cogPG.PG139 52
καὶ θαυμάτων μέγεθος , καὶ πέλαγος καλλονῆς , καὶ μυστηρίων θησαυρός ! Ὁ Κύριος μετὰ σοῦ . Τίς οὐκ ἂν ἐκπλαγείη τὸ καινὸν τῆς σῆς μεγαλειότητος ; Ποῖος νοῦς τοῖς παραδόξοις τούτοις ἀξως ἐμφιλοχωρήσει θεάμασι ; Ποία διάνοια πρὸς Κθψος ἁμιλληθήσεται τῶν νῦν ὑπὲρ πᾶσαν πτῆσιν αἱθερίως διαθεόντων ; Τίς λογισμὸς , τοῖς ἀποῤῥήτοις τούτοις ἐμπετασθεὶς , τῷ ἱκανῷ τῆς μυήσεως καταβὰς , σεμνυθήσεται ; Ποία γλῶσσα , φωνῶν ἄνθη , χρυσαυγῆ τὸν φθόγγον , καὶ πολυτερπή τὴν λέξιν , προσήκουσαν ἀπανθισαμένη τοῖς παροῦσιν ἱστορίαν ἐξυφανεῖς ἡ Κὑριος μετὰ σοῦ , οὐ καθάπερ μόνον ἐν τοῖς λοιποῖς κτίσμασι συνοχεὺς ὢν , οὐδ´ ὥσπερ Μωϋσεῖ . καὶ Ἡλίᾳ , καὶ τοῖς ἄλλοις συνῆν ἀγίοις , μεγαλουργῶν οἰκήσει μετὰ σοῦ θαύματα · οὐδὲ νῦν μὲν οἶκόν σε προσευρηκὼς ἐαυτῷ λαμπρυνεῖ , τὴν δ´ οἰκονομίαν ἔπειτα τετελεκὼς , οὐκ ἐσαεὶ φωτιεῖ μετὰ σοῦ τὰ σύμπαντα δαδουχων · ἀλλὰ μετὰ σοῦ ὁ Κθριος ξένον δῆτα τρόπον , οὗ μήτε ὀφθαλμὸς ᾔαθετο , καὶ οἵῳ θύραν οὐκ ἀνέῳγεν ὤτα , ἀλλὰ καὶ ἀναβάσεως κρείττω ἀνθρωπείας καρδίας . Μετὰ σοῦ γὰρ , διὰ τὴν ἐξαστράπτουσαν ὥραν τῆς θείας σου ψυχῆς , τὰς τῆς ἀῤῥήτου θεϊκῆς φύσεως τοῖς ἀνθρώποις ἀκτῖνας ἐπιλάμψει · διὰ τὸ φαιδρότατον κάλλος τῆς σῆς ἀρετῆς , τὴν σὴν , ἡν ἠγάπησε , μορφὴν φανεῖται περιβαλλόμενος · καὶ τοῖς σοῖς ἀχράντοις αμασιν ἐνωθεὶς , ὤ μυστηρίου ξένου ! ὃ οὐκ ἦν , ἐκ σοῦ διὰ σὲ γενήσεται , τὴν σήν τε ὅλην φέρων εἰκόνα , τοῦ τε Θεὸς εἶναι μὴ ἐπιστάμενος . Κἀντεῦθεν θεῖκῶς τε καὶ μεγαλοπρεπῶς ἀντιφιλοτιμούμενος , ὅπερ ἐστὶν ὁ Δημιουργὸς φύσει , τοῦτό σοι χάριτι καινοπρεπῶς ἀντιχαριεῖται , καὶ εἰς αἰῶνας μετὰ σοῦ , δι´ ὧν σοι κεκοινώνηκεν , ἐν τοῖς τοῦ ἀοράτου Πατρὸς μενεῖ κόλποις ἀναπαυόμενος , Σὺ καὶ γάλα παραδόξως βλύσεις , ἐπεὶ καὶ πάντα θαυμάτων γέμει τὰ σά , ἡ εἰς ἀνθρώπους πρόοδος , ἡ τοῦ τόπου διατριβὴ , ἡ εἰς τήνδε τὴν ἡλικίαν αὔξησις μὴ κατ´ ἀνθρώπους χορηγηθεῖσά σοι , ὁ νῦν ἀπόῤῥητος ἀσπασμὸς , ὁ μετὰ τοῦτον ἐψόμενος καινὸς τόκος · καὶ τῷ γάλακτι ποτιεῖς , ὃς ἄπαν εὐδοκίας ἐμπίπλησι δῶον , ἐλευθερίαν χειρὶ συγχωρῶν · σαὶ χεῖρες οἴσουσιν . οὗ καὶ σὲ χεῖρες διέπλασαν , ὁρατόν τε κόσμον ὑπέστησε καὶ ἀόρατον , ἐννόημα μόνον · ἀλλ´ εἰ μετὰ σοῦ ὁ Κύριος , τί δεῖ πολλὰ λέγειν ; Παράδοξα πάντως . καὶ διανοίας ὑγηλότερα πάσης καὶ ἤλιος ὄψεται , καὶ κροτήσει τὰ πέρατα διὰ σέ . Χαῖρε τοίνυν , κεχαριτωμένη , χαιρε ,
