cogPG.PG151 223
ὡς Θεὸς , καὶ οὐ χρεία τοῖς θεοειδέσιν ἐν τῇ θεοπτία φωτὸς ἑτέρου · τοῖς γὰρ ἀιδίοις αὐτός ἐστι φῶς οὐκ ἄλλο · τί γὰρ δεῖ φωτὸς διυτέρου τοίς τὸ μέγιστον ἔχουσιν ; Ἐν τῷ προσεύχεσθαι δὲ οὕτως ἔλαμψε , καὶ ἀνεκάλυψεν ἀποῤῥήτως τοῖς τῶν μαθητῶν ἐκκρ τοις τὸ ἀπόῤῥητον ἐκεῖνο φῶς , τῶν ἄκρων προφητῶν συνόντων , ἵνα δείξῃ πρόξενον οὐσαν τὴν προσευχὴν τῆς μακαρίας ἐκεῖνης θέας , καὶ μάθωμεν , ὅτι διὰ τῆς πρὸς Θεὸν κατ´ ἀρετὴν ἐγγύτητος , καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν κατὰ νοῦν ἑνώσεω , ἡ λαμπρότης ἐγγίνεται καὶ ἀναφαίνεται ἐκείνη , πᾶσι διδομένη τε καὶ ὁρωμένη , τοῖς δι´ ἀγαθοεργίας ἀκριβοῦς , καὶ διὰ προσευχῆς εἰλικρινοῦς ἀνατεινομένοις ἀδιαλείπτως πρὸς Θεόν . Κάλλος γὰρ , φησιν , ἀληθινὸν καὶ ἐρασμιώτατον μόνῳ τῷ τὸν νοῦν κεκαθαρμένῳ θεωρητὸν τὸ περὶ τὴν θείαν καὶ μακαρίαν φύσιν ἐστὶν , οὗ ὁ ἐνατενίσας ταῖς μαρμαργαῖς καὶ ταῖς χάρισι μεταλαμβάνει τι ἀπ´ αὐτοῦ , ὥσπερ αἴγλην τινὰ ἀνθηρὰν , εἰς τὴν οἰκείαν ὄψιν ν ἀναχρωννύμενος · ὅθεν καὶ Μωϋσῆς ἐν τῷ ὁμιλεῖν Θεῷ ἐδοξάσθη τὸ πρόσωπον . Ὁρᾶτε ὅτι καὶ Μωῦσῆς μετεμορφώθη ἀναβὰς εἰς τὸ ὄρος , καὶ οὕτως εἶδε τὴν δόξαν Κυρίου ; Ἀλλ´ ἔπαθε τὴν μεταμόρφωσιν , οὐκ ἐνήργησε · κατὰ τὸν λέγοντα , Εἰς τοῦτο μὲ φέρει τὸ μέτριον ἐνταῦθα φέγγος τῆς ἀληθείας , λαμπρότητα Θεοῦ καὶ ἰδεῖν καὶ παθεῖν . Ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς οἴκοθεν εἶχε τὴν λαμπρότητα ἐκείνην · διὸ οὐδὲ προσευχῆς αὐτὸς ἐδεῖτο , θείῳ φωτὶ λαμπρυνούσης τὸ σῶμα , ἀλλ´ ὅθεν τοῖς ἁγίοις ἡ λαμπρότης τοῦ Θεοῦ προσγενήσεται , καὶ ὅπως αὐτοῖς ὀφθήσεται ὑπεδείκνυ · λάμψουσι γαρ καὶ οἱ δίκαιοι ὡς ἥλιος ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ Πατρὸς αὐτῶν , καὶ οὕτω φῶς ὅλοι γεγονότες θεῖον , ὡς θεοῦ φωτὸς γεννήματα , τὸν θείως ἀποῤῥήτως ὑπερλάμποντα ὄψονται Χριστὸν , οὗ ἐκ τῆς θεότητος ἡ δόξα φυσικῶς προῖοῦσα , κοινὴ καὶ τοῦ σώματο ἐν Θαβὼρ ἐδείκνυτο , διὰ τὸ ἑνιαῖον τῆς