cogPG.PG139 430
πρᾶξις αὐτῇ μετὰ στρατιᾶς ἐπεκρίνατο μείζονος . Ἐνίκα δ´ ἐσαεὶ τὰ χείρονα , μηδενὸς εἰς χεῖρας ἐλθεῖν καὶ συμμίξαι τοῖς βαρβάροις ἐν τῷ ἐπαρήγειν Ἰβαγκῷ δοκιμάζοντος . Ἀπειρηκὼς τοίνυν οὔτος καὶ τοῖς κατὰ τὸν Τέρνοβον δυσχρηστούμενος πράγμασιν , οἷα τῶν περὶ τὸν Πέτρον κρατυνομένων ἀεὶ καὶ στρατιᾶς προσθήκαις ἐπαυξομένων , ἔξεισιν ἐκεῖθεν λαθραίως καὶ πρόσεισι βασιλεῖ , καὶ μετῆλθεν οὕτω καθαρῶς πρὸς τὸν Πέτρον πάλιν ἡ ἀρχηγία Μυσῶν . Πλὴν οὐδ´ οὗτος θανάτῳ φυσικῷ ἐπαπῆλθεν , ἀλλὰ μικρῷ ὕστερον παρά του τῶν ὁμογενῶν ξίφει διελαθείς κατέστρεψεν οἰκτρῶς τὴν ζωήν · ἡ δὲ ἡγεμονία τῶν Βλάχων βλέπει πρὸς Ἰωάννην τὸν τρίτον τῶν ἀδελφῶν , Τότε δ´ οὖν ὁ Πέτρος συλλήπτορα τῶν πόνων καὶ μερίτην τῆς δυναστείας Ἰωάννην προσελόμενος τὸν ὁμαίμονα , ὃς ἐφ´ ἱκανὸν ὡμήρησεν ἐν Ῥωμαίοις , ἡνίκα εἶχε βασιλεὺς Ἰσαάκιος δισσεύσας κατὰ Μυσῶν , ἀποδρὰς δὲ , ὡς πρὸς τὰ οἴκοι πάλιν ἀφίκετο , οὐκ ἐξ ἀντιθέτου τῷ τεθνεῶτι Ἀσὰν τὰ Ῥωμαίων ἔκειρε προνομεύων · ἡ γὰρ φύσις καὶ τούτῳ οὐδέν τι πρὸς τὰ ἡμέτερα διεβράβευσε μέτριον . Ὑπήντα δὲ τῷ Πέτρῳ ἐξ ἡμῶν οὐδεὶς , οὐδ´ ἠδύνατο , ἀλλὰ τοσούτων καὶ τηλικούτων τοῖς ἐναντίοις κατωρθωμένων ἐπὶ πλείστοις ἐνιαυτοῖς , καὶ τοῦ κακοῦ τοῦδε τῶν Ῥωμαίων ἐσαεὶ διακυμαίνοντος πράγμασιν , οὐδέποτε βραχεῖα νίκη Ῥωμαίοις διαγεγελάκει , οὐδέ τι παρυφέστη τροπαιουνήαατος ἴνδαλμα . Τὴν δ´ ἐκ Θεοῦ παρόρασιν ταύτην καὶ τελείαν μικροῦ ἐγκατάλειψιν οὐδεὶς τῶν ύψιθρόνων ἀρχιερέων καὶ τὰς πρώτας καρπουμένων τιμὰς ἢ τῶν τὴν ἐρέαν τῆς κεφαλῆς μέχρι καὶ ῥινὸς διαχαλώντων βαθυπωγώνων μοναστῶν ἐν νῷ βαλλόμενος ἡν , ἢ διδάσκων πρὸς ταύτην ἀντιπράττειν ὁποσονοῦν , ἢ ἐν τῷ παῤῥησιάζεσθαι βασιλέως ἑνώπιον Ῥωμαίοις [ . ὅθέ ] ὄιαμηχανώμενος τὰ σωτήρια · ἀλλ´ ὡς εἰ πάντες ἐξέκλινάν τε ἅμα καὶ Κὴχρειώθησαν , ἀνεπαισθήτως εἶχον τῶν γινομένων καὶ οἷον ἀντέβαινον ταῖς ἐκ Θεοῦ μαστιγώσεσιν . Ἐλληνες δὲ τὴν αἰτίαν