cogPG.PG151 161
εὔχαριστοῦντες πρὸς δύναμιν , ἀντιλήψεται καὶ ἐκά . στου τῆς δεξιᾶς , καὶ ὁδηγήσει ἡμᾶς ἐν τῇ βουλῇ καὶ τῇ δυνάμει αὐτοῦ , καὶ ῥύσεται ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους , καὶ ἀποκαταστήσει εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ , χαριζόμενος ἡμῖν ζωὴν ἀκήρατον καὶ αἰώνιον · ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν εἰς δόξαν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἀνάρχου αὐτοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ συναῖδίου καὶ ζωοποιοῦ Πνεύματος , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΚΔʹ . Εἰς τὴν κατὰ τὴν Πεντηκοστὴν τελεσθεῖσαν φανέρωσιν καὶ διανομὴν τοῦ θείου Πνείματος · ἐν ᾗ καὶ περὶ μετανοίας . ἐθεασάμεθα πρὸ μικροῦ τοῖς μεγάλοις τῆς πίστεως ὀφθαλμοῖς ἀναληφθέντα Χριστὸν , καὶ τῶν αὐτοψίᾳ κατηξιωμένων ἰδεῖν οὐχ ἧττον , καὶ τῆς κατ´ ἐκείνους διὰ τοῦτο μακαριότητος οὐδὲν ἀπελείφθημεν · « Μακάριοι γὰρ οἱ μὴ ἱδόντες καὶ πιστεύσαντες , » ὁ Κύριος εἶπεν · οὗτοι δέ εἰσιν οἱδι´ ἀκοῆς πληροφορηθέντες , καὶ διὰ πίστεως βλέποντες , ἐθεασάμεθα οὖν πρώην Χριστὸν ἀπὸ γῆς αἰρόμενον μετὰ σώματος , νῦν δὲ ὁρῶμεν διὰ τοῦ παρὰ´ ἀὐτοῦ τοῖς μαθηταῖς πεμφθέντος ἀγίου Πνεύματος , μέχρι τίνος ὁ Χριστὸς ἀναληφθεὶς ἔφθασε , καὶ εἰ , ποίαν ἀξίαν ἀνεβίβασε τὴν ἡμῶν ἡν ἀνέλαβε φύσιν · ἐκεῖσε γὰρ πάντως ἀνῆλθεν , ὅθεν τὸ Πνεῦμα παρὰ´ αὐτοῦ πεμφθὲν κατελήλυθε . Πόθεν δὲ τὸ Πνεῦμα κατῆλθε , δείκνυσιν ὁ διὰ τοῦ προφήτου λέγων Ἰωήλ · « Ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα » καὶ πρὸς ὅν φησιν ὁ Δαβίδ · « Ἐξαποστελεῖς τὸ Πνεῦμά σου , καὶ κτισθήσονται , καὶ ἀνακαινιεῖς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς . » Πρὸς τὸν ἀνωτάτω τοιγαροῦν ὁ Χριστὸς ἀναληφθεὶς ἀνελήλυθε Πατέρα , καὶ πρὸς αὐτὸν ἔφθασε τὸν πατρικὸν κόλπον , ὅθεν καὶ τὸ Πνεῦμα · καὶ κοινωνὸς καὶ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον τῆς κατ´ αὐτὸν ἀξίας ἀνεδείχθη τὸ ἐξ οὐρανοῦ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐρχόμενόν τε καὶ στελλόμενον Πνεῦμα καὶ αὐτὸς ἀρτίως ἀποστείλας . Ἀλλὰ μηδεὶς νομίσῃ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τῆς ἀξίας ταύτης ἀμοιροῦν , παρὰ ἀποστελλόντων καὶ συνευδοκούντων ἐστίΚΔείκνυσι δὲ καὶ τοῦτο σαφῶς ὁ διὰ τοῦ προφήτου λέγων · « Ἐγὼ ταῖς χεραί μου ἐθεμελίωσα τὴν γῆν . καὶ τὸν οὐρανὸν ἐξέτεινα , καὶ νῦν Κύριος ἀπέσταλκέ με καὶ τὸ Πνεῦμα αὐτοῦ . » Καὶ ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ αὐτοῦ προφήτου πάλιν ἀλλαχοῦ , λεγων · « Πνεῦμα Κυρίου ἐπ´ ἐμὲ , οὗ ἕνεκεν ἔχρισέ με , εὐαγγελίσασθαι ΣΘ πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με . » Τοιγαροῦν οὐκ ἀποστέλλεται μόνον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἀλλὰ καὶ ἀποστέλλει τὸν παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀποστελλόμενον Υἱὸν , παρὰ´ οὗ δείκνυται Πατρί τε καὶ Υἱῷ συμφυὲς καὶ ὁμοσθενὲς καὶ συνεργὸν καὶ ὁμότιμον . Εὐδοκίᾳ τοίνυν τοῦ Πατρὸς καὶ συνεργείᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος δι´ ἄφατον φιλανθρωπίας πέλαγος , κλίνας οὐρανούς καὶ καταβὰς ἄνωθεν ὁ τοῦ Θεοῦ Μονογενὴς , καὶ καθ´ ἡμᾶ ἐπὶ τῆς γῆς ὀφθεὶς , καὶ συναναστραφεὶς ἡμῖν , καὶ ἔπραξε καὶ ἐδίδαξε θαυμαστὰ καὶ μεγάλα κᾶὶ ὑψηλὰ καὶ ὄντως θεοπρεπῆ καὶ
