cogPG.PG151 124
γῆν ὅθεν ἐπλάσθη παλινδρομήσαντος , ἀναζώωσις καὶ ἀνάπλασις , καὶ πρὸς ζωήν ἀθάνατον ἐπανέλευσις . Ὥσπερ οὕν ἐκεῖνον τὴν ἀρχὴν πλαττόμενον καὶ ζωούμενον εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων , οὔπω γὰρ ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρα τῶν ἀνθρώπων τις ἦν , μετὰ δὲ τὸ λαβεῖν πνοὴν ζωῆς δι´ ἐμφυσήματος θείου , πρώτη τῶν ἄλλων εἶδε γυνή · πρώτη γὰρ Εὔα μετ´ ἐκεῖνον ἦν ἐν ἀνθρώποις · οὕτω καὶ τὸν δεύτερον Ἀδὰμ , ὅς ἐστιν ὁ Κύριος , ἀνιστάμενον ἐκ νεκρῶν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων · παρῆν γὰρ οὐδείς τῶν οἰκείων , οἱ τε τὸ μνῆμα φυλάσσοντες στρατιῶται τῷ φόβῳ σεισθέντες ὡσεὶ νεκροὶ γεγόνασι · μετὰ δὲ τὸ ἀναστῆναι πρώτη τῶν ἄλλων εἶδε γυνὴ , καθάπερ ἠκούσαμεν εὐαγγελιζομένου τοῦ Μάρκου σήμερον · « Ἀναστὰς γὰρ , φησὶν , ὁ Ἰησοῦς πρωῒ πρώτῃ Σαββάτου , ἐφάνη πρῶτον Μαρίᾳ τῆ Μαγδαληνῇ . » Δοκεῖ μὲν οὖν μφῶς εἰπεῖν ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ τὴν ὥραν καθ´ ἣν ἀνέστη ὁ Κύριος , ὅτι πρωὶ , καὶ ὅτι πρῶτον ὤφθη Μαρίᾳ τῇ Μαγδαληνῇ , καὶ ὅτι κατ´ αὐτὴν τὴν ὥραν ὤφθη τῆς ἀναστάσεως · οὐχ οὕτω δέ φησιν , ὡς δῆλον ἔσται μικρὸν ἐπιστήσασι · μικρὸν γὰρ ἀνωτέρω καὶ οὗτος τοῖς ἄλλοις εὐαγγελισταῖς ὁμολόγως ἐλθεῖν φησι τὴν Μαρίαν ταύτην ΧΩμετὰ καὶ τῶν ἄλλων Μυροφόρων ἐπὶ τὸν τάφον καὶ πρότερον , καὶ καινὸν αὐτὸν ἰδεῖν καὶ ἀπελθεῖν · ὥστε πολλῷ πρότερον τῆς πρωΐας , καθ´ ἡν αὐτὸν εἶδεν , ἀνέστη ὁ Κύριος . Ἐπισημαινόμενος δὲ καὶ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον , οὐχ ἁπλῶς εἶπε , πρωῒ , καθάπερ ἐνταῦθα , ἀλλὰ , λίαν πρωὶ · οὐκοῦν καὶ ἀνατολὴν ἡλίου ἐκεῖ τὴν ἐπὶ τοῦ ὁρίζοντός φησι προτρέχουσαν ἀμυδρὰν φαῦσιν , ἡν καὶ ὁ Ἰωάννης δηλῶν , ἐλθεῖν φησι τὴν Μαγδαληνὴν Μαρίαν πρωῒ , σκοτίας ἔτι ὅσης , εἰς τὸ μνημεῖον καὶ ἰδεῖν τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου . Οὐκ ἦλθε δὲ τότε