cogPG.PG146 544
τῇ ἀθρόᾳ φυγῇ δόξαντα τὸν Γερόντιον , ἀναιρεῖν ἐβουλεύσαντο , Νύκτωρ δὲ τῇ καταγωγῇ ἐπιστάντες , τοῖς ὅπλοις ἱκανῶς πεφραγμένοι , ἀνελεῖν ἐπεχείρουν . Γερόντιος δὲ μεθ´ ἑνὸς Ἀλανοῦ καί τισι τῶν ἐπιτηδείων ὑπὲρ στέγης γενόμενοι , οὐχ ἧττον ἢ τριακοσίους τῶν ἐπικειμένων ἀνεῖλον στρατιωτῶν . Ἐπεὶ δὲ τὰ βέλη ἐπιλελοιπότα ἐκείνους ἦσαν , οἱ μὲν οἰκέται δρασμῷ ἐχρήσαντο , λάθρα καθέντες διὰ τοῦ οἰκου αὐτούς · ἀλλὰ καὶ Γερόντιος ἐπίσης διασωθῆναι πρὸς ἰσχύος ἔχων , ἀπείπατο ἔρωτι συνεσχημένος Νουνυχίας τῆς γαμετῆς . Ἃμα δ´ ἕῳ , πῦρ κάτωθεν ὑφαψάντων τῶν ἐπιβούλων , ἐπεὶ σωτηρίας ἐκείνῳ ἐλπὶς οὐδαμῶς ὑπελείπετο , πρῶτον μὲν τοῦ συνόντοι αὐτῷ Ἀλανοῦ τὴν κεφαλὴν ἀφαιρεῖται οὐκ ἄκοντος · ἔπειτα καὶ τῆς γαμετῆς , αὐτῆς ἐκείνης ὀλοφυρομένης καὶ δάκρυσι προσωθούσης ἑαυτὴν τῷ ξίφει , δεομένης τε πρὶν ὑπὸ χερσὶν ἄλλων γενέσθαι , τοῦτο ἔσχατον δῶρον λήψεσθαι , ὑπὸ τῷ ξίφει θανεῖν τοῦ ἀνδρὸς . Ἡ μὲν οὖν ἄξια τῆς θρησκείας πράττουσα ριστιανὴ γὰρ ἦν , ἀνδρείῳ ψυχῆς παραστήματι οὔτως ἀνῄρηται , κρείττονα λήθης τὴν περὶ αὐτῆς μνήμην τῷ βίῳ καταλιποῦσα · ὕστατον δὲ καὶ Γερόντιος , τρίτον ἑαυτῷ τὸ ξίφος κατενεγκὼν , ἐπεὶ μὴ καιρίως καθήπτετο , τὸ παρὰ τὸν μηρὸν ἐξηρτημένον ξιφίδιον σπασάμενος , κατὰ τῆς καρδίας ἐλαύνει Ἀλλ´ οὔτω μὲν καὶ Γερόντιος ἀπεβίω . Τῆς δʹ Ὁνω Κριοῦ στρατιᾶς , ἧς Κωνστάντιον ἡγεῖσθαι δηλώσαντες ἔχομεν , παρακαθημένης τὸν Κωνσταντῖνον , ἐκεῖνος μὲν ἐπέμενε τῇ πολιορκίᾳ , Ἐδόβιχον ὃν ἐπεπόμφει πέραν Ῥήνου πρός τε Φράγγων καὶ Ἀλαμανῶν συμμαχίαν ἐκδεχόμενος . Ὃ δὴ δείσαντες οἱ περὶ Κωνττάντιον , ἐβουλεύοντο εἰς Ἰταλίαν ἀναχωρεῖν , κἀκεῖ Ἐδοβίχῳ συμβάλλειν · τοῦτο δόξαν , ἐπεὶ καὶ πλησίον στρατοπεδεύεσθαι τὸν Ἐδόβιχον ἐυνθάνοντο , διεπεραιοῦντο τὸν Ῥοδανόν . Καὶ ὁ μὲν Κωνστάντιος ὅσον πεζὸν ἀναλαβὼν τοῦ στρατεύματος , τοὺς πολεμίους ἐνήδρευεν · Οὐλφίλας δὲ ὁ στρατηγὸς