cogPG.PG146 258
Ξεῖν’ , οὔ μοι θέμις ἔστ´ , οὔτ´ εἰ κακίων σέθεν Ξεῖνον ἀτιμάσαι · πρὸς γὰρ Διός εἰσιν ἄπαντες Ξεῖνοί τε πτωχοί τε . δόσις δ´ ὀλίγη τε φίλη τε . Μηδὲ τὰ παρ´ ἡμῖν ἀγαθὰ παραζηλοῦν ἄλλοις συγχωροῦντες , αὐτοὶ τῇ ῥᾳθυμίᾳ καταισχύνοιμεν , μᾶλλον δὲ καταπροώμεθα τὴν εἰς τοὺς θεοὺς εὐλάβειαν . Εἰ ταῦτα πυθοίμην ἐγώ σε πράττοντα , μεστὸς εὐφροσύνης ἔσομαι . Τοὺς ἡγεμόνας ὀλιγάκις ἐπὶ τῆς οἰκίας ὅρα · τὰ πλεῖστα δὲ αὐτοῖς ἐπίστελλε . Εἰσιοῦσι δὲ εἰς τὴν πόλιν , ὑπαντάτω μηδεὶς αὐτοῖς ἱερέων · ἀλλ´ ὅταν εἰς τὰ ἱερὰ φοιτῶσι τῶν θεῶν , εἴσω τῶν προθύρων . Ἡγείσθω δὲ μηδεὶς αὐτῶν εἴσω στρατιώτης · ἑπέσθω δὲ ὁ βουλόμενος · ἄμα γὰρ εἰς τὸν οὐδὸν ἦλθε τοῦ τεμένους , καὶ γέγο εν ἰδιώτης . Ἄρχεις γὰρ αὐτὸς , ὡς οἷσθα , τῶν ἔνδον · ἐπεὶ καὶ ὁ θεῖος ταῦτα ἀπαιτεῖ θεσμός . Καὶ οἱ μὲν πειθόμενοι κατὰ ἀλήθειάν εἰσι θεοσεβεῖς · αἱ δὲ ἀντεχόμενοι τοῦ τύφου δοξοκόποι εἰσὶ καὶ κενόδοξοι . Ἡ Πεσσινοῦντι βοηθεῖν ἔτοιμός εἰμι , εἰ τὴν μητέρα τῶν θεῶν ἐλέῳ καταστήσουσιν ἑαυτοῖς . Ἀμελοῦντες δὲ αὐτῆς , οὐκ ἄμεμπτοι μόνον , ἀλλὰ , πικρὸν εἰπεῖν , μὴ καὶ τῆς παρ´ ἡμῶν ἀπολαύσουσι δυσμενείας . Ιοκειῖί , οΙ πΟ ἰ σρρτολεΙβῖοΠε ΙΟΙΩαΓεὺΙΙ , νει εἰς Δσι περὶ οἱ ἐν αἐιλδϟΙοίΙἰαε Λος ἱιηίίει , μετῖωΙ ΓτΙί . Οὐ σάρμοι θέμις ἐστὶ κομιζέμεν ἢ ἐλεαίρειν ἀνέρας οἶ τε θεοῖσιν ἀπέχθονται ἀθανάτοισιν . ΙΠεῖθε τοίνυν αὐτοὺς , εἰ τῆς παρ´ ἐμοῦ κησεμονίας ἀντέχονται , πανδημεὶ τῆς μητρὸς τῶν θεῶν ἱέτας γενέσθαι . » ΚΕΦΑΛ . ΚΓʹ Οσα κατὰ τῆς ἡμῶν εὐσεβείας ὁ ἀσεβὴς ἔπραττε καὶ ὡς . δόλῳ Θύειν τὸν στρατὸν περεσκειλαζε , χρυσύν διινέμων αὐτοῖς . Οὕτω μὲν οὖν Ἰουλιανὸς καὶ ποιῶν καὶ γράφων , ἀμαχεὶ μεταθήσειν ὤετο τοὺς Χριστιανοὺς πατρίων ἐβῶν · καὶ πάντα κάλων , τὸ τοῦ λόγου , κινῶν ἐπὶ καθαιρέσει τοῦ δόγματος , οὔτε ῥᾳδίως εἶχε πείθειν , δι´ αἰοχύνης τε ἐδόκει περιφανῶς βιάζεσθαι , φεύγων τὸ τυραννικὸς εἶναι δόξαι . Οὕ μὴν ἐνέλιπέ τι Κτῆς προθυμίας · πάντα δὲ κάλων , τὸ τῆς παροιμίας , ἐκίνει , πρὸς Ἑλληνισμὸν τὸ ὑπήκοον μεταθεῖναικαὶ τὸ μὲν αὐτὸς ἔπραττε , τὸ δὲ διὰ τῶν ἀρχόντων ἐποίει . Ἀτεχνῶς δὲ προσεθίζων ἅπαντας ἐλληνίζειν , καὶ μᾶλλον τὸ στρατιωτικὸν , προηγουμένως μεταπλάττει πρὸς τὴν προτέραν ἕξιν τὸ μέγιστον σύνθηΚμα τῶν Ῥωμαῖκῶν συμβόλων · ὃ Κωνσταντῖνος εἰς σταυροῦ σχῆμα μετατυπώσας κατὰ θείαν , ὡς εἴοηται , βούλησιν , τοῦ στρατοῦ ἡγεῖσθαι προσέταξε . Ταῖς γε μὴν δημοσίαις εἰκόσι διὰ σπουδῆς Ἀποιεῖτο προσπεριγράφειν αὐτῷ τὸν ὕπατον τῶν ΚἕΟ ΟΑΡΟΤ ΜΧΙΙi .
