cogPG.PG146 373
αἱ ΟΑΙΟΤ ΧΙvΙ ΚΕΦΑΛ . Μϛʹ . Περὶ Μαυδας τῇς ἐξ Ἀράβων · ὅπως μετὰ Ῥομαίων μάχην ἄρασα , αὖθις ἐπὶ σπονδὰς ἐχώρει · καὶ περὶ τοῦ πρώτου ἐπισκόπου ἀὐτῶν Μωσέως . Καὶ γὰρ τοῦ Σαρακηνῶν κατάρχοντος τεθνηκότος . αἱ πρὸς Ῥωμαίους σπονδαὶ διελύοντο . Καὶ δὴ ΜαυΤα ἡ αὐτοῦ γαμετὴ τὴν τοῦ ἔθους ἐπιτροπὴν ἔχουσα , οινίκην τε καὶ Παλαιστίνην καὶ τὰ πρὸς Αἵγυπτον ἐξ εὐωνύμων τοῖς τὸν Νεῖλον ἀναπλέουσι κατὰ τὸ Ἀράβιον καλούμενον κλίμα ἐπιοῦσα , ἐδήου . Ὁ δὲ πόλεμος , οὐχ ὡς παρὰ γυναικὸς δῆθεν ἐσκευασμένος . ῥᾷστος ἦν · καὶ γάρ φασι μεγίστην τε καὶ καρτερὰν , εἴπερ ποτὲ , καὶ ταύτην συρραγῆναι τὴν μάχην Ῥωμαίοις · καὶ ἐς τόσον δέους ἐλθεῖν , ὡς καὶ τῶν κατὰ τὴν ἕω ταγμάτων τὸν ἐξηγούμενον οὐμμαχον τὸν ἐν Φουίκῃ στρατηγὸν μετακαλέσασθαι συλλαβεῖν Τὸν δὲ γελάσαι μὲν τὴν κλῆσιν , καὶ ἀπόμαχον γενέσθαι συμβουλεῦσαι τὸν κεκληκότα · τῆς δὲ παρατάξεως γενομένης Μαυτας ἀντιστρατηνοθ σης τραπῆναι τὸν τῶν ἀνατολικῶν ἐξηγούμενον , καὶ μόλις διασωθῆναι παρὰ τῶν Παλαιστινῶν καὶ τῶν ἐν φοινίκῃ στρατιωτῶν . Ἐπεὶ γὰρ οἷδεν ἐκεῖνον φεύΚγοντα προτροπάδην , ἔξω μάχης ἑστάναι , ὥσπερ ἦν ποοστεταγμένον , εὔηθες ᾤετο . Καὶ δὴ προσβαλὼν , καπά σθόωα προσυπήντα τοῖς Ἄραψι · τῷ δὲ καιρὸν ἐδίδου φεύγειν ἐν ἀσφαλεῖ . Λὐτὸς δὲ ἠρέμα ἀναχωρῶν , ἀφίει καὶ φεύγων τὰ βέλη , καὶ τοὺς πολεμίους εἰστρέχοντας , τοῖς βέλεσιν ἀπεκρούετο · ἃ δὴ καὶ πολλοῖς ἐπὶ μακρὸν διὰ μνήμης ἦσαν · Σαρακηνοὶ δὲ´ καὶ ἐν μέλεσιν ᾖδον . σφοδρᾶς δὲ τῆς μάχης ἐπικειμένης , ὀεῖν ἐδκει πρεσβείαν ὑπὲρ εἰρήνης πρὸς Μαυταν · ποτεῖν . Τὴν δ´ ὑπερφρονοῦσαν , τὰ μὲν πρῶτα μὴ καταδέχεσθαι τὰς Ῥωμαῖκὰς σπονδάς · αὰ ἡμέτερα δὲ μυηθεῖσαν , ἐς ὕστερον δέξασθαι , εἴγε καὶ ὁ τηνικάδ´ ἐν ταῖς πέλας ἐρήμοις φιλοσοφῶν Μωσῆς ἐπίσκοπος τοῖς ὑ τὸ τὴν ἀρχήν αὐτῆς χειροτονηθείη , ἀνὴρ ἀρετῇ καὶ ἀκριβείᾳ βίου , σημείοις καὶ τέρασι πολλοῖς διαλάμπων . Τοῦ δὲ βασιλέως μηνύσαντος οἷς ἐπιτέτραπτο ἡ τῶν ἐνθάδε ἡγεμονία , συνελαμβάνετο Μωϋσῆς , καὶ ἐπὶ χειροτονίαν παρὰ τὸν τηνικαῦτα τὴν Ἀλεξάνδρου λαχόντα Λούκιον ἤγετο . Ὁ δὲ παῤῥησίᾳ πάντων , « Ἐπίσχες , ἔφη · οὐ γὰρ ἀξίως ἔχω , ὄνομα καὶ τιμὴν ἀρχιερωσύνης κληροῦσθαι . Εἰ δʹ ἄρα μοι καὶ ἀναξίως ἔχοντι τοῦτ´ ἐπινεύσι Θεὸς , τοῦτον ἐπιμαρτύρομαι ὡς οὐκ ἄρα μοι τὰς σὰς αὐτὸς χεῖρας ἐπιβαλεῖς , αἵμασι καὶ λύθροις πεφυρμένας ἀγίων ἀνδρῶν . » Πρὸς δὲ ταῦτα ὁ Λούκιος μὴ ὅσια ποιεῖν ἔλεγε , πρὶν μαθεῖν σὸν ἐκείνου πίστιν . ἀποσειόμενον . Εἰ ὃὲ λόγος διαβολῆς , κριτὴν γενέσθαι , καὶ τὰ κατ´ αὐτὸν ἀκούειν προύτρέπετο . Μωσῆς δὲ , « Ἀλλὰ σαφῆ τὴν σὴν πίατιν δείννυσιν ἡ τῶν ἐπισκόπων καὶ πρεσβυτέρων ὑπερορία , καὶ ὅσοι ἐν μετάλλοις πικρῶς τὸ ζῇν διανύουσι . Καί γε σὺ ἐκεῖνα , οἶμαι , Χριστοῦ γνωρέαματα
