cogPG.PG146 97
μαργαρίτην . Δεινὴ δὲ διὰ τὴν ἐκείνου καθαίρεσιν στάσις τῇ Ἀντιόχου ἐξήφθη · ὡς μικροῦ δεῖν συμβαίνειν πᾶσαν ἄρδην ἀφανισθῆναι , τῆς πόλεως εἰς δύο μέρη διαιρεθείσης , συλλαμβανομένης θατέρας μερίδος , καὶ χειρὸς στρατιωτικῆς . Ὃ δὴ μάλιστα τὸν Εὐστάθιον ἔβλαψεν . Ὡς γὰρ ἔγνω ὁ βασιλεὺς τὴν διαίρεσιν τῆς Ἐκκλησίας , σφόδρα χαλεπαίνων ἦν , καὶ ὡς στασιώδη τὸν Εὐστάθιον ὑπενόει · καί τινα πέμψας τῶν ἐν περιφανείᾳ στρατευομένων , καταστέλλειν ἐπειρᾶτο τὸν θόρυβον , Εὐστάθιον δ´ ἐκεῖσε ἡσυχῆ ἐξάγειν . Καὶ ὁ μὲν διὰ Θρᾴκης ἀπήγετο εἰς Ἰλλυριοὺς , ἠρέμα φέρων τὴν διαβολὴν , οὕτω κρίνας ἄμεινον εἶναι , ἀνὴρ κατὰ πάντα καλός τε κἀγαθὸς γεγονώς , γλῶττάν τε λαμπρὰν ἐπὶ συνθήκῃ λόγων πεπλουτηκώς · ὡς τὰ αὐτῷ πονηθέντα παριστᾷν ἔχει , φράσεως ὄγκῳ ἀρχαίας , νοημάτων τε σωφροσύνῃ , χάριτί τε καὶ κάλλει λέξεως , ἐξαγγελίας τε τῷ συντόνῳ διαφερόντως εὐδι κιμήσας . Ἐς ὕστερον δὲτὸ ταλαίπωρον ἐκεῖνο γύναιον χαλεπῷ περιπεσὸν ἀῤῥωστήματι , τὸ τῆς συκοφαντίας δρᾶμα ἀνωμολόγη , σε , γυμνὴν παραστῆσαν τὴν τραγῳδίαν . Ἕφη καὶ γὰρ πλείστους τῶν ἱερέων , χρήμασιν αὐτὴν ὑποΚφθείραντας , τὴν συκοφαντίαν τολμῆσαι , μὴ παντάπασιν οὖσαν ψευδῆ . Εὐσταθίου γάρ τινος βάναυσον μετιόντος τέχνην . σπέρμα τὸ βρέφος εἶναι διωμολόΚγει . Ταῦτα ἡ ἐν Ἀντιοχείᾳ τῶν Ἀρειανῶν φάλαγξ ασὰ γοῶ ῥσίου τολμήσασαν συνελογίσαντο καθ´ αὐ τοὺς , ὡς εἴ τινα βασιλεῖ γνώριμον , λόγοις τε ἐπίση μον . τῷ τῆς Ἀντιόχου θρόνῳ ἐγκαταστήσουσιν , ἐκ τοῦ ῥᾴστου ἐνεῖναι , πάντας τῇ σφετέρᾳ δόξῃ ὑπαγαγέσθαι . Καὶ δὴ τὸν Παμφίλου Εὐσέβιον τῶν ἄλλων ἀπολεξάμενοι , μετατιθένσι τοῦτον ἐσπούδαζον · καὶ τῷ βασιλεῖ τὰ ψηφισθέντα ἐδήλουν , προστιθέντες , ὡς ρισμένος αὐτοῖς ὁ ἀνήρ . Οὕτω γὰρ ἔγραφον δσοι ἀπεχθῶς πρὸς Εὐστάθιον εἶχον . Εὐσέβιος δὲ ἀπίλεγε . τὸ δόξαν ἐκείνοις , καὶ βασιλεῖ γράφων , παραίτησιν ἐποιεῖτο . Ὁ δὲ τὴν πρόθεσιν θαυμάσας αὐτοῦ οἷς τὸν ἐκκλησιαστικὸν κανόνα ἐτήρει , ἐπέχοντα τὸν ἄπαξ ἐκκλησίαν ἐγχειρισθέντα , μὴ πρὸς ἑτέραν μεταβαίνειν ἐπισκοπὴν , τῷ τε λαῳ καὶ αὐτῷ Εὐσεβίῳ ἐπέστελλε , τήν τε γνώμην ἀποδοχῆς ἀξιῶν , μακάοιάν τε ἀποκαλῶν . καὶ οὐ τῆς Ἀντιόχου μόνης , ἀλλὰ καὶ τῆς οἰκουμένης πάσης ἐγχειρισθήναι τὴν ἐπισκοπὴν ἄξιον ὄντα , Καὶ τῆ συνόδῳ δὲ τὰ ἴσα ἔγραρεν . ʹΛκιβόήλους δὲ τὴν πίστιν εἶναι οἰόμενος τόν τε πρεσβύτερον Καππαδοκίας Ενφρόνιον , καὶ τὸν εξ Ἀρεθούσης Γεώργιον , ὁπότερον τούτων , ἢ καὶ ἄλλον δν ἂν κρείττονα κρίνωσι , τοῦτον χειροτονεῖν ἐπὶ τὸν τῆ ξ Ἀντόχου θρόνον ἐπέτρεπεν.Οἱ δὲ πρὸ μὲν τς Εὐσεόίου ψήφου χειροτονοῦσιν Εὐλάλιον · ὀλίξον ο´ ἐπιβιώσαντος ἐκείνου , τὴν μετάθεσιν ἔσπευδον . ἕν ἔ·ξ · ο ! . Ὑἱ ν τὴν μετάθεσιν , σχολάσαι φασὶ τὸν θρόνον ἐξῆς επὶ ἕτη ὀκτώ · εἶτα χειροτονοῦσιν Εὐφρόνιον . Μἷετὰ δ´ ἐνιαυτὸν καὶ μῆνάς τνας τὸ βιοῦν ἐκμετρήσαντα ,
