cogPG.PG139 297
γʹ . Ἦν οὖν Ἀνδρόνικος Διός τε πόῤῥω καὶ κεραυνοῦ , παρὰ τοσοῦτον οὐ τὸν πρώην ἕλκων ποτὲ νηρὸν βίοτον παρ´ ὅσον οὐ τῆς Ῥωμαίων ἐπλάζενο ὑπερόριος καὶ δωρεῶν ἐνεφορεῖτο βασιλικῶν . Ἐν τπτοίνυν ὢν τὸν τοῦ Μανουὴλ ἠνώτίσατο θάνατον λαι τὰς ἐν τοῖς βασιλείοις νόσους ἠκρίβωκε , καὶ ὡς ὁβασιλεὺς Ἀλέξιος ἱππασμοῖς διαχεῖται καὶ προστέτηκε παιδιαῖς ὀπόσαις φιληδοῦσιν οἱ παιδαριώδ ις τὴν φρόνησιν , τῶν δὲ πατδοκομούντων αυτὸ , εὐπατριδῶν οἱ μὲν κατὰ τὰς μελίσσας συχνὰ πρὸς τὰς ἐπαρχίας λύουσι τὸ πτερὸν καὶ ὡς μέλι τὰ χρήματα τθαιβώσσουσιν , οἱ δὲ κατὰ τὰς αἰγῶν τοῦ τῆς βασιλείας ἐρῶσι θαλλοῦ καὶ συνεχῶς ἐρωτῶσι τουτονὶ δρέπεσθαι , ἔνιοι δὲ τὰς ὑῶν μιμούμενοι ἐκ τῶν ῥυπαρωτέρων προσόδων λιπαίνονται , πρὸς μέν τὸ ἐπαινετὸν καὶ τῆς κοινῆς πατρίδος ὠφέλιμον οὐδ´ ἀναθρεῖν ὅλως οὐδ´ ἀνακύπτειν αἱρούμενοι , ταῖς δὲ μυσαραῖς ἐγκυλινδούμενοι πράξεσι καὶ σνωδῶς πρὸς ἅπαν ἐγκυπτάζοντες χείριστον , Αἰτίανοῦν ὲφιλοκρίνει καὶ ἀνηρεύνα περιεργότερον , δι´ ἧς εὐ , αφόρμως τῇ βασιλείᾳ ἐπίθοιτο · καὶ πολλοὺσλογιεμους ἀνελίξας καὶ πᾶσαν μηχανὴν μετελθών τέλος τὸ τοὴ ὅρκου βιβλίον ἔπεισιν ὃν τῷ Μανουὴλ καὶ τῷ νῷ ἐκείνου Ἀλεξίῳ εἶχεν ὀμωμοκὼς , καὶ μεθ´ ἑτέρῳ εὑρών ῥημάτων καὶ ταῦτα ἐγκείμενα · Χρεὺν δὲ μὴ ὑπονοθεύειν ἐτέρα φράσει τὰ ῥήματα , ἀλλ´ ὡς ἐπὶ λέξεων εἶχον , οὐτωσὶ καὶ δηλοῦν . Δι ἐξῄεσαν δὲ ὧδε · « Καὶ εἴ τι δὲ ἵδω ἢ νοήσω ἢ ἀκοή´ παραλήψομαι εἰς ἀτιμίαν ὑμῶν καὶ λύμην τοῦ Κὑμετέρου φερόμενον στέμματος καὶ ὑμῖν τὴν περὲ τούτου διδοὺς ἐσοίμην εἴδησιν , καὶ αὐτὸς δὲ , ὡς ἐξόν μοι , τοῦτο κωλύω . » Καὶ τοῖς ῥήμασι τούτις ἐπικαθίσας ὡς αἱ μυῖαι τοῖς μώλωψι , πάνυ χρηάίμοις οὖσι πρὸς ἣν πάλαι ὥδινε τυραννίδα ἐμόρι θέστερον ἔχων τὸ ἦθος καὶ τὸ φρόνημα ἀρχικώτρον , ἐπάλληλα τὰ γράμματα ἔστελλε πρός τε τὸν ἀνεψιὸν καὶ βασιλέα Ἀλέξιον καὶ τὸν τῆς μεγίσος ἱερωσύνης κοσμήτορα Θεοδόσιον καὶ τοὺς λοιπὸς οἷς ζώπυρον φιλίας ὑπῆν πρὸς τὸν κατοιχόμεοι βασιλέα τὸν Μανουὴλ , ἐν δεινῶ τιθέμενος τὰ τῆς ἀσχήμονος φήμης περιλαλήματα , καὶ τὸν ἀλανα κτοῦντα ὑποκρινόμενος εἰ μὴ ὁ πρωτοσεβαστὸς τῆς δυναστείας παραλυθείη καὶ τὴν μετριωτέραν τυχν εἶη μετειληφὼς , καὶ διὰ τὸν προσέρποντα μὲν ἐν τεῦθεν καὶ ἤδη καθιστάμενον προδηλότατον τονβασιλέως Ἀλεξίου ὄλεθρον , ἀλλὰ δὲ καὶ τὴν ἀπρεπῆ οὐχ ἦκιστα φήμην καὶ ὦσιν ἡμετέσοισωὲ εὐπαράδεκτον , ἥτις ἐπ´ ἄκρων τειχέων κηρύσσιτοι καὶ πύλαις δυναστῶν ἐφεδρεύει καὶ πρόεισι παγνόσμιον περιήχημα . Καὶ ταῦτα λέγων καὶ γμάμν μεθ οἷας οὐκ εἴποι τις ἂν πειθανάγκης καὶ λαμπρρότητος γὰρ , εἰ καί τις ἄλλος , γραμμάτων ἔῤκαὶ
