cogPG.PG139 438
καταλλήλως εἰδὼς γίνεσθαι , φῶς μὲν ὀφθαλμοῖς ἀναπεπταμένον , ἀὴρ δ´ εἰσκεχυμένος ῥισὶ ζωογόνος , ὸ τοῦ Περόζου ἄντικρυς μάργαρον , ἀεὶ πρὸς τοῖς ὡσὶ τοῦ βασιλέως ἀπαιωρούμενον καὶ τῆς ὅλης ἀντάξιον ἀρχῆς κρινόμενον , εἰτε μὴν Ἀρτέμων ὁ περιφόρητος καὶ Ἄργος ὁ πολυόμματος καὶ ὁ ἑκατόγχειρ βριάρεως . Τὸ δὲ δὴ παράλογον οὐτωσὶ συμπεσὸν βαρέως μὲν καὶ ἄλλοι ἤνεγκαν , ὁπόσοι τῆς προτέρας ἰσχύος ἐξέπεσον ἢ γοῦν κατὰ πυγολαμπίδας ἠμαύρωντο μειδιασάσης ἡμέρας · οἱ δ´ ἐξ αἷματος τῆς δεσποίνης Ἀνδρόνικός τε ὁ Κοντοστέφανος , ὃς Εἰρήνῃ τῇ ταύτης θυγατρὶ συνηυνάζετο , καὶ ὁ ταύτης ὁμαίμων ὁ Καματηρὸς Βασίλειος μικροῦ τῷ γενομένῳ καὶ ἀπεπνίγησαν . ἀφέντες οὖν τῷ τέως τὴν κατ´ αὐτῶν βληθεῖσαν καὶ εἰς πρόσκομμα κειμένην λίλακα τὸν Μεσοποταμίτην φημὶ Κωνσταντῖνον , ἐπὶ τὴν ἀφιεῖσαν δέσποιναν ὅλον τὸν δρόμον συνέτειναν καὶ τὸν χόλον ἐμημέκεσαν , ζητοῦντες ἐν καιρίοις τὴν ὄρεξιν τῆς ἀντιλυπήσεως . Μετὰ χεύν ἴκανωτάτην σκέψιν τοῦ ποιητέου καὶ μεθ´ ὅσην τῆς ἐπιβου · λῆς προμήθευσίν τε καὶ προβούλευσιν προσίασι βασιλεῖ πρὸς τὰ ἑσπέρια μέρη ἀπαίροντι . Ἰδίᾳ δὲ τούτῳ ἐντυχόντες ἔφησα , « Εἰ καὶ ἡ φύσις οἶδε τὸ συγγενές τιμιώτερον καὶ πρὸς ἀγάπησιν ἐπιτηδειότερον , ἀλλ´ αὐτοὶ ψιλοβασιλεῖς μᾶλλον καὶ φιλαλέξιοι πλέον ἢ φιλευφρόσυνοι καὶ εἶναι καὶ ἀκούειν βουλόμεθα . Σοῦ μὲν γὰρ μηδέν τι ἀπευκταῖον ἐξ ἀνθρωπίνης χειρὸς πεπονθότος τὸ κοινὸν τοῦτο πάντων ἀνθρώπων σωτήριόν ἐστι , τὸ τὴν βασιλείαν σώζεσθαι , καὶ ἴδιον ἀγαθὸν ἡμῖν ποιούμεθα · εἰ δ´ ἐπὶ σοί τι ξυμβαίη τῶν ἀδοκήτων , κοινῇ συνανατραπέντες καὶ συμφορὰς ἰδίας προσεπιμαζόμεθα , φρούδων ἀπάντων γεγενημένων ἅπερ ἀναδούμεθα σοῦ βασικεύοντος . » Οὕτω φροιμιασάμενοι , καὶ δεξιῶς χορδ λογησαντες τὸ τοῦ λόγου βάρβιτον , ἐπήνεγκαν τὸν κολοφῶνα τῆς ὑποθέσεως οἶόν τι μέλημα ἐξιστῶν τὸν ῥ σλέκ φρενὸς καὶ μεταφέρον εἰς μανιώδη ἀλλοίωσιν , ὡς οὐδ´ Ἀλέξανδρον πάλαι πρὸς δπλισιν τὰ ΤιΚοθέου ἐν θέαζον κρούματα . Φασὶ γὰρ ὡς « Ἡ σὴ ἄκοχος , δέσποτα , ἐς πράξεις μυσαρωτάτας ἀνακεκαλυμμένῃ χωρεῖ κεφαλῇ , καὶ σὲ τὸν εὐνέτην εἰς τὴν κοίτην ὡς μαχλὰς ἀδικοῦσα δεδίαμεν μὴ καὶ ξωτέροις ἐγχειρήσειε πράγμασι μικρῷ ὕστερον · ᾠ γὰρ λεσχηνεύουσα καὶ ἀναίδην συγκατακλινομένη γέγηθε , τοῦτον εἰκὸς καὶ ἄρχειν αὐτὴν αἱρεῖσθαι , καὶ τὴν πᾶσαν πρὸς τοῦτο συντείνειν πρόθεσιν . Δεῖ τοίνυν αὐτὴν μὸν ἀνακοπῆναι τοῦ πάντα δόνασθαι καὶ πλούτῳ τε , ιῤῥεῖσθαι πολλῷ , τὸν δι´ ἐραστὴν αὐτῆ , ὃν αὐτὸς μὲν ἐς παῖδας ἐνέγραψας , ἡ δέ ἀθεμίτως ἐαντῇς πεποίηκεν ἔπιβήτορα , ἐκποδὼν γενέσθαι ἀνυπερθέτως καὶ μάλα[Ρ . ὃί ἐ ] αὐτίκα , ὡς μηκέτι ὸιοῦτόν τι ξυμπεραίνηται μίασμα . Τὰ δ´ εἰς τὴν ἄδικον σύζυγον γενησόμενα χρεὼν ἀναβεβλῆσθαι κατὰ καιρὸν καθ´ ὃν σὐν Θεῶ ἀνύσας τὴν προκειμέ ην εἰς τὴν Κωνσταντίνου αὖθις ἐπανολύσειας . » Ταῦθ μὲν εἰπόντες καὶ ὑποθέμενοι ἀνδρῶν ἠκηκόεισαν βέλτιστοι καὶ χρῆμά τι σπάνιον ὁμοῦ καὶ ἀσπάσιον · ὁδὲ βασιλεὺς μέγ ὁχθήσας ὅτι τῶν πρὸς τὸν Βατάτζην εὐπιι ὥν ταύτην ἀνείληφεν ἀμοιβὴν , στείλας εὐθὺς
Lemmas: κατάλληλος εἰδοί γίγνομαι , φάος μέν ὀφθαλμός ἀναπετάννυμι , ἀήρ δδʹ εἰσχέω ῥίς ζωογόνος , ο ὁ Περόζης ἄντικρυς μάργαρον , ἀεί πρός ὁ οὖς ὁ βασιλεύς ἀπαιωρέω καί ὁ ὅλος ἀντάξιος ἀρχή κρίνω , εἴτε μήv Ἀρτέμων ὁ περιφόρητος καί Ἄργος ὁ πολυόμματος καί ὁ Ἑκατόγχειρ Βριάρεως . ὁ δέ δή παράλογος οὕτως συμπίτνω βαρύς μέν καί ἄλλος φέρω , ὁπόσος ὁ πρότερος ἰσχύς ἐκπίπτω ἢ γοῦν κατά πυγολαμπίς ἀμαυρόω μειδιάω ἡμέρα · ὁ δδʹ ἐκ αἷμα ὁ δέσποινα Ἀνδρόνικος τε ὁ Κοντοστέφανος , ὅς Εἰρήνη ὁ οὗτος θυγάτηρ συνευνάζομαι , καί ὁ οὗτος ὅμαιμος ὁ Καματηρός Βασίλειος μικρός ὁ γίγνομαι καί ἀποπνίγω . ἀφίημι οὖν ὁ τέως ὁ κατ´ αὐτός βάλλω καί εἰς πρόσκομμα κεῖμαι λιλακαω ὁ Μεσοποταμίτης φημί Κωνσταντῖνος , ἐπί ὁ ἀφίημι δέσποινα ὅλος ὁ δρόμος συντείνω καί ὁ χόλος ἐμέω , ζητέω ἐν