cogPG.PG146 390
Καὶ ζπάνια , πονηραῖς ἀρδείαις ἐξέθρεψαν . Πρὸς δὲ καὶ οἱ Πιθυνοὶ Εὐσέβιος ὁ Νικομηδείας , καὶ Θεονό . νιος ὁ Νικαίας , καὶ Μηνόφαντος ὁ Ἐφέσιος · καὶ ἠἷάρις ὁ Χαλνηδὸνιος , Θεόδωρός τε ὁ Πειρίνθιος , καὶ ἕτεροι ἀπὸ Θράκης ἐκ τῆς κακίας τὸ ἐπίσημον ἐσχηκότες · οἶ δὴ πάντες μέχρι πολλοῦ διαγεγόνασι τὰ πονηρὰ κατάρδοντες καὶ διαθάλποντες δόγματα . Τοθτοις δʹ αὖ τῶν πονηρῶν σπερμάτων καταβολεῦσιν οὐχ τκιστα τὰ μέγιστα συνεζάλλετο ἥ τε Κωνεταντίου εὐκολίαείδομαι γὰρ κουφότης εἰπεῖν , κατὰ τὸν εολόνον Γοηγόριον , αἰδούμενος τὴν εὐλάβειανὶ καὶ ἡ ἐσχάτη μοχθηρία Οὐάλεντος . Ταῦτ´ οὖν μαθὼν καὶ τῆς ἀρχῆς ἐφαψάμενος , δεῖν ἐκείνῳ πρὸ τῶν ἄλλων ἐδόκει τῆς τῶν ἐκκληοιῶν σομφωνίας ἐπιμελέαασθαι . Ἄμεινον δ´ εἶναι λογισάμενος ὅπως ἔχει δόξης πηρὶ τὸ Θεῖον προεκθεῖναι τοῖς ἀρχομένοις , ὥστε μὴ δόξαι βίαν ἐπάγειν , παρὰ νόμον ἐπιτάττων θρηακεύειν . ἐκ Θεσσαλονίκης νόμον τοῖς ἐν Κωνσταντινουπόλει κατέύπεμπεν · ᾤετο γὰρ ὡς ἀπό τινος ἀκροτόλεως ἐκεῖθεν ἀνὰ τὴν ὑπήκοον πᾶσαν , καὶ ταῖς ὅλλαις τῆς Ἔω πόλεσι τὴν γραφὴν διελθ ἵν ἀθρόον , ἐδήλου δὲ τὰ γραφόμενα , πάντας αἱρεῖσθαι θρησκεύ - ιν ὡς ἐξ ἀργῆς Πέγρος ὁ τῶν ἀποστόλων κορυφαῖος ἐδίδαξεν · ᾦ τηνικαῦτα λάμασος ὁ Ῥωμαίων , καὶ Πέτρος ὁ Ἀεξανδρείας , ἐπίσκοποι εἴποντο · πρὸς δὴ τούτῳ ἐσήμαινε μόνην καθολικὴν Ἐκκλησίαν ὀνομάζεσθαι , ἥτις δὴ Τριάδα ὁμοούσιον διαῤῥήδην καὶ στόματι καὶ καρδίᾳ κηρύττει . Τοὺς δ´ ἄλλως ἔχοντας δόξης αἱρετικοὺς καλεῖσθαι , ἀχρείους τε εἶναι , καὶ τιμωρίαν ὑπέχειν , εἴ γε τολμῷεν παῤῥησιάΚΕὡΑΛ . Ζʹ . Ιερὶ τοῦ ἀγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου , ὡς ἐν Κωνσταντινουπόλει σμικρῷ οἰκίσκῳ τλς συνἄξεις ποιούμενος , τῆς ὁμοουσίου προῖατατοπίστεως · καὶ διήγησις περὶ τοῦ ναοῦ της ἀγίας Ἀναστασίας . ταῦτ´ ἐκεῖθεν προσφωνήσας , οὐκ εἰς μακρὰν καὶ αὐτὸς τὴν Κωνσταντίνου κατέλαβε . Τότε δὲ ἔτι οἱ ἐξ Ἀρείου τῶν ἐκκλησιῶν ἦρχον , Βὐάγριον ἐξελάσαντες · ὧν ἡγεῖτο Δημόφιλος . Ὁ δ´ ἐκ Ναζιανζοῦ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τῶν Τριάδα ὁμοούσιον δοξαζοντων ἀντὶ Εὐαγρίου προΐστατο , ἐν οἰκίσκῳ βραχυτάτῳ τὰς συνάξεις ποιούμενος · ὅν τινες τῆς ἴσης θρησκείας τότε μὲν εἰς ἱερὸν οἶκον μεθίστων · χρόνῳ Κδ´ ὕστερον καὶ εἰς περιφανῆ νεὼν καὶ τῶν λίαν ἐπισήμων οἴκων Θεῷ ἐν τῇ Κωνσταντίνου οὕτος ἐγένετο , οὐ μόνον κάλλει καὶ μεγέθει τῶν πολλῶν διαφέρων , ἀνλὰ καὶ τὸ περιφανὲς ἄλλως αὐχῶν ταῖς ἐνταῦθα Κγινομέναις θεοσημίαις . Θεία γὰρ ἐκεῖσε δύναμις ἐπιΚφθάνουσα , πολλοῆς ὕπαρ τε καὶ ὄναρ ἐπιφαινομένη , οὐ ποικίλων καὶ ἀνιάτων ἀπαλλάττει μόνον νόσων , ΚΔβΧ ΟΑΡΟΤ vΙ ] .
