cogPG.PG139 433
Βασιλεὺς τοίνυνρχ δὲ ὁ νῦν ἱστορούμενος μὴ ἔχων ἀπράκτους ἀποπέμψαι τοὺς πρέσβεις , κατένευσε χρημάτων τὴν εἰρήνην ἀλλάξασθαι , πρᾶγμα μήπω ἐς τόδε καιροῦ γεγονός . Υπεξᾶραι δὲ τὴν βασιλείαν Ῥωμαίων ὡς πλουσίαν ὁ βασιλεὺς [ ὅθι ]] Ἀλέξιος προθέμενος ἐς οὐδὲν ἔργον τῷ καιρῷ συνἄδον καθυπενήνεκται , ἀλλὰ καὶ λίαν παρακεκινημένον τοῦ σεμνοῦ τε καὶ εὐπρεποῦς καὶ ῥυὲν μικροῦ πρὸς Ῥωμαίων κατάγελων . Τῆς γὰρ γενεθλίον ἐπι . στάσης ἡμέρας Χριστοῦ αὐτός τε τὴν διάλιθον στολὴν ἠμφιάσατο , καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσιν ἐπετετάχει τὰς χρυσοῦφεῖς περιθέσθαι καὶ πλατυσήμους ἐσθῆτας . Οἱ δ´ Ἀλαμανοὶ τοσοῦτον ἀπεῖχον ἔκθαμβοι ὁρωμένοις τούτοις φανῆναι , ὥστε καὶ ἀνέθαλπον μᾶλλον τὸν ἔρωτα ὃν ὑπέτυφον ταῖς λαμπρειμονίαις τῶν Ῥωμαίων ἐναυόμενον , καὶ ηὔχοντο τάχιον κρατῆσοι Υραικῶν ὡς ἀγεννῶν τὰ ἐς πόλεμον καὶ περισπουδαζόντων τὰς ἀνδραποδώδεις χλιδάς . Πρὸς δὲ τοὺς , συνεστῶτάς σφισι Ῥωμαίους καὶ ἐνάγοντας ἐς τὴν τῶν λίθων ἄνθη ἀφορᾶν , οἷς ὁ βασιλεὺς ὡς λειμῶν ἐνηγλάϊστο , καὶ χειμῶνος μέσον χάριτας ἐαρινὰς δρέπεσθαι καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἑστιᾶν , « Οὐ χρείαν , » ἔφασκον , « Ἀλαμανοὶ τοιούτων ἔχουσι θεαμάτων , οὔτε μὴν ἐπιτηδείων γυναιέίν ἐμπορπημάτων , καὶ στολισμάτων φιλοῦσι θειασταὶ καθεστάναι , αἷς ἡ κονία καὶ κρήδεμνα καὶ ἐνώτια παμφανόωντα καὶ τὸ ἀρέσαι τοῖς ἀνδράσι διαφερόντων ἀσπάζεται . » Ἀλλὰ καὶ Ῥωμαίους μορμολύττοντες , « Νῦν ἱκάνει καιρὸς , » ἔλεγον , « μεθαρμοσθῆναι τῶν γυναικωδῶν ἐμπορπήσεων καὶ σιδήρῳ περισταλῆναι ἀντὶ χρυσοῦ . Εἰ μὴ γὰρ τὰ τῆς πρεσβείας λήψονται πέρας καὶ πρὸς τὸ τοῦ κυρίου σφῶν καὶ βασιλέως συμβαῖεν Ῥωμαῖοι βούλημα , ἀνάγκη τις ἔσται πάντως διὰ μάχης ἀνθρώποις χωρεῖν οἵτινες οὐ λίθοις ὡς λειμῶνες περιανθίζονται , οὐδ´ οἰδαίνονται πρὸς ἦθος ἀγέρωχον μαργάρων σφαιρώμασι πρὸς Κφῶς διαγελώντων σελήνης , ἢ ταῖς ἐν θυάσοις μεθύουσι λίθαξιν , αἱ ὡς ἀλαζὼν ὄρνις ὁΜηδικὸς πορφύρᾳ καὶ χρυσῷ περιχοώζονται , ἀλλ´ Ἄρεος ὄντες τρόφιμοι θυμοῦ μὲν περὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐρυθραίνονται τοῖς τῶν λίθων ἐπίσης ἀκτινώδεσιν , ἰδρῶτας δὲ θρομβοῦντες ἐν τῷ μογεῖν πανημέρια ὑπὲρ στιλπνότητα μαργάρων αὐτοῖς καλλωπίζονται , » ἸΠοίθμουν δὲ καὶ τὰ ὑπὲρ εἰρήνης αἰτούμενα χρήματα εἰς χρυσίου πεντήκοντα κεντηνάρια καθ´ ἕκαστον χρόνον διδόμενα , πρὸς ἅπερ ὁ βασιλεὺς ἀπαυδῶν πρέσβιν ἐς τὸν ῥῆγα πέπομφε τὸν Φιλοκάλην Εὐμάν θιον , ἔπαρχον ὄντα τῆς πόλεως Οὗτος δὲ πλούτῳ ὑπὲρ τοὺς τότε κομῶν ἐκόντως ὑπέδυ τὸν πρεσβευτήν . Ἀμέλει καὶ δεῖται τοῦ βασιλέως μετὰ τῶν ἐπαρχικῶν παρασήμων ἐνδοθῆναί οἱ διαπρεσβεύσασθαιΑ , Καὶ βασιλεὺς ἐφόδιον ὅπερῇτησε περιχαρῶν αὐτῷ παρασχόμενος οἰκείοις ὀόωνίοις τὴν προκειμένην παρῆκε στείλασθαι ὅθεν ἐποφθεὶς καινός τις καὶ ἔξαλλος πρεσβευτὴς οὐ μόνον οὐδέν τι παρὰ
