cogPG.PG139 319
τὴν ὑπὸ Ῥωμαίους καὶ τῶν ταύτης σκήπτρων ἐπι . ληψόμενος ἀδεῶς . Ἐνστάντος δὲ τοῦ Σεπτεμβρίου μηνὸς τῆς δευτέρας ἰνδικτιῶνος τοῦ ἑξακισχιλιοστοῦ ἑξακοσιοστοῦ ἔτους τῇ ἀναῤῥήσει ἐπιβάλλει . Οὐκοῦν οἱ ἐκ τῆς φαύλης συμμορίας , κατὰ γνώμην δήπονθεν Ἀνδρονίκου , κἂν περιέκρυπτε τὴν ἑαυτοῦ βούλησιν , λόγον εἰσήνεγκαν τῷ συνεδρίῳ περὶ της νεοχμωθείσης τοῖς Βιθύνοις ἐπαναστάσεως καὶ τῆς ἐντὸς τῆς πόλεως Νικαίας παραδοχῆς Ἰσακίου τοῦ ἐξ Ἀγγέλων καὶ Θεοδώρου τοῦ Καντακουζηνοῦ , ἀλλὰ δὴ καὶ ὅσα κακουργοῦσιν οἱ Προυσαεῖς , εἰσοκισάμενοι Θεόδωρον τὸν Ἄγγελον καὶ ταύτὰ τοῖς Νικαεῦσι φρονήσαντες . Καὶ φάμενοι μὴ οὐκ ἄν ἄλλως ἡρεμήσειν τοὺς στασιώδεις , εἰ μὴ Ἀνδρόνικος βασιλεύσειεν ὁ διὰ τὴν ὑπαργυρίζουσαν τῷ χρόνῳ τρίχα τῶν νέων ἔχων λέξαι σοφώτερα , καὶ ἐπὶ , θρόνου καθίσας τοῦ διαλίθου καὶ τῇ βασιλείῳ ταινίᾳ , διαδηθεὶς συναυτοκρατοροίη τῷ παναφήλικι βασιλεῖ καὶ διορῴη τὸ γενησόμενον καὶ περατοῖ τὸ πραχθησόμενον μετ´ ἰσχύος μείζονος καὶ ἐξουσίας ἀρχικωτέρας , εἶχον εὐθὺς τοὺς περιεστῶτας , καὶ ὅσοιπερ ἐκείνῳ [ έ ] συνήδρευον διὰ γένους λαμπρότητα καὶ ἀξιωμάτων σεμνότητα , ὁμοφώνως ἀνακραγόντας πάλαι αὐτοῖς εἶναι τὸ προβληὲν δι´ ἐφέσεως , καὶ μηκέτι καιρὸν εἶναι τοῦ ἀναδύεσθαι · ἢ γὰρ ἄν καὶ βίαν συμμίξωσι , προχωροῦσαν οὐκ ἔχοντες τὴν πειθώ . Ἀμέλει καὶ τῆς εὐφημίας κατάρχονται , καὶ αὐτωσί πως διατιθέασι τὴν ἀνάῤῥησιν , « Ἀλεξίου καὶ Ἀνδρονίκου μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων Ῥωμαίων τῶν Κομνηνῶν πολλὰ τὰ ἔτη , » πλατέσι καὶ ἀνεωγόσι ἄδοντες στόμασι καὶ μικροῦ διαῤῥηγνύμενοι ταῖς φωναῖς . Διαδοθέντος δὲ τοῦ καὶσῦ τοῦδε πράγματος τοῖς ἐν τῇ πόλει ἀβελτέροις οὐ γὰρ χρεὼν τὸν Κωνσταντινουπολίτην δῆμον καλεῖν [ , ὡς μελισσῶν σμήνη τῶν σίμβλων ἀπαναστάντα τὰ πλήθη συνείλεκτο ἐκ παντὸς γένους καὶ τέχνης ἀπάσης καὶ πάσης ἡλικίας τῆς συνόδου γεγενημένης , ὅτε καί τις τῶν τοῦ Βήλου κριτῶν τὸ δὲ ὄνομα ἐκὼν ὑπερβήσομαι εἰς τὸ τοῦ ἐπὶ τῶν δεήσεων ὀφφίκιον ἀναβὰς ὡς θεράπων Ἀνδρονίκου θερμότατος , καὶ ἄλλος δέ τις πρωτονοτάριος τιμηθεὶς γλωττογάστωρ καὶ μηδενὸς ἀγενέστερος τῆς τυραννίδος ὑποδρηστὴρ , τῆς κατὰ τὴν ἀνάῤῥησυ τοῦ Ἀνδρονίκου φήμης ἀπανταχῆ διατρεχούσης καὶ αὐτῶν δὲ τῶν φαυλοκολάκων τὰ ὧτα περικτυπησάσις , ὥσπερ ἐν ἑνὶ πνεύματι τὸ τυραννεῖον καταλαβόντες καθ’´ ὃ ἐτελεταρχεῖτο τάδε τὰ ἄθεσματοῦτο δὲ ἦν ὁ τοῦ Μιχαηλίτζη λεγόμενος οἶκος ) , τὰ συγκλητικῶς ἐξυφασμένα τῶν κεφαλῶν ἐξενεγκόντες καλύμματα καὶ τῶν κατὰ νώτου κεχυμένων λευκολίνων λαβόμενοι διείλουν αὐτὰ ὡς σωαίρας , χοροστατοῦντες τοῖς ἐκ τριόδων καὶ τῆς τότε τελετῆς προεξάρχοντες , προς μέλος τε κεκλασμένον μετεῤῥύθμιζον τὴν φωνὴν , καὶ πανικῶς ἐξαλλόμενοι καὶ τὰς χεῖρας ὡς ἐ
