cogPG.PG151 400
Ἀλλ´ ὅπερ ἤδη φθάσαντες ἔφημεν , πρώτην μὲν ἐκείνην αἰτίαν φησὶ τῆς προσποιήτου καὶ πεπλασμένης παραιτήσεως τῶν κατὰ τῆς εὐσεβείας λόγων , τὸ μὴ δεῖν εἶναι θεολογεῖν , ὡς καὶ τοῖς Πατράσι καὶ νομοθέταις , φησὶ , τῆς Ἐκκλησίας ἀπειρημένον · ἐκεῖθεν γὰρ καὶ ἡμεῖς ὁρμηθέντες , εἰς μακρὸν προενεγκεῖν τὸν πρὸς τὸν φιλόσοφον λόγον ἀνάγκην ἔσχομεν . Δευτέραν δ´ ἐπ´ ἐκείνῃ καὶ τρίτην , τὴν μὲν τὸν ἐπικείμενόν φησι διωγμὸν , καὶ τοὺς μὴ ὄντας ἀκριβεῖς φύλακας , καὶ τὴν ἐκεῖθεν ἐπιγιγνομένην δειλίαν καὶ ἀκαιρίαν , ἅπερ αὐτὸς ἤδη φθάσας ἀνέπλασε · τὴν δ´ ὅτι καὶ ἀκοὴ πᾶσα , φησί , πρὸς τοὺς τῆς κακοδοξίας ἀποκέκλεισται λόγους , τοῦτο τέως ἀληθῶς ὁμοῦ καὶ δικαίως , παντὸς ἄμα τοῦ τῆς Ἐκκλησίας πληρώματος , πλὴν ὀλίγης τινὸς καὶ φαύλης μερίδος , τὴν καινοτομίαν , καὶ τὴν τῆς θεότητος ὕβριν καὶ τοὺς ὑπὲρ αὐτῆς ἀποστρεφομένων λόγους , εἰ καὶ τῇ ἀληθείᾳ κἀνταῦθα τὸ ψεῦδος παρέμιξε , τοὺς μὲν εἰπὼν ἤδη προκατειλῆφθαι τῷ λόγῳ τῆς ἁληθείας , τοὺς δ´ ὑποκύπτειν ὑπὸ ὅειλίας , τὴν δυναστοίαν καὶ τὸ κράτος κατεπτηχότας . Πρὸς δέ γε τοῖς εἰρημένοις πᾶσι καὶ τὸν ἀληθῆ , καὶ σώζοντα λόγον ὄντως τῆς ἐπιπλάστου ταύτης ἀναβολῆς τελευταῖον προστίθησι , φημὶ δὴ τὸ τοὺς ἐλέγχους τῶν τῆς εὐσεβείας ἀγωνιστῶν καὶ προμάχων οὑ μικρῶς ὑφορᾶσθαι , καὶ δεδιέναι , καὶ τὸν δίκαιον μυκτηρισμόν τε καὶ τὴν ἀνατροπὴν , ἅπερ αὐτῷ καὶ τοῖς αὐτοῦ λόγοις συμβαίνειν ἔμελλεν ὕστερον . Καὶ θαῦμα , πῶς τοὺς ἀπὸ κώπης τε καὶ σκαπάνης , ὡς αὐτός φησι , καὶ τῆς ἐφημέρου τῶν χειρῶν ἐργασίας εἰς τὴν τῆς ἐκκλησίας παρελθόντας κυβέρνησιν , καὶ διὰ τοῦτο μηδὲ λέγειν , μηδὲ γράφειν ἐπισταμένους σὺν λόγῳ , ὁ ἄμαχος οὑτοσὶ διαλεκτικὸς , καὶ φιλόσοφος , καὶ τῶν θείων καὶ ἱερῶν ἐξηγητὴς , καὶ διδάσκαλος αὐτοχειροτόνητος , οὔτω δ λιᾷ καὶ πέφρικε πόῤῥωθεν ; πῶς δὲ καὶ τοὺς ἀκροατὰς οὐκ αἰδεῖται , οὐδ´ ἐρυθριᾷ , ταῦτά τε κἀκεῖνα λέγων ὁμοῦ , καὶ κατὰ ταυτὸ , καὶ τοῖς ἰδίοις ἁλισκόμενος