cogPG.PG146 289
τὰ περὶ αὐτῶν συνταξάμενοι , λῆρον μᾶλλον ἢ θεολογίαν καταλελοίπασιν . Ὅτι δ´ Ἔλλησι μᾶλλον πράχειρον τὸ ἀνθρώπους ἀποθεοῦν , εἰ καὶ πέρα τοῦ δέοντος , ἀλλ´ οὖν ἀρκέσει καί τινων ὀλίγων ἐπιμνησθῆναι . Καὶ γάρ ποτε Ῥοδίοις συμφορᾷ περιπι . σοῦσιν ἐκήρυττεν ὁ χρησμὸς Ἄττυν , τὸν ἱερέα τῆς ἐν Φρυγίᾳ μανικῆς τελετῆς , ἀξιοῦν θεραπείας , καὶ οὕτω λύεσθαι , Ἐγὼ δὲ καὶ αὐτὸν τὸν χρησμὸν ὡς , εἶχεν ἐπὶ λέξεως παραθήσομαι · Ἃττυν ἰλάσκεσθε Θεὸν μέγαν ἁγνὸν Ἄδωνιν Εὔβιον , ὀλβιόδωρον , ἐθπλόκαιον Διόνισον Καὶ οὗτος μὲν ὁ χρησμός · τὸν Φρύγιον Ἄττιν , ὃν´ ἐκ μανίας ἐρωτικῆς ἑαυτὸν ἀποκόψαντα , Ἀδώνιδι καὶ Διονυσίῳ ἴσα τιμᾷ · τὸν δὲ Μακεδόνα Ἀλίξανδρον , ἡνίκα ἐπὶ τὴν Ἀσίαν διέβαινε , τὸ ἐν Πυθοῖ δαιμόνιον ἔχρη , τῶν Ἀμφικτυόνων Ἀλεξάνδρῳ χαριζομένων , τάδε · Ζῆνα Θεῶν ὕπατον , καὶ Ἀθηνᾶν Τριτονένειιν Τιμᾶτε · βροτέῳ τ´ ἐν σώματι κρυπτὸν ἄνακτα Ὅν Ζεὺς ἀρίσταις γοναῖς ἔσπειρεν ἀρωγὸν Ἐὺνομίης ὅνητοῖσιν Ἀλέξανδρον βασιλῆα . Τοῦτο μὲν ἴσως τὸ δαιμόνιον τὴν δυναστείαν κολακεῦον ἐθεοποίει · τὸ δὲ τοῦ πύκτου ΚΚλεομήδους πως ἂν παραδράμοιμι ; ὃν θεϊκῆς τιμῆς ἀξιώσαντες τοιόνδε καὶ περὶ αὐτοῦ ἐξέδωκαν τὸν χρησμόν · Ὑστατος ἡρώων Κλεομήδης Ἀστυπαλεεύς · Ῥν θυσίαις τιμᾶτε , ὡς μηκέτι θνητῶν ἐντα . Λι´ ὃν χρησμὸν , ὅ τε κύων Διογένης , καὶ Οἰνόμαος ὁ φιλόσορος τῆς ἐν Πυθίᾳ μαντείας περιεφρόνησαν · οἱ δὲ Κυζικηνοὶ τὸν βασιλέα Ἀδριανὸν τρισκαιδέκατον θεὸν ἀνηγόρευσαν . Οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ αὐτὸς Ἀδριανὸς Ἀντίνοον τὸν ἐαυτοῦ ἐρώμενον ὰπεθέωσε . Ταῦτα μὲν οὗν ὁ τῶν σοφιστῶν ἄριστος Αιβάνιος διασύρει , καὶ γέλωτα καὶ φλήναφον ἤγηται . Καὶ ταῦτα εἴπερ τις μάλιστα εἰδὼς τοὺς χρησμοὺς , καὶ τὸ μονόβιβλον ὃ εἰς τὸν Ἀλεξάνδρου βίον ἀπέγραψαν οἱ Ἀλεξανδρεῖς . Ὁ δὲ οὐκ ἐγκαλύπτεται πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἀποθεῶν καὶ Πορφύριον · προκρίνων τὰ τοῦ βασιλέως τῶν ἐκείνου βιβλίων . Καὶ ταῦτα διεξῆλθον , εἰ καὶ παρεκβατικώτερον διὰ τὴν ὕβριν Λιβανίου τοῦ σοφιστοῦ , ἢν κατὰ τῆς ἡμετέρας ἐξηρεύξατο πίστεως · κἂν ἐς ὕστερον καὶ τοῦτον λόγος ἔχῃ , ταῖς συνουσίαις Βασιλείου τοῦ θεοῤῥήμονος τὴν οἰκείαν δεισιδαιμονίαν καταλιπεῖν , καὶ τὰ Χριστιανῶν ἑλέσθαι .
