cogPG.PG151 110
ἁμαρτωλῶν ἀπέθανε , δίκαιος ὑπὸ ἀδίκων , ἵνα ἡμᾶς προσενέγκῃ τῷ Θεῷ · θανατωθεὶς μὲν σαρκὶ , ζῶν δὲ πνεύματι , ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεήμασινἤτοι ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀπ´ αἰῶνος νεκρῶν ) , πορευθεὶς ἐκήρυξεν . » ὥσπερ οὗν ὃ πονηρὸς δι´ ἑνὸς τοῦ οἰκείου κατὰ πνεῦμα θανάτου , διπλοῦν ἡμῖν τὸν θάνατον προεξένησεν , οὕτως ὁ ἀγαθὸς δι ἐνὸς τοῦ κατὰ σῶμα θανάτου τὸν διπλοῦν ἡμῖν ἰάσατο θάνατον , καὶ διὰ μιᾶς τῆς τοῦ ἰδίου σώματος ἀναστάσεως τὴν διπλῆν ἡμῖν ἀνάστασιν ἐδωρήσατο , διὰ σωματικοῦ θανάτου καθελὼν τὸν ἐν θανάτῳ τὸ κράτος ἔχοντα κατὰ τῆς ψυχῆς ἡμῶν καὶ τοῦ σιώματος , καὶ κατ´ ἄμφω τῆς ἐκείνου τυραννίδος ἡμᾶς ῥυσάμενος · ὑποδύεται μὲν γὰρ ὁ πονηρὸς τὸν ὄφιν , ὥς δι´ αὐτοῦ τὸν ἄνθρωπον ἀπατήσων , ἀναλαμβάνει τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ] ὡς δι´ αὐτῆς φενακίσων τὸν φενακίσαντα · ἀλλ´ ἀνεξαπάτητον αὐτὴν λαμβάνει καὶ καθαρὰν , καὶ τοιαύτην εἰς τέλος διατηρεῖ , προσάγων τῷ Πατρὶ ταύτην ὡς ἀπαρχὴν , εἰς ἀγιασμὸν ἡμῶν ἀφ´ ἡμῶν . Εἰ δὲ καὶ σῶμα μὴ θνητὸν καὶ παθητὸν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἀνέλαβε , πῶς ἂν ἠπατήθη , πῶς ἂν ἐδυνήθη προσβαλεῖν ἃ αὐτόχρημα φθόνος ; Ταῦτ᾽ ἄρα οὐδὲ προσβάλλει μέχρις οὗ τοῦτον οἶδε παθητὸν περιφέροντα σῶμα · νηστεύσας γὰρ ἐν ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ μὴ πεινάσας · εἰ γὰρ καὶ σῶμα παθητὸν περιέκειτο , ἀλλὰ τότ´ ἔπραττε τοῦτο καὶ ἔπασχε τὰ οἰκεῖα , ἡνίκα ὑπὸ τῆς συνημμένης συνεχωρεῖτο παντοδυνάμου δυνάμεως · νηστεύσας οὖν ἡμέρας τεσσαράκοντα , κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον , ὕστερον ἐπείνασε . Τότε δὴ πρῶτον θαῤῥήσας καὶ προσβαλὼν ὁ ἀρχέκακος τὸν πειρασμὸν ἐπήνεγκεν , εἴσοδον εὐρεῖν σπεύδων κατὰ τοῦ πνεύματος · ὡς δὲ ἰσχυρῶς ἀπεκρούσθη , καὶ πάλιν προσβαλὼν γενικῶς διὰ πάσης ἡδυπαθείας , κατὰ κράτος ἡττήθη , ἐκνευρισθεὶς καὶ θραυσθείς καὶ καταισχυνθεὶς φυγὰς ᾤχετο . Διὰ τί οὖν ἀπεκρούσθη τῷ πάθει τῷ τοῦ σώματος θαῤῥήσας καὶ προσβαλών ; Ἐπειδήπερ ἁμαρτίαν ἐμποιῆσαι τῶ ἀναμαρτήτῳ ἐπεχείρησεν ἀνθρώπῳ . Φεύγει μὲν οὖν ἐκεῖνος οὕτω μετ´ αἰσχύνης ἀποκρουσθεὶς , ὁ δὲ Χριστὸς καταδιώκων αὐτὸν οὐκ ἀνίησι τῶν δαιμονώντων ἀποδιώκων , τοὺς ὑπ´ αὐτοῦ κατεχομένους ἐν νόσοις ἰώμενος , νεκροὺς ἀνιστῶν , οὐκ ἀρτιθανεῖς μόνον , ἀλλ´ ἤδη καὶ διεφθορότας , καὶ ταῦτα μόνῳ προστάγματι · πρὸς δὲ καὶ τῶν ψυχῶν ἀπελαύνων αὐτούς · μετάνοιαν κηρύττων , καὶ τὴν βασιλείαν ἐγγίσασαν ἐπιδεικνὺς τὴν οὐράνιον , καὶ τὰς ψυχὰς πρὸς πίστιν ἐνάγων , καὶ βίον τῷ ἀντικειμένῳ πολέμιον · καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς μετασκευάζοων καὶ προσδεχόμενος · οὐ μόνον δὲ ἀλλὰ καὶ τοῖς οἰκείοις διδοὺς κατὰ δαιμόνων τὸ κράτος . Ἀρ´ οὖν ἦν ὅλως ἀνεκτῶς ἔχειν πρὸς ταῦτα τὸν Σατανᾶν , καὶ τοὺς συναποστατήσαντας ἀγγέλους αὐτῷ ; Θ Ἅρ´ ἔχειν νομίσας ὅπως ἂν ἀνακόψῃ τὴν κατ´ αὐτοῦ φερομένην τοσαύτην ἰσχὺν , ἠμέλησεν ἄν ; Ἀρα δὲ ἀνεκτὸν αὐτῷ ζῇν ἐν ἀνθρώποις
