cogPG.PG139 495
ἐπικουρίαν ἀφορῶν συχνάκις ἐμὲ , καὶ πρὸς ὄνομα δεόμενος συνάρασθαί οἱ τὰ δυνατὰ πρὸς τὴν τῆς παιδὸς ἀπίλυσιν . Ἐπιστραφεὶς οὖν αὐτίκα μάλα , ὡς εἶχον , κατ´ ἔχνια τοῦ ἁρπαγῆς ἔβαινον , κατὰ δακρύων τὴν βίαν ἐπιβοώμενος , καὶ σχήμασιν Πασίμοις εἰς ἀρωγὴν ἐπισπώμενος τοὺς μὴ πάνοι ἀμαθεῖς τῆς ἡμετέρας φωνῆς ἐκ τοῦ στρατεύματης παριόντας , ἔστι δ´ ὤν καὶ χειρὸς ἀπτόμενος , καὶ μόλις ἴσχυσά τινας ] Β . ὅθι ] οὕτως ἐς οἶκτον πρκο . λέσασθαι ὡ μετιέναι ζητεῖν ἐκεῖνον τὸν ἀναιδῆ καὶ φιλόσαρκον . Ἡγούμην τοίνυν αὐτὸς , οἱ δ´ ἐφείποντο . Ὡς δ´ ἐπέστημεν ἔνθα ὁ φιλογύνης κατέλυεη , ὁ μὲν τὴν κόρην εἰσω ἐκπέμψας πρὸς τοῖς πολῶσιν εἰστήκει , τοὺς ἀντιστησομένους ἀποκρουσόμενος , ἐγὼ δὲ αὐτὸν δακτύλῳ ὑποδείξας « Οὗτος , » εἰπον , « ὲ ἐπὶ μάρτυρι τῷ φωτὶ ἀδικῶν , καὶ τῶν εὖ γεγονότων ὑμῶν παραβλεπόμενος τὰ ἐντάλματα . Ὑμεῖς μὸν γὰρ γυναιξὶ ταῖς ὑπὸ ζυγὸν καὶ ταῖς ὅλως ἀπειράτοις ἀνδρὸς , καί γε ἔτι ταῖς ἀποθριξαμένοις θεῷ , Κμηδὲ μοιχικοῦ μέχρι βλέμματος , εἰ δυνατὸν , συιελθεῖν ἐθεσπίσατε , καὶ ὅρκοις τὰ περὶ τούτων φρικώδεσι διειλήφατε · ὁ δὲ ἀποφλαυρίσας τὰς ὑμῶν ἐντολάς , ταῖς παρθενικαῖς ἐπὶ μάρτυσι πολλος ὀνηδὸν ἐπιόριμώμενος οὐχὶ δέδιε . Τοῖς αὐτῶν οὑν ὑμῶν νόμοις καὶ τοῖς ἐν χεραίν ἡμῖν ἐπαμύατε , μαλαχθέντες τούτοις τοῖς δάκρυσιν , ἃ καὶ Θεὸς προσίεται καὶ ἡμῖν ἡ φύσις ἐς τὸν πρὸς ἀλλήλους οἱκτοι βοήθημα μέγιστον τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπωχέτευσεν . Εἰ δὲ καὶ πατέρες παίδων ὑμεῖς , ναὶ πρὸς τῶν συλλίκτρων καὶ τῶν φίλων ὑμῖν τέκνων τοῖς ἰκέταις ὑμῶν χεῖρα ὀρέξατε , ναὶ πρὸς τοῦ τάφου τοῦ θεοδέγκονκ καὶ τῶν Χριστοῦ παραιφάσεων , αἱ τοῖς ἀπ´ αὐτοῦ καλουμένοις κοινῶς πᾶσιν ὑποτιθέασιν ἐκεῖνα κοων μὲν πρῶτα ὑπερεώρα , ἔρωτι καὶ θυμῷ τυραννικωτάτοις δυσὶ πάθεσιν ἐνισχόμενος · ὡς δὲ ες ὁργὴν ἐπιφρίσσοντας ἑώρα τοὺς ἄνδρας καὶ προτείνοντας