cogPG.PG146 419
επόμπευεν · ἐν πολλῷ δὲ καταγέλωτι τοῖς θεω μένοις ἦσαν καὶ τὰ Σαράπιδος · οἷ τε γὰρ φαλλοὶ καὶ ἰθύφαλλοι , Θεοφίλου κελεύοντος , διὰ τῆς ἀγορᾶς ενοντο αἰσχοῶς ἀνακαλυπτόμενοι . Οἱ τοίνυν κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρου Ἔλληνες , καὶ μᾶλλον ὅσοι φιλοσοφίᾳ προσεῖχον , τῷ ἀδοκήτῳ καταπλαγέντες , καὶ τὴν λύπην ἐνεγκεῖν μὴ δυνάμενοι , ἀθρόον ὁρμῇ ἀσχέτῳ χρησάμενοι , οὐχ ἦττον ἢ πρότερον μείζονα ἐδραμα τούργους κακά . Τῶν γὰρ Χριστιανῶν καταδραμόντες ἐξάπινα , πλεῖστον φόνον εἰργάσαντο . Οὐκ ὀλίγους δὲ καὶ τραυματίας πεποιηκότες , ἔπειτ´ ἀνεχώρουν ἐκεῖθεν . ἠμύνοντο μὲν οὖν καὶ Χριστιανοί · ἀλλ´ ὑπερτεροῦντες ἦσαν τοῖς φόνοις οἱ Ἕλληνες · καὶ οὐ ποότερον πολεμοῦντες ἀπέσχοντο , ἕως οὗ εἰς κόοον τοῦ κτείνειν ἐγίγνοντο . Τόβος ἐντεῦθεν εἰσέῤῥει τοὺς Ἔλληνίζοντας , τὴν ἐκ τοῦ βασιλέως ἐπεξέλεοσιν δεδιότας . Καὶ δὴ ὃ ἐδόκει τούτοις καταπραξάμενοι , καὶ τὸν θυμὸν τοῖς ἐκ τῶν φόνων αἵμασι σβέσαντες , ὄπη ἔτυχεν ἕκαστος κατεκρύπτοντο . Ἄλλοι δὲ τῷ πολλῷ τοῦ δέους καὶ τὴν πατρίδα λιπόντες , εἰς ἑτέρας πόλεις μετέβαινον . Ἐξ ὧν καὶ δύο ἦσαν , λόγοις μάλιστα συντραφέντες , Ἐλλάδιος καὶ Ἀμμώνιος . Ὁ μὲν οὖν τοῦ Διὸς , Ἀμμώνιος δὲ τοῦ Πιθήκου ἱερεὺς ἐτύγχανεν ὥν , Λωφήσαντος δὲ τοῦ κακοῦ , τῆ τῶν νεῶν καταλύσει οὐκ ἐλάχιστα συνήραντο Θεο φίλῳ ὅτε τῆς Αἰγύπτου τῶν στρατιωτικῶν ταγμάσων ἐξηγούμενος Ῥωμανὸς , καὶ Εὐάγριος ὁ τὴν ὕπαρχον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ χειρίζων ἀρχήν , Τὸ γὰρ Σαράπιον ἐκεῖνο καταλαβόντες τῶν Ἑλλήνων τινές · νεὼν δὲ οὗτος κάλλει καὶ μεγέθει διαφανέστατος ἐπὶ Κγεωλόφου τινὸς ὑπερκείμενος · κἀκεῖθεν δ´ ὠς ἔκ τινος ὁρμητηρίου ἐξαπιναίως ἰόντες , πολλούς τε τῶν ἡμετέρων συσχόντες , βασάνοις ἤταζον καὶ θύειν ἠνάγκαζον . Σφοδρῶς δὲ παραιτουμένους , τοὺς μὲν ὰυεσκολόπιζον · ἦσαν δὲ , ὧν καὶ τὰ σκέλη συνέθλον · καὶ ἄλλους ἄλλως ἀνήρουν . Καιρῷ δὲ πολλῷ τῆς μάχης κρατούσης , οἱ ἄρχοντες παρ´ αὐτοὺς ἰόντες , ὀψέ ποτε τῆς μάχης λήγειν παρῄνουν , καὶ τὸ Σαράπιον ἀναχωροῦντας ἐᾷν . Ἐπεὶ δ´ οὐδαμῶς ἐπείθοντο , ἐγνώριζον βασιλεῖ τὰ πραττόμενα . Φιλονει κοτέρους δ´ ἐκείνους μᾶλλον ἐποίει τὸ συνειδέναι τόλμη ἐπὶ κακοῖς χρήσασθαι . Ἄλλως τε καί τις Ὀλύμπιος σοφιστὴς παρὼν αὐτοῖς , ἔπειθε μὴ τῶκ πατρίων ἐθῶν ἀμελεῖν , ἀλλ´ ἄχρι δὴ καὶ θανάτου ἐγκαρτερεῖν τοῖς δεινοῖς . Τῶν δὲ ξοάνων ἀφανι ο Κμένων , ὁρῶν ἀθυμοῦντας , καθίστατο σύμβουλος μὴ οὕτω τὴν θρησκείαν ἐᾷν · ἔλεγε γὰρ « ὕλην εἶνοι φθαρτὴν καὶ ἰνδάλματα τὰ ἀγάλματα , καὶ τούτοιμ χάριν εἰς ἀφανισμὸν ἄγεσθαι . Τὰς δ´ ἐν ἐκείνοις οἰκουρούσας δυνάμεις , ἐκείνων λυομένων , εἰς οὐρανοὺς ἀναπτῆναι . » Τοιαῦτ´ ἐκεῖνος λέγων , τὴν τῶν Ἐλλήνων πληθὺν κατέχων , τῷ Σαραπίῳ προσέμενεν . Ὁ δὲ βασιλεὺς διαγνοὺς τὰ γενόμενα , τοὺς μὲν ἀναιρεθέντας Χριστιανῶν μαρτυρικῆς ἠξίου τιμῆς ,
