cogPG.PG139 259
πρὸς τὰ ἑσπέρια καὶ κατὰ τὴν Φιλίππου ἐναυλίζεται , ἠκηκόει γὰρ ὡς ὁ τῶν Σέρβων σατράπησν δὲ τότε ὁ Νεεμᾶν Στέφανος ὑπὲρ ὃ δεῖ θρασύτερος γέγονε καὶ κακόσχολος ὥν τις ἥγηται σοφόν τὸ περίεργον , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τρέφων ἀκόρεστον καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ πάντα διαπλωθῆναι φιλονεικῶν τοῖς ἐκ τοῦ αὐτοῦ φύλου βαρὺς ἐμπίπτει καὶ ξίφει τὸ γένος μέτεισι , μήτε μὴν τὰ οἰκεῖα εἰδὼς μέτρα Χορβατίαν ὑποποιεῖται καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἐπισπᾶται τῶν Καττάχ ρων τὴν κυριότητα . Διὰ ταῦτα τοίνυν πεῖραν εἰληφέναι θέλων τοῦ ἐπὶ τούτοις τῷ Νεεμᾶν θουλήματος , στέλλει μετὰ δυνάμεως τὸν Παδιάτην Θεόδωρον . Τῷ δὲ τοπάρχῃ Νεεμᾶν οὕτως ἀναρσίου μετῆν φρονήματος ὡς [ Ρ . Λθἶ εὐθὺς ἐξενεγκεῖν ἀκήρυκτον πόλεμον κ ὶ Ῥωμαίοις ἐπεισπεσεῖν . Βασιλέως δ´ αὐτὸν μετελθεῖν κρίναντος , ὀλίγῳ τῇ μάχη παραφανεὶς ἀπεκρύψατο , τὰς τῶν ὁρῶν καὶ πάλιν ὑποδὺς καταδόσεις καὶ τὰς πέτρας θέμενος εἰς ἀποκρυβήν , Αἰεὶ δέ τι περικόπτων τῆς προλαβούσης ὁφρύος καὶ ὑφαιρῶν , τέλος τοῖς ἐκείνου ποσὶ τὴν οἰκείαν ὑποτέθεικε κεφαλὴν , μέγας μεγαλωστὶ τεταμένος καὶ περὶ τοῦ μὴ παθεῖν κακῶς δεόμενος · ἠγωνία γὰρ μή πως αὐτὸς μὲν τῆς τῶν Σέρβων παραλυθῇ δυναστείας , τὸ δὲ κράτος μετενεχθῇ πρὸς τοὺς ἐκείνου ἄρχειν δικαιοτέρους , καὶ οὓς αὐτὸς κατασπάσας εἶχε πρὸς τὴν ἀοχὴν ἀναχθείς . Οὕτω δ´ εὐμαρῶς μετήει τοῦτον καὶ πρὸς τὴν ἐκείνου πίστιν μετέστρεφεν , εἴ ποτε ἀποπλανώμενον ἑώρα τοῦ εὐθέως καὶ ἐλεύθερον βλέποντα , ἢ τῷ τῶν Ἀλαμανων ῥηγὶ προστιθέμενον ἢ τοῖς Οὖννοις προσνεύοντα καὶ κοινὸν ἐκείνοις βαλάντιον καὶ πήραν προσκτώμενον , ὡς οὐδὲ ποιμὴν ποίμνιον εὐπερίγραπτον . Οὕτω δ´ ἐδεδοίκει τοῦτον ὁ Νεεμὰν ὡς οὐδὲ τὸν βασιλικώτατον θῆρα τὰ κνώδαλα · ὅ γε καὶ τὰ ἱππάσιμα μόνα πιλλάκις ἐπιφερόμενος καὶ τοῖς δορυφοροῦσιν εἰπὼν « Ἔπεσθε , » τὰ Ῥωμαίων παρήλλαττεν