cogPG.PG146 553
ἄρ δΑΡυΤ Κι . ΚΕΦΛΛ . ΙΑʹ . Περὶ τῆς διαδοχῆς τῶν ὑμῶν λῶν θρόνων · καὶ ὤς ἐν τῆ πόλει Συνάδων Θεοδίσιος ὁ ταύτης ἐπίσκοπος ἐλύπει μάλα διώκων Μακεδονιανῶν ς , καὶ μάλιστα Ἀγαπητὸν τὸν ἐκείνων ἡγούννᾳ νον . Ἐπεὶ δὲ Θροδίσιος ἀνέδραμεν εἰς ϟυζτᾷα · τιον , ὁ Ἀγαπητὸς τῇ ὀρθοδόξῳ πίσγει αω πεὲκ Κμενος . τὸν Θεοδοσίου θρόνον ἐλάμβανεν · ἐκεῆνος δὲ ἡσυχίαν ἄγειν πρὸς Ἀττικοῦ ἐπεταττετο . Τηνικαῦτα δὲ τῶν μὲν ἐπὶ Ἐώμην ἐκκλησιῶν Ἰννοκέντιος τὴν δισδοχὴν εἶχε μετ´ Ἀναστάσιον Σιοίκιον διαδεξάμενον , ὃς Δάμασον · τῶν δ´ ἐν Ἀλ ἕανδρείᾳ Θεόφιλος ἔτι ἡγεῖτο . Ἐπὶ δὲ τῆς Ἀυτιόχου Πορφύριος ὁ μυσαρὸς ἱεράτευε μετὰ τὸν θεῖον Φλαβιανόν . Μετὰ δὲ Κύριλλον ἐν Ἱεροσολύμοις ἔτε Ἰωάννης τὰς ἱερὰς ἡνίας διακατεῖχεν . Ἀττικὸς δὲ μετὰ τὸν θεσπέσιον Ἰωάννην τε καὶ Ἀρσάκιον τὴν τῆς Κωνσταντίνου εἶχεν ἐπιτροπήν . Ἀλλ´ ὁποῖος Ἀττικὸς οὗτος τό τε γένος καὶ βίον καὶ ἠθος , καὶ τὰ περὶ λόγον τε καὶ διδασκαλίαν , ἐν τῇ πρὸ ταύτης διελάβομεν ἱστορίᾳ . Ὅσα μέντοι μνήμης ἐκκλησιαστικῆς ἄξια καὶ ἐπ´ αὐτοῦ γέγονε , νῦν διαλήψομαι . Ἀύναδα πόλις τῆς Πακτιανῆς Φρυγίας ἐστίν · ἧς τηνικαῦτα Θεοδόσιός τις ἀνήρ τὴν ποιμαντικὴν ἐκληροῦτο · ὃς τοὺς ἐκεῖσε τῆς Μακεδονιανῶν θοπσκείασολλοὶ δὲ ἦσαν ἐπιχωριάζοντες ἀπηνως ἤλαυνεν , οὐ τῆς πόλεως μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν πέρξ ἀγρῶν . ἔπραττε δὲ , οὔτε εἰωθότα ποιῶν τῇ τῶν ὀρθοδόξων Ἐκκλησίᾳ , καθάπαξ ἀπειπαμένῃ διώκειν , οὔτε μὴν ζήλῳ τῆς ὀρθῆς πίστεως · τῷ δὲ τῆς φιλαργυρίας πάθει ἁλοὺς , πλείστην εἰσῆγε σπουδὴν χρήματα δθεν δήποτε ἐρανίζεσθαι , καὶ ἐξ αὐτῶν τῶν ἑτέρως ἢ ὡς ἐδόκει φρονούντων . Ὅθεν δὲ πάντα λίθον ἐκίνει , τὸ τοῦ λόγου , κατὰ τῶν ΜακεἈονιανῶν , στρατεύων σὺν αὐτῷ κλήρῳ · καὶ μυρίας περιβάλλων ὁδοὺς , δικαστήρια κατ´ αὐτῶν ἵστα , καὶ δεσμοῖς ὑπῆγε , καὶ φρουρᾷ περιέκλειε . Διαφερόντως δ´´ ἦν λυπηρὸς Ἀγαπητῷ τῷ τῆς σφῶν ἐκκλησίας καθηγεμόνι . Ὡς δ´ οἱ τῆς ἐπαρχίας ἄρχοντες οὐχ ἱκανοὶ πρὸς ἐκδίκησιν ἐκείνῳ ἐδόκουν , εἰς βααιλέα ἀνέτρενεν , ἐπαρχικῶν προσταγμάτων δεόμενος , Ἐκείνου δὲ τῇ Κωνσταντίνου περὶ τὰ τοιαὺτα ἔχοντος τὴν διατριβήν , ἐπεὶ παρεῖλκεν ὁ χρόνος , Ἀγάπητος σὺν τῷ κλήρῳ βουλὴν ἀρίστην ὑφαίνει τῷ ἑαυτοῦ . Τὸν γὰρ ὑπ´ αὐτῷ σύμπαντα λαὸν ἀθροίσας , ἐπίνοιαν ἀγαθήν εἰσηγεῖτο . Ἔπειθε γὰρ τὴν πάτριον αἴρεσιν ἀφεμένους , τὴν τοῦ ὁμοουσίου πίατιν προσίεσθαι . Καὶ τοῦτο βεβαιωσάμενος , σύναμα τῷ περὶ αὐτὸν πλήθει ἐστὶ τὴν ἐκκλησίαν ἐγένετο . Ιὐχὴν δὲ τελέσας , καὶ τὴν εἰρήνην , ὡς ἔθος εἰπών , τὸν θρόνον κατέλαβεν , ἐφ´ ᾠ εἰώθει καθέζεσθαι Θεοδόσιος . Εἰς ἐν δὲ τοὺς λαοὺς ἑνώσας , καὶ τουλοιποῦ τὴν τοῦ ὁμοουσίου πίστιν διδάσκων , τῶν ὑπὸ ἠλναδα ἐκκλησιῶν ἐγκρατὴς ἦν . Ἐπεὶ δ´ οὕτω ταῦτα προέβη , οὐ μετὰ πολὺ ἐκ τῆς Κωνσταντίνου καὶ Θεοδόσιος ἥκει , τὴν ἐπαρχίκὴν βοήθειαν εἰληφώς · μηδὲν μέντοι τῶν ἐνθάδε πεπραγμένων εἰδὼς , ὡς εἶχε φρονήματος , ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν ἐχώρει · ἐκεῖθεν δ´ ἐξελαθεὶς ἅπασιν , αὐθις τὴν Βύζαντος
Lemmas: ἄρα δΑΡυΤ Κι . ΛΕ . ἰά . περι ὁ διαδοχή ὁ σύ λάω θρόνος · καί ὅς ἐν τῆ πόλις συνᾴδω θεοδιθεος ὁ οὗτος ἐπίσκοπος λυπέω μάλα διώκω Μακεδονιανός Σ , καί μάλιστα Ἀγαπητός ὁ ἐκεῖνος ἡγούννᾳ νοῦς . ἐπεί δέ θροδιθεος ἀνατρέχω εἰς ϟυζτᾷα · Τῖον , ὁ Ἀγαπητός ὁ ὀρθόδοξος πίσω ἀάω πεὲκ Κμενος . ὁ Θεοδόσιος θρόνος λαμβάνω · ἐκεῆνος δέ ἡσυχία ἄγω πρός Ἀττικός ἐπιτάσσω . τηνικαῦτα δέ ὁ μέν ἐπί ἐάω ἐκκλησία Ἰννοκέντιος ὁ δισδοχὴν ἔχω μετέ Ἀναστάσιος σιοικιων διαδέχομαι , ὅς Δάμασος · ὁ δδʹ ἐν ἀλ ἕανδρείᾳ Θεόφιλος ἔτι ἡγέομαι . ἐπί δέ ὁ αυτιοχος Πορφύριος ὁ μυσαρός ἱερατεύω μετά ὁ θέω Φλαβιανός . Μετά δέ Κύριλλος ἐν Ἱερουσαλήμ ἵημι Ἰωάννης ὁ ἱερή ἡνία διακατέχω . Ἀττικός δέ μετά ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης τε καί Ἀρσάκιος ὁ ὁ Κωνσταντῖνος ἔχω ἐπιτροπή . Ἀλ ὁποῖος Ἀττικός οὗτος ὁ τε