cogPG.PG146 522
τὰς συνάξεις ἐποίουν · οὗ χάριν καὶ πολλῶν δεινῶν , ἐπειράθησαν , ΚΕΦΛΛ . ΛΑʹ ΚΠερὶ τῆς ἐς Ῥώμην πρεσβείας τῶν εὐσεβῶν ὑπὲρ τῆς Ἰωάννου δίκης . Ἀλλ´ οὕτω κακῶς ἐχούσης τῆς ἐκκλησίας , τῶν τινες ἐπισκόπων καὶ κληρικῶν , ζήλῳ θείῳ διαφλεγέντες , ὑπὲρ Ἰωάννου καὶ τῆς πονηρῶς καὶ ἀθλίως ἐχούσης Ἐκκλησίας , τῆς ἕω ἀπάρξαντες , τὴν πρεσβυτέραν κατελάμβανον Ῥώμην , καὶ τὴν χαλεπὴν ἐκείνην τραγῳδίαν κατέλεγον , Ὁνωρίῳ παραστάντες τῷ βασιλεῖ , ἔτι δὲ καὶ Ἰννοκεντίῳ τῷ Ῥωμαίων ἐπισκόπῳ . Μετὰ γὰρ τὸν πολὺν ἐκεῖνον Δάυασον Σιρίκιος τὴν ἐπισκοπὴν διεδέχετο . Τούτου δὲ ἔτη πεντεκαίδεκα διανύσαντος , Ἀναστάσιος εἰς τὸν θρόνον ἀνήγετο . Μετὰ δὲ τοῦτον τρία ἔτη διαβιώταντα Ἐννοκέντιος ταύτην ἐπλήρου τὴν διαδογήν . Καὶ ἅ ἐφέροντο δόντες ἐπιστολάς · τρεῖς δ´ ἦσαν , ἧν μία μὲν τῆς χρυσῆς καὶ γλώττης ἐκείνης ἦν , τὰ σύμπεσόντα πάντα πρὸς λεπτὸν διιοῦσα · ἄλλη δὲ κοινὴ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως κλήρου · αντός · τρίτη δὲ τῷν πεσσαράκοντα ἐπισκόπων , οἶ τῆς Ἰωάννου μερίδος ἦσαν καὶ κοινωνίας . Ταύτας δὴ ἐγχειρίσαντες . τοσοῦτον ζῆλον ἐκείνοις ἀνῆψαν περιπαθήσασι τοῖς δεινοῖς , ὡς καὶ ἄμφω Ἀρκοδίῳ τῷ βασιλεῖ διαπέμψασθαι γράμματα , τὸν ἐπὶ τοῖς πεπραγμένοις μακρὸν ὕπνον ἐκείνου διεγκαλοῦντας . Ἡτιῶντο δὲ καὶ τὴν δευτέραν ὑπερορίαν ὡς μὴ θεσμοῖς γεγενημένην ἐκκλθσιαστικοῖς · καὶ χρῆναι , εἴπερ τι ἐκείνῳ μέλλῃ τοῦ τε κυρίως καλοῦ καὶ τῆς κατὰ τὴν Ἐκκλησίαν εἰρήνης , τὸν μὲν ἱερέα πάλιν εἰς τὸν οἰκεῖον ἐπανάγειν θρόνον · ἀθροῖσαι δὲ καὶ κατὰ Θεσσαλονίκην σύνοδον , ἅτε δὴ μέσον κειμένην τῶν ἐξ ἕω καὶ Ῥώμης ἡκόντων · μεταστέλλεσθαι δὲ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ Θεόφιλον , ὃς τάδε πάντα συνέχεε · καὶ τοῦτον τὸν τρόπον κανονικῇ καὶ ἀπαθεῖ διαίτῃ τὰ κατὰ τὸν Ἰωάννην ἅπαντα εὐθετῆσαι . Τούτου γὰο χάριν πέμψαι καί τινας τῶν Ἰταλῶν ἐπισκόπου · , συνείδησιν ἀγαθὴν καὶ ἀψευδῆ δίκην ταῖς καρδίαις κεκτημένους , ἔλεγον . Τοιαῦτα μὲν Ἀρκαδίω ὅ τε Ὡνώριος καὶ Ἰννοκέντιος ἔπεμπον · ἃ δὲ Ἰωάννῃ αὶ τοῖς ἐν κλήρῳ ἀντέγραφον , τούτοις τοῖς ῥήμασι ΑΡΟΤ ΧΧΣΙ . ἐκάτερα εὐρὼν , εἰς Ἑλληνα γλῶσσαν μεταβληθέντα , τῇ συγγραφῇ παρεθέμην . Ἡ μὲν οὐν πρὸς Ἰωάννην ἔγραφε τοιάδε · ΟΑΡΙΤ ΑΣΑΙ . ΚΓῷΑ].ΛΒʹ . [ σνοκεντίου πάππα Ῥώμης ἐπιστοᾶαι δόο πεμΚφθείσαι τῷ τε ἰερῷ Χρυσοστύμῳ ἐν ὑπερορίᾳ διάγοντι , καὶ τῷ κλήρῳ τῆς Κωνσταντινουπόεως . « Εἰ καὶ πάντα δεῖ τὸν ἀναίτιον προσδοκᾶν τὰ χρηοτὰ , καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ τὸν ἔλεον αἰτεῖν , ὅμως καὶ παρ´ ἡμῶν τὴν ἀνεξικακίαν συμβουλευόντων , τὰ καθήκοντα γράμματα διὰ Κυριακοῦ τοῦ διακόνου ἐξαπέσταλται · ὥστε μὴ πλέον δυνηθῆναι τὴυ ὕόριν ἐν τῷ συντρίβειν τὸ ἀγαθόν συνειδὸς ἐν τῷ ἐλπίζειν . Οὐδὲ γὰρ ὀφείλεις διδαχβῆναι ὁ τοσούτων λαῶν διδάσκαλος καὶ ποιμὴν , τοὺς ἀρίστους ἀεὶ καὶ πολλάκιε
