cogPG.PG146 50
ἔχειν καὶ οὕτως φρονεῖν , καὶ πάλαι οὕτως ἐσχηκέναι , καὶ μέχρι θανάτου ὑπὲρ ταύτης συνίστασθαι τῆς τίστεως , ἀναθεματίζοντες πᾶσαν ἄθεον αἶρεσιν . « Ταῦτα ἀπὸ καρδίας καὶ ψυχῆς πεφρονηκέναι , ἐξ οὗπερ ἴσμεν ἐαυτοὺς , καὶ νῦν φρονεῖν τε καὶ λέγειν ἐξ ἀληθείας , ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος , καὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μαρτυρόμεθα · δεικνύναι ἔχοντες καὶ δι´ ἀποδείξεως , καὶ πείθειν ὑμᾶς , ὅτι καὶ τοὺς παρεληλυθότας χρόνους οὕτως ἐπιστεύομέν τε καὶ ἐκηρύσσομεν . Ταύτης ὑφ´ ἡμῶν ἐκτεθείσης τῆς πίστεως , οὐδεὶς παρῆν ἀντιλογίας τόπος . Ἀλλ´ αὐτός τε πρῶτος ὁ θεοφιλέστατος ἡμων βασιλεὺς , ὀρθότατα περιέχειν αὐτὴν ἐμαρτύρησεν , Οτω τε καὶ αὐτὸν φρονεῖν συνωμολόγησε , καὶ ταύτῃ τοὺς πάντας συγκατατιθέναι · ὑπογράφειν τε τοῖς δόγμασι καὶ συμφωνεῖν τούτους αὐτοῖς παρεκελεύσατο , ἑνὸς μόνου προσεγγραφέντος ῥήματος τοῦ ὁμοουσίου · ὃ καὶ αὐτὸ ἡρμήνευσε λέγων , ὅτι μὴ κατὰ σωμάτων πάθη λέγοιτο ὁμοούσιος , οὔτε κατὰ διαίρεσιν , οὔτε κατὰ ἀποτομὴν ἐκ τοῦ Πατρὸς ὑποστῆναι . Μηδὲ γὰρ δύνασθαι τὴν αὐλὸν καὶ νοερὰν καὶ ἀσώματον φύσιν σωματικόν τι πάθος ὑφίστασθαι · θείοις δὲ καὶ ἀποῤῥήτοις λόγοις προσήκει τὰ τοιαῦτα νοεῖν . Καὶ ὁ μὲν ν σοφώτατος καὶ εὐσεβέστατος ἡμῶν βασιλεὺς τὰ τοιαῦτα διεφιλοσόφει · οἱ δὲ προφάσει τῆς τοῦ ὁμοουσίου προσθήκης ἑτέραν ἔκδοσιν πίστεως πεποιήκασινν μικρῷ πρόσθεν κἀγὼ παρεθέμην τῇ ἱστορίᾳ . Ἥς δὴ καὶ ὑπαγορευθείσης , ὧπως εἴρηται , αὐτοῖς τὸ ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς , καὶ τὸ τῷ Πατρὶ ὁμοούσιον οὐκ ἀνεξέταστον αὖθις κατελιμπάνομεν · ἐρωτήσεις γὰρ καὶ ἀποκρίσεις ἐντεῦθεν ἀνεκινοῦντο . Ἐβασανίζετο δὲ ὁ λόγος τῆς Ἀιανοίας τῶν εἰρημένων . Καὶ δὴ τὸ ἐκ τῆς οὐσίας ὡμολογεῖτο πρὸς αὐτῶν , δηλωτικὸν εἶναι τοῦ ἐκ τοῦ Πατρὸς μὲν εἶναι , οὐ μὴν ὡς μέρος ὑπάρχειν τοῦ Πατρός . Ταύτῃ καὶ ἡμῖν καλῶς ἔχειν ἐδόκει συγκατατίθεσθαι τῇ διανοίᾳ , τῆς εὐσεβοῦς διδαοκαλίας ὑπαγορευούσης ἐκ τοῦ Πατρὸς εἶναι τὸν Υἱὸν , οὐ μὴν μέρος αὐτοῦ τῆς οὐσίας τυγχάνειν . Διόπερ τῇ διανοίᾳ καὶ αὐτοὶ συντιθέμεθα · οὐδὲ τὴν φωνὴν παραιτούμεθα τοῦ τῆς εἰρήνης σκοποῦ πρὸ ὀφθαλμῶν ἡμῶν κειμένου · καὶ τοῦ μὴ τῆς ὁρθῆς ἐκπεσεῖν διανοίας Κατὰ ταυτὰ δὲ καὶ τὸ , γεννηθέντα , καὶ οὐ ποιηθέντα , κατεδεξάμεθα · ἐπειδὴ τὸ ποιηθὲν κοινλν εἶναι ἔφασκον πρόσρημα τῶν λοιπῶν κτισμάτων τῶν διὰ τοῦ Υἱοῦ γενομένων , ὧν οὐδὲν ὅμοιον ἔχειν ὁ Υἱόν . Διὸ δὴ μὴ εἶναι αὐτὸν ποίημα τοῖς δι´ αὐτοῦ γενομένοις ἐμφερές · κρείττονος δὲ ἢ κατὰ πᾶν
