cogPG.PG146 463
ματίῳ οὗ διῆγεν ὁ οἰκονόμος , μέγα τι καὶ ὑπερφυὲς βαλάντιον πολλῷ χρυσίου ὁλκῷ βαρυνόμενον ἀνὰ χεῖρας βαλὼν , ἀπιὼν ᾤχετο , μήτε τίς ὁ δοὺς ἢ καὶ ῥ πεπομφὼς δῆλον πεποιηκώς . Καί γε παράδοξον λίαν ἐδόκει , ἐπιδόσει τοσούτων χοημάτων ἄννως-ον ἑαυτὸν ὅστις ἦν ὁ δοὺς , καταστῆσαι . Εἰς νοῦν δὲ ἔμενον , θειοτέραν εἶναι τὴν πρᾶξιν συνέβαλον ἅπαντες . Τοῦτο μὲν δὴ τοιοῦτον · ἕτερον δὲ αὐτοῦ πυνθάνομαι , ἐπίσης μὲν Γρηγορίῳ ἔχον , ὅς πάλαι τὴν ἐκκλησίαν ἐπετρόπευε τῆς κατὰ Πόντον Νεοκαι . σαρείας . Οὐ μήν γε παρὰ τοῦτο ἀπιστεῖν δίκαιον , καὶ Ἐπιφανίῳ τὰ ἴσα διαπεπρᾶχθαι · ἐπεί τοί γε οὐδὲ Πέτρος μόνον ὁ τῶν ἀποστόλων κορυφαῖος , νεκρὸν ἀνίστα · ἀλλὰ καὶ Ἰωάννης κατὰ τὴν Ἔφεσον ,, καὶ ἀλλαχοῦ ἕτεροι · οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ αἱ θυγατέρες Φιλίππου κατὰ τὴν Ἰεράπολιν . Τὰ δ´ αὐτὰ πολλάκις οἶα εἰκὸς ἐξειργάσθαι συνέβη παρά τε τῶν πάλαι καὶ νῦν θεοφιλῶν ἀνδρῶν . Ὃ δὲ λέγειν ἡ ἱστορία ὥρμηται , τοιόνδε ἐστί · Ποτὲ παριόντα τὸν ἱερὸν τουτονὶ Ἐπιφάνιον δύο τινὲς ἐπιτηρήσαντες ἐνόδια πένητες , καὶ λογισάμενοι μεῖζόν τι ἐξ ἐκείνου λαβεῖν , ὁ μὲν ἐπ´ ἐδάφους ἁπλωθεὶς ἔκειτο , συστείλας , τὸ ἄσθμα οἷα δῆθεν νεκρός · ὁ δ´ οἷα συνήθης ὀλοφυρόμενος ἔκλαιε · καὶ ἐσχηματίζετο τὸ μηδ´ εὐπόρως ἔχειν θάπτειν αὐτὸν , τῆς ἐνδείας καταμεμφόμενος . Ὁ δ´ Ἐπιφάνιος παριὼν οὐδὲν μὲν ἔλεγε , μόνην δʹ ἀνάπαυσιν τῷ κειμένῳ ἐπηύχετο . Βραχὺ δέ τι πρὸς κηδείαν δοὺς , « Ἐπιμελοῦ τοῦ κειμένου , » τῷ δακρύοντι ἔφη · « καὶ παῦσαι κλαίων ποτέ · οὐ γὰρι νῦν ἀναστήσεται . Τὸ δὲ κοινόν τε καὶ ἀπαραίτητον καὶ ἀποκείμενον ἐξ ἀνάγκης τέλος , χρεὼν καὶ σὲ φέρειν γενναίως . » Ταῦτ´ εἰπὼν Ἐπιφάνιος , παρῆλθε τὴν σφετέραν διανύων ὁδόν . ς δὲ οὐδεὶς ἕτερος κατὰ τὴν ὁδὸν διεφαίνετο , ὁ ἑστώς τε καὶ ὀδυρόμενος αἴσθησιν δῆθεν τῷ κειμένῳ ἐδίδου ἐγείρεσθαι . Ἐπῄνει δὲ ἅμα τῇ κινήσει , ὡς σοφῶς μάλα ἐσχηματίσατο τὸν νεκρόν · καὶ , « Ἄγε δὴ , ἔλεγεν ἐξεγείρου · καὶ τόγε νῦν τῇ σῇ ἐντρυφήσωμεν σοφιστείᾳ . » Ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος οὐδὲν μᾶλλον οὔτε λέγοντος ἤκουεν , οὕτε πᾶσι τρόποις παρέχοντος αἴσθησιν τὸ ζῶν εἶναι ὑπέφαινε , σπουδῇ τὸν ἱερέα ἐδίωκε · καὶ φθάσας , τὴν ἐξ ἐνδείας σφῶν μηχανὴν κατεμήνιε · καὶ ταῖς ἀληθείαις κλαίων καὶ ὀδυρόμενος , ἀνιστᾶν τὸν ἑταῖρον κατελιπάρει . Ἐκεῖνος δὲ μὴ δυσχεραίνειν ἐπὶ τῷ δράματι ἐπειπὼν , ὀπίσω ἀνεπεμπεν · ἀναλύειν γὰρ τὸ γεγονὸς Θεὸς οὐκ ἠβούλετο · πιστώσασθαι ἅπαντας ᾑρημένος , ὥς γε οἴομαι , ὡς αὐτόν γ´ ἐκεῖνον Θεὸν πάνθ´ ὁρῶντα καὶ ἀκούοντα ἀπατῶσιν , ὅσοι δὴ τοιαῦτα δρᾷν ἐπὶ τοῖς αὐτοῦ θεράπουσι τόλμῃ προάγονται , καὶ σφᾶς αὐτοὺς μᾶλλον ἐξαπατῶντες λελήθασιν . Ἐν πλοίῳ δὲ θανεῖν ἔγνων τὸν Ἐπιφάνιον · ὃν οἱ περὶ αὐτὸν μέλιτι ἐμβαλόντες , ἵνα μή τι ἀηδὲς ἴσως πάθῃ , κατὰ τὴν Κύπρον διέσωσαν . Καὶ τὰ μὲν περὶ Ἐπιφανίου τοσαῦτα ἐκ
Lemmas: μάτιον ὅς διάγω ὁ οἰκονόμος , μέγας τίς καί ὑπερφυής βαλλάντιον πολύς χρυσίον ὁλκός βαρύνω ἀνά χείρ βάλλω , ἀπέρχομαι οἴχομαι , μήτε τίς ὁ δίδωμι ἢ καί Ῥ πέμπω δῆλος ποιέω . καί γε παράδοξος λίαν δοκέω , ἐπίδοσις τοσοῦτος χοημαρ ἄνων ἑαυτοῦ ὅστις εἰμί ὁ δίδωμι , καθίστημι . εἰς νόος δέ μένω , θεῖος εἰμί ὁ πρᾶξις συμβάλλω ἅπας . οὗτος μέν δή τοιοῦτος · ἕτερος δέ αὐτός πυνθάνομαι , ἐπίσης μέν Γρηγόριος ἔχω , ὅς πάλαι ὁ ἐκκλησία ἐπιτροπεύω ὁ κατά Πόντος Νεοκαι . σαρείας . οὖον μείς γε παρά οὗτος ἀπιστέω Δίκαιος , καί Ἐπιφάνιος ὁ ἴσος διαπράσσω · ἐπεί ὅς γε οὐδέ Πέτρος μόνος ὁ ὁ ἀπόστολος κορυφαῖος , νεκρός ἀνίστημι · ἀλλά καί Ἰωάννης κατά ὁ Ἔφεσος ,, καί ἀλλαχοῦ ἕτερος · οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ θυγάτηρ Φίλιππος κατά ὁ Ἱεράπολις . ὁ δδʹ αὐτός πολλάκις οἶος εἰκός ἐξεργάζομαι συμβαίνω παρά τε ὁ πάλαι καί νῦν θεοφιλής ἀνήρ . ὅς δέ λέγω ὁ ἱστορία ὁρμάω , τοιόσδε εἰμί · ποτέ πάρειμι ὁ ἱερόν οὗτος Ἐπιφάνιος δύο τις ἐπιτηρέω ἐνόδιος πένης , καί λογίζομαι μέγας τίς ἐκ ἐκεῖνος λαμβάνω , ὁ μέν ἐπι ἔδαφος ἁπλόω κεῖμαι , συστέλλω , ὁ ἆσθμα οἷος δῆθεν νεκρός · ὁ δδʹ οἷος συνήθης ὀλοφύρομαι καλέω · καί σχηματίζω ὁ μηδ´ εὔπορος ἔχω θάπτω αὐτός , ὁ ἔνδεια καταμέμφομαι . ὁ δδʹ Ἐπιφάνιος πάρειμι1 οὐδείς μέν λέγω , μόνος δέ ἀνάπαυσις ὁ κεῖμαι ἐπεύχομαι . βραχύς δέ τίς πρός κηδεία δίδωμι , « ἐπιμελέομαι ὁ κεῖμαι , » ὁ δάκρυ φημί · « καί παύω καλέω ποτός · οὖον γάρι νῦν ἀνίστημι . ὁ δέ κοινός τε καί ἀπαραίτητος καί ἀπόκειμαι ἐκ ἀνάγκη τέλος , χρεὼν καί σύ φέρω γενναῖος . » Ταῦτ´ εἶπον Ἐπιφάνιος , παρέρχομαι ὁ σφέτερος διανύω ὁδός . Σ δέ οὐδείς ἕτερος κατά ὁ ὁδός διαφαίνω , ὁ ἵστημι τε καί ὀδύρομαι αἴσθησις δῆθεν ὁ κεῖμαι δίδωμι ἐγείρω . ἐπαινέω δέ ἅμα ὁ κινέω , ὡς σοφός μάλα σχηματίζω ὁ νεκρός · καί , « ἄγω δή , λέγω ἐξεγείρω · καί τόγε νῦν ὁ σός ἐντρυφάω σοφιστεία . » ἐπεί δδʹ ἐκεῖνος οὐδείς μᾶλλον οὔτε λέγω ἀκούω , ἵημι πᾶς τρόπος παρέχω αἴσθησις ὁ ζῶ εἰμί ὑποφαίνω , σπουδή ὁ ἱερεύς διώκω · καί φθάνω , ὁ ἐκ ἔνδεια σφεῖς μηχανή καταμήνιος · καί ὁ ἀλήθεια καλέω καί ὀδύρομαι , ἀνίστημι ὁ ἑταῖρος καταλιπαρέω . ἐκεῖνος δέ μή δυσχεραίνω ἐπί ὁ δρᾶμα ἐπιλέγω , ὀπίσω αναπέμπω · ἀναλύω γάρ ὁ γίγνομαι θεός οὐ βούλομαι · πιστόω ἅπας αἱρέω , ὅς γε οἴομαι , ὡς αὐτός γγʹ ἐκεῖνος θεός πάνθος ὁράω καί ἀκούω ἀπατάω , ὅσος δή τοιοῦτος δράω ἐπί ὁ αὐτός θεράπων τόλμα προάγω , καί σφεῖς αὐτός μᾶλλον ἐξαπατάω λανθάνω . ἐν πλοῖον δέ θνῄσκω γιγνώσκω ὁ Ἐπιφάνιος · ὅς ὁ περί αὐτός μέλι ἐμβάλλω , ἵνα μή τίς ἀηδής ἴσως πάσχω , κατά ὁ Κύπρος διασῴζω . καί ὁ μέν περί Επιφανίου τοσοῦτος ἐκ