cogPG.PG146 339
τοῦ Υἱοῦ , οὐκ ὤν ποτε κατ´ αὐτοὺς Πατήρ . Εἰ δὲ ἀεὶ Πατήρ ἐστιν , ὑφεστῶτος δηλονότι τοῦ ἐξ αὐτοῦ ἀληθινοῦ , καὶ οὐ κατ´ ἀπόῤῥοιαν γεννήματοσἀπαθὴς γὰρ ὁ Θεός · πῶς οὐκ ἄφρων καὶ μανιώδης , ὁ , Ἦν ὅτε οὐκ ἦν , φρονῶν τὸν Υἱὸν , δι´ οὗ τὰ πάντα εἰς τὸ εἶναι κατὰ χάριν συνέστη ; Οἱ γοῦν ἡμέτεροι κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην Πατέρες , ὧν ἐκπεσόντες οὗτοι εἰκότως ἀπάτορες γεγόνασιν . ἐν Νικαία σινελθόντες , ἀναθεματίσαντες τὴν Ἀρείου κακοδοξίαν , ἦν ὁ νεώτερος οὗτος νῦν προΐσταται , οὐχ ἑτεροούσιον , ἂ νῦν ἡμᾶς εἰπεῖν καταναγκάζεις , τὸν Υἱὸν εἰρήκασι τοῦ Πατρὸς , ἀλλ´ ἐκ τῆς αὐτοῦ οὐσίας · ὃ καλῶς μετ´ εὐσεβοῦς διανοίας νοήσαντες , ἐκ πολλῆς τῶν θείων ῥημάτων συλλογῆς ὁμοούσιον ὡμολόγησαν . Τὰ δὴ τοιαῦτα καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια λέγον τας καθεῖρξεν ἡμερῶν πολλῶν , οἰόμενος τῆς εὐσεβοῦς μετακινήσειν γνώμης . Οἱ δὲ μᾶλλον , ὥσπερ ἐν σταδίῳ τῶν ἀθλητῶν οἱ γενναιότατοι , δειλίαν πᾶσαν ἀποσβέσαντες , ἐπαλείφοντες ἑαυτοὺς τοῖς τῶν Πατέρων διὰ θείων λογισμῶν ἀνδραγαθήμασι , γενναιότατον εἶχον περὶ τὴν εὐσέβειαν τὸ φρόνημα , γυμνάσιον ἀρετῆς τὰς στρέβλας ἡγούμενοι . Οὕτω τοίνυν ἀγωνιζομένων , καὶ θέατρον , ὡς ὁ μακάριος Ἀπόστολος γράφει , γενομένων καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις , ἐπέτρεχεν ἡ πόλις ἅπασα , ἀθλητὰς θεασομένη Χριστοῦ , καρτερίᾳ τοῦ βασανίζοντος δικαστοῦ νικῶντας τὰς μάστιγας , καὶ τρόπαια δι´ ὑπομονῆς κατὰ ἀσεβείας ἐπαίροντας , καὶ θριάμβους κατὰ Ἀρειανῶν ἐπιδεικνυμένους · οὓς ὑποτάξας ὁ πικρὸς οὗτος παλέμιος δι´ ἀπειλῶν καὶ ἀπάτης , τοῖς εἰς Χριστὸν ἀσεβοῦσιν ἐκδώσειν ἐνόμιζεν . Ἀποκακήσας τοιγαροῦμ ταῖς τῶν βασάνων δι´ ἐπινοίας χαλεπῆς προσβολαῖς , κσάυσν τῶν λαῶν ὀδυρομένων ποικίλως διὰ πολλὰ τῷ θρήνῳ , ὁ πικρὸς καὶ πάσης ἀποδίων φιλανθρωπίας , τὰ συνήθη πάλιν πρὸς ἀταξίαν συναθροίσας πλήθη , ἐπὶ κρίσιν αὐτοὺς , μᾶλλον δὲ ἕωλον κατάκρισιν , καλεῖ πρὸς τῷ τῆς θαλάσσης λιμένι , . πολιωνήτων συνήθως κατ´ αὐτῶν ἐπαφιεμένων τῶν βοῶν παρὰ τῶν εἰδωλολατρῶν καὶ τῶν Ἰουδαίων · καὶ μὴ θελησάντων εἶξαι τῇ προφανεῖ δυσσεβείᾳ τῶν Ἀρειομανιτῶν ἀποφμίνεται , τῶν λαῶν πρὸ τοῦ δικαστορίου πάντων ὁδυρομένων , τῆς Ἀλεξανδρείας μεταναστάντας , τὴν Ἡλιούπολιν τῆς Φοινίκης οἰκῆσαι . Ἔνθα τῶν ἐνοικούντων οὐδεὶς , κἂν ἀκοῦσαι τὸ τοῦ Χριστοῦ ἀνέχηται ὄνομα , εἰδωλικοὶ γάρ οἱ πάντες , παρ´ αὐτὰ σκάφους ἐπιβῆναι προστάξας , αὐτὸς ἑστηκώς ἐπὶ τοῦ λιμένος · πλησίον γὰρ ἐν δημοσίῳ λουτρῷ τὴν κατάρισιν κατ´ αὐτῶν ὥρισε , γυμνὸνἐπιοεικνύμενος τὸ ξίφος , νομίοας ἐκ τούτου φοβεῖν τοὺς τῇ διστόμῳ μαχαίρᾳ τοὺς πολεμίους δαίμονας πολλάκις κατατρώσαντας . Οὕτω δὴ οὖν ἀποπλεῖν αὐτοὺς
