cogPG.PG139 280
θρεμμάτων καὶ τῶν αʹχμαλώτων ἀφέμενον . Τάχα ὁ´ ἀν καὶ ἑαυτοῖς συμπεσόντες ἐμαχέσαντο ἙωΚμαίοι νυκτὸς ἔτι οὔσης , εἰ μὴ ὁ Καντακουζηνὸς υἱανουήλ ὡς ἐξ ἀντιπάλου συστὰς καὶ σπασάμενος μάχαιραν ἐπαίει τῷ ταύτης πλατεῖ τοὺς δραπέτας , διῆτε , » λέγων · « οὐδένων ἐπικειμένων ποῖ φέρεσθε · » Καὶ οὖτως ἔληξαν ποτε πρὸς μικρὸν τῆς ἀλόγου ἐκείνης ἀπάρσεως καὶ τοῦ ὅλῳ ῥυτῆρι κατά τε πραν κατά τε φαράγγων καὶ γηλόφων ἴεσθαι . Πρὸς ἡν ἀκλεἄ τοῦ Ἀνδρονίκου φυγὴν βκρυαλγήσας ὁ βασιλεὺς ἐγγύς ἦλθε τοῦ διὰ τῶν ἀμφόδων τῆς πόλεως ἐκφαυλίσαι Ἀνδρόνικον γιναικείαν στολὴν βάχιστοι Ῥωμαίων ἐν τῳ πολέμῳ τούτῳ πεπτώκασιν . Ἡρίστευσαν δὲ οὐδένες κατὰ ταύτην τὴν ἔροδον , οἷα τῆς ἐς τοὺς βαρβάρους ἀνόδου γενομένης ὀξείας καὶ τῆς ἐς τοὐπίσω αὐθις ὀξυτέρας μεαρ ἀσπίδος διῄει καὶ θώρακος , καὶ ἦσαν ἀμαιμάκετον κακόν . Ἐπὶ τοῦτον πολλοὶ μὲν ὅσοι ἀρετῆς αντεποιοῦντο ἐπισυνέστησαν , καὶ ἀγχοτάτω παραγενόμενοι ἔβαλλον βέλεσι καὶ ἔνιειρον δόρασι , θυμῳ τολλῷ χρώμενοι . Ὁ δὲ πυῤῥιχίζων ἄντικρυς ἑξωρχεῖτο πάντα τὰ ἐς αὐτὸν φερόμενα βλήματα καὶ στροφάδην τοὺς ὑπαυτιάζοντας ἔκτεινεν , ἕως ὁ ἅηρὸς Λανουὴλ ἀπὸ τοῦ ἴππευ κατεπήδησε καὶ τὴν ἀσπίδα πριβεόλημέν ος ξιφήρης τὴν χεῖρα τῷ Πέρσῃ ἐπῆλθε , τὰ βέλη πάντα τῷ σάκει δεχόμενο , καὶ κατὰ κεφαὶῆς καιρίαν ἔπληξε , καὶ ἀήρηκεν . οὕτω δὲ τὸν Ξηρὸν ἀπέχοντα εὖρεν ὁ Πέοσης τοῦ ἐκεῖνον ἀτκτονέναι καὶ πρὸς τὴν αὐτοῦ περὶ τοῦ μὴ θανεῖν ὅέησιν ἀκαμπῆ καὶ σκληρὸν ἀληθῶς καὶ ἀνένδοτον , ὡς καὶ δευτέραν πληγὴν ἐπὶ τῇ πριτέρᾳ λαβεῖν οἷς καὶ παρακαίρια ἔβαζε , φιλανθρώπων τυχεῖν δεόμενος ὤν αὐτὸς κακὺν ὀλέθριον ἦν . Τότε καὶ ἐμὸς συγγενὴς , τῷ κλήρῳ μὲν τῆ πόλεως κατειλεγμένος Χωνῶν , Λευῖτης τὴν τάξιν , λήματος δ´ ἀνδρείου πλήρης , συνανελθὼν τῳ λοιπῷ σηρατεύματι ἐς τὸν Χάρακα μετὰ σκευῆς πολεμικῆς , καὶ σκυλεύσας εἴ τί που ἐφεῦρεν ἡ χεὶρ ἐν τοῖς τῶν Τούρκων σκηνώμασιν , οὐκ ἀπεφορτίσατο κατ´ αὐτὸ τὸ δεινὸν τὰ λάφυρα , αλλὰ ταῦτα φέρων , ἃ καὶ ἦσαν θτολαὶ Περσικαὶ πήρας ἐντὸς καὶ ὄίς πογεσίμαλλος , ἔάδσν ἐπορεύετο , ἐπιστρέφων τὰς ἀπάντων ὄύεις εις ἑαυτὸν , καὶ ὑπὸ μὲν τῶν ὡς ἀνεὴς ἐν τοῖς πεὔιστατικοις καιροῖς εὐφημούμενος καὶ κορυφαιος