cogPG.PG146 386
προβάλλοντος , Παυλῖνος διισχυρίζετο αὐτὸς εἰναι τῆς Δαμάσου μερίδος . Ἐπίσης δὲ καὶ Ἀπολλινάριος ἔλεγε κατακρύπτων τὴν νόσον . Ἡσυχῆ δὲ καθῆστο Νελέτιος τῶν ἑκατέρων λόγων ἐπακροώμενος . Ὁ δέ γε θεῖος Φλαβιανὸς ἔτι τι τῷ τῶν πρεσβυτέρων ἐμπρέπων βαθμῷ , ἠρέμα τοῦ στρατηγοῦ ἐπατοντος , πρὸς Παυλῖνον ἔφη · « Εἰ ἃ δογματίζει Δάυασος στέργεις , ὧ οὖτος , δεῖξον ἡμῖν τὴν τῆς δόξης συγγένειαν · ἐκεῖνος γὰρ μίαν οὐσίαν τῆς Τριάδος ὁμολογεῖ , καὶ τὰς τρεῖς ὑποστάσεις διαῤῥήδην κηρύττει . Σὺ δ´ ἔοικας ἐξ ὧν λέγεις , τὴν τῶν ὑποστάσεων ἀναιρεῖν τριάδα . συμφωνεῖ τοίνυν ἐκείνῳ τοῖς δόγμασι , καὶ κατὰ τὸν τῆς Ἐκκλησίας θεσμὸν τὰς ἐκκλησίας ἀσφαλῶς κάτεχε . » Καὶ τὸν μὲν οὕτω κατασιγάσας , πρὸς τὸν Ἀπολλινάριον ἐπιστραφεὶς , ἔφη · « Θαῦμά μοι ἔπεισιν , ὧ φιλότης , πῶς οὕτως ἀνέδην πρὸς τὸ ψεῦδος δὴ κεχηνὼς οὐκ ἐντρέπῃ , καὶ ταῦτ´ ἀκριβῶς εἰδὼς ὡς ὁ θεσπέσιος Δάμασος τελείαν εἰληφέναι τὴν ἡμετέραν φύσιν τὸν Θεὸν Λόγον πλατεῖ δογματίζει τῷ στόματι . Σὺ δ´ εἰς ἅπαν ἐναντία μάλα φρονεῖς · μὴ γὰρ ψυχὴν , μηδὲ , νοῦν τὸ ἡμέτερον προσειλῆφθαι φῇς ἐκείνῳ · ἃ δὴ τῇς καθ´ ἡμᾶς φύσεως καιριώτερα · καὶ διὰ τοῦτο καὶ τῆς σωτηρίας ἐκεῖνα στερεῖς . Εἰ δὲ ψευδῆ σου κατηγοροῦμεν , ἀλλὰ νῦν δεῖξον ὡς συμφωνεῖς Δαμάσῳ τἀναντία σοι δογματίζοντι , τήν σοι καινοτομηθεῖσαν νόσον ἀποβαλλόμενος , καὶ τοὺς ἱεροὺς σηκοὺς κάτεχε . » Ὁ μὲν οὖν θεῖος Φλαβιανὸς οὔτω τοῖς ἀληθέσιν ἀλέγχοις τὴν τῶν ἀμφοτέρων ἐπεστόμισε παῤῥησίαν · Πελέτιος δὲ , πάντων ἀνθρώπων πραότατος , ἡμέρως πρὸς Παυλῖνον ἔφη · « Ἐπεὶ μή σοι μόνῳ , ἀλλὰ καὶ ἐμοὶ λόγοις οἷς οἶδεν ὁ ἀληθινὸς ποιμὴν καὶ τῶν προβάτων Κύριος , τὴν τούτων ἐνεχείρισε προστασίαν , ἄμφω δὲ τὰ ποίμνια ἀλλήλοις ὡς εἰκὸς κοινωνεῖ , καὶ τὴν ὑγιᾶ βοτάνην τῆς εὐσεβείας σιτίζονται , τὴν θανάσιμον πόαν καὶ νοσερὰν τῶν αἱρετικῶν ἑκτρεπόμενα , εἰ δοκεῖ . συνάώωμεν , ὦ φιλότης , τῆς εὐσεβείας τὰ θρέμματα , καὶ ὑπὸ μίαν μάνδραν ποιήσωμεν , τὴν τῆς ποιμαντικῆς διαλύσαντες ἔριν . Καὶ ἄμφω δὲ τὰ πρόβατα νέμοντες , κοινὴν καὶ τὴν θεραπείαν ἐκ τῆς διδασκαλίας προσάγωμεν . Εἰ δὲ ὁ μέσος θρόνος τὴν ιαιλρνεικίαν διερεθίζει , καὶ τοῦτ´ , εἰ βούλει , θᾶττον διαλῦσαι πειράσομαι . Χρῆναι γὰρ εἰσηγοῦμαι , ἐν μὲν τῷ θρόνῳ μέσῳ εὐλαβῶς τὸ ἱερὸν Κὐαγγέλιον προτεθῆναι · ἡμᾶς δὲ παρ´ ἑκάτερα καθῆσθαι τὴν ὡφεδρίαν ἀσπαζομένους . Καὶ εἰ μὲν ἐμοὶ πρώτῳ τὸ πέρας τοῦ βίου ἐπέλθοι , αὐτὸς μόνος κληρώσῃ τὸν οόνον · εἰ δὲ σὺ τοῦτο πρότερον πάθοις , ἐγὼ πάλιύ ὥς γε δύναμις τῆς ποίμνης ἡγήσομαι . Ταῦτα φιλοφρόνως ἐν εὐλαβεῖ καταστήματι ὁ θεῖος εἶπε Μελέτιος . Ὁ δὲ Παυλῖνος ἤκιστα τοῖς λόγοις συνέθετο , Σάπωρις δὲ κριτὴς τῶν λόγων γενόμενος , τῷ μεγάλῳ Μελετίῳ τὰς ἐκκλησίας ἐπέτρεψεν . Ὁ δὶ Παυλῖνος αὖθις τῆς ἀποκριθείσης ἐκείνῳ μοίρας εἰσάπαξ ἡγεῖτο . Ἔπειτα . ὥσπερ ἄνωθεν εἴρηται , τῶν ὄρκων γεγενημένων τοῖς ὑποψήφοις , πρὸς ὁμόνοιαν ἡλθον τὰ πλήθη . Ἀπολλινάριος δὲ διαμαρτών τοῦ σκοποῦ ,
Lemmas: προβάλλω , Παυλῖνος διισχυρίζομαι αὐτός εἰναι ὁ Δάμασος μερίς . ἐπίσης δέ καί Ἀπολλινάριος λέγω κατακρύπτω ὁ νόσος . ἡσυχῆ δέ κάθημαι Νελέτιος ὁ ἑκάτερος λόγος ἐπακροάομαι . ὁ δέ γε θεῖος Φλαβιανός ἔτι τίς ὁ ὁ πρέσβυς Ἐμπρέπων βαθμός , ἠρέμα ὁ στρατηγός ἐπατοντος , πρός Παυλῖνος φημί · « εἰμί ὁ δογματίζω Δάυασος στέργω , ἵημι οὗτος , δείκνυμι ἐγώ ὁ ὁ δόξα συγγένεια · ἐκεῖνος γάρ εἷς οὐσία ὁ Τριάς ὁμολογέω , καί ὁ τρεῖς ὑπόστασις διαρρήδην κηρύσσω . σύ δδʹ ἔοικα ἐκ ὅς λέγω , ὁ ὁ ὑπόστασις ἀναιρέω τριάς . συμφωνέω τοίνυν ἐκεῖνος ὁ δόγμα , καί κατά ὁ ὁ ἐκκλησία θεσμός ὁ ἐκκλησία ἀσφαλῶς κατέχω . » καί ὁ μέν οὗτος κατασιγάζω , πρός ὁ Ἀπολλινάριος ἐπιστρέφω , φημί · « θαῦμα ἐγώ ἔπειμι , ἵημι φιλότης , πῶς οὕτως ἀνέδην πρός ὁ ψεῦδος δή χάσκω οὐ ἐντρέπω , καί ταῦ ἀκριβῶς εἰδοί ὡς ὁ θεσπέσιος