cogPG.PG146 533
πολλοὺς μὲν ἄριῳ , πλείστους δὲ καὶ τῷ θείῳ λόγῳ διέτρεφε , τῳ ὡς ἀληθῶς καρδίαν στηρίζειν καὶ Κφωτίζειν εἰδότι διάνοιαν · πολλοὺς δὲ καὶ τῶν ἀναγκαίων λόγους συνέταξεν . Οὐδὲ γάρ τι τῶν ἐπισυμβαινόντων δεινῶν ἐπισχεῖν τὴν γλῶτταν ἐκείνου ἠδύνατο ἴσα καὶ ποταμοῖς ῥέουσαν . Καὶ περὶ ὑπομονῆς οὐκ ὀλίγους συνέθετο · καὶ τοῦ μὴ μόνον χρῆναι ῥᾳθυμεῖν , ἀλλὰ μηδὲ σκανδαλίζεσθαι ἐπὶ τοῖς ποοσπίπτουσι τῶν ἀνιαρῶν . Αἱ πλεῖσται δὲ αὐτῷ καὶ τῶν πρὸς τὴν Ὁλυμπιάδα ἐπιστολῶν τηνικαῦτα συντάττονται τὴν ὁσίαν . πεντεκαίδεκα δέ εἰσιν αἱ πᾶσαι , ὑπερφυῆ χάριν ἐπιμονῆς ἔχουσαι · ὅπου δὴ φοβερὰν μόνον εἶναι τὴν ἁμαρτίαν φησίν Ἐν αἷς διέξεισι καὶ περὶ τῶν συμπεσόντων αὐτῷ ἐνοδίων ἀνιαρῶν · καὶ ὡς ἀθυμοῦσαν ἀνακτώμενος , « οὐκ ἀνέλπιστον τὴν εἰσέπειτα ἐντυχίαν ποιεῖται · καὶ ὡς ἀκμῇ θέρους τὴν ὁδὸν ἀνύων , πυρετῷ προσεπάλαισε λάβρῳ . Ἀλλὰ δὴ καὶ ἐκ τοῦ στομάχου κακὰ , καὶ ὁ πονηρὸς Γαλάτης ἄγων τὸν δίκαιον , καὶ τὰ ἐν ταῖς καταγωγαῖς λυπηρὰ , τῶν θεραπόντων ἡ ἐρημία , τῶν ἐπιτηδείων ἡ ἀπορία , τὸ μὴ εὐπορεῖν ἰατροῦ , ὁ Ἰσρυρικὸς φόβος · ἔτι δὲ οἶ ἐπιμανέντες αὐτῷ μοναχοὶ ἐμπρήσειν αὐτῷ τὴν οἰκίαν βουλόμενοι · ὅπως τε ἀπαγορεύσαντα ἐν ὀδῷ , οὐ μόνον αὐτὸν ἐλέους ἠξίουν , ἀλλὰ καὶ ἄλλους βουλομένους εἶργον , τὰ ἔσχατα πάντων διαπειλούμενοι . Τὰ δὲ τῆς ὀδοῦ , ὡς ἀνάντης , ὡς λιθώδης , ὡς δυσχερής τε καὶ χαλεπή · περὶ ἧς ἀξιοῖ μελετῆσαι τὴν μακαρίαν , μὴ μακροτέραν ἑαυτῷ τὴν ὁδοιπορίαν γενέσθαι · Ἐμοί , λέγων , μυρίων ἐξοριῶν τὸ ὁδεύειν ἐστὶ χαλεπώτερον . Ταῦτα δὴ πάντα καὶ ἄλλα παραπλήσια αἱ ἐπιστολαὶ αὖται διαλαμβάνουσιν · ἔτι δὲ καὶ αἱ πρὸς τὸν ἐπίσκοπον Κυριακόν . Ἐν τοίνυν τῆ Κουκουσῷ φθονηθεὶς , εἰς Ἀραβισσὸν ἤγετο · σπουδὴ γὰρ ἦν τοῖς ἀπάγουσι ταῖς πυκναῖς μεταβάσεσι ταλαιπωρούμενον κακῶς ἀποθέσθαι τὸ ζῇν . Ὅσω δὲ πολλαῖς ταλαιπωρίαις ἐδίδοτο , τοσοῦτον κρείττων ψπὸ φιλοσοφίας ἦν παντὸς τοῦ προσπίπτοντος , καὶ Κφαιδρότερον ἀπουτίλβων , ὥσπερ τὸ ἐν πυρὶ φῶς ὕλης αὐτῷ πλείονος ὑποβαλλομένης . Ἐκεῖθεν δὲ πάλιν εἰς Πιτυοῦντα οὕτω κελευσθὲν ἄγεται · πολίχνιον δὲ τοῦτὶ δεινῶς ἔρημον , ἐν τέρματι τῆς Ποντικῆς θαλάσσης διακείμενον , βαρβάροις ὅμορον ὡμοτότοις · Ὅπου δὴ ἀπαγόμενος , καὶ πρὸς Θεὸν ἤδη ἐκδημεῖν μέλλων , νυκτὸς εὐχομένῳ , ἑφίστανται οἱ τοῦ βίου αὐτῷ ὁδηγοὶ Πέτρος καὶ Ἰωάννης · προσειπόντες τε ὅσα φίλα καὶ τὴν κατὰ δαιμόνων νίκην , τέλος καὶ τὴν πρὸς Θεὸν ἐκδημίαν εὐαγγελίζονται , καὶ τὴν τῶν ἐκδεξομένων ἀπόλαυσιν ἀγαθῶν . Εἰτα τροΚφῇ οὐρανίᾳ καὶ ἀποῤῥήτῳ τοῦτον σιτίζουσι καὶ ἐξ ἐκείνου διέμεινε μηδέν τι προσενεγκάμενος . Εἴρηται ταῦτα , οἷς ἐκεῖνος συνὼν κατεπίστευσεν . Ἐκεῖνος δ´ ἐντεῦθεν πρὸς μείζονα σκάμματα μᾶλλαν
