cogPG.PG151 109
Πατρὶ ταύτην προσαγαγὼν εἰς θυσίαν , ὡς ἄμωον καὶ πανίερον ἱερεῖον , ὢ τῆς ἀφάτου μεγαλοδωρεᾶς τοῖς ὁμογενέσιν ἡμῖν τοῦτον κατήλλαξεν . Ἐπεὶ δὲ κατὰ γνώμην τοῦ Πατρὸς ὑπέστη τὸ πάθος , εἰς ὑπόδειγμα γέγονεν ἡμῖν , τοῖς διὰ παρακοῆς ἀπολλυμένοις , καὶ δι´ ὑπακοῆς σωζομένοις , μέχρι τίνος ὑπακουστέον . Ἔδειξε δὲ καὶ τὸν θάνατον τοῦτον τῆς τῷ διαβόλῳ προσούσης ἀθανασίας πολλῷ τιμιώτερον , ὡς προξενοῦντα ζωὴν ἀθάνατον ὄντως , ἅτε μηδὲ τῷ δευτέρῳ καὶ ἀδίῳ θανάτῳ , μᾶλλον δὲ καὶ χείρονι μυρίων θανάτων , τῇ μελλούσῃ κολάσει ὑποπίπτειν μέλλουσαν , ἀλλ´ ἐν οὐρανίοις σκηνώμασι σὺν Χριστῷ διαμένουσαν · αὐτὸς γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς τριήμερος , καὶ μετὰ τὸ παραστῆσαι ζῶντα τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς ἑαυτὸν εἰς οὐρανοὺς ἀναληφθεὶς καὶ μένων ἀθάνατος , τὴν ανάστασιν ἡμῖν και τὴν ἀθανασίαν , καὶ τὴν ἐν οὐρανοῖς ἀΐδιον καὶ ἀκήρατον καὶ μακαρίαν ὄντως ζωὴν ἐχαρίσατό τε καὶ ἐπιστώσατο , ἐνὶ θανάτῳ τῷ τῆς οἰκείας σαρκὸς , καὶ μιᾷ τῇ ταύτης ἀναστάσει , τὸν διπλοῦν ἡμῖν θάνατον ἰασάμενος , καὶ τῆς διττῆς ἡμᾶς αἰχ μαλωσίας ἐλευθερώσαι , τῆς ψυχῆς δηλαδὴ καὶ τοῦ σώματος . Ἐγένετο γὰρ πνεῦμα νεκρὸν ὁ πονηρὸς ἐγκαταλελειμμένος δι´ ἑκούσιον ἁμαρτίαν δικαίως ὑπὸ Θεοῦ τῆς ὄντως ζωῆς · πλήρωμα δὲ ὢν κακίας καὶ ἀρχηγὸς φθονερός , ἀπατηλὸς , ἀρχέκακος , οὐχ ὑπήνεγκε τὴν ἐν τῷ χωρίῳ τῆς τρυφῆς , τῳ παραδείσιῳ λέγω , του ἀνθρώπου ζωὴν , ἀλλ´ ὀλεθρίᾳ συμβουλῇ κλέψας κοινωνὸν ἐποιήσατο καὶ τῆς ἀμαρτίας , καὶ τῆς κατὰ πνεῦμα νεκρώσεως . Ταύτῃ δὲ τῇ νεκρώσει τοῦ πνεύματος ἐξ ἀνάγκης καὶ ἡ τοῦ σώματος ἐπηκολούθησε νέκρωσις · καὶ οὕτως ὁ πονηρὸς δι´ ἑνὸς τοῦ οἰκείου θανάτου , τὸν διπλοῦν ἡμῖν προεξένησε θάνατον · καὶ κάτω ῥίψας , καὶ ἑαυτοῦ κατωτέρω , μέγας αὐτὸς ἐδόκει καὶ ὑψηλὸς μεγαλαυχῶν , ὡς ἡμᾶς κατασοφισάμενος ἐν περινοία , καὶ καταδουλωσάμενος , καὶ Θεὸς ἡμῖν φεῦ ! ὡς ἀθάνατος φανταζόμενος , ἀλλὰ καὶ μετὰ θάνατον κληρονόμος τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ὡς ἐγκαταλελειμμένων;ινόμενος , καὶ κατασπῶν εἰς ᾅδου , καὶ κατακλείων ἀφύκτοις , ὡς ἐδόκει , φοοῦραῖς . Ἐλεήσας οὖν τῆς τοσαύτης ταλαιπωρίας ὁ πλισας ἡμᾶς Θεὸς , ἐκεῖ κατελθεῖν εὐδόκησεν , οὗπερ ἡμεῖς ἐῤῥίφημεν , ὥστ´ ἐκεῖθεν ἀνακαλέσασθαι , μόνος Τ ἐν τοῖς νεκροῖς ἀναφανεὶς ἐλεύθερος , ὡς πνεύματι ζῶντι κατεῖλθὼν ἐκεῖ , καὶ μὴ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ φωτὶ περιαστράπτοντι θείῳ , καὶ δύταμν ζωοσοιὸν κεκτημένῳ , ἵνα φωτίσῃ τοὺς ἐν τῷ σκότει καθημένους , καὶ ζωοποιήσῃ κατὰ πνεῦμα τους εἰς αὐτὸν ἐκεῖ πιστεύσαντας · ζωοποιήσῃ δὲ καὶ τὰ σώματα πάντων ἐν ἡμέρᾳ ᾗ ἔστησεν ἀναζωῶσαι καὶ κρῖναι τὸ σύμπαν γένος , ὡς καὶ ὁ ἐν ἀποστόλοις κυρυφαῖος δι´ Ἐπιστολῆς ἐδίδαξεν ἡμᾶς , « Εἰς τοῦτο , λέγων , καὶ νεκροῖς εὐηγγε ἰσθη , ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ὅνθρωπον σαρκὶ , ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι . » Μ.κρὸν δ´ ἀνωτέρω τῆς Ἐπιστολῆς δεικνὺς , τίς ὁ τοῖς ἐν ᾤδου νεκροῖς , καὶ διὰ τίνος κηροσας τὸ Κὐαγγέλιον , « Χριστὸ ,, φησὶν , ἅπαξὑπερ
Lemmas: πατήρ οὗτος προσάγω εἰς θυσία , ὡς ἄμων καί πανίερος ἱερεῖον , ὦ ὁ ἄφατος μεγαλοδωρεα ὁ ὁμογενής ἐγώ οὗτος καταλλάσσω . ἐπεί δέ κατά γνώμη ὁ πατήρ ὑφίστημι ὁ πάθος , εἰς ὑπόδειγμα γίγνομαι ἐγώ , ὁ διά παρακοή ἀπόλλυμι , καί δις ὑπακοή σῴζω , μέχρι τίς ὑπακουστέον . δείκνυμι δέ καί ὁ θάνατος οὗτος ὁ ὁ διάβολος πρόσειμι ἀθανασία πολύς τίμιος , ὡς προξενέω ζωή ἀθάνατος εἰμί , ἅτε μηδέ ὁ δύο καί ἀδίῳ θάνατος , μᾶλλον δέ καί χείρων μυρίος θάνατος , ὁ μέλλω κολάζω ὑποπίπτω μέλλω , ἀλ ἐν οὐράνιος σκήνωμα σύν Χριστός διαμένω · αὐτός γάρ ἐκ νεκρός ἀνίστημι τριήμερος , καί μετά ὁ παρίστημι ζῶ ὁ οἰκέω μαθητής ἑαυτοῦ εἰς οὐρανός ἀναλαμβάνω καί Μένων