cogPG.PG146 644
Θεοδόσιος τῆς πόλεως ἐξὴλθεν ἱππάσασθαι , καὶ κυνηνίοις ἔαυτὸν ἀνεῖναι . Ἐν οἷς δ´ ἱππάζετο τῆς ἴπτου ἐκσαιρισθείς , τὰ περὶ τὸν σπόνδυλον πλήττεται · καὶ κατακλιθεὶς λεκτικίῳ , εἰσῄει τὴν πόλιν . Ἐπεὶ δὲ ᾔσθετο ἀπιὼν , ἐν ἀποῤῥήτῳ τὴν ἀδελφὴν Πουλχερίαν μεταστειλάμενος , περὶ Μαρκιανοῦ τοῦ ἀπὸ τριβούνων αὐτῇ διελέγετο , ὡς ἄρα φίλον εἴη Θεῷ μετ´ αὐτὸν ἐκεῖνον τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν διοικεῖν . Καὶ ὁ μὲν ταῦτ´ εἰπών , ἐτελεύτα . Ἔτι δ´ ἀγνοουμένης τῆς ἀποβιώσεως τῷ κρατοῦντι , τὸν Μαρκιανὸν Πουλχερία ποιησαμένη μετάπεμπτον , ἄνδρα σωφροσύνῃ καὶ σεμνότητι βίου διαπρεπῆ , καὶ γήρᾳ ἤδη κοσμούμενον , περὶ τῆς ἀρσυγκλήτου ἄρχειν προκρίνω . Ὅρκῳ τοίνυν ἀσφαλισάμενος ὡς οὐκ ἂν ἐπίβουλον ἐμοὶ τῆς ζωῆς τε καὶ τῆς ἀρχῆς καὶ μάλιστα τῆς παρθενίας φρονήσῃ , ἢν ἐκ νέου ἀνεθέμην Θεῷ , λάμβανε τὴν ἀρχήν . Τοῦ δέ γ´ ὡς ἐδόκει τῇ βασιλίδι πράξαντος , τὸν πατριάρχην Ἀνατόλιονοὖτος γὰρ μετὰ Φλαβιανὸν ἐγεγόνει , μεταστειλαμένη καὶ τὴν σύγκλητον ἅπασαν , κατὰ τὸ Ἔβδομον , βασιλέα Ῥωμαίων εὐθὺς ἀνηγόρευε . Θεοδόσιος δ´ ἐξ αὐτῆς ἐν τῇ πατρῴᾳ θήκῃ ἐαέθαπτο , κατὰ τὸ δεξιὸν ὑπερῷον τοῦ τῶν Ἀποστόλων σηκοῦ ἐν λίθῳ Ῥωμαίῳ , ᾧ δηλαδὴ ὑπερῴῳ τῷ ἴσῳ λίθῳ καὶ ὁ πατὴρ Ἀρκάδιος , καὶ ἡ μήτηρ Κὲδοξία καὶ ὁ πάππος αὐτοῦ Θεοδόσιος κατετέθησαν . Ἐν δὲ τῷ καταντικρὺ καὶ ἀριστερῷ ὑπερῴῳ τοῦ θείου τεμένους Ἰουλιανός τε καὶ Ἰοβιανὸς κεῖνται . Τελευτᾷ δὲ ὁ βασιλεὺς Θεοδάσιο - ἐτῶν vε ὡάιενος ἑνὸς καὶ πεντήκοντα · ἀφ´ ὧν τὰ δύο καὶ πεσσαράκοντα εὐσεβέστατα ἦρξεν , ὅρον βασιλείας τὸν βίον καὶ τὴν ἀρχὴν ἄντικρυς καταλελοιπώς . Ιεριέχει δὲ καὶ ἡ παροῦσα τεσσαρεσκαιδεκάτη μοι τῶν ἱστοριῶν χρόνον ἐτῶν τεσσαράκοντα πρὸς δυσίν · ὁπηνίκα κόσμου μὲν ἔτος εξεʹ , ἀπὸ δὲ τῆς θείας τοῦ Κυρίου γεννήσεως τετρακοσιοστὸν καὶ ἑξηκοστὸν ἐπεραίνετο .
