cogPG.PG146 432
ἐαρινὴν τὰ διαβατήρια θυόντων , κατὰ τὸ πρῶτον δωδεκατημόριον τμῆμα τοῦ Ζωδιακοῦ τοῦ ἡλίου ἀδεύοντος , ὃ Κριὸς τοῖς Ἔλλησιν ὀνομάζεται · τεσσαρεσκαιδεκαταίας τηνικαῦτα τῆς σελήνης τὴν πορείαν ποιουμένης , καὶ κατὰ διάμετρον τῷ ἡλίῳ καθεστηκυίας . Ἐπὶ δὲ τούτοις καὶ Σαμαρεῖται , οἶ διαφερόντως τὰ καίρια τῆς Μωσέως νομοθεσίας ζηλοῦσιν , οὐκ ἂν τὴν τοιαύτην τελέσειν ἀνέχονται ἑορτὴν , πρὶν ἢ τὸν νέον τελεσφορεῖσθαι καρπόν . Τῶν νέων γὰρ , φησὶν , ἑορτὴν αὐτὴν ὁ νόμος καλεῖ · ὡς , μὴ θέμις ὃν ἑορτάζειν , τούτων δὴ μὴ φανέντων · ὡν · ἐπάναγκες εἶναι συμβαίνειν οθάνειν τὸν ἐν τῇ ἦριἰσημερίαν . Καὶ τοίνυν τοὺς περὶ τοῦτο μιμουμένους Ἰουδαίους , θαυμάζω ὅτι μὴ τὴν παρ´ ἐκείνοις ἀρχαιότητα μᾶλλον ἐπῄνεσαν . συνάγειν οὖν ἑστιν , ὡς ἄνευ τούτων , καὶ τῶν , οἶ Τεσσαρεσκαιδεκατῖται π οσονομάζονται , ἐπίσης Ῥωμαίοις καὶ Αἰγυπτίοις καὶ Παλαιστινοῖς , καὶ οἱ ἀπὸ τῶν ἄλλων αἱρέσεων , ταύτην ἐπιτελοῦσι τὴν ἑορτήν . Οἱ δ´ ἐκ τοῦ Ναυάτο τὴν ἀναστάσιμον ἡμέραν μόνην ἐπιτελοῦσιν , Ἰουδαίοις καὶ οὖτοι ἑπόμενοι . Εἰς ταυτὸ δὲ τοῖς Τεσσαρεσκαιδεκατίταις καταστρέφουσι · πλὴν εἰ μὴ κατὰ συγκυρίαν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῆς σελήνης ἡ πρώτη τοῦ Σαββάτνου ἡμέρα συμπεσοῦσα τύχοι · κατέπιν γὰρ γίνονται τῶν Ἰουδαίων ὅσαις ἄν ἡμέραις συμβαίνῃ τὴν ἐχομένην Κυριακὴν ὑστερίζειν της τεσσαρεσκαιδεκαταίας τῆς σελήνης , οἶδε νε Μοντα νισταί , οὕς καὶ Πεπουζίτας καὶ Φρύγας εἰωθὸς ἀνο μάζειν , καινήν τινα ἐπινοήσαντες μέθοδον , κατὰ ταύτην καὶ τὸ Πάσχα τελοῦσι . Καὶ προηγουμένως μὲν ἐν μέμψει ποιοῦνται , ὅσοι διὰ τὸ Πάσχα τὸν σεληναῖον δρόμον κατεξετάζουσι · χρῆναι γὰρ λέγουσι μὴ τοῦτον , ἀλλὰ τὸν ἡλιακὸν κύκλον ζητεῖν , εἴ γε ὀρθῶς ἐξετάζειν τὸ Πάσχα βούλοιντο . Καὶ τίθενται μὲν ἕκαστον μῆνα ἡμερῶν εἶναι τριάκοντα · ἀρχὴν δὲ τούτων