γένος καί βίος καί ἦθος , καί ὁ περί λόγος τε καί διδασκαλία , ἐν ὁ πρό οὗτος διαλαμβάνω ἱστορία . ὅσα μέντοι μνήμη ἐκκλησιαστικός ἄξιος καί ἐπι αὐτός γίγνομαι , νῦν διαλαμβάνω . Ἀύναδα πόλις ὁ πακτιανιημι Φρυγία εἰμί · ὅς τηνικαῦτα Θεοδόσιος τις ἀνήρ ὁ ποιμαντικός κληρόω · ὅς ὁ ἐκεῖσε ὁ Μακεδονιανός θοπσκείασολλοὶ δέ εἰμί ἐπιχωριάζω ἀπηνής ἐλαύνω , οὖον ὁ πόλις μόνος , ἀλλά καί ὁ πέρξ ἀγρός . πράσσω δέ , οὔτε εἴωθα ποιέω ὁ ὁ ὀρθόδοξος ἐκκλησία , καθάπαξ ἀπεῖπον διώκω , οὔτε μήv ζῆλος ὁ ὀρθός πίστις · ὁ δέ ὁ φιλαργυρία πάθος ἁλίσκομαι , πλεῖστος εἰσάγω σπουδή χρῆμα δίδωμι δήποτε ἐρανίζω , καί ἐκ αὐτός ὁ ἑτέρως ἢ ὡς δοκέω φρονέω . ὅθεν δέ πᾶς λίθος κινέω , ὁ ὁ λόγος , κατά ὁ ΜακεἈονιανῶν , στρατεύω σύν αὐτός κλῆρος · καί μυρίος περιβάλλω ὁδός , δικαστήριον κατ´ αὐτός ἵστημι , καί δεσμός ὑπάγω , καί φρουρά περικλείω . διαφερόντως δδʹ εἰμί λυπηρός Ἀγαπητός ὁ ὁ σφεῖς ἐκκλησία καθηγεμών . ὡς δδʹ ὁ ὁ ἐπαρχία ἄρχω οὐ ἱκανός πρός ἐκδίκησις ἐκεῖνος δοκέω , εἰς βααιλέα ἀνατρέφω , επαρχικός πρόσταγμα δήω , ἐκεῖνος δέ ὁ Κωνσταντῖνος περί ὁ τοιοῦτος ἔχω ὁ διατριβή , ἐπεί παρέλκω ὁ χρόνος , Ἀγάπητος σύν ὁ κλῆρος βουλή ἀγαθός ὑφαίνω ὁ ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ὑπό αὐτός σύμπας λαός ἀθροίζω , ἐπίνοια ἀγαθός εἰσηγέομαι . πείθω γάρ ὁ πάτριος αἵρεσις ἀφίημι , ὁ ὁ ὁμοούσιος πία προσίημι . καί οὗτος βεβαιόω , σύναμα ὁ περί αὐτός πλῆθος εἰμί ὁ ἐκκλησία γίγνομαι . Ιὐχὴν δέ τελέω , καί ὁ εἰρήνη , ὡς ἔθος εἶπον , ὁ θρόνος καταλαμβάνω , ἐφίημι ὀͅς εἴωθα καθέζομαι Θεοδόσιος . εἰς ἐν δέ ὁ λαός ἑνόω , καί τουλοιπος ὁ ὁ ὁμοούσιος πίστις διδάσκω , ὁ ὑπό ἠλναδα ἐκκλησία ἐγκρατής εἰμί . ἐπεί δδʹ οὗτος οὗτος προβαίνω , οὖον μετά πολύς ἐκ ὁ Κωνσταντῖνος καί Θεοδόσιος ἥκω , ὁ ἐπαρχικός βοήθεια λαμβάνω · μηδείς μέντοι ὁ ἐνθάδε πράσσω εἰδοί , ὡς ἔχω φρόνημα , ἐπί ὁ ἐκκλησία χωρέω · ἐκεῖθεν δδʹ ἐξελαύνω ἅπας , αὖθις ὁ Βύζας