cogPG.PG139 276
ἰκεῖσε προῆγον , ἵν´ ὀφθαλμοῖς οἰκείοις ἐπόψοιτο βασιλεὺς τὰ οἰκτρότατα ἐκεῖνα θεάματα . Καὶ γὰρ ἦν ἀληθῶς δακρύων ἄξια τὰ ὁρώμενα , ἢ ἀληθέστερον εἰπεῖν μείζω τοῦ ἀνακλαυσθῆναι διὰ τὸ τοῦ κακοῦ μέγεθος . Αἵ τε γὰρ φάραγγες εἰς ἰσόπεδον ἀνέβαινον , καὶ αἱ κοιλάδες εἰς κολωνοὺς ἀνηγείροντο , καὶ τὰ ἄλση τοῖς θνησιμαίοις ἐκεκάλυπτο . ἅπας δὲ κείμενος ἀποσυρεὶς ἦν τὸ δέρμα τῆς κεφαλῆς , τιυλλοὶ δὲ καὶ τοὺς ἰθυφάλλους ἀπεκαυλίσθησαν . Ἐλέγετο δὲ τοὺς Πέρσας τοῦτο τεχνάσασθαι , ἵνα μὴ πῦ ἀκροβύστου ὁ ἐμπερίτομος διαστέλλοιτο καὶ ἡ νίκη οὕτως εἴη ἀμφιπαλὴς καὶ ἀμφήριστος , ὡς ἐξ ἀκατέρων τῶν στρατοπέδων καταβληθέντων πολλῶν . Οὐδεὶς τοίνυν χωρὶς δακρύων καὶ στεναγμῶν ἄντὶπαρῆλθεν , ἀλλὰ μέγα πάντες ἀνέκλαυσαν καὶ ὀνομαστὶ τοὺς ἀηολωλότας ἑταίρους καὶ συνήθεις ἐκάλεσαν . Ἀλλ´ ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενόμενος ἐκεῖνο ἔχω εἰπεῖν , ὡς δυσφύλακτον τὸ μέλλον τοῖς ἀνθρώποις ἡμῖν , καὶ οὐκ ἄν τις ῥαδίως ἐξαναλύξῃ τὸ ἐπιὸν . εἰ μή τῳ τὸ Θεῖον ἑκ λιπαρίας ἱλεωθὲν ἀπώσαιτο τὰ δεινὰ ἢ ἐκ τούτου εἰς τοῦτο μετακλινεῖ , καταμιγνύον τὸ τῆς κινήσεως ὁκραιφνές καὶ τῷ φιλανθρώπῳ καπηλεῦον τὸ ἄκρατον . Βασιλεὺς γὰρ ἡλίκα ἦν κατὰ Περσῶν ἐκστρατεύειν προθέμενος , ἐδύκει καθ´ ὕπνους ὁρᾷν ὡς εἰς στρατηγίδα νῆα ἐμβὰς αὐτός τε καὶ Κσνχνοὶ τῶν ἐπιτηδείων τὴν Προποντίδα ἀνελέγετο , αἴφνης δὲ συμπεσεῖν τὰ ἐξ Εὐρώπης καὶ Ἀσίας ὄρη , ὡς ἀφαν . σθῆναι μὲν τῆς νηὸς θραυσθείσης τὸ ἐμπλέον ἅπαν , αὐτὸν δὲ μόλις ἐκὸοόῆναι τῇ χέρσῳ ταῖς χερσὶ νηχόμειοι . Καθ´ ἡν δὲ ἡμέραν τῶν ἐπισφαλῶν ἐκείνων ἐπέβαινε τρίβων , ἀνήρ τις προσελθών [ Ρ.