cogPG.PG139 217
τῶν ὡράγγων γένους ὁρμώμενοι καὶ κατὰ τὸ Αδυ . μότοιχον τὴν οἴκησιν ἔχοντες , ἐπέβησαν πρῶτοι τῆς κλίμακος , τῷ βασιλεῖ πειθαρχήσαντες . Τούτων γὰρ ἀποτεθαῤῥηκότων πρώτως τὴν ἄνοδον , μάλιστα δὲ πρὸ αὐτῶν τοῦ Πουπάκη , ὃς δορυφορῶν τὸν μέγαν δομέστικον ὅλος ἦν ἐνθεάζων πρὸς τὸ ἔργον τότε καὶ προαλλόμενος , καὶ ἕτεροι οὐκ ὀλίγοι κατὰ ζῆλον ἐπηκολούθησαν , Πάντας μὲν οὐν ἀγάμενος ἦν τῆς προθυμίας καὶ τοῦ ταχέος ὁρμήματος ὁ κρατῶν , ἀφορίσας δὲ οὕς ᾔδει παρ´ ἀσπίδα πολλάκις ἐνιδρωκότας καὶ ἄντικρυς Ἄρεα πνέοντας , καὶ ἐς τετρακοσίους ἠριθμηκὼς , ἀναβαίνειν διαφῆκε , πολλὰ πρότερον ἐς ἀνδρίαν παρακαλοῦντα τούτοις διαλεχθεὶς , καὶ αὐτοῖς καὶ τέκνοις αὐτῶν ἀδρὰ γέρα καὶ ἀμοιβαίαν ἐπαγγειλάμενος εὔνοιαν . « Είτε γὰρ , » φησὶ , « τοῖς ζῶσι σύνεστε , τὸν ἐφεστῶτα κίνδυνον διαδράντες καὶ ἀρίστως ἀγῶνα τὸν προκείμενον ἀεθλεύσαντες , εὑρήσετε με καὶ ὑπὲρ δόκησιν ἀντὶ δεσπότου καὶ βασιλέως πατέρα κηδόμενον · εἴτε τὸ ζῇν καταλύσετε , πατρίδι τιμὴν καὶ κλέος αὐτάς ἀρνύμενοι , οὐδ´ οὕτως τῶν εἰς δόξαν καὶ κειμένων ὑμῶν ἀφέξομαι , ἀλλ´ οὕτως εὖ διαζήσομαι τὰ κατ´ οἶκον καὶ τέκνα καὶ ὁμολέκτρους ὡς ζηλωτέα τοῖς ἔτι περιοῦσι καὶ μακαριστέα δοκεῖν , καὶ αὐτοῖς δὲ ὑμῖν ὑπαπιοῦσι καθ´ ἅδην ἀσπάσια , εἴ τις τέως καὶ ἐν νεκροῖς αἴσθησις , μηδὲ τὸ τῆς λήθης ποτὸν ἐγχεόμενον οὐ μόνον τὴν τῶν προλαβόντων ἀπαλείφει μνήμην , ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ τὸν βίον ἐπιγινόμενα σὔκουν ἐς ᾅδου ἐπεισρέειν ἀφίησιν , ὅπως τοῖς θανοῦσιν εἴησαν γνώριμα . » Πρῶτος οὖν ὁ Πουπάκη , ὡς ἔφην , τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ διατυπώσας ἐν ἑαυτῷ τῆς ἀναβάσεως ἄρχεται , καὶ μετ´ αὐτὸν οἱ Πετραλεῖφαι κασίγνητοι , καὶ καθεξῆς ἕτεροι , ἔς πάντας ἡ κλίμαξ ἐδέξατο . Οὐδεὶς οὖν τών θεωμένων ἦν ὃς ἐπὶ τῷ πραττομένῳ τούτῳ ἔργῳ οὐκὶ ἀνωλόλυξεν ὡς ἐπὶ καινῷ καρδιαλγήσας θεάματ , οὐδὲ δακρύων ὑποπλησθεὶς καὶ πατάξας τὸ στῆίος ἐθεοκλύτησεΚαὶ ἦν γὰρ ἀληθῶς τὸ ὁρώμενον καταπλῆττον τὸν θεατὴν ὀφθαλμόν . Οἱ μὲν γὰρ τοὺς θυρεοὺς ὑπὲρ κεφαλῆς ἐς τὸ ἀσφαλὲς ἀνατείναντες καὶ τὰ ξίφη σπασάμενοι , τοῖς ἐκ τοῦ φρούριον προσηγγικότες ἐκθύμως διημιλλῶντο · οἱ δὲ πάσις κατ´ αὐτῶν ἐχρῶντο βολαῖς καὶ λίθους ἀπεῤῥίπτουν χειροπληθεῖς . Ἀλλ´ οὐδὲν ἤνυτον · οὗτοι γὰρ , ὅόα καὶ ἄκμονες ῥαϊστῆρσι , παντοίοις τυπτόμενοι βοή Κμασιν ἀκάμαντες ἦσαν καὶ ἀπερίτρεπτοι καὶ τὴν ἰσχὺν ἀνένδοτοι κἀπὶ τοῖς παροῦσι δεινοῖς ἀκατάνῦν δ´ ἀλλ´ ἡ ταῖς τῶν πράξεων μεγίσταις ἐπεισερχομένη ἀγεννὴς περίπτωσις καὶ τὸ ἄγαν ἀ ! πουσα , περὶ τὸ πέρας ἠγνωμόνησε τὸ ἐπέραστον . Ἦδη γὰρ τοῦ Πουπάκου τῆς κλίμακος ἀποβάντός καὶ τὼ πόδε ταῖς πέτραις ἐνερείσαντος , ὅθεν καὶ τοῖς ἐκ τῶν τειχῶν διεφέρετο , ἡ κλίμαξ ἀποκαυὶ ζεται . Καὶ οἱ μὲν ἄλλοι πάντες κύμβαχοι ἐπὶ βρεχμόν τε καὶ ὤμους ἐλεεινὸν ἐπανετρέποντο θέτμα ἀπάνθρωπον ὀνειδισθέντες καὶ τὸ τῆς γνώμης ἀνήμερον ἐπεγκληθέντες οἷς καταλιθοῦντες ἄνωθεν
Lemmas: ὁ ὡράγγων γένος ὁρμάω καί κατά ὁ Αδυ . μοτοιχος ὁ οἴκησις ἔχω , ἐπιβαίνω πρῶτος ὁ κλῖμαξ , ὁ βασιλεύς πειθαρχέω . οὗτος γάρ ἀποθεάομαι πρῶτος ὁ ἄνοδος , μάλιστα δέ πρό αὐτός ὁ Πουπάκη , ὅς δορυφορέω ὁ μέγας δομέστικος ὅλος εἰμί ἐνθεάζω πρός ὁ ἔργον τότε καί προαλλομαι , καί ἕτερος οὐ ὀλίγος κατά ζῆλος ἐπακολουθέω , Πᾶς μέν ὀν ἄγαμαι εἰμί ὁ προθυμία καί ὁ ταχύς όρμημα ὁ κράτος , ἀφορίζω δέ ὅς οἶδα παρ´ ἀσπίς πολλάκις ἐνιδρόω καί ἄντικρυς Ἄρης πνέω , καί εἰς τετρακόσιοι ἀριθμέω , ἀναβαίνω διαφίημι , πολύς πρότερος εἰς ἀνδρεία παρακαλέω οὗτος διαλέγω , καί αὐτός καί τέκνον αὐτός ἁδρός γέρας καί ἀμοιβαῖος ἐπαγγέλλω εὔνοια . « είτε γάρ , » φημί , « ὁ ζῶ σύνειμι , ὁ ἐφίστημι κίνδυνος