cogPG.PG151 609
λύσις τὰ προειρημένα ἄτοπα οὐ διαφεύγει . Εἰ γὰρ ἐκεῖνο τὸ εἶναι δύναται νοεῖσθαι ἄνευ ἐκείνης τῆς οὐσίας , δῆλον ὅτι ἐκείνη ἡ οὐσία κατὰ συμβεβηκος ἔχει πρὸς ἐκεῖνο τὸ εἶναι . Ἐκεῖνο δὲ τὸ εἶναί ἐστι καθ´ αὑτὸ ἀναγκαῖον εἶναι . Ἐκείνη ἄρα ἡ οὐσία κατὰ συμβεβηκὸς ἔχει πρὸς τὸ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον εἶναι . Οὐκ ἄρα ἐστὶ τὸ τί ἧν εἶναι αὐτοῦ . Τὸ γὰρ καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον εἶναί ἐστιν ὁ Θεός . Οὐκ ἔστιν ἄρα ἐκείνη ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ ὑστέρα . Εἰ δὲ μὴ δύναται νοεῖσθαι ἐκεῖνο τὸ εἶναι ἀπολύτως , ἤρτηται τῆς οὐσίας ἐκείνης , ἀφ´ ἦς καὶ συνάφεια αὐτοῦ . Καὶ οὕτως ἐπάνεισι τὰ πρότερα ἄπορα . δʹ . Ἔτι ἕκαστόν ἐστι τῷ ἰδίῳ εἶναι . Ὁ τοίνυν οὐκ ἔστι τὸ αὐτοῦ εἶναι , οὐκ ἔστι καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον εἶναι . Ὁ δὲ Θεός ἐστι καθ´ αὐτὸ ἀναγκαῖον εἶναι . Ὁ Θεὸς ἄρα ἐστὶ τὸ εἶναι αὐτοῦ . εʹ . Ἔτι , εἰ τὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ , οὐ δύναται δὲ μέρος εἶναι αὐτῆς ἁπλῆς οὕσης , δεῖ τὸ τοιοῦτο εἶναι παρὰ αὐτὴν εἶναί τι τὴν οὐσίαν αὐτοῦ . Ὃ δὲ πρόσεστί τινι μὴ ὃ ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ , προσήκει αὐτῷ κατά τινα αἰτίαν . Τὰ γὰρ μὴ ὄντα ἓν , εἰ συναφῦείη , ἀνάγκη κατά τινα . αἰτίαν συνιέναι , Τὸ εἶναι τοίνυν αὐτοῦ Θεοῦ προσήκει τῆ οὐσία αὐτοῦ κατά τινα αἰτίαν . Ἡ τοίνυν κατά τι ὅπερ ἐστὶν ἐκ τῆς οὐσίας αὐτοῦ τοῦ πρέγματος , ἢ κατὰ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἢ κατά τι ἄλλο Εἰ τῷ πρώτῳ , καὶ δευτέρῳ τρόπῳ , ἐστὶ δὲ ἡ οὐσία δι´ ἐκείνου τοῦ εἶναι . Τοῦτο δὲ ἀδύνατον . Πρότερον γὰρ κατ´ ἐπίνοιάν ἐστιν ἡ αἰτίας τοῦ αὐτοῦ Διὸ , καὶ εἴ τι νοοῖτο ἑαυτῷ αἰτίας τοῦ εἶναι,νοηθήσεται εἶναι πρὸ τοῦ ἔχειν τὸ εἶναι . Ὅπερ ἐστίν ἀδύνατον , εἰ μὴ νοοῖτο αἰτίας ἑαυτοῦ κατὰ τὸ εἶναι τὸ συμβεβηκὸς , ὅπερ ἐστὶν εἰναι κατά τι . Τοῦτο γὰρ οὐκ ἔστιν