cogPG.PG151 241
ἄναστάσεως αἱ σινδόνες καὶ τὰ ἑντάφια , μόνα περιλειφθέντα τῷ τάφῳ , καὶ μόνα κατ´ αὐτὸν εὑρεθέντα κατὰ ζήτησιν προσελθοῦσι , καθάπερ ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ Δεσπότου πρότερον . Οὐκ ἧν δὲ χρεία καὶ ταύτην ἔτι πρὸς ὀλίγον καθάπερ ὁ ταύτης Υἱὸς καὶ Θεὸς ἐνδιατρίψαι τῇ γῇ · διὰ τοῦτο πρὸς τὸν ὑπερουράνιον εὐθὺς ἀνελήφθη χῶρον ἀπὸ τοῦ τάφου , παρ´ οὗ πάλιν μέχρι γῆς φανοτάτας τε καὶ θειοτάτας ἀπαστράπτει τὰς μαρμαρυγὰς καὶ τὰς χάριτας , πᾶσαν τὴν περίγειον λῆξιν ἐκεῖθεν διαφωτίζουσα , καὶ παρὰ τῶν πιστῶν πάντων προσκυνουμένη καὶ θαιλμάζομένη καὶ ὑμνουμένη . Καθάπερ γὰρ βουληθεὶς ὁ Θεὸς εἰκόνα στήσασθαι παντὸς καλοῦ , καὶ τὴν ἑαυτοῦ περὶ ταῦτα καθαρῶς ἐνδείξασθαι καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις , οὕτω ταύτην οὕτω παγκάλην ὄντως ἐξειργάσατο , πάντα συνελὼν , οἷς πάντα διελὼν ἐκόσμησεν , ὁρατῶν τε καὶ ἀοράτων ἀγαθῶν κοινὸν ὑποστήσας κόσμον , μᾶλλον δὲ θείων καὶ ἀγγελικῶν καὶ ἀνθρωπίνων πάντων καλῶν κοινὸν αὐτῆν ὑποδείξας κρᾶμα καὶ καλλονὴν ὑπερτέραν ἀμφοτέρους ἐπικοσμοῦσαν τοὺς κόσμους , ἀπὸ γῆς μὲν ἠργμένην , μέχρι δὲ οὐρανοῦ φθάσασαν , καὶ ὑπερβᾶσαν καὶ τοῦτον , τῇ παρὰ τοῦ τάφου νῦν πρὸς οὐρανὸν ἀναλήψει , καὶ τοῖς ἄνω τὰ κάτω συνάψασαν , καὶ τὸ πᾶν περισχοῦσαν τοῖς οερὶ αὐτὴν θαυμασίοις , ὡς καὶ καθ´ ὃ βραχύ τι παρ´ ἀγγέλους ἠλαττωμένην τὴν ἀρχὴν εἴρηται , τὸ τοῦ θανάτου γεύσασθαι λέγω , τὴν πρὸς τὰ πάντα τῆς Θεομήτορος ἐπαύξειν ὑπεροχήν · ὅθεν καὶ δικαίως τὴν ἑπὶ τούτῳ πανήγυριν τὰ πάντα συγκροτεῖ καὶ συνεργάζεται σήμερον Ἔπρεπε δὲ ἄρα τὴν χωρήσασαν τὸν πληροῦντα τὰ πάντα , καὶ ὑπὲρ τὸ πᾶν ὄντα , τὰ πάντα καὶ ταύτην φθάσαι , καὶ ὑπὲρ τὰ πάντα γενέσθαι ταῖς καθ´ ἑαυτὴν ἀρεταῖς τῷ μεγέθει τοῦ ἀξιώματος . Καὶ τοίνυν ἃ πᾶσι τοῖς ἐκ τοῦ παντὸς αἰῶνος ἀρίστοις ἤρκεσε διαμερισαμένοις ἀρίστους γενέσθαι , καὶ ὅσα πάντες οἱ Θεῷ κεχαρισμένοι