cogPG.PG139 85
τὸ συμβὰν , καὶ σφόδρα πλήττεται τὴν καρδίαν . ὅτι μόνος καθυστέρησε , μόνος οὐκ ἠξίωτο καὶ τεῖν τὴν πάντιμον τελευταῖον , καὶ ἀποδοῦναι τὰ ἐξιτήρια , καὶ τῆς θέας τῶν θαυμασίων τυχεῖν · μόνος ἐνταῦθα τῆς περὶ τὴν ἐκφορὰν τοῖς φίλοις οὐκ ἐκοινώνησε λειτουργίας . Ἀλλ´ . ἐπείπερ ἀπελείφθη τῶν παραδόξων ἐκείνων , τῷ τάφῳ προσελθεῖν αἰτεῖται τῆς μακαρίας , καὶ τὸ κάλυμμα ἐκ μέσου θεμένων , ἰδεῖν τὸν νεκρὸν , καὶ περιπτύξασθαι , καὶ πρ σκυνῆσαι , καὶ οὕτω τυχεῖν παραμυθίας ἐνόμιζεν ἐπὶ τῇ συμφορᾷ , τῆς τε ἀνίας τὸ πλεῖστον περιαιρεῖσθαι , καὶ τὴν τῆς βραδυτῆτος ὑποχωρεῖν ἀδοξίαν . Οἱ οὖν συμμῦσται πεισθέντες , συνήλγησαν γὰρπάνυ περιαλγοῦντι τῷ φίλῳ , εὐχὰς ἱκετηρίους τῳ Θεῷ τε ἀνέπεμψαν καὶ τῇ ἐκείνου μητρί . Καὶ μετὰ τοῦτο , γυμνὸν τοῦ καλύμματος τὸν τάφον πεποιηκότες , τὸν νεκρὸν , ὢ τοῦ θαύματο . ! εὔρισκον οὐδαμοῦ . Οὐδὲ γὰρ νεκρὸς ἦν ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς , οὐδὲ γῆ καὶ τάφος καλύπτειν ἦν ἐπὶ μακρὸν τὸ τὸν ἀχώρητον χωρῆσαν καινότατον σκεῦος · διὰ τοῦτο ἀφίησι μὲν , ἄτε μὴ ἐκείνῃ τὰ κάτω κατάλληλα · ἄνεισι δὲ ὑπερφυῶς , ἔνθα ὀ συγγενὴς αὐτῇ παρεσκεύαστο χῶρος . Κὸʹ . Ἔχει δὲ καὶ λόγος , ὅν τοῖς πιστοῖς οὐ συγχωρεῖ διαπιστεῖν τὰ κατὰ τὴν πάναγνον , ὡς ἄρα τεθέαται τοῖς ἀποστόλοις μετὰ τὴν ἱερὰν ταφὴν , πρὶν ἢ τὸν βραδύναντα ἐπιδεδημηκέναι , μάλα λαμπρῶς εἰς οὐρανοὺς ἀνιοῦσα , καὶ μετὰ δόξης ἀγγελικῆς ὑπὲρ λόγον προερχομένη , . καὶ ἀρρήτου τὸν ἀέρα πληρώσασα εὐωδίας . Σαφῆ δὲ τούτῳ τὴν ἀπόδειξιν δίδωσι καὶ ἡ τοῦ τάφου κένωσις . Ἔτι δὲ λέγεται καὶ ἄλλος ἐναργέστατος καὶ αὐτὸς , ἐγγραφῆναι τῷ τάφῳ ὅλον δῆτα τὸν τύπον τοῦ πανάγνου ἐκείνου σώματος · καὶ καθάπερ ἐκ διαγλυφῆς τινος ἀριδηλότατα ἐξεικονίζεσθαι τὸν τόπον , ὅσον καὶ οἷον ἡ τοῦ θείου σκήνους ἐπέσχε κατάθεσις , ἐμοὶ δοκεῖ , ἵνα τὴν πρὸς τὸν Σωτῆρα κἀνταῦθα σώσῃ κοινωνίαν ἡ πάναγνος . Καὶ ὥσπερ ὁ δεσποτικὸς τάφος ἐκεῖνος τὰ ὀθόνια διετήρησε μόνα , οὕτω καὶ ὁ τῆς τοῦ Κτίστου Μητρὸς τάφος , τὸν ἐγκοιλανθέντα μόνον τύπον ἀντὶ τῶν ὀθονίων φέρῃ · πρὸς δὲ καὶ ὅπως τῆς λεγομένης καὶ πιστευομένης περὶ αὐτῆς ἀναλήψεως λαμπρὰν ἀεὶ παρέχῃ τὸ μνῆμα τοῖς ὁρῶσι τὴν μαρτυρίαν , οἷον δὴ καὶ τῶν ἱερῶν τῆς πολυυμνήτου δακρύων ἐς δεῦρο φέρει τοὺς τύπους ὁ τὸν Σωτῆρα δεξάμενος σινδόσι νεκρὸν εἰλισσόμενον , ὢ τοῦ θαύματος ! σεβάσμιος λίθος , ὃς ἀπό τε τῆς ὄψεως καὶ ἀφῆς τρανὴν ἡμῖν τὴν τῶν δακρύων εἰκόνα διασημαίνει . Αʹ . Ἐχρῆν γὰρ , δι´ ὧν τὸ ὕψος ἔδει μηνύεσθαι τῆς Πανάγνου , μηδὲν κατὰ τοὺς λοιποὺς διαῤόεῖν . λλως τε καὶ οὐδ´ ἂν ἧν ἀκόλουθον πιστευθῆναι μέν ἡμῖν τῶν λοιπῶν ἁγίων τὰ ἱερὰ σώματα ἁγιασμοῦ ἕνεκεν , τοῦ δέ γε πάντων ἁγιωτάτου σίματος
