cogPG.PG146 454
ἐν τῷ ἀσφαλεῖ καθεστάναι . » Ὁ δ´ εὐθὺς « Ἀλλ´ εἰ τῷ σῷ , φησί , κράτει δοκεῖ , δραμοῦμαι δὴ πρὸς τὸν ἱερέα , καὶ πάντα κάλων κινήσω δεόμενος ὥστε σοι λύσιν ἐπιβαλεῖν τοῖς δεσμοῖς.»--Ἀλλ´´ οὐ πείσεταί σοι , εὖ οἶδα , φησίν ὁ κρατῶν . Ἐπ´ ἀκρι . βὲς γὰρ ἐπίσταμαι τῆς Ἀμβροσίου ψήφου τὸ δίκαιον . Οὐδὲ γάρ ποτε τὸν τῆς βασιλείας ὄγκον τῆς θείας προτιμήσει τιμῆς . » Ὡς δὲ πολλὰ λέγων ὑπισχνεῖτο πείθειν ὁ Ῥουφῖνος Ἀμβρόσιον , πράττειν τὸ παριστάμενον ἠφίει ὁ βασιλεύς . Καὶ ὁ μὲν ἀπῄει · ταῖς δὲ σφοδραῖς τῶν ὑποσχέσεων βουκοληθεὶς Θεοῦ δόσιος , μετὰ βραχὺ κατόπιν καὶ αὐτὸς ἠκολούθει . Ὡς δ´ εἰς λόγους Ἀμβροσίῳ Ῥουφῖνος ἐγένετο , ὑπολαβών ὁ θεῖος ἀνὴρ , « Ἄλλ´ ἔοικάς μοι , Ῥουφῖνε , ἔλεγε , τὸ τῶν κυνῶν ἀναιδὲς ὡς πλεῖστον ἐζηλωκέναι · σφαγῆς γὰρ τοσαύτης παρὰ δίκην θεία δίκη ! ) γεγενημένης , καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ὑμᾶς κατὰ τῆς θείας εἰκόνος λυττήσαντας , οὔτε δέος εἰστρέχει , οὔτ´ αἰδὼς ἐπανθεῖ τοῖς προσώποις · ἀλλὰ τὸ τῆς αἰσχύνης ἀποξέσαντες κάλυμμα , τοιαῦτ´ αἰτοῦντες πρόσιτε . » Ὡς δ´ ἕτι Ῥουφῖνος ἐπέκειτο λιπαρῶν , καὶ ὅσον οὔπω ἥκειν ἔλεγε καὶ τὸν βασιλέα , ζήλῳ θείῳ πυρποληθεὶς Ἀμβρόσιος , « Ἐγὼ , μέγα ἀνέκραξε , Ῥουφῖνε , προλέγω , ὡς ἀπείρξω καὶ αὖθις προσιόντα τῶν ἱερῶν περιβόλων . Εἰ δ´ ἐκείνῳ σκοπὸς τυραννεῖν μεταθεμένῳ τὴν βασιλείαν , ἐγὼ δὲ ὰλλὰ μεθ´ ἡδονῆς τὸν διὰ τοῦτο προσοίσομαι θάνατον . » Ταῦτ´ ἀκούσας Ῥουφῖνος , τῷ βασιλεῖ διεπέμπετο παραινῶν τῶν ἀνακτόρων μὴ προῖέναι Ὡ ἄὲκαθ ´ Ῥοῦ τὰ ἠγγελμένα μαθὼν , « Ἄπειμι , ἔφη , ἐκδίκως τὰς παροινίας εἰσδεδεγμένος . » Ἐπεὶ δʹ ἔγγιστα τοῦ νεὼ ἐγεγόνει , εἴσω μὲν ἐλθεῖν οὐκ ἐτόλμα · πρὸς δ´ Ἀμβρόσιον ἀφικόμενος , τῷ γὰρ ἀσπαστικῷ οἴκῳ καθῆστο , τῶν ἁλύτων ᾔτει λυθῆναι δεσμῶν . Ὁ δὲ ἀλλὰ τοὺς θείους θεσμοὺς πατεῖν ἐκεῖνον διήλεγχε , τυραννικήν τε ἐκάλει τὴν παρουσίαν καὶ Θεῷ διὰ μάχης ἰέναι . Ὁ δὲ , « Ἀλλ´ οὐ ταῦτ´ ἐμοὶ , ὡς φῇς , περισπούδαστα , μετὰ θράσους τῶν ἱερῶν ἐπιβῆναι προθύρων . Σὲ δὲ μόνον αἰτῶ λῦσαί μου τὰς πέδας , καὶ τὴν κοινὴν τοῦ δεσπότου φιλανθρωπίαν μιμήσασθαι · καὶ μὴ ἐμοὶ μόνῳ τὴν φιλάνθρωπον ἐπιζυγῶσαι κατὰ τοῦ προσώπου θύ Κραν , ἡν κοινῇ πᾶσι μετανοεῖν ᾑρημένοις καὶ πολλῷ χρωμένοις τῷ μεταμέλῳ δ τοῦ ἐλέους δεσπότης ἀνέῳξεν . » Ἀμβρόσιος δε , « Ἀλλὰ ποῖος , φησὶν , ὁ μετάμελος μετὰ τοσαύτην παρανομίαν καὶ θυμοῦ ἀκράτου ἀσέλγειαν ; Ἁρα δὲ ποίοις φαρμάκοις τὰ δυσίατα ἐκεῖνα ἐθεράπευσας πάθη ; » Ὁ δὲ βασιλεὺς · ἠρέμα , « Ἀλλὰ σὸν ἔργον , ὡ θεῖε ἄνερ , ταῦτα δεῖξαι καὶ κεράσαι μοι τῆς θείας ἰατρείας τὰ φάρμακα · ἐμὸν δὲ τὸ δέξασθαι ταῦτα , κἂν καὶ πολὺ τὸ στύφον δριμμύσον ἐπάγωνται . » Τότε θείου Πνεύματος πλησθείς ὁ Ἀμβρόσιος , « Ἐπεὶ , φησί , τῷ θυμῷ τὴν δίκην ἐκείνην ἐπέτρεψας , καὶ τὴν ψῆφον οὐχ ὁ λογισμὸς ἐν τῷ καθεστῶτι μένων ἐξήνεγκεν , ἀλλ´ ὁ θυμὸς ἀλογίστῳ θράσει φερόμενος · ἐγγράψαι σε κελεύω νόμον , καταψηφιζόμενον τοῦ θυμοῦ τὰς ψήφους , καὶ τοὺς τοῖς σοῖς διακονουμένους προστάγμασν ἐπιτάττοντα ἐς τριακοστὴν ἡμέραν ἀναβάλλεσθαι
Lemmas: ἐν ὁ ἀσφαλής καθίστημι . » ὁ δδʹ εὐθύς « Ἀλ εἰμί ὁ σός , φημί , κράτος δοκέω , τρέχω δή πρός ὁ ἱερεύς , καί πᾶς καλός κινέω δήω ὥστε σύ λύσις ἐπιβάλλω ὁ δεσμοῖς.»--Ἀλλ´´ οὖον πάσχω σύ , εὕω οἶδα , φημί ὁ κράτος . Ἐπ´ ἄκρις . Βές γάρ ἐπίσταμαι ὁ Ἀμβρόσιος ψῆφος ὁ Δίκαιος . οὐδέ γάρ ποτός ὁ ὁ βασίλεια ὄγκος ὁ θεῖος προτιμάω τιμή . » ὡς δέ πολύς λέγω ὑπισχνέομαι πείθω ὁ Ῥουφῖνος Ἀμβρόσιον , πράσσω ὁ παρίστημι ἀφίημι ὁ βασιλεύς . καί ὁ μέν ἄπειμι · ὁ δέ σφοδρός ὁ ὑπόσχεσις βουκολέω Θεός δόσις , μετά βραχύς κατόπιν καί αὐτός ἀκολουθέω . ὡς δδʹ εἰς λόγος Ἀμβρόσιος Ῥουφῖνος γίγνομαι , ὑπολαμβάνω ὁ θεῖος ἀνήρ , « Ἄλλ´ ἔοικα ἐγώ , Ῥουφῖνος , λέγω , ὁ ὁ κύω ἀναιδής ὡς πλεῖστος ζηλόω · σφαγή γάρ τοσοῦτος παρά δίκη θεῖος δίκη ! ) γίγνομαι , καί ἐπί τοσοῦτος σύ κατά ὁ θεῖος εἰκών λυσσάω , οὔτε