cogPG.PG139 368
μέχρι μέν τινος εὐθαρσῶς καὶ ἀνδρείως τὴν τῶν Ῥωμαίων ἐμβολὴν ἐδέξαντο , καὶ καμπάς τινας καὶ Κἐλίξεις ὁ πόλεμος ἔλαβε · τέλος δὲ πρὸς τὸ ὑπεράγαν Κἔνθερμον τῆς Ῥωμαῖκῆς στρατείας ὑπενδόντες ἔκλιναν εἰς τροπὴν καὶ ἀκόσμως ἔφευγον . Ὅθεν καταλαμβανόμενοι ἀνῃροῦντο , ἐζωγροῦντο , ὡθοῦντο κατὰ ποταμοῦ τοῦ Στρυμόνος , ἐλαφυραγωγοῦντο , ἐσκυλεύοντο . ἤγετο δὲ ἑβδόμη τότε τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς καὶ περὶ δείλην ἦν τὴν ἡμέραν , ὁπότε ταῦτα ἐγίνετο . Συλλαμβάνονται δὲ καὶ οἱ δύο στρατηγοὶ τοῦ στρατεύματος , ὅ τε Ῥιτζάρδος ὁ τῆς γυναικὸς τοῦ Ταγκρὲ κασίγνητος , ὃς ἐναυάρχει τοῦ τῶν Σικελῶν ναυτικοῦ , καὶ ὁ Ἀλδουῖνος Κόντος , γένους μὲν οὐ οὐς εὐγενοῦς καὶ λαμπροῦ , διὰ δὲ τὴν κατὰ πόλεμον δεξιότητα αἰδέσιμος ὢν τῷ ῥηγὶ καὶ τότε ὑπὲρ πάντας τὸ τῆς στρατηγίας ὑπεζωσμένος σέμωμα , ὃς καὶ ταῖς προτέραις κατὰ Ῥωμαίων νίκαις μεγαλοπρεπευόμενος ἑαυτὸν ἐξωμοίου τῷ Ἀλεξάνδρῳ τῷ πάνυ τῷ Μακεδόνι , μόνον οὐκ ἐν στήβεσι κατ´ ἐκεῖνον τρίχας δεικνὺς ῥάμφους καὶ πτερῶν εἰκασίαν ὑπεμφαινούσας , καὶ μείζω ἢ ἐκεῖνος ἔργα δι´ ἀκαριαίου καιροῦ καὶ ἀναιμωτὶ ὑπερηφανεύετο διαπράξασθαι . Ὅσοι δὲ τὸ τοῦ πολέμου ἄιαταθὲν ἐξήλυξαν δίκτυον ἔκ τε τουτωνὶ τῶν ἰλῶν καὶ οἱ τὰ ἐν Σέῤῥαις χωρία κατέτρεχον , εὐθὺς τῆς Θεσσαλονίκης ἵενται , καὶ τῶν ἐκεῖσε μακρῶν ἐπιβάντες νηῶν ὡς εἶχον εὐθὺς ἀπὸ τῆς φυγῆς , οὐκ εὔπλουν τὸν πλοῦν εὔρισκον · φοροὶ γὰρ εἰς τὴν αὐτῶν ἀφάνισιν ἀνεγερθεῖσαι λαίλαπες ἁποπλῆσαι τὸν μόρον αὐτοὺς εἰργάσαντο , ὃν θεόθεν χερσαῖον ἐπικλωσθέντα μετὰ βραχὺ μετέθεντο κατὰ θάλατταν . Πολλοὶ δὲ μὴ ἐντυχόντες τριήρεσιν ἐπικαταλαμβανόμενοι ἔτι κατὰ τὴν Θεσσαλονίαην ἀλύοντες , πολυτρόπως ἐφθείροντο , καὶ μάλιστα ὑπὸ τῶν ἐπικούρων Ἀλανῶν . Οὗτοι [ Ρ . Ζὅἂ ] γὰρ ἀντίῤῥοπα δρῶντες ὧν πεπόνθασιν ἡνίκα Θεσσαλονίκη ἑάλωκεν , οὐ φειδώ τινος τῶν πολεμίων ἐλάμβανον , τὰς δ´ ἀμφόδους καὶ τὰ τῶν θείων σηκῶν προαύλια πτωμάτων ἐνέπλησαν · ἐπερόμενοι γὰρ τοὺς συλλαμβανομένους Σικελοὺς ποῦ ποτὲ ὁ ἀδελφὸς , ὁ συμφυλέτης δηλαδὴ Ἀλανὸς ὁν κατὰ τὴν ἅλωσιν οἵδε ἀπέκτειναν , ἀπῆγον ἅμα τῷ λόγῳ τὸ ξίφος . Ἀλλὰ καὶ τοὺς προσρυομένους τεμένεσιν ἀπέσφαττον , Ποῦ ποτε ὁ παπᾶς ; λέγοντες , τοῦτ´ ἔστιν οὓς ἀνῃρήκεσαν ἐκεῖνοι ἱερεῖς εἰσεφρηκότες ἔνδον τῶν