cogPG.PG139 456
παραγαγόντων , τῶν δ´ ἐκ τῆς ἐτέρας μοίρας φασκόντων μὴ καὶ ἀναστάσεως ὁμολογίαν , ἀλλὰ σίαν μόνην τὸ τελούμενον εἶναι , καὶ φθαρτὸν ἀκολούθως καὶ ἄνουν καὶ ἄψυχον , μηδὲ τὸν τῇ μεταλήψει προσιόντα [ Ρ . ὅ ] ὅλον δέχεσθαι τὸν Χριστὸν , ἀλλὰ μέρος ὡς καὶ μέρους μεταλαμβάνοντα . Εἰ γὰρ ἡν , φησὶν , ἄφθαρτον καὶ ἔννουν καὶ ἔμψυχον , ἦν καὶ ἀναφὲς καὶ ἀθέατον , μηδ´ ὀδοῦσι κειοόμενον καὶ ἀληθόμενον , οὐδ´ ἐν τῷ τμᾶσθαι μηδαμῶς δυσχεραῖνον καὶ δδυνώμενον , ἐπεὶ καὶ ὡς εἰ τῶν σωμάτων ἠθέτουν τὴν ἔγερσιν , ἔφασκονδεῖεν δ´ ἂν ὅπως ] ἐκεῖνοι ἐσεῖσθαι ἡμᾶς μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἀφῇ τε και ὀράσει καὶ σχήματι ἀνθρωπείῳ μηδαμῶς ὑποπίπτοντας , ἀλλὰ κατὰ τὰς ἀσωμάτους σκιάς ἀΐσσοντας , καὶ διὰ τῶν κεκλεισμένων θυρῶν εἰσέλευσιν τοῦ Κυρίου μὴ θαῦμα ἰσχυρίζοντες εἰναι , ἀλλά τι προσφυὲς καὶ ἐφάρμοστον τοῖς ἀνισταμένοις ἐκ τῶν νεκρῶν . Τοιοῦτον μὲν ἐν τοῖς γραφεῖσιν οὐκ ἔστιν ὅλως εὐρεῖν οὐδὲν , καταδρομὴν δέ τινα ἀναιδῆ καὶ ἀμάρτυρον , ὡς οἴα λεγόντων ἐξ αὐτῆς ἑνώσεως καὶ κοινωνίας ἀφθαρτίσθαι τὸν κυριακὸν ἄνθρωπον καὶ ἀναλυθῆναι εἰς θεότητα , καὶ διὰ τοῦτο φρονοῦντες καὶ τὸ μεταλαμβανόμενον ἄφθαρτον . δʹ . Ὅ γε μὴν βασιλεὺς τῇ κρείττονι προστεθείς δόξῃ παραγέγονεν , ὡς ἔφην , ἐς τὰ Κύψελλα , καὶ τὸ συαθροισθὲν ἐκεῖσε παρειληφὼς στράτευμα ἄνεισιν εἰς Ὁρεστιάδα · ἔνθα καὶ πλείους ἡμέρας ἐνδιατρίψας ἀμηχανίᾳ συνείληπτο , τὸν μὲν ἀποστάτην ὁρῶν δυσμαχώτατον , τὸ δὲ συνὸν αὐτῷ στράτευμα ἀντιθέτως ἔχον καὶ πρὸς μόνην ἐκθνῆσκον τὴν τῶν πολεμίων ἐνήχησιν , Τοῖς δὲ πολλοῖς καὶ ὄνομα χλευαζόμενον ἡ βασίλειος ἐκεῖθεν ἀνελογίζετο ἄγιξις , καὶ μηδέν τι μηδαμῶς χρηστὸν κατορθοῦν , καὶ τὸν Βάρβαρον μᾶλλον ἐν τῷ ὑποστέλλεσθαι προσεπαίρεσθαι εἰς θρασύτητα . Ὁ δὲ τὸ τῶν πραγμάτων ἄγριον καὶ δυσπρόσιτον , ὡς ὁ καιρὸς ἐδίδου , περιποππύζων καὶ διασαίνων παντοῖος ἐγίνετο , καὶ τοὺς αὐτῷ οἰκειοτάτους βιβλιοφόρους ἔπεμπε πρὸς Ἀλέξιον , ἐς συμβάσεις αὐτὸν προσκαλούμενος . Ἕστι δ´ ὅπη καὶ δολοφονίας ἐφρόντιζε , μηδὲ τοῦ πολέμου παντάπασι μεθιστάμενος . Τῷ τοι καὶ τὴν στρατιὰν ἀναλαβὼν καὶ τὴν Φιλίππου ἐπαρχίαν καταλαβών περὶ τὸ φρούριον στρατοπεδεύεται τὸν Χτενίμαχον , εἰ , ὃ πολλοὶ τῶν βαρβάρων συνέφυγον , και διειληφὼς [ , ὅῦὸ ] αὐτὸ τοῖς στρατεύμασιν ἐξεῖλέ τε κατὰ κράτος καὶ τοὺς ἐνόντας ἠνδραποδίσατο . Ὁ δ´ ἀποστάτης ἀφικέσθαι μὲν ἐς βασιλέα ὐδαμῶς συνετίθετο , ἀλλὰ μηδ´ ἂν ἑτέρως σπείσαο δθαι διετείνετο , εἰ μὴ χωρῶν καὶ πόλεων ἐγγράφως αὐτῷ βασιλεὺς ὑπεκσταίη ὀπόσας αὐτὸς ἐχειρώσατο , καὶ τὴν κατηγγυημένην αὐτῷ Θεοδώραν μετὰ τῶν ἀρχικῶν ἐκπέμψειε παρασήμων . Τῶν δὲ συνθηκινὁγέ ποτε καὶ τῶν ὅρκων τετελεσμένων ὡς ἡτεῖτο Ἀλέξιος , βουλεύεταί τι μετέπειτα βασιλεὺς οὐκ οιοα εἰ στρατηγοῖς καὶ βασιλεῦσιν ἀρμόδιον , οὐς παρὰ πᾶν ἕτερον τὸ εὐομκεῖν τιθέναι περὶ πλείστου κτῶν · τὸν γὰρ Ἀλέξιον θείων ἀκουσμάτων ἀποστολαῖς
Lemmas: παράγω , ὁ δδʹ ἐκ ὁ ἕτερος μοῖρα φάσκω μή καί ἀνάστασις ὁμολογία , ἀλλά Σιάν μόνος ὁ τελέω εἰμί , καί φθαρτός ἀκόλουθος καί ἄνοος καί ἄψυχος , μηδέ ὁ ὁ μεταλαμβάνω πρόσειμι [ Ρ . ὅς ] ὅλος δέχομαι ὁ Χριστός , ἀλλά μέρος ὡς καί μέρος μεταλαμβάνω . εἰμί γάρ ἐάν , φημί , ἄφθαρτος καί ἔννους καί ἔμψυχος , εἰμί καί ἀναφής καί ἀθέατος , μηδ´ ὀδούς κεῖμαι καί ἀλήθω , οὐδός ἐν ὁ τμάω μηδαμῶς δυσχεραίνω καί δύναμαι , ἐπεί καί ὡς εἰμί ὁ σῶμα ἀθετέω ὁ ἔγερσις , ἔφασκονδεῖεν δδʹ εἄν ὅπως ] ἐκεῖνος εἰσίημι ἐγώ μετά ὁ ἀνάστασις ἀφίημι τε και ὅρασις καί σχῆμα ἀνθρώπειος μηδαμῶς ὑποπίπτω , ἀλλά κατά ὁ ἀσώματος σκιά ἀίσσω , καί διά ὁ καλέω θύρα εἰσέρχομαι ὁ κύριος μή θαῦμα ἰσχυρίζομαι εἰναι , ἀλλά τίς προσφυής καί ἐφάρμοστος ὁ ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός . τοιοῦτος