cogPG.PG146 299
τίου τῇ Ἐκκλησίᾳ μόνοις συμβᾶσιν ἡ τοῦ μεγάλου πατρὸς Ἀντωνίου πρόῤῥησις ἐπεραίνετο , ἀλλὰ´ ἐλεί . πετο καί τι πρὸς τὴν τῆς κακίας ἐκπλήρωσιν , ὡς ἔδειξε τὰ ἐπὶ Οὐάλεντος γενόμενα ὕστερον . Αόγος γὰρ ἔχει πρὶν ἢ τοὺς ἐξ Ἀρείου τῶν ἐκκλησιῶν ἐπὶ Κωνσταντίου κατάρξαι , ἰδεῖν κατ´ ὄναρ τὸν πολὺν καὶ μκέγαν Ἀντώνινον , ἡμιόνους εἰσφρῆσαι τῶ θυσιαστηρίῳ · σκιρτᾷν τε καὶ λακτίζειν ἔνδον , καὶ τὴν ἱερὰν τράπεζαν ἀνατρέπειν . Διυπνισθέντα δὲ φάναι τὸν ὄνειρον ἐπιλύοντα , ὡς νόθων καὶ ἀλλοκότων δογμάτων ἐπιμιξία τὴν Ἐκκλησίαν Θεοῦ καταλήψεται , καὶ ἑτεροδόξων ἐπανάστασις τὴν ἱερὰν κατορχήσετσι τράπεζαν . Ἀλλ´ ὅτι μὲν ἀψευδὴς ἥ τε θέα καὶ ἡ ἐπὶ ταύτῃ τῆς λύσεως πρόῤῥησις , ἐδείξα τά τε γεγενομένα ἐς ὕστερον , καὶ ὅσα μετὰ ταῦτα ἐπὶ τῆς ἡγεμονίας Οὐάλεντος διεπράχθη . Ταῦτα μὲν οὕτως . Ὁ δὲ βασιλεὺς Ἰοβιανὸς ὅσον τάχος ἐξ Ἀντιοχείας ἀπάρας ὡς ἐπὶ τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ εἰς Ταροὸν τὴν τῶν Κιλίκων γενόμενος , ἐκεῖ τὸ Ἰουλιανοῦ σῶμα άπτει , ὅσα ἐπικήδεια νόμιμα ἐκτελέσας · οὐ κατὰ πρόνοιαν δέ , ἀλλὰ κατά τινα περιφορὰν , ἀντικρὺ τῆς σοροῦ ἢ τὰ Μαξιμίνου κατεῖχεν ὀστᾶ , τὸν νεκρὸν ἐκείνου κατέθετο , λεωφόρου ἀπ´ ἀλλήλων τὰς θήκας διατειχιζούσης . Ἐκεῖσε δὲ ὕπατος ἀναγορευθεὶς , ἐπὶ τὴν Κωνσταντίνου τὸ ὅρμημα ἔθετο · κἀκεῖθεν ἐπὶ τὸν Βόσπορον γίνεται , ἔν τινι χώρῳ δς μεθόριόν ἐστι Γαλατίας καὶ Βιθυνίας · Δαδάστανα δὲ τῷ χωρίω τὸ ὅνομα · ἔνθα καὶ ἡ σύγκλητος αὐτὸν καθυπήντο , καὶ ὁ προῤῥηθεὶς Θεμίστιος τὸν ἐπ´ αὐτῷ ἐκδοθέντα ὑπατικὸνλόγον ἀνέγνω · ὃν καὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐς ὕστερον ἐπεδείξατο ἐπὶ παῤῥησίᾳ πολλῇ . Ἀὐτὸς δ´ ἐκεῖσε χειμῶνος ἐπικειμένου πολλοῦ ἔν τινι καταλύσας σταθμῷ , τροφῆς τε πολλῆς ἀφειδέστερον μετασχών , ἐν οἰκίσκῳ τινὶ ἄρτι πρόσφατον ἐκ τιτάνου