cogPG.PG139 262
τὸν Ἀνδρόνικον , οὐκ ἄλλως δὲ τῷ πράγματι ἐγχειρήσειν διεβεβαιοῦτο καὶ διετείνετο , τὸν τοῦ Χριστοῦ τάφον εἰς ὅρκον παραλαμβάνων , εἰ μὴ πρότερον Κπύργοι τεκτονηθήσονται ξύλινοι καὶ τούτους ἐπιστήσει τοῖς τείχεσι . Καὶ ταῦτα λέγων ἐπέταττε τοὺς´ ϛ τῆ ύλει παραπεφυκότας φοίνικας καθαιρεῖν καὶ εἰς πυρῶν ἀποξέειν ὑψώματα . Οἱ μὲν οὖν εὐυψεῖς καὶ ἀκρόκομοι φοίνινες ἀπετέμνοντο , καὶ τὰ ἄλση τῶν δένδρων Κἀπεκενοῦτο , ἐψιλοῦτο ἅπας παράδεισος , τὰ δὲ τῶν πύργων δοκανώματα καὶ ἡ τούτων ἀρμογὴ καὶ ἀτάρτισις ἐξεπεραίνετο οὐδαμοῦ · ὁ γὰρ ῥὴξ ἐς ἡλίου μακροὺς ἀπετίθει τὸ γενησόμενον ἐς αὔριον ἀεί πως ἀναβαλλόμενος , μηδὲ τὰ δεδογμένα πληρῶν . Ταῦτα δʹ θρῶν Ἀνδρόνικος ἤχθετο μὲν , ὃ λειπόμενον ἦν , καὶ κατῴκτειρε τὴν στρατιὰν σιτίων ἥδη [ Ρ . ] σπανίζουσαν καὶ λιμῷ θανεῖν κινδυνεύουσαν , καὶ τοὺς μέν μηδ´ ὀβολοῦ εὐποροῦντας ὡς ἔχοιεν τὰ πρὸς τὸ ζῇν ἐξωνούμενοι , τοὺς δὲ δυσχεραίνοντας ὡς οἰκείαν μὴ ἔχοντες ἀγορὰν , πλεῖστα τοῖς ἐπὶ τῆς σιτηγίας κατατιθέμενοι τοῦ ῥηγὸς , ὀλίγων εὐπόρουν τῶν πρὸς ἔστίαοιν . Καὶ ὁ συντεθειμένος δὲ χρόνος τῇ στρατείᾳ πάλαι ἐκμετρηθεὶς σχτελιάζειν ἐποίει καὶ δυσφορεῖν , πρὸ δὲ πάντων ἡ κενὴ καὶ ἀνόνητος προσεδρία ἡμέρας ὑπερβᾷσα πεντήκοντα . Εἰς ἑτέραν δὲ μὴ ἱχων ἀπιδεῖν ἐργασίαν , ὅτι μηδὲ ἔχων αὐτὸν τὰ τοῦ βασιλέως γράμματα ὅλως ἐγχειρεῖν ἃ μὴ εἴη ἀσπάσια τῷ ῥηγὶ , καθῆστο καραδοκῶν τὸ ἀπὸ τοῦ ῥηγὸς ἐνδόσιμον . Ἐπεὶ δ´ οὐδέν τι χρηστὸν οὐδὲ μέτριον ἐκ τῶν πραττομένων κατελάμβανε τὸν ἄνδρα διανοούμενον αήτε μὴν προσλαμβάνοντα καὶ συμμογοῦντα , καὶ εἰς δεινὰ δὲ καὶ ἀμήχανα πολλὰ ἐμπεπτωκέναι τὴν στρατιὰν ὁρῶν κινδυνεύουσαν , οἷα τοῦ λιμοῦ ἐπιβρίβοντος καὶ δεινῶς ἐπιβοσκομένου , ὡς ἅπτεσθαι τῶν ἀπηγορευμένων σιτίων τινὰς , πάντας δ´ ὁμῶς ῥιζοφαγεῖν καὶ τὰς τῶν φοινίκων δρέπεσθαι κόμας καὶ δεῖπνον ἕψοντας παρατίθεσθαι , οὐκ ἀγαθαὶ δὲ καὶ ρῆμαι προσέβαλλον , ὅσον οὔπω ξενολογίαν τοῖς πομιορκουμένοις ἀφίξεσθαι ἔκ τε τοῦ σουλτάνου τῆς Λἰγόπτου καὶ τ´ ν πρὸς ἀνίσχοντα ἥλιον Ἀράβων , καὶ Ἀσσυρίαν δὲ ἵππον ἐωνημένην ποκλὴν ἄγχιστα εἰναι , ἀφείς πρὸς οὖς νεκρῷ διαλέγεσθαι καὶ τὴν Λατινικὴν ἐξουδενώσας κόρυζαν ἐπαποδύσασθνι καὶ μόνος τὴν τοῦ πολέμου κέκρικεν ἅμιλλαν . Ἐκκλησιάσας τοίνυν τὴν στρατιὰν , « Καὶ τὸ ἐνθάδη , » φησν , » ἐπὶ πολὺ μένειν ἀνιαρὸν , καὶ τὸ μηδέν τι δεδρακότας κακὸν κλθ´ ὡν ἐπήλθομεν , χεσς´ν ἐπανηκέναι κεοὶαῖς αἴσχιστον · χεῖρον δ´ ἀμφοῖν τούτων καὶ μὴ νῷ διοικουμένων ἄντικρυς ἔργον τὸ πείθεσθαι ἀνδρὶ οὐχ ὅπως κατ´ οὐδὲν ξυγκειμένῳ τὴν γνώμην Ῥωμαίοις , ἄλλὰ καὶ τῶν ἐχθρῶν οὕκουν διακειμένῳ ἄμεινον . Οὐ συνίετε ὅπως ὁ ῥὴξ τὸν οἰκεῖον χάρακα τοῦ ἡμετέρου βαλών ἄποθεν πρόεισιν οὐδ´ ὅλως ἐκεῖθεν ὁ συναγωνιστής , ὁ σύμμαχος , καθάπερ εἰς ἑόρτιον ἄνεσιν παρ´ ἡμῶν καὶ θεατής προσληφθείς , οὐκ ἐργάτης Ἄρεος ἔργων ; οὐχ οὕτω καὶ οὗτοι δρῶσιν οἱ ἀντίπαλοι , ὅταν τὴν μάχην ὑπέρθωνται , οὐδὲ μαχούμενοι ἐξίασι τῶν πυλῶν ὥστε τὸ ἀπὸ τοῦδε τοῦτό μοι ἔπειοι δεδιέναι , μὴ οὐδὲν χρηστὸν κατωρθωκότες ἀπίωμεν , ἀλλ´ εἴ πως οὐχ ἐκανοὶ ἐσοίμεθα τὰς ἡμετέρας ἐκσῶσαι ψυχάς . Ἀλλ´ οὐδ´ ἐκεῖνό μοι διὰ μελέτης καὶ
Lemmas: ὁ Ἀνδρόνικος , οὐ ἄλλως δέ ὁ πρᾶγμα ἐγχειρέω διαβεβαιόομαι καί διατείνω , ὁ ὁ Χριστός τάφος εἰς Ὅρκος παραλαμβάνω , εἰμί μή πρότερος Κπύργοι τεκτονέω ξύλινος καί οὗτος ἐφίστημι ὁ τεῖχος . καί οὗτος λέγω ἐπιτάσσω τοὺς´ ϛ τῆ ὗλις παραφύομαι Φοῖνιξ καθαιρέω καί εἰς πυρά ἀποξέω ὕψωμα . ὁ μέν οὖν ευυψεω καί ἀκρόκομος φοίνινες ἀποτέμνω , καί ὁ ἄλσος ὁ δένδρον ἀποκενόω , ψιλόω ἅπας παράδεισος , ὁ δέ ὁ πύργος δοκάνωμα καί ὁ οὗτος ἁρμογή καί αταρτιτις ἐκπεραίνω οὐδαμοῦ · ὁ γάρ ῥὴξ εἰς ἥλιος μακρός ἀποτίθημι ὁ γίγνομαι εἰς αὔριον ἀεί πως ἀναβάλλω , μηδέ ὁ δοκέω πληρόω . οὗτος δέ Θρής Ἀνδρόνικος ἔχθω μέν , ὅς λείπω εἰμί , καί κατοικτείρω ὁ στρατία σιτίον ἥδη [ Ρ . ] σπανίζω καί λιμός θνῄσκω κινδυνεύω , καί ὁ μέν μηδ´ ὀβολός εὐπορέω ὡς ἔχω ὁ πρός ὁ ζάω ἐξωνέομαι , ὁ δέ δυσχεραίνω