cogPG.PG151 581
καὶ ὁμιλητὴν Ἀκινδύνου σαυτὸν ἐθέλειν δεικνύναι , καὶ μάλιστά γε ἐπὶ τοιούτοις , ὅτι τε ἀμαθὴς ἐκεῖνος καὶ ἀνάσκητος θείας τε πάσης καὶ ἀνθρωπίνης σχεδὸν σοφίας , καὶ ὅτι καὶ πολλάκις ὑπὸ συνόδων Πατέρων ἱερῶν καὶ βασιλέων ὦπται , καὶ πάσης ἅμα τῆς σεπτῆς Ἐκκλησίας ἐπ´ ἐκείνοις ἐξεληλεγμένος τε καὶ ἐκβεβλημένος , οὐ περιὼν μόνον ἀλλὰ καὶ ἀπογεγονὼς διὰ τῶν οἰκείων λόγων δηλαδὴ καὶ δογμάτων , καθὰ δὴ καὶ Ὡριγένης καὶ οἱ κατ´ αὐτὸν πάλαι , οἶ καὶ μετὰ πολυετῆ τινα χρόνον , τῆς φετέρας αὐτῶν τελευτῆς συνόδῳ Πατέρων ἱερῶν τε καὶ βασιλέων σὺν μεγίσταις τισὶ καὶ παλαμναιοτάταις ἀραῖς τῶν ἱερῶν ἀποκηρυχθέντες ἐξεβλήθησαν περιβόλων μετὰ τῶν διεφθαρμένων καὶ κακίστων αὐτῶν συγγραμμάτων . Ὃ δήπου καὶ Ἀκινδύνῳ καλῶς ἄρα καὶ σὺν δίκῃ , καθάπερ ἔφην , συνέβη , ἐπὶ ταῖς αὐταῖς , μᾶλλον δὲ καὶ χείροσι βλασφημίαις ἐαλοο κότι , καὶ διὰ ταῦτα παρὰ τοῦ τῶν εὐσεβῶν ἱεροῦ συλλόγου σύν γε τοῖς ὁμόφροσι μεγίσταις καὶ φρικωδεστάταις ἅμα ταῖς ἀραῖς ἀποκηρυχθέντι . Διὰ ταῦτα μὲν οὖν οὐχ ὑπελάμοανον , ὅπερ ἔφην , ἑκόντα σε σαυτὸν τοῖς ἐκείνου προσάγειν ἐθέλειν , καὶ τὸ κατ´ αὐτὸν οἰκειοῦσθαι , ἀλλὰ πρὸς τῇ ἀδοξίᾳ καὶ τῇ προδήλῳ ταυτῃὶ καταγνώσει καὶ τὴν φρικτὴν ἀποκήρυξιν καὶ τὴν κοινὴν τῆς σεπτῆς Ἐκκλησίας άρὰν ὅλῳ ποδὶ φεύγειν , οἷς ἑαυτοὺς καθυποβάλλουσιν οἱ τὰ ἐκείνου φρονοῦντες κατὰ τὰς πανδήμους ἐκείνης διαλέξεις καὶ ἀποφάσεις , Πνεύματι δηλαδὴ θείῳ καὶ πάλαι καὶ νῦν λαλουμένας . Ἐπεὶ δὲ πράγμασιν αὐτοῖς , ὡς μὴ ὤφελε , τοῦθ´ ὁρᾶται , περιττὸν μὲν ἂν εἴη καὶ τοῦ καιροῦ καὶ τῆς χρείας γε πόῤῥο τὸ περὶ τῶν αὐτῶν καὶ αὖθις τὰ αὐτὰ λέγειν ἐθέλειν πρὸς τοὺς μὴ βουλομένους ἀκούειν . γὰρ ἂν , εἴγε ἐβούλοντο , τῶν πολλῶν καὶ καλῶν ἐκείνων λόγων τε καὶ διαλέξεων ἀκηκοότες ἐπείσθησαν πάλαι . Ἦ γὰρ Δν . ἐξ ἐκείνου πεισθέντες , ἐταπεινώθησαν ὑπὸ τὴν κραταιὰν τοῦ Θεοῦ χεῖρα , καὶ τῷ Πνεύματι καλῶς ὑπετάγησαν τῷ ἁγίῳ , τῷ διὰ τοῦ χοροῦ τῶν θεολόγων λαλοῦντι . Οὐ γὰρ αὐτοί γέ εἰσιν οἱ λαλοῦντες κἀνταῦθα , κατὰ τὸν Χριστοῦ φάναι λόγον , ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τὸ λαλοῦν ἐν αὐτοῖς . Ὡς ἂν δὲ μὴ δόξαιμεν ἀτελῆ πιως τὴν ὁμιλίαν καὶ ἡμεῖς ταυτηνὶ καταλείπειν ἐνταῦθα · τοὺς μὲν καθόλου περὶ τῆς θείας ἐνεργείας καὶ θεότητος λόγους , καὶ τοὺς περὶ τούτων αὐτῶν ζητοῦντας , εἴς τε τὰ βιβλία καὶ τοὺς πολλοὺς καὶ καλοὺς ἐκείνους παραπέμψομεν λόγους , ἄλλοις τε λογογραφηθέντα σοφοῖς καὶ μεγάλοις Πνεύματος καὶ λόγου δυνάμει μετὰ τοὺς ἀρχαίους διδασκάλους φημὶ καὶ Πατέρας τοῦ λόγου , καὶ ἡμῖν αὐτοῖς οὐ παρέργως · τὴν δ´ ὑπεστήσατολέξιν , καὶ ὅπως τὸν Θεὸν ὑποστάτην τῶν φυσικῶν ἑαυτοῦ δυνάμεών τε καὶ μετοχῶν ἀνυμνεῖ πυκνῶς ὁ θεολόγος ἐκεῖνος , ὃ δήπου καὶ σκοπὸς ἄνωθεν ἦν τῷ λόγῳ , καὶ αὖθις ἐνεγκόντες εἰς μέσον καὶ τὸν τοῦ λόγου σκοπὸν παρ´ ἐκείνου ζητήσαντες καὶ μαθόντες καθόσον οἷόν τε , τὸν περὶ τοὔτου τέως ἐνταῦθα καταπαύσομεν λόγον , Σὺ μὲν οὖν , οὐκ οἶδ´ ὅπως , κτιστῶς ὑποστήσασθαι γὴς τὸν Θεὸν τὰς φυσικὰς ἑαυτρῦ δυνάμεις , καὶ διὰ « τοῦτο καὶ κτίστην τὸν ὑποστάτην αὐτῶν ὑπολαμβά . νων λέγεις ὡσαύτως , οὐδ´ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν σοφὸν τέως αἰδούμενος θεολόγον , ἐξηγούμενον τὰ οἰκεῖα , καὶ ἐαυτὸν ἐπίτηδες ἐρμηνεύοντά τε καὶ σαφηνίζοντα , καὶ πᾶσαν ἀμφιβολίαν τε καὶ ἀντιλογίαν ἐκ μέσου τιθέντα . Ἐκεῖνος δ´ αὐτὸς , ἀκούσωμεν δι´ ὀλίγων τινῶν , ἃ περὶ τούτων αὐτῶν λέγει . Πρὸς γάρ τοι τὸν ἱερὸν Τιμόθεον τὸν περὶ τῶν θείων ὀνομάτων τε καὶ πραγμάτων τουτωνὶ ποιούμενος λόγον , τάδε κατὰ λέξιν ἐν ἑνδεκάτῳ φησὶ κεφαλαίῳ · Ἀλλ´ ἐπειδὴ καὶ ἄλλοτέ μου δι´ ἐπιστολῆς ἐπύθου τί ποτε ἄρα φημὶ τὸ αὐτοεῖναι , τὴν αὐτοζωὴν , τὴν αὐτοσοφίαν , καὶ πρὸς σεαυτὸν ἔφης ἀκορῆσαι , πῶς τὸν Θεὸν ποτὲ μὲν αὐτοζωήν φημι ,, ποτὲ δὲ τῆς αὐτοζωῆς ὑκοστάτην , ἀναγκαῖον ᾠήθην , ἱερὲ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπε , καὶ ταύτης σε τῆς ἀπορίας , τὸ ἐφ´ ἡμῖν ἀπολῦσαι . Πόσου ἄν τις ἐπρέατο τὸ τῶν ἀπορουμένων ἐπὶ ταῖς τοῦ μεγάλου θεολογίαις αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν Πατέρα τῶν λόγων ἐξηγητήν καὶ Ἀιδάσκαλον νῦν εὑρέσθαι ; Καὶ ἱδοὺ πάρεστιν ἀμογοτί τε καὶ προῖκα παντὶ τῷ βουλομένῳ τούτου τυχεῖν , ἰκανῶς γε καὶ ὡς ἀμφοτέροις ἕδει , τῷ διδάσκοντί φημι καὶ τῷ μανθάνοντι ταῦτα , τῶν λύσεων πάλαι γεγενημένον διὰ τῆς ἐρωτήσεως τούτου . Ἀλλὰ γὰρ πρὶν εἰς τὰς τοῦ διδασκάλου λύσεις καὶ ἡμᾶς ἑαυτοὺς καθεῖναι , ἀναγκαῖον οἷμαι σκέψασθαι καὶ σαφέστερόν πως μαθεῖν ἐκ τῶν εἰρημένων . τίνα τὰ πρὸς τὸν σοφὸν Διονύσιον διαπορηθέντα τῷ ἀποστόλῳ τούτῳ . Ἑπεὶ καὶ θεῖος καὶ σοφός τις καὶ ὑψηλὸς ὁ ἀνὴρ τὰ θεῖα , καὶ τῶν ἀκολούθων τε καὶ ὁμιλητῶν Παύλου δηλαδὴ τοῦ σκεύους τῆς ἐκλογῆς οὗτος ὁ προὔχων , ὑφ´ οὖ δὴ καὶ τέκνον ἀγαπητὸν καὶ συναθλητής τε καὶ συναπόστολος καὶ παρηκολουθηκὼς ἑκείνου τῇ διδασκαλίᾳ , καὶ συνεργάτης αὐτῷ καὶ συσπουδαστὴς τοῦ Εὐαγγελίου , καὶ πάντ´ ἐκεῖνά γε μαρτυρεῖται . Καὶ οὐκ λν ὁ τοσοῦτος ἄνευ απουδῆς οὐδὲ Πνεύματος δίχα τὴν περὶ τούτων ἔρευναν καὶ τὰς πεύσεις συνεχῶς ἐποιεῖτο . Τίς οὖν ἡ ἐρώτησις ; Ἰκούσαμεν ἤδη πρὸ βραχέος πρὸς αὐτὸν εἰπόντος τοῦ διδασκάλου , Ἐπειδὴ καὶ ἄλλοτέ μου δι´ ἐπιστολῆς ἐπόθου τί ποτε ἄρα φημὶ τὸ αὐτοεῖναι , τὴν αὐτοῦωὴν , τὴν αὐτοσοφίαν , καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἔφης ἀπορῆσαι , πῶς τὸν Θεὸν ποτὲ μὲν αὐτοζωήν φημι , ποτὲ δὲ τῆς αὐτοζωῆς ὑποστάτην , ἀναγκαῖον ᾠήθην , ἱερὲ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπε , καὶ ταύτης σε τῆς ἀπορίας τὸ ἐφ´ ἡμῖν ἀπολῦσαι . Τί οὖν ἐστιν ἐνταῦθα τὸ διαπορούμενον τῷ σοφῷ Τιμοθέῳ ; Μὴ τὴν αὐτοζωὴν , ἢ τὴν αὐτοσοφίαν , ἢ τὸ αὐτοὸν καὶ οὖτος κατά τινας τῶν ἀντιλεγόντων νῦν ὑπείληφε κτίσμα : Καὶ εἰ τοῦτο ἦν καὶ οὔτως ἐνομίσθη γε τούτῳ , τί τὸ ἀπορούμενον ἦν , καὶ τίς ἡ πρὸς τὸν διδάσκαλον