cogPG.PG151 210
θη ἡ ἐπὶ Στεφάνῳ θλίψις , καὶ ὁ κατ´ ἐκείνην διωγμὸς , εἶδεν ὃ λέγω · καὶ γὰρ οὐκ ἤθελον ἀπόστολοι τῶν Ἱεροσολύμων ἐξελθεῖν , ἀλλ´ ἀναγκασθέντες ὑπὸ τοῦ διωγμοῦ , διεσπάρησαν εἰς τὸν κόσμον , καὶ οὐτω τὴν ἀποστολὴν ἐπλήρωσαν . Οὐκ ἠναγκάσθησαν δὲ ἀπλῶς πλεῖν τὴν κοσμικὴν θάλασσαν , ἔνθα πᾶσα θλίψις καὶ πᾶν εἶδος πειρασμοῦ , ἀλλ´ ὥστε προάγειν εἰς τὸ πέραν , τουτέστι νικῆσαι , καὶ τῶν πειρασμῶν ἐπέκεινα διὰ τῆς νίκης γενέσθαι · ἀλλ´ οὐκ ἴσχυσαν χωρὶς τοῦ Ἰησοῦ · « Τὸ γὰρ πλοῖον , φησί , μέσον τῆς θαλάσσης ἦν βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων · ἧν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος . » Οὐ μᾶλλον τότε ἦν ἐναντίος αὐτοῖς ὁ ἄψυχος ἄνεμος , ἢ ὁ Δομετιανὸς , καὶ ὁ Τραῖανὸς , καὶ ὁ Νέρων ὕστερον · μᾶλλον δὲ οὗτοι μὲν , καὶ οἱ τοιοῦτοι κύματά εἰσιν ἄγρια δεινῶς κατὰ τῆς Ἐκκλησίας ἐπεγειρόμενα , ὁ δὲ κινῶν καὶ ἁνεγείρων ἐναντίος ἄνεμος τὸ πνεῦμα τῆς πονηρίας ἐστὶν , ὁ ἀντικείμενος τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ διὰ παντὸς διάβολος . Τετάρτῃ δὲ , φησὶ , φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς , περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης , τουτέστι μετὰ τὴν ἐννάτην τῆς νυκτὸς ὥραν · εἰς τέσσαρα γὰρ εἰώθασιν οἱ νυκτοφυλακοῦντες διαιρεῖν τὸ τῆς νυκτὸς διάστημα κατὰ διαδοχὴν . ὡς εἶναι τὴν ἀρχήν τῆς τετάρτης φυλακῆς ἐν ταῖς ἰσημερίαις ἀρχὴν τῆς δεκάτης τῆς νυκτὸς ὥραν . Ἐπὶ τοσοῦτον δὲ αὐτοὺς ἀφίησιν ὑπὸ τοῦ κλύδωνος βασανίζεσθαι , ἵνα γυμνάσῃ πρὸς ὑπομονὴν , καὶ φερεπόνους αὐτοὺς ποιήσῃ . Ἀλλὰ καὶ μετὰ τοῦτο ἐπιφανεὶς αὐτοῖς συγχωρεῖ φάντασμα νομίσαι τοῦτον , καὶ φοβηθῆναι τοσοῦτον , ὡς καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου κράξαι , καίτοι πρὸς τὸ σῶσαι παραγενόμενον . Τοῦτο γὰρ ἂν ἴδοις ποιοῦντα καὶ ἐπὶ τοῦ παλαιοῦ λαοῦ ἐκείνου · ὁπότε καὶ γὰρ ἔμελλεν αὐτοῖς ἡ θάλασσα παραδόξως ῥήγνυσθαι , καὶ ὁδοῦ παρέχειν σωτήριον , τότε τὰ ἔσχατα κινδυνεύειν ἐδόκουν , τῇ κατόπιν κυκλώσει τῶν πολεμίων ἀφύκτοις συσχεθέντες κακοῖς . Καὶ νῦν ἐπὶ τῆς παρουσίας αὐτοῦ προηγεῖτο τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν κατεχόντων δαιμονίων ὁ σφοδρὸς συνταραγμὸς τῶν ἐλευθερουμένων · οὔτω γὰρ οὐκ ἐπέραστοι μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔμμονοι τῇ μνήμῃ τῶν εὖ πεπονθότων αἱ εὐεργεσίαι γίνονται . Ἐπιφαίνεται δὲ αὐτοῖς ἐπικαλουμένοις πάντως ἐν τῷ κλύδωνι ἐκείνῳ τὸν πάν ων Θεὸν , δεικνὺς ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ἐπὶ πάντων Θεὸς , ὁ χεῖρα βοηθείας ὀρέγων τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν . Περιπατεῖ δὲ ἐπὶ τῶν κυμάτων , τῆς θαλάσσης ΩΠ ἀγριαινούσης , δεικνὺς ἐκ περιουσίας ὅτι αὐτός ἐστι κατὰ τὴν προφητείαν ὁ καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης ὡς ἐπ´ ἐδάφους ὁδεύων , πρὸς ὅν φησι καὶ ὁ Δαβὶδ προφητικῶς · « Ἐν τῇ θαλάσσῃ αἱ ὁδοί σου , καὶ αἱ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς · » καὶ , « Σὺ δεσπόζεις τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης , τὸν δὲ σάλον τῶν κυμάτων Καὐτῆς σὺ καταπραβθνεις · » ὅπερ ὕστερον ἀπειργάσατο . Ὡς γὰρ τότε περιφόβους εἶδεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι τοῦτον , ἐπεὶ καὶ νῦν ἦν , εὐθέως
