cogPG.PG146 578
τοὺς κανόνας ἡμαρτηκὼς , οὔτε μὴν τῶν κοίσει τῶν Πατέρων διαλυμηνάμενος . Μνημονεύεται γὰρ μετὰ τῶν ἀπεληλυθότων οὐ μόνον ἐπισκόπων , ἀλλὰ καὶ πρεσβυτέρων , καὶ διακόνων , καὶ λαϊκῶν , καὶ γυναικῶν · πρὸς οὓς ἅπαντας οὐκ ἔστιν ἡμῖν κοινωνία ἱερωσύνης , οὐδὲ μετάδοσις τῶν ἐπὶ τῆς ἁγίας τραπέζης μυστικῶς τελουμένων . Πολὺ γὰρ τὸ μέσον τῶν ὑπελθόντων τὸ πέρας , καὶ τῶν ἔτι ὑπὲρ γῆς τυγχανόντων , ὥστε καὶ συνδιαιρεῖσθαι τὰς βίβλους πρὸς τὴν τῶν μνημονευομένων κατάστασιν . Οὔτε γάρ τι τὸν Δαυΐδ ἔβλαψεν ἡ ἔντιμος τοῦ Σαοὺλ κῃδεία , οὔτε τοὺς ἀποστόλους ὁ τῆς τοῦ Ἀρείου ἀσεβείας ὀπαδὸς Εὐδόξιος , ὑπὸ τὸ αὐτὸ θυσιαστήριον κείμενος · οὔτε Παυλῖνός τε καὶ Εὐάγριος , οἱ γενόμενοι ἀρχηγέται τοῦ σχίσματος τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ ἐκκλησίας · ὅτι μετὰ θάνατον , πολὺς ἐξότου χρόνος , τοῖς μυστικοῖς διπτύχοις διὰ τὴν τῶν λαῶν εἰρήνην τε καὶ ὁμόνοιαν ἐνεγράφησαν . Διόπερ καὶ αὐτὸς κέλευσον ἐγγραφῆναι τὴν προσηγορίαν τοῦ ἀπεληλυθότος ταῖς κατὰ´ Αἴγυπτον ἐκκλησίαις τῆς οἰκουμενικῆς χάριν εἰρήνης , μήτε Πατέρων λύων κανόνας , καὶ τὴν ὁμόνοιαν πασῶν ὁμοῦ τῶν ἐκκλησιῶν περὶ πλείστου ποιούμενος . Ὅτι δὲ καὶ ἡμῖν γράψεις τὰ πρέποντα , πεπληροφόρημαι , πρός τε τὴν ὁμοψυχίαν καὶ τὸ κοινὸν τῆς ἀδελφότητος ἀποβλέπων Πᾶσαν τὴν σὺν σοὶ ἀδελφότητα ἐγώ τε καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ προσαγορεύομεν . » Καὶ πρὸς μὲν Κύριλλον ταῦτα ἔγραψεν · ἔτι δὲ διερεθίζων αὐτὴν , καὶ ἄλλην πρὸς Πέτρον καὶ Αἰδέσιον τοὺς ἐκείνου διακόνους ἁπέστελλε , τάδε διεξιοῦσαν · « Ἐπέσταλται μὲν τὰ εἰκάτα πρὸς τὸν θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Κύριλλον τῶν γεναμένων ἕνεκεν τῆς προσηγορίας Ἰωάννου , τῆς ἐν τοῖς διπτύχοις γραΚφείσης τοῖς ἐκκλησιαστικοῖς . Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τῇ ὑμετέρᾳ γράφω εὐλαβείᾳ πλέον τῶν ἄλλων ἐπισταμένῃ τὰ ἐνταῦθα , εἰρηνικῶς τε τὴν ὑπόθεσιν ἀποβῆναι , τῳ μάλιστα τοῦτο δόξαι , προηγουμένως μὲν τοῖς εὐσεβεστάτοις βασιλεῦσιν , ἔπειτα δὲ καὶ πᾶσι τοῖς ἀνατολικοῖς ἐπισκόποις . Οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τοῖς τῆς ἑσπέρας αὐτῆς · οὐχ ὡς ἐπισκόπου γραφομένου , ἀλλ´ ὡς πάλαι μὲν τούτου γενοΚμένου , μνήμης δὲ ἀξιοῦσθαι διὰ τὴν οἰκουμενικὴν εἰρήνην ὀφείλοντος . Γράφω δὲ , ὥστε μὴ τῆς , ὁμονοίας τὸ πᾶν ὡς εἰπεῖν νεμηθείσης , μόνους ὑμᾶς μὴ συνθεμένους , καὶ τοῖς εὐσεβεστάτοις βασιλεῦσι δοκεῖν ἀντιλέγειν , καὶ τοῖς ἀναγκαιοτάτοις πράγμασιν ἡμῶν , ἀντιπνοίας τινὸς γενομένης , βλάπτεσθαι τὰς ἐκκλησίας Χριστοῦ Καὶ ταῦταὲν Γῆ τως · σφόδρα δὲ ἡμᾶς ἤγαγεν εἰς συναίσθησιν ἡ ἀποδημία ὑμῶν , τῶν νῦν συνόντων ἡμῖν ἀνθ´ ὑμῶν · οὐχ οὕτως ἡμῖν συμβιούντων , ὥσπερ δὴ καὶ ὑμεῖς , ὡς τῷ ξενισμῷ τῶν τρόπων τούτων τε καὶ ὑμῶν μικροῦ δεῖν ὑμᾶς ἀνιᾶσθαι . Διόπερ πάντα ὑπερθέμενοι , σπουδάσατε καὶ εἰς τὸ ἐξῆς δραμεῖν πρὸς ἡιᾶς ἐκ τῆς συγκρίσεως , σφοδροτέραν εὑρίσκοντες ἢ πρότερον παρ´ ἡμῖν τὴν ἀγάπην . » Τὰ τοίνυν τοιαῦτα γράμματα δεξάμενος Κύριλλος τοσοῦτον
