cogPG.PG146 282
ναὶ τὴν κόνιν εἰς ἀέρα ἐλίκμα , σκότους πολλοῦ καὶ ἀχλύος μάλιστα ἐπιπολαζούσης . Τὸ δὲ Περσικὸν ἐπελαῦνον , συνεπῆγε καὶ τοὺς ὑποσπόνδους κοντοφόρους Σαρακηνούς · ὧν εἶς τὸ δόρυ ἐκτείνας , ἱσχυοῶς παίτι τὸν βασιλέα κατὰ τὸ περιτόναιον . Ἄμα δὲ τῇ αἰχμῇ ἐξελκομένῃ κόπρος ἐπηκολούθει συνεπισπωμένη τῷ αἵματι . Τὸν μὲν οὖν κτείναντα εἷς τῶν δορυφόρων ἐπελθὼν τῆς κεφαλῆς ἀφαιρεῖται · καιρίαν δὲ τρωέντα τὸν Ἰουλιανὸν ἐπ´ ἀσπίδος οἱ οἰκεῖοι ἀναλαβόμενοι , πρὸς τὴν βασιλικὴν ἀπεχώρουν σκηνήν . Τισὶ δὲ καὶ τὴν πληγὴν διὰ τὸ ἀθρόον μηδ´ ὅθεν ἐπῆλθεν ἰδοῦσι , παρά τινος τῶν οἰκείων ἐνομίσθη τὸ πάθος προελθεῖν . Οἱ μὲν οὖν Πέρσην , οἱ δὲ Σαρακηνὸν , εἰσὶ δὲ οἶ καὶ Ῥωμαῖον στρατιώτην διισχυρίζονται εἰναι τὸν πλήξαντα , ἀγανακτήσαντα , ὡς εἰκὸς , ὅτιπερ ἀβουλίᾳ καὶ θρασύτητι γνώμης τοσαύτην στρατιὰν παρπώλεσεν δωοτωΠΙ ἰωΠίοι οὐ αῖειίηλαιη . ΑΙῃυρ αΙi ψειο Ρετεαιλ , Ιἱ ἔαοσευλ , εἰς φὶ ΚωαΙμ ΜῆΙῖΙοΠ ΙΙ οοάεε αΠιηηηι , Ιρηαιυα νείοει , εἰουιῖ νοιῖείΙΝο αι , θἱοηνὴλομε ἱρὸνiΙηΙο ἰ Ιοτίοβα αυαωα ἱαΛ ΡΦῆΙφβει εκοΓοιω . Λιβάνιος δὲ ὁ Σύρος σοφιστὴς οίλος αὐτῶ ἐς τὰ μάλιστα καὶ διδάσκαλος γεγονὼς , ἐν τῷ εἰς αὐτὸν ἐπιταφίῳ τοιάδε περὶ τοῦ κτείναντος αὐτὸν ἱστορεῖ · « Τίς οὖν ὁ κτείνας , ποθεῖ τις ἀκοῦσαι ; Τοὔνοαα μὲν οὐκ οἶδα · τοῦ δὲ μὴ πολέμιον εἶναι τὸν κτείναντα σημεῖον ἐναργὲς τὸ μηδένα πολέμιον ἐπὶ τῇ πληγῇ τετιμῆσθαι · καίτοι διὰ κηρύκων ὁ Πέρσης ἐκάλει τὸν ἀπεκτονότα , καὶ μεγάλων ὑπῆρχε τῷ φανέντι τυχεῖν . Ἀλλ´ ὅμως οὐδ´ ἔρωτι γερῶν ἠλαζονεύσατο . Καὶ πολλή γε τοῖς πολεμίοις ἡ χάρις , κσι ὧν οὐκ ἔδρασαν , οὐ προσέθεντο τὴν δόξαν . Ἀλλ ἔδοσαν παρ´ ἡμῖν αὐτοῖς τὸν σφαγέα ζητεῖν . Οἷς γὰρ οὐκ ἐλυσιτέλει ζῶν · οἶτοι δὲ ἦσαν εἱ ζῶντες οὐ απὰ τοὺς νόμους , πάλαι τε ἐπεβούλενον , καὶ τότε δυνηθέντες εἰργάσαντο · τῆς