cogPG.PG139 401
κατὰ Μαίανδρον πόλεις πρώτως ὀφθεὶς κατίλυσεν εἰς πολίχνιον λεγόμενόν Ἄρμαλα , κἀκεῖσε Λατίνῳ τινὶ ἐπιξενωθεὶς καὶ ὅστις εἴη ἀπηγγελκὼσλεγε δέ , ὡς μικρὸν εἰρήκειμεν ἄνωθεν , καὶ ἐκδοθῆνοι μὲν εἰς τὸ κατὰ βυθοῦ θαλάσσης ἀκοντισθῆναι παρ´ Ἀνδρονίκου , οἱκτειρηθῆναι δὲ παρὰ τῶν τὸ ἔργον τοῦτο ἐπιταχθέντων ὡς πατρῴων αὐτῷ ὀμοτῶν σύναμά οἱ πρὸς τὸ Ἰκόνιον ἄπεισι , καὶ τῷ γέροντι ὀφθεὶς σουλτὰνοὔπω γὰρ αὐτὸν καθῄρηκε τῆς ἀρχῆς ὁ ἐκείνου παῖς ὁ Κοπατῖνος ὡς υἱὸς ἀληθινὸς , τοῦ αὐτοκράτορος Μανουὴλ , ἀλλ´ οὐχ ὡς ἐπείσακτος , καὶ πλάνος ἐκείνῳ προσδιελέγετο . Πολλάκις δὲ καὶ ἐπέπληττε , καὶ τῶν ἐκ τοῦ δῆθεν πατρὸς ἐκείνῳ τοῦ Μανουήλ ἐπ´ αὐτῷ γεγενημένων ἀναμιμνήσκων εὐποιιῶν ἀχάριστον περὶ τὸν εὐεργέτην ἐκάλει , καὶ τὸ ἁφιλάνθρωπον ἐπωνείδιζεν , εἰ οὕτως ἁτυχουντι φίλου παιδὶ οὐκ ἐπικάμπτεται . Ὁ δὲ τοῦτο μὲν ὑπὸ τῆς ἀναιδείας , τοῦτο δ´ ἐκ τῶν τοῦ χαρακτῆρος ἰνδαλμάτων τιμᾷν αὐτὸν ἐναγόμενος δώροις τε οὐκ ὀλίγοις ἤδυνε καὶ ἀγαθαῖς ἐλπίσιν ὑπέσαινεν , Ἢν δ´ ὅτε καὶ πρεσβευτὴν Ῥωμαίων ἑστῶτα καὶ ἀκροώμενον ὅπως ἑατὸν τῇ ἐξόχῳ εὐγενείᾳ ἐσέμνυνεν , ἥρετο ὁ σουλτᾶν εἰ ἐπίσταται τοῦτον τοῦ αὐτοκράτορος υἱὸν Μανουήλ . Τοῦ δὲ μηδέν τι φήσαντος ἕτερον ἀλλ´ ὅτι δὴ ἐκεῖνος ἀπώλετο ἀληθῶς φανεὶς ὑδατόκλυστος καὶ οὔτος μάτην περὶ ἑαυτοῦ τὰ μὴ πιστεύεσθαι πεφυκότα ξυντίθησι τῇ τοῦ κειμένου κλήσει ἐποχούμενος , βράττων ἀτεχνῶς θυμῷ καὶ ζέων ἀκριβῶς τῷ χόλῳ ὁ μεῖραξ Ἀλέξιος μικροῦ ἂν τοῦ πώγωνος ἐπελάβετο τοῦ πρεσβεύοντος , εἰ μὴ αὐτὸς ὁ πρέσβις διακινηθεὶς ἐς ὀργὴν ἀπεκρούσατο γεννοίως μάλα τὸν Ἀʹευδαλέξιον , καὶ ὁ σουλτᾶν δέ οἱ ὡς ἄτοπα δρῶντι ἐμβριμησάμενος ἀτρεμεῖν ἐκέλευσε . Τῇ συχνῇ δ´ ὅμως τοῦ νεανίου ἐκλιπαρήσει ὁ Περσάρχης καθυπενδοὺς οὐδὲ τότε μὲν τὰ τῶν αἰτήσεων ὑπέρογκα ἐτερμάτωσε , συνεχώρησε δ´ οὖν ὅμως διὰ σουλτανικοῦ γράμματος , ὅ φασιν οἱ Τοῦρκοι μουσούριωον . ὅσους ἂν σχοίη τῶν ὑπὸ τὴν ἐκείνου ἀρχὴν ὑποποιέσασθαι ἀδεῶς . Ὁ δὲ ἀναχωρήσας ἐκεῖθεν , καὶ τὸ γράμμα τοῖς Τούρκοις καθυποδείξας , τὸν ἀμηρᾶν ἐφέλκεται Ἀρσανῆν καὶ ἑτέρους οὐκ ὀλίγους οἱ ἰοστεύειν τὰ Ῥωμαίων εἰώθασιν , ὡς ἐν βραχεῖ καιρῷ χιλιάδας ὀκτὼ στρατεύματος ἐφεπομένας ἐκείνῳλεχεῖν · ὅθεν τὰς κατὰ Μαίανδρον ἐπιὼν πόλεις ἂς μὲν ὁμολογίᾳ χειρούμενος ἦν , τινὰς δὲ καὶ ἀνθισταμένας παντοίως διέφθειρε . Μάλιστα δὲ τὰς ἄλωνας ἐλυμαίνετο , ὅθεν καὶ καυσαλώνης ἐπεκέκλητο . Κατὰ δὲ [ Ρ . ΖΤθ ] τούτου τοῦ μείρακος πολλοὶ μὲνκαὶ ἄλλοι πολεμησείοντες ἀπεστάλησαν , οὐδεὶς δ´ ἐργάσασθαί τι ἔσχε νεανικὸν , ἀλλ´ ὑπενόστουν ἄπρακτοι , δεδιότες μὴ καταπροδοθεῖεν ὑπὸ τῶν συνόντων ἐκείνοις Ῥωμαίων , οἷα μάλιστα ῥεπόντων εἰς τὸν καθιστάμενον ἄρτι βασιλέως παῖδα καὶ βασιλέα ἢ ἄρχειν αἰρουμένων τὸν βασιλεύοντα Ἰσαάκιον . Οὐ γὰρ τοῖς πολλοῖς ἤδη καὶ ἀγροτέροις ἠσπάγετο καὶ ἦν δια στόματος καὶ ὀνόματος καὶ θεώμενος ἐδόκει ἐπέραστος , ἀλλὰ καὶ τοῖς κατὰ τὴν βασίλειον αὐλὴν διατρίβουσι , καὶ εἰδόσι μάλα ἐπισταμένως ὡς Ἀλέξο , ὁ τοῦ βασιλέως παῖς Μανουήλ πάλαι τὸν βίον ἀπυέλοιπε
Lemmas: κατά Μαίανδρος πόλις πρῶτος ὁράω κατιλύω εἰς πολίχνιον λέγω ἁρμαλά , κἀκεῖσε Λατῖνος τις ἐπιξενόομαι καί ὅστις εἰμί ἀπαγγέλλω δέ , ὡς μικρός λέγω ἄνωθεν , καί ἐκδίδωμι μέν εἰς ὁ κατά βυθός θάλασσα ἀκοντίζω παρ´ Ἀνδρόνικος , οἰκτειρέω δέ παρά ὁ ὁ ἔργον οὗτος ἐπιτάσσω ὡς πατρῷος αὐτός ὀμότης συνάμα ὁ πρός ὁ Ἰκόνιον ἄπειμι , καί ὁ γέρων ὁράω σουλτὰνοὔπω γάρ αὐτός καθαιρέω ὁ ἀρχή ὁ ἐκεῖνος παῖς ὁ Κοπατῖνος ὡς υἱός ἀληθινός , ὁ αὐτοκράτωρ Μανουήλ , ἀλ οὐ ὡς ἐπείσακτος , καί πλάνος ἐκεῖνος προσδιαλέγομαι . πολλάκις δέ καί ἐπιπλήσσω , καί ὁ ἐκ ὁ δῆθεν πατήρ ἐκεῖνος ὁ Μανουήλ ἐπι αὐτός γίγνομαι ἀναμιμνήσκω εὐποιία ἀχάριστος περί ὁ εὐεργέτης καλέω , καί ὁ ἁφιλάνθρωπος ἐπονειδίζω , εἰμί οὕτως ἁτυχουντι φίλος παῖς οὐ ἐπικάμπτω . ὁ δέ οὗτος μέν ὑπό ὁ ἀναίδεια , οὗτος δδʹ ἐκ ὁ ὁ χαρακτήρ ἴνδαλμα τιμάω αὐτός ἐνάγω δῶρον τε οὐ ὀλίγος ἡδύνω καί ἀγαθός ἐλπίς ὑποσαίνω , ἤν δδʹ ὅτε καί πρεσβευτής Ῥωμαῖος ἵστημι καί ἀκροάομαι ὅπως ἐάω ὁ ἔξοχος εὐγένεια σεμνύνω , ἀείρω ὁ Σουλτάν εἰμί ἐπίσταμαι οὗτος ὁ αὐτοκράτωρ υἱός Μανουήλ . ὁ δέ μηδείς τίς φημί ἕτερος ἀλ ὅτι δή ἐκεῖνος ἀπόλλυμι ἀληθής φαίνω ὑδατόκλυστος καί οὗτος μάτην περί ἑαυτοῦ ὁ μή πιστεύω φύω συντίθημι ὁ ὁ κεῖμαι κλῆσις ἐποχέομαι , βράσσω ἄτεχνος θυμός καί ζέω ἀκριβῶς ὁ χόλος ὁ μεῖραξ Ἀλέξιος μικρός εἄν ὁ πώγων ἐπιλαμβάνω ὁ πρεσβεύω , εἰμί μή αὐτός ὁ πρέσβυς διακινέω εἰς ὀργή ἀποκρούω γεννοιος μάλα ὁ Ἀʹευδαλέξιον , καί ὁ Σουλτάν δέ ὁ ὡς ἄτοπος δράω ἐμβριμάομαι ἀτρεμέω κελεύω . ὁ συχνός δδʹ ὅμως ὁ νεανίας εκλιπαρώ ὁ Περσάρχης καθυπενδίδωμι οὐδέ τότε μέν ὁ ὁ αἴτησις ὑπέρογκος τερματόω , συγχωρέω δδʹ οὖν ὅμως διά σουλτανικός γράμμα , ὅς φημί ὁ Τοῦρκος μουσούριον . ὅσος εἄν ἔχω ὁ ὑπό ὁ ἐκεῖνος ἀρχή ὑποποιέω ἀδεῶς . ὁ δέ ἀναχωρέω ἐκεῖθεν , καί ὁ γράμμα ὁ Τοῦρκος καθυποδείκνυμι , ὁ ἀμηρᾶς ἐφέλκω Ἀρσανῆν καί ἕτερος οὐ ὀλίγος ὁ ιοστευμαι ὁ Ῥωμαῖος εἴωθα , ὡς ἐν βραχύς καιρός χιλιάς ὀκτώ στράτευμα ἐφέπω ἐκείνῳλεχεῖν · ὅθεν ὁ κατά Μαίανδρος ἐπέρχομαι πόλις ὅς μέν ὁμολογία χειρόομαι εἰμί , τις δέ καί ἀνθίστημι παντοῖος διαφθείρω . μάλιστα δέ ὁ Άλωνα λυμαίνομαι , ὅθεν καί καυσαλώνης ἐπικαλέω . κατά δέ [ Ρ . ΖΤθ ] οὗτος ὁ μεῖραξ πολύς μένκα ἄλλος πολεμέω ἀποστέλλω , οὐδείς δδʹ ἐργάζομαι τίς ἔχω νεανικός , ἀλ ὑπονοστέω ἄπρακτος , δείδω μή καταπροδίδωμι ὑπό ὁ σύνειμι ἐκεῖνος Ῥωμαῖος , οἷος μάλιστα ῥέπω εἰς ὁ καθίστημι ἄρτι βασιλεύς παῖς καί βασιλεύς ἢ ἄρχω αἱρέω ὁ βασιλεύω Ἰσαάκιος . οὖον γάρ ὁ πολύς ἤδη καί ἀγρότερος ἀσπάζομαι καί εἰμί διά στόμα καί ὄνομα καί θεάομαι δοκέω Ἐπέραστος , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ βασίλειος αὐλή διατρίβω , καί οἶδα μάλα ἐπισταμένως ὡς Αλεξός , ὁ ὁ βασιλεύς παῖς Μανουήλ πάλαι ὁ βίος απυελοιπος