cogPG.PG151 310
ἀναιροῦντες κἀκείνην , ἐπειδὴ ταύτην κἀκείνην ἓν καὶ ταυτό φασιν οἱ θεολόγοι πεφυκέναι συμφώνως , τὴν φυσικὴν καὶ ἀπρόσιτον καὶ ἀναλλοίωτον καὶ ἀδιον καὶ ὁμοφυᾷ καὶ ἀδιαίρετον τοῦ εοῦ δόξαν τε καὶ θεότητα , τὸ ἀνέσπερον φῶς , τὸ ἄναρχον κατὰ τὴν χρονικὴν ἀρχὴν , τὸ ἄπειρον καὶ ἀόριστον καὶ ἀθάνατον , τὸ πᾶσι μὲν ἀνθρωπίνοις ὲαθαλμοῖς αἰσθητοῖς τε καὶ νοητοῖς ὡσαύτως ἀόραον μόνοι · δὲ τοῖς πνευματικοῖς καὶ θεοειδέσιν ἐν ἀγίῳ Πνεύματι νῦν τε καὶ εἰσέπειτα καθορώμενον , καὶ κατὰ πάσης κτίσεως ἔχον τὰ νικητήρια · καθὸ καὶ Λαβὶδ μὲν ὁ τῆς Παλαιᾶς μελῳδός · « Ἐν τῶ φωτί σου , φησὶν , ὀψόμεθα φῶς · » ἐν τῷ Πνεύματί φημι τὸν Υἱὸν , οἱ αὐτοὶ θεολόγοι καὶ τοῦθ´ οὕτως ἔχον διερμηνεύουσιν · ὁ δὲ τῆς Νέας καὶλογογράφος αὖθις καὶ μελῳδός · « Νῦν καθεωράθη , φησίν . ἀθέατα ὄμμασι , σῶμα θνητὸν δόξεν πηγάζον θεότητος · » καὶ , « Νῦν καθεωράθη ἀποστόλοις τὰ ἀθέατα , θεότης ἐν σαρκίῳ ἐν τῷ ὄρει Θαβὼρ ἀστράπτουσα . » Τούτων τῶν οὕτω μεγίστων , τῶν οὕτως ὑπεοφυῶν τε καὶ θείων , ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε , καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη ποτὲ , ἡ αὐτὴ θεολόγος καὶ φιλόσοφος γλῶττα καὶ τοῦτο φησὶ , τούτων τὸν ἀναίσχυντον καὶ ἰταμὸν αναιρέτην ὅσον τὸ ἐπ´ αὐτῷ τῆς κοινῆς Ἐκκλησίας δ ποιμὴν καὶ προστάτης , ὧ δίκη , καὶ πάντα βλέποντες ὀφθαλμοὶ τοῦ Θεοῦ ! διδάσκαλον Ἐκκλησίας καὶ ποιμένα φέρων ἐχειροτόνει , θεμελίους οἱονεὶ προκαταβαλλόμενος τῆς ἑαυτοῦ τυραννίδος , δι´ ὥν καὶ μεθ´ ὧν ἐμελέτα τὴν παντελῆ τῆς κοινῆς τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας καταστροφὴν , ἢν αὐτὸς ἐκεῖνος ἀνωτέραν ἀπεφήνατο τῶν ἅδου πυλῶν · ἀγνοῶν ὡς ἑαυτῷ μᾶλλον , οὐκ ἐκείνῃ πλέκει τὸν δόλον , λάκκον ἀνορύττων , ὅ φησιν ὁ μέγας Δαβὶδ , καὶ βόθρον κατασκευάζων , εἰς δν μετὰ μικρὸν καταπίπτειν αὐτὸς ἔμελλεν , ὡς τὰ ἐξῆς τοῦ λόγου δηλώσει μοι . Ο μὲν γὰρ τὸν τῆς εὐσεβοῦς ἀλλότριον πίστεως , ἀκίνδυνον φημι τὸν ἑαυτοῦ καὶ μυσταγωγν καὶ μώστην , τολμηρῶς μετὰ πολλῆς τῆς ἐξουσίας ἔσπευδεν εἰς ἱερέας προάγειν · ἡ δέ γε φιλόχριστος βασιλὶς αἰσθομένη , θερμόν τε τὸν ὑπὲρ εὐσεβείας ἑαυτῆς ζῆλον ἐνδεικνυμένη , καὶ κατ´ οὐδὲν τοῦ τεαελευτηκότος ἀνδρός τε καὶ βασιλέως οὐδαμῶς ἀποδέοντα , προκαταλαμβάνειν τε καὶ ἀνείργειν ἐπε χείρει καὶ λόγοις καὶ παραινέσεσι τῆς πράξεως τὸ ἀνόσιον · ὁ δὲ κωφῷ πρὸς ταῦτ´ ἐοικὼς , καὶ μηδὲν τῆ βασιλίδι πρὸς ἔπος ἀποκρινάμενος , βίᾳ τε τὸν καὶ τῶν ἰερῶν ἐκβεβλημένον πάλαι προθύρων , καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἐκκήρυκτον , ἔνδον εἰσωθεῖ τῶν ἀδύτων , καὶ τοῖς τοῦ βήματος ἐγκαταλέγει , καὶ τοῖς Νριστοῦ διακόνοις τὸν διάκονον τοῦ ἀντικειμένου συναριθμεῖ . Ἡ μὲν οὖν θαυμαστὴ βασιλὶς , ἐσεὶ τῶν γενομένων κακῶς οὐτωσὶ καὶ βικίως εὐθὺς ἤκουε , οὐκ ἔτι μέλλουσα τὸ παράπαν , οὐδ´ ἀναδυομένη γε ἦν · ἀλλὰ καὶ ἔργου μάλα γενναίως καὶ ἀξίως ἑαυτῆς εἴχετο , καὶ τὸν κακῶς ἐπιπηδήσαντα τοῖς ἀγιωτάτοις , καὶ αὐτῶν ἀποστείλασα τῶν προύρων ἀπελαύνει τῶν ἱερῶν σύν γε τοῖς ὁμόφροσι πᾷτι καὶ σπουδασταῖς · ἐπειρῶντο δ´ ἂν , οἷμαι , μετὰ δεσωωτηρίων ὁμοῦ καὶ πληγῶν , καὶ μάλισθ´ ὁ κάκιστα χειροτονηθεὶς , εἰ μὴ χηραμούς τιντς ὑπογείους αὐτίκα καὶ σήραγγας ὑποδὺς , τοῖς πᾶσι πλὴν ῥλίγων γέγονεν ἀφανής . Θροῦς δὲ καὶ παρὰ τοῦ τῶν εὐσεβῶν πληρώματος κατὰ τῆς αἱρέσεως ἦρτο πολὺς , καὶ τέξις πᾶσα καὶ ἡλικία σχεδὸν τοὺς ἀλιτηρίους ἐζήτει διαχειρίσασθαι · μᾶλλον δὲ τῶν τῆς σοφῆς ἦρηγορίου γλώττης λόγων καὶ περὶ τούτων αὐτῶν ἂν εἴη διακοῦσαι καλόν · φησὶ γὰρ οὑτωσί πως ἐκεῖνος πρός τινα τῶν γνησίων ἐπιστέλλων · « γνώσεται πᾶς τις , σἷκαι , κἀντεῦθεν , καὶ θαυμάσει τῆς παρ´ ἡμῶν τοεσβευομένης ἀληθείας τὴν δύναμιν · ὅτι μὴ μόνον ἡνίκα πᾶσα στάσις ἀπῆν . ἐν δυσὶ συνόδοις ἐξετασθεῖσα τὸ κράτος ἔσχεν , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐμφυλου στάσεως ἐγερθείσης , ἡνίκα καὶ τοῖς βασιλεύουσιν ἡμεῖς ἐδόξαμεν ἐπαχθεῖς , καὶ τῶν συκοφαντούντων ῆδη χώραν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον λαβόντων καθ´ ἡμῶν , καὶ πάντων λεγόντων τε καὶ πραττόντον ἐκείνων ἀναίδην , ἡμεῖς καθειργμένοι διετελοῦμεν , ὅμως κατὰ τὴν τῶν θείων δογμάτων ἀλήθειαν , οὐδὲν ἧττον ἢ πρότερον περιεγενόμεθα · τῆς τοῦ Θεοῦ δὲ τὸ πᾶν ὑπῆρξε δυνάμεως , ἢτις ἐν ὁσθενείᾳ τελειοῦται , καθάπερ αὐτὸς πρὸς τὸν Ἀπόστολον ἔφη · Τότε γὰρ ὄντως καὶ τελειοῦται , ὅτε καὶ πολεμουμένη τὸ περιὸν ἐπιδείκνυται · καὶ κατασπᾶσθαι δοκοῦσα διὰ τῶν εἰς τοὺς ἀντεχομένους αὐτῆς κινδύνων , ὑψηλοτέρα τῶν κατασπώντων καὶ ἀχείρωτος διαδείκνυται · καὶ ταυτὸ γέγονεν , ὥσπερ ἂν εἴ τις γλῶτταν ἢ καὶ χεῖρά τινος δεσμήσας , εἶτ´ εἰς ἄμυναν προκαλοῖτο λόγων ἢ συγγραμμάτων , καὶ μηβ´ οὗτω συγχωρεῖται τούτου κατὰ ταῦ τα κρατεῖν · σκόπει γὰρ ὡς ἐχθροῖς ἡμῖν προσεῖχον οἱ αὐτοκράτορες , στασιαστὰς ἡμᾶς ἑκόλουν οἱ τούτοις χαριζόμενοι πάντες , ὡς μὴ συμβαίνουσαν τοῖς καιροῖς παρασχόντας τὴν γνώμην , πόσῳ μᾶλλον οἱ καὶ λίαν ἀπεχθῶς πρὸς ἡμᾶς διακείμενοι , καὶ πάντα τρόπον ἐπιτίθεσθαι προαιρούμενοι ; Φανερῶς οὖν μετὰ τῶν δεσμωτῶν κατεκρίθημεν τετάχθαι · καὶ προσῆν τὸ καινοφωνίαν ἡμῖν ἐν τοῖς δόγμασιν ἐγκαλεῖν , ἐπειδὴ τὸ δι´ ὃ λέγειν ἀληθῶς ὑπέτρεχέ τις τοὺς κακοῦντας αἰδώς . Τούτοις θαῤῥήσαντες οἱ Βαρλααμῖται , καὶ μᾶλλον τῶν ἄλλων ὁ μᾶλλον ἐκείνου μύστης καὶ διάδοχος καὶ ὁπαδὸς Ἀκίνδυνος , ὑπέρχοντα · τὸν φλεγμαίνοντα καθ´ ἡμᾶς , ὅτε μὴ συναινεῖν αἱρουμένων τῷ καιρῷ πατριάρχην , εὔνοιαν αὐτοὶ πρὶς αὐτόν τε καὶ τοὺς κρατοῦντας ὑποκρινόμενοι , καὶ σινα προσάγοντες ἕτερα , μόνον εἰ συμμαχήσει τούτοις , καθ´ ἡμῶν καιρὸν ἤδη λαβοῦσι χωρῆσαι , καὶ τὴν ἦτταν ἀναπαλαίσασθαι , Ὁ δὲ μηδὲ τῶν ποοσενηνεγμένων ἀφέμενος , καὶ προοφείλειν ἔλεγε χάΚριν . εἰ πάντας σχοῖεν