cogPG.PG139 490
ἀλλὰ ὑευδὴς ἴππος εἰς σωτηρίαν , οὐδὲ ἐν ταῖς κνήμαις τοῦ ἀνδρὸς εὐδοκεῖ . Εἰ δείκνυσι τῷ οἰκείῳ λαῷ σκληρὰ καὶ οἶνον κίρνησι κατανύξεως , ἀλλὰ´ ἑτοιμάζει « καὶ τράπεζαν ἐξ ἐναντίας τῶν θλιβόντων , καὶ προτείνει ποτήριον φιλανθρωπίας πλῆρες καὶ ἱλαρότητος καὶ μεθύσκον ὡς κράτιστον . Εἰ τοὺς μαστιγοῦντας ἐκ περάτων ἄγει τῆς γῆς καὶ τῶν ἐν θαλάσσῃ μακράν , καὶ διὰ προφήτου βοᾷ μεγαλοκήρυκος , « Γιγαντες ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμόν μου , χαίροντες ἄμα καὶ παίζοντες ἡγιασμένοι εἰσί , καὶ ἄγω αὐτοὺς , » ἀλλὰ καὶ τούτοις ἐπιτείνει σφοδροτέρας πληγὰς καὶ τῶν κακῶν μαστίζει τοῖς χείροσι , χάριν εἰδώς οὐδαμῶς οὐδεμίαν , εἰ χρῆται τούτοις ὀργάνοις εἰς ὄλεθρον πόλεων καὶ κακοῖς ἐπιδημίοις καὶ δημίοις ἀνθρώπων ἀνελεήμοσιν , εἴτε μὴν ὡς νοσηλεῖαι καὶ φάρμακα συναίρονταί οἱ ἐν πλείστοις ὡς ψυχῶν ἰατρῷ , οἷς καὶ φύσις τοιάδε τις ἔνεστι τοῖς ἐπιστησασι πρόδηλος . Καχεξίαι μὲν γὰρ ἢ τοῦ κάμνοντος ἀναῤῥωσθέντος ἐκμαρανθεῖσαι τοῦ δρᾷν ἔληξαν ἢ τῷ πάσχοντι συνδιόλλυνται . Τὰ δ´ ἀκεσίνοσα φάρμακα τὸ καχεκτοῦν ὁτεδήποτε ἰασάμενα ταῖς τῶν ὑλῶν ἀτιμοτέραις συμπρόεισιν ἀχρειούμενα . Χρῆναι τοίνυν φημὶ μὴ βιβλίον ἀποστασίου πρὸς Θεοῦ δεδομένον ἡμῖν ἢ γοῦν τῶν ἀγριελαίων βαρβάρων παντελῆ ἐγκέντρισιν εἰς τὴν καθ´ ἡμᾶς καλλιέλαιον τὰ ἐπιόντα σεοθαι δεινὰ , ἀλλὰ παιδείαν μικρὰν , ὁποίαν ἴσησιν ἐπάγειν Θεὸς , ἀνιείς τοῦ ἄγαν μηδ´ ἐνδιδοὺς τὰς πάντα τοῖς πειρασταῖς , ἀλλὰ καὶ τῶν πειραζομένων ἐν μέρει φειδόμενος , καὶ μάλιοτα εἰ τὸ μὲν δρῶν , κόρον οὐκ εἰδώς ἀνοσιουργίας , καὶ αὐτοῦ κατεπαίρελαι δι´ ἀσέβειαν παρ´ οὖ τὴν ἰσχὺν εἰλήφει τοῦ μαστιγοῦν , ὡς μὲν Ναβουζαρδὰν ἀρχιμάγειρος τὴν τοῦ Θεοῦ πόλιν παραπέμπων πυρὶ καὶ οὰ λειτουργικὰ σκεύη προνομεύων , ὡς δὲ Βαλτάσαρ τρυφῶν ἐν αὐτοῖς θυσιαστήριά τε καθυβρίζων , τὰ δὲ θεῖα μυστήρια ἐξορχούμενος , τὸ δὲ πάσχον ἑαυτοῦ γινόμενον ἐν πρωτολογίαις κατήγορον παρήγορον τὸν παίσαντα νδεὸν θερμότερον ἐπικέκληται . Οὐκοῦν φιλανθρωπίαν ἐκδεχομένους Θεοῦ δέον δειν μετὰ Δαβὶδ , « Μνήσθητι ἡμῶν , Κύριε , ἐν τῇ εὐδοκίᾳ τοῦ λαοῦ σου · ἐπίσκεψαι ἡμᾶς ἐν τῳ σωτηρίῳ σου τοῦ ἰδεῖν ἐν τῇ χρηστότητι τῶν ἐκλεκτῶν σου , τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν τῆ εὐφροσύνῃ τοῦ ἔθνους σου , τοῦ ἐπαινεῖσθαι μετὰ τῆς κληρονομίας σου , » εὖ εἰδότας ὡς ἀσεβῶν μὲν ἡ εἰς τέλος παράδοσις καὶ μαστέγωσις , τῶν δ´ ἠλπικότων ἐπὶ Κυριον τῇ παιδοίᾳ σύνδρομος ἡ παράκλησίς τε καὶ ἐπα . νάκλησις .
