cogPG.PG146 236
ἡμῶν , καὶ πρό γε τούτου τὸν θεὸν τὸν μέγαν τὸν ἁγιώτατον Σαράπιν αἰδεῖσθε , τοῦ κοινοῦ γοῦν ὑμᾶς καὶ ἀνθρωπίνου καὶ πρέποντος πῶς οὐδεὶς εἰσῆλθε λόγος ; προσθήσω δὲ , ὅτι καὶ ἡμῶν · οὓς οἱ θεοὶ πάντες , ἐν πρώτοις δὲ καὶ ὁ μέγας Σάραπις , ἄρχειν ἐδικαίωσαν τῆς οἰκουμένης · οἷς πρέπον ἦν τὴν ὑπὲρ τῶν ἠδικηκότων ὑμᾶς φυλάξαι διάγνωσιν . Ἀλλὰ´ ὀργὴ τυχὸν ἴσως ὑμᾶς ἐξηπάτησε καὶ θυμός · ὅσπερ οὖν εἴωθε τὰ δεινὰ πράττειν , τὰς φρένας μετοικίσας . Εἶτα τῆς ὁρμῆς ἀναστείλαντες , τοῖς παραχρῆμα βεβουλευμένοις καλῶς ὕστερον ἐπήγαγε τὴν παρανομίαν . Οὐδὲ ᾐσχύνθητε , δῆμος ὄντες , τολμῆσαι ταῦτα , ἐφ᾽´ οἷς ἐκείνους ἑμισήσατε δικαίως . Εἴπατε γάρ μοι , πρὸς τοῦ Σαράποδος , ὑπὲρ ποίων ἀδικημάτων ἐχαλεπήνατε Γεωργίῳ ; Τὸν μακαριώτατον Κωνστάντιον , ἐρεῖτε δήπουθεν , ὅτι καθ᾽’´ ἡμῶν παρώξυνεν · εἶτα εἰσήγαγεν εἰς τὴν ἱερὰν πόλιν στρατόπεδον · καὶ κατέλαβεν ὁ στρατηγὸς τῆς Αἰγύπτου τὸ ἀγιώτατον τέμενος τοῦ Θεοῦ , ἀποσυλήσας ἐκεῖθεν εἰκόνας καὶ ἀναθήματα καὶ τὸν ἐν τοῖς ἱεροῖς κόσμον , ὑμῶν ἀγανακτούντων εἰκότως , καὶ πειρωμένων ἀμύνειν τῷ Θεῷ , μᾶλλον δὲ τοῖς τοῦ λεοῦ κτήμασιν . Ὁ δὲ ἐτόλμησεν ὑμῖν ἐπιπέμψαι τοὺς ὁπλίτας ἀδίκως καὶ παρανόμως καὶ ἀσεβῶς · ἴσως Γεώργιον μᾶλλον ἢ τὸν Κωνστάντιον δεδοικώς , ἐαυτὸν παρεφύλαττεν , εἰ μετριώτερον ὑμῖν καὶ πο . λιτικώτερον , ἀλλὰ μὴ τυραννικώτερον προσεφέρετο . Τούτων οὖν ἕνεκεν ὀργιζόμενοι τῷ θεοῖς ἐχθρῷ Γεωργίῳ , τὴν ἰερὰν αὖθις ἐμιάνατε πόλιν , ἐξὸν ὑποβάλλειν αὐτὸν ταῖς τῶν δικαστῶν ψήφοις . οὕτω γὰρ ἐγίνετο ἂν οὐ φόνος , οὐδὲ παρανομία τὸ πρᾶγμα , δίκη δὲ ἐμμελὴς , ὑμᾶς μὲν ἀθώους πάντη φυλάττουσα , τιμωρουμένη μὲν τὸν ἀνίατα δυσσεβήσαντα . σωφρονίζουσα δὲ τοὺς ἄλλους πάντας , ὅσοι τῶν θεῶν ὀλιγωροῦσι , καὶ προσέτι τὰς τοιαύτας πόλεις , καὶ τοὺς ἀνθοῦντας δήμους ἐν οὐδενὶ τίθενται , τῆς