cogPG.PG151 59
ἐγένετο . » Και τὰ ἐν ἐκείνῳ τῷ τόπῳ λεγόμενα μνήματα τῆς ἐπιθυμίας ἀναστήλωσίς ἐστι τῆς ἐπὶ´ ἐκείνους θείας ὀργῆς , πρὸς ἤν βλέποντες , φύγωμεν τὴν γαστριμαργίαν , ἀσπασώμεθα τῆν ἐγκράτειαν , περιπτυξώμεθα τὰς νηστίμους ἡμέρας ταύτας , ὡς εὐήκοον τῇ ψυχῇ ποιούσας τὸ σῶμα , καὶ τὸν νοῦν κουφιζούσας πρὸς Θεὸν ἀνατρέχοντα . Ἰωάννης ὁ τῆς χάριτος Πρόδρομος ἀκρίσι καὶ μέλιτι ἀγρίω διὰ βίου ἠρκεῖτο . Πέτρος ἁλμᾶσιν , ἐλαίαις καὶ θέρμοις καὶ λεπτοῖς λαχάνοις ἐχρῆτο μόνοις . Τί δεῖ τὰ τοῦ Παύλου λέγειν ; ὃς περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦτό φησιν , ὡς « Ἑν λιμῷ καὶ δίψῃ ἐν νηστείαις πολλάκις . » Σοὶ δὲ οὐ βίος ὅλος τῶν τεσσαράκοντα ἡμερῶν ἐστι τὸ τῆς νηστείας διάστημας καὶ περιγράφει σοι καθ᾽´ ἑκάστην ἡμέραν τὴν ἐπὶ ταύτῃ νηστείαν ἡ τοῦ ἡλίου πρὸς δύσιν ἐπίνευσις . Ἄρ´ οὐ ῥᾳδία σχεδὸν πᾶσι καὶ σύμμετρος ἡ ἐπὶ τοσοῦτον ἀσιτία ἐστί ; μόνον ἔστω καὶ ἡ σίτησις σύμμετρος · οὕτω . γὰρ μετρίως ἀσιτῶν καὶ μετρίως σιτούμενος , οὐ κατὰ πολὺ τῶν ἀτροφούντων ἀπολειφθήσῃ . Φείδου τυχὸν τῆς σαρκὸς , καὶ φεύγεις τὴν νηστείαν , ὡς τηκεδόνα φέρουσαν , ἀλλὰ τοὐναντίον ἐστίν · ὁ κόρος γὰρ ποδάγρας καὶ καρηβαρίας καὶ νόσους ἑτέρας γεννᾶν μᾶλλον πέφυκεν · ἡ δὲ νηστεία μήτηρ ἐστὶν ὑγείας Ι Ε Δ Ὕ καὶ ὡς ἔοικεν , οὐ μόνον ὁ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει , ἀλλὰ καὶ ὁ γαστριμαργῶν εἰς τὸ ἴδιον πλημμελεῖ σῶμα , καχεκτικὸν αὐτὸ καὶ νοσερὸν ἐργαζόμενος . Ἐπεὶ δὲ διὰ πασῶν τῶν αἰσθήσεων ἡ ἀκρασία τελεῖται , πάσαις ἐπιστήσωμεν τὴν ἐγκράτειαν . Εἰ δὲ νηστεύεις μὲν βρωμάτων , τὴν δὲ ὄψιν ἔχεις προαγωγὸν εἰς τὴν ἐν τῷ ταμείῳ τῆς ψυχῆς σου μοιχείαν , καὶ περιεργίαν , καὶ βασκανίαν · τὴν δὲ ἀκοὴν δεκτικὴν ὕβρεων , καὶ πορνικῶν ἁσμάτων , καὶ ψιθυρισμῶν οὐ καλῶν , καὶ τὰς ἄλλας αἰσθήσεις τῶν καταλλήλως βλαπτόντων , τί τὸ ὄφελος τῆς νηστείας ; πάντως οὐδέν · ἡν γὰρ δι´ ἑτέρας φεύγεις κακίαν , κάθοδον αὐτῇ δίδως δι´ ἄλλης εἰς τὴν ψυχήν · συνθέτων γὰρ ὄντων ἡμῶν ἐκ ψυχῆς λέγω καὶ σώματος , οὐ τοῦ σώματος μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς ψυχῆς πολυμελοῦς οὔσηστερον τρόπον ἔχει γὰρ καὶ αὕτη καθάπερ μέλη τὸ θρεπτικὸν , τὸ ἐπιθυμητικὸν , τὸ θυμικόν τε καὶ λογιστικὸν ) , ἐκείνη ἐστὶν ἀληθὴς νηστεία , ἡ διὰ πάντων διήκουσα καὶ πάντα καθαίρουσά τε καὶ θεραπεύουσα · πραεῖα γάρ ἐστιν , ἀδελφοὶ , καὶ φιλάνθρωπος ἡ διὰ νηστείας τῆς ψυχῆς ἱατρεία · καὶ διὰ τοῦτο καὶ οἱ Πατέρες ἡμῶν διὰ τῶν ἡμερῶν τούτων ταύτην ἡμῖν ἐπέθηκαν . Εἀν οὖν ταύτην ἡμεῖς ἀφρόνως ἐκφύγωμεν , αἱ κολαστικαὶ ποιναὶ , καὶ τομαὶ , καὶ καύσεις ἡμᾶς ἐκδέξονται , ὅτε Χριστὸς τὸ ἀθεράπευτον διχοτομήσει , καὶ τῷ ἀσβέστῳ πυρὶ παραδώσει δίκην ὑφέξοι αἰώνιον . Ὡς γὰρ μὴ νηστεύσαντα ἐν τῷ παραδείσῳ εἰς τὸν πολυώδυνον τοῦτον βίονἐῤῥίφθημεν , οὕτως ἐνταῦθα ΧᾔΘμὴνηστεύσαντες , μηδὲ ἐγκρατῶς ζήσαντες κατὰ δύναμιν , εἰς τὴν ἄσβεστον καὶ ἀφόρητον ἐκείνην ἐμπεσούμεθα γέενναν . Ἀλλ´ ἐπιστρέψατε υἱοὶ ἀφεστηκότες , ἡ προφητεία φησίν · οὐδὲν οὕτω αυκεργὸν πρὸς ἐξιλασμὸν τοῖς ἐπιστρέφουσιν ὡς ἡ νηστεία
Lemmas: γίγνομαι . » και ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος λέγω μνῆμα ὁ ἐπιθυμία ἀναστήλωσις εἰμί ὁ ἐπί ἐκεῖνος θεῖος ὀργή , πρός ἐάν βλέπω , φεύγω ὁ γαστριμαργία , ἀσπάζομαι ὁ ἐγκράτεια , περιπτύσσω ὁ νήστιμος ἡμέρα οὗτος , ὡς εὐήκοος ὁ Ψυχή ποιέω ὁ σῶμα , καί ὁ νόος κουφίζω πρός θεός ἀνατρέχω . Ἰωάννης ὁ ὁ χάρις Πρόδρομος ἀκρίς καί μέλι ἄγριος διά βίος ἀρκέω . Πέτρος ἅλμα , ἐλαία καί Θέρμος καί λεπτός λάχανον χράω μόνος . τις δεῖ ὁ ὁ Παῦλος λέγω ; ὅς περί ἑαυτοῦ καί οὗτος φημί , ὡς « ἑν λιμός καί δίψα ἐν νηστεία πολλάκις . » σοί δέ οὖον βίος ὅλος ὁ τεσσαράκοντα ἡμέρα εἰμί ὁ ὁ νηστεία διάστημα καί περιγράφω σύ καθά ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἐπί οὗτος νηστεία ὁ ὁ ἥλιος πρός δύσις ἐπίνευσις . Ἄρα οὖον ῥᾴδιος σχεδόν πᾶς