cogPG.PG146 407
ΟΑΡΗΤ ΣvΙΙΙ . ἀμαρτίαις ἐνεχόμενον , πάσης ἁμαρτίας ἐλευθερώσῃ . Τοῦτον , εἴ τις ἤτοι ἀνθρωπότητος ἢ θεότητος ἔλαττον ἐσνηκέναι εἴποι , πνεύματος διαβόλου πεπληρωμένος , τῆς γεέννης υἱὸν ἑαυτὸν ἀποδείκνυσι . Τί τοίνυν πάλιν παρ´ ἐμοῦ ζητεῖτε τὴν καθαίρεσιν Τιμοθέου , ὅς καὶ ἐνταῦθα κρίσει τῆς ἀποστολικῆς καθέδοας ταιἄντοκαὶ Πέτρου τοῦ ἐπισκόπου τῆς Ἀλεξανδρέων πόλεως , καθῃρέθη ἅμα τῷ διδασκάλῳ αὐτοῦ Ἀπολλιναρίω · Ὅς καὶ ἐν ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως τὰς ὀφειλομένας τιμωρίας καὶ βασάνους ὑπομενεῖ . Εἰ δέ τινας κουφοτέρους πείθει ἐκεῖνος ὥς τινα ἐλπίδα ἔχων , ὅστις τὴν ἀληθῆ ἐλπίδα τὴν εἰς Χριστὸν τῇ ὁμολογίᾳ μετέβαλε , μετὰ τούτου ὁμοίως ἀπολεῖται , τῷ κανόνι τῆς Ἐκκλησίας ἀντιπαλαίσας . Ὁ Θεὸς ὑμᾶς ὑγιαίνοντας διαφυλάττοι , υἱοὶ τιμιώτατοι . » ΚΕΦΑΛ . ΙΒʹ . Ἔτερον συνοδικὸν τοῦ αὐτοῦ , σχεδιασθὲν κατὰ διαφόρων αἱρέσεων .. Καὶ ἄλλα δέ τινα συναθροισθέντες ἐν τῇ μεγάλῃ Ῥώμῃ γεγράφασι κατα διαφόρων αἱρέσεων , ἅπερ ἀναγκαῖον ᾠήθην ἐντεῖναι τῇ συγγραφῇ · καὶ πρῶτον τὴν ὁμολογίαν τῆς καθολικῆς πίστεως , ἡν ὁ πάππας Λάιεασο · πρὸς τὸν ἐπίσκοπον Παυλῖνον ἐν Μακεδο · νίᾳ ἀπέστειλεν , ὃς ἐν Θεσσαλονίκη ἐγένετο · ἐν οἷς καὶ τἀδε διαγορεύουσιν · « Ἐπειδὴ μετὰ τὴν ἐν Νικαίᾳ σύνοδον αὕτη ἡ πλάνη ἀνέκυψεν , ὥστε τολμᾶν σινα βεβήλῳ στόματι εἰπεῖν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον γεγενῆσθαι διὰ τοῦ Υἱοῦ , ἀναθεματίζομεν τοὺς μὴ μετὰ πάόης ἐλευθερίας κηρύττοντας σὺν τῷ Πατρὶ καὶ ΥΙῷ τῆς μιᾶς καὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας τε καὶ ἐξουσίας ὑπάρχειν τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Ὁμοίως δὲ ἀναθεβατίζο μεν καὶ τοὺς τῇ Σαβελλίου ἀκολουθοῦντας πλάνῃ » τὸν αὐτὸν λέγοντας καὶ Πατέρα καὶ Υἱόν . Ἀναθεματίζομεν Ἄρειον καὶ Εὐνόμιον , οἶ τῇ ἴσῃ δυσσεβείᾳ , εἰ καὶ τοῖς ῥήμασι διαφέρονται , τὸν Υἱὸν καὶ τὸ Ξγιον Πνεῦμα ἕν εἶναι διισχυρίζονται . Ἀναθεματίζομεν τοὺς Μακεδονιανοὺς , οἵτινες ἐκ τῆς Ἀρείου ῥίζης καταγόμενοι , οὐχὶ τὴν ἀσέβειαν , ἀλλὰ τὴν προσηγορίαν ἐνήλλαξαν . Ἀναθεματίζομεν Φωτεινὸν , ὃετὸν τοῦ Ἐβίωνος αἵρεσιν ἀνακαινίζων , τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν μόνον ἐκ τῆς Μαρίας ὁμολογεῖ . Ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς δύο Υἱοὺς εἶναι διισχυριζομένους · ἕνα πρὸς τῶν αἰώνων , καὶ ἄλλον μετὰ τὴν τῆς σαρκὸς ἐκ τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας ἀνάληψιν . Ἀναθεματίζομεν κἀκείνους , οἵτινες ἀντὶ λογικῆς ψυχῆς διισχυρίζονται , ὅτι ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος ἐστράφη ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ σαρκί . Αὐτὸς γὰρ οὗτος ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος οὐχὶ ἀντὶ τῆς λογικῆς καὶ νοερᾶς ψυχῆς ἐν τῷ ἑαυτοῦ σώματι γέγονεν · ἀλλὰ τὴν ἡμετέραν , τουτέστι λογικὴν καὶ νοερὰν , ἄνευ τῆς ἁμαρτίας ψυχὴν ἀνέλαβε καὶ ἔσωσεν . Ἀναθεματίζομεν καὶ τοὺς λέγοντας τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ τῇ ἐκτάσει καὶ τῇ συστολῆ ἀπὸ τοῦ Πατρὸς κεχωρίσθαι , καὶ ἀνυπόστατον αὐτὸν εἶναι , ἢ μέλλειν τελευτᾷν βλασφημοῦντας . Τοὺς δὲ ἀπὸ ἐκκλησιῶν εἰς ἑτέρας ἐκκλησίας μετελθόντας