ἀδύνατον . εὑρίσκεται γάρ τι ὃ συμβεβηκὸς , ἐξ ἀρχῆς αἰτιατὸν τοῦ ἰδίου ὑποκειμένου , οὖ πρότερον νοεῖται τὸ οὐσιῶδες εἶδος τοῦ ὑποκειμένου . Ἀλλὰ γὰρ νῦν οὐ διαλεγόμεθα περὶ τοῦ κατὰ συμβεβηκὸς εἶναι . Εἰ δὲ προσήκει ἐκεῖνο τὸ εἶναι διά τινος ἄλλης αἰτίας · πᾶν δὲ τὸ λαμβάνον τὸ εἶναι διά τινος ἄλλης αἰτίας · ἐστὶν αἰτιατόν · ὁ δὲ Θεός ἐστι πρώτη αἰτίας ἀναίτιος · αὕτη ἄρα ἡ οὐσία ἡ λαμβάνουσα ἄλλοθεν τὸ εἶναι οὐκ ἔστιν οὐσία τοῦ Θεοῦ · ἀναγκαῖον ἄρα λέγειν τὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ εἶναι τὴν οὐσίαν αὐτοῦ . ϛʹ . Ἔτι πᾶν ὃ οὐ δύναται εἶναι , εἰ μὴ συνδρομῇ πολλῶν , ἔστι σύνθετον · ἀλλ´ οὐδὲν χρῆμα , οὗ τὸ εἶναι ἐστιν ἕτερον τῆς οὐσίας αὐτοῦ δύναται εἶναιεἰ μὴ συνδρομῇ πολλῶν , δηλαδὴ τῆς οὐσίας , καὶ τοῦ εἶναι . Ηᾶν ἄρα , οὓ ἡ οὐσία ἐστὶν ἄλλο , καὶ τὸ εἶναι ἄλλο , ἔττὶ σύνθετον . Ὁ δὲ Θεὸς οὐκ ἔπι σύνθετος . Αὐτὸ ἄρα τὸ εἶναι αὐτοῦ ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . ζʹ . Ἔτι πᾶν τὸ ὄν ἐστι καθ´ ὃ ἔχει τὸ εἶναι · οὐδὲν ἄρα , οὖ μὴ ἔστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ ἔστι κατὰ
Lemmas: λύσις ὁ προερέω ἄτοπος οὖον διαφεύγω . εἰμί γάρ ἐκεῖνος ὁ εἰμί δύναμαι νοέω ἄνευ ἐκεῖνος ὁ οὐσία , δῆλος ὅτι ἐκεῖνος ὁ οὐσία κατά συμβεβηκός ἔχω πρός ἐκεῖνος ὁ εἰμί . ἐκεῖνος δέ ὁ εἰμί εἰμί καθ´ ἑαυτοῦ ἀναγκαῖος εἰμί . ἐκεῖνος ἄρα ὁ οὐσία κατά συμβαίνω ἔχω πρός ὁ καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί . οὐ ἄρα εἰμί ὁ τίς ἧμαι εἰμί αὐτός . ὁ γάρ καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί εἰμί ὁ Θεός . οὐ εἰμί ἄρα ἐκεῖνος ὁ οὐσία ὁ Θεός , ἀλλά ὁ οὐσία ὁ Θεός ὕστερος . εἰμί δέ μή δύναμαι νοέω ἐκεῖνος ὁ εἰμί ἀπόλυτος , ἀρτέομαι ὁ οὐσία ἐκεῖνος , ἀφή εἰμί καί συνάφεια αὐτός . καί οὕτως ἐπάνειμι ὁ πρότερος ἄπορος . δέ . ἔτι ἕκαστος εἰμί ὁ ἴδιος εἰμί . ὁ τοίνυν οὐ εἰμί ὁ αὐτός εἰμί , οὐ εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί . ὁ δέ Θεός εἰμί