cogPG.PG151 63
« Ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ , δηλονότι τὸν τῆς διδασκαλίας λόγον · καὶ , « Ἠλθον . φησὶ , καλέσαι τοὺς ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιακ · « ἡ δὲ κλῆσις διὰ τοῦ λόγου τῆς διδασκαλίας . Τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος δηλῶν ἔλεγεν · « Ἡ πίἰστις ἐξ ἀκοῆς , ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ . » Ἐλάλει μὲν οὖν ὁ Κύριος ἅπασι κοινῶς καὶ ἀνεπιφθόνως τὸν λόγον τῆς μετανοίας , τὸ Εὐας γέλιον ΚΘ τῆς σωτηρίας , τὰ ῥήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς · καὶ πάντες μὲν ἤκουον , οὐ πάντες δὲ ὑπήκουον · φιλήκοοι μὲν γὰρ καὶ φιλοθεάμονές ἐσμεν ἅπαντες , φιλάρετοι δὲ οὐχ ἅπαντες · πρὸς μὲν γὰρ τὸ ποθεῖν εἰδέναι πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ σωτήρια πεφύκαμεν ἄπαντες · διὸ καὶ τῆς ἱερᾶς διδασκαλίας οἱ π εἰους οὓς μόνον ἡδέως ἀκούουσιν , ἀλλὰ καὶ φιλοκρινοῦσι τοὺς λόγους , ὅπως ἂν ἕκαστος ἀγνοίας ἢ συνέσεως ἔχῃ , πρὸς τὸ δοκοῦν ἐξετάζοντες . Πρὸς δὲ τὸ εἰς ἔργον ἄγειν τοὺς λόγους , ἢ καὶ πίστιν ἐξ αὐτῶν καρποῦσθαι λυσιτελοῦσαν , εὐγνωμοσύνης δεῖ καὶ ἀγαθῆς προαιρέσεως , ἥτις οὐ ῥᾳδίως εὑρίσκεται , καὶ μάλιστα ἐν τοῖς δικαιοῦσιν ἑαυτοὺς , καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμοσιν · ὁποῖοί τινες ἦσαν οἱ Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι τῶν Ἰουδαίων . Διὸ καὶ τότε παραμένοντες ἤκουον μὲν τοῦ λόγου , καὶ τὰ τελούμενα σημεῖα ἑώρων , ἐβλασφήμουν δὲ μᾶλλον ἢ ἐπήνουν τὸν δι´ ἔργων καὶ λόγων εὐεργετοῦντα . διδάσκοντος γὰρ τοῦ Κυρίου , καὶ πάντων , ἢ τῶν πλείστων ἑστῶσιν ὦσιν ὑποδεχομένων τοὺς λόγους τῆς χάριτος τοὺς ἐκπορευομένους ἐκ τοῦ στόματος αὐτου , « ἔρχονται , φησὶ , τινὲς πρὸς αὐτὸν , παραλυτικὸν φέροντες αἱρόμενον ὑπὸ τεσσάρων , καὶ μὴ δυνόμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον , ἀπεστεγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν , καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράββατον , ἐφ´ ᾠ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο . » Ἔστι μὲν τῆς τῶν αἱρόντων πίστεως εἶναι νομίσαι τὸ πραχθὲν ἅπαν , καὶ τῇ πίστει τούτων ἀρεσθέντα τὸν Κύριον δοῦναι τῷ παραλύτῳ τὴν ἑξῆς ἴασιν · ἐμοὶ δὲ δοκεῖ μὴ οὕτως ἔχειν τὸ ἀληθές · εἰ γὰρ καὶ τὸν παῖδα τοῦ ἀρχισυναγώγου θεραπεύων ὁ Κύριος οὐκ ἐζήτησε τὴν παρ´ αὐτοῦ πίστιν , οὐδ´ ἀπὸ τῆς θυγατρὸς τῆς Χαναναίας , ἢ τῆς Ἰαείρου , τῇ πίστει τῶν ὑπὲρ αὐτῶν προσελθόντων ἀρκεσθεὶς , ἀλλὰ τούτων ἡ μὲν τεθνηκυῖα ἦν , ἡ δὲ τῆς Χαναναίας ἔκφρων , ὁ δὲ παῖς οὐδὲ παρῆν · ὁ δὲ παράλυτος οὗτος παρῆν καὶ λογισμοῦ κύριος ἦν , εἰ καὶ τὸ σῶμα παράλυτος ἦν . Διό μοι δοκεῖ μᾶλλον ἐκ τῆς ύελπιστίας καὶ πίστεως τούτου καὶ τοὺς αἴροντας τὴν εἰς τὸν Κύριον πίστιν εἰσδέξασθαι , καὶ θαῤῥῆσαι προσελθεῖν , καὶ τῶ παραλυτικῷ τούτῳ πειθομένους αἴρειν καὶ ἀναφέρειν ἐπὶ τὸ στέγος , καὶ χαλᾷν ἐκεῖθεν τοῦ Κυρίου ἐνώπιον · οὐ γὰρ ἂν ἄκοντος ἐκεῖνοι ταῦτα ἔπραττον , καὶ τὸ ἐπιτεταμένον τῆς παραλύσεως οὐ τὸν λογισμὸν , ἀλλὰ τὰ ἐπιπροσθοῦντα καὶ προσιστάμενα τῇ πίστει μᾶλλον εἰκότως διέλυσε . Δόξης γὰρ ἀνθρωπίνης ἔρως ξξίῇξπνῆς,οσὴ.σῶοσπ παὶ πιστεύειν εἰς ἐμέ , δόξαν παρὰ ἀνθρώπων λαμβάνοντες , καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ δητοῦντες ; » οορορΟΟϛΙς
