cogPG.PG151 270
πόδας δικαίως ὁ καὶ ἀπὸ τῶν ἐνταῦθα σειραῖς τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ οφιγγόμενος , καὶ ἐκβάλλεται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον ποῤῥωτέρω Θεοῦ γινόμενος , ὡς μὴ φωτὸς ἔργα πράξας ἐνθάδε · ἐκεῖ δὲ , φησὶν , ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων · οὐ γὰρ σκότος μόνον , ἀλλὰ καὶ πῦρ ἐστιν ἄσβεστον ἐκεῖνο τὸ σκότος · πρὸς δὲ καὶ σκωλήκων ἀκοιμήτων ἐμπεπλησμένον . Κλαυθμὸς οὖν ἐκεῖ καὶ βρυγμὸς ὀδόντων , διὰ τὰς ἐπικειμένας καὶ ψυχῆς καὶ σώματος καθαπτομένας ἀφορήτους ὀδύνας , διὰ τὰς ἀτελευτήτους οἰμωγὰς , διὰ τὸν ἄληκτον καὶ ἀνόνητον ἐκεῖ μετάμελον · καὶ ταῦτα εἰπών , ἐπήγαγε · « Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοὶ , ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί · » δεικνὺς ὡς οὐχ εἷς ὁ τῶν δεινῶν ἐκείνων ληψόμενος τὴν πεῖραν , ἀλλ´ ἀπλῶς πᾶς ὁ τὴν ἀπὸ τῶν ἔργων ὁμοίαν φαυλότητα περικείμενος · διὰ γὰρ τοῦ ἐνὸς τούτου παρέστησεν ἁ Κύριος ὁποῖοί τινές εἰσιν οἱ πονηροὶ τῶν κληθέντων καὶ προσελθόντων καὶ βαπτισθέντων , καὶ μὴ μεταβληθέντων ἐπὶ τὸ κρεῖττον , μηδὲ διὰ τῆς μετανοίας τὸν ἐκ τῶν πονηρῶν ἡδονῶν τε καὶ παθῶν ῥύπον ἀποθεμένων . Ἀλλ´ ΑΑἔ ἡμεῖς , ἀδελφοί , ἀπεκδυσώμεθα τὸν ἀπὸ τῆς μέθης καὶ τοῦ κόρου τῆς γαστρὸς διεσπασμένον , καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς καὶ τῆς κατ´ αὐτὴν ἀκρασίας ἐσπιλωμένον χιτῶνα , καὶ ἐνδυσώμεθα , κατὰ τὸν Ἡσαΐαν , ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης δι´ ἐγκρατείας καὶ σωφροσύνης · ἀποδυσώμεθα τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης , καὶ ἐνδυσώμεθα τὸν καινὸν ἄνθρωπον , τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ · ἀπεκδυσώμεθα τὴν ἐξ ἀρπαγῆς καὶ πλεονεξίας παντοίαν τοῦ βίου περιβολὴν , ὡς ἐνώπιον τῶν θείων ὀφθαλμῶν ἀσχήμονα καὶ κατάκριτον . Ἐνδυσώμεθα δὲ ώς ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ σπλάγχνα οἰκτιρμῶν , ταπείνωσιν , μετριοφροσύνην , πραότητα · καὶ σπουδάσωμεν διὰ πάντων κατὰ τὴν ἀποστολικὴν παραίνεσιν , βεβαίαν ἡμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι · οὕτω γὰρ ποιοῦντες τῆς ἐπαγγελίας τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , καὶ τῆς συναυλίας τῶν ἀιδίως εὐφραινομένων οὐκ ἀστοχήσομεν · ὡς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ αἰωνίου καὶ οὐρανίου νυμφίου τῶν ἡμῶν τέρων πνευμάτων Χριστοῦ · μεθ´ οὗ τῷ Πατρὶ πρέπει δόξα σὺν ἁγίῳ Πνεύματι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΜΒʹ . Εἰς τὸ τῆς τρίτης Κυριακῆς τοῦ Λουκᾶ εὐαγγέλιον ὑπόθεσιν ἔχον τὸν ὑπὸ τοῦ Κυρίσυ ἐγερθέντα τῆς χήρας παῖδα , ἐν ᾑ καὶ περὶ πὸῆ συγγνωμονικοὺς ἡμᾶς καὶ συμπαθεῖς πρὸς ἀλλήλους εἰναι . Τὸ θεῖον καὶ κοινωφελὲς ὁ μέγας Παῦλος τῆς πίστεως ἐνδεικνύμενος , καὶ καταγγέλλων αὐτῆς τὰ ἔργα καὶ τὰ ἄθλα καὶ τοὺς καρποὺς καὶ τὴν δύναμιν , ἀπ´ αὐτῶν μὲν ἄρχεται τῶν αἰώνων , ὧν οὐδὲν ἀρχαιότερον , Πίστει , λέγων , νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας ῥήματι Θεοῦ εἰς τὸ μὴ ἐκ φαινομένων τὰ βλεπόμενα γεγονέναι , τελευτᾷ δὲ εἰς τὴν μέλλουσαν παγκοσμίαν ἀνάστασιν , καὶ τὴν κατ´ αὐτὴν τῶν ἀγίων τελείωσιν , ἡς οὐδὲν τελεώτερον · μεταξὺ δὲ τῶν ἐν τῇ πίστει θαυμασθέντων καὶ δι´ ἑαυτῶν ταύτῃ συμμαρτυρούντων ποιούμενος τὸν κατάλογον , ΠΟΜΙΙΙΑ ΧΙΗ .
