cogPG.PG146 288
σαι καὶ ἀποστρόφως ἐκείναις ἔχειν κακῶς ἐκείνω τε νοουμέναις , ὅτι μὴ πάντες ὡς αὐτῷ γ´ ἐκείνῳ ἐδόκει , ἐνόησαν . Ἔοικε δὲ τὰ ἴσα καὶ αὐτὸς τῷ πατρὶ καὶ διδασκάλῳ Πορφυρίῳ παθεῖν · πληγὰς γὰρ ἐκεῖνος ἐν Καισαρείᾳ ὑπό τινων Χριστιανῶν ἐνεγκών , μὴ φέρων τὴν ὕβριν , οἷα μελαγχολήσας , ἐξόμνυται μὲν τὸν Χριστιανισμόν · τῷ δὲ εῶν πληγωσάντων μίσει , εἰς τὸ βλασφημεῖν Χριστὸν καὶ τὰς Χριστιανῶν ἐξεκυλίσθη Γραφάς · ὥς φησιν ἀ Παμφίλου Εὐσέβιος , ἀνατρέπων ἄριστα τὰς καθ´ ἡμῶν αὐτοῦ συγγραφάς . Ὁ δὲ Ἰουλιανὸς ὑπεροψίᾳ πλείστῃ κατὰ Χριστιανῶν τὴν ὁρμὴν ἐσχηκώς διὰ τοὺς ἀπλουστέρους , ἴσῳ πάθει πρὸς τὴν Πορφυρίου λύσῃ . σαν ἀπέκλινεν · καὶ ἄμφω τοιγαροῦν μετὰ γνώσεως ἐλόμενοι τὴν δυσσέβειαν , ἀποτρόπαιοι τὰς τῆς ἑκουσίου ἀμαρτίας εἰσπραττόμενοι δίκας . Ἐπεὶ δ´ ὁ Λιβάνιος ἐπιχλευάζων ὥσπερ , Τὸν ἐκ Παλαιστίνης , φησὶν , ἄνθρωπον , Θεόν τε καὶ Θεοῦ παῖδα ποιοῦσιν , ἔοικεν αὐτὸς ἐπιλελῆσθαι ὅπως ἐπὶ τέλει τοῦ εἰρημένου λόγου τὸν Ἰουλιανὸν ἀποθεοῖ , φάσκων οὕτως · Τὸν πρῶτον ἄγγελον τῆς τελευτῆς μικροῦ κατέλευσαν , ὡς Θεοῦ καταψευδόμενον · καὶ αὖθις μικρὸ εἰρηκώς · « Ὦ δαιμόνων μὲν , φησὶ , σὺ τρόφιμε , δαιμόνων δὲ μαθητὰ , δαιμόνων δὲ παρεδρευτάς » Γἰ καὶ ἄλλως οὗτος δῆθεν ἐνόει μὴ τὴν ὁμωνυμίαν ἐκ κλίνας , ὅμως ταῦτα λέγειν δοκεῖ , ἃ καὶ Χριστιανοὶ λέγοντες ὀνειδίζονται . Εἰ οὖν ἐπαίνων μόνον ἦν ἐκείνῳ φροντὶς , ἔδει τὴν ὁμώνυμον ἀπώσασθαι λέξιν , ὡώσπερ δῆτα καὶ ἀλλαχοῦ πεποιηκὼς φαίνεται · λοιδορηθεὶς γὰρ διὰ λέξιν , τῶν ἑαυτοῦ λόγων ἐξέωεν Ἀλλ´ ὅπως ὁ κατὰ Χριστὸν ἄνθρωπος θεολογεῖται · καὶ ὡς τὸ μὲν φαινόμενον ἄνθρωπος ἦν , Θεὸς δὲ τὸ νοούμενον · καὶ ἄμφω πάλιν ὅπως ἐστὶ καὶ ἄνθρωπος , ἄμφω Γραφαί τε θεῖαι ἀριδήλως διεξιᾶσι , καὶ Χριστιανῶν παῖδες ἴσασιν . Ἦλληνες δέ , πρὸ τοῦ πιστεῦσαι . πῶς ἂν εἰδεῖεν ; Προσίσταται γὰρ ἐκεῖνο θείῳ χρησθὲν Πνεύματι · Ἐὰν μὴ πιστεύσητε , οὐδὲ μὴ συνῆτε . Μᾶλλον μὲν οὗν αὐτοὺς καὶ ἐγκαλύπτεσθαι ἔδει , πολλοὺς ἀνθρώπων ἀποθεώσαντα - · καὶ ταῦτα τίνας ; εἴθε μὲν οὖν , κἂν εἰ δίκαιοι καὶ σώφρονες · ἢ τὸν τρόπον γε ἦσαν χρηστοί · νῦν δὲ τοὐναντίον ἅπαν , ἀδικίᾳ καὶ μέθῃ καὶ διαφθορᾷ , ζήσαντας . Δείκνυσι τοῦτο Ἡρακλῆς , καὶ Διόνυσος , καὶ Ἀσκληπιός · καθ´ ὡν συνεχῶς ὀμνὺς Λιβάνιος οὐκ αἰσχύνεται · ὧν τοὺς ἔρωτας καὶ τὴν περιττὴν φλυαρίαν εἰ καιρὸς ἐδίδου ἀπαριθμεῖσθαι , πλατὺς ἂν καὶ ἄσβεστος ἀνεῤῥάγη γέλως τοῖς σώφροσι . Πλὴν ἀποχρήσει τοῖς ἐθέλουσιν ὡς τάχος ἰδεῖν , ὅ τε Ἀριστοτέλους πέπλος , ὁ Διονύσου στέφανος , καὶ ὁ πολυμνήμων Ῥηγίνου , καὶ ὁ τῶν ποιητῶν χορὸς , οἳ