ἔρ α , καὶ κατ´ αὐτοῦ ἐξορμῶν πρὸς τὸ οἰκεῖον ἐφετὸν τὰ ἐκεῖθεν μετήμειβε πράγματα . εʹ . Ἀλλὰ τίνα τὰ ἐπὶ τούτοις ; ἐρᾷ καὶ στρατείας ὑπερορίου , καὶ τὸ τῆς Αἰγύπτου ἐνωτιζόμενος πάμφορον , καὶ ὅσα γεωργεῖ Νεῖλος ὁ καρποδότης κοὶ εὔσταχυς , τοῖς πήχεσι μετρῶν τὸ εὔδαιμον , ἔγνω ἐν θαλάσσῃ θέσθαι χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐν ποταμοῖς δεξιὰν αὐτοῦ , εἴ πως τὰ δι´ ἀκοῆς ἐρώμενα Αἰγύπτια ἀγαθὰ καὶ ὀφθαλμοῖς ἐντράνοις θεάσαιτο καὶ θείη ληπτὰ ταῖς χερσίν , Ἐποίει δ´ ἐκεῖνον ταῦτα . ααντάζεσθαι τὰ ἐν ποσὶν ὑπερλλλόμενον , καὶ ταῦτα ἔτι ὡδίνοντα , καὶ τεμνόμενα μὲν καὶ κατακαιόμενα , οὐκ ἀφαντούμενα δὲ καὶ ἀμαυρούμενα , ἀλλὰ παλιμφυῆ κατὰ τὴν ὕδραν γινόμενα , φιλοδοξία τις ἄκαιρος καὶ τὸ πρὸς βασιλεῖς ἁνθαμιλλᾶσθαι , οἷς τὸ κλέος πολὺ καὶ τὰ σχοινίσματα οὐκ ἀπὸ θαλάσσης μόνον ἕως θαλάσσης ὑφαπλούμενα πρὶν παρετέτατο , ἀλλ´ ἐκ τῶν ἑφων ὁρισμάτων μέχοι τῶν ἑσπερίων διικνεῖτο στηλῶν . Οὐκοῦν καὶ τὸ σκέμμα τῷ τῶν ἸεροσολύΚμων ῥηγὶ Ἀμερίγῳ κοινωσάμενος , κἀκεῖνον εὑρὼν οὐκ ἀποπεμπόμενον τὸ ἐννόημα , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ συλλαβέσθαι οἱ τοῦ ἐγχειρήματος ὑπισχνούμενον ,
Lemmas: πρός ὁ ἑσπέριος καί κατά ὁ Φίλιππος ἐναυλίζω , ἀκούω γάρ ὡς ὁ ὁ Σέρβος σατράπησν δέ τότε ὁ Νεεμᾶν Στέφανος ὑπέρ ὅς δεῖ θρασύς γίγνομαι καί κακόσχολος ἀνά τις ἡγέομαι σοφός ὁ περίεργος , καί ὁ ἐπιθυμία τρέφω ἀκόρεστος καί πρός ὁ ἐκεῖ πᾶς διαπλόω φιλονεικέω ὁ ἐκ ὁ αὐτός φῦλον βαρύς ἐμπίπτω καί ξίφος ὁ γένος μέτειμι , μήτε μήv ὁ οἰκεῖος εἰδοί μέτρον Χορβατίαν ὑποποιέω καί πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ Κατάχ ῥόος ὁ κυριότης . Ζεύς οὗτος τοίνυν πείρω λαμβάνω ἐθέλω ὁ ἐπί οὗτος ὁ Νεεμᾶν θουλήματος , στέλλω μετά δύναμις ὁ Παδιάτη Θεόδωρος . ὁ δέ τοπάρχης Νεεμᾶν οὕτως ἀνάρσιος μέτειμι φρόνημα ὡς [ Ρ . Λῖθ εὐθύς ἐκφέρω ἀκήρυκτος πόλεμος Κ ί Ῥωμαῖος ἐπεισπίπτω . Βασιλίς