cogPG.PG151 20
ἀναξίων ἐξάγουσα , καὶ ἀνάγουσα καὶ τῷ Θεῷ συνιστᾶσα δωρεὰν δεδικαιωμένους διὰ τὴν εὐγνωμ σύνην τῆς προαιρέσεως . Ἀλλ´ ὁ μὲν Τελώνης κακοτέχνως σφετεριζόμενος σὰ ἀλλότρια πρότερον , τῆς κακοτεχνίας ἀφιέμενος ὕστερον , καὶ μὴ δικαιῶν ἐαυτὸν , δεδικαίωται · ὁ δὲ Φαρισαῖος τῶν ἄλλοις προσηκόντων μὴ ἀντεχόμενος , καὶ δικαιῶν ἑαυτὸν κατακέκριται . Οἱ δὲ καὶ τῶν ἄλλοις προσηκόντων μὴ ἀπεχόμενοι , καὶ δικαιοῦν ἐπιχειροῦντες ἑαυτοὺς , τί πείσονται ; Ἀλλὰ τούτους μὲν ἀφῶμεν , ἐπεὶ καὶ ὁ Κύριος , ὡς ἄρα μὴ´ λόγῳ καταπειθεῖς . Ἔστι δ´ ὃτε καὶ ἡμεῖς ταπεινούμεθα προσευχόμενοι , καὶ ἴσως οἰόμεθα τοῦ Τελώνου κομίζεσθαι τὸ δικαίωμα · οὐκ ἔχει δὲ οὔτως · ἐκεῖνο γὰρ δεῖ σκοπεῖν , ὅτι παρὰ τοῦ Φαρισαίου κατὰ πρόσωπον ὁ Τελώνης καὶ μετὰ τὸ ἐκστῆναι τῆς ἀμαρτίας ἐξουθε οὐμενος , καὶ αὐτὸς ἑαυτὸν ἐξουθενῶν κατεδίκαζε μὴ μόνον οὐκ ἀντιλέγων , ἀλλὰ καὶ συνηγορῶν ἐκείνῳ καθ´ Πῷ ἑαυτοῦ . Ὃταν οὖν καὶ αὐτὸς τὴν ἐν χερσὶ κακίαν ἀφεὶς , τοῖς δ´ αὐτὴν ἐξουθενοῦσι καὶ λοιδοροῦσιν οὐκ ἀντιλέγῃς , ἀλλὰ συγκαταδικάζων σαυτὸν , ὡς ὄντα τοιοῦτον , διὰ προσευχῆς ἐν κατανύξει πρὸς μόνον καταφεύγεις τὸν ἐκ Θεοῦ ἱλασμὸν , ἴσθι σεσωσμένος Τελώνης ὤν · πολλοὶ γὰρ φασὶν ἑαυτοὺς ἀμαρτωλοὺς καὶ λέγομεν ἴσως καὶ ἔχομεν · ἀτιμία δὲ καρὸίαν ἐδοκίμασεν · ὥσπερ γὰρ ὁ μέγας Παῦλος πόῤῥω τῆς φαρισαῖκῆς μεγαλαυχίας ἐστὶ , καίτοι πρὸς τοὺς ἐν Κορίνθῳ γλώσσαις λαλοῦντας γράφων · « Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν . » Ἵνα γὰρ ἐκείνους καταστείλη , κατὰ τῶν μὴ τὸ χάρισμα κεκτημένων ἐπαιρομένους , τοιαῦτα γράφει ὁ ἀλλαχοῦ πάντων περίψημα ἑαυτὸν εἷναι λέγων . Ὡσπερ οὖν ὁ Παῦλος ἐκεῖνα γράφων , πόῤῥω τῆς φαρισαϊκῆς μεγαλαυχίας ἐστὶν , οὕτως ἐστὶ καὶ τὰ τοῦ Τελώνου ῥήματα λέγειν , καὶ ταπεινολογεῖν κατ´ ἐκεῖνον , καὶ μὴ δικαιωθῆναι καθάπερ ἐκεῖνος · δεῖ γὰρ τοῖς τελωνικοῖς ῥήμασι προσεῖναι