cogPG.PG151 326
ψυχὴν καὶ τὴν ἐκείνης σωτηρίαν ἀνκαλειτο , καὶ ταλανίζων ἑαυτὸν ἅμα τῆς τε παρελθούσης ἀμελείας τοῦ βίου καὶ τῶν σφαλμάτων , καὶ ὅτι μηδὲ τελευτῶν ἔχει τὸν συναλγοῦντα καὶ συμπονούμενον περὶ τὴν δυνατὴν τέως τῆς ψυχῆς θεραπείαν · εἶτα καὶ τοῦ μεγάλου μνησθεὶς ἐπὶ τούτοις , καὶ τῆς ἁγιότητος καὶ τῆς μεγάλης ποιμαντικῆς καὶ ἐπιστασίας ἐκείνου · ἦν γὰρ καὶ τῶν γνωρίμων τε καὶ συνήθων · καὶ ὅτι μηδὲ τὴν τελευταίαν πρὸς Θεὸν ἐκδημοῦντι οδίων αὐτοῦ ῥημάτων καὶ τῶν ἱερῶν εὐχῶν μετασχὼν τότε , ταύτας ἀντὶ φυλακτηρίου παντὸς καὶ ἀμυντηρίων ὅπλων νυνὶ προῖστάμην . Ταῦτ´ ἐπειπών ὁ πρεσβύτερος , καὶ ἑαυτὸν οἰον ἀποκλαυσάμενος ὑπὲρ τούτων , τὸ τελευταῖον κατάγεται καὶ εἰς ὕπνον , καὶ ὁ ὕπνος ὄψιν εὐθὺς ἐπιφέρει τοιάνδε . Ἐδόκουν , φησί , κατὰ τὸν τοῦ θαυμαστοῦ Δημητρίου νεὼν , ἔνδον ἑστηκὼς τῶν ἀδύτων , τὸν μέγαν βλέπειν ἀρχιερέα , τῇ θείᾳ τε παρεστηκότα τραπέζῃ , καὶ συνήθως ἰερουργοῦντα τὰ μυστικά · ᾧ δὴ καὶ προσπεσὼν εὐχῆς ἱερᾶς ἀξιωθῆναι παρ´ αὐτοῦ περιπαθῶς ἐπεζήτουν . Ὁ δὲ πρῶτα μὲν οὐδ´ ἐπεστράφθαι πρὸς τὴν αἴτησιν ὅλως ἐδόκει , ἀλλὰ τῶν μυστηρίων μᾶλλον καὶ τῆς ἱερᾶς ἐξηρτῆσθαι τραπέζης κἀκείνοις προσέχειν τὸν νοῦν · μικρὸν δέ τι διαλιπὼν , ἐπιστρέφει πρός με , καὶ τῷ ἐπισκηνίῳ τὴν δεξιὰν ἐπιθεὶς , ἔνθα δὴ καὶ τὸ πᾶν ἐδόκει τότε συνδραμεῖν τῆς ὀδύνης , τὸν τοῦ θείου σταυροῦ τύπον ἐγχαράττει μοι τοῖς δακτύλοις · τῶν δ´ εὐθὺς ἔλαιόν ι καινῶς ἐκρυὲν , τὰ πρόσωπα καταχρίειν ἐδόκει . Ιαὶ ταῦτα μὲν ὅ τε ὕπνος , καὶ ἡ ἱερὰ ὄψις ἐκείνη . Ὁ δ´ εὐθέως ἐξαναστὰς , καὶ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ὀδύνης καὶ τῶν λυπηρῶν ἐκείνον ὁμοῦ πάντων . ἀθρόον καὶ ὑπὲρ πάσας ἐλπίδας ἀπαλλαγεὶς , ὡς μηδὲ ἴχνος ἐκείνων μηδοτιοῦν ἐλλελεῖφθαι , Θεῷ καὶ τῷ ἐκείνου θεράποντι μεγάλας ἀνωμολόγει τὰς χάριτας . Ἄλλος τις τῶν τῆς πόλεως οἰκητόρων οὐ τῶν