cogPG.PG146 579
ΑΡΟΤ ΧΧθΙΙ . λον γενέσθαι . Ἃ δ´ οὖν ἀντέγραφε , τούτοις διείληπτο · ΥΙιιοτίε ἰεπω ὄγῖΗωε εοεριίε , πιαπίηινορονα ΚΕΦΛΛ . ΚΖʹ . Αντεπιστολὴ τοῦ ἀγίου Κυρίλλου πρὸς τὸν Ἀττικὸν , ἁπαγορεύουσα τὸν Ἰωάννην εἰσδέξασθαι . « Τοῖς παρὰ τῆς σῆς θεοφιλείας ἐπεσταλμένοις ἐντυχών , ἐγγεγράφθαι μὲν τὴν Ἰωάννου προσηγορίαν ἐν ταῖς ἱεραῖς ἐμάνθανον δέλτοις · ἐρωτήσας δὲ τοὺς ἐκεῖθεν ἥκοντας , ἐπυθόμην οὐκ ἐν τοῖς τῶν λαϊκῶν καταλόγοις , ἐν δὲ τοῖς τῶν ἐπισκόπων ἐντετάχθαι αὐτήν . Διασκοπούμενος δὲ καὶ κατ´ ἐμαυτὸν ἐννοῶν , εἰ ταῖς τῶν Πατέρων τῶν ἐν Νικαίᾳ ἀκολουθοῦσι δόξαις οἱ τοῦτο πεπραχότες , καὶ βρακύ τι τὸν τῆς διανοίας ὀφθαλμὸν πρὸς τὴν μεγάλην ἐκείνην ἀνατείνας σύνοδον , ὅλην ὁρῷ τῶν ἀγίων Πατέριων ἐκείνων τὴν ὁμήγυριν ὥσπερ τισὶν ὀφθαλμοῖς ἀνανεύουσαν , καὶ παντὶ σθένει διακωλύουσαν ἡμᾶς τοέχειν εἰς τὴν ἐπὶ τούτῳ συναίνεσιν . Πῶς γὰρ τοῖς ἱερεῦσι Θεοῦ συντετάξεται , καὶ τὸν ἐκείνων φυράσει κλῆρον , ὁ τῆς ἱερατείας ἐκβεβλημένος ; Πῶς δὲ ἐν καταλόγοις ἔσται λειτουργῶν ὁ τῶν ἐκκλησιαστικῶν περιβόλων ἔξω τεθείς ; ἀνάξιον γὰρ ἡμᾶς ἢ μηδὲν εἶναι λέγειν τὸ τῆς ἰερατείας ὄνομα , καὶ πρᾶγμα κοινὸν εἶναι πᾶσι τὸ μόνοις τετηρημένον τοῖς εἰς τοῦτο καλουμένοις · ἢ εἰ πολύ τι τὸ διατειχίζον ἐστὶν ἱερωσύνην καὶ λαὸν , μὴ μιγνύειν τὰ ἄμικτα , τηρεῖν δὲ ἐν τῇ οἰκείᾳ τάξει τῶν εἰρημένων ἕκαστον , καὶ τῆς αὐτῷ πρεπούσης τιμῆς ὀξιοῦν . Πῶς οὖν ἐν ἐπισκόποις ὁ λαῖκὸς , ἢ πῶς ἐν τοῖς γνησίοις ὁ μὴ τοιοῦτος ἀναφανείς ; Τίμησον , παρακαλῶ , τοὺς ἐπὶ λαμπροῖς καὶ μεγάλοις τοῖς κατορθώμασι μαρτυρηθέντας . Μὴ ὑβρίσῃς τὸν ἅγιον τῶν Πατέρων νορόν . Ἐννόει παρόντας ἔτι καὶ συνδιαιτωμένους , πῶς ἄν ἐπὶ τῷ γεγονότι διετέθησαν . Ἃρ´ οὐχὶ πάσης ἀναπεπλῆσθαι λύπης εἶπον ἂν εἰκότως , εἰς τὴν