ὡς οἰκεῖος μή ἔχω ἀγορά , πλεῖστος ὁ ἐπί ὁ σιτηγία κατατίθημι ὁ ῥῆξ , ὀλίγος εὐπορέω ὁ πρός ἑστιάω . καί ὁ συντίθημι δέ χρόνος ὁ στρατεία πάλαι ἐκμετρέω στελιάζω ποιέω καί δυσφορέω , πρό δέ πᾶς ὁ κενός καί ἀνόνητος προσεδρία ἡμέρα ὑπερβαίνω πεντήκοντα . εἰς ἕτερος δέ μή ἄδδιξ ἀπό-ἰδέω ἐργασία , ὅτι μηδέ ἔχω αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς γράμμα ὅλως ἐγχειρέω ὁ μή εἰμί ἀσπάσιος ὁ ῥῆξ , κάθημαι καραδοκέω ὁ ἀπό ὁ ῥῆξ ἐνδόσιμος . ἐπεί δδʹ οὐδείς τίς χρηστός οὐδέ μέτριος ἐκ ὁ πράσσω καταλαμβάνω ὁ ἀνήρ διανοέομαι ἀάω μήv προσλαμβάνω καί συμμογέω , καί εἰς δεινός δέ καί ἀμήχανος πολύς ἐμπίτνω ὁ στρατία ὁράω κινδυνεύω , οἷος ὁ λιμός ἐπιβρίβοντος καί δεινῶς επιβοσκομενω , ὡς ἅπτω ὁ ἀπαγορεύω σιτίον τις , πᾶς δδʹ ὁμῶς ῥιζοφαγέω καί ὁ ὁ Φοῖνιξ δρέπω κόμη καί δεῖπνον ἕψω παρατίθημι , οὐ ἀγαθός δέ καί ῥῆμα προσβάλλω , ὅσος οὔπω ξενολογία ὁ πομιορκουμενοω ἀφικνέομαι ἐκ τε ὁ Σουλτάνου ὁ Λἰγόπτου καί τ Ν πρός ἀνά-ἴσχω ἥλιος Ἄραψ , καί Ἀσσυρία δέ ἵππος ὠνέομαι ποκλὴν ἄγχι εἰναι , ἀφίημι πρός οὖς νεκρός διαλέγω καί ὁ Λατινικός ἐξουδενόω κόρυζα ἐπαποδύω καί μόνος ὁ ὁ πόλεμος κρίνω ἅμιλλα . ἐκκλησιάζω τοίνυν ὁ στρατία , « καί ὁ ἐνθάδη , » φημί , » ἐπί πολύς μένω ἀνιαρός , καί ὁ μηδείς τίς δράω κακός κλύς ὡς ἐπέρχομαι , χέζω ἐπανέω κεῖος αἰσχρός · χείρων δδʹ ἄμφω οὗτος καί μή νάω διοικέω ἄντικρυς ἔργον ὁ πείθω ἀνήρ οὐ ὅπως κατ´ οὐδείς σύγκειμαι ὁ γνώμη Ῥωμαῖος , ἀλλά καί ὁ ἐχθρός κέω διάκειμαι ἀγαθός . οὖον συνίημι ὅπως ὁ ῥὴξ ὁ οἰκέω χάραξ ὁ ἡμέτερος βάλλω ἄποθεν πρόειμι οὐδός ὅλως ἐκεῖθεν ὁ συναγωνιστής , ὁ σύμμαχος , καθάπερ εἰς ἑόρτιος ἄνεσις παρ´ ἐγώ καί θεατής προσλαμβάνω , οὐ ἐργάτης Ἄρης ἔργον ; οὐ οὗτος καί οὗτος δράω ὁ ἀντίπαλος , ὅταν ὁ μάχη ὑπερθέω , οὐδέ μάχομαι ἔξειμι ὁ πύλη ὥστε ὁ ἀπό ὅδε οὗτος ἐγώ Ἐπειοί δείδω , μή οὐδείς χρηστός κατορθόω ἄπειμι , ἀλ εἰμί πως οὐ καίνω εἰμί ὁ ἡμέτερος ἐκσῴζω Ψυχή . Ἀλ οὐδός ἐκεῖνος ἐγώ διά μελέτη καί