cogPG.PG151 471
καὶ μίαν ἐνέργειαν , ἀλλὰ κτιστὴν , τὴν ἄκτιστον φανερῶς μὴ δεχόμενοι . Ἀλλὰ καὶ τοῦ μεγάλου Βασιλείου ἐν τοῖς πρὸς Ἀμφιλόχιον γράφοντος , Τὰ μὲν ὀνόματα τοῦ Πνεύματος τοιαῦτα ὑπερφυῆ καὶ μεγάλα , οὔμενουν ἔχοντά . τινα εἰς δόξαν ὑπερβολὴν , αἱ δὲ ἐνέργειαι τίνες ; Ἄ ῤῥητοι μὲν διὰ τὸ μέγεθος , ἀνεξαρίθμητοι δὲ διὰ τὸ πλῆθος , πῶς γὰρ νοήσομεν τὰ τῶν αἰώνων ἐπέκεινα ; τίνες ἦσαν πρὸ τῆς νοητῆς κτίσεως αὐτοῦ αἱ ἐνέργειαι ; οἱ λέγοντες κτιστὰς τὰς θείας ἐνεργείας φανερῶς δοξάζουσιν εἶναι κτίσματα τὰ τῶν αἰώνων ἐπέκεινα . Ἐδείχθη δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι ἄκτιστοι αἱ κοιναὶ καὶ φυσικαὶ τῆς τρισυποστάτου φύσεως θεῖαι ἐνέργειαι , οὐ διὰ δύο ἢ τριῶν μαρτυριῶν , ἀλλὰ διὰ πάσης σχεδὸν τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς . Καὶ ταῦτα μὲν ὁ ἱερὸς τόμος τό γε νῦν εἶναι · σκοπήσωμεν δὲ Κδη καὶ τὰ προῤῥηθέντα τῷ φιλοσόφῳ καὶ τοὺς περὶ ἐνεργείας Θεοῦ λόγους , καὶ τὰς ὑπολήψεις , καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ ἐξετάσωμεν . Σαρκωθέντος , φησὶ , τοῦ θείου Λόγου , ὥσπερ δύο φύσεις , οὔτω καὶ δύο λέγονται ἐνέργειαι . Ἀλλ´ ἡ μὲν τῆς θεότητος ἦν , καὶ προῆν , καὶ ἀναλλοίωτος οὖσα ἀναλλοίωτον εἶχε καὶ τὴν τοῦ ἐνεργεῖν δύναμίν τε καὶ θέλησιν , καὶ ἁπλῆν . Καὶ μέχρι μὲν τούτου δοκεῖ πως εὐγνωμονεῖν ὁ φιλόσοφος , καὶ περὶ τὸν ὑγιᾶ λόγον ὑγιαίνειν τέως · τὸ δὲ πρὸς ἀλήθειαν οὐχ οὕτως ἔχον ἐστὶν , ἀλλὰ μέχρι μὲν συλλαβῶν τε καὶ λέξεων τοῦτο δοκεῖ · ἐγκέκρυπται δὲ ταῖς λέξεσιν ὁ δόλος κακούργως , ὥσπερ ὁ χαλκὸς τῷ δελέατι . Ἐπειδὴ καὶ γὰρ ὁ σκοπός ἐστι τῷ τοῦ λόγου πατρὶ , τὴν οὐσίαν αὐτὴν εἶναι δεῖξαι τοῦ Θεοῦ , καὶ τὴν αὐτοῦ ἐνέργειαν , καὶ οὐκ ἄλλο , ἀλλὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν οὗσαν , ὡς ἡ αἵρεσις βούλεται , καὶ τοῦτο κἀκεῖνο λέγεσθαι , καθάπερ ἐπὶ τῶν πολυωνύμων , ὅπερ δὴ καὶ Σαβέλλιος ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶπε τοῦ Θεοῦ , καὶ τῶν τριῶν ὑποστάσεων , ὀνόματα μόνα δοξάσας ἐκείνας καθ´ ἑνὸς ὑποκειμένου καὶ τοῦ αὐτοῦ τῆς οὐσίας λεγόμενα , προκαταβάλλεται δὲ διὰ βραχέων τινῶν λέξεων καὶ παρασπείρει τὰ τοῦ οἰκείου λόγου τε καὶ σκοποῦ σπέρματα , ὃν καὶ κατόπιν εὐθὺς αὐτὸς ἀνακαλύπτει τρανότερον . Οὐδὲ γὰρ . εἶπεν , Ὥσπερ δύο φύσεις εἰσὶ τοῦ Λόγου μετὰ τὴν σάρκωσιν , οὕτω καὶ δύο φυσικαί εἰσιν ἐνέργειαι τοῦ αὐτοῦ , τῇ θείᾳ καὶ ἀνθρωπείᾳ φύσει κατάλληλοι · ἀλλὰ πῶς ; οὕτω , φησὶ , καὶ δύο λέγονται ἐνέργειαι · ἐκεῖνο αἰνιττόμενος ἄντικρυς , ὅτι λέγονται μὲν , ἀλλ´ οὐκ εἰσὶν , ὡς ταυτὸ καὶ ἀδιάφορον οὔσης κατ´ ἐκεῖνον οὐσίας τε καὶ ἐνεργείας , καὶ μάλιστα ἐπὶ τοῦ Θεοῦ . Καὶ πάλιν , Ἀναλλοίωτος , φησὶν , ἡ τοῦ Θεοῦ φύσις οὖσα , ἀναλλοίωτον εἶχε καὶ τὴν τοῦ ἐνεργεῖν δύναμίν τε καὶ θέλησιν , καὶ ἀπλῆν . Τοῦτο δὲ καθαρῶς μέν ἐστι κατὰ τοῦ λόγου , καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ τοῦ λέγοντος . Ὁ δὲ μὴ εἰδὼς ἄπερ κατ´ αὐτὸς αὐτοῦ λέγει , τὸ μὲν εἰπεῖν ὅτι ἀναλλοίωτον εἶχε τὴν φυσικὴν καὶ κατάλληλον ἐνέργειαν κατὰ τοὺ · θεολόγους Πατέρας ἐκφεύγει , ἴνα μὴ διαφορὰν δόξῃ τινὰ λέγειν οὐσίας θείας καὶ ἐνεργείας , ἧπερ δὴ καὶ πολεμεῖν αὐτῷ σκοπὸς μάλιστα · εἶχε δὲ , φησὶν , ἡ θεότης τὴν τοῦ ἐνεργεῖν δύναμίν τε καὶ θέλησιν · οίονεὶ ἐνήργει δίχα ἐνεργείας , ὡς αὐτὸς οἴεται , τυφλώττων περὶ τὸ φῶς , καὶ ἐδύνατο καὶ ἤθελε , δἱγ · δυνάμεως καὶ θελήσεως , ὥσπερ ἂν εἴ τις ἔεγε , μᾶλ . λον δὲ αὐτὸς οὗτος κἀκεῖνα καὶ γράφει καὶ λέγει . κατὰ τὸν ἴσον τρόπον καὶ λόγον , τὸ ζῇν φημι τὸν ζῶντα δίχα ζωῆς , καὶ τὸν λέγοντα λέγειν λόγου χωρίς . Καὶ ὅρα τὴν περικεχυμένην ἀχλὺν αὐτοῦ τοῖς τῆς διανοίας ὄμμασι . Λόγοις καὶ γὰρ ὁμολογῶν τὴν τοῦ Θεοῦ φυσικὴν δάναμιν , ἤτις ἐστὶν αὐτὴ ἡ φυσικὴ καὶ οὐσιώδης ἐνέργεια , περὶ ἦς ὁ λόγος κατὸ τὰ προῤῥηθέντα τοῖς θεολόγοις Πατράσιν , ἧς μόνον ἐστέρηται τὸ μὴ ὃν , φασὶν ἐκεῖνοι , γράμμασι τοιγαροῦν καὶ αὐτὸς ἀνακηρύττων ἐκείνην καὶ ἄκων , οὐδὲ γὰρ ἔστιν ἄλλως διαθέσθαι τὸν λόγον , τὸν περὶ τηλικούτων διεξιόντα , πράγμασιν ἀρνεῖται τὰ λεγόμενα παρ´ αὐτοῦ , μηδὲ τοῦ θείου Πατρὸς ἀκούσας , Μαξίμου διαῤῥήδην οὐτωσὶ λέγοντος · Ὡς οὐκ ἔστν ὑπάρχειν χωρὶς ὑπάρξεως , οὔτως οὐδὲ ἐνεργεῖν ἔστι χωρὶς ἐνεργείας . Μᾶλλον δὲ ἀκούειν μὲν δοκεῖ καὶ αὐτὸς τῶν τοιούτων παρακούει δὲ καὶ ἐξηγεῖται κακῶς τὰ καλῶς εἰρημένα παρὰ τῶν θεοφόρων , τὴν οὐσίαν εἶναι λέγων αὐτὴν τοῦ Θεοῦ , ἡν καὶ ἐνέργειαν ἐκεῖνοί φασι . Καίτοι γε διεῖλεν ὁ θεολόγος ἔν τε τῷ βραχεῖ τούτῳ χωρίῳ μεταξὺ τῶν ἀμφοτέρων , οὐσίας λέγω καὶ ἐνεργείας , καὶ διὰ τοῦ ὁμολογουμένου καὶ παρὰ τῶν αἱρετικῶν ὅτι οὐκ ἔστιν ὑπάρχειν δίχα ὑπάρξεως , ὅπερ οὐδέν ἐστιν ἄλλο πάντως ἢ τὸ εἶναι καὶ αὐτὴ ἡ οὐσία τοῦ ὄντος , ὑπέδειξεν , ὅτι οὐκ ἔστιν ἐκεῖνο , οὔτως οὐδὲ τὸ ἀντιλεγόμενον παρ´ ἐκείνοις ἐστὶ , τὸ ἐνεργεῖν ἐνεργείας δίχα , ὅπερ δὴ καὶ σκοπὸς ἦν ἄνωθεν ἐκείνῳ τῷ θεολόγῳ , καὶ ὑπὲρ οὗ τὴν ὁμολογίαν τε καὶ τὸν μαρτυρικὸν διήνυσεν ὁ γενναῖος ἆθλον . Ἀλλ´ ὁ φιλόσοφος , μηδ´ αὐτὸ τοῦτο συνιδεῖν μηδὲ φιλοσοφῆσαι δυνάμενος , καίτοι γε καὶ πρόχειρον ὃν καὶ μηδὲ βαθείας τινὸς δεόμενον φρενὸς ,, ὡς οὐ ταυτὸν ἂν γένοιτο κατὰ πάντα τῷ δεικνυμένω τὸ δεικνύον , καὶ τῷῇχαρακτηριζομένῳ τὸ χαρακτηρίζον , ὡς οὐδὲ ἡ ἀλουργὶς καὶ τὸ σκῆπτρον τῇ βασιλείᾳ ταυτὸν , οὐδὲ ἡ πρωῖνὴ αὐγὴ τῷ ἡλίῳ , οὐδὲ ἡ νεφέλη τῷ ὑετῷ , ἓν καὶ ταυτὸ κατὰ πάντα φησὶ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ἐνέργειαν τοῦ Θεοῦ , μὴ συνάπτων κατὰ τοὺς θεολόγους εὐσεβῶς τὸ διακεκριμένον τῷ ἡνωμένῳ , μᾶλλον δὲ καὶ ἄμφω ταῦτα κακῶς ἀναιρῶν καὶ συγχέων , καὶ σύγχυσιν ἑτέραν ἐπεισάγων τοῖς ἱεροῖς λόγοις καὶ δόγμασι διὰ τῆς φύσεώς φημι καὶ τῶν φυσικῶν τοῦ Θεοῦ , οὐδαμῶς ἐλάττονα τῆς τῶν Μονοφυσιτῶν τε καὶ Μονοθελητῶν ἐκείνων . Ὁ γὰρ μηδόλως ἐνέργειαν θεοπρεπῆ τὸν Θεὸν λέγων ἔχειν , ἀλλ´ οὐσίαν , αὐτὸν πεφυκέναι κατ´ Εὐνόμιον μόνην , δίχα τῶν αὐτῆς φυσικῶν , οὗτος οὐ τὸ διακεκριμένον ἀναιρεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ ἡνωμένον τῆς θεολογίας σὺν αὐτῷ . Τίνων γὰρ ἂν καὶ εἴη ἡ ἕνωσις , τῶν ἑνοῦσθαι μελλόντων προαναιρεθέντων κατ´ αὐτόν ; Μᾶλλον δὲ οὐχ ἡ ἕνωσις μόνον κατὰ τοῦτον τὸν λόγον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ ἓν ἀναιρεῖται , ἡ οὐσία δηλαδὴ , κατὰ τοὺς θεολόγους Πατέρας . Τῆς οὐσιώδους καὶ χὰρ ἐνεργείας ἀναιρουμένης , ὁ προῤῥηθείς φησι θεοφόρος διδάσκαλος , οὔτε Θεὸς ἔσται οὕτε ἄνθρωπος , τῇ δὲ δυνάμει τοῦ ἐνεργεῖν καὶ τῇ θελήσει καὶ τὸ ἀπλῆν προσέθηκεν ὁ φιλόσοφος , οὐχ ὡς ἁπλοῦν τὸν βίων
Lemmas: καί εἷς ἐνέργεια , ἀλλά κτίστης , ὁ ἄκτιστον φανερῶς μή δέχομαι . ἀλλά καί ὁ μέγας Βασίλειος ἐν ὁ πρός Ἀμφιλόχιος γράφω , ὁ μέν ὄνομα ὁ πνεῦμα τοιοῦτος ὑπερφυής καί μέγας , ουμενω ἔχω . τις εἰς δόξα ὑπερβολή , ὁ δέ ἐνέργεια τίς ; ὅς ῥητός μέν διά ὁ μέγεθος , ἀνεξαρίθμητος δέ διά ὁ πλῆθος , πῶς γάρ νοέω ὁ ὁ αἰών ἐπέκεινα ; τίς εἰμί πρό ὁ νοητός κτίσις αὐτός ὁ ἐνέργεια ; ὁ λέγω κτίστης ὁ θεῖος ἐνέργεια φανερῶς δοξάζω εἰμί κτίσμα ὁ ὁ αἰών ἐπέκεινα . δείκνυμι δέ καί οὗτος , ὅτι ἄκτιστος ὁ κοινός καί φυσικός ὁ τρισυπόστατος φύσις θεῖος ἐνέργεια , οὖον διά δύο ἢ τρεῖς μαρτυρία , ἀλλά διά πᾶς σχεδόν ὁ θεόπνευστος γραφή . καί οὗτος μέν ὁ ἱερός τόμος ὁ γε νῦν εἰμί · σκοπέω δέ Κδη καί ὁ προλέγω ὁ φιλόσοφος καί ὁ περί ἐνέργεια Θεός λόγος , καί ὁ ὑπόληψις , καί ὁ δόξα αὐτός ἐξετάζω . σαρκόω , φημί , ὁ θεῖον Λόγος , ὥσπερ δύο φύσις , οὐτάω καί δύο λέγω ἐνέργεια . Ἀλ ὁ μέν ὁ θεότης εἰμί , καί προέρχομαι , καί ἀναλλοίωτος εἰμί ἀναλλοίωτος ἔχω καί ὁ ὁ ἐνεργέω δύναμις τε καί θέλησις , καί ἁπλόος . καί μέχρι μέν οὗτος δοκέω πως εὐγνωμονέω ὁ φιλόσοφος , καί περί ὁ ὑγιής λόγος ὑγιαίνω τέως · ὁ δέ πρός ἀλήθεια οὐ οὕτως ἔχω εἰμί , ἀλλά μέχρι μέν συλλαβή τε καί λέξις οὗτος δοκέω · ἐγκρύπτω δέ ὁ λέξις ὁ δόλος κακοῦργος , ὥσπερ ὁ χαλκός ὁ δέλεαρ . ἐπεί καί γάρ ὁ σκοπός εἰμί ὁ ὁ λόγος πατήρ , ὁ οὐσία αὐτός εἰμί δείκνυμι ὁ Θεός , καί ὁ αὐτός ἐνέργεια , καί οὐ ἄλλος , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός ὕω , ὡς ὁ αἵρεσις βούλομαι , καί οὗτος ἐκεῖνος λέγω , καθάπερ ἐπί ὁ πολυώνυμος , ὅσπερ δή καί Σαβέλλιος ἐπί ὁ οὐσία εἶπον ὁ Θεός , καί ὁ τρεῖς