cogPG.PG139 136
ιὸν χαρακτῆρα τῆς ἀνθρωπίνης αὐτοῦ μορφῆς ἀφανισθῆναι καὶ δεινῶς κατασαπηναι , καὶ τοσαύτην Κδνσωδίαν ἐκπέμπειν ὡς μηδὲν τῶν ἐν τάφοις κειμένων νεκρῶν διαφέρειν · ἐν τούτοις οὖν ὁ ἀλιτήριος Κἰταζόμενος τοιάδε ἔφη · Οἴμοι τῷ ἐλεεινῷ καὶ θρήνων ἀξίῳ ! ὁποίαν τῶν εἰς Χριστιανοὺς τετολμημένων ὑπέχω τιμωρίαν ! Καὶ ταῦτα μετὰ πολλῆς δδύνης εἰπὼν ἀπέθανεν . Κωνσταντίου δὲ τοῦ ἐπικληθέντος Χλωροῦ διὰ τὴν τοῦ προσώπου ὡχρότητα τελευτήσαντος , ὁ υἱὸς αὐτοῦ Κωνσταντῖνος , ὃς ἐξ Ἑλένης αὐτῷ ἐγεννήθη περί τὴν τῆς Δακίας πόλιν , τὴν ἀρχὴν διεδέξατο . Ἀσαύτως , καὶ Σεβήρου τεθνηκότος , Λικίννιος ὁ γαμβρὸς Κωνσταντίνου ἀντεισάγεται . Τοῦ οὖν Κωνσταντίνου βαπτισθέντος καὶ τὴν παράδοξον ἐκείνην ἀπαλλαγὴν τῆς κατεχούσης νόσου εὐρηκότος , αὐτίκα καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ Ἑλένη καὶ οἱ τούτου συγγενεῖς τε καὶ φίλοι βαπτίζονται . Εἶτα ἀκούσας τὰ ὑπο Μαξεντίου ἐν Ῥώμῃ χαλεπά τε καὶ ἄτοπα γενόμενα , καὶ πρεσβείαν ἐκ τῶν Ῥωμαίων δεξάμενος , ἐστράτευσε κατ´ αὐτοῦ , προηγούμενον τῆς αὐτοῦ στρατιᾶς τὸ ἐν οὐρανῷ ὑποδειχθὲν αὐτῷ σημεῖον τοῦ σταυροῦ ἐπιφερόμενος , δι´ οὕ καὶ ἐτροπώσατο Μαξέντιον . Καὶ οὕτως ἐπὶ Ῥώμην ἐλαύνει , καὶ πάντες αὐτὸν ἄμα γυναιξὶ καὶ νηπίοις καὶ παντὶ τῷ δήμῳ Ῥωμαίων μετ´ εὐφημίας καὶ ἀπλήστου χαρᾶς ὑποδέχονται . Μετὰ δὲ Μαξέντιον ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος ὁ ὡῖέγας καὶ πρῶτος ἐν βασιλεῦσι Χριστιανικώτατος ἕτη λῤʹ , ὃς τὴν εὐσέβειαν καὶ ὀρθοδοξίαν διὰ πάντων ἐκράτυνεν . Ἐν δὲ τῷ κε´ ἔτει τῆς αὐτοῦ βασιλείας συνεκροτήθη . ἡ ἐν Νικαίᾳ σύνοδος τῶν τιη´ πατέρων θοοφόρων κατὰ Ἀρείου τοῦ ματαιόφρονος . Ἐτελεύτησε δὲ ἡ μὲν μήτηρ αὐτοῦ ἐτῶν πʹ , καὶ ἐτάφη παρ´ αὐτοῦ ἐν τῷ ναῷ τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων . Αὐτοῦ δὲ ἐν Νικομηδείᾳ τελευτήσαντος ἐτῶν βιʹ , οἱ τρεῖς υἱοὶ αὐτοῦ ἐκράτησαν , τῆς μὲν Ἀνασαλῆς Κωνστάντιος , τῆς δὲ Δύσεως Κωνσταντῖνος καὶ Κώνστας , ὃς , τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον φούσας καὶ βασιλεύσας μόνος ἔτη ιϛʹ , ἑσφάγη καὶ αὐτὸς ὑπὸ τοῦ δήμου . Μετὰ δὲ Κωνσταντῖνον τὸν Μέγαν ἐβασίλευσε Κωνστάντιος υἱὸς αὐτοῦ ἔτη ιαʹ , ὃς , μετὰ τὴν τοῦ τετρὸς τελευτὴν εἰ , τὸ Ἀρειανικὸν φρόνημα παρασυρείς , ἐβίαζε τὸν θεῖον Ἀλέξανδρον δέξασθαι τὸν Ἄροιον εἰς κοινωνίαν . Τοῦ δὲ μὴ ἀνεχομένου , ἀλλὰ τὸν Θεὸν σὺν δάκρυσιν ἱκετεύοντος , αἰσχίστῳ μόρῳ τὸν βίον κατέστρεψεν ὀ τρισάθλιος . ἄετὰ δὲ Κωνστάντιον ἐβασίλευσεν Ἰουλιανὸς ἔτὴ ] βʹ · Καῖσαρ δὲ ἐγένετο ἔτη δʹ καὶ μῆνας ϛʹ · ὃς , πολλὰ κακὰ κατὰ Χριστιανῶν ἐνδειξάμενος , ἐν μερσιδι ὑπὸ τῆς θείας δίκης ἀναιρεῖται , ἐτῶν ὤν λʹ . ετὰ δὲ Ἰουλιανὸν ἐβασίλευσεν Ἰοβινιανὸς μῆνας ὅς , ὑπὸ τοῦ στρατοῦ κατασχεθείς εἰς τὸ τά τῆς βασιλείας ὑποδέξασθαι σύμβολα , λέγεται πρὸς τὸ
