cogPG.PG139 317
κἀκεῖνον εὐδοκῆσαι ὀι´ ὑπομνήματος τὴν ἐκ μέτον ταύτης μετάστασιν καὶ τὴν ἐκ τῶν θασιλείων ἄπαξ · σιν . Τάχα δ´ ἂν καὶ τῶν γενείων αὐτοῦ ἐπελάβοντο τῶν ἀγοραίων οἱ κυνογνώμονες , παρ´ οὐδὲν τὴν ἐμπρέπουσαν ἐκείνῳ θέμενοι ὁσιότητα , εἰ μὴ κατένευσε πρὸς τὰ παρ´ Ἀνδρονίκου αἰτούμενα , ἐπὶ τὸ εὖ διατιθεὶς τὴν τοῦ κινδύνου σφοδρότητα . Μικροῦ δὲ ἐδέησε κινδυνεῦσαι περὶ τὸ ζῇν κἀκ τῶν τοῦ Βήλου κριτῶν τὸν Τορνίκην Ἀημὴτριον , τὸν Μοναστηριώτην Λέοντα καὶ Κωνσταντῖνον τὸν Πατρηνὸν , οὔπω τῷ κύκλῳ ἐγγραφέντας τῶν Ἀνδρονίκῳ προσθεμένων , μηδὲ πρὸς πᾶν ἐράσμιον ἐκείνῳ διυλοΚγραφηθέντας τρανότερον καὶ τὁ γόνυ βαθέως κάμψαντας . Οἱ μὲν γὰρ ἀπαιτούμενοι τὸ παριστάμενον εἰπεῖν πρὸς τὰ κατὰ τῆς δεσποίνης εἰσαγόμενα ἐθέλειν πρώτως ἔφασαν μαθεῖν εἰ ὁ σύλλογος ἐκεῖνος καὶ ἡ συνέλευσις καὶ ἡ περὶ τῶν προκειμένων ἐξέτασις κατὰ γνώμην γίνεται τοῦ κρατοῦντος καὶ ὁρισμόν · ὁ δ´ Ἀνδρόνικος ὀς βουκέντρῳ τῷ λόγῳ τούτω τρωθεὶς , « Οὗτοί εἰσιν , » ἔφησεν , « οἱ τὸν πρωτοσεβαστὸν ἐνάχοντες εἰς τὸ τὰ ἄτοπα δρᾶν · συλλάβετε αὐτούς . » Καὶ τὸ ἀπὸ τοῦδε οἱ μὲν δορυφόροι τὰ τεπὶ τῶν ὤμων ἑτερόθηκτα ξίφη ὡς καθιξόμενοι κατήνεγκαν · ὁ δὲ δῆμος τῇδέ τε κἀκεῖσε τῶν χλαμόδων λαβόμενοι περιέφερον τοὺς ἄνδρας μεθ´ ὕόρεως , ὡς μόλις ἐκφυγεῖν τὸ θανεῖν . Τοῦτο δ´ ἀνύσας Ἀνδρόνικος τοῖς μεγιστᾶσι μετέπειτα ἐπεφύετο . Οἱ δὲ ὡς οὐκ ἀνεκτὰ τὰ τοιαῦτα ἔργα ὑφορώμενοι καὶ τὴν Κυκλώπειον ἄντικρυς πρὸ ὀχθαλμῶν ἔχοντες καταθοίνησιν , ἀλλήλοις πίστεις δόντες τε καὶ λαβόντες , καὶ τὴν ὀμόνοιαν κρατυνάμενοι καὶ ὅρκοις τὸ ὁμόπνουν φρικώδεσιν ἐμπεδώσαντες , συνέθεντο μὴ δοῦναι ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς , μηδὲ τοῖς κροτάφοις , εἰ δυνατὸν , παρασχέσθαι ἀνάπαυσιν , ἕως οὗ θανεῖται Ἀνδρόνικος καὶ τὸ τούτου αἷμα πρὸ τοῦ τῆς κόγχης χρώσειεν αὐτὸν , ἐξ ἧς βάψαι τὴν οἰκείαν στολὴν ἱμειρόμενος πᾶσαν τὴν βασίλειον φυταλιὰν ἐκριζοῖ καὶ ὡς μονιὸς διαλυμαίνεται ἄγριος . Ἡσαν δὲ οὕω ουνομοσάμενοι Ἀνδρόνικος ὁ υἱὸς τοῦ Ἀγχέλον Κωνσταντίνου , ὁ μέγας δοὺξ Ἀνδρόνικος ὁ Κοντοστέφανος , καὶ οἱ τούτων υἱεῖς ἑκκαίδεκα ὄντες , πάιτες ἀκμαῖοι καὶ ῥομφαίαν ἐσπασμένοι πρὸς πόλεΚμον , ὁ τοῦ [ Ρ.