cogPG.PG139 249
ἔρωτας καὶ πρὸς ἄλλον λύοντας τὸ πτερὸν , μηλο . βολοῦντάς τε καὶ δαδουχοῦντας Ἀνδρόνικον , ἐκεῖθευ , μεθίσταται , καὶ τὴν Ταρσὸν καταλαβὼν μετὰ τῶν ἀντιπάλων Ῥωμαίοις Ἀρμενίων συνεῤῥήγνυ πόιμον . Ὡς δέ´ποτε τούτῳ ἐπέβρισαν οἱ διάφοροι , ἐάλω τε καὶ ἦν ἐν δεσμοῖς . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐλύσατο τοῦτον , ἱκανὰ ζωάγρια καταθέμενος . Ἀνδρόνικος δὲ τὰς ἀπειλὰς τοῦ Μανουήλ δεδιὼς , καὶ πτοηθεὶς μή πως συλληφθεὶς τῶν φιλοτήτων Φιλίππας τὴν προτέραν εἰρκτὴν ἀνταλλάξαιτο καὶ ὑποσταίῃ χρύνκον κάκωσιν , ἄρας ἐκεῖθεν τῆς ἐπὶ τῶν Ἰεροσολύμων εἴχετο , γαλῇ τὸ τοῦ λόγου πρὸς στέαρ ἐλεχθεὶς , κἀπὶ τὰς πρώην ἐπαναδραμῶν δραπετεύσεις , καὶ πρὸς τὰς παλαιτέρας αὐτοῦ μηχανὰς ἀπιδύν . ἀδιαφόρως δ´ ἔχων τοῦ βίου , καὶ ὡς ἴππος θηλυμανὴς ταῖς παραλόγοις ἐπιθορνύμενος μίξεσιν ἐγχρίπτει σαρκικῶς καὶ ἐνασελγαίνει ἀκολάστως τῆ τοῦ πρώτου ἐξαδέλφου θυγατρὶ Θεοδώρᾳσί , φημὶ , τοῦ σεβαστοκράτορος , τοῦ βασιλέως Μαοὴ ὁμαίμονος θανάτῳ ἄρτι ἀποβαλούσῃ τὸν παρθένμων σύνευνον , ὃς ἦρχε πρὸ βραχέος τῆς Παλαιστίνης Βαλδουῖνος ἦν οὗτος , τὸ γένος ἕλκων ἐξ Ἰαλῶν , ἑτέραν ἐπὶ τούτοις πληγὴν ὁ βασιλεὺς δέχετον Μανουὴλ , καὶ πράττων ἦν πάντα διατεχνώμεο , εί πως εἴη συνειληφὼς Ἀνδρόνικον τῶν οἰκείων ἀμφιβλήστρων ἐντὸς , ὅθεν ἐρυθροδάνῳ ἐνσημανεδι ἀφῆκε γραμμάτιον , ἐνάγων τοὺς κατὰ Κοίλην διρίαν ἰσχύοντας Ἀνδρόνικον συσχεῖν ὡς ἀντίφροια καὶ περὶ τὸ γένος ἀκολασταίνοντα , καὶ τοῦ φάσος στερῆσαι τῶν ὀφθαλμῶν . Καὶ τάχ´ ἂν τοὺς ὀφθαλμούς Ἀνδρόνικος ἐξ αἴματος ἠρευθοῦτο , ὧχρός τέ μιν εἶλε παρειὰς συνεχόμενον καὶ δεσμούμενον , ἢ κι εὥΘεοῦ τηροῦντος αὐτὸν , ὡς ἕοικεν , εἰς ἡμέραν ὀργῆς καὶ τοῖς μετόπισθεν κακοῖς ταμιεύοντο . ἂ ε γνοῦσα τὰ κατ´ Ἀνδρονίκου τυρευόμενα , ἐξ αὐτῆς τὸν χάρτην αὐτῷ ἐγχειρίζει . Συνεὶς οὖν Ἀνδρόνμος μετ´ ὧν ἀπέτεκεν αὕτη τούτῳ παίδων δυοῖν Ἀλεξίου τε καὶ Εἰρήνης , ἔτι δὲ καὶ Ἰωάννου , ὃν ἐκ τῶν πόταλέξεται . ὡς εἴη συνημμένα δήπου καὶ συναφῆ τὰ ἐφεξῆς ὑπ´ αὐτοῦ πεπραγμένα καὶ τὰ παρ´ ἠ υπεραλλόμενος , ἅπερ αὐτῷ πολλάκις ὑφηπλοῦτο καὶ ἐξετείνετο , ἀπαγίδευτος ἦν καὶ ἀθήρεντος ,
