cogPG.PG151 221
ἰσυμπεριλαβὼν καὶ τὴν ἡμέραν , καθ´ ἣν οἱ λό-οε ἐσεῖνοι ἐλέχθησαν , καὶ τὴν ἡμέραν , καθ´ ἢν μεμορφώθη ὁ Κύριος · ἃς καὶ ὁ Ματθαῖος νοεῖν δίδωσι τοῖς συνετῶς σκοποῦσι · διὸ καὶ τὴν , μετὰ , παόθε σιν τὴν ὑστεραίαν δηλοῦσαν , οὗτος μὲν εἰπεν , ἐκεῖνος δὲ ἀφῆκεν · οὐ γὰρ , μεθ´ ἡμέρας ὀκτὼ , φησίν , ὡς ἐκεῖνος μεθ´ ἡμέρας ἓξ , ἀλλ’ , Ἐγένοντο ὡς ἡμέραι ε ὀκτώ . Οὕτως οὐδὲν παρηλλαγμένον ἐν τῇ τῶν εὐαγγελιστῶν ἱστορικῇ διανοίᾳ . Ἀλλὰ καὶ ἕτερόν τι μέγα τε καὶ μυστικὸν διὰ · ἀλλήλων ἡμῖν ἐν τῷ δοκεῖν διαφωνεῖν ὑποφαίνουσιν · καὶ δὴ προσέχετε τὸν νοῦν τοῖς ῥηθησομένοις , ὅσοι διαβατικώτεροι τὴν διάνοιαν . Διὰ τί γὰρ ὁ μὲν μετὰ ἓξἡμέρας εἶπεν , ὁ δὲ ὑπερέβη καὶ τὴν ἑβδόμην , τῆσῥγδόης μνησθείς ; Διότι τὸ μέγα θέαμα τοῦ φωτὸς τῆς τοῦ Κυρίου Μεταμορφώσεως , τῆς ὀγδόης , ἤ τοι τοῦ μέλλοντος αἰῶνός ἐστι τὸ μυστήριον , μετὰ τὴν κατάπαυσιν τοῦ ἐν ἕξ ἡμέραις γεγονότος κόσαου καὶ τὴν ὑπέρβασιν τῆς καθ ἡμᾶς αἰσθήσεως ἑξαδικῶς ἐνεργούσης ἀναφαινόμενον · πέντε γὰρ αἰσθήσεις ἔχομεν , προστιθέμενος δὲ ταύταις ὁ κατ´ αἴσθησιν προφορικὸς λόγος , ἑξαδικὴν τὴν ἐνέργειαν τῆς αἰσθήσεως ἡμῶν ἀπεργάζεται . Οὐ μόνον δὲ ὑπὲρ αἴσθησιν . ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἦΘΤ λόγον ἐστὶν ἡ ἐπηγγελμένη τοῖς ἀξίοις τοῦ Θεοῦ βαοιλεία · διὰ τοῦτο μετὰ τὴν καλὴν ἀνενεργησίαν τῶν ἑξαδικῶς τούτων ἐκτελουμένων , ἦς ἀνενεργησίας τὸ ἀξίωμα ἡ ἑβδόμη πλουτεῖ , κατὰ τὴν ὀγδόην δυνάμει κρείττονος ἐνεργείας ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀναφαίνεται . Καὶ ταύτην τὴν τοῦ θείου Πνεύματος δύναμιν , διὰ´ ἧς ὁρᾶται τοῖς ἀξίοις ἡ τοῦ Θεοῦ βισιλεία , κατὰ τὸν θεῖον Λουκᾶν ὁ Κύριος ἐνδε κνύγε ος τοῖς μαθηταῖς προεῖπεν · « Εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων . οἴτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανατου , ἔως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει . » τουτέστι , τῷ δύναμιν τοῖς ὁρῶσι παρασχεῖν ἰδεῖν τὰ ἁθέατα , τῆς θανασίμου καὶ ψυχολέθρου προκαθάρασα λύμης , ἥτις ἐστὶν ἡ ἁμαρτία · ταύτης δὲ γεῦσίς ἐστιν ἡ ἐν τῷ λογισμῷ τῆς κακίας ἀρχὴ , ἧς οἱ προκαθαρθέντες οὐ γεύονται τοῦ κατὰ ψυχὴν θανάτου , τῇ δυνάμει τῆς μελλούσης ἐπιφανείας ἀμόνυντοι τηρηθέντες , ὡς ἐγὼ νομίζω , καὶ τὴν διάνοιαν . « Εἰσί τινες τῶν ὥδεἑστηκότων , οἵτινες οὐ μὴ γεύσονται θανάτου , ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει . » Πανταχοῦ ἐστιν ὁ τοῦ παντὸς βασιλεὺς , καὶ πανταχοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία αὐτοῦ , ὥστε τὸ ἔρχεσθαι τὴν αὐτοῦ βασιλείαν οὐ τὸ ἔλλοθεν ἀλλαχόσε παραγίνεσθαι δηλοῖ , ἀλλὰ τὸ φανεροῦσθαι ταύτην τῇ δυνάμει τοῦ θείου Πνεύματος · διὰ τοῦτο ἔλεγεν , ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει · ἥτις δύναμις . οὐχ ἀπλῶς τοῖς τυχοῦσιν ἐγγίνεται , ἀλλὰ τοῖς ἑστηκόσι μετὰ τοῦ Κυρίου , τουτέστι τοῖς ἐστηριγμένοις ἐν τῆ πίστει αὐτοῦ , καὶ τοῖς κατὰ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην , καὶ τούτοις ἀναφερομένοις ὑπὸ τοῦ Λόγου πρότερον εἰς ὄρος ὑψηλὸν , δηλονότι τῆς φυσικῆς ἡμῶν ταπεινότητος ὑπεραναβιβαζομένοις · ἐπεὶ καὶ διὰ τοῦτο Θεὶς ἐν ὕρει , κατὰ τὸν εἰπόντα , φαντάζεται τὸ μέν τοι κατεβαίνων αὐτὸς τῆς
