ´ οὐκ αὐτὴ τοῦ πράγματος ἡ ἀλήθεια · οὐδὲ γὰρ ἐβούλετο νεοπαγῆ καὶ κραδαινομένην ἔτι τῆς τῶν Ῥωμαίων γῆς τὴν ἁρχὴν κεκτημένο , τὸν μέγαν ἐκεῖνον παρ´ ἐκείνῃ κεκτῆσθαι , ζώπυρον οἰονεὶ τῆς βασιλείας ὄντα Ῥωμαίων , καὶ ῥᾷστα δυνάμενον τὴν πρὸς ἐκείνους τῆς εὐνοίας τῶν οἰκείων αὖθις ἀνάψαι φλόγα , τηλικοῦτον ὄντα καὶ πράγμασιν ἅμα καὶ λόγοις . Ἔξιον δὲ μηδ´ ἐκεῖνο παραδραμεῖν · ὡς γὰρ ὁ τῶν Τριβαλλῶν ἄρχων οὑτοσὶ , καθάπερ ἱφθην εἰπὼν , πάντα κάλων κινῶν καὶ πᾶσαν μετιὼν λόγου πεῖραν ὥστε τὸν μέγαν πρὸς ἑαυτὸν ἐπισπάσασθαι , προσετίθει τοῖς λεχθεὶσι κἀκεῖνα , ὡς ἀπελαύνουσι μὲν αὐτὸν αἰσχρῶς οἱ Ρωμαῖοι , μηδὲ τῆς λαχούσης γοῦν Ἐκκλησίας ἐπιβῆναι παραχωροῦντες , αὐτὸς δὲ , πεισθέντι τοῖς αὐτοῦ δηλαδὴ λόγοις καὶ τῇ προκλήσει , καὶ πόλεις αὐτῷ καὶ ἐκκλησίας προθύμως χαριεῖται καὶ χώρας · εἶτα καὶ σωροὺς ἠρίθμει πρὸς τούτοις ἐπετείων φόρων τε καὶ χρημάτων , ὦν ἐκεῖ δηλαδὴ κύριος ἔσται . Ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος , πλεῖστα μέν τινα λόγου καὶ συγγραφῆς ἄξια πρὸς αὐτὸν διεξήει , προσετίθει γε μὴν ἐπὶ τέλει κἀκεῖνα · Πολιτικῆς ἀρχῆς καὶ χωρῶν καὶ φόρων καὶ προσόδων καὶ χρημάτων πολυταλάντων τὸ παράπαν ἡμῖν οὐδ´ ἡτισοῦν χρεία · ὡς γὰρ εἴ τις σπόγγον λαβὼν , ὕδατος κύλικα χωρεῖν ἐν ἑαυτῷ πεφυκότα μόνην , μέσον τοῦ Αἰγαίου τούτου ἐμβάλλοι , οὐκ ἂν ἀνιμήσαιτό ποτε τὴν ἄβυσσον τοῦ πελάγους · πῶς γάρ ; ἀλλὰ κἀκεῖθεν τὴν τοῦ ὕδατος κύλικα μόνην ὁ σπόγγος . ἀναμαξάμενος , ἧς δηλαδὴ χωρητικὸς πέφυκε κατὰ φύσιν , τῶν ῥευμάτων ἐκείνων καὶ τοῦ πλήθους τῆς ὑγρᾶς οὐσίας , ὡς μηδὲν πρὸς αὐτὸν ὄντων , ἀφέξεται κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην , ὢς δὲ καὶ ἡμεῖς , ὀλίῃγων τινῶν ἀποζῇν καὶ τοῖς ἀναγκαίοις ἀρκεῖσθαι μόνοις πάλαι μεμαθηκότες , καὶ ὡσανεὶ πεφυκότες ἤδη πρὸς τοῦτο , κἀν εἰς πάντα τὸν ὑπὲρ γῆν τε καὶ ὑπὸ γῆν χρυσὸν , κἂν εἰς τὸ τοῦ μυθευομένου Πακτωλοῦ ῥεῦμα φέρων ἡμᾶς ὅλους βαπτίσῃς , τῆς ἐφημέρου τροφῆς καὶ τῶν ἀναγκαίων οὐδέν τι πλέον ἑλκύσοντας πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς ὄψει · ὥστ´ οὐκ ἀναγκαῖος , οὐδὲ ρὸς ἡμᾶς ὄλως ὁ τῶν πολλῶν ἐκείνων καὶ μεγάλων δωρεῶν καὶ χρημάτων , ὡς φῇς , λόγος · τί τὸ ἑξῆς ; ἀναγκάζεται καὶ αὖθις ὁ τοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς ἀνελθεῖν εἰς τὴν Κωνσταντίνου , καθάπερ εἶπον · Κπεισι πρὸς τοὺς βασιλέας · καὶ μικρόν τι μεταξὺ διαγεγονὸς , κάτεισι καὶ πάλιν εἰς Θεσσαλονίκην τὴν ἑαυτοῦ Ἐκκλησίαν , τοῦ τε χρέους τῆς τῶν ἐκεῖ προστασίας , καὶ δὴ καὶ τῶν βασιλέων συνωθούντων ἅμα τῷ μεγάλῳ τῆς κοινῆς Ἐκκλησίας προστάτῃ , ἐπειδὴ καὶ τὰ τῆς ἐκεῖ στάσεως ἐδόκουν ὥσπερ κατευνασθέντα πρὸς ὁμόνοιαν καὶ συμφωνίαν ἰέναι . Ἀλλὰ καὶ πάλιν ἀφορμαὶ ταραχῆς ἄλλαι καὶ διχονοίας , καὶ ὁ ἀρχιερεὺς εἰργόμενος αὖθις καὶ τῆς πόλεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας · τῶν γὰρ τῆς παρελθούσης συγχύσεως προστατῶν ἔπαθλα τῆς ἀταξίας καὶ τῆς στάσεως μέγιστά τινα καὶ ὑπὲρ τὴν ἑαυτῶν τάξιν τοὺς βασιλέας κακῶς ἀπαιτούντων , ὑπὲ ο ὧν καὶ ἀπάγεσθαι μᾶλλον δίκαιον ἦν ἐκείνους , κἀντεῦθεν μὴ τυγχανόντων ἐκείνων , αἴρεσις προὔκειτο τῷ ἀρχιερεῖ θάτερον τοῖν δυοῖν ἐξ ἀνάγκης ἑλέσθαι · ἢ μένοντα δηλαδὴ τοὺς βασιλέας ἀποστερεῖν τῆς ἑπὶ τῶν ἰερῶν ἱερᾶς μνήμης τε καὶ εὐφημίας , καὶ οὕ ω τοῦ θρόνου καὶ τῆς ἀρχῆς ἀπολαύειν , ἢ ἐκείνων ἀντεχόμενον καὶ μὴ μεθιέντα συνεξιέναι καὶ τοῦτον ἐκείνοις · αἱρεῖται τοιγαροῦν ὡς ἐν παραθέσει κακῶν τὸ ἔλαττον καὶ αὖθις ὁ μέγας , καὶ καταδέχεται τὴν φυγὴν σὺν ἐκείνοις καὶ πάλιν ὑπὲρ τοῦ μηδέν τι τῶν κειμένων καὶ ὁπωσοῦν ἀθετῆσαι νόμων , ἐπεὶ καὶ τὴν διαίρεσιν καὶ τὴν στάσιν ὑφέρπουσαν αὖθις ἐν ἐκείνοις ἑώρα . Καὶ πάλιν πλοῦς , καὶ πάλιν ἀποδημίαι καὶ θάλαττα , τὸν τῆς μεγάλης πόλεως ἀρχιερέα τῇ τοῦ Ἡφαίστου μητρὶ παραπέμποντα νήσῳ · καὶ τὴν τῆς μεγάλης εὐδαιμονίαν τῇ πένητι καὶ ἀνωνύμῳ διδέντα · καὶ οὕτω μεγάλην τινὰ καὶ ἐπίσημον καὶ ταύτην ἀθρόον ἀποδεικνύντα . Ἐπιβὰς τοιγαροῦν ὁ μέγας τῆς Λήμνου ψήφῳ . τῆς κοινῆς Ἐκκλησίας , τί χρὴ καὶ λέγειν , ὅσην καυτῷ συνεισήνεγκε τῶν ἀγαθῶν τὴν φορὰν ἐκείνῃ ; καὶ λόγοις καὶ ἔργοις καὶ τελεταῖς ἱεραῖς καὶ διδασκαλίαις ὁσημέραι τὸν