Lemmas: καί ζπάνια , πονηρός ἀρδεία ἐκτρέφω . πρός δέ καί ὁ πιθυνος Εὐσέβιος ὁ Νικομήδεια , καί Θεονό . νιος ὁ Νίκαια , καί Μηνόφαντος ὁ Ἐφέσιος · καί ἠἷάρις ὁ Χαλνηδὸνιος , Θεόδωρος τε ὁ Πειρίνθιος , καί ἕτερος ἀπό Θρᾴκη ἐκ ὁ κακία ὁ ἐπίσημος ἔχω · οἶς δή πᾶς μέχρι πολύς διαγίγνομαι ὁ πονηρός κατάρδω καί διαθάλπω δόγμα . Τοθτοις δέ αὖος ὁ πονηρός σπέρμα καταβολεύς οὐ τκιστα ὁ μέγας συνεζάλλετο ὅς τε Κωνεταντίου ευκολιαειδω γάρ κουφότης εἶπον , κατά ὁ ὄλλυμι Γοηγόριον , αἰδέομαι ὁ εὐλάβεια καί ὁ ἔσχατος μοχθηρία Οὐάλης . Ταῦτ´ οὖν μανθάνω καί ὁ ἀρχή ἐφάπτω , δήω ἐκεῖνος πρό ὁ ἄλλος δοκέω ὁ ὁ ἐκκληΐω σομφωνίας ἐπιμελέομαι . ἄμεινον δδʹ εἰμί λογίζομαι ὅπως ἔχω δόξα πηρός ὁ θεῖον προεκτίθημι ὁ ἄρχω , ὥστε μή δόξα βία ἐπάγω , παρά νόμος ἐπιτάσσω θρηακευεν . ἐκ Θεσσαλονίκη νόμος ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις καταπέμπω · οἴομαι γάρ ὡς ἀπό τις ακροτολαος ἐκεῖθεν ἀνά ὁ ὑπήκοος πᾶς , καί ὁ ὅλος ὁ εἰμί πόλις ὁ γραφή διέρχομαι ἵνα ἀθρόος , δηλόω δέ ὁ γράφω , πᾶς αἱρέω θρησκεύω - ἐν ὡς ἐκ ἀργός Πέγρος ὁ ὁ ἀπόστολος κορυφαῖος διδάσκω · οἶς τηνικαῦτα Λάμασος ὁ Ῥωμαῖος , καί Πέτρος ὁ Ἀεξανδρείας , ἐπίσκοπος εἶπον · πρός δή οὗτος σημαίνω μόνος καθολικός ἐκκλησία ὀνομάζω , ὅστις δή Τριάς ὁμοούσιος διαρρήδην καί στόμα καί Καρδία κηρύσσω . ὁ δδʹ ἄλλως ἔχω δόξα αἱρετικός καλέω , ἀχρεῖος τε εἰμί , καί τιμωρία ὑπέχω , εἰμί γε τολμάω παῤῥησιάΚΕὡΑΛ . γῆ . Ἱερίς ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγου , ὡς ἐν Κωνσταντινούπολις μικρός οἰκίσκος τλς συνάγω ποιέω , ὁ ὁμοούσιος προιατατοπιστις · καί διήγησις περί ὁ ναός ὁ Ἀγίας Ἀναστασία . ταῦ ἐκεῖθεν προσφωνέω , οὐ εἰς μακράν καί αὐτός ὁ Κωνσταντῖνος καταλαμβάνω . τότε δέ ἔτι ὁ ἐκ Ἄρειος ὁ ἐκκλησία ἄρχω , βυαγριος ἐξελαύνω · ὅς ἡγέομαι Δημόφιλος . ὁ δδʹ ἐκ Ναζιανζός Γρηγόριος ὁ Θεολόγος ὁ Τριάς ὁμοούσιος δοξάζω ἀντί Εὐάγριος προΐστημι , ἐν οἰκίσκος βραχύς ὁ συνάγω ποιέω · ὅς τις ὁ ἴσος θρησκεία τότε μέν εἰς ἱερόν οἶκος μεθίστημι · χρόνος Κδ´ ὕστερος καί εἰς περιφανής ναός καί ὁ λίαν ἐπίσημος οἶκος Θεός ἐν ὁ Κωνσταντῖνος οὗτος γίγνομαι , οὖον μόνος κάλλος καί μέγεθος ὁ πολύς διαφέρω , Άνλα καί ὁ περιφανής ἄλλως αὖχος ὁ ἐνταῦθα κγινομεναι θεοσημία . Θεία γάρ ἐκεῖσε δύναμις επικφθανουω , πολύς ὕπαρ τε καί ὄναρ ἐπιφαίνω , οὖον ποικίλος καί ἀνίατος ἀπαλλάσσω μόνος νόσος , ΚΔβΧ ΟΡ Ἱ ] .