cogPG.PG146 327
ΣΚΙΙΙ . υπέστρεφε · καὶ κοινωσάμενος αὐτῷ βασιλεῖ , ἔπειθε μὴ εἰς πέρας ἄγειν τὰ δόξαντα · αἰσχρότητα γὰρ εἶναι ἐκ τοῦ δρωμένου καὶ δύσκλειαν · ἐκείνοις δὲ , μὴ ἐφικτὸν εἰναι , σβέσαι τὴν προθυμίαν . Ταῦτ´ εἰπὼν , τὸ πλῆθος ἀπείρατον διετήρει . Λοιδορησάμενος δ´ ἐκεῖνος τὸν ὕπαρχον καὶ πὺξ παίσας , ἀλλά γε τοὺς ἡγουμένους τοῦ πλήθους προσέταττε συλλγφθέντας , ἢ τῷ Λύκῳ , καὶ οὐ ποιμένι , κοινωνεῖν ἐλέσθαι , ἢ θᾶττον τῆς πόλεως ἀπελᾷν , καὶ ἐπί τινας ἐσχατιὰς γῆς παραπέμπειν . ΚΕΦΑΑ . ΚΓʹ [ Περὶ Εὐ λογίου καὶ Πρωτογένους , ὡς ὑπὲρ τῆς πίστεως ἡγυνίσατο · καὶ μετὰ τὴν ἐπάνοδον ό μέν τῆς Ἐδεσσηνῶν , Πρωτογένης δὲ τῆς ἐν Καρῥαῖς ἐκκλησίας προέστησαν . Ἐπεὶ δὲ πάντας ἀθροίσας τὰ τῷ βασιλεῖ ποοσταττόμενα εἰς μέσον ἐτίθει , ἠπίοις τὰ πρῶτα χρώμενος λόγοις · ἠλίθιον γὰρ εἶναι ἔλεγε βασιλεῖ τοσούτῳ καὶ ποσούτων κατάρχοντι , βραχυτάτοις οὕτως ἀντιτείνειν ἀνθρώποις · ὡς δ´ ἅπαντες ἐν σιγῇ ἦσαν , πρὸς τὸν τούτων ἡγούμενον ἀφορῶντεσύλόγιος οὖτος ἦν . ἀνὴρ βίῳ καὶ λόγῳ τὸ ἀξιέπαινον ἔχων ) · ὁ ὕπαρχος πρὸ - ἐκεῖνον στραφεὶς , Τί δή ποτε , ἔφη , πρεοβύτα , οὐκ ἀποκρίνῃ ; Ὁ δὲ , Οὐκ οἴομαι δέον εἶναι , μηδὲν ἐρωτώμενος , ἀποκρίνεσθαι . Καὶ μὴν ἐκεῖνος , Πολλοὺς , φησὶ , διεξελήλυθα λόγους , τὰ συνοίσοντα ὑμῖν εἰσηγούμενος . Ὁ δ´ Εὐλόγιος , Ἐκεῖνα μὲν πρὸς ἄπαντας εἴρηται · καί γε ἄτοπον ᾤμην , τοὺς πολλοὺς παρωσάμενος , αὐτὸν ἀποκρίνασθαι · εἰ δ´ ἐμὲ μόνον ἔροιο , τὸ δοκοῦν εὐθύς σοι δηλώσω . Καὶ δ ὄπαρχος , Τοιγάρ τοι βασιλεῖ κοινωνῆσαι ἐλοῦ , ὁ δέ , ἀστείως μάλα καὶ χαρίεντι τῷ ἤθει προσμειδιάσας , iiροσφέρει γὰρ , ἔφη , καὶ μετὰ τῆς βασιλείας καὶ τὸ ἱερᾶσθαι κεκλήρωται . » Ὁ δὲ χαλεπῶς εἰρωκεία · ἐπησθημένος , λοιδορησάμενος δὲ τῷ πρεσβύτῃ , πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ ταῦτα ἐπήγαγεν · « Οὐ τοῦτο εἶπον , ἐμβρόντητε , ἀλλὰ κοινωνῆσαι οἷς ἐνεῖ νος ἐπισκόποις κελεύει . Ἀλλ´ ἐγώ , φησὶν ο πρεσβύτης , καὶ ποιμένος οὐκ ἄμοιρος · οὗ τῆς φωνῆς ὡς γνησίας ἐπῃσθημένος , καὶ τοῖς ἐκείνου δόγμασιν ἔπομαι · καὶ οὐ χρή μοι τῆς τοιαύτης νοσερᾶς πόας καὶ θανασίμου . » Τούτοις ἀναφλεγεὶς εἰς θυμὸν , θᾶττον ὀγδοήκοντα τούτων συλλαβὼν , ὅσοι τοῦ πλήθους ἦσαν ὥσπερ στηρίγματα , πρὸς Θρᾴκην ἐἘέπεμπεν . Οἱ δὲ δέσμιοι διιόντες , πολλῆς τινος ἀπήλαυον τῆς κηδεμονίας · καὶ κῶμαι γὰρ καὶ πόλεις ἐἔιοῦσαι προσυπήντων , ὡς εὐσεβείας προμάχοις τὸ εἰκὸς ἀφοσιούμεναι γέρας . Ὁ δὲ φθόνος ἀεὶ στοατεύων , εἰς βασιλέα θᾶττον ἀπέτρεχε · καὶ παμπόλλης , ἔλεγε , πρόξενος τιμῆς ἐγεγόνει ἡ παρ´ ὑμῖν νομισθεῖσα ἐξορία τοῖς καταδίκοις . Ὃ δὴ μαθὼν ἐκεῖνος , κατὰ δύο διαιρεθῆναι προστάττει · καὶ
