cogPG.PG139 137
« στρατόπεδον εἰρηκέναι μὴ δύνασθαι βασιλεύειν αὐτῶν ὡς ὑπὸ Ἰουλιανοῦ μολυνθέντων . Τότε πάντας μιᾷ φωνῇ ἀποκριθῆναι λέγεται , ὅτι Ἡμεῖς Χριστιανοί ἐσμεν , καὶ οὕτω τὴν βασιλείαν ἐδέξατο . Ἀλλ´ οὗτος ὁ εὐσεβὴς καὶ θουμάσιος μετὰ η μῆνας τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἐν τῷ ὑποστρέφειν ἀπὸ τῆς Περσίδος ἐτελεύτησε , μέγα πένθος καταλείψας τῇ Ἐκ . κλησίᾳ καὶ λαοῖς ἅπασιν . Μετὰ δὲ Ἰοβινιανὸν ἐβασίλευσεν Οὐαλεντινιανὸς ἔτη ιβʹ , ὃς , μετὰ λʹ´ ἡμέρας τῆς αὐτοῦ ἀναγορεύσεως τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφόν Οὐάλεντα ἐκ Παιονίας μεταπεμψάμενος , κοινωνὸν τῆς βασιλείας προσελάβετο , ὅς τοὺς αἱρετικοὺς συγκροτῶν οὐ διέλιπεν ἐπισκόπους καὶ πρεσβυτέρους καὶ διακόνους καὶ λαοὺς ἐξορίζων καὶ πλεῖστα ἀθέμιτα καὶ ὠμότατα κατὰ τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας μηχανώμενο , . ὕστερον δὲ τοῖς Υότθοις πόλεμον συμβαλὼν καὶ κατὰ κράτος ἡττηθεὶς φεύγει σὺν ὀλίγοις εἰς οἴκημα , ἐν ᾠ τοῦτον κατέκαυσαν οἱ πολέμιοι σὺν τοῖς συνοῦσιν αὐτῷ καὶ αὐτῷ οἰκήματι , βασιλεύσαντα ἀνοσίως ἔτη ιδ . Οὐαλεντινιανὸς δὲ ὁνΜέγας ἐκ τῶν μερῶν τῆς Γαὶ λίας ἐλθὼν ἐτελειώθη , κληρονόμους τῆς ἑαυτοῦ βασιλείας καταλιπὼν Γρατιανὸν τὸν υἱὸν αὐτοῦ , Αὔγουστον ὄντα καὶ ἐν Ῥώμῃ διατρίβοντα , καὶ Οὐαλεντινιανὸν νέον κομιδῆ τυγχάνοντα , ὃν ἡ ἀνάγκη τῶν ἐπιχειρούντων τὸν τόπον τῆς βασιλείας ὑφαρπόζειν παρεσκεύασε καὶ ἀπόντος τοῦ ἀδελφοῦ τὸ πορφύραν ἀναδήσασθαι . Ὁ δέ γε Γρατιανὸς τὸν μέγαν Θεοδόσιον ἐξ Ἰσπανίας ἀγαγὼν προεχειρίσατο εἰς βασιλέα , γαμβρὸν , αὐτοῦ ὄντα , πρὸς τὸ πολεμεῖν τοῖς Σκύθαις τὴν Θρᾴκην ληδζομένοις . Ὁ δὲ Γρατιανὸς κατ´ ἐπιβουλὴν Μαξίμου τινὸς δι´ Ἀνδραγαθίου ἀνῃρέθη , καὶ ὑπὸ Θεοδοσίου εἰς τοὺς βασιλικοὺς τάφους μετετέθη . Μετὰ δὲ Γρατιανὸν ἐβασίλευσε Θεοδόσιος ὁ Μέγας ἔτη ιζʹ , ὃς τῷ Θεολόγῳ Γρηγορίῳ τὴν ἐπισκοπὴν ἐκύρωσε Κωνσταντινουπόλεως καὶ μὴ θελήσοντι βιασάμενος , ὡς πολλὰ καμόντι καὶ τῆς πλάνης τῶν αἰρέσεων τὴν πόλιν ἐλευθερώσαντι . Ὀλίγους δὲ τῶν Αἰγυπτίων μαθὼν ὁ θεῖος Γρηγόριος τῶ λόγῳ τούτῳ φθονήσαντας , τὸν Συντακτήριον συνθεὶς τῆς ἐπισκοπικῆς διοικήσεως ὑπεχώρησεν . Ἀντ´ αὐτοῦ δὲ Νεκτάριον προχειρίζεται ὅ τε βασιλεὺς καὶ ἡ σύνοδος , ὅτε καὶ ἡ δευτέρα σύνοδος γέγονεν ἐν Κωνσταντινουπόλει τῶν ρνʹ ἀγίων Πατέρων κατὰ Μακεδονίου τοῦ πνευματομάχου , ἐπισκόπου γεγονότος Κωνσταντι κυπόλεως . Ἐπὶ δὲ Θεοδοσίου καὶ ἡ τιμία κεφαλὴ τοῦ Ιροδρόμουἐν Κωνσταντινουπόλει διεκομίσθη . Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ Οὐαλεντινιανὸς ἐν τοῖς τῆς Δύσεως μέΚρεσι βρόχῳ χρησάμενος τὸ τίλος εὖρε τοῦ βίου , δι´ ἥν αἰτίαν μέχρι τοῦ παρόντε οὐκ ἴσμεν . Ὁ δέ ἔ Θεοδόσιος ἐν μὲν τῇ Ἀνατολῇ τὸν Ἀρκάδιον προσέταξε τὴν παραδοθεῖσαν αὐτῷ βασιλείαν φυλάττειν , Ὁνώριον δὲ τῇ αὐτοῦ τιμήσας ἀξίᾳ ἐπὶ τὴν τῆς Δύσεως βασιλείαν ἐλθεῖν ταχέως προσέταξεν . ἐλθόντα δὲ αὐτὸν πεοιεπτύξατο καὶ ἐφίλησε , καὶ τὰ τῆς βασιλείας σκῆπτρα τῆς Δύστως παραδτδωώς
