cogPG.PG146 128
καὶ τὸν Παῦλον ἀπελάσαι τῆς ἐκκλησίας . Ὁς δὲ παριὼν τὸ κελευσθὲν ἐπεχείρει , καὶ βίαν προσῆγεν , οὐ συνεχώρει τὸ πλῆθος . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἀμύνειν ἑτοίμως εἶχον , Ἑρμογένης ἔτι ἐπέκειτο τῇ στρατιωτικῇ χειρὶ χρώμενος . Τὸ δὲ πλῆθος κατὰ ἃοαχὺ στασιάζον ἐξήπτετο , καὶ πρὸς ἀλογωτέρας ἐκινεῖτο ὁρμάς . Ἔπειτα πανδημεὶ προσιόντες , τὴν Ἕρμογένους ἐμπιπρῶσιν οἰκίαν , καὶ αὐτὸν κτείνουσιν Εἶτα σχοινίον ἐξάψαντες τῶν ποδῶν , εἶλκον διὰ τῆς λεωφόρου τῆς πόλεως . Ταῦτα μαθὼν ὁ Κωνστάντιος , ἰππεὺς ἐλάσας , τὴν βασιλίδα κατέλαβε . Κακῶς δὲ δρᾷν τὸ πλῆθος διανοούμενος , παρῆκε δεδακρυμένους ὁρῶν ὑπαντῶντας αὐτῷ . Περιεῖλέ γε Κμὴν ἀμφὶ τὸ ἥμισυ τοῦ σίτου , ὃν Κωνσταντῖνος κατ´ ἕτος ἐκ τῆς Ἀλεξανορείας καὶ των κατ´ Αἰγυπτον φόρων τοῖς ἰδίοις ἐδωρεῖτο πολίταις · ἴσως ὲαεινον λογισάμενος περιελεῖν τὰς στάσεις αὐτοῖς , ἐκ τρυφῆς , ὡς τὰ πολλὰ , καὶ ῥᾳστώνης φύεσθαι εἰωθυίας . ὀκτὼ γὰρ μυριάδες μέδιμνοι καθ´ ἡμέραν ἐχορηγοῦντο σίτου τῷ πλήθει πρὸς ΚωνσταντίΚνου · ὡν τὸ ἥμισυ τηνικαῦτα περιεῖλε Κωνστάντιος . Τὴν ὀργὴν δὲ πᾶσαν ἔτρεπεν ἐπὶ Παῦλον · καὶ οὐ τοῦ θρόνου μόνον , ἀλλὰ καὶ τῆς πόλεως ἤλαυνε . Χαλεπαίνων δὲ καὶ Μακεδονίῳ ὡς σπάσειλν καὶ Βο ρύβων αἰτίῳ , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τῆς τοῦ Ἑρμογένους - ἀναιρέσεως , καὶ ὅτι τῆς ἐκείνου ἄνευ ἐπιτροπῆς τὴν ἱερωσύνην ἀνέλαβεν , οὕτε συγκροτήσας τὴν ἐκείνου ψῆφον , οὔτε μὴν ἀποχειροτονήσας αὐτὸν , ἐάσας δ´ οὕτως ἔχειν ἐν ᾗ συνῆγεν ἐκκλησίᾳ , εἰς τὴν Ἀντιόχου ἀπέστρεφεν . Ἐν τούτῳ δὲ καὶ Ἀρειανοὶ ὡς νωθῆ περὶ τὴν θρησκείαν Γρηγόριον , καὶ ώς τοῖς Ἀλεξανδρεῦσιν ἀγλευκῆ καθεστῶτα , ετι δὲ καὶ διὰ τὰ συμβάντα τῇ εἰσόδῳ αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐννλησίαν τοῦ παρ´ αὐτοῖς ἐπισκόπου Διονυσίου , μεθιστῶσι μὲν ἐκεῖνον , Γεώργιον δέ τινα , Καππαδόκην τὸ γένος , μάζῃ καὶ πιτύροις κατατετριμμένον , ὡς καὶ ταρίχων κρεῶν ὑείων ταμίαν γενέσθαι , οἷα δὲ περὶ τὴν θρησκείαν δραστήριον , ἀντικαθιΚΕΦΑΛ . Ηʹ . Ὢς Ἀθανάσιος καὶ ἱαῶλος γράμμασιν Ἰου λίος ὀχυρωθέντες , τοὺς ἰδίους θρόνους ἀπέλαβον . λθανάσιος δὲ τοῖς ἐν Ἰώμῃ διῆγε , Κώνσταντος τοῦ νεωτέρου τῶν Κωνσταντίνου παίδων τῆς ἑσπέρας πάσης κατάρχοντος . Ἐν ταυτῷ δὲ Παῦλος ὁ τῆς Κωνσταντίνου ἀφῖκτο , καὶ Μάρκελλος ὁ Ἀγκυρανὸς , δι´ αἰτίας ἅσπερ εἰρήκαμεν , καὶ Ἀσκληπᾶς , ὁ τῆς Γαζαίων ἐπίσκοπος · ὃς ὁή καὶ οὖτος γενναίως ἀντιφερόμενος τοῖς Ἀρτιανοῖς , γραφὴν πρὸς τῶν δι´ ἐναντίας ὑποστὰς ὡς εἴη θυσιαστήριον ἀνατρέψας , ἀφήρηται τὴν ἐπισκοπήν . Κυντιανὸς δὲ ταύτην ἐλάμόανεν . Ἐπίσης δὲ καὶ Λούκιος ὁ τῆς λδριανοῦ ἐγκληθεὶς , καὶ τῆς ἀξίας γυμνωθεὶς , καὶ αύτὸς ἦκεν εἰς Ῥώμην . Ἐπεὶ δὲ τὰ κατ´ αὐτοὺς ἀνέγνω ὁ Ῥώμης Ἰούλιος , ὁμονοοῦντας ὅμως περὶ τὰ ἐν Νικαίᾳ δεδογμένα εὑρὼν , κοινωνίας ἠξίωσε . ΟΑΡΗΤ vΙΙi .
