cogPG.PG146 416
κριθεὶς , ἐκεῖθεν ἥκων προΐστατο τῆς αἱρέσεως . Ἐν δὲ τούτῳ καὶ Παυλίνου ἐν Ἀντιοχείᾳ τελευτήσαντος , οἱ ὑπ´ ἐκείνῳ ταττόμενοι ἰδίᾳ πάλιν τὰς συναγωγὰς ἐποιοῦντο , τὸν Φλαβιανὸν ἐκτρεπόμενοι , ἅτε δὴ τοὺς ἐπὶ Μελετίῳ γεγενημένους ὅρκους . μὴ προσῆκον δὲν , παραβάντα , καίπερ οὐδὲν περὶ τὸ δόγμα διαφερῆμενοι . Εὐάγριον δέ τινα μετὰ ταῦτα τῇ Παυλίνου διαδοχῇ καθιστῶσι . Τοῦ δὲ βραχύ τι ἐπιβιώσαν τος , οὐδαμῶς ἕτερος εἰς τὸν ἐκείνου τόπον κατέστη , Φλαβιανοῦ ἀντιπράττοντος . Ὅσοι δὲ τὴν πρὸς Φλαβιανὸν κοινωνίαν ἐξετρέποντο , ἰδίᾳ συναγόμενοι ἐκκλησίαζον . Ὁ μὲν γὰρ Παυλῖνος ἐβουλήθη , Μελε · τίου θανόντος , τὴν τῆς Ἐκκλησίας ἄπασαν ἡγεμονίαν λαβεῖν · ἀντέλεγε δὲ ὁ τῶν ἱερέων χορὸς , μὴ χρῆναι λεγόντων τὸν μὴ τὰς Μελετίου συμβουλὰς προσδεξάμενον μετὰ τελευτὴν τὸν ἐκείνου κλῆρον λαβεῖν , ἀλλ´ ἐκεῖνον ὃς πολλοῖς πόνοις τὴν ἐκείνου διετήρησε ποίμνην , ἐκεῖνον καὶ τῶν ἐκείνου προβάτων γενέσθαι ποιμένα . Ὃ δὴ , ὡς εἴρηται , τοῖς τε Ἐσπερίοις καὶ Ἑῴοις δυσμένειαν μακροτάτην εἰργάτατο · οἶ οὐδὲ μετὰ τὸν Παυλίνου θάνατον τὸ πρὸς ἐκεῖνον δυσμεναίνειν ἀπέθεντο · ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸν Εὐάγριον Φλαβιανῷ χαλεπαίνοντες ἦσαν , καὶ ταῦτα τοῦ Εὐαγρίου παρὰ πάντα ἐκκλησιαστικὸν προβεβλημένου θεσμόν · ὁ γὰρ Παυλῖνος μόνος · αὐτὸν προεβάλλετο , πολλοὺς κανόνας εἰς ταυτὸν ἀθετήσας . Οὕτε γὰρ ἕτερον ἀνθ´ ἑαυτοῦ τὸν τελευτῶντα χειροτονεῖν ἐνδιδόασιν · εἰς ἓν δὲ συνιέναι καὶ τοὺς τῆς ὅ παρχίας ἅπαντας ἐπισκόπους διαγορεύουσιν , Ἀλλὰ καὶ τριῶν λνευ ἐπισκόπων μὴ γίνεσθαι χειροτονίαν ἐπισκόπου θεσπίζουσι . Ταῦτ´ οὐδὲ συνιδεῖν ἐθελήσαντες , Εὐάγριον μὲν προσεδέχοντο , Φλαβ.