cogPG.PG139 272
σώζειν σφᾶς ὡς ἔκαστος δύναται · μηδὲν γὰς χρηστὸν ἐκ τῶν ἑν ὄψει κατανοεῖν . Καὶ βασιλεὺς μὲν ὡς ἐκ γαλεάγρας τῆς τότε αὐτὸν διειληφυίας βαρβαρικῆς ἐξώλισθε φάλαγγος μετὰ τραύματα . το λὰ καὶ μώλωπας συνεχεῖς , οὓς ἀπὸ ξιφῶν ἐπλήγη καὶ σιδηρέων κορυνῶν ὑπὸ τῶν περιστάντων αὐτὸν Περσῶν τυπτόμενος , ἐπεὶ καὶ οὕτω δι´ ὅλου τοῦ σώματος τετρηυμάτιστο ὡς τὸν μὲν θυρεὸν περί που τοὺς τριάκοντα ἔχειν ἐμπεπηγότας διυψητικοής αἴ . ατος ὀϊστοὺς . αὐτὸν δὲ μηδ´ ἀνορθῶσαι ὅλως δύνασθαι περιτραπεῖσαν τὴν κόρυθα . Πλὴν καὶ οὗτω παρὰ δόξαν τὰς τῶν βαρβάρων διέδρα λαβὰς , ὑπὸ θεοῦ φρουρηθεὶς τοῦ καὶ ἐπὶ κεφαλὴν πάλαι Δαβὶδ ἐν ἡμέρᾳ πολέμου ἐπισκιάζοντος , ὡς αὐτός φησιν ὁ φιλόψαλμος . Τὰ δ´ ἄλλα Ῥωμαϊκὰ τάγματα χειρόνως ἔπασχον ἀεὶ δόρασι περισταδὸν λελογχωμένοις νυσσόμενα καὶ βέλεσιν ἐκ τοῦ σχεδὸν διαμπερῆ ἐλαυνόμενα καὶ ὑπ´ ἀλλήλων ἐν τῷ συμπίπτειν διαφθει . ρόμενα . Εἰσὶ δ´ οἶ καὶ ταύτην μὲν ἀπαθεῖς παρῆλθου τήννάραγγα καὶ τοὺς ἐπ´ αὐτῆς ἰσταμένους Πέρσας ἐσοθησαν , προελθόντες δὲ καὶ τῆς μετ´ ἐκείνην ἀάμενοι σήραγγος ὑπὸ τῶν ἐκεῖσε πολεμίων ἀπώλοντο . Εἰς γὰρ ἑπτὰ κοιλάδας ταφρώδεις πάσας καὶ ἀγχιτέρμονας ἡ πάροδος ἐκείνη διέσχιστο , εὐρυνομένη βραχὺ καὶ συμπτυσσομένη πάλιν πρὸς τὸ στενόπορον · καὶ ἧσαν αὗται παρὰ τῶν Τούρκων ἀκριβῶς ἐφεστώτων τηρούμεναι . Ἀλλ´ οὐδ´ ὁ λοιπὸς χῶρος τῶν πολεμίων ἐσπάνιζε καθαρῶς , ἀλλ´ ἅπας τούτων πεπλήοωτο , Τότε δὲ καὶ ἀνέμου πνεύσαντος καὶ θἵνα μαθεῖαν ἐκ τῆς ἐκεῖσε ψαμμῶδους μετεωρίσαντος γῆς σύρδην ἐμπίπτουσαν ἀμφότερα συμπεσοῖν ἐγένετο τὰ στρατεύματα , καὶ ὡς ἐν νυκτομαχίᾳ καὶ σκότει ψηλαφητῷ ἀλλήλοις προσφερόμενα τοῖς ἐχθροῖς τοὺς φίλους ἐπικατέσφαττον , καὶ οὐκ ξ ὁμοφύλου διακρίνειν ἀλλόφυλον , ἀλλὰ Πέρσαι καὶ Ῥωμαῖοι συμβεβλημένοι καὶ καθ´ ὁμογενῶν ἐσπῶντο τὰ ξίφη καὶ τὸν προσιόντα κατέκαινον ὡς τὸλέμιον , ὡς τὰς