cogPG.PG151 244
τοῦ ἐπέκεινα τοῦ ὄντος ἱδρυμένου , μείζων δ´ ἀσυγκρίτως ἁπάντων ἡ Παρθενομήτωρ , δι´ αὐτῆς μεθέΚουσιν ὅσοι δὴ μεθέξουσι Θεοῦ · καὶ αὐτὴν οἵσονται τοῦ ἀχωρήτου χώραν ὅσοι δὴ γινώσκουσι Θεόν · καὶ αὐτὴν ὑμνήσουσι μετὰ Θεὸν ὅσοι τὸν Θεὸν ὑμνοῦσιν . Αὕτη καὶ τῶν πρὸ αὐτῆς αἰτία , καὶ τῶν μετ´ αὐτὴν προστάτις , καὶ τῶν αἰωνίων πρόξενος . Αὕτη τῶν προφητῶν ὑπόθεσις , τῶν Φἦ ἀποστόλων ἀρχὴ , τῶν μαρτύρων ἑδραίωμα , τῶν διδασκάλων κρηπίς . Αὕτη τῶν ἐπὶ γῆς ἡ δόξα , τῶν κατ´ οὐρανὸν ἡ τερπνότης , τὸ πάσης τῆς κτίσεως ἐγκαλλώπισμα . Αὕτη καταρχὴ καὶ πηγὴ καὶ ῥίζα τῶν ἀποῤῥήτων ἀγαθῶν . Αὔτη παντὸς ἁγίου κορυφὴ καὶ τελείωσις . Ὦ Παρθένε θεία καὶ νῦν οὐρανία , πῶς σου τὸ πᾶν ἐξείπω ; Πῶς σε δοξάσω τὸν τῆς δόξης θησαυ . ρόν ; Σοῦ καὶ μνήμη μόνον ἡγίασε τὸν χρώμενον · πρὸς σὲ καὶ νεῦσις μόνον διαυγέστερον ἐποίησε τὸν νοῦν , πρὸς ὕψος εὐθὺς ἀναλαβοῦσα θεῖον · διὰ σοῦ τρανοῦται τὸ τῆς διανοίας ὄμμα · διὰ σοῦ καταλάμπεται τὸ πνεῦμα θείου Πνεύματος ἐπιδημίᾳ · ταμιοῦχος γὰρ ἐγένου καὶ περιοχὴ χαρίτων · οὐχ ἵνα παρὰ σεαυτῇ κατάσχῃε , ἀλλ´ ἵνα τὰ σύμπαντα πληρώσῃς χάριτος · ὁ γὰρ τῶν ἀκενώτων θησαυρῶν ταμίας τῆς διανομῆς ἕνεκεν ἐπιτροπεύει · τί γὰρ δὴ καὶ κατάκλειστον ποιήσειε τὸν ὄλβον μὴ μειούμενον ; Μετάδος οὖν πλουσίως παντὶ τῷ σῷ λαῷ , τῷ σῷ κλήρῳ τούτῳ τοῦ σοῦ ἐλέους καὶ τῶν σῶν χαρίτων , ὧ Δέσποινα . Δὸς λύσιν τῶν κατεχόντων δεινῶν . Ὁρᾷς ὅσοις καὶ ὁποίοις κατατρυχόμεθα , καὶ ἱδίοις καὶ ἀλλοτρίοις , καὶ τοῖς ἔξωθεν καὶ τοῖς ἔνδοθεν . Πάντα τῇ σῇ δυνάμει μετασκεύασον ἐπὶ τὸ κρεῖττον , τοὺς μὲν ἐντὸς καὶ ὁμοφύλους πρὸς ἀλλήλους ἐξημεροῦσα , τοὺς δὲ θηρῶν ἀγρίων δίκην ἔξωθεν ἐπεμβαίνοντας ἀπελαύνουσα . Ἀντιμέτρησον τοῖς ἡμετέροις πάθεσι τὴν σὴν ἐπικουρίαν καὶ ἱατρείαν , νέμουσα καὶ ψυχαῖς καὶ σώμασι δαψιλῆ τὴν χάριν , καὶ πρὸς ἅπαντα διαρκῆ · κἂν μὴ χωρῶμεν , χωρητικωτέρους ἔργασαι , καὶ οὕτως ἐπιμέτρησον ἵνα τῇ σῇ χάριτι σωζόμενοί τε καὶ δυναμούμενοι , δοξάζωμεν τὸν ἐκ σοῦ δι´ ἡμᾶς σαρκωθέντα προαιώνιον Λόγον σὺν τῷ ἀνάρχῳ τούτου Πατρὶ , καὶ τῷ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς ἀτελευτή τους αἰῶνας . