cogPG.PG151 578
τίνος ὑμεῖς ἀξιολόγου τῆς αἰτίας ὁρμώμενοι , τὴν γραφὴν ἡμᾶς ταύτην γράφεσθε . Οὐδὲ γὰρ σμικρὸν οὐδὰ τῶν τυχόντων , ὡς ἂν τις εἰκάσαι , τὸ ἔγκλημα , τῶν μεγίστων μὲν οὖν καὶ ἁτοπωτάτων ὡς μάλιστα · καὶ οὐχ ἡμῶν γε μόνον καὶ τῆς τῶν εὐσεβῶν αὐλῆς καθάπαξ ἀπόβλητόν τε καὶ ὑπερόριον , ἀλλὰ καὶ ψεύστας καὶ συκοφάντας καὶ κακούργους , καὶ φθόνου καὶ δόλου καὶ ἐπιβουλῆς οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι πλήρεις προσειπὼν τοὺς τῶν τοιούτων ἐργάτας , καὶ προσέτι πειρατάς τε καὶ λωποδύτας , πολλῷ τῶν κατὰ γῆν τε καὶ θάλατταν τοῖς ἐμπόροις τε καὶ ὁδίταις λῃστρικῶς ἐπιόντων χείρους , προσθήσω δʹ ὅτι καὶ λόγων καὶ γραμμάτων καπήλους , καὶ λόγων οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ λόγων γε θείων καὶ σεπτῶν ἄντικρυς , καὶ περὶ αὐτοῦ δηλαδὴ Θεοῦ καὶ τῶν οἰκειοτάτων ἐκείνῳ διεξιόντων , διὸ δήπου καὶ μετὰ τῶν ἱεροσύλων πρός γε τοῖς εἰρημένοις τοὺς τοιούτους ἀριθμεῖν ὄντως ἃν εἴη δίκαιον . Οἷς δὴ καὶ Βασίλειος ὁ μέγας ἐν τοῖς πρὸς Εὐνόμιον χαλεπαίνων ἐνδίκως , Μαρκίωνος ἔργον εἶναι τοῦ δυσσεβοῦς φησι καὶ τῶν τὰ ἐκείνου ζηλούντων τὸ τοῖς ἱεροῖς ἐπιτίθεσθαι γράμμασι , καὶ τὰ μὲν ὑφαιρεῖν , τὰ δὲ καὶ παρ´ ἑαυτῶν προστιθέναι . Τίνα γοῦν ὑμεῖς ἔχετε δεῖξαι τῶν τοῦ καθ´ ἡμᾶς συλλόγου ποτὲ τοῖς τοιούτοις ἑαλωκότα ; Λέγε καὶ δείκνυ τόν τε κακουργήσαντα καὶ τὰ βιβλία καὶ τοὺς λόγους αὐτοὺς τοὺς ταῦτα παθόντας , εἴ γε καὶ δύναιο . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἂν ἔχοις · πῶς γὰρ τὸ μηδαμῆ μηδαμῶς ὃν , ἅτε δὴ μηδὲ γεγονὸς παρ´ αὐτῶν πώποτε ; ἐρεῖς δὲ πάντως ὡς οὐχ οὕτως αὐτὸς ἀνέγνως , οὐδὲ τὴν ὑπεστήσατο λέξιν , ἀλλὰ τὴν ἐτεκνώσατο μᾶλλον εὖρες ἀντ´ αὐτῆς ἐν τοῖς τοῦ μεγάλου λόγοις κειμένην , κἀντεῦθεν συνάγεις ὡς εἰκὸς τὸ παρὰ τῶν ἡμετέρων ταυτὶ μεταπεποιῆσθαι . Κἀκεῖνο δ´ , ὦ θαυμάσιε , πῶς οὐκ ἐνεθυμήθης πρὸς τούτῳ , ὡς καὶ τοῖς ἡμετέροις ἔξεστι , τὰ σὰ λήμματα ταῦτα λαβοῦσι , ταυτά σοι συναγαγεῖν ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς ὡσαύτως ; ἐροῦσι καὶ γὰρ κατὰ σὲ δήπου καὶ πολλῷ μᾶλλον καὶ δικαιότερον οὗτοι , ὥς οὐχ ὡς ὑμεῖς φατε , ἀλλ´ ὑπεστήσατο μᾶλλον εὕρηται πανταχοῦ . Καὶ μάρτυρες ἡμῖν ἀπαράγραπτοι βιβλία καὶ λόγοι πάντες οἱ περὶ τούτων . Κἀντεῦθεν συνάγομεν ὡς εἰκὸς ὑφ´ ὑμῶν μετατεθεῖσθαι τὴν λέξιν , τὴν ἐτεκνώσατο δολερῶς ἀντεισαγαγόντων . Παρὰ σοῦ καὶ γὰρ τὰς τῶν τοιούτων διαλέξεων ἀφορμὰς ἔχουσι λαβόντες εἰκότως . Εἰ μὲν οὖν ἀναγκαῖον ἐρεῖς τὸ παρὰ σοῦ συναγόμενον , ἀναγκαῖον καὶ τὸ παρ´ ἐκείνων φήσεις ὡσαύτως . Καὶ πῶς οἷόν τε καὶ ἄμφω ; ἢ πῶς δυνατὸν τὴν ἀντίφασιν λέγειν μὴ ἀντικεῖσθαι ; θάτερον γὰρ τῶν μερῶν ἀνάγκη πάντως ἀντιπίπτειν θατέρῳ . Εἰ δ´ οὐκ ἀναγκαῖα φής λέγειν τοὺς ἡμετέρους , ἐνδέχεσθαι γὰρ καὶ μὴ εἶναι τοῦθ´ οὕτως ἔχον , αὐτὸ τοῦτ´ ἐξ ἀνάγκης ἐροῦσι κἀκεῖνοι , καὶ δείξουσιν οὐκ ἀ αγκαῖον ὄντα πρότερον τὸν σὸν λόγον , καὶ μάτην ἐπ´ ἀδήλοις κατατρέχοντά γε τῶν ἀνευθύνων ὡς ἐπί τισιν ὁμολογουμένοις , Εἰ μὲν γὰρ πάσας αὐτὸς διελθὼν τὰς ἐκεῖνα φερούσας ἰερὰς δέλτους , ὅσα ἡ μεγίστη πόλις αὕτη , φημί , φέρει , τέως πάσας οὕτως ἐχούσας εὗρες καθ´ ὃν ὑμες ἀναγινώσκετε τρόπον , οὐδ´ οὕτω μὲν οὖν εὐθὺς ἐπὶ δόλῳ καὶ κακουργίᾳ καὶ μάλιστα περὶ τὰ τοιαῦτα διαβάλλειν ἀπερισκέπτως ἔδει τοὺς ἡμετέΚρους . Εἰκὸς καὶ γὰρ ἐν ἄλλαις ἐκκλησίαις καὶ πόλεσι δέλτοις ἑτέραις τούτους ὡμιληκότας , ὅθεν καὶ Κτὰ κατὰ τῶν ἰερῶν δογμάτων κινεῖσθαι παρὰ τοῦ Καλαβροῦ Βαρλαὰμ ἄνωθεν τὴν ἀρχὴν ἔσχεν , οὕτως ἐντετυχηκέναι τῷ λόγω καὶ τῇ γραφῇ τοῦ μεγάλου , καθὰ δήπου καὶ παρ´ αὐτῶν ἀναγινώσκεταί τε καὶ γράφεται · καὶ προσῆκε πάντως καὶ τοῦτο κατὰ νοῦν σε λαβεῖν , καὶ λογίσασθαι τὰ εἰκότα . Σὺ δὲ μηδὲ τὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πόλεως ταυτησὶ διελθὼν πάντα πυκτία , τὰ τοὺς εἰρημένους δηλαδὴ τοῦ μεγάλου φέροντα λόγους , μηδ´ ἀκριβῆ τούτων πάντων ἔχων τὴν γνῶσιν , ἀφ´ ἑνός τινος ἢ δυοῖν , ὡς ἂν αὐτὸς φαίης , ἀμφισβητῶ γὰρ ἔγωγε καὶ περὶ αὐτῶν τούτων , τοιαύτην καὶ τηλικαύτην τὴν κατὰ τῶν καθ´ ἡμᾶς Ναζιραίων τουτωνὶ γραφν ὡς ἔτυχεν ἐνεστήσω . Οὕτω μὲν οὖν οὐκ ἀναγκαῖος ὁ λόγος ὤν δέδεικται τῆς κατὰ τῶν ἡμετέρων λαβῆς ταύτης , καὶ οὕτω τὴν ἄδικον μέμψιν οἱ παρ´ ὑμῶν διωκόμενοι φεύγουσιν · ἵνα δὲ μηδὲ ἐνδεχόμενον ὄντα συναποδείξωμεν τοῦτον , ἀλλὰ ψεῦδος ἄντικρυς μᾶλλον καὶ συκοφαντίαν τῆς ἀληθείας , φέρε παραστήσωμέν ἐξ αὐτῶν δηλαδὴ τῶν τοῦ σοφοῦ Πατρὸς λόγων , ὡς ἡ μὲν ἐτεκνώσατο λέξις οὐ προσφυὴς ἐπὶ Θεοῦ , οὐδ´ οἰκεία νενόμισται τούτῳ , διὸ μηδὲ γνησίαν ταύτην εἶναι δεῖν ἐκείνου νομίζειν , εἰ καὶ παρά τισιν , ὡς αὐτός φησιν , εὕρηται κειμένη τῶν ἀντιγράφων , ἡ δ´ ὑπεστήσατο , καὶ φίλη καὶ συνήθης καὶ πολυτρόπως ἐξ ἀνάγκης τὸ γνήσιον κεκτημένη . Εὐνομίῳ καὶ γὰρ ὁ σοφὸς οὑτωσὶ περὶ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ προσδιαλεγόμενος τῷ Γαλάτῃ , γεννητόν τε καὶ γέννημα συχνῶς , ἀλλ´ οὐχ Υἱὸν ἐκεῖνον ἀποκαλοῦντι , καὶ τὴν καινοτομίαν καὶ τὸ ἄηθες τῆς φωνῆς διὰ πολλῶν ἐξελέγχων , εἶτ´ ἐπάγει κἀκεῖνα · Διὰ τοῦτο , οἷμαι , ἥ τε κοινὴ συνήθεια τὴν προσηγορίαν ἠτίμασε τοῦ γεννήματος , καὶ ἡ θεία Γραφὴ παραιτουμένη φαίνεται , καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . Ἀλλὰ καὶ τὴν τέκνου προσηγορίαν ὡς πολὺ τὸ ἀνθρώπινον ἔχουσαν οὐ προσήκατο . Δηλοῖ δὲ ὁ Ἀπόστολος . Ὁρᾷς πῶς ὁ διδάσκαλος ἐπίσης τῷ γεννήματι . καὶ τὴν τοῦ τέκνου προσηγορίαν ἐπὶ Θεοῦ παρῃτήσατο ; μᾶλλον δ´ οὐκ αὐτὸς οὕτος μόνος , . ἀλλὰ καὶ τὴν κοινὴν εἰσάγει συνήθειαν μετὰ τῆς . θείας Γραφῆς ἀτιμάζουσαν ταύτην ὡς ἀναξιαν Θεοῦ , καὶ πυλὺ τὸ ἀνθρώπινον ἔχουσαν . Πῶς οὖν ἡν ἀπεβάλλετο λέξιν , καὶ ταῦτα μεθ´ οὕτω μεγάλης τῆς κιταφορᾶς καὶ τῆς αἰτίας ἀξιολόγου , μικρὸν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ προῖὼν ἂν λόγου , πάλιν ὥσπερ ἐκ μεταμιλείας προσήκατο , καὶ μάλιστα πρὸς πολέμιον