cogPG.PG146 638
ἀνιόντα , καὶ ἐνειλούμενον τοῖς πρὸς τὰ γεώδη με ἕλκουσιν , καὶ ἐμπιπλάμενον κῃλίδος οὐκ ἂν εἶποι τις σης · τῷ γὰρ οἰκείους εἶναί μοι καὶ μάλα μολυσαοὺς , καὶ τὸ τυχὸν μέρος ἐπιγενόμενον , εἰς προσθήκην συμβάλλεται . Ῥώμη δ´ οὐκ ἐστι μοι ,, τά τε ἔνδον οὐχ ὑγιῆ , καὶ τὰ πρὸς ἐκτὸς ἀρκεῖν οὐχ οἶός τέ εἰμι · καὶ πολλοῦ δέω τὴν ἐκ τοῦ συνειδότος φέρειν ἀνίαν . Καὶ ὁσάκις ἄν μέ τις ἔρηται , διαῤῥήδην λέγειν οὐκ ἀναδύομαι , ὡς τὸν ἱερέα διὰ πάντων ἀκηλίδωτον εἶναι προσήκει πολλῷ τῷ περιόντι , ὡς καὶ ἑτέροις τῶν μιασμάτων ἐκπλύνοντα κἀκεῖνο δεῖ προσεῖναι τοῖς πρὸς τὸν ἀδελφόν γράμμασι . Πά . τως δὲ ἀναγνώσονται συχνοὶ τὴν ἐπιστολήν . Καὶ γὰρ οὐχ ἥκιστα τούτου χάριν αὐτὴν ὑπηγόρευσα τοῦ πᾶσι καταφανές εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἵν´ ὅ τι ἂνι ἀποβῇ καὶ πρὸς Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων , ἀναίτιος ὧ , καὶ ἥκιστα πρὶς τοῦ πατρὸς Θεοφίλου . Τιθεὶς γὰρ ἐν μέσῳ τἀμὰ , καὶ διὸοὺς ἐξ ἁπάντων αὐτῷ βου λεύσασθαι περὶ ἡμῶν , πῶς ἂν ὑπαίτιος εἴην ; Ἐμοὶ τοιγαροῦν ὅ τε Θεὸς , καὶ ὁ νόμος , ἧ τε ἱερὰ Θεοφίλου χεὶρ γυναῖκα ἐπέδωκε . Προαγορεύω τοίνυν ἃτασι καὶ μαρτύρομαι , ὡς ἔγωγε ταύτης οὕτε ἀλλοτριώσομαι καθάπαξ , οὕθ´ ὡς μοιχὸς αὐτῇ λάθρα συνέσομαι · τὸ μὲν γὰρ ἥκιστα εὐσεβὲς , τὸ δὲ ἥκιστα νόμιμον . Ἀλλὰ βουλήσομαί τε καὶ εὔξομαι , συχνά μοι πάνυ καὶ χρηστὰ γενέσθαι παιδία . Ἔν δὴ τοῦτο δεῖ τὸν κύριον τῆς χειροτονίας μὴ ἀγνοησαι . Μαθέτω δὲ αὐτὸ παρὰ τῶν ἀμφὶ τὸν ἑταῖρον Ιαῦλον καὶ Διονύσιον · οὓς πρεσβευτὰς ᾑρῆσθαι παρὰ τοῦ δήμου πυνθάνομαι . Ἐκεῖνο δὲ οὐδὲν δεῖ μαθεῖν αὐτὸν , ἀλλ´ ὑπομνησθῆναι . Διαλέξομαι δὲ πλείω περὶ αὐτοῦ . Καὶ γὰρ ἂν ἅπαντα τἄλλα μικρὰ Κπρὸς ἕν τις τοῦτο θεῖτο , χαλεπόν ἐστιν , εἰ μὴ καὶ λίαν ἀδύνατον , εἰς ψχὴν τὰ δι´ ἐπιστήμης εἰς ἀπόδειξιν ἐλθόντα δόγματα σαλευθῆναι . οἶσθα δ´ ὅτι πολλὰ φιλοσοφία τοῖς θρυλλουμένοις τούτοις ἀντιττττεται δόγμασιν . Ἀμέλει καὶ τὴν ψυχὴν οὐκἀξ ὡσω ποτὲ σώματος ὑστερωγενῆ νομίζειν . Τὸν κόσμον οὐ φήσω καὶ τἄλλα μέρη διαφθείρεσθαι . Τὴν καθωμιλημένην ἀνάστασιν ἱερόν τι καὶ ἀπόῤῥητον ἥγημαι · καὶ πολλοῦ δέω ταῖς τοῦ π´ ἤθους ὑπολήώεσιν ὁιλολογῆσαι . Νοῦς μὲν οὖν φιλόσοφος , ἐπόπτης ὢν τὰἠηθοῦς , συγχωρεῖ τῇ χρείᾳ τοῦ ψεύδεσθαι · ἀνάλογον Κγάρ ἐστι φῶς πρὸς ἀλήθειαν , καὶ ὄμμα πρὸς δῆμον . Ἡ οὖν ὀφθαλμὸς εἰς κακὸν ἂν ἀπολαύσειεν ὰπλήστου φωτὸς , ἢ ᾗ τοῖς ὀφθαλμιῶσι τὸ σκότος ὡφελιμώτερον , ταύτῃ καὶ τὸ ψεῦδος ὄφελος τίθεμαι δήμῳ · καὶ βλαβερὸν τὴν ἀλήθειαν τοῖς οὐκ ἰσχύουσιν ἐνατενίσαι πρὸς τὴν τῶν ὄντων ἐνάργειαν , Εὲ ταῦτα καὶ οἱ τῆς καθ´ ἡμᾶς ἱερωσύνης συγχωρουσν ἐμοὶ . δυναίμην ἂν ἱερᾶσθαι , τὰ μὲν οἴκοι Φιλο σοφῶν , τὰ δ´ ἔξω φιλομυθῶν · εἰ μὴ διδάσκων , ἀλλ´´ ρύδὲ μέντοι μεταδιδάσκων · μένειν δ´ ἐῶν ἐπὶ τῆς ποολήεως . Εἰ δέ φασιν οὖτω δεῖν καὶ κινεῖσθαι καὶ δῆμον εἰναι τὸν ἱερέα ταῖς δέξαις , οὐκ ἂν φθάνοιμι φανερὸν ἅπασι καθιστάς · δήμῳ γὰρ δὴ καὶ φιλοσοφίᾳ τί πρὸς ἄλληλα ; Τὴν μὲν ἀλήθειαν ἀπόῤῥητον τῶν θείων εἶναι δεῖ · τὸ δὲ πλῆθος , ἑτέρας
Lemmas: ἀνέρχομαι , καί ἐνειλέω ὁ πρός ὁ γεώδης ἐγώ ἕλκω , καί ἐμπίμπλημι κηλίς οὐ εἄν εἶπος τις σός · ὁ γάρ οἰκεῖος εἰμί ἐγώ καί μάλα μολυσωζω , καί ὁ τυγχάνω μέρος ἐπιγίγνομαι , εἰς προσθήκη συμβάλλω . Ῥώμη δδʹ οὐ εἰμί ἐγώ ,, ὁ τε ἔνδον οὐ ὑγιής , καί ὁ πρός ἐκτός ἀρκέω οὐ οἷος τε εἰμί · καί πολύς δήω ὁ ἐκ ὁ σύνοιδα φέρω ἀνία . καί ὁσάκις ἄν ἐγώ τις ἔρομαι , διαρρήδην λέγω οὐ ἀναδύομαι , ὡς ὁ ἱερεύς διά πᾶς ἀκηλίδωτος εἰμί προσήκω πολύς ὁ περίειμι , ὡς καί ἕτερος ὁ μίασμα ἐκπλύνω ἐκεῖνος δεῖ πρόσειμι ὁ πρός ὁ ἀδελφός γράμμα . πᾷ . ὅς δέ ἀναγιγνώσκω συχνός ὁ ἐπιστολή . καί γάρ οὐ ἥκιστος οὗτος χάρις αὐτός ὑπαγορεύω ὁ πᾶς καταφανής εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὅς ὅς τίς ἄνιος ἀποβαίνω καί πρός Θεός καί ἄνθρωπος , ἀναίτιος ἵημι , καί ἥκιστος πρίς ὁ πατήρ Θεόφιλος . τίθημι