cogPG.PG146 379
ἃΛΑ ΛΑΡΙΤ μ . κριτής . » Δειμαίνων δὲ τὸν τῶν Γότθων πόλεμον ὁ Οὐάλης , αὐτὸς μὲν τέως ἐν τῇ Κωνσταντίνου διέτοιβεν · Τραϊανὸν δὲ τὸν στρατηγὸν καθοπλίσας . σὺν ἀξιομάχῳ στρατῷ κατ´ ἐκείνων ἐξέπεμπεν . Ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος μηδὲ τὴν πρώτην προσβολὴν ὑπομείνας , ἦ της ἔμπλεως ἐπανῇ ε , μαλακίαν ἐκείνῳ καὶ δειλίαν ἐγκαλῶν ὁ βασιλεὺς διελοιδορεῖτο · ὁ δὲ παρρησίᾳ προσηκούσῃ ἀνδρὶ γενναίῳ χρησάμενος , « Οὐχ ἡττήθην ἐγὼ , φησί , βασιλεῦ · σὺ δ´ ἑκὼν τὴν νίκην ἐκ . βάλλεις σαυτοῦ , διαμαχόμενος τῷ Θεῷ , καὶ τὴν ἐκεῖθεν ῥοπὴν ἀπωθούμενος , τοῖς ὑπεναντίοις προΐης μᾶλλον·νικᾷ δὲ Θεὸς ἀεί . Ἢ δὲ νίκη τοῖς ὑπ´ ἐκείνῳ στρατηγουμένοις προσγίνεσθαι εἴωθε . Συντάττεται δ´ ἐκείνοις ὑπὸ σοῦ πολεμούμενος . Οὐ γὰρ ἀγνοεῖς πάντως τίνας τῶν ἐκκλησιῶν ἐλάσας τίνα - ἀντικα τέστησας . » Ταῦτ´ οὐ Τερέντιος καὶ Τραῖανὸς , ἀλλὰ καὶ Ῥόδαντος καὶ Βἰκτωρ , στρατηγοὶ δὲ καὶ οὗτοι , οὗτως ἔχειν συνέθεντο . Καί γε βασιλεῖ παρῄνουν , μὴ σφόδρα χαλεπαίνειν ἐπ´ ἐλέγχοις ἀληθείᾳ συνεζευγμένοις . Πολὺ δὲ αὐτῷ καὶ τὸ μύσος ἤκμαζε τῇ Κωνσταντίνου ἐνδιατρίβοντι · οἰ γὰρ Γότθοι τὴν Θράκην πᾶσαν ληλσαντες , καὶ τὰ προάστεια πάντα δμώσὰντες , ἅτε δὴ μηδενὸς ἐπεξιόντος , καὶ τοῖς τείχεσιν ἐπεχείρουν ἤδη προσβάλλειν . Ἡ δὲ πόλις χολεπῶς ἔφερε . Καὶ ὅτι μὴ θᾶττον βασιλεὺς ἐπεξῄει ἀλλ´ ὑπερετίθει τὸν πόλεμον , ἡτιῶντο · καὶ διελοιδοροῦντο τούτῳ , ὡς αὐτὸς εἴη μᾶλλον τῇ ῥᾳστώνη ποὺς πολεμίους ὑπενεγκών . Τέλος καὶ ἰπποδρομίᾳ εἰς τοὐμφανὲς κατεβόων αὐτοῦ , καὶ ὅπλα ὥσσε ποὶς μεῖν ᾔτουν . Ὁ δὲ βασιλεὺς , ἅτε δὴ περιυβρισμένος , θυμῷ πολλῷ κατὰ τῶν βαρβάρων ἐξήλαυνε · πλεῖστα τοῖς πολίταις ἐπαπειλούμενος , ἢν ὑποστρέώῃ ἀξίλήψεσθαι δίκην τῶν ἐκ τοῦ δήμου ὕβρεων · καὶ ὅτιπερ οὐ πάνυ πόῤῥω τῇ τυραννίδι Προκοπίου προς έθεντο . Ἰπείλει δ´ ἐρημώσειν τὴν πόλιν , καὶ ἄροτρον κατ´ αὐτῆς ἐμβαλεῖν . ΚΕΦΑΛ . Νʹ . ΙΠερὶ τῆς τοῦ ἀγίου Ἰσαακίου τοῦ μοναχοῦ παρρησίας · καὶ ὡς συμβαλὼν τοῖς Γότθοις Οὐάλης περί που τὴν Ἀδριανοῦ , καὶ ἐν δωματίῳ καιαφυγὼν χόρτον ἔχοντι , διεφθάρη παρὰ των πολεμίων , δαπάνη γενόμενος τῷ πυρί . Τότε δὲ καὶ Ἰσαάκιον ἐκεῖνον περὶ τὴν Κωνσταντίνου μοναχικὴν σκηνὴν ἔχοντα , φας ν ἰδόντα σύναμα τῇ στρατιᾷ τὸν Οὐάλεντα ἐξερχόμενον · ἦν δὲ ἂ ἁνὴρ ἀγαθὸς τά τε ἄλλα , καὶ ἐν ἑτοίμῳ ἔχων δικ τὸ Θεῖον πάντα κίνδυνον ὑποστῆναι · προσελθόντα , σαῖν χεροῖν τοῦ χαλινοῦ τοῦ ἴππου δρήξασθαι ὡ ἔ - · οχος ἦν , καὶ βοῇ μεγάλῃ χρησάμενον ἐπειπεῖν · « Ιῇ δὴ βαδίζεις , ὦ βασιλεῦ , κατὰ Θεοῦ στρατευσάμενοκαὶ μὴ τὴν ἐκείνου ἀρωγὴν ἐπισπώμενος ; Και γ-ρ πως αὐτὸς κατὰ σοῦ τὸ βάρβαρον ἤλασεν , ὅτι γε καὶὶ σὺ κατ´ αὐτοῦ τὰς τῶν δυσσεβούντων ἀλλοθρόους καλ βλασφήμουσγλώσσας παρέθηξας · καὶ τοὺς ᾗ χρὴ περὶ αὐτοῦ δοξάζοντας καὶ ὑμνοῦντας , τῶν ἱερῶν περιβόλων
Lemmas: ἅλς ΑΤ μ . κριτής . » δειμαίνω δέ ὁ ὁ Γότθος πόλεμος ὁ Οὐάλης , αὐτός μέν τέως ἐν ὁ Κωνσταντῖνος διέτοιβεν · Τραϊανός δέ ὁ στρατηγός καθοπλίζω . σύν ἀξιόμαχος στρατός κατ´ ἐκεῖνος ἐκπέμπω . ἐπεί δδʹ ἐκεῖνος μηδέ ὁ πρῶτος προσβολή ὑπομένω , εἰμί ὁ ἔμπλεος ἐπανίημι ε , μαλακία ἐκεῖνος καί δειλία ἐγκαλέω ὁ βασιλεύς διαλοιδορέω · ὁ δέ παρρησία προσήκω ἀνήρ γενναῖος χράω , « οὐχ ἡσσάομαι ἐγώ , φημί , βασιλεύς · σύ δδʹ ἑκών ὁ Νίκη ἐκ . βάλλω σεαυτοῦ , διαμάχομαι ὁ Θεός , καί ὁ ἐκεῖθεν ῥοπή ἀπωθέω , ὁ ὑπεναντίος προΐημι μᾶλλον·νικᾷ δέ θεός ἀεί . ἤ δέ νίκη ὁ ὑπό ἐκεῖνος στρατηγέω προσγίγνομαι εἴωθα . συντάσσω δδʹ ἐκεῖνος ὑπό σύ πολεμόω . οὖον γάρ ἀγνοέω πάντως τίς ὁ ἐκκλησία ἐλαύνω τίς - αντίκα τίνω . » Ταῦτ´ οὖον Τερέντιος