cogPG.PG146 372
ἐγώ τινος ἤκουσα , οὐδὲ τῶν ὁμωνύμως ἐκείνῳ ἐχόντων τινὸς Οὐάλης ἐφείσατο , οἵτινες τέως ἦσαν ἐπίσημοι , ἔκ τε τῆς αὐτῆς προσηγορίας ἢ καὶ ὁμοίας , ἀπὸ τοῦ Θῆτα δ´ ὅμως τὴν ἀρχὴν ἐχούσης , . Καὶ τοίνυν Θεόδοτοι καὶ Θεόψνωστοι , καὶ Θεοδόσιοι καὶ Θεόδουλοι ἀπεκτείνοντο · ἐν οἷς και τις Θεοδοαίολος , ἀνὴρ τῶν ἐπισήμως στρατευομένων . εὐπατρίδης . ἐξ Ἱσπανίας ἕλκων τ γένος . Πολλοὶ δὲ τῷ δέει κατεπτηχότες , καὶ τὰς ἐξ ἀρχαίου κλήσεις , ἃς οἱ γονεῖς αὐτοῖς ἐχαρίσαντο , ἀπηρνοῦντο , μετατιθέμενοι διὰ τὸ τοῦ καιροῦ δυσχερές . Ἐμοὶ δὲ πρὸς τοὺς φιλοσόφους τοσαῦτα ῥητέον · « Εἰ μὲν . ὦ οὖτοι , τῇ τῶν ἄστρων φορᾷ τὰ τοιαῦτ´ ἐλογίζεσθε , ἐχρῆν προσδοκᾷν τὸ ἐσόμενον · εἰ δὲ τῆς Θεοῦ βουλῆς ἤρτηται , εἰς τί τὸ περιεργάζεσθαι ; Οὐ γὰρ ἔστι προγνώσει τινὶ καὶ σπουδῇ ἀνθρωπίνη τὸ δόξαν εἰἘέναι Θεῷ . Εἰ δέ που καὶ τοῦτ´ ἐξὸν εἶναι δοίημεν , οὐ δήπου καλῶς εἶχεν , ἀνθρώπους γε ὄντας , εἰ καὶ πάντων σοφίᾳ διαφέροντας , ἄμεινόν τι Θεοῦ βουλεύεσθαι . Εἰ δ´ ἁπλῶς οὕτω τῇ ἐφέσει τῆς περὶ τὸ μέλλον εἰδήσεως ἀλογίστως ἐπὶ τὸν προφανῆ κίνδυνον ἤλασθε , τοὺς ἐκ πολλοῦ τεθέντας Ῥωμαίοις νόμους ὑπεριδόντες , πάντως καὶ συγγνώμης ὡς ποῤῥωτέρω δρῶντες ἐλάθετε . Καίπερ ὁπηνίκα τὸ ἑλληνίζειν καὶ θύειν ἀκίνδυνον ἦν , τέως ταυτὰ τῳ πάλαι καθ´ ὑμᾶς Σωκράτει φρονῆσαι ἐχρῆν · ὃς παρὰ δίκην τὸ κώνειον μέλλων πίνειν , ἐξὸν σώζεσθαι , αἰδοῖ νόμων καθ´ οὓς ἐτράφη , καίπερ πρὸς ἰσχύος ὃν , τὸ ἑεσμωτήριον οὐ διέδρασεν · Ἀλλ´ ὅπως μὲν ἕκαστος δόξης περὶ ταῦτ´ ἔχει , φρονείτω τε καὶ λεγέτω . Οὐάλης δ´ ἕτι πρὸς τῇ παρ´ Ὀρόντῃ διατρίβων Ἀντιοχείᾳ , ἐπέτριβε τοὺς ἑτέρως ἢ ὡς αὐτῷ ἐδόκει περὶ τὸ Θεῖον δοξάζοντας , καὶ ἀνακράτος ἐξήλαυνεν · ἕως οὖ Θεμίστιος ὁ φιλόσοφος τὸν προσφωνητικὸν αὐτῷ ἀναγνούς λόγον , τοῦ χαλεπαίνειν οὕτω μετρίως ἀπέπαυσε . Παρῄνει γὰρ ἐν αὐτῷ μὴ ξενίζεοθαι τὴν διαφωνίαν τῶν ἐκκλησιαστικῶν δογμάτων , πολλῷ τῶν παρ´ Ἔλλησι μείω γε οὖσαν · παρὰ γὰρ ἐκείνοις ὑπὲρ τὰς τριακοσίας εἶναι δόξας , κἀντεῦθεν καὶ πλείστην εἶναι συμβαίνει τὴν διαφορὰν ἐν πλήθει δόξης . Ἐπεί τοί γε καὶ Θεῷ φίλον ἔλεγεν ἴσως τὸ μὴ πρόχειρον εἰς γνῶσιν εἰναι · διάφορόν τε πᾶσιν ἐγκεῖσθαι δόξαν , ὅπως ἐκάστῳ μᾶλλον δέος ἐνείη τῷ ἀκαταλήπτῳ τῆς γνώσεως , λογιζομένῳ πηλίκος ἂν εἴη καὶ οἷος , οὖ μετρίως ἐφίκετο . Ἐκ τοίνυν τῶν τοιούτων τοῦ φιλοσόπονν λόγων μετριώτερος γενόμενος , οὐ πάνυ χαλεπαίνων ὐς πρότερον , τὰς κολάσεις ἐπῆγεν . Οὐ μὴν παντελῶς ἔληγε τῆς ὁρμῆς · ἀλλ´ ἀντὶ θανάτου ἐξορίαν ἐπετίθει τοῖς ἰερᾶσθαι λαχοῦσιν · ἄχρις οὖ κοινῶν φροντίδων ἐπιφοραὶ γενόμεναι ἀπησχόλησαν τὴν περὶ τὰ τοιαῦτα σπουδήν .
