cogPG.PG139 79
Κʹ . Ἀπεὶ δὲ τὰ τοιαῦτα προσρήματα δακρύων τε ῥεύματα προσεξήντλει , ἃ τῆς ἔνδον φλογὸς ἄγγελος ἦν τῶν θεοκηρύκων , συνήλγησε μὲν ἐπὶ μικρὸν καὶ ἡ μακαρία , καὶ δάκρυον ἀπέσταξε τῶν ὀφθαλμῶν · κρείττων δὲ γενομένη τοῦ πάθους , Οὐ δακρύων , φησὶν , ὁ παρὼν καιρὸς , ἀγαθοὶ τοῦ κοινοῦ Δεσπότου διάκονοι · οὐ πένθους ὑπόθεσις ἡ ἐμὴ μετάστασις · οὐ ποιητικὸν στεναγμῶν ἡ πρὸς οὐρανοὺς ἄνοδος · οὐ κατηφείας αἴτιον ἡ πρὸς τὸν Κτίστην καὶ υἱὸν ἐμόν ἀναχώρησις . Ἐκεῖνο μόνον τῶν σκυθρωπῶν ἦν , ἡ περὶ τὸν Σωτῆρα παροινία τῶν Ἰουδαίων · τὰ ἀλγεινὰ ἐκεῖνα , καὶ δίκης ἔξω καὶ νόμων , οἷα κατὰ τοῦ Πλάστου τὸ ἀπεχθὲς ἐξεβάκχευσε πλάσμα · ἐκεῖνο τῶν σφόδρα ἀνιαρῶν , ἡ γύμνωσις , ἡ στρέβλωσις , αἱ μάστιγες , οἱ ἐμπαιγμοὶ , καὶ τέλος , ὢ γῆ καὶ ἤλιε ! ὁ ἀπευκταιότατος θάνατος . Ποῦ δὲ ἡ ὕόρις ; Ἔνθα μηδὲν μήτ´ ἐγκαλεῖν εἶνον · καὶ τῶν εὐεργεσιῶν ἡ πληθὺς , καὶ ἡ τῶν σημείων καινοτομία , κἂν τὴν πονηροτάτην ἐπηνωρθώσαντο γνώμην . Τὰ δὲ μετ´ ἐκεῖνα καὶ περὶ ἡμᾶς πάντα χαρὰ , ἡδονή , τέρψις , ἑορτὴ , λευκή τις ἡμέρα . Ἢ οὐχ ὁρᾶτε νῦν φαιδροὺς τοὺς ἱεροὺς παραγενομένους ἀγγέλους , καὶ πολλαχόθεν τὸ χάριεν ἐπιδεικνυμένους , δι´ ὧν τε ἡ γλυκύτης καὶ τὸ προσηνὲς αὐτοῖς ἐπικάθηται καὶ πρᾶον , καὶ δι´ ὧν ἡμῖν ἡδὺ προσλαλοῦσι , καὶ ἱερόν τι χρῆμα τὴν ἐκδημίαν μηνύουσιν ; Οὐχ ὁρᾶτε στρατιὰν τῶν δικαίων , λαμπρὰά περιβεβλημένην , καὶ οἷον σκιρτῶσαν , ἀγαλλομένην , θυμήρη προσφθεγγομένην , καὶ τὴν ἐμὴν ἐκδεχομένην ἀνάλυσιν ; Οὐκ ἄρα τὰναντία καὶ φρονεῖν καὶ ποιεῖν τῶν ἐφεστώτων καὶ ἀγγέλων καὶ ἁγίων προσῆκεν , οὐ τραγῳδίας καιρὸν τίθεσθαι καὶ ὀδυρμῶν , ὅτε συγχαίρει τῷ Πλάστη τὰ ὑπερκόσμια · οὐχ , ὅτε πανηγυρίζειν ἔδει χαρμόσυνα , πενθικὴν ᾠδήν ἀναβάλλεσθαι χρή . Οὐ τὰ κρότου παντὸς καὶ σκιρτημάτων λαμπρότερα ἐκχύσει θρήνων ἀμαυροῦν ἄξιον · οὐκ ἀρῥήτῳ τρόπῳ , καὶ οἴῳ Θεῷ προσῆκε , του Κτίστου καὶ νῦν ἡμῖν ἐπιστάντος μεθ´ ὑπεραπείρου στρατιᾶς νοουμένης , ὡς ἄν μοι καὶ αὖθις , οἷα δυνατὸς , χαρᾶς μεγαλεῖα ποιήσῃ , ταπεινόν τι καὶ ταῦτα τῶν ἐπωδύνων νοεῖν ἢ φθέγγεσθαι δεῖ · ἀγάλλεσθαι δὲ μᾶλλον , καὶ μουσικῶς τερετίζειν εὐφρόσυνα δίκαιον · ὅτι καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν αἰἱ γενεαὶ πᾶσοαι μακαριοῦσί με , καὶ νόων μὲν πληθὺς σὺν ᾤσμασιν ὑψηλοῖς ὑπὲρ ἡμῶν σκιρτήσει , ἀνθρωπίνη δὲ γλῶττα μεγάλα ὁμοίως ἠχήσει ἐγκώμια χαίρουσα . Εἰ δ´ ὑμῖν , ὦ συνδικασταὶ τοῦ Πλάστου , νῦν ἀνιαρὸν ἡ ἀναχώρησις δοκεῖ , ἀλλ´ ἐπὶ μικρὸν τοῦτο , ὡς ἔτι τῷ τῆς σαρκὸς εἴκουσι νόμῳ · μετὰ βραχὺ δὲ , μήπω καὶ τῆς γῆς ἐκστάντες , πείρᾳ τὸ τῆς χαρᾶς εἴσεσθε μέγεθος · καὶ τὴν ἐντεῦθεν εὐφροσύνην καὶ καλλονὴν , καὶ τὸ μέγα τῆς ἀληθοῦς ἡδονῆς πέλαγος , ἐξυμνεῖν οὐχ οἷοί τε ἔσεσθε , Ἀλλ´ ὥρα , φίλο , τῇ