καί Τραϊανός , ἀλλά καί Ῥόδας καί Βίκτωρ , στρατηγός δέ καί οὗτος , οὕτως ἔχω συντίθημι . καί γε βασιλεύς παραινέω , μή σφόδρα χαλεπαίνω ἐπι ἐλέγχω ἀλήθεια συζεύγνυμι . Πολύς δέ αὐτός καί ὁ μύσος ἀκμάζω ὁ Κωνσταντῖνος ἐνδιατρίβω · ὁ γάρ Γότθος ὁ Θρᾴκη πᾶς ληλσαντες , καί ὁ προάστειον πᾶς δμώσὰντες , ἅτε δή μηδείς ἐπέξειμι , καί ὁ τεῖχος ἐπιχειρέω ἤδη προσβάλλω . ὁ δέ πόλις χολεπῶς φέρω . καί ὅτι μή ταχύς βασιλεύς ἐπέξειμι ἀλ ὑπερτίθημι ὁ πόλεμος , αἰτιάομαι · καί διαλοιδορέομαι οὗτος , ὡς αὐτός εἰμί μᾶλλον ὁ ῥᾳστώνη πούς πολέμιος ὑποφέρω . Τέλος καί ιπποδρομία εἰς ἐμφανής καταβοάω αὐτός , καί ὅπλον ὅσος Πόις ἐπιθυμέω αἰτέω . ὁ δέ βασιλεύς , ἅτε δή περιυβρίζω , θυμός πολύς κατά ὁ βάρβαρος ἐξελαύνω · πλεῖστος ὁ πολίτης επαπειλούμενος , εἄν ὑποστρέώῃ αξιλαμβανω δίκη ὁ ἐκ ὁ δῆμος ὕβρις · καί ὅτιπερ οὖον πάνυ πόρρω ὁ τυραννίς Προκόπιος προς τίθημι . Ἰπείλει δδʹ ἐρήμωσις ὁ πόλις , καί ἄροτρον κατ´ αὐτός ἐμβάλλω . ΚΕ . ν . Περί ὁ ὁ ἅγιος Ἰσαάκιος ὁ μοναχός παρρησία · καί ὡς συμβάλλω ὁ Γότθος Οὐάλης περί ποῦ ὁ Ἀδριανός , καί ἐν δωμάτιον καιαφυγη χόρτος ἔχω , διαφθείρω παρά ὁ πολέμιος , δαπάνη γίγνομαι ὁ πῦρ . τότε δέ καί Ἰσαάκιος ἐκεῖνος περί ὁ Κωνσταντῖνος μοναχικός σκηνή ἔχω , φημί Ν ὁράω σύναμα ὁ στρατιά ὁ Οὐάλης ἐξέρχομαι · εἰμί δέ ὅς ἀνήρ ἀγαθός ὁ τε ἄλλος , καί ἐν ἑτοῖμος ἔχω δικ ὁ θεῖον πᾶς κίνδυνος ὑφίστημι · προσέρχομαι , σός χείρ ὁ χαλινός ὁ ἵππος δρήξασθαι εἰμί ἔ - · ὄχος εἰμί , καί βοή μέγας χράω ἐπεῖπον · « εἷς δή βαδίζω , εἰμί βασιλεύς , κατά Θεός στρατεύω μή ὁ ἐκεῖνος ἀρωγή ἐπισπάω ; και γ-ρ πως αὐτός κατά σύ ὁ βάρβαρος ἐλαύνω , ὅτι γε καί σύ κατ´ αὐτός ὁ ὁ δυσσεβέω ἀλλόθροος καλστις βλασφήμουσγλώσσας παρέχω · καί ὁ ὅς χρή περί αὐτός δοξάζω καί ὑμνέω , ὁ ἱερός περίβολος