cogPG.PG139 347
μόνον θυγατέρων Θυέστου φθοράν . Οὐκ ἔχων δὲ τὴν ἴσην πρὸς τὸ ἀκολασταίνειν ἰσχὺν , ὡς Ἰόλεων ἐκεῖνος κατὰ τῆς παλιμφυοῦς ὕδρας συνέριθον , οὕτω καὶ οὗτος τὰ ὑπὸ γαστρὸς πρὸς συνουσίαν ἀλοιφαῖς καὶ περιττοῖς σκευάσμασιν ἀνεῤῥώννυεν . Ἡσθιε δὲ καὶ ζῶον Νειλῷον , κροκοδείλῳ πάνυ τι ἐμφερὲς , σκίγγον λεγόμενον , ἀπόσιτον μὲν τοῖς μὴ τὰ τοιαῦτα βρωτέα κρίνουσι , διερεθίζον δ´ ὅμως καὶ διανιστῶν ἐν ταῖς ὁμιλίαις πρὸς συνουσιασμόν . Κατὰ δὲ τὰ ἀρχεῖα γινόμενος ἀπὸ τῶν ἔξωθεν [ Ρ . Ο ] διατριβῶν τε καὶ διαχύσεων οὐκ ὀλίγον μὲν καὶ τὸ περὶ αὐτὸν εἶχε δορυφορικὸν , καὶ τοῦτο ἐκ Βαρβάρωνἰλῶν καὶ ἀνδρῶν λοιμῶν χαιρόντων ἀπαιδευσίᾳ καὶ τὰ πλεῖστα μηδ´ ἐπαῖόντων Ἑλληνίδος φωνῆς . Καὶ τοὺς προ . κοίτους δὲ καὶ προφύλακας ἐσαεὶ τοιούτων ἀναγίγων συνείληχεν ὁμηγύρεων . Τελευτῶν δὲ καὶ κύνα κάρχαρον , οἷον καὶ λέουσιν ἀντιπλέκεσθαι καὶ ἄνδρα ἔφιππον ὁπλίτην κατενεγκεῖν ἔραζε , σύνοικον ἑαυτῷ πεποίητο · οἱ μὲν γὰρ σωματοφύλακες καὶ δορυφόρι ἄποθέν που τοῦ βασιλικοῦ κοιτῶνος νυκτὸς κατηυνάζοντο , ὁ δέ γε κύων πρὸς ταῖς θύραις ἐδόδετο , Κχαλκεόφωνος ὢν καὶ πρὸς βραχεῖαν διαταραττόμενος ψόφησιν καὶ γινόμενος ὑλακόμωρος . Προῖὸν δὲ οὕτω κατετρύφα τῆς τῶν Κωνσταντινουπολιτῶν εὐηθείας καὶ ὡς ἀπὸ ῥινὸς ἑλκομένους ἐχλεύαζε καὶ πρὸς πᾶσαν τῶν κρατούντων θεραπείαν τε καὶ θωπείαν ἑτοίμως ἔχοντας ἐκωμῴδει , οὐκ εἰδὼς ὡς ὑπ´ αὐτῶν καθαιρεθήσεται τῆς ἀρχῆς καὶ τὰ τῶν ὅλων ὑποστήσεται χείριστα , ὥστε καὶ τῶν παρ´ αὐτοῦ ἢ θηρωμένων ἐλάφων τὰ κέρατα , ὅσα δωδεκάδωρα ἦν καὶ εἶχόν τι θαύματος , ταῖς κατὰ τὴν ἀγορὰν ἀψῖσιν ἀνήρτα , τῷ μὲν δοκεῖν εἰς ἔνδειξιν τοῦ μεγέθους τῶν παρ´ αὐτοῦ ἁλισκομένων ἀγρίων , τῷ δὲ ὄντι διαμωκώμενος τὸ πολίτευμα καὶ διασύρων ς ἀκρασίαν τῶν γαμετῶν . Ὁπηνίκα δὲ κατὰ τὴν μεγαλόπολιν γένοιτο , τῶν τῆς Προποντίδος τρυφηλῶν χωρίων καὶ περιττῶν ἀπανιστάμενος διαιτήσεων , οὐκ ἡν μὴ ἀποφράδα κρίνεσθαι τὴν τότε ἡμέραν · οὐ γὰρ δι´ ἄλλ´ ἄττα παρεῖναι ἐδόκει ἢ ὡς θύσων καὶ ἀπολέσων ὁπόσον ὡς ἐπίβουλον ὑπωπτεύετο . Καὶ ἡ Ἀνδρονίκου