cogPG.PG146 150
Bν , νηστεύων , ἐπεὶ ὁ διακονούμενος τῷ καιρῶ τὸ ὅψον προσέφερε , τὴν χύτραν ἔκλασε . Τὸν δ´ ἰδόντα αδοῖ καὶ δέει συνεσχημένον , Θάρσει , ἔλεγε . Κἂν γὰρ τὸ ὄψον πρὸς ἡμᾶς ἐλθεῖν ἀπηξίωσεν , ἀλλ´ ἡμεῖς πρὸς ἐκείνῳ γενοίμεθα . Καὶ περὶ τὰ τῆς χύτρας καθεσθεὶς , ἔφαγεν . Ἀλλ´ ὅπως καὶ τῆς κενῆς δόξης οὐχ ἤττητο , ἐντεῦθεν φανήσεται . Ἐπίσκοπος μιᾶς τῶν πόλεων ἐψηφίζετο . Ἐπεὶ δ´ ἧκον οἱ πρὸς τὸ χειροτονεῖν συλληψόμενοι , ἐκεῖνος αὐτίκα γνοὺς , Κἀνὰ τὴν ἀγορὰν ἱὼν , οἷά τις παραπαίων ἀσέμνως διῄει , αἰσχύνων τὴν ἐσθῆτα τῷ σύρεσθαι , παραρπάζων τε τῶν ὡνίων , παρρησίᾳ ἤσθιε . Πόῤῥω δ´ εἶναι δόέας φρενῶν , διέδρα τὴν σύλληψιν , καὶ ἕως οὖ ἕτερος τὴν ἱερωσύνην ἐδέξατο , κρυπτόμενος διεδίδρασκεν . Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα πλεῖστα καὶ λόγου ἄξια ἥ τε περὶ αὐτὸν συγγραφὴ , καὶ οἱ ἐπιχώριοι καὶ Ῥωμαίων καὶ Σύρων ἱστοροῦσι περὶ αὐτοῦ , ἃ τοῖς βουλομένοις πρόκειται ἐντυχεῖν . Ἐγὼ δέ , ὃ καὶ ἅξιον μνήμης εἶναι λογίζομαι , τῇ συγγραφῇ παραδώσω , ὃ δὴ αὐτῷ πρὸς τῇ τελευτῇ γενομένῳ κατώρθωτο . Σφοδρὸς λιμὸς ἐπόνει τὴν Ἐδεσσηνῶν ἀλιν · ῥ δ´ ἐν πολλοῖς ἔτεσι τῆς οἱκίας μὴ προελθὼν , τότε τὸ φιλοσοφεῖν ἐν δευτέρῳ θέμενος , προῖὼν πολὺς ἦν ἐγκείμενος τοῖς περιουσίαν ἔχουσιν , ἅτε δὴ φθειρόμενον τὸ ὁμόφυλον εἰς οὐδὲν δέον περιοοῆαι σπάνει τῶν ἀναγκαίων , διήλεγχέ τε ὡς ἐν δευτέρῳ τιθεμένους τὰς σφῶν ψυχὰς , τὸ δὲ σύμπαν τοῖς σωματικοῖς ἀναλίσκοντας . Οἱ δὲ τὸ φιλόσοφον αἰδούμενοι καὶ ἀπέριττον τοῦ ἀνδρὸς , μὴ τοῦτ´ εἶναι σφοδρῶς διετείνοντο · πρόχειρον γὰρ εἶναι τὰς οὐσίας νέμειν τοῖς ἐνδεέσιν · ἐν ἀπορίᾳ δ´ εἶναι ὡς χρεὼν τοῦ τὰ τοιαῦτα διακονησαμένου · πάντες γὰρ , ἔλεγον , πρὸς κέρδος κεχηνότες εἰσὶ , τὰ τοιαῦτα αἰσχρῶς καπηλεύοντες . Ὁ δ´´ Ἐφραὶμ , Ἐγὼ δὲ ποῖος ἄρα ὑμῖν εἶναι δοκῶ ; Τῶν δ´ εἰπόντων , Καλός τε καὶ ἀναθὸς , καὶ τοιοῦτος ὁποῖον ἁρμόζειν τῇ περὶ αὐτοῦ δόξῃ · Οὐκοῦν , ἔφη , ὑμῖν ἐγὼ ἕτοιμος πᾶσι τοῖς τοιούτοις