καὶ θεομάχον οὕτω βίαιον γράφων καὶ νοημάτων καὶ λέξεων καινοτομίαις ἐναβρυνόμενον , ἃ δὴ καὶ πυκνῶς ἐκεῖ καὶ γενναίως ὁ γενναῖος βάλλων αὐτὸν ἐξελέγχει , καὶ καινοτόμον , καὶ ἀπὸ κοιλίας πάντα φθεγγόμενον ἄντικρυς ἀποδείκνυσιν ; Οὐδαμῶς πάντως , εἴ νε καὶ τῆς ἀκριβείας ὡς μάλιατα φροντίζων
Lemmas: τίς σύ ἀξιόλογος ὁ αἴτιος ὁρμάω , ὁ γραφή ἐγώ οὗτος γράφω . οὐδέ γάρ μικρός οὐδή ὁ τυγχάνω , ὡς εἄν τις εἰκάζω , ὁ ἔγκλημα , ὁ μέγας μέν οὖν καί ἅτοπος ὡς μάλιστα · καί οὐ ἐγώ γε μόνος καί ὁ ὁ εὐσεβής αὐλή καθάπαξ ἀπόβλητος τε καί ὑπερόριος , ἀλλά καί ψεύστης καί συκοφάντης καί κακοῦργος , καί φθόνος καί δόλος καί ἐπιβουλή οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω πλήρης προσεῖπον ὁ ὁ τοιοῦτος ἐργάτης , καί προσέτι πειρατής τε καί λωποδύτης , πολύς ὁ κατά γῆ τε καί θάλασσα ὁ ἔμπορος τε καί ὁδίτης λῃστρικός ἔπειμι χείρων , προστίθημι δέ ὅτι καί λόγος καί γράμμα κάπηλος , καί λόγος οὐ ἀπλόος , ἀλλά λόγος γε θεῖον καί σεπτός ἄντικρυς , καί περί αὐτός δηλαδή Θεός καί ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος διεξέρχομαι , διό δήπου καί μετά ὁ ἱερόσυλος πρός γε ὁ εἴρω ὁ τοιοῦτος ἀριθμέω εἰμί ἄν εἰμί Δίκαιος . οἷς δή καί Βασίλειος ὁ μέγας ἐν ὁ πρός Εὐνόμιον χαλεπαίνω ἔνδικος , Μαρκίων ἔργον εἰμί ὁ δυσσεβής φημί καί ὁ ὁ ἐκεῖνος ζηλόω ὁ ὁ ἱερός ἐπιτίθημι γράμμα , καί ὁ μέν ὑφαιρέω , ὁ δέ καί παρ´ ἑαυτοῦ προστίθημι . τίς γοῦν σύ ἔχω δείκνυμι ὁ ὁ καθ´ ἐγώ σύλλογος ποτέ ὁ τοιοῦτος ἁλίσκομαι ; λέγω καί δείκνυμι ὁ τε κακουργέω καί ὁ βιβλίον καί ὁ λόγος αὐτός ὁ οὗτος πάθος , εἰμί γε καί δύναμαι . ἀλλά οὗτος μέν οὐ εἄν ἔχω · πῶς γάρ ὁ μηδαμῆ μηδαμῶς ὅς , ἅτε δή μηδέ γίγνομαι παρ´ αὐτός πώποτε ; εἴρω δέ πάντως ὡς οὐ οὕτως αὐτός ἀναγιγνώσκω , οὐδέ ὁ ὑφίστημι λέξις , ἀλλά ὁ τεκνόω μᾶλλον εὖρος ἀντ´ αὐτός ἐν ὁ ὁ μέγας λόγος κεῖμαι , ἐντεῦθεν συνάγω ὡς εἰκός ὁ παρά ὁ ἡμέτερος οὗτος μεταποιέω . ἐκεῖνος δδʹ , εἰμί θαυμάσιος , πῶς οὐ ἐνθυμέομαι πρός οὗτος , ὡς καί ὁ ἡμέτερος ἔξεστι , ὁ σός λῆμμα οὗτος λαμβάνω , Ούτος σύ συνάγω ἐπί ὁ αὐτός ὡσαύτως ; εἴρω καί γάρ κατά σύ δήπου καί πολύς μᾶλλον καί Δίκαιος οὗτος , ὅς οὐ ὡς σύ φημί , ἀλ ὑφίστημι μᾶλλον εὑρίσκω πανταχοῦ . καί μάρτυς ἐγώ απαράγραπτος βιβλίον καί λόγος πᾶς ὁ περί οὗτος . ἐντεῦθεν συνάγω ὡς εἰκός ὑφ´ σύ μετατίθημι ὁ λέξις , ὁ τεκνόω δολερός ἀντεισάγω . παρά σύ καί γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος διάλεξις ἀφορμή ἔχω λαμβάνω εἰκότως . εἰμί μέν οὖν ἀναγκαῖος εἴρω ὁ παρά σύ συνάγω , ἀναγκαῖος καί ὁ παρ´ ἐκεῖνος φημί ὡσαύτως . καί πῶς οἷος τε καί ἄμφω ; ἢ πῶς δυνατός ὁ ἀντίφασις λέγω μή ἀντίκειμαι ; ἕτερος γάρ ὁ μέρος ἀνάγκη πάντως ἀντιπίπτω ἕτερος . εἰμί δδʹ οὐ ἀναγκαῖος φημί λέγω ὁ ἡμέτερος , ἐνδέχομαι γάρ καί μή εἰμί τοῦτος οὕτως ἔχω , αὐτός τοῦτος ἐκ ἀνάγκη εἴρω ἐκεῖνος , καί δείκνυμι οὐ ὅς Ἀγκαῖος εἰμί πρότερος ὁ σός λόγος , καί μάτην ἐπι ἄδηλος κατατρέχω γε ὁ ἀνευθύνω ὡς ἐπί τις ὁμολογέω , εἰμί μέν γάρ πᾶς αὐτός διέρχομαι ὁ ἐκεῖνος φέρω ἱερός δέλτος , ὅσος ὁ μέγας πόλις οὗτος , φημί , φέρω , τέως πᾶς οὕτως ἔχω εὑρίσκω καθ´ ὅς ὑμεῖς ἀναγιγνώσκω τρόπος , οὐδός οὗτος μέν οὖν εὐθύς ἐπί δόλος καί κακουργία καί μάλιστα περί ὁ τοιοῦτος διαβάλλω ἀπερισκέπτως ἐσθίω ὁ ἡμετέΚρους . εἰκώς καί γάρ ἐν ἄλλος ἐκκλησία καί πόλις δέλτος ἕτερος οὗτος ὁμιλέω , ὅθεν καί κτάομαι κατά ὁ ἱερός δόγμα κινέω παρά ὁ Καλαβρού Βαρλαάμ ἄνωθεν ὁ ἀρχή ἔχω , οὕτως ἐντυγχάνω ὁ λόγος καί ὁ γράφω ὁ μέγας , καθά δήπου καί παρ´ αὐτός ἀναγιγνώσκω τε καί γράφω · καί προσήκω πάντως καί οὗτος κατά νόος σύ λαμβάνω , καί λογίζομαι ὁ εἰκός . σύ δέ μηδέ ὁ ὁ ἐκκλησία καί ὁ πόλις οὗτος διέρχομαι πᾶς πυκτίον , ὁ ὁ εἴρω δηλαδή ὁ μέγας φέρω λόγος , μηδ´ ἀκριβής οὗτος πᾶς ἔχω ὁ γνῶσις , ἀφή εἷς τις ἢ δύο , ὡς εἄν αὐτός φημί , ἀμφισβητῶ γάρ ἔγωγε καί περί αὐτός οὗτος , τοιοῦτος καί τηλικόσδε ὁ κατά ὁ καθ´ ἐγώ ναζιραῖος