cogPG.PG139 429
ὥστε φθάσειν ὃ μελλήσας αὐτίκα πείσεται , καὶ πάσας καιρίας ἐπάγειν καὶ καταγούσας εἰς ᾤδου τὸν ἀναιδῆ καὶ φιλαίματον . Ὃ καὶ εἰχεν δδε διαπραξάμενος · μηδὲν γὰρ ἐπ´ αὐτῷ διανοουμένον μέτριον τοῦ βαρβάρου , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν πρώτην εὐθὺς θέαν ἐκθηριωθέντος καὶ τὸν σφαγέαζητοῦντος κνώδοντα , κατὰ τοῦ βουβῶνος οὐτος φθάσας ἐκεῖνον πλήττει καὶ ἀναιρεῖ . Οὐκοῦν καὶ διαδρὰς Ἰβαγκὸς παραχρῆμα πρόσεισι τοῖς τοῦ ἔργου συνίστορσι και μηνύσας τὸ γεγονὸς ἔγνω αὐτοῖς ἅμα πρὸς ἀποστασίαν ἰδεῖν · μηδὲ γὰρ ἠρεμήσειν τοὺς τοῦ πεσόντος ὁμαίμονας καὶ ὅσον αὐτῷ πρὸς γένους καὶ φίλιον . Κἂν μὲν προχωροίη τὰ κατὰ σκοπὸν , καὶ γώρας ἐκείνους καὶ Μυσίας ἄρξειν αὐτῆς τοῖς Ἀσὰν δικαιότερόν τε καὶ ἐννομώτερον , καὶ μὴ τῶ ξίᾳει τὰ πάντα ὡς ὁ πεσὼν διοικεῖν , καὶ ὅπερ ἂν ὑποβάλλῃ θυμὸς , τοῦτο καὶ διαπράττεσθαι · εἰ δ´ ἄλλως αὐτοῖς μεταῤῥιφείη τὰ διαβούλια μήτε μὴν ὅλως προβαίνουσι τὰ κατ´ ἔρεσιν , πρὸς ἄλλον μετασκευάσασθαι πλοῦν , τοῖς τὰ Ῥωμαίων πράγματα κυβερνῶσι τὴν κατ´ αὐτοὺς ἐπιτρέψαντες . Ἔτι τοίνυν οὔσης νυκτὸς οὐ μόνον τὴν σκέψιν ταύτην ἐκράτυναν , ἀλλὰκύ πολλοὺς παρώξυναν τῶν βουλευμάτων αὐτοῖς συλλαΘέσθαι . Ὅθεν κρατήσαντες τοῦ Τερνόβου δέ ἐστιν ἡ ἐρυμνοτάτη ἅμα καὶ προφερεστάτη τῶν κατὰ τὸν Αἶμον ἁπασῶν πόλεων , τείχεσί τε ἰσχυροῖς περιβεβλημένος καὶ ῥεύματι ποταμείῳ διειλημ · μένος καὶ ὄρους ἀκρωνυχίᾳ πεπολισμένος τοῖς περὶ τὸν Πέτρον ἀντέστησαν · ἡ γὰρ φήμη ἅμα ἕῳ οὐκ ἐπ´ ἄκρων μύνον τῶν τοῦ Ἰερνόβου τειχέων , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔξω καὶ πόῤῥωθεν τὸν τοῦ Ἀσὰν περιεσάλπιζε θάνατον . Ὡς δ´ οὔθ´ ὁ Πέτρος ῥᾳδίαν εὔριοκε τὴν Ἰβαγκοῦ καταστροφὴν , οὕθ´ οὗτος ἀποκρούσασθαι Πέτρον ἠδύνατο , ὁ μὲν χρονοτριβεῖν ἐπεβάλετο καὶ μίαν ταύτην ὥετο προσδοκίαν καταπαλαίσασαν τὸν ἀναιρεθῆναι πρὸς Ἰβαγκοῦ τὸν Ἀσὰν , ἄλλαις τε πλείσταις ὑποσχέσεσι πρὸς τοῦτο ἐπιῤῥωσθέντος , καὶ προσέτι γε μὴν πτερωγέντος τῷ κατ´ ἐπιγαμίαν συναρμόσασθαί οἱ καθυποσχέσθαι τὴν οἰκείαν θυγα.τέρα τὴν Θεοδώραν . Πλήν ὁ μὲν ἐναφῆκε τοῖς δεσμοῖς τὴν [ θ ] ψυχὴν , καὶ μηδέπω τοῦ φόκον κατεργασθεντος . Κϛʹ . Ὁ δ´ Ἰβαγκὸς δηλώσας βασιλεῖ τὸ γινόμενο στεῖλαί τινα μετὰ στρατιᾶς διηρέθιζε τὸν παραλη ψόμενόν τε τὸν Τέρνοβον καὶ σὺν αὐτῷ περὶ τῆς ὅλης Μυσίας ἀγωνισόμενον . Καὶ τάχ´ ἂν τετέλεπό τι τοῖς Ῥωμαίοις σωτήριον . εἰ βασιλεὺς αὐτίκα προθύμως πρὸς τὴν ἀγγελίαν ταύτην πραξικοπεῖν ἐπεβάλετο , ἐπειδήπερ καὶ εἰ Τέρνοβον εἶλεν , εἰχεν ἂν εὐμαρῶς καὶ ἀπόνως Μυσίαν ἅπασαν . Νῦν δὲί μὲν βλακευσάμενος ἐνέφυ τοῖς ἀρκείοις καὶ πάλν κατὰ τὸν εἰς τὸ κέλυφος βυόμενον σκώληκα , στέλλει δὲ τὸν πρωτοστράτορα Μανουλλ τὸν Καμύτήη , ἀνειπών στρατηγόν . Ὁ δ´ ἀπάρας ἐκ τῆς θιλίπποω Κμετὰ τῶν ἑπομένων ἐκείνῳ δυνάμεων , καὶ τῶν δρων τῆς Μυσίας ἄκροις ποσὶν ἐφαψάμενος , παλίσσυοὲ Κγίνεται παρὰ δόξαν , Τὸ γὰρ στράτευμαἐπαναστῶν , « Ποῖ ἄγεις ἡμᾶς , » ἔλεγον , « ἢ τίσι συμπλακήσεσθαι μέλλομεν · Οὐ πολλάκις τὰς ὀριαίας ταύτας ὁδοὺς διήλθομεν , καὶ μὴ μόνον οὐδέν τι κατωρὔύκειμεν βέλτιον , ἀλλὰ καὶ μικροῦ προαπολώλειμεν ἅπαντες ; Ἀνάστρεφε τοίνυν , ἀνάστρεφε , καὶ ἡον τῆς ἐπὶ τὰ σφέτερα . » Ἐπὶ δὴ τούτοις καὶ δείμασν ἀλόγοις ἐκταραχθέντες , ὥσπερ κατὰ νώτου τινῶν ἐγκειμένων καὶ παντοίοις ὅπλοις βαλλόντων , ἀκόσμως Φχοντο . Καὶ αὖθις οὖν πρὸς τοῦ βασιλέων ἐ
Lemmas: ὥστε φθάνω ὅς μέλλω αὐτίκα πείθω , καί πᾶς καίριος ἐπάγω καί κατάγω εἰς οἰδέω ὁ ἀναιδής καί φιλαίματος . ὅς καί ἔχω δεʹ διαπράσσω · μηδείς γάρ ἐπι αὐτός διανοέομαι μέτριος ὁ βάρβαρος , ἀλλά καί πρός ὁ πρῶτος εὐθύς θέα ἐκθηριόω καί ὁ σφαγέαζητοῦντος κνώδων , κατά ὁ βουβών οὐτος φθάνω ἐκεῖνος πλήσσω καί ἀναιρέω . οὐκοῦν καί διαδιδράσκω Ιβάγκος παραχρῆμα πρόσειμι ὁ ὁ ἔργον συνίστωρ και μηνύω ὁ γίγνομαι γιγνώσκω αὐτός ἅμα πρός ἀποστασία ὁράω · μηδέ γάρ ἠρεμέω ὁ ὁ πίπτω ὁμαίμων καί ὅσος αὐτός πρός γένος καί φίλιος . κἀν μέν προχωρέω ὁ κατά σκοπός , καί γώρας ἐκεῖνος καί Μυσία ἄρχω αὐτός ὁ Ἀσάν δίκαιος τε καί ἔννομος , καί μή ὁ ἵκω ὁ πᾶς ὡς ὁ πίπτω διοικέω , καί ὅσπερ εἄν ὑποβάλλω θυμός , οὗτος καί διαπράσσω · εἰμί δδʹ ἄλλως αὐτός μεταρριφημι ὁ διαβούλιον μήτε μήv ὅλως προβαίνω ὁ κατ´ ἔρος , πρός ἄλλος μετασκευάζω πλόος , ὁ ὁ Ῥωμαῖος πρᾶγμα κυβερνάω ὁ κατ´ αὐτός ἐπιτρέπω . ἔτι τοίνυν εἰμί νύξ οὖον μόνος ὁ σκέψις οὗτος κρατύνω , ἀλλὰκύ πολύς παροξύνω ὁ βούλευμα αὐτός συλλανθάνω . ὅθεν κρατέω ὁ Τέρνοβο δέ εἰμί ὁ ἐρυμνός ἅμα καί προφερής ὁ κατά ὁ αἶμος ἅπας πόλις , τεῖχος τε ἰσχυρός περιβεβλημένος καί ῥεῦμα ποταμειοω διειλημ · μένος καί ὄρος ἀκρωνυχία πολίζω ὁ περί ὁ Πέτρος ἀνθίστημι · ὁ γάρ φήμη ἅμα ἠώς οὐ ἐπι ἄκρος μύνον ὁ ὁ ιερνοβους τεῖχος , ἀλλά καί ὁ ἔξω καί πόρρωθεν ὁ ὁ Ἀσάν περί-σαλπίζω θάνατος . ὡς δδʹ οὔθ´ ὁ Πέτρος ῥᾴδιος εὔριος ὁ Ἰβαγκοῦ καταστροφή , ὕω οὗτος ἀποκρούω Πέτρος δύναμαι , ὁ μέν χρονοτριβέω ἐπιβάλλω καί εἷς οὗτος οἴομαι προσδοκία καταπαλαίω ὁ ἀναιρέω πρός Ἰβαγκοῦ ὁ Ἀσάν , ἄλλος τε πλεῖστος ὑπόσχεσις πρός οὗτος ἐπιλέγω , καί προσέτι γε μήv πτερόω ὁ κατ´ ἐπιγαμία συναρμόζω ὁ καθυπόσχομαι ὁ οἰκεῖος θυγα.τέρα ὁ Θεοδώρα . Πλῆν ὁ μέν ἐναφίημι ὁ δεσμός ὁ [ θ ] ψυχή , καί μηδέπω ὁ φόκον κατεργάζομαι . κϛʹ . ὁ δδʹ Ιβάγκος δηλόω βασιλεύς ὁ γινόμενο στέλλω τις μετά στρατιά διερεθίζω ὁ Παραλή ψάω τε ὁ Τέρνοβον καί σύν αὐτός περί ὁ ὅλος Μυσία ἀγωνίζομαι . καί τάξ εἄν τετέλεπό τίς ὁ Ῥωμαῖος σωτήριος . εἰμί βασιλεύς αὐτίκα προθύμως πρός ὁ ἀγγελία οὗτος πραξικοπέω ἐπιβάλλω , ἐπεί καί εἰμί Τέρνοβον αἱρέω , ἔχω εἄν εὐμαρής καί ἄπονος Μυσία ἅπας . νῦν δεῖ μέν βλακεύω ἐμφύω ὁ ἄρκειος καί πάλλω κατά ὁ εἰς ὁ κέλυφος βύω σκώληξ , στέλλω δέ ὁ πρωτοστράτορας Μανουλλ ὁ Καμύτήη , ἀναλέγω στρατηγός . ὁ δδʹ ἀπαίρω ἐκ ὁ θίλιππος Κμετὰ ὁ ἕπομαι ἐκεῖνος δύναμις , καί ὁ δράω ὁ Μυσία ἄκρος πούς ἐφάπτω , παλίσσυοὲ κγινω παρά δόξα , ὁ γάρ στράτευμαἐπαναστῶν , « ποῖ ἄγω ἐγώ , » λέγω , « ἢ τίσις συμπλέκω μέλλω · οὖον πολλάκις ὁ ὄριος οὗτος ὁδός διέρχομαι , καί μή μόνος οὐδείς τίς κατωρὔύκειμεν ἀγαθός , ἀλλά καί μικρός προαπολύω ἅπας ; ἀναστρέφω τοίνυν , ἀναστρέφω , καί εἶμι ὁ ἐπί ὁ σφέτερος . » ἐπί δή οὗτος καί δεῖμα ἄλογος ἐκταράσσω , ὥσπερ κατά νῶτον τις ἔγκειμαι καί παντοῖος ὅπλον βάλλω , ἄκοσμος Φχοντο . καί αὖθις οὖν πρός ὁ βασιλεύς εἰ