διακονεῖν ; Καὶ δὴ ἀποχρῶν ἀργύριον ἐξ ἐκείνων λαβὼν , τριακοσίας κλίνας επρίατο · καὶ ἐν τοῖς δημοσίοις ἐμβόλοις τοὺς τοῦ λιμοῦ τραυματίας λαβὼν , πᾶσαν θεραπείαν προσῆγε · ξένους δ´ ἐπὶ τούτοις καὶ ἄλλως ἐνδείᾳ πιεζομένους δεξιῶς ἐπεμέλετο . Καὶ τοῦτ´ ἔπραττεν ἕως καὶ τῷ λιμῷ ἐμφιλοχωρεῖν ἦν . Ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ἕληγεν , εἰς τὸ τῆς φιλοσοφίας ἐργαστήριον ἐπανῆλλεν · ἔνθα ὁλίγας ἡμέρας ἐπιβιοὺς ἐτελεύτα , κληρικοῦ διακονίας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἀξιωθείς . Ἐν δὲ τῇ κατὰ μοναχοὺς ἀγωγῇ διαβόητος γεγονὼς , ἐπίσης τῶν ἐν ἱερωσύνῃ καὶ παιδεύσει , ἀγαθοῦ τε βίου διατεθρύλληται . Ταῦτ´ ὀλίγα ἐκ πολλῶν τῶν τῷ Ἐφραὶμ κατωρθωμένων ἐῤῥήθη . Πάντα γὰρ τὰ ἐνιίνου πρὸς ἀξίαν διελθεῖν , οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων τῶν τηνικάδε φιλοσοφησάντων , ὅπως τε ἐβίω καὶ οἷα πολιτείᾳ ἐχρήσατο ἕκαστος , δεήσει συγγραφέως οἷος ἦν αὐτός · ἡμῖν δὲ παντάπασιν ἐν ἀμηχάνῳ ἐστὶ τῷ ἀνισχύρῳ τῶν λόγων , καὶ τῇ ἀγνοίᾳ τῶν ἀκριβῶς ἐκείνοις πεπραγμένων . Καὶ χὰρ ἐν ἐρημίαις ὄντες , τὰ πλεῖστα ἐλάνθανον οἱ πολλοί . Εἰ δέ τινες καὶ ἐν πόλεσι τὰς διατριβὰς
Lemmas: Bν , νηστεύω , ἐπεί ὁ διακονέω ὁ καιρός ὁ ὄψον προσφέρω , ὁ χύτρα κλάω . ὁ δδʹ ὁράω ἀείδω καί δήω συνέχω , Θάρσος , λέγω . κἀν γάρ ὁ ὄψον πρός ἐγώ ἔρχομαι ἀπαξιόω , ἀλ ἐγώ πρός ἐκεῖνος γίγνομαι . καί περί ὁ ὁ χύτρα καθέζομαι , ἐσθίω . Ἀλ ὅπως καί ὁ κενός δόξα οὐ ἀτάω , ἐντεῦθεν φαίνω . Ἐπίσκοπος εἷς ὁ πόλις ψηφίζω . ἐπεί δδʹ ἥκω ὁ πρός ὁ χειροτονέω συλλαμβάνω , ἐκεῖνος αὐτίκα γιγνώσκω , ἀνά ὁ ἀγορά ἐγώ , οἷος τις παραπαίω ἀσέμνως δίειμι , αἰσχύνω ὁ ἐσθής ὁ σύρω , παραρπάζω τε ὁ ὤνιος , παρρησία ἐσθίω . πόρρω δδʹ εἰμί δίδωμι φρήν , διαδιδράσκω ὁ σύλληψις , καί ἠώς οὖον ἕτερος ὁ ἱερωσύνη δέχομαι , κρύπτω διαδιδράσκω . Πολύς δέ καί ἄλλος πλεῖστος καί λόγος ἄξιος ὅς τε περί αὐτός συγγραφή , καί ὁ ἐπιχώριος καί Ῥωμαῖος καί Σύρος ἱστορέω