cogPG.PG139 31
εἴ γε μὴ τρόπος οὗτος ἐπραγματεύετο σωτήριός εε ὁμοῦ καὶ κενῶν ἄληπτος Χηρημάτων , ὅτι καὶ ἄνθρωπος ὁ Σωτὴρ εἴλετο δι´ ἐμὲ γενέσθαι , ἄνω δὲ οὐκ ἐνῆν τὴν τοιαύτην ἀναλαβέσθαι μορφήν · καὶ ὅτι τοῖς , μὴ ὅτι τοῦτ´ ἐγεγόνει , κακῶς δογματίσασιν , οὐκ ἀσθενῆ τὴν Παρθένον πεποίηκεν ἔλεγχον , ἢ τοῦτον ἔτεκε . Σαφὴς δ´ αὕτη πηλὸς , ὡς ἐκ γητνων φῦσα , καὶ τοῦ χυοὸς , οἰκεῖον εἶναι καὶ τὴν Πάναγνον κύημα , τρανότατα διακωδωνοῦντος , οὗπερ . ἥκιστα πέπτη , ὰλλὰ κατὰ τοὺς ὁμοφυεῖς ταῖς ἐκεῖθεν , ὡς εἰπεῖ , Κεἶκε πέδαις τοῖς κάτω προσγειτονοῦσα . Θʹ . Ἐπεὶ τοίνυν οὐκ ἦν διὰ ταῦτα τῆς ὑπὲρ γῆν τυχεῖν κληρουχίας , ἡς , εἴπερ τις τῶν ἀγγέλων , ἡ μακαρία δικαιοτάτη , ἀπό γε τῶν περιγείων καὶ συγγενῶν τὰ τῶν ἀνακτόρων οἰκεῖν ὑψηλότερα τὴν Παρθένον , τὰ Ἅγια τῶν ἀγίων φημὶ , ὁ Θεὸς ἐδικαίωσεν · ἔμεινε δ´ ἂν , οἷμαι , μέχρι τῆς ἄλλης καὶ τελευταίας αὐτῆς πρὸς οὐρανοὺς εἰσόδου τοῦ ἱεροῦ ἔνδον τεμένους , ἅτε δὴ μόνῃ τῇ Πανάγνῳ πρέποντος ἐκείνου , δι´ ἣν καὶ κλῆσιν εἴληχεν ἐκείνην καὶ τὴν φερώνυμον ἐνέργειαν , ἧπερ ὁ λόγος ἔδειξεν . Ἀλλ´ ἵνα καὶ ὁδὸν ἡμῖν ὑποδείξῃ , ἣν ἑνεκαίνισεν εἰς τὴν εἴσοδον τῶν Ἀγίων ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ , Παύλου τοῦτο τοῦ θείου φωνὴ , ἔτι δὲ καὶ γῆν ἄλλην καὶ ἀέρα προκαθαγνίσῃ , ἃ δήπουθεν μετὰ μικρὸν ὁ Δεσπότης δι´ αὐτῆς ἔμελλε τελεώτερον ἁγιάσειν , οὗτος δὲ , καθά μοι εἴρηται , θεῖος νόμος , ἀπὸ τῶν ἁπλουστέρων χωρεῖν ἐπὶ τὰ τελεώτερα , καὶ ἵν´ Ἰωσὴφ , τῷ σεμνῳ ἐκείνῳ καὶ εἰς πεῖραν ἥκοντι γραμμάτων , τ´ ἐσφραγισμένον δὴ τοῦτο ἐγχειρισθῆναι βιβλίον , ὅς οὕτ´ ἦν ἰκανὸς τοῖς ἀδύτοις ἐνδιατρίβειν , καὶ εἶχεν ἄλλως τὸ μυστικὸν ἐξηγεῖσθαι καὶ ἀπόρρητον ἐκεῖνο βιβλίον · διὰ ταῦτα καὶ τοῦ νεὼ μὲν ἐξῆλθεν ἐκείνου , ναὸν δ´´ ἑαυτὴν , ὢ ξένον θαῦμα ! τοῦ ἀχωρήτου Δημιουργοῦ κατεσκεύασεν · οὗ χάριν οὐχ Ἃγμα ἀγίων μόνον , ἀλλὰ καὶ εἴ τι τούτων αἰδοῦς ἀξιώτερον , τῶν εὐλόγων ἂν εἴη τὸ ἀνέκφραστον τοῦτο καλεῖν Θεοῦ κατοικητήριον .
