cogPG.PG151 111
αὐτῶν πολυετοῦς τυραννίδος ; Διὰ ταῦτα τοίνυν ἐκμανείς κατὰ Χριστοῦ , ἐπεὶ τὴν μὲν θεανδρικὴν ἐκείνην ψυχὴν διὰ πείρας ὁπερανῳκισμένην οἶδπαντάπασι τῶν παθῶν , ὦν ἀρχηγὸς ὁπῆρξεν αὐτὸς , καὶ θανάτου παντελῶς ἀνεπίδεκτον , οὗπερ αὐτὸς δι´ ἑαυτοῦ ποιητικός ἐστι τοῖς ἀνθρώποις , τὸ δὲ σῶμα παθητόν τε καὶ θνητὸν , αὐτὸς δὲ δι´ ἐαυτοῦ θάνατον τοιοῦτον ἐπιφέρειν οὐ συγκεχώρηται , κινεῖ πρὸς φόνον τούτου τὰς γνώμας τῶν ἀπειθῶν Ἰουδαίων , πρὸς φθόνον καὶ μανίαν ἀκάθεκτον ἐγείρας τὴν κατ´ αὐτοῦ , ἅτε καὶ τούτων ὡς πονηρῶν ἐλεγχομένων τε καὶ ἀθετουμένων ὑπὸ Χριστοῦ . Κινεῖ τοίνυν καὶ πείθει πρὸς φόνον τούτου , καὶ φόνον ἄτιμον καὶ κακούργοις μόνοις καὶ ἀσεβέσι νενομισκένον , νομίσας οὕτως αὐτόν τε ἐκ τῆς γῆς ἐκβαλεῖν , καὶ τὸ ὄνομα τούτου ἐπὶ τῆς γῆς ἀχρειῶσαι . ἐθάρρει δὲ τούτου θανόντος , καὶ τὴν αὐτοῦ ψυχὴν ἐν ἅδουκατάκλειστον ἔχειν , ὡς καὶ τὰς τῶν ἐξ αἰώνων ἁπάντων ψυχάς . Οὔτως ὁ ἀἁπατεὼν ἐξηπάτηται , τῷ τῆς σαρκὸς τοῦ Χριστοῦ παθητῷ τε καὶ θνητῷ προσβαλὼν , καὶ τὸ φῶς ἤνεγκεν ἄκων ταῖς σκοτειναῖς καὶ ποθειναῖς αὐτοῦ καταδύσεσι , καὶ τὸν τῆς ζωῆς δοτῆρα ταῖς διὰ τὴν νοητὴν νέκρωσιν ὑπ´ αὐτοῦ τυραννουμέναις ψυχαῖς ἐπέστησεν · οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς ἀθανασίας παρεκτικὸν σῶμα τοῖς τεθνηκόσιν ἀνέμιξε , θανάτῳ καὶ ταφῇ παραδοῦναι σπεύσας αὐτός . Ὁ δὲ Κύριος ἠδύνατο μὲν καὶ ταύτας αὐτοῦ τὰς ἐπιβουλὰς διακρούσασθαι , ἀλλ´ οὐκ ἠθέλησεν , ἠθέλησε δὲ μᾶλλον ὑπελθεῖν τὸ πάθος ὑπὲρ ἡμῶν , διὸ καὶ θεάνθρωπος γέγονεν . Εἰ μὴ γὰρ ἄνθρωπος ἦν , οὐκ ἦν δυνατὸν παθεῖνεἰ δὲ μὴ Θεὸς ἀπαθὴς κατὰ τὴν θεότητα διαμένων , οὐκ δν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπέστη σαρκὶ τὸν θάνατον , δι´ αὐτοῦ τὴν ἀνάστασιν , μᾶλλον δὲ ἐξανάστασιν καὶ ἀθανασίαν ἡμῖν χαριζόμενος · οὐδ´ ἂν ἐπιστεύθη δύνασθαι μὲν μὴ παθεῖν , ἑκὼν δὲ παθεῖν προελόμενος , ὡς ἡμᾶς ἐλευθεροῦν καὶ ἀνυώοῦν μέλλουσαν δεικνὺς τὴν οἰκείαν ταπείνωσιν , καὶ διδάσκων , εἰ δεήσει , δι´ ἔργων , μέχρι θανάτου