cogPG.PG146 455
τὰς δημοτικὰς καὶ τῶν ἐπὶ θανάτῳ καταδικαζομένων τὰς τιμωρίας · καὶ γεγραμμέναι μενέτωσαν τὴν ὁρθὴν καὶ ἀτάραχον τῶν λογισμῶν ἐκδεχόμεναι . κρίσιν . Τῶν δ´ ἡμερῶν τούτων διελθουσῶν , οἷς τοῦτο μέλον , τὰ γεγραμμένα δεικνύτωσαν · ὡς ἂν τοῦ θυμοῦ λήξαντος . καθ´ ἑαυτὸν ὁ λογισμὸς γενόμενος , ἐξετάσει δοίη τὰ ἐγνωσμένα . εἴτ´ ἐν δίκῃ εἴη , εἴτε καὶ ἄδικα · κἂν μὲν παρὰ δίκην . εὐθὺς διαῤῥήξει · εἰ δ´ αὖ τοὐναντίον , βεβαιώσει μᾶλλον . Καὶ ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸς λυσιτελήσει πρὸς τῷ τὸ συμφέρον μάλιστα διαγνῶναι . Εἰκὸς γὰρ εἶναι τὸν ἐν μέσων τοῦτον χρόνον , τήν τε βασιλέως μαλάσσειν ὀργὴν , καὶ τοῦ θυμοῦ παρακμάζοντος , ἐλέῳ καὶ φιλανθρωπίᾳ γενέσθαι χώραν . » Ὁ βασιλεὺς τοίνυν τὴν τοῦ θείου ἱερέως εἰσήγησιν ἡδέως δεξάμενος , καὶ ἀρί . στην εἶναι φήσας , εὐθὺς καὶ τὸν νόμον ἔγραφε · καὶ ἐς τὸ διηνεκὲς τὸ βέβαιον ἔχειν , καὶ τοῖς οἰκείοις δακτύλοις κατησφαλίζετο . Οὖ δὴ γενομένου , καὶ ὁ δεσμὸς διελύετο · δημοσίᾳ πρῶτον τὴν ἁμαρτίαν ἐπ´ ἐκκλησίας ὁμολογήσαντος τοῦ κρατοῦντος , ἠπίως δ´ εὖ μάλα καὶ τὸν ὁρισθέντα τούτῳ εἰς μετάνοιαν χρόνον εἰσδεξαμένου · ἐν ᾧ οἷάγε πενθῶν , τῷ βασιλικῷ οὐκ ἐχρήσατο κόσμῳ . ἔπειτα τῶν θείων περιβόλων ἀξιωθεὶς , οὐχ ἑστὼς , οὕτε μὴν γόνατα κλίνων , τὸν τῶν ὅλων ἱλέου Δεσπότην · πρηνὴς δ´ ἐπ´ ἐδάφους ἐῤῥιμμένος , τὴν Δαυῖτικὴν ἐκείνην ἐλεεινῶς , ἀφῆκε φωνήν · Ἐκολλήθη τῷ ἐδάφει ἡ ψυχή μοι · ζῆσόν ε κατὰ τὸν λόγον σου . Τίλλων δὲ τὸς , τρίχας καὶ τὸ μέτωπον τύπτων , δάκρυσί τε βρέχων τὸ ἔδαφος , καὶ τὴν ἐκεῖθεν ἤτει συγγνώμην τῳ πταίσματι . Ὡς δὲ καὶ καιρὸς ἐνέστη καθ´ ὃν ἐχρῆν , ὥσπερ ἦν ἔθος τῇ ἱερᾷ τραπέζῃ τὰ δῶρα προσενεγκεῖν , σύνδακρυς ἐκεῖθεν ἀνεγερθεὶς , τῶν θείων ἀνακτόρων ἐπέβη · καὶ τὰ εἰωθότα δῶρα προσενεγκὼν , ἔνδον τῶν ἱερῶν κιγκλίδων ἐγένετο , τῷ ἱερατείῳ ὅπου δὴ ἐκ παλαιοῦ ἔθος ἦν τοὺς βασιλεῖς ἴστασθαι , κατ´ ἐξοχὴν τοῦ λαοῦ κεχωρισμένους . Ὃ κολακείας μᾶλλον ἢ εὐταξίας εἶναι ὑπειληφὼς ὁ Ἀμβρόσιος , καὶ τὸν βασιλικὸν ὡς χρεὼν τηνικαῦτα τόπον ἐῤῥύθμιζε , τὸν πρὸ τῶν δρυφάκτων ἤτοι των τοῦ ἱερατείου κιγκλίδων · ὥστε τοῦ μὲν λαοῦ τὴν προεδρίαν τὸν κρατοῦντα ἔχειν , αὐτοῦ δὲ προκαθησθαι τοὺς ἱερέας . Ἡν δὴ καὶ τότε μὲν ὡς ἀρίστην ἐπῄνεσε Θεοδόσιος · ἐκράτυναν δὲ οἱ καθεξῆς · ἠ καὶ ἐς δεῦρο ἐξ ἐκείνου φυλάσσεται . Ἐγὼ δὲ καὶ ἅπαξ τοῦ ἔτους εἶδον τοὺς καθ´ ἡμᾶς θεοφιλῶς κρατοῦντας κατὰ τὸν τοῦ μεγάλου Σαββάτου καιρὸν τῷ Μεγίστῳ δόμῳ τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας ἔνδον τῶν ἀδύτων εἰσιόντας , καὶ σταυροειδῶς τὴν θείαν τράπεζαν ἀρώμασι θυμιῶντας καινοῖς , καὶ δῶρα ταύτῃ προσἀνοντας . Ἀλλ´ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἴωμεν . Ἐπεὶ
