cogPG.PG139 407
Δούκας μὴ βάτῳ καθορῶν τὰ ἐν ὄψεσιν ἄλλην ἐβάδισεν , ἀγαθοῦ τινος ἡγεμόνος εὐπορήσας , ὃν τοῦ κατ´ αὐτόν τις στρατεύματος Λιτοβόης τοὔνομα ἐκ τοῦ τῶν Βαρβάρων τάγματος προσδιαλεξάμενος ἐπεσπάσατο , καὶ δι´ ἐκείνης ἀπείρατος ἐξῆλθεν κοῦ . Βασιλεὺς δὲ διὰ τοῦ λεγομένου . ἂῖύ ] Κρηνοῦ πρὸς τὴν Βεῤῥόην ἀποσωθεὶς εὖρε τὴν προεξαλ θοῦσαν ἀπαθῶς στρατιὰν οὐκ ἀγαθὰ φάνταζομένν περὶ ἑαυτοῦ · διεθρυλεῖτο γὰρ ὡς καὶ αὐτὸς τῷ λοιπῷ συναπολώλει στρατεύματι . Διὰ γοῦν τὸ τῆς φήμης ἄγνωμον ὁ βασιλεὺς ὀλίγας ἡμέρας τοῖς ἐκεῖ που προσδιατρίψας μέρεσι πρὸς τὴν τῶν πόλεων ἐπάνεισι βασιλίδα . Ἡ μέντοι ἀπευκταῖα πολὺ τοῦ κρατοῦντος ᾤθουσα φήμη ὑφ´ ἑτέρας ἀγγελίας παρηυδοκίμητο , ἡν πτερώσας ὁ βασιλεὺς ἀφῆκε κατὰ τὸν Καρχηδόνιον Ἄννωνα τὰς πόλεις ἐπιοῦσαν νικητὴν αὐτὸν ἀναγορεύειν , Ἀλλ´ οὔτε Ἄννων ἐή πολὺ ἀπώνατο τῆς τῶν ᾠδικῶν ὀρνίθων συλλογῆς οὓς μετὰ τὸ διδαχθῆναι διὰ μειρακυλλίων ὡς νων θεὸς ἐνδελεχῶς παρακαθημένων αὐτοῖς καὶ τοῦα ὑποβαλλόντων ἀεὶ μάθημα διαφῆκεν ἄλοσε ἄλλον , ὡς ἁπανταχῆ διαῤῥεύσῃ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν ὀρνίβων μέλος · λύσαντες γὰρ τὸ πτερὸν οὐκέτι Ἄννων ᾖον θεὸς , ἀλλὰ τὰ τῶν ὀρνίθων καὶ πάλιν ἐμουσούργουν ὡς πρότερον · οὔτε μὴν ὁ βασιλεὺς ἐς μακρὸν τῆς εὐαγγέλου φήμης ἀπέλαυσεν · ἡ γὰρ πτῶσις σολυάνθρωπος γενομένη τὰς πόλεις ἐπιστεναούσας ἐδείκνυ καὶ τοὺς ἀγροὺς κῶμον κωμάζοντας ἄγριον . Εἰσιὼν δὲ τὴν τῶν πόλεων ἄοχουσαν ὑποχάλασέ τι μικρὸν τῆς ὀφρύος , καὶ ἦν ἐπὶ τοῖς σομβεβηκόσι τούτοις δακνόμενος . Πρώην δὲ οὐχ ὥα διέκειτο , ἀλλ´ ἀπαίρων κατὰ Βαρβάρων , τὰ προτη · τικὰ ἐκεῖνα εἰς ἑαυτὸν ἐφελκόμενος ῥήμετα θεο ἐν εὐφροσύνῃ ἐξελεύσεσθαι καὶ μετὰ χαρμόνῆς . εἰσελεύσεσθαι , καὶ ὡς τὰ ὄρη καὶ οἱ θούνοὶ ἐξαλοῦνται προσδεχόμενοι αὐτὸν ἐν χαρᾷ , καὶ πάνα τὰ ξύλα τοῦ δρυμοῦ ἐπικροτήσει