cogPG.PG139 74
ἕνεκα , καὶ ὧν εἶς ἐμὲ μεγαλείων μεγαλοφωνοτάτου κύδωνος τρανότερον διεσάλπισε ΙΓʹ . Τοιαῦτα τής Πανάγνου διεξιούσης , καὶ ταῖς γωρίμοις ἡδονὴν ἐνσταζούσης , ἅτε τῆς γλώττης θεοκινήτως αὐτῆς ὑπηχούσης , ῥεῖν τε ἡδέως διαπλασθείσης , καὶ τοῖς ἀκροωμένοις χάριεν ἐμφυτύειν κίνημα , διηχεῖ μὲν οὐρανὸς ἐξαίφνης , βροντὰς ἐπιβρέμων , καὶ οἱονεὶ τινι σημάντρῳ τῷ παρ´ ἑαυτοῦ πατάγῳ τοὺς τὰ ἐξόδια τῇ μητρὶ τοῦ Θεοῦ λειτουργήσοντας διαναστῆναι κελεύει Νεφέλαι δὲ πολλαχόθεν διέθεον , ὅχημα ξένον ἑαυτάς ὑποκλίνειν σπεύδουσαι τοῖς διακονήσουσι τῇ ταφῇ . Ἐνετείλατο γὰρ νερέλαις ὑπεράνωθεν , ἔφησιν ὁ θεῖος Δαβίδ · καὶ πάλιν · Ἡ δύναμις αὐτοῦ ἐν ταῖς νεφέλαις · τὴν ἐντεθεῖσαν , οἷμαι , προγράφων ἰσχὺν , ἡ τοὺς κήρυκας διεβάστασεν . [ Αʹ . ἔδει γὰρ κινηθῆναι τὰ ἄνω , καὶ καθάπερ τι καινὸν ὑποδέξεσθαι μέλλοντα χρῆμα , τὰ μὲν ὑπανοίγεσθαι , εὐρύτερα ἑαυτῶν , εἰ οἷόν τε , διαπλαττόμενα , τὰ δ’´ ὑποχωρεῖν , σώζοντα τὴν αἰδὼ , καὶ τὰ μὲν τῶν ἑπομένων , ἄλλα δὲ τῶν προπεμπόντων τάξιν αὐτοῖς διαθεῖναι · καὶ οὕτω θροῦν , ὡς εἰπεῖν , ἄνω διακτυπεῖσθαι . θαυμαστὸν δὲ οὐδὲν , εἰ θορύβου πόῤῥω τὰ κάτω τετήρηται καὶ σεισμοῦ . Ὁ οὐρανὸς μὲν γὰρ , οία καινὸν κειμήλιον , παράδοξον εἰσδεξόμενος θησαυρὸν , εἰκότως διεθορυβεῖτο , καὶ σχολὴν ἄγειν οὐκ εἶχεν , σπερ ἐρευνῶν ἀνακυκῶν ἑαυτὸν , ὅπη ἂν τὴν ἀξίαν οἴκησιν τῇ Δεσποίνῃ παράσχοιτο · γῆ δὲ , οἷμαι , διὰ τοῦτο ἀκλόνητος ἔμεινεν , ὅτι τε αὕτη τὸν καινὸν ἀνῆκεν ἄνθρωπον , τὴν Παρθένον , καὶ τοῦτον ἐπὶ πολὺ περιόντα ἔφερε · καὶ ἦν ἄρα τῶν ἀκολούθων μηδὲν ἐπὶ τοῖς εἰωθόσιν , εἰ καὶ ἄλλως παράδοξα , διαπράττεσθαι · καὶ ὅτι περ οὐδ´ ἑπὶ μακρὸν κατέχειν ἔμελλε τὴν πάναγνον τελευτήσασαν , ἀλλὰ θᾶττον τοῖς ἄνω παραπέμψειν , ἵνα τοῖς ὑψηλοῖς λαμπρῶς ἀνθαμιλληθείη , δεικνῦσα οἷον ὁ ταπεινὸς χῶρος ἀνθρωποπρεπῆ διεμόρφωσεν ἀνδριάντα καὶ τῶν ΙΒʹ . Διὰ ταῦτα τοίνυν , ὡς ἔφην , οὐρανὸς ἐσεῖτο καὶ ἐβρόντα , καὶ ὅλος ἦν περὶ τὴν ὑποδοχὴν ἀσχολούμενος τῆς μακαρίας . Καὶ δὴ τῶν βροντιαίων ἐκείνων ἤχων συῤῥηγνυμένων , καθάπερ αἱ σάλπιγγες νόμῳ στρατοῦ τὴν παράταξιν διυπνίζουσι , τὸν ἴσον τρόπον οἱ λειτουργοὶ τῆς ὁσίας , ὤν τὰ ὠτα τὸν κρότον ἐγνώρισεν , οἷον εὔζωνοι καταστάντες , καὶ καθάπερ ἴππους τὰς νεφέλας ἀναβάντες , ἤλαυνον , σπεύδοντες ἑαυτοὺς συντάξαι τῇ φίλῃ παρατάξει , λέγω δὲ τῷ στρατῷ τῶν ἀγγέλων . Γίνεται τοίνυν ἡ διὰ νεφελῶν παράδοξος ἐκείνη συνέλευσις . Ἀλου γὰρ τῶν κηρύκων ἀλλαχοῦ τῆς γῆς τῶν
