cogPG.PG146 218
ἀπὸ τοῦ θείου Εὐσταθίου Εὐσταθιανοὶ ὡνομάζοντο , οῖ ἀπαράτρωτον τὴν ἐν Νικαίᾳ πίστιν ἐφύλαττον , ἰδίᾳ τὰς συνάξεις ποιούμενοι . Ἔλαθον δὲ παραπολὺ τῆς ἐλπίδος ψευσθέντες . Καὶ γὰρ τὴν Ἀντιόχειαν καταλαβόντι , πολλοὶ μὲν τῶν τὰ Ἀοείου σοονούντιων προσῆλθον , πολλοὶ δὲ καὶ ἀπὸ ἑτέρου μέοους , οἶ Παυλίνῳ εἴποντο · οἱ μὲν κατὰ κλέος τοῦ ἀνδρός · πολὺς γὰρ ἦν ὁ περὶ τούτου θρύλλος καὶ πολὺ ἐπιστῇ · ἄλλοι δὲ καὶ κατὰ θέαν ἵσως · τοῖς δὲ σπουδὴ ἦν μαθεῖν , τίσι καὶ οὖτος προσκείσεται · καὶ γὰρ πολλή τις διέῤῥει φήμη . περὶ πολλοῦ καὶ αὐτὸν . ποιεῖσθαι τὰ ἐν Νικαίᾳ δόξαντα , καθὰ δὴ καὶ τὸ τέ ; λος ἔδειξε . Καὶ πρῶτον μὲν περὶ δόγματος διαλέγεσθαι ἐν δευτέρῳ ἐτίθει · τὴν δὲ ἠθικὴν διδασκαλίαν , δημοσίᾳ μετεχειρίζετο . προϊὼν δέ , καὶ τὴν ἐν Νι καίᾳ πίστιν ἐπήγετο , καὶ τὸ ὁμοούσιον ἀνεκήρυττε . Λέγεται δὲ τὸν τηνικάδε τοῦ κλήρου ἀρχιδιάκονον , διδάσκοντι προσιόντα , ἐπιβαλεῖν αὐτῷ κοίλην τὴν χεῖρα καὶ ἐπιβύειν τὸ στόμα , τὸν δὲ τῇ χειρὶ μᾶλλον ἢ τῇ φωνῇ τὴν τῆς πίστεως γνώμην σημαίνειν · καὶ τοὺς τρεῖς δακτύλους εἰς τὸ προφανὲς ἐκτείνοντα , εἰς ταυτὸν αὖθις συνιζάχειν συνάγοντα , τὸν ἕνα μόνον ἐγείρειν ὄρθιον . Διὰ´ ὡν εἰκόνιζεν ἅπασιν , ἂ δὴ φρονῶν λέγειν ἐπέχετο . Ἐπεὶ δ´ ὁ διάκονος ἀφείς τὸ στόμα τὴν χεῖρα συνεῖχεν , ἐκεῖνος ἐλευθεριάσας τὴν γλῶσσαν , κομψοτέρᾳ μάλα φωνῇ ἣν εἶχε περὶ Θεοῦ ὃόξαν σαφῶς ἐπαῤῥησιάζετο · πᾶσί τε τὴν ἐν Νικαία πίστιν ἐτράνου , καὶ τοὺς ἄλλως φρονοῦντας πολὺ τοῦ εὐθέως διαμαρτάνειν ἐπεμαρτύρετο διαῤῥήδην . Ἐπεὶ δὲ λέγων ἢ τῇ χειρὶ δεικνὺς τὸ βούλημα τῆς ψυχῆς οὐκ ἐπαύετο παριστᾷν , ἀμοιβαδὶς , ὥς γ´ ἐδίδου , ὅ τε διάκονος κἀκεῖνος , οἰα δὴ παγκράτιον ἀγωνιζόμενοι , ἐπιπολὺ φιλονεικοῦντες ἦσαν , οἱ Εὐσταθίῳ ἑπόμενοι σκιρτῶντες μέγα ἀνέκραγον ἡδονῆς ἔμπλεῳ καθεστῶσες , οἱ δ´ ἐξ Ἀρείου πλήρεις αἰσχύνης ὑπέστρεφον . Ἑπὶ δὲ τούτῳ χαλεπήναντες οἱ περὶ Εὐδόξιον , τῆς ἐκκλησίας ἀπήλασαν τὸν ΜΙίελέτιον · ἔπειτα μετεκαλοῦντο , οἰα ὁμόφρονα λογιζόμενοι , διορθώσασθαι τὰ προειρημένα . Καὶ γὰρ ἐκ τῆς Ἀρειανῆς ψήφου τὴν χειροτονίαν εἰχεν ἐν Σεβαστείᾳ . Ἐκ ταύτης δὲ πάλιν δι´ ἐκείνων εἰς τὴν τῆς Συρίας Βέῤῥοιαν μετῃνέχθη · καὶ ἑν τῇ κατὰ Σελεύκειαν συνόδῳ τῇ πίστει τῶν περὶ Ἀκάκιον ὑπέγραψε . Καὶ ἐν τῇ τῆς Κωνσταντινουπόλεως συν όδω παρῆν , συμπράττων ἐκείνοις τὰ φίλα καὶ συμψηφιζόμενος . Καὶ παρ´ αὐτῶν τὸ τρίτον αὐθις , εἰς τὸν τῆς Ἀντιοχείας θρόνον μετέβαινε . Μετεσθέλ . λοντο τοίνυν αὐτόν . Ὥς δὲ τῆς ὀρθῆς δύξης μετατίθεσθαι ἥκιστα ἤθελε , πυθόμενος βασιλεὴς ουνὸν αὐτοῦ κατεδίκαζεν · Εὐζώγον δὲ ὃς Ἀρείῳ συνὴν , καὶ σὺν ἐκείνῳ πρότερον καθῃρεῖτο , τὸν θρόνον ἐπέτρεπεν · οἵ γε μὴν Μελετίῳ ἑπόμενοι , καὶ δι´ ἐπαίνου τὰ ἐκείνου πονούμειοι , διατεμόντες σαᾶς τῶν Ἀρειανῶν , ἰόίᾳ ἐκρλησίαν εἶχον . Οἱ γὰρ περὶ Παώ . λίνον ἐξ ἀρχῆς τῷ ὁμοουσίῳ στοιχοῦντες , οἶ Εὐσταθιαν ὶ ἐκαλοῦντο . Μελέτιόν τε καὶ τοὺς περὶ αὐτὸν ἐξετρέποντο , μηδαμῶς ἐθέλοντες κοινωνεῖν , ὅτι ἐκ τῆς ἐκείνων ψήφου Μελέτιος τὴν χειροθεσίαυ εἶχε , καὶ οἱ ἐκείνῳ ἐπόμενοι τῷ ἐξ ἐνείνων ἦταν τεῖεΟΑΡΕΤ
Lemmas: ἀπό ὁ θεῖον Εὐστάθιος Εὐσταθιανοί ὀνομάζω , οἷ ἀπαράτρωτος ὁ ἐν Νίκαια πίστις φυλάσσω , ἴδιος ὁ συνάγω ποιέω . λανθάνω δέ παραπολύ ὁ ἐλπίς ψεύδω . καί γάρ ὁ Ἀντιόχεια καταλαμβάνω , πολύς μέν ὁ ὁ αοειεω σοονούντιων προσέρχομαι , πολύς δέ καί ἀπό ἕτερος μέος , οἶς Παυλῖνος εἶπον · ὁ μέν κατά κλέος ὁ ἀνήρ · πολύς γάρ εἰμί ὁ περί οὗτος θρῦλος καί πολύς ἐφίστημι · ἄλλος δέ καί κατά θέα ἴσως · ὁ δέ σπουδή εἰμί μανθάνω , τίσις καί οὗτος πρόσκειμαι · καί γάρ πολύς τις διαρρέω φήμη . περί πολύς καί αὐτός . ποιέω ὁ ἐν Νίκαια δόξα , καθά δή καί ὁ τε ; Λός δείκνυμι . καί πρῶτος μέν περί δόγμα διαλέγω ἐν δύο τίθημι · ὁ δέ ἠθικός διδασκαλία , δημόσιος μεταχειρίζω . προέρχομαι δέ , καί ὁ ἐν Νιν Καία πίστις ἐπάγω , καί ὁ ὁμοούσιος ἀνακηρύσσω . λέγω δέ ὁ τηνικάδε ὁ κλῆρος ἀρχιδιάκονος , διδάσκω