cogPG.PG151 617
ΛΙΒΕΝ ΘΕΩΟΝΗ Ὅτι αἱ τοιαῦται ἐνήργειαι , αἱ κατὰ τοίτως ἕξεις τε καὶ δυνάμεις εἰσὶν ἐν τῷ Θεῷ ἔν καὶ τὸ αὐτό . ʹ . Οἱ λογισμοί ἀπὸ τοῦ ἐναντίου , καὶ ἀλύσεις μετὰ προθεωρίας . θʹ . Ἔτι εἰς τὸ αὐτό ιʹ . Ὅτι ἡ νοερὰ τοῦ Θεοῦ δύναμίς ἑστιν ἡοἰσία Τίτου , ιαʹ . Ὅτιἡ νοερὰ τοῦ Θεοῦ ἐνέργειά ἐστιν ἡ οἰσία αὐτου . » ʹ . Ὅτι ὁ Θεὸς οὐδενὶ ἄλλῳ νοητῷ εἴδει νοεῖ ἢ τῆ ἑαυτοῦ οὐσίᾳ . ιγʹ . Ὅτι τελείως ὁ Θεὸς αὐτὸς ἑαυτόν γινώσκει . δʹ . Ὅτι ἐν τῷ Θεῷ ρὐκ ἔστιν ἔξις ἐπιστημοῷ γική . εʹ . Ὃτι σοφία τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . ιϛʹ . Ὅτι ἡ ἀλήθεια αὐτοῦ ἐστιν ἡ οὐσία αὐτου . ιζʹ . Ὅτι ἡ Θεοῦ θέ λησίς ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . ιηʹ . Ὅτι τὸ πρῶτον τῇ θείᾳ θελήσει θελητόν ἐστ ἢ Οὐσία τοῦ Θεοῦ . ιθʹ . Λογισμοὶ δι´ ὥν ἅν δόξειε ταῦτα πρὸς ἄλλη λα , καὶ λύσεις αὐτῶν μετὰ προθεωρίας . κʹ . Τίνα τρόπον ἐστίν ὁ Θεὸς ἑαυτῷ ὡς θεληύν έν τῷ θέλεντι . καʹ . Ὅτι ὁ Θεός ἐστιν ἡ αὐτοῦ ζωή . κβʹ . Λογισμοὶ ἐκ τοῦ ἐνὰνείου , καὶ λύσεις κγʹ . Ὅτι ὁθεός ἐστιν ἡ ἀγαθότης αὐτου . κόʹ . Ὅι ὁ Θεός ἐστι μακάριος . κεʹ . Ὅτι ὁ Θεός ἐστιν ἡ μακαριότης αὐτου . κϛʹ . Ὅτι ταῦτα τὰ ὀνόματα οὐκ εἰσὶ συνώ - χί ζʹ . ότερον συνωνύμως λέγεται ταῦτα τὰ ὀνόχατα τοῦ Θεοῦ , καὶ τῶν ὄντων , ηʹ . Ὅτι ταῦτα τὰ ὁνόματα οὐχ ὀμωνύχμως λέλον · ται ἐπὶ τοῦ Θεοῦ , καὶ τῶν ὅντων . κθʹ . Ὅτι ταῦτα τὰ ὀνόματα ἀναλοσικῶς λέγοντοι ἐπί τε τοῦ Θεοῦ , καὶ ὃντων . Ἐπίλογος τοῦ βʹβιβλίου . ἄεφάλ . Αʹ . ροοίμιον τοῦ δευτέρου βιβλίου , δτι εἰκότως προτάττονται αἱ τελειωπικαὶ τοῦ ἔνινΚτος ἐνέργειαι τῶν ἄλλων ἐνέογειῶν , ὅσαι ε σἰν ἐβωτηρικῶν ἀποτελεσμάτων τεἰειωνικαί . Τούτων τοίνυν κατὰ δύναμιν εἰρηαένων περὶ τῆς πρώτης ἐνεργείας , νῦν καὶ περὶ τῆς δευτέρας ῥητέον . Ἔχει γὰρ ἐκείνη