cogPG.PG139 222
πληγὰς τοὺς δακτύλους τῶν χειρῶν ἀπεβάλετο , πολλῶν ἐπιβρισάντων ἐκείνῳ Σέρβων . Καὶ βασιλείς δὲ αὐτὸς κατὰ μονομαχίαν τῷ ἀρχιζουπάνῳ Βακχίνῳ προσέμιξεν , ἡρωῖκὸν προφαίνοντι σῶμα καὶ αὐτουργοὺς χεῖρας ἐξ ὥμων φύοντι · καὶ ὁ μὲν κατὰ [ Ρὕ ] τῶν προσώπων πλήττει τὸν βασιλέα καὶ διαθλᾷ τὸ ἐκ τοῦ κράνους κατακεχυμένον τῶν ὄψεων ἐκείνου σιδήρεον παραπέτασμα · ὁ δὲ τὴν χεῖρα τούτου τῷ ξίφει διήλασε καὶ ἀπόλεμον ἔδειξε καὶ ζωγρίαν ἐκ τοῦδε συνείληφεν . Ὡς δὲ καὶ οὕτω Ῥωμαίοις αἰθρία νίκης ἐπέλαμψε , τῶν βαρβάρων διαλυθέντων δίκην νεφῶν , καὶ τών ἐπαριστερῶν ἀρχῶν εἰς τέλος ἀπήντησεν ἀ τόλεμος δεξιώτατον , κατὰ τῶν Οὔγγρων ἐκ τούτου έρμᾷ , μήπω τὴν τῆς μάχης κόνιν ἐκ τῶν προσώπων ἀπομορξάμενος , ἀλλ´ ἔτι θερμοῖς ἱδρῶσι σταζόμενος , ἐπίκλημα φέρων τὴν τῶν Σέρβων ἐπικουρίαν , καὶ τὴν ἀπουσίαν ἁρπάζων τοῦ ἐπαρήξοντος · ὁ γὰρ τῶν Οὔγγρων ῥὴξ οὐκ ἦν κατὰ χώραν , τοῖς γειτνιῶσι Ῥὸς συμπλεκόμενος . Καὶ δὴ τὸν Σάουβον διαβὰς ποταμὸν καὶ τῷ Φραγγοχωρίῳ ἐμβαλώνστι δὲ τόδε τμῆμα τῆς Οὐγγρίας οὐ τὸ ἐλάχιστον , ἀλλ´ ἱκανῶς πυλυάνθρωπον , μεταξὺ Ἱστρου καὶ Σαούβου των ποταμῶν ἀναπεπταμένον , καθ´ ὃ καὶ φρούριον ἐρυμνότατον ἔκτισται , ὃ Ζεύγμινον ἐπικέκλοται , ὃπερ νῦν λέγεται Σίρμιον ) χειρίστως τὰ ἐκεῖ διέθετο τότε καί τις Παίων μεγέθει μέγιστος καὶ ἀνδρεῖον προφαίνων ψυχῆς παράστημα , τῶν ἄλλων ἀποδιαστά ,, ἐς αὐτὸν τὸν βασιλέα θυμῷ φέρεται . Ὁ δὲ τοῦτον ὑποστάς ἐς τὸ μέσον τῶν ὀφθαλμῶν τὸ ξίφος διελᾷ καὶ ἀφίστησι τῆς ζωῆς . Πολλοὺς τοίνυν ζωγρίας λαβών καὶ πραγμάτων οὐκ ὀλίγων γενόμενος ἐγκρατὴς πρὸς τὴν βασιλίδα πόλιν ἐπάνεισιν . Ἐς δ´ ὅσον πλεῖστον ἀπομηκύνας τὸν θρίαμβον . λαμπρότατα ὡς ἐνῆν διὰ τῶν τῆς πόλεως ἀμφόδων ἐπόμπευσεν . Ὑπερεξῆραν δὲ τὴν τηνικαῦτα κομψότητα τῆς πομπῆς τῶν Οὔγγρων οἱ νεαλεῖς καὶ τῶν Σέρβων θί δορυάλωτοι , στολὰς ἐνησθημένοι λαμπρὰς καὶ ὑπὲρ τύχην ὁρωμένας αἰχμάλωτον , βασιλέως αὐτὰς παρασχομένου , ὡς ἂν εἴη καὶ ἐντεῦθεν ἡ νέκη περίδοξος καὶ τοῖς πολίταις αὐτοῖς διὰ θαύματος καὶ ὅσοι