cogPG.PG146 165
ΚΧΙi . θῆναι , καὶ τῆς εὐχῆς ἐπιτυχεῖν . Πρὸς δὲ πληρεστάτην διήγησιν Ἀχήταν τὸν διάκονον ἀπεστείλαμεν · παρὰ´ οὖ δυνήσῃ μαθεῖν τῆς τε ἡμετέρας ψυχῆς τὴν προαίρεσιν , καὶ ὅτι τούτων ὧν εὔχη τυχεῖν δυνήση . » Ἐν Ἀκυλίας τοίνυν δεξάμενος Ἀθανάσιος τὰς ἐπιστολὰς , ἐκεῖσε γὰρ ἐποιεῖτο τὰς διατριβὰς , συνταξόσνος Ἰουλίῳ , εἰς Ῥώμην ἀφίκετο . Καὶ πολλὴν ἐκείνῳ καὶ Ῥωμαίοις ἐνῆκε χαράν , δείξες τὰ γράμματα Ῥοντο γὰρ καὶ τὸν τῆς ἕω κρατοῦντα τῇ πίστει ὁμοφρονεῖν , φιλοφρόνως οὕτω μετακαλούμενον Ἀθανάσιον . Ἐφοδιάσας δὲ τοῦτον Ἰούλιος οἷς ἐχρῆν , καὶ γράμματα δι´ αὐτοῦ τῷ τῆς Ἀλεξανδρείας ἔπεμπε κλήρῳ τε καὶ λαῷ , δι´ ὧν συνήδεσθαι δείκνυσι καὶ χαίρειν τῇ ἐπανόδῳ τοῦ τοσούτου ἀρχιερέως . Ὡς δὲ πρὸς λέξιν ἠγόρευον · ΚΕΦΑΛ . ΚΒʹ . Ἐπιστολὴ Ἰουλίου Ῥώμης ὑπὲρ τοῦ ἀγίου Ἀθμνρσίρυ τοῖς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ πεμφθεῖσα « Συγχαίρω κἀγὼ ὑμῖν , ἀδελφοὶ ἀγαπητοί , ὅτι τὸν ν καρπὸν τῆς ἑαυτῶν πίστεως ἐπ´ ὀφθαλμοῖς λοιπὸν ὁρᾶτε · τοῦτο γὰρ ἀληθῶς ἄν τις ἴδοι γενόμενον ἐπὶ τοῦ ἀδελφοῦ καὶ συνεπισκόπου μου Ἀθανασίου · ὃν διὰ τὴν καθαρότητα τοῦ βίου , καὶ διὰ τὰς ὑμετέρας εὐχας , ὁ Θεὸς ὑμῖν ἀποδίδωσιν . Ἐκ δὴ τούτου συνορᾷν ἕστι καθαρὰς ὑμῶν καὶ μεστάς ἀγάπης ἀεὶ τὰς εὐχὰς ἀνενηνοχέναι πρὸς τὸν Θεόν . Μνήμονες γὰρί ὄντες τῶν οὐρανίων ἐπαγγελλιῶν , καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης , ἣν ἐκ τῆς διδασκαλίας τοῦ προειρημένου ἀδελφοῦ μου ἐπαιδεύθητε , ἔγνωτε ἀληθῶς , καὶ κατὰ τὴν προσοῦσαν ὑμῖν ὀρθὴν πίστιν κατειλήφατε τοῦτο , ὡς οὐκ ἂν εἰς τέλος οὗτος ἀφ´ ὑμῶν ἀποσχοινισθήσεται , ὃν ἐν ταῖς θεοσεβέσιν ὑμῶν ψυχαῖς ἐσχήκατε ὡς παρόντα ἀεί . οὐκοῦν οὐ πολλῶν μοι χρεία λόγων πρὸς ὑμᾶς ἑπιστέλλοντι · ὅσα γὰρ ὑμῖν λέλεκται παρὰ ἐμοῦ , ταῦτα ἡ ὑμετέρα πίστις προὔλαβε · καὶ πεπλήρωται κατὰ Χριστοῦ χάριν τὰ τῆς κοινῆς ὑμῶν πάντων εὐχῆς . Συγχαίρω τοίνυν ὑμῖν , πάλιν γὰρ ἐρῶ , ὅτι τὰς ψυχὰς