cogPG.PG151 73
σταυροῦ καὶ τὴν δι´ αὐτοῦ τοῦ τύπου σωτηρίαν προενέδειξε σαφέστατα · τὴν γὰρ ῥάβδον ὀρθίαν στήσας , τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπ´ αὐτὴν ἐξέτεινε , καὶ οὐτω σταυρικῶς ἐπὶ τῆς ῥάβδου σχηματίσας ἐαυτὸν , Ἀμαλὴκ ἄρδην κατετροποῦτο τοιοῦτος ὁρώμενος . Ἀλλὰ καὶ τὸν χαλκοῦν ὄφιν θεὶς ἐπὶ σημεῖον πλάγιον , καὶ οὕτω τὸν σταυροῦ τύπον[ἀναστηλώσας παῤῥησίᾳ , τοὺς ὀφιοδήκτους τῶν Ἰουδαίων βλέπειν πρὸς αὐτὸν ὡς ὅντα σωτήριον ἐπέταττε , καὶ οὕτω τὰ τῶν ὄφεων δήγματα ἰᾶτο . Ἐπιλείθει δέ με ὁ χρόνος διηγούμενον περὶ ξΒ Ἰησοῦ καὶ τῶν μετ´ αὐτὸν , οἶ τῷ μυστηρίω τοῦ σταυροῦ ἐνεργούμενοι , ποταμοὺς ἀνέκοψαν , ἥλιον ἔστησαν , ἀσεβῶν πόλεις κατηδάφισαν , ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ , παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων ἔφυγον στόματα μαχαίρας , ἔσβεσαν δύναμιν πυρὸς , ἔφραξαν στόματα λεόντων , βασιλεῖς ἤλεγξαν , πεντηκοντάρχους ἑτεφρωσαν , νεκροὺς ἤγειραν , οὐρανὸν ἔστησαν λόγῳ , καὶ πάλιν ἔλυσαν , ἀγόνους τε καὶ πάλιν γονίμους τὰς ἐν αὐτῷ νεφέλας ἀπεργασάμενοι · εἰ γὰρ καὶ τὴν πίστιν ἐνηργηκέναι ταῦτά φησιν ὁ Παῦλος , ἀλλ´ ἡ πίστις δύναμίς ἐστιν εἰς σωτηρίαν · διὸ καὶ πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι . Τοιοῦτον δὲ πάντως καὶ ὁ τοῦ Χριστοῦ σταυρὸς τοῖς πιστεύουσιν · « Ὁ γὰρ λόγος ὁ τοῦ σταυροῦ , πάλιν κατὰ Παῦ λον εἰπεῖν , τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστὶ , τοῖς δὲ σωζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστιν . » Ἀλλ´ ἵνα καὶ τοὺς πρὸ νόμου καὶ τοὺς ὑπὸ νόμον ἀφῶμεν πάντας , αὐτὸς ὁ Κύριος δι´ ὃν τὰ πάντα καὶ δι´ οὗ τὰ πάντα , οὐ πρὸ τοῦ σταυροῦ ἔλεγεν , « Ὅστις οὐκ αἱρεῖ τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου , οὐκ ἔστι μου ἄξιος » ; Ὁρᾶτε πῶς καὶ πρὸ τοῦ τὸν σταυρὸν παγῆναι σταυρὸς ἦν ὁ σώζων ; Ἀλλὰ καὶ ἡνίκα τοῖς μαθηταῖς παῤῥησίᾳ προέλεγε τὸ ἑαυτοῦ πάθος , καὶ τὸν διὰ τοῦ σταυροῦ θάνατον ὁ Κύριος , ὁ δὲ Πέτρος ἀκούων οὐκ ἠνέσχετο , ἀλλ´ εἰδὼς αὐτὸν ἔχοντα τὴν ἐξουσίαν ἐδεῖτο λέγων · « Ἵλεώς σοι , Κύριε , οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο , » αὐτῷ μὲν ἐπετίμης σεν ὡς ἀνθρωπίνως , ἀλλ´ οὐ θείως φρονοῦντι κατὰ τοῦτο · προσκαλεσάμενος δὲ τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς · « Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθήτω μοι · ὃε γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι , ἀπολέσει αὐτὴν , ἂς δ´ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ Εὐαγγελίου , οὗτος σώσει αὐτήν . » Προσκαλεῖται μὲν οὖν καὶ τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς , καὶ τότε διαμαρτύρεται καὶ παραγγέλλει ταῦτα τὰ μεγάλα καὶ ὑπερουῆ καὶ Κυτως οὐκ ἀνθρώπων , ἀλλὰ Θεοῦ φρονήματα , ἵνα δείξῃ μὴ παρὰ τῶν ἐγκρίτων αὐτοῦ μόνον μαθητῶν τὰ τοιαυτα ἀπαιτῶν , ἀλλὰ καὶ παρὰ παντὸς τοῦ εἰς αὐτὸν πιστεύοντος . Τὸ δὲ ἀκολουθεῖν Χριστῷ δηλοῖ τὸ ζῇν κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον αὐτοῦ , πᾶσαν ἀρετὴν καὶ εὐσέβειαν ἐνδεικνυμένους · τὸ δὲ τὸν θέλοντα ἀκολουθεῖν ἀπαρνήσασθαι ἑαυτὸν , καὶ αἴρειν τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , τὸ μηκέτι καιροῦ καλοῦντος ἑαυτοῦ φείδεσθαι , ἀλλ´ ἕτοιμον εἶναι πρὸς τὸν ὑπὲρ ἀρετῆς καὶ τῆς ἀληθείας τῶν θείων δογμάτων ἐν ἀτιμίᾳ θάνατον . Τοῦτο δὲ εἰ καὶ μέγα ἐστὶ καὶ ὑπερφυες , τὸ ἀρνήσασθαί