τάφρους τάφον ἕνα γενέσθαι καὶ πάμμικτον πολυάνδριον καὶ σκήνωμα κοινὸν Ῥωμαίων τε καὶ βαρβάρων καὶ ἴππων καὶ βοῶν καὶ θνων ἀχθηφορούντων . Ἔπεσον οὖν ἀριθμῷ πλείους Ρμαῖοι , καὶ μάλιστα τῶν ἐκ τοῦ γένους τῷ βασλεί , καὶ τούτων οἷς πολὺ τὸ ἐπίσημον . ς δὲ ἡ κόις ἐλώφησεν ἥ τε ἀχλὺς ἐκείνη καὶ ἀορασία διεκέδαστο , ὡπτάνοντό τινεσεῦ τοῦ ἀπευκτέου ἦράνγματος καὶ ὁράματος ἕως ἰξύος καὶ τραχήλου ννισχημένοι τοῖς πτώμασιν , οἶ καὶ χεῖρας μὲν κέτιδας ὥρεγον καὶ σχήμασιν ἐλεεινοῖς καὶ φωναῖς ἶοερὸν ὁπηχούσαις προύκαλοῦντο τοὺς παριόντας ἔἴς ἀρωγὴν , οὐδένα δὲ τὸν ἀμόνειν δυνάμενον εἶχον οθόδὲ τὸν σώζοντᾳ · πάντες γὰρ οἷς ἔπασχον ἐκεῖνο τῆν οἰκείαν προτυπούμενοι συμφοράν , τὸν περὶ ἵυμης τρέχοντες , ἀκούσιοί τινες ἦσαν ἀνοικτίρμονές , καὶ ὡς τάχους εἶχον σώζειν ἑαυτοὺς ἔσπευδον . θδὲ βασιλεύς Μανουὴλ σκιὰν ὑπελθὼν ἀχλαδηφοΡὸνντος δένορου ἀνελάμβανεν ἑαυτὸν καὶ καμοῦσαν ΐὴνἰσχὸν , μὴ ἔχων ὑπασπιστὴν συνιστάμενον , μὴ δορυφόρον ἐπισπόμενον , μηδὲ σωματοφύ . ῥεπόμενον . Ἰδὼν δέ τις αὐτὸν καὶ οἰκτείρας ἐκ τοῦ τῶν ἰππέων τάγματος , καὶ οὗτος τῶν ἀγανῶν .
Lemmas: σῴζω σφεῖς ὡς ἔκαστος δύναμαι · μηδείς γῆ χρηστός ἐκ ὁ ἑν ὁράω κατανοέω . καί βασιλεύς μέν ὡς ἐκ γαλεάγρα ὁ τότε αὐτός διαλαμβάνω βαρβαρικός ἐξολισθάνω φάλαγξ μετά τραῦμα . ὁ λαός καί μώλωψ συνεχής , ὅς ἀπό ξίφος πλήσσω καί σιδήρεος κορύνη ὑπό ὁ περιίστημι αὐτός Πέρσης τύπτω , ἐπεί καί οὗτος δις ὅλος ὁ σῶμα τρηματίζω ὡς ὁ μέν θυρεός περί ποῦ ὁ τριάκοντα ἔχω ἐμπήγνυμι διψητικός ἀεί . ἄατος ὀιστός . αὐτός δέ μηδ´ ἀνορθόω ὅλως δύναμαι περιτρέπω ὁ κόρυς . πλήν καί οὗτος παρά δόξα ὁ ὁ βάρβαρος διαδιδράσκω λαβή , ὑπό θεός φρουρέω ὁ καί ἐπί κεφαλή πάλαι Δαυίδ ἐν ἡμέρα πόλεμος ἐπισκιάζω , ὡς αὐτός φημί ὁ φιλόψαλμος . ὁ δδʹ ἄλλος Ῥωμαῖος τάγμα χειρόνως πάσχω ἀεί δόρυ περισταδόν λογχόω νύσσω καί βέλος ἐκ ὁ σχεδόν διαμπερής