cogPG.PG151 78
χειρόγραφον τοῖς δʹγμασιν , ὃ ἦν ὑπεναντίον ἡμῖν , καὶ αὐτὸ ἦρεν ἐκ τοῦ μέσου προσηλωσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ , καὶ ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας , ἐδειγμάτισεν ἐν παρρησίᾳ θριαμβεύσας αὐτὰς ἐν αὐτῷ . » Οὐ τεμήσομεν οὐν ἡμεῖς , οὐδὲ χρησόμεθα τῷ θείῳ τούτῳ τροπαίῳ τῆς κοινῆς τοῦ γένους ἐλευθερίας , ὃ καὶ μόνον φαινόμενον , τὸν μὲν ἀρχέκακον ὄφιν φυγαδεύει καὶ θριαμβεύει καὶ καταισγύνει , τὴν ἦτταν καὶ τὴν θραῦσιν ἀνακηρύττον αὐτοῦ , δοξάζει δὲ καὶ μεγαλύνει Χριστὸν , τὴν αὐτοῦ νίκην ἀναφαίνων τῷ κόσμῳ ; Καὶ μὴν εἴπερ ὁ σταυρὸς παροπτέος , ὡς ἐν αὐτῷ τοῦ Χριστοῦ τὸν θάνατον ὑπομείναντος , οὐδ´ ὁ θάνατος ἔσται σεπτὸς καὶ σωτήριος · πῶς οὖν , κατὰ τὸν Ἀπόστολον , εἰς τὸν θάνατον αὐτοῦ ἐβαπτίσθημεν ; Πῶς δὲ καὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ ἐσόμεθα , εἴπερ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ ; Ἄλλως εἰ μέν τις ἦν ὁ προσκυνῶν σταυροῦ σχῆμα , μὴ ἐπιγεγραμμένον ἔχον τὸ Δεσποτικὸν ὄνομα , δικαίως ἂν ἐνακαλεῖτο παρὰ τὸ δέον ποιῶν · ἐπεὶ δὲ ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , τοῦτο δὲ τὸ προσκυνητὸν ὄνομα ὁ σταυρὸς ἐπιφέρει , πόσης παραφροσύνης μὴ κάμπτειν γόνυ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ ; Ἀλλ´ ἡμεῖς καὶ τὰς καρδίας σὺν τοῖς γόνασι κλίναντες , δεῦτε προσκυνήσωμεν μετὰ τοῦ ψαλμῳδοῦ καὶ προφήτου Δαβὶδ εἰς τὸν τόπον οὗ ἔστησαν οἱ πόδες αὐτοῦ , καὶ οὗ αἱ συνεκτικαὶ τοῦ παντὸς ἐξηπλώθησαν χεῖρες , καὶ οὗ τὸ ζωαρχικὸν δι´ ἡμᾶς ἐξετάθη σῶμα · καὶ προσκυνοῦντες ἐν πίστει καὶ ἀσπαζόμενοι δαψιλῆ τὸν ἐκεῖθεν ἁγιασμὸν καὶ ἀρυώμεθα καὶ φυλάττωμεν , ὡς ἂν καὶ κατὰ τὴν ὑπερδεδοξασμένην μέλλουσαν τοῦ Κυρίου καὶ εοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ παρουσίαν , αὐτὸν προηγούμενον ἰδόντες ἐν δόξῃ ἀγαλλιασώμεθα καὶ σκιρτήσωμεν ἄληκτα , τῆς ἐκ δεξιῶν στάσεως . καὶ τῆς ἐπηγγελμένης μακαρίας φυνῆς καὶ εὐλογίας ἐπιτυχόντες , εἰς δόξαν τοῦ κατὰ σάρκα δι´ ἡμᾶς σταυρωθέντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . Ὅτι αὐτῷ πρέπει δόξα σὐν τῷ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῳ μνευματίον νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΙΒʹ . Ἐν τῇ τετάρτῃ τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς Κυριακῇ , ὑπόθεσιν ἔχουσα τὸ κατ´ αὐτὴν ἀναγινωσκόμενον Εὐαγγέλιον · ἣν ᾗ καὶ περὶ τῆς ἐπιμελείας τῶν ἔνδον λογισμῶν . Πολλάκις πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην , καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ἱερὰς ταύτας ἡμέρας , περὶ νηστείας καὶ προσευχῆς εἰπὼν , οἵοις δεξιοῦνται δώροις τοὺς ἐραστὰς , καὶ πόσων ἀγαθῶν γίνονται πρόξενοι τοῖς χρωμένοις , ὃ διὰ τῆς σήμερον ἀναγινωσκομένης ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Κυρίου φωνῆς μάλιστα προσμαρτυρεῖται ταύταις , οὔπω ταῖς φιλοθέοις ὑμῶν ἀκοαῖς τε καὶ ψυχαῖς ἐναπέθηκα . Τί δέ ἐστι τοῦτο ; μέγα καὶ τὸ πάντων ὡς εἰπεῖν μέγιστον · πρὸς γὰρ τοῖς ἄλλοις καὶ ἐξουσίαν ἄύνανται παρέχειν κατὰ πνευμάτων πονηρῶν , ὥστε αὐτὰ κνβάλλειν καὶ ἀπελαύνειν , καὶ τοὺς δαιμονῶντας τῆς αὐτῶν ἐπηρείας ἐλευθεροῦν . Τῶν γὰρ μαθητῶν πρὸς τὸν Κύριον εἰπόντων περὶ τοῦ ἀλάλου καὶ κωΠΟΜΙΓΙΛ ΣΚ .
