cogPG.PG139 375
Ἐς ἅῆῆππδο οὐ ἕως κντὸκὸύονμιας τοῖς κατωρθωμένοις ἦν βρενθυόμενος , ὡς καί τινα τῶν ἐπὶ τῷ δικάζεινν δὲ οὗτος ὁ Μοναστηριώτης Λέων ] παθήνασθαι εἰπόντα τὴν τοῦ Βασιλείου τοῦ Βουλγαροκτόνου ψυχὴν , ὅτι τὸ τυπικὸν αὐτοῦ βασι . λεὺς παρεβλέψατο καὶ ὅσα ἐπὶ τῇ τοῦ Σωσθενίου μονῇ ἐκεῖνος διέθετο , καὶ κατὰ τοῦτο νεωτερίσαι τοὺς Βλάχους , ἐρεσχελῶν καὶ διασύρων οὐ καθυφῆς βραχὺ ὡς δῆθεν σφαλέντα περὶ τὴν πρόῤῥησιν ,, φάσκων ὡς αὐτὸς αὖθις εἰς τὴν προτέραν ὑποταγὴν καὶ δουλείαν τοὺς ἀποστάτας συνέπεισέ τε καὶ ἐπανήγαγεν ἀκαριαίως οὕτως ὡς οὐδὲ χρονίως ἐκεῖνος , καὶ μάτην αὐτὸν ὡς ἀπὸ δαφνηφάγου λαιμοῦ καὶ Δελφικοῦ μαντικοῦ τρίποδος ἀπερεύγεσθαι τὰ τοῦ ψεύδους ὀδωδότα καὶ διάκενα θεοπρόπια . Οἱ δὲ περὶ τὸν Ἀσὰν Βάρβαροι τὸν Ἴστρον διαβάντες , καὶ τοῖς Σκύθαις συμμίξαντες , πλεῖστον ἐκεῖθεν συμμαχικὸν , καθὼς ᾑροῦντο , στρατολογήσαντες ἐς , τὴν πατρίδα Μυσίαν ἐπανῆκον , καὶ σεσαρωμένην ἀτεχνῶς εὐρόντες αὐτὴν καὶ Ῥωμαϊκοῦ κεκενωμένην στρατεύματος μετὰ κόμπου ἐπεισέφρησαν μείζονος , οἷα λεγεῶνας πνευμάτων τὴν ἐκ Σκυθῶν ἐπαγόμενοι σύναρσιν . Ὅθεν οὐδ´ ἡγάπων εἰ τὰ ἑαυτῶν ἔχουσι σώζειν καὶ τὴν τῆς Μυσίας μόνην περιβαλοῦνται τοπάρχησιν , ἀλλ´ εἰ μὴ καὶ τὰ Ῥω μαίων μέγιστα βλάψουσι καὶ τὴν τῶν Μυσῶν καὶ τῶν Βουλγάρων δυναστείαν εἰς ἕν συνάψουσιν ὡς πάλαι ποτὲ ἦν , οὐδαμῶς ἠνείχοντο . Καὶ ἦν ἂν δισσούμενα τὰ καλὰ , εἴπερ αὐτὸς καὶ πάλιν Η ὁ βασιλεὺς κατὰ τῶν ἀποστάντων ἐξώρμησε . Πλὴν ἀλλ´ · αὐτὸς μὲν τὴν οἰκείαν ὁρμὴν εἰς ἕτερον καιρὸν ὑπερέθετο , τὴν δ´ ἀρχηγίαν τῷ πρὸς πατρὸς ἐνεχείρισε θείῳ τῷ σεβαστοκράτορι Ἰωάννῃ . Ὁ δὲ οὐκ ἐπισφαλῶς , ἀλλ´ ὡς ἄγαν ἐπαινετῶς διακυβερνήσας τὴν στρατιὰν , καὶ τοὺς πολεμίους ἐν τῶ συμβαλεῖν λυπήσας οὐχὶ βραχέα εἰς ὁμαιχμίαν συσπειοαθέντας καὶ εἰς πεδία ὑποκαταβάντας ππήλατα , μετὰ μικρὸν τὸν στρατηγὸν ἀποζώννυτα , ὑποβλεπόμενος βασιλειᾷν . Διαδέχεται δὲ τὴν ἡγεμονίαν ὁ Καῖσαρ Ἰωάννης ὁ Καντακουζηνὸς γαμβρὸς ὤν τοῦ βασιλέως ἐπ´ ἀδελφῇ . Ἀνὴρ δ