Lemmas: Θεοδόσιος ὁ πόλις ἐξέρχομαι ἱππάζομαι , καί κυνηνίοις ἑαυτοῦ ἀνίημι . ἐν ὅς δδʹ ἱππάζομαι ὁ ἴπτω ἐκσαιρισθείς , ὁ περί ὁ σφόνδυλος πλήσσω · καί κατακλίνω λεκτίκιον , εἰσέρχομαι ὁ πόλις . ἐπεί δέ αἰσθάνομαι ἀπέρχομαι , ἐν ἀπόρρητος ὁ ἀδελφή Πουλχερία μεταστέλλομαι , περί Μαρκιανός ὁ ἀπό τριβουνος αὐτός διαλέγω , ὡς ἄρα φίλος εἰμί Θεός μετέ αὐτός ἐκεῖνος ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή διοικέω . καί ὁ μέν ταῦ εἶπον , τελευτάω . ἔτι δδʹ ἀγνοέω ὁ ἀποβίωσις ὁ κράτος , ὁ Μαρκιανός Πουλχερία ποιέω μετάπεμπτος , ἀνήρ σωφροσύνη καί σεμνότης βίος διαπρεπής , καί γῆρας ἤδη κοσμέω , περί ὁ ἀρσυγκλήτου ἄρχω προκρίνω . Ὅρκος τοίνυν ἀσφαλίζω ὡς οὐ εἄν ἐπίβουλος ἐγώ ὁ ζωή τε καί ὁ ἀρχή καί μάλιστα ὁ παρθενίη φρονέω , εἄν ἐκ νέος ἀνατίθημι Θεός , λαμβάνω ὁ ἀρχή . ὁ δέ γγʹ ὡς δοκέω ὁ βασιλίδι πράσσω , ὁ πατριάρχης Ἀνατόλιος γάρ μετά Φλαβιανός γίγνομαι , μεταστέλλω καί ὁ σύγκλητος ἅπας , κατά ὁ Ἕβδομος , βασιλεύς Ῥωμαῖος εὐθύς ἀναγορεύω . Θεοδόσιος δδʹ ἐκ αὐτός ἐν ὁ πατρῷος θήκη ἐάω , κατά ὁ δεξιός ὑπερῷος ὁ ὁ ἀπόστολος σηκός ἐν λίθος Ῥωμαῖος , ὅς δηλαδή ὑπερῷος ὁ ἴσος λίθος καί ὁ πατήρ Ἀρκάδιος , καί ὁ μήτηρ Κὲδοξία καί ὁ πάππος αὐτός Θεοδόσιος κατατίθημι . ἐν δέ ὁ καταντικρύ καί ἀριστερός ὑπερῷος ὁ θεῖον τέμενος Ἰουλιανός τε καί Ἰοβιανός κεῖμαι . τελευτάω δέ ὁ βασιλεύς θεοδασιος - ἔτος ὡς ωαιεις εἷς καί πεντήκοντα · ἀφή ὅς ὁ δύο καί πεσσαρακοειντα εὐσεβής ἄρχω , ὅρος βασίλεια ὁ βίος καί ὁ ἀρχή ἄντικρυς καταλείπω . ιεριεχω δέ καί ὁ πάρειμι τεσσαρεσκαιδέκατος ἐγώ ὁ ἱστορία χρόνος ἔτος τεσσαράκοντα πρός δύο · ὁπηνίκα κόσμος μέν ἔτος ἔχω , ἀπό δέ ὁ θεῖος ὁ κύριος γέννησις τετρακοσιοστός καί ἑξηκοστός περαίνω .