cogPG.PG146 245
ΧΙi . σάμενοι , οἱ εὐσεβείᾳ τραφέντες , εἶπον , « Ὦ βασιλεῦ καὶ νόαοις ἀρίστοις ὑπηρετούμενοι , ὡς Κωνσταντῖνος ὁ πανεύφημος βασιλεὺς , καὶ οἱ ἐκείνου παῖδες παρέδοσαν , νῦν μύσος τοσοῦτον ὁρῶντες ἔν τε βρώμασί τε καὶ πόμασιν , ὀλοφυρόμεθα τὴν ἐνέργειαν · καὶ οἴκοι μὲν θρηνοῦντες διατελοῦμεν · καὶ σοῦ δὲ παρόντος , ὡς ὁρᾷς , ἀσχάλλομεν ὀδυρόμενοι . » Ταῦτ´ ἀκούσας ὁ τύραννος , πικρὰς ἐκέλευεν ἐπιθεῖναι τούτοις πληγάς . Καὶ μετὰ πολλὰς βασάνους , καὶ τὰς κεφαλὰς ἀποτμηθῆναι προσέταττεν . Καὶ οἱ μὲν ἤγοντο · Θεὸς δὲ ὡς νικηφόροις τὰ στέφη τοῦ μαρτυρίου ἐβράβευε . Τούτων ὁ μὲν Ἰουβεντῖνος , Μαξιμῖνος δὲ ὁ ἔτερος προσηγόρευτο · οὓς δὴ καὶ ἡ Ἀντιόνου πόλις , ὡς τῆς εὐσεβείας ἀγωνιστάς προσηκόντως τιμήσασα , οὐ μόνον θήκῃ , ἀλλὰ καὶ τῇ δι ἔτους πολυτελεῖ παραδέδωκε μνήμη . ΚΕΡΑΝ.ΙΓʹ Περὶ τῶν λειψάνων τῶν ἀγίων προφητῶν Ἐλισσαίου καὶ Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου καὶ ΒαπτιγΤΟΙ . Τῶν δ´ Ἐλληνιστῶν τοιαῦτα κατὰ Χριστιανῶν παλαιιωένων ἁπανταχοῦ . καὶ τόδε τὸ πάντων ἀτοπώτατόν τε καὶ φρικωδέστατον λόγος ἐν Παλαιστίνῃ δραματουργηθῆναι κατὰ Σεβάστειαν · τὰ τοῦ προφήσου Ἐλισσαίου ὁστᾶ καὶ τὰ τοῦ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου κεῖ γὰρ καὶ ἄμφω τάφου μετέσχον ) τῶν · θηκῶν ἐξαγαγόντες , ἀλόγων τε ζώων ὀστέοις τῆς τόλμης ! ) ἐγκαταμίξαντες , καὶ πυρὶ παραδόντες , κατέκαυσαν · καὶ εἰς ἀέρα , κόνιν γεγενημένα , διέσπειραν . Τοὺς δὲ Χριστιανοὺς συλλαμβάνοντες Ἐστιν ὅτε βωμοῖς ἀναπτομένοις ὡς ἱερεῖα ἐπέῤῥιπτον · καὶ εἰς πολλήν ἄλλην ἀῤῥητουργίαν ἐξεβακχεύθησαν . Καὶ Πατροφίλου δὲ τοῦ ἐν Σκυθοπόλει τὰ λείψανα ἀνορύξαντες , τὰ μὲν ἄλλα τοῦ σώματος διεσκόρπισαν , τὸ δέ γε κρανίον ἐκείνου ἀπαιωρήσαντες , ἐνέπαιζον , οὐδέν τι μυσαρᾶς ὕβρεως ἀπολείποντες Πολλὰ δὲ καὶ ἕτερα πλεῖστα αὐτός τε καὶ Ἱουδαῖοι καὶ Ἔλληνες καθ’´ ἡυῶν ἔδρασαν · ἅπερ αὐτὸς ἀκούων καὶ ἀκριβῶς ἐπιστάμενος , οὐχ ὅπως ἤχθετο , ἀλλὰ καὶ διαφερόντως ἔχαιρε , τῆς μὲν ἐν τοῖς δρωμένοις δυσκλείας εἰς ἑτέρους ἀνιούσης , τῆς δ´ αὐτοῦ γνώμης τοῖς ἐκείνων ἔργοις περαιουμένης . Καὶ δὴ συνιδὼν μηδὲν ἐκ τῆς τοσαύτης μανίας τῷ ακοπῶ περαινόμενον , μᾶλλον μὲν οὖν ἐντεῦθεν τὸ Χοιατιανικὸν ἐπιῤῥωνύμενον φρόνημα , μηχανᾶται , τοὺ ἐν αἰτίαις ἐκβεβλημένους τῶν ἐπισκόπων , καὶ τοὺς ἀντ´ ἐκείνων τὸν θρόνον κατέχοντας , συῤδάξαι πρὸς πόλεμον , ὥσπερ ἄνωθεν διελάβομεν . Καὶ δὴ πᾶσαν ἐξουσίαν ἑκατέρᾳ παρεδίδου μοίρα , πράττειν ὅσα καὶ δυνατὰ εἴη αὐτοῖς , πρὸς τὴν οἰκείαν σύστασιν καὶ ἀσφάλειαν . Ἐξ ὧν ἐκεῖνοι πρὸς ἀλλήλους συῤῥηγνύμενοι , πολλὴν ἀσχημοσύνην καὶ μέμψιν , ὅπερ ἦν τῷ ἀποστάτῃ σπούδασμα , προσετρίβοντο τῇ εὐσεβ - ίᾳ . Καὶ ἄλλα δ´ ἕτερα τῆς αὐτοῦ κακοτεχνίας
