cogPG.PG139 296
αὲ προῖνν τὸ λέγειν ἐκεῖθεν τῆς ἱστορίας τῶν κατὰ τὸν ἄνδρα τοῦτον ἐχέσθω , ὁπόθεν ἄρχεσθαι ἄμεινον Κσυναφείας ἔνεκα καὶ τοῦ μὴ παραλιπεῖν τι τῶν ῥηθῆναι ἀξίων . Ὁ Ἀνδρόνικος τοίνυν οὗτος τὰς λαβὰς ἐκφεύγων τοῦ Μανουὴλ ἀειφυγίαν εἵλετο , καὶ τόλεις ἀλείψας συχνὰς καὶ πλεῖστα ἐθνῶν ἄστεα κατιδών τέλος , ὡς εἰπόντες ἔχομεν , καταλύει παρὰ τῷ Σαλτούχῳ · τοπάρχης δ´ ἦν οὗτος εἰς ἀρχὴν Κἱων ἐξαιρεθεῖσαν τὴν τῇ Χαλδαίᾳ προσεγγίζουσαν χώραν , Ῥωμαίοις μὲν πάλαι ὑπόφορον , τότε δὲ τοῖς Τούρκοις καὶ τοῖς τούτων ὑπείκουσαν ἔθεσι . Καὶ παρειληφώς τι φρούριον ἀὐτοῦ ἑκόντος , καὶ τῇ φυσικῆς τούτου ἐρυμνότητι τὴν ἀπὸ τῆς τέχνης προσθεὶς , ἐκεῖσε προσέμενε , συμπλανῆτιν ἔχων ἑαυτῷ καὶ συνέκδημον τὴν Κομνηνὴν Θεοδώραν , ἥτις ἀθεμίτως αὐτῷ συνηυνάζετο θυγάτηρ Ἰσαακίου οὖσα τοῦ σεβαστοκράτορος · ἐξ ἀδελφῶν δ´ ἔφυσαν ἄμφω , Ἰσαάκιος καὶ Ἀνδρόνικος . Ὁ τοίνυν αὐτοκράτωρ Μανουὴλ συνειληφέναι οὐκ ἔχων Ἀνδρόνικον , ἀλλ´ ὅσα καὶ Ἰξίων Ἥρας τούτου ἀποπλαζόμενος , ὡς γοῦν νεφέλην τὴν ἀνεψιάν Θεοδώραν περισχεῖν διὰ φροντίδος ἐτίθετο , καὶ τοῦ κατὰ σκοπὸν ἐπιτυχὴς γεγονώς διὰ τοῦ τότε τὴν ἀρχὴν τῆς Τραπεζοῦντος ἀνεζωσμένου Νικηφόρου τοῦ Παλαιολόγου , μετὰ βραχὺ καὶ αὐτὸν ἐπισπᾶται Ἀνδρόνικον , ὅσα καὶ δελητίῳ τῇ Θεοδώρᾳ κατασπώμενον καὶ τῳ ταύτης ἀγκιστρευόμενον ἔρωτι , οὐ μικρῶς καὶ τῷ τῶν παίδων πυρὶ δαπανώμενον οὓς ἀπέτεκεν αὐτῷ Θεοδώρα . λτελας τοίνυν πρέσβεις εἰς βασιλέα αἰτεῖται ὧν πεπαρῴνηκεν ἀμνηστίαν , πρὸς δὲ καὶ ἀσφάλειαν ὡς οὐδέν τι πείσεται θυμαλγές ἀφικόμενος . Καὶ τοῦ βασιλέως πρὸς ἄμφω οὐκ ἀπατηλῶς καταμνεύσαντος , μετάτινα καιρὸν προσχωρεῖ . Πολυμήχανος δ´ ὢν Ἀνδρόνικος καὶ παντοίοις δόλοις καζόμενος ἀλύσει σιδηρέα πολυταλάντῳ διαλαμβάνει τὸν τράχηλον , καὶ ταύτην ἔνδον συσχὼν καὶ περιθάλψας τῳ ἱματίῳ ἐς τὰ τῶν ποδῶν ἔσχατα καταβαίνουσαν , ὡς εἴὴ βασιλεῖ τε ἀφώρατος καὶ τοῖς τὸ βῆμα τούτου πληροῦσιν ἀθέατος , λαβὼν τοῦ ὀφθῆναι τῷ αὐτοκράτορι καὶ θεάσασθαι τὸ ἐνδόσιμον , ἐπεὶ καθάπαξ ἐκείνῳ εἰς θέαν κατέστη , μέγας μεγαλωστὶ κατὰ τοῦ δαπέθου ἐκτείνεται προτείνας τὴν ἅλυσιν , καὶ δακρύοις τέγγων τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐδεῖτο θερμότερον καὶ περιπαθῶς καθικέτευε συγγνώμην εὐρεῖν ἐφ´ οἷς δή που παραλελύπηκεν . