cogPG.PG146 269
τοῦ νεὼ στάντα , τὴν εἴσοδον διατειχίζειν αὐτῷ , φάσκοντα ὅσα γε δυνατὸς εἴη , μὴ περιόψεσθαι λύκον τῷ ποιμνίῳ παρεισδυόμενον , καὶ τὸν μὲν αὐτίκα τῆς ὁρμῆς ἀνακρουσθῆναι · τὸν δ´ ἐπίσκοπον ἐν αἰτίαις πρῶτα ἐτίθει τῆς τόλμης . Ἔπειτα δαίμοσι θύειν ἐκέλευε · μόνην γὰρ εἶναι τὴν ἐξοσίωσιν ταῦτην , τοῦ ἐγκλήματος λύσιν , καὶ τῆς εἰσέπειτα τιμῆς τε καὶ δόξης πρόξενον . Τὸν δὲ γενναίως ἀντιταξάι · νον τὸν μαρτυρικὸν ἀναδήσασθαι στέφανον · οὗ τὴν θίβην τότε μετήνεγκε . Τούτου δὲ γενομένου , λόγος μὴ τοῦ λοιποῦ τὸ δαιμόνιον χρησμὸν ἀνελεῖν . Καὶ ἐδόκει μὲν τοῖς πολλοῖς , ὡς θυσιῶν ἀμοιρῆσαν καὶ τῆς πρὶν θεραπείας ἧσπερ ἠξίωτο , σιωπᾶν , Ἀλλ´ ἠλέγχθη τοῦτο οὕτως μὴ ἔχον . Αἴτιον γὰρ ἦν ἀληθῶς , ὡς ἐγγειτόνων σκηνώσας ὁ μάρτυς οὐ ξυνεχώρει τὸ ἔργον δυνάμει κρείττονι ἀπείργων , ἐκεῖνο τοῦ ἐγχειρήματος . Ἐπὶ γὰρ Ἰουλιανοῦ εἰς κόρον ἀπολαῦσαν τῶν συνήθων αἱμάτων , καὶ θυσιῶν , οὐδὲν μᾶλλον ἔναυδον ἦν . Καὶ τὸ ὕστατον καὶ αὐτῷ γε ἐκείνῳ τῷ βασιλεῖ χρησμὸν αἰτοῦντι τῆς κατὰ Περσῶν Τνεκεν ἐκστρατείας , πυκνὰ γὰρ ἐκεῖσε οὐτος ἐπεχωρίαζε , φιλοθύτης γε ὢν , καὶ ἀφθόνοις αἵμασι . γεραίρων τὸν Πύθιον , τὸ αἴτιον τῆς προτέρας σιωπῆς κατεμήνυσεν . Ἐπειδὴ γὰρ τῷ μαντείῳ πεῖραν προσἵγε περὶ ὧν οἱ αὐτῷ ἐδόκει , τῷ ἱερῷ προσβαλὼν φιλοτίμοις θυσίαις τιμῶν τὸ δαιμόνιον , καὶ ἐδεῖτο μὴ ἀμελεῖν λέγειν περὶ ὧν ἐκείνῳ ἦν σπουδὴ ἐρωτᾷν . Τὸ δὲ περιφανῶς μὲν οὐκ ἐδήλου μὴ δύνασθαι χρησμῳδεῖν ὡς ἔθος διὰ Βαβύλαν τὸν μάρτυρα · ἕτερον δὲ τρόπον τοῦτο ἐσήμανεν · Νεκρῶν γὰρ , εἶπει , ό χῶρος μεστός · καὶ διὰ τοῦτο ἥκιστα δύναευαε χοησμῳδεῖν . Πολλοὶ μὲν οὖν καὶ ἄλλοι ἦσαν ἐκεῖσε νεκροί · ὁ δὲ Ἰουλιανὸς συμβαλών τὸν μάντυρα μόνον Βαβύλαν ἐαποδών καθίστασθαι ταῖς μαντείαις , τροστάττει αὐτίκα τὴν θίβην μετατεθῆναι τοῦ μάρτυρος . Χριστιανοὶ δ´ ἐλθόντες ἐπὶ τὴν πόλιν , ἤγαγον ὼσεὶ στάδια τεσσαράκοντα · ἔνθα δὴ νῦν ὁ μάρτυς κεῖται , τὴν οἰκείαν προσηγορίαν τῷ τόπῳ θέμενος . Οί δὲ ἄγοντες νέοι