Lemmas: ὁ ὑπό Ῥωμαῖος καί ὁ οὗτος σκῆπτρον ἐπι . λαμβάνω ἀδεῶς . ἐνίστημι δέ ὁ Σεπτέμβριος μείς ὁ δύο ἰνδικτίων ὁ ἑξακισχιλιοστός ἑξακοσιοστός ἔτος ὁ ἀνάρρησις ἐπιβάλλω . οὐκοῦν ὁ ἐκ ὁ φαῦλος συμμορία , κατά γνώμη δήπονθεν Ἀνδρόνικος , κἀν περικρύπτω ὁ ἑαυτοῦ βούλησις , λόγος εἰσφέρω ὁ συνέδριον περί ὁ νεοχμόω ὁ Βιθυνός ἐπανάστασις καί ὁ ἐντός ὁ πόλις Νίκαια παραδοχή Ισακίου ὁ ἐκ Ἄγγελος καί Θεόδωρος ὁ Καντακουζηνός , ἀλλά δή καί ὅσος κακουργέω ὁ Προυσαεύς , εἰσοικίζω Θεόδωρος ὁ Ἄγγελος καί οὗτος ὁ Νικαεύς φρονέω . καί φημί μή οὐ ἄν ἄλλως ἠρεμέω ὁ στασιώδης , εἰμί μή Ἀνδρόνικος βασιλεύω ὁ διά ὁ ὑπαργυρίζω ὁ χρόνος θρίξ ὁ νέος ἔχω λέγω σοφός , καί ἐπί , θρόνος καθίζω ὁ διάλιθος καί ὁ βασίλειος ταινία , διαδέω συναυτοκρατορέω ὁ παναφῆλιξ βασιλεύς καί διοράω ὁ γίγνομαι καί περατόω ὁ πράσσω μετέ ἰσχύς μείζων καί ἐξουσία ἀρχικός , ἔχω εὐθύς ὁ περιίστημι , καί ὅσος ἐκεῖνος [ ἔ ] συνεδρεύω διά γένος λαμπρότης καί ἀξίωμα σεμνότης , ὁμόφωνος ἀνακράζω πάλαι αὐτός εἰμί ὁ προβάλλω δις ἔφεσις , καί μηκέτι καιρός εἰμί ὁ ἀναδύνω · ἢ γάρ ἄν καί βία συμμίγνυμι , προχωρέω οὐ ἔχω ὁ πειθώ . ἀμέλει καί ὁ Εὐφημία κατάρχω , καί αὐτός πως διατίθημι ὁ ἀνάρρησις , « Ἀλέξιος καί Ἀνδρόνικος μέγας βασιλεύς καί αὐτοκράτωρ Ῥωμαῖος ὁ Κομνηνός πολύς ὁ ἔτος , » πλατύς καί ἀνεωγός ἀείδω στόμα καί μικρός διαρρήγνυμι ὁ φωνή . διαδίδωμι δέ ὁ καίω ὅδε πρᾶγμα ὁ ἐν ὁ πόλις ἀβέλτερος οὖον γάρ χρεὼν ὁ Κωνσταντινουπολίτης δῆμος καλέω [ , ὡς μέλισσα σμῆνος ὁ σίμβλος ἀπανίστημι ὁ πλῆθος συλλέγω ἐκ πᾶς γένος καί τέχνη ἀπασάω καί πᾶς ἡλικία ὁ σύνοδος γίγνομαι , ὅτε καί τις ὁ ὁ Βῆλος κριτής ὁ δέ ὄνομα ἔκω ὑπερβαίνω εἰς ὁ ὁ ἐπί ὁ δέησις οφφικιων ἀναβαίνω ὡς θεράπων Ἀνδρόνικος θερμός , καί ἄλλος δέ τις πρωτονοτάριος τιμάω γλωττογάστωρ καί μηδείς ἀγενής ὁ τυραννίς ὑποδρηστήρ , ὁ κατά ὁ ἀνάρρησις ὁ Ἀνδρόνικος φήμη ἀπανταχῆ διατρέχω καί αὐτός δέ ὁ φαυλοκόλακας ὁ ἄτη περικτυπέω , ὥσπερ ἐν εἷς πνεῦμα ὁ τυραννεῖον καταλαμβάνω καθίημι ὅς τελεταρχέω ὅδε ὁ ἄθεσματοῦτο δέ εἰμί ὁ ὁ Μιχαηλίτζη λέγω οἶκος ) , ὁ συγκλητικός εξυφασμένος ὁ κεφαλή ἐκφέρω κάλυμμα καί ὁ κατά νῶτον χέω λευκόλινον λαμβάνω διειλέω αὐτός ὡς σωαιηρα , χοροστατέω ὁ ἐκ τρίοδος καί ὁ τότε τελετή προεξάρχων , προς μέλος τε κλάω μεταρρυθμίζω ὁ φωνή , καί πανικός ἐξάλλομαι καί ὁ χείρ ὡς εἰ