Lemmas: ὁ συμβαίνω , καί σφόδρα πλήσσω ὁ Καρδία . ὅτι μόνος καθυστερέω , μόνος οὐ ἀξιόω καί ἐγώ ὁ πάντιμος τελευταῖος , καί ἀποδίδωμι ὁ εξιτήριο , καί ὁ θέα ὁ θαυμάσιος τυγχάνω · μόνος ἐνταῦθα ὁ περί ὁ ἐκφορά ὁ φίλος οὐ κοινωνέω λειτουργία . Ἀλ . ἐπεί ἀπολείπω ὁ παράδοξος ἐκεῖνος , ὁ τάφος προσέρχομαι αἰτέω ὁ μακάριος , καί ὁ κάλυμμα ἐκ μέσος τίθημι , ὁράω ὁ νεκρός , καί περιπτύσσω , καί ΠΡ σκυνεος , καί οὗτος τυγχάνω παραμυθία νομίζω ἐπί ὁ συμφορά , ὁ τε ἀνία ὁ πλεῖστος περιαιρέω , καί ὁ ὁ βραδυτής ὑποχωρέω ἀδοξία . ὁ οὖν συμμύστης πείθω , συναλγέω γράπας περιαλγέω ὁ φίλος , εὐχή ἱκετήριος ὁ Θεός τε ἀναπέμπω καί ὁ ἐκεῖνος μήτηρ . καί μετά οὗτος , γυμνός ὁ κάλυμμα ὁ τάφος ποιέω , ὁ νεκρός , ὦ ὁ θαῦμα . ! εὑρίσκω οὐδαμοῦ . οὐδέ γάρ νεκρός εἰμί ὁ πηγή ὁ ζωή , οὐδέ γῆ καί τάφος καλύπτω εἰμί ἐπί μακρός ὁ ὁ ἀχώρητος χωρέω καινός σκεῦος · διά οὗτος ἀφίημι μέν , αὔγ-ασμα μή ἐκεῖνος ὁ κάτω κατάλληλος · ἀνέρχομαι δέ ὑπερφυῶς , ἔνθα ὁ συγγενής αὐτός παρασκευάζω χῶρος . ποῦ . ἔχις δέ καί λόγος , ὅς ὁ πιστός οὖον συγχωρέω διαπιστέω ὁ κατά ὁ πάναγνος , ὡς ἄρα θεάομαι ὁ ἀπόστολος μετά ὁ ἱερά ταφή , πρίν ἢ ὁ βραδύνω ἐπιδημέω , μάλα λαμπρῶς εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , καί μετά δόξα ἀγγελικός ὑπέρ λόγος προέρχομαι , . καί ἄρρητος ὁ ἀήρ πληρόω εὐωδία . Σαφής δέ οὗτος ὁ ἀπόδειξις δίδωμι καί ὁ ὁ τάφος κένωσις . ἔτι δέ λέγω καί ἄλλος ἐναργής καί αὐτός , ἐγγράφω ὁ τάφος ὅλος δῆτα ὁ τύπος ὁ πάναγνος ἐκεῖνος σῶμα · καί καθάπερ ἐκ διαγλυφή τις ἀρίδηλος ἐξεικονίζω ὁ τόπος , ὅσος καί οἷος ὁ ὁ θεῖον σκῆνος ἐπέχω κατάθεσις , ἐγώ δοκέω , ἵνα ὁ πρός ὁ Σωτήρ ἐνταῦθα σῴζω κοινωνία ὁ πάναγνος . καί ὥσπερ ὁ δεσποτικός τάφος ἐκεῖνος ὁ ὀθόνιον διατηρέω μόνος , οὗτος καί ὁ ὁ ὁ Κτίστου Μήτηρ τάφος , ὁ ἐγκοιλαίνω μόνος τύπος ἀντί ὁ ὀθόνιον φέρω · πρός δέ καί ὅπως ὁ λέγω καί πιστεύω περί αὐτός ἀνάληψις λαμπρός ἀεί παρέχω ὁ μνῆμα ὁ ὁράω ὁ μαρτυρία , οἷος δή καί ὁ ἱερός ὁ πολυύμνητος δάκρυ εἰς δεῦρο φέρω ὁ τύπος ὁ ὁ Σωτήρ δέχομαι σινδών νεκρός ἑλίσσω , ὦ ὁ θαῦμα ! σεβάσμιος λίθος , ὅς ἀπό τε ὁ ὄψις καί ἀφῆς τρανός ἐγώ ὁ ὁ δάκρυ εἰκών διασημαίνω . ὅς . Ἐχρεύς γάρ , δις ὅς ὁ ὕψος ἐσθίω μηνύω ὁ πάναγνος , μηδείς κατά ὁ λοιπός διαρόω . λως τε καί οὐδός εἄν ἧμαι ἀκόλουθος πιστεύω μέν ἐγώ ὁ λοιπός ἅγιος ὁ ἱερόv σῶμα ἁγιασμός ἕνεκα , ὁ δέ γε πᾶς ἅγιος Σιμάτος