cogPG.PG146 114
νομοθεσίας , ὥς γέ μοι τεκμηριῶσαι ἔστιν , αἱ πολλαὶ τῶν αἱρέσεων διεῤῥύησαν καὶ παῦλαν ἔσχον τῆς μνήμης . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄνω χρόνων ὅσοι κλήσει Χριστοῦ ἐσεμνύνοντο , εἰ καὶ διάφοροι ταῖς δόξαις ἦσαν , ἴσοι πάντες πρὸς τῶν τὰ Ἑλλήνων θαυμαζόντων ἐνομίζοντο · καὶ κακῶς ἐξ ἐκείνων πάσχοντες , ἀπολυπραγμόνητον τὸ διακρίνεσθαι εἶχον κοινὰς ὑφιστάμενοι συμφοράς · διά τοι καὶ ῥᾷστα καθ´ ἑαυτοὺς συνιόντες , ἐκκλησίαζον · πυκνήν τε τὴν ὁμιλίαν ἔχοντες , εἰ καὶ ὀλίγοι ἦσαν , ὅμως οὐκ εἰς πολλὰ διελύθησαν · τούτου δὲ τοῦ νόμου ἐκφωνηθέντος , δυσχερὲς εἶχον δημοσίᾳ συνιέναι · πολλῷ γε μὴν λάθρα τοῦτο ποιεῖν , τῶν ἐγχωρίων ἐπισκόπων φυλαττομένων . Κἀντεῦθεν περιδεεῖς μάλα γεγειημένοι , τῇ καθόλου Ἐκκλησίᾳ ἡνώθησαν . Εἰ δ´ ἵσως καί τινες ἐπὶ τῆς οἰκείας ἔμειναν γνώμης , αδιάδοχοι κατελείφθησαν τελευτήσαντες , μήτε εἰς ταυτὸν ἰέναι ἐώμενοι , μήτ´ ἀδεῶς διδάσκειν τὴν αῆρεσιν δεδυνημένοι . Καὶ γάρ πως αἱ μὲν ἄλλαι αἱρέσεις διὰ φαυλότητα τῶν εὐρόντων , ἢ τὸ τῶν δογμάτων σκαιὸν , οὐ πολλοῖς ἐσπουδάσθησαν · οἱ δὲ τὰ Ναυάτου φρονοῦντες , ὡς τῇ καθόλου Ἐκκλησίᾳ ἐπίσης περὶ Χριστοῦ δοξάζοντες , διέμειναν ἐπὶ πλεῖστον , μηδὲν ὑπὸ τοῦ νόμου ἐμποδὼν εὑρηκότες . Ἔοικε δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς ἑκών γε καθυφιεὶς τοῦ ἐντόνου · φοβῆσαι γὰρ ἠρεῖτο οὐ λυμαίνεσθαι τὸ ὑπήκοον . Πολλὰ γὰρ Ἀκέσιος ὁ τότε τῆς Ναυατιανῶν προῖστάμενος ἐκκλησίας τὰ μάλιστα συναιρόμενος ἦν τῇ κατ´ αὐτὸν ἐκκλησίᾳ , βασιλεῖ κεχαρισμένος τυγχάνων διὰ τὸν βίον . Φρύγες δὲ , πλὴν Φρυγίας καὶ τῶν ἐγγειτόνων , κατ´ ἄλλα τῆς ἀρχῆς μέρη τὰ ἴσα τοῖς ἄλλοις ἔπασχον · ἔνθα δὴ ἀφ´ οὗ Μοντανὸς ἐγεγόνει τὴν ἀρχὴν ἐσχηκότες , ἐπὶ πολὺ διέμειναν , Τῷ δ´ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ οἱ περὶ Εὐσέβιον καὶ Θέογνιν νεωτερίζειν περὶ τὸ δόγμα τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου ἐγγράφως ἤρξαντο · καὶ γυμνῇ κεφαλῇ τὸ ὁμοούσιον ἀπελαύνειν οὐκέτ´ ἐθάῤῥουν · καὶ γὰρ ἀκριβῶς ᾔδεσαν βασιλέα τε οὕτω δοξάζειν , καὶ ὑπερφυῶς τὴν ἔκθεσιν στέργοντα . Ἅλλην δὲ γραφὴν παρενείραντες , ἑρμηνείαις δή τισι καταδέχεσθαι τὰ ἐν Νικαίᾳ δόξαντα , τοῖς ἀνὰ τὴν ἕω ἐπισκόποις ἐμήνυον . Ἐκ μέντοι τῶν ῥητῶν ἐκείνων καὶ τῆς διανοίας εἰς διάλεξιν πεσοῦσα ἡ προτέρα ζήτησις , κἂν καὶ τελείως λήγειν ἐδόκει , ὅμως αὖθις ἀνεκινεῖτο . Καὶ τὰ μὲν κατὰ Ἄρειον ὧδε ἐγένετο ΚΕΦΑΛ . Νιʹ . Περὶ τῶν κατὰ Μάρκελλον , ὃς Ἀγκύρας τὴς μικρᾶς Γαλατίας ἐπίσκοπος ἐγεγόνει · καὶ περὶ Ἀστερίου τοῦ σοφιστοῦ . Ὑπὸ δὲ τὸν αὐτὸν χρόνον οἱ ἐν Κωνσταντινουπόλει συναθροισθέντες ἐπίσκοποι καὶ Μάρκελλον καθεῖλον τὸν ἐν Ἀγκύρᾳ τῆς μικρᾶς Γαλατίας ἐπισκοΟΑΡΟΤ ΙΙΙϟ
