cogPG.PG139 292
ἐγγχαφῇ δὲ ἀνάθεμα τῷ Μωάμετ καὶ πάσῃ τῇ αὐτοῦ διδαχῇ καὶ διαδοχῇ . Καὶ τοῦτο δογματίσαντες καὶ ουρώσαντες τῶν πολλῶν ἐκείνων συνόδων καὶ συλλόγων ἔλειξαν . Κζ . Ἀλλὰ γὰρ οὐχ ὑπερβήσομαί τι καὶ ἄλλο τῶν , ἀξίων εἰρῆσθαι , τοῦ ἱστορεῖν ἐνταῦθα γενό μενος . Ἡν τις εὐνοῦχος ἀρχιερατικῶς προεδρεύων τῆς τῶν κωνῶν πόνεως , Νικήτας τοὔνομα , πάσης ἀρετῆς καταγώγιον , οὕτω δὴ προφητικὸς καὶ προβλέπων τὰ ἔμπροσθεν ὡς τοῖς μεγίστοις τῶν ὁρώντων ἐγκρίνεσθαι καὶ εἰς θαῦμα κεῖσθαι παρ´ οἷς ὁ ἀνὴρ ἐγνώριστο , εἴπερ ἡ καθ´ ἡμᾶς γενεὰ πονηρὰ οὗσα καὶ μοιχαλλς τοιοῦτον εὐτύχησεν ἀγαθόν . Ἀμέλει καὶ τοῦ βασιλέως τούτου ἐξ Ἀρμενίας παριόντος τὰς Χώνας ἀρτιστεφοῦς καὶ τῆς πατρῴας διαδόχου ἀρχῆς , καὶ τὸν ἀρχαγγελικὸν νεὼν εἰσελθόντος καὶ χειρὶ τοῦ ἀρχιερέως τούτου εὐλογηθέντος , ἐπειδὴ καὶ περιώνυμος ἦν ἐκ τῆς ἀρετῆς καὶ τοῖς ἅπασι . διὰ στόματος , ἦσαν οἶ τῶν ἐντρόφων τοῦ βήματος , καὶ τούτων οἱ ἐς νοῦν βάπτοντες , ἐν ἀπόρῳ ἐτίθεν - ο εἰ νέος ὤν ὁ Μανουήλ ] καὶ ἄρτι πρώτως χνοάζων τὸν ἴουλον διακυβερνήσειν ὅλως τὴν βασιλείαν δυνήσεται , ἢτις τὸ πολὺ δεῖται ἀδρὸς πολιοῦ μὲν τὸ ρρονεῖν , λαχνήεντος δὲ τὸν πώγωνα , ἔτι γε μὴν εἰ τὸν κασίγνητον καταπαλαίσειεν Ἰσαάκιον δικαιότερον ὄντα πρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ἔνδον ἱζάνοντα . Ὁ δὲ , μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ καὶ ὄντως ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ , λύων τὸ ἄπορον καὶ διασαφῶν τὸ παρ´ ἐκείνοις ἀμφιγνοούμενον , « Ναὶ , » φησί , « καὶ τὴν βασιλείαν ὁ μεῖραξ οὗτος δυθυνεῖ , καὶ αὐτῷ ὑποπεσεῖται ὁ ἀδελφός · οὕτω γὰρ Θεῷ δίδοκται καὶ προώρισται . Ἵνα δὲ εἰδῆτε καὶ περὶ ὡνούδ´ ὅλως με ἤρεσθε , τὸν οἰκεῖον πάππον , λέγω δὴ τὸν αὐτοκράτορα Ῥωμαίων καὶ προπάτορα ἐκείνῳ Ἀλέξιον , ὑπερβήσεται οὖτος βραχύ τι κατὰ τοίς τῆς ζωῆς χοόνους . Τῆς δὲ τελευτῆς αὐτῳ ἐγγιζούσης μανήσεται . » Ἵν οὖν ἡ πρόῤῥησις αὕτη καὶ ἐμοὶ τῷ συγγραφεῖ Νικήτᾳ σὺν ἄλλοις πλείστοις γνώριμος , ὅτι καὶ ἐμὸς ὁ προφάντωρ ἀνάδοχος ἐκ τοῦ θείου βαπτίσματος . Τίς δὲ ἄρα ἔσται ἡ μανία καὶ οἷος ὁ τρόπος αὐτῆς , οὐδεὶς εἶχεν ἀκριβῶς συμθαλέσθαι τῶν εἰδότων τὸ προαγόρευμα · οἱ μὲν γὰρ ἐς τὸ χρυσομανὲς ἀνέφερον τὸ προφοίβασμα , οἱ δ´ ἐς ἄλλο τι σαρκικὸν ἐλάττωμα ᾖχμαλώτιζον . Τοῦ δὲ προσεχῶς θεὸν τὸν παρὰ τῷ Μωάμετ ὁλόσφυρον αὶ μὴ γεγεννημένον ἢ γεννήσαντα Θεὸν , πέρας εἰληφέναι πάντες τὴν προθέσπισιν ἔφασκον , ἐπεὶ καὶ μανίαν ἀτεχνῶς ὁρθήν τε καὶ χειρίστην τὴν δόξαν εἶναι ταυτηνὶ ὡς τῆς ἀληθείας ἐπίπαν ἀντίθετον . Κατήοξατο μὲν οὖν τῷ βασιλεῖ τὰ τῆς γόσου πρὸ τοῦ Μαρτίου μηνὸς , τῆς ἐνισταμένης τότε ιγʹ´ ἰνδικτιῶνος , ὅτε καὶ τὰ περὶ τοῦ δόγματος ἐπεκύμαινε . Καὶ αὐτὰ μὲν ἀφύβρισαν περί που μῆνα τὸν Μάον , ὁ δ´ αὐτοκράτωρ ἐπιστάντος τοῦ Σεπτεμβρίου τὸ ζῇν ἐξεμέτρησεν . Οὐδὲν δ´ ἔτι κάλλιστον περὶ τῆς βασιλείας διῴκησεν , ἀλλὰ νωθέστερον ἦν διακείμενος πρὸς τὴν τῶν μετὰ τὴν μετάστασιν αὐτοῦ γενησομένων διαταγήν τε καὶ ὑποτύπωσιν . Τὸ δ´ αἴτιον · οὐ παρεδέχετο ὁπωσοῦν ὡς ἥγγικεν ἐκείνῳ τὸ τελευτᾷν , ἀλλ´ εὖ εἰδέναι διετείνετο ὡς
Lemmas: ἐγγχαφῇ δέ ἀνάθεμα ὁ Μουάμεδ καί πᾶς ὁ αὐτός διδαχή καί διαδοχή . καί οὗτος δογματίζω καί ουρώσαντες ὁ πολύς ἐκεῖνος σύνοδος καί σύλλογος λείχω . Κζ . ἀλλά γάρ οὐ ὑπερβαίνω τίς καί ἄλλος ὁ , ἄξιος εἴρω , ὁ ἱστορέω ἐνταῦθα γενο μένος . ἐάν τις εὐνοῦχος ἀρχιερατικός προεδρεύω ὁ ὁ κῶνος πόνις , Νικήτας ὄνομα , πᾶς ἀρετή καταγώγιον , οὗτος δή προφητικός καί προβλέπω ὁ ἔμπροσθεν ὡς ὁ μέγας ὁ ὁράω ἐγκρίνω καί εἰς θαῦμα κεῖμαι παρ´ ὅς ὁ ἀνήρ γνωρίζω , εἴπερ ὁ καθ´ ἐγώ γενεά πονηρός ὕω καί μοιχαλλς τοιοῦτος εὐτυχέω ἀγαθός . ἀμέλει καί ὁ βασιλεύς οὗτος ἐκ Ἀρμένιος πάρειμι ὁ Χώνη ἀρτιστεφής καί ὁ πατρῷος διάδοχος ἀρχή , καί ὁ ἀρχαγγελικός ναός εἰσέρχομαι καί χείρ ὁ ἀρχιερεύς οὗτος εὐλογέω , ἐπεί καί περιώνυμος εἰμί ἐκ ὁ ἀρετή καί ὁ ἅπας . διά στόμα , εἰμί οἶς ὁ ἔντροφος ὁ βῆμα , καί οὗτος ὁ εἰς νόος βάπτω , ἐν ἄπορος τίθημι - ὁ εἰμί νέος εἰμί ὁ Μανουήλ ] καί ἄρτι πρῶτος χνοάζω ὁ ἴουλος διακυβερνώ ὅλως ὁ βασίλειος δύναμαι , ὅστις ὁ πολύς δήω ἁδρός πολιός μέν ὁ ῥέω , λαχνήεις δέ ὁ πώγων , ἔτι γε μήv εἰμί ὁ κασίγνητος καταπαλαίω Ἰσαάκιος Δίκαιος εἰμί πρός ὁ ἀρχή καί ὁ βασιλίς ὁ πόλις ἔνδον ἱζάνω . ὁ δέ , μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ καί εἰμί ἄνθρωπος ὁ Θεός , λύω ὁ ἄπορος καί διασαφέω ὁ παρ´ ἐκεῖνος ἀμφιγνοέω , « ναίς , » φημί , « καί ὁ βασίλειος ὁ μεῖραξ οὗτος δυθυνω , καί αὐτός ὑποπίπτω ὁ ἀδελφός · οὗτος γάρ Θεός δίδωμι καί προορίζω . ἵνα δέ οἶδα καί περί ὡνούδ´ ὅλως ἐγώ ἔρομαι , ὁ οἰκέω πάππος , λέγω δή ὁ αὐτοκράτωρ Ῥωμαῖος καί πατήρ ἐκεῖνος Ἀλέξιος , ὑπερβαίνω οὗτος βραχύς τίς κατά ὅς ὁ ζωή χοονος . ὁ δέ τελευτή αὐτός ἐγγίζω μαίνομαι . » ἵνα οὖν ὁ πρόρρησις οὗτος καί ἐγώ ὁ συγγραφεύς Νικήτας σύν ἄλλος πλεῖστος γνώριμος , ὅτι καί ἐμός ὁ προφάντωρ ἀνάδοχος ἐκ ὁ θεῖον βάπτισμα . Τῖς δέ ἄρα εἰμί ὁ μανία καί οἷος ὁ τρόπος αὐτός , οὐδείς ἔχω ἀκριβῶς συνθάλλω ὁ οἶδα ὁ προαγόρευμα · ὁ μέν γάρ εἰς ὁ χρυσομανής ἀναφέρω ὁ προφοίβασμα , ὁ δδʹ εἰς ἄλλος τίς σαρκικός ἐλάττωμα αἰχμαλωτίζω . ὁ δέ προσεχῶς θεός ὁ παρά ὁ Μουάμεδ ὁλόσφυρος ὅς μή γεννάω ἢ γεννάω θεός , πέρας λαμβάνω πᾶς ὁ προθέσπισις φάσκω , ἐπεί καί μανία ἄτεχνος ὀρθός τε καί κακός ὁ δόξα εἰμί οὗτος ὡς ὁ ἀλήθεια ἐπίπαν ἀντίθετος . Κατήοξατο μέν οὖν ὁ βασιλεύς ὁ ὁ γόσου πρό ὁ Μάρτιος μείς , ὁ ἐνίστημι τότε ιγʹ´ ἰνδικτίων , ὅτε καί ὁ περί ὁ δόγμα ἐπικυμαίνω . καί αὐτός μέν ἀφυβρίζω περί ποῦ μείς ὁ μάω , ὁ δδʹ αὐτοκράτωρ ἐφίστημι ὁ Σεπτέμβριος ὁ ζάω ἐκμετρέω . οὐδείς δδʹ ἔτι καλῶς περί ὁ βασίλεια διοικέω , ἀλλά νωθής εἰμί διάκειμαι πρός ὁ ὁ μετά ὁ μετάστασις αὐτός γίγνομαι διαταγή τε καί ὑποτύπωσις . ὁ δδʹ αἴτιος · οὖον παραδέχομαι ὁπωσοῦν ὡς ἐγγίζω ἐκεῖνος ὁ τελευτάω , ἀλ εὕω οἶδα διατείνω ὡς