cogPG.PG146 135
αἰῶνας τῶν αἰώνων . Οὐδὲν γὰρ πρόσφατον ὁ Χριστὸς προσείληφεν ἀξίωμα · ἀλλὰ ἄνωθεν τέλειον αὐτὸν , καὶ τῷ Πατρὶ κατὰ πάντα ὅμοιον πεπιστεύκαμεν . Καὶ τοὺς λέγοντας τὸν αὐτὸν εἶναι Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα , καθ´ ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ Κπράγματός τε καὶ προσώπου τὰ τρία ὀνόματα ἀσεβῶς ἐκλαμβάνοντας , εἰκότως ἁποκηρύσσομεν τῆς Ἐκκλησίας · ὅτι τὸν ἀχώρητον καὶ ἀπαθῆ Πατέρα χωρητὸν καὶ παθητὸν διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως ὑποτίθενται . Τοιοῦτοι γάρ εἰσιν οἱ Πατροπασανοὶ παρὰ Ῥωμαίοις , Σαβελλιανοὶ δὲ παρ´ ἡμῖν λεγόμενοι . Οἴδαμεν γὰρ ἡμεῖς , τὸν μὲν ἀποστείλαντα Πατέρα , ἐν τῷ οἰκείῳ τῆς ἀναλλοιώτου θεότητος ἥθει μεμενηκέναι , τὸν δὲ ἀποσταλέντα Χριστὸν τὴν τῆς ἑνανθρωπήσεως οἰκονομίαν πεπληρωκέναι . Ὁμοίως καὶ τοὺς οὐ βουλήσει οὐδὲ θελήσει γεγεννῆσθαι τὸν Χριστὸν εἰρηκότας ἀνευλαβῶς , ἀνάγκην δὲ δηλονότι ἀβούλητον οὐσίαν καὶ ἀπροαίρετον περιτεθεικότας τῷ Θεῷ , ἴνα ἄκων γεννήσῃ τὸν Υἱὸν , δ-σσεβεστάτους καὶ τῆς ἀληθείας ξένους ἐπιγινώσκομεν · ὅτι τε παρὰτὰς κοινὰς ἐννοίας περὶ Θεοῦ , καὶ δὴ παρὰ τὸ βούλημα τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , τοιαῦτα τετολμήκασι περὶ αὐτοῦ διορίσασθαι · αὐτοκράτορα γὰρ ἡμεῖς τὸν Θεὸν καὶ Κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ εἰδότες ἑκουσίως αὐτὸν καὶ θέλοντα τὸν Υἱὸν γεγεννηκέναι τὐσαβῶς ὑπειλήφαμεν , Πιστεύοντες δὲ ἐμφόβως καὶ τὸ περὶ αὐτοῦ λεγόμενον , Κύριος ἔκτισέ με ἀρχὴν όδῶν αὐτοῦ , εἰς ἔργα αὐτοῦ , οὐχ ὁμοίως αὐτὸν τοῖς δι´ αὐτοῦ γενομένοις κτίσμασιν ἢ ποιήμασι γεγεννῆσθαι νοοῦμεν . Ἀσεβὲς γὰρ καὶ τῆς ἐκκλησιαστικῆς πίστεως ἀλλότριον τὸ τὸν κτίστην τοῖς δι´ αὐτοῦ ἐκτισμένοις δημιουργήμασι παραβάλλειν , καὶ τὸν αὐτὸν τῆς γενέσεως τοῖς ἀλλοτρίοις τρόπον ἔχειν καὶ αὐτὸν νομίζειν . Μόνον γὰρ καὶ μόνως τὸν μονογενῆ Υἱὸν γνησίως τε καὶ ἀληθῶς διδάσκουσιν ἡμᾶς αἱ θεῖαι Γραφαὶ γεγεννῆσθαι · ἀλλ´ οὐδὲ τὸν Υἱὸν καθ´ ἑαυτὸν εἶναι , ζῇν τε καὶ ὑπάρχειν ὁμοίως τῷ Πατρὶ λέγοντες , διὰ τοῦτο χωρίζομεν αὐτὸν τοῦ Πατρὸς , τόπους δὲ καὶ διαστήματά τινα μεταξὺ τῆς συναφείας αὐτῶν σωματικῶς ἐπινοοῦντες · πεπιστεύκαμεν γὰρ ἀμεσιτεύτως αὐτοὺς καὶ ἀδιαστάτως ἐπισυνῆφθαι , καὶ ἀχωρίστως ὑπάρχειν ἑαυτῶν , ὅλον μὲν τοῦ Πατρὸς ἐνστερνισμένου τὸν Υἱὸν , ὅλου δὲ τοῦ Υἱοῦ ἐξηρτημένου καὶ προσπεφυκότος τῷ Πατρὶ , καὶ μόνου τοῖς πατρώσις κόλποις ἀναπαυομένου διηνεκῶς . Πιστεύοντες οὖν εἰς τὴν παντέλειον Τριάδα τὴν Ἀνιωτάτην , τὸν Πατέρα λέγοντες Θεὸν καὶ τὸν Υἱὸν , οὐ δύο τούτους θεοὺς , ἀλλ´ ἕνα ὁμολογοῦμεν κατὰ τὸ τῆς θεότητος ἀξίωμα , καὶ μίαν ἀκριβῆ τῆς βασιλείας τὴν συνάφειαν · πανταρχοῦντος μὲν καθόλοω τοῦ Πατρὸς πάντων καὶ αὐτοῦ τοῦ υἱοῦ , τοῦ δὲ Υἱοῦ ὑποτεταγμένου τῷ Πατρί · ἐκτὸς δὲ αὐτοῦ πάντων τῶν μετ´ αὐτὸν βασιλεύοντος τῶν δι´ αὐτοῦ γενομένων , καὶ τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάριν ἀοθύνως τοῖς ἁγίοις δωρουμένου πατρικῷ βουλήματι Οὕτω γὰρ τὸν περὶ τῆς ἐν Χριστῷ μοναρχίας συνίστασθαι λόγον παροδεδώκασιν ἡμῖν οἱ ἰεροὶ λόγοι .
