cogPG.PG139 105
οὐσία ἡ ἀπλότης τοῖς ἁπλοῖς , ὅτι μηδὲ τοῖς συνθστοις ἡ σύνθεσις , ἀλλὰ περὶ τὴν οὐσίαν . Τὰ δὲ περὶ τὴν οὐσίαν , κἂν ἑνὸς εἴη πλείω , τὴν οὐσίαν σύνθετον οὐ ποιεῖ · ὥστε , κἂν ἀπλῆ ἡ ἐκπόρευσις , κᾶν οὐχ άπλῆ , τὸ Πνεῦμα ἁπλοῦν καὶ οὐ σύνθετον τὸ ἐκπόρευτον · οὐκ οὐσία γὰρ , ἀλλὰ περὶ τὴν οὐσίαν ἐστὶν ἡ ἐκπόρευσις τῆς ὑποστάσεως ἴδιον χαρακτήρισμα . Ζʹ . ΓΡ . Εἶτα εἰ φής ἐκπορεύεσθαι μὲν αὐτὸ κ τοῦ Πατρὸς , ἐκπορεύεσθαι δὲ καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐκπόρευσιν τὴν μὲν ἐκ τοῦ Πατρὸς εἶναι , τὴν δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , πῶς οὐκ ἀτελὴς ἡ ἑκατέρα , ἢ περιττὴ ἡ ἑτέρα ; Θ γὰρ τελεία ἡ ἐκ Πατρὸς , καὶ περιττὴ ἡ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , ἢ τελεία ἡ ἐκτοῦ υἱοῦ , καὶ περιττὴ ἡ ἐκ τοῦ Πατρός . Τῆς γὰρ μονὰς ὀποτερασοῦν οὕσης τελείας , τίς χρεία της ἑτέρας ; ἢ ἀτελὴς ἑκατέρα δίχα τῆς ἑτέρας θεωρουμένη · ἀλλ´ οὔτως ἂν εἴη καὶ ὁ Πατὴρ καθ´ ἑαυτὸν νοούμενος ἀτελὴς · ἀλλὰ μὴν ἑκάτερον πρόσωπον . τέλειον καὶ τελείας ἐνεργείας ἀποδοτικὸν , αὐτό τε καθ´ ἑαυτὸ καὶ μετὰ τοῦ ὁμοφυοῦς θεωρούμενον . Εἰ δὲ ἡ μέν ἐστι τελεία , ἡ δὲ ἀτελὴς , ὁποτέραν ἂν φαίης ἢ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο ; πρῶτον μὲν τὸ ἔν πρόσωπον ἀτελὴς , ἐξ οὖπερ ἡ ἐκπόρευσις ἀτελὴς . Ἔπειτα τίς χρεία τῇ τελείᾳ τῆς ἀτελοῦς ; εἰ δὲ ἀπλῆ ἡ ἐκπόρευσις , εἰ μὲν τελεία ἐστὶν ἐκ τοῦ Πατρὸς , διὰ τί καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ; εἰ δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , διὰ τί καὶ ἐκ τοῦΠατρός ; περιττὸν γὰρ οὕτω δοκεῖ τὸ καὶ ἐκ τοῦ ἑτέρου τὸ Πνεῦμα προέρχεσθαι ΛΑΤ Ἀλλ´ ἴσως οὐκ ἄλλην φησί τις καὶ ἄλλην τὴν ἐκπόρευσιν εἶναι , τὴν μὲν ἐκ τοῦ Πατρὸς . τὴν δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , ἀλλὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν καὶ ἀπλῆν ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , ὡς τοῦ Πατρὸς διὰ τοῦ Υίοῦ , μέσου προβαλλομένου τὸ Πνεῦμα · ἐκ τοῦ Πατρὸς γὰρ ὁ Υἱὸς , ἐκ τοῦ Υἱοῦ δὲ τὸ Πνεῦμα , διὸ καὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς , ὡς εἶναι τὴν αὐτὴν ἐκπόρευσιν ἀμέσως μὲν ἑκ τοῦ Υἱοῦ , ἐμμέσως δὲ ἐκ τοῦ Πατρός · Ἐμμέσως δέ φημι , οὐχ ὡς χρόνου τινὸς μεσιτεύοντος γὰρ πρῶτον μὲν γεννᾷ τὸν Υἱὸν , εἶτα διὰ τοῦ Υἱοῦ τὸ Πνεῦμα προβάλλεται ,, ἀλλ´ ὅτι
