cogPG.PG139 358
Οὐκοῦν εἰς τὴν οἰκίαν Ἰσαακίου παραγενόμενος , ἐγγὺς οὖσαν τῆς μονῆς τῆς Περιβλέπτου , περὶ δείλην τῆς ἑνδεκάτης τοῦΣεπτεμόρίου μηνὸς τοῦ ἑξαχιλιοστοῦ ἑπτακοσιοστοῦ ἐνενηκοστοῦ καὶ τετάρτου ἔτους καὶ τὴν αὔλειον εἰσελθὼν ἐπέταττεν Ἰσαακίῳ κατελθεῖν καὶ ἑπεσθαι οἱ ἔνθα ἂν προάγῃ . Τοῦ δέ , ὡς εἰκὸς ἀναβαλλομένου , ὅτι καὶ μόνον ὀφθεὶς ἐκεῖνος κακὸν ἔσχατον συλλελόγιστο , ὁ δὲ καὶ βίαν προσεπῆγε , καὶ τοῖς συνοῦσιν ἐπετίμα μὴ καὶ πρὸς τὴν πρώτην ἀναβολὴν ἁπτομένοις αὐτοῦ τῶν τριχῶν καὶ λαζομένοις ἐκ τοῦ γενείου καὶ ἀτίμως τοῦ δωματίου κατάγουσιν καὶ ἀπάγουσι ἐπὶ κεφαλὴν ὠθούμενον καὶ τυπτόμενον εἰς ἣν ἂν αὐτὸς καθηγήσηται κάθειρξιν . Καὶ οἱ μὲν ὀπαδοὶ πρὸς τοῖς ἐπιτεταγμένοις ἦσαν , ὁ δ´ Ἰσαάκιος τὴν θήραν ἰδὼν ἄφυκτον καὶ ἀνυπεξάλυκτον τὴν σαγήνην ἡν ἐφήπλωσεν ὁ ἐπελθὼν ἐκείνῳ ἀσπαλιεὺς , καὶ ἤδη συνέχουσαν , οὐ δειλανδρεῖ οὕτε μὴν φιλοψυχῶν , ἀλλ´ ὡς τεθνηξόμενος προτίθεται μαχέσασθαι , εἴ πως οὐχὶ τεθνήξεται , ἢ μᾶλλον μὴ ἔχων ἄνετα κροαίνειν ὡς ὁ ἀκοστήσας Ὁμήρειος ἵππος καὶ ποδὶ κατὰ πεδίων ἐλευθέρῳ φέρεσθαι γὰρ ἅρπη ἤδη τέτατο καὶ ἡ σύλληψις οὐκ ἦν δυσχερὴς , μιμεῖται τὸν πολεμιστήριον , καὶ τὸ οὐς ἀναστήσας ὡς πρὸς αἀλπιγγα ἠχοῦσαν τὸ ἐνυάλιον καὶ φρίξας κόμην τὴν ἐπαυχένιον καὶ φριμάξας ὁμόσε χωρεῖ καταΚφρονητὴς ξιφῶν , ὑπερόπτης Ἄρεος , ἀπειλῶν οὐδ´ ψτωσνῦν ἐμπαζόμενος . Ἀμέλει καὶ ὡς εἶχε τὸ ξίᾳος σπασάμενοσχε δὲ ἀπερικαλύπτως τῆς κεΚφαλῆς , τὸ δὲ σῶμα λωπίῳ διχρώμῳ συνεῖχε περὶ τὴν ἰξὺν καταβαίνοντι , ἔκτοτε δὲ διαιρουμένῳ διχῆν καὶ τὸν ἴππον ἀναβὰς τὴν γεῖοα ἀνατείνει ξιφήρη κατὰ τῆς τοῦ Ἀγιοχριστοφορίτου κεφαλῆς . Ὁ δὲ τὴν Ἰσαακίου ὁρμὴν πτοηθεὶς ἐκξιφισαμένου καὶ θανατῶντος πρ δέλως , μεταστρέψας τὴν μίονον ἡ ἔποχος ἦν , καὶ συχνὰ κεντρίζων τὴν ἡμίκερκον τῆς ἐξόδου ἄπας γίνεται . Ἀλλ´ οὕπω ἀκριβῶς τὴν πύλην διεληλύθει , καὶ ὁ Ἰσαάκιος καιρίαν κατάγει καὶ π ήττει κατὰ μέσον τὸ κρανίον τὸν δείλαιον . Καὶ διῆ δλελών ἐκεῖνον μὲν ἐᾷ κόρμα προκεῖσθαι κυσὶν , ὡς βίσκημα σφακελίζοντα καὶ τῷ ἰδίῳ παλυνόμενον αῦματι , αὐτὸς δὲ τῶν ἐκείνου[Θ ὀπαδῶν ὀν μὲν διαθροήσας ναὶ γυμνῷ μόνω τῷ ξίφει , ἑτέρου δὲ τὸ ὡτίον ἀφελόμενος καὶ ἄλλον ἄλλοσε διαστήσας , ὡς ἐπὶ τὰ σφῶν ἕκαστον ἀπαλλάσσεσθαι , ὅλῳ ῥυτῆρι Κπρὸς τὸν μέγαν ἴεται νεὼν , διὰ τῆς λεωφόρου μέσης καὶ τῆς ἀγορᾶς διιὼν καὶ πᾶσι διαπρυσίως φθεγγόμενος ὡς διεχρήσατο τῇ σπάθῃ ταύτῃτι γὰρ γυμνὴν ἔφερετῇ χειρὶὶ τὸν Ἀγιοχριστοφορίτην ατέφανον . Καὶ ὁ μὲν ὡς εἶχε τὸν θεῖον εἰσιὼν ναὸν ἄνισι τὸν ἀνάσταθον , ὃν οἱ φονεῖς ἀνερχόμενοι τὸ οἰκεῖον ἀνακεκαλυμοένως διατοανοῦσι πλημμέλημα , τὴν ἐκ τῶν εἰσιόντων τε καὶ ἐξιόντων τὸ ἱερώτατον τέμενος αἰτοῦντες συγχώρησιν · τὸ δὲ πλῆθος τῆς πόλεως ὃ μὲν αὐτοψεὶ τὸν Ἰσαάκον ἐνωπτρικὸς ἐς τὸν μέγαν νεὼν ἐπελαύνοντα , ὃ δὲ ες ἀκοήν ὡτίου δεξάμενον τὸ πραχθὲν , συδὸέει κατὰ χίλοιτόας αὐτίκα , αὐτόν τε ὀψόμενον Ἰσαάκιον ἕν τὸ ἐπ´ μὐτρ γενησόλενον ὁρθαλοῖς ἐὸέλον
Lemmas: οὐκοῦν εἰς ὁ οἰκίον Ἰσαάκιος παραγίγνομαι , ἐγγύς εἰμί ὁ μονή ὁ Περίβλεπτος , περί δείλη ὁ ἑνδέκατος τουσεπτεμοριον μείς ὁ εξαχιλιοστεον επτακοσιοστός ενενηκοστός καί τέταρτος ἔτος καί ὁ αὔλειος εἰσέρχομαι ἐπιτάσσω Ἰσαάκιος κατέρχομαι καί ἕπω ὁ ἔνθα εἄν προάγω . ὁ δέ , ὡς εἰκός ἀναβάλλω , ὅτι καί μόνος ὁράω ἐκεῖνος κακός ἔσχατος συλλογίζομαι , ὁ δέ καί βία προσεπάγω , καί ὁ σύνειμι1 ἐπιτιμάω μή καί πρός ὁ πρῶτος ἀναβολή ἅπτω αὐτός ὁ θρίξ καί λάζομαι ἐκ ὁ γένειον καί ἄτιμος ὁ δωμάτιον κατάγω καί ἀπάγω ἐπί κεφαλή ὠθέω καί τύπτω εἰς ὅς εἄν αὐτός καθηγέομαι κάθειρξις . καί ὁ μέν ὀπηδός πρός ὁ ἐπιτάσσω εἰμί , ὁ δδʹ Ἰσαάκιος ὁ θήρ εἶδον ἄφυκτος καί ἀνυπεξάλυκτος ὁ σαγήνη ἐάν ἐφαπλόω ὁ ἐπέρχομαι ἐκεῖνος ἀσπαλιεύς , καί ἤδη συνέχω , οὖον