cogPG.PG139 87
ἀντὶ τῶν ἀκάκων νηπίων ἐκείνων ὁ θαλλὸς ἐγκεχοίριστο , ἵνα τῆ Δεσποίνῃ προσάξῃ · , καὶ τὴν τοῦ θανάτου νίκην ὑπογράψῃ . Οὕτως ἡ πάναγνος ἀκριβῶς κἀνταῦθα τὴν δηλωθεῖσαν διέσωσεν εἰκόνα ἐκείνην . Ἔδει γὰρ τῆ ἀγαθῇ Μητρὶ ἐφ´ ἅπασι τὸν καινὸν ἐκμιμήσασθαι Υἱόν · καινὸν δέ τι καὶ ἀντίστροφον καινοτομηθῆναι ἐνταῦθα παρά γε τὰ τοῖς κατὰ φύσιν υἱέσι πρὸς τοὺς τεκόντας τελούμενα . Ὃ μὲν γὰρφυσικὸς συγχωρεῖ νόμος τοῖς ἀγαθοῖς τῶν παίδων ἀρχέτυπον τοὺς ἀρίστους προκεῖσθαι πατέρμς · ἵν´ ἔχοιεν ἐκ τῆσπρεσβυτέρας πείρας , ἣν ὁ φθάσας χρόνος ἐχορήγησε τοῖς τοκεῦσι , συλλέγειν τὰ κάλλιστα · ἐπὶ δὲ τῆς καινῆς τοῦ Θεοῦ Μητρὸς τοὐναντίον γέγονεν . ἄπαν , καὶ ὁ νέος ἐκείνης Υἱὸς εἰς ἀρχέτυπον τῇ Μητρὶ προὐτέθη , καὶ πρὸς ἐκείνην ἀφορῶσα τοῦ Υἱοῦ τὴν εἰκόνα ἡ Πάναγνος , καὶ ἑαυτὴν ἐχρώννυε καὶ διεμόρφου καὶ διεικόνιζεν . Ἀλλ´ οὐκ ἔξω λόγου καὶ τοῦτο . Ἡν γὰρ καθ´ ἕτερον καὶ ὑψηλὸν τρόπον πρωτότυπον ὄντως καὶ παντὸς ἄλλου πρεσβύτερον ὁ Δημιουργὸς Λόγος καὶ Υἱὸς τῆς πανάγνου · καὶ διὰ τοῦτ´ ἐσώζετο τὸ εἰκὸς , τοῦ ἐλάττονος ἀπό γε τοῦ κρείττονος δεχομένου τὴν εὐλογίαν . ΑΓʹ . Ἐπεὶ δ´ ὁ λόγος περὶ τοῦ φοίνικος μικρόν τι φθάσας ἐδήλωσεν , ἀναγκαῖον οἷμαι τάς τε ἰδιότητας δεῖξαι τοῦ δένδρου , καὶ ὅτι φέρουσιν αὐται πρὸς τὴν Πάναγνον , κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον . Ἐπεὶ οὐκ ἀν , εἰ μὴ σφόδρα προσῆκεν αὐτῇ , τοιοῦτον εἴληφεν ἐκ Θεοῦ κλάδον . Ὁ φοίνιξ τὸ δένδρον βραχέα μὲν τῇ γῇ προσομιλεῖ · καὶ τοσοῦτον , ὅσον τὴν ἀναγκαίαν ἕλκειν ἰκμάδα πρὸς στάσιν τὴν ἑαυτοῦ · σπεύδει δὲ ἄνω , κλάδους ἰθυτενεῖς προβάλλων , καὶ τούτους ἐπὶ μήκιστον ὕψος ἀναδιδοὺς , ὡς φθάσαι τὸν οὐρανὸν εἰπεν ἄν τις ἰδὼν μελέτην θεῖναι τὸ δένδρον . Ταῦτα δὲ σαφῶς εἰκονίζει τὴν πολυύμνητον . Κἀκείνη γὰρ ὀλίγα μὲν τῶν γηΐνων ἐκοινώνει · φημὶ δὲ τροφὴν , ὕπνον , καὶ ὅσα τῶν ἀναγκαίων · οὕτω γὰρ τούτων ἄρα μετεῖχε σωφρόνως , καὶ ὡς ἀναγκαῖον ἀνθρώπῳ , ὥσθ´ ὅτι τε ἐξ ἀνθρώπων ἡ πρόοδος αὐτῇ δεῖξαι , πάντα τε αὕτη φέρει τοῦ ἀνθρωπείου νόμου , εἰ καὶ τὴν γνώμην πρὸς ἀνθρώπους οὐκ ἦν τι κοινὸν τῇ πανάγνῳ · τὰ πλείω δὲ καὶ ὅσα πρὸς λόγον ἔλκει ψυχῆς , ἄνω τε πρὸς ὑψηλὰ καὶ ὑπὲρ οὐρανὸν αὐτὸν διέθει τε καὶ διίππευε . Καθάπερ γάρ τῶν ζώων , ὅσα τρέφει πτερὸν , κάτεισι μὲν εἰς γῆν , τὴν φυσικὴν ἀνάγκην παραμυθούμενα , τὸ δὲ ὕψος ἀεὶ καὶ τὸν ἀέρα ποθεῖ , καὶ τοῖ . ἀνθρώποις κοινωνεῖν οὐχ αἱρεῖται · οὕτως εἶχε πρὸς γῆν μὲν ἡ πάναγνος , διότι ἄνθρωπος , διὰ δὲ τὸ σῶνρον τῆς γνώμης , πρὸς μετέωρά τε καὶ θεῖα ·
