cogPG.PG146 565
ΟΑΡΩΤ ΣΚ γον . Οἱ μὲν γὰρ ἄμφω χεῖρας πελέκει ἀφῄρηνται , τῶν δὲ τὰ νῶτα ἀπέδειραν · ὧν δὲ καὶ τὰς κεφαλὰς γυμνάς τῆς δορᾶς ἀπειργάσαντο , ἐκ μετώπων ἀρξάμενοι ἄχρι δὴ ἐς πώγωνας ἔληξαν · ἄλλους δὲ καλάπτ · μους εἰς δύο διαιροῦντες , καὶ τὸ σῶμα σύμπαν τοῦ τοις καλύπτοντες , καὶ τεμνούσας τούτοις ἀκίδας τῷ σώματι προσαρμόσαντες , ἔπειτα δεσμοῖς τισι στεῤῥοτέροις ἐκ κεφαλῆς ἄχρι ποδῶν περικύκλῳ θέμενοι , σὺν πολλῇ βίᾳ τῶν καλάμων ἕκαστον εἶλκον , τῶ δεσμῷ κατὰ βάθος τῆς σαρκὸς εἰσδυόμενοι · ὡς ἂν τῇ ἐλκύσει τὸ πρὸς τὸ δέρμα [ ειτνιάζον τοῦ σώματος παρασύροντες πικροτέρας τὰς ὀδύνας ἐργάζοντο . Ἀλλὰ καὶ λάκκους ἀκριβῶς ἀποφραξαν τε ἀνέλας μυῶν μεγάλας ἐν τούτοις ἐνῆκαν · εἶτα τροφὴν αὐταῖς παρεῖχον τοὺς τροφίμους τῆς εὐσεβείας » τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας δεσμῷ σφοδροτέφῳ πιέζοντες , ἵνα μὴ τὰ θηρία ἀπὸ σφῶν ἐλαύνειν πειρῶντο . Οἱ δὲ μύες λιμῷ σφοδρῷ πιεζόμενοι , τὰς τῶν ἁγίων σάρκας δαπάνην αὐτοῖς ἐποιοῦντο , ἐπιτεταμένην μάλα καὶ χαλεπὴν τὴν ὀδύνην προσφέροντες · πολλαὶ δὲ καὶ ἄλλας καὶ χείρονας ἢ αυται ἐπενόοιν ταλαιπωρίας , τὸν τῆς ἀληθείας ἀλάστορα διδάσκαλον τοῖς δεινοῖς ἐπαυχοῦντες . Ὅμως δ´ οὗν τὴν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων οὐκ ἤμβλυναν γενναιότητα · αὐτόματοι γὰρ ἔτρεχον τῷ ἀγῶνι τὸν ἀθάνατον καὶ ζωῆς ὰτδίου τὸν πρύτανιν ἐφιέμενοι ΚΕΦΑΛ . Κʹ Περὶ Ἀχεχμαινίδου , καὶ Σεάνου , καὶ Βενιαμὶδιακόνου · ὡς παρὰ Πέρσς πικρῶς κρλασίέντες , τὸν τοῦ μαρτυρίου στέφανον ἀνεδήσαντο . Ην δέ τις παρὰ Πέρσαις Ἀχαιμενίδης τὴν κλῆσιν ἀνὴρ καὶ Ὁρμίσδης καλούμενος , πατρὸς ὑπάρχου νεγενημένος , περιφανὴς ἐσάγαν καὶ πλούτῳ βρίθων πολλῷ · ὃν δὴ Χριστιανὸν εἶναι πυθόμενος βασιλεὺς , προῆγεν εἰς μέσον , καὶ τὸν σεσωκότα ἀρνεῖσθαι ἐκέλευε . Καὶ ὁς πρὸς τῷ μὴ δίκαια , ἀλλ´ οὐδὲ συμφέροντα