cogPG.PG139 362
σετο . Καὶ τοῦτο πολλάκις γενόμενον ἐκώλυσε τὴν Ἀνδρονίκου περαίωσιν , ἕως οἱ καταληψόμενοι ἐπέστησαν . Οὕτω τοίνυν ὁ τάλας Ἀνδρόνικος συσχεθεὶς ὁκατίῳ παραῤῥιπτεῖται μετὰ τῶν γυναικῶν δέσμιος , Ἀλλὰ´ ἦν κἀν τῷ τότε καιρῳ Ἀνδρόνικος ὁ πολύμητις ἐκεῖνος καὶ περίφρων Ἀνδρόνικος . Συνιδὼν γὰρ ὡς πόδες οὐκ εἰσὶν , ὡς χεῖρες οὐκ εἰσὶν , οὐδὲ πά . ρεστι ξίφος εἰς τὸ δρᾶσαί τι γενναῖον καὶ διαδρᾶσαι τοὺς συλλαβόντας , ὑποκρίνεται τραγῳδίαν δεξιοστροφήσας [ Ρ . ἄλλ ] τὸ τρίχορδον τῆς φθογγῆς , καὶ θρηνῶδες ᾤδειν τι μέλος καὶ περιπαθὲς ἀναβάλλεται , τὰς παλαιὰς πειθανάγκας ἀνατινάσσων καὶ περιτρέφων ὡς δεξιὸς μουσηγέτης εὐήχου ὁργάνου χορδὰς , καὶ καταλέγει μελεάζων ὡς ἀηδόνες τὸ γένος ὡς ὑψηλὸν , τὸ εὐγενὲς ὡς ὑπὲρ τοὺς πο λοὺς , τὴν προτεραν τύχην ὡς εὐτυχῆς τὸν πάλαι βίοτον . κἀν πλάνης ν καὶ ἀνέστιος , μηδαμῶς ἀβίωτον , καὶ τὴν τότε κατασχοῦσαν αὐτὸν συμφορὰν ὡς λίαν οὖσαν οἰκτράν . Ἀνταδούσας δ´ εἶχε καὶ τὸ μέλος γοερώτερον διασκευαζούσας οἷα σοφὰς τὰς γυναῖκας · καὶ ὁ μὲν ἦρχε τῶν θρηνῳδημάτων , αἱ δὲ ἀντῇδον αὐτῷ συνυπακούουσαι καὶ συμψάλλουσαι . Ἀλλὰ´ ἦν ταῦτα πάντα μάτην μετιὼν καὶ διακεν ῆς τεχνώμενος ὁ βαθύνους καὶ πολύτροπος Ἀνδρόνικος · ἃ γὰρ ἀνόσια διεπράξατο ἔργα , ταῦτα ώσεὶ κηρὸς τὰς τῶν κατεχόντων αὐτὸν ἐπέβυσεν ἀκοὰς , καὶ οὐδεὶς οὐδένα οἶκτος εἰσῄει , οὐδ´ ἐνήχησις ᾔν ὡν κατὰ Σειρῆνας ἐμελῴδει γυναικωδῶς εἴτ´ οὐν ὑπούλως καὶ δολερῶς εἰπεῖν οἰκειότερον , καὶ τὸ μῶλυ τὸν Ἑρμῆν ἐπιλέλοιπε τοῦ θείου μηνίσαντος . Εἶχε τοίνυν τοῦτον ἡ τοῦ Ἀνεμᾶ λεγομένη φρουρὰ , δυσὶ παχείαις ἁλύσεσι τὸν ὑψιτενῆ βαρούμενον τράχηλον , ὑφ´ ὧν οἱ ἐν δεσμωτηρίοις σιτούμενοι λέοντες μετὰ σιδηρέων κλοιῶν συνέχονται , καὶ πέδαις τοὺς πόδας κακούμενον . Ἐμφανισθεὶς δὲ οὔτως ἔχων καὶ παραστὰς Ἰσαακίῳ τῷ βασιλεῖ ὕόρεσιβάλλεται , κατὰ κόῤῥης ῥαπίζεται , τοὺς γλουτοὺς ἐπικρούεται , τὴν γένυν τίλλεται , τοὺς ὀδόντας ἐκριζοῦται , τὴν κεφαλήν ψιλοῦται τριχῶν , εἰς κοινὸν ἐκδίδοται παίγνιον πᾶσι τοῖς συνελθοῦσιν , ἐμπαροινεῖται καὶ ὑπὸ γυναικῶν καὶ τύπτεται πυγμαῖς κατὰ στόματος , καὶ τούτων ὁπόσαι μάλιστα ἢ θανάτῳ . ὑπ´ Ἀνδρονίκου ἀπεβάλοντο τοὺς συνεύνους ἢ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπεσβεσμένους ἀπέλαβον . ἔπειτα τὴν δεξιὰν χεῖρα πελέκει ἀποκοπεὶς παραῤῥιπτεῖται αὖθις τῇ αὐτῇ φυλακῇ , ἄσιτος , ἄποτος , ὑπ´ οὐδενὸς μεταλαγχάνων τῆς οἱασοῦν κομιδῆς . Μεθ´ ἡμέρας δέ τινας καὶ τὸν ἕτερον τῶν ὀφθαλμῶν ἐξορύττεται , καὶ καὶεσθεὶς ἐπὶ καμήλου ψωριώσης διὰ τῆς ἀγορᾶς θριαμβεύεται , κατὰ γεράνδρυον ἄφυλλον , ὡοῦ ψιλοτεῥον ἀκαλυφές τε παντάπασι κρανίον προφαίνων , καὶ βραχεῖ ῥαχίῳ τὸ σῶμα σκεπόμενος , θέαμα ἐλεεινὸν καὶ πηγὰς ἐλκον δακρύων ἡμέροις ὄμμασιν . Ἀλλὰ´ οἱ εὐηθεστατοι καὶ ἀπαιδευτότατοι τῆς Κωνσταντίνου οἰκήτορες , καὶ τούτων οἱ ἀλλαντοπῶλαι πλέον καὶ ὄυρσοδέψαι , καὶ ὅσοι τοῖς καπηλείας διημερεύουσι