κρινόμενος ἄντικους τῶν κατ´ ἐκεῖνο στρατευσάντων καιροῦ . ὑπὸ δὲ τῶν τωθαζόμενος ὡς προβατίου ἀρνύμενος , θάνατον . Λὐτὸς μέντοι καὶ οὕτω τὴν ὁδὸν νεν , ὅπη παρείκοι , τοὺς δραπέτας βάλλων ὀνειδεσιν ὥς μηδενὸς διώτοντος ἀγεννῶς ἀπαίροντας , Οὸ πολλῷ δὲ ὕστερον χρόνῳ τὴν ἐκ Κλαυδίου Καίσαρος παρώνυμον πόλιν οἱ Τοῦρκοι περικαθίσαντες πρῶτα μὲν οὐδὲ προελθεῖν ὅλως εἴων τοὺς ποτεταγμένους εἰς τὴν ταύτης φρουράν Ῥωμαίους , ἀπειτα δὲ καὶ πολιορκεῖν ἐπεβάλοντο . Ὅθεν οἱ ἑσωβεν , εἰ μή τρς αὐτοῖς ἐπαρήξειεν ἔξωθεν , σφᾶς τε συτοὺς καὶ τὴν πόλιν καταπροδώσειν ἠπείλουν , ὡς μη χρόνια λιμώττειν στέγοντες ἔτι , καὶ τοὺς ποομίους ἀποτρεψασθαι ὅλω , οὐκ ἔχοντες . Μὴ ἀναἀαίνας οὖν τὴν τελείαν τοῦ κακοῦ ἀγγελίαν ὁ Μανουῦλ , ἀναστὰς τὴν ὑστεραίαν , ἢ τάχους εἰχεν , ἐπὶ τιν Κλαυδίου διὰ τῆς Νικομήδους ἤλαυνε , μὴ αὐλλίαν ἀνακτορικὴν . μὴ κλίνην , μὴ στιβαδα μήτε τινὰ ἀμλην σκευὴν τρυφῶσαν ἀρχικὴν ἐπαγόμενος , μόνα δὲ τὰ ἱππάσιμα φέρων καὶ στολὰς φολίσι σιδηραῖς ὑφαντας . Ἐπέτεινεν οὖν τοὺς σταθμούς . τοσοῦτον ὁ ἡν ἐκείνῳ τὸ πρόθυμον φθάσαι τοὺς πολιορκοῦν τας ποθοῦντι πρὸ τοῦ παθεῖν τι τοὺ , ἔνδνυν οεινὸν , ὑτοῖ ν οὐκ ἔστι λόγῳ πεοιηγήσασθαι . Φὐκοῦν τας , ὸκτας ἰαυεν ἀφπνους καὶ πρὸς την πορείαν ἐχρῆτο
Lemmas: θρέμμα καί ὁ αʹχμαλώτων ἀφίημι . Τάχα ὅς εἰς καί ἑαυτοῦ συμπίτνω μάχομαι ἙωΚμαίοι νύξ ἔτι εἰμί , εἰμί μή ὁ Καντακουζηνός υἱανουήλ ὡς ἐκ ἀντίπαλος συνίστημι καί σπάω μάχαιρα ἐπαίω ὁ οὗτος πλατύς ὁ δραπέτης , δείδω , » λέγω · « οὐδείς ἐπίκειμαι ποῖ φέρω · » καί οὖτως λήγω ποτός πρός μικρός ὁ ἄλογος ἐκεῖνος ἄπαρσις καί ὁ ὅλος ῥυτήρ κατά τε Πρᾶς κατά τε φάραγξ καί γήλοφος ἵημι . πρός ἐάν Ἀκλέα ὁ Ἀνδρόνικος φυγή βκρυαλγεω ὁ βασιλεύς ἐγγύς ἔρχομαι ὁ διά ὁ ἄμφοδον ὁ πόλις ἐκφαυλίζω Ἀνδρόνικος γιναικαιω στολή βάχιστοι Ῥωμαῖος ἐν ὁ πόλεμος οὗτος πίπτω . ἀριστεύω δέ οὐδείς κατά οὗτος ὁ ἔρδω , οἷος ὁ εἰς ὁ βάρβαρος ἄνοδος γίγνομαι ὀξύς καί ὁ εἰς τοὐπίσω αὖθις ὀξύς2 μεαρ ἀσπίς δίειμι καί θώραξ , καί εἰμί ἀμαιμάκετος κακός . ἐπί οὗτος πολύς μέν ὅσος ἀρετή ἀντιποιέω ἐπισυνίστημι , καί ἀγχοτάτω παραγίγνομαι βάλλω βέλος καί ἔνιος δόρυ , θυμός τολλῷ χράω . ὁ δέ πυρριχίζω