cogPG.PG146 250
κωσω ὑμᾶς ἐκ τῆς πόλεως ταύτης , φεύγετε εἰς τὴν ἐτέραν . Καὶ μετ´ ὀλίγα φησίν · Ὅταν οὖν ἴΔητε τὸ βδέλυμα τῆς ἐρημώσεως , τὸ ῥηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου , ἑστὸς ἑν τόπῳ ἀγίῳ · ὁ Ελναγινώσκων νοείτω · τότε οἱ ἑν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς τὰ ὅρη · ὁ ἐκ τοῦ δώματος μὴ καταβήτω ἀραι τὰ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ · ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπισιρεψάτω ἀραι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ . Ταῦτα γὰρ εἰδότες οἱ ἅγιοι , τοσαύτην εἶχον τῆς πολιτείας ἀγωγήν · ἃ γὰρ νῦν προσέταξεν ὁ Κύριος , ταῦτα καὶ πρὸ τῆς ἐνσάρκου παρουσίας ἐν τοῖς ἁγίοις ἐλάλει . Καὶ ἔστιν οὐτος ὅρος ἀνθρώποις εἰς τελειότητα φέρων , ὃ δ´ ἂν ὁ Θεὸς προστάξῃ , τοῦτο ποιεῖν . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ Λόγος , δι´ ἡμᾶς Νένα Κμενος ἄνθρωπος , κατηξίωσε ζητούμενος ὡς ἡμεῖς κρυβῆναι · καὶ πάλιν διωκόμενος , φεύγειν , καὶ τὴν ἐπιβουλὴν ἐκκλῖναι . ἐπέτρεπε γὰρ αὐτὸν ὡς ἐκ του πεινῆν καὶ διψῇν , καὶ τοῦτο παθεῖν , οὕτω καὶ ἐκ τούτου δεικνύειν ἑαυτὸν ἐνανθρωπήσαντα . Ἐξ ἀρχῆς μὲν ἅμα τῷ γενέσθαι ἄνθρωπος , ὅτε παιδίον ἦν , αὐτὸς διὰ τοῦ ἀγγέλου ἐνετείλατο τῷ Ἰωσὴφ , Ἐσερθείς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ , καὶ φεῦγε εἰς Αἴγυπτον · μέλλει γὰρ Ἡρώδης ζητεῖν τὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου · καὶ ἀποθανόντος δὲ Ἡρώδου , φαίνεται δι´ Ἀρχέλαον τὸν ἱὸν αὐτοῦ ἀναχωρῶν εἰς τὴν Ναζαρέτ . Ὅτε δὲ λοιπὸν καὶ Θεὸν αὐτὸν ἐδείκνυε , καὶ τὴν ξηρὰν χεῖρα πεποίηκεν ὑγιῆ , οἱ μὲν Φαρισαῖοι ἐξελθόντες , συμβούλιαν ἐποίουν κατ´ αὐτοῦ , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν · ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς , ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν . Καὶ γὰρ καὶ ὅτε τὸν Λάζαρον ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν , ἀπ´ ἐκείνης , φησὶ , τῆς ἡμέρας ἐβουλεύσαντο Ἰνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν . Ὁ οὖν Ἰησοῦς οὐκέτι παῤῥησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις , ἀλλ´ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τῆς ἐρήμου . Εἶτα λέγοντος τοῦ Σωτῆρος , Πρν Ἀβραὰ γενέσθαι , ἐγώ εἰμι , οἱ μὲν Ἰουδαῖοι ἔλαβον λίθους , ἵνα βάλλωσιν ἐπ´ αὐτόν · ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐκρύβη , καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ , καὶ διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν ἐπορεύετο , καὶ παρῆγεν οὕτως . Ἄρα ταῦτα βλέποντες , μᾶλλον δὲ κατανοοῆν . τες , ἐπεὶ μὴ βλέπωσι κατὰ τὸ γεγραμμένον , οὐ θέλουσι γενέσθαι πυρίκαυστοι ; ὅτι ἐναντία ὡν ὁ Κύριος ποιεῖ καὶ διδάσκει , βουλεύονται καὶ φθέγγονται . Καὶ γὰρ ὅτε Ἰωάννης μεμαρτύρηκε , καὶ οἱ μαθηταὶ τὸ σῶμα ἔθαψαν , ἀκούσας ὁ Ἰησοῦς , ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν ἐν πλοίῳ εἰς ἔρημον τόπον κατ´ ἰδίαν . Ὁ μὲν Κύριος ἐποίει ταῦτα , καὶ οὔτως ἐδίδα σκεν · εἴθε δὲ οὗτοι κἂν οὔτως αἰσχυνθῶσι , καὶ μέχρι τῶν ἀνθρώπων στήσωσιν ἑαυτῶν τὴν προπέτειαν , καὶ μὴ πλέον ἐμμανέντες , ἐγκαλέσωσι καὶ τῷ Σωτῆρι δειλίαν , ἅπαξ κατ´ αὐτοῦ βλασφημεῖν μελετήσαντες . Ἀλλ´ οὔτε μαινομένων αὐτῶν τις ἀνέξεται · μᾶλλον ἑὲ καὶ τὰ Εὐαγγέλια μὴ νοοῦντες ἐλεγχθήσονται . Ἔστι γὰρ ἡ πρόφασις τῆς τοιαύτης ἀναχωρήσεως καὶ φυγῆς εὔλογος καὶ ἀληθής · ἡν ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος οἱ εὐαγγελισγαὶ κειμένην ἀπεμνημόνευ γαν . Δεῖ δὲ ἐκ τούτων ἡμᾶς ἐπὶ πάντων τῶν
