cogPG.PG146 456
γὰρ εἰώθει ὁ Θεοδόσιος , ἠρέμα , εἴ τινος δέοιτο , ὁ Ἀμβρόσιος ἤρετο . Τοῦ δ´ εἰπόντος τὴν τῶν θείων μυστηρίων ἀναμένειν μετάληψιν , ἐδήλου , τῶ τῶν διακόνων πρώτῳ ὑπουργῷ χρησάμενος , μηνύων ὡς « Τὰ ἔνδον , ὦ βασιλεῦ , μόνοις εἰσὶ τοῖς ἱερεῦσι βατὰ , τοῖς δὲ ἄλλοις πᾶσιν ἀπρόσψαυστα , Ἔξιθι τοίνυν , καὶ τοῖς ἄλλοις κοινώνει τῆς στάσεως . Ἄλουργὶς γὰρ βασιλέας οὐχ ἱερέας ποιεῖ . » Καὶ ταῦτα δὲ ὁ θερειδὴ - δεξάμενος βασιλεὺς , ἀντεδήλου , ὡς « Οὐ θοάσει φερόμενος , ἀλλὰ τῷ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἔθει ἑπόμενος , τῶν κιγκλίδων εἴσω γεγένημαι . Ἐνὸ δὲ καὶ τῆσδε χάριν τῆς ἰατρείας χάριτάς σοι ἔχω μεγάλας . » Οὕτω καὶ ὀ βασιλεὺς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς ὑπερφυεῖ διέλαμπον ἀρετῇ , ὡς ἐμὲ μὴ ῥᾳδίως ἔχειν ποτέρῳ τούτων τὸ πρωτεῖον παρέχειν . Ἄγαμαι δὲ μάλιστα τοῦ μὲν τὴν παῤῥησίαν , τοῦ δὲ τὴν περὶ τὰ θεῖα εὐλάβειαν · καὶ τοῦ μὲν τὸν ζῆλον , ἐκείνου δὲ τὸ πρὸς Θεὸν ἀκραιφνές . Τούτους δὲ τοὺς νόμους οὓς ἐξ Ἀμβροσίου πεπαίδευτο , καὶ ἐς τὴν Κωνσταντίνου ἀνιὼν , ἀκριβῶς διεφύλαττεν . Ἐπεὶ γὰρ κἀεῖσε ἑοοτῆς ἀγομένης εἰς τὸν θεῖον ἀνῆκτο νεὼν , τὰ δῶρα τῇ μυστικῇ τραπέζῃ προσενεγκὼν , ὀπίσι . χωρῶν , εὐθὺς ἐξελήλυθεν . Τοῦ δ´ ἀρχιερέωσΝεκτάριος δὲ τηνικαῦτα ἦν δυσχεράναντος , καὶ ὃτου χάριν ὀπίσω ἀνέδραμε , διαμηνύσαντος , ἀχθεσθεὶς , « Μόλις , ἔφη , βασιλέως καὶ ἱερέως ἔγνων τὸ μέσον · μόλις εὗρον τῆς ἀληθείας διδάσκαλον . Μόνον γὰρ ἀξίως Ἀμβρόσιον εἶδον τοῦ ἐπισκοπικοῦ τετυχηκότα ὀνόματος . » Πόσον ἀγαθόν ἐστιν ἔλεγχος ἀπαθὴς , ἐγκαίρως παρ´ ἀνδρὸς ἀρετῇ καὶ δικαιοσύνῃ διαλάμποντος εἰσφερόμενος ; Τῷ δ´ Ἀμβροσίῳ τούτω πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα κατώρθωται ἱεραρχικῆς ἐνεργείας ἐπάξια , ἃ τοῖς ἐκεῖσε τῶν ἐπιχωρίων εἰκὸς ἐγνῶσθαι . Ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο τῶν ἐκείνου πυθόμενος ἄξιον μνήμης ὃν , τῇ συγγραφῇ καταλέξω . Τῶν ἐν τέλει τις Ἑλλήνων θρησκείᾳ πεπεδημένος , καθύβριζε τὸν βασιλέα Γρατιανὸν , πολλῷ εἶναι τὸν ἐκείνου πατέρα κρείττονα φάσκων . Γραψαμένων δ´ ἐκείνου τινῶν , θάνατον ἔσχε τὸ ἐπιτίμιον . Ὡς δ´ ἄγεσθαι τὴν ἐπὶ θάνατον ἔμελλε , σπουδῇ Ἀμβρόσιος κατελάιιβανε πὰ ἱασίλεια ἱκεσίαν κινήσων ὑπὲρ αὐτοῦ . Περὶ δὲ θέαν κυνηγεσίων Γρατιανοῦ ἐνασχολουμένου , ἡν ἀνέσεως ἰδίας χάριν οἱ βασιλεῖς πράττειν εἰώθασιν , οὐδεὶς τῶν ἐπὶ τῶν πυλώνων τεταγμένων τὴν παρουσίαν τοῦ ἐπισκόπου ἐμήνυσε , μὴ εὐθέτου δῆθεν Κντος καιροῦ .. Ὁ δ´ ὑπεχώρει μὲν ἐκεῖθεν · πρὸς δὲ τῇ πύλῃ γενόμενος ᾗ τοὺς θῆρας εἰσῆγον , καὶ τοῖς κυνηγέταις ἑαυτὸν παραμίξας , λαθὼν εἰσῄει . Καὶ οὐ πρότερον ἐκεῖθεν ἐξῆλθε , πολλὰ Γρατιανοῦ καὶ τῶν περὶ ἐκεῖνον ἀντιβολούντων , ἕως τὴν τῆς καταδίκης ψῆφον τὰνθρώπῳ διέῤῥηξε , καὶ ἄλλην ἐξήνενκε . συγχωροῦσαν τὸ ἔγκλημα τῷ ἁγομένῳ πρὸς ὓάνατον . Εἴπερ τις δὲ περὶ τὴν φυλακὴν τῶν ἐκκλησιαστικῶν νόμων σπουδαῖος ἄγαν ἐγένετο ὁ Ἀμβρό σιος , καταστῆσαί τε τοὺς ἐν κύκλῳ καὶ παιδείᾳ θείων νόμων ὑπαγαγεῖν δεξιώτατος . Πλήν ἐκ πάνυ πολλῶν ὅσα κατορθώσας ὤφθη , τοσάδε μοι ἐνθάδε
Lemmas: γάρ εἴωθα ὁ Θεοδόσιος , ἠρέμα , εἰμί τις δήω , ὁ Ἀμβρόσιος ἔρομαι . ὁ δδʹ εἶπον ὁ ὁ θεῖον μυστήριον ἀναμένω μετάληψις , δηλόω , ὁ ὁ διάκονος πρῶτος ὑπουργός χράω , μηνύω ὡς « ὁ ἔνδον , εἰμί βασιλεύς , μόνος εἰμί ὁ ἱερεύς βατός , ὁ δέ ἄλλος πᾶς ἀπρόσψαυστος , ἔξειμι τοίνυν , καί ὁ ἄλλος κοινωνέω ὁ στάσις . ἁλουργίς γάρ βασιλεύς οὐ ἱερεύς ποιέω . » καί οὗτος δέ ὁ θερειδὴ - δέχομαι βασιλεύς , ἀντιδηλόω , ὡς « οὖον ταχύς φέρω , ἀλλά ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἔθος ἕπω , ὁ κιγκλίς εἴδομαι γίγνομαι . ἐνό δέ καί ὅδε χάρις ὁ ἰατρεία χάρις σύ ἔχω μέγας . » οὕτως καί ὁ βασιλεύς καί ὁ ἀρχιερεύς ὑπερφυής διαλάμπω ἀρετή , ὡς ἐγώ μή ῥᾳδίως ἔχω πότερος οὗτος ὁ πρωτεῖος παρέχω . ἄγαμαι δέ μάλιστα ὁ μέν ὁ παρρησία , ὁ δέ ὁ περί ὁ θεῖον