cogPG.PG139 398
ἐσώθησαν . Ἵνα δὲ καὶ ταῖς ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν μαρτυρίαις τὸ πλῆθος πιστωσώμεθα τῶν πεσόντων , ἔφασκε τις Ἰσμαηλίτης ὃς τῷ πολέμῳ τούτῳ παρατετυχήκει , τῷ βασιλεῖ προσρυεὶς Ῥωμαίων , τὴν οἰκείαν ἐπομνύμενος θρησκείαν , διακοσίους ἀργυρέους καταθέσθαι στατῆρας εἰς ἐκκόμισιν τῶν νεκρῶν οἶ κατὰ τὸν κῆπον αὐτοῦ ἀπεσφάγησαν . Οἱ δ´ Αλαμανοὶ τὸ Ἰκόνιον κατασχόντες τούτου μὲν ἐν τὸς οὐκ εἰσέδυσαν , κατὰ δὲ τὴν ἔξω λεγομένην πόλιν ηὐλίσθησαν , ἄνωθεν τῶν δωμάτων τὰς αὐλαίας πηξάμενοι . Καὶ μηδὲν ἕτερον ὅτι μὴ τὰ πρὸς τὸ ζῇν ἐπιτήδεια καὶ μόνα ἐκεῖθεν ἐνσκευασάμενοι τοῦ πρόσω εἴχοντο . Κατὰ δὲ τὴν ἀνάβασιν ταύτην λέγεταί τινα Ἀλαμανὸν πελώριον τὸ σῶμα , τὴν ίσχὸν ἀπαράμιλλον , τῶν ὁμοφύλων ἐπὶ πλεῖστον ἀπολειφθῆναι , καὶ τὸν μὲν ἀνειμένοις στέλλεσθαι ποσὶν , ἐκ τοῦ χαλινοῦ τὸν ἴππον ἐφέλκοντα τῇ ἐδοιπορίᾳ κεκμηκότα , τῶν δ´ ἐξ Ἰσμαὴλ ἀθροισθῆναι περὶ . αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς πεντήκοντα , κρατίστους ἄμα πάντας καὶ τὰς οἰκείας τάξεις ἀπολιπόντας . Οἱ μὲν εὖ ὡς ἐς κύκλωσιν αὐτὸν διειληφότες περιετόξευον , ὁ δὲ τῷ εὐρεῖ σάκει σκεπόμενος καὶ τῆς τῶν ὅπλων θαῤῥῶν στεγανότητι γεγηθὼς ἐπορεύετο , ἀτίνακτος κατὰ πρῶνα ἢ πρόβολον τοῖς τοῦ Βαρβαρικου ἐκείνου ξυλλόγου βλήμασι καὶ ὢν καὶ δεικνύμενο . ς δ´ ἐκείνων τις γενναῖόν τι δοάσειν ὑπὲρ τοὺς ἀλλους ἐπαγγειλάμενος ἀπέθετο μὲν τὸ τόξον ὠς κὐκ ὀνήσιμον , τὴν δ´ ἐπιμήκη μάχαιραν ἐξερύσας καὶ τὸν ἴππον ἐς δρόμον ἀνεῖς ἁγχωμάλως καὶ ἐνώπιος ἐνωπίῳ τῷ Ἀλαμανῷ ἐπεβάλετο μάχεσθαι , αὐτὸς μὲν ὅσα καὶ ἀκρώρειαν ὄρους ἢ ἀνδριάντα λάλκεον ἔπαιε τὸν Ἀλαμανὸν , ὁ δὲ τὸ ξίφος σπασάμενος παχείᾳ καὶ ἡρωϊκῇ χειρὶ βριθὺ καὶ μέγα καὶ στιβαρὸν πλήττει τὸν ἴππον ἐπιδοχμίως περὶ τοὺς πόδας , καὶ ἄμφω τοὺς ἐμπροσθίους ὡς οὐδ´ ἀγροῦ τις χόρτον ἀπέτεμεν . Ὡς δ´ ἐπὶ γόνυ κλιθεὶς ὁ ἴππος ἔτι τὸν ἀναβάτην ἐρειδόμενον εἰχε τῇ ἐφεστρίδι , ἐκτείνας ὁ Ἀλαμανὸς τὸν βραχίονα κατὰ μέσης τῆς τοῦ Πέρσου κόρσης τὴν σπάθην κατήνεγκεν . Ἡ δὲ τῇ οἰκείᾳ τε ἀντιτυπίᾳ καὶ τῇ τοῦ φέροντος