Lemmas: αἰών ὁ αἰών . οὐδείς γάρ πρόσφατος ὁ Χριστός προσλαμβάνω ἀξίωμα · ἀλλά ἄνωθεν τέλειος αὐτός , καί ὁ πατήρ κατά πᾶς ὅμοιος πιστεύω . καί ὁ λέγω ὁ αὐτός εἰμί πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , καθ´ εἷς καί ὁ αὐτός Κπράγματός τε καί πρόσωπον ὁ τρεῖς ὄνομα ἀσεβής ἐκλαμβάνω , εἰκότως ἀποκηρύσσω ὁ ἐκκλησία · ὅτι ὁ ἀχώρητος καί ἀπαθής πατήρ χωρητός καί παθητός διά ὁ ἐνανθρώπησις ὑποτίθημι . τοιοῦτος γάρ εἰμί ὁ Πατροπασανοὶ παρά Ῥωμαῖος , Σαβελλιανός δέ παρ´ ἐγώ λέγω . οἶδα γάρ ἐγώ , ὁ μέν ἀποστέλλω πατήρ , ἐν ὁ οἰκεῖος ὁ αναλλοίωτος θεότης ἠθέω μένω , ὁ δέ ἀποστέλλω Χριστός ὁ ὁ ενανθρώπηση οἰκονομία πληρόω . ὅμοιος καί ὁ οὖον βούλομαι οὐδέ ἐθέλω γεννάω ὁ Χριστός λέγω ἀνευλαβής , ἀνάγκη δέ δηλονότι ἀβούλητος οὐσία καί ἀπροαίρετος περιτίθημι ὁ Θεός , ἵνα ἄκων γεννάω ὁ υἱός , δ-σσεβεστάτους καί ὁ ἀλήθεια ξένος ἐπιγιγνώσκω · ὅτι τε Παράτας κοινός ἔννοια περί Θεός , καί δή παρά ὁ βούλημα ὁ θεόπνευστος γραφή , τοιοῦτος τολμάω περί αὐτός διορίζω · αὐτοκράτωρ γάρ ἐγώ ὁ θεός καί κύριος αὐτός ἑαυτοῦ οἶδα ἑκούσιος αὐτός καί ἐθέλω ὁ υἱός γεννάω τὐσαβῶς ὑπολαμβάνω , πιστεύω δέ ἔμφοβος καί ὁ περί αὐτός λέγω , Κύριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὀδούς αὐτός , εἰς ἔργον αὐτός , οὐ ὁμοίως αὐτός ὁ δις αὐτός γίγνομαι κτίσμα ἢ ποίημα γεννάω νοέω . ἀσεβής γάρ καί ὁ ἐκκλησιαστικός πίστις ἀλλότριος ὁ ὁ κτίστης ὁ δις αὐτός ἐκτίνω δημιούργημα παραβάλλω , καί ὁ αὐτός ὁ γένεσις ὁ ἀλλότριος τρόπος ἔχω καί αὐτός νομίζω . Μόνος γάρ καί μόνος ὁ μονογενής υἱός γνήσιος τε καί ἀληθής διδάσκω ἐγώ ὁ θεῖος γραφή γεννάω · ἀλ οὐδέ ὁ υἱός καθ´ ἑαυτοῦ εἰμί , ζάω τε καί ὑπάρχω ὁμοίως ὁ πατήρ λέγω , διά οὗτος χωρίζω αὐτός ὁ πατήρ , τόπος δέ καί διάστημα τις μεταξύ ὁ συνάφεια αὐτός σωματικός ἐπινοέω · πιστεύω γάρ ἀμεσίτευτος αὐτός καί ἀδιάστατος ἐπισυνάπτω , καί ἀχώριστος ὑπάρχω ἑαυτοῦ , ὅλος μέν ὁ πατήρ ἐνστερνίζω ὁ υἱός , ὅλος δέ ὁ υἱός ἐξαρτάω καί προσφύω ὁ πατήρ , καί μόνος ὁ πατρώσις κόλπος ἀναπαύω διηνεκής . πιστεύω οὖν εἰς ὁ παντέλειος Τριάς ὁ Ἀνιωτάτην , ὁ πατήρ λέγω θεός καί ὁ υἱός , οὖον δύο οὗτος θεός , ἀλ εἷς ὁμολογέω κατά ὁ ὁ θεότης ἀξίωμα , καί εἷς ἀκριβής ὁ βασίλεια ὁ συνάφεια · πανταρχέω μέν καθόλος ὁ πατήρ πᾶς καί αὐτός ὁ υἱός , ὁ δέ υἱός ὑποτάσσω ὁ πατήρ · ἐκτός δέ αὐτός πᾶς ὁ μετέ αὐτός βασιλεύω ὁ δις αὐτός γίγνομαι , καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις αοθυναω ὁ ἅγιος δωρέω πατρικός βούλημα οὕτως γάρ ὁ περί ὁ ἐν Χριστός μοναρχία συνίστημι λόγος παροράω ἐγώ ὁ ἱερός λόγος .