cogPG.PG146 167
ΑΡΟΓ ΧΧΓΝ ἐκεῖσε ἐκκλησίας τὰς ἱερὰς ἡνίας τότε διεῖπε Λεόντιος . Μεθ´ ὃ γὰρ Εὐστάθιος εἰς φυγαδείαν ἠλαύνετο , ὡς διείληπται , πρῶτος ἐπέβη τοῦ θρόνου Εὐφρόν ὤν , Ἀυ Πλάκητος διεδέξατο · τὸν δὲ Στέφανος · ὃς πονηρὰν συσκευὴν διά τινος τῶν αὐτῷ προσηκόντων ὡμοτάτου καὶ τρόπον καὶ τὴν ψυχὴν , Ὅναγρος ἦν αὐτοῦ ὄνομα , ἐξαρτύσας τοῖς ἐκ Ῥώμης ἥκουσι πρέσβεσι παρὰ Κώνστα , ὃς τὰς αὐτὰς ὠδῖνας Κωνσταντίῳ διέλυσεν , ὑπὲρ Ἀθανασίου πεμφθεῖσιν Εὐφράτας δὲ καὶ Πικέντιος ὡνομάζοντο , ἐπίσκοποι δ´ ἦσαν , ὑπὸ Κωνσταντίῳ δικάζοντι , ὡς ἀνάξιος τοῦ θρόνου κριθείς , ἀπεῤῥίφη . Δυσμεναίνων γὰρ τῇ ἀληθείᾳ , παντοδαπαῖς περιέβαλε συμφοραῖς , οἷ τῶν ὀρθῶν δογμάτων ἀντείχοντο · αἰκίζων τε καὶ προπηλακίζων ἦγε διὰ τῆς ἀγορᾶς , ἐπιὼν ταῖς οἰκίαις , οὐκ ἄνδρας μόνον , ἀλλὰ καὶ γυναῖκας αἰδοῖ καὶ σεμνότητι βίου κεκοσμημένας . Ἀπόχρη δὲ τὸ κατὰ τῶν πρέσβεων μόνον τεκμηριῶσαι τὸν ἄνδρα ῥποῖος . Δείσας γὰρ μὴ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιλήψαιτο Ἀθανάσιος , ὑπὲρ οὗ καὶ ἡ πρεσβεία μάλιστα ἠν , παιδίσκην διὰ τοῦ προειρημένου Ὁνάγρου ἐκ χαμαιτυπείου μισθῷ διαφθείρας , ὑποβάλλει τῇ οἰκίᾳ . τῶν ἐπισκόπων · ἔπειτα λόχον οὐ πόῤῥωθεν στήσας κακουργίας μεστὸν , ἀθρόον ἐπιστῆναι παρασκεωά . ζει τῇ καταγωγῇ τῶν θείων ἀνδρῶν . Ὅν ἅτερος αἰσθόμενος τῆς ἀκολάστου τὸν ψόφον ἡνίκα εἰσῄει , δαίμονα οἰηθεὶς , ψαλμὸν ὑπῇδε . Τοῦ δὲ δράματος ὅθεν καὶ ὅπως γέγονε , κρίσει τοῦ κρατοῦντος ἀνευρεθέντος ὡς αὐτουργὸς τῆς ἀθεμίτου πράξεως καθῄρηται Στέφανος . Λεόντιος δὲ εἰς ἐπιτροπὴν τῆς Ἀντιοχέων Ἐκκλησίας ἐκρίθη · ὃν Ἀθανάσιος ὡς περὶ τὸ δόγμα κίβδηλον ἐξετρέπετο · τοῖς δ´ ἀπὸ τοῦ Εὐσταθίου ἐν ἰδιωτῶν οἰκίαις ἐκκλησιάζουσιν ἐκοινώνει . πΕΛΛΛ ΚΔʹ . Ὁς εἰσεδέχθη Ἀρανάσιος , καὶ οἱ περὶ αὐτὸν τοὺς οἰκείους ἀπέλαβον ὃρόνους . ἐωνστάντιος μὲν οὐκ ἀπεχθῶς αὐτὸν ἀνεδέξατο · Ἐιιω - δ´ εὔνου καὶ ἐπιεικοῦς αὐτοῦ ἐπειρᾶτο . ΣοφίΡεσθαι δὲ θέλων τῶν δι´ ἐναντίας ὑποβαλλόντων . τάδε πρὸς αὐτὸν ἔλεγεν · Ἐγὼ μὲν ἥδη ψήφω κοινῆ πὸ σοὶ πρὸς βουλῆς ἐκπεραίνω , καὶ τὸν θρόνον ἄρτι σοι ἐγχειρίζω . Δκαιος δ´ ἂν εἴης καὶ σὺ , μίαν αἰτοῦντι χάριν ἀντιδιδούς . Ἡ δέ ἐστι μίαν ἐᾶσαί σε Κτῶν ἐπ´ Ἀλεξανδρείας ἐκκλησιῶν οἷ σου διακρινόμενοι παραιτοῦνται τὴν κοινωνίαν . Ἀθανάσιος δὲ , Καὶ μάλα γε δίκαιόν σοι πειθαρχεῖν , ἔφη , ὦ βασιλεῦ · καὶ τὴν αὐτὴν παραπλησίως αὖθις χάριν καὶ αὐτὸς ἀνταιτῶ · ἐπειδὴ καὶ ἐν τῇ Ἀντιόχου εἰσί τινες , οἶ τὴν ἐνταῦθα ἱερωσύνην ἐκτρέπονται , κέλευε μίαν καὶ αὐτοὺς ἐκκλησίαν ἔχειν , καὶ ἀδεῶς αὐτῇ τὰ θυμήρη καὶ εἰωθότα ποιεῖν . Πρὸς ταῦτ´ ἀντιλέγειν μὴ ἔχων ὁ βασιλεὺς . ἄμεινον ἐδοκίμαζε τοὺς δι´ ἐναντίας ἡσυχίαν ἄγειν , καὶ ὡς ἁλυσιτελῆ τὴν αἴτησιν ὑπερτίθεσθαι · καὶ οὐδὲν πλέον ἐκίνουν ἐκεῖνοι . Καὶ γάρ πως καλῶς ἐλογίζοντο ὡς οὐδὲν μᾶλλον τὰ αὐτῶν ἐπίδοσιν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἕξει , ἱκανῶς ἔχοντος Ἀθανασίου τό τε οἰκεῖον ἀσφαλῶς τηρεῖν , καὶ
Lemmas: ΑΡ ΧΧΓΝ ἐκεῖσε ἐκκλησία ὁ ἱερή ἡνία τότε διέπω Λεόντιος . Μεθ´ ὅς γάρ Εὐστάθιος εἰς φυγαδεία ἐλαύνω , ὡς διαλαμβάνω , πρῶτος ἐπιβαίνω ὁ θρόνος Εὔφρων εἰμί , αὖ Πλάκης διαδέχομαι · ὁ δέ Στέφανος · ὅς πονηρός συσκευή διά τις ὁ αὐτός προσήκω ωμός καί τρόπος καί ὁ ψυχή , Ὄναγρος εἰμί αὐτός ὄνομα , ἐξαρτύω ὁ ἐκ Ῥώμη ἥκω πρέσβυς παρά Κώνστα , ὅς ὁ αὐτός ὠδίς Κωνστάντιος διαλύω , ὑπέρ Ἀθανάσιος πέμπω Εὐφράτας δέ καί Πικέντιος ὀνομάζω , ἐπίσκοπος δδʹ εἰμί , ὑπό Κωνστάντιος δικάζω , ὡς ἀνάξιος ὁ θρόνος κρίνω , ἀπορρίπτω . δυσμεναίνω γάρ ὁ ἀλήθεια , παντοδαπός περιβάλλω συμφορά , οἷ ὁ ὀρθός δόγμα ἀντέχω · αἰκίζω τε καί προπηλακίζω ἄγω διά ὁ ἀγορά , ἐπέρχομαι ὁ οἰκίον , οὐ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί γυνή αἰδώς καί