cogPG.PG146 100
εἶχε , συνήθης καὶ φίλος ἦν . Ἐκ δὲ τῆς πρὸς αὐτὴν ὁμιλίας πολλὴν παῤῥησίαν κτησάμενος , τῶν περὶ Εὐσέβιον εἰσηγησαμένων , περὶ Ἀρείου λόγους παρέσπειρε , μὴ καλῶς τὰ κατ´ ἐκεῖνον γεγενῆσθαι φάσκων . Λιὰ φθόνον δὲ καὶ ζηλοτυπίαν Ἀλεξάνδρου , φυγήν τε τῆς πατρίδος , καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἔκπτωσιν κατακριθέντα , παθεῖν · καὶ μηδ´ οὕτω φρονεῖν , ὡς ὁ πολὺς ἔχει λόγος . Ἀληθῆ δὲ ταῦτα ἡ Κωνσταν . τία νομίσασα , εἶχε παρ´ ἑαυτῇ . Καὶ νεωτερίζειν μὲν οὐκ ἐτόλμα , τὸν βασιλέα στεῤῥὸν ὁρῶσα περὶ τὰ δτξαντα τῇ συνόδῳ · καὶ ἐν ὅσῳ περιῆν , οὕτω δόξης ἐν ἀποῤῥήτῳ εἶχε · νόσῳ δὲ χαλεπῇ περιπεσοῦσα , συνεχῶς φοιτῶντα τὸν ἀδελφόν τελευταίαν ᾔτει χάριν , τὸν πρεσβύτερον ἐν τοῖς οἱκείοις ἔχειν , πολλὴν ἐκείνῳ τὴν εὐλάβειαν μαρτυροῦσα · ὀρθῶς τε δοξάζειν , καὶ ἀνόθευτον τὸ πρὸς ἐκεῖνον εὔνουν διατηρεῖνκαὶ οἴχεσθαι μὲν ἤδη ἐκείνην , ὀῤῥωδεῖν δὲ περὶ ἐκεῖνον μή τι πάθοι , διεμαρτύρετο · ὅτι γε πεισθείς τισι , σεμνοὺς ἄνδρας ἀἷδίῳ φυγῇ ἐζημίωσε . Καὶ ἡ μὲν τοιαῦτα λέγουσα ἐτελεύτα · ὁ δὲ πρεσβύτερος παῤῥησίας ἐντεῦθεν τυχὼν . ἠρέμα τοὺς αὐτοὺς ἐίνει περὶ Ἀρείου λόγους τῷ βασιλεῖ , οὓς δὴ καὶ τῇ ἀδελφῇ ἐκείνου ἀνεῖπε , μή τι παρὰ τὰ δόξαντα τῇ συνόδῳ φρονεῖν καὶ τὸν Ἄρειον · ἐλθόντα τε , εἴγε κελεύσειε , δείξειν ἀλπθῇ κατὰ πρόσωπον ὡς ἀλένολσυκοφαντοῖτο . Ὁ δὲ βασιλεὺς , εἴτε τῇ ἀδελφῇ χαριζόμενος , εἴτε καὶ πεισθεὶς τοῖς εἰρημένοις τῷ πρεσβυτέρῳ , « Εἰ Ἄρειος , ἔφη , συντίθεται τὰ τῆς συνόδου φρονεῖν , δέχομκι τοῦτον , καὶ τιμῇ τῇ πάσῃ πρὸς τὴν Ἀλεξάνδρειαν εὐθὺς καταπέμψω . » Ταῦτ´ εἰπών , καὶ τοιαῦτα πρὸς αὐτὸν ἔπεμπε γράμματα · « Νικητὴς Κωνσταντῖνος Μέγιστος Σεβαστὸς Ἀρείῳ . Πάλαι μὲν ἐδηλώθη τῇ στεῤῥότητί σου , ὅπως ἂν εἰς τὸ ἐμὸν στρατόπεδον ἀφίκοιο , ἵνα τῆς ἡμετέρας θέας ἀπολαῦσαι δυνηθείης · θαυμάζομεν δὲ σφόδρα , μὴ παροαχρῆμα τοῦτο πεποιηκότα . Διόπερ νῦν ἐπιβὰς ὀχήματος δημοσίου , εἰς τὸ ἡμέτερον στρατόπεδον ἀφικέσθαι ἐπείχθητι , ὅπως ἂν τῆς παρ´ ἡμῶν εὐ νοίας τε καὶ ἐπιμελείας τυχὼν , ἐπὶ τὴν πατρίδα ἀφικέσθαι δυνηθῇς . Ὁ Θεός σε διαφυλάττοι , ἀγαπητέ . Ἐδόθη τῇ πρὸ πέντε Καλανδῶν Δεκεμβρίων . » Ἡ μὲν οὗν ἐπιστολὴ τοῦ βασιλέως αὕτη · ἐμοὶ δ´ ἔπεισι θαυμάζειν τὸν περὶ τὴν εὐσέβειαν τοῦ βασιλέως ζῆλον · δοκεῖ γὰρ ἐξ ὧν γράφει , ὡς πολλάκις αὐτὸν μετανοεῖν προετρέπετο · καὶ ἐν μέμψει ποιεῖαι οἷς πολλάκις γράψαντος οὐκ ἐπανῆλθεν ἐπὶ τὸ ἀληθές . Ἐκεῖνος δ´ οὖν τὰ γράμματα δεξάμενος , σύναμα Εὐζωΐῳ τὴν Κωνσταντίνου κατέλαβεν . Ὁ εὲ Εὐζώθος διάκονος ἦν , ὑπὸ Ἀλεξάνδρου καθαιος θεὶς καὶ αὐτὸς , ἡνίκα τοὺς περὶ Ἄρειον καθεῖλεν , Ὁ δὲ βασιλεὺς εἰς πρόσωπον τούτους δεξάμενος , εἰ τῇ πίστει συντίθενται , διηρώτα · τῶν δὲ συνθεμένων , γραφὴν ἐκέλευε παρασχεῖν , ἃ δοξάζοιεν διεξιοῦσαν περὶ Θεοῦ . Οἱ δὲ τὴν προτέραν ἐκκλίναντες ὁδὸν ὡν εὑρεταὶ νοημάτων ἦσαν , ἁπλοῖς τισι καὶ ἐγ . ωσμένοις ῥήμασι τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς ἔκθεσιν
Lemmas: ἔχω , συνήθης καί φίλος εἰμί . ἐκ δέ ὁ πρός αὐτός ὁμιλία πολύς παρρησία κτάομαι , ὁ περί Εὐσέβιος εἰσηγέομαι , περί Ἄρειος λόγος παρασπείρω , μή καλῶς ὁ κατ´ ἐκεῖνος γίγνομαι φάσκω . Λία φθόνος δέ καί ζηλοτυπία Ἀλέξανδρος , φυγή τε ὁ πατρίς , καί ὁ ἐκκλησία ἔκπτωσις κατακρίνω , πάσχω · καί μηδ´ οὗτος φρονέω , ὡς ὁ πολύς ἔχω λόγος . ἀληθής δέ οὗτος ὁ Κώνστας . Τία νομίζω , ἔχω παρ´ ἑαυτοῦ . καί νεωτερίζω μέν οὐ τολμάω , ὁ βασιλεύς στερρός ὁράω περί ὁ δτξαντα ὁ σύνοδος · καί ἐν ὅσος περίειμι , οὗτος δόξα ἐν ἀπόρρητος ἔχω · νόσος δέ χαλεπός περιπίπτω , συνεχῶς φοιτάω ὁ ἀδελφός τελευταῖος αἰτέω χάρις , ὁ πρέσβυς ἐν ὁ οἰκέω ἔχω , πολύς ἐκεῖνος ὁ εὐλάβεια μαρτυρέω · ὀρθῶς τε δοξάζω , καί ἀνόθευτος ὁ πρός ἐκεῖνος εὔνους διατηρέω οἴχομαι μέν ἤδη