δέος εἰστρέχω , οὔτ´ αἰδώς ἐπανθέω ὁ πρόσωπον · ἀλλά ὁ ὁ αἰσχύνη ἀποξέω κάλυμμα , τοιαῦτ´ αἰτέω πρόσειμι . » ὡς δδʹ ἔτι Ῥουφῖνος ἐπίκειμαι λιπαρός , καί ὅσος οὔπω ἥκω λέγω καί ὁ βασιλεύς , ζῆλος θεῖον πυρπολώ Ἀμβρόσιος , « ἐγώ , μέγας ἀνακράζω , Ῥουφῖνος , προλέγω , ὡς ἀπείργω καί αὖθις πρόσειμι ὁ ἱερός περίβολος . εἰμί δδʹ ἐκεῖνος σκοπός τυραννέω μετατίθημι ὁ βασίλειος , ἐγώ δέ ἀλλά μεθ´ ἡδονή ὁ διά οὗτος προσφέρω θάνατος . » Ταῦτ´ ἀκούω Ῥουφῖνος , ὁ βασιλεύς διαπέμπω παραινέω ὁ ἄναξ μή προΐημι εἰμί ἄὲκαθ ´ ῥόος ὁ ἀγγέλλω μανθάνω , « ἀπέρχομαι , φημί , ἔκδικος ὁ παροινία εἰσδέχομαι . » ἐπεί δέ ἔγγιστος ὁ ναός γίγνομαι , εἴδομαι μέν ἔρχομαι οὐ τολμάω · πρός δδʹ Ἀμβρόσιον ἀφικνέομαι , ὁ γάρ ἀσπαστικός οἶκος κάθημαι , ὁ ἄλυτος αἰτέω λύω δεσμός . ὁ δέ ἀλλά ὁ θεῖος θεσμός πατέω ἐκεῖνος διελέγχω , τυραννικός τε καλέω ὁ παρουσία καί Θεός διά μάχη εἶμι . ὁ δέ , « Ἀλ οὖον ταῦ ἐγώ , ὡς φημί , περισπούδαστος , μετά θράσος ὁ ἱερός ἐπιβαίνω πρόθυρον . σός δέ μόνος αἰτέω λύω ἐγώ ὁ πέδη , καί ὁ κοινός ὁ δεσπότης φιλανθρωπία μιμέομαι · καί μή ἐγώ μόνος ὁ φιλάνθρωπον ἐπιζυγόω κατά ὁ πρόσωπον θύ Κρας , ἐάν κοινός πᾶς μετανοέω αἱρέω καί πολύς χράω ὁ μετάμελος δ ὁ ἔλεος δεσπότης ἀνοίγω . » Ἀμβρόσιος δέ , « ἀλλά ποῖος , φημί , ὁ μετάμελος μετά τοσοῦτος παρανομία καί θυμός ἄκρατος ἀσέλγεια ; ἄρα δέ ποῖος φάρμακον ὁ δυσίατος ἐκεῖνος θεραπεύω πάθος ; » ὁ δέ βασιλεύς · ἠρέμα , « ἀλλά σός ἔργον , εἰμί θεῖος ἀνήρ , οὗτος δείκνυμι καί κεράννυμι ἐγώ ὁ θεῖος ἰατρεία ὁ φάρμακον · ἐμός δέ ὁ δέχομαι οὗτος , κἀν καί πολύς ὁ στύφω δριμμυσος ἐπάγω . » τότε θεῖον πνεῦμα πίμπλημι ὁ Ἀμβρόσιος , « ἐπεί , φημί , ὁ θυμός ὁ δίκη ἐκεῖνος ἐπιτρέπω , καί ὁ ψῆφος οὐ ὁ λογισμός ἐν ὁ καθίστημι Μένων ἐκφέρω , ἀλ ὁ θυμός ἀλόγιστος θράσος φέρω · ἐγγράφω σύ κελεύω νόμος , καταψηφίζομαι ὁ θυμός ὁ ψῆφος , καί ὁ ὁ σός διακονέω πρόσταγμα ἐπιτάσσω εἰς τριακοστός ἡμέρα ἀναβάλλω