cogPG.PG151 61
ἡμᾶς αὐτοὺς εὐτρεπίσωμεν , ἀπεκδεχόμενοι καὶ τὴν ἐπέτειον ἡμέραν τῆς ξ τοῦ Χριστοῦ ἀναστάσεως , ἵνα καθαροὶ καθαρῶς καὶ τὰ πάθη τούτου δοξάσωμεν , καὶ τύχωμεν τῆς δι´ αὐτῶν ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Κυρίου πραγματευθείσης ἀθανάτου καὶ μακαρίας ζωῆς · ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · ᾧ πρέπει πᾶσα δόξα , τιμὴ καὶ προσκύνησις σὺν τῳ ἀνάρχῳ αὐτοῦ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ Ιʹ . Γῇ δευτέρᾳ Κυριακῇ τῆς ἀγίας Τεσσαρακοστῆς , ὑπόθεσιν ἔχουσα τὸν ἐν Καπερναοὺμ ἰαθέντα παρὰ τοῦ Κυρίου Παράλυτον · καὶ πρὸς τοὺς τὴν ἐκκλησίαν ἱεραῖς συνάξεσιν . αὐτὰς τὰς δεσποτικὰς φωνὰς , μᾶλλον δὲ τὸ καφάλαιον αὐτὸ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος , σήμερον ἐρῶ προοιμιαζόμενος πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην · « Μετανοεῖτε , ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · » καὶ οὐκ ἤγγικε μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν ἡμῖν ἐστιν · « Ἡ γὰρ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἐντὸς ὑμῶν ἐστι » πάλιν ὁ Κύριος εἴπε . Καὶ οὐκ ἐν ἡμῖν ἐστι μόνον , ἀλλὰ καὶ μετ´ οὐ πολὺ περιφανέστερον παραγίκεται , καταργήσουσα πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν μόνοις τοῖς κατὰ Θεὸν ζῶσι , καὶ θεαρέστως ἐνταῦθα βεβιωκόσιν . Ἐπεὶ τοίνυν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ ἤγγικε καὶ ἐν ἡμῖν ἐστι , καὶ μετ´ οὐ πολὺ παραγίνεται , ποιήαωμεν διὰ τῶν τῆς μετανοίας ἔργων ἑαυτοὺς αὐτῆς ἀξίου , · βιάσωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς , τὰς πονηρὰς ἀνακόπτοντες προλήψεις καὶ συνηθείας · βιαστὴ γάρ ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , καὶ βιασταὶ ἀρπάζουσιν αὐτήν . Ζηλώσωμεν τῶν θεοφόρων ἡμῶν Πατέρων τὴν ὑπομονὴν , τὴν ταπείνωσιν , τὴν πίστιν αὐτήν · « Τούτων γὰρ , φησὶν , ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς , μιμεῖσθε τὴν πίστιν . » Νεκρώσωμεν τὰ μέλη ἡμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , πορνείαν , ἀκαθαρσίαν , πάθος , ἐπιθυμίαν κακὴν καὶ τὴν πλεονεξίαν , καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ἱεράς ταύτας τῆς νηστείας ἡμέρας · διὰ τοῦτο γὰρ προλαβοῦσα ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις , περὶ τῆς μελλούσης τοῦ Θεοῦ φρικωδεστάτης κρίσεως ἐδίδαξεν ἡμᾶς · εἰτα καὶ τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀδὰμ ὑπέμνησε · καὶ μετὰ τοῦτο τὴν ἀσφαλεστάτην πίοτιν ὑπέδειξεν ἡμῖν , ἵνα τῷ ἐξ ἐκείνης φόβῳ , καὶ τῷ ἐπὶ ταύτης θρήνῳ , τῆς τε πίστεως ἀσφαλῶς ἀντεχώμεθα , καὶ συστέλλωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς , καὶ μὴ ἐκδιδῶμεν τῇ ἀκρασίᾳ , μηδὲ διὰ τῆς ἀπλήστου γαστρὸς πᾶσι τοῖς πάθεσι θύραν ἁνοίγωμεν , καὶ χώραν παρέχωμεν , καὶ τῆς εὐρυχώρου καὶ πλατείας ὅλοι γινώμεθα , μεθ´ ἡδονῆς ὡς εἰπεῖν ἀπολΗΟΜΙΙΙΑ Χ λύμενοι . Ἀλλὰ τὴν εἰς ζωὴν αἰώνιον ἀπάγουσαν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδὸν ἀγαπήσαντες , ἦς ἀρχὴ καὶ Κπρῶτον στάδιον ἡ νηστεία ἐστί , τὴν τεσσαρακοστὴν τῶν νηστίμων ἡμερῶν ταύτην μετεὺ τονίας ἀνύσωμεν . Εἰ γὰρ , ὥσπερ καιρὸς τῷ παντὶ πράγματι , κατὰ τὸν Σολομῶντα , καὶ τοῖς πᾶσιν ὁ χρόνος , οὕτω καὶ καιρόν τις ἐπιτήδειον ζητεῖ πρὸς ἐργασίαν τῆς ἀρετῆς ,
