cogPG.PG146 437
θῆναι καὶ παντοίοις ἐνηδυνθῆναι ἐδέσμασιν , ἠριστηα κότες ἤδη , περὶ βαθεῖαν ἑσπέραν τὰ μυστήρια προσφέροντες μετελάμβανον . Καὶ ἐν Τετράδι καὶ ἡ Παρασκευὴ λέγεται , ἰΑλεξανδρεῖς Γραφάς τε ἀνεγίνωσκον , τῶν διδασκάλων ταύτας ἑρμηνευόντων · καὶ πάντα τὰ τῆς συνάξεως ἔπραττον , πλὴν τῆς θείας τῶν μυστηρίων μυήσεως . Ἐξ ἀρχαίου δὲ τοῦτ´ ἦν ἔθος Ἀλεξανδρεῦσι . Φασὶ καὶ γὰρ Ὠριγένην ἐν ταύταις μόναις τὰς συνάξεις ποιεῖν ἐπ´ ἐκκλησίας · ὄς σοφίᾳ καὶ διδασκαλίᾳ τῶν πολλῶν διαφέρων , συνιδών τε ὡς τὸ ἀδύνατον τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου ἀσθενεῖ πρὸς τὸ γράμμα ἀποδοθῆναι τὸν περὶ τοῦ Πάσχα . λόγον , εἰς θεωρίαν ἀνήγαγεν , ἓν μόνον φάσκων ἀληθὲς γενέσθαι Πάσχα , ὅπερ Χριστὸς ἐπετέλεσεν ἐνεργήσας κατὰ τῶν ἀντικειμένων δυνάμεων , ἀναρτηθεὶς τῷ σταυρῷ · ᾧ δὴ ἀρίστῳ τροπαίῳ κατὰ τοῦ ἀντιπάλου ἐχρήσατο . Ἐν δὲ τῇ αὐτῆς Ἀλεξανδρεία Καὶ τῶν ἀναγνωστῶν καὶ συμβολαιογράφων τάγμα . ἐν ἀδιαφόρῳ ἐστὶν , εἴτε πιστοί εἰσιν , εἴτε καὶ κατηχούμενοι , τῶν ἁπανταχοῦ ἄλλων ἐκκλησιῶν πιστοὺς εἰς τὸ τάγμα τοῦτο προβεβλημένων . Ἐν δὲ τῇ Θετ . ταλῶν καὶ τοῦτο γενέσθαι φασί . Κληρικὸς γὰρ ἐκεῖσε ἀνὴρ , πρὶν ἢ γένηται τοῦτο , νόμῳ γυναῖκα ἠγάγετο . Τὴν δὲ γυναῖκα , ὡς ἔθος , γνοὺς , ἀπόκληρος ἦν , τῶν ἐν τὴν ἕω πάντων γνώμῃ ἀπεχομένων · καὶ τῶν ἐπισκόπων . εἰ καὶ βούλοιντο , οὐ μὴν ἀνάγκῃ νόμῳ . τοῦτο ποιούντων . Πολλοὶ γὰρ αὐτῶν τῷ ἐπισκοπικῶς ἰερατεύειν καὶ πολλοὺς ἐν τοῖς ἐπισκοπείοις παῖδας Κἀπέτεκον ἐκ τῶν γαμετῶν ἂς νομίμως ἠγάγοντο πρότερον . Νῦν δὲ οὐδ´ ἐν ὀνείρῳ ἐπίσκοπος γυναικὶ συνκαθευδήσας ἀκόλαστος . Ἀλλὰ τοῦ μὲν ἐν εσσα . λίᾳ ἔθους προκατῆρξεν Ἡλιόδωρος ἐκεῖνος , Τρίκης ἐπίσκοπος · οὗ πονήματα ἐρωτικὰ εἰσέτι νῦν περιφέρεται , ἃ νέος ὤν συνετάξατο , ΑΙβιοπικὰ προσαγορεύσας αὐτὰ , νῦν δὲ καλοῦσι ταῦτα Χαρίκλειαν · δι ἃ καὶ τὴν ἐπισκοπὴν ἀφῃρέθη · ἐπειδὴ γὰρ πολλοῖς τῶν νέων κινδυνεύειν ἐκεῖθεν ἐπήει , ἡ ἐγχώριος προσέταττε σύνοδος ἢ τὰς βίβλους ἀφανίζειν , καὶ πυρὶ δαπανᾷν , ὑπαναπτούσας τὸν ἔρωτα , ἢ μὴ χρῆναι ἱερᾶσθαι τοιαῦτα συνθέμενον · τὸν δὲ μᾶλλον Ἀλέσθαι τὴν ἱερωσύνην λιπεῖν , ἢ ἐκ μέσου τιθέναι τὸ σύγγραμμα . Ὃ καὶ ἐγένετο . Διετηρεῖτο δὲ τὸ ἔθος τοῦτο ἔν τε Θεσσαλονίκῃ , αὐτῇ τε πάσῃ Μακεδονίᾳ καὶ Ἑλλάδι . Καὶ ἄλλο δὲ ἔθος ἐν Θεσσαλίᾳ ἦν κατὰ γὰρ τὰς ἡμέρας τοῦ Πάσχα μόνον ἐβάπτιζον · διὸ καὶ πολλοὶ ἐντεῦθεν ἀμύητοι ἔθνησκον . Ἐν δὲ τῇ κατ´ Ἀντιόχειαν τῆς Συρίας τὰ θυσιαστήρια τὴν θέσιν τοῖς ἄλλοις ἀντιστρόφως εἶχον · οὐ γὰρ πρὸς ἕω . ἀλλὰ πρὸς δύσιν ἑώρα τὸ θυσιαστήριον . Ἔν γε μὴν Αἰλίᾳ καὶ Θεσσαλίᾳ καὶ Ἐλλάδι τὰς ἐν παῖς λυκνοκαῖαις εὐχὰς ἐπίσης τοῖς ἐν Κωνσταντινουπόλει Ναυατιαυοῖς ἐποίουν Ὃσαύτω - δὲ καὶ ἐν Κύπρῳ καὶ Καισαρείᾳ τῆς Καππαδοκίας ἐν ἡμέρα Σαββάτου τε καὶ Κυριακῆς περὶ ἑσπέραν μετὰ τὴν λυχναψίαν οἵ τε ἐπίσκοποι καὶ οἱ πρεσβύτεροι τὰς ἱερὰς Γραφὰς τῷ λαῷ ἐρμηνεύουσιν . Οἱ δ´ ἐν Ἑλλησπόντῳ τὰ Ναυάτου φρονοῦντες οὐ τὰς εὐχὰς ἐπίσης
Lemmas: θάω καί παντοῖος ἐνηδύνω ἔδεσμα , Ἀριστεύς Κότες ἤδη , περί βαθύς ἑσπέρα ὁ μυστήριον προσφέρω μεταλαμβάνω . καί ἐν τετράς καί ὁ Παρασκευή λέγω , ἰΑλεξανδρεῖς γραφή τε ἀναγιγνώσκω , ὁ διδάσκαλος οὗτος ἑρμηνεύω · καί πᾶς ὁ ὁ σύναξις πράσσω , πλήν ὁ θεῖος ὁ μυστήριον μύησις . ἐς ἀρχαῖος δέ τοῦτος εἰμί ἔθος Ἀλεξανδρεύς . φημί καί γάρ Ὠριγένης ἐν οὗτος μόνος ὁ συνάγω ποιέω ἐπι ἐκκλησία · ὅς σοφία καί διδασκαλία ὁ πολύς διαφέρω , σύν-εἶδον τε ὡς ὁ ἀδύνατος ὁ μωσαϊκός νόμος ἀσθενής πρός ὁ γράμμα ἀποδίδωμι ὁ περί ὁ Πάσχα . λόγος , εἰς θεωρία ἀνάγω , εἷς μόνος φάσκω ἀληθής γίγνομαι Πάσχα , ὅσπερ Χριστός ἐπιτελέω ἐνεργέω κατά ὁ ἀντίκειμαι δύναμις , ἀναρτάω ὁ σταυρός · ὅς δή ἀγαθός τρόπαιον κατά ὁ ἀντίπαλος χράω . ἐν δέ ὁ αὐτός Ἀλεξάνδρεια καί ὁ ἀναγνώστης καί