cogPG.PG151 248
τὸ βραβεῖον ; » Οὐκ εἶπε δὲ τοῦτο , ὡς ἑνὸς κἀνεαῦθα τὸ βραβεῖον τῆς σωτηρίας λαμβάνοντος ἀλλ´ ὡς τῶν ἄγαν σπευδόντων ἐκεῖνο λαμβανόντων , κἂν εἷς ἧ , κἂν εἰεν πλεῖστοι · ἀνέκλειπτον γάρ ἐστιν ἐκεῖνο τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως , καὶ ἀρκεῖ πρὸς πάντας ἀμειώτως μεταδιδόμενον . Διὸ πάλιν ὁ αὐτὸς πᾶσιν ἐπάγει λέγων · « Οὔτω τρέχετε , ἵνα καταλάβητε . » Ἀλλὰ καὶ τὸν τρόπον ὑποδεικνὺς τοῦ δρόμου · « Πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος , φησὶ , πάντα ἐγκρατεύεται , » μηδεμιᾷ ποτε τὼν ἀπηγορευμένων ἡδονῶν ἔκδοτον εἰς τέλος ἑαυτὸν παρέχων . Εἶτα ὡς ἐνιστιαμένων τῶν βεβαπτισμένων καὶ λεγόντων διὰ μόνου τοῦ βαπτίσματος χωρίς τῶν ἔργων εὐπροσδέκτους εἶναι τῷ Θεῷ , διὰ τῶν ἐκ παλαιοῦ τύπων αὐτὸς δείκνυσι καὶ ἀναπείθει εὐδοκεῖν ἐν μηδενὶ τὸν Θεὸν , ἂν μὴ μετὰ τοῦ πίστιν ἔχειν ἀσφαλῆ καὶ τῶν πονηρῶν ἀπέχηται καὶ παθῶν καὶ λόγων καὶ πράξεων · « Οὐ θέλω γὰρ , φησίν , ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοὶ , ὅτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νεφέλην ἦσαν , καὶ πάντες διὰ τῆς θαλάσσης διῆλθον , καὶ πάντες εἰς τὸν Μωϋσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλῃ καὶ ἐν τῇ θαλάσσῃ , καὶ πάντες τὸ αὐτὸ βρῶμα πνευματικὸν ἔφαγον , καὶ πάντες τὸ αὐτὸ πόμα πνευματικὸν ἔπιον · πινον γὰρ ἐκ πνευματικῆς ἀκολουθούσης πέτρας , ἡ δὲ πέτρα ἦν ὁ Χριστίς · ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν εὐδόκησεν ὁ Θεός . » Ταῦτα δὲ πάντα τύποι τῶν καθ´ ἡμᾶς ἱερῶν μυστηρίων ἦσαν · ἡ θάλασσα τοῦ κατὰ τὸ βάπτισμα ὕδατος · ἡ νεφέλη τοῦ ἄνωθεν μυστικῶς τοῖς βαπτιζομένοις ΑΧΞ ἐπισκιάζοντος θείου Πνεύματος · τὸ βρῶμα καὶ τὸ πόμα , τοῦ Χριστοῦ σώματος καὶ αἵματος , ὦν ἡμεῖς καθ´ ἑκάστην ὡς εἰπεῖν μετέχομεν · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ τὴν ἄψυχον καὶ ἀναίσθητον ὕλην τὴν πέτραν ἐκείνην πνευματικὴν ἐκάλεσεν ὁ Παῦλος . Ὥσπερ γὰρ ψυχικὸν