cogPG.PG146 255
τὴν διάστασιν ῥᾷον παρέχουσι . Ταῦτ´ οὖν φρενῶν μήτε τινὸς οὔσης μήτε προσδοκωμένης στάσεως , τὸν Ἐλεύσιον , καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἀναχωρεῖν τῆς Κυζίκου προὐτρέπετο . Λέγεταί γε μὴν αἰτίαν ἐπιθεῖν αι βαρυτάτην τῷ Ἐλευσίῳ , ἐντὸς δύο μηνῶν , εἰ μὴ τὴν τῶν Ναυατιανῶν ἐκκλησίαν , ἡν ἐν Κυζίκῳ καεῖὸ εν Εὐζώτος οἰκείοις ἀναλώμασιν ἀνεγείρει αὖθις ἐκεῖθεν ἐλαύνεσθαι . Τῖτον δὲ τὸν τηνικάδε τῆς Βοστρηνῶν πόλεως τὰς ἡνίας διαχειρίζοντα προτροπάδην φεύγειν δημοσίᾳ ἐκήρυττεν . Ἐπεὶ γὰρ ἠπείλει ἐν αἰτίαις ποιεῖν αὐτόν τε καὶ τοὺς ἐν κλήρῳ , εἰ διαστασιάσει τὸ πλῆθος · βιβλίον βασιλεῖ πέμπων ὁ Τῖτος , μὴ ἔλαττον εἶναι τὸ Χριστιανικὸν τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔλεγεν · εἴργεσθαι δὲ ταῖς ἐκείνου παραινέσεσι μὴ πρὸς στάσιν ὁρᾷν . Σκοπῶν οὖν ἐντεῦθεν εἰς τὴν κατὰ τοῦ Τίτου στάσιν μᾶλλον αὐτοὺς ἐρεθίσαι , τοῖς ἐν Βόστροις γράφων , τὸν ἄνδρα διέβαλλεν , ὡς κατ´ αὐτῶν βασιλεῖ γράφει · μὴ μέντοι δὲ διὰ τὰς ἐκείνου πηραινέσεις πρὸς στάσιν χωρεῖν , ἀλλὰ ταῖς οἰκείαις γνώμαις χρωμένους . Καί γε ἠρέμα παρεκίνει τὸν δῆμον , ὡς ἐπίβουλον καὶ δυσμενῆ αὐτοῖς καθεστῶτα , τῆς πόλεως ἀπελαύνειν . Πλεῖστα δὲ καὶ ἄλλα τοιαῦτα , τὰ μὲν προστάγμασι , τὰ δὲ καὶ δήμων αὐτομάτοις προπετείαις τε καὶ ἐπαναστάσεσι συμβῆναι εἰκός · ὧν αἴτιος ἐκεῖνος μάλιστα ἦν , ὁ μὴ κολάσει νόμων ὑπάγων τοὺς οὖτω δρῶντας παράνομα , μέχρι δὲ λόγων τὴν μέμψιν ἐπιτιθεὶς , ἔργοις προύτρέπετο , ἅτε δὴ πρὸς βάθος ἐντετηκὸς τὸ πρὸς τὴν θρησκείαν μῖσος αὐχῶν . Ἔνθεν τοι καὶ μὴ προφανῶς ἐκείνου δῆθεν διώκοντος , οὐδὲν ἦττον οἱ Χριστιανοὶ δήμων ἐπιθέσεσι τὰ πάνδεινα ἔπασχον . Τὰ μὲν γὰρ τῶν Ἑλλήνων ἡνοίγοντο ἰερά · καὶ ὁ Ἔλληνισμὸς ὡς μάλιστα ἐκροτεῖτο Ἐκεῖνος δὲ καὶ δημοσίᾳ τὰς θυσίας ἐτέλει · καὶ ἐν τῇ βασιλικῇ δὲ τῇ τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἐπέθυς Τύχῃ . ὅπου δὴ καὶ τὸ τῆς Τύχης ἄγαλμα ἵδρυτο · ένθα καὶ Μάρις ὁ τῆς ἐν Βιθυνίᾳ Χαλκηδόνος ἐπίσκοπος ὑπὸ χειραγωγῷ ἠγμένος , ἠν γὰρ τῷ πολλῷ γήρᾳ ὑπόχυσιν τῶν ὀφθαλμῶν πεπονθὼς , πλεῖστα τὸν κρατοῦντα διεκωμῴδησεν , ἀσεβῆ καὶ ἄθεον καὶ ἀποστάτην τοῦτον ὑβρίσας . Ὁ δὲ μηδὲν ἄλλο ποὺς οχθίσας , τὴν τύφλωσιν ὡνείδισε τῷ πρεσβύτῃ . λόγοις μόνοις αὐτὸν ἀμυνόμενος · καὶ ἐπισκώπτων εἰς Χριστὸν ἐβλασφήμει · καὶ μηδὲ τὸν , ὁν σέβεις , Γαλιλαῖον Θεὸν δυνατὸν εἶναι θεραπεύειν , τὴν πήρωσιν ἐπειπών · οὕτω γὰρ ἦν εἰωθὸς ἐκείνῳ Γαλιλαῖον μὲν τὸν Χριστὸν , τοὺς δ´ ἐξ αὐτοῦ Γαλιλαίους καλεῖν · ὁ δ´ ἐπίσκοπος παρρησίᾳ χρησάμενος , πρὸς ταῦτα ὑπήντησε · « Χάριν ἔχω , φησὶ , τῷ ἐμοῦ σωτῆρι Θεῷ , μὴ βλέπειν , τό γε νῦν ἔχον , παρασκευάσαντι , ἵνα μὴ τὸ σὸν ἴδω παμμίαρον πρόσωπον πρὸς ἀσέβειαν ἀποκλῖναν . » Ὁ δὲ τὸ πρᾶον δῆθεν ὑπο κρινόμενος , οὐδὲν ἀπεκρίνατο · δεινῶς ὁὲ λίαν τὸς πρᾶγμα μετήρχετο . Εἰδὼς γὰρ τοὺς ἐπὶ Διοκλητιανοῦ