ἐκεῖνος , ὀρρωδέω δέ περί ἐκεῖνος μή τίς πάσχω , διαμαρτύρομαι · ὅτι γε πείθω τις , σεμνός ἀνήρ ἀΐδιος φυγή ζημιόω . καί ὁ μέν τοιοῦτος λέγω τελευτάω · ὁ δέ πρέσβυς παρρησία ἐντεῦθεν τυγχάνω . ἠρέμα ὁ αὐτός εἵνω περί Ἄρειος λόγος ὁ βασιλεύς , ὅς δή καί ὁ ἀδελφός ἐκεῖνος ἀνειπεῖν , μή τίς παρά ὁ δόξα ὁ σύνοδος φρονέω καί ὁ Ἄρειος · ἔρχομαι τε , εἰ κελεύω , δείκνυμι ἀλπθῇ κατά πρόσωπον ὡς ἀλένολσυκοφαντοῖτο . ὁ δέ βασιλεύς , εἴτε ὁ ἀδελφός χαρίζομαι , εἴτε καί πείθω ὁ εἴρω ὁ πρέσβυς , « εἰμί Ἄρειος , φημί , συντίθημι ὁ ὁ σύνοδος φρονέω , δέχομκι οὗτος , καί τιμή ὁ πᾶς πρός ὁ Ἀλεξάνδρεια εὐθύς καταπέμπω . » Ταῦτ´ εἶπον , καί τοιοῦτος πρός αὐτός πέμπω γράμμα · « Νικητής Κωνσταντῖνος Μέγιστος Σεβαστὸς Ἄρειος . Πάλη μέν δηλόω ὁ στεῤῥότητί σύ , ὅπως εἄν εἰς ὁ ἐμός στρατόπεδον ἀφικνέομαι , ἵνα ὁ ἡμέτερος θέα ἀπολαύω δύναμαι · θαυμάζω δέ σφόδρα , μή παροαχρῆμα οὗτος ποιέω . διόπερ νῦν ἐπιβαίνω ὄχημα δημόσιος , εἰς ὁ ἡμέτερος στρατόπεδον ἀφικνέομαι ἐπείγω , ὅπως εἄν ὁ παρ´ ἐγώ εὕω Νοιᾶς τε καί ἐπιμέλεια τυγχάνω , ἐπί ὁ πατρίς ἀφικνέομαι δύναμαι . ὁ Θεός σύ διαφυλάσσω , ἀγαπητός . δίδωμι ὁ πρό πέντε καλάνδαι Δεκέμβριος . » ὁ μέν ἐν ἐπιστολή ὁ βασιλεύς οὗτος · ἐγώ δδʹ ἔπειμι θαυμάζω ὁ περί ὁ εὐσέβεια ὁ βασιλεύς ζῆλος · δοκέω γάρ ἐκ ὅς γράφω , ὡς πολλάκις αὐτός μετανοέω προτρέπω · καί ἐν μέμφομαι ποιέω ὅς πολλάκις γράφω οὐ ἐπανέρχομαι ἐπί ὁ ἀληθής . ἐκεῖνος δδʹ οὖν ὁ γράμμα δέχομαι , σύναμα Εὔζωος ὁ Κωνσταντῖνος καταλαμβάνω . ὁ ἐγώ Εὐζώθος διάκονος εἰμί , ὑπό Ἀλέξανδρος καθαιος τίθημι καί αὐτός , ἡνίκα ὁ περί Ἄρειος καθαιρέω , ὁ δέ βασιλεύς εἰς πρόσωπον οὗτος δέχομαι , εἰμί ὁ πίστις συντίθημι , διερωτάω · ὁ δέ συντίθημι , γραφή κελεύω παρέχω , ὁ δοξάζω διέξειμι περί Θεός . ὁ δέ ὁ πρότερος ἐκκλίνω ὁδός ὡς εὑρετής νόημα εἰμί , ἁπλόος τις καί ἐκ . ὠθέω ῥῆμα ὁ θεόπνευστος γραφή ἔκθεσις