ἐκπολεμῶσαι πρὸς ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους , καὶ μάλιστα τοὺς ἐν τοῖς βασιλείοις αὐτοῖς , οὓ καὶ τὴν φρουρὰν ἡμῖν συνεσκεύασεν , ὡς ἀτφαλέστατος εἴη · καὶ πάντα ἦν αὐτοῖς οὗτος ἄ πάντων ἐπειλημμένος τῆς ἐξουσίας , ἔξαρχος , σύμμαχος , μάρτυς τῶν ὑπ´ αὐτῶν λεγομένων , ὡς δῆθεν συνίστωρ , καὶ ὡς ᾤετο ἀπαράγραπτος καὶ ἀπ οοσορΟΟϛί
Lemmas: ἀναιρέω ἐκεῖνος , ἐπεί οὗτος ἐκεῖνος εἷς καί αὐτός φημί ὁ θεολόγος φύω σύμφωνος , ὁ φυσικός καί ἀπρόσιτος καί ἀναλλοίωτος καί ἀδιον καί ομοφυη καί ἀδιαίρετος ὁ ἑός δόξα τε καί θεότης , ὁ ἀνέσπερον φάος , ὁ ἄναρχος κατά ὁ χρονικός ἀρχή , ὁ ἤπειρος καί ἀόριστος καί ἀθάνατος , ὁ πᾶς μέν ἀνθρώπινος ὲαθαλμοῖς αἰσθητός τε καί νοητός ὡσαύτως αοραδιως μόνος · δέ ὁ πνευματικός καί θεοειδής ἐν ἅγιος πνεῦμα νῦν τε καί εἰσέπειτα καθοράω , καί κατά πᾶς κτίσις ἔχω ὁ νικητήριος · καθό καί Λαβδί μέν ὁ ὁ Παλαιή μελῳδός · « ἐν ὁ φάος σύ , φημί , ὁράω φάος · » ἐν ὁ πνεῦμα φημί ὁ υἱός , ὁ αὐτός θεολόγος καί τοῦτος οὕτως ἔχω διερμηνεύω · ὁ δέ ὁ Νέας καὶλογογράφος αὖθις καί μελῳδός · « νῦν καθοράω , φημί . ἀθέατος ὄμμα , σῶμα θνητός δοκέω πηγάζω θεότης · » καί , « νῦν καθοράω ἀπόστολος ὁ ἀθέατος , θεότης ἐν σαρκίον ἐν ὁ ὄρος Θαβώρ ἀστράπτω . » οὗτος ὁ οὗτος μέγας , ὁ οὕτως ὑποφύω τε καί θεῖον , ὁ ὀφθαλμός οὐ ὁράω , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ἄνθρωπος οὐ ἀναβαίνω ποτέ , ὁ αὐτός θεολόγος καί φιλόσοφος γλῶσσα καί οὗτος φημί , οὗτος ὁ ἀναίσχυντος καί ἰταμός ἀναιρέτης ὅσος ὁ ἐπι αὐτός ὁ κοινός ἐκκλησία δ ποιμήν καί προστάτης , ἵημι δίκη , καί πᾶς βλέπω ὀφθαλμός ὁ Θεός ! διδάσκαλος ἐκκλησία καί ποιμήν φέρω χειροτονέω , θεμέλιος οἱονεί προκαταβάλλω ὁ ἑαυτοῦ τυραννίς , δις ἀνά καί μεθ´ ὅς μελετάω ὁ παντελής ὁ κοινός ὁ Χριστός ἐκκλησία καταστροφή , εἄν αὐτός ἐκεῖνος ἀνώτερος ἀποφαίνω ὁ ἅδος πύλη · ἀγνοέω ὡς ἑαυτοῦ μᾶλλον , οὐ ἐκεῖνος