cogPG.PG151 332
ὅτε προσίσταται , ἀλλὰ τῇ ἄνωθεν ψήφῳ τε καὶ ἀνα κηρύξει , καὶ τῇ λαμπρᾷ καὶ ἀναμφιβόλῳ τῶν πραγμάτων ὄψει καὶ πίστει καλῶς ἀρκεσθέντες . Μοναχός τις τῆς αὐτῆς ὁρμώμενος πόλεως , τὸν τρόπον ἐπιεικὴς , πολιὸς τὴν τρίχα , τὴν κλῆσιν Ἐφραΐμ , ἐν τῇ κατὰ Θεσσαλονίκην Ἐκκλησίᾳ πρὸ βραχέος γενόμενος , τοιάδε τινὰ δημοσίᾳ στὰς περὶ ἐαυτοῦ διηγήσατο · Ἐμοί , φησί , κατά τινα χρείαν ἐν Θετταλίᾳ πρὸ δύο τούτων ἐνιαυτῶν γενομένῳ , ἐν τῷ ὑποστρέφειν ἐκεῖθεν τοιοῦτό τι συμβέβηκε · σμικρᾶς μοι τινὸς ἐμπαρείσης ἀκάνθης τῷ δεξιῷ ποδὶ κατὰ τὴν ὁδὸν , ἐφ´ ἡμέρας τινὰς ἦν ἐκεῖνον ἀλγῶν · εἶτ´ ἐκεῖθεν , οὐκ οἶὸ´ ὅπως , ἢ ὀδύνη μεταπεσοῦσα ττρὸς τὸν εὐώνυμον , ἀφόρητος ἦν · ἀπεῖργε γὰρ πρὸς τιῖς ἄλλοις κατὰ μικρὸν καὶ τροφῆς καὶ ὕπνου . Ἡμερῶν δ´ ἐν τούτοις παρελθουσῶν οὐκ ὀλίγων , φλεγμαίνει μὲν ὁ ποῦς , καὶ ἀσκοῦ δίκην ἐξογκοῦται , εἶτα καὶ εἰς ὁπάς τοῦ οἰδήματος διατρηθέντος πλείους ἣ τετταράκοντα , ὧν καὶ τὰς οὐλὰς πάρεστιν ὁρᾷν δήπουθεν τῷ λόγῳ προσμαρτυρούσας μοι , ἕλκη πανταχόθεν ἐξέῤῥει , καθάπερ ἀπὸ πηγῆς τινος τοῦ ποδός · ἐνιαυτὸς πρὸς τῷ ἡμίσει παρήει καὶ τὰ τῆς φλεγμονῆς οὐκ ἐνεδίδου . Καὶ ἰατρεία μὲν ἀργὸς πρὸς τὸ πάθος πᾶσα , καὶ κενὰ πάντα ὁμοῦ φάρμακα · ἐγὼ δ´ ἀπογινώσκων ἐμαυτοῦ διὰ ταῦτα , καὶ τὴν κατώδυνον ἐκείνην ζωήν πολλάκις ἀπολεγόμενος . Τὸ δὲ μετὰ τοῦτο τί ; Ἀκούω καὶ αὐτὸς παρά τε τῶν αὐτοχθόνων , καὶ δὴ καὶ τῶν ἐκ Θεσσαλονίκης ἰόντων , τὰ τοῦ´ θαυμαστοῦ Γρηγορίου πλεῖστα καὶ ἐξαίσια θαύματα · πιστεύτω τοῖς ἀκουσθεῖσι μάλα τρανῶς · στῆλον ἐκεῖνον ἀνακηρύττω τῆς Ἐκκλησίας , καὶ διδάσκαλον εὐοεβείας , καὶ πάσης ἁγιωσύνης καὶ ἀρετῆς καταγώγιον · καὶ πρὸς τούτοις , σημείων τε καὶ θαυμάτων θείων ἐργάτην , καὶ ἀποστολικῆς ἰσχύος τε καὶ χάριτος ἔμπλεων · εἴτα καὶ θερμῶς ὑπὲρ αὐτὸς ἐμαυτοῦ δεηθεὶς καὶ τοῦ πάθους , καὶ κλινοπετὴς , καθ´ ὅυον οἷός τε ἦν , ἐπευξάμενος , καὶ τὴν τοῦ ποδὸς μετὰ θερμῶν δακρύων ὑγείαν αἰτήσας , ὡς ἂν καὶ αὐτὸς ἐῤῥωμένως ἔχων καὶ βαδίζειν ἀπταίστως δυνάμενος , εἰς Θεσσαλονίκην τε τὴν αὐτοῦ παραγένωμαι , καὶ τὸν ἱερὸν προσκυνήσας ἐκείνου τάφον , κῆρυξένταῦθα τῶν μεγάλων γένωμαι θαυμασίων , ὧν ἐν ἡμῖν Χριστὸς διὰ τῆς αὐτοῦ προστασίας ἐργάζεται · ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα μετὰ πολλῆς τῆς κατανύξεως δεηθείς , ἐπεὶ καὶ νὺξ ἤδη καὶ ὕπνου καιρὸς ἦν , εἰς ὕπνον κἘὶ αὐτὸς μετὰ τὴν εὐχὴν ταύτην τρέπομαι · καὶ ἱδοὺ μοναχός τις τὰ συνήθη τοῖς ἀρχιερεῦσι περικείμενος σύμβολα , τὸν ἐπὶ κεφαλῆς λέγω σταυρὸν καὶ τὴν ἐπωμίδα τὴν ἱερὰν , εἰσιὼν τὸν οἰκίσκον ἐδόκει τε προσαγορεύειν ἡμᾶς , καὶ παρακαθίσας διερωτᾷν ὅπως ἔχοι μοι . Ἐμοῦ δὲ τὸν τοῦ ποδὸς ὑποδείξαντος ὄγκον καὶ τὰς πληγὰς , καὶ τὰς ἐκεῖθεν ἑξῆς προσθέντος ὀδύνας , καὶ τὴν μακρὰν ταλαιπωρίαν ἐκείνην , ἐκεῖνος εὐθὺς ἀμφοτέραις λαβόμενος τοῦ ποδὸς , καὶ ὥσπερ τὸ οἴδημα καταστέλλων , καὶ τὸ ἔλνος συνωθῶν πρὸς τὰ ἔξω , Ἀλλὰ μηκέτι λυποῦ , φησίν · οὐκέτι καὶ γὰρ ἀνιαρὸν ἔχεις οὐδοτιοῦν . Καὶ ὁ μὲν ταῦτα φιλανθρώπως εἰπών τε καὶ πράξας ἀπῄει · τε καὶ μαλακὸς , καὶ οἷος οὐδέπω πρύτερον . Επεὶ δὲ καὶ ἡνὺξ περὶ ὄρθρον ἦν , καὶ τὰ τῆς ἑωθινῆ εὐλχῆς τε καὶ ψαλμῳδίας ἐτελεῖτο τοῖς μοναχοῖς , ἄπειαι δὴ καὶ αὐτὸς παρὰ τὸν νεὼν , βακτηρίᾳ τινὶ στηριζὶμένος · θαῦμα τοῖς ὁρῶσιν ἀθρόον , κάὶ οἷον οὓδ´ ἄν τις αὐτὸς προσεδόκησεν · ἐπεὶ δὲ ἀαὶ πρὸς τῶν μοναχῶν ἐρωτώμενος , τὸ θαῦμα καὶ τὴν τῆς καινῆς θεραπείας ἑξεῖπον αἰτίαν , καὶ μᾶλλον ἐκπλήττεσθαι καὶ αυαάζειν ἐκείνους ἐποίουν ἀκούοντας . Ἡμέραι παρῆλθον ὀκτὼ μετὰ τοῦτο , καὶ πρὸς τὴν ἀρχαίαν ὑγείαν καὶ τὴν ἕξιν ἐπανιὼν καθαρῶς , παρὰ τὸν θεῖον ἐκεῖνον νεὼν ἔρχομαι , ἔνθα δὴ καὶ ἡ τῦ θαυμαστοῦ Γρηγορίου εἰκὼν ἱερῶς ἵδρυται , καὶ προσκυνήσας καὶ προσπεσὼν , καὶ τὴν ὀφειλομένην ἀποδεδωκὼς εὐχαριστίαν , εἰς τὸ φροντιστήριον αὖθι ; καὶ τοὺς ἡμετέρους ἐπάνειμι . Ἐπεὶ δὲ καὶ τὴν εὐχὴν ἔδει καὶ τὰς συνθήκας τὰς πρὸς τὸν καινὸν ἰατρὸν ἐκπληροῦν , Ὁ μὲν καιρὸς , πρὸς ἐμαυτὸν ἔλεγον , ἤδ ; περὶ τὰς χειμερίους τροπὰς , καὶ διὰ τοῦτο καὶ προσάντης τις εἰς ὁδοιπορίαν καὶ δύσκολος , καὶ μάλιστα γέρουσι κατ´ ἐμέ · διὸ τὴν μὲν εἰς Θεσσαλονίκην ἀπάγουσαν ἐατέον τό γε νῦν εἶναι , τοῦ καιροῦ μὴ διδόντος , καθάπερ ἔφην · ἔξεστι δὲ καὶ ἄλλως τὴν πρὸς τὸν μέγαν ὑπόσχεσιν διαθέσθαι , καὶ οὗτω γε τὰς συνθήκας μὴ παραβῆναι · συγκαλέσω καὶ γὰρ τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας , καὶ ὁὴ καὶ τοὺς ῥμοταγεῖς μοναχοὺς , καὶ κοινὴν ἐκτελέσαντες ἑορτὶν τῷ μεγάλῳ , καὶ τὰ εἰκότα πανηγυρίσαντες , οὕτω καὶ Θεῷ τὸ χρέος , καὶ τῷ ἐκείνου θεράποντι τὴν ὸφειλομένην εὐχαριστίαν ἅμα καὶ τὴν τιμὴν ἀποδώσομεν . Ὁ μὲν οὖν Ἐφραὶμ ταῦτα καὶ καθ´ ἑαυτὸν λογισάμενος , καὶ πρὸς τοὺς συνόντας εἰπὼν , τὰ τῆς ἑορτῆς ἔβλεπεν ἤδη , καὶ τοῖς ὑπηρέταις μάλα πλουσίως τε καὶ λαμπρῶς παρασκευάζειν ἐκέλευεν · ἀλλ οὐ συνεδόκει καὶ τῷ τῆς πανηγύρεως αἰτίῳ ταυτί · αὼδ´ ἐν ἐκείνοις ἐβούλετο μόνοις περιγραφῆναι τὸ θαῦμα , καὶ περαιτέρω μὴ προελθεῖν , ἀλλ´ ὁδεῦσαι μᾶλλον καὶ κηρυχθῆναι καὶ πόῤῥω τὴν χάριν , ἵνα καὶ διὰ τούτων , ἄσπερ δὴ καὶ τῶν ἄλλων , Θεὸς πανταχοῦ δοξάζηται · καὶ ὁ τρόπος οἷος . Οὕπω τῆς ἡμέρας ἐκείνης πρὸς τέλος ἰούσης , φρίκῃ τε μεγίστῃ καὶ πυρετῷ λαύρῳ κάτοχος ὁ μοναχὸς γίνεται · ὄγκος τε τοῦ ποδὸς ἐπὶ τούτοις καὶ ὀδύναι , καθάπερ ἐξ ἄλλης ἀρχῆς , κατ´ οὐδὲν τῶν προτέρων ἐλάττους , καὶ ὁ πάσχων αὐτίκα τοῦ τῆς πληγῆς αἰτίου συνεὶς , ἡμαρτηκέναι τε περὶ τὸν μέγαν διωμολόγει , τὰς πρὸς αὐτὸν συνθήκας ἐξάπροσεξίας ψευσάμενος , καὶ πλείσταις ἱκετείαις τὴν συγγνώμην αὖθις ἡτεῖτο , καὶ ταχίστην τὴν τῶν ὑπεσχημένων ἐκπλήρωσιν ἐπηγγέλλετο · οἷς δήπου καὶ ἡ ῥῶσις ἐξαισίως ἐπηκολούθει , καὶ τὸ δεινὸν αὖθις αὐθημερὸν διελύετο · καὶ βραχύ τι διαλιπὼν , οὕτως ἐῤῥωμένως καὶ τοῦ ποδὸς καὶ παντὸς ὁ Ἐφραὶ ἔσχε . τοῦ σώματος , ὡς καὶ ποσὶ τοῖς ἑαυτοῦ χρώμενος παρὰ τὴν τοῦ μεγάλον πόλιν ἐλθεῖν , τὴν ἱερὰν τε προσκυνῆσαι σορὸν , καὶ τὰ ἥδιστα περιπτύξασθαι , καὶ οὕτως ἐπ´ ἐκκλησίας , καθὰ δὴ καὶ προὔφην , οἶον ἐνθουσιῶν , ἀνακηρύξαι τὰ τοῦ μεγάλου μέγιστα θαύματα .