ἀκαταμαχήτους ἐν τῇ πίστεο πετηρήκατε . Καὶ αὐτῷ δὲ τῷ ἀδελφῷ μου Ἀθανασίυ οὐκ ἔλαττον συγχαίρω · ὅτι καίπερ πάσχοων πολλὰ λυπηρὰ , οὐδὲ μίαν ὥραν ἐπιλήσμων γέγονε τῆς ὑμετέρας ἀγάπης καὶ τοῦ ὑμετέρου πόθου . Εἰ γὰρ καὶ τῷ σώματι πρὸς καιρόν ἔδοξεν ἀφ´ ὑμῶν ἀφελκυσθῆναι , ἀλλὰ τῷ πνεύματι διὰ παντὸς ὡς συνὼν ὑμῖν διῆγε · καὶ ἔγωγε , ἀγαπητοὶ , τὸν γενόμενον κατ´ αὐτοῦ πάντα πειρασμὸν οὐκ ἄδοξον ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι Καὶ γὰρ καὶ ἡ ὑμετέρα καὶ ἡ τούτου πίστις ἐγνώσθη πᾶσι καὶ δεδοκίμασται · εἰ γὰρ μὴ τοσαῶτα συμβεβήκει , τίς ἂν ἐπίστεσεν , ἢ ὑμᾶς τοσαύτην κρίσιν καὶ τοσαύτην ἀγάπην περὶ τὸν τηλικοῦτον ἐπίσκοπον ἔχειν , ἢ ἐκεῖνον τοσαύταις ἀρεταῖς πεοιβεβλῆσθαι ; δι´ ἂς καὶ τῆς ἐν οὐρανοῖς ἐλπίδος οὐκ ἀλλότριος γένοιτο . Ἑπέτυχε τοίνυν οἷῳ δήποτε τρύπῳ καὶ ἐν τῷ νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι καὶ ὁμολογίας ἔνδοξον μαρτύριον . Διαφόρως γὰρ κατά τε γῆν καὶ καπὰ θάλασσαν πολλὰ χειμασθείς , τὴν σκευῶρίαν ᾶσαν τῆς Ἀρειανῆς αἱρέσεως κατεπάτηση καὶ πολλάκις διὰ φθόνον καὶ εἰς κίνδυνον ἐπιβολευθείς , κατεφρόνησεθανάτου , γρουρούμενος ὑπὸ τοῦ παντοκράτορος
Lemmas: Ἴ . θάω , καί ὁ εὐχή ἐπιτυγχάνω . πρός δέ πλήρης διήγησις Ἀχήταν ὁ διάκονος ἀποστέλλω · παρά οὖον δύναμαι μανθάνω ὁ τε ἡμέτερος Ψυχή ὁ προαίρεσις , καί ὅτι οὗτος ὅς εὖχος τυγχάνω δύναμαι . » ἐν Ἀκύλιος τοίνυν δέχομαι Ἀθανάσιος ὁ ἐπιστολή , ἐκεῖσε γάρ ποιέω ὁ διατριβή , συντάσσω Ἰούλιος , εἰς Ῥώμη ἀφικνέομαι . καί πολύς ἐκεῖνος καί Ῥωμαῖος ἐνίημι χαρά , δείκνυμι ὁ γράμμα Ροντό γάρ καί ὁ ὁ ἠώς κράτος ὁ πίστις ὁμοφρονέω , φιλόφρων οὗτος μετακαλέω Ἀθανάσιος . ἐφοδιάζω δέ οὗτος Ἰούλιος ὅς χρή , καί γράμμα δις αὐτός ὁ ὁ Ἀλεξάνδρεια πέμπω κλῆρος τε καί λαός , δις ὅς συνήδομαι δείκνυμι καί χαίρω ὁ ἐπάνοδος ὁ τοσοῦτος ἀρχιερεύς . ὡς δέ πρός λέξις ἀγορεύω · ΚΕ . κβʹ . Ἐπιστολή Ἰούλιος Ῥώμη ὑπέρ ὁ ἅγιος Ἀθμνρσίρυ ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια πέμπω « συγχαίρω ἐγώ σύ , ἀδελφός ἀγαπητός , ὅτι ὁ Ν καρπός ὁ ἑαυτοῦ πίστις ἐπι ὀφθαλμός λοιπός ὁράω · οὗτος γάρ ἀληθής ἄν τις ὁράω γίγνομαι ἐπί ὁ ἀδελφός καί συνεπισκοπέω ἐγώ Ἀθανάσιος · ὅς διά ὁ καθαρότης ὁ βίος , καί διά ὁ ὑμέτερος εὐχή , ὁ θεός σύ ἀποδίδωμι . ἐκ δή οὗτος συνοράω εἰμί καθαρός σύ καί μεστός ἀγάπη ἀεί ὁ εὐχή ἀναφέρω πρός ὁ Θεός . Μνήμων γάριος εἰμί ὁ οὐράνιος ἐπαγγέλλω , καί ὁ πρός αὐτός ἀγάπη , ὅς ἐκ ὁ διδασκαλία ὁ προερέω ἀδελφός ἐγώ παιδεύω , γιγνώσκω ἀληθής , καί κατά ὁ πρόσειμι σύ ὀρθός πίστις καταλαμβάνω οὗτος , ὡς οὐ εἄν εἰς τέλος οὗτος ἀφή σύ ἀποσχοινίζω , ὅς ἐν ὁ θεοσεβής σύ Ψυχή ἔχω ὡς πάρειμι ἀεί . οὐκοῦν οὖον πολύς ἐγώ χρεία λόγος πρός σύ ἐπιστέλλω · ὅσος γάρ σύ λέγω παρά ἐγώ , οὗτος ὁ ὑμέτερος πίστις προλαμβάνω · καί πληρόω κατά Χριστός χάρις ὁ ὁ κοινός σύ πᾶς εὐχή . συγχαίρω τοίνυν σύ , πάλιν γάρ εἴρω , ὅτι ὁ ψυχή ακαταμάχητος ἐν ὁ πίπτω πετηρήκατε . καί αὐτός δέ ὁ ἀδελφός ἐγώ Ἀθανάσιος οὐ μικρός συγχαίρω · ὅτι καίπερ πάσχος πολύς λυπηρός , οὐδέ εἷς ὥρα ἐπιλήσμων γίγνομαι ὁ ὑμέτερος ἀγάπη καί ὁ ὑμέτερος πόθος . εἰμί γάρ καί ὁ σῶμα πρός καιρός δοκέω ἀφή σύ ἀφέλκω , ἀλλά ὁ πνεῦμα διά πᾶς ὡς σύνειμι σύ διάγω · καί ἔγωγε , ἀγαπητός , ὁ γίγνομαι κατ´ αὐτός πᾶς πειρασμός οὐ ἄδοξος ἡγέομαι γίγνομαι καί γάρ καί ὁ ὑμέτερος καί ὁ οὗτος πίστις γιγνώσκω πᾶς καί δοκιμάζω · εἰμί γάρ μή τοσαωτης συμβαίνω , τίς εἄν πιστέω , ἢ σύ τοσοῦτος κρίσις καί τοσοῦτος ἀγάπη περί ὁ τηλικόσδε ἐπίσκοπος ἔχω , ἢ ἐκεῖνος τοσοῦτος ἀρετή ἐπιβάλλω ; δις ὅς καί ὁ ἐν οὐρανός ἐλπίς οὐ ἀλλότριος γίγνομαι . ἐπιτυγχάνω τοίνυν οἶος δήποτε τρυπάω καί ἐν ὁ νῦν καί ἐν ὁ μέλλω καί ὁμολογία ἔνδοξος μαρτύριον . διάφορος γάρ κατά τε γῆ καί κάπη θάλασσα πολύς χειμάζω , ὁ σκευωρία ἁνδάνω ὁ αρειανός αἵρεσις καταπάτηση καί πολλάκις διά φθόνος καί εἰς κίνδυνος ἐπιβουλεύω , καταφρονέω , γρουρεω ὑπό ὁ παντοκράτωρ