cogPG.PG151 242
τὴν διὰ πάντων ἀγαθῶν εὐκληρίαν , ὁπόσον ἡλίου μὲν οὐρανός ἐστι μείζων , οὐρανοῦ δὲ λαμπρότερος ἤλιος . Τίς σου τὸ θεαυγὲς κάλλος ὑπογράψει , Θεομῆτορ Παρθένε , λόγος ; οὐ γάρ ἔστι τὰ σὰ λογισμοῖς καὶ λόγοις ὁρίζειν · πάντα γὰρ ὑπερβαίνει καὶ νοῦν καὶ λόγον . ὑμνεῖν δ´ ὅμως ἔξεστι , σοῦ φιλανθρώπως προσιεμένης · σὺ γὰρ καὶ χαρίτων ἀπασῶν χωρίον , καὶ πλήρωμα καλοκὰγαθίας παντοίας , καὶ πίναξ καὶ εἰκὼν ἔμψυχος ἀγαθοῦ παντὸς , καὶ χρηστότητος πάσης , ὡς μόνη πάντων ἠξιωμένη συλλήβδην τῶν τοῦ Πνεύματος χαρισμάτων · μᾶλλον δὲ , καὶ τὸν ἐν ᾧ τούτων ἁπάντων οἱ θησαυροὶ μόνη παραδόξως ἐν τοῖς σπλάγχνοις ἔνοικον σχοῦσα , καὶ τούτου καὶ ταστᾶσα παράδοξος σκηνή · κἀντεῦθεν καὶ νῦν διὰ θανάτου πρὸς ἀθανασίαν χωρήσασα , καὶ δικαίως ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν μεταστᾶσα , ὡς ἂν ἐν ὑπερουρανίοις σκηνώμασι σύσκηνος εἴης τούτῳ τὸν ἀεὶ χρόνον , ἐκεῖθεν περιέπουσα τὸν σὸν κλῆρον , καὶ ταῖς ἀκοιμήτοις πρὸς αὐτὸν πρεσβείαις τοῦτον πρὸς πάντας ἱλεουμένη . Τοσοῦτόν ἐστιν ἐγγυτέρα τῶν Θεῷ ἐγγιζόντων · οὕτω μειζόνων ἢ κατὰ πάντας ἡ Θεα τόκος ἠξίωται τῶν πρεσβείων · οὐ τοὺς ἀνθρώπους λέγω μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὰς πάσας τὰς ἀγγελικὰς ἰεραρχίας . Περὶ μὲν γὰρ τῆς τούτων ἀνωτάτω ταξιαρχίας Ἡσαΐας γράφει · « Καὶ τὰ Σεραφὶμ εἰστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ . » Περὶ δὲ αὐτῇς πάλιν ὁ Δαβίδ · « Παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου . » Ὁρᾶτε τὴν διαφορὰν τῆς στάσεως ; Ἀπὸ ταύτης ἔχετε συνορᾷν καὶ τὴν διαφορὰν τῆς κατὰ τὴν ἀξίαν τάξεως · περὶ μὲν γὰρ τὸν Θεὸν τὰ Σεραφὶμ , πλησίον δὲ παρ´ αὐτὸν ἐκεῖνον μόνη ἡ παμβασιλὶς , ἡ καὶ παρ´ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ θαυμάζεταί τε καὶ ἐγκωμιάζεται , κηρύττοντος οἷον ταῖς περὶ αὐτὸν δυνάμεσιν αὐτὴν , καὶ λέγοντος κατὰ τὸ εἰρημένον ἐν τοῖς τῶν ἀσμάτων Ἅσμασι · « Τί καλὴ ἡ πλησίον μου ; » φωτὸς φαιδροτέρα , παραδείσων θείων εὐανθεστέρα , κόσμου παντὸς ὁρατοῦ καὶ ἁοράτου κοσμιωτέρα . Οὐ πληαἰον δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐκ δεξιῶν εἰκότως · ὅπου γὰρὁ Χριστὸς ἐν οὐρανοῖς ἐκάθισεν , ἐν δεξιᾷ δηλονότι τῆς μεγαλωσύνης , ἐκεῖ καὶ αὕτη νῦν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανοὺς ἀναβᾶσα ἕστηκεν · οὐ μόνον ὅτι ποθεῖ καὶ ἀντιποθεῖται πάντων μάλιστα , καὶ αὐτοῖς φυσικοῖς θεσμοῖς , ἀλλ´ ὅτι καὶ θρόνος ἐστὶν ὡς ἀληθῶς αὐτοῦ · ὅπου δὲ κάθηται ὁ βασιλεὺς , ἐκεῖ ὁ θρόνος Κσταται . Τοῦτον τὸν θρόνον καὶ ὁ Ἡσαΐας μεταξὺ ἐκείνου τοῦ χερουβικοῦ χοροῦ καὶ ἔβλεπε καὶ ἔλεγεν ὑψηλὸν καὶ ἐπηρμένον , τὸ τὰς οὐρανίους δυνάμεις ὑπεραναβεβηκὸς τῆς Θεομήτορος δηλῶν . Διὸ καὶ αὐτοὺς εἰσάγει τοὺς ἀγγέλους ἀπὸ ταύτης τὸν Θεὸν δοξάζοντας καὶ λέγοντας · « Εὐλογημένη ἡ δόξα Κυρίου ἀπὸ τοῦ τόπου αὐτοῦ . » Ἰακὼβ δὲ ὁ πατριάρχης δι´ αἰνιγμάτων τοῦτον θεασάμενος , « Ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὐτος , εἶπεν · οὐκ ἔστι τοῦτο , ἀλλ´ ἢ οκος Θεοῦ , καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ . » Δαβὶδ δὲ ἑτέρωθεν τῶν σεσωσμένων τὰ πλήθη συνάψας ἑαυτῷ , καὶ οἷόν τισι νευραῖς , ἢ φθόγγοις διαφόροις , τοῖς ἐκ διαφόρου γένους εἰς μίαν πίστιν ὑπὸ τῆς
