cogPG.PG146 499
ἦκεν , ἀθροισθὲν σὺν εὐφημίᾳ καὶ προθυμίᾳ ἐδέχοντο . Παραιτησάμενος δὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴν οἱ κίαν ἐπὶ μίαν τῶν βασιλικῶν οἰκιῶν ἦλθεν , ἡ αὐτῷ προηυτρέπιστο , ἧ Πλακιδιαναὶ ἦν ὄνομα . Τὸ δ´ ἐντεῦθεν , οὐκέτι μνεία τις ἦν τῶν Ὡριγένους βιβλίων , ὰλλ´ ἐπὶ ἑτέρας ἀτόπους κατηγορίας ἐτρέποντο . Ὡς δὲ πολλοὶ κατήγοροι συνελέγοντο Θεόφιλος ᾗ ἐκείνῳ ἐδόκει προδιαθέμενος , ἀπάρας τῆς Κωνσταντίνου , εἰς τὸ πρὸ τῆς Χαλκηδόνος ἐπίνειον , ᾧ Δρῦς ὄνομα , ἔβαινεν · δ Ῥουφίνου τοῦ ὑπατικοῦ εἰς ὄνομα Ἀς δεῦρο καλεῖται · ἐν ᾧ λαμπρά τε βασίλεια ἦν , μαγίστη τε καὶ περιφανὴς ἐκκλησία , ἣν Ῥουφῖνος ἐκεῖνος , Παῦλον καὶ Πέτρον τοὺς ἀποστόλους τιμῶν , ἀνήγειρε , καὶ Ἀποστολεῖον τὸν τόπον ὡνόμασεν · ἐγγειτόνων δὲ , καὶ συνοικίαν ἀρκοῦσαν ἥθροιζε μοναχῶν , οἶ τῆς ἐκκλησίας τὸν κλῆρον ἐπλήρουν Ἐκεῖσε δὲ συνελθὼν σὺν τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἐπισκόποις , Θεόφιλος τὰ μὲν περὶ τῶν βίβλων Ὡριγένους οὐδὲ μνείας ἠξίου · ἐκάλει δὲ πρῶτον τοὺς ἀπὸ Σκήτεως μοναχοὺς εἰς μετάνοιαν , ὑπεσχημένος τοῦ λοιποῦ μήτε μνησικακεῖν , μήτε μὴν αὐτοὺς λυπεῖν . Ἐυ ποοσποιήσει δὲ τῶν τε σπουδαστῶν καὶ τῆς συνόδου ἰκετευόντων ὑπὲρ αὐτῶν , παραχθέντες οἱ μοναχοί , καὶ τοῦτο δεῖν εἶναι λογισάμενοι ἐπὶ παροαισία πολλῶν ἐπισκόπων εἰπεῖν κἂν ἀδικῶνται τὸ σύνηθες τοῦ λόγου , Συγχώρησον , ἔφασαν · ἑτοίμως δὲ παρεῖχε δῆθεν Θεόφιλος , καὶ κοινωνίας μεταδοὺς τὴν περὶ αὐτῶν ἐξέτασιν διελύετο . Οἴμαι δὲ μὴ τοῦτο γενέσθαι , εἴπερ αὐτοῖς ζῶντες ἦσαν Διόσκορος καὶ Ἀμμώνιος . Ὁ μὲν γὰρ πρότερον ἐπὶ τῆς Κωναταντίνου τελευτῇ χρησάμενος , ἐν τῷ τοῦ μάρτυρος Μωκίου κατετέθη νεῷ . Ὁ δ´ Ἀμμώνιος οὐ πάνυ πόῤῥω τῆς συνόδου εὐτρεπιζομένης ἀῤῥώστως δια τεθείς , ἦκεν εἰς Δρῦν . σφοδρότερον δὲ τῆς νόσου ἐπεισπεσούσης τῇ περαιώσει , μετὰ μικρὸν καὶ αὐτὸς ἐτελεύτα · καὶ πρὸς τῶν οἰκείων μοναχῶν ἐκεῖ κατετέθη λαμπρᾶς ἠξιωμένος ταφῆς . Λέγεται δὲ μαθόντα Θεόφιλον τὸν ἐκείνου μίρον δακρύσαι , καὶ παὸῥησίᾳ ἀναβοῆσαι , ὡς « Οὐδείς ἐστιν ἕτερος μοναχὸς οἷος Ἀμμώνιος , εἰ καὶ ταραχῆς αἴτιος ἐμοὶ ἐγεγόνει . » Ὅμως δὲ καὶ τοῦτο συμβὰν , κατὰ γνώμην ἐκείνῳ ἀπέβη . Θεόφιλος δὲ καὶ ἡ σύνοδος , καὶ τοὺς τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἅπαντας μετεστέλ λετο κληρικοὺς , καθαίρεσιν ἀπειλήσασα τοῖς ἀναβαλλομένοις . Παρεῖναι δὲ πρὸς ἀπολογίαν καὶ τὸν Ἰωάννην ἐκέλευε · σὺν αὐτῷ δὲ ἥκειν καὶ Σεραπίωνα προσέταττε , καὶ Τίγριον εὐνοῦχον πρεσβύτερον · πρὸς δὲ καὶ Παῦλον ἀναγνώστην τινά . Οὗτοι γὰρ ἐκείνῳ συμμετεῖχον τῶν ἐγκλημάτων . Ὁ δὲ Ἰωάννης ἄλλους τέ τινας τῶν οἰκείων αὐτῶ τοῦ κλήρου , καὶ δὴ καὶ Δημήτριον τὸν Πισσινοῦντος διαπεμψάμενος πρὸς τὴν σύνοδον ἔλεγε , « μὴ φυγοδικεῖν · ἕτοιμον δὲ πρὸς ἀπολογίαν εἶναι , εἴγε τέως τίνες οἱ κατηγοροῦντες εἰεν , ἐκμάθοι · καὶ ὅσα γράφοιτο , πρότερον διασκέψοιτο . » Καὶ ἐπὶ μείζονι καὶ ἐντελεστέρᾳ συνόδῳ ἀπολογεῖσίαι ᾑρεῖτο · μηδὲ
