cogPG.PG139 463
ἐξαίφνης καὶ μετεωρισάσης τὸ κῦμα ὀρθὸν τὸ πλοῖον ἐκ πρώρας ἐπὶ πρύμναν αἴρεται καὶ μικροῦ καταδύεται , ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπικλυζόμενον . Ἐθορύβουν μὲν οὖν οἱ πλωτῆρες καὶ ἱδρῶσι περιεῤῥέοντο , βοαὶ δὲ τῶν ἐμπλεόντων καὶ θεοκλυτήσεις ἠσαν , οἱμωγαί τε καὶ ὀλολυγαὶ διωλύγιον ἐξηκούοντο · συνέπλεον δὲ βασιλεῖ πᾶσαί τε καὶ πάντες ἐπιτήδειοι , οίς καὶ ποθεινὴ μὲν ἡ γῆ τοῖς βαδίζουσι , ποθεινὴ δὲ καὶ αὐτοῖς ἐδόκει τις ἐντυχεῖν . Πολλὰ δὲ καὶ παντοῖα διακινδυνεύσαντες ἀγαπητῶς καὶ μόλις περὶ τὴν Πρίπκιπον διασώζονται , ἐκ δὲ ταύτης τοῦ κύματος ἠρεν μήσαντος ἐς Χαλκηδόνα καταίοουσιν · ἐν τῶ Ιλίγγου ἀνεθέντες καὶ τὴν ἅλμην ἁπ πτύσαντες νὶ λήθης βυθῷ παραδόντες τὰ χαλεπὰ τοῦ κιδύνου καὶ φοβερὰ , ἐς τὸ μέγα διαπεραιοῦνται παλάτιον , ἀμάλας τελέσοντες ἴππων καὶ θεάτροις τὸν δῆμον δ ξινσόμενοι . Ὡς οὖν εἰλήφει πέρας καὶ τάδε , βασιλεὺς μὲν ἀπελθεῖν ἐς Βλαχέρνας αὐτίκα ἤθελε , τῆ δὲ τῶν Ῥωμαίων ἀκαιρίας προσισταμένης γὰρ ἐς ἡιἄὶ αὐτοκράτορες καὶ μέχρι βηματίσαι τὴν τῶν ἄστρων θέσιν περιεργάζονται τὴν πρώτην τῶν νηστεών ἑβδομάδα τῷ μεγάλῳ παλατίῳ προσέμενεν οὐχ ἐκώ , Ὦς δ´ ἦν ἡ ἕκτη τῶν ἡμερῶν οὐκ ἀνάρσιος πρὸς μετάβασν , καὶ μάλιστα τῷ βαθέος ὄρθρου μεθισταμένῳ , ἔγνω μεταναστεῦσαι κνεφαῖος καὶ Θήπω το ἡλίου δ ασπείραντος τὰς ἀκτῖνας τὰς Βλαχέριας καταλαβεῖν . Ἵ τε οὖν τρήρ-ς παρὰ ταῖς ἀκταίς τῶν ἀρχείων ἐσάλευε , καὶ τὸ συγγενὲς ἂπαν τοῦψασυ λέως παρ´ αὐτὸν μετὰ φώτων συνήλιστο , σύμολοιν ἐσόμενον · τοῦ Θενῦ δὲ δεικνόντος ὡς κύριός ἐπω ὡρῶν καὶ χρόων αὐτὸς , καὶ παρ´ αὐτοῦ κατευθόνεται εἴτε μὴν συμποδίζεται τά τινων διαβήμστα , ο πρὸ τῆς βασιλείου κλίνης δάπεδον αὐτομάτως ὑπο τῶν τούτου γαμβρῶν ὁ Παλαιολόγος Ἀλέξιος καὶ συχνοὶ ἄλλοι ἐνίσχονται τῷ διαστήματι καὶ πάσρεκδ´ δύς . Οἴαν μὲν οὖν ἔννοιαν ἢ μετάνοιαν ἐπὶ τούτοις εἴληφεν ὁ κρατῶν , οὐδαμῶς ἔχω ἐπεξιέναι · ὁ ὰ κατὰ πόδας ἐπηκολούθησε , τουτο δὴ καὶ τῇ ἐστορίᾳ παραδίλωμι . ζʹ . Τῷ βασιλεῖ τῷ δε καὶ τρίτη θυγάτηρ ἦη ἔύὰ κία τοὔνομα . Ταύτην ἔτι τοῦ τεκόντος Ἀνδρόνκοι ἐκδιδράσκοντος Ἰσμαηλίτας τε καὶ Παλαιστίνην τε ριιόντος πλάνητος ὁ πατράδελφος Ἰσαάκιο , ἑνὶ τιν παίδων ἐκδεδωκε τῷ Στεφάνῳ τοῦ Νεεμάν · ἦδ οθτος ἡγεμών τῶν Γριβαλλῶν . Ἀλλ´ ὁμἀ . βραχὺν ἐπιμείνας τῇ ἀρχῆ χρόνον τὸ ὄρος ἄειι τὃ ΛΛαπύκιον καὶ βίον ὕπεισι τὸν μοναδικόν · ὁ ὁὲ ἀ υἱὸς Στέφανος κληροῦχον τῆς πατρῴας σατρ πίλς τὴν Εὐδοκίαν δεικνὺς ἡλίους συχνοὺς ἐξεμετροπν καὶ παίδων ἐξ αὐτῆς ἀκούει πατήρ . Καινοτόμος δ ὤν ὁ χρό ος καὶ προβολεὺς τῶν ἀνομοίων ἄλημτοῷ διίστησιν ἀμφοτέρους τῆς πρὶν ἐνότητος καὶ σοωπνοίας , οὐκ ἄχρι τῶν ἐσχάτων ἀναπνοῶν συμφιίαν παρεὶς ἀνόθευτον , ὃ τοῖς ἐχέφροσι συζυγίταις πήρωμα τῆς ἀνθρωπίνης εὐδαιμονίας κοίνεται . Βὐκούὶ ὁ μὲν τῇ γυναικὶ ἐνεκάλει τὸν τῆς ὑωρώδους ἀκρασίας ὀδαξησμὸν , ἡ δὲ τένδρὶ προσῆπτε τὸν εὐθός ἐἔ ἑωσφόρου ἀκροχάλικα καὶ τὸ μὴ πίνειν ὕδατα ἐξσίκείων ἀγγείων καὶ τὸ κρυφίων ἄοτων ἐμπιπλασθαι Καὶ προβαινούσς οὖτω τῆς διχονοίας ἀεὶ ἑπ μέῇ
Lemmas: ἐξαπίνης καί μετεωρίζω ὁ κῦμα ὀρθός ὁ πλοῖον ἐκ πρῷρα ἐπί πρύμνα ἀείρω καί μικρός καταδύω , ἔνθεν καί ἔνθεν ἐπικλύζω . θορυβέω μέν οὖν ὁ πλωτήρ καί ἱδρόω περιλέγω , βοή δέ ὁ ἐμπλέω καί θεοκλύτησις ἀείδω , οἰμωγή τε καί ὀλολυγή διωλύγιος ἐξακούω · συμπλέω δέ βασιλεύς πᾶς τε καί πᾶς ἐπιτήδειος , οἶς καί ποθεινός μέν ὁ γῆ ὁ βαδίζω , ποθεινός δέ καί αὐτός δοκέω τις ἐντυγχάνω . Πολύς δέ καί παντοῖος διακινδυνεύω ἀγαπητός καί μόλις περί ὁ πριπκιπως διασῴζω , ἐκ δέ οὗτος ὁ κῦμα ἀείρω μήδομαι εἰς Χαλκηδών καταιοειμι · ἐν ὁ ίλιγγος ἀνίημι καί ὁ ἅλμη ΑΠ πτύω ν́ς λήθη βυθός παραδίδωμι ὁ χαλεπός ὁ κιδυο καί φοβερός , εἰς ὁ μέγας διαπεραιόω Παλάτιον , ἀμάλη τελέω ἵππος καί θέατρον ὁ δῆμος δ ξινίζω . ὡς οὖν λαμβάνω πέρας καί ὅδε , βασιλεύς μέν ἀπέρχομαι εἰς Βλαχέρνα