cogPG.PG139 214
ἀποναίνοντο . καὶ τὰς πύλας δὲ ἐπικλεισάμενοι καὶ ὀχεῦσιν αὐτὰς ἀσφαλισάμενοι , φραξάμενοί τε ὡς εἴχον τὰ τείχη τοξόταις καὶ ζαγκράτορσι , καὶ καὶ τὰ ὅμοια δρᾷν καὶ παντοίως ἀμύνεσθαι τὸ ἀντίπαλον . Ἑντεῦθεν Ῥωμαῖοι μὲν ὅσα καὶ εἰς οὐρανὸν ἠκόντιζον βέλεμνα , οἱ δ´ ὡς νιφετὸν κατέχεσν τὰ τοξεύματα . Καὶ οἱ μὲν τοὺς ἐξ ἀφετηρίων συμβαίνειν τοὺς μὲν ὡς ἐξ ὑπερδεξίων καὶ ἀφ´ ὕψους βάλλοντας ἀπονητὶ καὶ ἐνεργὰ ἐπαφιέναι τὰ βέιεμνα , τοὺς δὲ ὡς ἀπὸ γῆς μαχομένους πρὸς τοὺς ἐν τῇ τῆς ἄκρας ὑπερβολῆς βραχέα ἢ οὐδὲν τὸ ἀντιἀνύσιμα , εἰς δὲ θάνατον μάλιστα βλέποντα , τοῖς δ´ ἐντὸς ὡς ἀπαθέσιν οὖσιν ἀσπάσια , καινότερον ἀεί τι παρὰ τῶν κακῶς παοχόντων Ῥωμαίων προσεφευρίσκετο , φιλοτιμουμένων ἐπ´ ὄψεσι βασιλέως καὶ ἱαγα χειρὸς ἀκμαίας ἐνδεικνυμένων καὶ καρτερίαν ἐν τοῖς δεινοῖς , ἔτι δὲ μεθόλους ἐν τοῖς ἀπόροις πολλὴν βαθυγνωμοσύνην ἐκείνων κατηγορούσας καὶ ἐμπειρίαν τῶν τακτικῶν . Ἀλλ´ ἠλέγχοντο τῶν ἀνεφίκτων ἐρῶντες καὶ τοῖς ἀνηνύτοις ἐγχειροῦντες παντάπασι διακενῆς , καὶ τὰ πρὸς χάριν καὶ εὐκτέα δρῶντες μᾶλλον τοῖς πολεμίοις , οἷς ἄντικρυς ὡ πρὸς οὐρανὸν αὐτὸν διεφέροντο , ἢ γοῦν ἀεροβάμοσι διημιλλῶντο πτηνοῖς τὰς καλιὰς πηξαμένοις ἐπί τινος σκοπιᾶς , καὶ ἐπετόξευον νέφεσι . Τέλος ἤνπερ ἐπαφῆκεν ὑψόθεν ἀφετήριον ὄργανον Γʹ . Καὶ ὁ μὲν ἔκειτο ὀλιγοδρανέων κάρη βάλλων θʹ ἑτέρωσε , μετὰ μικρὸν δὲ καὶ ἐξ ἀνθρώπων ἐνπεῦθεν ἐγένετο · πέρας δὲ ἡ ἐπ´ αὐτῷ πρόῤῥησις εληφε τοῦ πατριάρχου Κοσμᾶ τοῦ Ἀττικοῦ , ὃς μετὰ τὸν Ὀξείτην Μιχοήλ τοὺς τῆς Ἐκκλησίας ἐγχειρίζεται οἴακας , ὑπεκστάντα τῆς ὑπερτάτης τῷ βουλομένῳ καθέδρας καὶ πρὸς τὴν νῆσον τὴν ρείαν ἀποφοιτήσαντα , καθ´ ἣν τὸν ἄσκευον βίον καὶ ἀπέριττον ἐκ παιδὸς ἐπανήρητο · ἔνθα καὶ τὸν αἰκεῖον ἀποδοχμώσας αὐχένα πρὸς τῇ εἰσόδῳ τοῦ προνάου πατεῖν παρεῖχε τῷ εἰσιόντι παντὶ μοναχῳ , λέγων ἀξυμφόρως ἑαυτῷ τὴν ἡλικιώτιδα καὶ φίλην ἡσυχίαν παρώσασθαι καὶ ἐπ´ οὐδενὶ ξυνοίσοντι τὸν θρόνον ἀναβῆναι τὸν ὑπερύψηλον . Ὁ δὲ Κοσμᾶς ἦν μὲν τοῖς διακόνοις ἐναρίθμιος , εἶχε δὲ πατρίδα τὴν Αʹγιναν , σοφίας δ´ ἀπάσης μεταλαχὼν ἐκ τοῦ
