cogPG.PG151 232
θέμενοι , στῶμεν ἐν γῇ ἁγία , τὴν καθ´ ἑαυτὸν ἕκαστος γῆν ἁγίαν δι´ ἀρετῆς καὶ τῆς πρὸς Θεὸν ἀνατάσεως ΟΟ ἀποδείξαντες · ὡς ἂν παῤῥησία Κσχῶμεν ἐπιδημοῦντος ἐν φωτὶ τοῦ Θεοῦ , καὶ φω τισθῶμεν προσδραμόντες , καὶ συνδιαιωνίσωμεν φωτιζ μενοι εἰς δόξαν τῆς τρισηλίου καὶ μοναρχικωτάτη φαιδρότητος νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . ΟΜΙΛΙΑ ΛϚʹ Εἰς τὸ τῆς δεκάτης πρώτης Κυριακῆς Εὐαγγέλιον τοῦ εἰαγοελίστοῦ Ματθαίου , ὑπόθεσιν ἔχον τὴν παριαβολὴν τὴν λέγουσαν · « Ὡμοιώθη α ἄασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ ἠθέλησε συνᾶραι λόγον · » ἐν ᾗ καὶ περὶ ἀνεξικακίας καὶ συμπαθείας . Θεὸς αὐτεξούσιον πλάττων τὸν ἄνθρωπον μεγάλης αὐτὸν προμηθείας ἠξίωσεν , ὥστε μὴ πρὸς τὸ κακὸν , ἀλλὰ πρὸς τὸ ἀγαθὸν νεῦσαι , τῷ αὐτεξουσίου καλῶς χρησάμενον . Εὐθὺς οὖν αὐτὸν ποιῶν , κατ´ εἰκόνα τοῦτον ἑαυτοῦ ποιεῖ καὶ ὁμοίωσιν , ὡς ἂν αὐτός τε πρὸς τὸ ἀρχέτυπον ἀγαθὸν βλέπων , μὴ ἐκπίπτῃ τῆς ἀγαθότητος , καὶ ὁ Θεὶς πάλιν πρὸς αὐτὸν , ὡς πρὸς οἰκείαν εἰκόνα μᾶλλον , ἢ πρὸς τὰ παρ´ αὐτοῦ πάντα γεγονότα , πλουσίαν δικαίως τὴν οἰκείαν χρηστότητα κἀν τοῖς ἑξῆς ἐπιδείξηται . Κἀντεῦθεν πάλιν ἐκ περιουσίας ἔλκει τοῦτον διὰ μιμήσεως πρὸς τὴν σύμμετρον αὐτῷ καὶ κατάλληλον ἀγαθότητα · καὶ γὰρ ἀγαθὸν εἶναι καὶ τὸν ἄνθρωπον δυνατὸν κατ´ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος ἐκ τῆς πρὸς τοῦτον μιμήσεως · ἀπαραλλάκτως δὲ καὶ ὅσον ἀγαθός ἐστιν ὁ Θεὸς , καὶ ἄνθρωπόν τινα εἶναι , τῶν ἀδυνάτων ἐστίν . Σκοπεῖτε δὴ τὸ πλῆθος καὶ τὸ μέγεθος τῶν εἰς ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ χαρισμάτων , καὶ οἷον ἑαυτὸν ἡμῖν παρέχει προτιθεὶς εἰς εὐποιίας ὑπόδειγμα . Καὶ παρήσω νῦν τὰς ἐμφύτους ἡμῖν ἂς ἔδωκεν ἔχειν εὐεργεσίας , πρὸς ἂς μόνας ἀπιδὼν ὁ Δαβ δ , πρὸς αὐτὸν ἔλεγεν · « Ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ , ἐκραταιώθη , οὐ μὴ δύνωμαι πρὸς αὐτήν · » ἀλλὰ τὰ ἔξωθεν καὶ περὶ ἡμᾶς νῦν καὶ ταῦτα συντεμὼν ἐρῶ · τὰ γὰρ ὁρατὰ πάντα καὶ τὰ ἀόρατα διὰ τὸν ἄνθρωπον ἀπειργάσατο · οὐ γὰρ οὐρανὸν καὶ γῆν καὶ ὕδωρ , καὶ ἀέρα καὶ πῦρ καὶ τὰ ἐν τούτοις ἅπαντα , ζώων ἢ φυτῶν παντοδαπὰς ἰδέας , ὃ · οὐδὲ ἀπαοιθμήσασθαι κατὰ μέρος ἡμῖν ἐξέσται , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τῶν ἀγγέλων τὰ πολυειδῆ καὶ πολυάριθμα πλήθη διὰ τὸν ἄνθρωπον ἀπειργάσατο , τοὺς μὲν κοσμαγωγοὺς τάξας καὶ ἐξάρχοντας τῶν ἐθνῶν , καθάπερ οἱ τοῦ Θεοῦ προφῆται παρ´ αὐτοῦ μαθόντες ἡμᾶς διδάσκουσι , τοὺς δὲ διακόνους ὑπὲρ τῶν μελλόντῶν κληρονομεῖν τὴν αἰώνιον σωτηρίαν , ὡς ὁ μέγας Παῦλος καὶ αὐτὸς παρὰ Θεοῦ μαθὼν ἡμῖν ὰπεκάλυψε . Καὶ τί λέγω τὰ γεγονότα ὑπ´ αὐτοῦ πάντα · καὶ αὐτὸς γὰρ ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἐποίησεν ἄνθρωπον . Καὶ τίς ἂν ἐξείποι λόγος τοὺς ὑπὲρ ἡμῶν οὓς ΟΤ ἐλάλησε δι´ ἑαυτοῦ λόγους , τὴν πολιτείαν , τὰς ἀρετάς , ἃς ἡμῖν ὑπέδειξε δι´ ἑαυτοῦ , τῶν θαυμάτων τὸ μέγεθος , ἅπερ ὑπὲρ ἡμῶν πεποίηκε δι´ ἑαυτοῦ ;
