cogPG.PG139 181
τῶν ἀλκίμων τινὰ στρατιωτῶν ἀντιτάξαι τῶ Ἀρμενίῳ ἀντίμαχον ἀξιόμαχον . Ὡς οὖν Εὐστράτιός τις ἐκ τοῦ τῶν Μακεδόνων ἐπεκρίθη τάγματος , ἀσπὶς αὐτῷ ἐς ἀνδρόμηκες κατιοῦσα δίδοται καὶ σπάθη νεόσμηκτος ἐγχειρίζεται . Οὕτω δ´ ὁπλισθεὶς Κὐστράτιος ἀφίσταται μὲν τῶν Ῥωμαϊκῶν ἰλῶν περὶ δὲ τοῦ γηλόφου τὰ κράσπεδα ἐπιστὰς ὑποκαταβῆναι βραχὺ τὸν Ἀρμένιον προὐκαλεῖτο , ὅπως ἐν ἰσοπέδῳ διαγωνίσωνται , εἴπερ ἀληθῶς τὴν μοναθλίαν αἱρεῖται καὶ μὴ ἐπὶ πλεῖστον ἐμπληξίας ἰὼν εἰκῇ πρὸς τοῖς ἄλλοις καὶ τοῦτο σοβαρεύεται . ὙἝριν τοίνυν οἰκείαν ὁ Κωνσταντῖνος τὰ τοῦ Μακεδόνος ἡγησάμενος ῥήματα , ὡς καταιβάτης πρηστὴρ ἢ δορκὰς ὀρεσίτροφος θάμνων διαλλομένη τῷ Εὐστρατίῳ προσρήγνυται , οὕτω μὲν τηλίκος τὸ τοῦ σώματος μέγεθος ὢν , οὕτω δὲ θαρσαλέος πολεμιστὴς , ἀσπίδα προβεβλημένος ἴσην πάντοθεν καὶ λευκὴν , χάραγμα σταυρικὸν περὶ τὸ μέσον ἔχουσαν . Οὐκοῦν καὶ τὴν δεξιὰν ξιφηφοροῦσαν τονώσας , ἐπ´ εὐθείας τε καὶ ἐγκαρσίως κατὰ τῆς ἀσπίδος πλήττων οὐκ ἀνίει τὸν Μακεδόνα , οἰστρώδει προπετείᾳ χρώμενος , καὶ ἦν ἀεὶ προσδόκιμος μέγα τι κακὸν τὸν ἄνδρα ἐργάσασθαι . Καὶ βασιλεὺς παντάπασιν ἀπεγνώκει , μὴ μόνον τῶν χρηστοτέρων ἐλπίδων ἀποβουκολούμενος , ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ τεθνάναι τὸν Μακελόνα λαιλποως ἀπειπάμενος , Καὶ τοιῷδε μὲν οὖν ὁρμήματι ῥοθίῳ τοῦ Κωνσταντίνου ἐπικειμένου , ὄμως τὸν Εὐστράτιον φωναῖς ὑπήλειφον οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ἀντιπλήττειν αὐτὸν ὑπεφώνουν . Ὁ δὲ πολλάκις ἀνατείνας τὴν χεῖρα , καὶ δόκησιν παρασχόμενος ὡς πλήξει τον ἀντίπαλον , ὑπεστέλλετοπαρὰ δόξαν , οἷάτινος Τελλῖνος τὴν δεξιὰν ἐκείνῳ τοῦ πλήττειν ἀπάγοντος καὶ πρὸς τὸ δρᾷν ἐκτεινομένην ἐπέχοντος . Οψὲ δέ ποτε μετὰ πολλὴν τοῦ ξίφους ταλάντευσιν τὴν χεῖρα κατενεγκὼν ὁ Μακεδὼν διχῆ τὸν Κωνσταντίνου θυρεὸν διαιρεῖ , χρῆμά τι πέλωρον ὄντα καὶ ἀτεχνῶς Ἐκτύρειον · πρὸς ὅπερ Ῥωμαῖοι μὲν ἐπηλάλαξαν μετὰ πλείστης δὴ τῆς ἐκπλήξεως , ὁ δ´ Ἀρμένιος τὸ φυλακτήριον ὅπλον οὕτως ἀέλπτως ἀποβαλόμενος , μηκέτι μένειν ἐπὶ τοῦ μεταιχμίου δυνάμενος , ποσὶ τὴν σωτηρίαν ἐπρίατο , ἐπαναδραμὼν εἰς τὸν γήλοφον ὡς τὸν περὶ ψυχῆς τρέχων σὺν ὀξυτέρῳ ὁρμήματι . Τοῦ δὲ λοιποῦ κατὰ χώραν μένων οὔτε Ῥωμαίων κατεφρυάττετο , οὔτε μὴν ἐς τὸν ἄνακτα καὶ τὸ γένος θρασυστομῶν σαπρολογίας ἰέναι προέθετο βέλεμνα ἐν τῷ τὰ χείλη τείνειν κατὰ νευρὰν καὶ ΚΙ.