Lemmas: ξένος , οὖον ἐγώ θέμις εἰμί , οὔτ´ εἰμί κακός σῦς ξένος ἀτιμάζω · πρός γάρ Ζεύς εἰμί ἀπάντομαι ξένος τε πτωχός τε . δόσις δδʹ ὀλίγος τε φίλος τε . μηδέ ὁ παρ´ ἐγώ ἀγαθός παραζηλόω ἄλλος συγχωρέω , αὐτός ὁ ῥᾳθυμία καταισχύνω , μᾶλλον δέ καταπίμπρημι ὁ εἰς ὁ θεός εὐλάβεια . εἰμί οὗτος πυνθάνομαι ἐγώ σύ πράσσω , μεστός Εὐφρόσυνος εἰμί . ὁ ἡγεμών ὀλιγάκις ἐπί ὁ οἰκίον ὁράω · ὁ πλεῖστος δέ αὐτός ἐπιστέλλω . εἰσέρχομαι δέ εἰς ὁ πόλις , ὑπαντάω μηδείς αὐτός ἱερός · ἀλ ὅταν εἰς ὁ ἱερόv φοιτάω ὁ θεός , εἴδομαι ὁ πρόθυρον . ἡγέομαι δέ μηδείς αὐτός εἴδομαι στρατιώτης · ἕπω δέ ὁ βούλομαι · ἄμη γάρ εἰς ὁ οὐδός1 ἔρχομαι ὁ τέμενος , καί γίγνομαι εν ἰδιώτης . ἄρχω γάρ αὐτός , ὡς οἶδα , ὁ ἔνδον · ἐπεί καί ὁ θεῖος οὗτος ἀπαιτέω θεσμός . καί ὁ μέν πείθω κατά ἀλήθεια εἰμί θεοσεβής · ὁ δέ ἀντέχω ὁ τύφω δοξοκόπος εἰμί καί κενόδοξος . ὁ Πεσσινοῦς βοηθέω ἑτοῖμος εἰμί , εἰμί ὁ μήτηρ ὁ θεός ἔλεος καθίστημι ἑαυτοῦ . ἀμελέω δέ αὐτός , οὐ ἄμεμπτος μόνος , ἀλλά , πικρός εἶπον , μή καί ὁ παρ´ ἐγώ ἀπολαύω δυσμένεια . Ιοκειῖί , ὁ ἀπό εἷς σρρτολειβιοψ ΙΟΙΩαΓεὺΙΙ , νέομαι εἰς Δσι περί ὁ ἐν αἐιλδϟΙοίΙἰαε Λος ιιηιιημι , μέτειμι Ι . οὖον σαρμός θέμις εἰμί κομίζω ἢ ἐλεαίρω ἀνήρ οἶς τε θεός ἀπέχθομαι ἀθάνατος . ΙΠεῖθε τοίνυν αὐτός , εἰμί ὁ παρ´ ἐγώ κησεμονίας ἀντέχω , πανδημεί ὁ μήτηρ ὁ θεός ἵημι γίγνομαι . » ΚΕ . κγʹ ὅσος κατά ὁ ἐγώ εὐσέβεια ὁ ἀσεβής πράσσω καί ὡς . δόλος θύω ὁ στρατός περεσκειλαζω , χρυσός διινεμω αὐτός . οὕτως μέν οὖν Ἰουλιανός καί ποιέω καί γράφω , ἀμαχεί μετατίθημι οἴομαι ὁ Χριστιανός πάτριος βοῦς · καί πᾶς καλός , ὁ ὁ λόγος , κινέω ἐπί καθαίρεσις ὁ δόγμα , οὔτε ῥᾳδίως ἔχω πείθω , δις αιοχυνω τε δοκέω περιφανής βιάζομαι , φεύγω ὁ τυραννικός εἰμί δόξα . ἕ μήv ἐλλείπω τίς κτείνω προθυμία · πᾶς δέ καλός , ὁ ὁ παροιμία , κινέω , πρός Ἑλληνισμός ὁ ὑπήκοος μεταθεῖναικαὶ ὁ μέν αὐτός πράσσω , ὁ δέ διά ὁ ἄρχω ποιέω . ἄτεχνος δέ προσεθίζω ἅπας ἑλληνίζω , καί μᾶλλον ὁ στρατιωτικός , προηγουμένως μεταπλάσσω πρός ὁ πρότερος ἕξις ὁ μέγας σύνθηΚμα ὁ ρωμαϊκός σύμβολον · ὅς Κωνσταντῖνος εἰς σταυρός σχῆμα μετατυπόω κατά θεῖος , ὡς ἰόω , βούλησις , ὁ στρατός ἡγέομαι προστάσσω . ὁ γε μήv δημόσιος εἰκών διά σπουδή αποιημι προσπεριγράφω αὐτός ὁ ὕπατος ὁ ΚΕΟ ΟΡ Ι .