cogPG.PG151 53
Θῆ τὸν Θεὸν τὸ περὶ αὐτοῦ φρονεῖν ὁρθῶς . Δεῖ δὲ καὶ ἀμφότερα ἡμᾶς ἔχειν , καὶ κατ´ ἀμφότερα ἡμᾶς ἀληθεύειν , καὶ οὕτως ἔχειν , ὥστε καὶ πιστεύεσθαι παρὰ πῶν ἀσφαλῶς ὁρώντων , καὶ πιστοὺς ἐνώπιον εἶναι τοῦ πρὸς ὃν ἡ πίστις Θεοῦ , καὶ ὡς πιστοὺς οὕτως παρ´ αὐτοῦ δικαιοῦσθαι · « Ἐπίστευσε γὰρ ὁ Ἀβραὰμ τῷ Θεῷ , φησὶ , καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην . » Πῶς αὖν ὁ Ἀβραὰμ πιστεύσας ἐδικαιώθη Ἔλαβε παρὰ Θεοῦ ἐπαγγελίαν ἐν τοῦ σπέρματι αὐτοῦ , ὅπερ ἠν ὁ Ἰσαὰκ , εὐλογηθήσεσθαι πάσας τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ · εἴτα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προστάττεται , παῖδα ἕτι ὄντα , θῦσαι τὸν Ἰσαὰκ δι´ οὗ μόνο τὴν ἔκβασιν σχήσειν ἔμελλεν ἡ ἐπαγγελία · καὶ μηδέν ἀντειπών ὁ πατὴρ , αὐτόχειρ γενέσθαι τοῦ παιδὸς ἠπείγετο , καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ ταύτην ἐπαγγελίαν βεβαίαν καὶ ἀδιάπτωτον ἡγεῖτο . ᾤ Βλέπετε τὴν δικνιοῦσαν πίστιν ὁποία ; Ἀλλ´ ἐπηγγείλατο καὶ ἡμῖν ὁ Χριστὸς ζωῆς ἀιδίου καὶ τρυφῆς καὶ δόξης καὶ βασιλείας κληρονομίαν , εἰτα προσέταξε πτωχεύειν , νηστεύειν , εὐτελῶς καὶ τεθλιμμένως ζῇν , ἑτοίμους εἶναι πρὸς θάνατον , σταυροῦν ἑαυτοὺς σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις . Ἐὰν οὖν πρὸς ταῦτα . σ εὐδωμεν , καὶ τῇ ἐπαγγελίᾳ ἐκείνῃ τοῦ Θεοῦ πιστεύωμεν , οὕτως ἐπιστεύσαμεν τῷ Θεῷ κατὰ τὸν Ἀβραὰμ , καὶ λογισθήσεται ἡμῖν εἰς δικαιοσύνην . Καὶ ὁρᾶτε τὴν ἀκολουθίαν τῶν προτεθέντων · οὐ μόνον γὰρ ἰσχυρὰ μαρτυρία καὶ παράστασις τῆς τοῦ Ἀβραὰμ πίστεως ἐγένετο τὸ συγκατατεθῆναι πρὸς σφαγήν τὸν Ἰσαάκ προθεῖναι , ἀλλὰ καὶ αἴτιον ὑπῆρξε τοῦτο τοῦ τὸν Χριστὸν ἐκ σπέρματος αὐτοῦ τεχθῆναι , δι´ οὗ εὐλογήθησαν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς , καὶ ἐπληρώθη ἡ ἐπαγγελία · τῷ γὰρ δόντι διὰ τὸν Θεὸν τὸν ἑαυτοῦ μονογενῆ τε καὶ γνήσιον υἱὸν ὀφειλέτης οἷον ὁ Θεὸς ἐγένετο , δι´ αὐτὸν καὶ τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπαγγελίαν ἀντιδοῦναι τὸν ἑαυτοῦ μονο γενῆ τε καὶ γνήσιον Υἱόν . Οὕτω δὴ καὶ ἐν ἡμῖν ἡ διὰ τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ σωφροσύνη καὶ δικαιοσύνη καὶ ταπείνωσις ὑπομονή τε τῶν ὁπωσδήποτε κακούντων , καὶ διάδοσις τῶν ὑπαρχόντων , ἢ τε τοῦ σώματος ἐν νηστείαις καὶ ἀγρυπνίαις κακοπάθεια , καὶ ἀπλῶς τε σταυροῦν ἑαυτοὺς σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις , οὐ μόνον παράστασίς ἐστι τοῦ ἀληθῶς ἡμᾶς πιστεῦσαι ταῖς ἐπαγγελίαις τοῦ Χριστοῦ , ἀλλὰ καὶ ὁφειλέτην οἷον τὸν Θεὸν καθίστησι . ν τοῦ τὴν ἀίδιον καὶ ἀκήρατον ἡμῖν ζωὴν καὶ τρυφὴν καὶ δόξαν καὶ βασιλείαν ἀντιδοῦναι Διὸ καὶ αὐτὸς πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ βλέπων λεγε · « Μακάριοι οἱ πτωχοὶ , ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · Μακάριοι οἱ πενθοῦντες · Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες · Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης · » καὶ , « Οὐαὶ οἱ πλουτοῦντες , οὐαὶ οἱ γελῶντες , οὐαὶ οἱ ἐμπεπλησμένοι , οὐαὶ ὅταν καλῶς πάντες εἴπωσιν ὑμᾶς οἱ δάνθρωποι . » Ὁ τοίνυν μὴ πρὸς τὰ μακαριζόμενα βλέπων , ἀλλὰ πρὸς τὰ παρὰ τοῦ Κυρίου ταλανιζόμενα , πῶς , εἰπέ μοι , πιστευθήσεται πιστεύειν τῷ Θεῳ ; « Δεῖξόν μοι . φησὶ , τὴν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου · καὶ τίς