ἐπιδημία τοῖς πολλοῖς ζημία καὶ ἀθυμία ἢ καὶ τοῦ βίου ἐκδημία καὶ πδν ἄλλο τι ἔσχατον κακὸν συλλελόγιστο , ἐπειδή περό ἀνὴρ ὡσεὶ καὶ γραμμὴν μονοδιάστατον καὶ μηκζνμένην εἰς τὸ λεπταλέον καὶ ἀπλατὲς ἐν τῷ ἐδαρίῳ τῆς ψυχῆς καθάπαξ τὴν ὁξυχολίαν προὔποθεῖς καὶ πρὸς ταύτην ἅπαν ἀποστενῶν τὸ πραττόμενοι , ἀβίωτον ᾤετο τὴν ἡμέραν καθ´ ἡν οὐ ἔονειλήφει τινὰ τῶν ἐν υπεροχαῖς , ἢ λύχνους οὐκ ἔσβεσι συΚματος , ἢ ὀτουδή τινος οὐ καθήώατο φιλονείκως , ἡ γοῦν ἐπιτιμητικῷ βλέμματι καὶ Τιτανικῷ ἐμβριΚμήματι μὴ ἐξέστησε τοῦ φρονεῖν . Παιδαγωγῷ γὰν ἐμβριθεῖ ἐοικὼς , θαμὰ τῶν μειρακίων καταφέροντι τὴν σκυτάλην , εὐκαίρως ἀκαίρως ἐπέπληττεν ἐτὶ ατάμενος , καὶ πρὸς πᾶσαν ἀκοὴν ἐκείνῳ ἀνήδυντον παρωξύνετο . Κατηφιῶντες οὖν οἱ τότε ἄνθρωπον καὶ στυγνάζοντες ἐβίωσκον . Οὐδ´ ὁ ὕπνος ἄφροντις τοῖς πολλοῖς καὶ ὁδυνῶν ἀδαής καὶ μαλακὸς , ἀλὶ ὀφθαλμοῖς ἐφιζάνων ἄκροις ἀφίπτατο , καὶ διεψευσμένος ἦν τὰ πολλὰ ἢ Ἀνδρονίκῳ διασοβούμενθς ὄναρ πολλάκις ἐφισταμένῳ , ἢ ὅσους ὁ τραχὺς οὗτος καὶ δυσεκβίαστος καὶ ἀπαραίτητος τὴν ὀργὴν ἵθί οἰκείας ἀπηνείας ἔθετο πάρεργον . Ὃ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐσχάτων συμβήσεσθαι ἡμερῶν ὁ Θεάνθρωπος πρὸ ·
Lemmas: μόνος θυγάτηρ Θυέστης φθορά . οὐ ἔχω δέ ὁ ἴσος πρός ὁ ἀκολασταίνω ἰσχύς , ὡς Ἰόλευς ἐκεῖνος κατά ὁ παλιμφυής ὕδρα συνέριθος , οὗτος καί οὗτος ὁ ὑπό γαστήρ πρός συνουσία ἀλοιφή καί περισσός σκεύασμα ἀνεῤῥώννυεν . ἐσθίω δέ καί ζῷον Νειλῷος , κροκόδειλος πάνυ τίς ἐμφερής , σκίγγος λέγω , ἀπόσιτος μέν ὁ μή ὁ τοιοῦτος βρωτέος κρίνω , διερεθίζω δδʹ ὅμως καί διανίστημι ἐν ὁ ὁμιλία πρός συνουσιασμός . κατά δέ ὁ ἀρχεῖον γίγνομαι ἀπό ὁ ἔξωθεν [ Ρ . ὁ ] διατριβή τε καί διάχυσις οὐ ὀλίγος μέν καί ὁ περί αὐτός ἔχω δορυφορικός , καί οὗτος ἐκ βαρβαρωνιλαω καί ἀνήρ λοιμός χαίρω ἀπαιδευσία καί ὁ πλεῖστος μηδ´ ἐπαΐω Ἑλληνίς φωνή . καί ὁ προ . κοῖτος δέ καί πρόφυλαξ ἐσαεί τοιοῦτος ἀναγίγνομαι συλλαγχάνω ομήγυρη . τελευτάω δέ καί κύω κάρχαρος , οἷος καί λέων ἀντιπλέκω καί ἀνήρ Ἔφιππος ὁπλίτης καταφέρω ἔραζε , σύνοικος