cogPG.PG139 251
λογοποιοῦντες κατηγόρευον Ἔλληνες . Ἐν δὲ , ὡ , ᾔδετο , τῶν συκοφαντῶν τοῦ ἀνδρὸς ὁ προχειρότατος Ἀαρών τις Ἰσαάκιος , Κορινθόθεν μὲν ὁρμώμενος , τὴν δὲ Λατινίδα γλῶτταν ἄκρως ἐξησκηκὼς ἡνίκα συναπήχθη τοῖς πατριώταις εἰς Σικελίαν αἰχμάλωτος , καὶ τοῖς ἐκ τῆς διαλέκτου ταύτης τῷ βασιλεῖ ἐντυγχάνουσιν ὑποβολεὺς τηνικαῦτα γενόμενος . Ἐ δὲ τοῦ Ἀλεξίου γυνὴ , θυγάτηρ οὖσα τοῦ πορφυρο.γεννήτου Ἀλεξίου , ὃς ἐπρωτοτόκει τῶν τοῦ Μανουὴλ ἀδελφῶν , ἐφιλοτιμεῖτο μὲν ἑαυτὴν ἀνελεῖν , φιλανδρίαν καὶ σωφροσύνην ἐν ταῖς μάλιστα τῶν γυναικῶν ἀγαπήσασα καὶ τιμήσασα , καὶ τῶν ἐκ τοῦ γένους θηλυτέρων καλλιστεῖον οὐσα καὶ λαμπρὸν ἐπικόσμημα καὶ περιλάλημα τοῖς πᾶσιν ἐράσμιον · τοῦ τοιούτου δ´ ἐγχειρήματος ἐκκρουσθεῖσα πεσοῦσα προσεκνυζᾶτο τοῖς τοῦ θεοῦ καὶ βασιλέως ποσί , καὶ ἐδεῖτο κοπτομένη θερμότερον φήνης καὶ ἐλεεινότερον , δρακόντων ὀδυνηρότερον , ἀλκυόνος πολυπενθέστερον , χαρίσασθαι τὸν ἄνδρα αὐτῆς , μαρτυρομένη Θεὸν , καὶ εἴ τί που φρικῶδες τοῖς εὐσεβοῦσι πρᾶγμα καὶ ὄνομα ἀπαραλόγιστον , εἶναι τῆς ἐκείνου βασιλείας θεράποντα καὶ ἀκαταιτίοτον πάντῃ τὸν εὐνέτην αὐτῆς . Ἀλλ´ οὐκ ἴσχυσε μεταθέσθαι τὴν γνώμην τοῦ αὐτοκράτορος , οὐδ´ ἀναλῶν τὰς νηστίμους τῶν [ Ρ.θὸ ] ἡμερῶνΤετράδα φημὶ καὶ παρασκευὴν κρεωβόρον αὐτῷ παρατίθεοθαι θύων τῶν τραπεζῶν καὶ τὸ πεινῇν πεινῶν ἀτεχνῶς , ὀψὲ δὲ καὶ ἰχθύων ἐνεορτάζων ταῖς παραθέτει , προτίθενται , μὴ δύνασθαι λέγοντες τοῦ ἄγαν ὑποχαλᾷν · πᾶν γὰρ τὸ παρατιθέμενον εἰδέναι τὸ σωμάτιον συνιστᾷν καὶ εὐεξίας εἶναι ποιητικόν . Τίδὲ ἡ φίλη δίκη ; ἄρα πολύπους καὶ πολύρρ οὖσα ὀξυδερκής τε καὶ πανδερκὴς , καὶ μικροῦ τον θῆρες τὸ οὖς ἔχουσα , λήθεται , ἡ οὐκ ἐννοεῖ ἢ τέλεοι παρίησιν ἀνεκδίκητα ὅσα ἐπί τισιν ἀναιδῶς οἱ τῶν ἐπαινετέων κατήγοροι συῤῥάπτουσιν ἔκδικα ; θὐμενοῦν , ἀλλὰ παρυπέφηνε καὶ τότε ὡς τὰ ἐν μυῷ γῆς διορᾷ καὶ τὰ ὑπὸ γλῶτταν ἐνωτίζεται τονβορν ζόμενα . Εἰ μὲν οὖν καὶ βασιλεῖ ἐνεμέσησε τῆς μὴ ἐνδίκου ταυτησὶ πράξεως , οὐ τοῦ παρόντος κατελέγειν καιροῦ · ἔδει δὲ σοφὸν ὄντα τὸν Μανουήν Κμηδ´ ἀμαθῆ τε καὶ ἀναλφάβητον οὐχ ὠς διαδεξόμενον ἐκεῖνον καὶ τῆς ἀρχῆς παραλύσοντα τὸ Ἀ πεμο ἐργάζεσθαι , ἀλλ´ ἐκείνῳ τὰ τοῦ ἄρχειν ἀνάπτεν πείσματα ὃς εἶναί φησι τὸ Α καὶ τὸ Ο , τοῦτέστιν ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος , ὡς Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστὴς καὶ Θεολόγος ἐν τῇ Ἀποκαλύψει διδάσκει με οὐγὰρλείν πει τῷ Θεῷ Α ζʹ Τοὺς συκοφάντας μέντοι μετῆλθε , καὶ ἄνύ