ὑπὲρ δικαιοσύνης ἀγωνίζεσθαι , καὶ ἐπαγγελόμενος τοῖς πειθομένοις δι´ ἀναστάσεως τῆς ἀθανασίας τὴν δύναμιν , οὐ τοῦ εἰς ἀεὶ διαμένειν μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῦ αἰωνίου ὀλέθρου διαμένειν ἐκτὸς , τῆς αἰωνίου λέγω φρικωδεστάτης κολάσεως , τῆς ἡτοιμασμένης τῷ διαβόλῳ , καὶ συνδιαιωνίζειν τοῖς ἁγίοις ἀγγέλοις , τῆς ἀκηράτου καὶ ἀτελευτήτου βασιλείας συναπολαύοντας , Διὰ τοῦτο γὰρ ὃν οὐκ ὥφειλεν ὑπὲρ ἡμῶν ὑπέμεινε θάνατον , ἵνα τοὺς ἐποφειλομένως ὑφισταμένους ἡμᾶς , ἔκ τε τῆς δουλείας τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ θανάτου λυτρώσηται · θανάτου καὶ τοῦ κατὰ ψυχὴν λέγω , καὶ τοῦ κατὰ σῶμα , τοῦ τε προσκαίρου καὶ τοῦ διαιωνίζοντος · λύτρον γὰρ ὑπὲρἡμῶν τῶν δι´ ἁμαρτίαν ὑπευθύνων τὸ ἀνεύθυνον ὡς ἀναμάρτητον οἰκεῖον αἷμα δοὺς , ἐλυτρώσατο τῆς εὐθύνης ἡμᾶς , τὰς ἀμαρτίας συγχωρήσας ἡμῶν , καὶ τὸ τούτων χειρόγραφον ἐν τῷ σταυρῷ διαῤῥήξας , ἐλυτρώσατο τῆς τυραννίδος τοῦ διαβόλου . Δελεασθεὶς γὰρ ἐκεῖνος καὶ περιχανὼν οἷον , καὶ τὸ ἡμέτερον λύτρον , τὸ αἱμα ἐκεῖνο τὸ δεσποτικὸν χυθῆναι σπεύσας , τὸ μὴ μόνον ἀνεύθυνον , ἀλλὰ καὶ θεῖκὴν δύναμιν πλουτοῦν , οὐκ ἐπ ουτίσθη ὑπ´ αὐτοῦ , ἀλλ´ ἰσχυρῶς ἐδέθη ,
Lemmas: αὐτός πολυετής τυραννίς ; Ζεύς οὗτος τοίνυν ἐκμαίνω κατά Χριστός , ἐπεί ὁ μέν θεανδρικός ἐκεῖνος ψυχή διά πείρω ὁπερανῳκισμένην ὁράω ὁ πάθος , οὖν ἀρχηγός ὁπῆρξεν αὐτός , καί θάνατος παντελῶς ἀνεπίδεκτος , ὅσπερ αὐτός δις ἑαυτοῦ ποιητικός εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ σῶμα παθητός τε καί θνητός , αὐτός δέ δις ἑαυτοῦ θάνατος τοιοῦτος ἐπιφέρω οὖον συγχωρέω , κινέω πρός φόνος οὗτος ὁ γνώμη ὁ ἀπειθέω Ἰουδαῖος , πρός φθόνος καί μανία ἀκάθεκτος ἐγείρω ὁ κατ´ αὐτός , ἅτε καί οὗτος ὡς πονηρός ἐλέγχω τε καί ἀθετέω ὑπό Χριστός . κινέω τοίνυν καί πείθω πρός φόνος οὗτος , καί φόνος ἄτιμος καί κακοῦργος μόνος καί ἀσεβής νομίζω , νομίζω οὕτως αὐτός τε ἐκ ὁ γῆ ἐκβάλλω , καί ὁ ὄνομα οὗτος ἐπί ὁ γῆ ἀχρειόω . θαρσέω δέ οὗτος θνῄσκω , καί ὁ αὐτός ψυχή