cogPG.PG146 336
ΚΕΦΑΛ . ΚΗʹ . Ἐπιστολὴ Πέτρου τοῦ Ἀλεξανδρείας ἐπισκόπου , διηγουμένη ὅσα δεινὰ Οὐάλης καὶ οἱ ἐξ Ἀρείου τοῖς κατ´ Αἰγύπτου ἔπραξαν . « Ὁ τοῦ ἔθνους ἡγεμονεύων Παλλάδιος , ἐθνικὸς ὤν τὴν αἴρεσιν , καὶ τῶν εἰδώλων ἀεὶ προκυλινδούμενος , κατὰ Χριστοῦ στρατεύεσθαι πολλάκις μελετήσας , τὰ προειρημένα συναθροίσας πλήθη , ὁρμᾷ κατὰ τῆς ἐκκλησίας , ὡς ὑποτάξαι βαρβάρους ἐπαγόμενος . Τότε δὴ , τότε χείριστα γέγονεν · ἃ δὴ καὶ μόνον ὑπαγορεῦσαι θέλων , τῆς μνήμης ὀδύνην μοι παρεχούσης , ἐπαφῆκα δακρύων ἀμέτρων φοράν · καὶ ἐπὶ πολὺ ἔμεινα ἂν τοῦτο πάσχων , εἰ μὴ θείῳ λογισμῷ λωφῆσαι παρεσκεύασα . Εν γὰρ τῇ καλουμένῃ ἐκκλησίᾳ Θεωνᾶ ἐπεισελθόντα τὰ πλήθη , ἀντὶ ῥημάτων σεμνῶν εἰδώλων εὐφημίας ἐπήφιον , ἀντὶ θείων Γραφῶν ἀναγνώσεως κρότους χειρῶν ἀσέμνους , καὶ κεκλασμένας μετ’´ αἰσχρότητος φωνάς · κατὰ τῶν τοῦ Χριστοῦ παρθένων ὕβρεις , ἃς γλῶττα προφέρειν οὐκ ἀνέχεται · αἰσχρὸν γάρ ἐστι καὶ λέγειν · καὶ γὰρ μόνον τις τῶν εὖ φρονούντων ταύτας ἀκούσας , ἔβυσε τὰς ἀκοάς · καὶ μᾶλλον ηὔξατο Ἀν γενέσθαι κωφὸς , ἢ αὐτήκοος γενέσθαι τῆς αἰσχρολογίας αὐτῶν · ἀλλ´ εἴθε λόγοις ἀρκούμενοι , λόγοις ἐξημάρτανον , καὶ μὴ πράξει τὴν τῶν λόγων ἐνίκων ἀσέλγειαν · εὐύποιστος γὰρ ἡ λοιδορία κἂν οἴα δή ποτ´ οὖν τυγχάνῃ , παρ´ οἷς οἰκεῖ Χριστοῦ φρόνησις καὶ θεῖα διδάγματα . Αὐτοὶ τοίνυν οὐτοι ὁργῆς σκεύη τυγχάνοντες , κατηρτισμένοι εἰς ἀπώλειαν , τὴν ῥῖνα σιμώσαντες , ψόφον ἀσελγῆ ἀπὸ τῶν μυκτήρων μακρὸν , καὶ , ἵν´ οὔτως εἴπω , ὡς ἀπὸ κρουνοῦ προχέοντες , τὴν μὲν ἐσθῆτα διέῤῥησσον τῶν ἁγίων τοῦ Χριστοῦ παρθένων , ὧν ἡ ἄσκησις τύπον ἁγίων ἀγγέλων ἐχαρακτήριζεν · ὡς δ´ ἡ φύσις ἔχει , γυμνὰς πᾶσαν τὴν πόλιν ἐθριάμβευον , ὅιαπαίζοντες μετὰ ἀσελγείας ὃν τρόπον ἐβούλοντο · καὶ ὅλως ὡμὰ καὶ ξένα τὰ γενόμενα , γυμνοῦντες δημοσίᾳ περιῆγον . Εἰ γοῦν τις ἐπὶ τούτοις συμπαθὼν ἐκώλυε παραινέσεως χρώμενος λόγοις , τραυματίας ἀπελύετο . Ἀλλὰ φεῦ τῶν συμφορῶν ! πολλαὶ βιαίαν φθορὰν ὑπέστησαν σώματος · πολλαὶ τῶν παρθένων . ῥοπάλοις κατὰ κεφαλῆς τυπτόμεναι , ἔμενον ἁχανεῖς , οὐκ ἐπιτρεπομένων τῶν σωμάτων οὐδὲ τῇ ὁσίᾳ παραδίδοσθαι ταφῇ . Πολλὰ οὖν μέ , ρι σήμερον , τῶν γονέων ὀδυρομένων , οὐχ εὑρίσκεται σώματα . Ἀλλὰ τί τὰ μικρὰ πρὸς τὰ μεγάλα διεξέρχομαι ; Τί δὲ τούτοις ἐμβραδύνω , καὶ μὴ σφοδρῶς ἐπὶ τὰ αεπείγοντα ἂαίνω · Ἐο´ οἷς εὐ οἰδα ὅτι θαυμάσετε καὶ μενεῖτε ἐπὶ πολὺ σὺν ἡμῖν ἀχανεῖς ἐξιστάμενοι τῆς φιλανθρωπίας τὸν Κύριον , ὅτι μὴ ἄρδην τὸ ὅλον συνέστειλεν . Ἃ γὰρ κατὰ τὸ γεγραμμένον μήτε γέγονε μήτε ἠκούσθη ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἁλῶν ταῦτα ἐπ´ αὐτοῦ τοῦ θυσιαστηρίου ἐπετέλουν οἱ δυσσεβεῖς . Ὡς γὰρ ἐν κρηπῖδι σκηνῆς ἀτάκτου παῖδα τὴν ἄῤῥεγα φύσιν ἐξαρνησάμενον , καὶ τὴν ΙἔΘΣΑΡΙΓ ΧκΝΙΙΙ .
