cogPG.PG146 134
Καὶ χρόνοι γὰρ καὶ αἰῶνες γεγόνασι δι´ αὐτοῦ . Οὕτε μὴν συνάναρχον οὕτε συναγέννητον τὸν Υἱὸν τῷ Πατρὶ εἶναι νομιστέον · συνανάρχου γὰρ καὶ συναγεννήτου οὐδεὶς κυρίως Πατὴρ ἢ Υἱὸς λεχθήσεται · ἀλλὰ τὸν μὲν Πατέρα μόνον ἄναρχον ὄντα καὶ ἀνέφικτον , τεγεννηκέναι ἀνεφίκτως καὶ πᾶσιν ἀκαταλήπτως οἴδαμεν · τὸν δὲ Υἱὸν γεγεννῆσθαι πρὸ τῶν αἰώνων · καὶ μηκέτι ὅμοιον τῷ Πατρὶ ἀγέννητον εἶναι καὶ αὐτὸν , ἀλλ´ ἀρχὴν ἔχειν τὸν γεννήσαντα Πατέρα · κεφαλὴ γὰρ Χριστοῦ ὁ Θεός . Οὔτε μὴν τρία ὁμολο . γοῦντες πράγματα καὶ τρία πρόσωπα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος κατὰ τὰς Τραφὰς , τρεῖς διὰ τοῦτο τοὺς θεοὺς ποιοῦμεν · ἐπειδὴ τὸν αὐτοτελῆ καὶ ἀγέννητον , ἄναρχόν τε καὶ ἀόρατον εἶν ἕνα μανὸν οἴδαμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Μονογενοῦς , τὸν μόνον μὲν ἐξ ἑαυτοῦ τὸ εἶναι ἔχοντα , μόνον δὲ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἀφθόύως καοιζά μενον τὸ εἶναι . Οὔτε μὴν ἕνα Θεὸν μόνον λέγοντες εἶναι , τὸν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ Πατέρα τὸν μόνον ἀγέννητον , διὰ τοῦτο ἀρνούμεθα τὸν Χριστὸν εἶν εἶναι προαιώνιον · ὁποῖοί εἰσιν οἱ ἀπὸ Παύλου τοῦ Σαμοσατέως , ὕστερον αὐτὸν μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν ἐκ προκοπῆς τε θεοποιεῖσθαι λέγοντες , τῷ τὴν φύσιν ψιλὸν αὐτὸν ἄνθρωπον γεγονέναι . Οἴδαμεν γὰρ αὐτὸν , εἰ καὶ ὑποτέτακται τῷ Πατρὶ καὶ Θεῷ ἀλλ´ ὅμως γεννηθέντα ἐκ τοῦ Θεοῦ , Θεὸν κατὰ φύσιν τέλειον εἶναι καὶ ἀληθῆ , καὶ μὴ ἐξ ἀνθρώπων μετὰ πᾶντα Θεὸν , ἀλλ´ ἐκ Θεοῦ ἐνανθρωπῆσαι δι´ ἡμᾶς · καὶ μηδέπω ποτὲ ἀπολωλεκότα τὸ εἶναι Θεόν . Βδελυσσόμεθα δὲ πρὸς τούτοις καὶ ἀναθεματίζομεν καὶ οὺς Λόγον μὲν μόνον αὐτὸν τοῦ Θεοῦ , ψιλὸν καὶ ἀνύπαρκτον ἐπιπλάστως καλοῦντας , ἐν ἑτέρῳ τὸ εἶναι ἔχοντα , νῦν μὲν ὡς τὸν προφορικὸν λεγόμενον ὑπά - τινων , νῦν δὲ ὡς τὸν ἐνδιάθετον · Χριστὸν δὲ αὐτὸν καὶ Κύριον καὶ Θεὸν καὶ μεσίτην καὶ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μὴ εἶναι πρὸ αἰώνων θέλοντας · ἀλλ´ ἔκτοτε