cogPG.PG146 616
· καὶ χόματα πλεῖστα αἴφνη ἀναδοθῆναι , αἱ ὄρη τε μεγάλα σχεδιασθῆναι · ὑπερβῆναι δὲ καὶ τὴν θάλασσαν τοὺς οἰκείους ὅρους · καὶ νεκροὺς ἰχθύας καὶ τῶν μάλα μεγέθει ἐπισήμων ὡς ἀπὸ σφενδόνης ἐκπέμπειν · πολλάς τε νήσους τῶν ἐν αὐτῇ . τῇ καταδῦναι , ἐς δεῦρο ἀφανεῖς γενομένας · καὶ πλοῖα τῶν ὑδάτων ἀθρόον ὑπονοστησάντων ἐπὶ ξηρᾶς ὁφθῆναι , μέσῳ τῷ πελάγει ἐπ´ ἀκινήτοις ἑστῶτα . Μετέσχε δὲ τῶν ἐκ σεισμοῦ δεινῶν τὰ πολλὰ Πιβιυνία τε καὶ Ἑλλήσποντος , ἑκατέρα τε Φρυγία , καὶ τὴς ἕω τὰ πλεῖστα , ὡς εἴρηται . Καὶ τὸ πλέον δὲ τῆς κσπέρας ἐπέδραμε . Πολλῷ δὲ χρόνῳ τὸ πάθος ἐπικρατῆσαν , οὐχ ὥσπερ τὸ καταρχὰς ἐπέβαλεν , οὕτω καὶ διέμεινε σφοδρότερον ἐπιόν · ἀλλ´ ἔληγε κἀκεῖνο ἠρέμα τῷ χρόνῳ , ἕως οὖ παντάπαν ἀπέλιπε . Τὸ μὲν οὗν πάθος τοιοῦτον · οἱ δὲ τὴν Βύζαντος οἰκοῦντες , εἰς δέος μέγιστον καταστάντες , καὶ τὰ συμπτώματα δεδοικότες , τὰ τείχη λιπόντες , ἐκτὸς τῆς πόλεως ἦσαν , ἐν τῷ λεγομένῳ Κάμπῳ ποιούμενοι τὰς διατριβὰς , συνεχεῖς δεήσεις αύναμα βασιλεῖ Θεοδοσίῳ καὶ Πρόκλῳ τῷ πατριάρχῃ ποιούμενοι , ἐκδυσωποῦντες ἵλεων γενέσθαι Θεὸν , καὶ τῶν ἐπικειμένων ἀπαλλάττειν δεινῶν . Καί ποτε ῥαγδαιότερον τοῦ σεισμοῦ ἐπιβρίσσντος , σφόδρα τε παλλομένης καὶ ὡσανεὶ κυματιζομένης τῆς γῆς , καὶ ἐκ βάθρων ἀνασπασθῆναι προσδοκωμένης , λιτῆς ἀγομένης , πάντες σύνδακρυς ἦσαν , ἐκ βάθους τὸν ἄνωθεν ἔλεον ἐκκαλούμενοι Τννικαῦγα δὲ ἡαλιλπαράδοξον ἠκολούθει , πάντα νοῦν ἐκβαῖνον ὡσανεὶ καὶ διάνοιαν . Αῖφνης γὰρ ἐκ μέσου πάντων ὁρώντιν θεία τινὶ δυνάμει , παιδίον εἰς ἀέρα μετέωρον ἦρτο · καὶ τῷ οὐρανίῳ κύματι προσπελάσαν ὡς ἀφανὲς τοῦ λοιποῦ εἶναι , θείας ἐν μεθέξει φωνῆς γίνεται , ὅπως ἀγγέλοις ἔθος Θεὸν ἀνυμνεῖν . Ὡς δὲ ταῦτ´ ἤκουσεν , ὀπίσω πάλιν ἐτιτραπῆναι τὴν αὐτὴν ἀερίαν ὁδὸν κατελθεῖν · ἀναγγεῖλαί τε καὶ τῷ ἐπισκόπῳ Πρόκλῳ , βασιλεῖ τε αὖ , καὶ τῷ πλήθει