Lemmas: καί . ἄπειμι δέ ὁ τοιοῦτος πρόσρημα δάκρυ τε ῥεῦμα προσεξαντλέω , ὁ ὁ ἔνδον φλόξ ἄγγελος εἰμί ὁ θεοκῆρυξ , συναλγέω μέν ἐπί μικρός καί ὁ μακάριος , καί δάκρυ ἀποστάζω ὁ ὀφθαλμός · ἀγαθός δέ γίγνομαι ὁ πάθος , οὖον δάκρυ , φημί , ὁ πάρειμι καιρός , ἀγαθός ὁ κοινός δεσπότης διάκονος · οὖον πένθος ὑπόθεσις ὁ ἐμός μετάστασις · οὖον ποιητικός στεναγμός ὁ πρός οὐρανός ἄνοδος · οὖον κατήφεια αἴτιος ὁ πρός ὁ Κτίστης καί υἱός ἐμός ἀναχώρησις . ἐκεῖνος μόνος ὁ σκυθρωπός εἰμί , ὁ περί ὁ Σωτήρ παροινία ὁ Ἰουδαῖος · ὁ ἀλγεινός ἐκεῖνος , καί δίκη ἔξω καί νόμος , οἷος κατά ὁ Πλάστης ὁ ἀπεχθές ἐκβακχεύω πλάσμα · ἐκεῖνος ὁ σφόδρα ἀνιαρός , ὁ γύμνωσις , ὁ στρέβλωσις , ὁ μάστιξ , ὁ ἐμπαιγμός , καί τέλος , ὦ γῆ καί ἥλιος ! ὁ ἀπευκταῖος θάνατος . πός δέ ὁ ὕόρις ; ἔνθα μηδείς μῆτε ἐγκαλέω εἵνω · καί ὁ εὐεργεσία ὁ πληθύς , καί ὁ ὁ σημεῖον καινοτομία , κἀν ὁ πονηρός ἐπανορθόω γνώμη . ὁ δέ μετέ ἐκεῖνος καί περί ἐγώ πᾶς χαρά , ἡδονή , τέρψις , ἑορτή , λευκός τις ἡμέρα . ἤ οὐ ὁράω νῦν φαιδρός ὁ ἱερός παραγίγνομαι ἄγγελος , καί πολλαχόθεν ὁ χάριεν ἐπιδείκνυμι , δις ὅς τε ὁ γλυκύτης καί ὁ προσηνής αὐτός ἐπικαθίημι καί πρᾶος , καί δις ὅς ἐγώ ἡδύς προσλαλέω , καί ἱερός τίς χρῆμα ὁ ἐκδημία μηνύω ; οὐχ ὁράω στρατία ὁ Δίκαιος , λαμπρός περιβάλλω , καί οἷος σκιρτάω , ἀγάλλω , θυμαρής προσφθέγγομαι , καί ὁ ἐμός ἐκδέχομαι ἀνάλυσις ; οὐ ἄρα τἀναντία καί φρονέω καί ποιέω ὁ ἐφίστημι καί ἄγγελος καί ἅγιος προσήκω , οὖον τραγῳδία καιρός τίθημι καί ὀδυρμός , ὅτε συγχαίρω ὁ Πλάστη ὁ ὑπερκόσμιος · οὐ , ὅτε πανηγυρίζω ἐσθίω χαρμόσυνος , πενθικός ᾠδή ἀναβάλλω χρή . οὖον ὁ κρότος πᾶς καί σκίρτημα λαμπρός ἔκχυσις θρῆνος ἀμαυρόω ἄξιος · οὐ ἄρρητος τρόπος , καί οἶος Θεός προσήκω , ὁ Κτίστου καί νῦν ἐγώ ἐφίστημι μεθ´ ὑπεράπειρος στρατιά νοέω , ὡς ἄν ἐγώ καί αὖθις , οἷος δυνατός , χαρά μεγαλεῖος ποιέω , ταπεινός τίς καί οὗτος ὁ ἐπώδυνος νοέω ἢ φθέγγομαι δεῖ · ἀγάλλομαι δέ μᾶλλον , καί μουσικός τερετίζω ευφρόσυνα Δίκαιος · ὅτι καί ἀπό ὁ νῦν ἀεί γενεά πάσχω μακαρίζω ἐγώ , καί νόος μέν πληθύς σύν οἶμα ὑψηλός ὑπέρ ἐγώ σκίρτησις , ἀνθρώπινος δέ γλῶσσα μέγας ὁμοίως ἠχέω ἐγκώμιον χαίρω . εἰμί δδʹ σύ , εἰμί συνδικαστής ὁ Πλάστης , νῦν ἀνιαρός ὁ ἀναχώρησις δοκέω , ἀλ ἐπί μικρός οὗτος , ὡς ἔτι ὁ ὁ σάρξ εἴκω νόμος · μετά βραχύς δέ , μήπω καί ὁ γῆ ἐξίστημι , πείρω ὁ ὁ χαρά εἶμι μέγεθος · καί ὁ ἐντεῦθεν Εὐφρόσυνος καί καλλονή , καί ὁ μέγας ὁ ἀληθής ἡδονή πέλαγος , ἐξυμνέω οὐ οἷος τε εἰμί , Ἀλ ὥρα , Φίλο , ὁ