cogPG.PG146 240
τροφῆς καὶ τὴν ἔνδον ἐκείναις διάπλασιν σύναμα ταῖς τροφαῖς κατεβίβρωσκον , ζώσαις οὕτω » καὶ ποῦ πάθους αἴσθησιν κεκτημέναις . Συμβάλλω δὲ Ἡλιουπολίτας ἐς τόδε μανίας κατὰ τῶν ἱερῶν παρθένων ἐλθεῖν , ὅτιπερ καὶ πάτριον ἦν ἐκείνοις τὰς παρθένους παρὰ τοῦ προστυχόντος πρότερον ἐκπορνεύεσθαι , πρὶν ἢ μνηστῆρσι πρὸς γάμου κοινωνίαν ἐλθεῖν · ὅπερ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος , νόμον θεὶς , ἄπρακτον ἐποίει πρῶτος · καὶ τὸν ἐκεῖσε τῆς Ἀφροδίτης νελν καθελὼν , ἐκκλησίαν ἀνίστη Θεῷ , ὡς ἐν τοῖς πρόσθεν κατὰ χώραν ἐλέχθη μοι . Τὸ δ´ ἐν Θοινίκῃ αὐτοῖς τολμηθὲν πῶς ἄν τις παραδραμεῖν ἔλοιτο ; Ἐν γὰρ ταύτῃ τὸν Ἡλιουπόλεως διάκονον Κύριλλον ἀπηνῶς ἀνελόντες , καὶ τὴν γαστέρα διατεμόντες , τοῦ ἥπατος ἀπεγεύσαντο . Καὶ οὐκ εἰς μακρὰν τοὺς τολμητὰς ἡ δίκη παρέδραμεν . Ὅσοι γὰρ τοῦ τοσούτου μύσους ] μετέσχον , ὀδόντας τε καὶ γλώσοας καὶ ὑπερῴας ἀπεβάλοντο , σηπεδόνος ἀγρίας προσβαλούσης αὐτοῖς . Οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ὀφθαλμῶν στέρησιν ἔπαθον Δι ὧν τῆς εὐσεβείας ἡ δύναμις ἐκηρύττετο . Ἐν Ἐμέσῃ δὲ τῇ ὁμόρῳ ταύτῃ πόλει , Διονύσῳ τῷ γυναικείῳ ἀνδραπόδῳ τὴν ἐκκλησίαν ἀφιέρωσαν , καὶ τὸ ἀνδρόγυνον ἐκείνου καὶ καταγέλαστον Πδούσαντο ἄγαλμα · ἐν τῷ τῆς Θρᾴκης δὲ Δοροστόλῳ Αἰμυλιανὸς ὁ νικηφόρος ἀγωνιστὴς ὑπὸ Καπετωλίνου τοῦ τῆς Θράκης ἐπάρχοντος , πυρὸς ἐγένετο παρανάλωμα . Δωρόθεον δὲ τὸν πολύαθλον , τὸν πολλὴν ἱστορίαν ἐκκὴ ησιαστικὴν συγγραψάμενον , θανάτῳ παρέπεμψε . Τύρου δὲ οὗτος τὴν τῆς ἐκκλησίας εἶχεν ἐπιτροπήν . Ναὶ μὴν καὶ Δομέτιον τὸν ἐν ἀσκηταῖς περιβόητον , σπηλαίῳ κρυπτόμενον παριὼν , λίθοις ἀπανθρώπως αυνέχωσε . Τὸ δέ γε Μάρκῳ ἐν Ἀρεθούσῃ γενόμενον πῶς παραδράμοιμι ; Αἰσχύλου γὰρ καὶ Σοφοκλέους δεῖται τῆς μεγαληγορίας , ἵν´ ἀξίως τὸ ἐκείνου τις πάθος ἐκτραγῳδήσειε . Τοῦτον γὰρ Ἃρεθούσιοι ἐπίσκοπον τούτων πάλαι γενόμενον , ἄνδρα βίῳ καὶ λόγῳ καὶ πολιᾷ πολὺ τὸ αἰδέσιμον προβαλλόμενον , ἀπηνῶς διεχρήσαντο . Εἶχον μὲν γὰρ καὶ πρότερον αὐτὸν ἐν ὀργῇ · οἷς ἐπὶ Κωνσταντίου , πολλοὺς οὐ κατὰ πειθὼ , ἀλλά τινι κρείττονι δυναστείᾳ , τοὺς ἑλληνίζοντας ἀσπάζεσθαι τὰ Χριστιανῶν ἐποίει · καὶ τὸν παρ´ αὐτοῖς σεμνόν τε καὶ πολυτελείᾳ οἰκοδομῆς ἡττώμενον οὐδενὸς νεὼν καθεῖλεν εἰς ἔδαφος . Ὡς δὲ μετεῤῥύη αὖθις τὰ πράγματα , ὁμοῦ μὲν τοῦ δήμου κεκινημένου , ἅμα δὲ καὶ κατὰ πρόσταγμα τοῦ κρατοῦντος καταδικάζοντος ἢ τὴν ἀποτίμησιν ἐκτίσαι τοῦ νεὼ , ἢ αὖθις οἷος ἦν ἀνεγεῖραι αὐτόν · ἐπεὶ καὶ πρὸς ἄμφω ἀδυνάτως εἶχεν , ἀθέμιτον δ´ ἦν παντάπασι καὶ τὸ δεύτερον , μήτοι γε ἱερεῖ , ἀλλ´ οὐδὲ ἰδίᾳ Χριστιανῷ ἀνδρί · φυγῇ μὲν τὰ πρῶτα ἐχρήσατο . Πολλοὺς δὲ δι´ ἐκεῖνον πάσχειν μαθὼν , καὶ δεινῶν πειρᾶσθαι πλείστων . ἐπανελθὼν τῆς φυγῆς κατειλήνυεν ἐαυτὸν , δρᾷν ὅ τι βουλομένῳ ἐστὶ τῷ δήμω ἐνλω ἀνεὶς ἑαυτόν . Οἱ δὲ δέον μᾶλλον θαυμάζειν αὐτὸν