Lemmas: εὐχαριστέω πρός δύναμις , ἀντιλαμβάνω καί ἐπίτεξ . ἕκαστος ὁ δεξιός , καί ὁδηγέω ἐγώ ἐν ὁ βουλή καί ὁ δύναμις αὐτός , καί ῥύομαι ἐγώ ἐκ ὁ ἐξουσία ὁ σκότος , καί ἀποκαθίστημι εἰς ὁ βασίλειος αὐτός , χαρίζομαι ἐγώ ζωή ἀκήρατος καί αἰώνιος · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω εἰς δόξα αὐτός καί ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ , καί ὁ συναιδιον καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία κδέʹ . εἰς ὁ κατά ὁ Πεντηκοστή τελέω φανέρωσις καί διανομή ὁ θεῖον πνειμα · ἐν ὅς καί περί μετάνοια . θεάομαι πρό μικρός ὁ μέγας ὁ πίστις ὀφθαλμός ἀναλαμβάνω Χριστός , καί ὁ αὐτοψία καταξιόω ὁράω οὐ κακός , καί ὁ κατ´ ἐκεῖνος διά οὗτος μακαριότης οὐδείς ἀπολείπω · « μακάριος γάρ ὁ μή ὁράω καί πιστεύω , » ὁ Κύριος εἶπον · οὗτος δέ εἰμί οἱδι´ ἀκοή πληροφορέω , καί διά πίστις βλέπω , θεάομαι οὖν πρώην Χριστός ἀπό γῆ ἀείρω μετά σῶμα , νῦν δέ ὁράω διά ὁ παρά αὐτός ὁ μαθητής πέμπω ἅγιος πνεῦμα , μέχρι τίς ὁ Χριστός ἀναλαμβάνω φθάνω , καί εἰμί , ποῖος ἄξιος ἀναβιβάζω ὁ ἐγώ ἐάν ἀναλαμβάνω φύσις · ἐκεῖσε γάρ πάντως ἀνέρχομαι , ὅθεν ὁ πνεῦμα παρά αὐτός πέμπω κατέρχομαι . πόθεν δέ ὁ πνεῦμα κατέρχομαι , δείκνυμι ὁ διά ὁ προφήτης λέγω Ἰωήλ · « ἐκχέω ἀπό ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ » καί πρός ὅς φημί ὁ Δαβίδ · « ἐξαποστέλλω ὁ πνεῦμα σύ , καί κτίζω , καί ἀνακαινίζω ὁ πρόσωπον ὁ γῆ . » πρός ὁ ἄνω2 τοιγάρ ὁ Χριστός ἀναλαμβάνω ἀνέρχομαι πατήρ , καί πρός αὐτός φθάνω ὁ πατρικός κόλπος , ὅθεν καί ὁ πνεῦμα · καί κοινωνός καί κατά ὁ ἀνθρώπινος ὁ κατ´ αὐτός ἄξιος ἀναδείκνυμι ὁ ἐκ οὐρανός παρά ὁ πατήρ ἔρχομαι τε καί στέλλω πνεῦμα καί αὐτός ἄρτιος ἀποστέλλω . ἀλλά μηδείς νομίζω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ ἄξιος οὗτος ἀμοιρέω , παρά ἀποστέλλω καί συνευδοκέω εστικδεικνυμι δέ καί οὗτος σαφῶς ὁ διά ὁ προφήτης λέγω · « ἐγώ ὁ χείρ ἐγώ θεμελιόω ὁ γῆ . καί ὁ οὐρανός ἐκτείνω , καί νῦν Κύριος ἀποστέλλω ἐγώ καί ὁ πνεῦμα αὐτός . » καί ὁ Χριστός διά ὁ αὐτός προφήτης πάλιν ἀλλαχοῦ , λέγω · « πνεῦμα κύριος ἐπι ἐγώ , ὅς ἕνεκα χρίω ἐγώ , εὐαγγελίζω ΣΘ πτωχός ἀποστέλλω ἐγώ . » τοιγάρ οὐ ἀποστέλλω μόνος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἀλλά καί ἀποστέλλω ὁ παρά ὁ πατήρ ἀποστέλλω υἱός , παρά ὅς δείκνυμι πατήρ τε καί υἱός συμφυής καί ὁμοσθενής καί συνεργός καί ὁμότιμος . Εὐδοκία τοίνυν ὁ πατήρ καί συνέργεια ὁ ἅγιος πνεῦμα δις ἄφατος φιλανθρωπία πέλαγος , κλίνη οὐρανός καί καταβαίνω ἄνωθεν ὁ ὁ Θεός Μονογενής , καί καθ´ ἡμέτερος ἐπί ὁ γῆ ὁράω , καί συναναστρέφω ἐγώ , καί πράσσω καί διδάσκω θαυμαστός καί μέγας καί ὑψηλός καί εἰμί θεοπρεπής καί