εἶναι ἃ προσέταττε βασιλεὺς , ἔλεγεν · « ᾯ τὰρ ἀνάγκη ἐπίκειται ἐκ τοῦ ῥᾴστου ἀρνεῖσθαι τὸν σῶν ὅλων Θεὸν , τούτῳ μάλιστα ῥάδιον γένοιτο καὶ βασιλέα καταφρονεῖν , καὶ μεταπίπτειν εἰς ἕτερον . Καὶ γὰρ καὶ βασιλεὺς ἄνθρωπος ὤν , ἐπικήρῳ φύσει κεκλήρωται · εἰ δέ σοι κολαστέος ὁ τὴν σὴν δεσποτείαν ἀρνούμενος , καὶ τὰ σκῆπτρα παρ´ οὐδὲν λογιζόμενος , πολλῷ γε οἷμαι κολάσεως δίκην ὑπόσχοι , τὸν τῶν ὅλων Δεσπότην ἀποσειόμενος . » Ὁ δὲ βασι . λεὺς , δέον ὃν μᾶλλον ἐκπλαγῆναι τὸν ἄνδρα τῆς παῤῥησίας , ὁ δὲ γυμνοῖ μὲν τοῦτον τοῦ πλούτου , καὶ τῆς περικειμένης ἀξίας ἀποστερεῖ · γυμνὸν δ´ ἕλκειν τὰς καμήλους τῆς στρατείας ἐκέλευε , διαζώματι μόνῳ χρώμενον . Ἡμερῶν δ´ ὀλίγων διελθουσῶν , τῆς στοᾶς ἄνωθεν διακύψας τὸν περιφανὴ ἐκεῖνον ἄνδρα ἑώρα , ὑπὸ τῷ φλογμῷ τῆς ἀκτῖνος διακαιόμενον , καὶ κόνει περιαντλούμενον · καὶ τὴν πατρικὴν εὔκλειαν εἰς · νοῦν ἐνεγκὼν , ἤγαγεν αὐθις , καὶ χιτῶνι λίνου πεποιημένῳ ἐνέδυε . Νομίσας δ´ ὑπὸ τοῦ πόνου καὶ τῆς ταλαιπωρίας , καὶ τῷ δῆθεν οιλανθρώπῳ νῦν γοῦν ῥᾴονος πειρᾶσθαι καὶ εὐκόλου πρὸς συγκατάθεσιν , « Ἀλλὰ νῦν , φησὶ , τέως
Lemmas: ΟΡ ΣΚ γος . ὁ μέν γάρ ἄμφω χείρ πέλεκυς ἀφαιρέω , ὁ δέ ὁ νῶτον ἀποδέρω · ὅς δέ καί ὁ κεφαλή γυμνός ὁ δορά ἀπεργάζομαι , ἐκ μέτωπον ἄρχω ἄχρι δή εἰς πώγων λήγω · ἄλλος δέ καλάπτ · ξενότιμος εἰς δύο διαιρέω , καί ὁ σῶμα σύμπας ὁ ὁ καλύπτω , καί τέμνω οὗτος ἀκίς ὁ σῶμα προσαρμόζω , ἔπειτα δεσμός τις στερρός ἐκ κεφαλή ἄχρι πούς περίκυκλος τίθημι , σύν πολύς βία ὁ κάλαμος ἕκαστος ἕλκω , ὁ δεσμός κατά βάθος ὁ σάρξ εἰσδύνω · ὡς εἄν ὁ ἕλκω ὁ πρός ὁ δέρμα [ ειτνιαζω ὁ σῶμα παρασύρω πικρός ὁ ὀδύνη ἐργάζομαι . ἀλλά καί λάκκος ἀκριβῶς αποφράζω τε ἀναιρέω μῦς μέγας ἐν οὗτος ἐνίημι · εἶτα τροφή αὐτός παρέχω ὁ τρόφιμος ὁ εὐσέβεια » ὁ χείρ καί ὁ πούς δεσμός σφοδρός πιέζω , ἵνα μή ὁ θηρίον ἀπό σφεῖς