σεμνότης βίος κοσμέω . ἀποχράω δέ ὁ κατά ὁ πρέσβυς μόνος τεκμηριόω ὁ ἀνήρ ῥοῖος . Δείσας γάρ μή ὁ ἐκκλησία ἐπιλαμβάνω Ἀθανάσιος , ὑπέρ ὅς καί ὁ πρέσβυς μάλιστα ἐάν , παιδίσκη διά ὁ προερέω Ὄναγρος ἐκ χαμαιτυπεῖον μισθός διαφθείρω , ὑποβάλλω ὁ οἰκίον . ὁ ἐπίσκοπος · ἔπειτα λόχος οὖον πόρρωθεν ἵστημι κακουργία μεστός , ἀθρόος ἐφίστημι παρασκεωά . ζέω ὁ καταγωγή ὁ θεῖον ἀνήρ . ὅς ἕτερος αἰσθάνομαι ὁ ἀκόλαστος ὁ ψόφος ἡνίκα εἰσέρχομαι , δαίμων οἴομαι , ψαλμός ὕπειμι . ὁ δέ δρᾶμα ὅθεν καί ὅπως γίγνομαι , κρίσις ὁ κράτος ἀνευρίσκω ὡς αὐτουργός ὁ ἀθέμιστος πρᾶξις καθαιρέω Στέφανος . Λεόντιος δέ εἰς ἐπιτροπή ὁ Ἀντιοχεύς ἐκκλησία κρίνω · ὅς Ἀθανάσιος ὡς περί ὁ δόγμα κίβδηλος ἐκτρέπω · ὁ δδʹ ἀπό ὁ Εὐστάθιος ἐν ἰδιώτης οἰκίον ἐκκλησιάζω κοινωνέω . Λ κδέʹ . ὅς εἰσδέχομαι Ἀρανάσιος , καί ὁ περί αὐτός ὁ οἰκεῖος ἀπολαμβάνω ορονοος . ἐωνστάντιος μέν οὐ ἀπεχθῶς αὐτός ἀναδέχομαι · Ἐιιω - δδʹ εὔνους καί ἐπιεικής αὐτός πειράω . Σόφιος δέ ἐθέλω ὁ δις ἐναντίος ὑποβάλλω . ὅδε πρός αὐτός λέγω · ἐγώ μέν ἥδη ψῆφος κοινῆ πόα σύ πρός βουλή ἐκπεραίνω , καί ὁ θρόνος ἄρτι σύ ἐγχειρίζω . Δκαιος δδʹ εἄν εἰμί καί σύ , εἷς αἰτέω χάρις ἀντιδίδωμι . ὁ δέ εἰμί εἷς ἐάω σύ κτέω ἐπι Ἀλεξάνδρεια ἐκκλησία οἷ σύ διακρίνω παραιτέομαι ὁ κοινωνία . Ἀθανάσιος δέ , καί μάλα γε δίκαιος σύ πειθαρχέω , φημί , εἰμί βασιλεύς · καί ὁ αὐτός παραπλήσιος αὖθις χάρις καί αὐτός ἀνταιτέω · ἐπεί καί ἐν ὁ Ἀντίοχος εἰμί τις , οἶς ὁ ἐνταῦθα ἱερωσύνη ἐκτρέπω , κελεύω εἷς καί αὐτός ἐκκλησία ἔχω , καί ἀδεῶς αὐτός ὁ θυμαρής καί εἴωθα ποιέω . πρός ταῦ ἀντιλέγω μή ἔχω ὁ βασιλεύς . ἀγαθός δοκιμάζω ὁ δις ἐναντίος ἡσυχία ἄγω , καί ὡς αλυσιτελής ὁ αἴτησις ὑπερτίθημι · καί οὐδείς πλέω κινέω ἐκεῖνος . καί γάρ πως καλῶς λογίζομαι ὡς οὐδείς μᾶλλον ὁ αὐτός ἐπίδοσις ἐν Ἀλεξάνδρεια ἔχω , ἱκανῶς ἔχω Ἀθανάσιος ὁ τε οἰκέω ἀσφαλῶς τηρέω , καί