cogPG.PG146 335
δὴ τοῦτον ἐλαίῳ χρίσαντες , παρεκελεύοντο ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ὀνόματι , ὃν Λούκιος διώκει , ἀνίστασθαι . καὶ οἴκαδε ἐπιέναι . Ὁ δ´ εὐθὺς ἀλλόμενος , τὴν ὁδὸν ἤνυεν , ἄρδην κηρύττων ὡς τὰ ἴσα τούτοις χρεὼν σέβειν , οἷς καὶ Θεὸς τὴν χάριν ἐπιψηφίζεται , τῇ κατηγορίᾳ Λουκίου · οἷς καὶ οὖς παρέσχεν εὐήκοον , τὴν κάμνοντα τοῦ παλαιοῦ ἀπαλλάξας πάθους . Οὐ μὴν καὶ τούτων γενομένων , μετάμελος ἐκείνοις εἰσῄει ἐπιβουλεύουσι · νύκτωρ καὶ γὰρ ἐπιόντες , καὶ τούτους ἀναρπασάμενοι , ἐπί τινα νῆσον ἀπήγαγον , κύκλῳ λίμνην περιβεβλημένην πολλὴν , ἢν ἐξ ἀρχαίου ἄνδρες ᾤκουν δεισιδαιμονίᾳ μάλα συζῶντες , καὶ τοῦ καθ´ ἡμᾶς δόγματος πάμπαν ἀνήκοοι Ἦν δ´ αὐτοῖς ἐκεῖσε καὶ παλαίτατον τέμενος ἀλάστορος δαίμονος , οὗ πολὺ τὸ σέβας παρ´ αὐτοῖς ἐντετηκὸς μάλιστα ἦν . Ἐπεὶ δὲ τῆς νήσου ἐπέβαινον , δαίμονι κατάσχετον γενομένην τὴν τοῦ ἱερέως θυγατέρα παρ´ ἐκείνους ἤκειν . Ὡς δὲ δρόμῳ θέουσα βοῇ ἀκόσμῳ τοῦ πρόσω εἴχετο , οἱ τὴν νῆσον οἰκοῦντες , τῷ ξένω τοῦ πράγματος ἔκπληκτοι γεγονότες , κατόπιν ἐδίωκον . Ἐπεὶ δ´ ἐπὶ τὴν ναῦν ἢ τοὺς θείους πρεσβύτας καθώραιζεν , ἐγεγόνει , σπαράξαν αὐτὴν τὸ δαιμόνιον , εἰς γῆν ἔρριπτε · μέγα δὲ κράζον δι´ ἐκείνης , ἐπουιᾶτο « Ἵνα τί . λέγων , πρὸς ἡμᾶς ἤκετε , Θεοῦ μεγάλου θεράποντες ; τήνδε γὰρ ἡμεῖς τὴν νῆσον ἐκ πολλοῦ κατοικοῦμεν , οὐδενὶ δι´ ὄχλου γινόμενοι , πᾶσι δ´ ἁνθρώποις σχεδὸν ἀγνῶτες ὄντες · καὶ ταυταισὶ ταῖς λίμναις περιπεφραγμένοι λανθάνομεν . Εἰ δὲ τοῦ λοιποῦ φίλον ὑμῖν τῷ χώρῳ τούτῳ ἐνδιαιτᾶσθαι ἑκόντες ἀναχωρήσομεν . » Καὶ τοιαῦτα μὲν ῥ δαίμων διὰ τῆς κόρης ἐφθέγγετο . Ἐπεὶ δ´ ἐπετιμᾶτο παρ´ ἐκείνων σιγᾷν , ἡ μὲν παῖς αὐτίκα σώ φρων ἦν · ὁ δὲ τῆς κόρης πατὴρ καὶ ἡ νῆσος ἅπασα πανδημεὶ τὰ Χριστιανῶν κατησπάζετο · καὶ τὸν ἐκεῖσε νεὼν μετασκευασάμενοι , εἰς ἐκκλησίαν καθίστων Χριστοῦ . Τάχος δὲ ταῦτα τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἔφθανε · καὶ οὐ μέτρια ἐλύπει τὸν Λούκιον . Συνέβαινε γὰρ ἐντεῦθεν , μὴ παρὰ τῶν ἀλλοτρίων μόνον , ὰλλὰ καὶ παρὰ τῶν οἱκείων ἐν μίσει εἶναι , ἅτε δὴ μὴ ἀνθρώποις , ἀλλ´ ἀντικρὺς Θεῷ διὰ μάχης ἰών κΚαὶ αὐτίκα λάθρα τοὺς ἀμφὶ Μακάριον ἐπὶ τὰ οἰκεῖα ἤθη καὶ τὴν ἔρημον ἐπανιέναι προσέταττεν . Ἱκανὰ μὲν οὖν καὶ ταῦτα τοῦ Λουκίου δεῖξαι τὴν τῆς ἀσεβείας ὡμότητα · λεπτότερον δὲ οἷμαι διδάξειν τοῦ θεσπεσίου Πέτρου τὰ γράμματα τὸ τῆς γνώμης ἀπάνθρωπον . Ἐγὼ δὲ τὸ μῆκος τῆς ἐπιστο λῆς φεύγων , ὅσα πρόσφορα τῇ μετὰ χεῖρας ὑποθέσει , ἐκεῖθεν ἐρανισάμενος , τῇ συγγραφῇ παραθήσω .
