cogPG.PG146 111
πιον τοῦ κρατοῦντος τὸν τῆς συνόδου ὄρον ὑπέγραψα σοφιζόμενος . Ἐν θαύματι δὲ τὸ πραχθὲν ποιούμενο βασιλεὺς , καὶ ὅρκῳ βεβαιοῦν ἔλεγε τὰ γραφέντο Καὶ τοῦτ´ εὐθὺς ἐποίει σοφιστικῶς , ὡς ἱστορούντων ἀκούειν ἔστι . Τὴν γὰρ φαύλην ἡν´ εἶχε περὶ τοῦ θείου δόξαν Ἄρειος χάρτῃ καταγράψας ὑπ´ ἀγκάλης φέρων , ὥμνυέ τε ἀληθῶς οὕτω φρονεῖν , καθὰ γράψας εἶχεν . Οἷς δὴ πεισθεὶς βασιλεὺς , Ἀλεξάνδρῳ ἐκέλευεν ἐντονώτερον εἰσδέχεσθαι Ἄρειον . Σάββατον δ´ ἦν · καὶ τῇ ἑξῆς κοινωνεῖν προσδόκιμος ἦν . Ἀλλ´ ἡ δίκη μέλλουσα ἦν οὐδαμοῦ · εἴπετο δὲ κατὰ πόδας τοῖς σοφιστικοῖς ἀτοπήμασιν . Ὑπὸ γάρ τισι δορυφόροις τοῖς περὶ Εὐσέβιον τῶν βασιλείωἀπάρας ὁ Ἄρειος , σοβῶν ἦν διὰ τῆς ἀγορᾶς , καὶ ἐμπομπεύων διὰ μέσης τῆς πόλεως . Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὴν Κωνσταντίνειον ἐγένετο ἀγοράν , ἔνθα ὁ πορφυροῦς Κωνσταντίνου κίων μέγας μεγαλωστὶ ἀνὰ τρέχων ἐγήγερταιθείλη δ´ ἦν ὀψία , φόβος εὐθυς τῇ πληγῇ τοῦ συνειδότος εἰστρέχει τὸν Ἄρειον · καὶ ἐπὶ τούτῳ χαύνωσις τῆς γαστρὸς ἠκολούθει , καὶ ὅλος τοῦ κατεπείγοντος ἦν , καὶ δῆτα πρὸς δημόσιον ἀφεδρῶνα , ἐγγύς που ὄντα , εἰσῄει . Λειποθυμήσαντος τοιγαροῦν , αὐτόματα ἐξέῤῥει τὰ διαχωρήματα , τοῦ τῆς φύας σφιγκτῆρος διαλυθέντος · καὶ τῆς ἕδρας παρεκπεσούσης , αἷμα ἐχεῖτο πολύ · ἤ τε πλάσις ἔνδον ἅπασα διεχέετο , ἔντερα καὶ ἦπαρ καὶ σπλήν . Καὶ ὁ μὲν οὕτως διώλετο · ὡς δ´ ἐπὶ πολλῷ οὐκ ἐξῄει , εἰσιόντες τινὲς , νεκρὸν ἐφεῦρον τῆς αἰσχρᾶς καθέδρας ἐγκεκλιμένον . Ὁ δ´ ἀφεδρὼν ἄχρι δὴ καὶ ἐς δεῦρο δείκνυται ὅπισθεν τῆς ἀγορᾶς ἐν τῇ τοῦ μακέλλου στοᾷ . Ἀείμνηστος δ´ ὁ χῶρος , ἅτε πάντων τῶν παριόντων δάκτυλον κατ´ αὐτοῦ ἐγειρόντων . Πολλῷ δὲ χρόνῳ ὕστερον λόγος μηδένα χρήσασθαι τῇ καθέδρᾳ ταύτῃ . Ἐφυλάττοντο γὰρ ἅπαντες τὸν τόπον · καὶ ἀποτρόπαιον εἶχον , ὡς τῆς ἀσεβείας τὰς ποινὰς ἐκεῖσε Ἀρείου ἐκτετικότος . Ελσέπειτα δέ τις τῶν τὰ ἐκείνου φρονούντων πλούτῳ βρίθων πολλῷ τὸν τόπον ἐπρίατο · καὶ τὸ πρότερον επαλείας σχῆμα , οἰκίαν περιφανῆ κατεσκεύα εν ῶστε λήθῃ τὰ τοῦ τόπου δοθῆναι , καὶ μὴ κωμωδοῖτο Α ἐκείνου θάνατος τῇ τῆς τοιαύτης ὑπομνήσεως διαδοχῇ . Ὡς δὲ κατάδηλος ὁ ἐκείνου θάνατος ἐγεγόνει , οὐ μία τις ἦν ἡ δόξα τῆς τελευτῆς · τοῖς μὲν γὰρ ἐδόκει , ὡς ἀθρόᾳ νόσῳ σχεθεὶς , καὶ πάρεσιν περὶ τὴν καρδίαν ὑποστὰς , ἅτε δὴ τοῖς κατὰ γνώμην εὐ μοιρήσας ὑφ´ ἡδονῆς τὴν καρδίαν περιχυθείσης , αἴφνης ἀποθανεῖν · τοῖς δ´ ὡς τῆς δυσσεβείας ἀξίας ἐσισε τὰς ποινάς · τοῖς δ´ ἀμφ´ αὐτὸν , ὡς γοητείαις ἢ αομάκοις πρός τινων ἐπιβούλων ἑάλω διαφθα ρείς . Οὐ μετρία δὲ ἀγωνία τὸν Νικομηδέα κατέσχεν Τοὐσέβιον . Διέθει γὰρ ἡ πρᾶξις οὐ τὴν πόλιν μόνην , ὰλλὰ καὶ τὴν οἰκουμένην πᾶσαν σχεδὸν διελάμβανε , ταχεῖ τῆς φήμης τῷ πτερῷ χρησαμένης . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἥσθη μᾶλλον τῷ γεγονότι , καὶ ὡς ἐκ Θεοῦ ὑπαγορευθεῖσαν τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν μᾶλλον ἐκράτυνε , καὶ τῷ Χριστιανισμῷ ὑπερφυῶς προσετίθεο · Οἴἷμαι δ´ οὐκ ἄκαιρον γένοιτο καὶ ἂπερ τῷ μεγάλῳ
Lemmas: πίνω ὁ κράτος ὁ ὁ σύνοδος ὄρον ὑπογράφω σοφίζω . ἐν θαῦμα δέ ὁ πράσσω ποιέω βασιλεύς , καί Ὅρκος βεβαιόω λέγω ὁ γράφω καί τοῦτος εὐθύς ποιέω σοφιστικός , ὡς ἱστορέω ἀκούω εἰμί . ὁ γάρ φαῦλος ἡν´ ἔχω περί ὁ θεῖον δόξα Ἄρειος χάρτης καταγράφω ὑπό ἀγκάλη φέρω , ὄμνυμι τε ἀληθής οὗτος φρονέω , καθά γράφω ἔχω . οἷς δή πείθω βασιλεύς , Ἀλέξανδρος κελεύω ἔντονος εἰσδέχομαι Ἄρειος . σάββατον δδʹ εἰμί · καί ὁ ἑξῆς κοινωνέω προσδόκιμος εἰμί . Ἀλ ὁ δίκη μέλλω εἰμί οὐδαμοῦ · εἶπον δέ κατά πούς ὁ σοφιστικός ἀτόπημα . ὑπό γάρ τις δορυφόρος ὁ περί Εὐσέβιος ὁ βασιλείωἀπάρας ὁ Ἄρειος , σοβέω εἰμί διά ὁ ἀγορά , καί ἐμπομπεύω διά μέσος ὁ πόλις . ἐπεί δέ κατά ὁ Κωνσταντίνειος γίγνομαι ἀγορά , ἔνθα ὁ πορφύρεος Κωνσταντῖνος κίων μέγας