cogPG.PG139 392
ἐπιταττόμενος , οὐδέποτε εἴχε τὸν βασιλέα τὰ πρὸς εἰρήνην ἀντεπιστέλλοντα , ἀλλ´ ἀρρενοῦντα μᾶλλον πυθόμενος ἀναίρεσιν καὶ ἦτταν Ἀλαμανῶν κατὰ ἵλας ἐξιόντων εἰς σιτίων ἀνεύρεσιν καὶ κατὰ πώεα πλατέα κἀκεῖ καὶ τῇδε ἐκχεομένων μετὰ πλείστης ὅσης τῆς πεποιθήσεως . Ταυτα δὲ γράφων ἦν ἐν τῷ δοξάζειν παρὰ ἑαυτῷ τινων ὑφηγήσεσι , φωνούντων μᾶλλον ἀπὸ γαστρὸς ἤπερ προειδότων τὰ μέλλοντα , μηδέ ποτε προθέσθαι τὸν ῥῆγα τὴν Παλαιστίνην καταλαβεῖν , ἀλλὰ τὴν ἅπασαν τρέφειν ἔφεσιν κατὰ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων , καὶ μέλλειν ἐκ τοῦ ὅῆθεν ἀναμφιλέκτου διὰ τῆς λεγομένης Ξυλοκέκρου πυλίδος τῆς πόλεως εἰσελθεῖν ἔνδοθι , καὶ δοῦναι πρῶτον τὰ Κἀπευκταῖα , παθεῖν δ´ ἔπειτα τὰ ἀντίρροπα τοῖς δικαίοις τοῦ Θεοῦ σταθμίοις . Καὶ τοιαύταις προληφθεὶς γνώμαις αὐτήν τε τὴν Ξυλόκερκον διὰ τιτάνου καὶ πλίνθου ὀπτῆς ἀπέφραξεν , [ ῦθ ] καὶ βέλη νεοχάλκευτα φέρων πολλάκις ἐν ταῖν χεροῖν ταῦτ´ ἔφασκεν ἀκονᾷν κατὰ καρδίας παγησόμενα τῶν Ἀλαμανῶν · δεικνύων δὲ τὴν παράθυρον ἐν τοῖς βασιλείοις τῶν Βλαχερνῶν δι´ ἦς ὀρατὰ ἦν τὰ ἱππήλατα πεδία τὰ ἔξωθεν τῶν ἐπάλξεων ἐν τοῖς Φιλοπατίοις καθυπτιάζοντα , ἐκ ταύτης ἔλεγε μέλλειν ἀφιέναι τὰ βέλεμνα , βάλλειν τε καὶ καταβάλλειν τοὺς Ἀλαμανοὺς , ὥστε καὶ ἐν γέλωτι ἤγετο τοῖς ἀκούουσι τὰ λεγόμενα . ν δέ τις Δοσίθεος ἐν τῇ τοῦ Στουδίου μονῇ τὴν ἄσκησιν μετιὼν , ὃς ἐκ Βενετίκων ἕλκειν τὸ γένος καὶ πατρὸς τοὔνομα Βιτικλίνου γεγονέναι ἐλέγετο · συνήθης δὲ καταστὰς Ἰσαακίῳ πρὸ τῆς ἀρχῆς προείρηκεν αὐτῷ τὴν βασιλείαν , κἀπειδήπερ εἰλήφει πέρας τὰ τῆς προῤῥήσεως , ἤγετο δι´ ὅτι πλείστης τιμῆς παρὰ τῷ βασιλεῖ τούτῳ καὶ τὰ μεγάλα δεδύνητο καὶ πατριάρχης Ἰεροσολύμων προυβέβλητο καταλύσαντος τὴν ζωὴν τοῦ τὸν θρόνον τῶν Ἰεροσολύμων τότε διέπουτος Λεοντίου , ἀνορὸς χαρίεντος τὸ ἦθος καὶ διαβοήτου τὴν ἀρετήν . Ὁποία δὲ ἡ τῶν βασιλέων ὁρμὴ καὶ ἰσχὺς οὔκουν ἀνεχομένη μὴ οὐχ ὡς αὐτοῖς αἱρετὸν μεταφέρειν καὶ ἀλλοιοῦν τὰ θεῖά τε καὶ ἀνθρώπινα πράγματα , βασιλεύσας Ἰσαάκιος τοῦ πατριαρχικοῦ θρόνου παραλύει τὸν Καματηρὸν Βασίλειον , καίτοι πρὸς τὴν ἀρχὴν ἐκείνῳ τὰ μέγιστα συναράμενον · αἰτία δ´ αὐτῷ περιήχθη τῆς καθαιρέσεως , ὅτι ἃς Ἀνδρόνικος τῶν εὖ γεγονυιῶν γυναικῶν οὐχ ἑκούσας ἀπέκειρε μοναζούσας , ταύτας αὐτὸς ἐνέδωκε τὸ μέλαν ἀποδύσασθαι ἄμφιον καὶ πρὸς τὴν πρώτην μεταβλέψαι καὶ ζων καὶ στολήν . Προβαλόμενος δ´ ἀντ´ αὐτοῦ πατριάρχην τὸν Μουντάνην Νικήταν , τῆς Μεγίστης ἐκκλησίας ὄντα σακελλάριον , οὐδὲ τὸν τριγέροντα τουτονὶ τῷ θρόνῳ παρῆκεν ἐναπούῦξαι , ἀλλ´ ἀφέλειαν καταγνούς τοῦ ἀνδρὸς καὶ γῆρας ἐπεγκαλέσας ἀνέγκλητον καὶ ἄκοντα τοῦ θρόνου ἀπεσφενδόνησε . Τροντιστικώτερον δὲ διατεθεὶς περὶ τοῦ τὸν κυβερνήσοντα
