cogPG.PG151 130
καὶ μόνος ἀρχὴ τῆς μελλούσης πάντων ἀναστάσεως γέγονε , καὶ μόνος ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο , καὶ πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν , καὶ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος πατήρ . Καὶ καθάπερ ἐν τῷ Ἀδὰμπάντες ἀποθνήσκουσιν ἀμαρτωλοί τε καὶ δίκαιοι , οὗτως ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται ἀμαρτωλοί τε καὶ δίκαιοι , ἀλλ´ ἕκαστος ΤΩ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι · ἀπαρχὴ Χριστὸς , ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ . εἶτα τὸ τέλος , ὅταν καταργήσῃ πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν , καὶ θῇ πάντας τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος ἐν τῇ κοινῇ ἀναστάσει , ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι · δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν . Τοιαύτης δωρεᾶς πρόξενος ἡμῖν ἐστιν ἡ τοῦ Κυρίου ἀνάστασις , καὶ διὰ τοῦτο μόνην ταύτην ἐν τοσαύτῃ παρατάσει τῶν ἡμερῶν ἑορτάζομεν , ὡς ἀθάνατον οὗσαν καὶ ἀνώλεθρον καὶ ἀΐδιον , προὔπογράφοντες διὰ τούτων καὶ τὴν μέλλουσαν τῶν ἁγίων μακαριότητα , ἧς ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός · θυμηδία δὲ καὶ πανήγυρίς ἐστιν ἐν ταύτῃ διηνεκὴς ἕνθεός τε καὶ ἀναλλοίωτος · ἐκεῖ γάρ ἐστι τῶν ὄντως εὐφραινομένων ἡ κατοικία . Διὸ καὶ πρὸ τῶν ἡμερῶν τούτων τὴν ἱερὰν Τεσσαρακοστὴν ἐν νηστείᾳ καὶ ἀγρυπνίᾳ καὶ προσευχῇ καὶ ἀσκήσει παντοίᾳ τῶν ἀρετῶν ἄγειν ἡμᾶς ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις ἐνομοθέτησε , διὰ μὲν τῆς Τεσσαρακοστῆς τῶν ἡμερῶν δεικνῦσα τὴν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ τῶν σωζομένων ζωὴν , ὡς οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἢ μετάνοια καὶ βίος θεοφιλής · διὰ δὲ τῆς μετʹ´ αὐτὴν Πεντηκοστῆσς ταύτης , ἣν διερχόμεθα νῦν , ἐπιδεικνῦσα τὴν διαδεξομένην τοὺς ἐνταῦθα διὰ τὸν Θεὸν ἐναγωνίως ζήσαντας ἄνεσιν καὶ ἀπόλαυσιν . Διὰ τοῦτο καὶ Τεσσαρακοστὴ μέν ἐστιν ἐκείνη , καὶ συνηρτημένην ἔχει τὴν μνήμην τῶν τοῦ Κυρίου σωτηρίων παθῶν , καὶ τῆς νηστείας τὴν λύσιν μετὰ τὴν ἑβδόμην λαμβάνει · αὕτη δὲ Πεντηκοστὴ οὖσα συμπεριλαμβάνει καὶ τὴν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν μετάθεσιν , καὶ τὴν τοῦ θείου Πνεύματος κατάβασιν καὶ διάδοσιν . Ἐβδοματικὸς γάρ ἐστιν ὁ αἰὼν οὗτος , καὶ διὰ τεσσάρων ὡρῶν καὶ μερῶν καὶ στοιχείων συνίσταται , καὶ τοῖς ἐν αὐτῷ κοινωνοὺς ἑαυτούς δι´ ἔργων ποιοῦσι τῶν Χριστοῦ παθημάτων , τὴν τῆς Πεντηκοστῆς ἑορτὴν ἐπιφέρει , ἣτις ἐκ τῆς ὁγδόης ἄρχεται , καὶ εἰς ὀγδόην ἔχει τὴν λῆξιν , καὶ τὴν σεπτὴν ἑβδομάδα , καὶ τὴν τετρακτὺν ὑπερβᾶσαν , καὶ διὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ τῆς μετ´ αὐτὴν ἀναλήψεως , τὴν μέλλουσαν παρίστησι τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους ἀνάστασιν , καὶ τὴν κατ´ αὐτὴν τῶν ἀξίων ἐν νεφέλαις ἔπαρσιν πρὸς τὴν θείαν ὑπάντησιν , καὶ ἑξῆς εἰς αἰῶνας πρὸς Θεὸν συνουσίαν τε καὶ κατάπαυσιν . αὐτῇ μὲν οὖν ἔσται κατὰ καιρόν . Ὁ δὲ Κύριος πρὸ τοῦ πάθους καὶ τῆς ἀναστάσεως κηρύττων τὸ Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας , καὶ τοῖς μαθηταῖς δεικνὺς , ὡς οὐκ ἐκ τῶν Ἰουδαίων μόνον ἡ ἐκλογή τῶν ἀξίων τῆς πίστεως ἔσται , καὶ τῆς ὑπ´ αὐτοῦ προτειν μένης ἀιδίου κληρονομίας , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ,
Lemmas: καί μόνος ἀρχή ὁ μέλλω πᾶς ἀνάστασις γίγνομαι , καί μόνος ἀπαρχή ὁ κοιμάω γίγνομαι , καί πρωτότοκος ἐκ ὁ νεκρός , καί ὁ μέλλω αἰών πατήρ . καί καθάπερ ἐν ὁ Ἀδάμπας ἀποθνῄσκω ἁμαρτωλός τε καί Δίκαιος , οὕτως ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω ἁμαρτωλός τε καί Δίκαιος , ἀλ ἕκαστος ὁ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα · ἀπαρχή Χριστός , ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός . εἶτα ὁ τέλος , ὅταν καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις , καί τίθημι πᾶς ὁ ἐχθρός αὐτός ὑπό ὁ πούς αὐτός . ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος ἐν ὁ κοινός ἀνάστασις , ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ · δεῖ γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία . τοιοῦτος δωρεά πρόξενος ἐγώ εἰμί ὁ ὁ κύριος ἀνάστασις , καί διά οὗτος μόνος οὗτος ἐν τοσοῦτος παράτασις ὁ ἡμέρα ἑορτάζω , ὡς ἀθάνατος ὕω καί ἀνώλεθρος καί ἀΐδιος , προυπογραφω διά οὗτος καί ὁ μέλλω ὁ ἅγιος μακαριότης , ὅς ἀποδιδράσκω πᾶς ὀδύνη καί λύπη καί στεναγμός · θυμηδία δέ καί πανήγυρις εἰμί ἐν οὗτος διηνεκής ἔνθεος τε καί ἀναλλοίωτος · ἐκεῖ γάρ εἰμί ὁ εἰμί εὐφραίνω ὁ κατοίκιος . Διὸ καί πρό ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ ἱερά τεσσαρακοστός ἐν νηστεία καί ἀγρυπνία καί προσευχή καί ἀσκέω παντοῖος ὁ ἀρετή ἄγω ἐγώ ὁ ὁ πνεῦμα χάρις νομοθετέω , διά μέν ὁ τεσσαρακοστός ὁ ἡμέρα δείκνυμι ὁ ἐν ὁ αἰών οὗτος ὁ σώζω ζωή , ὡς οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἢ μετάνοια καί βίος θεοφιλής · διά δέ ὁ μετʹ´ αὐτός Πεντηκοστῆσς οὗτος , ὅς διέρχομαι νῦν , ἐπιδείκνυμι ὁ διαδέχομαι ὁ ἐνταῦθα διά ὁ θεός ἐναγώνιος ζάω ἄνεσις καί ἀπόλαυσις . Ζεύς οὗτος καί τεσσαρακοστός μέν εἰμί ἐκεῖνος , καί συναρτάω ἔχω ὁ μνήμη ὁ ὁ κύριος Σωτηρίων πάθος , καί ὁ νηστεία ὁ λύσις μετά ὁ ἕβδομος λαμβάνω · οὗτος δέ Πεντηκοστή εἰμί συμπεριλαμβάνω καί ὁ ἀπό γῆ εἰς οὐρανός μετάθεσις , καί ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα κατάβασις καί διάδοσις . ἑβδομαδικός γάρ εἰμί ὁ αἰών οὗτος , καί διά τέσσαρες ὥρα καί μέρος καί στοιχεῖον συνίστημι , καί ὁ ἐν αὐτός κοινωνός ἑαυτοῦ δις ἔργον ποιέω ὁ Χριστός πάθημα , ὁ ὁ Πεντηκοστή ἑορτή ἐπιφέρω , ὅστις ἐκ ὁ ὄγδοος ἄρχω , καί εἰς ὄγδοος ἔχω ὁ λῆξις , καί ὁ σεπτός ἑβδομάς , καί ὁ τετρακτύς ὑπερβαίνω , καί διά ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος καί ὁ μετέ αὐτός ἀνάληψις , ὁ μέλλω παρίστημι ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ἀνάστασις , καί ὁ κατ´ αὐτός ὁ ἄξιος ἐν νεφέλη ἔπαρσις πρός ὁ θεῖος ὑπάντησις , καί ἑξῆς εἰς αἰών πρός θεός συνουσία τε καί κατάπαυσις . αὐτός μέν οὖν εἰμί κατά καιρός . ὁ δέ Κύριος πρό ὁ πάθος καί ὁ ἀνάστασις κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ βασίλεια , καί ὁ μαθητής δείκνυμι , ὡς οὐ ἐκ ὁ Ἰουδαῖος μόνος ὁ ἐκλογή ὁ ἄξιος ὁ πίστις εἰμί , καί ὁ ὑπό αὐτός προτείνω μένω ἀίδιος κληρονομία , ἀλλά καί ἀπό ὁ ἔθνος ,