cogPG.PG146 219
ΧΙΧΝ . σθέντες βαπτίσματι . Καὶ οἱ μὲν , καίπερ τὰ ἴσα φρονοῦντες , ἐπὶ τῇ τῆς χειροτονίας μόνῃ προφάσει διήρηντο . Καὶ αὕτη ἐγένετο πρόφασις τὴν Ἀντιόχου Ἐκκλησίαν εἰς ὁμόδοξα δύο μέρη διακριθῆναι Τηνικαῦτα δὲ πάλιν Πέροας νεωτερίζειν κατὰ Τωμαίων μαθὼν Κωνστάντιος , ἦκεν εἰς Ἀντιόχειαν . ΚΕΦΑ . ΜΘ ἐ Ὃρο ] πρὸς Ἀκάκιον καὶ τὸ ὁμοῖον ἐξελεῖν ἐσπούδαζον ἐν Ἀντιοχείᾳ ἀπὸ τῆς ἐν Ἀριμίνῳ πίστεως · καὶ μὴ δυνηθέντες , ἡσύχασαν · καὶ πρὸς τοῦ Ἀλεξανδρείας ! εωργίου , ὡς βαρέως , τοῖς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἐφέρετο . Οἱ δὲ περὶ Ἀκάκιον οὐκέτι ἠνείχοντο ἡρεμεῖν · μετάμελοι δ´´ ἐφ´ οἷς ἔπραξαν γενόμενοι , τὰ πρώην δεδογμένα σφίσιν ἀλλοιοῦν ἐπεχείρουν . Καὶ δὴ σὺν ὀλίγοις ἐν Ἀντιοχείᾳ γενόμενοι Κὐζωΐου κρατοῦντος τὰς ἐκκλησίας , καὶ τοῦ βασιλέως ἐκεῖ διατρίβοντος , περιελθεῖν ἐδυκίμαζον ἀπο τῆς ἐν Ἀριμίνῳ πρῶτα , εἰτα ἐν Κωνσταντίνου πόλει ἐκτεθείσης πίστεως , τὸ ὁμοῖον ὄνομα · οὐκέτι γὰρ κρύφα , ἀλλ´ ἀνέδην οὖτω κατὰ πάντα , κατά τε οὐσίαν καὶ βούλησιν , ἀνόμοιον εἶναι τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν , ἐξ οὐκ ὄντων τε γεγεννῆσθαι καὶ ἐδόξαζον καὶ ἐκήρυττον , καυὰ καὶ Ἄρειος τὸ κατ´ ἀρχὰς ἐδογμάτισε . Τούτοις δὲ τὰ μέγιστα συνεκρότουν , καὶ ὅσοι τὴν Ἀετίου δόξαν ἐπρέσβευον · ὃς πρῶτος μετὰ τὸν Ἄρειον , περιφανῶς τὰ τοιαῦτα τῶν ὀνομάτων εἰσῆξε , καὶ θαῤῥῶν ἐπαῤῥησιάζετο . Ὅθεν ἐκεῖνος μὲν ἄθεος ἠξιώθη καλεῖσθι · αἱ δ´ ἐκείνου , Ἀνόμοιοί τε καὶ Ἑξουκόντιοι πρὸς τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ φρονούντων τὸ ὁμοούσιον . Ὧν τότε δισταμένων διὰ τὴν πρὸς Μελέτιον αἰτίαν , καθὼς ἄνω θεν διελαβομεν , καὶ πρὸς ἐκείνους διαπυνθανομένων , ὕτου χάριν ἐν τῇ ἐκθέσει τῆς σφῶν πίστεως , Θεὸν ἐκ Θεοῦ τὸν Υιὸν ὁμολογοῦντες , ἀνόμοιον νυν καὶ ἐξ οὐκ ὄντων ὀνομάζειν θαῤῥοῦσιν , Ὅτι γε , εἰπον , καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος τάδε πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ φησιν · ἐν δὲ τῶν πάντων εἶναι καὶ τὸν Υἱόν · διὰ γὰρ τοῦτο προσκεῖσθαι καὶ ταῖς ἐκδόσεσι τὸ , κατὰ τάς λραφάς . Τοιούτοις σοφίσμασι τὴν ἀντίθεσιν ὑποδύεσθαι ἐπεχείοουν . Ὧν σοφισμάτων εὐρετὴς Γεώργιος ὁ Λαοδικείας ἐτύγχανεν ὤν · ὃς μὴ καλῶς τοῖς τοιούτοις ἠγμένος , ἀγνοῶν ἦν , ὅπως ἐν τοῖς ἄνω χρόνοις πλατύτερον Ἰριγένῃς τὰ τοιαῦτα ἐξήτασε καὶ ἡρμήνευσεν . Ὅμως δ´ οὖν εἰ καὶ τοιαῦτα ἐκομψεύοντο , τέως τὰ τῶν πολλῶν ὀνείδη μὴ οἷοί τε ὅλτες φέρειν , μηδ´ ἀντεγκαλεῖν ἐκείνους ἔχοντες ἱκανῶς , αὖθις τὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐκδοθεῖσαν πίστιν κυρώσαντες , διελύοντο , καὶ ἕκαστος οἴκαδε ἀνεχώρουν , Τότε δὲ καὶ Γεώργιος Ἀθανασίου ἔτι ἐν τῷ ἁφανεῖ καθεστῶτος , ἐλθὼν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν , οὐ μόνον χαλεπῶς διέκειτο πρὸς τοὺς ἑτέρως ἢ ὡς