γάρ ἐν μέσος ἐμός , καί διὸοὺς ἐκ ἅπας αὐτός βοῦς λεύσσω περί ἐγώ , πῶς εἄν ὑπαίτιος εἰμί ; ἐμός τοιγάρ ὅς τε θεός , καί ὁ νόμος , ἧ τε ἱερόv Θεόφιλος χείρ γυνή ἐπιδίδωμι . προαγορεύω τοίνυν ὅς καί μαρτύρομαι , ὡς ἔγωγε οὗτος ἵημι ἀλλοτριόω καθάπαξ , ὕω ὡς μοιχός αὐτός λάθρῃ σύνειμι · ὁ μέν γάρ ἥκιστος εὐσεβής , ὁ δέ ἥκιστος νόμιμος . ἀλλά βούλομαι τε καί εὔχομαι , συχνός ἐγώ πάνυ καί χρηστός γίγνομαι παιδίον . ἐν δή οὗτος δεῖ ὁ κύριος ὁ χειροτονία μή ἀγνοέω . μανθάνω δέ αὐτός παρά ὁ ἀμφί ὁ ἑταῖρος Ιαῦλον καί Διονύσιος · ὅς πρεσβευτής αἱρέω παρά ὁ δῆμος πυνθάνομαι . ἐκεῖνος δέ οὐδείς δεῖ μανθάνω αὐτός , ἀλ ὑπομιμνῄσκω . διαλέγω δέ πλείων περί αὐτός . καί γάρ εἄν ἅπας ἄλλος μικρός Κπρὸς εἷς τις οὗτος τίθημι , χαλεπός εἰμί , εἰμί μή καί λίαν ἀδύνατος , εἰς ψήχω ὁ δις ἐπιστήμη εἰς ἀπόδειξις ἔρχομαι δόγμα σαλεύω . οἶδα δδʹ ὅτι πολύς φιλοσοφία ὁ θρυλέω οὗτος ἀντιττττεται δόγμα . ἀμέλει καί ὁ ψυχή οὐκἀξ ὠθέω ποτέ σῶμα ὑστερογενής νομίζω . ὁ κόσμος οὖον φημί καί ἄλλος μέρος διαφθείρω . ὁ καθομιλέω ἀνάστασις ἱερός τίς καί ἀπόρρητος ἡγέομαι · καί πολύς δήω ὁ ὁ π ἦθος ὑπολήώεσιν ὁιλολογῆσαι . Νοῦς μέν οὖν φιλόσοφος , Ἐπόπτης εἰμί ἀηθέω , συγχωρέω ὁ χρεία ὁ ψεύδω · ἀνάλογος Κγάρ εἰμί φάος πρός ἀλήθεια , καί ὄμμα πρός δῆμος . ὁ οὖν ὀφθαλμός εἰς κακός εἄν ἀπολαύω ἄπληστος φάος , ἢ ὅς ὁ ὀφθαλμιάω ὁ σκότος ὠφέλιμος , οὗτος καί ὁ ψεῦδος ὄφελος τίθημι δῆμος · καί βλαβερός ὁ ἀλήθεια ὁ οὐ ἰσχύω ἐνατενίζω πρός ὁ ὁ εἰμί ἐνάργεια , ἐγώ οὗτος καί ὁ ὁ καθ´ ἐγώ ἱερωσύνη συγχωρέω ἐγώ . δύναμαι εἄν ἱεράομαι , ὁ μέν οἴκοι φιλο σοφός , ὁ δδʹ ἔξω φιλόμυθος · εἰμί μή διδάσκω , ἀλ ρύδὲ μέντοι μεταδιδάσκω · μένω δδʹ ἐάω ἐπί ὁ ποολήεως . εἰμί δέ φημί οὗτος δήω καί κινέω καί δῆμος εἰναι ὁ ἱερεύς ὁ δείκνυμι , οὐ εἄν φθάνω φανερός ἅπας καθίστημι · δῆμος γάρ δή καί φιλοσοφία τίς πρός ἀλλήλων ; ὁ μέν ἀλήθεια ἀπόρρητος ὁ θεῖον εἰμί δεῖ · ὁ δέ πλῆθος , ἕτερος