cogPG.PG146 442
ΚΕΦΑΛ . Λϛʹ . Περὶ τῆς τῶν Ναυατιανῶν διαδοχῆς , περὶ Ἀγεοιι Μαρκιανοῦ καὶ Σισινίου · καὶ ὅτι ὁ Σισίιας ἀστεῖός τις καὶ ἡδὺς ἐν ταῖς συνουσίαις ἐγένετο καὶ φιλόκαλος . εἰδέναι μέντοι χρεὼν , ὡς τῆς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκκλησίας ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα Ἀγέλιος ἡγήσατο ἀπὸ τῶν Κωνσταντίου χρόνων ἄχρι καὶ τούά Ἐκτου ἔτους Θεοδοσίου . Ἐπεὶ δ´ ἔμελλε τελευτᾷν , εἰς τὸν ἐκείνου τόπον ἐχειροτόνει Σισίνιον , ὃς ὑπ´ αὐτῷ ταττόμενος , πρεσβύτερος ἡν . Λίαν δ´ ἐλλόγιμος ὢν ἀνὴρ , διδασκάλῳ μὲν Μαξίμῳ τῷ φιλοσόφῳ ἐχρήσατο · Ἰουλιανῷ δὲ σύναμα τὰ φιλόσοφα ἐπαιδεύετο . Τοῦ δὲ λαοῦ Ναυατιανῶν ἐν μέμψει τὴν τούτου ποιησαμένων χειροτονίαν , ὅτι μὴ Μαρκιανῷ μᾶλλον ἐπέτρεψε τὴν ἐπισκοπὴν , εὐλαβεῖ ἀνδρὶ καὶ περιφανεῖ , δι´ ὃν καὶ ἐπὶ Οὐάλεντος ἀτάραχοι διαμεμενήκασιν , ὁ Ἀγέλιος τὸ τῷ λαῷ δόξαν θεραπεῦσαι βουλόμενος , ἀφεὶς τὸν Σισίνιον , ἐπιχειροτονεῖ τούτοις τὸν Μαρκιανόν . Ῥᾴων δ´´ ἐκ νόσου γενόμενος , εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἰὼν , δι´ ἑαυτοῦ ταῦτα τῷ πλήθει ἀνεῖπε · Μαρκιανὸν μὲν ἔχετε μετ´ ἐμέ · μετὰ δὲ Μαρκιανὸν τὸν Σισίνιον . Ταῦτ´ εἰπὼν , μετ´ ὀλίγον ἔλιπεν . Οὐκ εἰς μακρὰν δὲ τοῦ Μαρκιανοῦ σελευτήσαντος , Σισίνιος τὴν ἐπισκοπὴν διεδέχετο · ἀνὴρ , ὡς εἴρηται , λίαν ἐλλόγιμος , εἰς ἄκρον τε φιλοσόφων καὶ τῶν ἱερῶν λόγων , τὴν ἐπιστήμην ἀκριβωσάμενος , μάλιστα δὲ τῆς διαλεκτικῆς φροντίδα ποιούμενος · ὡς καὶ Εὐνόμιον τοῦτ´ ἔργον ἔχοντα , πολλάκις τὴν μετ´ ἐκείνου διάλεξιν παραιτήσασθαι . Ἐπὶ τόσον δὲ σωφρόνως ἐβίω , ὡς ἐπὶ ταύτῃ καὶ χρείττων γενέσθαι διαβολῆς . Τὴν δίαιταν δὲ οὐ λιτὸς ὧν , ἀβρῶς μᾶλλον καὶ πολυτελῶς περὶ ταύτην διέκειτο · ὡς καί τισιν οἴεσθαι μὴ σωφρονεῖν δύνασθαι τοσαύτῃ πολυτελείᾳ καὶ τρυφῇ χρώμενον · καὶ μάλιστα περὶ τὴν ἐσθῆτα , καὶ τῷ δὶς τῆς ἡμέρας ἐν δημοσίοις λουτροῖς λούεσθαι . Ἄλλως δὲ ἡδὺς ἦν τὸ ἦθος , καὶ ἐν ταῖς συνουσίαις κεχαρισμένος · διά τοι τοῦτο οὐ μόνον Ναυατιανοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐπισκόποις καὶ ἄρχουσι τῶν ἐν τέλει τῆς καθόλου Ἐκκλησίας ἐπέραστός τις ἐδόκει . Σὺν ἀστειότητος γὰρ χάριτι σκώπτων ἀνείχετο τοῦτο πάλιν πάσχων · καὶ γε ἑκάτερον ἀπεχθείας ὡς ποῤῥωτέρω ἐτέλει ποιῶν . ἑτοίμως τ´ εὖ μάλα πρὸς τοὺς πυνθανομένους και ρίαν διδόναι σὺν κομψότητι τὴν ἀπόκρισιν , ὡς Σωκράτει δοκεῖ . Καί ποτέ τινος ἐρομένου , « Ὅτου χάριν ἐπίσκοπος ὤν δίς λούοιτο τῆς ἡμέρας · Ὅτι τοι , ἔφη , οὐ τρὶς δύναμαι . » Τῶν τινος δ´ ἀπὸ τῆς καθόλου Ἐκκλησίας ἐπισκώψαντος ὅτι λευκὴν ἐσθῆτα φοροίη , ἀνοίκειον ὃν ἐπισκόπῳ , εὐθὺς ἀντεπήγαγε · Σοὶ δὲ μᾶλλον δεικνύειν χρεὼν , ποῦ γέγραπται ἐσθῆτα μέλαιναν χρῆναι ἀμφιέννυσθαι τὸν ἐπίσκο . πον . » Ἐν ἀπόρῳ δ´ ἐκείνου καθεστηκότος , ἐπιφέρει παραυτίκα Σισίνιος · « Ἀλλὰ σὺ μὲν οὐκ ἂν δυνηθείης τοῦτο δεῖξαι · ὁ δὲ Σολομῶν ἐμοὶ τοῦτο προτρέπει οὐτωοὶ λέγων , ἔστωσαν σου τὰ ἰμάτια ἀεὶ λευκά . Ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ Σωτὴρ ἐν Εὐαγγελίοις φαίνεται λευκοῖς χρώμενος ἱματίοις , παραδεικνύς ΟΑΡΟΓ ΚΛΝΝΙ .
Lemmas: ΚΕ . Λϛʹ . περι ὁ ὁ Ναυατιανός διαδοχή , περί Ἀγεοιι Μαρκιανός καί Σισίνιος · καί ὅτι ὁ Σισίας ἀστεῖος τις καί ἡδύς ἐν ὁ συνουσία γίγνομαι καί φιλόκαλος . οἶδα μέντοι χρεὼν , ὡς ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἐκκλησία ἐπί ἔτος τεσσαράκοντα Ἀγέλιος ἡγέομαι ἀπό ὁ Κωνστάντιος χρόνος ἄχρι καί τούά ἕκτος ἔτος Θεοδόσιος . ἐπεί δδʹ μέλλω τελευτάω , εἰς ὁ ἐκεῖνος τόπος χειροτονέω Σισίνιος , ὅς ὑπό αὐτός τάσσω , πρέσβυς ἐάν . Λίαν δδʹ ἐλλόγιμος εἰμί ἀνήρ , διδάσκαλος μέν Μάξιμος ὁ φιλόσοφος χράω · Ἰουλιανός δέ σύναμα ὁ φιλόσοφος παιδεύω . ὁ δέ λαός Ναυατιανός ἐν μέμφομαι ὁ οὗτος ποιέω χειροτονία , ὅτι μή Μαρκιανός μᾶλλον ἐπιτρέπω ὁ ἐπισκοπή , εὐλαβέομαι ἀνήρ καί περιφανής , δις ὅς καί ἐπί Οὐάλης ἀτάραχος διαμένω , ὁ Ἀγέλιος