cogPG.PG139 312
ἐκδίδοται παραλόγως . Οἱ δὲ ὅσα καὶ θείκς ὅψεως τὴς Ἀνδρονίκου θέας ἐχόμενοι , ἀνεξελέγετως αὐτὸν εἰς τὸὸέατρον ἀπαγαγόντες καὶ κραῦρα ξύλα καὶ φακόλους φοιτῶν ξυναγείραντες κατακαίουσιν Ἀνδρονίκῳ χαριζόμενοι . συχνὰς δ´ ἐκμετρήσας ἡμέρας Ἀνδρόνικος σὺν τῷ βασιλεῖ κατὰ τὸ Φιλοπάτιον , ἔσχεν ἔρον εἰς τὴν μεγαλόπονιν εἰσιέναι καὶ τὸν τοῦ βασιλέως ἐξαδέλφου Μα ονήλ τάφον ἰδεῖν . Ὅθεν κατὰ τὴν τοῦ Παναοκράτο ος μονὴν γεγονὼς , καὶ ποῦ τέθαπται ὁ νεκρὸς ἐ ωτήσας , καὶ ἐπιστὰς τῷ σωματοφυλακοῦντι μνήματι πικρῶς ἐπεδάκρυσε καὶ περιπαθῶς ὡλοφύρετο , ὡς καὶ πολλοὺς τῶν παρεστώτων μὴ τὸν κρυψίνουν ὅλως διορᾷν Ἀνδρόνικον ἔχοντας θαυμάσαι λίαν , καὶ εἰπεῖν·«Ὡ τοῦ θαύματος , πῶς ἐφίλει τὸν προσγενῆ νακτα , καίπερ διώκτην ὄντα θερμὸν καὶ φιλανθρώπως αὐτῷ μὴ χρησάμενον . » Τινῶν δὲ τῶν ἐκ τοῦ γένους ἀποσπώντων αὐτὸν τῆς σοροῦ καὶ ἀρκούντως ὑποφωνούντων τεθρηνηκέναι , οὐδ´ ὅλως καθυπεῖφε ταῖς παραιφάσεσιν , ἀλλ´ αἰτήσας καὶ ἔτι μικρόν ἐνλοθῆναί οἱ προσκαρτερῆσαι τῷ τάφῳ , ἔχειν γάρ τι τῷ κειμένῳ κατὰ μόνας διαλεχθῆναι , τὰς χεῖρας ὡς πρὸς ἰκεσίαν διασκευάσας καὶ διαπετάσας τὰς παλάμας καὶ διαρας τοὺς ὀφθαλμοὺς πρὸς λίθον τὸν νεκροδέγμονα , καὶ τὰ χείλη μὲν κινῶν , φωνὴν δ´ οὐδαμός ἐξικνουμένην εἰς ὧτα τῶν παρεστώτων οὐμενοῦν ἀφιείς , διάλεξίν τινα λαθραίαν ἐπεποίητο . Τοῖς . Ι ] μὲν οὕν πλείστοις ἐπῳδή τις βαρβαρικὴ λελόγιστο τὰ ὑποψαλλόμενα · ἣἡσαν δ´ οἶ , καὶ τούτων μάλιστα οἱ τὴν εὐτραπελίαν μεταδιώκοντες , ἐπικερτομεῖν Ἀνδρόνικον ἔφασκον τῷ βασιλεῖ Μα νουήλ , καὶ ἀτεχνῶς κειμένῳ ἐπεμβαίνοντα λέγειν , Ἔμω σε τὸν διώκτην καὶ πολλὰς ἐμοὶ πλάνας προὐξονηκότα , καὶ ὑρ´ οὗ παγκόσμιον μικροῦ γεγένημαι περιλάλημα , πᾶσαν δυστυχῶς ἐπιὼν ὁπόσην ἥλιος ἐτεισιν ἄρματι . Καὶ σὲ μὲν ὁ ἑπτακόρυμβος οὑτοσὶ συνέξει λιθος ὅσα καὶ ἄφυκτον δεσμωτήριον , νήγερτοὶ καθεύδο τα ὕπνον καὶ τῆς τελευταίας σάλπιγγος ἐπιδεᾶ · ἐγὼ δὲ τὸ σὸν μετελεύσομαι γένος οἷα καὶ λόων μεγάλῳ ἐπεγκύρσας θηράματι , καὶ δίκας ὡν ὑπὸ σοῦ κακῶς ἐπεπόνθειν γενναίας εἰσπραξομαι » τὴν ἑπτάλοφον ταυτηνὶ καὶ λαμπρὰν εἰσιὼν · μεγαλόπολιν » ιδ . Ἐκ δὲ τούτου πάντα οἶκον ἐπιὼν περιφανῆ καὶ λαμπρὸν , καὶ σταθμοὺς ἐν αὐτοῖς τιθέμενος ωσπερ οἱ παροδεύοντες , ἐχρῆτο τοῖς κοινοῖς ὡς ήρεῖτο πράγμασι , τῷ μέν βασιλεῖ Ἀλεξίῳ κυνηγεσίοις ἐφιεὶς προσανέχειν καὶ κούφοις τῷ τέως τρέβεαθαι πνεύμασι μετὰ τῶν φυλάκων οὓς αὐτῷ ἐπέστησεν , οὐ μόνον τὴν εἴσοδον αὐτοῦ καὶ τὴν ἔξοδον έφορῶντας τοῦ μυθικοῦ πολυομμάτου Ἄργου περιεργότερον , ἀλλὰ καὶ μηδένα τῶν ἀπάντων παρεῶντας μόνῳ ἐντυγχάνειν αὐτῷ ὑπέρ τε οὐτινοσοῦν διομιλεῖσθαι πράγματος , ἑαυτὸν δὲ ὅλον ἐπιδοὺς ταῖς μερίμναι · , οὐχ ὅπως εὖ πράττοιεν τὰ Ῥωμαίων , αλυ´ ὅπως ἀφελεῖ ἐκ τῶν βασιλείων καὶ σύμβουλον ἀχαθόν καὶ κατὰ χεῖρα γενναῖον ἄνδρα καὶ ἀρειμάνον καὶ ὕποπτον ἐκείνῳ καὶ πρὸς ἀρχὴν ἐπιτήδειον . Ἀμειβόμενος δὲ τῆς πρὸς αὐτὸν εὐνοίας τοὺς Παφλαγόνας καὶ πάντα ἄλλον συνεφαψάμενον αὐτῳ τῆς ἀποστασίας , ἀξιώμασι τούτους ἐτίμησε καὶ δωβεαῖς φιλοτίμοις ἐδεξιώσατο . Καὶ τὰ λαμπρὰ δὲ τῶν ἀξιωμάτων καὶ τὰ τῶν ὀφφικίων μεγαλοπρεπῆ , ὡς ἐκείνῳ ἐδόκει , μετατιθείς ἐπί τινων μὲν τοὺς ἑαυτοῦ
Lemmas: ἐκδίδωμι παράλογος . ὁ δέ ὅσος καί θείκς ὅψις σής Ἀνδρόνικος θέα ἔχω , ἀνεξελέγετως αὐτός εἰς τὸὸέατρον ἀπάγω καί κραῦρος ξύλον καί φακόλους φοιτάω συναγείρω κατακαίω Ἀνδρόνικος χαρίζομαι . συχνός δδʹ ἐκμετρέω ἡμέρα Ἀνδρόνικος σύν ὁ βασιλεύς κατά ὁ Φιλοπάτιον , ἔχω Ἔρως εἰς ὁ μεγαλοποος εἴσειμι καί ὁ ὁ βασιλεύς ξάδερφος Μα Ονήλ τάφος ὁράω . ὅθεν κατά ὁ ὁ Παναοκράτο ὅς μονή γίγνομαι , καί ποῦ θάπτω ὁ νεκρός εἰ ὠθέω , καί ἐφίστημι ὁ σωματοφυλακέω μνῆμα πικρός ἐπιδακρύω καί περιπαθῶς ὀλοφύρομαι , ὡς καί πολύς ὁ παρίστημι μή ὁ κρυψίνους ὅλως διοράω Ἀνδρόνικος ἔχω θαυμάζω λίαν , καί εἶπον ὁ θαῦμα , πῶς φιλέω ὁ προσγίγνομαι νακτα , καίπερ διώκτης εἰμί θερμός καί φιλάνθρωπος αὐτός μή χράω . » τις δέ ὁ ἐκ ὁ γένος ἀποσπάω αὐτός ὁ σορός καί ἀρκούντως ὑποφωνέω θρηνέω , οὐδός ὅλως καθυπεῖφε ὁ παραίφασις , ἀλ αἰτέω καί ἔτι μικρός ἐνλοθῆναί ὁ προσκαρτερέω ὁ τάφος , ἔχω γάρ τίς ὁ κεῖμαι κατά μόνος διαλέγω , ὁ χείρ ὡς πρός Ἱκεσία διασκευάζω καί διαπετάννυμι ὁ παλάμη καί διαίρω ὁ ὀφθαλμός πρός λίθος ὁ νεκροδέγμων , καί ὁ χεῖλος μέν κινέω , φωνή δδʹ οὐδαμός ἐξικνέομαι εἰς ἄτη ὁ παρίστημι οὐμενοῦν ἀφίημι , διάλεξις τις λαθραῖος ποιέω . ὁ . Ι ] μέν οὖν πλεῖστος ἐπῳδή τις βαρβαρικός λογίζομαι ὁ ὑποψάλλω · ἀείδω δδʹ οἶς , καί οὗτος μάλιστα ὁ ὁ εὐτραπελία μεταδιώκω , ἐπικερτομέω Ἀνδρόνικος φάσκω ὁ βασιλεύς Μα νουήλ , καί ἄτεχνος κεῖμαι ἐπεμβαίνω λέγω , μῶμαι σύ ὁ διώκτης καί πολύς ἐγώ πλάνη προὐξονηκότα , καί ὑ ὅς παγκόσμιος μικρός γίγνομαι περιλάλημα , πᾶς δυστυχής ἐπέρχομαι ὁπόσος ἥλιος ἔτης ἄρμα . καί σύ μέν ὁ ἑπτακόρυμβος οὗτος συνέχω λίθος ὅσος καί ἄφυκτος δεσμωτήριον , νήγερτος καθεύδω ὁ ὕπνος καί ὁ τελευταῖος σάλπιγξ ἐπιδεής · ἐγώ δέ ὁ σός μετέρχομαι γένος οἷος καί λοέω μέγας ἐπεγκύρσας θήραμα , καί δίκη ὡς ὑπό σύ κακῶς πάσχω γενναῖος εἰσπράσσω » ὁ ἑπτάλοφος οὗτος καί λαμπρός εἴσειμι · Μεγαλόπολις » ιδʹ . ἐκ δέ οὗτος πᾶς οἶκος ἐπέρχομαι περιφανής καί λαμπρός , καί σταθμός ἐν αὐτός τίθημι ὥσπερ ὁ παροδεύω , χράω ὁ κοινός ὡς αἱρέω πρᾶγμα , ὁ μέν βασιλεύς Ἀλέξιος κυνηγέσιον ἐφίημι προσανέχω καί κοῦφος ὁ τέως τρέπω πνεῦμα μετά ὁ φύλαξ ὅς αὐτός ἐφίστημι , οὖον μόνος ὁ εἴσοδος αὐτός καί ὁ ἔξοδος ἐφοράω ὁ μυθικός πολυόμματος Ἄργος περίεργος , ἀλλά καί μηδείς ὁ ἀπαντάω παρίημι μόνος ἐντυγχάνω αὐτός ὑπέρ τε ουτινοσεω διομιλέω πρᾶγμα , ἑαυτοῦ δέ ὅλος ἐπιδίδωμι ὁ μέριμνα · , οὐ ὅπως εὕω πράσσω ὁ Ῥωμαῖος , αλυ´ ὅπως ἀφαιρέω ἐκ ὁ βασίλειος καί σύμβουλος ἄχθος καί κατά χείρ γενναῖος ἀνήρ καί αρειμανος καί ὕποπτος ἐκεῖνος καί πρός ἀρχή ἐπιτήδειος . ἀμείβω δέ ὁ πρός αὐτός εὔνοια ὁ Παφλαγών καί πᾶς ἄλλος συμφαίνω αὐτός ὁ ἀποστασία , ἀξίωμα οὗτος τιμάω καί δωβεαῖς φιλότιμος δεξιόομαι . καί ὁ λαμπρός δέ ὁ ἀξίωμα καί ὁ ὁ ὀφφικίων μεγαλοπρεπής , ὡς ἐκεῖνος δοκέω , μετατίθημι ἐπί τίνω μέν ὁ ἑαυτοῦ