cogPG.PG146 574
ἐλέου · μυρίους δὲ λέγω τὸ πλῆθος , οὐ τὸν ἀκριβῆ δηλῶν ἀριθμόν . Ἐπεὶ τοίνυν αὐτὸς μὲν ἔχω λαβὼν ἀριθμὸν παρὰ τοῦ δαψιλεῖ τῇ χειρὶ διδόντος τοῖς οἰκονομοῦσι καλῶς , συμβαίνει δέ τιναἀπορεῖσθαι δοκιμασίας , χάριν τῶν ἐχόντων μὲν , μὴ παρεχόντων δὲ τούτοις , λαβὼν , ὡ φίλη μοι κεφαλή , τοὺς τριακοσίους τούτους χρυσίνους , ἀνάλωσιν ὅπως ἂν θελήσοις . Βουλήσῃ δέ που πάντως τοῖς αἰσχυνομένοις τὴν αἴτησιν , ἀλλ´ οὐχὶ τοῖς ἐμπόριον διὰ βίου τὴν γαστέρα προτεθεικόσι . Διδοὺς τοίνυν , μηδὲ θρησκείαν λογίσῃ κατὰ τοῦτο τὸ μέρος · ἑνὸς καὶ μόνου γενόμενος , τοῦ τρέφειν τοὺς πεινῶντας , ἀλλὰ μὴ λογιστεύειν τοὺς τὸν ἡμέτερον τρόπον φρονοῦντας . » Τῶν μὲν οὗν δεομένων καὶ πόῤῥωὓεν Κντων οὕτω οροντίδος εἶναι ὁ Ἀττικός · οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τάς τινων δεισιδαιμονίας περὶ πολλοῦ ἀναστέλλειν πρόνοιαν ἐποιεῖτο . Καὶ δὴ πυθόμενος Σαββάτιον ἐκεῖνον , ὃς διὰ τὸ Ἰουδαϊκὸν Πάσχα τῆς τῶν Ναυατιανῶν ἐκκλησίας ἀπορραγεὶς , ἰδίαν συνεστήσατο ποίμνην . τὸν βίον ἐν Ῥόδῳ ἀπολιπόντα · ἐκεῖσε γὰρ ὑπερόριος γενόμενος ἐτελεύτα · καὶ ὑπὸ τοῦ ἰδίου συστήματος ἐκεῖθεν τοῦ σώιμλατομετακομισθέντος , περὶ τὸν ἐκείνου τάφον εὐχάς , ποιεῖν , καὶ ὡς ἀγίῳ δῆθεν τὸ σέβας νέμειν , νύκτωρ τινὰς ἀποστείλας , τὸ Σαββατίου σῶμα εἰς ἕτερον τόπον ἔθαπτεν . Οἱ δὲ περὶ αὐτὸν ἐλθόντες , καὶ τὸν τάφον ὀρωρυγμένον εὐρόντες , τοῦ λοιποῦ σέβειν καὶ δεισιδαιμονεῖν περὶ τὸν τάφον ἐπαύοντο . Λίαν δὲ καὶ φιλόκαλος ἐγεγόνει περὶ τὰς τῶν ὀνομάτων έσεις , εὐστόχως αὐτὰς συντιθείς . Περὶ γὰρ τὸ κατὰ τὸν Εὔξεινον πόντον στενὸν οὐ πόῤῥω που τοῦ ἀνάπλου ἐπίνειον ἦν , ὃ ἀρχαῖοι ἄνδρες Φαρμακέα ἐκάλουν . Ἐκεῖνος δ´ ἐκεῖσε τὰς συνάξεις ποιούμενος , ἵνα μὴ συσφήμῳ ὀνόματι καλοῖτο ὁ χῶρος , εἰς Θεραπείαν μετετίθει τὴν κλῆσιν . Καὶ προάστειον δ´ ἕτερον ἀντιπέραν τῆς Κωνσταντίνου κείμενον Ἀργυρόπολιν μετωνόμαζε , τοιᾶσδε αἰτίας ἡγησαμένης . Χρυσόπολις ἐπίνειον ἀρχαῖόν ἐστιν . Ὃ ] κεῖται μὲν ἐν ἀρχῇ τοῦ Βοσπόρου , ἀντιπέραν δὲ τῆς Βυζαντίδος ἐστί . Τούτου δὲ πολλοὶ τῶν ἀρχαίων ἱστορικῶν μέμνηνται , ὥσῆερ Στράβων ὁ γεωγράφος , Νικόλαός τε ὁ Δαμασκόθεν , καὶ ὁ τὰ Κύρου συγγεγραφὼς ἄριστα , ὁ πολὺς ἐν λόγων δυνάμει , καὶ συγγραφικῷ χαρακτῆρι θαυμαστὸς Σενοφῶν , ἔν τε τῇ ἕκτῃ τῶν ἀναβάσεων Κύρου · ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἑλληνικῶν συγγραμμάτων , ἐν ᾧ καὶ τάδε περὶ αὐτοῦ ἱστορεῖ , ὡς Ἀλκιβιάδης ἐκεῖνος τὰ τείχη περιελὼν Χρυσοπόλεως , δεκαδευτήριον ἐν αὐτῇ καθίστα . Ὅσοι γὰρ ἔμποροι ἐκ Πόντου κατέπλεον , ἐν αὐτῇ τὰς δεκάτας παρεῖχον τῶν φόρτων . Ὁ τοίνυν Ἀττικὸς , τὸν καταντικρὺ xρυσοπόλεως τόπον ἰδὼν ἐν εὐθέτῳ κείμενον καὶ τέρψιν οὐ μετρίαν παρέχοντα , χρῆναι ἔφη τὸν τάπον τοῦτον Ἀργυρόπολιν ὀνομάζεσθαι · ὃ αὐτίκα ῥηθὲν , τὴν ἐπωνυμίαν ἐδίδου τῷ χώρῳ . Λεγόντων δέ τινων ἀσύμφορον εἶναι Ναυατιανοὺς ἔνδον τῆς Κωνσταντίνου ἐκκλησιάζειν , Ἀγνοεῖτε , ὡς ἔοικεν , ἔφη , ὅσα ἡμῖν συνέβη παθεῖν ἐπὶ Κωνσταντίου καὶ Οὐάλεντος . Ἄλλως τε δὲ καὶ μάρτυρες οὖτοι τῆς
Lemmas: ἔλεος · μυρίος δέ λέγω ὁ πλῆθος , οὖον ὁ ἀκριβής δηλόω ἀριθμός . ἐπεί τοίνυν αὐτός μέν ἔχω λαμβάνω ἀριθμός παρά ὁ δαψιλής ὁ χείρ δίδωμι ὁ οἰκονομέω καλῶς , συμβαίνω δέ τινααπορεω δοκιμασία , χάρις ὁ ἔχω μέν , μή παρέχω δέ οὗτος , λαμβάνω , εἰμί φίλος ἐγώ κεφαλή , ὁ τριακόσιοι οὗτος χρύσινος , ἀνάλωσις ὅπως εἄν ἐθέλω . βούλομαι δέ ποῦ πάντως ὁ αἰσχύνω ὁ αἴτησις , ἀλ οὐ ὁ ἐμπόριον διά βίος ὁ γαστήρ προτίθημι . Διδούς τοίνυν , μηδέ θρησκεία λογίζομαι κατά οὗτος ὁ μέρος · εἷς καί μόνος γίγνομαι , ὁ τρέφω ὁ πεινάω , ἀλλά μή λογιστεύω ὁ ὁ ἡμέτερος τρόπος φρονέω . » ὁ μέν ἐν δήω καί προοράω Κντων οὗτος οροντίδος εἰμί ὁ Ἀττικός · οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ τίνω δεισιδαιμονία περί πολύς ἀναστέλλω πρόνοια ποιέω . καί δή πυνθάνομαι Σαββάτιος