Lemmas: Βασιλεύς τοίνυν δέ ὁ νῦν ἱστορέω μή ἔχω ἄπρακτος ἀποπέμπω ὁ πρέσβυς , κατανεύω χρῆμα ὁ εἰρήνη ἀλλάσσω , πρᾶγμα μήπω εἰς ὅδε καιρός γίγνομαι . Υπεξᾶραι δέ ὁ βασίλειος Ῥωμαῖος ὡς πλούσιος ὁ βασιλεύς [ ὅθι ]] Ἀλέξιος προτίθημι εἰς οὐδείς ἔργον ὁ καιρός συνᾴδω καθυπενήνεκται , ἀλλά καί λίαν παρακινέω ὁ σεμνός τε καί εὐπρεπής καί ῥέω μικρός πρός Ῥωμαῖος κατάγελως . ὁ γάρ γενέθλιος ἐπι . ἵστημι ἡμέρα Χριστός αὐτός τε ὁ διάλιθος στολή ἀμφιάζω , καί ὁ λοιπός πᾶς ἐπιτάσσω ὁ χρυσουφημι περιτίθημι καί πλατύσημος ἐσθής . ὁ δδʹ Ἀλαμανός τοσοῦτος ἀπέχω ἔκθαμβος ὁράω οὗτος φαίνω , ὥστε καί ἀναθάλπω μᾶλλον ὁ Ἔρως ὅς ὑποτύφω ὁ λαμπρειμονία ὁ Ῥωμαῖος ἐναύω , καί εὔχομαι τάχα κρατέω υραικως ὡς ἀγεννής ὁ εἰς πόλεμος καί περισπουδάζω ὁ ἀνδραποδώδης χλιδή . πρός δέ ὁ , συνίστημι ὅς Ῥωμαῖος καί ἐνάγω εἰς ὁ ὁ λίθος ἄνθος ἀφοράω , ὅς ὁ βασιλεύς ὡς λειμών ἐναγλαΐζω , καί χειμών μέσος χάρις ἐαρινός δρέπω καί ὁ ὀφθαλμός ἑστιάω , « οὖον χρεία , » φάσκω , « Ἀλαμανός τοιοῦτος ἔχω θέαμα , οὔτε μήv ἐπιτήδειος γυναω ἐμπόρπημα , καί στολισμός φιλέω θειαστής καθίστημι , ὅς ὁ κονία καί κρήδεμνον καί ἐνώτιον παμφανόων καί ὁ ἀρέσκω ὁ ἀνήρ διαφέρω ἀσπάζομαι . » ἀλλά καί Ῥωμαῖος μορμολύττω , « νῦν ἱκάνω καιρός , » λέγω , « μεθαρμόζω ὁ γυναικώδης ἐμπόρπησις καί σίδηρος περιστέλλω ἀντί χρυσός . εἰμί μή γάρ ὁ ὁ πρέσβυς λαμβάνω πέρας καί πρός ὁ ὁ κύριος σφεῖς καί βασιλεύς συμβαίνω Ῥωμαῖος βούλημα , ἀνάγκη τις εἰμί πάντως διά μάχη ἄνθρωπος χωρέω ὅστις οὖον λίθος ὡς λειμών περιανθίζω , οὐδός οἰδαίνω πρός ἦθος ἀγέρωχος μάργαρον σφαίρωμα πρός Κφῶς διαγελάω σελήνη , ἢ ὁ ἐν θύω μεθύω λίθαξ , ὁ ὡς ἀλαζών ὄρνις Μηδικός πορφύρα καί χρυσός περιχοωζω , ἀλ Ἄρης εἰμί τρόφιμος θυμός μέν περί ὁ ὀφθαλμός ἐρυθραίνω ὁ ὁ λίθος ἐπίσης ἀκτινώδης , ἱδρώς δέ θρομβόω ἐν ὁ μογέω πανημέριος ὑπέρ στιλπνότητα μάργαρον αὐτός καλλωπίζω , » ἸΠοίθμουν δέ καί ὁ ὑπέρ εἰρήνη αἰτέω χρῆμα εἰς χρυσίον πεντήκοντα κεντηνάριον καθ´ ἕκαστος χρόνος δίδωμι , πρός ὅσπερ ὁ βασιλεύς ἀπαυδάω πρέσβις εἰς ὁ ῥῆξ πέμπω ὁ Φιλοκάλη Ὑμήν θεός , ἔπαρχος εἰμί ὁ πόλις οὗτος δέ πλοῦτος ὑπέρ ὁ τότε κόμη ἑκών ὑποδύομαι ὁ πρεσβευτής . ἀμέλει καί δήω ὁ βασιλεύς μετά ὁ επαρχικός παράσημον ἐνδίδομαι ὁ διαπρεσβεύσασθαιΑ , καί βασιλεύς ἐφόδιον ὅπερῇτησε περιχαρής αὐτός παρέχω οἰκέω οοωνιος ὁ πρόκειμαι παρίημι στέλλω ὅθεν ἐποφθεὶς καινός τις καί ἔξαλλος πρεσβευτής οὖον μόνος οὐδείς τίς παρά