cogPG.PG139 503
ὡς καὶ καχλάζειν ἐν πολλοῖς ἐπὶ μέγα τὸ ῥόθιον καὶ τὰς ὄχθας τῇ τῶν κτύπων ἀντιπέμψει συνεπηχεῖν , περὶ δὲ τὰς τῶν ὀρῶν ὑποβάσεις μίαν , ἀτραπὸν παρανοίγουσι . συνεπτυγμένην καὶ ταύτη , καὶ χαλεπὴν τοῖς βαδίζουσι , ὥστε πη μηδ´ ἐπὶ τεεσάρων ἀσπίδων αὐτὴν ἀναπτύσσεσθαι , ὑπὸ , πετρῶν λισσάδων καὶ ποταμίου ῥεύματος ἐς τὴν πάντη συνιοῦσαν στενόπορον . Ἐκ δὲ Λαρίσσης ἄρας προὐχώρει τοῖς ἔμπροσθεν , μηδενὸς εἰς χεῖρας αἰτοῦ προσιέναι θαῤῥεῖν ἔχοντος . Ὁψὲ δὲ καὶ μόλις περὶ τὰς Θερμοπύλας λόχον ὁ Σγουρὸς Λέων ὑποκαθίσας μηδὲν δέ τι καὶ δράσας γενναῖον , ἀλλὰ καὶ πρὸς , μόνην τὴν τῶν ἱππέων Λατίνων ὄψιν ἀλλοφρονέσας φυγὰς ἐκεῖθεν ἐς τὸν Ἀκροκόρινθον ᾤχετο . Ὁίὲ Σγουρὸς οὗτος ἐκ τοῦ Ναυπλίου γεγενημένος χρόνον μέν τινα τῶν ἐκ τοῦ γένους βίᾳ μᾶλλον ἤπερ πειθοῖ κατίσχυε , πατρῷόν τι μέτρον ἀναπληρῶν καὶ χειρίζον οὐχ αἰμάτων καθαρεῦον κληρούχημα · ἀεὶ δὲ τοῖς τῶν πραγμάτων ἀνωμάλῳ ἐπιδιδοὺς καὶ τοῖς στα σιώδεσι καιροῖς οἰδαινόμενος μέγας ἐκ μικροῦ πρόει . σιν , ὡς οἱ χείμαῤῥοι τοῖς ὄμβροις καὶ τοῖς ῥωίοις τὰ κύματα πνεύμασι . Τὸ γὰρ ἱππόβοτον Ἄόνος ὑπονοθεύσας , καὶ ἐπὶ τῷδε τὴν Κόρινθον ληίσάμενοῳ καὶ πρώτων ἀεὶ τοῖς λῃστεύμασιν , εἶτα καὶ τοῖς Ἀθήναις αὐταῖς προσήραξε μετὰ πολεμικῶν νοῦν καὶ τὸν Ἰσθμὸν διελθόντος στρατεύματος , ἐλπίσι θαλπόμενος ὡς εὐμαρῶς κρατήσει τῆς ἀκροπόεω , ἢ γοῦν ἑλεπόλεις ἐπιστήσας ὡς ἀπόλεμον θροήσει τὸ έυδον ἀπομαχόμενον . Ἥν δ´ ἀναπεμπάζων φρεοὶ καὶ εἰκαίως διανοούμενος τὰ μὴ πέρας ὅλως δεέμενα . Ὁ γὰρ ἀρχιποιμὴν Ἀθηνῶν Μιχαλ ὁ Χωνιάτησκασίγνητος οὗτος ἐμὸς , ναὶ ἐμός · ἐγκαλ λωπίζομαι γὰρ τῆ ὁμογνιότητι , καὶ χαίρω καθ´ αἷμα τῳ ἀνδρὶ συναπτόμενος , εἰ καὶ τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ λόγου κατὰ διάμετρον ἐκδιίσταμαι ] τὸ οκεῖον λάχος ὁρῶν τῶν αὐτοῦ βουλῶν καὶ εὐνῶν ἐξεχόμενον , ἐπεὶ παρεμβαλόντα θεάσαιτο τὸν ὄγορὸν , ἔγνω μετιέναι τοῦτον θεοφιλῶς , εἴ πως ἐκεθεν ἀποστῆσαι δυνήσεται , μηδ´ ἄλλως ἀσυνήθως ἔοιτα πρὸς αὐτὸν , ἐς δὲ λόγους ἐληλυθότα πολλάκις . Καὶ δὴ ὡς ἐξ ὑπερδεξίων τῆς πόλεως τοξεύει παραιέσεων βέλεμνα , καὶ τῆ ποιμαντικῇ σφενδόνῃ ἀκοοθο λίζεται διαφιεὶς θεόπλοκα ῥήματα . Ἔστι δ´ ὅπη κεὶ ὡς ἐξ ἑλεπόλεων τῶν πατοικῶν ἀπειλῶν πειρᾶτοι κατασείειν τὸ ἐκείνου φρόνημα , μὴ δεῖν λέγων αι Χριστοῦ καλούμενον καὶ Ῥωμαίοις συνεξεταζόμεοι διὰ μάχης Ῥωμαίοις χωρεῖν , εἰ μὴ πιστοῦται μονοις [ Ρ . ὅθί ] χείλεσι τὸ Χριστώνυμον , ὡς ἐσθῆο καὶ γλώττῃ τὸν Ῥωμαίοις ὁκόφωνον , τῇ δὲ καρὸα πόρρω πλάζοιτο τῶν καλουμένων ἀπὸ Χριστοῦ Τί δὲ καὶ ἔχων Ἀθηναίοις ἐπεγκαλεῖν τῇ Ἀο ἐπεστράτευσε ; τοῖς μὲν γὰρ γείτοσιν Ἀργείοις εἶεν ἄν τι καὶ ἐπάγειν ὡς ὁμόροις ατίαμα , ποιοῦν ἄνεύς
