cogPG.PG151 261
ἀναιροῦσι , τελέως καταργοῦντες αὐτὴν , ἀπιστοῦσί τε καὶ ἀντιλέγουσι τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ , ἀσυνείδητοι παντάπασι καὶ ἀντικείμενοι τῷ λόγῳ τοῦ Θεοῦ γινόμενοι , καθάπερ ὁ Ἡρώδης τῷ Ἰωάννῃ . Ἀλλὰ καὶ οἱ πρὸς τὴν ἀλήθειαν τῆς εὐσεβείας ἀντιλέγοντες τὰ παραπλήσια πάσχουσι , μᾶλλον δὲ καὶ ποιοῦσιν . Ἐλεγχόμενοι γὰρ ὑπὸ τῶν προφητικῶν καὶ ἀποστολικῶν καὶ πατρικῶν λόγων παρ´ ἡμῶν προτεινομένων , πρῶτον μὲν ὥσπερ κατακλείουσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς βιβλίοις , λέγοντες , Ἄφετε αὐτοὺς ἐκεῖ κεῖσθαι , καὶ μηδεὶς αὐτοῖς χρήσθω , μηδὲ προ.τεινέτω τούτους · μηδὲ γοῦν τοῦ Κυρίου λέγοντος ἀκούοντες , « Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφὰς , καὶ ἐν αὐταῖς εὑρήσετε ζωὴν τὴν αἰώνιον . » Εἶτα ὑπὸ τῆς Ἡρωδιάδος , τῆς καθ´ ἑαυτοὺς δυσσεβοῦς δόξης , ἐπὶ τὸ χεῖρον προαγόμενοι , καὶ προτιθέασιν αὐτοὺς ἐπὶ πίνακος οἰονεὶ κατεσφαγμένους , διὰ τῶν οἰκείων συγΥραμμάτων τούτους ἀναιροῦντες , εἰς ἐπίχαρμα καὶ βλάβην τῶν αὐτοῖς συναινούντων . Οὔτως Ἡρώδης μὲν ἔστι πάσης κακίας τε καὶ δυσσεβείας πρόγραμμα · ὁ δὲ Ἰωάννης πάσης ἀρετῆς καὶ εὐσεβείας στήλη · Ἡρώδης μὲν γάρ ἐστι τὸ πλήρωμα τῆς κακίας , τὸ κράτος τῆς δυσσεβείας τὸ ὄργανον τῆς παρανομίας , ὁ σάρκινος ὄντως , ὡς κατὰ σάρκα ζῶν τε καὶ φρονῶν · Ἰωάννης δὲ ἡ τῶν ἀπ´ αἰῶνος θεοφόρων ἀκρότης , τὸ περιφανὲς καταγώγιον τῶν χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος , ὁ τῆς θείας χάριτος φερωνύμως ἐπώνυμος , τὸ πάσης εὐσεβείας καὶ ἀρετῆς ἐνδιαίτημα . Δύο τοίνυν εἰκόνες πρόκεινται σήμερον , καθ´ ὑπερβολὴν πρὸς ἀλλήλας ἀνθεστηκυῖαι καὶ ἀντικείμεναι , ὧν ἡ μὲν ὀλίγα τε καὶ πρὸς ὀλίγον τοὺς κατ´ αὐτὴν ζῇν προαιρουμένους Κὐφραίνειν δοκοῦσα καὶ τιμᾷν , ἀτιμίᾳ καὶ θλίψει παραδίδωσιν ἀλήκτῳ καὶ ἀφορήτῳ · ἡ δὲ πρὸς ὀλίγον πονεῖν διδοῦσα τοὺς πρὸς αὐτὴν βλέποντας , εἶτα χαρίζεται τούτοις δόξαν καὶ ἀπόλαυσιν θείαν καὶ ἀπόῤῥητον καὶ ἀληθινὴν καὶ αἰώνιον . Εἰ μὲν οὖν κατὰ σάρκα ζῶμεν , κατὰ μίμησιν τοῦ δερματίνου iρώδου μέλλομεν ἀποθνήσκειν , καθά φησιν ὁ Ἀπόστολος · εἰ δὲ θείῳ ἁ Πνεύματι κατὰ ζῆλον τοῦ Ἰωάννου ταῖς πονηραῖς τοῦ σώματος ὁρέξεσί τε καὶ πράξεσιν ἀντικείμεθα , ζησόμεθα εἰς αἰῶνας . Τῆς μὲν γὰρ κατὰ πνεῦμα ζωῆς τὸ τέλος κέκρυπται νῦν ἐν τῷ Χριστῷ πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ οὔπω πᾶσι φανερόν ἐστιν , ὅταν δὲ φανερωθῇ , ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα κληρονόμοι Θεοῦ , συγκληρονόμοι Χριστοῦ , τῶν αἰωνίων ἐκείνων καὶ ἀκηράτων ἀγαθῶν ἐπιτυχόντες , ἃ μήτε ὀφθαλμὸς εἰδε , μήτε οὖς ἤκουσεν , ἀλλ´ οὐδὲ ἐπὶ καρδίαν ἀναβέβηκεν ἀνθρώπου , ὡς ὑπὲρ ἀκοὴν ὄντα καὶ ὁφθαλμὸν καὶ διάνοιαν · τοῖς δὲ κατὰ σάρκα ζῶσιν οὐ θνητὰ καὶ πρόσκαιρα μόνον , ἀλλὰ καὶ οὕτω σμικρὰ καὶ εὐτελῆ τὰ τερπνὰ , ὡς κερατίοις τισὶ καὶ χοιρώδει παρεικάζεσθαι βρώσει . Εἰ μὲν οὖν καὶ ταῦτα ἦσαν αἰώνια , πάλιν ἐκεῖνα τούτων προτιμᾷν ἔδει , ὡς ἀσυγκρίτως παντάπασιν ὑπερέχοντα · εἰ δὲ κατ´ ἐκεῖνα μεγάλα τινὰ καὶ θαυμαστὰ καὶ ταῦτα ἦν , ὅτι ταῦτα πρόσκαιρα , ἐκεῖνα δὲ αἰώνια , πάλιν ἐκεῖνα προτιμητέα ὡς διαμένοντα · ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνα μὲν καὶ ἄληκτα καὶ ἀσύγκριτα , ταῦτα δὲ καὶ ἀχρεῖα καὶ πρόσκαιρα , προτιμήσωμεν , ἀδελ . φοὶ , τὰ μόνιμα καὶ ἀπόῤῥητα καὶ οὐράνια τῶν κάτω
Lemmas: ἀναιρέω , τέλειος καταργέω αὐτός , ἀπιστέω τε καί ἀντιλέγω ὁ θεόπνευστος γραφή , ασυνείδητος παντάπασι καί ἀντίκειμαι ὁ λόγος ὁ Θεός γίγνομαι , καθάπερ ὁ Ἡρῴδης ὁ Ἰωάννης . ἀλλά καί ὁ πρός ὁ ἀλήθεια ὁ εὐσέβεια ἀντιλέγω ὁ παραπλήσιος πάσχω , μᾶλλον δέ καί ποιέω . ἐλέγχω γάρ ὑπό ὁ προφητικός καί ἀποστολικός καί πατρικός λόγος παρ´ ἐγώ προτείνω , πρῶτος μέν ὥσπερ κατακλείω αὐτός ἐν ὁ βιβλίον , λέγω , ἄφετος αὐτός ἐκεῖ κεῖμαι , καί μηδείς αὐτός χράω , μηδέ προτείνω οὗτος · μηδέ γοῦν ὁ κύριος λέγω ἀκούω , « ἐρευνάω ὁ γραφή , καί ἐν αὐτός εὑρίσκω ζωή ὁ αἰώνιος . » εἶτα ὑπό ὁ Ἡρωδιάς , ὁ καθ´ ἑαυτοῦ δυσσεβής δόξα , ἐπί ὁ χείρων προάγω , καί προτίθημι αὐτός ἐπί πίναξ οἱονεί κατασφάζω , διά ὁ οἰκέω συγυραμμα