cogPG.PG151 12
ααι , τῶν ἐν αὐτῇ κρειττόνων ὑποπεσόντων καὶ το βαναύσου καὶ χείρονος κακῶς κατάρχοντος μέρους τἈρ´ οὐχὶ καὶ τῆς νόσου τῶν ἀναγεγραμμένων ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ παραλύτων ἐκείνων ἡ συμβαίνειν ὑμῖν ειθισμένη νόσος αὕτη πολλῷ χείρων ἐστὶ , καὶ ὅσον ἀργίας ἡ κακουργία πολλῷ χεῖρον καὶ βλαβερώτερον ; Ἀλλὰ μὴ δυσχεράνητε τούτων ἀκούοντες · οὐ γὰρ ἵνα ὀνειδίσω ταῦτα πρὸς ὑμᾶς λέγω , ἀλλ´ ἵνα ἐπιγνόντες τὴν νόσον , νῦν ὅτε νήφετε ταύτης ἀπέχοντεε , ζητήσητε τὴν αἰτίαν , ἀφ´ ης ταύτῃ περιπεπτώκατε , καὶ ποθήσητε τὴν ἰατρείαν , καὶ σπεύσαντες τήσησθε καὶ διαφυλάξητε ταύτην , τοῦ Θεοῦ καὶ διδόντος τὴν ἰατρείαν , καὶ πρὸς ταύτην ἐνδυναμοῦντος ὑμᾶς , ὡς καὶ ἐπὶ τῶν παραλυτικῶν ἐκείνων πεποίηκεν · οὐ γὰρ μόνον ἐθεράπευσεν αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ δύναιμιν αὐτοῖς παρέσχεν , ὡς καὶ τὸν κράββατον ἐκάτερον ἀναθέμενον , ἐφ´ ᾧ κατέκειτο , βαδίζειν ἀπροσκόπως . Ἀλλὰ τί τὸ αἴτιον τοῖς τεθεραπευλένοις παραλυτικοῖς ἐκείνοις ; δύω γὰρ ἦσαν , ὁ μὲν ἐν Ἰερουσαλὴμ παρὰ τῇ τοῦ Σιλωὰμ κολυμβήθρᾳ κείμενος , ὁ δὲ ἐν Καπερναοὺμ , ὑπὸ τεσσάρων φερόμετος . Τί οὖν τῆς νόσου τούτοις τὸ αἴτιον ; ἡ ἁμαρτίακαὶ τοῦτο δείκνυσιν ὁ Κύριος · τῷ μὲν γὰρ , ἰδὼν αὐτοῦ τὴν πίστιν πρὸ τῆς σωματικῆς ἰάσεως , φησίΤέκνον , ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου · » τὸν δὲ μετὰ τὴν ἴασιν εὑρών , « Ἴδε , φησὶν . ὑγιὴς γέγονας · μηκέτι ἀμάρτανε , ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται . » Ὥσπερ οὕν ἐπ´ ἐκείνων Χ ἡ ἑκατέρου ἁμαρτία φυγαδεύσασα τὴν ὑγείαν παρέτους ἐποίησεν , οὔτω καὶ ἐφ´ ὑμῶν , ἡ κοινὴ ἁμαρτία φυγαδεύσασα τὴν ἀγάπην πολεμίους ὑμᾶς ἀλλήλοις κατέστησε · πόθεν γὰρ Κἄλλοθεν τὸν κοινὸν καὶ πρὸς Θεὸν καὶ πρὸς ἀλλήλους σύνδεσμον ὑμεῖς ἀπωλέσατε , τὴν ἀγάπην , εἰ μὴ ἁπὴ τῆς φιλαμαρτήμονος γνώμης ; « Ἐν γὰρ τῷ πληθυνθῆναι τὴν ἁμαρτίαν , ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν , » ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φησίν ὁ Κύριος · ψυγείσης δὲ τῆς ἀγάπης τελείως , τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν καὶ κηδεμονίαν παραμένειν ἀδύνατον . Καὶ ἴνα δι´ ὑποδείγματος ὑμῖν τὸ πάθος παραστήσω , λύχνῳ ἔοικεν ἡμῶν ἡ ἐκάστου ψυχὴ , ὡς ἔλαιον μὲν ἔχουσα τὴν ἁγαθοεργίαν , ἀντὶ δὲ θρυαλλίδος φέΚρουσα τὴν ἀγάπην , ᾗ ἐπαναπαύεται , ἀντὶ φωτὸς , ἡ χάρις τοῦ θείου Πνεύματος . Τοῦ τοίνυν ἐλαίου τούτου , δηλονότι τῆς ἀγαθοεργίας ἐκλειπούσης , ἡ ἀντὶ θρυαλλίδος ἑνοῦσα τῇ ψυχῇ ἀγάπη ἐξ ἀνάγκης ψύγεται · καὶ οὕτω τὸ φῶς τῆς τοῦ Θεοῦ κηδεμονίας Ω.ΟΟκ.μηετὴν καὶ τὴν ἀγάπην φυγαδευσάντων αὐτῶν · καὶ ὁ πρὸς ἀλλήλους αὐτοῖς τάραχος ἐπιγίνεται , τοῦ Θεοῦ πὸ πρόσωπον ἀπ´ αὐτῶν ἀποστρέψαντος , πρὸς ὅν φησιν Ἀ Δαβίδ · « Ἀποστρέψαντος δὲ σοῦ τὸ πρόσωπον ταραχθήσονται . » Οὔτως ἐκ τῆς ἀμαρτίας ἐμφύλιος στάσις καὶ σύγχυσις ἡμῖν ἐπιγίνεται , κακίας ἅπαν εἰδος ἐπαγομένη , καὶ τὸν ἀρχηγὸν τῆς κακίας τοῖς στασιάρχαις καὶ στασιασταῖς ἐνοικίζουσα , ὃς εἰς θηρία μετασκευάζει · οὐ πολὺ δὲ εἰπεῖν , ὅτι καὶ δαιμόνων ἦθος κεκτῆσθαι παρασκευάζει τοὺς ἐν οἷς εἰσοικίζεται · καὶ οὕτως ἀνθρωποκτόνον τὸν ἄνθρωπον ὁ
Lemmas: ἀάω , ὁ ἐν αὐτός ἀγαθός ὑποπίπτω καί ὁ βάναυσος καί χείρων κακῶς κατάρχω μέρος τἈρ´ οὐ καί ὁ νόσος ὁ ἀναγράφω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος παράλυτος ἐκεῖνος ὁ συμβαίνω σύ ἐθίζω νόσος οὗτος πολύς χείρων εἰμί , καί ὅσος ἀργία ὁ κακουργία πολύς χείρων καί βλαβερός ; ἀλλά μή δυσχεραίνω οὗτος ἀκούω · οὖον γάρ ἵνα ὀνειδίζω οὗτος πρός σύ λέγω , ἀλ ἵνα ἐπιγιγνώσκω ὁ νόσος , νῦν ὅτε νήφω οὗτος ἀπέχω , ζητέω ὁ αἴτιος , ἀφή εἰμί οὗτος περιπίπτω , καί ποθέω ὁ ἰατρεία , καί σπεύδω τήκω καί διαφυλάσσω οὗτος , ὁ Θεός καί δίδωμι ὁ ἰατρεία , καί πρός οὗτος ἐνδυναμόω σύ , ὡς καί ἐπί ὁ παραλυτικός ἐκεῖνος ποιέω · οὖον γάρ μόνος θεραπεύω αὐτός , ἀλλά καί δύο αὐτός παρέχω , ὡς καί ὁ κράββατος ἐκάς ἀνατίθημι , ἐφίημι