cogPG.PG146 415
Ο ΡΟΤ ΧΧΙΥʹ . καὶ βασιλικώτατον ἀναφθέγξασθαι · « Εἰ μὲν ἁρμόζοντας ἑαυτοὺς διαθῶσι , Θεοῦ παιδείᾳ καὶ νόμοις κατηρτισμένους , δυνατὸς ἐκεῖνος καὶ τὴν βασιλείαν ἐγχειρίσαι αὐτοῖς , πρὸς τὸ λυσιτελὲς ἡρμοσμένην ὡν ἄρχουσιν · εἰ δ´ οὖν , ἀλλ´ οὕτως ἀποβιῶναι μᾶλλον λυσιτελήσει ἢ ἄρχειν ἀπαιδεύτως καὶ σφαλερῶς « Ἀλλ´ ἤχθετο τοιούτοις ἐμπεσών ὁ Ἀρσένιος μισόφροντις ὢν , καὶ ὄχλων ἄλλως καὶ θορύβων ἐπιεικῶς ἀνομίλητος · ὅθεν ἐδεῖτο Θεοῦ εὐπρεπῆ παρασχεῖν αἰτίαν , δυναμένην τῶν παρόντων ἀνεῖναι δεσμῶν . Καὶ ὃς θᾶττον παρεῖχεν . Ἐπεὶ γὰρ Ἀρκάδιος ἐπλημμέλησε πρᾶγμα μὴ παροφθῆναι δυνάμενον μέτεισιν ἐκεῖνον μάστιξι σωφρονίζων Ἀρσένιος , Ὁ ὁ τὴν ὕβριν μὴ ἐνεγκὼν , θάνατον ἐκείνου προσεμελέτα . Μαθὼν δὲ Ἀρσένιος τὸ ἀπόρρητον , τὴν ἀλαζόνα περιβολὴν ἐκείνην ἀποδυσάμενος , θᾶττον πρὸς τὴν Σκῆτιν ἀνέτρεχε · καὶ φωνῆς ἄνωθεν ἠχούσης ἤκουεν , « Ἀρσένιε , φεῦγε τοὺς θορύβους , καὶ σώζῃ.ν Καὶ ζῶντος μὲν Θεοδοσίου ἐλάνθανεν , Ἀρκαδίου δὲ παρελθόντος εἰς τὴν ἀρχὴν , ἐγνωρίζετο τὸν ἀγγελικὸν μετιὼν βίον . Ὅθεν βασιλεὺς αὐτῷ γράφων , εὐχήν τε ᾔτει καὶ συγγνώμην τῷ ἀμαρτήματι . ἀνῆκε τε τὸν τῆς Αἰγύπτου ἅπαντα φόρον πένησι παρασχεῖν . Ὁ δ´´ οὐκ ἐλάμβανε . Τάχος δ´ εἰς ἄκρον ἀρετῆς καταστὰς , ἀγροῖκον ἑαυτὸν καὶ τὸ μηδὲν εἰδέναι προσεποιεῖτο , ἔργα δὲ μνήμης ἄξια καὶ λόγους πλείστους καταλελοιπώς , οὓς ἡ κατ´ αὐτὸν ἱστορία διέξεισιν ἐς δεῦρο . Ἀνά τε Σκῆτιν καὶ Ῥ μην καὶ τὴν Κωνσταντίνου πολὺ τὸ ἐπ´ ἀσκήσει φέρεται περιώνυμον . Ἐνῆν μὲν οὖν καί τινα τῶν ἀστείως εἰρημένων τε καὶ πεπραγμένων αὐτῷ μνη μονεῦσαι · ἐπεὶ δὲ κατεπείγει δὴ τὸ προκείμενον , ἐπ´ ἐκεῖνα τοῖς ταῦθ´ ἱστοροῦσι προτρέπομεν · ἡμῖν Περὶ τῆς τῶν ἐπισκόπων διαδοχῆς · καὶ περὶ τς έν Ἀντιοχείᾳ πάλιν γελοχμλένης τπραχης διλ Φλβιανὸν Ιαυλίνου τελευτήσαντος · καὶ ὡς χρόνῳ πολλῷ σπουδῇ τοῦ βασι,λέως καὶ Θεοφίλου τοῦ Ἀλεξανδρείας , ὁ τῆς τοιαύτης Ἐν κλησίας θόρυβος κατηυνάσυη , εἰς ὁμόνοιαν τοῦ λαοῦ ἐλθόντος Ὑπὸ δὴ τὸν χρόνον τοῦτον Τιμόθεος καὶ Κύριλλος οἱ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἱερουσαλὴμ τοῖς θρόνοιἐμπρέποντες , τὸ βιοῦν μεταλλάξαντες , ὁ μὲν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Θεόφιλον , ὁ δὲ Ἰωάννην ἔσχον διάδ · χον . Μετὰ βραχὺ δὲ καὶ Δημοφίλου , ὃς τῆς ἐν λωνσταντινουπόλει τῆς Ἀρειανῆς θρησκείας προῆς · ατίι τὸ βιοῦν μεταλλάξαντος , Μαρίνῳ τινὶ ἐκ Θράκης . ὄντι οἱ περὶ ἐκεῖνον τὴν προστασίαν ἐπέτρεπον , ὃς ἄλλης ἐπισκοπῆς προειστήκει . Ἀλλ´ οὐ πολὺν δια νύσας χρόνον , ἐξέστη . Ἐπ´ αὐτοῦ δὲ καὶ ἡ Ἀρεις-νῶν θρησκεία εἰς δύο ἐτμήθη , ὡς ὕστερον λέξομεν . Οἷα δ´ ἐπιτηδειότερος Θεόδωρος ὁ παρὰ τῇ Σύρων Ἀντιοχείᾳ τῆς τοιαύτης ἐπιτροπεύσας αἰρέσιως προ
