cogPG.PG146 252
Ἔξω δὲ τειχῶν πρὸς τῇ πύλῃ τῆς πόλεως τὰς αυνάξεις πεποίητο καὶ Μελέτιος . Οὕτω δὲ τῶν κατὰ τὴν Ἀντιόχου ἐχόντων , Εὐσέβιος ἀνεχώρει αὖθις ἐκεῖθεν . Λουκίφερ δὲ πυθόμενος μὴ τῷ Εὐσεβίῳ ἀρεστὴν δόξαι τὴν χειροτονίαν Παυλίνου , οἷα δὴ περιυβοισμένος , ἐν δεινῷ ποιούμενος ἠγανάκτει · καὶ ἐς ταύτῃ κοινωνίας Εὐσεβίῳ ἱέναι ἥκιστα ἤθελεν , Ὡς μὴ καλῶς γὰρ πεπραγμένα τὰ τῆς συνόδου , ἀπογοκιμάζειν ἠρεῖτο . Πολλὰ δὲ ἃ λύπην εἰκὸς γεννᾶν κινούμενα , πολλοὺς τῆς Ἐκκλησίας διέστησεν · ἐξ ἧς αἰτίας , καὶ καινή τις πάλιν αἵρεσις ἀναφαίνεται , Ἀουκίφερος τὴν κλῆσιν κληρωσαμένη ἐπώνυμον Λουκίφερ μὲν οὖν οὐκ εὐπρεπῆ τὴν ὀργὴν εἶχε · ταῖς γὰρ ἰδίαις πάγαις ἡλίσκετο · δι´ ὧν στέρξειν ὡμοἈῥνει τὰ ὑπὸ τῆς συνόδου γινόμενα , τὸν οἰκεῖον πέμψας διάκονον . Αὐτὸς μὲν οὖν τὰ τῆς Ἐκκλησίας φρονήσας , καὶ διαλύσας τὸ προσιστάμενον , ἐπὶ τὸν οἰκεῖον θρόνον ἐς Σαρδονίαν ἀφίκετο · οἱ δὲ σὺν αὐτῷ τῆς λύπης μετεσχηκότες , περιλειφθέντες , ἰδίαν πυνεστήσαντο αἵρεσιν , ἐς πολὺ τοῦ χρόνου τὴν Ἐκκλησίαν μαχόμενοι . Εἰς ἕω δὲ γενόμενος ὁ Εὐσέβιος , τοὺς ἠσθενηκότας τῇ πίστει οἷά τις ἱατρὸς ἄριστος ἀνεκτᾶτο , ἀπελαύνων μὲν εἴ τι νόθον · ὅσον δὲ τῆς Ἐκκλησίας γνήσιον , διδάσκων καὶ εἰσηγούμενος Ἐκεῖθεν δ´ εἰς ἑσπέραν γενόμενος , Ἰλλυριούς τε διῆλθε , καὶ τῆς Ἰταλίας ἐπέβαινε , τὰ ἴσα διᾳπραττόμενος . Ἔνθα δὴ καὶ Ἱλάριος πρότερον διαβὰς , ὃς Ποικτάβων ἐπίσκοπος ἦν · πόλις δὲ αὕτη Ἀκυῖτανίας · ἅτε δὴ πρῶτος ἐκ τῆς ὑπερορίας ἀνακληθεὶς , τὰ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως κατεβάλλετο σπέρματα , Ἱταλοῖς τε καὶ Γάλλοις , ἃ μὲν χρὴ τῶν δογμάτων φεύγειν , ἃ δὲ προσίεσθαι , εἰσηγησάμενος . Ἐλλόγιμος δ´ ἦν καὶ κατ´ ἄμφω Ἱλάριος τῆ τε Ῥωμαίων καὶ Ἐλλήνων γλώττῃ · ὃς καὶ λόγους βίβλων Ῥωμαίοις συνέταξε , τοῖς Ἀρείου μὲν δόγμασιν ἀντισαττομένους , δυνατῶς δὲ τὴν τοῦ ὁμοουσίου δόξαν κρατύνοντας . Ἃ δὴ μικρὸν ὕστερον μετὰ τὴν ἁνάκλησιν τῶν ἐξορισθέντων ἐγένετο . Οὕτω μὲν οὖν Ἱλάριος ὀ Ποικτάβων , καὶ Εὐσέβιος ὁ Βρεκέλλων ἐν τῇ πρὸς δύσιν ἀρχομένῃ τῆς ἐν Νικαίᾳ πίστεως τὸ δόγμα διαῤῥήδην ἐκρότουν . ΚΕΦΑΛ . ΙΗʹ . Περὶ τῶν Μακεδονιανῶν , ὡς τηνικαῦτα τὴν ἀσέβειαν ἐπαῤῥησιάζοντο , τί τε ἐφρόνουν · καὶ τίνα πρὸς τοὺς αἰτιωχλένους ἐποιοῦντο ἁπόλοΟΟν . Κατ´ ἐκεῖνο δὲ καιροῦ τῇ Κωνσταντίου θαῤῥήσαντες τελευτῇ οἱ ἀμφὶ Μακεδόνιον , ὡν ἦν Ἐλεύσιος ὁ Κυζίκου , Εὐστάθιός τε ὁ Σεβαστείας , καὶ Σωφρόνιος ὁ Πομπηΐουπόλεως , εἰς προϋπτον Μακεδονιανοὶ καλεῖσθαι ἔσχον ἀρχήν . Καιροῦ δὲ λαβόμενοι , συνόδους τε συνεχεῖς ἀδεῶς ἐποιοῦντο , τοὺς ἐν Σελευκείᾳ ὁμοῳρονήσαντας συγκαλούμενοι , καὶ εἰς ἴδνον διεκρίνοντο σύστημα · καὶ τοὺς τοῦ ἑτέρου μέρους αὐτοῖς , τοὺς περὶ Ἀκάκιον δηλαδὴ , ἀπεκήουττον · καὶ τὴν παρ´ αὐτῶν βεβαιωθεῖσαν ἐν Ἀριμίνῳ πίΧ ΟΑΡΟΤ Κvίii .
