cogPG.PG146 284
ἡ προφητεία πεισάτω τοῦτον , ἥν τις θεῖος ἀνὴρ προηγόρευσε , προσφοιτῶν μὲν Λιβανίῳ , τὰ δὲ τῆς Ἐκκλησίας ἐκπαιδευόμενος . Ἐπιστρατεύοντι γὰρ ἐκείνῳ τοῖς Πέρσαις , διατωθάζων Λιβάνιος , « Νῦν δὲ ἄρα , τῷ θείῳ ἐκείνῳ ἀνδρὶ ἔλεγε , τί ἂν ὁ τοῦ τέκτονος πράττοι υἱός ; Ὁ δέ , ἅυλίνην θήκην κασασκευάζει πρὸς θάνατον , ἀντεπήγαγε , τῷ σῷ βασιλεῖ , » καὶ μετ´ ὁλίγον ἦκε νεκρὸς ὁ σοβαρὸς ἐκεῖνος , καὶ μέγα φυσῶν , καὶ τὴν Ἀλεξάνδρου δόξαν ὀνειρο πολῶν , ἢ καὶ μᾶλλον ὑπερβαλέσθαι τοῦτον οἰόμενος · ὅς κατὰ τὴν Πυθαγόρου δόξαν τὰς μετεμῴυχώσεις τιμῶν , ἐκ μετενσωματώσεως τὴν Ἀλεξάνδρου ἔχειν ψυχὴν , μᾶλλον δὲ αὐτὸς εἶναι Ἀλέξανδρος ἐν ἑτέρῳ δηλαδὴ σώματι ἔλεγε · μηδὲ εἰδὼς ὡς ἄρα νικᾷν μὲν καλὸν , ὑπερνικᾷν δὲ ἐπίφθονον . Ἡπάτα δὲ αὐτὸν καὶ Μάξιμος ὁ φιλόσοφος , συμπαρὼν αὐτῷ καί τισι καντείαις ἐξάγων τοῦ δέοντος . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅθεν ἐβλάβη , ἀμωσγέπως συνῆκε , καὶ παντάπασι τὸν τῆς συμφορᾶς οὐκ ἠγνόησεν αἴτιον . Καὶ γάρ φασι τῆς ὠτειλῆς τὸ αἷμα ἀρυόμενος τῇ κοτύλῃ , εἰς αἰθέρα διακοντίζειν , οἷαι γε Χριστὸν ὁρῶν , καὶ τῆς σφετέρας σφαγῆς τὴν αἰτίαν ἐπιγράφων αὐτῷ , καὶ λέγειν , ὡς Νενίκηκας , Γαλιλαῖε , νενίκηκας . Ἄλλοι δέ φασιν ὡς τὸν ἔφορον τῆς αὐτοῦ γεννήσεως ἥλιον κατά τινα περίοδον ἀστρονομικὴν ἐν αἰτίαις ἐτίθει , ὅτι Ῥωμαίοις ἐπήμυνεν , αὐτὸν δὲ οὐ διέσωσεν . Εἰ δ´ ἀληθὲς , τελευτῶν μέλλων , τῆς ψυχῆς χωριζομένης τοῦ σώματος , θειότερα ἢ κατ´´ ἄνθρωπον ἠδύνατο θεωρεῖν , ὡς καὶ Χριστὸν ὁρᾷν , λέγειν οὐκ ἔχω · οὐ γὰρ πολλῶν ὁ λόγος , ἀλλ´ οὐδὲ ὡς ψεῦδος ὄντ´ ἀποτρέπομαι · εἰκὸς δʹ εἶναι καὶ ταῦτα , καὶ τούτων πολλῷ θαυμαστότερα γίνεσθαι , ἵνα μὴ ἀνθρωπίνῃ σπουδῇ συστῆναι τὴν ἐπώνυμον Χριστοῦ θρησκείαν ἔχοι τις λέγειν . Καὶ ὁ μὲν τοιαῦτα πράττων , καὶ τὸ αἷμα ῥαίνων , διαῤῥήδην , Κορέσθητι Ναζωραῖε , ἐπέλεγεν . ὔριζε δὲ καὶ τοὺς ἄλλους θεοὺς , κακοὺς καὶ ὀλετῖρας ἀπονα λῶν . Ὁ μέντο ἄριστος ἰατρῶν ὁ Λυδὸς Ὡρειβάσιος , ὁ ἐκ Σάρδεων , αὐτῷ συνῆν . Ἀλλ´ ἐχλεύαζεν ἡ πληγή τὴν ἐκείνου ἅπασαν θεραπείαν · καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις τοὺς πολλοὺς αἰῶνας ζήοειν οἰόμενον , ἐξῆγε τοῦ ζῇν · ἐν μὲν τῷ τοῦ Καίσαρος σχήματι πέντε ἐνιαυτοὺς , ἐν δὲ τῷ διαδήματι μετὰ τὸν Κωνσταν2ίου θάνατον δύο πρὸς τῷ ἡμίσει διανύσαντα ἔτη . ἔτος δ´ ἦν αὐτῷ τῆς ζωῆς τηνικαῦτα πρὸς τῷ ἑνὶ χαὶ τριάκοντα . Τόν γε μὴν ἅπαντα χρόνον τῆς αὐσοῦ βασιλείας ἀγανακτῶν ὁ Θεὸς συμφοραῖς ἀπείροις καὶ παντοδαποῖς κακοῖς ὑπέβαλε τὴν Ῥωμαίων ὑπήκοον . Ἥ τε γὰρ γῆ σφόδρα σειομένη , οὐκ ἀσφαλῆ παρεῖχεν οὔτ´ ἐν οἴκῳ μένειν οὕτ´ ἐν ὑπαίθρῳ διατριβὴν ἔχειν τοὺς περιοίκους . Ἐπὶ ὁὲ τῆς αὐτοῦ ἀρχῆς καὶ τὸ θρυλλούμενον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ πάθος ἐγένετο · ὁπηνίκα σφόδρα ἡ θάλασσα πνεύσασα , τοὺς οἰκείους παρήμειψεν ὅρους , καὶ μέχρι πολλοῦ
