cogPG.PG151 93
γὰρ , φησὶν , ἕως οὗ θρόνοι ἐτέθησαν καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθισεν · καὶ ἰδοὺ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἐπὶ τῶν νεφελῶν τῶν οὐρανοῦ , καὶ μέχρι τῶν ράβψηρψξμάνμαφω ,, ωοαηπκεασκονα σωὸ νωνα αἰώνιος , καὶ βασιλεῖ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται . » Καθίσει δὲ ἐπὶ τὸν θρόνον Δαβὶδ , καὶ θασιλεύσει ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακώβ · ἐπειδήπερ ὁ μὲν Ἰακὼβ πατριάρχης τῶν θεοσεβῶν ἐστιν ἁπάντων , ὁ δὲ Δαβὶδ πρῶτος ἁπάντων θεοσεβῶν ὁμοῦ καὶ θεαρέστως εἰς τύπον ἐβασίλευσε Χριστοῦ · ὃς πατριαρχίαν τε καὶ βασιλείαν εἰς μίαν οὐράνιον καὶ αἰώνιον συνήγαγεν ἀρχήν . Ἡ δὲ κεχαριτωμένη Παρθένος τῶν οὕτως ἐξαισίων καὶ θείων ὡς ἤκουσε τῶν ἀρχαγγέλου πρὸς αὐτὴν ῥημάτων , ὅτι Ὁ Κύριος μετὰ σοῦ , καὶ ἰδοὺ συλλήψῃ , καὶ υἱὸν ἕξεις , τὸν βασιλεύοντα τῶν αἰώνων τῶν Ὑψίστου Υἱόν · « Πῶς ἔσται μοι , φησὶ , τοῦτο ; ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω . » Εἰ γὰρ καὶ πνευματικὸν ἄγαν , καὶ σαρκικῶν παθῶν ὑπερανωκισμένον μοι κομίζεις τὸ εὐαγγέλιον , ἀλλὰ σύλληψίν μοι λέγεις ἐν γαστρὶ , καὶ κύησιν καὶ τόκον . καὶ τὸ ἱδοὺ προστίθης ἐπὶ τῆς συλλήψεως · πῶς οὖν ἔσται μοι τοῦτο ; ἐπεὶ ἄνδρα , φησίν , οὐ γινώσκω . Τοῦτο δέ φησιν ἡ Παρθένος οὐκέτ´ ἀπιστοῦσα , μαθεῖν δὲ τὸ πρᾶγμα κατὰ τὸ δυνατὸν ὡς ἔχει ζητοῦσα · ὅιὰ τοῦτο καὶ ὁ ἀρχάγγελος πρὸς αὐτὴν , « Πνεῦμα , φηρ σὶν , ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ , καὶ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι · διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ · » ἁγία μὲν γὰρ εἶ σὺ , φησὶ , καὶ κεχαριτωμένη , Παρθένε · Ινεῦμα δὲ πάλιν ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ , δι´ ἁγιασμοῦ προσθήκης ὑψηλοτέρας , ἑτοιμάζον καὶ προκαταρτίζον τὴν ἐν σοὶ θεουργίαν · καὶ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοις συνεπιῤῥωννῦσά τε ἅμα καὶ διὰ τῆς ἐν σοὶ ἐπισκιάσεως καὶ συναφείας ἑαυτῇ μορφοῦσα τὴν ἀνθρωπότητα , ὡς εἶναι τὸ γεννώμενον ἅγιον , Υἱὸν Θεοῦ , δύναμιν Ὑψίστου μεμορφωμένην κατ´ ἄνθρωπον · ἰδοὺ γὰρ καὶ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου στείρα τὸν ἄπαντα διανύσασα βίον , νῦν , ἐν γήρᾳ , Θεοῦ βουληθέντος , παραδόξως κυοφορεῖ , ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα . Τί οὖν ἡ κεχαριτωμένη πρὸς ταῦτα Παρθένος , καὶ τὴν σύνεσιν θεία καὶ ἀπαράμιλλος ; Πάλιν πρὸς τὸν Θεὸν τρέχει , καὶ δι´ εὐχῆς πρὸς αὐτὸν ἀνατείνεται , πρὸς τὸν ἀρχάγγελον λέγουσα · Εἰ Πνεῦμα , καθὰ φὴς , ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπ´ ἐμὲ , τὴν ἐμὴν φύσιν ἔτι καθαῖρον καὶ ἐνισχύον δέξασθαί με τὸ σωτήριον κύημα · εἰ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει μοι , μορφοῦσα κατ´ ἄνθρωπυν ἐν ἐμοὶ τὸν ἐν μορφῆ Θεοῦ ὄντα , καὶ δημιουργοῦσα λοχείαν ἄσπορον · εἰ τὸ γεννώμενον ἅγιον καὶ Υἱὸς Θεοῦ , καὶ Θεὸς καὶ βασιλεὺς αἰώνιος · οὐ γαρ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα · « Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου · γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου . » Καὶ ἀπῖλθεν ἀπ´ αὐτῆς ὁ ἄγγελος , λιπὼν ἐν τῇ γαστρὶ ταύτης σώματι συνημμένον τὸν τῶν παντὸς ποιητήν , καὶ διὰ τῆς ἐν αὐτῇ ταύτης συναφείας , ἢ διηκόνη γε , ποοξενήσας τῷ κόσμῳ τὴν σωτηρίαν . Οὕτω δὲ καὶ Ἡσαΐας δι´ ὧν ἤδη καὶ μακαρίως ἠξιώθη παθεῖν ἐναργῶς
