cogPG.PG146 203
ἄτ´ εἰδὼς κἀκείνους τῷ ὁμοουσίῳ στοιχοῦντας · ὅτε Καὶ λόγος ἔχει γενναῖα αὐτοὺς ἔργα χειρὸς διαπράξασθαι , τάχα συναιρομένων οἷάπερ ὁμόφροσι καὶ τῶν ἁπὸ τῆς ὁμοουσίου δόξης . Λυομένης γὰρ ἐκείνης δι´ ὧν ἐπετρέπετο , πανδημεὶ συναθροισθέντες ἐκεῖνοι , καὶ γυναῖκες καὶ παῖδες τὸ προσῇκον ἕκαστος μετακομιζόμενοι , ὑπερφυῶς ἐπόνουν · καὶ ἀκα . Κριαίως εἰς τὸν ἀντιπέραν τόπον τῆς πόλεως , ᾧ Σοῦ καὶ ὄνομα , ἀθρόον ἕτερον οἷκον ἀνίστων · καὶ Ἀναστασίαν τὸν οἷκον ὡνόμασαν , ἐκ τοῦ συμβάντος τὸ ὄνομα περιθέμενοι · ὃν αὖθις Ἰουλιανοῦ ἄρξαντος καὶ ἐπιτρέψαντος , εἰς τὸν πρότερον μετήγαγον τόπον , τὰς ὕλας μετακομίσαντες ἐκ συκῶν , ἀπείρῳ τάχει καὶ ἄμφω διαπραξάμενοι . Τούτων δὲ ὑπὸ Μακεδονίου γινομένων , μικροῦ οἷ τε Ναυατιανοὶ καὶ οῖ τῆς καθόλου Ἐκκλησίας τῷ ὁμοουσίῳ στοιχοῦντες ἡνώθησαν , ἴσην δόξαν ἔχοντες , ἐπίσης τε ἐλαυνόμενοι · καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐσπένδοντο , συνήρχοντό τε καὶ εὐχῆς καὶ τῶν λοιπῶν ἐκοινώνουν . Οὐδεὶς γὰρ οἶκος τοῖς ἀπὸ τῆς καθόλου Ἐκκλησίας ἐλείπετο , τοῖς Ἀρειανοῖς πάντων κατεχομένων . Τῷ δὲ συνεχεῖ τῆς ὁμιλίας καὶ τῷ τοῦ πάθους ταυτῷ κενὸν εἶναι οἰόμενοι ἀλλήλων διίστασθαι , πρὸς τὸ κοινωνεῖν ἀλλήλοις ἦσαν . Καί γε ἂν ἐπεραίνετο , εἰ μὴ τὸ τοῦ πλήθους πρόθυμον βραχύ τι βασκανίας ἐμπεσὸν ἐπέσχε , τὸ ἐκ παλαιοῦ ἕθος χρῆναι καὶ αὖθις κρατεῖν πολλῶν λεγόντων , καὶ τὴν μὴ ἐντελῆ κοινωνίαν ἐκτρέπεσθαι . Τὰ ἴσα δὲ καὶ Ἐλεύσιος ἀνὰ τὴν Κύζικαν τοῖς Ναυατιανοῖς ἐποίει . Τὴν γὰρ ἐκεῖσε ἐκκλησίαν αὐτῶν ἄρδην καθεῖλεν . Ἐπίσης δὲ καὶ οἱ κατὰ τὸ Μαντίνειον οἰκοῦντες ἔπασχον . καὶ Κλλοι Ναυατιανοὶ Παφλαγόνες · οὓς ἐξελαύνειν μὴ οἷοί τε ὄντες οἱ τῆς ἐκκλησίας Μακεδονίου , ἐδέοντο βασιλέως συναίρεσθαι . Ὁ δὲ τετρακισχιλίους ξιφήρεις στρατιώτας πόμπων , τῷ ἀήθει τῶν ὅπλων ᾤετο ὑπὸ χεῖρα σκεῖν . Τὸ δὲ ἄλλως ἀπέβαινε . Τὰ γὰρ ἐκεῖσε πλήθη , δρέπανα καὶ κορύνας καὶ ἄλλο εἴ τι ἔτυχεν ἁρπάσαντες , ἕκαστος ουμβάλλουσι τοῖς στρατιώταις . Καὶ μάχης ἑκατέρωθεν συῤῥαγείσης , πολλοὶ μὲν καὶ τῶν Παφλαγόνων , τῶν δὲ στρατιωτῶν σχεδὸν ὅλοι σίπτουσι . Κἀντεῦθεν ὑπὸ μέμψιν ἧν Μακεδόνιος τοῖς πολλοῖς τῶν ἐπιτηδείων . Ἀφήρει δὲ καὶ βασιλεὺς τὸ τῆς εὐνοίας θερμὸν , καὶ τὰ πρὸς αὐτὸν οὐκ ἐῤῥωμένως διέκειτο , ἅτε δὴ τοσούτων φόνων αἴτιον γεγονότα . Συμβὰν δὲ καὶ τοῦτο μείζονα τὴν κατ´ αὐτοῦ ἀπέχθειαν ἤγειρε βασιλεῖ · τοῦ γὰρ οἴκου ἐν ᾧ ἡ λάρναξ καὶ τὸ σῶμα ἔκειτο Κωνσταντίνου πτῶ . σιν ἀπειλοῦντος , καὶ δέους οὐκ ἐλαχίστου τοῖς , ἐκεῖσε δὴ παρεδρεύουσιν ἐπηρτημένου , Μακεδόνιος τὰ τοῦ βασιλέως ὀστᾶ ἀλλαχοῦ μεταφέρειν ἐσπούδαζε . Τὸ δὲ πλῆθος , μαθόντες , στασιάζοντες ἦσαν , μὴ χοῆναι λέγοντες βασιλέα μέγαν οὕτω μετακομίζειν · μηδὲν γὰρ διαφέρειν τοῦ ἁνορύττειν . Οἷς δὴ μάλιστα σύμτεωνδὶ