ὁ ὁ λαός δόξα θεραπεύω βούλομαι , ἀφίημι ὁ Σισίνιος , ἐπιχειροτονέω οὗτος ὁ Μαρκιανός . ῥᾴδιος δδʹ ἐκ νόσος γίγνομαι , εἰς ὁ ἐκκλησία εἶμι , δις ἑαυτοῦ οὗτος ὁ πλῆθος ἀνειπεῖν · Μαρκιανός μέν ἔχω μετέ ἐγώ · μετά δέ Μαρκιανός ὁ Σισίνιος . Ταῦτ´ εἶπον , μετέ ὀλίγος λείπω . οὐ εἰς μακράν δέ ὁ Μαρκιανός σελευτήσαντος , Σισίνιος ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι · ἀνήρ , ὡς εἴρω , λίαν ἐλλόγιμος , εἰς ἄκρος τε φιλόσοφος καί ὁ ἱερός λόγος , ὁ ἐπιστήμη ἀκριβόω , μάλιστα δέ ὁ διαλεκτική φροντίς ποιέω · ὡς καί Εὐνόμιον τοῦτος ἔργον ἔχω , πολλάκις ὁ μετέ ἐκεῖνος διάλεξις παραιτέομαι . ἐπί τόσος δέ σωφρόνως βιόω , ὡς ἐπί οὗτος καί χρέω γίγνομαι διαβολή . ὁ δίαιτα δέ οὖον λιτός ὅς , ἁβρῶς μᾶλλον καί πολυτελής περί οὗτος διάκειμαι · ὡς καί τις οἴομαι μή σωφρονέω δύναμαι τοσοῦτος πολυτέλεια καί τρυφή χράω · καί μάλιστα περί ὁ ἐσθής , καί ὁ δίς ὁ ἡμέρα ἐν δημόσιος λουτρόν λούω . ἄλλος δέ ἡδύς εἰμί ὁ ἦθος , καί ἐν ὁ συνουσία χαρίζομαι · διά ὅς οὗτος οὖον μόνος Ναυατιανός , ἀλλά καί ὁ ἐπίσκοπος καί ἄρχω ὁ ἐν τέλος ὁ καθόλου ἐκκλησία Ἐπέραστος τις δοκέω . σύν ἀστειότης γάρ χάρις σκώπτω ἀνέχω οὗτος πάλιν πάσχω · καί γε ἑκάτερος ἀπέχθεια ὡς πρόσω τελέω ποιέω . ἑτοίμως τ εὕω μάλα πρός ὁ πυνθάνομαι και Ριάν δίδωμι σύν κομψότης ὁ ἀπόκρισις , ὡς Σωκράτης δοκέω . καί ποτός τις ἔρομαι , « ὅστις χάρις ἐπίσκοπος εἰμί δίς λούω ὁ ἡμέρα · ὅτι2 ὅς , φημί , οὖον τρίς δύναμαι . » ὁ τις δδʹ ἀπό ὁ καθόλου ἐκκλησία ἐπισκώπτω ὅτι λευκός ἐσθής φορέω , ἀνοίκειος ὅς ἐπίσκοπος , εὐθύς ἀντεπάγω · σοί δέ μᾶλλον δείκνυμι χρεὼν , ποῦ γράφω ἐσθής μέλας χρή ἀμφιέννυμι ὁ ἐπίσκο . πως . » ἐν ἄπορος δδʹ ἐκεῖνος καθίστημι , ἐπιφέρω παραυτίκα Σισίνιος · « ἀλλά σύ μέν οὐ εἄν δύναμαι οὗτος δείκνυμι · ὁ δέ Σολομών ἐγώ οὗτος προτρέπω οὐτωοὶ λέγω , εἰμί σύ ὁ ἱμάτιον ἀεί λευκός . ἀλλά μήv καί ὁ Σωτήρ ἐν Εὐαγγέλιος φαίνω λευκός χράω ἱμάτιον , παραδείκνυμι ΟΡ ΛΝ .