λαὸν καταρτίζων , καὶ τὸ παχὺ καὶ βάρβαρον παιδαγωγῶν ἦθος ἐκεῖνο , καὶ τὰς κεχερσωμένας καρδίας ἐξημερῶν , καὶ γονίμους τινὰς καὶ καρποφόρους ἀποδεικνὺς , ὡς καὶ τὴν ἀδομένην παροιμίαν καλῶς ἀντεστράφθαι τότε τοῖς ἐγχωρίοις , οὐ τῶν Λημνίων κακῶν κατ´ ἐκείνην , ἀλλὰ τῶν Λημνίων ἀγαθῶν μᾶλλον δι´ αὐτοῦ πειρωμένοις . Ἐνταῦθα διατρίβοντος τοῦ μεγάλου , λοιμώδης φθορὰ καὶ θάνατος ἐπιτίθεται τῶν πολυχνίων ἑνί · οὐκ ἐκείνην φημὶ τὴν κοινήν καὶ παγκόσμιον πρὸ βραχέος γεγενημένην , ἀλλὰ πολλοστὴν καὶ μερικὴν μετ´ ἐκείνην . Προσκαλοῦνται τοιγαροῦν οἱ πάσχοντες εἰς ἐπίσκεψιν καὶ βοήθειαν τὸν ποιμένα , ἐν ἑτέρᾳ που διάγοντα πολίχνῃ τῆς.νήσου · καὶ ὃς αὐτίκα παρῆν , μηδέν τι τὸ παράπαν ὑπερτιθέμενος μηδ´ ἀναδυείς · τῶν θεραπευτῶν τῶν μὲν μηδ´ ἀκολουθῆσαι τεθαρ -
Lemmas: ῥεῦμα οἷος τις νέκταρ θεῖον μετέχω ντε καθ´ ἕκαστος , παρ´ ἑαυτοῦ καταχέω βούλομαι σφόδρα , καί αὐτός βούλομαι οὗτος μέχρι εἄν ὁ ὁ ἐκεῖ στάσις καί ὁ ἀνωμαλία εἰς ὁ κατά φύσις ὁμόνοια ἐπανέρχομαι καί ὁ ὑγεία . Ἀλ ὁ ὁ Τριβαλλός ἄρχω Στέφανος , καί αὐτός ἐπιβαίνω τότε ὁ Ἄθως γάρ κάκιστ´ ἀπόλλυμι στάσις καθ´ ἑαυτοῦ ὁ Ῥωμαῖος ἐκεῖνος , ἐκεῖνος βασιλεύς χειροτονέω οὖον μικρός ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή μέρος · ἐκεῖνος τοιγάρ δεσποτικός καί ὁ θεῖον ἐπιβαίνω ὄρος τότε , ἐπεί καί ὁ μέγας ὅδε ἀρχιερεύς συγγίγνομαι εἰς ὁμιλία ἔρχομαι καί λόγος , πάλαι ποθή ἐκ ὁ φήμη , πρῶτος μέν δήω καί παντοδαπός τις εἰμί εἰς ἑαυτοῦ ἐφέλκω , καί πρός ὁ ἴδιος ἀρχή μετατίθημι ὁ ἀνήρ , τίς μέν οὖον λέγω , ποῖος δδʹ οὐ ὑπισχνέομαι ὥστε δύναμαι ὁ ποθέω τυγχάνω ; ὡς δέ κατανεύω οὗτος οὐ ἔχω οὐδοτιοῦν , ἐπί δύο Ἱκεσία τρέπω , προστίθημι τίς καί Βίας ὥστε ὁ Κωνσταντῖνος καί αὖθις καταλαμβάνω ὁ μέγας πρεσβευτής αὐτός γίγνομαι πρός βασιλεύς · ὁ δδʹ ὅς ἄντικρυς προσωπεῖον μᾶλλον ὁ κρύπτω ὁ ὁ πρέσβυς , ἀλ οὐ αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια · οὐδέ γάρ βούλομαι νεοπαγής καί κραδαίνω ἔτι ὁ ὁ Ῥωμαῖος γῆ ὁ ἀρχή κεκτημένος , ὁ μέγας ἐκεῖνος παρ´ ἐκεῖνος κτάομαι , Ζώπυρος οἱονεί ὁ βασίλεια