cogPG.PG139 96
ΜΑΤ . Εἴτα τίνα ταῦτα ὑπολαμβάνεις , λέγω δὴ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν φύσιν , ἢ τὰ οὐσιώδη καὶ φυσικὰ , Καὶ τίνα τὰ ἔτερα , τὴν ὑπόστασιν καὶ τὸ πρόσωπον ἢ τὰ ὑποστατικὰ καὶ προσωπικά ; ΚΓΡ . Ὃ μέν ἐστι κοινὸν καὶ ἓν καὶ ταυτὸν Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Πνεύματι , τοῦτο οὐσίαν καὶ φύσιν , καὶ τὰ προσόντα τούτοις κοινῶς καὶ ἡνωμένως καὶ ταυτῶς , οὐσιώδη καὶ φυσικά · ἕκαστον δὲ τῶν τριῶν , ὑπόστασίν τε καὶ πρόσωπον , καὶ ὅπερ ἑνὶ ἑκάστῳ ἴδιον , τοῦτο ὑποστατικὸν καὶ προσωπικόν . ΛΑΤ . Εὖ μὲν ἴσως λέγεις ταῦτα · πλὴν καὶ ὑποδειγματικῶς σαφήνισον τὰ λεγόμενα ΠΡ . Τὴν μὲν ὑπερφυῆ καὶ ὑπερούσιον θεότητα φύσιν εἰώθαμεν λέγειν τῆς ἁγίας Τριάδος , μίαν καὶ τὴν αὐτὴν καὶ οὐσίαν ἀπλῆν τε καὶ ἀπαράλλακτον · τὴν αὐτὴν καὶ ὡσαύτως ἔχουσαν ἐν τῷ Πατρὶ καὶ ἐν τῶ Υἱῷ καὶ ἐν τῷ ἁγίῳ Πνεύματι Φυσικὰ δὲ καὶ οὐσιώδη , εἰ καὶ κυρίως τὰ κατ´ οὐσίαν προσόντα τισί , πλὴν ἁλλὰ νῦν ἑπὶ τῆς Τριάδος καταχρηστικῶς τὰ περὶ οὐσίαν κοινῶς καὶ ταυτῶς καὶ ἀμερῶς θεωρούμενα , ὡς τῶν κατ´ οὐσίαν ἐχόντων πάντη τὸ κρύφιον καὶ ἄγνωστον , ἀνώνυμόν τε καὶ ὑπερώνυμον . Τοῦ Θεοῦ γὰρ ἡμῖν καὶ ἡ γνωσις καὶ ἡ κλῆσις , καὶ πᾶν ὄνομα καὶ πᾶν νόημα οὐκ ἐκ τῶν κατ´ αὐτὸν , ἀλλ´ ἐκ τῶν περὶ αὐτόν Φυσικὰ μὲν οὖν καὶ οὐσιώδη φαμὲν ἐπὶ τῆς ἁγίας Τριάδος Κτὴν ὑπεράγαθον καὶ πανάγαθον ἀγαθότητα , τὴν ὑπερδύναμον καὶ παντοδύναμον δύναμιν , τὴν ὑπέρσοφον σοφίαν καὶ πάνσοφον , τὸ παντουργὸν , τὸ ποιητικὸν , τὸ δημιουργικὸν , τὸ προνοητικὸν , τὸ συνεκτικὸν πάσης κτίσεως , τὸ ἀτδιον , τὸ ἄχρονον καὶ ὑπέρχρονον , τὸ αἰώνιον καὶ ὑπεραιώνιον , τὸ κατὰ χρόνον ἄναρχον , τὸ ἄκτιστον , τὸ ἀγένητον´ ἑνὸς ν γραφόμενον ) , τὸ ἀτέλευτον , τὸ ἀκατάληπτον , τὸ ἀπερίληπτον , τὸ ἀπερίγραπτον , τὸ ἀόρατον , τὸ ἄπειρον , τὸ ὑπὲρ πᾶσαν αἴσθησίν τε καὶ νόησιν · πάντα δὴ ἀπλῶς ὅσα κοινὰ καὶ ταὐτὰ Πατρὸς καὶ Υίοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος , οὐσιώδη λέγομεν καὶ φυσικὰ , οὐ κυρίως , ὡς κατ´ οὐσίαν αὐτοῖς ὑπάρχοντα , ἀλλὰ καταχρηστικῶς ὡς περὶ τὴν οὐσίαν κοινῶς καὶ ταυτῶς καὶ ἀμερῶς θεωρούμενα . Ὑπόσασιν δὲ καὶ πρόσωπον λέγομεν ἕκαστον τῶν τριῶν , τὸν Πατέρα , τὸν Υἱὸν , τὸ Πνεῦμα · ὑποστατικὰ δὲ καὶ προσωπικὰ τὰ περὶ ἕκαστον τούτων ἰδιαζόντως ὑπάρχοντα , τὴν πατρότητα , τὴν υἱότητα . τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἰδιότητα , καθ´ ἡν δηλαδὴ τὸ Πνεῦμα ἐκπορευτὸν ὀνομάζεται · τὸ ἀγέννητον [ διὰ δύο γραφόμενον ν , τὸ γεννητὸν ὁμοίως καὶ τὸ ἐκπορευτὸν , τὴν ἀγεννησίαν , τὴν γέννησιν , καὶ τὴν ἐκπόρευσιν · καὶ ταῦτα οὐ μεταπίπτοντα , ἀλλ´ ἕκαστον ἑκάστης ὑποστάσεως ἀμετακινήτως καὶ ἀνυπἑλάκτως χαρακτηριστικὸν ἰδίωμά τε καὶ γνώρισμα · τοῦ Πατρὸς τὴν ἀγεννησίαν , ὅτι μὴ ἔκ τινος . καὶ οὔτε τοῦ Υἱοῦ οὖτε τοῦ Πνεύματος · τοῦ Υἱνῦ τὴν ἷέννησιν , καὶ οὔτε τοῦ Πατοὸς οὕτε τοῦΓἰνεύαατος ? Ἑνος γὰρ ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννητὸς , διὸ καὶ μονογενής ·
