cogPG.PG146 493
διαλύειν θέλων τὸ σκάνδαλον , καὶ ἄλλους τινὰς τῶν μοναχῶν προσεταιρισάμενος , πρὸς Θεόφιλον ἧκε · καὶ τὴν κοινωνίαν αὖθις Ἰσιδώρῳ δοῦναι ἐδεῖτο · ὁ ´ ὑπισχνεῖτο . Ὡς δὲ χρόνου ῥέοντος οὐδὲν μᾶλλον ἤνυον , δῆλος δ´ ἐγίνετο καὶ Θεόφιλος ἐκείνους ταῖς ἀπάταις τῶν λόγων παρακρουόμενος , θερμότερον εἰσπεσόντες , περαίνειν τὸ ἔργον κατηντιβόλουν . Ὁ δ´ ἕνα τῶν μοναχῶν συλλαβών , ἐδίδου φρουρᾷ , ὡς ἂν τοὺς ἄλλους φοβήσας , ἀπαλλαγείη τῆς συχνῆς ἐπιθέσεως . Ὁ δὲ τοσοῦτον τοῦ σκοποῦ διημάρτανεν , ὥστ´ Ἀμμώνιος καὶ τοὺς λοιποὺς ἀθροίσας τῶν μοναχῶν , ὑπὸ τὴν φρουρὰν ἑκὼν ἐγεγόνει · δόκησιν γὰρ τοῖς φρουροῖς παρασχόντες , ὡς εἰς Κμετάδοσιν τῶν ἐπιτηδείων τοῖς καθειργμένοις ἧκον , Κνετον εὖρον τὴν εἴσοδον . Ἐκεῖσε δὲ γεγονότες , οὐκέτ´ ἐξιέναι ἠβούλοντο . Γνοὺς δὲ ταῦτα Θεόφιλος , πρὸς ἑαυτὸν αὐτοὺς μετεστέλλετο . Οἱ δὲ πρῶτα μὲν διεμήνυον , αὐτὸν ἐκεῖνον παραγενόμενον ἀνιέναι τὴν ἔξοδον · χρῆναι γὰρ παῤῥησίᾳ ὑβρισμένους , ἐν φανερῷ καὶ τὴν ἔξοδον γεγενῆσθαι · μόλις δ´ ἐνόντες , παρ´ αὐτὸν ἦκον . παραίτησιν δὲ δοὺς ὡς αύκέπι λυπήσει . ἀλλ´ ἐκτελέσει τὸ ἔργον , ἀπέπεμπε · καθ´ ἑαυτὸν δ´ ἐπλήττετο καὶ ἠγανάκτει , καὶ κακόν τι δρᾷν ἐμελέτα τοὺς ἄνδρας , οὓς ἴσα καὶ ψυχῆ φιλῶν διετέλει . Ἐν ἀπόρῳ δὲ καθεστὼς ὅ τι δράσειεν , ἄνδρας πλὴν τοῦ σώματος μηδὲν κεκτημένους , καὶ πάντ´ ἐν δευτέρῳ πρὸς τὸ φιλοσοφεῖν ποιουμένους , τὴν ἡσυχίαν αὐτων ἐπειρᾶτο οχλαγωγειν · καὶ τὸ περὶ τῆς Ὡριγένους δόξης ζήτημα , ὡς γε εἴρηται , τούτοις ἐπῃτιᾶτο . Ταύτην μὲν οὐν ἔγνω πρόφασιν τοῦ καὶ τὸν εἰρημένον Ἰσίδωρον σὺν τοῖς περὶ Διόσκορον τὴν Κωνσταντίνου καταλαβεῖν · ῶστε κοινῇ δὴ προσιόντες παρά τε βασιλεῖ καὶ Ἰωάννῃ κριταῖς , τὰ κατ´ αὐτῶν ἐσκευωρημένα . διελεγχθῆναι · καὶ γὰρ ᾤοντο Ἰωάννην ἐνδίκου