καί σύμμετρος ὁ ἐπί τοσοῦτος ἀσιτία εἰμί ; μόνος ἵστημι καί ὁ σίτησις σύμμετρος · οὗτος . γάρ μέτριος ἀσιτέω καί μέτριος σιτέω , οὖον κατά πολύς ὁ ἀτροφέω ἀπολείπω . Φείδης τυγχάνω ὁ σάρξ , καί φεύγω ὁ νηστεία , ὡς τηκεδών φέρω , ἀλλά ἐναντίος εἰμί · ὁ κόρος γάρ ποδάγρα καί καρηβαρία καί νόσος ἕτερος γεννάω μᾶλλον φύω · ὁ δέ νηστεία μήτηρ εἰμί ὑγεία Ι Ε δ ὗ καί ὡς ἔοικα , οὖον μόνος ὁ πορνεύω εἰς ὁ ἴδιος σῶμα ἁμαρτάνω , ἀλλά καί ὁ γαστρίμαργος εἰς ὁ ἴδιος πλημμελέω σῶμα , καχεκτικός αὐτός καί νοσερός ἐργάζομαι . ἐπεί δέ διά πᾶς ὁ αἴσθησις ὁ ἀκράτεια τελέω , πᾶς ἐφίστημι ὁ ἐγκράτεια . εἰμί δέ νηστεύω μέν βρῶμα , ὁ δέ ὄψις ἔχω προαγωγός εἰς ὁ ἐν ὁ ταμεῖον ὁ Ψυχή σύ μοιχεία , καί περιεργία , καί βασκανία · ὁ δέ ἀκοή δεκτικός ὕβρις , καί πορνικός ᾆσμα , καί ψιθυρισμός οὖον καλός , καί ὁ ἄλλος αἴσθησις ὁ κατάλληλος βλάπτω , τίς ὁ ὄφελος ὁ νηστεία ; πάντως οὐδείς · ἐάν γάρ δις ἕτερος φεύγω κακία , κάθοδος αὐτός δίδωμι δις ἄλλος εἰς ὁ Ψυχή · συντίθημι γάρ εἰμί ἐγώ ἐκ Ψυχή λέγω καί σῶμα , οὖον ὁ σῶμα μόνος , ἀλλά καί ὁ Ψυχή πολυμελής οὔσηστερον τρόπος ἔχω γάρ καί οὗτος καθάπερ μέλος ὁ θρεπτικός , ὁ ἐπιθυμητικός , ὁ θυμικός τε καί λογιστικός ) , ἐκεῖνος εἰμί ἀληθής νηστεία , ὁ διά πᾶς διακούω καί πᾶς καθαίρω τε καί θεραπεύω · πρᾶος γάρ εἰμί , ἀδελφός , καί φιλάνθρωπος ὁ διά νηστεία ὁ Ψυχή ἰατρεία · καί διά οὗτος καί ὁ πατήρ ἐγώ διά ὁ ἡμέρα οὗτος οὗτος ἐγώ ἐπιτίθημι . ἐάν οὖν οὗτος ἐγώ ἄφρων ἐκφεύγω , ὁ κολαστικός ποινή , καί τομή , καί καίω ἐγώ ἐκδέχομαι , ὅτε Χριστός ὁ ἀθεράπευτος διχοτόμησις , καί ὁ ἄσβεστος πῦρ παραδίδωμι δίκη ὑπέχω αἰώνιος . ὡς γάρ μή νηστεύω ἐν ὁ παράδεισος εἰς ὁ πολυώδυνος οὗτος ῥίπτω , οὕτως ἐνταῦθα χηθμηνηστευατιμοω , μηδέ ἐγκρατῶς ζάω κατά δύναμις , εἰς ὁ ἄσβεστος καί ἀφόρητος ἐκεῖνος ἐμπίπτω γέεννα . Ἀλ ἐπιστρέφω υἱός ἀφίστημι , ὁ προφητεία φημί · οὐδείς οὗτος αυκεργὸν πρός ἐξιλασμός ὁ ἐπιστρέφω ὡς ὁ νηστεία