καὶ τὴν ἀπὸ τῶν κακῶν μετάθεσιν , καὶ τὴν ἐν τῇ ψυχῇ διάθεσιν , καὶ τὴν κατάνυξιν , καὶ αὴν ὑπομονὴν ἐκείνου · ἐπεὶ καὶ ὁ Δαβὶδ ἔργοις δεῖν ἔδειξε τὸν ὑπεύθννον ἑαυτὸν παρὰ Θεῷ λογιζόμενον καὶ μετανοοῦντα δυκαίαν ἡγεῖσθαι καὶ φορητὴν τὴν παρ´ ἑτέρων εἰς αὐτὸν ὕβριν καὶ ἀτιμίαν . Μετὰ γὰρ τὴν ἀμαρτίαν κακῶς ἀκούων παρὰ τοῦ Σεμεεί , πρὸς τοὺς ἀμύνεσθαι βουλομένους ἔλεγεν · « Ἄφετε´ αὐτὸν καταρᾶσθαί με , ὅτι Κύριος εἶπεν αὐτῷ καταράσασθαι τὸν Δαβὶδ , » τὴν ἁπὸ τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν εἰς αὐτὸν ἁμαρτίαν συγχώρησιν , ἐκείνου πρόσταγμα λέγων εἶναι · καίτοι δεινῇ τάσε καὶ μεγάλη συμφορᾷ προσεπάλαιεν ὁ Δαβὶδ , ρτι τοῦ Ἀβεσσαλὼμ ἐπαναστάντος αὐτῷ . Καὶ δὴ μετ´ ὀδύνης οὐ φορητῆς ἄκων τὴν Ἰερουσαλὴμ ἀπολιπών , ἐπεὶ πρὸς τὴν ὑπώρειαν τοῦ Ἐλαιῶνος ἔφθασε φεύγων , τὸν Σεμεεὶ προσθήκην εὖρε τῆς συμφρᾶς , λίθοις αὐτὸν βάλλοντα , καὶ ἀφειδῶς ἐπαρὥμενον , καὶ ἀναιδῶς καθυβρίζοντα , καὶ ἄνδρα αἱμάτων ἀποκαλοῦντα , καὶ ἄνδρα παράνομον , οἰονεὶ τὸ περὶ τὴν Βηρσαβεὲ καὶ τὸν Οὐρίαν ἄγος εἰς ὀνειδισμὸν
Lemmas: Ἀναξίων ἐξάγω , καί ἀνάγω καί ὁ Θεός συνίστημι δωρεά δικαιώνω διά ὁ εὔγνωμος σύνειμι ὁ προαίρεσις . Ἀλ ὁ μέν Τελώνης κακότεχνος σφετερίζω σός ἀλλότριος πρότερος , ὁ κακοτεχνία ἀφίημι ὕστερος , καί μή δικαιόω ἑαυτοῦ , δικαιόω · ὁ δέ Φαρισαῖος ὁ ἄλλος προσήκω μή ἀντέχω , καί δικαιόω ἑαυτοῦ κατακρίνω . ὁ δέ καί ὁ ἄλλος προσήκω μή ἀπέχω , καί δικαιόω ἐπιχειρέω ἑαυτοῦ , τίς πείθω ; ἀλλά οὗτος μέν ἀφίημι , ἐπεί καί ὁ Κύριος , ὡς ἄρα μή λόγος καταπειθής . εἰμί δδʹ ὅτε καί ἐγώ ταπεινόω προσεύχομαι , καί ἴσως οἴομαι ὁ Τελώνης κομίζω ὁ δικαίωμα · οὐ ἔχω δέ οὔτως · ἐκεῖνος γάρ δεῖ σκοπέω , ὅτι παρά ὁ Φαρισαῖος κατά πρόσωπον ὁ Τελώνης καί μετά ὁ ἐξίστημι ὁ ἁμαρτία ξουθός οὐμενος , καί αὐτός ἑαυτοῦ ἐξουθενέω καταδικάζω μή μόνος οὐ ἀντιλέγω , ἀλλά καί συνηγορέω