πὶ.»η ] ἅπαξ κατήνεγκε , σκοπὸν εἶναί οἱ διὰ μιᾶς ἔφατο τοῦ ξίφους καταφορᾶς τὴν ἀσπίδα καὶ τὸν αὐτὴν ἀνέχοντα διελεῖν Ἀρμένιον · ὡς δ´ ἐπιτελὲς οὐκ εἶχε τὸ ἐννοούμενον διὰ τὸ μὴ ἐν χρῷ τὸν διάφοδιακενῆς , τοῦ δ´ οὖν ὅπλου καὶ μάλα καθικέσθαι καιρίως , εἶθ´ οὕτως μετελθεῖν τὸν πολέμιον ἄτερ ἀσπίδος γενόμενον . Θαυμάσας τοίνυν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις τούτοις ὁ βασιλεὺς δωρεαῖς μεγίσταις ἐνδίδωσι καὶ τοῦτο τὸ φρούριον , καὶ συλληφθεὶς ὁ Κωνσταντῖνος ἀπάγεται δορυάλωτος , σιδήρῳ τοὺς πόδας ἀσφαλισθείς . Ἔπειτα δὲ καὶ ναῦς τριήρης τοῦτον εἰσδέχεται κατενεχθέντα εἰς θάλασσαν · ἥτις μετὰ μικρὸν τὰ ἀπόγεια λύσασα ἤμελλε διακομίσαι τὸν δεσμώτην ἐς τὸ Βυζάντιον . Τολμητίας δ´ ὤν καὶ Οερμουργὸς ὁν Ἀρμένιος , τοῖς φύλαξι νυκτὸς ἐπιθέμενος , πλείστους ὅσους διαχειρίζεται , καὶ τῶν δετμῶν ἀ εθεὶς ὑπὸ τῶν συνόντων αὐτῷ θεραπευτήρων φυγὰς οἴχεται . Ἀλλ´ οὔπω νεωτέροις ἐπεφύη πράγμασι , καὶ συσχεθεὶς αὖθις καταπροδίδοται βασιλεῖΖ .
Lemmas: ὁ ἄλκιμος τις στρατιώτης ἀντιτάσσω ὁ Ἀρμένιος Ἀντίμαχος ἀξιόμαχος . ὡς οὖν Εὐστράτιος τις ἐκ ὁ ὁ Μακεδών ἐπικρίνω τάγμα , ἀσπίς αὐτός εἰς ἀνδρομήκης κατέρχομαι δίδωμι καί σπάθη νεόσμηκτος ἐγχειρίζω . οὕτως δδʹ ὁπλίζω Κὐστράτιος ἀφίστημι μέν ὁ Ῥωμαϊκός ἴλη περί δέ ὁ γήλοφος ὁ κράσπεδον ἐφίστημι ὑποκαταβαίνω βραχύς ὁ Ἀρμένιος προκαλέω , ὅπως ἐν ἰσόπεδον διαγωνίζομαι , εἴπερ ἀληθής ὁ μοναθλία αἱρέω καί μή ἐπί πλεῖστος ἐμπληξία εἶμι εἰκῇ πρός ὁ ἄλλος καί οὗτος σοβαρεύω . ὙἝριν τοίνυν οἰκεῖος ὁ Κωνσταντῖνος ὁ ὁ Μακεδών ἡγέομαι ῥῆμα , ὡς καταιβάτης πρηστήρ ἢ δορκάς ὀρεσίτροφος θάμνος διαλλομαι ὁ Εὐστράτιος προσράσσω , οὗτος μέν τηλίκος ὁ ὁ σῶμα μέγεθος εἰμί , οὗτος δέ θαρσαλέος πολεμιστής , ἀσπίς προβάλλω ἴσος πάντοθεν καί λευκός , χάραγμα σταυρικός περί ὁ μέσος ἔχω . οὐκοῦν καί ὁ δεξιά ξιφηφορέω τονόω , ἐπι εὐθύς τε καί ἐγκάρσιος κατά ὁ ἀσπίς πλήσσω οὐ ἀνίημι ὁ Μακεδών , οἰστρώδης προπέτεια χράω , καί εἰμί ἀεί προσδόκιμος μέγας τίς κακός ὁ ἀνήρ ἐργάζομαι . καί βασιλεύς παντάπασι ἀπογιγνώσκω , μή μόνος ὁ χρηστός ἐλπίς ἀποβουκολέω , ἀλλά καί ὁ μή θνήσκω ὁ Μακελόνα λαιλποως ἀπεῖπον , καί τοιόσδε μέν οὖν ὅρμημα ῥόθιος ὁ Κωνσταντῖνος ἐπίκειμαι , ὅμως ὁ Εὐστράτιος φωνή ὑπαλείφω ὁ Ῥωμαῖος καί ἀντιπλήσσω αὐτός ὑποφωνέω . ὁ δέ πολλάκις ἀνατείνω ὁ χείρ , καί δόκησις παρέχω ὡς πλήσσω ὁ ἀντίπαλος , ὑποστέλλω δόξα , οἷος Τελλῖνος ὁ δεξιά ἐκεῖνος ὁ πλήσσω ἀπάγω καί πρός ὁ δράω ἐκτείνω ἐπέχω . ὀψέ δέ ποτός μετά πολύς ὁ ξίφος ταλάντευσις ὁ χείρ καταφέρω ὁ Μακεδών διχῆ ὁ Κωνσταντῖνος θυρεός διαιρέω , χρῆμα τίς Πέλωρος εἰμί καί ἄτεχνος εκτυρεω · πρός ὅσπερ Ῥωμαῖος μέν ἐπαλαλάζω μετά πλεῖστος δή ὁ ἔκπληξις , ὁ δδʹ Ἀρμένιος ὁ φυλακτήριον ὅπλον οὕτως ἄελπτος ἀποβάλλω , μηκέτι μένω ἐπί ὁ μεταίχμιο δύναμαι , πούς ὁ σωτηρία ὠνέομαι , ἐπανατρέχω εἰς ὁ γήλοφον ὡς ὁ περί Ψυχή τρέχω σύν ὀξύς ὅρμημα . ὁ δέ λοιπός κατά χώρα Μένων οὔτε Ῥωμαῖος καταφρύγω , οὔτε μήv εἰς ὁ ἄναξ καί ὁ γένος θρασυστομέω σαπρολογία εἶμι προτίθημι βέλεμνον ἐν ὁ ὁ χεῖλος τείνω κατά νευρά καί ΚΙ.πὶ.»η ] ἅπαξ καταφέρω , σκοπός εἰμί ὁ διά εἷς φημί ὁ ξίφος καταφορά ὁ ἀσπίς καί ὁ αὐτός ἀνέχω διαιρέω Ἀρμένιος · ὡς δδʹ ἐπιτελής οὐ ἔχω ὁ ἐννοέω διά ὁ μή ἐν χράω ὁ διάφοδιακενῆς , ὁ δδʹ οὖν ὅπλον καί μάλα καθικνέομαι καίριος , ἔρχομαι οὕτως μετέρχομαι ὁ πολέμιος ἄτερ ἀσπίς γίγνομαι . θαυμάζω τοίνυν ἐπί ὁ εἴρω οὗτος ὁ βασιλεύς δωρεά μέγας ἐνδίδωμι καί οὗτος ὁ φρούριον , καί συλλαμβάνω ὁ Κωνσταντῖνος ἀπάγω δορυάλωτος , σίδηρος ὁ πούς ἀσφαλίζω . ἔπειτα δέ καί ναῦς τριήρης οὗτος εἰσδέχομαι καταφέρω εἰς θάλασσα · ὅστις μετά μικρός ὁ ἀπόγειον λύω μέλλω διακομίζω ὁ δεσμώτης εἰς ὁ Βυζάντιον . τολμητής δδʹ εἰμί καί Οερμουργὸς εἰμί Ἀρμένιος , ὁ φύλαξις νύξ ἐπιτίθημι , πλεῖστος ὅσος διαχειρίζομαι , καί ὁ δετμῶν ὅς θέω ὑπό ὁ σύνειμι αὐτός θεραπευτήρ φυγάς οἴχομαι . Ἀλ οὔπω νέος ἐπιφύω πρᾶγμα , καί συνέχω αὖθις καταπροδίδωμι βασιλεῖΖ .