cogPG.PG151 587
αὖθις κατὰ καιρὸν ὁ Δεσπότης ἐπέταττεν · οὐχ ἅπερ οὐκ εἶδον · πως γάρ ; ἀλλ´ ἄπερ , ὡς αὐτός φησιν , ἑωράκασι . Μηδενὶ γὰρ , φησὶν , εἴπητε τὸ ὅραμα . Μάρκος δ´ ὁ μετ´ ἐκεῖνον εὐαγγελιστής τε καὶ κὰθητὴς δεύτερος καὶ μάρυς τῶν Χριστοῦ παθη μάτων , ἀκούσωμεν οἷα θεολογεῖ περὶ τούτου τοῦ μυστηρίου · ἀξιόπιστος καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς οὐ μόνον διὰ τὰ προεχλέντα , ὀλλὰ καὶ διὰ τὸ Πέτρου δηλαδὴ τοῦ κορυφαίου τῶν μαθητῶν καὶ υἱὸς καὶ ὁμιλητὴς χρηματίσαι , καὶ παρ´ ἐκείνου ταῦτά τε καὶ εὐαγγελικὴν κατὰ μέρος ἀκροάσασθαι πᾶσαν ἱστορίαν , οὐ παρ´ ἑτέρων , ὡς αὐτός φησιν ἐκεῖνος , μεμαθηκότος , ἀλλ´ αὐτόπτου τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ δόξης ἐν Θαβωρίῳ γεγενημένου . Οὐ γὰρ σεσοφισμένοις , φησὶί , μύθοις , ἐ ακολολθήσαντες , ἐγνῳρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ Κιρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ πμρουσίαν , ἀλλ´ ἐπόπται γενηθέντες τῇς αὐτοῦ μεγαλειότητος . Ἔχεις ἰδοὺ καὶ Πέτρον τὸν κορυφαῖον πόπτην ἐαυτὸν μαρτυροῦντα τοῦ μυστηρίου · μᾶλ . λον δ´ οὐκ αὐτὸν ἑαυτὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐκεῖ τότε συνόντας . Οὐ γὰρ εἶπεν ἐπόπτης , ἀλλ´ ἐπόπται γενὴθέντες τῆς αὐτοῦ μεγαλειότητος , σὺν αὐτῷ , φησὶν , ὅντες ἐν τῷ ὅρει τῷ ἁγίῳ , καὶ τοὺς συμφοιτητάς τε καὶ φίλους ἐαυτῷ κἀν τοῖς λόγοις συνῥπτων , καὶ τὰ ἴσα κἀκείνοις προσμαρτυρῶν . κἀκεῖνα μὲν ὁ θεσπέσιος Πέτρος . Ἀκούσωμεν δὲ ἥδη καὶ τοῦ θαυμαστοῦ Μάρκου , οἷα τοῦ Πατρὸς ἐκμαθὼν τούτου καὶ διδασκάλου , τοὺς πιστοὺς περὶ αὐτῶν , φημὶ , τούτων γράφων εὐαγγελίζεται . Τὸν Χριστὸν τοιχαροῦν κατὰ τὸν ἱερὸν Ματθαῖον καὶ αὐτὸς οὗτος εἰσάγων , τὰ αὐτὰ τοῖς προλαβούσι περὶ τῆς αὐτοῦ θείας μεταμορφώσεως δείκνυσι τοῖς δώδεκα προαναφωνοῦντα . Ἀμὴν γὰρ , φησὶν , λέγω ὑμῖν , εἰσί τινες τῶν ὧδε ἐστηκότων · οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θυνάτου , ἔυς ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυκάμει · καὶ ὅτι Μεθ´ ἡιέριεις δξ ἀιαφέρει αὐτοὺς εἰς ὁρος ὑψηλὸν κατ´ ἰδίαν μόνους , καὶ μετεμορφώοῃ ἔμπροσθεν αὐτων . Εἰτ´ ἐκεῖθεν προῖὼν μετὰ τὴν ἐξήγησιν δηλονότοι κοῦ μυστηρίου , Καταβαινόντων δὲ αὐτῶν , φησὶν , ἀκὸ τοῦ ὄρους , διεστείλατο αὐτοῖς , Ἰνα μηδενὶ διηγήσωνται , ἄ εἶδον , εἰ μὴ δτμν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκνεκρῶν ἀναστῇ . Δι´ ὧν οὐ τοῖς προῤῥηθεῖσι τῷ σοφῷ Ματθαίῳ μόνον , ὅπερ ἔφην , φαίνεται καὶ οὖτος κατὰ πάντα συνάδων , ἀλλὰ καὶ πλέον τι πρὸς τῷ τέλει τοῦ λόγου γενόμενος , διὰ τῆς τοῦ εἶδον λεξεως τὸ ζητούμενον αὐθις ἡμῖν σαφηνίζει Ὁ γὰρ Ματθαῖος ὅραμα γράφων εἶπεν ἐκεῖ , Καταβαινόντων γὰρ , φησὶν , ἐκ τοῦ ὅρους , ἐνετείλατο αύτοῖς ὁ ἱησοῦς λέγων , Μηδενὶ εἴπητε τὸ ὅραμα . Ἰοῦτ´ αὐτὸ καὶ ὁ Μάρκος διηγούμενος ὁ καλὸς , Καταβκινόντων δέ αὐτῶν , φησὶν , ἀπὸ τοῦ ὅρους , ῥιεστείλατο αὐτοῖς , ἂνα μηδενὶ διηγήσωνται Δ εἶδον , αὐτὸ τοῦτο δεικνὺς καὶ τὸν φίλον Ματθαῖον διὰ τοῦ ὁράματος εἰρηκότα , καὶ σαφηνίζων ἔτι πλέον τὴν λέξιν καὶ τὴν πρόῤῥησιν ἐκείνην τοῦ Χριστοῦ , και διὰ τῆς ταυτότητος ὡσανεὶ τῆς λέξεως ταυτησὶ δεικνὺς ἀληθῶς ἐκβᾶσαν εἰς ἔργον , καὶ πᾶσαν ἡντι . νουν περιαιρῶν ὥσπερ ἐπίτηδες πρόφασιν τῶν ἀμφιβαλλόντων . Ἀλλὰ καὶ πρίτος ἐπὶ τούτοις μάρτυς Λουκᾶς ὁ σοφὸς ἡμῖν εἰσαγέσθω , οὕ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ , Παῦλός φησιν , ὁ μετὰ Χριστὸν καθηγητὴς τούτου , ἵν´ ἐπὶ δύο ἢ τριῶν μαρτύρων σταθῇ πᾶν ῥῆμα , κατὰ τὸ εἰρημένον . Ἰούτῳ καὶ γὰρ ἂν ἁρμόσειε μάλιστα τῷ σεπτῷ μυστηρίῳ καὶ τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ λόγοις τὸ πᾶν λέγεσθαι ῥῆμα . καὶ περὶ αὐτοῦ τούτου καὶ τὸν νομοθέτην Μωσῆν οἶμαι προειπεῖν μᾶλλον ἐκεῖνο , κατὰ τὸν πολὺν τὰ θεῖα Μάξιμον φάναι . Διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς μεταμορφῴσεως καὶ γὰρ , φησὶν οὐτος , ἐκπαιδευόμεθα σπᾷν εἶδος θεολογίας ἀσφαλοῦς , καὶ τρὺς τῶν μυστηρίων πνερμαγεκοψς λόγρυς . Τί οὖν φησι καὶ ὁ προῤῥηθεὶς εὐαγγελιστής τε καὶ διδάσκαλος οὗτος ; Τὸν Ἅεσπότην καὶ αὐτὸς εἰσαγαγύν κατ´ ἐκείμους . τὰχαὐτὰ τοῖς ἀποστόλοις προειπόντᾳ περὶ τρῦ μυστηρίου , Λέγω γὰρ ὀμῖν , φησὶν , ἀλλόφς , ὅτι εἰσί τινες τῷν ὡδε ἑστηκότων , οἷεενες φὐ μὴ γεύσωνται θανάτου , ῥως Δν ἴδωσι τὴν μασιλείαν τοῦ Θεοῦ . Εἶτα μῆς στορίας αὐτῷ προῖος σης τῆς περὶ τοῦ παντὸς μυατηρίου , Ὁ δέ Πέτρος , φησι , καὶ οἰ σύν αὐτῷ ἡσαν βεβαρημένοι ὕπνῳ . Διαγρηγορήφανεες δέ , εἰδον εἰν δόξαν αὐτοῦ . Ἀρα κἂν νῦν ἀκούει τῆς σνμφωκίας καὶ τοῦ φθόγγου τῶν λαμπρῶν τουτωνὶ τὸῦ Εὐαγγελίου κηρύκων τοῦ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξελθόντος καὶ τῆς οἰκουμένης διαλαβόντος τὰ πέρατα , ὅστ ς ποτέ ἐστιν ὁ τὴν ἐπ´ ἐκείνοις ἀμφιβολίαν ὑποκρινόμενος καὶ λέγων ,, ὅτι εἰ μὲν οὐχ ἑωράθη τοῖς ἀποστόλοις τὸ τοῦ Χριστοῦ φσις , πάντως καὶ ἄκτιστον´ εἰ δ´ ἐκείνοις ἑωράθη , δὴλον ὅτι κτιστόν ; Ἀρα συνῆκε τῶν ἁπλῶς οὔτω καὶ πυκνῶς παρὰ τῶν εὐαγγελιστῶν λεγομένων , μᾶλλον δ´ αὐτὸν τὸν Δεσπότην , καὶ διδάσκαλον εἰσαγόντων πρὸς τοὺς μαθητὰς νῦν μὰν , Ἕως ὡν ἴδωσι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον , λέγοντο , ἐν τῇ ἐαυτρῦ καὶ τῇ τοῦ Πατρὸς βασιλείᾳ · μία καὶ γὰρ ἀμφοῖν αὕτη καθὰ δήπου καὶ ἡ θεότης · νύν δ´ αὐθις , Καταβαινόντῳν αὐτῶν ἐκ τοῦ ὄρους τὸν αὐτὸν ὡσαύτως αὐτοῖς ἐντελλόμενον μηδενὶ ταν τάντων ἐξειπεῖν ἄπερ εἰδον , ὅως ἂν αὐτοὶ ἀνεκρῶν ἀναστῃ , καὶ ὅτι Μετεμορρρώθη ἔμκροσθ αὐτῶν , καὶ , Διαγρηγορήσαντες ὁ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῳ , εἰδον τὴν δόξαν αὐτοῦ παρὰ τῶν αὐτῶν εὐαγγελιστῶν ὡσαύτως λεγόμενον , ἢ καὶ ἔτι τῶν σαλπίγγων καὶ τῶν λαμπάδων καὶ τῶν φωνων καὶ τῶν ἥχων ἐσχυροτέρων ἡμῖν δεῖται ἐξ οὐρανοῦς ἃ καὶ τὸν βαρυκάρδιον Ἰσραὴλ . νομοθετούμενον ἐπὶ τοῦ Σιναίου ἐίστη πάλαι , καὶ φρίκης τε καὶ δέους ἐδείκνυ μεστὸν , ὡς καὶ πρὸς τὸν μέγαν δημαγωγόν τε καὶ νομοθέτην λέγειν ἐκεῖνον , Λάλησον σὺ ἡμῖν , καὶ μὴ λαλήτω πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεὸς , Ἱνα μὴ ἀποθάνωμεν ; Μᾶλλον δ´ ἐκείνους μὲν , καίτοι γε καὶ τοιούτους ὄντας , καὶ αἱ σκιαὶ μόναι καὶ τῶν σαλπίγγων καὶ τῶν φωνῶν τῶν πνευματικῶν τούτων οὶ τύποι οὕτω φρονὴσαί τε καὶ δτατεθῆναι πρὸς τὰ θρΟμενα τότε παρέπεισαν · οἱ δὲ ] τὴν τῶν πραγθάτων
Lemmas: αὖθις κατά καιρός ὁ Δεσπότης ἐπιτάσσω · οὐ ὅσπερ οὐ εἶδον · πως γάρ ; ἀλ Ἄπερ , ὡς αὐτός φημί , ὁράω . μηδείς γάρ , φημί , εἶπον ὁ ὅραμα . Μάρκος δδʹ ὁ μετέ ἐκεῖνος εὐαγγελιστής τε καί κὰθητὴς δύο καί μάρυς ὁ Χριστός πάθος Μάτων , ἀκούω οἷος θεολογέω περί οὗτος ὁ μυστήριον · ἀξιόπιστος καί γάρ καί αὐτός οὖον μόνος διά ὁ προεχλέντα , ὀλλͅόν καί διά ὁ Πέτρος δηλαδή ὁ κορυφαῖος ὁ μαθητής καί υἱός καί ὁμιλητής χρηματίζω , καί παρ´ ἐκεῖνος οὗτος τε καί εὐαγγελικός κατά μέρος ἀκροάομαι πᾶς ἱστορία , οὖον παρ´ ἕτερος , ὡς αὐτός φημί ἐκεῖνος , μανθάνω , ἀλ αὐτόπτης ὁ μέγας ὁ Θεός δόξα ἐν Θαβωρίῳ γίγνομαι . οὖον γάρ σοφίζω , φημί , μῦθος , εἰ ακολολθήσαντες , γνωρίζω σύ ὁ ὁ κιριον ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός δύναμις καί πμρουσίαν , ἀλ ἐπόπτης γίγνομαι ὅς αὐτός μεγαλειότης . ἔχω ἰδού καί Πέτρος ὁ κορυφαῖος πόπτη ἑαυτοῦ μαρτυρέω ὁ μυστήριον · μᾶλ . λος δδʹ οὐ αὐτός ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐκεῖ τότε σύνειμι . οὖον γάρ εἶπον Ἐπόπτης , ἀλ ἐπόπτης γίγνομαι ὁ αὐτός μεγαλειότης , σύν αὐτός , φημί , ὅ ἐν ὁ ὁράω ὁ ἅγιος , καί ὁ συμφοιτητής τε καί φίλος αὐτός ἐν ὁ λόγος συνάπτω , καί ὁ ἴσος ἐκεῖνος προσμαρτυρέω . ἐκεῖνος μέν ὁ θεσπέσιος Πέτρος . ἀκούω δέ ἥδη καί ὁ θαυμαστός Μᾶρκος , οἷος ὁ πατήρ ἐκμανθάνω οὗτος καί διδάσκαλος , ὁ πιστός περί αὐτός , φημί , οὗτος γράφω εὐαγγελίζω . ὁ Χριστός τοιχαροῦν κατά ὁ ἱερόν Ματθαῖος καί αὐτός οὗτος εἰσάγω , ὁ αὐτός ὁ προλαμβάνω περί ὁ αὐτός θεῖος μεταμόρφωσις δείκνυμι ὁ δώδεκα προαναφωνέω . ἀμήν γάρ , φημί , λέγω σύ , εἰμί τις ὁ ὧδε ἵστημι · ὅστις οὖον μή γεύω θύνω , ἐΰς εἄν ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἔρχομαι ἐν δυκαμνω · καί ὅτι Μεθ´ ηιεριζω δξ ἀιαφέρει αὐτός εἰς ὄρος ὑψηλός κατ´ ἴδιος μόνος , καί μεταμορφόω ἔμπροσθεν αὐτῖς . Εἰτ ἐκεῖθεν προῖων μετά ὁ ἐξήγησις δηλονοτος ποῦ μυστήριον , καταβαίνω δέ αὐτός , φημί , ΑΚΟ ὁ ὄρος , διαστέλλω αὐτός , ἵνα μηδείς διηγέομαι , ὅς εἶδον , εἰμί μή δτμν ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐκνεκρῶν ἀνίστημι . Δις ὅς οὖον ὁ προλέγω ὁ σοφός Ματθαῖος μόνος , ὅσπερ φημί , φαίνω καί οὗτος κατά πᾶς συνᾴδω , ἀλλά καί πλέω τίς πρός ὁ τέλος ὁ λόγος γίγνομαι , διά ὁ ὁ εἶδον λέξις ὁ ζητέω αὖθις ἐγώ σαφηνίζω ὁ γάρ Ματθαῖος ὅραμα γράφω εἶπον ἐκεῖ , καταβαίνω γάρ , φημί , ἐκ ὁ ὅρος , ἐντέλλω αὐτός ὁ Ἰησοῦς λέγω , μηδείς εἶπον ὁ ὅραμα . Ἰοῦτ´ αὐτός καί ὁ Μάρκος διηγέομαι ὁ καλός , Καταβκινόντων δέ αὐτός , φημί , ἀπό ὁ ὅρος , ριστελλω αὐτός , ἄναξ μηδείς διηγέομαι δ εἶδον , αὐτός οὗτος δείκνυμι καί ὁ φίλος Ματθαῖος διά ὁ ὅραμα ἐρῶ , καί σαφηνίζω ἔτι πλέω ὁ λέξις καί ὁ πρόρρησις ἐκεῖνος ὁ Χριστός , και διά ὁ ταυτότης ὡσανεί ὁ λέξις οὗτος δείκνυμι ἀληθής ἐκβαίνω εἰς ἔργον , καί πᾶς εἰμί . νόος περιαιρέω ὥσπερ ἐπίτηδες πρόφασις ὁ ἀμφιβάλλω . ἀλλά καί πρίτου ἐπί οὗτος μάρτυς Λουκᾶς ὁ σοφός ἐγώ εἰσάγω , ἕ ὁ ἔπαινος ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός , Παῦλος φημί , ὁ μετά Χριστός καθηγητής οὗτος , ὅς ἐπί δύο ἢ τρεῖς μάρτυς ἵστημι πᾶς ῥῆμα , κατά ὁ εἴρω . ἰόω καί γάρ εἄν ἁρμόζω μάλιστα ὁ σεπτός μυστήριον καί ὁ ὑπέρ αὐτός λόγος ὁ πᾶς λέγω ῥῆμα . καί περί αὐτός οὗτος καί ὁ νομοθέτης Μωσῆς οἴομαι προεῖπον μᾶλλον ἐκεῖνος , κατά ὁ πολύς ὁ θεῖον Μάξιμος φαίνω . Ζεύς ὁ μυστήριον ὁ μεταμόρφωσις καί γάρ , φημί οὐτος , ἐκπαιδεύω σπάω εἶδος θεολογία ἀσφαλής , καί τρύω ὁ μυστήριον πνερμαγεκοψς λόγρυς . τις οὖν φημί καί ὁ προρρηθείς εὐαγγελιστής τε καί διδάσκαλος οὗτος ; ὁ αεσποος καί αὐτός εἰσάγω κατ´ ἐκείμους . τὰχαὐτὰ ὁ ἀπόστολος προλέγω περί τρυς μυστήριον , λέγω γάρ ὄμνυμι , φημί , ἀλλόφς , ὅτι εἰμί τις τῷ ὧδε ἵστημι , οἴομαι φυή μή γεύω θάνατος , ῥως δν ὁράω ὁ μασιλειος ὁ Θεός . εἶτα μείς στορία αὐτός Πρόιος σός ὁ περί ὁ πᾶς μυατηρίου , ὁ δέ Πέτρος , φημί , καί ὁ σῦς αὐτός ἡμι βαρέω ὕπνος . Διαγρηγορήφανεες δέ , εἶδον ἐν δόξα αὐτός . Ἀρά κἀν νῦν ἀκούω ὁ σνμφωκίας καί ὁ φθόγγος ὁ λαμπρός οὗτος τό́ς Εὐαγγέλιος κῆρυξ ὁ εἰς πᾶς ὁ γῆ ἐξέρχομαι καί ὁ οἰκέω διαλαμβάνω ὁ πέρας , ὅστε Σ ποτός εἰμί ὁ ὁ ἐπι ἐκεῖνος ἀμφιβολία ὑποκρίνομαι καί λέγω ,, ὅτι εἰμί μέν οὐ ὁράω ὁ ἀπόστολος ὁ ὁ Χριστός φσις , πάντως καί ἄκτιστος εἰμί δδʹ ἐκεῖνος ὁράω , δῆλος ὅτι κτιστός ; Ἀρά συνίημι ὁ ἁπλόος οὐτάω καί πυκνός παρά ὁ εὐαγγελιστής λέγω , μᾶλλον δδʹ αὐτός ὁ δεσπότης , καί διδάσκαλος εἰσάγω πρός ὁ μαθητής νῦν μήν , Ἕως ὡς ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι , λέγω , ἐν ὁ εαυτρυς καί ὁ ὁ πατήρ βασίλεια · εἷς καί γάρ ἄμφω οὗτος καθά δήπου καί ὁ θεότης · νῦν δδʹ αὖθις , καταβαίνω αὐτός ἐκ ὁ ὄρος ὁ αὐτός ὡσαύτως αὐτός ἐντέλλω μηδείς ὅς τείνω ἐξεῖπον Ἄπερ εἶδον , ὅς εἄν αὐτός ἀνεκρῶν ἀνίστημι , καί ὅτι Μετεμορρρώθη μείρομαι αὐτός , καί , διαγρηγορέω ὁ Πέτρος καί ὁ σύν αὐτός , εἶδον ὁ δόξα αὐτός παρά ὁ αὐτός εὐαγγελιστής ὡσαύτως λέγω , ἢ καί ἔτι ὁ σάλπιγξ καί ὁ λαμπάς καί ὁ φωνή καί ὁ ἦχος εσχυροτερας ἐγώ δήω ἐκ οὐρανός ὁ καί ὁ βαρυκάρδιος Ἰσραήλ . νομοθετέω ἐπί ὁ Σιναῖον ἵστημι πάλαι , καί φρίκη τε καί δέος δείκνυμι μεστός , ὡς καί πρός ὁ μέγας δημαγωγός τε καί νομοθέτης λέγω ἐκεῖνος , λαλέω σύ ἐγώ , καί μή λαλέω πρός ἐγώ ὁ θεός , ἵνα μή ἀποθνῄσκω ; μᾶλλος δδʹ ἐκεῖνος μέν , καίτοι γε καί τοιοῦτος εἰμί , καί ὁ σκιά μόνος καί ὁ σάλπιγξ καί ὁ φωνή ὁ πνευματικός οὗτος οἷ τύπος οὗτος φρονέω τε καί δατέομαι πρός ὁ θρΟμενα τότε παραπείθω · ὁ δέ ] ὁ ὁ πράσσω