cogPG.PG139 39
ἐπεδήμησε τῷ νεῷ . Ἡ δὲ καὶ εἰς τὰ ἄδυτα εἴσοδος ποῖον οὐ κάτω τίθησι θαῦμα ; Πάντα μὲν πάντως τἄλλα , μόνων δὲ δίχα τῶν παρ´ ἑαυτῆς ἐφεξῆς , ὡν ἡττώμενον οὐκ αἰδεῖται τὴν ἡτταν . ΚΗ . Ἀλλ´ ἔμοιγε δοκεῖ , τοῦτο καὶ θεμέλιον καὶ ῥίζαν τῶν ἐσχάτων καὶ ὑψηλῶν οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι καλέσας · οὐδὲν μὲν γὰρ ὑψηλότερον , ἤ τι τῶν κατ´ αὐτὴν , ἤ τι τῶν ἀπάντων ἕτερον , ἢ Θεὸν καθ´ ἡμᾶς ἐξ αὐτῆς μορφωθῆναι · πρὸς δὲ τοῦτο ἐκεῖθεν ἡ πάναγνος ἔσχε τὴν ἐπιτηδειότητα . Ἐν γὰρ τοῖς ἀβάτοις ἡ πάνσεμνος διατρίβουσα , ὲπεὶ οὐκ ἦν τι τῶν ἀνθρωπείων ἰδεῖν , ᾧ ἂν ἑαυτὴν ὁμοιώσειεν , ἀεὶ δὲ Θεὸν ἦν μόνον φανταζομένη , Θεῶ μόνῳ προσλαλοῦσα , καὶ ἢ μελέτη τὴς καρδίας αὐτῆς , κατὰ τὸν προφήτην φάναι Δαβὶδ , ἐνώπιον Θεοῦ διαπαντὸς , θεόθεν μόνη τυγχάνουσα τροφῆς , καὶ πρὸς ὁμοίωσιν Θεοῦ ὑπὲρ ἅπαντας , ἀνθρώπους φημὶ καὶ ἀγγέλους , ἔφθασεν μορφωθεῖσα , τούτῳ δὴ μόνῳ τῷ συχνὰ προσομιλουμένῳ , καὶ οἷον εἰπεῖν γνωριζομένῳ , ἑαυτὴν , ὡς οἷόν τε ἦν , ἐμφερῆ ποιησαμένη σαφῶς . Λιὸ καὶ ὁ Πλάστης εἰς τοσοῦτον ὑψηλοῦ τε καὶ θείου κάλλους ἑωρακὼς τὸ οἰκεῖον λαμπρυνθὲν ποίημα , οὐδὲν ἀνάξιον ᾤετο καὶ αὐτὸς τὴν τοῦ πλάσματος περιθέσθαι μορφὴν , δίκαιον μᾶλλον ἢ , ἵν´ οἰκειότερον εἴπω , φιλάνθρωπον ἐγνωκώς , ἵν´ ὅπερ , ὅσον ἐξῆν , ἀνῆλθεν , ὡς κατ´ αὐτὸν γενέσθαι , τούτῳ χαρίσηται τὸ κατελθεῖν , τῆς τε εἰκόνος αὐτῷ κεκοινονηκέναι καὶ τῆς ἄλλης διαίτης · ἔνθεν καὶ γέγονε διὰ τὴν τῆς Παρθένου πρὸς Θεὸν ὁμοίωσιν Θεὸς ἡμῖν ἐξ αὐτῆς ὅμοιος . ΚΓʹ . Εἰ γὰρ καὶ τοσοῦτον τῇ πανάγνῳ περιῆν εἰει ἀγνείαν , ὥστε ὅπου περ ἂν παρῆν , Ἄγια εἶναι τὸν τόπον ἀγίων εὐθὺς , καὶ βραχέα ἢ οὐδὲν ἀναχωρήσεως ἢ τῆς ἐκ τόπου δεῖσθαι συνεργείας ἑτέρας , ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοι τις καὶ ἀπὸ τῆς ἀβάτου καὶ τῶν ἀνθρωπείων ἐρήμου διατριβῆς ἐκείνης . μὴ πρὸς θείαν ὕψωσιν δοῦναι συνεργεῖν τῇ Παρθένῳ , ἕως οὗ καὶ τῇ γῇ παρὼν ὁ Σωτὴρ ἀναχωρήσει δείκνυται χαίρων καὶ ὄρει , τῆς πρὸς τὸν Πατέρα καὶ Θεὸν εὐχῆς χάοιν καὶ ὁμιλίας . Ἐκεῖνα τοίνυν ὄντως τὰ ἄβατα τῇ μακαρίᾳ παρέσχον φρονίμως οἰκονομῆσαι καὶ ταῖς θεραπαινίσι ,