Lemmas: λογοποιέω καταγορεύω Ἔλληνες . ἐν δέ , εἰμί , ἀείδω , ὁ συκοφάντης ὁ ἀνήρ ὁ πρόχειρος Ἀαρών τις Ἰσαάκιος , Κορινθόθεν μέν ὁρμάω , ὁ δέ Λατινίς γλῶσσα ἄκρως ἐξασκέω ἡνίκα συναπάγω ὁ πατριώτης εἰς Σικελία αἰχμάλωτος , καί ὁ ἐκ ὁ διάλεκτος οὗτος ὁ βασιλεύς ἐντυγχάνω ὑποβολεύς τηνικαῦτα γίγνομαι . εἰ δέ ὁ Ἀλέξιος γυνή , θυγάτηρ εἰμί ὁ πορφυρο.γεννήτου Ἀλέξιος , ὅς πρωτοτοκέω ὁ ὁ Μανουήλ ἀδελφός , φιλοτιμέομαι μέν ἑαυτοῦ ἀναιρέω , φιλανδρία καί σωφροσύνη ἐν ὁ μάλιστα ὁ γυνή ἀγαπάω καί τιμάω , καί ὁ ἐκ ὁ γένος θῆλυς καλλιστεῖον εἰμί καί λαμπρός ἐπικόσμημα καί περιλάλημα ὁ πᾶς ἐράσμιος · ὁ τοιοῦτος δδʹ ἐγχείρημα ἐκκρούω πίπτω προσκνυζάομαι ὁ ὁ θεός καί βασιλεύς πούς , καί δήω κόπτω θερμός φαίνω καί ἐλεεινός , δράκων ὀδυνηρός , ἀλκυών πολυπενθής , χαρίζομαι ὁ ἀνήρ αὐτός , μαρτυρέω θεός , καί εἰμί τίς ποῦ φρικώδης ὁ εὐσεβέω πρᾶγμα καί ὄνομα ἀπαραλόγιστος , εἰμί ὁ ἐκεῖνος βασίλεια θεράπων καί ακαταιτιοτω πάντῃ ὁ εὐνέτης αὐτός . Ἀλ οὐ ἰσχύω μετατίθημι ὁ γνώμη ὁ αὐτοκράτωρ , οὐδός ἀναλίσκω ὁ νήστιμος ὁ [ Ρόθος ] ἡμερῶνΤετράδα φημί καί παρασκευή κρεωβόρος αὐτός παρατίθημι θύω ὁ τράπεζα καί ὁ πεινάω πεινάω ἄτεχνος , ὀψέ δέ καί ἰχθύς ἐνεορτάζω ὁ παραθέτω , προτίθημι , μή δύναμαι λέγω ὁ ἄγαν ὑποχαλάω · πᾶς γάρ ὁ παρατίθημι οἶδα ὁ σωμάτιον συνιστάω καί εὐεξία εἰμί ποιητικός . τίδε ὁ φίλος δίκη ; ἄρα πολύπους καί πολύρρ εἰμί ὀξυδερκής τε καί πανδερκής , καί μικρός ὁ θήρ ὁ οὖς ἔχω , λανθάνω , ὁ οὐ ἐννοέω ἢ τέλειος παρίημι ἀνεκδίκητος ὅσος ἐπί τις ἀναιδής ὁ ὁ επαινετέος κατήγορος συρράπτω ἔκδικος ; εὐμενής , ἀλλά παρυποφαίνω καί τότε ὡς ὁ ἐν μυέω γῆ διοράω καί ὁ ὑπό γλῶσσα ενωτίζομαι τονβορν ζόμενα . εἰμί μέν οὖν καί βασιλεύς νεμεσάω ὁ μή ἔνδικος οὗτος πρᾶξις , οὖον ὁ πάρειμι καταλέγω καιρός · ἐσθίω δέ σοφός εἰμί ὁ μανουη Κμηδ´ ἀμαθής τε καί ἀναλφάβητος οὐ ὡς διαδέχομαι ἐκεῖνος καί ὁ ἀρχή παραλύω ὁ ὅς πεμο ἐργάζομαι , ἀλ ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄρχω ἀνάπτω πεῖσμα ὅς εἰμί φημί ὁ Α καί ὁ ὁ , τουτέστιν ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος , ὡς Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής καί Θεολόγος ἐν ὁ ἀποκάλυψις διδάσκω ἐγώ οὐγὰρλείν πεῖ ὁ Θεός Α γῆ ὁ συκοφάντης μέντοι μετέρχομαι , καί Άνυ