cogPG.PG146 108
δῆθεν πεισθέντες γράμμασι , δι´ ὥν ἐδήλου ὀρθῶς αὐτοὺς περὶ τὴν πίστιν φρονεῖν . Ἔγραψαν δὲ καὶ τῇ Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίᾳ , ὡς βαθεῖα εἰρήνη τοῖς ἐκκλησίαις ἐπρυτανεύθη τοῦ φθόνου ἀπελασθέντοΚαὶ Ἄρειος μεταμέλῳ χρησάμενος , καὶ βιβλίον με τανοίας δούς , δικαίως ἐδέχθη τῆς Ἐκκλησίας ὅλος γενόμενος . Δῆλα δὲ καὶ τὰ πραχθέντα καθίστων τῷ βασιλεῖ . Καὶ οἱ μὲν τοιαῦτα ἔπραττον · ὁ δ´ Ἀθανάσιος ἤκων τὴν Κωνσταντίνου , ἃ πέπονθεν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ ἀπωδύρετο . Καί τινων δὲ παρόντων τῶν καταδικασάντων , κατεδεῖτο βασιλέως ἐπ´ αὐτοῦ τῶν ἐν Τύρῳ πεπραγμένων τὴν κρίσιν γενέσθαι . Δονιμάσας δὲ ὁ κρατῶν εὔλογα τὸν Ἀθανάσιον λέγειν , τοῖς ἐν Τύρῳ συνελθοῦσι τῶν ἐπισκόπων ἔγραφε τοιάδε . εἰς ἑαυτὸν μεταστέλλων · « Ἐγὼ μὲν ἀγνοῶ τίνα ἐστὶ τὰ ὑπὸ τῆς ὑμετέρας συνόδου μετὰ θορύβου καὶ χειμῶνος κριθέντα . Δοκεῖ δέ πως ὑπό τινος ταραχώδους ἀταξίας ἡ ἀλήθεια διεστράφθαι · ὑμῶν δηλαδὴ διὰ τὴν πρὸς τοὺς πέλας ἐρεσχελίαν , ἤν ἀήττητον εἶναι βούλεσθε , τὰ τῷ Θεῷ ἀρέσκοντα μὴ συνορώντων . Ἀλλ´ ἔσται τῆς θείας προνοίας ἔργον , καὶ τὰ τῆς φιλονεικίας ταύτης κακὰ φανερῶς ἄλόντα διασκεδάσαι , καὶ ἡμῖν διαῤῥήδην ἐπιδεῖξαι , εἴ τινα τῆς ἀληθείας αὐτόθι συνελθόντες ἐποιήσασθε φροντίδα , καὶ εἰ τὰ κεκριμένα χωρίς τινος χάριτος καὶ ἀπεχθείας ἐκρίνατε . Τοιγαροῦν ἐπειγμένως πρὸς τὴν ἐμὴν ἐλθεῖν ὑμᾶς εὐσέβειαν βούλομαι , ἵνα τὴν τῶν πεπραγμένων ὑμῖν ἀκρίβειαν καὶ ὑμῶν αὐτῶν παραστήσητε . Τίνος δὲ ἕνεκεν γράψαι ταῦτα πρὸς ὑμᾶς ἐδικαίωσα , καὶ ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτὸν διὰ τοῦ γράμματος καλῶ , ἐκ τῶν ἑπομένων γνώσεσθε , Ἐπι βαίνοντί μοι λοιπὸν τῆς ἐπωνύμου ἡμῶν καὶ πανευδαίμονος πατρίδος τῆς Κωνσταντινουπόλεωσς νέβαινε δέ με τηνικαῦτα ἐφ´ ἵππου ὀχεῖσθαι , ἐξαίφνης Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος , μέσον τῆς λεωφόρου μετὰ ἑτέρων τινῶν οὓς περὶ αὐτὸν εἶχεν ἀπροσδοκήτως εὔτως προσῆλθεν , ὡς καὶ παρασχεῖν ἐκπλήξεως ἀφορμήν · μαρτυρεῖ μοι γὰρ ὁ πάντων ἔφορος Θεὸς , ὡς οὐδὲ ἐπέγνων αὐτὸν ὅστις ἦν . Καὶ τὴν ἀδικίαν ἣν πέπονθε πυνθανομένοις , ὥσπερ εἰκὸς , ἀπήγγειλεν ἡμῖν . Ἐγὼ μὲν οὖν οὐ διελέχθην αὐτῷ κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ , οὔτε ὁμιλίας ἐκοινώνησα · ὡς δὲ ἐκεῖνος μὲν ἡξίου , ἐγὼ δὲ παρητούμην , καὶ μικροῦ δεῖν ἀπελαάνασθαι αὐτὸν ἐκέλευον , μετὰ πλείονος παῤῥησίας οὐδὲν ἕτερον παρ´ ἡμῶν ᾔτει , ἢ τὴν ὑμετέραν ἄφιξιν ἠξίωσεν ὑπάρξαι , ἵν ἡμῶν παρόντων ἀναγκαίως ἃ πέπονθεν ἀποδύρασθαι δυνηθείη . Ὅπερ ἐπειδὴ εὔλογον εἶναι καὶ τοῖς καιροῖς πρέπον κατεφαίνετο , ἀσμένως ταῦτα γραφῆναι πρὸς ὑμᾶς προσέταξα , ἵνα πάντες ὅσοι τὴν σύνοδον τὴν ἐν Τύρῳ γενομένην ἐπλήρωσαν , ἀνυπερθέτως εἰς τὸ στρατόπεῦον τῆς ἡμετέρας ἡφερότητος ἐπειχθῆτε , τοῖς ἔργοις αὐτῶν ἐπιδείξαντες τὸ τῆς ὑμετέρας κρίσεως καθαρόν τε καὶ ἀδιάστροφον ἐπ´ ἐμοῦ · ὃν τοῦ θεοῦ γνήσιον εἶναι θεράποντα οὐκ ἂν ἀρνηθείητε . Τοιγαροῦν διὰ τῆς ἐμῆς πρὸς τὸν Θεὸν λατρείας τὰ πανταχοῦ ΡπμΟΓ . ΣΙ . ΣΧΓΡΙ
Lemmas: δῆθεν πείθω γράμμα , δις ἀνά δηλόω ὀρθῶς αὐτός περί ὁ πίστις φρονέω . γράφω δέ καί ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία , ὡς βαθύς εἰρήνη ὁ ἐκκλησία πρυτανεύω ὁ φθόνος ἀπελασθέντοΚαὶ Ἄρειος μετάμελος χράω , καί βιβλίον ἐγώ τανοια δίδωμι , δικαίως δέχομαι ὁ ἐκκλησία ὅλος γίγνομαι . Δῆλος δέ καί ὁ πράσσω καθιστάω ὁ βασιλεύς . καί ὁ μέν τοιοῦτος πράσσω · ὁ δδʹ Ἀθανάσιος ἥκω ὁ Κωνσταντῖνος , ὁ πάσχω ἐπί ὁ βασιλεύς ἀποδύρομαι . καί τίνω δέ πάρειμι ὁ καταδικάζω , καταδέω βασιλεύς ἐπι αὐτός ὁ ἐν Τύρος πράσσω ὁ κρίσις γίγνομαι . Δονιμάσας δέ ὁ κράτος εὔλογος ὁ Ἀθανάσιος λέγω , ὁ ἐν Τύρος συνέρχομαι ὁ ἐπίσκοπος γράφω τοιόσδε . εἰς ἑαυτοῦ μεταστέλλω · « ἐγώ μέν ἀγνοέω τίς εἰμί ὁ ὑπό ὁ ὑμέτερος σύνοδος