cogPG.PG139 307
ὄμμα , ἀκταῖς τε καὶ γηλόφοις προσιόντας τῆς πόλεως , καὶ πόῤέωθεν ὄντα Ἀνδρόνικον ἐπισπᾶσθαι οἷον τοῖς νεύμασιν . Ὅδε μὲν οὕν ἐχώρει τὰ κατὰ τὸν ἀναφαλαντίαν καὶ πολιοκόρσιν Ἀνδρόνικον . Ἀλέξιος δὲ ὁ πρωτοσεβαστὸς μὴ ἔχων διὰ πεζῆς φάλαγγος ἀποσοβῆσαι τὸν ἐπιόντα ὁ πολέμιον η γὰρ ὁ μὲν μετέβαινον ταῖς γνώμαις κρυφιωδῶς πρὸς Ἀνδρόνικον , ὁπόσοις οὐκ ἦν ὅλως ἀκίνδυνος ἡ πρὸς ἐκεῖνον τοπικὴ μετάρασις , τοῖς δὲ ἀρκετὸν ἐς τὴν πρὸς τὸν κρατοῦντα πίστιν λελόγιστο τὸ ἐπ´ οἴκου καθῆσθαι καὶ μηδενὶ προστίθεσθαι τῶν μερῶν · οὕτω γὰρ φρονεῖν τε καὶ λέγειν τοὺς πολλοὺς ἐξεπαίδευσε τὸ τῆς γνώμης κερδαλεόφρον καὶ τὸ διὰ φόνων ἀεὶ καὶ προχύσεως αἴματος τοὺς πλείους τῶν βασιλέων τῆς Ῥωμαϊκῆς ἐπιβαίνειν ἀρχῆς διὰ ναυμαχίας ἐπειρᾶτο τὸν προσέρποντα κίνδυνον ἀποκρούσασθαι . Τριήρεις τοίνυν τὴν Προποντίδα ἐκάλυπτον , αἱ μὲν Ῥωμαίους ἔχουσαι τοὺς ἐρέσσοντας καὶ τοὺς ἐκ τῶν καταστρωμάτων διαμαχέσασθαι μέλλοντας , αἱ δὲ τῶν κατὰ πόλιν διαφορογενῶν Λατίνων ὅ τι περ κράτιστον μέρος καὶ μαχιμώτατον , οἷς καὶ τὰ χρήματα ποταμηδὸν ἐπεχέοντο , ἐπεὶ καὶ τούτοις ἐπεποίθει μᾶλλον ὁ χρώμενος πρωτοσεβαστὸς ἤπερ τοῖς Ῥωμαίοις αὐτοῖς ὡς ἀρήξουσιν , Ἄρμησε μὲν οὖν τοὺς πιστοτάτους ἑαυτῷ ἐπιστῆσαι τριηράρχας καὶ παραδοῦναι τὸν στόλον τοῖς ἐκείνων κατὰ γένος ἐγγίζουσι . Τοῦ δὲ μεγάλου δουκός τοῦ Κοντοστεφάνου ἀντιπνεύσαντος καὶ τῆς στολαρχίας παντὶ τρόπῳ ἐξεχομένου ὡς αὐτῷ καὶ οὐχ ἑτέρῳ δήπδυθεν προσηκούσης , ἀναγκαστῶς τὴν βούλησιν μετατίθησι . Καὶ δὴ ὁ μὲν Κοντοστέφανος Ἀνδρόνικος κύριος καθειστήκει τοῦ στόλου παντὸς , καὶ κατάπλους ἅπας τοῖς ἀπὸ τῆς ἕω περαιουμένοις ἀτοτετείχιστο · συνῆν δὲ τῷ Κοντοστεφάνῳ καὶ τι τοῦ πρωτοσεβαστοῦ συγγενικὸν καὶ οἱκίδιον . Μετὰ βραχὺ δὲ καὶ πρέσβις ἀπὸ τοῦ βασιλέως ἐς Ἀνδρόνικον στέλλεταί τις τῶν ἐντρόφων τοῦ βήματος . Ὁ Ξιφιλῖνος ἦν οὗτος