Lemmas: Σέτος . καί οὗτος πολλάκις γίγνομαι κωλύω ὁ Ἀνδρόνικος περαίωσις , ἠώς ὁ καταλαμβάνω ἐφίστημι . οὕτως τοίνυν ὁ τάλας Ἀνδρόνικος συνέχω ὁκατίῳ παραλείπω μετά ὁ γυνή δέσμιος , Ἀλλά εἰμί ἐν ὁ τότε καιρός Ἀνδρόνικος ὁ πολύμητις ἐκεῖνος καί περίφρων Ἀνδρόνικος . σύν-εἶδον γάρ ὡς πούς οὐ εἰμί , ὡς χείρ οὐ εἰμί , οὐδέ πᾷ . ρεστι ξίφος εἰς ὁ δράω τίς γενναῖος καί διαδιδράσκω ὁ συλλαμβάνω , ὑποκρίνομαι τραγῳδία δεξιοστροφέω [ Ρ . ἄλλος ] ὁ τρίχορδος ὁ φθογγή , καί θρηνώδης οἰδέω τίς μέλος καί περιπαθής ἀναβάλλω , ὁ παλαιός πειθανάγκη ἀνατινάσσω καί περιτρέφω ὡς δεξιός Μουσηγέτης εὔηχος ὄργανον χορδή , καί καταλέγω μελεάζω ὡς ἀηδών ὁ γένος ὡς ὑψηλός , ὁ εὐγενής ὡς ὑπέρ ὁ ἀπό Λοῦς , ὁ πρότερος Τύχη ὡς εὐτυχής ὁ πάλαι βίοτος . ἐν πλάνης Ν καί ἀνέστιος , μηδαμῶς ἀβίωτος , καί ὁ τότε κατέχω αὐτός συμφορά ὡς λίαν εἰμί οἰκτρός . ανταδουω δδʹ ἔχω καί ὁ μέλος γοερός διασκευάζω οἷος σοφός ὁ γυνή · καί ὁ μέν ἄρχω ὁ θρηνῴδημα , ὁ δέ ἀντιδίδωμι αὐτός συνυπακούω καί συμψάλλω . Ἀλλά εἰμί οὗτος πᾶς μάτην μέτειμι1 καί διάκος αὐλή τεχνάομαι ὁ βαθύνους καί πολύτροπος Ἀνδρόνικος · ὁ γάρ ἀνόσιος διαπράσσω ἔργον , οὗτος ὡσεί κηρός ὁ ὁ κατέχω αὐτός ἐπιβύω ἀκοή , καί οὐδείς οὐδείς οἶκτος εἰσέρχομαι , οὐδός ἐνήχησις ᾔν ὡς κατά Σειρήν μελῳδέω γυναικωδῶς προστίθημι ὀν ὕπουλος καί δολερός εἶπον οἰκεῖος , καί ὁ μῶλυς ὁ Ἑρμῆς ἐπιλείπω ὁ θεῖον μηνίω . ἔχω τοίνυν οὗτος ὁ ὁ Ανεμά λέγω φρουρά , δύο παχύς ἅλυσις ὁ ὑψιτενής βαρέω τράχηλος , ὑφ´ ὅς ὁ ἐν δεσμωτήριον σιτέομαι λέων μετά σιδήρεος κλοιός συνόχωκα , καί πέδη ὁ πούς κακόω . ἐμφανίζω δέ οὔτως ἔχω καί παραστὰς Ἰσαάκιος ὁ βασιλεύς υορεσιβαλλω , κατά Κόρρης ῥαπίζω , ὁ γλουτός ἐπικρούω , ὁ γένυς τίλλω , ὁ ὀδούς ἐκριζόω , ὁ κεφαλή ψιλόω θρίξ , εἰς κοινός ἐκδίδωμι παίγνιον πᾶς ὁ συνέρχομαι , ἐμπαροινέω καί ὑπό γυνή καί τύπτω πυγμή κατά στόμα , καί οὗτος ὁπόσος μάλιστα ἢ θάνατος . ὑπό Ἀνδρόνικος ἀποβάλλω ὁ σύνευνος ἢ ὁ ὀφθαλμός ἀποσβέννυμι ἀπολαμβάνω . ἔπειτα ὁ δεξιά χείρ πέλεκυς ἀποκόπτω παραλείπω αὖθις ὁ αὐτός φυλακή , ἄσιτος , ἄποτος , ὑπό οὐδείς μεταλαγχάνω ὁ οἱασοῦν κομιδή . Μεθ´ ἡμέρα δέ τις καί ὁ ἕτερος ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω , καί καίω ἐπί κάμηλος ψωρίζω διά ὁ ἀγορά θριαμβεύω , κατά γεράνδρυον ἄφυλλος , ᾠόν ῥίπτω ἀκαλυφής τε παντάπασι κρανίον προφαίνω , καί βραχύς ῥαχίον ὁ σῶμα σκέπω , θέαμα ἐλεεινός καί πηγή ἕλκω δάκρυ ἥμερος ὄμμα . Ἀλλά ὁ εὐήθης καί ἀπαίδευτος ὁ Κωνσταντῖνος οἰκήτωρ , καί οὗτος ὁ ἀλλαντοπώλης πλέω καί ὀρύσσω , καί ὅσος ὁ καπηλεία διημερεύω