cogPG.PG146 222
ποιήσειεν · ὁπότε κἀκεῖνος ἐξ ὥν εὐνούστερος φανῆναι δίκαιος ἦν , καὶ εἴ τι κακίας εἶχεν ἐμπύρευμα , τοῦτ´ ἀνελεῖν , ἐκ τούτων εἰς μεῖζον ἀνήφθη μί . σος · καὶ ὅπως ἂν ἀμύναιτο τὸν εὐεργέτην , ἐσκά · πει . » Ταῦτα μὲν ἐν τῷ πρώτῳ διέξεισιν · ἐν δὲ τῷ δειτέρω Στηλιτευτικῷ καὶ ταῦτα προστίθησιν · « Ἐπεὶ δὲ καὶ ὑμῖν ἐστι νεκρὸς ὁ πρὸ αὐτοῦ καταλύσας τὸν βίον , ἴδωμεν κἀνταῦθα τοῖν βασιλέοιν ἀμφοῖν πὸ διάφορον · εἴ τι καὶ τοῦτο φέρει πρὸς εὐδαιμονίαν ἢ κακοδαιμονίαν τοῖς ἀπελθοῦσιν . Ὁ μέν γε παραπέμπεται πανδημοις εὐφημίαις τε καὶ πομπαῖς , καὶ νσοις ἡμετέροις σεμνοῖς , ᾠδαῖς παννύχοις καὶ δαδουχίαις , αἷς Χριστιανὸν τιμᾷν μετάστασιν εὐσεβῆ νομίζομεν · καὶ γίνεται πανήγυρις μετὰ πάθους ἡ ἐκκομιδὴ τοῦ σώματος . Εἰ δέ τῳ πιστὸς ὁ λόγος , καὶ τοῦτο διεδόθη ταῖς τῶν πιστῶν ἀκοαῖς · ὅτι ἐπειδὴ ὸν Ταῦρον ὑπερβάλλοι τὸ σῶμα πρὸς τὴν πατρῴαν αὐτῷ πόλιν διασωζόμενον , ταύτην δὴ τὴν ὁμώνυμον Ἀκείνοις καὶ μεγαλώνυμον , φιωνή τις ἐκ τῶν ἄκρων ἔστιν οἷς ἐξηκούετο , οἷον ψαλλόντων τε καὶ παραπεμπόντων , ἀγγελικῶν , οἷμαι , δυνάμεων , γέρας τῆς εὐσεβείας καὶ ἀντίδοσις ἐπιτάφιος . Καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰν ὀοθὴν δόξαν παρακινεῖν ἔδοξεν , ἀλλὰ καὶ τοῦτο τῆς τῶν ὁποδυναστευόντων σκαιότητος καὶ κακοδοξίας τὸ ἔγκλημα , οἶ ἀπλῆν καὶ ἀπαγῆ εἰς εὐσέβειαν παραλαβόντες ψυχὴν , οὐ προορωμένην τὰ βαράθρα , ἀπήγαγον ᾗπερ ἐβούλοντο · καὶ προσχήματι εὐαε βείας τὸν ζῆλον κακίαν εἰργάσαντο . Ἀλλ´ οὖν ἡμεῖς τὸ κοινότερον , τόν τε πατέρα ἐννοοῦντες τὸν βαλόΚμενον τὴν κρηπῖδα τῆς βασιλικῆς τῷ Χριστιανισμῷ δυναστείας καὶ πίστεως , καὶ τὸν εἰς αὐτὸν κατελΒάντα κλῆρον τοῦ δόγματος , ἐγεραίρομεν τὰ εἰκάτα τὸ σκῆνος τοῦ δικαίᾳ βασιλείᾳ συζήσαντος , καὶ τὸν βίον καταλύσαντος ὁσίῳ τῷ τέλει , καὶ τὸ κράτος ἡμῖν καταλείψαντος . Ὡς δὲ πλησιάζοι τῇ μεγάλῃ αὶ βασιλίδι πόλει , τί δεῖ λέγειν δορυφορίας τε τοῦ στρατοῦ παντὸς , καὶ τάξιν ἐνόπλιον