cogPG.PG146 630
νου ] ἠγάγομεν τὸ πανάγιον σῶμα τοῦ Συμεὼν , ὅπως ἡμῖν , γένηται τεῖχος καὶ ὀχύρωμα · » οἷς μόλις δυσωπηθεὶς , ἐνδούς τε τῇ δεήσει ἐκείνων , τὸ σεπτὸν ἐκείνοις εἴασε σῶμα τοῦ Συμεὼν , ὃ καὶ μέχρι τῷν Σατωτέρω χρόνων ἐκεῖσε δὴ φυλάττεσθαι καὶ ἐς δεῦρο ἔγνων . Ἐφ´ ᾧ δὴ καί τι παράδοξον ἱστορεῖται τοῖς θεωρήσασι . Τὰς γὰρ κατὰ τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ πώγωνος προσούσας τρίχας μὴ διαπεσεῖν , μήτε μὴν τῷ χρόνῳ διαφθαρῆναι , φασί · νικήσασαι δὲ τὸν χρόνον , ἔτι διαφαίνονται σώζουσαι τῷ ὁσίῳ τὸν χαρακτῆρα , ὥσπερ ζῶντι καὶ ἀνθρώποις διομιλοῦντι · πέρισώζεσθαι δὲ αὐτῷ καὶ ἅπαν τὸ δέρμα , τῳ μακρῷ πόνῳ καὶ χρόνῳ ἐῤῥυτιδωμένον τε καὶ ἀπεσκληκὸς · πρὸς δὲ καὶ οἱ κατὰ τοῦ στόματος ὀδόντες , πλὴν ἐκείνων ὅσοι πιστῶν χερσὶν ἀνεσπάσθησαν φίλτρῳ τῷ πρὸς αὐτόν . Ἃ δὴ πάντα κηρύττουσι διὰ τοῦ σχήματος , οἷός τε καὶ πόσος , πηλίκος τε ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος ἦν Συμεών . Παράκειται δὲ τῷ σώματι καὶ ὁ ἐκ σιδήρου πεποιημένος κλοιός · ὃς καὶ αὐτὸς . σύναμα τῷ καρτερικῷ ἐκείνου καὶ πολυάθλῳ αὶ ἰ,ο,φ ] Α . δωρεῶν . Οὐδὲ γὰρ καίπερ ἀποθανόντα τὸν Συμεὼν ὁ ἐραστὴς αὐτῷ , εἴπω δ´ ὅτι καὶ ἐρώμενος σίδηρος ἀπολέλοιπεν , ὥσπερ ἀποσκιρτήσας τῆς καλῆς ξυναυλίας · ἀλλ´ ἐκείνῳ παράκειται , ὅσα δὴ καὶ τὸ ἐκείνου σῶμα διαπραττόμενος . Οὕτως ἔμοιγε τοῖς καθέκαΚστον τῶν ἐκείνου ἔρως ἐπεξελθεῖν , ὡφέλειαν προξενήσουσι διηγουμένῳ καὶ τοῖς ἐντυγχάνουσιν , εἰ μὴ προειρημένοις θείοις ἀνδράσιν ἀξίως καὶ μάλα λαμπρῶς καὶ εἰς πλάτος πάντα πεπόνηται · ἄλλως τε καὶ πρὸς ἄλλα τῆς ἐπαγγελίας ἐμοὶ προκειμένης , τέως ὅπερ ἐκείνοις παραλέλειπται διηγήσομαι . Μάνδραν μὲν , ὡς εἰρηται , τὸν χῶρον καλοῦσιν οἱ ἐπιχώριοι τῆς ἀσκήσεως , τοῦ ὁσίου τὴν κλῆσιν αὐτῷ ἐπιδεδωκότος . Διέστηκε δὲ Θεουπόλεως σταδίοις μάλιστα τριακοσίοις πρὸς αὐτὸ τὸ ἄναντες τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους διακειμένη · τὸ δ´ ἐπέκεινα πρόσαντες διήκει σταδίοις εἴκοσιν · ἐφ´ ὃ καὶ νεὼς ἀνέστη τῷ ἁγίῳ ἐς σταυροῦ σχῆμα διατυπούμενος , ἐκ τεσσάρων ῦ Χοσμουμενοστὸ εὐπρεπέστερον , εὖ μάλα τὴν ὁροφὴν εἰς ὕψος ἐπαίροντες · τὸ δὲ μέσον αὐλή τίς ἐστιν ὑπαίθριος , Κτέχνη δή τινι πλείστῃ ἄκρως ἐξειργασμένη · ὅπου κατὰ μέσον ὁ τεσσαρακοντάπηχυς ἐκεῖνος ἵδρυτο Κκίων · ᾧ χρησάμενος ὁ ὅσιος κλίμακι , ὁ ἔνσαρκος Κἄγγελος πρὸς τὸν οὐράνιον ἀνέδραμε χῶρον . Τῶν δ´ εἰρημένων ω . στόλῳ πρὸς τῇ κορυφῇ κλειθρίδιάν τινα καθεστᾶσιν , ἅπερ ἔνιοι θυρίδας καλεῖν εἰώθασι ΚΠρὸς αὐταῖς δὴ ταῖς στοαῖς καὶ τὸ ῥηθὲν προαύλιον ὕπαιθρον ἀποκρίνεται , καὶ χώραν διδούσαις τοῖς Κᾖρημένοις ἐκτὸς ὁρᾷν ἔσωθεν , καὶ ἔσω πάλιν ἀπὸ τῶν ἔξωθεν . Ἔνθα τὸν παρακύπτοντα ὁρᾷν ἔστιν ἀστέρα τινὰ ὑπερμεγέθη καθ´ ἅπαν τὸ θυρίδιον διαὋέστα καὶ πεοιφανῶς σελαγίζοντα , καὶ ὡσανεὶ παυΚ