Lemmas: ἐπιτάσσω , οὐδέποτε ἔχω ὁ βασιλεύς ὁ πρός εἰρήνη αντεπιστέλλων , ἀλ ἀρρενόω μᾶλλον πυνθάνομαι ἀναίρεσις καί ασσα Ἀλαμανή κατά ἴλη ἔξειμι εἰς σιτίον ἀνεύρεσις καί κατά πῶϋ πλατύς ἐκεῖ καί ὅδε ἐκχέω μετά πλεῖστος ὅσος ὁ πεποίθησις . Ούτος δέ γράφω εἰμί ἐν ὁ δοξάζω παρά ἑαυτοῦ τίνω ὑφήγησις , φωνέω μᾶλλον ἀπό γαστήρ ἤ2 πρόοιδα ὁ μέλλω , μηδέ ποτός προτίθημι ὁ ῥῆξ ὁ Παλαιστίνη καταλαμβάνω , ἀλλά ὁ ἅπας τρέφω ἔφεσις κατά ὁ βασιλίς ὁ πόλις , καί μέλλω ἐκ ὁ ὅθεν ἀναμφίλογος διά ὁ λέγω Ξυλοκέκρου πυλίς ὁ πόλις εἰσέρχομαι ἔνδοθι , καί δίδωμι πρῶτος ὁ ἀπευκταῖος , πάσχω δδʹ ἔπειτα ὁ ἀντίρροπος ὁ Δίκαιος ὁ Θεός στάθμιον . καί τοιοῦτος προλαμβάνω γνώμη αὐτός τε ὁ Ξυλόκερκος διά τίτανος καί πλίνθος ὀπτός ἀποφράσσω , [ θύω ] καί βέλος νεοχάλκευτος φέρω πολλάκις ἐν ὁ χείρ ταῦ φάσκω ἀκονάω κατά Καρδία πήγνυμι ὁ Ἀλαμανή · δείκνυμι δέ ὁ παράθυρος ἐν ὁ βασίλειος ὁ Βλαχερνῶν δις εἰμί ορατός εἰμί ὁ ἱππήλατος πεδίον ὁ ἔξωθεν ὁ ἔπαλξις ἐν ὁ Φιλοπατίοις καθυπτιάζω , ἐκ οὗτος λέγω μέλλω ἀφίημι ὁ βέλεμνον , βάλλω τε καί καταβάλλω ὁ Ἀλαμανός , ὥστε καί ἐν γέλως ἄγω ὁ ἀκούω ὁ λέγω . Ν δέ τις Δοσίθεος ἐν ὁ ὁ στουδιον μονή ὁ ἄσκησις μέτειμι1 , ὅς ἐκ Βενέτικος ἕλκω ὁ γένος καί πατήρ ὄνομα βιτικλινω γίγνομαι λέγω · συνήθης δέ καθίστημι Ἰσαάκιος πρό ὁ ἀρχή προαγορεύω αὐτός ὁ βασίλειος , ἐπεί λαμβάνω πέρας ὁ ὁ πρόρρησις , ἄγω δις ὅτι πλεῖστος τιμή παρά ὁ βασιλεύς οὗτος καί ὁ μέγας δύναμαι καί πατριάρχης Ἱερουσαλήμ προβάλλω καταλύω ὁ ζωή ὁ ὁ θρόνος ὁ Ἱερουσαλήμ τότε διέπω Λεόντιος , ἀνορὸς χαρίεις ὁ ἦθος καί διαβόητος ὁ ἀρετή . ὁποῖος δέ ὁ ὁ βασιλεύς ὁρμή καί ἰσχύς οὔκουν ἀνέχω μή οὐ ὡς αὐτός αἱρετός μεταφέρω καί ἀλλοιόω ὁ θεῖος τε καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα , βασιλεύω Ἰσαάκιος ὁ πατριαρχικός θρόνος παραλύω ὁ καματηρός Βασίλειος , καίτοι πρός ὁ ἀρχή ἐκεῖνος ὁ μέγας συναίρω · αἰτία δδʹ αὐτός περιάγω ὁ καθαίρεσις , ὅτι ὅς Ἀνδρόνικος ὁ εὕω γίγνομαι γυνή οὐ ἑκών ἀποκείρω μονάζων , οὗτος αὐτός ἐνδίδωμι ὁ μέλας ἀποδύω ἄμφιον καί πρός ὁ πρῶτος μεταβλέπω καί ζῶ καί στολή . προβάλλω δδʹ ἀντ´ αὐτός πατριάρχης ὁ Μουντάνην Νικήτας , ὁ Μεγίστη ἐκκλησία εἰμί σακελλάριος , οὐδέ ὁ τριγέρων οὗτος ὁ θρόνος παρίημι εναπουυξαγι , ἀλ ἀφέλεια καταγιγνώσκω ὁ ἀνήρ καί γῆρας ἐπεγκαλέω ἀνέγκλητος καί ἄκων ὁ θρόνος απεσφενδονησος . Τροντιστικώτερον δέ διατίθημι περί ὁ ὁ κυβερνάω