Lemmas: ἀντί ὁ ἄκακος νήπιος ἐκεῖνος ὁ θαλλός ἐγκεχοίριστο , ἵνα τῆ δέσποινα προσάγω · , καί ὁ ὁ θάνατος Νίκη ὑπογράφω . οὕτως ὁ πάναγνος ἀκριβῶς ἐνταῦθα ὁ δηλόω διασῴζω εἰκών ἐκεῖνος . δέω γάρ τῆ ἀγαθός Μήτηρ ἐφίημι ἅπας ὁ καινός ἐκμιμέομαι υἱός · καινός δέ τίς καί ἀντίστροφος καινοτομέω ἐνταῦθα παρά γε ὁ ὁ κατά φύσις υἱός πρός ὁ τίκτω τελέω . ὅς μέν γὰρφυσικὸς συγχωρέω νόμος ὁ ἀγαθός ὁ παῖς ἀρχέτυπος ὁ ἀγαθός πρόκειμαι πατέρμς · ὅς ἔχω ἐκ τῆσπρεσβυτέρας πείρω , ὅς ὁ φθάνω χρόνος χορηγέω ὁ τοκεύς , συλλέγω ὁ καλῶς · ἐπί δέ ὁ καινός ὁ Θεός Μήτηρ ἐναντίος γίγνομαι . ἅπας , καί ὁ νέος ἐκεῖνος υἱός εἰς ἀρχέτυπος ὁ Μήτηρ προτίθημι , καί πρός ἐκεῖνος ἀφοράω ὁ υἱός ὁ εἰκών ὁ πάναγνος , καί ἑαυτοῦ ἐχρώννυε καί διαμορφόω καί διεικονίζω . Ἀλ οὐ ἔξω λόγος καί οὗτος . ἐάν γάρ καθ´ ἕτερος καί ὑψηλός τρόπος πρωτότυπος εἰμί καί πᾶς ἄλλος πρέσβυς ὁ Δημιουργός Λόγος καί υἱός ὁ πάναγνος · καί διά τοῦτος σῴζω ὁ εἰκός , ὁ μικρός ἀπό γε ὁ ἀγαθός δέχομαι ὁ εὐλογία . ἄγω . ἐπεί δδʹ ὁ λόγος περί ὁ Φοῖνιξ μικρός τίς φθάνω δηλόω , ἀναγκαῖος οἴομαι ὁ τε ἰδιότης δείκνυμι ὁ δένδρον , καί ὅτι φέρω αὐτός πρός ὁ Πάναγνος , κατά γε ὁ ἐμός λόγος . ἐπεί οὐ εἰς , εἰμί μή σφόδρα προσήκω αὐτός , τοιοῦτος λαμβάνω ἐκ Θεός κλάδος . ὁ φοίνιξ ὁ δένδρον βραχύς μέν ὁ γῆ προσομιλέω · καί τοσοῦτος , ὅσος ὁ ἀναγκαῖος ἕλκω ἰκμάς πρός στάσις ὁ ἑαυτοῦ · σπεύδω δέ ἄνω , κλάδος ἰθυτενής προβάλλω , καί οὗτος ἐπί μακρός ὕψος ἀναδίδωμι , ὡς φθάνω ὁ οὐρανός εἶπον ἄν τις εἶδον μέλω τίθημι ὁ δένδρον . οὗτος δέ σαφῶς εικονίζω ὁ πολυύμνητος . ἐκεῖνος γάρ ὀλίγος μέν ὁ γήινος κοινωνέω · φημί δέ τροφή , ὕπνος , καί ὅσος ὁ ἀναγκαῖος · οὗτος γάρ οὗτος ἄρα μετέχω σωφρόνως , καί ὡς ἀναγκαῖος ἄνθρωπος , ὅς ὅτι τε ἐκ ἄνθρωπος ὁ πρόοδος αὐτός δείκνυμι , πᾶς τε οὗτος φέρω ὁ ἀνθρώπειος νόμος , εἰμί καί ὁ γνώμη πρός ἄνθρωπος οὐ εἰμί τίς κοινός ὁ πάναγνος · ὁ πλείων δέ καί ὅσος πρός λόγος ἕλκω Ψυχή , ἄνω τε πρός ὑψηλός καί ὑπέρ οὐρανός αὐτός διαθέω τε καί διϊππεύω . καθά γάρ ὁ ζῷον , ὅσος τρέφω πτερόν , κατέρχομαι μέν εἰς γῆ , ὁ φυσικός ἀνάγκη παραμυθέομαι , ὁ δέ ὕψος ἀεί καί ὁ ἀήρ ποθέω , καί τοῖ . ἄνθρωπος κοινωνέω οὐ αἱρέω · οὕτως ἔχω πρός γῆ μέν ὁ πάναγνος , διότι ἄνθρωπος , διά δέ ὁ σῶνρον ὁ γνώμη , πρός μετέωρος τε καί θεῖον ·