Lemmas: ἔχω καί οὕτως φρονέω , καί πάλαι οὕτως ἔχω , καί μέχρι θάνατος ὑπέρ οὗτος συνίστημι ὁ τίστεως , ἀναθεματίζω πᾶς ἄθεος αἵρεσις . « οὗτος ἀπό Καρδία καί Ψυχή φρονέω , ἐκ ὅσπερ οἶδα ἑαυτοῦ , καί νῦν φρονέω τε καί λέγω ἐκ ἀλήθεια , ἐπί ὁ Θεός ὁ παντοκράτωρ , καί ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μαρτύρομαι · δείκνυμι ἔχω καί δις ἀπόδειξις , καί πείθω σύ , ὅτι καί ὁ παρέρχομαι χρόνος οὕτως πιστεύω τε καί κηρύσσω . Ταύτη ὑφ´ ἐγώ ἐκτίθημι ὁ πίστις , οὐδείς πάρειμι ἀντιλογία τόπος . Ἀλ αὐτός τε πρῶτος ὁ θεοφιλής Ἡμων βασιλεύς , ὀρθός περιέχω αὐτός μαρτυρέω , ὅστις τε καί αὐτός φρονέω συνομολογέω , καί οὗτος ὁ πᾶς συγκατατίθημι · ὑπογράφω τε ὁ δόγμα καί συμφωνέω οὗτος αὐτός παρακελεύομαι , εἷς μόνος προσγράφω ῥῆμα ὁ ὁμοούσιος · ὅς καί αὐτός ἑρμηνεύω λέγω , ὅτι μή κατά σῶμα πάθος λέγω ὁμοούσιος , οὔτε κατά διαίρεσις , οὔτε κατά ἀποτομή ἐκ ὁ πατήρ ὑφίστημι . μηδέ γάρ δύναμαι ὁ αὐλός καί νοερός καί ἀσώματος φύσις σωματικός τίς πάθος ὑφίστημι · θεῖον δέ καί ἀπόρρητος λόγος προσήκω ὁ τοιοῦτος νοέω . καί ὁ μέν Ν σοφός καί εὐσεβής ἐγώ βασιλεύς ὁ τοιοῦτος διαφιλοσοφέω · ὁ δέ πρόφασις ὁ ὁ ὁμοούσιος προσθήκη ἕτερος ἔκδοσις πίστις ποιέω μικρός πρόσθεν ἐγώ παρατίθημι ὁ ἱστορία . ἥς δή καί ὑπαγορεύω , ὁράω εἴρω , αὐτός ὁ ἐκ ὁ οὐσία ὁ πατήρ , καί ὁ ὁ πατήρ ὁμοούσιος οὐ ἀνεξέταστος αὖθις καταλείπω · ἐρωτάω γάρ καί ἀπόκρισις ἐντεῦθεν ἀνακινέω . βασανίζω δέ ὁ λόγος ὁ αιανοια ὁ εἴρω . καί δή ὁ ἐκ ὁ οὐσία ὁμολογέω πρός αὐτός , δηλωτικός εἰμί ὁ ἐκ ὁ πατήρ μέν εἰμί , οὖον μήv ὡς μέρος ὑπάρχω ὁ πατήρ . Ταύτη καί ἐγώ καλῶς ἔχω δοκέω συγκατατίθημι ὁ διάνοια , ὁ εὐσεβής διδαοκαλια ὑπαγορεύω ἐκ ὁ πατήρ εἰμί ὁ υἱός , οὖον μήv μέρος αὐτός ὁ οὐσία τυγχάνω . διόπερ ὁ διάνοια καί αὐτός συντίθημι · οὐδέ ὁ φωνή παραιτέομαι ὁ ὁ εἰρήνη σκοπός πρό ὀφθαλμός ἐγώ κεῖμαι · καί ὁ μή ὁ ὀρθός ἐκπίπτω διάνοια κατά ευτός δέ καί ὁ , γεννάω , καί οὖον ποιέω , καταδέχομαι · ἐπεί ὁ ποιέω κοινλν εἰμί φάσκω πρόσρημα ὁ λοιπός κτίσμα ὁ διά ὁ υἱός γίγνομαι , ὅς οὐδείς ὅμοιος ἔχω ὁ υἱός . Διὸ δή μή εἰμί αὐτός ποίημα ὁ δις αὐτός γίγνομαι ἐμφερής · ἀγαθός δέ ἢ κατά πᾶς