αὐτίκα ἐθέλω , τῆ δέ ὁ Ῥωμαῖος ἀκαιρία προσίστημι γάρ εἰς ὅς αὐτοκράτωρ καί μέχρι βηματίζω ὁ ὁ ἄστρον θέσις περιεργάζομαι ὁ πρῶτος ὁ νῆστις ἑβδομάς ὁ μέγας Παλάτιον προσμένω οὐ ἔκω , οὖς δδʹ εἰμί ὁ ἕκτος ὁ ἡμέρα οὐ ἀνάρσιος πρός μεταβαίνω , καί μάλιστα ὁ βαθύς ὄρθρος μεθίστημι , γιγνώσκω μεταναστεύω κνεφαῖος καί θήπω ὁ ἥλιος δ ασπείραντος ὁ ἀκτίς ὁ Βλαχέριας καταλαμβάνω . ἵ τε οὖν τρῆρος παρά ὁ ἀκτή ὁ ἀρχεῖον σαλεύω , καί ὁ συγγενής ἅπας τοῦψασυ Λέως παρ´ αὐτός μετά φάος συναλίζω , συμολος εἰμί · ὁ Θεῦς δέ δείκνυμι ὡς κύριος ἔπω ὥρα καί χρώς αὐτός , καί παρ´ αὐτός κατευθονω εἴτε μήv συμποδίζω ὁ τίνω διάβημα , ὁ πρό ὁ βασίλειος κλίνη δάπεδον αὐτόματος ὑπο ὁ οὗτος γαμβρός ὁ Παλαιολόγος Ἀλέξιος καί συχνός ἄλλος ἐνίσχω ὁ διάστημα καί πάσρος δύο . οἶος μέν οὖν ἔννοια ἢ μετάνοια ἐπί οὗτος λαμβάνω ὁ κράτος , οὐδαμῶς ἔχω ἐπέξειμι · ὁ ά κατά πούς ἐπακολουθέω , οὗτος δή καί ὁ εστοριον παραδιλαω . γῆ . ὁ βασιλεύς ὁ δέ καί τρίτος θυγάτηρ αποδοτέος Εὔα κία ὄνομα . οὗτος ἔτι ὁ τίκτω Ἀνδρόνκοι ἐκδιδράσκω Ἰσμαηλίτης τε καί Παλαιστίνη τε ριειμι πλάνης ὁ πατράδελφος Ἰσαάκιος , εἷς ὅς παῖς ἐκδίδωμι ὁ Στέφανος ὁ Νεεμάν · ἔδω οἶτος ἡγεμών ὁ γριβαλλω . Ἀλ ὁμός . βραχύς ἐπιμένω ὁ ἀρχής χρόνος ὁ ὄρος ἀείδω ὁ λλαπυκιων καί βίος ὑπέρχομαι ὁ μοναδικός · ὁ οεʹ ὅς υἱός Στέφανος κληροῦχος ὁ πατρῷος σατρ πίλος ὁ Εὐδοκία δείκνυμι ἥλιος συχνός ἐξεμετροπν καί παῖς ἐκ αὐτός ἀκούω πατήρ . καινοτόμος δ εἰμί ὁ χρή ὅς καί προβολεύς ὁ ἀνόμοιος ἄλημα διίστημι ἀμφότερος ὁ πρίν ενοτητη καί σοωπνοια , οὐ ἄχρι ὁ ἔσχατος ἀναπνοή συμφιεις παρίημι ἀνόθευτος , ὅς ὁ ἐχέφρων σύζυγος πήρωμα ὁ ἀνθρώπινος εὐδαιμονία κοῖνος . Βυκός ὁ μέν ὁ γυνή ἐγκαλέω ὁ ὁ ὑωρώδους ἀκράτεια ὀδαξησμός , ὁ δέ τένδρὶ προσάπτω ὁ Εῦ̓θος εἴλω Ἑωσφόρος ἀκροχάλιξ καί ὁ μή πίνω ὕδωρ εξσικειμαι ἀγγεῖον καί ὁ κρύφιος ἄοτων ἐμπίμπλημι καί προβαίνω οὗτος ὁ διχόνοια ἀεί ἔπος Μέη