λόγοις , καὶ περιπετὴς ἐαυτῷ γιγνόμενος ; Ἡ γὰρ οὐκ ἀληθῶς ἐκεῖνα , ἢ ταῦτα ψευδῶς · οὐ γὰρ δὴ καὶ ἄμφω δώσομεν ἀληθεύειν ἐπίσης , ἐπεὶ μηδ´ ενδ χεται τὰναντία συνελθεῖν εἰς ταυτό . Εἰ δὲ τὰ ὄστερα ταῦτ´ ἀληθεύειν πᾶσα ἀνάγκη , καὶ τοῦτ´ ἂν εἴποι πᾶς τις νοῦν κεκτημένος , οὐδὲ γὰρ ἄν ποτ´ ἠνέσχετο δειλίαν ἑαυτοῦ καὶ φόβον οὐτωσὶ καταψεύδετσθαι τὸν μὴ ὄντα , καὶ τῆς τῶν πραγμάτων ἀληθείας κατεπειγούσης , ὁ φιλοδοξότατος καὶ φιλοτιμότατος πάντων ὧν ἴσαεν σχεδὸν , εὔδηλον ὡς τὰ πρότερα ἐκεῖνα μετὰ τοῦ ψεύδους . Καὶ δέδοικεν ὄντως , καὶ ἀγωνιᾷ μετὰ τῆς κατ´ εὐσέβειαν ἀληθείας ἱσταμένας τὰς τῶν ἐμῶν λογοποιων καὶ ῥητόρων σοφάς ὄ τως γλώττας , καὶ θεολόγους , ἐξ ὧν αὐτόματος ἡ πιθὼ προῖοῦσα πάντας χειροῦται κατὰ τὸν αὐτοῦ τοῦκατηγόρου φημὶ λόγον , καὶ τοὺς ἐκεῖθεν ἐλέγχους , καὶ τὴν δικαιοτάτην καὶ λαμπρὰν καταδίκην . Ἀλλ´ ὁ μύστης καὶ φίλος ἄγγελος , μᾶλλον δ´ αὐτὸς ἑαυτὸν ὁ μυσταγωγὸς τῶν τοιούτων καὶ μύστης , τὰ μὲν πρὸς τὸν τῆς εὐσεβείας παραθαῤῥύνων ἐν Υράμμασι πόλεμον , τὰ δὲ καὶ τῆς προκατασχούσης αὐτὸν ἄιιλίας τε καὶ τοῦ δέους , ἢ δὴ καὶ προὔφηνο ἐξαίρων καὶ ἀνακτώμενος , οὔτε τῶν ὀρθῶς ἐλλογίμων , οὔτε τῶν εὖ γεγονότων ἕνα μηδένα συνηγορῆπαι . μηδ´ ἐξακολουθῆσαι τῇ τῶν Πατέρων συνόδω καὶ τῇ εὐσεβείᾳ φησίν , ὥσπερ’εν Ὑπερβορέοις , ἢ στηλῶν Ἡρακλείων ἔξω , καὶ τῆς καθ´ ἡμᾶς οἰκουμένης τοὺς λόγους ποιούμενος , καὶ μηδένα τῶν συνεγνωκότων τε καὶ συνόντων , τῶν λαλουμένων ἔχων ἀκροατήν . Καὶ τίς . ὧ ἑταῖρε , τῶν βασιλέων , τῶν τε ὄντων , τῶν τε μακαρίως ἀπιόντων , ἵν´ ἐκ τῶν ἀρχῶν καὶ τῆς κορυφῆς , ἧς αὐτὸς φῇς ἀνθρωπίνης εὐγενείας , καὶ αὐτὸς ἄρξωμαι τίς οὐν ἐκείνων , ἢ τῶν εὐσεβῶν βασιλίδων , ἢ καὶ τῶν θεοφυλάκτων τούτων βλαστῶν ἀῤῥένων ἅμα καὶ θηλειῶν , οὐ τῶν,ἡλικίας μόνον καὶὶ φρονήματος ἁψαμένων ἤδη , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀτελῶν ἔτι » τὴν ἡλικίαν , τελείων δὲ τὸ κατ´ εὐσέβειαν φρόνημα , τῆς κατ´ εὐσέβειαν ἀληθείας οὐκ ἔστι , καὶ τὴν Χριστοῦ Ἐκκλησίαν , καὶ τὸ ταύτης ὑγιὲς οὐ γνησίως φιλεῖ φρόνημα , καὶ τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ἀντιθέτους ἐπίσης αὐτῇ καὶ μισεῖ , καὶ ἐκ ψυχῆς ἀποστρέφεται ; Τί δὲ τὸ χρυσοῦν μετ´ ἐκείνους γένος ἐκείνων , ἀδελφοί , καὶ ἀδελφιδοῖ , φημὶ , καὶ νύμφαις καὶ κηδεσταὶ , καὶ τὰ μεγάλα , καὶ πρῶτα μετὰ τὴ ν βασιλείαν εὐθὺς ἀξιώματα , ἵνα μηδὲ γυναικῶν τῶν ἐκ βασιλείου γένους ὁ κατάλογος ἄμοιρος εἴη , καὶ τοῦτο διὰ σὲ τὸν τούτοις ἐναμβρυνόμενόν τε καὶ πτερούμενον , οὐ πάντες ἅμα , καὶ πᾶσαι τῶν ὀρθῶν λόγων τῆς εὐσεβείας , καὶ τῆς ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας , καὶ σεουδασταὶ , καὶ ζηλωταί , καὶ πρόμαχοι χρηματίζουσι , πᾶσαν ἀλλόκοτον αἵρεσιν καὶ κακοδοξίαν , καθαπερεί τινα Σκύλλαν καὶ Χάρυβδιν καὶ ἅδου κυνῆν γενναίως ἀποστρεφόμενοι ; εἰ μήπου μειράκιά τινα ἀμαθῆ , χθὲς καὶ πρότριτα τῆς τῶν παιδίων προελθόντα σχολῆς , καὶ τὰ μὲν ἀμηγέπη τῶν προτελείων ἀψάμενα λόγων , τὰ δὲ μηδὲ ἐκείνων , ἀλλὰ στοιχείων τινῶν καὶ συλλαβῶν τῆς εἰσαγωγῆς ἐκείνων ἐν ἀκροάσει μόνον γενόμενα , ὡς μηδὲ τὰ ἐν λογισμοῖς τῶν κοινῶν διοικήσεων γράφειν ἀπταίστως δύνασθαι . Τί γὰρ , εἰ καὶ πολιάν τις ἐν τούτοις καὶ βαθὺν προβέβληται πώγωνα , παιδαριώδη δὲ οὐχ ἧττον καὶ αὐτὸς περιφέρει τὸν νοῦν καὶ ἀμύητον , ἃ μὴ ἑώρακεν ἐμβατεύων , καὶ τοσοῦτον σοφίας ἀφεστηκὼς · , οὐ τῆς ἄνω φημὶ μόνον καὶ πρώτης , ἀλλὰ καὶ της κάτω ταύτης καὶ ἀνθρωπείας , ὅσον καὶ πλήρης , ἢ καὶ μέτοχος εἶναι ταύτης κακῶς οἴεται · ΚΕἶτ´ οὐκ αἰσχύνεσθε τοὺς ὁρῶντας , εἰπέ μοι , καὶ τοὺς ἀκούοντας , εἰς οὐδὲν τῆς φατρίας ὑμῶν πάσης περιγραφείσης ἤδη σχεδὸν , καὶ αὐτης δὲ ταύτης ἀστατούσης , καὶ τῇδε κἀκεῖσε πυκνὰ περιφερομένης ,, ὡς τοὺς μὲν ὑπ´ ἀπορίας τοῦ τοῖς ἀγίοις ἀντιλέγειν , καὶ λέγειν τι καίριον ἔχειν , καὶ πρὸς τὴν λαμπρὰν τῆς ἀληθείας ἡμέραν καὶ τὸ ἀπρόσιτον ἐκεῖνο φῶς ἀντιβλέπειν , καὶ ταῦτα