cogPG.PG146 371
ΟΑΡΙΤ ΧΙv . πευτῶν εἰδότα στρατεύειν · Οὐάλεντα λέγω τὸν ἀλιτήριον . Ὅπως δὲ γέγονε , μίαν αὐτοῦ πρότερον ἀνοσιουργίαν εἰπὼν , ἐπὶ τὸ τέλος αὐτοῦ βαδιοῦμαι . Περὶ μέν οὖν τῶν κατὰ τοὺς Ἐκκλησίας θεσμοὺς φιλοσοφησάντων ἐφ´ ὅσον μοι δυνατὸν τοσαῦτα διέλαβον . ΚΕΦΑΛ . ΜΕʹ . ερὶ τῆς ἀπωλείας τῶν Ἐλληνισγπῶν διὰ τὸν αἱπίαν τῶν καταστίκτων γράμμασι χρησμῶν , ἀρχομένων ἀπὸ τοῦ θ στοιχείρυ ἄχρι τοῦ δ · καὶ περὶ φιλοσοφίας , καὶ Θεμιστίου τοῦ οιλρ σόφου . Οἷα οὖτος εἰπὼν Οὐάλεντι , μικρὸν ἐκεῖον τού διώκειν ἀνέσχεν . Τῶν δ´ Ἔλληνιστῶν καὶ τῶν ὅσοὲ γένους ἑπισήμου ἧσαν , σχεδόν διεφθάρησανζ αἰτίαν σχόντες τοιάνδε · οἱ γὰρ προὔχειν ἐν τούτοις νομίζοντες τὴν τῆς ἡμετέρας ἐκκλησίας καὶ τρῦ Χριστιανισμοῦ εἰς σάσον αὔξησιν ὁρῶντες , δυσχεραίνοντες ἦσαν · καὶ λίαν ἀσχάλλοντες , βουλὴν ἔπραττον , ὥστε μαντείαις καί τισιν ἄλλαις ἐπαοιδίαις μαθεῖν , ὃς ἄρα μετὰ λάλεντα τῆς Ῥωμαίων ἡγήσοιτο . Καὶ δὴ τρίποδα ξύλινον δάφνης πεποιημένον κατασκευάσαντες , τὸ πρὸς βουλῆς ἐξετέλεσαν . Ἐπικλήσεις γὰρ καὶ λόγους οἷς ἐκείνοις ἔθος ποιεῖν , συλλογῇ γραμμάτων τοῦ τρίποδος μηχανήμασι κατὰ στοιχεῖον σοντεθειμένων , τοὔνομα τοῦ βασιλέως συλλαβεῖν ἐπειρῶντο . Κεχηνόσι δὲ αὐτοῖς πρὸς Θεόδωρον , ἄνδρα τῶν ὲν τοῖς βασιλείοις στρατευομένων , Ἔλληνα μὲν τὴν θρησκείαν , λόγου δὲ καὶ φιλοσοφίας ἡμμένον , ἐπεὶ μέχρι τοῦ δέλτα κατὰ συνθήκην τῶν στοιχείων σύνταξις ἧκε , καὶ τὴν προσηγορίαν ὑπέφαινε τοῦ μετ´ Οὐάλεντα ἄρξοντος , εἰς φενάκην ἦγε τὸ μαντεῖον τοὺς φιλοσόφους · καὶ ὅσον οὔπω Θεόδωρον ἄρξειν ᾤοντο . Ἐπεὶ δ´ Οὐάλῃ ἡ ἐπιχείρησις ἐγνωρίζετο , ἅτε δὴ πρὸς ζωὴν ἐπιβουλευθεὶς , οὐ μετρίως ἔφερε τὸ γενόμενον · καὶ δῆλος ἦν οὐκ ἀνεκτῶς ἔχων . Σφόδρα δὲ χαλεπήνας , τόν τε Θεόδωρον καὶ τοὺς τρίποδος τεχνίτας συνεῖχε Καὶ τοὺς μὲν πυρὶ ἀπανθρώπως ἐκόλασε , Θεόδωρον δὲ ἀφῃρεῖτο τὴν κεφαλήν . Ἐπίσης καὶ οἱ ἀνὰ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν χώραν φιλοσοφοῦντες ἐφθείροντο · οὐ μόνον δ´ ἐκεῖνοι , ἀλλὰ καὶ οἷ ἐσθῆτι μόνῃ τῇ ἐκείνων ἐχρῶντο . Τῷ δέει δὲ τοῦ κινδύνου οὐδὲ Ξλλως τιφ ἐπιτηδεύων κροκωτῷ ἐχρῆτο τρίβωνι , ὡς δν μὴ δι´ ὑπονοίας γένοιτο , τὴν σχολὴν περὶ τελεπὰς καὶ μαντείας ἔχων . Ἐγὼ δ´ ἄν μοι δοκῶ καὶ ἀμφοτέρων πολλὴν καταγινώσκειν εὐήθειαν · τοῦ τε γὰρ βασιλέως τῆς ἐπὶ τόσον ὀργῆς καὶ ἀπανθρωπίας , αὶ τοὺς φιλοσόφους τῆς ἄγαν προπετείας τε καὶ ἐφέσεως , καὶ τῆς μὴ κατὰ φιλοσοφίαν ἐπιχειρήσεως . Ὁ μὲν γὰρ εὐηθείας ἀνάπλεως ὢν , ἀναιρήσειν ᾤετο τὸν μετ´ αὐτὸν βασιλεύσοντα · καὶ οὔτε τῶν ζητούν των , οὕτε περὶ οὖ ἐμαντεύοντο φειδώ τινα ἔσχεν · οἱ δ´ ὡς ἐπ´ αὐτοῖς ὃν βασιλέα καθαιρεῖν , καὶ αὖθις ἐγείρειν , εἰς τόσον δήτ´ ἀνοίας προήχθησαν . Ὡς δὲ