Lemmas: ὁ διάστασις ῥᾳδίως παρέχω . Ταῦτ´ οὖν φρήν μήτε τις εἰμί μήτε προσδοκάω στάσις , ὁ ἐλεύθω , καί ὁ σύν αὐτός ἀναχωρέω ὁ Κύζικος προτρέπω . λέγω γε μήv αἴτιος ἐπιθέω ὁ βαρύς ὁ ἐλεύθω , ἐντός δύο μείς , εἰμί μή ὁ ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία , ἐάν ἐν Κύζικος καίω εν Εὐζώτος οἰκέω ἀνάλωμα ἀνεγείρω αὖθις ἐκεῖθεν ἐλαύνω . Τῖτος δέ ὁ τηνικάδε ὁ βοστρηνα πόλις ὁ ἡνία διαχειρίζω προτροπάδην φεύγω δημόσιος κηρύσσω . ἐπεί γάρ ἀπειλέω ἐν αἴτιος ποιέω αὐτός τε καί ὁ ἐν κλῆρος , εἰμί διαστασιάζω ὁ πλῆθος · βιβλίον βασιλεύς πέμπω ὁ Τῖτος , μή μικρός εἰμί ὁ Χριστιανικός ὁ Ἑλληνικός λέγω · εἴργω δέ ὁ ἐκεῖνος παραίνεσις μή πρός στάσις ὁράω . σκοπός οὖν ἐντεῦθεν εἰς ὁ κατά ὁ Τίτος στάσις μᾶλλον αὐτός ἐρεθίζω , ὁ ἐν Βόστρα γράφω , ὁ ἀνήρ διαβάλλω , ὡς κατ´ αὐτός βασιλεύς γράφω · μή μέντοι δέ διά ὁ ἐκεῖνος πηραινέσεις πρός στάσις χωρέω , ἀλλά ὁ οἰκεῖος γνώμη χράω . καί γε ἠρέμα παρακινέω ὁ δῆμος , ὡς ἐπίβουλος καί δυσμενής αὐτός καθίστημι , ὁ πόλις ἀπελαύνειν . πλεῖστα δέ καί ἄλλος τοιοῦτος , ὁ μέν πρόσταγμα , ὁ δέ καί δῆμος αὐτόματος προπέτεια τε καί ἐπανάστασις συμβαίνω εἰκός · ὅς αἴτιος ἐκεῖνος μάλιστα εἰμί , ὁ μή κολάζω νόμος ὑπάγω ὁ οὗτος δράω παράνομος , μέχρι δέ λόγος ὁ μέμψις ἐπιτίθημι , ἔργον προτρέπω , ἅτε δή πρός βάθος ἐντήκω ὁ πρός ὁ θρησκεία μῖσος αὖχος . ἔνθεν ὅς καί μή προφανῶς ἐκεῖνος δῆθεν διώκω , οὐδείς ἀίσσω ὁ Χριστιανός δῆμος ἐπίθεσις ὁ πάνδεινος πάσχω . ὁ μέν γάρ ὁ Ἕλλην ἀνοίγω ἱερός · καί ὁ Ἑλληνισμός ὡς μάλιστα κροτέω ἐκεῖνος δέ καί δημόσιος ὁ θυσία τελέω · καί ἐν ὁ βασιλικός δέ ὁ ὁ Κωνσταντινούπολις ἐπιτίθημι Τύχη . ὅπου δή καί ὁ ὁ Τύχη ἄγαλμα ἱδρύω · ένθα καί Μάρις ὁ ὁ ἐν Βιθυνία Χαλκηδών ἐπίσκοπος ὑπό χειραγωγός ἄγω , ἐάν γάρ ὁ πολύς γῆρας ὑπόχυσις ὁ ὀφθαλμός πάσχω , πλεῖστος ὁ κράτος διακωμῳδέω , ἀσεβής καί ἄθεος καί ἀποστάτης οὗτος ὑβρίζω . ὁ δέ μηδείς ἄλλος πούς ὀχθίζω , ὁ τύφλωσις ὀνειδίζω ὁ πρεσβύτης . λόγος μόνος αὐτός ἀμύνω · καί ἐπισκώπτω εἰς Χριστός βλασφημέω · καί μηδέ ὁ , εἰμί σέβω , Γαλιλαῖος θεός δυνατός εἰμί θεραπεύω , ὁ πήρωσις ἐπεῖπον · οὗτος γάρ εἰμί εἴωθα ἐκεῖνος Γαλιλαῖος μέν ὁ Χριστός , ὁ δδʹ ἐκ αὐτός Γαλιλαῖος καλέω · ὁ δδʹ ἐπίσκοπος παρρησία χράω , πρός οὗτος ὑπαντάω · « Χάρις ἔχω , φημί , ὁ ἐγώ σωτήρ Θεός , μή βλέπω , ὁ γε νῦν ἔχω , παρασκευάζω , ἵνα μή ὁ σός ὁράω παμμίαρος πρόσωπον πρός ἀσέβεια ἀποκλίνω . » ὁ δέ ὁ πρᾶος δῆθεν ὑπο κρίνω , οὐδείς ἀποκρίνω · δεινῶς οεʹ λίαν τός πρᾶγμα μετέρχομαι . εἰδώς γάρ ὁ ἐπί Διοκλητιανός