Lemmas: χειρόγραφον ὁ δʹγμασιν , ὅς εἰμί ὑπεναντίος ἐγώ , καί αὐτός ἀείρω ἐκ ὁ μέσος προσηλόω αὐτός ὁ σταυρός , καί ἀπεκδύομαι ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία , δειγματίζω ἐν παρρησία θριαμβεύω αὐτός ἐν αὐτός . » οὖον τέμνω ὀν ἐγώ , οὐδέ χράω ὁ θεῖον οὗτος τρόπαιον ὁ κοινός ὁ γένος ἐλευθερία , ὅς καί μόνος φαίνω , ὁ μέν ἀρχέκακος ὄφις φυγαδεύω καί θριαμβεύω καί καταισγύνει , ὁ ασσα καί ὁ θραῦσις ἀνακηρύσσω αὐτός , δοξάζω δέ καί μεγαλύνω Χριστός , ὁ αὐτός Νίκη ἀναφαίνω ὁ κόσμος ; καί μήv εἴπερ ὁ σταυρός παροπτέος , ὡς ἐν αὐτός ὁ Χριστός ὁ θάνατος ὑπομένω , οὐδός ὁ θάνατος εἰμί σεπτός καί σωτήριος · πῶς οὖν , κατά ὁ ἀπόστολος , εἰς ὁ θάνατος αὐτός βαπτίζω ; Πῶς δέ καί ὁ ἀνάστασις αὐτός εἰμί , εἴπερ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός ; ἄλλος εἰμί μέν τις εἰμί ὁ προσκυνέω σταυρός σχῆμα , μή ἐπιγράφω ἔχω ὁ δεσποτικός ὄνομα , δικαίως εἄν ἀνακαλέω παρά ὁ δήω ποιέω · ἐπεί δέ ἐπί ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , οὗτος δέ ὁ προσκυνητός ὄνομα ὁ σταυρός ἐπιφέρω , πόσος παραφροσύνη μή κάμπτω γόνυ ὁ σταυρός ὁ Χριστός ; Ἀλ ἐγώ καί ὁ Καρδία σύν ὁ γόνυ κλίνω , δεῦρο προσκυνέω μετά ὁ ψαλμῳδός καί προφήτης Δαυίδ εἰς ὁ τόπος ὅς ἵστημι ὁ πούς αὐτός , καί ὅς ὁ συνεκτικός ὁ πᾶς ἐξαπλόω χείρ , καί ὅς ὁ ζωαρχικός δις ἐγώ ἐκτείνω σῶμα · καί προσκυνέω ἐν πίστις καί ἀσπάζομαι δαψιλής ὁ ἐκεῖθεν ἁγιασμός καί ἀρύω καί φυλάσσω , ὡς εἄν καί κατά ὁ ὑπερδοξάζω μέλλω ὁ κύριος καί ἑός καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός παρουσία , αὐτός προηγούμενος ὁράω ἐν δόξα ἀγαλλιάω καί σκιρτάω ἄληκτος , ὁ ἐκ δεξιός στάσις . καί ὁ ἐπαγγέλλω μακάριος φυνῆς καί εὐλογία ἐπιτυγχάνω , εἰς δόξα ὁ κατά σάρξ δις ἐγώ σταυρόω υἱός ὁ Θεός . ὅτι2 αὐτός πρέπω δόξα σῦς ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ καί ὁ πανάγιος καί ἀγαθός καί ζῳοποιέω μνευματίον νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία ἶβις . ἐν ὁ τέταρτος ὁ ἅγιος τεσσαρακοστός Κυριακός , ὑπόθεσις ἔχω ὁ κατ´ αὐτός ἀναγιγνώσκω Εὐαγγέλιος · ὅς ὅς καί περί ὁ ἐπιμέλεια ὁ ἔνδον λογισμός . πολλάκις πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , καί μάλιστα κατά ὁ ἱερή οὗτος ἡμέρα , περί νηστεία καί προσευχή εἶπον , οἷος δεξιόομαι δῶρον ὁ ἐραστής , καί πόσος ἀγαθός γίγνομαι Πρόξενος ὁ χράω , ὅς διά ὁ σήμερον ἀναγιγνώσκω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ κύριος φωνή μάλιστα προσμαρτυρέω οὗτος , οὔπω ὁ φιλόθεος σύ ἀκοή τε καί Ψυχή ἐναποτίθημι . τις δέ εἰμί οὗτος ; μέγας καί ὁ πᾶς ὡς εἶπον μέγας · πρός γάρ ὁ ἄλλος καί ἐξουσία ἀνύω παρέχω κατά πνεῦμα πονηρός , ὥστε αὐτός κνβάλλειν καί ἀπελαύνειν , καί ὁ δαιμονάω ὁ αὐτός ἐπήρεια ἐλευθερόω . ὁ γάρ μαθητής πρός ὁ κύριος εἶπον περί ὁ ἄλαλος καί Ι ΣΚ .