cogPG.PG151 104
τοῦτο ἀναλαμβάνει τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν Θεὸς , ἵνα δείξῃ τοσοῦτον ἀμαρτίας οὖσαν ἑκτὸς , καὶ τοσοῦτο ἐκαθαρμένην , ὡς καὶ ἑνωθῆναι τούτῳ δύνασθα » καθ´ ὑπόστασιν , καὶ συνδιαιωνίζειν αὐτῷ ἀδιαίρετον · καὶ οὕτως ἔργῳ πᾶσιν ἀνακηρύττεσθαι , ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαθός τε καὶ δίκαιος , ἀγαθῶν τε ποιητὴς , καὶ δίκης δικαίας ἔφορος . Τοῦ μὲν γὰρ Σατανᾶ καὶ τῶν συναποστάντων ἀγγέλων ἐξ οὐρανοῦ πεσόντων , ἦν ἐκ τῶν φυλαττόντων τὴν ἑαυτῶν τάξιν ἀγγέλων κατανοεῖν , ὅτι οὐ φύσει τὸ κακὸν ἐν ἀγγέλοις , φύσει δὲ μᾶλλον τὸ ἀγαθὸν ἐν αὐτοῖς , καὶ φύσις ἐστὶν ἀγαθότητος ὁ κτίσας αὐτοὺς , παρ´ οὗ καὶ ὁ Σατανᾶ ὑπὸ ζόφον αἰώνιον δίκῃ δικαίᾳ κατεδικάσθη , ὡς δημιουργὸς αὐτὸς ἑαυτῷ τῆς κακίας γενόμενος τῇ ἐκτροπῇ τοῦ καλοῦ . Ἀδὰμ δὲ πεσόντος τῇ τοῦ καλοῦ πρὸς τὸ κακὸν ἐκτροπῇ , οὐδεὶς ὑπελείφθη πρὸς τὸ κακὸν ἄτρεπτος , οὐδὲ μετὰ τὸν Ἀδὰμ ἀνεφάνη . Διὰ τοῦτο νέος Ἀδὰμ ἀνεφάνη Χριστὸς , ὃς κατὰ τὸν Ἡσαὶαν ἀμαρτίαν οὐκἐποίησεν , οὐδὲδιενοήθη , πολλῷ μᾶλλον οὐδὲ ἐλάλησεν οὐδὲ γὰρ εὐρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Οὐκ εἶπεν , ἐκ τοῦ στόματος , ἀλλ´ , ἐν τῷ στόματι , ἵνα καὶ τὸ τῶν λογισμῶν ἄμωμον ὑποσημήνῃ , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησιν , ὅτι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ κακὸν , ἐξελέξατο τὸ ἀγαθόν . Καὶ οὕτως ἐδικαιώθη ὁ Θεὸς , ὡς εἴρηται , καὶ ἀνεδείχθη ὄντως ἀγαθός , καὶ ἀγαθῶν ἔργων ποιητὴς , ἀναμαρτήτου γεγονότος ἀνθρώπου , καὶ ἀναφανείσης ἐν Χριστῷ τῆς ἐνυπηργμένης ὑπ´ αὐτοῦ καθαρότητος τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει . Ἐπεὶ οὖν ἔδει φανερωθῆναι καὶ παρρησίᾳ προτεθῆναι τῆν ἀπόρρητον ταύτην οἰκονομίαν , πέμπεται Ἰωάννης ἐκ τῆς ἐρημίας ὁ φερωνύμως Πρόδρομος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , βαπτίζων τοὺς προσιόντας καὶ παραγγέλλων ἐτοίμους εἶναι πιστεύειν εἰς τὸν ἐρχόμενον , ὅν φησι καὶ βαπτίσειν αὐτοὺς ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί · ἀλλὰ καὶ μείζονα ἑαυτοῦ τοσοῦτον εἶναι , ὅσον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὑπερέχει τοῦ ὕδατος · Δεσπότην γὰρ εἶναι τοῦτον μαρτυρεῖ καὶ τοῦ παντὸς ποιητὴν , καὶ ἐξουσιαστὴν τῶν ἀγγέλων καὶ τῶν ἀνθρώπων · καὶ τούπου λονυκὸν γεώργιον τοὺς ἀνθρώπους εἶναι πάντας , καὶ τοῦ τοιούτου γεωργίου τὸ πτύον , τὰς λεί . τουργικὰς δυνάμεις δηλαδὴ , ἐν τῇ χειρὶ καὶ τῇ ἐξουσίᾳ ἔχειν ἑαυτοῦ τὸν ἐρχόμενον . Οὐ μόνον δὲ δι´ ἑαυτοῦ τοιοῦτον εἶναι μαρτυρεῖ τὸν ἐρχόμενον ὁ τοῦ Κυρίου Ιρόδρομος , ἀλλὰ καὶ τὸν Ἡσαΐαν ὑποφαίνει προανακηρύξαντα Κύριον αὐτὸν , ἑαυτὸν δὲ ὑπηρέτην πεμφθέντα εἰς τὸ προκηρύξαι τὴν ἐκείνου ἔλευσιν , καὶ προτρέψασθαι τοὺς πειθομένους ἑτοιμασθῆναι πρὸς ὑποδοχὴν , λέγων · « Ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ · Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου . » Μαρτυρεῖ δὲ τοῦτον , ὅτι καὶ πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν καὶ γενέσθαι ἦν · « ἔμπροσθεν γάρ μου γέγονε , φησὶν , ὅτι πρῶτός μου ἦν · » καίτοι ἡ σύλληψις αὐτοῦ καὶ ἡ γέννησις ὕστερον μετὰ τὴν Ἰωάννου ἦν . Εἰ οὖν πρῶτος , οὐ κατὰ σάρκα δὲ ἦν , πρὸ τῆς σαρκὸς οὐκοῦν ἦν . προϊὼν δὲ καὶ ἀμνὸν τοῦ Θεοῦ εἶναι τοῦτον μαρτυρεῖ , τὴν ἀμαρτίαν αἴροντα τοῦ
Lemmas: οὗτος ἀναλαμβάνω ὁ ἀνθρώπινος φύσις θεός , ἵνα δείκνυμι τοσοῦτος ἁμαρτία εἰμί ἑκτός , καί τοσοῦτος καθαίρω , ὡς καί ἑνόω οὗτος δύναδα » καθ´ ὑπόστασις , καί συνδιαιωνίζω αὐτός ἀδιαίρετος · καί οὕτως ἔργον πᾶς ἀνακηρύσσω , ὅτι ὁ θεός ἀγαθός τε καί δίκαιος , ἀγαθός τε ποιητής , καί δίκη Δίκαιος ἔφορος . ὁ μέν γάρ Σατανᾶς καί ὁ συναφίστημι ἄγγελος ἐκ οὐρανός πίπτω , εἰμί ἐκ ὁ φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ τάξις ἄγγελος κατανοέω , ὅτι οὖον φύσις ὁ κακός ἐν ἄγγελος , φύσις δέ μᾶλλον ὁ ἀγαθός ἐν αὐτός , καί φύσις εἰμί ἀγαθότης ὁ κτίζω αὐτός , παρ´ ὅς καί ὁ Σατανᾶς ὑπό ζόφος αἰώνιος δίκη Δίκαιος καταδικάζω , ὡς δημιουργός αὐτός ἑαυτοῦ ὁ κακία γίγνομαι ὁ ἐκτροπή ὁ καλός . Ἀδάμ δέ πίπτω ὁ ὁ καλός πρός ὁ κακός ἐκτροπή , οὐδείς ὑπολείπω πρός ὁ κακός ἄτρεπτος , οὐδέ μετά ὁ Ἀδάμ ἀναφαίνω . Ζεύς οὗτος νέος Ἀδάμ ἀναφαίνω Χριστός , ὅς κατά ὁ Ἠσαΐας ἁμαρτία ουκεποιαειδω , ουδεδινοεω , πολύς μᾶλλον οὐδέ λαλέω οὐδέ γάρ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . οὐ εἶπον , ἐκ ὁ στόμα , ἀλ , ἐν ὁ στόμα , ἵνα καί ὁ ὁ λογισμός ἄμωμον ὑποσημαίνω , ὡς καί ἀλλαχοῦ φημί , ὅτι πρίν ἢ γιγνώσκω ὁ κακός , ἐκλέγω ὁ ἀγαθός . καί οὕτως δικαιόω ὁ θεός , ὡς εἴρω , καί ἀναδείκνυμι εἰμί ἀγαθός , καί ἀγαθός ἔργον ποιητής , ἀναμάρτητος γίγνομαι ἄνθρωπος , καί ἀναφαίνω ἐν Χριστός ὁ ἐνυπάρχω ὑπό αὐτός καθαρότης ὁ ἀνθρώπινος φύσις . ἐπεί οὖν ἐσθίω φανερόω καί παρρησία προτίθημι ὁ ἀπόρρητος οὗτος οἰκονομία , πέμπω Ἰωάννης ἐκ ὁ ἐρημία ὁ φερώνυμος Πρόδρομος ὑπό ὁ Θεός , βαπτίζω ὁ πρόσειμι καί παραγγέλλω ἑτοῖμος εἰμί πιστεύω εἰς ὁ ἔρχομαι , ὅς φημί καί βαπτίζω αὐτός ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ · ἀλλά καί μείζων ἑαυτοῦ τοσοῦτος εἰμί , ὅσος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὑπερέχω ὁ ὕδωρ · δεσπότης γάρ εἰμί οὗτος μαρτυρέω καί ὁ πᾶς ποιητής , καί ἐξουσιαστής ὁ ἄγγελος καί ὁ ἄνθρωπος · καί Τούπου λονυκὸν Γεώργιος ὁ ἄνθρωπος εἰμί πᾶς , καί ὁ τοιοῦτος Γεώργιος ὁ πτύον , ὁ λείν . τουργικαι δύναμις δηλαδή , ἐν ὁ χείρ καί ὁ ἐξουσία ἔχω ἑαυτοῦ ὁ ἔρχομαι . οὖον μόνος δέ δις ἑαυτοῦ τοιοῦτος εἰμί μαρτυρέω ὁ ἔρχομαι ὁ ὁ κύριος ἱροδρόμος , ἀλλά καί ὁ Ἡσαΐας ὑποφαίνω προανακηρύσσω κύριος αὐτός , ἑαυτοῦ δέ ὑπηρέτης πέμπω εἰς ὁ προκηρύσσω ὁ ἐκεῖνος ἔλευσις , καί προτρέπω ὁ πείθω ἑτοιμάζω πρός ὑποδοχή , λέγω · « ἐγώ φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος · ἑτοιμάζω ὁ ὁδός κύριος . » μαρτύρομαι δέ οὗτος , ὅτι καί πρό ὁ συλλαμβάνω αὐτός καί γίγνομαι εἰμί · « ἔμπροσθεν γάρ ἐγώ γίγνομαι , φημί , ὅτι πρότερος ἐγώ εἰμί · » καίτοι ὁ σύλληψις αὐτός καί ὁ γέννησις ὕστερος μετά ὁ Ἰωάννης εἰμί . εἰμί οὖν πρῶτος , οὖον κατά σάρξ δέ εἰμί , πρό ὁ σάρξ οὐκοῦν εἰμί . προέρχομαι δέ καί ἀμνός ὁ Θεός εἰμί οὗτος μαρτυρέω , ὁ ἁμαρτία ἀείρω ὁ