ΓΤα ] δρόμου λογοθέτης ὁ Καματηρὸς Πασίλειος , καὶ συχνοὶ ἕτεροι κατὰ γένος αὐτοῖς συναπτόμενοι καὶ ἄλλως τὸ ἐπίσημον ἔχοντες . Ἀλλ οὐκ ἔλαθε τὸ σύστρεμμα τὸν Ἀνδρόνικον , οὐκ εἰ τέλος ἄφθεγκτον καὶ κρύφιον διαμεῖναν . Δὸ καὶ αὐτίκα ὅγε κατὰ τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀγγέλου ὁρμήσας , μικρὸν ἄποθεν αὐλιζομένου τῶν χερσαίων πυλῶν τῆς πόλεως τηνικαῦτα , ἐκεῖνον μὲν φυγάδα μετὰ τῶν Οἱέων τίθησιν , ἀσπασίως διεκδράντα τὴν σαγήοην ἣν οἱ ὁπλοφόροι Ἀνδρονίκου αὐτῶ διεπέτασαν , ἐκ τοῦ μόλις ἀκατίῳ περιτυχεῖν ἀμφορέων πλήρει κενῶν , καὶ αὐτὰ μὲν ἐκτινάξαι εἰς θάλασσαν ὅσα καὶ ἀμφιβλήστρου σκύβαλα , αὐτὸν δ´ ἐν τούτῳ διεκπλεύσαι μετὰ τῶν παιδων μόλις τὸν κίνδυνον · τὸν δέ γε Κοντοστέφανον συνειληφῶς καὶ τέσσαρας τῶν ταίδων καὶ τὸν Καματηρὸν Βασίλειον πάντας ἐξομματοῖ , πρὸς δὲ καὶ ξλλους , ὁπόσους οὐ μετ´ ἔεγλδν
Lemmas: ἐκεῖνος εὐδοκέω ὄι ὑπόμνημα ὁ ἐκ μέτειμι οὗτος μετάστασις καί ὁ ἐκ ὁ θασιλειος ἅπαξ · βρόχος . Τάχα δδʹ εἄν καί ὁ γένειον αὐτός ἐπιλαμβάνω ὁ ἀγοραῖος ὁ κυνογνώμων , παρ´ οὐδείς ὁ ἐμπρέπω ἐκεῖνος τίθημι ὁσιότης , εἰμί μή κατανεύω πρός ὁ παρ´ Ἀνδρόνικος αἰτέω , ἐπί ὁ εὕω διατίθημι ὁ ὁ κίνδυνος σφοδρότητα . μικρός δέ δήω κινδυνεύω περί ὁ ζάω ἐκ ὁ ὁ Βῆλος κριτής ὁ Τορνίκης Ἀημὴτριον , ὁ Μοναστηριώτης Λέων καί Κωνσταντῖνος ὁ Πατρηνὸν , οὔπω ὁ κύκλος ἐγγράφω ὁ Ἀνδρόνικος προστίθημι , μηδέ πρός πᾶς ἐράσμιος ἐκεῖνος διυλοΚγραφηθέντας τρανής καί ὁ γόνυ βαθύς κάμπτω . ὁ μέν γάρ ἀπαιτέω ὁ παρίστημι εἶπον πρός ὁ κατά ὁ δέσποινα εἰσάγω ἐθέλω πρῶτος φημί μανθάνω εἰμί ὁ σύλλογος ἐκεῖνος καί ὁ συνέλευσις καί ὁ περί ὁ πρόκειμαι ἐξέτασις κατά γνώμη γίγνομαι ὁ κράτος