Lemmas: ὁ προφητεία πείθω οὗτος , ὅς τις θεῖος ἀνήρ προαγορεύω , προσφοιτάω μέν λιβάνιον , ὁ δέ ὁ ἐκκλησία ἐκπαιδεύω . Ἐπιστρατεύω γάρ ἐκεῖνος ὁ Πέρσης , διατωθάζω Λιβάνιος , « νῦν δέ ἄρα , ὁ θεῖον ἐκεῖνος ἀνήρ λέγω , τίς εἄν ὁ ὁ τέκτων πράσσω υἱός ; ὁ δέ , ἅλινος θήκη κασασκευαζομαι πρός θάνατος , ἀντεπάγω , ὁ σός βασιλεύς , » καί μετέ ὀλίγος ἥκω νεκρός ὁ σοβαρός ἐκεῖνος , καί μέγας φυσάω , καί ὁ Ἀλέξανδρος δόξα όνειρο πολέω , ἢ καί μᾶλλον ὑπερβάλλω οὗτος οἴομαι · ὅς κατά ὁ Πυθαγόρας δόξα ὁ μετεμωυχωσις τιμή , ἐκ μετενσωμάτωσις ὁ Ἀλέξανδρος ἔχω ψυχή , μᾶλλον δέ αὐτός εἰμί Ἀλέξανδρος ἐν ἕτερος δηλαδή σῶμα λέγω · μηδέ εἰδοί ὡς ἄρα νικάω μέν καλός , ὑπερνικάω δέ ἐπίφθονος . ἀπατάω δέ αὐτός καί Μάξιμος ὁ φιλόσοφος , συμπάρειμι αὐτός καί τις καντειος ἐξάγω ὁ δήω . οὖον μήv ἀλλά καί αὐτός ὅθεν βλάπτω , ἀμωσγέπως συνίημι , καί παντάπασι ὁ ὁ συμφορά οὐ ἀγνοέω αἴτιος . καί γάρ φημί ὁ ὠτειλή ὁ αἷμα ἀρύω ὁ κοτύλη , εἰς αἰθήρ διακοντίζω , οἷος γε Χριστός ὁράω , καί ὁ σφέτερος σφαγή ὁ αἴτιος ἐπιγράφω αὐτός , καί λέγω , ὡς νικάω , Γαλιλαῖος , νικάω . ἄλλος δέ φημί ὡς ὁ ἔφορος ὁ αὐτός γέννησις ἥλιος κατά τις περίοδος ἀστρονομικός ἐν αἴτιος τίθημι , ὅτι Ῥωμαῖος ἐπαμύνω , αὐτός δέ οὖον διασῴζω . εἰμί δδʹ ἀληθής , τελευτή μέλλω , ὁ Ψυχή χωρίζω ὁ σῶμα , θεῖος ἢ κατ´´ ἄνθρωπος δύναμαι θεωρέω , ὡς καί Χριστός ὁράω , λέγω οὐ ἔχω · οὖον γάρ πολύς ὁ λόγος , ἀλ οὐδέ ὡς ψεῦδος ὄντ´ ἀποτρέπω · εἰκός δέ εἰμί καί οὗτος , καί οὗτος πολύς θαυμαστός γίγνομαι , ἵνα μή ἀνθρώπινος σπουδή συνίστημι ὁ ἐπώνυμος Χριστός θρησκεία ἔχω τις λέγω . καί ὁ μέν τοιοῦτος πράσσω , καί ὁ αἷμα ῥαίνω , διαρρήδην , Κορέσθητι Ναζωραῖος , ἐπιλέγω . αὐρίζω δέ καί ὁ ἄλλος θεός , κακός καί ὀλετήρ ἄπονος λάω . ὁ μέντος ἀγαθός ἰατρός ὁ Λυδός Ὡρειβάσιος , ὁ ἐκ Σάρδεις , αὐτός σύνειμι . Ἀλ χλευάζω ὁ πληγή ὁ ἐκεῖνος ἅπας θεραπεία · καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ὁ πολύς αἰών ζῶ οἴομαι , ἐξάγω ὁ ζάω · ἐν μέν ὁ ὁ Καῖσαρ σχῆμα πέντε ἐνιαυτός , ἐν δέ ὁ διάδημα μετά ὁ Κωνσταν2ίου θάνατος δύο πρός ὁ ἥμισυς διανύω ἔτος . ἔτος δδʹ εἰμί αὐτός ὁ ζωή τηνικαῦτα πρός ὁ εἷς Χάι τριάκοντα . ὁ γε μήv ἅπας χρόνος ὁ αὐσοῦ βασίλεια ἀγανακτέω ὁ θεός συμφορά ἤπειρος καί παντοδαπός κακός ὑποβάλλω ὁ Ῥωμαῖος ὑπήκοος . ὅς τε γάρ γῆ σφόδρα σείω , οὐ ἀσφαλής παρέχω οὔτ´ ἐν οἶκος μένω ὕω ἐν ὕπαιθρος διατριβή ἔχω ὁ περίοικος . ἐπί οεʹ ὁ αὐτός ἀρχή καί ὁ θρυλέω ἐν Ἀλεξάνδρεια πάθος γίγνομαι · ὁπηνίκα σφόδρα ὁ θάλασσα πνέω , ὁ οἰκεῖος παραμείβω ὅρος , καί μέχρι πολύς