cogPG.PG139 15
προῦπάρξαντα διὰ ταύτης ὑπέστη · καὶ ἦν ἄρα τὰ γεγονότα παραδόξως τῆς γενησομένης πρὸς τὸ γενέσθαι δεόμενα , καὶ μόνη καινῶς τοὺς πατέρας προέτεκε · τοσοῦτον ἡ Παρθένος τῶν τὸν βίον προειληφότων οὐδενὸς ἐδεήθη . Δʹ . Ἔτι δὲ καὶ πρὸς πάντα παρήλλακται · τί γὰρ τῶν γενομένων πώποτε γένοιτ´ ἂν παραπλήσιον τῷ ξένῳ τούτῳ τεχνήματι , οὗ τοῦ κάλλους καὶ ὁ πλάστης ἑάλω , καὶ εἰς μεγίστην ἑαυτῷ συνέδησε τοῦτο συγγένειαν ; Μητέρα γὰρ τὸ παραδοξότατον γενεσθαι παρεσκεύασεν ἑαυτοῦ , ὥσπερ οὐκ ἀποχρῆν ἄλλως ἡγούμενος ἐνδείξασθαι τὴν τῆς πανάννου μεγαλειότητα , εἰ μὴ τῇ πρώτη τῶν ἐκ συγγενείας οἰκειώσει χρήσαιτο πρὸς αὐτὴν , λέγω δὲ τῇ τῆς μητρὸς , ἦς οὐδὲν οὕτ´ οἰκειότερον κατ´ ἀνθρώπους ἴσμεν οὔτε σεβασμιώτερον . Εἰ δὲ καὶ τῆς αὐτῆς ἡμῖν μετέσχε μορφῆς καὶ ἡ πάναγνος , δι´ οὐδὲν , εἴποιμι ἂν , ἔτερον ἀλλ´ ἢ πάντως ἴν´ ἁγιασμὸς καὶ σεμνότης , οἷς κεκοινώνηκε , μορφωθῇ · ἵν᾿´ , ὥσπερ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τῆς μακαρίας καὶ θείας ἐκείνης εἰκόνος ( υγχωρήσειε δ´ ἄν μοι καὶ Παῦλος ὁ λαμπρὸς ὑπὲρ τούτου τοῖς ἐκείνου χρήσασθαι ῥήμασιν ) , οὕτω καὶ τῶν χαρίτων κοινωνήσωμεν ταύτης . Καὶ γοῦν τὸ ὑπερφυὲς τουτὶ μεγαλούργημα , τὸ καινοπρεπὲς λγαλμα , ἡ εἰς τοῦτο ἐφθακυῖα δόξης , ὡς καὶ οἰκητήριον Θεῷ χρυσουργηθῆναι προσῆκον , ὅτι γεγέννηται πανηγυρίζομεν σήμερον , καὶ τῶν ταύτης γενεθλίων τὴν τελετὴν ἑορτάζομεν , μυστήριον ὑψηλόν καὶ σεβάσμιον , τὸ τῆς Παρθένου γενέθλιον πᾶσι πιστοῖς καταγγέλλοντες . Εʹ . Σκοπῶμεν δὲ ἤδη · τὰ σύμπαντα παραγαγὼν ὁ Θεὸς , ὅτι καλὰ μεθ´ ὑπεροχῆς ψηφίζεται περὶ αὐτῶν · τῶν δὲ ὁρωμένων τούτων καὶ καλλίστων ἁπάντων τὸν ἄνθρωπον ἄρχοντα καθιστᾷ · καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ θανάτου κρείττω καὶ φθορᾶς , καὶ δόξης , ἧς ἀπέτυχεν φθονηθεὶς , ἀπολαύσοντα , φησὶ δὲ τὴν ἰσοθεὶαν , ὅση χοῖκῷ προσῆκεν , εἰ μὴ , τῆς δοθείσης ἀποπηδήσειεν ἐντολῆς . Ἀλλὰ τοῦ πλάστου μὲν οὗτος ἀποσκιρτήσας , τῷ δὲ πλάνῳ τὴν ὑποταγὴν ἐγχειρίσας , γυμνὸς , ἐλεεινὸς , αἰχμάλωτος , οἴμοι ! προὔκειτο , τῆς προτέρας εὐγενείας πάσης ἀφῃρημένος · καὶ τὰ καλὰ πάντα ἐκεῖνα καὶ