μὴ ἐνδαποὶ , ὡς ἀνδρῶν κεχειρωμένων κατὰ τὸν πόλεμον τῶν ἐκ γένους ἐπισήμου καὶ ἀξιῶν τοὐ περιβλέπεσθαι . θαυμαστὴν δ´ ἐποίει τὴν τότε πομπαίαν πανήγυριν καὶ τὸ μὴ παριέναι ἀθρόους τοὺς αὐχμαλώτους , ἀλλὰ κατὰ συμμορίας καὶ ἐκ διαλειμμάτων ἀφεστῶτας ἀλλήλων , ὡς κλέπτεσθαι τὴν ψν ἐντεῦθεν τῶν θεωμένων καὶ ὑπὲρ τοὺς ὄντας τοὺς παριόντας φαντάζεσθαι . Ἐν τούτω δὲ καὶ Σκυθῶν τὸν Ἴστρον διαπεραιω . ἐαμένων καὶ τὰ περὶ τὸν ποταμὸν τοῦτον ληῖζομένων Ῥωμαῖκὰ φρούρια , στέλλεται κατ´ αὐτῶν Καλαμάνος τις . Ἀλλ´ οὗτος , μὴ δεξιῶς διαστρατηγήσας τὸν κατὰ Σκυθῶν πόλεμον , ἡττήθη τε ὑπ´ αὐτῶν κατὰ κράτος , ὡς αἱ τάξεις ἐῤῥώγεσαν , καὶ ἄνδρας ἀγαθοὺς ἀπεβάλετο , καὶ αὐτὸς δὲ καιρίας ἐς τὸ σωμα δεξάμενος τὸ ζῇν μετήλλαξεν . Οἱ δὲ Σκύθαι κατὰ τὸν αὐτοῖς εἰωθότα τρόπον λείαν τὰ ἐν ποσὶ θέμενοι καὶ ἀναθέμενοι τοῖς ἴπποις τὰ λάφυρα νόστου ἐμνήσαντο . Ῥῥων δὲ αὐτοῖς ἡ τοῦ Ἴστρου περαίωσις , ἔζχερεστέρα δὲ καὶ ἡ κατὰ προνομὴν ἐπέλευσις , οὐ κοπηρά τε καὶ ἐργώδης ἡ ἀναχώρησις . Ὁπλισμὸς γὰρ αὐτοῖς γωρυτὸς ἐπὶ τῆς ἰξύος ἐξηρτημένος πλάγίος καὶ καμπύλα τόξα καὶ ἄτρακτοι . Εἰσὶ δ´ οἶ καὶ όατια κραδαίνουσι περιελίσσουσί τε κατὰ τὸν πόλεμον .
Lemmas: πληγάς ὁ δάκτυλος ὁ χείρ ἀποβάλλω , πολύς ἐπιβρίθω ἐκεῖνος Σέρβος . καί βασιλεύς δέ αὐτός κατά μονομαχία ὁ ἀρχιζουπάνος Βακχίνῳ προσμείγνυμι , ἡρωϊκός προφαίνω σῶμα καί αὐτουργός χείρ ἐκ ὁμόω φύω · καί ὁ μέν κατά [ Ρὕ ] ὁ πρόσωπον πλήσσω ὁ βασιλεύς καί διαθλώ ὁ ἐκ ὁ κράνος καταχέω ὁ ὄψις ἐκεῖνος σιδήρεος παραπέτασμα · ὁ δέ ὁ χείρ οὗτος ὁ ξίφος διελαύνω καί ἀπόλεμος δείκνυμι καί ζωγρίας ἐκ ὅδε συλλαμβάνω . ὡς δέ καί οὗτος Ῥωμαῖος αἰθρία Νίκη ἐπιλάμπω , ὁ βάρβαρος διαλύω δίκη νέφος , καί ὅς ἐπαρίστερος ἀρχή εἰς τέλος ἀπαντάω ὅς τόλεμος δεξιός , κατά ὁ Ούγγρος ἐκ οὗτος ἕρμα , μήπω ὁ ὁ μάχη κόνις ἐκ ὁ πρόσωπον ἀπομόργνυμι , ἀλ ἔτι θερμός ἱδρόω στάζω , ἐπίκλημα φέρω ὁ ὁ Σέρβος ἐπικουρία , καί ὁ ἀπουσία ἁρπάζω ὁ ἐπάρχω · ὁ γάρ ὁ Ούγγρος ῥὴξ οὐ εἰμί κατά χώρα , ὁ γειτνιάω Ρος συμπλέκω . καί δή ὁ σαουβος διαβαίνω ποταμός καί ὁ φραγγοχωριζω ἐμβάλλω δέ ὅδε τμῆμα ὁ Οὐγγρίας οὖον ὁ μικρός , ἀλ ἱκανῶς πυλυανθρωπος , μεταξύ Ἴστρος καί σαουβος ὁ ποταμός ἀναπετάννυμι , καθ´ ὅς καί φρούριον ἐρυμνός κτίζω , ὅς Ζεύγμινον ἐπικαλέω , ὅσπερ νῦν λέγω Σίρμιον ) κακός ὁ ἐκεῖ διατίθημι τότε καί τις Παίων μέγεθος μέγας καί ἀνδρεῖος προφαίνω Ψυχή παράστημα , ὁ ἄλλος αποδιαστη ,, εἰς αὐτός ὁ βασιλεύς θυμός φέρω . ὁ δέ οὗτος ὑφίστημι εἰς ὁ μέσος ὁ ὀφθαλμός ὁ ξίφος Διέλα καί ἀφίστημι ὁ ζωή . Πολύς τοίνυν ζωγρίας λαμβάνω καί πρᾶγμα οὐ ὀλίγος γίγνομαι ἐγκρατής πρός ὁ βασιλίς πόλις ἐπάνειμι . ἐς δδʹ ὅσος πλεῖστος ἀπομηκύνω ὁ θρίαμβος . λαμπρός ὡς ἐν-εἰμί διά ὁ ὁ πόλις ἄμφοδον πομπεύω . ὑπερεξαίρω δέ ὁ τηνικαῦτα κομψότης ὁ πομπή ὁ Ούγγρος ὁ νεαλής καί ὁ Σέρβος θίς δορυάλωτος , στολή ἐνίημι λαμπρός καί ὑπέρ Τύχη ὁράω αἰχμάλωτος , βασιλεύς αὐτός παρέχω , ὡς εἄν εἰμί καί ἐντεῦθεν ὁ νέκη ένδοξος καί ὁ πολίτης αὐτός διά θαῦμα καί ὅσος μή ἐνδαπός , ὡς ἀνήρ χειρόω κατά ὁ πόλεμος ὁ ἐκ γένος ἐπίσημος καί ἄξιος ὁ περιβλέπω . θαυμαστός δδʹ ποιέω ὁ τότε πομπαῖος πανήγυρις καί ὁ μή πάρειμι ἀθρόος ὁ αὐχμαλώτους , ἀλλά κατά συμμορία καί ἐκ διάλειμμα ἀφίστημι ἀλλήλων , ὡς κλέπτω ὁ ψν ἐντεῦθεν ὁ θεάομαι καί ὑπέρ ὁ εἰμί ὁ πάρειμι φαντάζω . ἐν οὗτος δέ καί Σκύθης ὁ Ἴστρος διαπεραιόω . ἐάω καί ὁ περί ὁ ποταμός οὗτος ληΐζομαι ρωμαϊκός φρούριον , στέλλω κατ´ αὐτός Καλαμάνος τις . Ἀλ οὗτος , μή δεξιός διαστρατηγέω ὁ κατά Σκύθης πόλεμος , ἡσσάομαι τε ὑπό αὐτός κατά κράτος , ὡς ὁ τάξις ῥήγνυμι , καί ἀνήρ ἀγαθός ἀποβάλλω , καί αὐτός δέ καίριος εἰς ὁ σῶμα δέχομαι ὁ ζάω μεταλλάσσω . ὁ δέ Σκύθης κατά ὁ αὐτός εἴωθα τρόπος λεῖος ὁ ἐν πούς τίθημι καί ἀνατίθημι ὁ ἵππος ὁ λάφυρα νόστος μιμνήσκω . Ῥῥων δέ αὐτός ὁ ὁ Ἴστρος περαίωσις , ἔζχερεστέρα δέ καί ὁ κατά προνομή ἐπέλευσις , οὖον κοπηρός τε καί ἐργώδης ὁ ἀναχώρησις . ὁπλισμός γάρ αὐτός γωρυτός ἐπί ὁ ἰξύς ἐξαρτάω πλάγιος καί καμπύλος τόξον καί ἄτρακτος . εἰσί δδʹ οἶς καί όατια κραδαίνω περιελίσσω τε κατά ὁ πόλεμος .