ἐλαύνω πειράω . ὁ δέ μῦς λιμός σφοδρός πιέζω , ὁ ὁ ἅγιος σάρξ δαπάνη αὐτός ποιέω , ἐπιτείνω μάλα καί χαλεπός ὁ ὀδύνη προσφέρω · πολύς δέ καί ἄλλος καί χείρων ἢ αὐτός ἔπειμι ταλαιπωρία , ὁ ὁ ἀλήθεια ἀλάστωρ διδάσκαλος ὁ δεινός ἐπαυχέω . ὅμως δδʹ ἐν ὁ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος οὐ ἀμβλύνω γενναιότης · αὐτόματος γάρ τρέχω ὁ ἀγών ὁ ἀθάνατος καί ζωή τίδιος ὁ πρύτανις ἐφίημι ΚΕ . καί περι αχεχμαινιδηω , καί Σεάνου , καί βενιαμιδιακονεω · ὡς παρά Πέρσυ πικρός κρλασίέντες , ὁ ὁ μαρτύριον στέφανος ἀναδέω . ἐάν δέ τις παρά Πέρσης Ἀχαιμενίδης ὁ κλῆσις ἀνήρ καί Ὁρμίσδης καλέω , πατήρ ὑπάρχω φέρω , περιφανής εἰσαγάω καί πλοῦτος Βρίθων πολύς · ὅς δή Χριστιανός εἰμί πυνθάνομαι βασιλεύς , προάγω εἰς μέσος , καί ὁ σῴζω ἀρνέομαι κελεύω . καί ὅς πρός ὁ μή Δίκαιος , ἀλ οὐδέ συμφέρω εἰμί ὁ προστάσσω βασιλεύς , λέγω · « ὧ ἄρα ἀνάγκη ἐπίκειμαι ἐκ ὁ ῥᾴδιος ἀρνέομαι ὁ σός ὅλος θεός , οὗτος μάλιστα ῥούδιον γίγνομαι καί βασιλεύς καταφρονέω , καί μεταπίπτω εἰς ἕτερος . καί γάρ καί βασιλεύς ἄνθρωπος εἰμί , ἐπικηρος φύσις κληρόω · εἰμί δέ σύ κολαστέος ὁ ὁ σός δεσποτεία ἀρνέομαι , καί ὁ σκῆπτρον παρ´ οὐδείς λογίζομαι , πολύς γε οἴομαι κόλασις δίκη ὑπέχω , ὁ ὁ ὅλος δεσπότης ἀποσείω . » ὁ δέ βάσις . λᾶας , δήω ὅς μᾶλλον ἐκπλάσσω ὁ ἀνήρ ὁ παρρησία , ὁ δέ γυμνόω μέν οὗτος ὁ πλοῦτος , καί ὁ περίκειμαι ἄξιος ἀποστερέω · γυμνός δδʹ ἕλκω ὁ κάμηλος ὁ στρατεία κελεύω , διάζωμα μόνος χράω . Ἡμέρα δδʹ ὀλίγος διέρχομαι , ὁ στοά ἄνωθεν διακύπτω ὁ Περιφανή ἐκεῖνος ἀνήρ ὁράω , ὑπό ὁ φλογμός ὁ ἀκτίς διακαίω , καί κόνις περιαντλέω · καί ὁ πατρικός εὔκλεια εἰς · νόος φέρω , ἄγω αὖθις , καί χιτών λίνον ποιέω ἐνδύω . νομίζω δδʹ ὑπό ὁ πόνος καί ὁ ταλαιπωρία , καί ὁ δῆθεν οιλανθρώπῳ νῦν γοῦν ῥᾴδιος πειράω καί εὔκολος πρός συγκατάθεσις , « ἀλλά νῦν , φημί , τέως