cogPG.PG146 399
ΟΑΡΙΤ χῶν . ἅπερ ἔτι τότε ζῶντι Μελετίῳ ἐνεχείρισαν · τὰς δὲ περὶ Θρᾴκην καὶ Σκυθίαν πόλεις Τερεντίῳ τῷ Τομέων , καὶ Μαρτυρίῳ τῷ Μαρκιανουπόλεως , Οὓς δῆτα πάντας καὶ βασιλεὺς ἰδών τε καὶ ἐπαινέσας , ἐγίνετο σύμψηφος , αὐτοῖς συγγενόμενος · ὠν καὶ δόξα λαμπρὰ ἐπεκράτει οἷα τὰς ἐκκλησίας ὡς χρεῶν ἰθυνόντων . Μάξιμον δὲ μηδὲ´´ εἶναι , μηδὲ ὄνομα ἐπισκόπου ἔχειν · τοὺς δὲ παρ´ αὐτοῦ χειροτονηθέντας κληρικοὺς καὶ τὰ πεπραγμένα σύμπαντα ἄκυρα εἶναι . Καὶ νόμῳ ἐκύρου βεβαίαν ἐσαεὶ διαμένειν τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν · καὶ τὰς ἀπανταχοῦ ἐκκλησίας ἐκείνοις διδόναι , οἷς ὁμολογεῖν θέμις ἐν ὑποστάσει τριῶν προσώπων ἰσοτίμων καὶ ὁμοδόξων θεότητα μίαν Πατρός τε καὶ Υἱοῦ καὶ ἀγίου Πνεύματος . Καί τινας δὲ κανόνας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἕνεκεν εὐκο σμίας ἐκθέμενοι , καὶ τὴν τοῦ παναγίου Πνεύματος Υἱῷ τῷ θείῳ συμβόλῳ τῆς ἐν Νικαίᾳ πίστεως προσετίθεσαν , τοῦ Νύσσης Γρηγορίου τὸ λεῖπον τῷ ἱερῷ συμβόλῳ ἀναπληρώσαντος ΚΕΦΑΛ . ΙΔʹ . Περὶ Κυριακοῦ τοῦ Ἀδάνων ἐπισκόπου καὶ Μαρτυρίου τοῦ Κίλικος · καὶ περὶ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τοῦ ἁγίου Παύλου τοῦ Κωνστιαντινολιπθλεῳς . καὶ ΜεἰΚτίου ποι Ἃντιρχείας · καὶ ὡς Μελέτιον Φ λαβιανὸς διεδέχετο · κκὶ πκάνδαλα πάλιν ἀνεκινοῦντο διὰ τὸν Ορόνον τ Ι ΔνῖιόχΟυΟ . Ἐπεὶ δὲ τάδε ἐγένετο , καὶ ἡ σύνοδος πέρας εἶχεν , οἱ μὲν λοιποὶ τῶν ἐπισκόπων εἰς τὰ οἰκεῖα ἐπανήεσαν ἤθη · Νεκτάριος δὲ Κυριακὸν τὸν Ἀδάνων ἐπίσκοπον παρ´ ἑαυτῷ κατεῖχεν , ὥστε τὴν ἱερατικὴν τάξιν παρ´ αὐτοῦ ἐκπαιδεύεσθαι · τοῦτον γὰρ χρόνον ἐπίβραχυν ᾔτει Θεόδωρον τὸν Ταρσοῦ · ὁ δὲ οὐ τοῦτον μόνον , ἀλλὰ καὶ ἑτέρους πλείστους Κίλικας αὐτῷ εἴασεν · ὧν εἶς καὶ Μαρτύριος ἡν , ὃν ὡς ἄριστον ἰατρὸν ἐκέκτητο · ἦν δ´ αὐτῷ καὶ συνίστωρ τῶν ἐν νεότητι πλημμεληθέντων · ὃν τηνικαῦτα Νεκτάριος διάκονον χειροτονεῖν σπουδὴν ἐποιεῖτο . Τὴν δὲ λειπουργίαν Μαρτύριος ἀπεσείετο · διετείνετο γὰρ ἀνάξιον εἶναι διακονίᾳ τοσαύτῃ · καὶ μάρτυρα τῶν οὐ καλῶς βεβιωμένων αὐτῷ Νεκτάριον ἐποιεῖτο . Ὁ δὲ , « Τί , φησίν , οἴει ; Ἐγὼ δ´ ὁ νῦν ἱερεὺς οὐκ ὁμελέστερον σοῦ ἐν νεότητι διαγέγονα βίον ; Μάρτυς δὲ σὺ αὐτὸς , πολλαῖς μὴ προσηκούσαις ἀκολασίαις ἐμοὶ διακονησάμενος . » Τὸν δὲ , « Ἀλλὰ σὺ , ὡ μακάριε , » φάναι , πρότριτα βαπτισθεὶς , πᾶσαν ἀπεξὺσω κηλῖὲα ἐφ´ ᾧ καὶ ἱερωσύνης μεταλαχεῖν σοι ἐγένετο . Ἄμφω δὲ , τό τε θείον λουτρόν καὶ ἡ ἱερωσύνη , ἀμπλακημάτων εἶναι λυτήρια τοῖς θείοις ἔγνωμεν νόμοις Καί γε σὺ τὸ νῦν ἔχον οὐδέν μοι δοκεῖς δικφέοειν τῶν ἀρτιτόκων βρεφῶν . Ἐγὼ δ´ ἐκ πολλοῦ τῷ θείῳ λουτρῶ καθαρθεὶς , τῇ ἴσῃ τῆς ἀκολασίας ζωῇ διετέλεσα χρώμενος . » Ταῦτα λέγων , τὸν τῆς ἱερωσύνης οὐχ ὑπέστη ζυγόν . Ὅν ἐγὼ τῆς ἀγαθῆς παραιτήἈμφότερα δὲ καθάρσια ἁμαρτημμάτων , τὸ
