cogPG.PG139 65
ΛΑʹ . Ἡμεῖς δὲ , ἐξ ὧν ἡ πολυύμνητος , τὸ κοινὸν ἐντρύφημα , καὶ ὑπὲρ ὧν ὁ δυνατὸς τὰ μεγαλεῖα διέπλεξε μετ´ αὐτῆς , καθάπερ ἐδεξάμεθα τὴν χαρὰν , οὔτως ἀντιδῶμεν τὸ χαίρειν τῇ παρασχούσῃ , οὐ τὴν τοῦ Γαβριὴλ μόνον μύησιν προσφωνοῦντες , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ἔνδον ἐκκοροῦντες , καὶ ὑπερόριον πάντα ποιοῦντες κίβδηλον τρόπον ὡς ἂν τοῦ δείπνου γευώμεθα καθαρῶς , τῆς ξένης καὶ πανάγνου τρυφῆς , ἣν ὁ ἀσπασμὸς ἐκαινούργησεν οὗτος . Οὕτω γὰρ ἡ ὑπερένδοξος μάλιστα χαίρει , τῆς τραπέζης ἐκείνης , τῶν τοῦ μονογενοῦς αὐτῆς Υἱοῦ σαρκῶν ἐμφορουμένους ὁρῶσα . Ἐπεὶ γὰρ διὰ τοῦτο καὶ εἰς γῆν ἦλθεν ἡ Πάναγνος , καὶ τὸν σαρκικὸν ἑαυτῆς χιτῶνα τὸν Σωτῆρα ἐφόρεσεν , ἵν´ ἡμῖν ὁ Σωτὴρ τοῦτο γένηται δεῖπνος , καὶ διὰ τῆς συγγενοῦς ἡμῖν αὐτῆς σαρκὸς Θεῷ πλησιάσωμεν , οὗ τυχεῖν δίχα τῆς Θεοτόκου δι´ ἁμαρτίαν οὐκ εἴχομεν , χαίρει πάντως ταύτῃ χρωμένων ἡμῶν τῇ τραπέζῃ , ἡν ἡτοίμασε διὰ τοῦτο , καὶ δι´ ἣν τὰ φρικτὰ πάντα ἐκεῖνα ἐτελεσιουργήθη μυστήρια , καὶ δι´ ἦς ἐξ ἀνθρώπων εἰς θεοὺς τῷ δώρῳ μεταποιούμεθα . ΛΒʹ . Εἰ δὲ τὸ χαίρειν ἐκεῖθεν , ἀνιαρὸν ἂν εἴη τοὐναντίον τῇ κεχαριτωμένῃ , ὅταν τῆς ἱερᾶς τραπέζης πόῤῥω λιμώττοντας καθίσωμεν ἑαυτοὺς ὅπερ ἐστὶ Θεοῦ ἀλλοτρίωσις και ζωῆς ἀναίρεσις . Ὁ γὰρ τρώγων μου , φησὶ , τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἐν ἐμοὶ μένει κἀγὼ ἐν αὐτῷ · καὶ , Ὅ μένων ἐν ἐμοὶ κἀγὼ ἐν αὐτῷ , οὖτος φέρει καρπὸν πολὺν , ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν · καὶ , Ἐὰν μή τις μείν ἐν ἐμοὶ , ἐβᾶήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα , καὶ ἐξηράνθη , καὶ συνάγονσιν αὐτὰ , καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσι , καὶ καίεται . Ὁ δὲ μὴ τούτων ἄρα μεταλαμβάνων Θεοῦ μὲν γίνεται μακράν , χοίρων δὲ , φεῦ ! μετὰ τοῦ ἀλάστορος ἀγελάρχης καθίσταται , ἢ τὸ τελευταῖον γεέννης ὕλη . Καὶ πάλιν · Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱρῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἴμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἐαυτοῖς . Εἰκότως · ὧστερ γὰρ ὁ τῆς συνήθους ἀποστὰς διαίτης καὶ τῆς σαρκικης Ριίσταται ζωῆς , τὸν ἴσον τρόπον ὅ γε μὴ κἀκεῖνα σιτούμενος νεκρὸς , ἐλεεινὸς , ζωῆς ἄμοιρος ἀληθοῦς , καὶ βασάνων ἑαυτῷ πρόξενος αἰωνίων , ΑΓʹ . Ἐπεὶ δὲ χαρᾶς μὲν πρόξενος ὁ νῦν ἀσπασμὸς , ὃς καὶ τὸν καινὸν προήγαγε τόκον . οὗτος δὲ τράπεζα ἡμῖν ἡδίστη , καὶ ζωῆς ἀλήκτου αἰτία κατέστη , χαράς μὲν καὶ ἡμεῖς τὰς ἡμετέρας ἐμπλήσωμεν ψυχάς · Χαῖρε , τῇ μητρὶ τοῦ Θεοῶ , τῷ Γαβριὴλ συμφθεγγόμενοι · Χαῇρε , λέγοντες , κεχαριτωμένη , ὁ Κύριος μετὰ σοῦ · εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί . Λεηθῶμεν δὲ τῆς πανάγνου , ὥστε καὶ τῆς ζωοποιοῦ τυγχάνειν ἀξίως τροφῆς , ἣν ἡ παροῦσα ἀνῆκε χαρὰ , καὶ δι´ ἣν ἡμῖν αἰωνίως τὸ χαίρειν . Χαίρει δὲ ἄρα καὶ ἦ ὑπερένδοξος διὰ τοῦτο , καὶ ὁ ταύτης
