cogPG.PG151 123
πιστεύσοντες εἶπεν , ἀλλὰ πιστεύσαντες , ἀλλὰ τῇ θείᾳ καὶ προγνωστικῇ δυνάμει τοῦ πάντα πρὸ γενέσεως εἰδότος , ὡς γεγονότα ἐστὶ τὰ ἐσόμενα . Ὢ δέ μοι νῦν ἐπῆλθε τῇ διανοίᾳ , τοῦτο πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ἐρῶ . Τὸν γὰρ Θωμᾶν ὁρῶν ἀπόντα μὲν ἄπιστον γεγονότα , συνεληλυθότα δὲ τοῖς πιστεύσασι μηδαμῶς τῆς πίστεως ἀστοχήσαντα , ἐπὶ νοῦν ἐβαλόμην , ὅτι καὶ ὁ ἀμαρτωλὸς ἄνθρωπος , ἂν μόνον φύγοι τὴν μετὰ τῶν φαύλων ἀναστροφὴν . καὶ τοῖς δικαίοις συναναστρέφηται , τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς δι´ αὐτὴν κατὰ ψυχὴν σωτηρίας οὐκ ἀστοχήσοι ποτέ . Καὶ τοῦτ´ οἷμαι καὶ ὁ ψαλμῳδὸς Προφήτης αἰνίττεται , μακαρίζων τοὺς ἐκκλίνοντας τὴν τῶν λοιμῶν συνεδρίαν καὶ συνοδοιπορίαν . Καὶ ἕτερος προφήτης · « Μὴ ἴσθι , λέγων , μετὰ πολλῶν . ἐπὶ κακίᾳ · » καὶ ἃ Παροιμιαστής · « Ἐν συναγωγῇ ἀμαρτωλῶν ἐκκαυθήσεται πῦρ · ὁ δὲ συμπορευόμενος σοφοῖς σοφὸς ἔσται . » Τοιγαροῦν , ἀδελφοί , ουνερχώμεθα καὶ πυκνὰ παραβάλλωμεν τῇ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίᾳ · ταύτῃ γὰρ πᾶς ὡς ἀληθῶς εὐλαβὴς προσεδρεύει καὶ παραμένει μὴ ἀφιστάμενος · καὶ ὅταν ἕκαστος ὑμῶν εἰς αὐτὴν ἔλθῃ , σκοπείτω τοὺς εὐλαβεστέρους , δυνατὸν δὲ γνωρίσαι καὶ μόνῃ τῇ θέᾳ τούτους τῆς ἐν σιωπῇ καὶ προσοχῇ παραστάσεως . Σκοπείτω τοίνυν τοὺς εὐλαβεστέρους , καὶ μάλιστα τῶν ἄλλων φοβουμένους ΛΟῼ τὸν Κύριον , καὶ τούτοις φέρων ἑαυτὸν προσκολλάτω , καὶ μετὰ τούτων συμπαριστάσθω Θεῷ · κἂν ἐντεῦθεν ἐξέλθῃ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν , Κυριακῆς οὔσης , σχολὴν ἄγων ἀπὸ τῶν γηῖνων ἔργων διὰ τὸν Κύριον , οὗ καὶ ἔστιν ἐπώνυμος αὕτη , ζητεῖτε μετ´ ἐπιμελείας , εἴ πού τις τοὺς ἀποστόλους ἐκείνους μιμούμενος , κατάκλειστος ὡς τὰ πολλὰ διαμένει διὰ τῆς ἐν ἡσυχίᾳ προσευχῆς καὶ ψαλμῳδίας καὶ τῆς ἄλλης καταλλήλου διαίτης ποθῶν τὸν Κύριον . Ἐκείνῳ δὴ προσίτω καὶ οὗτος , καὶ εἰσίτω μετὰ πίστεως τὸν οἰκίσκον ἐκείνου , καθάπερ οὐράνιόν τινα χῶρον , ἔνδον ἔχοντα τὴν ἁγιαστικὴν τοῦ Πνεύματος δύναμιν · καὶ τῷ ἐνοικοῦντι παρακαθεζέσθω , καὶ συμπαραμενέτω καθόσον ἔχει , καὶ προσλαλείτω περὶ Θεοῦ καὶ τῶν θείων , ἐρωτῶν καὶ σὺν ταπεινώσει μανθάνων , καὶ τὴν δι´ εὐχῆς ἐπικουρίαν ἐπικαλούμενος · ἐλεύσεται γὰρ οὕτω πράττοντα καὶ πρὸς αὐτὸν ἀοράτως , εὖ οἶδα , Χριστὸς , καὶ τὴν εἰρήνην ἔνδον τῷ λογιζομένῳ τῆς ψυχῆς παρέξει , καὶ τῇ πίστει προσθήσει , καὶ τὸν στηριγμὸν ἐπιδώσει , καὶ μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν κατατάξει κατὰ καιρὸν ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν · ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν ἐν αὐτῷ τῷ νῦν ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντι καὶ ἀναστάντι , καὶ ὕστερον μετὰ δόξης ἐλευσομένῳ βασιλεῖ τῶν αἰώνων Χριστῷ · ὅτι αὐτῷ πρέπει δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΙΗʹ . Τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφορων · ἐν ᾗ καὶ ὅτι πρώτη τὸν Κύριον ἡ Θεοτόκος εἰδεν ἐκ νεκρων ἀνασΤΗΦΖΗ . Ἡ τοῦ Κυρίου ἀνάστασις τῆς ἀνθρωπίνης φύσεώς ἐστιν ἀνανέωσις , καὶ τοῦ πρώτου διὰ τὴν ἁμαρτίαν θανάτῳ καταποθέντος Ἀδὰμ , καὶ διὰ θανάτου πρὸς
