cogPG.PG146 546
ἐτέθη · θίαιος γὰρ ἄνεμος καὶ οὐκαἴσιος ἐκπνεύσας ἀθρόον , εἰς τὰς χεῖρας αὐτὸν ἐνέβαλε τοῦ τυράννου . Ὁ δὲ πρὸς σπονδὰς ἀφορῶν , φιλανθρώπως Ἀρδαβουρίῳ ἐκέχρητο · ἐν ἀδείᾳ τε πολλῇ τοὺς ἀποστρατήγους τοῦ τυράννου λελυπημένους εὐρὼν , τὴν κατ´ ἐκείνου μᾶλλον κρατύνει ἐπιβουλήν · καὶ κρύφα τῷ ταιδὶ Ἄσπαρι διεμήνυεν , ὡς ἐφ´ ἑτοίμῳ τῷ κατορθώματι τάχιστα παραγίνεσθαι . Ὁ δὲ τύραννος ἐλπίσι μετέωρος ἦν , συλλαβὼν Ἀρδαβούριον , εἰς ἀνάγκην ἐλάσαι τὸν αὐτοκράτορα , ψήφῳ κρινῇ περαίνειν τὸ αἴτημα , καὶ αὐτὸν βασιλέα εἰσδέχεσθαι , εἴ γε βούλοιτο τὸν στρατηγὸν αὐτοῦ σώζεσθαι · καὶ νὰρ ταῖς ἀληθείαις ἐν μεγίστῳ ἀγῶνι καθίστατο ἄασιλεὺς , μήτι πάθοι πρὸς τοῦ τυράννου ὁ Ἀρδαβούριος . Ὁ δὲ Ἄσπαρ τὴν ἱππικὴν ἀναλαβὼν δύναμιν , καὶ τῷ τάχει τὰς αἰσθήσεις κλέψας , τῆς Ἀκυληΐας μεγάλης πόλεως ἐγκρατὴς γίνεται , ἀταλαιπώρως ταύτην παραστησάμενος , συνόντων αὐτῷ Πλακιδίας καὶ Οὐαλεντινιανοῦ . Δέος δὲ εἰσῄει ἐπὶ τὸ πρόσω ἰέναι , πολλὰς μυριάδας στρατοῦ ἀθροῖσαι πεπυσμένος τὸν βάρβαρον . Ἀλλ´ ἡ τοῦ βασιλέως εὐχὴ καὶ τότε μάλιστα διεφαίνετο . Θεοῦ γὰρ ἄγγελος σχῆμα ποιμένος ὑποδυσάμενος , ὡδήγει τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἄσπαρ · καὶ διὰ τῆς παρακειμένης τῇ Ῥαβέννη λίμνης διῆγενκεῖ γὰρ διατρίβων ὁ τύραννος κατεῖχε τὸν Ἀρδαβούριον ) , ὅθεν οὐδεὶς οὐδέπω διαβῆναι ἱστόρηται . Θεὸς δὲ ἄρα ἐπίσης τῇ ἐρυθρὰ τέμνων τὸ ὕδωρ , τὴν ἄβατον πᾶσιν ἀνεδείκνυ βατήν . Ἐπὶ γὰρ τοῦ τῆς λίμνης ὕδατος ὠς ἐπὶ ξηρᾶς διαβάντες σναμα παντὶ τῷ ἱππότῃ στρατῷ καὶ τὰς τῆς πάλεως πύλας ἐξ ἐφόδου συσχόντες , τῆς πόλεως ἐγκρατεῖς γίνονται . Μάχης δὲ συῤῥαγείσης ὀλίγης . προδοαίᾳ τῶν ἀμφ´ αὐτὸν ὁ τύραννος συλλαμβάνεται , καὶ πρὸς Ἀκυληΐαν Πλακιδίᾳ καὶ Οὐαλεντινιανῷ πέμπεται . Κἀκεῖ τὴν χεῖρα πρῶτον διατμηθεις , καὶ τὴν κεφαλὴν ἀφαιρεῖται , ἕνα πρὸς τῷ ἡμίσει τυρκννήσας ἐνιαυτόν . Ὁ δὲ βασιλεὺς συνήθως καὶ πάλιν ἣν Κεἶχε περὶ τὸ Θεῖον εὐλάβειαν ἐπεδείκνυτο . Ἐπεὶ γὰρ ἐν Ἱπποδρόμῳ ἡ τοῦ τυράννου νίκη ἠγγίλλετο , προσεφώνει τῷ ὃήμῳ , « Δεῦρο , λέγων , εἰ δοκεῖ , τὴν τέρψιν παρέντες , ἐπὶ τὸν εὐκτήμιον τόνδε οἶκον χενόμενοι , χαριστηρίους ᾠδὰς τῳ τῆς νίκης αἰτίῳ Θεῷ ἀναπέμψωμεν . » Υαῦτ´ εἰπόντος , ἡ μὲν θέᾳ ἡμέλητο · διὰ μέσου δὲ τοῦ Ἱπποδρόμου ἰόντες , ἅπαντες ἀν ὕμνοις συμφώνως καὶ ψδαῖς εὐχαρίστοις ἐπὶ τὸν παρακείμενον οἶκον Θεῷ ἐπορεύοντο · καὶ μία ἐκκλησία ἡ πᾶσα πόλις ἀθρόον ἐγίνετο , τοῦ λαοῦ παντὸς τῷ εὐκτηρίῳ χώρῳ διημερεύσαντος . Ἐν φροντίσι δ´ ἔπειτα ἦν ὁ κρατῶν , τίνα δέοι βασιλέα τοῖς ἑσπερίοις μέρεσι καθιστᾷν ὡς ἐπίπαν διασκεπτόμενος .