γενναιότητι οὔτως ἀξιοθαύμαστον εἰργάσατο τὴν τομήν ὡς τὸν μὲν πληγέντα διαιρεθῆνα διχῆ , κακῶς δὲ καὶ τὸν ἵππον ἐς τὸν νῶτον παθεῖν διαπτάντος τὴν ἀστράβην τοῦ πλήγματος , τοὺς δέ Καὶ οἱ μὲν οὕτως , ὁ δὲ ὡς λέων πεποιθὼς τῇ οἰκείᾳ ῥώμῃ οὐκ ἐπέτεινε τὴν πορείαν , ἀλλὰ βάδην ὁδεύων περὶ ὁψίαν τοῖς ὁμογενέσι προσέμιξεν ἔνθα ηὐλίσαντο . ἶασὶ δ´ ὡς οἰ ἐξ Ἰσμαὴλ ὑφορώμενοι μή πρισποιητὴν ἐνδειξάμενοι [ ] ἔδοξαν πως αὐτὸν ἐκμειλίξασθαι οὕτω · τὸν δὲ ὅμηρα τῶν μέγα · παρ´ αὐτοῖς δυναμένων τοὺς παῖδας δεξάμενον καὶ ἡγεμόνας ὁδοῦ προσλαβόμενον πλείστους τὰ αὐτῶν δρια οὔτως ὑπ ρόαλεῖν , ὀλίγῳ δὲ ὕστερον τῆς Ἀρμενίας ἀψάμενον οὐ βραχεῖς ἐκ τούτων δοῦναι τῶ ξίφει , τοὺς δὲ λοιποὺς ἀποπέμύαι ὀπίσω η . Φιλοτίμως δὲ ὑπὸ τῶν Ἀρμενίων προσδεκθεὶς , καὶ συχνὰς ἐκεῖσε ἡμέρας προσδιατρίψας , ἐς τὴν Ἀντιόχου πόλιν ὥρμητο μεταχωρεῖν , μέγα ἀεὶ περιβαλλύμενος ὄνομα ἐπί τε συνέσει καὶ τῷ ἀκαταμαχήτῳ στρατεύματι καὶ μηδὲν ἔχων ὑπαντιάζον πολέμιον . Γενόμενος δὲ κατά τινα ποταμὸν [ ῶ τῶν ὑπὲρ δόξαν καὶ ἀέλπτων περιπτώσεων , ἢ μᾶλλον εἰπεῖν τῶν ἀνεφίκτων ἀνθρώποις κριμάτων Θεοῦ ! ) ταῖς τῶν ὑδάτων δίναις ἐναποπνίγεται , ἀνὴρ διὰ μνήμης ἄγεσθαι ἀγαθῆς τε καὶ διηνεκοῦς καὶ ἰμακαρίζεσθαι δικαίως τοῦ τέλους παρὰ τοῖς ἐχέφροσιν
Lemmas: σῴζω . ἵνα δέ καί ὁ ἀπό ὁ ἐχθρός μαρτυρία ὁ πλῆθος πιστόω ὁ πίπτω , φάσκω τις Ἰσμαηλίτης ὅς ὁ πόλεμος οὗτος παρατυγχάνω , ὁ βασιλεύς προσρέω Ῥωμαῖος , ὁ οἰκεῖος ἐπόμνυμι θρησκεία , διακόσιοι ἀργύρεος κατατίθημι στατήρ εἰς ἐκκόμισιν ὁ νεκρός οἶς κατά ὁ κῆπος αὐτός ἀποσφάζω . ὁ δδʹ Αλαμανής ὁ Ἰκόνιον κατέχω οὗτος μέν ἐν τός οὐ εἰσδύνω , κατά δέ ὁ ἔξω λέγω πόλις αὐλίζομαι , ἄνωθεν ὁ δῶμα ὁ αὐλαία πήγνυμι . καί μηδείς ἕτερος ὅτι μή ὁ πρός ὁ ζάω ἐπιτήδειος καί μόνος ἐκεῖθεν ἐνσκευάζω ὁ πρόσω ἔχω . κατά δέ ὁ ἀνάβασις οὗτος λέγω3 τις Ἀλαμανὸν Πελώριον ὁ σῶμα , ὁ ἴσχω ἀπαράμιλλος , ὁ ὁμόφυλος ἐπί πλεῖστος ἀπολείπω , καί ὁ μέν ἀνίημι στέλλω πούς , ἐκ ὁ χαλινός ὁ ἵππος ἐφέλκω ὁ εδοιποριον κάμνω , ὁ δδʹ ἐκ Ἰσμαήλ ἀθροίζω περί . αὐτός ὑπέρ ὁ πεντήκοντα , ἀγαθός