cogPG.PG151 361
ἀντιπέμπει . Διὸ καί φησι , Κατοπτριζόμενοι τὴν αὐ τὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξος τοῦ Πνεύματος εἰς δόξαν τὴν ἡμετέραν τὴν ἐγγινομένην , καὶ τοιαύτην οἷαν εἰκὸς ἀπὸ Κυρίου Πνεύας τος , Καὶ πάλιν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ὁμιλίας · Θέλεις ἰδεῖν καὶ διὰ τοῦ σώματος λάμπουσαν ταύτην . Ἀτεοίσαντας , φησὶν , εἰς τὸ πρόσωπον Στεφάνου , εἶδον ὡς πρόσωπον ἀγγέλου , ἀλλ´ οὐδὲν τοῦτο πρὸς τὴν ἔνδον ἐναστράπτουσαν αἴγλην . Ὅπερ γὰρ ὁ Μωϋσῆς ἐπὶ τοῦ προσώπου εἶχε , τοῦτο οὖτος ἐπὶ τῆς ψυχῆς περιέφερε , μᾶλλον δὲ καὶ πολλῳ πλέον . Ἔτι δὲ ἀναγιιῶσκαένων τῶν συγγοαμμάτων αὐτοῦ , εὑρέθη λέγων , ῆτι οὐκ ἔστι τὸ φῶς τῆς μεταμορφώσεως ἐκεῖνο οὖπεο μέλλουσιν ἀπολαύσειν οἱ δίκαιοι , ἀλλὰ τοῦτό ἑστιν ὅπερ ὄψονται καὶ οἱ πονηροί . Καὶ τὸν Αὐγουστῖνον φέρει μάρτυρα δῆθεν , παρεξηγούμενος τὸ ἐκείνου ῥητὸν τὸ λέγον , ὅτι ἐπεὶ καὶ οἱ ἀγαθοὶ καὶ οἱ πονηροὶ ὄψονται τὸν κριτὴν ζώντων καὶ νεκρῶν . πόῤῥω πάσης ἀμφιβολίας . οὐκ ἂν ἄλλως αὐτὸν οἱ πονηροὶ ἰδεῖν δυνηθεῖεν , ὅτι μὴ κατὰ τὴν μορφὴν καθ´ ἡν υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν · ὅμως μέντοι γε ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καθ´ ἢν κρινεῖ , καὶ οὐκ ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ καθ´ ἡν κέκριται , καὶ ἐρωτηθείς πῶς νοεῖ τὸ , ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ , τὴν δόξαν εἶπε´ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ , ἣν μετὰ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος Κἔχει κτιστὴν πεφυκυῖαν , ἤτις καὶ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Χριὰτοῦ ἐφάνη ἐν τῷ ὄρει , καθ´ ἡν βψονται αὐτὸν οἱ πονηροί . Ἀλλ´ ἡ μετριότης ἡμῶν οὐχ οὕτως εἴρηκεν ἔχειν ταῦτα , ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν ὅπερ ὁ θεῖος Λὐγουστῖνός φησιν , ὅτι οὐκ ὄψονται τὸν Κύριον οἱ πονηροὶ ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ , ὡς κατάκριτον . ἐν ὕβρει καὶ χλεύῃ , καὶ ἀτιμίᾳ καὶ ἀδοξίᾳ , ἀλλ´ ἐν τῇ δόξῃ καὶ τιμῇ αὐτοῦ , τουτέστιν ὡς κριτὴν τῶν ἁπάντων . Τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς ἐπάγει λέγων , Ἑν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καθ´ ἣν κρινεῖ , καὶ οὐκ ἐν τῇ ταπεινώ . σει αὐτοῦ καθ´ ἤν κέκριται , ἥτις δόξα οὐκ ἔστιν ἐκείνη ἡ δόξα ἡ κοινὴ τῆς τρισυποστάτου θεότητος , ἡ ἐν τῷ προσώπῳ τότε φανεῖσα τοῦ Χριστοῦ , ἀλλ´ ἕτερον εἶδος τῆς αὐτοῦ δόξης , καθ´ ἡν δηλονότι κριτὴς ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς . Οὐδὲ γρ ὁ Ιατὴρ , φησὶ , κρίνει οὐδένα , ἀλλὰ τὴν πᾶσαν κρίσιν δέδωκε τῷ λἱῷ , ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν Υἱνν , καθὼς τιμῶσι τὸν Πατέρα . Ἀλλ´ ἐκεῖνος ἀσπὶς ἦν πρὸς ταῦτα βύων τὰ ὡτα τοῦ μὴ ἀκοῦσαι φωνῆς ἐπαδόντων τὰ θεῖα λόγια . Πρὸς ταῦτα οὖν καὶ πρὸς τὰ ἕτερα τὰ ἀναγνωσθέντα , ἐν οἷς διαφορὰν δλως θείας οὐσίας καὶ θείας ἐνεργείας οὐ λέγει , ἀλλὰ καὶ πολλὰς λέγει θεότητας κτιστάς , συκοφαντῶν καὶ τὸν ἅγιον Διονύσιον ὡς δῆθεν λέγοντα τοῦτο . Ἀπὸ τούτων οὖν πάντων , μᾶλλον δὲ ἀπὸ μόνης τῆς ἐπιγραφῆς τῶν αὐτοῦ συγγραμμάτων , ἔδει πάντως ἀποκηρύξαι τοῦτον καὶ τῶ ἀναθέματι παραπέμψαι ὡς ἀλλότριον τῆς τοῦ Χριττοῦ Ἐκκλησίας . Ἀλλ´ ἡ μετριότης ἡμῶν , καὶ ἡ περὶ αὐτὴν ἰερὰ καὶ μεγάλῃ σύνοδος τῇ συνήθει τῆς Ἐκκλησίας φιλανθρωπίᾳ χρώμενοι , καὶ ἔτι τὴν ἐπιστροφήν αὐτοῦ ἀναμένοντες , καὶ καιρὶν ἀπολογίας αὐτῶ δεδώκαμεν , καὶ τοιαῦτα λέγειν ἐν τῇ συνόδω παρήκαμεν . Προτροπῇ δὲ τῆς ἡμῶν μετριότητος ανεγνώσθησαν με ὶ πἱ παρὰ τῶν Ἀ,ιορειτῶν ἀναφοροὶ περὶ τούτου , καὶ τὸ τούτου πρὸς τὸν ὁσιώτατον κθηγούμενον Πιττάκιον , μυρίας ἔχον τὰς ἐτοπίαι οἰκειοχεὔρων αὐτοῦ γραμμάτων . λεγε γὰρ , Τυγχάοω ἀναδοχῆς παρὰ τῶν βασιλέων καὶ τοῦ πα τριάρχου , πιστευσάντων ἀδικίαν εἶναι κετὶ συκοφαντίαν καὶ φόόνον τὰ εἰς ἐμὲ γεγενημένα , ἐκεῖνα λέγω ἃπερ δικαίως ἔπαθεν ἐκεῖ παρὰ τῶν λαυριωτῶν δι´ ἄπερ ἔλεγε . Περὶ ὧν ἤκουε παρ´ ἐμοῦ ὅτι κάκιστα εἰσί , καὶ αὐτὸς δῆθεν