cogPG.PG151 47
καὶ σωτὴρ ἀναφανεὶς τοῦ Ἀβραμιαίου γίνους , ὡς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους ὁ Χριστὸς ὕστερον . Ἡλίας δὲ τεσσαρακονθήμερον καὶ αὐτὸς νηστεύσας . Θεὸν ἐπὶ´ ὄρους ὁρᾷ , οὐκ ἐν πυρί , καθάπερ πρότερον ἡ γερουσία τοῦ Ἰσραήλ , ἀλλὰ διὰ τῆς θεαρέστου νηστείας ὑπερβὰς τὴν ἐν πυρὶ θέαν , ἐν φωνῇ λεπτῆς αὔρας διερχομένης ὁρᾷ τὸν Κύριον , ἐγγυτέρω τῆς δεσποτικῆς φωνῆς γεγονώς · « Πνεῦρα λεγούσης ὁ Θεὸς , καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν Πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν · » ἡ μὲν γὰρ φωνὴ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὸ τῆς αὐτοαληθείας κήρυγμα τὸ πάντα περιηχῆσαν τὰ πέρατα · ἡ δὲ διερχομένη αὔρα τὸ πνεῦμα καὶ τὴν χάριν προδιετύπωσεν . Ἀλλὰ καὶ δύναμιν ὁ Ἡλίας ἐκ τῆς ἐν τῇ νηστείᾳ θέας λαμβάνει προφήτην ἀντ´ αὐτοῦ χρίσαι , καὶ πλῆν αὐτῷ παρασχεῖν τὴν ἡν αὐτὸς ἐκέκτητο χάριν , καὶ μετέωρος ἀπὸ γῆς ἀρθῆναι , πάντως εἰς τύπον σαφῆ τῆς ὕστερον ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν γενομένης τῆς Χριστοῦ ἀναλήψεως . Ὁ δὲ Χριστὸς αὐτὸς νικᾷ κατὰ κράτος ἐπὶ´ ἐρημίας νηστεύων τὸν κοινὸν πειραστὴν , καὶ τὸ τούτου κατ´ ἀνθρώπων ἀφελόμενος κράτος , καὶ καθελὼν εἰς τέλος τὴν αὐτοῦ τυραννίδα , τὴν ἡμετέραν φύσιν ἐλευθεροῖ καὶ προτίθηπ τοῦτον εἰς παίγνιον πᾶσι τοῖς κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον ψψδέψνὼἄανῆεάλωσατας τρμοικις τοὺς ποσμεων καὶ τοὺς κοοι ἰνῶν τωτιιος τολνο όσι δι´ ἔργων τὴν χάριν ἐπιγράφει καὶ τὴν ἀλήθειαν . Ὁρᾶτε τῆς νηστείας τὰ δῶρα , καὶ διὰ τίνω , κὰ πίνων καὶ ὅσων ἡμᾶς ἠξίωσεν ; Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐναιτίου ταύτης , ὅἐστιν ἡἀδδηφαγία καὶ ἡ ἀκρασία , πάρεστιν ὁρᾷν τὴν ταύτης ἀλήθειαν · ταῖς γὰρ παρελθούσαις δυσὶν ἑβδομάσιν , ἡ ἀδδηφαγία καὶ ἡ ἀκρασία μάλιστα κατεκράτει τῆς πόλεως , καὶ εὐθὺς τὸραχαὶ καὶ κραυγαὶ καὶ μάχαι καὶ θόρυβοι , καὶ σματα πορνικὰ , καὶ χορεύματα σατανικὰ , καὶ ἄσεμνοι γέλωτες · ἐπὶ δὲ τῆς ἑβδομάδος ταύτης ἡ νηστεία παραφανεῖσα πάντα μετεσκεύασεν ἐπὶ τὸ σεμνότερον , καὶ τῶν πόλυδαπάνων φροντίδων τῆς ματαιότητος ἐκβαλοῦσα , καὶ παύσασα τὸν μόχθον τὸν ὑπὶρ μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην , ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰε ζωὴν αἰώνιον . Ιοῦ νῦν αἱ τῶν ἀλόγων ζώων σφαγαὶ καὶ αἱ κνίσι σαι , καὶ αἱ παντοδαπαὶ καρυκεῖαι , καὶ αἱ τῶν μαγείρων σπουδαί ; ποῦ οἱ περιτρέχοντες τὰς ὁδοὺς . καὶ φωναῖς ἁνάγνοις τὸν ἀέρα μιαίνοντες · ποῦ δί περικτυποῦντες καὶ περιαυλοῦντες τοὺς οίκους καὶ τὰς τράπεζα , καὶ οἱ ἀνακείμενοι καὶ συνεπικρο · τοῦντες , καὶ μετὰ τυμπάνων καὶ αὐλῶν τῶν προκειμένων ἀκρατῶς ἐμφορούμενοι · ποῦ οἱ διομέρεύοντες καὶ διανυκτερεύοντες ἐν συμποσίοις , οἱ καπασκοποῦντες ποῦ πότος γίνεται , οἱ συμπαρ λαμβάνοντες ἀλλήλους ἐπὶ τὴν μέθην , καὶ τὰ ἐκ τῆς μέθης αἰσχρά ; Πάντα οἴχεται τὰ κακὰ , πάντα ἀντ·εισήχθη τὰ ἀγαθὰ , τῆς νηστείας ἐνδημησάστς · Ἀντὶ τῶν βδελυρῶν ψσμάτων ψαλμὸς νῦν ἱερὸς διὰ στόματος ᾷδεται · ἀντὶ τῶν ἀσέμνων γελώτων κατήφεια νῦν σωτηριώδης καὶ δάκρυα γίνεται · ἀντὶ τῶν ἁτάκτων δρόμων καὶ περιδρόμων κοινὸς ἅπασν
Lemmas: καί σωτήρ ἀναφαίνω ὁ αβραμιαίος γίνος , ὡς ὁ ἀνθρώπινος γένος ὁ Χριστός ὕστερος . Ἡλίας δέ τεσσαρακονθήμερος καί αὐτός νηστεύω . θεός ἐπί ὄρος ὁράω , οὐ ἐν πῦρ , καθάπερ πρότερος ὁ γερουσία ὁ Ἰσραήλ , ἀλλά διά ὁ θεάρεστος νηστεία ὑπερβαίνω ὁ ἐν πῦρ θέα , ἐν φωνή λεπτός αὔρα διέρχομαι ὁράω ὁ κύριος , ἐγγυτέρω ὁ δεσποτικός φωνή γίγνομαι · « Πνεῦρα λέγω ὁ θεός , καί ὁ προσκυνέω αὐτός ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια δεῖ προσκυνέω · » ὁ μέν γάρ φωνή ὁ ἀλήθεια καί ὁ ὁ αὐτοαλήθεια κήρυγμα ὁ πᾶς περιηχέω ὁ πέρας · ὁ δέ διέρχομαι αὔρα ὁ πνεῦμα καί ὁ χάρις προδιατυπόω . ἀλλά καί δύναμις ὁ Ἡλίας ἐκ ὁ ἐν ὁ νηστεία θέα λαμβάνω προφήτης ἀντ´ αὐτός χρίω , καί Πλῆν αὐτός παρέχω ὁ ἐάν αὐτός κτάομαι χάρις , καί μετέωρος ἀπό γῆ ἀραρίσκω , πάντως εἰς τύπος σαφής ὁ ὕστερος ἀπό γῆ εἰς οὐρανός γίγνομαι ὁ Χριστός ἀνάληψις . ὁ δέ Χριστός αὐτός νικάω κατά κράτος ἐπί ἐρημία νηστεύω ὁ κοινός πειραστής , καί ὁ οὗτος κατ´ ἄνθρωπος ἀφαιρέω κράτος , καί καθαιρέω εἰς τέλος ὁ αὐτός τυραννίς , ὁ ἡμέτερος φύσις ἐλευθερόω καί προτίθημι οὗτος εἰς παίγνιον πᾶς ὁ κατά ὁ Εὐαγγέλιος ψψδέψνὼἄανῆεάλωσατας τρμοικις ὁ ποσμεων καί ὁ κοέω ἴς τωτιιος τολ ἄκμων δις ἔργον ὁ χάρις ἐπιγράφω καί ὁ ἀλήθεια . ὁράω ὁ νηστεία ὁ Δῶρα , καί διά τίνω , ἄν πίνω καί ὅσος ἐγώ ἀξιόω ; ἀλλά καί ἀπό ὁ εναιτιω οὗτος , ὅστις ἀδηφαγία καί ὁ ἀκράτεια , πάρειμι ὁράω ὁ οὗτος ἀλήθεια · ὁ γάρ παρέρχομαι δύο ἑβδομάς , ὁ ἀδηφαγία καί ὁ ἀκράτεια μάλιστα κατακρατέω ὁ πόλις , καί εὐθύς τραχός καί κραυγή καί μάχη καί θόρυβος , καί σματα πορνικός , καί χόρευμα σατανικός , καί άσεμνος γέλως · ἐπί δέ ὁ ἑβδομάς οὗτος ὁ νηστεία παραφαίνω πᾶς μετασκευάζω ἐπί ὁ σεμνός , καί ὁ πολυδάπανος φροντίς ὁ ματαιότης ἐκβάλλω , καί παύω ὁ μόχθος ὁ ὑπέρ μή ὁ βρῶσις ὁ ἀπόλλυμι , ἀλλά ὁ βρῶσις ὁ Μένων οἰδάνω ζωή αἰώνιος . ἰός νῦν ὁ ὁ ἄλογος ζῷον σφαγή καί ὁ κνίς σός , καί ὁ παντοδαπός καρυκεία , καί ὁ ὁ μάγειρος σπουδή ; ποῦ ὁ περιτρέχω ὁ ὁδός . καί φωνή ἄναγνος ὁ ἀήρ μιαίνω · ποῦ Ζεύς περικτυπέω καί περιαυλέω ὁ οἶκος καί ὁ τράπεζα , καί ὁ ἀνάκειμαι καί συνεπικρο · τοῦντες , καί μετά τύμπανον καί αὐλή ὁ πρόκειμαι ἀκρατής ἐμφορέω · ποῦ ὁ διομερευειμι καί διανυκτερεύω ἐν συμπόσιον , ὁ καπασκοπουντα ποῦ πότος γίγνομαι , ὁ συμπαρ λαμβάνω ἀλλήλων ἐπί ὁ μέθη , καί ὁ ἐκ ὁ μέθη αἰσχρός ; Πάν οἴχομαι ὁ κακός , πᾶς ἀντεισάγω ὁ ἀγαθός , ὁ νηστεία ἐνδημησάστς · ἀντί ὁ βδελυρός σμάω ψαλμός νῦν ἱερός διά στόμα ἀείδω · ἀντί ὁ άσεμνος γέλως κατήφεια νῦν σωτηριώδης καί δάκρυ γίγνομαι · ἀντί ὁ ἄτακτος δρόμος καί περίδρομος κοινός ἅπας