cogPG.PG151 314
ὁυόνοιαν ἑαυτῇ καὶ συμφωνίαν κάλλιστα συνελθούσης , καὶ τῶν μελῶν ἐπιγνόντων ἄλληλα , καὶ κατὰ φύσιν εἰς ταυτὸ συνελθόντων , ἄριστα Θεοῦ τεθαυματουργηκότος κἀν τούτῳ , καὶ δεδειχότος πᾶσι τρανῶς , τίνες μὲν οἱ τῆς αἱρέσεως καοποὶ καὶ τῆς κατὰ Χριστοῦ βλασφημίας , τίνα δὲ τὰ τῆς καταστροφῆς ἐκείνων ἀποτελέσματα καὶ τῆς ὀρθῆς περὶ Θεοῦ δόξης καὶ εὐσεβείας , Τῆς γοῦν πάλαι φυγάδος εἰρήνης καὶ ἐξορίστου μετὰ μακρὸν , ὡς εἰρηται , καλῶς κατιούσης τὸν χρόνον , καὶ Γρηγόριος πρὸ τῶν ἄλλων ὁ μέγας τῆς ἀδίκου φρουρᾶς , μᾶλλον δὲ τῶν χρονίων ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγώνων καὶ τῆς εἰρκτῆς καὶ τῆς καταδίκης , λαμπρῶς μετὰ τῶν τῆς ὁμολογίας στεφάνων ἐπάνεισι · καὶ ἵνα τὰ ἐν μέσῳ παρῶ , ψήφῳ κοινῇ τῆς Ἐκκλησίας ὁμοῦ καὶ τῆς βασιλείας ὡς ἔθος , καὶ πρὸ τούτων ἐνεργείᾳ θείᾳ καὶ νεύσει , Ἰσίδωρος μὲν ὁ θεῖος τῶν οἰάκων ἐπιλαμβάνεται τῆς κοινῆς Ἐλκλησίας , Γρηγόριος δ´ ὁ μέγας εὐθὺς μετ´ αὐτόν τε καὶ δι´ αὐτοῦ τῶν τῆς θαυμαστῆς Ἐκκλησίας , Θεσσαλονίκης φημὶ τῆς μεγάλης , πολλὰς ὑπὲρ τούτου καὶ μεγάλας δεξάμενος τὰς ἀξιώσεις καὶ ἱκεσίας παρά τε βασιλέως αὐτοῦ καὶ δὴ καὶ τοῦ θαυμαστοῦ πατριάρχου . Καὶ λαμβάνει μὲν , ἢ ἀπολαμβάνει τὸ τῆς Ἐκκλησίας κοινὸν τὸν πάλαι περιφανῆ ταύτης ὑπέρμαχον καὶ προστάτην , τὸν δημαγωγὸν ὡς εἰπεῖν καὶ καθηγητὴν τῶν τοῦ Θεοῦ θεσπισμάτων καὶ τοῦ μεγάλου ταύτης πληρώματος οὐκ ἀνθρωπείαν κατά τινας χάριν , ἀλλὰ τῆς ἐκ παιδὸς ἀρετῆς ἄθλον , καὶ τῶν μακρῶν ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγώνων , καὶ τῆς ὁμολογίας κομισάμενον τοῦτο · δέχεται δὲ καὶ ἡ περιρανὴς ἐκείνη καὶ μεγάλη καθέδρα τὸν ταύτης ἄξιον ὄντως · οὔτε γὰρ ἐκείνην οὕτω μεγάλην τε καὶ θαυμαστὴν διὰ πάντων οὖσαν ποιμένος δεομένην , ἐχρῆν ἄλλον τινὰ κεκομίσθαι πρὸ τούτου · αὐκοῦν οὐδὲ ἐκεκόμιστο · οὔτ´ αὖ τοῦτον ἐπὶ προστααίαν Ἐκκλησίας οὕτω λαμπρῶς ἰόντα θείᾳ ψήφῳ πε καὶ προκλήσει πρὸ ταύτης ἑτέραν ἑλέσθαι · οὐκοῦν οὐδὲ προείλετο · ἀλλὰ γίνεται καὶ ἄμφω θαυμαστῶς καὶ καιρίως , καὶ κατὰ σώζοντα λόγον , καὶ τί γε εἰπεῖν ἄλλωῳ ἢ καθάπερ ἐχοῆν τὴν τὰ τοιαῦτ´ ἐνεργοῦσαν μεγάλην καὶ παντοδύναμον ἐνηργηκέναι τοῦ Ινεύματος χάριν , ὑπὲρ ἥς καὶ μάλιστα τοὺς μεγάλους ἐκείνους καὶ γενναίους ἀγῶας ὁ μέγας ὄντως διήνυσεν ; Ἀλλ´ ἀρχὴ πάλιν ἀἁγώνων καὶ παλαισμάτων ἑτέρων , καὶ ἀθλητὴς ὁ τοῦ Θεοῦ ἀρχιερεὺς , ὡς ἐξ ἄλλης ἀρχῆς αὖθις , ὡσανεὶ πεπρωμένον ἦν αὐτῷ τὸ διὰ βίου παλαίειν , καὶ τοῦτον παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας παρὰ πάντας ὁ γεννάδας εἰλήχει τὸν κλῆρον · ἄθρει καὶ γάρ · κάτεισι μὲν ἐκ Βυζαντίου πρὸς τὴν λαχοῦσαν αὐτὸν καθέδραν τε καὶ τὴν πόλιν · ἡ δ´ ἀποσείεται φεῦ ! και ἀποπηδᾷ τοῦ Πατρὸς , ἔτι λύμης τῆς προλαβούσης ἀεόζουσα καὶ τῆς στάσεως , μήπω τῇ της εἰρήνης εὐωδίᾳ τὸν πονηρὸν ἐκεῖνον καὶ διεφθορότα χυμὸν καὶ τὴν κωχεξίαν θεραπουὓθεῖσα . προσῆν δέ τισι καὶ ἡ θρυλληθεῖσα παρὰ τῶν δυσσεβὴν καινοτομία τῶν θείων δογμάτων καὶ ἡ πονηρὰ περὶ αὐτῆς ὑποψία , εἰ καὶ πρόσχημα μᾶλλον καὶ προκάλυμμα τῆς χαλε τς στάσεως , καὶ τῶν λειψάνων τῆς ἀταξίας τοῦτό γε ἦν . Ἀλλὰ Θεὸς ἄνωθεν καὶ διωκόμενον ἀναγορεύει θαυμαστῶς τοῆ ἐν τῇ πόλει τὸν μέγαν , καὶ δείκνυσι διὰ τῶν ὀρθῶς ἐπιζητούντον , οἷος ἐκεῖνος τὴν πρὸς αὐτὸν οἰκείωσιν καὶ τὴν παῤῥησίαν · καὶ ὅπως ὁ λόγος ἤδη δη · λώσει , « Ἦὲν τις τῶν εὐλαβῶν καὶ σπουδαίων τῷ κλήρῳ τῆς κατὰ Θεσσαλονίκην ἐκκλησίας ἄνωθεν ἐγκατειλεγμένος , τῇ τοῦ πρεσβυτέρου τετιμημένος ἀξίᾳ , καὶ τὴν ὀρφανοτρόφου ταύτῃ τάξιν ἀποπληρῶν ·· τούτῳ παιδίον ἦν θῆλυ , τοῖς τοῦ γάμου μἐν οὔπω δεσμοῖς ὑποβεβλημὲνον , νόσῳ δὲ χαλεπῇ παρειμένον ἅπαν τοῦ σώματος μέλος καὶ τρεῖς ὅλους ἐνιαυ τοὺς ἐπὶ τῆς οἰκίας κλινοπετὲς κατακείμενον . Τῆς δέ γε τῆς Θεομήτορος πανηγύρεως ἐφεστώσης , ἣν ἔθος ἡμῖν ἐπιτελεῖν ἐπὶ τῷ ταύτης σεπτῷ γενεθλίῳ , ὀγδόης ἱσταμένης δηλαδὴ Γορπιαίου , τοὺς τῆς ἱερουργίας κοινωνοὺς καὶ συμπρεσβυτέρους ὁ προῤῥηθεὶς ἀξιοῖ πρεσβύτερος εὐχὴν ἱερὰν ἐπὶ τῶν μεγάλων κοινῇ μυστηρίων πρός γε τὸν τῶν μυστηρίων θέσθαι Θεὸν καὶ Δεσπότην , ὅπως ἂν αὐτοῖς γνώριμα γένοιτο διά τινος ἐκεῖθεν σημείου τὰ κατὰ τὸν ἐλαυνόμενον κακῶς ἐκεῖθεν ἀρχιερέα , οἵαν τὴν τάξιν τε καὶ τὴν παῤῥησίαν πρὸς αὐτὸν ἔχει , εἰς ἔλεγχον μέν φησι καὶ αἰσχύνην τῶν ἑκοντὶ κακουργούντων , βεβαίωσιν δὲ τῶν ὑπ´ ἀγνοίαε ἀμφιβαλλόντων καὶ περιτρεπομένων · καὶ οἱ μὲν εἴχοντο τῆς ὑπὶρ τούτων εὐχῆς ἐνταῦθα , τελοῦντες τὰ μυστικά · συνηύχετο δὲ κἀκεῖνος αὐτοῖς , τὴν παρειμένην καὶ κλινοπετῆ τοῖς λογισμοῖς προτιθεὶς παῖδα , καὶ τὴν ἐκείνης θεραπείαν ἀντ´ ἄλλου τινὸς τῶν σημείων αἰτῶν . Θεὸς δ´ ἑκεῖ τὸν οἰκεῖον δοξάζων θεράποντα , ὑπὲρ οὗ καὶ τὰ τῆς εὐχῆς καὶ τῆς δεήσεως αὐτοῖς ἐτελεῖτο , ἀνίστησί τε τῆς κλίνης ἀθρύον τὴν κόρην , καὶ βαδίζειν ἀπταίστως καὶ περιτρέχειν σὺν τοῖς ἐῤῥωμένοις ποιεῖ τὴν οἱκίαν , ὢ τῶν καινῶν σου . Χριστέ , θαυμασίων ! ὡς καὶ θάμβους καὶ ἐκστάσεως πληροῦν τοὺς ὁρῶντας · ταῦτα καὶ τοῖς ἱερεῦσι γνωσθέντα , τῶν μυστικῶν τελουμένων ἔτι , ἀνυμνεῖν τε Θεὸν καὶ θαυμάζειν ἐποίει καὶ λόγου πέρα καὶ διανοίας , καὶ μάλιστα τοῖς τὸ τῆς παιδὸς συνειδόσι βαρὺ καὶ χρόνιον πάθος , καὶ τὸν ἐκείνου θεράποντα Θεοῦ τε θαυμαστὸν ἀρχιερέα , καὶ τὼν ἀποστόλων ἐνάμιλλον αὐτούς τε καλῶς εἰδέναι , καὶ τοῖς ἄλλοις μετὰ παῤῥησίας κηρύττειν . Ὁ μὲν οἵα ἀρχιερεὺς πρύμναν ἐκεῖθεν κρουσάμενος , ἐπείπερ ἀπεκρούσαντο τὴν ἐκείνου παρουσίαν , ὡς ἔφην , ἐς Ἄθω τὸν ἱερὸν ἀνεχώρει , καὶ πρὸ τῆς καθόδου κα ἐ μετὰ τὴν κάθοδον πλεῖστα νοσήσας τὸ σῶμα , καὶ βραδέως που καὶ μετὰ πλείστας ἡμέρας δυνηθεὶς ἐπιβῆναι τοῦ ὄρους , ἐκεῖνά που πρὸς Θεσσαλον κην τὴν ἰδίαν καὶ αὐτὸς , οἷμαι , λέγων , ἅπερ καὶ Μριστὸς ποὸς Ἰερουσαλὴμ ἐλαύνουσαν αὐτὸν πάλαι ιΕἰ ἔγνως καὶ σὺ καί γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ τὰ πρὸς εἰρήνην σου · νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ σοῦ , καὶ οὐκ ἔγνως τὸν καιρὸν τῆς ἐπισκυπῆς σου . » Ο δ´ ἐν τῶ ὄρει Πατέρες ἄσμενοι τὸν πάλαι ποθούμενον καὶ δεξάμενοι καὶ ἰδόντες , καὶ τῶν τῆς ἐκείνου γλώττης
Lemmas: ουονοια ἑαυτοῦ καί συμφωνία καλῶς συνέρχομαι , καί ὁ μέλος ἐπιγιγνώσκω ἀλλήλων , καί κατά φύσις εἰς τατός συνέρχομαι , ἀγαθός Θεός θαυματουργέω ἐν οὗτος , καί δείκνυμι πᾶς τρανής , τίς μέν ὁ ὁ αἵρεσις καοποὶ καί ὁ κατά Χριστός βλασφημία , τίς δέ ὁ ὁ καταστροφή ἐκεῖνος ἀποτέλεσμα καί ὁ ὀρθός περί Θεός δόξα καί εὐσέβεια , ὁ γοῦν πάλαι φυγάς εἰρήνη καί εξόριστος μετά μακρός , ὡς ἐρω , καλῶς κατέρχομαι ὁ χρόνος , καί Γρηγόριος πρό ὁ ἄλλος ὁ μέγας ὁ ἄδικος φρουρά , μᾶλλον δέ ὁ χρόνιος ὑπέρ εὐσέβεια ἀγών καί ὁ εἱρκτή καί ὁ καταδίκη , λαμπρῶς μετά ὁ ὁ ὁμολογία στέφανος ἐπάνειμι · καί ἵνα ὁ ἐν μέσος πείρω , ψῆφος κοινός ὁ ἐκκλησία ὁμοῦ καί ὁ βασίλεια ὡς ἔθος , καί πρό οὗτος ἐνέργεια θεῖος καί νέος , Ἰσίδωρος μέν ὁ θεῖος ὁ Οἴαξ ἐπιλαμβάνω ὁ κοινός Ἐλκλησίας , Γρηγόριος δδʹ ὁ μέγας εὐθύς μετέ αὐτός τε καί δις αὐτός ὁ ὁ θαυμαστός ἐκκλησία , Θεσσαλονίκη φημί ὁ μέγας , πολύς ὑπέρ οὗτος καί μέγας δέχομαι ὁ ἀξιόω καί Ἱκεσία παρά τε βασιλεύς αὐτός καί δή καί ὁ θαυμαστός πατριάρχης . καί λαμβάνω μέν , ἢ ἀπολαμβάνω ὁ ὁ ἐκκλησία κοινός ὁ πάλαι περιφανής οὗτος ὑπέρμαχος καί προστάτης , ὁ δημαγωγός ὡς εἶπον καί καθηγητής ὁ ὁ Θεός θέσπισμα καί ὁ μέγας οὗτος πλήρωμα οὐ ἀνθρώπειος κατά τις χάρις , ἀλλά ὁ ἐκ παῖς ἀρετή ἆθλος , καί ὁ μακρός ὑπέρ εὐσέβεια ἀγών , καί ὁ ὁμολογία κομίζω οὗτος · δέχομαι δέ καί ὁ περιραινω ἐκεῖνος καί μέγας καθέδρα ὁ οὗτος ἄξιος εἰμί · οὔτε γάρ ἐκεῖνος οὗτος μέγας τε καί θαυμαστός διά πᾶς εἰμί ποιμήν