cogPG.PG146 45
ΞΤῌ ΔΡΕΤ ΧΙΗ ΚΕΦΑΛ ΙΗ . Οσα περὶ τοῦ Πάσχα καὶ τοῦ αἱρεσιάρχου Μειτίου ἡ σύνοδος ἀπεφήνατο · καὶ περὶ ἐῶν ἰεχ ὥν καὶ θείων κανόνων . Τί ὁ ὁμολογητής ἰΙαφνούτιος ἐβουλεύσατο . Καλῶς δὲ κυρωθέντος τοῦ δόγματος , αὖθις συνελθόντες , τὰ περὶ τῆς τοῦ Πάσχα ἑορτῆς διεσκέπτοντο . Καὶ ἐδόκει πᾶσι . κατὰ τὸν αὐτὸν ἐπιτελεῖ γὰρ καιρὸν πάντας τὴν ἑορτήν . Τρίτῃ δὲ συνελεύσει καὶ τὰ κατὰ τὸν πρόσθεν ῥηθέντι Μελίτιον τὸν αἱρεσιάρχην καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἐξητάζοντο , καὶ τὰ Ἐπὶ´ αὐτὸν ἐν Αἰγύπτῳ συμβάντα καὶ νεωτερισθέντα . Καὶ δεῖν ἐδόκει πάντας ἐν τῇ Λυκῷ διατοίβειν μόνον ἐπισκοπῆς γυμνὸν ὄνομα ἔχοντας · μὴ ἐξεῖναι δὲ αὐτοῖς εἰσέπειτα χεῖρας ἐπιτιθέναι τινί . Οὕς μέντοι φθάσαντες χειροθεσίας ἠξίωσαν , μένιν ᾖ ἔλαχον λειτουργίᾳ , καὶ ἀδεῶς κοινωνεῖν · ταῖς γε μὴν τιμαῖς δευτέρους εἶναι τῶν ἐν ἑκάστῃ παροικίᾳ καὶ ἐκκλησία κεκληρωμένων . Εἰ δέ τις φθάσει τελευτήσας , τῶν πρὸ αὐτῶν ταῖς τιμαῖς ἐπαναλαμβάνειν , εἰ ψήφῳ τέως ἄξιος φαίνοιτο , τοῦ τε Ἀλεξανδρείας ἐπισκόπου ἐπιχειροτονοῦντος · μὴ αὐτοὺς δὲ ἐπιλέγεσθαι οὓς ἂν ἐθέλωσι · καλὸν δὲ καὶ δίκαιον τοῦτο τῇ συνόδῳ ἐδέδοκτο , τὸ προπετές καὶ ἕτοιμον εἰς χειροθεσίας Μελιτίου καὶ τῶν περὶ αὐτὸν ἐπιστομιζούσῃ . Τοσοῦτος γὰρ ἦν αὐθαδείᾳ χρώμενος , ὡς καὶ τὰς διαφερούσας Πέτρῳ τῷ ἀοιδίμῳ μάρτυρι χειροθεσίας ἀφαρπάζειν καὶ ὑφ´ ἑαυτὸν ποιεῖν ὁπηνίκα τὸν διωγμὸν φεύγων ἦν ἐκεῖνος , καὶ διὰ τοῦτο κρυπτόμενος . Οὖ χάριν καὶ ἐπιπολὺ τὸ κατ αὐτὸν σχίσμα ἐν Αἰγύπτῳ ἐκράτησεν . Ἔπειτα ἡ σύνοδος καὶ τὸν βίον ἐπανορθοῦσα , τὸ τελευταῖον καὶ νόμους ἐκτίθησιν εἴκοσιν , οὓς κανόνας εἰωθὸς ὀνομάζειν . Βουλευομένων δὲ περὶ τούτων , τοῖς μὲν ἄλλοις δεῖν ἐδόκει πάντας τοὺς ἱερᾶσθαι λαχόντας , δίχα μόνων ἀναγνωστῶν , μὴ τουλοιποῦ ταῖς ἑαυτῶν γαμεταῖς συγκαθεύδειν , ἃς πρὶν τῆς ἀξίας τυχεῖν ἔσχον · Παφνούτιος δὲ ἐκ τῶν ἄνω Θηβῶν , οὖ μικρῷ πρόσθεν ἐμνήσθην , ἀναστὰς διεκώλυε , τίμιον εἰναι τὸν γάμον ἀποκαλῶν · Αὴ ἀμοιρεῖν δὲ σωφροσύνης καὶ τὸν ἔννομον ὑποτιθέμενος · καὶ τῆς συνόδου ἐδεῖτο τοῦτον τὸν νόμον ἀπαγορεύειν · ἐν χαλεπῷ γὰρ εἶναι καὶ ἀμφοτέροις , αὐτοῖς τε καὶ γαμεταῖς . ἴσως γὰρ αἴτιος ὁ νόμος οὗτος τοῦ μὴ σωφρονεῖν γένοιτο . Ὅθεν ἔμοιγε δεῖν ἔλεγε κατὰ τὸ ἔκπαλαι κρατῆσαν ἔθος τοὺς μὲν ὧποδύντας ἱερωσύνην ἀγάμους μὴ τουλοιποῦ αἱρεῖσθαι γαμεῖν · τούς γε μὴν μετὰ συζυγίαν τούτου ἡξιωμένους τῶν γαμετῶν μὴ χωρίζεσθαι . Τοιαῦτα iαφνουτίου εἰσηγουμένου , ἡ σύνοδος ἔστεργε · καὶ ταῦτ´ ἀπείρου γάμου παντάπασιν ὄντος . Καὶ περὶ μέν τούτου , τῇ γνώμῃ τῶν ᾑρημένων ἐάσασα , οὐδὲν εἴρηκε · περὶ δὲ τῶν ἄλλων , ὡς αὐτῇ καλὸν εἶναι ἐοόκει , νόμους ἔθετο , καθ´ οὕς προσήκει τὰ κατὰ