ὅς κατάκειμαι , βαδίζω ἀπρόσκοπος . ἀλλά τίς ὁ αἴτιος ὁ τεθεραπευλένοις παραλυτικός ἐκεῖνος ; δύο γάρ εἰμί , ὁ μέν ἐν Ἱεροσόλυμα παρά ὁ ὁ Σιλωάμ κολυμβήθρα κεῖμαι , ὁ δέ ἐν Καπερναούμ , ὑπό τέσσαρες φέρω . τις οὖν ὁ νόσος οὗτος ὁ αἴτιος ; ὁ αμαρτιακη οὗτος δείκνυμι ὁ Κύριος · ὁ μέν γάρ , εἶδον αὐτός ὁ πίστις πρό ὁ σωματικός ἴασις , φησίΤέκνον , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία σύ · » ὁ δέ μετά ὁ ἴασις εὑρίσκω , « εἶδον , φημί . ὑγιής γίγνομαι · μηκέτι ἁμαρτάνω , ἵνα μή κακός τίς σύ γίγνομαι . » ὥσπερ οὖν ἐπι ἐκεῖνος Χ ὁ ἑκάτερος ἁμαρτία φυγαδεύω ὁ ὑγεία πάρετος ποιέω , οὐτάω καί ἐφίημι σύ , ὁ κοινός ἁμαρτία φυγαδεύω ὁ ἀγάπη πολέμιος σύ ἀλλήλων καθίστημι · πόθεν γάρ ἄλλοθεν ὁ κοινός καί πρός θεός καί πρός ἀλλήλων σύνδεσμος σύ ἀπόλλυμι , ὁ ἀγάπη , εἰμί μή ἄπειμι ὁ φιλαμαρτήμων γνώμη ; « ἐν γάρ ὁ πληθύνω ὁ ἁμαρτία , ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς , » ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φημί ὁ Κύριος · ψύχω δέ ὁ ἀγάπη τέλειος , ὁ ὁ Θεός χάρις καί κηδεμονία παραμένω ἀδύνατος . καί ἵνα δις ὑπόδειγμα σύ ὁ πάθος παρίστημι , λύχνος ἔοικα ἐγώ ὁ ἕκαστος ψυχή , ὡς ἔλαιον μέν ἔχω ὁ ἀγαθοεργία , ἀντί δέ θρυαλλίς φεκρουω ὁ ἀγάπη , ὅς ἐπαναπαύω , ἀντί φάος , ὁ χάρις ὁ θεῖον πνεῦμα . ὁ τοίνυν ἔλαιον οὗτος , δηλονότι ὁ ἀγαθοεργία ἐκλείπω , ὁ ἀντί θρυαλλίς ἑνόω ὁ Ψυχή ἀγάπη ἐκ ἀνάγκη ψύγω · καί οὗτος ὁ φάος ὁ ὁ Θεός κηδεμονία Ω.ΟΟκ.μηετὴν καί ὁ ἀγάπη φυγαδεύω αὐτός · καί ὁ πρός ἀλλήλων αὐτός τάραχος ἐπιγίγνομαι , ὁ Θεός πόα πρόσωπον ἀπ´ αὐτός ἀποστρέφω , πρός ὅς φημί ὅς Δαβίδ · « ἀποστρέφω δέ σύ ὁ πρόσωπον ταράσσω . » οὔτως ἐκ ὁ ἁμαρτία ἐμφύλιος στάσις καί σύγχυσις ἐγώ ἐπιγίγνομαι , κακία ἅπας εἶδος ἐπάγω , καί ὁ ἀρχηγός ὁ κακία ὁ στασίαρχος καί στασιαστής ἐνοικίζω , ὅς εἰς θηρίον μετασκευάζω · οὖον πολύς δέ εἶπον , ὅτι καί δαίμων ἦθος κτάομαι παρασκευάζω ὁ ἐν ὅς εἰσοικίζω · καί οὕτως ἀνθρωποκτόνος ὁ ἄνθρωπος ὁ