cogPG.PG146 554
κατελάμβανεν . Καὶ παρὰ τὸν ἐπίσκοπον γενόμενος Ἀττικὸν , τὰ καθ´ ἑαυτὸν ἀπωδύρετο , ὡς παρὰ σοὺς εἰωθότας καὶ κειμένους τῇ καθόλου Ἐκκλησία νόμους τοῦ θρόνου ἀπελαθείς . Ἀττικὸς δ´ ἐν νῷ θέμενος πρᾶγμα πρὸς λυσιτέλειαν τῇ Ἐκκλησίᾳ γενόμενον , εἰ καί τι τέως παράλογον ἐπεμίγνυτο , ἐκεῖνον μὲν τοῖς παραμυθητικοῖς ἐμάλαττε λόγοις , καὶ τουλοιποῦ παρῄνει τὴν ἐν ἡσυχίᾳ μᾶλλον ἀσπάζεσθαι βιοτὴν , εἰσηγούμενος τὰ κοινὰ τῶν ἰδίων μάλιστα προτιμᾷν . Τῷ δ´ Ἀγαπητῷ γράφει μάλιστα κυρῶν αὐτῳ τὴν ἐπισκοπὴν , ἐν δευτέρῳ τιθέμενος , ὅσα λυπηρὰ ὑφορᾶσθαι συνέβαινεν ἐκ τῆς ἀπεχθείας Θεοδοσίου . Ἐν μὲν δὴ τοῦτο λίαν ὡφέλιμον ἐπὶ τῶν Ἀττικοῦ χρόνων τῇ Ἐκκλησίᾳ ἐπισυνέβη . ΚΕΦΑΛ . ΠΩʹ . Περὶ τοῦ βαπτισθέντος Ἐβραίου παραλυτικοῦ καὶ ἀθρόον ἰαθέντος ἐπὶ τῆς ἱερατείας Ἀττικοῦ τοῦ ἐπισκόπου τῆς Κωναταντίνοι » Οὐ μὴν ἀλλ´ οὐδὲ θαυμάτων ἐξαισίων ἢ ἰάσεων παραδόξων ἄμοιρος ἡ τῶν τότε πραγμάτων κατάστασις ἦν . Καὶ γάρ τις Ἰουδαῖος ἐκ πολλῶν ἐτῶν παράλυτος γεγονὼς , ἐπὶ κλίνης φόρτος οἷον κατέκειτο . Ἐπεὶ γοῦν καὶ εὐχὴ Ἰουδαϊκὴ πᾶσα καὶ ἰατρῶν τέχνη παρῃτεῖτο ἐκείνῳ τὸ ζῇν , τέλος ἅπασιν ἀπειπών , νοῦν ἀνελάμβανε θεῖον τῷ Χριστιανικῷ βαπτίσματι προσελθεῖν , ἐλπίσας δὴ τούτῳ μόνῳ τουλοιποῦ πρὸς βοήθειαν προσήκοντι χρήσασθαι τῷ φαρμάκῳ . Ὡς δ´ ἀνηγγέλη τοῦτο τῷ Ἀττικῷ , κατηχήσας ὡς ἔθος , καὶ τὴν εἰς Χριστὸν ἐλπίδα καλῶς εὐαγγελισάμενος , οὔτω κλίνης ἔχοντα , κελεύει περὶ τὴν ἱερὰν ἀπάγεσθαι κολυμβήθραν . Ὁ δὲ εἰλικρινεῖ πίστει τὴν τοῦ βαπτίσματος χάριν προσειληφὼς , τῷ βαπτιστηρίῳ ἐπαφῆκε τὴν νόσον εὐθὺς ὑγιὴς ὅλος ἐκεῖθεν ἀναδραμών , ὡς μηδέν τι τοῦ λοιποῦ περιφέρειν τῷ σώματι τῆς προτέρας ἐκείνης καὶ πολλῷ χρόνῳ ἐνοικουρούσης λύμης τῆς παραλύσεως . Τοιαύτην δύναμιν ὁ παντοδύναμος Κύριος τῇ τοῦ βαπτίσματος χάριτι καὶ τότε παρὰ δόξαν ἐνῆκε · δι´ ἡν πολλοὶ μὲν Ἑλλήνων ἡμῖν προσεῤῥύησαν βαπτισθέντες . Τοῖς γε μὴν Ἰουδαίοις καθάπαξ σημεῖα ἐπιζητοῦσιν οὐδὲ τὸ προδήλως γινόμενον ἔπειθε . Τοιαῦτα τεράστια καὶ τότε Χριστὸς τοῖς ἀνθρώποις ἔτι παρεῖχεν ὁρᾷν . Οἱ δὲ πολλοὶ , καὶ τούτων γινομένων , ὅμως ταῖς οἰκείαις μοχθηρίαις καὶ αὖθις οἷάπερ χοῖροι ἐκαλινδοῦντο . Οὐ γάρ τοι μόνον ἐκεῖνοι τοῖς παραδόξως γενομένοις ἠπίστουν , ἀλλὰ δὴ καὶ ὅσοι ἐρεσχελεῖν ἐσχηκότες ἔθος , κἀκείνοις ἕπεσθαι , ἐφάμιλλα φρονοῦντες ἠπέγχοντο . ΚΕΦΑΛ . ΠΓ´ Περὶ τῆς Ναυατιαιῶν καὶ Ἀρειανῶν δαδοχῆς · καὶ οἷαι ταραχαὶ καὶ τούτοις ἐγένοντο διὰ Σαββάτιον τον παραλόγως ἐπισκοπήσαντα . Καὶ γὰρ Σαββάτιος ἐκεῖνος οὗ καὶ ἄνωθεν μνείαν ἐποιησάμην , μὴ ἐπὶ τῆς οἰκείας τάξεως μένειν ΟΑΓΒΤ ΧΙΙi ..
