cogPG.PG151 276
νικῶσαν , ἀπ´ ἀρχῆς ἄχρι τέλους ἐνδείξασθαι , καὶ πάντα ἦν σχεδὸν ἐκ παιδὸς ὁμοῦ , στήλη τις αὐθέδραστος καὶ ἀκαθαίρετος παντὸς καλοῦ , πάσης ἀρετῆς ἔμπνουν καὶ αὐτοκίνητον ἄγαλμα , θείων καὶ ἀν θρωπίνων χαρίτων ἐστία καὶ συστοιχία , βίβλος ζῶσά τε καὶ λαλοῦσα τὰ πρὸς δόξαν καὶ ὁδηγίαν τοῦ κρείττονος , εὔχαρί τε καὶ καινὸν κρᾶμα πάντων καλῶν , καὶ κοινὴ παντὸς ἀγαθοῦ καὶ κοινωφελεστάτη φιλοτιμία , καὶ ἵν´ εἴπω τὰ τῆς Γραφῆς , καὶ φοῖνιξ , ὡς ἐκεῖνος ἀνθῶν , ἅτε δίκαιος καὶ ἐλαία κατάκαρπος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ , καὶ δένδρον παρὰ τὰς διεξόδους τῶν ὑδάτων πεφυτευμένον τοῦ πνεύματος , πλὴν ἅτι τὸ μὲν , κατὰ τὸ ψαλμικὸν , δίδωσι τὸν καρπὸν ἐν καιρῷ αὐτοῦ , ὁ δὲ πάντα καιρὸν , καιρὸν ἀνθηφορίας ὁμοῦ καὶ καρποφορίας καὶ εἶχε , καὶ ἕχει , καὶ ὥσπερ τὸ ἐκείνου τοῦ δένδρου φύλλον οὐκ ἀποῤῥυήσεταί ποτε κατὰ τὸ γεγραμμένον , οὔτω τούτου μετὰ τῶν φύλλων καὶ τὸ ἄνθος , καὶ ὁ καρπὸς ἀνεκλείπτως τοῖς πιστῶς προσιοῦσι μεταθιδόμενα . Καὶ πρὸς μὲν τὸ πάντα ἐνεγκεῖν ὁμοῦ , καὶ κατὰ τὸ Σολομώντειον ἔπος , ἐν ὀλίγῳ μακρὰ πληρῶσαι ἔτη , ῥάβδος ἡ τοῦ Ἀαρὼν ἐκείνη Δημήτριος , βλαστὸς εὖ μάλα τεθηλὼς εὐσεβείας , πολυέραστον ἄνθος , καρπὸς εὐκλεὴς καὶ θεοειδὴς , μᾶλλον δὲ Χριστοῦ τοῦ αἰωνίου ἀρχιερέως ῥάβδος καὶ σκῆπρον θεῖον , εἰ δὲ βούλει , καὶ ὄρπηξ ἀειθαλὴς καὶ θεοειδής ὁ Δημήτριος , ὡς Χριστοῦ τύπος Ἀαρὼν ἦν . Καὶ ὁ μὲν Χριστοῦ τύπος · Δημητρίου δέ , τοῦ τὰ πάντα καλοῦ , σκήπτρου Χριστοῦ τελοῦντος , ῥάβδος ἐκείνη τύπος , ὁμοῦ τε βλαστήσασα , καὶ ἀνθήσασα , καὶ τοὺς καρποὺς προβαλομένη τε ἄμα , καὶ τελεσφορήσασα θείως . Αιαφέρει δὲ κἀκείνης , ὅσα καὶ τύπου , πρεπόντως ἐπὶ τὸ κρεῖττον , οὔ τι μικρὸν , ὁ πᾶν ὄ τι τῶν καλῶν , κατόπιν ἑαυτοῦ ποιούμενος τῷ γενναίῳ , καὶ τῇ μεγαλοπρεπείᾳ τῶν ἠθῶν , καὶ τῶν ἔργων , καὶ τῶν θαυμάτων Δημήτριος . Πρὸς γὰρ τὸ ἀμειώτως τε καὶ ἀνεκλείπτως παρέχειν τοῖς προσιοῦσι τὴν τῶν χαρίτων , ὡς εἰπεῖν , σύῤῥοιαν , φωτοφόρον ἔοικεν εἶναι δένδρον , ἀκτίνων δίκην , τῶν καρπῶν ἀσχέτως μεταδιδοὺς , καὶ παρέχων μὲν εἰς κόρον τοῖς