cogPG.PG146 121
δόγμα · τὸ δὲ πρᾶγμα τοῖς ἀμφὶ Εὐσέβιον τε καὶ Θέογνιν , ἐπὶ τὸ χεῖρον τὴν ἐπίδοσιν προσλαμβάνον καὶ καθεκάστην ὡς εἰπεῖν ἀναπτόμενον κατὰ Κγνώμην ἐκείνοις προὐχώρει . Καί γε διὰ σπουδῆς · εἶχον καὶ τὸ δόξαν ἀγαγεῖν εἰς πέρας . Τὸ δ´ ἦν ἔτι τῶν ὁμοφρόνων αὐτοῖς τῆ Ἀλεξανδρείᾳ ἱεραρχεῖν καταστῆσαι . Ἀλλὰ φθάνει τὴν βουλὴν αὐτῶν διλύσας ἐκ τῆς ἑσπέρας ἐπανιών Ἀθανάσιος , ἐνὸς τῶν Αὐγούστων , τοῦ νεωτέρου δηλαδὴ Κωνσταντί νου , ὅς τῶν πρὸς ἑοπέραν Γαλατῶν ἦρχε , γράμμασιν ὡπλισμένος . Μαθὼν γὰρ , ὡς ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ὁκαώνυμος τὴν ἐξερίαν ταῖς διαθήκαις ἀνεῖλε , τὴν κάθοδον αὐτῷ ἐπιτρέψας , τὴν Ἀλεξάνδρειαν καταλαβεῖν παρεσκεύαζεν . Ἃ δ´ οὖν ἐπεφέρετο νράμματα , οὕτως ἐπὶ λέξεως εἶχον · « Κωνσταν-ῖ νος Καῖσαρ τῷ λαῷ τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας Ἀλεξανδρέων . Οὐδὲ τῆς ὑμετέρας ἱερᾶς ἐννοίας ἀποπεφευγέναι τὴν γνῶσιν οἶμαι , διὰ τί τὸν Ἀθανάσιον τὸν τοῦ προσκυνητοῦ νόμου ὑποφήτην πρὸς καιρὸν εἰς τὰς Γαλλίας ἀπεστάλθαι ἐγεγόνει · ἵνα ἐπειδὴ ἡ ἀγριότης τῶν αἱμοβόρων αὐτοῦ καὶ πολεμίων ἐχθρῶν εἰς κίνδυνον τῆς ἱερᾶς αὐτοῦ κεφαλῆς ἐπέμενε , μὴ ἄρα διὰ τῆς τῶν φαύλων διαστροφῆς ἀνήανεστα ὑποστῆ · πρὸς τὸ διαπαῖξαι τοίνον ταύτην , ἀφῃρέθη τῶν φαράγγων τῶν ἐπικειμένων αὐτῷ ἀνδρῶν , καὶ ὑπ´ ἐμοὶ διάγειν κεκέλεοσται οὗτος ὥς ἐν ταύτῃ τῇ πόλει ἐν ᾗ διέτριβε , πᾶσι τοῖς ἀναγκαίοις ἐμπλεονάζειν · εἰ καὶ τὰ μάλιστα αὐτοῦ ἡ ἀοίδιμος ἀρετὴ ταῖς θείαις πεποιθυῖα βοηθείαις , καὶ τὰ τῆς τραχυτέρας τύχης ἄχθη ἐξουθενεῖ . Τοιγαροῦν εἰ καὶ τὰ μάλιστα πρὸς τὴν προσφιλεστέτην ὑμῶν θεοσέθειαν ὁ δεσπότης ἡμῶν ὁ τῆς μακαρίας μνήμης Κωνσταντῖνος , καὶ σεβαστὸς ὁ ἐμς πατὴρ , τὸν αὐτὸν ἐπίσκοπον τῷ ἰδίῳ τόπῳ παρα σχῖν προῄρητο · ὅμως ἐπειδὴ ἀνθρωπίνῳ κλήρῳ προληφθεὶς , πρὸ τοῦ τὴν εὐχὴν πληρῶσαι ἀνεπαύσατο , ἀκόλουθον ἡγησάμην τὴν προαίρεοιν τοῦ τῆς θρίας μνήμης βασιλέως διαδεξάμενος πληρῶσαι Ὅστις ἐπειδὰν τῆς ὑμετέρας τύχῃ προσόψεως , ὧσης αἰδοῦς παρ´ ἐμοῦ τετύχηκε γνώσεσθε . Οὐ γὰρ θαυμαστὸν εἴ τι δ´ ἂν ὑπὲρ αὐτοῦ πεποίηκα · καὶ γὰρ τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἥ τε τοῦ ὑμετέρου πόθου εἰκὼν , καὶ τὸ τηλικούτου ἀνδρὸς σχῆμα , εἰς τοῦτο ἐκίνει καὶ προέτρεπεν . Ἰ θεία πρόνοια ὑμᾶς διαφυλάξοι , ἀδελφοὶ ἀγαπητοί . » Κατὰ δὴ τὴν γραφήν ταύτην ἡδέως παρὰ τοῖς Ἀλεξανδρεῦσιν εἰσδεχθεις Ἀθανάσιος , τὰς κατ´ Αἴγυπτον ἐκκλησίας διεῖπεν . Οἱ δὲ περὶ Εὐσέβιον , οἷά τινι βέλει τῇ καθόδῳ ἐκείνου πληγέντες , διαβάλλειν αὖθις καὶ στασιάζειν ἐπεχείρουν , καὶ πράγματα παρεῖχον ἑτέρων διαβολῶν . Ὅσον γὰρ τάχος ἐς βασιλέα φοιτῶντες , ὡς στασιώδη διέβαλον , καὶ ὡς τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν συγχέοντα . Δίχα γὰρ γνώμης ἐπισκόπων ἑαυτῷ τὴν ἐπὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἐπέτρεψεν εἴσοδον . Ἰπὶ τόσον δὲ τὸν βασιλέα ἠρέθισαν , ὡς αὐτὸν αὖθις ὰ πελάσαι τοῦ θρόνου , ὡς αὐτίκα δὴ μάλα ἐροῦμεν . Τηνικαῦτα δὲ καὶ Εὐσέβιος ὃς τὴν Παμφίλου ἐπωΞθ
Lemmas: δόγμα · ὁ δέ πρᾶγμα ὁ ἀμφί Εὐσέβιος τε καί Θέογνις , ἐπί ὁ χείρων ὁ ἐπίδοσις προσλαμβάνω καί καθεκάστην ὡς εἶπον ἀνάπτω κατά Κγνώμην ἐκεῖνος προχωρέω . καί γε διά σπουδή · ἔχω καί ὁ δόξα ἄγω εἰς πέρας . ὁ δδʹ εἰμί ἔτι ὁ ομόφρων αὐτός τῆ Ἀλεξάνδρεια ἱεραρχέω καθίστημι . ἀλλά φθάνω ὁ βουλή αὐτός διαλύω ἐκ ὁ ἑσπέρα ἐπανέρχομαι Ἀθανάσιος , εἷς ὁ Αὔγουστος , ὁ νέος δηλαδή Κωνσταντί νόος , ὅς ὁ πρός ὄπερα Γαλάτης ἄρχω , γράμμα ὁπλίζω . μανθάνω γάρ , ὡς ὁ πατήρ αὐτός καί ὁκαώνυμος ὁ ἐξερίαν ὁ διαθήκη ἀναιρέω , ὁ κάθοδος αὐτός ἐπιτρέπω , ὁ Ἀλεξάνδρεια καταλαμβάνω παρασκευάζω . ἁ δδʹ οὖν ἐπιφέρω νράμματα , οὕτως ἐπί λέξις ἔχω · « Κωνσταν-ῖ Μύκονος Καῖσαρ ὁ λαός ὁ καθολικός