cogPG.PG146 614
καὶ ἀμφισβήτησιν τοῦ προκειμένου ὁ πρῶν γενέσθαι τὰ πάντα εἰδὼς Κύριος , οἷαπερ ἄριστος ἰατρὸς , τὰ πρόσφορα προητοίμασε φάρμακα · ἵν´ ἐν καιρῷ τῇ θεραπείᾳ χρησάμενος , τὴν τῶν ψυχῶν ἀῤῥωστίαν Ιάσηται . Πρὸ δύο γοῦν καὶ ἑβδομήκοντα καὶ τριακρσίων ἐνιαυτῶν πρᾶγμα ἐνήργει , οἷον εἶναι μηδὲν ἐλλείπειν παραμιλλώμενον τοῖς ἐκ παλαιοῦ θαυμασίοις , καὶ ὑπὲρ φύσιν διαπεπραγμένοις αὐτῷ · ἃ δῆτα ὡς ἔσχε , τῇ συγγραφῇ παραδοῦναι πειράσομαι . Ἐν Ἐφέσῳ τῆς Ἰονίας ἑπτὰ παῖδες ἦσαν , ἀδελφοὶ οὐχ ἦττον τὰ οώματα ἢ τὰς ψυχὰς , ἐκ πατέρων τὴν ἡμετέραν ἐπανῃρημένοι θρησκείαν . Ἐπὶ τόσον δ´ ἐκείνοις ὀ πρὸς Χριστὸν ἐντέτηκεν ἔρως , ὡς θεῖναι μὲν ἐν δευτέρῳ τὸν βαρύτατον ἄιωγμὸν , ὃν Δέκιος ὁ τηνικαῦτα τὴν βασίλειον ἐξουσίαν ἠμφιεσμένος ἀπηνῶς ἔπραττε · παῤῥησίᾳ δ´ ὁμολογήσαντας , ἔπειτ´ ἀναχωρῆσαι τῆς πόλεως οὐ πάνυ πόῤῥω , καί τινι τῶν ἐκ γειτόνων σπηλαίῳ διὰ τὸν ἐπηρτημένον κίνδυνον σφᾶς αὐτοὺς κατακρύψαι · ἐπελθόντας δὲ τοὺς διώκοντας , τὴν τοῦ σπηλαίου θύραν ἔξωθεν ἀσφαλῶς καταφράξαι . Οἱ δ´ ἀδημονοῦντες , εἰς ὕπνον βαθύν τινα τραπῆναι ἐδόκουν , καί γε οὕτως ἐπὶ τριακόσια καὶ ἐβδομήκοντα καὶ δύς ἂιέμειναν ἔτη ὑπνοῦντες , οἷάπερ ἄγγελοι θείᾳ προνοίᾳ καὶ Πνεύματι ἀγίῳ ἐπισκιαζόμενοι . Ὥσπερ Κγὰρ ἀναισθητοῦντες , ἡδύ καὶ μαλακῷ ὕπνῳ ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις χρόνοις συνείχοντο , μήτε τῶν σω.μάτων , μήτε μὴν τῶν ἱματίων τούτοις διαῤῥυέντων . Χρόνῳ δὲ τῆς θύρας ἀναφραγείσης ἐπὶ τῆς παρούσης ἡγεμονίας , τοῦ ὕπνου ἀνίεντο . Ἓν δὲ τούτων ἐπὶ τὴν πόλιν ἐπ´ ἀγορᾷ τῶν ἐπιτηδείων ἔστελλον . Ἐπεὶ δὲ τοῖς ἐπ´ αὐτῆς τὸ Δεκίου πρού βάλλετο νόμιαμα , ἐκεῖνοι θησαυρῷ ἐντυχεῖν ἐκεῖνον νομίσαντες , τῷ ξένῳ καὶ ἀήθει τοῦ κόμματος παρὰ τὸν ἄρχοντα ἦγον τὸν νέον · καὶ πεῖραν οὐκ ἀγεννῆ προσῆγον , ὥσθ´ ὅνπερ εὕροι παραδεικνύειν χρυσόν . Ἐπεὶ δὲ τοῖς ἱμᾶσι κατέτεινον ἱκανῶς , εἰς ἑαυτὸν μόλις