cogPG.PG139 291
ἐπιμεμφόμενος διηπειλεῖτο μείζονος συνόδου συγκρότησιν , καὶ τὴν μετ´ αὐτοῦ τοῦ πάπα τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης τῶν προκειμένων ἑπώμνυτο διάσκεψιν , « Ἀγνώμων γὰρ ἂν εἴην , » ἔλεγε « καὶ ἀλόγιστος , εἰ μὴ πολλοστὸν ἀντιδοίην μέρος τῷ ἐμῷ βασιλευτῇ καὶ βασιλεῖ τῶν ὅλων Θεῷ , ὧν ἐκεῖθεν κρειττόνως Κσνηκα , πᾶσαν σπουδὴν εἰσενεγκὼν ὥστε μὴ τοῦτον ἀναθέματι καθυποβάλλεσθαι ἀληθινὸν ὄντα Θεόν . » Τοσοῦτον δὲ τοῦ διαθροηθῆναι τοῖς τοιούτοις ἀπεῖχον οἱ ἀκροώμενοι κομπάσμασιν , ὢστε καὶ ὁ τῆς Θεσσαλονίκης πρόεδρος , ὁ πολὺς καὶ μέγας ἐν λόγοις Εὐστάθιος , ζήλου ἐπὶ τοῖς ἀνεγνωσμένοις πλησθεὶς καὶ μὴ ἐνεγκὼν Θεὸν ἀληθινὸν δοξάζεσθαι ὁλόσφυρόν τι διανοίας ἀνάπλασμα κακοδαίμονος , « Ἐσοίμην ἄν , » ἔφη , « καταπεπατημένον τοῖς πτέρναις φορῶν τὸν ἐγκέφαλον , καὶ τοῦ σχήματος τούτου παράπαν ἀνάξιος » τὸν ἐπὶ τῶν ὥμων δείξας μανδύαν , « εἰ Θεὸν ἡγοίμην ἀληθινὸν τὸν παιδεραστὴ , καὶ καμηλώδη καὶ πάσης πράξεως μυσαρᾶς ὑφηγητὴν καὶ διδάσκαλον . » Ἐπεπήγεσαν οὖν ἐπὶ τοῖς εἰρημένοις τούτοις οἱ ἀκηκοότες μικροῦ ἦν γὰρ καὶ διατόρως ταῦτα φθεγγόμενος καὶ προδήλως χαρακτηρίζων τὸν ζήλῳ εὐσεβείας πυρούμενον . Ὁ δὲ τοῦ γράμματος ὑπαγορευτὴς , στὰς ἐπὶ βραχὺ ἐν εὸς καὶ τὰ χείλη μύσας , παλίμπους εἶτα εἰς τὸν αὐτοκράτορα εἴσεισι . Καὶ ὃς τὰ λαληθέντα ἐνωτισάμενος , οἷον περιψοφηθείς , ποικίλος ἦν τὸν ἀπόλογον , τὸ μακρόθυμον ἐπῃνεκὼς ὡς οὐδέποτε . Καὶ ἑαυτὸν γὰρ τοῖς ἄγαν ὀρθοδοξοῦσι Χριστιανοῖς ἐνέταττε , καὶ πατέρων ὡμολόγει πανευσεβῶν προελθεῖν , τοὺς φιλαιτίους ἐκκλίνων καὶ φιλοσκώμμονας . Καὶ τὴν μετὰ τοῦ Θεσσαλονίκης κρίσιν πολὺς ἐνέκειτο ἐξαιτούμενος . Ἡ γὰρ , φησί , δικαιωθεὶς ὡς μὴ Θεῳ πιστεύων παιδεραστῇ , μηδὲ εἰσάγων παραχάραγμα πίστεως , δικαίαν ἐπιθήσει δίκην τῷ κατά Χριστοῦ Κυρίου ἐρυγγάνοντι βλάσφημα , ἢ κατκριθείς ἕτερον δοξάζων Θεὸν παρ´ ὃν οἱ ἐκ Χριστοῦ καλού μενοι σέβονται μεταμαθήσεται τὴν ἀλήθειαν , καὶ χάριν εἴσεται οὐ μικρὰν τῷ τῆς χείρονος αὐτὸ μεταστήσαντι δόξης καὶ μυήσαντι τὴν ἀλήθειαν Μετὰ βραχὺ δὲ τοῦ πατριάρχου εἰς θέαν ἐκείνῳ ἐληλυθότος καὶ κατεπάσαντος τὰ εἰκότα τοῦ τε θνμοῦ ἔληξε , καὶ τῷ Εὐσταθίῳ συγγνώμην παρέσχετι ἐφ´ , οἷς