cogPG.PG151 87
πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα · τότε ῥαγήσεται πρώγμον τὸ φῶς σου , καὶ τὰ ἰάματα σου ταχὺ ἀνατελεῖ , καὶ πυρεύσεται ἔμπροσθεν ἡ δικαιοσύνη σου , καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε . » Εἰ μὴ δίδως τοίνυν ἐκ τῶν σῶν πένητι , καὶ ταῦτα περιττῶν ὄντων , κἂν μὴ κτῶ ταῦτα κατὰ τοῦ πένητος καίτοι ὁ πάντων δεσπότης Χριστὸς τοὺς τῆς ἀριστερᾶς μερίδος εἰς τὸ πῦρ ἀποπέμπων καὶ καταρώμενος , οὐ καταδικάζει τούτους ὡς ἅρπαγας . ἀλλ´ ὡς μὴ μεταδόντας τῷ δεομένῳ , Οὐκοῦν οἱ ἅρπαγες καὶ οἱ ἄδικοι οὐδὲ ἀναστήσονται εἰς παράστασιν καὶ κρίσιν , ἀλλ´ εἰς καταδίκην εὐθὺς μείζονα καὶ κατάκρισιν · ἐπεὶ κἀνταῦθ´ ὡς ἔοικεν οὗτοι οὐδέποτε ὅλως ἐκ ψυχῆς τῷ Θεῷ παοέστησαν · « Οἱ γὰρ ἐσθίοντες , φησὶ , τὸν λαόν μου ἐν βρώσει ἄρτου , τὸν Θεὸν οὐκ ἐπεκαλέσαντο . » Ὁ πλούσιος οὗ εὐφόρησεν ἡ χώρα , καὶ ὁ πορφύραν καὶ βύσσον ἐνδεδυμένος , οὐχ ὡς ἀδικήσαντές τινα , ἀλλ´ ὡς μὴ μεταδόντες τῶν ἐκείνοις κτηθέντων δικαίως καταδινάζονται · κοινὰ γὰρ ἐκ κοινῶν ταμείων τῶν τοῦ Θεοῦ κτισμάτων τὰ θησαυρίσματα . Πῶς οὗν οὐ πλεονέκτης ὁ ἐξιδιούμενος τὰ κοινὰ , κἂν οὐχ ὡς ἐκεῖνος ὁ τὰ φανερῶς ἀλλότρια σφετεριζόμενος · Οὐκοῦν ὁ μὲν ὡς κακὸς δοῦλος ὑποστήσεται φεῦ ! τὴν φρικώδη διχοτομίαν , ὁ δὲ τὰ δεινότερα καὶ φρικωδέστερα πείσεται , καὶ οὐδ´ ἕτερος αὐτῶν δυνήσεταί ποτε ταῦτα διαφυγεῖν , ἂν μὴ τοὺς πτωχοὺς δεξιώσωνται · καὶ ὁ μὲν καλῶς οἰκονομήσει τὰ πεπιστευμένα τούτῳ παρὰ Θεοῦ , ὁ δὲ καλῶς σκορπίσει τὰ κακῶς συναχθέντα . Παῦλος ὁ μέγας Θεσσαλονικεῦσι ράφων τοῖς ἡμῶν πάντως προγόνοις , περὶ τῆς φιλαδελφίας φησίν · « Οὐ χρείαν ἔχετε γράφειν ὑμῖν αὐτοὶ γὰρ θεοδίδακτοί ἐστε εἰς τὸ ἀγαπᾷν ἀλλήλους . » Τοῦ Κυρίου τοίνυν πρός τινας εἰρηκότος · « Εἰ τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε , τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε ἄν · » φοβηθῶμεν καὶ αὐτοὶ τὸν λόγον τοῦτον , οὐκ ἐνταῦθα μὲν πρὸς