cogPG.PG146 502
ΚΕΦΑΛ . ΙΖʹ . Περὶ ὧν πάλιν ἐκακούργει Θεόφιλος , καὶ εἰς φυγὰς ᾧχετο , εἰς σεάσιν τοῦ πλήθους χωρήσαντος · καὶ περὶ τοῦ ὁσίου Νιλάμμωνος τοῦ ἀσκητοῦ , καὶ τῶν βίβλων Ὡριγένους , καὶ τὴς ὑπὲρ Ἰωάννου συνόδου . Ἀπορῶν δ´ ὅ τι χρήσαιτο τοῖς παροῦσι Θεόφιλος , καίπερ εἰς τὸ προφανὲς Ἰωάννην διαβάλλειν πρόθυμος ὢν , οὐκ ἐθάῤῥει , ὡς δῆθεν μετὰ καθαέρεσιν ἱερώμενον . Ἀκριβῶς γὰρ ᾔδει τοῖς κρατοῦσι προσκρούσων . Ἐκεῖνοι γὰρ αὐτὸν τῷ δήμῳ κινούμενοι , ἐξεβίασαν παραιτούμενον . Ἡρακλείδου δὲ τοῖς κατὰ πνόροις , καίπερ ἀπόντος , δικαστήριον ἤνοιγεν . Οἰόμενος γὰρ ἦν ἐντεῦθεν προχείρως ἐπὶ τὴν Ἰωάννου καθαίρεσιν μᾶλλον ἐλθεῖν . Ἡρακλείδης μὲν γὰρ οὐ παρῆν . Κατηγόρητο δ´ οὖν καὶ ἀπὼν , ὡς εἴη ἀδίκῳ χειρὶ τυπτήσας τινὰς , καὶ δεσμίους ἀλύσει ὑπαγαγὼν , διὰ μέσης τῆς Ἐφεσίων ἐθριάμβευσε πόλεως . Τῶν δὲ προσκειμένων Ἰωάννῃ λεγόντων μὴ χρῆναι πῶς μὴ παρόντα ὑπὸ δίκην γίνεσθαι , οἱ περὶ Θεόφιλον δεῖν μᾶλλον ἔλεγον , τάς τε Ἡρακλείδου δέχε αθαι κατηγορίας , καὶ ἀπόντα κρίνειν τὸν ἀναξίως ἱερασάμενον . Ἔρις ἐντεῦθεν ἀνήφθη μεταξὺ Ἀλεξανδρέων καὶ τοῦ τῆς Κωνσταντίνου λαοῦ . Καὶ συμπλοκῆς γενομένης , πολλοὶ μὲν τραυματίαι ἐγένοντο · οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ ἀπώλοντο . Δείσας δὲ Θεόφιλος τὴν τοῦ πλ θους ὁρμὴν , καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἐπίσκοποι , πλὴν τῶν Ἰωάννου ἐπιτηδείων , φυγῇ τὴν Κωνσταντίνου λιπόντες , ἐπὶ τὰ οἴκοι ἕκαστος μετεχώρουν . Θεόφιλος δὲ σύναμα Ἰσαακίῳ τῷ μοναχῷ , ἀρχομένου χειμῶνος , τὴν Ἀλεξάνδρου κατέλαβε . Συμβὰν , δ´ οὔτως , ἐκ πελάγους εἰς Γέρας κατῆρε · πόλις δὲ αὕτη μικρὰ , ἀμφὶ στάδια πεντήκοντα τοῦ Πηλουσίου κατῳκισμένη . Τοῦ δ´ ἐκεῖσε τηνικαῦτα τελευτήσαντος ἐπισκόπου , οἱ ἐγχώριοι Νιλάμμωνά τινα ἐπ´ ἀρετῇ διαβόητον ἐψηφίσαντο , ἄνδρα ἀγαθὸν , καὶ ἐπὶ μοναστικῇ φιλοσοφίᾳ περιφανῆ . Τὴν δ´ οἴκησιν Κσμικρὰν