cogPG.PG139 209
εἰς θάνατον , καὶ ὅσα ὀχήματι τῷ βέλει χρηστέον πρὸς τὴν ἐκεῖ κατάπαυσιν , ἀλλὰ μὴ θάνατος , προαρπασάτω ἴσως ἀκλεής καὶ ἐφάμαρτος . Ἡδη ποτὲ τισώμεθα τούτους , ὧν οἱ καθ᾽´ αἱμά τε καὶ ὁμόπιστοι ποσὶ κεχρημένοις ὡς εἰς κοινὸν εἰσεληλύθασι τόπον τὸν ἱερὸν , ἑν ᾧ νεκροῖς ὁμόσκηνος γέγονεν ὁ σύγχρονος Πατρὶ καὶ ὁμόθρονος . ἡμεῖς ἐσμεν οἱ δυνατοὶ καὶ διεσπασμένοι πάντες ῥοα . φαίαν , καὶ ὡς κλίνην περιέποντες Σολομώντειον τὸν ζωοδόχον τάφον καὶ θεοδέγμονα . Τοὺς ἐκ τῆς ἂγαρ τοίνυν τῆς δουλίδος ἐκποδὼν οἱ ἐλεύθεροι ποιησώμεθα , καὶ ὡς λίθον προσκόμματος τῆς ὁδοῦ ἐξάρωμεν τοῦ Χριστοῦ , οὓς οὐκ οἶδ᾽´ ὅπως Ῥωμαῖοι ὡς ἐπὶ σφάγια ἑαυτοὺς ἐκτρέφουσι λυκιδεῖς καὶ τοῖς οἰκείοις δυσκλεῶς πιαίνουσιν αἵμασι , δέον ἀλκὸν ἀναλαβόντας καὶ λογισμὸν ἔμφρονος ἀνδρὸς , ὡς θῆρας ἐκ ποιμνίων , τῶν οἰκείων ἀπελάσαι χωρῶν καὶ πόλεων . Ἐπειδὴ δὲ καὶ ὁ ποταμὸς οὗτος . ὡς ἔστιν ὁρᾷν , οὐκ ἄλλως περάσιμος εἰ μὴ καινοτέραν ἀνοίξει τις πάροδον , αὐτὸς ἐγὼ καὶ τὸ κατὰ τοῦτον εἰσηγήσομαι γενησόμενον καὶ τοῦ εἰσηγηθέντος πρώτως κατάρξομαι . Εἰς ὁμαιχμίαν φραξάμενοι μίαν , καὶ ταῖς χερσὶ δόντες τὰ δόρατα , διεξιππασώμεθα σὺν ῥύμῃ τοῦ ποταμίου τοῦδε ῥεύματος , καὶ ἐς αὐτὸ ἐμβάλωμεν μεθ᾽´ ὁρμῆς · καὶ στήσεται , οἶδα σαφῶς , τὸ ὕδωρ ἀναχασθὲν καὶ τοῦ κατ᾽´ εὐθυωρίαν ἀνακοπήσεται προῤῥέειν ὥσπερ ἐπαναστραφὲν , καθὰ καὶ πάλαι ῥοῦς ὁ Ἰορδάνειος τῷ Ἰσραήλ πεζευόμενος . Καὶ εἴη ἂν τὸ ἔργον τοῦτο καὶ διανόημα τοῖς ὀψιγόνοις ἀοίδιμον , χρόνῳ μὴ διακοπτόμενον , οὐ λήθης ἐξίτηλον ῥεύματι , καὶ κατάγελως πλατὺς τῶν Περσῶν , ὧν τὰ κῶλα περὶ τουτονὶ πεσοῦνται σὸν ποταμὸν ἐς κολωνὸν αἱρόμενα καὶ ὡς τρόπαιον προφαινόμενα εἰς κλέος ἡμῶν αὐτῶν ἀθάνατον . » Τοιαῦτα παρακελευσάμενος καὶ τὰ σημεῖα τῆς μάχης ἀναδείξας , αὐτός τε τὸν ἵππον ἐφῆκε συχνά μυωπίζων τε καὶ ἐγκελευόμενος ὡς τὸν ποταμὸν μετὰ ῥύμης διαβησόμενος , καὶ οἱ λοιποὶ δὲ παιανί . σαντες καὶ τὸ σύνηθες ἀλαλάξαντες ἐχώρουν ὁμόσε , πυργηδὸν ταξάμενοι καὶ πυκνώσαντες ἑαυτοὺς καὶ ἀθρόοι ἐξιππαζόμενοι , ὡς τοῦ ποταμίου χεύματος τὸ μὲν ἐς τὴν χέρσον ἐκτιναχθῆναι ταῖς τῶν ἵππων χηλαῖς , τὸ δὲ διακοπῆναι καὶ τῆς πρόσω στῆναι Κφορᾶς , ὡς εἴπερ εἰς ἀνάῤῥουν παρὰ φύσιν ἀνέλυιν