Lemmas: ἐπιδημέω ὁ ναῦς . ὁ δέ καί εἰς ὁ ἄδυτος εἴσοδος ποῖος οὖον κάτω τίθημι θαῦμα ; Πάν μέν πάντως ἄλλος , μόνος δέ δίχα ὁ παρ´ ἑαυτοῦ ἐφεξῆς , ὡς ἡσσάομαι οὐ αἰδέομαι ὁ ασσα . ΚΗ . Ἀλ ἐγώ δοκέω , οὗτος καί θεμέλιος καί ῥίζα ὁ ἔσχατος καί ὑψηλός οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω καλέω · οὐδείς μέν γάρ ὑψηλός , ἤ τίς ὁ κατ´ αὐτός , ἤ τίς ὁ ἀπαντάω ἕτερος , ἢ θεός καθ´ ἐγώ ἐκ αὐτός μορφόω · πρός δέ οὗτος ἐκεῖθεν ὁ πάναγνος ἔχω ὁ ἐπιτηδειότης . ἐν γάρ ὁ ἄβατος ὁ πάνσεμνος διατρίβω , ἐπεί οὐ εἰμί τίς ὁ ἀνθρώπειος ὁράω , ὅς εἄν ἑαυτοῦ ὁμοιόω , ἀεί δέ θεός εἰμί μόνος φαντάζω , θεάομαι μόνος προσλαλώ , καί ἢ μελέτη σής Καρδία αὐτός , κατά ὁ προφήτης φαίνω Δαυίδ , ἐνώπιος Θεός διαπαντός , θεόθεν μόνος τυγχάνω τροφή , καί πρός ὁμοίωσις Θεός ὑπέρ ἅπας , ἄνθρωπος φημί καί ἄγγελος , φθάνω μορφόω , οὗτος δή μόνος ὁ συχνός προσομιλέω , καί οἷος εἶπον γνωρίζω , ἑαυτοῦ , ὡς οἷος τε εἰμί , ἐμφερής ποιέω σαφῶς . Λιός καί ὁ Πλάστης εἰς τοσοῦτος ὑψηλός τε καί θεῖον κάλλος ὁράω ὁ οἰκέω λαμπρύνω ποίημα , οὐδείς ἀνάξιος οἴομαι καί αὐτός ὁ ὁ πλάσμα περιτίθημι μορφή , Δίκαιος μᾶλλον ἢ , ὅς οἰκεῖος εἶπον , φιλάνθρωπον γιγνώσκω , ὅς ὅσπερ , ὅσος ἔξεστι , ἀνέρχομαι , ὡς κατ´ αὐτός γίγνομαι , οὗτος χαρίζομαι ὁ κατέρχομαι , ὁ τε εἰκών αὐτός κοινωνέω καί ὁ ἄλλος δίαιτα · ἔνθεν καί γίγνομαι διά ὁ ὁ παρθένος πρός θεός ὁμοίωσις θεός ἐγώ ἐκ αὐτός ὅμοιος . κγʹ . εἰμί γάρ καί τοσοῦτος ὁ πάναγνος περίειμι εἴεω ἁγνεία , ὥστε ὅπου περ εἄν πάρειμι , Ἅγιος εἰμί ὁ τόπος Ἀγίων εὐθύς , καί βραχύς ἢ οὐδείς ἀναχώρησις ἢ ὁ ἐκ τόπος δήω συνέργεια ἕτερος , ἀλ οὐ εἄν ἔχω τις καί ἀπό ὁ ἄβατος καί ὁ ἀνθρώπειος ἐρῆμος διατριβή ἐκεῖνος . μή πρός θεῖος ὕψωσις δίδωμι συνεργέω ὁ παρθένος , ἠώς ὅς καί ὁ γῆ πάρειμι ὁ Σωτήρ ἀναχωρέω δείκνυμι χαίρω καί ὄρος , ὁ πρός ὁ πατήρ καί θεός εὐχή χαόω καί ὁμιλία . ἐκεῖνος τοίνυν εἰμί ὁ ἄβατος ὁ μακάριος παρέχω φρονίμως οἰκονομέω καί ὁ θεραπαινίς ,