cogPG.PG151 272
φωνὴν σπλαγχνισθεὶς ἐπὶ τῇ χήρᾳ ἧς ὁυἱὰς ἐξεκομίζετο τεθνηιεώς , καὶ μηδὲν μελλήσας , μηδὲ πραγματευσάμενος , μηδ´ εὐξάμενος , ἀλλὰ προστάγματι μόνῳ δοὺς ἑκ νεκροῦ ζῶντα τὸν μονογενῆ τῇ πενθούσῃ μητρί , μόνος ἔδειξεν αὐτὸς ὤν ὁ ζωῆς καὶ ὑανάτου Κύριος . Ἐγένετο γὰρ , φησὶν ὁ εὐαγγελιστὴς , ἐν τῇ ἐξῆς ἐπορεύετο ὁ Ἰησοῦς εἰς πόλιν καλουμένην Ναῖν . Αὐτόκλητος ἐπὶ τὸ μέγα θαῦμα τοῦτο τῆς ἄναστάσεως ὄ Κύριος ἔρχεται , ἵνα δείξῃ μὴ μόνην τὴν ζωοποιὸν δύναμιν , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν ἀσύγκριτον ἔχων . Τῷ μὲν γὰρ Ἡλία οἴον καὶ ἐπέσκωψεν ἡ Σαραφθία , κενοῦσα πρὸς τὴν τοῦ παιδὸς ἀναβίωσιν · τὸν δὲ Ἐλισσαῖον προδιδάξασα μὴ προῖδόντα τὸ πάθος , εἶτα καὶ κατηνάγκασεν ἡ Σουμανῖτις , « Ζῇ , λέγουσα , Κύριος , καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου , εἰ ἐγκαταλείψω σε . » Ὁ δὲ Κύριος καὶ προγινώσκει παρ´ ἑαυτοῦ , καὶ μηδενὸς ἐκκαλουμένου πορεύεται πρὸς τὴν πόλιν , ἀφ´ ἧς ὁ τεθνηκὼς ἐξεκομίζετο παῖς . ἐπορεύετο δέ , φησὶν , ἐν τῇ ἑξῆς . Καὶ τοῦτο πανσόφως ὁ εὐαγγελιστὴς ὑπεσημήνατο . ὑπογράφει γὰρ ἡ τοῦ παιδὸς τῆς χήρας ἀνάστασις τὴν ἀνακαίνισιν τοῦ ἡμετέρου νοῦ . Χήρα γὰρ ἦν καὶ ἡ καθ´ ἡμᾶς ψυχὴ διὰ τὴν ἀμαρτίαν στερηθεῖσα τοῦ οὐρανίου νυμφίου , ἔχουσα καθάπερ τινὰ μονογενῆ τὸν οἰκεῖον ἑκάστῃ νοῦν , ὃς τεθνηκὼς ἦν τῷ κέντρῳ τῆς ἀμαρτίας ἀπολέσας τὴν ὄντως ζωήν . Ἐξεκομίζετο δὲ καὶ οὗτος , ποῤῥωτέρω δήπου Θεοῦ γινόμενος ὑπὸ τῶν ἀγόντων αὐτὸν παθῶν εἰς ἅδου καὶ ἀπωλείας βυθοὺς , ἀλλὰ πορευθεὶς ἐφ´ ἡμᾶς ὁ Κύριος , καὶ ἐπιστὰς ἤδη τῇ διὰ σαρκὸς αὐτοῦ παρουσίᾳ , καὶ ἀνεκαίνισε καὶ ἀνήγειρεν . Αὔτη δὲ οὐκ ἐξ ἀρχῆς ἐφ´ ἡμᾶς , ἀλλ´ ὕστερον ἐπ´ ἐσχάτων αἰώνων γέγονε . Διὰ τοῦτο οὐδὲ τοῦτο παρῆκεν ὁ εὐαγγελιστὴς , ἐπορεύετο , λέγων , ἐν τῆ ἑξῆς ὁ Ἰησοῦς ἀναστήσων τὸν τεθνηκότα τῆς χήρας παῖδα , καὶ ταύτης τὸ πένθος εἰς εὐφροσύνην μετασκευάσων . Προσέχετς τοῖς λεγομένοις τὸν νοῦν , ἀδελφοὶ , παρακαλῶ · καὶ ὑμῶν γὰρ ἕκαστος ἐὰν αἴσθησιν λάβῃ τοῦ ἐν αὐτῷ τεθνηκότος , καὶ τὰς οἰκείας ἀμαρτίας θρηνῇ πενθῶν , καὶ σκυθρωπάζων διὰ ταύτας ἐν μετανοίᾳ , πορεύσεται καὶ πρὸς αὐτὸ ὁ Παράκλητος ζωήν παρέχων καὶ παράκλησιν τὴν αἰώνιον . Μακάριοι γὰρ , φησὶν , οἱ πενθοῦντες , ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται . Ἀλλ´ ἐπορεύετο , φησὶν , ὁ Ἰησοῦς , καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς . Ὁ μὲν γὰρ Ἡλίας μονοῦται μέλλων ἀναστήσειν τὸν τῆς Σαραφθίας , καὶ ὁ Ἐλισσαῖος ἀναβὰς τὸ ὑπερῷον , ἔνθα ὁ τεθνηκὼς ἔκειτο , ἀπέκλεισε τὴν θύραν , ὡς ἡ ἱστορία φησί , κατὰ τῶν δύο αὐτῶν , τῆς τε Σουμανίτιδος καὶ τοῦ οἰκείου μαθητοῦ Γιεζῆ . Ἐπεὶ γὰρ ἐκτενεστάτης ἦν αὐτοῖς πρὸς τὸν Θεὸν δεήσεως χρεία , πεφύκασι δὲ οἱ ἄνθρωποι μονωθέντες τὸν νοῦν ἀπασχολεῖν τελεώτερον , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὅλον ἀνατείνειν ἔχειν , διὰ τοῦτο καὶ τῶν οἰκειοτάτων ἐχώρισαν ἑαυτούς · ὁ δὲ Κύριος , ὡς ἀληθῶς , ζωῆς ἔχων καὶ θανάτου τὴν ἐξουσίαν καὶ μηδαμῶς · προσευχῆς ἐπὶ τῷ ζῶσαι τὸν παῖδα δεόμενος , οὐ μόνον τοὺς οἰκείους μαθητὰς εἶχε μεθ´ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ καὶ ὄχλον πολὺν , τὸν μὲν αὐτὸς ἦγε , τὸν δὲ περί τὸν ἐκφερόμενον εὗρε . Καὶ πάντων ὁρώντων καὶ ἀκουόντων προστάγματι μόνῳ τὸν νεκρὸν ἐζώωσεν , ὑπὸ φιλανθρωπίας παρρησίᾳ τοῦτο ποιήσας , ἵνα
Lemmas: φωνή σπλαγχνίζομαι ἐπί ὁ χήρα ὅς ὅς ἐκκομίζω θνῄσκω , καί μηδείς μέλλω , μηδέ πραγματεύομαι , μηδ´ εὔχομαι , ἀλλά πρόσταγμα μόνος δίδωμι ἐκ νεκρός ζῶ ὁ μονογενής ὁ πενθέω μήτηρ , μόνος δείκνυμι αὐτός εἰμί ὁ ζωή καί ὑανάτου Κύριος . γίγνομαι γάρ , φημί ὁ εὐαγγελιστής , ἐν ὁ ἑξῆς πορεύω ὁ Ἰησοῦς εἰς πόλις καλέω Νάιν . αὐτόκλητος ἐπί ὁ μέγας θαῦμα οὗτος ὁ ἀνάστασις ὅς Κύριος ἔρχομαι , ἵνα δείκνυμι μή μόνος ὁ ζωοποιός δύναμις , ἀλλά καί ὁ ἀγαθότης καί ὁ εὐσπλαγχνία ἀσύγκριτος ἔχω . ὁ μέν γάρ Ἡλίας οἷος καί ἐπισκώπτω ὁ Σαραφθία , κενόω πρός ὁ ὁ παῖς ἀναβίωσις · ὁ δέ Ἐλισσαῖος προδιδάσκω μή προοράω ὁ πάθος , εἶτα καί καταναγκάζω ὁ Σουμανῖτις , « ζάω , λέγω , Κύριος , καί ζῶ ὁ ψυχή σύ , εἰμί ἐγκαταλείπω σύ . » ὁ δέ Κύριος καί προγιγνώσκω παρ´ ἑαυτοῦ , καί μηδείς ἐκκαλέω πορεύω