ἑαυτῶν δὲ ποιοῦνται πάρεργον δυναστείας τὴν κατ᾽´ ἐκείνων ὡμότητα . Παραβάλλετε τοίνυν ταύτην μου τὴν ἐπιστολὴν , ᾗ μικρῷ πρόσθεν ἐπέστειλα · καὶ τὸ διάφορον κατανοήσατε · πόσους μὲν ὑμῶν ἐπαίνους ἔγραφον τότε · νυνὶ δὲ , μὰ τοὺς θεοὺς , ὀφείλω ὑμᾶς ἐπαινεῖν , οὐ δύναμαι δὲ διὰ τὴν παρανομίαν . Τολμᾷ δῆμος , ὥσπερ οἱ κύνες , ἄνθρωπον σπαράττειν ; Εἶτα οὐκ αἰσχύνεται καὶ φυλάττειν καθαρὰς τὰς χεῖρας , ὡς προσάγειν πρὸς τοὺς θεοὺς αἵματος καθαρευούσας ; Ἀλλὰ Γεώργιος ἄξιος ἡν τοῦ τοιαῦτα παθεῖν ; καὶ τούτων ἴσως ἐγὼ φαίην ἂν χείρονα καὶ πικρότερα · καὶ δι´ ὑμᾶς ἐρεῖτε ; Σύμφημι καὶ αὐτός . Παρ´ ὑμῶν δέ , εἰ λέγοιτο τοῦτο , οὐκέτι συγχωρῶ · νόμοι γὰρ εἰσὶν οὓς χρὴ τιμᾶσθαι · μάλιστα μὲν ὑπὸ πάντων ἰδίᾳ καὶ στέργεσθαι · πλὴν ἐπειδὴ συμβαίνει τῶν καθέκαστόν τινας καρανομεῖν , ἀλλὰ τὰ κοινὰ γοῦν εὐνομεῖσθαι χρὴ , καὶ πειθαρχεῖν τοῖς νόμοις ὑμᾶς , καὶ μὴ παραβαίνειν ὅσαπερ ἐξ ἀρχῆς ἐνομίσθη καλῶς . Εὐτύχημα γέγονεν ὑμῖν , ἄνδρες Ἀλεξανδρεῖς , ἐπ´ ἐμοῦ πλημμελῆσαι τοιοῦτό τι · δς αἰδοῖ τῆ πρὸς τὸν Θεὸν , καὶ διὰ τὸν θεῖον τὸν ἐμὸν καὶ ὁμώνυμον , ὃς ἦρξεν
Lemmas: ἐγώ , καί πρό γε οὗτος ὁ θεός ὁ μέγας ὁ ἅγιος Σαρᾶπιν αἰδέομαι , ὁ κοινός γοῦν σύ καί ἀνθρώπινος καί πρέπω πῶς οὐδείς εἰσέρχομαι λόγος ; προστίθημι δέ , ὅτι καί ἐγώ · ὅς ὁ θεός πᾶς , ἐν πρῶτος δέ καί ὁ μέγας Σάραπις , ἄρχω δικαιόω ὁ οἰκέω · ὅς πρέπω εἰμί ὁ ὑπέρ ὁ ἀδικέω σύ φυλάσσω διάγνωσις . Ἀλλά ὀργή τυγχάνω ἴσως σύ ἐξαπατάω καί θυμός · ὅσπερ οὖν εἴωθα ὁ δεινός πράσσω , ὁ φρήν μετοικίζω . εἶτα ὁ ὁρμή ἀναστέλλω , ὁ παραχρῆμα βουλεύω καλῶς ὕστερος ἐπάγω ὁ παρανομία . οὐδέ αἰσχύνω , δῆμος εἰμί , τολμάω οὗτος , ἐφ᾽´ ὅς ἐκεῖνος μισέω δικαίως . εἶπον γάρ ἐγώ , πρός ὁ Σαράπους , ὑπέρ ποῖος ἀδίκημα χαλεπαίνω Γεώργιος ; ὁ μακάριος Κωνστάντιος , εἴρω δήπουθεν , ὅτι καθίημι ἐγώ παροξύνω · εἶτα