Lemmas: οὐσία ὁ ἁπλότης ὁ ἁπλόος , ὅτι μηδέ ὁ συνθστοις ὁ σύνθεσις , ἀλλά περί ὁ οὐσία . ὁ δέ περί ὁ οὐσία , κἀν εἷς εἰμί πλείων , ὁ οὐσία συντίθημι οὖον ποιέω · ὥστε , κἀν ἀπλῆ ὁ ἐκπόρευσις , κἄν οὐ ἁπλόος , ὁ πνεῦμα ἁπλόος καί οὖον συντίθημι ὁ ἐκπορεύω · οὐ οὐσία γάρ , ἀλλά περί ὁ οὐσία εἰμί ὁ ἐκπόρευσις ὁ ὑπόστασις ἴδιος χαρακτήρισμα . γῆ . ΓΡ . εἶτα εἰμί φημί ἐκπορεύω μέν αὐτός Κ ὁ πατήρ , ἐκπορεύω δέ καί ἐκ ὁ υἱός , καί διά οὗτος ὁ ἐκπόρευσις ὁ μέν ἐκ ὁ πατήρ εἰμί , ὁ δέ ἐκ ὁ υἱός , πῶς οὐ ἀτελής ὁ ἑκάτερος , ἢ περισσός ὁ ἕτερος ; Θ γάρ τέλειος ὁ ἐκ πατήρ , καί περισσός ὁ ἐκ ὁ υἱός , ἢ τέλειος ὁ κτάομαι υἱός , καί περισσός ὁ ἐκ ὁ πατήρ . ὁ γάρ μονή ὀποτερασοῦν ὗσις τέλειος , τίς χρεία ὁ ἕτερος ; ἢ ἀτελής ἑκάτερος δίχα ὁ ἕτερος θεωρέω · ἀλ οὔτως εἄν εἰμί καί ὁ πατήρ καθ´ ἑαυτοῦ νοέω ἀτελής · ἀλλά μήv ἑκάτερος πρόσωπον . τέλειος καί τέλειος ἐνέργεια ἀποδοτικός , αὐτός τε καθ´ ἑαυτοῦ καί μετά ὁ ὁμοφυής θεωρέω . εἰμί δέ ὁ μέν εἰμί τέλειος , ὁ δέ ἀτελής , ὁπότερος εἄν φημί ἢ οὗτος ἢ ἐκεῖνος ; πρῶτος μέν ὁ ἐν πρόσωπον ἀτελής , ἐκ οὐ ὁ ἐκπόρευσις ἀτελής . ἔπειτα τίς χρεία ὁ τέλειος ὁ ἀτελής ; εἰμί δέ ἀπλῆ ὁ ἐκπόρευσις , εἰμί μέν τέλειος εἰμί ἐκ ὁ πατήρ , διά τίς καί ἐκ ὁ υἱός ; εἰμί δέ ἐκ ὁ υἱός , διά τίς καί ἐκ τουπατηρ ; περισσός γάρ οὗτος δοκέω ὁ καί ἐκ ὁ ἕτερος ὁ πνεῦμα προέρχομαι Λατ Ἀλ ἴσως οὐ ἄλλος φημί τις καί ἄλλος ὁ ἐκπόρευσις εἰμί , ὁ μέν ἐκ ὁ πατήρ . ὁ δέ ἐκ ὁ υἱός , ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός καί ἀπολάω ἐκ ὁ πατήρ καί ἐκ ὁ υἱός , ὡς ὁ πατήρ διά ὁ υἱός , μέσος προβάλλω ὁ πνεῦμα · ἐκ ὁ πατήρ γάρ ὁ υἱός , ἐκ ὁ υἱός δέ ὁ πνεῦμα , διό καί ἐκ ὁ πατήρ , ὡς εἰμί ὁ αὐτός ἐκπόρευσις ἀμέσως μέν ἐκ ὁ υἱός , ἐμμέσως δέ ἐκ ὁ πατήρ · ἐμμέσως δέ φημί , οὐ ὡς χρόνος τις μεσιτεύω γάρ πρῶτος μέν γεννάω ὁ υἱός , εἶτα διά ὁ υἱός ὁ πνεῦμα προβάλλω ,, ἀλ ὅτι