ἐκεῖνος καθ´ πω ἑαυτοῦ . ὅταν οὖν καί αὐτός ὁ ἐν χείρ κακία ἀφίημι , ὁ δδʹ αὐτός ἐξουθενέω καί λοιδορέω οὐ ἀντιλέγω , ἀλλά συγκαταδικάζω σαυτοῦ , ὡς εἰμί τοιοῦτος , διά προσευχή ἐν κατάνυξις πρός μόνος καταφεύγω ὁ ἐκ Θεός ἱλασμός , εἰμί σῴζω Τελώνης εἰμί · πολύς γάρ φημί ἑαυτοῦ ἁμαρτωλός καί λέγω ἴσως καί ἔχω · ἀτιμία δέ καρία δοκιμάζω · ὥσπερ γάρ ὁ μέγας Παῦλος πόρρω ὁ φαρισαϊκός μεγαλαυχία εἰμί , καίτοι πρός ὁ ἐν Κόρινθος γλῶσσα λαλέω γράφω · « εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐγώ πᾶς σύ μᾶλλον γλῶσσα λαλέω . » ἵνα γάρ ἐκεῖνος καταστέλλω , κατά ὁ μή ὁ χάρισμα κτάομαι ἐπαίρω , τοιοῦτος γράφω ὁ ἀλλαχοῦ πᾶς περίψημα ἑαυτοῦ ἵημι λέγω . ὡς οὖν ὁ Παῦλος ἐκεῖνος γράφω , πόρρω ὁ φαρισαϊκός μεγαλαυχία εἰμί , οὕτως εἰμί καί ὁ ὁ Τελώνης ῥῆμα λέγω , καί ταπεινολογέω κατ´ ἐκεῖνος , καί μή δικαιόω καθάπερ ἐκεῖνος · δεῖ γάρ ὁ τελωνικός ῥῆμα πρόσειμι καί ὁ ἀπό ὁ κακός μετάθεσις , καί ὁ ἐν ὁ Ψυχή διάθεσις , καί ὁ κατάνυξις , καί αὴν ὑπομονή ἐκεῖνος · ἐπεί καί ὁ Δαυίδ ἔργον δήω δείκνυμι ὁ ὑπεύθννον ἑαυτοῦ παρά Θεός λογίζομαι καί μετανοέω δυκαια ἡγέομαι καί φορητός ὁ παρ´ ἕτερος εἰς αὐτός ὕβρις καί ἀτιμία . μετά γάρ ὁ ἁμαρτία κακῶς ἀκούω παρά ὁ Σεμεεί , πρός ὁ ἀμύνω βούλομαι λέγω · « Ἄφετος αὐτός καταράομαι ἐγώ , ὅτι Κύριος εἶπον αὐτός καταράομαι ὁ Δαυίδ , » ὁ ἀπό ὁ Θεός διά ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτία συγχώρησις , ἐκεῖνος πρόσταγμα λέγω εἰμί · καίτοι δεινός Τάσε καί μέγας συμφορά προσπαλαίω ὁ Δαυίδ , τρι ὁ Ἀβεσσαλώμ ἐπανίστημι αὐτός . καί δή μετέ ὀδύνη οὖον φορητός ἄκων ὁ Ἱεροσόλυμα ἀπολείπω , ἐπεί πρός ὁ ὑπώρεια ὁ ἐλαιών φθάνω φεύγω , ὁ Σεμεεί προσθήκη εὖρος ὁ συμφρᾶς , λίθος αὐτός βάλλω , καί ἀφειδής ἐπαίρω , καί ἀναιδής καθυβρίζω , καί ἀνήρ αἷμα ἀποκαλέω , καί ἀνήρ παράνομος , οἱονεί ὁ περί ὁ Βηρσαβεέ καί ὁ οὐρία ἄγος εἰς ὀνειδισμός