cogPG.PG151 182
ΠΟΜΙΙΙΑ ΣΧΓΙΙ . καὶ μακροθύμως ἐκδεχομένου τὴν τούτων ἐπιστροφήν . Οἱ δὲ μὴ μετανοήσαντες ἐνταῦθα , τότε καὶ τῆς θείας ἀνοχῆς καὶ μακροθυμίας στερηθέντες , καὶ τῆς ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν τοῦ Θεοῦ κτισμάτων ἀπολαύσεως , καὶ οὕτω τοῦ Θεοῦ ποῤῥωτέρω γεγονότες καὶ αὐτῆς τῆς ἐλπίδος ἀπεστερημένοι , τῆ αἰωνίῳ παραδοθήσονται κολάσει . Καὶ νῦν μὲν ἔξω τοῦ ἀληθινοῦ φωτὸς ὄντες , ἐξώτερον δὲ , καθάπερ ἔφημεν , τούτου τότε γεγονότες , καὶ τῷ ἐξωτέρῳ τοῦ ὄντος φωτὸς παραδοθέντες σκότει , καὶ τῇ ἀπαραμυθήτῳ θλίψει καὶ στενοχωρίᾳ , ὡς καὶ ὁ Ἀπόστολός φησιν , ὅτι · « Τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει , κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις σεαυτῷ ὁργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὁργῆς καὶ δικαιοκρισίας καὶ ἀποκαλύψεως Θεοῦ . » Ὁργὴν δὲ Κυρίου τίς ὑποίσει ; Τίς ὑπομενεῖ τότε τὸν ἔλεγχον καὶ τὴν αἰσχύνην ἐκείνην , ἢν ὑπέδειξεν ἡμῖν ὁ Κύριος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ διὰ τῆς παραβολῆς , λέγων πρὸς τὸν ὡς δυσειδὲς ἔνδυμα τῆς ἁμαρτίας περικείμενον · « Πῶς εἰσῆλθες ὧδεὶ μὴ ἔχων ἔνδυμα γάμου ; » τὸν κεχαριτωμένον τῆς ἀρετῆς κόσμον ; κἀκεῖνος γὰρ ἐφιμώθη , μὴ ἔχων διᾶραι στόμα . Τίς ὑπομενεῖ τὴν θείαν μετ´ ὁργῆς ἀπόφασιν ἐκείνην , καὶ τὴν τῶν ἀγγέλων εἰς ἐκπλήρωσιν ἐκείνης σφοδροτάτην ὁρμὴν , ἀναρπαζόντων τὸν κατάκριτον ἀπὸ τοῦ χοροῦ τῶν δικαίων , καὶ χωριζόντων ὡς τὰ ζιζάνια ἀπὸ τοῦ σίτου , καὶ δεσμούντων ἀνηλεῶς , καὶ ὠθούντων φεῦ εἰς τὴν γέενναν ! Τίς ὑπομενεῖ τὸ ἐξώτερον , καὶ εἰς αἰῶνας ἀφώτιστον ἐκεῖνο σκότος , τὸν ἄπαυστον καὶ ἀπαραμύθητον ἐκ σφοδροῦ πένθους κλόνον , καὶ βρυγμὸν καὶ συγκρουσμὸν τῶν ὀδόντων ; τὴν ἄληκτον καὶ ἀφόρητον ἐκ τῆς καύσεως ὀδύνην τοῦ ἀσβέστου πυρός ; οἷον δὲ τὸ πῦρ ἐκεῖνο , ὁ καὶ σωμάτων ἅπτεται καὶ τῶν ἐν σώμασιν ὄντων , καὶ τῶν οὐκ ἐν σώμασι πνευματικῶν ὀδυνῶν ἅμα καὶ παρακατέχον ἐθάνατα , δι´ οὗ καὶ τὸ καθ´ ἡμᾶς πῦρ τακήσεται , κατὰ τὸ γεγραμμένον , στοιχεῖα δὲ πυρούμενα τήκεται . Ὅση δὲ τῆς ὀδύνης προσθήκη ἦ ἐν τὸ τῆς ἀπολυτρώσεως ἀπροσδόκητον ; Τί δὲ τὸ μηδὲ ὁρᾷν ᾗ κακοῦ κείμεθα ; καὶ γὰρ ἀφώτιστον ἐκεῖνο τὸ πῦρ · οὗτος δὲ ὁ θερισμὸς ὁ αὐτός ἐστι καὶ τῇ ἅλωνι ἐκείνῃ , ἢν ὁ Χριστὸς κατέχων τὸ πτύον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ διακαθαριεῖ , ὡς ὁ Πρόδρομος αὐτοῦ καὶ Βαπτιστής ἐδίδαξε · καὶ τὸν μὲν σῖτον συνάξει εἰς τὴν ἀποθήκην αὐτοῦ , τὸ δὲ ἄχυρον κατακαύσει πυρὶ ἀσβέστῳ · τὰς γὰρ ἀγγελικὰς δυνάμεις πτύον ἐν τῇ χειρὶ ὑπάρχον τοῦ Χριστοῦ ὁ Βαπτιστὴς ἐκάλεσε · πτύον δέ ἐστι τὸ λικμητήριον . Ὥσπερ οὖν τοῦτο ἐν ταῖς χεροὶν ὃν τοῦ γεωργοῦ κινεῖται ὅποι ἂν καὶ ὅπως ὁ γεωργὸς θελήσῃ , οὕτω καὶ οἱ ἄγγελοι ἐν τῇ χειρὶ ὄντες καὶ τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , κινοῦνται ὅποι ἂν καὶ ὅπως αὐτὸς βούληται , καὶ πληροῦσι τὸ θέλημα αὐτοῦ . Ὅπερ δὲ ἐν ἐκείνῳ τῳ θερισμῷ ἀγρὸν εἶπεν , ἄλωνα ἐνταῦθα προσεῖπεν · ἐν γὰρ τῇ αἰῶνι πάντα τὰ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ συναγόμενα λαμβάνουσι τὴν διάκρισιν . Ἡν δὲ συλλογὴν ἐκεῖ τῶν ζιζανίων προσέταξε γενέσθαι , κάθασσιν ἐνταῦθα τῆς ἅλωνος ἐκάλεσε . Τὰ δὲ ζιζάνια ἄχυρον ἐνταῦθα προσηγόρευσε ·
Lemmas: Ι Ι . καί μακροθύμως ἐκδέχομαι ὁ οὗτος ἐπιστροφή . ὁ δέ μή μετανοέω ἐνταῦθα , τότε καί ὁ θεῖος ἀνοχή καί μακροθυμία στερέω , καί ὁ ἀπό ὁ αἰσθητής ὁ Θεός κτίσμα ἀπόλαυσις , καί οὗτος ὁ Θεός πρόσω γίγνομαι καί αὐτός ὁ ἐλπίς ἀποστερέω , τῆ αἰώνιος παραδίδωμι κολάζω . καί νῦν μέν ἔξω ὁ ἀληθινός φάος εἰμί , ἐξώτερος δέ , καθάπερ φημί , οὗτος τότε γίγνομαι , καί ὁ ἐξώτερος ὁ εἰμί φάος παραδίδωμι σκότος , καί ὁ ἀπαραμύθητος θλῖψις καί στενοχωρία , ὡς καί ὁ ἀπόστολος φημί , ὅτι · « ὁ χρηστός ὁ Θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω , κατά δέ ὁ σκληρότης σύ καί ἀμετανόητος Καρδία θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ἑοργή καί δικαιοκρισία καί ἀποκάλυψις Θεός . » Ὀργή δέ κύριος τίς ὑποφέρω ; Τῖς ὑπομένω τότε ὁ ἔλεγχος καί ὁ αἰσχύνη ἐκεῖνος , εἄν ὑποδείκνυμι ἐγώ ὁ Κύριος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος διά ὁ παραβολή , λέγω πρός ὁ ὡς δυσειδής ἔνδυμα ὁ ἁμαρτία περίκειμαι · « Πῶς εἰσέρχομαι οἰδέω μή ἔχω ἔνδυμα γάμος ; » ὁ χαριτόω ὁ ἀρετή κόσμος ; ἐκεῖνος γάρ φιμόω , μή ἔχω διαίρω στόμα . Τῖς ὑπομένω ὁ θεῖος μετέ ἑοργή ἀπόφασις ἐκεῖνος , καί ὁ ὁ ἄγγελος εἰς ἐκπλήρωσις ἐκεῖνος σφοδρός ὁρμή , ἀναρπάζω ὁ κατάκριτος ἀπό ὁ χορός ὁ Δίκαιος , καί χωρίζω ὡς ὁ ζιζάνιον ἀπό ὁ σῖτος , καί δεσμέω ἀνηλεής , καί ὠθέω φεῦ εἰς ὁ γέεννα ! Τῖς ὑπομένω ὁ ἐξώτερος , καί εἰς αἰών ἀφώτιστος ἐκεῖνος σκότος , ὁ ἄπαυστος καί ἀπαραμύθητος ἐκ σφοδρός πένθος κλόνος , καί βρυγμός καί συγκρουσμός ὁ ὀδούς ; ὁ ἄληκτος καί ἀφόρητος ἐκ ὁ καῦσις ὀδύνη ὁ ἄσβεστος πῦρ ; οἷος δέ ὁ πῦρ ἐκεῖνος , ὁ καί σῶμα ἅπτω καί ὁ ἐν σῶμα εἰμί , καί ὁ οὐ ἐν σῶμα πνευματικός ὀδύνη ἅμα καί παρακατέχω θανατάω , δις ὅς καί ὁ καθ´ ἐγώ πῦρ τήκω , κατά ὁ γράφω , στοιχεῖον δέ πυρόω τήκω . ὅσος δέ ὁ ὀδύνη προσθήκη εἰμί ἐν ὁ ὁ ἀπολύτρωσις ἀπροσδόκητος ; τις δέ ὁ μηδέ ὁράω ὅς κακός κεῖμαι ; καί γάρ ἀφώτιστος ἐκεῖνος ὁ πῦρ · οὗτος δέ ὁ θερισμός ὁ αὐτός εἰμί καί ὁ ἅλων ἐκεῖνος , εἄν ὁ Χριστός κατέχω ὁ πτύον ἐν ὁ χείρ αὐτός διακαθαρίζω , ὡς ὁ Πρόδρομος αὐτός καί Βαπτιστής διδάσκω · καί ὁ μέν σῖτος συνάγω εἰς ὁ ἀποθήκη αὐτός , ὁ δέ ἄχυρον κατάκαυσις πῦρ ἄσβεστος · ὁ γάρ ἀγγελικός δύναμις πτύον ἐν ὁ χείρ ὑπάρχω ὁ Χριστός ὁ βαπτιστής καλέω · πτύον δέ εἰμί ὁ λικμητήριον . ὥσπερ οὖν οὗτος ἐν ὁ χείρ ὅς ὁ γεωργός κινέω ὅποι εἄν καί ὅπως ὁ γεωργός ἐθέλω , οὗτος καί ὁ ἄγγελος ἐν ὁ χείρ εἰμί καί ὁ ἐξουσία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , κινέω ὅποι εἄν καί ὅπως αὐτός βούλομαι , καί πληρόω ὁ θέλημα αὐτός . ὅπερ δέ ἐν ἐκεῖνος ὁ θερισμός ἀγρός εἶπον , ἄλων ἐνταῦθα προσεῖπον · ἐν γάρ ὁ αἰών πᾶς ὁ ἀπό ὁ ἀγρός συνάγω λαμβάνω ὁ διάκρισις . ἐάν δέ συλλογή ἐκεῖ ὁ ζιζάνιον προστάσσω γίγνομαι , καθίημι ἐνταῦθα ὁ ἅλων καλέω . ὁ δέ ζιζάνιον ἄχυρον ἐνταῦθα προσαγορεύω ·