Lemmas: νόος ] ἄγω ὁ πανάγιος σῶμα ὁ Συμεών , ὅπως ἐγώ , γίγνομαι τεῖχος καί ὀχύρωμα · » ὅς μόλις δυσωπέω , ἐνδίδωμι τε ὁ δήω ἐκεῖνος , ὁ σεπτός ἐκεῖνος ἐάω σῶμα ὁ Συμεών , ὅς καί μέχρι τῷ Σατωτέρω χρόνος ἐκεῖσε δή φυλάσσω καί εἰς δεῦρο γιγνώσκω . Ἐφ´ ὅς δή καί τίς παράδοξος ἱστορέω ὁ θεωρέω . ὁ γάρ κατά ὁ κεφαλή καί ὁ πώγων πρόσειμι θρίξ μή διαπίπτω , μήτε μήv ὁ χρόνος διαφθείρω , φημί · νικάω δέ ὁ χρόνος , ἔτι διαφαίνω σῴζω ὁ ὅσιος ὁ χαρακτήρ , ὥσπερ ζῶ καί ἄνθρωπος διομιλέω · περισώζω δέ αὐτός καί ἅπας ὁ δέρμα , ὁ μακρός πόνος καί χρόνος ῥυτιδόω τε καί ἀποσκλῆναι · πρός δέ καί ὁ κατά ὁ στόμα ὀδούς , πλήν ἐκεῖνος ὅσος πιστός χείρ ἀνασπάω φίλτρον ὁ πρός αὐτός . ἁ δή πᾶς κηρύσσω διά ὁ σχῆμα , οἷος τε καί πόσος , πηλίκος τε ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος εἰμί Συμεών . παράκειμαι δέ ὁ σῶμα καί ὁ ἐκ σίδηρος ποιέω κλοιός · ὅς καί αὐτός . σύναμα ὁ καρτερικός ἐκεῖνος καί πολύαθλος ὅς ἰ,ο,φ ] Α . δωρεά . οὐδέ γάρ καίπερ ἀποθνῄσκω ὁ Συμεών ὁ ἐραστής αὐτός , εἶπον δδʹ ὅτι καί ἐράω σίδηρος ἀπολείπω , ὥσπερ ἀποσκιρτάω ὁ καλός συναυλία · ἀλ ἐκεῖνος παράκειμαι , ὅσος δή καί ὁ ἐκεῖνος σῶμα διαπράσσω . οὕτως ἐγώ ὁ Καθέκαστος ὁ ἐκεῖνος Ἔρως ἐπεξέρχομαι , ὠφέλεια προξενέω διηγέομαι καί ὁ ἐντυγχάνω , εἰμί μή προερέω θεῖον ἀνήρ ἀξίως καί μάλα λαμπρῶς καί εἰς πλάτος πᾶς πονέω · ἄλλως τε καί πρός ἄλλος ὁ ἐπαγγελία ἐγώ πρόκειμαι , τέως ὅσπερ ἐκεῖνος παραλείπω διηγέομαι . μάνδρα μέν , ὡς ἐρω , ὁ χῶρος καλέω ὁ ἐπιχώριος ὁ ἄσκησις , ὁ ὅσιος ὁ κλῆσις αὐτός ἐπιδίδωμι . διΐστημι δέ θεουπολις στάδιον μάλιστα τριακόσιοι πρός αὐτός ὁ ἀνάντης ὁ κορυφή ὁ ὄρος διάκειμαι · ὁ δδʹ ἐπέκεινα προσάντης διήκω στάδιον εἴκοσι · ἐφίημι ὅς καί ναός ἀνίστημι ὁ ἅγιος εἰς σταυρός σχῆμα διατυπόω , ἐκ τέσσαρες ὗ Χοσμουμενοστὸ εὐπρεπής , εὕω μάλα ὁ ὀροφή εἰς ὕψος ἐπαίρω · ὁ δέ μέσος αὐλή τίς εἰμί ὑπαίθριος , Κτέχνη δή τις πλεῖστος ἄκρως ἐξεργάζομαι · ὅπου κατά μέσος ὁ τεσσαρακοντάπηχυς ἐκεῖνος ἱδρύω Κκίων · ὅς χράω ὁ ὅσιος κλῖμαξ , ὁ ἔνσαρκος Κἄγγελος πρός ὁ οὐράνιος ἀνατρέχω χῶρος . ὁ δδʹ εἴρω εἰμί . στόλος πρός ὁ κορυφή κλειθριδιος τις καθίστημι , ὅσπερ ἔνιοι θυρίς καλέω εἴωθα Πόρος αὐτός δή ὁ στοά καί ὁ ἐρώ προαύλιον ὕπαιθρος ἀποκρίνω , καί χώρα δίδωμι ὁ Κᾖρημένοις ἐκτός ὁράω ἔσωθεν , καί εἴδομαι πάλιν ἀπό ὁ ἔξωθεν . ἔνθα ὁ παρακύπτω ὁράω εἰμί ἀστήρ τις ὑπερμεγέθης καθ´ ἅπας ὁ θυρίδιον διαοειμαι καί πεοιφανος σελαγίζω , καί ὡσανεί Καυ