Lemmas: προυπαρχω διά οὗτος ὑφίστημι · καί εἰμί ἄρα ὁ γίγνομαι παράδοξος ὁ γίγνομαι πρός ὁ γίγνομαι δήω , καί μόνος καινός ὁ πατήρ προτίκτω · τοσοῦτος ὁ Παρθένος ὁ ὁ βίος προλαμβάνω οὐδείς δήω . δέ . ἔτι δέ καί πρός πᾶς παραλλάσσω · τίς γάρ ὁ γίγνομαι πώποτε γίγνομαι εἄν παραπλήσιος ὁ ξένος οὗτος τέχνημα , ὅς ὁ κάλλος καί ὁ πλάστης ἁλίσκομαι , καί εἰς μέγας ἑαυτοῦ συνδέω οὗτος συγγένεια ; Μήτηρ γάρ ὁ παράδοξος γίγνομαι παρασκευάζω ἑαυτοῦ , ὥσπερ οὐ ἀποχράω ἄλλως ἡγέομαι ἐνδείκνυμι ὁ ὁ Πανάνος μεγαλειότητα , εἰμί μή ὁ πρῶτος ὁ ἐκ συγγένεια οἰκειόω χράω πρός αὐτός , λέγω δέ ὁ ὁ μήτηρ , εἰμί οὐδείς ὕω οἰκεῖος κατ´ ἄνθρωπος οἶδα οὔτε σεβάσμιος . εἰμί δέ καί ὁ αὐτός ἐγώ μετέχω μορφή καί ὁ πάναγνος , δις οὐδείς , εἶπον εἄν , ἕτερος ἀλ ἢ πάντως εἶμι ἁγιασμός καί σεμνότης , ὅς κοινωνέω , μορφόω · ὅς , ὥσπερ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ μακάριος καί θεῖος ἐκεῖνος εἰκών ( υγχωρήσειε δδʹ ἄν ἐγώ καί Παῦλος ὁ λαμπρός ὑπέρ οὗτος ὁ ἐκεῖνος χράω ῥῆμα ) , οὗτος καί ὁ Χαρίτων κοινωνέω οὗτος . καί γοῦν ὁ ὑπερφυής οὗτος μεγαλούργημα , ὁ καινοπρεπής λγαλμα , ὁ εἰς οὗτος φθάνω δόξα , ὡς καί οἰκητήριον Θεός χρυσουργέω προσήκω , ὅτι γεννάω πανηγυρίζω σήμερον , καί ὁ οὗτος γενέθλιος ὁ τελετή ἑορτάζω , μυστήριον ὑψηλός καί σεβάσμιος , ὁ ὁ παρθένος γενέθλιος πᾶς πιστός καταγγέλλω . εἰ . σκοπέω δέ ἤδη · ὁ σύμπας παράγω ὁ θεός , ὅτι καλός μεθ´ ὑπεροχή ψηφίζω περί αὐτός · ὁ δέ ὁράω οὗτος καί καλός ἅπας ὁ ἄνθρωπος ἄρχω καθιστάω · καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί θάνατος ἀγαθός καί φθορά , καί δόξα , ὅς ἀποτυγχάνω φθονέω , ἀπολαύω , φημί δέ ὁ ισοθειος , ὅσος χοϊκός προσήκω , εἰμί μή , ὁ δίδωμι ἀποπηδάω ἐντολή . ἀλλά ὁ πλάστης μέν οὗτος ἀποσκιρτάω , ὁ δέ πλάνος ὁ ὑποταγή ἐγχειρίζω , γυμνός , ἐλεεινός , αἰχμάλωτος , οἴμοι ! πρόκειμαι , ὁ πρότερος εὐγένεια πᾶς ἀφαιρέω · καί ὁ καλός πᾶς ἐκεῖνος καί