ἴσην αὐτοῖς τάξιν εἰσφερομένου τοῦ καθηρημένου ; Ἀλλ´ οἶμαι καὶ αὐτὴν τοῦτο πεπεῖσθαι τὴν σὴν Οεοσέβειαν . Διὸ δὴ σβέσον αὐτοῖς τε καὶ ἡμῖν τῆς ἀηδίας τὴν πρόφασιν . Λῦσον τῆς ἁπάντων κατηφείας τὴν ὑπόθεσιν . Τὸ μὲν γὰρ εὐμεταχειρίστως τὰ παρεμπίπτοντα διοικεῖν καλὸν ἂν εἴποιμι καὶ σοφόν · τότε δ´ ἔσται σοφόν , ἂν μή τι βλάβος εἰσφέρῃ · οὐδὲ γὰρ ἐπειδήπερ μείζονα τὴν Χριστοῦ ποίμνην ἀποτελοῦμεν , τοὺς ἐν ταῖς αἱρέσεσι προσλαβόντες ἐσμούς , καὶ εἰ τῆς οἰκείας μὴ μεταθεῖεν πλάνης , διὰ τοῦτο χρὴ πάντως οἰκονομικήν τινα καὶ ἀπεριέργαστον εἰρήνην ἀσπάζεσθαι , πρὸς οὔς ἐστι κρείττων ἡ μάχη . ἔργον δὲ ὅντως οἰκονομίας ἐστὶ τὸ δοκεῖα ἔσθ´ ὅτε θραχύ τι ποῦ πρέποντος ἐξίστασθαι λόγου , μέτὰ τοῦ τὴν ἐν τοῖς χρησίμοις παραιτεῖσθαι ζημίαν . Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Παῦλος τοῖς πᾶσιν ἐγίνεσο πάντα · οὐχ ἵνα κερδάνῃ μέν τι βραχὺ , ζημιωθῇ δὲ μέρος , ἀλλ´ ἵνα πάντας κερδήσῃ . Ἵδωμεν τοίνλν διὰ ταύτης τῆς ἐρεύνης τῆς ἐν τοῖς πράγμασι βαδίζοντες , εἰ μὴ πλεῖον ἔχει τὸ βλάβος ἡ ὑπόθεσις τῶν
Lemmas: ΟΡ ΧΘ . λος γίγνομαι . ἁ δδʹ οὖν ἀντιγράφω , οὗτος διαλαμβάνω · υιιιοτιω εἶπον ὄγῖΗωε ὁρίζω , πιαπίηινορονα ΛΕ . ΚΖʹ . Αντεπιστολὴ ὁ ἅγιος Κύριλλος πρός ὁ Ἀττικός , ἀπαγορεύω ὁ Ἰωάννης εἰσδέχομαι . « ὁ παρά ὁ σός θεοφίλεια ἐπιστέλλω ἐντυγχάνω , ἐγγράφω μέν ὁ Ἰωάννης προσηγορία ἐν ὁ ἱερός μανθάνω δέλτος · ἐρωτάω δέ ὁ ἐκεῖθεν ἥκω , πυνθάνομαι οὐ ἐν ὁ ὁ λαϊκός κατάλογος , ἐν δέ ὁ ὁ ἐπίσκοπος ἐντάσσω αὐτός . διασκοπέω δέ καί κατ´ ἐμαυτοῦ ἐννοέω , εἰμί ὁ ὁ Πατέρων ὁ ἐν Νίκαια ἀκολουθέω δόξα ὁ οὗτος πράσσω , καί βρακύ τίς ὁ ὁ διάνοια ὀφθαλμός πρός ὁ μέγας ἐκεῖνος ἀνατείνω σύνοδος , ὅλος ὁράω ὁ Ἀγίων πατερίζω ἐκεῖνος ὁ ὁμήγυρις ὥσπερ τις ὀφθαλμός ἀνανεύω , καί πᾶς σθένος