ἱερῶν . Ὅτε καὶ τοιοῦτό τι καινὸν ἐπισυνέβαινε · τοὺς γὰρ κύνας φασὶ μετὰ μὲν τὴν τῆς πόλεως ἅλωσιν μηδενὸς νεκριμαίου σώματος τῶν ἀναιρεθέντων Ῥωμαίων ἅψασθαι ἢ ὅλως ὀδοῦσι σίνασθαι ἢ αἰκίσασθαι , τότε δὲ οὕτως ἐμμανῶς τοῖς πτώμασι τῶν πεσόντων Λατίνων προσφέρεσθαι καὶ κόρον μηδένα μηδαμῶς εἰδέναι σαρκοβορίας ὡς καὶ τυμβωρυχεῖν καὶ ἀνακαλύπτειν τὰ παραδοθέντα ταφῇ σώματα καὶ κύρμα ταῦτα τιθέναι . Ζωγρεῖται δὲ σὺν οἱς εἴπομεν δυσὶ στρατηγοῖς καὶ ὁ ἐκ Κομνηνῶν νοὸς ἔρημος καὶ φθόριμος Ἀλέξιος ὁ τούτων πάντων αἴτιος τῶν κακῶν καὶ τοῦ τῶν ὀφθαλμῶν φωτὸς στέρεται ὁ τῶν Χαρωνείων οἰκήσεων ἄξιος . σαν δ´ οἱ τῶν Λατίνων καὶ πρὸς τὴν Ἐπίδαανον ἀπεσώθησαν , καὶ τοῖς ἐκεῖ ὁμοφύλοις φρουροῖς τῆς πόλεως ὡς σπέρματα χιλιοστύων πολλῶν ἀγαπητῶς ἀπεδόθησαν , ἣν καὶ παντοίοις ὅπλοις ἀμυντηρίοις ὁ Σικελίας ῥὴξ κρατυνάμενος ὕστερον οὐκ ἀπεδίδου Ῥωμαίοις μετὰ τὴν τῶν οἱκείων στρατευμάτων φθορὰν , ἀλλ´ ἣν οὐκ ἔδει μετὰ ἦτταν καὶ αἰσχύνην περιφανῆ δόξαν ἑαυτῷ θηρώμενος , κατεῖχε φρενοβλαβῶς . Μετὰ βραχὺ ὅὲ πρὸς τὰς δαπάνας ἀπειρηκώς ἑκόντως ἀπέσχετο . Καὶ ὁ μὲν χερσαῖος πόλεμος τοιοῦτον αἴσιον ἀπείληφε πέρας , οὐδέποτε ἐπὶ καρδίαν ἡμῶν τινος ἀν . λθόν . Ἀλλ´ ὁ πάντων κηδόμενος Θεὸς , ὅτι πάντων δεσπόζει , καὶ μετὰ φειδοῦς πολλῆς διοικῶν τὰ ἀνθρώπινα καὶ ἐλεῶν τὰ πάντα , ὅτι πάντα δύναται ,
Lemmas: μέχρι μέν τις εὐθαρσής καί ἀνδρείως ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἐμβολή δέχομαι , καί καμπή τις καί ἔλιξη ὁ πόλεμος λαμβάνω · τέλος δέ πρός ὁ ὑπεράγαν Κἔνθερμον ὁ Ῥωμαῖκός στρατεία ὑπενδίδωμι κλίνω εἰς τροπή καί ἄκοσμος φεύγω . ὅθεν καταλαμβάνω ἀναιρέω , ζωγρέω , ωθώ κατά ποταμός ὁ Στρυμών , λαφυραγωγέω , σκυλεύω . ἄγω δέ ἕβδομος τότε ὁ Νοέμβριος μείς καί περί δείλη εἰμί ὁ ἡμέρα , ὁπότε οὗτος γίγνομαι . συλλαμβάνω δέ καί ὁ δύο στρατηγός ὁ στράτευμα , ὅς τε Ῥιτζάρδος ὁ ὁ γυνή ὁ Ταγκρὲ κασίγνητος , ὅς ναυαρχέω ὁ ὁ Σικελός ναυτικός , καί ὁ αλδουις Κόντος , γένος μέν οὖον οὖς εὐγενής καί λαμπρός , διά δέ ὁ κατά πόλεμος δεξιότης αἰδέσιμος εἰμί ὁ ῥῆξ καί τότε ὑπέρ πᾶς ὁ ὁ στρατηγία ὑποζώννυμι σέμωμα , ὅς καί ὁ πρότερος κατά Ῥωμαῖος Νίκη μεγαλοπρεπεύομαι ἑαυτοῦ εξωμοιος ὁ Ἀλέξανδρος ὁ πάνυ ὁ Μακεδών , μόνος οὐ ἐν στήβεσι κατ´ ἐκεῖνος θρίξ δείκνυμι ῥάμφος καί