ανὸν δὲ παντάπασιν ἀπεσείοντο , καὶ τοσοῦτον , ὡς καὶ ταῖς βασιλικαῖς ἐνοχλεῖν κατ´ αὐτοῦ ἀνοσῖ - · ἂ - δὲ ταῦτα ἐνοχληθεὶς πολλάκις ἤγαγέ τε αὐτὸν εἰς τὴν Κωνσταντίνου , καὶ εἰς Ῥώμην ἀφικέσθαι ἐβίαζεν , Ὁ δὲ τὸν χειμῶνα προβαλλόμενος , ἔαρος ὑπολάμπον . τος ὑπισχνεῖτο περᾶναι τὸ προσταττόμενον . Καὶ τότε μὲν ἀφεθεὶς , εἰς τὴν οἰκείαν ποίμνην ἀφίκετο · καὶ πάντα λίθον , τὸ τοῦ λόγου , ἐκίνει ὑφ´ ἑαυτὸν τὸ στασιάζον ποιῆσαι . Ὃ δὴ καὶ κατὰ μικρὸν ἴσχυσεδιαπράξασθαι , ἐκμειλιξάμενος Θεόφιλον τὸν τῆς Ἀλεξάνδρου ἐπίσκοπον , δι´ οὗ καὶ Δάμασον τὸν τῆς Ῥώμης ἐπίσκοπον ἀρίστως κατήλλαξε . Καὶ ἄμφω γὰρ ἐς πλεῖστον κατὰ Φλαβιανοῦ ἐχαλέπαινον·οὐ μόνον ὅτι ἐν δευτέρῳ τοὺς ὅρκους ἐποίει , ἀλλ´ ὅτι και αἰτίαν οὐκ ἐλαχίστην παρεῖχε - τοὺς τὸ ἴτοι δόγμα πρεσβεύοντας ἐπὶ τόσον διείργεσθαι . Πραδύνοντι δὲ τὴν ἐς Ῥώμην ἄφιξιν τῷ Φλαβιανῷ , ὁ θεσπέσιος Δήμασος , καὶ ὁ μετ´ ἐκεῖνον Σιρίκιος , καὶ Ἀναστάσιος ὃς Σιρίκιον διεδέξατο , τοῦ εὐσεβοῦς βασιλέως γράμμασι σφοδρότερον ἦπτοντο · τοὺς μὲν σφετέρυυς λέγοντες θᾶττον καταλύειν πολέμους τοὺς δὲ κατὰ Χριστοῦ θρασυνομένους , καὶ τῶν ἐκείνου θείων θεσμῶν ἀλογίστως ἔχοντας , οὕτως ἐπὶ τῆς τυραννίδος ἐᾷν . Ὅθεν καὶ πάλιν ἐκεῖνον μετακνκούμενος , τὴν ἐπὶ Ῥώμην στέλλεσθαι κατηνάγαζε · καὶ δῆτα ἐλθὼν . τῇ σοφωτάτῃ παῤῥησίᾳ χρησάμενος ἀνεφθέγξατο · « Κἱ μὲν , ὡ βασιλεῦ , τῆς
Lemmas: κρίνω , ἐκεῖθεν ἥκω προΐστημι ὁ αἵρεσις . ἐν δέ οὗτος καί Παυλῖνος ἐν Ἀντιόχεια τελευτάω , ὁ ὑπό ἐκεῖνος τάσσω ἴδιος πάλιν ὁ συναγωγή ποιέω , ὁ Φλαβιανός ἐκτρέπω , ἅτε δή ὁ ἐπί Μελέτιος γίγνομαι Ὅρκος . μή προσήκω δέν , παραβαίνω , καίπερ οὐδείς περί ὁ δόγμα διαφέρω . Εὐάγριος δέ τις μετά οὗτος ὁ Παυλῖνος διαδοχή καθίστημι . ὁ δέ βραχύς τίς επιβιώσας ὅς , οὐδαμῶς ἕτερος εἰς ὁ ἐκεῖνος τόπος καθίστημι , Φλαβιανός ἀντιπράσσω . ὅσος δέ ὁ πρός Φλαβιανός κοινωνία ἐκτρέπω , ἴδιος συνάγω ἐκκλησιάζω . ὁ μέν γάρ Παυλῖνος βούλομαι , Μέλω · τίω θνῄσκω , ὁ ὁ ἐκκλησία ἅπας ἡγεμονία λαμβάνω · ἀντιλέγω δέ ὁ ὁ ἱερός χορός , μή χρή λέγω ὁ μή ὁ Μελέτιος συμβουλή προσδέχομαι μετά τελευτή ὁ ἐκεῖνος κλῆρος λαμβάνω , ἀλ ἐκεῖνος ὅς πολύς πόνος ὁ ἐκεῖνος διατηρέω ποίμνη , ἐκεῖνος καί ὁ ἐκεῖνος πρόβατον γίγνομαι ποιμήν . ὅς δή , ὡς εἴρω , ὁ τε ἑσπέριος καί ἑώϊος δυσμένεια μακρός ἔργω · οἶς οὐδέ μετά ὁ Παυλῖνος θάνατος ὁ πρός ἐκεῖνος δυσμεναίνω ἀποτίθημι · ἀλλά καί μετά ὁ Εὐάγριος Φλαβιανός χαλεπαίνω εἰμί , καί οὗτος ὁ Εὐάγριος παρά πᾶς ἐκκλησιαστικός προβάλλω θεσμός · ὁ γάρ Παυλῖνος μόνος · αὐτός προβάλλω , πολύς κανών εἰς τατός ἀθετέω . ἵημι γάρ ἕτερος ἄνθ ἑαυτοῦ ὁ τελευτή χειροτονέω ἐνδίδωμι · εἰς εἷς δέ συνίημι καί ὁ ὁ ὅς παρχίας ἅπας ἐπίσκοπος διαγορεύω , ἀλλά καί τρεῖς λεύω ἐπίσκοπος μή γίγνομαι χειροτονία ἐπίσκοπος θεσπίζω . Ταῦτ´ οὐδέ συνοράω ἐθέλω , Εὐάγριος μέν προσδέχομαι , Φλαβ.ανὸν δέ παντάπασι ἀποσείω , καί τοσοῦτος , ὡς καί ὁ βασιλικός ἐνοχλέω κατ´ αὐτός ἀνίημι - · ὅς - δέ οὗτος ἐνοχλέω πολλάκις ἄγω τε αὐτός εἰς ὁ Κωνσταντῖνος , καί εἰς Ῥώμη ἀφικνέομαι βιάζω , ὁ δέ ὁ χειμών προβάλλω , ἔαρ ὑπολάμπω . ὅς ὑπισχνέομαι περαίνω ὁ προστάσσω . καί τότε μέν ἀφίημι , εἰς ὁ οἰκεῖος ποίμνη ἀφικνέομαι · καί πᾶς λίθος , ὁ ὁ λόγος , κινέω ὑφ´ ἑαυτοῦ ὁ στασιάζω ποιέω . ὅς δή καί κατά μικρός ἴσχυσεδιαπράξασθαι , ἐκμειλίσσω Θεόφιλος ὁ ὁ Ἀλέξανδρος ἐπίσκοπος , δις ὅς καί Δάμασος ὁ ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος Ἀρίστως καταλλάσσω . καί ἄμφω γάρ εἰς πλεῖστος κατά Φλαβιανός ἐχαλέπαινον·οὐ μόνος ὅτι ἐν δύο ὁ Ὅρκος ποιέω , ἀλ ὅτι και αἴτιος οὐ μικρός παρέχω - ὁ ὁ ἴτω δόγμα πρεσβεύω ἐπί τόσος διείργω . Πραδύνοντι δέ ὁ εἰς Ῥώμη ἄφιξις ὁ Φλαβιανός , ὁ θεσπέσιος Δημάσος , καί ὁ μετέ ἐκεῖνος Σιρίκιος , καί Ἀναστάσιος ὅς Σιρίκιος διαδέχομαι , ὁ εὐσεβής βασιλεύς γράμμα σφοδρός ἅπτω · ὁ μέν σφέτερος λέγω ταχύς καταλύω πόλεμος ὁ δέ κατά Χριστός θρασύνω , καί ὁ ἐκεῖνος θεῖον θεσμός ἀλογίστως ἔχω , οὕτως ἐπί ὁ τυραννίς ἐάω . ὅθεν καί πάλιν ἐκεῖνος μετακνκουμην , ὁ ἐπί Ῥώμη στέλλω κατηνάγαζε · καί δῆτα ἔρχομαι . ὁ σοφός παρρησία χράω ἀναφθέγγομαι · « Κις μέν , εἰμί βασιλεύς , ὁ