cogPG.PG151 545
καὶ ἐπ´ αλῶνα . Καὶ ἔτι · Εἰ τοίνυν ὁ μακάριος Μωῦσῆς πρὸ πολλῶν γενεῶν γενόμενος τοῦ Δαβὶδ τὴν βασιλείαν ἐκήρυξε τοῦ Θεοῦ , τί βουλόμενος ὁ μακάριος Δαβὶδ , ὡς πρόσφατον τὴν ἀρχαίαν κηρύττει , λέγων , Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν · Ἡ δῆλον ὅτι τὴ τοῦ Σωτῆρος ἑρμηνεύει οἰκονομίαν . Διπλῆ γὰρ ἡ τοῦ Σωτῆρος βασιλεία , ἡ μὲν προαιώνιος καὶ ἀρχὴν οὐκ ἔχουσα , ἡ δὲ μετὰ τοὺς αἰῶνας , ἀρχὴν ἀπὸ τῆς οἰκονομίας λαμβάνουσα . Καὶ μὴν βασιλεὺς ἀεὶ ὧν , γίνεται καὶ κατὰ σάρκα βασιλεὺς , τὸ μὲν ἔνων κατὲ φύσιν , τὸ δὲ λαμβάνων κατὰ τὴν πλάσιν τὴν ἀνθρωπίνην . Ὁ δὲ τῆς εὐσεβείας ὁμολογητὴς καὶ διδάσκαλος Μάξιμος , οἴδαμεν τι κατὰ τὴν Γραφὴν ὑπεραιώνιον , φησὶν , ὅπερ ὅτι μὲν ἔστιν ἐσήμανε , τί δὲ τοῦτό ἐστιν οὐκ ὠνόμασε , κατὰ τὸ , Κύριος βασιλεύων τὸν ἰῶνα καὶ ἐπ´ αἰῶνα . Καὶ ἔτι · Οὐκοῦν ἔστι τι πρᾶγμα ὑπὲρ αἰῶνας , ἡ ἀκραιφνὴς τοῦ Θεοῦ βασιλεία . Οὐ γὰρ δὴ θέμις εἰπεῖν ἦρχθαι ἢ φθάνεσθαι ὧπὸ αἰώνων ἢ χρόνων τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν . Ἵνα δὲ μὴ νομίσῃς , ἄλλην μὲν εἶναι τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν , ἢν οἱ θεοφόροι οὗτοι παρὰ τῆς θείας λαβόντες Γραφῆς εἰπον , ἄλλην δὲ τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν τὴν ἡτοιμασμένην τοῖς δικαίοις ἀπὸ καταβολῆς κόσμου , κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ φημι τοῦ Κυρίου , ἐπισυνάπτει λέγων εὐθύς · Ταύτην δὲ πιστεύομεν εἶναι τῶν σωζομένων κληρονομίαν , καὶ μονὴν καὶ τόπον , ὡς ὁ ἀληθὴς παραδίδωσι λόγος . Καὶ πάλιν ὁ αὐτός · Ἡ τοῦ Θεοῦ , φησί , βασιλεία τῶν προσόντων τῷ Θεῷ φυσικῶς ἀγαθῶν κατὰ χάριν ἐστὶ μετάδοσις , καὶ τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς φυσικῆς ὡραιότητος τῶν φορεσάντων τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . Ὁ δὲ συνασκητὴς καὶ συνῳδὸς τούτῳ , Θαλάσσιος ὁ θεοφόρος φημὶ , ἀίδιος , φησὶν , ὁ Θεὸς καὶ ἀπέραντος καὶ ἀόριστος · καὶ ἀδια