Lemmas: ΟΡ Χ . πευος οἶδα στρατεύω · Οὐάλης λέγω ὁ ἀλιτήριος . ὅπως δέ γίγνομαι , εἷς αὐτός πρότερος ἀνοσιουργία εἶπον , ἐπί ὁ τέλος αὐτός βαδίζω . περι μέν οὖν ὁ κατά ὁ ἐκκλησία θεσμός φιλοσοφέω ἐφίημι ὅσος ἐγώ δυνατός τοσοῦτος διαλαμβάνω . ΚΕ . μου . ἀθήρ ὁ ἀπώλεια ὁ Ἐλληνισγπῶν διά ὁ αἱπίαν ὁ κατάστικτος γράμμα χρησμός , ἄρχω ἀπό ὁ θ στοιχείρυ ἄχρι ὁ δ · καί περί φιλοσοφία , καί Θεμίστιος ὁ οιλρ Σόφου . οἷος οὗτος εἶπον Οὐάλης , μικρός καίω ὅς διώκω ἀνέχω . ὁ δδʹ Ἑλληνιστής καί ὁ ὅσος γένος ἐπίσημος ἧσαν , σχεδόν διαφθείρω αἴτιος ἔχω τοιόσδε · ὁ γάρ προέχω ἐν οὗτος νομίζω ὁ ὁ ἡμέτερος ἐκκλησία καί τρυς χριστιανισμός εἰς Σάσον αὔξησις ὁράω , δυσχεραίνω εἰμί · καί λίαν ἀσχάλλω , βουλή πράσσω , ὥστε μαντεῖος καί τις ἄλλος ἐπαοιδία μανθάνω , ὅς ἄρα μετά λάλεντα ὁ Ῥωμαῖος ἡγέομαι . καί δή τρίπους ξύλινος δάφνη ποιέω κατασκευάζω , ὁ πρός βουλή ἐκτελέω . ἐπίκλησις γάρ καί λόγος ὅς ἐκεῖνος ἔθος ποιέω , συλλογή γράμμα ὁ τρίπους μηχάνημα κατά στοιχεῖον σοντεθειμένων , ὄνομα ὁ βασιλεύς συλλαμβάνω πειράω . χάσκω δέ αὐτός πρός Θεόδωρος , ἀνήρ ὁ εἰμί ὁ βασίλειος στρατεύω , Ἕλλην μέν ὁ θρησκεία , λόγος δέ καί φιλοσοφία ἅπτω , ἐπεί μέχρι ὁ δέλτα κατά συνθήκη ὁ στοιχεῖον σύνταξις ἵημι , καί ὁ προσηγορία ὑποφαίνω ὁ μετέ Οὐάλης ἄρχω , εἰς φενάκη ἄγω ὁ μαντεῖος ὁ φιλόσοφος · καί ὅσος οὔπω Θεόδωρος ἄρχω οἴομαι . ἐπεί δδʹ Ουαλή ὁ ἐπιχείρησις γνωρίζω , ἅτε δή πρός ζωή ἐπιβουλεύω , οὖον μέτριος φέρω ὁ γίγνομαι · καί δῆλος εἰμί οὐ ἀνεκτός ἔχω . σφόδρα δέ χαλεπαίνω , ὁ τε Θεόδωρος καί ὁ τρίπους τεχνίτης συνόχωκα καί ὁ μέν πῦρ ἀπάνθρωπος κολάζω , Θεόδωρος δέ ἀφαιρέω ὁ κεφαλή . ἐπίσης καί ὁ ἀνά πᾶς αὐτός ὁ χώρα φιλοσοφέω φθείρω · οὖον μόνος δδʹ ἐκεῖνος , ἀλλά καί οἷ ἐσθής μόνος ὁ ἐκεῖνος χράω . ὁ δήω δέ ὁ κίνδυνος οὐδέ Ξλλως τιφ ἐπιτηδεύω κροκωτός χράω τρίβω , ὡς δν μή δις ὑπόνοια γίγνομαι , ὁ σχολή περί τελεπὰς καί μαντεῖος ἔχω . ἐγώ δδʹ ἄν ἐγώ δοκέω καί ἀμφότερος πολύς καταγιγνώσκω εὐήθεια · ὁ τε γάρ βασιλεύς ὁ ἐπί τόσος ὀργή καί ἀπανθρωπία , ὅς ὁ φιλόσοφος ὁ ἄγαν προπέτεια τε καί ἔφεσις , καί ὁ μή κατά φιλοσοφία ἐπιχείρησις . ὁ μέν γάρ εὐήθεια ἀνάπλεως εἰμί , ἀναιρέω οἴομαι ὁ μετέ αὐτός βασιλεύω · καί οὔτε ὁ ζητέω ὁ , ἵημι περί οὖον μαντεύομαι φειδώ τις ἔχω · ὁ δδʹ ὡς ἐπι αὐτός ὅς βασιλεύς καθαιρέω , καί αὖθις ἐγείρω , εἰς τόσος δή ἄνοια προάγω . ὡς δέ