cogPG.PG146 24
σπουδάζοντες , καὶ στωμυλώτερα γράμματα παρ αὐτῶν αἰτοῦντες , ἵνα παραναγινώσκοντες αὐτὰ τοῖς ὑπ´ αὐτῶν ἠπατημένοις , ἀμετανοήτους ἐφ´ οἷσι ἐσφάλησαν κατασκευάζωσιν , ἐπιτριβομένους εἰς ἀσέβειαν , ὡς συμψήφους αὐτοῖς καὶ ὁμόφρονας ἰδόντες ἐπισκόπους . Οὐχ ἅπερ γοῦν πονηρῶς παρ´ ἡμῖν ἐδίδαξαν καὶ διεπράξαντο , ὁμολογοῦσιν αὐτοί , δι´ ἃ καὶ ἐξώσθησαν · ἀλλ´ ἢ σιωπῇ ταῦτα παραδιδόασιν , ἢ πεπλασμένοις λόγοις καὶ ἐγγράφοις ἐπισκιάζοντες , ἀπατῶσι . Πιθανωτέραις γοῦν καὶ βωμολοχικαῖς ὁμιλίαις τὴν φθοροποιὸν αὐτῶν διδασκα λίαν ἐπικρύπτοντες , συναρπάζουσι τὸν εἰς ἀπάτην ἐκκείμενον , οὐκ ἀπεχόμενοι καὶ τοῦ παρὰ πασι συκοφαντεῖν τὴν ἡμετέραν εὐσέβειαν . Ὅθεν καὶ συμβαίνει τοῖς γράμμασιν αὐτῶν τινας ὑπογράφοντας , εἰς ἐκκλησίαν εἰσδέχεσθαι , μεγίστης διαβολῆς ὑποκειμένης , ὡς οἷμαι , τοῖς τοῦτο τολμῶσι συλλειτουργοῖς , τῷ μήτε τὸν ἀποστολικὸν κανόνα τοῦτο συγχωρεῖν , ἀλλὰ καὶ ὑπεκκαίειν τὴν ἐπ´ αὐτοῖς διαβολικὴν κατὰ Χριστοῦ ἐνέργειαν . Διὰ´ ἄ δὴ καὶ οὐδὲν μελλήσας , ἀγαπητοὶ , δηλῶσαι ὑμῖν τὴν τῶν τοιούτων ἀπιστίαν ἐμαυτὸν διανέστησα . » Ἔπειτα κατὰ μέρος τὰς ἐκείνων βλασφημίας ἐκτίθεται . καὶ ἀνθίσταται ταύταις τὰ ἐκ τῶν θείων εἰς πλάτος παράγων Γραφῶν , ἀπελέγχων αὐτῶν τὴν δυσσέβειαν · καὶ τοῦ πρόσω πολὺ προῖὼν , ἐπάγει · « Πολλὰ λέγειν ἔχων , ἀγαπητοί , παρέρχομαι , φορτικὸν εἶναι νομίσας διὰ πλειόνων διδασκάλους ὁμόφρονας ὑπομιμνήσκειν . Αὐτοὶ γὰρ ὑμεῖς θεοδίδακτοί ἐστε , οὐκ ἀγνοοῦντες , ὡς ἡ διδασκαλία αὕτη , Ἐβίωνός ἐστι καὶ Ἀρτεμᾶ καὶ τοῦ Σαμοσατέως Παύλου · ὡν τῆς ἀσεβείας τὴν τρύγα ἐῤῥοφηκότες , νῦν ἡμῖν ἐξ οὐκ ὄντων ἐπεφύησαν τὰ ἐκείνων κεκρυμμένως μοσχεύματα , Ἄρειος τε καὶ Ἀχιλλεύς , καὶ ἡ των σὺν αὐτοῖς πονηρευομένων σύνοδος , καὶ οὐκ οἶδ´ ὅπως ἐν Συρίᾳ χειροτονηθέντες ἐπίσκοποι τρεῖς · περὶ ὧν ἡ κρίσις τῇ ὑμετέρᾳ ἀνακείσθω δοκιμασίᾳ . » Ἔπειτα διασαφήσας περὶ τῶν ταπεινοτέρων λέξεων τῆς Γραφῆς , ἂς ἐπικτήτους ὁ Σωτὴρ δι´ ἡμᾶς ἀνεδέξατο διὰ τὴν κένωσιν καὶ τὸ σωτήριον πάθος · ὡσαύτως δὲ καὶ ὅσαι τὴν ἀνωτάτω ἀρχὴν καὶ θεότητα , τήν τε φυσικὴν αὐτοῦ δόξαν τε καὶ θεότητα διελθὼν καὶ φιλοσοφήσας , ἐπιφέρει λέγων · « Καὶ τί λοιπὸν ἔτι θαυμαστὸν ὃ μέλλω γράφειν , ἀγαπητοὶ , εἰ τὰς κατ´ ἐμοῦ ψευδεῖς διαβολὰς , καὶ τοῦ εὐσεβεστάτου λαοῦ ἡμῶν ἐκθήσομαι ; Οἱ γὰρ κατὰς τῆς θεότητος τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ παραταξάμενοι οὐδὲ τὰς καθ´ ἡμῶν ἀχαρίστους παροινίας πραιτοῦνται λέγειν · οἵ γε οὐδὲ τῶν ἀρχαίων τινάς συγκρίνειν ἑαυτοῖς ἀξιοῦσιν οὐδὲ οἷς ἡμεῖς ἐκ παίδων
