cogPG.PG146 99
Θάβ ΟΝΡΟΤ ΚΙνΙΙ . ρύχθη · οἱ δὲ περὶ Μελίτιον ἐπὶ τοῖς προγραφεῖσι ν έδέχθησαν . Καί γ´ ἐπανήκοντι Ἀλεξάνδρῳ Μελίτιος τὰς ἐκκλησίας ἐδίδου ἂς παρὰ τάξιν κατεῖχεν . Ἐκεῖνος δὲ διῆγεν ἐν τῇ Λυκῷ . Ἐπεὶ δ´ ἐτελεύτα τὸν βίον Μελίτιος , Ἰωάννην τινά τῶν ὁμοδόξων περὶ τὸ δόγμα τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου κατέστησεν ἀντ´ αὐτοῦ · ὃς ταραχῆς αὖθις ταῖς ἐκκλησίαις κατῆρξεν . Ὅπερ οἱ τὰ Ἀρείου φρονοῦντες ὁρῶντες , οὐδ´ αὐτοὶ τὸ καθ´ αὑτοὺς ἠμέλουν . Οἴα δὲ τοῖς τοιούτοις φιλεῖ , οἱ μὲν τὴν Ἀρείου δόξαν ἐπήνουν · τοῖς δ´ ἐδόκει μᾶλλον ἄρχειν τῶν ἐκκλησιῶν τοὺς περὶ Μελίτιον · καὶ τούτοις μᾶλλον προσέκειντο . Καὶ πρότερον μὲν διεφέροντο ἑκάτεροι πρὸς ἑαυτούς · ὡς δὲ τὸ πλῆθος ἑώρων τοῖς ἱερεῦσι τῆς καθόλου Ἐκκλησίας ἑπόμενον , εἰς ἓν συνελθόντες , ἐσπείσαντο · καὶ πρὸς τὸν εὐσεβῆ τῆς Ἀλεξάνδρου κλῆρον κοινὸν ἀνείλοντο πόλεμον . Καὶ ἐπὶ τοσοῦτον τά τ´ ἐγκλήματα καὶ τὰς ἀπολογίας προέφερον , ἐπίσης ἀγωνιζόμενοι , ὡς χρόνου προῖόντος Μελιτιανοὺς κληθῆναι τοὺς Ἀρειανοὺς , καὶ τὸ ἔμπαλιν . Καίσοι γε οἱ περὶ Μελίτιον περὶ προστασίας μόνης ἐκκλησιῶν διεκρίνοντο · Ἀρειανοὶ δὲ κακῶς ἐφρόνουν περὶ Θεοῦ Ἀλλ´ ὅμως τῷ κοινὴν ἔχθραν καθ´ ἡμῶν ἀναῤῥίπτειν , συμφωνεῖν ὑπεκρίνοντο , ἑκάτεροι δάξαν ἔχοντες ῥαδίως ἕξειν τοῖς κατὰ γνώμην . Πλὴν τῷ χρύνῳ προήκοντι , τῷ συνεχεῖ τῆς πρὶ τὰ τοιαῦτα διαλέξεως εἰς ἕξιν ἐλθόντες , ἐπίσης περὶ Θεοῦ δοξάζοντες ἥσαν · αὐθίς τ´ ἐκ τούτων εἰς τὴν προτέραν διάστασιν ἦλθον τοῖς περὶ Ἄρειον . Καὶ κλῆροι γὰρ , καὶ λαοὶ , τὴν πρὸς ἀλλήλους ἐξετρέποντο κοινωνίαν . Καὶ πολλαῖς μὲν τῶν πύλεων ἐπέτρεχε τὸ δεινόν · μάλιστα δ´´ ἤκμαζε παρὰ Βιθυνοῖς καὶ Ἑλλησποντίοις , καὶ ἐν τῇ Κωνσταντίνου αὐτῇ . Ἔνθεν τοι καὶ λέγεται τὸν Νικομηδείας Εὐσέβιον , καὶ Θέοκυιν τὸν Νικαίας , δεξιῶς ὑπελθόντας τὸν , ὃς φυλάττειν τὸν ὅρον τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου τὴν ἐπιτροπὴν εἶχεν , ἀπαλεῖψαι τὰς ἐκείνων ὑπογραφάς · καὶ παῤῥησίᾳ διδάσκειν μὴ χρῆναι ὁμοούσιον λέγειν τὸν Υἱὸν τῷ Πατρί . Οὖτοι δὲ καὶ Ἀθανασίῳ αἴτιοι πρῶτοι τῶν ἐπ´ ἐκείνῳ γεγόνασι δυσχερῶν · πολλὴν γὰρ παρὰ βασιλεῖ δύναμιν καὶ παῤῥησίαν ἔχοντες , Ἄρειον μὲν ὡς ὁμόφρονα καὶ φίλον αὐτοῖς κατάγειν εἰς Ἀλεξάνδρειαν ἔσπευδον · τὸν δ´ ἐκεῖθεν ἀπελάσαι ὡς παντάπασιν ἐκ διαμέτρου τούτοις γινόμενον . Καὶ μόλις ἤνυσαν τὴν βουλήν . Ὅπως δὲ τοῦτ´ ἐξίσχυσαν διαπράξασθαι , πῶς τε ὁ βασιλεὺς ἐπείσθη εἰσδέξασθαι Ἄρειον , ὡς οἰόν τε , διὰ βραχέων ἐρῶ , ΚΕΦΑΛ . ΜΖʹ . Ὢς ἐπωεκλήθη Ἄρειος , τῇ ὤρθῇ πίστει δῆθεν συνθεχενος . Ιρεσβύτερός τις , τὴν νόσον Ἀρείου εἰσδεδεγμένος κἂν λανθάνειν τέως ἐδόκει , Κωνσταντίᾳ τῇ ἀδελφὴ