τοῖς κλάδοις , καὶ ἀντὶ στοιβῆς ἀναβήσεται κυπάρισσος , ἀντὶ δὲ κύζης ἀναβήσεται μυῤῥίνη , ἐπεὶ καὶ ἀλλοκότοις δόξαις περὶ ἑαυτοῦ συγκεκρότητο , καὶ πολλκις τὰ ἐν μυχῷ καρδίας ἐπηλυγαζόμενα ἐκφέρων ἐφθέγγεσο Κμὴ διὰ τὰ κοινῶς ὑφ´ ἡμῶν ἡμαρτημένα καὶ τὸ Θεοῦ κρίσιν πάντας καταλιπεῖν βαρυνθῆναι τὸ οἷς Κυρίου τοῦ μὴ ἀκούειν ἡμῶν καὶ παραδοθῆναι ἦμος εἰς μαστίγωσιν λαῷ μωρῷ καὶ οὐχὶ σοφῷ , ἀλλὰ τίνοντας δίκην τοῦ ὀπίσω τοῦ Βρανᾷ πορευθῆναι ἀποστασίαν κατ´ αὐτοῦ νοσήσαντος τοιούτοις ἐκδεοδύσθαι τοὺς προνομευομένους κακοῖς , Ὦ τῶν τον πονηροῦ σκεμμάτων τε καὶ ὑφηγημάτων ! εἰ οὕτω τῶν ἀρχόντων τινὲς ὑπειλήφασιν , ὡς εὐσεβῶν μυΚριάδας τῆς ὁποιασοῦν ὑπό τινος αὐτῶν παροινήσεων ἀντάλλαγμα καὶ ἀντίψυχον ἐκδίδωσιν ὁ θεὸς συγκινηθεῖσιν ἔθνεσι καὶ ὠς πρόβατα σφαγῆς παρίησιν αὐτοὺς ἀπάγεσθαί τε καὶ ἀποκτείνεσθαι . Τίς γάν Ἱερεμίας πολύδακρυς ἐθοήνησεν ἄν ἀρκυύντως τοὺς αἰχμαλωτιζομένους , τοὺς ἀναιρουμένους , τοὺς εἰς τὰς ποῤῥωτέρω χώρας ἀποδιδομένους , καὶ τεύσων ἑφ´ ὅσαις τὸ τοῦ Χριστοῦ μὴ ἐπικέκληται ὄνομαἱ Ού ταῦτα δὲ μόνον διεξιών ἦν , ἀλλ ὅτι καὶ μοιν ροιορΘ
Lemmas: Δούκας μή βάτος καθοράω ὁ ἐν ὄψις ἄλλος βαδίζω , ἀγαθός τις ἡγεμών εὐπορέω , ὅς ὁ κατ´ αὐτός τις στράτευμα λιτοβοη ὄνομα ἐκ ὁ ὁ βάρβαρος τάγμα προσδιαλέγομαι ἐπισπάω , καί δις ἐκεῖνος ἀπείρατος ἐξέρχομαι ποῦ . Βασιλεύς δέ διά ὁ λέγω . ὅς ] κρίνω πρός ὁ Βερόη ἀποσῴζω εὖρος ὁ προεξαλ θέω ἀπαθής στρατία οὐ ἀγαθός φαντάζω περί ἑαυτοῦ · διαθρυλέω γάρ ὡς καί αὐτός ὁ λοιπός συναπολωλω στράτευμα . Ζεύς γοῦν ὁ ὁ φήμη ἀγνώμων ὁ βασιλεύς ὀλίγος ἡμέρα ὁ ἐκεῖ ποῦ προσδιατρίβω μέρος πρός ὁ ὁ πόλις ἐπάνειμι βασιλίς . ὁ μέντοι απευκταίος πολύς ὁ κράτος ὠθέω φήμη ὑφ´ ἕτερος ἀγγελία παρηυδοκιμητος , ἐάν πτερόω ὁ βασιλεύς ἀφίημι κατά ὁ Καρχηδόνιος Ἄννων ὁ πόλις ἔπειμι νικητής αὐτός ἀναγορεύω , Ἀλ οὔτε Ἄννων ἐή πολύς ἀπονίναμαι ὁ ὁ ᾠδικός ὄρνις συλλογή ὅς μετά ὁ διδάσκω διά μειρακύλλιον ὡς νάω θεός ἐνδελεχής παρά-κάθημαι αὐτός καί τοῦα ὑποβάλλω ἀεί μάθημα διαφίημι ἀλέω ἄλλος , ὡς ἁπανταχῆ διαρρέω ὁ ὑπέρ αὐτός ὁ ορνιβους μέλος · λύω γάρ ὁ πτερόν οὐκέτι Ἄννων εἶμι θεός , ἀλλά ὁ ὁ ὄρνις καί πάλιν μουσουργέω ὡς πρότερος · οὔτε μήv ὁ βασιλεύς εἰς μακρός ὁ εὐάγγελος φήμη ἀπολαύω · ὁ γάρ πτῶσις σολυάνθρωπος γίγνομαι ὁ πόλις ἐφίστημι δείκνυμι καί ὁ ἀγρός κῶμος κωμάζω ἄγριος . εἴσειμι δέ ὁ ὁ πόλις αοχουω ὑποχαλάω τίς μικρός ὁ ὀφρύς , καί εἰμί ἐπί ὁ σοβέω οὗτος δάκνω . πρώην δέ οὐ ᾦον διάκειμαι , ἀλ ἀπαίρω κατά βάρβαρος , ὁ προτη · τικόν ἐκεῖνος εἰς ἑαυτοῦ ἐφέλκω ῥῆμα τίθημι ἐν Εὐφρόσυνος ἐξέρχομαι καί μετά χαρμονή . εἰσέρχομαι , καί ὡς ὁ ὄρος καί ὁ θουνοος ἐξάλλομαι προσδέχομαι αὐτός ἐν χαρά , καί Πάν ὁ ξύλον ὁ δρυμός ἐπικρότησις ὁ κλάδος , καί ἀντί στοιβή ἀναβαίνω κυπάρισσος , ἀντί δέ Κύζης ἀναβαίνω μυρσίνη , ἐπεί καί ἀλλόκοτος δόξα περί ἑαυτοῦ συγκροτέω , καί πολλκις ὁ ἐν μυχός Καρδία ἐπηλυγάζω ἐκφέρω φθέγγομαι Κμὴ διά ὁ κοινῶς ὑφ´ ἐγώ ἁμαρτάνω καί ὁ Θεός κρίσις πᾶς καταλείπω βαρύνω ὁ ὅς κύριος ὁ μή ἀκούω ἐγώ καί παραδίδωμι ἦμος εἰς μαστίγωσις λαός μωρός καί οὐ σοφός , ἀλλά τίνω δίκη ὁ ὀπίσω ὁ Βρανά πορεύω ἀποστασία κατ´ αὐτός νοσέω τοιοῦτος ἐκδίδωμι ὁ προνομεύω κακός , ὦ ὁ ὁ πονηρός σκέμμα τε καί ὑφήγημα ! εἰμί οὗτος ὁ ἄρχω τις ὑπολαμβάνω , ὡς εὐσεβής μυκριαδης ὁ ὁποῖος ὑπό τις αὐτός παροινησις ἀντάλλαγμα καί ἀντίψυχος ἐκδίδωμι ὁ θεός συγκινέω ἔθνος καί ὡς πρόβατον σφαγή παρίημι αὐτός ἀπάγω τε καί ἀποκτείνω . Τῖς γῆ Ἱερεμίας πολύδακρυς εθοαινεω ἄν ἀρκυύντως ὁ αἰχμαλωτίζω , ὁ ἀναιρέω , ὁ εἰς ὁ πρόσω χώρα ἀποδίδωμι , καί τευσος ἑφ´ ὅσος ὁ ὁ Χριστός μή ἐπικαλέω ὄνομαι ὅς οὗτος δέ μόνος διέξειμι εἰμί , ἀλλ' ὅτι καί ἐγώ ροιορΘ