πρὸς τὸ μνῆμα μόνον αὕτη , κατὰ τὸν Ἰωάννην , ἀλλὰ καὶ ἀπῆλθε τοῦ μνήματος , μήπω τὸν Κύριον ἰδοῦσα · τρέχει γὰρ καὶ ἔρχεται πρὸς τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην , καὶ ἀπαγγέλλει οὐχ ὅτι ἀνέστη ὁ Κύριος , ἀλλ´ ὅτι ἤρθη ἀπὸ τοῦ τάφου , ὥστε τὴν ἀνάστασιν οὔπω δει · λείπεται δὴ τῆ Μαρίᾳ οὔχ ἀπλῶς πρώτῃ τὸν Κύριον ἐπιφανῆναι , ἀλλὰ μετὰ τὴν ἀκραιφνῆ τῆς ἡμέρας ὥραν . Ἔστι δῆτα συνεσκιασμένως παρὰ τῶν εὐαγγελιστῶν ἀπαγγελλόμενον , ὅπερ ἀνακαλύψω πρὸς τὴν ἡμετέραν ἀγάπην . Τὸ γὰρ τῆς τοῦ Κυρίου ἀναστάσεως εὐαγγέλιον πρώτη πάντων ἀνθρώπων , καθάπερ καὶ προσῆκον ὑπῆρχε καὶ δίκαιον , ἡ Θεοτόκος παρὰ τοῦ Κυρίου ἐδέξατο , καὶ αὔτη τοῦτον ἀναστάντα πρὸ πάντων εἴδε , καὶ τῆς αὐτοῦ θείας ὁμιλίας ἀπήλαυσε , καὶ οὐκ εἴδεν ὀφθαλμοῖς μόνον αὐτὸν , καὶ αὐτήκοος αὐτοῦ γέγονεν , ἀλλὰ καὶ χεραὶν ἥψατο πρώτη καὶ μόνη τῶν ἀχράντων ἐκείνου ποδῶν , κἂν οἱ εὐαγγελισταὶ ταῦτα πάντα φανερῶς οὐ λέγωσι , μὴ θέλοντες τὴν μητέρα προφέρειν εἰς μαρτυρίαν , ἵνα μὴ τοῖς ἀπίστοις ὑποψίας ἀφορμὴν δῶσιν . Ἐπεὶ δὲ νῦν ἡμῖν χάριτι τοῦ ἀναστάντος πρὸς πιστοὺς ὁ λόγος , καὶ ἡ τῆς ἐορτῆς ὑπόθεσις τὰ τῶν Μυροφόρων ἐπείγει
Lemmas: γῆ ὅθεν πλάσσω παλινδρομέω , ἀναζώωσις καί ἀνάπλασις , καί πρός ζωή ἀθάνατος ἐπανέλευσις . ὥσπερ οὖν ἐκεῖνος ὁ ἀρχή πλάσσω καί ζῳόω ὁράω οὐδείς ἄνθρωπος , οὔπω γάρ ἐν ἐκεῖνος ὁ ὥρα ὁ ἄνθρωπος τις εἰμί , μετά δέ ὁ λαμβάνω πνοή ζωή δις ἐμφύσημα θεῖον , πρῶτος ὁ ἄλλος ὁράω γυνή · πρῶτος γάρ Εὔα μετέ ἐκεῖνος εἰμί ἐν ἄνθρωπος · οὗτος καί ὁ δύο Ἀδάμ , ὅς εἰμί ὁ Κύριος , ἀνίστημι ἐκ νεκρός ὁράω οὐδείς ἄνθρωπος · πάρειμι γάρ οὐδείς ὁ οἰκέω , ὁ τε ὁ μνῆμα φυλάσσω στρατιώτης ὁ φόβος σείω ὡσεί νεκρός γίγνομαι · μετά δέ ὁ ἀνίστημι πρῶτος ὁ ἄλλος ὁράω γυνή , καθάπερ ἀκούω εὐαγγελίζομαι ὁ Μᾶρκος σήμερον · « ἀναστάς γάρ , φημί , ὁ Ἰησοῦς πρωΐ πρῶτος Σάββατο , φαίνω πρῶτος Μαρία τῆ Μαγδαληνή . » δοκέω μέν