cogPG.PG151 28
« Χαρὰ γίνεται ἐν οὐρανῷ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι . » Τί δέ ἐστι , δι´ ὃ μάλιστα λυπεῖται ὁ πρεσβύτερος υἱός ; ὅτι ἐμοί , φηοὶν , οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον , ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ , ὅτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος , ὁ καταφαγών σου τὸν Βίον μετὰ πορνῶν , ἠλθεν , ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν · τοσοῦτο γὰρ τὸ ὑπερβάλλον τῶν εἰς ἡμᾶς χαρισμάτων τοῦ Θεοῦ , Χ ὅτι καὶ οἱ ἄγγελοι ἐπεθύμησαν παρακύψαι εἰς τὰ χαρισθέντα διὰ τῆς αὐτοῦ ἐνανθρωπήσεως ἡμῖν , καθά φησιν ὁ κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων Πέτρος . Ἀλλὰ καὶ οἱ δίκαιοι ἐπεθύμησαν καὶ πρὸ καιροῦ δι´ αὐτὰ ἐλθεῖν τὸν Χριστὸν , ὡς καὶ Ἀβραὰμὲπεθύμησεν ἰδεῖν τὴν ἡμέραν αὐτοῦ · ὁ δὲ ότε οὐκ ἦλθε , καὶ ὄτε ἦλθεν , οὐκ ἦλθε καλέσαιδικαίους , ἀλλὰ ἀμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν , καὶ ὑπὲρ αὐτῶν μάλιστα σταυροῦται ὁ τὴν ἁμαρτίαν αἴρων τοῦ κόσμου · ὑπερεπερίσσευσε γὰρ ἡ χάρις , ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἀμαρτία . Ὅτι δὲ τῶν δικαίων αἰτούντων οὐδὲ ἕνα τῶν ἐρίφων δίδωσι , τουτέστι τῶν ἀμαρτωλῶν , σαφὲς ἡμῖν γέγονεν ἔκ τε ἄλλων οὐκ ὀλίγων , καὶ ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν ἱερὸν καὶ μακάριον καρπὸν ὀπτασίας μάλιστα . Οὗτος γὰρ οὐ μόνον οὐκ ἠκούσθη πονηρῶν τινων ἀνδρῶν ἐπαρώμενος , καὶ δίκαιον οὐκ εἶναι λέγων , εἰ ζῶσιν ἄνδρες ἄθεοι , καὶ διαστρέφοντες τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας , ἀλλὰ καὶ θείας ἀγανακτήσεως ἐπειράθη , καὶ φρικωδεστάτων τινῶν ἐπύθετο λόγων , πρὸς ἐπίγνωσιν τῆς ἀῤῥήτου καὶ ὑπὲρ νοῦν θείας ἀνοχῆς ἐναχόντων , καὶ μὴ μόνον οὐκ ἐπαρᾶσθαι πειθόντων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν πονηρίᾳ ζώντων τοῦ Θεοῦ καιρὸν ἔτι μετανοίας παρέχοντος ἐκείνοις . Ἵνα τοίνυν τοῦτο δείξῃ ὁ Θεὸς τῶν μετα . νοούντων , ὁ Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν , καὶ ἵνα προσπαραστήσῃ , ὅτι τοῖς διὰ μετανοίας ἐπιστραφεῖσι μεγάλα καὶ ἐπίφθονα δῶρα δίδωσιν , οὕτω διέθηκε τὴν παραβολήν . Ἐπιλαβώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς , ἀδελφοί , δι´ ἔργου ( τῆς μετανοίας , ἀποταξώμεθα τῷ πονηρῷ καὶ τοῖς βοσκήμασιν αὐτοῦ · ἀποσχώμεθα τῶν χοίρων , καὶ τῶν αὐτοὺς τρεφόντων κερατίων , δηλονότι τῶν βδελυρῶν παθῶν , καὶ τῶν τούτοις προσκειμένων · ἀποστῶμεν τῆς πονηρᾶς νομῆς , τουτέστι τῆς κακῆς συνηθείας · φύγωμεν τὴν τῶν παθῶν χώραν , ἤτις ἐστὶν ἀπιστία καὶ ἀπληστία καὶ ἀκρασία , ἐν αἰς λιμὸς ἱσχυρὸς τῶν ἀγαθῶν γίνεται , καὶ λιμοῦ χείρω πάθη · δράμωμεν πρὸς τὸν Πατέρα τῆς ἀφθαρσίας , τὸν δοτῆρα τῆς ζωῆς , τὴν ὁδὸν τῆς ζωῆς διὰ τῶν ἀρετῶν βαδίσαντες · ἐκεῖ γὰρ αὐτὸν εὑρήσομεν πρὸς ὐπαντὴν ὑπὸ φιλανθρωπίας ἐξελθόντα , καὶ χαριζόμενον ἡμῖν τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , τὸ σύν . θημα τῆς ἀφθαρσίας , τὸν ἀῤῥαβῶνα τῆς μελλούσης κληρονομίας . Ἐπεὶ καὶ ὁ ἄσωτος υἱὸς , καθάπερ παρὰ τοῦ Σωτῆρος ἐδιδάχθημεν , μέχρις ἄν ἡν ἕνα τῇ χώρᾳ τῶν παθῶν , εἰ καὶ διενοεῖτο καὶ ἔλεγε τὰ ῥήματα τῆς μετανοίας , ἀλλ´ οὐδενὸς ἔτυχε χρηστοῦ ἕως οὗ ἀφεὶς ἅπαντα ἐκεῖνα τὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας , δραμών ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα , καὶ τῶν ὑπὲρ ἐλπίδα τυχὼν , ἔμεινε πάντως τοῦ λοιποῦ σὺν ταπεινώσει , σωφρονῶν καὶ δικαιοπραγῶν καὶ συντηρῶν ἑαυτῷ τὴν ἐγκαινισθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χάριν ἀσινῆ · ἦς γένοιτο καὶ ἡμᾶς πάντας ἐπιτυχεῖν καὶ διατηρεῖν τὰμείωτον , ὡς ἂν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι συνευφοανθῶμεν
Lemmas: « Χαρά γίγνομαι ἐν οὐρανός ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω . » τις δέ εἰμί , δις ὅς μάλιστα λυπέω ὁ πρέσβυς υἱός ; ὅτι ἐγώ , φηοὶν , οὐδέποτε δίδωμι ἔριφος , ἵνα μετά ὁ Φίλων ἐγώ εὐφραίνω , ὅτε δέ ὁ υἱός σύ οὗτος , ὁ κατεσθίω σύ ὁ Βίον μετά πόρνη , ἔρχομαι , θύω αὐτός ὁ μόσχος ὁ σιτευτός · τοσοῦτος γάρ ὁ ὑπερβάλλω ὁ εἰς ἐγώ χάρισμα ὁ Θεός , Χ ὅτι καί ὁ ἄγγελος ἐπιθυμέω παρακύπτω εἰς ὁ χαρίζω διά ὁ αὐτός ἐνανθρώπησις ἐγώ , καθά φημί ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος Πέτρος . ἀλλά καί ὁ Δίκαιος ἐπιθυμέω καί πρό καιρός δις αὐτός ἔρχομαι ὁ Χριστός , ὡς καί αβρααμεπεθυπαραμαω ὁράω ὁ ἡμέρα αὐτός · ὁ δέ ὅτε οὐ ἔρχομαι , καί ὅτε ἔρχομαι , οὐ ἔρχομαι καλεσαιδικαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια , καί ὑπέρ αὐτός μάλιστα σταυρόω ὁ ὁ ἁμαρτία ἀείρω ὁ κόσμος · ὑπερπερισσεύω γάρ ὁ χάρις , ὅπου πλεονάζω ὁ ἁμαρτία . ὅτι2 δέ ὁ Δίκαιος αἰτέω οὐδέ εἷς ὁ ἔριφος δίδωμι , τουτέστι ὁ ἁμαρτωλός , σαφής ἐγώ γίγνομαι ἐκ τε ἄλλος οὐ ὀλίγος , καί ἀπό ὁ κατά ὁ ἱερόν καί μακάριος καρπός ὀπτασία μάλιστα . οὗτος γάρ οὖον μόνος οὐ ἀκούω πονηρός τίνω ἀνήρ ἐπαράομαι , καί Δίκαιος οὐ εἰμί λέγω , εἰμί ζῶ ἀνήρ ἄθεος , καί διαστρέφω ὁ ὁδός κύριος ὁ εὐθύς , ἀλλά καί θεῖος ἀγανάκτησις πειράω , καί φρικώδης τις πυνθάνομαι λόγος , πρός ἐπίγνωσις ὁ ἄρρητος καί ὑπέρ νόος θεῖος ἀνοχή νάσσω , καί μή μόνος οὐ ἐπαράομαι πείθω , ἀλλά καί ὁ ἐν πονηρία ζῶ ὁ Θεός καιρός ἔτι μετάνοια παρέχω ἐκεῖνος . ἵνα τοίνυν οὗτος δείκνυμι ὁ θεός ὁ μετά . νοέω , ὁ πατήρ ὁ οἰκτιρμός , καί ἵνα προσπαρίστημι , ὅτι ὁ διά μετάνοια ἐπιστρέφω μέγας καί ἐπίφθονος Δῶρα δίδωμι , οὗτος διατίθημι ὁ παραβολή . ἐπιλαμβάνω οὖν καί ἐγώ , ἀδελφός , δις ἔργον ( ὁ μετάνοια , ἀποτάσσω ὁ πονηρός καί ὁ βόσκημα αὐτός · ἀπέχω ὁ χοῖρος , καί ὁ αὐτός τρέφω κερατωνία , δηλονότι ὁ βδελυρός πάθος , καί ὁ οὗτος πρόσκειμαι · ἀφίστημι ὁ πονηρός νομή , τουτέστι ὁ κακός συνήθεια · φεύγω ὁ ὁ πάθος χώρα , ὅστις εἰμί ἀπιστία καί ἀπληστία καί ἀκράτεια , ἐν ὅς λιμός ἰσχυρός ὁ ἀγαθός γίγνομαι , καί λιμός χείρων πάθος · τρέχω πρός ὁ πατήρ ὁ ἀφθαρσία , ὁ δοτήρ ὁ ζωή , ὁ ὁδός ὁ ζωή διά ὁ ἀρετή βαδίζω · ἐκεῖ γάρ αὐτός εὑρίσκω πρός ὑφάντης ὑπό φιλανθρωπία ἐξέρχομαι , καί χαρίζομαι ἐγώ ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία ἐγώ , ὁ σῦς . θῆμα ὁ ἀφθαρσία , ὁ ἀρραβών ὁ μέλλω κληρονομία . ἐπεί καί ὁ ἄσωτος υἱός , καθάπερ παρά ὁ Σωτήρ διδάσκω , μέχρι ἄν ἐάν εἷς ὁ χώρα ὁ πάθος , εἰμί καί διανοέομαι καί λέγω ὁ ῥῆμα ὁ μετάνοια , ἀλ οὐδείς τυγχάνω χρηστός ἠώς ὅς ἀφίημι ἅπας ἐκεῖνος ὁ ἔργον ὁ ἁμαρτία , τρέχω ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ , καί ὁ ὑπέρ ἐλπίς τυγχάνω , μένω πάντως ὁ λοιπός σύν ταπείνωσις , σωφρονέω καί δικαιοπραγέω καί συντηρέω ἑαυτοῦ ὁ ἐγκαινίζω ὑπό ὁ Θεός χάρις ἀσινής · εἰμί γίγνομαι καί ἐγώ πᾶς ἐπιτυγχάνω καί διατηρέω ταμειόω , ὡς εἄν καί ἐν ὁ μέλλω αἰών συνευφοανθεω