τὴν ἵππον προσεπαγόμενος , οὐ πάνυ . πόῤῥω λόγον ἐκείνοις καθίστα κρυπτόμενος . Ἐπεὶ δ´ οἱ πολέμιοι λαθόντα Οὐλφίλαν παρήμειψαν , καὶ ἤδη εἰς μάχην ἰέναι τοῖς ἀμφὶ τὸν Κωνστάντιον ἔμελλον αῃιαείοω δοθέντος , Οὐλφίλας ἀθρόον ἀναφανεὶσς κατὰ νώτου τῶν πολεμίων ἤλαυνε . τροπῆς δὲ γενομένης , οἱ μὲν ἔφευγον , οἱ δ´ ἀνῃροῦντο · οἱ δὲ τὰ ὅπλα ῥίψαντες , συγγνώμην ᾔτουν , καὶ φειδοῦς ὡς τάχιστα λξιοῦντο Ἐδόβιχος δ´ ἀναβὰς τὸν ἵππον , ἐπ´ ἀγρόν τινα ἤλαυνεν Ἐκδικίου τινὸς , φίλου μὲν αὐτῷ οἱ πάλαι καθεστηκότος , πολλὰ δ´´ εὐεργετηθέντος . Ὁ δὲ οἷα φίλον δεξάμενος , νύκτωρ τὴν ἐκείνου κεφαλὴν ἐκτεμὼν , τοῖς περὶ Κωνστάντιον προσῆγε , μεγάλα λήψεσθαι προσδοκῶν . Κωνστάντιος δὲ χάριν εἰπών εἰδέναι ἐκείνῳ τῆς πράξεως , τὴν κεφαλήν ἐλάμβανε Συνεῖ ναι δ´ ἐκείνοις ἐπιχειρῶν , ἀναχωρεῖν ἐκελεύετο · μὴ γὰρ ἀγαθὴν εἶναι αὐτῷ τε καὶ στρατιᾷ ἡγησαμένῳ κακοῦ ξενοδόχου τὴν συνουσίαν . Ὁ μὲν οὖν ἐπ´ ἀνδρὶ ξένῳ καὶ φίλῳ δυσπραγοῦντι ἀνόσια δράσας , λύκος ὥφθη , τὸ τοῦ λόγου , χανὼν εἰς κενόν . Μετὰ δὲ τὴν νίκην ἐπὶ τὴν πόλιν αὖθις τοῦ στρατοῦ διαπεραιωΟΔΡΟΤ
Lemmas: ὁ ἀθρόος φυγή δόξα ὁ γερόντιον , ἀναιρέω βουλεύω , νύκτωρ δέ ὁ καταγωγή ἐφίστημι , ὁ ὅπλον ἱκανῶς φράσσω , ἀναιρέω ἐπιχειρέω . Γερόντιος δέ μεθ´ εἷς Αλανός καί τις ὁ ἐπιτήδειος ὑπέρ στέγω γίγνομαι , οὐ κακός ἢ τριακόσιοι ὁ ἐπίκειμαι ἀναιρέω στρατιώτης . ἐπεί δέ ὁ βέλος ἐπιλείπω ἐκεῖνος εἰμί , ὁ μέν οἰκέτης δρασμός χράω , λάθρῃ καθίημι διά ὁ οἶκος αὐτός · ἀλλά καί Γερόντιος ἐπίσης διασῴζω πρός ἰσχύς ἔχω , ἀπεῖπον Ἔρως συνέχω νουνυχια ὁ γαμετή . ἅμα δδʹ ἠώς , πῦρ κάτωθεν ὑφάπτω ὁ ἐπίβουλος , ἐπεί σωτηρία ἐκεῖνος Ἐλπὶς οὐδαμῶς ὑπολείπω , πρῶτος μέν ὁ σύνειμι αὐτός Αλανός ὁ κεφαλή ἀφαιρέω οὐ ἄκων · ἔπειτα καί ὁ γαμετή , αὐτός ἐκεῖνος ὀλοφύρομαι καί δάκρυ προσωθέω ἑαυτοῦ ὁ ξίφος , δήω τε πρίν ὑπό χείρ ἄλλος γίγνομαι , οὗτος ἔσχατος δῶρον λαμβάνω , ὑπό ὁ ξίφος θνῄσκω ὁ ἀνήρ . ὁ μέν οὖν ἄξιος ὁ θρησκεία πράσσω ριστιανὴ γάρ εἰμί , ἀνδρεῖος Ψυχή παράστημα οὔτως ἀναιρέω , ἀγαθός λήθη ὁ περί αὐτός μνήμη ὁ βίος καταλιμπάνω · ὕστερος δέ καί Γερόντιος , τρίτος ἑαυτοῦ ὁ ξίφος καταφέρω , ἐπεί μή καίριος καθάπτω , ὁ παρά ὁ μηρός ἐξαρτάω ξιφίδιον σπάω , κατά ὁ Καρδία ἐλαύνω Ἀλ οὐτάω μέν καί Γερόντιος ἀποβιόω . ὁ δέ ὄνος Κριός στρατιά , ὅς Κωνστάντιος ἡγέομαι δηλόω ἔχω , παρακάθημαι ὁ Κωνσταντῖνος , ἐκεῖνος μέν ἐπιμένω ὁ πολιορκία , Ἐδόβιχος ὅς πέμπω πέραν Ῥῆνος πρός τε Φράγγος καί Ἀλαμανή συμμαχία ἐκδέχομαι . ὅς δή δείδω ὁ περί Κωνττάντιον , βουλεύω εἰς Ἰταλία ἀναχωρέω , ἐκεῖ Ἐδόβιχος συμβάλλω · οὗτος δόξα , ἐπεί καί πλησίος στρατοπεδεύω ὁ Ἐδόβιχος ἐυνθάνοντο , διαπεραιόω ὁ Ῥοδανός . καί ὁ μέν Κωνστάντιος ὅσος πεζός ἀναλαμβάνω ὁ στράτευμα , ὁ πολέμιος ἐνεδρεύω · Ουλφίλας δέ ὁ στρατηγός ὁ ἵππος προσεπάγω , οὖον πάνυ . πόρρω λόγος ἐκεῖνος καθίστημι κρύπτω . ἐπεί δδʹ ὁ πολέμιος λανθάνω Οὐλφίλας παραμείβω , καί ἤδη εἰς μάχη εἶμι ὁ ἀμφί ὁ Κωνστάντιος μέλλω αῃιαείοω δίδωμι , Ουλφίλας ἀθρόος ἀναφαίνω κατά νῶτον ὁ πολέμιος ἐλαύνω . τροπή δέ γίγνομαι , ὁ μέν φεύγω , ὁ δδʹ ἀναιρέω · ὁ δέ ὁ ὅπλον ῥίπτω , συγγνώμη αἰτέω , καί φειδώ ὡς ταχύς λίσσομαι Ἐδόβιχος δδʹ ἀναβαίνω ὁ ἵππος , ἐπι ἀγρός τις ἐλαύνω Ἐκδίκιος τις , φίλος μέν αὐτός ὁ πάλαι καθίστημι , πολύς δδʹ εὐεργετέω . ὁ δέ οἷος φίλος δέχομαι , νύκτωρ ὁ ἐκεῖνος κεφαλή ἐκτέμνω , ὁ περί Κωνστάντιος προσάγω , μέγας λαμβάνω προσδοκάω . Κωνστάντιος δέ χάρις εἶπον οἶδα ἐκεῖνος ὁ πρᾶξις , ὁ κεφαλή λαμβάνω συνέρχομαι ναι δδʹ ἐκεῖνος ἐπιχειρέω , ἀναχωρέω κελεύω · μή γάρ ἀγαθός εἰμί αὐτός τε καί στρατιά ἡγέομαι κακός ξενοδόχος ὁ συνουσία . ὁ μέν οὖν ἐπι ἀνήρ ξένος καί φίλος δυσπραγέω ἀνόσιος δράω , λύκος ὁράω , ὁ ὁ λόγος , χάσκω εἰς κενός . μετά δέ ὁ Νίκη ἐπί ὁ πόλις αὖθις ὁ στρατός διαπεραιωΟΔΡΟΤ