cogPG.PG146 296
βασιλεῦσιν ἐκρίνετο , καὶ ὡς ἅτε δὴ στάσεως καὶ διχονοίας αἴτιον , ἕτερον εἰσάγεοθαι τῆς Ἀλεξάνδοου ἐδεῖτο ἐπίσκοπον . Ὁ δὲ βασιλεὺς , οὐκ ἠγνόει γὰρ ὅσα αὐτῷ μοχθηρῶς οἱ ἐξ Ἀρείου ἐφρόνησαν , ἥκιστα ταῖς κατηγορίαις προσέθετο · ἀμέλει τοι καὶ Λούκιον ἐκέλευεν ἡσυχῆ καθῆσθαι · Προβάτιον δὲ καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν εὐνούχους , ὡς αἰτίους γε των τοιούτων καθεστηκότα , θορύβων , προσέταττε σωφρονίζεσθαι . Τὸν δ´ Ἀθανάσιον τῇ τότε συνουσίᾳ καὶ ἀστειότητι φίλον ἄριστον ποιησάμενος , ἐπ´ Αἴγυπτον ἔπεμπε , τὰς ἐκκλησίας καὶ τὸν ἐκεῖσε λαλν ᾗ ἐδόκει κελεύσας παιδεύειν . Πλεῖστα δέ φασιν ἐπαινέσαι τὸν ἄνδρα τοῦ τε βίου καὶ ἀρετῆς ἕνεκα , καὶ τῶν λόγων , σὺν θαυμαστῇ φρονήσει καλλυνομένων , καὶ τοῖς ἐκείνῳ περὶ τὴν θρησκείαν ὁριζομένοις ἐγγράφως . Περὶ τῆς ἐν Ἀλεξανδρεία συνόδου , ἢς τὸν ὅρον ὁ πολὺς Ἀθανάσιος τῷ βασιλεῖ διεπέμψατο · καὶ ὠς ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις πολὺν χρόνον πολεμηθεῖσα , εἰς τὴν προτέραν κατάστασιν ἔλυσεν . Ἀθανάσιος δὲ τὴν Ἀλεξάνδρου μετὰ τιμῆς τῆς προσηκούσης καταλαβὼν , ἐπεὶ βασιλεὺς ἐδήλου ἔγγραφον αὐτῷ πέμπειν τῆς ἀμωμήτου πίστεως τὴν ἀκρίβειαν , σύνοδον τοπικὴν κηρύξας , καὶ τοὺς ἐλλογιμωτέρους τῶν ἐπισκόπων ἀθροίσας , ἀντέγραφε τούτῳ τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν διατηρεῖν ἀπαράτρωτον , ὡς τοῖς εὐαγγελικοῖς συμβαίνουσαν δόγμασιν . Ἐγὼ δὲ τῆς τῶν ἐντευξομένων ἕνεκεν ὡφελείας , καὶ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ἐπιστολὴν , ὡς ἐπὶ λέξεως εἶχεν , ἐ νθήσω τῇ συγγραφῇ · ἔστι δὲ αὕτη · « Τῷ εὐσεβεστάτῳ καὶ φιλανθρωποτάτῳ Νικητῇ Αὐγούστῳ Ἰοβιανῷ Ἀθανάσιος καὶ οἱ λοιποὶ ἐπίσκοποι , οἱ ἐλθόντες ἐκ προσώπου πάντων τῶν ἀπὸ τῆς Αἰγύπτου καὶ Θηβαὶδος καὶ Αιβύης ἐπισκόπων · πρέπουσα θεοφιλεῖ βασιλεῖ φιλομαθὴς προαίρεσις καὶ πόθος τῶν οὐρανίων . Οὔτω γὰρ καὶ τὴν καρδίαν ἔχεις ἐν χειρὶ Θεοῦ , καὶ τὴν βασιλείαν μετ´ εἰρήνης πολλαῖς ἐτῶν περιόδοις ἐπιτελέσεις . Θελησάσης τοίνυν τῆς σῆς εὐσεβείας μαθεῖν παρ´ ἡμῶν τὴν τῆς καθολικῆς Ἐκκλησίας πίοτιν , εὐχαριστήσαντες ἐπὶ τούτῳ Κυρίῳ , ἐβουλευσάμεθα πάντων μᾶλλον τὴν παρὰ τῶν Παφέρων ὁμολογηθεῖσαν ἐν Νικαίᾳ πίστιν ὑπομνῆσαι τὴν σὴν θεοσέβειαν . Ταύτην γὰρ ἀθετήσαντές τινες , ἡμῖν μὲν ποικίλως ἐπεβουλεύσαντο , ὅτι μὴ πειθόμεα τῆς Ἀρειανῇ αἱρέσει · αἴτιοι δὲ γεγόνασιν αἱρέσεως καὶ σχισμάτων τῆς καθολικῇ Ἐκκλησίᾳ . Ἡ μὲν ἀληθὴς καὶ εὐσεβὴς εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν πίστις φανερὰ πᾶσι καθέστηκε , καὶ ἐκ τῶν θείων Γραφῶν γινωσκομένη τε καὶ ἀνανινωτιομένη · ἐν ταύτῃ γὰρ οἱᾶγιοι τελειῶθέντες , ἐμεραὸοήθησαν , καὶ νῦν ἀναλύσαντές εἰσιν ἐν Κυρίῳ · ἔμεινε δὲ ἡ πίστις ἀβλαβής · εἰ μὴ πονηρία τινῶν αἱρετικῶν παραποιῆσαι ἐτόλμησεν . Ἄρειος γάρ τις καὶ τἱ σὺν αὐτῷ διαφθεῖραι ταύτην , καὶ ἀσέβειαν ἐπεισαγαγεῖν κατ´ αὐτῆς ἐπεχείρησαν , φάσκοντες ἐς οὐκ ὄντων , καὶ κτίσμα , καὶ ποίημα καὶ τρεπτὸν εἶναι τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , Καὶ πολλούς τε ἐν τούτοις
