cogPG.PG151 194
μόνον , ἀλλὰ οὐ βῆμα φρικτὸν , καὶ κρίσιν μετὰ τὴν καταστροφὴν ἀδέκαστον , οὐ πῦρ ἄσβεστον , οὐκ ἀκοίμητον σκώληκα , οὐ σκότος ἐξώτερον , οὐ βρυγμὸν ἐλεεινὸν ὀδόντων , οὐ πένθος ἀπαραμύθητον · ὁ δὲ Κύριος καὶ ταῦτα προσηπείλησε , καὶ ἀπεκάλυψε τοῖς ἀναλγήτως ἐνταῦθα διακειμένοις μετὰ τὴν τοῦ κόσμου συντέλειαν ἀποκείμενα , ἀλλ´ οὐ μετὰ τριήμερον ἔσται ταῦτα χρόνον , ὡς ὁ Ἰωνᾶς ἐκήρυττε , μετὰ πολὺν δέ · καὶ τοῦτο τῆς δεσποτικῆς μακροθυμίας . Τὸ οὖν μακρόθυμον τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει , σὺ δὲ ὅρα , μὴ διὰ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἀνάλγητον καὶ ἁκατάνυκτον καὶ ἀμετανόητον καρδίαν θησαυρίσῃς σεαυτῷ ὀργὴν , ἐν ἡμέρᾳ δικαιοκρισίας καὶ ἀποκαλύψεως Θεοῦ · ἀποδώσει γὰρ ὁ Κύριος ἐκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ , τοῖς μὲν ἐν ὑπομονῇ διὰ τῶν τῆς μετανοίας ἔργων ἐν συντετριμμένῃ καρδίᾳ τὴν ἄφεσιν τῶν ἡμαρτημένων ζητοῦσιν ἄνεσιν καὶ χαρὰν , καὶ ζωὴν αἰώνιον , καὶ βασιλείαν ἀπόῤῥητον · τοῖς δὲ ἀναλγήτως καὶ ἀμετανοήτως ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι διακειμένοις θλῖψις ἔσται καὶ στενοχωρία , καὶ κόλασις ἀφόρητός τε καὶ ἀτελεύτητος . Ἀλλὰ μετὰ τοὺς Νινευΐτας στήλη τῆς κατὰ Θεὸν λύπης ὁ Δαβὶδ ἀναπέφηνε , καὶ στήλη ζῶσά τε καὶ λαλοῦσα τὰ τῆς σωτηρίου καὶ κατὰ Θεὸν λυπηρᾶς κατανύξεως . Οὗτος γὰρ καὶ ἡν ἤμαρτεν ἁμαρτίαν ἀνάγραπτον ἔθετο , καὶ οἷον ἀπεδείξατο πρὸς Θεὸν τὸ πένθος καὶ τὴν μετάνοιαν , καὶ οἷας παρὰ Θεοῦ τῆς συμπαθείας ἐπέτυχεν · « Εἶπα γὰρ , φησὶν , Ἐξαγορεύσω κατ´ ἐμοῦ τὴν ἀνομίαν μου τῷ Κυρίῳ , καὶ σὺ ἀφῆκας τὴν ἀσέβειαν τῆς καρδίας μου · » ἀσέβειαν τὴν ῥίαν τῆς κακίας λέγων , τὸ ἐνοικουροῦν ἐν τῇ ψυχῇ πάθος · ἀνομίαν δὲ τὴν τελεσθεῖσαν διὰ πράξεως ἁμαρτίαν , ἣν θριαμβεύσας τοῖς πᾶσι , καὶ δι´ ἣν κατανυγεὶς καὶ πενθήσας , οὐ τὴν ἄφεσιν εὗρε μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἴασιν ἔνδον ἔλαβε , Πῶς οὖν διετέλει πενθῶν , αὐτοῦ πάλιν ἀκούσωμεν λέγοντος · « Ἐγενόμην μεμαστιγωμένος ὅλην τὴν ἡμέραν , καἱ ὁ ἔλεγχός μου εἰς τὰς πρωΐας · » καὶ , « Ὡς πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων οὕτως ἐταπεινούμην · » καὶ , « Λούσω καθ´ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου , ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνήνμου βρέξω · « καὶ , « Ἐγενήθην ὡσεὶ νυκτικόραξ ἐν οἰκοπέδω , μονάζων ἐπὶ δώματος , καὶ σποδὸν ὠσεὶ ἄρτον ἔφαγον , καὶ τὴ πόμα μου μετὰ κλαυθμοῦ ἐκίρνων · » καὶ , « Τὰ γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπὸ νηστείας , καὶ ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι´ ἔλαιον · » καὶ « Ἐταπεινώθην , καὶ ἔσωσέ με Π ὁ Κύριος . » Πρὸς τὸν Κύριον οἴας ἀφίησι φωνάς · « Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με . Ἐλέησόν με , Κύριε · » καὶ , « Ὅτι τὴν ἀνομίαν μου ἐγὼ γινώσκω , καὶ ἡ ἁμαρτία μου ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντός · » καὶ , « Κύριε , εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου , καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου.ν Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς , ἀδελφοί , προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν καὶ κλαύσωμεν , καθάπερ