κἀκεῖνα σιγᾶσθαι δεῖν εἶναι λέγειν , καὶ μηδὲν περὶ δογμάτων θείων κινεῖν , ἐπίσης τῷ ψεύδει καὶ τὴν ἀλήθειαν , καὶ τῷ σκότει τὸ φῶς ἐλαύνοντας , τοὺς δὲ πλέον τι τῶν ἄλλων ἔχειν δοκοῦντας , ὅσον εἰς εὐλάβειάν τε καὶ σχῆμα , τοὺς μὲν ὡς ἐν μυστηρίῳ καὶ κρύβδην , τοὺς δὲ καὶ προφανῶς ἤδη λύπην εἶναι λέγειν δικαίαν τὸ τῆς διαστάσεως
Lemmas: Ἀλ ὅσπερ ἤδη φθάνω φημί , πρῶτος μέν ἐκεῖνος αἴτιος φημί ὁ προσποίητος καί πλάσσω παραίτησις ὁ κατά ὁ εὐσέβεια λόγος , ὁ μή δήω εἰμί θεολογέω , ὡς καί ὁ πατήρ καί νομοθέτης , φημί , ὁ ἐκκλησία ἀπεῖπον · ἐκεῖθεν γάρ καί ἐγώ ὁρμάω , εἰς μακρός προφέρω ὁ πρός ὁ φιλόσοφος λόγος ἀνάγκη ἔχω . Δεύτερος δδʹ ἐπι ἐκεῖνος καί τρίτος , ὁ μέν ὁ ἐπικείμενος φημί διωγμός , καί ὁ μή εἰμί ἀκριβής φύλαξ , καί ὁ ἐκεῖθεν ἐπιγίγνομαι δειλία καί ἀκαιρία , ὅσπερ αὐτός ἤδη φθάνω ἀναπλάσσω · ὁ δδʹ ὅτι καί ἀκοή πᾶς , φημί , πρός ὁ ὁ κακοδοξία ἀποκλείω λόγος , οὗτος τέως ἀληθής ὁμοῦ καί δικαίως , πᾶς ἄμη ὁ ὁ ἐκκλησία πλήρωμα , πλήν ὀλίγος τις καί φαῦλος μερίς , ὁ καινοτομία , καί ὁ ὁ θεότης ὕβρις καί ὁ ὑπέρ αὐτός ἀποστρέφω λόγος , εἰμί καί ὁ ἀλήθεια ἐνταῦθα ὁ ψεῦδος παραμείγνυμι , ὁ μέν εἶπον ἤδη προκαταλαμβάνω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , ὁ δδʹ ὑποκύπτω ὑπό ὅς , ὁ δυναστοεις καί ὁ κράτος καταπτήσσω . πρός δέ γε ὁ εἴρω πᾶς καί ὁ ἀληθής , καί σῴζω λόγος εἰμί ὁ ἐπίπλαστος οὗτος ἀναβολή τελευταῖος προστίθημι , φημί δή ὁ ὁ ἔλεγχος ὁ ὁ εὐσέβεια ἀγωνιστής καί πρόμαχος ὅς μικρός ὑφοράω , καί δείδω , καί ὁ Δίκαιος μυκτηρισμός τε καί ὁ ἀνατροπή , ὅσπερ αὐτός καί ὁ αὐτός λόγος συμβαίνω μέλλω ὕστερος . καί θαῦμα , πῶς ὁ ἀπό κώπη τε καί σκαπάνη , ὡς αὐτός φημί , καί ὁ ἐφήμερος ὁ χείρ ἐργασία εἰς ὁ ὁ ἐκκλησία παρέρχομαι κυβέρνησις , καί διά οὗτος μηδέ λέγω , μηδέ γράφω ἐφίστημι σύν λόγος , ὁ ἄμαχος οὗτος διαλεκτικός , καί φιλόσοφος , καί ὁ θεῖον καί ἱερός ἐξηγητής , καί διδάσκαλος αὐτοχειροτόνητος , οὐτάω δ Λία καί