cogPG.PG146 229
ΙΣΑΡΟΤἰii . οὐράνιόν ἐστι , καὶ χρῆναι πάντας κατασημανθῆναι αὐτῷ · ἃ δὴ καὶ τῷ χρόνῳ ἔσχον τὸ βέβαιον . Ὡς δὲ περὶ τὰ τῶν Θρακῶν ἐγένετο ὅρια , Κωνστάντιος μὲν ἡγγέλλετο τελευτᾷν περὶ Μόψου κρήνας · ἐκεῖνος δὲ τὴν Κωνσταντίνου καταλαβὼν , αὐτοκράτωρ ἀνηγόρευτο βασιλεύς · καὶ τὸν νεκρὸν Κωνσταντίου μεγαλοπρεπῶς ἐκήδευε · καὶ προεπόμπευεν ἐκείνου , τῆς κεφαλῆς ἀφελόμενος τὸ διάδημα . τιμῶν τοῦ νικρὸν , οὗ τὴν ζωήν ἐπεστράτευεν ἀφελεῖν . Ἐφ´ οἶς Ἕλληνες λογοποιοῦντες ἦσαν , ὡς ᾔδει τὴν τῶν πραγμάτων μεταβολὴν μαντικῇ τινι τέχνῃ ὁ Ἰουλιανὸς , καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐπὶ Θρᾴκης ὁρμῆσαι . Τοῦτο δ´ ἦν ἂν ἐν τῷ ἀσφαλεῖ , εἰ καὶ ἐαυτῷ ἤδει ὅσον οὔπω ἤκουσαν τὴν τελευτὴν , ὡς ἐν ὀνείρῳ τῆς ἀρχῆς γευσακένῳ . Καὶ γὰρ εὐηθείας οὐ πόῤῥω τὸ , πρόγνωσιν ἐσχηκότα τὴν τελευτὴν Κωνσταντίου , καὶ τὴν αὐτοῦ ἐν Περσῶν ὁρίοις σφαγὴν , ἑκόντα πρὸς τὸν θάνατον στρατηγίας δόξαν προσάψαι , τῇ δὲ Ῥωμαίων ὑπηκόῳ εἰς τόσον περιστῆσαι τὸν κίνδυνον , ὡς πᾶσαν σχεδὸν ἢ τὸ πλεῖστον μέρος ὑπὸ Πέρσας πρᾶξαι γενέσθαι . Τοῦτο μὲν ὧδε κείσθω ΚΕΦΑΛ . Γʹ . Οπως τὰ Χριστιανῶν ἐξομοσάμενος ὁ Ἰουλιανὸς εἰδωλείοις ἐσχάλαζε · καὶ οὐσίας ἐπιτελῶν , φάσμασι περιέπιατεν . Λέγεται δ´ ὡς ἀρπασάμενον τὴν ἀρχὴν , ἀνέδην οὕτως καὶ περιφανῶς μήτοι γε τὸ σέβας ἐξομόσασθαι . ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ἀπαρνήσασθαι τὸν Χριστόν · καί τισι θυσίαις καὶ ἐπικλήσεσι δαιμόνων ἀποτροπαίοις , ἱερείων τε αἴμασι , τὸ θεῖον λουτρὸν ἀπονίψασθαι , καὶ τοῖς μυστηρίοις τῆς Ἐκκλησίας ἀποτάξασθαι · καὶ τὸ ἐντεῦθεν οὐ καθ´ ἑαυτὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ παῤῥησίᾳ , ὅσα Ἔλλησιν εἰς θυσίαν ἀνεῖται , χρῆσθαι . Λόγος γοῦν αὐτῷ ποτε τὴν συνήθη θυσίαν προσφέροντι , τὸ τοῦ σταυροῦ σχῆμα τοῖς σπλάγχνοις τοῦ ἰερείου φανῆναι , στεφάνου αὐτὸν περιθέοντος · ὃ τοῖς περὶ ἐκεῖνον ἠσχολημένοις δέος οὔτι μέτριον ἐνῆκε , τὴν τοῦ Χριστοῦ ἰσχὺν , καὶ τὸ διηνεκὲς τοῦ δόγματος ὑπειδομένοις · τὸν γὰρ στέφανον νίκης εἶναι σημεῖον · καὶ ὁ κύκλος τὸ πάντοθεν ἄρχεσθαι καὶ λήγειν εἰς ἑαυτὸν τὸ μηδαμῶς πέρας ἔχειν ᾐνίσσετο , Ὁ δὲ τελευτῆς ἀρχηγὸς μὴ ταράττεσθαι παρηγγύα · ξένον γάρ τι δηλοῦν τὸ σφάγιον · συστέλλεσθαι γὰρ ἤδη τὸ δόγμα καὶ πρὸς ἑαυτὸ χωρεῖν , τῷ κύκλῳ στενοχωρούμενον · καὶ μὴ ὥσπερ πρώην ἀπεριορίστως πλατύνεσθαι , καὶ ἐφ´ οὓς ἂν αἱροῖτο χωρεῖν · ἄλλοτε δ´ αὖθις ἐπί τι τῶν ἐπισήμων ἀδύτων μαντείας χάριν ἰὼν , ἐξάπινα οααιμάτων τινῶλν φρικωδῶν προσβαλόντων , τῶν ἐφ´ ἃ κατῇει πρὸς λήθην ἐλθὼν(ψὲ γὰρ τῆς ἡλικίας εἰς ταῦθ´ ἦκεν ) , πἰωθὼς ὢν ἐν ἀπόροις τῷ σταυρικῷ σημείῳ χρῆσθαι πρὸς ἀρωγὴν , ὡς καὶ αὖθις κινδύνοις περιληφθεὶς τῷ συνήθει ἀμυντηρίῳ ἐχρήσατο , Τῷ γὰρ δέει τῳ