Lemmas: δή οὗτος ἔλαιον χρίω , παρακελεύομαι ἐπί ὁ Χριστός ὄνομα , ὅς Λούκιος διώκω , ἀνίστημι . καί οἴκαδε ἔπειμι . ὁ δδʹ εὐθύς ἀαιρλ́ω , ὁ ὁδός ἀνύω , ἄρδην κηρύσσω ὡς ὁ ἴσος οὗτος χρεὼν σέβω , ὅς καί θεός ὁ χάρις ἐπιψηφίζω , ὁ κατηγορία Λούκιος · ὅς καί οὖς παρέχω εὐήκοος , ὁ κάμνω ὁ παλαιός ἀπαλλάσσω πάθος . οὖον μήv καί οὗτος γίγνομαι , μετάμελος ἐκεῖνος εἰσέρχομαι ἐπιβουλεύω · νύκτωρ καί γάρ ἔπειμι , καί οὗτος ἀναρπάζω , ἐπί τις νῆσος ἀπάγω , κύκλος λίμνη περιβάλλω πολύς , εἄν ἐκ ἀρχαῖος ἀνήρ οἰκέω δεισιδαιμονία μάλα συζάω , καί ὁ καθ´ ἐγώ δόγμα πάμπαν ἀνήκοος ἦς δδʹ αὐτός ἐκεῖσε καί παλαιός τέμενος ἀλάστωρ δαίμων , ὅς πολύς ὁ σέβας παρ´ αὐτός ἐντήκω μάλιστα εἰμί . ἐπεί δέ ὁ νῆσος ἐπιβαίνω , δαίμων κατέχω γίγνομαι ὁ ὁ ἱερεύς θυγάτηρ παρ´ ἐκεῖνος ἥκω . ὡς δέ δρόμος θέω βοή ἄκοσμος ὁ πρόσω ἔχω , ὁ ὁ νῆσος οἰκέω , ὁ ξένος ὁ πρᾶγμα ἔκπληκτος γίγνομαι , κατόπιν διώκω . ἐπεί δδʹ ἐπί ὁ ναῦς ἢ ὁ θεῖος πρεσβύτης καθοράω , γίγνομαι , σπαράσσω αὐτός ὁ δαιμόνιον , εἰς γῆ ῥίπτω · μέγας δέ κράζω δις ἐκεῖνος , ποιέω « ἵνα τίς . λέγω , πρός ἐγώ ἥκω , Θεός μέγας θεράπων ; ὅδε γάρ ἐγώ ὁ νῆσος ἐκ πολύς κατοικέω , οὐδείς δις ὄχλος γίγνομαι , πᾶς δδʹ ἄνθρωπος σχεδόν ἀγνώς εἰμί · καί ταυτηισ́ς ὁ λίμνη περιφράσσω λανθάνω . εἰμί δέ ὁ λοιπός φίλος σύ ὁ χῶρος οὗτος ἐνδιαιτάομαι ἑκών ἀναχωρέω . » καί τοιοῦτος μέν Ῥ δαίμων διά ὁ κόρη φθέγγομαι . ἐπεί δδʹ ἐπιτιμάω παρ´ ἐκεῖνος σιγάω , ὁ μέν παῖς αὐτίκα σός φρέω εἰμί · ὁ δέ ὁ κόρη πατήρ καί ὁ νῆσος ἅπας πανδημεί ὁ Χριστιανός κατασπάζομαι · καί ὁ ἐκεῖσε ναός μετασκευάζω , εἰς ἐκκλησία καθιστάω Χριστός . Τάχος δέ οὗτος ὁ Ἀλεξάνδρεια φθάνω · καί οὖον μέτριος λυπέω ὁ Λούκιος . συμβαίνω γάρ ἐντεῦθεν , μή παρά ὁ ἀλλότριος μόνος , ἀλλά καί παρά ὁ οἰκέω ἐν μισέω εἰμί , ἅτε δή μή ἄνθρωπος , ἀλ ἀντικρύς Θεός διά μάχη εἶμι Κία αὐτίκα λάθρῃ ὁ ἀμφί Μακάριος ἐπί ὁ οἰκεῖος ἦθος καί ὁ ἐρῆμος ἐπανίημι προστάσσω . ἱκανός μέν οὖν καί οὗτος ὁ Λούκιος δείκνυμι ὁ ὁ ἀσέβεια ωμότητα · λεπτός δέ οἴομαι διδάσκω ὁ θεσπέσιος Πέτρος ὁ γράμμα ὁ ὁ γνώμη ἀπάνθρωπος . ἐγώ δέ ὁ μῆκος ὁ πιστός Λῆς φεύγω , ὅσος πρόσφορον ὁ μετά χείρ ὑπόθεσις , ἐκεῖθεν ἐρανίζω , ὁ συγγράφω παρατίθημι .