cogPG.PG146 304
σπονδὰς λύσαντες , τοῖς ἐκεῖσε ἐπιθῶνται μέρεσιν . Ἐκείνων δὲ μηδὲν νεωτεριζόντων , ἐπ´ Ἀντιοχείας διατρίβων τὰς ἐκκλησίας ἐτάραττε . Καὶ Μελέτιον μὲν τὸν θεῖον ὑπερορίῳ φυγῇ ἐζημίωσε · τοῦ δὲ Παυλίνου διὰ πολλὴν μετριότητα τοῦ ἤθους ἐφείσατο . Καὶ ὅσοι δὲ Εὐζωΐῳ μὴ κοινωνεῖν ᾑροῦντο , ὑπερορίους ἐποίει · καὶ ἄλλως δὲ ἐπιτρίβων ᾑκίζετο καὶ ἐζημίου ἐς χρήματα . ΚΕΦΑΛ . Λʹ Περὶ τῆς τυραννίδος Προκοπίου · καὶ περὶ τοῦ τείχους Χαλκηδόνος , καὶ τοῦ εὐρεθέντος ἐκεῖσε χρησμοῦ · καὶ περὶ τοῦ ἐν ΚωνστωνεινΟυπόει ἁγωγου . Καί γε εἰς πολλὴν ἂν ὡμότητα προὐχώρει , εἰ μὴ Προκόπιος τυραννήσας πρὸς βραχὺ τῆς ὁρμῆς ἐκεῖνον ἀνέστειλεν . Οὗτος γὰρ εἰς Ἰουλιανὸν τὸ γένος ἀνάγων , ἐπὶ Ἰοβιανοῦ τὸ τυραννεῖν ἐπιβάλλει . Τὴν δὲ Χαλκηδόνα καταλαβὼν , λάθρα τε τὴν Κωνσταντι . νούπολιν εἰσιὼν , τὴν βασιλείαν ἁρπάζει . Στρατὸν δ´ οὐκ ἐλάχιστον ἐν βραχεῖ ἀθροίσας , κατὰ τοῦ κρατοῦντος ἐφέρετο . Οὐάλης δ´ ἐκ Συρίας ἐλάσας , περὶ Νακώλειαν τούτῳ συῤῥήγνυται · ἐκεῖθεν δ´ ἡττηθεὶς , εἰς Νίκαιαν παραγίνεται . Προδοσίᾳ δὲ τῶν περὶ αὐτὸν ἁλοὺς , Γομαρίου τε καὶ Ἀγγέλωνος . δεσμώτης Οὐάλεντι παραδίδοται · ξέναις δὲ τιμωρίαις καὶ ἄμφω ἀνήρηνται · τοὺς μὲν γὰρ πρίοσιν ἀπηνῶς διελών , ἀπέκτεινεν , ἐν δευτέρῳ τοὺς ὅρκους θέμενος οὓς αὐτοῖς ὀμωμόκει ὥστ´ εὔνους εἰσαεὶ εἶναι . Προκοπίου δὲ δένδρεσι δύο οὐ μακρὰν διεστῶσιν ἐπικόμψας τὰ ἄκρα , ἑκατέρῳ φυτῷ ἑκάτερον προσῆψε σκέλος · ἔπειτ´ ἀφῆκεν ἐγείρεσθαι . Τὰ δὲ πρὸς τὴν εἰωθυῖαν στάσιν ἀνορθωθέντα , τὸν ἄνδρα . ὅιέσπασε · καὶ οὕτως ὁ τύραννος , διχῆ διαιρεθείς , ἀπεφθάρη . Ὁ δὲ βασιλεὺς λύειν τὰ τείχη Χαλκηδόνος τῆς καταντικρὺ Βυζαντίου κειμένης ἐκέλευεν , Ἔφθη γὰρ ἐπαρασάμενος ἑαυτῷ τοῦτο πράξειν νικήσας τὸν τύραννον , ὅτιπερ Χαλκηδόνιοι τυραννικἀ Κφρονήσαντες , τὴν βασιλέως στοργήν ἠθέτησαν ·· προσιόντα γὰρ περιύβρισαν , τὰς τῆς πόλεως αὐτῳ ἐπιζυγώσαντες πύλας . Τὸ μὲν οὗν τεῖχος τῇ κελεύσει τοῦ κρατοῦντος ἐλύετο · ἐξάπινα δὲ οἱ λίθοι ἐν Κωνσταντινουπόλει πρὸς τὸ δημόσιον λουτρὸν μετεφέροντο Κωνσταντιανόν . Καὶ δὴ λυομένου τοῦ τείχους , ἔν τινι λίθῳ μεταρσίῳ γράμμασι κατὰ βάθος κεχαραγμένος χρησμὸς εὕρηται παλαιὸς διεξιὼν , ὡς ἡνίκα δαψιλὲς ὕδωρ ὑπάρξοι τῇ πόλει , τηνικαῦτα τὸ μὲν τεῖχος ὑπουργήσει λουτρῷ · ἔθνη δὲ μυρία τὴν Ῥωμαίων ἐπελθόντα γῆν , πολλά τε δράσει κακά · τέλος δὲ καὶ αὐτὰ φθαρέντα διόλωνται . ἰΚωλύει δὲ ἄρα οὐδὲν φιλομαθίας χάριν καὶ τὸν χρηἈλἀ ´ ὅτε δὴησὶ νύμφαι δροσερὸν κατὰ ἄστυ κκείην ΤΤΚΟΑΡΟΤΙν .