παῤῥησίας ἐπιμελούμενον , τῶν δικαίων μὴ ἀστοχῆσαι . Ὁ δὲ φιλοφρόνως τοὺς ἄνδρας δεξάμενος , ἐν τιμῇ εἶχε · καὶ τῶν μὲν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας εὐχῶν μετεδίδου , θείων δὲ κοινωνεῖν αὐτοῖς μυστηρίων ὰπηξίου · μηδὲ γὰρ θεμιτὸν εἶναι πρὸ διαγνώσεως , τούτων αὐτοῖς μεταδοῦναι . Γράμμα δὲ καὶ Θεοφίλῳ ὑπὲρ αὐτῶν ἔστελλεν , ἢ τὴν κοινωνίαν αὐτοῖς ἀποδοῦναι , ὀρθῶς τὸ Θεῖον ὁοξάζουσιν · εἰ δ´ οὖν , ἀλλά πινα πέμπειν αὐτοῖς δικασόμενον , ὃς αὐτῷ ἐπιτήδειος · εἴγε τέως δίκῃ δεῖν ἕλοιτο τὰ κατ´ αὐτοὺς διατριβῆς τοῖς μοναχοῖς γενομένης , ἐφ´ ὁδοῦ προῖούσῃ τῇ βασιλίδι Εὐδοξίᾳ , οἱ ἀμφὶ Ἀμμώνιον ἐκεῖνοι προσῆλθον , ἐπαιτιώμενοι Θεόφιλον οἷς κατ´ αὐτῶν ἐβουλεύσατο . Ἡ δ´ αἰσθομένη τὴν κατ´ αὐτοὺς ἀδικίαν , τιμῶσα τοὺς ἄνδρας , τοῦ πρόσω ἰέναι ἔστη · καὶ τοῦ βασιλικοῦ ὁχήματος προκύψασα , τῇ κεφαλῇ ἐπένευε , καὶ , « Εὐλογεῖτε , ἔφη , εὐχάς τε ὑπὲρ τοῦ βασιλέως καὶ ἐμοῦ καὶ τῶν παίδων ποιεῖτε . Ἐγὼ δ´ ὅσον τάχος σπεύσω Θεόφιλον ἀφικέσθαι . » Καὶ ἡ μὲν οοποοο ἔΟΘΘΙ
Lemmas: διαλύω ἐθέλω ὁ σκάνδαλον , καί ἄλλος τις ὁ μοναχός προσεταιρίζομαι , πρός Θεόφιλος ἵημι · καί ὁ κοινωνία αὖθις Ἰσίδωρος δίδωμι δήω · ὁ ´ ὑπισχνέομαι . ὡς δέ χρόνος ῥέω οὐδείς μᾶλλον ἀνύω , δῆλος δδʹ γίγνομαι καί Θεόφιλος ἐκεῖνος ὁ ἀπάτη ὁ λόγος παρακρούω , θερμός εἰσπίπτω , περαίνω ὁ ἔργον κατά-ἀντιβολέω . ὁ δδʹ εἷς ὁ μοναχός συλλαμβάνω , δίδωμι φρουρά , ὡς εἄν ὁ ἄλλος φοβέω , ἀπαλλάσσω ὁ συχνός ἐπίθεσις . ὁ δέ τοσοῦτος ὁ σκοπός διαμαρτάνω , ὅς Ἀμμώνιος καί ὁ λοιπός ἀθροίζω ὁ Μοναχός , ὑπό ὁ φρουρά ἑκών γίγνομαι · δόκησις γάρ ὁ φρουρός παρέχω , ὡς εἰς Κμετάδοσιν ὁ ἐπιτήδειος ὁ κατείργω ἥκω , Κνετον εὖρος ὁ εἴσοδος . ἐκεῖσε δέ γίγνομαι , οὐκέτ´ ἔξειμι βούλομαι . γιγνώσκω δέ οὗτος Θεόφιλος , πρός