cogPG.PG139 275
ἔλεον τὸ καινότατον , καὶ ὃς τὴν τοῦ μασιλέῳς ἀρετὴν αἰδούμενος πρότερον , τότε καὶ ταῖς ἐκεῖνο συμφοραῖς ἐπικλᾶται · ἢ γοῦν ὁ διὰ Χουσὶ τὴν ἁχτόβελ ἀκυρώσας βουλὴν , καὶ τὰς φρένας ἀλλοιώσας τοῦ Ἀβεσαλὼμ ὡς τοῖς καθ´ ἑαυτοῦ καὶ χείροσν ἐπαγγέλλεσθαι , αὐτὸς καὶ τότε τὸν Περσάρχην ἐξὲκρουσε τοῦ καθήκοντος . Παρασυρεὶς γὰρ οὗτος ταῖς τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ ὑποθημοσύναις , οἷπερ ἀπήντλουν ἀμφοτέραις ἐκ βασιλέως , κατὰ τὸν τῆς εἰρήνης καιρὸν τὰ χρήματα , πέμψας πρεσβίον εἰρηνικά διαλέγεται καὶ τὴν συνομολογίαν ὡς πρόπν αὖθις ἐπιζητεῖ , προφθάνων οἷον προαιρετῶς , το κρείττονος ἐποτρύνοντος , τὸν ἀναγκαστῶς ἐς τὰς συμβάσεις βλέψαντα ἄνακτα . Οἱ δὲ δὴ Πέρσαι μήπι τῶν κατὰ σκοπὸν τῷ σουλτάνῳ ἐκφανθέντοων ἅμα ἕῳ προσήλαυνον ὡς κυκλωσόμενοι Ῥωμαίους καὶ ὥσπερ ὅψον εὑτρεπὲς καὶ καθ´ ὁρμὴν μίαν οἷαθῆρες , λαφύξοντες , ἢ ὡς ἐγκαταλελειμμένα ὡς καὶ νοσσιάν ἐρήμην ἀπάξοντες . Περιστείχοντες τοίνυν τὸν χάρακα τοὺς ἐντὸς κατετόξευον , κύκλῳ περιελαύνοντε καὶ βαρόαρικῶς ἀλαλάζοντες . Βασιλεὺς οὖν ἐγκελεύεται Ἰωάννῃ τῷ τοῦ Ἀγγέλου Κωνσταντίνου υἱῷ μετὰ τοῦ συνόντος ἐκείνῳ τάγαατος τοῖς Πέρσαις προσβαλεῖν · ὁ δὲ κατὰ τὴν βασιλικὴν ἐπιταγὴν ἀναστελεῖν τοὺς Τούρκους πειρᾶται , οὐδὲν δέ τι καὶ δρόσας γενναῖον παλίστροφος γίνεται . Ἐκ δὲ τούτου ὁ Μακροδούκας Κωνσταντῖνος τὴν ὑπ´ αὐτὸν ἐξάγει στρατιὰν ἐκ τῶν ἑῴων στρατολογουμένην ταγμάτων · ἀλλὰ καὶ οὗτος μικρόν τι φανείς ὑπενόστησεν . Ὁ δέ Κγε σουλτάνος πέλπει πρὸς βασιλέα Γαβρᾶν τὶ πρῶτα τῶν παρ´ αὐτῷ καὶ τετιμημένον τὰ μέγισα · τὸ δ´ ἀπὸ τοῦδε οἴ τε Τοῦρκοι ἐκ παραγγελίσς τοῦ Κπροσβάλλειν περεστάδην ἀπέστησαν καὶ Ῥωμαόι τοῦ ὑπεξέρχεσθαι λήγουσιν . ὀφθῆναι δὲ τῷ βασλεῖ Κμέλλων Γαβρᾶς θαθεῖαν καὶ βαρβαρικὴν ἀπονέμει τιμὴν καὶ προσκύνησιν , καὶ ἄκα ἴππον προσάγει δῶρον Νισαῖον ἀργυροχάλινον , ἐκ τῶν φατνζομένων εἰς πομπάς , καὶ περιμήκη ἀμφήκη μάχαιραν . καὶ λόγον κινεῖ περὶ σπονδῶν , διομαλίσας πρότερον λόγοις ἁπαλοῖς τὴν ἐπὶ τοῖς συμβᾷσιν ὑπεμφαινομένην ἀχθηδόνα τοῦ βασιλέως , καὶ καταστείλας τὸ τοὸ πάθους φὸεγμαῖνον οἷά τισιν ἐπάσμασιν , οἷς πρς εὸ οὖς ἐκείνῳ ὑπεψιθύρισε ῥήμασι . Θεασάμενος δὲ Υαβρᾶς ἣν εἶχε στολάδα ἐπὶ τοῦ θώρακος βασιλεὺς . τὴν χροιὰν χολοβάφινον , « Οὐκ εὐσύμβολον τὸ χρῶμα τοῦτο » φησὶν , « ὖ βασιλεῦ , ἀλλὰ καὶ λίαν κατὰ τὴν ὥραν τοῦ πολέμου ταῖς ἀγαθαῖς τύχαις ἀντιπρᾶττον . » Αὐτὸς δ´ ἐπὶ τοῖς εἰοημένοις τούτοις βραχύ τι σμένην . Τὸν δ´ ἵππον καὶ τὸ ξίφος δεξάμενος ἐγγράφους τίθεται τὰς σπονδὰς , καὶ τὴν χεῖρα τούτοις βραβεύει . Ἐνῆν δὲ τῷ γραμματίῳ καὶ ἄλλα μὲν ὅσα ὁ καιρὸς ἐπέταττε κατὰ μηδὲν ἀκριβολογούμενος , ἀλλὰ δὴ καὶ τὸ καταστραφῆναι τὰ φρούρια τό τε Δορύλαιον καὶ τὸ Σούβλεον . Οὕτως οὖν εὐρηκώς τὸν Βόρβαρον τὰ πρὸς εἰρήνην ἀληθῶς λαλήσαντα καὶ μὴ ἐπ´ ὁργὴν δόλους διαλογίζόμενον , αἱρεῖται δι´ ἄλλης ὁδοῦ πορευθῆναι καὶ μὴ τὴν αὐτὴν ἀναμετρήσειν αὖθις ἣν ἐβάδισε πρότερον , ἐκκλῖναι τοὺς πεσόντας βουλόμενος , θἱ δὲ τῆς ὁδοῦ ἡγεμόνες κατ´ αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον ἐπὶ τὴν
Lemmas: ἔλεος ὁ καινός , καί ὅς ὁ ὁ μασιλαος ἀρετή αἰδέομαι πρότερος , τότε καί ὁ ἐκεῖνος συμφορά ἐπικλάω · ἢ γοῦν ὁ διά χοῦς ὁ ἁχτόβελ ἀκυρόω βουλή , καί ὁ φρήν ἀλλοιόω ὁ Ἀβεσαλώμ ὡς ὁ καθ´ ἑαυτοῦ καί χείρων ἐπαγγέλλω , αὐτός καί τότε ὁ Περσάρχης ἐκκρούω ὁ καθήκω . παρασύρω γάρ οὗτος ὁ ὁ μεγιστᾶνες αὐτός ὑποθημοσύνη , οἷπερ ἀπαντλέω ἀμφότερος ἐκ βασιλεύς , κατά ὁ ὁ εἰρήνη καιρός ὁ χρῆμα , πέμπω πρεσβίον εἰρηνικός διαλέγω καί ὁ συνομολογία ὡς πρόπν αὖθις ἐπιζητέω , προφθάνω οἷος προαιρέω , ὁ ἀγαθός ἐποτρύνω , ὁ ἀναγκαστός εἰς ὁ σύμβασις βλέπω ἄναξ . ὁ δέ δή Πέρσης μήπι ὁ κατά σκοπός ὁ σουλτάνος ἐκφαίνω ἅμα ἠώς προσελαύνω ὡς κυκλόω Ῥωμαῖος καί ὥσπερ ὄψον εὐτρεπής καί καθ´ ὁρμή εἷς οἷος , λαφύσσω , ἢ ὡς