Lemmas: ὁ συνάγω ποιέω · ὅς χάρις καί πολύς δεινός , πειράω , ΛΕ . λαός Περί ὁ εἰς Ῥώμη πρέσβυς ὁ εὐσεβής ὑπέρ ὁ Ἰωάννης δίκη . Ἀλ οὗτος κακῶς ἔχω ὁ ἐκκλησία , ὁ τις ἐπίσκοπος καί κληρικός , ζῆλος θεῖον διαφλέγω , ὑπέρ Ἰωάννης καί ὁ πονηρός καί ἄθλιος ἔχω ἐκκλησία , ὁ ἠώς ἀπάρχω , ὁ πρέσβυς καταλαμβάνω Ῥώμη , καί ὁ χαλεπός ἐκεῖνος τραγῳδία καταλέγω , Ὁνώριος παρίστημι ὁ βασιλεύς , ἔτι δέ καί Ἰννοκέντιος ὁ Ῥωμαῖος ἐπίσκοπος . μετά γάρ ὁ πολύς ἐκεῖνος δαυαειδω Σιρίκιος ὁ ἐπισκοπή διαδέχομαι . οὗτος δέ ἔτος πεντεκαίδεκα διανύω , Ἀναστάσιος εἰς ὁ θρόνος ἀνάγω . μετά δέ οὗτος τρεῖς ἔτος διαβιώταντα Ἐννοκέντιος οὗτος πληρόω ὁ διαδογη . καί ὅς φέρω δίδωμι ἐπιστολή · τρεῖς δδʹ εἰμί , ἧμαι εἷς μέν ὁ χρύσεος καί γλῶσσα ἐκεῖνος εἰμί , ὁ συμπίπτω πᾶς πρός λεπτόν δίειμι · ἄλλος δέ κοινός ὁ Κωνσταντινούπολις κλῆρος · Ἄντος · τρίτος δέ τῷ πεσσαρακοειντα ἐπίσκοπος , οἶς ὁ Ἰωάννης μερίς εἰμί καί κοινωνία . οὗτος δή ἐγχειρίζω . τοσοῦτος ζῆλος ἐκεῖνος ἀνάπτω περιπαθέω ὁ δεινός , ὡς καί ἄμφω αρκοδιος ὁ βασιλεύς διαπέμπω γράμμα , ὁ ἐπί ὁ πράσσω μακρός ὕπνος ἐκεῖνος διεγκαλέω . αἰτιάομαι δέ καί ὁ δύο ὑπερορία ὡς μή θεσμός γίγνομαι εκκλθσιαστικος · καί χρή , εἴπερ τίς ἐκεῖνος μέλλω ὁ τε κύριος καλός καί ὁ κατά ὁ ἐκκλησία εἰρήνη , ὁ μέν ἱερεύς πάλιν εἰς ὁ οἰκέω ἐπανάγω θρόνος · ἀθροίζω δέ καί κατά Θεσσαλονίκη σύνοδος , ἅτε δή μέσος κεῖμαι ὁ ἐκ ἠώς καί Ῥώμη ἥκω · μεταστέλλομαι δέ ὁ Ἀλέξανδρος καί Θεόφιλος , ὅς ὅδε πᾶς συγχέω · καί οὗτος ὁ τρόπος κανονικός καί ἀπαθής δίαιτα ὁ κατά ὁ Ἰωάννης ἅπας εὐθετέω . οὗτος γάο χάρις πέμπω καί τις ὁ Ἰταλός ἐπίσκοπος · , συνείδησις ἀγαθός καί ἀψευδής δίκη ὁ Καρδία κτάομαι , λέγω . τοιοῦτος μέν Ἀρκάδιος ὅς τε Ὡνώριος καί Ἰννοκέντιος πέμπω · ὁ δέ Ἰωάννης ὅς ὁ ἐν κλῆρος ἀντιγράφω , οὗτος ὁ ῥῆμα ΟΡ Χ . ἑκάτερος εὑρίσκω , εἰς Ἕλλην γλῶσσα μεταβάλλω , ὁ συγγράφω παρατίθημι . ὁ μέν ὀν πρός Ἰωάννης γράφω τοιόσδε · ΟΡ ἀείδω . ΑΗΓ . [ σνοκεντίου πάππας Ῥώμη ἐφίστημι δόο πεμκφθεισος ὁ τε ἱερός Χρυσοστύμῳ ἐν ὑπερορία διάγω , καί ὁ κλῆρος ὁ κωνσταντινουποηως . « εἰμί καί πᾶς δεῖ ὁ ἀναίτιος προσδοκάω ὁ χρηοτὰ , καί παρά ὁ Θεός ὁ ἔλεος αἰτέω , ὅμως καί παρ´ ἐγώ ὁ ἀνεξικακία συμβουλεύω , ὁ καθήκω γράμμα διά κυριακόν ὁ διάκονος ἐξαποστέλλω · ὥστε μή πλέω δύναμαι τὴυ ὕόριν ἐν ὁ συντρίβω ὁ ἀγαθός σύνοιδα ἐν ὁ ἐλπίζω . οὐδέ γάρ ὀφείλω διδάσκω ὁ τοσοῦτος λαός διδάσκαλος καί ποιμήν , ὁ ἀγαθός ἀεί καί πολλάκιε