ἐζητησαν τοῦ λοιμοῦ , καὶ τοῦ μάντεως πυθόμενοι Κάλχαντος οὐκ ἀφῆκαν τὸ κακὸν ἀθεράπευτον , παρ´ οὐδὲν θέμενοι εἰ βαρυμηνιᾷν ἔμελλεν ὁ πρώτιστος καὶ κράτιστος τοῦ στρατεύματος . Ὅγε μὴν Ἰβαγκὸς τῷ βασιλεῖ προσρυεὶς , ἀσμένως προσδέδεκτο , καὶ γέγονεν ἐς οὐκ ὀλίγα χρήσιμος Ῥωμαίοις , εὐμήκης ὤν τὴν ἡλικίαν καὶ αγχίνους μάλιστα καὶ τὴν ῥώμην ἀκμαῖος τοῦ σώματος · τὸν δέ γε ἄνδρα τῶν αἱμάτων τῷ τοῦ εἴδους ακροχόλῳ καὶ τῷ τῆς γνώμης ἀποκρότῳ σαφῶς διεχάραττε , Ῥωμαίοις μὲν συναυλιζόμενος , μεταῤῥυθμιζόμενος δὲμηδαμῶς πρὸς τὸ τοῦ φρονήματος ὁμαλὸν καὶ εὐ ένδοτον . Ὁ μέντοι βασιλεὺς οὐκ ἀνάξιον κρίνας τὸν ἄνδρα τῶν εἰς αὐτὸν γενομένων γαμικῶν ἐγγυήσεων , τὴν μὲν παστάδα ἐς τὸν νόμιμον καιρὸν ἀνεβάλετοτι γὰρ ἐψέλλιζεν ἡ νύμφη τὰ παιδικὰ ) , αὐτὸν δὲ τοῖς μέγα δυναμένοις συγγετὸ κατηγγυημένης αὐτῷ θυγατρόπαιδος τοῦ βασιλέως ἀτελὲς ὁρῶν , καὶ τῇ τοῦ κάλλους ῥοδωνιᾷ τῇ τῆς τεκούσης αὐτὴν Ἄννης ἐν χηρείᾳ ἔτι οὔσης περιέργως ἐνατενίζων , καὶ γάμους φανταζόμενος μείζονας , Ψκωαξ » ἔτοσκεν.·ὸριεῶ ῥμέσοε τρὸ ὁκείαν καὶ αίτὸς ταείοειτοεομένων ·
Lemmas: πρᾶξις αὐτός μετά στρατιά ἐπικρίνω μείζων . νικάω δδʹ ἐσαεί ὁ χείρων , μηδείς εἰς χείρ ἔρχομαι καί συμμείγνυμι ὁ βάρβαρος ἐν ὁ ἐπαρήγω Ἰβάγκος δοκιμάζω . ἀπολέγω τοίνυν οὗτος καί ὁ κατά ὁ Τέρνοβον δυσχρηστέω πρᾶγμα , οἷος ὁ περί ὁ Πέτρος κρατύνω ἀεί καί στρατιά προσθήκη ἐπαυξάνω , ἔξειμι ἐκεῖθεν λαθραῖος καί πρόσειμι βασιλεύς , καί μετέρχομαι οὗτος καθαρός πρός ὁ Πέτρος πάλιν ὁ ἀρχηγία Μυσός . πλήν οὐδός οὗτος θάνατος φυσικός ἐπαπέρχομαι , ἀλλά μικρός ὕστερος παρά ὁ ὁ ὁμογενής ξίφος διελαύνω καταστρέφω οἰκτρός ὁ ζωή · ὁ δέ ἡγεμονία ὁ Βλάχος βλέπω πρός Ἰωάννης ὁ τρίτος ὁ ἀδελφός , τότε δδʹ οὖν ὁ Πέτρος συλλήπτωρ ὁ πόνος καί μερίτης ὁ δυναστεία Ἰωάννης προσαιρέομαι ὁ ὁμαίμων , ὅς ἐφίημι ἱκανός ὁμηρέω ἐν Ῥωμαῖος , ἡνίκα ἔχω βασιλεύς Ἰσαάκιος δισσεύω κατά Μυσός , ἀποδιδράσκω δέ , ὡς