Lemmas: Θάβ ΟΡ Ι . ρύχθη · ὁ δέ περί Μελίτιον ἐπί ὁ προγράφω Ν δέχομαι . καί γγʹ ἐπανήκω Ἀλέξανδρος Μελίτιος ὁ ἐκκλησία δίδωμι ὅς παρά τάξις κατέχω . ἐκεῖνος δέ διάγω ἐν ὁ Λυκώ . ἐπεί δδʹ τελευτάω ὁ βίος Μελίτιος , Ἰωάννης τις ὁ ὁμόδοξος περί ὁ δόγμα ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος καθίστημι ἀντ´ αὐτός · ὅς ταραχή αὖθις ὁ ἐκκλησία κατάρχω . ὅπερ ὁ ὁ Ἄρειος φρονέω ὁράω , οὐδός αὐτός ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἀμελέω . Οἴα δέ ὁ τοιοῦτος φιλέω , ὁ μέν ὁ Ἄρειος δόξα ἐφενόω · ὁ δδʹ δοκέω μᾶλλον ἄρχω ὁ ἐκκλησία ὁ περί Μελίτιον · καί οὗτος μᾶλλον πρόσκειμαι . καί πρότερος μέν διαφέρω ἑκάτερος πρός ἑαυτοῦ · ὡς δέ ὁ πλῆθος ὁράω ὁ ἱερεύς ὁ καθόλου ἐκκλησία ἕπω , εἰς εἷς συνέρχομαι , σπένδω · καί πρός ὁ εὐσεβής ὁ Ἀλέξανδρος κλῆρος κοινός ἀναιρέω πόλεμος . καί ἐπί τοσοῦτος ὁ τ ἔγκλημα καί ὁ ἀπολογία προφέρω , ἐπίσης ἀγωνίζομαι , ὡς χρόνος προῖω Μελιτιανός καλέω ὁ αρειανός , καί ὁ ἔμπαλιν . καισος γε ὁ περί Μελίτιον περί προστασία μόνος ἐκκλησία διακρίνω · Ἀρειανός δέ κακῶς φρονέω περί Θεός Ἀλ ὅμως ὁ κοινός ἔχθρα καθ´ ἐγώ ἀναρρίπτω , συμφωνέω ὑποκρίνομαι , ἑκάτερος δάσσω ἔχω ῥᾳδίως ἔχω ὁ κατά γνώμη . πλήν ὁ χρύνῳ προήκω , ὁ συνεχής ὁ πρίν ὁ τοιοῦτος διάλεξις εἰς ἕξις ἔρχομαι , ἐπίσης περί Θεός δοξάζω ἀείδω · αὖθις τ ἐκ οὗτος εἰς ὁ πρότερος διάστασις ἔρχομαι ὁ περί Ἄρειος . καί κλῆρος γάρ , καί λαός , ὁ πρός ἀλλήλων ἐκτρέπω κοινωνία . καί πολύς μέν ὁ πύλη ἐπιτρέχω ὁ δεινός · μάλιστα δδʹ ἀκμάζω παρά Βιθυνός καί Ἑλλησπόντιος , καί ἐν ὁ Κωνσταντῖνος αὐτός . ἔνθεν ὅς καί λέγω ὁ Νικομήδεια Εὐσέβιος , καί Θέοκυιν ὁ Νίκαια , δεξιός ὑπέρχομαι ὁ , ὅς φυλάσσω ὁ ὅρος ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ὁ ἐπιτροπή ἔχω , ἀπαλείφω ὁ ἐκεῖνος ὑπογραφή · καί παρρησία διδάσκω μή χρή ὁμοούσιος λέγω ὁ υἱός ὁ πατήρ . οὗτος δέ καί Ἀθανάσιος αἴτιος πρῶτος ὁ ἐπι ἐκεῖνος γίγνομαι δυσχερής · πολύς γάρ παρά βασιλεύς δύναμις καί παρρησία ἔχω , Ἄρειος μέν ὡς ὁμόφρων καί φίλος αὐτός κατάγω εἰς Ἀλεξάνδρεια σπεύδω · ὁ δδʹ ἐκεῖθεν ἀπελαύνω ὡς παντάπασι ἐκ διάμετρος οὗτος γίγνομαι . καί μόλις ἀνύω ὁ βουλή . ὅπως δέ τοῦτος ἐξισχύω διαπράσσω , πῶς τε ὁ βασιλεύς πείθω εἰσδέχομαι Ἄρειος , ὡς οἷος τε , διά βραχύς εἴρω , ΚΕ . μζʹ . Ὤς πωλέω Ἄρειος , ὁ ὄρνυμι πίστις δῆθεν συντίθημι . Ιρεσβύτερός τις , ὁ νόσος Ἄρειος εἰσδέχομαι κἀν λανθάνω τέως δοκέω , Κωνσταντία ὁ ἀδελφή