πρὸ τοῦ ἄστεος οἰκίσκῳ καθειργμένος οὗτος ἐκέκτητο , οὗ τὴν εἴσοδον λίθοις ἀνέφραξεν . Ἐκκλίνοτα δὲ ἱερᾶσθαι , Θεόφιλος συνεβούλευε τὴν χειροτονίαν παρ´ αὐτοῦ καταδέχεσθαι . Ὡς δὲ πολλάκις ἀπειπόντα οὐκ ἐδυσώπει , « Λὗριον , ἔφη , εἰ σοι βούλησις , ὦ πάτερ , πρᾶξον ὅπερ αἱρῇ · ἐμὲ δὲ σήμερον ἕα καλῶς τὰ καθ´ ἑαυτὸν διαθέσθαι . » Ὡς δὲ τῇ ὑστεραίᾳ ἤκων Θεόφιλος , κατὰ τὰ συγκείμενα ἀνοίγειν τὴν θύραν ἐκέλευεν , ὁ Νιλάμμων , « Ἅγε δὴ , πρῶτον , ἔφη , Θεῷ τὴν εὐχὴν ἀποδῶμεν . » Ὁ δὲ κατετίθετο , καὶ εὐχὴν ἔπραττεν Ὁ δὲ Νιλάμμων σύναμα τῇ εὐχῇ καὶ τὸν τῆδε βίον ἀπέλιπεν . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν τέως ἠγνόει Θεόφιλος ἔξω ἑστὼς , καὶ ὅσοι περὶ αὐτὸν ἦσαν · ἐπεὶ δὲ τὸ πλεῖον τῆς ἡμέρας παρῴχετο , καὶ σφόδρα φωνούντων , οὐδὲν μᾶλλον ἤκουεν ὁ Νιλάμμων , τοὺς πρὸς τῇ θύρᾳ καθελόντες λίθους , νεκρὸν ἐκεῖνον εὐρίσκουσι · καὶ ὡς χρεὼν περιστείλαντες , περιφανεστέρας ἠξίωσαν τῆς ταΚφῆς · οἶκόν τε εὐκτήριον ὑπὲρ τοῦ τάφου ἀνήγειραν οἱ ἐγχώριοι , καὶ τὴν τῆς κοιμήσεως ἡμέραν ἐς δεῦρο ἐπιτελοῦσι γηθόμενοι . Καὶ Νιλάμμων μὲν οὕτως ζΑΡΙΤ ΧθΙΙ
Lemmas: ΚΕ . ἵζω . περι ὅς πάλιν κακουργέω Θεόφιλος , καί εἰς φυγάς οἴχομαι , εἰς σέας ὁ πλῆθος χωρέω · καί περί ὁ ὅσιος Νιλάμμων ὁ ἀσκητής , καί ὁ Βίβλος Ὠριγένης , καί σής ὑπέρ Ἰωάννης σύνοδος . ἀπορέω δδʹ ὅς τίς χράω ὁ πάρειμι Θεόφιλος , καίπερ εἰς ὁ προφανής Ἰωάννης διαβάλλω πρόθυμος εἰμί , οὐ θαρσέω , ὡς δῆθεν μετά καθαίρω ἱερόω . ἀκριβής γάρ οἶδα ὁ κρατέω προσκρούω . ἐκεῖνος γάρ αὐτός ὁ δῆμος κινέω , εκβιάζω παραιτέομαι . Ἡρακλείδης δέ ὁ κατά πνοροος , καίπερ ἄπειμι , δικαστήριον ἀνοίγνυμι . οἴομαι γάρ εἰμί ἐντεῦθεν προχείρως ἐπί ὁ Ἰωάννης καθαίρεσις μᾶλλον ἔρχομαι . Ἡρακλείδης μέν γάρ οὖον πάρειμι . κατηγορέω δδʹ οὖν καί ἄπειμι , ὡς εἰμί ἄδικος χείρ τύπτω τις , καί δέσμιος ἅλυσις ὑπάγω , διά μέσος ὁ Ἐφέσιος θριαμβεύω πόλις . ὁ δέ πρόσκειμαι Ἰωάννης λέγω μή χρή πῶς μή πάρειμι ὑπό δίκη γίγνομαι , ὁ περί Θεόφιλος δήω μᾶλλον λέγω , ὁ τε Ἡρακλείδης δέχομαι ἀθής κατηγορία , καί ἄπειμι κρίνω ὁ ἀνάξιος ἱεράομαι . Ἔρις ἐντεῦθεν ἀνάπτω μεταξύ Ἀλεξανδρεύς καί ὁ ὁ Κωνσταντῖνος λαός . καί συμπλοκή γίγνομαι , πολύς μέν τραυματίας γίγνομαι · οὐ ὀλίγος δέ καί ἀπόλλυμι . Δείσας δέ Θεόφιλος ὁ ὁ πλ Θοῦς ὁρμή , καί ὁ περί αὐτός ἐπίσκοπος , πλήν ὁ Ἰωάννης ἐπιτήδειος , φυγή ὁ Κωνσταντῖνος λίπος , ἐπί ὁ οἴκοι ἕκαστος μεταχωρέω . Θεόφιλος δέ σύναμα Ἰσαάκιος ὁ μοναχός , ἄρχω χειμών , ὁ Ἀλέξανδρος καταλαμβάνω . συμβαίνω , δδʹ οὔτως , ἐκ πέλαγος εἰς Γέρας καταίρω · πόλις δέ οὗτος μικρός , ἀμφί στάδιος πεντήκοντα ὁ Πηλούσιον κατοικίζω . ὁ δδʹ ἐκεῖσε τηνικαῦτα τελευτάω ἐπίσκοπος , ὁ ἐγχώριος Νιλάμμων τις ἐπι ἀρετή διαβόητος ψηφίζω , ἀνήρ ἀγαθός , καί ἐπί μοναστικός φιλοσοφία περιφανής . ὁ δδʹ οἴκησις Κσμικρὰν πρό ὁ Ἄστυ οἰκίσκος κατείργω οὗτος κτάομαι , ὅς ὁ εἴσοδος λίθος ἀναφράσσω . Ἐκκλίνω δέ ἱεράομαι , Θεόφιλος συμβουλεύω ὁ χειροτονία παρ´ αὐτός καταδέχομαι . ὡς δέ πολλάκις ἀπολέγω οὐ δυσωπέω , « Λύριον , φημί , εἰμί σύ βούλησις , εἰμί πατήρ , πράσσω ὅσπερ αἱρέω · ἐγώ δέ σήμερον ἐάω καλῶς ὁ καθ´ ἑαυτοῦ διατίθημι . » ὡς δέ ὁ ὑστεραῖος ἥκω Θεόφιλος , κατά ὁ σύγκειμαι ἀνοίγω ὁ θύρα κελεύω , ὁ Νιλάμμων , « ἄγε δή , πρῶτος , φημί , Θεός ὁ εὐχή ἀποδίδωμι . » ὁ δέ κατατίθημι , καί εὐχή πράσσω ὁ δέ Νιλάμμων σύναμα ὁ εὐχή καί ὁ τῆδε βίος ἀπολείπω . ἀλλά οὗτος μέν τέως ἀγνοέω Θεόφιλος ἔξω ἵστημι , καί ὅσος περί αὐτός εἰμί · ἐπεί δέ ὁ πλείων ὁ ἡμέρα παροίχομαι , καί σφόδρα φωνέω , οὐδείς μᾶλλον ἀκούω ὁ Νιλάμμων , ὁ πρός ὁ θύρα καθαιρέω λίθος , νεκρός ἐκεῖνος εὑρίσκω · καί ὡς χρεὼν περιστέλλω , περιφανής ἀξιόω ὁ Καφῆς · οἶκος τε εὐκτήριον ὑπέρ ὁ τάφος ἀνεγείρω ὁ ἐγχώριος , καί ὁ ὁ κοίμησις ἡμέρα εἰς δεῦρο ἐπιτελέω γηθέω . καί Νιλάμμων μέν οὕτως ΡΙ Ι