cogPG.PG151 254
σαρκικῶν αὐτοῦ φρονημάτων , καὶ ἐπιστρεψάτω πρὸς Κύριον . Μετανοήσωμεν ἐκ ψυχῆς , ΔΦ μεταστήσωμεν ἡμᾶς αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πονηρᾶς συνηθείας καὶ τῆς φιλαμαρτήμονος γνώμης , ἵνα στήσωμεν τὴν θείαν ὀργὴν , καὶ πρὸς ἔλεον μεταστήσωμεν . Ἰατρεύσωμεν τὴν ἡμετέραν κακίαν , μὴ ὑπὸ τῆς κακίας ἀναλωθῶμεν . Μιμησώμεθα μὴ τοὺς ἐν τῷ κατακλυσμῷ διαφθαρέντας , ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ Νινευῒ τῇ μεταμελείᾳ διασωθέντας · ἐκεῖνοι μὴ ἔχοντες ἐκ πολλῶν ὑποδειγμάτων ἐννοεῖν τηνικαῦτα τὴν θείαν φιλανθρωπίαν , ὅμως ἀνεβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν ἐκτενῶς , καὶ ἀπέστρεψεν ἔκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς , καὶ ἀπὸ τῆς ἀδικίας τῆς ἐν χερσὶν αὐτοῦ , λέγοντες · « Τίς οἷδεν εἰ μετανοήσει ὁ Θεὸς , καὶ ἀποστρέψει ἐξ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ , καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα ; » Ἡμεῖς ἐκ πολλῶν τε ἄλλων ἔγνωμεν καὶ ἐξ ἐκείνων αὐτῶν ὅτι · « Εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ ἔργα αὐτῶν , ὅτι μετενόησαν καὶ ἐπέστρεψαν , καὶ μετενόησε καὶ αὐτὸς ἐπὶ τοῖς κακοῖς οἷς ἐλάλησε τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς , καὶ οὐκ ἐποίησεν . » Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν Ἰωνᾶς ἢν ὁ κηρύττων καὶ ἀπειλῶν · καὶ τὸ μεῖζον , ὅτι μηδὲ πρὸς μετάνοιαν ἕλκων , μηδὲ ἐπαγγελλόμενος τὴν συμπάθειαν . Ἰωνᾶς ὁ καταβὰς εἰς Ἰόππην ἐξ Ἰουδαίας , καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς τὸν τῆς θαλάσσης βρασμὸν , ἐν ᾧ καταποθεὶς ὑπὸ κήτους , τριήμερος ἐξεδόθη πρὸς τὴν Νινευῒ καὶ ἐκήρυττε . Πόσον δὴ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε ; Αὐτὸς γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ προαιώνιος Λόγος , οὖ τύπος Ἰωνᾶς ἦν , ἐκ τῶν οὐρανῶν κατῆλθεν , ὡς ἐκεῖνος εἰς Ἰόππην , οὗτος εἰς γῆν · καὶ τοῖς πειρασμοῖς καὶ τοῖς πάθεσιν ἐκδοθείς , ὡς ἐκεῖνος τοῖς κύμασι , διὰ τοῦ θανάτου κατῆλθεν εἰς τὰ κατώτατα πάσης τῆς γῆς ὑπὸ τοῦ δου , ὡς ἐκεῖνος ὑπὸ τοῦ κήτους καταποθείς , καὶ τριήμερος ἀναστὰς ἐκεῖθεν τοῖς μετανοοῦσιν οὐράνιον ἐπηγγείλατο βασιλείαν , καὶ τὰ τῆς μετανοίας ἔργα πᾶσιν ἡμῖν διετράνωσε καὶ ἐκήρυξεν , ἄπερ ἀθετοῦντες ἡμεῖς δικαίως τῷ χαλεπῷ θανάτῳ παραδιδόμεθα Χαλεπὸν μὲν οὖν ὁ θάνατος , προσγινόμενός τε καὶ προσδοκώμενος , ἀλλὰ τὸ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν μὴ ἐπιστρέψαι πολλῷ χαλεπώτερον · ἐνταῦθα γὰρ αὔξει τὴν τιμωρίαν , καὶ μετὰ ταῦτα τοῖς ἀτελευτήτοις παραπέμπει κολαστηρίοις , ὧν μὴ γένοιτό τινα πεῖραν ἡμῶν λαβεῖν . Εἰ γὰρ τὰ ἐνταῦθα δεινὰ δοκοῦσιν ἀφόρητα , παρερχόμενα ὄντα , καὶ τοῦ σώματος μόνον ἁπτόμενα , τίνα ἐκεῖνα , ἃ μετὰ τοῦ σώματος κολάζει καὶ τὴν ψυχὴν , καὶ προσδοκίαν ἀπελλαγῆς οὐκ ἔχει οὐδέποτε · Ἀλλ´ ἡμεῖς μετανοήσωμεν , ἀδελφοί , καὶ ἐπιστρέψωμεν ἔργῳ καὶ λόγῳ τὴν μετάνοιαν ἐνδεικνύμενοι · καὶ προσπέσωμεν τῷ Θεῷ μετὰ συντετριμμένης καρδίας πρὸς αὐτὸν λέγοντες · Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς ἡμᾶς , μηδὲ τῇ ἀργῇ σου παιδεύσῃς ἡμᾶς · ἀλλὰ ποίησον μεθ´ ἡμῶν κατὰ τὸ ἔλεός σου . Ἐγγύς ἐστιν οὐτος τοῖς ἐπικαλουμένοις , ἐὰν μὴ τοῖς στόμασι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ διανοίᾳ βοῶσι , τοῖς ἔργοις καὶ τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν πρὸς αὐτὸν ἐπιστρέφοντες . « Ἐπιστρέψατε γὰρ πρός με , καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς , λέγει Κύριος , καὶ τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν οὐ μὴ μνησθῶ ἔτι . » Ἐὰν πάντως ἡμεῖς ταύτας , ἢ ἀνεπιστρόφως
Lemmas: σαρκικός αὐτός φρόνημα , καί ἐπιστρέφω πρός κύριος . μετανοέω ἐκ Ψυχή , ΔΦ μεθίστημι ἐγώ αὐτός ἀπό ὁ πονηρός συνήθεια καί ὁ φιλαμαρτήμων γνώμη , ἵνα ἵστημι ὁ θεῖος ὀργή , καί πρός ἔλεος μεθίστημι . ἰατρεύω ὁ ἡμέτερος κακία , μή ὑπό ὁ κακία ἀναλίσκω . μιμέομαι μή ὁ ἐν ὁ κατακλυσμός διαφθείρω , ἀλλά ὁ ἐν ὁ Νινευΐ ὁ μεταμέλεια διασῴζω · ἐκεῖνος μή ἔχω ἐκ πολύς ὑπόδειγμα ἐννοέω τηνικαῦτα ὁ θεῖος φιλανθρωπία , ὅμως ἀναβοάω πρός ὁ θεός ἐκτενής , καί ἀποστρέφω ἔκαστος ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός , καί ἀπό ὁ ἀδικία ὁ ἐν χείρ αὐτός , λέγω · « Τῖς οἶδα εἰμί μετανοέω ὁ θεός , καί ἀποστρέφω ἐκ ὀργή θυμός αὐτός , καί οὖον μή ἀπόλλυμι ; » ἐγώ ἐκ πολύς τε ἄλλος γιγνώσκω καί ἐκ ἐκεῖνος αὐτός ὅτι · « εἶδον ὁ θεός ὁ ἔργον αὐτός , ὅτι μετανοέω καί ἐπιστρέφω , καί μετανοέω καί αὐτός ἐπί ὁ κακός ὅς λαλέω ὁ ποιέω αὐτός , καί οὐ ποιέω . » Ἀλ ἐκεῖ μέν Ἰωνᾶς εἄν ὁ κηρύσσω καί ἀπειλέω · καί ὁ μείζων , ὅτι μηδέ πρός μετάνοια ἕλκω , μηδέ ἐπαγγέλλω ὁ συμπάθεια . Ἰωνᾶς ὁ καταβαίνω εἰς Ἰόππη ἐκ Ἰουδαῖος , καί ἀπό οὗτος εἰς ὁ ὁ θάλασσα βρασμός , ἐν ὅς καταπίνω ὑπό κῆτος , τριήμερος ἐκδίδωμι πρός ὁ Νινευΐ καί κηρύσσω . πόσος δή πλείων Ἰωνᾶς ὧδε ; αὐτός γάρ ὁ ὁ Θεός προαιώνιος Λόγος , οὖον τύπος Ἰωνᾶς εἰμί , ἐκ ὁ οὐρανός κατέρχομαι , ὡς ἐκεῖνος εἰς Ἰόππη , οὗτος εἰς γῆ · καί ὁ πειρασμός καί ὁ πάθος ἐκδίδωμι , ὡς ἐκεῖνος ὁ κῦμα , διά ὁ θάνατος κατέρχομαι εἰς ὁ κάτος πᾶς ὁ γῆ ὑπό ὁ δήω , ὡς ἐκεῖνος ὑπό ὁ κῆτος καταπίνω , καί τριήμερος ἀνίστημι ἐκεῖθεν ὁ μετανοέω οὐράνιος ἐπαγγέλλω βασίλειος , καί ὁ ὁ μετάνοια ἔργον πᾶς ἐγώ διατρανώνω καί κηρύσσω , Ἄπερ ἀθετέω ἐγώ δικαίως ὁ χαλεπός θάνατος παραδίδωμι χαλεπός μέν οὖν ὁ θάνατος , προσγίγνομαι τε καί προσδοκάω , ἀλλά ὁ ἀπό ὁ ἁμαρτία ἐγώ μή ἐπιστρέφω πολύς χαλεπός · ἐνταῦθα γάρ αὐξάνω ὁ τιμωρία , καί μετά οὗτος ὁ ἀτέλευτος παραπέμπω κολαστήριον , ὅς μή γίγνομαι τις πείρω ἐγώ λαμβάνω . εἰμί γάρ ὁ ἐνταῦθα δεινός δοκέω ἀφόρητος , παρέρχομαι εἰμί , καί ὁ σῶμα μόνος ἅπτω , τίς ἐκεῖνος , ὁ μετά ὁ σῶμα κολάζω καί ὁ ψυχή , καί προσδοκία ἀπελλαγῆς οὐ ἔχω οὐδέποτε · Ἀλ ἐγώ μετανοέω , ἀδελφός , καί ἐπιστρέφω ἔργον καί λόγος ὁ μετάνοια ἐνδείκνυμι · καί προσπίπτω ὁ Θεός μετά συντρίβω Καρδία πρός αὐτός λέγω · κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , μηδέ ὁ ἀργός σύ παιδεύω ἐγώ · ἀλλά ποιέω μεθ´ ἐγώ κατά ὁ ἔλεος σύ . ἐγγύς εἰμί οὐτος ὁ ἐπικαλέω , ἐάν μή ὁ στόμα μόνος , ἀλλά καί ὁ διάνοια βοῦς , ὁ ἔργον καί ὁ ἐπιτήδευμα αὐτός πρός αὐτός ἐπιστρέφω . « ἐπιστρέφω γάρ πρός ἐγώ , καί ἐπιστρέφω πρός σύ , λέγω Κύριος , καί ὁ ἀνομία σύ οὖον μή μιμνήσκω ἔτι . » ἐάν πάντως ἐγώ οὗτος , ἢ ἀνεπίστροφος