cogPG.PG151 48
δρόμος εἶς ἐπὶ τὴν ἱερὰν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν . Ὥαπερ γὰρ ἡ γαστριμαργία τὸν πολυπληθῆ τῶν ᾳΘ ἀμαρτημάτων ἐσμὸν βλαστάνει , οὕτως ἡ νηστεία . ῥίζα πάντων τῶν ἀρετῶν ὑπάρχει , καὶ ἀρχὴ τῶν θείων ἐντολῶν . ὄντως ἡ ἀκρασία παλαιόν ἐστιν ὁμοῦ καὶ νέον κακὸν , εἰ καὶ τῆς ἀντιῤῥόπου νηστείας μηδὲ κατὰ χρόνον προέχει . Διὰ τὴν ἐν παραδείσῳ τῶν προπατόρων ἡμῶν ἀκρασίαν , καὶ τὴν ἐκεῖ τῆς προγενεστέρας νηστείας ὑπεροψίαν , θάνατος εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ ἐβασλευσεν ἡ ἁμαρτία σονεπαγομένη τὴν καταδίκην τῆς ἡμῶν φύσεως ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Χριστοῦ . Διὰ τὴν ἐν τῇ καθ´ ἡμᾶς οἰκουμένῃ τῶν ἐξ Ἀδάμ ἀκρασίαν , καὶ τὴν τῆς προτέρας σωφροσύνης ὑπεροψίαν ὁ κατακλυσμὸς ἐπῆλθε πάσῃ τῇ γῇ . Τί γάρ φησι τηνικαῦτα πρὸς τὸν Νῶε ὁ Θεός ; « Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας . » Τί δὲ τῶν κατασεσαρκωμένων ἔργον ; οὐ γαστριμαργία καὶ μέθη καὶ τρυφὴ , καὶ τὰ ἐκ τούτων κακά · Διὰ τὴν ἐν Σοδόμοις ἐξάγιστον σπατάλην καὶ ἀκρασίαν οὐρανόθεν αὐτοῖς ὁ ἐμπρησμὸς κατηνέχθη · Τοῦτο γὰρ , φησὶν Ἰεζεκιὴλ ὁ προφήτης , τὸ ἀνόμημα Σοδόμων , ὅτι ἐν πλησμονῇ ἄρτων ἐσπατάλων » Ἀπὸ γὰρ τῆς σπατάλης ταύτης καὶ τὴν φύσιν ἀγνοήσαντες εἰς τὰς παρὰ φύσιν ἐξωλίσθησαν μίξεις . Τί τὸν τοῦ Ἰακὼβ Ἠσαῦ πρωτότοκον ὄντα τῶν πρωτοτοκίων ἐστέρησε καὶ τῆς πατρικῆς ἐξέβαλεν εὐχῆς ; οὐ λαγνεία καὶ βρώματος παράλογος αἴτησις ; Τί τοὺς υἱοὺς Ἡλεὶ τοῦ ἀρχιερέως θανάτῳ κατεδίκασε , καὶ συναποῤῥῆξαι τοῦτον βιαίως τῇ ἀγγελίᾳ τοῦ θανάτου τῶν παίδων τὴν ζωὴν ἐποίησε , μὴ μετ´ ἐπιμελείας τούτους παιδεύοντα τῆς προσηκούσης ; οὐχ ἡ τῶν κρεῶν ἐκ τῶν λεβήτων οὐ κατὰ καιρὸν ἀφαίρεσις καὶ χρῆσις ; Ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν Ἑβραίων ἅπαν γένος , ὅτε Μωῦσῆς ἐπὶ τοῦ ὄρους ὑπὲρ αὐτῶν ἐνἡστευε , καθ´ ἑαυτῶν ἀεὶ τρυφῶντες , φαγόντες καὶ πιόντες ἀνέστησαν παίζειν , κατὰ τὸ γεγραμμένον , καὶ τὸ παίγνιον αὐτοῖς εἰδώλου ἦν