cogPG.PG139 397
Ἀψάμενοι δὲ τῆς ἄνω πορείας οὐδὲ τοὺς Τούρκους εὔρισκον ἠπίως αὐτοῖς προσφερομένους , ἀλλὰ καὶ οὗτοι τὴν ἐνώπιον μάχην ἐκκλίνοντες ἐλήστευον ὅπη ποτὲ ἴσχυον , καίτοι Ῥωμαίοις ἐπ´ ἴσης συνθέἍενσι διὰ τῆς χώρας σφῶν τούτους ἀμαχητὶ πα . ελθεῖν , καὶ πάντα χορηγήσειν ὁπόσων οἱ παροδεύοντες χρήζουσι . Καὶ ἦν ἂν οὐ πρὸς κοῦ καὶ αὐτοῖς , εἰς τὰς συνθήκας ἐτήρησαν · νῦν δ´ ἐλπίσι κεναῖς κουφιζόμενοι πρὸς προῦπτον ἠρῥενώθησαν πόλεμον . Τῷ τοι καὶ περὶ τὸ κάστρον τὸ λεγόμενον Φιλομίλιον συγκεκροτηκὼς πόλεμον ὁ ῥὴξ μετὰ τῶν παίδων τοῦ Ἰκονιέως σουλτάνου , οἵτινες αὐτὸν τοῦ ἄρχειν καὶ βασιλεύειν παρέλυσαν καὶ τοῦ Ἰκονίου ἀπεώσαντο , τὴν προτέραν πατρικὴν εὐκληρίαν εἰς , γῆρας μεταθέμενοι δύσδαιμον , αὐτούς τε ῥᾷστα ἐτρέψατο καὶ τὸ Φιλομίλιον πολιορκήσας ἐνέπρησεν Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸ λεγόμενον Γιγκλάριον αὐτοῖς συμβαλὼν τὸ κράτος ἤρατο , ὅτε καὶ οἱ μὲν Τοῦρκοι τὰς τῶν παρόδων προκατειληφότες στενὰς προσίμενον τὴν τῶν Ἀλαμανῶν ἐκεῖθι ἄφιξιν , ὁ δὲ ῥὴξ τὸ τῶν ὑπεναντίων σκέμμα συνεὶς ἐπὶ τόπου κατεστρατοπέδευσε πεδινοῦ , νυκτὸς δὲ εἰς δύο μοίρας τὸ οἰκεῖον στρατόπεδον διελὼν τὸ μὲν ταῖς σκηναῖς προσμένειν ἀπέταξε , τὸ δὲ λοιπὸν ἄπαν ὑποφαινομένης ἡμέρας εἰς ἀπόδρασιν ἐπέταξε πλαστῶς ἐνσκευάζεσθαι ἄλλης ἀπτόμενον ὁδοῦ . Οἱ τοίνυν Πέρααι τὸν δόλον ἔργον ἀληθὲς εἶναι ὑποτοπήσαντες ἀπανίστανται μὲν τῶν δυσχωριῶν περιχαρῶς , καὶ δὲ τὸ πεδίον γενόμενοι τὸν χάρακα εἰσέδυσαν τὸν Ἀλαμανῶν , ἀφροντιστοῦντες ἅμα καὶ χαίροντε ὡσεὶ καὶ προχείρῳ ἑρμαίῳ τοῖς ἐν αὐτῷ ἐντευξόμενοι πολλοῖς οὖσι καὶ ἀγαῦοῖς , ἐπεὶ καὶ φιλοκερδῆς ἅπας Βάρβαρος , καὶ τὰ πλείω ἢ καὶ πάντα πράττων ἐστὶ καὶ φθεγγόμενος πρὸς ἀργύριον . Ἀς ὃ οῆ τε φεύγοντες ἐπανέλυσαν καὶ οἱ ἐν ταῖς σκηναῖς εὐθαρσῶς ὑπηντίαζον , περιειλούμενοι οἱ Πέοσαι τὴν πρὸς θάνατον ἤγοντο . ζʹ . Οὐ μόνον οὖν ἐκ τῶν δυοῖν τούτων πολέμων φοβερὸς ὁ ῥὴξ ἐγεγόνει καὶ παρὰ τοῖς ἑῴοις ἔθνεσι . διαβόητος , ἀλλ´ ὅτι καὶ κατ´ αὐτὸ τὸ Ἰκόνιον τοῖς αὐτοῖς τοὺς Τούρκους πεῤιέβαλε δυσπραγήμας Λὐτὸς μὲν γὰρ ὁ σουλτὰν εἰς τὰ Τάξαρα δραπετεύσας ἀπελογεῖτο μηδὲν εἰδέναι ὥν οἱ υἱεῖς αὐτον διεπράξαντο , ὅτι καὶ τῆς ἀρχῆς ὑφ´ ἑνὸς αὐτῶν τοῦ Κοπαττίνου ἀπεσκοράκισται · οἱ δὲ Τοῦρκοι τὰ τῶν κήπων ὑπεισδύντες ταφρεύματά τε καὶ τοὺς διώρυχας , οἶ συνεχεῖς εἰσι περὶ τὸ Ἰκόνιον , καὶ τοὺς ἐκ λίθων περιβόλος ὀς ἕρκος περιβαλλόμενοι , ἐκ τούτων ᾤοντο ἐΧισνΐσειν τὴν ἐς Ἰκόνιον πάροδον τῶν Αλαμανῶν , οἷα τοξόται πάντες κράτιστοι περὶ ἕνα χῶρον συνηλισμένοι , καὶ πρὸς ἱππεῖς ὀπλοφόΚρους ἐν δυσχωρίαις κοῦφοι διαμιλλώμενοι . Ἀλλ´ εἰς κενὸν καὶ τότε σφίσι τὰ διαβούλια ἔσχασαν . Οἱ γὰρ Ἀλαμανοὶ θεασάμενοι [ θδ ] τοὺς Τούρκους τὰς τῶν κήπων ὑπεισιόντας αἰαασιὰς καὶ ὡς ἀφ´ ὁρμητηρίου τινὸς ἐκεῖθεν τοξεύοντας τάδε ἐποίσυν · ἐπὶ τὸ οἰκεῖον ὄχημα τῶν ἰππέων ἔκαστος πεῖον ἐπανέλαβεν ὀπλίτην , καὶ τούτους ὡς διὰ βαθμίδων τῶν ἴππων ἄνωθεν τῶν περιβόλων θέμενοι , ἔνθα οἱ Τοῦρκοι συνεσπειράθησαν διαφῆκανἐνθένόι σφίσι συμπλέκεσθαι , ἐπεβοήθουν δὲ καὶ αὐτοὶ ἑν οἷς ἐξῆν διιππάζεσθαι . Καὶ κακοὶ καὶ τότε κακῶς οἰ πλείους τῶν Τούρκων ἀπώλοντο , οἱ δὲ καὶ διασπαρέντες
Lemmas: ἅπτω δέ ὁ ἄνω πορεία οὐδέ ὁ Τοῦρκος εὑρίσκω ἤπιος αὐτός προσφέρω , ἀλλά καί οὗτος ὁ ἐνώπιος μάχη ἐκκλίνω λῃστεύω ὅπῃ ποτέ ἰσχύω , καίτοι Ῥωμαῖος ἐπι ἴσος συνθέἍενσι διά ὁ χώρα σφεῖς οὗτος ἀμαχητί πῃ . ἔρχομαι , καί πᾶς χορηγέω ὁπόσος ὁ παροδεύω χρῄζω . καί εἰμί εἄν οὖον πρός ποῦ καί αὐτός , εἰς ὁ συνθήκη τηρέω · νῦν δδʹ ἐλπίς κενός κουφίζω πρός πρόοπτος ῥαίνω πόλεμος . ὁ ὅς καί περί ὁ κάστρον ὁ λέγω Φιλόμιλος συγκροτέω πόλεμος ὁ ῥὴξ μετά ὁ παῖς ὁ ικονιηως Σουλτάνου , ὅστις αὐτός ὁ ἄρχω καί βασιλεύω παραλύω καί ὁ Ἰκόνιον ἀπωθέω , ὁ πρότερος πατρικός εὐκληρία εἰς , γῆρας μετατίθημι δυσδαίμων , αὐτός τε ῥᾳδίως τρέπω καί ὁ Φιλόμιλος πολιορκέω ἐμπίμπρημι ἀλλά καί κατά ὁ λέγω Γιγκλάριον αὐτός συμβάλλω ὁ κράτος ἔραμαι , ὅτε καί ὁ μέν Τοῦρκος ὁ ὁ πάροδος προκαταλαμβάνω στενός προσίημι ὁ ὁ Ἀλαμανή ἐκεῖθι ἄφιξις , ὁ δέ ῥὴξ ὁ ὁ ὑπεναντίος σκέμμα συνίημι ἐπί τόπος καταστρατοπεδεύω πεδινός , νύξ δέ εἰς δύο μοῖρα ὁ οἰκέω στρατόπεδον διαιρέω ὁ μέν ὁ σκηνή προσμένω αποτάσσω , ὁ δέ λοιπός ἅπας ὑποφαίνω ἡμέρα εἰς ἀπόδρασις ἐπιτάσσω πλαστός ἐνσκευάζω ἄλλος ἀφτνέομαι ὁδός . ὁ τοίνυν Πέρα ὁ δόλος ἔργον ἀληθής εἰμί ὑποτοπέω ἀπανίστημι μέν ὁ δυσχωρία περιχαρῶς , καί δέ ὁ πεδίον γίγνομαι ὁ χάραξ εἰσδύνω ὁ Ἀλαμανή , ἀφροντιστέω ἅμα καί χαίρω ὡσεί καί πρόχειρος ἕρμαιον ὁ ἐν αὐτός ἐντυγχάνω πολύς εἰμί καί ἀγαυός , ἐπεί καί φιλοκερδής ἅπας Βάρβαρος , καί ὁ πλείων ἢ καί πᾶς πράσσω εἰμί καί φθέγγομαι πρός ἀργύριον . ἀ ὅς οηʹ τε φεύγω ἐπαναλύω καί ὁ ἐν ὁ σκηνή εὐθαρσής ὑπαντιάζω , περιειλέω ὁ Πέων ὁ πρός θάνατος ἄγω . γῆ . οὖον μόνος οὖν ἐκ ὁ δύο οὗτος Πολέμων φοβερός ὁ ῥὴξ γίγνομαι καί παρά ὁ ἑώϊος ἔθνος . διαβόητος , ἀλ ὅτι καί κατ´ αὐτός ὁ Ἰκόνιον ὁ αὐτός ὁ Τοῦρκος περιβάλλω δυσπραγήμας Λυτός μέν γάρ ὁ Σουλτάν εἰς ὁ Τάξαρα δραπετεύω ἀπολογέομαι μηδείς οἶδα ἀνά ὁ υἱός αὐτος διαπράσσω , ὅτι καί ὁ ἀρχή ὑφ´ εἷς αὐτός ὁ κοπαττινοος ἀποσκορακίζω · ὁ δέ Τοῦρκος ὁ ὁ κῆπος ὑπεισδύνω τάφρευμα τε καί ὁ διῶρυξ , οἶς συνεχής εἰμί περί ὁ Ἰκόνιον , καί ὁ ἐκ λίθος περίβολος ὅς ἕρκος περιβάλλω , ἐκ οὗτος οἴομαι εχισνισεω ὁ εἰς Ἰκόνιον πάροδος ὁ Αλαμανή , οἷος τοξότης πᾶς ἀγαθός περί εἷς χῶρος συναλίζω , καί πρός ἱππεύς ὀπλοφόΚρους ἐν δυσχωρία κοῦφος διαμιλλάομαι . Ἀλ εἰς κενός καί τότε ὅς ὁ διαβούλιον σχάζω . ὁ γάρ Ἀλαμανός θεάομαι [ θδ ] ὁ Τοῦρκος ὁ ὁ κῆπος ὑπεισέρχομαι αἰαασιὰς καί ὡς ἀφή ορμητήριο τις ἐκεῖθεν τοξεύω ὅδε ποιέω · ἐπί ὁ οἰκέω ὄχημα ὁ ἱππεύς ἔκαστος πείωμι ἐπαναλαμβάνω ὁπλίτης , καί οὗτος ὡς διά βαθμίς ὁ ἵππος ἄνωθεν ὁ περίβολος τίθημι , ἔνθα ὁ Τοῦρκος συσπειράομαι διαφέρω ὅς συμπλέκω , ἐπιβοηθέω δέ καί αὐτός ἑν ὅς ἔξεστι διιππαζω . καί κακός καί τότε κακῶς ὁ πλείων ὁ Τοῦρκος ἀπόλλυμι , ὁ δέ καί διασπείρω