λέγεται σῶμα τὸ ὑπὸ ψυχῆς δυναμούμενόν τε καὶ κινούμενον , οὕτω καὶ πνευματικόν ἐστι σῶμα , τὸ ὑπὸ τοῦ θείου Πνεύματος ὑπερφυῶς ἐνεργούμενον . Ἐπεὶ οὖν ἡ πέτρα ἐκείνη παραδόξως ἐνεργουμένη παρὰ τοῦ Πνεύματος , τὴν τοῦ ὕδατος πηγὴν συμμεταφερομένην εἰχεν ἐν ἑαυτῇ , καὶ παρ´ ἑαυτῆς ἀφθόνως ἀνεδίδου , πνευματικὴ δικαίως ἐκλήθη παρὰ τοῦ Παύλου , καὶ εἰς τύπον προσελήφθη τοῦ Χριστοῦ σώματος · καὶ τοῦτο γὰρ ὑπὸ τοῦ ἐνοικοῦντος αὐτῷ πληρώματος τῆς θεότητος ἐνεργούμενον ἔχει τε καὶ παρέχει τοῖς πιστῶς προσιοῦσιν ἀφθόνως τὴν πηγὴν τῆς ἀιδίου ζωῆς . Ἀλλὰ πρὸς ὃν νῦν ἡμῖν ὁ λόγος . Εἰπὼν ὁ θεῖος Παῦλος , ὅτι οἱ πρὸ ἡμῶν ἐκεῖνοι πάντων μετέσχον τῶν ἐν τύπῳ μυστηρίων , ἐπήγαγεν · « Ἀλλ´ οὐκ ἐν τοῖς πλείοσιν αὐτῶν εὐδόκησεν ὁ Θεός · κατεστρώθησαν γὰρ ἐν τῇ ἐρήμῳ . καὶ τύποι ἡμῶν ἐγενήθησαν , εἰς τὸ μὴ εἶναι ἡμᾶς ἐπιθυμητάς κακῶν , καθὼς κἀκεῖνοι ἐπεθύμησαν . » Τοῦτο λέγων ἄντικρυς , ὅτι καθάπερ ἐκείνους , πρὸς τὰς πονηρὰς . ἐπιθυμίας ἐκκλίναντας , οὐδὲν ὡφέλησαν οἱ δοθέντες τύποι τῶν μυστηρίων , οὐδὲ ἐξείλοντο τῆς θείας ἐγκαταλείψεως , διὸ καὶ καταφθαρέντες ἐκτὸς εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας οὐκ ἀπεσώθησαν , οὕτω καὶ ἡμᾶς , εἴπερ ἐν ἁμαρτίαις ζῇν προαιρούμεθα , τὸ
Lemmas: ὁ βραβεῖον ; » οὐ εἶπον δέ οὗτος , ὡς εἷς κἀνεαῦθα ὁ βραβεῖον ὁ σωτηρία λαμβάνω ἀλ ὡς ὁ ἄγαν σπεύδω ἐκεῖνος λαμβάνω , κἀν εἷς ἧ , κἀν ἄγω πλεῖστος · ἀνέκλειπτος γάρ εἰμί ἐκεῖνος ὁ βραβεῖον ὁ ἄνω κλῆσις , καί ἀρκέω πρός πᾶς ἀμείωτος μεταδίδωμι . Διὸ πάλιν ὁ αὐτός πᾶς ἐπάγω λέγω · « οὐτάω τρέχω , ἵνα καταλαμβάνω . » ἀλλά καί ὁ τρόπος ὑποδείκνυμι ὁ δρόμος · « Πᾶς δέ ὁ ἀγωνίζομαι , φημί , πᾶς ἐγκρατεύομαι , » μηδείς ποτός ὅς ἀπαγορεύω ἡδονή ἔκδοτος εἰς τέλος ἑαυτοῦ παρέχω . εἶτα ὡς ἐνίστημι ὁ βαπτίζω καί λέγω διά μόνος ὁ βάπτισμα χωρίς ὁ ἔργον εὐπρόσδεκτος εἰμί ὁ Θεός , διά ὁ ἐκ παλαιός τύπος αὐτός δείκνυμι καί ἀναπείθω εὐδοκέω ἐν μηδείς ὁ θεός , εἄν μή μετά ὁ πίστις ἔχω ἀσφαλής καί ὁ πονηρός ἀπέχω καί πάθος καί λόγος καί πρᾶξις · « οὖον ἐθέλω γάρ , φημί , σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι ὁ πατήρ ἐγώ πᾶς ὑπό ὁ νεφέλη εἰμί , καί πᾶς διά ὁ θάλασσα διέρχομαι , καί πᾶς εἰς ὁ Μωϋσῆς βαπτίζω ἐν ὁ νεφέλη καί ἐν ὁ θάλασσα , καί πᾶς ὁ αὐτός βρῶμα πνευματικός ἔφαγον , καί πᾶς ὁ αὐτός πόμα πνευματικός πίνω · πίνω γάρ ἐκ πνευματικός ἀκολουθέω πέτρα , ὁ δέ πέτρα εἰμί ὁ χρισε · ἀλ οὐ ἐν ὁ πλείων αὐτός εὐδοκέω ὁ Θεός . » οὗτος δέ πᾶς τύπος ὁ καθ´ ἐγώ ἱερός μυστήριον εἰμί · ὁ θάλασσα ὁ κατά ὁ βάπτισμα ὕδωρ · ὁ νεφέλη ὁ ἄνωθεν μυστικός ὁ βαπτίζω ΑΧ ἐπισκιάζω θεῖον πνεῦμα · ὁ βρῶμα καί ὁ πόμα , ὁ Χριστός σῶμα καί αἷμα , οὖν ἐγώ καθ´ ἕκαστος ὡς εἶπον μετέχω · διά οὗτος γάρ καί ὁ ἄψυχος καί ἀναίσθητος ὕλη ὁ πέτρα ἐκεῖνος πνευματικός καλέω ὁ Παῦλος . ὥσπερ γάρ ψυχικός λέγω σῶμα ὁ ὑπό Ψυχή δυναμόω τε καί κινέω , οὗτος καί πνευματικός εἰμί σῶμα , ὁ ὑπό ὁ θεῖον πνεῦμα ὑπερφυῶς ἐνεργέω . ἐπεί οὖν ὁ πέτρα ἐκεῖνος παράδοξος ἐνεργέω παρά ὁ πνεῦμα , ὁ ὁ ὕδωρ πηγή συμμεταφέρω ἔχω ἐν ἑαυτοῦ , καί παρ´ ἑαυτοῦ ἄφθονος ἀναδίδωμι , πνευματικός δικαίως καλέω παρά ὁ Παῦλος , καί εἰς τύπος προσλαμβάνω ὁ Χριστός σῶμα · καί οὗτος γάρ ὑπό ὁ ἐνοικέω αὐτός πλήρωμα ὁ θεότης ἐνεργέω ἔχω τε καί παρέχω ὁ πιστῶς πρόσειμι ἄφθονος ὁ πηγή ὁ ἀίδιος ζωή . ἀλλά πρός ὅς νῦν ἐγώ ὁ λόγος . εἶπον ὁ θεῖος Παῦλος , ὅτι ὁ πρό ἐγώ ἐκεῖνος πᾶς μετέχω ὁ ἐν τύπος μυστήριον , ἐπάγω · « Ἀλ οὐ ἐν ὁ πλείων αὐτός εὐδοκέω ὁ Θεός · καταστόρνυμι γάρ ἐν ὁ ἐρῆμος . καί τύπος ἐγώ γίγνομαι , εἰς ὁ μή εἰμί ἐγώ ἐπιθυμητής κακός , καθώς ἐκεῖνος ἐπιθυμέω . » οὗτος λέγω ἄντικρυς , ὅτι καθάπερ ἐκεῖνος , πρός ὁ πονηρός . ἐπιθυμία ἐκκλίνω , οὐδείς ὠφελέω ὁ δίδωμι τύπος ὁ μυστήριον , οὐδέ ἐξαιρέω ὁ θεῖος ἐγκατάλειψις , διό καί καταφθείρω ἐκτός εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία οὐ ἀποσῴζω , οὗτος καί ἐγώ , εἴπερ ἐν ἁμαρτία ζάω προαιρέω , ὁ