Lemmas: σπουδάζω , καί στωμύλος γράμμα παρά αὐτός αἰτέω , ἵνα παραναγιγνώσκω αὐτός ὁ ὑπό αὐτός ἀπατάω , αμετανόητος ἐφίημι ὅς σφάλλω κατασκευάζω , ἐπιτρίβω εἰς ἀσέβεια , ὡς σύμψηφος αὐτός καί ὁμόφρων ὁράω ἐπίσκοπος . οὐχ ὅσπερ γοῦν πονηρός παρ´ ἐγώ διδάσκω καί διαπράσσω , ὁμολογέω αὐτός , δις ὁ καί ἐξωθέω · ἀλ ἢ σιωπή οὗτος παραδίδωμι , ἢ πλάσσω λόγος καί ἐγγράφω ἐπισκιάζω , ἀπατάω . Πιθανός γοῦν καί βωμολοχικός ὁμιλία ὁ φθοροποιός αὐτός διδάσκω λίαν ἐπικρύπτω , συναρπάζω ὁ εἰς ἀπάτη ἔκκειμαι , οὐ ἀπέχω καί ὁ παρά πᾶς συκοφαντέω ὁ ἡμέτερος εὐσέβεια . ὅθεν καί συμβαίνω ὁ γράμμα αὐτός τις ὑπογράφω , εἰς ἐκκλησία εἰσδέχομαι , μέγας διαβολή ὑπόκειμαι , ὡς οἴομαι , ὁ οὗτος τολμάω συλλειτουργέω , ὁ μήτε ὁ ἀποστολικός κανών οὗτος συγχωρέω , ἀλλά καί ὑπεκκαίω ὁ ἐπι αὐτός διαβολικός κατά Χριστός ἐνέργεια . Διά ὅς δή καί οὐδείς μέλλω , ἀγαπητός , δηλόω σύ ὁ ὁ τοιοῦτος ἀπιστία ἐμαυτοῦ διανίστημι . » ἔπειτα κατά μέρος ὁ ἐκεῖνος βλασφημία ἐκτίθημι . καί ἀνθίστημι οὗτος ὁ ἐκ ὁ θεῖον εἰς πλάτος παράγω Γραφής , ἀπελέγχω αὐτός ὁ δυσσέβεια · καί ὁ πρόσω πολύς προῖων , ἐπάγω · « Πολύς λέγω ἔχω , ἀγαπητός , παρέρχομαι , φορτικός εἰμί νομίζω διά πλείων διδάσκαλος ὁμόφρων ὑπομιμνήσκω . αὐτός γάρ σύ θεοδίδακτος εἰμί , οὐ ἀγνοέω , ὡς ὁ διδασκαλία οὗτος , Βίων εἰμί καί Ἀρτεμής καί ὁ Σαμοσατεύς Παῦλος · ὡς ὁ ἀσέβεια ὁ τρύξ ῥοφέω , νῦν ἐγώ ἐκ οὐ εἰμί ἐπιφύω ὁ ἐκεῖνος κεκρυμμένως μόσχευμα , Ἄρειος τε καί Ἀχιλλεύς , καί ὁ ὁ σύν αὐτός πονηρεύομαι σύνοδος , καί οὐ οἶδα ὅπως ἐν Συρία χειροτονέω ἐπίσκοπος τρεῖς · περί ὅς ὁ κρίσις ὁ ὑμέτερος ἀνάκειμαι δοκιμασία . » ἔπειτα διασαφέω περί ὁ ταπεινός λέξις ὁ γραφή , ὅς ἐπίκτητος ὁ Σωτήρ δις ἐγώ ἀναδέχομαι διά ὁ κένωσις καί ὁ σωτήριος πάθος · ὡσαύτως δέ καί ὅσος ὁ ἄνω2 ἀρχή καί θεότης , ὁ τε φυσικός αὐτός δόξα τε καί θεότης διέρχομαι καί φιλοσοφέω , ἐπιφέρω λέγω · « καί τίς λοιπός ἔτι θαυμαστός ὅς μέλλω γράφω , ἀγαπητός , εἰμί ὁ κατ´ ἐγώ ψευδής διαβολή , καί ὁ εὐσεβής λαός ἐγώ ἐκτίθημι ; ὁ γάρ Κατᾶς ὁ θεότης ὁ υἱός ὁ Θεός παρατάσσω οὐδέ ὁ καθ´ ἐγώ ἀχάριστος παροινία πραιτεω λέγω · ὁ γε οὐδέ ὁ ἀρχαῖος τις συγκρίνω ἑαυτοῦ ἀξιόω οὐδέ ὅς ἐγώ ἐκ παῖς