ὑποστάσεως . Οὕτω καὶ διὰ τοιούτου φωτὸς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος ἔλαμψεν . Οἱ δὲ τὸν Ἔλληνα λόγον καὶ τὴν τοῦ κόσμου τούτου σοφίαν ἐφ´ ἡμῶν αὐχοῦντες , καὶ τοῖς πνευματικοῖς ἀνδράσιν ἐπὶ τῶν τοῦ Πνεύματος λόγων μὴ πειθαρχεῖν ὅλως , ἀλλὰ καὶ ἀνταί . ρειν προῃρημένοι , φῶς ΧΘἍ ἀκούοντες τῆς ἐπ´ ὄροις τοῦ Κυρίου μεταμορφώσεως , τὸ τοῖς ἁποστολικοῖς ὀφθαλμοῖς ἑωραμένον , εἰς τὸ αἰσθητὸν εὐθὺς καὶ κτιστὸν κατάγονται φῶς , καὶ κατασπῶσιν εἰς τοῦτο τὸ αὐλὸν καὶ ἀνέσπερον καὶ ἀίδιον καὶ μὴ μόνον ὑπὲρ αἴσθησιν , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ νοῦν ἐκεῖνο φῶς . αὐτοὺ κάτω κείμενοι , καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὰ πρόσγεια νοεῖν δυνάμενοι · καίτοι αὐτὸς ὁ κατὰ τοῦτο λάμψας ἄκτιστον ὃν προαπέδειξεν αὐτὸ , βασιλείαν τοῦτο καλέσας τοῦ Θεοῦ · οὐ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ δούλη καὶ κτιστή · μᾶν γάρ πάντων ἀβασίλευτος καὶ ἀήττητος , καὶ χρόνου παντὸς καὶ αἰώνος ἐπακεινα · καὶ οὐ θέμις , φησὶν , ἢρχθαι ἢ φθάνεσθαι ὑπὸ αἰώνων ἢ χρόνων τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν . Ταύτην δὲ πιστεύομεν εἰναι τὴν τῶν σωζομένων κληρονοἘπεὶ
Lemmas: ὡς θεός , καί οὖον χρεία ὁ θεοειδής ἐν ὁ θεοπτία φάος ἕτερος · ὁ γάρ ἀίδιος αὐτός εἰμί φάος οὐ ἄλλος · τίς γάρ δεῖ φάος διυτερεω ὅς ὁ μέγας ἔχω ; ἐν ὁ προσεύχομαι δέ οὕτως λάμπω , καί ἀνακαλύπτω ἀπόρρητος ὁ ὁ μαθητής ἐκκρ ὁ ὁ ἀπόρρητος ἐκεῖνος φάος , ὁ ἄκρος προφήτης σύνειμι , ἵνα δείκνυμι Πρόξενος εἰμί ὁ προσευχή ὁ μακάριος ἐκεῖνος θέα , καί μανθάνω , ὅτι διά ὁ πρός θεός κατ´ ἀρετή ἐγγύτης , καί ὁ πρός αὐτός κατά νόος ἕνωσις , ὁ λαμπρότης ἐγγίγνομαι καί ἀναφαίνω ἐκεῖνος , πᾶς δίδωμι τε καί ὁράω , ὁ δις ἀγαθοεργία ἀκριβής , καί διά προσευχή εἰλικρινής ἀνατείνω ἀδιαλείπτως πρός Θεός . Κάλλος γάρ , φημί , ἀληθινός καί ἐράσμιος μόνος ὁ ὁ νόος κκ́γαθαρμαι θεωρητός ὁ περί ὁ θεῖος καί μακάριος φύσις εἰμί , ὅς ὁ ἐνατενίζω ὁ μαρμαργαῖς καί ὁ χάρις μεταλαμβάνω τίς ἀπ´ αὐτός , ὥσπερ αἴγλη τις ἀνθηρός , εἰς ὁ οἰκεῖος ὄψις Ν ἀναχρώννυμι · ὅθεν καί Μωϋσῆς ἐν ὁ ὁμιλέω Θεός δοξάζω ὁ πρόσωπον . ὁράω ὅτι καί Μωυσῆς μεταμορφόω ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος , καί οὕτως ὁράω ὁ δόξα κύριος ; Ἀλ πάσχω ὁ μεταμόρφωσις , οὐ ἐνεργέω · κατά ὁ λέγω , εἰς οὗτος ἐγώ φέρω ὁ μέτριος ἐνταῦθα φέγγος ὁ ἀλήθεια , λαμπρότης Θεός καί ὁράω καί πάσχω . ὁ δέ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός οἴκοθεν ἔχω ὁ λαμπρότης ἐκεῖνος · διό οὐδέ προσευχή αὐτός δήω , θεῖον φάος λαμπρύνω ὁ σῶμα , ἀλ ὅθεν ὁ ἅγιος ὁ λαμπρότης ὁ Θεός προσγίγνομαι , καί ὅπως αὐτός ὁράω ὑποδείκνυμι · λάμπω γαρ καί ὁ Δίκαιος ὡς ἥλιος ἐν ὁ βασίλεια ὁ πατήρ αὐτός , καί οὗτος φάος ὅλος γίγνομαι θέω , ὡς θεός φάος γέννημα , ὁ θεῖος ἀπόρρητος ὑπερλάμπω ὁράω Χριστός , ὅς ἐκ ὁ θεότης ὁ δόξα φυσικός πρόειμι , κοινός καί ὁ σῶμα ἐν Θαβώρ δείκνυμι , διά ὁ ἑνιαῖος ὁ ὑπόστασις . οὕτως καί διά τοιοῦτος φάος ὁ πρόσωπον αὐτός ὡς ὁ ἥλιος λάμπω . ὁ δέ ὁ Ἕλλην λόγος καί ὁ ὁ κόσμος οὗτος σοφία ἐφίημι ἐγώ αὐχέω , καί ὁ πνευματικός ἀνήρ ἐπί ὁ ὁ πνεῦμα λόγος μή πειθαρχέω ὅλως , ἀλλά καί ἄντη . ῥέω προαιρέω , φάος Θ ἀκούω ὁ ἐπι ὄρνυμι ὁ κύριος μεταμόρφωσις , ὁ ὁ ἀποστολικός ὀφθαλμός ὁράω , εἰς ὁ αἰσθητός εὐθύς καί κτιστός κατάγω φάος , καί κατασπάω εἰς οὗτος ὁ αὐλός καί ἀνέσπερον καί ἀίδιος καί μή μόνος ὑπέρ αἴσθησις , ἀλλά καί ὑπέρ νόος ἐκεῖνος φάος . αὐτου κάτω κεῖμαι , καί μηδείς ὑπέρ ὁ πρόσγειος νοέω δύναμαι · καίτοι αὐτός ὁ κατά οὗτος λάμπω ἄκτιστον ὅς προαποδείκνυμι αὐτός , βασίλειος οὗτος καλέω ὁ Θεός · οὖον γάρ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ Θεός δοῦλος καί κτίστης · τιμή γάρ πᾶς ἀβασίλευτος καί ἀήσσητος , καί χρόνος πᾶς καί αἰών ἐπακεινα · καί οὖον θέμις , φημί , ἄρχω ἢ φθάνω ὑπό αἰών ἢ χρόνος ὁ ὁ Θεός βασίλειος . οὗτος δέ πιστεύω εἰναι ὁ ὁ σώζω κληρονοἘπεὶ