cogPG.PG146 521
ἄΙΑ ΟΛΙΟΤ ΛΔΝ . ΚξῷΑΛ . Λʹ . χωρὶς τοῦ αἰσχίστου Πορφυρίου τοῦ Ἀντιοχείας , ὧς μετὰ Φλαβιανὸν γέγονε , καὶ τοῦ κατ´ αὐτ´ κ διωγμοῦ , καὶ τοῦ νόμου ὃν Ἀρκάδιος ἔθετο . Τηνικαῦτα δὲ καὶ τὸν μέγαν Φλαβιανὸν μὴ τοῖς κατὰ Ἰωάννου συνθέμενον , ὅς τῆς Ἀντιόχου ἡγεῖτο πρὸς τὴν ἀγήρω λῆξιν μεταχωρήσαντα , Πορφύριος ἀνήρ τις παμπάλαιος , οὐχ ἧττον δὲ γηραιὸς καὶ τὴν μοχθηρίαν , ἅτε δὴ καὶ σύντροφον καὶ ἡλικιῶτιν ἀκριβῶς αὐτὴν ἐσχηκώς διεδέχετο · ὃς ἀκολασίᾳ συνεζηκώς , οὐ τῷ χρόνῳ καθυφῆκε τι τῆς ὁρμῆς · ἔν γε μὴν τοῖς αἰσχροῖς καὶ αὐτὴν ἐφιλονείκει τὴν φύσιν ὑπερβαλέσθαι , καὶ ἥττω γε εἶναι . Εἰς ἔφεσιν δὲ νενόμενος καὶ τῆς Ἀντιόχου ἐκκλησίας τυραννῆσαι τὸν θρόνον , ἐπείπερ ἡ πόλις ἅπασα , εἰωθὸς ὃν . χρόνῳ εἰς τὰ κατὰ Δάφνην προὐκέχυτο θέατρα , τοὺς περὶ Σεβηριανὸν καὶ Ἀκάκιον , ἔτι δὲ καὶ Ἀντίοχον προσεταιρισάμενος , καὶ ὑπουργοὺς τῇ τυραννικῇ ἑφέσει κτησάμενοσίλον γὰρ παντὶ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅτλοιον ] , λῃστρικῶς ἀναβαίνει τὸν θρόνον , οἷά τις λύκος , καὶ οὐ ποιμήν · καὶ ὑπ´ ἐκείνων δὴ αὐθωρὸν τὴν χειροτονίαν λαμβάνει . Ἐπὶ τόσον δ´ ἐκείνοις ἡ πρᾶξις ἐσπούδαστο , ὡς καὶ τὰ πλεῖστα τῶν νενομισμένων τῇ ἱερᾷ μυήσει παραλιπεῖν . Ἀλλ´ οἱ τῶν σκοτεινῶν ἔργων ῥέκται , τέλος δῆθεν ἐπιθέντες τῇ κακουργίᾳ , ἔπειτα διεδίδρασκον ἀνέδην φυγῇ χρησάμενοι δι´ ἀβάτων ὀρέων οἴκαδε ἀπαγόμενοι . Ἡ δὲ πόλις ὡς εἰς αἴσθησιν ἐγεγόνει τοῦ πεπρογμένου , πῦρ μετὰ χεῖρας καὶ ὅση ἄλλη ὕλη εὔπρηστος ἐπιφερόμενοι , οὐχ ἧττον κἀκεῖνοι ζήλῳ θείῳ περικαιόμενοι , κατ´ ἐκείνου πανδημεὶ ἐχώρουν , αὐτοὶ σύναμα τῷ τῆς ἐπισκοπῆς οἴκῳ ἐμπρῆσαι σπουδάζοντες . ᾔδεισαν γὰρ τὸν ἐκείνου μάλιστα βίον , ὡς ἀνάγωγός τις ἅμα καὶ βδελυρὸς ἦν . Ὁ δὲ τὸ μελετώμενον διαγνούς , χρήμασι διαφθείρας τὸν ἄρχοντα , ἔπειθε θυμὸν ἕτερον ἀνθοπλίζειν τῷ τῆς εὐσεβείας συστήματι . Καὶ δὴ στρατὸς ἐφίστατο , καὶ θίασος πονηρῶν