Lemmas: Χ . σθέντες βάπτισμα . καί ὁ μέν , καίπερ ὁ ἴσος φρονέω , ἐπί ὁ ὁ χειροτονία μόνος πρόφασις διαιρέω . καί οὗτος γίγνομαι πρόφασις ὁ Ἀντίοχος ἐκκλησία εἰς ομόδοξος δύο μέρος διακρίνω τηνικαῦτα δέ πάλιν Πέρος νεωτερίζω κατά Τωμαίων μανθάνω Κωνστάντιος , ἵημι εἰς Ἀντιόχεια . Κέφα . ΜΘ εἰ όρος ] πρός Ἀκάκιος καί ὁ ὅμοιος ἐξαιρέω σπουδάζω ἐν Ἀντιόχεια ἀπό ὁ ἐν Ἀρίμινον πίστις · καί μή δύναμαι , ἡσυχάζω · καί πρός ὁ Ἀλεξάνδρεια ! εωργίου , ὡς βαρύς , ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια φέρω . ὁ δέ περί Ἀκάκιος οὐκέτι ἀνέχω ἠρεμέω · μετάμελος δδʹ ἐφίημι ὅς πράσσω γίγνομαι , ὁ πρώην δοκέω σφεῖς ἀλλοιόω ἐπιχειρέω . καί δή σύν ὀλίγος ἐν Ἀντιόχεια γίγνομαι κυζωον κράτος ὁ ἐκκλησία , καί ὁ βασιλεύς ἐκεῖ διατρίβω , περιέρχομαι εδυκιμαστος ἀπος ὁ ἐν Ἀρίμινον πρῶτος , εἶτα ἐν Κωνσταντῖνος πόλις ἐκτίθημι πίστις , ὁ ὅμοιος ὄνομα · οὐκέτι γάρ κρύφα , ἀλ ἀνέδην οὗτος κατά πᾶς , κατά τε οὐσία καί βούλησις , ἀνόμοιος εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός , ἐκ οὐ εἰμί τε γεννάω καί δοξάζω καί κηρύσσω , Καυᾶ καί Ἄρειος ὁ κατ´ ἀρχή δογματίζω . οὗτος δέ ὁ μέγας συγκροτέω , καί ὅσος ὁ Ἀέτιος δόξα πρεσβεύω · ὅς πρῶτος μετά ὁ Ἄρειος , περιφανής ὁ τοιοῦτος ὁ ὄνομα εἰσάγω , καί θαρσέω επαρρησιαζομαι . ὅθεν ἐκεῖνος μέν ἄθεος ἀξιόω καλέω · ὁ δδʹ ἐκεῖνος , ἀνόμοιος τε καί εξουκοντιω πρός ὁ ἐν Ἀντιόχεια φρονέω ὁ ὁμοούσιος . ὅς τότε διίστημι διά ὁ πρός Μελέτιος αἴτιος , καθώς ἄνω τίθημι διαλαμβάνω , καί πρός ἐκεῖνος διαπυνθάνομαι , ὕω χάρις ἐν ὁ ἔκθεσις ὁ σφεῖς πίστις , θεός ἐκ Θεός ὁ υἱός ὁμολογέω , ἀνόμοιος νυν καί ἐκ οὐ εἰμί ὀνομάζω θαρσέω , ὅτι2 γε , εἶπον , καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος ὅδε πᾶς ἐκ ὁ Θεός φημί · ἐν δέ ὁ πᾶς εἰμί καί ὁ υἱός · διά γάρ οὗτος πρόσκειμαι καί ὁ ἔκδοσις ὁ , κατά ὁ λραφάς . τοιοῦτος σόφισμα ὁ ἀντίθεσις ὑποδύομαι ἐπιχέω . ὅς σόφισμα εὑρετής Γεώργιος ὁ Λαοδίκεια τυγχάνω εἰμί · ὅς μή καλῶς ὁ τοιοῦτος ἄγω , ἀγνοέω εἰμί , ὅπως ἐν ὁ ἄνω χρόνος πλατύς Ἰριγένῃς ὁ τοιοῦτος ἐξετάζω καί ἑρμηνεύω . ὅμως δδʹ οὖν εἰμί καί τοιοῦτος κομψεύω , τέως ὁ ὁ πολύς ὄνειδος μή οἷος τε ὅλτες φέρω , μηδ´ ἀντεγκαλέω ἐκεῖνος ἔχω ἱκανῶς , αὖθις ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἐκδίδωμι πίστις κυρόω , διαλύω , καί ἕκαστος οἴκαδε ἀναχωρέω , τότε δέ καί Γεώργιος Ἀθανάσιος ἔτι ἐν ὁ ἀφανής καθίστημι , ἔρχομαι εἰς ὁ Ἀλεξάνδρεια , οὖον μόνος χαλεπῶς διάκειμαι πρός ὁ ἑτέρως ἢ ὡς