ἐν ἅδουκατάκλειστον ἔχω , ὡς καί ὁ ὁ ἐκ αἰών ἅπας Ψυχή . οὔτως ὁ ἀπατάω ἐξαπατάω , ὁ ὁ σάρξ ὁ Χριστός παθητός τε καί θνητός προσβάλλω , καί ὁ φάος φέρω ἄκων ὁ σκοτεινός καί ποθεινός αὐτός κατάδυσις , καί ὁ ὁ ζωή δοτήρ ὁ διά ὁ νοητός νέκρωσις ὑπό αὐτός τυραννεύω Ψυχή ἐφίστημι · οὖον μόνος δέ ἀλλά καί ὁ ὁ ἀνάστασις καί ὁ ἀθανασία παρεκτικός σῶμα ὁ θνῄσκω ἀναμίσγω , θάνατος καί θάπτω παραδίδωμι σπεύδω αὐτός . ὁ δέ Κύριος δύναμαι μέν καί οὗτος αὐτός ὁ ἐπιβουλή διακρούω , ἀλ οὐ ἐθέλω , ἐθέλω δέ μᾶλλον ὑπέρχομαι ὁ πάθος ὑπέρ ἐγώ , διό καί θεάνθρωπος γίγνομαι . εἰμί μή γάρ ἄνθρωπος εἰμί , οὐ εἰμί δυνατός παθέω δέ μή θεός ἀπαθής κατά ὁ θεότης διαμένω , οὐ δν ὑπέρ ἐγώ ὑφίστημι σάρξ ὁ θάνατος , δις αὐτός ὁ ἀνάστασις , μᾶλλον δέ ἐξανάστασις καί ἀθανασία ἐγώ χαρίζομαι · οὐδός εἄν πιστεύω δύναμαι μέν μή πάσχω , ἑκών δέ πάσχω προαιρέω , ὡς ἐγώ ἐλευθερόω καί ἀνύω μέλλω δείκνυμι ὁ οἰκεῖος ταπείνωσις , καί διδάσκω , εἰμί δήω , δις ἔργον , μέχρι θάνατος ὑπέρ δικαιοσύνη ἀγωνίζομαι , καί ἐπαγγέλλω ὁ πείθω δις ἀνάστασις ὁ ἀθανασία ὁ δύναμις , οὖον ὁ εἰς ἀεί διαμένω μόνος , ἀλλά καί ὁ αἰώνιος ὄλεθρος διαμένω ἐκτός , ὁ αἰώνιος λέγω φρικώδης κόλασις , ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος , καί συνδιαιωνίζω ὁ ἅγιος ἄγγελος , ὁ ἀκήρατος καί ἀτελεύτητος βασίλεια συναπολαύω , Ζεύς οὗτος γάρ ὅς οὐ ὀφείλω ὑπέρ ἐγώ ὑπομένω θάνατος , ἵνα ὁ ἐποφείλω ὑφίστημι ἐγώ , ἐκ τε ὁ δουλεία ὁ διάβολος καί ὁ θάνατος λυτρόω · θάνατος καί ὁ κατά ψυχή λέγω , καί ὁ κατά σῶμα , ὁ τε πρόσκαιρος καί ὁ διαιωνίζω · λύτρον γάρ ὑπὲρἡμῶν ὁ δις ἁμαρτία ὑπεύθυνος ὁ ἀνεύθυνος ὡς ἀναμάρτητος οἰκέω αἷμα δίδωμι , λυτρόω ὁ εὔθυνα ἐγώ , ὁ ἁμαρτία συγχωρέω ἐγώ , καί ὁ οὗτος χειρόγραφον ἐν ὁ σταυρός διαρρήγνυμι , λυτρόω ὁ τυραννίς ὁ διάβολος . δελεάζω γάρ ἐκεῖνος καί περιχάσκω οἷος , καί ὁ ἡμέτερος λύτρον , ὁ αἷμα ἐκεῖνος ὁ δεσποτικός χέω σπεύδω , ὁ μή μόνος ἀνεύθυνος , ἀλλά καί θεῖος δύναμις πλουτέω , οὐ ἔπος οὐτάω ὑπό αὐτός , ἀλ ἰσχυρῶς δήω ,