cogPG.PG146 634
· μὴ οἰκείας ὕβρεως ἄμυναν , ἢ παρὰ θνητῶν κεχρεώστηται , τὴν ζῶσαν Ἐκκλησίαν μεθόδευε , καὶ αἰώνιον αὐτῇ διχόνοιαν ἐν προσχήματι εὐσεβείας μετασκεύαζε . » Καὶ πάλιν περὶ τοῦ Χρυσοστόμου · « Ἐρωτᾷς τὴν περὶ τὸν θεσπέσιον Ἰωάννην τραγῳδίαν · ἀναφράσαι ταύτην ἀπορῶ . Νικᾷ γὰρ αὐτὴν ἡ μέθη τοῦ πράγματος . Μικρὰ δὲ μάνθανε , ἃ ἡ γείτων Αῖγυπτος συνήθως ἠνόμησε , τὸν Μωσέα παραιτουμένη , τῷ Φαραὼ οἰκειουμένη , τοὺς ταπεινοὺς μαστίζουσα , τοὺς κοπτομένους θλίβουσα , πόλεις οἰκοδομοῦσα , καὶ τοὺς μισθοὺς ἀποστεροῦσα , καὶ μέχρι τοῦ νῦν τούτοις ἐμμελετῶσα . Τὸν λιθομανῆ γὰρ καὶ χρυσολάτρην προβαλλομένη Θεόφιλον , καὶ τέσσαρσι συνεργοῖς ἢ μᾶλλον συναποστάταις εἰπεῖν ὁχυρωθέντα , τὸν θεοφιλῆ καὶ θεολόγον κατεπολέμησεν ἄνθρωπον , τὴν περὶ τὸν ἐμὸν ὁμώνυμον ἀπέχθειαν ὁρμητήριον τῆς οἰκείας ἀθεότητος εὐρηκότες . Ἀλλ´ δ αἷκος Δαυΐδ κοαταιοῦται · ἀσθενεῖ δὲ ὁ τοῦ Σαοὺλ , καθὼς ὁρᾷς , εἰ καὶ τῆς ζάλης ὑπεξῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ βίου , καὶ πρὸς τὴν ἄνω γαλήνην μετετέθη . » Ὅπως δὲ τὸν μέγαν τοῦτον ἐπαίνου καταξιοῖ τῆς ὑπερφυοῦς φράσεως , καὶ ταῦτα πρὸς Ὁφέλιον τὸν γραμματικὸν διεξέρχεται · « Τοῦ καταπεπλῆχθαι οὔ φημι τοὺς ἄλλουσκρὸν γὰρ ἴἵσως πολλοῖς τοῦτοὶ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν Λιβάνιον τὸν ἐπ´ εὐγλωττία παρὰ πᾶσι βεβοημένον , τὴν τοῦ ἀοιδίμου Ἰωάννου γλῶτταν , καὶ τὰ κάλλη τῶν ὀνομάτων , καὶ τὴν πυκνότητα τῶν ἐνθυμήμεων , τεκμήριον ἔτι νέῳ ὄντι καὶ βασιλικὸν εἰπόντι λόγον γραφεῖσα ἐπιστολή , Οὐ μόνον γὰρ αὐτὸν μακαρίζει οὕτω δυνάμενον εἰπεῖν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐγκωμιασθέντας , καὶ ταῦτα βασιλεῖς τυγχάνοντας , ὅτι δὴ τοιούτου ἐπαινέτο . τετυχήκασιν . Ἔστι δὲ αὕτη · « Λιβάνιος Ἰωάννῃ . Δεξάμενός σου τὸν λόγον τὸν πολὺν καὶ καλὸν , ἀνέγνων ἀνδράσι λόγων καὶ αὐτοῖς δημιουργοῖς · ὡν οὐδεὶς ἦν ὃς οὐκ ἐπήδα τε καὶ ἐβόα , καὶ πάντα ἔδρα τὰ τῶν ἐκπεπληγμένων . Ἦσθην δ´ ὅτι τὸ δεικνύναι τὴν τέχνην ἐν δικαστηρίοις προτιθεὶς τὰς ἀποδείξεις . Καὶ μακαρίζω σε μὲν οὕτω διαμένειν δυνάμενον ἐπαινεῖν , ἐπαινέτου δὲ τοιούτου τετυχηκότας ἐκείνους , τόν τε δόντα πατέρα καὶ τοὺς λαβόντας υἱεῖς τὴν βασιλείαν . » Καὶ ταῦτα μὲν Λιβάνιος γέγραφε · Πλουτάρχῳ δὲ τὸ σαφὲς καὶ λεῖον δοκεῖ εἶναι γνήσιον Ἀττικόν · « Οὕτω γὰρ , φησὶν , ἐλάλησαν οἰ ῥήτορες . Γοργίας δ´´ ὁ Λεοντῖνος πρῶτος τὴν νόσον ταύτην εἰς τοὺς πολιτικοὺς λόγους εἰσήγαγε τὸ ὑψηλὸν καὶ τὸ τροπικὸν ἀσπασάμενος , καὶ τῇ σαφηνείᾳ λυμηνάμενος . Ἥψατο δέ , φησὶν , ἡ νόσος αὕτη καὶ τοῦ θαυμαστοῦ Πλάτωνος . » Εἰ τοίνυν χρὴ δὲ ἐν τούτῳ Ιλουτάρχῳ πείθεσθαι , πλεονεκτεῖ τοὺς ἄλλους . ἅπαντος ὁ ἀοίδιμος Ἰωάννης , καὶ κατὰ τὴν φωνὴν Ἀττικίσας , καὶ σαφηνείᾳ ὡς οὐκ οἶδ´ εἰ τις ἄλλος χρησάμενος . » Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ θεῖος Ἰσίδωρος .
