cogPG.PG151 79
φοῦ δαιμονίου , ὅτι Ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτὸ , πρὸς αὐτοὺς ὁ Κυριος ἔφη · « Τουτο τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται , εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστεία . » Καὶ τάχα διὰ τοῦτο μετὰ τὴν ἐπ´ ὄρους προσευχὴν καὶ τὴν κατ´ αὐτὴν ἐμφάνειαν τῆς θεῖκῆς αὐγῆς , καταβὰς εὐθὺς ἐπὶ τὸν τόπον ἔρχεται ἔνθα ὁ τῷ δαίμονι ἐκείνῳ κάτοχος ἦν . « Τοὺς γὰρ ἐγκρίτους τῶν μαθητῶν , φησὶ , παραλαβὼν ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος ποοσεύξασθαι , καὶ ἔλαμψεν ὡς ὁ ἥλιος · καὶ ἰδοὺ ὤφθησαν αὐτῷ συλλαλοῦντες Μωϋσῆς καὶ Ἡλίας , » οἱ μάλιστα σχεδὸν πάντων ἀνθρώπων τὴν προσευχήν καὶ τὴν νηστείαν ἀσκήσαντες · δεικνύντι καὶ διὰ τῆς ἐν τῇ προσευχῇ παρουσίας αὐτῶν τὸ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς νηστείας συνῳδὸν καὶ φιλάλληλον , ὡς καὶ συλλαλεῖν οἷον τῇ προσευχῇ τὴν νηστείαν ὁμιλούσῃ πρὸς Κύριον . Εἰ γὰρ φωνὴ αἷματος παθόντος ελ βοᾷ πρὸς Κύριον , καθάπερ αὐτὸς πρὸς τὸν Κάῖν φησὶν , ὡς διὰ Μωσέως ἐμάθομεν , πάντως καὶ τὰ τοῦ σώματος μέρη καὶ μέλη πάντα τῇ νηστείᾳ κακοπαθοῦντα βοήσει πρὸς Κύριον , καὶ τῇ προσευχῇ συλλαλήσαντα τοῦ νηστεύοντος , καὶ οἷον συμπροσευξάμενα , δικαίως εὐπροσδεκτοτέραν ταύτην ἐργάσεται , καὶ δικαιώσει τὸν ἑκουσίως ὑφιστάμενον τῆς νηστείας τὸν πόνον . Μετὰ δὴ τὸ προσεύξασθαι καὶ λάμψαι θείως , καταβὰς ἐκ τοῦ ὄρους ὁ Κύριος , ἔρχεται πρὸς τὸν ὄχλον καὶ τοὺς μαθητὰς , οἷς προσηνέχθη ὁ τὸ δαιμόνιον ἔχων ἐκεῖνος , ἵνα´ ὥσπερ ἔδειξεν ἐπ´ ὄρους ἐκεῖνο νηστείας καὶ προσευχῆς ὑπάρχον βραβεῖον , οὐ μέγα μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ θείαν λαμπρότητα · οὕτω καταβὰς ἐπιδείξει τούτων τεὶ κατὰ τὴν παροῦσαν τῶν ἱερῶν νηστειῶν κυΚριώνυμον ἡμέραν ἐπ´ ἐκκλησίας ἔθος τὰ περὶ τοῦ θαύματος ἀναγινώσκεσθαι τούτου , φέρε τὴν αὐτὸ καταγγέλλουσαν εὐαγγελικὴν ῥῆσιν ἄνωθεν ἐπέλθωμεν ἅπασαν . Ἐλθόντι γοῦν , φησί , τῷ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ τοὺς αὐτοῖς συμπαρόντας , καὶ ἐρωτήσαντι , τίς ὁ πρὸς ἀλλήλους λόγος , ἀποκριθεὶς Σξεἶς ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπε · « Διδάσκαλε , ἥνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σὲ ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον , καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβη , ῥήσσει αὐτὸν καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ καὶ ξηραίνεται . » Πῶς οὖν ἤφριζεν οὗτος καὶ ἔτριζε τοὺς ὀδόντας καὶ ἐξηραίνετο ; Τοῦ δαιμονῶντος πρῶτόν τε καὶ μᾶλλον τῶν ἄλλων μορίων τοῦ σώματος ὁ ἐγκέφαλος πάσχει · τῷ γὰρ ἐν τούτῳ ψυχικῷ πνεύματι ὡς ὀχήματι χρῆται ὁ δαίμων , καὶ ἀπὸ τούτου , καθάπερ ἐξ ἀκροπόλεώς τινος καταδυναστεύει παντὸς τοῦ σώματος · τοῦ δὲ ἐγκεφάλου πάσχοντος , σύῤῥοιά τις ἐκεῖθεν ἀφίεται φυσσώδης ὁμοῦ καὶ φλεγματώδης ἐπὶ τὰ νεῦρα καὶ τοὺς μῦας τοῦ σώματος , τοῦ ψυχικοῦ πνεύματος τὰς διεξόδους ἐμφράττουσα · καὶ κλόνος ἐντεῦθεν καὶ ῥῆξις καὶ κίνησις ἀπροαίρετος πᾶσι τοῖς προαιρετικοῖς μορίοις ἐγγίνεται , μάλιστα δὲ ταῖς γνάθοις , ὡς μάλιστα πλησιαζούσαις τῷ πρωτοπαθήσαντι μορίῳ . Πολλοῦ δὲ τοῦ ὑγροῦ μᾶλλον ἐπὶ τὸ στόμα καταφερομένου διά τε τὸ χώρημα τῶν πόρων καὶ τὴν πρὸς τὸν ἐγκέφαλον ἐγγύτητα , τῆς τε