xριστὸν αὐτὸν γεγονέναι καὶ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ , ἐξ οὗ τὴν ἡμετέραν ἐκ τῆς Παρθένου σάρκα ἀνείληφε , πρὸ τετρακοσίον ὅλων ἐτῶν . Ἔκτοτε γὰρ ἀρχὴν ἄασιλείας τὸν Χριστὸν ἐσχηκέναι θέλουσι · καὶ τέλος ἕξειν αὐτὴν μετὰ τὴν συντέλειαν καὶ κρίσιν . Τοιοῦτοι δέ εἰσιν οἱ ἀπὸ Μαρκέλλου καὶ Φωτεινοῦ τῶν Ἀγκυρογαλατῶν · οἶ τὴν προαιώνιον ὕπαρξίν τε καὶ θεότητα τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὴν ἀτελεύτητον αὐτοῦ βασιλείαν ὁμοίως ἀθετοῦσι τῷ ἵστασθαι δοκεῖν αὐτοῖς οὕτω τὴν μοναρχίαν . ἴσμεν γὰρ ἡμεῖς αὐτὸν οὐχ ἁπλῶς λόγον προφορικὸν ἢ ἐνδιάθετον τοῦ Θεοῦ · ἀλλὰ ζῶντα Θεὸν Λόγον , καθ´ ἑαυτόν τε ὑπάρχοντα , καὶ Υἱὸν Θεοῦ καὶ Χριστόν · καὶ οὕτω προγνωστικῶς συνόντα , καὶ συνδιατρίβοντα πρὸ αἰώνων τῷ ἑαυτοῦ Πατρὶ , καὶ πρὸς πᾶσαν διακονησάμενον αὐτοῦ τὴν δημιουργίαν , εἴτε τῶν ἀοράτων , εἴτε τῶν ὁρατῶν · ἀλλ´ ἐνυπόσσατον Λόγον ὄντα τοῦ Πατρὸς , καὶ Θεὸν ἐκ Θεοῦ . Οὗτος γάρ ἐστι πρὸς ὃν εἷπεν ὁ Πατήρ · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ´ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ´ ὀμοίωσιν · ὃς καὶ τοῖς Πατράσιν ὤφθη , δεδωκὼς τὸν νόμον , καὶ λαλήσας διὰ τῶν προφητῶν , καὶ τὰ τελευταῖα ἐνανθρωπήσας , καὶ τὸν ἑαυτοῦ Γατέρα
Lemmas: καί χρόνος γάρ καί αἰών γίγνομαι δις αὐτός . ἵημι μήv συνάναρχος ἵημι συνάγω ὁ υἱός ὁ πατήρ εἰμί νομιστέος · συνάναρχος γάρ καί συναγέννητος οὐδείς κύριος πατήρ ἢ υἱός λέγω · ἀλλά ὁ μέν πατήρ μόνος ἄναρχος εἰμί καί ἀνέφικτος , τεγεννηκέναι ἀνεφίκτως καί πᾶς ἀκατάληπτος οἶδα · ὁ δέ υἱός γεννάω πρό ὁ αἰών · καί μηκέτι ὅμοιος ὁ πατήρ ἀγέννητος εἰμί καί αὐτός , ἀλ ἀρχή ἔχω ὁ γεννάω πατήρ · κεφαλή γάρ Χριστός ὁ Θεός . οὔτε μήv τρεῖς ὁμολο . γοῦντες πρᾶγμα καί τρεῖς πρόσωπον ὁ πατήρ καί ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα κατά ὁ τράφη , τρεῖς διά οὗτος ὁ θεός ποιέω · ἐπεί ὁ αὐτοτελής καί ἀγέννητος , ἄναρχος τε καί ἀόρατος εἶμαι εἷς μανός οἶδα ὁ θεός καί πατήρ ὁ Μονογενώ , ὁ μόνος μέν ἐκ ἑαυτοῦ ὁ εἰμί ἔχω , μόνος δέ ὁ ἄλλος πᾶς ἀφθόύως καοιζά μένω ὁ εἰμί . οὔτε μήv εἷς θεός μόνος λέγω εἰμί , ὁ ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός πατήρ ὁ μόνος ἀγέννητος , διά οὗτος ἀρνέομαι ὁ Χριστός εἶμαι εἰμί προαιώνιος · ὁποῖος εἰμί ὁ ἀπό Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς , ὕστερος αὐτός μετά ὁ ἐνανθρώπησις ἐκ προκοπή τε θεοποιέω λέγω , ὁ ὁ φύσις ψιλός αὐτός ἄνθρωπος γίγνομαι . οἶδα γάρ αὐτός , εἰμί καί ὑποτάσσω ὁ πατήρ καί Θεός ἀλ ὅμως γεννάω ἐκ ὁ Θεός , θεός κατά φύσις τέλειος εἰμί καί ἀληθής , καί μή ἐκ ἄνθρωπος μετά λήγω θεός , ἀλ ἐκ Θεός ἐνανθρωπέω δις ἐγώ · καί μηδέπω ποτέ ἀπόλλυμι ὁ εἰμί Θεός . βδελύσσομαι δέ πρός οὗτος καί ἀναθεματίζω καί οὖς Λόγος μέν μόνος αὐτός ὁ Θεός , ψιλός καί ἀνύπαρκτος ἐπίπλαστος καλέω , ἐν ἕτερος ὁ εἰμί ἔχω , νῦν μέν ὡς ὁ προφορικός λέγω ὑπό - τίνω , νῦν δέ ὡς ὁ ἐνδιάθετος · Χριστός δέ αὐτός καί κύριος καί θεός καί μεσίτης καί εἰκών ὁ Θεός μή εἰμί πρό αἰών ἐθέλω · ἀλ ἔκτοτε ὁριστός αὐτός γίγνομαι καί υἱός ὁ Θεός , ἐκ ὅς ὁ ἡμέτερος ἐκ ὁ παρθένος σάρξ ἀναλαμβάνω , πρό τετρακόσιοι ὅλος ἔτος . ἔκτοτε γάρ ἀρχή αασιλειος ὁ Χριστός ἔχω ἐθέλω · καί τέλος ἔχω αὐτός μετά ὁ συντέλεια καί κρίσις . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἀπό Μάρκελλος καί Φωτεινός ὁ Ἀγκυρογαλάτης · οἶς ὁ προαιώνιος ὕπαρξις τε καί θεότης ὁ Χριστός , καί ὁ ἀτελεύτητος αὐτός βασίλειος ὁμοίως ἀθετέω ὁ ἵστημι δοκέω αὐτός οὗτος ὁ μοναρχία . οἶδα γάρ ἐγώ αὐτός οὐ ἁπλόος λόγος προφορικός ἢ ἐνδιάθετος ὁ Θεός · ἀλλά ζῶ θεός Λόγος , καθ´ ἑαυτοῦ τε ὑπάρχω , καί υἱός Θεός καί Χριστός · καί οὗτος προγνωστικός σύνειμι , καί συνδιατρίβω πρό αἰών ὁ ἑαυτοῦ πατήρ , καί πρός πᾶς διακονέω αὐτός ὁ δημιουργία , εἴτε ὁ ἀόρατος , εἴτε ὁ ὁρατής · ἀλ ενυποεννυω Λόγος εἰμί ὁ πατήρ , καί θεός ἐκ Θεός . οὗτος γάρ εἰμί πρός ὅς ἕπω ὁ Πατήρ · ποιέω ἄνθρωπος κατ´ εἰκών ἡμέτερος καί καθ´ ὁμοίωσις · ὅς καί ὁ πατήρ ὁράω , δίδωμι ὁ νόμος , καί λαλέω διά ὁ προφήτης , καί ὁ τελευταῖος ἐνανθρωπέω , καί ὁ ἑαυτοῦ Γατέρα