cogPG.PG139 496
καὶ βασιλὶς μὲν τῶν βασιλίδων πόλεων , ἆσμα δὲ ἀσμάτων καὶ λαμπρότης λαμπροτήτων , καὶ τῶν σπανίων πανταχῆ θεαμάτων σπανιώτερον ὅραμα , τίς ὁ διασπάσας ἡμᾶς ἀπὸ σοῦ ὡς ἐκ μητρὸς φίλης τέκνα φιλούμενα ; τίνες γενοίμεθα ; ποῦ τραποίμεθα · ποίαν παραψυχὴν εὕροιμεν γυμνοὶ , ὡς ἐκ κοιλίας μητρὸς τῶν σῶν ἐκσπασθέντες κόλπων , καὶ φανέντες παρ´ ἔθνεσι κιθάρα καὶ θρύλλημα , ἀδελφοὶ Σειρήνων , ἑταῖροι στρουθῶν , καὶ ψωμιζόμενοι μὲν ἀνάγκας . ὕδωρ δὲ χολῆς ποτιζόμενοι ; Πότε σε θεασόμεθα οὐχ ὡς νῦν πεδίον ἀφανισμοῦ καὶ κοιλάδα κλαυθμῶνος καὶ πατουμένην ὑπὸ στρατοπέδων , εἴτε μὴν ἐξουθενημένην καὶ ἀπωσμένην , ἀλλ´ ἐξαιρουμένην καὶ σωζομένην , καὶ προσκυνουμένην ὑπὸ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε , καὶ γάλα ἐθνῶν θηλάζουσαν καὶ πλοῦτον βασιλέων ὡς πρώην Ηδουσαν ; πότε δὲ καὶ ὡς φύλλα συκῆς καὶ χιτῶνας δερματίνους ἀποβαλούμεθα τὰ ῥικνὰ ταῦτα ῥάκη καὶ μηδὲ τοῦ παντὸς ἐξικνούμενα σώματος , ἃ ἡμῖν περιέθεντο οἱ ἐπίβουλοι ὡς ὄφεις ἀλλόφυλοι , τὰ σύνοικα ἡμῖν κακὰ καὶ ἐπίβουλα καὶ βαρύζηλα , ἐπενδυσόμεθα δ´ αὖθις τοὺς ἐξ ὑφῆς στιλπνοτέρας καὶ χλιδῶντας χιτῶνας , . οὓς πρώην περιεκείμεθα · Ἀλλ´ ὦσαι Θεὸν , ἁγιωτάτη τῶν πόλεων · προβαλοῦ τοὺς νεὼς , τὰ τῶν μαρτύρων λειπόμενα , τἀς συμφοράς αὐτὰς , τῶν πειρατηρίων τὸ μέγεθος , ὡν εἰς κόρον μετέσχηκας , ἀνδράσιν ἀνοσίοις ἐκδοθεῖσα εἰς πύρωσιν . Ἐπικάλεσαι γάρ με , φησὶν , ἐν ἡμέρᾳ ὑλίψεώς σου . καὶ ἐξελοῦμαί σε , καὶ δοξάσεις μεἈρα δὲ προσθήσω καὶ εἰς σέ ποτε ἐπιβλέψαι , παμμέγιστε ναὶ καὶ θειότατε , οὐρανὲ ἐπίγειε , θρόνε όξης Θεοῦ , Χερουβικὸν ὄχημα , στερέωμα δεύτερον , ἀγγέλλον τὴν τῶν χειρῶν Θεοῦ ποίησιν , θέαμα καὶ ἔργον ἐναδικὸν καὶ εὔριζον πάσης τῆς γῆς ἀγαλλίαμα ; Καὶ τίς ὁ ἐπαγγελλόμενος εἰ μὴ μόνος ὁ ἐν οἷς πέπονθε πειρασθεὶς τοῖς πειραζομένοις βοηθεῖν ἐπιστάμενος , καὶ ῥυόμενος πτωχὸν ἐκ χειρὸς στεῤῥοτέρων αὐτοῦ καὶ πτωχὸν καὶ πένητα ἀπὸ τῶν διαρπαζόντων αὐτὸν , καὶ ποιῶν πάντα καὶ μετασκευάζων ἀεὶ πρὸς τὸ βέλτιον » εʹ . Ταῦτ´ ἐξ ὑπεράντλου ταῖς ἀχθηδόσι ψυχῶν κενώσαντες πορευόμενοι ἐπορευόμεθα , κλαίοντες καὶ βάλλοντες τοὺς θρήνους ὡς σπέρματα . Εἰ δὲ καὶ ἐρχόμενοι ἤξομεν , αἴροντες ἑν ἀγαλλιάσει τὰ τῆς δεξιωτέρας ἀλλοιώσεως δράγματα , δῶρον τοῦτο Θεοῦ τοῦ παρακαλοῦντος τοὺς ὀλτγοψύχους καὶ σωτηρίου περιτιθέντος ἱμάτιον καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης ἐνδύσαντος . Προῆγε δὲ ἡμῶν ὁ οἰκουμενικὸς ἀρχιποιμὴν , μὴ πήραν φέρων , μὴ χρυσὸν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν , ἄραβδος καὶ ἀσάνδαλος καὶ χιτώνιον ἓν περικείμενος , ἐντελὴς εὐαγγελικὸς ἀπόστολος , ἢ μᾶλλον τοῦ Χριστοῦ ἀντίμιμος , καθ´ ὅσον ὀναρίῳ πτωχικῷ ἐποχούμενος μεθίστατο τῆς νέας Σιὼν , οὐ τὸν ἐπ´ αὐτῆς ἑσχεδίαζε θρίαμβον . Τότε δ´ οὖν πέρας τῆς ὁδοῦ τὴν [ . ὅα ] Σηλυβρίαν ἡμεῖς θέμενοι τοῦ λοιποῦ τοῦ πλάνου πεπαύμεθα , ἀνύβριστοι πανοικὶ , τὸ μέγα τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμᾶς φιλοτίμημα καὶ ἀείμνηστον καὶ τέλειον δώρημα , μηδ´ ἀρθρέμβολα καὶ