πρόσειμι , ἐπιβάλλω αὐτός κοῖλος ὁ χείρ καί ἐπιβύω ὁ στόμα , ὁ δέ ὁ χείρ μᾶλλον ἢ ὁ φωνή ὁ ὁ πίστις γνώμη σημαίνω · καί ὁ τρεῖς δάκτυλος εἰς ὁ προφανής ἐκτείνω , εἰς τατός αὖθις συνιζάχειν συνάγω , ὁ εἷς μόνος ἐγείρω ὄρθιος . Διά ὡς εικονίζω ἅπας , ὅς δή φρονέω λέγω ἐπέχω . ἐπεί δδʹ ὁ διάκονος ἀφίημι ὁ στόμα ὁ χείρ συνέχω , ἐκεῖνος ἐλευθεριάζω ὁ γλῶσσα , κομψός μάλα φωνή ὅς ἔχω περί Θεός οἴγω σαφῶς επαρρησιαζομαι · πᾶς τε ὁ ἐν Νίκαια πίστις τρανόω , καί ὁ ἄλλως φρονέω πολύς ὁ εὐθύς διαμαρτάνω ἐπιμαρτύρομαι διαρρήδην . ἐπεί δέ λέγω ἢ ὁ χείρ δείκνυμι ὁ βούλημα ὁ Ψυχή οὐ παύω παριστάω , ἀμοιβαδίς , ὅς γγʹ δίδωμι , ὅς τε διάκονος ἐκεῖνος , οἶος δή παγκράτιον ἀγωνίζομαι , ἐπιπολύ φιλονεικέω εἰμί , ὁ Εὐστάθιος ἕπομαι σκιρτάω μέγας ἀνακράζω ἡδονή ἔμπλεος καθίστημι , ὁ δδʹ ἐκ Ἄρειος πλήρης αἰσχύνη ὑποστρέφω . ἐπί δέ οὗτος χαλεπαίνω ὁ περί Εὐδόξιος , ὁ ἐκκλησία ἀπελαύνω ὁ ΜΙίελέτιον · ἔπειτα μετακαλέω , οἶος ὁμόφρων λογίζομαι , διορθόω ὁ προερέω . καί γάρ ἐκ ὁ αρειανός ψῆφος ὁ χειροτονία ἔχω ἐν Σεβάστεια . ἐκ οὗτος δέ πάλιν δις ἐκεῖνος εἰς ὁ ὁ Συρία Βέροια μεταφέρω · καί ἑν ὁ κατά Σελεύκεια σύνοδος ὁ πίστις ὁ περί Ἀκάκιος ὑπογράφω . καί ἐν ὁ ὁ Κωνσταντινούπολις σῦς ὁδός πάρειμι , συμπράσσω ἐκεῖνος ὁ φίλος καί συμψηφίζω . καί παρ´ αὐτός ὁ τρίτος αὖθις , εἰς ὁ ὁ Ἀντιόχεια θρόνος μεταβαίνω . Μετεσθέλ . Λόντο τοίνυν αὐτός . ὥ δέ ὁ ὀρθός δύξης μετατίθημι ἥκιστος ἐθέλω , πυνθάνομαι βασιλεύς οὖνον αὐτός καταδικάζω · Εὐζώγον δέ ὅς Ἄρειος συνήνειμι , καί σύν ἐκεῖνος πρότερος καθαιρέω , ὁ θρόνος ἐπιτρέπω · ὁ γε μήv Μελέτιος ἕπομαι , καί δις ἔπαινος ὁ ἐκεῖνος πονουμειοω , διατέμνω σαή ὁ Ἀρειανός , ἰός ἐκρλησίαν ἔχω . ὁ γάρ περί Παός . λίνον ἐκ ἀρχή ὁ ὁμοούσιος στοιχέω , οἶς Εὐσταθιανός ί καλέω . Μελέτιος τε καί ὁ περί αὐτός ἐκτρέπω , μηδαμῶς ἐθέλω κοινωνέω , ὅτι ἐκ ὁ ἐκεῖνος ψῆφος Μελέτιος ὁ χειροθεσία ἔχω , καί ὁ ἐκεῖνος επόμενος ὁ ἐκ ἔνειμι εἶμαι Τεῖ