κατ´ αὐτῶν συνηθροίζετο , μηδ´ εἰς ὄψιν ἤκειν τοῖς ὰντιφερομένοις ἐῶν . Ἐπὶ δὲ τούτῳ καὶ διωγμὸς ἀνεῤῥιπίζετο μέγιστος · διατάγματά τε βασιλικὰ κασὰ τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ , ὑποβαλόντος Ἀττικοῦ , ἀπανταχοῦ διεφοίτων(αὶ γὰρ οὐδ´ ἐκείνῳ τις κοινωνεῖν ἠξίου διὰ τὸ πρὸς Ἰωάννην μάλιστα φίλτρον τάδε κανὰ ῥῆμα διαγορεύοντα · « Εἴ τις τῶν ἐπισκόπων Θεοφίλῳ μὴ πείθοιτο κοινωνεῖν , Ἀττικν τε καὶ Πορρυρίῳ , ἀπόβλητος ἔστω τῆς Ἐκκλησίας , καὶ τῶν ὄντων ἀποστερείσθω . Τῶν δὲ λαῖκῶν δσοι μὲν ἐν τέλει , τῆς τιμῆς ἐκπιπτέτωσαν , στρατιῶται δὲ τὰς ζώνας ἁποτιθέσθωσαν · ὅσον δὲ κοινὸν καὶ περὶ τέχνας ἐσχολακὸς , χρυσίῳ ἱκανῷ προστιμηθέντες , καὶ τῇ ὕπερορίῳ φυγῇ κατακρινέσθσσαν ὡς , εἰκός . » Ὅσοι μὲν οὖν ἦσαν ἀκραιφνεῖς τοῦ καλοῦ , καὶ οὐδὲν μέγα ἐτίθεντο τὸ παρὸν , φεύγειν εἴλοντο , καὶ τὰς ἐρήμους οἰκεῖν , μηδὲν ἀπᾷδον οἰόμενοι δμᾷν , καὶ εὐσεβοῦς πολιτείας ἀνάξιον · οἱ δὲ καὶ ἄκοντες κοινωνεῖν ἠναγκάζοντο , οἰς μέγα τὸ χρημάτων καὶ δόξης ἐκπεσεῖν ἐκρίνετο . Τῶν δ´ ἐν Συρίᾳ πλεῖστοι μοναχῶν της Ἐκκλησίας χωρισθέντες , καθ´ ἑαυτοὺς
Lemmas: Αἶα ΟΤ ΛΔΝ . Λῶξ . λίαν . Χωρὶς ὁ αἰσχρός Πορφύριος ὁ Ἀντιόχεια , ὅς μετά Φλαβιανός γίγνομαι , καί ὁ κατ´ αὐτ Κ διωγμός , καί ὁ νόμος ὅς Ἀρκάδιος τίθημι . τηνικαῦτα δέ καί ὁ μέγας Φλαβιανός μή ὁ κατά Ἰωάννης συντίθημι , ὅς ὁ Ἀντίοχος ἡγέομαι πρός ὁ ἀγήραος λῆξις μεταχωρέω , Πορφύριος ἀνήρ τις παμπάλαιος , οὐ κακός δέ γηραιός καί ὁ μοχθηρία , ἅτε δή καί σύντροφος καί ἡλικιῶτις ἀκριβῶς αὐτός ἔχω διαδέχομαι · ὅς ἀκολασία συνΐζημι , οὖον ὁ χρόνος καθυφίημι τίς ὁ ὁρμή · ἐν γε μήv ὁ αἰσχρός καί αὐτός φιλονεικέω ὁ φύσις ὑπερβάλλω , καί κακός γε εἰμί . εἰς ἔφεσις δέ νέομαι καί ὁ Ἀντίοχος ἐκκλησία τυραννέω ὁ θρόνος , ἐπεί ὁ πόλις ἅπας , εἴωθα ὅς . χρόνος εἰς ὁ κατά Δάφνη προχέω θέατρον , ὁ περί σεβηριανόν καί Ἀκάκιος , ἔτι δέ καί Ἀντίοχος προσεταιρίζομαι , καί ὑπουργός ὁ τυραννικός ἔφεσις κτησάμενοσίλον γάρ πᾶς ὁ ὅμοιος ὁ ὅλος ] , λῃστρικός ἀναβαίνω ὁ θρόνος , οἷος τις λύκος , καί οὖον ποιμήν · καί ὑπό ἐκεῖνος δή αὐθωρός ὁ χειροτονία λαμβάνω . ἐπί τόσος δδʹ ἐκεῖνος ὁ πρᾶξις σπουδάζω , ὡς καί ὁ πλεῖστος ὁ νομίζω ὁ ἱερός μυέω παραλείπω . Ἀλ ὁ ὁ σκοτεινός ἔργον ῥέκτης , τέλος δῆθεν ἐπιτίθημι ὁ κακουργία , ἔπειτα διαδιδράσκω ἀνέδην φυγή χράω δις ἄβατος ὄρος οἴκαδε ἀπάγω . ὁ δέ πόλις ὡς εἰς αἴσθησις γίγνομαι ὁ πεπρογμένου , πῦρ μετά χείρ καί ὅσος ἄλλος ὕλη εὔπρηστος ἐπιφέρω , οὐ κακός ἐκεῖνος ζῆλος θεῖον περικαίω , κατ´ ἐκεῖνος πανδημεί χωρέω , αὐτός σύναμα ὁ ὁ ἐπισκοπή οἶκος ἐμπίμπρημι σπουδάζω . οἶδα γάρ ὁ ἐκεῖνος μάλιστα βίος , ὡς ἀνάγωγος τις ἅμα καί βδελυρός εἰμί . ὁ δέ ὁ μελετάω διαγιγνώσκω , χρῆμα διαφθείρω ὁ ἄρχω , πείθω θυμός ἕτερος ἀνθοπλίζω ὁ ὁ εὐσέβεια σύστημα . καί δή στρατός ἐφίστημι , καί θίασος πονηρός κατ´ αὐτός συναθροίζω , μηδ´ εἰς ὄψις ἥκω ὁ ἀντιφέρω ἐάω . ἐπί δέ οὗτος καί διωγμός ανερριπιζετος μέγας · διάταγμα τε βασιλικός Κασάς ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ὑποβάλλω Ἀττικός , ἀπαντηχέω διαφοιτάω γάρ οὐδός ἐκεῖνος τις κοινωνέω ἀξιόω διά ὁ πρός Ἰωάννης μάλιστα φίλτρον ὅδε κανά ῥῆμα διαγορεύω · « εἰμί τις ὁ ἐπίσκοπος Θεόφιλος μή πείθω κοινωνέω , Ἀττικός τε καί πορρυριον , ἀπόβλητος ἵστημι ὁ ἐκκλησία , καί ὁ εἰμί ἀποστερέω . ὁ δέ λαϊκός δίδωμι μέν ἐν τέλος , ὁ τιμή ἐκπίπτω , στρατιώτης δέ ὁ ζώνη ἀποτίθημι · ὅσος δέ κοινός καί περί τέχνη σχολάζω , χρυσίον ἱκανός προστιμάω , καί ὁ υπεροριον φυγή κατακρίνω ὡς , εἰκός . » ὅσος μέν οὖν εἰμί ἀκραιφνής ὁ καλός , καί οὐδείς μέγας τίθημι ὁ πάρειμι , φεύγω εἴλω , καί ὁ ἐρῆμος οἰκέω , μηδείς ἀπᾴδω οἴομαι δίδωμι , καί εὐσεβής πολιτεία ἀνάξιος · ὁ δέ καί ἄκων κοινωνέω ἀναγκάζω , οἶς μέγας ὁ χρῆμα καί δόξα ἐκπίπτω κρίνω . ὁ δδʹ ἐν Συρία πλεῖστος μοναχός ὁ ἐκκλησία χωρίζω , καθ´ ἑαυτοῦ