cogPG.PG151 360
ὥστε εἰπεῖν ἔμπροσθεν τῆς ἱερᾶς καὶ μεγάλης συνόζου ἅπερ , ὡς ἐδόκει , πρὸς ἐμὲ αὐτὸν ἰδίως καὶ πολλάκις ἔλεγεν , ὅτι τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ ἀκολουθῶν στέργει μὲν ἅπερ αὕτη φρονεῖ , καταλύει δὲ τὰ ἑαυτοῦ συγγράμματα , διὸ καὶ παραγενόμενον , καὶ προσηνῶς αὐτὸν καὶ ἡμέρως ἐδέξατο ἡ μετριότης ἡμῶν , καὶ προετρέψατο εἰπεῖν ἅπερ βούλεται . Ὁ δὲ ἀρξάμενος διηγεῖσθαι , πρῶτον μὲν ᾐτιᾶτο φθόνον κατ´ αὐτοῦ τῶν λαυριωτῶν , ὡς αὐτὸς ἔλεγεν · ἔπειτα προῖὸν ἔδειξεν ὡς ἅπερ ἔλεγε πρός με Ἀδίως , ψεῦδος ἦν ἅπαντα , καὶ ὑπόκρισις , καὶ δόλος , Λέον γὰρ ὃν νυν μᾶλλον ἐπὶ τῆς ἱερᾶς συνόδου τοῦτο εἰπεῖν . καὶ ἀναθεματίσαι μὲν τὰ ἑαυτοῦ δυσσεβῆ καὶ παράνομα συγγράμματα , προσελθεῖν δὲ τῇ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ καὶ συγγνώμην αἰτήσασθαι , καὶ στέρξαι ἅπερ αὐτὴ στέργει καὶ φρονεῖ καὶ διδάσκει , ὁ δὲ πᾶν τούναντίον ἐποίει , τὰ ἑαυτοῦ συγγράμματα ζητῶν εἰς μέσην παραχθῆναι τὴν σύνοδον , καὶ ἀναγνωσθῆναι , καὶ νέα δόγματα καλῶν , Ἐπερ ἡ ἘὩκκλησία διδάσκει , καὶ λέγων ὅτι Ταῦτα στέργω τὰ παρ´ ἐμοῦ συγγραφέντα , οἶσπερ ὁ βουλόμενος ἀντιλέγειν παρίτω , καὶ τὰς ἐν αὐτοῖς ἀπορίας λυέτω . Προτροπῆ οὖν τῆς ἡμῶν μετριότητος παρήχθησαν τὰ συγγράμματα ταῦτα , καὶ ἀνεγνώσθησαν μέρη τινὰ , ἅπερ ἀνωτέρω κατὰ μέρος ἐτέθησαν , καὶ ἕτερ » τοιαῦτα , ὧν ἀναγινωσκομένων , σφοδρῶς οὖτος περὶ ταῦτα διέκειτο λύσιν ζητῶν τῶν ἐν αὐτοῖς ἀποριῶν κατὰ τὸν αὐτοῦ διδάσκαλον Βαρλαὰμ , ὃς τοιαῦτα λέγων ἀπὸ τῆς κατ´ αὐτοῦ τότε συλκροτηθείσης συνόδου , παρ´ αὐτῆς ἀπεκρούσθη τέλεον , τῶν ἱερῶν ἀναγνωσθέντων κανόνων , δι´ ὧν απηγόρευται καὶ οὐδαμῶς παρακεχώρηται τοῖς κατ´ αὐτὸν καὶ πᾶσι τοῖς ἄλλοις περὶ δογμάτων ὅλως κινεῖν , καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνάγκην ἐπιτιθέναι περὶ τοιούτων ἀπολογεῖσθαι . Μόνοις γὰρ δοθῆναι τοῦτο τοῖς ἀρχιερεῦσι παρὰ Θεοῦ . Κατ´ ἐκεῖνον οὖν καὶ οὖτος τὰ ὅμοια λέγων , ἤκουσε παρὰ τῆς ἡμῶν μετριότητος ώς ἕως ἂν οὔτω περὶ τὰ ὀρθὰ διάκειται τῆς Ἐκκλησίας δόγματα , καὶ φανερῶς ἀντιλέγῃ τούτοις , οὐδεμίαν ἀπολογίαν οὕτε λύσιν ἀκούσεται παρ´ ἡμῶν . ἸΙόθεν καὶ γὰρ τὴν λύσιν ἐπενέγκοιμεν ἂν τῶν ἱερῶν διδασκάλων τῆς ἐκκλησίας μὴ οτεργομένων παρ´ αὐτοῦ , ἀλλ´ ἀναιρουμένων ὅσον τὸ κατ´ αὐτόν ; Ὅταν δὲ συγγνώμην αἰτήσηται , καὶ ἀναθεματίσῃ τὰ ἑαυτοῦ συγγράμματα , καὶ τὴν κακίστην καὶ δυσσεβῆ δόξαν , καὶ ἀνατρέψῃ ταῦτα ἑτέρῳ συγγράμματι , καὶ γένηται κατὰ πάντα ὑπήκοος τῇ Ἐκκλησίᾳ ὡς μαθητὴς , τότε καὶ εἴ τι ἀπορεῖται παρ´ αὐτοῦ , ἑτοίμως ἔχομεν ἡμεῖς ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν καὶ τῶν θεοφόρων Πατέρων καὶ διδασκάλων ἡμῶν ῥᾳδίως ἐπιφέρειν τὴν λύσιν . Ὁ δὲ , ἀκούων , οὐδὲ παρεδέχετο ταῦτα , ἀλλ´ ἰσχυρῶς ἀντέκειτο λύσιν ζητῶν , καὶ ἀναγινώσκεσθαι ἀπαιτῶν ταυτα . Ὥς οὖν ἀνεγινώσκοντο , καὶ φανερῶς ἐφαίνοντο δυσσεβείας πάσης μεστὰ , καὶ ἀναθεματοζομενα συνεχῶς παρὰ τῆς είας συνόδου , αὐτὸς καὶ τούτων λίαν ἦν ὑπερμαχῶν καὶ τῇ τούτων καταλύσει δακνόμενος . Περὶ μὲν οὐν τοῦ θειοτάτου τῆς μεταμορφώσεως φωτὸς θεο μαχῶν , καὶ κτιστὸν αὐτὸ δεῖξαι βουλόμενος , πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο λέγει , ὅτι τοιοῦτον ἦν , οἷον τὸ φανὲν ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Μωσέως . Καὶ γὰρ , φησὶ , τήν δόξαν ἐκείνην καὶ τὴν λαμπρότητα καταργουμένην καὶ παυομένην φησὶν ὁ Παῦλος . Περὶ ἧς καὶ ἐρωτηδεὶς παρὰ τῆς ἡμῶν μετριότητος εἰπεῖν ὅ τι φρονεῖ , Ἐγένετο , φησί , καὶ ἐφάνη ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Μωσέως , εἶτα ἔπαυσε , καὶ διελύθη καὶ εἰς τὸ μὴ ὃν ἐχώρησε , καὶ νῦν οὐκ ἔστιν οὐδέν · οἶον ἦν καὶ τὸ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Χριστοῦ λάμύαν φῶς · οὐ γὰρ ὡς λαμπρότης τις ἦν , ἐνιδρυμένη τῆ οὐσίᾳ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ὠς τῇ θεότητι ἀναφὔὲν διὰ τῆς θείας ψυχῆς . Πρὸς ταῦτα ἡ μετριότης ἡμῶν εἶπεν , ὡς εἰ καὶ καταργουμένην ὁ θεῖος Παῦλος ταύτην φησί . ἀλλ´ οὐ τοιαύτην ὥστε διαλυθῆναι , καὶ εἰς τὸ μὴ ὃν χωρῆσαι . Θεία