cogPG.PG151 598
ἐθνῶν φῦλα , ταῖς σφετέραις αὐτῶν δουσι διαλέκτοις Χριστὸν ἀνυμνοῦντες , καὶ τὴν ἀπόῤῥητον περὶ ἡμᾶς οικονομίαν ἐκαίνου καὶ παγκόσμιον σωτηρίαν ; Διὰ τυῦτο γάρ σοι καὶ τοὺς ἁρμονικοὺς τουτουσὶ λόγους , καὶ τὰς ὑπὲρ τοῦ μυστηρίου μελῳδίας τε καὶ τοὺς Κμνους συνεχεῖς ἐξεθέμην ἐπίτηδες τῶν σοφῶν διδασκάλων ἐκείνων , οὓς ἐκκλησία πάντων ἐθνῶν τῶν τῷ Εὐαγγαλίῳ Χριστοῦ ὃηλαδὴ πειθαρχούντων πανδημεὶ μετὰ πλείστης φδει τῆς προθυμίας , καὶ μᾶλλον τῶν ἡμετέρων συνιέντες τῶν λόγων τουτωνὶ καὶ τῶν νοημάτων , ὅσῳ καὶ ταπεινότερόν πως καὶ παχύτερον παρὰ τῶν γλωσσῶν καὶ τῶν διαλέκτων ἐκείνων λαλεῖται , τῆς Ἐλληνικῆς γραμματικῆς καὶ τῆς μούσης διαζευχθέντα , κἀντεῦθεν καὶ γυναιξὶ καὶ παισὶ , καὶ βαναύσοις καὶ προσαίταις , καὶ δούλοις γνωστὰ μᾶλλον τῶν παρ´ ἡμῖν μετὰ τῶν σεπτῶν Εὐαγγελίων καὶ ταῦτα καθεστηκότα , ὡς πρότερον ἂν ἐκείνους τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πεφυκότος ἢ Κτῶν ἄνωθεν καὶ ἑκ Πατέρων ἐγνωσμένων αὐτοῖς ἱερῶν τουτωνὶ λόγων τε καὶ ὕμνων ἐκστῆναι . Ἔγὼ δὲ καὶ τὰς μεγάλας ἀποφάσεις τε καὶ προῤῥήσεις ἐκείνας ὡς μάλιστα τοῦ Χριστοῦ δέδοικα μὴ καὶ πρὸς ἡμᾶς ἄντικρυς λέγοιντο , νῦν μὲν τοὺς τῶν Ἰουδαίων γραμματεῖς τε καὶ διδασκάλους ταλανίζοντος ὑπὲρ τούτων καὶ ὑποκριτὰς ἀποκαλοῦντος · Θὺαὶ γὰρ , φησὶν , ὑμῖν γραμματεῖς καὶ φαρισαῖοι ἰποκριται , ὅτι ἡρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως · μὐτοί οὐκ εἰσήλθετε , καὶ τοὺς εἰσερχομένοις ἐκωλύσατε · νῦν δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς , Ὅστις Κόμολογήσει ἐν ἐμοί , λέγοντος , ἔμπροσβεν τῶν Κἀνθρώπων , ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μον τοῦ ἐν οὐρανοῖς · ὃς δ´ ἂν ἀρτήσηταί με ἔμπροσθεν των ἀνθρῶπων , ἀρνήσοραι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν νοῦ Πατρός μου . ΚΕ γὰρ καὶ δόξαν , ὡς αὐτός φησιν , οὐ λαμβάνει Κπαρὰ ἀνθρώπων Θεὸς δηλαδὴ πεφυκὼς , ἀλλ Ἔγνωκα ψμᾶς , πρὸς τοὺς τοιούτους αὖθίς φησιν , δτι τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἐαυτοῖς . Καὶ εἰ Μωσῆς ἐκεῖνος ὁ μέγας καὶ ὁ μετ´ αὐτὸν εὐθὺς τὰ πρὸς Θεὸν Ἀαρών , καίτοι γε καὶ σημείοις ὑπερφυέσιν ὁμοῦ κολάσαντες Αἴγυπτον , τὸν Ἰσραὴλ ἐν χειρὶ κραταιᾷ τῶν Αἰγυπτίων ῥυσάμενοι , ὑάλασσαν ξύλῳ καὶ τύπῳ μυστηρίου μείζονος σχίσαντες , τὸν τύραννον Φαραώ πανστρατὶ βυθίσαντες , στύλῳ πυΚρὸς καὶ νεφέλης ἐν ἐρήμῳ τὸν λαὸν ὁδηγήσαντες , τροφὴν ἑξ οὐρανοῦ χορηγήσαντες , ὕδωρ τὸ μὲν γλυκάναντες , τὸ δ´ ἐξ ἀκροτόμου πέτρας παραδόξως Κἀναβλύσαι ποιήσαντες , τί μὴ τὸ μεῖζον καὶ ὑπερφυέστατον λέγω · Θεῷ συλλαλοῦντες ἀμέσως καθαπερεί τις φίλος πρὸς φίλον , ἵνα κατ´ ἐκείνους αὐτοὺς εἴποιμι · εἰ τοίνυν οἱ τοσούτων ἐκεῖνοι καὶ τηλικούτων ὑπερφυῶς ἠξιωμένοι παρὰ τοῦ πάντα φέροντος τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως , μετ´ ἐκεῖνα πάντα καὶ Κἄὴ καὶ τὴν ὑπερφυᾷ τοῦ Θεοῦ θεωρίαν , τήν τε ἄῤῥητον ἐκεῖθεν τῆς ὄψεως ἀλλοίωσίν τε καὶ δόξαν , καὶ δὴ καὶ τὸ τοῦ ἔθνους παντὸς κράτος , καὶ στρατηγίαν ὁμοῦ καὶ νομοθεσίαν ἔγγραφόν τε καὶ ἄγραφον καθαπερεί τινες τῶν καταδίκων μὴ τὴν τῆς ἐπαγγελίας ἰδεῖν γῆν , μηδὲ τὴν ὁμνουμένην πάλα κληρονομίαν ἀπολαβεῖν σὐν τοῖς ἀπειθήσασι , φεῦ ! ἐκείνοις κατεδικάζοντο , Ἀνάβαινε γὰρ εἰς τὸ ἄρος , πρὸς Μωϋσῆν ὁ θεὸς ἔλεγε , καὶ τελεύτα · τὸ δ´ αἱτὸ τοῦτο καὶ μικρῷ πρόσθεν πρὸς Ἀαρὼν δηλαδὴ τὸν ἀδελφὸν οὐδὲν ἦττον τὴν ἀξίαν ἢ καὶ τὸ σῶμα , Ἐτι Οὐ μὴ εἰσέλθητε , φησὶν , εἰς τὴν γῆν ἡν Κἔδωκα τοῖς υἱοῖς Ἰσραὴ ἐν κατασλέσει , διότι ἡπειθήσατε τῷ ῥήματί μου ἐν τοῖς οἵοις Ἰσραήχ πὶ τοῦ ὑδντος ἀντιλογίας Κάδης ἐν τῇ ἐρήμῳ Σὴν , διότιοὐχ ἡγιάσατέ με έν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ · εἰ τοίνυν Μωσῆς ὁ νομοθέτης , ἡ τῶν προφητῶν κοΚρυφὴ , ὁ τηλικοῦτος Θεοῦ φλος ἂκα καὶ θεωρὸς , τοιαύτας ὑπεῖγε τὰς δίκας σύν τἀδελφῷ μὴ δοξάσαντες τὸν Θεὸν ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἐνώπιον τοῦ λαοῦ , τοῦτο καὶ γάρ ἐστι τὸ οὐχ ἡγιάσατε . Μὴ γὰρ ἐκ τῆς πέτρας ταύτης ἑξάξομεν ὄδωρς ὁ Μωϋσῆς ὀργιζόμενος ἔφησε γογγύζοντι καὶ ἀποδυσπετοῦν τι τῷ Ἰσραήλ , τί ποτε ἄρα προσδοκᾷν δεῖ καὶ τίνων οὐχ ὑπευθύνους ἔσεσθαι τῶν καλάσεων , μᾶλλον δὲ πῶς μὴ τῆς ἀληθινῆς ἐπαγγελίας ἐκπεσεῖσθαι τῆς τῶν πραέων δηλαδὴ γῆς ἐν τῷ μέλλοντι , ἦς ἡ τῆς ἐπαγγελίας ἐκείνη πάλαι Αἴγυπτος ἦν , καὶ μετὰ τῶν ἀγνωμόίων τε καὶ θεοκτόνων Ἰουδαίων ἀποβληθήσεσθαι τοὺς παραπλησίως ἐκείνοις εἰς αὐτὴν βλασφημοῦντας ἀναίδην τὴν παρὰ παντὸς ἱεροῦ τε καὶ θεολόγου στόματος ἄνωθεν ἱεροπρεπῶς ὑμνουμένην δόξαν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , μετὰ τὸ φῶς τοῦ κόσμου , μετὰ τὴν λαμπράν ἀνατολὴν τοῦ τῆς δικαιοσύνης ἡλίου τοὺς παγκοσμίους τε μερισμοὺς καὶ σωτισμοὺς τοὺς τοῦ Πνεύματος , καὶ τὰ μεγάλα κηρύγματα καὶ τὴν παγγενῆ τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν τῇ σαρκὶ καὶ αὐτοὺς προσκόπτοντας κατ´ ἐκείνους , καὶ ἀπειθοῦντας τῇ θεότητι χεῖρον ἐκείνων , ὅπερ οὐδὲ οἱ δαίμονες , φησίν ἡ μεγάλη γλῶττα καὶ θεολόγος ; Ὑφορῶμαι δὲ πρὸς τούτοις οὐχ ἧττον καὶ τὸν τὸ δεσποτικὸν κατυρύξαντα τάλαντον , καὶ τὴν ἐκείνου φοβερὰν καταδίκην . Ἔθει καὶ γάρ σε , φησί , πονηρὲ δοῦλε καὶ ὁκνηρὲ , βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις , καὶ ἐλθὼν ἐγὸ , ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὸν τόκῳ . Ἀργύριον δ´ ἔγωγε τὸ τὴν βασιλικὴν ἄντικρυς φέρον εἰκόνα , τοὺς εὐαγγελικούς τε καὶ δεσποτικοὺς φαίην ἂν λόγους , τοὺς τὴν ἄῤῥητον ἡμῖν ἐκείνου μεταμόρφωσιν ὑπογράφοντας , τοῦ τὴν Κἀνθρωπείαν οὐσίαν ἐν ἑαυτῷ δεδειχότος τὸ ἀρχέτοπον κάλλος τῆς θείας εἰκόνος ἀναλαβοῦσαν , τοῦ μεταστοιχειώσαντος αὐτὴν εἰς τὴν τῆς αὐτοῦ θεότητος λαμπρότητά τε καὶ δόξαν , τὸ ἀπρόσιτον καὶ ἀναλλοίωτον καὶ ἀίδιον καὶ ἀνέσπερον καὶ φυσικὸν ἐκείνου φῶς τὸ θεουργῆσαν τὴν ἡμῶν φύσιν κατὰ τοὺς ἱεροὺς θεολόγους , ὑπὲρ οὐ πρᾶξις πᾶσα Χριστοῦ καὶ ἄπαν μυστήριον , ὃ δὴ καὶ δόξαν αὐτὸς καὶ βασιλείαν ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ Πατρὸς φθάσας ἐδίδαξεν · οὐδὲ γὰρ παύσομαί ποτε ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα καὶ λέγων καὶ γράφων , καὶ λαμπρόν τε καὶ διαπρύσιον ἀνακηρύττων τοῖς ἐγγύς τε καὶ τοῖς μακρὰν πᾶσιν , εἰ καὶ στόμα μοι ἓν καὶ γλῶττα κατὰ φύσιν πρόσεστι μία , τῷ βουλομένῳ μοι τῆς ψυχῆς καὶ τῆ προθυμίᾳ ταύτης πρὸς ὑπηρεσίαν οὐκ ἐξαρκοῦντα τοῦ λόγου . Σκοπῶ δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις κἀκεῖνο , ὃ
Lemmas: ἔθνος φῦλον , ὁ σφέτερος αὐτός δήω διάλεκτος Χριστός ἀνυμνέω , καί ὁ ἀπόρρητος περί ἐγώ οἰκονομία καινόω καί παγκόσμιος σωτηρία ; Ζεύς τυῦτο γάρ σύ καί ὁ ἁρμονικός οὗτος λόγος , καί ὁ ὑπέρ ὁ μυστήριον μελῳδία τε καί ὁ Κμνους συνεχής ἐκτίθημι ἐπίτηδες ὁ σοφός διδάσκαλος ἐκεῖνος , ὅς ἐκκλησία πᾶς ἔθνος ὁ ὁ Εὐαγγαλίῳ Χριστός ὃηλαδὴ πειθαρχέω πανδημεί μετά πλεῖστος φδει ὁ προθυμία , καί μᾶλλον ὁ ἡμέτερος συνίημι ὁ λόγος οὗτος καί ὁ νόημα , ὅσος καί ταπεινός πως καί παχύς παρά ὁ γλῶσσα καί ὁ διάλεκτος ἐκεῖνος λαλέω , ὁ Ἑλληνικός γραμματικός καί ὁ Μοῦσα διαζεύγνυμι , ἐντεῦθεν καί γυνή καί παῖς , καί βάναυσος καί προσαίτης , καί δοῦλος γνωστός μᾶλλον ὁ παρ´ ἐγώ μετά ὁ σεπτός Εὐαγγελίων καί οὗτος καθίστημι , ὡς πρότερος εἄν ἐκεῖνος ὁ Ψυχή καί ὁ φύζω ἢ κτέω ἄνωθεν καί ἐκ Πατέρων γιγνώσκω αὐτός ἱερός οὗτος λόγος τε καί ὕμνος ἐξίστημι . ἐγώ δέ καί ὁ μέγας ἀπόφασις τε καί πρόρρησις ἐκεῖνος ὡς μάλιστα ὁ Χριστός δείδω μή καί πρός ἐγώ ἄντικρυς λέγω , νῦν μέν ὁ ὁ Ἰουδαῖος γραμματεύς τε καί διδάσκαλος ταλανίζω ὑπέρ οὗτος καί ὑποκριτής ἀποκαλέω · θύα γάρ , φημί , σύ γραμματεύς καί Φαρισαῖος ιποκριτης , ὅτι ἀείρω ὁ κλείς ὁ γνῶσις · μὐτοί οὐ εἰσέρχομαι , καί ὁ εἰσέρχομαι κωλύω · νῦν δέ πρός ὁ μαθητής , ὅστις κοομολογω ἐν ἐγώ , λέγω , ἔμπροσβεν ὁ Ἄνθρωπος , ὁμολογέω ἐγώ ἐν αὐτός ἔμπροσθεν ὁ πατήρ νυμφότιμον ὁ ἐν οὐρανός · ὅς δδʹ εἄν ἀρτάω ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ἀρνέομαι αὐτός ἐγώ ἔμπροσθεν νόος πατήρ ἐγώ . ΚΕ γάρ καί δόξα , ὡς αὐτός φημί , οὖον λαμβάνω Κπαρὰ ἄνθρωπος θεός δηλαδή φύω , ἀλλ' γιγνώσκω ψᾶς , πρός ὁ τοιοῦτος αὖθις φημί , δ ὁ ἀγάπη ὁ Θεός οὐ ἔχω ἐν ἑαυτοῦ . καί εἰμί Μωσῆς ἐκεῖνος ὁ μέγας καί ὁ μετέ αὐτός εὐθύς ὁ πρός θεός Ἀαρών , καίτοι γε καί σημεῖον ὑπερφυής ὁμοῦ κολάζω Αἴγυπτος , ὁ Ἰσραήλ ἐν χείρ κραταιός ὁ Αἰγύπτιος ῥύομαι , ὑαλίζω ξύλον καί τύπος μυστήριον μείζων σχίζω , ὁ τύραννος Φαραώ πανστρατί βυθίζω , στῦλος Κυρός καί νεφέλη ἐν ἐρῆμος ὁ λαός ὁδηγέω , τροφή ἕξ οὐρανός χορηγέω , ὕδωρ ὁ μέν γλυκαίνω , ὁ δδʹ ἐκ ἀκρότομος πέτρα παράδοξος ἀναβλύζω ποιέω , τίς μή ὁ μείζων καί ὑπερφυής λέγω · Θεός συλλαλέω ἀμέσως καθαπερεί τις φίλος πρός φίλος , ἵνα κατ´ ἐκεῖνος αὐτός εἶπον · εἰμί τοίνυν ὁ τοσοῦτος ἐκεῖνος καί τηλικόσδε ὑπερφυῶς ἀξιόω παρά ὁ πᾶς φέρω ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις , μετέ ἐκεῖνος πᾶς καί καίω καί ὁ ὑπερφυής ὁ Θεός θεωρία , ὁ τε ἄρρητος ἐκεῖθεν ὁ ὄψις ἀλλοίωσις τε καί δόξα , καί δή καί ὁ ὁ ἔθνος πᾶς κράτος , καί στρατηγία ὁμοῦ καί νομοθεσία ἐγγράφω τε καί ἄγραφος καθαπερεί τις ὁ κατάδικος μή ὁ ὁ ἐπαγγελία ὁράω γῆ , μηδέ ὁ ὁρμάω πάλη κληρονομία ἀπολαμβάνω σῦς ὁ ἀπειθέω , φεῦ ! ἐκεῖνος καταδικάζω , ἀναβαίνω γάρ εἰς ὁ ἄρος , πρός Μωϋσῆς ὁ θεός λέγω , καί τελευτάω · ὁ δδʹ οἰδάνω οὗτος καί μικρός πρόσθεν πρός Ἀαρών δηλαδή ὁ ἀδελφός οὐδείς ἀίσσω ὁ ἄξιος ἢ καί ὁ σῶμα , ἔτι οὖον μή εἰσέρχομαι , φημί , εἰς ὁ γῆ ἐάν Κώδης ὁ υἱός Ἰσραὴ ἐν κατασλέσει , διότι ἀπειθέω ὁ ῥῆμα ἐγώ ἐν ὁ οἷος Ἰσραήχ ἐπί ὁ ὕδω ἀντιλογία Κάδης ἐν ὁ ἐρῆμος σής , διοτιου ἁγιάζω ἐγώ ἐν ὁ υἱός Ἰσραήλ · εἰμί τοίνυν Μωσῆς ὁ νομοθέτης , ὁ ὁ προφήτης Κορυφή , ὁ τηλικόσδε Θεός Φλος Ἄκα καί θεωρός , τοιοῦτος ὕπειμι ὁ δίκη σῦς ἀδελφός μή δοξάζω ὁ θεός ἐπί ὁ ὕδωρ ἐνώπιος ὁ λαός , οὗτος καί γάρ εἰμί ὁ οὐ ἁγίζω . μή γάρ ἐκ ὁ πέτρα οὗτος ἐξάγω ὄδωρς ὁ Μωϋσῆς ὀργίζω φημί γογγύζω καί ἀποδυσπετέω τίς ὁ Ἰσραήλ , τίς ποτός ἄρα προσδοκάω δεῖ καί τίνω οὐ ὑπεύθυνος