cogPG.PG146 92
καὶ οὐρανομήκη ἔχων ψυχήν · ἧσαν δ´ οἱ ἧς ἐκκλησιῶν ἡγεμόνες , καὶ τῶν ἐν τέλει τοῦ ἱερᾶσθαι , οἶ μὴ μόνον συνοικοδομεῖν ἐκείνῳ ᾑροῦντο , ἀλλὰ καὶ ἀνατρέπειν , καὶ τὰ θεμέλια ταύτης ἐκ ῥιζῶν ἀνασπᾷν , ὡς προῖόντες δηλώσομεν . Ὁ μὲν νῦν Ἄρειος τὴν συνοδικὴν ψῆφον καὶ τὴν ἐκ βασιλέως λαβὼν , ὑπερόριος ἤγετο · ἐπίσης δὲ καὶ οἱ περὶ τὸν Νικομηδείας Εὐσέβιον , οἶ τῇ ὑπαγορευθείσῃ πίστει ὑπεσημήναντο , σύμψηφοι δὲ γενέσθαι τῇ Ἀρείου καθαιρέσει οὐκ ἠβουλήθησαν . Ὁ μὲν οὖν Ἄρειος οὐ πολλῷ ὕστερον τῆς ἐν Νικαία συνόδου ῆς μὲν ἐξορίας ἀνεκλήθη , τῇ γε μὴν Ἀλεξανδρείᾳ φοιτᾷν ἐπεσχέθη · ἐν ὑστέρῳ γὰρ καὶ εἰς Ἀλεξάνδρειαν αὐτῷ κάθοδος τοῖς περὶ Εὐσέβιον μετὰ τὴν παλινῳδίαν ἐσπούδαστο , ὡς ἐν καιρῷ μοι λελέξεται · μετ´ ὀλίγον δὲ Εὐσέβιός τε καὶ Θεογόνιος τὰς οἱκείας ἐκκλησίας ἀπέλαβον , ὁ μὲν τὸν ἀντ´ αὐτοῦ χειροτονηθέντα Ἀμφίωνα ἐκβαλὼν , Χρῆστον δὲ ἐκ Νικαίας ὁ Θεογόνιος · μετανοίας γὰρ βιβλίον τοῖς κορυφαίοις τῶν ἐπισκόπων πέμψαντες , βασιλικῷ νελεύσματι ἀνεκλήθησαν . Ὧδε δ´ εἶχεν ἐπὶ λέξεως τὸ βιβλίον · « Ἢδη μὲν καταψηφισθέντες πρὸ κρίσιως παρὰ τῆς εὐλαβείας ὑμῶν , ὀφείλομεν σιωπᾶν τὰ κακριμένα παρὰ τῆς εὐλαβείας ὑμῶν · ἀλλ´ ἐπειδὴ ἄτοπον καθ´ ἑαυτῶν δοῦναι τῶν συκοφαντούντων τὴν ἀπόδειξιν τῇ σιωπῇ , τούτου ἕνεκεν ἀναφέρομεν , ὡς ἡμεῖς καὶ τῇ πίστει συνεδράμομεν , καὶ τὴν ἔννοιαν ἐξετάσαντες ἐπὶ τῷ ὁμοουσίῳ , ὅλοι ἐγενόμεθα τῆς εἰρήνης , μηδαμοῦ τῇ αἱρέσει ἐξακολουθήσαντες · ὑπομνήσαντες δὲ ἐπὶ τῇ ἀσφαλείᾳ τῶν ἐκκλησιῶν , ὅσα τὸν λογισμὸν ἡμῶν ὑπερέτρεχε . Καὶ πληἱοφορηθέντες καὶ πληροφορήσαντες τοὺς δι´ ἡμῶν πεισθῆναι ὀφείλοντας , ὑπεσημηνάμεθα τῇ πίστει . Τῷ δὲ ἀναθεματισμῷ οὐχ ὑπεγράψαμεν , οὐχ ὡς τῆς πίστεως κατηγοροῦντες , ἀλλ´ ὡς ἀπιστοῦντες τοιοῦτον εἶναι τὸν κατηγορηθέντα , ἐκ τῶν ἰδίᾳ πρὸς ἡμᾶς παρ´ αὐτοῦ διά τε ἐπιστολῶν , καὶ τῶν