ὡς ζῶντι τῷ βασιλεῖ γινομένην ; ἢ τῆς λαμπρᾶς πόλεως ἔκχυσιν ῥνομαστοτάτην τῶν πώποτε γενομένων ἢ ἐσομένων · Ἀλλ´ ὁ θρασὺς καὶ γεννάδας ἐκεῖνος , καὶ νέᾳ τῇ πορφυρίδι καλλωπιζόμενος , καὶ διὰ τοῦτο , ὡς τὸ εἰκὸς , μέγα φρονῶν , μέρος γίνεται καὶ αὐτὸς ἐκείνῳ τῆς προπομπίου τιμῆς , τὴν αὐτὴν καὶ ἀντιδιδοὺς καὶ ἀντιλαμβάνων χάριν , τὸ μέν τι βιασθεὶς , τὸ δὲ ἐκὼν , ὡς λέγουσιν . Ὁ γὰρ στρατὸς ἅπας , εἰ καὶ τοῦ παρόντος ἦττητο κράτους , ἀλλ´ οὖν πλεῖον τῷ κατοιχομένῳ νέμων αἰδοῦσπειδὴ καὶ πεφύκαμεν εὐνούστεροί πως εἶναι τοῖς ἔτι προσφάτοις πάθεσι ] , τῷ φίλτρῳ προσπάσχοντες , καὶ τὸν ἔλεον τούτῳ προσάπτοντες , καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἀνεχόμενοι τὸ μὴ οὐχ ὡς βασιλέα τιμηθῆναι τοῦτον καὶ προσδεχθῆναι , πείΒοιαι τὸν ἀποστάτην καὶ συναναγκάζουσιν ὑπαντῆσαι τῷ νεκρῷ μετὰ τοῦ προσήκοντος σχήματος . Τὸ δὲ Χν ἀποκοσμήσαντα τὴν κεφαλὴν τοῦ διαδήματος , καὶ ὑποκύψαντα τῷ βασιλεῖ τὰ εἰκότα , οὕτως ἐπὶ τὸν τάφον συμπαραπέμψαι τοῖς ἄγουσιν ἐπὶ τὸν ἀοίδιμον τῶν Ἀποστόλων σηκόν · οἱ δὴ τὸ ἱερὸν γένος ὑπεδέξαντο καὶ διαφυλάττουσι , μικροῦ τὰ ἴσα γέρα καρπούμενον . » Καὶ ὁ μὲν Θεολόγος τοιαῦτα
Lemmas: ποιέω · ὁπότε ἐκεῖνος ἐκ ἀνά εὐνούστερος φαίνω δίκαιος εἰμί , καί εἰμί τίς κακία ἔχω ἐμπύρευμα , τοῦτος ἀναιρέω , ἐκ οὗτος εἰς μείζων ἀνάπτω εἷς . σος · καί ὅπως εἄν ἀμύνω ὁ εὐεργέτης , εἰμί · πεῖ . » οὗτος μέν ἐν ὁ πρῶτος διεξέρχομαι · ἐν δέ ὁ δύο Στηλιτευτικός καί οὗτος προστίθημι · « ἐπεί δέ καί σύ εἰμί νεκρός ὁ πρό αὐτός καταλύω ὁ βίος , ὁράω ἐνταῦθα ὁ βασιλεύς ἄμφω πόα διάφορος · εἰμί τίς καί οὗτος φέρω πρός εὐδαιμονία ἢ κακοδαιμονία ὁ ἀπέρχομαι . ὁ μέν γε παραπέμπω πάνδημος εὐφημία τε καί πομπή , καί νέος ἡμέτερος σεμνός , ᾠδή πάννυχος καί δᾳδουχία , ὅς Χριστιανός τιμάω μετάστασις εὐσεβής νομίζω · καί γίγνομαι πανήγυρις μετά πάθος ὁ ἐκκομιδή ὁ σῶμα . εἰμί δέ ὁ πιστός ὁ λόγος , καί οὗτος διαδίδωμι ὁ ὁ πιστός ἀκοή · ὅτι ἐπεί εἰμί