cogPG.PG146 253
Εᾖ ΟΑΡΠΓ λΙΧ . στιν διατωθάζοντες , τὴν ἐν Ἀντιοχείᾳ πίστιν εἰσῖΚγόν τε καὶ ἐπεψηφίζοντο · ἣ δὴ πρὸς αὐτῶν ὕστερον τὸ κῦρος ἐν Σελευκείᾳ ἔσχεν , ὡς ἐν τῷ πρὸ τούτου βιβλίῳ μνήμην ἐποιησάμην . Ὑπὸ δέ τινῶν ἐν μέμψει ποιουμένων τὴν αὐτῶν διαφορὰν ἐγκαλούμενοι , τί δή ποτε νῦν τοῖς περὶ Ἀκάκιον διαφέρονται , ὁμόφρονες αὐτοῖς τὸ πρότερον καὶ κοινωνοὶ καθεστῶτες , τοιάνδε διὰ Σωφρονίου τὴν ἀπόκρισιν ἐποιήσαντο · « Οἱ κατὰ δύσιν ἐπίσκοποι ἐνόουν τὸ ὁμοούσιον · ὁ δ´ Ἀέτιος ἐν τῇ ἕῳ τὸ κατ´ οὐσίαν ἀνόμοιον εἰσηγεῖτο · καὶ ἄμφω τὰ μέρη τοῦ εὐθέως ἦσαν ἐκπίπτοντες · οἱ μὲν γὰρ συγκεχυμένως εἰς μίαν ἐνότητα τὰς ὑποστάσεις Πατρὸς καὶ Υἱοῦ συνῆ ττον διὰ τῆς τοῦ ὁμοουσίου λέξεως · ὁ δὲ πάλιν ἐξ ἐναντίας σφόδρα τοῦ Υἱοῦ τὴν τῆς πατρικῆς φύσεως οἰκειότητα διεχώριζεν . Ἡμᾶς δὲ τὸν ὄλισθον ἑκατέρων φυγόντας , τὴν μέσην καὶ ἀκίνδυνον ἐπιλέξασθαι · καὶ εὐσεβεῖν μάλα νομίζειν , ἅτε δὴ ὅμοιον εἶναι τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν καθ´ ὑπόστασιν δογματίζοντας . » Ὧδε μὲν οὖν ἀπολογεῖσθαι πρὸς τὴν μέμψιν ἐμηχανῶντο · ἐλέγχονται δὲ τὴν ἀλήθειαν σοφιζόμενοι , οἰς μὴ τοὺς περὶ Ἀκάκιον , ἀλλ´ Ἀέτιον ὡς τοῦ ἀνομοίου ἀρχηγὸν ᾐτιάσαντο . Δοκοῦσι γὰρ καὶ Ἀρειανοὺς ἐκκλίνειν ἐν μέρει καὶ τοὺς τιμῶντας τὸ ὁμοούσιον · δι´ ἀμφοτέρων δὲ , ἕτερα´ ἄττα καινοτομεῖν ὑρημένοι ταῖς ἰδίαις φωναῖς · ὥς φησι καὶ Σαβῖνος ὁ Ῥωμαίων γλώττῃ τὰ Συνοδικὰ συνταξάμενος . ΚΕΦΑΛ . ΙΘʹ . Τερὶ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου · ὡς πρὸς τοῦ ἀποστάτου ζητούμενος , τέχνῃ θαυμασίᾳ φυχας ῷχετο . Ὡααιλεὺς δ´ Ἀθανάσιον μαθὼν κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν παῤῥησίᾳ πλήθη ἐκκλησιάζοντα , καὶ πολλοὺς πῶν Ἐλλήνων μεταπείθοντα τῇ τῶν λόγων σειρῆνι τὸν Χριστιανισμὸν ἀσπάζεσθαι , προστάττει ἐκεῖθεν ἐλαύνεσθαι · εἰ δὲ βιάζοιτο μένειν , μεγίστας ἠπείλει