εἰμί Ῥωμαῖος , καί ῥᾳδίως δύναμαι ὁ πρός ἐκεῖνος ὁ εὔνοια ὁ οἰκέω αὖθις ἀνάπτω φλόξ , τηλικόσδε εἰμί καί πρᾶγμα ἅμα καί λόγος . ξέω δέ μηδ´ ἐκεῖνος παρατρέχω · ὡς γάρ ὁ ὁ Τριβαλλός ἄρχω οὗτος , καθάπερ ἵημι εἶπον , πᾶς καλός κινέω καί πᾶς μέτειμι1 λόγος πείρω ὥστε ὁ μέγας πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω , προστίθημι ὁ λέγω ἐκεῖνος , ὡς ἀπελαύνω μέν αὐτός αἰσχρῶς ὁ Ρωμαῖος , μηδέ ὁ λαγχάνω γοῦν ἐκκλησία ἐπιβαίνω παραχωρέω , αὐτός δέ , πείθω ὁ αὐτός δηλαδή λόγος καί ὁ πρόκλησις , καί πόλις αὐτός καί ἐκκλησία προθύμως χαρίζομαι καί χώρα · εἶτα καί σωρός ἀριθμέω πρός οὗτος ἐπέτειος φόρος τε καί χρῆμα , οὖν ἐκεῖ δηλαδή κύριος εἰμί . ὁ δέ ὁ Θεός ἄνθρωπος , πλεῖστος μέν τις λόγος καί συγγραφεύς ἄξιος πρός αὐτός διέξειμι , προστίθημι γε μήv ἐπί τέλος ἐκεῖνος · πολιτικός ἀρχή καί χώρα καί φόρος καί πρόσοδος καί χρῆμα πολυτάλαντος ὁ παράπαν ἐγώ οὐδός ὅστις χρεία · ὡς γάρ εἰμί τις σπόγγος λαμβάνω , ὕδωρ κύλιξ χωρέω ἐν ἑαυτοῦ φύω μόνος , μέσος ὁ Αἰγαῖον οὗτος ἐμβάλλω , οὐ εἄν ἀνιμάω ποτός ὁ ἄβυσσος ὁ πέλαγος · πῶς γάρ ; ἀλλά ἐκεῖθεν ὁ ὁ ὕδωρ κύλιξ μόνος ὁ σπόγγος . ἀναμάσσω , ὅς δηλαδή χωρητικός φύω κατά φύσις , ὁ ῥεῦμα ἐκεῖνος καί ὁ πλῆθος ὁ ὑγρός οὐσία , ὡς μηδείς πρός αὐτός εἰμί , ἀπέχω κατά πᾶς ἀνάγκη , ὡς δέ καί ἐγώ , ὀλίγος τις ἀποζῶ καί ὁ ἀναγκαῖος ἀρκέω μόνος πάλαι μανθάνω , καί ὡσανεί φύω ἤδη πρός οὗτος , ἐν εἰς πᾶς ὁ ὑπέρ γῆ τε καί ὑπό γῆ χρυσός , κἀν εἰς ὁ ὁ μυθεύω Πακτωλός ῥεῦμα φέρω ἐγώ ὅλος βαπτίζω , ὁ ἐφήμερος τροφή καί ὁ ἀναγκαῖος οὐδείς τίς πλέω ἕλκω πρός ἐγώ αὐτός ὁράω · ὅς οὐ ἀναγκαῖος , οὐδέ ἄρος ἐγώ ὅλως ὁ ὁ πολύς ἐκεῖνος καί μέγας δωρεά καί χρῆμα , ὡς φημί , λόγος · τίς ὁ ἑξῆς ; ἀναγκάζω καί αὖθις ὁ ὁ Θεός ἀρχιερεύς ἀνέρχομαι εἰς ὁ Κωνσταντῖνος , καθάπερ εἶπον · Κπεισι πρός ὁ βασιλεύς · καί μικρός τίς μεταξύ διαγίγνομαι , κατέρχομαι καί πάλιν εἰς Θεσσαλονίκη ὁ ἑαυτοῦ ἐκκλησία , ὁ τε χρέος ὁ ὁ ἐκεῖ προστασία , καί δή καί ὁ βασιλεύς συνωθέω ἅμα ὁ μέγας ὁ κοινός ἐκκλησία προστάτης , ἐπεί καί ὁ ὁ ἐκεῖ στάσις δοκέω ὥσπερ κατευνάζω πρός ὁμόνοια καί συμφωνία εἶμι . ἀλλά καί πάλιν ἀφορμή ταραχή ἄλλος καί διχόνοια , καί ὁ ἀρχιερεύς εἴργω αὖθις καί ὁ πόλις καί ὁ ἐκκλησία · ὁ γάρ ὁ παρέρχομαι σύγχυσις προστάτης ἔπαθλον ὁ ἀταξία καί ὁ στάσις μέγας τις καί ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ τάξις ὁ βασιλεύς κακῶς ἀπαιτέω , ΥΠΕ ὁ ὅς καί ἀπάγω μᾶλλον Δίκαιος εἰμί ἐκεῖνος , ἐντεῦθεν μή τυγχάνω ἐκεῖνος , αἵρεσις πρόκειμαι ὁ ἀρχιερεύς ἕτερος ὁ δύο ἐκ ἀνάγκη αἱρέω · ἢ Μένων δηλαδή ὁ βασιλεύς ἀποστερέω ὁ ἐπί ὁ ἱερός ἱερός μνήμη τε καί Εὐφημία , καί ἕ εἰμί ὁ θρόνος καί ὁ ἀρχή ἀπολαύω , ἢ ἐκεῖνος ἀντέχω καί μή μεθίημι συνεξέρχομαι καί οὗτος ἐκεῖνος · αἱρέω τοιγάρ ὡς ἐν παράθεσις κακός ὁ μικρός καί αὖθις ὁ μέγας , καί καταδέχομαι ὁ φυγή σύν ἐκεῖνος καί πάλιν ὑπέρ ὁ μηδείς τίς ὁ κεῖμαι καί ὁπωσοῦν ἀθετέω νόμος , ἐπεί καί ὁ διαίρεσις καί ὁ στάσις ὑφέρπω αὖθις ἐν ἐκεῖνος ὁράω . καί πάλιν πλόος , καί πάλιν ἀποδημία καί θάλασσα , ὁ ὁ μέγας πόλις ἀρχιερεύς ὁ ὁ Ἥφαιστος μήτηρ παραπέμπω νῆσος · καί ὁ ὁ μέγας εὐδαιμονία ὁ πένης καί ἀνώνυμος δίδωμι · καί οὗτος μέγας τις καί ἐπίσημος καί οὗτος ἀθρόος ἀποδείκνυμι . ἐπιβαίνω τοιγάρ ὁ μέγας ὁ Λῆμνος ψῆφος . ὁ κοινός ἐκκλησία , τίς χρή καί λέγω , ὅσος καυτῷ συνεισφέρω ὁ ἀγαθός ὁ φορά ἐκεῖνος ; καί λόγος καί ἔργον καί τελετή ἱερός καί διδασκαλία ὁσημέραι ὁ λαός καταρτίζω , καί ὁ παχύς καί βάρβαρος παιδαγωγός ἦθος ἐκεῖνος , καί ὁ χερσόω Καρδία ἑξήμερος , καί γόνιμος τις καί καρποφόρος ἀποδείκνυμι , ὡς καί ὁ ἀείδω παροιμία καλῶς ἀντιστρέφω τότε ὁ ἐγχώριος , οὖον ὁ λήμνιος κακός κατ´ ἐκεῖνος , ἀλλά ὁ λήμνιος ἀγαθός μᾶλλον δις αὐτός πειράω . ἐνταῦθα διατρίβω ὁ μέγας , λοιμώδης φθορά καί θάνατος ἐπιτίθημι ὁ πολύχνιον εἷς · οὐ ἐκεῖνος φημί ὁ κοινός καί παγκόσμιος πρό βραχύς γίγνομαι , ἀλλά πολλοστός καί μερικός μετέ ἐκεῖνος . προσκαλέω τοιγάρ ὁ πάσχω εἰς ἐπίσκεψις καί βοήθεια ὁ ποιμήν , ἐν ἕτερος ποῦ διάγω Πολίχνα τῆς.νήσου · καί ὅς αὐτίκα πάρειμι , μηδείς τίς ὁ παράπαν ὑπερτίθημι μηδ´ ἀναδύνω · ὁ θεραπευτής ὁ μέν μηδ´ ἀκολουθέω τεθαρ -