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐπὶ τοῖς δρωμένοις ἔκθαμβος γεγονὼς αὐτός τε πρὸς δάκρυα προήχθη καὶ τοὺς ἐξεγεροῦντας ἐπέταξεν . Ὁ δὲ οὐκ ἀναστῆναι τῶν κάτω διισχυρίζετο , εἰ μὴ Ἐασιλέως ἐπιτεταχότος αὐτόν τις τῶν παρεστηκόἕοθὲν τηνικάδε καιροῦ οὐκ εἰς ἄλογον συγκυρίαν ἢ αὐτόματον ἀπολύσει τοῦτο περίπτωσιν . Τῷ δ´ οὖν τότε λαμπρότατα προσδεχθεὶς ὁ ἀνὴρ καὶ φιλοφροσύνης μεγαλοπρεποῦς ἀξιωθεὶς , ὡς ἔδει τηλικοῦτον ἀνδρα χρόνιον ἐπανήκοντα , πρὸς τὸ Οἱναιον ἀποστέλλεται , ἐκεῖσε τὰς διατριβὰς τελέσων καὶ τὴν μακραν ἀνακωχεύσων περιοδείαν καὶ τὸν πολυετῆ καταπαύσων πλάνον . δεσαν γὰρ ἀμφότεροι τὰ της ἐν ταὐτῷ συνουσίας εἰς τὰς προτέρας ἐπαναλύσοντα συμφοράς · μηδὲ γὰρ ἂν ἠρερή ειν ὅλως τὸν θόνον καὶ οἴς ἔργον τῷ φιλαιτίῳ τὴν παρὰ τοῖς κρατοῦσιν οἰκείωσιν ἄρνυσθαι καὶ ταῖς τῶν ἄλλων διαβολαῖς ἑαυτοὺς ἐπικρατύνειν καὶ εἰς μείζους προσεπαίρειν τιμάς .
Lemmas: ἀεί πρός ὁ λέγω ἐκεῖθεν ὁ ἱστορία ὁ κατά ὁ ἀνήρ οὗτος ἔχω , ὁπόθεν ἄρχω ἀγαθός Κσυναφείας ἕνεκα καί ὁ μή παραλείπω τίς ὁ εἴρω ἄξιος . ὁ Ἀνδρόνικος τοίνυν οὗτος ὁ λαβή ἐκφεύγω ὁ Μανουήλ ἀειφυγία αἱρέω , καί τόλος ἀλείφω συχνός καί πλεῖστος ἔθνος Ἄστυ καθοράω τέλος , ὡς εἶπον ἔχω , καταλύω παρά ὁ Σαλτούχῳ · τοπάρχης δδʹ εἰμί οὗτος εἰς ἀρχή Κίων ἐξαιρέω ὁ ὁ Χαλδαία προσεγγίζω χώρα , Ῥωμαῖος μέν πάλαι ὑπόφορος , τότε δέ ὁ Τοῦρκος καί ὁ οὗτος ὑπείκω ἔθος . καί παραλαμβάνω τίς φρούριον αὐτός ἑκών , καί ὁ φυσικός οὗτος ἐρυμνότης ὁ ἀπό ὁ τέχνη προστίθημι , ἐκεῖσε προσμένω , συμπλανῆτις ἔχω ἑαυτοῦ καί συνέκδημος ὁ Κομνηνός Θεοδώρα , ὅστις ἀθέμιστος αὐτός συνευνάζομαι θυγάτηρ Ἰσαάκιος εἰμί ὁ σεβαστοκράτωρ · ἐκ ἀδελφός δδʹ φύω ἄμφω , Ἰσαάκιος καί