πλέκω ὁ δόλος , λάκκος ἀνορύσσω , ὅς φημί ὁ μέγας Δαυίδ , καί βόθρος κατασκευάζω , εἰς δν μετά μικρός καταπίπτω αὐτός μέλλω , ὡς ὁ ἑξῆς ὁ λόγος δήλωσις ἐγώ . ὁ μέν γάρ ὁ ὁ εὐσεβής ἀλλότριος πίστις , ἀκίνδυνος φημί ὁ ἑαυτοῦ καί μυσταγωγός καί μάω , τολμηρός μετά πολύς ὁ ἐξουσία σπεύδω εἰς ἱερεύς προάγω · ὁ δέ γε φιλόχριστος βασιλίς αἰσθάνομαι , θερμός τε ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἑαυτοῦ ζῆλος ἐνδείκνυμι , καί κατ´ οὐδείς ὁ τελευτάω ἀνήρ τε καί βασιλεύς οὐδαμῶς ἀποδέω , προκαταλαμβάνω τε καί ἀνείργω ἔπω χειρεω καί λόγος καί παραίνεσις ὁ πρᾶξις ὁ ἀνόσιος · ὁ δέ κωφός πρός ταῦ ἔοικα , καί μηδείς τῆ βασιλίδι πρός ἔπος ἀποκρίνω , βία τε ὁ καί ὁ ἱερός ἐκβάλλω πάλαι πρόθυρον , καί ὁ ἐκκλησία ἐκκήρυκτος , ἔνδον εἰσωθέω ὁ ἄδυτος , καί ὁ ὁ βῆμα ἐγκαταλέγω , καί ὁ Νριστοῦ διάκονος ὁ διάκονος ὁ ἀντίκειμαι συναριθμώ . ὁ μέν οὖν θαυμαστός βασιλίς , εἰμί ὁ γίγνομαι κακῶς οὕτως καί βικίως εὐθύς ἀκούω , οὐ ἔτι μέλλω ὁ παράπαν , οὐδός ἀναδύνω γε εἰμί · ἀλλά καί ἔργον μάλα γενναῖος καί ἀξίως ἑαυτοῦ ἔχω , καί ὁ κακῶς ἐπιπηδάω ὁ ἄγιος , καί αὐτός ἀποστέλλω ὁ προυρός ἀπελαύνω ὁ ἱερός σῦς γε ὁ ὁμόφρων Πάτι καί σπουδαστής · πειράω δδʹ εἄν , οἴομαι , μετά δεσωωτηρίων ὁμοῦ καί πληγή , καί μάλισθ´ ὁ κακός χειροτονέω , εἰμί μή χηραμός τις ὑπόγειος αὐτίκα καί σῆραγξ ὑποδύω , ὁ πᾶς πλήν ῥίγος γίγνομαι ἀφανής . θρόος δέ καί παρά ὁ ὁ εὐσεβής πλήρωμα κατά ὁ αἵρεσις αἴρω πολύς , καί τέξις πᾶς καί ἡλικία σχεδόν ὁ ἀλιτήριος ζητέω διαχειρίζω · μᾶλλον δέ ὁ ὁ σοφός ηρηγοριον γλῶσσα λόγος καί περί οὗτος αὐτός εἄν εἰμί διακούω καλός · φημί γάρ οὕτως πως ἐκεῖνος πρός τις ὁ γνήσιος ἐπιστέλλω · « γιγνώσκω πᾶς τις , σίκη , ἐντεῦθεν , καί θαυμάζω ὁ παρ´ ἐγώ τοεσβευομενω ἀλήθεια ὁ δύναμις · ὅτι μή μόνος ἡνίκα πᾶς στάσις ἄπειμι1 . ἐν δύο σύνοδος ἐξετάζω ὁ κράτος ἔχω , ἀλλά καί ὁ έμφυλος στάσις ἐγείρω , ἡνίκα καί