ἀθάνατος , ὁ ἀνάστασις ἐγώ και ὁ ἀθανασία , καί ὁ ἐν οὐρανός ἀΐδιος καί ἀκήρατος καί μακάριος εἰμί ζωή χαρίζω τε καί πιστόω , ἐν θάνατος ὁ ὁ οἰκεῖος σάρξ , καί εἷς ὁ οὗτος ἀνάστασις , ὁ διπλόος ἐγώ θάνατος ἰάομαι , καί ὁ διττός ἐγώ αἰχ μαλωσίας ἐλευθερόω , ὁ Ψυχή δηλαδή καί ὁ σῶμα . γίγνομαι γάρ πνεῦμα νεκρός ὁ πονηρός ἐγκαταλείπω δις ἑκούσιος ἁμαρτία δικαίως ὑπό Θεός ὁ εἰμί ζωή · πλήρωμα δέ εἰμί κακία καί ἀρχηγός φθονερός , ἀπατηλός , ἀρχέκακος , οὐ ὑποφέρω ὁ ἐν ὁ χωρίον ὁ τρυφή , ὁ παραδείσιον λέγω , ὁ ἄνθρωπος ζωή , ἀλ ὀλεθριάω συμβουλή κλέπτω κοινωνός ποιέω καί ὁ ἁμαρτία , καί ὁ κατά πνεῦμα νέκρωσις . Ταύτη δέ ὁ νέκρωσις ὁ πνεῦμα ἐκ ἀνάγκη καί ὁ ὁ σῶμα ἐπακολουθέω νέκρωσις · καί οὕτως ὁ πονηρός δις εἷς ὁ οἰκεῖος θάνατος , ὁ διπλόος ἐγώ προξενώ θάνατος · καί κάτω ῥίπτω , καί ἑαυτοῦ κατωτέρω , μέγας αὐτός δοκέω καί ὑψηλός μεγαλαυχέω , ὡς ἐγώ κατασοφίζομαι ἐν περίνοια , καί καταδουλόω , καί θεός ἐγώ φεῦ ! ὡς ἀθάνατος φαντάζω , ἀλλά καί μετά θάνατος κληρονόμος ὁ ἡμέτερος Ψυχή ὡς ἐγκαταλείπω , καί κατασπάω εἰς ᾍδης , καί κατακλείω ἄφυκτος , ὡς δοκέω , φούρα . ἐλεέω οὖν ὁ τοσοῦτος ταλαιπωρία ὁ πλισος ἐγώ θεός , ἐκεῖ κατέρχομαι εὐδοκέω , ὅσπερ ἐγώ ῥίπτω , ὅς ἐκεῖθεν ἀνακαλέω , μόνος Τ ἐν ὁ νεκρός ἀναφαίνω ἐλεύθερος , ὡς πνεῦμα ζῶ κατέρχομαι ἐκεῖ , καί μή οὗτος μόνος , ἀλλά καί φάος περιαστράπτω θεῖον , καί δύταμν ζῷον κτάομαι , ἵνα φωτίζω ὁ ἐν ὁ σκότος κάθημαι , καί ζωοποιέω κατά πνεῦμα ὁ εἰς αὐτός ἐκεῖ πιστεύω · ζωοποιέω δέ καί ὁ σῶμα πᾶς ἐν ἡμέρα ὅς ἵστημι ἀναζώννυμι καί κρίνω ὁ σύμπας γένος , ὡς καί ὁ ἐν ἀπόστολος κυρυφαῖος δις Ἐπιστολή διδάσκω ἐγώ , « εἰς οὗτος , λέγω , καί νεκρός εὐηγγε ἰσθη , ἵνα κρίνω μέν κατά ὅνθρωπον σάρξ , ζῶ δέ κατά θεός πνεῦμα . » Μ.κρὸν δδʹ ἀνωτέρω ὁ Ἐπιστολή δείκνυμι , τίς ὁ ὁ ἐν οἰδέω νεκρός , καί διά τίς κηρόω ὁ κυαγγελλω , « Χριστός ,, φημί , ἅπαξὑπερ