ζημίας . Πρόφασιν δ´ ἐποιεῖτο , οἷς φεύγειν παρὰ τῶν πρὸ αὐτοῦ καταδίκην οχν , μὴ προτραπεὶς , της ἐπισκοπῆς ἀντελάβετο · ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς παρὰ Κωνσταντίου ἐξορισθεῖσι τὴν εἰς τὰς ἐκκλησίας εἴσοδον συγχωρῆσαι , τὴν δὲ πρὸς τὰς πατρίδας κάθοδον μόνον · ἔνθεν τοι καὶ φεύγειν κατὰ τὸ τοῦ βασιλέως θέσπισμα βιαζόμενος , τοῖς περὶ αὐτὸν ἀσχάλλουσι , καὶ ἐν δεινῷ ποιουμένοις τὴν φυγαδείαν , ἀτενίσας εἰπε · « Θαῤῥεῖτε , ὦ τέκνα · νεφύδριον γάρ ἐστι , καὶ ταχέως ὃιαλυθήσεται . » Ταῦτ´ εἰπὼν , συνταξάμενος τοῖς οἰκείοις , καὶ τοῖς σπουδαιοτέροις παραθέμενος τὴν ἐκκλησίαν , ἐξελθὼν πλοίῳ , διὰ τοῦ Νείλου εἰς τὴν Αἴγυπτον ἤλαυνεν . Οἱ δὲ περὶ τὸν ἄρχοντα καπόπιν ἐδίωκον . ἐν χεροῖν θεῖναι τὸν ὅσιον πᾶσαν ποιούμενοι τὴν σπουδήν . Ἐκ τοῦ σύνεγγυς δ´ εἶναι τοὺς διώκοντας πεπυσμένος , τῶν περὶ τὸ πλοῖον εἰς πὴν ἔρημον μᾶλλον φεύγειν λεγόντων , ἐκεῖνος γνώμΒ ἀρίστῃ χρησάμενος , σοφῶς διέφυγε τοὺς διώκοντας . Καὶ γὰρ ἀφέντας τὸ φεύγειν , πρὸς τοὺς , διώκοντας ἐξ ἐπιστροφῆς ἐκέλευεν ἀπαντᾶν , Ὡς δὲ τοῦτ´ ἐγίνετο , καὶ ἐγγὺς των διωκόντων ἦσαν οἱ φεύγοντες ,
Lemmas: ἑός ΑΠ ΧΛ . εἰμί διατωθάζω , ὁ ἐν Ἀντιόχεια πίστις εἰσέρχομαι τε καί ἐπιψηφίζω · ὅς δή πρός αὐτός ὕστερος ὁ κῦρος ἐν Σελεύκεια ἔχω , ὡς ἐν ὁ πρό οὗτος βιβλίον μνήμη ποιέω . ὑπό δέ τις ἐν μέμφομαι ποιέω ὁ αὐτός διαφορά ἐγκαλέω , τίς δή ποτός νῦν ὁ περί Ἀκάκιος διαφέρω , ὁμόφρων αὐτός ὁ πρότερος καί κοινωνός καθίστημι , τοιόσδε διά Σωφρόνιος ὁ ἀπόκρισις ποιέω · « ὁ κατά δύσις ἐπίσκοπος νοέω ὁ ὁμοούσιος · ὁ δδʹ Ἀέτιος ἐν ὁ ἠώς ὁ κατ´ οὐσία ἀνόμοιος εἰσηγέομαι · καί ἄμφω ὁ μέρος ὁ εὐθύς εἰμί ἐκπίπτω · ὁ μέν γάρ συγκεχυμένως εἰς εἷς ενότητα ὁ ὑπόστασις πατήρ καί υἱός σύνειμι του διά ὁ ὁ ὁμοούσιος λέξις · ὁ δέ πάλιν ἐκ ἐναντίος σφόδρα ὁ υἱός ὁ ὁ πατρικός φύσις οἰκειότης διαχωρίζω . ἡμός δέ ὁ ὀλισθάνω