cogPG.PG146 346
Καὶ πάλιν ἥξειν ἀποδιδόντα ἡμῖν τὴν ὁμοίωσιν τὴν θείαν παρ´´ ἑαυτοῦ , κατὰ τὴν ἑκάστου βιοτὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως · σαρκὶ ὁρώμενον καὶ τὴν ἑαυτοῦ θείαν δύναμιν ἐπιδεικνύντα , Θεὸν ὄντα σαρκοφόρον , καὶ οὐκ ἄνθρωπον Θεοφόρον . Καὶ τοὺς τάναντία φρονοῦντας ἀναθεματίζομεν · καὶ τοὺς μὴ γνησίως ἀναθεματίζοντας τὸν εἰπόντα ὅτι Πρὶν γεννηθῆναι οὐκ ἦν ὁ Υἱός · ἀλλὰ γράψαντα ὅτι καὶ Πρὶν ἑνεργείᾳ γεννηθῆναι , δυνάμει ἣν ἐν τῷ Πατρί . Τοῦτο γὰρ καὶ ἐπὶ πάντων τῶν κτισμάτων ἐστὶ τῷν μὴ ἀεῖ´ ὄντων μετὰ τοῦ Θεοῦ · καθ´ ὃ καὶ ὁ Υἱὸς ἀεὶ μετὰ τοῦ Πατρός ἐστιν ἀἵδίῳ γεννήσει γεγεννημένος . » Τοιαῦτα μὲν τὰ βασιλέως γράμματα ἦσαν · τὰ δὲ τῆς συνόδου τοῦτον διηγόρευον τρόπον · « Οἱ ἐπίσκοποι τοῦ Ἰλλυρικοῦ ταῖς ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπισκόποις διοικήσεως Ἀσιανῆς , Φρυγίας , Καροφρυνίας , Πακατια . νῆς , ἐν Κυρίῳ χαίρειν . Συνελθόντων ἡμῶν ἐπὶ τὸ αὐτὸ , καὶ ζητήσεως πολλῆς γενομένης περὶ τοῦ σωτηρίου λόγου , ἀπεδείξαμεν ὁμοούσιον εἶναι τὴν Τριάδα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἀγίου Πνεύματος . Καὶ ἦν δίκαιον γράμματα ἀποχαράξαι πρὸς ὑμᾶς · οὐ σοφίσμασι τὰ τῆς θρησκείας τῆς Τριάδος γράφοντας , ἀλλ´ ἐν ταπεινοφροσύνῃ καταξιωθέντας · τουτὶ ἡμῶν τὸ γράμμα ἀπεστάλκαμεν διὰ τοῦ ἀγαπητοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν καὶ συλλειτουργοῦ Ἐλπιδίου τοῦ πρεσυτέρου . Οὐ γὰρ ἐν τοῖς τῶν ἡμετέρων χειρῶν γράμμασιν , ἀλλ´ ἐν ταῖς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἱησοῦ Χριστοῦ βίβλοις γέγραπται · Ἐὼ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλῶ , ἐγὼ δὲ Κηφᾶ . Μὴ Παῦλος ἐστυρώθη ὑπέρ ὑμῶν ; ἢ εἰς τὸ ὅνομα Παύαου ἐβαπτίσθητε ; Καὶ ταῦτα μὲν ἤρκει τῇ ἡμετέρᾳ ταπεινώσει μήτε τὸ καθόλου γράμματα ἀποχαράξαι πρὸς ὑμᾶς διὰ τὸν τηλικοῦτον φόβον ὃν αὐτόθι κηρύσσετε πάσῃ ὑφ´ ὑμᾶς ἐπαρχίᾳ , ἀποχωρίζοντες τὸ ἅγιον Πνεῦμα . ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ . Ἀνάγκην οὖν ἔσχομεν πρὸς ὑμᾶς πέμψαι τὸν κύριον ἡμῶν καὶ συλλειτουργὸν Ἑλπίδιον , ἀπὸ τῆς βασιλευούσης Ῥωμαίων ἀρχῆς , τοῦτο τὸ κήρυγμα ἔχοντα , καταμαθόντα , εἴγε ἄρ´ οὕτως ἔχει τὸ κήρυγμα ὑμῶν . Οἱ γὰρ μὴ ὁμοούσιον τὴν Τριάδα κηρύττοντες ἀνάθεμα ἔστωσαν , καὶ εἴ τις τούτοις φωραθείη κοινωνῶν , ἀνάθεμα ἔστω · τοῖς δὲ κηρύττουσιν ὁμοούσιον τὴν Τριάδα ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἡτοίμασται . Παρακαλοῦμεν οὖν ὑμᾶς , ἀδελφοὶ , μὴ ἑτεροδιδασκαλεῖν , μηδὲ ἑτεροδοξεῖν , ἀλλ´ ὁμοούσιον ἀεὶ καὶ διὰ παντὸς κηρύττοντες τὴν Τριάδα , δυνηθῆτε κληρονομῆσαι τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν . Περὶ τούτου γράφοντες καὶ ὑπόμνησιν ἔχοντες ἐχαράξαμεν τουτὶ ἡμῶν τὸ γράμμα , καὶ περὶ τῶν καθισταμένων ἐπισκόπων ἢ κατασταθέντν συλλειτουργῶν , ἐὰν μὲν εἶεν ἐκ τῶν ἐν τέλει Κχρησαμένων ἐπισκόπων ὑγιεῖς · εἰ δὲ μὴ , ἐξ αὐτοῦ τοῦ πρεσβυτερίου , ὁμοίως τε καὶ πρεσβυτέρους καὶ διακόνους ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἱερατικοῦ τάγματος , ἵν´ ᾖσιν ἀνεπίληπτοι πανταχόθεν , καὶ ἀπὸ τοῦ ὅουλευτηρίου