Lemmas: καί ὁ Παῦλος ἀπελαύνω ὁ ἐκκλησία . ὅς δέ πάρειμι1 ὁ κελεύω ἐπιχειρέω , καί βία προσάγω , οὖον συγχωρέω ὁ πλῆθος . ἐπεί δέ καί ἀμύνω ἑτοίμως ἔχω , Ἑρμογένης ἔτι ἐπίκειμαι ὁ στρατιωτικός χείρ χράω . ὁ δέ πλῆθος κατά ἃοαχὺ στασιάζω ἐξάπτω , καί πρός ἄλογος κινέω ὁρμή . ἔπειτα πανδημεί πρόσειμι , ὁ Ἑρμογένης ἐμπίμπρημι οἰκίον , καί αὐτός κτείνω εἶτα σχοινίον ἐξάπτω ὁ πούς , ἕλκω διά ὁ λεωφόρος ὁ πόλις . οὗτος μανθάνω ὁ Κωνστάντιος , ἱππεύς ἐλαύνω , ὁ βασιλίς καταλαμβάνω . Κακῶς δέ δράω ὁ πλῆθος διανοέομαι , παρίημι δακρύω ὁράω ὑπαντάω αὐτός . περιαιρέω γε Κμὴν ἀμφί ὁ ἥμισυς ὁ σῖτος , ὅς Κωνσταντῖνος κατ´ ἔτος ἐκ ὁ αλεξανορειη καί ὁ κατ´ Αἴγυπτος φόρος ὁ ἴδιος δωρέω πολίτης · ἴσως εἵνω λογίζομαι περιαιρέω ὁ στάσις αὐτός , ἐκ τρυφή , ὡς ὁ πολύς , καί ῥᾳστώνη φύω εἴωθα . ὀκτώ γάρ μυριάς μέδιμνος καθ´ ἡμέρα χορηγέω σῖτος ὁ πλῆθος πρός Κωνσταντίνος · ὡς ὁ ἥμισυς τηνικαῦτα περιαιρέω Κωνστάντιος . ὁ ὀργή δέ πᾶς τρέπω ἐπί Παῦλος · καί οὖον ὁ θρόνος μόνος , ἀλλά καί ὁ πόλις ἐλαύνω . χαλεπαίνω δέ καί Μακεδών ὡς σπάω καί Βος ρύβων αἴτιος , οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ ὁ Ἑρμογένης - ἀναίρεσις , καί ὅτι ὁ ἐκεῖνος ἄνευ ἐπιτροπή ὁ ἱερωσύνη ἀναλαμβάνω , ἵημι συγκροτέω ὁ ἐκεῖνος ψῆφος , οὔτε μήv ἀποχειροτονέω αὐτός , ἐάω δδʹ οὕτως ἔχω ἐν ὅς συνάγω ἐκκλησία , εἰς ὁ Ἀντίοχος ἀποστρέφω . ἐν οὗτος δέ καί Ἀρειανός ὡς νωθής περί ὁ θρησκεία Γρηγόριος , καί οὖς ὁ Ἀλεξανδρεύς ἀγλευκής καθίστημι , ἔτι δέ καί διά ὁ συμβαίνω ὁ εἴσοδος αὐτός κατά ὁ ἐννλησίαν ὁ παρ´ αὐτός ἐπίσκοπος Διονύσιος , μεθίστημι μέν ἐκεῖνος , Γεώργιος δέ τις , Καππαδόκης ὁ γένος , μᾶζα καί πίτυρον κατατρίβω , ὡς καί τάριχος κρέας ὕειος ταμίας γίγνομαι , οἷος δέ περί ὁ θρησκεία δραστήριος , ἀντικαθιΚΕΦΑΛ . ἤ . Ὤς Ἀθανάσιος καί ἰάλλω γράμμα ἰός Λίος ὀχυρόω , ὁ ἴδιος θρόνος ἀπολαμβάνω . λθανάσιος δέ ὁ ἐν Ἰώμῃ διάγω , Κώνστας ὁ νέος ὁ Κωνσταντῖνος παῖς ὁ ἑσπέρα πᾶς κατάρχω . ἐν ταυτός δέ Παῦλος ὁ ὁ Κωνσταντῖνος ἀφικνέομαι , καί Μάρκελλος ὁ Ἀγκυρανός , δις αἴτιος ὅσπερ εἴρω , καί Ἀσκληπᾶς , ὁ ὁ Γαζαῖος ἐπίσκοπος · ὅς οηʹ καί οὗτος γενναῖος ἀντιφέρω ὁ Ἀρτιανοῖς , γραφή πρός ὁ δις ἐναντίος ὑφίστημι ὡς εἰμί θυσιαστήριον ἀνατρέπω , ἀφαιρέω ὁ ἐπισκοπή . Κυντιανός δέ οὗτος ἐλαύνω . ἐπίσης δέ καί Λούκιος ὁ ὁ λδριανω ἐγκαλέω , καί ὁ ἄξιος γυμνόω , καί αὐτός ἵημι εἰς Ῥώμη . ἐπεί δέ ὁ κατ´ αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ Ῥώμη Ἰούλιος , ὁμονοέω ὅμως περί ὁ ἐν Νίκαια δοκέω εὑρίσκω , κοινωνία ἀξιόω . ΟΡ Ἴ .