Lemmas: σταυρός καί ὁ δις αὐτός ὁ τύπος σωτηρία προφέρω σαφής · ὁ γάρ ῥάβδος ὄρθιος ἵστημι , ὁ χείρ αὐτός ἐπι αὐτός ἐκτείνω , καί οὗτος σταυρικῶς ἐπί ὁ ῥάβδος σχηματίζω ἑαυτοῦ , Ἀμαλήκ ἄρδην κατατρέπω τοιοῦτος ὁράω . ἀλλά καί ὁ χάλκεος ὄφις τίθημι ἐπί σημεῖον πλάγιος , καί οὗτος ὁ σταυρός τύπον[ἀναστηλώσας παρρησία , ὁ οφιόδηκτος ὁ Ἰουδαῖος βλέπω πρός αὐτός ὡς ὅντα σωτήριος ἐπιτάσσω , καί οὗτος ὁ ὁ ὄφις δῆγμα ἰάομαι . επιλειθεω δέ ἐγώ ὁ χρόνος διηγέομαι περί ξβʹ Ἰησοῦς καί ὁ μετέ αὐτός , οἶς ὁ μυστήριον ὁ σταυρός ἐνεργέω , ποταμός ἀνακόπτω , ἥλιος ἵστημι , ἀσεβής πόλις κατηδαφισαω , γίγνομαι ἰσχυρός ἐν πόλεμος , παρεμβολή κλίνω ἀλλότριος φεύγω στόμα μάχαιρα , σβέννυμι δύναμις πυρός , φράσσω στόμα λέων , βασιλεύς ἐλέγχω , πεντηκόνταρχος ἑτεφρωσαν , νεκρός ἐγείρω , οὐρανός ἵστημι λόγος , καί πάλιν λύω , ἄγονος τε καί πάλιν γόνιμος ὁ ἐν αὐτός νεφέλη ἀπεργάζομαι · εἰμί γάρ καί ὁ πίστις ἐνεργέω οὗτος φημί ὁ Παῦλος , ἀλ ὁ πίστις δύναμις εἰμί εἰς σωτηρία · διό καί πᾶς δυνατός ὁ πιστεύω . τοιοῦτος δέ πάντως καί ὁ ὁ Χριστός σταυρός ὁ πιστεύω · « ὁ γάρ λόγος ὁ ὁ σταυρός , πάλιν κατά παῦ λος εἶπον , ὁ μέν ἀπόλλυμι μωρία εἰμί , ὁ δέ σῴζω ἐγώ δύναμις Θεός εἰμί . » Ἀλ ἵνα καί ὁ πρό νόμος καί ὁ ὑπό νόμος ἀφίημι πᾶς , αὐτός ὁ Κύριος δις ὅς ὁ πᾶς καί δις ὅς ὁ πᾶς , οὖον πρό ὁ σταυρός λέγω , « ὅστις οὐ αἱρέω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ὀπίσω ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος » ; ὁράω πῶς καί πρό ὁ ὁ σταυρός πήγνυμι σταυρός εἰμί ὁ σῴζω ; ἀλλά καί ἡνίκα ὁ μαθητής παρρησία προλέγω ὁ ἑαυτοῦ πάθος , καί ὁ διά ὁ σταυρός θάνατος ὁ Κύριος , ὁ δέ Πέτρος ἀκούω οὐ ἀνέχω , ἀλ εἰδοί αὐτός ἔχω ὁ ἐξουσία δήω λέγω · « ἴλαος σύ , κύριος , οὖον μή εἰμί σύ οὗτος , » αὐτός μέν ἐπιτέμνω Σεν ὡς ἀνθρώπινος , ἀλ οὖον θεῖος φρονέω κατά οὗτος · προσκαλέω δέ ὁ ὄχλος σύν ὁ μαθητής αὐτός εἶπον αὐτός · « ὅστις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ἐγώ · Όε γάρ εἄν ἐθέλω ὁ ψυχή αὐτός σῴζω , ἀπόλλυμι αὐτός , ὅς δδʹ εἄν ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός ἕνεκα ἐγώ καί ὁ Εὐαγγέλιος , οὗτος σῴζω αὐτός . » προσκαλέω μέν οὖν καί ὁ ὄχλος σύν ὁ μαθητής , καί τότε διαμαρτύρομαι καί παραγγέλλω οὗτος ὁ μέγας καί ὑπερῷος καί Κυτως οὐ ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός φρόνημα , ἵνα δείκνυμι μή παρά ὁ έγκριτος αὐτός μόνος μαθητής ὁ τοιοῦτος ἀπαιτέω , ἀλλά καί παρά πᾶς ὁ εἰς αὐτός πιστεύω . ὁ δέ ἀκολουθέω Χριστός δηλόω ὁ ζάω κατά ὁ Εὐαγγέλιος αὐτός , πᾶς ἀρετή καί εὐσέβεια ἐνδείκνυμι · ὁ δέ ὁ ἐθέλω ἀκολουθέω ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός , ὁ μηκέτι καιρός καλέω ἑαυτοῦ φείδομαι , ἀλ ἑτοῖμος εἰμί πρός ὁ ὑπέρ ἀρετή καί ὁ ἀλήθεια ὁ θεῖον δόγμα ἐν ἀτιμία θάνατος . οὗτος δέ εἰμί καί μέγας εἰμί καί υπερφυής , ὁ ἀρνέομαι