cogPG.PG151 66
μεθὸ διὰ σαρκὸς ἐπεδήμησε τῷ κόσμῳ , ὃς αὐτοῦ ἐστιν ἴδιος ὡς ὑπ´ αὐτοῦ κτισθείς , καθάπερ καὶ ὁ Εὐαγγελιστὴς περὶ αὐτοῦ φησιν , ὅτι · « Εἰς τὰ ἰδίᾳ ἦλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον · ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτὸν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέχνα Θεοῦ γενέαθαι τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ . » Διὸ καὶ ὁ παραλυτικὸς νοῦς μετὰ πίστεως οὕτω προσπεσὼν , τέκνον εὐθὺς ἀκούει παρ´ αὐτοῦ , καὶ τὴν ἄφεσιν καὶ τὴν ἴασιν λαμβάνει · καὶ οὐ ταῦτα μόνον . ἀλλὰ καὶ δύναμιν προσλαμβάνει τὸν κράββατον αἴρειν , καὶ φέρειν ἐφ´ ᾠ κατέκειτο . Κράββατον δὲ νοήσεις τὸ σῶμα ᾧ πρόσκειται , καὶ δι´ οὗ τῶν ἔργων ἀντέχεται τῆς ἁμαρτίας , ὁ ταῖς σαρκικαῖς ὁρέξεσιν ἑπόμενος νοῦς . Μετὰ δὲ τὴν ἴασιν ἄγων ἐστὶ τὸ σῶμα καὶ φέρων ὡς ὑποχείριον ὁ ἡμέτερος νοῦς . καὶ δι´ αὐτοῦ τοὺς καρποὺς καὶ τὰ ἔργα τῆς μετανοίας ἐπιδεικνύμενος , ὡς καὶ τοὺς ὁρῶντας δοξάζειν τὸν Θεὸν , βλέποντας εὐαγγελιστὴν σήμερον τὸν χθὲς τελώνην , ἀπόστολον τὸν διώκτην , θεολόγον τὸν ληστὴν , υἱὸν τοῦ οὐρανίου Πατρὸς τὸν πρώην τοῖς χοίροις ἐνδιαιτώμενον · εἰ δὲ βούλει , καὶ ἀναβάσεις ἐν καρδίᾳ διατιθέμενον , καὶ πορευόμενον ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν , τὸ προκόπτειν ἑκάστης ἡμέρας ἐπὶ τὸ κρεῖττον , Διὸ καὶ ὁ Κύριος πρὸς τοὺς οἰκείους φησίν · « Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ἡμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » Τοῦτο δέ φησιν , οὐκ ἐπιδείκνυσθαι κελεύων , ἀλλὰ θεοφιλῶς πολιτεύεσθαι · καθάπερ δὲ τὸ φῶς ἀπραγματεύτως ἐφέλκεται τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ὁρώντων , ἘΑ οὕτως ἡ θεοφιλὴς πολιτεία μετὰ τῶν ὁφθαλμῶν ἐπισπᾶται καὶ τὴν διάνοιαν . Καὶ καθάπερ πάλιν ἐπὶ τοῦ ἡλιακοῦ φωτὸς οὐ τὸν μετέχοντα τῆς λαμπρότητος ἐπαινοῦμεν ἀέρα , ἀλλὰ τὸν ἔχοντα καὶ παρέχοντα τὴν αὐγὴν τῆς λαμπρότητος ἥλιον , κἀν τὸν ἀέρα ὡς φωτεινὸν ἐπαινέσωμεν , πόσῳ μᾶλλον τὸν ἥλιον ; οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν ἔργων τῆς ἀρετῆς ἐπιδεικνυμένου τὴν τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης λαμπρότητα · ἐνάγει γὰρ οὗτος εὐθὺς ὁρώμενος πρὸς τὴν δόξαν τοῦ ἐν οὐρανοῖς Πατρὸς , τοῦ ἡλίου τῆς δικαιοσύνης Χριστοῦ . Καὶ ἵνα τὰς μείζους τῶν ἀρετῶν παραλείπω νῦν ἐγὼ , ὅταν ἐπὶ τῆς ἱερᾶς ἐκκλησίας σὺν ὑμῖν τῷ Θεῷ παριστάμενος , στραφεὶς δὲ τοὺς μετὰ συνέσεώς τε καὶ κατανύξεως ἀναπέμποντας τοὺς πρὸς Θεὸν ὕμνους καὶ τὰς δεήσεις , ἢ σιωπῶντά τινα καὶ σύννουν ἑστῶτα καὶ ἀκροώμενον , καὶ ὑπὸ μόνης τῆς θέας εὐθὺς ἔνθους γίνομαι , καὶ θυμηδίας πληροῦμαι , καὶ δοξάζω τὸν ἐν οὐρανοῖς πατέρα Χριστὸν , οὗ χωρίς οὐδὲν οὐδείς δύναται ποιεῖν τῶν καλῶν , καὶ δι´ οὗ πᾶν ἀνθρώποις τὸ κατορθούμενον . Ἀλλὰ τί νῦν ἐροῦμεν πρὸς τοὺς μήτε σιωπῶντας ἐστῶτας , μήτε συμψάλλοντας , ἀλλὰ συντυγχάνοντας ἀλλήλοις , καὶ τὴν λογικὴν ἡμῶν πρὸς τὸν Θεὸν λατρείαν κοσμικῇ τινι λογολεσχίᾳ συμφύροντας , καὶ μήτε αὐτοὺς ἀκούοντας τῶν ἱερῶν καὶ θεοπνεύστων λόγων , καὶ τοὺς θέλοντας ἀκούειν κωλύοντας ; Ἕως πότε , ὧ οὗτοι , χωλανεῖτε ἐπ´ ἀμφοτέραις ταῖς ἰγνύαις , ὁ Θεσβίτης ἂν εἶπεν Ἡλίας , ἅμα θέλοντες ἐπὶ προσευχὴν συνεῖναι , καὶ λόγους ἀκαίρους τε
