cogPG.PG146 207
πίστιν ἄλλο τι κηρύσσοντας ἀλλοτοίους εἶναι αἂκαθολικῆς Ἐκκλησίας . » Ἡ μὲν οὐν Ἀκακίου ἔκδοσις αὕτη · ἣν σὺν αὐτῷ καὶ οἱ περὶ αὐτὸν δύο πρὸς τοῖς τριάκοντα καθυπέγραψαν · πρὸς ἢν Σωφοόνιος ὁ Παφλαγὼν τὴν Πομπηθου ἐπιτροπεύων , διαῤῥήδην αὐταῖς λέξεσιν οὕτως εἰπεῖν λέγεται · Εἰ τὸ ἰδίαν ἐκάστης ἡμέρας ἐκτίθεσθαι βούλησιν πίστεώς ἐστιν ἔκθεσις , ἐπιλείψει ἡριᾶς ἡ τῆς ἀληθείας ἀκρίβεια . Ὁ μὲν οὖν Παφλαγὼν Σωφρόνιος ταῦτα τηνικάδε ἐβόησεν · ἐγὼ δέ φημι ὡς εἴ γεοἱ πρὸ αὐτῷν καὶ οἱ μετ´ ἐκείνους τοιάδε περὶ τῆς ἐν Νικαίᾳ πίστεως καὶ διενοοῦντο καὶ ἔπραττον , ἀκίβδηλον ἂν τὸ τῆς Ἐκκλησίας δόγμα διατετήρητο , καὶ πᾶσα ἐρεσχελία ἦν ἂν τῶν θείων περιβόλων μακράν . Καὶ τότε μὲν τὸν σύλλογον ἔλυον , πλεῖστα πρὸς ἀλλήλους περὶ τῶν κατηγοοουμένων εἰπόντες τε καὶ ἀκούσαντες · τῇ δὲ τετάρτῃ συνελεύσει πολλὴ ἀδολεσχία ὑφαίνετο . Ὁ δ´ Ἀκάκιος ἐσχυρίζετο μηδὲν εἶναι τὸ ἐμποδὼν ἑτέραν πίστιν εἰσάγειν , ἐπεὶ καθάπαξ ἡ ἐν Νικαίᾳ πίστις μετεποιήθη · καὶ οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ δὴ καὶ πολλάκις . Πρὸς δὲ ταῦτα Ἐλεύσιος ὁ Κυζίκου , Ἡ νῦν , φησὶ , σύνοδος ἠθροίσθη , οὐχ ἵνα γνῷ ὰ μὴ ἔσχε μαθοῦσα πρότερον , οὐδ´ ἵνα δοκιμωτέραν πίστιν ἐξεύρῃ , παρ´ ἣν ἐν Ἀντιοχείᾳ παρὰ τῶν Πατέρων εἰλήφει · τοῖς γὰρ ἐκείνων ὅροις στοιχοῦσα , οὐκ ἂν , εἴ τι καὶ γένηται , ταύτης ἀποσταίη ποτέ , Πρὸς ἣν ἐγὼ ἀπαντῶν , Πῶς , ὧ κάκιστ´ Ἐλεύσιε , φαίην ἂν , Πατέρας τοὺς ἐν Ἀντιοχείᾳ καλεῖς · Πολλῷ γὰρ κρεῖττον ἐκείνους μᾶλλον καλεῖν σε Πατέρας οἶ , ἐν Νικαίᾳ συνδραμόντες , ὁμοφώνως τὸ ὁμοούσιον ἀνεκήρυξαν · ὅτι γε καὶ τοῖς χρόνοις ὑπερτεροῦσιν , καὶ οἱς οἱ ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐλθόντες ὑπ´ ἐκείνων ἔσχον τὸ ἱερᾶσθαι . Εἰ δ´ ἐκεῖνοι τοὺς ἑαυτῶν Πατέρας ἠθέτησαν , πατραλοῖαι μᾶλλον , καὶ οὐ Πατέρες , κληθεῖεν ἄν . Καὶ πῶς ἄν τις ἕποιτο τοῖς τοιούτοις ; Εἰ δ´ ἀδόκιμος ἐκείνων ἡ πίστις , οὐδὲ ἡ χειροτονία πάντως ἐν ἀμφιλέκτοις . Εἰ γὰρ πρὸ ἐκείνων τὸ ἅγιον Πνεῦμα οὐκ εἶχον , ὃ μάλιστα τῇ ἐπιθέσει ἔρχεται τῶν χειρῶν , οὐδ´ οὖτοι πάντως ἐν ἱερεῦσι . Πῶς γὰρ ἂν καὶ λαβεῖν εἰχον παρὰ τῶν μὴ καθάπαξ λαβόντων ; Ταῦτα μὲν ἄν τις πρὸς Ἐλεύσιον ἀντιστὰς εἴποι · τῆς δὲ διαλέξεως γινομένης , εἰς ζήτησιν ἑτέραν καθίσταντο · καὶ ἐπεὶ τῇ ἐκδόσει ὅμοιον ἔφησαν τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν , διεπυνθάνοντο τῶν περὶ Ἀκάκιον , κατὰ τί ὅμοιον τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν ὁμολογοῦσι . Τῶν δὲ κατὰ βούλησιν μόνον , οὐ μὴν δὲ καὶ κατὰ τὴν οὐσίαν ἔχειν τὸ ὅμοιον , οἱ ἄλλοι πάντες καὶ κατὰ τὴν οὐσίαν ὅμοιον ἰσχυρίζοντο λέγειν . Καὶ περὶ τούτου ἔρις πλείστη δι´ ὅλης ἡμέρας ἐγίνετο . Ἐξήλεγχόν τε καὶ αὐτ´ ν Ἀκάκιον ὡς εἴη διαφόρως γράψας ἐν τοῖς αὐτοῦ λόγοις , οὓς καὶ ἐκδέδωκεν , ὅμοιον κατὰ πάντα τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν εἰπὼν , καὶ ὁμοίως δοξάζειν αὐτοῖς . Καὶ νῦν πῶἀρνῇ , ἔλεγον , τὸ κατ´ οὐσίαν ὅμοιον ; Ὁ δὲέ , Οὕτε νέος τις , οὔτε τις τῶν ἀρχαίων ἀπὸ συγγραμμάτων αὐθόνας ἔσχε . Καὶ ἔριδος πλείστης ἀναπτομένης , τέλος ὁ Κυζίκου Ἐλεύσιος , Εἰ μὲν Βασίλειος , ἔφη , ἢ Μάρκος τινὰ καθ´ ἑαυτοὺς πεπραχότες εἰσὶν , ἢ ἐπί τισιν ἰδίοις ἀλλήλοις ἀντεγκαλοῦντες , οὐδὲν τὸ
Lemmas: πίστις ἄλλος τίς κηρύσσω αλλοτοιος εἰμί αακαθολικεω ἐκκλησία . » ὁ μέν ὀν Ἀκάκιος ἔκδοσις οὗτος · ὅς σύν αὐτός καί ὁ περί αὐτός δύο πρός ὁ τριάκοντα καθυπέγραψαν · πρός εἄν Σωφοόνιος ὁ Παφλαγών ὁ Πομπηθου ἐπιτροπεύω , διαρρήδην αὐτός λέξις οὕτως εἶπον λέγω · εἰμί ὁ ἴδιος ἕκαστος ἡμέρα ἐκτίθημι βούλησις πίστις εἰμί ἔκθεσις , ἐπίλειψις Ἡρίας ὁ ὁ ἀλήθεια ἀκρίβεια . ὁ μέν οὖν Παφλαγών Σωφρόνιος οὗτος τηνικάδε βοάω · ἐγώ δέ φημί ὡς εἰμί γεόω πρό αὐτώιν καί ὁ μετέ ἐκεῖνος τοιόσδε περί ὁ ἐν Νίκαια πίστις καί διανοέομαι καί πράσσω , ἀκίβδηλος εἄν ὁ ὁ ἐκκλησία δόγμα διατηρέω , καί πᾶς ἐρεσχελία εἰμί εἄν ὁ θεῖον περίβολος μακρός . καί τότε μέν ὁ σύλλογος λύω , πλεῖστος πρός ἀλλήλων περί ὁ κατηγέομαι εἶπον τε καί ἀκούω · ὁ δέ τέταρτος συνέρχομαι πολύς ἀδολεσχία ὑφαίνω . ὁ δδʹ Ἀκάκιος εσχυριζετος μηδείς εἰμί ὁ ἐμποδών ἕτερος πίστις εἰσάγω , ἐπεί καθάπαξ ὁ ἐν Νίκαια πίστις μεταποιέω · καί οὐ ἅπαξ , ἀλλά δή καί πολλάκις . πρός δέ οὗτος Ἐλεύσιος ὁ Κύζικος , ὁ νῦν , φημί , σύνοδος ἀθροίζω , οὐ ἵνα γιγνώσκω ά μή ἔχω μανθάνω πρότερος , οὐδός ἵνα δόκιμος πίστις ἐξευρίσκω , παρ´ ὅς ἐν Ἀντιόχεια παρά ὁ Πατέρων λαμβάνω · ὁ γάρ ἐκεῖνος ὅρος στοιχέω , οὐ εἄν , εἰμί τίς καί γίγνομαι , οὗτος ἀφίστημι ποτός , πρός ὅς ἐγώ ἀπαντάω , Πῶς , ἵημι κάκιστ´ ἐλευσίω , φημί εἄν , Πατέρας ὁ ἐν Ἀντιόχεια καλέω · πολλός γάρ ἀγαθός ἐκεῖνος μᾶλλον καλέω σύ Πατέρας οἶς , ἐν Νίκαια συντρέχω , ὁμόφωνος ὁ ὁμοούσιος ἀνακηρύσσω · ὅτι γε καί ὁ χρόνος ὑπερτέρω , καί οἱςστις ὁ ἐν Ἀντιόχεια ἔρχομαι ὑπό ἐκεῖνος ἔχω ὁ ἱεράομαι . εἰμί δδʹ ἐκεῖνος ὁ ἑαυτοῦ Πατέρας ἀθετέω , πατραλοίας μᾶλλον , καί οὖον πατήρ , καλέω ἄν . καί πῶς ἄν τις ἕπω ὁ τοιοῦτος ; εἰμί δδʹ ἀδόκιμος ἐκεῖνος ὁ πίστις , οὐδέ ὁ χειροτονία πάντως ἐν ἀμφίλεκτος . εἰμί γάρ πρό ἐκεῖνος ὁ ἅγιος πνεῦμα οὐ ἔχω , ὅς μάλιστα ὁ ἐπίθεσις ἔρχομαι ὁ χείρ , οὐδός οὗτος πάντως ἐν ἱερεύς . Πῶς γάρ εἄν καί λαμβάνω εἰχω παρά ὁ μή καθάπαξ λαμβάνω ; οὗτος μέν ἄν τις πρός ἐλεύθω ἀνθίστημι εἶπον · ὁ δέ διάλεξις γίγνομαι , εἰς ζήτησις ἕτερος καθίστημι · καί ἐπεί ὁ ἔκδοσις ὅμοιος φημί ὁ πατήρ ὁ υἱός , διαπυνθάνομαι ὁ περί Ἀκάκιος , κατά τίς ὅμοιος ὁ πατήρ ὁ υἱός ὁμολογέω . ὁ δέ κατά βούλησις μόνος , οὖον μήv δέ καί κατά ὁ οὐσία ἔχω ὁ ὅμοιος , ὁ ἄλλος πᾶς καί κατά ὁ οὐσία ὅμοιος ἰσχυρίζομαι λέγω . καί περί οὗτος Ἔρις πλεῖστος δις ὅλος ἡμέρα γίγνομαι . ἐξελέγχω τε καί αὐτ Ν Ἀκάκιος ὡς εἰμί διάφορος γράφω ἐν ὁ αὐτός λόγος , ὅς καί ἐκδίδωμι , ὅμοιος κατά πᾶς ὁ πατήρ ὁ υἱός εἶπον , καί ὁμοίως δοξάζω αὐτός . καί νῦν ἀπαίρω , λέγω , ὁ κατ´ οὐσία ὅμοιος ; ὁ δήω , ἵημι νέος τις , οὔτε τις ὁ ἀρχαῖος ἀπό σύγγραμμα αυθοναω ἔχω . καί Ἔρις πλεῖστος ἀνάπτω , τέλος ὁ Κύζικος Ἐλεύσιος , εἰμί μέν Βασίλειος , φημί , ἢ Μάρκος τις καθ´ ἑαυτοῦ πράσσω εἰμί , ἢ ἐπί τις ἴδιος ἀλλήλων ἀντεγκαλέω , οὐδείς ὁ