cogPG.PG146 406
ἀυσώ δέ κῆρα . Πάντες δὲ Χριστοῦ φανέντες , ὃς ἐν ἡμῖν οὐ μεμέρισται , Θεοῦ καταξιοῦντος ἄσχιστον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας τηρήσομεν , καὶ τῷ βήματι τοῦ Κυρίου μετὰ παῤῥησίας παραστησόμεθα . » Ταῦτα κατά τε τῆς Ἀρείου καὶ Ἀετίου καὶ Εὐνομίου μανίας , καὶ μέντο καὶ κατὰ Σαβελλίου καὶ Φωτεινοῦ , Μαρκέλλου τε καὶ Παύλου τοῦ Σαμοσατέως , καὶ Μακεδονίου γεγράφασιν . Ὡσαύτως δὲ καὶ τὴν Ἀπολλιναρίου καινοτομίαν προφανῶς ἀπεκήρυξαν , εἰρηκότες · « Καὶ τὸν τῆς ἐνανθρωπήσεως δὲ τοῦ Κυοίου λόγον ἀδιάστροφον σώζομεν . οὔτε ἄψυχον , οὔτε ἄνουν ἢ ἀτελῆ τὴν τῆς σαρκὸς οἰκονομίαν παραδεχόμενοι , ΚΕΦΑΛ . ΙΖʹ . Συνοδικὸν Δαμάσου ἐπισκόπου Ῥώμης κατὰ Ἀκολλινορίου καὶ Τιμουέου γραφέν Καὶ Δάλασος δὲ ὁ πανεύφημος ταύτην μαθὼν ἀναφυεῖσαν τὴν αἴρεσιν , οὐκ Ἀπολλινάριον μόνον , ἀλλὰ καὶ Τιμόθεον τὸν ἐκείνου γε φοιτητὴν καθελὼν ἀπε κήρυξε . Καὶ τοῦτο τοῖς τὴν ἑῴαν ἰθύνουσιν ἐπισκόποις διὰ γραμμάτων δεδήλωκεν · ἅπερ ἐνθεῖναι τῆ συγγραφῇ νενόμικα χρήσιμον . Ἔχουσι δὲ ἐπὶ λέξεως οὔτως · « ὅτι τῇ ἀποστολικῇ καθέδρᾳ τὴν ὀφειλομένην αἰδῶ ἡ ἀγάπη ὑμῶν ἀπονέμει , ἑαυτῆς τὸ πλεῖστον παρέχεσθε , υἱοὶ τιμιώτατοι , καὶ τὰ μάλιστα τῇ ἁγίᾳ Ἐκκλησία , ἐν ᾗ ὁ ἅγιος Ἀπόστολος καθεζόμενο · , ἐδίδαξε πῶς προσήκει ἡμᾶς τοὺς οίακας ἰθύνειν οὓς ἀνεδεξάμεθα . Ὅμως ὁμολογοῦμεν ἑαυτοὺς ἐλάττονας εἶναι τῆς τιμης . Ἀλλὰ διὰ τοῦτο οἵῳ δή ποτε τρόπῳ σπουδάζομεν , εἴ πως δυνηθείημεν πρὸς τὴν δόξαν τῆς μακαριότητος αὐτῆς παραγενέσθαι . Γινώσκετε τοίνυν Ἐτι τὸν πάλαι Τιμόθεον τὸν βέβηλον , τὸν μαθητὴν τοῦ Ἀπολλιναρίου τοῦ αἱρετικοῦ μετὰ τοῦ ἀσεβοῦς αὐτοῦ δόγματος καθείλομεν · καὶ οὐδαμῶς πιστεύς μεν αὐτοῦ τὰ λείψανα λόγῳ τινὶ τοῦ λοιποῦ ἰσχύειν Εἰ δ´ ἔτι ἐκεῖνος ὁ ὄφις ὁ παλαιὸς ἅπαξ καὶ δεύτερον καταδηχθεὶς πρὸς ἰδίαν τιμωρίαν ἀναζῇ , ὅστις ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει , ὃς σφῆλαι τοῖς ἑαυτοῦ θανατηφόροις φαρμάκοις τινὰς ἀπίστους διαπειράζων οὐ παύτται , ταύτην ὥσπερ φθοράν τινα ἐκκλίνατε . Ὅμως ὑμεῖς μεμνημένοι τῆς ἀποστολικῆς πίστεως ταύτης , μάλιστα ἤτις ἐν Νικαίᾳ παρὰ τῶν Πατέρων ἐγγράφως ἐξετέθη . βεβαίῳ βαθμῷ ἰσχυρῶς τῇ πίστει ἀμετακίνητοι διαμείνατε · καὶ μὴ ματαιολογίας καὶ ἠφανισμένας ζητήσεις μετὰ τοῦτο ὑπομείνητε ἀκούειν τοὺς κληρικοὺς ἢ τοὺς λαϊκοὺς ὑμῶν Ἵδη γὰρ ἅπαξ τύπον ἐδώκαμεν , ἵνα ὁ γινώσκων ἑαυτὸν Χριστιανὸν ἐκεῖνο φυλάττοι ὅπερ παρὰ τῶν ἀποστόλων παρεδόθη , λέγοντος τοῦ ἀγίου Παύλου , Εἰ τις ὑμᾶς εὐαγετμι παρ´ ὃ παρελάβετε , ἀνάθεμα ἔστω . Ὁ γὰρ Κσιστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ὁ Κύριυς ἡμῶν , τῷ γένοι τῶν ἀνθρώπων διὰ τοῦ ἰδίου πάθους πληρεστάτην ἀπέδωκε τὴν σωτηρίαν , ἵνα ὅλον τὸν ἄν]ρωπον , ταῖς ΟΑΡΙἶΤ ΚΓΙΙ .
