cogPG.PG139 14
Ἀλλὰ´ οἷμαι , καθύπερ τοῖς ἀτελέσιν ἔτι καὶ νηπιωδεστέροις οὐ πρότερον τοῖς ὑψηλοῖς προσιέναι συγχωροῦμεν τῶν ἔργων , ἕως ἂν ἐξῇ καὶ παρὰ τῆς ἠλικίας μειζόνων ἅπτεσθαι , εἰ βούλει δέ , ὥσπερ τοῖς τὴν ὄψιν ἀσθενεστέροις οὐ ταῖς ἡλιακαῖς προσβάλλειν αὐγαῖς , πρὶν ἂν ἱκανὴ προσγένηται ῥῶσις , ώς φίλῳ τῷ φωστῆρι προσομιλεῖν · τὸν ἴσον δὴ τρόπον καὶ τῶν ἁπάντων ὁ Κτίστης τὸ καινότατον δημιούργημα τοῦτο , τὸ ὑψηλότατον θέαμα , τὸν φωτοειδέστατον δίσκον , τὴν πολυύμνητον λέγω Παρθένον , τοῖς ἄλλοις συνυποστῆναι πρῶτον οὐκ ᾤετο δεῖν . ἐπείπερ , ὡς ἄρτι τότε βρεφουργηθέντων , οὐδείς ἂν τῶν πάλαι τὸ μεγαλοπρεπέστατον τοῦτο κάλλος , τὸ φαεινότατον καὶ περίδοξον ἔξαλμα , ἧ προσῆκεν , εῖχε κατανοεῖν , καὶ τὴν ἐκεῖθεν φέρειν ἀκτῖνα . Εἰ δέ τις καὶ ὕλης λόγον ἐπέχειν προσείποι καὶ οὐρανὸν , καὶ γῆν , καὶ θάλασσαν , καὶ ὅσα τῆς Παρβένου ποοῖλθε , διὰ τοῦτο προὖποστάντα , ἵν´ εἰς συντέλειαν τῷ πλάστῃ προτεθῇ , τῆς εἰδοποιηθείσης καινῆς τε καὶ ἀπαραμίλλου στήλης , φημὶ δὲ τὴν πάναγνον , μὴ πόῤῥω βάλλειν τῆς ἀληθείας ἐμοὶ δοκεῖ · ἢ δένδρεσι πάντα ἀναλογεῖν ἐκεῖνα , εἰ καὶ τοῦτο δοίη τις , τὸν ὡραιότατον δὴ τοῦτον καὶ παράδοξον ὡδίνουσι καρπὸν , οὐχ ἀμαρτήσειν ἡγοῦμαι τοῦ δέοντος . Τοῦτο δέ μοι δοκῶ καὶ τὸ θεῖον αἰνίττεσθαι λόγμον , Γῆ ἔδωκε , φάσκον , τὸν καρπὸν αὐτῆς · γῆν μὲν ὡσανεὶ τὰ γεγονότα διασημαῖνον , καρπὸν δὲ τὴν Πάντιμον · οὐ γὰρ δύο τῶν ποιημάτων ἢ τριῶν , ἢ δεκάκις τοσούτων συνδρομῆς , ἀλλὰ καὶ σφόδρα πλειόνων πρὸς τελεσιουργίαν , τὸ καλλιπρεπέστατον τοῦτο καὶ θεῖον ἐδεῖτο κειμήλιον . Γʹ . Ἀλλὰ τί τοῦτο λέγω ; Οὐδενὸς τῶν γενητῶν δεῖσθαι τὴν μακαρίαν πρὸς γένεσιν ἑαυτῆς , εἰς βάθος ὕανεῖται σκοποῦντι · μάλιστα γὰρ πᾶσα ἡ ποίησις ταύτης ἐδεῖτο πρός τε παραγωγὴν καὶ τὴν μετὰ τοῦτο διακόσμησιν . Τῆς γὰρ πρὸς τὸ κρεῖττον ἀλλοιώσεως ἡ Παρθένος σαφῶς πᾶσιν αἰτία κατέστη · καὶ εἰ μὴ τοῦτο ἔμελλεν , οὐδ´ ἂν ἐμέλησε τῷ Δημιουργῷ τῆς ἁπλῆς ἐκείνης δημιουργίας , ὥστε τὰ