Lemmas: ΟΡ Ι . ἁμαρτία ἐνέχω , πᾶς ἁμαρτία ἐλευθερόω . οὗτος , εἰμί τις ἤτοι ἀνθρωπότης ἢ θεότης μικρός εἰσφέρω εἶπον , πνεῦμα διάβολος πληρόω , ὁ γέεννα υἱός ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι . τις τοίνυν πάλιν παρ´ ἐγώ ζητέω ὁ καθαίρεσις Τιμόθεος , ὅς καί ἐνταῦθα κρίσις ὁ ἀποστολικός καθέδοας ταιἄντοκαὶ Πέτρος ὁ ἐπίσκοπος ὁ Ἀλεξανδρεύς πόλις , καθαιρέω ἅμα ὁ διδάσκαλος αὐτός Ἀπολλινάριος · ὅς καί ἐν ἡμέρα ὁ κρίσις ὁ ὀφείλω τιμωρία καί βάσανος ὑπομένω . εἰμί δέ τις κοῦφος πείθω ἐκεῖνος ὅς τις ἐλπίς ἔχω , ὅστις ὁ ἀληθής ἐλπίς ὁ εἰς Χριστός ὁ ὁμολογία μεταβάλλω , μετά οὗτος ὁμοίως ἀπόλλυμι , ὁ κανών ὁ ἐκκλησία ἀντιπαλαίω . ὁ Θεός σύ ὑγιαίνω διαφυλάσσω , υἱός τίμιος . » ΚΕ . ἶβις . ἕτερος συνοδικός ὁ αὐτός , σχεδιάζω κατά διάφορος αἵρεσις .. καί ἄλλος δέ τις συναθροίζω ἐν ὁ μέγας Ῥώμη γράφω κατά διάφορος αἵρεσις , ὅσπερ ἀναγκαῖος οἴομαι ἐντείνω ὁ συγγράφω · καί πρῶτος ὁ ὁμολογία ὁ καθολικός πίστις , ἐάν ὁ πάππας Λάιος · πρός ὁ ἐπίσκοπος Παυλῖνος ἐν Μακεδο · Νία ἀποστέλλω , ὅς ἐν Θεσσαλονίκη γίγνομαι · ἐν ὅς καί ὅδε διαγορεύω · « ἐπεί μετά ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος οὗτος ὁ πλάνη ἀνακύπτω , ὥστε τολμάω Σινά βέβηλος στόμα εἶπον ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος γίγνομαι διά ὁ υἱός , ἀναθεματίζω ὁ μή μετά πάομαι ἐλευθερία κηρύσσω σύν ὁ πατήρ καί υἱός ὁ εἷς καί ὁ αὐτός οὐσία τε καί ἐξουσία ὑπάρχω ὁ ἅγιος πνεῦμα . ὅμοιος δέ ἀναθεβατίζο μέν καί ὁ ὁ Σαβέλλιος ἀκολουθέω πλάνη » ὁ αὐτός λέγω καί πατήρ καί υἱός . ἀναθεματίζω Ἄρειος καί Εὐνόμιον , οἶς ὁ ἴσος δυσσέβεια , εἰμί καί ὁ ῥῆμα διαφέρω , ὁ υἱός καί ὁ Ξγιον πνεῦμα εἷς εἰμί διισχυρίζομαι . ἀναθεματίζω ὁ Μακεδονιανός , ὅστις ἐκ ὁ Ἄρειος ῥίζα κατάγω , οὐ ὁ ἀσέβεια , ἀλλά ὁ προσηγορία ἐναλλάσσω . ἀναθεματίζω Φωτεινός , ὅς ὁ ἐβίων αἵρεσις ἀνακαινίζω , ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός μόνος ἐκ ὁ Μαρία ὁμολογέω . ἀναθεματίζω καί ὁ δύο υἱός εἰμί διισχυρίζομαι · εἷς πρός ὁ αἰών , καί ἄλλος μετά ὁ ὁ σάρξ ἐκ ὁ ἀειπάρθενος Μαρία ἀνάληψις . ἀναθεματίζω ἐκεῖνος , ὅστις ἀντί λογικός Ψυχή διισχυρίζομαι , ὅτι ὁ ὁ Θεός Λόγος στρέφω ἐν ὁ ἀνθρώπινος σάρξ . αὐτός γάρ οὗτος ὁ ὁ Θεός Λόγος οὐ ἀντί ὁ λογικός καί νοερός Ψυχή ἐν ὁ ἑαυτοῦ σῶμα γίγνομαι · ἀλλά ὁ ἡμέτερος , τουτέστι λογικός καί νοερός , ἄνευ ὁ ἁμαρτία ψυχή ἀναλαμβάνω καί σῴζω . ἀναθεματίζω καί ὁ λέγω ὁ Λόγος ὁ Θεός ὁ ἔκτασις καί ὁ συστολή ἀπό ὁ πατήρ χωρίζω , καί ἀνυπόστατος αὐτός εἰμί , ἢ μέλλω τελευτάω βλασφημέω . ὁ δέ ἀπό ἐκκλησία εἰς ἕτερος ἐκκλησία μετέρχομαι