cogPG.PG151 60
ἑστὶν , ὡς ἐκ τῆς τῶν Νινευϊτῶν ἐπιστροφῆς ἐδιδάχθημεν · οὐδὲν οὕτω νεκροποιὸν ὡς ἡ γαστριμαργία ἐστί · καὶ δείκνυσιν ὁ περὶ τοῦ ἀσώτου ἐπιστρέψαντος εἰπών · « Οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν , καὶ ἀνέζησεν , ἀπολωλὼς ἠν , καὶ εὐρέθη · » συώδη γὰρ βίον ἠσπάσατο , καὶ συῶν ἥδετο βορβόρῳ , παρασυνεβλήθη τούτοις , καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς , τὴν πρὸς Θεὸν ὁμοίωσιν ἀποθέμενος . Κατὰ δὲ τὸν μέγαν Ἰὼβ οὐ κτήνεσιν ὡμοιώθη μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν ὑδοηλοῖς χωρίοις παντελῶς ἀναισθήτοις , βουτόμῳ τε καὶ παπύρῳ καὶ τῷ καλάμῳ , ἐν οἷς καὶ κοιμᾶται ὁ παμφάγος Λευΐαθάν . Ἐν γὰρ τοῖς ὑγροβίοις τὸ νοητὸν τοῦτο κῆτος ἐπαναπαύεται . Ἡν ὑγρότητα ὁ Δαβὶδ ἀπελαύνων διὰ τῆς ἐγκρατείας τῆς οἰκείας ζωῆς , « Ἐξηράνθη , φησίν , ὡς ὄστρακον ἡ ἰσχύς μου , καὶ τὰ ὀστᾶ μου ὡσεὶ φρύγιον συνεφρύγησαν , τὰ γόνατά μου ἡσθένησαν ἀπὸ νηστείας , καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι´ ἔλαιον . » Διὸ καὶ τὴν τῆς δεξιᾶς τοῦ ὑψίστου ἠλλοιοῦτο ἀλλοίωσιν , αὐτῷ ἐαυτὸν ὅλον ἀναθέμενος , καὶ ἑαυτὸν διὰ παντὸς ἐνώπιον αὐτοῦ προορώμενος καὶ τὴν τῆς οἰκείας καρδίας μελέτην , ἐκεῖνον διὰ παντὸς ἔχων ἐνώπιον . Τοῦτο δὴ καὶ ἡμεῖς , ἀγαπητοί , μιμησώμεθα , καὶ μὴ μόνον τῆς ὑγρᾶς καὶ διακεχυμένης ζωῆς ἑαυτοὺς ἀποστήσωμεν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμετέραν νηστείαν καὶ ψαλμῳδίαν καὶ προσευχὴν , ὡς αὐτοῦ παρόντος καὶ ἄφορῶντος τοῦ Θεοῦ ποιώμεθα · εἰδότες , ὡς οὔτε νηστεία , οὔτε ψαλμῳδία , οὔτε προσευχὴ σώζειν ἡμᾶς καθ´ ἐαυτὰ δύναται , ἀλλὰ τὸ ἐνώπιον ἐκτελεῖσθαι ταῦτα τοῦ Θεοῦ · οὔτω γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπιβλέποντες ἀγιάζουσιν ἡμᾶς , ὡς ὁ ἤλιος θερμαίνει τὰ ὑπ´ αὐτοῦ καταλαμπόμενα . Ἐνώπιον δὲ ταῦτα γίνεται Θεοῦ , ὅταν ἀτενῶς ἡ διάνοια ἐκείνῳ ἐνορᾷ , καὶ διὰ τὸ πρὸς αὐτὸν ὁρᾷν καὶ νηστεύῃ καὶ ψάλλη καὶ προσεύχηται · ὅταν γὰρ ἐν τῇ προσευχῇ καὶ ψαλμῳδίᾳ ποτὲ μὲν ὁ νοῦς συντείνηται πρὸς τὸν Θεὸν , ποτὲ δὲ διαπίπτῃ καὶ μετεωρίζηται , δεῖ νοεῖν , ὡς οὔπω ἀνεθήκαμεν ἑαυτοὺς ὅλους τῷ Θεῷ , οὐδὲ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου πᾶς ὁ σκοπὸς τῶν πραττομένων ἐφ ἡμῶν ἐστι · διὰ τοῦτο καθ´ ὅσον τῶν τῆς δικαιοσύνης ἔργων ἀποπίπτομεν , κατὰ τοσοῦτον ἐνώπιον τῶν τοῦ Θεοῦ ὁφθαλμῶν παραμένειν οὐ δυνάμεθα · « Οὐ γὰρ διαμενοῦσι , φησί , παράνομοι κατέναντι τῶν κείμενοι , τὸν δυνάμενον μάλαγμα καὶ καταδέσμους Κύριον . ὁφθαλμῶν σου . » Ὅμως μέντοι τετραυματισμένοι Μὴ τοίνυν ἀνήσωμεν , παρακαλῶ , νηστείαις καὶ εὐχαῖς καὶ δάκρυσι , καὶ πᾶσι τρόποις αὐτὸν ἐπιβοώμενοι , μέχρις ἂν ἐγγίσῃ καὶ ἰάσηται ἡμᾶς · δείξωμεν καὶ δι´ ἔργων νυμφίον πλουτοῦντες Χριστὸν , καὶ τοῦτον ἀποδημοῦντα νῦν ἀφ´ ἡμῶν , καὶ ἐν τοῖς ἐπουρανίοις κρυπτόμενον δι´ ἐλπίδος ἀπεκδεχόμενοι · « Ὅταν γὰρ , φησὶν , ἀπαρθῇ ἀπ´ αὐτῶν ὁ νυμφίος , τότε νηστεύσουσιν . » Ὅθεν δῆλον ὡς ἐν ἐγκρατείᾳ τε καὶ νηστείᾳ παντὸς εἶναι τοῦ βίου χρὴ τοὺς ἀπὸ Χριστοῦ καλουμένους , μετ´ ἀγαθῆς ἐλπίδος τὴν αὐτοῦ προσδοκῶντας φρικτὴν παρουσίαν . Νηστεύσωμεν δὲ μᾶλλον ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις , καὶ παντοίως
Lemmas: εἰμί , ὡς ἐκ ὁ ὁ Νινευΐτης ἐπιστροφή διδάσκω · οὐδείς οὗτος νεκροποιός ὡς ὁ γαστριμαργία εἰμί · καί δείκνυμι ὁ περί ὁ ἄσωτος ἐπιστρέφω εἶπον · « οὗτος ὁ υἱός ἐγώ νεκρός εἰμί , καί ἀναζάω , ἀπόλλυμι ἐάν , καί εὑρίσκω · » συώδης γάρ βίος ἀσπάζομαι , καί σῦς ἥδομαι βόρβορος , παρασυμβάλλω οὗτος , καί ὁμοιόω αὐτός , ὁ πρός θεός ὁμοίωσις ἀποτίθημι . κατά δέ ὁ μέγας Ἰώβ οὖον κτῆνος ὁμοιόω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐν υδοηλον χωρίον παντελῶς ἀναίσθητος , βούτομον τε καί πάπυρος καί ὁ κάλαμος , ἐν ὅς καί κοιμάω ὁ παμφάγος Λευΐαθάν . ἐν γάρ ὁ ὑγρόβιος ὁ νοητός οὗτος κῆτος ἐπαναπαύω . ἐάν ὑγρότης ὁ Δαυίδ ἀπελαύνω διά ὁ ἐγκράτεια ὁ οἰκεῖος ζωή , « ξηραίνω , φημί , ὡς ὄστρακον ὁ ἰσχύς ἐγώ , καί ὁ ὀστέον ἐγώ ὡσεί φρύγιον συμφρύγω , ὁ γόνυ ἐγώ ἀσθενέω ἀπό νηστεία , καί ὁ σάρξ ἐγώ ἀλλοιόω δις ἔλαιον . » Διὸ καί ὁ ὁ δεξιός ὁ ὕψιστος ἀλλοιόω ἀλλοίωσις , αὐτός ἑαυτοῦ ὅλος ἀνατίθημι , καί ἑαυτοῦ διά πᾶς ἐνώπιος αὐτός προοράω καί ὁ ὁ οἰκεῖος Καρδία μέλω , ἐκεῖνος διά πᾶς ἔχω ἐνώπιος . οὗτος δή καί ἐγώ , ἀγαπητός , μιμέομαι , καί μή μόνος ὁ ὑγρός καί διακεχυμένη ζωή ἑαυτοῦ ἀφίστημι , ἀλλά καί ὁ ἡμέτερος νηστεία καί ψαλμῳδία καί προσευχή , ὡς αὐτός πάρειμι καί ἄφορος ὁ Θεός ποιέω · οἶδα , ὡς οὔτε νηστεία , οὔτε ψαλμῳδία , οὔτε προσευχή σῴζω ἐγώ καθ´ ἐαυτός δύναμαι , ἀλλά ὁ ἐνώπιος ἐκτελέω οὗτος ὁ Θεός · οὐτάω γάρ ὁ ὀφθαλμός κύριος ἐπιβλέπω ἁγίζω ἐγώ , ὡς ὁ ἥλιος θερμαίνω ὁ ὑπό αὐτός καταλάμπω . ἐνώπιος δέ οὗτος γίγνομαι Θεός , ὅταν ἀτενῶς ὁ διάνοια ἐκεῖνος ἐνοράω , καί διά ὁ πρός αὐτός ὁράω καί νηστεύω καί ψάλλω καί προσεύχομαι · ὅταν γάρ ἐν ὁ προσευχή καί ψαλμῳδία ποτέ μέν ὁ νόος συντείνω πρός ὁ θεός , ποτέ δέ διαπίπτω καί μετεωρίζω , δεῖ νοέω , ὡς οὔπω ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ὅλος ὁ Θεός , οὐδέ ἐν ὁ νόμος κύριος πᾶς ὁ σκοπός ὁ πράσσω ἐπί ἐγώ εἰμί · διά οὗτος καθ´ ὅσος ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔργον ἀποπίπτω , κατά τοσοῦτος ἐνώπιος ὁ ὁ Θεός ὀφθαλμός παραμένω οὖον δύναμαι · « οὖον γάρ διαμένω , φημί , παράνομος κατεναντίον ὁ κεῖμαι , ὁ δύναμαι μάλαγμα καί κατάδεσμος κύριος . ὀφθαλμός σύ . » ὅμως μέντοι τραυματίζω μή τοίνυν αἰνέω , παρακαλέω , νηστεία καί εὐχή καί δάκρυ , καί πᾶς τρόπος αὐτός ἐπιβοάω , μέχρι εἄν ἐγγίζω καί ἰάομαι ἐγώ · δείκνυμι καί δις ἔργον νυμφίος πλουτέω Χριστός , καί οὗτος ἀποδημέω νῦν ἀφή ἐγώ , καί ἐν ὁ ἐπουράνιος κρύπτω δις ἐλπίς ἀπεκδέχομαι · « ὅταν γάρ , φημί , ἀπαίρω ἀπ´ αὐτός ὁ νυμφίος , τότε νηστεύω . » ὅθεν δῆλος ὡς ἐν ἐγκράτεια τε καί νηστεία πᾶς εἰμί ὁ βίος χρή ὁ ἀπό Χριστός καλέω , μετέ ἀγαθός ἐλπίς ὁ αὐτός προσδοκάω φρικτός παρουσία . νηστεύω δέ μᾶλλον ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα , καί παντοῖος