ὑπόστασις , ὄνομα μόνος δοξάζω ἐκεῖνος καθ´ εἷς ὑπόκειμαι καί ὁ αὐτός ὁ οὐσία λέγω , προκαταβάλλω δέ διά βραχύς τις λέξις καί παρασπείρω ὁ ὁ οἰκεῖος λόγος τε καί σκοπός σπέρμα , ὅς καί κατόπιν εὐθύς αὐτός ἀνακαλύπτω τρανής . οὐδέ γάρ . εἶπον , ὥσπερ δύο φύσις εἰμί ὁ Λόγος μετά ὁ σάρκωσις , οὗτος καί δύο φυσικός εἰμί ἐνέργεια ὁ αὐτός , ὁ θεῖος καί ἀνθρώπειος φύσις κατάλληλος · ἀλλά πῶς ; οὗτος , φημί , καί δύο λέγω ἐνέργεια · ἐκεῖνος αἰνίσσομαι ἄντικρυς , ὅτι λέγω μέν , ἀλ οὐ εἰμί , ὡς τατός καί ἀδιάφορος εἰμί κατ´ ἐκεῖνος οὐσία τε καί ἐνέργεια , καί μάλιστα ἐπί ὁ Θεός . καί πάλιν , ἀναλλοίωτος , φημί , ὁ ὁ Θεός φύσις εἰμί , ἀναλλοίωτος ἔχω καί ὁ ὁ ἐνεργέω δύναμις τε καί θέλησις , καί ἀπολάω . οὗτος δέ καθαρός μέν εἰμί κατά ὁ λόγος , καί ὁ δόξα αὐτός ὁ λέγω . ὁ δέ μή εἰδοί Ἄπερ κατ´ αὐτός αὐτός λέγω , ὁ μέν εἶπον ὅτι ἀναλλοίωτος ἔχω ὁ φυσικός καί κατάλληλος ἐνέργεια κατά ὅς · θεολόγος Πατέρας ἐκφεύγω , ἵνα μή διαφορά δόξα τις λέγω οὐσία θεῖος καί ἐνέργεια , ὁ δή καί πολεμέω αὐτός σκοπός μάλιστα · ἔχω δέ , φημί , ὁ θεότης ὁ ὁ ἐνεργέω δύναμις τε καί θέλησις · οἱονεί ἐνεργέω δίχα ἐνέργεια , ὡς αὐτός οἴομαι , τυφλώττω περί ὁ φάος , καί δύναμαι καί ἐθέλω , ἱδʹ · δύναμις καί θέλησις , ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἐγώ , μᾶλ . λος δέ αὐτός οὗτος ἐκεῖνος καί γράφω καί λέγω . κατά ὁ ἴσος τρόπος καί λόγος , ὁ ζάω φημί ὁ ζῶ δίχα ζωή , καί ὁ λέγω λέγω λόγος χωρίς . καί ὁράω ὁ περιχέω ἀχλύς αὐτός ὁ ὁ διάνοια ὄμμα . Λόγοι καί γάρ ὁμολογέω ὁ ὁ Θεός φυσικός δάναμιν , ὅστις εἰμί αὐτός ὁ φυσικός καί οὐσιώδης ἐνέργεια , περί εἰμί ὁ λόγος Κάτο ὁ προλέγω ὁ θεολόγος πατήρ , ὅς μόνος στερέω ὁ μή ὅς , φημί ἐκεῖνος , γράμμα τοιγάρ καί αὐτός ἀνακηρύσσω ἐκεῖνος καί ἄκων , οὐδέ γάρ εἰμί ἄλλως διατίθημι ὁ λόγος , ὁ περί τηλικόσδε διέξειμι , πρᾶγμα ἀρνέομαι ὁ λέγω παρ´ αὐτός , μηδέ ὁ θεῖον πατήρ ἀκούω , Μάξιμος διαρρήδην οὕτως λέγω · ὡς οὐ ἵστημι ὑπάρχω Χωρὶς ὕπαρξις , οὔτως οὐδέ ἐνεργέω εἰμί Χωρὶς ἐνέργεια . μᾶλλος δέ ἀκούω μέν δοκέω καί αὐτός ὁ τοιοῦτος παρακούω δέ καί ἐξηγέομαι κακῶς ὁ καλῶς εἴρω παρά ὁ θεόφορος , ὁ οὐσία εἰμί λέγω αὐτός ὁ Θεός , ἐάν καί ἐνέργεια ἐκεῖνος φημί . καίτοι γε διαιρέω ὁ θεολόγος ἐν τε ὁ βραχύς οὗτος χωρίον μεταξύ ὁ ἀμφότερος , οὐσία λέγω καί ἐνέργεια , καί διά ὁ ὁμολογέω καί παρά ὁ αἱρετικός ὅτι οὐ εἰμί ὑπάρχω δίχα ὕπαρξις , ὅσπερ οὐδείς εἰμί ἄλλος πάντως ἢ ὁ εἰμί καί αὐτός ὁ οὐσία ὁ εἰμί , ὑποδείκνυμι , ὅτι οὐ εἰμί ἐκεῖνος , οὔτως οὐδέ ὁ ἀντιλέγω παρ´ ἐκεῖνος εἰμί , ὁ ἐνεργέω ἐνέργεια δίχα , ὅσπερ δή καί σκοπός εἰμί ἄνωθεν ἐκεῖνος ὁ θεολόγος , καί ὑπέρ ὅς ὁ ὁμολογία τε καί ὁ μαρτυρικόν διανύω ὁ γενναῖος ἆθλος . Ἀλ ὁ φιλόσοφος , μηδ´ αὐτός οὗτος συνοράω μηδέ φιλοσοφέω δύναμαι , καίτοι γε καί πρόχειρον ὅς καί μηδέ βαθύς τις δήω φρήν ,, ὡς οὖον τατός εἄν γίγνομαι κατά πᾶς ὁ δείκνυμι ὁ δείκνυμι , καί τῷῇχαρακτηριζομένῳ ὁ χαρακτηρίζω , ὡς οὐδέ ὁ ἁλουργίς καί ὁ σκῆπτρον ὁ βασίλεια τατός , οὐδέ ὁ πρωινός αὐγή ὁ ἥλιος , οὐδέ ὁ νεφέλη ὁ ὑετός , εἷς καί τατός κατά πᾶς φημί ὁ οὐσία καί ὁ ἐνέργεια ὁ Θεός , μή συνάπτω κατά ὁ θεολόγος εὐσεβής ὁ διακρίνω ὁ ἑνόω , μᾶλλον δέ καί ἄμφω οὗτος κακῶς ἀναιρέω καί συγχέω , καί σύγχυσις ἕτερος ἐπεισάγω ὁ ἱερός λόγος καί δόγμα διά ὁ φύσις φημί καί ὁ φυσικός ὁ Θεός , οὐδαμῶς μικρός ὁ ὁ μονοφυσίτης τε καί μονοθελήτης ἐκεῖνος . ὁ γάρ μηδόλως ἐνέργεια θεοπρεπής ὁ θεός λέγω ἔχω , ἀλ οὐσία , αὐτός φύω κατ´ Εὐνόμιον μόνος , δίχα ὁ αὐτός φυσικός , οὗτος οὖον ὁ διακρίνω ἀναιρέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἑνόω ὁ θεολογία σύν αὐτός . τίνω γάρ εἄν καί εἰμί ὁ ἕνωσις , ὁ ἑνόω μέλλω προαναιρέω κατ´ αὐτός ; μᾶλλος δέ οὐ ὁ ἕνωσις μόνος κατά οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά καί αὐτός ὁ εἷς ἀναιρέω , ὁ οὐσία δηλαδή , κατά ὁ θεολόγος Πατέρας . ὁ οὐσιώδης καί χαρά ἐνέργεια ἀναιρέω , ὁ προρρηθείς φημί θεοφόρος διδάσκαλος , οὔτε θεός εἰμί ἵημι ἄνθρωπος , ὁ δέ δύναμις ὁ ἐνεργέω καί ὁ ἐθέλω καί ὁ ἀπολάω προστίθημι ὁ φιλόσοφος , οὐ ὡς ἁπλόος ὁ Βίων