Lemmas: φοῦ δαιμόνιος , ὅτι ἐγώ οὐ δύναμαι ἐκβάλλω αὐτός , πρός αὐτός ὁ κύριος φημί · « οὗτος ὁ γένος οὐ ἐκπορεύω , εἰμί μή ἐν προσευχή καί νηστεία . » καί τάχα διά οὗτος μετά ὁ ἐπι ὄρος προσευχή καί ὁ κατ´ αὐτός ἐμφάνεια ὁ θεῖος αὐγή , καταβαίνω εὐθύς ἐπί ὁ τόπος ἔρχομαι ἔνθα ὁ ὁ δαίμων ἐκεῖνος κάτοχος εἰμί . « ὁ γάρ έγκριτος ὁ μαθητής , φημί , παραλαμβάνω ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος ποοσευξομαι , καί λάμπω ὡς ὁ ἥλιος · καί ἰδού ὁράω αὐτός συλλαλέω Μωϋσῆς καί Ἡλίας , » ὁ μάλιστα σχεδόν πᾶς ἄνθρωπος ὁ προσευχή καί ὁ νηστεία ἀσκέω · δείκνυμι καί διά ὁ ἐν ὁ προσευχή παρουσία αὐτός ὁ ὁ προσευχή καί ὁ νηστεία συνῳδός καί φιλάλληλος , ὡς καί συλλαλέω οἷος ὁ προσευχή ὁ νηστεία ὁμιλέω πρός κύριος . εἰμί γάρ φωνή αἷμα πάθος Ελ βοάω πρός κύριος , καθάπερ αὐτός πρός ὁ Κάϊν φημί , ὡς διά Μωσῆς μανθάνω , πάντως καί ὁ ὁ σῶμα μέρος καί μέλος πᾶς ὁ νηστεία κακοπαθέω βοάω πρός κύριος , καί ὁ προσευχή συλλαλέω ὁ νηστεύω , καί οἷος συμπροσευξάμενα , δικαίως εὐπρόσδεκτος οὗτος ἐργάζομαι , καί δικαιόω ὁ ἑκούσιος ὑφίστημι ὁ νηστεία ὁ πόνος . μετά δή ὁ προσεύχομαι καί λάμπω θεῖος , καταβαίνω ἐκ ὁ ὄρος ὁ Κύριος , ἔρχομαι πρός ὁ ὄχλος καί ὁ μαθητής , ὅς προσφέρω ὁ ὁ δαιμόνιον ἔχω ἐκεῖνος , ἵημι ὥσπερ δείκνυμι ἐπι ὄρος ἐκεῖνος νηστεία καί προσευχή ὑπάρχω βραβεῖον , οὖον μέγας μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ θεῖος λαμπρότης · οὗτος καταβαίνω ἐπίδειξις οὗτος τεὶ κατά ὁ πάρειμι ὁ ἱερός νηστεία Κυριώνυμος ἡμέρα ἐπι ἐκκλησία ἔθος ὁ περί ὁ θαῦμα ἀναγιγνώσκω οὗτος , φέρω ὁ αὐτός καταγγέλλω εὐαγγελικός ῥῆσις ἄνωθεν ἐπέρχομαι ἅπας . ἔρχομαι γοῦν , φημί , ὁ Ἰησοῦς πρός ὁ μαθητής καί ὁ αὐτός συμπάρειμι1 , καί ἐρωτάω , τίς ὁ πρός ἀλλήλων λόγος , ἀποκρίνω Σξεἶς ἐκ ὁ ὄχλος εἶπον · « διδάσκαλος , φέρω ὁ υἱός ἐγώ πρός σύ ἔχω πνεῦμα ἄλαλος , καί ὅπου εἄν αὐτός καταλαμβάνω , ῥήγνυμι αὐτός καί ἀφρίζω καί τρίζω ὁ ὀδούς αὐτός καί ξηραίνω . » Πῶς οὖν ἀφρίζω οὗτος καί τρίζω ὁ ὀδούς καί ξηραίνω ; ὁ δαιμονάω πρότερος τε καί μᾶλλον ὁ ἄλλος μόριον ὁ σῶμα ὁ ἐγκέφαλος πάσχω · ὁ γάρ ἐν οὗτος ψυχικός πνεῦμα ὡς ὄχημα χράω ὁ δαίμων , καί ἀπό οὗτος , καθάπερ ἐκ ἀκρόπολις τις καταδυναστεύω πᾶς ὁ σῶμα · ὁ δέ ἐγκέφαλος πάσχω , σύῤῥοιά τις ἐκεῖθεν ἀφίημι φυσώδης ὁμοῦ καί φλεγματώδης ἐπί ὁ νεῦρον καί ὁ μῦς ὁ σῶμα , ὁ ψυχικός πνεῦμα ὁ διέξοδος ἐμφράσσω · καί κλόνος ἐντεῦθεν καί ῥῆξις καί κίνησις ἀπροαίρετος πᾶς ὁ προαιρετικός μόριον ἐγγίγνομαι , μάλιστα δέ ὁ γνάθος , ὡς μάλιστα πλησιάζω ὁ πρωτοπαθέω μόριον . Πολύς δέ ὁ ὑγρός μᾶλλον ἐπί ὁ στόμα καταφέρω διά τε ὁ χώρημα ὁ πόρος καί ὁ πρός ὁ ἐγκέφαλος ἐγγύτης , ὁ τε