cogPG.PG146 175
ἐκπολεμήσειε ζῶντα τὸν ἀδελφόν . Καὶ πείσαντες τοῖς τοιούτοις Εὕριπον ὄντα , τὰ ἐν Σαρδικῆ γεγενημένα ἀνέτρεπε , καὶ τοὺς δι´ ἐκείνης ὅσοι τῶν ἐπισκόπων καθόδου ἔτυχον ἐκέλευεν ἐξελαύνεσθαι . Ἀμέλει καὶ Μαρκέλλου ἐκβληθέντος , Βασίλειος τῆς Ἀγκυρογαλατίας προΐστατο αὖθις . Ὁ δὲ τῆς Ὁρεστιάδος Λούκιος σιδηροδεσμώτης ἐν εἰρκτῇ διεφθάρη . Παῦλος δὲ ὁ τῆς Κωνσταντίνου ἀοίῳ ἐζημιουτο φυγῇ κατὰ τὴν τῆς Ἀρμενίας πολίχνην , ἐκ ἐσχατιᾷ που κειμένην · Κουκουσὸν αὐτὴν ὀνομάζουσιν · ἔνθα βρόχω τῶν δι´ ἀγχόνης ἐφθάρη παρὰ τῶν τὰ Μακεδονίου φρονούντων . Τοσοῦτον δ´ αἱ κατ´ Ἀθανασίου διαβολαὶ ἔσχον τὸ κράτος , ὡ καί τινα πέμπειν ἀφαιρεῖν ἐκείνῳ τὴν κεφαλὴν , ὅπου δὴ καὶ εὑρίσκοιτο · σὺν αὐτῷ δὲ καὶ Θεόδουλον , καὶ Ὀλόμπιον , ἐκκλησιῶν τινων προῖσταμένους ἐν Θράκῃ . Τινὰ δὲ προαισθόμενον τὰ ἐκ βασιλεως , τὴν ἀπειλὴν ἐκφυγεῖν , καὶ τὸ ζῇν πραγματεύσασθαι . Ἵνα δῆτα φυγὴν αὐτοῦ οἱ ἐξ Ἀρείου διαβάλλοντες ἦσαν · καὶ μᾶλλον Νάρκισσος ὁ Νερωνιάδος ἐπίσκοπος , καὶ Λεόντιος ὁ Λαοδικείας , τηνικαῦτα δὲ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ προεστὼς ἐκκλησίας · περὶ οὖ φησὶν Ἀθανάσιος , ὅτι πρεσβύτερος ὤν , ἐξέστη τῆς λειτουργίας ἐκτομίας γενόμενος αὐτουργός . Παιδίσκῃ γάρ τινι προσεδρεύων ὡραίᾳ , Εὐστολία δὲ ἵνα ἐκείνῃ τὸ ὄνομα , ἐπεὶ τὴν ἀναφυομένην αἰσχρὰν ὑπόνοιαν διὰ σπουδῆς ἐποιεῖτο περιελεῖν , ἀπετεμεν ἑαυτὸν ἵνα´ ἐξῆ ἀδεῶς Σια τρίβειν αὐτῇ . Πιὴν καὶ τοῦτο δράσας , οὐκ ἀπείδ α-α τὴν ὑπόνοιαν · διὰ τοῦτο τότε μὲν τῆς ἀξίας καθήρηται · σπουδῇ δὲ Κωνσταντίου Λαοδικείας , ἔπειτα δὲ καὶ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ παροικίας προέστη μετὰ τὸν θεομισῆ Στέφανον , ὃς τὸν Πλάκητον διεδέξατο μετὰ τὸν Ἐὐφρόνιον . Ἀθανασίου δὲ φυγόντος , ὡς εἴρηται , Γεώργιος εἰσιὼν αὖθις , κακῶς ἐποίει τὰς ἀνὰ τὴν Αἴγυπτον ἐκκλησίας . Ὁποῖα δὲ διεπράττετο . ἄμεινον τῆς φωνῆς ἐπακοῦσαι Ἀθανασίου , παρόντος τα ἅμα καὶ πεπονθότος . Ἐν γὰρ τῷ Περ πις φυγῆς αὐτοῦ ἐπιγεγραμμένῳ , τὴν ἀπολογίαν πρὸς τοὺς ἐν μέμψει ποιουμένους διεξιὼν , μνείαν τε καὶ τῶν τότε γενομένων ποιούμενος , τάδε κατὰ ῥῆμα διέξεισιν · « Καὶ γὰρεἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐπεφύησαν ζητοῦντες πάλιν ἡμᾶς ἀποκτεῖναι · καὶ γέγονε τὰ ὕστερα χείρονα τῶν πρώτων . στρατιῶται γὰρ ἐξαίφνης τὴν ἐκκλησίαν ἐκύκλωσαν , καὶ τὰ πολέμων ἀντὶ εὐχῶν ἐγίνετο . Εἰτα εἰσελθὼν τῇ Τεσσαρακοστῇ ὁ παρ´ αὐτῶν ἀποσταλεὶς ἐκ Καππαδοκίας Γεώργιος , ηὔξ σεν ἂ παρ´ αὐτῶν μεμάθηκε κακά . Μετὰ τὰ ἕβσομα τοῦ Γάσχα παρθένοι εἰς δεσμωτήριον ἐβάλλοντο · ἐπίσκοποι ἤγοντο ὑπὸ στρατιωτῶν δεδεμένοι · ὀρφανῶν καὶ χηρῶν ἡρπάζοντο οἰκίαι τε καὶ ἄρτοι . Ἔφοδοι κατὰ τῶν οἰκιῶν ἐγίνοντο , καὶ νυκτὸς οἱ Χριστιανοὶ κατεφέροντο · ἀπεσφραγίσθησαν οἰκίαι · καὶ ἀδελφοὶ κληρικῶν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν ἐκινδύνευον . Καὶ δεινὰ μὲν ταῦτα · δεινότερα δὲ τὰ μετὰ ταῦτα
