cogPG.PG146 110
ΧΚῌʹ.Δ . ΝΛʹ . ἂς Ἄρειος ἐξ Ἀλεξανδρείας εἰς τὴν Κωναταν τίνου γενόμενος , πράγμεατα ἐκίνησεν Ἀλεξόν δὲ τῷ Κωνσταντινοιπόλεως . Καὶ ὠς διερῥάγη ταῖς ἐκείνου εὐχαῖς · καὶ ὅπως τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἰστορεῖ Ἀθανάσιος . Ὁ δὲ Ἄρειος ἐξ Ἱεροσολύμων αὖθις ἦκεν εἰς Ἀλεξάνδρειαν . Μηδαμῶς δὲ τῆς κατὰ´ Αἴγυπτον Ἐκ κλησίας τούτῳ κοινωνεῖν ἑλομένης , ἐκεῖνος σὺν τοῖς περὶ αὐτὸν ταράττειν αὖθις , καὶ τὴν οἰκείαν αἵρεσιν ὑποσπείρειν δολίως κατήρχετο . Ἐκ δεινῷ δὲ τοῦ λαοῦ ποιουμένου τήν τε ἐκείνου κάθοδον καὶ τὴν τοῦ οἰκείου ποιμένος φυγὴν , ὁ βασιλεὺς , ἐπεὶ μάθοι διεστράφθαι τὴν γνώμην Ἄρειον , πρὸς τὴν Κωνσταντίνου μετεκαλεῖτο , λόγον δώσοντα τῆς διαστρόφου γνώμης καὶ ὧν δρᾷν ἐπεχείρει . Ἀλέξανδρος δ´ ὁ τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει προεστὼς Ἐκκλησίας , Μητροφάνην πάλαι διαδεξάμενος , θεοφιλὴς εἴπερ τις μάλιστα ὢν , τοῦ λαοῦ διαιρουμένου διχῆ , καὶ τῶν μὲν μηδαμῶς δεῖν λεγόντων τι τῶν ἐν Νικαίᾳ μετακινεῖν , ἄλλων δὲ ὡς καλὰ λέγοι Ἄρειος φιλονεικούντων , καὶ ταραχῆς μεγίστης κατὰ πόλιν ἀναπτομένης , καὶ σύνοδον συγκροτεῖν πειρωμένων , πάντα κάλων ἐκίνει διαλύειν αὐτήν . Ὡς δ´ ἧττον ἴσχυεν , εἰς ἀγῶνα καθίστατο μέγιστον · καὶ μήτι ἄλλο δρᾷν ἔχων , τὰς πρὸς Ἄρειον τέως παρῃτεῖτο σπονδὰς · μηδὲ γὰρ εἶναι θεμιτὸν ἔλεγε , μηδὲ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἕξεως , ἄκυρα τὰ σφίσιν ἐψηφισμένα ποιεῖν , καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς ἐκ τῆς ὑφ´ ἥλιον ἁπάσης συνδραμόντων εἰς Νίκαιαν . Οἱ δ´ ἀμφὶ τὸν Εὐσέβιον καὶ φανερῶς διηπείλουν μετὰ πολλὴν λοιδορίαν , ῆ μὴν καθαιρήσειν αὐτὸν , εἰ μὴ Ἄρειον δέξηται εἰς ῥητὴν ἡμέραν · εἰ δ´ οὖν , αὐτὸν μὲν τῆς Ἐκ κλησίας ὑπερόριον ἄγεσθαι · τὸν δὲ μετ´ αὐτὸν κοινωνήσειν Ἀρείῳ . Ταῦτ´ εἰπόντες , τό γε νῦν διλύοντο , οἱ μὲν πέρας