cogPG.PG146 485
ἈΡΓΤ vΙἱΙ . ροντα , ἀγνῶτα μὲν τὴν ὕλην , ξενίζον δὲ καὶ τὸ χρῶμα ὥσπερ προβεβλημένον . Αἰτήσασα δὲ συγγνώμην , τοῦ λοιποῦ διαγέγονε τὰ ἴσα τῷ ἀνδρὶ φρονοῦσα . Ὁ δὲ λίθος εἰς πίστιν τοῦ θαύματος τοῖς ιοοῖς κειμηλίοις τῆς Ἐκκλησίας ἐς πολύ τι χρόνου διατηρούμενος ἦν , θαῦμα τοῖς ὀρῶσι γενόμενος . ΚΕῷ ΑΛ . Ηʹ . Περὶ τῆς εἰς τοὺς θείους νεὼς Πυνεχοῦς σχολῆς των λκων · καὶ περὶ τῶν ἀντιφώνων λχλων καὶ ψαλμῳδιῶν , ὅθεν καὶ ἔπως ταῦτα τὸ ἐξ ὰρχῆς ἢ τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία παρέλαβεν , Διά τοι τοῦτο προθυμότερον ὁ τῆς Κωνσταντίνο . λαὸς τοῖς τε ἑωθινοῖς καὶ νυκτερινοῖς ὕμνοις μάλιστ´ ἐχρῶντο ἐξ αἰτίας τοιᾶσδε γεγενημένης τὸ ἐξ ἀρχῆς . Οἱ Ἀρειανοὶ ἐπὶ Θεοδοσίου τῶν εὐκτηρίων οὔκων ὰπελαθέντες , πρὸ τῶν τειχῶν ἐκκλησιάζοντες ἦσαν Πρότερον δὲ νύκτωρ ταῖς δημοσίαις στοαῖς ἀθροιζόμενοι , καὶ εἰς συστήματα διακρινόμενοι , ᾠδάς τινας τρόπον ἀντιφώνων ποιοῦντες , πρὸς τὸ ἐκείνοις δοκοῦν τῆς αἱρέσεως ἐμμελῶς ᾖδον · καὶ τὸ πλεῖστον δὴ τῆς νυκτὸς ἐπὶ τούτοις ἀνήλισκον . Ὑπὸ δ´ ἔω δημοσίᾳ καὶ ταῦτα ψάλλοντες , ἔξω πυλῶν εἰς τοὺς τόπους ἔνθα καὶ ἐκκλησίαζον , ἐπορεύοντο . Ταῦτα δὲ μάλιστ´ ἐποίουν ἔν τε ταῖς ἐπισήμοις τῶν ἑορτῶν , καὶ τῇ πρώτῃ καὶ τελευταίᾳ τῆς ἑβδομάδος ἡμέρας , ἣν Κυριακὴν ὀνομάζομεν · ἐν αἷς καὶ αἱ συνάξεις κατὰ τὰς ἐκκλησίας εἰώθασι γίνεσθαι Ἐὕστερον δὲ καὶ ἐριστικῶς τὰ μέλη ἐτίθουν · « Ποῦ εἰσι , λέγοντες , οἱ Τριάδα ὁμοούσιον καὶ ὁμότιμον σέβοντες ; » καὶ ἄλλα τινὰ τοιαῦτα ταῖς ᾠδαῖς . παιε μίγνυον . Δείσας τοίνυν ὁ Ἱωάννης μή τινες τοῖς σοιούτοις κατακηλούμενοι μέλεσιν . οἷ ὑπ´ αὐτῶ ἐκ · κλησίαζον , ὑπαχθῶσιν ἐκείνοις , τὸν ἴσον ἐπενόει τρόπον ἀντιπράττειν αὐτοῖς . Ἐν βραχεῖ δ´ ἐπισημότεροι τῶν δι´ ἐναντίας γενόμενοι , κατά τε πλὴθο καὶ προόδῳ τιμῆς ἐκείνους ὑπερβάλλοντες ἦααν · σταυροὶ γὰρ ἀργύρεοι κηρῶν ἐπ´ αὐτοῖς ἀνημμένωῆ αὐτῶν προηγοῦντο , τῆς βασιλίδος Εὐδοξίας τὴν δαπάνην χορηγούσης αὐτοῖς . Καὶ Βρίσωνα τὸν ἐπὶ τοῦ καιτῶνος αὐτῆς ἔταττε τοὺς ὕμνους παρασκευάζειν καὶ ἄφθονον εὐτρεπίζειν τὸ φῶς . Ζηλοτυπὴσαντες δ´ ἐντεῦθεν οἱ ἐξ Ἀρείου , καὶ εἰς ἄμυναν χωροῦντες , συμπληγάδας ἐπεχείρουν ποιεῖν . Καὶ γὰρ ἔτι ἐκ τῆς προλαβούσης δυναστείας ἔνθερμοι ὄντες , πρὸ χειροκρασίαν ἕτοιμοι ἦσαν , καὶ ὑπερεώρων αὐτούς . Ιαὶ δή ποτε μιᾷ τῶν νυκτῶν συγκρούσαντες ἀλλή λοις πίπτουσιν ἑκατέοωθεν οὐκ ἐλάχιστοι . Λίθῳ δὲ καὶ κατὰ τὸ μέτωπον βάλλεται Βρίσων ὁ εἰρημένος τὴς γαμετῆς τοῦ βασιλέως τηνικαῦτα τῶν θαλαμγπόλων εὐνούχων προτστηκώ . Περιομγὴς δὲ διὰ τὰδτα γενόμε ος ὁ κρατῶν , τοῦ λοις οῦ τὰς τοιαύτας
