cogPG.PG139 533
τοῦ ὄρνιθος ταῖς ἐκείνου προσφύεσθαι πτέρυξι ἡ , Καὶ ὁ μὲν ὄφις οὕτω πνέων τὰ λοίσθια καὶ τὸν ἡα εἶχεν ἐαυτῷ συνθνήσκοντα · ὁ δ´ ἀετὸς γαῦρον ὁρῶν καὶ μονονουχὶ κλώζων τὰ ἐπινίκια , ὥρμα συνεξἄραι τὸν ὄφιν καὶ ἅμα οἱ δι´ ἀέρος φέρεσθαι , τεκμαίρεσθαι τοῦτο διδοὺς τῷ χαροπῷ τοῦ βλέμματος καὶ τῆ νεκρώσει τοῦ ὄφεως , ὅν εἶπέ τις ἂν ἰδὼνἐπιλελισμένον τῶν ἑλίξεων καὶ τοῦ δάκνειν εἰς ὄλεθρον καὶ τοὺς λοιποὺς Ιλυζαντίους ὄφεις τῷ καθ´ αὐτὸν διασοβεῖν ὑποδείγματι καὶ πείθειν τῆς χρείας ἔ συμπειρᾷσθαι καὶ παραβύεσθαι . Οὐ μόνον δὲ καθ ὅσα εἰρήκαμεν , ἀξιάγαστον ἦν τοῦτο τὸἀέτων εἴκασμα , ἀλλ´ ὅτι καὶ τὰ τῆς ἡμέρας ὡριαῖα τῶίματα διὰ τῶν ἐν ταῖς πτέρυξι κεχαραγμένων γραμμῶν , οὐσῶν δυοκαίδεκα , τρανότατα ὑπεδήλου τὰς τὰς ὄψεις ἐκείνῳ σὺν λόγῳ προσβάλλουσιν , ἠνίλα μὴ νεφέλαις ἐγνοφοῦτο τὰς ἀκτῖνας ὁ ἥλιος . ΚΟʹ . Τί δὲ ἡ λευκώλενος Ἑλένη καλλίσφυρός τε καὶ δολιχόδειρος , ἡ τὸ Πανελλήνιον εἰς Τροίαν ἀθροίσασα καὶ καθελοῦσα Τροίαν , ἐκ δὲ τσύτης προσωκείλασα Νείλῳ κἀκεῖθεν αὖθις εἰς ἵθε θτῖ Λακώνων ἐπαναλύσασα χρόνιος · Ἁρ´ ἐμειξ τοὺς δυσμειλίκτους · Ἄρ´ ἐμάλθαξε τοὺς σδορόΚφρονας ; Οὐμενοῦν οὐδὲ ὅλως τοιοῦτόν τι δόὸ νηται ἡ πάντα θεατὴν τῶ κάλλει δουλαγωγίσισα , καίπερ ἐστολισμένη θεατρικῶς , καὶ δροσώθς ὁρωμένη κἀν τῷ χαλκῷ καὶ ὑγραινομένη πρὸς ἔρωια τῷ χιτῶνι , τῷ κρηδέμνῳ , τῇ στεφάνῃ καὶ τῇ πλοχμῷ τῶν τριχῶν . Ὁ μὲν γὰρ ἀραχιίων λετότερος ἠν · τὸ δὲ δαιδάλεον ἐπανέκειτο · ἡ ἃ διέδει τὸ μέτωπον χρυσοῦ καὶ τιμαλφῶν λίων ὑποκρινομένη διαύγειαν · ὁ δὲ τὸ τῆς κόμης χυμένον καὶ διασοβούμενον πνεύμασιν ὅπις´ίν δεσμεύματι περιέσφιγγεν ἕως κυημῶν ἐκτεινόμεν νον . Ἵν δὲ καὶ τὰ χείλη καλύκων δίκην ἤρέμαι παρανοιγόμενα , ὡς καὶ δοκεῖν ἀφιέναι οωνέν · ὸ δὲ χάριεν μειδίαμα εὐθέως προσυπαντῶν καὶ χαρμονῆς πιμπλῶν τὸν δεώμενον , καὶ τὸ τοῦ βλέμμακ χαροπὸν , καὶ τὰς ἀψῖδας τῶν ὀφρύων , καὶ τὴν νοιν πὴν εὐφυΐαν τοῦ σώνατος , οὓκ ἦν ὁποῖα ἦν α´ γράψαι λόγῳ καὶ παραστῆσαι τοῖς ἔπειτα . Ἀλλ Τυνδαρὶς Ἑλένῃ , κάλλος αὐτόθεν καλὸν , Ἐρό μόσχευμα , Ἀφροδίτης τημελούχημα , πανάρισον φύσεως δώρημα , Τρώων καὶ Ἑλλήνων βοάβεμα ποῦ σοι τὸ νηπενθὲς καὶ κακῶν ἀπάντων ἐπίληβό φάρμακον , ὃ Θῶνός σοι παράκοιτις ἐχαρίσατό Ποῦ δὲ τὰ ἄμαχα φίλτρα · Πῶς οὐκ ἐχρήσωτοίτθς ώς πάλαι καὶ νῦν · Ἀλλ´ οἶμαι σοι ταῖς μοίας πέπρωται τῇ τοῦ πυρὸς ὑποπεσεῖν ἐρωῇ . μηδ ἐ ! εἰκόνι παυσαμένην ἀνακαίειν τοὺς ὁρῶντας β
