cogPG.PG151 22
ζητῶν τὸν ἔχοντα παρὰ Θεοῦ τῆς διδασκαλίας τὸ χάρισμα · καν εὕρῃ , μετ´ εὐφροσύνης τρέφεται τὸν ἄρτον τῆς πνευματικῆς ζωῆς , ὅς ἐστιν ὁ σωτήριος λόγος , οὗ μηδὲ ἀποτυχεῖν ἔστι τὸν εἰς τέλος ζητοῦντα · « Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει , καὶ ὁ ζητῶν εὑρήσει , καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται , » εἶπεν ὁ Χριστός . Ἀλλ´ εἰσί τινες , οἶ τῇ πολυημέρῳ κατὰ νοῦν ἀτροφίᾳ καὶ τὴν τοῦ τρέφεσθαι ὄρεξιν ἀπεβάλοντο · διὸ οὐδὲ τῆς ζημίας λαμβάνουσιν αἴσθησιν , κἂν ἔχωσι τὸν διδάσκοντα , καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν τῆς διδασκαλίας ἀκρόασιν δυσχεραίνουσι · κἂν μὴ ἔχωσιν , οὐ ζητοῦσι τὸν διδάξοντα , τοῦ ἀσώτου πολὺ ἀμαρτωλότερον ἄγοντες βίον . Ἐκεῖνος γὰρ εἰ καὶ ἐστερήθη μακρυνθεὶς τοῦ κοινοῦ τροφέως καὶ πατρὸς καὶ δεσπότου , ἀλλὰ λιμῷ περιέπεσεν ἰσχυρῷ , καὶ τῆς στερήσεως ἐπαισθόμενος , μετενόησε καὶ ἐπανῆλθεν . καὶ ἐπεζήτησε , καὶ πάλιν ἔτυχε τῆς θείας καὶ ἀκηράτου τροφῆς , καὶ τοσοῦτον ἀπήλαυσε διὰ τῆς μετανοίας τῶν τοῦ Πνεύματος χαρισμάτων , ὡς καὶ ἐπίφθονον αὐτὸν γενέσθαι τοῦ πλούτου . Μᾶλλον δὲ ἀναλαβόντες ἄνωθεν διατρανώσωμεν πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην τὴν ἐν Εὐαγγελίοις ταύτην τοῦ Κυρίου παραβολήν · ἐπεὶ καὶ σήμερον ἔθος ἀναγινώσκέσθαι ταύτην ἐπ ἐκκλησίας , « Ἄνθρωπός τις , φησὶν , εἶχε δύο υἱούς . » Ἑαυτὸν ἄνθρωπον παραβολικῶς ἐνταῦθά φησιν ὁ Κύριο , καὶ θαυμαστὸν οὐδέν . Εἰ γὰρ ἀληθῶς ἄνθρωπος ἐγένετο διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν , τί θαυμαστὸν , εἰ ὡς ἀνθρώπων ἔνα προτίθησιν ἑαυτὸν διὰ τὴν ἡμετέραν ὡφέλειαν , ὁ καὶ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ἀεὶ κηδεμὼν , ὡς ἀμφοτέρων δεσπότης καὶ ποιητής ; ὅς μόνος ἀγάπης εἰς ἡμᾶς ἔργα καὶ καδεμονίας ὑπερβαλλούσης καὶ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἡμᾶς ἀπεδείξατο · πρὸ ἡμῶν γὰρ βασιλείας ἡμῖν ἡτοίμασε κληρονομίαν αἰώνιον , ὡς αὐτός φησιν , ἀπὸ καταβολῆς κόσμου . Πρὸ ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τοὺς ἀγγέλους ἐποίησε διακόνους ἀποστελλομένους , ὡς ὁ Ἰασλος φησὶ , διὰ τοὺς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν . Πρὸ ἡμῶν δι´ ἡμᾶς παντὶ τῳ αἰσθητῷ τούτῳ κόσμῳ τὸν οὐρανὸν περιέτεινεν οἱόν τινα σκηνὴν ἄπασι κοινὴν καὶ ὁμότιμον ἀνεγείρας ἡμῖν ἐν τῇ παροδικῇ ζωῇ ταύτῃ , τὸν αὐτὸν ἀκίνητον καὶ πολυκίνητον , ὡς ἂν ἀντιρρόπως κινούμενος αὐτὸς ἑαυτὸν κατὰ χώραν ἐπέχῃ · ἀεὶ δὲ κινούμενον ἐν ἑαυτῷ καὶ τὴν πληθὺν τῶν ἄστρων συμπεριφέροντα , ἵν´ ἡμεῖς ὀμοῦ τε διδασκώμεθα τὸ παροδικὸν τῆς ἡμετέρας ζωῆς , καὶ πάντων ἀπολαύωμεν τῶν κατ´ αὐτὸν , ἄλλοτε ἄλλων ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμων γενομένων . Δι´ ἡμᾶς πρὸ ἡμῶν τὸν μέγαν ἐποίησε φωστῆρα εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας , καὶ τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχας τῆς νυκτός · καὶ ἔθετο αὐτούς τε καὶ τοὺς ἄλλους ἀστέρας εν τῷ στερεώματι , συγκινουμένους καὶ ἀντικινουμένους αὐτῷ , συνιόντας τε καὶ παραλλάσσοντας πολυειδῶς , ἵν´ ὧσιν ἡμῖν εἰς σημεῖα , καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἐνιαυτούς · ὡν οὐδενός χρῄζει οὕτε ἡ νοερὰ φύσις ὑπὲρ αἴσθησιν οὖσα . οὕτε ἡ τῶν ἀλόγων ζώων
