cogPG.PG151 235
Καὶ τὰ ἑξῆ δὲ τῆς παραβολῆς τοῦ παρόντος ἐστὶν αἰῶνος · « Ἐξελθὼν γὰρ , φησίν , ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , εὖρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ , ὃς ὤφειλεν αὐτῷ ἑκατὸν δηνάρια · καὶ κρατήσας αὐτὸν ἔπνιγε , λέγων · Ἀπόδος μοι εἴ τι ὀφείλεις . » Καὶ προσπίητοντα καὶ παρακαλοῦντα καὶ ὑπισχνούμενον οὐδὲ μετρίως ἠλέησεν , ἀλλ´ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν , ἕως οὖ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον . Ποία τοίνυν ἔξοδος , ἐπιστάντος ἐκείνου τοῦ καιροῦ τίς ὀφειλὴ τότε πρὸς ὁμοδούλους ; τίς ἀπαίτησις σί ἐπίθεσις ; Ἀλλὰ καὶ , « πεσὼν , φησὶν , ὁ σύν δοῦλος αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ , παρεκάλεε , λέγων · Μακροθύμησον ἐπ´ ἐμοὶ , καὶ πάντα σοι ἀποδώσω · ὁ δὲ οὐχ ὑπήκουσεν , ἀλλ´ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν , ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον . « Ἑπὶ δὲ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος βίαν παρ´ ἀλλήλων πάσχειν ἡμᾶς οὐκ ἔστιν , οὐδὲ προσκυνεῖν ἀλλήλοις καὶ ἱκετεύειν · εἶς γάρ ἐστιν , ᾧ τότε πᾶν γόνυ κάμψει ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων . Ἀλλ´ ἕνεκα τῆς τοσαύτης πρὸς τὸν σύν δοῦλον ἀσπλαγχνίας λυποῦνται μὲν , φησὶν , οἱ ἄλλοι σύνδουλοι σφόδρα , διασαφοῦσι δὲ τῷ Κυρίῳ ἄπαντα τὰ γενόμενα · ὁ δὲ ὀργισθεὶς καὶ τὸν ἁσυμπαθῆ δοῦλον ἐλέγξας , παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς , ἔως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον Τοῦτο ἴδοι τις ἂν καὶ κατὰ τὸν παρόντα τελούμενον αἰῶνα , μάλιστα δὲ τοῦ μέλλοντός ἐστιν · ἐκεῖ γὰρ καὶ ὁ ἔλεγχος περιφανής , καὶ ἡ ἀπόφασις ἀνηλεὴς , καὶ ἡ βάσανος ἀτελεύτητος . « Ἔως οὗ , φησὶν , ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον . » Τὸ δὲ τῶν ἀδυνάτων ἐστὶν εὐ ρεθῆναι παρ´ ἡμῶν ἀπόδοσιν ἐξισουμένην ταῖς πρὸς τὸν Θεὸν ὀφειλαῖς · ὥστε τὸ , « Ἔως οὗ ἀποδῷ τὸ πᾶν , » τὴν αἰώνιον παρίστησι βάσανον . Ἀλλὰ πῶς ἐκεῖνα πάντα τὰ τῆς παραβολῆς ἐνταῦθα τελεῖται