παρεφθέγξατο , ἐνδεδωκὼς αὐτῷ ὅσα γρεῖτο ἀπολογήσασθαι , τελευταῖον δὲ καὶ αὐτὸς ἐπειπὼν ὡς , « Δεῖ σε σοφὸν ὄντα μὴ αἰσχροῤῥήμονα δείκνυαθαι μηδὲ θρασυστομεῖν παρακαίρια , » Ἐπὶ δὲ τού τοις εἰς κοινὴν δοθέντος ἀκρόασιν τοῦ περὶ τοῦ δόγματος τόμου , καὶ πάντων ἐπαινεσάντων τὰ γεγραμμένα ὡς εὐσεβῶς ὀρθοτομηθεντα , καὶ περιχαρῶς ἐν αὐτῷ πογράψαι καταθεμένων , ὁ σύλλογος διελέλυτο , καὶ οἱ μὲν ἀπῄεσαν ἀγαλλόμενοι ὡς τῇ οἰκείᾳ ἐνστάσει τὸν βασιλέα νενικηκότες · ὁ δὲ ἔχαιρεν ὡς τῇ ἑαυτοῦ καθυποκλίνας τούτους βουλῇ , καὶ σχὼν διὰβραχυλογίας οἷπερ διὰ τοῦ πολυστίχου πρότερον τόμου οὐδαμῶς ἐφίκετο . Κατὰ δὲ τὴν μετ´ ἐκείνην ἡμέραν εἰς τὴν πατριαρχικὴν ἐστίαν ἡ σύνοδος ἀθροισθεῖσα , ὅπως κατὰ τὰ συμφωνηθέντα δράσωσινμα γὰρ ἔω παρῇσαν οἱ ἐκ βασιλέως αὐτοὺς εἰς ἔνα ἀθροισμὸν συναγείροντες ) , οἱ δ´ οὐκέτ´ ἦσαν οἱ αὐτοί , ἀλλ´ ἀνένευον πάντες πάλιν καὶ ἀπεπήδων ὡς τῇ ὑπηγορευμένῃ γραφῇ ἔτι ἐγκειμένων ἐπιληψίμων ῥημάτων τινῶν , καὶ ἤθελον καὶ ταῦτα ἐβελισθῆναι καὶ ἕτερα ἐντεθῆναι τῷ ὀρθῷ κατὰ μηδέν τι προσιστάμενα δόγματι . Ἡν οὖν αὖθις παροξυνόμενος ὁ κρατῶν καὶ ὡς ἀνοηταίνουσι καθαρῶς ἐπεγκαλῶν τὸ τῆς γυώμης ἄστατον καὶ ἀγχίστροφον . Ὀύὲ δὲ αὶ μόλις συνήλθοσαν , ἵνα τὸ μὲν ἀνάθεμα τῷ Θεῷ τοῦ Μωάμετ τῶν κατηχητικῶν βίβλων ἀπαλεισθῆν
Lemmas: ἐπιμέμφομαι διαπειλέω μείζων σύνοδος συγκρότησις , καί ὁ μετέ αὐτός ὁ πάππας ὁ πρέσβυς Ῥώμη ὁ πρόκειμαι ἑπώμνυτο διάσκεψις , « ἀγνώμων γάρ εἄν εἰμί , » λέγω « καί ἀλόγιστος , εἰμί μή πολλοστός ἀντιδίδωμι μέρος ὁ ἐμός βασιλευτής καί βασιλεύς ὁ ὅλος Θεός , ὅς ἐκεῖθεν κρατύς Κσνηκα , πᾶς σπουδή εἰσφέρω ὥστε μή οὗτος ἀνάθεμα καθυποβάλλω ἀληθινός εἰμί Θεός . » τοσοῦτος δέ ὁ διαθροέω ὁ τοιοῦτος ἀπέχω ὁ ἀκροάομαι κόμπασμα , ὥστε καί ὁ ὁ Θεσσαλονίκη πρόεδρος , ὁ πολύς καί μέγας ἐν λόγος Εὐστάθιος , ζηλόω ἐπί ὁ ἀναγιγνώσκω πίμπλημι καί μή φέρω θεός ἀληθινός δοξάζω ὁλόσφυρος τίς διάνοια ἀνάπλασμα κακοδαίμων , « εἰμί ἄν , » φημί , « καταπατέω ὁ πτέρνη φορός ὁ ἐγκέφαλος , καί ὁ σχῆμα οὗτος παράπαν ἀνάξιος » ὁ ἐπί ὁ ὁμόω δείκνυμι μανδύας , « εἰμί θεός ἡγέομαι ἀληθινός ὁ παιδεραστής , καί καμηλώδης καί πᾶς πρᾶξις μυσαρός ὑφηγητής καί διδάσκαλος . » πήγνυμι οὖν ἐπί ὁ εἴρω