cogPG.PG146 480
πόντον οὐσῶν , σὺν τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ὁ βασιλεὺς ἐλογίζετο , μὴ δεῖν ἔτι μέλειν · μηδὲ γὰρ ἀσφαλὲς εἰναι οὕτως ἀπαράσκευα τὰ Ῥωμαίων εἶναι , πρὸς ἄνδρας Οανατῶντας ᾔδο καὶ καθάτπαζ ἀπτηλγκάτας γὴ ζῇν . Χρησάμενο δὲ τῷ καιρῷ , γνώμῃ μετῆλθε τὸν βάρβαρον · καὶ δὴ πέμψας πρὸς Γαῖνᾶν ἐπηγγέλλετο , πράττειν ἐν ἑτοίμῳ ἔχειν , ὅ τι ἂν ἐκεῖνος αἰτοίη , καὶτοῦλοιποῦ διὰ βίου εἶναι κεχαρισμένος αὐτῷ . Ὁ δὲ κατένευε , καὶ ἄλλο ᾔτει οὐδὲν ἢ Σατορνῖνον καὶ Αὐ-Ρηλιανὸν ἐξ ὑπάτων ἄνδρας , ὑπονοήσας ἐναντίους αὐτῶν καθεστάναι . Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ ἄχιωνν ἐδίδο . Ο δʹ´ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ θνήσκειν αἱρούμενοι θᾶττον ἦσαν πειθήνιοι , καὶ ἐδίδοντο . Ὁ δὲ λαβὼν ἐφείδετο . Ἀκκιζόμενος δ´ ἐκεῖνος ἐπὶ τὴν Χαλκηδόνα παρῆν · σὗ δὴ καὶ ὁ βασιλεὺς γεγονὼς , καὶ ἀνὰ τὸν οἶκον Εὐφημίας τῆς μάρτυρος εἰσιόντες , ὅπου δὴ καὶ ὁ ταύτης νεκρὸς ἔκειτο , ὅρκους τε δοὺς καὶ λαβὼν εὔνους ἵνα τὰ ὅπλα τε κατετίθετο · ἔπειτα καὶ πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολιν διεπεραιοῦτο , τὴν τῆς ἵππου καὶ πεῆῆς δυνάμεως ἡγεμονίαν ἐκ βασιλέως αὖθις λαβών . Δόξας δὲ παρ´ ἀξίαν εὐπραγεῖν , σωφρόνως φέΚρειν οὐχ οἷός τε ἦν τὴν τιμήν . Ἐπεὶ γὰρ καλῶς οἱ ἀποβῆναι τὸ πρῶτον παράλογον ζήτημα ἔδοξε , καὶ Εεύτερον ἐπέβαλε · καὶ θόρυβον οὐκ ἐλάχιστον τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐπεχείρει κινεῖν . Χριστιανὸς γὰρ ὢν . ἦκιστα τὸ σέβας ἀκέραιον διετήρει · τῆς γὰρ Ἀρείο λώβης ἀνάπλεως ἦν . εἴρηται δ´ ἡμῖν ὅπως τὸ γένος τοιτο κατὰ τοὺς χρόνους Οὐάλεντος ἐπὶ Οὐλφίλα τὴν Ἀρειανικὴν παρὰ Εὐδοξίου εἰσεδέξαντο λύμην · ἢ γοῦν τῇ ῥοπῇ τοῦ νεωστὶ , μεγέθους φιλοτιμούμενος , ἢ ἴσως καὶ παρὰ τῶν τῆς αἱρέσεως ἡγουμένων ἀναπιισθείς , μίαν ἤτει τὸν κρατοῦντα ἐκκλησίαν ἔνδον τῆς πόλεως ἔχειν τοὺς τὰ ἴσα ἐκείνῳ θρησκεύοντας ἱερεῖς · ἐπιμεμφόμενος δ´ ὥσπερ , μηδὲ Κγὰρ προσῆκον εἶναι ἔλεγε , Ῥωμαίων στρατηγὸν Κντα , ἔξω τειχῶν