ἑαυτοῦ αὐτός μεταστέλλομαι . ὁ δέ πρῶτος μέν διαμηνύω , αὐτός ἐκεῖνος παραγίγνομαι ἀνέρχομαι ὁ ἔξοδος · χρή γάρ παρρησία ὑβρίζω , ἐν φανερός καί ὁ ἔξοδος γίγνομαι · μόλις δδʹ ἔνειμι , παρ´ αὐτός ἔκω . παραίτησις δέ δίδωμι ὡς αύκέπι λυπέω . ἀλ ἐκτελέω ὁ ἔργον , ἀποπέμπω · καθ´ ἑαυτοῦ δδʹ πλήσσω καί ἀγανακτέω , καί κακός τίς δράω μελετάω ὁ ἀνήρ , ὅς ἴσος καί Ψυχή φίλος διατελέω . ἐν ἄπορος δέ καθίστημι ὅς τίς δράω , ἀνήρ πλήν ὁ σῶμα μηδείς κτάομαι , καί πάντε ἐν δύο πρός ὁ φιλοσοφέω ποιέω , ὁ ἡσυχία αὐτῖς πειράω ὀχλαγωγέω · καί ὁ περί ὁ Ὠριγένης δόξα ζήτημα , ὡς γε εἴρω , οὗτος ἐπαιτιάομαι . οὗτος μέν ὀν γιγνώσκω πρόφασις ὁ καί ὁ εἴρω Ἰσίδωρος σύν ὁ περί Διόσκορος ὁ Κωνσταντῖνος καταλαμβάνω · ῶστε κοινός δή πρόσειμι παρά τε βασιλεύς καί Ἰωάννης κριτής , ὁ κατ´ αὐτός σκευωρέομαι . διελέγχω · καί γάρ οἴομαι Ἰωάννης ἔνδικος παρρησία ἐπιμελέομαι , ὁ Δίκαιος μή ἀστοχέω . ὁ δέ φιλόφρων ὁ ἀνήρ δέχομαι , ἐν τιμή ἔχω · καί ὁ μέν ἐπί ὁ ἐκκλησία εὖχος μεταδίδωμι , θεῖον δέ κοινωνέω αὐτός μυστήριον ἀπαξιόω · μηδέ γάρ θεμιτός εἰμί πρό διάγνωσις , οὗτος αὐτός μεταδίδωμι . Γράμμα δέ καί Θεόφιλος ὑπέρ αὐτός στέλλω , ἢ ὁ κοινωνία αὐτός ἀποδίδωμι , ὀρθῶς ὁ θεῖον οοξαζους · εἰμί δδʹ οὖν , ἀλλά πίνω πέμπω αὐτός δικάζω , ὅς αὐτός ἐπιτήδειος · εἰ τέως δίκη δήω αἱρέω ὁ κατ´ αὐτός διατριβή ὁ μοναχός γίγνομαι , ἐφίημι ὁδός πρόειμι ὁ βασιλίδι Εὐδοξία , ὁ ἀμφί Ἀμμώνιος ἐκεῖνος προσέρχομαι , ἐπαιτιάομαι Θεόφιλος ὅς κατ´ αὐτός βουλεύω . ὁ δδʹ αἰσθάνομαι ὁ κατ´ αὐτός ἀδικία , τιμάω ὁ ἀνήρ , ὁ πρόσω εἶμι ἵστημι · καί ὁ βασιλικός ὄχημα προκύπτω , ὁ κεφαλή ἐπινεύω , καί , « εὐλογέω , φημί , εὐχή τε ὑπέρ ὁ βασιλεύς καί ἐγώ καί ὁ παῖς ποιέω . ἐγώ δδʹ ὅσος τάχος σπεύδω Θεόφιλος ἀφικνέομαι . » καί ὁ μέν οοποοο ΘΕ