cogPG.PG146 558
ὑέατρον τοῖς ὁρχησταῖς συνηγείρετο , ἅτε δὴ τῶν Ἰουδαίων οὐ πρὸς τῆν τοῦ νόμου ἀκρόασιν τὴν ἀργίαν καταχρωμένων , ἀλλὰ τὸ τοῖς θεάτροις μᾶλλον ἐνασχολεῖσθαι . Διά τοι τοῦτο καὶ ἐπίμαχος ἡ ἡμέρα αὔτη τοῖς τοῦ δήμου καθίστατο μέρεσι · καὶ τούτου χάριν ὑπὸ τοῦ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπάρχου ἐν τάξει καταστάντος Οἱ Ἰουδαῖοι οὐδὲν ἦττον ἐπέκειντο , θατέρῳ τῶν μερῶν ὥσπερ ἀντιπαθοῦντος . Ἀεὶ μὲν οὖν πολέμιον τοῦτο τὸ φῦλον Χριστιανοῖς , καὶ εὐσεβιῖν ἀναπεπεισμένον , ἢν ὅτι πλεῖστον αἴτιον γένοιτο κακόν τι πάσχειν ἡμᾶς · τότε δὲ καὶ μᾶλλον διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν τῶν ὀρχηστῶν καὶ πλεῖστον καθ´ ἐαυτῶν ἦσαν ἐκπεπολεμωμένοι . Καὶ δή τινα πολιαείαν πρτανεύοντος Ὀρέστου τοῦ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπάρχου τῷ δήμῳοὕτω γὰρ εἰωθὸς ὀνομάζειν τὰς δημοτικὰς διατυπώσεις ) , παρῆσαν καὶ ὅσοι περὶ τὸν ἐπίσκοπον Κύριλλον φίλα ἐκείνῳ φρονοῦντες , τὰς τοιαύτας διατυπώσεις ὀψόμενοι · ἐν οἷς ἦν καί τις Ἰέραξ ὄνομα . Ὃς γραμμάτων μὲν τῶν πεζῶν διδάσκαλος ἦν , τοσοῦτον δὲ ταῖς τοῦ Κυρίλλου διδασκαλίαις ἐξήρτητο , ὡς μηδὲν ἄλλο αἱρεῖσθαι ἢ τὴν ἐκεῖθεν ἀκρόασιν , καὶ κρότους ἐγείρειν τοῖς ἐκείνου νοήμασιν ἐπισπεύδειν . Ὅν ἰδόντες τὰ πλήθη τῶν Ἰουδαίων , εὐθὺς ἐχρῶντο βοῇ , διὰ μηδὲν ἄλλο τῷ θεάτρῳ ἐκεῖνον παραβαλεῖν , ἢ ἵνα στάσιν ὑπανάψῃ τῷ δήμῳ . Ὁ δ´ ἔπαρχος Ὀρέστης , καὶ πρῶτον μὲν Κτὴν παράλογον τῶν ἐπισκόπων δυναστείαν διὰ μίσους εἶχεν · ὅτιπερ πολύ τι παρυφέλκειν ἡγοῦντο τῶν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν ἐκείνῳ δημοσίων πραγμάτων · μάλιστα δ´ ὅτι τότε καὶ Κύριλλος εἰς λεπτὸν διαρεῖν τὰς τοῦ ἐπάρχου διατυπώσεις ἠρεῖτο , καὶ ὠς ἄν τις φαίη περιεργάζεσθαι . εὐθὺς οὕν ἀνάρπαστον τὸν Ἰέρακα ποιησάμενος , πληγαῖς ὑπέβαλε , καὶ σφόδρα ᾐκίσατο . Ὃ γνοὺς ὁ θειότατος Κύριλλος , τῶν παρὰ Ἰουδαίοις τοὺς πρώτους μεταστειλάμενος , παρῄνει ὅσα εἰκός · καὶ τέλος διηπείλει δεινὰ δράαειν εἰ μὴ παύσαιντο τὸν δῆμον ἀνακινοῦντες , καὶ κατὰ τῶν Χριστιανῶν ὡς πλεῖστον διερεθίζοντες . Οἱ δὲ τὰς ἀπειλὰς διακούσαντες , μᾶλλον ἀνηρεθίζοντο , καὶ ἐπὶ θλάβῃ τῶν Χριστιανῶν πλείστας ἐπενόουν τὰς πηχανάς · ὧν τὴν κορυφαιοτάτην καὶ τῶν ἄλλων ὡς εἰπεῖν , ἐπὶ κακῷ διαφέρουσαν , ἢ δὴ καὶ αἰτία . κατέστη Ἰουδαίους τῆς Ἀλεξάνδρου ἐξελαθῆναι , ὡς ἐνὸν διηγήσομαι . Κοινῇ γὰρ συνελθόντες , σύνθημα πρὸς ἀλλήλους ἐποίουν , ὥσθ´ ἕκαστον δακτύλιον φέρειν ἐκ φλοιοῦ φοινίκων θαλοῦ , καὶ νύκτωρ ἐπιθέσθαι Χριστιανοῖς . Καὶ δὴ μιᾷ τῶν νυκτῶν , ἀνὰ τὰς κλίματα τῆς πόλεως προῆκαν βοῶντάς τινας , ὡς εἴη πυρὶ καιομένη ἡ Χριστιανῶν ἐκκλησία , ᾗ ἐπώνυμον Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐπισκόπου κλῆσίς ἐστιν . Ὁ εἰς ὧτα ἐκείνοις ἀθρόον ἐλθὸν , ἄλλος ἀλλαχοῦ διατρέχοντες ἦσαν , τὴν σφῶν ἀλεξήσοντες ἐκκλησίαν . Ἰουδαῖοι δ´ εὐθὺς ἐπιθέμενοι , ἔκτεινον · ἀλλήλων μὲν ὰπεχόμενοι τῇ τῶν δακτυλίων περιβολῇ , οἷς δ´ ἐντύχοιεν Χριστιανῶν ἀναιροῦντες . Ἐπεὶ δ´ ἡμέρα ἐγένετο , ἔκδηλον τοῖς εἰργασμένοις τὸ πρᾶγμα ἡν . ΖήρυΙμἱί .
Lemmas: ὑέατρον ὁ ὀρχηστής συναγείρω , ἅτε δή ὁ Ἰουδαῖος οὖον πρός ὁ ὁ νόμος ἀκρόασις ὁ ἀργία καταχράομαι , ἀλλά ὁ ὁ θέατρον μᾶλλον ἐνασχολέω . Ζεύς ὅς οὗτος καί ἐπίμαχος ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ ὁ δῆμος καθίστημι μέρος · καί οὗτος χάρις ὑπό ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια ἔπαρχος ἐν τάξις καθίστημι ὁ Ἰουδαῖος οὐδείς ἀίσσω ἐπίκειμαι , ἕτερος ὁ μέρος ὥσπερ ἀντιπαθέω . ἀείς μέν οὖν πολέμιος οὗτος ὁ φῦλον Χριστιανός , καί εὐσεβής ἀναπείθω , εἄν ὅτι πλεῖστος αἴτιος γίγνομαι κακός τίς πάσχω ἐγώ · τότε δέ καί μᾶλλον διά ὁ εἴρω αἴτιος ὁ ὀρχηστής καί πλεῖστος καθ´ ἑαυτοῦ εἰμί ἐκπολεμόω . καί δή τις πολιαείαν προτανεύω Ὀρέστης ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια ἔπαρχος ὁ δημόω γάρ εἴωθα ὀνομάζω ὁ δημοτικός διατύπωσις ) , πάρειμι καί ὅσος περί ὁ ἐπίσκοπος Κύριλλος φίλος ἐκεῖνος φρονέω , ὁ τοιοῦτος διατύπωσις ὁράω · ἐν ὅς εἰμί καί τις Ἱέραξ ὄνομα . ὅς γράμμα μέν ὁ πεζός διδάσκαλος εἰμί , τοσοῦτος δέ ὁ ὁ Κύριλλος διδασκαλία ἐξαρτάω , ὡς μηδείς ἄλλος αἱρέω ἢ ὁ ἐκεῖθεν ἀκρόασις , καί κρότος ἐγείρω ὁ ἐκεῖνος νόημα ἐπισπεύδω . ὅς ὁράω ὁ πλῆθος ὁ Ἰουδαῖος , εὐθύς χράω βοή , διά μηδείς ἄλλος ὁ θέατρον ἐκεῖνος παραβάλλω , ἢ ἵνα στάσις ὑπανάπτω ὁ δῆμος . ὁ δδʹ ἔπαρχος Ὀρέστης , καί πρῶτος μέν κτείνω παράλογος ὁ ἐπίσκοπος δυναστεία διά μῖσος ἔχω · ὅτιπερ πολύς τίς παρυφέλκειν ἡγέομαι ὁ ὑπό ὁ ἐξουσία ἐκεῖνος δημόσιος πρᾶγμα · μάλιστα δδʹ ὅτι τότε καί Κύριλλος εἰς λεπτόν διαίρω ὁ ὁ ἔπαρχος διατύπωσις αἱρέω , καί ὡς ἄν τις φημί περιεργάζομαι . εὐθύς οὖν ἀνάρπαστος ὁ Ἱέραξ ποιέω , πληγή ὑποβάλλω , καί σφόδρα αἰκίζω . ὅς γιγνώσκω ὁ θεῖος Κύριλλος , ὁ παρά Ἰουδαῖος ὁ πρῶτος μεταστέλλομαι , παραινέω ὅσος εἰκός · καί τέλος διαπειλέω δεινός δράω εἰμί μή παύω ὁ δῆμος ἀνακινέω , καί κατά ὁ Χριστιανός ὡς πλεῖστος διερεθίζω . ὁ δέ ὁ ἀπειλή διακούω , μᾶλλον ἀνερεθίζω , καί ἐπί θλάβῃ ὁ Χριστιανός πλεῖστος ἐπινοέω ὁ πηχανάς · ὅς ὁ κορυφαῖος καί ὁ ἄλλος ὡς εἶπον , ἐπί κακός διαφέρω , ἢ δή καί αἰτία . καθίστημι Ἰουδαῖος ὁ Ἀλέξανδρος ἐξελαύνω , ὡς ἐν-εἰμί διηγέομαι . Κοινή γάρ συνέρχομαι , σύνθημα πρός ἀλλήλων ποιέω , ὅς ἕκαστος δακτύλιος φέρω ἐκ φλόος Φοῖνιξ θάλλω , καί νύκτωρ ἐπιτίθημι Χριστιανός . καί δή εἷς ὁ νύξ , ἀνά ὁ κλίμα ὁ πόλις προΐημι βοῦς τις , ὡς εἰμί πῦρ καίω ὁ Χριστιανός ἐκκλησία , ὅς ἐπώνυμος Ἀλέξανδρος ὁ ἐπίσκοπος κλῆσις εἰμί . ὁ εἰς ἄτη ἐκεῖνος ἀθρόος ἔρχομαι , ἄλλος ἀλλαχοῦ διατρέχω εἰμί , ὁ σφεῖς ἀλέξω ἐκκλησία . Ἰουδαῖος δδʹ εὐθύς ἐπιτίθημι , ἐκτείνω · ἀλλήλων μέν ἀπέχω ὁ ὁ δακτύλιος περιβολή , ὅς δδʹ ἐντυγχάνω Χριστιανός ἀναιρέω . ἐπεί δδʹ ἡμέρα γίγνομαι , ἔκδηλος ὁ ἐργάζομαι ὁ πρᾶγμα ἐάν . ΖήρυΙμἱί .