cogPG.PG146 209
ΕΑΡΗΤ ΚΙΙν . ΚΕΦΥΑ . Μἀʹ . Περὶ τὴν μετὰ τῶν ἐν Σελευκείᾳ γειομῥνων ἐν Κωναταντινουπόλει · ὡς καὶμρέθῃ Ἀέποος , καὶ οἱ ἐκ Σελευκείας καὶ οἱ ἐξ Ἑσπέρας τὴν ἐν Ἀριμίνῳ πίστιν ὑπέγραψαν · ἔπειτα ἐν Εων στιιλτινοιπόΐει σώνρδον χρντήκικτρι ἐ πισκρὺπων ποιήσαντες , κιροῦσι τὴν ἐν Ἀριμήνῳ ἔκίμεσιν . πρρσθέντες ὐτος τινα , οἱ πειλ Ἀκάκιον · καὶ κατάλονος τῶν διαφόρων τῆς πίστεμρς ἐχθέσεων . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐκ τῶν Ἑσπερίων τότε εἰς τὸν Κωνσταντίνου ἐπανῆκεν · ὁπηνίκα τὴν τῶν ἀνθυπάτων παύσας ἀρχὴν , πρῶτον ἔπαρχον τῇ πόλει καθίστα , Ὡνορᾶτον ὄνομα . Δέκα δ´ ἐκ κοινῆς γνώμης ἐπισκόπους ἡ σύνοδος εἰς βασιλέα ἔπεμπεν · οἶ καὶ ἐλβόντες , εὖρον μὲν καὶ τοὺς ἐκ τῆς ἐν Ἀριμίνῳ σταλέντας δέκα καὶ τοὺς ἀμφὶ Ἀκάκιον , κατωρθωκόταὅπερ ᾑρημένοις ἦν . Διὰ γὰρ τῶν περὶ τὸν βασιλέα τὴν ἐκείνου εὔνοιαν περιποιησάμενοι · ἦσαν γὰρ οἱ μὲν ὁμοφρονοῦντες αὐτοῖς , οἱ δὲ τοῖς ἱεροῖς δώροις διεφθκρμένοι · ἄλλοι δὲ καὶ ταῖς ἵυγξι τῶν θωπειῶν Ἀκακίου διεφθορότες · καὶ γάρ πως οὐχ ὁ τυχὼν ἦν Ἀκάκιος καὶ νοῆσαι καὶ εἰπεῖν · δεινὸς δὲ λίαν καὶ τὸ βουλόμενον καταπράξασθαι , ἐκκλησίας τε περιφανοῦς προεστὼς , καὶ τὸν Παμφίλου Εὐσέβιον διδάσκαλον κληρωσάμενος , οὖ καὶ τὴν ἐπισκοπὴν διεδέξατο , πλεῖστά τε εἰδέναι ἀξιῶν , καὶ τῇ δοκήσει αὶ τῆ τῶν βίβλων κτήσει ἐκείνου , καὶ πολλῷ τῶν ἄλλων διαφέρειν κρινόμενος . Καί γε τοιοῦτος ὤν ῥαδίως πάντα πρὸς τὸ δοκοῦν μετεσκεύαζεν . Ἐπεὶ δ´ ἐξ ἑκατέρων τῶν συνόδων εἴκοσιν ἐνεδήμουν ἀρχιερεῖς , καὶ ἄλλοι ὡς ἔτυχεν ἐπιχωριάζοντες , πρῶ τον τὰ κατὰ τὸν Ἀέτιον ζητεῖν ἐπιτρέπονται , πολλῶν καὶ τῶν ἀπὸ τῆς μεγάλης παρόντων βουλῆς , ὡν Ὡνορᾶτος ὁ προῤῥηθείς ἡγεῖτο · ἐς ὕστερον δέ καὶ παρουσιάζοντος Κωνσταντίου , γενομένης τῆς ἐξατάσεως , φωρᾶται Ἀέτιος μάλα περὶ τὴν πίστιν νοσῶν · ὡς δὴ καὶ τὸν βασιλέα καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν κακῶς αὐτῶ διατεθῆναι τῷ τῆς βλασφημίας προδήλῳ · ἐν μεταμέλῳ δὲ γενέσθαι καὶ τοὺς περὶ Ἀκάκιον , σκηπτομένους ἄγνοιαν τῆς αἱρέσεως ἔχειν τὸ καταρχάς · καὶ ἐκ τοῦ παρήκοντος σπουδάσαι τὸν βασιλέα τὰ κατ´ ἐκεῖνον δικάσαι , οἰομάνους ἀκαταμάχητον ἔσεσθαι τοῖς λόγοις Ἀέτιον , ἱκανόν τε ἐλεῖν πειθοῖ καὶ ἀνάγκῃ τοὺς διομιλουμένους , καὶ ὰκονιτὶ συστῆσαι τὴν δόξαν . Ὡς δὲ πόῤῥω ἦσαν σκοποῦ , τὴν ἐξ Ἀριμίνου κομισθεῖσαν γραφὴν προϚγον εἰς μέσον · καὶ τοὺς ἐκ Σελευκείας ἥκοντας δ κα τῶν ἐπισκόπων προσέταττον καταδέχεσθαι . Ἐνισταμένους δ´ ἐκείνους ὡς ἐν ἀδυνάτοις ἐστὶ τὸ τῆς οὐσίας ἐᾷν ὄνομα , ἔπειθον Θεὸν ἐπομνύμενοι , ὡς οὐκ ἀνόμοιον κατ´ οὐσίαν δοξάζουσι τὸν υἱὸν · ὥστε καὶ ἑτοίμως ἔχειν ἀποκηρύττειν τοὺς ἄλλως ἔχοντας . Ἐπεὶ δ´ αὖ παραδόξως καὶ οἱ Ἐσπέριοι ἐν Ἀριμίνῳ γενόμενοι τὸ τῆς οὐσίας παρέλιπον ὄνομα , περὶ πλείστου αὐτοῖς ἔλεγον εἶναι τὴν τοιαύτην τῆς πίστεως ἔκθεσιν · οντο γὰρ , εἰ ἐκείνη κρατήσοι , άντος σιωπωμένου τοῦ τῆς οὐσίας ὀνόματος , βαθεῖαν ἀσκῆσαι σιγὴν καὶ τὸ ὁμοούσιον . Ὃ δὴ αἰδοῖ τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου οἱ ἀνὰ τὴν Ἑσπέραν ἱερεῖς
Lemmas: ΑΡ Ι . ΕΦ . μαί . περι ὁ μετά ὁ ἐν Σελεύκεια γειομῥνων ἐν κωναταντινουπολις · ὡς καὶμρέθῃ Ἀέποος , καί ὁ ἐκ Σελεύκεια καί ὁ ἐκ Ἑσπέρα ὁ ἐν Ἀρίμινον πίστις ὑπογράφω · ἔπειτα ἐν εἰμί στιιλτινοιποιεω σώνδρος χρντήκικτρι εἰ πισκρυπαω ποιέω , κείρω ὁ ἐν Ἀρίμηνος εκιμεις . πέρθω ὐτος τις , ὁ πειλ Ἀκάκιος · καί κατάλονος ὁ διάφορος ὁ πίστεμρς ἔχθεσις . ὁ δέ βασιλεύς ἐκ ὁ Ἑσπερίων τότε εἰς ὁ Κωνσταντῖνος ἐπανίημι · ὁπηνίκα ὁ ὁ ἀνθύπατος παύω ἀρχή , πρῶτος ἔπαρχος ὁ πόλις καθίστημι , Ὡνορᾶτον ὄνομα . δέκα δδʹ ἐκ κοινός γνώμη ἐπίσκοπος ὁ σύνοδος εἰς βασιλεύς πέμπω · οἶς καί ἐλβόντες , εὖρος μέν καί ὁ ἐκ ὁ ἐν Ἀρίμινον στέλλω δέκα καί ὁ ἀμφί Ἀκάκιος , κατωρθωκόταὅπερ αἱρέω εἰμί . Ζεύς γάρ ὁ περί ὁ βασιλεύς ὁ ἐκεῖνος εὔνοια περιποιέω · εἰμί γάρ ὁ μέν ὁμοφρονέω