μετά θόρυβος καί χειμών κρίνω . δοκέω δέ πως ὑπό τις ταραχώδης ἀταξία ὁ ἀλήθεια διαστρέφω · σύ δηλαδή διά ὁ πρός ὁ πέλας ἐρεσχελία , ἐάν ἀήσσητος εἰμί βούλομαι , ὁ ὁ Θεός ἀρέσκω μή συνοράω . Ἀλ εἰμί ὁ θεῖος πρόνοια ἔργον , καί ὁ ὁ φιλονεικία οὗτος κακός φανερῶς ἄλος διασκεδάννυμι , καί ἐγώ διαρρήδην ἐπιδείκνυμι , εἰμί τις ὁ ἀλήθεια αὐτόθι συνέρχομαι ποιέω φροντίς , καί εἰμί ὁ κρίνω χωρίς τις χάρις καί ἀπέχθεια κρίνω . τοιγάρ ἐπείγω πρός ὁ ἐμός ἔρχομαι σύ εὐσέβεια βούλομαι , ἵνα ὁ ὁ πράσσω σύ ἀκρίβεια καί σύ αὐτός παρίστημι . τίς δέ ἕνεκα γράφω οὗτος πρός σύ δικαιόω , καί σύ πρός ἐμαυτοῦ διά ὁ γράμμα καλέω , ἐκ ὁ ἕπομαι γιγνώσκω , ἐπι βαίνω ἐγώ λοιπός ὁ ἐπώνυμος ἐγώ καί πανευδαίμων πατρίς ὁ Κωνσταντινουπόλεωσς νέβαινε δέ ἐγώ τηνικαῦτα ἐφίημι ἵππος ὀχέω , ἐξαπίνης Ἀθανάσιος ὁ ἐπίσκοπος , μέσος ὁ λεωφόρος μετά ἕτερος τις ὅς περί αὐτός ἔχω ἀπροσδόκητος εὔτως πρόσειμι , ὡς καί παρέχω ἔκπληξις ἀφορμή · μαρτυρέω ἐγώ γάρ ὁ πᾶς ἔφορος θεός , ὡς οὐδέ ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὅστις εἰμί . καί ὁ ἀδικία ὅς πάσχω πυνθάνομαι , ὥσπερ εἰκός , ἀπαγγέλλω ἐγώ . ἐγώ μέν οὖν οὖον διαλέγω αὐτός κατ´ ἐκεῖνος καιρός , οὔτε ὁμιλία κοινωνέω · ὡς δέ ἐκεῖνος μέν ἀξιόω , ἐγώ δέ παραιτέομαι , καί μικρός δήω ἀπελαύνω αὐτός κελεύω , μετά πλείων παρρησία οὐδείς ἕτερος παρ´ ἐγώ αἰτέω , ἢ ὁ ὑμέτερος ἄφιξις ἀξιόω ὑπάρχω , ἵνα ἐγώ πάρειμι ἀναγκαῖος ὁ πάσχω ἀποδύρομαι δύναμαι . ὅπερ ἐπεί εὔλογος εἰμί καί ὁ καιρός πρέπω καταφαίνω , ἄσμενος οὗτος γράφω πρός σύ προστάσσω , ἵνα πᾶς ὅσος ὁ σύνοδος ὁ ἐν Τύρος γίγνομαι πληρόω , ἀνυπερθέτως εἰς ὁ στρατόπεῦον ὁ ἡμέτερος ηφεροτητη ἐπείγω , ὁ ἔργον αὐτός ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ ὑμέτερος κρίσις καθαρός τε καί ἀδιάστροφος ἐπι ἐγώ · ὅς ὁ θεός γνήσιος εἰμί θεράπων οὐ εἄν ἀρνέομαι . τοιγάρ διά ὁ ἐμός πρός ὁ θεός λατρεία ὁ πανταχοῦ Ρ . ΣΙ . ΧΣ