ἀσήμων , ἀλλὰ καὶ τῶν εὐπατριδῶν τε καὶ ἐπισήμων ὡς μάλιστα . γυναικί τε καὶ τέκνοις συζῶν , καὶ οἰκίας ἐπιμελούμενος , ὀδύνῃ χρονίᾳ κάτοχος ἦν · κωλικήν φασι ταύτην ἰατρῶν παῖδες . Αὕτη τῷ χρόνῳ συναυξηθεῖσα , μεθόδοις ἰατρικαῖς καὶ φαρμακείαις οὐκέτι τὸ παράπαν ὑπεῖκε , καθὰ δὴ καὶ πρόσθεν · ἀλλ´ ἠλέγχετο πάνθ´ ὁμοῦ τῷ σφοδρῷ τῆς ὀδύνης , τῶν φυσικῶν ἐμφραγέντων πόρων καθάπαξ , καὶ τοῖς περιττώμασι τῆς γαότρὸς μηδεμιᾷ τινι μηχανῇ τὴν ἔξοδον συγχωρούντων , ὡς καὶ τῶν ἰατρῶν τοὺς δοκίμους τότε παρόντας ὕλην τινὰ μοχθηρὰν λέγειν εἰς ἑαυτὴν συστᾶσαν καὶ συμπαγεῖσαν εἰς λίθου μεταβαλεῖν φύσιν , κἀκεῖνον τὸν τῆς φυσικῆς ἐκκρίσεως ἀποφράττειν πόρον . Ἔκτη μὲν οὖν ἥδη παρῄει τὰνδρὶ δεινῶς ὑπὸ τῆς ὀδύνης στροβουμένῳ τὰ ἔνδον , καὶ αὐτό γε τὸ ζῇν ποὸς ἑσπέραν ταύτης ἀπαγορεύοντι . Τῶν δὲ προσηκόντων καθ´ αἷμα , καὶ τῶν ἄλλως καθ´ ἑταιρείαν οἰκείων τε καὶ συνήθων παρακαθημένων τε καὶ συμπασχόντων , ὡς ἔθος , ἐν τοῖς τοιούτοις , καὶ τὸν θεῖον ἐν τούτοις εἰς μέσον Γργόριον παρηχούντων τῷ λόγῳ , καὶ τὴν ἐνεργουσαν δι´ αὐτοῦ μεγάλην τῶν θαυμάτων ἐνέργειαν . καὶ ὅτι τῷ ἐκείνου πολλοὶ προσιόντες τάφῳ . χαλεπῶν ἀῤῥωστημάτων καὶ χρονίων παθῶν ἀθρόον ἐξάντεις ὁρῶνται , καὶ ὁ πάσχων ἐν αἰσθήσει τῶν λαλουμένων αὐτίκα γενόμενος , καὶ δάκρυσι καὶ ῥήμασιν ἐλεεινοῖς τὸν ἅγιον εἰς οἶκτον ἐξεκαλεῖτο · Ἰσχύεις , ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ , λέγων , ἅτε δὴ καὶ Χριστοῦ μιμητὴς ἀκριβέστατος , εἰ καὶ μὴ πάρειμι καὶ αὐτὸ νῦν κατὰ τοὺς · ἄλλους τῷ σῷ τάφῳ , καὶ τῆς νόσου καὶ τῆς ὥρας εἰργούσης , καὶ ἐπισκέψααθαι καὶ θεραπεῦσαι καὶ τῆς πικρᾶς ὀδύνης ἀπαλλάξαι καὶ τοῦ προσδοκωμένου θανάτου . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα μεταξὺ λέγων , εἰς ὕπνον ἐτράπη , καὶ Γρηγόριος εὐθὺς ὁ μέγας παρῆν ἐν σχήματι πρεσβυτέρου καὶ μοναχοῦ τινος τῶν οἰκείων , ὁμωνύμως δηλαδὴ Γρηγορίου καὶ αὐτοῦ καλουμένου , καὶ τῶν αυνόντων αὐτῶ πάλαι μοναχόν τε καὶ διάκονον ἕνα σινὰ παρεπόμενον ἔχων · οἶ δὴ καὶ αὐτῷ , φημί , τῷ πάσχοντι συνήθεις ἐτύγχανον ὄντες . Τοῦ τοίνυν Γρηγορίου φιλικῶς αὐτὸν ἐρομένου , Τί ποτε ἄρα τὸ λυποῦν , καὶ τίς ἡ τοῦ θορύβου καὶ τῆς τοσῆσδε ταραχῆς καὶ τῆς ἀνάγκης αἰτία Οὐχ ὁρᾷς με , φησὶν ὁ πάσχων , ὀδύνῃ συνεχόμενον πικροτάτῃ ; καὶ τῆς μὲν ζωῆς ἀφαιρούμενον ὑπὸ ταύτης ἀθρόον , τὰ δὲ φίλτατα , φεῦ ! ἔρημα καταλείποντα πάσης ἡστινοσοῦν προστασίας ; Ἀλλὰ μὴ δέδιθι , φησὶν , ὧ οὗτος , τὰ τοιαῦτα τό γε νῦν εἶναι · , ἕξει καὶ γάρ σοι καλῶς καὶ κατ´ εὐχὴν μετὰ μικρὸν πάντα , τοῖς δδυνωμένοις μορίοις τοῦ παρόντος ἐπιβληθέντος , Κεἶπε , καὶ τμῆμά τι τῆς αὐτῷ πάλαι καινουργηθείσης ἱερᾶς στολῆς , ἧπερ ἔφην , τοῦ κόλπου δόξας ἐξενεγκεῖν , σταυροῖς ἐννέα χρυσοῖς ἐντετυπιωμένον , ἐπιτίθησι τῷ πάσχοντι μὲρει · ὁ δ´ ἄρα διάκονος ὁ παρεπόμενος τούτῳ , σταυρὸν καὶ αὐτὸς ἀπὸ κηροῦ δόξας φέρειν , τοῖς τοῦ πάσχοντος ἐπιτίθησιν ὀπισθίοις , τῷ ὑπερκειμένῳ τῆς ἔδρας ὀστῷ προσφύσας , ἰερὸν τοῦτό φασιν ἰατρῶν παῖδες . Καὶ ὁ μὲν ταῦθ´ αὔτω θαυμαστῶς ἐνεργήσας Πνεύματι θείω τοῦ πά σχοντος ἐξ ὀφθαλμῶν ἦν · ὁ δ´ αὐτίκα , τῶν ὄπνων αὐτὸν ὑπανέντων , νύττεται τὴν γαστέρα , καὶ τῆς νοσοποιοῦ θαυμαστῶς κενωθείσης ὕλης , ὡς καὶ τοὺς παρόντας καταπλήττειν πάντας τῇ θέᾳ , τό τε πάθος εὐθὺς δραπετεύει , καὶ ὁ πάσχων ἐλεύθερος οὐ τοῦ προσδοκηθέντος μόνον θανάτου καὶ τῆς χρονίας ἐκείνης ὀδύνης καθάπαξ , ἀλλὰ καὶ εὐσθενής τις καὶ ῥωμαλέος ἐπὶ τὸν τάφον ἰὼν τοῦ μεγάλου , δι´ ἑαυτοῦ τε λαμπρᾷ τῇ φωνῆ τὸ τοῦ θαύματος ὑπερφυὲς Κπᾶσιν ἀνακηρύττων , καὶ Θεῷ καὶ τῷ ἑκείνου θεράποντι θύων τὰ χαριστήρια . Ὁ τῆς κατὰ Θεσσαλονίκην ἐκκλησίας τῶν ἱερῶν ἀσμάτων τε καὶ μελῶν ἔξαρχος , καὶ τοῦ χοροῦ τῶν ἀδόντων ἀρχηγός τε καὶ κορυφαῖος , Δομέστικον ἡ συνήθεια τοῦτόν φησιν , ἐπίσημος δ´ ἐν τοῖς τοιούτοις ἐκεῖνος , καὶ χρόνῳ καὶ πείρᾳ καὶ φύσει καὶ τέχνῃ καὶ παντὶ τῷ συντελοῦντι πρὸς ταῦτα , καὶ διδάσκαλος χρηματίζων τῶν ὄντων , καὶ κατὰ πάντων τὸ πρεσβεῖον φερόμενος · οὖτος τοιγαροῦν νόσῳ τινὶ συσχεθείς , ἐξ ὕλης μοχθηρᾶς τινος καὶ δριμείας Κἐχούσῃ τὰς ἀφορμὰς , ἐνιαυτὸν ὅλον σχεδὸν ἀκίνητος
Lemmas: ψυχή καί ὁ ἐκεῖνος σωτηρία ἀνακαλέω , καί ταλανίζω ἑαυτοῦ ἅμα ὁ τε παρέρχομαι ἀμέλεια ὁ βίος καί ὁ σφάλμα , καί ὅτι μηδέ τελευτή ἔχω ὁ συναλγέω καί συμπονέω περί ὁ δυνατός τέως ὁ Ψυχή θεραπεία · εἶτα καί ὁ μέγας μιμνήσκω ἐπί οὗτος , καί ὁ ἁγιότης καί ὁ μέγας ποιμαντορικός καί ἐπιστασία ἐκεῖνος · εἰμί γάρ καί ὁ γνώριμος τε καί συνήθης · καί ὅτι μηδέ ὁ τελευταῖος πρός θεός ἐκδημέω ὅδιος αὐτός ῥῆμα καί ὁ ἱερός εὖχος μετέχω τότε , οὗτος ἀντί φυλακτήριον πᾶς καί ἀμυντήριον ὅπλον νυνί προΐστημι . Ταῦτ´ ἐπεῖπον ὁ πρέσβυς , καί ἑαυτοῦ οἷος ἀποκλαίω ὑπέρ οὗτος , ὁ τελευταῖος κατάγω καί εἰς ὕπνος , καί ὁ ὕπνος ὄψις εὐθύς ἐπιφέρω τοιόσδε . δοκέω , φημί , κατά ὁ ὁ θαυμαστός Δημήτριος ναός , ἔνδον ἵστημι ὁ ἄδυτος , ὁ μέγας βλέπω ἀρχιερεύς , ὁ θεῖος τε παρίστημι τράπεζα , καί συνήθης εἰρουργέω ὁ μυστικός · ὅς δή καί προσπίτνω εὐχή ἱερός ἀξιόω παρ´ αὐτός περιπαθῶς ἐπιζητέω . ὁ δέ πρῶτος μέν οὐδός ἐπιστρέφω πρός ὁ αἴτησις ὅλως δοκέω , ἀλλά ὁ μυστήριον μᾶλλον καί ὁ ἱερός ἐξαρτάω τράπεζα ἐκεῖνος προσέχω ὁ νόος · μικρός δέ τίς διαλείπω , ἐπιστρέφω πρός ἐγώ , καί ὁ ἐπισκήνιος ὁ δεξιά ἐπιτίθημι , ἔνθα δή καί ὁ πᾶς δοκέω τότε συντρέχω ὁ ὀδύνη , ὁ ὁ θεῖον σταυρός τύπος ἐγχαράσσω ἐγώ ὁ δάκτυλος · ὁ δδʹ εὐθύς ἔλαιον ι καινός ἐκρέω , ὁ πρόσωπον καταχρίω δοκέω . ἰά οὗτος μέν ὅς τε ὕπνος , καί ὁ ἱερόv ὄψις ἐκεῖνος . ὁ δδʹ εὐθύς ἐξανίστημι , καί ὁ θάνατος καί ὁ ὀδύνη καί ὁ λυπηρός ἐκεῖνος ὁμοῦ πᾶς . ἀθρόος καί ὑπέρ πᾶς