Lemmas: Ἴ . οὐράνιος εἰμί , καί χρή πᾶς κατασημαίνω αὐτός · ὁ δή καί ὁ χρόνος ἔχω ὁ βέβαιος . ὡς δέ περί ὁ ὁ Θρᾷξ γίγνομαι ὅριον , Κωνστάντιος μέν ἀγγέλλω τελευτάω περί Μόψος κρήνη · ἐκεῖνος δέ ὁ Κωνσταντῖνος καταλαμβάνω , αὐτοκράτωρ ἀναγορεύω βασιλεύς · καί ὁ νεκρός Κωνστάντιος μεγαλοπρεπής κηδεύω · καί προπομπεύω ἐκεῖνος , ὁ κεφαλή ἀφαιρέω ὁ διάδημα . τιμή ὁ νικρὸν , ὅς ὁ ζωή ἐπιστρατεύω ἀφαιρέω . Ἐφ´ οἶς Ἕλλην λογοποιέω εἰμί , ὡς οἶδα ὁ ὁ πρᾶγμα μεταβολή μαντικός τις τέχνη ὁ Ἰουλιανός , καί διά οὗτος ὁ ἐπί Θρᾴκη ὁρμάω . οὗτος δδʹ εἰμί εἄν ἐν ὁ ἀσφαλής , εἰμί καί αὐτός ἦδος ὅσος οὔπω ἀκούω ὁ τελευτή , ὡς ἐν ὄνειρος ὁ ἀρχή γεύω . καί γάρ εὐήθεια οὖον πόρρω ὁ , πρόγνωσις ἔχω ὁ τελευτή Κωνστάντιος , καί ὁ αὐτός ἐν Πέρσης ὅριον σφαγή , ἑκών πρός ὁ θάνατος στρατηγία δόξα προσάπτω , ὁ δέ Ῥωμαῖος ὑπήκοος εἰς τόσος περιίστημι ὁ κίνδυνος , ὡς πᾶς σχεδόν ἢ ὁ πλεῖστος μέρος ὑπό Πέρσης πράσσω γίγνομαι . οὗτος μέν ὧδε κεῖμαι ΚΕ . γε . ὅπως ὁ Χριστιανός ἐξόμνυμι ὁ Ἰουλιανός εἰδωλεῖον ἐσχάλαζε · καί οὐσία ἐπιτελέω , φάσμα περιπίπτω . λέγω δδʹ ὡς ἁρπάζω ὁ ἀρχή , ἀνέδην οὕτως καί περιφανής μήτοι γε ὁ σέβας ἐξόμνυμι . ἀλλά καί αὐτός ἀπαρνέομαι ὁ Χριστός · καί τις θυσία καί ἐπίκλησις δαίμων ἀποτρόπαιος , ἱερεῖον τε αἷμα , ὁ θέω λουτρόν ἀπονίζω , καί ὁ μυστήριον ὁ ἐκκλησία ἀποτάσσω · καί ὁ ἐντεῦθεν οὖον καθ´ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί παρρησία , ὅσος Ἕλλην εἰς θυσία ἀνίημι , χράω . Λόγος γοῦν αὐτός ποτός ὁ συνήθης θυσία προσφέρω , ὁ ὁ σταυρός σχῆμα ὁ σπλάγχνον ὁ ἱερεῖον φαίνω , στέφανος αὐτός περιθέω · ὅς ὁ περί ἐκεῖνος ἀσχολέω δέος οὔτις μέτριος ἐνίημι , ὁ ὁ Χριστός ἰσχύς , καί ὁ διηνεκής ὁ δόγμα ὑποδίδωμι · ὁ γάρ στέφανος Νίκη εἰμί σημεῖον · καί ὁ κύκλος ὁ πάντοθεν ἄρχω καί λήγω εἰς ἑαυτοῦ ὁ μηδαμῶς πέρας ἔχω αἰνίσσομαι , ὁ δέ τελευτή ἀρχηγός μή ταράσσω παρεγγυάω · ξένος γάρ τίς δηλόω ὁ σφάγιον · συστέλλω γάρ ἤδη ὁ δόγμα καί πρός ἑαυτοῦ χωρέω , ὁ κύκλος στενοχωρέω · καί μή ὥσπερ πρώην ἀπεριόριστος πλατύνω , καί ἐφίημι ὅς εἄν αἱρέω χωρέω · ἄλλοτε δδʹ αὖθις ἐπί τίς ὁ ἐπίσημος ἄδυτος μαντεῖος χάρις εἶμι , ἐξαπίνης οααιματη τινῶλν φρικώδης προσβάλλω , ὁ ἐφίημι ὁ κατέρχομαι πρός λήθη ἔρχομαι γάρ ὁ ἡλικία εἰς ταῦθ´ ἵημι ) , πίνω εἰμί ἐν ἄπορος ὁ σταυρικός σημεῖον χράω πρός ἀρωγή , ὡς καί αὖθις κίνδυνος περιλαμβάνω ὁ συνήθης ἀμυντήριον χράω , ὁ γάρ δήω ὁ