Lemmas: σπονδή λύω , ὁ ἐκεῖσε ἐπιτίθημι μέρος . ἐκεῖνος δέ μηδείς νεωτερίζω , ἐπι Ἀντιόχεια διατρίβω ὁ ἐκκλησία ταράσσω . καί Μελέτιος μέν ὁ θέω ὑπερόριος φυγή ζημιόω · ὁ δέ Παυλῖνος διά πολύς μετριότης ὁ ἦθος φείδομαι . καί ὅσος δέ Εὔζωος μή κοινωνέω αἱρέω , ὑπερόριος ποιέω · καί ἄλλως δέ ἐπιτρίβω αἰκίζω καί ζημιόω εἰς χρῆμα . ΚΕ . λίαν περι ὁ τυραννίς Προκόπιος · καί περί ὁ τεῖχος Χαλκηδών , καί ὁ εὐρεθέντος ἐκεῖσε χρησμός · καί περί ὁ ἐν κωνστωνεινουποιεω ἀγωγός . καί γε εἰς πολύς εἄν ωμότητα προχωρέω , εἰμί μή Προκόπιος τυραννέω πρός βραχύς ὁ ὁρμή ἐκεῖνος ἀναστέλλω . οὗτος γάρ εἰς Ἰουλιανός ὁ γένος ἀνάγω , ἐπί Ἰοβιανός ὁ τυραννέω ἐπιβάλλω . ὁ δέ Χαλκηδών καταλαμβάνω , λάθρῃ τε ὁ Κώνστας . νουπολις εἴσειμι , ὁ βασίλειος ἁρπάζω . Στρατός δδʹ οὐ μικρός ἐν βραχύς ἀθροίζω , κατά ὁ κράτος φέρω . Οὐάλης δδʹ ἐκ Συρία ἐλαύνω , περί Νακώλειαν οὗτος συρρήγνυμι · ἐκεῖθεν δδʹ ἡσσάομαι , εἰς Νίκαια παραγίγνομαι . προδοσία δέ ὁ περί αὐτός ἁλίσκομαι , γομάριον τε καί Ἀγγέλωνος . δεσμώτης Οὐάλης παραδίδωμι · ξένος δέ τιμωρία καί ἄμφω ἀναιρέω · ὁ μέν γάρ πρίων ἀπηνής διαιρέω , ἀποκτείνω , ἐν δύο ὁ Ὅρκος τίθημι ὅς αὐτός ὄμνυμι ὅς Εὔνους εἰσαεί εἰμί . Προκόπιος δέ δένδρος δύο οὖον μακράν διίστημι ἐπικομπέω ὁ ἄκρος , ἑκάτερος φυτός ἑκάτερος προσάπτω σκέλος · ἔπειμι ἀφίημι ἐγείρω . ὁ δέ πρός ὁ εἴωθα στάσις ἀνορθόω , ὁ ἀνήρ . ὁράω · καί οὕτως ὁ τύραννος , διχῆ διαιρέω , ἀποφθείρω . ὁ δέ βασιλεύς λύω ὁ τεῖχος Χαλκηδών ὁ καταντικρύ Βυζάντιον κεῖμαι κελεύω , φθάνω γάρ ἐπαράομαι ἑαυτοῦ οὗτος πράσσω νικάω ὁ τύραννος , ὅτιπερ Χαλκηδόνιος τυραννικός Κφρονήσαντες , ὁ βασιλεύς στοργή ἀθετέω ·· πρόσειμι γάρ περιυβρίζω , ὁ ὁ πόλις αὐτός ἐπιζυγόω πύλη . ὁ μέν ἐν τεῖχος ὁ κελεύω ὁ κράτος λύω · ἐξαπίνης δέ ὁ λίθος ἐν Κωνσταντινούπολις πρός ὁ δημόσιος λουτρόν μεταφέρω Κωνσταντιανός . καί δή λύω ὁ τεῖχος , ἐν τις λίθος μετάρσιος γράμμα κατά βάθος χαράσσω χρησμός εὑρίσκω παλαιός διέξειμι , ὡς ἡνίκα δαψιλής ὕδωρ ὑπάρχω ὁ πόλις , τηνικαῦτα ὁ μέν τεῖχος ὑπουργέω λουτρόν · ἔθνος δέ μυρίος ὁ Ῥωμαῖος ἐπέρχομαι γῆ , πολύς τε δράω κακός · τέλος δέ καί αὐτός φθείρω διόλλυμι . ἰΚωλύει δέ ἄρα οὐδείς φιλομαθία χάρις καί ὁ χρηἈλἀ ´ ὅτε δή νύμφη δροσερός κατά Ἄστυ καίω ΟΤ .