Lemmas: γε . ἦς οὖν Ἀνδρόνικος Ζεύς τε πόρρω καί κεραυνός , παρά τοσοῦτος οὖον ὁ πρώην ἕλκω ποτέ νηρός βίοτος παρ´ ὅσος οὖον ὁ Ῥωμαῖος πλάζω ὑπερόριος καί δωρεά ἐμφορέω βασιλικός . ἐν τπτοίνυν εἰμί ὁ ὁ Μανουήλ ἐνωτίζω θάνατος λᾶας ὁ ἐν ὁ βασίλειος νόσος ἀκριβόω , καί ὡς οβασιλαας Ἀλέξιος ἱππασμός διαχέω καί προστήκομαι παιδιά ὁπόσος φιληδέω ὁ παιδαριώδης ἴς ὁ φρόνησις , ὁ δέ πατδοκομεω αὐτός , εὐπατρίδης ὁ μέν κατά ὁ μέλισσα συχνός πρός ὁ ἐπαρχία λύω ὁ πτερόν καί ὡς μέλι ὁ χρῆμα τθαιβωσσους , ὁ δέ κατά ὁ αἴξ ὁ ὁ βασίλεια ἐράω θαλλός καί συνεχῶς ἐρωτάω οὗτος δρέπω , ἔνιοι δέ ὁ ὗς μιμέομαι ἐκ ὁ ῥυπαρός πρόσοδος λιπαίνω , πρός μέν ὁ ἐπαινετός καί ὁ κοινός πατρίς ὠφέλιμος οὐδός ἀναθρέω ὅλως οὐδός ἀνακύπτω αἱρέω , ὁ δέ μυσαρός ἐγκυλίνδω πρᾶξις καί σνωδῶς πρός ἅπας ἐγκυπτάζω κακός , Αἰτία φιλοκρινέω καί ἀνερευνάω περίεργος , δις ὅς εὕω , ἀφορμάω ὁ βασίλεια ἐπιτίθημι · καί πολλουσλογιμου ἀνελίσσω καί πᾶς μηχανή μετέρχομαι τέλος ὁ τοὴ Ὅρκος βιβλίον ἔπειμι ὅς ὁ Μανουήλ καί ὁ νάω ἐκεῖνος Ἀλέξιος ἔχω ὄμνυμι , καί μεθ´ ἕτερος εὑρίσκω ῥῆμα καί οὗτος ἔγκειμαι · Χρεὺν δέ μή ὑπονοθεύω ἕτερος φράζω ὁ ῥῆμα , ἀλ ὡς ἐπί λέξις ἔχω , οὕτως καί δηλόω . Ζεύς ἔξειμι δέ ὧδε · « καί εἰμί τίς δέ ὁράω ἢ νοέω ἢ ἀκοή παραλαμβάνω εἰς ἀτιμία σύ καί λύω ὁ Κὑμετέρου φέρω στέμμα καί σύ ὁ Περός οὗτος δίδωμι εἰμί εἴδησις , καί αὐτός δέ , ὡς ἔξεστι ἐγώ , οὗτος κωλύω . » καί ὁ ῥῆμα τουτῶ ἐπικαθίζω ὡς ὁ μυῖα ὁ μώλωψ , πάνυ χρηάίμοις εἰμί πρός ὅς πάλαι ὠδίς τυραννίς μόριον θέστερον ἔχω ὁ ἦθος καί ὁ φρόνημα ἀρχικός , ἐπάλληλος ὁ γράμμα στέλλω πρός τε ὁ ἀνεψιός καί βασιλεύς Ἀλέξιος καί ὁ ὁ μέγας ἱερωσύνη κοσμήτωρ Θεοδόσιος καί ὁ λοιπός ὅς Ζώπυρος φίλιος ὕπειμι πρός ὁ κατοίχομαι βασιλεύς ὁ Μανουήλ , ἐν δεινός τίθημι ὁ ὁ ἀσχήμων φήμη περιλάλημα , καί ὁ αλάνης κτείνω ὑποκρίνομαι εἰμί μή ὁ πρωτοσεβαστός ὁ δυναστεία παραλύω καί ὁ μέτριος τυχν εἰμί μεταλαμβάνω , καί διά ὁ προσέρπω μέν ἐν τεῦ καί ἤδη καθίστημι πρόδηλος τονβασιλαος Ἀλέξιος ὄλεθρος , ἀλλά δέ καί ὁ ἀπρεπής οὐ ἥκιστος φήμη καί εἰμί ημετεσοισωμαι εὐπαράδεκτος , ὅστις ἐπι ἄκρος τεῖχος κηρυσσιος καί πύλη δυνάστης ἐφεδρεύω καί πρόειμι παγνόσμιον περιήχημα . καί οὗτος λέγω καί γμάμν μετά οἶς οὐ εἶπον τις εἄν πειθανάγκη καί λαμπρότης γάρ , εἰμί καί τις ἄλλος , γράμμα ἔοικα