δειλανδρέω ἵημι μήv φιλοψυχέω , ἀλ ὡς θνῄσκω προτίθημι μάχομαι , εἰμί πως οὐ θνῄσκω , ἢ μᾶλλον μή ἔχω ἄνετος κροαίνω ὡς ὁ ἀκοστάω Ὁμήρειος ἵππος καί πούς κατά πεδίον ἐλεύθερος φέρω γάρ ἅρπη ἤδη τείνω καί ὁ σύλληψις οὐ εἰμί δυσχερής , μιμέομαι ὁ πολεμιστήριος , καί ὁ οὖς ἀνίστημι ὡς πρός αἀλπιγγα ἠχέω ὁ Ἐνυάλιος καί φρίσσω κόμη ὁ ἐπαυχένιος καί φριμάσσω ὁμόσε χωρέω Καταφρονητής ξίφος , ὑπερόπτης Ἄρης , ἀπειλέω οὐδός ψάω ἐμπάζομαι . ἀμέλει καί ὡς ἔχω ὁ ἵκω σπασαμενοσχω δέ ἀπερικάλυπτος ὁ Κεφαλῆς , ὁ δέ σῶμα λώπιον δίχρωμος συνόχωκα περί ὁ ἰξύς καταβαίνω , ἔκτοτε δέ διαιρέω διχή καί ὁ ἵππος ἀναβαίνω ὁ γίγνομαι ἀνατείνω ξιφήρης κατά ὁ ὁ Ἀγιοχριστοφορίτης κεφαλή . ὁ δέ ὁ Ἰσαάκιος ὁρμή πτοέω ἐκξιφισαμένου καί θανατάω ΠΡ δέλος , μεταστρέφω ὁ μιονος ὁ ἔποχος εἰμί , καί συχνός κεντρίζω ὁ ημικερκος ὁ ἔξοδος ἅπας γίγνομαι . Ἀλ οὔπω ἀκριβῶς ὁ πύλη διέρχομαι , καί ὁ Ἰσαάκιος καίριος κατάγω καί π ᾄττω κατά μέσος ὁ κρανίον ὁ δείλαιος . καί δίω δλελών ἐκεῖνος μέν ἐάω κόρμα πρόκειμαι κύων , ὡς βίσκημα σφακελίζω καί ὁ ἴδιος παλύνω ἀμάω , αὐτός δέ ὁ ἐκεῖνος ὀπηδός ἀνά μέν διαθροέω ναί γυμνός μόνος ὁ ξίφος , ἕτερος δέ ὁ ὠτίον ἀφαιρέω καί ἄλλος ἄλλοσε διΐστημι , ὡς ἐπί ὁ σφεῖς ἕκαστος ἀπαλλάσσω , ὅλος ῥυτήρ Κπρὸς ὁ μέγας ἴω ναός , διά ὁ λεωφόρος μέσος καί ὁ ἀγορά δίειμι καί πᾶς διαπρύσιος φθέγγομαι ὡς διά-χράω2 ὁ σπάθη ταύτῃτι γάρ γυμνός φέρω χειρίς ὁ Ἀγιοχριστοφορίτης ατέφανον . καί ὁ μέν ὡς ἔχω ὁ θέω εἴσειμι ναός ἄνις ὁ ἀνίστημι , ὅς ὁ φονεύς ανερχόμενος ὁ οἰκέω ἀνακαλύπτω διατονέω πλημμέλημα , ὁ ἐκ ὁ εἰσέρχομαι τε καί ἔξειμι ὁ ἱερός τέμενος αἰτέω συγχώρησις · ὁ δέ πλῆθος ὁ πόλις ὅς μέν αὐτοψεί ὁ Ἰσαάκον ἐνοπτρικός εἰς ὁ μέγας ναός ἐπελαύνω , ὅς δέ εἰς ἀκοή οὖς δέχομαι ὁ πράσσω , συνδέω κατά χίλοιτόας αὐτίκα , αὐτός τε ὁράω Ἰσαάκιος εἷς ὁ ἐπι μὐτρ γεννάω ὁρθαλοῖς ἔρχομαι