ἐλαύνω καί ὑπό ἀλλήλων ἐν ὁ συμπίπτω διαφθω . ρόμενα . εἰσί δδʹ οἶς καί οὗτος μέν ἀπαθής παρέρχομαι τήννάραγγα καί ὁ ἐπι αὐτός ἵστημι Πέρσης εἰμί , προέρχομαι δέ καί ὁ μετέ ἐκεῖνος ἀάω σῆραγξ ὑπό ὁ ἐκεῖσε πολέμιος ἀπόλλυμι . εἰς γάρ ἑπτά κοιλάς ταφρώδης πᾶς καί ἀγχιτέρμων ὁ πάροδος ἐκεῖνος διασχίζω , εὐρύνω βραχύς καί συμπτύσσω πάλιν πρός ὁ στενόπορος · καί ἧσαν οὗτος παρά ὁ Τοῦρκος ἀκριβῶς ἐφίστημι τηρέω . Ἀλ οὐδός ὁ λοιπός χῶρος ὁ πολέμιος σπανίζω καθαρός , ἀλ ἅπας οὗτος πίμπλημι , τότε δέ καί ἄνεμος πνέω καί θίς μανθάνω ἐκ ὁ ἐκεῖσε ψαμμώδης μετεωρίζω γῆ σύρδην ἐμπίπτω ἀμφότερος συμπίπτω γίγνομαι ὁ στράτευμα , καί ὡς ἐν νυκτομαχία καί σκότος ψηλαφητός ἀλλήλων προσφέρω ὁ ἐχθρός ὁ φίλος ἐπικατασφάζω , καί οὐ ξ ὁμόφυλος διακρίνω ἀλλόφυλος , ἀλλά Πέρσης καί Ῥωμαῖος συμβάλλω καί καθ´ ὁμογενής σπάω ὁ ξίφος καί ὁ πρόσειμι κατά-καίνω ὡς τὸλέμιον , ὡς ὁ τάφρος τάφος εἷς γίγνομαι καί παμμιγής πολυάνδριον καί σκήνωμα κοινός Ῥωμαῖος τε καί βάρβαρος καί ἵππος καί βοῦς καί θνῄσκω ἀχθηφορέω . πίπτω οὖν ἀριθμός πλείων Ρμαῖοι , καί μάλιστα ὁ ἐκ ὁ γένος ὁ βάζω , καί οὗτος ὅς πολύς ὁ ἐπίσημος . Σ δέ ὁ Κόις λωφάω ὅς τε ἀχλύς ἐκεῖνος καί ἀορασία διακεδάννυμι , ὡπτάνοντό τίνω ὁ απευκτεω ἄραγμα καί ὅραμα ἠώς ἰξύς καί τράχηλος ννισχημένοι ὁ πτῶμα , οἶς καί χείρ μέν κετιδαις ὀρέγω καί σχῆμα ἐλεεινός καί φωνή ὁράω οπηχουω προκαλέω ὁ πάρειμι εἰς ἀρωγή , οὐδείς δέ ὁ ἀμών δύναμαι ἔχω οθόδὲ ὁ σῴζω · πᾶς γάρ ὅς πάσχω ἐκεῖνος ὁ οἰκεῖος προτυπόω συμφορά , ὁ περί ἵημι τρέχω , ἀκούσιος τις εἰμί ανοικτίρμων , καί ὡς τάχος ἔχω σῴζω ἑαυτοῦ σπεύδω . τίθημι βασιλεύς Μανουήλ σκιά ὑπέρχομαι ἀχλαδηφοΡὸνντος δενοροος ἀναλαμβάνω ἑαυτοῦ καί κάμνω ιηνιεχω , μή ἔχω ὑπασπιστής συνίστημι , μή δορυφόρος ἐφέπω , μηδέ σωματοφύ . ῥέπω . εἶδον δέ τις αὐτός καί οἰκτείρω ἐκ ὁ ὁ ἱππεύς τάγμα , καί οὗτος ὁ ἀγανός .