Lemmas: σός καί ἀπόστροφος ἐκεῖνος ἔχω κακῶς ἐκεῖνος τε νοέω , ὅτι μή πᾶς ὡς αὐτός γγʹ ἐκεῖνος δοκέω , νοέω . ἔοικα δέ ὁ ἴσος καί αὐτός ὁ πατήρ καί διδάσκαλος Πορφύριος πάσχω · πληγάς γάρ ἐκεῖνος ἐν Καισάρεια ὑπό τίνω Χριστιανός φέρω , μή φέρω ὁ ὕβρις , οἷος μελαγχολάω , ἐξόμνυμι μέν ὁ χριστιανισμός · ὁ δέ εἰμί πλήσσω μισέω , εἰς ὁ βλασφημέω Χριστός καί ὁ Χριστιανός ἐκκυλίνδω γραφή · ὅς φημί ὅς Πάμφιλος Εὐσέβιος , ἀνατρέπω ἀγαθός ὁ καθ´ ἐγώ αὐτός συγγραφή . ὁ δέ Ἰουλιανός ὑπεροψία πλεῖστος κατά Χριστιανός ὁ ὁρμή ἔχω διά ὁ απλός , ἴσος πάθος πρός ὁ Πορφύριος λύω . σάω ἀποκλίνω · καί ἄμφω τοιγάρ μετά γνῶσις αἱρέω ὁ δυσσέβεια , ἀποτρόπαιος ὁ ὁ ἑκούσιος ἁμαρτία εἰσπράσσω δίκη . ἐπεί δδʹ ὁ Λιβάνιος ἐπιχλευάζω ὥσπερ , ὁ ἐκ Παλαιστίνη , φημί , ἄνθρωπος , Θεός τε καί Θεός παῖς ποιέω , ἔοικα αὐτός ἐπιλανθάνομαι ὅπως ἐπί τέλος ὁ εἴρω λόγος ὁ Ἰουλιανός ἀποθεόω , φάσκω οὕτως · ὁ πρῶτος ἄγγελος ὁ τελευτή μικρός καταλεύω , ὡς Θεός καταψεύδομαι · καί αὖθις μικρός εἴρω · « ὦ δαίμων μέν , φημί , σύ τρόφιμος , δαίμων δέ μαθητός , δαίμων δέ παρεδρευος » γιά καί ἄλλως οὗτος δῆθεν νοέω μή ὁ ὁμωνυμία ἐκ κλίνη , ὅμως οὗτος λέγω δοκέω , ὁ καί Χριστιανός λέγω ὀνειδίζω . εἰμί οὖν ἔπαινος μόνος εἰμί ἐκεῖνος φροντίς , ἐσθίω ὁ ὁμώνυμος ἀπωθέω λέξις , ὡώσπερ δῆτα καί ἀλλαχοῦ ποιέω φαίνω · λοιδορέω γάρ διά λέξις , ὁ ἑαυτοῦ λόγος ἐξεάω Ἀλ ὅπως ὁ κατά Χριστός ἄνθρωπος θεολογέω · καί ὡς ὁ μέν φαίνω ἄνθρωπος εἰμί , θεός δέ ὁ νοέω · καί ἄμφω πάλιν ὅπως εἰμί καί ἄνθρωπος , ἄμφω γραφή τε θεῖος ἀρίδηλος διεξίημι , καί Χριστιανός παῖς οἶδα . Ἕλλην δέ , πρό ὁ πιστεύω . πῶς εἄν οἶδα ; προσίστημι γάρ ἐκεῖνος θεῖον χράω2 πνεῦμα · ἐάν μή πιστεύω , οὐδέ μή συνίημι . μᾶλλος μέν ἐν αὐτός καί ἐγκαλύπτω ἐσθίω , πολύς ἄνθρωπος ἀποθεόω - · καί οὗτος τίς ; εἴθε μέν οὖν , κἀν εἰμί Δίκαιος καί σώφρων · ἢ ὁ τρόπος γε εἰμί χρηστός · νῦν δέ ἐναντίος ἅπας , ἀδικία καί μέθη καί διαφθορά , ζάω . δείκνυμι οὗτος Ἡρακλῆς , καί Διόνυσος , καί Ἀσκληπιός · καθ´ ὡς συνεχῶς ὄμνυμι Λιβάνιος οὐ αἰσχύνω · ὅς ὁ Ἔρως καί ὁ περισσός φλυαρία εἰμί καιρός δίδωμι ἀπαριθμέω , πλατύς εἄν καί ἄσβεστος ἀναλέγω γέλως ὁ σώφρων . πλήν ἀποχράω ὁ ἐθέλω ὡς τάχος ὁράω , ὅς τε Ἀριστοτέλης πέπλος , ὁ Διόνυσος στέφανος , καί ὁ πολυμνήμων Ῥηγῖνος , καί ὁ ὁ ποιητής χορός , ἕ