cogPG.PG139 193
ἀπολήψονται · ὑμῶν δ´ ἔτι κραταιώσαι τὰς χεῖρας καὶ ἐνισχύσαι κατὰ τῶν τοὺς πολέμους ἐθελόντων ἐθνῶν , καὶ παρ´ οἷς οὐδαμῶς ἐπικέκληται τὸ ἅγιον καὶ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν . Ἐσται δὲ ταῦτα , εἰ καὶ ὑμεῖς τῆς δεξιᾶς τοῦ Ὑψίστου καὶ τοῦ ὑψηλοῦ βραχίονος ἐξαρτᾶτε τὸ κατορθούμενον , καὶ ἡγεμὼν ὑμῖν Δεόθεν δοθήσεται , μὴ δημοβόρος τις καὶ τὴν κλῆσιν ψευδόμενος ἢ τὸ ἦθος ἀνώμαλος καὶ περὶ τράπεζαν κεκυφὼς καὶ ὀχλῶν ἀεὶ τοῖς δακτύλοις τὸν κύαθον καὶ τῶν ἀνακτόρων μηδαμῶς ἀποσπώμενος , ὅσα καὶ οἱ ἐν τοῖς τοίχοις διὰ ψηφίδων καὶ χρωμάτων εἰκονιζόμενοι , ὅτι καὶ φιλεῖ πως τῇ κατὰ τὸν ἄρχοντα διαθέσει συνδιατίθεσθαι τὰ πάντα καὶ ἕπεσθαι · ἅτε γὰρ δι´ αὐτὸν ἀρχῆθεν γενόμενα , κακυνομένου μὲν τοῦδε , καὶ αὐτὰ μεταβάλλεται , ἀγαθυνομένου δὲ πάλιν πρὸς τὴν ἐναντίαν φορὰν ἐπανίασιν , ὡς τοῦ Θεοῦ κατὰ τὸν Δαβὶδ τοῖς ἀγαθοῖς καὶ εὐθέσιν ἀγαθύνοντος , τοὺς δὲ ἐκκλίνοντας εἰς τὰς στραγγαλιὰς μετὰ τῶν ἐργαζομένων τὴν πονηρίαν ἀπάγοντος . Ἐπεὶ δὲ καὶ περὶ τοῦ διαδεξομένου μοι τὴν ἀρχὴν μετὰ τὴν ἐμὴν ἐκβίωσιν , ἥτις δὴ καὶ ἐφέστηκεν ἤδη ἀνυπεξάλυκτος , εἰπεῖν τι προάγομαι , χρεὼν τοῖς εἰρημένοις προσσχεῖν . Ὃτι μὲν γὰρ ὡς πατρῷος κλῆρος εἰς ἐμὲ τὸ βασιλεύειν ἐπικαταβέβηκεν , οὐ δέομαι λέγειν , ὡς οὐδέ τις ἕτερος λαμπτῆρα τῆς ἡμέρας ἀποφαίνειν τὸν ἥλιον ὁρῶν δὲ τὴν ἐπ´ ἐμοὶ τηρηθεῖσαν πρὸς πατρὸς τάξιν κἀπὶ τοὺς ἐξ ὀσφύος μου προελθόντας διαβῆναι προθυμουμένους ὑμᾶς , καὶ ὑφ´ ἑνὸς τῶν ἔτι παριόντων μοι τῷ βίῳ παίδων Ἰσαάκιος οὗτοι καὶ Μανουὴλ ] ἄρχεσθαι γλιχομένους , καὶ μηδ´ αὐτὴν τὴν ἐπιλογὴν ἑαυτοῖς , τῇ δ´ ἐμῇ ψήφῳ ἀντιθέντας , φημὶ δὴ ὡς ἡ μὲν φύσις τοῖς πρωτοτόκοις παισὶ τῇ τάξει ἐμμένουσα τὰ πρωτεῖα βραβεύειν εἴωθε , παρὰ δὲ Θεῷ οὐχ οὔτως ἐν ταῖς τῶν προβλήσεων μεγίσταις ἀεί πως