παντὶ , λιτανεύοντάς τε καὶ ἄλλως ἀνυμνεῖν ᾑρημένους Θεὸν , καὶ ταυτὶ κατὰ λέξιν λέγειν τὰ ῥήματα , ἅπερ ἀκούσειε καὶ ἀδόντων ἀγγέλων · Ἅγιος ὁ Θεὸς , ἅγιος ἰσχυρὸς , ἅγιος ἀθάνατος , ἐλέησον ἡμᾶς . ὴ δῆτα Πρόκλος ἀκούσας , αὐτίκα οὕτω ψάλλειν τῷ πλήθει ἐκέλευνεν . Ὁ δὲ σεισμὸς εὐθὺς ἔστη , λήξας . παντάπασι . Βασιλεὺς δὲ Θεοδόσιος καὶ ἡ ὑαυμαστὴ γυναικῶν Πουλχερία , τῷ παραδόξῳ ἀγασθέντες τοῦ θαύματος , βασιλικῷ θεσπίσματι εὐθὺς ἐπεκύρουν κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τὸν θεῖον τουτονὶ ὕμνον ἐξάδεσθαι . Ἐξ ἐκείνου τε ἡ Χριστοῦ Ἐκκλησία σοῶτον παραλαβοῦσα , οὐ καθ´ ἑκάστην ἡμέραν μόνον , ἀλλὰ καὶ ἁπλῶς εἰπεῖν , κατὰ πᾶσαν ἔναρξιν ὕμνου εοῦ τοῦτον πρὸ πάντων πλατεῖ τῷ στόματι καθηγεῖται . Τὸ μέντοι παιδίον μετὰ τὴν τῶν λόγων διακονίαν εὐθὺς ἐτελεύτα τὸν βίον · καὶ κατὰ τὴν Μεγόλην ἐκκλησίαν , ἢ τῆς Εἰρήνης ἐστὶν ἐπώνυμος · κατετέθη . Ὁ δὲ τόπος ὦ διαέριον ἤρθη , Ὕψωμα θεῖον τοῦ λοιποῦ ἐπεκλήθη , πρὸς νότον ἄνεμον τῆς Κωνοταντίνου ὁρῶν . Ἐπεὶ δὲ τοῦ τῶν σεισμῶν δέους ἀπήλλακτο βασιλεὺς , αὐτίκα τὰ τῆς Κωσταντίνου
Lemmas: · καί χοματη πλεῖστος αἴφνω ἀναδίδωμι , ὁ ὄρος τε μέγας σχεδιάζω · ὑπερβαίνω δέ καί ὁ θάλασσα ὁ οἰκεῖος ὅρος · καί νεκρός ἰχθύς καί ὁ μάλα μέγεθος ἐπίσημος ὡς ἀπό σφενδόνη ἐκπέμπω · πολύς τε νῆσος ὁ ἐν αὐτός . ὁ καταδύω , εἰς δεῦρο ἀφανής γίγνομαι · καί πλοῖον ὁ ὕδωρ ἀθρόος ὑπονοστέω ἐπί ξηρός ὁράω , μέσος ὁ πέλαγος ἐπι ἀκίνητος ἵστημι . μετέχω δέ ὁ ἐκ σεισμός δεινός ὁ πολύς πιβιυνιον τε καί Ἑλλήσποντος , ἑκάτερος τε Φρυγία , καί σής ἠώς ὁ πλεῖστος , ὡς εἴρω . καί ὁ πλέω δέ ὁ κσπέρας ἐπιτρέχω . πολλός δέ χρόνος ὁ πάθος ἐπικρατέω , οὐ ὥσπερ ὁ καταρχή ἐπιβάλλω , οὗτος καί διαμένω σφοδρός ἔπειμι · ἀλ λήγω ἐκεῖνος ἠρέμα ὁ χρόνος , ἠώς οὖον παντάπας ἀπολείπω . ὁ μέν ἐν πάθος τοιοῦτος · ὁ δέ ὁ Βύζας οἰκέω , εἰς δέος μέγας