Lemmas: « στρατόπεδον εἴρω μή δύναμαι βασιλεύω αὐτός ὡς ὑπό Ἰουλιανός μολύνω . τότε πᾶς εἷς φωνή ἀποκρίνω λέγω , ὅτι ἐγώ Χριστιανός εἰμί , καί οὗτος ὁ βασίλειος δέχομαι . Ἀλ οὗτος ὁ εὐσεβής καί θουμάσιος μετά ὁ μείς ὁ αὐτός βασίλεια ἐν ὁ ὑποστρέφω ἀπό ὁ Περσίς τελευτάω , μέγας πένθος καταλείβω ὁ ἐκ . κλήσιος καί λαός ἅπας . μετά δέ Ἰοβινιανὸν βασιλεύω Οὐαλεντινιανός ἔτος ἶβις , ὅς , μετά λʹ´ ἡμέρα ὁ αὐτός ἀναγόρευσις ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός Οὐάλης ἐκ Παιονία μεταπέμπω , κοινωνός ὁ βασίλεια προσλαμβάνω , ὅς ὁ αἱρετικός συγκροτέω οὖον διαλείπω ἐπίσκοπος καί πρέσβυς καί διάκονος καί λαός ἐξορίζω καί πλεῖστος ἀθέμιστος καί ὠμός κατά ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία μηχανάομαι , . ὕστερος δέ ὁ Υότθοις πόλεμος συμβάλλω καί κατά κράτος ἡσσάομαι φεύγω σύν ὀλίγος εἰς οἴκημα , ἐν ὀͅς οὗτος κατακαίω ὁ πολέμιος σύν ὁ σύνειμι1 αὐτός καί αὐτός οἴκημα , βασιλεύω ἀνόσιος ἔτος ιδʹ . Οὐαλεντινιανός δέ ὁνΜέγας ἐκ ὁ μέρος ὁ γαί Λία ἔρχομαι τελειόω , κληρονόμος ὁ ἑαυτοῦ βασίλεια καταλείπω Γρατιανός ὁ υἱός αὐτός , Αὔγουστος εἰμί καί ἐν Ῥώμη διατρίβω , καί Οὐαλεντινιανός νέος κομιδῇ τυγχάνω , ὅς ὁ ἀνάγκη ὁ ἐπιχειρέω ὁ τόπος ὁ βασίλεια υφαρποζεω παρασκευάζω καί ἄπειμι ὁ ἀδελφός ὁ πορφύρα ἀναδέω . ὁ δέ γε Γρατιανός ὁ Μέγας Θεοδόσιος ἐκ Ἱσπανία ἄγω προχειρίζω εἰς βασιλεύς , γαμβρός , αὐτός εἰμί , πρός ὁ πολεμέω ὁ Σκύθης ὁ Θρᾴκη ληδζομενω . ὁ δέ Γρατιανός κατ´ ἐπιβουλή Μάξιμος τις δις Ἀνδραγάθιος ἀναιρέω , καί ὑπό Θεοδόσιος εἰς ὁ βασιλικός τάφος μετατίθημι . μετά δέ Γρατιανός βασιλεύω Θεοδόσιος ὁ Μέγας ἔτος ἵζω , ὅς ὁ θεολόγος Γρηγόριος ὁ ἐπισκοπή κυρόω Κωνσταντινούπολις καί μή θελέω βιάζομαι , ὡς πολύς κάμνω καί ὁ πλάνης ὁ αἵρεσις ὁ πόλις ἐλευθερόω . Ὀλίγος δέ ὁ Αἰγύπτιος μανθάνω ὁ θεῖος Γρηγόριος ὁ λόγος οὗτος φθονέω , ὁ Συντακτήριος συντίθημι ὁ ἐπισκοπικός διοίκησις ὑποχωρέω . Ἀντ´ αὐτός δέ Νεκτάριος προχειρίζω ὅς τε βασιλεύς καί ὁ σύνοδος , ὅτε καί ὁ δύο σύνοδος γίγνομαι ἐν Κωνσταντινούπολις ὁ ρνεʹ Ἀγίων Πατέρων κατά Μακεδόνιος ὁ πνευματομάχος , ἐπίσκοπος γίγνομαι Κώνστας κυπολις . ἐπί δέ Θεοδόσιος καί ὁ τίμιος κεφαλή ὁ ιροδρομουω Κωνσταντινούπολις διακομίζω . ἐν δέ ὁ μεταξύ Οὐαλεντινιανός ἐν ὁ ὁ Δύσις μέΚρεσι βρόχος χράω ὁ τῖλος εὖρος ὁ βίος , δις ὅς αἴτιος μέχρι ὁ πάρειμι οὐ οἶδα . ὁ δέ ἔ Θεοδόσιος ἐν μέν ὁ Ἀνατολή ὁ Ἀρκάδιος προστάσσω ὁ παραδίδωμι αὐτός βασίλειος φυλάσσω , Ὁνώριος δέ ὁ αὐτός τιμάω ἄξιος ἐπί ὁ ὁ Δύσις βασίλειος ἔρχομαι ταχέως προστάσσω . ἔρχομαι δέ αὐτός πεοιπτυσσω καί φιλέω , καί ὁ ὁ βασίλεια σκῆπτρον ὁ Δῦστος παραδίδωμι