ἄντικρυς ἐξορχέομαι πᾶς ὁ εἰς αὐτός φέρω βλῆμα καί στροφάδην ὁ ὑπαυτιάζοντας κτείνω , ἠώς ὁ ἀήρ Λανουὴλ ἀπό ὁ ἱππεύς καταπηδάω καί ὁ ἀσπίς πριβεόλημέν ὅς ξιφήρης ὁ χείρ ὁ Πέρσης ἐπέρχομαι , ὁ βέλος πᾶς ὁ σάκος δέχομαι , καί κατά κεφαὶῆς καίριος πλήσσω , καί αἱρέω . οὗτος δέ ὁ Ξηρός ἀπέχω εὑρίσκω ὁ πεοσος ὁ ἐκεῖνος ἀτκτονέναι καί πρός ὁ αὐτός περί ὁ μή θνῄσκω ὅς ἀκαμπής καί σκληρός ἀληθής καί ἀνένδοτος , ὡς καί δύο πληγή ἐπί ὁ πριτερας λαμβάνω ὅς καί παρακαίριος βάζω , φιλάνθρωπον τυγχάνω δήω εἰμί αὐτός κακός ὀλέθριος εἰμί . τότε καί ἐμός συγγενής , ὁ κλῆρος μέν τῆ πόλις καταλέγω Χώνη , Λευίτης ὁ τάξις , λῆμα δδʹ ἀνδρεῖος πλήρης , συνανέρχομαι ὁ λοιπός σηρατεύματι εἰς ὁ Χάραξ μετά σκευή πολεμικός , καί σκυλεύω εἰμί τίς ποῦ ἐφευρίσκω ὁ χείρ ἐν ὁ ὁ Τοῦρκος σκήνωμα , οὐ ἀπό-φορτίζω κατ´ αὐτός ὁ δεινός ὁ λάφυρα , αλλά οὗτος φέρω , ὁ καί εἰμί θτολαας Περσικός πήρα ἐντός καί οἶς πογεσίμαλλος , ἐάω πορεύω , ἐπιστρέφω ὁ ἀπαντάω Ουέις εἰς ἑαυτοῦ , καί ὑπό μέν ὁ ὡς ἀνέω ἐν ὁ πευιστατικος καιρός εὐφημέω καί κορυφαῖος κρίνω ἄντικος ὁ κατ´ ἐκεῖνος στρατεύω καιρός . ὑπό δέ ὁ τωθάζω ὡς προβάτιον ἄρνυμαι , θάνατος . Λυτός μέντοι καί οὗτος ὁ ὁδός νε , ὅπῃ παρίημι , ὁ δραπέτης βάλλω ὄνειδος ὅς μηδείς διώτης ἀγεννής ἀπαίρω , ὅς πολύς δέ ὕστερος χρόνος ὁ ἐκ Κλαύδιος Καῖσαρ παρώνυμος πόλις ὁ Τοῦρκος περικαθίζω πρῶτος μέν οὐδέ προέρχομαι ὅλως ἐάω ὁ ποτασσω εἰς ὁ οὗτος φρουρά Ῥωμαῖος , ἀπίτης δέ καί πολιορκέω ἐπιβάλλω . ὅθεν ὁ ἑσωβεν , εἰμί μή τρς αὐτός παρήκω ἔξωθεν , σφεῖς τε συος καί ὁ πόλις καταπροδίδωμι ἀπειλέω , ὡς μη χρόνιος λιμώσσω στέγω ἔτι , καί ὁ ποομίους ἀποτρέπω ὅλος , οὐ ἔχω . μή αναααιναω οὖν ὁ τέλειος ὁ κακός ἀγγελία ὁ Μανουῦλ , ἀνίστημι ὁ ὑστεραῖος , ἢ τάχος ἔχω , ἐπί ὅς Κλαύδιος διά ὁ Νικομήδης ἐλαύνω , μή αὐλλία ἀνακτορικός . μή κλίνη , μή Στιβάς μήτε τις ἀμλην σκευή τρυφάω ἀρχικός ἐπάγω , μόνος δέ ὁ ἱππάσιμος φέρω καί στολή φολίς σιδήρεος ὑφάντης . ἐπιτείνω οὖν ὁ σταθμός . τοσοῦτος ὁ ἐάν ἐκεῖνος ὁ πρόθυμος φθάνω ὁ πολιορκέω ὅς ποθέω πρό ὁ πάσχω τίς ὅς , ἐνδύω οἶνος , ὕω Ν οὐ εἰμί λόγος πεοιηγεομαι . φυκόω ὅς , Ὀκτᾶς ἰαύω ἀφπνους καί πρός ὁ πορεία χράω