cogPG.PG146 549
τῷ πρώτῳ τῶν μαρτύρων ἀνίστα ἐν Παλαιστίνῃ , ἐντειλάμενος καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον μετὰ τελευτᾶν τῶν είῳ παραθεῖναι Στεφάνῳ . Ἐπ´ ἴσῃ τοίνυν καὶ ὁμοίᾳ τῇ λάρνακι κατετίθετο . Χρόνῳ δὲ ὕστερον δεῆσαν τῇ γυναικὶ τὸν ἄνδρα μετακομίζειν εἰς τὸ Βυζάντιον λεληθότως ἡ γυνὴ τῷ σπεύδειν τὸ γλωσσόκομον ΣτεΚφάνου ἀντὶ τοῦ ἀνδρὸς ἐλάμβανε · καὶ οἷ ποδῶν εἶχεν , ἀνὰ τὸ Βυζάντιον ἔτρεχεν . Ἀλλ´ ἐνόδιον λανθάνειν ἤκιστα εἶχεν , ὀσμῆς τινος ξένης , καὶ τοῖς ἀπείροις τῶν θαυμάτων διελεγχόμενον , Ἐπεὶ δ´ ἔφθανε τὴν Κωνσταντίνου , ἐξεχεῖτο μὲν ἡ πόλις . καὶ τὸν θησαυρὸν ἠγκαλίζετο · ὡς δὲ δορυφορίᾳ πλείστῃ πρὸς τὸ ἀνάκτορον ἤγετο , ὁ μάρτυς ἀπηξίου καρ´ αὐτῷ μένειν . Ἐν γὰρ Κωνσταντινιαναῖς γενόμεναι αἱ ἄγουσαι ἡμίονοι , περαιτέρω αίνειν οὐδαμῶς ἠνείχοντο . Πλεῖστον δὲ ταῖς μάστιξι καὶ τοῖς ὡυισμοῖς ἐλαυνόμεναι , ἀνθρωπίνῃ γλώττῃ χρησάμεναι , ἐκεῖσε δὴ βούλεσθαι τεθῆναι τὸν μάρτυρα παρηγγύων . Καὶ οἱ μὲν ἐκεῖσε κατέθεντο . καὶ νεὼ περικαλλεῖ τὸν χῶρον ἐσέμνυναν . Τοῦτο μὲν οὕτως γενόμενον ἐπὶ Κωνσταντίνου ἱστόρησα . Τινῶν δ´ ἐκείνων υ λειψάνων οὐκ οἶδ´ ὁπόθεν παρά τισι τῶν πιστῶν κρυπτομένων , ἡνίκα Πουλχερία ἢ βασιλὶς τὰ πρῶτα προσεῖπε τὸν ἥλιον , ἐν Παλαιστίνῃ καὶ ταῦτα ἐφάνη , Ἱωάννου τὸν θρόνον τῶν Ἱεροσολύμων ἐπιτροπεύοντος . Ἐφάνη δὲ , τοῦ μάρτυρος ἐπιστάντος ἐν ἀποῤῥήτῳ ὀμφῇ νυκτὸς , πρεσβυτέρμ τινὶ θεοφιλεῖ ἀνδρί , ᾧ Λουκιανὸς ἦν ὄνομα · ἡ δὲ Πουλχερία ἄῤῥητόν τινα πόθον τῷ πρώτῳ τῶν διακόνων ἔτρεφε · και ὅτι μάθοι , ἅμα τῇ γεννήσει ταύττς κακεῖνον τῶν λαγόνων ἀναδοθῆναι τῆς γῆς . Καὶ τῳ ἐκείνου ἔρωτι ἐκτετηκυῖα , διὰ πολλῆς ἐποιεῖτο σπουδής μέ ρει τινὶ τῶν θείων ἐκείνου ὀστέων περιτυχεῖν . Ἐν ὰδήλῳ καὶ γὰρ ἦν ὁ τόπος , ἔνθα δὴ ταῖς Κωνσταντινιαναῖς κατετέθη . Εἰσηγεῖτο τοίνυν τῷ ἀδελφῷ Θεοδοσίῳ , χρήματα Πραῦλλίῳ πέμπειν τῷ ἐπισκόπω ἀνὰ τὴν Ἱερουσαλὴμ , ὡς ἂν τοῖς ἐκεῖσε τῶν ἐνδεὼν ἐπαρκέσειε . Καὶ δὴ πειθόμενος ἔπεμπε · πρὸς δὲ καὶ σταυρὸν , λίθοις καὶ μαργάροις καὶ πολλοῦ χρυσίουα όλκῇ βαρυνόμενον , ὥστ´ ἐκεῖνον τῷ τοῦ Κρανίου τόπῳ καταπαγῆναι . Δεξάμενος δὲ τὰ εἰρημένα Πραβλλιος ὁ ἐπίσκοπος , ἀντίχαριν καὶ αὐτὸς βασιλεῖ τε καὶ βασιλίδι ἀνέπεμπε λείψανα τῆς δεξιᾶς ὄντα χειρὸς τοῦ πρώτου διακόνου τῶν ἀποστόλων καὶ ποωτομάρτυρος , τῷ ὁσίῳ Πασσαρίωνι διακόνῳ χρησάλενος . Ὡς δὲ Πασσαρίων τὴν ὁδὸν ἄπασαν διαλύ σας , ἐπεὶ ἐς τὸ καταντικρὺ ἄυζαντίου Χαλκηδόνος ἐπίνειον ἐγεγόνει , ὁ τῶν μαρτύρων . πρώτιστος προφθάσας , νύκτωρ τῇ βασιλίδι ἑαυτὸν κατεμήνυε , ταῦτα δὴ ἐπειπών · « Ἠ μὲν σὴ εὐχή εἰς ὦτα ἦκε κυρίου Σαβαὼθ τῶν δυνάμεων , καὶ τὸ αἴτημα πέρας ασιον ἔσχε · καί σοι ἔγγιστα πάρειμι κατὰ τὴν Χαλκηδόνα σκηνώσας . » Τῆς δὲ τἀδελφῷ κοινωσαμένης τὴν ὄψιν , αὐτίκα ἡ πόλις πᾶσα ἀνέβαινεν εἰς τὴν θάλασσαν , καὶ ὡς ἠπείρῳ τῷ πελάγει ἐχρῆτο ·
Lemmas: ὁ πρῶτος ὁ μάρτυς ἀνίστημι ἐν Παλαιστίνη , ἐντέλλω καί αὐτός ἐκεῖνος μετά τελευτάω ὁ ἐάω παρατίθημι Στέφανος . Ἐπ´ ἴσος τοίνυν καί ὅμοιος ὁ λάρναξ κατατίθημι . Χρόνος δέ ὕστερος δήω ὁ γυνή ὁ ἀνήρ μετακομίζω εἰς ὁ Βυζάντιον λεληθότως ὁ γυνή ὁ σπεύδω ὁ γλωσσοκομεῖον Στέφανος ἀντί ὁ ἀνήρ λαμβάνω · καί οἷ πούς ἔχω , ἀνά ὁ Βυζάντιον τρέχω . Ἀλ ἐνόδιος λανθάνω ἤκιστος ἔχω , ὀσμή τις ξένος , καί ὁ ἤπειρος ὁ θαῦμα διελέγχω , ἐπεί δδʹ φθάνω ὁ Κωνσταντῖνος , ἐκχέω μέν ὁ πόλις . καί ὁ θησαυρός ἀγκαλίζομαι · ὡς δέ δορυφορία πλεῖστος πρός ὁ ἀνάκτορον ἄγω , ὁ μάρτυς ἀπαξιόω καρ αὐτός μένω . ἐν γάρ Κωνσταντινιανός γίγνομαι ὁ ἄγω ἡμίονος , περαιτέρω αἰνέω οὐδαμῶς ἀνέχω . Πλεῖστος δέ ὁ μάστιξ καί ὁ ωυισμοω ἐλαύνω , ἀνθρώπινος γλῶσσα χράω , ἐκεῖσε δή βούλομαι τίθημι ὁ μάρτυς παρεγγυάω . καί ὁ μέν ἐκεῖσε κατατίθημι . καί ναός περικαλλής ὁ χῶρος σεμνύνω . οὗτος μέν οὕτως γίγνομαι ἐπί Κωνσταντῖνος ἱστορέω . τις δδʹ ἐκεῖνος υ λείψανον οὐ οἶδα ὁπόθεν παρά τις ὁ πιστός κρύπτω , ἡνίκα Πουλχερία ἢ βασιλίς ὁ πρῶτος προσεῖπον ὁ ἥλιος , ἐν Παλαιστίνη καί οὗτος φαίνω , Ἰωάννης ὁ θρόνος ὁ Ἱερουσαλήμ ἐπιτροπεύω . φαίνω δέ , ὁ μάρτυς ἐφίστημι ἐν ἀπόρρητος ὀμφή νύξ , πρεσβυτέρμ τις θεοφιλής ἀνήρ , ὅς Λουκιάν εἰμί ὄνομα · ὁ δέ Πουλχερία ἄρρητος τις πόθος ὁ πρῶτος ὁ διάκονος τρέφω · και ὅτι μανθάνω , ἅμα ὁ γεννάω ταύττς ἐκεῖνος ὁ λαγών ἀναδίδωμι ὁ γῆ . καί ὁ ἐκεῖνος Ἔρως ἐκτήκω , διά πολύς ποιέω σπουδή ἐγώ ῥέω τις ὁ θεῖον ἐκεῖνος ὀστέον περιτυγχάνω . ἐν ἄδηλος καί γάρ εἰμί ὁ τόπος , ἔνθα δή ὁ Κωνσταντινιανός κατατίθημι . εἰσηγέομαι τοίνυν ὁ ἀδελφός Θεοδόσιος , χρῆμα Πραῦλλίῳ πέμπω ὁ ἐπίσκοπος ἀνά ὁ Ἱεροσόλυμα , ὡς εἄν ὁ ἐκεῖσε ὁ ἐνδεής ἐπαρκέω . καί δή πείθω πέμπω · πρός δέ καί σταυρός , λίθος καί μάργαρον καί πολύς χρύσιον ὁλκός βαρύνω , ὅς ἐκεῖνος ὁ ὁ κρανίον τόπος καταπήγνυμι . δέχομαι δέ ὁ εἴρω Πραβλλιος ὁ ἐπίσκοπος , ἀντίχαρις καί αὐτός βασιλεύς τε καί βασιλίδι ἀναπέμπω λείψανον ὁ δεξιός εἰμί χείρ ὁ πρῶτος διάκονος ὁ ἀπόστολος καί ποωτομαρτυς , ὁ ὅσιος Πασσαρίων διάκονος χρησάλενος . ὡς δέ Πασσαρίων ὁ ὁδός ἅπας διαλύω σός , ἐπεί εἰς ὁ καταντικρύ ἄυζαντίου Χαλκηδών ἐπίνειον γίγνομαι , ὁ ὁ μάρτυς . πρῶτος προφθάνω , νύκτωρ ὁ βασιλίδι ἑαυτοῦ καταμηνύω , οὗτος δή ἐπεῖπον · « ὁ μέν σός εὐχή εἰς οὖς ἥκω κύριος Σαβαώθ ὁ δύναμις , καί ὁ αἴτημα πέρας ἀσίον ἔχω · καί σύ ἔγγιστος πάρειμι κατά ὁ Χαλκηδών σκηνόω . » ὁ δέ ἀδελφός κοινόω ὁ ὄψις , αὐτίκα ὁ πόλις πᾶς ἀναβαίνω εἰς ὁ θάλασσα , καί ὡς ἤπειρος ὁ πέλαγος χράω ·