ὑπετίθει ταῦτα τῇ Ἐκκλησίᾳ . Καὶ μετ´ ὀλίγα · Καὶ περὶ μὲν τοῦ τόμου καὶ τῶν ἐγκλημάτων τῶν λαυριωτῶν οὕτως ἀπηλλάγημεν ῥαδίως · πολλὰ δὲ ἀξιώσαντόσμε τοῦ πατριάρχου ἴνα εἴπωμεν εἴ τι ἔχομεν ἐπιλαμβάνεσθαι τῶν συγγραμμάτων ταλ Παλαμᾶ , ἔδωκα αὐτῷ πραγματείας δύο , καὶ ἔχει ταύτας ἤδη μῆνας δύο , οὕπω δὲ ἀπελογήσατο τίποτε . Πλὴν καὶ οὕτως ἡμᾶς τῆς ἄκρας ἀξιοῖ τιμῆς καὶ ἀγάπης , καὶ θαυμάζει ἐπὶ σοφίᾳ , καὶ δείκνυσι τὰ συγγράμματα τοῖς ἐν τῆ Ἐκκλησία σοφοῖς , ζητῶν κοινὴν συνηγορίαν τῶν δογμάτων τοῦ Παλαμᾶ . Θιὸ καὶ ἀναθεματίζουσι καὶ ἀφορίζουσι πάντας τοὺς ἐξεγείραντάς με εἰς τὸ συγγράφεσθαι , ὡς δι´ αὐ οίνεἰς τοὺς ἐσχάτους κινδύνους τῆς Ἐκκλησίας ἐλθούσης · ἐμὲ δὲ ἀξιοῦσι λῦσαι τὴν ἀντιλογίαν , καὶ χαλεπῶν ὀχλήσεων ἀπαλλάξαι τὴν Ἐκκλησίαν . Εἰ ὃ καὶ μὴ ἐνδιδόντος ἐμοῦ , κοινὸν ἔρανον ποιησάμενει . «« . « δεδώκασίμοι κατὰ τὸ παρὸν....ἵνα καιτερήσω ἐνταῦθα τὸν χειμῶνα , πολλὰ πρὸς τοῦτο ἀξιώσαντος τοῦ βασιλέως τοῦ Καντακουζηνοῦ καὶ τοῦ πατριάρρου , ἵνα μετὰ ἀνέσεως εὐπορήσωσι ἀπολογίας , μέχρι γὰρ τούτου με ἀξιοῦσι προσκαρε τερῆσαι · ἔλεγεν αὐτολεξεὶ ἐναντία πάντως ὧιν ἔλεγε πρὸς ἐμὲ , καὶ ψευδῆ καὶ ἀνυπόστατα Ἑμέλλομεν οὖν καὶ πλείονα προσθήσειν , ἀλλ´ ἀπὸ τούτων φανερῶς ὄντων ψευδῶν καὶ ἀνυποστάτων , καὶ ἐχόντων τὸὸ ἔλεγχον , δεῖ καὶ τὰ ἕτερα νοεῖν . Παρακατιὼν πάλιν φησίν · Σὺ δὲ λέγεις καὶ κατηγορεῖς μου διὰ τὰς Ἀκινδύνου , καὶ πιστεύω ὅτι ὁ πατριάρχης ἔνι πολλὰ μεγαλώτερος παρὰ τὴν ἁγιωσύνην σου , καὶ ἀντιλέγω αὐτῷ κιὶ νῦν ἐγγράφως , καὶ πάλιν εὐδέν με ἰσχαίνεται οὕτως , ὡς παριστᾷς σὺ τὸν ἑαυτὸν σου , ψευδῆ καὶ ἐν τούτῳ λέγων · μᾶλλον μὲν οὐν ἔδωκέ μοι τὰ συγγράμματα αὐτού , ὡς ἔλεγεν ἵνα κατακαυθῶσι . Καὶ μετ´ ὀλίγα · Ἐμὲ κατηγορήσατε , καὶ τέως μέχρι τῆς σήμερόν εἰμι ἀκαταδίκ · στο ἡμεῖς δὲ κατηγορεῖσθε εἰς αἱρέσεις ὁδιηγήτους · τὴ , γὰρ ὁμολογίαν ἣν ἀπητήσατε τὸν ἀδελφόν μου ἔφερον τοῖς ἐνταῦθα , καὶ εὐρέθη παρὰ τῇ συνόδῳ μόνον ὅτι ἔχει τέσσαρας αἱρέσεις · μίαν , ὅτι ἔλεγεν