cogPG.PG139 47
βασανίσαι με , τὴν ὑπ´ αὐτοῦ κατασχεθεῖσαν νόσον ελαυνομένην ὁρῶν . Εἴτα ἀφεὶς τὸν Σωτῆρα , ἐπιζητεῖν ἐλαυνόμενος τόπους εἰς οἴκησιν εὐανθεῖς , ἥ τι τῶν ἄλλων τερπνῶν , ὁ δὲ λαμπρὰν οἰκίαν αἱρεῖται τοὺς χοίρους . Οὕτω χοιρώδης καὶ βορβόρου μεστὸς ὁ πανάθλιος , καὶ ἀεὶ μὲν τὴν κακίαν ὀρύττων , ἐπεντρυφᾷ , ἀνανεῦσαι δὲ καὶ τὴν ὑγείαν ἀνακαλέσασθαι ἐνενόησεν οὐδεπώποτε . Ὅθεν καὶ κεῖται δυστυχῶς κάμνων , καλλονὴν τὴν πονηρίαν ἡγούμενος , καὶ χαριζομένην ἀποστρέφεται τὴν θεραπείαν ὁ ὑπερήφανος . Ἀλλ´ οὐχ οὕτως οἱ πεσόντες ἡμεῖς · δεξάμενοι γὰρ τὴν πληγὴν , τὸν φιλανθρωπότατον ἰατρὸν ἐπεβοώμεθα συχνὰ , καὶ τοῦτον ἑπιστάντα ἰδόντες , δουλικῶς ὑπεδεξάμεθα , καὶ πάντα γενέσθαι εὐξάμεθα , ὅσα τῷ Σωτῆρι διανενόηται . Ηʹ . Καὶ δηλοῖ τοῦτο σαφῶς τῆς Παναχράντου τὰ ῥήματα · Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου , φησὶ , γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμα σου . Ἡς ἡ ἀρετὴ τὸ μέγα τοῦτο Κτρόπαιον , τὴν ἡμετέραν ἀνήρηται σωτηρίαν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶλεν ἡμᾶς ἡδονὴ , καὶ Θεὸν , οἴμοι τὸν εὐεργέτην , διαφυγόντες τῷ πονηρῷ προσετέθημεν ὄφει , ἐλεεινῶς αἰχμάλωτοι γεγονότες , καὶ ταῖς τοῦ δραπέτου καθυπείκοντες γνώμαις , καὶ οὐδὲν ἦν ὅτου τῶν κακῶν μήτε σύμβουλος ὁ πλάνος καὶ ἡμᾶς ὑπὸ χεῖρα μὴ εἶχεν · ὅθεν χειμὼν μὲν ἀσελγείας ἐῤῥάγη , καὶ κυκεὼν ἀνομίας ἐξεχύθη , καὶ ζάλη τὰ περατα διέσεισεν ἀδικίας . Θεὸς δὲ ζητῶν διέκυπτεν οὐρανόθεν , εἴ πού τις αὐτῷ κατὰ γνώμην ἐπὶ γῆς εἴη , ὃ ἂν ἰκανὸς ἀπαλλάξαι φανείη τῆς πλάνης ἐκείνης καὶ τῶν δεσμῶν τοὺς ἀνθρώπους · καὶ ἦν εὑρεῖν οὐχ ἕως ἑνὸς , ἀπάντων δήπουθεν προκειμένων ἀχρείων , καὶ τῷ τοῦ ὄφεως κατιωμένων ἰῷ . Μετὰ πολλὰς δὲ γενεὰς , ἐπεὶ τὸ ὑπερφυὲς ἄγαλμα ἡ πανάμωμος ἀνεδείχθη , ἠς ἡ ἀρετὴ καὶ οὐρανοὺς , προφητικῶς εἰπεῖν , ἐκάλυψεν , ἀλλὰ καὶ ἡ γῆ πλήρης
Lemmas: βασανίζω ἐγώ , ὁ ὑπό αὐτός κατέχω νόσος ἐλαύνω ὁράω . εἴτα̅ ἀφίημι ὁ Σωτήρ , ἐπιζητέω ἐλαύνω τόπος εἰς οἴκησις εὐανθής , ὅς τίς ὁ ἄλλος τερπνός , ὁ δέ λαμπρός οἰκίον αἱρέω ὁ χοῖρος . οὕτως χοιρώδης καί βόρβορος μεστός ὁ πανάθλιος , καί ἀεί μέν ὁ κακία ὀρύσσω , ἐπεντρυφάω , ἀνανεύω δέ καί ὁ ὑγεία ἀνακαλέω ἐννοέω οὐδεπώποτε . ὅθεν καί κεῖμαι δυστυχής κάμνω , καλλονή ὁ πονηρία ἡγέομαι , καί χαρίζομαι ἀποστρέφω ὁ θεραπεία ὁ ὑπερήφανος . Ἀλ οὐ οὕτως ὁ πίπτω ἐγώ · δέχομαι γάρ ὁ πληγή , ὁ φιλάνθρωπος ἰατρός ἐπιβοάω συχνός , καί οὗτος επιιστημι ὁράω , δουλικῶς ὑποδείκνυμι , καί πᾶς γίγνομαι εὔχομαι , ὅσος ὁ Σωτήρ διανοέομαι . ἤ . καί δηλόω οὗτος σαφῶς ὁ Παναχράντου ὁ ῥῆμα · ἰδέ ὁ δοῦλος κύριος , φημί , γίγνομαι ἐγώ κατά ὁ ῥῆμα σύ . εἰμί ὁ ἀρετή ὁ μέγας οὗτος κτροπαιων , ὁ ἡμέτερος ἀναράω σωτηρία . ἐπεί γάρ αἱρέω ἐγώ ἡδονή , καί θεός , οἴμοι ὁ εὐεργέτης , διαφεύγω ὁ πονηρός προστίθημι ὄφις , ἐλεεινός αἰχμάλωτος γίγνομαι , καί ὁ ὁ δραπέτης καθυπείκω γνώμη , καί οὐδείς εἰμί ὅστις ὁ κακός μήτε σύμβουλος ὁ πλάνος καί ἐγώ ὑπό χείρ μή ἔχω · ὅθεν χειμών μέν ἀσέλγεια ῥήγνυμι , καί κυκεών ἀνομία ἐκχέω , καί ζάλη ὁ πέρας διασείω ἀδικία . θεός δέ ζητέω διακύπτω οὐρανόθεν , εἰμί πού τις αὐτός κατά γνώμη ἐπί γῆ εἰμί , ὅς εἄν ἰκανός ἀπαλλάσσω φαίνω ὁ πλάνης ἐκεῖνος καί ὁ δεσμός ὁ ἄνθρωπος · καί εἰμί εὑρίσκω οὐ ἠώς εἷς , ἀπαντάω δήπουθεν πρόκειμαι ἀχρεῖος , καί ὁ ὁ ὄφις κατιωμένων ἰός . μετά πολύς δέ γενεά , ἐπεί ὁ ὑπερφυής ἄγαλμα ὁ πανάμωμος ἀναδείκνυμι , εἰμί ὁ ἀρετή καί οὐρανός , προφητικός εἶπον , καλύπτω , ἀλλά καί ὁ γῆ πλήρης