Δάμασος τέλειος λαμβάνω ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ θεός Λόγος πλατύς δογματίζω ὁ στόμα . σύ δδʹ εἰς ἅπας ἐναντίος μάλα φρονέω · μή γάρ ψυχή , μηδέ , νόος ὁ ἡμέτερος προσλαμβάνω φημί ἐκεῖνος · ὁ δή ὅς καθ´ ἐγώ φύσις καίριος · καί διά οὗτος καί ὁ σωτηρία ἐκεῖνος στερέω . εἰμί δέ ψευδής σύ κατηγορέω , ἀλλά νῦν δείκνυμι ὡς συμφωνώ δαμάζω τἀναντία σύ δογματίζω , ὁ σύ καινοτομέω νόσος ἀποβάλλω , καί ὁ ἱερός σηκός κατέχω . » ὁ μέν οὖν θεῖος Φλαβιανός οὐτάω ὁ ἀληθής ἀλέγχοις ὁ ὁ ἀμφότερος ἐπιστομίζω παρρησία · Πελέτιος δέ , πᾶς ἄνθρωπος πρᾶος , ἥμερος πρός Παυλῖνος φημί · « ἐπεί μή σύ μόνος , ἀλλά καί ἐγώ λόγος ὅς οἶδα ὁ ἀληθινός ποιμήν καί ὁ πρόβατον Κύριος , ὁ οὗτος ἐγχειρίζω προστασία , ἄμφω δέ ὁ ποίμνιον ἀλλήλων ὡς εἰκός κοινωνέω , καί ὁ ὑγιής βοτάνη ὁ εὐσέβεια σιτίζω , ὁ θανάσιμος πόα καί νοσερός ὁ αἱρετικός ἑκτρέπω , εἰμί δοκέω . συνάω , εἰμί φιλότης , ὁ εὐσέβεια ὁ θρέμμα , καί ὑπό εἷς μάνδρα ποιέω , ὁ ὁ ποιμαντορικός διαλύω Ἔρις . καί ἄμφω δέ ὁ πρόβατον νέμω , κοινός καί ὁ θεραπεία ἐκ ὁ διδασκαλία προσάγω . εἰμί δέ ὁ μέσος θρόνος ὁ ιαιλρνεικίαν διερεθίζω , καί τοῦτος , εἰμί βούλομαι , ταχύς διαλύω πειράζω . χρή γάρ εἰσηγέομαι , ἐν μέν ὁ θρόνος μέσος εὐλαβής ὁ ἱερόν κυαγγελλω προτίθημι · ἐγώ δέ παρ´ ἑκάτερος κάθημαι ὁ ὡφεδρίαν ἀσπάζομαι . καί εἰμί μέν ἐγώ πρῶτος ὁ πέρας ὁ βίος ἐπέρχομαι , αὐτός μόνος κληρόω ὁ ὄνος · εἰμί δέ σύ οὗτος πρότερος πάσχω , ἐγώ πάλι ὅς γε δύναμις ὁ ποίμνη ἡγέομαι . οὗτος φιλόφρων ἐν εὐλαβέομαι κατάστημα ὁ θεῖος εἶπον Μελέτιος . ὁ δέ Παυλῖνος ἤκιστος ὁ λόγος συντίθημι , Σάπωρις δέ κριτής ὁ λόγος γίγνομαι , ὁ μέγας Μελέτιος ὁ ἐκκλησία ἐπιτρέπω . ὁ δί Παυλῖνος αὖθις ὁ ἀποκρίνω ἐκεῖνος μοῖρα εἰσάπαξ ἡγέομαι . ἔπειτα . ὥσπερ ἄνωθεν εἴρω , ὁ Ὅρκος γίγνομαι ὁ ὑπόψηφος , πρός ὁμόνοια ἡλσχω ὁ πλῆθος . Ἀπολλινάριος δέ διαμαρτάνω ὁ σκοπός ,