ἐκκλησιάζοντα εὔχεσθαι . Ὁ δὲ βασιλεὺς τὸ τῆς ἐκείνου γνώμης ἄστατον δεδοικὼς , καὶ τὴν προσδοκωμένην ὑφορώμενος τυραννίδα , θεραπεύειν ὑπισχνεῖτο · καὶ πέμψας τῷ θείῳ πατρὶ διεμήνυε τοῦ βαρβάρου τὴν αἴτησιν · ἀνεμίμνησκέ τε τὴν δυναστείαν , καὶ τὴν μελετωμένην ὑπηνίττεσα τυραννίδα . Καὶ δῆλος ἦν , ἐκέτης γενόμενος δοῦναι , ὡς ἂν τῇ δόσει χαλινώσῃ τὸν τοῦ βαρβάρου θυμόν Ὁ δὲ θεῖος ἐκεῖνος ἀνὴρ τῷ λεγομένῳ ἤκιστα πέρας ἐδίδου , ἀλλ´ οὐδ´ ἐφησύχαζε τῷ καιρῷ · ἀλλὰ τοὺς ἐπισκόπους λαβὼν ὅσοι τηνικάδε τῇ Κωνσταντίνου παρῆσαν , πρὸς τὰ βασίλεια ᾤχετο . Καὶ πρῶτα μὲν Ει´ ἑαυτοῦ ἄαπιλεῖ γενναίως τὸν ἀπόλογον ἐποιεῖτο , « Μὴ δὴ οὕτω , λέγων , βασιλεῦ , ὑπισχνοῦ , μηδ´ αἱροῦ ῥίπτειν οὕτω τὰ ἅγια τοῖς κυσίν . Οὐδὲ γὰρ ἀνέξομαι τοὺς μὲν ὀρθῶς τὸ θεῖον θεολογοῦντας ἐλαύνειν , τοῖς δὲ κατ´ ἐκείνου βλάσφημον κινοῦσι γλῶτταν τὸ θεῖον τέμενος ἐκδιδόναι . Μηδὲ τὸν βάρβαρον ἐκεῖνον δείσης · ἀλλ´ ἄμφω καλέσας , σὺ μὲν ἡσυχῆ τῶν λόγων ἐπάκουε · ἐγὼ δὲ χαλινὸν ἐπιθήσω τῆ γλώττη , καὶ πείσω ἥκιστα αἰτεῖν , ἃ μὴ συμφέοει διδόναι « ἡσθεὶς δὲ τοῖς εἰρημένοις ὁ βας.λεὺς , καὶ ἄαοω τῇ ὑστεραίᾳ μετεστέλλετο . Ἀλλ´ ὁ μὲν Γαῖνᾶς πέρας ἤτει τοῖς ἐπηγγελμένοις · ὁ δὲ τὴν γλῶτταν χρυΟΑΡΟΤ
Lemmas: πόντος εἰμί , σύν ὁ ἀμφ´ αὐτός ὁ βασιλεύς λογίζομαι , μή δήω ἔτι μέλω · μηδέ γάρ ἀσφαλής εἰναι οὕτως ἀπαράσκευος ὁ Ῥωμαῖος εἰμί , πρός ἀνήρ Οανατῶντας οἶδα καί καθάτπαζ ἀπτηλγκάτας γῆ ζάω . χρησάμενος δέ ὁ καιρός , γνώμη μετέρχομαι ὁ βάρβαρος · καί δή πέμπω πρός Γαῖνας ἐπαγγέλλω , πράσσω ἐν ἑτοῖμος ἔχω , ὅς τίς εἄν ἐκεῖνος αἰτέω , κατοῦλος διά βίος εἰμί χαρίζομαι αὐτός . ὁ δέ κατανεύω , καί ἄλλος αἰτέω οὐδείς ἢ Σατορνῖνος καί Αὐρηλιανός ἐκ ὕπατος ἀνήρ , ὑπονοέω ἐναντίος αὐτός καθίστημι . ὁ δέ βασιλεύς καί ἄχιωνν Διδός . ὁ δʹ´ ὑπέρ ὁ κοινός θνῄσκω αἱρέω ταχύς εἰμί πειθήνιος , καί δίδωμι . ὁ δέ λαμβάνω φείδομαι . ἀκκίζομαι δδʹ ἐκεῖνος ἐπί ὁ Χαλκηδών πάρειμι · σῦς δή καί ὁ βασιλεύς γίγνομαι , καί ἀνά ὁ οἶκος Εὐφημία ὁ μάρτυς εἰσέρχομαι , ὅπου δή