cogPG.PG139 479
ἴσαν δὲ αἱ ἐπαγγελίαι πρὸς μηδὲν ἀνύσψον προιοῦσαι . Ὅ τε γὰρ Ἀλέξιος ὡπλίσθαι κατὰ Αατί . νων μὴ πεφυκὼς ᾤετο καὶ ἀσύμφορον , καὶ ὁ τούτα πατὴρ Ἰσαάκιος εἰσῆγε παραίφασιν κενοφωνεῖν τοὺς ἐκ τριόδων ἐᾷν , τοὺς ὁ´ αὐτὸν καταγαγόντας εἰς τὴν πατρίδα τιμῆς τῆς ἀνωτάτω καταξιοῦν Ταῖς δὲ γνῶμαι , ταύταις προσεπέῤῥεπον καὶ τὰ τοῦ βασιλείου γένους ἐγκαταλείμματα , ἥλικες ἤικα τέρποντες τὸν Ἀλέξιον . Ἔνιοι δὲ καὶ τοῖς Λατίνοις εἰς ἑταίρους ἀνακραθέντες ὡς ἑώλους ὕθλους τάς τῶν πολιτῶν ἐντεύξεις παρέτρεχον , τὸν τῶν Λατίνων ἐκτρεπόμενοι πόλεμον ὡς οὐδὲ λέοντα βρυχητίαν ἐλάφων στρατόπεδον . Μόνος δ´ ἐκ πάντων ὁΔούκας Ἀλέξιος , ὃς ἐκ τοῦ συνεσπάσθαι τὰς ὀφρῦς καὶ οἰν , τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπικρέμασθαι πρὸς τῶν συνεφήβων ἐπωνόμαστο Μούρτζουφλος , πλὴν καὶ οὖτος βαφιλειῶν καὶ τὴν τῶν πολιτῶν ἐπιτεχνώμενος εὔνοιαι , τὸν κατὰ τῶν Λατίνων ἀπεθάῤῥει πόλεμον , ἀρετὴς [ Ρ ὅθΙ ] τε ὡς μάλιστα ποιούμενος ἔνδειξιν περὶ τὸν λεγόμενον Τρυπητὸν λίθον καὶ τὴν ἐκεῖσε περιαγομένην ἀψῖδα τοῖς δυσμενέσι συμπλέκεται . Μηδενὸς δὲ τῶν παρεστώτων ὁμοφύλων ἡγεμόνω , δόξαν οὕτω βασιλεῖ , ἐπαρήξαντος μικροῦ συνείληπτο ἄν · ὅ τε γὰρ ἵππος ἐπὶ γόνυ ὥκλασεν ὑχ ἐπεκάθητο , καὶ πᾶθα ἡ ξυμβολὴ πρὸς ἔνα ἀπεκρὔὴ πολέμαρχον , εἰ μὴ τοξότις νεολαία τῆς πόλεως τὰν δυνατὰ παρατυχοῦσα ἐπήμυνε . Τὸ τοίνυν λεῶδες τῆς πόλεως μηδένα τῆς ἐπὶ Λατίνους ξιφουλκίας συναγωνιστὴν εὑρίσκον καὶ ξύμμαχον εἰς ἀποστασίαν οἰδαίνειν ἤρξατο , καὶ ὡς λεβης ἐκ πυρὸς κατὰ τῶν κρατούντων ἀτμοὺς ἀνιέναι ὕβοεων καὶ τὴν πάλαι ὕφαλόν τε καὶ ἄγνωστον γνώμην ἐκζέειν πρὸς φῶς . Ἡγε μὲν οὖν τότε πέμπτην καὶ εἰκοστὸν ὁ Ἰανουάριος τῆς ἑβδόμης ἰνδικτιῶνος τοῦ ἑξακισχίλιοστοῦ ἑπτακοσιοστοῦ δωδεκάτου ἔτους · σνδρομῆς δ´ ὅτι πλείστης εἰς τὸν μέγαν γινομένης νεὼν ἠναγκάζετο καὶ ἡ σύγκλητος