cogPG.PG146 600
Τάτε δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος , καὶ μάλιστα Ιουλχερία ἡ βασιλὶς , τοῦ πράγματος πρόνοιαν ἐποιήσαντο . Ἵνα γὰρ μὴ πάλιν πράγματα ἔχωσι περὶ ἐπιλογῆς ἐπισκόπου οἷς συνχεῖν τὰ τῆς ἐκκλησίας ἔμελλε , μελλήσας μηδὲν , ἔτι προκειμένου τοῦ σώματος Μαξιμιανοῦ , τοὺς παρευρεθέντας τῶν ἐπισκόπων ἀθροίσας , ἐνθρονίζειν τὸν Πρόκλον προὐτρέπετο . Τῆς γὰρ περὶ ἐκείνου σκέψεως πρότερον οὔσης , καὶ Κελεστῖνος ὁ τῆς Ῥώμης ἐπίσκοπος σύμψηφος δι´ ἐπιστολῶν ἦν , πρός τε Κύριλλον τὸν θεσπέσιον , καὶ Ἰωάννην τὸν Ἀντιοχείας , καὶ τὸν Θεσσαλονίκης Ῥοῦφον γράφων , καὶ πᾶσι τρόποις ἀναδιδάσκων μηδὲν ἐμποδὼν καθίστασθαι τὸν ἑτέρας πόλεως ὄντα ἢ καὶ ὀνομασθέντα μόνον ἐπίσκοπον εἰς ἑτέραν μετατίθεσθαι πόλιν . Ἐνθρονισθεὶς οὖν ὁ Πρόκλος , ἔπειτα τὴν ἐκκομιδὴν καὶ κηδείαν τοῦ σώματος Μαξιμιανοῦ ἐποιεῖτο , τὰ τῆς πατριαρχίας ἅπαντα περιθέμενος σύμβολα . Ἄξιον δ´´ οἶμαι καὶ περὶ τούτου βραχέα τῇ ἱστορίᾳ ἐνθεῖναι ΚΕΦΑΛ . ΛΙʹ . Περὶ Πρόκλου , οὸς τὸν λόγον καὶ τὸ ἧθος · καὶ ὅτι μάλα τῷ βασιλεῖ κεχαρισμένος ἦν · καὶ δτι ἓπὶ τοῖς τότε παραδόξως γεγενημένοις Θεῷ , Ορόκλος ὁμιλίαν ἀρμόζουσαν διελθὼν , ἐδαυμάσθη . Ποόκλο . ἐκ πρώτης τριχὸς εἰς διδασκάλους φοιτῶν , ῥητορικῆς ἐπὶ πλεῖστον ἐπεμελήθη . Εἰς ἀναγυώστου δὲ τελέσας βαθμὸν ἐν νέᾳ πάνυ τῇ ἡλικίᾳ , καὶ ἤδη παραμείψας τὸν μείρακα , πρῶτα μὲν τῷ ίῳ Ἰωάννῃ τῷ Χρυσοστόμω ἱεραρχοῦντι τῆς Κωνσταντίνου παρείπετο , ὑπουργὸς αὐτῷ καὶ συνεργὸς τῶν λόγων γινόμενος , καὶ ὅση χοεία τοῦ σώματος ἐκείνῳ γινόμενος . Οὗτος δὴ καὶ Παύλῳ πρὸς οὗς τῷ μεγάλῳ Ἰωάννῃ διαλεγομένω καὶ τὸν νοῦν τῶν ἑκείνου ἐπιστολῶν ἐκκαλύπτοντι μυστικώτερον , ἐνέτυχε τῇ τῆς θυρίδος παρακύπτων ὀπῆ . Ἐπεὶ δ´ ἐκεῖνος ὑπερόριος ἦν , μὴ τῆς ἐκείνου σχέσεως ἀποστὰς , τῷ μετ´ ἐκεῖνον ἐπισκόπῳ Ἀττικῷ συνῆν , ὑπογραφεὺς τῶν ἐκείνου λόγων καθεστηκώς · ὃν δὴ τῇ κατὰ Θεὸν προβαίνοντα ἀγωγῇ , καὶ τοῦ τῆς διακονίας ἠξίου βαθμοῦ . Ἔπειτα δὲ καὶ ἐν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων αἰνέσας τὸν Κύριον , ὑπὸ Σισινίου τῆς κατὰ Κύζικον ἐκκλησίας προεβλήθη ἐπίσκοπος . Πολλῷ δὲ ὕστερον ὥς γε ἡμῖν εἴρηται , καὶ τῆς Κωνσταντίνου ἐκκλησίας τὴν ἐπισκοπὴν ἐπετράπη . Χρηστὸς δὲ ὢν ἀνὴρ μάλιστα κατά τε ἦθος καὶ τρόπον , ὅσα δὴ Ἰωάννῃ καὶ Ἀττικῷ προσῆσαν χρηστὰ , ἀνεμάξατο . Ἀνεξίκακος δὲ καὶ σλέον ἤπερ ἐκεῖνοι ἐγένετο . Ἀττικὸς μὲν κὰρ σολλάκις καὶ τοῖς διαφόροις τῆς πίστεως φοβερὺς άλα ἐδόκει . Οὗτος δὲ κἀκείνοις καὶ πᾶσιν ἤπιος καὶ προσηνὴς μάλα ἦν , τούτοις μᾶλλον ἢ βίᾳ ἕλκειν ἐκείνους διανοούμενος . Μηδενὶ γὰρ ταραχῆς αἴτιυς καταστάς , τὸ τῆς Ἐκκλησίας ἀξίωμα , τὸ ἐπιεικὲς , φημὶ , καὶ πρᾶον , ἀθιγὲς διετήρησεν , ἐν τούτῳ δὴ τῷ μέρει τὸν βασιλέα μιμούμενος Θεοδόσιον · καὶ γὰρ κἀκεῖνος οὐδαμῶς τῇ βασιλεκῇ αὐστηρίᾳ κατὰ ΟΑΡΟΤ ΧΧΛvΙΙΙ