καί ὁ οὗτος νεκρός κεῖμαι , Ὅρκος τε δίδωμι καί λαμβάνω Εὔνους ἵνα ὁ ὅπλον τε κατατίθημι · ἔπειτα καί πρός ὁ Κωνσταντινούπολις διαπεραιόω , ὁ ὁ ἵππος καί πεῖος δύναμις ἡγεμονία ἐκ βασιλεύς αὖθις λαμβάνω . δόξα δέ παρ´ ἄξιος εὐπραγέω , σωφρόνως φέΚρειν οὐ οἷος τε εἰμί ὁ τιμή . ἐπεί γάρ καλῶς ὁ ἀποβαίνω ὁ πρῶτος παράλογος ζήτημα δοκέω , καί εευτερος ἐπιβάλλω · καί θόρυβος οὐ μικρός ὁ ἐκκλησία ἐπιχειρέω κινέω . Χριστιανός γάρ εἰμί . ἥκιστος ὁ σέβας ἀκέραιος διατηρέω · ὁ γάρ Άρειος λώβη ἀνάπλεως εἰμί . εἴρω δδʹ ἐγώ ὅπως ὁ γένος τέῳ κατά ὁ χρόνος Οὐάλης ἐπί Οὐλφίλας ὁ Ἀρειανικός παρά Ευδοξίου εἰσδέχομαι λύω · ἢ γοῦν ὁ ῥοπή ὁ νεωστί , μέγεθος φιλοτιμέομαι , ἢ ἴσως καί παρά ὁ ὁ αἵρεσις ἡγέομαι ἀναπείθω , εἷς αἰτέω ὁ κράτος ἐκκλησία ἔνδον ὁ πόλις ἔχω ὁ ὁ ἴσος ἐκεῖνος θρησκεύω ἱερεύς · ἐπιμέμφομαι δδʹ ὥσπερ , μηδέ Κγὰρ προσήκω εἰμί λέγω , Ῥωμαῖος στρατηγός Κντα , ἔξω τεῖχος ἐκκλησιάζω εὔχομαι . ὁ δέ βασιλεύς ὁ ὁ ἐκεῖνος γνώμη ἄστατος δείδω , καί ὁ προσδοκάω ὑφοράω τυραννίς , θεραπεύω ὑπισχνέομαι · καί πέμπω ὁ θεῖον πατήρ διαμηνύω ὁ βάρβαρος ὁ αἴτησις · ἀναμιμνῄσκω τε ὁ δυναστεία , καί ὁ μελετάω ὑπανίστημι τυραννίς . καί δῆλος εἰμί , κέτης γίγνομαι δίδωμι , ὡς εἄν ὁ δόσις χαλινόω ὁ ὁ βάρβαρος θυμός ὁ δέ θεῖος ἐκεῖνος ἀνήρ ὁ λέγω ἤκιστος πέρας δίδωμι , ἀλ οὐδός ἐφησυχάζω ὁ καιρός · ἀλλά ὁ ἐπίσκοπος λαμβάνω ὅσος τηνικάδε ὁ Κωνσταντῖνος πάρειμι , πρός ὁ βασίλεια οἴχομαι . καί πρῶτος μέν Ει ἑαυτοῦ ἄαπιλεῖ γενναῖος ὁ ἀπόλογος ποιέω , « μή δή οὗτος , λέγω , βασιλεύς , ὑπισχνέομαι , μηδ´ αἱρέω ῥίπτω οὗτος ὁ ἅγιος ὁ κύω . οὐδέ γάρ ἀνέχω ὁ μέν ὀρθῶς ὁ θέω θεολογέω ἐλαύνω , ὁ δέ κατ´ ἐκεῖνος βλάσφημος κινέω γλῶσσα ὁ θέω τέμενος ἐκδίδωμι . μηδέ ὁ βάρβαρος ἐκεῖνος δείδω · ἀλ ἄμφω καλέω , σύ μέν ἡσυχῆ ὁ λόγος ἐπακούω · ἐγώ δέ χαλινός ἐπιτίθημι τῆ γλῶσσα , καί πείθω ἥκιστος αἰτέω , ὁ μή συμφύω δίδωμι « ἥδομαι δέ ὁ εἴρω ὁ βας.λεὺς , καί ἄωος ὁ ὑστεραῖος μεταστέλλομαι . Ἀλ ὁ μέν Γαϊνᾶς πέρας αἰτέω ὁ ἐπαγγέλλω · ὁ δέ ὁ γλῶσσα Ορ