ἀγαθὰ καὶ ἀπέραντα καὶ ἀνεκλάλητα τοῖς αὐτῷ ὑπακούουσιν ἐπηγγείλατο . Καὶ πάλιν · Ὑπὲρ αἰῶνάς εἰσι , φησί , καὶ πρὸ παντὸς αἰῶνος , καὶ ὑπὲρ νουν καὶ λόγον τὰ ἀποκείμενα ἀγαθὰ τοῖς κληρονόμοις τῆς ἐπαγγελίας , Τί δὲ περὶ τούτων αὐτῶν καὶ Ἀθανάσιος φησὶν ὁ μέγας ἀκούσωμεν . οὕτω φησὶ Παῦλος πρὸς Τιμόθεον · Συγκακοπάθησον τῷ Εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἀγίᾳ οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν , τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῳ Ἰησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος . Πῶς δὲ πρὸ χρόνων αἰωνίων ἐλαμβάνοεν μήπω γεγονότες , ἀλλ´ ἐν χρόνῳ γεγονότες , εἰ μὴ ἐν τῷ Χριστῷ ἦν ἀποκειμένη ἡ εἰς ἡμᾶς φθάνουσα χάρις ; Οὐδὲ γὰρ οὐδ´ ἐν ἄλλῳ θεμελιωθῆναι τὴν ζωὴν ἡμῶν ἔπρεπεν , εἰ μὴ ἐν τῷ Κυρίω τῷ πρὸ τῶν αἰώνων ὄντι , δι´ οὗ καὶ οἱ αἰῶνες γεγόνασιν , ἵν´ ὡς ἐν αὐτῷ αὐτῆς οὔσης δυνηθῶμεν καὶ ἡμεῖς αἰώνιον κληρονομῆσαι ζωήν . Λασίλειος δ´ ὁ μέγας πολλὰ περὶ τοῦ παντουργοῦ καὶ παντοδυνάμου τῆς τοῦ θείου Πνεύματος ἐνεργείας καὶ χάριτος προσειπὼν , ἐπιφέρει κἀκεῖνα · Τίς ἵὰρ οὕτως ἀνήκοος τῶν ἡτοιμασμένων ἀγαθῶν παρὰ Θεοῦ τοῖς ἀξίοις , ὡς ἀγνοεῖν ὅτι καὶ τῶν ἑικαίων ὁ στέφανος ἡ τοῦ Πνεύματός ἐστι χάρις , δαψιλεστέρα τότε καὶ τελειοτέρα παρεχομένη κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἀνδραγαθημάτον , τῆς πνευματικῆς δόξης διανεμομένης ἑκάστῳ ; ἐν γὰρ ταῖς λακπρότησι τῶν ἁγίων μοναὶ πολλαὶ παρὰ τῷ Πατρὶ , τουτέστιν ἀξιωμάτων διαφοραί . Καὶ μετά τινα · Πῶς οὔν δυνατὸν νοῆσαι χωρὶς τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἐπιτελεῖσθαι τὴν κρίσιν , ὅπου γε ὁ λόγος δείκνυσιν , ὅτι αὐτό ἐστι καὶ τὸ τῶν δικαίων βραβεῖον , ὅταν ἀντὶ τοῦ ἀῤῥαβῶνος παρασχεθῇ τὸ τέλειον ; Ἐπεὶ δ´ εἰς τὸν περὶ τοῦ ἀῤῥαβῶνος τοῦ θείου Πνεόματος λόγον ὁ τῶν ἁγίων λόγος τρέχων εὐκαίρως ἄγαν κατήντησε , φέρε καὶ τὰ περὶ τούτου ῥηθέντα τοῖς ἀποστόλοις καὶ διδασκάλοις ἀπὸ μέρους