cogPG.PG146 643
ΑΡΙΤ ΙΝΙΙ . κατεῤῥάγη , ὁ προειρημένος αἴτιος τῆς Ῥώμης τὰ πρῶτα φερόμενος , καὶ τὴν ὕβριν τοῦ βαρβάρου μὴ ἐνεγκὼν , πρὸς τὸν τῶν Γαλλιῶν κατάρχοντα Ἀλλάριχον ἀφικνεῖται , καίπερ Ῥωμαίοις εἰς ἔχθραν ὄντα οἷς πρότερον διελάβομεν . Ὅμως πολλαῖς καὶ διαφόροις ἐπαγγελίαις πείσας τὸν βάρβαρον , στρατῷ γενναίῳ τούτῳ συστρατευσάμενος , αἴφνης τῷ Ἀττίλᾳ πέραν Ἱστρου ἐσκηνωμένῳ συνεπιτίθεται · καὶ πολὺν ἐκείνῳ φόνον ἐποίει , ὡς πολλὰς χιλιάδας διαφθαρῆναι . Ἔνθα δὴ καὶ Ἀττίλας αὐτῶν δόρατι κεντηθείς διεφθάρη · ἀλλὰ μὴν καὶ αὐτὸς Ἀλλάριχος τόξῳ , βληθείς . Καὶ οὕτω Θεοῦ νεύμασι τῷ τότε ἥ τε παλαιὰ καὶ νέα Ῥώμη τῆς τῶν Γότθων ὁρμῆς ἀπολλάττοντο , Γιζερίχου τῶν ἐθνῶν πουτωνὶ μοναρχήσαντος . πλεῖσται δὲ καὶ ἄλλαι ἐπαναστάσεις ἐπὶ Θεοῦοσίου ἐγένοντο ἔν τε ἑῴᾳ καὶ ἑσπερίᾳ τῇ λήξει , ἃς καθεῖλε πεζικῷ καὶ νηδτῃ στρατῷ . Καὶ πρὸς Πέρσας δὲ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἤρατο νίκην · οἷς καὶ συμπρεσβευσαμένοις , τὴν εἰρήνην ἀπεχαρίζετο , Ἀρδαζάνου Πέρσου καὶ Γότθου Ἀρεοβίνδου μονομαχίᾳ τὴν μάχην διαλυσάντων , τοῦ Γότθου κατακράτος τὸν Πέρσην νικήσαντός σε καὶ ἀνελόντος ἐν πεδίῳ , ἔφιππον ὄντα καὶ ἔνοπλον . Ἡ καὶ μέχοι πολλοῦ προῆλθεν ἄχρι δυοκαιδεκάτου ἔτους Ἀναστασίου . Ἀ δὴ πολλοῖς μὲν ἱστόρηται , ἐπιτέτμηται δὲ μάλα κομψῶς καὶ Εὐσταθίῳ τῷ ἐξ Ἐπιφανείας τῷ Σύρῳ , ὃς καὶ τὴν Ἀμίδης ἅλωσιν συνεγράψατο · ἐν ᾧ συνήκμασαν Κλαυδιανός τε καὶ Κῦρος οἱ ποιηταί . Κῦρον δὲ λόγος ἔχει καὶ τὸν ὑπέρτατον τῶν ὑπάρχων ἀναβῆναι θρόνον · ὃς καὶ τῆς αὐλῆς ἐλέγετο ὕπαρχος πρότερον , καὶ τῶν ἑσπερίων δυνάμεων καθηγήσατο , Καρχηδόνος ὑπὸ Βανδίλων κρατηθείσης , Γιζ ερίχου τῶν βαρβάρων ἡγουμένου . Πλείστας δὲ καὶ περιφανεῖς οἰκοδομίας , ἀνά τε τὴν βασιλίδα καὶ ἀλλαχοῦ , ὁ βασιλεὺς οὗτος ἤγειρε · καὶ τῇ Ἀλεξάνδρου δὲ μέγιστον ἀνίστη νεώκ . ΚΕΦΛΛ . ΝΙʹ . Περὶ τῆς τελευτῆς Θεοδοσίου τοῦ νέου , ὡς ἑν τῇ θήκῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐτάφη , τῳ περιωνύμῳ νεῷ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων . Ἥδη δὲ τῆς τελευτῆς ἐγγιζούσης αὐτῷ , εἰς Ἔφεσον ἧκεν Ἰωάννῃ τῷ παρόένῳ καὶ εὐαγγελιστῇ συνταξόμενος . Καὶ τὸν ἐκείνου νεὼν εἰσιὼν , προσευχῇ ἑαυτὸν ἐδίδου · ἐν ᾗ καὶ ὅστις μετ´ αὐτὸν τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἰθυνεῖ , ἐδεῖτο μαθεῖν τοῦ Θεοῦ . Καὶ δὴ τοῦτο Θεοῦ ἐν ὁράματι χρήσαντος , ἐπανῆκε τῇ Κωνσταντίνου . Καὶ μετὰ μικρὸν τοῦ στρατοῦ ἐκ τῆς πρὸς Ἀττίλαν μάχης ἐπαναστρέψαντος ,