Lemmas: τίθημι , ἵστημι ἐν γῆ ἅγιος , ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἕκαστος γῆ ἅγιος δις ἀρετή καί ὁ πρός θεός ἀνάτασις ὅς ἀποδείκνυμι · ὡς εἄν παρρησία Κσχῶμεν ἐπιδημέω ἐν φάος ὁ Θεός , καί φημί τίνω προστρέχω , καί συνδιαιωνίζω φωτίζω μένω εἰς δόξα ὁ τρισήλιος καί μοναρχικός φαιδρότης νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . Ὁμιλία ΛϚʹ εἰς ὁ ὁ δέκατος πρῶτος Κυριακός Εὐαγγέλιος ὁ εἰαγοελίστοῦ Ματθαῖος , ὑπόθεσις ἔχω ὁ παριαβολὴν ὁ λέγω · « ὁμοιόω ὅς αασιλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς ἐθέλω συνᾶραι λόγος · » ἐν ὅς καί περί ἀνεξικακία καί συμπάθεια . θεός αὐτεξούσιος πλάσσω ὁ ἄνθρωπος μέγας αὐτός προμήθεια ἀξιόω , ὥστε μή πρός ὁ κακός , ἀλλά πρός ὁ ἀγαθός νέος , ὁ αὐτεξούσιος καλῶς χράω . εὐθύς οὖν αὐτός ποιέω , κατ´ εἰκών οὗτος ἑαυτοῦ ποιέω καί ὁμοίωσις , ὡς εἄν αὐτός τε πρός ὁ ἀρχέτυπος ἀγαθός βλέπω , μή ἐκπίπτω ὁ ἀγαθότης , καί ὁ τίθημι πάλιν πρός αὐτός , ὡς πρός οἰκεῖος εἰκών μᾶλλον , ἢ πρός ὁ παρ´ αὐτός πᾶς γίγνομαι , πλούσιος δικαίως ὁ οἰκεῖος χρηστότης ἐν ὁ ἑξῆς ἐπιδείκνυμι . ἐντεῦθεν πάλιν ἐκ περιουσία ἕλκω οὗτος διά μίμησις πρός ὁ σύμμετρος αὐτός καί κατάλληλος ἀγαθότης · καί γάρ ἀγαθός εἰμί καί ὁ ἄνθρωπος δυνατός κατ´ εἰκών ὁ κτίζω ἐκ ὁ πρός οὗτος μίμησις · ἀπαραλλάκτως δέ καί ὅσος ἀγαθός εἰμί ὁ θεός , καί ἄνθρωπος τις εἰμί , ὁ ἀδύνατος εἰμί . σκοπάω δή ὁ πλῆθος καί ὁ μέγεθος ὁ εἰς ἐγώ ὁ Θεός χάρισμα , καί οἷος ἑαυτοῦ ἐγώ παρέχω προτίθημι εἰς εὐποιία ὑπόδειγμα . καί παρίημι νῦν ὁ ἔμφυτος ἐγώ ὅς δίδωμι ἔχω εὐεργεσία , πρός ὅς μόνος ἀφοράω ὁ Δαβ δ , πρός αὐτός λέγω · « θαυμαστόω ὁ γνῶσις σύ ἐκ ἐγώ , κραταιόω , οὖον μή δύναμαι πρός αὐτός · » ἀλλά ὁ ἔξωθεν καί περί ἐγώ νῦν καί οὗτος συντέμνω εἴρω · ὁ γάρ ὁρατός πᾶς καί ὁ ἀόρατος διά ὁ ἄνθρωπος ἀπεργάζομαι · οὖον γάρ οὐρανός καί γῆ καί ὕδωρ , καί ἀήρ καί πῦρ καί ὁ ἐν οὗτος ἅπας , ζῷον ἢ φυτός παντοδαπός ἰδέα , ὅς · οὐδέ ἀπαοιθμήσασθαι κατά μέρος ἐγώ ἔξεστι , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἄγγελος ὁ πολυειδής καί πολυάριθμος πλῆθος διά ὁ ἄνθρωπος ἀπεργάζομαι , ὁ μέν κοσμαγωγός τάσσω καί ἐξάρχω ὁ ἔθνος , καθάπερ ὁ ὁ Θεός προφήτης παρ´ αὐτός μανθάνω ἐγώ διδάσκω , ὁ δέ διάκονος ὑπέρ ὁ μέλλω κληρονομέω ὁ αἰώνιος σωτηρία , ὡς ὁ μέγας Παῦλος καί αὐτός παρά Θεός μανθάνω ἐγώ ἀποκαλύπτω . καί τίς λέγω ὁ γίγνομαι ὑπό αὐτός πᾶς · καί αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ ποιέω ἄνθρωπος . καί τίς εἄν ἐξεῖπον λόγος ὁ ὑπέρ ἐγώ ὅς ΟΤ λαλέω δις ἑαυτοῦ λόγος , ὁ πολιτεία , ὁ ἀρετή , ὅς ἐγώ ὑποδείκνυμι δις ἑαυτοῦ , ὁ θαῦμα ὁ μέγεθος , ὅσπερ ὑπέρ ἐγώ ποιέω δις ἑαυτοῦ ;