cogPG.PG151 65
τῶν Γραμματέων διαλογισμοῖς , ἔστι δ´ ὢς καὶ συμφωνεῖ · ὅτι μὲν γὰρ οὐδεὶς ἀνθρώπων παρ´ ἑαυτοῦ δύναται ἀφιέναι ἀμαρτίας , ἀληθὲς εἰναι δείκνυσιν . Ἐκεῖνο δὲ τῶν φαρισαίων ψευδὲς καὶ ἀσύνετον , ὅτι ψιλός ἐστιν ἄνθρωπος ὁ Χριστὸς , ἀλλ´ οὐ Θεὸς παντοδύναμος · ὃ γὰρ οὐδέποτέ τις εἶδεν , οὐδὲ ἤκουσε , νῦν ἀνεφάνη Θεὸς καὶ ἄνθρωπος αὐτὸς , διττὴν καὶ τὴν φύσιν ἔχων καὶ τὴν ἐνέργειαν , καὶ λαλῶν μὲν καθ´ ἡμᾶς ὡς ἄνθρωπος , ποιῶν δὲ ὅσαθέλει λόγῳ καὶ προστάγματι μόνῳ ὡς Θεός · καὶ διὰ τῶν ἔργων πιστούμενος , ὅτι καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτὸς τὰ πάντα κατὰ τὸ ὡαλμικόν · « Εἶπε , καὶ ἐγενήθησαν , αὐτὸς ἐνετείλατο , καὶ ἐκτίσθησαν · » ὅ καὶ νῦν τῷ λόγῳ τούτῳ παραχρῆμα τὸ ἔργον ἐπηκολούθησεν · ἠγέρθη γὰρ εὐθὺς ὁ παραλυτικὸς , « Καὶ ἄρας τὸν κράββατον ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων · ὥστε ἐξίστασθαι πάντας . » Ἡ μὲν γὰρ τῶν πταισμάτων ἄφεσις καὶ παρὰ τῶν ἀνθρώπων εἰς οὐς ἄν τις πταίσῃ πολλάκις διὰ λόγου τελεῖται νάσον δὲ , καὶ ταῦτα τοιαύτην φυγαδεῦσαι προστάγματι καὶ λόγῳ μόνῳ μόνου Θεοῦ . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς ἐπισημαίνεται λέγων ἐκστῆναι πάντας τοὺς ἰδόντας , καὶ δοξάζειν τὸν Θεόν · αὐτὸν πάντως ΕΙ τὸν τοῦ παραδόξου τούτῳ ποιητὴν , μᾶλλον δὲ τὸν ἔνδοξα ποιοῦντα καὶ ἐξαίσια , ἧν οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς , λέγοντας · « Ὅτι οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν . » Ἀλλ´ ἐκεῖνοι μὲν οὕτως λόγῳ τὴν δόξαν ἀποδιδόντες , καὶ τὸ θαῦμα μεῖζον τῶν προγεγονότων ἐπιδεικνύντες , ἔλεγον , Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν . Ἡμεῖς δὲ οἱ μὴ τοῦτο λέγειν ἔχοντες νῦν · εἴδομεν γὰρ πολλὰ καὶ μείζω τούτῳ πολλῷ , οὐ παρὰ Χριστοῦ μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν , καὶ τῶν ἑξῆς διαδόχων , καὶ μόνῃ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ἐπικλήσει τελούμενα · ἡμεῖς οὖν , ἀδελφοὶ , δι´ ἔργων αὐτὸν ἀρτίως δοξάσωμεν , ὑπόδειγμα πρὸς ἀρετὴν ἀναγωγικῶς καὶ τὸ θαῦμα τοῦτο