εἰσάγω εἰς ὁ ἱερά πόλις στρατόπεδον · καί καταλαμβάνω ὁ στρατηγός ὁ Αἴγυπτος ὁ ἄγιος τέμενος ὁ Θεός , ἀποσυλάω ἐκεῖθεν εἰκών καί ἀνάθημα καί ὁ ἐν ὁ ἱερός κόσμος , σύ ἀγανακτέω εἰκότως , καί πειράω ἀμύνω ὁ Θεός , μᾶλλον δέ ὁ ὁ Λεός κτῆμα . ὁ δέ τολμάω σύ ἐπιπέμπω ὁ ὁπλίτης ἄδικος καί παρανόμως καί ἀσεβής · ἴσως Γεώργιος μᾶλλον ἢ ὁ Κωνστάντιος δείδω , ἑαυτοῦ παραφυλάσσω , εἰμί μέτριος σύ καί ἀπό . λυτικός , ἀλλά μή τυραννικός προσφέρω . οὗτος οὖν ἕνεκα ὀργίζω ὁ θεός ἐχθρός Γεώργιος , ὁ ἱερός αὖθις μιαίνω πόλις , ἔξεστι ὑποβάλλω αὐτός ὁ ὁ δικαστής ψῆφος . οὗτος γάρ γίγνομαι εἄν οὖον φόνος , οὐδέ παρανομία ὁ πρᾶγμα , δίκη δέ ἐμμελής , σύ μέν ἄθωος πάντῃ φυλάσσω , τιμωρέω μέν ὁ ἀνίατος δυσσεβέω . σωφρονίζω δέ ὁ ἄλλος πᾶς , ὅσος ὁ θεός ὀλιγωρέω , καί προσέτι ὁ τοιοῦτος πόλις , καί ὁ ἀνθέω δῆμος ἐν οὐδείς τίθημι , ὁ ἑαυτοῦ δέ ποιέω πάρεργον δυναστεία ὁ κατά ἐκεῖνος ωμότητα . παραβάλλω τοίνυν οὗτος ἐγώ ὁ ἐπιστολή , ὅς μικρός πρόσθεν ἐπιστέλλω · καί ὁ διάφορος κατανοέω · πόσος μέν σύ ἔπαινος γράφω τότε · νυνί δέ , μά ὁ θεός , ὀφείλω σύ ἐπαινέω , οὖον δύναμαι δέ διά ὁ παρανομία . τολμάω δῆμος , ὥσπερ ὁ κύω , ἄνθρωπος σπαράσσω ; εἶτα οὐ αἰσχύνω καί φυλάσσω καθαρός ὁ χείρ , ὡς προσάγω πρός ὁ θεός αἷμα καθαρεύουσα ; ἀλλά Γεώργιος ἄξιος ἐάν ὁ τοιοῦτος πάσχω ; καί οὗτος ἴσως ἐγώ φημί εἄν χείρων καί πικρός · καί δις σύ εἴρω ; σύμφημι καί αὐτός . Παρ´ σύ δέ , εἰμί λέγω οὗτος , οὐκέτι συγχωρέω · νόμος γάρ εἰμί ὅς χρή τιμάω · μάλιστα μέν ὑπό πᾶς ἴδιος καί στέργω · πλήν ἐπεί συμβαίνω ὁ καθέκαστος τις κηραίνω , ἀλλά ὁ κοινός γοῦν εὐνομέομαι χρή , καί πειθαρχέω ὁ νόμος σύ , καί μή παραβαίνω ὅσος ἐκ ἀρχή νομίζω καλῶς . εὐτύχημα γίγνομαι σύ , ἀνήρ Ἀλεξανδρεύς , ἐπι ἐγώ πλημμελέω τοιοῦτος τίς · ΔΣ αἰδώς τῆ πρός ὁ θεός , καί διά ὁ θέω ὁ ἐμός καί ὁμώνυμος , ὅς ἄρχω