Lemmas: ἀλλά Ὕδη ἵππος εἰς σωτηρία , οὐδέ ἐν ὁ κνήμη ὁ ἀνήρ εὐδοκέω . εἰμί δείκνυμι ὁ οἰκεῖος λαός σκληρός καί οἶνος κίρνησις κατάνυξις , ἀλλά ἑτοιμάζω « καί τράπεζα ἐκ ἐναντίος ὁ θλίβω , καί προτείνω ποτήριον φιλανθρωπία πλήρης καί ἱλαρότης καί μεθύσκω ὡς ἀγαθός . εἰμί ὁ μαστιγόω ἐκ πέρας ἄγω ὁ γῆ καί ὁ ἐν θάλασσα μακρός , καί διά προφήτης βοάω μεγαλοκῆρυξ , « Γίγας ἔρχομαι πληρόω ὁ θυμός ἐγώ , χαίρω ἄμη καί παίζω ἁγίζω εἰμί , καί ἄγω αὐτός , » ἀλλά καί οὗτος ἐπιτείνω σφοδρός πληγάς καί ὁ κακός μαστίζω ὁ χείρων , χάρις οἶδα οὐδαμῶς οὐδείς , εἰμί χράω οὗτος ὄργανον εἰς ὄλεθρος πόλις καί κακός ἐπιδήμιος καί δήμιος ἄνθρωπος ἀνελεήμων , εἴτε μήv ὡς νοσηλεία καί φάρμακον συναίρω ὁ ἐν πλεῖστος ὡς Ψυχή ἰατρός , ὅς καί φύσις τοιόσδε τις ἔνειμι ὁ ἐφίστημι πρόδηλος . καχεξία μέν γάρ ἢ ὁ κάμνω ἀναλίσκω ἐκμαραίνω ὁ δράω λήγω ἢ ὁ πάσχω συνδιόλλυμι . ὁ δδʹ ἀκεσίνοσα φάρμακον ὁ καχεκτέω ὁτεδήποτε ἰάομαι ὁ ὁ ὕλη ἄτιμος συμπρόειμι ἀχρειόω . χρή τοίνυν φημί μή βιβλίον ἀποστασίου πρός Θεός δίδωμι ἐγώ ἢ γοῦν ὁ ἀγριέλαιος βάρβαρος παντελής ἐγκέντρισις εἰς ὁ καθ´ ἐγώ καλλιέλαιος ὁ ἔπειμι σῴζω δεινός , ἀλλά παιδεία μικρός , ὁποῖος ἴσος ἐπάγω θεός , ἀνίημι ὁ ἄγαν μηδ´ ἐνδίδωμι ὁ πᾶς ὁ πειραστής , ἀλλά καί ὁ πειράζω ἐν μέρος φείδομαι , καί Μαλιότα εἰμί ὁ μέν δράω , κόρος οὐ οἶδα ἀνοσιουργία , καί αὐτός κατεπαίρελαι δις ἀσέβεια παρ´ οὖον ὁ ἰσχύς λαμβάνω ὁ μαστιγόω , ὡς μέν Ναβουζαρδάν ἀρχιμάγειρος ὁ ὁ Θεός πόλις παραπέμπω πῦρ καί ὀά λειτουργικός σκεῦος προνομεύω , ὡς δέ Βαλτάσαρ τρυφάω ἐν αὐτός θυσιαστήριον τε καθυβρίζω , ὁ δέ θεῖον μυστήριον ἐξορχέομαι , ὁ δέ πάσχω ἑαυτοῦ γίγνομαι ἐν πρωτολογία κατήγορος παρήγορος ὁ παίω νδεὸν θερμός ἐπικαλέω . οὐκοῦν φιλανθρωπία ἐκδέχομαι Θεός δήω δήω μετά Δαυίδ , « μιμνήσκω ἐγώ , κύριος , ἐν ὁ εὐδοκία ὁ λαός σύ · ἐπισκοπέω ἐγώ ἐν ὁ σωτήριος σύ ὁ ὁράω ἐν ὁ χρηστότης ὁ ἐκλεκτός σύ , ὁ εὐφραίνω ἐν τῆ Εὐφρόσυνος ὁ ἔθνος σύ , ὁ ἐπαινέω μετά ὁ κληρονομία σύ , » εὕω οἶδα ὡς ἀσεβής μέν ὁ εἰς τέλος παράδοσις καί μαστέγωσις , ὁ δδʹ ἐλπίζω ἐπί κύριος ὁ παιδοιος σύνδρομος ὁ παράκλησις τε καί επά . νάκλησις .