Lemmas: Ἔρως καί πρός ἄλλος λύω ὁ πτερόν , μήλο . βολέω τε καί δαδουχοῦντας Ἀνδρόνικος , ἐκεῖθευ , μεθίστημι , καί ὁ Ταρσός καταλαμβάνω μετά ὁ ἀντίπαλος Ῥωμαῖος Ἀρμένιος συρρήγνυμι πόιμον . ὡς δέ´ποτε οὗτος ἐπιβρίθω ὁ διάφορος , ἀλίσκομαι τε καί εἰμί ἐν δεσμός . ὁ δέ βασιλεύς λύω οὗτος , ἱκανός ζωάγρια κατατίθημι . Ἀνδρόνικος δέ ὁ ἀπειλή ὁ Μανουήλ δείδω , καί πτοέω μή πως συλλαμβάνω ὁ φιλότης Φιλιππᾶς ὁ πρότερος εἱρκτή ἀνταλλάσσω καί ὑφίστημι χρύνκον κάκωσις , ἀείρω ἐκεῖθεν ὁ ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ ἔχω , γαλέη ὁ ὁ λόγος πρός στέαρ λέγω , ἐπί ὁ πρώην ἐπανατρέχω δραπετεύω , καί πρός ὁ παλαιός αὐτός μηχανή ἀποδύω . ἀδιάφορος δδʹ ἔχω ὁ βίος , καί ὡς ἵππος θηλυμανής ὁ παράλογος ἐπιθορνύμενος μίξις ἐγχρίπτω σαρκικός καί ἐνασελγαίνω ἀκόλαστος τῆ ὁ πρῶτος ξάδερφος θυγάτηρ Θεοδώρης , φημί , ὁ σεβαστοκράτωρ , ὁ βασιλεύς μάομαι ὁμαίμων θάνατος ἄρτι ἀποβάλλω ὁ παρθένμων σύνευνος , ὅς ἄρχω πρό βραχύς ὁ Παλαιστίνη Βαλδουΐνος εἰμί οὗτος , ὁ γένος ἕλκω ἐκ ἰάλλω , ἕτερος ἐπί οὗτος πληγή ὁ βασιλεύς δέχομαι Μανουήλ , καί πράσσω εἰμί πᾶς διατεχνάομαι , εἰ πως εἰμί συλλαμβάνω Ἀνδρόνικος ὁ οἰκέω ἀμφίβληστρον ἐντός , ὅθεν ἐρυθρόδανον ἐνσημανεδι ἀφίημι γραμμάτιον , ἐνάγω ὁ κατά Κοίλη διρίαν ἰσχύω Ἀνδρόνικος συνέχω ὡς ἀντίφρων καί περί ὁ γένος ἀκολασταίνω , καί ὁ Φάσος στερέω ὁ ὀφθαλμός . καί τάξ εἄν ὁ ὀφθαλμός Ἀνδρόνικος ἐκ αἶμα ἐρευθόω , ὠχρός τε ὅς εἴλω παρειάς συνέχω καί δεσμέω , ἢ κις ὠθέω τηρέω αὐτός , ὡς ἔοικα , εἰς ἡμέρα ὀργή καί ὁ μετόπισθεν κακός ταμιεύω . ὅς ε γιγνώσκω ὁ κατ´ Ἀνδρόνικος τυρεύω , ἐκ αὐτός ὁ χάρτης αὐτός ἐγχειρίζω . συνίημι οὖν Ἀνδρόνμος μετέ ὅς ἀποτίκτω οὗτος οὗτος παῖς δύο Ἀλέξιος τε καί Εἰρήνη , ἔτι δέ καί Ἰωάννης , ὅς ἐκ ὁ πόταλέξεται . ὡς εἰμί συνάπτω δήπου καί συναφής ὁ ἐφεξῆς ὑπό αὐτός πράσσω καί ὁ παρ´ ὁ ὑπεράλλομαι , ὅσπερ αὐτός πολλάκις ὑφαπλόω καί ἐκτείνω , ἀπαγίδευτος εἰμί καί ἀθήρ ,