cogPG.PG151 278
τῆς παρθενίας αἶνον ἐκεῖνος οὐκ εἶχε · παρθενίας , ἢ στεφανίτην ἐκ νέου , καὶ τῆς φύσεως κρείττονα , καὶ τοῖς περὶ Θεὸν ἀγγέλοις ἐφάμιλλον ἀνέδειξε τὸν Δημήτριον . Καὶ τὸ σῶμα μὲν ἐκεῖνος ἐπλήγη πληγῇ βαρείᾳ , τῇ ἀντιθέτῳ προσπαλαίων κακίᾳ . Οὐτος δὲ , καὶ μέχρις αἵματος εἶς τέλος ἀντικατέστη πρὸς τὴν κακίαν ἀγωνιζόμενος . Ἀλλ´ οὐδὲ τὴν περὶ λδγους παιδείαν ὁ Ὁ μεμαρτύρηται , ἢν εἶχεν οὕτος μετὰ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος κερασθεῖσαν , καὶ ὅπλον , καὶ ἀμυντήριον ἀνυπόστατον , καὶ οἰκοδομικὸν ἐργαλεῖον , καὶ γεωργικὴν σκαπάνην καὶ ἄροτρον , εἰ δὲ βούλει , καὶ δόνακα γραφικὸν , καὶ ἁλιευτικὴν σαγήνην , καὶ εἴ τι τοιοῦτον ἕτερον · νῦν μὲν τὸν ἀμπελῶνα Κυρίου καλλιεργῶν , καὶ τὰ οὐράνια καταβαλλόμενος εἰς γῆν σπέρματα , ἡ τὰ ῥήματα καταγράφων τῆς αἰωνίου ζωῆς , οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις , ἀλλ´ ἐν πλαξὶ καρδίαις σαρκίναις , ταῖς γε ἀξίαις τῆς τοιαύτης καταγραφῆς , ἢ τῇ σαγήνη τοῦ λόγου περιλαμβάνων Θεσσαλονίκην , Ἀττικὴνʹ , Ἀχαΐαν μᾶλλον δὲ ὅσην νῦν περιβάλλει , καὶ εἰς ὅσην φθάνει διὰ τῶν μύρων , καὶ τῶν θαυμάτων , καὶ τῆς ἐν πᾶσιν ἀφθονίας τῆς χάριτος . Ἢν γὰρ καὶ τότε τῇ οἰκουμένῃ θαῦμα ἐν λόγοις θείοις Δημήτοιος εὐωδία Χριστοῦ κατὰ Παῦλον ὤν , ἔν τε τοῖς σωζομένοις καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις · καὶ τοῖς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον , τοῖς δὲ ζωῆς εἰς ζωήν . Ταύτης τῆς εὐωδίας ἀμοιβὴν μὲν ἀποχρῶσαν οὐκ ἔχω λέγειν τὰ παρὰ Θεοῦ δεδομένα μύρα καὶ θαύματα Κτῇ σωρῷ τοῦ μεγαλομάρτυρος · τί γὰρ τὰ παρόντα , κἂν ᾗ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ , πρὸς τὰ ἐν οὐρανοῖς παρὰ Θεοῦ καὶ δεδομένα τούτῳ καὶ ἀποκείμενα ; καὶ τῇ ὑπερβολῇ τῆς δόξης , κατὰ Παῦλον εἰπεῖν , οὐ δεδοξάσθαι τὸ δεδοξασμένον · δεῖγμα δὲ ταῦτα πάντως τοῖς πᾶσι περιφανέστατον , ὅπως ἐκεῖνος ἔτι τῷ βίῳ περιών ὑπῆρχε Χριστοῦ εὐωδία , καὶ ὀσμὴ ζωῆς τοῖς ὑπακούειν προαιρουμένοις . Νῦν μὲν οὖν οὕτω γεωργῶν ψυχὰς ἀνθρώπων , ἢ ζωγρῶν τούτους κατὰ τὴν τοῦ Χριστοῦπρὸς Πέτρον ἐπαγγελίαν , τὸν λόγον ὄργανον εἶχε πρὸς καλλιεργίαν καὶ θήραν σωτήΚριον · νῦν δὲ οἰκοδομών τῷ Θεῷ ναὸν ἐκ λίθων ζώντων καὶ ὄντως τιμίων , ὡς ἐργαλεῖον εἶχε τὸν λόγον κατάλληλον . Ὅτε δὲ πρὸς τοὺς ἀντικειμένους τῷ Χριστῷ συνεκρότει τὸν πόλεμον , καὶ μάλιστα τοὺς διὰ τῶν ἀοράτων ἐνεργουμένους ὁρατοὺς τῷ Θεῷ πολεμίους , πάντα ἦν ὁ λόγος αὐτῷ , θείῳ πνεύματι καὶ χορηγούμενος , καὶ κινούμενος , καὶ τονούμενος , ῥυθμιζόμενός τε καὶ μετασκευαζόμενος πρὸς τὸ χρήσιμον . Καὶ οὕτω κατὰ τὸ γεγραμμένον περὶ τοῦ πρωταγωνιστοῦ τῶν μαρτύρων , οὐδεὶς εἶχεν ἀντιστῆναι τῇ τοῦ Δημητρίου σοφίᾳ , καὶ τῷ πνεύματι , ᾧ ἐλάλει . Ἐγὼ καὶ τὴν στρατιωτικὴν στολὴν , κ τὸν ἐν τῇ χειρὶ δακτύλιον , καὶ τὸν ὑπατικὸν ὡρατίωνα , ὃν ὁ μάρτυς ἀνεδεῖτο , παρὰ τοῦ τηνικαῦτα λασιλέως τὸ σχῆμα λαβών , σύμβολα τελέσαι λογίζομαι τῆς παρὰ τοῦ ὄντως βασιλέως μυστικῶς δεδομένης διδασκαλικῆς ἀξίας καὶ προεδρίας τῇ μάρτυρι . Διὸ καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ θεία χάρις οὐκ ὀλίγα δι´ αὐτῶν τεθαυματούργηκεν ὕστερον , Ἔδει δὲ πάντως τὸν ἐξαρχῆς ἀπατεῶνα σοφῶς ἠπατῆσθαι , ἵνα μὴ πρὸ καιροῦ τὸν θάνατον συσκευάσῃ τῷ μάρτυρι , καὶ ὃ τῆς αἰωνίου ἀποθήκης καρπὸς , μήπω πεφθεὶς εἰς τέλος , ἐκτρυγηθῇ , καὶ
Lemmas: ὁ παρθενίη αἶνος ἐκεῖνος οὐ ἔχω · παρθενίη , ἢ στεφανίτης ἐκ νέος , καί ὁ φύσις ἀγαθός , καί ὁ περί θεός ἄγγελος ἐφάμιλλος ἀναδείκνυμι ὁ Δημήτριος . καί ὁ σῶμα μέν ἐκεῖνος πλήσσω πλήσσω βαρύς , ὁ ἀντίθετος προσπαλαίω κακία . οὐτος δέ , καί μέχρι αἷμα εἰμί τέλος ἀντικαθίστημι πρός ὁ κακία ἀγωνίζομαι . Ἀλ οὐδέ ὁ περί λδγους παιδεία ὁ ὁ μαρτυρέω , εἄν ἔχω οὗτος μετά ὁ ὁ πνεῦμα χάρις κεράννυμι , καί ὅπλον , καί ἀμυντήριος ἀνυπόστατος , καί οἰκοδομικός ἐργαλεῖον , καί γεωργικός σκαπάνη καί ἄροτρον , εἰμί δέ βούλομαι , καί δόναξ γραφικός , καί ἁλιευτικός σαγήνη , καί εἰμί τίς τοιοῦτος ἕτερος · νῦν μέν ὁ ἀμπελών κύριος καλλιεργέω , καί ὁ οὐράνιος καταβάλλω εἰς γῆ σπέρμα , ὁ ὁ ῥῆμα καταγράφω ὁ αἰώνιος ζωή , οὐ ἐν πλάξ λίθινος , ἀλ ἐν πλάξ Καρδία σάρκινος , ὁ γε ἄξιος ὁ τοιοῦτος καταγραφή , ἢ ὁ σαγήνη ὁ λόγος περιλαμβάνω Θεσσαλονίκη , Ἀττικός , Ἀχαΐα μᾶλλον δέ ὅσος νῦν περιβάλλω , καί εἰς ὅσος φθάνω διά ὁ Μύρων , καί ὁ θαῦμα , καί ὁ ἐν πᾶς ἀφθονία ὁ χάρις . ἤν γάρ καί τότε ὁ οἰκέω θαῦμα ἐν λόγος θεῖον Δημήτος εὐωδία Χριστός κατά Παῦλος εἰμί , ἐν τε ὁ σῴζω καί ἐν ὁ ἀπόλλυμι · καί ὁ μέν ὀσμή θάνατος εἰς θάνατος , ὁ δέ ζωή εἰς ζωή . Ταύτη ὁ εὐωδία ἀμοιβή μέν ἀποχράω οὐ ἔχω λέγω ὁ παρά Θεός δίδωμι Μύρα καί θαῦμα κτείνω σωρός ὁ μεγαλομάρτυρας · τίς γάρ ὁ πάρειμι , κἀν ὅς μέγας καί θαυμαστός , πρός ὁ ἐν οὐρανός παρά Θεός καί δίδωμι οὗτος καί ἀπόκειμαι ; καί ὁ ὑπερβολή ὁ δόξα , κατά Παῦλος εἶπον , οὖον δοξάζω ὁ δοξάζω · δεῖγμα δέ οὗτος πάντως ὁ πᾶς περιφανής , ὅπως ἐκεῖνος ἔτι ὁ βίος περίειμι ὑπάρχω Χριστός εὐωδία , καί ὀσμή ζωή ὁ ὑπακούω προαιρέω . νῦν μέν οὖν οὗτος γεωργός ψυχή ἄνθρωπος , ἢ ζωγρέω οὗτος κατά ὁ ὁ Χριστοῦπρὸς Πέτρος ἐπαγγελία , ὁ λόγος ὄργανον ἔχω πρός καλλιεργία καί θήρ σωτήΚριον · νῦν δέ οἰκοδομέω ὁ Θεός ναός ἐκ λίθος ζῶ καί εἰμί τίμιος , ὡς ἐργαλεῖον ἔχω ὁ λόγος κατάλληλος . ὅτε δέ πρός ὁ ἀντίκειμαι ὁ Χριστός συγκροτέω ὁ πόλεμος , καί μάλιστα ὁ διά ὁ ἀόρατος ἐνεργέω ὁρατός ὁ Θεός πολέμιος , πᾶς εἰμί ὁ λόγος αὐτός , θεῖον πνεῦμα καί χορηγέω , καί κινέω , καί τονέω , ῥυθμίζω τε καί μετασκευάζω πρός ὁ χρήσιμος . καί οὗτος κατά ὁ γράφω περί ὁ πρωταγωνιστής ὁ μάρτυς , οὐδείς ἔχω ἀνθίστημι ὁ ὁ Δημήτριος σοφία , καί ὁ πνεῦμα , ὅς λαλέω . ἐγώ καί ὁ στρατιωτικός στολή , Κ ὁ ἐν ὁ χείρ δακτύλιος , καί ὁ ὑπατικός ωρατιαναξ , ὅς ὁ μάρτυς ἀναδέω , παρά ὁ τηνικαῦτα λασιλαος ὁ σχῆμα λαμβάνω , σύμβολον τελέω λογίζομαι ὁ παρά ὁ εἰμί βασιλεύς μυστικός δίδωμι διδασκαλικός ἄξιος καί προεδρία ὁ μάρτυς . Διὸ καί ὁ ὁ Θεός θεῖος χάρις οὐ ὀλίγος δις αὐτός θαυματουργέω ὕστερος , δέω δέ πάντως ὁ ἐξαρχῆς ἀπατεών σοφός ἀπατάω , ἵνα μή πρό καιρός ὁ θάνατος συσκευάζω ὁ μάρτυς , καί ὅς ὁ αἰώνιος ἀποθήκη καρπός1 , μήπω πέσσω εἰς τέλος , ἐκτρυγάω , καί