cogPG.PG146 197
μένῃ . Καὶ νῦν γε διὰ τοῦτ´ αὐτὸν ἥκειν ἐπὶ ταῦτ´ Τν’ , εἴ τι νεωτερίζοιτο κατ´ ἐκείνων , ἐπίσχωσιν . Εἰ δὲ τέως οὐδέν τι νεώτερον ἔχουσι τὰ ἀνεγνωσμένα , ἀλλὰ τίνες οἰ συνθέμενοι τὴν γραφὴν ᾔτουν · οἶ δὴ πρῶτον τὸ Ἀρείου δόγμα ὑποβαλλέτωσαν ἀναθέματι · οα θόρυβον ταῖς ἁπανταχοῦ ἐκκλησίαις ἐμπλῆσαν . Τῶν δὲ περὶ Οὐάλεντα καὶ Γερμίνιον διαδράντων τὴν αἴτησιν , τὰς ἐκθέσεις τῶν αρέσεων καὶ τῆς ἐν Νικαίᾳ ἐπὶ μέσον ἐκέλευον ἄγεσθαι , ὡς ἄν γε ἐκεῖναι μέν ἐκκήρυκτοι γένωνται , τὸ κῦρος δὲ καὶ αὖθις τοῖς ἐν Νικαίᾳ ἐπιψηφισθείη · καὶ τοῦ λοιποῦ περὶ πίστεως μὴ κινεῖ , λόγον , μήτε μὴν συνόδους αἰτεῖν . Ἀπόχρη γὰρ στέργειν τὰ τοῖς πατράσιν ἔκπαλαι δόξαντα . Τῶν δ´ ἀτόπων ἂν εἴη νῦν πίστιν συγγράφειν καὶ ἄρτι ἀρχομένους πιστεύειν , τὴν ἐκ παλαιοῦ παράδοσιν ἀθετεῖν , δι´ ἧς ἡμεῖς τε καὶ οἱ πρὸ ἡμῶν τὰς ἐκκλησίας ἤγομεν , ὡν οἱ πλείους μαρτυρίοις καὶ τοῖς τῆς ὁμολογίας στεφάνοις κατεκοσμήθησαν . Οἱ μὲν οὖν τοιαῦτα λέγοντες , ἐν τοῖς ἔκπαλαι δεδογμένοις μένειν ἠξίουν , καὶ μή τι πρόσφασον ἐπεισάγειν · ἐκεῖνοι δὲ , οἱ περὶ Οὐάλεντα δηλαδὴ , ἀντέθαινον , καὶ τὴν αὐτοῖς προβληθεῖσαν πίστιν στέργειν προσεβιάζοντο . Ἐπεὶ δ´ οὐκ ἐπείθοντο , καθῃροῦντο . Ἡ δὲ σύνοδος τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν μᾶλλον ἐκύρωσεν . Οἱ δὲ χαλεπῶς τὴν καθαίρεσιν ἐνεγκόντες , εἰς βασιλέα ἀνέτρεχον . Ἡ δὲ σύνοδος Μτιᾶτο μὴ μόνον τὴν προγραφὴν τῆς ἐκθέσεως , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ἔκθεσιν . Ἔλεγε γάρ · « Ἐξετέθη πίστις ἡ καθολικὴ ἐπὶ παρουσίᾳ τοῦ δεσπότου ἡμῶν Κωνσταντίου αἰωνίου Δὐγούστου ἐν ὑπατείᾳ Φλαβίου καὶ Εὐσεβίου καὶ Ὑπατίου τῷν λαμπροτάτων ἐν Σιρμίῳ τῇ πρὸς ἔνδεκα Καλανδῶν Ἰουνίων . » Καὶ καθεξῆς · « Πιστεύομεν εἰς ἕνα τὸν μόνον καὶ ἀληθινὸν Θεὸν Πατέρα παντοκράτορα . » Περὶ δὲ τέλος καὶ ταῦτ´ ἔλεγον · « Τὸ δὲ ὄνομα τῆς οὐσίας , διὰ τὸ ἁπλούστερον ὑπὸ τῶν Πατέρων τεθεῖσθαι , ἀγνοούμενον δὲ ὑπὸ τῶν λαῶν , σκάνδαλον φέρειν · διὰ τὸ μήτε τὰς Γραφὰς τοῦτο περιέχειν , ἤρεσε τουτο περιαιρεθῆναι , καὶ παντελῶς μηδεμίαν μνήμην οὐσίας ἐπὶ Θεοῦ εἶναι τοῦ λοιποῦ , διὰ τὸ τὰς θείας Γραφὰς μηδαμῶς περὶ Πατρὸς καὶ υἱοῦ οὐσίας μεμνῆσθαι . Ὃμοιον δὲ λέγομεν τὸν Υιὸν τῷ Πατρὶ κατὰ πάντα , ὡς αἱ ἅγιαι Γραφαὶ λέγουσί τε καὶ διδάσκουσι . » Γελοῖον γὰρ ἐνόμιζον δν μὲν βασιλέα αἰώνιον ὀνομάζειν , τὸν δὲ τοῦ Θεοῦ Υἱὸν μὴ θέλειν ἀίδιον καλεῖν , καὶ ῥητὸν χρόνον τῆς γραφῆς ταύτης προτάττειν · διαβολὴ γὰρ ἄντικρυς ἐδόκει τῆς πίστεως τῶν προγενεστέρων · μάλιστα δ´ Ἀθανάσιος ἐν αἰτίαις ἐτίθει , ὥς που γράφων πρὸς τοὺς οἰκείους ἀπήγγελλε . παρεθέμην δ´ ἂν καὶ τὴν ἐξελέγχουσαν ἐπιστολὴν , εἰ μὴ τὸ προσκορὲς τοῦ λόγου φεύγων ἐγὼ , ἐπὶ ζήτησιν τοὺς φιλομαθεῖς προὐτρέπω τὰ ἐν ἐκείνῃ δυνατῶς εἰρημένα καταμαθεῖν . Οἱ μὲν οὖν καθαιρεθέντες ἐς βασιλέα ἀνέτρεχον , ἐπιφερόμενοι καὶ τὴν ἔκθεσιν · ἡ δὲ σύνοδος ,
