cogPG.PG139 474
αὐτοῖς , ἐπαμύναντες . Οὐ [ Ρὅῦδ ] ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ πάσης μετεῖχον φιλοφροσύνης καὶ δεξιώσεως , θεραπευτήριά τε καὶ τρυφητήρια τούτοις ἐπινενόηνται . Ἰσαάκιος γὰρ εἴ τί που ἔστεγεν ἔνδον τὸ βασιλείας γαζοφυλάκιον , καὶ αὐτὸς δὲ συμπορισάμενος ἦν συνειληφώς Εὐφροσύνην τὴν βασιλίδα καὶ τοὺς τὸ γένος εἰς αὐτὴν ἀν . φέροντας , ἐξεφόρει τε ἀμφοτέραις καὶ μετήγγιζεν ἀδεέστερον Ἐπεὶ δὲ ταῦτα ὡσεὶ καὶ ῥανὶς ἐκρίνετο τοῖς λαμβάνουσινὐδὲν γὰρ ἔθνος ἐρασιχρηματώτερον τοῦδε τοῦ γένους τρεχεδειπνότερόν τε καὶ δαπανηρότερον ἐέερον ) καὶ διψῶντες ἦσαν ἀεὶ προχοῶν πελάγους Τυρσηνικοῦ , ἅπτεται καὶ τῶν ἀψαύστων παναθεμι . τως , ὁπόθεν , οἶμαι , καὶ τὰ Ῥωμαίων ἀνατέτραπται τέλεον καὶ ἠφάντωται · ὡς γὰρ χρημάτων ἐσπάνιζε , καὶ οῖς θτίοις ἐπεφύη διὰ τοῦτο τεμένεσιν . Ἢν γὰρ ἰδεῖν οὐ μόνον τὰς ἱερὰς εἰκόνας Χριστοῦ ἀξίναις ἐκκοπτομένας καὶ χαμαὶ ῥιπτομένας , καὶ τοὺς αὐτῶν κόσμους μὴ σὺν φειδῷ , ἀλλ´ ὡς ἔτυχεν ἐκσπωμένους καὶ πυρὶ παραπεμπομένου ,, ἀλλὰ καὶ τκεύη τὰ σεπτά τε καὶ παναγῆ ἀπεριθαμβήτως ἐκ τῶν ναῶν ἀρπαζόμενα καὶ πυρούμενα καὶ ὠς κοινὸν ἀργύριον καὶ χρυσίον τοῖς πολεμίοις στρατεύμασιν παρεχόμενα . Καὶ τῆς κατὰ τῶν ἀγίων τῆσδε λύττης οὕτ´ αὐτὸν τὸν κρατοῦντα εἰσῄει τις αἴσθησις ὁπωτοῦν . τῶν τε ἀλλων οὐδεὶς παῤῥησιαζόμενος ἦν τὴν εὐσέβειαν , ἀλλὰ τῆς ἐχεμυθίας ἐνεκεν , εἵτ’´ οὖν ἁναλγησίας εἰπεῖν οἰκειότερον , οὐδὲν τῶν παραφόρων διενηνόχαμεν ἅπαντες , ὅθεν ὡς ὑπεύθυνοι πεπόνθαμέν τε καὶ εἴδομεν ὁπόσα βαρυσυμφορώτερα τῶν κακῶν . βʹ . ὁποῖον γὰρ τὸ χυδαὶζον στῖφος τῆς πόλεως , Β μήτ´ αὐτόθεν τοῖς ἐπαινετοῖς προσχωροῦν μήθ´ ἐτέρῳ πειθόμενον εἰσηγουμένιῳ τὰ λῴονα , ἤδη ταῖς Ῥωμαῖκαῖς χώραις εἰσκεχυμένων τῶν πολεμίων εἰς ἔδαφος καθαιρεῖ καὶ διαλύει παραλόγως εἰς χοῦν τὰς . πρὸς θάλασσαν οἰκίας τῶν ἐξ ἑσπέρας ἐθνῶν , μὴ διαστεῖλ αν τοῦ πολεμίου τὸ φίλιον . Ἐδυσχέραινον οὖν πρὸς τὴν ἀβουλίαν ταύτην καὶ ἀτοπίαν οὐ μόνον δσοι ἐκ τῆς Ἀμόλφης ἥθεσιν ἐντεθραμμένοι Ῥωμαῖκοῖς , ἀλλὰ καὶ οἱ τῶν ἐκ τῆς Πίσσης τὴν Κωνσταντίνου ἀνθείλοντο . Μήπω τοίνυν φυγὰς ὀφθείς ὃ βασιλεὺς Ἀλέξιος χρησταῖς ἐλπίσι τοὺς ἐκ τῶ δε των γενῶν ἐβουκόλει καὶ τὸ τῆς λύπης ἀφήρει πολύ . Ἀς δ´ ὁ μὲν δρασμῷ ἐχρήσατο , βασιλεύσας δ´ ἦν Ἰσαάκιος , καταλλάσσει τνὺς ἐκ τῆς Πίσσης τοῖς Βενετίαοις , καθ´ ἡμῶν καὶ τοῦτο ἀσυντηρήτως ἐπιτεχνώμενος · οἱ δὲ πρὸς τὴν Περαίαν ἀπάραντες , ἐν ἦ κατελυον οἱ διάφοροι , γίνονται τοῖς πρώην ἀντίᾗροσι σύσκηνοι καὶ ὁμόδειπνοι καὶ τὰ πάντα συμ · οεῖς καὶ ὁμόφρονε . Ἐννεακαιδεκάτην διάγοντος τοῦ Λὐγούστου μηνὸς , τῆς ἕκτης ἰνδικτιῶνος , τοῦ ἑξακισχιλιοστοῦ ἐπτακοσιοστοῦ καὶ ἑνδεκάτου ἔτους , τινὲς τῶν Φραγγίσκωνὗτοι δέ εἰσιν οἱ πάλαι θλακίονες κικλησκόμενοι ) Πισσαίων καὶ Βενετίκων μοῖραν προσειληφότες , ὡς εἰς ὄψον ἕτοιμον καὶ προχειρότατον ἕρμαιον τὰ τῶν Σαρακηνῶν διαπλωῒζονται χρήματα . Καὶ δὴ τὸ σύνταγμα ἐκεῖνο τὸ πονηρὸν τῇ πόλει προσσχὸν δι´ ἀλιάδωνὐδε γὰρ ἦν τις ὁ προσιστάμενοι ὅλως ἐπιπλέειν σφᾶς τῇ πόλει καὶ αὖθις ἀνάγεσθαι τῷ τῶν ἐξ Ἄγαρ συναγωγίῳ λάθρα ἐπεισπίπτουσιν , ὅ φησι Μιτάτον ἡ δημώδης διάλεκτος , καὶ τὰ ἐνόντα μετὰ ξίφους λῃστεύουσιν . Ἀς δ´ οὕτω ταῦτα παραλόγως καὶ ὑπὲρ δόκησιν πᾶσαν παρηνομεῖτο , ἠμύνοντο μὲν αὐτοὺς οἱ Σαρακηνοὶ τὰς χεῖρας τοῖς παρατυχοῦσιν ὁπλίσαντες , ἐπιβοηθοῦσι δὲ καὶ Ῥωμαῖοι , παρὰ τῆς τοῦ κακοῦ φήμης ἐκεῖσε συνηλισμένοι . [ Καὶ οὔκουν μὴν ἁπαν ὁπόσον καὶ ἔδει κατήνυσαν , ἐπὶ δὲ βραχὺ τῆς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ὁμαιχμίας ἀναχώρησις γίνεται . Οἰ
Lemmas: αὐτός , ἐπαμύνω . οὖον [ Ρὅῦδ ] οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί πᾶς μετέχω φιλοφροσύνη καί δεξίωσις , θεραπευτήριο τε καί τρυφητήριον οὗτος ἐπινοέω . Ἰσαάκιος γάρ εἰμί τίς ποῦ στέγω ἔνδον ὁ βασίλεια γαζοφυλάκιον , καί αὐτός δέ συμπορίζω εἰμί συλλαμβάνω Εὐφροσύνη ὁ βασιλίς καί ὁ ὁ γένος εἰς αὐτός εἰς . φέρω , ἐκ-ἐποράω τε ἀμφότερος καί μεταγγίζω ἀδεῶς ἐπεί δέ οὗτος ὡσεί καί ῥανίς κρίνω ὁ λαμβάνω γάρ ἔθνος ἐρασιχρήματος ὅδε ὁ γένος τρεχεδειπνοτερος τε καί δαπανηρός Ἔρως ) καί διψάω εἰμί ἀεί προχοή πέλαγος Τυρσηνικός , ἅπτω καί ὁ ἄψαυστος παναθεμι . ὅς , ὁπόθεν , οἴομαι , καί ὁ Ῥωμαῖος ἀνατρέπω τελέω καί ἀφαντόω · ὡς γάρ χρῆμα σπανίζω , καί Δαναός τίθημι ἐπιφύω διά οὗτος τέμενος . ἤν γάρ ὁράω οὖον μόνος ὁ ἱερή εἰκών Χριστός ἀξίνη ἐκκόπτω καί χαμαί ῥίπτω , καί ὁ αὐτός κόσμος μή σύν φειδός , ἀλ ὡς τυγχάνω ἐκσπάω καί πῦρ παραπέμπω ,, ἀλλά καί τκεύη ὁ σεπτός