ἡμᾶς λεγόμενον , ἀλλ´ ἐπὶ τῆς φρικτῆς , ὃ μὴ γένοιτο , ῥηθησόμενον ἡμέρας , ἡνίκα μᾶλλον ἀπὸ τῆς ὁμοιότητος τῶν πεπραγμένων ἡ συγγένεια κρίνεται , ἡνίκα πάντες οἱ τὴν ἐν Χριστῷ πτωχείαν , εἰ δ´ οὗν ἀλλὰ τοὺς πτωχοὺς γοῦν ἠγαπηκότες , οἱ καταφρονηταὶ τῆς δόξης , οἱ τῆς ἐγκρατείας ἐρασταὶ , οἱ τῶν εὐαγγελικῶν θεσπισμάτων οὐκ ἀκροαταὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ ποιηταὶ , κατὰ τὴν τοῦ κοινοῦ χάριτι Πατρὸς εὐχὴν ὑπερφυῶς ἐν ἔσονται · « Δὸς γὰρ , φησὶν , αὐτοῖς ἵνα πάντες ἓν ῶσι , καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν · » ἡνίκα φανερῶς ἡ κριτικωτάτη μάχαιρα τοῦ Πνεύματος διχάσει ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς , καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς , καὶ ἀλλοτρίους ποιήσει τοὺς ἀνομοίους τοῖς τρόποις · εἰ γὰρ ἐνταῦθα , πόσῳ μᾶλλον ἐκεῖ , ὅπου καὶ ὁ πάντα εἰδὼς πρὸς τοὺς μὴ κατ´ ἀρετὴν ὡμοιωμένους , « Οὐκοἶδα ὑμᾶς , » ἀποφαίνεται · Οὐ γὰρ ἔχουσιν , ὡς ἔοικε , τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου · οὐκ ἐγένοντο οἰκτίρμονες ὡς ὁ κοινὸς Πατήρ · οὐ κοινὰ τὰ ὄντα τοῖς δεομένοις ἐποιήσαντο , καθάπερ ἐκεῖνος τῶν οἰκείων ἀγαθῶν δωρεὰν μετέδωκεν ἅπασιν · οὐ τοῖς πλησίον ἐγένοντο χρηστοὶ , οὐ τοὺς μακρὰν διὰ οοιιοοΟς
Lemmas: πᾶς συγγραφή ἄδικος διασπάω · τότε ῥήγνυμι πρώγμον ὁ φάος σύ , καί ὁ ἴαμα σύ ταχύς ἀνατέλλω , καί πυρεύω ἔμπροσθεν ὁ δικαιοσύνη σύ , καί ὁ δόξα ὁ Θεός περιστέλλω σύ . » εἰμί μή δίδωμι τοίνυν ἐκ ὁ σός πένης , καί οὗτος περισσός εἰμί , κἀν μή κτείνω οὗτος κατά ὁ πένης καίτοι ὁ πᾶς δεσπότης Χριστός ὁ ὁ ἀριστερός μερίς εἰς ὁ πῦρ ἀποπέμπω καί καταράομαι , οὖον καταδικάζω οὗτος ὡς ἅρπαξ . ἀλ ὡς μή μεταδίδωμι ὁ δήω , οὐκοῦν ὁ ἅρπαξ καί ὁ ἄδικος οὐδέ ἀνίστημι εἰς παράστασις καί κρίσις , ἀλ εἰς δίκη εὐθύς μείζων καί κατάκρισις · ἐπεί κἀνταῦθ´ ὡς ἔοικα οὗτος οὐδέποτε ὅλως ἐκ Ψυχή ὁ Θεός παοιστημι · « ὁ γάρ ἐσθίω , φημί , ὁ λαός ἐγώ ἐν