ν ἢ καὶ εἰς τοὐπίσω ἀνεστοιβάζετο , αὐτοὺς δὲ ὡς διὰ ξηρᾶς ὑγροποροῦντας παρὰ δόξαν τοῖς Πέρσαις ἐπεισπεσεῖν , ὅτε καὶ μὴ ἔχον τὸ βάρβαρον φυγῇ τὴν σωτηρίαν ὑποκλέψαι γοῦνιωκόμενοι [ . γὰρ κατελαμβάνοντο , μηδὲ τῶν ἴππων αὐτοῖς ἐπαμυνόντων , κἂν ἦσαν ὡκύποδες καὶ ἐπ´ ἄκρων ἀνθερίκων μικροῦ θέοντες ) ἢ ὁμόσε χωρεῖν τοῖς Ἀλαμανοῖς κατὰ μάχην ἀγχέμαχον , ἐκρεανομοῦντο ποικίλως , καὶ ἐπ´ ἄλλῳ ἄλλος ἔπιπτον ὡς ἀστάχυες , εἴτ´ οὖν ὡς ῥᾶγες αἷμα τὸ ζωτικὸν ἀπεθλίβοντο τοῖς λυγχηφόροις ληνοβατούμενοι . Οἱ μὲν γὰρ δόρασι ὀιηλαύνοντο , οἱ δὲ τοῖς τῶν ξιφῶν ἐπιμήκεσιν ἀπεχώρουν διχῆ διαιρούμενοι , καὶ μάλιστα τὸ ψιλὸν αλτῶν καὶ γυμνὸν τοῦ στρατοῦ , οἰ δὲ τοῖς ξιφιδίοις παρασταδὸν οὐταζόμενοι ἀνετρέποντο , τάς χολάδας τοῦ χαλκοῦ διεκχέοντος , ὡς τοὺς πεσόντας Πέρσας τὰ ἐκεῖσε καλύψαι πεδία τοῖς πτώμασιν ἀκριβῶς καὶ ὑπεράντλους τὰς φάραγγας θεῖναι τοῖς αἴμασι , τῶν δὲ Ἰταλῶν βληθῆναι μὲν ἀπὸ τόξων πολλοὺς , καταβληθῆναι δὲ καὶ ἀφυπνῶσαι βραχεῖς εἰς θάνατον . Καὶ μαρτυροῦσι τὸ τῶν πεσόντων ἐς δεῦρ » πολύποσον οἱ τῶν ὀστέων σωροὶ οὔτω συχνοὶ καὶ μετέωροι ὄντες καὶ κατὰ τὰ ἀνεστηκότα γεώλοφ ἐπαιρόμενοι , ὡς θαῦμα κεῖσθαι καὶ ἄλλοις μὲν ὁπόσοι τῆς ἐκεῖσε φερούσης ἥψαντα , κἀμοὶ δὲ τῷ τὰς τῶν Μασαλιητῶν ἀμπέλους περιεφράγωσαν Μαρίου τοῦ Ῥωμαίου τοὺς βαρβάρους καταστρεψαμένου ,
Lemmas: εἰς θάνατος , καί ὅσος ὄχημα ὁ βέλος χρηστέον πρός ὁ ἐκεῖ κατάπαυσις , ἀλλά μή θάνατος , προαρπάζω ἴσως ἀκλεής καί ἐφάμαρτος . ἤδη ποτέ τίνω οὗτος , ὅς ὁ καθά αἷμα τε καί ομοπιστος πούς χράομαι ὡς εἰς κοινός εἰσέρχομαι τόπος ὁ ἱερόν , ἑν ὅς νεκρός ὁμόσκηνος γίγνομαι ὁ σύγχρονος πατήρ καί ὁμόθρονος . ἐγώ εἰμί ὁ δυνατός καί διασπάω πᾶς ῥόος . φαιός , καί ὡς κλίνη περιέπω Σολομώντειος ὁ ζωοδόχος τάφος καί θεοδέγμων . ὁ ἐκ ὁ Ἄγαρ τοίνυν ὁ δουλίς ἐκποδών ὁ ἐλεύθερος ποιέω , καί ὡς λίθος πρόσκομμα ὁ ὁδός ἐξαίρω ὁ Χριστός , ὅς οὐ οἶδα ὅπως Ῥωμαῖος ὡς ἐπί σφάγιον ἑαυτοῦ ἐκτρέφω λυκιδεύς καί ὁ οἰκέω δυσκλεής πιαίνω αἷμα , δήω ἄλκος ἀναλαμβάνω καί λογισμός ἔμφρων ἀνήρ , ὡς θήρ ἐκ ποίμνιον , ὁ οἰκέω ἀπελαύνω χώρα καί πόλις . ἐπεί δέ καί ὁ ποταμός οὗτος . ὡς εἰμί ὁράω , οὐ ἄλλως περάσιμος εἰμί μή καινός ἀνοίγω τις πάροδος , αὐτός ἐγώ καί