Lemmas: ὁ διά πᾶς ἀγαθός εὐκληρία , ὁπόσος ἥλιος μέν οὐρανός εἰμί μείζων , οὐρανός δέ λαμπρός ἥλιος . Τῖς σύ ὁ θεαυγής κάλλος ὑπογράφω , Θεομήτωρ παρθένος , λόγος ; οὖον γάρ εἰμί ὁ σός λογισμός καί λόγος ὁρίζω · πᾶς γάρ ὑπερβαίνω καί νόος καί λόγος . ὑμνέω δδʹ ὅμως ἔξεστι , σύ φιλάνθρωπος προσίημι · σύ γάρ καί Χαρίτων ἀπασάω χωρίον , καί πλήρωμα καλοκαγαθία παντοῖος , καί πίναξ καί εἰκών ἔμψυχος ἀγαθός πᾶς , καί χρηστότης πᾶς , ὡς μόνος πᾶς ἀξιόω συλλήβδην ὁ ὁ πνεῦμα χάρισμα · μᾶλλον δέ , καί ὁ ἐν ὅς οὗτος ἅπας ὁ θησαυρός μόνος παράδοξος ἐν ὁ σπλάγχνον ἔνοικος ἔχω , καί οὗτος καί ταστᾶσα παράδοξος σκηνή · ἐντεῦθεν καί νῦν διά θάνατος πρός ἀθανασία χωρέω , καί δικαίως ἀπό γῆ εἰς οὐρανός μεθίστημι , ὡς εἄν ἐν ὑπερουράνιος σκήνωμα σύσκηνος εἰμί οὗτος ὁ ἀεί χρόνος , ἐκεῖθεν περιέπω ὁ σός κλῆρος , καί ὁ ἀκοίμητος πρός αὐτός πρέσβυς οὗτος πρός πᾶς ἱλεόω . τοσοῦτόν εἰμί ἐγγύς ὁ Θεός ἐγγίζω · οὗτος μείζων ἢ κατά πᾶς ὁ Θεός τόκος ἀξιόω ὁ πρεσβεῖον · οὖον ὁ ἄνθρωπος λέγω μόνος , ἀλλά καί αὐτός πᾶς ὁ ἀγγελικός ἱεραρχία . περι μέν γάρ ὁ οὗτος ἄνω2 ταξιαρχία Ἠσαΐας γράφω · « καί ὁ σεραφίμ ἵστημι κύκλος αὐτός . » περι δέ αὐτός πάλιν ὁ Δαβίδ · « παρίστημι ὁ βασίλισσα ἐκ δεξιός σύ . » ὁράω ὁ διαφορά ὁ στάσις ; ἀπό οὗτος ἔχω συνοράω καί ὁ διαφορά ὁ κατά ὁ ἄξιος τάξις · περί μέν γάρ ὁ θεός ὁ σεραφίμ , πλησίος δέ παρ´ αὐτός ἐκεῖνος μόνος ὁ παμβασιλίς , ὁ καί παρ´ αὐτός ὁ Θεός θαυμάζω τε καί ἐγκωμιάζω , κηρύσσω οἷος ὁ περί αὐτός δύναμις αὐτός , καί λέγω κατά ὁ εἴρω ἐν ὁ ὁ ἄσμα ᾆσμα · « τις κάλως ὁ πλησίος ἐγώ ; » φάος φαιδρός , παράδεισος θεῖον εὐανθής , κόσμος πᾶς ὁρατής καί ἀόρατος κόσμιος . οὖον πληαἰον δέ μόνος , ἀλλά καί ἐκ δεξιός εἰκότως · ὅπου γάρος Χριστός ἐν οὐρανός καθίζω , ἐν δεξιός δηλονότι ὁ μεγαλωσύνη , ἐκεῖ καί οὗτος νῦν ἀπό γῆ εἰς οὐρανός ἀναβαίνω ἵστημι · οὖον μόνος ὅτι ποθέω καί ἀντιποθέω πᾶς μάλιστα , καί αὐτός φυσικός θεσμός , ἀλ ὅτι καί θρόνος εἰμί ὡς ἀληθής αὐτός · ὅπου δέ κάθημαι ὁ βασιλεύς , ἐκεῖ ὁ θρόνος Κσταται . οὗτος ὁ θρόνος καί ὁ Ἠσαΐας μεταξύ ἐκεῖνος ὁ χερουβικός χορός καί βλέπω καί λέγω ὑψηλός καί ἐπαίρω , ὁ ὁ οὐράνιος δύναμις ὑπεραναβαίνω ὁ Θεομήτωρ δηλόω . Διὸ καί αὐτός εἰσάγω ὁ ἄγγελος ἀπό οὗτος ὁ θεός δοξάζω καί λέγω · « εὐλογέω ὁ δόξα κύριος ἀπό ὁ τόπος αὐτός . » Ἰακώβ δέ ὁ πατριάρχης δις αἴνιγμα οὗτος θεάομαι , « ὡς φοβερός ὁ τόπος οὐτος , εἶπον · οὐ εἰμί οὗτος , ἀλ ἢ ἄλοξ Θεός , καί οὗτος ὁ πύλη ὁ οὐρανός . » Δαυίδ δέ ἑτέρωθεν ὁ σώζω ὁ πλῆθος συνάπτω ἑαυτοῦ , καί οἷος τις νευρά , ἢ φθόγγος διάφορος , ὁ ἐκ διάφορος γένος εἰς εἷς πίστις ὑπό ὁ