cogPG.PG139 411
εἵποντο ἐκείνῳ καὶ προπέμποντες ἐκύκλουν τὸν νεκροφόρον ἄντικρυς ὀκλαδίαν , τὰς οἰκείας τύχας , οὐκ ἐνεῖνον ἀποκλαιόμενοι . Οὐ γὰρ ἦν τι τῶν Κγινομένων ἄνευ ἐκείνου διαπραττόμενον , ἀλλ´ οὐδέ´ τις τῶν ἐν ὑπεροχαῖς συμμετεῖχε τῷ Κασταμονίτη καθέδρας , ἀλλὰ παρίσταντο πάντες δουλοπρεπεῖ σχήματι . Καὶ ὁ κρατῶν ἐπὶ τούτοις οὐκ ἐδυσχέραινε , καὶ τὴν οἰκείαν δόξαν ὁρῶν ἀναρσίως πρὸς ἕτερον Κμεταβαίνουσαν καὶ διαρπαζομένην τὴν ῥασλείσν οὐμενοῦν οὐδέν τι πρὸς τὴν ἀτοπίαν ταύτην ἐφρόνει ἐνδόσιμον , ἀλλ´ ἦν τοῖς τελουμένοις ἐπευδοκῶν κατ´ οὐδένα πρόδηλον δίκαιον σκοπόν . προϊὼν δὲ καὶ Κφάλαρα ὀξυβαφῆ αὐτῷ ἐνέδωκεν ἔχειν τοῦ ἱεροῦ σχοινίσματος ὄντι πρότερον , καὶ ἐφεστρίδα τοιαύτην ἐν τῷ ἱππεύειν κεκτῆσθαι , καὶ διὰ βαφῆς ὁμοίας ὑποσημαίνεσθαι τοὺς τόμους τῶν δημοσίων λόνων καὶ τὰ γραμμάτια . Καὶ ἦν ὄντως τὰ πράγματα μετακεκλικότα πρὸς τὸ ἀσύνηθες καὶ τῇ ἰδίᾳ φύσει ἀντιτασσόμενα , ἕως τις νόσος φιλάνθρωπος ἐπέβρισε τῷ ἀνθρώπῳ ἐξ βλης μοχθηροτέρας , ἣτις τὰ ἄρθρα τοῦ σώματος ἀναμοχλεύουσα ἐπενέμετο , καὶ ἐπέθετο τῷ λογιστικῷ κραταιότερον . Ἡγε δὲ τότε πεντεκαιδεκάτην ὁ Αὔγουστος μὴν , καὶ ὁ Κασταμονίτης μετὰ φυσήματος καὶ πολυοχλίας ἀρχικωτάτης τῇ [ ὰβί ] μονῇ τῆς παντανάσοηξβιὰ τῆς ἀγοράς ἐπεΚφοίτησε , τὰ ὅσια τελέσων τῇ μεταοτάσει τῆς Θεομῖτορος , ὅτε καὶ πρώτως ἀκούσας δεσπότης καὶ βασλεὺς , ἐπεὶ καὶ τοῦτο προσεφεῖτο ἐπιλέγειν τοῖς κόλαξι καὶ τοῖς αἰκάλλειν εἰυθοσι τοὺς δυναστεύοντα , ἔδοξε τοῖς κομψοτέροις τῶν συνελθόντων εἰς ἐπιληψίαν ἀποκλῖναι διὰ τὸ καινότερον τοῦ ἀκούσματο . Ἀλλὰ καί τις τῶν τοῦ Βήλέυ κριτῶν πορεστὼς δὲ ὄνομα ἐκὼν ὑπερβήσομαι ] διαχαλάσας τὴν ἐσθῆτα ἐδέσμει τὰς γαστροκνημῖδας τοῦ λοῖοθέτου τῇ ζώνῃ τῆς ὀσφύος , ἐπισχήσειν τὸ ἀνωφερές τῆς ὕλης ἐντεῦθεν πειρώμενος . Πλὴν ὁ μέν κεὶ οὖτως ἀλύτως εἶνε τῆς τῶν φρενῶν παρακοπῆς , ὁ δὲ τὸν παρὰ πάντων εὖ μάλα ὡφλίσκανε γέλωτα δά τε τῶν ἱματίων τὸ ἄνετον καὶ τὸ τῆς γνάμης εὐάγωγον . Ἀλλὰ τότε δὴ βραχύ τι καὶ δσον ἡδυτέρ ν τὴν ἡμέραν ὑπολογίσασθαι τῆς καχεξιας ἀνανεύσας , πάλιν ἐμπέπτωκεν εἰς αὐτὴν καὶ μεθ´ ἡμέρας ἀπερῥηξε την ψυχὴν , καὶ ἄλλως ἀσθενικὸς ὤν τὸ σῶμα καὶ τὰ πεοὶ τὴν ἕδραν ὑπὸ νόσου πολύτρητος , Ἐκδηλότερον δὲ τὸ αἶσχος ἐγγός τοῦ κάλους Κὁρώμενον . Τοῦ γὰρ Κασταμονίτου τελευτήσαντος διαδέχεται τὴν βασιλέως εὔνοιαν νεανισκάοιόν τι γραμματιστοῦ καὶ πωνακιδίου δόμενον . Κα . τούτν τὸν ἐν ἡμῖν βίον ἀπολιπόντος παιδίον μικρὸν τιν τῶν κοινῶν διοίκησιν ἀναζώννυται , οὔπω πέρυσιν ἀφειμένον δονακίσκου καὶ μέλανος , ὃς οὐ τὸν κρατοῦντα μόνον αὐτὸν ὡς τὸ κῆτος ὁ λεγόμενς προπομπεὺς μετῆγεν ὡς ᾑρεῖτο καὶ περιέφερεν , ἀλλὰ μετῄει καὶ ὅσα τῶν στρατιωτικῶν εἰσι καταλόγων , ὡς εἴπερ ἐκ σπαργάνων αὐτῶν τῇ ποδαλουχίᾳ τῶν μεγίστων ἐνετέθραπτο πραγμάτων ἢ