σκοπήσωμεν . Ἐπειδὴ καὶ τὸν περὶ τοῦ θείου ἀῤῥαβῶνος τούτου λόγον , καθάπερ ἐν τοῖς φθάσασιν ἠκούσαμεν Γρηγορᾶ λέγοντος , διακωμῳδεῖ , οὐ τὴν σύνοδον καὶ ἡμᾶς μᾶλλον , ἢ διδασκάλους καὶ Πατέρας καὶ ἀποστόλους , τοῖς Εἰκονομάχοις κἀν τούτῳ συγκαταδικάζων . Βασίλειος μὲν οὖν ὁ μέγας πρὸς τοῖς ἤδη ῥηθεῖσιν αὐτῷ κἀν τῇ μεγάλῃ τῶν μυστικῶν τελετῇ τὰ χαρίσματα τοῦ θείου Πνεύματος ἀνυμνῶν , Τὸ τῆς υἱοθεσίας , φησὶ , χάρισμα , ὁ ἀῤῥαβὸν τῆς μελλούσης κληρονομίας , ἡ ἀπαρχὴ τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν , ἡ ζωοποιὸς δύναμις , ἡ πηγὴ τοῦ ἁγιασμοῦ , παρὰ τοῦ Ἀποστόλου ταῦτα λαβών . Ὁ δὲ θεῖος Χρυσόστομος τὸ ἀποστολικὸν ἐκεῖνο σκοπούμενος , τὸ λέγον , Ὁ δέ ῥεβαιῶν ἡμᾶς καὶ δοὺς ἡμν τὸν ἀρδαβῶνα , τοιάδε φησίν · Ἀῤῥαβῶνά σοι δίδωμι , ποῖον ἀῤῥαβῶνα ; Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , τοῦ Πνεύματος τὴν χορηγίαν , Ἀλλὰ λέγων περὶ Πνεύματος , Ἔδωκε τοῖς ἀποστόλοις τὸν δακτύλιον · λάβετε , δότε πᾶσιν . Εἰς δακτύλιος μερίζεται καὶ οὐκ ἀναλίσκεται · μάθε Πνεύματος χορηγίαν · ἔλαβε Πέτρος , ἔλαβε Παῦλος Πνεῦμα ἅγιον , παρῆλθε τὴν οἰκουμένην . ἁμαρτωλοὺς ἀπήλλαττεν ἁμαρτημάτων , χωλοὺς διωθοῦτο , γυμνοὺς ἐνέδυε , νεκροὺς ἤγειρε , λεπροὺς ἐκάθαιρε , διάβολον ἐπεστόμιζε , δαίμονας ἀπήλαυνε , τῷ Θεῷ διελέγετο , ἐκκλησίας ἐφύτευε , ναοὺς κατέσκαψε , τὴν κακίαν ἔλυσε , τὴν ἀρετὴν ἐφύτευσε , τοὺς ἀνθρώπους ἀγγέλους ἐποίησε . Ταῦτα πάντα , ἀκμὴν ἀῤῥαβών , ἐπλήρωσε τῷ λόγῳ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν , ΚΠᾶσαν δὲ ὅταν λέγω , ὅσην ἥλιος ἐφορᾷ γῆν , θάλασσαν , ὄρη , καὶ νάπας , καὶ βουνούς . Περιῆλθε γὰρ καθάπερ ὑπόπτερος ὁ Παῦλος ἑνὶ στόματι παλαίων , ὁ σκηνοποιὸς , ὁ σμίλην μεταχειριζόμενος καὶ δέρματι ῥάπτων . Καὶ αὕτη ἡ τέχνη κώλυμα τῇ ἀρετῇ οὐκ ἐγένετο · ἀλλ´ ὁ σκηνοποιὸς δαιμόνων ἰσχυρότερος , βασιλέων λαμπρότερος , στρατοπέδων δυνατώτερος , φιλοσόφων σοφώτερος ὁ ἄστομος . Πόθεν ἔλαβε τὸν ἀῤῥαβῶνα , ἐβάστασε τὸν δακτύλιον καὶ περιέτερεν ; Ἔβλεπον πάντες , ὅτι βασιλεὺς ἡρμόσατο τὴν φύσιν ἡμῶν . Εδεν ὁ δαίμων , καὶ ἀνεχώρει ἰδὼν τὸν ἀῤῥαβῶνα . Σκιὰν ἔβλεπε καὶ ἀνεχώρει . ἱμάτια ἔβλεπε καὶ ἐδραπέτευεν . Ὦ δύναμις Πνεύματος ! Οὐ ψυχὴν δέδοικεν , οὐ σῶμα , ἀλλὰ ἱμάτιον . Οὐχ ἱμάτιον , ἀλλὰ σκιάν . περιῄει ὁ Παῦλος τὴν οἰκουμένην τὰς ἀκάνθας ἀνασπῶν τῶν ἀμαρτημάτων , τὰ σπέρματα
Lemmas: καί ἐπι Αλώνα . καί ἔτι · εἰμί τοίνυν ὁ μακάριος Μωυσῆς πρό πολύς γενεά γίγνομαι ὁ Δαυίδ ὁ βασίλειος κηρύσσω ὁ Θεός , τίς βούλομαι ὁ μακάριος Δαυίδ , ὡς πρόσφατος ὁ ἀρχαῖος κηρύσσω , λέγω , ὁ Κύριος βασιλεύω · ὁ δῆλος ὅτι ὅς ὁ Σωτήρ ἑρμηνεύω οἰκονομία . διπλόος γάρ ὁ ὁ Σωτήρ βασίλειος , ὁ μέν προαιώνιος καί ἀρχή οὐ ἔχω , ὁ δέ μετά ὁ αἰών , ἀρχή ἀπό ὁ οἰκονομία λαμβάνω . καί μήv βασιλεύς ἀεί ὅς , γίγνομαι καί κατά σάρξ βασιλεύς , ὁ μέν νάω κατέ φύσις , ὁ δέ λαμβάνω κατά ὁ πλάσις ὁ ἀνθρώπινος . ὁ δέ ὁ εὐσέβεια ὁμολογητής καί διδάσκαλος Μάξιμος , οἶδα τίς κατά ὁ γραφή ὑπεραιώνιος , φημί , ὅσπερ ὅτι μέν εἰμί σημαίνω , τίς δέ οὗτος εἰμί οὐ ὀνομάζω , κατά ὁ , Κύριος βασιλεύω ὁ Ἴων καί ἐπι αἰών . καί ἔτι · οὐκοῦν εἰμί τίς πρᾶγμα ὑπέρ αἰών , ὁ ἀκραιφνής ὁ Θεός βασίλειος . οὖον γάρ δή θέμις εἶπον ἄρχω ἢ φθάνω ὁράω αἰών ἢ χρόνος ὁ ὁ Θεός βασίλειος . ἵνα δέ μή νομίζω , ἄλλος μέν εἰμί ὁ ὁ Θεός βασίλειος , εἄν ὁ θεόφορος οὗτος παρά ὁ θεῖος λαμβάνω γραφή εἶπον , ἄλλος δέ ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος ὁ ἑτοιμάζω ὁ Δίκαιος ἀπό καταβολή κόσμος , κατά ὁ λόγος αὐτός φημί ὁ κύριος , ἐπισυνάπτω λέγω εὐθύς · οὗτος δέ πιστεύω εἰμί ὁ σώζω κληρονομία , καί μονή καί τόπος , ὡς ὁ ἀληθής παραδίδωμι λόγος . καί πάλιν ὁ αὐτός · ὁ ὁ Θεός , φημί , βασίλειος ὁ πρόσειμι ὁ Θεός φυσικός ἀγαθός κατά χάρις εἰμί μετάδοσις , καί ὁ εἶδος αὐτός ὁ φυσικός ὡραιότης ὁ φορέω ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . ὁ δέ συνασκητής καί συνῳδός οὗτος , Θαλάσσιος ὁ θεοφόρος