τε ἄλλης ἐδικίας ἀναγκαζούσης , οὐκ ἐχούσης ἐπὶ τῆς ἐκείνου βασιλείας ἐξουσίαν · καὶ μάλιστά γε τὸ τιμᾶσθαι τοὺς θεοὺς , οἶ τουναντίον ἐζήτουν . » Ὁ μὲν οὖν Αιβάνιος ἔοικε Χριστιανὸν λέγειν τὸν σφαγέα τοῦ παραβάτου · καὶ οὐδὲν ἀπεικὸς τῶν τηνικάδε στρατευόμενον εἰς νοῦν βαλεῖν , ὡς ὁ τύραννον ἀνελὼν δι´ ἐπαίνου παρ´ ἅπασι πέφυκεν , ἅτε δὴ τῆς κοινῆς ἐλευθερίας ᾑρημένος βανεῖν · ἴσως δὲ καί τισι τῶν γνησίων ἐπαμύνων , Καὶ οὐκ ἄν τις ἐκείνῳ μέμψαιτο διὰ Θεὸν καὶ θρησκείαν ἑλομένῳ προκινδυνεῦσαι · ἐμοὶ δὲ περὶ τῶν εἰονμένων διακριβολογεῖσθαι λελόγισται παρ´ οὐδεν · καὶ γὰρ καὶ Κάλλιστος ὁ τὰ κατ´ αὐτὸν ἡρώῳ μέτρῳ διεξελθών , τὰ κατὰ τὸν πόλεμον διηγούμενος , ὑπὸ δαίμονός φησι πληγέντα τοῦτον θανεῖν . Ὅμως τιμῶν τὸν οἰκεῖον δεσπότην οὕτως ἔγραψεν . σως δ´ ἂν καὶ ἀληθείας εἶη ἐχόμενον · οὐκ ὀλίγους γὰρ ἐριννύες μετῆλθον . Ὡς δ´ ἀληθέστατος λίαν καὶ σύμφωνος κρατεῖ λόγος ἁπανταχοῦ , καὶ εἰς ἡμᾶς ὰοίκετο , κατὰ θεομηνίαν Ἰουλιανὸς ἀναιρεῖται · καὶ σφαγέα τούτου βίβνοι ἡμῖν εἰναι τὸν πολὺν καὶ μέΑαΤ
Lemmas: ναί ὁ κόνις εἰς ἀήρ λικμάω , σκότος πολύς καί ἀχλύς μάλιστα ἐπιπολάζω . ὁ δέ Περσικός ἐπελαύνω , συνεπής καί ὁ ὑπόσπονδος κοντοφόρος Σαρακηνός · ὅς εἰμί ὁ δόρυ ἐκτείνω , ἰσχύς παίτι ὁ βασιλεύς κατά ὁ περιτόναιον . ἄμη δέ ὁ αἰχμή ἐξέλκω κόπρος ἐπακολουθέω συνεπισπάω ὁ αἷμα . ὁ μέν οὖν κτείνω εἷς ὁ δορυφόρος ἐπέρχομαι ὁ κεφαλή ἀφαιρέω · καίριος δέ τιτρώσκω ὁ Ἰουλιανός ἐπι ἀσπίς ὁ οἰκεῖος ἀναλαμβάνω , πρός ὁ βασιλικός ἀποχωρέω σκηνή . τις δέ καί ὁ πληγή διά ὁ ἀθρόος μηδ´ ὅθεν ἐπέρχομαι ὁράω , παρά τις ὁ οἰκέω νομίζω ὁ πάθος προέρχομαι . ὁ μέν οὖν Πέρσης , ὁ δέ Σαρακηνός , εἰμί δέ οἶς καί Ῥωμαῖος στρατιώτης διισχυρίζομαι εἰναι ὁ πλήσσω , ἀγανακτέω , ὡς εἰκός , ὅτιπερ ἀβουλία καί θρασύτης γνώμη τοσοῦτος στρατία παραπωλέω δωοτωΠΙ ἰωΠίοι οὖον αῖειίηλαιη . ΑΙῃυρ Ἴα ψείω Ρετεαιλ , Ιἱ ἐάω , εἰς ἀμφί ΚωαΙμ Μῆ ΙΙ οἴομαι αΠιηηηι , Ιρηαιυα νείος , εἶμι νοιῖείΙΝο ὁ , θἱοηνὴλομε ἱρὸνiΙηΙο εἷς Ιοτίοβα αυαωα Ἴαλ ΡΦῆΙφβει εκοΓοιω . Λιβάνιος δέ ὁ Σύρος Σοφιστὴς Οἶλος αὐτός εἰς ὁ μάλιστα καί διδάσκαλος γίγνομαι , ἐν ὁ εἰς αὐτός ἐπιτάφιος τοιόσδε περί ὁ κτείνω αὐτός ἱστορέω · « Τῖς οὖν ὁ κτείνω , ποθέω τις ἀκούω ; Τοὔνοαα μέν οὐ οἶδα · ὁ δέ μή πολέμιος εἰμί ὁ κτείνω σημεῖον ἐναργής ὁ μηδείς πολέμιος ἐπί ὁ πλήσσω τιμάω · καίτοι διά κῆρυξ ὁ Πέρσης καλέω ὁ ἀποκτείνω , καί μέγας ὑπάρχω ὁ φαίνω τυγχάνω . Ἀλ ὅμως οὐδός Ἔρως γέρας ἀλαζονεύομαι . καί πολύς γε ὁ πολέμιος ὁ χάρις , κ ὅς οὐ δράω , οὖον προστίθημι ὁ δόξα . ἀλλά δίδωμι παρ´ ἐγώ αὐτός ὁ σφαγεύς ζητέω . οἷς γάρ οὐ λυσιτελέω ζῶ · οἶτος δέ εἰμί εἰ ζῶ οὖον απά ὁ νόμος , πάλαι τε ἐπιβουλεύω , καί τότε δύναμαι ἐργάζομαι · ὁ τε ἄλλος δικός ἀναγκάζω , οὐ ἔχω ἐπί ὁ ἐκεῖνος βασίλεια ἐξουσία · καί μάλα γε ὁ τιμάω ὁ θεός , οἶς τουναντίον ζητέω . » ὁ μέν οὖν Αιβάνιος ἔοικα χριστιανός λέγω ὁ σφαγεύς ὁ Παραβάτου · καί οὐδείς ἀπεοικώς ὁ τηνικάδε στρατεύω εἰς νόος βάλλω , ὡς ὁ τύραννος ἀναιρέω δις ἔπαινος παρ´ ἅπας φύω , ἅτε δή ὁ κοινός ἐλευθερία αἱρέω βάνω · ἴσως δέ καί τις ὁ γνήσιος ἐπαμύνω , καί οὐ ἄν τις ἐκεῖνος μέμφομαι διά θεός καί θρησκεία αἱρέω προκινδυνεύω · ἐγώ δέ περί ὁ λέγω διακριβολογέομαι λογίζομαι παρ´ οὐδείς · καί γάρ καί Κάλλιστος ὁ ὁ κατ´ αὐτός ἡρῷον μέτρον διεξέρχομαι , ὁ κατά ὁ πόλεμος διηγέομαι , ὑπό δαίμων φημί πλήσσω οὗτος θνῄσκω . ὅμως τιμή ὁ οἰκέω δεσπότης οὕτως γράφω . σῶς δδʹ εἄν καί ἀλήθεια εἰμί ἔχω · οὐ ὀλίγος γάρ ἐρινύω μετέρχομαι . ὡς δδʹ ἀληθής λίαν καί σύμφωνος κρατέω λόγος ἁπανταχοῦ , καί εἰς ἐγώ οἰκέω , κατά θεομηνία Ἰουλιανός ἀναιρέω · καί σφαγεύς οὗτος βίβνοι ἐγώ εἰναι ὁ πολύς καί Τέα