cogPG.PG146 199
νοῦντες διαμεμενήκασιν · ὧν ὁ Θεὸς τὴν πίστινκαὶ εἰς τοὺς σοὺς χρόνους τῆς βασιλείας μετέδωκε διὰ τοῦ Δεσπότου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · δῖ´ οὖ σοι καὶ τὸ βασιλεύειν ὑπῆρξεν , ὡς καὶ τῆς καθ´ ἡμᾶς οἱκουμένης κρατεῖν . Πάλιν γοῦν ἐλεεινοὶ καὶ οἰκτροὶ τῶ φρονήματι , ἀθεμίτῳ τολμήματι τῆς δυσσεβοῦς φρονήσεως , κήρυκάς τε ἑαυτοὺς ἀνήγγειλαν , καὶ ἐπιχειροῦσιν ἀνατρέπειν πᾶν ἀληθείας σύνταγμα . Ὡς γὰρ κατὰ τὸ σὸν πρόσταγμα τὸ συνέδριον τῆς συνόδου συνεκροτεῖτο , κἀκεῖνοι τῆς ἰδίας ἀπάτης ἐγύμνουν τὴν σκέψιν . Ἐπειρῶντο γὰρ πανουργία τινὶ καὶ ταραχῆ προσφέροντές τι καινοτομεῖν , τῆς τοιαύτνς ἐταιρίας τοὺς συναλισκομένους εὐοόντες Γεραί νιον , Αὐξέντιον καὶ Γάιον , τοὺς τὴν ἔριν καὶ διχοστασίαν ἐμποιοῦντας · ὧν ἡ διδασκαλία μὴ μένουσα πᾶν πλῆθος βλασφημιῶν ὑπερβέβηκε . Ὡς δὲ συνεῖδον οὐχὶ τῆς αὐτῆς αἱρέσεως ὄντας , οὔθ´ ὁμογνωμονοῦντας ἐφ´ οἷς κακῶς ἐφρόνουν , εἰς τὸ συμβούλισν ἡμῶν μετήγαγον ἐαυτοὺς , ὡς δοκεῖν ἕτερόν τι γράφειν . Ἢν δὲ ὁ καιρός βραχὺς ὁ καὶ τὰς γνώνας , αὐτῶν ἐξελέγχων . Ἵν´ οὖν μὴ τοῖς αὐτοῖς τὰ τῆς ἐκκλησίας περιπίπτῃ , καὶ ταραχὴ καὶ θόρυβος καλινδούμενος ἅπαντας συνεχῆ , βέβαιον ἐφάνη τὰ πάλαι ὡρισμένα καὶ ἀμετακίνητα ουλάττειν · τοῖς δὲ προειρημένους τῆς ἡμετέρας κοινωνίας ἀποκεχωρίσθαι . Δι´ ἡν αἰτίαν τοὺς ἀναδιδάξοντας πρέσβεις πρὸς τὴν σὴν ἐπιείκειαν ἀπεστάλκαμεν , τὴν γνώμην τοῦ συνεδρίου διὰ τῆς ἐπιστολῆς μηνύσοντας . Τοῖς δὲ πρέσβεσι , πρό γε πάντων τοῦτο παρεκελευσάμεθα , τὸ τὴν ἀλήθειαν πιστώσασθκι ἐκ τῶν πάλαι ἀρχαίων δικαίως ὡρισμένων · οἶ καὶ τὴν σὴν ἀναδιδάξουσιν ὀσιότητα , ὅτι οὐχ ὥσπερ ἔφησαν Οὐρσάκιος καὶ Οὐάλης , ἔσται εἰρήνη , εἴπερ τι . τῶν δικαίων κνατοαπείη . Πῶς γὰρ εἰρήνην οὐ τε ἄγειν τοὺς τὴν εἰρήνην καταλύοντας ; μᾶλλον γὰρ ἔρις καὶ ταραχὴ ἐκ τούτων σὺν ταῖς λοιπαῖς πόλεσι καὶ τῇ Ῥωμαίων Ἐκκλησίᾳ γενήσεται . Διὸ δὴ ἱκετεύομεν τὴν σὴν ἐπιείκειαν , ἵνα προσηνέσιν ἀκοαῖς καὶ γαληνιαίῳ βλέμματι τοὺς ἡμετέρους πρέσβεις ἀθρήσειας , μηδὲ πρὸς ὕβριν τῶν τετελευτηκότων καινόν τι μεταλλάττειν ἐπιτρέψειας · ἀλλὰ ἐάσῃς ἐμμένειν ἡμᾶς τοῖς παρὰ τῶν προγόνων ὁρισθεῖσί τε καὶ νενομοθετημένοις , οὓς ἅπαντα μετὰ ἀγχινοίας τε καὶ φρονήσεως καὶ Πνεύματος ἁγίου πεποιηκέναι φήσαιμεν ἄν . Τὰ γὰρ νῦν παρ´ ἐκείνων καινοτομούμενα τοῖς μὲν πιστεύουσιν ἀπιστίαν ἐποίει τοῖς δὲ ἀπι πτοῦαι ὡμότητα . Ἱκετεύομεν δὲ ἔτι , ἵνα κελεύσης τοὺς ἀπισκόπους τοὺς ἐν ἀλλοδαπαῖς διατρίβοντας , οὓς καὶ τὸ τῆς ἡλικίας ἐπίπονον , καὶ τὸ τῆς πενίας ἐνδεὲς τρύχει , τὴν εἰς τὰ οἰκεῖα ἀνακομιδὴν ῥᾳδίαν σοιήσασθαι , ἵνα μὴ ἔρημοι τῶν ἐπισκόπων ἀφωρισμένων αἱ ἐκκλησίαι διαμένωσιν . Ἔτι δὲ πρὸς ἅπασι καὶ τοῦτο δεόμεθα , ἵνα μηδὲν ἐλλείπῃ τι τῶν προὕπαρξάντων , μήτε πλεονάζῃ , ἀλλὰ πάντα ἄῤῥηκτα διαμένῃ , ἐκ τῆς τοῦ σοῦ πατρὸς εὐσεβείας καὶ εἰς τὸν νῦν χρόνον διαφυλαττόμενα · μήτε λοιπὸν ἡμᾶμοχθεῖν · καὶ τῶν οἰκείων παροικήσεων ἀλλοτρίους ἐπιτρέψειας γενέσθαι · ἀλλ´ ἵνα οἱ ἐπίσκοποι νῦν τῷ ἰδίῳ λαῷ μοτ´ εἰρήνης εἰς εὐωχίας τε καὶ λατρείας
Lemmas: νοῦς διαμένω · ὅς ὁ θεός ὁ πίστινκαὶ εἰς ὁ σός χρόνος ὁ βασίλεια μεταδίδωμι διά ὁ δεσπότης ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · δίδωμι οὖον σύ καί ὁ βασιλεύω ὑπάρχω , ὡς καί ὁ καθ´ ἐγώ οἰκέω κρατέω . πάλιν γοῦν ἐλεεινός καί οἰκτρός ὁ φρόνημα , ἀθέμιστος τόλμημα ὁ δυσσεβής φρόνησις , κῆρυξ τε ἑαυτοῦ ἀναγγέλλω , καί ἐπιχειρέω ἀνατρέπω πᾶς ἀλήθεια σύνταγμα . ὡς γάρ κατά ὁ σός πρόσταγμα ὁ συνέδριον ὁ σύνοδος συγκροτέω , ἐκεῖνος ὁ ἴδιος ἀπάτη γυμνόω ὁ σκέψις . πειράω γάρ πανουργία τις καί ταραχή προσφέρω τίς καινοτομέω , ὁ τοιαύτνς εταιρεία ὁ συναλίσκομαι εὐών γεραιός νιον , Αὐξέντιος καί Γάιος , ὁ ὁ Ἔρις καί διχοστασία ἐμποιέω · ὅς ὁ διδασκαλία μή μένω πᾶς πλῆθος βλασφημία ὑπερβαίνω . ὡς δέ συνεῖδον οὐ ὁ αὐτός αἵρεσις εἰμί , οὔθ´ ὁμογνωμονέω ἐφίημι ὅς κακῶς φρονέω , εἰς ὁ συμβούλισν ἐγώ μετάγω ἑαυτοῦ , ὡς δοκέω ἕτερος τίς γράφω . ἤν δέ ὁ καιρός βραχύς ὁ καί ὁ γιγνώσκω , αὐτός ἐξελέγχω . Ἵν´ οὖν μή ὁ αὐτός ὁ ὁ ἐκκλησία περιπίπτω , καί ταραχή καί θόρυβος καλινδέομαι ἅπας συνεχής , βέβαιος φαίνω ὁ πάλαι ὁρίζω καί ἀμετακίνητος ουλάττειν · ὁ δέ προερέω ὁ ἡμέτερος κοινωνία ἀποχωρίζω . Δις ἐάν αἴτιος ὁ ἀναδιδάσκω πρέσβυς πρός ὁ σός ἐπιείκεια ἀποστέλλω , ὁ γνώμη ὁ συνέδριον διά ὁ ἐπιστολή μηνύω . ὁ δέ πρέσβυς , πρό γε πᾶς οὗτος παρακελεύομαι , ὁ ὁ ἀλήθεια πιστόω ἐκ ὁ πάλαι ἀρχαῖος δικαίως ὁρίζω · οἶς καί ὁ σός ἀναδιδάσκω ὁσιότης , ὅτι οὐ ὥσπερ φημί Οὐρσάκιος καί Οὐάλης , εἰμί εἰρήνη , εἴπερ τίς . ὁ Δίκαιος κνατοαπειμι . Πῶς γάρ εἰρήνη οὖον τε ἄγω ὁ ὁ εἰρήνη καταλύω ; μᾶλλον γάρ Ἔρις καί ταραχή ἐκ οὗτος σύν ὁ λοιπός πόλις καί ὁ Ῥωμαῖος ἐκκλησία γίγνομαι . Διὸ δή ἱκετεύω ὁ σός ἐπιείκεια , ἵνα προσηνής ἀκοή καί γαληνιαῖος βλέμμα ὁ ἡμέτερος πρέσβυς ἀθρέω , μηδέ πρός ὕβρις ὁ τελευτάω καινός τίς μεταλλάσσω ἐπιτρέπω · ἀλλά ἐάω ἐμμένω ἐγώ ὁ παρά ὁ πρόγονος ὁρίζω τε καί νομοθετέω , ὅς ἅπας μετά ἀγχίνοια τε καί φρόνησις καί πνεῦμα ἅγιος ποιέω φημί ἄν . ὁ γάρ νῦν παρ´ ἐκεῖνος καινοτομέω ὁ μέν πιστεύω ἀπιστία ποιέω ὁ δέ ἀπος πτοῦ ωμότητα . ἱκετεύω δέ ἔτι , ἵνα κελεύω ὁ απισκοπος ὁ ἐν ἀλλοδαπός διατρίβω , ὅς καί ὁ ὁ ἡλικία ἐπίπονος , καί ὁ ὁ πενία ἐνδεής τρύχω , ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος ἀνακομιδή ῥᾴδιος σοιαομαι , ἵνα μή ἐρῆμος ὁ ἐπίσκοπος ἀφορίζω ὁ ἐκκλησία διαμένω . ἔτι δέ πρός ἅπας καί οὗτος δήω , ἵνα μηδείς ἐλλείπω τίς ὁ προυπαρχω , μήτε πλεονάζω , ἀλλά πᾶς ἄρρηκτος διαμένω , ἐκ ὁ ὁ σύ πατήρ εὐσέβεια καί εἰς ὁ νῦν χρόνος διαφυλάσσω · μήτε λοιπός ἡμᾶμοχθεῖν · καί ὁ οἰκέω παροίκησις ἀλλότριος ἐπιτρέπω γίγνομαι · ἀλ ἵνα ὁ ἐπίσκοπος νῦν ὁ ἴδιος λαός μοτ εἰρήνη εἰς εὐωχία τε καί λατρεία