Lemmas: τίθημι ὁ ἐπί Στέφανος θλῖψις , καί ὁ κατ´ ἐκεῖνος διωγμός , ὁράω ὅς λέγω · καί γάρ οὐ ἐθέλω ἀπόστολος ὁ Ἱερουσαλήμ ἐξέρχομαι , ἀλ ἀναγκάζω ὑπό ὁ διωγμός , διασπείρω εἰς ὁ κόσμος , καί οὗτος ὁ ἀποστολή πληρόω . οὐ ἀναγκάζω δέ ἀπλόος πλέω ὁ κοσμικός θάλασσα , ἔνθα πᾶς θλῖψις καί πᾶς εἶδος πειρασμός , ἀλ ὥστε προάγω εἰς ὁ πέραν , τουτέστι νικάω , καί ὁ πειρασμός ἐπέκεινα διά ὁ Νίκη γίγνομαι · ἀλ οὐ ἰσχύω Χωρὶς ὁ Ἰησοῦς · « ὁ γάρ πλοῖον , φημί , μέσος ὁ θάλασσα εἰμί βασανίζω ὑπό ὁ κῦμα · ἧμαι γάρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος . » οὖον μᾶλλον τότε εἰμί ἐναντίος αὐτός ὁ ἄψυχος ἄνεμος , ἢ ὁ Δομετιανός , καί ὁ Τραϊανός , καί ὁ Νέρων ὕστερος · μᾶλλον δέ οὗτος μέν , καί ὁ τοιοῦτος κῦμα εἰμί ἄγριος δεινῶς κατά ὁ ἐκκλησία ἐπεγείρω , ὁ δέ κινέω καί ἀνεγείρω ἐναντίος ἄνεμος ὁ πνεῦμα ὁ πονηρία εἰμί , ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία διά πᾶς διάβολος . τετάρτη δέ , φημί , φυλακή ὁ νύξ ἀπέρχομαι πρός αὐτός ὁ Ἰησοῦς , περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα , τουτέστι μετά ὁ ἐννάω ὁ νύξ ὥρα · εἰς τέσσαρες γάρ εἴωθα ὁ νυκτοφυλακέω διαιρέω ὁ ὁ νύξ διάστημα κατά διαδοχή . ὡς εἰμί ὁ ἀρχή ὁ τέταρτος φυλακή ἐν ὁ ἰσημερία ἀρχή ὁ δέκατος ὁ νύξ ὥρα . ἐπί τοσοῦτος δέ αὐτός ἀφίημι ὑπό ὁ κλύδων βασανίζω , ἵνα γυμνάζω πρός ὑπομονή , καί φερέπονος αὐτός ποιέω . ἀλλά καί μετά οὗτος ἐπιφαίνω αὐτός συγχωρέω φάντασμα νομίζω οὗτος , καί φοβέω τοσοῦτος , ὡς καί ἀπό ὁ φόβος κράζω , καίτοι πρός ὁ σῴζω παραγίγνομαι . οὗτος γάρ εἄν ὁράω ποιέω καί ἐπί ὁ παλαιός λαός ἐκεῖνος · ὁπότε καί γάρ μέλλω αὐτός ὁ θάλασσα παράδοξος ῥήγνυμι , καί ὁδός παρέχω σωτήριος , τότε ὁ ἔσχατος κινδυνεύω δοκέω , ὁ κατόπιν κυκλόω ὁ πολέμιος ἄφυκτος συνέχω κακός . καί νῦν ἐπί ὁ παρουσία αὐτός προηγέομαι ὁ ἀπαλλαγή ὁ κατέχω δαιμόνιος ὁ σφοδρός συνταραγμός ὁ ἐλευθερόω · οὐτάω γάρ οὐ ἐπέραστος μόνος , ἀλλά καί ἔμμονος ὁ μνήμη ὁ εὕω πάσχω ὁ εὐεργεσία γίγνομαι . ἐπιφαίνω δέ αὐτός ἐπικαλέω πάντως ἐν ὁ κλύδων ἐκεῖνος ὁ πᾶς εἰμί θεός , δείκνυμι ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ἐπί πᾶς θεός , ὁ χείρ βοήθεια ὀρέγω ὁ ἐπικαλέω αὐτός . περιπατέω δέ ἐπί ὁ κῦμα , ὁ θάλασσα ωπʹ ἀγριαίνω , δείκνυμι ἐκ περιουσία ὅτι αὐτός εἰμί κατά ὁ προφητεία ὁ καί ἐπί ὁ θάλασσα ὡς ἐπι ἔδαφος ὁδεύω , πρός ὅς φημί καί ὁ Δαυίδ προφητικός · « ἐν ὁ θάλασσα ὁ ὁδός σύ , καί ὁ τρίβω σύ ἐν ὕδωρ πολύς · » καί , « σύ δεσπόζω ὁ κράτος ὁ θάλασσα , ὁ δέ σάλος ὁ κῦμα καυτός σύ καταπραβθνεις · » ὅσπερ ὕστερος ἀπεργάζομαι . ὡς γάρ τότε περίφοβος ὁράω αὐτός ἀπό ὁ μή ἐπιγιγνώσκω οὗτος , ἐπεί καί νῦν εἰμί , εὐθύς