ἐκείνῳ τὴν ἐπὶ σκόλοπος ἀπαιώρησιν ὡς ἀκυ ἄια καὶ ἀναιδεῖ , τὸ δ´ ὅλον οὐκ ἀπὸ χειλέων μόνον , ἀλλὰ καὶ καρδίας τὴν διάλεξιν ἐκείνῳ πεποιηιένους , ἐδί δωσί τε μόγις καὶ τὴν κόρην ἀποδίδωσι . περιχαρὴς οὕν ἐπὶ τῇ θέᾳ τῆς παιδὸς φανεὶς ὁ πατὴρ , καὶ σείεπορεύετο . δʹ . Ὡς δὲ τῆς πόλεως ἐξῄειμεν , ἄλλοι μὸν ἄως ἀνθωμολογοῦντο Θεῷ χαριστήρια καὶ τὰ καθ´ αὐτοὺς ἀνωλόλυζον , ἐγὼ δὲ ῥίψας ἐμαυτὸν ὑς εἰγον εἰς τοὔδαφος μόνον οὐκ ἐμεμψιμοίρουν τοῖς τείχεσυ ὡς μόνοις ἀπαθέσι μηδὲ κατάγουσι δάκρυα , μίτε μὴν εἰς χῶμα κειμένοις , ἀλλ´ ὀρθίαν εἰσέτι στάσιν ἔχουσιν . « Εἰ γὰρ ὧν ἔνεκα ἐκτίσθητε » εἶπον , « εε τέλος ἤδη ἐξέλιπον , πυρὶ καὶ πολέμῳ ἡμαυρωμένο , τί ὑμῖν ἔτι καὶ τῷ ἑστάναι · καὶ τίνα περιστειεῖτε καὶ φυλάξεσθε μετέπειτα ; εἰ μή γε τοῖς πολεμίες ἀποτινεῖτε τὸν ὄλεθρον ἐν ἡμέρα ὁργῆς , ὅταν ἀναστῇ Κύριος θραῦσαι τοὺς ἡμᾶς οὕτω διαθεμένους ἐπιβεβηκώς ἴσως ἐπὶ δυσμῶν κατὰ τὴν Δαβιδικὴν προαγόρευσιν ; Καὶ σὺ δέ , ὦ πόλις , ἔφην , βασίλεια , ΤΡʹ . ὅέί ] πόλις περιοχῆς πόλις τοῦ βασιλέως τοὰ μεγάλου , σκήνωμα Ὑώίστου , αἴνεσις καὶ μνησις τῶν αὐτοῦ θεραπόντων καὶ προσφιλὲς ζενοδόγῆμα ,
Lemmas: ἐπικουρία ἀφοράω συχνάκις ἐγώ , καί πρός ὄνομα δήω συναίρω ὁ ὁ δυνατός πρός ὁ ὁ παῖς απιλυσις . ἐπιστρέφω οὖν αὐτίκα μάλα , ὡς ἔχω , κατ´ ἔχνια ὁ ἁρπαγεύς βαίνω , κατά δάκρυ ὁ βία ἐπιβοάω , καί σχῆμα φάσιμον εἰς ἀρωγή ἐπισπάω ὁ μή πανός ἀμαθής ὁ ἡμέτερος φωνή ἐκ ὁ στράτευμα πάρειμι , εἰμί δδʹ εἰμί καί χείρ ἅπτω , καί μόλις ἰσχύω τις ] Β . ὅθι ] οὕτως εἰς οἶκτος προ . λανθάνω εἰμί μέτειμι ζητέω ἐκεῖνος ὁ ἀναιδής καί φιλόσαρκος . ἡγέομαι τοίνυν αὐτός , ὁ δδʹ ἐφέπω . ὡς δδʹ ἐφίστημι ἔνθα ὁ φιλογύνης καταλύω , ὁ μέν ὁ κόρη εἰσω ἐκπέμπω πρός ὁ πολέω εἰστήκω , ὁ ἀνθίστημι ἀποκρούω , ἐγώ δέ αὐτός δάκτυλος ὑποδείκνυμι « οὗτος , » εἶπον , « ε ἐπί μάρτυς ὁ φάος ἀδικέω , καί ὁ εὕω γίγνομαι σύ παραβλέπω ὁ ἔνταλμα . σύ πορθμός γάρ γυνή ὁ ὑπό ζυγόν καί ὁ ὅλως ἀπείρατος ἀνήρ , καί γε ἔτι ὁ ἀποθρίζω θεός , Κμηδὲ μοιχικός μέχρι βλέμμα , εἰμί δυνατός , συνέρχομαι θεσπίζω , καί Ὅρκος ὁ περί οὗτος φρικώδης διαλαμβάνω · ὁ δέ ἀποφλαυρίζω ὁ σύ ἐντολή , ὁ παρθενικός ἐπί μάρτυς πολύς ὀνηδόν ἐπιορίνω οὐ δείδω . ὁ αὐτός ἐν σύ νόμος καί ὁ ἐν χέρα ἐγώ ἐπαμύατε , μαλάσσω οὗτος ὁ δάκρυ , ὁ καί θεός προσίημι καί ἐγώ ὁ φύσις εἰς ὁ πρός ἀλλήλων οἶκτος βοήθημα μέγας ὁ ὀφθαλμός ἐποχετεύω . εἰμί δέ καί πατήρ παῖς σύ , ναί πρός ὁ συλλίκτρων καί ὁ Φίλων σύ τέκνον ὁ ἱκέτης σύ χείρ ὀρέγω , ναί πρός ὁ τάφος ὁ θεοδέγκονκ καί ὁ Χριστός παραίφασις , ὁ ὁ ἀπ´ αὐτός καλέω κοινῶς πᾶς ὑποτίθημι ἐκεῖνος κοέω μέν πρῶτος ὑπεροράω , Ἔρως καί θυμός τυραννικός δύο πάθος ἐνίσχω · ὡς δέ εἰς ὀργή ἐπιφρίσσω ὁράω ὁ ἀνήρ καί προτείνω ἐκεῖνος ὁ ἐπί σκόλοψ ἀπαιώρησις ὡς ἀκυ Αἶα καί ἀναιδής , ὁ δδʹ ὅλος οὐ ἀπό χεῖλος μόνος , ἀλλά καί Καρδία ὁ διάλεξις ἐκεῖνος ποιέω , ἐσθίω δήω τε μόγις καί ὁ κόρη ἀποδίδωμι . περιχαρής οὖν ἐπί ὁ θέα ὁ παῖς φαίνω ὁ πατήρ , καί σειπορευω . δέ . ὡς δέ ὁ πόλις ἐξᾳέλμω , ἄλλος πορθμός ἠώς ἀνθομολογέομαι Θεός χαριστήριος καί ὁ καθ´ αὐτός ἀνολολύζω , ἐγώ δέ ῥίπτω ἐμαυτοῦ ὗς ἷγμαι εἰς ἔδαφος μόνος οὐ μεμψιμοιρέω ὁ τειχέω ὡς μόνος ἀπαθής μηδέ κατάγω δάκρυ , μίτος μήv εἰς χῶμα κεῖμαι , ἀλ ὄρθιος εἰσέτι στάσις ἔχω . « εἰμί γάρ ὅς ἕνεκα κτίζω » εἶπον , « ἐγώ τέλος ἤδη ἐκλείπω , πῦρ καί πόλεμος αμαυρωμένος , τίς σύ ἔτι καί ὁ ἵστημι · καί τίς περιίστημι καί φυλάσσω μετέπειτα ; εἰμί μή γε ὁ πολεμέω ἀποτίνω ὁ ὄλεθρος ἐν ἡμέρα ἑοργή , ὅταν ἀνίστημι Κύριος θραύω ὁ ἐγώ οὗτος διατίθημι ἐπιβαίνω ἴσως ἐπί δυσμή κατά ὁ δαβιδικη προαγόρευσις ; καί σύ δέ , εἰμί πόλις , φημί , βασίλεια , τρεῖς . ὅς ] πόλις περιοχή πόλις ὁ βασιλεύς τοὰ μέγας , σκήνωμα Ὑώίστου , αἴνεσις καί Μνησίς ὁ αὐτός θεράπων καί προσφιλής ζενοδόγῆμα ,