cogPG.PG139 117
συμβόλου λέξις ἐστίν ( πολλοὶ γὰρ εναντιοφρονοῦντες τοῖς Πατράσι τὸ αὐτὸ μὲν ῥῆμα πρὸς ἐπίκρυψιν τῆς σφῶν ἀσεβείας προΐντο , ἄλλην δὲ εἰχον ἐν ἐαυτοῖς τὴν διάνοιαν ) , ἀλλ´ οὐκ ἠθέλησαν ἐν τῷ συμβόλῳ διορισμὸν προσθεῖναι τινα τῆς εὐσεβοῦς ἐννοίας ἐκφαντικὸν , ἢ τῆς ἀσεβοῦς ἐκδοχῆς ἀποδιοριστικὸν , ἀλλ´ ἰδίᾳ μὲν καὶ καθ´ ἑαυτοὺς ἕκαστοι περὶ τῆς λέξεως καὶ τῆς σημασίας αὐτῆς ἠγωνίσαντο , καὶ τὴν ἑρμηνείαν σαφῆ τε καὶ εὐσεβῆ συνεγράψαντότε καὶ ἐκδεδώκασι , τὸ μὲν ὀρθόδοξον νόημα σαφῶς παραστήσαντες , τὸ δὲ αἱρετικὸν διελέγξαντες , ὡς καὶ ὁ μέγας ἐποίησεν Ἀθανάσιος · προσθήκην δὲ ἢ ἀφαίρεσιν ἢ τῆς λέξεως ἀλλοίωσιν οὐδόλως ἐποίησαν . Ὅτι μὲν οὖν ἐν τῷ συμβόλῳ τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον οἱ Πατέρες εἶπον καὶ πλέον οὐδὲν , δηλοῦσιν αὐταὶ αἱ καθ´ ἑκάστην σύνοδον πράξεις καὶ τὰ συνοδικὰ ἤτοι αἱ περὶ τούτων διαλαμβάνουσαι βίόλοι · πανταχοῦ γὰρ οὕτως ἔχουσαι φέρονται , καὶ οὔτε τὸ ἐκ τοῦ Υίοῦ οὕτε τὸ οὐκ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἢ διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐγκείμενον ἔχουσιν . Ὑμεῖς οὖν , ὧ Λατῖνε , ἐκ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ιοοονοῦντες ἐκπορεύεσθαι τὸ Πνεῦμα , εἰ μὲν οὕτω φατὲ τοῦτο ἐκπορεύεσθαι ἐκ τοῦ Υἱοῦ , ὡς ἐκ πρώτης ἀρχῆς , καὶ οὐχ ὡς διὰ τοῦ Υἱοῦ , ἀλλ´ ὡς καὶ ἐκ τοῦ Πατρὸς , δύο πάντως ποιεῖτε ἀρχὰς , καὶ ἀναιρεῖτε τὴν γέννησιν τοῦ Υἱοῦ , καὶ ἐναντία τῷ Δαμασκηνῷ λέγετε καὶ Ἀθανασίῳ καὶ Κυρίλλω καὶ πᾶσιν ἄλλοις Πατράσι , καὶ ἡμῖν , οἷς κλέος πὸ Πατράσιν ἁγίοις ἀκολουθεῖν · εἰ δὲ οὕτω λένετε τὸ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ὡς ἐκ Πατρὸς διὰ τοῦ Υἱοῦ καὶ οὔτω τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ὡς παρὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἐκ τοῦ Πατρὸς , συμφθέγγεσθε καὶ τῷ Δαμασκηνῷ Ἰωάννῃ καὶ Ἀθανασίῳ καὶ Κυρίλλῳ , καὶ τοῖς ἄλλοις θεοφόροις Πατράσιν ὁμοδοξεῖτε καὶ κατὰ τὴν δόξαν τῆς τοῦ Πνεύματος ἐκπορεύσεως καὶ ἡμῖν ἐστε φίλοι τε καὶ ὁμόφρονες . Ἐχρῆν δὲ λοιπὸν τὰ ἴσα τοῖς Πατράσι καὶ φίλα δρῶντας ἐν μὲν τῷ συμβόλῳ τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον ἐκφωνεῖν κατὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς τῶν Πατέρων παράδοσιν · τὸ δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεσίλαι διὰ συγγοαφῶν ἑτέρων δηλοῦν ἑρμηνευουσῶν τὴν εὐσεβῆ τούτων διάνοιαν , εἴτε διὰ τοῦ Υἱοῦ λέγειν ἐθέλοιτε τὴν ἐκπόρευσιν , εἴτε ἐκ τοῦ Υἱοῦ κατὰ τὸ αὐτὸ σημαινόμενον , καὶ μηδὲν εἰσάγειν σκάνδαλον . εἰς τὸ μέδιαιρέσεως