ἐγκαταλείπω ὡς καί νοσσιά ἐρῆμος ἀπάγω . περιστειχω τοίνυν ὁ χάραξ ὁ ἐντός κατατοξεύω , κύκλος περιελαύνω καί βαρόαρικῶς ἀλαλάζω . Βασιλεύς οὖν ἐγκελεύω Ἰωάννης ὁ ὁ Ἄγγελος Κωνσταντῖνος υἱός μετά ὁ σύνειμι1 ἐκεῖνος τάγαατος ὁ Πέρσης προσβάλλω · ὁ δέ κατά ὁ βασιλικός ἐπιταγή ἀναστέλλω ὁ Τοῦρκος πειράω , οὐδείς δέ τίς καί Δροσάς γενναῖος παλίστροφος γίγνομαι . ἐκ δέ οὗτος ὁ μακροδοαμβυξ Κωνσταντῖνος ὁ ὑπό αὐτός ἐξάγω στρατία ἐκ ὁ ἑῷος στρατολογέω τάγμα · ἀλλά καί οὗτος μικρός τίς φαίνω ὑπονοστέω . ὁ δέ Κγε σουλτάνος πίμπλημι πρός βασιλεύς Γαβρᾶς τίς πρῶτος ὁ παρ´ αὐτός καί τιμάω ὁ μέγισα · ὁ δδʹ ἀπό ὅδε οἶς τε Τοῦρκος ἐκ παραγγέλλω ὁ Κπροσβάλλειν περιίστημι ἀφίστημι καί Ῥωμαόι ὁ ὑπεξέρχομαι λήγω . ὁράω δέ ὁ βάζω Κμέλλων Γαβράς θεῖος καί βαρβαρικός ἀπονέμω τιμή καί προσκύνησις , καί Ἄκα ἵππος προσάγω δῶρον Νισαῖος ἀργυροχάλινος , ἐκ ὁ φατνίζω εἰς πομπή , καί περιμήκης ἀμφήκης μάχαιρα . καί λόγος κινέω περί σπονδή , διομαλίζω πρότερος λόγος ἁπαλός ὁ ἐπί ὁ σύμβασις ὑπεμφαίνω ἀχθηδών ὁ βασιλεύς , καί καταστέλλω ὁ ὅς πάθος φὸεγμαῖνον οἷος τις πάσμα , ὅς ΠΡΣ εἰμί οὖς ἐκεῖνος ὑποψιθυρίζω ῥῆμα . θεάω δέ Υαβρᾶς ὅς ἔχω στολάδα ἐπί ὁ θώραξ βασιλεύς . ὁ χροιά χολοβάφινος , « οὐ εὐσύμβολος ὁ χρῶμα οὗτος » φημί , « ὒ βασιλεύς , ἀλλά καί λίαν κατά ὁ ὥρα ὁ πόλεμος ὁ ἀγαθός Τύχη ἀντιπράσσω . » αὐτός δδʹ ἐπί ὁ ἐάω οὗτος βραχύς τίς σμένος . ὁ δδʹ ἵππος καί ὁ ξίφος δέχομαι ἔγγραφος τίθημι ὁ σπονδή , καί ὁ χείρ οὗτος βραβεύω . ἐν-εἰμί δέ ὁ γραμμάτιον καί ἄλλος μέν ὅσος ὁ καιρός ἐπιτάσσω κατά μηδείς ἀκριβολογέομαι , ἀλλά δή καί ὁ καταστρέφω ὁ φρούριον ὁ τε Δορύλαιον καί ὁ σουβλέα . οὕτως οὖν εὑρίσκω ὁ Βόρβαρον ὁ πρός εἰρήνη ἀληθής λαλέω καί μή ἐπι ὀργή δόλος διαλογίζομαι , αἱρέω δις ἄλλος ὁδός πορεύω καί μή ὁ αὐτός ἀναμέτρησις αὖθις ὅς βαδίζω πρότερος , ἐκκλίνω ὁ πίπτω βούλομαι , ἱθʹ δέ ὁ ὁδός ἡγεμών κατ´ αὐτός οὗτος μᾶλλον ἐπί ὁ