cogPG.PG151 316
πρὸς τὸν μέγαν , βληθέντων μέν τι μικρὸν ὑπὸ τοῦ διεφθορότος ἀέρος ἐκείνου τε καὶ τῆς λύμης , καὶ πρὸ τοῦ ἄστεος ἐπιβῆναι δείλης ὀψίας , εἰς δὲ τὴν ἐπιοῦσαν ἐῤῥωμένων ἐπομένων τῷ μακαρίῳ , καὶ σὺν ἐκείνῳ τὰς ἔξω τειχῶν ποιουμένων εὐχάς καὶ δεήσεις σὺν παντί γε τῷ πλήθει . Ἀλλ´ ὁ μέγας καὶ τοιοῦτον ἂν τὸ δεινὸν καὶ τοσοῦτον ταῖς πρὸς Θεὸν εὐχαῖς καὶ δεήσεσι , ταῖς τε κοιναῖς καὶ ταῖς ἰδίᾳ καὶ καθ´ ἑαυτὸν , ἵστησιν ἐκεῖνο τῆς φορᾶς καὶ τοῦ πρόσω , καὶ διαλύει τὴν νόσον , καὶ τὸν θάνατον καταπαύει , τοῦ Θεοῦ δοξάζοντος ἐκεῖνον κἀν τούτῳ , τοῦ τὸ θέλημα τῶν φοβουμένοων αὐτὸν ποιοῦντος , κατὰ τὸν θεῖον φάναι Δαβλδ , καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν κισακούοντος . Ἀλλ´ οὐκ ἤνεγκε ταυτὶ διὰ τέλους ἡ τοῦ μεγάλου θαυμαστὴ πόλις , οὐδ´ ἠνέσχετο τὸ ἴδιον αὐτῆς ἀγαθὸν Λημνίοις οὑτωσὶ παρὰ πᾶσαν δίκην προδεδομένον περιορᾷν ὑπό τινων εὐαριθμήτων στασιαστῶν , πονηρῶν ὄντως καὶ φθορέων λαὶ ἀναξίων τοῦ προσρήματος καὶ τῆς πολιτείας ἐκείνης . Ὅθεν καὶ δικαίῳ ζήλῳ τότε μᾶλλον ἢ πρότερον ὑπὲρ αὑτῆς αὐτὴ καὶ τῆς σφετέρας δόξης κινηθεῖσα καὶ τῶν δικαίων , τοὺς . μὲν ἐξωθεῖ καὶ ἀποβάλλεται τῶν κακούργων καὶ μιαρῶν ἐκείνων , τοὺς δὲ σωφρονίζει καὶ ἀναστέλλει τῆς κακίστης ὁρμῆς καὶ τῶν μοχθηρῶν πράξεων τοῖς προσήκουσι καὶ καταλλήλοις φαρμάκοις · τῶν δ´ ἐκποδὼν κάλλιστα καὶ ὡς ἐχρῆν γεγονότων , μιᾷ γνώμῃ καὶ φωνῇ πάντες ὡς εἰπεῖν τὸν καλὸν ἐπιζητοῦσι ποιμένα · καὶ τριήρης εὐθὺς ἑπὶ τούτῳ παρασκευάζεται · καὶ τῆς Ἐκκλησίας οἱ προβχοντες ἀνιὸντες μετὰ βραχὺ τὸν μέγαν κατάγουσιν ἱερέα , οἱ αὐτοὶ καὶ Λημνίοις ὁμοῦ θρήνων καὶ ὀδυρμῶν ἀφορμὴ γεγονότες τῇ τούτου στερήσει , καὶ χαρᾶς ἀφάτου καὶ παιάνων τινῶν καὶ κρότων , μηδὲ ῥηθῆναι ῥφὸίων , τοῖς ἰδίοις πολίταις τῇ λαμπρᾷ τούτου ἐπιδημίᾳ · τίς γὰρ ἂν ὑπογράψῃ κατὰ μέρος τῷ λόγῳ τὴν πάνδημον ἑορτὴν καὶ τὴν εὐφροσύνην ἐκείνην ; τίνα γενέθᾶια