Lemmas: σύμβολον λέξις εἰμί ( πολύς γάρ ἐναντιοφρονέω ὁ πατήρ ὁ αὐτός μέν ῥῆμα πρός ἐπίκρυψις ὁ σφεῖς ἀσέβεια πρώ , ἄλλος δέ εἰχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ διάνοια ) , ἀλ οὐ ἐθέλω ἐν ὁ σύμβολον διορισμός προστίθημι τις ὁ εὐσεβής ἔννοια ἐκφαντικός , ἢ ὁ ἀσεβής ἐκδοχή ἀποδιοριστικός , ἀλ ἴδιος μέν καί καθ´ ἑαυτοῦ ἕκαστος περί ὁ λέξις καί ὁ σημασία αὐτός ἀγωνίζομαι , καί ὁ ἑρμηνεία σαφής τε καί εὐσεβής συγγράφω καί ἐκδίδωμι , ὁ μέν ὀρθόδοξος νόημα σαφῶς παρίστημι , ὁ δέ αἱρετικός διελέγχω , ὡς καί ὁ μέγας ποιέω Ἀθανάσιος · προσθήκη δέ ἢ ἀφαίρεσις ἢ ὁ λέξις ἀλλοίωσις οὐδόλως ποιέω . ὅτι2 μέν οὖν ἐν ὁ σύμβολον ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω ὁ πατήρ εἶπον καί πλέω οὐδείς , δηλόω αὐτός ὁ καθ´ ἕκαστος σύνοδος πρᾶξις καί ὁ συνοδικός ἤτοι ὁ περί οὗτος διαλαμβάνω βιόλος · πανταχοῦ γάρ οὕτως ἔχω φέρω , καί οὔτε ὁ ἐκ ὁ υἱός ἵημι ὁ οὐ ἐκ ὁ υἱός ἢ διά ὁ υἱός ἔγκειμαι ἔχω . σύ οὖν , ἵημι Λατῖνος , ἐκ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ιοοονοῦντες ἐκπορεύω ὁ πνεῦμα , εἰμί μέν οὗτος φημί οὗτος ἐκπορεύω ἐκ ὁ υἱός , ὡς ἐκ πρῶτος ἀρχή , καί οὐ ὡς διά ὁ υἱός , ἀλ ὡς καί ἐκ ὁ πατήρ , δύο πάντως ποιέω ἀρχή , καί ἀναιρέω ὁ γέννησις ὁ υἱός , καί ἐναντίος ὁ Δαμασκηνός λέγω καί Ἀθανάσιος καί Κύριλλος καί πᾶς ἄλλος πατήρ , καί ἐγώ , ὅς κλέος πόα πατήρ ἅγιος ἀκολουθέω · εἰμί δέ οὗτος λένω ὁ ἐκ ὁ υἱός ὡς ἐκ πατήρ διά ὁ υἱός καί οὐτάω ὁ ἐκ ὁ πατήρ ὡς παρά ὁ υἱός ὁ ἐκ ὁ πατήρ , συμφθέγγομαι καί ὁ Δαμασκηνός Ἰωάννης καί Ἀθανάσιος καί Κύριλλος , καί ὁ ἄλλος θεοφορέω πατήρ ὁμοδοξέω καί κατά ὁ δόξα ὁ ὁ πνεῦμα εκπόρευση καί ἐγώ εἰμί φίλος τε καί ὁμόφρων . Ἐχρεύς δέ λοιπός ὁ ἴσος ὁ πατήρ καί φίλος δράω ἐν μέν ὁ σύμβολον ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω ἐκφωνέω κατά ὁ ἐκ ἀρχή ὁ Πατέρων παράδοσις · ὁ δέ ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω διά συγγοαφη ἕτερος δηλόω ἑρμηνεύω ὁ εὐσεβής οὗτος διάνοια , εἴτε διά ὁ υἱός λέγω ἐθέλω ὁ ἐκπόρευσις , εἴτε ἐκ ὁ υἱός κατά ὁ αὐτός σημαίνω , καί μηδείς εἰσάγω σκάνδαλον . εἰς ὁ μεδιαιρεσις