Lemmas: ὡς καί καχλάζω ἐν πολύς ἐπί μέγας ὁ ῥόθιος καί ὁ ὄχθη ὁ ὁ κτύπος ἀντίπεμψις συνεπηχέω , περί δέ ὁ ὁ ὄρος ὑπόβασις εἷς , ἀτραπός παρανοίγνυμι . συμπτύσσω καί οὗτος , καί χαλεπός ὁ βαδίζω , ὥστε πῇ μηδ´ ἐπί τεεσάρων ἀσπίς αὐτός ἀναπτύσσω , ὑπό , πέτρα λισσάς καί ποτάμιος ῥεῦμα εἰς ὁ πάντῃ συνέρχομαι στενόπορος . ἐκ δέ Λάρισσα ἀείρω προχωρέω ὁ ἔμπροσθεν , μηδείς εἰς χείρ αἰτέω πρόσειμι θαρσέω ἔχω . ὀψέ δέ καί μόλις περί ὁ Θερμοπύλαι λόχος ὁ Σγουρός Λέων ὑποκαθίζω μηδείς δέ τίς καί δράω γενναῖος , ἀλλά καί πρός , μόνος ὁ ὁ ἱππεύς Λατῖνος ὄψις ἀλλοφρονέω φυγάς ἐκεῖθεν εἰς ὁ Ἀκροκόρινθος οἴχομαι . οἶς Σγουρός οὗτος ἐκ ὁ Ναύπλιος γίγνομαι χρόνος μέν τις ὁ ἐκ ὁ γένος βία μᾶλλον ἤ2 πειθώ κατισχύω , πατρῷος τίς μέτρον ἀναπληρόω καί χειρίζω οὐ αἷμα καθαρεύω κληρούχημα · ἀεί δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀνώμαλος ἐπιδίδωμι καί ὁ ἕκαστος σιώδεσι καιρός οἰδαίνω μέγας ἐκ μικρός πρόειμι . βρόχος , ὡς ὁ χειμάρρους ὁ ὄμβρος καί ὁ ῥωίοις ὁ κῦμα πνεῦμα . ὁ γάρ ἱππόβοτος ἀών ὑπονοθεύω , καί ἐπί ὅδε ὁ Κόρινθος ληΐζομαι καί πρῶτος ἀεί ὁ λῄστευμα , εἶτα καί ὁ Ἀθῆναι αὐτός προσαράσσω μετά πολεμικός νόος καί ὁ Ἰσθμός διέρχομαι στράτευμα , ἐλπίς θάλπω ὡς εὐμαρής κρατέω ὁ ἀκρόπους , ἢ γοῦν ἑλέπολις ἐφίστημι ὡς ἀπόλεμος θροώ ὁ εὕδω ἀπομάχομαι . ὅς δδʹ ἀναπέμπω φρέω καί εἰκαῖος διανοέομαι ὁ μή πέρας ὅλως δέμω . ὁ γάρ αρχιποιμεις Ἀθῆναι Μιχάλ ὁ Χωνιάτησκασίγνητος οὗτος ἐμός , ναί ἐμός · ἐγκαλέω λωπίζω γάρ τῆ ὁμογνιότης , καί χαίρω καθ´ αἷμα ὁ ἀνήρ συνάπτω , εἰμί καί ὁ ἀρετή καί ὁ λόγος κατά διάμετρος ἐκδιίσταμαι ] ὁ κοέω λάχος ὁράω ὁ αὐτός βουλή καί εὐνή ἐξέχω , ἐπεί παρεμβάλλω θεάομαι ὁ ὄγορὸν , γιγνώσκω μέτειμι οὗτος θεοφιλῶς , εἰμί πως ἐπίτεξ ἀφίστημι δύναμαι , μηδ´ ἄλλως ἀσυνήθως Οἴτη πρός αὐτός , εἰς δέ λόγος ἔρχομαι πολλάκις . καί δή ὡς ἐκ ὑπερδέξιος ὁ πόλις τοξεύω παραιέσεων βέλεμνον , καί τῆ ποιμαντικός σφενδόνη ἀκοοθο λίζω διαφίημι θεόπλοκος ῥῆμα . εἰμί δδʹ ὅπῃ κύ ὡς ἐκ ἑλέπολις ὁ πατοικω ἀπειλέω πειράω κατασείω ὁ ἐκεῖνος φρόνημα , μή δήω λέγω ὁ Χριστός καλέω καί Ῥωμαῖος συνεξετάζω διά μάχη Ῥωμαῖος χωρέω , εἰμί μή πιστόω μόνος [ Ρ . ὅθι ] χεῖλος ὁ Χριστώνυμος , ὡς ἐσθίω καί γλῶσσα ὁ Ῥωμαῖος ὁκόφωνον , ὁ δέ καρὸα πόρρω πλάζω ὁ καλέω ἀπό Χριστός τις δέ καί ἔχω Ἀθηναῖος ἐπεγκαλέω ὁ ΑΟ ἐπιστρατεύω ; ὁ μέν γάρ γείτων Ἀργεῖος ἄγω ἄν τίς καί ἐπάγω ὡς ὅμορος ατίαμα , ποιέω ἄνευ