Lemmas: πούς δικαίως ὁ καί ἀπό ὁ ἐνταῦθα σειρά ὁ ἁμαρτία αὐτός οφιγγόμενος , καί ἐκβάλλω εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος πρόσω Θεός γίγνομαι , ὡς μή φάος ἔργον πράσσω ἐνθάδε · ἐκεῖ δέ , φημί , εἰμί ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς · οὖον γάρ σκότος μόνος , ἀλλά καί πῦρ εἰμί ἄσβεστος ἐκεῖνος ὁ σκότος · πρός δέ καί σκώληξ ἀκοίμητος ἐμπίμπλημι . κλαυθμός οὖν ἐκεῖ καί βρυγμός ὀδούς , διά ὁ ἐπίκειμαι καί Ψυχή καί σῶμα καθάπτω ἀφόρητος ὀδύνη , διά ὁ ἀτελεύτητος οἰμωγή , διά ὁ ἄληκτος καί ἀνόνητος ἐκεῖ μετάμελος · καί οὗτος εἶπον , ἐπάγω · « πολλός γάρ εἰμί κλητός , ὀλίγος δέ ἐκλεκτός · » δείκνυμι ὡς οὐ εἷς ὁ ὁ δεινός ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ πείρω , ἀλ ἀπλόος πᾶς ὁ ὁ ἀπό ὁ ἔργον ὅμοιος φαυλότης περίκειμαι · διά γάρ ὁ εἷς οὗτος παρίστημι ὅς Κύριος ὁποῖος τις εἰμί ὁ πονηρός ὁ καλέω καί προσέρχομαι καί βαπτίζω , καί μή μεταβάλλω ἐπί ὁ ἀγαθός , μηδέ διά ὁ μετάνοια ὁ ἐκ ὁ πονηρός ἡδονή τε καί πάθος ῥύπος ἀποτίθημι . Ἀλ ἀάω ἐγώ , ἀδελφός , απεκδυσαω ὁ ἀπό ὁ μέθη καί ὁ κόρος ὁ γαστήρ διασπάω , καί ὁ ἀπό ὁ σάρξ καί ὁ κατ´ αὐτός ἀκράτεια σπιλόω χιτών , καί ἐνδύω , κατά ὁ Ἡσαΐας , ἱμάτιον σωτήριος καί χιτών Εὐφρόσυνος δις ἐγκράτεια καί σωφροσύνη · ἀποδύω ὁ παλαιός ἄνθρωπος ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη , καί ἐνδύω ὁ καινός ἄνθρωπος , ὁ κατά θεός κτίζω ἐν ὁσιότης καί δικαιοσύνη · απεκδυσαω ὁ ἐκ ἁρπάζω καί πλεονεξία παντοῖος ὁ βίος περιβολή , ὡς ἐνώπιος ὁ θεῖον ὀφθαλμός ἀσχήμων καί κατάκριτος . ἐνδύω δέ οὖς ἐκλεκτός ὁ Θεός σπλάγχνον οἰκτιρμός , ταπείνωσις , μετριοφροσύνη , πραότης · καί σπουδάζω διά πᾶς κατά ὁ ἀποστολικός παραίνεσις , βέβαιος ἐγώ ὁ κλῆσις καί ἐκλογή ποιέω · οὗτος γάρ ποιέω ὁ ἐπαγγελία ὁ μέλλω ἀγαθός , καί ὁ συναυλία ὁ ἀίδιος εὐφραίνω οὐ ἀστοχέω · ὡς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω χάρις καί φιλανθρωπία ὁ αἰώνιος καί οὐράνιος νυμφίος ὁ ἐγώ τέρος πνεῦμα Χριστός · μεθ´ ὅς ὁ πατήρ πρέπω δόξα σύν ἅγιος πνεῦμα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ἀμήν . Ὁμιλία μβʹ . εἰς ὁ ὁ τρίτος Κυριακός ὁ Λουκᾶς εὐαγγέλιον ὑπόθεσις ἔχω ὁ ὑπό ὁ Κυρίσυ ἐγείρω ὁ χήρα παῖς , ἐν ὁ καί περί ποιέω συγγνωμονικός ἐγώ καί συμπαθής πρός ἀλλήλων εἰναι . ὁ θέω καί κοινωφελής ὁ μέγας Παῦλος ὁ πίστις ἐνδείκνυμι , καί καταγγέλλω αὐτός ὁ ἔργον καί ὁ ἄθλα καί ὁ καρπός1 καί ὁ δύναμις , ἀπ´ αὐτός μέν ἄρχω ὁ αἰών , ὅς οὐδείς ἀρχαῖος , πίστις , λέγω , νοέω καταρτίζω ὁ αἰών ῥῆμα Θεός εἰς ὁ μή ἐκ φαίνω ὁ βλέπω γίγνομαι , τελευτάω δέ εἰς ὁ μέλλω παγκόσμιος ἀνάστασις , καί ὁ κατ´ αὐτός ὁ Ἀγίων τελέω , εἰμί οὐδείς τέλειος · μεταξύ δέ ὁ ἐν ὁ πίστις θαυμάζω καί δις ἑαυτοῦ οὗτος συμμαρτυρέω ποιέω ὁ κατάλογος , Ι Χῖος .