Lemmas: ΞΤ ΔΡΕΤ Χῖος ΚΕ ΙΗ . ὅσος περί ὁ Πάσχα καί ὁ αἱρεσιάρχης μειτιω ὁ σύνοδος ἀποφαίνω · καί περί ἐάω ἔοικα ἀνά καί θεῖον κανών . τις ὁ ὁμολογητής ιιαφνουσος βουλεύω . καλῶς δέ κυρόω ὁ δόγμα , αὖθις συνέρχομαι , ὁ περί ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή διασκέπτομαι . καί δοκέω πᾶς . κατά ὁ αὐτός ἐπιτελέω γάρ καιρός πᾶς ὁ ἑορτή . τρίτη δέ συνέρχομαι καί ὁ κατά ὁ πρόσθεν εἴρω Μελίτιον ὁ αἱρεσιάρχης καί ὁ περί αὐτός ἐξετάζω , καί ὁ Ἐπί αὐτός ἐν Αἴγυπτος συμβαίνω καί νεωτερίζω . καί δήω δοκέω πᾶς ἐν ὁ Λυκώ διατοίβειν μόνος ἐπισκοπή γυμνός ὄνομα ἔχω · μή ἔξεστι δέ αὐτός εἰσέπειτα χείρ ἐπιτίθημι τις . ὅς μέντοι φθάνω χειροθεσία ἀξιόω , Μενίν εἰμί λαγχάνω λειτουργία , καί ἀδεῶς κοινωνέω · ὁ γε μήv τιμή δεύτερος εἰμί ὁ ἐν ἕκαστος παροικία καί ἐκκλησία κληρόω . εἰμί δέ τις φθάνω τελευτάω , ὁ πρό αὐτός ὁ τιμή ἐπαναλαμβάνω , εἰμί ψῆφος τέως ἄξιος φαίνω , ὁ τε Ἀλεξάνδρεια ἐπίσκοπος ἐπιχειρέω · μή αὐτός δέ ἐπιλέγω ὅς εἄν ἐθέλω · καλός δέ καί Δίκαιος οὗτος ὁ σύνοδος δοκέω , ὁ προπετής καί ἑτοῖμος εἰς χειροθεσία Μελίτιον καί ὁ περί αὐτός ἐπιστομίζω . τοσοῦτος γάρ εἰμί αὐθάδεια χράω , ὡς καί ὁ διαφέρω Πέτρος ὁ ἀοίδιμος μάρτυς χειροθεσία ἀφαρπάζω καί ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω ὁπηνίκα ὁ διωγμός φεύγω εἰμί ἐκεῖνος , καί διά οὗτος κρύπτω . οὖον χάρις καί ἐπιπολύ ὁ κατά αὐτός σχίσμα ἐν Αἴγυπτος κρατέω . ἔπειτα ὁ σύνοδος καί ὁ βίος ἐπανορθόω , ὁ τελευταῖος καί νόμος ἐκτίθημι εἴκοσι , ὅς κανών εἴωθα ὀνομάζω . βουλεύω δέ περί οὗτος , ὁ μέν ἄλλος δήω δοκέω πᾶς ὁ ἱεράομαι λαγχάνω , δίχα μόνος ἀναγνώστης , μή τουλοιπος ὁ ἑαυτοῦ γαμετή συγκαθεύδω , ὅς πρίν ὁ ἄξιος τυγχάνω ἔχω · Παφνούτιος δέ ἐκ ὁ ἄνω Θῆβαι , οὖον μικρός πρόσθεν μιμνήσκω , ἀνίστημι διακωλύω , τίμιος εἰναι ὁ γάμος ἀποκαλέω · ἀεί ἀμοιρέω δέ σωφροσύνη καί ὁ ἔννομος ὑποτίθημι · καί ὁ σύνοδος δήω οὗτος ὁ νόμος ἀπαγορεύω · ἐν χαλεπός γάρ εἰμί καί ἀμφότερος , αὐτός τε καί γαμετή . ἴσως γάρ αἴτιος ὁ νόμος οὗτος ὁ μή σωφρονέω γίγνομαι . ὅθεν ἐγώ δήω λέγω κατά ὁ ἔκπαλαι κρατέω ἔθος ὁ μέν ὁράω ἱερωσύνη ἄγαμος μή τουλοιπος αἱρέω γαμέω · ὁ γε μήv μετά συζυγία οὗτος ἀξιόω ὁ γαμέτης μή χωρίζω . τοιοῦτος iαφνουτιω εἰσηγέομαι , ὁ σύνοδος στέργω · καί ταῦ ἤπειρος γάμος παντάπασι εἰμί . καί περί μέν οὗτος , ὁ γνώμη ὁ αἱρέω ἐάω , οὐδείς εἴρω · περί δέ ὁ ἄλλος , ὡς αὐτός καλός εἰμί ἔοικα , νόμος τίθημι , καθ´ ὅς προσήκω ὁ κατά