δήω , χρή ἄλλος τις κομίζω πρό οὗτος · αυκεω οὐδέ κομίζω · οὔτ´ αὖος οὗτος ἐπί προστααίαν ἐκκλησία οὗτος λαμπρῶς εἶμι θεῖος ψῆφος μετά καί πρόκλησις πρό οὗτος ἕτερος αἱρέω · οὐκοῦν οὐδέ προαιρέω · ἀλλά γίγνομαι καί ἄμφω θαυμαστός καί καίριος , καί κατά σῴζω λόγος , καί τίς γε εἶπον ἄλλος ἢ καθάπερ χοή ὁ ὁ τοιαῦτ´ ἐνεργέω μέγας καί παντοδύναμος ἐνεργέω ὁ ινευμα χάρις , ὑπέρ ἥς καί μάλιστα ὁ μέγας ἐκεῖνος καί γενναῖος ἀγώ ὁ μέγας εἰμί διανύω ; Ἀλ ἀρχή πάλιν ἄγωνος καί πάλαισμα ἕτερος , καί ἀθλητής ὁ ὁ Θεός ἀρχιερεύς , ὡς ἐκ ἄλλος ἀρχή αὖθις , ὡσανεί ἔπορον εἰμί αὐτός ὁ διά βίος παλαίω , καί οὗτος παρά ὁ ὁ Θεός πρόνοια παρά πᾶς ὁ γεννάδας λαγχάνω ὁ κλῆρος · ἀθρέω καί γάρ · κατέρχομαι μέν ἐκ Βυζάντιον πρός ὁ λαγχάνω αὐτός καθέδρα τε καί ὁ πόλις · ὁ δδʹ ἀποσείω φεῦ ! και ἀποπηδάω ὁ πατήρ , ἔτι λύμη ὁ προλαμβάνω αεοζεω καί ὁ στάσις , μήπω ὁ ὁ εἰρήνη εὐωδία ὁ πονηρός ἐκεῖνος καί διαφθείρω χυμός καί ὁ κωχεξίαν θεραπουυτιθημι . πρόσειμι δέ τις καί ὁ θρυλέω παρά ὁ δυσσεβής καινοτομία ὁ θεῖον δόγμα καί ὁ πονηρός περί αὐτός ὑποψία , εἰμί καί πρόσχημα μᾶλλον καί προκάλυμμα ὁ Χαλέ τςʹ στάσις , καί ὁ λείψανον ὁ ἀταξία οὗτος γε εἰμί . ἀλλά θεός ἄνωθεν καί διώκω ἀναγορεύω θαυμαστός τοῆ ἐν ὁ πόλις ὁ μέγας , καί δείκνυμι διά ὁ ὀρθῶς ἐπιζητέω , οἷος ἐκεῖνος ὁ πρός αὐτός οἰκέω καί ὁ παρρησία · καί ὅπως ὁ λόγος ἤδη δη · λώσει , « εἰμί τις ὁ εὐλαβής καί σπουδαῖος ὁ κλῆρος ὁ κατά Θεσσαλονίκη ἐκκλησία ἄνωθεν ἐγκαταλέγω , ὁ ὁ πρέσβυς τιμάω ἄξιος , καί ὁ ὀρφανοτροφέω οὗτος τάξις ἀποπληρόω ·· οὗτος παιδίον εἰμί θῆλυς , ὁ ὁ γάμος μέν οὔπω δεσμός ὑποβάλλω , νόσος δέ χαλεπός παρίημι ἅπας ὁ σῶμα μέλος καί τρεῖς ὅλος ἐνιαύω ὁ ἐπί ὁ οἰκίον κλινοπετής κατάκειμαι . ὁ δέ γε ὁ Θεομήτωρ πανήγυρις ἐφίστημι , ὅς ἔθος ἐγώ ἐπιτελέω ἐπί ὁ οὗτος σεπτός γενέθλιος , ὄγδοος ἵστημι δηλαδή Γορπιαῖος , ὁ ὁ ἱερουργία