Lemmas: ΜΑΤ . εἴτα̅ τίς οὗτος ὑπολαμβάνω , λέγω δή ὁ οὐσία καί ὁ φύσις , ἢ ὁ οὐσιώδης καί φυσικός , καί τίς ὁ ἔτερα , ὁ ὑπόστασις καί ὁ πρόσωπον ἢ ὁ υποστατικός καί προσωπικός ; ΚΓΡ . ὅς μέν εἰμί κοινός καί εἷς καί τατός πατήρ καί υἱός καί πνεῦμα , οὗτος οὐσία καί φύσις , καί ὁ πρόσειμι οὗτος κοινῶς καί ἡνωμένως καί ταυτῶς , οὐσιώδης καί φυσικός · ἕκαστος δέ ὁ τρεῖς , ὑπόστασις τε καί πρόσωπον , καί ὅσπερ εἷς ἕκαστος ἴδιος , οὗτος ὑποστατικός καί προσωπικόν . Λατ . εὕω μέν ἴσως λέγω οὗτος · πλήν καί ὑποδειγματικῶς σαφηνίζω ὁ λέγω ΠΡ . ὁ μέν ὑπερφυής καί ὑπερούσιος θεότης φύσις εἴωθα λέγω ὁ ἅγιος Τριάς , εἷς καί ὁ αὐτός καί οὐσία ἀπολάω τε καί ἀπαράλλακτος · ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω ἐν ὁ πατήρ καί ἐν ὁ υἱός καί ἐν ὁ ἅγιος πνεῦμα φυσικός δέ καί οὐσιώδης , εἰμί καί κύριος ὁ κατ´ οὐσία πρόσειμι τις , πλήν ἀλλά νῦν ἐπί ὁ Τριάς καταχρηστικός ὁ περί οὐσία κοινῶς καί ταυτῶς καί ἀμερῶς θεωρέω , ὡς ὁ κατ´ οὐσία ἔχω πάντῃ ὁ κρύφιος καί ἄγνωστος , ἀνώνυμος τε καί ὑπερώνυμος . ὁ Θεός γάρ ἐγώ καί ὁ γνῶσις καί ὁ κλῆσις , καί πᾶς ὄνομα καί πᾶς νόημα οὐ ἐκ ὁ κατ´ αὐτός , ἀλ ἐκ ὁ περί αὐτός φυσικός μέν οὖν καί οὐσιώδης φημί ἐπί ὁ ἅγιος Τριάς κτείνω ὑπεράγαθος καί πανάγαθος ἀγαθότης , ὁ ὑπερδύναμος καί παντοδύναμος δύναμις , ὁ ὑπέρσοφος σοφία καί πάνσοφος , ὁ παντουργός , ὁ ποιητικός , ὁ δημιουργικός , ὁ προνοητικός , ὁ συνεκτικός πᾶς κτίσις , ὁ ἀτδιον , ὁ ἄχρονος καί ὑπέρχρονος , ὁ αἰώνιος καί ὑπεραιώνιος , ὁ κατά χρόνος ἄναρχος , ὁ ἄκτιστον , ὁ ἄγω εἷς Ν γράφω ) , ὁ ἀτέλευτος , ὁ ἀκατάληπτος , ὁ ἀπερίληπτος , ὁ ἀπερίγραπτος , ὁ ἀόρατος , ὁ ἤπειρος , ὁ ὑπέρ πᾶς αἴσθησις τε καί νόησις · πᾶς δή ἀπλόος ὅσος κοινός καί αὐτός πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , οὐσιώδης λέγω καί φυσικός , οὖον κύριος , ὡς κατ´ οὐσία αὐτός ὑπάρχω , ἀλλά καταχρηστικός ὡς περί ὁ οὐσία κοινῶς καί ταυτῶς καί ἀμερῶς θεωρέω . Ὑπόσασιν δέ καί πρόσωπον λέγω ἕκαστος ὁ τρεῖς , ὁ πατήρ , ὁ υἱός , ὁ πνεῦμα · υποστατικός δέ καί προσωπικός ὁ περί ἕκαστος οὗτος ἰδιαζόντως ὑπάρχω , ὁ πατρότητα , ὁ υἱότης . ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἰδιότης , καθ´ ἐάν δηλαδή ὁ πνεῦμα ἐκπόρευτος ὀνομάζω · ὁ ἀγέννητος [ διά δύο γράφω Ν , ὁ γεννητός ὁμοίως καί ὁ ἐκπόρευτος , ὁ ἀγεννησία , ὁ γέννησις , καί ὁ ἐκπόρευσις · καί οὗτος οὖον μεταπίπτω , ἀλ ἕκαστος ἕκαστος ὑπόστασις ἀμετακίνητος καί ἀνυπἑλάκτως χαρακτηριστικός ἰδίωμα τε καί γνώρισμα · ὁ πατήρ ὁ ἀγεννησία , ὅτι μή ἐκ τις . καί οὔτε ὁ υἱός οὔτε ὁ πνεῦμα · ὁ Υἱνῦ ὁ ἵημι , καί οὔτε ὁ Πατοὸς ἵημι τοῦΓἰνεύαατος ? εἷς γάρ ἐκ ὁ πατήρ γεννητός , διό καί μονογενής ·