Lemmas: Ι . ὑποστρέφω · καί κοινόω αὐτός βασιλεύς , πείθω μή εἰς πέρας ἄγω ὁ δόξα · αἰσχρότης γάρ εἰμί ἐκ ὁ δράω καί δύσκλεια · ἐκεῖνος δέ , μή ἐφικτός εἰναι , σβέννυμι ὁ προθυμία . Ταῦτ´ εἶπον , ὁ πλῆθος ἀπείρατος διατηρέω . λοιδορέω δδʹ ἐκεῖνος ὁ ὕπαρχος καί πύξ παίω , ἀλλά γε ὁ ἡγέομαι ὁ πλῆθος προστάσσω συλλέγω , ἢ ὁ Λύκος , καί οὖον ποιμήν , κοινωνέω αἱρέω , ἢ ταχύς ὁ πόλις ἀπελᾷν , καί ἐπί τις ἐσχατιά γῆ παραπέμπω . ΑΚΕ . κγʹ [ περι εὕω λόγιος καί Πρωτογένης , ὡς ὑπέρ ὁ πίστις ἡγυνίσατο · καί μετά ὁ ἐπάνοδος ὅς μέν ὁ Ἐδεσσηνός , Πρωτογένης δέ ὁ ἐν Κάρραι ἐκκλησία προΐστημι . ἐπεί δέ πᾶς ἀθροίζω ὁ ὁ βασιλεύς ποοσταττόμενα εἰς μέσος τίθημι , ἤπιος ὁ πρῶτος χράω λόγος · ἠλίθιος γάρ εἰμί λέγω βασιλεύς τοσοῦτος καί ποσόω κατάρχω , βραχύς οὕτως ἀντιτείνω ἄνθρωπος · ὡς δδʹ ἅπας ἐν σιγή εἰμί , πρός ὁ οὗτος ἡγέομαι ἀφορῶντεσύλόγιος οὗτος εἰμί . ἀνήρ βίος καί λόγος ὁ ἀξιέπαινος ἔχω ) · ὁ ὕπαρχος πρό - ἐκεῖνος στρέφω , τις δή ποτός , φημί , πρεοβυτης , οὐ ἀποκρίνω ; ὁ δέ , οὐ οἴομαι δήω εἰμί , μηδείς ἐρωτάω , ἀποκρίνω . καί μήv ἐκεῖνος , Πολύς , φημί , διεξέρχομαι λόγος , ὁ συμφέρω σύ εἰσηγέομαι . ὁ δδʹ Εὐλόγιος , ἐκεῖνος μέν πρός ἅπας εἴρω · καί γε ἄτοπος οἴομαι , ὁ πολύς παρόω , αὐτός ἀποκρίνω · εἰμί δδʹ ἐγώ μόνος ἔρομαι , ὁ δοκέω εὐθύς σύ δηλόω . καί δ ὄπαρχος , τοιγάρ ὅς βασιλεύς κοινωνέω λόω , ὁ δέ , ἀστεῖος μάλα καί χαρίεις ὁ ἠθέω προσμειδιάω , iiροσφέρει γάρ , φημί , καί μετά ὁ βασίλεια καί ὁ ἱεράομαι κληρόω . » ὁ δέ χαλεπῶς εἰρωκεία · ἐπαισθάνομαι , λοιδορέω δέ ὁ πρεσβύτης , πρός ὁ ἄλλος καί οὗτος ἐπάγω · « οὖον οὗτος εἶπον , ἐμβρόντητος , ἀλλά κοινωνέω ὅς ἔνειμι Μύκονος ἐπίσκοπος κελεύω . Ἀλ ἐγώ , φημί ὁ πρεσβύτης , καί ποιμήν οὐ ἄμοιρος · ὅς ὁ φωνή ὡς Γνησίας ἐπαισθάνομαι , καί ὁ ἐκεῖνος δόγμα ἔπω · καί οὖον χρή ἐγώ ὁ τοιοῦτος νοσερός πόα καί θανάσιμος . » οὗτος αναφλέγομαι εἰς θυμός , ταχύς ὀγδοήκοντα οὗτος συλλαμβάνω , ὅσος ὁ πλῆθος εἰμί ὥσπερ στήριγμα , πρός Θρᾴκη πέμπω . ὁ δέ δέσμιος δίειμι , πολύς τις ἀπηλαύω ὁ κηδεμονία · καί κώμη γάρ καί πόλις εἶμι προσυπνέω , ὡς εὐσέβεια πρόμαχος ὁ εἰκός ἀφοσιόω γέρας . ὁ δέ φθόνος ἀεί στοατεύων , εἰς βασιλεύς ταχύς ἀποτρέχω · καί πάμπολυς , λέγω , πρόξενος τιμή γίγνομαι ὁ παρ´ σύ νομίζω ἐξορία ὁ κατάδικος . ὅς δή μανθάνω ἐκεῖνος , κατά δύο διαιρέω προστάσσω · καί