cogPG.PG139 33
ἐκράτουν · πρὸς δέ γε παιδοποιίαν πενήτων ἠλέγχοντο δυστυχέστεροι · ἔνθεν τοι καὶ ῥεύματα μὲν ἀπέῤῥει δακρύων ὀσημέραι τῶν δικαίων ὀφθαλμῶν ἐκείνων , συχνὴ δ´ ἀνεπέμπετο δέησις θολώσεως ἄμικτος , καὶ οἴαν οὔτε Θεὸς παρορᾷ , καὶ ὡς ὀσμὴν εὐωδίας ὁρᾷ ἐπαγγελία συμβολαίου παντὸς πιστοτέρα , τὸ τεχθησόμενον ἀντιδώσειν τῷ δεδωκότι ΙΓʹ . Ἀλλ´ ὢ δικαίας εὐχῆς , πτερὸν ἅπαν ἐλεγχούσης τῷ τάχει , ὑπὲρ οὐρανοὺς ἀνιούσης , Θεῷ προσιούσης θαῤῥούντως , καὶ παρ´ αὐτοῦ προσδεχομένης ἡδέως ! Ὦ καρδιῶν ἐκείνων , μεστῶν καθαρότητος , καὶ διὰ τοῦτο Θεὸν ὀπτριζομένων κἀκεῖνεν ἀντιδεχομένων τὴν τῶν θερμῶν ἐξαλμάτων περαίωσιν ! Ὦ χειλέων ἀγνῶν , διὰ Θεὸν κινουμένων , καὶ ὡσπερεὶ διὰ τοῦτο πεποιημένων , ἵνα τὸ προωρισμένον μυστήριον τούτων αἰτουμένων ἐκβῇ ! Ὦ ψυχῶν ἀμώμων , ἃς ὑπερηγάσθη Θεὸς , καὶ τελέσειν εἰς τὴν τούτον λγάπησε συγγένειαν ! Τυγχάνουσι μάλα περιφανῶς τῆς αἰτήσεως , καὶ τίκτουσι καρπὸν , τοῦτον δὴ τὸν καινότερον , ὃς τῆς οἰκουμένης ἁπάσης καλλονὴ καὶ σεμνότης , καὶ τροφὴ μυστικὴ , μέλιτος ὑπὲρ νοῦν γλυκυτέρα , καὶ κατασκίου δένδρου παντὸς ψυχαγωγικώτερον θέαμα , καὶ ἀνθέων πᾶσαν εὐωδεστάτων κάτω τεθεὶς πέφηνε χάριν . Ῥδει γὰρ μήτ´ ἐκείνους , οὕτως εὐγενεῖς τὴν ψυχὴν γεγονότας , οὕτως εἰς ἄκοον δικαιοσύνης ἐληλακότας , οὕτω παντὸς τῶν ὑπ´ οὐρανὸν Θεὸν προτιθέντας , οὔτω θεολαμπεῖς τὸν νοῦν , ἄλλης ἢ ταύτης χρηματίσαι πατέρας , μήτε τὴν μακαρίαν , ἧς τὲ σεμνὸν οὐκ ἔχων ὅσον εἰπεῖν ὁ λόγος ἐᾷ , ἐτέρων ταῖδα παρὰ τούτους γεγονέναι · ἔτι δὲ μήτε τῆς ὁμιλίας ἐκείνης , ἢ τῇ Παρθένῳ συλλήψεως αἴτιον , ἄλλο τι ἢ Θεοῦ ὁμιλίαν πρωταίτιον εἶναι καὶ προηγούμενον , ἵν´ , ὡς οἷόν τε ἦν , ἡ πάναγνος ἔχοι μόνη καὶ τὸ προφητικὸν ἐκεῖνο διαφυγεῖν , καὶ , Οὐκ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην , οὐκ ἑν ἀμαρτίαις ἐκίσσησέ μεμόνην ἡ μήτηρ μου , περὶ ἑαυτῆς φάσκειν , ἐκείνῳ καὶ τούτου συμπεριειληκμένου
Lemmas: κρατέω · πρός δέ γε παιδοποιία πένης ἐλέγχω δυστυχής · ἔνθεν ὅς καί ῥεῦμα μέν ἀπέρρω δάκρυ οσημέραι ὁ Δίκαιος ὀφθαλμός ἐκεῖνος , συχνός δδʹ ἀναπέμπω δέησις θόλωσις ἄμικτος , καί οἶος οὔτε θεός παροράω , καί ὡς ὀσμή εὐωδία ὁράω ἐπαγγελία συμβόλαιος πᾶς πιστός2 , ὁ τίκτω ἀντιδίδωμι ὁ δίδωμι πνίξ . Ἀλ ὦ Δίκαιος εὐχή , πτερόν ἅπας ἐλέγχω ὁ τάχος , ὑπέρ οὐρανός ἀνέρχομαι , Θεός πρόσειμι θαρσούντως , καί παρ´ αὐτός προσδέχομαι ἡδύς ! ὦ Καρδία ἐκεῖνος , μεστός καθαρότης , καί διά οὗτος θεός ὀπτρίζομαι καίω ἀντιδέχομαι ὁ ὁ θερμός ἔξαλμα περαίωσις ! ὦ χεῖλος ἁγνός , διά θεός κινέω , καί ὡσπερεί διά οὗτος ποιέω , ἵνα ὁ προορίζω μυστήριον οὗτος αἰτέω ἐκβαίνω ! ὦ Ψυχή ἄμωμον , ὅς ὑπεράγαμαι θεός , καί τελέω εἰς ὁ οὗτος λγάπησε συγγένεια ! τυγχάνω μάλα περιφανής ὁ αἴτησις , καί τίκτω καρπός , οὗτος δή ὁ καινός , ὅς ὁ οἰκέω ἅπας καλλονή καί σεμνότης , καί τροφή μυστικός , μέλι ὑπέρ νόος γλυκύς , καί κατάσκιος δένδρον πᾶς ψυχαγωγικός θέαμα , καί ἄνθος πᾶς εὐώδης κάτω τίθημι φαίνω χάρις . Ῥδει γάρ μῆτε ἐκεῖνος , οὕτως εὐγενής ὁ ψυχή γίγνομαι , οὕτως εἰς ἄκος δικαιοσύνη ἐλαύνω , οὗτος πᾶς ὁ ὑπό οὐρανός θεός προτίθημι , οὐτάω θεολαμπέω ὁ νόος , ἄλλος ἢ οὗτος χρηματίζω πατήρ , μήτε ὁ μακάριος , ὅς τε σεμνός οὐ ἔχω ὅσος εἶπον ὁ λόγος ἐάω , ἕτερος ταῖδα παρά οὗτος γίγνομαι · ἔτι δέ μήτε ὁ ὁμιλία ἐκεῖνος , ἢ ὁ παρθένος σύλληψις αἴτιος , ἄλλος τίς ἢ Θεός ὁμιλία πρωταίτιος εἰμί καί προηγούμενος , ὅς , ὡς οἷος τε εἰμί , ὁ πάναγνος ἔχω μόνος καί ὁ προφητικός ἐκεῖνος διαφεύγω , καί , οὐ ἐν ἀνομία συλλαμβάνω , οὐ ἑν ἁμαρτία κισσάω μόνος ὁ μήτηρ ἐγώ , περί ἑαυτοῦ φάσκω , ἐκεῖνος καί οὗτος συμπεριειλέω