Lemmas: τίθημι · Θιαῖος γάρ ἄνεμος καί ουκαιθεος ἐκπνέω ἀθρόος , εἰς ὁ χείρ αὐτός ἐμβάλλω ὁ τύραννος . ὁ δέ πρός σπονδή ἀφοράω , φιλάνθρωπος Ἀρδαβούριος χράομαι · ἐν ἄδεια τε πολύς ὁ ἀποστράτηγος ὁ τύραννος λυπέω εὑρίσκω , ὁ κατ´ ἐκεῖνος μᾶλλον κρατύνω ἐπιβουλή · καί κρύφα ὁ ταιδὶ Ἄσπαρ διαμηνύω , ὡς ἐφίημι ἑτοῖμος ὁ κατόρθωμα ταχύς παραγίγνομαι . ὁ δέ τύραννος ἐλπίς μετέωρος εἰμί , συλλαμβάνω Ἀρδαβούριος , εἰς ἀνάγκη ἐλαύνω ὁ αὐτοκράτωρ , ψῆφος κρίνω περαίνω ὁ αἴτημα , καί αὐτός βασιλεύς εἰσδέχομαι , εἰμί γε βούλομαι ὁ στρατηγός αὐτός σῴζω · καί νηρ ὁ ἀλήθεια ἐν μέγας ἀγών καθίστημι αασιλαας , μῆτις πάσχω πρός ὁ τύραννος ὁ Ἀρδαβούριος . ὁ δέ Ἄσπαρ ὁ ἱππικός ἀναλαμβάνω δύναμις , καί ὁ τάχος ὁ αἴσθησις κλέπτω , ὁ Ἀκυληΐα μέγας πόλις ἐγκρατής γίγνομαι , ἀταλαίπωρος οὗτος παρίστημι , σύνειμι αὐτός Πλακιδία καί Οὐαλεντινιανός . Δέος δέ εἰσέρχομαι ἐπί ὁ πρόσω εἶμι , πολύς μυριάς στρατός ἀθροίζω πυνθάνομαι ὁ βάρβαρος . Ἀλ ὁ ὁ βασιλεύς εὐχή καί τότε μάλιστα διαφαίνω . Θεός γάρ ἄγγελος σχῆμα ποιμήν ὑποδύω , ὁδηγέω ὁ ἀμφί ὁ Ἄσπαρ · καί διά ὁ παράκειμαι ὁ Ῥάβεννα λίμνη διαγίγνομαι γάρ διατρίβω ὁ τύραννος κατέχω ὁ Ἀρδαβούριος ) , ὅθεν οὐδείς οὐδέπω διαβαίνω ἱστορέω . Θεός δέ ἄρα ἐπίσης ὁ ἐρυθρός τέμνω ὁ ὕδωρ , ὁ ἄβατος πᾶς ἀναδείκνυμι βατός . ἐπί γάρ ὁ ὁ λίμνη ὕδωρ ὡς ἐπί ξηρός διαβαίνω σναμα πᾶς ὁ ἱππότης στρατός καί ὁ ὁ πάλις πύλη ἐκ ἔφοδος συνέχω , ὁ πόλις ἐγκρατής γίγνομαι . Μάχης δέ συναγείρω ὀλίγος . προδοαίᾳ ὁ ἀμφ´ αὐτός ὁ τύραννος συλλαμβάνω , καί πρός Ἀκυληΐα Πλακιδία καί Οὐαλεντινιανός πέμπω . ἀκέομαι ὁ χείρ πρῶτος διατέμνω , καί ὁ κεφαλή ἀφαιρέω , εἷς πρός ὁ ἥμισυς τυρκννήσας ἐνιαυτός . ὁ δέ βασιλεύς συνήθης καί πάλιν ὅς Κεἶχε περί ὁ θεῖον εὐλάβεια ἐπιδείκνυμι . ἐπεί γάρ ἐν Ἱπποδρόμος ὁ ὁ τύραννος νίκη ἀγγέλλω , προσφωνέω ὁ ὃήμῳ , « δεῦρο , λέγω , εἰμί δοκέω , ὁ τέρψις παρίημι , ἐπί ὁ εὐκτήμιον ὅδε οἶκος χέω , χαριστήριος ἀοιδή ὁ ὁ Νίκη αἴτιος Θεός ἀναπέμπω . » Υαῦτ´ εἶπον , ὁ μέν θέα ἀμελέω · διά μέσος δέ ὁ Ἱπποδρόμος εἶμι , ἅπας εἰς ὕμνος σύμφωνος καί ψίς εὐχάριστος ἐπί ὁ παράκειμαι οἶκος Θεός πορεύω · καί εἷς ἐκκλησία ὁ πᾶς πόλις ἀθρόος γίγνομαι , ὁ λαός πᾶς ὁ εὐκτήριον χῶρος διημερεύω . ἐν φροντίς δδʹ ἔπειτα εἰμί ὁ κράτος , τίς δήω βασιλεύς ὁ ἑσπέριος μέρος καθιστάω ὡς ἐπίπαν διασκέπτομαι .