Lemmas: πολύς μέν Ἀριώ , πλεῖστος δέ καί ὁ θεῖον λόγος διατρέφω , ὁ ὡς ἀληθής Καρδία στηρίζω καί κφωτιζεω οἶδα διάνοια · πολύς δέ καί ὁ ἀναγκαῖος λόγος συντάσσω . οὐδέ γάρ τίς ὁ ἐπισυμβαίνω δεινός ἐπέχω ὁ γλῶσσα ἐκεῖνος δύναμαι ἴσος καί ποταμός ῥέω . καί περί ὑπομονή οὐ ὀλίγος συντίθημι · καί ὁ μή μόνος χρή ῥᾳθυμέω , ἀλλά μηδέ σκανδαλίζω ἐπί ὁ προσπίπτω ὁ ἀνιαρός . ὁ πλεῖστος δέ αὐτός καί ὁ πρός ὁ Ὀλυμπιάς ἐπιστολή τηνικαῦτα συντάσσω ὁ ὅσιος . πεντεκαίδεκα δέ εἰμί ὁ πᾶς , ὑπερφυής χάρις ἐπιμονή ἔχω · ὅπου δή φοβερός μόνος εἰμί ὁ ἁμαρτία φημί ἐν ὅς διέξειμι καί περί ὁ συμπίπτω αὐτός ἐνόδιος ἀνιαρός · καί ὡς ἀθυμόω ἀνακτάομαι , « οὐ ἀνέλπιστον ὁ εἰσέπειτα ἐντυχία ποιέω · καί ὡς ἀκμή θέρος ὁ ὁδός ἀνύω , πυρετός προσπαλαίω λάβρος . ἀλλά δή καί ἐκ ὁ στόμαχος κακός , καί ὁ πονηρός Γαλάτης ἄγω ὁ Δίκαιος , καί ὁ ἐν ὁ καταγωγή λυπηρός , ὁ θεράπων ὁ ἐρημία , ὁ ἐπιτήδειος ὁ ἀπορία , ὁ μή εὐπορέω ἰατρός , ὁ Ἰσρυρικὸς φόβος · ἔτι δέ οἶς ἐπιμαίνομαι αὐτός μοναχός ἐμπίμπρημι αὐτός ὁ οἰκίον βούλομαι · ὅπως τε ἀπαγορεύω ἐν οὐδός , οὖον μόνος αὐτός ἔλεος ἀξιόω , ἀλλά καί ἄλλος βούλομαι εἴργω , ὁ ἔσχατος πᾶς διαπειλέω . ὁ δέ ὁ οὐδός , ὡς ἀνάντης , ὡς λιθώδης , ὡς δυσχερής τε καί χαλεπός · περί ὅς ἀξιόω μελετάω ὁ μακάριος , μή μακρός ἑαυτοῦ ὁ ὁδοιπορία γίγνομαι · ἐμός , λέγω , μυρίος εξορία ὁ ὁδεύω εἰμί χαλεπός . οὗτος δή πᾶς καί ἄλλος παραπλήσιος ὁ ἐπιστολή αὔτης διαλαμβάνω · ἔτι δέ καί ὁ πρός ὁ ἐπίσκοπος Κυριακός . ἐν τοίνυν τῆ Κουκουσά φθονέω , εἰς αραβιεννυω ἄγω · σπουδή γάρ εἰμί ὁ ἀπάγω ὁ πυκνός μετάβασις ταλαιπωρέω κακῶς ἀποτίθημι ὁ ζάω . ὅσος δέ πολύς ταλαιπωρία δίδωμι , τοσοῦτος ἀγαθός πέσσω φιλοσοφία εἰμί πᾶς ὁ προσπίπτω , καί κφαιδροτερος ἀπουτίλβων , ὥσπερ ὁ ἐν πῦρ φάος ὕλη αὐτός πλείων ὑποβάλλω . ἐκεῖθεν δέ πάλιν εἰς πιτυόεις οὗτος κελεύω ἄγω · πολίχνιον δέ τοῦτος δεινῶς ἐρῆμος , ἐν τέρμα ὁ Ποντικός θάλασσα διάκειμαι , βάρβαρος ὅμορος ωμοτοος · ὅπου δή ἀπάγω , καί πρός θεός ἤδη ἐκδημέω μέλλω , νύξ εὔχομαι , ἐφίστημι ὁ ὁ βίος αὐτός ὁδηγός Πέτρος καί Ἰωάννης · προσλέγω τε ὅσος φίλος καί ὁ κατά δαίμων Νίκη , τέλος καί ὁ πρός θεός ἐκδημία εὐαγγελίζω , καί ὁ ὁ ἐκδέχομαι ἀπόλαυσις ἀγαθός . εἶτα τροΚφῇ οὐράνιος καί ἀπόρρητος οὗτος σιτίζω καί ἐκ ἐκεῖνος διαμένω μηδείς τίς προσφέρω . ἔρομαι οὗτος , ὅς ἐκεῖνος σύνειμι καταπιστεύω . ἐκεῖνος δδʹ ἐντεῦθεν πρός μείζων σκάμμα Μαλλάν