cogPG.PG146 320
τοῦ ἀνδρὸς , δρομαῖος τῷ βασιλεῖ προσιὼν ἀνήγγειλεν ὼς πειθοῦς στεῤῥότερος ὁ ἀνήρ · καὶ ἢ προφανῶς κολάζειν , ἢ μηδαμῶς οἴεσθαι ταῖς ἀπειλαῖς πειθήνιον σχεῖν . Ὁ δὲ τέως ἠρέμει · τῆς δ´ ἡμέρας τῶν Θεοφανίων ἐνισταμένης σὺν τῇ περὶ αὐτὸν φαντασίᾳ . τῇ ἐκκλησίᾳ παραγενόμενος , δῶράτε τῇ θείᾳ τραπέζῃ προσήνεγκε · καὶ τῷ πολλῷ τῆς εὐταξίας καταπλαγεὶς , παρατραπεὶς , μικροῦ ἂν εἰς τοὔδαφος ἔρριπτο , εἰ μή τις τῶν ἐκ τοῦ βήματος δραξάμενος τοῦ χιτῶνος , τὸν βασιλέα πεσεῖν ἐπειγόμενον , ἀνεκτήσατο . Ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς λόγους ἧκε τὰνδρὶ , ἔτι μᾶλλον ἐθαύμασε τῆς τε σοφίας καὶ τοῦ περὶ τὸ ἱερᾶσθαι καὶ ἐκκλησιάζειν , καὶ εὐταξίας κόσμον τὸν μέγαν Οῆκ εἰς μακρὰν δὲ ταῖς τῶν ἐναντίων διαβολαῖς ἐδόκει ὑπερορίαν αὐτὸν κατοικεῖν . Ἐπεὶ δὲ ἡ νὺξ παρῆν , καὶ ὁ δίφρος ηὐτρέπιστο , ἐξαπίνης ποοσβάλλει νόσος τῷ τοῦ βασιλέως παιδίῳ , ᾧ Γαλάτης ἦν ὄνομα Ἐπὶ τόσον δ´ ἦν ἰσχυρά τε ἡ νόσος καὶ σφαλερὰ , ὡς ἀπαγορεύειν ἐκείνῳ τὸ ζῇν , οἶ θεραπεύειν ἠσαν μάλιστα δόκιμοι . Οὐάλης δὲ ἀφόρητον ἡγούμενος τὸ πραχθὲν , κατὰ τοῦ ἐδάφους ἐῤῥίπτετο , πρὸ τοῦ παιδὸς ᾑρημένος θανεῖν , καὶ ἀνήκεστα ἐπένθει τὸν παῖδα Δομνίκα δὲ ἡ βασίλισσα καὶ αὐτὴ χείρονα πάσχουσα , δείμασιν ἔλεγε φοβεροῖς νυκτὸς ἐμπεσεῖν καὶ πάσχειν ταῦτα διὰ τὴν πρὸς τὸν ἐπίσκοπον διετείνετο ὕβριν . Καὶ αὐτίκα τὸν Βασίλειον τοῖς οἰκείοις ἐπέτρεψεν μεταστέλλεσθαι , καὶ τῷ κειμένῳ ὅσα γε δυνατὰ βοηθεῖν · παρῃτεῖτο γὰρ αὐτὸς περὶ τούτου κελεύειν ἔναγχος περιυβρισμένῳ . Ὁ δὲ παρῆν , καὶ ὁ παῖς ῥᾷον ἔσχε . Πεῖραν δ´ ὅλως εἰσάγων , διεμηνύετο , « Εἰ ἀληθῆ , λέγων , ἃ σὺ δοξάζεις περὶ Θεοῦ , εὐχὴν πρᾶττε , καὶ δυσώπει Θεὸν , ἵνα μοι ὁ παῖς μὴ ἀπόληται . Ἀλλ´ εἰ πιστεύεις , ἔφη Βασίλειος , ὥσπερ ἐγὼ , καὶ τὴν νόσον τῶν ἐκκλησιῶν ἀποξέσεις , πάντως που ζήσεταί σοι ὁ παῖς . » Τοῦ δὲ συνθεμένου καὶ ἄλλως πράξαντος , ὁ παῖς τοῦ βιοῦν ἀπηλλάττετο . Ἰσχυρίζοντο δ´ ἅπαντες , ὡς οὐκ ἂν ἀπολώλει , εἰ μὴ τοὺς ἐτεροδόξους καλέσας , σύναμα Βασιλείῳ εὔξασθαι ὑπὲρ τοῦ παιδὸς παρηγγύα · οἷς καὶ βαπτίζειν μᾶλλον τὸν παῖδα προὐτρέπετο . Βασιλεὺς ὅὲ τὸν ἄνδρα δι´ αἰδοῦς ἄγων , χωρία τὰ κάλλιστα ὧν εἶχεν αὐτόθι , τοῖς αὐτοῦ ξενῶσιν ἀπεχαρίζετο · ἀλλὰ πάλιν ὑπὸ τῶν συνήθων πολιορκούμενος ὁ κρατῶν , αὖθις τὸν ὅσιον μεττστέλλετο · καὶ τῆς τῶν ἐναντίων μερίδος γενέσθαι παρῄνει . Ὡς δὲ τὸν ἀδάμαντα πείθειν οὐδαμῶς εἶ . χεν , εἰς ἐξορίαν ἀπάγειν ἐκέλευε . Καὶ ὁ μὲν τῆς ἐξορίας χάρτης ἐγράφετο · τῇ χειρὶ δὲ τοῦτον πειραθεὶς βεβαιῶσαι . οὐδὲν τῶν στοιχείων γράψαι δεδύνητο . Ὁ γὰρ κάλαμος εὐθὺς συνετρίβη . Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος ὡς τὸ εἰκὸς εὐθυνούμενος ἐπίσης τῷ πρώτῳ ἔπασχον · ἔτι δὲ τὸ δυσσεβὲς γραμματεῖον ἐκεῖνο βεβαιοῦν ἐπειρᾶτο , σείεται μὲν αὐτῷ ἡ χεὶρ παραδόξως . Τρόμος δ´ ἄσχετος αὐτὴν ἑιεδέχετο . Ἐντεῦθεν δὲ κατασεισθεὶς τὴν ψυχὴν , καὶ
Lemmas: ὁ ἀνήρ , δρομαῖος ὁ βασιλεύς προσέρχομαι ἀναγγέλλω οὖς πειθώ στερρός ὁ ἀνήρ · καί ἢ προφανῶς κολάζω , ἢ μηδαμῶς οἴομαι ὁ ἀπειλή πειθήνιος ἔχω . ὁ δέ τέως ἠρεμέω · ὁ δδʹ ἡμέρα ὁ Θεοφάνια ἐνίστημι σύν ὁ περί αὐτός φαντασία . ὁ ἐκκλησία παραγίγνομαι , δέρω ὁ θεῖος τράπεζα προσφέρω · καί ὁ πολύς ὁ εὐταξία καταπλάσσω , παρατρέπω , μικρός εἄν εἰς ἔδαφος ῥίπτω , εἰμί μή τις ὁ ἐκ ὁ βῆμα δράσσομαι ὁ χιτών , ὁ βασιλεύς πίπτω ἐπείγω , ἀνακτάομαι . ἐπεί δέ καί εἰς λόγος ἵημι ἀνήρ , ἔτι μᾶλλον θαυμάζω ὁ τε σοφία καί ὁ περί ὁ ἱεράομαι καί ἐκκλησιάζω , καί εὐταξία κόσμος ὁ μέγας Οῆκ εἰς μακράν δέ ὁ ὁ ἐναντίος διαβολή δοκέω ὑπερορία αὐτός κατοικέω . ἐπεί δέ ὁ νύξ πάρειμι , καί ὁ δίφρος εὐτρεπίζω , ἐξαπίνης