πτερόν εἰκασία ὑπεμφαίνω , καί μείζων ἢ ἐκεῖνος ἔργον δις ἀκαριαῖος καιρός καί ἀναιμωτί ὑπερηφανεύω διαπράσσω . ὅσος δέ ὁ ὁ πόλεμος ἀείρω ἐξαλύσκω δίκτυον ἐκ τε οὗτος ὁ ἴλη καί ὁ ὁ ἐν Σέρρα χωρίον κατατρέχω , εὐθύς ὁ Θεσσαλονίκη ἵημι , καί ὁ ἐκεῖσε μακρός ἐπιβαίνω ναός ὡς ἔχω εὐθύς ἀπό ὁ φυγή , οὐ εὔπλους ὁ πλόος εὑρίσκω · φορέω γάρ εἰς ὁ αὐτός ἀφάνισις ἀνεγείρω λαῖλαψ ἁποπλέω ὁ μόρον αὐτός ἐργάζομαι , ὅς θεόθεν χερσαῖος ἐπικλώθω μετά βραχύς μετατίθημι κατά θάλασσα . πολλός δέ μή ἐντυγχάνω τριήρης ἐπικαταλαμβάνω ἔτι κατά ὁ Θεσσαλονίαην ἀλύω , πολύτροπος φθείρω , καί μάλιστα ὑπό ὁ ἐπίκουρος Ἀλανοί . οὗτος [ Ρ . Ζωή ] γάρ αντίρροπο δράω ὅς πάσχω ἡνίκα Θεσσαλονίκη ἁλίσκομαι , οὖον φειδώ τις ὁ πολέμιος λαμβάνω , ὁ δδʹ ἄμφοδος καί ὁ ὁ θεῖον σηκός προαύλιον πτῶμα ἐμπίμπλημι · ἐπέρομαι γάρ ὁ συλλαμβάνω Σικελοί ποῦ ποτέ ὁ ἀδελφός , ὁ συμφυλέτης δηλαδή Ἀλανός εἰμί κατά ὁ ἅλωσις ὅδε ἀποκτείνω , ἀπάγω ἅμα ὁ λόγος ὁ ξίφος . ἀλλά καί ὁ προσρέω τέμενος ἀποσφάζω , πός ποτός ὁ παπᾶς ; λέγω , τοῦτος εἰμί ὅς ἀναιρέω ἐκεῖνος ἱερεύς εἰσφέρω ἔνδον ὁ ἱερός . ὅτε καί τοιοῦτος τίς καινός ἐπισυμβαίνω · ὁ γάρ κύω φημί μετά μέν ὁ ὁ πόλις ἅλωσις μηδείς νεκριμαῖος σῶμα ὁ ἀναιρέω Ῥωμαῖος ἅπτω ἢ ὅλως ὀδούς σίνομαι ἢ αἰκίζω , τότε δέ οὕτως ἐμμανῶς ὁ πτῶμα ὁ πίπτω Λατῖνος προσφέρω καί κόρος μηδείς μηδαμῶς οἶδα σαρκοβορία ὡς καί τυμβωρυχέω καί ἀνακαλύπτω ὁ παραδίδωμι θάπτω σῶμα καί κύρμα οὗτος τίθημι . ζωγρέω δέ σύν οἱςστις εἶπον δύο στρατηγός καί ὁ ἐκ Κομνηνός νόος ἐρῆμος καί φθόριμος Ἀλέξιος ὁ οὗτος πᾶς αἴτιος ὁ κακός καί ὁ ὁ ὀφθαλμός φάος στέρομαι ὁ ὁ χαρωνείος οἴκησις ἄξιος . σάω δδʹ ὁ ὁ Λατῖνος καί πρός ὁ Ἐπίδαανον ἀποσῴζω , καί ὁ ἐκεῖ ὁμόφυλος φρουρός ὁ πόλις ὡς σπέρμα χιλιοστυω πολύς ἀγαπητός ἀποδίδωμι , ὅς καί παντοῖος ὅπλον ἀμυντήριος ὁ Σικελία ῥὴξ κρατύνω ὕστερος οὐ ἀποδίδωμι Ῥωμαῖος μετά ὁ ὁ οἰκέω στράτευμα φθορά , ἀλ ὅς οὐ ἐσθίω μετά ασσα καί αἰσχύνη περιφανής δόξα ἑαυτοῦ θηράω , κατέχω φρενοβλαβής . μετά βραχύς οεʹ πρός ὁ δαπάνη ἀπεῖπον ἑκών ἀπέχω . καί ὁ μέν χερσαῖος πόλεμος τοιοῦτος αἴσιος ἀπολαμβάνω πέρας , οὐδέποτε ἐπί Καρδία ἐγώ τις εἰς . λανθάνω . Ἀλ ὁ πᾶς κήδω θεός , ὅτι πᾶς δεσπόζω , καί μετά φειδώ πολύς διοικέω ὁ ἀνθρώπινος καί ἐλεέω ὁ πᾶς , ὅτι πᾶς δύναμαι ,