οὗτος ἀναιρέω , εἰς ἐπίχαρμα καί βλάβη ὁ αὐτός συναινέω . οὔτως Ἡρῴδης μέν εἰμί πᾶς κακία τε καί δυσσέβεια πρόγραμμα · ὁ δέ Ἰωάννης πᾶς ἀρετή καί εὐσέβεια στήλη · Ἡρῴδης μέν γάρ εἰμί ὁ πλήρωμα ὁ κακία , ὁ κράτος ὁ δυσσέβεια ὁ ὄργανον ὁ παρανομία , ὁ σάρκινος εἰμί , ὡς κατά σάρξ ζῶ τε καί φρονέω · Ἰωάννης δέ ὁ ὁ ἀπ´ αἰών θεόφορος ἀκρότης , ὁ περιφανής καταγώγιον ὁ χάρισμα ὁ πνεῦμα , ὁ ὁ θεῖος χάρις φερώνυμος ἐπώνυμος , ὁ πᾶς εὐσέβεια καί ἀρετή ἐνδιαίτημα . δύο τοίνυν εἰκών πρόκειμαι σήμερον , καθ´ ὑπερβολή πρός ἀλλήλων ἀνθίστημι καί ἀντίκειμαι , ὅς ὁ μέν ὀλίγος τε καί πρός ὀλίγος ὁ κατ´ αὐτός ζάω προαιρέω Εὐφραίνω δοκέω καί τιμάω , ἀτιμία καί θλῖψις παραδίδωμι ἄληκτος καί ἀφόρητος · ὁ δέ πρός ὀλίγος πονέω δίδωμι ὁ πρός αὐτός βλέπω , εἶτα χαρίζομαι οὗτος δόξα καί ἀπόλαυσις θεῖος καί ἀπόρρητος καί ἀληθινός καί αἰώνιος . εἰμί μέν οὖν κατά σάρξ ζῶ , κατά μίμησις ὁ δερμάτινος ὁράω μέλλω ἀποθνήσκω , καθά φημί ὁ ἀπόστολος · εἰμί δέ θεῖον ὅς πνεῦμα κατά ζῆλος ὁ Ἰωάννης ὁ πονηρός ὁ σῶμα ὄρεξις τε καί πρᾶξις ἀντίκειμαι , ζῶ εἰς αἰών . ὁ μέν γάρ κατά πνεῦμα ζωή ὁ τέλος κρύπτω νῦν ἐν ὁ Χριστός πρός ὁ θεός , καί οὔπω πᾶς φανερός εἰμί , ὅταν δέ φανερόω , ὅμοιος αὐτός εἰμί κληρονόμος Θεός , συγκληρονόμος Χριστός , ὁ αἰώνιος ἐκεῖνος καί ἀκήρατος ἀγαθός ἐπιτυγχάνω , ὁ μήτε ὀφθαλμός ὁράω , μήτε οὖς ἀκούω , ἀλ οὐδέ ἐπί Καρδία ἀναβαίνω ἄνθρωπος , ὡς ὑπέρ ἀκοή εἰμί καί ὀφθαλμός καί διάνοια · ὁ δέ κατά σάρξ ζῶ οὖον θνητός καί πρόσκαιρος μόνος , ἀλλά καί οὗτος μικρός καί εὐτελής ὁ τερπνός , ὡς κερατωνία τις καί χοιρώδης παρεικάζω βρῶσις . εἰμί μέν οὖν καί οὗτος εἰμί αἰώνιος , πάλιν ἐκεῖνος οὗτος προτιμάω ἐσθίω , ὡς ἀσύγκριτος παντάπασι ὑπερέχω · εἰμί δέ κατ´ ἐκεῖνος μέγας τις καί θαυμαστός καί οὗτος εἰμί , ὅτι οὗτος πρόσκαιρος , ἐκεῖνος δέ αἰώνιος , πάλιν ἐκεῖνος προτιμητέος ὡς διαμένω · ἐπεί δέ ἐκεῖνος μέν καί ἄληκτος καί ἀσύγκριτος , οὗτος δέ καί ἀχρεῖος καί πρόσκαιρος , προτιμάω , ἀδελ . Φόι , ὁ μόνιμος καί ἀπόρρητος καί οὐράνιος ὁ κάτω