τὸ βῆμα τὸ βασιλικὸν , ὁ τῶν ὀφειλόντων ἔλεγχος , ἡ μετὰ τοὺς ἐλέγχους ἀπαίτησις , καὶ ὅσα τῶν ἑξῆς ; ἕστηκεν ὁ τοῦ Θεοῦ ναὸς οὗτος καθάπερ οὐρανὸς ἄλλος ἔνδον τοῦ ἱεροῦ καταπετάσματος , ὥσπερ ἐν ἣπερουρανίοις σκηναῖς , τὸν θρόνον ἔχων τὸν δεσπο τικὸν , ἐφ´ οὗ καθήμενος ὁ τοῦ παντὸς βασιλεὺς , συναίρει λόγον ἀοράτως μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ , τῶν περιεστώτων πάντων ἡμῶν ἐνταῦθα καὶ προσευχομένων . Πολλοὶ δέ εἰσιν , ὧν εἶς εἰμι καὶ αὐτὸς , οἶτινες ἐλέγχονται παρὰ τῶν εἰς ἐπήκοον ἀδομένων τε καὶ ἀναγινωσκομένων ἐνταῦθα ῥημάτων θείως , ὡς μὴ κατὰ Θεὸν χρώμενοι τοῖς τοιούτοις μυρίοις οὖσι , τουτέατι πλείστοι · ὧν ἕκαστον τάλαντόν ἐστιν , ὡς βαρεῖαν καὶ πολυάριθμον ἔχον τὴν καταδίκην · οὕτω γὰρ καὶ ὁ Κάῖν ἐν ἡμαρτηκέναι δοκῶν , τὴν ἀδελφοκτονίαν . ἑπτὰ εἶχε τὰ ἐκδικούμενα , τουτέστι πολλὰ , κατὰ τὸ γεγοαμμένον . Οὐκ ἐλεγχόμεθα δὲ μόνον ὀφείλειν , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀποκειμένας τοῖς ὑπευθύνοις ἐκ τῶν θείων λογίων μανθάνομεν κ λάσεις · μαθόντες δὲ , μέχρις ἂν παραμένωμεν ἐν τῷ ναῷ , μετανοοῦμεν , προστίπτομεν , ἱκετεύομεν , ὑπισχνούμεθα βιώσειν εἰς τὸ ἑξῆς θεαρέστως , ἀλλὰ καὶ τυγχάνομεν τῆς ἀφέσεως , παραμένοντες ἄχρι τέλους ἐνταῦθα καὶ θερμῶς ἱκετεύοντες · « Ἐπιστράφητε γὰρ , φησὶί , πρός με , καὶ ἐπεστριφήομαι πρὸς ὑμᾶς , λέγει Κύριος ,
Lemmas: καί ὁ ἔξεστι δέ ὁ παραβολή ὁ πάρειμι εἰμί αἰών · « ἐξέρχομαι γάρ , φημί , ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , εὑρίσκω εἷς ὁ σύνδουλος αὐτός , ὅς ὀφείλω αὐτός ἑκατόν δηνάριον · καί κρατέω αὐτός πνίγω , λέγω · ἀποδίδωμι ἐγώ εἰμί τίς ὀφείλω . » καί προσπίνω καί παρακαλέω καί ὑπισχνέομαι οὐδέ μέτριος ἐλεέω , ἀλ ἀπέρχομαι βάλλω αὐτός εἰς φυλακή , ἠώς οὖον πωλέω πᾶς ὁ ὀφείλω . Ποία τοίνυν ἔξοδος , ἐφίστημι ἐκεῖνος ὁ καιρός τίς ὀφειλή τότε πρός ὁμόδουλος ; τίς ἀπαίτησις βρόχος ἐπίθεσις ; ἀλλά καί , « πίπτω , φημί , ὁ σῦς δοῦλος αὐτός πρός ὁ πούς αὐτός , παρακαλέω , λέγω · μακροθυμέω ἐπι ἐγώ , καί πᾶς σύ ἀποδίδωμι · ὁ δέ οὐ ὑπακούω , ἀλ βάλλω αὐτός εἰς φυλακή , ἠώς ὅς πωλέω πᾶς ὁ ὀφείλω . « ἐπί δέ ὁ μέλλω αἰών βία παρ´ ἀλλήλων πάσχω ἐγώ οὐ εἰμί , οὐδέ προσκυνέω ἀλλήλων καί ἱκετεύω · εἰμί γάρ εἰμί , ὅς τότε πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος . Ἀλ ἕνεκα ὁ τοσοῦτος πρός ὁ σῦς δοῦλος ἀσπλαγχνία λυπέω μέν , φημί , ὁ ἄλλος σύνδουλος σφόδρα , διασαφέω δέ ὁ κύριος ἅπας ὁ γίγνομαι · ὁ δέ ὀργίζω καί ὁ ασυμπαθής δοῦλος ἐλέγχω , παραδίδωμι αὐτός ὁ βασανιστής , ἔως ὅς πωλέω πᾶς ὁ ὀφείλω οὗτος ὁράω τις εἄν καί κατά ὁ πάρειμι τελέω αἰών , μάλιστα δέ ὁ μέλλω εἰμί · ἐκεῖ γάρ καί ὁ ἔλεγχος περιφανής , καί ὁ ἀπόφασις ἀνηλεής , καί ὁ βάσανος ἀτελεύτητος . « ἔως ὅς , φημί , πωλέω πᾶς ὁ ὀφείλω . » ὁ δέ ὁ ἀδύνατος εἰμί εὕω εἴρω παρ´ ἐγώ ἀπόδοσις ἐξισόω ὁ πρός ὁ θεός ὀφειλή · ὥστε ὁ , « ἔως ὅς πωλέω ὁ πᾶς , » ὁ αἰώνιος παρίστημι βάσανος . ἀλλά πῶς ἐκεῖνος πᾶς ὁ ὁ παραβολή ἐνταῦθα τελέω ὁ βῆμα ὁ βασιλικός , ὁ ὁ ὀφείλω ἔλεγχος , ὁ μετά ὁ ἔλεγχος ἀπαίτησις , καί ὅσος ὁ ἑξῆς ; ἵστημι ὁ ὁ Θεός ναός οὗτος καθάπερ οὐρανός ἄλλος ἔνδον ὁ ἱερός καταπέτασμα , ὥσπερ ἐν ηπερουρανιον σκηνή , ὁ θρόνος ἔχω ὁ Δέσπο τικὸν , ἐφίημι ὅς κάθημαι ὁ ὁ πᾶς βασιλεύς , συναιρέω λόγος ἀόρατος μετά ὁ δοῦλος αὐτός , ὁ περιίστημι πᾶς ἐγώ ἐνταῦθα καί προσεύχομαι . πολλός δέ εἰμί , ὅς εἰμί εἰμί καί αὐτός , ὅστις ἐλέγχω παρά ὁ εἰς ἐπήκοος ἀείδω τε καί ἀναγιγνώσκω ἐνταῦθα ῥῆμα θεῖος , ὡς μή κατά θεός χράω ὁ τοιοῦτος μυρίος εἰμί , τουτέατι πλεῖστος · ὅς ἕκαστος τάλαντον εἰμί , ὡς βαρύς καί πολυάριθμος ἔχω ὁ δίκη · οὗτος γάρ καί ὁ Κάϊν ἐν ἁμαρτάνω δοκέω , ὁ ἀδελφοκτονία . ἑπτά ἔχω ὁ ἐκδικέω , τουτέστι πολύς , κατά ὁ γίγνομαι . οὐ ἐλέγχω δέ μόνος ὀφείλω , ἀλλά καί ὁ ἀπόκειμαι ὁ ὑπεύθυνος ἐκ ὁ θεῖον λόγιος μανθάνω Κ λανθάνω · μανθάνω δέ , μέχρι εἄν παραμένω ἐν ὁ ναός , μετανοέω , προστίπτομεν , ἱκετεύω , ὑπισχνέομαι βιόω εἰς ὁ ἑξῆς θεάρεστος , ἀλλά καί τυγχάνω ὁ ἄφεσις , παραμένω ἄχρι τέλος ἐνταῦθα καί θερμός ἱκετεύω · « ἐπιστρέφω γάρ , φημί , πρός ἐγώ , καί ἐπιστρέφω πρός σύ , λέγω Κύριος ,