cogPG.PG139 232
ἀπόσοι τὸν μὲν τρὸπον οὐς ἐλευθέριοι , τὸ δὲ ἧθος ὑποκαθειμένοι καὶ τὴν γλῶτταν τῇ καρδίᾳ πλουτοῦντες ἀντίφθογγον , πρὸ πάντων δὲ τιθέναι τῷ στόματι φυλακὴν καὶ αὴ ἐᾶν τὴν γλῶτταν π οπετῶς ἐκπηδᾷν τοῦ ἕρκους τῶν ὀγόντων καὶ τοῦ τῶν χειλέων ἐπιτειχίσματος , ἅπερ οἷα διπλοῦν περίβολον ἡ φύσις ταύτῃ περιεγύρωσεν . Ὁ γάρ τοι τότε λογοθέτης τοῦ Κδρόμου οὐχ οἷός τε ὢν στέγειν τὴν ἐς τὸν Στυππειώτην τῆς τύχης εὐμένειαν καὶ τὴν ἀκροτάτην τοῦ ψασιλέως ῥοπὴν καὶ τὸ τῷ μὲν ἅπαντα τὸν χρόνον τῆς ἐς τὸν κρατοῦντα παῤῥησίας τε καὶ παρουσίας εἶναι καιρὸν καὶ ἐξεῖναι δακτύλῳ πάντα μεταφέρειν καὶ νεύματι , αὐτῷ δὲ κατὰ τακτὰς ὥρας τὴν ἐς αὐτὸν ἀνεῳγέναι πυλαίαν , καὶ τἄλλα . ὅσα τῷ μὲν Στυππειώτῃ καὶ μόνον βουληθέντι ἀνύσιμα ἦν , τῷ δὲ οὐδ´ ὄναρ διὰ τοῦ φανταστικοῦ ἐφιπτάμενα καὶ Ἀὰ τοῦτο τοῦ φθόνου γινόμενα ὑπεκκαύματα καὶ ἑως τοῦ ταμιείου πλήττοντα τῆς καρδίας , σκαιωρεῖ κατὰ τοῦ ἀνδρὸς τὰ οἰκτρότατα . Καὶ δεινὸς ὢν καττὸσαι δόλους καὶ δικρόαν εὐτυχῶν γλῶτταν , ὁποίαν φις ὁ ψίθυρος καὶ ἀρχέκακος , φιλίᾳ ὑποκλέπτει τὸν ἀνδρα , καλῷ πράγματι συτκιάζων ἄτοπα διαβούλια καὶ δηλητηρίου σκύφον περὶ χείλη ἀγάπης μέλιτι περιχρίων . Ἀμέλει τοι καὶ ἄλλα λέγων καὶ διανοούμενος ἕτερα , καὶ χείλεσι μὲν τιμῶν τῇ δὲ καρδίᾳ Κπόρῥω πλαζόμενος , ἐλελήθει τὸν κατὰ τοῦτο μόνον ἀρχαῖον καὶ ἁπλοῖκὸν Στυππειώτην . Ἐνδιαβάλλει τοίνυν ὡς μαγγανευτὴν τοῦτον καὶ δολιόφρονα , καὶ γράφεται προδοσίας , τὰ κατὰ Σικελίαν λέγων ἀναταράττειν πράγματα . Ἀπαιτηθεὶς οὖν ὑπὸ τοῦ βασιλέως πίστεις τῶν λεγομένων , τῇ Κιλικίᾳ ἑτι ἐνδιατρίβοντος , αὐτὸν μὲν ἐφίστησι παραπετάσματι , τὸν δὲ Στυππειώτην ἀπολαβὼν ὡς ἔχων τι μόνος μόνῳ προσδιαλέγεσθαι , ἄγει ὅπου ἦν ἀθέατος ὁ βασιλεὺς ἑστηκὼς , καὶ λόγους ἀνακινήσας ἐτέρους εἶτα καὶ τοῖς κατὰ Σικελίαν δολίως ἐνέβαλε , καὶ διδοὺς αὐτὸς ἀφορμάς τοῦ μεμψιμοιρεῖν μήτε μὴν ἀσπάζεσθαι τὸν Στυππειώτην δσα ὁ βασιλεὺς εἶχεν ἐπὶ τοῖς κατὰ Σικελίαν διαπραξάμενος πράγμασιν , οὕτω διαλύει τὴν ἐντυχίαν , καὶ τοιοῦτον ἐνθάψας σπινθῆρα τῇ τοῦ βασιλέως ψυχῇ καὶ κατὰ τοῦ Στυππειώτου δφεὶς ὑποτύφεσθαι ἐσκέπτετο καὶ φορυτοῦ εὐπορήσειν ἑτέρων συκοφαντήσεων , δι´ ὧν προχειροτάτη ἐσεῖται τοῦ σπινθῆρος ἡ κίνησις . Οὐκοῦν κατὰ καρδίας ἑτέραν πληγὴν ανταίαν εἰληφώς ὁ δηλωθεὶς κογοθέτης ἐκ τοῦ τῷ Στυππειώτῃ δοθῆναι δοχεῖον ἐουθροδάνου διάλιθον χρύσεον , καὶ τοῖς ὅρκοις τοῦτον ἐπιστατῆσαι κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις μέγαν κεών οἶ τὴν τοῦ κράτους διαδοχὴν ἐνεπέδουν Ἀλεξίῳ τε τῷ ἐξ Οὐγγρίας καὶ τῇ θυγατρὶ τοῦ βασιλέως Μαρίᾳ , ἃ τῷ λʹγουετικῳ δήπουθεν ὁφφικίῳ ἦσαν ἁρμόδια , συνθέοθαι λέγεται χάρτ ν λήρων ἔμπλεων παρὰ τοῦ Στυππειώτου δῆθεν τῷ τῆς Χκελίας ῥηγὶ θταλησόμενον , καὶ τοῦτον ἀναφύρας τοῖς τοῦ λτυπτειώτου τόμοις καὶ γράμμασι πεῖσαι τὸν βασιλ έα