πρὸς ταύτην , ὡς πρώτη πρὸς δευτέραν τελειότητα , Ἐπεὶ δὲ ταύτην διχῆ διελόντες , τὴν μὲν ἐλέγομεν εἶναι τελειωτικὴν τοῦ ἔχοντος , τὴν δὲ ἐξωτερικοῦ τινος ἀνυστικὴν ἀποτελέσματος · φέρε πρῶτον περὶ τῆς τελειωτικῆς τοῦ ἔχοιτος ἐνεργείας διασαφήσωμεν , οἷον τοῦ νοεῖν , τον βούλεσθαι , τοῦ αἰσθάνεσθαι . Πρὸ μὲν γὰο ταύτης εἰκότως ἐτάττετο ἡ ἐνέργεια , ἡ ὡς εἶδος καὶ ἐντελέχεια λεγομένη , διὰ τὸ καὶ ἀρχὴ ταύτης εἶναι . θὐδὲν γὰρ ἐνεργεῖ , ᾖ δύναμίς ἐστι , ἀλλ´ ἢ ἐνέργεις . Ταύτην δὲ πάλιν τῶν ἄλλων προτάττομεν . Ἐπεὶ σἶ μὲν ἄλλαι τέλους ἔγεκά εἰσιν , αὐταὶ δὲ τέλος . Τό τι γὰρ γεννῶν σκοπεῖ τὸ εἶδος τοῦ γεννωμένου , ὃ τέλος ἐστὶ τῆς γεννήσεως , καὶ περαιτέρω τὴν μετάδοσιν τοῦ λγαθοῦ , καὶ τὴν ὁμοιότητα τοῦ θείου εἶναι ἐν τὴ κατὰ τὸ εἰδος ἰδιότητι , ἐν ὅσοις μὴ ἀδια τὰ ἄτορα , καὶ ἔτι τὴν ἑαυτοῦ πρὸς θεὸν ὁμοιότητα , κατὰ τὸ αίτιον εἶναι · ὅ τε οἰκοδόρος ποιεῖ τοῦ ἕδους ἕνεκα τῆς δίκίας , καὶ της τῶν σκευῶν φυλακῆς ὡς τελικωτόρου .
Lemmas: ΛΕ ΟΘ ὅτι2 ὁ τοιοῦτος ἐνάργεια , ὁ κατά τοιος ἔχω τε καί δύναμις εἰμί ἐν ὁ Θεός ἐν καί ὁ αὐτός . ʹ . ὁ λογισμός ἀπό ὁ ἐναντίος , καί ἄλυσις μετά προθεωρία . ὁ . ἔτι εἰς ὁ αὐτός εἷς . ὅτι2 ὁ νοερός ὁ Θεός δύναμις εἱμί ηοισιον Τίτος , ἰά . Ὅτι νοερός ὁ Θεός ἐνέργεια εἰμί ὁ οἶσις αὐτός . » ʹ . ὅτι2 ὁ θεός οὐδείς ἄλλος νοητός εἶδος νοέω ἢ τῆ ἑαυτοῦ οὐσία . πνίξ . ὅτι2 τέλειος ὁ θεός αὐτός ἑαυτοῦ γιγνώσκω . δέ . ὅτι2 ἐν ὁ Θεός ρ̅ εἰμί ἕξις ἐπιστημόω γική . εἰ . ὅτι σοφία ὁ Θεός εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ιϛʹ . ὅτι2 ὁ ἀλήθεια αὐτός εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ἵζω . ὅτι2 ὁ Θεός ΘΕ Λῆσις εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ΙΗΥ . ὅτι2 ὁ πρῶτος ὁ θεῖος ἐθέλω ἐθέλω εἰμί ἢ οὐσία ὁ Θεός . εὐθύς . Λογισμός δις ἀνά ὅς δοκέω οὗτος πρός ἄλλος λάω , καί λύω αὐτός μετά προθεωρία . καί . τίς τρόπος εἰμί ὁ θεός ἑαυτοῦ ὡς θέλεος ἐν ὁ θέλεντι . καί . ὅτι2 ὁ Θεός εἰμί ὁ αὐτός ζωή . κβʹ . Λογισμός ἐκ ὁ ἐννέω , καί λύω κγʹ . ὅτι2 ὁθεός εἰμί ὁ ἀγαθότης αὐτός . ποῦ . ὅς ὁ Θεός εἰμί μακάριος . κύ . ὅτι2 ὁ Θεός εἰμί ὁ μακαριότης αὐτός . κϛʹ . ὅτι2 οὗτος ὁ ὄνομα οὐ εἰμί συνίημι - χέω γῆ . ότερον συνώνυμος λέγω οὗτος ὁ ὀνόχατα ὁ Θεός , καί ὁ εἰμί , ἤ . ὅτι2 οὗτος ὁ ὄνομα οὐ ὀμωνύχμως λύω · ὁ ἐπί ὁ Θεός , καί ὁ εἰμί . τύ . ὅτι2 οὗτος ὁ ὄνομα ἀναλοσικῶς λέγω ἐπί τε ὁ Θεός , καί εἰμί . Ἐπίλογος ὁ βʹβιβλίου . ἄφαλος . ὅς . ροοίμιον ὁ δύο βιβλίον , δ εἰκότως προτάσσω ὁ τελειωπικαὶ ὁ ἔνινΚτος ἐνέργεια ὁ ἄλλος ἔνειμι , ὅσος ε βρόχος εβωτηρικως ἀποτέλεσμα τεἰειωνικαί . οὗτος τοίνυν κατά δύναμις εἰρηαένων περί ὁ πρῶτος ἐνέργεια , νῦν καί περί ὁ δύο ῥητέος . ἔχις γάρ ἐκεῖνος πρός οὗτος , ὡς πρῶτος πρός δύο τελειότης , ἐπεί δέ οὗτος διχῆ διαιρέω , ὁ μέν λέγω εἰμί τελειωτικός ὁ ἔχω , ὁ δέ ἐξωτερικός τις ἀνυστικός ἀποτέλεσμα · φέρω πρῶτος περί ὁ τελειωτικός ὁ ἔχω ἐνέργεια διασαφέω , οἷος ὁ νοέω , ὁ βούλομαι , ὁ αἰσθάνομαι . πρό μέν γάο οὗτος εἰκότως τάσσω ὁ ἐνέργεια , ὁ ὡς εἶδος καί ἐντελέχεια λέγω , διά ὁ καί ἀρχή οὗτος εἰμί . αὐδάω γάρ ἐνεργέω , εἰμί δύναμις εἰμί , ἀλ ἢ ἐνεργέω . οὗτος δέ πάλιν ὁ ἄλλος προτάσσω . ἐπεί θεός μέν ἄλλος τέλος γίγνομαι εἰμί , αὐτός δέ τέλος . ὁ τίς γάρ γεννάω σκοπέω ὁ εἶδος ὁ γεννάω , ὅς τέλος εἰμί ὁ γέννησις , καί περαιτέρω ὁ μετάδοσις ὁ λανθάνω , καί ὁ ὁμοιότης ὁ θεῖον εἰμί ἐν ὅς κατά ὁ εἶδος ἰδιότης , ἐν ὅσος μή ἀδια ὁ ἄτωρ , καί ἔτι ὁ ἑαυτοῦ πρός θεός ὁμοιότης , κατά ὁ αἴτιος εἰμί · ὅς τε οἰκοδόρος ποιέω ὁ ἕδος ἕνεκα ὁ δικός , καί ὁ ὁ σκεῦος φυλακή ὡς τελικός .