cogPG.PG151 108
ταῖς ἐν ᾅδου κηρυχθῆναι τὸ Εὐαγγέλιον , καὶ φανερωθῆναι τὴν μεγάλην ταύτην οἰκονομίαν , καὶ δοθῆναι τὴν ἀπὸ τῶν αἱχμαλωτισάντων δαιμόνων εἰς τέλος ἐλευθερίαν , καὶ τὸν ἁγιασμὸν , καὶ τὰς μελλούσας ἐπαγγελίας . Οὐκοῦν ἔδει πάντως καὶ εἰς ᾅδου κατελθεῖν τὸν Χριστόν · ἀλλὰ καὶ ταῦτα πάντα μετὰ δικαιοσύνης , ἦς χωρὶς οὐδὲν παρὰ Θεοῦ τελεῖται . Πρὸς δὲ τοῖς εἰρημένοις πᾶσιν ἕδει καὶ φενακισθῆναι δικαίως τὸν φενακίσαντα , καὶ ἀπολέσαι συλληθέντα τὸν πλοῦτον , ὃν ἐξ ἀπάτης ἐκτήσατο , καταστρατηγηθείσης σοφίᾳ τῆς πονηρίας , ἐφ᾽´ ᾖ διετέλει μεγαλαυχῶν ὁ ἀρχέκακος · ἢν μεγαλαυχίαν οὐκ ἂν ἀπέβαλεν , εἰ δυναστείᾳ θείᾳ κατεπονεῖτο , ἀλλὰ μὴ σοφίᾳ καὶ δικαιοσύνη καθῃρεῖτο τοῦ κράτους . Ἐπεὶ δὲ καὶ πάντες ἄνθρωποι πρὸς τὸ κακὸν ἐκτραπέντες ἔργῳ , ἢ λόγῳ , ἢ διανοίᾳ , ἢ πᾶσιν , ἢ δυσὶ τούτων , ἐμόλυναν τὴν παρὰ Θεοῦ δεδομένην τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει καθαρότητα , καὶ ἁγιασμοῦ χρείαν εἶχον , ὁ δὲ ἁγιασμὸς διὰ τῆς παρ᾽´ ἑκάστου προσφορᾶς καὶ ἀπ´ ἀρχῆς πρὸς τὸν Θεὸν τελεῖται · καθαρὰν δὲ εἶναι δεῖ τὴν ἀπαρχὴν , τοιαύτην δὲ ἡμεῖς τῷ Θεῷ προσενεγκεῖν ἀπαρχὴν οὐκ εἴχομεν , διὰ τοῦτο ὁ μόνος ἀμόλυντος ἀνεφάνη Χριστὸς , καὶ προσφορὰν ἐαυτῷ καὶ ἀπαρχὴν προσήνογκε τῷ Πατρὶ ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα οἱ πρὸς τοῦτον ὁρῶντες , καὶ τούτῳ πιστεύοντες , καὶ διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν ὑπακοῆς αὐτῷ κολλώμενοι δι´ αὐτοῦ ἐμφανισθῶμεν τῷ προσκὐπῳ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἱλασμοῦ τυχόντες ἀγιασθῶμεν ἅπαντες . Καὶ τοῦτό ἐστιν , ὅ φησιν ἑν Εὐαγγελίοις Κύριος · « Υπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτὸν , ἵνα καὶ αὐτοὶ ᾖσιν ἡγιασμένοι ἐν Θ ἀληθείᾳ . » Οὐ γὰρ τὴν προσφορὰν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν προσφέροντα ἀρχιερέα καθαρόν ἔδει καὶ ἀναμάρτητον εἶναι , ὡς καὶ ὁ Ἀπόστολός φησιν · « Τοιοῦτος ἡμῖν ἄπρεπεν ἀρχιερεὺς , ὅσιος , ἄκακος , ἀμίαντος , κεκωρισμένος ἀπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν , καὶ ὑψηλότερος τῶν οὐρανῶν γενόμενος . » Διὰ ταῦτα τοίνυν καὶ τὰ τοιαῦτα οὐ μόνον ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , ἐπὶ γῆς ὀφθεὶς καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναναστραφεὶς , ἀλλὰ καὶ τὴν καθ´ ἡμᾶς νῦν εἰ καὶ καθαρὰν ἄκρως , θνητὴν ὅμως καὶ παθητὴν ἀνελάβετο σάρκα , καὶ ταύτῃ τὸν μὲν ἀρχέκακον ὄφιν θεοσόφῳ δελέατι διὰ τοῦ σταυροῦ ἀγγιστρεύσας , τὸ ὑπ´ αὐτοῦ δουλούμενον ἅπαν ἠλευθέρωσε γένος · τυράννου γὰρ πεσόντος , ἐλεύθερον ἅπαν τὸ τυραννούμενον · καὶ τοῦτό ἐστιν ὅπερ αὐτὸς ὁ Κύριος ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φησὶν , ὅτι « Ἐδεσμεύθη ὁ ἰσχυρὸς , καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ διηρπάγη . » Ἠρπάγη δὲ παρὰ Χριστοῦ ἐλευθερωθέντα , καὶ δικαιωθέντα , καὶ φωτὸς ἐμπλησθέντα , καὶ θείοις χαρίσμασι πλουτισθέντα . Διὰ τοῦτο ψάλλει Δαβίδ · « ἀναβὰς εἰς ὕψος , τὸ τοῦ σταυροῦ πάντως , εἰ δὲ βούλει , καὶ τὸ οὐράνιον , ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν , ἔδωκε δόματα τοῖς ἀνθρώποις . » Τὸν μὲν οὖν διάβολον οὕτω διὰ τοῦ πάθους καὶ τῆς σαρκὸς ἐτρωπώσατο · τῷ δὲ Θεῷ καὶ
