cogPG.PG139 364
ὅλον νοσηλείᾳ παντοίᾳ τοῦ σώματος διαρκέσειεν Ἀν προσπαλαίων , τῷ ῥωμαλέῳ πεποιθώς τοῦ σώματος , καὶ φανταζόμενος , ὡς ἔοικεν , ὡς μαλακῷ θαυήτω δαμήσεται καὶ εἰρηνικῷ τέλει συμπερανεῖ τὴν ζωὴν , τὴν δ´ ἐναντίαν τελευτὴν ἢ ἑκὼν ἀποπροσποιούμενος ἢ μὴ κατὰ νοῦν ὅλως βαλλόμενος . Καίοι λόγος διαῤῥέων καὶ ἐς ἡμᾶς ἵκετο , ὡς ἵππων ἀγομένης ἁμλλης ἐκτείνας τὴν χεῖρα Ἀνδρόνικος δακτύλῳ ὑπέδειξε τῷ ἐξαδέλφῳ καὶ βασιλεῖ Μανουὴλ τοὺς κίονας ὧν αὐτὸς μέσον ἀνήρτηται , εἰπών ὡς ἐκεῖσε μέλλει ποτὲ βασιλεὺς Ῥωμαίων ἀπαιωρηθῆναι κακῶς παθὼν ὑπὸ τοῦ τῆς πολιτείας πληρώματος · τὸν δὲ πρὸς τὴν Ἀνδρονίκου διήγησιν ἀποκρίνασθαι · Ἀλλ´ αὐτὸς τέως οὐκ ἐσεῖται ὁ τοῦτο πεισόμενος . Καὶ τοιοῦτο μὲν τέλος θανάτου κατείληφε τὸν Ἀνδρόνικον , ἐξάπινα εἰς ἐρήμωσιν ὡσεὶ καὶ ἐνύπνιον ἐξεγειρομένου γεγενημένον , καὶ ἐν τῇ πόλει τὴν οἰκείαν ἐξουθενωμένον εἰκόνα , εἴτε τὸν τοῦ προσώπου χαρακτῆρα βούλοιτό τις οὕτω νοεῖν , εἴτε τὰ ἐπὶ τῶν τοίχων καὶ σανίδων εἰκάσματα , ἐπεὶ καὶ ταῦτα ὁ πολὺς κατηχρειώκει λεὼς καὶ διεσκεδάκει πρὸς γῆν καὶ ἐλέπτυνεν ὡς οὐδ´ οἰ περὶ Μωσέα πρότερον ἐφορισθέντες τὸ χωνευθὲν ἐν μέθῃ ταυρόκρανον . Μεθ´ ἡμέρας δέ τινας καθαιρεθεὶς τοῦ οἰκτροτάτου ἐκείνου ὑψώματος ὅσα καὶ πτῶμα θρέμματος ἐν μιᾷ τῶν τῆς ἰπποδρομίας ἀψίδων παραῤῥιπτεῖται . Ἐσύστερον δέ τινες μερίδα τῷ ἐλέῳ διδόντες καὶ μὴ πάντα τῷ θυμῷ χαριζόμενοι , ἐκεῖθεν τὸν Ἀνδρονίκου νεκρὸν ἀνελόμενοι παρά τινι κατωτάτω τόπῳ ἔθεντο περί που τὴν Ἐφόρου μονὴν , ἡκατὰ τὸ Ζεύξιππον ἵδρυται , ὃ καὶ εἰσέτι μὴ πάντη διαλυθὲν τῆς ἀρμονίας τοῖς βουλομένοις ὀπτάνεται . Ὁ γὰρ ἀμεμφὴς , ὡς ᾤετο , τὰ πάντα καὶ δίκαιος Ἰσαάκιος οὐ κατένευσε καθαιρεθῆναι καὶ ταφῇ πρα ἑοθῆναι Ἀνδρόνικον , ἢ ἀπενεχθῆναι τὸν τούτουνεκρὸν εἰς τὸν τῶν Ἀγίων Τεσσαράκοντα νεὼν , ὃν Ἀνδρόνικος πεποίηκε φιλοτίμως καὶ λαμπροῖς ἡγλάῖσε κόσμοις καὶ ἀνανήμασι περιττοῖς κατεκάλλυνε , καὶ ἐνῷ τὸν τοῦ σώματος χοῦν ἀποθησαυρίσαι προεμηθεύσατο . Ἐκλείπων δὲ ἦν τὴν ψυχὴν εἰς τὰς τοῦ θεοκήρυκος Παύλου ἐπιστολὰς , καὶ συνεχῶς τοῦ ἐκ τούτων ἀποστάζοντος ἐνεφορεῖτο μέλιτος , καὶ ἄριστα