cogPG.PG146 274
πεποιημένον ἀνίστη Χριστῷ , ἀμειβομένη τὸν εὐεργέτην τῇ τοῦ πάθους ἀπαλλαγῇ · χάριν δὲ πλείστην τεοπνότητος τοῖς ἐκεῖσε φοιτῶσι παρεῖχε θεώμενον Τής δ´ εἰκόνος ταύτης κατὰ τοὺς πόδας βοτάνη τις ἀνεφύετο νοσημάτων παντοίων , μάλιστα δὲ τῆς φθινάδος νόσου ἀλεξιφάρμακον . Ἀμήχανον δ´ ην τοῖς εραπευομένοις τὸ αἴτιον , περὶ πλείστου ποιουμένοις τὴν ζήτησιν . Ἐλελήθει γὰρ τῷ χρόνῳ , καὶ οὐτινος ἔφερε τὴν μορφὴν , καὶ ἡ πρᾶξις δι´ ἣν ἀνεστήλωτο . Τῷ γὰρ ὕπαιθρον καὶ γυμνὸν ἑστάναι στέγης τὸ θεῖον ἄγαλμα , οὐκ ἐλάχιστον καὶ τοῦ σώματος συνεχώσθη . Καὶ γὰρ ὄμβροι γῆν ἐκ τῶν ὑψηλοτέρων χώρων ἐπισυρόμενοι ἀεὶ προσετίθουν · ὑφ´ ἠς ἡ τῶν ἕκαστα δηλούντων ἐγγραμμάτων γνῶσις ἄδηλος ἦν . Ζητήσεως οὖν ποτε πολλῆς γενομένης περὶ τῆς χάριτος τῆς φυομένης ἐκεῖθεν , τὸ μὲν συγκεχωσμένον ἀνώρυκτο · τὰ δὲ γράμματα τὸ τῆς ἱστορίας ἀψευδὲς κατεμήνυον , καὶ τοῦ λοιποῦ ἡ μὲν πόα οὐκέτι μετ´ ἐκεῖνον ὤφθη τὸν χρόνον , οὔτε ἐκεῖ , οὔτ´ ἀλλαχοῦ . Τοῦτον δὲ τὸν τοῦ Χριστοῦ ἀνδριάντα καθεὶὼν Ἰουλιανὸς , τὸν ἑαυτοῦ τῷ κίονι ἀνθισιᾷ . Πῦρ δ´ ἐξαπίνης οὐρανόθεν ἐπεισπεσὸν βίαιον , τέωνει κατὰ τὸ στῆθος τὸ ἄγαλμα · καὶ τὴν κεφαλὴν σύναμα τῷ αὐχένι ἀποβαλὸν , καθὸ καὶ τὸ διεῤῥωγὸς τῷ τέρνῳ ἐγένετο , ἐπὶ πρόσωπον πήγνυσι · καὶ εἰς πολὺ τοῦ χρόνου διέμεινε , τὴν κεραυνίαν αἰθάλην ἐναργῶς στηλιτεῦον τοῦτο τὸ ἄγαλμα . Τόν γε μὴν ἀνδριάτα Χριστοῦ μεταστησάμενοι τηνικαῦτα Χριστιανοὶ , ἐν τῷ τῆς ἐκκλησίας διακονικῷ ἔθεντο , τὰ πρέποντα θεραπεύοντες , στάσει τε σεμνοτέρᾳ τιμῶντες · καὶ τὸ μεθ´ ἡδονῆς τῷ χώρῳ φοιτᾶν · θεώμενοί τε τὸ εἶδος , καὶ τὸν περὶ τὸ ἀρχέτυπον πόθον ἐπιδεικνύμενοι . Τοῖς δὲ τοῦ δυσσεβοῦς τούτου χρόνοις , τὸ περὶ τὴν Πανεάδα Ἑλληνικὸν ἀναφλεγέντες , τῆς στάσεως ἀνασπασάμενοι , καὶ τῶν ποδῶν ἐκδησάμενοι , διὰ μέσης ἦγον τῆς λεωφόρου , πᾶν εἶδος ἀσεβείας ὅιαπραττόμενοι . Τὸ μὲν οὖν ἄλλο σῶμα εἰς μέρος διέσπασαν · τὴν δὲ κεφαλὴν τῷ σύρεσθαι τῇς ὀλομελείας διαζυγεῖσαν , τῶν τινες τοῖς δρωμένοις ὡς εἰκὸς ἐπαλγούντων , λεληθότως τε ἀνελάβοντο , κοὶ ὥς γε ἦν αὐτοῖς δυνατὸν , διεσώσαντο . Ὡσαύτως ἐὲ καὶ τἄλλα τοῦ σώματος συλλεξάμενοι , τῇ ἐκκλησιᾳ ἀνέθεντο . Τὸ δὲ φυόμενον τῆς βοτάνης ἐκεῖνο εἶδος οὐδενὶ τῶν ἀατρῶν ᾖ περὶ τὰ τοιαῦτα ἐμπείρων δῆλον κατέστη . Καί μοι δοκεῖ μηδὲν εἶναι θαῦμα καὶ ξένας εἰ ναι τὰς εὐεργεσίας ἀνθρώποις , ξενοτρόπως Θεοῦ τούτοις ᾑρημένου ἐπιδημεῖν · ὅτι γε καὶ ἄλλα πλεῖστα παράόοξα κατὰ χώρας καὶ κώμας μόνοις τοῖς ἐπιχωρίοις ὑεἰκὸς ἔγνωσται τῇ ἐξ ἀρχαίου παραδόσει διεγνω σμένα . Ὅτι δ´´ ἀληθὲς τὸ λεγόμενον , ἐγγὺς ὁ λόγος δηλοῦν .