Lemmas: τροφή καί ὁ ἔνδον ἐκεῖνος διάπλασις σύναμα ὁ τροφή καταβιβρώσκω , ζώννυμι οὗτος » καί ποῦ πάθος αἴσθησις κτάομαι . συμβάλλω δέ Ἡλιουπολίτης εἰς ὅδε μανία κατά ὁ ἱερός παρθένος ἔρχομαι , ὅτιπερ καί πάτριος εἰμί ἐκεῖνος ὁ παρθένος παρά ὁ προστυγχάνω πρότερος ἐκπορνεύω , πρίν ἢ μνηστήρ πρός γάμος κοινωνία ἔρχομαι · ὅσπερ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος , νόμος τίθημι , ἄπρακτος ποιέω πρῶτος · καί ὁ ἐκεῖσε ὁ Ἀφροδίτη νελ καθαιρέω , ἐκκλησία ἀνίστημι Θεός , ὡς ἐν ὁ πρόσθεν κατά χώρα λέγω ἐγώ . ὁ δδʹ ἐν Θοινίκῃ αὐτός τολμάω πῶς ἄν τις παρατρέχω αἱρέω ; ἐν γάρ οὗτος ὁ Ἡλιούπολις διάκονος Κύριλλος ἀπηνής ἀναιρέω , καί ὁ γαστήρ διατέμνω , ὁ ἧπαρ ἀπογεύω . καί οὐ εἰς μακράν ὁ τολμητής ὁ δίκη παρατρέχω . ὅσος γάρ ὁ τοσοῦτος μύσος ] μετέχω , ὀδούς τε καί γλώσοας καί ὑπερῷος ἀποβάλλω , σηπεδών ἄγριος προσβάλλω αὐτός . οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὀφθαλμός στέρησις πάσχω Ζεύς ὅς ὁ εὐσέβεια ὁ δύναμις κηρύσσω . ἐν Ἔμεσα δέ ὁ ὅμορος οὗτος πόλις , Διόνυσος ὁ γυναικεῖος ἀνδράποδον ὁ ἐκκλησία ἀφιερόω , καί ὁ ἀνδρόγυνος ἐκεῖνος καί καταγέλαστος πδουω ἄγαλμα · ἐν ὁ ὁ Θρᾴκη δέ δοροστολος Αἰμυλιανὸς ὁ νικηφόρος ἀγωνιστής ὑπό Καπετωλῖνος ὁ ὁ Θρᾴκη ἐπάρχω , πυρός γίγνομαι παρανάλωμα . Δωρόθεος δέ ὁ πολύαθλος , ὁ πολύς ἱστορία ἐκκὴ ησιαστικος συγγράφω , θάνατος παραπέμπω . Τύρος δέ οὗτος ὁ ὁ ἐκκλησία ἔχω ἐπιτροπή . ναίς μήv καί Δομέτιος ὁ ἐν ἀσκητής περιβόητος , σπήλαιον κρύπτω πάρειμι1 , λίθος ἀπάνθρωπος αυνέχωσε . ὁ δέ γε Μᾶρκος ἐν Ἀρέθουσα γίγνομαι πῶς παρατρέχω ; Αἰσχύλος γάρ καί Σοφοκλῆς δήω ὁ μεγαληγορία , ὅς ἀξίως ὁ ἐκεῖνος τις πάθος ἐκτραγῳδέω . οὗτος γάρ αἱρέω ἐπίσκοπος οὗτος πάλαι γίγνομαι , ἀνήρ βίος καί λόγος καί πολιός πολύς ὁ αἰδέσιμος προβάλλω , ἀπηνής διά-χράω2 . ἔχω μέν γάρ καί πρότερος αὐτός ἐν ὀργή · ὅς ἐπί Κωνστάντιος , πολύς οὖον κατά πειθώ , ἀλλά τις ἀγαθός δυναστεία , ὁ ἑλληνίζω ἀσπάζομαι ὁ Χριστιανός ποιέω · καί ὁ παρ´ αὐτός σεμνός τε καί πολυτέλεια οἰκοδομεύς ἡσσάομαι οὐδείς ναός καθαιρέω εἰς ἔδαφος . ὡς δέ μεταρρέω αὖθις ὁ πρᾶγμα , ὁμοῦ μέν ὁ δῆμος κινέω , ἅμα δέ καί κατά πρόσταγμα ὁ κράτος καταδικάζω ἢ ὁ ἀποτίμησις ἐκτίνω ὁ ναός , ἢ αὖθις οἷος εἰμί ἀνεγείρω αὐτός · ἐπεί καί πρός ἄμφω ἀδύνατος ἔχω , ἀθέμιτος δδʹ εἰμί παντάπασι καί ὁ δύο , μήτοι γε ἱερεύς , ἀλ οὐδέ ἴδιος Χριστιανός ἀνήρ · φυγή μέν ὁ πρῶτος χράω . Πολύς δέ δις ἐκεῖνος πάσχω μανθάνω , καί δεινός πειράω πλεῖστος . ἐπανέρχομαι ὁ φυγή καταλαμβάνω ἑαυτοῦ , δράω ὅς τίς βούλομαι εἰμί ὁ δῆμος ἐνλω ἀνίημι ἑαυτοῦ . ὁ δέ δήω μᾶλλον θαυμάζω αὐτός