Γεώργιος , ὃς καὶ εἰς ὅψιν τῷ τυράννῳ ἐληλυθὼς τά τε γράμματα ἐνεχείρισε καὶ τὰ διαμηνυθέντα ὁ ἀπήγγειλεν . Ἡν δὲ ταῦτα δωρεῶν ἐπαγγελίαι μειζόνων καὶ ἀξιωμάτων ἀναβαθμοὶ καὶ χάρις ἀπὸ τοῦ πρυτανεύοντος εἰρήνην Θεοῦ ἀποστάντι μὲν τοῦ προκειμένου σκέμματος , ἐξ οὗπερ ἐμφύλιοι συμβήσονται πόλεμοι , πρὸς δὲ ἤθη τὰ πρότερον ἐπανήκοντι . Ὁ δὲ τοῦ πρεσβευτοῦ , ὥς φασι , Ξιφιλίνου τὴν πρεσβείαν ὑπονοθεύσαντος , καὶ μὴ ἐνδοῦναι ὅλως ἢ βραχύ τι γοῦν καθυφεῖναι παρακελευσαμένου τῷ Ἀνδρονίκῳ , τήν τε αἴτησιν ἀποπέμπεται καὶ τὴν προσλαλιὰν ποιεῖται τοῖς διαπρεσβευσαμένοις ὑπέρογκον , φάσκων πρὸς ὀργὴν ὡς , ἔἰ Ἀνδρόνικον βούλοιντο παλίνορσον ἀναζεῦξαι ὅθεν ἐλήλυθεν , ἀποσκορακισθήτω μὲν ἐκ μέσου ὁ πρωτοσεβαστὸς [ ... ] καὶ δότω λόγους ὧν πεπαρώνηκεν , ἡ δὲ τοῦ βασιλέως μήτηρ καθ´ ἑαυτὴν βιοτευέτω , τὴν τρίχα κειραμένη καθάπαξ τὴν κοσμικὴν , ὁ δὲ βασιλεὺς κατὰ τὴν πατρῴαν διαθήκην ἀρχέτω . μὴ ὡς στάχυς αἴραις τοῖς παραδυναστεύουσι συμπνιγόμενος . Ἀλλ´ οὔπω ἡμέραι συχναὶ παρήλθοσαν . καὶ μεταχωρεῖ ἐς Ἀνδρόνικον καὶ ὁ μέγας δοὺξ Ἀνδρόνικος , τὰς μακρὰς νῆας παρειληφῶς ,
Lemmas: ὄμμα , ἀκτή τε καί γήλοφος πρόσειμι ὁ πόλις , καί ποθέω εἰμί Ἀνδρόνικος ἐπισπάω οἷος ὁ νεῦμα . ὅδε μέν οὖν χωρέω ὁ κατά ὁ ἀναφαλαντίας καί πολιοκόρσιν Ἀνδρόνικος . Ἀλέξιος δέ ὁ πρωτοσεβαστός μή ἔχω διά πεζός φάλαγξ ἀποσοβέω ὁ ἔπειμι ὁ πολέμιος ὁ γάρ ὁ μέν μεταβαίνω ὁ γνώμη κρυφιωδῶς πρός Ἀνδρόνικος , ὁπόσος οὐ εἰμί ὅλως ἀκίνδυνος ὁ πρός ἐκεῖνος τοπικός μεταίρω , ὁ δέ ἀρκετός εἰς ὁ πρός ὁ κράτος πίστις λογίζομαι ὁ ἐπι οἶκος κάθημαι καί μηδείς προστίθημι ὁ μέρος · οὗτος γάρ φρονέω τε καί λέγω ὁ πολύς ἐκπαιδεύω ὁ ὁ γνώμη κερδαλεόφρων καί ὁ διά φόνος ἀεί καί πρόχυσις αἶμα ὁ πλείων ὁ βασιλεύς ὁ Ῥωμαϊκός ἐπιβαίνω ἀρχή διά ναυμαχία πειράω ὁ προσέρπω κίνδυνος ἀποκρούω . τριήρης τοίνυν ὁ Προποντίς καλύπτω , ὁ μέν Ῥωμαῖος ἔχω ὁ ἐρέσσω καί ὁ ἐκ ὁ κατάστρωμα διαμάχομαι μέλλω , ὁ δέ ὁ κατά πόλις διαφορογενής Λατῖνος ὅς τίς περ ἀγαθός μέρος καί μάχιμος , ὅς καί ὁ χρῆμα ποταμηδόν ἐπιχέω , ἐπεί καί οὗτος πείθω μᾶλλον ὁ χράω πρωτοσεβαστός ἤ2 ὁ Ῥωμαῖος αὐτός ὡς ἀρήγω , Ἄρμησε μέν οὖν ὁ πιστός ἑαυτοῦ ἐφίστημι τριηράρχης καί παραδίδωμι ὁ στόλος ὁ ἐκεῖνος κατά γένος ἐγγίζω . ὁ δέ μέγας δούξ ὁ Κοντοστέφανος ἀντιπνέω καί ὁ στολαρχία πᾶς τρόπος ἐκχέω ὡς αὐτός καί οὐ ἕτερος δάπτω προσήκω , ἀναγκαστός ὁ βούλησις μετατίθημι . καί δή ὁ μέν Κοντοστέφανος Ἀνδρόνικος κύριος καθίστημι ὁ στόλος πᾶς , καί κατάπλους ἅπας ὁ ἀπό ὁ ἠώς περαιόω ἀτοτετείχιστο · σύνειμι δέ ὁ Κοντοστέφανος καί τίς ὁ πρωτοσεβαστός συγγενικός καί οἰκίδιος . μετά βραχύς δέ καί πρέσβυς ἀπό ὁ βασιλεύς εἰς Ἀνδρόνικος στέλλω τις ὁ ἔντροφος ὁ βῆμα . ὁ Ξιφιλίνος εἰμί οὗτος Γεώργιος , ὅς καί εἰς δρύοψ ὁ τύραννος ἔρχομαι ὁ τε γράμμα ἐγχειρίζω καί ὁ διαμηνύω ὁ ἀπαγγέλλω . ἐάν δέ οὗτος δωρεά ἐπαγγελία μείζων καί ἀξίωμα ἀναβαθμός καί χάρις ἀπό ὁ πρυτανεύω εἰρήνη Θεός ἀφίστημι μέν ὁ πρόκειμαι σκέμμα , ἐκ ὅσπερ ἐμφύλιος συμβαίνω πόλεμος , πρός δέ ἦθος ὁ πρότερος ἐπανήκω . ὁ δέ ὁ πρεσβευτής , ὅς φημί , Ξιφιλίνου ὁ πρεσβεία ὑπονοθεύω , καί μή ἐνδίδωμι ὅλως ἢ βραχύς τίς γοῦν καθυφίημι παρακελεύομαι ὁ Ἀνδρόνικος , ὁ τε αἴτησις ἀποπέμπω καί ὁ προσλαλιά ποιέω ὁ διαπρεσβεύω ὑπέρογκος , φάσκω πρός ὀργή ὡς , εἰμί Ἀνδρόνικος βούλομαι παλίνορσος ἀναζεύγνυμι ὅθεν ἔρχομαι , ἀποσκορακίζω μέν ἐκ μέσος ὁ πρωτοσεβαστός [ ... ] καί δίδωμι λόγος ὅς παροινέω , ὁ δέ ὁ βασιλεύς μήτηρ καθ´ ἑαυτοῦ βιοτεύω , ὁ θρίξ κείρω καθάπαξ ὁ κοσμικός , ὁ δέ βασιλεύς κατά ὁ πατρῷος διαθήκη ἄρχω . μή ὡς στάχυς αἶρα ὁ παραδυναστεύω συμπνίγω . Ἀλ οὔπω ἡμέρα συχνός παρέρχομαι . καί μεταχωρέω εἰς Ἀνδρόνικος καί ὁ μέγας δούξ Ἀνδρόνικος , ὁ μακρός ναῦς παραλαμβάνω ,