εὐλάβεια · καί ὁ μέν ὁ ζῆλος , ἐκεῖνος δέ ὁ πρός θεός ἀκραιφνής . οὗτος δέ ὁ νόμος ὅς ἐκ Ἀμβρόσιος παιδεύω , καί εἰς ὁ Κωνσταντῖνος ἄνειμι , ἀκριβῶς διαφυλάσσω . ἐπεί γάρ ἀκέω εοοτω ἄγω εἰς ὁ θέω ἀνάγω ναός , ὁ Δῶρα ὁ μυστικός τράπεζα προσφέρω , ὄπις . χώρα , εὐθύς ἐξέρχομαι . ὁ δδʹ ἀρχιερέωσΝεκτάριος δέ τηνικαῦτα εἰμί δυσχεραίνω , καί ὅστις χάρις ὀπίσω ἀνατρέχω , διαμηνύω , ἄχθομαι , « Μόλις , φημί , βασιλεύς καί ἱερεύς γιγνώσκω ὁ μέσος · μόλις εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια διδάσκαλος . Μόνος γάρ ἀξίως Ἀμβρόσιον εἶδον ὁ ἐπισκοπικός τυγχάνω ὄνομα . » πόσος ἀγαθός εἰμί ἔλεγχος ἀπαθής , ἔγκαιρος παρ´ ἀνήρ ἀρετή καί δικαιοσύνη διαλάμπω εἰσφέρω ; ὁ δδʹ Ἀμβρόσιος οὗτος πολύς μέν καί ἄλλος κατορθόω ιεραρχικός ἐνέργεια ἐπάξιος , ὁ ὁ ἐκεῖσε ὁ ἐπιχώριος εἰκός γιγνώσκω . ἐγώ δέ καί οὗτος ὁ ἐκεῖνος πυνθάνομαι ἄξιος μνήμη ὅς , ὁ συγγράφω καταλέγω . ὁ ἐν τέλος τις Ἕλλην θρησκεία πεδάω , καθυβρίζω ὁ βασιλεύς Γρατιανός , πολύς εἰμί ὁ ἐκεῖνος πατήρ ἀγαθός φάσκω . γράφω δδʹ ἐκεῖνος τις , θάνατος ἔχω ὁ ἐπιτίμιον . ὡς δδʹ ἄγω ὁ ἐπί θάνατος μέλλω , σπουδή Ἀμβρόσιος καταλαμβάνω πη ιασιλειος Ἱκεσία κινέω ὑπέρ αὐτός . περι δέ θέα κυνηγέσιον Γρατιανός ασχολούμαι , ἐάν ἄνεσις ἴδιος χάρις ὁ βασιλεύς πράσσω εἴωθα , οὐδείς ὁ ἐπί ὁ πύλη τάσσω ὁ παρουσία ὁ ἐπίσκοπος μηνύω , μή εὔθετος δῆθεν Κντος καιρός .. ὁ δδʹ ὑποχωρέω μέν ἐκεῖθεν · πρός δέ ὁ πύλη γίγνομαι ὅς ὁ θήρ εἰσάγω , καί ὁ κυνηγέτης ἑαυτοῦ παραμείγνυμι , λανθάνω εἰσέρχομαι . καί οὖον πρότερος ἐκεῖθεν ἐξέρχομαι , πολύς Γρατιανός καί ὁ περί ἐκεῖνος ἀντιβολέω , ἠώς ὁ ὁ καταδίκη ψῆφος τὰνθρώπῳ διαρρήγνυμι , καί ἄλλος ἐκφέρω . συγχωρέω ὁ ἔγκλημα ὁ ἄγω πρός ἄνατος . εἴπερ τις δέ περί ὁ φυλακή ὁ ἐκκλησιαστικός νόμος σπουδαῖος ἄγαν γίγνομαι ὁ Ἄμβρος θεός , καθίστημι τε ὁ ἐν κύκλος καί παιδεία θεῖον νόμος ὑπάγω δεξιός . Πλῆν ἐκ πάνυ πολύς ὅσος κατορθόω ὁράω , τοσόσδε ἐγώ ἐνθάδε