Lemmas: μόνος , ἀλλά οὖον βῆμα φρικτός , καί κρίσις μετά ὁ καταστροφή ἀδέκαστος , οὖον πῦρ ἄσβεστος , οὐ ἀκοίμητος σκώληξ , οὖον σκότος ἐξώτερος , οὖον βρυγμός ἐλεεινός ὀδούς , οὖον πένθος ἀπαραμύθητος · ὁ δέ Κύριος καί οὗτος προσαπειλέω , καί ἀποκαλύπτω ὁ ἀνάλγητος ἐνταῦθα διάκειμαι μετά ὁ ὁ κόσμος συντέλεια ἀπόκειμαι , ἀλ οὖον μετά τριήμερον εἰμί οὗτος χρόνος , ὡς ὁ Ἰωνᾶς κηρύσσω , μετά πολύς δέ · καί οὗτος ὁ δεσποτικός μακροθυμία . ὁ οὖν μακρόθυμος ὁ Θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω , σύ δέ ὁράω , μή διά ὁ σκληρότης σύ καί ἀνάλγητος καί ακατανυκτω καί ἀμετανόητος Καρδία θησαύριση σεαυτοῦ ὀργή , ἐν ἡμέρα δικαιοκρισία καί ἀποκάλυψις Θεός · πωλέω γάρ ὁ Κύριος ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός , ὁ μέν ἐν ὑπομονή διά ὁ ὁ μετάνοια ἔργον ἐν συντρίβω Καρδία ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτάνω ζητέω ἄνεσις καί χαρά , καί ζωή αἰώνιος , καί βασίλειος ἀπόρρητος · ὁ δέ ἀνάλγητος καί ἀμετανόητος ἐπί ὁ ἁμάρτημα διάκειμαι θλῖψις εἰμί καί στενοχωρία , καί κόλασις ἀφόρητος τε καί ἀτελεύτητος . ἀλλά μετά ὁ Νινευίτης στήλη ὁ κατά θεός λύπη ὁ Δαυίδ ἀναφαίνω , καί στήλη ζάω τε καί λαλέω ὁ ὁ σωτήριος καί κατά θεός λυπηρός κατάνυξις . οὗτος γάρ καί ἐάν ἁμαρτάνω ἁμαρτία ἀνάγραπτος τίθημι , καί οἷος ἀποδείκνυμι πρός θεός ὁ πένθος καί ὁ μετάνοια , καί οἶς παρά Θεός ὁ συμπάθεια ἐπιτυγχάνω · « εἶπον γάρ , φημί , ἐξαγορεύω κατ´ ἐγώ ὁ ἀνομία ἐγώ ὁ κύριος , καί σύ ἀφίημι ὁ ἀσέβεια ὁ Καρδία ἐγώ · » ἀσέβεια ὁ Ριάν ὁ κακία λέγω , ὁ ἐνοικουρέω ἐν ὁ Ψυχή πάθος · ἀνομία δέ ὁ τελέω διά πρᾶξις ἁμαρτία , ὅς θριαμβεύω ὁ πᾶς , καί δις ὅς κατανύσσομαι καί πενθέω , οὖον ὁ ἄφεσις εὑρίσκω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἴασις ἔνδον λαμβάνω , Πῶς οὖν διατελέω πένθος , αὐτός πάλιν ἀκούω λέγω · « γίγνομαι μαστιγόω ὅλος ὁ ἡμέρα , καί ὁ ἔλεγχος ἐγώ εἰς ὁ Πρωΐας · » καί , « ὡς πένθος καί σκυθρωπάζω οὕτως ταπεινόω · » καί , « λούω καθ´ ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη ἐγώ , ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνήνμου βρέχω · « καί , « γίγνομαι ὡσεί νυκτικόραξ ἐν οἰκόπεδον , μονάζω ἐπί δῶμα , καί σποδός ὡσεί ἄρτος ἔφαγον , καί ὅς πόμα ἐγώ μετά κλαυθμός κιρνάω · » καί , « ὁ γόνυ ἐγώ ἀσθενέω ἀπό νηστεία , καί ὁ σάρξ ἐγώ ἀλλοιόω δις ἔλαιον · » καί « ταπεινόω , καί σῴζω ἐγώ Π ὁ Κύριος . » πρός ὁ κύριος οἶος ἀφίημι φωνή · « κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ . ἐλεάω ἐγώ , κύριος · » καί , « ὅτι2 ὁ ἀνομία ἐγώ ἐγώ γιγνώσκω , καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς · » καί , « κύριος , εἰσακούω ὁ προσευχή ἐγώ , καί μή εἰσέρχομαι εἰς κρίσις μετά ὁ δοῦλος σουν δεῦτε οὖν καί ἐγώ , ἀδελφός , προσκυνέω καί προσπίπτω καί καλέω , καθάπερ