Lemmas: μαργαρίτης . δεινός δέ διά ὁ ἐκεῖνος καθαίρεσις στάσις ὁ Ἀντίοχος ἐξάπτω · ὡς μικρός δήω συμβαίνω πᾶς ἄρδην ἀφανίζω , ὁ πόλις εἰς δύο μέρος διαιρέω , συλλαμβάνω θ͂ας μερίς , καί χείρ στρατιωτικός . ὅς δή μάλιστα ὁ Εὐστάθιος βλάπτω . ὡς γάρ γιγνώσκω ὁ βασιλεύς ὁ διαίρεσις ὁ ἐκκλησία , σφόδρα χαλεπαίνω εἰμί , καί ὡς στασιώδης ὁ Εὐστάθιος ὑπονοέω · καί τις πέμπω ὁ ἐν περιφάνεια στρατεύω , καταστέλλω πειράω ὁ θόρυβος , Εὐστάθιος δδʹ ἐκεῖσε ἡσυχῆ ἐξάγω . καί ὁ μέν διά Θρᾴκη ἀπάγω εἰς Ἰλλυριοί , ἠρέμα φέρω ὁ διαβολή , οὗτος κρίνω ἀγαθός εἰμί , ἀνήρ κατά πᾶς καλός τε ἀγαθός γίγνομαι , γλῶσσα τε λαμπρός ἐπί συνθήκη λόγος πλουτέω · ὡς ὁ αὐτός πονέω παριστάω ἔχω , φράσις ὄγκος ἀρχαῖος , νόημα τε σωφροσύνη , χάρις τε καί κάλλος λέξις , εξαγγελία τε ὁ σύντονος διαφερόντως ἀνδρό-θηλυς κοιμάω . ἐς ὕστερος δετός ταλαίπωρος ἐκεῖνος γύναιον χαλεπός περιπίπτω ἀῤῥωστήματι , ὁ ὁ συκοφαντία δρᾶμα ανωμολογευς , σύ , γυμνός παρίστημι ὁ τραγῳδία . φημί καί γάρ πλεῖστος ὁ ἱερός , χρῆμα αὐτός υποκφθειραντος , ὁ συκοφαντία τολμάω , μή παντάπασι εἰμί ψευδής . Εὐστάθιος γάρ τις βάναυσος μετέρχομαι τέχνη . σπέρμα ὁ βρέφος εἰμί διωμολόΚγει . οὗτος ὁ ἐν Ἀντιόχεια ὁ Ἀρειανός φάλαγξ Ἀσά γοάω ῥσίου τολμάω συλλογίζομαι καθ´ αὖος ὁ , ὡς εἰμί τις βασιλεύς γνώριμος , λόγος τε πῖσος νυμφότιμον . ὁ ὁ Ἀντίοχος θρόνος ἐγκαθίστημι , ἐκ ὁ ῥᾴδιος ἔνειμι , πᾶς ὁ σφέτερος δόξα ὑπάγω . καί δή ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος ὁ ἄλλος ἀπολέγω , μετατίθημι οὗτος σπουδάζω · καί ὁ βασιλεύς ὁ ψηφίζομαι δηλόω , προστίθημι , ὡς ρισμένος αὐτός ὁ ἀνήρ . οὕτως γάρ γράφω δίδωμι ἀπεχθῶς πρός Εὐστάθιος ἔχω . Εὐσέβιος δέ ἀπολέγω . ὁ δόξα ἐκεῖνος , καί βασιλεύς γράφω , παραίτησις ποιέω . ὁ δέ ὁ πρόθεσις θαυμάζω αὐτός ὅς ὁ ἐκκλησιαστικός κανών τηρέω , ἐπέχω ὁ ἅπαξ ἐκκλησία ἐγχειρίζω , μή πρός ἕτερος μεταβαίνω ἐπισκοπή , ὁ τε λάω καί αὐτός Εὐσέβιος ἐπιστέλλω , ὁ τε γνώμη ἀποδοχή ἄξιος , μακαοεις τε ἀποκαλέω . καί οὖον ὁ Ἀντίοχος μόνος , ἀλλά καί ὁ οἰκέω πᾶς ἐγχειρίζω ὁ ἐπισκοπή ἄξιος εἰμί , καί τῆ σύνοδος δέ ὁ ἴσος γράω . ʹλκιβοηλος δέ ὁ πίστις εἰμί οἴομαι ὁ τε πρέσβυς Καππαδοκία Ενφρόνιον , καί ὁ ἕξ Ἀρέθουσα Γεώργιος , ὁπότερος οὗτος , ἢ καί ἄλλος δν εἄν ἀγαθός κρίνω , οὗτος χειροτονέω ἐπί ὁ τῆ ξ Ἄντοχος θρόνος ἐπιτρέπω δέ πρό μέν τςʹ ευσεοιος ψῆφος χειροτονέω Εὐλάλιος · ὀλίξον οἴομαι ἐπιβιόω ἐκεῖνος , ὁ μετάθεσις σπεύδω . εἷς ἔ·ξ · ὁ ! . ὗς Ν ὁ μετάθεσις , σχολάζω φημί ὁ θρόνος ἑξῆς επὶ ἔτος ὀκτώ · εἶτα χειροτονέω Εὐφρόνιον . Μῇ δδʹ ἐνιαυτός καί μείς τείνω ὁ βιόω ἐκμετρέω ,