cogPG.PG146 623
καταλιπόντες , ἐπὶ τὴν νύσσαν αὖθις τὸν λόγον ἀγάγωμεν , τὰ λειπόμενα τῇ Θεοδοσίου βασιλείᾳ τῇ ἱστορίᾳ παραδιδόντες . ΚΕΒΑΛ ΜΘʹ . Ὡς μετὰ τὴν λῃστρικὴν σύνοδον γνούς Θεοδόσιος τὰ γενόμενα , Χρυσάφιον μέν κτείνει · βαρέως δὲ πρὸς τὴν γαμετὴν Εύδοκίαν φέρεται · ἀνακαλεῖται δὲ τὴν ἀδελφὴν Πουλχερίαν . ἤ Φλαβιανὸν ἀγαγοῦσα θάπτει · ἀνιστᾷ δὲ καὶ τὸν ἐν τοῖς χαλκοπρατείοις πολυτελῶς της θεοτόκου νεών . Μετὰ τὴν λῃστρικὴν σύνοδον οἱ τοῦ Κέοντος πάππα τοποτηρηταὶ , μόλις τὴν Ῥώμην καταλαβόντες , τῷ Λέοντι πάντα ἀνήγγειλαν , ὅπως τε τὰ ἐκείνου παρώφθη γράμματα , ἔτι δὲ καὶ τὴν ἄδικον ψῆφον , καὶ τὸ θράσος Διοσκόρου καὶ Χρυσαφίου , καὶ ὡς ὁ θεῖος ἐφονεύθη Φλαβιανός . Οἷς ὁ Λέων περιπαθὴς · γεγονώς , Οὐαλεντινιανῷ τῷ Πλακιδίας υἱῷνέτι τῆς Ῥώμης κατάρχοντι σύναμα τῇ τοῦ νέου Θεοδοσίου θυγατρὶ Εὐδοξίᾳ , καὶ Εὐδοκίας τῆς καὶ Ἀθηναΐδος , πρόσεισι δάκρυσι πλήρης · ᾔτει τε βασιλέα καὶ βασιλίδας αὐτὰς , ὥστε πρὸς Θεοδόσιον γράφειν , ἐτέραν σύνοδον οἰκουμενικὴν ἀθροίζειν , καὶ τὰ παρὰ θε . σμὸν ἐκκλησιαστικὸν ἐν Ἐφέσῳ γεγενημένα διορθοῦν . ἀσφαλῶς . Οἱ δὲ πεισθέντες , Θεοδοσίῳ εὐθὺς ἔστελλον , τὴν τοῦ πάππα πρεσβείαν δήλην ἐγκαθιστῶντες . Ὁ δ´ ἀντιγράφων τῇ θυγατρὶ Εὐδοξίᾳ , καὶ ταῦτα κατὰ λέξιν ἐπέφερεν · « Τοῦτο δὲ τῇ σῇ γλυκύτητι γνωρίσαι βούλομαι , ὅτι Φλαβιανὸς θείᾳ κρίσει τῶν ἀνθρωπίνων ἀφῃρέθη πραγμάτων · ὅπως πᾶσα ἀμφιβολία καὶ φιλονεικία τῶν ἱερῶν ἐκκλησιῶν ἀποπαυθῇ . » Ἐντεῦθεν ἐπιλογισάμενος Θεοδόσιος ὡς τῇ Χρυσαφίου πανουργίᾳ ἀπατηθείη , λίαν ἐχαλέπαινε τῆς τε εἰς Φλαβιανὸν ἀσεβείας , καὶ τῆς εἰς τοὺς ἄλ λους τῶν ἐπισκόπων ἀδέσμου παροινίας καὶ κατακρίσεως . Καὶ δὴ μὴ οἷός τε ὢν τὸ λυποῦν ἐξιάσασθαι , κατὰ Χρυσαφίου τὸν ἔνδικον ἐκένου θυμόν . Γυμνώσας οὖν αὐτὸν πρώτιστα τῆς ἀρχῆς , καὶ τῶν Κντιων ἀποστερήσας , εἴς τινα τῶν νήσων ἐξέπεμπεν . Ἐπικρίνουσα δὲ καὶ ἡ ἄνωθεν ψῆφος τὴν δίκην , ἐν ταῖς θαλαττίαις κατελάμβανε τρίβοις . ἔπειτα καὶ τῇ γαμετῇ Εὐδοκίᾳ σφοδρῶς μάλα προσφέρεται , οἷάπερ αἰτίᾳ γεγενημένῃ τῶν ἐπεισφρησάντων δεὶ νῶν · οἷς καὶ τὰ κατὰ τὴν κασιγνήτην Πουλχερίαν προσῆγε , δι´ αὐτῆς τῶν βασιλείων ἀπελαθεῖσαν . Προσεπῆγε δὲ καὶ τὰ κατὰ Παυλῖνον , καὶ τὸ μῆλον ἐκεῖνο τῆς ἔριδος , ὀνειδίζων σφόδρα καὶ καθαπτόμενος . Ἡ δ´ ἀπογνοῦσα καὶ ἐν πολλῷ δέει γεγενημένη , τὴν ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα ᾔτει στέλλεσθαι · ἡδη τοῦτο καὶ πρότερον ἐπηγγελμένη Θεῷ , εἵ γε μνηστευθεῖσαν