λαμβάνοντες · ἕκαστος γὰρ τῶν ταῖς ἡδοναῖς προσκειμένων παράλυτός ἐστι τὴν ψυχὴν ἐπὶ κλίνης τῆς ἡδυπαθείας καὶ τῆς ἐν ταύτῃ κατὰ σάρκα δοκούσης ἀνέσεως κείμενος . Ἀλλ´ ὅταν πεισθεὶς ταῖς εὐαγγελικαῖς παραινέσεσιν , ἐξομολογούμενος θριαμβεύῃ τὰς ἑαυτοῦ ἀμαρτίας , καὶ τὴν ἐντεῦθεν τῆς ψυχῆς αὐτῷ γενομένην παράλυσιν , ὑπὸ τῶν τεσσάρων τούτων αἱρόμενος φέρεται πρὸς τὸν Κύριον , τῆς οἰκείας καταγνώσεως , τῆς τῶν προημαρτημένων ἐξαγορεύσεως , τῆς εἰφπὸ ἑξῆς πρὸς ἀπογὴν τῶν κακῶν ὑποσχέσεως , καὶ τῆς πρὸς τὸν Θεὸν δεήσεως . Ἀλλ´ οὐ δύναται ταῦτα προσεγγίσαι τῷ Θεῷ , ἂν μὴ τὸν ὄροφον ἀποστεγάσωσι , τὰς κεράμους καὶ τὸν χοῦν καὶ τὴν ἄλλην ὕλην διαῤῥίψαντες . Ὅροφος δέ ἐστιν ἐν ἡμῖν τὸ λογιστικὸν τῆς ψυχῆς , ὡς τῶν ἐν ἡμῖν πάντων ὑπερκείμενον · ἔχει δὲ τοῦτο πολλὴν ὥσπερ ὕλην ἐπικειμένην τὴν πρὸς τὰ πάθη καὶ τὰ γήῖνα σχέσιν . Ὅταν οὖν ἡ σχέσις αὕτη διὰ τῶν προειρημένων τεσσάρων λυθῇ καὶ ἀποτιναχθῇ , τότε ὡς ἀληθως δυνάμεθα χαλασθῆναι , τουτέστιν ἀληθῶς ταπεινωθῆναι καὶ προσπεσεῖν καὶ προσεγγίσαι τῷ Κυρίῳ . καὶ αἰτῆσαι καὶ λαβεῖν παρ´ αὐτοῦ τὴν ἴασιν . Γίνεται δὲ ταῦτα τὰ τὴς μετανοίας ἔργα πότε · ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἐπὶ τὴν ἰδίαν πόλιν , τουτέστι οοωροῶΟΟΘς
Lemmas: ὁ Γραμματεύς διαλογισμός , εἰμί δδʹ ὡς καί συμφωνέω · ὅτι μέν γάρ οὐδείς ἄνθρωπος παρ´ ἑαυτοῦ δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία , ἀληθής εἰναι δείκνυμι . ἐκεῖνος δέ ὁ Φαρισαῖος ψευδής καί ἀσύνετος , ὅτι ψιλός εἰμί ἄνθρωπος ὁ Χριστός , ἀλ οὖον θεός παντοδύναμος · ὅς γάρ οὐδέποτε τις ὁράω , οὐδέ ἀκούω , νῦν ἀναφαίνω θεός καί ἄνθρωπος αὐτός , δισσός καί ὁ φύσις ἔχω καί ὁ ἐνέργεια , καί λαλέω μέν καθ´ ἐγώ ὡς ἄνθρωπος , ποιέω δέ ὅσαθέλει λόγος καί πρόσταγμα μόνος ὡς Θεός · καί διά ὁ ἔργον πιστόω , ὅτι καί ὁ ἀρχή αὐτός ὁ πᾶς κατά ὁ ὡαλμικόν · « εἶπον , καί γίγνομαι , αὐτός ἐντέλλω , καί κτίζω · » ὅς καί νῦν ὁ λόγος οὗτος παραχρῆμα ὁ ἔργον ἐπακολουθέω · ἐγείρω γάρ εὐθύς ὁ παραλυτικός , « καί ἀείρω ὁ κράββατος ἐξέρχομαι ἐναντίος πᾶς · ὥστε ἐξίστημι