οὗτος ὁ ἀκούω μικρός εἰμί γάρ καί διατόρως οὗτος φθέγγομαι καί πρόδηλος χαρακτηρίζω ὁ ζῆλος εὐσέβεια πυρόω . ὁ δέ ὁ γράμμα ὑπαγορευτής , ἵστημι ἐπί βραχύς ἐν ἑός καί ὁ χεῖλος μύω , παλίμπους εἶτα εἰς ὁ αὐτοκράτωρ εἴσειμι . καί ὅς ὁ λαλέω ἐνωτίζω , οἷος περιψοφέω , ποικίλος εἰμί ὁ ἀπόλογος , ὁ μακρόθυμος ἐπαινέω ὡς οὐδέποτε . καί ἑαυτοῦ γάρ ὁ ἄγαν ὀρθοδοξέω Χριστιανός ἐντείνω , καί πατήρ ὁμολογέω πανευσεβής προέρχομαι , ὁ φιλαίτιος ἐκκλίνω καί φιλοσκώμμων . καί ὁ μετά ὁ Θεσσαλονίκη κρίσις πολύς ἔγκειμαι ἐξαιτέω . ὁ γάρ , φημί , δικαιόω ὡς μή θέω πιστεύω παιδεραστής , μηδέ εἰσάγω παραχάραγμα πίστις , Δίκαιος ἐπιτίθημι δίκη ὁ κατά Χριστός κύριος ἐρυγγάνοντι βλάσφημος , ἢ κατακρίνω ἕτερος δοξάζω θεός παρ´ ὅς ὁ ἐκ Χριστός καλός μένω σέβομαι μεταμανθάνω ὁ ἀλήθεια , καί χάρις εἶμι οὖον μικρός ὁ ὁ χείρων αὐτός μεθίστημι δόξα καί μυέω ὁ ἀλήθεια μετά βραχύς δέ ὁ πατριάρχης εἰς θέα ἐκεῖνος ἔρχομαι καί καταπάσσω ὁ εἰκός ὁ τε θνῄσκω λήγω , καί ὁ Εὐστάθιος συγγνώμη παρέχω ἐφίημι , ὅς παραφθέγγομαι , ἐνδίδωμι αὐτός ὅσος γρεῖτο ἀπολογέομαι , τελευταῖος δέ καί αὐτός ἐπιλέγω ὡς , « Δεύς σύ σοφός εἰμί μή αἰσχροῤῥήμονα δείκνυμι μηδέ θρασυστομέω παρακαίριος , » ἐπί δέ ὅς ὁ εἰς κοινός δίδωμι ἀκρόασις ὁ περί ὁ δόγμα τόμος , καί πᾶς ἐπαινέω ὁ γράφω ὡς εὐσεβής ὀρθοτομέω , καί περιχαρῶς ἐν αὐτός προγράφω κατατίθημι , ὁ σύλλογος διαλύω , καί ὁ μέν ἄπειμι ἀγάλλω ὡς ὁ οἰκεῖος ἔνστασις ὁ βασιλεύς νικάω · ὁ δέ χαίρω ὡς ὁ ἑαυτοῦ καθυποκλίνω οὗτος βουλή , καί ἔχω διαβραχυλογιος οἷπερ διά ὁ πολύστιχος πρότερος τόμος οὐδαμῶς ἐφικνέομαι . κατά δέ ὁ μετέ ἐκεῖνος ἡμέρα εἰς ὁ πατριαρχικός ἑστία ὁ σύνοδος ἀθροίζω , ὅπως κατά ὁ συμφωνέω δράσωσινμα γάρ εἰμί παραείδω ὁ ἐκ βασιλεύς αὐτός εἰς νάω ἀθροισμός συναγείρω ) , ὁ δδʹ οὐκέτ´ εἰμί ὁ αὐτός , ἀλ ἀνανεύω πᾶς πάλιν καί ἀποπηδάω ὡς ὁ ὑπαγορεύω γράφω ἔτι ἔγκειμαι επιλήψιμος ῥῆμα τις , καί ἐθέλω καί οὗτος ἐβελισθῆναι καί ἕτερος ἐντίθημι ὁ ὀρθός κατά μηδείς τίς προσίστημι δόγμα . ἐάν οὖν αὖθις παροξύνω ὁ κράτος καί ὡς ἀνοηταίνω καθαρός ἐπεγκαλέω ὁ ὁ γυωμος ἄστατος καί ἀγχίστροφος . Ουές δέ ὅς μόλις συνέρχομαι , ἵνα ὁ μέν ἀνάθεμα ὁ Θεός ὁ Μουάμεδ ὁ κατηχητικός Βίβλος ἀπαλεισθῆν