Lemmas: νομοθεσία , ὅς γε ἐγώ τεκμηριόω εἰμί , ὁ πολύς ὁ αἵρεσις διαρρέω καί παῦλα ἔχω ὁ μνήμη . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄνω χρόνος ὅσος κλῆσις Χριστός σεμνύνω , εἰμί καί διάφορος ὁ δόξα εἰμί , ἴσος πᾶς πρός ὁ ὁ Ἕλλην θαυμάζω νομίζω · καί κακῶς ἐκ ἐκεῖνος πάσχω , ἀπολυπραγμόνητος ὁ διακρίνω ἔχω κοινός ὑφίστημι συμφορά · διά ὅς καί ῥᾳδίως καθ´ ἑαυτοῦ σύνειμι1 , ἐκκλησιάζω · πυκνός τε ὁ ὁμιλία ἔχω , εἰμί καί ὀλίγος εἰμί , ὅμως οὐ εἰς πολύς διαλύω · οὗτος δέ ὁ νόμος ἐκφωνέω , δυσχερής ἔχω δημόσιος συνίημι · πολύς γε μήv λάθρῃ οὗτος ποιέω , ὁ ἐγχώριος ἐπίσκοπος φυλάσσω . ἐντεῦθεν περιδεής μάλα γίγνομαι , ὁ καθόλου ἐκκλησία ἑνόω . εἰμί δδʹ ἴσως καί τις ἐπί ὁ οἰκεῖος μένω γνώμη , ἀδιάδοχος καταλείπω τελευτάω , μήτε εἰς τατός εἶμι ἐάω , μῆτε ἀδεῶς διδάσκω ὁ ἀήρ δύναμαι . καί γάρ πως ὁ μέν ἄλλος αἵρεσις διά φαυλότης ὁ εὑρίσκω , ἢ ὁ ὁ δόγμα σκαιός , οὖον πολύς σπουδάζω · ὁ δέ ὁ Ναυάτης φρονέω , ὡς ὁ καθόλου ἐκκλησία ἐπίσης περί Χριστός δοξάζω , διαμένω ἐπί πλεῖστος , μηδείς ὑπό ὁ νόμος ἐμποδών εὑρίσκω . ἔοικα δέ καί ὁ βασιλεύς ἑκών γε καθυφίημι ὁ ἔντονος · φοβέω γάρ αἱρέω οὖον λυμαίνομαι ὁ ὑπήκοος . Πολύς γάρ Ἀκέσιος ὁ τότε ὁ Ναυατιανός προϊστάμενος ἐκκλησία ὁ μάλιστα συναίρω εἰμί ὁ κατ´ αὐτός ἐκκλησία , βασιλεύς χαρίζομαι τυγχάνω διά ὁ βίος . Φρύξ δέ , πλήν Φρυγία καί ὁ ἐγγειτονέω , κατ´ ἄλλος ὁ ἀρχή μέρος ὁ ἴσος ὁ ἄλλος πάσχω · ἔνθα δή ἀφή ὅς Μοντανός γίγνομαι ὁ ἀρχή ἔχω , ἐπί πολύς διαμένω , ὁ δδʹ ἐνιαυτός ἐκεῖνος ὁ περί Εὐσέβιος καί Θέογνις νεωτερίζω περί ὁ δόγμα ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ἔγγραφος ἄρχω · καί γυμνός κεφαλή ὁ ὁμοούσιος ἀπελαύνειν οὐκέτ´ θαρσέω · καί γάρ ἀκριβῶς οἶδα βασιλεύς τε οὗτος δοξάζω , καί ὑπερφυῶς ὁ ἔκθεσις στέργω . ἄλλος δέ γραφή παρενείρω , ἑρμηνεία δή τις καταδέχομαι ὁ ἐν Νίκαια δόξα , ὁ ἀνά ὁ ἠώς ἐπίσκοπος μηνύω . ἐκ μέντοι ὁ ῥητός ἐκεῖνος καί ὁ διάνοια εἰς διάλεξις πίπτω ὁ πρότερος ζήτησις , κἀν καί τέλειος λήγω δοκέω , ὅμως αὖθις ἀνακινέω . καί ὁ μέν κατά Ἄρειος ὧδε γίγνομαι ΚΕ . νέος . περι ὁ κατά Μάρκελλος , ὅς Ἄγκυρα σής μικρός Γαλατία ἐπίσκοπος γίγνομαι · καί περί Ἀστέριον ὁ σοφιστής . ὑπό δέ ὁ αὐτός χρόνος ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις συναθροίζω ἐπίσκοπος καί Μάρκελλος καθαιρέω ὁ ἐν Ἄγκυρα ὁ μικρός Γαλατία ΟΠ ΙΙΙϟ