διακωλύω ἐγώ τοιχέω εἰς ὁ ἐπί οὗτος συναίνεσις . Πῶς γάρ ὁ ἱερεύς Θεός συντάσσω , καί ὁ ἐκεῖνος φύρασις κλῆρος , ὁ ὁ ἱερατεία ἐκβάλλω ; Πῶς δέ ἐν κατάλογος εἰμί λειτουργός ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός περίβολος ἔξω τίθημι ; ἀνάξιος γάρ ἐγώ ἢ μηδείς εἰμί λέγω ὁ ὁ ιερατείο ὄνομα , καί πρᾶγμα κοινός εἰμί πᾶς ὁ μόνος τηρέω ὁ εἰς οὗτος καλέω · ἢ εἰμί πολύς τίς ὁ διατειχίζω εἰμί ἱερωσύνη καί λαός , μή μείγνυμι ὁ ἄμικτος , τηρέω δέ ἐν ὁ οἰκεῖος τάξις ὁ εἴρω ἕκαστος , καί ὁ αὐτός πρέπω τιμή ὀξύς . Πῶς οὖν ἐν ἐπίσκοπος ὁ λαϊκός , ἢ πῶς ἐν ὁ γνήσιος ὁ μή τοιοῦτος ἀναφαίνω ; τιμάω , παρακαλέω , ὁ ἐπί λαμπρός καί μέγας ὁ κατόρθωμα μαρτυρέω . μή ὑβρίζω ὁ ἅγιος ὁ Πατέρων νορόν . ἐννοέω πάρειμι ἔτι καί συνδιαιτάομαι , πῶς ἄν ἐπί ὁ γίγνομαι διατίθημι . ὅρ οὐ πᾶς ἀναπίμπλημι λύπη εἶπον εἄν εἰκότως , εἰς ὁ ἴσος αὐτός τάξις εἰσφέρω ὁ καθαιρέω ; Ἀλ οἴομαι καί αὐτός οὗτος πείθω ὁ σός Οεοσέβειαν . Διὸ δή σβέννυμι αὐτός τε καί ἐγώ ὁ ἀηδία ὁ πρόφασις . Λῦσος ὁ ἅπας κατήφεια ὁ ὑπόθεσις . ὁ μέν γάρ εὐμεταχείριστος ὁ παρεμπίπτω διοικέω καλός εἄν εἶπον καί σοφός · τότε δδʹ εἰμί σοφός , εἄν μή τίς βλάβη εἰσφέρω · οὐδέ γάρ ἐπεί μείζων ὁ Χριστός ποίμνη ἀποτελέω , ὁ ἐν ὁ αἵρεσις προσλαμβάνω ἑσμός , καί εἰμί ὁ οἰκεῖος μή μετατίθημι πλάνης , διά οὗτος χρή πάντως οἰκονομικός τις καί ἀπεριέργαστος εἰρήνη ἀσπάζομαι , πρός οὖς εἰμί ἀγαθός ὁ μάχη . ἔργον δέ εἰμί οἰκονομία εἰμί ὁ δοκέω ἐσθίω ὅτε θραχύ τίς ποῦ πρέπω ἐξίστημι λόγος , μετά ὁ ὁ ἐν ὁ χρήσιμος παραιτέομαι ζημία . οὕτως καί ὁ μακάριος Παῦλος ὁ πᾶς γίγνομαι πᾶς · οὐ ἵνα κερδαίνω μέν τίς βραχύς , ζημιόω δέ μέρος , ἀλ ἵνα πᾶς κερδαίνω . ὁράω τοίνλν διά οὗτος ὁ ἔρευνα ὁ ἐν ὁ πρᾶγμα βαδίζω , εἰμί μή πλείων ἔχω ὁ βλάβη ὁ ὑπόθεσις ὁ