cogPG.PG139 293
« ἐνιαυτοὶ ζωῆς καὶ ἔτεροι δεκατέσσαρες αὐτῷ ἐπιὸαψιλεύονται . Καὶ τοῦτο πρὸς αὐτὸν εἴρηκε τὸν σοφὸν καὶ τρισμάκαρα πατριάρχην τὸν Θεοδόσιον , ὑποτι . θέμενον πατρικῶς φροντίδα τῶν τῆς βασιλείας θέσθαι πραγμάτων , ἕως ἔτι καιρὸς κἀκείνῳ ἔρρωται τὸ φρονεῖν , καὶ διφῆσαι τὸν ἀνθεξόμενον ἀκριβῶς τοῦ τῆς ἀρχῆς κληρονόμου παιδὸς οὔπω παραγγείλαντος εἰς ἤβην , καὶ πιστῶς προστησόμενον τῆς βασιλίδος καὶ οἴον μητροκομήσοντα . Οἱ δὲ παυτο δήλητοι ἁστροφένακες καὶ περὶ ἐρωτικὰ , κατ´ αὐτοὺς εἰπεῖν , τὸν βασιλέα σχολάσειν ἀπετόλμων λέγειν ἀνασφήλαντα τῆς νόσου μετὰ βραχὺ , καὶ πόλεων ἀλλοφύλων εἰς χῶμα τεθησομένων καθαιρέσεις ἀπηναιδεύοντο . Τὸ δὲ δὴ παραλογώτερον , πρόχειροι τὴν γλῶτταν ὄντες καὶ τῷ ψεύδει ἐνειθισμένοι καὶ συγκίνησιν προὔλεγον τοῦ παντὸς συνδρομάς τε καὶ συνόδους τῶν μεγίστων ἀστέρων καὶ ἀνέμων ἐξαισίων ἐκρήξεις , καὶ σχεδὸν τοῦ παντὸς μεταστοιχείωσιν προεφοίβαζον , ἐγγαστρίμυθοι πλέον ἢ ἀστεροσκόποι δεικνύμενοι . Οὐ χρόνους δὲ μόνον κὸ μῆνας ἠρίθμουν καὶ ἑβδομάδας κατέλεγον , ἐφ´ ν ταῦτα γενήσεται , καὶ βασιλεῖ διεσήμαινον , ἀλλὰ καὶ ἡμέρας ἡκριβολόγουν καὶ τὸ τῆς ὥρας ἀκαριαῖον ἐβωΚμολόχουν , ὡς εἴπερ σαφῶς ἤδεσαν ἅπερ ἐν τῇ ἰδία ἐξουσίᾳ ἔθετο ὁ Πατὴρ , καὶ περὶ ὧν ἐπετίμα πυνθανομένους τοῖς μαθηταῖς ὁ Σωτήρ . Ἀμέλει τοι οὐ μόνον αὐτὸς ὁ βασιλεὺς σπήλαια καὶ κατιδύσεις ἀλεξηνέμους διηρευνᾶτο καὶ προητοίμαζεν εἰς ἐνοίκησιν , καὶ οἱ τῶν βασιλικῶν οἰκοπέδων καθηροῦντο ὕελοι , ὡς εἶεν ἀπαθεῖς ταῖς τῶν ἀνέμων ἐκθησαυριζομέναις πνοαῖς , ἀλλὰ καὶ ὁπόσοι τῇ θεραπείᾳ τούτου καὶ συγγενείᾳ ἐνεγραφοντο , καὶ οἶ κολακικῶς αὐτὸν ὑπεισήρχοντο , τοῖς αὐτοῖς ἐπιμελῶς ἐνέκειντο , ὡς τοὺς μὲν γεωρυχεῖν κατὰ μύρμηκας , τοὺς δὲ σκηνοῤῥαφεῖν καὶ σχοινία περιδέειν ἔντριτα καὶ πασσάλους ἀποξύνειν πηχυαίους εἰς ἀκοάδαντον ἔρεισμα τῶν σκηνῶν . Ἀλλ´ ὅπερ ἔλεγον , ἐπειδὴ τὰ τῆς νόσου τῷ βασιλεῖ ἐπέτεινε , παραβόλως βαλανείῳ ἐκοήσατο , καὶ γνοὺς ἔτι πλέον ἐντεῦθεν τὰς τοῦ ζῇν ἀπαλειφομένας ἐλπίδας καὶ οἷον καθ´ ὑγρῶν τυπουμένας καὶ τὴν προθεσμίαν ἀνυπεξάλυκτον ἐφεστῶσαν ὀλίγα περὶ τοῦ παιδὸς Ἀλεξίου τοῖς περιεστῶσι διείλεκται , κεράσας οἱμωγαῖς τὰ ῥήματα ἐκ τοῦ προορᾳν οἶον τὰ μετὰ τὴν ἐκείνον συμβησόμενα ἐξοδον . Ἀλλὰ καὶ περὶ τῆς ἀστρονομίας ὑποθήκῃ τοῦ πατριάρχου βραχύν σινα χάρτην ὑπεσημήνατο , πρὸς τὴν ἐναντίαν δόξαν μεὔαρμοσθείς . Τέλος δὲ καὶ αὐτὸς τῇ ἀρτηρίᾳ προσάγων , τὴν χεῖρα καὶ τὰς κινήσεις τοῦ σφυγμοῦ γνωματεύων , βύθιόν τι στενάξας καὶ πλήξας τῆ χειρὶ τὸν μηρὸν τὸ μοναδικὸν σχῆμα ἔτησε Οοούβου δὲ , ὡς εἰκὸς , ἐπὶ τῳ ῥήματι τούτῳ ἀρθέντος , καὶ τῆς πνευματικωτέρας ἀμφιάσεως ἐχούσης τὸ ἀπαράσκευον , τριοωνίου μέλανος οἱ περὶ τὸν βασιλέα ὀθενοῦν εὐπορήσαντες περιδύουσι μὲν αὐτὸν τὰ μαλακὰ καὶ ἀρ χικὰ ἄμφια , ἐπενδύουσι δὲ τὸ τραχὺ τῆς κατὰ θεῖν πολιτείας ἔνδυμα , εἰς ὁπλίτην μετημειφότες πνευματικὸν κράνει τε θειοτέρῳ καὶ θώρακι σεμνοτέρῳ , τῷ οὐραν ᾧ στρατολογήσαντες ἡγεμόνι . Τὸ δὲ ῥάπος
Lemmas: « ἐνιαυτός ζωή καί ἔτερος δεκατέσσαρες αὐτός ἐπιψάλλω . καί οὗτος πρός αὐτός εἴρω ὁ σοφός καί τρισμάκαρος πατριάρχης ὁ Θεοδόσιος , ὑποτι . τίθημι πατρικός φροντίς ὁ ὁ βασίλεια τίθημι πρᾶγμα , ἠώς ἔτι καιρός ἐκεῖνος ῥώννυμι ὁ φρονέω , καί διφάω ὁ ἀντέχω ἀκριβῶς ὁ ὁ ἀρχή κληρονόμος παῖς οὔπω παραγγέλλω εἰς ἥβη , καί πιστῶς προΐστημι ὁ βασιλίς καί οἷος μητροκομέω . ὁ δέ παυτο δήλητοι ἀστροφέναξ καί περί ἐρωτικός , κατ´ αὐτός εἶπον , ὁ βασιλεύς σχολάζω ἀποτολμάω λέγω ἀνασφάλλω ὁ νόσος μετά βραχύς , καί πόλις ἀλλόφυλος εἰς χῶμα τίθημι καθαίρεσις απηναιδηω . ὁ δέ δή παράλογος , πρόχειρος ὁ γλῶσσα εἰμί καί ὁ ψεύδω ἐνεθίζω καί συγκίνησις προλέγω2 ὁ πᾶς συνδρομή τε καί σύνοδος ὁ μέγας ἀστήρ καί ἄνεμος ἐξαίσιος ἔκρηξις , καί σχεδόν ὁ πᾶς