Lemmas: λαός . ἐγώ δέ , ἐκ ὅς ὁ πολυύμνητος , ὁ κοινός ἐντρύφημα , καί ὑπέρ ὅς ὁ δυνατός ὁ μεγαλεῖος διαπλέκω μετέ αὐτός , καθάπερ δέχομαι ὁ χαρά , οὔτως ἀντιδίδωμι ὁ χαίρω ὁ παρέχω , οὖον ὁ ὁ Γαβριήλ μόνος μύησις προσφωνέω , ἀλλά καί ἐγώ αὐτός ἔνδον ἐκκορέω , καί ὑπερόριος πᾶς ποιέω κίβδηλος τρόπος ὡς εἄν ὁ δεῖπνον γεύω καθαρός , ὁ ξένος καί πάναγνος τρυφή , ὅς ὁ ἀσπασμός καινουργέω οὗτος . οὕτως γάρ ὁ ὑπερένδοξος μάλιστα χαίρω , ὁ τράπεζα ἐκεῖνος , ὁ ὁ μονογενής αὐτός υἱός σάρξ ἐμφορέω ὁράω . ἐπεί γάρ διά οὗτος καί εἰς γῆ ἔρχομαι ὁ πάναγνος , καί ὁ σαρκικός ἑαυτοῦ χιτών ὁ Σωτήρ φορέω , ὅς ἐγώ ὁ Σωτήρ οὗτος γίγνομαι δεῖπνον , καί διά ὁ συγγενής ἐγώ αὐτός σάρξ Θεός πλησιάζω , ὅς τυγχάνω δίχα ὁ Θεοτόκος δις ἁμαρτία οὐ ἔχω , χαίρω πάντως οὗτος χράω ἐγώ ὁ τράπεζα , ἐάν ἑτοιμάζω διά οὗτος , καί δις ὅς ὁ φρικτός πᾶς ἐκεῖνος τελεσιουργέω μυστήριον , καί δις εἰμί ἐκ ἄνθρωπος εἰς θεός ὁ δῶρον μεταποιέω . λβʹ . εἰμί δέ ὁ χαίρω ἐκεῖθεν , ἀνιαρός εἄν εἰμί ἐναντίος ὁ χαριτόω , ὅταν ὁ ἱερός τράπεζα πόρρω λιμώσσω καθίζω ἑαυτοῦ ὅσπερ εἰμί Θεός ἀλλοτρίωσις και ζωή ἀναίρεσις . ὁ γάρ τρώγω ἐγώ , φημί , ὁ σάρξ , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἐν ἐγώ μένω ἐγώ ἐν αὐτός · καί , ὅς Μένων ἐν ἐγώ ἐγώ ἐν αὐτός , οὗτος φέρω καρπός πολύς , ὅτι Χωρὶς ἐγώ οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς · καί , ἐάν μή τις Μέιν ἐν ἐγώ , βαίνω ἔξω ὡς ὁ κλῆμα , καί ξηραίνω , καί συνάγω αὐτός , καί εἰς ὁ πῦρ βάλλω , καί καίω . ὁ δέ μή οὗτος ἄρα μεταλαμβάνω Θεός μέν γίγνομαι μακρός , χοῖρος δέ , φεῦ ! μετά ὁ ἀλάστωρ ἀγελάρχης καθίστημι , ἢ ὁ τελευταῖος γέεννα ὕλη . καί πάλιν · ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρξ ὁ Υἱρῦ ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . εἰκότως · ὧστερ γάρ ὁ ὁ συνήθης ἀφίστημι δίαιτα καί ὁ σαρκικός ριιστημι ζωή , ὁ ἴσος τρόπος ὅς γε μή ἐκεῖνος σιτέω νεκρός , ἐλεεινός , ζωή ἄμοιρος ἀληθής , καί βάσανος ἑαυτοῦ πρόξενος αἰώνιος , ἄγω . ἐπεί δέ χαρά μέν πρόξενος ὁ νῦν ἀσπασμός , ὅς καί ὁ καινός προάγω τόκος . οὗτος δέ τράπεζα ἐγώ Ἡδίστη , καί ζωή ἄληκτος αἰτία καθίστημι , χαρά μέν καί ἐγώ ὁ ἡμέτερος ἐμπίμπλημι Ψυχή · Χαῖρος , ὁ μήτηρ ὁ θεόω , ὁ Γαβριήλ συμφθέγγομαι · Χαῇρε , λέγω , χαριτόω , ὁ Κύριος μετά σύ · εὐλογέω σύ ἐν γυνή . Λεηθῶμεν δέ ὁ πάναγνος , ὥστε καί ὁ ζωοποιός τυγχάνω ἀξίως τροφή , ὅς ὁ πάρειμι ἀνίημι χαρά , καί δις ὅς ἐγώ αἰώνιος ὁ χαίρω . χαίρω δέ ἄρα καί εἰμί ὑπερένδοξος διά οὗτος , καί ὁ οὗτος