Lemmas: ἕνεκα , καί ὅς εἰμί ἐγώ μεγαλεῖος μεγαλόφωνος κύδων τρανής διασαλπίζω πνίξ . τοιοῦτος ὅς πάναγνος διέξειμι , καί ὁ γωρίμοις ἡδονά ἐνίστημι , ἅτε ὁ γλῶσσα θεοκινήτως αὐτός ὑπηχέω , ῥέω τε ἡδύς διαπλάσσω , καί ὁ ἀκροάομαι χάριεν ἐμφυτεύω κίνημα , διηχέω μέν οὐρανός ἐξαπίνης , βροντή ἐπιβρέμω , καί οἱονεί τις σήμαντρον ὁ παρ´ ἑαυτοῦ πάταγος ὁ ὁ εξόδιος ὁ μήτηρ ὁ Θεός λειτουργέω διανίσταμαι κελεύω νεφέλη δέ πολλαχόθεν διαθέω , ὄχημα ξένος ἑαυτοῦ ὑποκλίνομαι σπεύδω ὁ διακονέω ὁ θάπτω . ἐντέλλω γάρ νερέλαις ὑπεράνωθεν , ἐφίημι ὁ θεῖος Δαβίδ · καί πάλιν · ὁ δύναμις αὐτός ἐν ὁ νεφέλη · ὁ ἐντίθημι , οἴομαι , προγράφω ἰσχύς , ὁ ὁ κῆρυξ διαβαστάζω . [ ὅς . ἐσθίω γάρ κινέω ὁ ἄνω , καί καθάπερ τίς καινός ὑποδείκνυμι μέλλω χρῆμα , ὁ μέν ὑπανοίγω , εὐρύς ἑαυτοῦ , εἰμί οἷος τε , διαπλήσσω , ὁ ἐσθίω ὑποχωρέω , σῴζω ὁ αἰδώς , καί ὁ μέν ὁ ἕπομαι , ἄλλος δέ ὁ προπέμπω τάξις αὐτός διατίθημι · καί οὗτος θρόος , ὡς εἶπον , ἄνω διακτυπέω . θαυμαστός δέ οὐδείς , εἰμί θόρυβος πόρρω ὁ κάτω τηρέω καί σεισμός . ὁ οὐρανός μέν γάρ , οἶος καινός κειμήλιον , παράδοξος εἰσδέχομαι θησαυρός , εἰκότως διαθορυβέω , καί σχολή ἄγω οὐ ἔχω , σπερ ἔρευνα ἀνακυκάω ἑαυτοῦ , ὅπῃ εἄν ὁ ἄξιος οἴκησις ὁ δέσποινα παρέχω · γῆ δέ , οἴομαι , διά οὗτος ἀκλόνητος μένω , ὅτι τε οὗτος ὁ καινός ἀνίημι ἄνθρωπος , ὁ παρθένος , καί οὗτος ἐπί πολύς περίειμι φέρω · καί εἰμί ἄρα ὁ ἀκόλουθος μηδείς ἐπί ὁ εἴωθα , εἰμί καί ἄλλως παράδοξος , διαπράσσω · καί ὅτι περ οὐδός ἐπί μακρός καταχέω μέλλω ὁ πάναγνος τελευτάω , ἀλλά ταχύς ὁ ἄνω παραπέμπω , ἵνα ὁ ὑψηλός λαμπρῶς ἀνθαμιλληθείη , δείκνυμι οἷος ὁ ταπεινός χῶρος ἀνθρωποπρεπής διαμορφόω ἀνδριάς καί ὁ ἶβις . Ζεύς οὗτος τοίνυν , ὡς φημί , οὐρανός σείω καί βροντάω , καί ὅλος εἰμί περί ὁ ὑποδοχή ἀσχολέω ὁ μακάριος . καί δή ὁ βροντιαῖος ἐκεῖνος ἦχος συρράσσω , καθάπερ ὁ σάλπιγξ νόμος στρατός ὁ παράταξις διυπνίζω , ὁ ἴσος τρόπος ὁ λειτουργός ὁ ὅσιος , εἰμί ὁ οὖς ὁ κρότος γνωρίζω , οἷος εὔζωνος καθίστημι , καί καθάπερ ἵππος ὁ νεφέλη ἀναβαίνω , ἐλαύνω , σπεύδω ἑαυτοῦ συντάσσω ὁ φίλος παράταξις , λέγω δέ ὁ στρατός ὁ ἄγγελος . γίγνομαι τοίνυν ὁ διά νεφέλη παράδοξος ἐκεῖνος συνέλευσις . Ἄλος γάρ ὁ κῆρυξ ἀλλαχοῦ ὁ γῆ ὁ