ἥ τε τῶν ἀρχμερέων ὁμήγυρις καὶ οἱ τοῦ ξήματος λόγιμοι συνεὶεῖν ἐκεῖσε καὶ συνδιασκέψασθαί σωισι περὶ τοῦ ἄρξοντος . Περὶ τῶν προκειμένων τοίνυν τὸ παριστάμενον εἰπεῖν λιπαρούμενοι ἐκ μὲν τοῦ αὐτίκα ἐπιθέσθαι τοῖς βασιλεύουσι καὶ χειροτονεῖν ἔτερον εἰς ἀρχὴν οὐδ´ δλως ἐδοκιμάζομεν ὑποθέσθαι τοῖς συνιοῦσι · καλῶς γὰρ ᾔδειμεν ὡς τὸ μεῖον ὁ προβληθεὶς ἀποίσεται τῇ τε ἄλλῃ καὶ ὅτι τῶν Λατίνων οἱ στρατηγοὶ ἀμφοτέραις καὶ πάλιν ἀνθέξονται τοῦ Ἀλεξίου καὶ περιέζονται , Ο δὲ λαοὶ χρῆμά τι ὄντες ἀφελὲς καὶ εὐρίπιστον , καὶ πλέον τοῦ θεληματαίνειν οὐδὲν ἐπιστάμενοι , οὐκέτ´ ἔφασκον ὑπ´ Ἀγγέλων βούλεσθαι βασιλεύεσθαι , καὶ ὡς οὐκ ἄλλως ὁ σύλλογος ἐκεῖνος διαλυθήσεται , εἰ μή τις τῶν πραγμάτων προστήσεται θυμήρης αὐτοῖς . Πείρᾳ τοίνυν γνόντες τὸ τῶν ἀνδρῶν ἀμετάθετον ἡσυχάζιμεν , ἑαυτοὺς ταλανίζοντες , καὶ πολλὰ τῶν παρειων κατελείβομεν δάκρυα , τὸ μέλλον , ὡς εἰκὸς , προορώμενοι . Οἱ δὲ τὸν ἄρξοντα ἐπιμελῶς ἀνεδίφων . καὶ νῦν μὲν τόνδε , νῦν δ´ ἐκεῖνον ἐκ τῆς εὐγενοῦς Κφυταλιᾶς ηὐτοσχεδίαζον αὐτοκράτορα , . Τέλος δ´ ἀπειρηκότες τοῖς ὅλοις , τοὺς ὀχλαρχεκοὸς ναὶ δ´
Lemmas: εἶμι δέ ὁ ἐπαγγελία πρός μηδείς ἀνύω πρόειμι . ὅς τε γάρ Ἀλέξιος ὁπλίζω κατά Αατί . νάω μή φύω οἴομαι καί ἀσύμφορος , καί ὁ Τούτα πατήρ Ἰσαάκιος εἰσάγω παραίφασις κενοφωνέω ὁ ἐκ τρίοδος ἐάω , ὁ ὅς αὐτός κατάγω εἰς ὁ πατρίς τιμή ὁ ἄνω2 καταξιόω ὁ δέ γνώμη , οὗτος προσπίπτω καί ὁ ὁ βασίλειος γένος ἐγκατάλειμμα , ἧλιξ ἵημι τέρπω ὁ Ἀλέξιος . ἔνιοι δέ καί ὁ Λατῖνος εἰς ἑταῖρος ἀνακεράννυμι ὡς ἕωλος ὕθλος ὁ ὁ πολίτης ἔντευξις παρατρέχω , ὁ ὁ Λατῖνος ἐκτρέπω πόλεμος ὡς οὐδέ λέων βρυχητής ἔλαφος στρατόπεδον . Μόνος δδʹ ἐκ πᾶς Δούκας Ἀλέξιος , ὅς ἐκ ὁ συσπάω ὁ ὀφρύς καί ὅς , ὁ ὀφθαλμός ἐπικρεμάννυμι πρός ὁ συνέφηβος ἐπονομάζω Μούρτζουφλος , πλήν καί οὗτος βαφιλειος καί ὁ ὁ πολίτης ἐπιτεχνάομαι εὔνοια , ὁ κατά ὁ Λατῖνος ἀπεθαίνω πόλεμος , ἀρετή [ Ρ ὅθι ] τε ὡς μάλιστα ποιέω ἔνδειξις περί ὁ λέγω Τρυπητός λίθος καί ὁ ἐκεῖσε περιάγω ἁψίς ὁ δυσμενής συμπλέκω . μηδείς δέ ὁ παρίστημι ὁμόφυλος ἡγεμονέω , δόξα οὗτος βασιλεύς , ἐπάρχω μικρός συλλαμβάνω ἄν · ὅς τε γάρ ἵππος ἐπί γόνυ ὥκλασεν ὑχ ἔφημαι , καί πάθος ὁ συμβολή πρός νάω ἀπεκρὔὴ πολέμαρχος , εἰμί μή τοξότις νεολαία ὁ πόλις ὁ δυνατός παρατυγχάνω ἐπαμύνω . ὁ τοίνυν λεώδης ὁ πόλις μηδείς ὁ ἐπί Λατῖνος ξιφουλκία συναγωνιστής εὑρίσκω καί σύμμαχος εἰς ἀποστασία οἰδάνω ἄρχω , καί ὡς λέβης ἐκ πυρός κατά ὁ κρατέω ἀτμός ἀνέρχομαι ὕβος καί ὁ πάλαι ὕφαλος τε καί ἄγνωστος γνώμη ἐκζέω πρός φάος . ἡγω μέν οὖν τότε πέμπτος καί εἰκοστός ὁ Ἰανουάριος ὁ ἕβδομος ἰνδικτίων ὁ εξακισχιλιοστεον επτακοσιοστός δωδέκατος ἔτος · σνδρομεις δδʹ ὅτι πλεῖστος εἰς ὁ μέγας γίγνομαι ναός ἀναγκάζω καί ὁ σύγκλητος ὅς τε ὁ ἀρχμερέων ὁμήγυρις καί ὁ ὁ ξήματος λόγιμος συνίημι ἐκεῖσε καί συνδιασκέπτομαι σω περί ὁ ἄρχω . περι ὁ πρόκειμαι τοίνυν ὁ παρίστημι εἶπον λιπαρέω ἐκ μέν ὁ αὐτίκα ἐπιτίθημι ὁ βασιλεύω καί χειροτονέω ἕτερος εἰς ἀρχή οὐδός δλως δοκιμάζω ὑποτίθημι ὁ σύνειμι1 · καλῶς γάρ οἶδα ὡς ὁ μείων ὁ προβάλλω ἀποφέρω ὁ τε ἄλλος καί ὅτι ὁ Λατῖνος ὁ στρατηγός ἀμφότερος καί πάλιν ἀντέχω ὁ Ἀλέξιος καί περιέζομαι , ὁ δέ λαός χρῆμα τίς εἰμί ἀφελής καί εὐρίπιστος , καί πλέω ὁ θεληματαίνω οὐδείς ἐφίστημι , οὐκέτ´ φάσκω ὑπό Ἄγγελος βούλομαι βασιλεύω , καί ὡς οὐ ἄλλως ὁ σύλλογος ἐκεῖνος διαλύω , εἰμί μή τις ὁ πρᾶγμα προΐστημι θυμήρης αὐτός . πείρω τοίνυν γιγνώσκω ὁ ὁ ἀνήρ ἀμετάθετος ἡσυχάζω , ἑαυτοῦ ταλανίζω , καί πολύς ὁ παρειά καταλείβω δάκρυ , ὁ μέλλω , ὡς εἰκός , προοράω . ὁ δέ ὁ ἄρχω ἐπιμελής ανεδιφαω . καί νῦν μέν ὅδε , νῦν δδʹ ἐκεῖνος ἐκ ὁ εὐγενής Κφυταλιᾶς αὐτοσχεδιάζω αὐτοκράτωρ , . Τέλος δδʹ ἀπολέγω ὁ ὅλος , ὁ ὀχλαρχεκοὸς ναί δδʹ