περί αὐτός , ὁ ὁ βούλομαι πρόκειμαι ἐντυγχάνω . ἐγώ δέ , ὅς καί ἄξιος μνήμη εἰμί λογίζομαι , ὁ συγγράφω παραδίδωμι , ὅς δή αὐτός πρός ὁ τελευτή γίγνομαι κατορθόω . σφοδρός λιμός πονέω ὁ Ἐδεσσηνός Ἆλιν · Ῥ δδʹ ἐν πολύς ἔτος ὁ οἰκίον μή προέρχομαι , τότε ὁ φιλοσοφέω ἐν δύο τίθημι , προῖων πολύς εἰμί ἔγκειμαι ὁ περιουσία ἔχω , ἅτε δή φθείρω ὁ ὁμόφυλος εἰς οὐδείς δήω περιοοῆαι σπάνις ὁ ἀναγκαῖος , διαλέγω τε ὡς ἐν δύο τίθημι ὁ σφεῖς ψυχή , ὁ δέ σύμπας ὁ σωματικός ἀναλίσκω . ὁ δέ ὁ φιλόσοφος αἰδέομαι καί ἀπέριττος ὁ ἀνήρ , μή τοῦτος εἰμί σφοδρός διατείνω · πρόχειρον γάρ εἰμί ὁ οὐσία νέμω ὁ ἐνδεής · ἐν ἀπορία δδʹ εἰμί ὡς χρεὼν ὁ ὁ τοιοῦτος διακονέω · πᾶς γάρ , λέγω , πρός κέρδος χάσκω εἰμί , ὁ τοιοῦτος αἰσχρῶς καπηλεύω . ὁ δδʹ Ἐφραίμ , ἐγώ δέ ποῖος ἄρα σύ εἰμί δοκέω ; ὁ δδʹ εἶπον , Καλός τε καί ἀνατίθημι , καί τοιοῦτος ὁποῖος ἁρμόζω ὁ περί αὐτός δόξα · οὐκοῦν , φημί , σύ ἐγώ ἑτοῖμος πᾶς ὁ τοιοῦτος διακονέω ; καί δή ἀποχράω ἀργύριον ἐκ ἐκεῖνος λαμβάνω , τριακόσιοι κλίνη ὠνέομαι · καί ἐν ὁ δημόσιος ἔμβολον ὁ ὁ λιμός τραυματίας λαμβάνω , πᾶς θεραπεία προσάγω · ξένος δδʹ ἐπί οὗτος καί ἄλλως ἔνδεια πιέζω δεξιός ἐπιμελέομαι . καί τοῦτος πράσσω ἠώς καί ὁ λιμός ἐμφιλοχωρέω εἰμί . ἐπεί δδʹ ἐκεῖνος λήγω , εἰς ὁ ὁ φιλοσοφία ἐργαστήριον ἐπαναλύω · ἔνθα ὀλίγος ἡμέρα ἐπιβιόω τελευτάω , κληρικός διακονία ἐν ὁ ἐκκλησία ἀξιόω . ἐν δέ ὁ κατά μοναχός ἀγωγή διαβόητος γίγνομαι , ἐπίσης ὁ ἐν ἱερωσύνη καί παιδεύω , ἀγαθός τε βίος διαθρυλέω . Ταῦτ´ ὀλίγος ἐκ πολύς ὁ ὁ Ἐφραίμ κατορθόω εἴρω . Πάν γάρ ὁ ενιινεω πρός ἄξιος διέρχομαι , οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ ἄλλος ὁ τηνικάδε φιλοσοφέω , ὅπως τε βιόω καί οἷος πολιτεία χράω ἕκαστος , δήω συγγραφεύς οἷος εἰμί αὐτός · ἐγώ δέ παντάπασι ἐν ἀμήχανος εἰμί ὁ ἀνίσχυρος ὁ λόγος , καί ὁ ἄγνοια ὁ ἀκριβῶς ἐκεῖνος πράσσω . καί χαρά ἐν ἐρημία εἰμί , ὁ πλεῖστος λανθάνω ὁ πολύς . εἰμί δέ τις καί ἐν πόλις ὁ διατριβή