κατὰ μέρος ἔχουσιν ἄγγελοί τε καὶ ἄνθρωποι , πάντα συλλαβοῦσα , καὶ μόνη πάντα διατελοῦσα καὶ περιττεύουσα μηδ´ ὅσον κἰπεῖν , ἔχειν καὶ τοῦτο νῦν ὑπὲρ πάντας τὸ μετὰ Πάνατον ἀπαθανατισθῆναι , καὶ μόνη μετὰ σώματος κατ´ οὐρανὸν σὺν τῷ Υἱῷ καὶ Θεῷ δεαιτᾶσθαι , κἀντεῦθεν ἐκεῖθεν ὑπερεκχεῖν καὶ πρὸς τοὺς αὐτὴν τιμῶντας δαψιλεστάτην τὴν χάριν , αὐτὸ χαριζομένη τὸ πρὸς αὐτὴν ἔχειν ἀνατείνεσθαι , δίόκον οὖσαν τηλικούτων χαρίτων · καὶ προσεπιδαψιλευομένη τὰ κρείττω δι´ ἀγαθότητα , καὶ μηδέποτε παυομένη τῆς ὑπὲρ ἡμῶν λυσιτελοῦς ταύτης φορᾶς καὶ δαψιλοῦς συντελείας . Πρὸς μὲν οὖν τὴν παντὸς ἀγαθοῦ τοιαύτην ἀπιδών τις συνδρομήν τε καὶ χορηγίαν , τοῦτο τὴν Παρθένον ἐρεῖ τελεῖν ἐν ἀρετῇ καὶ τοῖς κατ´ ἀρετὴν ζῶσιν , ὅπερ ἐν αἰσθητῷ φωτὶ καὶ τοῖς ὑπ´ αὐτὸ ζῶσιν ἥλιον . Εἰ δὲ πρὸς τὸν ἀνατείλαντα τοῖς ἀνθρώποις ἐξαισίως ἀπὸ τῆς Παρθένου ταύτης ἥλιον , ὅς ἔχει πάντα καὶ ὑπερέχει φύσει τὰ χάριτι ταύτῃ προσπεφυκότα , εἰ πρὸς τοῦτον μετενέγκοι τὸ τῆς διανοίας ὄμμα , οὐρανὸς εὐθὺς ἡ Παρθένος ἀναφανήσεται · τοσούτῳ καὶ τῶν ὑπ´ οὐρανὸν καὶ τῶν ὑπὲρ τοῦτον κεχαριτωμένων θείως ἀβροτέραν κεκτημένη
Lemmas: ἀνάστασις ὁ σινδών καί ὁ εντάφιος , μόνος περιλείπομαι ὁ τάφος , καί μόνος κατ´ αὐτός εὑρίσκω κατά ζήτησις προσέρχομαι , καθάπερ ἐπί ὁ υἱός καί δεσπότης πρότερος . οὐ ἧμαι δέ χρεία καί οὗτος ἔτι πρός ὀλίγος καθάπερ ὁ οὗτος υἱός καί θεός ἐνδιατρίβω ὁ γῆ · διά οὗτος πρός ὁ ὑπερουράνιος εὐθύς ἀναλαμβάνω χῶρος ἀπό ὁ τάφος , παρ´ ὅς πάλιν μέχρι γῆ φανός τε καί θεῖος ἀπαστράπτω ὁ μαρμαρυγή καί ὁ χάρις , πᾶς ὁ περίγειον λῆξις ἐκεῖθεν διαφωτίζω , καί παρά ὁ πιστός πᾶς προσκυνέω καί θαιλμαζομενω καί ὑμνέω . καθά γάρ βούλομαι ὁ θεός εἰκών ἵστημι πᾶς καλός , καί ὁ ἑαυτοῦ περί οὗτος καθαρός ἐνδείκνυμι καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος , οὗτος οὗτος οὗτος πάγκαλος εἰμί ἐξεργάζομαι , πᾶς συναιρέω , ὅς πᾶς