Lemmas: ἄτος εἰδοί ἐκεῖνος ὁ ὁμοούσιος στοιχέω · ὅτε καί λόγος ἔχω γενναῖος αὐτός ἔργον χείρ διαπράσσω , τάχα συναίρω οἷος ὁμόφρων καί ὁ ἀπό ὁ ὁμοούσιος δόξα . λύω γάρ ἐκεῖνος δις ὅς ἐπιτρέπω , πανδημεί συναθροίζω ἐκεῖνος , καί γυνή καί παῖς ὁ προσήκω ἕκαστος μετακομίζω , ὑπερφυῶς πονέω · καί ἀκή . Κριαίως εἰς ὁ ἀντιπέραν τόπος ὁ πόλις , ὅς σός καί ὄνομα , ἀθρόος ἕτερος οἶκος ἀνίστημι · καί Ἀναστασία ὁ οἶκος ὀνομάζω , ἐκ ὁ συμβαίνω ὁ ὄνομα περιτίθημι · ὅς αὖθις Ἰουλιανός ἄρχω καί ἐπιτρέπω , εἰς ὁ πρότερος μετάγω τόπος , ὁ Ὕλας μετακομίζω ἐκ συκέα , ἤπειρος τάχος καί ἄμφω διαπράσσω . οὗτος δέ ὑπό Μακεδόνιος γίγνομαι , μικρός οἷ τε Ναυατιανός καί οἷ ὁ καθόλου ἐκκλησία ὁ ὁμοούσιος στοιχέω ἑνόω , ἴσος δόξα ἔχω , ἐπίσης τε ἐλαύνω · καί πρός ἀλλήλων σπένδω , συνέρχομαι τε καί εὐχή καί ὁ λοιπός κοινωνέω . οὐδείς γάρ οἶκος ὁ ἀπό ὁ καθόλου ἐκκλησία λείπω , ὁ Ἀρειανός πᾶς κατέχω . ὁ δέ συνεχής ὁ ὁμιλία καί ὁ ὁ πάθος ταυτός κενός εἰμί οἴομαι ἀλλήλων διίστημι , πρός ὁ κοινωνέω ἀλλήλων εἰμί . καί γε εἄν περαίνω , εἰμί μή ὁ ὁ πλῆθος πρόθυμος βραχύς τίς βασκανία ἐμπίπτω ἐπέχω , ὁ ἐκ παλαιός ἔθος χρή καί αὖθις κρατέω πολύς λέγω , καί ὁ μή ἐντελής κοινωνία ἐκτρέπω . ὁ ἴσος δέ καί Ἐλεύσιος ἀνά ὁ Κύζικαν ὁ Ναυατιανός ποιέω . ὁ γάρ ἐκεῖσε ἐκκλησία αὐτός ἄρδην καθαιρέω . ἐπίσης δέ καί ὁ κατά ὁ Μαντίνειος οἰκέω πάσχω . καί Κλλοι Ναυατιανός Παφλαγών · ὅς ἐξελαύνω μή οἷος τε εἰμί ὁ ὁ ἐκκλησία Μακεδόνιος , δήω βασιλεύς συναίρω . ὁ δέ τετρακισχίλιοι ξιφήρης στρατιώτης Πόμπων , ὁ ἀήθης ὁ ὅπλον οἴομαι ὑπό χείρ σκῶ . ὁ δέ ἄλλως ἀποβαίνω . ὁ γάρ ἐκεῖσε πλῆθος , δρεπάνη καί κορύνη καί ἄλλος εἰμί τίς τυγχάνω ἁρπάζω , ἕκαστος ουμβαλλους ὁ στρατιώτης . καί μάχη ἑκατέρωθεν συναγείρω , πολύς μέν καί ὁ Παφλαγών , ὁ δέ στρατιώτης σχεδόν ὅλος σιπτους . ἐντεῦθεν ὑπό μέμψις ἧμαι Μακεδόνιος ὁ πολύς ὁ ἐπιτήδειος . ἀφαιρέω δέ καί βασιλεύς ὁ ὁ εὔνοια θερμός , καί ὁ πρός αὐτός οὐ ερρωμένως διάκειμαι , ἅτε δή τοσοῦτος φόνος αἴτιος γίγνομαι . συμβαίνω δέ καί οὗτος μείζων ὁ κατ´ αὐτός ἀπέχθεια ἐγείρω βασιλεύς · ὁ γάρ οἶκος ἐν ὅς ὁ λάρναξ καί ὁ σῶμα κεῖμαι Κωνσταντῖνος πέτομαι . βρόχος ἀπειλέω , καί δέος οὐ μικρός ὁ , ἐκεῖσε δή παρεδρεύω ἐπαρτάω , Μακεδόνιος ὁ ὁ βασιλεύς ὀστέον ἀλλαχοῦ μεταφέρω σπουδάζω . ὁ δέ πλῆθος , μανθάνω , στασιάζω εἰμί , μή χόω λέγω βασιλεύς μέγας οὗτος μετακομίζω · μηδείς γάρ διαφέρω ὁ ἁνορύσσω . οἷς δή μάλιστα σύμτεωνδὶ