Lemmas: μεθό διά σάρξ ἐπιδημέω ὁ κόσμος , ὅς αὐτός εἰμί ἴδιος ὡς ὑπό αὐτός κτίζω , καθάπερ καί ὁ εὐαγγελιστής περί αὐτός φημί , ὅτι · « εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός οὖον παραλαμβάνω · ὅσος δέ λαμβάνω αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέχνη Θεός γίγνομαι ὁ πιστεύω εἰς ὁ ὄνομα αὐτός . » Διὸ καί ὁ παραλυτικός νόος μετά πίστις οὗτος προσπίτνω , τέκνον εὐθύς ἀκούω παρ´ αὐτός , καί ὁ ἄφεσις καί ὁ ἴασις λαμβάνω · καί οὖον οὗτος μόνος . ἀλλά καί δύναμις προσλαμβάνω ὁ κράββατος ἀείρω , καί φέρω ἐφίημι ὀͅς κατάκειμαι . κράββατος δέ νοέω ὁ σῶμα ὅς πρόσκειμαι , καί δις ὅς ὁ ἔργον ἀντέχω ὁ ἁμαρτία , ὁ ὁ σαρκικός ὄρεξις ἕπω νόος . μετά δέ ὁ ἴασις ἄγω εἰμί ὁ σῶμα καί φέρω ὡς ὑποχείριος ὁ ἡμέτερος νόος . καί δις αὐτός ὁ καρπός1 καί ὁ ἔργον ὁ μετάνοια ἐπιδείκνυμι , ὡς καί ὁ ὁράω δοξάζω ὁ θεός , βλέπω εὐαγγελιστής σήμερον ὁ χθές τελώνης , ἀπόστολος ὁ διώκτης , θεολόγος ὁ λῃστής , υἱός ὁ οὐράνιος πατήρ ὁ πρώην ὁ χοῖρος ἐνδιαιτάομαι · εἰμί δέ βούλομαι , καί ἀνάβασις ἐν Καρδία διατίθημι , καί πορεύω ἀπό δόξα εἰς δόξα , ὁ προκόπτω ἕκαστος ἡμέρα ἐπί ὁ ἀγαθός , Διὸ καί ὁ Κύριος πρός ὁ οἰκεῖος φημί · « οὕτως λάμπω ὁ φάος ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω σύ ὁ καλός ἔργον , καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . » οὗτος δέ φημί , οὐ ἐπιδείκνυμι κελεύω , ἀλλά θεοφιλῶς πολιτεύω · καθάπερ δέ ὁ φάος ἀπραγμάτευτος ἐφέλκω ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁράω , ἐάω οὕτως ὁ θεοφιλής πολιτεία μετά ὁ ὀφθαλμός ἐπισπάω καί ὁ διάνοια . καί καθάπερ πάλιν ἐπί ὁ ἡλιακός φάος οὖον ὁ μετέχω ὁ λαμπρότης ἐπαινέω ἀήρ , ἀλλά ὁ ἔχω καί παρέχω ὁ αὐγή ὁ λαμπρότης ἥλιος , ἐν ὁ ἀήρ ὡς φωτεινός ἐπαινέω , πόσος μᾶλλον ὁ ἥλιος ; οὗτος καί ἐπί ὁ διά ὁ ἔργον ὁ ἀρετή ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη λαμπρότης · ἐνάγω γάρ οὗτος εὐθύς ὁράω πρός ὁ δόξα ὁ ἐν οὐρανός πατήρ , ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη Χριστός . καί ἵνα ὁ μείζων ὁ ἀρετή παραλείπω νῦν ἐγώ , ὅταν ἐπί ὁ ἱερός ἐκκλησία σύν σύ ὁ Θεός παρίστημι , στρέφω δέ ὁ μετά σύνεσις τε καί κατάνυξις ἀναπέμπω ὁ πρός θεός ὕμνος καί ὁ δήω , ἢ σιωπάω τις καί σύννους ἵστημι καί ἀκροάομαι , καί ὑπό μόνος ὁ θέα εὐθύς ἔνθεος γίγνομαι , καί θυμηδία πληρόω , καί δοξάζω ὁ ἐν οὐρανός πατήρ Χριστός , ὅς χωρίς οὐδείς οὐδείς δύναμαι ποιέω ὁ καλός , καί δις ὅς πᾶς ἄνθρωπος ὁ κατορθόω . ἀλλά τίς νῦν εἴρω πρός ὁ μήτε σιωπάω ἵστημι , μήτε συμψάλλω , ἀλλά συντυγχάνω ἀλλήλων , καί ὁ λογικός ἐγώ πρός ὁ θεός λατρεία κοσμικός τις λογολεσχίᾳ συμφύρω , καί μήτε αὐτός ἀκούω ὁ ἱερός καί θεόπνευστος λόγος , καί ὁ ἐθέλω ἀκούω κωλύω ; Ἕως πότε , ἵημι οὗτος , χωλαίνω ἐπι ἀμφότερος ὁ ἰγνύα , ὁ Θεσβίτης εἄν εἶπον Ἡλίας , ἅμα ἐθέλω ἐπί προσευχή συνίημι , καί λόγος ἄκαιρος τε