Lemmas: καταλείπω , ἐπί ὁ νύσσα αὖθις ὁ λόγος ἄγω , ὁ λείπω ὁ Θεοδόσιος βασίλεια ὁ ἱστορία παραδίδωμι . ΑΒ μθʹ . ὡς μετά ὁ λῃστρικός σύνοδος γιγνώσκω Θεοδόσιος ὁ γίγνομαι , χρυσάφιον μέν κτείνω · βαρύς δέ πρός ὁ γαμετή Εὐδοκία φέρω · ἀνακαλέω δέ ὁ ἀδελφή Πουλχερία . ἤ Φλαβιανός ἄγω θάπτω · ἀνίστημι δέ καί ὁ ἐν ὁ χαλκοπρατειον πολυτελής ὁ θεοτόκος νέος . μετά ὁ λῃστρικός σύνοδος ὁ ὁ Κέος πάππας τοποτηρητής , μόλις ὁ Ῥώμη καταλαμβάνω , ὁ Λέων πᾶς ἀναγγέλλω , ὅπως τε ὁ ἐκεῖνος παροράω γράμμα , ἔτι δέ καί ὁ ἄδικος ψῆφος , καί ὁ θράσος Διόσκορος καί χρυσάφιον , καί ὡς ὁ θεῖος φονεύω Φλαβιανός . οἷς ὁ Λέων περιπαθής · γίγνομαι , Οὐαλεντινιανός ὁ Πλακιδία υἱός ὁ Ῥώμη κατάρχω σύναμα ὁ ὁ νέος Θεοδόσιος θυγάτηρ Εὐδοξία , καί Εὐδοκία ὁ καί Ἀθηναΐς , πρόσειμι δάκρυ πλήρης · αἰτέω τε βασιλεύς καί βασιλίς αὐτός , ὥστε πρός Θεοδόσιος γράφω , ἕτερος σύνοδος οἰκουμενικός ἀθροίζω , καί ὁ παρά ΘΕ . σμός ἐκκλησιαστικός ἐν Ἔφεσος γίγνομαι διορθόω . ἀσφαλῶς . ὁ δέ πείθω , Θεοδόσιος εὐθύς στέλλω , ὁ ὁ πάππας πρεσβεία δῆλος ἐγκαθιστάω . ὁ δδʹ ἀντίγραφος ὁ θυγάτηρ Εὐδοξία , καί οὗτος κατά λέξις ἐπιφέρω · « οὗτος δέ ὁ σός γλυκύτης γνωρίζω βούλομαι , ὅτι Φλαβιανός θεῖος κρίσις ὁ ἀνθρώπινος ἀφαιρέω πρᾶγμα · ὅπως πᾶς ἀμφιβολία καί φιλονικία ὁ ἱερός ἐκκλησία ἀποπαύω . » ἐντεῦθεν ἐπιλογίζομαι Θεοδόσιος ὡς ὁ χρυσάφιον πανουργία ἀπατάω , λίαν χαλεπαίνω ὁ τε εἰς Φλαβιανός ἀσέβεια , καί ὁ εἰς ὁ ἄλμα Λοῦς ὁ ἐπίσκοπος ἄδεσμος παροινία καί κατάκρισις . καί δή μή οἷος τε εἰμί ὁ λυπέω ἐξιάομαι , κατά χρυσάφιον ὁ ἔνδικος κενόω θυμός . γυμνόω οὖν αὐτός πρῶτος ὁ ἀρχή , καί ὁ Κντιων ἀποστερέω , εἰς τις ὁ νῆσος ἐκπέμπω . ἐπικρίνω δέ καί ὁ ἄνωθεν ψῆφος ὁ δίκη , ἐν ὁ θαλάσσιος καταλαμβάνω τρίβω . ἔπειτα καί ὁ γαμετή Εὐδοκία σφοδρός μάλα προσφέρω , οἷος αἴτιος γίγνομαι ὁ ἐπεισφρέω δεῖ νάω · ὅς καί ὁ κατά ὁ κασιγνήτη Πουλχερία προσάγω , δις αὐτός ὁ βασίλειος ἀπελαύνω . προσεπάγω δέ καί ὁ κατά Παυλῖνος , καί ὁ μῆλον ἐκεῖνος ὁ Ἔρις , ὀνειδίζω σφόδρα καί καθάπτω . ὁ δδʹ ἀπογιγνώσκω καί ἐν πολύς δήω γίγνομαι , ὁ ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ αἰτέω στέλλω · ἤδη οὗτος καί πρότερος ἐπαγγέλλω Θεός , εἰ γε μνηστεύω