φημί , ἀίδιος , φημί , ὁ θεός καί ἀπέραντος καί ἀόριστος · καί ἀδια ἀγαθός καί ἀπέραντος καί ἀνεκλάλητος ὁ αὐτός ὑπακούω ἐπαγγέλλω . καί πάλιν · ὑπέρ αἰών εἰμί , φημί , καί πρό πᾶς αἰών , καί ὑπέρ νόος καί λόγος ὁ ἀπόκειμαι ἀγαθός ὁ κληρονόμος ὁ ἐπαγγελία , τις δέ περί οὗτος αὐτός καί Ἀθανάσιος φημί ὁ μέγας ἀκούω . οὗτος φημί Παῦλος πρός Τιμόθεος · συγκακοπαθέω ὁ Εὐαγγέλιος κατά δύναμις Θεός ὁ σῴζω ἐγώ καί καλέω κλῆσις ἅγιος οὖον κατά ὁ ἔργον ἐγώ , ἀλλά κατά ὁ ἴδιος πρόθεσις καί χάρις , ὁ δίδωμι ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς πρό χρόνος αἰώνιος φανερόω δέ νῦν διά ὁ ἐπιφάνεια ὁ Σωτήρ . Πῶς δέ πρό χρόνος αἰώνιος λαμβάνω μήπω γίγνομαι , ἀλ ἐν χρόνος γίγνομαι , εἰμί μή ἐν ὁ Χριστός εἰμί ἀπόκειμαι ὁ εἰς ἐγώ φθάνω χάρις ; οὐδέ γάρ οὐδός ἐν ἄλλος θεμελιόω ὁ ζωή ἐγώ πρέπω , εἰμί μή ἐν ὁ κύριος ὁ πρό ὁ αἰών εἰμί , δις ὅς καί ὁ αἰών γίγνομαι , ὅς ὡς ἐν αὐτός αὐτός εἰμί δύναμαι καί ἐγώ αἰώνιος κληρονομέω ζωή . Λασίλειος δδʹ ὁ μέγας πολύς περί ὁ παντουργός καί παντοδύναμος ὁ ὁ θεῖον πνεῦμα ἐνέργεια καί χάρις προσεῖπον , ἐπιφέρω ἐκεῖνος · Τῖς ἱερός οὕτως ἀνήκοος ὁ ἑτοιμάζω ἀγαθός παρά Θεός ὁ ἄξιος , ὡς ἀγνοέω ὅτι καί ὁ εικαιω ὁ στέφανος ὁ ὁ πνεῦμα εἰμί χάρις , δαψιλής τότε καί τέλειος παρέχω κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἀνδραγάθημα , ὁ πνευματικός δόξα διανέμω ἕκαστος ; ἐν γάρ ὁ λακπροος ὁ ἅγιος μονή πολύς παρά ὁ πατήρ , τουτέστιν ἀξίωμα διαφορά . καί μετά τις · Πῶς οὒν δυνατός νοέω Χωρὶς ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιτελέω ὁ κρίσις , ὅπου γε ὁ λόγος δείκνυμι , ὅτι αὐτός εἰμί καί ὁ ὁ Δίκαιος βραβεῖον , ὅταν ἀντί ὁ ἀρραβών παρέχω ὁ τέλειος ; ἐπεί δδʹ εἰς ὁ περί ὁ ἀρραβών ὁ θεῖον πνεομα λόγος ὁ ὁ ἅγιος λόγος τρέχω εὔκαιρος ἄγαν κατά-ἀντάω , φέρω καί ὁ περί οὗτος εἴρω ὁ ἀπόστολος καί διδάσκαλος ἀπό μέρος σκοπέω . ἐπεί καί ὁ περί ὁ θεῖον ἀρραβών οὗτος λόγος , καθάπερ ἐν ὁ φθάνω ἀκούω Γρηγορά