cogPG.PG139 289
τῶν μακαρίων διδασκάλων τῆς οἰκουμένης . Τῶν μὲν γὰρ λεγόντων τῷ αἰτίῳ εἰρῆσθαι μείζονα , τῶν δὲ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ἐξειληφότων καὶ τῷ προσλήμματι , οὐ τῷ λόγῳ τὴν φωνὴν ταύτην ἀπονειμαμένων , ὥσπερ καὶ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύεσθαι καὶ τὸ ἔρχεσθαι τοῦ κόσμου τὸν ἄρχοντα καὶ ἐρευνῶντα μηδὲν ὅλως εὑρίσκειν ἐν αὐτῷ , τινῶν δὲ περὶ τοῦ λόγου τὸ μεῖζον ἐκλαβομένων , οὐχ ἁπλῶς δὲ καὶ κατ´ οὐσίαν , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐν τῷ ἐνανθρωπῆσαι ἄκραν κένωσιν καὶ ταπείνωσιν , καὶ ἄλλων ἄλλως εὐσεβῶς μέντοι ἐκδεξαμένων , ταύτας οὐκ οἶδ´ ὅπως ὰ ἀποστέρξας ὡς οὐχ ἱκανῶς περὶ τοῦ προκειμένου εἰπούσας , καὶ ἑτέρως αὐτὸ διηρμήνευεν . Ἀμέλει καὶ σύνοδον συγκροτήσας καὶ ἅπαν ὅσον τοῖς θείοις ἔχαιρε δόγμασι συναθροίσας , ἐνῆγεν ἔκαστον ἐν τόμῳ δογματικῷ ὑπογράφειν ὁρίζοντας οὑτωσὶ · « Ἀποδέχομαι μὲν καὶ τὰς περὶ τοῦ , Ὁ Πατήρ μου μείζον μού ἐστι , τῶν θεοφόρων Πατέρων φωνάς , λέγω δὲ εἰρῆσθαι τοῦτο καὶ κατὰ τὴν ἐν αὐτῶν κτιστὴν καὶ παθητὴν σάρκα . » Τοῦτο δὲ οὐκ οἶδ´ ὅπως τὸ ἔλαττον πρὸς τὸν Πατέρα τῷ Υἱῷ σαρκοφορήσαντι περιτίθησιν , ὡς εἴπερ ἀπωλίσθησε τῆς ἰσότητος διὰ τὴν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως πρόσληψιν καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἐπιδημίαν , μὴ τὴν ἰδίαν καὶ οὕτως ἀνασώζων δόξαν , τοῖς δὲ τῆς]κενώσεως μέτροις ἐναπομείνας , ἢ μὴ θεώσας καὶ ὑψώσας τὸ ταπεινὸν καὶ τῶν οἰκείων αὐχημάτων μέτοχον ἀναδείξας ἐξ αὐτῆς τῆς ἑνώσεως , ἀλλὰ σ´ αὐτοῦ τοὐναντίον ταπεινωθεὶς , ὅπερ ἄτοπον . Ἀμέλει καὶ γραφαῖς ἐρυθραῖς ὡς φλογίνῃ ῥομφαίᾳ τὸ σαντι καὶ κατὰ πρώτην τοῦ νοῦ κίνησιν , πολλῷ δέω εἰπεῖν ἐπιλαβομένῳ καὶ ὑποτονθορύσαντι , ἔπειτα λιθίναις πλαξίν ἐγχαράξας ὑποθήκαις τινῶν των ἐπακολουθούντων αὐτῷ καὶ κολακευόντων ἐπὶ νεὼ τοῦ μεγίστου ἀνέθετο . Ὑφεωρῶντο γὰρ τὴν τῶν κυρωθέντων ἀνάλυσιν ὡς εἰς αὐτὸν τὸν λόγον διὰ μέσης τῆς σαρκὸς ἀποφερόντων τὸ ἔλαττον , καὶ μάλισθ´ ὅτι τὴν κένωσιν καὶ τὸ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον νοούμενον παρεβλέψαντο . σʹ . Οἷον δὲ καὶ τόδ´ ἔρεξεν ἀνὴρ οὑτοσὶ περὶ τὸ πέρας τῆς αὐτοῦ βιοτῆς , Ἔγκειται τῷ κατηχητικῷ πυκτίῳ μεθ´ ἑτέρων ἀφορισμῶν καὶ τὸ ἀνάθεμα τῷ Θεῷ τοῦ Μωάμετ , περὶ οὗ λέγει , « Οὕτε ἐγέννησεν οὔτε ἐγεννήθη , » καὶ ὅτι ὁλόσφυρός ἐστι . Τὸν τοιοῦ τον τοίνυν ἀναθεματισμὸν ἀπαλεῖψαι τῶν ὅλω κατηχητηρίων βίβλων προέθετο , ἀπ´ αὐτῆς τῆς ἐν τῇ Μεγάλῃ ἐκκλησίᾳ[Ρ.θ ] πυκτίδος ἀρξάμενος Καὶ ἡ πρόφασις ὡς μάλα εὐπρόσωπος · ἔφασκε γὰρ ὡς εἰς σκάνδαλον πρόκειται · » τῶν μετατιθεμένων Ἀγαρηνῶν εἰς τὴν καθ´ ἡμᾶς θεοσεβῆ πίστιν τὸ βλασφημεῖσθαι ὅλως Θεόν . Οὐκοῦν μετάκλητον τίθησι τὸν μέγιστον Θεοδόσιον , ὃς διεῖπε τηνικαῦτα καὶ ἐκόσμει θρόνον τὸν πρώτιστον , καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἐνδημούντων ἀρχιερέων τοὺς λόγῳ καὶ ἀρετῇ διαπρέποντας , καὶ κοινοῦται τούτοις τὸ σκέμμαμετ´ ὀγκηρῶν προεισοδίων τῆς ὑποθέσεως . Ἄνανεύονιας δὲ πάντας εὑρών καὶ μηδ´ ἄκροις παραδεχομένοος ὡσὶ τὰ εἰσηγούμενα ὡς ἀπόφημα καὶ τῆς εἰς Θεν ἀληθεστάτης δόξης ἀπάγοντα , ἐξηγουμένους δὲ θόυφιλῶς τὸ εἰς σκάνδαλον δῆθεν καὶ πρόσκομμα κτίμενον , καὶ διασαφοῦντας μὴ ὅλως Θεὸν οὐρανοῦ καὶ γῆς ποιητὴν καθυποβάλλεσθαι ἀναθέματι , ἀλλὰ τὸν παρὰ τῷ λήρῳ καὶ δαιμονιώδει Μωάμετ ἀναπλαιόμενον ὁλόσφυρον Θεὸν καὶ μήτε γεννηθέντα μήτε γεννήσαντα παρὰ Χριστιανοῖς μὲν γὰρ δοξάζεσθαι Πατέρα Θεὸν , αὐτὰ δὲ τὰ ἀπόβλητα τυῦ Μοισμοτ ληρήματα τοῦτο ἀπαγορεύειν ὅλως · καὶ ἄλλως δὲ
Lemmas: ὁ μακάριος διδάσκαλος ὁ οἰκέω . ὁ μέν γάρ λέγω ὁ αἴτιος εἴρω μείζων , ὁ δέ κατά ὁ ἀνθρώπινος ἐκλαμβάνω καί ὁ πρόσλημμα , οὖον ὁ λόγος ὁ φωνή οὗτος ἀπονέμω , ὥσπερ καί ὁ πρός ὁ πατήρ πορεύω καί ὁ ἔρχομαι ὁ κόσμος ὁ ἄρχω καί ἐρευνάω μηδείς ὅλως εὑρίσκω ἐν αὐτός , τις δέ περί ὁ λόγος ὁ μείζων ἐκλαμβάνω , οὐ ἁπλόος δέ καί κατ´ οὐσία , ἀλλά διά ὁ ἐν ὁ ἐνανθρωπέω ἄκρος κένωσις καί ταπείνωσις , καί ἄλλος ἄλλως εὐσεβής μέντοι ἐκδέχομαι , οὗτος οὐ οἶδα ὅπως ά ἀποστέργω ὡς οὐ ἱκανῶς περί ὁ πρόκειμαι εἶπον , καί ἑτέρως αὐτός διερμηνεύω . ἀμέλει καί σύνοδος συγκροτέω καί ἅπας ὅσος ὁ θεῖον χαίρω δόγμα συναθροίζω , ἐνάγω ἕκαστος ἐν τόμος δογματικός ὑπογράφω ὁρίζων οὑτωσί · « ἀποδέχομαι μέν καί ὁ περί ὁ , ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί , ὁ θεόφορος Πατέρων φωνή , λέγω δέ εἴρω οὗτος καί κατά ὁ ἐν αὐτός κτίστης καί παθητός σάρξ . » οὗτος δέ οὐ οἶδα ὅπως ὁ μικρός πρός ὁ πατήρ ὁ υἱός σαρκοφορέω περιτίθημι , ὡς εἴπερ ἀπόλλυμι ὁ ἰσότης διά ὁ ὁ ἀνθρώπινος φύσις πρόσληψις καί ὁ πρός ἐγώ ἐπιδημία , μή ὁ ἴδιος καί οὕτως ἀνασῴζω δόξα , ὁ δέ τῆς]κενώσεως μέτρον ἐναπομένω , ἢ μή θεός καί ὑψόω ὁ ταπεινός καί ὁ οἰκέω αὔχημα μέτοχος ἀναδείκνυμι ἐκ αὐτός ὁ ἕνωσις , ἀλλά σ αὐτός ἐναντίος ταπεινόω , ὅσπερ ἄτοπος . ἀμέλει καί γραφεύς ἐρυθρός ὡς φλόγινος ῥομφαία ὁ Σαντί καί κατά πρῶτος ὁ νόος κίνησις , πολύς δήω εἶπον ἐπιλαμβάνω καί ὑποτονθορύζω , ἔπειτα λίθινος πλάξ ἐγχαράσσω ὑποθήκη τις ὁ ἐπακολουθέω αὐτός καί κολακεύω ἐπί ναός ὁ μέγας ἀνατίθημι . ὑφοράω γάρ ὁ ὁ κυρόω ἀνάλυσις ὡς εἰς αὐτός ὁ λόγος διά μέσος ὁ σάρξ ἀποφέρω ὁ μικρός , καί μάλισθ´ ὅτι ὁ κένωσις καί ὁ κατά ὁ ἀνθρώπινος νοέω παραβλέπω . σός . οἷος δέ καί τόδε ῥέζω ἀνήρ οὗτος περί ὁ πέρας ὁ αὐτός βιοτή , ἔγκειμαι ὁ κατηχητικός πυκτίον μεθ´ ἕτερος ἀφορισμός καί ὁ ἀνάθεμα ὁ Θεός ὁ Μουάμεδ , περί ὅς λέγω , « ἵημι γεννάω οὔτε γεννάω , » καί ὅτι ὁλόσφυρος εἰμί . ὁ οιὁ ὁ τοίνυν ἀναθεματισμός ἀπαλείφω ὁ ὅλος κατηχητικός Βίβλος προτίθημι , ἀπ´ αὐτός ὁ ἐν ὁ Μεγάλη ἐκκλησίᾳ[Ρ.θ ] πυκτίς ἄρχω καί ὁ πρόφασις ὡς μάλα εὐπρόσωπος · φάσκω γάρ ὡς εἰς σκάνδαλον πρόκειμαι · » ὁ μετατίθημι Ἀγαρηνός εἰς ὁ καθ´ ἐγώ θεοσεβής πίστις ὁ βλασφημέω ὅλως Θεός . οὐκοῦν μετάκλητος τίθημι ὁ μέγας Θεοδόσιος , ὅς διέπω τηνικαῦτα καί κοσμέω θρόνος ὁ πρῶτος , καί ὁ κατά ὁ πόλις ἐνδημέω ἀρχιερεύς ὁ λόγος καί ἀρετή διαπρέπω , καί κοινόω οὗτος ὁ σκέμμα ὀγκηρός προεισόδιον ὁ ὑπόθεσις . ανανευανια δέ πᾶς εὑρίσκω καί μηδ´ ἄκρος παραδέχομαι οὖς ὁ εἰσηγέομαι ὡς ἀπόφημος καί ὁ εἰς τίθημι ἀληθής δόξα ἀπάγω , ἐξηγέομαι δέ θόυφιλῶς ὁ εἰς σκάνδαλον δῆθεν καί πρόσκομμα κτίζω , καί διασαφέω μή ὅλως θεός οὐρανός καί γῆ ποιητής καθυποβάλλω ἀνάθεμα , ἀλλά ὁ παρά ὁ λῆρος καί δαιμονιώδης Μουάμεδ αναπλαιμαι ὁλόσφυρος θεός καί μήτε γεννάω μήτε γεννάω παρά Χριστιανός μέν γάρ δοξάζω πατήρ θεός , αὐτός δέ ὁ ἀπόβλητος τῦ Μοισμοτ λήρημα οὗτος ἀπαγορεύω ὅλως · καί ἄλλως δέ