cogPG.PG139 244
αλάνου τεῦτον ἐναγκαλίζεται , καθ´ ὃν , ὡς ἔφην , καιρὸν οἱ Παίονες τὰς σπονδὰς ἀθετήσαντες τὴν παρίσποιον Ῥωμαίων κατέτρεχον ἐπικράτειαν . Συμβαλόντες δὲ καὶ τοῖς στρατηγοῖς τῷ τε Γαβρᾷ Μιχαὴλ καὶ τῷ Βρανᾷ Μιχαὴλ , κατὰ κράτος τούτους ἐτρέψαντο καὶ λείαν ὅτι πλείστην ἤλασαν . Ἢν δὲ ὁ Γαβρᾶς οὗτος νεωστὶ θύσας τὰ γαμοδαίσια μετὰ τῆς Κομνηνῆς Εὐδοκίας , ᾗ Ἀνδρόνικος ἐπλησίαζεν , ὡς ἡλη φθάσαντες ἐδηλώσαμεν . Οὐκοῦν καὶ τῶν προσγενῶν Εὐδοκίας συνιστᾷν αὐτὸν θελόντων τῷ αὐτοκράτορι , πολὺς ἧν ἐπὶ βασιλέως ὁ τούτου κρότος καὶ ἔπαινος , καὶ ἐῤῥωμένως αὐτὸν ἐν τῇ κατὰ τῶν θὔννων μάχῃ διαγωνίσασθαι ἰσχυρίζοντο , καὶ παρῆγον τῶν λεγομένων μάρτυρα τὸν συστράτηγον αὐτῷ Μιχαὴλ τὸν Βρανᾶν . Ὁ δὲ πρὸς τοῦ βασιλέως ἐπιταχθεὶς , ὅρκον τὴν οἰκείαν κεφαλὴν ἐπαγαγόντος , ἀληθῶς εἰπεῖν ὃ περὶ τοῦ Γαβρᾶ γενναῖον σύνοιδεν ἔχων , τὸ τέως μὲν ὑπερέθετο τὸν ἀπόλογον , πρὸς τὸν Γαβρᾶν στραφεὶς ἤρετο τοῦτον εἰ καὶ αὐτὸς ἀνδρεῖόν τι καὶ ἄξιον ἐπαίνου ἐνεδείξατο , εἴτε μὴν ὡς στρατηγὸς τὰ λῴονα διεπράξατο , ὅτε συμπεσόντες μετὰ τῶν Οὕγγρων Διονυσίου στρατηγοῦντος ἐμάχοντο , . Τῷ τοι καὶ καθομολογοῦντα σχών τὸν [ Γαβρᾶν , καὶ ὡς οὐκ ἄλλον ὄντως τὸ τότε αὐτὸν ἀνδρίσασθαι μαρτυροῦντα , ἐπήγαγεν ὡς οὐκ ἔχων βασιλέως ἐνώπιον παρανοσφίζεσθαι τὴν ἀλήθειαν , εἰς τὴν οἰκείαν κεφαλὴν αὐτὸν ἐξορκίζοντος , φησὶ μηδαμῶς ὑποστῆναι τὴν τῶν ἐναντίων ἐμβολὴν τὸν ΓΙαόρᾶν , ἀλλ´ ἐκ πρώτης προσβολῆς ἀποδειλιάσαντα οἴεσθαι φεύγοντα , καὶ ταῦτα αὐτοῦ πολλάκις ἀνακαὶουμένου τοῦτον καὶ , « Στῆθι , ὦ φίλος , » εἰπόντος μετ´ ἐκβοήσεως . Ἀτὰρ καὶ σπεύδων ὁ βασιλεὺς αὐτό τε τὸ Ζεύγμινον Ῥωμαίοις ἐπανααώσασθαι καὶ δίκας τοὺς Οὔννους εἰσπράξασθαι ὧν εἰς Στέἕανον πεπαρῳνήκασι , τοῖς ἐκεῖσε παρενέβαλε μέβεσιν . Οἱ δὲ βάρβαροι παρὰ τὰς ὄχθας τοῦ Ἱστρου ποταμοῦ ὡς εἰς πόλεμον διαταξάμενοι διεκώλυον τῆς στρατιᾶς τὴν περαίωσιν , παντοῖα βέλη ἐπαφιέντες καὶ τὰς ἐμβολὰς προκαταλαμβάνοντες , κἂν Ἀσὰν οὐδὲν περαίνοντες · οἱ γὰρ ἑκηβόλοι Ῥωμαῖοι καὶ τὸ ἄλλο ἅπαν ὁπλιτικὸν ὡσάμενοι τούτους ἐξέκθουσαν τῶν παρακτίων μερῶν , Βασιλεὺς δὲ σὺν ταντὶ τῷ στρατεύματι κατὰ τὸ Ζεύγμινον ἀφικόμενος ἐκεῖ που στρατήγιον βάλλεται . Ἔστι δὲ τοῦτο Χατὰ μεσημβρίαν ἀπρόσβατον γηλόφῳ παρήκοντι χαὶ ποταμίῳ τειχιζόμενον ῥεύματι . ᾤετο μὲν οὐν ἀὐτοβοεὶ αἱρήσειν τὸ πόλισμα οἷα τῶν ἔνδον καὶ ἤὸς τὴν πρώτην αὐτοῦ θέαν καταπλαγέντων καὶ ὅας πύλας ἀνακλινάντων καὶ δεξαμένων αὐτὸν ἔνύσθι · ὡς δ´ οὗτοι τὰς εἰσόδους παντάπασιν αὐτῷ ἐπεζύγωσαν , τά τε τείχη παντοίοις ὅπλοις καὶ ἀφεπρίοις ὀργάνοις ἐκράτυναν , ἀλλὰ καὶ φαινόμενοι ἑθθεν τὰς γλώσσας ἔθηγον ὡσεὶ ὅφεως , οὐκ ἀπὸ Κζίρων μόνον ἀφιέντες βέλη θανάσιμα , ἀλλὰ κἀκ τὸν τῶν ὀδόντων ἕρκους αἰσχροῤῥημοσύνας τοξεύοντες ἴῷ ἀσπίδων τῷ ὑπὸ τὰ χείλη χρισθείσας , οὐδ´ τί Ῥωμαῖοι τὸ ἀπὸ τοῦδε χερσὶ κεναῖς αὐτοῖς προσἕτέροντο , ἀλλὰ τοῦ κακοῤῥημονεἵν ὡς ἀγεννους Ἅὶ γυνοικείου ἀφιστάμενοι σιδήρῳ μάλιστα
Lemmas: Αλανός τεῦτος εναγκαλίζομαι , καθ´ ὅς , ὡς φημί , καιρός ὁ Παίων ὁ σπονδή ἀθετέω ὁ παρίσποιον Ῥωμαῖος κατατρέχω ἐπικράτεια . συμβάλλω δέ καί ὁ στρατηγός ὁ τε Γαβρά Μιχαήλ καί ὁ Βρανά Μιχαήλ , κατά κράτος οὗτος τρέπω καί λεῖος ὅτι πλεῖστος ἐλαύνω . ἤν δέ ὁ Γαβράς οὗτος νεωστί θύω ὁ γαμοδαίσια μετά ὁ Κομνηνός Εὐδοκία , ὅς Ἀνδρόνικος πλησιάζω , ὡς ἥλω φθάνω δηλόω . οὐκοῦν καί ὁ προσγίγνομαι Εὐδοκία συνιστάω αὐτός ἐθέλω ὁ αὐτοκράτωρ , πολύς ἧμαι ἐπί βασιλεύς ὁ οὗτος κρότος καί ἔπαινος , καί ερρωμένως αὐτός ἐν ὁ κατά ὁ θύννος μάχομαι διαγωνίζομαι ἰσχυρίζομαι , καί παράγω ὁ λέγω μάρτυς ὁ συστράτηγος αὐτός Μιχαήλ ὁ Βρανᾶς . ὁ δέ πρός ὁ βασιλεύς ἐπιτάσσω , Ὅρκος ὁ οἰκεῖος κεφαλή ἐπάγω , ἀληθής εἶπον ὅς περί ὁ Γαβρά γενναῖος σύνοιδα ἔχω , ὁ τέως μέν ὑπερτίθημι ὁ ἀπόλογος , πρός ὁ Γαβρᾶς στρέφω ἔρομαι οὗτος εἰμί καί αὐτός ἀνδρεῖος τίς καί ἄξιος ἔπαινος ἐνδείκνυμι , εἴτε μήv ὡς στρατηγός ὁ λῷος διαπράσσω , ὅτε συμπίτνω μετά ὁ Ούγγρος Διονύσιος στρατηγός μάχομαι , . ὁ ὅς καί καθομολογέω ἔχω ὁ [ Γαβρᾶς , καί ὡς οὐ ἄλλος εἰμί ὁ τότε αὐτός ἀνδρίζω μαρτυρέω , ἐπάγω ὡς οὐ ἔχω βασιλεύς ἐνώπιος παρανοσφίζομαι ὁ ἀλήθεια , εἰς ὁ οἰκεῖος κεφαλή αὐτός ἐξορκίζω , φημί μηδαμῶς ὑφίστημι ὁ ὁ ἐναντίος ἐμβολή ὁ ΓΙαόρᾶν , ἀλ ἐκ πρῶτος προσβολή ἀποδειλιάω οἴομαι φεύγω , καί οὗτος αὐτός πολλάκις ἀνακαίω οὗτος καί , « ἵστημι , εἰμί φίλος , » εἶπον μετέ ἐκβόησις . ἀτάρ καί σπεύδω ὁ βασιλεύς αὐτός τε ὁ Ζεύγμινον Ῥωμαῖος ἐπανααώσασθαι καί δίκη ὁ Οὖννοι εἰσπράσσω ὅς εἰς Στέἕανον παροινέω , ὁ ἐκεῖσε παρεμβάλλω μέβεσιν . ὁ δέ βάρβαρος παρά ὁ ὄχθη ὁ Ἴστρος ποταμός ὡς εἰς πόλεμος διατάσσω διακωλύω ὁ στρατιά ὁ περαίωσις , παντοῖος βέλος ἐπαφίημι καί ὁ ἐμβολάς προκαταλαμβάνω , κἀν Ἀσάν οὐδείς περαίνω · ὁ γάρ ἑκηβόλος Ῥωμαῖος καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁπλιτικός ὡσάμενοι οὗτος ἐκτίθημι ὁ παράκτιος μέρος , Βασιλεύς δέ σύν Τάντι ὁ στράτευμα κατά ὁ Ζεύγμινον ἀφικνέομαι ἐκεῖ ποῦ στρατήγιον βάλλω . εἰμί δέ οὗτος Χάτα μεσημβρία ἀπρόσβατος γήλοφος παρήκω Χάι ποτάμιος τειχίζω ῥεῦμα . οἴομαι μέν ὀν αυτοβοεί αἱρέω ὁ πόλισμα οἷος ὁ ἔνδον καί ἠώς ὁ πρῶτος αὐτός θέα καταπλήσσω καί ὄα πύλη ἀνακλίνω καί δέχομαι αὐτός ἔνύσθι · ὡς δδʹ οὗτος ὁ εἴσοδος παντάπασι αὐτός ἐπιζυγόω , ὁ τε τεῖχος παντοῖος ὅπλον καί ἀφεπρίοις ὄργανον κρατύνω , ἀλλά καί φαίνω θεάομαι ὁ γλῶσσα θήγω ὡσεί ὄφις , οὐ ἀπό κζιροος μόνος ἀφίημι βέλος θανάσιμος , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ ὀδούς ἕρκος αἰσχρορρημοσύνη τοξεύω Ἰώ ἀσπίς ὁ ὑπό ὁ χεῖλος χρίω , οὐδός τίς Ῥωμαῖος ὁ ἀπό ὅδε χείρ κενός αὐτός προσἕτέροντο , ἀλλά ὁ κακορρημονέω ὡς ἀγενής ὅς γυνοικειμαι ἀφίστημι σίδηρος μάλιστα