δεξαμένῳ τὴν κόνιν , πρὸς ὕπνον εὐθὺς κατακλί . νεται . Διὰ δὲ τὸ ἀλέαν ἐγγενέσθαι , πυρὸς ἀναφθέντος πολλοῦ , νοτὶς ἐκ τῶν νεοχρίσιων τοίνων ἀναδοβεῖσα , ἠρέμα διὰ τῶν ῥινῶν παρεδύετο · καὶ τοὺ ς ἐναπνευστικοὺς πόρους ἐμφράξασα , εἰς πνιγμονὴν ἐλαύνει τὸν βασιλέα . Καὶ οὕτω διαφθαρεὶς , ἐτελεύτα τὸν βίον , ἀμφὶ ὀκτὼ μῆνας τῇ βασιλείᾳ διαγενόμενος · ἀνήρ οὔτω καλός τε κἀγαθός , ἐφ´´ ᾦ καὶ τὸ δημόσια καὶ τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἔπραξεν ἂν εὐτυχῶς ἐἰ μὴ ἐξαπίνης ὁ θάνατος ἐπιστὰς τοσοῦτον καλὸν τὴν Ῥωμαίων δυστυχῆσαι πεποίηκεν . ἐτελεύτησε δὲ ἐν ὑπατείᾳ αὐτοῦ τε καὶ Βαρωνιανοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , ὃν ἐν Ἀγκύρᾳ τῆς Γαλατίας ἐπιφανέστατον ἀνηγόρευε , τῇ ἑπτακαιδεκάτῃ τοῦ Φεβρουαρίου μηός · βασιλεύσας μὲν , ὡς εἴρηται , ἀμφὶ μῆνας ὀκτὼ , ζήσας δὲ τὰ πάντα ἔτη τρία πρὸς τοῖς τοιέκοντα Περιέχει δὲ καὶ ἡ παροῦσά μοι δεκάτη τῶν ἱστοριῶν χρόνον ἐτῶν τριῶν · ὁπηνίκα κόσμου μὲν ἔτος εωοεʹ . ἀπὸ δὲ τῆς θείας τοῦ Κυρίου γεννήσεως τριακοσιοστὸν καὶ ἑβδομηκοστὸν ἐπεραίνετο
Lemmas: τίω ὁ ἐκκλησία μόνος συμβαίνω ὁ ὁ μέγας πατήρ Ἀντώνιος πρόρρησις περαίνω , ἀλλά ἕλος . πέτο καί τίς πρός ὁ ὁ κακία ἐκπλήρωσις , ὡς δείκνυμι ὁ ἐπί Οὐάλης γίγνομαι ὕστερος . Αόγος γάρ ἔχω πρίν ἢ ὁ ἐκ Ἄρειος ὁ ἐκκλησία ἐπί Κωνστάντιος κατάρχω , ὁράω κατ´ ὄναρ ὁ πολύς καί μέγας Ἀντώνιος , ἡμίονος εἰσφρέω ὁ θυσιαστήριον · σκιρτάω τε καί λακτίζω ἔνδον , καί ὁ ἱερά τράπεζα ἀνατρέπω . Διυπνίζω δέ φαίνω ὁ ὄνειρος ἐπιλύω , ὡς νόθος καί ἀλλόκοτος δόγμα ἐπιμειξία ὁ ἐκκλησία Θεός καταλαμβάνω , καί ἑτερόδοξος ἐπανάστασις ὁ ἱερά κατόρχησις τράπεζα . Ἀλ ὅτι μέν ἀψευδής ὅς τε θέα καί ὁ ἐπί οὗτος ὁ λύσις πρόρρησις , δείκνυμι ὁ τε γίγνομαι εἰς ὕστερος , καί ὅσος μετά οὗτος ἐπί ὁ ἡγεμονία Οὐάλης διαπράσσω . οὗτος μέν οὕτως . ὁ δέ βασιλεύς Ἰοβιανός ὅσος τάχος ἐκ Ἀντιόχεια ἀπαίρω ὡς ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις καί εἰς Ταροὸν ὁ ὁ Κίλιξ γίγνομαι , ἐκεῖ ὁ Ἰουλιανός σῶμα ἅπτω , ὅσος ἐπικήδειος νόμιμος ἐκτελέω · οὖον κατά πρόνοια δέ , ἀλλά κατά τις περιφορά , ἀντικρύ ὁ σορός ἢ ὁ Μαξιμῖνος κατέχω ὀστέον , ὁ νεκρός ἐκεῖνος κατατίθημι , λεωφόρος ἀπ´ ἀλλήλων ὁ θήκη διατειχίζω . ἐκεῖσε δέ ὕπατος ἀναγορεύω , ἐπί ὁ Κωνσταντῖνος ὁ ὅρμημα τίθημι · ἐκεῖθεν ἐπί ὁ Βόσπορος γίγνομαι , ἐν τις χῶρος ΔΣ μεθόριος εἰμί Γαλατία καί Βιθυνία · Δαδάστανα δέ ὁ χωρίον ὁ ὄνομα · ἔνθα καί ὁ σύγκλητος αὐτός καθυπήντο , καί ὁ προρρηθείς Θεμίστιος ὁ ἐπι αὐτός ἐκδίδωμι υπατικονλογος ἀναγιγνώσκω · ὅς καί ἐν Κωνσταντινούπολις εἰς ὕστερος ἐπιδείκνυμι ἐπί παρρησία πολύς . αὐτός δδʹ ἐκεῖσε χειμών ἐπίκειμαι πολύς ἐν τις καταλύω σταθμός , τροφή τε πολύς ἀφειδής μετέχω , ἐν οἰκίσκος τις ἄρτι πρόσφατος ἐκ τίτανος δέχομαι ὁ κόνις , πρός ὕπνος εὐθύς κατακλί . νω . Ζεύς δέ ὁ ἀλέω ἐγγίγνομαι , πυρός ἀνάπτω πολύς , νοτίς ἐκ ὁ νεοχριθεος τοιπ́ω ἀναδοβεῖσα , ἠρέμα διά ὁ ῥίς παραδύομαι · καί ὅς Σ εναπνευστικα πόρος ἐμφράσσω , εἰς πνιγμονή ἐλαύνω ὁ βασιλεύς . καί οὗτος διαφθείρω , τελευτάω ὁ βίος , ἀμφί ὀκτώ μείς ὁ βασίλεια διαγίγνομαι · ἀνήρ οὐτάω καλός τε ἀγαθός , ἐφίημι οἶς καί ὁ δημόσιος καί ὁ ὁ ἐκκλησία πράσσω εἄν εὐτυχής εἰμί μή ἐξαπίνης ὁ θάνατος ἐφίστημι τοσοῦτος καλός ὁ Ῥωμαῖος δυστυχέω ποιέω . τελευτάω δέ ἐν ὑπατεία αὐτός τε καί βαρωνιανω ὁ υἱός αὐτός , ὅς ἐν Ἄγκυρα ὁ Γαλατία ἐπιφανής ἀναγορεύω , ὁ ἑπτακαιδέκατος ὁ Φεβρουάριος μόη · βασιλεύω μέν , ὡς εἴρω , ἀμφί μείς ὀκτώ , ζῶ δέ ὁ πᾶς ἔτος τρεῖς πρός ὁ τοιεκων περιέχω δέ καί ὁ πάρειμι ἐγώ δέκατος ὁ ἱστορία χρόνος ἔτος τρεῖς · ὁπηνίκα κόσμος μέν ἔτος εωοεʹ . ἀπό δέ ὁ θεῖος ὁ κύριος γέννησις τριακοσιοστός καί ἑβδομηκοστός περαίνω