Lemmas: ισυμπεριλαμβανω καί ὁ ἡμέρα , καθ´ ὅς ὁ λούω εἰσέρχομαι λέγω , καί ὁ ἡμέρα , καθ´ εἄν μορφόω ὁ Κύριος · ὅς καί ὁ Ματθαῖος νοέω δίδωμι ὁ συνετός σκοπέω · διό καί ὁ , μετά , πάθος βρόχος ὁ ὑστεραῖος δηλόω , οὗτος μέν εἶπον , ἐκεῖνος δέ ἀφίημι · οὖον γάρ , μεθ´ ἡμέρα ὀκτώ , φημί , ὡς ἐκεῖνος μεθ´ ἡμέρα ἓξ , ἀλλά , γίγνομαι ὡς ἡμέρα ε ὀκτώ . οὕτως οὐδείς παραλλάσσω ἐν ὁ ὁ εὐαγγελιστής ἱστορικός διάνοια . ἀλλά καί ἕτερος τίς μέγας τε καί μυστικός διά · ἀλλήλων ἐγώ ἐν ὁ δοκέω διαφωνέω ὑποφαίνω · καί δή προσέχω ὁ νόος ὁ ῥέομαι , ὅσος διαβατικός ὁ διάνοια . Ζεύς τίς γάρ ὁ μέν μετά ἥκω εἶπον , ὁ δέ ὑπερβαίνω καί ὁ ἕβδομος , ῥῆσις μιμνήσκω ; διότι ὁ μέγας θέαμα ὁ φάος ὁ ὁ κύριος Μεταμόρφωσις , ὁ ὄγδοος , ἤ ὅς ὁ μέλλω αἰών εἰμί ὁ μυστήριον , μετά ὁ κατάπαυσις ὁ ἐν ἕξ ἡμέρα γίγνομαι κόσος καί ὁ ὑπέρβασις ὁ καθά ἐγώ αἴσθησις ἑξαδικός ἐνεργέω ἀναφαίνω · πέντε γάρ αἴσθησις ἔχω , προστίθημι δέ οὗτος ὁ κατ´ αἴσθησις προφορικός λόγος , ἑξαδικός ὁ ἐνέργεια ὁ αἴσθησις ἐγώ ἀπεργάζομαι . οὖον μόνος δέ ὑπέρ αἴσθησις . ἀλλά καί ὑπέρ Τῆ λόγος εἰμί ὁ ἐπαγγέλλω ὁ ἄξιος ὁ Θεός βαοιλειος · διά οὗτος μετά ὁ καλός ἀνενεργησία ὁ ἑξαδικός οὗτος εκτελώ , εἰμί ἀνενεργησία ὁ ἀξίωμα ὁ ἕβδομος πλουτέω , κατά ὁ ὄγδοος δύναμις ἀγαθός ἐνέργεια ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἀναφαίνω . καί οὗτος ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα δύναμις , διά ὅς ὁράω ὁ ἄξιος ὁ ὁ Θεός βισιλειος , κατά ὁ θέω Λουκᾶς ὁ Κύριος ἔνδω κνύξ ὅς ὁ μαθητής προεῖπον · « εἰμί τις ὁ ὧδε ἵστημι . ὅστις οὖον μή γεύω θάνατος , ἔως εἄν ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἔρχομαι ἐν δύναμις . » τουτέστι , ὁ δύναμις ὁ ὁράω παρέχω ὁράω ὁ αθέατος , ὁ θανάσιμος καί ψυχόλεθρος προκαθαίρω λύμη , ὅστις εἰμί ὁ ἁμαρτία · οὗτος δέ γεῦσις εἰμί ὁ ἐν ὁ λογισμός ὁ κακία ἀρχή , ὅς ὁ προκαθαίρω οὖον γεύω ὁ κατά ψυχή θάνατος , ὁ δύναμις ὁ μέλλω ἐπιφάνεια ἄμων τηρέω , ὡς ἐγώ νομίζω , καί ὁ διάνοια . « εἰμί τις ὁ ὁράω , ὅστις οὖον μή γεύω θάνατος , ἠώς εἄν ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἔρχομαι ἐν δύναμις . » πανταχοῦ εἰμί ὁ ὁ πᾶς βασιλεύς , καί πανταχοῦ εἰμί ὁ βασίλειος αὐτός , ὥστε ὁ ἔρχομαι ὁ αὐτός βασίλειος οὖον ὁ ἔρχομαι ἀλλαχόσε παραγίγνομαι δηλόω , ἀλλά ὁ φανερόω οὗτος ὁ δύναμις ὁ θεῖον πνεῦμα · διά οὗτος λέγω , ἔρχομαι ἐν δύναμις · ὅστις δύναμις . οὐ ἀπλόος ὁ τυγχάνω ἐγγίγνομαι , ἀλλά ὁ ἵστημι μετά ὁ κύριος , τουτέστι ὁ στηρίζω ἐν τῆ πίστις αὐτός , καί ὁ κατά Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης , καί οὗτος ἀναφέρω ὑπό ὁ Λόγος πρότερος εἰς ὄρος ὑψηλός , δηλονότι ὁ φυσικός ἐγώ ταπεινότης ὑπεραναβιβάζω · ἐπεί καί διά οὗτος τίθημι ἐν ὕρει , κατά ὁ εἶπον , φαντάζω ὁ μέν ὅς κατεβαίνω αὐτός ὁ