Lemmas: ποιέω ἀνίστημι Χριστός , ἀμείβω ὁ εὐεργέτης ὁ ὁ πάθος ἀπαλλάσσω · χάρις δέ πλεῖστος τεοπνοτητη ὁ ἐκεῖσε φοιτάω παρέχω θεάομαι ὅς δδʹ εἰκών οὗτος κατά ὁ πούς βοτάνη τις ἀναφύω νόσημα παντοῖος , μάλιστα δέ ὁ φθινάς νόσος ἀλεξιφάρμακον . ἀμήχανος δδʹ ἐάν ὁ εραπευομενω ὁ αἴτιος , περί πλεῖστος ποιέω ὁ ζήτησις . λανθάνω γάρ ὁ χρόνος , καί ὅστις φέρω ὁ μορφή , καί ὁ πρᾶξις δις ὅς ἀναστέλλω . ὁ γάρ ὕπαιθρος καί γυμνός ἵστημι στέγω ὁ θέω ἄγαλμα , οὐ μικρός καί ὁ σῶμα συγχώννυμι . καί γάρ ὄμβρος γῆ ἐκ ὁ ὑψηλός χῶρος ἐπισύρω ἀεί προστίθημι · ὑφ´ εἰμί ὁ ὁ ἕκαστος δηλόω ἐγγράμματος γνῶσις ἄδηλος εἰμί . ζήτησις οὖν ποτός πολύς γίγνομαι περί ὁ χάρις ὁ φύω ἐκεῖθεν , ὁ μέν συγχώννυμι ἀνορύσσω · ὁ δέ γράμμα ὁ ὁ ἱστορία ἀψευδής καταμηνύω , καί ὁ λοιπός ὁ μέν πόα οὐκέτι μετέ ἐκεῖνος ὁράω ὁ χρόνος , οὔτε ἐκεῖ , οὔτ´ ἀλλαχοῦ . οὗτος δέ ὁ ὁ Χριστός ἀνδριάς καθίημι Ἰουλιανός , ὁ ἑαυτοῦ ὁ κίων ἀνθίζω . πῦρ δδʹ ἐξαπίνης οὐρανόθεν ἐπεισπίπτω βίαιος , τέων κατά ὁ στῆθος ὁ ἄγαλμα · καί ὁ κεφαλή σύναμα ὁ αὐχήν ἀποβάλλω , καθό καί ὁ διαρρήγνυμι ὁ τέρνος γίγνομαι , ἐπί πρόσωπον πήγνυμι · καί εἰς πολύς ὁ χρόνος διαμένω , ὁ κεραυνίας Αἰθάλεια ἐναργής στηλιτεύω οὗτος ὁ ἄγαλμα . ὁ γε μήv ανδριατη Χριστός μεθίστημι τηνικαῦτα Χριστιανός , ἐν ὁ ὁ ἐκκλησία διακονικός τίθημι , ὁ πρέπω θεραπεύω , στάσις τε σεμνός τιμή · καί ὁ μεθ´ ἡδονή ὁ χῶρος φοιτάω · θεάομαι τε ὁ εἶδος , καί ὁ περί ὁ ἀρχέτυπος πόθος ἐπιδείκνυμι . ὁ δέ ὁ δυσσεβής οὗτος χρόνος , ὁ περί ὁ Πανεάς Ἑλληνικός ἀναφλέγω , ὁ στάσις ἀνασπάω , καί ὁ πούς ἐκδέω , διά μέσος ἄγω ὁ λεωφόρος , πᾶς εἶδος ἀσέβεια οιαπραττομενω . ὁ μέν οὖν ἄλλος σῶμα εἰς μέρος διασπάω · ὁ δέ κεφαλή ὁ σύρω ὅς ὁλομέλεια διαζεύγνυμι , ὁ τις ὁ δράω ὡς εἰκός ἐπαλγέω , λεληθότως τε ἀναλαμβάνω , κοί ὅς γε εἰμί αὐτός δυνατός , διασῴζω . ὡσαύτως ἐέ καί ἄλλος ὁ σῶμα συλλέγω , ὁ ἐκκλησία ἀνατίθημι . ὁ δέ φύω ὁ βοτάνη ἐκεῖνος εἶδος οὐδείς ὁ ἀατρῶν εἰμί περί ὁ τοιοῦτος ἔμπειρος δῆλος καθίστημι . καί ἐγώ δοκέω μηδείς εἰμί θαῦμα καί ξένος εἰμί ναι ὁ εὐεργεσία ἄνθρωπος , ξενοτρόπως Θεός οὗτος αἱρέω ἐπιδημέω · ὅτι γε καί ἄλλος πλεῖστος παράγω κατά χώρα καί κώμη μόνος ὁ ἐπιχώριος ὑεικός γιγνώσκω ὁ ἐκ ἀρχαῖος παράδοσις διαγιγνώσκω σ́ω . ὅτι2 δδʹ ἀληθής ὁ λέγω , ἐγγύς ὁ λόγος δηλόω .