cogPG.PG146 139
κέλλου ἀνέτρεψε σύγγραμμα , ὡς καὶ πρώην εἰρήκαμεν , τὰ πρὸς Μάρκελλον ἐπιγράψας τὸ σπούδασμα . Διαιρήσας γὰρ εἰς μέρη , ἔπειτα τὴν ἀντίρρησιν ἐπάγει · καὶ τοῦτο δι´ ὅλου ποιεῖ . Ἐξ οὗ σπουδάσματος πολλὰ παρατιθεὶς Σωκράτης ὁ τὰ ἐκκλησιαστικὰ συγγραψάμενος , ἐνίσταται πλεῖστα , ὡς διαβάλλοιτο Εὐσέβιος τὰ Ἀρείου φρονῶν · παρεισάγει γὰρ τῷ τε τῇ πρώτῃ συνόδῳ αὐτὸν παρεῖναι , καὶ τοῖς λοιποῖς ὁμόφρονα καταστῆναι · ὡς ἐν τῷ τρίτῳ βιβλίῳ πρὸς Κωνσταντῖνον αὐτὸς ἐκεῖνός φησιν . Ἐκτίθησι δὲ καὶ τὴν εἰς τὸ , Κύριος ἔκτισέίμε ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ , εὐσεβῆ ἐξήγησιν · ἐν ᾖ καὶ ταῦτά φησιν · « Καὶ δὲ λέγει ὁ Κύριος ἐκτίσθαι ἑαυτὸν , οὐχ ὡς ἐκ τὸ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι παρελθὼν , ταῦτα ἂν εἴποι τοῖς λο ποῖς κτίσμασι καὶ αὐτὸς ὁμοίως ἐκ τὸ μὴ ὄντο - τε γονὼς , ὅ τινες οὐκ ὀρθῶς ὑπειλήφασιν , ἀλλ´ ὡς ὑφεστὼς μὲν καὶ ζῶν , προών τε καὶ προῦπάρχων τῆς τὸ παντὸς κόσμου συστάσεως , Ἄρνειν δὲ τῶν»λορων ὑπὸ τὸ Κυρίου τὸ ἑαυτοῦ Πατρὸς κατατεταγμένος , τὸ ἔκτισεν , ἐνταῦθα ἀντὶ τὸ κατέταξεν ἢ κατεσκεύασεν , εἰρημένου . διαρρήδην οὐν τοὺς ἐν ἀνθρώποις ἄρχοντας καὶ ἡγεμόνας κτίσιν ὡνόμασεν εἰπὼν ὁ ἀπόστολος · Υποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον · εἴτεβασλεῖ ὡς ὑπερέχοντι , εἶτε ἡγεμόσιν ὡς δι´ αὐτοῦ πεμπομένοις . Καὶ ὁ εἰπὼν δὲ προφήτης ἀπὸ τὸ Θεοῦ , Ἰδοὺ ἐπὶ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων Πνεῦμα καὶ ἀπο στόλλων εἰς ἀνθρώπους τὸν Σριστὸν αὐτῦ , τὸ κτίζων , οὐκ ἐκ τὸ γεγονότος εἰς ἀνυπαρξίαν πα ρείληφεν · οὐ γὰρ τότε ἔκτισεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα , ὅτε τὸν Σριστὸν αὐτοῦ δι´ αὐτοῦ πᾶσιν ἀνθρώποις κατήγγειλεν · οὐδὲ γὰρ πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον · ἀλλ´ ἦν μὲν καὶ προθπῆρχεν · ἀπεστέλλετο δὲ , καθ´ ὃν καιρὸν ἦσαν οἱ ἀπόστολοι συνηγμένοι , ὅτε δίκην βροντῆς ἐγένετο ἦχος ἐκ τὸ οὐρανοῦ ὥσπερ φεοομένης πνοῆς βιαίας · τὸ κτίζων ἀντὶ τὸ καταπέμπων ἢ κατατάσσων εἰρημένου · τῆς δὲ βροντῆς καθ ἕτερον τρόπον τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα δηλούση ; · Τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ , καρδίαν καθαράν κτίσον ἐν ἐμοὶ , ὁ Θεός · οὐχ ὡς μὴ ἔχων , ἀλλ´ ὅτι δήποττελεσθῆναι τοιαύτην ηόχετο · καὶ τὸ , Ἵια κτίσῷ τοὺς δύο εἰς ἔνα καινὸν ἄνθρωπον , ἀντὶ τὸ συναγάγῃ . Ὅρα μήποτε τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ , Ἐνδόσασθε τὸν καινὸν ἀνθρωπον τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα · κοὶ τὸ , Εἰ τις ἐν Χριστῷ καιλ ἠ κτίσις · καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα . Μὴ θαυμάσῃς εἰ μεταφορικῶς καὶ ἐν τῳ , Κήριος ἔκτισε με ἁρχὴν όδῶν αὐτοῦ , τὸ ἔκτισεν ἀντὶ τὸ κατέστησεν ἢ κατέταξε εἴρηται . Ταῦτα ἐν τῷ τρίτῳ πρὸς Μάρκελλον ὁ Εὐσέβιος . Καὶ ταῦτα δὲ λέξεσιν αὐτς ῖς Σωκράτης ὑπὲρ αὐτοῦ φησιν · « Εἰ τοίνυν Εὐσέβιος τῆς ἐν Νικαίᾳ συνόδου μνήμην ποιούμενος , λελύσθαι μὲν τὰ τότε ἀμφισβητούμενα λέγει , πάντας δὲ ὁμοφωνῆσαι καὶ ὁμοδοξὴσαι · πῶς Ἀρειανίζειν τινὲς αὐτὸν ὑπολαμβάνουσι ; Πλανῶνται δὲ Ἀρειαναὶ
