cogPG.PG139 350
Τωμαίων ἀποκεκλήρωται , ἀκούσατέ μου , ἀκούσατε . Φθέγξομαι γὰρ οὐχ ὅσα περ ἁὴρ διαφορησει ἀτέλεστα , ἀλλ´ ὁπόσα , εἰ μὴ τὸν εἰκότα χρόνον ἐπ´ ἔργον ἐκβήσονται , τὸν μὲν τὸ ποιητέον ἐμὲ διακελευόμενον ἐκμήτωσιν εἰς ὀργὴν , ἡ δὲ βαρεῖά τις καὶ δυσύποιστος ἐπενσκήψει τοῖς παρὰ τὰ διατεταγμένα μοι πράττουσι καὶ ἀρχικῶν οὐκ ἐμπαζομένοις ὅλως φωνῶν . Χρεὼν μὲν οὐν καὶ τέλλα τὰ κοινοβλαβῆ καὶ κηρεσιφόρα Ῥωμαίοις παύσασθαι , καὶ ἔστωσαν εἰδότες οἱ τὸν πλεονέκτην βίον μεταδιώκοντες ὡς , εἰ μὴ λήζουσιν ἐθελονταὶ τῆς τῶν ἀλλοτρίων ἐφέσεως , καὶ τὰ οἰκεῖα προσαπολέσουσι καὶ τοῖς τῶν πενήτων ἐκφυσηθήσονται στεναγμοῖς , ὥσπερ ἐν σφοῦρᾷ λαίλαπι χούς ἀπὸ προσώπου γῇς ἐκριπίζεται , μάλιστα δὲ τὸ ταῖς ναυσὶν ἐπιτίθεσθαι καὶ διαοπάζειν τοὺς φόρτους , ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὰς κατατεμαχίζειν καὶ ἀπογομφοῦν . Κἴ τις τοίνυν ὑμῶν ἀρχὴν ἐκ τοῦ ἡμετέρου κράτους χειρίζει ἢ εἴ τις λκινήτων παραλίων κύριος , καταρτισάτω πρότερον ἑαυτὸν , εἶτα καὶ τὸ ὑπήκοον εἰς δέος τὸ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἐμῆς βασιλείας ὑποστολὴν καὶ αἰδώ · ἢ μὴν ἐκ τῆς ψυχῆς ζητηθήσεται πολλαπλάσιον τὸ ἀδίκημα τοῦ τὴν ἐπαρχίαν διέποντος ἢ τὸν ἀγρὸν κετέχοντος , κἂν εἴη αὐτὸς μὲν ἀθῶος χερσὶ καὶ καθαρὸς τῇ καρδίᾳ , οἱ δ´ ὑποδρηστεύοντες ἐκείνῳ τὴν ἁθεσμον πρᾶξιν ἀποτελέσωσι . Λοιμοῦ γὰρ μαστιγουμένου κυρίου τὸ ὑπὸ χεῖρα νοῦν οἴσει · καὶ ὥσπερ ἐξομοιοῦσθαι τῷ ἄρχοντι φιλεῖ τὸ ἀρχόμενον προτέρω δρῶντι τὰ μὴ ἐπαινετὰ ἐφεπόμενον , οὕτω καὶ μαστιζομένῳ καὶ ἀναγκαστῶς μεταμανθάνοντι το κοινῇ συνοῖσον ἐφέψεται τὸ ὑπήκοον κατὰ πόδας , ὅσα καὶ μητρὶ παῖς . Ἵνα δὲ εἰδῆτε καὶ τὸν τρόπον τῆς ἐκδικήσεως ᾗ καθυποβληθήσεται ὁ τῆς ἐμῆς παρήκοος ἐντολῆς]Ρ . ἱ ] , ἐπὶ τοῦ ἱστοῦ ἀπαιωρηθήσεται τῆς νεώς · εἰ δὲ τοῦτον παρέσυρε φλοῖσβος , θαλάττιος , ἐφ´ ὑψηλῆς ἀνασκολοπισθήσεται σκοπιᾶς , μεγίστης τινὸς καὶ ἰθυτενοῦς ἐκ τῶν ἐκεῖσέ που ὀρέων ἀποτμηθείσης δοκοῦ , ἵν´ οὕτω καὶ τοῖς κατὰ τὸ ἀνανῆ ναυτιλλομένοις πελάγη περίοπτος ἔσοιτο ὡς λαῖφος ἐν περαίᾳ προφαινόμενος καὶ καυαγός ἐν γῇ δεικυύμενος καὶ εἰς σύμβολον παραλαμβανόμενος τοῦ μὴ προβῆναι καὶ εἰσέτι θραῦσιν ων καὶ τῶν ἐνόντων αὐταῖς προνόμευσιν , καθὰ καὶ Θεὸς ἐν ἀέρι τὸ ἑαυτοῦ τόξον ἐνέτεινεν εἰς σημεῖον τοῦ μηκέτι ἔσεσθαι ὕδωρ εἰς κατακλυσμδν . » ἐʹ . Καὶ ὁ μὲν φάμενος ταῦτα πρὸς ἑτέροις εἶχε τὸν νοῦκ , τὸν ἄγαν χαρακτηρίζων παθαινόμενον καὶ εἰκάζων τὸν μηδ´ ὅλως παραδεξόμενον τῶν δοξαντων μεταποίησιν ἢ ῥοπὴν φιλάνθρωπον ἐφ´ οἷς ἀπεφήνατο · οἱ δ´ ἀκηκοότες ἀπολιθωθέντες τῷ δέει μικροῦ είρᾳ γὰρ ἤδεσαν ὡς οὐκ οἶδε παίζειν Ἀνδρόνικος , οὐδ´ ἄλλα μὲν ἐν τοῖς τοιούτοις φθέγγεσθαι , ἄλλα δὲ κεύ?ειν ἐν ταῖς φρεσίν ) , ὀψὲ καὶ μόλις ἐν τῷ καθἐστῶτι γενόμενοι , ἐπιστολὰς γράψαντες διὰ ταχυδρόμων ἐξέπενψαν τοῖς τῶν σφετέρων ἐπιστάταις κτημάτων καὶσοῖς ἀντ´ αὐτῶν διέπουσι δημοσίας ἀρχὰς , πολλὰ τούτοις ἐπισκήπτοντες καὶ παράκλησιν πᾶσαν ἐπάγοντες προσσχεῖν τε καὶ ἐπαγρυπνήσειν μήπως ναυαγίῳ ἐγκύρσασα ναῦς ἐσεῖταί τι πεπονθυἱα δεινὸν , εἰ δὲ δυνατὸν , καὶ τοῖς ἀνέμοις αὐτοῖς ἐπιτιμᾷν ἢ κατὰ τὴν Λἰόλου μυθολογίαν ἀσκοῖς τὰ πνεύματα συλλαμόβάνειν , ἵνα μὴ καταιγίδας ἐγείβῳσὶ καὶ τὴν ἅλμην διαταράσσωσιν . Ἀμέλει
Lemmas: Τωμαίων ἀποκληρόω , ἀκούω ἐγώ , ἀκούω . φθέγγομαι γάρ οὐ ὅσος περ ἀήρ διαφόρησις ἀτέλεστος , ἀλ ὁπόσος , εἰμί μή ὁ εἰκός χρόνος ἐπι ἔργον ἐκβαίνω , ὁ μέν ὁ ποιητέος ἐγώ διακελεύομαι ἐκμήτωσιν εἰς ὀργή , ὁ δέ βαρύς τις καί δυσύποιστος ἐπισκήπτω ὁ παρά ὁ διατάσσω ἐγώ πράσσω καί ἀρχικός οὐ ἐμπάζομαι ὅλως φωνή . χρεὼν μέν ὀν καί Τέλλα ὁ κοινοβλαβής καί κηρεσιφόρος Ῥωμαῖος παύω , καί εἰμί οἶδα ὁ ὁ πλεονέκτης βίος μεταδιώκω ὡς , εἰμί μή ληΐζομαι ἐθελοντής ὁ ὁ ἀλλότριος ἔφεσις , καί ὁ οἰκεῖος προσαπολύω καί ὁ ὁ πένης ἐκφυσάω στεναγμός , ὥσπερ ἐν σφοῦρ λαῖλαψ χοῦς ἀπό πρόσωπον γῆ ἐκριπίζω , μάλιστα δέ ὁ ὁ ναῦς ἐπιτίθημι καί διαοπάζειν ὁ φόρτος , ἐνίοτε δέ καί αὐτός κατατεμαχίζω καί ἀπογομφόω . κίω τις τοίνυν σύ ἀρχή ἐκ ὁ ἡμέτερος κράτος χειρίζω ἢ εἰμί τις λκινητη παράλιος κύριος , καταρτίζω πρότερος ἑαυτοῦ , εἶτα καί ὁ ὑπήκοος εἰς δέος ὁ ὁ Θεός καί ὁ ἐμός βασίλεια ὑποστολή καί αἰδώ · ἢ μήv ἐκ ὁ Ψυχή ζητέω πολλαπλάσιον ὁ ἀδίκημα ὁ ὁ ἐπαρχία διέπω ἢ ὁ ἀγρός κατέχω , κἀν εἰμί αὐτός μέν ἀθῶος χείρ καί καθαρός ὁ Καρδία , ὁ δδʹ ὑποδρηστεύω ἐκεῖνος ὁ ἀθεσμέω πρᾶξις ἀποτελέω . λοιμός γάρ μαστιγόω κύριος ὁ ὑπό χείρ νόος φέρω · καί ὥσπερ ἐξομοιόω ὁ ἄρχω φιλέω ὁ ἄρχω πρότερος δράω ὁ μή ἐπαινετός ἐφέπω , οὗτος καί μαστίζω καί ἀναγκαστός μεταμανθάνω ὁ κοινός συμφέρω ἐφέπω ὁ ὑπήκοος κατά πούς , ὅσος καί μήτηρ παῖς . ἵνα δέ οἶδα καί ὁ τρόπος ὁ ἐκδίκησις ὅς καθυποβάλλω ὁ ὁ ἐμός παρήκοος ἐντολῆς]Ρ . Ι ] , ἐπί ὁ ἱστός ἀπαιωρέομαι ὁ ναῦς · εἰμί δέ οὗτος παρασύρω φλοῖσβος , θαλάσσιος , ἐφίημι ὑψηλός ἀνασκολοπίζω σκοπιά , μέγας τις καί ἰθυτενής ἐκ ὁ ἐκεῖσε ποῦ ὄρος ἀποτέμνω δοκέω , ὅς οὗτος καί ὁ κατά ὁ ἀνανέω ναυτίλλομαι πέλαγος περίοπτος εἰμί ὡς λαῖφος ἐν περαίας προφαίνω καί καυαγός ἐν γῆ δείκνυμι καί εἰς σύμβολον παραλαμβάνω ὁ μή προβαίνω καί εἰσέτι θραῦσις εἰμί καί ὁ ἔνειμι αὐτός προνομεύς , καθά καί θεός ἐν ἀήρ ὁ ἑαυτοῦ τόξον ἐντείνω εἰς σημεῖον ὁ μηκέτι εἰμί ὕδωρ εἰς κατακλυσμός . » εἰ . καί ὁ μέν φημί οὗτος πρός ἕτερος ἔχω ὁ νοῦκ , ὁ ἄγαν χαρακτηρίζω παθαίνω καί εἰκάζω ὁ μηδ´ ὅλως παραδέχομαι ὁ δοκέω μεταποίησις ἢ ῥοπή φιλάνθρωπον ἐφίημι ὅς ἀποφαίνω · ὁ δδʹ ἀκούω ἀπολιθόω ὁ δήω μικρός εἴρω γάρ οἶδα ὡς οὐ οἶδα παίζω Ἀνδρόνικος , οὐδός ἄλλος μέν ἐν ὁ τοιοῦτος φθέγγομαι , ἄλλος δέ κεύθω ἐν ὁ φρήν ) , ὀψέ καί μόλις ἐν ὁ καθίστημι γίγνομαι , ἐπιστολή γράφω διά ταχυδρόμος ἐκπέμπω ὁ ὁ σφέτερος ἐπιστάτης κτῆμα καίω ἀντ´ αὐτός διέπω δημόσιος ἀρχή , πολύς οὗτος ἐπισκήπτω καί παράκλησις πᾶς ἐπάγω προσέχω τε καί ἐπαγρύπνησις μήπως ναυάγιον ἐγκυρέω ναῦς εἰσίημι τίς πάσχω δεινός , εἰμί δέ δυνατός , καί ὁ ἄνεμος αὐτός ἐπιτιμάω ἢ κατά ὁ Λιόλου μυθολογία ἀσκέω ὁ πνεῦμα συλλαμβάνω , ἵνα μή καταιγίς εγειβαινω καί ὁ ἅλμη διαταράσσω . ἀμέλει