cogPG.PG146 439
πολλοῖς τῶν μοναχῶν ἄγεσθαι · λόγος γε μὴν εἶχεν ἐπὶ τῆς Θεοδοσίου βασιλείας τὴν βίβλον ταύτην θείᾳ τινὶ ἐπιφανείᾳ ὀφθῆναι ἀνὰ τὴν πατρίδα , καὶ οἰκίαν Παύλου ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας , μαρμαρίνη λάονακι κρυπτομένην εἰς γῆν · ἐν ᾗ τὴν βίβλον κεῖσθαι · ἅ δὴ , ψεῦδος εἶναι Κίλιξ ἀνὴρ πρεσβύτερος ὡμολόγει τῆς ἐν ταρσῷ ἐκκλησίας . Ὅτι δὲ πολλῶν ἐτῶν ἦν , μήνυε καὶ ἡ πολιά . Διεμαρτύρετο δὲ μηδὲν τοιοῦτον ἐπ´ αὐτοῦ συμβῆναι · θαυμάζων δὲ διετείνετο , εἰ μὴ ταῦτα πρὸς αἱρετικῶν ἀνεπλάσθη · ὡς καὶ ἐν ἄλλαις πολλαῖς τῶν βίβλων ἐγένετο , περὶ ὡν καὶ πρότερον διελάβομεν . Ῥωμαίοις ἔθος κατὰ πᾶν Σάββατον νηστεύειν . Ἐν Καισαρείᾳ τῆς Καππαδοκίας τοὺς ἡμαρτηκότας μετὰ τὸ βάπτισμα τῆς κοινωνίας ἐξώθουν , ὡς καὶ Ναυατιανοὶ ποιοῦσι . Τὰ ἴσα δὲ καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ Ναυατιανοὶ διεπράττοντο , καὶ οἱ ἐν Ἀσίᾳ Τεσσαρεσκαιδεκατῖται . Οἱ περὶ Φρυγίαν Ναυατιανοὶ τοὺς διγάμους οὐ δέχονται . Οἱ δὲ ἐν Κωνσταντινουπόλει οὔτε φανερῶς δέχονται , οὔτε φανε ρῶς ἐκβάλλουσιν , ἀνὰ δὲ τὴν ἑσπέραν ἀδεῶς τοῦτο πράττεται . Τὰς δὲ τοιαύτας διαφωνίας ταῖς ἐκκλησίαις γενέσθαι οἴομαι αἰδοῖ τῶν ἐξ ἀρχῆς προεστώτων ἐν ταύταις , καὶ τῶν ἐκείνους διαδεξαμένων . Οἱα γάρ τινα νόμον παραλαβόντες , τοῖς ἐπιγενομένοις παρέπεμψαν , οὐχ ὅσιον λογισάμενοι , οὐδὲ ἀνεκτὸν , οἱ τούτοις ἐντραφέντες , ἀγέραστον καταλιπεῖν τὴν παράδοσιν . Ἐργῶδες δ´ ἔμοιγε καὶ δυσεπιχείρητον πάντα τὰ κατὰ πόλεις καὶ χώρας ἔθη διάφορα τῶν ἐκκλησιῶν ἀριθμεῖσθαι καὶ γραφῇ διδόναι · σχεδὸν δὲ καὶ ἀδύνατον . ἐπίσης δὲ νομιστέον πεπονθέναι καὶ τοὺς ἀρχαίους ἄνδρας καὶ περὶ ταύτην τὴν ἑορτήν , ἦς ἕνεκα εἰς τοὺς περὶ τούτων ἐξήχθημεν λόγους · ὡς ἔκ τινος συνηθείας διάφορον ἔσχε τὸ Πάσχα τιμήν . Νῦν δὲ Θεοῦ χάριτι τῶν ἐν μέσῳ πάντων τῷ χρόνῳ διαλυθέντων , σύμφωνος παρὰ πᾶσιν ἡ τοῦ Πάσχα ἑορτὴ ταῖς ἐκκλησίαις Χριστοῦ ἐπιγίνεται · καὶ τοίνυν ἐσφάλθαι μοι δοκοῦσιν οἱ διαθρυλλήσαντες τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν παρατρέψαι τὸ Πάσχα . Ἡ γὰρ σύνοδος σύμφωνον καταστῆσαι μᾶλλον ἐσπούδασε τὸν λαὸν , διαφωνοῦντα τὸ πρότερον πρὸς τοὺς πλείονας
