cogPG.PG151 206
συνερχόμενον κρείττονι τὴν ἀπόφασιν ἐκαρτέρει , του ῥήματι μόνῳ τὰ πάντα φέροντος · ὃς ἀνέσχε μὲν καὶ ὑπερέθετο , καθάπερ ἔφημεν πρότερον , τὴν ἀπόφασιν τοῦ κατὰ σῶμα θανάτου . καὶ ἡνίκα ταύτην ἐξήνεγκεν βάθει σοφίας καὶ φιλανθοωπίας ὑπερβολῇ . πρὸς τὸ μέλλον τὴν εἰς ἔργον ἔκβασιν ταύτης ἐταμιεύσατο . Οὐ γὰρ εἰπε πρὸς τὸν Ἀδὰμ , ὡς Ἐπεὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου , οὗ ἐνετειλάμην σοι μὴ φαγεῖν , ἐπιστράφηθι ὅθεν ἐξῆλθες , ἀλλὰ πολλὰ μεταξὺ προθεὶς , τὸ διάστημα δηλοῦντα τῆς ἐνταῦθα ζωῆς , εἶτ´ ἐπήνεγκεν · « Ὅτι γῆ εἰ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ . » μηδ´ ἐνταῦθα προτάσσων , ἀλλὰ προαναγγέλλον , καὶ ἐφιεὶς , καὶ μὴ κωλύων σὺν δίκῃ τὸ ἐκβησόμενον . Ὁρᾶτε , ὅτι οὐδὲ ὁ σωματικὸς θάνατος ἐκ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἐκ τῆς ἁμαρτίας καὶ οὐτος , καὶ τῆς τὴν ἀμαρτίαν ἐργασαμένης ψυχῆς , καὶ τοῦ δολίως πρὸς τὴν ἁμαρτίαν συναρπάσαντος ὅφεως ; Οὐκοῦν καὶ τὰ σωματικὰ νοσήματα ἀπὸ ταύτης ἔσχε τὴν πάροδον · διὰ τοῦτο καὶ ὁ πρῶτος νοσερὸν κτησάμενος σῶμα , ᾧ καὶ διηνεκεῖ κλόνῳ συζῶν ὁ Κάϊν , ἐκ τῆς ἁμαρτίας εἰς ταύτην ἦλθε τὴν κακεξίαν · ὁ γὰρ τρόμος , ὃν σπασμὸν ἰατρῶν ὀνομάζουσι παῖδες , ἀπροαίρετός ἐστι κίνησις ἐν τοῖς τὰ μέλη συνέχειν και συνδεῖν πεφυκόσι μορίοις τοῦ σώματος · ὃς ὅταν ἐξ ἐνδείας ἐπιγένηται τοῦ ἐμφύτου ὑγροῦ , οὐδ´ εἴκει τῇ τέχνη , οὐδὲ ἴασιν εἰς τὸ ἑξῆς ἐπιδέχεται . Καὶ Ἐπεὶ οὖν ὁΚάϊν κακῶς εἰς τέλος διέεθηκε τὸν ἐκ φύσεως ἐνυπάρχοντα πρὸς τὸν οἰκεῖον ἀδελφὸν αύνδεσμον , τὴν ἀγάπην περιτρέψας εἰς μῖσος , γεννηθὲν μὲν ἐκ φθόνου , τελευτῆσαν δὲ εἰς φόνον · διὰ τοῦτο τῆς ἐκ τοῦ φθόνου τηκεδόνος συνεργαζομένης τὸ πάθος , ἀνηκέστῳ καταλλήλῳ παιδεύεται νόσῳ , τῇ κατὰ τὰ νεῦρα καὶ τοὺς μῦς πληγῇ , ἃ σύνδεσμος ὑπάρχει τοῦ σώματος . Ὁρᾶτε σαφῶς , ὅτι μὴ μόνον ὁ Θάνατος , ἀλλὰ καὶ τὰ νοσήματα , καὶ αἱ ἀῤῥωστίαι σοῦ σώματος ἐκ τῆς ἀμαρτίας τὴν ἀρχὴν ἔσχον ; Τοῦτο καὶ ὁ Κύριος ἡμῖν δεικνὺς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , μέλλων μὲν ἰᾶσθαι τὸν ἐν Καπερναοὺμ ὑπὸ τεσσάρων πρὸς αὐτὸν καθιέμενον παράλυτον , φησὶ πρὸς αὐτόν · « Τέκνον , ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι , » προανασπῶν οἷον τὸ κέντρον , καὶ τὸ αἴτιον ἐκβάλλων τῆς νόσου , καὶ τότε τὴν ἰατρείαν ἐπάγων . Πρὸς δὲ τὸν ἐν Ἱεοουσαλὴμ παρὰ τῇ προὔατικῇ κολυμβήθρᾳ κείμενον μετὰ τὴν ἴασίν φησιν · « οε ὑγιὴς γέγονας , μηκέτι ἁμάρτανε , ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται . » Ἰοῦτο καὶ Παῦλος εἰδὼς , ὅτι τὰ πλεῖστα τν νοσημάτων ἐξ ἁμαρτίας εἰσὶν , εἰπών περὶ τοῦ ἀναξίως προσερχομένου τῇ μυστικῇ τραπέζῃ , ὅτι κρῖμα ἑαυτῳ ἐσθίει καὶ πίνει , εἶτά φησι · « Διὰ τοῦτο πολλοὶ ἐν ὑμῖν ἁοθενεῖς καὶ ἄῤῥωστοι , καὶ κοιμῶνται ἱκανοὶ . » Ἀλλὰ καὶ τῆς θνητῆς φύσεως αἱ κὴρες , παρ´ ἄν ἅπαν νόσημα , τὴν ἀρχὴν πάντως ἐκ τῆς ἀμαρτίας ἔσχον · σπάνιοι δέ εἰσιν οἱ πρὸς δόξαν Θεοῦ πάσχοντες , ὡς ὁ ἐκ γενετῆς τυφλὸς ὑπὸ τῦ Κυρίου θερασπευθείς . Ἡ γοῦν φιλανθρωπία τῶν βεοφόρων Πατέρων , ἐπεὶ τῶν τεσσάρων ὡρῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ νοσώδης ἐστὶν ἡ θερινὴ , καὶ ταύτης μᾶλλον ὁ Αὔγουστος μὴν οὗτος · ζέσασα γὰρ ἐκ τῆς προὶαβούσης θέρμης καὶ τῶν καυμάτων ἡ ἐν ἡμῖν ακη , πᾶν ὃ τί περ ἂν ἐνὸς ἢ δυοῖν εὖροι τῶν ἐν
Lemmas: συνέρχομαι ἀγαθός ὁ ἀπόφασις καρτερέω , ὁ ῥῆμα μόνος ὁ πᾶς φέρω · ὅς ἀνέχω μέν καί ὑπερτίθημι , καθάπερ φημί πρότερος , ὁ ἀπόφασις ὁ κατά σῶμα θάνατος . καί ἡνίκα οὗτος ἐκφέρω βάθος σοφία καί φιλανθοωπίας ὑπερβολή . πρός ὁ μέλλω ὁ εἰς ἔργον ἔκβασις οὗτος ταμιεύω . οὖον γάρ εἶπον πρός ὁ Ἀδάμ , ὡς ἐπεί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , ὅς ἐντέλλω σύ μή ἐσθίω , ἐπιστρέφω ὅθεν ἐξέρχομαι , ἀλλά πολύς μεταξύ προτίθημι , ὁ διάστημα δηλόω ὁ ἐνταῦθα ζωή , προστίθημι ἐπιφέρω · « ὅτι2 γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι . » μηδ´ ἐνταῦθα προτάσσω , ἀλλά προαναγγέλλω , καί ἐφίημι , καί μή κωλύω σύν δίκη ὁ ἐκβαίνω . ὁράω , ὅτι οὐδέ ὁ σωματικός θάνατος ἐκ ὁ Θεός , ἀλ ἐκ ὁ ἁμαρτία καί οὐτος , καί ὁ ὁ ἁμαρτία ἐργάζομαι Ψυχή , καί ὁ δόλιος πρός ὁ ἁμαρτία συναρπάζω ὄφις ; οὐκοῦν καί ὁ σωματικός νόσημα ἀπό