τε καί παναγής ἀπεριθαμβήτως ἐκ ὁ ναός ἀρπάζω καί πυρόω καί ὡς κοινός ἀργύριον καί χρυσίον ὁ πολέμιος στράτευμα παρέχω . καί ὁ κατά ὁ Ἀγίων ὅδε λύσσα ὕω αὐτός ὁ κράτος εἰσέρχομαι τις αἴσθησις ὁποτοῦς . ὁ τε ἀλλος οὐδείς παρρησιάζομαι εἰμί ὁ εὐσέβεια , ἀλλά ὁ ἐχεμυθία ἕνεκα , ἵημι οὖν ἀναλγησία εἶπον οἰκεῖος , οὐδείς ὁ παράφορος διαφέρω ἅπας , ὅθεν ὡς ὑπεύθυνος πάσχω τε καί ὁράω ὁπόσος βαρυσύμφορος ὁ κακός . βε . ὁποῖος γάρ ὁ χυδαΐζω στῖφος ὁ πόλις , Β μῆτε αὐτόθεν ὁ ἐπαινετός προσχωρέω μήθ´ ἔς πείθω εἰσηγέομαι ὁ λῷος , ἤδη ὁ Ῥωμαῖος χώρα εἰσχέω ὁ πολέμιος εἰς ἔδαφος καθαιρέω καί διαλύω παράλογος εἰς χόω ὁ . πρός θάλασσα οἰκίον ὁ ἐκ ἑσπέρα ἔθνος , μή διαστέλλω αν ὁ πολέμιος ὁ φίλιος . δυσχεραίνω οὖν πρός ὁ ἀβουλία οὗτος καί ἀτοπία οὖον μόνος δίδωμι ἐκ ὁ Ἀμόλφης ἦθος ἐντρέφω Ῥωμαῖος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἐκ ὁ Πίσσης ὁ Κωνσταντῖνος ἀνθαιρέομαι . μήπω τοίνυν φυγάς ὁράω ὅς βασιλεύς Ἀλέξιος χρηστός ἐλπίς ὁ ἐκ ὁ δέ ὁ γένος βουκολέω καί ὁ ὁ λύπη ἀφαιρέω πολύς . ἀ δδʹ ὁ μέν δρασμός χράω , βασιλεύω δδʹ εἰμί Ἰσαάκιος , καταλλάσσω τύν ἐκ ὁ Πίσσης ὁ Βενέτιος , καθ´ ἐγώ καί οὗτος ἀσυντηρήτως ἐπιτεχνάομαι · ὁ δέ πρός ὁ περαίη ἀπαίρω , ἐν εἰμί καταλύω ὁ διάφορος , γίγνομαι ὁ πρώην ἀντίᾗροσι σύσκηνος καί ὁμόδειπνος καί ὁ πᾶς συμ · ὅς καί ὁμόφρων . ἐννεακαιδέκατος διάγω ὁ Λὐγούστου μείς , ὁ ἕκτος ἰνδικτίων , ὁ ἑξακισχιλιοστός επτακοσιοστός καί ἑνδέκατος ἔτος , τις ὁ φραγγισκωνυος δέ εἰμί ὁ πάλαι θλακιαδων κικλήσκω ) Πισσαῖος καί Βενέτικος μοῖρα προσλαμβάνω , ὡς εἰς ὄψον ἑτοῖμος καί πρόχειρος ἕρμαιον ὁ ὁ Σαρακηνός διαπλωΐζω χρῆμα . καί δή ὁ σύνταγμα ἐκεῖνος ὁ πονηρός ὁ πόλις προσέχω δις ἀλιάς γάρ εἰμί τις ὁ προσίστημι ὅλως ἐπιπλέω σφεῖς ὁ πόλις καί αὖθις ἀνάγω ὁ ὁ ἐκ Ἄγαρ συναγώγιον λάθρῃ ἐπεισπίπτω , ὅς φημί Μιτάτος ὁ δημώδης διάλεκτος , καί ὁ ἔνειμι μετά ξίφος λῃστεύω . ἀ δδʹ οὗτος οὗτος παράλογος καί ὑπέρ δόκησις πᾶς παρανομέω , ἀμύνω μέν αὐτός ὁ Σαρακηνός ὁ χείρ ὁ παρατυγχάνω ὁπλίζω , ἐπιβοηθέω δέ καί Ῥωμαῖος , παρά ὁ ὁ κακός φήμη ἐκεῖσε συναλίζω . [ καί οὔκουν μήv ἅπας ὁπόσος καί ἐσθίω κατανύω , ἐπί δέ βραχύς ὁ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁμαιχμία ἀναχώρησις γίγνομαι . ὁ