αὐτός , ὁ δέ ὁ ἱερός δῶρον διαφθείρω · ἄλλος δέ καί ὁ ἴϋγξ ὁ θωπεία Ἀκάκιος διαφθείρω · καί γάρ πως οὐ ὁ τυγχάνω εἰμί Ἀκάκιος καί νοέω καί εἶπον · δεινός δέ λίαν καί ὁ βούλομαι καταπράσσω , ἐκκλησία τε περιφανής προίστημι , καί ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος διδάσκαλος κληρόω , οὖον καί ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι , πλεῖστος τε οἶδα ἄξιος , καί ὁ δοκέω ὅς τῆ ὁ Βίβλος κτάομαι ἐκεῖνος , καί πολύς ὁ ἄλλος διαφέρω κρίνω . καί γε τοιοῦτος εἰμί ῥᾳδίως πᾶς πρός ὁ δοκέω μετασκευάζω . ἐπεί δδʹ ἐκ ἑκάτερος ὁ σύνοδος εἴκοσι ἐνδημέω ἀρχιερεύς , καί ἄλλος ὡς τυγχάνω ἐπιχωριάζω , πρός ὁ ὁ κατά ὁ Ἀέτιος ζητέω ἐπιτρέπω , πολύς καί ὁ ἀπό ὁ μέγας πάρειμι βουλή , ὡς Ὡνορᾶτος ὁ προρρηθείς ἡγέομαι · εἰς ὕστερος δέ καί παρουσιάζω Κωνστάντιος , γίγνομαι ὁ ἐξατάσεως , φωράω Ἀέτιος μάλα περί ὁ πίστις νοσέω · ὡς δή καί ὁ βασιλεύς καί ὁ περί αὐτός κακῶς αὐτός διατίθημι ὁ ὁ βλασφημία πρόδηλος · ἐν μετάμελος δέ γίγνομαι καί ὁ περί Ἀκάκιος , σκήπτω ἄγνοια ὁ αἵρεσις ἔχω ὁ καταρχάς · καί ἐκ ὁ παρήκω σπουδάζω ὁ βασιλεύς ὁ κατ´ ἐκεῖνος δικάζω , οἴομαι ἀκαταμάχητος εἰμί ὁ λόγος Ἀέτιος , ἱκανός τε αἱρέω πειθώ καί ἀνάγκη ὁ διομιλέω , καί ἀκονιτί συνίστημι ὁ δόξα . ὡς δέ πόρρω εἰμί σκοπός , ὁ ἐκ Ἀρίμινον κομίζω γραφή προᾴγω εἰς μέσος · καί ὁ ἐκ Σελεύκεια ἥκω δ ἄν ὁ ἐπίσκοπος προστάσσω καταδέχομαι . ἐνίστημι δδʹ ἐκεῖνος ὡς ἐν ἀδύνατος εἰμί ὁ ὁ οὐσία ἐάω ὄνομα , πείθω θεός ἐπόμνυμι , ὡς οὐ ἀνόμοιος κατ´ οὐσία δοξάζω ὁ υἱός · ὥστε καί ἑτοίμως ἔχω ἀποκηρύσσω ὁ ἄλλως ἔχω . ἐπεί δδʹ αὖος παράδοξος καί ὁ ἑσπέριος ἐν Ἀρίμινον γίγνομαι ὁ ὁ οὐσία παραλείπω ὄνομα , περί πλεῖστος αὐτός λέγω εἰμί ὁ τοιοῦτος ὁ πίστις ἔκθεσις · ἀρτύω γάρ , εἰμί ἐκεῖνος κρατέω , Ἄντος σιωπάω ὁ ὁ οὐσία ὄνομα , βαθύς ἀσκέω σιγή καί ὁ ὁμοούσιος . ὅς δή αἰδώς ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ὁ ἀνά ὁ Ἑσπέρα ἱερεύς