ἰή]αὐτῷ δίγλωττος , τὸ γένος Ῥωμαῖος , τούπίκλην Μαυρόπουλος , δόξαι οἱ ἔφατο κατ´ ὄναρ τὸν ἐκ τοῦ Κύρου παρώνυμον ναὸν εἰσελθεῖν , ἐν δὲ τῷ ἱλεοῦσθαί οἱ τὴν εἰκόνα τῆς Θεομήτορος φων ν ἐξικνουμένην ἐκεῖθεν ἐνωτισθῆναι , λέγουσαν ὡς « Ἀρτίως ἐν μεγίστοις μάλιστα κιν δύνοις ὁ βασιλεὺς , καὶ τίς ἀπελεύσεταί μοι τούτῳ συνέριθος ; » Εἰρηκότος δέ τινος ἀοράτως « Ἀπελθέτω Γεώργιος , » « Νωθής οὗτος , » εἰπεῖν . Κἀκείνου δὲ πάλιν ἐπενεγκόντος , » « Ἀπίτω Θεόδωρος , » καὶ πρὸς τοῦτον ἀπανήνασθαι , τέλος δὲ μετὰ περιαλγείας φθέγξασθαι ὡς οὐδεὶς προφθάσει τὸ φυόμενον ἐκείνῳ κακόν . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτωϛʹ . Μετὰ δὲ τὸ ὑποκαταβῆναι τὰς δυσχωρίας ἐν ἰκειντο καὶ πάλιν οἱ Πέρσαι Ῥωμαίοις ἐκ τῶν ὄπισθεν ἐπιφαινόμενοι · μεταμέλῳ γὰρ ἐλέγετο πληγῆναι τὸν Πέρσην ὅτι τὸ ἐν χερσι παρῆκε θήραμα , κἀντεῦθεν ἐνδοῦναι τοῖς οἰκείοις ἐκεῖνα ἐπιοῦσιν ἐνδείκνυσθαι δσα καὶ πρὸ τῶν σπονδῶν ἐξῆν διαπράττεσθαι . Οὐ πανσυδὶ δὲ καὶ ὡς ἡνίκα τὰ δυσέμβολα χωρία Ῥωμαῖοι διήρχοντο , οἱ Τοῦρκοι παρείποντο , ἀλλὰ κατὰ διαλειπούσας συμμορίας ἐπηκολούθουν · οἱ γὰρ κράτιστοι καὶ πλεῖστοι ταῖς τῶν σκύλων ὡφελείαις ἔμφορτοι γενόμενοι τῆς οἴκαδε φερούσης ἤψαντο . Πλὴν καὶ οἱ παρεπόμενοι ἐκεῖνοι πολλούς διέφθειρον , καὶ τούτους μάλιστα ὁπόσοι τραυματίαι τε καὶ ἀπόμαχοι , καίπερ τοῦ βασιλέως τοὺς πολεμικοὺς τῶν ἡγεμόνων καὶ δραστηρίους οὐραγειν
Lemmas: ἰκεῖσε προάγω , ὅς ὀφθαλμός οἰκέω ἐφοράω βασιλεύς ὁ οἰκτρός ἐκεῖνος θέαμα . καί γάρ εἰμί ἀληθής δάκρυ ἄξιος ὁ ὁράω , ἢ ἀληθής εἶπον μείζων ὁ ἀνακλαίω διά ὁ ὁ κακός μέγεθος . ὁ τε γάρ φάραγξ εἰς ἰσόπεδον ἀναβαίνω , καί ὁ κοιλάς εἰς κολωνός ἀνεγείρω , καί ὁ ἄλσος ὁ θνησιμαῖος καλύπτω . ἅπας δέ κεῖμαι ἀποσύρω εἰμί ὁ δέρμα ὁ κεφαλή , τιυλλος δέ καί ὁ ἰθύφαλλος ἀποκαυλίζω . λέγω δέ ὁ Πέρσης οὗτος τεχνάζω , ἵνα μή ΠΥ ἀκρόβυστος ὁ ἐμπερίτομος διαστέλλω καί ὁ νίκη οὕτως εἰμί ἀμφιπαλής καί ἀμφήριστος , ὡς ἐκ ἀκατέρων ὁ στρατόπεδον καταβάλλω πολύς . οὐδείς τοίνυν Χωρὶς δάκρυ καί στεναγμός αντιπαρέρχομαι , ἀλλά μέγας πᾶς ἀνακλαίω καί ὀνομαστί ὁ αηολωλοος ἑταῖρος καί συνήθης καλέω . Ἀλ ἐνταῦθα ὁ λόγος γίγνομαι ἐκεῖνος