μέν ἐν ὁ γράφω οὐ εἰμί ὅλως εὑρίσκω οὐδείς , καταδρομή δέ τις ἀναιδής καί ἀμάρτυρος , ὡς οἶος λέγω ἐκ αὐτός ἕνωσις καί κοινωνία ἀφθαρτίζω ὁ κυριακός ἄνθρωπος καί ἀναλύω εἰς θεότης , καί διά οὗτος φρονέω καί ὁ μεταλαμβάνω ἄφθαρτος . δέ . ὅς γε μήv βασιλεύς ὁ ἀγαθός προστίθημι δόξα παραγίγνομαι , ὡς φημί , εἰς ὁ Κύψελλον , καί ὁ συναθροίζω ἐκεῖσε παραλαμβάνω στράτευμα ἀνέρχομαι εἰς Ορεστιάδα · ἔνθα καί πλείων ἡμέρα ἐνδιατρίβω ἀμηχανία συλλαμβάνω , ὁ μέν ἀποστάτης ὁράω δύσμαχος , ὁ δέ σύνειμι αὐτός στράτευμα ἀντιθέτως ἔχω καί πρός μόνος ἐκθνῄσκω ὁ ὁ πολέμιος ἐνήχησις , ὁ δέ πολύς καί ὄνομα χλευάζω ὁ βασίλειος ἐκεῖθεν ἀναλογίζομαι ἄγξις , καί μηδείς τίς μηδαμῶς χρηστός κατορθόω , καί ὁ βάρβαρος μᾶλλον ἐν ὁ ὑποστέλλω προσεπαίρω εἰς θρασύτης . ὁ δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἄγριος καί δυσπρόσιτος , ὡς ὁ καιρός δίδωμι , περιποππύζω καί διασαίνω παντοῖος γίγνομαι , καί ὁ αὐτός οἰκεῖος βιβλιοφόρος πέμπω πρός Ἀλέξιος , εἰς σύμβασις αὐτός προσκαλέω . εἰμί δδʹ ὅπῃ καί δολοφονία φροντίζω , μηδέ ὁ πόλεμος παντάπασι μεθίστημι . ὁ ὅς καί ὁ στρατία ἀναλαμβάνω καί ὁ Φίλιππος ἐπαρχία καταλαμβάνω περί ὁ φρούριον στρατοπεδεύω ὁ χτενιμαχος , εἰμί , ὅς πολύς ὁ βάρβαρος συμφεύγω , και διαλαμβάνω [ , ὅς ] αὐτός ὁ στράτευμα ἐξαιρέω τε κατά κράτος καί ὁ ἔνειμι ἀνδραποδίζω . ὁ δδʹ ἀποστάτης ἀφικνέομαι μέν εἰς βασιλεύς ὐδαμῶς συντίθημι , ἀλλά μηδ´ εἄν ἑτέρως σπένδω δθαι διατείνω , εἰμί μή χώρα καί πόλις ἔγγραφος αὐτός βασιλεύς ὑπεκσταίη ὁπόσος αὐτός χειρόομαι , καί ὁ κατεγγυάω αὐτός Θεοδώρα μετά ὁ ἀρχικός ἐκπέμπω παράσημον . ὁ δέ συνθηκινὁγέ ποτός καί ὁ Ὅρκος τελέω ὡς αἰτέω Ἀλέξιος , βουλεύω τίς μετέπειτα βασιλεύς οὐ οἴομαι εἰμί στρατηγός καί βασιλεύς Ἁρμόδιος , οὖς παρά πᾶς ἕτερος ὁ εὐομκεῖν τίθημι περί πλεῖστος κτέω · ὁ γάρ Ἀλέξιος θεῖον ἄκουσμα ἀποστολή