ἐκκλησία Ἀλεξανδρεύς . οὐδέ ὁ ὑμέτερος ἱερός ἔννοια ἀποφεύγω ὁ γνῶσις οἴομαι , διά τίς ὁ Ἀθανάσιος ὁ ὁ προσκυνητής νόμος ὑποφήτης πρός καιρός εἰς ὁ Γαλλία ἀποστέλλω γίγνομαι · ἵνα ἐπεί ὁ ἀγριότης ὁ αιμοβόρος αὐτός καί πολέμιος ἐχθρός εἰς κίνδυνος ὁ ἱερός αὐτός κεφαλή ἐπιμένω , μή ἄρα διά ὁ ὁ φαῦλος διαστροφή ἀνήανεστα ὑφίστημι · πρός ὁ διαπαίζω τόνος οὗτος , ἀφαιρέω ὁ φάραγξ ὁ ἐπίκειμαι αὐτός ἀνήρ , καί ὑπό ἐγώ διάγω κελέω οὗτος ὅς ἐν οὗτος ὁ πόλις ἐν ὅς διατρίβω , πᾶς ὁ ἀναγκαῖος ἐμπλεονάζω · εἰμί καί ὁ μάλιστα αὐτός ὁ ἀοίδιμος ἀρετή ὁ θεῖος πείθω βοήθεια , καί ὁ ὁ τραχύς τυγχάνω ἄχθος ἐξουθενέω . τοιγάρ εἰμί καί ὁ μάλιστα πρός ὁ προσφιλής σύ θεόω ὁ δεσπότης ἐγώ ὁ ὁ μακάριος μνήμη Κωνσταντῖνος , καί σεβαστός ὁ ΕΜΣ πατήρ , ὁ αὐτός ἐπίσκοπος ὁ ἴδιος τόπος παρά σχῖν προλέγω · ὅμως ἐπεί ἀνθρώπινος κλῆρος προλαμβάνω , πρό ὁ ὁ εὐχή πληρόω ἀναπαύω , ἀκόλουθος ἡγέομαι ὁ προαιρέω ὁ ὁ Θρία μνήμη βασιλεύς διαδέχομαι πληρόω ὅστις ἐπειδάν ὁ ὑμέτερος τυγχάνω πρόσοψις , ὠθέω αἰδώς παρ´ ἐγώ τυγχάνω γιγνώσκω . οὖον γάρ θαυμαστός εἰμί τίς δδʹ εἄν ὑπέρ αὐτός ποιέω · καί γάρ ὁ ἐμός ψυχή ὅς τε ὁ ὑμέτερος πόθος εἰκών , καί ὁ τηλικόσδε ἀνήρ σχῆμα , εἰς οὗτος κινέω καί προτρέπω . εἷς θεῖος πρόνοια σύ διαφυλάσσω , ἀδελφός ἀγαπητός . » κατά δή ὁ γραφεύς οὗτος ἡδύς παρά ὁ Ἀλεξανδρεύς εἰσδέχομαι Ἀθανάσιος , ὁ κατ´ Αἴγυπτος ἐκκλησία διέπω . ὁ δέ περί Εὐσέβιος , οἷος τις βέλος ὁ κάθοδος ἐκεῖνος πλήσσω , διαβάλλω αὖθις καί στασιάζω ἐπιχειρέω , καί πρᾶγμα παρέχω ἕτερος διαβολή . ὅσος γάρ τάχος εἰς βασιλεύς φοιτάω , ὡς στασιώδης διαβάλλω , καί ὡς ὁ ἐκκλησιαστικός τάξις συγχέω . δίχα γάρ γνώμη ἐπίσκοπος ἑαυτοῦ ὁ ἐπί ὁ ἐκκλησία ἐπιτρέπω εἴσοδος . ἶψ τόσος δέ ὁ βασιλεύς ἐρεθίζω , ὡς αὐτός αὖθις ά πελάζω ὁ θρόνος , ὡς αὐτίκα δή μάλα εἴρω . τηνικαῦτα δέ καί Εὐσέβιος ὅς ὁ Πάμφιλος ἐπωΞθ