Lemmas: Ἴ . σάμενος , ὁ εὐσέβεια τρέφω , εἶπον , « ὦ βασιλεύς καί νόα ἀγαθός ὑπηρετέω , ὡς Κωνσταντῖνος ὁ πανεύφημος βασιλεύς , καί ὁ ἐκεῖνος παῖς παραδίδωμι , νῦν μύσος τοσοῦτος ὁράω ἐν τε βρῶμα τε καί πόμα , ὀλοφύρομαι ὁ ἐνέργεια · καί οἴκοι μέν θρηνέω διατελέω · καί σύ δέ πάρειμι , ὡς ὁράω , ἀσχαλάω ὀδύρομαι . » Ταῦτ´ ἀκούω ὁ τύραννος , πικρός κελεύω ἐπιτίθημι οὗτος πληγάς . καί μετά πολύς βάσανος , καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω προστάσσω . καί ὁ μέν ἄγω · θεός δέ ὡς νικηφόρος ὁ στέφω ὁ μαρτύριον βραβεύω . οὗτος ὁ μέν Ιουβεντίνος , Μαξιμῖνος δέ ὁ ἕτερος προσαγορεύω · ὅς δή καί ὁ αντιονος πόλις , ὡς ὁ εὐσέβεια ἀγωνιστής προσήκω τιμάω , οὖον μόνος θήκη , ἀλλά καί ὁ Ζεύς ἔτος πολυτελής παραδίδωμι μνήμη . ΓΑ περι ὁ λείψανον ὁ Ἀγίων προφήτης Ἐλισσαῖος καί Ἰωάννης ὁ πρόδρομος καί ΒαπτιγΤΟΙ . ὁ δδʹ Ἑλληνιστής τοιοῦτος κατά Χριστιανός παλαιόω ἁπανταχοῦ . καί ὅδε ὁ πᾶς ἄτοπος τε καί φρικώδης λόγος ἐν Παλαιστίνη δραματουργέω κατά Σεβάστεια · ὁ ὁ προφάω Ἐλισσαῖος ὀστέον καί ὁ ὁ βαπτιστής Ἰωάννης κεῖ γάρ καί ἄμφω τάφος μετέχω ) ὁ · θήκη ἐξάγω , ἄλογος τε ζῷον ὀστέον ὁ τόλμα ! ) ἐγκαταμίγνυμι , καί πῦρ παραδίδωμι , κατακαίω · καί εἰς ἀήρ , κόνις γίγνομαι , διασπείρω . ὁ δέ Χριστιανός συλλαμβάνω εἰμί ὅτε βωμός ἀνάπτω ὡς ἱερεῖον ἐπιλέγω · καί εἰς πολύς ἄλλος ἀρρητουργία ἐκΒακχεύω . καί Πατρόφιλος δέ ὁ ἐν Σκυθόπολις ὁ λείψανον ἀνορύσσω , ὁ μέν ἄλλος ὁ σῶμα διασκορπίζω , ὁ δέ γε κρανίον ἐκεῖνος ἀπαιωρέομαι , ἐμπαίζω , οὐδείς τίς μυσαρός ὕβρις ἀπολείπω Πολύς δέ καί ἕτερος πλεῖστος αὐτός τε καί Ἰουδαῖος καί Ἔλληνες καθίημι εὕω δράω · ὅσπερ αὐτός ἀκούω καί ἀκριβῶς ἐπίσταμαι , οὐ ὅπως ἔχθω , ἀλλά καί διαφερόντως χαίρω , ὁ μέν ἐν ὁ δράω δύσκλεια εἰς ἕτερος ἀνέρχομαι , ὁ δδʹ αὐτός γνώμη ὁ ἐκεῖνος ἔργον περαιόω . καί δή σύν-εἶδον μηδείς ἐκ ὁ τοσοῦτος μανία ὁ ακοπῶ περαίνω , μᾶλλον μέν οὖν ἐντεῦθεν ὁ χοιατιανικω ἐπιρρώννυμι φρόνημα , μηχανάομαι , ὅς ἐν αἴτιος ἐκβάλλω ὁ ἐπίσκοπος , καί ὁ ἀντ´ ἐκεῖνος ὁ θρόνος κατέχω , συῤδάξαι πρός πόλεμος , ὥσπερ ἄνωθεν διαλαμβάνω . καί δή πᾶς ἐξουσία ἑκάτερος παραδίδωμι μοῖρα , πράσσω ὅσος καί δυνατός εἰμί αὐτός , πρός ὁ οἰκεῖος σύστασις καί ἀσφάλεια . ἐς ὅς ἐκεῖνος πρός ἀλλήλων συνεργέω , πολύς ἀσχημοσύνη καί μέμψις , ὅσπερ εἰμί ὁ ἀποστάτης σπούδασμα , προστρίβω ὁ εὐσεβής - εἷς . καί ἄλλος δδʹ ἕτερος ὁ αὐτός κακοτεχνία