ἐπιθεῖναι τοῖς ἠπειλημένοις τεχνώμενοι , ὁ δ´ ἐν προσευχαῖς ἦν μὴ εἰς ἔργονἐκβῆναι ἂ Εὐσέβιος ἐβρενθύετο . Οὐ μὴν μέλον ἐκείνῳ τῆς καθαιρέσεως ἦν , ὅσον μή τι παρατραπῆναι τοῦ δόγματος . Περιδεᾶ δὲ μάλιστα τοῦτον ἐποίει ὁ βασιλεὺς , τρόπον τινὰ τοῖς ἐκείνων πεισθοις ῥήμασιν . Ἀγωνιῶν τοίνυν ὁ θεῖος πρεσβύτης , πάντα παραλιπὼν πρηνὴς τῷ θυσιαστηρίῳ προσφεύγτι νηστείᾳ σχολάζων καὶ προσευχῇ , οὐδὲν ἀνιεὶς τῶν , ὅσα δυσωπεῖν εἶχε Θεόν . Κατάκλειστον δ´ ἑαυτὸν ποιήσας , ἐπὶ τὸ τῆς ἱερᾶς τραπέζης θυσιαστήριον ἐπὶ στόμα πεσὼν , δακρύων ηὕχετο νύκτας τε καὶ ἡμέρας ἐξῆς ἐν τῇ ἐκκλησία ἢ ἐπώνυμός ἐστιν Εἰρήνῃ . Ἦν δὲ ἡ τοῦ ἐπισκόπου εὐχὴ , ὡς εἰ μὲν ἀληθὴς ἡ Ἀρείου δόξα , ἑαυτὸν τὴν τὴς ποοθσσμίας ἡμέραν μὴ ὄψεσθαι · εἰ δ´ ἣν οὗτος σεβει , ἀληθής εἴη μάλιστα , Ἄρειον τὴν ἀξίαν δίκην διδόναι , ὡς αἴτιον ἁπάντων τῶν περὶ τὴν πίστιν δεινῶν Ἀδε μὲν Ἀλέξανδρος ηὔχετο · πεῖραν δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς Ἀρείου ποιεῖν ἐθέλον , εἰς τὰ ἀνάκτορα με τεστέλλετο · καὶ διεπυνθάνετο εἰ καὶ αὐτὸς τοῖς ἐνΝικαίᾳ δεδογμένοις στοιχεῖ . Ὁ δ´ ἀμελητὶ κατενώΔΡΗΤ ϟΙ .
Lemmas: Χ . ΝΛʹ . ὅς Ἄρειος ἐκ Ἀλεξάνδρεια εἰς ὁ Κωναταν τίνω γίγνομαι , πράγμεατα κινέω Ἀλέξω δέ ὁ κωνσταντινοιπολις . καί ὡς διαρρήγνυμι ὁ ἐκεῖνος εὐχή · καί ὅπως ὁ ἐκεῖνος τελευτή ἱστορέω Ἀθανάσιος . ὁ δέ Ἄρειος ἐκ Ἱερουσαλήμ αὖθις ἵημι εἰς Ἀλεξάνδρεια . μηδαμῶς δέ ὁ κατά Αἴγυπτος ἐκ Κλησίας οὗτος κοινωνέω αἱρέω , ἐκεῖνος σύν ὁ περί αὐτός ταράσσω αὖθις , καί ὁ οἰκεῖος αἵρεσις ὑποσπείρω δόλιος κατέρχομαι . ἐκ δεινός δέ ὁ λαός ποιέω ὁ τε ἐκεῖνος κάθοδος καί ὁ ὁ οἰκεῖος ποιμήν φυγή , ὁ βασιλεύς , ἐπεί μανθάνω διαστρέφω ὁ γνώμη Ἄρειος , πρός ὁ Κωνσταντῖνος μετακαλέω , λόγος δίδωμι ὁ διάστροφος γνώμη καί ὅς δράω ἐπιχειρέω . Ἀλέξανδρος δδʹ ὁ ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις προίστημι ἐκκλησία , Μητροφάνης πάλαι διαδέχομαι , θεοφιλής εἴπερ τις μάλιστα εἰμί , ὁ λαός διαιρέω διχῆ , καί ὁ μέν μηδαμῶς δήω λέγω τίς ὁ ἐν Νίκαια μετακινέω , ἄλλος δέ ὡς καλός λέγω Ἄρειος φιλονεικέω , καί ταραχή μέγας κατά πόλις ἀνάπτω , καί σύνοδος συγκροτέω πειράω , πᾶς καλός κινέω διαλύω αὐτός . ὡς δδʹ κακός ἰσχύω , εἰς ἀγών καθίστημι μέγας · καί μῆτις ἄλλος δράω ἔχω , ὁ πρός Ἄρειος τέως παραιτέομαι σπονδή · μηδέ γάρ εἰμί θεμιτός λέγω , μηδέ ὁ ἐκκλησιαστικός ἕξις , ἄκυρος ὁ σφεῖς ψηφίζω ποιέω , καί ὁ σύν αὐτός ἐκ ὁ ὑφ´ ἥλιος ἅπας συντρέχω εἰς Νίκαια . ὁ δδʹ ἀμφί ὁ Εὐσέβιος καί φανερῶς διαπειλέω μετά πολύς λοιδορία , ἤ μήv καθαιρέω αὐτός , εἰμί μή Ἄρειος δέχομαι εἰς ῥητός ἡμέρα · εἰμί δδʹ οὖν , αὐτός μέν ὁ ἐκ Κλησίας ὑπερόριος ἄγω · ὁ δέ μετέ αὐτός κοινωνέω Ἄρειος . Ταῦτ´ εἶπον , ὁ γε νῦν διαλύω , ὁ μέν πέρας ἐπιτίθημι ὁ ἀπειλέω τεχνάομαι , ὁ δδʹ ἐν προσευχή εἰμί μή εἰς ἔργονἐκβῆναι ὅς Εὐσέβιος βρενθύομαι . οὖον μήv μέλω ἐκεῖνος ὁ καθαίρεσις εἰμί , ὅσος μή τίς παρατρέπω ὁ δόγμα . περιδεής δέ μάλιστα οὗτος ποιέω ὁ βασιλεύς , τρόπος τις ὁ ἐκεῖνος πείθω ῥῆμα . ἀγωνία τοίνυν ὁ θεῖος πρεσβύτης , πᾶς παραλείπω πρηνής ὁ θυσιαστήριον προσφεύγω νηστεία σχολάζω καί προσευχή , οὐδείς ἀνίημι ὁ , ὅσος δυσωπέω ἔχω Θεός . κατάκλειστος δδʹ ἑαυτοῦ ποιέω , ἐπί ὁ ὁ ἱερός τράπεζα θυσιαστήριον ἐπί στόμα πίπτω , δάκρυ εὔχομαι νύξ τε καί ἡμέρα ἑξῆς ἐν ὁ ἐκκλησία ἢ ἐπώνυμος εἰμί Εἰρήνη . ἦς δέ ὁ ὁ ἐπίσκοπος εὐχή , ὡς εἰμί μέν ἀληθής ὁ Ἄρειος δόξα , ἑαυτοῦ ὁ σής ποοθσσμίας ἡμέρα μή ὁράω · εἰμί δδʹ ὅς οὗτος σέβομαι , ἀληθής εἰμί μάλιστα , Ἄρειος ὁ ἄξιος δίκη δίδωμι , ὡς αἴτιος ἅπας ὁ περί ὁ πίστις δεινός ἀείδω μέν Ἀλέξανδρος εὔχομαι · πείρω δέ καί ὁ βασιλεύς Ἄρειος ποιέω ἐθέλω , εἰς ὁ ἀνάκτορον ἐγώ τεστέλλετο · καί διαπυνθάνομαι εἰμί καί αὐτός ὁ ἐνΝικαίᾳ δοκέω στοιχέω . ὁ δδʹ ἀμελητί κατενώΔΡΗΤ Ιϛʹ .