cogPG.PG139 88
νοκαθάπερ ὁ ὀφθαλμὸς ὁρᾷ μὲν τὰ ὁρατὰ , ψαύει δὲ οὐδενὸς τῶν ὁρωμένων ἡ τοῦ ὀφθαλμοῦ σὰρξ Οὐδὲ τῆς τοιαύτης δεῖται τοῦ θίγειν ἀνάγκης , ἵνα τοῖς θεωμένοις προσβάλλῃ , ἀλλὰ κοινωνεῖ μὲν Κἡόψις τοῦ προκειμένου , μένει δὲ ἡ τῆς ὅψεως ὕλη ἀταράπαυστος τῶν φαινομένων · τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον καὶ κοινωνοῦσα καὶ ἄμικτος τῶν τοῦ χοὸς ἔμεινεν ἡ πανάμωμος , Πρόσεστι τῷ φοίνικι καὶ ἰδιότης ἑτέρα · ἡ δὲ , πρόεισι μὲν τῆς γῆς ὁ φοίνιξ , ὡς καὶ τὰ λοιπὰ τῶν δένδρων , αὐξάνει δὲ οὐ κατ´ ἐκεῖνα · τοὺς μὲν γὰρ κλάδους ἐπὶ μέγα αἴρει μῆκος , ὡς εἴρηται , τὸ δέ γε τῆς κορυφῆς πάχος , ὅσον ἂν τῆς γῆς ὑπερκύψας ἔχων φανείη , τοῦτο προσθήκης ἄμοιρον ἡστινοσοῦν μένει διατηρῶν · καὶ τοῦτο δὲ πρὸς τὴν πάναγνον τοῦτον οἶμαι σκιαγραφεῖν λόγον . Ἡ Παρθένος προῆλθε μὲν τῆς ἰδίας μητρὸς , ὥσπερ ἄνθρωπος , καὶ διὰ τοῦτο τὸ ἀρχαῖον πάχος , λέγω δὲ τὴν προγονικὴν Κἀμαρτίαν , μεθ´ ἦς ἐγεννήθη . ν τε ἀκουσίως εἴληφε , διαφυγεῖν τε τρόπος ἦν οὐδεὶς , οὐδὲ ὑπερβῆναι · περὶ ἧς καὶ ὁ θεῖος φιλοσοφεῖ Δαβὶδ , Ἐν ἀμαρτίας , φάσκων , ἐκίσσησέ με ἡ μήτηρ μου . Ταύτην δῆτα καὶ μόνην ἡκεν εἰς βίον φέρουσα , καὶ τῷ γένει δεικνῦσα · παχύτητος δ´ ἑτέρας οὐτινοσοῦν δηλαδὴ ῥύπου παντάπασι μεμένηκεν ἀνεπίδεκτος · καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸν πατρῷον ἐκεῖνον καὶ ὀλέθριον ἑαυτῆς ἀπέῤῥιψε κλῆρον · καθ´ ὃ δὴ καὶ ταυτησὶ περιεγένετο τῆς εἰκόνος . Ὁ μὲν γὰρ φοίνιξ οὔτε ὃ κυηθελς ἔδειξε περὶ τὴν κορυφὴν , ἀποτίθεται πάχος , οὔτε ὃπερ ἔσχεν ἐξαρχῆς , ἔλαττον πεποίηκεν οὐδεπώποτε . Ἡ δὲ μακαρία , οἱον ὑπὲρ πᾶσάν τε οὖσα εἰκόνα ἀπείρῳ τε τῷ μέτρῳ , καὶ αὐτὸ ὑπερβᾶσα τὸ γένος , ἔσπευσε καὶ τὸ ἀρχέγονον πάχος , φημὶ δὲ τὸν ἐκεῖνον Ἀδαμαῖον ὄλισθον , ἀποβαλεῖν τε καὶ ἀποξέσαι , καὶ τὸν ἀνδριάντα , τὸν ἄνθρωπον λέγω , οἷον ἐχάλκευσεν ὀ Δημιουργὸς , στίλβοντα καὶ λαμπρὸν ἀποφῆναι · καὶ τὸ δὴ τούτου παραδοξότερον , ὅτι οὐ μικρὰν εἴ λετο σχεῖν κάθαρσιν , καὶ οἶα ἂν αὐτῇ μόνη γένοιτο ἱκανή · ἀλλὰ τοσούτῳ καθαρότητος βάθει προσομιλῆσαι διηγωνίσατο , ὅσῳ καὶ ἄλλοις ἐκχέαι δεδύνηται , ῥύπον τε ἀποκλῦσαι δι´ αὐτοῦ τὸν παχύτατόν τεκαὶ μιαρώτατον . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ ὁ τοῦ φοίνικος καρπὸς , ὅσα ἐμὲ νομίζειν , τὸν καινὸν ζωγραφεῖ τῆς παρθενίας Ιἱόν . Καθάπερ γὰρ ὁ τοῦ δένδρου τούτου καρπός ἰστι μὲν τήν τε ὥραν λαμπρὸς , καὶ τὴν γεῦσιν ἡδὺς ὑπὲρ τοὺς λοιποὺς , ὃ δὲ ἔνδον καλύπτει , πάνυ τέφυκεο στεῤῥὸν καὶ συντριβῆς σχεδὸν ἀνώτεἱον · οὕτω δὴ καὶ ὁ ἐμὸς Χριστὸς , ὁ τῆς Παρθένου καρπὸς , τὸ μὲν ὁρώμενον γλυκὺς καὶ ὡραῖος , ὡς ἥκιστα γε τῶν ἁπάντων οὐδεὶς , τὸ δὲ νοούμενον ἰαχυροῦ παντὸς ἐπικρατέστερος καὶ στεῤῥότερος , καὶ αὐτὴν πλουτῷν τὴν ἀπάθειαν . Ὃ δὴ καὶ ὁ προφήτης Δαβὶδ αἰνιττόμενος , οἷμαι , Δίκαιος ὡς φοίνξ , εἶπεν , ἀνθήσει , δίκαιον μὲν τὴν Παρθένον μάζων ἐξόχως , ἄνθος δὲ τὸν ἐξ αὐτῆς , ὃν ἔφην ,
Lemmas: νοκαθάπερ ὁ ὀφθαλμός ὁράω μέν ὁ ὁρατός , ψαύω δέ οὐδείς ὁ ὁράω ὁ ὁ ὀφθαλμός σάρξ οὐδέ ὁ τοιοῦτος δήω ὁ θίγω ἀνάγκη , ἵνα ὁ θεάομαι προσβάλλω , ἀλλά κοινωνέω μέν Κόψις ὁ πρόκειμαι , μένω δέ ὁ ὁ ὅψις ὕλη ἀταράπαυστος ὁ φαίνω · ὁ αὐτός δή τρόπος καί κοινωνέω καί ἄμικτος ὁ ὁ χοῦς μένω ὁ πανάμωμος , πρόσειμι ὁ Φοῖνιξ καί ἰδιότης ἕτερος · ὁ δέ , πρόειμι μέν ὁ γῆ ὁ φοίνιξ , ὡς καί ὁ λοιπάς ὁ δένδρον , αὐξάνω δέ οὖον κατ´ ἐκεῖνος · ὁ μέν γάρ κλάδος ἐπί μέγας ἀείρω μῆκος , ὡς εἴρω , ὁ δέ γε ὁ κορυφή πάχος , ὅσος εἄν ὁ γῆ ὑπερκύπτω ἔχω φαίνω , οὗτος προσθήκη ἄμοιρος ὅστις μένω διατηρῶ · καί οὗτος δέ πρός ὁ πάναγνος οὗτος οἴομαι σκιαγραφέω λόγος . ὁ Παρθένος προέρχομαι μέν ὁ ἴδιος μήτηρ , ὥσπερ ἄνθρωπος , καί διά οὗτος ὁ ἀρχαῖος πάχος , λέγω δέ ὁ προγονικός Κἀμαρτίαν , μεθ´ εἰμί γεννάω . Ν τε ἀεκούσιος λαμβάνω , διαφεύγω τε τρόπος εἰμί οὐδείς , οὐδέ ὑπερβαίνω · περί ὅς καί ὁ θεῖος φιλοσοφέω Δαυίδ , ἐν ἁμαρτία , φάσκω , κισσάω ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ . οὗτος δῆτα καί μόνος ἵημι εἰς βίος φέρω , καί ὁ γένος δείκνυμι · παχύτης δδʹ ἕτερος ουτινοσεω δηλαδή ῥύπος παντάπασι μένω ἀνεπίδεκτος · καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ πατρῷος ἐκεῖνος καί ὀλέθριος ἑαυτοῦ ἀπορρίπτω κλῆρος · καθ´ ὅς δή καί οὗτος περιγίγνομαι ὁ εἰκών . ὁ μέν γάρ φοίνιξ οὔτε ὅς κυηθελς δείκνυμι περί ὁ κορυφή , ἀποτίθημι πάχος , οὔτε ὅσπερ ἔχω ἐξαρχῆς , μικρός ποιέω οὐδεπώποτε . ὁ δέ μακάριος , οἱος ὑπέρ πᾶς τε εἰμί εἰκών ἤπειρος τε ὁ μέτρον , καί αὐτός ὑπερβαίνω ὁ γένος , σπεύδω καί ὁ ἀρχέγονος πάχος , φημί δέ ὁ ἐκεῖνος Ἀδαμαῖος ὀλισθάνω , ἀποβάλλω τε καί ἀποξέω , καί ὁ ἀνδριάς , ὁ ἄνθρωπος λέγω , οἷος χαλκεύω ὁ Δημιουργός , στίλβω καί λαμπρός ἀποφαίνω · καί ὁ δή οὗτος παράδοξος , ὅτι οὖον μικρός εἰμί Λέτο ἔχω κάθαρσις , καί οἶος εἄν αὐτός μόνος γίγνομαι ἱκανός · ἀλλά τοσοῦτος καθαρότης βάθος προσομιλέω διαγωνίζομαι , ὅσος καί ἄλλος ἐκχέω δύναμαι , ῥύπος τε ἀποκλύζω δις αὐτός ὁ παχύς τεκαὶ μιαρός . πρός οὗτος δέ καί ὁ ὁ Φοῖνιξ καρπός1 , ὅσος ἐγώ νομίζω , ὁ καινός ζωγραφέω ὁ παρθενίη Ιἱόν . καθά γάρ ὁ ὁ δένδρον οὗτος καρπός ἰστι μέν ὁ τε ὥρα λαμπρός , καί ὁ γεῦσις ἡδύς ὑπέρ ὁ λοιπός , ὅς δέ ἔνδον καλύπτω , πάνυ τύφω στερρός καί συντριβή σχεδόν ἀνώτεἱον · οὗτος δή καί ὁ ἐμός Χριστός , ὁ ὁ παρθένος καρπός1 , ὁ μέν ὁράω γλυκύς καί ὡραῖος , ὡς ἥκιστος γε ὁ ἅπας οὐδείς , ὁ δέ νοέω ιαχυροος πᾶς επικρατέστερος καί στερρός , καί αὐτός πλοῦτος ὁ ἀπάθεια . ὅς δή καί ὁ προφήτης Δαυίδ αἰνίσσομαι , οἴομαι , Δίκαιος ὡς φοίνξ , εἶπον , ἀνθέω , Δίκαιος μέν ὁ παρθένος μαστός ἔξοχος , ἄνθος δέ ὁ ἐκ αὐτός , ὅς φημί ,