ἔχω εἶπον , ὡς δυσφύλακτος ὁ μέλλω ὁ ἄνθρωπος ἐγώ , καί οὐ ἄν τις ῥᾳδίως ἐξαναλύω ὁ ἔπειμι2 . εἰμί μή ὁ ὁ θεῖον ἐκ λιπαρία ἱλεόω ἀπωθέω ὁ δεινός ἢ ἐκ οὗτος εἰς οὗτος μετακλίνω , καταμείγνυμι ὁ ὁ κίνησις ὁκραιφνές καί ὁ φιλάνθρωπον καπηλεύω ὁ ἄκρατος . Βασιλεύς γάρ ἡλίκος εἰμί κατά Πέρσης ἐκστρατεύω προτίθημι , εδυκεω καθ´ ὕπνος ὁράω ὡς εἰς στρατηγίς ναῦς ἐμβαίνω αὐτός τε καί Κσνχνοὶ ὁ ἐπιτήδειος ὁ Προποντίς ἀναλέγω , αἴφνης δέ συμπίπτω ὁ ἐκ Εὐρώπη καί Ἀσία ὄρος , ὡς ἀφαν . ἵημι μέν ὁ ναός θραύω ὁ ἐμπλέω ἅπας , αὐτός δέ μόλις ἐκὸοόῆναι ὁ χέρσος ὁ χείρ νήχομαι . Καθ´ ἐάν δέ ἡμέρα ὁ ἐπισφαλής ἐκεῖνος ἐπιβαίνω τρίβω , ἀνήρ τις προσέρχομαι [ Ρ.ἰή]αὐτῷ δίγλωσσος , ὁ γένος Ῥωμαῖος , τούπίκλην Μαυρόπουλος , δόξα ὁ φημί κατ´ ὄναρ ὁ ἐκ ὁ Κῦρος παρώνυμος ναός εἰσέρχομαι , ἐν δέ ὁ ἱλεόω ὁ ὁ εἰκών ὁ Θεομήτωρ φάω Ν ἐξικνέομαι ἐκεῖθεν ἐνωτίζω , λέγω ὡς « ἄρτιος ἐν μέγας μάλιστα κίς δύο ὁ βασιλεύς , καί τίς ἀπέρχομαι ἐγώ οὗτος συνέριθος ; » ἐρῶ δέ τις ἀόρατος « ἀπέρχομαι Γεώργιος , » « νωθής οὗτος , » εἶπον . ἐκεῖνος δέ πάλιν ἐπιφέρω , » « ἄπειμι Θεόδωρος , » καί πρός οὗτος ἀπαναίνομαι , τέλος δέ μετά περιάλγεια φθέγγομαι ὡς οὐδείς προφθάνω ὁ φύω ἐκεῖνος κακός . καί οὗτος μέν οὗτος . μετά δέ ὁ ὑποκαταβαίνω ὁ δυσχωρία ἐν ἱκνέομαι καί πάλιν ὁ Πέρσης Ῥωμαῖος ἐκ ὁ ὄπισθεν ἐπιφαίνω · μετάμελος γάρ λέγω πλήσσω ὁ Πέρσης ὅτι ὁ ἐν χείρ παρίημι θήραμα , ἐντεῦθεν ἐνδίδωμι ὁ οἰκέω ἐκεῖνος ἔπειμι ἐνδείκνυμι δσοι καί πρό ὁ σπονδή ἔξεστι διαπράσσω . οὖον πανσυδί δέ καί ὡς ἡνίκα ὁ δυσέμβολος χωρίον Ῥωμαῖος διέρχομαι , ὁ Τοῦρκος παρεῖπον , ἀλλά κατά διαλείπω συμμορία ἐπακολουθέω · ὁ γάρ ἀγαθός καί πλεῖστος ὁ ὁ σκῦλα ὠφέλεια έμφορτος γίγνομαι ὁ οἴκαδε φέρω ἅπτω . πλήν καί ὁ παρέπομαι ἐκεῖνος πολύς διαφθείρω , καί οὗτος μάλιστα ὁπόσος τραυματίας τε καί ἀπόμαχος , καίπερ ὁ βασιλεύς ὁ πολεμικός ὁ ἡγεμών καί δραστήριος οὐραγέω