cogPG.PG146 517
Κρεις . Καὶ γράφειν δὲ ἡμῖν συνεχῶς μὴ κατόκνει . ἀλλὰ καὶ πυκνότατα . Ἡς γὰρ ἔγνωμεν νῦν , οὐκέτι εἰς Σεβάστειαν , ἀλλ´ εἰς τὴν Κουκουσὸν ἐκελεύσθημεν ἀπελθεῖν , ὅπου σοι καὶ εὐκολώτερον ἐπιστέλλειν ἡμῖν . Γράφε τοίνυν ἡμῖν , πόσαι τε ἐκκλησίαι ἐπ ἔτος ὡκοδομήθησαν , καὶ τίνες ἄνδρες ἅγιοι μετέστη σαν εἰς τὸν Φοινίκην . καὶ εἴ τις πλείων γέγονε προκοπή . Καὶ γὰρ ἀπὸ Νικαίας εὑρὼν τινα μονάζοντα ἐγκεκλεισμένον , ἔπεισα αὐτὸν ἐλθεῖν πρὸς τὴν σὴλυ εὐλάβειαν , καὶ ἀπελθεῖν εἰς τὴν Φοινίκην . Εἰ παρα γέγονεν οὖν , δηλῶσαί μοι σπούδασον . Τοῦ Σαλαμῖνος ἕνεκεν χωρίου τοῦ κατὰ τὴν Κύρον κειμένου , τοῦ ὑπὸ τῆς αἱρέσεως τῶν Μαρκιωνιστῶν πολιορκουμένου , ἤμην διειλεγμένος οἷς ἐχρῆν , καὶ κατωρθωκὼς τὸ πᾶν · ἀλλ´ ἔφθην ἐκβληθείς . Εἰ τοίνυν μάθῃς τον κύριόν μου Κυριακὸν τὸν ἐπίσκοπον ἐπὶ τῆς Κων . σταντινουπολιτῶν διατρίβειν , ἐπίστειλον αὐτῷ ταύτης ἕνεκεν τῆς ὑποθέσεως , καὶ τὸ πᾶν ἀνύειν δυνήσεται . Πάντας καὶ μάλιστα τοὺς παῤῥησίαν ἔχοντας πρὸς τὸν Θεὸν παρακάλει πολλῇ κεχρῆσθαι τῇ εὐχῇ ,, πολλῇ τῇ ἐκτενείᾳ , ὥστε τὸ τῆς οἰκουμένης τοῦτο ναυάγιον παύσασθαι · ἀφόρητα γὰρ καὶ τὴν Ἀσίαν νατέλαβε κακὰ , καὶ ἑτέρας δὲ πόλεις καὶ ἐκκλησίας . ἅπερ , ἵνα μὴ δοκῶ διενοχλεῖν , ἀφεὶς τὸ καθέκαστον λέγειν , ἐκεῖνο μόνον ἐρῶ , ὅτι εὐχῶν πολλῶν χρεία καὶ δεήσεων ἐκτενῶν . » Καὶ πάλιν ἐν ἄλλῃ τῶν ἐπιστολῶν οὕτω φησίν · « Εἰ γὰρ καὶ δεσμωτήοιον οἰκεῖτε , καὶ ἅλυσιν περίκεισθε , καὶ μετὰ τῶν αὐκαώντων καὶ ῥυπώντων ἐστὲ κατακεκλεισμένοι , ἔνεκεν τοῦ μὴ συνθέσθαι τῆ τούτων παοανομία , ἀλλ´ οὖν σκιρτᾶτε καὶ ἀγαλλιᾶσθε , ὅτι πολλῆς ὑμῖν ἐμπορίας ὑπόθεσις ταῦτα · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς ἀνηλώθημεν ἐδαπανήθημεν , μυρίοις ἀπεθάνομεν θανάτοις . Καὶ ταῦτα ἴσασιν ἀκριβέστερον ἀναγγεῖλαι οἱ καὶ βραχεῖαν ῥοπὴν ἡμῖν συγγενόμενοι · πρὸς υὓς οὐδὲ διαλεχθῆναί τι ἐδυνήθην , ὑπὸ τῶν συνεχῶν πυρετῶν καταβεβλημένος · οὓς