καίριος ὁ ὄρεξις ὁ ἀντιλύπησις . μετά χέω ἱκανός σκέψις ὁ ποιητέος καί μεθ´ ὅσος ὁ επιβους · Λῆς Προμηθεύς τε καί προβούλευσις πρόσειμι βασιλεύς πρός ὁ ἑσπέριος μέρος ἀπαίρω . Ἴδιος δέ οὗτος ἐντυγχάνω φημί , « εἰμί καί ὁ φύσις οἶδα ὁ συγγενής τίμιος καί πρός ἀγάπησις ἐπιτήδειος , ἀλ αὐτός ψιλοβασιλευς μᾶλλον καί φιλαλέξιος πλέω ἢ φιλευφρόσυνος καί εἰμί καί ἀκούω βούλομαι . σός μέν γάρ μηδείς τίς απευκταίο ἐκ ἀνθρώπινος χείρ πάσχω ὁ κοινός οὗτος πᾶς ἄνθρωπος σωτήριος εἰμί , ὁ ὁ βασίλειος σῴζω , καί ἴδιος ἀγαθός ἐγώ ποιέω · εἰμί δδʹ ἐπί σύ τίς συμβαίνω ὁ ἀδόκητος , κοινός συνανατρέπω καί συμφορά ἴδιος προσεπιμαζομεθη , φροῦδος ἀπαντάω γίγνομαι ὅσπερ ἀναδέω σύ βασίζω . » οὕτως φροιμιάζομαι , καί δεξιός χορδ λογησαντες ὁ ὁ λόγος βάρβιτος , ἐπιφέρω ὁ κολοφών ὁ ὑπόθεσις οἶος τίς μέλημα ἐξίστημι ὁ Ῥ σλέκ φρήν καί μεταφέρω εἰς μανιώδης ἀλλοίωσις , ὡς οὐδός Ἀλέξανδρος πάλαι πρός δπλισιν ὁ τικοθεος ἐν θεάζω κροῦμα . φημί γάρ ὡς « ὁ σός ἄχος , δεσπότης , εἰς πρᾶξις μυσαρός ἀνακαλύπτω χωρέω κεφαλή , καί σύ ὁ εὐνέτης εἰς ὁ κοίτη ὡς μαχλάς ἀδικέω δείδω μή καί ὀξύς ἐγχειρέω πρᾶγμα μικρός ὕστερος · ὀͅς γάρ λεσχηνεύω καί ἀναίδην συγκατακλίνω γηθέω , οὗτος εἰκός καί ἄρχω αὐτός αἱρέω , καί ὁ πᾶς πρός οὗτος συντείνω πρόθεσις . Δεύς τοίνυν αὐτός πορθμός ἀνακόπτω ὁ πᾶς δίδωμι καί πλοῦτος τε , ιρρειεπομαι πολύς , ὁ δις ἐραστής αὐτῆ , ὅς αὐτός μέν εἰς παῖς ἐγγράφω , ὁ δέ ἀθέμιστος ἐάω ποιέω επιβήτορας , ἐκποδών γίγνομαι ἀνυπερθέτως καί Ράλα . ὅς εἰ ] αὐτίκα , ὡς μηκέτι οἰόω τίς συμπεραίνω μίασμα . ὁ δδʹ εἰς ὁ ἄδικος σύζυγος γίγνομαι χρεὼν ἀναβάλλω κατά καιρός καθ´ ὅς σῦς θεάομαι ἀνύω ὁ προκειμέ ἐάν εἰς ὁ Κωνσταντῖνος αὖθις ἐπαναλύω . » οὗτος μέν εἶπον καί ὑποτίθημι ἀνήρ ἀκούω ἀγαθός καί χρῆμα τίς σπάνις ὁμοῦ καί ἀσπάσιος · ὁδός βασιλεύς μέγας ὀχθέω ὅτι ὁ πρός ὁ Βατάτζης εὐπιι ἀνά οὗτος ἀναλαμβάνω ἀμοιβή , στέλλω εὐθύς