Lemmas: εἶμι χαρακτήρ ὁ ἀνθρώπινος αὐτός μορφή ἀφανίζω καί δεινῶς κατασήπω , καί τοσοῦτος Κδνσωδίαν ἐκπέμπω ὡς μηδείς ὁ ἐν τάφος κεῖμαι νεκρός διαφέρω · ἐν οὗτος οὖν ὁ ἀλιτήριος Κἰταζόμενος τοιόσδε φημί · οἴμοι ὁ ἐλεεινός καί θρῆνος ἄξιος ! ὁποῖος ὁ εἰς Χριστιανός τολμάω ὑπέχω τιμωρία ! καί οὗτος μετά πολύς δδυνεος εἶπον ἀποθνῄσκω . Κωνστάντιος δέ ὁ ἐπικαλέω Χλωρός διά ὁ ὁ πρόσωπον ωχρότητα τελευτάω , ὁ υἱός αὐτός Κωνσταντῖνος , ὅς ἐκ Ἑλένη αὐτός γεννάω περί ὁ ὁ Δακία πόλις , ὁ ἀρχή διαδέχομαι . ασαυος , καί Σεβῆρος θνῄσκω , Λικίννιος ὁ γαμβρός Κωνσταντῖνος ἀντεισάγω . ὁ οὖν Κωνσταντῖνος βαπτίζω καί ὁ παράδοξος ἐκεῖνος ἀπαλλαγή ὁ κατέχω νόσος εὑρίσκω , αὐτίκα καί ὁ μήτηρ αὐτός Ἑλένη καί ὁ οὗτος συγγενής τε καί φίλος βαπτίζω . εἶτα ἀκούω ὁ ὑπο Μαξέντιος ἐν Ῥώμη χαλεπός τε καί ἄτοπος γίγνομαι , καί πρεσβεία ἐκ ὁ Ῥωμαῖος δέχομαι , στρατεύω κατ´ αὐτός , προηγούμενος ὁ αὐτός στρατιά ὁ ἐν οὐρανός ὑποδείκνυμι αὐτός σημεῖον ὁ σταυρός ἐπιφέρω , δις ἕ καί τροπόω Μαξέντιος . καί οὕτως ἐπί Ῥώμη ἐλαύνω , καί πᾶς αὐτός ἄμη γυνή καί νήπιος καί πᾶς ὁ δῆμος Ῥωμαῖος μετέ Εὐφημία καί ἄπληστος χαρά ὑποδέχομαι . μετά δέ Μαξέντιος βασιλεύω Κωνσταντῖνος ὁ ὁράω καί πρῶτος ἐν βασιλεύς Χριστιανικός ἔτος λῤʹ , ὅς ὁ εὐσέβεια καί ὀρθοδοξία διά πᾶς κρατύνω . ἐν δέ ὁ κε´ ἔτος ὁ αὐτός βασίλεια συγκροτέω . ὁ ἐν Νίκαια σύνοδος ὁ τιη´ πατήρ θοοφορος κατά Ἄρειος ὁ ματαιόφρων . τελευτάω δέ ὁ μέν μήτηρ αὐτός ἔτος ἀπό , καί θάπτω παρ´ αὐτός ἐν ὁ ναός ὁ Ἀγίων ἀπόστολος . αὐτός δέ ἐν Νικομήδεια τελευτάω ἔτος βία , ὁ τρεῖς υἱός αὐτός κρατέω , ὁ μέν Ἀνασαλῆς Κωνστάντιος , ὁ δέ Δύσις Κωνσταντῖνος καί Κώνστας , ὅς , ὁ ἀδελφός αὐτός Κωνσταντῖνος Φούσας καί βασιλεύω μόνος ἔτος ιϛʹ , σφάζω καί αὐτός ὑπό ὁ δῆμος . μετά δέ Κωνσταντῖνος ὁ Μέγας βασιλεύω Κωνστάντιος υἱός αὐτός ἔτος ἰά , ὅς , μετά ὁ ὁ τετρὸς τελευτή εἰμί , ὁ Ἀρειανικός φρόνημα παρασύρω , βιάζω ὁ θέω Ἀλέξανδρος δέχομαι ὁ Ἄρος εἰς κοινωνία . ὁ δέ μή ἀνέχω , ἀλλά ὁ θεός σύν δάκρυ ἱκετεύω , αἰσχρός μόρον ὁ βίος καταστρέφω ὁ τρισάθλιος . ΑΕΤΑ δέ Κωνστάντιος βασιλεύω Ἰουλιανός ἔτος ] βε · Καῖσαρ δέ γίγνομαι ἔτος δέ καί μείς ϛυʹ · ὅς , πολύς κακός κατά Χριστιανός ἐνδείκνυμι , ἐν Μερσίδης ὑπό ὁ θεῖος δίκη ἀναιρέω , ἔτος εἰμί λίαν . ἐτός δέ Ἰουλιανός βασιλεύω Ἰοβινιανὸς μείς ὅς , ὑπό ὁ στρατός κατέχω εἰς ὁ ὁ ὁ βασίλεια ὑποδείκνυμι σύμβολον , λέγω πρός ὁ