οὗτος ἔχω ὁ πάροδος · διά οὗτος καί ὁ πρῶτος νοσερός κτάομαι σῶμα , ὅς καί διηνεκής κλόνος συζάω ὁ Κάϊν , ἐκ ὁ ἁμαρτία εἰς οὗτος ἔρχομαι ὁ καχεξία · ὁ γάρ τρόμος , ὅς σπασμός ἰατρός ὀνομάζω παῖς , ἀπροαίρετος εἰμί κίνησις ἐν ὁ ὁ μέλος συνόχωκα και συνδέω φύω μόριον ὁ σῶμα · ὅς ὅταν ἐκ ἔνδεια ἐπιγίγνομαι ὁ ἔμφυτος ὑγρός , οὐδός εἴκω ὁ τέχνη , οὐδέ ἴασις εἰς ὁ ἑξῆς ἐπιδέχομαι . καί ἐπεί οὖν Οκάι κακῶς εἰς τέλος διατίθημι ὁ ἐκ φύσις ἐνυπάρχω πρός ὁ οἰκέω ἀδελφός αύνδεσμον , ὁ ἀγάπη περιτρέπω εἰς μῖσος , γεννάω μέν ἐκ φθόνος , τελευτάω δέ εἰς φόνος · διά οὗτος ὁ ἐκ ὁ φθόνος τηκεδών συνεργάζομαι ὁ πάθος , ἀνήκεστος κατάλληλος παιδεύω νόσος , ὁ κατά ὁ νεῦρον καί ὁ μῦς πλήσσω , ὁ σύνδεσμος ὑπάρχω ὁ σῶμα . ὁράω σαφῶς , ὅτι μή μόνος ὁ Θάνατος , ἀλλά καί ὁ νόσημα , καί ὁ ἀρρωστία σύ σῶμα ἐκ ὁ ἁμαρτία ὁ ἀρχή ἔχω ; οὗτος καί ὁ Κύριος ἐγώ δείκνυμι ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , μέλλω μέν ἰάομαι ὁ ἐν Καπερναούμ ὑπό τέσσαρες πρός αὐτός καθίημι παράλυτος , φημί πρός αὐτός · « Τέκνος , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία , » προανασπάω οἷος ὁ κέντρον , καί ὁ αἴτιος ἐκβάλλω ὁ νόσος , καί τότε ὁ ἰατρεία ἐπάγω . πρός δέ ὁ ἐν Ἱεοουσαλὴμ παρά ὁ προὔατικῇ κολυμβήθρα κεῖμαι μετά ὁ ἴασις φημί · « οεʹ ὑγιής γίγνομαι , μηκέτι ἁμαρτάνω , ἵνα μή κακός τίς σύ γίγνομαι . » Ἰοῦτο καί Παῦλος εἰδοί , ὅτι ὁ πλεῖστος τ νόσημα ἐκ ἁμαρτία εἰμί , εἶπον περί ὁ ἀνάξιος προσέρχομαι ὁ μυστικός τράπεζα , ὅτι κρίμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω , εἶτά φημί · « Ζεύς οὗτος πολύς ἐν σύ αοθεινω καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . » ἀλλά καί ὁ θνητός φύσις ὁ κῆρ , παρ´ ἄν ἅπας νόσημα , ὁ ἀρχή πάντως ἐκ ὁ ἁμαρτία ἔχω · σπάνις δέ εἰμί ὁ πρός δόξα Θεός πάσχω , ὡς ὁ ἐκ γενετή Τυφλὸς ὑπό τῦ κύριος θερασπευθεω . ὁ γοῦν φιλανθρωπία ὁ βεοφορος Πατέρων , ἐπεί ὁ τέσσαρες ὥρα ὁ ἐνιαυτός νοσώδης εἰμί ὁ θερινός , καί οὗτος μᾶλλον ὁ Αὔγουστος μήv οὗτος · ζέω γάρ ἐκ ὁ προβαίνω θέρμη καί ὁ καῦμα ὁ ἐν ἐγώ ἀκή , πᾶς ὅς τίς περ εἄν εἷς ἢ δύο ἐύρρους ὁ ἐν