γὰρ χάρις οὖσα καὶ ἔλλαμψις , καὶ ἐνέργεια φυσικὴ καὶ παντοδυνάμου θεότητος , ἔλαμψεν ἐν τῷ Μωσῆ , ὥστε μὴ δύνασθαι τοὺς υἱοὺς Ἱσραὴλ εἰς τὸν αὐτὸν ἀτενίζειν ἄνευ παραπετάσματος · τρσοῦτον τὸ ἐκείνοι κατελάμπρυνε ποῥσωπον . Μένει δὲ καὶ ἔστιν εἰς τὸ ὅιηνεκὲς παυσαμένου τοῦ προσὡπου εἰς ὅπερ ἐκείνη ἐφαίνετο , ἀλλ´ οὐκ ἐκείνη πέπαυται . Πέπαυται μὲν γὰρ μὴ φαινομένη ἐκεῖ , ἀλλ´ οὐχ ὥστε καὶ εἰς τὸ μὴ θν διαλυθῆναι . Ὁ δὲ Χριστὸς οὐκ ἔξωθεν εἰχε τὴν ἄῤῥητον ἐκείνην δόξαν καὶ τὸ θειότατον φῶς . Φησὶ γὰρ ὁ Δαμασκηνὸς θεῖος Ἰωάννης , Σήμερον φωτὸς ἀπροσίτου ἄβυσσος , σήμερον αἴγλης θείας χύσις ἀπεριόριστος , ἐν Θαβὼρ τῷ ὄρει τοῖς ἀποστόλοις αὐγάζεται . Νῦν ἑωράθη τὰ τοῖς ἀνθρωπίνοις ἀθέατα ὄμμασι , σῶμα γήῒνον θείαν ἀπαυγάζον λαμπρότητα , σῶμα θνητὸν δόξαν πηγάζον . θεότητος . Ὁ γὰρ Λόγος σὰρξ , ἡ σάρξ τε Λόγος ἐγένετο , εἰ καὶ μὴ τῆς οἰκείας ἐξέστη ἑκάτερον φύσεως . Ὢ τοῦ θαύματος ! Οὐκ ἔξωθεν ἡ δόξα τῷ σώματι προσεγένετο , ἀλλ´ ἔνδοθεν ἐκ τῆς ἀῤῥήτῳ λόγῳ ἡ ωμένης αὐτῷ καθ´ ὑπόστασιν τοῦ Θεοῦ Λόγου ὑπεοθέωυ θεότητος . Καὶ πάλιν · Ἀλλὰ Μωσῆς μὲν ἔξωθεν τῆς ὁόξης προσχινομένης δοξάζεται , ὁ δὲ Κύριος Ἰησοῦς οὐκ ἐπίκτητον ἔσχε τὸ τῆς δόξης ὡράϊσμα , ἀλλ´ ἐκ τῆς ἐμφύτου τῆς θείας δόξης λαμπρότητος . Καὶ ὁ θεῖος δὲ Χρυσόστομος ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους δευτέρα ἐπιστολῇ οὕτω λέγει · Ἡμεῖς δὲ πάλιν ἀνα . κεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι , τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν καθάπερ ἀπὸ Κυρίου Πνεύματο · Καὶ μετ´ ὀλίγον · Τί δέ ἐστι , Τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι τὴν αὐτὴν εἰκόνα μεταμορφούμεθα , σαφέστερον μὲν τοῦτο ἐδείκνυτο , ἡνίκα των σημείων τὰ χαρίσματα ἐνήργει , πλὴν οὐδὲ νῦν δύσκολον αὐτὸ κατιδεῖν , πιστοὺς ὀφθαλμοὺς ἔχοντι . Ὁμοῦ τε γὰρ βαπτιζόμεθα , καὶ ὑπὲρ τὸν ἥλιον ἡ ψυχὴ λάμπει τῷ Πνεύματι καθαιρομένη . αὶ οὐ μόνον ὁρῶμεν εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖθεν δεχόμεθα τινὰ αἴγλην . Ὥσπερ γὰρ εἰ ἄργυρος καθαρὸς προς τὰς ἀκτῖνας κείμενος καὶ αὐτὸς ἀκτῖνας ἐκπέμψειεν , οὐκ ἀπὸ τῆς οἰκείας φύσεως μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς λαμπηδόνος τῆς ἡλ.