βρῶσις ἄρτος , ὁ θεός οὐ ἐπικαλέω . » ὁ πλούσιος ὅς εὐφορέω ὁ χώρα , καί ὁ πορφύρα καί βύσσος ἐνδύω , οὐ ὡς ἀδικέω τις , ἀλ ὡς μή μεταδίδωμι ὁ ἐκεῖνος κτάομαι δικαίως καταδιναζοντ · κοινός γάρ ἐκ κοινός ταμεῖον ὁ ὁ Θεός κτίσμα ὁ θησαύρισμα . Πῶς ἐν οὖον πλεονέκτης ὁ ἐξιδιόω ὁ κοινός , κἀν οὐ ὡς ἐκεῖνος ὁ ὁ φανερῶς ἀλλότριος σφετερίζω · οὐκοῦν ὁ μέν ὡς κακός δοῦλος ὑφίστημι φεῦ ! ὁ φρικώδης διχοτομία , ὁ δέ ὁ δεινός καί φρικώδης πείθω , καί οὐδός ἕτερος αὐτός δύναμαι ποτός οὗτος διαφεύγω , εἄν μή ὁ πτωχός δεξιόομαι · καί ὁ μέν καλῶς οἰκονομέω ὁ πιστεύω οὗτος παρά Θεός , ὁ δέ καλῶς σκορπίζω ὁ κακῶς συνάγω . Παῦλος ὁ μέγας Θεσσαλονικεύς ῥάπτω ὁ ἐγώ πάντως πρόγονος , περί ὁ φιλαδελφία φημί · « οὖον χρεία ἔχω γράφω σύ αὐτός γάρ θεοδίδακτος εἰμί εἰς ὁ ἀγαπάω ἀλλήλων . » ὁ κύριος τοίνυν πρός τις ἐρῶ · « εἰμί ὁ Ἀβραάμ εἰμί , ὁ ἔργον ὁ Ἀβραάμ ποιέω ἄν · » φοβέω καί αὐτός ὁ λόγος οὗτος , οὐ ἐνταῦθα μέν πρός ἐγώ λέγω , ἀλ ἐπί ὁ φρικτός , ὅς μή γίγνομαι , εἴρω ἡμέρα , ἡνίκα μᾶλλον ἀπό ὁ ὁμοιότης ὁ πράσσω ὁ συγγένεια κρίνω , ἡνίκα πᾶς ὁ ὁ ἐν Χριστός πτωχεία , εἰμί δδʹ ἐν ἀλλά ὁ πτωχός γοῦν ἀγαπάω , ὁ καταφρονητής ὁ δόξα , ὁ ὁ ἐγκράτεια ἐραστής , ὁ ὁ εὐαγγελικός θέσπισμα οὐ ἀκροατής μόνος , ἀλλά καί ποιητής , κατά ὁ ὁ κοινός χάρις πατήρ εὐχή ὑπερφυῶς ἐν εἰμί · « δός γάρ , φημί , αὐτός ἵνα πᾶς εἷς οἰδάνω , καθώς ἐγώ εἷς εἰμί · » ἡνίκα φανερῶς ὁ κριτικός μάχαιρα ὁ πνεῦμα δίχασις ἄνθρωπος κατά ὁ πατήρ , καί θυγάτηρ κατά ὁ μήτηρ , καί ἀλλότριος ποιέω ὁ ἀνόμοιος ὁ τρόπος · εἰμί γάρ ἐνταῦθα , πόσος μᾶλλον ἐκεῖ , ὅπου καί ὁ πᾶς εἰδοί πρός ὁ μή κατ´ ἀρετή ὁμοιόω , « ουκοιδη σύ , » ἀποφαίνω · οὖον γάρ ἔχω , ὡς ἔοικα , ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος · οὐ γίγνομαι οἰκτίρμων ὡς ὁ κοινός Πατήρ · οὖον κοινός ὁ εἰμί ὁ δήω ποιέω , καθάπερ ἐκεῖνος ὁ οἰκέω ἀγαθός δωρεά μεταδίδωμι ἅπας · οὖον ὁ πλησίος γίγνομαι χρηστός , οὖον ὁ μακράν διά οοιιοοΟς