Lemmas: ΑΡ Ι . καταρρήγνυμι , ὁ προερέω αἴτιος ὁ Ῥώμη ὁ πρῶτος φέρω , καί ὁ ὕβρις ὁ βάρβαρος μή φέρω , πρός ὁ ὁ Γαλλίας κατάρχω Ἀλλάριχος ἀφικνέομαι , καίπερ Ῥωμαῖος εἰς ἔχθρα εἰμί ὅς πρότερος διαλαμβάνω . ὅμως πολύς καί διάφορος ἐπαγγελία πείθω ὁ βάρβαρος , στρατός γενναῖος οὗτος συστρατεύω , αἴφνης ὁ Ἀττίλας πέραν Ἴστρος σκηνόω συνεπιτίθημι · καί πολύς ἐκεῖνος φόνος ποιέω , ὡς πολύς χιλιάς διαφθείρω . ἔνθα δή καί Ἀττίλας αὐτός δόρυ κεντέω διαφθείρω · ἀλλά μήv καί αὐτός Ἀλλάριχος τόξον , βάλλω . καί οὗτος Θεός νεῦμα ὁ τότε ὅς τε παλαιός καί νέος Ῥώμη ὁ ὁ Γότθος ὁρμή ἀπόλλυμι , Γιζέριχος ὁ ἔθνος πουτωνὶ μοναρχέω . πλεῖστος δέ καί ἄλλος ἐπανάστασις ἐπί θεουοσιος γίγνομαι ἐν τε ἑῷος καί ἑσπέριος ὁ λήγω , ὅς καθαιρέω πεζικός καί νηδτῃ στρατός . καί πρός Πέρσης δέ ὁ μέγας ἐκεῖνος ἔραμαι Νίκη · ὅς καί συμπρεσβεύω , ὁ εἰρήνη ἀποχαρίζομαι , Ἀρδαζάνου Πέρσης καί Γότθος Ἀρεόβινδος μονομαχία ὁ μάχη διαλύω , ὁ Γότθος κατακράτος ὁ Πέρσης νικάω σύ καί ἀναιρέω ἐν πεδίον , Ἔφιππος εἰμί καί ἔνοπλος . ὁ καί μίγνυμι πολύς προέρχομαι ἄχρι δυοκαιδέκατος ἔτος Ἀναστάσιος . ὅς δή πολύς μέν ἱστορέω , ἐπιτέμνω δέ μάλα κομψός καί Εὐστάθιος ὁ ἐκ Ἐπιφάνεια ὁ Σύρος , ὅς καί ὁ Ἄμιδα ἅλωσις συγγράφω · ἐν ὅς συνακμάζω Κλαυδιανός τε καί Κῦρος ὁ ποιητής . Κῦρος δέ λόγος ἔχω καί ὁ ὐπέρτατος ὁ ὑπάρχω ἀναβαίνω θρόνος · ὅς καί ὁ αὐλή λέγω ὕπαρχος πρότερος , καί ὁ ἑσπέριος δύναμις καθηγέομαι , Καρχηδών ὑπό Βανδίλος κρατέω , Γιζ εριχοω ὁ βάρβαρος ἡγέομαι . Πλείστας δέ καί περιφανής οἰκοδομία , ἀνά τε ὁ βασιλίς καί ἀλλαχοῦ , ὁ βασιλεύς οὗτος ἐγείρω · καί ὁ Ἀλέξανδρος δέ μέγας ἀνίστημι νεώκ . ΛΕ . νέος . περι ὁ τελευτή Θεοδόσιος ὁ νέος , ὡς ἑν ὁ θήκη ὁ πατήρ αὐτός θάπτω , ὁ περιώνυμος ναῦς ὁ ἅγιος ἀπόστολος . ἥδη δέ ὁ τελευτή ἐγγίζω αὐτός , εἰς Ἔφεσος ἵημι Ἰωάννης ὁ παροράω καί εὐαγγελιστής συντάσσω . καί ὁ ἐκεῖνος ναός εἴσειμι , προσευχή ἑαυτοῦ δίδωμι · ἐν ὅς καί ὅστις μετέ αὐτός ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή εὐθύνω , δήω μανθάνω ὁ Θεός . καί δή οὗτος Θεός ἐν ὅραμα χράω2 , ἐπανίημι ὁ Κωνσταντῖνος . καί μετά μικρός ὁ στρατός ἐκ ὁ πρός Ἀττίλας μάχη ἐπαναστρέφω ,