τε καὶ γέροντες , καὶ ἄλλως σε·νὸς ὄντες καὶ χορὸς τίμιος , ἀλλήλους ἀνέπειθον δ ἡ πάσης ψάλλοντες τῆς ὁδοῦ · προφάσει μὲν τοῦ τὸν ἰδρῶτ´ ἀναψύχειν , τὸ δ´ ἀληθὲς , ζήλῳ ἐφέροντο , ἐξελέγχοντες τὸ τοῦ κρατοῦντος περὶ τὸ Θεῖον ἀλλόκοτον . Ἐξῆρχον μὲν οὖν τοῦ μέλους , οἶ περὶ τὰ τοιαῦτα ὴκριβωμένως εἶχον · σὺν ἄλλοις δὲ τὸ πλῆθος , ἔύμφωνον καὶ τοῦτο δὴ τὸ μέρος ἐπῆδεν · « Ἡσχύνθησαν πάντες οἱ προσκυνοῦντες τοῖς γλυπτοῖς , οἱ ἐγκαυχῶμενοι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν . » Τότε δὴ ὁ πρὶν φιλοσοφεῖν ἐπαγγελλόμενος βασιλεὺς ἐξηλέγχετο . Περιοργὴς γὰρ γενόμενος ὡς ὑβρισμένος , κακῶς ποιεῖν ψρεῖτο Χριστιανούς · καὶ τοιαῦτά τ´ ἐπ´ αὐτοῖς πράττειν , οἷάπερ οἱ περὶ Διοκλητιανὸν ἐποίουν . Ἐπεὶ δὲ ἢ πρὸς Πέρσας σπουδὴ τὴν ὁρμὴν ἐκείνου ἀνέστελλε , Σαλουστίῳ ἐνεκελεύετο , ὃς τὴν ἔπαρχον τηνικαῦτα διεῖπεν ἀρχὴν , συλλαβόντα τοὺς διαφέροντας ἐν ψαλμῳδίᾳ , κολάζειν . Ὁ δὲ , καίτοι πολὺς τὴν Ἑλληνικὴν θρησκείαν ὢν , οὐδαμῶς ἐπῄνει τὸ θελλεωμα Ἀντι τείνειν δὲ οὐχ οἷος τε διν πρὸς τοὐπίταγμα , τῇ ὑστεραίᾳ πολλοὺς τῶν Χριστιανῶν συχελάμβανε , καὶ ὑπὸ
Lemmas: ὁ ναός ἵστημι , ὁ εἴσοδος διατειχίζω αὐτός , φάσκω ὅσος γε δυνατός εἰμί , μή περιοράω λύκος ὁ ποίμνιον παρεισδύνω , καί ὁ μέν αὐτίκα ὁ ὁρμή ἀνακρούω · ὁ δδʹ ἐπίσκοπος ἐν αἴτιος πρῶτος τίθημι ὁ τόλμα . ἔπειτα δαίμων θύω κελεύω · μόνος γάρ εἰμί ὁ ἐξοσίωσις οὗτος , ὁ ἔγκλημα λύσις , καί ὁ εἰσέπειτα τιμή τε καί δόξα Πρόξενος . ὁ δέ γενναῖος ἀντιτάσσω · νοῦς ὁ μαρτυρικόν ἀναδέω στέφανος · ὅς ὁ θίβα τότε μεταφέρω . οὗτος δέ γίγνομαι , λόγος μή ὁ λοιπός ὁ δαιμόνιον χρησμός ἀναιρέω . καί δοκέω μέν ὁ πολύς , ὡς θυσία ἀμοιρέω καί ὁ πρίν θεραπεία ὅσπερ ἀξιόω , σιωπάω , Ἀλ ἐλέγχω οὗτος οὕτως μή ἔχω . αἴτιος γάρ εἰμί ἀληθής , ὡς ἐγγειτονέω σκηνόω ὁ μάρτυς οὖον συγχωρέω ὁ ἔργον δύναμις ἀγαθός ἀπείργω , ἐκεῖνος ὁ ἐγχείρημα . ἐπί γάρ Ἰουλιανός εἰς κόρος ἀπολαύω ὁ συνήθης αἷμα , καί θυσία , οὐδείς μᾶλλον ἔναυδος εἰμί . καί ὁ ὕστερος καί αὐτός γε ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς χρησμός αἰτέω ὁ κατά Πέρσης Τνεκεν ἐκστρατεία , πυκνός γάρ ἐκεῖσε οὐτος ἐπιχωριάζω , φιλοθύτης γε εἰμί , καί ἄφθονος αἷμα . γεραίρω ὁ Πύθιον , ὁ αἴτιος ὁ πρότερος σιωπή καταμηνύω . ἐπεί γάρ ὁ μαντεῖος πείρω πρών περί ὅς ὁ αὐτός δοκέω , ὁ ἱερός προσβάλλω φιλότιμος θυσία τιμή ὁ δαιμόνιον , καί δήω μή ἀμελέω λέγω περί ὅς ἐκεῖνος εἰμί σπουδή ἐρωτάω . ὁ δέ περιφανής μέν οὐ δηλόω μή δύναμαι χρησμῳδέω ὡς ἔθος διά Βαβύλας ὁ μάρτυς · ἕτερος δέ τρόπος οὗτος σημαίνω · νεκρός γάρ , εἶπον , ὅς χῶρος μεστός · καί διά οὗτος ἥκιστος δύναευαε χοησμῳδεῖν . πολλός μέν οὖν καί ἄλλος εἰμί ἐκεῖσε νεκρός · ὁ δέ Ἰουλιανός συμβάλλω ὁ μάντυρα μόνος Βαβύλας ἄπους καθίστημι ὁ μαντεῖος , τροστάττει αὐτίκα ὁ θίβα μετατίθημι ὁ μάρτυς . Χριστιανός δδʹ ἔρχομαι ἐπί ὁ πόλις , ἄγω ὡσεί στάδιος τεσσαράκοντα · ἔνθα δή νῦν ὁ μάρτυς κεῖμαι , ὁ οἰκεῖος προσηγορία ὁ τόπος τίθημι . οἷ δέ ἄγω νέος τε καί γέρων , καί ἄλλως σε·νὸς εἰμί καί χορός τίμιος , ἀλλήλων ἀναπείθω δ ὁ πᾶς ψάλλω ὁ ὁδός · πρόφασις μέν ὁ ὁ ἰδρῶτ´ ἀναψύχω , ὁ δδʹ ἀληθής , ζῆλος φέρω , ἐξελέγχω ὁ ὁ κράτος περί ὁ θεῖον ἀλλόκοτος . ἐξάρχω μέν οὖν ὁ μέλος , οἶς περί ὁ τοιοῦτος ἀκριβόω ἔχω · σύν ἄλλος δέ ὁ πλῆθος , ἔύμφωνον καί οὗτος δή ὁ μέρος ἐπῆδεν · « αἰσχύνω πᾶς ὁ προσκυνέω ὁ γλυπτός , ὁ ἐγκαυχάομαι ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός . » τότε δή ὁ πρίν φιλοσοφέω ἐπαγγέλλω βασιλεύς ἐξελέγχω . περιοργής γάρ γίγνομαι ὡς ὑβρίζω , κακῶς ποιέω ῥέπω Χριστιανός · καί τοιοῦτος τ ἐπι αὐτός πράσσω , οἷος ὁ περί Διοκλητιανός ποιέω . ἐπεί δέ ἢ πρός Πέρσης σπουδή ὁ ὁρμή ἐκεῖνος ἀναστέλλω , Σαλούστιος ἐγκελεύω , ὅς ὁ ἔπαρχος τηνικαῦτα διέπω ἀρχή , συλλαμβάνω ὁ διαφέρω ἐν ψαλμῳδία , κολάζω . ὁ δέ , καίτοι πολύς ὁ Ἑλληνικός θρησκεία εἰμί , οὐδαμῶς ἐπαινέω ὁ θελλεωμα ἀντι τείνω δέ οὐ οἷος τε Ζεύς πρός ἐπίταγμα , ὁ ὑστεραῖος πολύς ὁ Χριστιανός συχελάμβανε , καί ὑπό