οὗτος γραφν ὡς τυγχάνω ἐνίστημι . οὕτως μέν οὖν οὐ ἀναγκαῖος ὁ λόγος εἰμί δείκνυμι ὁ κατά ὁ ἡμέτερος λαβή οὗτος , καί οὗτος ὁ ἄδικος μέμψις ὁ παρ´ σύ διώκω φεύγω · ἵνα δέ μηδέ ἐνδέχομαι εἰμί συναποδείκνυμι οὗτος , ἀλλά ψεῦδος ἄντικρυς μᾶλλον καί συκοφαντία ὁ ἀλήθεια , φέρω παρίστημι ἐκ αὐτός δηλαδή ὁ ὁ σοφός πατήρ λόγος , ὡς ὁ μέν τεκνόω λέξις οὖον προσφυής ἐπί Θεός , οὐδός οἰκεῖος νομίζω οὗτος , διό μηδέ γνήσιος οὗτος εἰμί δήω ἐκεῖνος νομίζω , εἰμί καί παρά τις , ὡς αὐτός φημί , εὑρίσκω κεῖμαι ὁ ἀντίγραφος , ὁ δδʹ ὑφίστημι , καί φίλος καί συνήθης καί πολύτροπος ἐκ ἀνάγκη ὁ γνήσιος κτάομαι . Εὐνόμιος καί γάρ ὁ σοφός οὑτωσί περί ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός προσδιαλέγομαι ὁ Γαλάτης , γεννητός τε καί γέννημα συχνός , ἀλ οὐ υἱός ἐκεῖνος ἀποκαλέω , καί ὁ καινοτομία καί ὁ ἀήθης ὁ φωνή διά πολύς ἐξελέγχω , προστίθημι ἐπάγω ἐκεῖνος · Ζεύς οὗτος , οἴομαι , ὅς τε κοινός συνήθεια ὁ προσηγορία ἀτιμάζω ὁ γέννημα , καί ὁ θεῖος γραφή παραιτέομαι φαίνω , καί μάλιστα ἐπί ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός . ἀλλά καί ὁ τέκνον προσηγορία ὡς πολύς ὁ ἀνθρώπινος ἔχω οὖον προσίημι . δηλόω δέ ὁ ἀπόστολος . ὁράω πῶς ὁ διδάσκαλος ἐπίσης ὁ γέννημα . καί ὁ ὁ τέκνον προσηγορία ἐπί Θεός παραιτέομαι ; μᾶλλον δδʹ οὐ αὐτός οὗτος μόνος , . ἀλλά καί ὁ κοινός εἰσάγω συνήθεια μετά ὁ . θεῖος γραφή ἀτιμάζω οὗτος ὡς ἀναξία Θεός , καί πυλύς ὁ ἀνθρώπινος ἔχω . Πῶς οὖν ἐάν ἀποβάλλω λέξις , καί οὗτος μεθ´ οὗτος μέγας ὁ κιταφοηρα καί ὁ αἴτιος ἀξιόλογος , μικρός ἐπί ὁ αὐτός προῖων εἄν λόγος , πάλιν ὥσπερ ἐκ μεταμιλειος προσίημι , καί μάλιστα πρός πολέμιος καί θεομάχος οὗτος βίαιος γράφω καί νόημα καί λέξις καινοτομία ἐναβρύνομαι , ὁ δή καί πυκνός ἐκεῖ καί γενναῖος ὁ γενναῖος βάλλω αὐτός ἐξελέγχω , καί καινοτόμος , καί ἀπό κοιλία πᾶς φθέγγομαι ἄντικρυς ἀποδείκνυμι ; οὐδαμός πάντως , εἰμί νε καί ὁ ἀκρίβεια ὡς μάλιος φροντίζω