ακῆς , οὕτω καὶ ἡ ψυχὴ καθαιρομένη , καὶ ἀργύρου λαμπροτέρα γινομένη , δέχεται ἀκτῖνα ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ Πνεύματος , καὶ ταύτην οσεορΟϛίς
Lemmas: ὥστε εἶπον ἔμπροσθεν ὁ ἱερός καί μέγας συνόζω ὅσπερ , ὡς δοκέω , πρός ἐγώ αὐτός ἰδίως καί πολλάκις λέγω , ὅτι ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία ἀκολουθέω στέργω μέν ὅσπερ οὗτος φρονέω , καταλύω δέ ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα , διό καί παραγίγνομαι , καί προσηνῶς αὐτός καί ἥμερος δέχομαι ὁ μετριότης ἐγώ , καί προτρέπω εἶπον ὅσπερ βούλομαι . ὁ δέ ἄρχω διηγέομαι , πρῶτος μέν αἰτιάομαι φθόνος κατ´ αὐτός ὁ Λαυριώτης , ὡς αὐτός λέγω · ἔπειτα πρόειμι δείκνυμι ὡς ὅσπερ λέγω πρός ἐγώ Ἀδίως , ψεῦδος εἰμί ἅπας , καί ὑπόκρισις , καί δόλος , Λέων γάρ ὅς νυν μᾶλλον ἐπί ὁ ἱερός σύνοδος οὗτος εἶπον . καί ἀναθεματίζω μέν ὁ ἑαυτοῦ δυσσεβής καί παράνομος σύγγραμμα , προσέρχομαι δέ ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία καί συγγνώμη αἰτέω , καί στέργω ὅσπερ αὐτός στέργω καί φρονέω καί διδάσκω , ὁ δέ πᾶς τουναντίον ποιέω , ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα ζητέω εἰς μέσος παράγω ὁ σύνοδος , καί ἀναγιγνώσκω , καί νέος δόγμα καλός , Ἐπερ ὁ Ἐκκλησία διδάσκω , καί λέγω ὅτι οὗτος στέργω ὁ παρ´ ἐγώ συγγράφω , ὅσπερ ὁ βούλομαι ἀντιλέγω πάρειμι , καί ὁ ἐν αὐτός ἀπορία λύω . προτροπή οὖν ὁ ἐγώ μετριότης παράγω ὁ σύγγραμμα οὗτος , καί ἀναγιγνώσκω μέρος τις , ὅσπερ ἀνωτέρω κατά μέρος τίθημι , καί ἕτερος » τοιοῦτος , ὅς ἀναγιγνώσκω , σφοδρός οὗτος περί οὗτος διάκειμαι λύσις ζητέω ὁ ἐν αὐτός ἀπορία κατά ὁ αὐτός διδάσκαλος Βαρλαάμ , ὅς τοιοῦτος λέγω ἀπό ὁ κατ´ αὐτός τότε συλκροτηθεισος σύνοδος , παρ´ αὐτός ἀποκρούω τελέω , ὁ ἱερός ἀναγιγνώσκω κανών , δις ὅς ἀπαγορεύω καί οὐδαμῶς παραχωρέω