cogPG.PG146 179
ὑπηγόρευον πίστεις . Τὴν μὲν οὖν μίαν Ἐλλήνων γλώσσῃ Μάρκος ὁ Ἀρεθούσης ἐξετίθει · αἱ δὲ Ῥωμαϊστὶ ἀνεγράφοντο . Αἶ δὲ καὶ ἀσύμφωνοι πάμπαν καθὰ τα λέξιν καὶ σύνθεσιν ἦσαν πρὸς τὴν Ἀρεθλιι αίου , Οὔτε μὴν ταῖς προτέραις τὰ ἴσα ἐφρόνουν . Ἡ γὰρ Ἑλληνιστὶ λεχθεῖσα οὔτε ὁμοούσιον , οὕτε ὁμοιοούσιον τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν εἶπε . Τούς γε μὴν εἰπόντας τὸν Υἱὸν ἄναρχον εἶναι , ἢ πλατυνομένην τὴν οὐσίαν τοῦ Θεοῦ ποιεῖν τὸν Υἱὸν , ἢ συντετάχθαι , ἀλλὰ μὴ ὑποτετάχθαι τῷ Πατρὶ , ἐκκηρύκτους ποιεῖ . Ἐπίσης δὲ καὶ ἑτέρα τῶν Ῥωμαῖκῶν περὶ οὐσίας Πν σουναταντίαν Ῥωμαῖοι καλοῦσιν , εἴτε ὁμοούσιος , εἴτε ὁμοιοούσιος παντάπασι λέγειν ἀπαγορεύει · ὡς οὕτε ταῖς ἱεραῖς εἰρημένα Γραφαῖς , οὔτε ἀνθρώπων ἐννοίαις ἢ γνώσει ληπτά . Διατάσσεταί γε μὴν , μείζονα τὸν Πατέρα λέγειν ἔν τε τιμῇ καὶ ἀξιώματι , καὶ αὐτῷ δὲ ὀνόματι τῆς πατρότητος . νομοθετεῖ δέ , ὡς μετὰ πάντων καὶ ὁ Υἱὸς ὑποτέτακται τῷ Πατρί · καὶ ἄναρχον μὲν εἶναι τὸν Πατέρα · πᾶσι δὲ τοῦ Πατρὸς δίχα τὴν τοῦ Υἱοῦ γέννησιν ἄγνωστον εἶναι . Ἥν δὲ ἔκθεσιν ὡς μὴ δεόντως συντεθεῖσαν , μετὰ τὴν εἰς πολλοὺς ἔκδοσιν ἀναλαβεῖν αὖθις σπουδάσαι τοὺς ἐπισκόπους · ἐντείλασθαι δὲ καὶ βασιλεῖ σφοδρῶς , κόλασιν ἀπειλοῦντα τὸν μὴ φανεροῦντα . Ἡ δὲ εἰς πολλοὺς διαβᾶσα , οὐ παντάπασιν ἠφανίσθη . Τὴν μὲν οὖν μίαν σῶν Ῥωμαῖκῶν , τῇ τοῦ Ἀρεθούσης Μάρκου ἐκδοθείσῃ συνάψας , τῷ παρόντι ἐκθήσω . Θατέραν δέ , ἤτις ὕστερον ἀνεγνώσθη , ἐν καιρῷ κατατάξω , ὅτε τὰ ἐν Ἀριμίνῳ γενόμενα διηγεῖσθαί με γένοιτο . Ἵ Κγε μὴν ῥηθεῖσα τῷ Μάρκῳ οὐτωσὶ διηγόρευε · « Πι στεύομεν εἰς ἕνα Θεὸν , πατέρα παντοκράτορα , τὸν κτίστην καὶ ποιητὴν τῶν πάντων · ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται · καὶ εἰς τὸν μονογενῆ αὐτοῦ Υἱὸν , τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , τὸν πρὸ πάντων τῶν αἰώνων ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα · Θεὸν ἐκ Θεοῦ , φῶς ἐκ φωτός · δι´ οὖ ἐγένετο τὰ πάντα , τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα · Λόγον ὄντα καὶ φῶς ἀληθινὸν καὶ ζωήν · τὸν ἐπὶ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν δι´ ἡμᾶς ἐνανθρωπήσαντα , καὶ γεννηθέντα . ἐκ τῆς ἀγίας Παρθένου · καὶ σταυρωθέντα , καὶ ἀποθανόντα , καὶ ταφέντα · καὶ ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ , καὶ ἀναληφθέντα εἰς οὐρανὸν , καὶ καθίσαντα ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός · καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ συντελεία τοῦ αἰῶνος κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς , καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ · οὗ ἡ βασιλεία ἀκατάπαυστος οὖσα , διαμένει εἰς τοὺς ἀπείρους αἰῶνας . Ἔσται γὰρ καθεζόμενος ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς , οὐ μόνον ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ μέλλοντι · καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , τουτέστι τὸν Παράκλητον · ὅπερ ἐπαγγειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις , μετὰ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἄνοδον ἀποστεῖλαι καὶ διδάξαι καὶ ὑπομνῆσαι αὐτοὺς πάντα , ἔπεμψε · δι´ οὗ καὶ ἁγιάζονται αἱ τῶν εἰλικρινῶς εἰς αὐτὸν πεπιστευκότων ψυχαί . Τοὺς δὲ λέγοντας ἐξ οὐκ ὄντιν πὸν Υἱὸν , ἢ ἐξ ἑτέρας ὑποστάσεως , καὶ μὴ ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ ὅτι ἦν χρόνος ἢ αἰὼν ὅτε οὐκ ἦν , ἀλΚι ,
Lemmas: ὑπαγορεύω πίστις . ὁ μέν οὖν εἷς Ἕλλην γλῶσσα Μάρκος ὁ Ἀρέθουσα ἐκτίθημι · ὁ δέ Ῥωμαιστί ἀναγράφω . ἀεί δέ καί ἀσύμφωνος πάμπαν καθά ὁ λέξις καί σύνθεσις εἰμί πρός ὁ Ἀρεθλιι ἀΐω , οὔτε μήv ὁ πρότερος ὁ ἴσος φρονέω . ὁ γάρ Ἑλληνιστί λέγω οὔτε ὁμοούσιος , ἵημι ὁμοιόω ὁ πατήρ ὁ υἱός εἶπον . ὁ γε μήv εἶπον ὁ υἱός ἄναρχος εἰμί , ἢ πλατύνω ὁ οὐσία ὁ Θεός ποιέω ὁ υἱός , ἢ συντάσσω , ἀλλά μή ὑποτάσσω ὁ πατήρ , ἐκκήρυκτος ποιέω . ἐπίσης δέ καί ἕτερος ὁ ρωμαϊκός περί οὐσία ΠΝ σουναταντίαν Ῥωμαῖος καλέω , εἴτε ὁμοούσιος , εἴτε ὁμοιοούσιος παντάπασι λέγω ἀπαγορεύω · ὡς ἵημι ὁ ἱερός εἴρω γραφή , οὔτε ἄνθρωπος ἔννοια ἢ γνῶσις ληπτός . διατάσσω γε μήv , μείζων ὁ πατήρ λέγω ἐν τε τιμή καί ἀξίωμα , καί αὐτός δέ ὄνομα ὁ πατρότης . νομοθετέω δέ , ὡς μετά πᾶς καί ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ πατήρ · καί ἄναρχος μέν εἰμί ὁ πατήρ · πᾶς δέ ὁ πατήρ δίχα ὁ ὁ υἱός γέννησις ἄγνωστος εἰμί . ὅς δέ ἔκθεσις ὡς μή δήω συντίθημι , μετά ὁ εἰς πολύς ἔκδοσις ἀναλαμβάνω αὖθις σπουδάζω ὁ ἐπίσκοπος · ἐντέλλω δέ καί βασιλεύς σφοδρός , κόλασις ἀπειλέω ὁ μή φανερόω . ὁ δέ εἰς πολύς διαβαίνω , οὖον παντάπασι ἀφανίζω . ὁ μέν οὖν εἷς σός ρωμαϊκός , ὁ ὁ Ἀρέθουσα Μᾶρκος ἐκδίδωμι συνάπτω , ὁ πάρειμι ἐκτίθημι . θατέρως δέ , ὅστις ὕστερος ἀναγιγνώσκω , ἐν καιρός κατατάσσω , ὅτε ὁ ἐν Ἀρίμινον γίγνομαι διηγέομαι ἐγώ γίγνομαι . ἵ Κγε μήv εἴρω ὁ Μᾶρκος οὕτως διαγορεύω · « πεῖ στεῦμαι εἰς εἷς θεός , πατήρ παντοκράτωρ , ὁ κτίστης καί ποιητής ὁ πᾶς · ἐκ ὅς πᾶς πατριά ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ ὀνομάζω · καί εἰς ὁ μονογενής αὐτός υἱός , ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὁ πρό πᾶς ὁ αἰών ἐκ ὁ πατήρ γεννάω · θεός ἐκ Θεός , φάος ἐκ φάος · δις οὖον γίγνομαι ὁ πᾶς , ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος · Λόγος εἰμί καί φάος ἀληθινός καί ζωή · ὁ ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα δις ἐγώ ἐνανθρωπέω , καί γεννάω . ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος · καί σταυρωθείς , καί ἀποθνῄσκω , καί θάπτω · καί ἀνίστημι ἐκ νεκρός ὁ τρίτος ἡμέρα , καί ἀναλαμβάνω εἰς οὐρανός , καί καθίζω ἐκ δεξιός ὁ πατήρ · καί ἔρχομαι ἐπί συντέλεια ὁ αἰών κρίνω ζῶ καί νεκρός , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός · ὅς ὁ βασίλειος ἀκατάπαυστος εἰμί , διαμένω εἰς ὁ ἤπειρος αἰών . εἰμί γάρ καθέζομαι ἐν δεξιός ὁ πατήρ , οὖον μόνος ἐν ὁ αἰών οὗτος , ἀλλά καί ἐν ὁ μέλλω · καί εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , τουτέστι ὁ Παράκλητος · ὅσπερ ἐπαγγέλλω ὁ ἀπόστολος , μετά ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος ἀποστέλλω καί διδάσκω καί ὑπομιμνήσκω αὐτός πᾶς , πέμπω · δις ὅς καί ἁγίζω ὁ ὁ εἰλικρινής εἰς αὐτός πιστεύω Ψυχή . ὁ δέ λέγω ἐκ οὐ Όντίν πως υἱός , ἢ ἐκ ἕτερος ὑπόστασις , καί μή ἐκ ὁ Θεός , καί ὅτι εἰμί χρόνος ἢ αἰών ὅτε οὐ εἰμί , ἀλκή ,