Lemmas: ὁ Ο Ι ΚΕ . μϛʹ . περι μαυδαις ὅς ἐκ Ἄραψ · ὅπως μετά ῥομαῖον μάχη ἀείρω , αὖθις ἐπί σπονδή χωρέω · καί περί ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος αὐτός Μωσῆς . καί γάρ ὁ Σαρακηνός κατάρχω θνῄσκω . ὁ πρός Ῥωμαῖος σπονδή διαλύω . καί δή Μαυ ὁ αὐτός γαμετή ὁ ὁ ἔθος ἐπιτροπή ἔχω , οινικη τε καί Παλαιστίνη καί ὁ πρός Αἴγυπτος ἐκ εὐώνυμος ὁ ὁ Νεῖλος ἀναπλέω κατά ὁ Ἀράβιος καλέω κλίμα ἔπειμι , δήω . ὁ δέ πόλεμος , οὐ ὡς παρά γυνή δῆθεν σκευάζω . ῥᾴδιος εἰμί · καί γάρ φημί μέγας τε καί καρτερός , εἴπερ ποτέ , καί οὗτος συρρήγνυμι ὁ μάχη Ῥωμαῖος · καί εἰς τόσος δέος ἔρχομαι , ὡς καί ὁ κατά ὁ ἠώς τάγμα ὁ ἐξηγέομαι οὐμμαχον ὁ ἐν φοβικός στρατηγός μετακαλέω συλλαμβάνω ὁ δέ γελάω μέν ὁ κλῆσις , καί ἀπόμαχος γίγνομαι συμβουλεύω ὁ καλέω · ὁ δέ παράταξις γίγνομαι μαυος ἀντιστρατέω σός τρέπω ὁ ὁ ἀνατολικός ἐξηγέομαι , καί μόλις διασῴζω παρά ὁ Παλαιστινός καί ὁ ἐν Φοινίκη στρατιώτης . ἐπεί γάρ οἶδα ἐκεῖνος φευκγοειντα προτροπάδην , ἔξω μάχη ἵστημι , ὥσπερ εἰμί ποοστεταγμένον , εὐήθης οἴομαι . καί δή προσβάλλω , κάπη σθόωα προσυπήντα ὁ Ἄραψ · ὁ δέ καιρός δίδωμι φεύγω ἐν ἀσφαλής . Λυτός δέ ἠρέμα ἀναχωρέω , ἀφίημι καί φεύγω ὁ βέλος , καί ὁ πολέμιος εἰστρέχω , ὁ βέλος ἀποκρούω · ὁ δή καί πολύς ἐπί μακρός διά μνήμη εἰμί · Σαρακηνός δέ καί ἐν μέλος ἀείδω . σφοδρός δέ ὁ μάχη ἐπίκειμαι , ὄζω ἐκδέω πρεσβεία ὑπέρ εἰρήνη πρός μαυος · ποτέω . ὁ δδʹ ὑπερφρονέω , ὁ μέν πρῶτος μή καταδέχομαι ὁ ρωμαικαι σπονδή · ἀάω ἡμέτερος δέ μυέω , εἰς ὕστερος δέχομαι , εἰ καί ὁ τηνικάδ´ ἐν ὁ πέλας ἐρῆμος φιλοσοφέω Μωσῆς ἐπίσκοπος ὁ ὑ ὁ ὁ ἀρχή αὐτός χειροτονέω , ἀνήρ ἀρετή καί ἀκρίβεια βίος , σημεῖον καί τέρας πολύς διαλάμπω . ὁ δέ βασιλεύς μηνύω ὅς ἐπιτρέπω ὁ ὁ ἐνθάδε ἡγεμονία , συλλαμβάνω Μωϋσῆς , καί ἐπί χειροτονία παρά ὁ τηνικαῦτα ὁ Ἀλέξανδρος λαγχάνω Λούκιος ἄγω . ὁ δέ παρρησία πᾶς , « ἐπέχω , φημί · οὖον γάρ ἀξίως ἔχω , ὄνομα καί τιμή ἀρχιερωσύνη κληρόω . εἰμί δέ ἄρα ἐγώ καί ἀνάξιος ἔχω τοῦτος ἐπίνευσις θεός , οὗτος ἐπιμαρτύρομαι ὡς οὐ ἄρα ἐγώ ὁ σός αὐτός χείρ ἐπιβάλλω , αἷμα καί λύθρον φύρω Ἀγίων ἀνήρ . » πρός δέ οὗτος ὁ Λούκιος μή ὅσιος ποιέω λέγω , πρίν μανθάνω σός ἐκεῖνος πίστις . ἀποσείω . εἰμί οεʹ λόγος διαβολή , κριτής γίγνομαι , καί ὁ κατ´ αὐτός ἀκούω προτρέπω . Μωσῆς δέ , « ἀλλά σαφής ὁ σός πία δείννυσιν ὁ ὁ ἐπίσκοπος καί πρέσβυς ὑπερορία , καί ὅσος ἐν μέταλλον πικρός ὁ ζάω διανύω . καί γε σύ ἐκεῖνος , οἴομαι , Χριστός γνωρέαματα