cogPG.PG151 357
τὸ ῥητὸν ἐξηγούμενος ἐν ὧ τὴν εὐαγγελικὴν ἐκεῖνος διερμνεύων ῥῆσιν , τὴν λέγουσαν , Κύριε , δεῖξον ἡμῖν τὸν ΠΠατέρα , καὶ ἀρκεῖ ἡχῖν , λέγει , ἴωμεν τί ὁ Φίλιππος ζητεῖ ἰδεῖν , ἆρα τὴν σοφίαν τοῦ Πατρός ; ἄρα τὴν ἀγαθότητα ; Οὐχὶ , ἀλλ´ αὐτὸ ὅ τι ποτέ ἐστιν ὁ Θεὸς , αὐτὴν τὴν οὐσίαν · Πρῶτον , φησὶν , ἐκεῖνο λέγω , ὅτι ἡ τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ ἐπιστήμη ἡ αὐτή ἐστι τῆς οὐσίας ἐπιστήμη . Ὁ γοῦν εἰδὼς τὴν σοφίαν αὐτοῦ οἶδε τὴν οὐσίαν αὐτοῦ ἐφόσον ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία ἐστίν ἡ τῆς οὐσίας αὐτοῦ κατάληψις . Λέγω δὲ , ὅτι οὐδὲ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἐπιστήμη ἔτερόν ἐστι τῆς ἐπιστήμης τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ . Τὸ γὰρ ἀγαθόν ᾧ ὁ Θεὸς ἀγαθόν ἐστιν , οὐκ ἔστι τις ἕξις ἐν ἑαυτῷ , ἀλλ´ ἔστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . Μεταξὺ δὲ προῖὼν ἐπιγραφὰς τίθησι τοῖς κεφαλαίοις τοιαὐτας · Οτι ἡ νοερὰ τοῦ Θεοῦ ἐνέργειά ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . Ὅτι ἡ νοερὰ τοῦ Θεοῦ δύναμίς ἐστιν ἡ οὐσία αύτοῦ . Ὅτι ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . Ῥτι ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . Ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ θέλησίς ἐστιν ἡ οὐσία αὐτοῦ . Καὶ ταῦτα ἀποδείκνυσιν οὐκ ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν , οὐ ῥητὰ Κπροφέρων ἀγίων , ἀλλὰ τοῖς ἰδίοις λογισμοῖς , καὶ ταῖς ἀποῦείξεσι χρώνενος δῆθεν τοῖς Ἀριστοτελικοῖς συλλογισμοῖς . Περὶ δὲ τοῦ λάμψαντος ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ ὄρει θειοτάτου φωτὸς θεολογῶν , μᾶλλον δὲ θεομαχῶν , ἐπιγραφὴν μὲν τίθησιν , ὅτι τὸ ἐν Θαβωρίῳ φῶς κτιστὸν , εἶτα τὰς παρὰ τῶν ἁγίων πολλὰς καὶ καλλίστας μαρτυρίας προθεὶς , δι´ ὧν ἄκτιστον αὐτὸ θεολογοῦσι θεότητα , καὶ δόξαν φυσικʹῆν καὶ ἀπρόσιτον τῆς τρισυποστάτου θεότητος , καὶ υέωσιν ἀγένητον , καὶ φῶς ἄπλετον , καὶ αἴγλης θείας χύσιν ἀπεριόριστον , καὶ φῶς προκόσμιον καὶ ὑπερκύσμιον , καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ τοῦτο καὶ αὐτὸς διὰ τούτων κατασκευάσας , ἄκτιστον εἶναι τὸ φῶς ἐκεῖνο διὰ τὰ προειρημένα , ἔπειτα κατὰ πάντων ὁμοῦ τῶν ἀγίων χωρεῖ , καὶ φανερῶς ἀντιλέγων αὐτοῖς , οὕτως ἐπάγει ῥητῶς · Ἀλλὰ τοὐναντίον ἐστί . Καὶ τοῦτο διὰ πολλῶν ἀποδείκνυσιν τῶν τοῦ Ἀριστοτέλους συλλογισμῶν , καὶ πολλὰ ἕτερα βλάσφημα καὶ δυσσεβῆ ἀένει καὶ συλλογίζεται , ἐναντιούμενα κατὰ πάντα τῷ τῆς θείας συνόδου τόμῳ , μᾶλλον δὲ τοῖς θεολόγοις αὐτοῖς , οἷς ἐκεῖνος ἐρείδεται . Λέγει γὰρ , Εἰ μέν οὖν τὸ φῶς ἐκεῖνο σύμβολον ἦν τῆς ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ἀληθείας , οὔτε ἐστὶν ἀλήθεια ἡ πρώτη , οὔτε ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον , ἀλλὰ μόνον ὑπὲρ αἴσθησιν . Ὃ δὲ μὴ ἔστιν ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον , οὐκ ἀλήεια , οὐδ´ ἄκτιστον · διὸ καὶ τὸ φῶς ἐκεῖνο κτιστὸν , εἰ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ἦν ἀλήθεια , πῶς ἴσμεν τί ἐστιν ; Οἷον φῶς , καὶ ὁποῖον φῶς ; Ὥσπερ λευκόν . Καὶ ποῦ ; Οἷον ἐν τῷ Θαβωρίῳ . Καὶ πότε ; Πρὸ τοῦ πάθους δηλονότι ἐξ ἡμέρας . Τὴν γὰρ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ολήθειαν εἶναι μόνον πιστεύομεν , περὶ τοῦ τί καὶ πῶς καὶ ὁποῖον καὶ πότε , μηδόλος τολμῶντες σκοπεῖν ἢ ἐννοεῖν ἀνεχόμενοι , τὸ ἀσεβὲς παραιτούΙενοι . Ὥστε οἱ λέγοντες ἰδεῖν καὶ νοῆσαι ἐκεῖνο ἀλήθειαν οὖ σαν τὴν ἐν τῷ Θεῷ , καὶ πιοτιθέντες εἶναί τι καὶ ὁποῖον , καὶ πότε , ἀσεβῆ πράγματα ἐπιλεροῦσι · καὶ πάλιν · Οὐδὲν κωλύει φαιδρότερον ἐαυτοῦ τότε τὸν Κύριον γενέσθαι , καὶ ἂεῖξαι ὅπερ καὶ πρὸ τοῦ ἦν , μὴ μέντοι ἦν τι τὸ φῶς ἐκεῖνο ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ Θεοῦ , καὶ ἄκτιστον . Καὶ γὰρ καὶ ἐκ τῶν ἄλλων θεοφανειῶν ἐδείκνυ ὅπερ πρότερον ἦν , οὐ μήν τὰ φαινόμενα πρὸς δεῖξιν τοῦ Θεοῦ , ἦν τε ἐν τῇ οὐσίᾳ τοῦ Θεοῦ . Ἀλλὰ καὶ πολλὰς πρεσβεύων θεότητας καὶ πολλοὺς θεοὺς κτιστοὺς ἀναδείκνυται ὁ τὴν πολυθεΐαν ἡμῖν ἐγκαλῶν καὶ συκοφαντῶν τὴν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν μετὰ τῶν αὐτοῦ μυσταγωγῶν Βαρλαάμ τε καὶ Ἀκινδύνου . Λέγει γὰρ οὑτωσί · Τὰ προειρημένα δὲ ἄτοπα ἔνιοι συνιδόντες , ἐδόξασαν τὴ ἐν Θαβωρίν φῶς εἶναι τὴν οὐσίαν τοῦ Θεοῦ , ἐφόσον τὸ μὲν εἶναί τι φῶς ἐν τῆ οὐσία τοῦ Θεοῦ ἕτερον παρ´ αὐτὴν ἄτοπον ᾤοντο · οὐ συνίεσαν δὲ εἶναι τινὰ αἰσθητὰ καὶ νοητὰ φῶτα ἀναλογικῶς καλούμενα , ὦν ἴσος ἐνδέχεταί τι εἰναι τὸ ἐν Θαβωρίῳ φῶς . Μάλιστα δὲ ἠπάτηνται ἐκ τοῦ θεότητα λέγεσθαι ἢ θεοφάνειαν , καὶ μὴ οἴεσθαι εἶναι θεότητα κτιστήν . Καὶ μετ´ ὀλίγα · Ἐπεὶ γὰρ τὰ δεύτερα ἁγιότητος , κα βασιλείας , καὶ θεότητος , καὶ κυριότητος , διὰ τῶν πρώτων μεταλαμβάνοντα , τὴν τῆς ἐκείνων διαδόσεως ἁπλότητα περὶ τὰς ἑαυτῶν διαφορὰς πληθύνουσι , δῆλον μὴ αὐτῆς μετέχειν καθ´ αὐτὴν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ , καὶ κυριότητος , καὶ θεότητος , καὶ ἀγιότητος , ἀλλ´ ἑτέρᾳ ἀγιότητι γίνονται ἅγια , καὶ ἑτέρᾳ βασιλείᾳ βασιλικὰ , καὶ ἐτέρᾳ θεότητι καὶ κυοιότητι θεοὶ καὶ κύριοι . Καὶ μετὰ βραχύ · Διὸ καὶ ἄτοπον οὐδὲν , ὥσπερ θεοὺς πολλούς φαμεν , καὶ ἁγίους , καὶ βασιλεῖς , καὶ κυρίους κτιστοὺς , καίτοι γε ἑνὸς ὄντος ἁγίου , καὶ βασιλέως , καὶ Θεοῦ , καὶ Κυρίου ἀκτίστου , οὔτω καὶ ἁγιότητας πολλὰς καὶ κτιστὰς λέγειν , καίτοι μιᾶς οὔσης βασιλείας τῆς αὐτῆς καὶ ἁγιότητος καὶ κυριότητος καὶ θεότητος ἀκτίστου , τῆς ὑπερουσίου θεότητος . Καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν οὕτω λέγει , Ἐπεὶ πάσης ἱεραρχίας πέρας καὶ σκοπὸς καὶ ἀποτέλεσμα ἡ θέωσίς ἐστιν , ἡ πρὸς Θεὸν ὡς ἐφικτὸν ἀφομοίωσις , καὶ εἰσὶν αἱ προσεχεῖς ἀρχαὶ τῆς ἡμῶν θεώσεως κτισταί , οἰον οἱ ἱεραρχοῦν τες , αἱ ἐπιστῆμαι καθ´ ἃς ἱεραρχοῦσι , καὶ αἱ ἐνέργειαι καὶ δυνάμεις · φανερὸν ὅτι καὶ αἱ θεώσεις ἡμῶν , ὡς κτιστῶν ἀποτελέσματα , κτισταὶ καὶ ὑφειμέναι πρὸς τὰς τῶν θεούντων . Καὶ διὰ τοῦτο ὥσπερ εἰσὶ θεοὶ πολλοὶ κτιστοὶ , οὔτω καὶ θεότητες καὶ θεώσεις ὑφειμέναι καὶ ὑπερκείμεναι , καὶ καθάλου καὶ μερικαὶ , καὶ ἑκάστης ἰδίαν αἱ ἀνάλογοι . ἀιὸ καὶ τοσαῦτα ἔχοιτες ὑπὲρ ἡυᾶς θεοὺς καὶ θεότητας καὶ θεώσεις κτιστὰ , ζον οὔτε τῆς φύσεως , οὔτε τῆς δυνάμεως , οὔτε τῆς ἐνεργείας , ἢ τοῦ πάθους , καὶ τῆς ἐπιστήμης μετασχεῖν δυνάμεθα , ἄλλως τ´ ἂνεῖηλέγειν , τοῦ ἀκτίστου Θεοῦ μετέχειν , ἢτῆς θεώσεως , ἢ τῆς θεότητος , ἢ τινὸς ἐνεργείας αὐτοῦ καὶ δυνάμεως . Καὶ μακρὸν ἂν εἴη λέγειν ἐξῆς καὶ προτιθέναι καὶ τὰ λοιπὰ , πέσης ἀσεβείας ὄντα πεπληρωμένα πάντα , καὶ πολλῷ τῷ μέσῳ ὑπερῶο νοντα , εἰς δυσσεβείας λόγον τὰ πονηρὰ τοῦ Βαρλ καὶ Ἀκινδύνου συγγράμματα · μόνος γὰρ ἂν ἴο . ὲ διάβυλος εἶπε ταῦτα μετ´ αὐτοῦ , ὁ καὶ ὁδηγὸς τούτου πρὸς ταῦτα καὶ διδάσκαλος . Ἐκ δὲ τῶν πολλῶν καὶ ἀναριθμήτων σχεδὸν ἐτέθησαν τὰ ῥηθέντα πρὸς φανερωσιν τῆς ἐκεῖνο . κακοδοξίας
Lemmas: ὁ ῥητός ἐξηγέομαι ἐν ἵημι ὁ εὐαγγελικός ἐκεῖνος διερμνεύων ῥῆσις , ὁ λέγω , κύριος , δείκνυμι ἐγώ ὁ Πατέρας , καί ἀρκέω ἧχι , λέγω , ἔρχομαι τίς ὁ Φίλιππος ζητέω ὁράω , ἆρα ὁ σοφία ὁ πατήρ ; ἄρα ὁ ἀγαθότης ; οὐ , ἀλ αὐτός ὅς τίς ποτός εἰμί ὁ θεός , αὐτός ὁ οὐσία · Πρῶτος , φημί , ἐκεῖνος λέγω , ὅτι ὁ ὁ σοφία ὁ Θεός ἐπιστήμη ὁ αὐτός εἰμί ὁ οὐσία ἐπιστήμη . ὁ γοῦν εἰδοί ὁ σοφία αὐτός οἶδα ὁ οὐσία αὐτός εφόσον ὁ ὁ Θεός σοφία εἰμί ὁ ὁ οὐσία αὐτός κατάληψις . λέγω δέ , ὅτι οὐδέ ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιστήμη ἕτερος εἰμί ὁ ἐπιστήμη ὁ οὐσία ὁ Θεός . ὁ γάρ ἀγαθός ὅς ὁ θεός ἀγαθός εἰμί , οὐ εἰμί τις ἕξις ἐν ἑαυτοῦ , ἀλ εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . μεταξύ δέ προῖων ἐπιγραφή τίθημι ὁ κεφάλαιος τοιοῦτος · ὅτι ὁ νοερός ὁ Θεός ἐνέργεια εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ὅτι2 ὁ νοερός ὁ Θεός δύναμις εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ὅτι2 ὁ σοφία ὁ Θεός εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . Ῥ ὁ ἀλήθεια ὁ Θεός εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . ὅτι2 ὁ ὁ Θεός θέλησις εἰμί ὁ οὐσία αὐτός . καί οὗτος ἀποδείκνυμι οὐ ἀπό ὁ θεῖον Γραφής , οὖον ῥητός κπροφερω Ἀγίων , ἀλλά ὁ ἴδιος λογισμός , καί ὁ απουειξεσις χρώνενος δῆθεν ὁ Ἀριστοτελικός συλλογισμός . περι δέ ὁ λάμπω ἀπό ὁ Χριστός ἐν ὁ ὄρος θεῖος φάος θεολογέω , μᾶλλον δέ θεομαχέω , ἐπιγραφή μέν τίθημι , ὅτι ὁ ἐν Θαβωρίῳ φάος κτιστός , εἶτα ὁ παρά ὁ ἅγιος πολύς καί καλός μαρτυρία προτίθημι , δις ὅς ἄκτιστον αὐτός θεολογέω θεότης , καί δόξα φυσικός καί ἀπρόσιτος ὁ τρισυπόστατος θεότης , καί