Lemmas: πομπεύω · ἐν πολύς δέ κατάγελως ὁ θέω μένω εἰμί καί ὁ Σάραπις · οἷ τε γάρ φαλλός καί ἰθύφαλλος , Θεόφιλος κελεύω , διά ὁ ἀγορά νοέω αἰσχόω ἀνακαλύπτω . ὁ τοίνυν κατά ὁ Ἀλέξανδρος Ἔλληνες , καί μᾶλλον ὅσος φιλοσοφία προσέχω , ὁ ἀδόκητος καταπλάσσω , καί ὁ λύπη φέρω μή δύναμαι , ἀθρόος ὁρμή ἄσχετος χράω , οὐ ἀίσσω ἢ πρότερος μείζων ἕδρα τούργους κακός . ὁ γάρ Χριστιανός κατατρέχω ἐξαπίνης , πλεῖστος φόνος ἐργάζομαι . οὐ ὀλίγος δέ καί τραυματίας ποιέω , ἔπειμι ἀναχωρέω ἐκεῖθεν . ἀμύνω μέν οὖν καί Χριστιανός · ἀλ ὑπερτερέω εἰμί ὁ φόνος ὁ Ἕλλην · καί οὖον ποοτερος πολεμέω ἀπέχω , ἠώς ὅς εἰς κόος ὁ κτείνω γίγνομαι . Τόβος ἐντεῦθεν εἰσέρρω ὁ ελληνίζω , ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς ἐπεξέρχομαι δείδω . καί δή ὅς δοκέω οὗτος καταπράσσω , καί ὁ θυμός ὁ ἐκ ὁ φόνος αἷμα σβέννυμι , ὅπῃ τυγχάνω ἕκαστος κατακρύπτω . ἄλλος δέ ὁ πολύς ὁ δέος καί ὁ πατρίς λίπος , εἰς ἕτερος πόλις μεταβαίνω . ἐς ὅς καί δύο εἰμί , λόγος μάλιστα συντρέφω , Ἑλλάδιος καί Ἀμμώνιος . ὁ μέν οὖν ὁ Ζεύς , Ἀμμώνιος δέ ὁ Πίθηκος ἱερεύς τυγχάνω ἀνά , λωφάω δέ ὁ κακός , τῆ ὁ νέος καταλύω οὐ μικρός σύν-ἐράομαι Θεο φίλος ὅτε ὁ Αἴγυπτος ὁ στρατιωτικός τάγμα ἐξηγέομαι Ῥωμανός , καί Εὐάγριος ὁ ὁ ὕπαρχος ἐν Ἀλεξάνδρεια χειρίζω ἀρχή , ὁ γάρ Σαράπιον ἐκεῖνος καταλαμβάνω ὁ Ἕλλην τις · ναός δέ οὗτος κάλλος καί μέγεθος διαφανής ἐπί Κγεωλόφου τις ὑπέρκειμαι · ἐκεῖθεν δδʹ ὡς ἐκ τις ορμητήριο ἐξαπίναιος εἶμι , πολύς τε ὁ ἡμέτερος συνέχω , βάσανος ἐτάζω καί θύω ἀναγκάζω . σφοδρός δέ παραιτέομαι , ὁ μέν αυεσκολοπιζω · εἰμί δέ , ὅς καί ὁ σκέλος συνέρχομαι · καί ἄλλος ἄλλως ἀναιρέω . Καιρός δέ πολύς ὁ μάχη κράτος , ὁ ἄρχω παρ´ αὐτός εἶμι , ὀψέ ποτός ὁ μάχη λήγω παραινέω , καί ὁ Σαράπιον ἀναχωρέω ἐάω . ἐπεί δδʹ οὐδαμῶς πείθω , γνωρίζω βασιλεύς ὁ πράσσω . Φιλονει κότερος δδʹ ἐκεῖνος μᾶλλον ποιέω ὁ σύνοιδα τόλμα ἐπί κακός χράω . ἄλλος τε καί τις Ὀλύμπιος Σοφιστὴς πάρειμι αὐτός , πείθω μή τίκτω πάτριος ἔθος ἀμελέω , ἀλ ἄχρι δή καί θάνατος ἐγκαρτερέω ὁ δεινός . ὁ δέ ξόανον ἀφαν ὁ Κμένων , ὁράω ἀθυμόω , καθίστημι σύμβουλος μή οὗτος ὁ θρησκεία ἐάω · λέγω γάρ « ὕλη εἵνω φθαρτός καί ἴνδαλμα ὁ ἄγαλμα , καί τοῦτος χάρις εἰς ἀφανισμός ἄγω . ὁ δδʹ ἐν ἐκεῖνος οἰκουρέω δύναμις , ἐκεῖνος λύω , εἰς οὐρανός ἀναπέτομαι . » Τοιαῦτ´ ἐκεῖνος λέγω , ὁ ὁ Ἕλλην πληθύς κατέχω , ὁ Σαραπίω προσμένω . ὁ δέ βασιλεύς διαγιγνώσκω ὁ γίγνομαι , ὁ μέν ἀναιρέω Χριστιανός μαρτυρικός ἀξιόω τιμή ,