διαιρέω κοσμέω , ὁρατής τε καί ἀόρατος ἀγαθός κοινός ὑφίστημι κόσμος , μᾶλλον δέ θεῖον καί ἀγγελικός καί ἀνθρώπινος πᾶς καλός κοινός αὐτός ὑποδείκνυμι κρᾶμα καί καλλονή ὑπέρτερος ἀμφότερος ἐπικοσμέω ὁ κόσμος , ἀπό γῆ μέν ἄρχω , μέχρι δέ οὐρανός φθάνω , καί ὑπερβαίνω καί οὗτος , ὁ παρά ὁ τάφος νῦν πρός οὐρανός ἀναλαμβάνω , καί ὁ ἄνω ὁ κάτω συνάπτω , καί ὁ πᾶς περιέχω ὁ ὅς αὐτός θαυμάσιος , ὡς καί καθ´ ὅς βραχύς τίς παρ´ ἄγγελος ἐλασσόω ὁ ἀρχή εἴρω , ὁ ὁ θάνατος γεύω λέγω , ὁ πρός ὁ πᾶς ὁ Θεομήτωρ ἐπαυξάνω ὑπεροχή · ὅθεν καί δικαίως ὁ ἐπί οὗτος πανήγυρις ὁ πᾶς συγκροτέω καί συνεργάζομαι σήμερον πρέπω δέ ἄρα ὁ χωρέω ὁ πληρόω ὁ πᾶς , καί ὑπέρ ὁ πᾶς εἰμί , ὁ πᾶς καί οὗτος φθάνω , καί ὑπέρ ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἀρετή ὁ μέγεθος ὁ ἀξίωμα . καί τοίνυν ὁ πᾶς ὁ ἐκ ὁ πᾶς αἰών ἀγαθός ἀρκέω διαμερίζω ἀγαθός γίγνομαι , καί ὅσος πᾶς ὁ Θεός χαρίζομαι κατά μέρος ἔχω ἄγγελος τε καί ἄνθρωπος , πᾶς συλλαμβάνω , καί μόνος πᾶς διατελέω καί περισσεύω μηδ´ ὅσος εἶπον , ἔχω καί οὗτος νῦν ὑπέρ πᾶς ὁ μετά φαίνω ἀπαθανατίζω , καί μόνος μετά σῶμα κατ´ οὐρανός σύν ὁ υἱός καί Θεός δεαιτᾶσθαι , ἐντεῦθεν ἐκεῖθεν ὑπερεκχέω καί πρός ὁ αὐτός τιμή δαψιλής ὁ χάρις , αὐτός χαρίζομαι ὁ πρός αὐτός ἔχω ἀνατείνω , δίόκον εἰμί τηλικόσδε Χαρίτων · καί προσεπιδαψιλεύω ὁ ἀγαθός δις ἀγαθότης , καί μηδέποτε παύω ὁ ὑπέρ ἐγώ λυσιτελής οὗτος φορός καί δαψιλής συντέλεια . πρός μέν οὖν ὁ πᾶς ἀγαθός τοιοῦτος ἀφοράω τις συνδρομή τε καί χορηγία , οὗτος ὁ παρθένος εἴρω τελέω ἐν ἀρετή καί ὁ κατ´ ἀρετή ζῶ , ὅσπερ ἐν αἰσθητός φάος καί ὁ ὑπό αὐτός ζῶ ἥλιος . εἰμί δέ πρός ὁ ἀνατέλλω ὁ ἄνθρωπος ἐξαίσιος ἀπό ὁ παρθένος οὗτος ἥλιος , ὅς ἔχω πᾶς καί ὑπερέχω φύσις ὁ χάρις οὗτος προσφύω , εἰμί πρός οὗτος μεταφέρω ὁ ὁ διάνοια ὄμμα , οὐρανός εὐθύς ὁ Παρθένος ἀναφανάω · τοσοῦτος καί ὁ ὑπό οὐρανός καί ὁ ὑπέρ οὗτος χαριτόω θεῖος ἀβρός κτάομαι