ὅτι γίνονται οἱ ἄνθρωποι πράγματι καὶ ἀληθείᾳ θεοὶ , ὥσπερ ὁ Χριστὸς πράγματι καὶ ἀληθείᾳ ἄνθρωπος . Δευτέραν αἵρεσιν περιεῖχεν , ὅτι ἔλεγε πράγματι κὶ ἀληθείᾳ ἑωρακέναι τοὺς προφήτας τὸν θεὸν , ἀλλ´ οὐ τυπικως καὶ συμβολικῶς . Εἰ γὰρ ὁ θεὸς ὥφθη τοῖς ἀνθρώποις , ὡς πάρδαλις , καὶ λέων , καὶ ἀρνίνν , καὶ μαργαρίτης , καὶ καθήμενος , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν , καὶ ταῦτα οὐκ ἦσαν τύποι καὶ σύμβολα , ἀλλὰ πράγματι καὶ ἀληθείᾳ ἔνι ὁ Θεὸς
Lemmas: ἀντιπέμπω . Διὸ καί φημί , κατοπτρίζω ὁ αὖος ὁ εἰκών μεταμορφόω ἀπό δόξος ὁ πνεῦμα εἰς δόξα ὁ ἡμέτερος ὁ ἐγγίγνομαι , καί τοιοῦτος οἷος εἰκός ἀπό κύριος Πνεύας ὅς , καί πάλιν ἀπό ὁ αὐτός ὁμιλία · ἐθέλω ὁράω καί διά ὁ σῶμα λάμπω οὗτος . Ἀτεοίσαντας , φημί , εἰς ὁ πρόσωπον Στέφανος , εἶδον ὡς πρόσωπον ἄγγελος , ἀλ οὐδείς οὗτος πρός ὁ ἔνδον ἐναστράπτω αἴγλη . ὅπερ γάρ ὁ Μωϋσῆς ἐπί ὁ πρόσωπον ἔχω , οὗτος οὗτος ἐπί ὁ Ψυχή περιφέρω , μᾶλλον δέ καί πολλος πλέω . ἔτι δέ ἀναγιγνώσκω ὁ συγγοαμμα αὐτός , εὑρίσκω λέγω , γόης οὐ εἰμί ὁ φάος ὁ μεταμόρφωσις ἐκεῖνος οὖπεο μέλλω ἀπολαύω ὁ Δίκαιος , ἀλλά οὗτος εἱμί ὅσπερ ὁράω καί ὁ πονηρός . καί ὁ Αὐγουστῖνος φέρω μάρτυς δῆθεν , παρεξηγώ ὁ ἐκεῖνος ῥητός ὁ λέγω , ὅτι ἐπεί καί ὁ ἀγαθός καί ὁ πονηρός ὁράω ὁ κριτής ζῶ καί νεκρός . πόρρω πᾶς ἀμφιβολία . οὐ εἄν ἄλλως αὐτός ὁ πονηρός ὁράω δύναμαι , ὅτι μή κατά ὁ μορφή καθ´ ἐάν υἱός ἄνθρωπος εἰμί · ὅμως μέντοι γε ἐν ὁ δόξα αὐτός καθ´ εἄν κρίνω , καί οὐ ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός καθ´ ἐάν κρίνω , καί ἐρωτάω πῶς νοέω ὁ , ἐν ὁ δόξα αὐτός , ὁ δόξα εἶπον ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός , ὅς μετά πατήρ καί ὁ πνεῦμα Κἔχει κτίστης φύω , ὅστις καί ἐν ὁ πρόσωπον ὁ χριαατος φαίνω ἐν ὁ ὄρος , καθ´ ἐάν βάπτω αὐτός ὁ πονηρός . Ἀλ ὁ μετριότης ἐγώ οὐ οὕτως εἴρω ἔχω οὗτος , ἀλλά οὗτος εἰμί ὅσπερ ὁ θεῖος Λὐγουστῖνός φημί , ὅτι οὐ ὁράω ὁ κύριος ὁ πονηρός ἐν ὁ ταπείνωσις αὐτός , ὡς κατάκριτος . ἐν ὕβρις