cogPG.PG146 51
ποίημα τυγχάνειν οὐσίας , ἢν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεγεν νῆσθαι τὰ θεῖα διδάσκει λόγια , τοῦ τρόπου τῆς γεννήσεως καὶ ἀνεκφράστου καὶ ἀνεπιλογίστου πάσῃ γεννητῇ φύσει τυγχάνοντος . Οὕτω δὲ καὶ τὸ ὁμοούσιον εἶναι τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱὸν ἐξεταζόμενος ὁ λόγος συνίστησιν , οὐ κατὰ τὸν τῶν σωμάτων τρόπον , οὐδὲ τοῖς θνητοῖς ζώοις παραπλησίως · οὕτε γὰρ κατὰ διαίρεσιν τῆς οὐσίας , οὔτε κατὰ ἀποτομὴν , ἀλλ´ οὐδὲ κατά τι πάθος , τροπὴν , ἢ ἀλλοίωσιν τῆς τοῦ Πατρὸς δυνάμεως . Τούτων γὰρ ἁπάντων ἀλλότριον εἶναι τὴν ἀγέννητον Πατρὸς φύσιν · παραστατικὸν δὲ εἶναι τὸ ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ τοῦ μηδεμίαν ἐμφέρειαν πρὸς τὰ γεννητὰ κτίσματα τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ φέρειν · μόνον δὲ τῷ Πατρὶ τῷ γεγεννηκότι κατὰ πάντα τούς πον ἀφομοιοῦσθαι , καὶ μὴ εἶναι ἐξ ἑτέρας τινὸς ὑποστάσεως καὶ οὐσίας , ἀλλ´ ἐκ τοῦ Πατρός · ᾠ καὶ αὐτῷ τοῦτον ἑρμηνευυέντι τὸν τρόπον , καλῶς ἔχειν ἐφάνη συγκατατίθεσθαι · ἐπεὶ καὶ τῶν παλαιῶν τινας λογίους ἐπιφανεῖς ἐπισκόπους καὶ συγγραφέας ἔγνω μεν , ἐπὶ τῆς τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ θεολογίας τῷ τοῦ ὁμοουσίου συγχρησαμένους ὀνόματι . Ταῦτα μὲν περὶ τῆς ἑκτεθείσης εἰρήσθω πίστεως · ᾗ συνεφωνήσαμεν ὅπαντες οὐκ ἀνεξετάστως , ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀποδοθείσας ; διανοίας , ἐπ´ αὐτοῦ τοῦ θεοφιλοῦς βα τι λέως ἐξετασθείσας , καὶ τοῖς εἰρημένοις λογισμοῖς συνομολογηθείσας . Καὶ τὸν ἀναθεματισμὸν δὲ τὸν μετὰ τὴν πίστιν πρὸς αὐτῶν τεθέντα δεκτὸν εἶναι ἡγησάμεθα , διὰ τὸ ἀπείργειν ἀγράφοις χρήσασθαι φωναῖς · δι´ ἂς σχεδὸν πᾶσα ἐγεγόνει σύγχυσις καὶ ἀκαταστασία τῆς Ἐκκλησίας . Μηδεμιᾶς γοῦν θεοπνεύστου Γραφῆς τὸ , Ἐξ οὐκ ὄντων , καὶ τὸ , Ἦν ποτὲ ὅτε οὐκ ἦν , καὶ τοῖς ἑξῆς ἐπιλεγομένοις κεχρημένης , οὐκ εὔλογον ἐφάνη ταῦτα καὶ λέγειν καὶ διδάσκειν · καὶ αὐτῷ καλῶς δόξαντι συνεθέμεθα · ἐπεὶ μηδὲ ἐν τῷ πρὸ τούτου χρόνῳ τούτοις εἰώθειμεν συγχρῆσθαι τοῖς ῥήμασι . Ἔτι μὴν τὸ ἀναθεματίζεσθαι , Τὸ πρὸ τοῦ γεννηθῆναι οὐκ ἦν , οὐκ ἄτοπον ἐνομίσθη , τὸ παρὰ πᾶσι μὲν ὁμολογεῖσθαι εἶναι αὐτὸν Υιὸν τοῦ Θεοῦ καὶ πρὸ τῆς κατὰ σάρκα γεννήσεως . Ἡδη δὲ Ἀ θεοφιλὴς ἡμῶν βασιλεὺς τῷ λόγῳ κατεσκεύαζε κατὰ τὴν ἔνθεον αὐτοῦ γέννησιν τὸ πρὸ πάντων αἰώνων εἶναι αὐτόν · ἐπεὶ καὶ πρὶν ἐνεργείᾳ γεννηθῆναι , δυνάμει ἦν ἐν τῷ Πατρὶ ἀγεννήτως , ὄντος τοῦ Παπρὸς ἀεὶ Πατρὸς , ὡς καὶ βασιλέως ἀεὶ καὶ Σωτῆρος , καὶ δυνάμει πάντα ὄντος , ἀεί τε κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντος . Ταῦτα ὑμῖν ἀναγκαίως διεπεμψάμεθα , ἀγαπητοί , τὰ κεκριμένα τῆς ἡμετέρας ἐξετάσεώς τε καὶ συγκαταθέσεως , φανερὰ καθιστάντες · ὡς εὐλόγως ποτὲ μὲν καὶ μέχρις ὑστάτης ὥρας ἱστάμεθα , ὅθεν ἡμῖν τὰ ἑτεροίως γραφέντα προσέκοπτε · τότε δὲ ἀφιλονείκως τὰ μὴ λυποῦντα καταδεξάμεθα , ὅθ´ ἡμῖν εὐγνωμόνως τῶν λόγων ἐξετάζουσι τὴν διάνοιαν , ἐμφανῆ σύμπραξιν ἔχειν ἔδοξε τοῖς ὑφ´ ἡμῶν αὐτῶν ἐν τῇ προεκτεθείσῃ