φιλεῖ γίνεσθαι . Ἀναλογίσασθε τὸν Ἰσαὰκ τοῦ Ἰσμαὴλ κατὰ γέννησιν δευτερεύοντα , τὸν Ἰακὼβ μετὰ τὸν Ἡσαῦ νηδύος ἐκθορόντα τῆς μητρικῆς , τὸν Μωϋσῆν τοῦ Ἀαρὼν ὕστερον , τὸν Δαβὶδ αὐτὸν μικρὸν ἐν τοῖς ἀδελφοῖς ὄντα κἀν τῷ πατρικῷ οἵκῳ νεώτερον , καὶ ἐτέρους δὲ ὡς πλείστους . Οὐ γὰρ τὸ θεῖον ἐς πρόσωπον κατ´ ἄνθρωπον ἀφορᾷ , καὶ βραβεύει τῷ χρόνῳ τὰ τίμια , πολιαῖς καὶ ἡλικίαις προσκείμενον , ἀλλ´ εὐγενείᾳ χαῖρον ψυχῆς ἐπὶ τὸν πρᾶον βλέπει καὶ ἥμερον καὶ τὸν αὐτοῦ φυλάττοντα τὰ ἐντάλματα . Κατὰ ταῦτα τοιγαροῦν καὶ αὐτὸς οὐ τῇ δεκαστρί φύσει τὰ πολλὰ χαριζόμενος , ἀλλὰ τοὺς θεσμοὺς αὐτῆς ὅσα καὶ [ Ρ . ὅθ ] γυναικὸς σμικρογνώμονος διαβούλια ἐν τοῖς καιρίοις παρακρουόμενος πράγμασι , μιμεῖσθαι μᾶλλον προάγομαι τὸν προσωποληψίας πάσης ἀνώτερον Θεόν . Εἰ μὲν οὖν κατὰ τὸ ἀναμφίλογον ἐς τὸν καθ´ ἡλικίαν προήκοντα παῖδά μοι τὸν Ἰσαάκιον μετέβαινεν ἡ ἀρχὴ , κατ´ οὐδὲν ἄν μοι λόγων ἐδέησεν εἰς παράστασιν τῆς ἀμφοῖν μοι τοῖν παίδοιν φύσεως · ἐπεὶ δὲ προς τὸν ὑστερότοκον Μανουήλ ἡ βασιλεία μᾶλλον προσνένευκεν . ἐκκλίνων τὸ καχύποπτον τῶν πολλῶν καὶ τὸ δόξαι παρά τισιν ὡς
Lemmas: ἀπολαμβάνω · σύ δδʹ ἔτι κραταιόω ὁ χείρ καί ἐνισχύω κατά ὁ ὁ πόλεμος ἐθέλω ἔθνος , καί παρ´ ὅς οὐδαμῶς ἐπικαλέω ὁ ἅγιος καί ὑπέρ πᾶς ὄνομα ὁ Θεός ἐγώ . εἰμαι δέ οὗτος , εἰμί καί σύ ὁ δεξιός ὁ ὕψιστος καί ὁ ὑψηλός βραχύς ἐξαρτάω ὁ κατορθόω , καί ἡγεμών σύ Δεόθεν δίδωμι , μή δημοβόρος τις καί ὁ κλῆσις ψεύδω ἢ ὁ ἦθος ἀνώμαλος καί περί τράπεζα κύπτω καί ὄχλος ἀεί ὁ δάκτυλος ὁ κύαθος καί ὁ ἄναξ μηδαμῶς ἀποσπάω , ὅσος καί ὁ ἐν ὁ τοῖχος διά ψηφίς καί χρῶμα εἰκονίζω , ὅτι καί φιλέω πως ὁ κατά ὁ ἄρχω διάθεσις συνδιατίθημι ὁ πᾶς καί ἕπω · ἅτε γάρ δις αὐτός ἀρχῆθεν γίγνομαι , κακύνω μέν ὅδε , καί αὐτός μεταβάλλω , ἀγαθύνω δέ πάλιν πρός ὁ ἐναντίος φορά ἐπάνειμι , ὡς ὁ Θεός κατά ὁ Δαυίδ ὁ ἀγαθός καί εὐθύς ἀγαθύνω , ὁ δέ ἐκκλίνω εἰς ὁ στραγγαλιά μετά ὁ ἐργάζομαι ὁ πονηρία ἀπάγω . ἐπεί δέ καί περί ὁ διαδέχομαι ἐγώ ὁ ἀρχή μετά ὁ ἐμός ἐκβιόω , ὅστις δή καί ἐφίστημι ἤδη ἀνυπεξάλυκτος , εἶπον τίς προάγω , χρεὼν ὁ εἴρω προσέχω . ὅτι μέν γάρ ὡς πατρῷος κλῆρος εἰς ἐγώ ὁ βασιλεύω ἐπικαταβαίνω , οὖον δήω λέγω , ὡς οὐδέ τις ἕτερος λαμπτήρ ὁ ἡμέρα ἀποφαίνω ὁ ἥλιος ὁράω δέ ὁ ἐπι ἐγώ τηρέω πρός πατήρ τάξις ἐπί ὁ ἐκ ὀσφῦς ἐγώ προέρχομαι διαβαίνω προθυμέομαι σύ , καί ὑφ´ εἷς ὁ ἔτι πάρειμι ἐγώ ὁ βίος παῖς Ἰσαάκιος οὗτος καί Μανουήλ ] ἄρχω γλίχομαι , καί μηδ´ αὐτός ὁ ἐπιλογή ἑαυτοῦ , ὁ δδʹ ἐμέω ψῆφος ἀντιτίθημι , φημί δή ὡς ὁ μέν φύσις ὁ πρωτοτόκος παῖς ὁ τάξις ἐμμένω ὁ πρωτεῖος βραβεύω εἴωθα , παρά δέ Θεός οὐ οὔτως ἐν ὁ ὁ πρόβλησις μέγας ἀεί πως φιλέω γίγνομαι . ἀναλογίζομαι ὁ Ἰσαάκ ὁ Ἰσμαήλ κατά γέννησις δευτερεύω , ὁ Ἰακώβ μετά ὁ Ἡσαῦ νηδύς ἐκθρῴσκω ὁ μητρικός , ὁ Μωϋσῆς ὁ Ἀαρών ὕστερος , ὁ Δαυίδ αὐτός μικρός ἐν ὁ ἀδελφός εἰμί ἐν ὁ πατρικός οἶκος νέος , καί ἕτερος δέ ὡς πλεῖστος . οὖον γάρ ὁ θέω εἰς πρόσωπον κατ´ ἄνθρωπος ἀφοράω , καί βραβεύω ὁ χρόνος ὁ τίμιος , πολιός καί ἡλικία πρόσκειμαι , ἀλ εὐγένεια χαίρω Ψυχή ἐπί ὁ πρᾶος βλέπω καί ἥμερος καί ὁ αὐτός φυλάσσω ὁ ἔνταλμα . κατά οὗτος τοιγάρ καί αὐτός οὖον ὁ δεκαστρί φύσις ὁ πολύς χαρίζομαι , ἀλλά ὁ θεσμός αὐτός ὅσος καί [ Ρ . ὅθι ] γυνή σμικρογνώμων διαβούλιον ἐν ὁ καίριος παρακρούω πρᾶγμα , μιμέομαι μᾶλλον προάγω ὁ προσωποληψία πᾶς ἀνώτερος Θεός . εἰμί μέν οὖν κατά ὁ ἀναμφίλογος εἰς ὁ καθ´ ἡλικία προήκω παῖς ἐγώ ὁ Ἰσαάκιος μεταβαίνω ὁ ἀρχή , κατ´ οὐδείς ἄν ἐγώ λόγος δήω εἰς παράστασις ὁ ἄμφω ἐγώ ὁ παῖς φύσις · ἐπεί δέ προς ὁ ὑστερότοκος Μανουήλ ὁ βασίλειος μᾶλλον προσνεύω . ἐκκλίνω ὁ καχύποπτος ὁ πολύς καί ὁ δόξα παρά τις ὡς