cogPG.PG146 357
ΤΘΩΟΑΡΤ ΧΝΧΝΙ . λαχὼν , ἐπὶ παιδιᾷ τῶν τινα ὁμηλίκων ἀπέκτεινε · δείσας δὲ τὸ δίκην δοῦναι , ἀνὰ τὴν ἔρημον φυγὰς ἦν . Ἐν ὑπαίθρῳ δ´ ἐκεῖσε διάγων , ἔπειτα βραχύ τι οἰκίδιον ἑαυτῷ κατεσκεύασεν · ἐν ᾧ εἴκοσι πρὸς τοῖς πέντε διεβίω ἔτη . φιλοσόφων δὲ , πολλὴν ὡμολόγει χάριν τῇ συμφορᾷ , καὶ τὸν φόνον σωτήριον ἔλεγεν , ἄτε αὐτῷ πρόξενον τῆς φιλοσοφίας καὶ τοῦ ἀγαθοῦ βίου γεγενημένον . Ὁ δὲ Ἀπολλώνιος τὸν πλεῖστον τοῦ βίου χρόνον ἐμπορικῶς διαζήσας , πρὸς γῆρσς ἤδη ἐλαύνων , τὴν Σκῆτὶν κατέλαβε . Συνιδὼν δὲ ὡς διὰ τὸ τῆς ἡλικίας ἔξωρον οὕτε γράφειν , οὔτ´ ἄλλο τι οἷός τέ ἐστι μεταχειρίσασθαι , εἴδη παντοίων φαρμάκων καὶ ἐδεσμάτων ἃ τοῖς κάμνουσι λυσιτελεῖν ᾤετο , οἴκοθεν ὡνησόμενος , καὶ ταῖς τῆς ἐρήμου μοναῖς προσβάλλων , ἑκάστη ἄχρις ἐνάτης ὥρας περιῄει , θεραπεύων τοὺς κάμνοντας . Καί γε ξένην καὶ παρηλλαγμένην , ἐπιτηδείαν δ´ ὅμως αὐτῷ ταύτην τὴν ἄσκησιν καινοτομήσας , οὕτω διὰ βίου ἐπολιτεύσατο , Ἐπεὶ δ´ ἐτελεύτα τὸν βίον , ἄλλῳ τινὶ τὰ φάρμακα παραδοὺς , τὰ ἴσα ποιεῖν ἐκέλευε , δι´ οὖ καὶ σωτηρίας τυχεῖν ἐλπίδα προῦτίθει . ΚΕΦΑΛ . Λϛʹ . Περὶ Μωσέως τοῦ ΑΙθίοπος , Παύλου , Παχὼν , Στεράνου καὶ ἑτέρου Μωσέως . Ο δ´ Λἰθίοψ Μωσῆς τὴν τύχην δοῦλος ὢν , διὰ φύσεως μοχθηρίαν τῆς οἰκίας τοῦ δεσπότου ἠλαύνετο · λῃστεύειν δὲ μαθὼν , μετὰ βραχὺ τοῦ λῃστρικοῦ συντάγματος καθηγήσατο . Πλεῖστα δ´ ἀνόσια εἰργασμένος , καὶ τολμηρὸς περὶ φόνους γενόμενος , ἔκ τινος περιπετείας τὰ τῶν μοναχῶν ὑποδύεται · καὶ φιλοσοφεῖν ἀθρόον κατήρχετο , εὖ μάλα προσβαίνων τῇ ἀρετῇ . Τή προτέρᾳ ὅὲ διαίτῃ καὶ εὐεξίᾳ πρὸς ἡδονῶν φαντασίας αὖθις ὑποθελγόμενος καὶ ἐρεθιζόμενος , ἀσκήσεσι ποικίλαις τὴν σάρκα λίαν ἐκτῆξαι ἐφιλονείκει . Καὶ ποτὲ μὲν ἄρτῳ μόνῳ δίχα ὄψου ἐχρῆτο · πῆ δὲ πλεῖστον ἔργον ἀνύων , ἐπὶ πεντίκοντα , ἡμέρας ἑκάστης , ἐποίει εὐχάς . Καὶ ἕξ δὲ ἔτη κατὰ συνέχειαν διετέλεσεν , ὁλοκλήρους νύκτας διάγων , ἑστὼς ἐπὶ προσευχαῖς · μήτε γόνυ κλίνων , μήθ´ ὅλως μύων πρὸς ὕπνον τοὺς ὀφθαλμοὺς . Καὶ νύκτωρ δὲ τὰς οἰκήσεις τῶν μοναχῶν περιιὼν , ὑφαιρεῖτο λάθρα τὴν ὑδρίαν ἑκάστου · καὶ πληρῶν ὕδατος , κατὰ χώραν αὖθις ἐτίθει . Λίαν γὰρ ἦν ἐργῶδες αὐτῷ · καὶ γὰρ στάδια διεῖχεν ὁ τόπος ὅθεν ἔρῥει τὸ ὕδωρ , ἄλλῳ μὲν δέκα , ἑτέρῳ δὲ εἴκοσι , καὶ ἄλλῳ τριάκοντα · ἐς πολὺ δὲ τοῦ χρόνου ἐπὶ τῆς προτέρας ἰσχύος διέμεινε . Καίτοι γε πολλὴν εἰσενεγκὼν τὴν σπουδὴν ὥστ´ αὐτὴν καθελεῖν , καὶ τὴν σάρκα τῇ μακρᾷ ταλαιπωρίᾳ ἐκτῆξαι . Καὶ δὴ λέγεται ληστάς ποτε καταδραμόντας τὸ τῆς ἡσυχίας αὐτῷ ἐργαστήριον , συλλαβέσθαι πάντας καὶ δῆσαι · ἐπ´ ἄμων τε θέμενον , τέσσαρες δ´ ἦσαν , ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν αὐς τοὺς ἀγαγεῖν , καὶ τοῖσΓατράσιν ἐπιτρέπειν τὸ ποιητέον