καθ´ αὐτός ἀναγκαῖος εἰμί . ὁ θεός ἄρα εἰμί ὁ εἰμί αὐτός . εἰ . ἔτι , εἰμί ὁ εἰμί ὁ Θεός οὐ εἰμί ὁ οὐσία αὐτός , οὖον δύναμαι δέ μέρος εἰμί αὐτός ἁπλόος ὗσις , δεῖ ὁ τοιοῦτος εἰμί παρά αὐτός εἰμί τίς ὁ οὐσία αὐτός . ὅς δέ πρόσειμι τις μή ὅς ἐκ ὁ οὐσία αὐτός , προσήκω αὐτός κατά τις αἴτιος . ὁ γάρ μή εἰμί εἷς , εἰμί συναφίημι , ἀνάγκη κατά τις . αἴτιος συνίημι , ὁ εἰμί τοίνυν αὐτός Θεός προσήκω τῆ οὐσία αὐτός κατά τις αἴτιος . ὁ τοίνυν κατά τίς ὅσπερ εἰμί ἐκ ὁ οὐσία αὐτός ὁ πρέγματος , ἢ κατά ὁ οὐσία αὐτός ἢ κατά τίς ἄλλος εἰμί ὁ πρῶτος , καί δύο τρόπος , εἰμί δέ ὁ οὐσία δις ἐκεῖνος ὁ εἰμί . οὗτος δέ ἀδύνατος . Πρότερος γάρ κατ´ ἐπίνοια εἰμί ὁ αἴτιος ὁ αὐτός Διὸ , καί εἰμί τίς νοέω ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ εἶναι,νοηθήσεται εἰμί πρό ὁ ἔχω ὁ εἰμί . ὅπερ εἰμί ἀδύνατος , εἰμί μή νοέω αἴτιος ἑαυτοῦ κατά ὁ εἰμί ὁ συμβαίνω , ὅσπερ εἰμί εἰναι κατά τίς . οὗτος γάρ οὐ εἰμί ἀδύνατος . εὑρίσκω γάρ τίς ὅς συμβαίνω , ἐκ ἀρχή αἰτιατός ὁ ἴδιος ὑπόκειμαι , οὖον πρότερος νοέω ὁ οὐσιώδης εἶδος ὁ ὑπόκειμαι . ἀλλά γάρ νῦν οὖον διαλέγω περί ὁ κατά συμβαίνω εἰμί . εἰμί δέ προσήκω ἐκεῖνος ὁ εἰμί διά τις ἄλλος αἴτιος · πᾶς δέ ὁ λαμβάνω ὁ εἰμί διά τις ἄλλος αἴτιος · εἰμί αἰτιατός · ὁ δέ Θεός εἰμί πρῶτος αἴτιος ἀναίτιος · οὗτος ἄρα ὁ οὐσία ὁ λαμβάνω ἄλλοθεν ὁ εἰμί οὐ εἰμί οὐσία ὁ Θεός · ἀναγκαῖος ἄρα λέγω ὁ εἰμί ὁ Θεός εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ϛυʹ . ἔτι πᾶς ὅς οὖον δύναμαι εἰμί , εἰμί μή συνδρομή πολύς , εἰμί συντίθημι · ἀλ οὐδείς χρῆμα , ὅς ὁ εἰμί εἰμί ἕτερος ὁ οὐσία αὐτός δύναμαι ειναω μή συνδρομή πολύς , δηλαδή ὁ οὐσία , καί ὁ εἰμί . Ηᾶν ἄρα , ἕ ὁ οὐσία εἰμί ἄλλος , καί ὁ εἰμί ἄλλος , ἔττὶ συντίθημι . ὁ δέ θεός οὐ ἐπί σύνθετος . αὐτός ἄρα ὁ εἰμί αὐτός εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . γῆ . ἔτι πᾶς ὁ εἰμί εἰμί καθ´ ὅς ἔχω ὁ εἰμί · οὐδείς ἄρα , οὖον μή εἰμί ὁ οὐσία αὐτός εἰμί κατά