προσιοῦσι τὰ κάλλιστα καὶ θειότατα , πλήρης δὲ ὤν αὐτὸς ἀεὶ τῶν τοιούτων , ὥσπερ τις παντοδαπῆς εὐεργεσίας ἥλιος , ἢ πηγὴ χαρίτων ἀένναος , ἢ θαυμάτων πέλαγος ἀνεξάντλητον , ἢ ἄβυσσός τις ἀνεκδιήγητος ὁρατῶν καὶ ἀοράτων ἀγαθῶν . Τοῖς μὲν οὖν ἔξωθεν τὸν οὕτω μέγαν ἀγάλλειν ἐπιχειρεῖν , καὶ τὴν ἐνεγκοῦσαν τοῦτον ταυτηνὶ λέγειν , ὅτι κορυφή τις οἷον ἀπάσῃς Θετταλίας ἐστί , καὶ τοῦ κράτους ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων φερωνύμως ἐπώνυμος , ἔτι τε τῶν προγόνων τὴν περιφάνειαν , καὶ τῶν γεννητόρων τὴν εὔκλειαν , κἀν ἐκ περιουσίας αὐτῷ κἀντεῦθεν τὸ ἀξιάγαστον , περιττὸν ὅμως . Οὕτος γὰρ αὐτοῖς ἐστι μᾶλλον εἰς μέγα καύχημα · Δημητρίῳ δὲ κόσμος ἐκ τούτων πῶς ; τῷ πᾶσαν τὴν οἰνουμένην , πρὸς δὲ καὶ τὸν ἄνω κόσμον ἐπικοσμήσαντι ; Τούτῳ δὲ κόσμος τίς ; Ἡ ἀκαθαίρετος πίστις , ἡ ἀπειρόδωρος χάρις . ὁ θεῖος καὶ ἀναφαίρετος πλοῦτος τῶν θεοειδῶν ἀρετῶν , ὃς νῦν ἐστιν ἐντεθησαυρνσμένος τοῖς οὐρανοῖς , προσθήκη τοῖς ἐκεῖ ταμείοις τῶν καλλίστων γενόμενος , μᾶλλον δὲ ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν φθάνει , καὶ περιὼν ἔτι τῷ βίῳ , καὶ γεγονώς ἐξἀνθρώπων , προσθήκη μεγίατη τοῖς ἀιδίοις καλοῖς
Lemmas: Νίκη , ἀπ´ ἀρχή ἄχρι τέλος ἐνδείκνυμι , καί πᾶς εἰμί σχεδόν ἐκ παῖς ὁμοῦ , στήλη τις αὐθέδραστος καί ἀκαθαίρετος πᾶς καλός , πᾶς ἀρετή ἔμπνους καί αὐτοκίνητον ἄγαλμα , θεῖον καί εἰς θρωπιναω Χαρίτων ἐστία καί συστοιχία , βίβλος ζάω τε καί λαλέω ὁ πρός δόξα καί ὁδηγία ὁ ἀγαθός , εὔχαρις τε καί καινός κρᾶμα πᾶς καλός , καί κοινός πᾶς ἀγαθός καί κοινωφελής φιλοτιμία , καί ὅς εἶπον ὁ ὁ γραφή , καί Φοῖνιξ , ὡς ἐκεῖνος ἄνθος , ἅτε δίκαιος καί ἐλαία κατάκαρπος ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός , καί δένδρον παρά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ φυτεύω ὁ πνεῦμα , πλήν ἵσμα ὁ μέν , κατά ὁ ψαλμικός , δίδωμι ὁ καρπός ἐν καιρός αὐτός , ὁ δέ πᾶς καιρός , καιρός ἀνθηφορία ὁμοῦ καί καρποφορία καί ἔχω , καί ἕχω , καί ὥσπερ ὁ ἐκεῖνος ὁ δένδρον φύλλον οὐ ἀπολύω ποτός κατά ὁ γράφω , οὐτάω οὗτος μετά ὁ φύλλον καί ὁ ἄνθος , καί ὁ καρπός1 