καὶ κουρόσυνα καὶ κατοικέσια καὶ ἐτήσια καὶ ὅσα πανηγυρίζουσιν ἄνθρωποι , τῇ πανηγύρει παραβληθεῖεν ἂν τοῦ μεγάλου ἐκείνῃ ; μᾶλλον δ´ ἐκείνων μὲν οὐδὲ μνημονευτέον πρὸς ταῦτα , πάλαι γεγηρακότων τε καὶ ἀπεοβηκότων Ἡμεῖς δὲ τίσι βασιλικοῖς ἐπινικίοις καὶ θριάμβοις καὶ πομπαῖς εἰσοδίοις ταυτὶ παραθέντες τὸ ἐσον εὐρήσομεν ; Οὐδ´ ἔστιν , οἶμαι , τῶν πάντων · μόλις γὰρ ἄν φησιν αὖθις ὁ τούτου γε φίλος καὶ ὁμώνυμος καὶ Ἀθανάσιον οὕτως εἰσαχθῆναι τὸν μέγαν , οὗ δηλαδὴ ζηλωτὴς καὶ ὁ μέγας οὗτος ἕν τε τοῖς διωγμοῖς καὶ τοῖς παλαίσμασιν ὡσαύτως , καὶ δὴ καὶ ταῖς ἀναῤῥήσεσι . Μόνοις ἄρα δεῖ παραβάλλειν τοῖς Χριστοῦ μυστηρίοις καὶ ταῖς ἐπ´ ἐκείνοις τελεταῖς τε καὶ πανηρύρεσι τὴν μεγάλην τῆς ἡμέρας ἐκείνης τελετὴν καὶ πανήγυριν , καὶ μάλιστα τῇ κορυφαίᾳ καὶ προλαμπούσῃ τῶν ἄλλων , ἢ δὴ , κατὰ τὸ εἰρημένον ἐκεῖνο , καὶ ἑορτῶν ἡμῖν ἐστιν ἑορτὴ καὶ πανήγυρις πανηγύρεων · καὶ δῆλον ἐκεῖθεν . Τοῦ γὰρ μεγάλου τὴν πόλιν εἰσιόντος ἀρχιερέως , ὡς ἕθος , καὶ τὸν καινὸν ποδήρη καὶ τὴν ἱερὰν ἐνδεδυκότος στολὴν , ἐπεὶ καὶ πομπεύειν διὰ μέσης τῆς πόλεως ἔδει μεθ´ ἱερῶν . ὕμνων καὶ ψαλμῳδίας , πάντων οἱ μελῳδοὶ καθάπερ ἀπὸ συμφώνου πάντες ἀφέμενοι , τὰ τῆς μεγάλης ἐκείνης ἡμέρας καὶ τῆς Χριστοῦ ἀναστάσεως σὺν μεγίσταις βοαῖς τισι καὶ ἀλαλαγμοῖς ἄδοντες ἦσαν , καίτοι γε καὶ πόῤῥω τοῦ καιροῦ καὶ τῆς ἡμέρας ὄντες ἐκείνης , Χριστὸν ἄλλον ἄντικρυς δοκοῦντες ὀρᾷν τὸν τοῦ Χριστοῦ μεθητήν τε καὶ μιμητὴν , ὡς ἐξ ξδου καὶ μνήματος τῶν διωγμῶν καὶ τῆς ὑπερορίας ἐπανιόντα , καὶ ἀναστάσεως λαμπρᾶς ἄγοντες τὴν ἡμέραν ἐκείνην · καὶ πρὸς μὲν ἀλλήλους , « Καθαρθῶμεν , λέγοντες , τὰς αἰσθήσεις , καὶ ὁψόμεθα . τῷ ἀπροσίτῳ φωτὶ τῆς ἀναστάσεως Χριστὸν ἐξαστράπτοντα , » καί · « Δεῦτε πόμα πίωμεν καινὸν , καὶ πηγὴν ἀφθαρσίας Χριστὸν ἐκ τάφου ὁμβρήσαντα · πρὸς δὲ τὴν καινὴν Ἐκκλησίαν ὁμοῦ πᾶσαν αὖθις σύν γε τῷ σοφῷ μελῳδῷ μετὰ Ἡσαΐου τοῦ θείου φωτίζου , φωτίζου , ἡ νέα Ἱερουσαλὴμ , ἥκει γάρ σου τὸ φῶς , καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνέτειλε . , Καὶ τὸ καινὸν ἔν γε τοῖς τοιούτοις , ὅτι μηδ´ ὁ ταυτα προτρεψάμενος , μηδ´ ὁ τῆς μελῳδίας ταυτησὶ πρῶτος ἄρξας ἐκείνης , καίτοι γε καὶ ζητηθεὶς ὕστερον ρόδόλως εὐρέθη · ὀς δῆλον καὶ τότε καὶ μετ´ ἐκεῖνα τοῖς ἐχέφροσι γεγενῆσθαι , τῆς ἄνωθεν ἐπιπνοίας καὶ τῆς χάριτος εἶναι κἀκεῖνο , καὶ διανοίας ἅμα και γλώττας πάντων ἀθρόον ὁμοῦ κεκινηκυίας ἀοράτως πρὸς ταῦτα · εἶεν . Ἃ δὲ αὐτῷ μετ´ ἐκείνην τὴν λαμπρὰν εἴσοδον εἰς , τε τὴν ἐκκλησίαν ὁμοῦ καὶ τὴν πόλιν ἐνήργηται , τρίτη μετ´ ἐκείνην ἦν τὴν ἡμέραν , καὶ πάνδημον πομπήν τε καὶ πρόοδον μεθ´ ἱερῶν εἰκόνων καὶ ψαλμῳδιῶν καὶ εὐχῶν , ὡς ἔθος , κηρύττει πάσῃ τῇ πάλει · ἢ δ´ αὐτίκα παρῆν , γένος ὁμοῦ καὶ ἡλικία καὶ τύχη πᾶσα , καὶ θέας ἐκείνου καὶ ὁμιλίας καὶ τῶν πρὸς Θεὸν ὑπὲρ αὐτῆς εὐχῶν , πῶς ἂν εἴποις ἐφιεμένη · διέρχεται τὸ πλεῖστον αὐτῆς μέρος , εὐχόμενος , εὐλογῶν , ὑπὲρ τῶν παρελθόντων εὐχαριστῶν , ὑπὲρ τῶν μελλόντων δεόμενος · τέλος καὶ διδασκα λεκὸν ἀποτείνας πρὸς πάντας κοινῇ λόγον , παὶ περὶ ὁμονοίας καὶ εἰρήνης συμβουλεύσας τὰ πλεῖστα , οὔτω πάντας ἀνηρτήσατο τῶν ἐαυτοῦ λόγων , καὶ τὰς ψυχὰς πρὸς ἑαυτόν τε καὶ τὸν Θεὸν καθ´ ὑπερβολὴν ἐκ πρώτης εὐθὺς ἔτρωσεν , ὡς μηδὲ λέγειν ἐξεῖναι . Καὶ τί δεῖ λέγειν περὶ τῶν ἄλλων ; ὅπου γε καὶ τοὺς ὑβριστὰς ἑαυτοῦ καὶ πολεμιωτάτους καὶ στασιαστὰς πρότερον , φίλους ἐκ τῆς ὁμιλίας εὐθὺς ἐκείνης εἰργάσατο ; μᾶλλον δ´ οὐ φίλους μόνον , ἀλλὰ καὶ δούλους προκαλινδουμένους ἐκεῖ τῶν αὐτοῦ πο δῶν καὶ καταφιλοῦντας , ἐξαγορεύοντάς τε τὴν κατ´ αὐτοῦ προπέτειαν καὶ τὴν ὕβριν , καὶ οἷς ἐχρήσαντο πρότερον , ὥσπερ ἀναισθητοῦντες , καὶ συγγνώμην παρὰ τῆς ἱερᾶς ἐκείνης ψυχῆς καὶ τῆς γλώττης μετὰ συχνῶν τῶν δακρύων ἐπιζητοῦντας . Ὁ δ´ οὐ μόνον ταῦτα πλουσίως ἐκείνοις ἐδίδου , ἀλλὰ καὶ προσετίθει τὰ μείζω , καὶ τοῖς φλοις ἐνέγραφε καὶ οἱκείοις , καὶ λόγοις καὶ πράγμασιν εὐεργετῶν ἐκείνους οὐκ ἐνέλιπε διὰ τέλους . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἱερουργεῖν ἔδει τὰ μείζω καὶ ὑψηλότερα καὶ μυστικῇ θυσίᾳ τὸν ἑαυτοῦ λαὸν καθαγνίζειν , εἰχε μὲν αὐτὸν ὁ θεῖος νεὼς σὺν τοῖς λειτουργοῖς
Lemmas: πρός ὁ μέγας , βάλλω μέν τίς μικρός ὑπό ὁ διαφθείρω ἀήρ ἐκεῖνος τε καί ὁ λύμη , καί πρό ὁ Ἄστυ ἐπιβαίνω δείλη ὄψιος , εἰς δέ ὁ ἔπειμι ῥώννυμι επομένη ὁ μακάριος , καί σύν ἐκεῖνος ὁ ἔξω τεῖχος ποιέω εὐχή καί δήω σύν πᾶς γε ὁ πλῆθος . Ἀλ ὁ μέγας καί τοιοῦτος εἄν ὁ δεινός καί τοσοῦτος ὁ πρός θεός εὐχή καί δέησις , ὁ τε κοινός καί ὁ ἴδιος καί καθ´ ἑαυτοῦ , ἵστημι ἐκεῖνος ὁ φορός καί ὁ πρόσω , καί διαλύω ὁ νόσος , καί ὁ θάνατος καταπαύω , ὁ Θεός δοξάζω ἐκεῖνος ἐν οὗτος , ὁ ὁ θέλημα ὁ φοβέω αὐτός ποιέω , κατά ὁ θέω φαίνω Δαβλδ , καί ὁ δέησις αὐτός κισακουω . Ἀλ οὐ φέρω οὗτος διά τέλος ὁ ὁ μέγας θαυμαστός πόλις , οὐδός ἀνέχω ὁ ἴδιος αὐτός ἀγαθός λήμνιος οὑτωσί παρά πᾶς δίκη προδίδωμι περιοράω ὑπό τίνω εὐαρίθμητος στασιαστής , πονηρός εἰμί καί φθορεύς ληΐς Ἀναξίων ὁ πρόσρημα καί ὁ πολιτεία ἐκεῖνος . ὅθεν καί Δίκαιος ζῆλος τότε μᾶλλον ἢ πρότερος ὑπέρ ἑαυτοῦ αὐτός καί ὁ σφέτερος δόξα κινέω καί ὁ Δίκαιος , ὁ . μέν ἐξωθέω καί ἀποβάλλω ὁ κακοῦργος καί μιαρός ἐκεῖνος , ὁ δέ σωφρονίζω καί ἀναστέλλω ὁ κακός ὁρμή καί ὁ μοχθηρός πρᾶξις ὁ προσήκω καί κατάλληλος φάρμακον · ὁ δδʹ ἐκποδών καλῶς καί ὡς χρή γίγνομαι , εἷς γνώμη καί φωνή πᾶς ὡς εἶπον ὁ καλός ἐπιζητέω ποιμήν · καί τριήρης εὐθύς ἐπί οὗτος παρασκευάζω · καί ὁ ἐκκλησία ὁ προέχω ἀνέρχομαι μετά βραχύς ὁ μέγας κατάγω ἱερεύς , ὁ αὐτός καί λήμνιος ὁμοῦ θρῆνος καί ὀδυρμός ἀφορμή γίγνομαι ὁ οὗτος στερέω , καί χαρά ἄφατος καί παιάν τις καί Κρότων , μηδέ εἴρω ῥφὸίων , ὁ ἴδιος πολίτης ὁ λαμπρός οὗτος ἐπιδημία · τίς γάρ εἄν ὑπογράφω κατά μέρος ὁ λόγος ὁ πάνδημος ἑορτή καί ὁ Εὐφρόσυνος ἐκεῖνος ; τίς γίγνομαι καί κουροσύνη καί κατοικέσια καί ἐτήσιος καί ὅσος πανηγυρίζω ἄνθρωπος , ὁ πανήγυρις παραβάλλω εἄν ὁ μέγας ἐκεῖνος ; μᾶλλον δδʹ ἐκεῖνος μέν οὐδέ μνημονευτέον πρός οὗτος , πάλαι γηράσκω τε καί ἀποβαίνω ἐγώ δέ τίσις βασιλικός ἐπινίκιος καί θρίαμβος καί πομπή εἰσόδιος οὗτος παρατίθημι ὁ ἕννυμι εὑρίσκω ; Οὐδ εἰμί , οἴομαι , ὁ πᾶς · μόλις γάρ ἄν φημί αὖθις ὁ οὗτος γε φίλος καί ὁμώνυμος καί Ἀθανάσιος οὕτως εἰσάγω ὁ μέγας , ὅς δηλαδή ζηλωτής καί ὁ μέγας οὗτος εἷς τε ὁ διωγμός καί ὁ πάλαισμα ὡσαύτως , καί δή καί ὁ ἀνάρρησις . Μόνος ἄρα δεῖ παραβάλλω ὁ Χριστός μυστήριον καί ὁ ἐπι ἐκεῖνος τελετή τε καί πανηρύρεσι ὁ μέγας ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος τελετή καί πανήγυρις , καί μάλιστα ὁ κορυφαία καί προλάμπω ὁ ἄλλος , ἢ δή , κατά ὁ εἴρω ἐκεῖνος , καί ἑορτή ἐγώ εἰμί ἑορτή καί πανήγυρις πανήγυρις · καί δῆλος ἐκεῖθεν . ὁ γάρ μέγας ὁ πόλις εἰσέρχομαι ἀρχιερεύς , ὡς ἔθος , καί ὁ καινός ποδήρης καί ὁ ἱερά ἐνδύω στολή , ἐπεί καί πομπεύω διά μέσος ὁ πόλις ἐσθίω μεθ´ ἱερός . ὕμνος καί ψαλμῳδία , πᾶς ὁ μελωδός καθάπερ ἀπό σύμφωνος πᾶς ἀφίημι , ὁ ὁ μέγας ἐκεῖνος ἡμέρα καί ὁ Χριστός ἀνάστασις σύν μέγας βοή τις καί ἀλαλαγμός ἀείδω εἰμί , καίτοι γε καί πόρρω ὁ καιρός καί ὁ ἡμέρα εἰμί ἐκεῖνος , Χριστός ἄλλος ἄντικρυς δοκέω ὁράω ὁ ὁ Χριστός μεθίημι τε καί μιμητής , ὡς ἐκ ξδου καί μνῆμα ὁ διωγμός καί ὁ ὑπερορία ἐπανέρχομαι , καί ἀνάστασις λαμπρός ἄγω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος · καί πρός μέν ἀλλήλων , « καθαίρω , λέγω , ὁ αἴσθησις , καί ὁράω . ὁ ἀπρόσιτος φάος ὁ ἀνάστασις Χριστός ἐξαστράπτω , » καί · « δεῦτε πόμα πίνω καινός , καί πηγή ἀφθαρσία Χριστός ἐκ τάφος ὁμβρήσαντα · πρός δέ ὁ καινός ἐκκλησία ὁμοῦ πᾶς αὖθις σῦς γε ὁ σοφός μελῳδός μετά Ἠσαΐας ὁ θεῖον φωτίζω , φωτίζω , ὁ νέος Ἱεροσόλυμα , ἥκω γάρ σύ ὁ φάος , καί ὁ δόξα κύριος ἐπί σύ ἀνατέλλω . , καί ὁ καινός ἐν γε ὁ τοιοῦτος , ὅτι μηδ´ ὁ Ούτος προτρέπω , μηδ´ ὁ ὁ μελῳδία οὗτος πρῶτος ἄρχω ἐκεῖνος , καίτοι γε καί ζητέω ὕστερος ρόδόλως εὑρίσκω · ὅς δῆλος καί τότε καί μετέ ἐκεῖνος ὁ ἐχέφρων γίγνομαι , ὁ ἄνωθεν ἐπίπνοια καί ὁ χάρις εἰμί ἐκεῖνος , καί διάνοια ἅμα και γλῶσσα πᾶς ἀθρόος ὁμοῦ κινέω ἀόρατος πρός οὗτος · ἄγω . ἁ δέ αὐτός μετέ ἐκεῖνος ὁ λαμπρός εἴσοδος εἰς , τε ὁ ἐκκλησία ὁμοῦ καί ὁ πόλις ἐνεργέω , τρίτος μετέ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἡμέρα , καί πάνδημος πομπή τε καί πρόοδος μεθ´ ἱερός εἰκών καί ψαλμῳδία καί εὖχος , ὡς ἔθος , κηρύσσω πᾶς ὁ παλέω · ἢ δδʹ αὐτίκα πάρειμι , γένος ὁμοῦ καί ἡλικία καί τύχη πᾶς , καί θέα ἐκεῖνος καί ὁμιλία καί ὁ πρός θεός ὑπέρ αὐτός εὖχος , πῶς εἄν εἶπον ἐφίημι · διέρχομαι ὁ πλεῖστος αὐτός μέρος , εὔχομαι , εὐλογέω , ὑπέρ ὁ παρέρχομαι εὐχαριστέω , ὑπέρ ὁ μέλλω δήω · τέλος καί διδάσκω λέκος ἀποτείνω πρός πᾶς κοινός λόγος , πη περί ὁμόνοια καί εἰρήνη συμβουλεύω ὁ πλεῖστος , οὐτάω πᾶς ἀναρτάω ὁ ἑαυτοῦ λόγος , καί ὁ ψυχή πρός ἑαυτοῦ τε καί ὁ θεός καθ´ ὑπερβολή ἐκ πρῶτος εὐθύς τιτρώσκω , ὡς μηδέ λέγω ἔξεστι . καί τίς δεῖ λέγω περί ὁ ἄλλος ; ὅπου γε καί ὁ ὑβριστής ἑαυτοῦ καί πολέμιος καί στασιαστής πρότερος , φίλος ἐκ ὁ ὁμιλία εὐθύς ἐκεῖνος ἐργάζομαι ; μᾶλλον δδʹ οὖον φίλος μόνος , ἀλλά καί δοῦλος προκαλινδέομαι ἐκεῖ ὁ αὐτός ἀπό δήω καί καταφιλέω , ξαγορεύω τε ὁ κατ´ αὐτός προπέτεια καί ὁ ὕβρις , καί ὅς χράω πρότερος , ὥσπερ ἀναισθητέω , καί συγγνώμη παρά ὁ ἱερός ἐκεῖνος Ψυχή καί ὁ γλῶσσα μετά συχνός ὁ δάκρυ ἐπιζητέω . ὁ δδʹ οὖον μόνος οὗτος πλούσιος ἐκεῖνος δίδωμι , ἀλλά καί προστίθημι ὁ μείζων , καί ὁ φλέω ἐγγράφω καί οἰκέω , καί λόγος καί πρᾶγμα εὐεργέτης ἐκεῖνος οὐ ἐλλείπω διά τέλος . ἐπεί δέ καί ἱερουργέω ἐσθίω ὁ μείζων καί ὑψηλός καί μυστικός θυσία ὁ ἑαυτοῦ λαός καθαγνίζω , ἔχω μέν αὐτός ὁ θεῖος ναός σύν ὁ λειτουργός