cogPG.PG146 588
τὴν Ἐκκ λλσιαστικὴν Ἱστορίαν συντεταχώς , τάδε περὶ τῆς δόξης Νεστορίου διέξεισιν · « Ἐγὼ , φησί , τοῖς παρὰ Νεστορίου ἐκδοθεῖσι λόγοις ἐντυχὼν , ἀγνοοῦντα τὸν ἄνδρα ἐφεύρισκον , καὶ μετὰ ἀληθείας ἐρῶ . Οὐδὲ γὰρ οὕτε ἀπεχθανόμενος πρὸς αὐτὸν , ὧν εἶχεν ἐλαττωμάτων ἐμνήσθην , οὔτε χαριζόμενός τισιν , ἂ ἐλαττοῦντα ἐφεῦρον ἐκθήσομαι . Οὕ μοι δο κεῖ ὁ Νεστόριος , οὕτε τὸν Σαμοσατέα Παῦλον , οὔτε . μὴν Φωτεινὸν μιμούμενος , ψιλὸν ἄνθρωπον λέγειν τὸν Κύριον · ἀλλὰ τὴν λέξιν μόνην ὡς τὰ μορμολύκεια πεφόβηται . Καὶ τοῦτο πέπονθεν ὑπὸ ἀμαθίας πολλῆς · φυσικῶς γὰρ εὔλαλος ὢν , πεπαιδεῦσθαι . μὲν ἐνομίζετο , τῇ δὲ ἀληθείᾳ ἀνάγωγος ἦν , καὶ τὰς τῶν παλαιῶν ἑρμηνεύων βίβλους , ἀπηξίου μανΟάνειν . Τυφόμενος γὰρ ὑπὸ τῆς εὐγλωττίας , οὐκ ἀκριβῶς προσεῖχε τοῖς παλαιοῖς , ἀλλὰ πάντων κρείττονα ἐνόμιζεν ἑαυτόν . Αὐτίκα γοῦν ἠγνόησεν ἕτι ἐν τῇ Καθολικῇ Ἰωάννου γέγραπται ἐν τοῖς παλαιοῖς ἀντιγράφοις , ὅτι Πᾶν πνεῦμα ὃ λύει τὸν Ἰησοῦν , ἀπὸ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι . Ταύτην γὰρ τὴν διάνοιαν ἐκ τῶν παλαιῶν ἀντιγράφων περιεῖλον οἱ χωρίζειν ἀπὸ τοῦ τῆς οἰκονομίας ἀνθρώπου βουλόμενοι τὴν θεότητα , Διὸ καὶ οἱ παλαιοὶ ἐρμηνεῖς αὐτὸ τοῦτο ἐπεσημήναντο , ὥς τινες εἶεν ῥᾳδιουρνήσαντες τὴν ἐπιστολὴν , λύειν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τὸν ἄνθρωπον θέλοντες . Συνανείληπται δὲ ἡ ἀνθρωπότης σῆ θεότητι , καὶ οὐκέτι εἰσὶ δύο , ἀλλὰ ἕν · τοῦτο ὑαδόοῦντες οἱ παλαιοὶ , Θεοτόκον λέγειν τὴν Μσρίοο ούκ ὤκνησαν . Οὕτω γὰρ καὶ ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος ἐν τῷ τρίτῳ λόγῳ τῷ εἰς τὸν Βίον Κωνσταντίνου κατὰ λέξιν ταῦτά φησι · Καὶ γὰρ καὶ γέννησιν ὑπομένειν ὁ μεθ´ ἡμᾶς Θεὸς δι´ ἡμᾶς ἠνέσχετο · καὶ τόπος αὐτοῦ τῆς ἐνσάρκου γεννήσεως ὀνομαστὶ παρ´ Ἑβραίοις ἡ Βηθλεὲμ ἐκηρύττετο . Διὸ δὴ καὶ ἡ βασίλισσα Ἑλένη ἡ θεοφιλεστάτη τῆς Θεοτόκου τὴν κύησιν μνήμασι θαυμασίοις ἐκόσμει , παντοίως τὸ τῇδε ἱερὸν ἄντρον φαιδρύνουσα . Καὶ Ὡριγένης δὲ ἐν τῷ τρίτῳ τόμῳ τῶν εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους τοῦ Ἀποστόλου Ἐπιστολὴν , ἑρμηνεύων πῶς Θεοτόκος . λέγεται πλατέως ἐξῄτασε . Φαίνεται τοίνου δ Νες-ά ριος ἀγνοήσας τὰς πραγματείας τῶν παλαιῶν · διὸ , καθὼς ἔφην , τὴν λέξιν μόνην περιίσταται . Οὐ μόνον δὲ τὴν λέξιν , ἀλλὰ καὶ παντελῶς Θεὸν εἶναι τὸν γεννηθέντα ἠρνήσατο . Ὁ γὰρ γεννηθεὶς ἐκ τῆς ἀγίας Παρθένου ἐστὶν ἐσταυρωμένος , ὅστις Κύριός . ἐστι τῆς δόξης , ὥς φησιν ὁ Ἀπόστολος · Εἰ γὰρ έγνωσαν , οὐκ ἀν τὸν Κύριον τῆς δόξης ἐσταύρωσαν . Νεστόριος δὲ λέγει · « Μὴ καυχῶ , Ἰουσαις · ἔλεον οὐκ ἐσταύρωσας , » ὡς τοῦ Κυρίου τῆς δόξης οὐκ ἐσταυρωμένου . Ἐπεὶ ὅτι ψιλὸν οὐ λέγει ἄνθρωπον τὸν Λριστὸν , ὡς Φωτεινὸς ἢ Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς , κα αἱ ἐκδοθεῖσαι αὐτοῦ προσομιλίαι διδάσκουσιν · ὡς οὐδαμοῦ τὴν τοῦ Θεοῦ Λόγου ὑπόστασιν ἀναιρεῖ , ὰλλὰ πανταχοῦ ἐνυπόστατον αὐτὸν ὁμολογεῖ , καὶ ἐνούσιον . Οὐ μὴν , ὡς Φωτεινὸς καὶ ὁ Σαμοσατεὺς , ἀναιρεῖ αὐτοῦ τὴν ὕπαρξιν · τοῦτο γκρ καὶ Μανιχαῖοι καὶ οἱ ἀπὸ Μοντανοῦ δογματίζειν ἐτόλμησαν . ΚΡατο . ὥΩΧΙΝῌ
Lemmas: ὁ ΕΚΚ λλσιαστικος Ἱστορίη συντάσσω , ὅδε περί ὁ δόξα Νεστόριος διεξέρχομαι · « ἐγώ , φημί , ὁ παρά Νεστόριος ἐκδίδωμι λόγος ἐντυγχάνω , ἀγνοέω ὁ ἀνήρ ἐφευρίσκω , καί μετά ἀλήθεια εἴρω . οὐδέ γάρ ἵημι ἀπεχθάνομαι πρός αὐτός , ὅς ἔχω ἐλάττωμα μιμνήσκω , οὔτε χαρίζω τις , ὅς ἐλασσόω ἐφευρίσκω ἐκτίθημι . ἕ ἐγώ δο κεῖ ὁ Νεστόριος , ἵημι ὁ Σαμοσατεύς Παῦλος , οὔτε . μήv Φωτεινός μιμέομαι , ψιλός ἄνθρωπος λέγω ὁ κύριος · ἀλλά ὁ λέξις μόνος ὡς ὁ μορμολυκεῖον φοβέω . καί οὗτος πάσχω ὑπό ἀμαθία πολύς · φυσικός γάρ Εὔλαλος εἰμί , παιδεύω . μέν νομίζω , ὁ δέ ἀλήθεια ἀνάγωγος εἰμί , καί ὁ ὁ παλαιός ἑρμηνεύω Βίβλος , ἀπαξιόω μανΟάνειν . τύφω γάρ ὑπό ὁ εὐγλωσσία , οὐ ἀκριβῶς προσέχω ὁ παλαιός , ἀλλά πᾶς ἀγαθός νομίζω ἑαυτοῦ . αὐτίκα γοῦν ἀγνοέω ἔτι ἐν ὁ καθολικός Ἰωάννης γράφω ἐν ὁ παλαιός ἀντίγραφος , ὅτι Πᾶν πνεῦμα ὅς λύω ὁ Ἰησοῦς , ἀπό ὁ Θεός οὐ εἰμί . οὗτος γάρ ὁ διάνοια ἐκ ὁ παλαιός ἀντίγραφος περιαιρέω ὁ χωρίζω ἀπό ὁ ὁ οἰκονομία ἄνθρωπος βούλομαι ὁ θεότης , Διὸ καί ὁ παλαιός ἑρμηνεύς αὐτός οὗτος ἐπισημαίνω , ὅς τις ἄγω ῥᾳδιουρνήσαντες ὁ ἐπιστολή , λύω ἀπό ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος ἐθέλω . συνανειληπτος δέ ὁ ἀνθρωπότης σῆ θεότης , καί οὐκέτι εἰμί δύο , ἀλλά εἷς · οὗτος ὑαδόοῦντες ὁ παλαιός , Θεοτόκος λέγω ὁ Μσρίοο οὐ ὀκνέω . οὕτως γάρ καί ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος ἐν ὁ τρίτος λόγος ὁ εἰς ὁ Βίον Κωνσταντῖνος κατά λέξις οὗτος φημί · καί γάρ καί γέννησις ὑπομένω ὁ μεθ´ ἐγώ θεός δις ἐγώ ἀνέχω · καί τόπος αὐτός ὁ ἔνσαρκος γέννησις ὀνομαστί παρ´ Ἑβραῖος ὁ Βηθλεέμ κηρύσσω . Διὸ δή καί ὁ βασίλισσα Ἑλένη ὁ θεοφιλής ὁ Θεοτόκος ὁ κύησις μνῆμα θαυμάσιος κοσμέω , παντοῖος ὁ ὅδε ἱερόν ἄντρον φαιδρύνω . καί Ὡριγένης δέ ἐν ὁ τρίτος τόμος ὁ εἰς ὁ πρός Ῥωμαῖος ὁ ἀπόστολος Ἐπιστολή , ἑρμηνεύω πῶς Θεοτόκος . λέγω πλατύς ἐξετάζω . φαίνω τοινεω δ Νεᾶς ριος ἀγνοέω ὁ πραγματεία ὁ παλαιός · διό , καθώς φημί , ὁ λέξις μόνος περιίστημι . οὖον μόνος δέ ὁ λέξις , ἀλλά καί παντελῶς θεός εἰμί ὁ γεννάω ἀρνέομαι . ὁ γάρ γεννάω ἐκ ὁ Ἀγίας παρθένος εἰμί σταυρόω , ὅστις κύριος . εἰμί ὁ δόξα , ὅς φημί ὁ ἀπόστολος · εἰμί γάρ γιγνώσκω , οὐ εἰς ὁ κύριος ὁ δόξα σταυρόω . Νεστόριος δέ λέγω · « μή καυχάομαι , εἶμι · ἔλεος οὐ σταυρόω , » ὡς ὁ κύριος ὁ δόξα οὐ σταυρόω . ἐπεί ὅτι ψιλός οὖον λέγω ἄνθρωπος ὁ Λριστὸν , ὡς Φωτεινός ἢ Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς , ἄν ὁ ἐκδίδωμι αὐτός προσομιλία διδάσκω · ὡς οὐδαμοῦ ὁ ὁ Θεός Λόγος ὑπόστασις ἀναιρέω , ἀλλά πανταχοῦ ἐνυπόστατος αὐτός ὁμολογέω , καί ἐνούσιος . οὖον μήv , ὡς Φωτεινός καί ὁ Σαμοσατεύς , ἀναιρέω αὐτός ὁ ὕπαρξις · οὗτος γκρ καί Μανιχαῖος καί ὁ ἀπό Μοντανός δογματίζω τολμάω . ΚΡατο . Ω