Lemmas: ἔσσομαι δέ τεῖχος πρός ὁ πύλη ὁ πόλις ὁ αυνασσω ποιέω καί Μελέτιος . οὕτως δέ ὁ κατά ὁ Ἀντίοχος ἔχω , Εὐσέβιος ἀναχωρέω αὖθις ἐκεῖθεν . Λούκιφερ δέ πυνθάνομαι μή ὁ Εὐσέβιος ἀρεστός δόξα ὁ χειροτονία Παυλῖνος , οἷος δή περιυβοισμένος , ἐν δεινός ποιέω ἀγανακτέω · καί εἰς οὗτος κοινωνία Εὐσέβιος ἵημι ἥκιστος ἐθέλω , ὡς μή καλῶς γάρ πράσσω ὁ ὁ σύνοδος , ἀπογοκιμάζειν αἱρέω . Πολύς δέ ὁ λύπη εἰκός γεννάω κινέω , πολύς ὁ ἐκκλησία διΐστημι · ἐκ ὅς αἴτιος , καί καινός τις πάλιν αἵρεσις ἀναφαίνω , Ἀουκίφερος ὁ κλῆσις κληρόω ἐπώνυμος Λούκιφερ μέν οὖν οὐ εὐπρεπής ὁ ὀργή ἔχω · ὁ γάρ ἴδιος πάγη ἁλίσκομαι · δις ὅς στέργω ὡμοἈῥνει ὁ ὑπό ὁ σύνοδος γίγνομαι , ὁ οἰκέω πέμπω διάκονος . αὐτός μέν οὖν ὁ ὁ ἐκκλησία φρονέω , καί διαλύω ὁ προσίστημι , ἐπί ὁ οἰκέω θρόνος εἰς σαρδώ ἀφικνέομαι · ὁ δέ σύν αὐτός ὁ λύπη μετέχω , περιλείπομαι , ἴδιος πυνεστήσαντο αἵρεσις , εἰς πολύς ὁ χρόνος ὁ ἐκκλησία μάχομαι . εἰς ἠώς δέ γίγνομαι ὁ Εὐσέβιος , ὁ ἀσθενέω ὁ πίστις οἷος τις ἰατρός ἀγαθός ἀνακτάομαι , ἀπελαύνω μέν εἰμί τίς νόθος · ὅσος δέ ὁ ἐκκλησία γνήσιος , διδάσκω καί εἰσηγέομαι ἐκεῖθεν δδʹ εἰς ἑσπέρα γίγνομαι , Ἰλλυριός τε διέρχομαι , καί ὁ Ἰταλία ἐπιβαίνω , ὁ ἴσος διαπράσσω . ἔνθα δή καί Ἱλάριος πρότερος διαβαίνω , ὅς Ποικτάβων ἐπίσκοπος εἰμί · πόλις δέ οὗτος Ἀκυῖτανίας · ἅτε δή πρῶτος ἐκ ὁ ὑπερορία ἀνακαλέω , ὁ ὁ ὑγιαίνω πίστις καταβάλλω σπέρμα , Ἰταλός τε καί Γάλλος , ὁ μέν χρή ὁ δόγμα φεύγω , ὁ δέ προσίημι , εἰσηγέομαι . ἐλλόγιμος δδʹ εἰμί καί κατ´ ἄμφω Ἱλάριος τῆ τε Ῥωμαῖος καί Ἕλλην γλῶσσα · ὅς καί λόγος Βίβλος Ῥωμαῖος συντάσσω , ὁ Ἄρειος μέν δόγμα ἀνθίστημι , δυνατῶς δέ ὁ ὁ ὁμοούσιος δόξα κρατύνω . ἁ δή μικρός ὕστερος μετά ὁ ἀνάκλησις ὁ ἐξορίζω γίγνομαι . οὕτως μέν οὖν Ἱλάριος ὁ Ποικτάβων , καί Εὐσέβιος ὁ Βρεκέλλων ἐν ὁ πρός δύσις ἄρχω ὁ ἐν Νίκαια πίστις ὁ δόγμα διαρρήδην κροτέω . ΚΕ . ΙΗΥ . περι ὁ Μακεδονιανός , ὡς τηνικαῦτα ὁ ἀσέβεια επαρρησιαζομαι , τίς τε φρονέω · καί τίς πρός ὁ αἰτιωχλένους ποιέω ἁπόλοΟΟν . Κατς ἐκεῖνος δέ καιρός ὁ Κωνστάντιος θαρσέω τελευτή ὁ ἀμφί Μακεδ ́νιος , ὡς εἰμί Ἐλεύσιος ὁ Κύζικος , Εὐστάθιος τε ὁ Σεβάστεια , καί Σωφρόνιος ὁ πομπηιουπολις , εἰς προϋπτον Μακεδονιανός καλέω ἔχω ἀρχή . Καιρός δέ λαμβάνω , σύνοδος τε συνεχής ἀδεῶς ποιέω , ὁ ἐν Σελεύκεια ὁμοῳρονήσαντας συγκαλέω , καί εἰς ὁράω διακρίνω σύστημα · καί ὁ ὁ ἕτερος μέρος αὐτός , ὁ περί Ἀκάκιος δηλαδή , ἀπεκήουττον · καί ὁ παρ´ αὐτός βεβαιόω ἐν Ἀρίμινον πίΧ ΟΡ Ὕς .