ἐκεῖνος , ὅς διά ὁ Ἰουδαικός Πάσχα ὁ ὁ Ναυατιανός ἐκκλησία ἀπαράσσω , ἴδιος συνίστημι ποίμνη . ὁ βίος ἐν Ῥόδος ἀπολείπω · ἐκεῖσε γάρ ὑπερόριος γίγνομαι τελευτάω · καί ὑπό ὁ ἴδιος σύστημα ἐκεῖθεν ὁ σώιμλατομετακομισθέντος , περί ὁ ἐκεῖνος τάφος εὐχή , ποιέω , καί ὡς ἅγιος δῆθεν ὁ σέβας νέμω , νύκτωρ τις ἀποστέλλω , ὁ Σαββάτιος σῶμα εἰς ἕτερος τόπος θάπτω . ὁ δέ περί αὐτός ἔρχομαι , καί ὁ τάφος ὀρύσσω εὑρίσκω , ὁ λοιπός σέβω καί δεισιδαιμονέω περί ὁ τάφος παύω . Λίαν δέ καί φιλόκαλος γίγνομαι περί ὁ ὁ ὄνομα ἕννυμι , εὔστοχος αὐτός συντίθημι . περι γάρ ὁ κατά ὁ Εὔξεινος πόντος στενός οὖον πόρρω ποῦ ὁ ἀνάπλοος ἐπίνειον εἰμί , ὅς ἀρχαῖος ἀνήρ Φαρμακεύς καλέω . ἐκεῖνος δδʹ ἐκεῖσε ὁ συνάγω ποιέω , ἵνα μή συσφήμῳ ὄνομα καλέω ὁ χῶρος , εἰς Θεραπεία μετατίθημι ὁ κλῆσις . καί προάστειον δδʹ ἕτερος ἀντιπέραν ὁ Κωνσταντῖνος κεῖμαι αργυροπολις μετονομάζω , τοιόσδε αἴτιος ἡγέομαι . Χρυσόπολις ἐπίνειον ἀρχαῖος εἰμί . ὅς ] κεῖμαι μέν ἐν ἀρχή ὁ Βόσπορος , ἀντιπέραν δέ ὁ Βυζαντίς εἰμί . οὗτος δέ πολύς ὁ ἀρχαῖος ἱστορικός μιμνήσκω , ὥσῆερ Στράβων ὁ γεωγράφος , Νικόλαος τε ὁ Δαμασκόθεν , καί ὁ ὁ Κῦρος συγγράφω ἀγαθός , ὁ πολύς ἐν λόγος δύναμις , καί συγγραφικός χαρακτήρ θαυμαστός σενοφαω , ἐν τε ὁ ἕκτος ὁ ἀνάβασις Κῦρος · ἀλλά καί ἐν ὁ πρῶτος ὁ Ἑλληνικός σύγγραμμα , ἐν ὅς καί ὅδε περί αὐτός ἱστορέω , ὡς Ἀλκιβιάδης ἐκεῖνος ὁ τεῖχος περιαιρέω Χρυσόπολις , δεκαδευτήριον ἐν αὐτός καθίστημι . ὅσος γάρ ἔμπορος ἐκ Πόντος καταπλέω , ἐν αὐτός ὁ δέκατος παρέχω ὁ φόρτος . ὁ τοίνυν Ἀττικός , ὁ καταντικρύ xρυσοπολις τόπος εἶδον ἐν εὔθετος κεῖμαι καί τέρψις οὖον μέτριος παρέχω , χρή φημί ὁ τάπος οὗτος αργυροπολις ὀνομάζω · ὅς αὐτίκα ἐρώ , ὁ ἐπωνυμία δίδωμι ὁ χῶρος . λέγω δέ τίνω ἀσύμφορος εἰμί Ναυατιανός ἔνδον ὁ Κωνσταντῖνος ἐκκλησιάζω , ἀγνοέω , ὡς ἔοικα , φημί , ὅσος ἐγώ συμβαίνω πάσχω ἐπί Κωνστάντιος καί Οὐάλης . ἄλλος τε δέ καί μάρτυς οὗτος ὁ