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΑΗʹ . Εἰς τὸ πρῶεον Ἐωθινόν . Ἐν ᾗ καὶ ὅτι οὐκ ἀρκεῖ τὸ θεῖον βάπτισμα σῶσαι τὸν ἄνθρωπον , εἰ μὴ καὶ τὴν τήρησιν ἔχειν σπεύδει τῶν θείων ἐντολῶν . Ὁ πρὸ τῶν ὄντων ὤν , καὶ τὰ ὄντα ἐκ μὴ ὄντων ποιήσας δι´ ἀγαθότητα , ἐν πᾶσίν ἐστιν , εἰ καὶ ὑπὲρ τὰ πάντα ἐστίν . Ἄν οὖν ἐν τῷ κόσμῳ καὶ πρὸ τοῦ παραγενέσθαι διὰ σαρκὸς , ἀλλ´ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτὸν ὁ κόσμος , ἐπεὶ οὐκ ἠθέλησαν · ὅσοι γὰρ ἠθέλησαν , καὶ ἐπέγνωσαν . Διὸ οἱ μὲν ἐπιγνόντες καὶ προσελήφθησαν · οἰ δὲ μὴ ἐπιγνόντες ἐγκατελείφθησαν , ὡς καὶ Παῦλός φησιν , ὁ καὶ θελήσας καὶ θεληθεὶς καὶ καταλαβεῖν σπεύδων , ἐφ´ ᾧ καὶ κατελήφθη ὑπὸ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , γράφων περὶ τῶν Ἐλλήνων · « Ἐπεὶ οὐκ ἐδοκίμασαν τον Θεὸν ΗΟΜΙΗΙΑ ΧΑΧΙΙΙ .
Lemmas: ὁ ἐπέκεινα ὁ εἰμί ἱδρύω , μείζων δδʹ ἀσύγκριτος ἅπας ὁ παρθενομήτωρ , δις αὐτός μεθεκους ὅσος δή μετέχω Θεός · καί αὐτός φέρω ὁ αχώρητος χώρα ὅσος δή γιγνώσκω Θεός · καί αὐτός ὑμνέω μετά θεός ὅσος ὁ θεός ὑμνέω . Ἄτη καί ὁ πρό αὐτός αἰτία , καί ὁ μετέ αὐτός προστάτις , καί ὁ αἰώνιος πρόξενος . Ἄτη ὁ προφήτης ὑπόθεσις , ὁ φημί ἀπόστολος ἀρχή , ὁ μάρτυς ἑδραίωμα , ὁ διδάσκαλος κρηπίς . Ἄτη ὁ ἐπί γῆ ὁ δόξα , ὁ κατ´ οὐρανός ὁ τερπνότης , ὁ πᾶς ὁ κτίσις ἐγκαλλώπισμα . Ἄτη καταρχή καί πηγή καί ῥίζα ὁ ἀπόρρητος ἀγαθός . οὗτος πᾶς ἅγιος κορυφή καί τελείωσις . ὦ παρθένος θεῖος καί νῦν Οὐρανία , πῶς σύ ὁ πᾶς ἐξεῖπον ; Πῶς σύ δοξάζω ὁ ὁ δόξα θησαυ . ἀντίμοιρος ; σός καί μνήμη μόνος ἁγίζω ὁ χράω · πρός σύ καί νεῦσις μόνος διαυγής ποιέω ὁ νόος , πρός ὕψος εὐθύς ἀναλαμβάνω θέω · διά σύ τρανόω ὁ ὁ διάνοια ὄμμα · διά σύ καταλάμπω ὁ πνεῦμα θεῖον πνεῦμα ἐπιδημία · ταμιοῦχος γάρ γίγνομαι καί περιοχή Χαρίτων · οὐ ἵνα παρά σεαυτοῦ κατέχω , ἀλ ἵνα ὁ σύμπας πληρόω χάρις · ὁ γάρ ὁ ακένωτος θησαυρός τάμιας ὁ διανομεύς ἕνεκα ἐπιτροπεύω · τίς γάρ δή καί κατάκλειστος ποιέω ὁ ὄλβος μή μειόω ; μεταδίδωμι οὖν πλούσιος πᾶς ὁ σός λαός , ὁ σός κλῆρος οὗτος ὁ σύ ἔλεος καί ὁ σός Χαρίτων , ἵημι Δέσποινα . δός λύσις ὁ κατέχω δεινός . ὁράω ὅσος καί ὁποῖος κατατρύχω , καί ἴδιος καί ἀλλότριος , καί ὁ ἔξωθεν καί ὁ ἔνδοθεν . Πάν ὁ σός δύναμις μετασκευάζω ἐπί ὁ ἀγαθός , ὁ μέν ἐντός καί ὁμόφυλος πρός ἀλλήλων ἐξημερόω , ὁ δέ θήρ ἄγριος δίκη ἔξωθεν ἐπεμβαίνω ἀπελαύνω . αντιμετρεω ὁ ἡμέτερος πάθος ὁ σός ἐπικουρία καί ἰατρεία , νέμω καί Ψυχή καί σῶμα δαψιλής ὁ χάρις , καί πρός ἅπας διαρκής · κἀν μή χωρέω , χωρητικός ἐργάζομαι , καί οὕτως ἐπιμετρέω ἵνα ὁ σός χάρις σωζόμενος τε καί δυναμόω , δοξάζω ὁ ἐκ σύ δις ἐγώ σαρκόω προαιώνιος Λόγος σύν ὁ ἄναρχος οὗτος πατήρ , καί ὁ ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ ατέλευτος ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία αηʹ . εἰς ὁ πρῷος εωθινός . ἐν ὅς καί ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ θέω βάπτισμα σῴζω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί μή καί ὁ τήρησις ἔχω σπεύδω ὁ θεῖον ἐντολή . ὁ πρό ὁ εἰμί εἰμί , καί ὁ εἰμί ἐκ μή εἰμί ποιέω δις ἀγαθότης , ἐν πᾶς εἰμί , εἰμί καί ὑπέρ ὁ πᾶς εἰμί . ἄν οὖν ἐν ὁ κόσμος καί πρό ὁ παραγίγνομαι διά σάρξ , ἀλ οὐ ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ κόσμος , ἐπεί οὐ ἐθέλω · ὅσος γάρ ἐθέλω , καί ἐπιγιγνώσκω . Διὸ ὁ μέν ἐπιγιγνώσκω καί προσλαμβάνω · ὁ δέ μή ἐπιγιγνώσκω ἐγκαταλείπω , ὡς καί Παῦλος φημί , ὁ καί ἐθέλω καί θελέω καί καταλαμβάνω σπεύδω , ἐφίημι ὅς καί καταλαμβάνω ὑπό Χριστός ὁ κύριος ἐγώ , γράφω περί ὁ Ἕλλην · « ἐπεί οὐ δοκιμάζω ὁ θεός ΑΗ ΧΑΧΙΙΙ .