καί ὁρισμός · ὁ δδʹ Ἀνδρόνικος ὅς βούκεντρον ὁ λόγος οὗτος τιτρώσκω , « οὗτος εἰμί , » φημί , « ὁ ὁ πρωτοσεβαστός ἐνάγω εἰς ὁ ὁ ἄτοπος δράω · συλλαμβάνω αὐτός . » καί ὁ ἀπό ὅδε ὁ μέν δορυφόρος ὁ τεπὶ ὁ ὦμος ἑτερόθηκτος ξίφος ὡς καθίζω καταφέρω · ὁ δέ δῆμος τῇδε τε κἀκεῖσε ὁ χλαμοδηω λαμβάνω περιφέρω ὁ ἀνήρ μεθ´ ὕόρεως , ὡς μόλις ἐκφεύγω ὁ θνῄσκω . οὗτος δδʹ ἀνύω Ἀνδρόνικος ὁ μεγιστᾶνες μετέπειτα ἐπιφύω . ὁ δέ ὡς οὐ ἀνεκτός ὁ τοιοῦτος ἔργον ὑφοράω καί ὁ Κυκλώπειος ἄντικρυς πρό ὀχθαλμῶν ἔχω καταθοίνησις , ἀλλήλων πίστις δίδωμι τε καί λαμβάνω , καί ὁ ὁμόνοια κρατύνω καί Ὅρκος ὁ ὁμόπνους φρικώδης ἐμπεδόω , συντίθημι μή δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός , μηδέ ὁ κρόταφος , εἰμί δυνατός , παρέχω ἀνάπαυσις , ἠώς ὅς θνῄσκω Ἀνδρόνικος καί ὁ οὗτος αἷμα πρό ὁ ὁ κόγχη χράω αὐτός , ἐκ ὅς βάπτω ὁ οἰκεῖος στολή ἱμείρω πᾶς ὁ βασίλειος φυταλιά ἐκριζόω καί ὡς μονιός διαλυμαίνομαι ἄγριος . ἡμι δέ οὖον ουνομοσάμενοι Ἀνδρόνικος ὁ υἱός ὁ Ἀγχέλον Κωνσταντῖνος , ὁ μέγας δούξ Ἀνδρόνικος ὁ Κοντοστέφανος , καί ὁ οὗτος υἱός ἑκκαίδεκα εἰμί , πάιτα ἀκμαῖος καί ῥομφαία σπάω πρός πόλεμος , ὁ ὁ [ ΡΤ ] δρόμος λογοθέτης ὁ Καματηρός Πασίλειος , καί συχνός ἕτερος κατά γένος αὐτός συνάπτω καί ἄλλως ὁ ἐπίσημος ἔχω . ἀλλά οὐ λανθάνω ὁ σύστρεμμα ὁ Ἀνδρόνικος , οὐ εἰμί τέλος ἄφθεγκτος καί κρύφιος διαμένω . Δὸ καί αὐτίκα ὅσγε κατά ὁ υἱός ὁ Ἄγγελος ὁρμάω , μικρός ἄποθεν αὐλίζω ὁ χερσαῖος πύλη ὁ πόλις τηνικαῦτα , ἐκεῖνος μέν φυγάς μετά ὁ Οἷος τίθημι , ἀσπασίως διεκδράντα ὁ σαγήοην ὅς ὁ ὁπλοφόρος Ἀνδρόνικος αὐτός διαπετάννυμι , ἐκ ὁ μόλις ἀκάτιον περιτυγχάνω ἀμφορεύς πλήρης κενός , καί αὐτός μέν ἐκτινάσσω εἰς θάλασσα ὅσος καί ἀμφίβληστρον σκύβαλον , αὐτός δδʹ ἐν οὗτος διεκπλέω μετά ὁ παῖς μόλις ὁ κίνδυνος · ὁ δέ γε Κοντοστέφανος συλλαμβάνω καί τέσσαρες ὁ ταιδηω καί ὁ καματηρός Βασίλειος πᾶς ἐξομματόω , πρός δέ καί ξλλους , ὁπόσος οὖον μετέ ἔεγλδν