Lemmas: καί βασιλίς μέν ὁ βασιλίς πόλις , ᾆσμα δέ ἄσμα καί λαμπρότης λαμπρότης , καί ὁ σπάνις πανταχῇ θέαμα σπάνις ὅραμα , τίς ὁ διασπάω ἐγώ ἀπό σύ ὡς ἐκ μήτηρ φίλος τέκνον Φιλουμένα ; τίς γίγνομαι ; ποῦ τρέπω · ποῖος παραψυχή εὑρίσκω γυμνός , ὡς ἐκ κοιλία μήτηρ ὁ σός ἐκσπάω κόλπος , καί φαίνω παρ´ ἔθνος κιθάρα καί θρύλλημα , ἀδελφός Σειρήν , ἑταῖρος στρουθός , καί ψωμίζω μέν ἀνάγκη . ὕδωρ δέ χολή ποτίζω ; πότος σύ θεάομαι οὐ ὡς νῦν πεδίον ἀφανισμός καί κοιλάς κλαυθμών καί πατέω ὑπό στρατόπεδον , εἴτε μήv ἐξουθενέω καί ἀπωθέω , ἀλ ἐξαιρέω καί σῴζω , καί προσκυνέω ὑπό ὁ ταπεινόω σύ καί παροξύνω σύ , καί γάλα ἔθνος θηλάζω καί πλοῦτος βασιλεύς ὡς πρώην ἐσθίω ; πότε δέ καί ὡς φύλλον συκέα καί χιτών δερμάτινος ἀποβάλλω ὁ ῥικνός οὗτος ῥάκος καί μηδέ ὁ πᾶς ἐξικνέομαι σῶμα , ὁ ἐγώ περιτίθημι ὁ ἐπίβουλος ὡς ὄφις ἀλλόφυλος , ὁ σύνοικος ἐγώ κακός καί ἐπίβουλος καί βαρύζηλος , ἐπενδύνω δδʹ αὖθις ὁ ἐκ ὑφή στιλπνός καί χλιδάω χιτών , . ὅς πρώην περίειμι · Ἀλ ὠθέω θεός , ἅγιος ὁ πόλις · προβάλλω ὁ ναός , ὁ ὁ μάρτυς λείπω , εἰς συμφορά αὐτός , ὁ πειρατήριον ὁ μέγεθος , ὡς εἰς κόρος μετέχω , ἀνήρ ἀνόσιος ἐκδίδωμι εἰς πύρωσις . ἐπικαλέω γάρ ἐγώ , φημί , ἐν ἡμέρα ὑλίψεώς σύ . καί ἐξαιρέω σύ , καί δοξάζω μεἈρα δέ προστίθημι καί εἰς σός ποτός ἐπιβλέπω , παμμέγιστος ναί καί θεῖος , οὐρανός ἐπίγειος , θρόνος οἴγω Θεός , χερουβικόν ὄχημα , στερέωμα δύο , ἀγγέλλω ὁ ὁ χείρ Θεός ποίησις , θέαμα καί ἔργον ἐναδικὸν καί εὐρίζω πᾶς ὁ γῆ ἀγαλλίαμα ; καί τίς ὁ ἐπαγγέλλω εἰμί μή μόνος ὁ ἐν ὅς πάσχω πειράω ὁ πειράω βοηθέω ἐπίσταμαι , καί ῥύομαι πτωχός ἐκ χείρ στέρος αὐτός καί πτωχός καί πένης ἀπό ὁ διαρπάζω αὐτός , καί ποιέω πᾶς καί μετασκευάζω ἀεί πρός ὁ ἀγαθός » εἰ . Ταῦτ´ ἐκ ὑπέραντλος ὁ ἀχθηδών Ψυχή κενόω πορεύω πορεύω , καλέω καί βάλλω ὁ θρῆνος ὡς σπέρμα . εἰμί δέ καί ἐρχόμενος ἥκω , ἀείρω ἑν ἀγαλλιάω ὁ ὁ δεξιός ἀλλοίωσις δράγμα , δῶρον οὗτος Θεός ὁ παρακαλέω ὁ ολτγοψυχος καί σωτήριος περιτίθημι ἱμάτιον καί χιτών Εὐφρόσυνος ἐνδύω . προάγω δέ ἐγώ ὁ οἰκουμενικός αρχιποιμεις , μή πήρα φέρω , μή χρυσός ἐπί ὁ ὀσφῦς , ἄραβδος καί ἀσάνδαλος καί χιτώνιον εἷς περίκειμαι , ἐντελής εὐαγγελικός ἀπόστολος , ἢ μᾶλλον ὁ Χριστός ἀντίμιμος , καθ´ ὅσος ὀνάριον πτωχικός ἐποχέομαι μεθίστημι ὁ νέος Σιών , οὖον ὁ ἐπι αὐτός σχεδιάζω θρίαμβος . τότε δδʹ οὖν πέρας ὁ ὁδός ὁ [ . ὄα ] Σηλυβρίη ἐγώ τίθημι ὁ λοιπός ὁ πλάνος παύω , ἀνύβριστος πανοικί , ὁ μέγας ὁ Θεός περί ἐγώ φιλοτίμημα καί ἀείμνηστος καί τέλειος δώρημα , μηδ´ ἀρθρέμβολον καί