δδʹ αὐτός μετέρχομαι κρίνω , ὀλίγος ὁ μάχη παραφαίνω ἀποκρύπτω , ὁ ὁ ὁράω καί πάλιν ὑποδύω κατάδοσις καί ὁ πέτρα τίθημι εἰς ἀποκρυβή , ἀεί δέ τίς περικόπτω ὁ προλαμβάνω ὀφρύς καί ὑφαιρέω , τέλος ὁ ἐκεῖνος πούς ὁ οἰκεῖος ὑποτίθημι κεφαλή , μέγας μεγαλωστί τείνω καί περί ὁ μή πάσχω κακῶς δήω · ἀγωνιάω γάρ μή πως αὐτός μέν ὁ ὁ Σέρβος παραλύω δυναστεία , ὁ δέ κράτος μεταφέρω πρός ὁ ἐκεῖνος ἄρχω Δίκαιος , καί ὅς αὐτός κατασπάω ἔχω πρός ὁ ἀοχὴν ἀνάγω . οὕτως δδʹ εὐμαρής μέτειμι οὗτος καί πρός ὁ ἐκεῖνος πίστις μεταστρέφω , εἰμί ποτός ἀποπλανάω ὁράω ὁ εὐθύς καί ἐλεύθερος βλέπω , ἢ ὁ ὁ Ἀλαμανων ῥῆξ προστίθημι ἢ ὁ Οὗννος προσνεύω καί κοινός ἐκεῖνος βαλλάντιον καί πήρα προσκτάομαι , ὡς οὐδέ ποιμήν ποίμνη εὐπερίγραπτος . οὕτως δδʹ δείδω οὗτος ὁ Νεεμὰν ὡς οὐδέ ὁ βασιλικός θήρ ὁ κνώδαλον · ὅς γε καί ὁ ἱππάσιμος μόνος πιλλάκις ἐπιφέρω καί ὁ δορυφορέω εἶπον « ἔπω , » ὁ Ῥωμαῖος παραλλάσσω ἄρα ὅς , καί κατ´ αὐτός ἐξορμάω πρός ὁ οἰκέω ἐφετός ὁ ἐκεῖθεν μεταμείβω πρᾶγμα . εἰ . ἀλλά τίς ὁ ἐπί οὗτος ; ἐράω καί στρατεία ὑπερόριος , καί ὁ ὁ Αἴγυπτος ἐνωτίζω πάμφορος , καί ὅσος γεωργέω Νεῖλος ὁ καρποδότης κοί Εὔσταχυς , ὁ πῆχυς μετρέω ὁ εὐδαίμων , γιγνώσκω ἐν θάλασσα τίθημι χείρ αὐτός καί ἐν ποταμός δεξιά αὐτός , εἰμί πως ὁ δις ἀκοή ἐράω Αἰγύπτιος ἀγαθός καί ὀφθαλμός ἐντρανέω θεάομαι καί τίθημι ληπτός ὁ χείρ , ποιέω δδʹ ἐκεῖνος οὗτος . ἀνατάζω ὁ ἐν πούς ὑπερέρχομαι , καί οὗτος ἔτι ὁράω , καί τέμνω μέν καί κατακαίω , οὐ ἀφαντόω δέ καί ἀμαυρόω , ἀλλά παλιμφυής κατά ὁ ὕδρα γίγνομαι , φιλοδοξία τις ἄκαιρος καί ὁ πρός βασιλεύς ἀνθαμιλλάομαι , ὅς ὁ κλέος πολύς καί ὁ σχοίνισμα οὐ ἀπό θάλασσα μόνος ἠώς θάλασσα ὑφαπλόω πρίν παρατείνω , ἀλ ἐκ ὁ φάω όρισμα μίγνυμι ὁ ἑσπέριος διικνέομαι στήλη . οὐκοῦν καί ὁ σκέμμα ὁ ὁ ἸεροσολύΚμων ῥῆξ Ἀμερίγῳ κοινόω , ἐκεῖνος εὑρίσκω οὐ ἀποπέμπω ὁ ἐννόημα , μᾶλλον μέν οὖν καί συλλαμβάνω ὁ ὁ ἐγχείρημα ὑπισχνέομαι ,