Lemmas: Ἀλλά οἴομαι , Κάθυ ὁ ἀτελής ἔτι καί νηπιώδης οὖον πρότερος ὁ ὑψηλός πρόσειμι συγχωρέω ὁ ἔργον , ἠώς εἄν ἔξεστι καί παρά ὁ ἡλικία μείζων ἅπτω , εἰμί βούλομαι δέ , ὥσπερ ὁ ὁ ὄψις ἀσθενής οὖον ὁ ἡλιακός προσβάλλω αὐγή , πρίν εἄν ἱκανός προσγίγνομαι ῥῶσις , οὖς φίλος ὁ φωστήρ προσομιλέω · ὁ ἴσος δή τρόπος καί ὁ ἅπας ὁ Κτίστης ὁ καινός δημιούργημα οὗτος , ὁ ὑψηλός θέαμα , ὁ φωτοειδής δίσκος , ὁ πολυύμνητος λέγω παρθένος , ὁ ἄλλος συνυφίστημι πρῶτος οὐ οἴομαι δήω . ἐπεί , ὡς ἄρτι τότε βρεφουργηθέντων , οὐδείς εἄν ὁ πάλαι ὁ μεγαλοπρεπής οὗτος κάλλος , ὁ φανός καί περιδοκέω ἔξαλμα , ἧ προσήκω , ἔχω κατανοέω , καί ὁ ἐκεῖθεν φέρω ἀκτίς . εἰμί δέ τις καί ὕλη λόγος ἐπέχω προσεῖπον καί οὐρανός , καί γῆ , καί θάλασσα , καί ὅσος ὁ Παρβένου ποοῖλθε , διά οὗτος προυποιστημι , ὅς εἰς συντέλεια ὁ πλάστης προτίθημι , ὁ εἰδοποιέω καινός τε καί απαράμιλλος στήλη , φημί δέ ὁ πάναγνος , μή πόρρω βάλλω ὁ ἀλήθεια ἐγώ δοκέω · ἢ δένδρος πᾶς ἀναλογέω ἐκεῖνος , εἰμί καί οὗτος δήω τις , ὁ ὡραῖος δή οὗτος καί παράδοξος ὠδινέω καρπός , οὐ ἁμαρτάνω ἡγέομαι ὁ δήω . οὗτος δέ ἐγώ δοκέω καί ὁ θέω αἰνίσσομαι λόγμον , Γῆ δίδωμι , φάσκω , ὁ καρπός αὐτός · γῆ μέν ὡσανεί ὁ γίγνομαι διασημαίνω , καρπός δέ ὁ Πάντιμος · οὖον γάρ δύο ὁ ποίημα ἢ τρεῖς , ἢ δέκα τοσοῦτος συνδρομή , ἀλλά καί σφόδρα πλείων πρός τελεσιουργία , ὁ καλλιπρεπής οὗτος καί θέω δήω κειμήλιον . γε . ἀλλά τίς οὗτος λέγω ; οὐδείς ὁ γενητός δήω ὁ μακάριος πρός γένεσις ἑαυτοῦ , εἰς βάθος ὕω σκοπός · μάλιστα γάρ πᾶς ὁ ποίησις οὗτος δήω πρός τε παραγωγή καί ὁ μετά οὗτος διακόσμησις . ὁ γάρ πρός ὁ ἀγαθός ἀλλοίωσις ὁ Παρθένος σαφῶς πᾶς αἰτία καθίστημι · καί εἰμί μή οὗτος μέλλω , οὐδός εἄν μέλω ὁ Δημιουργός ὁ ἁπλόος ἐκεῖνος δημιουργία , ὥστε ὁ