πρώτην τὴν ἐαρινὴν ἰσημερίαν · ἢ ῥηθείη ἄν ὀρθῶς εἶναι κατὰ Ῥωμαίους πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων . Ὅτι γε , φασὶ , τηνικαῦτα καὶ οἱ δύο μεγάλοι φωστῆρες τὴν ἀρχὴν ἔσχον , δι´ ὡν οἵ τε χρόνι καὶ οἱ ἐνιαυτοὶ μετροῦνται . Καὶ δῆλον ἐξ ὤν ἡ σελήνη διὰ ὀκταετηρίδος τῷ ἡλίῳ εἰς ταυτὸν ἑνώσεως ἔρχεται , νουμηνίας ἀμφοῖν συμβαινούσης · ἐπείπερ ἡ ὀκταετηρὶς τοῦ τῆς σελήνης δρόμου ἐννέα καὶ ἐν νενήκοντα μησὶ περαιοῦται · ἡμέραις δὲ δισχιλίαις ὲννακοσίαις εἴκοσι δύο , δι´ ὧν ὁ ἥλιος τοὺς ὀκτὼ διαφύει δρόμους · ὡς συμβαίνειν ἕκαστον ἔτος λογίζεσθαι ἀνὰ ἡμερῶν τριακοσίων ἑξήκοντα πέντε · πρὸς δὲ καὶ τεταρτημορίου ἡμέρας μιᾶς . Ἀπὸ γὰρ τῆς πρὸ ἐννέα καλανδῶν Ἀπριλλίων , ἅτε δὴ ἀρχῆς τῆς κτίσεως ταύτης καταλογιζομένης , συνάγουσι τὴν εἰρημένην ταῖς θείαις Γραφαῖς τεσσαρεσκαιδεκαταίαν · ἡν δὴ καὶ λέγουσι ταύτην εἶναι τὴν πρὸ ὁκτὼ εἰδῶν Ἀπριλλίων , καθ´ ἣν ἀεὶ τὸ Πάσχα τελοῦσιν . Εἰ δὲ πολλάκις συμβαίη καὶ τὴν ἀναστάσιμον αὐτῇ συνδραμεῖν , τῇ ἐχομένῃ Κυριακῇ ἑορτάζουσι · γέγραπται γὰρ ἀπὸ δεκατεσσάρων μέχρις κα´ τὸ Πάσχα
Lemmas: ἐαρινός ὁ διαβατήρια θύω , κατά ὁ πρῶτος δωδεκατημόριον τμῆμα ὁ ζωδιακός ὁ ἥλιος ἀδέω , ὅς Κριός ὁ Ἕλλην ὀνομάζω · τεσσαρεσκαιδεκαταῖος τηνικαῦτα ὁ σελήνη ὁ πορεία ποιέω , καί κατά διάμετρος ὁ ἥλιος καθίστημι . ἐπί δέ οὗτος καί Σαμαρείτης , οἶς διαφερόντως ὁ καίριος ὁ Μωσῆς νομοθεσία ζηλόω , οὐ εἄν ὁ τοιοῦτος τελέω ἀνέχω ἑορτή , πρίν ἢ ὁ νέος τελεσφορέω καρπός . ὁ νέος γάρ , φημί , ἑορτή αὐτός ὁ νόμος καλέω · ὡς , μή θέμις ὅς ἑορτάζω , οὗτος δή μή φαίνω · ὡς · ἐπανάγκης εἰμί συμβαίνω οθάνειν ὁ ἐν ὁ ηριισημερια . καί τοίνυν ὁ περί οὗτος μιμέομαι Ἰουδαῖος , θαυμάζω ὅτι μή ὁ παρ´ ἐκεῖνος ἀρχαιότης μᾶλλον ἐπαινέω . συνάγω οὖν εἱμί , ὡς ἄνευ οὗτος , καί ὁ , οἶς Τεσσαρεσκαιδεκατῖται π οσονομαζω , ἐπίσης