cogPG.PG146 194
μόνος δὲ Λιβέριος τὰ τῆς ἱερωσύνης διεῖπε κρεῖττόν τι προβλεψαμένου Θεοῦ , καὶ ὡς ῥέων τὰ τῆς Ἐκκλησίας προμηθουμένου , ἵνα μὴ ὁ πρῶτος τῶν ἀποστόλων θρόνος τὸ ἄδοξόν τε καὶ ἀπρεπές ἐπισύροιτο , δυσὶν ἡγεμόσιν οἰακιζόμενος · ὅ νόμοις Ἐκκλησίας πάντη ἀλλότριον , καὶ διχονοίας ὠς τὰ πολλὰ καθίσταται πρόξενον . ΚΕΦΑΛ . ΛΗʹ . Ὡς τὴν μελετωμένην ἐν Νικομηδεία διὰ Εὸδόξιρν καὶ Ἀέτιον σύνοδον σεισμὸς ἐπιγενόμενος διαλύει · καὶ δεῖν ἐδόκει ἐν ταυτῷ εἰς τὴν ἄω καὶ ἐσπέραν διαιρεθῆναι τὴν σύνρδρν Ταῦτα μὲν ἐν Σιρμίῳ ἐγένετο , καὶ ἔδοξεν ἥ τε . ἔως καὶ ἑσπέρα ὁμοφρονεῖν · τὸ δ´ ἄλλως εἶχεν . Ὁ γὰρ ἐκ βασιλέως φόβος ταῦτ´ ἔπραττε . Περὶ μέντοι τῆς Ἀετίου καὶ Εὐδοξίου νεωτεροποιίας ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐδόκει τῷ βασιλεῖ σύνοδον κατὰ Νίκαιαν πάλιν ἀθροίζειν . Τῶν δὲ περὶ τὸν Ἀγκύρας Βασίλειον κπολεγόντων διὰ τὸ πρώτως ἐκεῖσε γενέσθαι τὴν τῆς πίστεως ἔρευναν , ἐν Νικομηδείᾳ μᾶλλον δεῖν ἐκρίνετο γενέσθαι . Καὶ δὴ ἀνὰ τὸ πᾶν ἔθνος οἱ ἐπίσκοποι καὶ νοεῖν καὶ λέγειν ὄντες δεινοὶ ἐκεῖ αυνελέγοντο . Ἐν τούτῳ δὲ σεισμὸς μέγας ἐνσκήψας τήν τε πόλιν καὶ τὸν νεωστὶ ἐγερθέντα οἶκον ἐκ βάθρων κατέσεισε καὶ κατήρειψε · καὶ πολλοὺς ὅπου ἔτυχεν ἕκαστον , ἢ ἔσωσεν ἢ διέφθειρε · Κεκροπίου τοῦ Νικομηδείας καὶ ἄλλου δή τινος ἐπισκόπου ἀκαριαίᾳ ῥοπῇ διαφυγόντος τὸν κίνδυνον . Ὃ ἀπανταχοῦ τῆ φήμῃ δοθὲν , τὴν τῶν ἐπισκόπων Κφιξιν ἀνεχαίτισε · καὶ γὰρ καὶ Νίκαιαν , καὶ τὴν Κωνσταντίνου , καὶ Πείρινθον , καὶ ἄλλας Θρακῴας πόλεις διαφθαρῆναι ἡ φήμη κατήγγελλεν . Ἐλέγετο δέ , Ἀρσάκιόν τινα ὁμολογητὴν ἐπὶ Λικινίου γενόμενον , ὃς ἀπὸ θηροκόμου στρατιώτης ὢν , τηνικάδε ἐν τῇ ἄκρᾳ Νικομηδείας ἐφιλοσόφει , ὄψιν θείαν τούτῳ ἀπαγγεῖλαι τὰ γενησόμενα · τὸν δὲ κατιόντα καὶ τοῖς ἐν κλήροις καὶ λαοῖς κατειπόντα , μὴ πεῖσαι . Γελοῖον δέ τινα δόξαι , ἀπροσδόκητα κακὰ προμηνύοντα . Ἀνιόντα δ´ αὖθις , πρηνῆ κατὰ γῆς κεῖσθαι δεόμενον τοῦ Θεοῦ . Ἔνθα κατὰ σχῆμα εὐχῆς μετὰ τὴν ἐπιφοράν τοῦ κακοῦ , ἐν ἀσείστῳ πύργῳ νεκρὸς ὁ μάρτυς εὐρέθη , πολλῶν ἀναδραμόντων ἐκεῖσε τῷ τὸν σεισμὸν κατασκῆψαι . Ἐλέ γετο δὲ Θεὸν δυσωπεῖν , θανεῖν ἑλόμενος μᾶλλον , ἢ συμφοράν ταύτην καταθεάσασθαι πόλεως ἐν ᾗ τὸν Χριστὸν ἔγνω , καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς φιλοσοφίας κατήρξατο . Πολλὰ δὲ αὐτῷ ὑπὲρ ἀνθρωπίνην πεποίητο δύναμιν . ἱκανὸς δὲ καὶ δαίμονας ἐλαύνειν ἦν , καὶ ἄλλως ὀχλουμένους καθαίρειν καὶ σώφρονας καθιστᾶν . Καὶ δράκοντα δὲ , ὃς ἔτερον γένος ἦν ἑρπετῶν , καὶ φυσήματι μόνῳ τοὺς ὁδίτας διέφθει οὖν . ἐπὶ λεωφόρου γὰρ ᾤκει , εὐξάμενος αὐτόματον ἐξεῖλκε τοῦ φωλεοῦ · καὶ ἑκόντα τὴν κεφαλῆν δὶς