Lemmas: ἵημι , ἀθροίζω σύν Εὐφημία καί προθυμία δέχομαι . παραιτέομαι δέ ὁ ἐκκλησιαστικός ὁ Κιάν ἐπί εἷς ὁ βασιλικός οἰκίον ἔρχομαι , ὁ αὐτός προηυτρέπιστο , ἧ πλακιδιανα εἰμί ὄνομα . ὁ δδʹ ἐντεῦθεν , οὐκέτι μνεία τις εἰμί ὁ Ὠριγένης βιβλίον , άλλος ἐπί ἕτερος ἄτοπος κατηγορία τρέπω . ὡς δέ πολύς κατήγορος συλλέγω Θεόφιλος ὅς ἐκεῖνος δοκέω προδιαθέμενος , ἀπαίρω ὁ Κωνσταντῖνος , εἰς ὁ πρό ὁ Χαλκηδών ἐπίνειον , ὅς Δρῦς ὄνομα , βαίνω · δ Ῥουφῖνος ὁ ὑπατικός εἰς ὄνομα ἀ δεῦρο καλέω · ἐν ὅς λαμπρός τε βασίλεια εἰμί , μαγίστη τε καί περιφανής ἐκκλησία , ὅς Ῥουφῖνος ἐκεῖνος , Παῦλος καί Πέτρος ὁ ἀπόστολος τιμή , ἀναγείρω , καί ἀποστολεῖον ὁ τόπος ὀνομάζω · ἐγγειτονέω δέ , καί συνοικία ἀρκέω ἀθροίζω μοναχός , οἶς ὁ ἐκκλησία ὁ κλῆρος πληρόω ἐκεῖσε δέ συνέρχομαι σύν ὁ ἀμφ´ αὐτός ἐπίσκοπος , Θεόφιλος ὁ μέν περί ὁ Βίβλος Ὠριγένης οὐδέ μνεία ἀξιόω · καλέω δέ πρῶτος ὁ ἀπό Σκῆτις μοναχός εἰς μετάνοια , ὑπισχνέομαι ὁ λοιπός μήτε μνησικακέω , μήτε μήv αὐτός λυπέω . εὖ ποοσποιιημι δέ ὁ τε σπουδαστής καί ὁ σύνοδος ἱκετεύω ὑπέρ αὐτός , παράγω ὁ μοναχός , καί οὗτος δήω εἰμί λογίζομαι ἐπί παροαισιος πολύς ἐπίσκοπος εἶπον κἀν ἀδικέω ὁ συνήθης ὁ λόγος , συγχωρέω , φημί · ἑτοίμως δέ παρέχω δῆθεν Θεόφιλος , καί κοινωνία μεταδίδωμι ὁ περί αὐτός ἐξέτασις διαλύω . οἴμη δέ μή οὗτος γίγνομαι , εἴπερ αὐτός ζῶ εἰμί Διόσκορος καί Ἀμμώνιος . ὁ μέν γάρ πρότερος ἐπί ὁ κωναταντινοος τελευτή χράω , ἐν ὁ ὁ μάρτυς Μωκίου κατατίθημι ναῦς . ὁ δδʹ Ἀμμώνιος οὖον πάνυ πόρρω ὁ σύνοδος εὐτρεπίζω ἄρρωστος διά τίθημι , ἵημι εἰς Δόρυ . σφοδρός δέ ὁ νόσος ἐπεισπίπτω ὁ περαιόω , μετά μικρός καί αὐτός τελευτάω · καί πρός ὁ οἰκέω μοναχός ἐκεῖ κατατίθημι λαμπρός ἀξιόω ταφή . λέγω δέ μανθάνω Θεόφιλος ὁ ἐκεῖνος μίρον δάκρυ , καί παρησία ἀναβοάω , ὡς « οὐδείς εἰμί ἕτερος Μοναχός οἷος Ἀμμώνιος , εἰμί καί ταραχή αἴτιος ἐγώ γίγνομαι . » ὅμως δέ καί οὗτος συμβαίνω , κατά γνώμη ἐκεῖνος ἀποβαίνω . Θεόφιλος δέ καί ὁ σύνοδος , καί ὁ ὁ Κωνσταντινούπολις ἅπας μετεστέλ Λέτο κληρικός , καθαίρεσις ἀπειλέω ὁ ἀναβάλλω . πάρειμι δέ πρός ἀπολογία καί ὁ Ἰωάννης κελεύω · σύν αὐτός δέ ἥκω καί Σεραπίων προστάσσω , καί Τίγριον εὐνοῦχος πρέσβυς · πρός δέ καί Παῦλος ἀναγνώστης τις . οὗτος γάρ ἐκεῖνος συμμετέχω ὁ ἔγκλημα . ὁ δέ Ἰωάννης ἄλλος τε τις ὁ οἰκέω αὐτός ὁ κλῆρος , καί δή καί Δημήτριος ὁ Πισσινοῦς διαπέμπω πρός ὁ σύνοδος λέγω , « μή φυγοδικέω · ἑτοῖμος δέ πρός ἀπολογία εἰμί , εἰ τέως τίς ὁ κατηγορέω ἄγω , ἐκμανθάνω · καί ὅσος γράφω , πρότερος διασκέπτομαι . » καί ἐπί μείζων καί ἐντελής σύνοδος ἀπολογέομαι αἱρέω · μηδέ