Lemmas: ἀφίημι ὁ μέν τρόπος οὖς ἐλευθέριος , ὁ δέ Ἧθος ὑποκαθίημι καί ὁ γλῶσσα ὁ Καρδία πλουτέω ἀντίφθογγος , πρό πᾶς δέ τίθημι ὁ στόμα φυλακή καί ἀεί ἐάω ὁ γλῶσσα π οπετῶς ἐκπηδάω ὁ ἕρκος ὁ ὀγόντων καί ὁ ὁ χεῖλος ἐπιτείχισμα , ὅσπερ οἷος διπλόος περίβολος ὁ φύσις οὗτος περιγυρόω . ὁ γάρ ὅς τότε λογοθέτης ὁ Κδρόμου οὐ οἷος τε εἰμί στέγω ὁ εἰς ὁ Στυππειώτης ὁ τυγχάνω εὐμένεια καί ὁ ἄκρος ὁ ψασιλαος ῥοπή καί ὁ ὁ μέν ἅπας ὁ χρόνος ὁ εἰς ὁ κράτος παρρησία τε καί παρουσία εἰμί καιρός καί ἔξεστι δάκτυλος πᾶς μεταφέρω καί νεῦμα , αὐτός δέ κατά τακτός ὥρα ὁ εἰς αὐτός ἀνοίγνυμι πυλαία , καί ἄλλος . ὅσος ὁ μέν Στυππειώτης καί μόνος βούλομαι ἀνύσιμος εἰμί , ὁ δέ οὐδός ὄναρ διά ὁ φανταστικός ἐφιπτάμενα καί ἀάω οὗτος ὁ φθόνος γίγνομαι ὑπέκκαυμα καί ἑως ὁ ταμιεῖον πλήσσω ὁ Καρδία , σκαιωρέω κατά ὁ ἀνήρ ὁ οἰκτρός . καί δεινός εἰμί καττοσος δόλος καί δίκροος εὐτυχέω γλῶσσα , ὁποῖος φις ὁ ψίθυρος καί ἀρχέκακος , φίλιος ὑποκλέπτω ὁ ἀνήρ , καλός πρᾶγμα συτκιαζω ἄτοπος διαβούλιον καί δηλητήριος σκύφος περί χεῖλος ἀγάπη μέλι περιχρίω . ἀμέλει ὅς καί ἄλλος λέγω καί διανοέομαι ἕτερος , καί χεῖλος μέν τιμή ὁ δέ Καρδία Κπόρῥω πλάζω , λανθάνω ὁ κατά οὗτος μόνος ἀρχαῖος καί ἁπλός Στυππειώτης . ἐνδιαβάλλω τοίνυν ὡς μαγγανευτής οὗτος καί δολιόφρων , καί γράφω προδοσία , ὁ κατά Σικελία λέγω ἀναταράσσω πρᾶγμα . ἀπαιτέω οὖν ὑπό ὁ βασιλεύς πίστις ὁ λέγω , ὁ Κιλικία ἔτι ἐνδιατρίβω , αὐτός μέν ἐφίστημι παραπέτασμα , ὁ δέ Στυππειώτης ἀπολαμβάνω ὡς ἔχω τίς μόνος μόνος προσδιαλέγομαι , ἄγω ὅπου εἰμί ἀθέατος ὁ βασιλεύς ἵστημι , καί λόγος ἀνακινέω ἕτερος εἶτα καί ὁ κατά Σικελία δόλιος ἐμβάλλω , καί δίδωμι αὐτός ἀφορμή ὁ μεμψιμοιρέω μήτε μήv ἀσπάζομαι ὁ Στυππειώτης δσοι ὁ βασιλεύς ἔχω ἐπί ὁ κατά Σικελία διαπράσσω πρᾶγμα , οὗτος διαλύω ὁ ἐντυχία , καί τοιοῦτος ἐνθάπτω σπινθήρ ὁ ὁ βασιλεύς Ψυχή καί κατά ὁ Στυππειώτης δέφω ὑποτύφομαι σκέπτομαι καί φορυτός εὐπορέω ἕτερος συκοφάντηση , δις ὅς πρόχειρος σέω ὁ σπινθήρ ὁ κίνησις . οὐκοῦν κατά Καρδία ἕτερος πληγή ἀνταία λαμβάνω ὁ δηλόω κογοθέτης ἐκ ὁ ὁ Στυππειώτης δίδωμι δοχεῖον εουθροδανος διάλιθος χρύσεος , καί ὁ Ὅρκος οὗτος ἐπιστατέω κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις μέγας Κέως οἶς ὁ ὁ κράτος διαδοχή ἐμπεδάω Ἀλέξιος τε ὁ ἐκ Οὐγγρίας καί ὁ θυγάτηρ ὁ βασιλεύς Μαρία , ὁ ὁ λʹγουετικῳ δήπουθεν ὁφφικίῳ εἰμί ἁρμόδιος , συνθέω λέγω Χαρτ Ν λῆρος ἔμπλεος παρά ὁ Στυππειώτης δῆθεν ὁ ὁ Χκελίας ῥῆξ θάλλω , καί οὗτος ἀναφυράω ὁ ὁ λτυπτειωτος τόμος καί γράμμα πείθω ὁ Βασίλ ἐάω