Lemmas: ΚΕ . καίω . Ἐπιστολή Πέτρος ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος , διηγέομαι ὅσος δεινός Οὐάλης καί ὁ ἐκ Ἄρειος ὁ κατ´ Αἴγυπτος πράσσω . « ὁ ὁ ἔθνος ἡγεμονεύω Παλλάδιος , ἐθνικός εἰμί ὁ αἵρεσις , καί ὁ εἴδωλον ἀεί προκυλινδέομαι , κατά Χριστός στρατεύω πολλάκις μελετάω , ὁ προερέω συναθροίζω πλῆθος , ὁρμάω κατά ὁ ἐκκλησία , ὡς ὑποτάσσω βάρβαρος ἐπάγω . τότε δή , τότε κακός γίγνομαι · ὁ δή καί μόνος ὑπαγορεύω ἐθέλω , ὁ μνήμη ὀδύνη ἐγώ παρέχω , ἐπαφίημι δάκρυ ἄμετρος φορός · καί ἐπί πολύς μένω εἄν οὗτος πάσχω , εἰμί μή θεῖον λογισμός λωφάω παρασκευάζω . εν γάρ ὁ καλέω ἐκκλησία Θεωνᾶ ἐπεισέρχομαι ὁ πλῆθος , ἀντί ῥῆμα σεμνός εἴδωλον Εὐφημία ἐπαφίημι , ἀντί θεῖον Γραφής ἀνάγνωσις κρότος χείρ ἄσεμνος , καί κλάω μέτε αἰσχρότης φωνή · κατά ὁ ὁ Χριστός παρθένος ὕβρις , ὅς γλῶσσα προφέρω οὐ ἀνέχω · αἰσχρός γάρ εἰμί καί λέγω · καί γάρ μόνος τις ὁ εὕω φρονέω οὗτος ἀκούω , Ἔβυσος ὁ ἀκοή · καί μᾶλλον εὔχομαι εἰς γίγνομαι κωφός , ἢ αὐτήκοος γίγνομαι ὁ αἰσχρολογία αὐτός · ἀλ εἴθε λόγος ἀρκέω , λόγος ἐξαμαρτάνω , καί μή πρᾶξις ὁ ὁ λόγος νικάω ἀσέλγεια · εὐύποιστος γάρ ὁ λοιδορία κἀν οἶος δή ποτ οὖν τυγχάνω , παρ´ ὅς οἰκέω Χριστός φρόνησις καί θεῖον δίδαγμα . αὐτός τοίνυν οὗτος ἑοργή σκεῦος τυγχάνω , καταρτίζω εἰς ἀπώλεια , ὁ ῥίς σιμόω , ψόφος ἀσελγής ἀπό ὁ μυκτήρ μακρός , καί , ὅς οὔτως εἶπον , ὡς ἀπό κρουνός προχέω , ὁ μέν ἐσθής διέῤῥησσον ὁ ἅγιος ὁ Χριστός παρθένος , ὅς ὁ ἄσκησις τύπος ἅγιος ἄγγελος χαρακτηρίζω · ὡς δδʹ ὁ φύσις ἔχω , γυμνάς πᾶς ὁ πόλις θριαμβεύω , ὅιαπαίζοντες μετά ἀσέλγεια ὅς τρόπος βούλομαι · καί ὅλως ὠμός καί ξένος ὁ γίγνομαι , γυμνόω δημόσιος περιάγω . εἰμί γοῦν τις ἐπί οὗτος συμπαθής κωλύω παραίνεσις χράω λόγος , τραυματίας ἀπολύω . ἀλλά φεῦ ὁ συμφορά ! πολύς βίαιος φθορά ὑφίστημι σῶμα · πολύς ὁ παρθένος . ῥόπαλον κατά κεφαλή τύπτω , μένω αχανής , οὐ ἐπιτρέπω ὁ σῶμα οὐδέ ὁ ὅσιος παραδίδωμι θάπτω . Πολύς οὖν ἐγώ , ριʹ σήμερον , ὁ γονεύς ὀδύρομαι , οὐ εὑρίσκω σῶμα . ἀλλά τίς ὁ μικρός πρός ὁ μέγας διεξέρχομαι ; τις δέ οὗτος ἐμβραδύνω , καί μή σφοδρός ἐπί ὁ αεπειγοειντα ἂαίνω · Ἐ ὅς εὕω οἰδα ὅτι θαυμάζω καί μένω ἐπί πολύς σύν ἐγώ ἀχανής ἐξίστημι ὁ φιλανθρωπία ὁ κύριος , ὅτι μή ἄρδην ὁ ὅλος συστέλλω . ἁ γάρ κατά ὁ γράφω μήτε γίγνομαι μήτε ἀκούω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ πατήρ ἅλς οὗτος ἐπι αὐτός ὁ θυσιαστήριον ἐπιτελέω ὁ δυσσεβής . ὡς γάρ ἐν κρηπίς σκηνή ἄτακτος παῖς ὁ ἄρχω φύσις ἐξαρνέομαι , καί ὁ Ι Ι .