Lemmas: πολύς ὁ μοναχός ἄγω · λόγος γε μήv ἔχω ἐπί ὁ Θεοδόσιος βασίλεια ὁ Βίβλος οὗτος θεῖος τις ἐπιφάνεια ὁράω ἀνά ὁ πατρίς , καί οἰκίον Παῦλος ἐν Ταρσός ὁ Κιλικία , μαρμάρινος λάων κρύπτω εἰς γῆ · ἐν ὅς ὁ Βίβλος κεῖμαι · ὅς δή , ψεῦδος εἰμί Κίλιξ ἀνήρ πρέσβυς ὁμολογέω ὁ ἐν Ταρσός ἐκκλησία . ὅτι2 δέ πολύς ἔτος εἰμί , μηνύω καί ὁ πολιός . διαμαρτύρομαι δέ μηδείς τοιοῦτος ἐπι αὐτός συμβαίνω · θαυμάζω δέ διατείνω , εἰμί μή οὗτος πρός αἱρετικός ἀναπλάσσω · ὡς καί ἐν ἄλλος πολύς ὁ Βίβλος γίγνομαι , περί ὡς καί πρότερος διαλαμβάνω . Ῥωμαῖος ἔθος κατά πᾶς σάββατον νηστεύω . ἐν Καισάρεια ὁ Καππαδοκία ὁ ἁμαρτάνω μετά ὁ βάπτισμα ὁ κοινωνία ἐξωθέω , ὡς καί Ναυατιανός ποιέω . ὁ ἴσος δέ καί ἐν Ἑλλήσποντος Ναυατιανός διαπράσσω , καί ὁ ἐν Ἀσία Τεσσαρεσκαιδεκατῖται . ὁ περί Φρυγία Ναυατιανός ὁ δίγαμος οὖον δέχομαι . ὁ δέ ἐν Κωνσταντινούπολις οὔτε φανερῶς δέχομαι , οὔτε φανός Ῥῶς ἐκβάλλω , ἀνά δέ ὁ ἑσπέρα ἀδεῶς οὗτος πράσσω . ὁ δέ τοιοῦτος διαφωνία ὁ ἐκκλησία γίγνομαι οἴομαι αἰδώς ὁ ἐκ ἀρχή προίστημι ἐν οὗτος , καί ὁ ἐκεῖνος διαδέχομαι . οἶος γάρ τις νόμος παραλαμβάνω , ὁ ἐπιγίγνομαι παραπέμπω , οὐ ὅσιος λογίζομαι , οὐδέ ἀνεκτός , ὁ οὗτος ἐντρέφω , ἀγέραστος καταλείπω ὁ παράδοσις . ἐργώδης δδʹ ἐγώ καί δυσεπιχείρητος πᾶς ὁ κατά πόλις καί χώρα ἔθος διάφορος ὁ ἐκκλησία ἀριθμέω καί γράφω δίδωμι · σχεδόν δέ καί ἀδύνατος . ἐπίσης δέ νομιστέος πάσχω καί ὁ ἀρχαῖος ἀνήρ καί περί οὗτος ὁ ἑορτή , εἰμί ἕνεκα εἰς ὁ περί οὗτος ἐξάγω λόγος · ὡς ἐκ τις συνήθεια διάφορος ἔχω ὁ Πάσχα τιμή . νῦν δέ Θεός χάρις ὁ ἐν μέσος πᾶς ὁ χρόνος διαλύω , σύμφωνος παρά πᾶς ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή ὁ ἐκκλησία Χριστός ἐπιγίγνομαι · καί τοίνυν σφάλλω ἐγώ δοκέω ὁ διαθρυλλήσαντες ὁ ἐν Νίκαια πίστις παρατρέπω ὁ Πάσχα . ὁ γάρ σύνοδος σύμφωνος καθίστημι μᾶλλον σπουδάζω ὁ λαός , διαφωνέω ὁ πρότερος πρός ὁ πλείων