μεγαλωστί ἀνά τρέχω ἐγήγερταιθείλη δδʹ εἰμί ὄψιος , φόβος εὐθύς ὁ πλήσσω ὁ σύνοιδα εἰστρέχω ὁ Ἄρειος · καί ἐπί οὗτος χαύνωσις ὁ γαστήρ ἀκολουθέω , καί ὅλος ὁ κατεπείγω εἰμί , καί δῆτα πρός δημόσιος ἀφεδρών , ἐγγύς ποῦ εἰμί , εἰσέρχομαι . λειποθυμάνω τοιγάρ , αὐτόματος ἐκρέω ὁ διαχώρημα , ὁ ὁ φυή σφιγκτήρ διαλύω · καί ὁ ἕδρα παρεκπίπτω , αἷμα χέω πολύς · ἤ τε πλάσις ἔνδον ἅπας διαχέω , ἔντερον καί ἦπαρ καί σπλήν . καί ὁ μέν οὕτως διόλλυμι · ὡς δδʹ ἐπί πολύς οὐ ἔξειμι , εἰσέρχομαι τις , νεκρός ἐφευρίσκω ὁ αἰσχρός καθέδρα ἐγκλίνω . ὁ δδʹ ἀφεδρών ἄχρι δή καί εἰς δεῦρο δείκνυμι ὄπισθεν ὁ ἀγορά ἐν ὁ ὁ μάκελλον στοά . Ἀείμνηστος δδʹ ὁ χῶρος , ἅτε πᾶς ὁ πάρειμι δάκτυλος κατ´ αὐτός ἐγείρω . πολλός δέ χρόνος ὕστερος λόγος μηδείς χράω ὁ καθέδρα οὗτος . φυλάσσω γάρ ἅπας ὁ τόπος · καί ἀποτρόπαιος ἔχω , ὡς ὁ ἀσέβεια ὁ ποινή ἐκεῖσε Ἄρειος ἐκτίνω . Ελσέπειτα δέ τις ὁ ὁ ἐκεῖνος φρονέω πλοῦτος Βρίθων πολύς ὁ τόπος ὠνέομαι · καί ὁ πρότερος επαλείας σχῆμα , οἰκίον περιφανής κατασκευάζω εν ῶστε λήθη ὁ ὁ τόπος δίδωμι , καί μή κωμῳδέω Α ἐκεῖνος θάνατος ὁ ὁ τοιοῦτος ὑπόμνησις διαδοχή . ὡς δέ κατάδηλος ὁ ἐκεῖνος θάνατος γίγνομαι , οὖον εἷς τις εἰμί ὁ δόξα ὁ τελευτή · ὁ μέν γάρ δοκέω , ὡς ἀθρόος νόσος ἔχω , καί πάρεσις περί ὁ Καρδία ὑφίστημι , ἅτε δή ὁ κατά γνώμη εὕω μοιρέω ὑφ´ ἡδονή ὁ Καρδία περιχέω , αἴφνης ἀποθνῄσκω · ὁ δδʹ ὡς ὁ δυσσέβεια ἄξιος εἰσέρχομαι ὁ ποινή · ὁ δδʹ ἀμφ´ αὐτός , ὡς γοητεία ἢ αομηκαομαι πρός τίνω ἐπίβουλος ἁλίσκομαι διαφθάνω ῥέω . οὖον μέτριος δέ ἀγωνία ὁ Νικομηδεύς κατέχω τουσεβιζω . διαθέω γάρ ὁ πρᾶξις οὖον ὁ πόλις μόνος , ἀλλά καί ὁ οἰκέω πᾶς σχεδόν διαλαμβάνω , ταχύς ὁ φήμη ὁ πτερόν χράω . ὁ δέ βασιλεύς ἥδομαι μᾶλλον ὁ γίγνομαι , καί ὡς ἐκ Θεός ὑπαγορεύω ὁ ἐν Νίκαια πίστις μᾶλλον κρατύνω , καί ὁ χριστιανισμός ὑπερφυῶς προστίθημι · οἴομαι δδʹ οὐ ἄκαιρος γίγνομαι καί Ἄπερ ὁ μέγας