cogPG.PG151 224
δὲ καὶ μεταμορφωθεὶς ὁ Κύριος ἔλαμψε , καὶ τὴν δίξαν καὶ τὴν λαμποότητα καὶ τὸ φῶς ἔδειξεν ἐκεῖνο . καὶ ἤξει πάλιν οἷος ὤφθη τοῖς μαθηταῖς ἐν τῷ ὄρει , ἅρα προσελάβετό τι φῶς , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας ἕξει , ὃ πρότερον οὐκ εἶχεν ; Ἄπαγε τῆς βλασφημίας · ὁ γὰρ τοῦτο λέγων τρεῖς φύσεις ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ δοξάσει , τήν τε θείαν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην , καὶ τὴν τοῦ φωτὸς ἐκείνου · τοιγαροῦν οὐχ ἑτέραν , ἀλλ´ ἣν εἶχεν ἀφανῶς λαμπρότητα ταύτην ἐφανέρωσεν . Εἰχ ε δὲ ὑπὸ τὴν σάρκα κεκρυμμένην τὴν λαμπρότητα τῆς φύσεως τῆς θείας · οὐκοῦν τῆς θεότητός ἐστι τὸ φῶς ἐκεῖνο , καὶ ἄκτιστόν ἐστιν · ἐπεὶ καὶ μετεμορφώθη Χριστὸς κατὰ τοὺς θεολόγους , οὐχ ὃούκ ἦν προσλαβόμενος , οὐδὲ εἰς ὅπερ οὐκ ἦν μεταβαλόμενος , ἀλλ´ ὅπερ ἦν τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς ἐκφαινόμενος , διανοίγων τούτων τὰ ὄμματα , καὶ ἐκ τυφλῶν ἐργαζόμενος βλέποντας . Ὁρᾷς ὅτι πρὸς τὸ φῶς ἐκεῖνο τυφλοί εἰσιν οἱ κατὰ φύσιν ὁρῶντες ὀφθαλμοί ; Οὐκοῦν οὐδὲ τὸ φῶς ἐκεῖνο αἰσθητὸν , οὐδὲ οἱ ὁρῶντες αἰσθητικοῖς ἁπλῶς ἑώρων ὀφθαλμοῖς , ἀλλὰ μετασκευασθεῖσι τῇ δυνάμει τοῦ θείου Πνεύματος . Ἐνηλλάγησαν οὖν , καὶ οὕτω τὴν ἐναλλαγὴν εἶδον , οὐχ ἣν ἀρτίως , ἀλλ´ ἡν ἐξ αὐτῆς τῆς προσλήψεως ἔλαβε τὸ ἡμέτερον φύραμα , θεωθὲν τῇ ἑνώσει τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ . Ἐντεῦθεν καὶ ἡ ἐν παρθενίᾳ συλλαβοῦσά τε καὶ τεκοῦσα ξένως τὸν ἐξ αὐτῆς τεχθέντα σαρκοφόρον Θεὸν ἐπέγνω · καὶ Συμεὼν ὡς βρέφος τοῦτον μετὰ χεῖρας λαβὼν , καὶ ἡ πρεσβῦτις Ἄννα προσυπαντήσασα · διεφαίνετο γὰρ οἶον δι´ ὑαλίνων ὑμένωων ἡ θεία δύναμις διαυγάζουσα τοῖς ἔχουσι τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας κεκαθαρμένους . ωναι ὧλῖῃ νεῖἱ μει ἰρρε ΠΙαε νῆιοοε ἀἰνίυα νίιλωε , ἱΙε ΠΗφοε αο ἰιααε , υΓΙος οοτίφ ΠΩΩΙαὺοιοΩ Τί δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀπολαμβάνει τοὺς κορυφαίους , καὶ ἀνάγει τούτους , καὶ κατ´ ἰδίαν μόνους ; Ἵνα τι πάντως ὑποδείξῃ μέγα τε καὶ μυστικόν . Πῶς οὖν μέγα καὶ μυστικὸν ἡ τοῦ αἰσθητοῦ φωτὸς θέα , ἣν αὐτοί τε οἱ ἐκλεγέντες καὶ πρὶν ἀναχθῆναι , καὶ οὐν αὐτοῖς οἱ κάτω λειῳθέντες εἶχον ; Τίς δὲ αὐτοῖς χρεία καὶ Πνεύματος δυνάμεως , καὶ τῆς δι´ αὐτῆς προσθήκης ἢ ἐναλλαγῆς ὀμμάτων πρὸς τὴν τοῦ φωτὸς ἐκείνου θέαν , εἴπερ αἰσθητόν τε καὶ κτιστόν ; Πῶς δὲ δόξα καὶ βασιλεία τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Πνεύματος τὸ φῶς τὸ αἰσθητόν ; Πῶς δ´ ἐν τῆ τοιαύτῃ δόξῃ καὶ ξασιλείᾳ κατὰ τὸν μέλλοντα αἰῶνα ἥξει ὁ Χριστὸς , δτε οὐκ ἀέρος , οὐ φωτὸς , οὐ τόπου χρεία καὶ τῶν τοιούτων , ἀλλ´ ἀντὶ πάντων κατὰ τὸν Ἀπόστολον ἡμῖν ἔσται ὁ Θεός ; Εἰ δὲ ἀντὶ πάντων , καὶ ἀντὶ φωτὸς πάντως · ὅθεν δείκνυται πάλιν καὶ τὸ φῶς ἐκεῖνο τῆς θεότητος ὄν · ἐπεὶ καὶ ὁ θεολογικώτατος τῶν εὐαγγελιστῶν Ἰωάννης διὰ τῆς Ἀποκαλύψεως ἐκφαίνει , ὡς ἡ μέλλουσα καὶ μένουσα ἐκείνη πόλις , « Οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου οὐδὲ τῆς σελήνης , ἵνα φαίνωσιν ἐν αὐτῇ · ἡ γὰρ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐφώτισεν αὐτὴν , καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον . » ΠΘλ Αρʹ´ οὐ φανερῶς ὑπέδειξεν ἡμῖν κἀκεῖ τὸν ἐν Θαβωρίῳ νῦν μεταμορφωθέντα θείως Ἰησοῦν ; ὅς ἔχει μὲν ὡς λύχνον
Lemmas: δέ καί μεταμορφόω ὁ Κύριος λάμπω , καί ὁ δικάζω καί ὁ λαμποοτηταω καί ὁ φάος δείκνυμι ἐκεῖνος . καί ἦξις πάλιν οἷος ὁράω ὁ μαθητής ἐν ὁ ὄρος , ἄρα προσλαμβάνω τίς φάος , καί εἰς ὁ αἰών ἔχω , ὅς πρότερος οὐ ἔχω ; ἄπαγε ὁ βλασφημία · ὁ γάρ οὗτος λέγω τρεῖς φύσις ἐπί ὁ Χριστός δοξάζω , ὁ τε θεῖος καί ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ ὁ φάος ἐκεῖνος · τοιγάρ οὐ ἕτερος , ἀλ ὅς ἔχω ἀφανής λαμπρότης οὗτος φανερόω . Εἰχ ε δέ ὑπό ὁ σάρξ κρύπτω ὁ λαμπρότης ὁ φύσις ὁ θεῖος · οὐκοῦν ὁ θεότης εἰμί ὁ φάος ἐκεῖνος , καί ἄκτιστος εἰμί · ἐπεί καί μεταμορφόω Χριστός κατά ὁ θεολόγος , οὐ ὅς εἰμί προσλαμβάνω , οὐδέ εἰς ὅσπερ οὐ εἰμί μεταβάλλω , ἀλ ὅσπερ εἰμί ὁ οἰκέω μαθητής ἐκφαίνω , διανοίγνυμι οὗτος ὁ ὄμμα , καί ἐκ τυφλός ἐργάζομαι βλέπω . ὁράω ὅτι πρός ὁ φάος ἐκεῖνος τυφλός εἰμί ὁ κατά φύσις ὁράω ὀφθαλμός ; οὐκοῦν οὐδέ ὁ φάος ἐκεῖνος αἰσθητός , οὐδέ ὁ ὁράω αἰσθητικός ἁπλόος ὁράω ὀφθαλμός , ἀλλά μετασκευάζω ὁ δύναμις ὁ θεῖον πνεῦμα . ἐναλλάσσω οὖν , καί οὗτος ὁ ἐναλλαγή εἶδον , οὐ ὅς ἄρτιος , ἀλ ἐάν ἐκ αὐτός ὁ πρόσληψις λαμβάνω ὁ ἡμέτερος φύραμα , θεόω ὁ ἕνωσις ὁ Λόγος ὁ Θεός . ἐντεῦθεν καί ὁ ἐν παρθενίας συλλαμβάνω τε καί τίκτω ξένος ὁ ἐκ αὐτός τίκτω σαρκοφόρος θεός ἐπιγιγνώσκω · καί Συμεών ὡς βρέφος οὗτος μετά χείρ λαμβάνω , καί ὁ πρεσβύτης Ἄννα προσυπαντάω · διαφαίνω γάρ οἶος δις ὑάλινος ὑμενόω ὁ θεῖος δύναμις διαυγάζω ὁ ἔχω ὁ ὀφθαλμός ὁ Καρδία καθαρ́νω . ὠνή ὄλλυμι ἰνέω Μέι ἰρρε ΠΙαε νῆιοοε ἰαίνω νιιλωος , ἱΙε ΠΗφοε ΑΟ ἰιααε , υγιός οοτίφ πωωιαυοιομαι τις δέ καί ὁ ἄλλος ἀπολαμβάνω ὁ κορυφαῖος , καί ἀνάγω οὗτος , καί κατ´ ἴδιος μόνος ; ἵνα τίς πάντως ὑποδείκνυμι μέγας τε καί μυστικός . Πῶς οὖν μέγας καί μυστικός ὁ ὁ αἰσθητής φάος θέα , ὅς αὐτός τε ὁ ἐκλέγω καί πρίν ἀνάγω , καί ὀν αὐτός ὁ κάτω λειόω ἔχω ; Τῖς δέ αὐτός χρεία καί πνεῦμα δύναμις , καί ὁ δις αὐτός προσθήκη ἢ ἐναλλαγή ὄμμα πρός ὁ ὁ φάος ἐκεῖνος θέα , εἴπερ αἰσθητός τε καί κτιστός ; Πῶς δέ δόξα καί βασίλειος ὁ πατήρ καί ὁ πνεῦμα ὁ φάος ὁ αἰσθητός ; Πῶς δδʹ ἐν τῆ τοιοῦτος δόξα καί ξασιλειος κατά ὁ μέλλω αἰών ἥκω ὁ Χριστός , δ οὐ ἀήρ , οὖον φάος , οὖον τόπος χρεία καί ὁ τοιοῦτος , ἀλ ἀντί πᾶς κατά ὁ ἀπόστολος ἐγώ εἰμί ὁ Θεός ; εἰμί δέ ἀντί πᾶς , καί ἀντί φάος πάντως · ὅθεν δείκνυμι πάλιν καί ὁ φάος ἐκεῖνος ὁ θεότης εἰμί · ἐπεί καί ὁ θεολογικός ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης διά ὁ ἀποκάλυψις ἐκφαίνω , ὡς ὁ μέλλω καί μένω ἐκεῖνος πόλις , « οὖον χρεία ἔχω ὁ ἥλιος οὐδέ ὁ σελήνη , ἵνα φαίνω ἐν αὐτός · ὁ γάρ δόξα ὁ Θεός φωτίζω αὐτός , καί ὁ λύχνος αὐτός ὁ ἀρνίον . » ΠΘλ Αρʹ´ οὖον φανερῶς ὑποδείκνυμι ἐγώ ἐκεῖ ὁ ἐν Θαβωρίῳ νῦν μεταμορφόω θεῖος Ἰησοῦς ; ὅς ἔχω μέν ὡς λύχνος