Lemmas: ἕπω ἐκεῖνος καί προπέμπω κυκλόω ὁ νεκροφόρος ἄντικρυς ὀκλαδίας , ὁ οἰκεῖος Τύχη , οὐ ἐνίημι ἀποκλαίω . οὖον γάρ εἰμί τίς ὁ Κγινομένων ἄνευ ἐκεῖνος διαπράσσω , ἀλ οὐδός τις ὁ ἐν ὑπεροχή συμμετέχω ὁ Κασταμονίτη καθέδρα , ἀλλά παρίστημι πᾶς δουλοπρεπής σχῆμα . καί ὁ κράτος ἐπί οὗτος οὐ δυσχεραίνω , καί ὁ οἰκεῖος δόξα ὁράω ἀνάρσιος πρός ἕτερος κμεταβαινουω καί διαρπάζω ὁ ῥασλείσν οὐμενοῦν οὐδείς τίς πρός ὁ ἀτοπία οὗτος φρονέω ἐνδόσιμος , ἀλ εἰμί ὁ τελέω ἐπευδοκέω κατ´ οὐδείς πρόδηλος Δίκαιος σκοπός . προέρχομαι δέ καί Κφάλαρα ὀξυβαφής αὐτός ἐνδίδωμι ἔχω ὁ ἱερός σχοίνισμα εἰμί πρότερος , καί ἐφεστρίς τοιοῦτος ἐν ὁ ἱππεύω κτάομαι , καί διά βαφή ὅμοιος ὑποσημαίνω ὁ τόμος ὁ δημόσιος λόνων καί ὁ γραμμάτιον . καί εἰμί εἰμί ὁ πρᾶγμα μετακλίνω πρός ὁ ἀσυνήθης καί ὁ ἴδιος φύσις ἀντιτάσσω , ἠώς τις νόσος φιλάνθρωπος ἐπιβρίθω ὁ ἄνθρωπος ἐκ βλής μοχθηρός , ὅστις ὁ ἄρθρον ὁ σῶμα ἀναμοχλεύω ἐπινέμω , καί ἐπιτίθημι ὁ λογιστικός κραταιός . ἡγω δέ τότε πεντεκαιδέκατος ὁ Αὔγουστος μήv , καί ὁ Κασταμονίτης μετά φύσημα καί πολυοχλία ἀρχικός ὁ [ βία ] μονή ὁ παντανάσοηξβιὰ ὁ ἀγορά ἐπεΚφοίτησε , ὁ ὅσιος τελέω ὁ μεταοτασις ὁ Θεομῖτορος , ὅτε καί πρῶτος ἀκούω δεσπότης καί βασλεὺς , ἐπεί καί οὗτος προσφωνέω ἐπιλέγω ὁ κόλαξ καί ὁ αἰκάλλω εἰυθοσι ὁ δυναστεύω , δοκέω ὁ κομψός ὁ συνέρχομαι εἰς ἐπίληψις ἀποκλίνω διά ὁ καινός ὁ ἄκουσμα . ἀλλά καί τις ὁ ὁ Βήλος κριτής πορεστὼς δέ ὄνομα ἔκω ὑπερβαίνω ] διαχαλάω ὁ ἐσθής δεσμέω ὁ γαστροκνημίς ὁ λοιοθετης ὁ ζώνη ὁ ὀσφῦς , ἐπέχω ὁ ἀνωφερής ὁ ὕλη ἐντεῦθεν πειράω . πλήν ὁ μέν κύ οὖτως ἄλυτος εἵνω ὁ ὁ φρήν παρακοπή , ὁ δέ ὁ παρά πᾶς εὕω μάλα ὀφλισκάνω γέλως δᾶ τε ὁ ἱμάτιον ὁ ἀνίημι καί ὁ ὁ γνάμης εὐάγωγος . ἀλλά τότε δή βραχύς τίς καί δίδωμι ἡδύς Ν ὁ ἡμέρα ὑπολογίζομαι ὁ καχεξία ἀνανεύω , πάλιν ἐμπίτνω εἰς αὐτός καί μεθ´ ἡμέρα ἀπορρήγνυμι ὁ ψυχή , καί ἄλλως ἀσθενικός εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ πεοὶ ὁ ἕδρα ὑπό νόσος πολύτρητος , ἔκδηλος δέ ὁ αἶσχος ἔγγος ὁ καλός κορωμένος . ὁ γάρ Κασταμονίτου τελευτάω διαδέχομαι ὁ βασιλεύς εὔνοια νεανισκάοιόν τίς γραμματιστής καί πωνακιδιος δίδωμι . κυρία . τοῦτα ὁ ἐν ἐγώ βίος ἀπολείπω παιδίον μικρός ὅς ὁ κοινός διοίκησις ἀναζώννυμι , οὔπω πέρυσι ἀφίημι δονακίσκος καί μέλας , ὅς οὖον ὁ κράτος μόνος αὐτός ὡς ὁ κῆτος ὁ λέγω προπομπεύς μετάγω ὡς αἱρέω καί περιφέρω , ἀλλά μέτειμι καί ὅσος ὁ στρατιωτικός εἰμί κατάλογος , ὡς εἴπερ ἐκ σπάργανον αὐτός ὁ ποδαλουχιος ὁ μέγας ἐντρέφω πρᾶγμα ἢ