Lemmas: ζητέω ὁ ἔχω παρά Θεός ὁ διδασκαλία ὁ χάρισμα · καν εὑρίσκω , μετέ Εὐφρόσυνος τρέφω ὁ ἄρτος ὁ πνευματικός ζωή , ὅς εἰμί ὁ σωτήριος λόγος , ὅς μηδέ ἀποτυγχάνω εἰμί ὁ εἰς τέλος ζητέω · « Πᾶς γάρ ὁ αἰτέω λαμβάνω , καί ὁ ζητέω εὑρίσκω , καί ὁ κρούω ἀνοίγνυμι , » εἶπον ὁ Χριστός . Ἀλ εἰμί τις , οἶς ὁ πολυήμερος κατά νόος ἀτροφία καί ὁ ὁ τρέφω ὄρεξις ἀποβάλλω · διό οὐδέ ὁ ζημία λαμβάνω αἴσθησις , κἀν ἔχω ὁ διδάσκω , καί πρός αὐτός ὁ ὁ διδασκαλία ἀκρόασις δυσχεραίνω · κἀν μή ἔχω , οὖον ζητέω ὁ διδάσκω , ὁ ἄσωτος πολύς ἀμαρτωλός ἄγω βίος . ἐκεῖνος γάρ εἰμί καί στερέω μακρύνω ὁ κοινός τροφεύς καί πατήρ καί δεσπότης , ἀλλά λιμός περιπίπτω ἰσχυρός , καί ὁ στέρησις ἐπαισθάνομαι , μετανοέω καί ἐπανέρχομαι . καί ἐπιζητέω , καί πάλιν τυγχάνω ὁ θεῖος καί ἀκήρατος τροφή , καί τοσοῦτος ἀπαλαύω διά ὁ μετάνοια ὁ ὁ πνεῦμα χάρισμα , ὡς καί ἐπίφθονος αὐτός γίγνομαι ὁ πλοῦτος . μᾶλλος δέ ἀναλαμβάνω ἄνωθεν διατρανόω πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη ὁ ἐν Εὐαγγέλιος οὗτος ὁ κύριος παραβολή · ἐπεί καί σήμερον ἔθος ἀναγιγνώσκω οὗτος ἔπος ἐκκλησία , « Ἄνθρωπος τις , φημί , ἔχω δύο υἱός . » ἑαυτός ἄνθρωπος παραβολικός ἐνταῦθα φημί ὁ κύριος , καί θαυμαστός οὐδείς . εἰμί γάρ ἀληθής ἄνθρωπος γίγνομαι διά ὁ ἡμέτερος σωτηρία , τίς θαυμαστός , εἰμί ὡς ἄνθρωπος νάω προτίθημι ἑαυτοῦ διά ὁ ἡμέτερος ὠφέλεια , ὁ καί ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα ἀεί κηδεμών , ὡς ἀμφότερος δεσπότης καί ποιητής ; ὅς μόνος ἀγάπη εἰς ἐγώ ἔργον καί καδεμονίας ὑπερβάλλω καί πρό ὁ γίγνομαι ἐγώ ἀποδείκνυμι · πρό ἐγώ γάρ βασίλεια ἐγώ ἑτοιμάζω κληρονομία αἰώνιος , ὡς αὐτός φημί , ἀπό καταβολή κόσμος . πρό ἐγώ ὑπέρ ἐγώ ὁ ἄγγελος ποιέω διάκονος ἀποστέλλω , ὡς ὁ Ἰασλος φημί , διά ὁ μέλλω κληρονομέω σωτηρία . πρό ἐγώ δις ἐγώ πᾶς ὁ αἰσθητός οὗτος κόσμος ὁ οὐρανός περιτείνω οἷος τις σκηνή ἄπας κοινός καί ὁμότιμος ἀνεγείρω ἐγώ ἐν ὁ παροδικός ζωή οὗτος , ὁ αὐτός ἀκίνητος καί πολυκίνητος , ὡς εἄν ἀντίρροπος κινέω αὐτός ἑαυτοῦ κατά χώρα ἐπέχω · ἀεί δέ κινέω ἐν ἑαυτοῦ καί ὁ πληθύς ὁ ἄστρον συμπεριφέρω , ὅς ἐγώ ὀμόω τε διδάσκω ὁ παροδικόν ὁ ἡμέτερος ζωή , καί πᾶς ἀπολαύω ὁ κατ´ αὐτός , ἄλλοτε ἄλλος ὑπέρ κεφαλή Ἡμων γίγνομαι . Δις ἐγώ πρό ἐγώ ὁ μέγας ποιέω φωστήρ εἰς ἀρχή ὁ ἡμέρα , καί ὁ μικρός εἰς ἀρχή ὁ νύξ · καί τίθημι αὐτός τε καί ὁ ἄλλος ἀστήρ εν ὁ στερέωμα , συγκινέω καί ἀντικινέω αὐτός , σύνειμι2 τε καί παραλλάσσω πολυειδῶς , ὅς ἵημι ἐγώ εἰς σημεῖον , καί εἰς καιρός καί εἰς ἐνιαυτός · ὡς οὐδείς χρῄζω ἵημι ὁ νοερός φύσις ὑπέρ αἴσθησις εἰμί . ἵημι ὁ ὁ ἄλογος ζῷον