Lemmas: κωσω σύ ἐκ ὁ πόλις οὗτος , φεύγω εἰς ὁ ἕτερος . καί μετέ ὀλίγος φημί · ὅταν οὖν ὁράω ὁ βδέλυμα ὁ ἐρήμωσις , ὁ ἐρώ διά Δανιήλ ὁ προφήτης , ἵστημι ἑν τόπος ἅγιος · ὁ Ελναγινώσκων νοέω · τότε ὁ ἑν ὁ Ἰουδαῖος φεύγω εἰς ὁ ὅρη · ὁ ἐκ ὁ δῶμα μή καταβαίνω ἀείρω ὁ ἐκ ὁ οἰκίον αὐτός · ὁ ἐν ὁ ἀγρός μή επισιρεπω ἀείρω ὁ ἱμάτιον αὐτός . οὗτος γάρ οἶδα ὁ ἅγιος , τοσοῦτος ἔχω ὁ πολιτεία ἀγωγή · ὁ γάρ νῦν προστάσσω ὁ Κύριος , οὗτος καί πρό ὁ ἔνσαρκος παρουσία ἐν ὁ ἅγιος λαλέω . καί εἰμί οὐτος ὅρος ἄνθρωπος εἰς τελειότης φέρω , ὅς δδʹ εἄν ὁ θεός προστάσσω , οὗτος ποιέω . Ζεύς οὗτος καί αὐτός ὁ Λόγος , δις ἐγώ Νένα Κμενος ἄνθρωπος , καταξιώνω ζητέω ὡς ἐγώ κρύπτω · καί πάλιν διώκω , φεύγω , καί ὁ ἐπιβουλή ἐκκλίνω . ἐπιτρέπω γάρ αὐτός ὡς ἐκ ὁ πεινάω καί διψάω , καί οὗτος πάσχω , οὗτος καί ἐκ οὗτος δείκνυμι ἑαυτοῦ ἐνανθρωπέω . ἐς ἀρχή μέν ἅμα ὁ γίγνομαι ἄνθρωπος , ὅτε παιδίον εἰμί , αὐτός διά ὁ ἄγγελος ἐντέλλω ὁ Ἰωσήφ , Ἐσερθείς παραλαμβάνω ὁ παιδίον καί ὁ μήτηρ αὐτός , καί φεύγω εἰς Αἴγυπτος · μέλλω γάρ Ἡρῴδης ζητέω ὁ ψυχή ὁ παιδίον · καί ἀποθνῄσκω δέ Ἡρώδης , φαίνω δις Ἀρχέλαος ὁ ἱός αὐτός ἀναχωρέω εἰς ὁ Ναζαρέτ . ὅτε δέ λοιπός καί θεός αὐτός δείκνυμι , καί ὁ ξηρός χείρ ποιέω ὑγιής , ὁ μέν Φαρισαῖος ἐξέρχομαι , συμβουλία ποιέω κατ´ αὐτός , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι · ὁ δέ Ἰησοῦς γιγνώσκω , ἀναχωρέω ἐκεῖθεν . καί γάρ καί ὅτε ὁ Λάζαρος ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀπ´ ἐκεῖνος , φημί , ὁ ἡμέρα βουλεύω ἵνα ἀποκτείνω αὐτός . ὁ οὖν Ἰησοῦς οὐκέτι παρρησία περιπατέω ἐν ὁ Ἰουδαῖος , ἀλ ἀπέρχομαι ἐκεῖθεν εἰς ὁ χώρα ἐγγύς ὁ ἐρῆμος . εἶτα λέγω ὁ Σωτήρ , Πρν Ἀβραὰ γίγνομαι , ἐγώ εἰμί , ὁ μέν Ἰουδαῖος λαμβάνω λίθος , ἵνα βάλλω ἐπι αὐτός · ὁ δέ Ἰησοῦς κρύπτω , καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἱερός , καί διέρχομαι διά μέσος αὐτός πορεύω , καί παράγω οὕτως . ἄρας οὗτος βλέπω , μᾶλλον δέ κατανοέω . αἱρέω , ἐπεί μή βλέπω κατά ὁ γράφω , οὖον ἐθέλω γίγνομαι πυρίκαυστος ; ὅτι ἐναντίος ὡς ὁ Κύριος ποιέω καί διδάσκω , βουλεύω καί φθέγγομαι . καί γάρ ὅτε Ἰωάννης μαρτυρέω , καί ὁ μαθητής ὁ σῶμα θάπτω , ἀκούω ὁ Ἰησοῦς , ἀναχωρέω ἐκεῖθεν ἐν πλοῖον εἰς ἐρῆμος τόπος κατ´ ἴδιος . ὁ μέν Κύριος ποιέω οὗτος , καί οὔτως δίνω σκῶ · εἴθε δέ οὗτος κἀν οὔτως αἰσχύνω , καί μέχρι ὁ ἄνθρωπος ἵστημι ἑαυτοῦ ὁ προπέτεια , καί μή πλέω ἐμμαίνομαι , ἐγκαλέω καί ὁ Σωτήρ δειλία , ἅπαξ κατ´ αὐτός βλασφημέω μελετάω . Ἀλ οὔτε μαίνομαι αὐτός τις ἀνέχω · μᾶλλον ἕ καί ὁ εὐαγγέλιον μή νοέω ἐλέγχω . εἰμί γάρ ὁ πρόφασις ὁ τοιοῦτος ἀναχώρησις καί φυγή Εὔλογος καί ἀληθής · ἐάν ἐπί ὁ Σωτήρ ὁ εὐαγγελισγαὶ κεῖμαι ἀπομνημονεύω γῆ . Δεύς δέ ἐκ οὗτος ἐγώ ἐπί πᾶς ὁ