Lemmas: ἐγώ αὐτός εὐτρεπίζω , ἀπεκδέχομαι καί ὁ ἐπέτειος ἡμέρα ὁ ξ ὁ Χριστός ἀνάστασις , ἵνα καθαρός καθαρός καί ὁ πάθος οὗτος δοξάζω , καί τυγχάνω ὁ δις αὐτός ἐγώ ὑπό ὁ κύριος πραγματεύομαι ἀθάνατος καί μακάριος ζωή · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · ὅς πρέπω πᾶς δόξα , τιμή καί προσκύνησις σύν ὁ ἄναρχος αὐτός πατήρ καί ὁ πανάγιος καί ἀγαθός καί ζωοποιός πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία εἷς . Γῆ δύο Κυριακός ὁ Ἀγίας τεσσαρακοστός , ὑπόθεσις ἔχω ὁ ἐν Καπερναούμ ἰάομαι παρά ὁ κύριος παράλυτος · καί πρός ὁ ὁ ἐκκλησία ἱερός σύναξις . αὐτός ὁ δεσποτικός φωνή , μᾶλλον δέ ὁ καφάλης αὐτός ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα , σήμερον εἴρω προοιμιάζομαι πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη · « μετανοέω , ἐγγίζω γάρ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · » καί οὐ ἐγγίζω μόνος , ἀλλά καί ἐν ἐγώ εἰμί · « ὁ γάρ βασίλειος ὁ οὐρανός ἐντός σύ εἰμί » πάλιν ὁ Κύριος εἶπον . καί οὐ ἐν ἐγώ εἰμί μόνος , ἀλλά καί μετέ οὖον πολύς περιφανής παραγίγνομαι , καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία καί δύναμις μόνος ὁ κατά θεός ζῶ , καί θεάρεστος ἐνταῦθα βιόω . ἐπεί τοίνυν ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί ἐγγίζω καί ἐν ἐγώ εἰμί , καί μετέ οὖον πολύς παραγίγνομαι , ποιέω διά ὁ ὁ μετάνοια ἔργον ἑαυτοῦ αὐτός ἄξιος , · βιάζω ἐγώ αὐτός , ὁ πονηρός ἀνακόπτω πρόληψις καί συνήθεια · βιαστής γάρ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί βιαστής ἁρπάζω αὐτός . ζηλόω ὁ θεόφορος ἐγώ Πατέρων ὁ ὑπομονή , ὁ ταπείνωσις , ὁ πίστις αὐτός · « οὗτος γάρ , φημί , ἀναθεωρέω ὁ ἔκβασις ὁ ἀναστροφή , μιμέομαι ὁ πίστις . » Νεκρώσωμεν ὁ μέλος ἐγώ ὁ ἐπί ὁ γῆ , πορνεία , ἀκαθαρσία , πάθος , ἐπιθυμία κακός καί ὁ πλεονεξία , καί μάλιστα κατά ὁ ἱερός οὗτος ὁ νηστεία ἡμέρα · διά οὗτος γάρ προλαμβάνω ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , περί ὁ μέλλω ὁ Θεός φρικώδης κρίσις διδάσκω ἐγώ · εἶτα καί ὁ ἐξορία ὁ Ἀδάμ ὑπομιμνῄσκω · καί μετά οὗτος ὁ ἀσφαλής ποτό ὑποδείκνυμι ἐγώ , ἵνα ὁ ἐκ ἐκεῖνος φόβος , καί ὁ ἐπί οὗτος θρῆνος , ὁ τε πίστις ἀσφαλῶς ἀντέχω , καί συστέλλω ἐγώ αὐτός , καί μή ἐκδίδωμι ὁ ἀκράτεια , μηδέ διά ὁ ἄπληστος γαστήρ πᾶς ὁ πάθος θύρα ἀνοίγω , καί χώρα παρέχω , καί ὁ εὐρύχωρος καί πλατύς ὅλος γίγνομαι , μεθ´ ἡδονή ὡς εἶπον ΑΒ Χ λύνω . ἀλλά ὁ εἰς ζωή αἰώνιος ἀπάγω στενός καί θλίβω ὁδός ἀγαπάω , εἰμί ἀρχή καί Κπρῶτον στάδιον ὁ νηστεία εἰμί , ὁ τεσσαρακοστός ὁ νήστιμος ἡμέρα οὗτος μετεὺ Τόνιας ἀνύω . εἰμί γάρ , ὥσπερ καιρός ὁ πᾶς πρᾶγμα , κατά ὁ Σολομών , καί ὁ πᾶς ὁ χρόνος , οὗτος καί καιρός τις ἐπιτήδειος ζητέω πρός ἐργασία ὁ ἀρετή ,