πρός ὁ οἴκοι πάλιν ἀφικνέομαι , οὐ ἐκ ἀντίθετος ὁ θνῄσκω Ἀσάν ὁ Ῥωμαῖος κείρω προνομεύω · ὁ γάρ φύσις καί οὗτος οὐδείς τίς πρός ὁ ἡμέτερος διαβραβεύω μέτριος . ὑπαντάω δέ ὁ Πέτρος ἐκ ἐγώ οὐδείς , οὐδός δύναμαι , ἀλλά τοσοῦτος καί τηλικόσδε ὁ ἐναντίος κατορθόω ἐπί πλεῖστος ἐνιαυτός , καί ὁ κακός ὅδε ὁ Ῥωμαῖος ἐσαεί διακυμαίνω πρᾶγμα , οὐδέποτε βραχύς νίκη Ῥωμαῖος διαγελάω , οὐδέ τίς παρυφής τροπαιουνήαατος ἴνδαλμα . ὁ δδʹ ἐκ Θεός παρόρασις οὗτος καί τέλειος μικρός ἐγκατάλειψις οὐδείς ὁ υψιθρονος ἀρχιερεύς καί ὁ πρῶτος καρπόω τιμή ἢ ὁ ὁ ἐρέα ὁ κεφαλή μέχρι καί ῥίς διαχαλάω βαθυπώγων μοναστής ἐν νάω βάλλω ἐάν , ἢ διδάσκω πρός οὗτος ἀντιπράσσω ὁπόσος , ἢ ἐν ὁ παρρησιάζομαι βασιλεύς ἐνώπιος Ῥωμαῖος [ . όθε ] οιαμηχαναω ὁ σωτήριος · ἀλ ὡς εἰμί πᾶς ἐκκλίνω τε ἅμα καί κηχρειωθεω , ἀνεπαίσθητος ἔχω ὁ γίγνομαι καί οἷος ἀντιβαίνω ὁ ἐκ Θεός μαστίγωσις . Ἕλλην δέ ὁ αἴτιος ζητέω ὁ λοιμός , καί ὁ μάντις πυνθάνομαι Κάλχας οὐ ἀφίημι ὁ κακός ἀθεράπευτος , παρ´ οὐδείς τίθημι εἰμί βαρυμηνιάω μέλλω ὁ πρῶτος καί ἀγαθός ὁ στράτευμα . ὅσγε μήv Ιβάγκος ὁ βασιλεύς προσρέω , ἄσμενος προσδέχομαι , καί γίγνομαι εἰς οὐ ὀλίγος χρήσιμος Ῥωμαῖος , εὐμήκης εἰμί ὁ ἡλικία καί ἀγχίνοος μάλιστα καί ὁ ῥώμη ἀκμαῖος ὁ σῶμα · ὁ δέ γε ἀνήρ ὁ αἷμα ὁ ὁ εἶδος ἀκροχολέω καί ὁ ὁ γνώμη ἀπόκροτος σαφῶς διαχαράσσω , Ῥωμαῖος μέν συναυλίζω , μεταρρυθμίζω δὲμηδαμῶς πρός ὁ ὁ φρόνημα ὁμαλός καί εὕω ἐνδίδωμι . ὁ μέντοι βασιλεύς οὐ ἀνάξιος κρίνω ὁ ἀνήρ ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι γαμικός ἐγγύησις , ὁ μέν παστάς εἰς ὁ νόμιμος καιρός ἀναβάλλω γάρ ψελλίζω ὁ νύμφη ὁ παιδικόν ) , αὐτός δέ ὁ μέγας δύναμαι συγγίγνομαι κατηγγυημαι αὐτός θυγατρόπαις ὁ βασιλεύς ἀτελής ὁράω , καί ὁ ὁ κάλλος ῥοδωνιά ὁ ὁ τίκτω αὐτός Ἄννα ἐν χηρεία ἔτι εἰμί περιέργως ἐνατενίζω , καί γάμος φαντάζω μείζων , Ψκωαξ » ἔτοσκεν.·ὸριεῶ ῥέμω τρός ὀχεία καί αετός ταείοειτοεομένων ·