γενόμενος , ἀνεβόησε · Τίς δὲ ἄρα τῶν σκήπτρων ἡγεῖται ἀροίως , διδάξατε . Τῶν δὲ ἡδύ τι καὶ μάλα ἀστεῖον διαχυθέντων , Σὺ δὲ ἀγνοεῖς ὡς νῦν Θεοδόσιος τὸ βασίλειον εὐτυχῶς διοικεῖ ; Τὸν δὲ ὥσπερ ἐκπληγέντα , Εὐφήμει , φάναι . Οὐχὶ Δέκιος Ῥωμαίων , ἀλλὰ Θεοδόσιος ἄρχει · ὃς ἐμέ τε καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ ἓξ , δέει κατασείσας πολλῷ διὰ ποῦ ψπάρχου τῆς πόλεως εἰς τόδε τὸ σπήλαιον κρυβῆναι παρεσκευάσατο ; Ἐμὲ δὲ ἐκεῖνοι προήκαντο πείνη σχεθέντες ὥστε ἄρτους ὠνήσασθαι . Ταῦτ´ ἐκεῖνοι ἐνωτισάιμενσι . καταπεπληγμένοι , δρόμῳ πολλῷ πανδημεὶ ἐπὶ τὸ σπήλαιον ἔθεον , καὶ τὴν εἴσοδον ἐπιμἄλλον ἀναστομώσαντες καὶ τοὺς λίθους ἔνθεν κἀκεῖθεν διαῤῥίπτοντες , πλακὶ ἐντυγχάνουσιν , ἐν ἧπερ τό τε Δεκίου ὄνομα , καὶ ἡ αὐτῶν παῤῥησία , καὶ ἡ φυγή τε ὁμοῦ καὶ κρυβὴ , καὶ ὁ τῆς ταφῆς προσφόρως ἐδηλοῦτο καιρός . Καὶ δῆτα τιμῇ τῇ προσηκούσῃ ἐκεῖθεν ἀράμενοι , δῆλα διὰ τάχους τὰ περὶ τούτων ἐποίουν τῷ βασιλεῖ . Ὁ δὲ πιστότατος ἅασιλεὺς τὰ περὶ αὐτῶν ἐγνωκὼς , ἀεὶ τὰ θεοφιλῆ πράττων , ἀνάξιον τῆς ἐκείνου εὐσεβείας ἐνόμοζεν ἢ πρὸς ἑαυτὸν αὐτοὺς μεταστέλλεσθαι , ἢ ἄλΚό
Lemmas: καί ἀμφισβήτησις ὁ πρόκειμαι ὁ πρῶν γίγνομαι ὁ πᾶς εἰδοί Κύριος , οἷος ἀγαθός ἰατρός , ὁ πρόσφορον προετοιμάζω φάρμακον · ὅς ἐν καιρός ὁ θεραπεία χράω , ὁ ὁ Ψυχή ἀρρωστία ἰάομαι . πρό δύο γοῦν καί ἑβδομήκοντα καί τριακρσίων ἐνιαυτός πρᾶγμα ἐνεργέω , οἷος εἰμί μηδείς ἐλλείπω παραμιλλάομαι ὁ ἐκ παλαιός θαυμάσιος , καί ὑπέρ φύσις διαπράσσω αὐτός · ὁ δῆτα ὡς ἔχω , ὁ συγγράφω παραδίδωμι πειράζω . ἐν Ἔφεσος ὁ Ἰόνιος ἑπτά παῖς εἰμί , ἀδελφός οὐ ἀίσσω ὁ οώματα ἢ ὁ ψυχή , ἐκ πατήρ ὁ ἡμέτερος ἐπαναλέγω θρησκεία . ἐπί τόσος δδʹ ἐκεῖνος ὁ πρός Χριστός ἐντήκω Ἔρως , ὡς τίθημι μέν ἐν δύο ὁ βαρύς αιωγμος , ὅς Δέκιος ὁ τηνικαῦτα ὁ βασίλειος ἐξουσία ἀμφί-ἀμφιέννυμι ἀπηνής πράσσω · παρρησία δδʹ ὁμολογέω , ἔπειμι ἀναχωρέω ὁ πόλις οὖον