Lemmas: « ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω ὁ σπόρος αὐτός , δηλονότι ὁ ὁ διδασκαλία λόγος · καί , « ἠλσχω . φημί , καλέω ὁ ἁμαρτωλός εἰς μετάνοιακ · « ὁ δέ κλῆσις διά ὁ λόγος ὁ διδασκαλία . οὗτος καί ὁ Παῦλος δηλόω λέγω · « ὁ πίστις ἐκ ἀκοή , ὁ δέ ἀκοή διά ῥῆμα Θεός . » λαλέω μέν οὖν ὁ Κύριος ἅπας κοινῶς καί ἀνεπίφθονος ὁ λόγος ὁ μετάνοια , ὁ Εὐας γέλιον ΚΘ ὁ σωτηρία , ὁ ῥῆμα ὁ αἰώνιος ζωή · καί πᾶς μέν ἀκούω , οὖον πᾶς δέ ὑπακούω · φιλήκοος μέν γάρ καί φιλοθεάμων εἰμί ἅπας , φιλάρετος δέ οὐ ἅπας · πρός μέν γάρ ὁ ποθέω οἶδα πρός ὁ ἄλλος καί ὁ σωτήριος φύω ἀπάντομαι · διό καί ὁ ἱερός διδασκαλία ὁ π ἰός ὅς μόνος ἡδύς ἀκούω , ἀλλά καί φιλοκρινέω ὁ λόγος , ὅπως εἄν ἕκαστος ἄγνοια ἢ σύνεσις ἔχω , πρός ὁ δοκέω ἐξετάζω . πρός δέ ὁ εἰς ἔργον ἄγω ὁ λόγος , ἢ καί πίστις ἐκ αὐτός καρπόω λυσιτελέω , εὐγνωμοσύνη δεῖ καί ἀγαθός προαίρεσις , ὅστις οὖον ῥᾳδίως εὑρίσκω , καί μάλιστα ἐν ὁ δικαιόω ἑαυτοῦ , καί ἐνώπιος αὐτός ἐπιστήμων · ὁποῖος τις εἰμί ὁ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος ὁ Ἰουδαῖος . Διὸ καί τότε παραμένω ἀκούω μέν ὁ λόγος , καί ὁ τελέω σημεῖον ὁράω , βλασφημέω δέ μᾶλλον ἢ ἐφενόω ὁ δις ἔργον καί λόγος εὐεργετέω . διδάσκω γάρ ὁ κύριος , καί πᾶς , ἢ ὁ πλεῖστος ἵστημι εἰμί ὑποδέχομαι ὁ λόγος ὁ χάρις ὁ ἐκπορεύω ἐκ ὁ στόμα αὐτός , « ἔρχομαι , φημί , τις πρός αὐτός , παραλυτικός φέρω ἀείρω ὑπό τέσσαρες , καί μή δυνομενω προσεγγίζω αὐτός διά ὁ ὄχλος , ἀποστεγάζω ὁ στέγη ὅπου εἰμί , καί ἐξορύσσω χαλάω ὁ κράββατος , ἐφίημι ὀͅς ὁ παραλυτικός κατάκειμαι . » εἰμί μέν ὁ ὁ ἀείρω πίστις εἰμί νομίζω ὁ πράσσω ἅπας , καί ὁ πίστις οὗτος ἀρέσκω ὁ κύριος δίδωμι ὁ παράλυτος ὁ ἑξῆς ἴασις · ἐγώ δέ δοκέω μή οὕτως ἔχω ὁ ἀληθής · εἰμί γάρ καί ὁ παῖς ὁ ἀρχισυνάγωγος θεραπεύω ὁ Κύριος οὐ ζητέω ὁ παρ´ αὐτός πίστις , οὐδός ἀπό ὁ θυγάτηρ ὁ Χαναναῖος , ἢ ὁ Ἰάειρος , ὁ πίστις ὁ ὑπέρ αὐτός προσέρχομαι ἀρκέω , ἀλλά οὗτος ὁ μέν θνῄσκω εἰμί , ὁ δέ ὁ Χαναναῖος ἔκφρων , ὁ δέ παῖς οὐδέ πάρειμι · ὁ δέ παράλυτος οὗτος πάρειμι καί λογισμός κύριος εἰμί , εἰμί καί ὁ σῶμα παράλυτος εἰμί . διό ἐγώ δοκέω μᾶλλον ἐκ ὁ υελπιστια καί πίστις οὗτος καί ὁ αἴρω ὁ εἰς ὁ κύριος πίστις εἰσδέχομαι , καί θαρσέω προσέρχομαι , καί ὁ παραλυτικός οὗτος πείθω ἀείρω καί ἀναφέρω ἐπί ὁ στέγος , καί χαλάω ἐκεῖθεν ὁ κύριος ἐνώπιος · οὖον γάρ εἄν ἄκων ἐκεῖνος οὗτος πράσσω , καί ὁ ἐπιτείνω ὁ παράλυσις οὖον ὁ λογισμός , ἀλλά ὁ ἐπιπροσθέω καί προσίστημι ὁ πίστις μᾶλλον εἰκότως διαλύω . δόξα γάρ ἀνθρώπινος Ἔρως ξξίῇξπνῆς,οσὴ.σῶοσπ πη πιστεύω εἰς ἐγώ , δόξα παρά ἄνθρωπος λαμβάνω , καί ὁ δόξα ὁ παρά ὁ μόνος Θεός δητοῦντες ; » οορορΟΟϛΙς