ὁ κατ´ αὐτός καί πᾶς ὁ ἄλλος περί δόγμα ὅλως κινέω , καί ὁ ἄλλος ἀνάγκη ἐπιτίθημι περί τοιοῦτος ἀπολογέομαι . Μόνος γάρ δίδωμι οὗτος ὁ ἀρχιερεύς παρά Θεός . Κατς ἐκεῖνος οὖν καί οὗτος ὁ ὅμοιος λέγω , ἀκούω παρά ὁ ἐγώ μετριότης οὖς ἠώς εἄν οὐτάω περί ὁ ὀρθός διάκειμαι ὁ ἐκκλησία δόγμα , καί φανερῶς ἀντιλέγω οὗτος , οὐδείς ἀπολογία ἵημι λύσις ἀκούω παρ´ ἐγώ . ἸΙόθεν καί γάρ ὁ λύσις ἐπιφέρω εἄν ὁ ἱερός διδάσκαλος ὁ ἐκκλησία μή οτεργομένων παρ´ αὐτός , ἀλ ἀναιρέω ὅσος ὁ κατ´ αὐτός ; ὅταν δέ συγγνώμη αἰτέω , καί ἀναθεματίζω ὁ ἑαυτοῦ σύγγραμμα , καί ὁ κακός καί δυσσεβής δόξα , καί ἀνατρέπω οὗτος ἕτερος σύγγραμμα , καί γίγνομαι κατά πᾶς ὑπήκοος ὁ ἐκκλησία ὡς μαθητής , τότε καί εἰμί τίς ἀπορέω παρ´ αὐτός , ἑτοίμως ἔχω ἐγώ ἀπό ὁ θεῖον Γραφής καί ὁ θεόφορος Πατέρων καί διδάσκαλος ἐγώ ῥᾳδίως ἐπιφέρω ὁ λύσις . ὁ δέ , ἀκούω , οὐδέ παραδέχομαι οὗτος , ἀλ ἰσχυρῶς ἀντίκειμαι λύσις ζητέω , καί ἀναγιγνώσκω ἀπαιτέω Ούτος . ὥ οὖν ἀναγιγνώσκω , καί φανερῶς φαίνω δυσσέβεια πᾶς μεστός , καί ἀναθεματοζομενα συνεχῶς παρά ὁ ἐάω σύνοδος , αὐτός καί οὗτος λίαν εἰμί ὑπερμαχέω καί ὁ οὗτος καταλύω δάκνω . περι μέν ὀν ὁ θεῖος ὁ μεταμόρφωσις φάος τίθημι μάχη , καί κτιστός αὐτός δείκνυμι βούλομαι , πρός ὁ ἄλλος καί οὗτος λέγω , ὅτι τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὁ φαίνω ἐν ὁ πρόσωπον ὁ Μωσῆς . καί γάρ , φημί , ὁ δόξα ἐκεῖνος καί ὁ λαμπρότης καταργέω καί παύω φημί ὁ Παῦλος . περι ὅς καί ερωτιδέας παρά ὁ ἐγώ μετριότης εἶπον ὅς τίς φρονέω , γίγνομαι , φημί , καί φαίνω ἐν ὁ πρόσωπον ὁ Μωσῆς , εἶτα παύω , καί διαλύω καί εἰς ὁ μή ὅς χωρέω , καί νῦν οὐ εἰμί οὐδείς · οἶος εἰμί καί ὁ ἐν ὁ πρόσωπον ὁ Χριστός λάμυος φάος · οὖον γάρ ὡς λαμπρότης τις εἰμί , ἐνιδρύω τῆ οὐσία ὁ Θεός , ἀλ ὡς ὁ θεότης ἀναφύω διά ὁ θεῖος Ψυχή . πρός οὗτος ὁ μετριότης ἐγώ εἶπον , ὡς εἰμί καί καταργέω ὁ θεῖος Παῦλος οὗτος φημί . ἀλ οὖον τοιοῦτος ὥστε διαλύω , καί εἰς ὁ μή ὅς χωρέω . Θεία γάρ χάρις εἰμί καί ἔλλαμψις , καί ἐνέργεια φυσικός καί παντοδύναμος