Lemmas: θέω ὁ θεός ὁ περί αὐτός φρονέω ὀρθῶς . Δεύς δέ καί ἀμφότερος ἐγώ ἔχω , καί κατ´ ἀμφότερος ἐγώ ἀληθεύω , καί οὕτως ἔχω , ὥστε καί πιστεύω παρά ποῦ ἀσφαλῶς ὁράω , καί πιστός ἐνώπιος εἰμί ὁ πρός ὅς ὁ πίστις Θεός , καί ὡς πιστός οὕτως παρ´ αὐτός δικαιόω · « πιστεύω γάρ ὁ Ἀβραάμ ὁ Θεός , φημί , καί λογίζομαι αὐτός εἰς δικαιοσύνη . » Πῶς Άυν ὁ Ἀβραάμ πιστεύω δικαιόω λαμβάνω παρά Θεός ἐπαγγελία ἐν ὁ σπέρμα αὐτός , ὅσπερ ἐάν ὁ Ἰσαάκ , εὐλογέω πᾶς ὁ φυλή ὁ Ἰσραήλ · εἴτα̅ ὑπό ὁ Θεός προστάσσω , παῖς ἔτι εἰμί , θύω ὁ Ἰσαάκ δις ὅς μόνος ὁ ἔκβασις ἔχω μέλλω ὁ ἐπαγγελία · καί μηδείς ἀντιλέγω ὁ πατήρ , αὐτόχειρ γίγνομαι ὁ παῖς ἐπείγω , καί ὁ δις αὐτός οὗτος ἐπαγγελία βέβαιος καί ἀδιάπτωτος ἡγέομαι . ᾤ βλέπω ὁ δικνιειμι πίστις ὁποῖος ; Ἀλ ἐπαγγέλλω καί ἐγώ ὁ Χριστός ζωή ἀίδιος καί τρυφή καί δόξα καί βασίλεια κληρονομία , εἶτα προστάσσω πτωχεύω , νηστεύω , εὐτελής καί τεθλιμμένως ζάω , ἑτοῖμος εἰμί πρός θάνατος , σταυρόω ἑαυτοῦ σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία . ἐάν οὖν πρός οὗτος . Σ εὕδω , καί ὁ ἐπαγγελία ἐκεῖνος ὁ Θεός πιστεύω , οὕτως πιστεύω ὁ Θεός κατά ὁ Ἀβραάμ , καί λογίζομαι ἐγώ εἰς δικαιοσύνη . καί ὁράω ὁ ἀκολουθία ὁ προτίθημι · οὖον μόνος γάρ ἰσχυρός μαρτυρία καί παράστασις ὁ ὁ Ἀβραάμ πίστις γίγνομαι ὁ συγκατατίθημι πρός σφαγή ὁ Ἰσαάκ προτίθημι , ἀλλά καί αἴτιος ὑπάρχω οὗτος ὁ ὁ Χριστός ἐκ σπέρμα αὐτός τίκτω , δις ὅς εὐλογέω πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ , καί πληρόω ὁ ἐπαγγελία · ὁ γάρ δίδωμι διά ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ μονογενής τε καί γνήσιος υἱός ὀφειλέτης οἷος ὁ θεός γίγνομαι , δις αὐτός καί ὁ πρός αὐτός ἐπαγγελία ἀντιδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ μόνος γενή τε καί γνήσιος υἱός . οὕτως δή καί ἐν ἐγώ ὁ διά ὁ ἐντολή ὁ Θεός σωφροσύνη καί δικαιοσύνη καί ταπείνωσις ὑπομονή τε ὁ ὅπως κακόω , καί διάδοσις ὁ ὑπάρχω , ἢ τε ὁ σῶμα ἐν νηστεία καί ἀγρυπνία κακοπάθεια , καί ἀπλόος τε σταυρόω ἑαυτοῦ σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία , οὖον μόνος παράστασις εἰμί ὁ ἀληθής ἐγώ πιστεύω ὁ ἐπαγγελία ὁ Χριστός , ἀλλά καί ὀφειλέτης οἷος ὁ θεός καθίστημι . Ν ὁ ὁ ἀίδιος καί ἀκήρατος ἐγώ ζωή καί τρυφή καί δόξα καί βασίλειος ἀντιδίδωμι Διὸ καί αὐτός πρός ὁ μαθητής αὐτός βλέπω λέγω · « Μακάριος ὁ πτωχός , ὅτι ὑμέτερος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · Μακάριος ὁ πενθέω · Μακάριος ὁ ἐλεήμων · μακάριος ὁ διώκω ἕνεκα δικαιοσύνη · » καί , « οὐαί ὁ πλουτέω , οὐαί ὁ γελάω , οὐαί ὁ ἐμπίμπλημι , οὐαί ὅταν καλῶς πᾶς εἶπον σύ ὁ δάνθρωποι . » ὁ τοίνυν μή πρός ὁ μακαρίζω βλέπω , ἀλλά πρός ὁ παρά ὁ κύριος ταλανίζω , πῶς , εἶπον ἐγώ , πιστεύω πιστεύω ὁ θέω ; « δείκνυμι ἐγώ . φημί , ὁ πίστις σύ ἐκ ὁ ἔργον σύ · καί τίς