Lemmas: μένω . καί νῦν γε διά τοῦτος αὐτός ἥκω ἐπί ταῦ τνηʹ , εἰμί τίς νεωτερίζω κατ´ ἐκεῖνος , ἐπέχω . εἰμί δέ τέως οὐδείς τίς νέος ἔχω ὁ ἀναγιγνώσκω , ἀλλά τίς ὁ συντίθημι ὁ γραφή αἰτέω · οἶς δή πρῶτος ὁ Ἄρειος δόγμα ὑποβάλλω ἀνάθεμα · ὄα θόρυβος ὁ ἁπανταχοῦ ἐκκλησία ἐμπίμπλημι . ὁ δέ περί Οὐάλης καί Γερμίνιον διαδιδράσκω ὁ αἴτησις , ὁ ἔκθεσις ὁ ἄρεσις καί ὁ ἐν Νίκαια ἐπί μέσος κελεύω ἄγω , ὡς ἄν γε ἐκεῖνος μέν ἐκκήρυκτος γίγνομαι , ὁ κῦρος δέ καί αὖθις ὁ ἐν Νίκαια ἐπιψηφίζω · καί ὁ λοιπός περί πίστις μή κινέω , λόγος , μήτε μήv σύνοδος αἰτέω . ἀποχράω γάρ στέργω ὁ ὁ πατήρ ἔκπαλαι δόξα . ὁ δδʹ ἄτοπος εἄν εἰμί νῦν πίστις συγγράφω καί ἄρτι ἄρχω πιστεύω , ὁ ἐκ παλαιός παράδοσις ἀθετέω , δις ὅς ἐγώ τε καί ὁ πρό ἐγώ ὁ ἐκκλησία ἄγω , ὡς ὁ πλείων μαρτύριον καί ὁ ὁ ὁμολογία στέφανος κατακοσμέω . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος λέγω , ἐν ὁ ἔκπαλαι δοκέω μένω ἀξιόω , καί μή τίς προσφάζω ἐπεισάγω · ἐκεῖνος δέ , ὁ περί Οὐάλης δηλαδή , ἀντέθαινον , καί ὁ αὐτός προβάλλω πίστις στέργω προσβιάζομαι . ἐπεί δδʹ οὐ πείθω , καθαιρέω . ὁ δέ σύνοδος ὁ ἐν Νίκαια πίστις μᾶλλον κυρόω . ὁ δέ χαλεπῶς ὁ καθαίρεσις φέρω , εἰς βασιλεύς ἀνατρέχω . ὁ δέ σύνοδος Μτιᾶτο μή μόνος ὁ προγραφή ὁ ἔκθεσις , ἀλλά καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἔκθεσις . Ἐλέγω γάρ · « ἐκτίθημι πίστις ὁ καθολικός ἐπί παρουσία ὁ δεσπότης ἐγώ Κωνστάντιος αἰώνιος Δὐγούστου ἐν ὑπατεία Φλάβιος καί Εὐσέβιος καί Ὑπάτιος τῷ λαμπρός ἐν Σίρμιον ὁ πρός ἕνδεκα καλάνδαι Ἰούνιος . » καί καθεξῆς · « πιστεύω εἰς εἷς ὁ μόνος καί ἀληθινός θεός πατήρ παντοκράτωρ . » περι δέ τέλος καί ταῦ λέγω · « ὁ δέ ὄνομα ὁ οὐσία , διά ὁ ἁπλόος ὑπό ὁ Πατέρων τίθημι , ἀγνοέω δέ ὑπό ὁ λαός , σκάνδαλον φέρω · διά ὁ μήτε ὁ γραφή οὗτος περιέχω , ἀρέσκω οὗτος περιαιρέω , καί παντελῶς μηδείς μνήμη οὐσία ἐπί Θεός εἰμί ὁ λοιπός , διά ὁ ὁ θεῖος γραφή μηδαμῶς περί πατήρ καί υἱός οὐσία μιμνήσκω . Ὅμοιος δέ λέγω ὁ υἱός ὁ πατήρ κατά πᾶς , ὡς ὁ ἅγιος γραφή λέγω3 τε καί διδάσκω . » γέλοιος γάρ νομίζω δν μέν βασιλεύς αἰώνιος ὀνομάζω , ὁ δέ ὁ Θεός υἱός μή ἐθέλω ἀίδιος καλέω , καί ῥητός χρόνος ὁ γραφεύς οὗτος προτάσσω · διαβολή γάρ ἄντικρυς δοκέω ὁ πίστις ὁ προγενής · μάλιστα δδʹ Ἀθανάσιος ἐν αἴτιος τίθημι , ὅς ποῦ γράφω πρός ὁ οἰκεῖος ἀπαγγέλλω . παρατίθημι δδʹ εἄν καί ὁ ἐξελέγχω ἐπιστολή , εἰμί μή ὁ προσκορής ὁ λόγος φεύγω ἐγώ , ἐπί ζήτησις ὁ φιλομαθής προτρέπω ὁ ἐν ἐκεῖνος δυνατῶς εἴρω καταμανθάνω . ὁ μέν οὖν καθαιρέω εἰς βασιλεύς ἀνατρέχω , ἐπιφέρω καί ὁ ἔκθεσις · ὁ δέ σύνοδος ,