cogPG.PG151 121
ἀλλὰ καὶ τῶν μετ´ αὐτήν ἐστι πρώτη · ὡς εἶναι ταύτην αὐτὴν ἐκείνην ἐκ περιτροπῆς τὴν καινὴν καὶ πρώτην ἀπασῶν ἡμέραν , ἣν ἡμεῖς μὲν Κυριακὴν καλοῦμεν , ὁ δὲ Μωϋσῆς οὐ πρώτην , ἀλλὰ μίαν προσηγόρευσεν , ὡς τῶν ἄλλων ὑπερεξῃρημένην , καὶ προοίμιον οὖσαν τῆς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος μιᾶς καὶ ἀνεσπέρου ἡμέρας . ΚΙΟΙ Ἐν περινοίᾳ δὲ ἔτι γενήσῃ τῆς κατὰ τὴν Κυριακὴν πρὸς τὰς ἄλλας ἑορτίους ἡμέρας ὑπεροχῆς κἀντεῦθεν . Πᾶσαν μὲν γὰρ ἄλλην ἡμέραν ἑόρτιον ὁ ἐνιαυτὸς ἅπας ἅπαξ ἐπάγει περιιὼν , τὴν δὲ Κυριακὴν καὶ μηνῶν ἔκαστος τετράκις ἡμῖν ἐπανάγει διὰ τῆς οὕτω συχνῆς περιόδου τὸν ἐνιαυτὸν ἅπαντα , ἐνιαυτὸν ἡμῖν δημιουργοῦσαν τῆς ὄντως ἀφέσεως , καὶ ἐνιαυτὸν Κυρίῳ δεκτόν . Διὸ καὶ ὁ Κύριος ταύτην ἡμῖν ἑορτάζειν ἔργῳ καθεκάστην παρελθοῦσαν ἡμερῶν ἑβδομάδα παραδιδοὺς , ἐπεφάνη μὲν πρῶτον ἐν οἰκίᾳ τοῖς μαθηταῖς , τοῦ Θωμᾶ μὴ παρὁτος , καὶ παρέστησεν ἐαυτὸν ζῶντα , καὶ τὴν εἰρήνην παρέσχεν αὐτοῖς , καὶ δι´ ἐμφυσήματος τοῦ οἰκείου τὸ κατ´ ἀρχὰς δεδομένον ἀνακαινίσας ἐμφύσημα , τὴν τοῦ θείου Πνεύματος ἐχαρίσατο χάριν , δύναμιν ἐνθεὶς αὐτοῖς θείαν τοῦ δεσμεῖν καὶ λύειν τὰς ἀμαρτίας , καὶ συμψήφους αὐτοὺς τῆς ἐν οὐρανῷ δεσποτείας ἀπεργασάμενος , εἰπὼν πρὸς αὐτούς · « Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον , ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἀμαρτίας , ἀφίενται αὐτοῖς , ἄν τινων κρατῆτε , κεκράτηνται . » Ταύτην μὲν οὖν τὴν δύναμιν καὶ τὴν χάριν παρέσχεν ὁ Κύριος ἐπιφανεὶς κατ´ αὐτὴν τὴν ἡμέραν ν τῆς αὐτοῦ ἀναστάσεως , ἥτις ἡ Κυριακὴ πάντως ἦν · εἶτα διαλιπὼν τὰς μεταξὺ τῆς ἑβδομάδος ἡμέρας . κατὰ τὴν ὀγδόην , ταυτὸ δ´ εἰπεῖν , τὴν Κυριακὴν ἥνπερ σήμερον ἄγομεν , ἐφίσταται πάλιν ὡσαύτως καὶ κατὰ τὴν αὐτὴν οἰκίαν , ἐγκαινίζων ἑαυτῷ τὴν πανήγυριν , καὶ τὸν Θωμᾶν πρὸς πίστιν ἐνάγων διστάζοντα · κατὰ γὰρ τὸν ἡγαπημένον Εὐαγγελιστὴν τοῦ Σωτῆρος καὶ μαθητήν · « Μεθ´ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ καὶ Θωμᾶς μετ´ αὐτῶν , ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον , καὶ λέγει αὐτοῖς , Εἰρήνη ὑμῖν.ν Ὁρᾶτε κατὰ Κυριακὴν καὶ τῶν τοῦ Χριστοῦ μαθητῶν τὴν συνέλευσιν , καὶ τοῦ Κυρίου πρὸς αὐτοὺς τὴν ἐπέλευσιν ; Κυριακὴ γὰρ ἦν , ὅτε πρῶτον συν . ηγμένοις ἐπέστη , καὶ μεθ´ ἡμέρας ὀκτὼ τὴν Κυριακὴν πάλιν ἐπαναγούσας , ἐφίσταται συνηγμένοις . ἐκείνας τὰς συνάξεις εἰκονίζει διηνεκῶς ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία , κατὰ Κυριακὴν μάλιστα τὰς συνάξεις ἐπιτελοῦσα , καὶ ἡμεῖς ὑμῖν ἐνδημοῦντες . καὶ τὰ πρὸς σωτηρίαν ὁμιλοῦντες κοινῇ , καὶ πρὸς εὐσέβειαν καὶ τὸν κατ´ εὐσέβειαν ἐνάγοντες βίον . Μηδεὶς οὖν ὑπὸ ῥᾳθυμίας ἢ τῆς πρὸς τὰ γήῖνα διὰ παντὸς ἀσχολίας ἀπολιμπανέσθω τῶν κατὰ Κυριακὴν ἱερῶν καὶ θεοπαραδότων συνάξεων τούτων , ἵνα μὴ δικαίως ἐγκαταλειφθεὶς ὑπὸ Θεοῦ , παραπλήσιόν τι τῷ Θωμᾶ πάθῃ , μὴ κατὰ καιρὸν ἐλθών·κἀν συναρπασθεὶς ἅπαξ ἀπολειφθῇ , τῇ ἑξῆς ἀποδιδότω , φέρων ἑαυτὸν τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ , μὴ καὶ ἀνίατος μείνῃ , κατὰ ψυχὴν μὲν νοσήσας ἔργοις