Lemmas: ἰαύω δέ κῆρ . πάνετες δέ Χριστός φαίνω , ὅς ἐν ἐγώ οὖον μερίζω , Θεός καταξιόω ἄσχιστος ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία τηρέω , καί ὁ βῆμα ὁ κύριος μετά παρρησία παρίστημι . » οὗτος κατά τε ὁ Ἄρειος καί Ἀέτιος καί Εὐνόμιος μανία , καί μέντος καί κατά Σαβέλλιος καί Φωτεινός , Μάρκελλος τε καί Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς , καί Μακεδόνιος γράφω . ὡσαύτως δέ καί ὁ Ἀπολλινάριος καινοτομία προφανῶς ἀποκηρύσσω , ἐρῶ · « καί ὁ ὁ ἐνανθρώπησις δέ ὁ κυοιος λόγος ἀδιάστροφος σῴζω . οὔτε ἄψυχος , οὔτε ἄνοος ἢ ἀτελής ὁ ὁ σάρξ οἰκονομία παραδέχομαι , ΚΕ . ἵζω . συνοδικός Δάμασος ἐπίσκοπος Ῥώμη κατά ακολλινοριον καί τιμουεω γράφω καί Δάλασος δέ ὁ πανεύφημος οὗτος μανθάνω ἀναφύω ὁ αἵρεσις , οὐ Ἀπολλινάριος μόνος , ἀλλά καί Τιμόθεος ὁ ἐκεῖνος γε φοιτητής καθαιρέω θέραψ κηρύσσω . καί οὗτος ὁ ὁ ἑῷος εὐθύνω ἐπίσκοπος διά γράμμα δηλόω · ὅσπερ ἐντίθημι τῆ συγγράφω νομίζω χρήσιμος . ἔχω δέ ἐπί λέξις οὔτως · « ὅτι ὁ ἀποστολικός καθέδρα ὁ ὀφείλω αἰδώς ὁ ἀγάπη σύ ἀπονέμω , ἑαυτοῦ ὁ πλεῖστος παρέχω , υἱός τίμιος , καί ὁ μάλιστα ὁ ἅγιος ἐκκλησία , ἐν ὅς ὁ ἅγιος ἀπόστολος καθέζομαι · , διδάσκω πῶς προσήκω ἐγώ ὁ Οἴαξ εὐθύνω ὅς ἀναδέχομαι . ὅμως ὁμολογέω ἑαυτοῦ μικρός εἰμί ὁ τιμή . ἀλλά διά οὗτος οἷος δή ποτός τρόπος σπουδάζω , εἰμί πως δύναμαι πρός ὁ δόξα ὁ μακαριότης αὐτός παραγίγνομαι . γιγνώσκω τοίνυν ἔτι ὁ πάλαι Τιμόθεος ὁ βέβηλος , ὁ μαθητής ὁ Ἀπολλινάριος ὁ αἱρετικός μετά ὁ ἀσεβής αὐτός δόγμα καθαιρέω · καί οὐδαμῶς Πιστεύς μέν αὐτός ὁ λείψανον λόγος τις ὁ λοιπός ἰσχύω εἰμί δδʹ ἔτι ἐκεῖνος ὁ ὄφις ὁ παλαιός ἅπαξ καί δύο καταδέχομαι πρός ἴδιος τιμωρία ἀναζάω , ὅστις ἐκτός ὁ ἐκκλησία ὑπάρχω , ὅς σφάλλω ὁ ἑαυτοῦ θανατηφόρος φάρμακον τις ἄπιστος διαπειράζω οὖον παύω , οὗτος ὥσπερ φθορά τις ἐκκλίνω . ὅμως σύ μιμνήσκω ὁ ἀποστολικός πίστις οὗτος , μάλιστα ὅστις ἐν Νίκαια παρά ὁ Πατέρων ἔγγραφος ἐκτίθημι . βέβαιος βαθμός ἰσχυρῶς ὁ πίστις ἀμετακίνητος διαμένω · καί μή ματαιολογία καί ἀφανίζω ζητέω μετά οὗτος ὑπομένω ἀκούω ὁ κληρικός ἢ ὁ λαικός σύ Ἴδη γάρ ἅπαξ τύπος δίδωμι , ἵνα ὁ γιγνώσκω ἑαυτοῦ Χριστιανός ἐκεῖνος φυλάσσω ὅσπερ παρά ὁ ἀπόστολος παραδίδωμι , λέγω ὁ ἅγιος Παῦλος , εἰμί τις σύ εὐαγετμι παρ´ ὅς παραλαμβάνω , ἀνάθεμα ἵστημι . ὁ γάρ Κσιστὸς ὁ υἱός ὁ Θεός ὁ Κύριος ἐγώ , ὁ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος διά ὁ ἴδιος πάθος πλήρης ἀποδίδωμι ὁ σωτηρία , ἵνα ὅλος ὁ ἄνωρος , ὁ ΟΑΡΙἶΤ ΓΙ .