πᾶς . » ὁ μέν γάρ ὁ πταῖσμα ἄφεσις καί παρά ὁ ἄνθρωπος εἰς οὖς ἄν τις πταίω πολλάκις διά λόγος τελέω νάω δέ , καί οὗτος τοιοῦτος φυγαδεύω πρόσταγμα καί λόγος μόνος μόνος Θεός . Ζεύς οὗτος καί ὁ εὐαγγελιστής ἐπισημαίνω λέγω ἐξίστημι πᾶς ὁ ὁράω , καί δοξάζω ὁ Θεός · αὐτός πάντως ΕΙ ὁ ὁ παράδοξος οὗτος ποιητής , μᾶλλον δέ ὁ ἔνδοξος ποιέω καί ἐξαίσιος , ἧμαι οὐ εἰμί ἀριθμός , λέγω · « ὅτι2 οὐδέποτε οὕτως ὁράω . » Ἀλ ἐκεῖνος μέν οὕτως λόγος ὁ δόξα ἀποδίδωμι , καί ὁ θαῦμα μείζων ὁ προγίγνομαι ἐπιδείκνυμι , λέγω , οὐδέποτε οὕτως ὁράω . ἐγώ δέ ὁ μή οὗτος λέγω ἔχω νῦν · ὁράω γάρ πολύς καί μείζων οὗτος πολύς , οὖον παρά Χριστός μόνος , ἀλλά καί ὁ αὐτός μαθητής , καί ὁ ἑξῆς διάδοχος , καί μόνος ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ἐπίκλησις τελέω · ἐγώ οὖν , ἀδελφός , δις ἔργον αὐτός ἄρτιος δοξάζω , ὑπόδειγμα πρός ἀρετή ἀναγωγικός καί ὁ θαῦμα οὗτος λαμβάνω · ἕκαστος γάρ ὁ ὁ ἡδονή πρόσκειμαι παράλυτος εἰμί ὁ ψυχή ἐπί κλίνη ὁ ἡδυπάθεια καί ὁ ἐν οὗτος κατά σάρξ δοκέω ἄνεσις κεῖμαι . Ἀλ ὅταν πείθω ὁ εὐαγγελϊκός παραίνεσις , ἐξομολογέομαι θριαμβεύω ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία , καί ὁ ἐντεῦθεν ὁ Ψυχή αὐτός γίγνομαι παράλυσις , ὑπό ὁ τέσσαρες οὗτος ἀείρω φέρω πρός ὁ κύριος , ὁ οἰκεῖος κατάγνωσις , ὁ ὁ προαμαρτάνω ἐξαγόρευσις , ὁ εἶπον ἑξῆς πρός ἀπογιγνώσκω ὁ κακός ὑπόσχεσις , καί ὁ πρός ὁ θεός δέησις . Ἀλ οὖον δύναμαι οὗτος προσεγγίζω ὁ Θεός , εἄν μή ὁ ὄροφος ἀποστεγάζω , ὁ κέραμος καί ὁ χόω καί ὁ ἄλλος ὕλη διαρρίπτω . ὄροφος δέ εἰμί ἐν ἐγώ ὁ λογιστικός ὁ Ψυχή , ὡς ὁ ἐν ἐγώ πᾶς ὑπέρκειμαι · ἔχω δέ οὗτος πολύς ὥσπερ ὕλη ἐπίκειμαι ὁ πρός ὁ πάθος καί ὁ γήινος σχέσις . ὅταν οὖν ὁ σχέσις οὗτος διά ὁ προερέω τέσσαρες λύω καί ἀποτινάσσω , τότε ὡς ἀληθής δύναμαι χαλάω , τουτέστιν ἀληθής ταπεινόω καί προσπίπτω καί προσεγγίζω ὁ κύριος . καί αἰτέω καί λαμβάνω παρ´ αὐτός ὁ ἴασις . γίγνομαι δέ οὗτος ὁ σής μετάνοια ἔργον πότε · ὅτε ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς ἐπί ὁ ἴδιος πόλις , τουτέστι οοωροῶΟΟΘς