Lemmas: ἐκπολεμέω ζῶ ὁ ἀδελφός . καί πείθω ὁ τοιοῦτος Εὔριπος εἰμί , ὁ ἐν Σαρδική γίγνομαι ἀνατρέπω , καί ὁ δις ἐκεῖνος ὅσος ὁ ἐπίσκοπος κάθοδος τυγχάνω κελεύω ἐξελαύνω . ἀμέλει καί Μάρκελλος ἐκβάλλω , Βασίλειος ὁ Ἀγκυρογαλατία προΐστημι αὖθις . ὁ δέ ὁ Ὁρεστιάς Λούκιος σιδηροδεσμώτης ἐν εἱρκτή διαφθείρω . Παῦλος δέ ὁ ὁ Κωνσταντῖνος ἀοῖος ζημιόω φυγή κατά ὁ ὁ Ἀρμένιος Πολίχνα , ἐκ ἐσχατιά ποῦ κεῖμαι · κουκουω αὐτός ὀνομάζω · ἔνθα βρόχος ὁ δις ἀγχόνη φθείρω παρά ὁ ὁ Μακεδόνιος φρονέω . τοσοῦτος δδʹ ὁ κατ´ Ἀθανάσιος διαβολή ἔχω ὁ κράτος , εἰμί καί τις πέμπω ἀφαιρέω ἐκεῖνος ὁ κεφαλή , ὅπου δή καί εὑρίσκω · σύν αὐτός δέ καί Θεόδουλος , καί Ὀλόμπιον , ἐκκλησία τίνω προϊστάμενος ἐν Θράκη . τις δέ προαισθάνομαι ὁ ἐκ βασιλεύς , ὁ ἀπειλή ἐκφεύγω , καί ὁ ζάω πραγματεύομαι . ἵνα δῆτα φυγή αὐτός ὁ ἐκ Ἄρειος διαβάλλω εἰμί · καί μᾶλλον Νάρκισσος ὁ Νερωνιάδος ἐπίσκοπος , καί Λεόντιος ὁ Λαοδίκεια , τηνικαῦτα δέ ὁ ἐν Ἀντιόχεια προίστημι ἐκκλησία · περί οὖον φημί Ἀθανάσιος , ὅτι πρέσβυς εἰμί , ἐξίστημι ὁ λειτουργία ἐκτομίας γίγνομαι αὐτουργός . Παιδίσκη γάρ τις προσεδρεύω ὡραῖος , εὐστολία δέ ἵνα ἐκεῖνος ὁ ὄνομα , ἐπεί ὁ ἀναφύω αἰσχρός ὑπόνοια διά σπουδή ποιέω περιαιρέω , ἀποτέμνω ἑαυτοῦ ἵημι ἔξεστι ἀδεῶς Θεός τρίβω αὐτός . Πινή καί οὗτος δράω , οὐ ἀπολέγω ἀάω ὁ ὑπόνοια · διά οὗτος τότε μέν ὁ ἄξιος καθαίρω · σπουδή δέ Κωνστάντιος Λαοδίκεια , ἔπειτα δέ καί ὁ ἐν Ἀντιόχεια παροικία προίστημι μετά ὁ θεομισής Στέφανος , ὅς ὁ Πλάκης διαδέχομαι μετά ὁ Εὐφρόνιον . Ἀθανάσιος δέ φυγή , ὡς εἴρω , Γεώργιος εἴσειμι αὖθις , κακῶς ποιέω ὁ ἀνά ὁ Αἴγυπτος ἐκκλησία . ὁποῖος δέ διαπράσσω . ἀγαθός ὁ φωνή ἐπακούω Ἀθανάσιος , πάρειμι ὁ ἅμα καί πάσχω . ἐν γάρ ὁ Περ Πῖς φυγή αὐτός ἐπιγράφω , ὁ ἀπολογία πρός ὁ ἐν μέμφομαι ποιέω διέξειμι , μνεία τε καί ὁ τότε γίγνομαι ποιέω , ὅδε κατά ῥῆμα διεξέρχομαι · « καί γὰρεἰς ὁ Ἀλεξάνδρεια ἐπιφύω ζητέω πάλιν ἐγώ ἀποκτείνω · καί γίγνομαι ὁ ὕστερος χείρων ὁ πρῶτος . στρατιώτης γάρ ἐξαπίνης ὁ ἐκκλησία κυκλόω , καί ὁ Πολέμων ἀντί εὖχος γίγνομαι . εἶτα εἰσέρχομαι ὁ τεσσαρακοστός ὁ παρ´ αὐτός ἀποστέλλω ἐκ Καππαδοκία Γεώργιος , αὔξη Σεν ὅς παρ´ αὐτός μανθάνω κακός . μετά ὁ ἕβσομα ὁ Γάσχα παρθένος εἰς δεσμωτήριον βάλλω · ἐπίσκοπος ἄγω ὑπό στρατιώτης δέω · ὀρφανός καί χήρα ἁρπάζω οἰκίον τε καί ἄρτος . Ἔφοδος κατά ὁ οἰκίον γίγνομαι , καί νύξ ὁ Χριστιανός καταφέρω · ἀποσφραγίζω οἰκίον · καί ἀδελφός κληρικός ὑπέρ ὁ ἀδελφός κινδυνεύω . καί δεινός μέν οὗτος · δεινός δέ ὁ μετά οὗτος