πεῦσις ; Ἢ μακρῶν ἔδει λόγων τε καὶ συλλογισμῶν , ὥστε μαθεῖν , ὅτι τῆς ἀνθρωπείας ζωῆς , καὶ σοφίας δὲ τῶν κτιστῶν ὄντων ἁπλῶς πάντων , ὁ Θεός ἐστι ποιητής τε καὶ κτίστης . Τοῦτο καὶ γὰρ οὐδὲ τῶν βαναύσων τε καὶ ἀγροίκων , οῖμαι , πιστῶν ἐνὶ μηδενί ποτ´ ἂν διαπορηθείη ὡς καὶ διδασκάλου δεῖσθαι πρὸς τοῦτο , μήτοι γε ἐκείνν τῷ πλήρει σοφίας θείας ἄμα καὶ ἀνθρωπίνης , καὶ
Lemmas: καί ὁμιλητής Ἀκίνδυνος σαυτοῦ ἐθέλω δείκνυμι , καί μάλα γε ἐπί τοιοῦτος , ὅτι τε ἀμαθής ἐκεῖνος καί ἀνάσκητος θεῖος τε πᾶς καί ἀνθρώπινος σχεδόν σοφία , καί ὅτι καί πολλάκις ὑπό σύνοδος Πατέρων ἱερός καί βασιλεύς ὁράω , καί πᾶς ἅμα ὁ σεπτός ἐκκλησία ἐπι ἐκεῖνος ἐξελέγχω τε καί ἐκβάλλω , οὖον περίειμι1 μόνος ἀλλά καί ἀπογίγνομαι διά ὁ οἰκέω λόγος δηλαδή καί δόγμα , καθά δή καί Ὡριγένης καί ὁ κατ´ αὐτός πάλαι , οἶς καί μετά πολυετής τις χρόνος , ὁ φετέρης αὐτός τελευτή σύνοδος Πατέρων ἱερός τε καί βασιλεύς σύν μέγας τις καί παλαμναῖος ἀρή ὁ ἱερός ἀποκηρύσσω ἐκβάλλω περίβολος μετά ὁ διαφθείρω καί κακός αὐτός σύγγραμμα . ὅς δήπου καί Ἀκίνδυνος καλῶς ἄρα καί σύν δίκη , καθάπερ φημί , συμβαίνω , ἐπί ὁ αὐτός , μᾶλλον δέ καί χείρων βλασφημία ἐαλοο Κότι , καί διά οὗτος παρά ὁ ὁ εὐσεβής ἱερός σύλλογος σῦς γε ὁ ὁμόφρων μέγας καί φρικώδης ἅμα ὁ ἀρή ἀποκηρύσσω . Ζεύς οὗτος μέν οὖν οὐ ὑπολαμβάνω , ὅσπερ φημί , ἑκών σύ σαυτοῦ ὁ ἐκεῖνος προσάγω ἐθέλω , καί ὁ κατ´ αὐτός οἰκειόω , ἀλλά πρός ὁ ἀδοξία καί ὁ πρόδηλος οὗτος κατάγνωσις καί ὁ φρικτός ἀποκήρυξις καί ὁ κοινός ὁ σεπτός ἐκκλησία ἀείρω ὅλος πούς φεύγω , ὅς ἑαυτοῦ καθυποβάλλω ὁ ὁ ἐκεῖνος φρονέω κατά ὁ πάνδημος ἐκεῖνος διαλέγω καί ἀπόφασις , πνεῦμα δηλαδή θεῖον καί πάλαι καί νῦν λαλέω . ἐπεί δέ πρᾶγμα αὐτός , ὡς μή ὀφείλω , τοῦτος ὁράω , περισσός μέν εἄν εἰμί καί ὁ καιρός καί ὁ χρεία γε Πόρρο ὁ περί ὁ αὐτός καί αὖθις ὁ αὐτός λέγω ἐθέλω πρός ὁ μή βούλομαι ἀκούω . γάρ εἄν , εἰ βούλομαι , ὁ πολύς καί καλός ἐκεῖνος λόγος τε καί διάλεξις ἀκούω πείθω πάλαι . ἦς γάρ δν . ἐκ ἐκεῖνος πείθω , ταπεινόω ὑπό ὁ κραταιός ὁ Θεός χείρ , καί ὁ πνεῦμα καλῶς ὑποτάσσω ὁ ἅγιος , ὁ διά ὁ χορός ὁ θεολόγος λαλέω . οὖον γάρ αὐτός γε εἰμί ὁ λαλέω ἐνταῦθα , κατά ὁ Χριστός φαίνω λόγος , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ὁ λαλέω ἐν αὐτός . ὡς εἄν δέ μή δοκέω ἀτελής Πιῶς ὁ ὁμιλία καί ἐγώ οὗτος καταλείπω ἐνταῦθα · ὁ μέν καθόλου περί ὁ θεῖος ἐνέργεια καί θεότης λόγος , καί ὁ περί οὗτος αὐτός ζητέω , εἰς τε ὁ βιβλίον καί ὁ πολύς καί καλός ἐκεῖνος παραπέμπω λόγος , ἄλλος τε λογογραφέω σοφός καί μέγας πνεῦμα καί λόγος δύναμις μετά ὁ ἀρχαῖος διδάσκαλος φημί καί Πατέρας ὁ λόγος , καί ἐγώ αὐτός οὖον πάρεργον · ὁ δδʹ ὑφίστημι , καί ὅπως ὁ θεός ὑποστάτης ὁ φυσικός ἑαυτοῦ δύναμις τε καί μετοχή ἀνυμνέω πυκνός ὁ θεολόγος ἐκεῖνος , ὅς δήπου καί σκοπός ἄνωθεν εἰμί ὁ λόγος , καί αὖθις φέρω εἰς μέσος καί ὁ ὁ λόγος σκοπός παρ´ ἐκεῖνος ζητέω καί μανθάνω καθόσον οἷος τε , ὁ περί ἔτης τέως ἐνταῦθα καταπαύω λόγος , σύ μέν οὖν , οὐ οἶδα ὅπως , κτιστῶς ὑφίστημι γῆ ὁ θεός ὁ φυσικός εαυτρυς δύναμις , καί διά « οὗτος καί κτίστης ὁ ὑποστάτης αὐτός ὑπολαμβάνω . νάω λέγω ὡσαύτως , οὐδός αὐτός ἐκεῖνος ὁ σοφός τέως αἰδέομαι θεολόγος , ἐξηγέομαι ὁ οἰκεῖος , καί ἑαυτοῦ ἐπίτηδες ἐρμηνεύω τε καί σαφηνίζω , καί πᾶς ἀμφιβολία τε καί ἀντιλογία ἐκ μέσος τίθημι . ἐκεῖνος δδʹ αὐτός , ἀκούω δις ὀλίγος τις , ὁ περί οὗτος αὐτός λέγω . πρός γάρ ὅς ὁ ἱερόν Τιμόθεος ὁ περί ὁ θεῖον ὄνομα τε καί πρᾶγμα οὗτος ποιέω λόγος , ὅδε κατά λέξις ἐν ἑνδέκατος φημί κεφάλαιος · Ἀλ ἐπεί καί ἄλλοτε ἐγώ δις ἐπιστολή πυνθάνομαι τίς ποτός ἄρα φημί ὁ αυτοειμι , ὁ αὐτοζωή , ὁ αὐτοσοφία , καί πρός σαυτοῦ φημί ἀκορῆσαι , πῶς ὁ θεός ποτέ μέν αυτοζωη φημί ,, ποτέ δέ ὁ αὐτοζωή ὑφίστημι , ἀναγκαῖος οἴομαι , ἱερός ὁ Θεός ἄνθρωπος , καί οὗτος σύ ὁ ἀπορία , ὁ ἐφίημι ἐγώ ἀπολύω . πόσος ἄν τις πέρνημι ὁ ὁ ἀπορέω ἐπί ὁ ὁ μέγας θεολογία αὐτός ἐκεῖνος ὁ πατήρ ὁ λόγος ἐξηγητής καί Ἀιδάσκαλον νῦν εὑρίσκω ; καί ἰδού πάρειμι ἀμογοτί τε καί προίξ πᾶς ὁ βούλομαι οὗτος τυγχάνω , ἱκανῶς γε καί ὡς ἀμφότερος ἕδος , ὁ διδάσκω φημί καί ὁ μανθάνω οὗτος , ὁ λύσις πάλαι γίγνομαι διά ὁ ἐρώτησις οὗτος . ἀλλά γάρ πρίν εἰς ὁ ὁ διδάσκαλος λύω καί ἐγώ ἑαυτοῦ καθίημι , ἀναγκαῖος οἴομαι σκέπτομαι καί σαφής πως μανθάνω ἐκ ὁ εἴρω . τίς ὁ πρός ὁ σοφός Διονύσιος διαπορέω ὁ ἀπόστολος οὗτος . ἐπεί καί θεῖος καί σοφός τις καί ὑψηλός ὁ ἀνήρ ὁ θεῖον , καί ὁ ἀκόλουθος τε καί ὁμιλητής Παῦλος δηλαδή ὁ σκεῦος ὁ ἐκλογή οὗτος ὁ προέχω , ὑφ´ οὖον δή καί τέκνον ἀγαπητός καί συναθλητής τε καί συναπόστολος καί παρακολουθέω ἑκεῖνος ὁ διδασκαλία , καί συνεργάτης αὐτός καί συσπουδαστής ὁ Εὐαγγέλιος , καί πάντε ἐκεῖνος γε μαρτυρέω . καί οὐ λ ὁ τοσοῦτος ἄνευ απουδη οὐδέ πνεῦμα δίχα ὁ περί οὗτος ἔρευνα καί ὁ Πεύσεις συνεχῶς ποιέω . Τῖς οὖν ὁ ἐρώτησις ; ικουω ἤδη πρό βραχύς πρός αὐτός εἶπον ὁ διδάσκαλος , ἐπεί καί ἄλλοτε ἐγώ δις ἐπιστολή πόθος τίς ποτός ἄρα φημί ὁ αυτοειμι , ὁ αὐτοῦωὴν , ὁ αὐτοσοφία , καί πρός ἑαυτοῦ φημί ἀπορέω , πῶς ὁ θεός ποτέ μέν αυτοζωη φημί , ποτέ δέ ὁ αὐτοζωή ὑποστάτης , ἀναγκαῖος οἴομαι , ἱερός ὁ Θεός ἄνθρωπος , καί οὗτος σύ ὁ ἀπορία ὁ ἐφίημι ἐγώ ἀπολύω . τις οὖν εἰμί ἐνταῦθα ὁ διαπορέω ὁ σοφός Τιμόθεος ; μή ὁ αὐτοζωή , ἢ ὁ αὐτοσοφία , ἢ ὁ αὐτοόν καί οὗτος κατά τις ὁ ἀντιλέγω νῦν ὑπολαμβάνω κτίσμα : καί εἰμί οὗτος εἰμί καί οὔτως νομίζω γε οὗτος , τίς ὁ ἀπορέω εἰμί , καί τίς ὁ πρός ὁ διδάσκαλος πεῦσις ; ἤ μακρός ἐσθίω λόγος τε καί συλλογισμός , ὥστε μανθάνω , ὅτι ὁ ἀνθρώπειος ζωή , καί σοφία δέ ὁ κτίστης εἰμί ἁπλόος πᾶς , ὁ Θεός εἰμί ποιητής τε καί Κτίστης . οὗτος καί γάρ οὐδέ ὁ βάναυσος τε καί ἄγροικος , οἴομαι , πιστός ἐν μηδείς ποτ εἄν διαπορέω ὡς καί διδάσκαλος δήω πρός οὗτος , μήτοι γε κεῖμαι ὁ πλήρης σοφία θεῖος ἄμη καί ἀνθρώπινος , καί