καθίστημι , καί ὁ σύμπτωμα δείδω , ὁ τεῖχος λίπος , ἐκτός ὁ πόλις εἰμί , ἐν ὁ λέγω Κάμπος ποιέω ὁ διατριβή , συνεχής δήω αὔναμος βασιλεύς Θεοδόσιος καί Πρόκλος ὁ πατριάρχης ποιέω , ἐκδυσωπέω ἵλαος γίγνομαι θεός , καί ὁ ἐπίκειμαι ἀπαλλάσσω δεινός . καί ποτός ῥαγδαῖος ὁ σεισμός ἐπιβρίζω , σφόδρα τε πάλλω καί ὡσανεί κυματίζω ὁ γῆ , καί ἐκ βάθρον ἀνασπάω προσδοκάω , λιτός ἄγω , πᾶς σύνδακρυς εἰμί , ἐκ βάθος ὁ ἄνωθεν ἔλεος ἐκκαλέω Τννικαῦγα δέ ἡαλιλπαράδοξον ἀκολουθέω , πᾶς νόος ἐκβαίνω ὡσανεί καί διάνοια . αἴφνης γάρ ἐκ μέσος πᾶς ὁράω θεῖος τις δύναμις , παιδίον εἰς ἀήρ μετέωρος αἴρω · καί ὁ οὐράνιος κῦμα προσπελάζω ὡς ἀφανής ὁ λοιπός εἰμί , θεῖος ἐν μετέχω φωνή γίγνομαι , ὅπως ἄγγελος ἔθος θεός ἀνυμνέω . ὡς δέ ταῦ ἀκούω , ὀπίσω πάλιν τρέπω ὁ αὐτός ἀέριος ὁδός κατέρχομαι · ἀναγγέλλω τε καί ὁ ἐπίσκοπος Πρόκλος , βασιλεύς τε αὖος , καί ὁ πλῆθος πᾶς , λιτανεύω τε καί ἄλλως ἀνυμνέω αἱρέω θεός , καί οὗτος κατά λέξις λέγω ὁ ῥῆμα , ὅσπερ ἀκούω καί ἀείδω ἄγγελος · Ἅγιος ὁ θεός , ἅγιος ἰσχυρός , ἅγιος ἀθάνατος , ἐλεέω ἐγώ . ἤ δῆτα Πρόκλος ἀκούω , αὐτίκα οὗτος ψάλλω ὁ πλῆθος κελεύω . ὁ δέ σεισμός εὐθύς ἵστημι , λήγω . παντάπασι . Βασιλεύς δέ Θεοδόσιος καί ὁ ὑαυμαστὴ γυνή Πουλχερία , ὁ παράδοξος ἀγάζω ὁ θαῦμα , βασιλικός θέσπισμα εὐθύς ἐπικυρόω κατά πᾶς ὁ οἰκέω ὁ θέω οὗτος ὕμνος ἐξᾴδω . ἐς ἐκεῖνος τε ὁ Χριστός ἐκκλησία σοέω παραλαμβάνω , οὖον καθ´ ἕκαστος ἡμέρα μόνος , ἀλλά καί ἁπλόος εἶπον , κατά πᾶς ἔναρξις ὕμνος ἑός οὗτος πρό πᾶς πλατύς ὁ στόμα καθηγέομαι . ὁ μέντοι παιδίον μετά ὁ ὁ λόγος διακονία εὐθύς τελευτάω ὁ βίος · καί κατά ὁ Μεγόλην ἐκκλησία , ἢ ὁ Εἰρήνη εἰμί ἐπώνυμος · κατατίθημι . ὁ δέ τόπος εἰμί διαέριος ἀραρίσκω , ὕψωμα θέω ὁ λοιπός ἐπικαλέω , πρός νότος ἄνεμος ὁ κωνοταντινοος ὁράω . ἐπεί δέ ὁ ὁ σεισμός δέος ἀπαλλαξείω βασιλεύς , αὐτίκα ὁ ὁ Κωσταντίνου