εἰς πρόσωπον διαλέξεων πεπληροφορημένοις , μὴ τοιοῦτον εἶναι . Εἰ δὲ ἐπείσθη ἡ ἁγία ἡμῶν σύνοδος , οὐκ ὰν-ιτείνοντες ἀλλὰ συντιθέντες τοῖς παρ´ ὑμῶν κεκριμένοις , καὶ διὰ τοῦ γράμματος πληροφοροῦμεν τὴν συγκατάθεσιν , οὐ τὴν ἐξορίαν βαρέως φέοοντε , ἀλλὰ τὴν ὑπόνοιαν τῆς αἱρέσεως ἀποδυόμενοι · εἰ γάρ καταξιώσετε νῦν γοῦν εἰς πρόσωπον ἀναλαβεῖν ἡμᾶς , ἕξετε ἐν ἅπασι συμψύχους , ἀκολουθοῦντας τοῖς παρ´ ὑμῶν κεκριμένοις . Καὶ ὁτε αὐτὸν τὸν ἐπὶ τούτοις ἐναγόμενον ἔδοξεν ὑμῶν τῇ εὐλαβείᾳ φιλανθρωπεύεσθαι καὶ ἀνακαλέσασθαι , ἄτοπον δέ τι δοκοῦντες εἶναι ὑπευθύνου ἀνακεκλημένου καὶ ἀπολογησαμένου ἐφ´ οἷς διεβάλλετο , ἡμᾶς σιωπᾷν , καθ´ ἑαυτῶν ἐνδόντας τὸν ἔλεγχον . Καταξιώσατε οὖν , ὡς ἁρμόζει τῇ φιλοχρίστῳ ὑμῶν εὐλαβείᾳ , καὶ τὸν θεοφιλέστατον βασιλέα ὑπομνῆσαι , καὶτὰς διήσεις ἡμῶν ἐγχειρίσαι , καὶ θᾶττον θουλεύσν σύαι τὰ ὑμῖν ἁρμόζοντα ἐφ´ ἡμῖν . » Ἐκταύτης τοίνυν τῆς παλινῳδίας ἐπανακληθέντες Εὐσέβιός τε καὶ Θεσγόνιος , τὰς ἰδίας ἐκκλησίας ἔσχον , τοὺς ἐπ´ αὐταῖς χειροτονηθέντας ἐκβεβληκότες , ὡς εἴρηται . Καὶ προΟΑΡΙΤ
Lemmas: καί οὐρανομήκης ἔχω Ψυχή · ἧσαν δδʹ ὁ ὅς ἐκκλησία ἡγεμών , καί ὁ ἐν τέλος ὁ ἱεράομαι , οἶς μή μόνος συνοικοδομέω ἐκεῖνος αἱρέω , ἀλλά καί ἀνατρέπω , καί ὁ θεμέλιος οὗτος ἐκ ῥίζα ἀνασπάω , ὡς πρόειμι δηλόω . ὁ μέν νῦν Ἄρειος ὁ συνοδικός ψῆφος καί ὁ ἐκ βασιλεύς λαμβάνω , ὑπερόριος ἄγω · ἐπίσης δέ καί ὁ περί ὁ Νικομήδεια Εὐσέβιος , οἶς ὁ ὑπαγορεύω πίστις ὑποσημαίνω , σύμψηφος δέ γίγνομαι ὁ Ἄρειος καθαίρεσις οὐ βούλομαι . ὁ μέν οὖν Ἄρειος οὖον πολύς ὕστερος ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος αὐλή μέν ἐξορία ἀνακαλέω , ὁ γε μήv Ἀλεξάνδρεια φοιτάω ἐπέχω · ἐν ὕστερος γάρ καί εἰς Ἀλεξάνδρεια αὐτός κάθοδος ὁ περί Εὐσέβιος μετά ὁ παλινῳδία σπουδάζω , ὡς ἐν καιρός ἐγώ λέγω · μετέ ὀλίγος δέ Εὐσέβιος τε καί θεογονεας