Lemmas: ὁ ἐν ᾍδης κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος , καί φανερόω ὁ μέγας οὗτος οἰκονομία , καί δίδωμι ὁ ἀπό ὁ αἰχμαλωτίζω δαίμων εἰς τέλος ἐλευθερία , καί ὁ ἁγιασμός , καί ὁ μέλλω ἐπαγγελία . οὐκοῦν ἐσθίω πάντως καί εἰς ᾍδης κατέρχομαι ὁ Χριστός · ἀλλά καί οὗτος πᾶς μετά δικαιοσύνη , εἰμί Χωρὶς οὐδείς παρά Θεός τελέω . πρός δέ ὁ εἴρω πᾶς ἕδος καί φενακίζω δικαίως ὁ φενακίζω , καί ἀπόλλυμι συλλανθάνω ὁ πλοῦτος , ὅς ἐκ ἀπάτη κτάομαι , καταστρατηγέω σοφία ὁ πονηρία , ἐφ᾽´ εἰμί διατελέω μεγαλαυχέω ὁ ἀρχέκακος · εἄν μεγαλαυχία οὐ εἄν ἀποβάλλω , εἰμί δυναστεία θεῖος καταπονέω , ἀλλά μή σοφία καί δικαιοσύνη καθαιρέω ὁ κράτος . ἐπεί δέ καί πᾶς ἄνθρωπος πρός ὁ κακός ἐκτρέπω ἔργον , ἢ λόγος , ἢ διάνοια , ἢ πᾶς , ἢ δύο οὗτος , μολύνω ὁ παρά Θεός δίδωμι ὁ ἀνθρώπινος φύσις καθαρότης , καί ἁγιασμός χρεία ἔχω , ὁ δέ ἁγιασμός διά ὁ παρά ἕκαστος προσφορά καί ἀπ´ ἀρχή πρός ὁ θεός τελέω · καθαρός δέ εἰμί δεῖ ὁ ἀπαρχή , τοιοῦτος δέ ἐγώ ὁ Θεός προσφέρω ἀπαρχή οὐ ἔχω , διά οὗτος ὁ μόνος ἀμόλυντος ἀναφαίνω Χριστός , καί προσφορά αὐτός καί ἀπαρχή προσφέρω ὁ πατήρ ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ὁ πρός οὗτος ὁράω , καί οὗτος πιστεύω , καί διά ὁ πρός αὐτός ὑπακοή αὐτός κολλάω δις αὐτός ἐμφανίζω ὁ προσκὐπῳ ὁ Θεός , καί ἱλασμός τυγχάνω ἁγίζω ἅπας . καί οὗτος εἰμί , ὅς φημί ἑν Εὐαγγέλιος Κύριος · « υπερά αὐτός ἐγώ ἁγίζω ἐμαυτοῦ , ἵνα καί αὐτός εἰμί ἁγίζω ἐν Θ ἀλήθεια . » οὖον γάρ ὁ προσφορά μόνος , ἀλλά καί ὁ προσφέρω ἀρχιερεύς καθαρός ἐσθίω καί ἀναμάρτητος εἰμί , ὡς καί ὁ ἀπόστολος φημί · « τοιοῦτος ἐγώ απρεπής ἀρχιερεύς , ὅσιος , Ἄκακος , ἀμίαντος , κορίζω ἀπό ὁ ἁμαρτωλός , καί ὑψηλός ὁ οὐρανός γίγνομαι . » Ζεύς οὗτος τοίνυν καί ὁ τοιοῦτος οὖον μόνος ὁ ὁ Θεός Λόγος σάρξ γίγνομαι , καί σκηνόω ἐν ἐγώ , ἐπί γῆ ὁράω καί ὁ ἄνθρωπος συναναστρέφω , ἀλλά καί ὁ καθ´ ἐγώ νῦν εἰμί καί καθαρός ἄκρως , θνητός ὅμως καί παθητός ἀναλαμβάνω σάρξ , καί οὗτος ὁ μέν ἀρχέκακος ὄφις θεόσοφος δέλεαρ διά ὁ σταυρός αγγιστρευσος , ὁ ὑπό αὐτός δουλόω ἅπας ἐλευθερόω γένος · τύραννος γάρ πίπτω , ἐλεύθερος ἅπας ὁ τυραννέω · καί οὗτος εἰμί ὅσπερ αὐτός ὁ Κύριος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φημί , ὅτι « δεσμεύω ὁ ἰσχυρός , καί ὁ σκεῦος αὐτός διαρπάζω . » ἁρπάζω δέ παρά Χριστός ἐλευθερόω , καί δικαιόω , καί φάος ἐμπίμπλημι , καί θεῖον χάρισμα πλουτίζω . Ζεύς οὗτος ψάλλω Δαβίδ · « ἀναβαίνω εἰς ὕψος , ὁ ὁ σταυρός πάντως , εἰμί δέ βούλομαι , καί ὁ οὐράνιος , αἰχμαλωτεύω αἰχμαλωσία , δίδωμι δόμα ὁ ἄνθρωπος . » ὁ μέν οὖν διάβολος οὗτος διά ὁ πάθος καί ὁ σάρξ τρωπάω · ὁ δέ Θεός καί