cogPG.PG139 385
δὲ καὶ ἤτι τῶν κατ´ οἶκον σκυλευομένων ὑπένυξαν , θάνατον εὕραντο τὸ ζημίωμα , Προύκού δ ἀν τὸ δεινὸν καὶ νρονιώτερον γεγονὸς ὥφθη καὶ περιαλγέστερον , εἰ μή τινες ἀνενεγκόντες βασιλεῖ τὰ τελούμενα καὶ βαρυαλγήσαντες , ὡς εἰκὸς , ὑπένυξαν πρὸς διόρθωσιν . Καὶ στείλας εὐθύς τινας τῶν κατ´ ἀξίωσιν καὶ γένος περιφανῶν ἀνέστειλέ τε τὰς τῶν ἀτάκτων ὁρμάς , καὶ κατέληξεν οὕτως ὀψέ ποτι τὰ εἰς μέγα μέρος ἀφανισμοῦ τῶν ἐκεῖσε τολμώμενα . Ἀλλ´ οὔπω ταῦτα διετεθρήνητο ἀκριβῶς ὀπόσοιτῶν ἀνθρώπων ψυχὴ φίλοικτος καὶ τὸ δάκρυ τοῖς τῶν πασχόντων ἀναπιδύει θερμότερον συμφοραῖς , καὶ τὸ τῆς πόλεως χειρωνακτικὸν καὶ ὅσον οὐ σονεπευδόκησε τοῖς λοιποῖς ἐπὶ τὰ ἱστορημένα ἤδη τῶ λέγειν μοι , δεινὸν ἡγησάμενοι εἰ οὐχ ὅπως ἐλευθεροστομοῦσι Λατῖνοι καὶ βρενθύονται τῶ ὑπ´ αὐτῶν καταγωνισθῆναι Βρανᾶν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν ἀστυγειτόνων σφίσι Ῥωμαίων διαπεπράχασι τὰ ἀνύποιστα , κατὰ φάλαγγας ἀγηγερμένοι καὶ σπείρας δίκην χειμάῤῥου ταῖς τῶν Λατινικῶν γενῶν οἰκίαις προσρήγνυνται . Αἵ τε οὖν ἄσημοι φωναὶ τὸν ἀέρα ἐπλήρουν , ὡς οὐδ´ εἰ κολοιῶν ἢ γεράνων ἢ ψάρων ἔθνεα κλαγγηδὸν ἐπτερύσσοντο ἢ ἐπέκλωζον θηρευταὶ καὶ ἐπεθώϋζον κυνηγέται , ἀλλήλους τε παρεκάλουν ἐπισπώμενοι τῶν χιτωνίων . Καὶ οὐκ ἦν ἐκεῖ τις τῶν , εἰσηγουμένων τὰ πρὸς εἰρήνην κατήκοος , ἀλλ´ ὡς ἀσπίδες τὰ ὡτα βύοντες πάντα παρέτρεχον σοφὸν φαρμακόν . Ἰγεμόνευε δὲ τῆς τότε τῶν ἀγοραίων συνδρομῆς οὐ μόνον θυμὸς ἄλογος , ἀλλὰ καὶ ὁ τῶν ἀλλοτρίων ἠῤῥένου ἔρως χρημάτων · ψοντο γρίν βραχεῖ πόνῳ τοὺς Λατίνους ἐκστῆσαι οἰκημάτων κοὶ διαρπάσαι [ ἂί ] ἅπαν ἀπραγματεύτως τὸ ἔὸον κειμηλιούμενον , διόπερ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἀνδρονίκου διαπεπράχασι . Τοῖς δὲ εἰ ούναντίον τὰ τῶν ἐλπίδων μετέστραπται . θ γάρ διάφοροι ὡς εἶδον τὴν ἐπ´ αὐτοὺς τῶν ξυγλύδων σύῤῥοιαν , τάς τε λεωφόρους περιεφράγμωσαν μεγίστοις σκόλοψιν , ὅσαι κατ´ αὐτοὺς ἦγον τὸ παροδεῦον , καὶ θωρακισθέντες βύζην ἐν τοῖς ὁχυρώμασιν στησαν . Ὁ δ´ ἀγελαῖος ὄχλος πολλάκις μέν ὑπφβῆναι τὰ περισταυρώματα ὥρμησαν , οὐ μόνον δ´ τοῖς κατὰ σκοπὸν οὐκ ἔδοσαν πέρας , ἀλλὰ καὶ κακῶς ὑπὸ τῶν Λατίνων ἔπαθον · ἀσιδήρωτοι γὰῤ καὶ γυμνοὶ πρὸς ὡπλισμένους μαχόμενοι , οἱ πλεῖστοι ἃ καὶ οἰνόφλυγες ὄντες , τότε ὃ καὶ ἔδρων ἐγίνωσχοι καὶ τὸν Ἐπιμηθέα τοῦ Προμηθέως καταδεέστεριν ἤδεσαν , ὀπότε βαλλόμενοι ἀπὸ τόξων ἢ παραστοθν οὐτασόμενοι κατὰ γῆς ἔπιπτον . Καὶ τὴν μὲν δεήην ὅλην τῆς ἡμέρας ἐκείνης μέχρι καὶ ἐς βαθεῖσν ἑσπέραν οὕτω κατίσγυε τὸ δεινόν · ἡλίου δὲ τὸν ὁρίζοντα ὑπεραναβάντος μετὰ μείζονος Ῥωμαῖοι ῥύμης ὡς εἰς ἀγώνισμα δεύτερον συνηθροίζοιτο πλείστους μετὰ τῶν ὅπλων προβεβλημένοι . Ἀλλ οἱ τε συνελθόντες ἐκ βασιλέως λόγιμοι ἄνδρες αὐοὺς ἀνέστειλαν , καὶ οἱ ἐκ τῆς Λατίνων φυλῆς κατασοφισάμενοι τοὺς εὐήθεις κατέσβεσαν τὸ πολὺ τῆς ὁρμῆς · συναγαγόντες γὰρ τοὺς ἐν τῷ πολέμφ κατολύσαντας τὸ ζῇν Ῥωμαίους , καὶ μετὰ τὴν τῶν πριβλημάτων ἀφαίρεσιν δείξαντες ἐν χρῷ κουρκος ἐξέθεντο κατὰ τὴν αὔλειον σφῶν , καὶ πλαστῶς ἐπ´ αὐτοῖς ὡς ἐφ´ ὁμογενέσι παθηνάμανοι ἡσεύείαρων τοὴς προσιοῦσιν ἐκ βασιλίως . καὶ ἱκεσίαζον μὴ ἀνασχέσθαι καὶ ἐσαῦθις συῤῥαγῶναι πόϊεμον καὶ δῆ
Lemmas: δέ καί ἠμί ὁ κατ´ οἶκος σκυλεύω ὑπονύσσω , θάνατος εὑρίσκω ὁ ζημίωμα , προυκης δ εἰς ὁ δεινός καί νρονιώτερον γίγνομαι ὁράω καί περιαλγής , εἰμί μή τις ἀναφέρω βασιλεύς ὁ τελέω καί βαρυαλγέω , ὡς εἰκός , ὑπονύσσω πρός διόρθωσις . καί στέλλω εὐθύς τις ὁ κατ´ ἀξίωσις καί γένος περιφανής αναστέλλω τε ὁ ὁ ἄτακτος ὁρμή , καί καταλήγω οὕτως ὀψέ πρός ὁ εἰς μέγας μέρος ἀφανισμός ὁ ἐκεῖσε τολμάω . Ἀλ οὔπω οὗτος διετεθρήνητο ἀκριβῶς οποσοιος ἄνθρωπος ψυχή φίλοικτος καί ὁ δάκρυ ὁ ὁ πάσχω ἀναπιδύω θερμός συμφορά , καί ὁ ὁ πόλις χειρωνακτικός καί ὅσος οὖον σονεπευδόκησε ὁ λοιπός ἐπί ὁ ἱστορέω ἤδη ὁ λέγω ἐγώ , δεινός ἡγέομαι εἰμί οὐ ὅπως ἐλευθεροστομέω Λατῖνος καί βρενθύω ὁ ὑπό αὐτός καταγωνίζομαι Βρανᾶς , ἀλλά καί κατά ὁ ἀστυγείτων ὅς Ῥωμαῖος διαπράσσω ὁ ἀνύποιστος , κατά φάλαγξ ἀγείρω καί σπείρω δίκη χειμάρρους ὁ ὁ λατινικά γένος οἰκίον προσρήγνυμι . ὁ τε οὖν ἄσημος φωνή ὁ ἀήρ πληρόω , ὡς οὐδός εἰμί κολοιός ἢ γέρανος ἢ ψάρος ἔθνος κλαγγηδόν πτερύσσω ἢ ἐπικλώζω θηρευτής καί ἐπεθώϋζον κυνηγέτης , ἀλλήλων τε παρακαλέω ἐπισπάω ὁ χιτώνιον . καί οὐ εἰμί ἐκεῖ τις ὁ , εἰσηγέομαι ὁ πρός εἰρήνη κατήκοος , ἀλ ὡς ἀσπίς ὁ οὖς βυειμι πᾶς παρατρέχω σοφός φαρμακός . ιγεμονευω δέ ὁ τότε ὁ ἀγοραῖος συνδρομή οὖον μόνος θυμός ἄλογος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀλλότριος ἀρρενόω Ἔρως χρῆμα · ψοντο Γριν βραχύς πόνος ὁ Λατῖνος ἐξίστημι οἴκημα κοί διαρπάζω [ ὅς ] ἅπας ἀπραγμάτευτος ὁ ἔρχομαι κειμηλιόω , διόπερ κατά ὁ χρόνος ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος διαπράσσω . ὁ δέ εἰμί ούναντίον ὁ ὁ ἐλπίς μεταστρέφω . θ γάρ διάφορος ὡς εἶδον ὁ ἐπι αὐτός ὁ ξυγλυδηω σύρροια , ὁ τε λεωφόρος περιφραγμόω μέγας σκόλοψ , ὅσος κατ´ αὐτός ἄγω ὁ παροδεύω , καί θωρακίζω βύζην ἐν ὁ ὀχύρωμα ἵστημι . ὁ δδʹ ἀγελαῖος ὄχλος πολλάκις μέν ὑποφαίνω ὁ περισταύρωμα ὁρμάω , οὖον μόνος δδʹ ὁ κατά σκοπός οὐ δίδωμι πέρας , ἀλλά καί κακῶς ὑπό ὁ Λατῖνος πάσχω · ἀσιδήρωτος γάρι καί γυμνός πρός ὁπλίζω μάχομαι , ὁ πλεῖστος ὁ καί οἰνόφλυξ εἰμί , τότε ὅς καί δράω ἐγίνωσχοι καί ὁ Ἐπιμηθεύς ὁ Προμηθεύς καταδεής οἶδα , ὁπότε βάλλω ἀπό τόξον ἢ παρίστημι οὐτάω κατά γῆ πίπτω . καί ὁ μέν δεήην ὅλος ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος μέχρι καί εἰς βαίνω ἑσπέρα οὗτος κατίσγυε ὁ δεινός · ἥλιος δέ ὁ ὁρίζων ὑπεραναβαίνω μετά μείζων Ῥωμαῖος ῥύμη ὡς εἰς ἀγώνισμα δύο συναθροίζω πλεῖστος μετά ὁ ὅπλον προβάλλω . ἀλλά ὁ τε συνέρχομαι ἐκ βασιλεύς λόγιμος ἀνήρ Αὐοῦς ἀναστέλλω , καί ὁ ἐκ ὁ Λατῖνος Φυλή κατασοφίζομαι ὁ εὐήθης κατασβέννυμι ὁ πολύς ὁ ὁρμή · συνάγω γάρ ὁ ἐν ὁ πολέμφ κατολυω ὁ ζάω Ῥωμαῖος , καί μετά ὁ ὁ πριβλημα ἀφαίρεσις δείκνυμι ἐν χράω κούρκος ἐκτίθημι κατά ὁ αὔλειος σφεῖς , καί πλαστός ἐπι αὐτός ὡς ἐφίημι ὁμογενής παθαίνω ησευειαροω τοὴς πρόσειμι ἐκ βασίλιος . καί ἱκεσιάζω μή ἀνέχω καί εἰσαῦθις συῤῥαγῶναι ποιεμος καί δῆ