Ῥωμαῖος καί Αἰγύπτιος καί Παλαιστινός , καί ὁ ἀπό ὁ ἄλλος αἵρεσις , οὗτος ἐπιτελέω ὁ ἑορτή . ὁ δδʹ ἐκ ὁ Ναυάτο ὁ ἀναστάσιμος ἡμέρα μόνος ἐπιτελέω , Ἰουδαῖος καί οὗτος ἕπομαι . εἰς τατός δέ ὁ Τεσσαρεσκαιδεκατῖται καταστρέφω · πλήν εἰμί μή κατά συγκυρία ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ σελήνη ὁ πρῶτος ὁ Σαββάτνου ἡμέρα συμπίπτω τυγχάνω · καταπίνω γάρ γίγνομαι ὁ Ἰουδαῖος ὅσος ἄν ἡμέρα συμβαίνω ὁ ἔχω Κυριακός ὑστερίζω ὁ τεσσαρεσκαιδεκαταῖος ὁ σελήνη , οἶδα νε Μόντα νιειμι , ὅς καί πεπουζιος καί Φρύξ εἴωθα ἀνο μάω , καινός τις ἐπινοέω μέθοδος , κατά οὗτος καί ὁ Πάσχα τελέω . καί προηγουμένως μέν ἐν μέμφομαι ποιέω , ὅσος διά ὁ Πάσχα ὁ σεληναῖος δρόμος κατεξετάζω · χρή γάρ λέγω μή οὗτος , ἀλλά ὁ ἡλιακός κύκλος ζητέω , εἰμί γε ὀρθῶς ἐξετάζω ὁ Πάσχα βούλομαι . καί τίθημι μέν ἕκαστος μείς ἡμέρα εἰμί τριάκοντα · ἀρχή δέ οὗτος πρῶτος ὁ ἐαρινός ἰσημερία · ἢ εἴρω ἄν ὀρθῶς εἰμί κατά Ῥωμαῖος πρό ἐννέα καλάνδαι Ἀπρίλλιος . ὅτι2 γε , φημί , τηνικαῦτα καί ὁ δύο μέγας φωστήρ ὁ ἀρχή ἔχω , δις ὡς ὁ τε χρόνιος καί ὁ ἐνιαυτός μετρέω . καί δῆλος ἐκ εἰμί ὁ σελήνη διά ὀκταετηρίς ὁ ἥλιος εἰς τατός ἕνωσις ἔρχομαι , Νουμηνίας ἄμφω συμβαίνω · ἐπεί ὁ ὀκταετηρίς ὁ ὁ σελήνη δρόμος ἐννέα καί ἐν νενηκοειντα μείς περαιόω · ἡμέρα δέ δισχίλιοι εννακοσιος εἴκοσι δύο , δις ὅς ὁ ἥλιος ὁ ὀκτώ διαφύω δρόμος · ὡς συμβαίνω ἕκαστος ἔτος λογίζομαι ἀνά ἡμέρα τριακόσιοι ἑξήκοντα πέντε · πρός δέ καί τεταρτημόριον ἡμέρα εἷς . ἀπό γάρ ὁ πρό ἐννέα καλάνδαι Ἀπρίλλιος , ἅτε δή ἀρχή ὁ κτίσις οὗτος καταλογίζομαι , συνάγω ὁ εἴρω ὁ θεῖος γραφή τεσσαρεσκαιδεκαταίαν · ἐάν δή καί λέγω οὗτος εἰμί ὁ πρό ὁκσώς εἶδος Ἀπρίλλιος , καθ´ ὅς ἀεί ὁ Πάσχα τελέω . εἰμί δέ πολλάκις συμβαίνω καί ὁ ἀναστάσιμος αὐτός συντρέχω , ὁ ἔχω Κυριακός ἑορτάζω · γράφω γάρ ἀπό δεκατέσσαρες μέχρι κα´ ὁ Πάσχα