cogPG.PG146 14
παῖδα εἰς λέχους κοινωνίαν λαβών · καὶ ἄμφω δὲ ἃς εἶχον πρότερον γαμετὰς , τῇ πρὸς τοὺς κρατοῦντας στοργῇ ἀπέλιπον . Ὁ μὲν οὖν Κώνστας Βρεταννίας ἦρχε καὶ Ἄλπεων καὶ τῶν ἄνω τε Γαλλιῶν · δυσέμβολα δὲ ταῦτα χωρία τε καὶ δυσπρόσοδα . Χρόνου δ´´ ἥκοντος πρέσβεις καὶ αὐτὸς ἐς ἣν ἐστάλη πρεσβείαν ἔπεμπεν , ἄνδρας γένει διαφανεῖς . Ἐπεὶ δὲ καὶ οὗτοι κατὰ τὸ Δρέπανον γένοιντο , τῆ οἰκίᾳ ἐπιξενοῦνται τῆς τοῦ Κωνσταντίνου μητρὸς . Παίζων δ´ ὁ παῖς , πρός τινος τῶν πρέσβεων παρωξύνετο · καὶ ἀσχάλλων τοῖς εἰρημένοις , οὐ καθεκτῶς εἶχε τῇ μητρὶ ἐπίδακρυς προσιὼν . Ἡ δ´ Ἐλένη τὸ περὶ τὸν παῖδα δρᾶμα προῆγεν εἰς μέσον · ὡς βασιλικὸς μὲν εἴη σκύμνος ὁ παῖς · ἀληθῆ δὲ πίστιν παρεῖχε τοῖς λόγοις ὅ τε τοῦ παιδὸς χαρακτὴρ ἀκραιφνῶς τὸν Κώνσταντα διαγράφων , ἔτι δὲ καὶ ὂν ἡ πορφύρα πεπλος ἐπέχρωσε τῆς θίβης ἐξαγαγοῦσα . Ὡς δὲ κἀκεῖνοι τὸ πρὸς βουλῆς τῷ Κώνσταντι ἐκπληρώσαντες ἐπανῆκον , τά τε ἄλλα τῆς πρεσβείας κατέλεγον , προσετίθουν δὲ καὶ τὰ κατὰ τὸν παῖδα Κωνσταντῖνον · ὡς ὡραῖόν τε καὶ εὐφυὲς μειράκιον εἴη · σκιρτήματα δὲ βασιλικὰ διαδείκνυσι , καὶ σχεδὸν ὅλον αὐτοῦ τὸν τύπον ἀκραιφνῶς ἀναμάἘαιτο . Κώνστας δὲ μετάπεμπτον εὐθὺς ἐποίει τὸν παῖδα σὺν τῇ μητρί . Ἐπεὶ δὲ μή τι πάθοι ὁ παῖς καὶ ἡ μήτηρ διὰ τὸ ζηλότυπον τῆς γυναικὸς ὑφεώρα , τὸ κατὰ τὴν Ἐλένην ὥσπερ ἐχρῆν διῳκήσας , τὸν παῖδα πολλῷ ὕστερον κατὰ τὴν Νικομήδους ἀνέπεμπε Διοκλητιανῷ . Καὶ ὁ μὲν οἷά τι ἐνέχυρον τοῖς βασιλείοις διέτριβε , δομέστικος προχειρισθεὶς τῶν σχολῶν · χενναῖα δὲ χειρὸς ἔργα διαπραξάμενος , ἐθείαζε μὲν τὰ Χριστιανῶν ἠρέμα · ἤχθετο δὲ τῇ πολλῇ τῶν κρατούντων δεισιδαιμονίᾳ , καὶ ὅτι τῆ πολλῆ ἐφήδοντο τῶν μαρτύρων σφαγῇ . Ὡς δὲ καὶ μαγγανείαις δή τισιν αὐτὸν μόνον τῆς ὅλης ἀρχῆς ἐγκρατῆ γενέσθαι , καὶ τὴν τῶν εἰδώλων θρησκείαν ἐκ μέσου ποιεῖν οἱ περὶ Διοκλητιανὸν εὕρισκον , εἰς φθόνον ἀνεῤῥιπίζοντο · καὶ δόλῳ τὸν ἐκείνου φόνον ἦσαν ἐμμελετῶντες . Ὃ γνοὺς Κωνσταντῖνος , πρὸς τὸν πατέρα διέβαινεν . Ἐπεὶ δ´ ἐν τελευταίαις τὸν πατέρα κατειλήφει ἀναπνοαῖς , ἤδη δὲ καὶ ἐς διαθήκας Κηύτρέπιστο · ἐκείνῳ οἷα δὴ τὰ Χριστιανῶν ἑλομένῳ τὸ κράτος ἐφίει , τοὺς ἐκ τῶν γνησίων σπερμάτων τῆς Θεοδώρας παρωσάμενος παῖδας · αὐτὸς οἰκείαις χερσὶ κατὰ Βρετταννίαν τὸν βασιλικὸν στέφανον αὐτῶ πεοιθεὶς , ἑξ μὲν καὶ πεντήκοντα ζήσας ἐνιαυ τοὺς , τρεῖς δὲ καὶ εἴκοσι τούτων ἡγεμονεύσας , λιμὴν ἄκλυστος τοῖς εὐσεβεῖν ᾑρημένοις γενόμενος , Καὶ ὁ μὲν Κωνσταντῖνος οὕτω τὴν ἀρχὴν ἀναζώννυται , τῆς διακοσιοστῆς ἑβδομηκοστῆς πέμπτης ἀρχομένης Ὀλυμπιάδος · ὅπερ ἐστὶ κόσμου ἔτος Κπεντακισχιλιοστὸν ὀκτακοσιοστὸν πεμπτον καὶ δέκατον .