ἐλπίς ἀπαλλάσσω , ὡς μηδέ ἴχνος ἐκεῖνος μηδοτιοῦν ἐλλείπω , Θεός καί ὁ ἐκεῖνος θεράπων μέγας ἀνομολογέω ὁ χάρις . ἄλλος τις ὁ ὁ πόλις οἰκήτωρ οὖον ὁ ἄσημος , ἀλλά καί ὁ εὐπατρίδης τε καί ἐπίσημος ὡς μάλιστα . γυνή τε καί τέκνον συζάω , καί οἰκίον ἐπιμελέομαι , ὀδύνη χρόνιος κάτοχος εἰμί · κωλικός φημί οὗτος ἰατρός παῖς . Ἄτη ὁ χρόνος συναυξάνω , μέθοδος ἰατρικός καί φαρμακεία οὐκέτι ὁ παράπαν ὑπείκω , καθά δή καί πρόσθεν · ἀλ ἐλέγχω πάνθος ὁμοῦ ὁ σφοδρός ὁ ὀδύνη , ὁ φυσικός ἐμφράσσω πόρος καθάπαξ , καί ὁ περίσσωμα ὁ γαότρὸς μηδείς τις μηχανή ὁ ἔξοδος συγχωρέω , ὡς καί ὁ ἰατρός ὁ δόκιμος τότε πάρειμι ὕλη τις μοχθηρός λέγω εἰς ἑαυτοῦ συνίστημι καί συμπήγνυμι εἰς λίθος μεταβάλλω φύσις , ἐκεῖνος ὁ ὁ φυσικός ἔκκρισις ἀποφράσσω πόρος . ἔκτη μέν οὖν ἥδη πάρειμι ἀνήρ δεινῶς ὑπό ὁ ὀδύνη στροβέω ὁ ἔνδον , καί αὐτός γε ὁ ζάω ποιός ἑσπέρα οὗτος ἀπαγορεύω . ὁ δέ προσήκω καθ´ αἷμα , καί ὁ ἄλλως καθ´ ἑταιρεία οἰκέω τε καί συνήθης παρά-κάθημαι τε καί συμπάσχω , ὡς ἔθος , ἐν ὁ τοιοῦτος , καί ὁ θέω ἐν οὗτος εἰς μέσος Γργόριον παρηχέω ὁ λόγος , καί ὁ ενεργώ δις αὐτός μέγας ὁ θαῦμα ἐνέργεια . καί ὅτι ὁ ἐκεῖνος πολύς πρόσειμι τάφος . χαλεπός ἀῤῥωστημάτων καί χρόνιος πάθος ἀθρόος ἐξάντης ὁράω , καί ὁ πάσχω ἐν αἴσθησις ὁ λαλέω αὐτίκα γίγνομαι , καί δάκρυ καί ῥῆμα ἐλεεινός ὁ ἅγιος εἰς οἶκτος ἐκκαλέω · ἰσχύω , ἄνθρωπος ὁ Θεός , λέγω , ἅτε δή καί Χριστός μιμητής ἀκριβής , εἰμί καί μή πάρειμι καί αὐτός νῦν κατά ὁ · ἄλλος ὁ σός τάφος , καί ὁ νόσος καί ὁ ὥρα ἔργω , καί ἐπισκοπέω καί θεραπεύω καί ὁ πικρός ὀδύνη ἀπαλλάσσω καί ὁ προσδοκάω θάνατος . οὗτος καί ὁ τοιοῦτος μεταξύ λέγω , εἰς ὕπνος τρέπω , καί Γρηγόριος εὐθύς ὁ μέγας πάρειμι ἐν σχῆμα πρέσβυς καί μοναχός τις ὁ οἰκέω , ὁμώνυμος δηλαδή Γρηγόριος καί αὐτός καλέω , καί ὁ αἵνω αὐτός πάλαι μοναχός τε καί διάκονος εἷς Σινά παρεπόμενον