προσκύνησις · τότε γὰρ ἐνηργήθη αὐτοῖς τὰ τῆς μοσχοποιίας . Οὕτως οὐ μόνης ἀμαρτίας , ἀλλὰ καὶ ἀσεβείας ἡ τρυφὴ παραιτία . Οὐκοῦν καὶ ἡ νηστεία καὶ ἡ ἐγκράτεια , οὐ πρὸς ἀρετὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς θεοσέβειαν λυσιτελοῦσι · δεῖ γὰρ προσεῖναι τῇ νηστείᾳ τὴν ἐγκράτειαν · διατίτ Ὅτι καὶ ὁ τῶν εὐτελῶν βρωμάτων κόρος κωλύει τὸ καθάρσιον πένθος , καὶ τὴν κατὰ Θεὸν ἐν τῇ ψυχῆ λύπην καὶ τὴν κατάνυξιν , ἦτις ἀμεταμέλητον μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν κατεργάζεται · ἄνευ γὰρ συντετριμμένης καρδίας οὐκ ἔστιν ἀληθῶς ἐπιλαβέσθαι τῆς μετανοίας . Συντρίβει δὲ τὴν καρδίαν καὶ πενθεῖν ποιεῖ τὰς οἰκείας ἀμαρτίας ἡ τῆς τροφῆς καὶ τοῦ ὕπνου καὶ τῶν αἰσθήσεων κατὰ Θεὸν συστολή . Καθάπερ οὗν ὁ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ πλούσιος ἐκεῖνος , εἰπὼν ἑαυτῷ , Ἄγε , πίε , εὐφραίνου , ἄξιον ἑαυτὸν ὁ ἄθλιος ἐποίησε τῆς αἰωνίου φλογὸς , ἀνάξιον δὲ καὶ τῆς παρούσης ζωῆς , οὕτως ἡμεῖς , ἀδελφοὶ ἀντιστρόφως εἴπωμεν ἡμῖν αὐτοῖς ἐγκρατεύεσθαι καὶ νηστεύειν , ἐγρηγορέναι τ · καὶ συστέλλεσθαι , καὶ ταπεινοῦσθαι καὶ κακοπαθεῖν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας ἡμῶν · οὕτω γὰρ καὶ τὴν παροῦσαν ζωήν καλῶς καὶ θεοφιλῶς διανύσομεν ,
Lemmas: δρόμος εἰμί ἐπί ὁ ἱερά ὁ Χριστός ἐκκλησία . ᾦον γάρ ὁ γαστριμαργία ὁ πολυπληθής ὁ αθʹ ἁμάρτημα ἑσμός βλαστάνω , οὕτως ὁ νηστεία . ῥίζα πᾶς ὁ ἀρετή ὑπάρχω , καί ἀρχή ὁ θεῖον ἐντολή . εἰμί ὁ ἀκράτεια παλαιός εἰμί ὁμοῦ καί νέος κακός , εἰμί καί ὁ αντίρροπο νηστεία μηδέ κατά χρόνος προέχω . Ζεύς ὁ ἐν παράδεισος ὁ προπάτωρ ἐγώ ἀκράτεια , καί ὁ ἐκεῖ ὁ προγενής νηστεία ὑπεροψία , θάνατος εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί ἐβασλευσεν ὁ ἁμαρτία σονεπαγομενω ὁ δίκη ὁ ἐγώ φύσις ἀπό Ἀδάμ μέχρι Χριστός . Ζεύς ὁ ἐν ὁ καθ´ ἐγώ οἰκέω ὁ ἐκ Ἀδάμ ἀκράτεια , καί ὁ ὁ πρότερος σωφροσύνη ὑπεροψία ὁ κατακλυσμός ἐπέρχομαι πᾶς ὁ γῆ . τις γάρ φημί τηνικαῦτα πρός ὁ Νῶε ὁ Θεός ; « οὖον μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ . » τις δέ ὁ κατασαρκόω ἔργον ; οὖον γαστριμαργία καί μέθη καί τρυφή , καί ὁ ἐκ οὗτος κακός · Ζεύς ὁ ἐν Σόδομα ἐξάγιστος σπατάλη καί ἀκράτεια οὐρανόθεν αὐτός ὁ ἐμπρησμός καταφέρω · οὗτος γάρ , φημί Ἰεζεκιήλ ὁ προφήτης , ὁ ἀνόμημα Σόδομα , ὅτι ἐν πλησμονή ἄρτος σπαταλάω » ἀπό γάρ ὁ σπατάλη οὗτος καί ὁ φύσις ἀγνοέω εἰς ὁ παρά φύσις ἐξόλλυμι μίξις . τις ὁ ὁ Ἰακώβ Ἡσαῦ πρωτότοκος εἰμί ὁ πρωτοτόκια στερέω καί ὁ πατρικός ἐκβάλλω εὐχή ; οὖον λαγνεία καί βρῶμα παράλογος αἴτησις ; τις ὁ υἱός ἑλωΐ ὁ ἀρχιερεύς θάνατος καταδικάζω , καί συναπολήγω οὗτος βίαιος ὁ ἀγγελία ὁ θάνατος ὁ παῖς ὁ ζωή ποιέω , μή μετέ ἐπιμέλεια οὗτος παιδεύω ὁ προσήκω ; οὐ ὁ ὁ κρέας ἐκ ὁ λέβης οὖον κατά καιρός ἀφαίρεσις καί χρῆσις ; ἀλλά καί ὁ ὁ Ἑβραῖος ἅπας γένος , ὅτε Μωυσῆς ἐπί ὁ ὄρος ὑπέρ αὐτός νηστεύω , καθ´ ἑαυτοῦ ἀεί τρυφάω , ἐσθίω καί πίνω ἀνίστημι παίζω , κατά ὁ γράφω , καί ὁ παίγνιον αὐτός εἴδωλον εἰμί προσκύνησις · τότε γάρ ἐνεργέω αὐτός ὁ ὁ μοσχοποιΐα . οὕτως οὖον μόνος ἁμαρτία , ἀλλά καί ἀσέβεια ὁ τρυφή παραίτιος . οὐκοῦν καί ὁ νηστεία καί ὁ ἐγκράτεια , οὖον πρός ἀρετή μόνος , ἀλλά καί πρός θεοσέβεια λυσιτελέω · δεῖ γάρ πρόσειμι ὁ νηστεία ὁ ἐγκράτεια · διατί ὅτι2 καί ὁ ὁ εὐτελής βρῶμα κόρος κωλύω ὁ καθάρσιος πένθος , καί ὁ κατά θεός ἐν ὁ Ψυχή λύπη καί ὁ κατάνυξις , ὅστις ἀμεταμέλητος μετάνοια εἰς σωτηρία κατεργάζομαι · ἄνευ γάρ συντρίβω Καρδία οὐ εἰμί ἀληθής ἐπιλαμβάνω ὁ μετάνοια . συντρίβω δέ ὁ Καρδία καί πενθέω ποιέω ὁ οἰκεῖος ἁμαρτία ὁ ὁ τροφή καί ὁ ὕπνος καί ὁ αἴσθησις κατά θεός συστολή . καθά ἐν ὁ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος πλούσιος ἐκεῖνος , εἶπον ἑαυτοῦ , ἄγω , πίνω , εὐφραίνω , ἄξιος ἑαυτοῦ ὁ ἄθλιος ποιέω ὁ αἰώνιος φλόξ , ἀνάξιος δέ καί ὁ πάρειμι ζωή , οὕτως ἐγώ , ἀδελφός ἀντιστρόφως εἶπον ἐγώ αὐτός ἐγκρατεύομαι καί νηστεύω , ἐγείρω τ · καί συστέλλω , καί ταπεινόω καί κακοπαθέω ὑπέρ ὁ σωτηρία ἐγώ · οὗτος γάρ καί ὁ πάρειμι ζωή καλῶς καί θεοφιλῶς διανύω ,