ἑαυτοῦ ποιέω · ὁ μέν γάρ σωματοφύλαξ καί δορυφόρος ἄποθεν ποῦ ὁ βασιλικός κοιτών νύξ κατευνάζω , ὁ δέ γε κύω πρός ὁ θύρα δίδωμι , Κχαλκεόφωνος εἰμί καί πρός βραχύς διαταράσσω ψόφησις καί γίγνομαι ὑλακόμωρος . πρόειμι δέ οὗτος κατατρυφάω ὁ ὁ Κωνσταντινουπολίτης εὐήθεια καί ὡς ἀπό ῥίς ἕλκω χλευάζω καί πρός πᾶς ὁ κρατέω θεραπεία τε καί θωπεία ἑτοίμως ἔχω κωμῳδέω , οὐ εἰδοί ὡς ὑπό αὐτός καθαιρέω ὁ ἀρχή καί ὁ ὁ ὅλος ὑφίστημι κακός , ὥστε καί ὁ παρ´ αὐτός ἢ θηράω ἔλαφος ὁ κέρας , ὅσος δωδεκάδωρος εἰμί καί ἔχω τίς θαῦμα , ὁ κατά ὁ ἀγορά ἁψίς ἀναρτάω , ὁ μέν δοκέω εἰς ἔνδειξις ὁ μέγεθος ὁ παρ´ αὐτός ἁλίσκομαι ἄγριος , ὁ δέ εἰμί διαμωκάω ὁ πολίτευμα καί διασύρω Σ ἀκράτεια ὁ γαμέτης . ὁπηνίκα δέ κατά ὁ Μεγαλόπολις γίγνομαι , ὁ ὁ Προποντίς τρυφηλός χωρίον καί περισσός ἀπανίστημι διαίτησις , οὐ ἐάν μή ἀποφράς κρίνω ὁ τότε ἡμέρα · οὖον γάρ δις ἄλλος τις πάρειμι δοκέω ἢ ὡς θύω καί ἀπόλλυμι ὁπόσος ὡς ἐπίβουλος ὑποπτεύω . καί ὁ Ἀνδρόνικος ἐπιδημία ὁ πολύς ζημία καί ἀθυμία ἢ καί ὁ βίος ἐκδημία καί πδν ἄλλος τίς ἔσχατος κακός συλλογίζομαι , ἐπειδή Περό ἀνήρ ὡσεί καί γραμμή μονοδιάστατος καί μηκζνμένην εἰς ὁ λεπταλέος καί ἀπλατής ἐν ὁ ἐδαρίῳ ὁ Ψυχή καθάπαξ ὁ ὀξυχολία προπίνω καί πρός οὗτος ἅπας ἀποστενόω ὁ πράσσω , ἀβίωτος οἴομαι ὁ ἡμέρα καθ´ ἐάν οὖον ἔονειλήφει τις ὁ ἐν ὑπεροχή , ἢ λύχνος οὐ σβέσις συΚματος , ἢ ὀτουδή τις οὖον καθίημι φιλόνεικος , ὁ γοῦν ἐπιτιμητικός βλέμμα καί Τιτανικός ἐμβρίμημα μή ἐξίστημι ὁ φρονέω . Παιδαγωγός γαίνω ἐμβριθής ἔοικα , θαμά ὁ μειράκιον καταφέρω ὁ σκυτάλη , εὔκαιρος ἄκαιρος ἐπιπλήσσω τίμι ἀτάω , καί πρός πᾶς ἀκοή ἐκεῖνος ἀνήδυντος παροξύνω . Κατηφιῶντες οὖν ὁ τότε ἄνθρωπος καί στυγνάζω βιώσκω . Οὐδ ὁ ὕπνος ἄφροντις ὁ πολύς καί ὀδύνη ἀδαής καί μαλακός , ἅλς ὀφθαλμός ἐφιζάνω ἄκρος ἀφίπτατο , καί διαψεύδω εἰμί ὁ πολύς ἢ Ἀνδρόνικος διασοβέω ὄναρ πολλάκις ἐφίστημι , ἢ ὅσος ὁ τραχύς οὗτος καί δυσεκβίαστος καί ἀπαραίτητος ὁ ὀργή ἔρχομαι οἰκεῖος ἀπήνεια τίθημι πάρεργον . ὅς γάρ ἐπί ὁ ἔσχατος συμβαίνω ἡμέρα ὁ Θεάνθρωπος πρό ·