ποοσβάλλει νόσος ὁ ὁ βασιλεύς παιδίον , ὅς Γαλάτης εἰμί ὄνομα ἐπί τόσος δδʹ εἰμί ἰσχυρός τε ὁ νόσος καί σφαλερός , ὡς ἀπαγορεύω ἐκεῖνος ὁ ζάω , οἶς θεραπεύω ἀείδω μάλιστα δόκιμος . Οὐάλης δέ ἀφόρητος ἡγέομαι ὁ πράσσω , κατά ὁ ἔδαφος ῥίπτω , πρό ὁ παῖς αἱρέω θνῄσκω , καί ἀνήκεστος πενθέω ὁ παῖς Δομνίκα δέ ὁ βασίλισσα καί αὐτός χείρων πάσχω , δεῖμα λέγω φοβερός νύξ ἐμπίπτω καί πάσχω οὗτος διά ὁ πρός ὁ ἐπίσκοπος διατείνω ὕβρις . καί αὐτίκα ὁ Βασίλειος ὁ οἰκέω ἐπιτρέπω μεταστέλλομαι , καί ὁ κεῖμαι ὅσος γε δυνατός βοηθέω · παραιτέομαι γάρ αὐτός περί οὗτος κελεύω ἔναγχος περιυβρίζω . ὁ δέ πάρειμι , καί ὁ παῖς ῥᾳδίως ἔχω . πείρω δδʹ ὅλως εἰσάγω , διαμηνύω , « εἰμί ἀληθής , λέγω , ὁ σύ δοξάζω περί Θεός , εὐχή πράσσω , καί δυσωπέω θεός , ἵνα ἐγώ ὁ παῖς μή ἀπόλλυμι . Ἀλ εἰμί πιστεύω , φημί Βασίλειος , ὥσπερ ἐγώ , καί ὁ νόσος ὁ ἐκκλησία ἀπόξεσις , πάντως ποῦ ζάω σύ ὁ παῖς . » ὁ δέ συντίθημι καί ἄλλως πράσσω , ὁ παῖς ὁ βιόω ἀπαλλάσσω . ἰσχυρίζομαι δδʹ ἅπας , ὡς οὐ εἄν ἀπόλλυμι , εἰμί μή ὁ ἑτερόδοξος καλέω , σύναμα Βασίλειος εὔχομαι ὑπέρ ὁ παῖς παρεγγυάω · ὅς καί βαπτίζω μᾶλλον ὁ παῖς προτρέπω . Βασιλεύς οεʹ ὁ ἀνήρ δις αἰδώς ἄγω , χωρίον ὁ καλῶς ὅς ἔχω αὐτόθι , ὁ αὐτός ξένωσις ἀποχαρίζομαι · ἀλλά πάλιν ὑπό ὁ συνήθης πολιορκέω ὁ κράτος , αὖθις ὁ ὅσιος μεταστέλλω · καί ὁ ὁ ἐναντίος μερίς γίγνομαι παραινέω . ὡς δέ ὁ ἀδάμας πείθω οὐδαμῶς εἰμί . χω , εἰς ἐξορία ἀπάγω κελεύω . καί ὁ μέν ὁ ἐξορία χάρτης γράφω · ὁ χείρ δέ οὗτος πειράω βεβαιόω . οὐδείς ὁ στοιχεῖον γράφω δύναμαι . ὁ γάρ κάλαμος εὐθύς συντρίβω . ἐπεί δέ καί ὁ δύο καί ὁ τρίτος ὡς ὁ εἰκός εὐθύνω ἐπίσης ὁ πρῶτος πάσχω · ἔτι δέ ὁ δυσσεβής γραμματεῖον ἐκεῖνος βεβαιόω πειράω , σείω μέν αὐτός ὁ χείρ παράδοξος . τρόμος δδʹ ἄσχετος αὐτός ειδεχομαι . ἐντεῦθεν δέ κατασείω ὁ ψυχή , καί