κοινωνός καί συμπρεσβύτερος ὁ προρρηθείς ἀξιόω πρέσβυς εὐχή ἱερά ἐπί ὁ μέγας κοινός μυστήριον πρός γε ὁ ὁ μυστήριον τίθημι θεός καί δεσπότης , ὅπως εἄν αὐτός γνώριμος γίγνομαι διά τις ἐκεῖθεν σημεῖον ὁ κατά ὁ ἐλαύνω κακῶς ἐκεῖθεν ἀρχιερεύς , οἷος ὁ τάξις τε καί ὁ παρρησία πρός αὐτός ἔχω , εἰς ἔλεγχος μέν φημί καί αἰσχύνη ὁ ἑκοντί κακουργέω , βεβαίωσις δέ ὁ ὑπό ἀγνοέω ἀμφιβάλλω καί περιτρέπω · καί ὁ μέν ἔχω ὁ ὑπέρ οὗτος εὐχή ἐνταῦθα , τελέω ὁ μυστικός · συνεύχομαι δέ ἐκεῖνος αὐτός , ὁ παρίημι καί κλινοπετής ὁ λογισμός προτίθημι παῖς , καί ὁ ἐκεῖνος θεραπεία ἀντ´ ἄλλος τις ὁ σημεῖον αἰτέω . θεός δδʹ ἐκεῖ ὁ οἰκέω δοξάζω θεράπων , ὑπέρ ὅς καί ὁ ὁ εὐχή καί ὁ δέησις αὐτός τελέω , ἀνίστημι τε ὁ κλίνη ἀθρύον ὁ κόρη , καί βαδίζω ἄπταιστος καί περιτρέχω σύν ὁ ῥώννυμι ποιέω ὁ οἰκίον , ὦ ὁ καινός σύ . Χριστός , θαυμάσιος ! ὡς καί θάμβος καί ἔκστασις πληρόω ὁ ὁράω · οὗτος καί ὁ ἱερεύς γιγνώσκω , ὁ μυστικός τελέω ἔτι , ἀνυμνέω τε θεός καί θαυμάζω ποιέω καί λόγος πέρα καί διάνοια , καί μάλιστα ὁ ὁ ὁ παῖς σύνοιδα βαρύς καί χρόνιος πάθος , καί ὁ ἐκεῖνος θεράπων Θεός τε θαυμαστός ἀρχιερεύς , καί ὅς ἀπόστολος ἐνάμιλλος αὐτός τε καλῶς οἶδα , καί ὁ ἄλλος μετά παρρησία κηρύσσω . ὁ μέν οἷος ἀρχιερεύς πρύμνα ἐκεῖθεν κρούω , ἐπεί ἀποκρούω ὁ ἐκεῖνος παρουσία , ὡς φημί , εἰς Ἄθως ὁ ἱερόν ἀναχωρέω , καί πρό ὁ κάθοδος ἄν εἰ μετά ὁ κάθοδος πλεῖστος νοσέω ὁ σῶμα , καί βραδύς ποῦ καί μετά πλεῖστος ἡμέρα δύναμαι ἐπιβαίνω ὁ ὄρος , ἐκεῖνος ποῦ πρός Θεσσαλός καίνω ὁ ἴδιος καί αὐτός , οἴομαι , λέγω , ὅσπερ καί Μριστὸς ποιός Ἱεροσόλυμα ἐλαύνω αὐτός πάλαι ἵημι γιγνώσκω καί σύ καί γε ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ πρός εἰρήνη σύ · νῦν δέ κρύπτω ἀπό σύ , καί οὐ γιγνώσκω ὁ καιρός ὁ ἐπισκυπῆς σύ . » ὁ δδʹ ἐν ὁ ὄρος πατήρ ἄσμενος ὁ πάλαι ποθέω καί δέχομαι καί ὁράω , καί ὁ ὁ ἐκεῖνος γλῶσσα