Lemmas: ἐς ἅπτω οὖον ἠώς κντὸκὸύονμιας ὁ κατορθόω εἰμί βρενθύομαι , ὡς καί τις ὁ ἐπί ὁ δικάζω δέ οὗτος ὁ Μοναστηριώτης Λέων ] παθαίνω εἶπον ὁ ὁ Βασίλειος ὁ Βουλγαροκτόνος ψυχή , ὅτι ὁ τυπικός αὐτός βάσις . λᾶας παραβλέπω καί ὅσος ἐπί ὁ ὁ Σωσθενίου μονή ἐκεῖνος διατίθημι , καί κατά οὗτος νεωτερίζω ὁ Βλάχος , ἐρεσχελέω καί διασύρω οὖον καθυφίημι βραχύς ὡς δῆθεν σφάλλω περί ὁ πρόρρησις ,, φάσκω ὡς αὐτός αὖθις εἰς ὁ πρότερος ὑποταγή καί δουλεία ὁ ἀποστάτης συμπείθω τε καί ἐπανάγω ἀκαριαῖος οὕτως ὡς οὐδέ χρόνιος ἐκεῖνος , καί μάτην αὐτός ὡς ἀπό δαφνηφαγέω λαιμός καί Δελφικός μαντικός τρίπους ἀπερεύγομαι ὁ ὁ ψεῦδος ὄζω καί διάκενος θεοπρόπιον . ὁ δέ περί ὁ Ἀσάν βάρβαρος ὁ Ἴστρος διαβαίνω , καί ὁ Σκύθης συμμίγνυμι , πλεῖστος ἐκεῖθεν συμμαχικός , καθώς αἱρέω , στρατολογέω εἰς , ὁ πατρίς Μυσία ἐπανήκω , καί σαίρω ἄτεχνος εὑρίσκω αὐτός καί Ῥωμαϊκός κενόω στράτευμα μετά κόμπος ἐπεισέφρησαν μείζων , οἷος λεγεών πνεῦμα ὁ ἐκ Σκύθης ἐπάγω σύναρσις . ὅθεν οὐδός ἀγαπάω εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἔχω σῴζω καί ὁ ὁ Μυσία μόνος περιβάλλω τοπάρχησις , ἀλ εἰμί μή καί ὁ ῥῶ Μαίων μέγας βλάπτω καί ὁ ὁ Μυσός καί ὁ Βουλγάρα δυναστεία εἰς εἷς συνάπτω ὡς πάλαι ποτέ εἰμί , οὐδαμῶς ἀνέχω . καί εἰμί εἄν δισσόω ὁ καλός , εἴπερ αὐτός καί πάλιν ὁ ὁ βασιλεύς κατά ὁ ἀφίστημι ἐξορμέω . πλήν ἀλ · αὐτός μέν ὁ οἰκεῖος ὁρμή εἰς ἕτερος καιρός ὑπερτίθημι , ὁ δδʹ ἀρχηγία ὁ πρός πατήρ ἐγχειρίζω θεῖον ὁ σεβαστοκράτωρ Ἰωάννης . ὁ δέ οὐ ἐπισφαλής , ἀλ ὡς ἄγαν ἐπαινετός διακυβερνάω ὁ στρατία , καί ὁ πολέμιος ἐν ὁ συμβάλλω λυπέω οὐ βραχύς εἰς ὁμαιχμία συσπειοαθέντας καί εἰς πεδίον ὑποκαταβαίνω ππήλατα , μετά μικρός ὁ στρατηγός ἀποζώννυμι , ὑποβλέπω βασίλεια . διαδέχομαι δέ ὁ ἡγεμονία ὁ Καῖσαρ Ἰωάννης ὁ Καντακουζηνός γαμβρός εἰμί ὁ βασιλεύς ἐπι ἀδελφός . ἀνήρ δ