Ἀνδρόνικος . ὁ τοίνυν αὐτοκράτωρ Μανουήλ συλλαμβάνω οὐ ἔχω Ἀνδρόνικος , ἀλ ὅσος καί Ἰξίων Ἥρα οὗτος ἀποπλάζω , ὡς γοῦν νεφέλη ὁ ἀνεψιός Θεοδώρα περιέχω διά φροντίς τίθημι , καί ὁ κατά σκοπός ἐπιτυχής γίγνομαι διά ὁ τότε ὁ ἀρχή ὁ Τραπεζοῦς ἀναζώννυμι Νικηφόρου ὁ Παλαιολόγος , μετά βραχύς καί αὐτός ἐπισπάω Ἀνδρόνικος , ὅσος καί δελήτιον ὁ Θεοδώρα κατασπάω καί ὁ οὗτος ἀγκιστρεύω Ἔρως , οὖον μικρός καί ὁ ὁ παῖς πῦρ δαπανάω ὅς ἀποτίκτω αὐτός Θεοδώρα . λτελας τοίνυν πρέσβυς εἰς βασιλεύς αἰτέω ὅς παραπαροινέω ἀμνηστία , πρός δέ καί ἀσφάλεια ὡς οὐδείς τίς πείθω θυμαλγής ἀφικνέομαι . καί ὁ βασιλεύς πρός ἄμφω οὐ ἀπατηλός καταμένω , μετάτινα καιρός προσχωρέω . πολυμήχανος δδʹ εἰμί Ἀνδρόνικος καί παντοῖος δόλος κάζω ἅλυσις σιδήρεος πολυτάλαντος διαλαμβάνω ὁ τράχηλος , καί οὗτος ἔνδον συεχω καί περιθάλπω ὁ ἱμάτιον εἰς ὁ ὁ πούς ἔσχατος καταβαίνω , ὡς εἰμί βασιλεύς τε ἀφώρατος καί ὁ ὁ βῆμα οὗτος πληρόω ἀθέατος , λαμβάνω ὁ ὁράω ὁ αὐτοκράτωρ καί θεάομαι ὁ ἐνδόσιμος , ἐπεί καθάπαξ ἐκεῖνος εἰς θέα καθίστημι , μέγας μεγαλωστί κατά ὁ δαπέθου ἐκτείνω προτείνω ὁ ἅλυσις , καί δάκρυ τέγγω ὁ ὀφθαλμός δήω θερμός καί περιπαθῶς καθικετεύω συγγνώμη εὑρίσκω ἐφίημι ὅς δή ποῦ παραλυπέω . ὁ δέ βασιλεύς ἐπί ὁ δράω ἔκθαμβος γίγνομαι αὐτός τε πρός δάκρυ προάγω καί ὁ ἐξεγείρω ἐπιτάσσω . ὁ δέ οὐ ἀνίστημι ὁ κάτω διισχυρίζομαι , εἰμί μή εασιλαος ἐπιτάσσω αὐτός τις ὁ παρίστημι τηνικάδε καιρός οὐ εἰς ἄλογος συγκυρία ἢ αὐτόματος ἀπολύω οὗτος περίπτωσις . ὁ δδʹ οὖν τότε λαμπρός προσδέχομαι ὁ ἀνήρ καί φιλοφροσύνη μεγαλοπρεπής ἀξιόω , ὡς ἐσθίω τηλικόσδε ἀνήρ χρόνιος ἐπανήκω , πρός ὁ Οἰναῖος ἀποστέλλω , ἐκεῖσε ὁ διατριβή τελέω καί ὁ μακρός ἀνακωχεύω περιοδεία καί ὁ πολυετής καταπαύω πλάνος . δένω γάρ ἀμφότερος ὁ ὁ ἐν αὐτός συνουσία εἰς ὁ πρότερος ἐπαναλύω συμφορά · μηδέ γάρ εἄν ἠρερή ἐν ὅλως ὁ θνῄσκω καί οἶς ἔργον ὁ φιλαίτιος ὁ παρά ὁ κρατέω οἰκέω ἄρνυμαι καί ὁ ὁ ἄλλος διαβολή ἑαυτοῦ ἐπικρατύνω καί εἰς μείζων προσεπαίρω τιμή .