Lemmas: ἀποναίω . καί ὁ πύλη δέ ἐπικλῄζω καί ὀχεύς αὐτός ἀσφαλίζομαι , φράσσω τε ὡς ἔχω ὁ τεῖχος τοξότης καί ζαγκράτωρ , καί καί ὁ ὅμοιος δράω καί παντοῖος ἀμύνω ὁ ἀντίπαλος . ἐντεῦθεν Ῥωμαῖος μέν ὅσος καί εἰς οὐρανός ἀκοντίζω βέλεμνον , ὁ δδʹ ὡς νιφετός κατέχω ὁ τόξευμα . καί ὁ μέν ὁ ἐκ ἀφετήριος συμβαίνω ὁ μέν ὡς ἐκ ὑπερδέξιος καί ἀφή ὕψος βάλλω ἀπονητί καί ἐνεργός ἐπαφίημι ὁ βέις , ὁ δέ ὡς ἀπό γῆ μάχομαι πρός ὁ ἐν ὁ ὁ ἄκρος ὑπερβολή βραχύς ἢ οὐδείς ὁ αντιανυσιμος , εἰς δέ θάνατος μάλιστα βλέπω , ὁ δδʹ ἐντός ὡς ἀπαθής εἰμί ἀσπάσιος , καινός ἀεί τίς παρά ὁ κακῶς πάσχω Ῥωμαῖος προσεφευρίσκω , φιλοτιμέομαι ἐπι ὄψις βασιλεύς καί ἱαγα χείρ ἀκμαῖος ἐνδείκνυμι καί καρτερία ἐν ὁ δεινός , ἔτι δέ μεθόλους ἐν ὁ ἄπορος πολύς βαθυγνωμοσύνη ἐκεῖνος κατηγορέω καί ἐμπειρία ὁ τακτικός . Ἀλ ἐλέγχω ὁ ἀνέφικτος ἐράω καί ὁ ἀνήνυτος ἐγχειρέω παντάπασι διακενῆς , καί ὁ πρός χάρις καί εὐκτέα δράω μᾶλλον ὁ πολέμιος , ὅς ἄντικρυς εἰμί πρός οὐρανός αὐτός διαφέρω , ἢ γοῦν ἀεροβάμων διαμιλλάομαι πτηνός ὁ καλιά πήγνυμι ἐπί τις σκοπιά , καί ἐπιτοξεύω νέφος . Τέλος ἤνπερ ἐπαφίημι ὑψόθεν ἀφετήριος ὄργανον Γε . καί ὁ μέν κεῖμαι ὀλιγοδρανέων κάρη βάλλω ὁ ἑτέρωσε , μετά μικρός δέ καί ἐκ ἄνθρωπος ἐνπεῦθεν γίγνομαι · πέρας δέ ὁ ἐπι αὐτός πρόρρησις λαμβάνω ὁ πατριάρχης Κοσμᾶς ὁ Ἀττικός , ὅς μετά ὁ οξειος Μιχοήλ ὁ ὁ ἐκκλησία ἐγχειρίζω Οἴαξ , ὑπεξίσταμαι ὁ υπέρτατος ὁ βούλομαι καθέδρα καί πρός ὁ νῆσος ὁ ῥέω ἀποφοιτάω , καθ´ ὅς ὁ ἄσκευος βίος καί ἀπέριττος ἐκ παῖς ἐπαναλέγω · ἔνθα καί ὁ αικαιω ἀποδοχμόω αὐχήν πρός ὁ εἴσοδος ὁ πρόναον πατέω παρέχω ὁ εἴσειμι πᾶς μοναχός , λέγω ἀσύμφορος ἑαυτοῦ ὁ ἡλικιῶτις καί φίλος ἡσυχία παρόω καί ἐπι οὐδείς συμφέρω ὁ θρόνος ἀναβαίνω ὁ ὑπερύψηλος . ὁ δέ Κοσμᾶς εἰμί μέν ὁ διάκονος ἐναρίθμιος , ἔχω δέ πατρίς ὁ αʹγιναω , σοφία δδʹ ἀπασάω μεταλαγχάνω ἐκ ὁ