Lemmas: παῖς εἰς λέχος κοινωνία λαμβάνω · καί ἄμφω δέ ὅς ἔχω πρότερος γαμετή , ὁ πρός ὁ κράτος στοργή ἀπολείπω . ὁ μέν οὖν Κώνστας Βρετανία ἄρχω καί Ἄλπεις καί ὁ ἄνω τε Γαλλίας · δυσέμβολος δέ οὗτος χωρίον τε καί δυσπρόσοδος . Χρόνος δδʹ ἥκω πρέσβυς καί αὐτός εἰς ὅς στέλλω πρεσβεία πέμπω , ἀνήρ γένος διαφανής . ἐπεί δέ καί οὗτος κατά ὁ Δρέπανον γίγνομαι , τῆ οἰκίον ἐπιξενόομαι ὁ ὁ Κωνσταντῖνος μήτηρ . Παίζων δδʹ ὁ παῖς , πρός τις ὁ πρέσβυς παροξύνω · καί ἀσχάλλω ὁ εἴρω , οὖον καθεκτός ἔχω ὁ μήτηρ ἐπίδακρυς προσέρχομαι . ὁ δδʹ Ἑλένη ὁ περί ὁ παῖς δρᾶμα προάγω εἰς μέσος · ὡς βασιλικός μέν εἰμί σκύμνος ὁ παῖς · ἀληθής δέ πίστις παρέχω ὁ λόγος ὅς τε ὁ παῖς χαρακτήρ ἀκραιφνής ὁ Κώνστας διαγράφω , ἔτι δέ καί εἰμί ὁ πορφύρα πέπλος ἐπιχρώννυμι ὁ θίβα ἐξάγω . ὡς δέ ἐκεῖνος ὁ πρός βουλή ὁ Κώνστας ἐκπληρόω ἐπανήκω , ὁ τε ἄλλος ὁ πρέσβυς καταλέγω , προστίθημι δέ καί ὁ κατά ὁ παῖς Κωνσταντῖνος · ὡς ὡραῖος τε καί εὐφυής μειράκιον εἰμί · σκίρτημα δέ βασιλικός διαδείκνυμι , καί σχεδόν ὅλος αὐτός ὁ τύπος ἀκραιφνής ἀναμάἘαιτο . Κώνστας δέ μετάπεμπτος εὐθύς ποιέω ὁ παῖς σύν ὁ μήτηρ . ἐπεί δέ μή τίς πάσχω ὁ παῖς καί ὁ μήτηρ διά ὁ ζηλότυπος ὁ γυνή ὑφοράω , ὁ κατά ὁ Ἑλένη ὥσπερ χρή διοικέω , ὁ παῖς πολύς ὕστερος κατά ὁ Νικομήδης ἀναπέμπω Διοκλητιανός . καί ὁ μέν οἷος τίς ἐνέχυρον ὁ βασίλειος διατρίβω , δομέστικος προχειρίζω ὁ σχολή · χενναῖα δέ χείρ ἔργον διαπράσσω , θειάζω μέν ὁ Χριστιανός ἠρέμα · ἔχθω δέ ὁ πολύς ὁ κρατέω δεισιδαιμονία , καί ὅτι τῆ πολλής ἐφήδομαι ὁ μάρτυς σφαγή . ὡς δέ καί μαγγανεία δή τις αὐτός μόνος ὁ ὅλος ἀρχή ἐγκρατής γίγνομαι , καί ὁ ὁ εἴδωλον θρησκεία ἐκ μέσος ποιέω ὁ περί Διοκλητιανός εὑρίσκω , εἰς φθόνος ἀνεῤῥιπίζοντο · καί δόλος ὁ ἐκεῖνος φόνος εἰμί ἐμμελετάω . ὅς γιγνώσκω Κωνσταντῖνος , πρός ὁ πατήρ διαβαίνω . ἐπεί δδʹ ἐν τελευταῖος ὁ πατήρ καταλαμβάνω ἀναπνοή , ἤδη δέ καί εἰς διαθήκη Κηύτρέπιστο · ἐκεῖνος οἷος δή ὁ Χριστιανός αἱρέω ὁ κράτος ἐφίημι , ὁ ἐκ ὁ γνήσιος σπέρμα ὁ Θεοδώρα παρόω παῖς · αὐτός οἰκεῖος χείρ κατά Βρεττανία ὁ βασιλικός στέφανος αὐτός πείθω , ἕξ μέν καί πεντήκοντα ζῶ ἐνιαύω ὁ , τρεῖς δέ καί εἴκοσι οὗτος ἡγεμονεύω , λιμήν ἄκλυστος ὁ εὐσεβέω αἱρέω γίγνομαι , καί ὁ μέν Κωνσταντῖνος οὗτος ὁ ἀρχή ἀναζώννυμι , ὁ διακοσιοστός ἑβδομηκοστός πέμπτος ἄρχω Ὀλυμπιάς · ὅσπερ εἰμί κόσμος ἔτος Κπεντακισχιλιοστὸν ὀκτακοσιοστός πέμπτος καί δέκατος .