Lemmas: ἐγώ τις ἀκούω , οὐδέ ὁ ὁμώνυμος ἐκεῖνος ἔχω τις Οὐάλης φείδομαι , ὅστις τέως εἰμί ἐπίσημος , ἐκ τε ὁ αὐτός προσηγορία ἢ καί ὅμοιος , ἀπό ὁ θῆτα δδʹ ὅμως ὁ ἀρχή ἔχω , . καί τοίνυν Θεόδοτος καί Θεόψνωστοι , καί Θεοδόσιος καί Θεόδουλος ἀποκτείνω · ἐν ὅς και τις Θεοδοαίολος , ἀνήρ ὁ ἐπίσημος στρατεύω . εὐπατρίδης . ἐκ Ἱσπανία ἕλκω τ γένος . πολλός δέ ὁ δήω καταπτήσσω , καί ὁ ἐκ ἀρχαῖος κλῆσις , ὅς ὁ γονεύς αὐτός χαρίζομαι , ἀπαρνέομαι , μετατίθημι διά ὁ ὁ καιρός δυσχερής . ἐμός δέ πρός ὁ φιλόσοφος τοσοῦτος ῥητέος · « εἰμί μέν . εἰμί οὗτος , ὁ ὁ ἄστρον φορός ὁ τοιαῦτ´ λογίζομαι , χρή προσδοκάω ὁ εἰμί · εἰμί δέ ὁ Θεός βουλή ἀρτέομαι , εἰς τίς ὁ περιεργάζομαι ; οὖον γάρ εἰμί πρόγνωσις τις καί σπουδή ἀνθρώπινος ὁ δόξα εἰμί Θεός . εἰμί δέ ποῦ καί τοῦτος ἔξεστι εἰμί δήω , οὖον δήπου καλῶς ἔχω , ἄνθρωπος γε εἰμί , εἰμί καί πᾶς σοφία διαφέρω , ἀμείνων τίς Θεός βουλεύω . εἰμί δδʹ ἁπλόος οὗτος ὁ ἔφεσις ὁ περί ὁ μέλλω εἴδησις ἀλογίστως ἐπί ὁ προφανής κίνδυνος ἅλλομαι , ὁ ἐκ πολύς τίθημι Ῥωμαῖος νόμος ὑπεροράω , πάντως καί συγγνώμη ὡς πρόσω δράω λανθάνω . καίπερ ὁπηνίκα ὁ ἑλληνίζω καί θύω ἀκίνδυνος εἰμί , τέως ευτός ὁ πάλαι καθ´ σύ Σωκράτης φρονέω χρή · ὅς παρά δίκη ὁ κώνειον μέλλω πίνω , ἔξεστι σῴζω , αἰδώς νόμος καθ´ ὅς τρέφω , καίπερ πρός ἰσχύς ὅς , ὁ ἑεσμωτήριον οὖον διατρέχω · Ἀλ ὅπως μέν ἕκαστος δόξα περί ταῦ ἔχω , φρονέω τε καί λέγω . Οὐάλης δδʹ ἔτι πρός ὁ παρ´ Ὀρόντης διατρίβω Ἀντιόχεια , ἐπιτρίβω ὁ ἑτέρως ἢ ὡς αὐτός δοκέω περί ὁ θεῖον δοξάζω , καί ἀνακράτος ἐξελαύνω · ἠώς οὖον Θεμίστιος ὁ φιλόσοφος ὁ προσφωνητικός αὐτός ἀναγιγνώσκω λόγος , ὁ χαλεπαίνω οὗτος μέτριος ἀποπαύω . παραινέω γάρ ἐν αὐτός μή ξενίζω ὁ διαφωνία ὁ ἐκκλησιαστικός δόγμα , πολύς ὁ παρ´ Ἕλλην μείων γε εἰμί · παρά γάρ ἐκεῖνος ὑπέρ ὁ τριακόσιοι εἰμί δόξα , ἐντεῦθεν καί πλεῖστος εἰμί συμβαίνω ὁ διαφορά ἐν πλῆθος δόξα . ἐπεί ὅς γε καί Θεός φίλος λέγω ἴσως ὁ μή πρόχειρον εἰς γνῶσις εἰναι · διάφορος τε πᾶς ἔγκειμαι δόξα , ὅπως ἕκαστος μᾶλλον δέος ἔνειμι ὁ ἀκατάληπτος ὁ γνῶσις , λογίζομαι πηλίκος εἄν εἰμί καί οἷος , οὖον μέτριος ἐφικνέομαι . ἐκ τοίνυν ὁ τοιοῦτος ὁ φιλοσόπονν λόγος μέτριος γίγνομαι , οὖον πάνυ χαλεπαίνω ὗς πρότερος , ὁ κολάζω ἐπάγω . οὖον μήv παντελῶς λήγω ὁ ὁρμή · ἀλ ἀντί θάνατος ἐξορία ἐπιτίθημι ὁ ἱεράομαι λαγχάνω · ἄχρι οὖον κοινός φροντίς ἐπιφορά γίγνομαι ἀπασχολέω ὁ περί ὁ τοιοῦτος σπουδή .