θεότης , λάμπω ἐν ὁ Μωσῆς , ὥστε μή δύναμαι ὁ υἱός Ἱσραήλ εἰς ὁ αὐτός ἀτενίζω ἄνευ παραπέτασμα · τρέω ὁ ἐκεῖνος καταλαμπρύνω ποῥσωπον . Μένω δέ καί εἰμί εἰς ὁ ὅιηνεκὲς παύω ὁ πρόσωπον εἰς ὅσπερ ἐκεῖνος φαίνω , ἀλ οὐ ἐκεῖνος παύω . παύω μέν γάρ μή φαίνω ἐκεῖ , ἀλ οὐ ὥστε καί εἰς ὁ μή ΘΝ διαλύω . ὁ δέ Χριστός οὐ ἔξωθεν ἔχω ὁ ἄρρητος ἐκεῖνος δόξα καί ὁ θεῖος φάος . φημί γάρ ὁ Δαμασκηνός θεῖος Ἰωάννης , σήμερον φάος ἀπρόσιτος ἄβυσσος , σήμερον αἴγλη θεῖος χύσις ἀπεριόριστος , ἐν Θαβώρ ὁ ὄρος ὁ ἀπόστολος αὐγάζω . νῦν ὁράω ὁ ὁ ἀνθρώπινος ἀθέατος ὄμμα , σῶμα γήινος θεῖος ἀπαυγάζω λαμπρότης , σῶμα θνητός δόξα πηγάζω . θεότης . ὁ γάρ Λόγος σάρξ , ὁ σάρξ τε Λόγος γίγνομαι , εἰμί καί μή ὁ οἰκεῖος ἐξίστημι ἑκάτερος φύσις . ὤ ὁ θαῦμα ! οὐ ἔξωθεν ὁ δόξα ὁ σῶμα προσγίγνομαι , ἀλ ἔνδοθεν ἐκ ὁ ἄρρητος λόγος ὁ ωμένης αὐτός καθ´ ὑπόστασις ὁ Θεός Λόγος ὑποτίθημι θεότης . καί πάλιν · ἀλλά Μωσῆς μέν ἔξωθεν ὁ ὅξος προσχίζω δοξάζω , ὁ δέ Κύριος Ἰησοῦς οὐ Ἐπίκτητος ἔχω ὁ ὁ δόξα ὡράϊσμα , ἀλ ἐκ ὁ ἔμφυτος ὁ θεῖος δόξα λαμπρότης . καί ὁ θεῖος δέ Χρυσόστομος ἐν ὁ πρός Κορίνθιος δύο ἐπιστολή οὗτος λέγω · ἐγώ δέ πάλιν ἀνα . καλύπτω πρόσωπον ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω , ὁ αὐτός εἰκών μεταμορφόω ἀπό δόξα εἰς δόξα καθάπερ ἀπό κύριος Πνεῦμα · καί μετέ ὀλίγος · τις δέ εἰμί , ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω ὁ αὐτός εἰκών μεταμορφόω , σαφής μέν οὗτος δείκνυμι , ἡνίκα ὁ σημεῖον ὁ χάρισμα ἐνεργέω , πλήν οὐδέ νῦν δύσκολος αὐτός καθοράω , πιστός ὀφθαλμός ἔχω . ὁμός τε γάρ βαπτίζω , καί ὑπέρ ὁ ἥλιος ὁ ψυχή λάμπω ὁ πνεῦμα καθαίρω . ὅς οὖον μόνος ὁράω εἰς ὁ δόξα ὁ Θεός , ἀλλά καί ἐκεῖθεν δέχομαι τις αἴγλη . ὥσπερ γάρ εἰμί ἄργυρος καθαρός προς ὁ ἀκτίς κεῖμαι καί αὐτός ἀκτίς ἐκπέμπω , οὐ ἀπό ὁ οἰκεῖος φύσις μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ λαμπηδών ὁ ἡλ.ακῆς , οὗτος καί ὁ ψυχή καθαίρω , καί ἄργυρος λαμπρός γίγνομαι , δέχομαι ἀκτίς ἀπό ὁ δόξα ὁ πνεῦμα , καί οὗτος οσεορΟϛίς