Lemmas: · μή οἰκεῖος ὕβρις ἄμυνα , ἢ παρά θνητός χρεωστέω , ὁ ζώννυμι ἐκκλησία μεθοδεύω , καί αἰώνιος αὐτός διχόνοια ἐν πρόσχημα εὐσέβεια μετασκευάζω . » καί πάλιν περί ὁ Χρυσόστομος · « ἐρωτάω ὁ περί ὁ θεσπέσιος Ἰωάννης τραγῳδία · ἀναφράζω οὗτος ἀπορέω . νικάω γάρ αὐτός ὁ μέθη ὁ πρᾶγμα . μικρός δέ μανθάνω , ὁ ὁ γείτων Αἴγυπτος συνήθης ἀνομέω , ὁ Μωσῆς παραιτέομαι , ὁ Φαραώ οἰκειόω , ὁ ταπεινός μαστίζω , ὁ κόπτω θλίβω , πόλις οἰκοδομέω , καί ὁ μισθός ἀποστερέω , καί μέχρι ὁ νῦν οὗτος ἐμμελετάω . ὁ λιθομανής γάρ καί χρυσολάτρης προβάλλω Θεόφιλος , καί τέσσαρες συνεργός ἢ μᾶλλον συναποστάτης εἶπον ὀχυρόω , ὁ θεοφιλής καί θεολόγος καταπολεμέω ἄνθρωπος , ὁ περί ὁ ἐμός ὁμώνυμος ἀπέχθεια ὁρμητήριον ὁ οἰκεῖος ἀθεότης εὑρίσκω . Ἀλ δ ἄϊξ Δαυΐδ κοαταιουος · ἀσθενής δέ ὁ ὁ Σαῦλος , καθώς ὁράω , εἰμί καί ὁ ζάλη ὑπεξέρχομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ βίος , καί πρός ὁ ἄνω γαλήνη μετατίθημι . » ὅπως δέ ὁ μέγας οὗτος ἔπαινος καταξιόω ὁ ὑπερφυής φράσις , καί οὗτος πρός Ὁφέλιος ὁ γραμματικός διεξέρχομαι · « ὁ καταπλήσσω οὖον φημί ὁ ἄλλουσκρὸν γάρ ἴσος πολύς τοῦτος , ἀλλά καί αὐτός Λιβάνιος ὁ ἐπι εὐγλωττία παρά πᾶς βοάω , ὁ ὁ ἀοίδιμος Ἰωάννης γλῶσσα , καί ὁ κάλλος ὁ ὄνομα , καί ὁ πυκνότης ὁ ἐνθυμέομαι , τεκμήριον ἔτι νέος εἰμί καί βασιλικός εἶπον λόγος γράφω ἐπιστολή , οὖον μόνος γάρ αὐτός μακαρίζω οὗτος δύναμαι εἶπον , ἀλλά καί ὁ ἐγκωμιάζω , καί οὗτος βασιλεύς τυγχάνω , ὅτι δή τοιοῦτος επαινετός . τυγχάνω . εἰμί δέ οὗτος · « Λιβάνιος Ἰωάννης . δέχομαι σύ ὁ λόγος ὁ πολύς καί καλός , ἀναγιγνώσκω ἀνήρ λόγος καί αὐτός δημιουργός · ὡς οὐδείς εἰμί ὅς οὐ πηδάω τε καί βοάω , καί πᾶς δράω ὁ ὁ ἐκπλήσσω . ἀείδω δδʹ ὅτι ὁ δείκνυμι ὁ τέχνη ἐν δικαστήριον προτίθημι ὁ ἀποδείκνυμι . καί μακαρίζω σύ μέν οὗτος διαμένω δύναμαι ἐπαινέω , ἐπαινέτης δέ τοιοῦτος τυγχάνω ἐκεῖνος , ὁ τε δίδωμι πατήρ καί ὁ λαμβάνω υἱός ὁ βασίλειος . » καί οὗτος μέν Λιβάνιος γράφω · Πλούταρχος δέ ὁ σαφής καί λεῖος δοκέω εἰμί γνήσιος Ἀττικός · « οὕτως γάρ , φημί , λαλέω ὁ ῥήτωρ . Γοργίας δδʹ ὁ Λεοντῖνος πρῶτος ὁ νόσος οὗτος εἰς ὁ πολιτικός λόγος εἰσάγω ὁ ὑψηλός καί ὁ τροπικός ἀσπάζομαι , καί ὁ σαφήνεια λυμαίνομαι . ἅπτω δέ , φημί , ὁ νόσος οὗτος καί ὁ θαυμαστός Πλάτων . » εἰμί τοίνυν χρή δέ ἐν οὗτος ιλουταρχον πείθω , πλεονεκτέω ὁ ἄλλος . ἅπας ὁ ἀοίδιμος Ἰωάννης , καί κατά ὁ φωνή ἀττικίζω , καί σαφήνεια ὡς οὐ οἶδα εἰμί τις ἄλλος χράω . » ἀλλά οὗτος μέν ὁ θεῖος Ἰσίδωρος .