cogPG.PG139 331
προσδεχθήσεται παρὰ πάντων , ἐπεὶ καὶ τὸ ποῤῥω κακὸν τοῦ ἐν χεροῖν ἀλυπότερον , και τοῦ θλίβοντος ἄρτι κουφότερον τὸ ἐλπιζόμενον χείριστον · ἀγαπητῶς γὰρ παρακερδαίνειν ἐοίκαμεν ἄνθρωποι καὶ τὴν βραχεῖαν τοῦ ἀλγοῦντος ἄνεσιν ϛʹ . Μὴ ἔχων δ´ ὅπως τὸν ἀπόντα ἐχθρὸν χειρώσεται , ἐπὶ τοὺς ἐγγὺς τρέπει τὸν θυμόν , ταύτόν τι , δρῶν ὃ καὶ κύνες πολλάκις ποιεῖν εἰώθασι · τοῦ γὰρβάλ . λοντος ἀφιστάμενοι τοῦτον μὲν ἀμύνονται ὑλακαῖς τῷ Ἀ´ ἀεθέντι λίθῳ τοὺς ὀδόντας ἐγχρίπτουσιν . Ἀμέλει καὶ ὑπὸ κρίσιν ἤγαγε τόν τε θεῖον Ἰσαακίου τὸν μακροδούκαν Κωνσταντῖνον , καὶ τὸν Δούκαν νδοόνι . κον , οἳ ξυνέθεντο μὴ ἀχρεῖον Ἀνδρονίκῳ τὰ ἐς πίσιν ὀφθῆναι τὸν Ἰσαάκιον λυθέντα καὶ πρὸς τὴν πατοίδς ἐπαναζεύξαντα . Μετ´ οὐ πολλὰς δ´ ἡμέρας καὶ καθοσιώσεσιν οἱ ἄνδρες ὑπάγονται , καίπερ τῶν τῆς μερίδος ὅντες Ἀνδρονίκου οἱ μέγ´ ἔξοχοι πάντω , καὶ τῆς ἑταιρίας οἱ κράτιστοι , εἴγε ὁ μὲν Μακροδνύκας , ἐκτὸς τῶν ἄλλων φιλοφροσυνῶν αἷς ἐπιμελῶς Ἀνδρόνικον ἐθεράπευε , καὶ ἀδελφῇ τῆς Θειδώρας κατὰ συνάφειαν συνήρχετο γαμικὴν , ἡν ὁ λόγος πλειστάκις ἰστόρηκε γινώσκειν ἀθεμίτως Ἀνδρόνικον · ὁ δὲ Δούκας Ἀνδρόνικος καταπύγων ὤν καὶ γλοῖὸς καὶ τὴν ἀναίδειαν ἐπὶ τοῦ προσώπου προίεβλημένος καὶ αὐτοῦ δὲ Ρ.θ ] Ἀνδρονίκου ἐν τοῖς ὑπὲρ Ἀνδρονίκου προμηθέστερος εἶναι ἐπλάττετο , ὅτι ὁ μέν τινος ἐκπερονᾶν ὀφθαλμοὺς ἀπεφαίνετο , ό δὲ Δούκας οὐτος Ἀνδρόνικος , ὡς εἰ διδακτὸς ἦν τοῦ ἀρχῆθεν ἀνθρωποκτόνου καὶ ταῖς τῶν μερόπων χαίροντος συμφοραῖς , καὶ χειρῶν προσεψηφίζετο στέρησιν ἢ ἀνασκολόπισιν ἐγνωμάτευε , βλασφημῶν ἐν πολλοῖς Ἀνδρόνικον καὶ λίαν ἀπανθρώπως αὐτοῦ καθαπτόμενος ὡς μὴ καταλλήλους τιοῖς πταίομαι τὰς κολάσεις ἐπάγοντος , Ἐπιστάσης τοίνυν τῆς λαμπροτάτης καὶ εὐσήμου ἡμέρας καθ´ ἣν ἡ μετὰ τοῦ προσλήμματος εἰς οὐρανοὺς ἄνοδος τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν ἑορτάζεται , ἀθροισμὸς ἐκ πρρσκλήσεως γίνεται τῶν περὶ τὴν βασίλειον σχεδὸν ἀπάντων αὐλήν · καὶ ἦν διὰ τοῦτο τοῖς ἐκ παντὸς γένους καὶ ἔθνους συνδρομὴ καὶ ὁρμὴ , ἔνθα ὁ βασιλεὺς Ἀνδρόνικος ἐνηυλίζετο · ἦν δὲ τότε σκηνούμενος κατὰ τὸ ἔξω λεγόμενον Φιλοπάτιον . Ὥσπερδὲ παλινῳδίαν οἱ συνερχόμενοι ἄδοντες , ἢ ἐν τῷ ἄλλην τρέχειν ἑτέραν βαδίζοντες , εἶχον τὸ κατάντημα τῆῷ ὁδοῦ περὶ τὰ λεγόμενα τοῦ Μαγγάνη παλάτια , ἃ καὶ αὐτὰ κατὰ τὸ ἐντὸς Φιλοπάτιον ὑκοδόμηντο , ἐσὑστερον δ´ Ἀνδρόνικος κατηδάφισε . Καὶ ἐπεὶ πολυάνθρωπος ἦν ἡ συνέλευσις , πάνυ μέντοι πολυάνθρωπος , καὶ ἀπῆν οὐδεὶς ὃν παρεῖναι ἐχρῆν , ἐξάγοντοι παρὰ δόξαν τῶν συνειλεγμένων ὁ Δούκας τε λαὶ ὁ Μακροδούκας ἐκ τῶν ἐκεῖ που ἐπιπέδων οἰκημάτων , καὶ πρὸς τὴν αὔλειον ὡς κατάκριτοι θριαμβεύονται . Καὶ οἱ μὲν ὡς ὑπὸ δίκην ἀχθησόμενοι ἢ τὸν βασιίέαὀψόμενοι τῶν ὑπερῴων ἐκκύπτοντα διεσκευάζοντο , ἄνω τὰ ὄμματα αἴροντες καὶ τὼ χεῖρε πρὸς τὸ τον Κσχήματος σεμνὸν περιβάλλοντες · ὁ δὲ Ἀγιοχριστοφορίτης Στέφανος , ὃν καὶ Ἀντιχοιστοφορίτην οἱτοτε ὠνόμαζον ἄνθρωποι , ἐς τὸ κατάλληλον τῶν ἔργων τὴν κλῆσιν μετάγοντεσν γὰρ ὁ τῷ ὄντι ἀναιδέστατος τῶν Ἀνδρονίκου ὑπηρετῶν καὶ πάσης ἀνοσιουρΚγίκς ἀνάμεστοσι , λέθον ἔρας χειροπληθῆ καὶ τον
Lemmas: προσδέχομαι παρά πᾶς , ἐπεί καί ὁ πόρρω κακός ὁ ἐν χείρ ἄλυπος , και ὁ θλίβω ἄρτι κοῦφος ὁ ἐλπίζω κακός · ἀγαπητός γάρ παρακερδαίνω ἔοικα ἄνθρωπος καί ὁ βραχύς ὁ ἀλγέω ἄνεσις ϛυʹ . μή ἔχω δδʹ ὅπως ὁ ἄπειμι ἐχθρός χειρόομαι , ἐπί ὁ ἐγγύς τρέπω ὁ θυμός , αὐτός τίς , δράω ὅς καί κύω πολλάκις ποιέω εἴωθα · ὁ γὰρβάλ . Λόντος ἀφίστημι οὗτος μέν ἀμύνω ὑλακή ὁ ἈἈ ἀεθέντι λίθος ὁ ὀδούς ἐγχρίπτω . ἀμέλει καί ὑπό κρίσις ἄγω ὁ τε θέω Ἰσαάκιος ὁ μακροδουκας Κωνσταντῖνος , καί ὁ Δούκας νδοαδων . Κον , ἕ συντίθημι μή ἀχρεῖος Ἀνδρόνικος ὁ εἰς πισί ὁράω ὁ Ἰσαάκιος λύω καί πρός ὁ πατοίδς ἐπαναζεύγνυμι . Μετς οὖον πολύς δδʹ ἡμέρα καί καθοσίωσις ὁ ἀνήρ ὑπάγω , καίπερ ὁ ὁ μερίς ὅ Ἀνδρόνικος ὁ μέγ´ ἔξοχος λήγω , καί ὁ ἑταιρεία ὁ ἀγαθός , εἰ ὁ μέν μακροδνυκαι , ἐκτός ὁ ἄλλος φιλοφροσύνη ὅς ἐπιμελής Ἀνδρόνικος θεραπεύω , καί ἀδελφός ὁ Θειδώρας κατά συνάφεια συνέρχομαι γαμικός , ἐάν ὁ λόγος πλειστάκις ἱστορικός γιγνώσκω ἀθέμιστος Ἀνδρόνικος · ὁ δέ Δούκας Ἀνδρόνικος καταπύγων εἰμί καί γλοιός καί ὁ ἀναίδεια ἐπί ὁ πρόσωπον προβάλλω καί αὐτός δέ Ρ.