cogPG.PG151 260
ἐκράτησε βασιλέως ἢ ἀναιδὴς ὄρχησις , ὥστε καὶ εἰπεῖν τῷ κορασίῳ · « Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς , καὶ δώσω σοι · καὶ ὥμοσεν αὐτῇ ὅτι Ὦ ἐὰν αἰτήσῃς , δώσω σοι , ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου . » Ἐξέρχεται πρὸς τὴν μητέρα καὶ διδάσκαλον τῶν ἀσέμνων ἀλμάτων ἐκείνων καὶ λυγισμάτων τὸ ἀναιδὲς κόριον , ἀπαγγέλλει τὸν ὅρκον , ζητεῖ διδαχθῆναι τὸ αἴτημα , διδάσκεται πάραυτα , καὶ προθυμότατα πείθεται , καὶ πρὸς τὸν βασιλέα μετὰ σπουδῆς ἐπανέρχεται , καὶ τὴν αἴτησιν ἀνερυθριάστως προβάλλεται · Θέλω , λέγουσα , ἵνα μοὶ δῷς ἐξ αὐτῆς , ὅτι τάχιστα , κατ´ αὐτὴν δηλονότι τὴν ὥραν , ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ . Ταῦτα μὲν οὖν τὸ κοράσιον ἀπηρυθριασμένως ᾐτεῖτο · ἡ δὲ μοιχαλὶς ἔλυεν , ὡς ᾤετο , τῷ βασιλεῖ διὰ τούτων τὴν ἐπὶ τῷ φόνῳ τοῦ Βαπτιστοῦ καὶ προφήτου κατηγορίαν · Διὰ τὴν πρὸς τὸν ὅρκον εὐλάβειαν δόξεις , λέγουσα , τὸν φόνον ἐργάσασθαι , καὶ οὐ διὰ τὸ πρὸς τὸν δίκαιον μῦσος . « Ὁ δὲ βασιλεὺς περίλυπος γενόμενος , φησί , δϊά τε τοὺς ὅρκους καὶ τοὺς συνανακειμένους , οὐκ ἠθέλησεν αὐτὴν ἀθετῆσαι · » διὸ καὶ πέμψας ἀπεκεφάλισε τὸν Ἰωάννην ἐν τῇ φυλακῇ , καὶ ἠνέχθη ἡ κεφαλὴ , καὶ ἐδόθη τῷ κορασίῳ . Βαβαὶ πόσων κακῶν αἴτιον ἡ δοξομανία ! Οὐκ ! ψδύνατο φονεῦσαι διὰ τὸν ὄχλον , ἐφόνευσεν αὖθις διὰ τοὺς συνανακειμένους · περίλυπος ἐγένετο δι´ αλδὲν ἄλλο , ἢ διὰ τὸ δόξαι τῆς παρὰ τῶν πολλῶν ἐστερῆσθαι δόξης · στενὰ γὰρ ἐγένετο πάντοθεν τῷ βασιλεῖ τὰ πράγματα , ἂν μὲν φονεύσῃ τὸν δίκαιον , ἡ ἐπὶ τῷ φόνῳ μέμψις προσδόκιμος , ἂν μὴ φονεύσῃ , δόξει ἐπίορκος · ὁ ὅρκος διὰ φιλοτιμίαν , ὁ ἐπὶ τῇ παραβάσει τοῦ ὅρκου φόβος διὰ φιλοδοξίαν , ὁ ἐπὶ τῆς τοῦ ὅρκου φυλακῇ φόνος διὰ τὴν δόξαν · αὐτὸ τὸ συμπόσιον κενοδοξίὰ συνεκρότησεν ἅπαν . ΑΑΒ Καλῶς ἄρα ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις φησίν ὁ Κύριος · « Πῶς δύνασθε πιστεύειν εἰς ἐμὲ δέξαν παρὰ ἀλο λήλων λαμβάνοντες , καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ μὴ ζητοῦντες · » Ταύτην τὴν ἑξ ἀνρώπων δόξαν καὶ Ἰουδαῖοι ζητοῦντες τὴν πρὸς αὐτὸν ἠθέτησαν πίστιν , καὶ τὸ καθ´ ἑαυτοὺς πάντων τῶν προφητῶν τὴν κεφαλήν ἔκοψαν , τὸ πλήρωμα τῶν προφητῶν ἀνελόντες Χριστόν . Τοιαῦτα τὰ ἔργα τοῦ ὑπὸ μοιχαλίδων καὶ ὀρχηστρίδων γυναίων βασιλευομένου βασιλέως · τοιαῦτα οἷς θέλγεται καὶ ἀρέσκεται , καὶ δι´ ἃ τὴν βασιλείαν ἀπεμπολεῖ καὶ προδίδωσι . καὶ εἰς τοῦτο πράξεως ἄγεται . Τοιοῦτόν τι πάσχει καὶ ὁ ἡμέτερος νοῦς , ἀδελφοί · βασιλεὺς γὰρ καὶ αὐτοκράτωρ τῶν παθῶν ὑπὸ Θεοῦ δεδημιουργημένος , ὅταν αὐτὸς ὑπὸ τούτων θελχθῇ , εἰς ἀτόπους δουλείας καὶ πράξεις ἐκτόπους ἐξάγεται , καὶ οὔτω τῶν τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ τοῖς πάθεσι δεδουλωμένων ἕκαστος , ὑπὸ τοῦ οἰκείου συνειδότος ἐλέγχοντος ἀχθόμενοί τε καὶ δυσχεραίνοντες πρῶτον μὲν οἰονεὶ κατακλείουσιν αὐτὸ , καθάπερ ὁ Ἡρώδης τὸν Ἰωάννην , αὐτοῦ ἀκούειν μὴ θέλοντες · πρὸς δὲ καὶ τοὺς εἰς ἀθέτησιν τῆς ἁμαρτίας καὶ τροπὴν πάσης καλοκἀγαθίας γεγραμμένους λόγους μηδὲ τούτων ἀκούειν ἀποδεχόμενοι · ὅταν δὲ τελέως κρατηθῶσιν ὑπὸ τῆς παρανόμως συνοικούσης αὐτοῖς Ἡρωδιάδος , τῆς φιλαμαρτήμονος γνώμης , τότε καὶ τὸν ἔμφυτον αὐτοῖς τῆς χάριτος λόγον , τὴν ἑαυτῶν φημι συνείδισινς
Lemmas: κρατέω βασιλεύς ἢ ἀναιδής ὄρχησις , ὥστε καί εἶπον ὁ κοράσιον · « αἰτέω ἐγώ ὅς ἐάν ἐθέλω , καί δίδωμι σύ · καί ομνύω αὐτός ὅτι ὦ ἐάν αἰτέω , δίδωμι σύ , ἠώς ἥμισυς ὁ βασίλεια ἐγώ . » ἐξέρχομαι πρός ὁ μήτηρ καί διδάσκαλος ὁ άσεμνος ἅλμα ἐκεῖνος καί λύγισμα ὁ ἀναιδής κόριον , ἀπαγγέλλω ὁ Ὅρκος , ζητέω διδάσκω ὁ αἴτημα , διδάσκω πάραυτα , καί πρόθυμος πείθω , καί πρός ὁ βασιλεύς μετά σπουδή ἐπανέρχομαι , καί ὁ αἴτησις ἀνερυθρίαστος προβάλλω · ἐθέλω , λέγω , ἵνα ἐγώ δίδωμι ἐκ αὐτός , ὅτι ταχύς , κατ´ αὐτός δηλονότι ὁ ὥρα , ἐπί πίναξ ὁ κεφαλή Ἰωάννης ὁ βαπτιστής . οὗτος μέν οὖν ὁ κοράσιον ἀπηρυθριασμένως αἰτέω · ὁ δέ μοιχαλίς λύω , ὡς οἴομαι , ὁ βασιλεύς διά οὗτος ὁ ἐπί ὁ φόνος ὁ βαπτιστής καί προφήτης κατηγορία · Ζεύς ὁ πρός ὁ Ὅρκος εὐλάβεια