φρίσσω πόρρωθεν ; πῶς δέ καί ὁ ἀκροατής οὐ αἰδέομαι , οὐδός ἐρυθριάω , οὗτος τε ἐκεῖνος λέγω ὁμοῦ , καί κατά τατός , καί ὁ ἴδιος ἁλίσκομαι λόγος , καί περιπετής αὐτός γίγνομαι ; ὁ γάρ οὐ ἀληθής ἐκεῖνος , ἢ οὗτος ψευδής · οὖον γάρ δή καί ἄμφω δίδωμι ἀληθεύω ἐπίσης , ἐπεί μηδ´ ενδ χω τἀναντία συνέρχομαι εἰς αὐτός . εἰμί δέ ὁ ὄστερα ταῦ ἀληθεύω πᾶς ἀνάγκη , καί τοῦτος εἄν εἶπον πᾶς τις νόος κτάομαι , οὐδέ γάρ ἄν ποτ ἀνέχω δειλία ἑαυτοῦ καί φόβος οὕτως καταψεύδομαι ὁ μή εἰμί , καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια κατεπείγω , ὁ φιλόδοξος καί φιλότιμος πᾶς ὅς ἴσος σχεδόν , εὔδηλος ὡς ὁ πρότερος ἐκεῖνος μετά ὁ ψεῦδος . καί δείδω εἰμί , καί ἀγωνιάω μετά ὁ κατ´ εὐσέβεια ἀλήθεια ἵστημι ὁ ὁ ἐμέω λογοποιός καί ῥήτωρ σοφός ὅς ὅς γλῶσσα , καί θεολόγος , ἐκ ὅς αὐτόματος ὁ πείθω πρόειμι πᾶς χειρόομαι κατά ὁ αὐτός τουκατηγορεω φημί λόγος , καί ὁ ἐκεῖθεν ἔλεγχος , καί ὁ Δίκαιος καί λαμπρός δίκη . Ἀλ ὁ μύστης καί φίλος ἄγγελος , μᾶλλον δδʹ αὐτός ἑαυτοῦ ὁ μυσταγωγός ὁ τοιοῦτος καί μύστης , ὁ μέν πρός ὁ ὁ εὐσέβεια παραθαρσύνω ἐν Υράμμασι πόλεμος , ὁ δέ καί ὁ προκατέχω αὐτός ἄιιλίας τε καί ὁ δέος , ἢ δή καί προφαίνω ἐξαίρω καί ἀνακτάομαι , οὔτε ὁ ὀρθῶς ἐλλόγιμος , οὔτε ὁ εὕω γίγνομαι εἷς μηδείς συνηγορέω . μηδ´ ἐξακολουθέω ὁ ὁ Πατέρων σύνοδος καί ὁ εὐσέβεια φημί , ὥσπερ’εν Ὑπερβόρεοι , ἢ στήλη Ἡρακλείων ἔξω , καί ὁ καθ´ ἐγώ οἰκέω ὁ λόγος ποιέω , καί μηδείς ὁ συγγιγνώσκω τε καί σύνειμι , ὁ λαλέω ἔχω ἀκροατής . καί τίς . ἵημι ἑταῖρος , ὁ βασιλεύς , ὁ τε εἰμί , ὁ τε μακάριος ἄπειμι , ὅς ἐκ ὁ ἀρχή καί ὁ κορυφή , ὅς αὐτός φημί ἀνθρώπινος εὐγένεια , καί αὐτός ἄρχω τίς ὀν ἐκεῖνος , ἢ ὁ εὐσεβής βασιλίς , ἢ καί ὁ θεοφύλακτος οὗτος βλαστός ἄρσην ἅμα καί θῆλυς , οὖον των,ηλικις μόνος καί φρόνημα ἅπτω ἤδη , ἀλλά καί ὁ ἀτελής ἔτι » ὁ ἡλικία , τέλειος δέ ὁ κατ´ εὐσέβεια φρόνημα , ὁ κατ´ εὐσέβεια ἀλήθεια οὐ εἰμί , καί ὁ Χριστός ἐκκλησία , καί ὁ οὗτος ὑγιής οὖον γνήσιος φιλέω φρόνημα , καί ὁ ἑτερόδοξος καί ἀντίθετος ἐπίσης αὐτός καί μισέω , καί ἐκ Ψυχή ἀποστρέφω ; τις δέ ὁ χρύσεος μετέ ἐκεῖνος γένος ἐκεῖνος , ἀδελφός , καί ἀδελφιδέος , φημί , καί νύμφη καί κηδεστής , καί ὁ μέγας , καί πρῶτος μετά ὅς Ν βασίλειος εὐθύς ἀξίωμα , ἵνα μηδέ γυνή ὁ ἐκ βασίλειος γένος ὁ κατάλογος ἄμοιρος εἰμί , καί οὗτος διά σύ ὁ οὗτος εναμβρυνομενω τε καί πτερόω , οὖον πᾶς ἅμα , καί πᾶς ὁ ὀρθός λόγος ὁ εὐσέβεια , καί ὁ ἀποστολικός ἐκκλησία , καί σεουδασταὶ , καί ζηλωτής , καί πρόμαχος χρηματίζω , πᾶς ἀλλόκοτος αἵρεσις καί κακοδοξία , καθαπερεί τις Σκύλλα καί Χάρυβδις καί ἅδος κυνέη γενναῖος ἀποστρέφω ; εἰμί μήπου μειράκιον τις ἀμαθής , χθές καί πρότριτα ὁ ὁ παιδίον προέρχομαι σχολή , καί ὁ μέν ἀμῃγέπος ὁ προτέλεια ἅπτω λόγος , ὁ δέ μηδέ ἐκεῖνος , ἀλλά στοιχεῖον τις καί συλλαβή ὁ εἰσαγωγή ἐκεῖνος ἐν ἀκροάομαι μόνος γίγνομαι , ὡς μηδέ ὁ ἐν λογισμός ὁ κοινός διοίκησις γράφω ἄπταιστος δύναμαι . τις γάρ , εἰμί καί πολιός τις ἐν οὗτος καί βαθύς προβάλλω πώγων , παιδαριώδης δέ οὐ κακός καί αὐτός περιφέρω ὁ νόος καί ἀμύητος , ὁ μή ὁράω ἐμβατεύω , καί τοσοῦτος σοφία ἀφίστημι · , οὖον ὁ ἄνω φημί μόνος καί πρῶτος , ἀλλά καί ὁ κάτω οὗτος καί ἀνθρώπειος , ὅσος καί πλήρης , ἢ καί μέτοχος εἰμί οὗτος κακῶς οἴομαι · ΚΕἶτ´ οὐ αἰσχύνω ὁ ὁράω , εἶπον ἐγώ , καί ὁ ἀκούω , εἰς οὐδείς ὁ φράτρα σύ πᾶς περιγράφω ἤδη σχεδόν , καί αὐτός δέ οὗτος ἀστατέω , καί ὅδε κἀκεῖσε πυκνός περιφέρω ,, ὡς ὁ μέν ὑπό ἀπορία ὁ ὁ ἀγάω ἀντιλέγω , καί λέγω τίς καίριος ἔχω , καί πρός ὁ λαμπρός ὁ ἀλήθεια ἡμέρα καί ὁ ἀπρόσιτος ἐκεῖνος φάος ἀντιβλέπω , καί οὗτος ἐκεῖνος σιγάω δήω εἰμί λέγω , καί μηδείς περί δόγμα θεῖον κινέω , ἐπίσης ὁ ψεύδω καί ὁ ἀλήθεια , καί ὁ σκότος ὁ φάος ἐλαύνω , ὁ δέ πλέω τίς ὁ ἄλλος ἔχω δοκέω , ὅσος εἰς εὐλάβεια τε καί σχῆμα , ὁ μέν ὡς ἐν μυστήριον καί κρύβδην , ὁ δέ καί προφανῶς ἤδη λύπη εἰμί λέγω Δίκαιος ὁ ὁ διάστασις