Lemmas: ἀλλά καί ὁ μετέ αὐτός εἰμί πρῶτος · ὡς εἰμί οὗτος αὐτός ἐκεῖνος ἐκ περιτροπή ὁ καινός καί πρῶτος ἀπασάω ἡμέρα , ὅς ἐγώ μέν Κυριακός καλέω , ὁ δέ Μωϋσῆς οὖον πρῶτος , ἀλλά εἷς προσαγορεύω , ὡς ὁ ἄλλος ὑπερεξαιρέω , καί προοίμιον εἰμί ὁ ὁ μέλλω αἰών εἷς καί ανέσπερος ἡμέρα . κίω ἐν περίνοια δέ ἔτι γίγνομαι ὁ κατά ὁ κυριακός πρός ὁ ἄλλος εόρτιος ἡμέρα ὑπεροχή ἐντεῦθεν . πᾶσα μέν γάρ ἄλλος ἡμέρα ἑόρτιος ὁ ἐνιαυτός ἅπας ἅπαξ ἐπάγω περίειμι1 , ὁ δέ κυριακός καί μείς ἔκαστος τετράκις ἐγώ ἐπανάγω διά ὁ οὗτος συχνός περίοδος ὁ ἐνιαυτός ἅπας , ἐνιαυτός ἐγώ δημιουργέω ὁ εἰμί ἄφεσις , καί ἐνιαυτός κύριος δεκτός . Διὸ καί ὁ Κύριος οὗτος ἐγώ ἑορτάζω ἔργον καθεκάστην παρέρχομαι ἡμέρα ἑβδομάς παραδίδωμι , φαίνω μέν πρῶτος ἐν οἰκίον ὁ μαθητής , ὁ Θωμᾶς μή Παρότος , καί παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ , καί ὁ εἰρήνη παρέχω αὐτός , καί δις ἐμφύσημα ὁ οἰκεῖος ὁ κατ´ ἀρχή δίδωμι ἀνακαινίζω ἐμφύσημα , ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα χαρίζομαι χάρις , δύναμις ἐντίθημι αὐτός θεῖος ὁ δεσμέω καί λύω ὁ ἁμαρτία , καί σύμψηφος αὐτός ὁ ἐν οὐρανός δεσποτεία ἀπεργάζομαι , εἶπον πρός αὐτός · « λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος , ἄν τίνω ἀφίημι ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι αὐτός , ἄν τίνω κρατέω , κρατέω . » οὗτος μέν οὖν ὁ δύναμις καί ὁ χάρις παρέχω ὁ Κύριος ἐπιφαίνω κατ´ αὐτός ὁ ἡμέρα Ν ὁ αὐτός ἀνάστασις , ὅστις ὁ Κυριακός πάντως εἰμί · εἶτα διαλείπω ὁ μεταξύ ὁ ἑβδομάς ἡμέρα . κατά ὁ ὄγδοος , τατός δδʹ εἶπον , ὁ Κυριακός ὅσπερ σήμερον ἄγω , ἐφίστημι πάλιν ὡσαύτως καί κατά ὁ αὐτός οἰκίον , ἐγκαινίζω ἑαυτοῦ ὁ πανήγυρις , καί ὁ Θωμᾶς πρός πίστις ἐνάγω διστάζω · κατά γάρ ὁ ἀγαπάω εὐαγγελιστής ὁ Σωτήρ καί μαθητής · « Μεθ´ ἡμέρα ὀκτώ πάλιν εἰμί εἴδομαι ὁ μαθητής καί Θωμᾶς μετέ αὐτός , ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς ὁ θύρα καλέω καί ἵστημι εἰς ὁ μέσος , καί λέγω αὐτός , Εἰρήνη ὑμνίς ὁράω κατά Κυριακός καί ὁ ὁ Χριστός μαθητής ὁ συνέλευσις , καί ὁ κύριος πρός αὐτός ὁ ἐπέλευσις ; Κυριακός γάρ εἰμί , ὅτε πρῶτος σῦς . ἄγω ἐφίστημι , καί μεθ´ ἡμέρα ὀκτώ ὁ Κυριακός πάλιν ἐπανάγω , ἐφίστημι συνάγω . ἐκεῖνος ὁ συνάγω εικονίζω διηνεκής ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία , κατά Κυριακός μάλιστα ὁ συνάγω ἐπιτελέω , καί ἐγώ σύ ἐνδημέω . καί ὁ πρός σωτηρία ὁμιλέω κοινός , καί πρός εὐσέβεια καί ὁ κατ´ εὐσέβεια ἐνάγω βίος . μηδείς οὖν ὑπό ῥᾳθυμία ἢ ὁ πρός ὁ γήινος διά πᾶς ἀσχολία ἀπολιμπάνω ὁ κατά Κυριακός ἱερός καί θεοπαράδοτος σύναξις οὗτος , ἵνα μή δικαίως ἐγκαταλείπω ὑπό Θεός , παραπλήσιος τίς ὁ Θωμᾶς πάσχω , μή κατά καιρός ἐλθών·κἀν συναρπάζω ἅπαξ ἀπολείπω , ὁ ἑξῆς ἀποδίδωμι , φέρω ἑαυτοῦ ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία , μή καί ἀνίατος μένω , κατά ψυχή μέν νοσέω ἔργον