πρός ὁ πόλις , ἀφή ὅς ὁ θνῄσκω ἐκκομίζω παῖς . πορεύω δέ , φημί , ἐν ὁ ἑξῆς . καί οὗτος πάνσοφος ὁ εὐαγγελιστής ὑποσημαίνω . ὑπογράφω γάρ ὁ ὁ παῖς ὁ χήρα ἀνάστασις ὁ ἀνακαίνισις ὁ ἡμέτερος νόος . Χήρα γάρ εἰμί καί ὁ καθ´ ἐγώ ψυχή διά ὁ ἁμαρτία στερέω ὁ οὐράνιος νυμφίος , ἔχω καθάπερ τις μονογενής ὁ οἰκέω ἕκαστος νόος , ὅς θνῄσκω εἰμί ὁ κέντρον ὁ ἁμαρτία ἀπόλλυμι ὁ εἰμί ζωή . ἐκκομίζω δέ καί οὗτος , πρόσω δήπου Θεός γίγνομαι ὑπό ὁ ἄγω αὐτός πάθος εἰς ἅδος καί ἀπώλεια βυθός , ἀλλά πορεύω ἐφίημι ἐγώ ὁ Κύριος , καί ἐφίστημι ἤδη ὁ διά σάρξ αὐτός παρουσία , καί ἀνακαινίζω καί ἀνεγείρω . οὗτος δέ οὐ ἐκ ἀρχή ἐφίημι ἐγώ , ἀλ ὕστερος ἐπι ἔσχατος αἰών γίγνομαι . Ζεύς οὗτος οὐδέ οὗτος παρίημι ὁ εὐαγγελιστής , πορεύω , λέγω , ἐν τῆ ἑξῆς ὁ Ἰησοῦς ἀνίστημι ὁ θνῄσκω ὁ χήρα παῖς , καί οὗτος ὁ πένθος εἰς Εὐφρόσυνος μετασκευάζω . Προσέχετς ὁ λέγω ὁ νόος , ἀδελφός , παρακαλέω · καί σύ γάρ ἕκαστος ἐάν αἴσθησις λαμβάνω ὁ ἐν αὐτός θνῄσκω , καί ὁ οἰκεῖος ἁμαρτία θρηνέω πένθος , καί σκυθρωπάζω διά οὗτος ἐν μετάνοια , πορεύω καί πρός αὐτός ὁ Παράκλητος ζωή παρέχω καί παράκλησις ὁ αἰώνιος . μακάριος γάρ , φημί , ὁ πενθέω , ὅτι αὐτός παρακαλέω . Ἀλ πορεύω , φημί , ὁ Ἰησοῦς , καί συμπορεύομαι αὐτός ὁ μαθητής αὐτός ἱκανός καί ὄχλος πολύς . ὁ μέν γάρ Ἡλίας μονόω μέλλω ἀνίστημι ὁ ὁ Σαραφθίας , καί ὁ Ἐλισσαῖος ἀναβαίνω ὁ ὑπερῷος , ἔνθα ὁ θνῄσκω κεῖμαι , ἀποκλείω ὁ θύρα , ὡς ὁ ἱστορία φημί , κατά ὁ δύο αὐτός , ὁ τε Σουμανῖτις καί ὁ οἰκεῖος μαθητής Γιεζῆ . ἐπεί γάρ ἐκτενής εἰμί αὐτός πρός ὁ θεός δέησις χρεία , φύω δέ ὁ ἄνθρωπος μονόω ὁ νόος ἀπασχολέω τέλειος , καί πρός ὁ θεός ὅλος ἀνατείνω ἔχω , διά οὗτος καί ὁ οἰκεῖος χωρίζω ἑαυτοῦ · ὁ δέ Κύριος , ὡς ἀληθής , ζωή ἔχω καί θάνατος ὁ ἐξουσία καί μηδαμῶς · προσευχή ἐπί ὁ ζώννυμι ὁ παῖς δήω , οὖον μόνος ὁ οἰκεῖος μαθητής ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ , ἀλλά καί ὄχλος πολύς , ὁ μέν αὐτός ἄγω , ὁ δέ περί ὁ ἐκφέρω εὑρίσκω . καί πᾶς ὁράω καί ἀκούω πρόσταγμα μόνος ὁ νεκρός ζώννυμι , ὑπό φιλανθρωπία παρρησία οὗτος ποιέω , ἵνα