συμβολαιογράφος τάγμα . ἐν ἀδιάφορος εἰμί , εἴτε πιστός εἰμί , εἴτε καί κατηχέω , ὁ ἁπανταχοῦ ἄλλος ἐκκλησία πιστός εἰς ὁ τάγμα οὗτος προβάλλω . ἐν δέ ὁ Θετ . Τάλων καί οὗτος γίγνομαι φημί . κληρικός γάρ ἐκεῖσε ἀνήρ , πρίν ἢ γίγνομαι οὗτος , νόμος γυνή ἄγω . ὁ δέ γυνή , ὡς ἔθος , γιγνώσκω , ἀπόκληρος εἰμί , ὁ ἐν ὁ ἠώς πᾶς γνώμη ἀπέχω · καί ὁ ἐπίσκοπος . εἰμί καί βούλομαι , οὖον μήv ἀνάγκη νόμος . οὗτος ποιέω . πολλός γάρ αὐτός ὁ ἐπισκοπικός ἱερατεύω καί πολύς ἐν ὁ ἐπισκοπεῖον παῖς Κἀπέτεκον ἐκ ὁ γαμέτης ὅς νόμιμος ἄγω πρότερος . νῦν δέ οὐδός ἐν ὄνειρος ἐπίσκοπος γυνή συνκαθευδηω Ἀκόλαστος . ἀλλά ὁ μέν ἐν ἕννυμι . Λία ἔθος προκατάρχω Ἡλιόδωρος ἐκεῖνος , Τρίκη ἐπίσκοπος · ὅς πόνημα ἐρωτικός εἰσέτι νῦν περιφέρω , ὁ νέος εἰμί συντάσσω , ΑΙβιοπικὰ προσαγορεύω αὐτός , νῦν δέ καλέω οὗτος Χαρίκλεια · Ζεύς ὁ καί ὁ ἐπισκοπή ἀφαιρέω · ἐπεί γάρ πολύς ὁ νέος κινδυνεύω ἐκεῖθεν ἔπειμι , ὁ ἐγχώριος προστάσσω σύνοδος ἢ ὁ Βίβλος ἀφανίζω , καί πῦρ δαπανάω , ὑπανάπτω ὁ Ἔρως , ἢ μή χρή ἱεράομαι τοιοῦτος συντίθημι · ὁ δέ μᾶλλον ἅλλομαι ὁ ἱερωσύνη λείπω , ἢ ἐκ μέσος τίθημι ὁ σύγγραμμα . ὅς καί γίγνομαι . διτηρεω δέ ὁ ἔθος οὗτος ἐν τε Θεσσαλονίκη , αὐτός τε πᾶς Μακεδονία καί Ἑλλάς . καί ἄλλος δέ ἔθος ἐν Θεσσαλία εἰμί κατά γάρ ὁ ἡμέρα ὁ Πάσχα μόνος βαπτίζω · διό καί πολύς ἐντεῦθεν ἀμύητος θνῄσκω . ἐν δέ ὁ κατ´ Ἀντιόχεια ὁ Συρία ὁ θυσιαστήριον ὁ θέσις ὁ ἄλλος ἀντιστρόφως ἔχω · οὖον γάρ πρός ἠώς . ἀλλά πρός δύσις ὁράω ὁ θυσιαστήριον . ἐν γε μήv Αἰλία καί Θεσσαλία καί Ἐλλάς ὁ ἐν παῖς λυκνοκαια εὐχή ἐπίσης ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ναυατιιαυω ποιέω ἀείδω - δέ καί ἐν Κύπρος καί Καισάρεια ὁ Καππαδοκία ἐν ἡμέρα Σάββατο τε καί Κυριακός περί ἑσπέρα μετά ὁ λυχναψία ὁ τε ἐπίσκοπος καί ὁ πρέσβυς ὁ ἱερή γραφή ὁ λαός ἑρμηνεύω . ὁ δδʹ ἐν Ἑλλήσποντος ὁ Ναυάτης φρονέω οὖον ὁ εὐχή ἐπίσης