Lemmas: καί θαῦμα μέγεθος , καί πέλαγος καλλονή , καί μυστήριον θησαυρός ! ὁ Κύριος μετά σύ . Τῖς οὐ εἄν ἐκπλάσσω ὁ καινός ὁ σός μεγαλειότης ; ποῖος νόος ὁ παράδοξος οὗτος ἀξως εμφιλοχωρώ θέαμα ; Ποία διάνοια πρός Κθψος ἁμιλλάομαι ὁ νῦν ὑπέρ πᾶς πτῆσις αἰθέριος διαθέω ; Τῖς λογισμός , ὁ ἀπόρρητος οὗτος ἐμπετάννυμι , ὁ ἱκανός ὁ μύησις καταβαίνω , σεμνύνω ; Ποία γλῶσσα , φωνή ἄνθος , χρυσαυγής ὁ φθόγγος , καί πολυτερπής ὁ λέξις , προσήκω ἀπανθίζω ὁ πάρειμι ἱστορία εξυφαίνω ὁ κύριος μετά σύ , οὖον καθάπερ μόνος ἐν ὁ λοιπός κτίσμα συνοχεύς εἰμί , οὐδός ὥσπερ Μωϋσῆς . καί Ἡλίας , καί ὁ ἄλλος σύνειμι ἀγάω , μεγαλοεργός οἰκέω μετά σύ θαῦμα · οὐδέ νῦν μέν οἶκος σύ προσευρίσκω αὐτός λαμπρύνω , ὁ δδʹ οἰκονομία ἔπειτα τελέω , οὐ ἐσαεί φωτίζω μετά σύ ὁ σύμπας δᾳδοῦχος · ἀλλά μετά σύ ὁ Κθριος ξένος δῆτα τρόπος , ὅς μήτε ὀφθαλμός αἴθω , καί οἷος θύρα οὐ ἀνοίγω οὖς , ἀλλά καί ἀνάβασις ἀγαθός ἀνθρώπειος Καρδία . μετά σύ γάρ , διά ὁ ἐξαστράπτω ὥρα ὁ θεῖος σύ Ψυχή , ὁ ὁ ἄρρητος θεῖος φύσις ὁ ἄνθρωπος ἀκτίς ἐπίλαμψις · διά ὁ φαιδρός κάλλος ὁ σός ἀρετή , ὁ σός , ἐάν ἀγαπάω , μορφή φαίνω περιβάλλω · καί ὁ σός ἄχραντος Ἄμασις ενώνω , ὦ μυστήριον ξένος ! ὅς οὐ εἰμί , ἐκ σύ διά σύ γίγνομαι , ὁ σός τε ὅλος φέρω εἰκών , ὁ τε θεός εἰμί μή ἐπίσταμαι . ἐντεῦθεν θεῖος τε καί μεγαλοπρεπής ἀντιφιλοτιμέομαι , ὅσπερ εἰμί ὁ Δημιουργός φύσις , οὗτος σύ χάρις καινοπρεπῶς ἀντιχαρίζομαι , καί εἰς αἰών μετά σύ , δις ὅς σύ κοινωνέω , ἐν ὁ ὁ ἀόρατος πατήρ μένω κόλπος ἀναπαύω , σύ καί γάλα παράδοξος βλύζω , ἐπεί καί πᾶς θαῦμα γέμω ὁ σός , ὁ εἰς ἄνθρωπος πρόοδος , ὁ ὁ τόπος διατριβή , ὁ εἰς ὅδε ὁ ἡλικία αὔξησις μή κατ´ ἄνθρωπος χορηγέω σύ , ὁ νῦν ἀπόρρητος ἀσπασμός , ὁ μετά οὗτος ἕπω καινός τόκος · καί ὁ γάλα ποτίζω , ὅς ἅπας εὐδοκία ἐμπίμπλημι δίδωμι , ἐλευθερία χείρ συγχωρέω · σός χείρ φέρω . ὅς καί σύ χείρ διαπλάθω , ὁρατός τε κόσμος ὑφίστημι καί ἀόρατος , ἐννόημα μόνος · ἀλ εἰμί μετά σύ ὁ Κύριος , τίς δεῖ πολύς λέγω ; Παράδοξος πάντως . καί διάνοια υγηλοτερας πᾶς καί ἥλιος ὁράω , καί κροτέω ὁ πέρας διά σός . Χαῖρος τοίνυν , χαριτόω , χαίρω ,