οὖν μφῶς εἶπον ὁ εὐαγγελιστής καί ὁ ὥρα καθ´ ὅς ἀνίστημι ὁ Κύριος , ὅτι πρωί , καί ὅτι πρῶτος ὁράω Μαρία ὁ Μαγδαληνή , καί ὅτι κατ´ αὐτός ὁ ὥρα ὁράω ὁ ἀνάστασις · οὐ οὗτος δέ φημί , ὡς δῆλος εἰμί μικρός ἐφίστημι · μικρός γάρ ἀνωτέρω καί οὗτος ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής ὁμόλογος ἔρχομαι φημί ὁ Μαρία οὗτος Χάμετ καί ὁ ἄλλος Μυροφόρος ἐπί ὁ τάφος καί πρότερος , καί καινός αὐτός ὁράω καί ἀπέρχομαι · ὥστε πολύς πρότερος ὁ Πρωΐας , καθ´ ἐάν αὐτός ὁράω , ἀνίστημι ὁ Κύριος . ἐπισημαίνω δέ καί ὁ καιρός ἐκεῖνος , οὐ ἁπλόος εἶπον , πρωΐ , καθάπερ ἐνταῦθα , ἀλλά , λίαν πρωί · οὐκοῦν καί ἀνατολή ἥλιος ἐκεῖ ὁ ἐπί ὁ ὁρίζων φημί προτρέχω ἀμυδρός φαῦσις , ἐάν καί ὁ Ἰωάννης δηλόω , ἔρχομαι φημί ὁ Μαγδαληνή Μαρία πρωΐ , σκοτία ἔτι ὅσος , εἰς ὁ μνημεῖον καί ὁράω ὁ λίθος ἀείρω ἐκ ὁ μνημεῖον . οὐ ἔρχομαι δέ τότε πρός ὁ μνῆμα μόνος οὗτος , κατά ὁ Ἰωάννης , ἀλλά καί ἀπέρχομαι ὁ μνῆμα , μήπω ὁ κύριος ὁράω · τρέχω γάρ καί ἔρχομαι πρός ὁ Πέτρος καί Ἰωάννης , καί ἀπαγγέλλω οὐ ὅτι ἀνίστημι ὁ Κύριος , ἀλ ὅτι ἀραρίσκω ἀπό ὁ τάφος , ὥστε ὁ ἀνάστασις οὔπω δεῖ · λείπω δή τῆ Μαρία οὐ ἀπλόος πρῶτος ὁ κύριος ἐπιφαίνω , ἀλλά μετά ὁ ἀκραιφνής ὁ ἡμέρα ὥρα . εἰμί δῆτα συνεσκιασμένως παρά ὁ εὐαγγελιστής ἀπαγγέλλω , ὅσπερ ἀνακαλύπτω πρός ὁ ἡμέτερος ἀγάπη . ὁ γάρ ὁ ὁ κύριος ἀνάστασις εὐαγγέλιον πρῶτος πᾶς ἄνθρωπος , καθάπερ καί προσήκω ὑπάρχω καί Δίκαιος , ὁ Θεοτόκος παρά ὁ κύριος δέχομαι , καί οὗτος οὗτος ἀνίστημι πρό πᾶς εἴδε , καί ὁ αὐτός θεῖος ὁμιλία ἀπαλαύω , καί οὐ ὁράω ὀφθαλμός μόνος αὐτός , καί αὐτήκοος αὐτός γίγνομαι , ἀλλά καί χεραὶν ἅπτω πρῶτος καί μόνος ὁ ἄχραντος ἐκεῖνος πούς , κἀν ὁ εὐαγγελιστής οὗτος πᾶς φανερῶς οὖον λέγω , μή ἐθέλω ὁ μήτηρ προφέρω εἰς μαρτυρία , ἵνα μή ὁ ἄπιστος ὑποψία ἀφορμή δήω . ἐπεί δέ νῦν ἐγώ χάρις ὁ ἀνίστημι πρός πιστός ὁ λόγος , καί ὁ ὁ ἑορτή ὑπόθεσις ὁ ὁ Μυροφόρος ἐπείγω