Lemmas: βασιλεύς κρίνω , καί ὡς ἅτε δή στάσις καί διχόνοια αἴτιος , ἕτερος εἰσάγω ὁ Ἀλεξάνδοου δήω ἐπίσκοπος . ὁ δέ βασιλεύς , οὐ ἀγνοέω γάρ ὅσος αὐτός μοχθηρός ὁ ἐκ Ἄρειος φρονέω , ἥκιστος ὁ κατηγορία προστίθημι · ἀμελέω ὅς καί Λούκιος κελεύω ἡσυχῆ κάθημαι · προβάτιον δέ καί ὁ περί αὐτός εὐνοῦχος , ὡς αἴτιος γε ὁ τοιοῦτος καθίστημι , θόρυβος , προστάσσω σωφρονίζω . ὁ δδʹ Ἀθανάσιος ὁ τότε συνουσία καί ἀστειότης φίλος ἀγαθός ποιέω , ἐπι Αἴγυπτος πέμπω , ὁ ἐκκλησία καί ὁ ἐκεῖσε λα ὅς δοκέω κελεύω παιδεύω . πλεῖστα δέ φημί ἐπαινέω ὁ ἀνήρ ὁ τε βίος καί ἀρετή ἕνεκα , καί ὁ λόγος , σύν θαυμαστός φρόνησις καλλύνω , καί ὁ ἐκεῖνος περί ὁ θρησκεία ὁρίζω ἔγγραφος . περι ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια σύνοδος , εἶμαι ὁ ὅρος ὁ πολύς Ἀθανάσιος ὁ βασιλεύς διαπέμπω · καί ὡς ὁ ἐν Νίκαια πίστις πολύς χρόνος πολεμέω , εἰς ὁ πρότερος κατάστασις λύω . Ἀθανάσιος δέ ὁ Ἀλέξανδρος μετά τιμή ὁ προσήκω καταλαμβάνω , ἐπεί βασιλεύς δηλόω ἔγγραφος αὐτός πέμπω ὁ ἀμώμητος πίστις ὁ ἀκρίβεια , σύνοδος τοπικός κηρύσσω , καί ὁ ἐλλόγιμος ὁ ἐπίσκοπος ἀθροίζω , ἀντιγράφω οὗτος ὁ ἐν Νίκαια πίστις διατηρέω ἀπαράτρωτος , ὡς ὁ εὐαγγελικός συμβαίνω δόγμα . ἐγώ δέ ὁ ὁ ἐντεύχω ἕνεκα ὡφελεία , καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἐπιστολή , ὡς ἐπί λέξις ἔχω , εἰ νήθω ὁ συγγράφω · εἰμί δέ οὗτος · « ὁ εὐσεβής καί φιλάνθρωπος Νικητής Αὔγουστος Ἰοβιανός Ἀθανάσιος καί ὁ λοιπός ἐπίσκοπος , ὁ ἔρχομαι ἐκ πρόσωπον πᾶς ὁ ἀπό ὁ Αἴγυπτος καί Θηβαίς καί αιβυω ἐπίσκοπος · πρέπω θεοφιλής βασιλεύς φιλομαθής προαίρεσις καί πόθος ὁ οὐράνιος . οὐτάω γάρ καί ὁ Καρδία ἔχω ἐν χείρ Θεός , καί ὁ βασίλειος μετέ εἰρήνη πολύς ἔτος περίοδος ἐπιτελέω . Θελησάσης τοίνυν ὁ σός εὐσέβεια μανθάνω παρ´ ἐγώ ὁ ὁ καθολικός ἐκκλησία ποτό , εὐχαριστέω ἐπί οὗτος κύριος , βουλεύω πᾶς μᾶλλον ὁ παρά ὁ Παφέρων ὁμολογέω ἐν Νίκαια πίστις ὑπομιμνήσκω ὁ σός θεοσέβεια . οὗτος γάρ ἀθετέω τις , ἐγώ μέν ποικίλως ἐπιβουλεύω , ὅτι μή πείθω ὁ αρειανός αἵρεσις · αἴτιος δέ γίγνομαι αἵρεσις καί σχίσμα ὁ καθολικός ἐκκλησία . ὁ μέν ἀληθής καί εὐσεβής εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός πίστις φανερός πᾶς καθίστημι , καί ἐκ ὁ θεῖον Γραφής γιγνώσκω τε καί ανανινωτιμαι · ἐν οὗτος γάρ οιαγιος τελειόω , εμεραοοηθεω , καί νῦν ἀναλύω εἰμί ἐν κύριος · μένω δέ ὁ πίστις ἀβλαβής · εἰμί μή πονηρία τις αἱρετικός παραποιέω τολμάω . Ἄρειος γάρ τις καί τίς σύν αὐτός διαφθείρω οὗτος , καί ἀσέβεια ἐπεισάγω κατ´ αὐτός ἐπιχειρέω , φάσκω εἰς οὐ εἰμί , καί κτίσμα , καί ποίημα καί τρεπτός εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός , καί πολύς τε ἐν οὗτος