διαδιδράσκω καί Ἀρίστως ἀγών ὁ πρόκειμαι ἀεθλεύω , εὑρίσκω ἐγώ καί ὑπέρ δόκησις ἀντί δεσπότης καί βασιλεύς πατήρ κήδω · εἴτε ὁ ζάω καταλύω , πατρίς τιμή καί κλέος αὐτός ἄρνυμαι , οὐδός οὕτως ὁ εἰς δόξα καί κεῖμαι σύ ἀπέχω , ἀλ οὕτως εὕω διαζῶ ὁ κατ´ οἶκος καί τέκνον καί ὁμόλεκτρος ὡς ζηλωτέος ὁ ἔτι περίειμι καί μακαριστέος δοκέω , καί αὐτός δέ σύ ὑπάπειμι καθ´ ἅδην ἀσπάσιος , εἰμί τις τέως καί ἐν νεκρός αἴσθησις , μηδέ ὁ ὁ λήθη ποτόν ἐγχέω οὖον μόνος ὁ ὁ προλαμβάνω ἀπαλείφω μνήμη , ἀλλά καί ὁ κατά ὁ βίος ἐπιγίγνομαι συκεω εἰς ᾍδης ἐπεισρέω ἀφίημι , ὅπως ὁ θνῄσκω εἰμί γνώριμος . » Πρῶτος οὖν ὁ Πουπάκη , ὡς φημί , ὁ σημεῖον ὁ σταυρός διατυπόω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀνάβασις ἄρχω , καί μετέ αὐτός ὁ Πετραλείφη κασίγνητος , καί καθεξῆς ἕτερος , εἰς πᾶς ὁ κλῖμαξ δέχομαι . οὐδείς οὖν ὅς θεάομαι εἰμί ὅς ἐπί ὁ πράσσω οὗτος ἔργον οὐ ἀνολολύζω ὡς ἐπί καινός καρδιαλγέω θέαμα , οὐδέ δάκρυ ὑποπίμπλημι καί πατάσσω ὁ στῆίος ἐθεοκλύτησεΚαὶ εἰμί γάρ ἀληθής ὁ ὁράω καταπλήσσω ὁ θεατής ὀφθαλμός . ὁ μέν γάρ ὁ θυρεός ὑπέρ κεφαλή εἰς ὁ ἀσφαλής ἀνατείνω καί ὁ ξίφος σπάω , ὁ ἐκ ὁ φρούριον προσάγω ἔκθυμος διαμιλλάομαι · ὁ δέ Πᾶσις κατ´ αὐτός χράω βολή καί λίθος ἀπολείπω χειροπληθής . Ἀλ οὐδείς ἀνύω · οὗτος γάρ , ὅς καί ἄκμων ῥαιστήρ , παντοῖος τύπτω βοή Κμασιν ἀκάμας εἰμί καί ἀπερίτρεπτος καί ὁ ἰσχύς ἀνένδοτος ἐπί ὁ πάρειμι δεινός ἀκατάνῦν δδʹ ἀλ ὁ ὁ ὁ πρᾶξις μέγας ἐπεισέρχομαι ἀγεννής περίπτωσις καί ὁ ἄγαν ὅς ! Ποῦσα , περί ὁ πέρας ἀγνωμονέω ὁ ἐπέραστος . ἤδη γάρ ὁ Πουπάκου ὁ κλῖμαξ ἀποβαίνω καί ὁ πούς ὁ πέτρα ἐνερείδω , ὅθεν καί ὁ ἐκ ὁ τεῖχος διαφέρω , ὁ κλῖμαξ ἀποκαίω ζω . καί ὁ μέν ἄλλος πᾶς κύμβαχος ἐπί βρεχμός τε καί ὦμος ἐλεεινός ἐπανατρέπω θέτμα ἀπάνθρωπος ὀνειδίζω καί ὁ ὁ γνώμη ἀνήμερος ἐπεγκαλέω ὅς καταλιθόω ἄνωθεν