ὁ κατά οὗτος εἰσηγέομαι γίγνομαι καί ὁ εἰσηγέομαι πρῶτος κατάρχω . εἰς ὁμαιχμία φράσσω εἷς , καί ὁ χείρ δίδωμι ὁ δόρυ , διεξιππασώμεθα σύν ῥύμη ὁ ποτάμιος ὅδε ῥεῦμα , καί εἰς αὐτός ἐμβάλλω μεθώ ὁρμή · καί ἵστημι , οἶδα σαφῶς , ὁ ὕδωρ ἀναχάζομαι καί ὁ κατά εὐθυωρία ἀνακόπτω προρέω ὥσπερ ἐπαναστρέφω , καθά καί πάλαι ῥόος ὁ Ἰορδάνειος ὁ Ἰσραήλ πεζεύω . καί εἰμί εἄν ὁ ἔργον οὗτος καί διανόημα ὁ ὀψίγονος ἀοίδιμος , χρόνος μή διακόπτω , οὖον λήθη ἐξίτηλος ῥεῦμα , καί κατάγελως πλατύς ὁ Πέρσης , ὅς ὁ κῶλον περί οὗτος πίπτω σός ποταμός εἰς κολωνός αἱρέω καί ὡς τρόπαιον προφαίνω εἰς κλέος ἐγώ αὐτός ἀθάνατος . » τοιοῦτος παρακελεύομαι καί ὁ σημεῖον ὁ μάχη ἀναδείκνυμι , αὐτός τε ὁ ἵππος ἐφίημι συχνός μυωπίζω τε καί ἐγκελεύω ὡς ὁ ποταμός μετά ῥύμη διαβαίνω , καί ὁ λοιπός δέ παιάν . ἀτιμόω καί ὁ συνήθης ἀλαλάζω χωρέω ὁμόσε , πυργηδόν τάσσω καί πυκνόω ἑαυτοῦ καί ἀθρόος ἐξιππάζω , ὡς ὁ ποτάμιος χεῦμα ὁ μέν εἰς ὁ χέρσος ἐκτινάσσω ὁ ὁ ἵππος χηλή , ὁ δέ διακόπτω καί ὁ πρόσω ἵστημι κφοηρα , ὡς εἴπερ εἰς ἀνάρρους παρά φύσις ἀναλύω Ν ἢ καί εἰς τοὐπίσω ἀναστοιβάζω , αὐτός δέ ὡς διά ξηρός ὑγροπορέω παρά δόξα ὁ Πέρσης ἐπεισπίπτω , ὅτε καί μή ἔχω ὁ βάρβαρος φυγή ὁ σωτηρία ὑποκλέπτω γουνιωκομενω [ . γάρ καταλαμβάνω , μηδέ ὁ ἵππος αὐτός ἐπαμύνω , κἀν εἰμί ὠκύπους καί ἐπι ἄκρος ἀνθέρικος μικρός θέω ) ἢ ὁμόσε χωρέω ὁ Ἀλαμανής κατά μάχη αγχέμαχος , κρεανομέω ποικίλως , καί ἐπι ἄλλος ἄλλος πίπτω ὡς ἄσταχυς , προστίθημι οὖν ὡς ῥάξ αἷμα ὁ ζωτικός ἀποθλίβω ὁ λυγχηφοροος ληνοβατέω . ὁ μέν γάρ δόρυ οιελαυνω , ὁ δέ ὁ ὁ ξίφος ἐπιμήκης ἀποχωρέω διχῆ διαιρέω , καί μάλιστα ὁ ψιλός άλτης καί γυμνός ὁ στρατός , ὁ δέ ὁ ξιφίδιον παρασταδόν οὐτάω ἀνατρέπω , ὁ χολάς ὁ χαλκός διαχέω , ὡς ὁ πίπτω Πέρσης ὁ ἐκεῖσε καλύπτω πεδίον ὁ πτῶμα ἀκριβῶς καί ὑπέραντλος ὁ φάραγξ τίθημι ὁ αἷμα , ὁ δέ Ἰταλός βάλλω μέν ἀπό τόξον πολύς , καταβάλλω δέ καί ἀφυπνόω βραχύς εἰς θάνατος . καί μαρτυρέω ὁ ὁ πίπτω εἰς δεῦρο » πολύποσον ὁ ὁ ὀστέον σωρός οὐτάω συχνός καί μετέωρος εἰμί καί κατά ὁ ἀνίστημι γεώλοφος ἐπαίρω , ὡς θαῦμα κεῖμαι καί ἄλλος μέν ὁπόσος ὁ ἐκεῖσε φέρω ἅπτω , ἐγώ δέ ὁ ὁ ὁ μασαλιαβλης ἄμπελος περιεφράγωσαν Μάριον ὁ Ῥωμαῖος ὁ βάρβαρος καταστρέφω ,