Lemmas: ΟΤ ΧΝ . λαγχάνω , ἐπί παιδιά ὁ τις ὁμῆλιξ ἀποκτείνω · δείδω δέ ὁ δίκη δίδωμι , ἀνά ὁ ἐρῆμος φυγάς εἰμί . ἐν ὕπαιθρος δδʹ ἐκεῖσε Διάγων , ἔπειτα βραχύς τίς οἰκίδιος ἑαυτοῦ κατασκευάζω · ἐν ὅς εἴκοσι πρός ὁ πέντε διαβιόω ἔτος . φιλόσοφος δέ , πολύς ὁμολογέω χάρις ὁ συμφορά , καί ὁ φόνος σωτήριος λέγω , αὔγ-ασμα αὐτός Πρόξενος ὁ φιλοσοφία καί ὁ ἀγαθός βίος γίγνομαι . ὁ δέ Ἀπολλώνιος ὁ πλεῖστος ὁ βίος χρόνος ἐμπορικός διαζῶ , πρός γῆρσς ἤδη ἐλαύνω , ὁ Σκῆτι καταλαμβάνω . σύν-εἶδον δέ ὡς διά ὁ ὁ ἡλικία ἔξωρος ἵημι γράφω , οὔτ´ ἄλλος τίς οἷος τε εἰμί μεταχειρίζω , εἶδος παντοῖος φάρμακον καί ἔδεσμα ὁ ὁ κάμνω λυσιτελέω οἴομαι , οἴκοθεν ὠνέομαι , καί ὁ ὁ ἐρῆμος μονή προσβάλλω , ἕκαστος ἄχρι ἔνατος ὥρα περίειμι , θεραπεύω ὁ κάμνω . καί γε ξένος καί παραλλάσσω , ἐπιτήδειος δδʹ ὅμως αὐτός οὗτος ὁ ἄσκησις καινοτομέω , οὗτος διά βίος πολιτεύω , ἐπεί δδʹ τελευτάω ὁ βίος , ἄλλος τις ὁ φάρμακον παραδίδωμι , ὁ ἴσος ποιέω κελεύω , δις οὖον καί σωτηρία τυγχάνω ἐλπίς προτίθημι . ΚΕ . Λϛʹ . περι Μωσῆς ὁ Αἰθίοψ , Παῦλος , Παχών , Στέρανος καί ἕτερος Μωσῆς . ὁ δδʹ Λἰθίοψ Μωσῆς ὁ Τύχη δοῦλος εἰμί , διά φύσις μοχθηρία ὁ οἰκίον ὁ δεσπότης ἐλαύνω · λῃστεύω δέ μανθάνω , μετά βραχύς ὁ λῃστρικός σύνταγμα καθηγέομαι . πλεῖστα δδʹ ἀνόσιος ἐργάζομαι , καί τολμηρός περί φόνος γίγνομαι , ἐκ τις περιπέτεια ὁ ὁ μοναχός ὑποδύομαι · καί φιλοσοφέω ἀθρόος κατέρχομαι , εὕω μάλα προσβαίνω ὁ ἀρετή . ὅς πρότερος οεʹ δίαιτα καί εὐεξία πρός ἡδονή φαντασία αὖθις ὑποθέλγω καί ἐρεθίζω , ἄσκησις ποικίλος ὁ σάρξ λίαν ἐκτήκω φιλονεικέω . καί ποτέ μέν ἄρτος μόνος δίχα ὄψον χράω · πῇ δέ πλεῖστος ἔργον ἀνύω , ἐπί πεντικοντος , ἡμέρα ἕκαστος , ποιέω εὐχή . καί ἕξ δέ ἔτος κατά συνέχεια διατελέω , ὁλόκληρος νύξ Διάγων , ἵστημι ἐπί προσευχή · μήτε γόνυ κλίνω , μήθ´ ὅλως μύω πρός ὕπνος ὁ ὀφθαλμός . καί νύκτωρ δέ ὁ οἰκέω ὁ μοναχός περίειμι1 , ὑφαιρέω λάθρῃ ὁ ὑδρία ἕκαστος · καί πληρόω ὕδωρ , κατά χώρα αὖθις τίθημι . Λίαν γάρ εἰμί ἐργώδης αὐτός · καί γάρ στάδιος διέχω ὁ τόπος ὅθεν ῥέω ὁ ὕδωρ , ἄλλος μέν δέκα , ἕτερος δέ εἴκοσι , καί ἄλλος τριάκοντα · εἰς πολύς δέ ὁ χρόνος ἐπί ὁ πρότερος ἰσχύς διαμένω . καίτοι γε πολύς εἰσφέρω ὁ σπουδή ὅς αὐτός καθαιρέω , καί ὁ σάρξ ὁ μακρός ταλαιπωρία ἐκτήκω . καί δή λέγω λῃστής ποτός κατατρέχω ὁ ὁ ἡσυχία αὐτός ἐργαστήριον , συλλαμβάνω πᾶς καί δήω · ἐπι Ἄμων τε τίθημι , τέσσαρες δδʹ εἰμί , ἐπί ὁ ἐκκλησία αὐς ὁ ἄγω , καί τοῖσΓατράσιν ἐπιτρέπω ὁ ποιητέος