Lemmas: ὁ δημοτικός καί ὁ ἐπί θάνατος καταδικάζω ὁ τιμωρία · καί γράφω μένω ὁ ὀρθός καί Ἀτάραχον ὁ λογισμός ἐκδέχομαι . κρίσις . ὁ δδʹ ἡμέρα οὗτος διέρχομαι , ὅς οὗτος μέλω , ὁ γράφω δείκνυμι · ὡς εἄν ὁ θυμός λήγω . καθ´ ἑαυτοῦ ὁ λογισμός γίγνομαι , ἐξέτασις δήω ὁ γιγνώσκω . προστίθημι ἐν δίκη εἰμί , εἴτε καί ἄδικος · κἀν μέν παρά δίκη . εὐθύς διάρρηξις · εἰμί δδʹ αὖος ἐναντίος , βεβαιόω μᾶλλον . καί ὁ ὁ ἡμέρα ἀριθμός λυσιτελέω πρός ὁ ὁ συμφέρω μάλιστα διαγιγνώσκω . εἰκώς γάρ εἰμί ὁ ἐν μέσος οὗτος χρόνος , ὁ τε βασιλεύς μαλάσσω ὀργή , καί ὁ θυμός παρακμάζω , ἔλεος καί φιλανθρωπία γίγνομαι χώρα . » ὁ βασιλεύς τοίνυν ὁ ὁ θεῖον ἱερεύς εἰσήγησις ἡδύς δέχομαι , καί ἀρίς . ἵστημι εἰμί φημί , εὐθύς καί ὁ νόμος γράφω · καί εἰς ὁ διηνεκής ὁ βέβαιος ἔχω , καί ὁ οἰκέω δάκτυλος κατασφαλίζω . οὖον δή γίγνομαι , καί ὁ δεσμός διαλύω · δημόσιος πρῶτος ὁ ἁμαρτία ἐπι ἐκκλησία ὁμολογέω ὁ κράτος , ἤπιος δδʹ εὕω μάλα καί ὁ ὁρίζω οὗτος εἰς μετάνοια χρόνος εἰσδέχομαι · ἐν ὅς οἷος πένθος , ὁ βασιλικός οὐ χράω κόσμος . ἔπειτα ὁ θεῖον περίβολος ἀξιόω , οὐ ἵστημι , ἵημι μήv γόνυ κλίνω , ὁ ὁ ὅλος ἰλεός δεσπότης · πρηνής δδʹ ἐπι ἔδαφος ῥίπτω , ὁ Δαυῖτικὴν ἐκεῖνος ἐλεεινός , ἀφίημι φωνή · κολλάω ὁ ἔδαφος ὁ ψυχή ἐγώ · ζάω ε κατά ὁ λόγος σύ . τίλλω δέ τός , θρίξ καί ὁ μέτωπον τύπτω , δάκρυον τε βρέχω ὁ ἔδαφος , καί ὁ ἐκεῖθεν αἰτέω συγγνώμη ὁ πταῖσμα . ὡς δέ καί καιρός ἐνίστημι καθ´ ὅς χρή , ὥσπερ εἰμί ἔθος ὁ ἱερός τράπεζα ὁ Δῶρα προσφέρω , σύνδακρυς ἐκεῖθεν ἀνεγείρω , ὁ θεῖον ἄναξ ἐπιβαίνω · καί ὁ εἴωθα Δῶρα προσφέρω , ἔνδον ὁ ἱερός κιγκλίς γίγνομαι , ὁ ἱερατεῖον ὅπου δή ἐκ παλαιός ἔθος εἰμί ὁ βασιλεύς ἵστημι , κατ´ ἐξοχή ὁ λαός χωρίζω . ὅς κολακεία μᾶλλον ἢ εὐταξία εἰμί ὑπολαμβάνω ὁ Ἀμβρόσιος , καί ὁ βασιλικός ὡς χρεὼν τηνικαῦτα τόπος ῥυθμίζω , ὁ πρό ὁ δρύφακτος ἤτοι ὁ ὁ ιερατείο κιγκλίς · ὥστε ὁ μέν λαός ὁ προεδρία ὁ κράτος ἔχω , αὐτός δέ προκαθίημι ὁ ἱερεύς . ἐάν δή καί τότε μέν ὡς ἀγαθός ἐπαινέω Θεοδόσιος · κρατύνω δέ ὁ καθεξῆς · ὁ καί εἰς δεῦρο ἐκ ἐκεῖνος φυλάσσω . ἐγώ δέ καί ἅπαξ ὁ ἔτος εἶδον ὁ καθ´ ἐγώ θεοφιλῶς κράτος κατά ὁ ὁ μέγας Σάββατο καιρός ὁ μέγας δόμος ὁ ὁ Θεός σοφία ἔνδον ὁ ἄδυτος εἰσέρχομαι , καί σταυροειδῶς ὁ θεῖος τράπεζα ἄρωμα θυμιάω καινός , καί Δῶρα οὗτος προσνοέω . Ἀλ ἐπί ὁ πρόκειμαι ἔρχομαι . ἐπεί