ἔχω · οἶς δή καί αὐτός , φημί , ὁ πάσχω συνήθης τυγχάνω εἰμί . ὁ τοίνυν Γρηγόριος φιλικῶς αὐτός ἔρομαι , τις ποτός ἄρα ὁ λυπέω , καί τίς ὁ ὁ θόρυβος καί ὁ τοσόσδε ταραχή καί ὁ ἀνάγκη αἰτία οὐχ ὁράω ἐγώ , φημί ὁ πάσχω , ὀδύνη συνέχω πικρός ; καί ὁ μέν ζωή ἀφαιρέω ὑπό οὗτος ἀθρόος , ὁ δέ φίλος , φεῦ ! ἐρῆμος καταλείπω πᾶς ὅστις προστασία ; ἀλλά μή δείδω , φημί , ἵημι οὗτος , ὁ τοιοῦτος ὁ γε νῦν εἰμί · , ἔχω καί γάρ σύ καλῶς καί κατ´ εὐχή μετά μικρός πᾶς , ὁ δδυνωμένοις μόριον ὁ πάρειμι ἐπιβάλλω , λέγω , καί τμῆμα τίς ὁ αὐτός πάλαι καινουργέω ἱερός στολή , ὁ φημί , ὁ κόλπος δόξα ἐκφέρω , σταυρός ἐννέα χρυσός ἐντυπόω , ἐπιτίθημι ὁ πάσχω μέρος · ὁ δδʹ ἄρα διάκονος ὁ παρέπομαι οὗτος , σταυρός καί αὐτός ἀπό κῆρ δόξα φέρω , ὁ ὁ πάσχω ἐπιτίθημι ὀπίσθιος , ὁ ὑπέρκειμαι ὁ δράω ὀστέον προσφυσάω , ἱερός οὗτος φημί ἰατρός παῖς . καί ὁ μέν ταῦθ´ αὐτός θαυμαστός ἐνεργέω πνεῦμα θεῖον ὁ πᾷ ἔχω ἐκ ὀφθαλμός εἰμί · ὁ δδʹ αὐτίκα , ὁ ὄπνων αὐτός ὑπανίημι , νύσσω ὁ γαστήρ , καί ὁ νοσοποιός θαυμαστός κενόω ὕλη , ὡς καί ὁ πάρειμι καταπλήσσω πᾶς ὁ θέα , ὁ τε πάθος εὐθύς δραπετεύω , καί ὁ πάσχω ἐλεύθερος οὖον ὁ προσδοκέω μόνος θάνατος καί ὁ χρόνιος ἐκεῖνος ὀδύνη καθάπαξ , ἀλλά καί εὐσθενής τις καί ῥωμαλέος ἐπί ὁ τάφος εἶμι ὁ μέγας , δις ἑαυτοῦ τε λαμπρός ὁ φωνή ὁ ὁ θαῦμα ὑπερφυής Κπᾶσιν ἀνακηρύσσω , καί Θεός καί ὁ ἑκεῖνος θεράπων θύω ὁ χαριστήριος . ὁ ὁ κατά Θεσσαλονίκη ἐκκλησία ὁ ἱερός ἄσμα τε καί μέλος Ἔξαρχος , καί ὁ χορός ὁ ἀείδω ἀρχηγός τε καί κορυφαῖος , Δομέστικος ὁ συνήθεια οὗτος φημί , ἐπίσημος δδʹ ἐν ὁ τοιοῦτος ἐκεῖνος , καί χρόνος καί πείρω καί φύσις καί τέχνη καί πᾶς ὁ συντελέω πρός οὗτος , καί διδάσκαλος χρηματίζω ὁ εἰμί , καί κατά πᾶς ὁ πρεσβεῖον φέρω · οὗτος τοιγάρ νόσος τις συνέχω , ἐκ ὕλη μοχθηρός τις καί δριμύς κεχουω ὁ ἀφορμή , ἐνιαυτός ὅλος σχεδόν ἀκίνητος