θ ] Ἀνδρόνικος ἐν ὁ ὑπέρ Ἀνδρόνικος προμηθής εἰμί πλάσσω , ὅτι ὁ μέν τις ἐκπερονάω ὀφθαλμός ἀποφαίνω , ὅς δέ Δούκας οὐτος Ἀνδρόνικος , ὡς εἰμί διδακτός εἰμί ὁ ἀρχῆθεν ἀνθρωποκτόνος καί ὁ ὁ Μέροψ χαίρω συμφορά , καί χείρ προσψηφίζομαι στέρησις ἢ ἀνασκολόπισις γνωματεύω , βλασφημέω ἐν πολύς Ἀνδρόνικος καί λίαν ἀπάνθρωπος αὐτός καθάπτω ὡς μή κατάλληλος τίω πταίω ὁ κολάζω ἐπάγω , ἐφίστημι τοίνυν ὁ λαμπρός καί εὔσημος ἡμέρα καθ´ ὅς ὁ μετά ὁ πρόσλημμα εἰς οὐρανός ἄνοδος ὁ κύριος καί Σωτήρ ἐγώ ἑορτάζω , ἀθροισμός ἐκ πρόσκλησις γίγνομαι ὁ περί ὁ βασίλειος σχεδόν ἀπαντάω αὐλή · καί εἰμί διά οὗτος ὁ ἐκ πᾶς γένος καί ἔθνος συνδρομή καί ὁρμή , ἔνθα ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος ἐναυλίζω · εἰμί δέ τότε σκηνόω κατά ὁ ἔξω λέγω Φιλοπάτιον . ὥσπερ παλινῳδία ὁ συνέρχομαι ἀείδω , ἢ ἐν ὁ ἄλλος τρέχω ἕτερος βαδίζω , ἔχω ὁ κατάντημα τῆ ὁδός περί ὁ λέγω ὁ Μαγγάνης Παλάτια , ὁ καί αὐτός κατά ὁ ἐντός Φιλοπάτιον ὑκοδόμηντο , ἐσὑστερον δδʹ Ἀνδρόνικος κατεδαφίζω . καί ἐπεί πολυάνθρωπος εἰμί ὁ συνέλευσις , πάνυ μέντοι πολυάνθρωπος , καί ἄπειμι1 οὐδείς ὅς πάρειμι χρή , ἐξάγω παρά δόξα ὁ συλλέγω ὁ Δούκας τε ληΐς ὁ μακροδοαμβυξ ἐκ ὁ ἐκεῖ ποῦ ἐπίπεδος οἴκημα , καί πρός ὁ αὔλειος ὡς κατάκριτος θριαμβεύω . καί ὁ μέν ὡς ὑπό δίκη ἄχθομαι ἢ ὁ βασιιεαοψομενω ὁ ὑπερῷος ἐκκύπτω διασκευάζω , ἄνω ὁ ὄμμα ἀείρω καί ὁ χείρ πρός ὁ ὁ Κσχήματος σεμνός περιβάλλω · ὁ δέ Αγιοχριστοφορίτης Στέφανος , ὅς καί αντιχοιστοφοριος οἱτοτε ὀνομάζω ἄνθρωπος , εἰς ὁ κατάλληλος ὁ ἔργον ὁ κλῆσις μετάγοντεσν γάρ ὁ ὁ εἰμί ἀναιδής ὁ Ἀνδρόνικος ὑπηρέτης καί πᾶς ἀνοσιουρΚγίκς ἀνάμεστος , λανθάνω ἴκτηρ χειροπληθής καί ὁ