ὑέω ἀγένητος , καί φάος ἄπλετος , καί αἴγλη θεῖος χύσις ἀπεριόριστος , καί φάος προκόσμιον καί ὑπερκύσμιον , καί ὁ τοιοῦτος , καί οὗτος καί αὐτός διά οὗτος κατασκευάζω , ἄκτιστον εἰμί ὁ φάος ἐκεῖνος διά ὁ προερέω , ἔπειτα κατά πᾶς ὁμοῦ ὁ Ἀγίων χωρέω , καί φανερῶς ἀντιλέγω αὐτός , οὕτως ἐπάγω ῥητός · ἀλλά ἐναντίος εἰμί . καί οὗτος διά πολύς ἀποδείκνυμι ὁ ὁ Ἀριστοτέλης συλλογισμός , καί πολύς ἕτερος βλάσφημος καί δυσσεβής ἀνίημι καί συλλογίζομαι , ἐναντιόομαι κατά πᾶς ὁ ὁ θεῖος σύνοδος τόμος , μᾶλλον δέ ὁ θεολόγος αὐτός , ὅς ἐκεῖνος ἐρείδω . λέγος γάρ , εἰμί μέν οὖν ὁ φάος ἐκεῖνος σύμβολον εἰμί ὁ ὑπέρ νόος καί λόγος ἀλήθεια , οὔτε εἰμί ἀλήθεια ὁ πρῶτος , οὔτε ὑπέρ νόος καί λόγος , ἀλλά μόνος ὑπέρ αἴσθησις . ὅς δέ μή εἰμί ὑπέρ νόος καί λόγος , οὐ ἀλεία , οὐδός ἄκτιστον · διό καί ὁ φάος ἐκεῖνος κτιστός , εἰμί ὑπέρ νόος καί λόγος εἰμί ἀλήθεια , πῶς οἶδα τίς εἰμί ; οἷος φάος , καί ὁποῖος φάος ; ὥσπερ λευκός . καί ποῦ ; Οἷος ἐν ὁ Θαβωρίῳ . καί πότε ; πρό ὁ πάθος δηλονότι ἐκ ἡμέρα . ὁ γάρ ὑπέρ νόος καί λόγος ὄλλυμι εἰμί μόνος πιστεύω , περί ὁ τίς καί πῶς καί ὁποῖος καί πότε , μηδόλος τολμάω σκοπέω ἢ ἐννοέω ἀνέχω , ὁ ἀσεβής παραιτουιενος . ὥστε ὁ λέγω ὁράω καί νοέω ἐκεῖνος ἀλήθεια οὖον σάω ὁ ἐν ὁ Θεός , καί πίνω εἰμί τίς καί ὁποῖος , καί πότε , ἀσεβής πρᾶγμα ἐπιλέγω · καί πάλιν · οὐδείς κωλύω φαιδρός ἑαυτοῦ τότε ὁ κύριος γίγνομαι , καί οἴγω ὅσπερ καί πρό ὁ εἰμί , μή μέντοι εἰμί τίς ὁ φάος ἐκεῖνος ἐν ὁ οὐσία ὁ Θεός , καί ἄκτιστον . καί γάρ καί ἐκ ὁ ἄλλος θεοφάνεια δείκνυμι ὅσπερ πρότερος εἰμί , οὖον μείς ὁ φαίνω πρός δεῖξις ὁ Θεός , εἰμί τε ἐν ὁ οὐσία ὁ Θεός . ἀλλά καί πολύς πρεσβεύω θεότης καί πολύς θεός κτιστος ἀναδείκνυμι ὁ ὁ πολυθεία ἐγώ ἐγκαλέω καί συκοφάντης ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία μετά ὁ αὐτός μυσταγωγός Βαρλαάμ τε καί Ἀκίνδυνος . Λέγος γάρ οὕτως · ὁ προερέω δέ ἄτοπος ἔνιοι συνοράω , δοξάζω ὅς ἐν Θαβωρίν φάος εἰμί ὁ οὐσία ὁ Θεός , εφόσον ὁ μέν εἰμί τίς φάος ἐν τῆ οὐσία ὁ Θεός ἕτερος παρ´ αὐτός ἄτοπος οἴομαι · οὖον συνίημι δέ εἰμί τις αἰσθητός καί νοητός φάος