Ταῦρος ὑπερβάλλω ὁ σῶμα πρός ὁ πατρῷος αὐτός πόλις διασῴζω , οὗτος δή ὁ ὁμώνυμος ἐκεῖνοις καί μεγαλώνυμος , φιωνή τις ἐκ ὁ ἄκρος εἰμί ὅς ἐξακούω , οἷος ψάλλω τε καί παραπέμπω , ἀγγελικός , οἴομαι , δύναμις , γέρας ὁ εὐσέβεια καί Ἀντίδοσις ἐπιτάφιος . καί γάρ εἰμί καί ὁ ὀοθὴν δόξα παρακινέω δοκέω , ἀλλά καί οὗτος ὁ ὁ οποδυναστευω σκαιότης καί κακοδοξία ὁ ἔγκλημα , οἶς ἀπολάω καί απαγής εἰς εὐσέβεια παραλαμβάνω ψυχή , οὖον προοράω ὁ βάραθρον , ἀπάγω ὅσπερ βούλομαι · καί πρόσχημα εὐαής βαίνω ὁ ζῆλος κακία ἐργάζομαι . Ἀλ οὖν ἐγώ ὁ κοινός , ὁ τε πατήρ ἐννοέω ὁ Καλόμενος ὁ κρηπίς ὁ βασιλικός ὁ χριστιανισμός δυναστεία καί πίστις , καί ὁ εἰς αὐτός κατελΒάντα κλῆρος ὁ δόγμα , γεραίρω ὁ Ἑκάτη ὁ σκῆνος ὁ Δίκαιος βασίλεια συζῶ , καί ὁ βίος καταλύω ὅσιος ὁ τέλος , καί ὁ κράτος ἐγώ καταλείβω . ὡς δέ πλησιάζω ὁ μέγας ὅς βασιλίδι πόλις , τίς δεῖ λέγω δορυφορία τε ὁ στρατός πᾶς , καί τάξις ἐνόπλιος ὡς ζῶ ὁ βασιλεύς γίγνομαι ; ἢ ὁ λαμπρός πόλις ἔκχυσις ρνομαστοτηταω ὁ πώποτε γίγνομαι ἢ εἰμί · Ἀλ ὁ θρασύς καί γεννάδας ἐκεῖνος , καί νέος ὁ πορφυρίς καλλωπίζω , καί διά οὗτος , ὡς ὁ εἰκός , μέγας φρονέω , μέρος γίγνομαι καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ προπόμπιος τιμή , ὁ αὐτός καί ἀντιδίδωμι καί ἀντιλαμβάνω χάρις , ὁ μέν τίς βιάζω , ὁ δέ ἔκω , ὡς λέγω . ὁ γάρ στρατός ἅπας , εἰμί καί ὁ πάρειμι αἰτέω κράτος , ἀλ οὖν πλείων ὁ κατοίχομαι νέμω αἰδοῦσπειδὴ καί φύω εὔνους πως εἰμί ὁ ἔτι πρόσφατος πάθος ] , ὁ φίλτρον προσπάσχω , καί ὁ ἔλεος οὗτος προσάπτω , καί διά οὗτος οὐ ἀνέχω ὁ μή οὐ ὡς βασιλεύς τιμάω οὗτος καί προσδέχομαι , πεῖος ὁ ἀποστάτης καί συναναγκάζω ὑπαντάω ὁ νεκρός μετά ὁ προσήκω σχῆμα . ὁ δέ ΧΝ ἀποκοσμέω ὁ κεφαλή ὁ διάδημα , καί ὑποκύπτω ὁ βασιλεύς ὁ εἰκός , οὕτως ἐπί ὁ τάφος συμπαραπέμπω ὁ ἄγω ἐπί ὁ ἀοίδιμος ὁ ἀπόστολος σηκός · ὁ δή ὁ ἱερόν γένος ὑποδείκνυμι καί διαφυλάσσω , μικρός ὁ ἴσος γέρας καρπόω . » καί ὁ μέν Θεολόγος τοιοῦτος