Lemmas: ὁ περί αὐτός συντάσσω , λῆρος μᾶλλον ἢ θεολογία καταλείπω . ὅτι2 δδʹ Ἕλλην μᾶλλον πράχειρον ὁ ἄνθρωπος ἀποθεόω , εἰμί καί πέρα ὁ δήω , ἀλ οὖν ἀρκέω καί τίνω ὀλίγος ἐπιμιμνήσκομαι . καί γάρ ποτός Ῥόδιος συμφορά περιπι . σέω κηρύσσω ὁ χρησμός Ἄτυς , ὁ ἱερεύς ὁ ἐν Φρυγία μανικός τελετή , ἀξιόω θεραπεία , καί οὗτος λύω , ἐγώ δέ καί αὐτός ὁ χρησμός ὡς , ἔχω ἐπί λέξις παρατίθημι · Ἄτυς ἱλάσκομαι θεός μέγας ἁγνός Ἄδωνις Εὔβιος , ὀλβιόδωρος , εθπλοκαιω διονισος καί οὗτος μέν ὁ χρησμός · ὁ Φρύγιος Ἄττις , ὅς ἐκ μανία ἐρωτικός ἑαυτοῦ ἀποκόπτω , Ἄδωνις καί Διονύσιος ἴσος τιμάω · ὁ δέ Μακεδών Ἀλίξανδρον , ἡνίκα ἐπί ὁ Ἀσία διαβαίνω , ὁ ἐν Πυθώ δαιμόνιον χράω , ὁ Ἀμφικτύων Ἀλέξανδρος χαρίζομαι , ὅδε · Ζεύς θεός ὕπατος , καί Ἀθηνᾶ Τριτονένειιν τιμάω · βρότειος τ ἐν σῶμα κρυπτός ἄναξ ὅς Ζεύς ἀγαθός γονεύς σπείρω ἀρωγός ευνοεις ονητοις Ἀλέξανδρος βασιλεύς . οὗτος μέν ἴσως ὁ δαιμόνιον ὁ δυναστεία κολακεύω θεοποιέω · ὁ δέ ὁ πύκτης Κλεομήδης πως εἄν παρατρέχω ; ὅς θεῖος τιμή ἀξιόω τοιόσδε καί περί αὐτός ἐκδίδωμι ὁ χρησμός · ὕστερος ἥρως Κλεομήδης Ἀστυπαλεεύς · ρ θυσία τιμάω , ὡς μηκέτι θνητός Έντα . Λι ὅς χρησμός , ὅς τε κύω Διογένης , καί Οἰνόμαος ὁ φιλόσορος ὁ ἐν Πυθία μαντεῖος περιφρονέω · ὁ δέ Κυζικηνός ὁ βασιλεύς ἀδριανός τρισκαιδέκατος θεός ἀναγορεύω . οὖον μήv δέ ἀλλά καί αὐτός ἀδριανός Ἀντίνοος ὁ ἑαυτοῦ ἐράω ἀποθεόω . οὗτος μέν ἐν ὁ ὁ σοφιστής ἀγαθός Αιβάνιος διασύρω , καί γέλως καί φλήναφος ἡγέομαι . καί οὗτος εἴπερ τις μάλιστα εἰδοί ὁ χρησμός , καί ὁ μονόβιβλον ὅς εἰς ὁ Ἀλέξανδρος βίος ἀπογράφω ὁ Ἀλεξανδρεύς . ὁ δέ οὐ ἐγκαλύπτω πρός ὁ εἴρω ἀποθεόω καί Πορφύριον · προκρίνω ὁ ὁ βασιλεύς ὁ ἐκεῖνος βιβλίον . καί οὗτος διεξέρχομαι , εἰμί καί παρεκβατικώτερον διά ὁ ὕβρις Λιβάνιος ὁ σοφιστής , εἄν κατά ὁ ἡμέτερος ξηρεύγω πίστις · κἀν εἰς ὕστερος καί οὗτος λόγος ἔχω , ὁ συνουσία Βασίλειος ὁ θεοῤῥήμονος ὁ οἰκεῖος δεισιδαιμονία καταλείπω , καί ὁ Χριστιανός αἱρέω .