λέγω , διακωμῳδέω , οὖον ὁ σύνοδος καί ἐγώ μᾶλλον , ἢ διδάσκαλος καί Πατέρας καί ἀπόστολος , ὁ εἰκονομαχέω ἐν οὗτος συγκαταδικάζω . Βασίλειος μέν οὖν ὁ μέγας πρός ὁ ἤδη εἴρω αὐτός ἐν ὁ μέγας ὁ μυστικός τελετή ὁ χάρισμα ὁ θεῖον πνεῦμα ἀνυμνέω , ὁ ὁ υἱοθεσία , φημί , χάρισμα , ὁ ἀῤῥαβὸν ὁ μέλλω κληρονομία , ὁ ἀπαρχή ὁ αἰώνιος ἀγαθός , ὁ ζωοποιός δύναμις , ὁ πηγή ὁ ἁγιασμός , παρά ὁ ἀπόστολος οὗτος λαμβάνω . ὁ δέ θεῖος Χρυσόστομος ὁ ἀποστολικός ἐκεῖνος σκοπέω , ὁ λέγω , ὁ δέ ῥεβαιῶν ἐγώ καί δίδωμι ἡμεῖς ὁ ἀρδαβῶνα , τοιόσδε φημί · ἀρραβών σύ δίδωμι , ποῖος ἀρραβών ; ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὁ πνεῦμα ὁ χορηγία , ἀλλά λέγω περί πνεῦμα , δίδωμι ὁ ἀπόστολος ὁ δακτύλιος · λαμβάνω , δίδωμι πᾶς . εἰς δακτύλιος μερίζω καί οὐ ἀναλίσκω · μανθάνω πνεῦμα χορηγία · λαμβάνω Πέτρος , λαμβάνω Παῦλος πνεῦμα ἅγιος , παρέρχομαι ὁ οἰκέω . ἁμαρτωλός ἀπαλλάσσω ἁμάρτημα , χωλός διωθέω , γυμνός ἐνδύω , νεκρός ἐγείρω , λεπρός καθαίρω , διάβολος ἐπιστομίζω , δαίμων ἀπελαύνω , ὁ Θεός διαλέγω , ἐκκλησία φυτεύω , ναός κατασκάπτω , ὁ κακία λύω , ὁ ἀρετή φυτεύω , ὁ ἄνθρωπος ἄγγελος ποιέω . οὗτος πᾶς , ἀκμή ἀρραβών , πληρόω ὁ λόγος ὁ οἰκέω ἅπας , Πᾶσα δέ ὅταν λέγω , ὅσος ἥλιος ἐφοράω γῆ , θάλασσα , ὄρος , καί νάπη , καί βουνός . περιέρχομαι γάρ καθάπερ ὑπόπτερος ὁ Παῦλος εἷς στόμα Παλαίων , ὁ σκηνοποιός , ὁ σμίλη μεταχειρίζω καί δέρμα ῥάπτω . καί οὗτος ὁ τέχνη κώλυμα ὁ ἀρετή οὐ γίγνομαι · ἀλ ὁ σκηνοποιός δαίμων ἰσχυρός , βασιλεύς λαμπρός , στρατόπεδον δυνατός , φιλόσοφος σοφός ὁ ἄστομος . πόθεν λαμβάνω ὁ ἀρραβών , βαστάζω ὁ δακτύλιος καί περιέτερεν ; βλέπω πᾶς , ὅτι βασιλεύς ἁρμόζω ὁ φύσις ἐγώ . ἐσθίω ὁ δαίμων , καί ἀναχωρέω εἶδον ὁ ἀρραβών . σκιά βλέπω καί ἀναχωρέω . ἱμάτιον βλέπω καί δραπετεύω . ὦ δύναμις πνεῦμα ! οὖον ψυχή δείδω , οὖον σῶμα , ἀλλά ἱμάτιον . οὐχ ἱμάτιον , ἀλλά σκιά . περίειμι ὁ Παῦλος ὁ οἰκέω ὁ ἄκανθα ἀνασπάω ὁ ἁμάρτημα , ὁ σπέρμα