Lemmas: ὁ ὄρνις ὁ ἐκεῖνος προσφύω πτέρυξ ὁ , καί ὁ μέν ὄφις οὗτος πνέω ὁ λοίσθιος καί ὁ εἰμί ἔχω αὐτός συνθνῄσκω · ὁ δδʹ ἀετός γαῦρος ὁράω καί μονονού κλώζω ὁ ἐπινίκιος , ὁρμάω συνεξέρχομαι ὁ ὄφις καί ἅμα ὁ δις ἀήρ φέρω , τεκμαίρομαι οὗτος δίδωμι ὁ χαροπός ὁ βλέμμα καί τῆ νέκρωσις ὁ ὄφις , ὅς εἶπον τις εἄν ἰδὼνἐπιλελισμένον ὁ έλιξη καί ὁ δάκνω εἰς ὄλεθρος καί ὁ λοιπός Ιλυζαντίους ὄφις ὁ καθ´ αὐτός διασοβέω ὑπόδειγμα καί πείθω ὁ χρεία ἔ συμπειράομαι καί παραβύω . οὖον μόνος δέ καθά ὅσος εἴρω , ἀξιάγαστος εἰμί οὗτος ἀτάω εἴκασμα , ἀλ ὅτι καί ὁ ὁ ἡμέρα ὡριαῖος τωιματη διά ὁ ἐν ὁ πτέρυξ χαράσσω γραμμή , εἰμί δώδεκα , τρανός ὑποδηλόω ὁ ὁ ὄψις ἐκεῖνος σύν λόγος προσβάλλω , ἠνίλα μή νεφέλη γνοφόω ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος . ποῦ . τις δέ ὁ λευκώλενος Ἑλένη καλλίσφυρος τε καί δολιχόδειρος , ὁ ὁ Πανελλήνιον εἰς Τροία ἀθροίζω καί καθαιρέω Τροία , ἐκ δέ τσυος προσωκείλασα Νεῖλος ἐκεῖθεν αὖθις εἰς δέλλις τίθημι Λάκων ἐπαναλύω χρόνιος · Ἁρ ἐμειξ ὁ δυσμείλικτος · Ἄρα μαλθάσσω ὁ σδοροκφροναω ; οὐμενοῦν οὐδέ ὅλως τοιοῦτος τίς δίδωμι νέομαι ὁ πᾶς θεατής ὁ κάλλος δουλαγωγίσισα , καίπερ στολίζω θεατρικός , καί δροσώθς ὁράω ἐν ὁ χαλκός καί ὑγραίνω πρός ἐρωή ὁ χιτών , ὁ κρήδεμνον , ὁ στεφάνη καί ὁ πλοχμός ὁ θρίξ . ὁ μέν γάρ ἀραχιίων λέτος ἐάν · ὁ δέ δαιδάλεος ἐπανίημι · ὁ ὁ διαδέω ὁ μέτωπον χρυσός καί πολύτιμος λίος ὑποκρίνομαι διαύγεια · ὁ δέ ὁ ὁ κόμης χέω καί διασοβέω πνεῦμα ὅπις´ίν δέσμευμα περισφίγγω ἠώς κυημῶν ἐκτείνω νοῦς . ἵνα δέ καί ὁ χεῖλος κάλυξ δίκη ἀείρω παρανοίγνυμι , ὡς καί δοκέω ἀφίημι ὀνίνημι · ο δέ χάριεν μειδίαμα εὐθύς προσυπαντάω καί χαρμονή πίμπλημι ὁ ἐσθίω , καί ὁ ὁ βλέμμακ χαροπός , καί ὁ ἁψίς ὁ ὀφρύς , καί ὁ νόος πῆν εὐφυΐα ὁ σῴζω , οὐ εἰμί ὁποῖος εἰμί αʹ γράφω λόγος καί παρίστημι ὁ ἔπειτα . ἀλλά Τυνδαρίς Ἑλένη , κάλλος αὐτόθεν καλός , Ἐρό μόσχευμα , Ἀφροδίτη τημελούχημα , πανάρω φύσις δώρημα , Τρώς καί Ἕλλην βοάβεμα ποῦ σύ ὁ νηπενθής καί κακός ἀπαντάω ἐπιλαμβάνω φάρμακον , ὅς Θῶν σύ παράκοιτις χαρίζω πός δέ ὁ ἄμαχος φίλτρον · Πῶς οὐ ἐχρήσωτοίτθς οὖς πάλαι καί νῦν · Ἀλ οἴομαι σύ ὁ μοῖος ἔπορον ὁ ὁ πυρός ὑποπίπτω ἐρωή . μηδʼ εἰ ! εἰκών παύω ἀνακαίω ὁ ὁράω Β