Lemmas: πιστεύω εἶπον , ἀλλά πιστεύω , ἀλλά ὁ θεῖος καί προγνωστικός δύναμις ὁ πᾶς πρό γένεσις οἶδα , ὡς γίγνομαι εἰμί ὁ εἰμί . ὤ δέ ἐγώ νῦν ἐπέρχομαι ὁ διάνοια , οὗτος πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη εἴρω . ὁ γάρ Θωμᾶς ὁράω ἄπειμι μέν ἄπιστος γίγνομαι , συνέρχομαι δέ ὁ πιστεύω μηδαμῶς ὁ πίστις ἀστοχέω , ἐπί νόος βάλλω , ὅτι καί ὁ ἁμαρτωλός ἄνθρωπος , εἄν μόνος φεύγω ὁ μετά ὁ φαῦλος ἀναστροφή . καί ὁ Δίκαιος συναναστρέφω , ὁ δικαιοσύνη καί ὁ δις αὐτός κατά ψυχή σωτηρία οὐ ἀστοχέω ποτός . καί τοῦτος οἴομαι καί ὁ ψαλμῳδός Προφήτης αἰνίσσομαι , μακαρίζω ὁ ἐκκλίνω ὁ ὁ λοιμός συνεδρία καί συνοδοιπορία . καί ἕτερος προφήτης · « μή εἰμί , λέγω , μετά πολύς . ἐπί κακία · » καί ὁ παροιμιαστής · « ἐν συναγωγή ἁμαρτωλός ἐκκαίω πῦρ · ὁ δέ συμπορεύομαι σοφός σοφός εἰμί . » τοιγάρ , ἀδελφός , ουνερχώμεθα καί πυκνός παραβάλλω ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία · οὗτος γάρ πᾶς ὡς ἀληθής εὐλαβής προσεδρεύω καί παραμένω μή ἀφίστημι · καί ὅταν ἕκαστος σύ εἰς αὐτός ἔρχομαι , σκοπέω ὁ εὐλαβής , δυνατός δέ γνωρίζω καί μόνος ὁ θέα οὗτος ὁ ἐν σιωπή καί προσοχή παράστασις . σκοπέω τοίνυν ὁ εὐλαβής , καί μάλιστα ὁ ἄλλος φοβέω λούω ὁ κύριος , καί οὗτος φέρω ἑαυτοῦ προσκολλάω , καί μετά οὗτος συμπαριστάω Θεός · κἀν ἐντεῦθεν ἐξέρχομαι μετά ὁ ἀπόλυσις , κυριακός εἰμί , σχολή ἄγω ἀπό ὁ γήϊνος ἔργον διά ὁ κύριος , ὅς καί εἰμί ἐπώνυμος οὗτος , ζητέω μετέ ἐπιμέλεια , εἰμί πού τις ὁ ἀπόστολος ἐκεῖνος μιμέομαι , κατάκλειστος ὡς ὁ πολύς διαμένω διά ὁ ἐν ἡσυχία προσευχή καί ψαλμῳδία καί ὁ ἄλλος κατάλληλος δίαιτα ποθή ὁ κύριος . ἐκεῖνος δή πρόσειμι καί οὗτος , καί εἰσέρχομαι μετά πίστις ὁ οἰκίσκος ἐκεῖνος , καθάπερ οὐράνιος τις χῶρος , ἔνδον ἔχω ὁ ἁγιαστικός ὁ πνεῦμα δύναμις · καί ὁ ἐνοικέω παρακαθέζομαι , καί συμπαραμένω καθόσον ἔχω , καί προσλαλέω περί Θεός καί ὁ θεῖον , ἐρωτάω καί σύν ταπείνωσις μανθάνω , καί ὁ δις εὐχή ἐπικουρία ἐπικαλέω · ἔρχομαι γάρ οὗτος πράσσω καί πρός αὐτός ἀόρατος , εὕω οἶδα , Χριστός , καί ὁ εἰρήνη ἔνδον ὁ λογίζομαι ὁ Ψυχή παρέχω , καί ὁ πίστις προστίθημι , καί ὁ στηριγμός ἐπιδίδωμι , καί μετά ὁ ἐκλεκτός κατάταξις κατά καιρός ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω ἐν αὐτός ὁ νῦν ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω καί ἀνίστημι , καί ὕστερος μετά δόξα ἐλεύθω βασιλεύς ὁ αἰών Χριστός · ὅτι αὐτός πρέπω δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία ΙΗΥ . ὁ Κυριακός ὁ Μυροφόρος · ἐν ὅς καί ὅτι πρῶτος ὁ κύριος ὁ Θεοτόκος ὁράω ἐκ νεκρός Η . ὁ ὁ κύριος ἀνάστασις ὁ ἀνθρώπινος φύσις εἰμί ἀνανέωσις , καί ὁ πρῶτος διά ὁ ἁμαρτία θάνατος καταπίνω Ἀδάμ , καί διά θάνατος πρός