εἰμί ὁ χάλασις , μᾶλλον δέ πῶς μή ὁ ἀληθινός ἐπαγγελία ἐκπίπτω ὁ ὁ πρᾶος δηλαδή γῆ ἐν ὁ μέλλω , εἰμί ὁ ὁ ἐπαγγελία ἐκεῖνος πάλαι Αἴγυπτος εἰμί , καί μετά ὁ ἄγνωμος τε καί θεοκτόνος Ἰουδαῖος ἀποβάλλω ὁ παραπλήσιος ἐκεῖνος εἰς αὐτός βλασφημέω ἀναίδην ὁ παρά πᾶς ἱερός τε καί θεολόγος στόμα ἄνωθεν ἱεροπρεπῶς ὑμνέω δόξα ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός , μετά ὁ φάος ὁ κόσμος , μετά ὁ λαμπρός ἀνατολή ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος ὁ παγκόσμιος τε μερισμός καί σωτισμοὺς ὁ ὁ πνεῦμα , καί ὁ μέγας κήρυγμα καί ὁ παγγενῆ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ὁ σάρξ καί αὐτός προσκόπτω κατ´ ἐκεῖνος , καί ἀπειθέω ὁ θεότης χείρων ἐκεῖνος , ὅσπερ οὐδέ ὁ δαίμων , φημί ὁ μέγας γλῶσσα καί θεολόγος ; ὑφοράω δέ πρός οὗτος οὐ κακός καί ὁ ὁ δεσποτικός κατυρυξαντης τάλαντον , καί ὁ ἐκεῖνος φοβερός δίκη . ἔθος καί γάρ σύ , φημί , πονηρός δοῦλος καί ὀκνηρός , βάλλω ὁ ἀργύριον ἐγώ ὁ τραπεζίτης , καί ἔρχομαι ἐγό , κομίζω εἄν ὁ ἐμός σός τόκος . ἀργύριον δδʹ ἔγωγε ὁ ὁ βασιλικός ἄντικρυς φέρω εἰκών , ὁ ευαγγελικός τε καί δεσποτικός φημί εἄν λόγος , ὁ ὁ ἄρρητος ἐγώ ἐκεῖνος μεταμόρφωσις ὑπογράφω , ὁ ὁ Κἀνθρωπείαν οὐσία ἐν ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁ αρχετοπως κάλλος ὁ θεῖος εἰκών ἀναλαμβάνω , ὁ μεταστοιχειόω αὐτός εἰς ὁ ὁ αὐτός θεότης λαμπρότης τε καί δόξα , ὁ ἀπρόσιτος καί ἀναλλοίωτος καί ἀίδιος καί ἀνέσπερον καί φυσικός ἐκεῖνος φάος ὁ θεουργέω ὁ ἐγώ φύσις κατά ὁ ἱερός θεολόγος , ὑπέρ οὖον πρᾶξις πᾶς Χριστός καί ἅπας μυστήριον , ὅς δή καί δόξα αὐτός καί βασίλειος ἑαυτοῦ τε καί ὁ πατήρ φθάνω διδάσκω · οὐδέ γάρ παύω ποτός οὗτος καί ὁ τοιοῦτος καί λέγω καί γράφω , καί λαμπρός τε καί διαπρύσιον ἀνακηρύσσω ὁ ἐγγύς τε καί ὁ μακράν πᾶς , εἰμί καί στόμα ἐγώ εἷς καί γλῶσσα κατά φύσις πρόσειμι εἷς , ὁ βούλομαι ἐγώ ὁ Ψυχή καί τῆ προθυμία οὗτος πρός ὑπηρεσία οὐ ἐξαρκέω ὁ λόγος . σκοπέω δέ πρός ὁ εἴρω ἐκεῖνος , ὅς