cogPG.PG146 71
Υἰὸν εἰσηγεῖτο . Οἱ δ´ ἀκούοντες τό τε ὄνομα καὶ τὴν θοησκείαν τοῦ τιμωμένου , ἐν ἐκπλήξει πεποίηντο Τούτων γινομένων , συνέβαινε τὸν τοῦ βασιλέως υἱὸν ἔτι νήπιον ὄντα δεινῶς ἀσθενεῖν . Ἔθει δέ τινι ἐγχωρίῳ τὸν παῖδα ἡ μήτηρ παρὰ ταῖς ἄλλαις ἔπεμπε γυναιξὶν , ὡς ἄν γ´ εὐπόριστος ἡ τοῦ κάμνοντος ἀπαλλαγὴ γένηται . Ὡς δὲ περιαχθείς ὁ παῖς ὑπὸ τῆς τροφοῦ , οὐδαμῆ τὴν ἀπαλλαγὴν εὖοισκε , τέλος ἐπὶ τὴν αἰχμάλωτον ἄγεται . Ἰ δὲ παρουσία πολλῶν οὐδέν τι τῶν ἐξ ὕλης ἐπιπλάστων φαρμάκων προσῆγε · μηδὲ γὰρ εἰδέναι διετείνετο · ἀνακλίνασα δὲ κατὰ τὸ ἐκ τριχῶν ἐκείνῃ προσόν διεῤῥυικ´ς ὕφασμα , ἀπλοῦν προσῆγεν αὐτῷ φάρμακον , τὴν κλῆσιν ἐκείνῳ ἐπάδουσα τοῦ Χριστοῦ . Καὶ ὁ ἤδη τεθνήξεσθαι προσδοκώμενος παραχρῆμα , γενομένης εὐχῆς , ἐξάντης ἦν τοῦ δεινοῦ . Ἐξ ἐκείνου δ´ ἐν φήμαις ἦν ἡ γυνὴ , γνώριμός τε τῇ μητρὶ καθίστατο τοῦ παιδὸς , καὶ ταῖς ἄλλαις γυναιξὶ τῶν βαρβάρων Οὐ πολλῷ δ´ ὕστερον καὶ αὐτὴν ἐκείνην τὴν μητέρα αα παιδὸς ἀνιάτῳ πάθει γενομένην κατάσχετον τὸν ἴσον τρόπον διέσωζε · παρήνει τε τοῦ λοιποῦ ἐκείνῃ τὸ σέβας νέμειν καὶ τὴν χάριν ἔχειν , ὃς τῶν ἀγαθῶν ἐστι πρύτανις καὶ τῆς ἀληθοῦς ὑγείας ; δοτὴρ καὶ δωῆς καὶ βασιλείας αὐτῆς . Τοῦτον δ´ εἶναι Χριστὸν , τὸν ἀληθῆ Λόγον . Ἔπειτα καθ´ ἐκάστην φοιτῶσα , τῷ ῥωστικὰ τῆς εὐσεβείας προσῆγεν αὐτη φάρμακα . Ἡ μὲν οὖν βασιλὶς , πείρᾳ τοῖς ἐπ´ αὐτῆ γεγενημένοις τἀληθὲς διαγνοῦσα τῶν λόγων , τὰ Χριστιανῶν ἐπρέσβευεν ἤδη , καὶ ἐν ὑπερβαλλούσαις τὴν ἄνθρωπον ἦγε τιμαῖς . Βασιλεὺς δὲ τὸ τάχος καὶ τὸ τῆς ὑγείας φάρμακον παρὰ τῆς γαμετῆς μαθὼν , δώροις ἀμείβεσθαι ἤθελεν . Ἐκείνη δὲ μὴ δεῖν αὐτοῦ χρημάτων ἔλεγεν · ἔχειν γὰρ ἀρκοῦντα πλοῦτον Χριστόν · καί γ´ ἐν δώροις εἶναι μεγάλοις εἴγε καὶ αὐτοὶ ἔλοιντο ἐπίσης θρησκεύειν . Ταῦτα λέγουσα , ὄπισθεν τὴν δόσιν , ἀδράν γε οὖσαν , ἀνέπεμπεν . Ἐνῆγε δὲ αὐτὸν ἠρέμα πως τὸ ἐξ ἐκείνου ἡ γαμετὴ , παραπείθουσα τὴν καλὴν ἀπάτην κατ´ ἀντίπαλον τῇ Εὔᾳ διακειμένη · ὑπετίθει γὰρ σέβειν ὃν ἡ γυνὴ καταγγέλλει Θεὸν , μέγαν τε ὄντα , κἀκ τοῦ ῥᾴστου ἔχοντα ὅπως ἂν ἐθέλοι ποιεῖν · βασιλείας τε ἐν τῷ καθεστῶτι μένειν . τούς τ´ ἀδόξους ἐπιφανεῖς καθιστᾷν · καὶ ἱκανῶς ἔχειν τοὺς μικροὺς ἀθρόον μενάλους ποιεῖν , κἀν τοῖς δεινοῖς διασώζειν . Εὖ τοίνυν οὖτω λεγούσης τῆς γυναικὸς , ὁ τῆς Ἰόηρίας ἡγούμενος ἐμαλάσσετο μὲν τοῖς λόγοις · ἀμφίβολος δ´ ῆν , ὑπειδόμενος νεωτερίζειν , αἰδούμενος τε ἄλλως μεταλλάσσειν τὰ πάτρια . Καὶ ὀή πυτ´ ἐξελθὼν συμαμα τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν , ἐθήοα . Ὁμίχλη δέ τις βαθεῖα καταχυθεῖσα τοῖς ὄρεσι , σκότος ἐποίει βαθύ · καὶ τὸ συνηρεφὲς τῆς ὕλης ἀποφράξαν , νύκτα τὴν ἡμέραν εἰργάζετο . ἄπορος δ´ ἦν ἡ θήρα , καὶ ἡ ὁδὸς ἀδιέξοδος . Δείσαντες δ´ ἕκαστος ὅπη ἔτυχεν ἐσνεδάννυντο . Ἐπίσης δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς ἁλώμενος Κμόνος , τοὺς πατρῴους ἐπεκαλεῖτο θεούς . Ὡς δ´ οὐδὲν ἦττον ἦν τὸ δεινὸν , οἷα φιλεῖ γίνεσθαι , ἀπροσδοκήτοις ἐμπεσών τὸν τῆς αἰκμαλώτου ἐνενόει Θεόν · καὶ κατὰ νοῦν τοῦ λοιποῦ σέβειν ἐκεῖνον διινοεῖτο , εἰ τὸ παρόν γε διαδράσοι κακόν . Ταῦτ´ εἰς
Lemmas: υἱός εἰσηγέομαι . ὁ δδʹ ἀκούω ὁ τε ὄνομα καί ὁ θοησκείαν ὁ τιμάω , ἐν ἔκπληξις ποιέω οὗτος γίγνομαι , συμβαίνω ὁ ὁ βασιλεύς υἱός ἔτι νήπιος εἰμί δεινῶς ἀσθενέω . ἔθος δέ τις ἐγχώριος ὁ παῖς ὁ μήτηρ παρά ὁ ἄλλος πέμπω γυνή , ὡς ἄν γγʹ Εὐπόριστος ὁ ὁ κάμνω ἀπαλλαγή γίγνομαι . ὡς δέ περιάγω ὁ παῖς ὑπό ὁ τροφός , οὐδαμῆ ὁ ἀπαλλαγή εἶμι , τέλος ἐπί ὁ αἰχμάλωτος ἄγω . εἷς δέ παρουσία πολύς οὐδείς τίς ὁ ἐκ ὕλη ἐπίπλαστος φάρμακον προσάγω · μηδέ γάρ οἶδα διατείνω · ἀνακλίνω δέ κατά ὁ ἐκ θρίξ ἐκεῖνος πρόσειμι διεῤῥυικ´ς ὕφασμα , ἀπολόω προσάγω αὐτός φάρμακον , ὁ κλῆσις ἐκεῖνος ἐπαείδω ὁ Χριστός . καί ὁ ἤδη θνῄσκω προσδοκάω παραχρῆμα , γίγνομαι εὐχή , ἐξάντης εἰμί ὁ δεινός . ἐς ἐκεῖνος δδʹ ἐν φήμη εἰμί ὁ γυνή , γνώριμος τε ὁ μήτηρ καθίστημι ὁ παῖς , καί ὁ ἄλλος γυνή