cogPG.PG151 179
τί τὸ προξενοῦν ἡμῖν τὴν ἀνωτάτω συγγένειαν ; , ὁ θεοφιλὴς βίος , ἡ ἐν ἀρεταῖς ζωὴ , τὸ κατὰ τὰς θείας ἐντολὰς πολιτεύεσθαι · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ ἀνωτάτω Πατρός . Ὁ δὲ μὴ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ ἀνωτάτω καὶ οὐρανίου Πατρὸς τοσοῦτον ἀπέχει τῆς πρὸς αὐτὸν συγγενείας , ὡς καὶ πρὸς τὸν ἀντικείμενον ἔχειν τὴν τοῦ γένους ἀναφοράν · διὸ καὶ ὁ Κύριος τοῖς Ἰουδαίοις ἔλεγεν · « Τμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ διαβόλου ἐστέ , καὶ τὰς ἐπιθυμίας αὐτοῦ θέλετε ποιεῖν . » Αὐτῶν δὲ λεγόντων εἶ ναι τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ , πρὸς αὐτοὺς πάλιν ἔλεγεν · « Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε , τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε ἄν . » Ἀμπελὼν δὲ Κυρίου Σαβαὼθ ὁ οἶκος Ἱσραήλ ἐστι , κατὰ τὸν Ἠσαΐαν , δηλονότι πάντες οἱ τῆς εὐσεβείας ἐπιγνώμονες . ΠΕΦ Ἀλλ´ ὁ ἀμπελὼν οὗτος τυγχάνει μὲν ἐπιμελείας καὶ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ κηδεμονίας , ὅταν φέρη καρπὸν θεοφιλῆ · ἂν δὲ ἀκάνθας ἀντὶ σταφυλῆς ποιήσῃ , τουτέστι τὰ κέντρα τοῦ θανάτου , ἅπερ εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι , ἀφίεται ἀτημέλητος , καὶ εἰς καταπάτημα τοῖς ὄντως θηρίοις καὶ πονηροῖς δαίμοσι προτίθεται , καὶ πορὶ παραδίδοται εἰς καῦσιν · διὸ καὶ ὁ Κυριος πρὸς τοὺς οἰ . κείους μαθητὰς εἰπών · « Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος , ὑμεῖς τὰ κλήματα , ὁ Πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν , » ἐπήγαγε · « Πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ καρπὸν ἔφερον , καθαίρει αὐτὸ , ἵνα πλείονα καρπὸν φέρη · τὸ δὲ μὴ καρπὸν φέρον ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα καὶ ἐξηράνθη , καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι , καὶ καίεται . » Ὅτι δὲ καὶ ὡς ποίμνιον οἰ κεῖον ἡμᾶς ἡγεῖται ὁ ποιήσας ἡμᾶς , πρὸς τὸν κορυφαῖον τοῦ κορυφαίου χοροῦ τῶν ἀποστόλων ἔλεγε · « Πέτρε ,, φιλεῖς με ; ποίμαινε τὰ ἀρνία μου , ποίμαινε τὰ πρόβατά μου · » πάντες γὰρ ἡμεῖς ὡς τρόβατα ἐπλανήθημεν , καὶ ἀπολώλαμεν ὡς δραχμὴ , διαπεσοῦσα τῆς δεσποτικῆς χειρός · ἀλλ´ ἦλθεν ὁ τοιμὴν ὁ καλὸς , ὁ φύσει δεσπότης , ἀνεζήτησεν , εὖρεν , ἔσωσεν , ἑαυτῷ συνῆψεν ἀῤῥήτως . Ἐπώμεθα οὖν , ἀδελφοί , τῷ καλῷ ποιμένι Χριστῷ , πρὸς νομὰς εἰσάγοντι καὶ μάνδρας ζωῆς αἰωνίου . Φυλάξωμεν διὰ τῶν ἀρετῶν τὴν πρὸς αὐτὸν εἰκόνα τε καὶ ὁμοίωσιν , ἵνα μὴ τῆς ζωηφόρου χειρὸς ἐκπέσωμεν . Καρποφορήσωμεν αὐτῷ δι´ ἔργων ἀγαθῶν , ἵνα ἀμπελὼν Κυρίου Σαβαὼθ ὧμεν , καὶ νεόφυτον ἠγαπημένον . Ποιῶμεν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τὸ ἀγαθὸν , καὶ εὐάρεστον , καὶ τέλειον , ἵνα πατέρα τοῦτον πλουτήσωμεν . Καθάρωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμου σαρκὸς καὶ πνεύματος , ἵνα οἷκος Θεοῦ χρηματίσωμεν · ὃς οὐ μόνον ὡς ἀμπελῶνα καὶ οἶκον , ἀλλὰ καὶ ὡς ἀγρὸν οἰκεῖον καὶ κατεσπαρμένην ἄρουραν ἔχων τὸ ἡμέτερον γένος , « Ὡμοιώθη , φησὶν , ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ , σπείραντι καλὸν σπέρμα ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ · ἐν δὲ τῶ καθεύδειν τοὺς ἀνθρώπους , ἦλθεν ὁ ἐχθρός αὐτοῦ καὶ ἔσπειρε ζιζάνια ἀνὰ μέσον τοῦ σίτου , καὶ ἀπῆλθεν . » Οὐκ ἀκαίρως δὲ ταύτην ὁ λόγος ἥνεγκεν εἰς μέσον τὴν παραβολήν · ἔνι γὰρ δι´ αὐτῆς ἀποδοῦναι τὸ χρέος , καὶ πληρῶσαι τὴν ὑπόσχεσιν , ἢν ἐν τῇ πρὸ ταύτης ὁμιλίᾳ πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ἐποιησάμην . Διδάσκων γὰρ ὑμᾶς περὶ λογικοῦ τε καὶ πνευματικοῦ