Lemmas: ὁ υἱός , οὐ εἰμί ποτός κατ´ αὐτός Πατήρ . εἰμί δέ ἀεί Πατήρ εἰμί , ὑφίστημι δηλονότι ὁ ἐκ αὐτός ἀληθινός , καί οὖον κατ´ ἀπόρροια γεννήματοσἀπαθὴς γάρ ὁ Θεός · πῶς οὐ ἄφρων καί μανιώδης , ὁ , ἦς ὅτε οὐ εἰμί , φρονέω ὁ υἱός , δις ὅς ὁ πᾶς εἰς ὁ εἰμί κατά χάρις συνίστημι ; ὁ γοῦν ἡμέτερος κατά πᾶς ὁ οἰκέω πατήρ , ὅς ἐκπίτνω οὗτος εἰκότως ἀπάτωρ γίγνομαι . ἐν Νίκαια συνέρχομαι , ἀναθεματίζω ὁ Ἄρειος κακοδοξία , εἰμί ὁ νέος οὗτος νῦν προίστημι , οὐ ἑτεροούσιος , ὅς νῦν ἐγώ εἶπον καταναγκάζω , ὁ υἱός εἴρω ὁ πατήρ , ἀλ ἐκ ὁ αὐτός οὐσία · ὅς καλῶς μετέ εὐσεβής διάνοια νοέω , ἐκ πολύς ὁ θεῖον ῥῆμα συλλογή ὁμοούσιος ὁμολογέω . ὁ δή τοιοῦτος καί ὁ οὗτος παραπλήσιος λέγω ὅς κατείργω ἡμέρα πολύς , οἴομαι ὁ εὐσεβής μετακίνησις γνώμη . ὁ δέ μᾶλλον , ὥσπερ ἐν στάδιον ὁ ἀθλητής ὁ γενναῖος , δειλία πᾶς ἀποσβέννυμι , ἐπαλείφω ἑαυτοῦ ὁ ὁ Πατέρων διά θεῖον λογισμός ἀνδραγάθημα , γενναῖος ἔχω περί ὁ εὐσέβεια ὁ φρόνημα , γυμνάσιον ἀρετή ὁ στρέβλη ἡγέομαι . οὕτως τοίνυν ἀγωνίζομαι , καί θέατρον , ὡς ὁ μακάριος ἀπόστολος γράφω , γίγνομαι καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος , ἐπιτρέχω ὁ πόλις ἅπας , ἀθλητής θεάομαι Χριστός , καρτερία ὁ βασανίζω δικαστής Νίκη ὁ μάστιξ , καί τρόπαιον δις ὑπομονή κατά ἀσέβεια ἐπαίρω , καί θρίαμβος κατά Ἀρειανός ἐπιδείκνυμι · ὅς ὑποτάσσω ὁ πικρός οὗτος παλέμιος δις ἀπειλέω καί ἀπάτη , ὁ εἰς Χριστός ἀσεβέω ἐκδίδωμι νομίζω . Ἀποκακέω τοιγαροῦμ ὁ ὁ βάσανος δις ἐπίνοια χαλεπός προσβολή , κσάυσν ὁ λαός ὀδύρομαι ποικίλως διά πολύς ὁ θρῆνος , ὁ πικρός καί πᾶς ἀποδία φιλανθρωπία , ὁ συνήθης πάλιν πρός ἀταξία συναθροίζω πλῆθος , ἐπί κρίσις αὐτός , μᾶλλον δέ ἕωλος κατάκρισις , καλέω πρός ὁ ὁ θάλασσα λιμήν , . πολιωνητης συνήθης κατ´ αὐτός ἐπαφίημι ὁ βοῦς παρά ὁ εἰδωλολάτρης καί ὁ Ἰουδαῖος · καί μή ἐθέλω ἔοικα ὁ προφανής δυσσέβεια ὁ Ἀρειομανίτης ἀποφαίνω , ὁ λαός πρό ὁ δικαστοριον πᾶς ὀδύρομαι , ὁ Ἀλεξάνδρεια μετανίστημι , ὁ Ἡλιούπολις ὁ Φοινίκη οἰκέω . ἔνθα ὁ ἐνοικέω οὐδείς , κἀν ἀκούω ὁ ὁ Χριστός ἀνέχω ὄνομα , εἰδωλικός γάρ ὁ πᾶς , παρ´ αὐτός σκάφος2 ἐπιβαίνω προστάσσω , αὐτός ἵστημι ἐπί ὁ λιμήν · πλησίος γάρ ἐν δημόσιος λουτρόν ὁ καθάρισις κατ´ αὐτός ὁρίζω , γυμνὸνἐπιοεικνύμενος ὁ ξίφος , νόμιος ἐκ οὗτος φοβέω ὁ ὁ δίστομος μάχαιρα ὁ πολέμιος δαίμων πολλάκις κατατιτρώσκω . οὕτως δή οὖν ἀποπλέω αὐτός