ἀναλογικῶς καλέω , οὖν ἴσος ἐνδέχομαι τίς εἰναι ὁ ἐν Θαβωρίῳ φάος . μάλιστα δέ ἀπατάω ἐκ ὁ θεότης λέγω ἢ θεοφάνεια , καί μή οἴομαι εἰμί θεότης κτίστης . καί μετέ ὀλίγος · ἐπεί γάρ ὁ δύο ἁγιότης , ἄν βασίλεια , καί θεότης , καί κυριότης , διά ὁ πρῶτος μεταλαμβάνω , ὁ ὁ ἐκεῖνος διάδοσις ἁπλότης περί ὁ ἑαυτοῦ διαφορά πληθύνω , δῆλος μή αὐτός μετέχω καθ´ αὐτός ὁ βασίλεια ὁ Θεός , καί κυριότης , καί θεότης , καί ἁγιότης , ἀλ ἕτερος ἁγιότης γίγνομαι ἅγιος , καί ἕτερος βασίλεια βασιλικός , καί ἕτερος θεότης καί κυοιοτης θεός καί κύριος . καί μετά βραχύς · Διὸ καί ἄτοπος οὐδείς , ὥσπερ θεός πολύς φημί , καί ἅγιος , καί βασιλεύς , καί κύριος κτιστος , καίτοι γε εἷς εἰμί ἅγιος , καί βασιλεύς , καί Θεός , καί κύριος ἄκτιστος , οὐτάω καί ἁγιότης πολύς καί κτίστης λέγω , καίτοι εἷς εἰμί βασίλεια ὁ αὐτός καί ἁγιότης καί κυριότης καί θεότης ἄκτιστος , ὁ υπερούσιος θεότης . καί ἀλλαχοῦ πάλιν οὗτος λέγω , ἐπεί πᾶς ἱεραρχία πέρας καί σκοπός καί ἀποτέλεσμα ὁ θέωσις εἰμί , ὁ πρός θεός ὡς ἐφικτός ἀφομοίωσις , καί εἰμί ὁ προσεχής ἀρχή ὁ ἐγώ θέωσις κτίστης , οἷος ὁ ιεραρχώ αἱρέω , ὁ ἐπιστήμη καθ´ ὅς ἱεραρχέω , καί ὁ ἐνέργεια καί δύναμις · φανερός ὅτι καί ὁ θέωσις ἐγώ , ὡς κτίστης ἀποτέλεσμα , κτίστης καί ὑφίημι πρός ὁ ὁ θεόω . καί διά οὗτος ὥσπερ εἰμί θεός πολύς χτιστός , οὐτάω καί θεότης καί θέωσις ὑφίημι καί ὑπερκείμενος , καί κάθαλος καί μερικός , καί ἕκαστος ἴδιος ὁ ἀνάλογος . οἰδάνω καί τοσοῦτος ἔχω ὑπέρ Εὔα θεός καί θεότης καί θέωσις κτιστός , ζος οὔτε ὁ φύσις , οὔτε ὁ δύναμις , οὔτε ὁ ἐνέργεια , ἢ ὁ πάθος , καί ὁ ἐπιστήμη μετέχω δύναμαι , ἄλλως τ ἀναιρέω , ὁ ἄκτιστος Θεός μετέχω , ἤτω θέωσις , ἢ ὁ θεότης , ἢ τις ἐνέργεια αὐτός καί δύναμις . καί μακρός εἄν εἰμί λέγω ἑξῆς καί προτίθημι καί ὁ λοιπάς , πίπτω ἀσέβεια εἰμί πληρόω πᾶς , καί πολύς ὁ μέσος υπερώο μιαίνω , εἰς δυσσέβεια λόγος ὁ πονηρός ὁ Βαρλ καί Ἀκίνδυνος σύγγραμμα · μόνος γάρ εἄν Ίος . ε διάβυλος εἶπον οὗτος μετέ αὐτός , ὁ καί ὁδηγός οὗτος πρός οὗτος καί διδάσκαλος . ἐκ δέ ὁ πολύς καί ἀναρίθμητος σχεδόν τίθημι ὁ εἴρω πρός φανερόω ὁ ἐκεῖνος . κακοδοξία