Lemmas: κέλλω ἀνατρέπω σύγγραμμα , ὡς καί πρώην εἴρω , ὁ πρός Μάρκελλος ἐπιγράφω ὁ σπούδασμα . διαιρέω γάρ εἰς μέρος , ἔπειτα ὁ ἀντίρρησις ἐπάγω · καί οὗτος δις ὅλος ποιέω . ἐς ὅς σπούδασμα πολύς παρατίθημι Σωκράτης ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός συγγράφω , ἐνίστημι πλεῖστος , ὡς διαβάλλω Εὐσέβιος ὁ Ἄρειος φρονέω · παρεισάγω γάρ ὁ τε ὁ πρῶτος σύνοδος αὐτός πάρειμι , καί ὁ λοιπός ὁμόφρων καθίστημι · ὡς ἐν ὁ τρίτος βιβλίον πρός Κωνσταντῖνος αὐτός ἐκεῖνος φημί . ἐκτίθημι δέ καί ὁ εἰς ὁ , Κύριος κτίζω ἀρχή ὁδός αὐτός , εὐσεβής ἐξήγησις · ἐν εἰμί καί οὗτος φημί · « καί δέ λέγω ὁ Κύριος κτίζω ἑαυτοῦ , οὐ ὡς ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παρέρχομαι , οὗτος εἄν εἶπον ὁ Λο Πόις κτίσμα καί αὐτός ὁμοίως ἐκ ὁ μή ἀρτύω - τε γονάω , ὅς τις οὐ ὀρθῶς ὑπολαμβάνω , ἀλ ὡς ὑφίστημι μέν καί ζῶ , πρόειμι τε καί προϋπαρχή ὁ ὁ πᾶς κόσμος σύστασις , ἀρνέομαι δέ των»λοροος ὑπό ὁ κύριος ὁ ἑαυτοῦ πατήρ κατατάσσω , ὁ κτίζω , ἐνταῦθα ἀντί ὁ κατατάσσω ἢ κατασκευάζω , εἴρω . διαρρήδην ὀν ὁ ἐν ἄνθρωπος ἄρχω καί ἡγεμών κτίσις ὀνομάζω εἶπον ὁ ἀπόστολος · ὑποτάσσω οὖν πᾶς ἀνθρώπινος κτίζω διά ὁ κύριος · εἴτεβασλεῖ ὡς ὑπερέχω , ἄγω ἡγεμών ὡς δις αὐτός πέμπω . καί ὁ εἶπον δέ προφήτης ἀπό ὁ Θεός , ἰδέ ἐπί στερεός βροντή καί κτίζω πνεῦμα καί ἀπος στόλος εἰς ἄνθρωπος ὁ Σριστὸν αὐτός , ὁ κτίζω , οὐ ἐκ ὁ γίγνομαι εἰς ἀνυπαρξία πῃ ῥίπτω · οὖον γάρ τότε κτίζω ὁ θεός ὁ πνεῦμα , ὅτε ὁ Σριστὸν αὐτός δις αὐτός πᾶς ἄνθρωπος καταγγέλλω · οὐδέ γάρ πρόσφατος ὑπό ὁ ἥλιος · ἀλ εἰμί μέν καί προτρέχω · ἀποστέλλω δέ , καθ´ ὅς καιρός εἰμί ὁ ἀπόστολος συνάγω , ὅτε δίκη βροντή γίγνομαι ἦχος ἐκ ὁ οὐρανός ὥσπερ φέρω πνοή βίαιος · ὁ κτίζω ἀντί ὁ καταπέμπω ἢ κατατάσσω εἴρω · ὁ δέ βροντή καθά ἕτερος τρόπος ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα δηλόω ; · τοιοῦτος εἰμί καί ὁ , Καρδία καθαρός κτίζω ἐν ἐγώ , ὁ Θεός · οὐ ὡς μή ἔχω , ἀλ ὅτι δήποττελεσθῆναι τοιοῦτος ηόχετο · καί ὁ , Ἵια κτίζω ὁ δύο εἰς νάω καινός ἄνθρωπος , ἀντί ὁ συνάγω . Ὅρας μήποτε τοιοῦτος εἰμί καί ὁ , ενδοσαω ὁ καινός ἄνθρωπος ὁ κατά θεός κτίζω · κοί ὁ , εἰμί τις ἐν Χριστός Κάιλ ὁ κτίσις · καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος . μή θαυμάζω εἰμί μεταφορικός καί ἐν ὁ , Κήριος κτίζω ἐγώ ἀρχή ὀδούς αὐτός , ὁ κτίζω ἀντί ὁ καθίστημι ἢ κατατάσσω εἴρω . οὗτος ἐν ὁ τρίτος πρός Μάρκελλος ὁ Εὐσέβιος . καί οὗτος δέ λέξις αὐτός ἴς Σωκράτης ὑπέρ αὐτός φημί · « εἰμί τοίνυν Εὐσέβιος ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος μνήμη ποιέω , λύω μέν ὁ τότε ἀμφισβητέω λέγω , πᾶς δέ ὁμοφωνέω καί ὁμοδοξέω · πῶς Ἀρειανίζω τις αὐτός ὑπολαμβάνω ; πλανάω δέ Ἀρειανός