ἐπιστέλλων ἐκ τῆς αὐτῶν πειθανάγκης τὰ οἰκεῖα περιέβαλλεν ἐπιστόλια . Ἀμέλει τοι καὶ ἀρχαίας χειρὸς εἰκόνα τοῦ πνευματοῤῥήτορος Ταρσέως κόσμῳ λαμπρύνας τῷ ἐκ χρυσοῦ ἀνέθηκε τῷ ῥηθέντι ναῷ · ἡ δὲ τῆς Ἀνδρονίκου καταστροφῆς ἐγγιζούσης τῶν φθαλμῶν ἀπεστάλαξε δάκρυον . Τοῦτο δ´ ἀκηκοὼς Ἀνδρόνικος στέλλει [ Ρ . Ζ ]] τοὺς ἀκριβωσομένους τὰ τῆς ἀκοῆς . Ἠν δὲ μεθ´ ἑτέρων εἰς τοῦτο ἐπιλεἸεὶς καὶ ὁ Ἀγιοχριστοφορίτης Στέφανος , ὃς καὶ διὰ βαθμίδος ἀνελθὼνν γὰρ ἡ εἰκὼν μετέωρος ] ἀπέψησεν ὑφάσματι ἀκηράτῳ τὰς τοῦ Παύλου κόρας . Αἰ δὲ κατὰ τὰς διασμωμένας κρήνας ἔτι πλεῖον τὸ δάκρυον ἐξεκένουν . Καὶ θαυμάσας ὃ ἑώρακεν Ἀνδρονίκῳ ἀπών διηγήσατο . Ὁ δὲ μέγ´ ὀχθήσας καὶ τὴν κάραν ἔνθεν καὶ ἔνθεν ταλαντεύσας ἐπέμυξε , καὶ εἴρηκεν ἐπ´ αὐτῷ ἄρα δακρύειν ἐοικέναι τὸν Ιαῦλον , καὶ κακὸν αὐτῷ χείριστον προσημαίνειν τὸ ἀγγελλόμενον · φιλεῖν γὰρ ἐκθύμως τὸν Παῦλον καὶ τῶν αὐτοῦ ῥημάτων ἄκρως ἐξέχεσθαι , καὶ ἀντιφιλεῖσθαι δήπουθεν ὑπὸ Παύλου . Ἱνα δὲ συνελών εἴπω τὸ πᾶν , εἰ τοῦ ἐντόνου τῆς ἀπηνείας ὑπεχάλα Ἀνδρόνικος μηδ´ εὐθὺς ἐπῆγε τὸν καυτῆρα καὶ τὴν τομὴν , ἀεὶ ῥανίσιν αἱμάτων συνδιαπλέκων καὶ διαχρώζων τὸ ἀρχικὸν ἀμπεχόνιον τ ἀπαραίτητος εἶναι πρὸς κόλασιν , ὅπερ ἐκ τῶν
Lemmas: ὅλος νοσηλεία παντοῖος ὁ σῶμα διαρκέω εἰς προσπαλαίω , ὁ ῥωμαλέος πείθω ὁ σῶμα , καί φαντάζω , ὡς ἔοικα , ὡς μαλακός θαυειμι δαμάζω καί εἰρηνικός τέλος συμπεραίνω ὁ ζωή , ὁ δδʹ ἐναντίος τελευτή ἢ ἑκών ἀποπροσποιέομαι ἢ μή κατά νόος ὅλως βάλλω . καίω λόγος διαρρέω καί εἰς ἐγώ ἱκνέομαι , ὡς ἵππος ἄγω ἁμλλης ἐκτείνω ὁ χείρ Ἀνδρόνικος δάκτυλος ὑποδείκνυμι ὁ ἐξάδελφος καί βασιλεύς Μανουήλ ὁ κίων ὅς αὐτός μέσος ἀναρτάω , εἶπον ὡς ἐκεῖσε μέλλω ποτέ βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀπαιωρέω κακῶς πάσχω ὑπό ὁ ὁ πολιτεία πλήρωμα · ὁ δέ πρός ὁ Ἀνδρόνικος διήγησις ἀποκρίνω · Ἀλ αὐτός τέως οὐ σέω ὁ οὗτος πείθω . καί τοιοῦτος μέν τέλος θάνατος καταλαμβάνω ὁ Ἀνδρόνικος , ἐξαπίνης εἰς ἐρήμωσις ὡσεί καί ἐνύπνιον ἐξεγείρω γίγνομαι , καί ἐν ὁ πόλις ὁ οἰκεῖος ἐξουθενόω εἰκών , εἴτε ὁ ὁ πρόσωπον χαρακτήρ βούλομαι τις οὗτος νοέω , εἴτε ὁ ἐπί ὁ τοῖχος καί σανίς εἴκασμα , ἐπεί καί οὗτος ὁ πολύς καταχρειόω λαός καί διασκεδάννυμι πρός γῆ καί λεπτύνω ὡς οὐδός ὁ περί Μωσῆς πρότερος ἐφορισθέντες ὁ χωνεύω ἐν μέθη ταυρόκρανον . Μεθ´ ἡμέρα δέ τις καθαιρέω ὁ οἰκτρός ἐκεῖνος ὕψωμα ὅσος καί πτῶμα θρέμμα ἐν εἷς ὁ ὁ ιπποδρομία ἁψίς παραλείπω . ἐσύστερον δέ τις μερίς ὁ ἔλεος δίδωμι καί μή πᾶς ὁ θυμός χαρίζομαι , ἐκεῖθεν ὁ Ἀνδρόνικος νεκρός ἀναιρέω παρά τις κατωτάτω τόπος τίθημι περί ποῦ ὁ Ἔφορος μονή , Ἑκάτη ὁ Ζεύξιππος ἱδρύω , ὅς καί εἰσέτι μή πάντῃ διαλύω ὁ ἁρμονία ὁ βούλομαι ὀπτάνομαι . ὁ γάρ ἀμεμφής , ὡς οἴομαι , ὁ πᾶς καί δίκαιος Ἰσαάκιος οὖον κατανεύω καθαιρέω καί θάπτω ΠΡΑ ἵημι Ἀνδρόνικος , ἢ ἀποφέρω ὁ τουτουνεκρος εἰς ὁ ὁ Ἀγίων τεσσαράκοντα ναός , ὅς Ἀνδρόνικος ποιέω φιλότιμος καί λαμπρός αγλαΐζω κόσμος καί ἀνανήμασι περισσός κατακαλύπτω , καί νάω ὁ ὁ σῶμα χόω ἀποθησαυρίζω προμηθεύω . ἐκλείπω δέ εἰμί ὁ ψυχή εἰς ὁ ὁ θεοκῆρυξ Παῦλος ἐπιστολή , καί συνεχῶς ὁ ἐκ οὗτος ἀποστάζω ἐμφορέω μέλι , καί ἀγαθός ἐπιστέλλω ἐκ ὁ αὐτός πειθανάγκη ὁ οἰκεῖος περιβάλλω ἐπιστόλιον . ἀμέλει ὅς καί ἀρχαῖος χείρ εἰκών ὁ πνευματοῤῥήτορος Ταρσεύς κόσμος λαμπρύνω ὁ ἐκ χρυσός ἀνατίθημι ὁ εἴρω ναός · ὁ δέ ὁ Ἀνδρόνικος καταστροφή ἐγγίζω ὁ φθαλμῶν ἀποστέλλω δάκρυ . οὗτος δδʹ ἀκούω Ἀνδρόνικος στέλλω [ Ρ . Ζ ]] ὁ ἀκριβόω ὁ ὁ ἀκοή . ἐάν δέ μεθ´ ἕτερος εἰς οὗτος επιλειω καί ὁ Αγιοχριστοφορίτης Στέφανος , ὅς καί διά βαθμίς ἀνέρχομαι γάρ ὁ εἰκών μετέωρος ] ἀποψάω ὕφασμα ἀκήρατος ὁ ὁ Παῦλος κόρη . ὁ δέ κατά ὁ διασμάω κρήνη ἔτι πλείων ὁ δάκρυ ἐκκενόω . καί θαυμάζω ὅς ὁράω Ἀνδρόνικος ἄπειμι διηγέομαι . ὁ δέ μέγ´ ὀχθέω καί ὁ κάρα ἔνθεν καί ἔνθεν ταλαντεύω ἐπιμύσσω , καί εἴρω ἐπι αὐτός ἄρα δάκρυ ἔοικα ὁ Ιαῦλον , καί κακός αὐτός κακός προσημαίνω ὁ ἀγγέλλω · φιλέω γάρ ἔκθυμος ὁ Παῦλος καί ὁ αὐτός ῥῆμα ἄκρως ἐξέχω , καί ἀντιφιλέω δήπουθεν ὑπό Παῦλος . ἵνα δέ συναιρέω εἶπον ὁ πᾶς , εἰμί ὁ ἔντονος ὁ ἀπήνεια ὑποχαλάω Ἀνδρόνικος μηδ´ εὐθύς ἐπάγω ὁ καυτήρ καί ὁ τομή , ἀεί ῥανίς αἷμα συνδιαπλέκω καί διαχρώζων ὁ ἀρχικός ἀμπεχόνιον τ ἀπαραίτητος εἰμί πρός κόλασις , ὅσπερ ἐκ ὁ