Lemmas: ὁ Ροτ Χ . καί βασιλικός ἀναφθέγγομαι · « εἰμί μέν ἁρμόζω ἑαυτοῦ διατίθημι , Θεός παιδεία καί νόμος κατηρτίζω , δυνατός ἐκεῖνος καί ὁ βασίλειος ἐγχειρίζω αὐτός , πρός ὁ λυσιτελής ἁρμόζω ὡς ἄρχω · εἰμί δδʹ οὖν , ἀλ οὕτως ἀποβιόω μᾶλλον λυσιτελέω ἢ ἄρχω ἀπαίδευτος καί σφαλερός « Ἀλ ἔχθω τοιοῦτος ἐμπίπτω ὁ Ἀρσένιος μισόφροντις εἰμί , καί ὄχλος ἄλλως καί θόρυβος ἐπιεικής ἀνομίλητος · ὅθεν δήω Θεός εὐπρεπής παρέχω αἴτιος , δύναμαι ὁ πάρειμι ἀνίημι δεσμός . καί ὅς ταχύς παρέχω . ἐπεί γάρ Ἀρκάδιος πλημμελέω πρᾶγμα μή παροράω δύναμαι μέτειμι ἐκεῖνος μάστιξ σωφρονίζω Ἀρσένιος , ὁ ὁ ὁ ὕβρις μή φέρω , θάνατος ἐκεῖνος προσμελετάω . μανθάνω δέ Ἀρσένιος ὁ ἀπόρρητος , ὁ ἀλαζών περιβολή ἐκεῖνος ἀποδύω , ταχύς πρός ὁ Σκῆτι ἀνατρέχω · καί φωνή ἄνωθεν ἠχέω ἀκούω , « Ἀρσένιος , φεύγω ὁ θόρυβος , καί σῴζω καί ζῶ μέν Θεοδόσιος λανθάνω , Ἀρκάδιος δέ παρέρχομαι εἰς ὁ ἀρχή , γνωρίζω ὁ ἀγγελικός μέτειμι1 βίος . ὅθεν βασιλεύς αὐτός γράφω , εὐχή τε αἰτέω καί συγγνώμη ὁ ἁμάρτημα . ἀνίημι τε ὁ ὁ Αἴγυπτος ἅπας φόρος πένης παρέχω . ὁ δδʹ οὐ λαμβάνω . Τάχος δδʹ εἰς ἄκρος ἀρετή καθίστημι , ἀγροῖκος ἑαυτοῦ καί ὁ μηδείς οἶδα προσποιέω , ἔργον δέ μνήμη ἄξιος καί λόγος πλεῖστος καταλείπω , ὅς ὁ κατ´ αὐτός ἱστορία διεξέρχομαι εἰς δεῦρο . ἀνά τε Σκῆτι καί Ῥ μείς καί ὁ Κωνσταντῖνος πολύς ὁ ἐπι ἀσκέω φέρω περιώνυμος . ἐν-εἰμί μέν οὖν καί τις ὁ ἀστεῖος εἴρω τε καί πράσσω αὐτός μνη μονεος · ἐπεί δέ κατεπείγω δή ὁ πρόκειμαι , ἐπι ἐκεῖνος ὁ ταῦθ´ ἱστορέω προτρέπω · ἐγώ περι ὁ ὁ ἐπίσκοπος διαδοχή · καί περί τςʹ ἐν Ἀντιόχεια πάλιν γελοχμλένης τπραχης διλ Φλβιανὸν ιαυλινον τελευτάω · καί ὡς χρόνος πολύς σπουδή ὁ βασιλεύς καί Θεόφιλος ὁ Ἀλεξάνδρεια , ὁ ὁ τοιοῦτος ἐν Κλησίας θόρυβος κατηυνάσυη , εἰς ὁμόνοια ὁ λαός ἔρχομαι ὑπό δή ὁ χρόνος οὗτος Τιμόθεος καί Κύριλλος ὁ ὁ Ἀλέξανδρος καί Ἱεροσόλυμα ὁ θρόνοιἐμπρέποντες , ὁ βιόω μεταλήγω , ὁ μέν ἐν Ἀλεξάνδρεια Θεόφιλος , ὁ δέ Ἰωάννης ἔχω διάδ · Χον . μετά βραχύς δέ καί Δημόφιλος , ὅς ὁ ἐν λωνσταντινουπολις ὁ αρειανός θρησκεία προΐημι · ατίι ὁ βιόω μεταλήγω , Μαρῖνος τις ἐκ Θρᾴκη . εἰμί ὁ περί ἐκεῖνος ὁ προστασία ἐπιτρέπω , ὅς ἄλλος ἐπισκοπή προειστήκω . Ἀλ οὖον πολύς διά νύσα χρόνος , ἐξίστημι . Ἐπ´ αὐτός δέ καί ὁ Ἀρεις-νῶν θρησκεία εἰς δύο τέμνω , ὡς ὕστερος λέγω . οἷος δδʹ ἐπιτήδειος Θεόδωρος ὁ παρά ὁ Σύρος Ἀντιόχεια ὁ τοιοῦτος ἐπιτροπεύω αἵρεσις προ