ἄμη πᾶς καί ὁ οἰκεῖος τάξις ἀπολιμπάνω . ὁ μέν εὕω ὡς εἰς κύκλωσις αὐτός διαλαμβάνω περιτοξεύω , ὁ δέ ὁ εὐρύς σάκος σκέπω καί ὁ ὁ ὅπλον θαρσέω στεγανότης γηθέω πορεύω , ἀτίνακτος κατά πρών ἢ πρόβολος ὁ ὁ βαρβαρικός ἐκεῖνος σύλλογος βλῆμα καί εἰμί καί δείκνυμι . Σ δδʹ ἐκεῖνος τις γενναῖος τίς δίδωμι ὑπέρ ὁ ἄλλος ἐπαγγέλλω ἀποτίθημι μέν ὁ τόξον ὡς κ ὀνήσιμος , ὁ δδʹ ἐπιμήκης μάχαιρα ἐξερύω καί ὁ ἵππος εἰς δρόμος ἀνίημι ἀγχώμαλος καί ἐνώπιος ἐνώπιος ὁ Ἀλαμάν ἐπιβάλλω μάχομαι , αὐτός μέν ὅσος καί ἀκρώρεια ὄρος ἢ ἀνδριάς λάσκω παίω ὁ Ἀλαμανὸν , ὁ δέ ὁ ξίφος σπάω παχύς καί ἡρωϊκός χείρ βριθύς καί μέγας καί στιβαρός πλήσσω ὁ ἵππος ἐπιδοχμίως περί ὁ πούς , καί ἄμφω ὁ ἐμπρόσθιος ὡς οὐδός ἀγρός τις χόρτος ἀποτέμνω . ὡς δδʹ ἐπί γόνυ κλίνω ὁ ἵππος ἔτι ὁ ἀναβάτης ἐρείδω ἔχω ὁ ἐφεστρίς , ἐκτείνω ὁ Αλαμάνος ὁ βραχύς κατά μέσος ὁ ὁ Πέρσης κόρση ὁ σπάθη καταφέρω . ὁ δέ ὁ οἰκεῖος τε ἀντιτυπία καί ὁ ὁ φέρω γενναιότης οὔτως ἀξιοθαύμαστος ἐργάζομαι ὁ τομή ὡς ὁ μέν πλήσσω διαιρέω διχῆ , κακῶς δέ καί ὁ ἵππος εἰς ὁ νῶτον πάσχω διαπέταμαι ὁ ἀστράβη ὁ πλῆγμα , ὁ δέ καί ὁ μέν οὕτως , ὁ δέ ὡς λέων Πεποιθὼς ὁ οἰκεῖος ῥώμη οὐ ἐπιτείνω ὁ πορεία , ἀλλά βάδην ὁδεύω περί ὀψία ὁ ὁμογενής προσμείγνυμι ἔνθα αὐλίζομαι . ἵημι δδʹ ὡς ὁ ἐκ Ἰσμαήλ ὑφοράω μή πρισποιειμι ἐνδείκνυμι [ ] δοκέω πως αὐτός ἐκμειλίσσω οὗτος · ὁ δέ ὅμηρος ὁ μέγας · παρ´ αὐτός δύναμαι ὁ παῖς δέχομαι καί ἡγεμών ὁδός προσλαμβάνω πλεῖστος ὁ αὐτός δρι οὔτως ὑπό ροαλεω , ὀλίγος δέ ὕστερος ὁ Ἀρμένιος ἅπτω οὖον βραχύς ἐκ οὗτος δίδωμι ὁ ξίφος , ὁ δέ λοιπός ἀποπέμπω ὀπίσω ὁ . φιλότιμος δέ ὑπό ὁ Ἀρμένιος προσδέχομαι , καί συχνός ἐκεῖσε ἡμέρα προσδιατρίβω , εἰς ὁ Ἀντίοχος πόλις ὁρμέω μεταχωρέω , μέγας ἀεί περιβάλλω ὄνομα ἐπί τε σύνεσις καί ὁ ἀκατάμαχος στράτευμα καί μηδείς ἔχω ὑπαντιάζω πολέμιος . Γενόμενος δέ κατά τις ποταμός [ οἰδάνω ὁ ὑπέρ δόξα καί ἄελπτος περίπτωσις , ἢ μᾶλλον εἶπον ὁ ἀνέφικτος ἄνθρωπος κρίμα Θεός ! ) ὁ ὁ ὕδωρ δίνη ἐναποπνίγω , ἀνήρ διά μνήμη ἄγω ἀγαθός τε καί διηνεκής καί ιμακαριζω δικαίως ὁ τέλος παρά ὁ ἐχέφρων