Lemmas: ἁμαρτωλός ἀποθνῄσκω , δίκαιος ὑπό ἄδικος , ἵνα ἐγώ προσφέρω ὁ Θεός · θανατόω μέν σάρξ , ζῶ δέ πνεῦμα , ἐν ὅς καί ὁ ἐν φυλακή πνεημασινητος ὁ Ψυχή ὁ ἀπ´ αἰών νεκρός ) , πορεύω κηρύσσω . » ὥσπερ ἐν ὅς πονηρός δις εἷς ὁ οἰκεῖος κατά πνεῦμα θάνατος , διπλόος ἐγώ ὁ θάνατος ἐκνέω , οὕτως ὁ ἀγαθός Ζεύς εἷς ὁ κατά σῶμα θάνατος ὁ διπλόος ἐγώ ἰάομαι θάνατος , καί διά εἷς ὁ ὁ ἴδιος σῶμα ἀνάστασις ὁ διπλόος ἐγώ ἀνάστασις δωρέω , διά σωματικός θάνατος καθαιρέω ὁ ἐν θάνατος ὁ κράτος ἔχω κατά ὁ Ψυχή ἐγώ καί ὁ σιώμα , καί κατ´ ἄμφω ὁ ἐκεῖνος τυραννίς ἐγώ ῥύομαι · ὑποδύομαι μέν γάρ ὁ πονηρός ὁ ὄφις , ὅς δις αὐτός ὁ ἄνθρωπος ἀπατάω , ἀναλαμβάνω ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ ὁ Θεός Λόγος , ] ὡς δις αὐτός φενακίζω ὁ φενακίζω · ἀλ ἀνεξαπάτητος αὐτός λαμβάνω καί καθαρός , καί τοιοῦτος εἰς τέλος διατηρέω , προσάγω ὁ πατήρ οὗτος ὡς ἀπαρχή , εἰς ἁγιασμός ἐγώ ἀφή ἐγώ . εἰμί δέ καί σῶμα μή θνητός καί παθητός ὁ ὁ Θεός Λόγος ἀναλαμβάνω , πῶς εἄν ἀπατάω , πῶς εἄν δύναμαι προσβάλλω ὁ αὐτόχρημα φθόνος ; ταῦτα ἄρα οὐδέ προσβάλλω μέχρι ὅς οὗτος οἶδα παθητός περιφέρω σῶμα · νηστεύω γάρ ἐν ἐρῆμος ἡμέρα τεσσαράκοντα καί μή πεινάω · εἰμί γάρ καί σῶμα παθητός περίκειμαι , ἀλλά τότ´ πράσσω οὗτος καί πάσχω ὁ οἰκεῖος , ἡνίκα ὑπό ὁ συνάπτω συγχωρέω παντοδύναμος δύναμις · νηστεύω οὖν ἡμέρα τεσσαράκοντα , κατά ὁ Εὐαγγέλιος , ὕστερος πεινάω . τότε δή πρῶτος θαρσέω καί προσβάλλω ὁ ἀρχέκακος ὁ πειρασμός ἐπιφέρω , εἴσοδος εὑρίσκω σπεύδω κατά ὁ πνεῦμα · ὡς δέ ἰσχυρῶς ἀποκρούω , καί πάλιν προσβάλλω γενικός διά πᾶς ἡδυπάθεια , κατά κράτος ἡσσάομαι , ἐκνευρίζω καί θραύω καί καταισχύνω φυγάς οἴχομαι . Ζεύς τίς οὖν ἀποκρούω ὁ πάθος ὁ ὁ σῶμα θαρσέω καί προσβάλλω ; ἐπειδήπερ ἁμαρτία ἐμποιέω ὁ ἀναμάρτητος ἐπιχειρέω ἄνθρωπος . φεύγω μέν οὖν ἐκεῖνος οὗτος μετέ αἰσχύνη ἀποκρούω , ὁ δέ Χριστός καταδιώκω αὐτός οὐ ἀνίημι ὁ δαιμονάω ἀποδιώκω , ὁ ὑπό αὐτός κατέχω ἐν νόσος ἰάομαι , νεκρός ἀνίστημι , οὐ αρτιθανής μόνος , ἀλ ἤδη καί διαφθείρω , καί οὗτος μόνος πρόσταγμα · πρός δέ καί ὁ Ψυχή ἀπελαύνω αὐτός · μετάνοια κηρύσσω , καί ὁ βασίλειος ἐγγίζω ἐπιδείκνυμι ὁ οὐράνιος , καί ὁ ψυχή πρός πίστις ἐνάγω , καί βίος ὁ ἀντίκειμαι πολέμιος · καί ὁ ἁμαρτωλός μετασκευάζω καί προσδέχομαι · οὖον μόνος δέ ἀλλά καί ὁ οἰκέω δίδωμι κατά δαίμων ὁ κράτος . Ἀρ οὖν εἰμί ὅλως ἀνεκτός ἔχω πρός οὗτος ὁ Σατανᾶς , καί ὁ συναποστατέω ἄγγελος αὐτός ; Θ Ἅρα ἔχω νομίζω ὅπως εἄν ἀνακόπτω ὁ κατ´ αὐτός φέρω τοσοῦτος ἰσχύς , ἀμελέω ἄν ; Ἀρά δέ ἀνεκτός αὐτός ζάω ἐν ἄνθρωπος