ἔχων καὶ ἐν νυκτὶ καὶ ἐν ἡμέρᾳ , ὁδοιπορεῖν ἠναγκαζόμην , καὶ θάλπει πολιορκούμενος , καὶ ὑπὸ τῆς τῶν ἐπιτηδείων ἐρημίας ἀπολλύμενος , καὶ τῆς τῶν προστησομένων ἀπορίας . Καὶ νὰρ τῶν τὰ μέταλλα ἐργαζομένων , καὶ τὰ δεαιιωτήρια οἰκούντων . χαλεπώτερα καὶ πεπόνθαμεν καὶ πάσχομεν . Ὀψὲ δέ ποτε καὶ μόλις ἐπέτυχον τῆς Καισαρείας , ἀπὸ χειμῶνος εἰς λιμένα ἐλθών . Ἀλλʹ ουδὲ ὁ λιμὴν οὖτος ἴσχυσεν ἀνακτήσασθαι τὰ ἀπὸ τοῦ κλυδωνίου κακά · οὕτω καθάπαξ ἡμᾶς ὁ ἔμπροσθεν χρόνος κατειργάσατο . Ἀλλ´ ὅμως ἐλθὼν εἰς τὴν Καισάρειαν , οὐ σμικρὸν ἀνέψυξα · ὅτι καὶ ὕδατος ἔπιον καθαροῦ , ὅτι καὶ ἄρτου οὐκ ὀδωδότος οὐδὲ κατεσκληκότος μετέλαβον · ὅτι οὐκέτι ἐν τοῖς κλάσμασι τῶν πίθων ἐλουόμην · ἀλλ´ εὖρον Βαλανεῖον οἷον δή ποτε · ὅτι συγκεχώρημαι τέως τῇ κλίνῃ προσηλῶσθαι . Ἐνῆν καὶ πλείονα τούτον εἰπεῖν · ἀλλ´ ἵνα μὴ σφόδρα λυπήσω , μέχρι τούτων ἵστημι , ἐκεῖνο προστιθεὶς , ὅτι μὴ παύσητε ὀνειδίζοντες τοὺς ἀναπῶντας ἡμᾶς · τοσούτους γὰρ ἔχοντες ἐραστὰς , καὶ τοσαύτην δύναμιν περιβεβλημένους , οὐδὲ αὐτῶν τυγάνομεν ὧν τυγχάνουσιν οἱ κατάδικοι , ὥστε εἰς ἡμερώτερον καὶ ἐγγύτερόν που καταδικασθῆναι τόπον
Lemmas: κρεω . καί γράφω δέ ἐγώ συνεχῶς μή κατοκνέω . ἀλλά καί πυκνός . εἰμί γάρ γιγνώσκω νῦν , οὐκέτι εἰς Σεβάστεια , ἀλ εἰς ὁ κουκουω κελεύω ἀπέρχομαι , ὅπου σύ καί εὔκολος ἐπιστέλλω ἐγώ . γράφω τοίνυν ἐγώ , πόσος τε ἐκκλησία ἔπος ἔτος οἰκοδομέω , καί τίς ἀνήρ ἅγιος μεθίστημι σάω εἰς ὁ Φοινίκη . καί εἰμί τις πλείων γίγνομαι προκοπή . καί γάρ ἀπό Νίκαια εὑρίσκω τις μονάζω ἐγκλείω , πείθω αὐτός ἔρχομαι πρός ὁ σὴλυ εὐλάβεια , καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ Φοινίκη . εἰμί παρά γίγνομαι οὖν , δηλόω ἐγώ σπουδάζω . ὁ Σαλαμίς ἕνεκα χωρίον ὁ κατά ὁ Κῦρος κεῖμαι , ὁ ὑπό ὁ αἵρεσις ὁ Μαρκιωνιστής πολιορκέω , εἰμί διαλέγω ὅς χρή , καί κατορθόω ὁ πᾶς · ἀλ φθάνω ἐκβάλλω . εἰμί τοίνυν μανθάνω ὁ κύριος ἐγώ Κυριακός ὁ ἐπίσκοπος ἐπί ὁ Κων . σταντινουπολιτης διατρίβω , ἐπιστέλλω αὐτός οὗτος ἕνεκα ὁ ὑπόθεσις , καί ὁ πᾶς ἀνύω δύναμαι . Πᾶς καί μάλιστα ὁ παρρησία ἔχω πρός ὁ θεός παρακαλέω πολύς χράομαι ὁ εὐχή ,, πολύς ὁ ἐκτένεια , ὥστε ὁ ὁ οἰκέω οὗτος ναυάγιον παύω · ἀφόρητος γάρ καί ὁ Ἀσία νατέλαβε κακός , καί ἕτερος δέ πόλις καί ἐκκλησία . ὅσπερ , ἵνα μή δοκέω διενοχλέω , ἀφίημι ὁ καθέκαστον λέγω , ἐκεῖνος μόνος εἴρω , ὅτι εὖχος πολύς χρεία καί δέησις ἐκτείνω . » καί πάλιν ἐν ἄλλος ὁ ἐπιστολή οὗτος φημί · « εἰμί γάρ καί δεσμώτης οἰκέω , καί ἅλυσις περίκειμαι , καί μετά ὁ αὐκαώντων καί ῥυπάω εἰμί κατακλείω , ἐνέλκω ὁ μή συντίθημι τῆ οὗτος παοανοεις , ἀλ οὖν σκιρτάω καί ἀγαλλιάω , ὅτι πολύς σύ ἐμπορία ὑπόθεσις οὗτος · ἐπεί καί ἐγώ ἀναλίσκω δαπανάω , μυρίος ἀποθνῄσκω θάνατος . καί οὗτος οἶδα ἀκριβής ἀναγγέλλω ὁ καί βραχύς ῥοπή ἐγώ συγγίγνομαι · πρός υἱός οὐδέ διαλέγω τίς δύναμαι , ὑπό ὁ συνεχής πυρετός καταβάλλω · ὅς ἔχω καί ἐν νύξ καί ἐν ἡμέρα , ὁδοιπορέω ἀναγκάζω , καί θάλπω πολιορκέω , καί ὑπό ὁ ὁ ἐπιτήδειος ἐρημία ἀπόλλυμι , καί ὁ ὁ προίστημι ἀπορία . καί νηρ ὁ ὁ μέταλλον ἐργάζομαι , καί ὁ δεαιιωτήρια οἰκέω . χαλεπός καί πάσχω καί πάσχω . ὀψέ δέ ποτός καί μόλις ἐπιτυγχάνω ὁ Καισάρεια , ἀπό χειμών εἰς λιμήν ἔρχομαι . ἀλλά ουδὲ ὁ λιμήν οὗτος ἰσχύω ἀνακτάομαι ὁ ἀπό ὁ κλυδώνιον κακός · οὗτος καθάπαξ ἐγώ ὁ ἔμπροσθεν χρόνος κατεργάζομαι . Ἀλ ὅμως ἔρχομαι εἰς ὁ Καισάρεια , οὖον μικρός ἀναψύχω · ὅτι καί ὕδωρ πίνω καθαρός , ὅτι καί ἄρτος οὐ ὄζω οὐδέ κατασκέλλω μεταλαμβάνω · ὅτι οὐκέτι ἐν ὁ κλάσμα ὁ πίθος λούω · ἀλ εὖρος βαλανεῖον οἷος δή ποτός · ὅτι συγχωρέω τέως ὁ κλίνη προσηλόω . ἐν-εἰμί καί πλείων οὗτος εἶπον · ἀλ ἵνα μή σφόδρα λυπέω , μέχρι οὗτος ἵστημι , ἐκεῖνος προστίθημι , ὅτι μή παύω ὀνειδίζω ὁ ἀναπίνω ἐγώ · τοσοῦτος γάρ ἔχω ἐραστής , καί τοσοῦτος δύναμις περιβάλλω , οὐδέ αὐτός τυγάνομεν ὅς τυγχάνω ὁ κατάδικος , ὥστε εἰς ἥμερος καί ἐγγύτερος ποῦ καταδικάζω τόπος