ὁ οἰκεῖος ἐκκλησία ἀπολαμβάνω , ὁ μέν ὁ ἀντ´ αὐτός χειροτονέω Ἀμφίων ἐκβάλλω , Χρῆστος δέ ἐκ Νίκαια ὁ θεογονεας · μετάνοια γάρ βιβλίον ὁ κορυφαῖος ὁ ἐπίσκοπος πέμπω , βασιλικός νελεύσματι ἀνακαλέω . ὧδε δδʹ ἔχω ἐπί λέξις ὁ βιβλίον · « ἤδη μέν καταψηφίζω πρό κρῖσις παρά ὁ εὐλάβεια σύ , ὀφείλω σιωπάω ὁ κρίνω παρά ὁ εὐλάβεια σύ · ἀλ ἐπεί ἄτοπος καθ´ ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ συκοφαντέω ὁ ἀπόδειξις ὁ σιωπή , οὗτος ἕνεκα ἀναφέρω , ὡς ἐγώ καί ὁ πίστις συντρέχω , καί ὁ ἔννοια ἐξετάζω ἐπί ὁ ὁμοούσιος , ὅλος γίγνομαι ὁ εἰρήνη , μηδαμοῦ ὁ αἵρεσις ἐξακολουθέω · ὑπομιμνῄσκω δέ ἐπί ὁ ἀσφάλεια ὁ ἐκκλησία , ὅσος ὁ λογισμός ἐγώ ὑπερτρέχω . καί πληιοφοειρω καί πληροφορέω ὁ δις ἐγώ πείθω ὀφείλω , ὑποσημαίνω ὁ πίστις . ὁ δέ ἀναθεματισμός οὐ ὑπογράφω , οὐ ὡς ὁ πίστις κατηγορέω , ἀλ ὡς ἀπιστέω τοιοῦτος εἰμί ὁ κατηγορέω , ἐκ ὁ ἴδιος πρός ἐγώ παρ´ αὐτός διά τε ἐπιστολή , καί ὁ εἰς πρόσωπον διάλεξις πληροφορέω , μή τοιοῦτος εἰμί . εἰμί δέ πείθω ὁ ἅγιος ἐγώ σύνοδος , οὐ ὰν-ιτείνοντες ἀλλά συντίθημι ὁ παρ´ σύ κρίνω , καί διά ὁ γράμμα πληροφορέω ὁ συγκατάθεσις , οὖον ὁ ἐξορία βαρύς φέρω , ἀλλά ὁ ὑπόνοια ὁ αἵρεσις ἀποδύω · εἰμί γάρ καταξιώνω νῦν γοῦν εἰς πρόσωπον ἀναλαμβάνω ἐγώ , ἔχω ἐν ἅπας σύμψυχος , ἀκολουθέω ὁ παρ´ σύ κρίνω . καί ὅτε αὐτός ὁ ἐπί οὗτος ἐνάγω δοκέω σύ ὁ εὐλάβεια φιλανθρωπεύομαι καί ἀνακαλέω , ἄτοπος δέ τίς δοκέω εἰμί ὑπεύθυνος ἀνακαλέω καί ἀπολογέομαι ἐφίημι ὅς διαβάλλω , ἐγώ σιωπάω , καθ´ ἑαυτοῦ ἐνδίδωμι ὁ ἔλεγχος . καταξιόω οὖν , ὡς ἁρμόζω ὁ φιλόχριστος σύ εὐλάβεια , καί ὁ θεοφιλής βασιλεύς ὑπομιμνήσκω , Κάιτας διασάω ἐγώ ἐγχειρίζω , καί ταχύς θουλεύσν ὕω ὁ σύ ἁρμόζω ἐφίημι ἐγώ . » εκταυος τοίνυν ὁ παλινῳδία ἐπανακαλέω Εὐσέβιος τε καί Θεσγόνιος , ὁ ἴδιος ἐκκλησία ἔχω , ὁ ἐπι αὐτός χειροτονέω ἐκβάλλω , ὡς εἴρω . καί προΟΑΡΙΤ