Lemmas: εἰμί γε μή τρόπος οὗτος πραγματεύομαι σωτήριος ἐγώ ὁμοῦ καί κενός ἄληπτος Χηρημάτων , ὅτι καί ἄνθρωπος ὁ Σωτήρ εἴλω δις ἐγώ γίγνομαι , ἄνω δέ οὐ ἐν-εἰμί ὁ τοιοῦτος ἀναλαμβάνω μορφή · καί ὅτι ὁ , μή ὅτι τοῦτος γίγνομαι , κακῶς δογματίζω , οὐ ἀσθενής ὁ παρθένος ποιέω ἔλεγχος , ἢ οὗτος τίκτω . Σαφής δδʹ οὗτος πηλός , ὡς ἐκ γειτνέω φύω , καί ὁ χυοὸς , οἰκέω εἰμί καί ὁ Πάναγνος κύημα , τρανός διακωδωνέω , ὅσπερ . ἥκιστος πέσσω , ἀλλά κατά ὁ ὁμοφυής ὁ ἐκεῖθεν , ὡς εἶπον , Κεἶκε πέδη ὁ κάτω προσγειτονέω . ὁ . ἐπεί τοίνυν οὐ εἰμί διά οὗτος ὁ ὑπέρ γῆ τυγχάνω κληρουχία , εἰμί , εἴπερ τις ὁ ἄγγελος , ὁ μακάριος Δίκαιος , ἀπό γε ὁ περίγειος καί συγγενής ὁ ὁ ἄναξ οἰκέω ὑψηλός ὁ παρθένος , ὁ Ἅγιον ὁ Ἀγίων φημί , ὁ θεός δικαιόω · μένω δδʹ εἄν , οἴομαι , μέχρι ὁ ἄλλος καί τελευταῖος αὐτός πρός οὐρανός εἴσοδος ὁ ἱερός ἔνδον τέμενος , ἅτε δή μόνος ὁ Πάναγνος πρέπω ἐκεῖνος , δις ὅς καί κλῆσις λαγχάνω ἐκεῖνος καί ὁ φερώνυμος ἐνέργεια , ὁ ὁ λόγος δείκνυμι . Ἀλ ἵνα καί ὁδός ἐγώ ὑποδείκνυμι , ὅς ἑνεκαίνισεν εἰς ὁ εἴσοδος ὁ Ἀγίων ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς , Παῦλος οὗτος ὁ θεῖον φωνή , ἔτι δέ καί γῆ ἄλλος καί ἀήρ προκαθαγνίζω , ὁ δήπουθεν μετά μικρός ὁ Δεσπότης δις αὐτός μέλλω τέλειος ἁγιάζω , οὗτος δέ , καθά ἐγώ εἴρω , θεῖος νόμος , ἀπό ὁ ἁπλόος χωρέω ἐπί ὁ τέλειος , καί ὅς Ἰωσήφ , ὁ σεμνός ἐκεῖνος καί εἰς πείρω ἥκω γράμμα , τ σφραγίζω δή οὗτος ἐγχειρίζω βιβλίον , ὅς ὕω εἰμί ἰκανός ὁ ἄδυτος ἐνδιατρίβω , καί ἔχω ἄλλως ὁ μυστικός ἐξηγέομαι καί ἀπόρρητος ἐκεῖνος βιβλίον · διά οὗτος καί ὁ ναός μέν ἐξέρχομαι ἐκεῖνος , ναός δδʹ ἑαυτοῦ , ὦ ξένος θαῦμα ! ὁ αχώρητος Δημιουργός κατασκευάζω · ὅς χάρις οὐ άγμα Ἀγίων μόνος , ἀλλά καί εἰμί τίς οὗτος αἰδώς ἄξιος , ὁ εὔλογος εἄν εἰμί ὁ ἀνέκφραστος οὗτος καλέω Θεός κατοικητήριος .