ἀνέκλειπτος ὁ πιστῶς πρόσειμι μεταθιδιδωμι . καί πρός μέν ὁ πᾶς φέρω ὁμοῦ , καί κατά ὁ Σολομώντειος ἔπος , ἐν ὀλίγος μακρός πληρόω ἔτος , ῥάβδος ὁ ὁ Ἀαρών ἐκεῖνος Δημήτριος , βλαστός εὕω μάλα θάλλω εὐσέβεια , πολυέραστος ἄνθος , καρπός1 εὐκλεής καί θεοειδής , μᾶλλον δέ Χριστός ὁ αἰώνιος ἀρχιερεύς ῥάβδος καί σκῆπρον θέω , εἰμί δέ βούλομαι , καί ὄρπηξ ἀειθαλής καί θεοειδής ὁ Δημήτριος , ὡς Χριστός τύπος Ἀαρών εἰμί . καί ὁ μέν Χριστός τύπος · Δημήτριος δέ , ὁ ὁ πᾶς καλός , σκῆπτρον Χριστός τελέω , ῥάβδος ἐκεῖνος τύπος , ὁμοῦ τε βλαστάνω , καί ἀνθέω , καί ὁ καρπός1 προβάλλω τε ἄμη , καί τελεσφορέω θεῖος . Αιαφέρει δέ κά̓κες , ὅσος καί τύπος , πρεπόντως ἐπί ὁ ἀγαθός , οὖον τίς μικρός , ὁ πᾶς ὅς τίς ὁ καλός , κατόπιν ἑαυτοῦ ποιέω ὁ γενναῖος , καί ὁ μεγαλοπρέπεια ὁ ἠθέω , καί ὁ ἔργον , καί ὁ θαῦμα Δημήτριος . πρός γάρ ὁ ἀμείωτος τε καί ἀνέκλειπτος παρέχω ὁ πρόσειμι ὁ ὁ Χαρίτων , ὡς εἶπον , σύρροια , φωτοφόρος ἔοικα εἰμί δένδρον , ἀκτίς δίκη , ὁ καρπός ἄσχετος μεταδίδωμι , καί παρέχω μέν εἰς κόρος ὁ πρόσειμι ὁ καλῶς καί θεῖος , πλήρης δέ εἰμί αὐτός ἀεί ὁ τοιοῦτος , ὥσπερ τις παντοδαπής εὐεργεσία ἥλιος , ἢ πηγή Χαρίτων ἀένναος , ἢ θαῦμα πέλαγος ἀνεξάντλητος , ἢ ἄβυσσος τις ἀνεκδιήγητος ὁρατής καί ἀόρατος ἀγαθός . ὁ μέν οὖν ἔξωθεν ὁ οὗτος μέγας ἀγάλλω ἐπιχειρέω , καί ὁ φέρω οὗτος οὗτος λέγω , ὅτι κορυφή τις οἷος ἅπας Θεσσαλία εἰμί , καί ὁ κράτος ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα φερώνυμος ἐπώνυμος , ἔτι τε ὁ πρόγονος ὁ περιφάνεια , καί ὁ γεννήτωρ ὁ εὔκλεια , ἐν ἐκ περιουσία αὐτός ἐντεῦθεν ὁ ἀξιάγαστος , περισσός ὅμως . οὗτος γάρ αὐτός εἰμί μᾶλλον εἰς μέγας καύχημα · Δημήτριος δέ κόσμος ἐκ οὗτος πῶς ; ὁ πᾶς ὁ οἰνόω , πρός δέ καί ὁ ἄνω κόσμος ἐπικοσμέω ; οὗτος δέ κόσμος τίς ; ὁ ἀκαθαίρετος πίστις , ὁ ἀπειρόδωρος χάρις . ὁ θεῖος καί ἀναφαίρετος πλοῦτος ὁ θεοειδής ἀρετή , ὅς νῦν εἰμί ἐνθησαυρίζω ὁ οὐρανός , προσθήκη ὁ ἐκεῖ ταμεῖον ὁ καλός γίγνομαι , μᾶλλον δέ ἀπό γῆ εἰς οὐρανός φθάνω , καί περίειμι1 ἔτι ὁ βίος , καί γίγνομαι ἐξάνθρωπος , προσθήκη μέγας ὁ ἀίδιος καλός