Lemmas: Τάτος δέ καί ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος , καί μάλιστα Ιουλχερία ὁ βασιλίς , ὁ πρᾶγμα πρόνοια ποιέω . ἵνα γάρ μή πάλιν πρᾶγμα ἔχω περί ἐπιλογή ἐπίσκοπος ὅς συνέχω ὁ ὁ ἐκκλησία μέλλω , μέλλω μηδείς , ἔτι πρόκειμαι ὁ σῶμα Μαξιμιανός , ὁ παρευρίσκω ὁ ἐπίσκοπος ἀθροίζω , ἐνθρονίζω ὁ Πρόκλος προτρέπω . ὁ γάρ περί ἐκεῖνος σκέψις πρότερος εἰμί , καί Κελεστῖνος ὁ ὁ Ῥώμη ἐπίσκοπος σύμψηφος δις ἐπιστολή εἰμί , πρός τε Κύριλλος ὁ θεσπέσιος , καί Ἰωάννης ὁ Ἀντιόχεια , καί ὁ Θεσσαλονίκη Ῥοῦφος γράφω , καί πᾶς τρόπος ἀναδιδάσκω μηδείς ἐμποδών καθίστημι ὁ ἕτερος πόλις εἰμί ἢ καί ὀνομάζω μόνος ἐπίσκοπος εἰς ἕτερος μετατίθημι πόλις . Ἐνθρονίζω οὖν ὁ Πρόκλος , ἔπειτα ὁ ἐκκομιδή καί κηδεία ὁ σῶμα Μαξιμιανός ποιέω , ὁ ὁ πατριαρχία ἅπας περιτίθημι σύμβολον . Ἄξιος δδʹ οἴομαι καί περί οὗτος βραχύς ὁ ἱστορία ἐντίθημι ΚΕ . Λία . περι Πρόκλος , ὅς ὁ λόγος καί ὁ Ἧθος · καί ὅτι μάλα ὁ βασιλεύς χαρίζομαι εἰμί · καί δ ἐπί ὁ τότε παράδοξος γίγνομαι Θεός , Οροκλός ὁμιλία ἀρμόζω διέρχομαι , δαμάζω . Ποόκλο . ἐκ πρῶτος θρίξ εἰς διδάσκαλος φοιτάω , ῥητορικός ἐπί πλεῖστος ἐπιμελέομαι . εἰς αναγυωστης δέ τελέω βαθμός ἐν νέος πάνυ ὁ ἡλικία , καί ἤδη παραμείβω ὁ μεῖραξ , πρῶτος μέν ὁ ἔρχομαι Ἰωάννης ὁ Χρυσοστόμος ἱεραρχέω ὁ Κωνσταντῖνος παρεῖπον , ὑπουργός αὐτός καί συνεργός ὁ λόγος γίγνομαι , καί ὅσος χοεῖον ὁ σῶμα ἐκεῖνος γίγνομαι . οὗτος δή καί Παῦλος πρός ὗς ὁ μέγας Ἰωάννης διαλέγω καί ὁ νόος ὁ ἑκεῖνος ἐπιστολή ἐκκαλύπτω μυστικός , ἐντυγχάνω ὁ ὁ θυρίς παρακύπτω ὀπή . ἐπεί δδʹ ἐκεῖνος ὑπερόριος εἰμί , μή ὁ ἐκεῖνος σχέσις ἀφίστημι , ὁ μετέ ἐκεῖνος ἐπίσκοπος Ἀττικός σύνειμι , ὑπογραφεύς ὁ ἐκεῖνος λόγος καθίστημι · ὅς δή ὁ κατά θεός προβαίνω ἀγωγή , καί ὁ ὁ διακονία ἀξιόω βαθμός . ἔπειτα δέ καί ἐν καθέδρα πρέσβυς αἰνέω ὁ κύριος , ὑπό Σισίνιος ὁ κατά Κύζικος ἐκκλησία προβάλλω ἐπίσκοπος . πολλός δέ ὕστερος ὅς γε ἐγώ εἴρω , καί ὁ Κωνσταντῖνος ἐκκλησία ὁ ἐπισκοπή ἐπιτρέπω . χρηστός δέ εἰμί ἀνήρ μάλιστα κατά τε ἦθος καί τρόπος , ὅσος δή Ἰωάννης καί Ἀττικός πρόσειμι χρηστός , ἀναμάσσω . ἀνεξίκακος δέ καί σέλω ἤ2 ἐκεῖνος γίγνομαι . Ἀττικός μέν κατά σόλλαξ καί ὁ διάφορος ὁ πίστις φοβερός ἅλς δοκέω . οὗτος δέ ἐκεῖνος καί πᾶς ἤπιος καί προσηνής μάλα εἰμί , οὗτος μᾶλλον ἢ βία ἕλκω ἐκεῖνος διανοέομαι . μηδείς γάρ ταραχή αἴτιος καθίστημι , ὁ ὁ ἐκκλησία ἀξίωμα , ὁ ἐπιεικής , φημί , καί πρᾶος , ἀθιγής διατηρέω , ἐν οὗτος δή ὁ μέρος ὁ βασιλεύς μιμέομαι Θεοδόσιος · καί γάρ ἐκεῖνος οὐδαμῶς ὁ βασιλεκης αὐστηρία κατά ΟΡ Ι