καί χλεύη , καί ἀτιμία καί ἀδοξία , ἀλ ἐν ὁ δόξα καί τιμή αὐτός , τουτέστιν ὡς κριτής ὁ ἅπας . οὗτος γάρ καί αὐτός ἐπάγω λέγω , ἑν ὁ δόξα αὐτός καθ´ ὅς κρίνω , καί οὐ ἐν ὁ ταπεινός . σέω αὐτός καθ´ ἐάν κρίνω , ὅστις δόξα οὐ εἰμί ἐκεῖνος ὁ δόξα ὁ κοινός ὁ τρισυπόστατος θεότης , ὁ ἐν ὁ πρόσωπον τότε φαίνω ὁ Χριστός , ἀλ ἕτερος εἶδος ὁ αὐτός δόξα , καθ´ ἐάν δηλονότι κριτής ἔρχομαι κρίνω ζῶ καί νεκρός . οὐδέ γρ ὁ Ἰατρός , φημί , κρίνω οὐδείς , ἀλλά ὁ πᾶς κρίσις δίδωμι ὁ ἱλάσκομαι , ἵνα πᾶς τιμάω ὁ Υἱνν , καθώς τιμάω ὁ πατήρ . Ἀλ ἐκεῖνος ἀσπίς εἰμί πρός οὗτος βύας ὁ οὖς ὁ μή ἀκούω φωνή ἐπαείδω ὁ θεῖον λόγιος . πρός οὗτος οὖν καί πρός ὁ ἕτερος ὁ ἀναγιγνώσκω , ἐν ὅς διαφορά δλως θεῖος οὐσία καί θεῖος ἐνέργεια οὖον λέγω , ἀλλά καί πολύς λέγω θεότης κτίστης , συκοφάντης καί ὁ ἅγιος Διονύσιος ὡς δῆθεν λέγω οὗτος . ἀπό οὗτος οὖν πᾶς , μᾶλλον δέ ἀπό μόνος ὁ ἐπιγραφή ὁ αὐτός σύγγραμμα , ἐσθίω πάντως ἀποκηρύσσω οὗτος καί ὁ ἀνάθεμα παραπέμπω ὡς ἀλλότριος ὁ ὁ Χριττοῦ ἐκκλησία . Ἀλ ὁ μετριότης ἐγώ , καί ὁ περί αὐτός ἱερός καί μέγας σύνοδος ὁ συνήθης ὁ ἐκκλησία φιλανθρωπία χράω , καί ἔτι ὁ ἐπιστροφή αὐτός ἀναμένω , καί καιρός ἀπολογία αὐτός δίδωμι , καί τοιοῦτος λέγω ἐν ὁ σύνοδος παρήκω . προτροπή δέ ὁ ἐγώ μετριότης ἀναγιγνώσκω ἐγώ ί πεῖ παρά ὁ α,ιοραω ἀναφορέω περί οὗτος , καί ὁ οὗτος πρός ὁ ὅσιος κθηγουμενω πιττάκιον , μυρίος ἔχω ὁ ἐτοπίαι οικειοχευροος αὐτός γράμμα . λέγω γάρ , Τυγχάοω αναδοχή παρά ὁ βασιλεύς καί ὁ πῃ Τριάρχου , πιστεύω ἀδικία εἰμί κετὶ συκοφαντία καί φόνος ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι , ἐκεῖνος λέγω ὅσπερ δικαίως πάσχω ἐκεῖ παρά ὁ Λαυριώτης δις Ἄπερ λέγω . περι ὅς ἀκούω παρ´ ἐγώ ὅτι κακός εἰμί , καί αὐτός δῆθεν ὑποτίθημι οὗτος ὁ ἐκκλησία . καί μετέ ὀλίγος · καί περί μέν ὁ τόμος καί ὁ ἔγκλημα ὁ Λαυριώτης οὕτως ἀπαλλάσσω ῥᾳδίως · πολύς δέ ἀξιόω ὁ πατριάρχης ἵνα εἶπον εἰμί τίς ἔχω ἐπιλαμβάνω ὁ σύγγραμμα Ταλ Παλαμά , δίδωμι αὐτός πραγματεία δύο , καί ἔχω οὗτος ἤδη μείς δύο , οὔπω δέ ἀπολογέομαι τίποτα . πλήν καί οὕτως ἐγώ ὁ ἄκρος ἀξιόω τιμή καί ἀγάπη , καί θαυμάζω ἐπί σοφία , καί δείκνυμι ὁ σύγγραμμα ὁ ἐν τῆ ἐκκλησία σοφός , ζητέω κοινός συνηγορία ὁ δόγμα ὁ Παλαμά . Θιὸ καί ἀναθεματίζω καί ἀφορίζω πᾶς ὁ ἐξεγείρω ἐγώ εἰς ὁ συγγράφω , ὡς δις αὖος οἶνος ὁ ἔσχατος κίνδυνος ὁ ἐκκλησία ἔρχομαι · ἐγώ δέ ἀξιόω λύω ὁ ἀντιλογία , καί χαλεπός ὄχλησις ἀπαλλάσσω ὁ ἐκκλησία . εἰμί ὅς καί μή ἐνδίδωμι ἐγώ , κοινός ἔρανος ποιέω . «« . « δίδωμι κατά ὁ παρών καιτερήσω ἐνταῦθα ὁ χειμών , πολύς πρός οὗτος ἀξιόω ὁ βασιλεύς ὁ Καντακουζηνός καί ὁ πατριάρρου , ἵνα μετά ἄνεσις εὐπορέω ἀπολογία , μέχρι γάρ οὗτος ἐγώ ἀξιόω προσκαρος τερέω · λέγω αὐτολεξεί ἐναντίος πάντως ὅς λέγω πρός ἐγώ , καί ψευδής καί ἀνυπόστατος μέλλω οὖν καί πλείων προστίθημι , ἀλ ἀπό οὗτος φανερῶς εἰμί ψευδής καί ἀνυπόστατος , καί ἔχω ὅς ἔλεγχος , δεῖ καί ὁ ἕτερος νοέω . παρακάτειμι πάλιν φημί · σύ δέ λέγω καί κατηγορέω ἐγώ διά ὁ Ἀκίνδυνος , καί πιστεύω ὅτι ὁ πατριάρχης ἐν πολύς μέγας παρά ὁ ἁγιωσύνη σύ , καί ἀντιλέγω αὐτός κιός νῦν ἔγγραφος , καί πάλιν εὕδω ἐγώ ἰσχαίνω οὕτως , ὡς παρίστημι σύ ὁ ἑαυτοῦ σύ , ψευδής καί ἐν οὗτος λέγω · μᾶλλον μέν ὀν δίδωμι ἐγώ ὁ σύγγραμμα αὐτός , ὡς λέγω ἵνα κατακαίω . καί μετέ ὀλίγος · ἐγώ κατηγορέω , καί τέως μέχρι ὁ σήμερον εἰμί ἀκαταδίκ · στο̅ ἐγώ δέ κατηγορέω εἰς αἵρεσις ὁδιηγήτους · ὅς , γάρ ὁμολογία ὅς ἀπαιτέω ὁ ἀδελφός ἐγώ φέρω ὁ ἐνταῦθα , καί εὑρίσκω παρά ὁ σύνοδος μόνος ὅτι ἔχω τέσσαρες αἵρεσις · εἷς , ὅτι λέγω ὅτι γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος πρᾶγμα καί ἀλήθεια θεός , ὥσπερ ὁ Χριστός πρᾶγμα καί ἀλήθεια ἄνθρωπος . δεύτερος αἵρεσις περιέχω , ὅτι λέγω πρᾶγμα κίς ἀλήθεια ὁράω ὁ προφήτης ὁ θεός , ἀλ οὖον τυπικός καί συμβολικός . εἰμί γάρ ὁ θεός ὁράω ὁ ἄνθρωπος , ὡς πάρδαλις , καί λέων , καί ἀρνίς , καί μαργαρίτης , καί κάθημαι , καί παλαιός ἡμέρα , καί οὗτος οὐ εἰμί τύπος καί σύμβολον , ἀλλά πρᾶγμα καί ἀλήθεια ἐν ὁ θεός