Lemmas: ΟΡ χόω . ὅσπερ ἔτι τότε ζῶ Μελέτιος ἐγχειρίζω · ὁ δέ περί Θρᾴκη καί Σκυθία πόλις Τερέντιος ὁ Τομεύς , καί μαρτύριον ὁ μαρκιανουπολις , ὅς δῆτα πᾶς καί βασιλεύς ὁράω τε καί ἐπαινέω , γίγνομαι σύμψηφος , αὐτός συγγίγνομαι · εἰμί καί δόξα λαμπρός ἐπικρατέω οἷος ὁ ἐκκλησία ὡς χρέος εὐθύνω . Μάξιμος δέ μηδέ εἰμί , μηδέ ὄνομα ἐπίσκοπος ἔχω · ὁ δέ παρ´ αὐτός χειροτονέω κληρικός καί ὁ πράσσω σύμπας ἄκυρος εἰμί . καί νόμος κυρόω βέβαιος ἐσαεί διαμένω ὁ ἐν Νίκαια πίστις · καί ὁ ἀπαντηχέω ἐκκλησία ἐκεῖνος δίδωμι , ὅς ὁμολογέω θέμις ἐν ὑπόστασις τρεῖς πρόσωπον ἰσότιμος καί ὁμόδοξος θεότης εἷς πατήρ τε καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα . καί τις δέ κανών ὁ ἐκκλησιαστικός ἕνεκα εὐκο Σμίας ἐκτίθημι , καί ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα υἱός ὁ θεῖον σύμβολον ὁ ἐν Νίκαια πίστις προστίθημι , ὁ Νύσσα Γρηγόριος ὁ λείπω ὁ ἱερός σύμβολον ἀναπληρόω ΚΕ . ἴδη . περι κυριακόν ὁ Ἄδανα ἐπίσκοπος καί μαρτύριον ὁ Κίλιξ · καί περί ὁ ἀνακομιδή ὁ λείψανον ὁ ἅγιος Παῦλος ὁ Κωνστιαντινολιπθλεῳς . καί ΜεἰΚτίου ποῖ Ἃντιρχείας · καί ὡς Μελέτιος Φ λαβιανὸς διαδέχομαι · κίς πκάνδαλα πάλιν ἀνακινέω διά ὁ ὀρούω τ Ι ΔνῖιόχΟυΟ . ἐπεί δέ ὅδε γίγνομαι , καί ὁ σύνοδος πέρας ἔχω , ὁ μέν λοιπός ὁ ἐπίσκοπος εἰς ὁ οἰκεῖος ἐπάνειμι ἦθος · Νεκτάριος δέ Κυριακός ὁ Ἄδανα ἐπίσκοπος παρ´ ἑαυτοῦ κατέχω , ὥστε ὁ ἱερατικός τάξις παρ´ αὐτός ἐκπαιδεύω · οὗτος γάρ χρόνος επιβραχυς αἰτέω Θεόδωρος ὁ Ταρσός · ὁ δέ οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἕτερος πλεῖστος Κίλιξ αὐτός ἐάω · ὅς εἰμί καί Μαρτύριος ἐάν , ὅς ὡς ἀγαθός ἰατρός κτάομαι · εἰμί δδʹ αὐτός καί συνίστωρ ὁ ἐν νεότης πλημμελέω · ὅς τηνικαῦτα Νεκτάριος διάκονος χειροτονέω σπουδή ποιέω . ὁ δέ λειπουργίαν Μαρτύριος ἀποσείω · διατείνω γάρ ἀνάξιος εἰμί διακονία τοσοῦτος · καί μάρτυς ὁ οὖον καλῶς βιόω αὐτός Νεκτάριος ποιέω . ὁ δέ , « τις , φημί , οἴομαι ; ἐγώ δδʹ ὁ νῦν ἱερεύς οὐ ὁμελέστερον σύ ἐν νεότης διαγίγνομαι βίος ; Μάρτυς δέ σύ αὐτός , πολύς μή προσήκω ἀκολασία ἐγώ διακονέω . » ὁ δέ , « ἀλλά σύ , εἰμί μακάριος , » φαίνω , πρότριτα βαπτίζω , πᾶς ἀποξύω κηλῖὲα ἐφίημι ὅς καί ἱερωσύνη μεταλαγχάνω σύ γίγνομαι . ἄμφω δέ , ὁ τε θεῖον λουτρόν καί ὁ ἱερωσύνη , ἀμπλάκημα εἰμί λυτήριος ὁ θεῖον γιγνώσκω νόμος καί γε σύ ὁ νῦν ἔχω οὐδείς ἐγώ δοκέω δικφεοεν ὁ ἀρτίτοκος βρέφος . ἐγώ δδʹ ἐκ πολύς ὁ θεῖον λουτρόν καθαίρω , ὁ ἴσος ὁ ἀκολασία ζωή διατελέω χράω . » οὗτος λέγω , ὁ ὁ ἱερωσύνη οὐ ὑφίστημι ζυγόν . ὅς ἐγώ ὁ ἀγαθός παραιτηαμφοτερας δέ καθάρσιος ἁμάρτημα , ὁ