cogPG.PG151 129
ΙΟΜΙΙΑ ΧΙΧ . βεβαιοῦντος , διὰ τῶν ἐπακολουθούντων σημείων · κ τὰ γὰρ σημεῖα μέχρι τοῦ κηρυχθῆναι τὸν λόγον εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἀναγκαιότατα ἦν . Ἀλλὰ δεῖ μὲν σημείων καὶ τεραστίων πρὸς παράστασιν καὶ βεβαίωσιν τῆς τοῦ κηρύγματος ἀληθείας , δεῖ δὲ σημείων , ἀλλ´ οὐ τεραστίων πρὸς παράστασιν τῶν ὑποδεξαμένων τὸν λόγον , εἰ βεβαίως ἐπίστευσαν · τίνων τούτων ; Τῶν ἀπὸ τῶν ἔργων · « λεῖξον γάρ μοι , φησὶ , τὴν πίστιν σου ἐκ ἐκ τῶν ἔργων σου · » καὶ , « Τίς πιστός ; Δειξάτω ἐκ τῆς καλῆς ἀναστροφῆς τὰ ἔργα αὐτοῦ . » Τίς γὰρ πιστεύσει διάνοιαν ἔχειν ὄντως θείαν καὶ μεγάλην καὶ ὑψηλὴν , καὶ ὡς εἰπεῖν οὐράνιον , οἴα πέρ ἐστιν ἡ εὐσέβεια , τὸν φαύλων ἀντεχόμενον ἔργων , καὶ τῇ γῇ καὶ τοῖς γηζνοις προσηλωμένον ; Οὐδὲν οὗν ὄφελος , ἀδελφοί , ἐὰν πίστιν λέγῃ τις ἔχειν θείαν , ἔργα δὲ μὴ ἔχῃ τῇ πίστει κατάλληλα . Τί τὰς μωρὰς παρθένους αἱ λαμπάδες ὧνησαν οὐκ ἐχούσας ἔλαιον , δηλονότι τὰ τῆς ἀγάπης καὶ τὰ τῆς συμπαθείας ἔργα ; Τί τὸν ἐν τῇ ἀσβέστῳ φλογὶ διὰ τὸν πρὸς τὸν Λάζαρον ἀσυμπαθὲς τηγανιζόμενον ἐκεῖνον πλούσιον τὸν πατέρα ἐπικαλεῖσθαι τὸν Ἀβραάμ ; Τί τὸν μὴ κεκτημένον διὰ τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἔνδυμα , τῷ θείῳ γάμῳ καὶ τῇ παστάδι τῆς ἀφθαρσίας ἐκείνης κατάλληλον , ἡ πρὸς τὴν κλῆσιν δῆθεν εὐπείθεια ; Καὶ γὰρ προσεκλήθη τε καὶ προσῆλθε πιστεύσας πάντως , καὶ τοῖς ἁγίοις ἐκείνοις δαιτυμόσι συνανεκλήθη , ἀλλ’εξελεγχθείς καὶ καταισχυνθεὶς , ὡς τὴν ἀπὸ τῶν ἠθῶν καὶ τῶν πράξεων φαυλότητα περικείμενος , δεθείς χεῖράς τε καὶ πόδας ἀνηλεῶς , εἰς τὴν γέενναν ῥίπτεται τοῦ πυρὸς , ἕνθα ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων · ἧς μηδένα γένοιτο τῶν ἁπὸ τοῦ Χριστοῦ καλουμένων πεῖραν λαβεῖν , ἀλλὰ τῇ πίστει βίον ἐπιδειξαμένους προσήκοντα , καὶ εἰσελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα τῆς εὐφροσύνης τῆς ἁκηράτου , καὶ συνδιαιωνίζειν τοῖς ἁγίοις , ΟΜΙΛΙΑ ΙΘʹ . ΕΙς τὸν κατὰ τὴν Σαμαρείτιδα τοῦ Χριστοῦ εὐαγγέλιον · καὶ ὅτι δεῖ καταφρονεῖν τῶν παρόντῶν . Διὰ πασῶν τῶν νῦν διερχομένων ἡμερῶν τούτων , εἰς πεντήκοντα ἐκτεινομένων , τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , τὴν πρὸς τὰς ἄλλας ἑορτὰς ὑπεροχὴν παριστῶντες διὰ τῆς παρατάσεως ταύτης , . Εἰ γὰρ καὶ τῆς πρὸς οὐρανὸν ἐπανόδου τὴν ἐπέτειον μνήμην ὁ ἀριθμὸς οὗτος τῶν ἡμερῶν περιέχει , ἀλλὰ καὶ αὕτη τὴν τοῦ ἀναστάντος Δεσπότου πρὸς τοὺς ἀναβεβιωκότας ἔσθ´ ὅτε τῶν δούλων ὕποδείκνυσι διαφοράν · πάντες γὰρ οἱ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντες ὑφ´ ἑτέρων ἀνέστησαν , καὶ πάλιν ἀποθανόντες ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν · Χριστοῦ δὲ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντος , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει · μόνος γὰρ οὔτος ἑαυτὸν ἀναστήσας τριήμερον , οὐκ εἰς γῆν ἐπέστρεψε πάλιν , ἀλλ´ εἰς οὐρανὸν ἀνελήλυθεν , ὀμόθρονον ὡς ὁμόθεον τῷ Πατρὶ ποιήσας τὸν ἡμέτερον φύραμα · διὰ
Lemmas: Ι ΧΙΧ . βεβαιόω , διά ὁ ἐπακολουθέω σημεῖον · Κ ὁ γάρ σημεῖον μέχρι ὁ κηρύσσω ὁ λόγος εἰς πᾶς ὁ γῆ ἀναγκαῖος εἰμί . ἀλλά δεῖ μέν σημεῖον καί τεράστιος πρός παράστασις καί βεβαίωσις ὁ ὁ κήρυγμα ἀλήθεια , δεῖ δέ σημεῖον , ἀλ οὖον τεράστιος πρός παράστασις ὁ ὑποδέχομαι ὁ λόγος , εἰμί βεβαίως πιστεύω · τίνω οὗτος ; ὁ ἀπό ὁ ἔργον · « λείχω γάρ ἐγώ , φημί , ὁ πίστις σύ ἐκ ἐκ ὁ ἔργον σύ · » καί , « Τῖς πιστός ; δείκνυμι ἐκ ὁ καλός ἀναστροφή ὁ ἔργον αὐτός . » Τῖς γάρ πιστεύω διάνοια ἔχω εἰμί θεῖος καί μέγας καί ὑψηλός , καί ὡς εἶπον οὐράνιος , οἶος περ εἰμί ὁ εὐσέβεια , ὁ φαῦλος ἀντέχω ἔργον , καί ὁ γῆ καί ὁ γηζνοις προσηλόω ; οὐδείς ἐν ὄφελος , ἀδελφός , ἐάν πίστις λέγω τις ἔχω θεῖος , ἔργον δέ μή ἔχω ὁ πίστις κατάλληλος . τις ὁ μωρός παρθένος ὁ λαμπάς ὀνίνημι οὐ ἔχω ἔλαιον , δηλονότι ὁ ὁ ἀγάπη καί ὁ ὁ συμπάθεια ἔργον ; τις ὁ ἐν ὁ ἄσβεστος φλόξ διά ὁ πρός ὁ Λάζαρος ασυμπαθής τηγανίζω ἐκεῖνος πλούσιος ὁ πατήρ ἐπικαλέω ὁ Ἀβραάμ ; τις ὁ μή κτάομαι διά ὁ ἀγαθός ἔργον ἔνδυμα , ὁ θεῖον γάμος καί ὁ παστάς ὁ ἀφθαρσία ἐκεῖνος κατάλληλος , ὁ πρός ὁ κλῆσις δῆθεν εὐπείθεια ; καί γάρ προσκαλέω τε καί προσέρχομαι πιστεύω πάντως , καί ὁ ἅγιος ἐκεῖνος δαιτυμών συνανεκλήθη , ἀλλ’εξελεγχθείς καί καταισχύνω , ὡς ὁ ἀπό ὁ ἠθέω καί ὁ πρᾶξις φαυλότης περίκειμαι , δήω χείρ τε καί πούς ἀνηλεής , εἰς ὁ γέεννα ῥίπτω ὁ πυρός , ἔνθα ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς · ὅς μηδείς γίγνομαι ὁ ἀπό ὁ Χριστός καλέω πείρω λαμβάνω , ἀλλά ὁ πίστις βίος ἐπιδείκνυμι προσήκω , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ νύμφη ὁ Εὐφρόσυνος ὁ ακήρατος , καί συνδιαιωνίζω ὁ ἅγιος , Ὁμιλία εὐθύς . εἰς ὁ κατά ὁ Σαμαρείτιδα ὁ Χριστός εὐαγγέλιον · καί ὅτι δεῖ καταφρονέω ὁ πάρειμι . Ζεύς πᾶς ὁ νῦν διέρχομαι ἡμέρα οὗτος , εἰς πεντήκοντα ἐκτείνω , ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ἑορτάζω ὁ κύριος καί Θεός καί Σωτήρ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πρός ὁ ἄλλος ἑορτή ὑπεροχή παρίστημι διά ὁ παράτασις οὗτος , . εἰμί γάρ καί ὁ πρός οὐρανός ἐπάνοδος ὁ ἐπέτειος μνήμη ὁ ἀριθμός οὗτος ὁ ἡμέρα περιέχω , ἀλλά καί οὗτος ὁ ὁ ἀνίστημι δεσπότης πρός ὁ ἀναβιόω ἐσθίω ὅτε ὁ δοῦλος ὑποδείκνυμι διαφορά · πᾶς γάρ ὁ ἐκ νεκρός ἀνίστημι ὑφ´ ἕτερος ἀνίστημι , καί πάλιν ἀποθνῄσκω ἐπιστρέφω εἰς ὁ γῆ · Χριστός δέ ἐκ νεκρός ἀνίστημι , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω · μόνος γάρ οὗτος ἑαυτοῦ ἀνίστημι τριήμερον , οὐ εἰς γῆ ἐπιστρέφω πάλιν , ἀλ εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , ομοθρονος ὡς ὁμοθέω ὁ πατήρ ποιέω ὁ ἡμέτερος φύραμα · διά