πάνυ πόρρω , καί τις ὁ ἐκ γείτων σπήλαιον διά ὁ ἐπαρτάω κίνδυνος σφεῖς αὐτός κατακρύπτω · ἐπέρχομαι δέ ὁ διώκω , ὁ ὁ σπήλαιον θύρα ἔξωθεν ἀσφαλῶς καταφράσσω . ὁ δδʹ ἀδημονέω , εἰς ὕπνος βαθύς τις τρέπω δοκέω , καί γε οὕτως ἐπί τριακόσιοι καί ἐβδομήκοντα καί δύο αιμενω ἔτος ὑπνόω , οἷος ἄγγελος θεῖος πρόνοια καί πνεῦμα ἅγιος ἐπισκιάζω . ὥσπερ Κγὰρ ἀναισθητέω , ἡδύς καί μαλακός ὕπνος ἐπί ὁ εἴρω χρόνος συνόχωκα , μήτε ὁ σω.μάτων , μήτε μήv ὁ ἱμάτιον οὗτος διαρρέω . Χρόνος δέ ὁ θύρα ἀναφράσσω ἐπί ὁ πάρειμι ἡγεμονία , ὁ ὕπνος ἀνίημι . εἷς δέ οὗτος ἐπί ὁ πόλις ἐπι ἀγορά ὁ ἐπιτήδειος στέλλω . ἐπεί δέ ὁ ἐπι αὐτός ὁ Δέκιος πρώ βάλλω νόμια , ἐκεῖνος θησαυρός ἐντυγχάνω ἐκεῖνος νομίζω , ὁ ξένος καί ἀήθης ὁ κόμμα παρά ὁ ἄρχω ἄγω ὁ νέος · καί πείρω οὐ ἀγεννής προσάγω , ὅς ὅσπερ εὑρίσκω παραδείκνυμι χρυσός . ἐπεί δέ ὁ ἱμάς κατατείνω ἱκανῶς , εἰς ἑαυτοῦ μόλις γίγνομαι , ἀναβοάω · Τῖς δέ ἄρα ὁ σκῆπτρον ἡγέομαι αροιος , διδάσκω . ὁ δέ ἡδύς τίς καί μάλα ἀστεῖος διαχέω , σύ δέ ἀγνοέω ὡς νῦν Θεοδόσιος ὁ βασίλειος εὐτυχής διοικέω ; ὁ δέ ὥσπερ ἐκπλήσσω , εὐφημέω , φαίνω . οὐ Δέκιος Ῥωμαῖος , ἀλλά Θεοδόσιος ἄρχω · ὅς ἐγώ τε καί ὁ σύν ἐγώ ἓξ , δήω κατασείω πολύς διά ποῦ ψπάρχου ὁ πόλις εἰς ὅδε ὁ σπήλαιον κρύπτω παρασκευάζω ; ἐγώ δέ ἐκεῖνος προΐημι πεινάω ἔχω ὥστε ἄρτος ὠνέομαι . Ταῦτ´ ἐκεῖνος ἐνωτίζω . καταπλήσσω , δρόμος πολύς πανδημεί ἐπί ὁ σπήλαιον θέω , καί ὁ εἴσοδος ἐπίμᾶλος ἀναστομόω καί ὁ λίθος ἔνθεν ἐκεῖθεν διαρριπτω , πλάξ ἐντυγχάνω , ἐν ὁ ὁ τε Δέκιος ὄνομα , καί ὁ αὐτός παρρησία , καί ὁ φυγή τε ὁμοῦ καί κρυβή , καί ὁ ὁ ταφή προσφόρως δηλόω καιρός . καί δῆτα τιμή ὁ προσήκω ἐκεῖθεν ἀείρω , δῆλος διά τάχος ὁ περί οὗτος ποιέω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ πιστός αασιλαας ὁ περί αὐτός γιγνώσκω , ἀεί ὁ θεοφιλής πράσσω , ἀνάξιος ὁ ἐκεῖνος εὐσέβεια νομάζω ἢ πρός ἑαυτοῦ αὐτός μεταστέλλομαι , ἢ ἄλος