Lemmas: τίς ὁ προξενώ ἐγώ ὁ ἄνω2 συγγένεια ; , ὁ θεοφιλής βίος , ὁ ἐν ἀρετή ζωή , ὁ κατά ὁ θεῖος ἐντολή πολιτεύω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ θέλημα ὁ ἄνω2 πατήρ . ὁ δέ μή ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἄνω2 καί οὐράνιος πατήρ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ πρός αὐτός συγγένεια , ὡς καί πρός ὁ ἀντίκειμαι ἔχω ὁ ὁ γένος ἀναφορά · διό καί ὁ Κύριος ὁ Ἰουδαῖος λέγω · « Τμεῖς ἐκ ὁ πατήρ σύ ὁ διάβολος εἰμί , καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός ἐθέλω ποιέω . » αὐτός δέ λέγω εἰμί ναι τέκνον ὁ Ἀβραάμ , πρός αὐτός πάλιν λέγω · « εἰμί τέκνον ὁ Ἀβραάμ εἰμί , ὁ ἔργον ὁ Ἀβραάμ ποιέω ἄν . » ἀμπελών δέ κύριος Σαβαώθ ὁ οἶκος Ἱσραήλ εἰμί , κατά ὁ Ἠσαΐας , δηλονότι πᾶς ὁ ὁ εὐσέβεια ἐπιγνώμων . ΠΕ Ἀλ ὁ ἀμπελών οὗτος τυγχάνω μέν ἐπιμέλεια καί ὁ παρά ὁ Θεός κηδεμονία , ὅταν φέρω καρπός θεοφιλής · εἄν δέ ἄκανθα ἀντί σταφυλή ποιέω , τουτέστι ὁ κέντρον ὁ θάνατος , ὅσπερ εἰμί ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι ἀτημέλητος , καί εἰς καταπάτημα ὁ εἰμί θηρίον καί πονηρός δαίμων προτίθημι , καί πόρις παραδίδωμι εἰς καῦσις · διό καί ὁ κύριος πρός ὁ ὁ . Κείος μαθητής εἶπον · « ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , σύ ὁ κλῆμα , ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ γεωργός εἰμί , » ἐπάγω · « Πᾶν κλῆμα ἐν ἐγώ καρπός φέρω , καθαίρω αὐτός , ἵνα πλείων καρπός φέρω · ὁ δέ μή καρπός φέρω βάλλω ἔξω ὡς ὁ κλῆμα καί ξηραίνω , καί συνάγω αὐτός καί εἰς ὁ πῦρ βάλλω , καί καίω . » ὅτι2 δέ καί ὡς ποίμνη ὁ καίω ἐγώ ἡγέομαι ὁ ποιέω ἐγώ , πρός ὁ κορυφαῖος ὁ κορυφαῖος χορός ὁ ἀπόστολος λέγω · « Πέτρος ,, φιλέω ἐγώ ; ποιμαίνω ὁ ἀρνίον ἐγώ , ποιμαίνω ὁ πρόβατον ἐγώ · » πᾶς γάρ ἐγώ ὡς τροβατος πλανάω , καί ἀπόλλυμι ὡς δραχμή , διαπίπτω ὁ δεσποτικός χείρ · ἀλ ἔρχομαι ὁ τέῳ ὁ καλός , ὁ φύσις δεσπότης , ἀναζητέω , εὑρίσκω , σῴζω , ἑαυτοῦ συνάπτω ἄρρητος . ἔπω οὖν , ἀδελφός , ὁ καλός ποιμήν Χριστός , πρός νομάς εἰσάγω καί μάνδρα ζωή αἰώνιος . φυλάσσω διά ὁ ἀρετή ὁ πρός αὐτός εἰκών τε καί ὁμοίωσις , ἵνα μή ὁ ζωηφόρος χείρ ἐκπίπτω . καρποφορέω αὐτός δις ἔργον ἀγαθός , ἵνα ἀμπελών κύριος Σαβαώθ ἵημι , καί νεόφυτος ἀγαπάω . ποιέω ὁ θέλημα ὁ Θεός ὁ ἀγαθός , καί Εὐάρεστον , καί τέλειος , ἵνα πατήρ οὗτος πλουτέω . καθαίρω ἑαυτοῦ ἀπό πᾶς μολυσμός σάρξ καί πνεῦμα , ἵνα οἶκος Θεός χρηματίζω · ὅς οὖον μόνος ὡς ἀμπελών καί οἶκος , ἀλλά καί ὡς ἀγρός οἰκέω καί κατασπείρω ἄρουρα ἔχω ὁ ἡμέτερος γένος , « ὁμοιόω , φημί , ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος , σπείρω καλός σπέρμα ἐν ὁ ἀγρός αὐτός · ἐν δέ ὁ καθεύδω ὁ ἄνθρωπος , ἔρχομαι ὁ ἐχθρός αὐτός καί σπείρω ζιζάνιον ἀνά μέσος ὁ σῖτος , καί ἀπέρχομαι . » οὐ ἄκαιρος δέ οὗτος ὁ λόγος φέρω εἰς μέσος ὁ παραβολή · ἐν γάρ δις αὐτός ἀποδίδωμι ὁ χρέος , καί πληρόω ὁ ὑπόσχεσις , εἄν ἐν ὁ πρό οὗτος ὁμιλία πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη ποιέω . διδάσκω γάρ σύ περί λογικός τε καί πνευματικός