ὁ βάρβαρος οὖον πολύς δδʹ ὕστερος καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ μήτηρ ἀάω παῖς ἀνίατος πάθος γίγνομαι κατέχω ὁ ἴσος τρόπος διασῴζω · παρανέω τε ὁ λοιπός ἐκεῖνος ὁ σέβας νέμω καί ὁ χάρις ἔχω , ὅς ὁ ἀγαθός εἰμί πρύτανις καί ὁ ἀληθής ὑγεία ; δοτήρ καί δίδωμι καί βασίλεια αὐτός . οὗτος δδʹ εἰμί Χριστός , ὁ ἀληθής Λόγος . ἔπειτα καθ´ ἕκαστος φοιτάω , ὁ ῥωστικόν ὁ εὐσέβεια προσάγω ἀϋτή φάρμακον . ὁ μέν οὖν βασιλίς , πείρω ὁ ἐπι αὐτῆ γίγνομαι ἀληθής διαγιγνώσκω ὁ λόγος , ὁ Χριστιανός πρεσβεύω ἤδη , καί ἐν ὑπερβάλλω ὁ ἄνθρωπος ἄγω τιμή . Βασιλεύς δέ ὁ τάχος καί ὁ ὁ ὑγεία φάρμακον παρά ὁ γαμετή μανθάνω , δῶρον ἀμείβω ἐθέλω . ἐκεῖνος δέ μή δήω αὐτός χρῆμα λέγω · ἔχω γάρ ἀρκέω πλοῦτος Χριστός · καί γγʹ ἐν δῶρον εἰμί μέγας εἰ καί αὐτός αἱρέω ἐπίσης θρησκεύω . οὗτος λέγω , ὄπισθεν ὁ δόσις , ἁδρός γε εἰμί , ἀναπέμπω . ἐνάγω δέ αὐτός ἠρέμα πως ὁ ἐκ ἐκεῖνος ὁ γαμετή , παραπείθω ὁ καλός ἀπάτη κατ´ ἀντίπαλος ὁ Εὔα διάκειμαι · ὑποτίθημι γάρ σέβω ὅς ὁ γυνή καταγγέλλω θεός , μέγας τε εἰμί , ἐκ ὁ ῥᾴδιος ἔχω ὅπως εἄν ἐθέλω ποιέω · βασίλεια τε ἐν ὁ καθίστημι μένω . ὁ τ ἄδοξος ἐπιφανής καθιστάω · καί ἱκανῶς ἔχω ὁ μικρός ἀθρόος μενάλους ποιέω , ἐν ὁ δεινός διασῴζω . εὕω τοίνυν οὗτος λέγω ὁ γυνή , ὁ ὁ Ἰόηρίας ἡγέομαι μαλάσσω μέν ὁ λόγος · ἀμφίβολος δδʹ ἐάν , ὑπείδομαι νεωτερίζω , αἰδέομαι τε ἄλλως μεταλλάσσω ὁ πάτριος . καί οηʹ πυτ´ ἐξέρχομαι συμαμα ὁ ἀμφ´ αὐτός , θεάομαι . ὀμίχλη δέ τις βαθύς καταχέω ὁ ὄρος , σκότος ποιέω βαθύς · καί ὁ συνηρεφής ὁ ὕλη ἀποφράσσω , νύξ ὁ ἡμέρα ἐργάζομαι . ἄπορος δδʹ εἰμί ὁ θήρ , καί ὁ ὁδός ἀδιέξοδος . δείδω δδʹ ἕκαστος ὅπῃ τυγχάνω ἐσνεδάννυντο . ἐπίσης δέ καί ὁ βασιλεύς ἀλάομαι Κόμνος , ὁ πατρῷος ἐπικαλέω θεός . ὡς δδʹ οὐδείς ἀίσσω εἰμί ὁ δεινός , οἷος φιλέω γίγνομαι , ἀπροσδόκητος ἐμπίπτω ὁ ὁ αἰχμάλωτος ἐννοέω Θεός · καί κατά νόος ὁ λοιπός σέβω ἐκεῖνος διανοέομαι , εἰμί ὁ πάρειμι γε διατρέχω κακός . Ταῦτ´ εἰς