Lemmas: ΑΡ Ι . Ρόντα , ἀγνώς μέν ὁ ὕλη , ξενίζω δέ καί ὁ χρῶμα ὥσπερ προβάλλω . αἰτέω δέ συγγνώμη , ὁ λοιπός διαγίγνομαι ὁ ἴσος ὁ ἀνήρ φρονέω . ὁ δέ λίθος εἰς πίστις ὁ θαῦμα ὁ ἰόω κειμήλιον ὁ ἐκκλησία εἰς πολύς τίς χρόνος διατηρούμενος εἰμί , θαῦμα ὁ ὁράω γίγνομαι . Κέως ΑΛ . ἤ . περι ὁ εἰς ὁ θεῖος ναός Πυνεχοῦς σχολή ὁ λκων · καί περί ὁ ἀντίφωνος λχλων καί ψαλμῳδία , ὅθεν καί Ἐπῶς οὗτος ὁ ἐκ ἀρχή ἢ ὁ Θεός ἐκκλησία παραλαμβάνω , Ζεύς ὅς οὗτος πρόθυμος ὁ ὁ Κωνσταντίνο . λαός ὁ τε ἑωθινός καί νυκτερινός ὕμνος μάλιστ´ χράω ἐκ αἴτιος τοιόσδε γίγνομαι ὁ ἐκ ἀρχή . ὁ Ἀρειανός ἐπί Θεοδόσιος ὁ εὐκτήριος οὔκουν απελαύνω , πρό ὁ τεῖχος ἐκκλησιάζω εἰμί Πρότερος δέ νύκτωρ ὁ δημόσιος στοά ἀθροίζω , καί εἰς σύστημα διακρίνω , ᾠδή τις τρόπος ἀντίφωνος ποιέω , πρός ὁ ἐκεῖνος δοκέω ὁ αἵρεσις ἐμμελής ἀείδω · καί ὁ πλεῖστος δή ὁ νύξ ἐπί οὗτος ἀναλίσκω . ὑπό δδʹ εἰμί δημόσιος καί οὗτος ψάλλω , ἔξω πύλη εἰς ὁ τόπος ἔνθα καί ἐκκλησιάζω , πορεύω . οὗτος δέ μάλιστ´ ποιέω ἐν τε ὁ ἐπίσημος ὁ ἑορτή , καί ὁ πρῶτος καί τελευταῖος ὁ ἑβδομάς ἡμέρα , ὅς Κυριακός ὀνομάζω · ἐν ὅς καί ὁ συνάγω κατά ὁ ἐκκλησία εἴωθα γίγνομαι ὕστερος δέ καί ἐριστικός ὁ μέλος τίθημι · « πός εἰμί , λέγω , ὁ Τριάς ὁμοούσιος καί ὁμότιμος σέβω ; » καί ἄλλος τις τοιοῦτος ὁ ᾠδή . παίω μείγνυμι . Δείσας τοίνυν ὁ Ἰωάννης μή τις ὁ σοῖος κατακηλέω μέλος . οἷ ὑπό αὐτός ἐκ · κλησιαζω , ὑπάγω ἐκεῖνος , ὁ ἴσος ἐπινοέω τρόπος ἀντιπράσσω αὐτός . ἐν βραχύς δδʹ ἐπίσημος ὁ δις ἐναντίος γίγνομαι , κατά τε Πλήθος καί πρόοδος τιμή ἐκεῖνος ὑπερβάλλω ἀάω · σταυρός γάρ ἀργύρεος κῆρ ἐπι αὐτός ἀναμιμνήσκω αὐτός προηγέομαι , ὁ βασιλίς Εὐδοξία ὁ δαπάνη χορηγέω αὐτός . καί Βρίσων ὁ ἐπί ὁ καιτῶνος αὐτός τάσσω ὁ ὕμνος παρασκευάζω καί ἄφθονος εὐτρεπίζω ὁ φάος . ζηλοτυπέω δδʹ ἐντεῦθεν ὁ ἐκ Ἄρειος , καί εἰς ἄμυνα χωρέω , Συμπληγάς ἐπιχειρέω ποιέω . καί γάρ ἔτι ἐκ ὁ προλαμβάνω δυναστεία ἔνθερμος εἰμί , πρό χειροκρασία ἑτοῖμος εἰμί , καί ὑπεροράω αὐτός . ἰά δή ποτός εἷς ὁ νύξ συγκρούω ἀλλά Λόϊς πίπτω ἑκατέοωθεν οὐ μικρός . λίθος δέ καί κατά ὁ μέτωπον βάλλω Βρίσων ὁ εἴρω σής γαμετή ὁ βασιλεύς τηνικαῦτα ὁ θαλαμγπολαω εὐνοῦχος προστήκομαι . Περιομγὴς δέ διά τὰδτα γίνομαι ὅς ὁ κράτος , ὁ Λόϊς ἀρτύω ὁ τοιοῦτος