Lemmas: ὁ κανών ἁμαρτάνω , οὔτε μήv ὁ κοισις ὁ Πατέρων διαλυμαίνομαι . μνημονεύω γάρ μετά ὁ ἀπέρχομαι οὖον μόνος ἐπίσκοπος , ἀλλά καί πρέσβυς , καί διάκονος , καί λαϊκός , καί γυνή · πρός ὅς ἅπας οὐ εἰμί ἐγώ κοινωνία ἱερωσύνη , οὐδέ μετάδοσις ὁ ἐπί ὁ ἅγιος τράπεζα μυστικός τελέω . Πολύς γάρ ὁ μέσος ὁ ὑπέρχομαι ὁ πέρας , καί ὁ ἔτι ὑπέρ γῆ τυγχάνω , ὥστε καί συνδιαιρέω ὁ Βίβλος πρός ὁ ὁ μνημονεύω κατάστασις . οὔτε γάρ τίς ὁ Δαυΐδ βλάπτω ὁ ἔντιμος ὁ Σαῦλος κηδεία , οὔτε ὁ ἀπόστολος ὁ ὁ ὁ Ἄρειος ἀσέβεια ὀπηδός Εὐδόξιος , ὑπό ὁ αὐτός θυσιαστήριον κεῖμαι · οὔτε Παυλῖνος τε καί Εὐάγριος , ὁ γίγνομαι ἀρχηγέτης ὁ σχίσμα ὁ ἐν Ἀντιόχεια ἐκκλησία · ὅτι μετά θάνατος , πολύς ἐξότου χρόνος , ὁ μυστικός δίπτυχος διά ὁ ὁ λαός εἰρήνη τε καί ὁμόνοια ἐγγράφω . διόπερ καί αὐτός κελεύω ἐγγράφω ὁ προσηγορία ὁ ἀπέρχομαι ὁ κατά Αἴγυπτος ἐκκλησία ὁ οἰκουμενικός χάρις εἰρήνη , μήτε Πατέρων λύω κανών , καί ὁ ὁμόνοια πᾶς ὁμοῦ ὁ ἐκκλησία περί πλεῖστος ποιέω . ὅτι2 δέ καί ἐγώ γράφω ὁ πρέπω , πληροφορέω , πρός τε ὁ ὁμοψυχία καί ὁ κοινός ὁ ἀδελφότης ἀποβλέπω πᾶσα ὁ σύν σύ ἀδελφότης ἐγώ τε καί ὁ σύν ἐγώ προσαγορεύω . » καί πρός μέν Κύριλλος οὗτος γράφω · ἔτι δέ διερεθίζω αὐτός , καί ἄλλος πρός Πέτρος καί Αἰδέσιος ὁ ἐκεῖνος διάκονος ἀποστέλλω , ὅδε διέξειμι · « ἐπιστέλλω μέν ὁ Ἑκάτη πρός ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος ὁ ἀδελφός ἐγώ Κύριλλος ὁ γίγνομαι ἕνεκα ὁ προσηγορία Ἰωάννης , ὁ ἐν ὁ δίπτυχος γρακφεισος ὁ ἐκκλησιαστικός . οὐδείς δέ κακός καί ὁ ὑμέτερος γράφω εὐλάβεια πλέω ὁ ἄλλος ἐφίστημι ὁ ἐνταῦθα , εἰρηνικός τε ὁ ὑπόθεσις ἀποβαίνω , ὁ μάλιστα οὗτος δόξα , προηγουμένως μέν ὁ εὐσέβης βασιλεύς , ἔπειτα δέ καί πᾶς ὁ ἀνατολικός ἐπίσκοπος . οὖον μήv δέ ἀλλά καί ὁ ὁ ἑσπέρα αὐτός · οὐ ὡς ἐπίσκοπος γράφω , ἀλ ὡς πάλαι μέν οὗτος γενοΚμένου , μνήμη δέ ἀξιόω διά ὁ οἰκουμενικός εἰρήνη ὀφείλω . γράφω δέ , ὥστε μή ὁ , ὁμόνοια ὁ πᾶς ὡς εἶπον νέμω , μόνος σύ μή συντίθημι , καί ὁ εὐσέβης βασιλεύς δοκέω ἀντιλέγω , καί ὁ ἀναγκαῖος πρᾶγμα ἐγώ , ἀντίπνοια τις γίγνομαι , βλάπτω ὁ ἐκκλησία Χριστός καί ταῦταὲν Γῆ ὅς · σφόδρα δέ ἐγώ ἄγω εἰς συναίσθησις ὁ ἀποδημία σύ , ὁ νῦν σύνειμι ἐγώ ἄνθ σύ · οὐ οὕτως ἐγώ συμβιόω , ὥσπερ δή καί σύ , ὡς ὁ ξενισμός ὁ τρόπος οὗτος τε καί σύ μικρός δήω σύ ἀνιάω . διόπερ πᾶς ὑπερτίθημι , σπουδάζω καί εἰς ὁ ἑξῆς τρέχω πρός Ἡιάς ἐκ ὁ σύγκρισις , σφοδρός εὑρίσκω ἢ πρότερος παρ´ ἐγώ ὁ ἀγάπη . » ὁ τοίνυν τοιοῦτος γράμμα δέχομαι Κύριλλος τοσοῦτος