Lemmas: μόνος δέ Λιβέριος ὁ ὁ ἱερωσύνη διέπω κρατύς τίς προβλέπω Θεός , καί ὡς ῥέω ὁ ὁ ἐκκλησία προμηθέομαι , ἵνα μή ὁ πρῶτος ὁ ἀπόστολος θρόνος ὁ ἄδοξος τε καί ἀπρεπής ἐπισύρω , δύο ἡγεμών οἰακίζω · ὅς νόμος ἐκκλησία πάντῃ ἀλλότριος , καί διχόνοια ὡς ὁ πολύς καθίστημι Πρόξενος . ΚΕ . λαός . ὡς ὁ μελετάω ἐν Νικομήδεια διά Εὸδόξιρν καί Ἀέτιος σύνοδος σεισμός ἐπιγίγνομαι διαλύω · καί δήω δοκέω ἐν ταυτός εἰς ὁ ἀάω καί εἰσπεράω διαιρέω ὁ σύνρδρν οὗτος μέν ἐν Σίρμιον γίγνομαι , καί δοκέω ὅς τε . ἔως καί ἑσπέρα ὁμοφρονέω · ὁ δδʹ ἄλλως ἔχω . ὁ γάρ ἐκ βασιλεύς φόβος ταῦ πράσσω . περι μέντοι ὁ Ἀέτιος καί Ευδοξίου νεωτεροποιία ἐν Ἀντιόχεια δοκέω ὁ βασιλεύς σύνοδος κατά Νίκαια πάλιν ἀθροίζω . ὁ δέ περί ὁ Ἄγκυρα Βασίλειος κπολεγω διά ὁ πρῶτος ἐκεῖσε γίγνομαι ὁ ὁ πίστις ἔρευνα , ἐν Νικομήδεια μᾶλλον δήω κρίνω γίγνομαι . καί δή ἀνά ὁ πᾶς ἔθνος ὁ ἐπίσκοπος καί νοέω καί λέγω εἰμί δεινός ἐκεῖ αυνελέγοντο . ἐν οὗτος δέ σεισμός μέγας ἐνσκήπτω ὁ τε πόλις καί ὁ νεωστί ἐγείρω οἶκος ἐκ βάθρον κατασείω καί κατερείπω · καί πολύς ὅπου τυγχάνω ἕκαστος , ἢ σῴζω ἢ διαφθείρω · Κέκροψ ὁ Νικομήδεια καί ἄλλος δή τις ἐπίσκοπος ακαριαία ῥοπή διαφεύγω ὁ κίνδυνος . ὅς ἀπαντηχέω τῆ φήμη δίδωμι , ὁ ὁ ἐπίσκοπος Κφιξιν ἀναχαιτίζω · καί γάρ καί Νίκαια , καί ὁ Κωνσταντῖνος , καί πείρινθος , καί ἄλλος Θρᾷξ πόλις διαφθείρω ὁ φήμη καταγγέλλω . λέγω δέ , Ἀρσάκιος τις ὁμολογητής ἐπί Λικίνιος γίγνομαι , ὅς ἀπό θηροκόμος στρατιώτης εἰμί , τηνικάδε ἐν ὁ ἄκρος Νικομήδεια φιλοσοφέω , ὄψις θεῖος οὗτος ἀπαγγέλλω ὁ γίγνομαι · ὁ δέ κατέρχομαι καί ὁ ἐν κλῆρος καί λαός καταλέγω , μή πείθω . γέλοιος δέ τις δόξα , ἀπροσδόκητος κακός προμηνύω . ἀνέρχομαι δδʹ αὖθις , πρηνής κατά γῆ κεῖμαι δήω ὁ Θεός . ἔνθα κατά σχῆμα εὐχή μετά ὁ ἐπιφορά ὁ κακός , ἐν ἄσειστος πύργος νεκρός ὁ μάρτυς εὑρίσκω , πολύς ἀνατρέχω ἐκεῖσε ὁ ὁ σεισμός κατασκήπτω . ἐλὲ γομαι δέ θεός δυσωπέω , θνῄσκω αἱρέω μᾶλλον , ἢ συμφορά οὗτος καταθεάομαι πόλις ἐν ὅς ὁ Χριστός γιγνώσκω , καί ὁ ἐκκλησιαστικός φιλοσοφία κατάρχω . Πολύς δέ αὐτός ὑπέρ ἀνθρώπινος ποιέω δύναμις . ἱκανός δέ καί δαίμων ἐλαύνω εἰμί , καί ἄλλως ὀχλέω καθαίρω καί σώφρων καθιστάω . καί δράκων δέ , ὅς ἕτερος γένος εἰμί ἑρπετόν , καί φύσημα μόνος ὁ ὁδίτης διαφθάνω οὖν . ἐπί λεωφόρος γάρ οἰκέω , εὔχομαι αὐτόματος ἐξέλκω ὁ φωλεός · καί ἑκών ὁ κεφαλή δίς