ἑκάτερος φυγή , ὁ μέσος καί ἀκίνδυνος ἐπιλέγω · καί εὐσεβέω μάλα νομίζω , ἅτε δή ὅμοιος εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός καθ´ ὑπόστασις δογματίζω . » ὧδε μέν οὖν ἀπολογέομαι πρός ὁ μέμψις μηχανάομαι · ἐλέγχω δέ ὁ ἀλήθεια σοφίζω , οἶς μή ὁ περί Ἀκάκιος , ἀλ Ἀέτιος ὡς ὁ ἀνόμοιος ἀρχηγός αἰτιάομαι . δοκέω γάρ καί αρειανός ἐκκλίνω ἐν μέρος καί ὁ τιμή ὁ ὁμοούσιος · δις ἀμφότερος δέ , ἕτερος τις καινοτομέω εὑρίσκω ὁ ἴδιος φωνή · ὅς φημί καί Σαβῖνος ὁ Ῥωμαῖος γλῶσσα ὁ συνοδικός συντάσσω . ΚΕ . εὐθύς . Τέρι ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος · ὡς πρός ὁ ἀποστάτης ζητέω , τέχνη θαυμάσιος φυχας οἴχομαι . ωααιλαας δδʹ Ἀθανάσιος μανθάνω κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια παρρησία πλῆθος ἐκκλησιάζω , καί πολύς ποῦ Ἕλλην μεταπείθω ὁ ὁ λόγος Σειρήν ὁ χριστιανισμός ἀσπάζομαι , προστάσσω ἐκεῖθεν ἐλαύνω · εἰμί δέ βιάζομαι μένω , μέγας ἀπειλέω ζημία . Πρόφασις δδʹ ποιέω , ὅς φεύγω παρά ὁ πρό αὐτός δίκη χον , μή προτρέπω , ὁ ἐπισκοπή ἀντιλαμβάνω · ἀλ οὐδέ ὁ παρά Κωνστάντιος ἐξορίζω ὁ εἰς ὁ ἐκκλησία εἴσοδος συγχωρέω , ὁ δέ πρός ὁ πατρίς κάθοδος μόνος · ἔνθεν ὅς καί φεύγω κατά ὁ ὁ βασιλεύς θέσπισμα βιάζομαι , ὁ περί αὐτός ασχαλλους , καί ἐν δεινός ποιέω ὁ φυγαδεία , ἀτενίζω εἶπον · « θαρσέω , εἰμί τέκνον · νεφύδριον γάρ εἰμί , καί ταχέως οιαλυτιθημι . » Ταῦτ´ εἶπον , συντάσσω ὁ οἰκέω , καί ὁ σπουδαῖος παρατίθημι ὁ ἐκκλησία , ἐξέρχομαι πλοῖον , διά ὁ Νεῖλος εἰς ὁ Αἴγυπτος ἐλαύνω . ὁ δέ περί ὁ ἄρχω καπόπιν διώκω . ἐν χείρ τίθημι ὁ ὅσιος πᾶς ποιέω ὁ σπουδή . ἐκ ὁ σύνεγγυς δδʹ εἰμί ὁ διώκω πυνθάνομαι , ὁ περί ὁ πλοῖον εἰς πῆν ἐρῆμος μᾶλλον φεύγω λέγω , ἐκεῖνος γνώμΒ ἀγαθός χράω , σοφός διαφεύγω ὁ διώκω . καί γάρ ἀφίημι ὁ φεύγω , πρός ὁ , διώκω ἐκ ἐπιστροφή κελεύω ἀπαντάω , ὡς δέ τοῦτος γίγνομαι , καί ἐγγύς ὁ διώκω εἰμί ὁ φεύγω ,