Lemmas: γάρ , φημί , ἠώς ὅς Θρόνοι τίθημι καί παλαιός ἡμέρα καθίζω · καί ἰδού ὡς υἱός ἄνθρωπος ἐρχόμενος ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , καί μέχρι ὁ ράβψηρψξμάνμαφω ,, ωοαηπκεασκονα σάω Νῶνα αἰώνιος , καί βασιλεύς ἕτερος οὐ ὑπολείπω . » καθίζω δέ ἐπί ὁ θρόνος Δαυίδ , καί θασιλευσσω ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ · ἐπεί ὁ μέν Ἰακώβ πατριάρχης ὁ θεοσεβής εἰμί ἅπας , ὁ δέ Δαυίδ πρῶτος ἅπας θεοσεβής ὁμοῦ καί θεάρεστος εἰς τύπος βασιλεύω Χριστός · ὅς πατριαρχία τε καί βασίλειος εἰς εἷς οὐράνιος καί αἰώνιος συνάγω ἀρχή . ὁ δέ χαριτόω Παρθένος ὁ οὕτως ἐξαίσιος καί θεῖον ὡς ἀκούω ὁ ἀρχάγγελος πρός αὐτός ῥῆμα , ὅτι ὁ Κύριος μετά σύ , καί ἰδού συλλαμβάνω , καί υἱός ἔχω , ὁ βασιλεύω ὁ αἰών ὁ ὕψιστος υἱός · « Πῶς εἰμί ἐγώ , φημί , οὗτος ; ἐπεί ἀνήρ οὖον γιγνώσκω . » εἰμί γάρ καί πνευματικός ἄγαν , καί σαρκικός πάθος ὑπερανωκισμένον ἐγώ κομίζω ὁ εὐαγγέλιον , ἀλλά σύλληψις ἐγώ λέγω ἐν γαστήρ , καί κύησις καί τόκος . καί ὁ ἰδού προστίθημι ἐπί ὁ σύλληψις · πῶς οὖν εἰμί ἐγώ οὗτος ; ἐπεί ἀνήρ , φημί , οὖον γιγνώσκω . οὗτος δέ φημί ὁ Παρθένος οὐκέτ´ ἀπιστέω , μανθάνω δέ ὁ πρᾶγμα κατά ὁ δυνατός ὡς ἔχω ζητέω · οἶος οὗτος καί ὁ ἀρχάγγελος πρός αὐτός , « πνεῦμα , θήρ ἵν , ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σύ , καί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω σύ · διό καί ὁ γεννάω ἅγιος καλέω υἱός Θεός · » ἅγιος μέν γάρ εἰμί σύ , φημί , καί χαριτόω , παρθένος · Ινεῦμα δέ πάλιν ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σύ , δις ἁγιασμός προσθήκη ὑψηλός , ἑτοιμάζω καί προκαταρτίζω ὁ ἐν σύ θεουργία · καί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω σός συνεπιρρώννυμι τε ἅμα καί διά ὁ ἐν σύ επισκίαση καί συνάφεια ἑαυτοῦ μορφόω ὁ ἀνθρωπότης , ὡς εἰμί ὁ γεννάω ἅγιος , υἱός Θεός , δύναμις ὕψιστος μορφόω κατ´ ἄνθρωπος · ἰδού γάρ καί Ἐλισάβετ ὁ συγγενής σύ στεῖρα ὁ ἅπας διανύω βίος , νῦν , ἐν γῆρας , Θεός βούλομαι , παράδοξος κυοφορέω , ὅτι οὐ ἀδυνατέω παρά ὁ Θεός πᾶς ῥῆμα . τις οὖν ὁ χαριτόω πρός οὗτος Παρθένος , καί ὁ σύνεσις θεῖος καί ἀπαράμιλλος ; πάλιν πρός ὁ θεός τρέχω , καί δις εὐχή πρός αὐτός ἀνατείνω , πρός ὁ ἀρχάγγελος λέγω · εἰμί πνεῦμα , καθά φημί , ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπι ἐγώ , ὁ ἐμός φύσις ἔτι καθαίρω καί ἐνισχύω δέχομαι ἐγώ ὁ σωτήριος κύημα · εἰμί δύναμις ὕψιστος ἐπισκιάζω ἐγώ , μορφόω κατ´ ἄνθρωπος ἐν ἐγώ ὁ ἐν μορφή Θεός εἰμί , καί δημιουργέω λοχεία ἄσπορος · εἰμί ὁ γεννάω ἅγιος καί υἱός Θεός , καί θεός καί βασιλεύς αἰώνιος · οὖον γαρ ἀδυνατέω παρά ὁ Θεός πᾶς ῥῆμα · « ἰδέ ὁ δοῦλος κύριος · γίγνομαι ἐγώ κατά ὁ ῥῆμα σύ . » καί ἀπέρχομαι ἀπ´ αὐτός ὁ ἄγγελος , λείπω ἐν ὁ γαστήρ οὗτος σῶμα συνάπτω ὁ ὁ πᾶς ποιητής , καί διά ὁ ἐν αὐτός οὗτος συνάφεια , ἢ διακονέω γε , ποοξενήσας ὁ κόσμος ὁ σωτηρία . οὕτως δέ καί Ἠσαΐας δις ὅς ἤδη καί μακάριος ἀξιόω πάσχω ἐναργής