δοκέω , λέγω , ὁ φόνος ἐργάζομαι , καί οὖον διά ὁ πρός ὁ Δίκαιος μύσος . « ὁ δέ βασιλεύς περίλυπος γίγνομαι , φημί , διά τε ὁ Ὅρκος καί ὁ συνανάκειμαι , οὐ ἐθέλω αὐτός ἀθετέω · » διό καί πέμπω ἀποκεφαλίζω ὁ Ἰωάννης ἐν ὁ φυλακή , καί φέρω ὁ κεφαλή , καί δίδωμι ὁ κοράσιον . βαβαί πόσος κακός αἴτιος ὁ δοξομανία ! οὐ ! ψδύνατο φονεύω διά ὁ ὄχλος , φονεύω αὖθις διά ὁ συνανάκειμαι · περίλυπος γίγνομαι δις Άλδος ἄλλος , ἢ διά ὁ δόξα ὁ παρά ὁ πολύς στερέω δόξα · στενός γάρ γίγνομαι πάντοθεν ὁ βασιλεύς ὁ πρᾶγμα , εἄν μέν φονεύω ὁ Δίκαιος , ὁ ἐπί ὁ φόνος μέμψις προσδόκιμος , εἄν μή φονεύω , δοκέω ἐπίορκος · ὁ Ὅρκος διά φιλοτιμία , ὁ ἐπί ὁ παράβασις ὁ Ὅρκος φόβος διά φιλοδοξία , ὁ ἐπί ὁ ὁ Ὅρκος φυλακή φόνος διά ὁ δόξα · αὐτός ὁ συμπόσιον κενοδοξία συγκροτέω ἅπας . Άαβ καλῶς ἄρα ἐν ὁ Εὐαγγέλιος φημί ὁ Κύριος · « Πῶς δύναμαι πιστεύω εἰς ἐγώ δείκνυμι παρά ἀλο λήλων λαμβάνω , καί ὁ δόξα ὁ παρά ὁ μόνος Θεός μή ζητέω · » οὗτος ὁ ἕξ ἀνρώπων δόξα καί Ἰουδαῖος ζητέω ὁ πρός αὐτός ἀθετέω πίστις , καί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ πᾶς ὁ προφήτης ὁ κεφαλή κόπτω , ὁ πλήρωμα ὁ προφήτης ἀναιρέω Χριστός . τοιοῦτος ὁ ἔργον ὁ ὑπό μοιχαλίδα καί ὀρχηστρίς γύναιος βασιλεύω βασιλεύς · τοιοῦτος ὅς θέλγω καί ἀρέσκω , καί δις ὁ ὁ βασίλειος ἀπεμπολέω καί προδίδωμι . καί εἰς οὗτος πρᾶξις ἄγω . τοιοῦτος τίς πάσχω καί ὁ ἡμέτερος νόος , ἀδελφός · βασιλεύς γάρ καί αὐτοκράτωρ ὁ πάθος ὑπό Θεός δημιουργέω , ὅταν αὐτός ὑπό οὗτος θέλγω , εἰς ἄτοπος δουλεία καί πρᾶξις ἔκτοπος ἐξάγω , καί οὐτάω ὁ ὁ ἁμαρτία καί ὁ πάθος δουλόω ἕκαστος , ὑπό ὁ οἰκεῖος σύνοιδα ἐλέγχω ἄχθομαι τε καί δυσχεραίνω πρῶτος μέν οἱονεί κατακλείω αὐτός , καθάπερ ὁ Ἡρῴδης ὁ Ἰωάννης , αὐτός ἀκούω μή ἐθέλω · πρός δέ καί ὁ εἰς ἀθέτησις ὁ ἁμαρτία καί τροπή πᾶς καλοκἀγαθία γράφω λόγος μηδέ οὗτος ἀκούω ἀποδέχομαι · ὅταν δέ τέλειος κρατέω ὑπό ὁ παρανόμως συνοικέω αὐτός Ἡρωδιάς , ὁ φιλαμαρτήμων γνώμη , τότε καί ὁ ἔμφυτος αὐτός ὁ χάρις λόγος , ὁ ἑαυτοῦ φημί συνείδισινς