Lemmas: ποίημα τυγχάνω οὐσία , εἄν ἐκ ὁ πατήρ γε νήθω ὁ θεῖον διδάσκω λόγιος , ὁ τρόπος ὁ γέννησις καί ανέκφραστος καί ἀνεπιλόγιστος πᾶς γεννητής φύσις τυγχάνω . οὕτως δέ καί ὁ ὁμοούσιος εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός ἐξετάζω ὁ λόγος συνίστημι , οὖον κατά ὁ ὁ σῶμα τρόπος , οὐδέ ὁ θνητός ζῷον παραπλήσιος · ἵημι γάρ κατά διαίρεσις ὁ οὐσία , οὔτε κατά ἀποτομή , ἀλ οὐδέ κατά τίς πάθος , τροπή , ἢ ἀλλοίωσις ὁ ὁ πατήρ δύναμις . οὗτος γάρ ἅπας ἀλλότριος εἰμί ὁ ἀγέννητος πατήρ φύσις · παραστατικός δέ εἰμί ὁ ὁμοούσιος ὁ πατήρ ὁ μηδείς ἐμφέρεια πρός ὁ γεννητός κτίσμα ὁ υἱός ὁ Θεός φέρω · μόνος δέ ὁ πατήρ ὁ γεννάω κατά πᾶς ὁ πως ἀφομοιόω , καί μή εἰμί ἐκ ἕτερος τις ὑπόστασις καί οὐσία , ἀλ ἐκ ὁ πατήρ · ὀͅς καί αὐτός οὗτος ἑρμηνεύω ὁ τρόπος , καλῶς ἔχω φαίνω συγκατατίθημι · ἐπεί καί ὁ παλαιός τις λόγιος ἐπιφανής ἐπίσκοπος καί συγγραφεύς γιγνώσκω μέν , ἐπί ὁ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός θεολογία ὁ ὁ ὁμοούσιος συγχράομαι ὄνομα . οὗτος μέν περί ὁ εκτεθεισος εἴρω πίστις · ὅς συμφωνέω ὁράω οὐ ἀνεξέταστος , ἀλλά κατά ὁ ἀποδίδωμι ; διάνοια , ἐπι αὐτός ὁ θεοφιλής βάω τίς Λέως ἐξετάζω , καί ὁ εἴρω λογισμός συνομολογηθείς . καί ὁ ἀναθεματισμός δέ ὁ μετά ὁ πίστις πρός αὐτός τίθημι δεκτός εἰμί ἡγέομαι , διά ὁ ἀπείργω ἄγραφος χράω φωνή · δις ὅς σχεδόν πᾶς γίγνομαι σύγχυσις καί ἀκαταστασία ὁ ἐκκλησία . μηδείς γοῦν θεόπνευστος γραφή ὁ , ἐς οὐ εἰμί , καί ὁ , ἦς ποτέ ὅτε οὐ εἰμί , καί ὁ ἑξῆς ἐπιλέγω χράομαι , οὐ εὔλογος φαίνω οὗτος καί λέγω καί διδάσκω · καί αὐτός καλῶς δόξα συντίθημι · ἐπεί μηδέ ἐν ὁ πρό οὗτος χρόνος οὗτος εἴωθα συγχράομαι ὁ ῥῆμα . ἔτι μήv ὁ ἀναθεματίζω , ὁ πρό ὁ γεννάω οὐ εἰμί , οὐ ἄτοπος νομίζω , ὁ παρά πᾶς μέν ὁμολογέω εἰμί αὐτός υἱός ὁ Θεός καί πρό ὁ κατά σάρξ γέννησις . ἤδη δέ ὅς θεοφιλής ἐγώ βασιλεύς ὁ λόγος κατασκευάζω κατά ὁ ἔνθεος αὐτός γέννησις ὁ πρό πᾶς αἰών εἰμί αὐτός · ἐπεί καί πρίν ἐνέργεια γεννάω , δύναμις εἰμί ἐν ὁ πατήρ ἀγέννητος , εἰμί ὁ Παπρὸς ἀεί πατήρ , ὡς καί βασιλεύς ἀεί καί Σωτήρ , καί δύναμις πᾶς εἰμί , ἀεί τε κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω . οὗτος σύ ἀναγκαῖος διαπέμπω , ἀγαπητός , ὁ κρίνω ὁ ἡμέτερος ἐξέτασις τε καί συγκατάθεσις , φανερός καθίστημι · ὡς εὔλογος ποτέ μέν καί μέχρι ὕστερος ὥρα ἵστημι , ὅθεν ἐγώ ὁ ἑτεροῖος γράφω προσκόπτω · τότε δέ ἀφιλόνεικος ὁ μή λυπέω καταδέχομαι , ὅθε ἐγώ εὐγνωμόνως ὁ λόγος ἐξετάζω ὁ διάνοια , ἐμφανής σύμπραξις ἔχω δοκέω ὁ ὑφ´ ἐγώ αὐτός ἐν ὁ προεκτίθεμαι