μεταστοιχείωσις προφοιβάζω , ἐγγαστρίμυθος πλέω ἢ αστεροσκόπος δείκνυμι . οὖον χρόνος δέ μόνος κὸ μείς ἀριθμέω καί ἑβδομάς καταλέγω , ἐφίημι Ν οὗτος γίγνομαι , καί βασιλεύς διασημαίνω , ἀλλά καί ἡμέρα ακριβολογώ καί ὁ ὁ ὥρα ἀκαριαῖος εβωκμολοχεω , ὡς εἴπερ σαφῶς οἶδα ὅσπερ ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία τίθημι ὁ πατήρ , καί περί ὅς ἐπιτιμάω πυνθάνομαι ὁ μαθητής ὁ Σωτήρ . ἀμέλει ὅς οὖον μόνος αὐτός ὁ βασιλεύς σπήλαιον καί κατιδυσις αλεξήνεμος διερευνάω καί προετοιμάζω εἰς ἐνοίκησις , καί ὁ ὁ βασιλικός οἰκόπεδον καθαιρέω ὕαλος , ὡς ἄγω ἀπαθής ὁ ὁ ἄνεμος ἐκθησαυρίζω πνοή , ἀλλά καί ὁπόσος ὁ θεραπεία οὗτος καί συγγένεια ἐγγράφω , καί οἶς κολακικός αὐτός ὑπεισήρχοντο , ὁ αὐτός ἐπιμελής ἔγκειμαι , ὡς ὁ μέν γεωρυχέω κατά μύρμηξ , ὁ δέ σκηνορραφέω καί σχοινίον περιδέω ἔντριτος καί πάσσαλος ἀποξύνω πηχυαῖος εἰς ἀκοάδαντον ἔρεισμα ὁ σκηνή . Ἀλ ὅσπερ λέγω , ἐπεί ὁ ὁ νόσος ὁ βασιλεύς ἐπιτείνω , παράβολος βαλανεῖον κοέω , καί γιγνώσκω ἔτι πλέω ἐντεῦθεν ὁ ὁ ζάω ἀπαλείφω ἐλπίς καί οἷος καθ´ ὑγρός τύπτω καί ὁ προθεσμία ἀνυπεξάλυκτος ἐφίστημι ὀλίγος περί ὁ παῖς Ἀλέξιος ὁ περιίστημι διαλέγω , κεράννυμι οἰμωγή ὁ ῥῆμα ἐκ ὁ προοράω οἶος ὁ μετά ὁ ἐκεῖνος συμβαίνω ἔξοδος . ἀλλά καί περί ὁ ἀστρονομία ὑποθήκη ὁ πατριάρχης βραχύς Σινά χάρτης ὑποσημαίνω , πρός ὁ ἐναντίος δόξα μείρομαι . Τέλος δέ καί αὐτός ὁ ἀρτηρία προσάγω , ὁ χείρ καί ὁ κινέω ὁ σφυγμός γνωματεύω , βύθιος τίς στενάζω καί πλήσσω τῆ χείρ ὁ μηρός ὁ μοναδικός σχῆμα τήκω οοουβον δέ , ὡς εἰκός , ἐπί ὁ ῥῆμα οὗτος αἴρω , καί ὁ πνευματικός ἀμφίασις ἔχω ὁ ἀπαράσκευος , τριοωνιος μέλας ὁ περί ὁ βασιλεύς ὁθενοῦν εὐπορέω περιδύω μέν αὐτός ὁ μαλακός καί ἀρ Χίκα άμφιο , ἐπενδύνω δέ ὁ τραχύς ὁ κατά θέω πολιτεία ἔνδυμα , εἰς ὁπλίτης μεταμείβω πνευματικός κράνος τε θεῖος καί θώραξ σεμνός , ὁ οὐρά ὅς στρατολογέω ἡγεμών . ὁ δέ Ῥάπος