ὁ βασιλεύω ἐγώ δοκέω ἐπαχθής , καί ὁ συκοφαντέω ἤδη χώρα ἐπί τοσοῦτος χρόνος λαμβάνω καθ´ ἐγώ , καί πᾶς λέγω τε καί πράσσω ἐκεῖνος ἀναίδην , ἐγώ κατείργω διατελέω , ὅμως κατά ὁ ὁ θεῖον δόγμα ἀλήθεια , οὐδείς κακός ἢ πρότερος περιγίγνομαι · ὁ ὁ Θεός δέ ὁ πᾶς ὑπάρχω δύναμις , ὅστις ἐν ὁσθενείᾳ τελειόω , καθάπερ αὐτός πρός ὁ ἀπόστολος φημί · τότε γάρ εἰμί καί τελειόω , ὅτε καί πολεμόω ὁ περιέρχομαι ἐπιδείκνυμι · καί κατασπάω δοκέω διά ὁ εἰς ὁ ἀντέχω αὐτός κίνδυνος , ὑψηλός ὁ κατασπάω καί ἀχείρωτος διαδείκνυμι · καί τατός γίγνομαι , ὥσπερ εἄν εἰμί τις γλῶσσα ἢ καί χείρ τις δεσμέω , προστίθημι εἰς ἄμυνα προκαλέω λόγος ἢ σύγγραμμα , καί μηβ´ οὗτος συγχωρέω οὗτος κατά ταῦ ὁ κρατέω · σκοπέω γάρ ὡς ἐχθρός ἐγώ προσέχω ὁ αὐτοκράτωρ , στασιαστής ἐγώ ἑκόλουν ὁ οὗτος χαρίζομαι πᾶς , ὡς μή συμβαίνω ὁ καιρός παρέχω ὁ γνώμη , πόσος μᾶλλον ὁ καί λίαν ἀπεχθῶς πρός ἐγώ διάκειμαι , καί πᾶς τρόπος ἐπιτίθημι προαιρέω ; φανερῶς οὖν μετά ὁ δεσμώτης κατακρίνω τάσσω · καί πρόσειμι ὁ καινοφωνία ἐγώ ἐν ὁ δόγμα ἐγκαλέω , ἐπεί ὁ δις ὅς λέγω ἀληθής ὑποτρέχω τις ὁ κακόω αἰδώς . οὗτος θαρσέω ὁ Βαρλααμίτης , καί μᾶλλον ὁ ἄλλος ὁ μᾶλλον ἐκεῖνος μύστης καί διάδοχος καί ὀπηδός Ἀκίνδυνος , ὑπέρχομαι · ὁ φλεγμαίνω καθ´ ἐγώ , ὅτε μή συναινέω αἱρέω ὁ καιρός πατριάρχης , εὔνοια αὐτός πρίς αὐτός τε καί ὁ κράτος ὑποκρίνομαι , καί Σινά προσάγω ἕτερος , μόνος εἰμί συμμαχέω οὗτος , καθ´ ἐγώ καιρός ἤδη λαμβάνω χωρέω , καί ὁ ασσα ἀναπαλαίω , ὁ δέ μηδέ ὁ ποοσενηνεγμένων ἀφίημι , καί προοφείλω λέγω Κάχρι . εἰμί πᾶς ἔχω ἐκπολεμόω πρός ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , καί μάλιστα ὁ ἐν ὁ βασίλειος αὐτός , ἕ καί ὁ φρουρά ἐγώ συσκευάζω , ὡς ἀτφαλέστατος εἰμί · καί πᾶς εἰμί αὐτός οὗτος ὅς πᾶς ἐπιλαμβάνω ὁ ἐξουσία , Ἔξαρχος , σύμμαχος , μάρτυς ὁ ὑπό αὐτός λέγω , ὡς δῆθεν συνίστωρ , καί ὡς οἴομαι ἀπαράγραπτος καί ἀπό οοσορΟΟϛί