Lemmas: καί πάλιν ἥκω ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ὁμοίωσις ὁ θεῖος παρ´´ ἑαυτοῦ , κατά ὁ ἕκαστος βιοτή ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις · σάρξ ὁράω καί ὁ ἑαυτοῦ θεῖος δύναμις ἐπιδείκνυμι , θεός εἰμί σαρκοφόρος , καί οὐ ἄνθρωπος Θεοφόρος . καί ὁ τἀναντία φρονέω ἀναθεματίζω · καί ὁ μή γνήσιος αναθεματίζω ὁ εἶπον ὅτι πρίν γεννάω οὐ εἰμί ὁ υἱός · ἀλλά γράφω ὅτι καί πρίν ἐνέργεια γεννάω , δύναμις ὅς ἐν ὁ πατήρ . οὗτος γάρ καί ἐπί πᾶς ὁ κτίσμα εἰμί τῷ μή ἀείδω εἰμί μετά ὁ Θεός · καθ´ ὅς καί ὁ υἱός ἀεί μετά ὁ πατήρ εἰμί ἀΐδιος γεννάω γεννάω . » τοιοῦτος μέν ὁ βασιλεύς γράμμα εἰμί · ὁ δέ ὁ σύνοδος οὗτος διαγορεύω τρόπος · « ὁ ἐπίσκοπος ὁ Ἰλλυρικός ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός καί ἐπίσκοπος διοίκησις Ἀσιανός , Φρυγία , Καροφρυνίας , Πακατια . νῆς , ἐν κύριος χαίρω . συνέρχομαι ἐγώ ἐπί ὁ αὐτός , καί ζήτησις πολύς γίγνομαι περί ὁ σωτήριος λόγος , ἀποδείκνυμι ὁμοούσιος εἰμί ὁ Τριάς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα . καί εἰμί Δίκαιος γράμμα ἀποχαράσσω πρός σύ · οὖον σόφισμα ὁ ὁ θρησκεία ὁ Τριάς γράφω , ἀλ ἐν ταπεινοφροσύνη καταξιόω · οὗτος ἐγώ ὁ γράμμα ἀποστέλλω διά ὁ ἀγαπητός ἀδελφός ἐγώ καί συλλειτουργός ἐλπίδιον ὁ πρεσυτερεω . οὖον γάρ ἐν ὁ ὁ ἡμέτερος χείρ γράμμα , ἀλ ἐν ὁ ὁ Σωτήρ ἐγώ Ἱησοῦ Χριστός Βίβλος γράφω · ἐάω μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλῶς , ἐγώ δέ Κηφᾶς . μή Παῦλος ἐστυρώθη ὑπέρ σύ ; ἢ εἰς ὁ ὄνομα Παύαου βαπτίζω ; καί οὗτος μέν ἀρκέω ὁ ἡμέτερος ταπείνωσις μήτε ὁ καθόλου γράμμα ἀποχαράσσω πρός σύ διά ὁ τηλικόσδε φόβος ὅς αὐτόθι κηρύσσω πᾶς ὑφ´ σύ ἐπαρχία , ἀποχωρίζω ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἀπό ὁ πατήρ καί ὁ υἱός . Ἀνάγκη οὖν ἔχω πρός σύ πέμπω ὁ κύριος ἐγώ καί συλλειτουργός ἐλπίδιον , ἀπό ὁ βασιλεύω Ῥωμαῖος ἀρχή , οὗτος ὁ κήρυγμα ἔχω , καταμανθάνω , εἰ ἀείρω οὕτως ἔχω ὁ κήρυγμα σύ . ὁ γάρ μή ὁμοούσιος ὁ Τριάς κηρύσσω ἀνάθεμα εἰμί , καί εἰμί τις οὗτος φωράω κοινωνός , ἀνάθεμα ἵστημι · ὁ δέ κηρύσσω ὁμοούσιος ὁ Τριάς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἑτοιμάζω . παρακαλέω οὖν σύ , ἀδελφός , μή ἑτεροδιδασκαλέω , μηδέ ἑτεροδοξέω , ἀλ ὁμοούσιος ἀεί καί διά πᾶς κηρύσσω ὁ Τριάς , δύναμαι κληρονομέω ὁ ὁ Θεός βασίλειος . περι οὗτος γράφω καί ὑπόμνησις ἔχω χαράσσω οὗτος ἐγώ ὁ γράμμα , καί περί ὁ καθίστημι ἐπίσκοπος ἢ καθίστημι συλλειτουργέω , ἐάν μέν ἄγω ἐκ ὁ ἐν τέλος Κχρησαμένων ἐπίσκοπος ὑγιής · εἰμί δέ μή , ἐκ αὐτός ὁ πρεσβυτέριον , ὁμοίως τε καί πρέσβυς καί διάκονος ἐκ αὐτός ὁ ἱερατικός τάγμα , ὅς εἰμί ἀνεπίληπτος πανταχόθεν , καί ἀπό ὁ ὅουλευτηρίου