Lemmas: καταλαμβάνω . καί παρά ὁ ἐπίσκοπος γίγνομαι Ἀττικός , ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἀποδύρομαι , ὡς παρά σός εἴωθα καί κεῖμαι ὁ καθόλου ἐκκλησία νόμος ὁ θρόνος ἀπελαύνω . Ἀττικός δδʹ ἐν νάω τίθημι πρᾶγμα πρός λυσιτέλεια ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , εἰμί καί τίς τέως παράλογος ἐπιμείγνυμι , ἐκεῖνος μέν ὁ παραμυθητικός μαλάσσω λόγος , καί τουλοιπος παραινέω ὁ ἐν ἡσυχία μᾶλλον ἀσπάζομαι βιοτή , εἰσηγέομαι ὁ κοινός ὁ ἴδιος μάλιστα προτιμάω . ὁ δδʹ Ἀγαπητός γράφω μάλιστα κυρόω αὐτός ὁ ἐπισκοπή , ἐν δύο τίθημι , ὅσος λυπηρός ὑφοράω συμβαίνω ἐκ ὁ ἀπέχθεια Θεοδόσιος . ἐν μέν δή οὗτος λίαν ὠφέλιμος ἐπί ὁ Ἀττικός χρόνος ὁ ἐκκλησία ἐπισυμβαίνω . ΚΕ . πῶυ . περι ὁ βαπτίζω Ἑβραῖος παραλυτικός καί ἀθρόος ἰάομαι ἐπί ὁ ἱερατεία Ἀττικός ὁ ἐπίσκοπος ὁ κωναταντινοος » οὖον μήv ἀλ οὐδέ θαῦμα ἐξαίσιος ἢ ἴασις παράδοξος ἄμοιρος ὁ ὁ τότε πρᾶγμα κατάστασις εἰμί . καί γάρ τις Ἰουδαῖος ἐκ πολύς ἔτος παράλυτος γίγνομαι , ἐπί κλίνη φόρτος οἷος κατάκειμαι . ἐπεί γοῦν καί εὐχή Ἰουδαϊκός πᾶς καί ἰατρός τέχνη παραιτέομαι ἐκεῖνος ὁ ζάω , τέλος ἅπας ἀπολέγω , νόος ἀναλαμβάνω θέω ὁ Χριστιανικός βάπτισμα προσέρχομαι , ἐλπίζω δή οὗτος μόνος τουλοιπος πρός βοήθεια προσήκω χράω ὁ φάρμακον . ὡς δδʹ ἀναγγέλλω οὗτος ὁ Ἀττικός , κατηχέω ὡς ἔθος , καί ὁ εἰς Χριστός ἐλπίς καλῶς εὐαγγελίζω , οὐτάω κλίνη ἔχω , κελεύω περί ὁ ἱερά ἀπάγω κολυμβήθρα . ὁ δέ εἰλικρινής πίστις ὁ ὁ βάπτισμα χάρις προσλαμβάνω , ὁ βαπτιστήριον ἐπαφίημι ὁ νόσος εὐθύς ὑγιής ὅλος ἐκεῖθεν ἀνατρέχω , ὡς μηδείς τίς ὁ λοιπός περιφέρω ὁ σῶμα ὁ πρότερος ἐκεῖνος καί πολύς χρόνος ἐνοικουρέω λύμη ὁ παράλυσις . τοιοῦτος δύναμις ὁ παντοδύναμος Κύριος ὁ ὁ βάπτισμα χάρις καί τότε παρά δόξα ἐνίημι · δις ἐάν πολύς μέν Ἕλλην ἐγώ προσρέω βαπτίζω . ὁ γε μήv Ἰουδαῖος καθάπαξ σημεῖον ἐπιζητέω οὐδέ ὁ πρόδηλος γίγνομαι πείθω . τοιοῦτος τεράστιος καί τότε Χριστός ὁ ἄνθρωπος ἔτι παρέχω ὁράω . ὁ δέ πολύς , καί οὗτος γίγνομαι , ὅμως ὁ οἰκεῖος μοχθηρία καί αὖθις οἷος χοῖρος καλινδέομαι . οὖον γάρ ὅς μόνος ἐκεῖνος ὁ παράδοξος γίγνομαι ἀπιστέω , ἀλλά δή καί ὅσος ἐρεσχελέω ἔχω ἔθος , ἐκεῖνος ἕπω , ἐφάμιλλος φρονέω ἐπέχω . ΚΕ . ΠΓ´ περι ὁ Ναυατιαιῶν καί Ἀρειανός δοχή · καί οἷος ταραχή καί οὗτος γίγνομαι διά Σαββάτιος ὁ παράλογος ἐπισκοπέω . καί γάρ Σαββάτιος ἐκεῖνος ὅς καί ἄνωθεν μνεία ποιέω , μή ἐπί ὁ οἰκεῖος τάξις μένω ΑΒ Ἴ ..