Lemmas: ὅτε προσίστημι , ἀλλά ὁ ἄνωθεν ψῆφος τε καί ἀνα κηρύσσω , καί ὁ λαμπρός καί ἀναμφίβολος ὁ πρᾶγμα ὁράω καί πίστις καλῶς ἀρκέω . Μοναχός τις ὁ αὐτός ὁρμάω πόλις , ὁ τρόπος ἐπιεικής , πολιός ὁ θρίξ , ὁ κλῆσις Ἐφραίμ , ἐν ὁ κατά Θεσσαλονίκη ἐκκλησία πρό βραχύς γίγνομαι , τοιόσδε τις δημόσιος ἵστημι περί ἑαυτοῦ διηγέομαι · ἐμός , φημί , κατά τις χρεία ἐν Θεσσαλία πρό δύο οὗτος ἐνιαυτός γίγνομαι , ἐν ὁ ὑποστρέφω ἐκεῖθεν τοιοῦτος τίς συμβαίνω · μικρός ἐγώ τις ἐμπάρειμι ἄκανθα ὁ δεξιός πούς κατά ὁ ὁδός , ἐφίημι ἡμέρα τις εἰμί ἐκεῖνος ἄλγος · προστίθημι ἐκεῖθεν , οὐ οἶος ὅπως , ἢ ὀδύνη μεταπίπτω τόρος ὁ εὐώνυμος , ἀφόρητος εἰμί · ἀπείργω γάρ πρός τίς ἄλλος κατά μικρός καί τροφή καί ὕπνος . Ἡμέρα δδʹ ἐν οὗτος παρέρχομαι οὐ ὀλίγος , φλεγμαίνω μέν ὁ Ποῦς , καί ἀσκός δίκη ἐξογκόω , εἶτα καί εἰς ὀπή ὁ οἴδημα διατρέω πλείων ὅς τεσσαράκοντα , ὅς καί ὁ οὐλή πάρειμι ὁράω δήπουθεν ὁ λόγος προσμαρτυρέω ἐγώ , ἕλκος πανταχόθεν ἐκρέω , καθάπερ ἀπό πηγή τις ὁ πούς · ἐνιαυτός πρός ὁ ἥμισυς πάρειμι καί ὁ ὁ φλεγμονή οὐ ἐνδίδωμι . καί ἰατρεία μέν ἀργός πρός ὁ πάθος πᾶς , καί κενός πᾶς ὁμοῦ φάρμακον · ἐγώ δδʹ ἀπογιγνώσκω ἐμαυτοῦ διά οὗτος , καί ὁ κατώδυνος ἐκεῖνος ζωή πολλάκις ἀπολέγω . ὁ δέ μετά οὗτος τίς ; ἀκούω καί αὐτός παρά τε ὁ αὐτόχθων , καί δή καί ὁ ἐκ Θεσσαλονίκη ἔρχομαι , ὁ τοῦτος θαυμαστός Γρηγόριος πλεῖστος καί ἐξαίσιος θαῦμα · πιστεύω ὁ ἀκούω μάλα τρανής · στέλλω ἐκεῖνος ἀνακηρύττω ὁ ἐκκλησία , καί διδάσκαλος εὐοεβείας , καί πᾶς ἁγιωσύνη καί ἀρετή καταγώγιον · καί πρός οὗτος , σημεῖον τε καί θαῦμα θεῖον ἐργάτης , καί ἀποστολικός ἰσχύς τε καί χάρις ἔμπλεος · εἴτα̅ καί θερμός ὑπέρ αὐτός ἐμαυτοῦ δέω καί ὁ πάθος , καί κλινοπετής , καθ´ οὖον οἷος τε εἰμί , ἐπεύχομαι , καί ὁ ὁ πούς μετά θερμός δάκρυ ὑγεία αἰτέω , ὡς εἄν καί αὐτός ερρωμένως ἔχω καί βαδίζω ἄπταιστος δύναμαι , εἰς Θεσσαλονίκη τε ὁ αὐτός παραγίγνομαι , καί ὁ ἱερόν προσκυνέω ἐκεῖνος τάφος , κηρύσσω ὁ μέγας γίγνομαι θαυμάσιος , ὅς ἐν ἐγώ Χριστός διά ὁ αὐτός προστασία ἐργάζομαι · οὗτος καί ὁ τοιοῦτος μετά πολύς ὁ κατάνυξις δήω , ἐπεί καί νύξ ἤδη καί ὕπνος καιρός εἰμί , εἰς ὕπνος κύ αὐτός μετά ὁ εὐχή οὗτος τρέπω · καί ἰδού μοναχός τις ὁ συνήθης ὁ ἀρχιερεύς περίκειμαι σύμβολον , ὁ ἐπί κεφαλή λέγω σταυρός καί ὁ ἐπωμίς ὁ ἱερά , εἴσειμι ὁ οἰκίσκος δοκέω τε προσαγορεύω ἐγώ , καί παρακαθίζω διερωτάω ὅπως ἔχω ἐγώ . ἐμέω δέ ὁ ὁ πούς ὑποδείκνυμι ὄγκος καί ὁ πληγάς , καί ὁ ἐκεῖθεν ἑξῆς προστίθημι ὀδύνη , καί ὁ μακράν ταλαιπωρία ἐκεῖνος , ἐκεῖνος εὐθύς ἀμφότερος λαμβάνω ὁ πούς , καί ὥσπερ ὁ οἴδημα καταστέλλω , καί ὁ ἔλνος συνωθέω πρός ὁ ἔξω , ἀλλά μηκέτι λυπέω , φημί · οὐκέτι καί γάρ ἀνιαρός ἔχω οὐδοτιοῦν . καί ὁ μέν οὗτος φιλάνθρωπος εἶπον τε καί πράσσω ἄπειμι · τε καί μαλακός , καί οἷος οὐδέπω πρυτερος . ἐπεί δέ καί ἡνὺξ περί ὄρθρος εἰμί , καί ὁ ὁ εωθινός εὐλχῆς τε καί ψαλμῳδία τελέω ὁ μοναχός , ἄπειμι δή καί αὐτός παρά ὁ ναός , βακτηρία τις στηρίζω · θαῦμα ὁ ὁράω ἀθρόος , κὰι οἷος ὅδε ἄν τις αὐτός προσδοκάω · ἐπεί δέ ἀαὶ πρός ὁ μοναχός ἐρωτάω , ὁ θαῦμα καί ὁ ὁ καινός θεραπεία ἐξεῖπον αἴτιος , καί μᾶλλον ἐκπλήσσω καί αυααζω ἐκεῖνος ποιέω ἀκούω . Ἡμέραι παρέρχομαι ὀκτώ μετά οὗτος , καί πρός ὁ ἀρχαῖος ὑγεία καί ὁ ἕξις ἐπανέρχομαι καθαρός , παρά ὁ θέω ἐκεῖνος ναός ἔρχομαι , ἔνθα δή καί ὁ τῦ θαυμαστός Γρηγόριος εἰκών ἱερός ἱδρύω , καί προσκυνέω καί προσπίτνω , καί ὁ ὀφείλω ἀποδίδωμι εὐχαριστία , εἰς ὁ φροντιστήριον αὐτόθι ; καί ὁ ἡμέτερος ἐπανέρχομαι . ἐπεί δέ καί ὁ εὐχή ἐσθίω καί ὁ συνθήκη ὁ πρός ὁ καινός ἰατρός ἐκπληρόω , ὁ μέν καιρός , πρός ἐμαυτοῦ λέγω , ἀείδω ; περί ὁ χειμέριος τροπή , καί διά οὗτος καί προσάντης τις εἰς ὁδοιπορία καί δύσκολος , καί μάλιστα γέρων κατ´ ἐγώ · διό ὁ μέν εἰς Θεσσαλονίκη ἀπάγω ἐατέος ὁ γε νῦν εἰμί , ὁ καιρός μή δίδωμι , καθάπερ φημί · ἔξεστι δέ καί ἄλλως ὁ πρός ὁ μέγας ὑπόσχεσις διατίθημι , καί οὗτος γε ὁ συνθήκη μή παραβαίνω · συγκαλέω καί γάρ ὁ πρέσβυς ὁ ἐκκλησία , καί οηʹ καί ὁ ρμοτασσω μοναχός , καί κοινός ἐκτελέω ἑορτίς ὁ μέγας , καί ὁ εἰκός πανηγυρίζω , οὗτος καί Θεός ὁ χρέος , καί ὁ ἐκεῖνος θεράπων ὁ φείλω εὐχαριστία ἅμα καί ὁ τιμή ἀποδίδωμι . ὁ μέν οὖν Ἐφραίμ οὗτος καί καθ´ ἑαυτοῦ λογίζομαι , καί πρός ὁ σύνειμι εἶπον , ὁ ὁ ἑορτή βλέπω ἤδη , καί ὁ ὑπηρέτης μάλα πλούσιος τε καί λαμπρῶς παρασκευάζω κελεύω · ἀλλ' οὖον συνδοκέω καί ὁ ὁ πανήγυρις αἴτιος οὗτος · ἀώδης ἐν ἐκεῖνος βούλομαι μόνος περιγράφω ὁ θαῦμα , καί περαιτέρω μή προέρχομαι , ἀλ ὁδεύω μᾶλλον καί κηρύσσω καί πόρρω ὁ χάρις , ἵνα καί διά οὗτος , Ἄσπερ δή καί ὁ ἄλλος , θεός πανταχοῦ δοξάζω · καί ὁ τρόπος οἷος . οὔπω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος πρός τέλος εἶμι , φρίκη τε μέγας καί πυρετός λάβρος κάτοχος ὁ μοναχός γίγνομαι · ὄγκος τε ὁ πούς ἐπί οὗτος καί ὀδύνη , καθάπερ ἐκ ἄλλος ἀρχή , κατ´ οὐδείς ὁ πρότερος μικρός , καί ὁ πάσχω αὐτίκα ὁ ὁ πληγή αἴτιος συνίημι , ἁμαρτάνω τε περί ὁ μέγας διομολογέω , ὁ πρός αὐτός συνθήκη ἐξάπροσεξίας ψεύδω , καί πλεῖστος Ἱκεσία ὁ συγγνώμη αὖθις αἰτέω , καί ταχύς ὁ ὁ ὑπεισχάω ἐκπλήρωσις ἐπαγγέλλω · ὅς δήπου καί ὁ ῥῶσις ἐξαίσιος ἐπακολουθέω , καί ὁ δεινός αὖθις αὐθήμερος διαλύω · καί βραχύς τίς διαλείπω , οὕτως ερρωμένως καί ὁ πούς καί πᾶς ὁ Ἐφραὶ ἔχω . ὁ σῶμα , ὡς καί πούς ὁ ἑαυτοῦ χράω παρά ὁ ὁ μέγαλος πόλις ἔρχομαι , ὁ ἱερά τε προσκυνέω σορός , καί ὁ ἡδύς περιπτύσσω , καί οὕτως ἐπι ἐκκλησία , καθά δή καί προφαίνω , οἶος ἐνθουσιάω , ἀνακηρύσσω ὁ ὁ μέγας μέγας θαῦμα .