cogPG.PG139 437
ἦν ὄντως τὸ τοιοῦτον ἐννόημα ἐλευθέριόν τε ἄγαν καὶ ἀξιάγαστον , καὶ κρηπλς χρηστῆς βασιλείας καὶ ὑπωβάθρα καὶ θέμεθλος · οὐδ´ ἄν ἐπαλληλίζειν τις ἔλοιτο , οὐκ ἄν ποτε οὐδ´ ἐγγὺς ἀφίκοιτο παραδείγματι ἐπὶτῶν ἡμετέρων ἡμερῶν . Ἀλλ´ οἱ τῷ βασιλεῖ προσή κοντες κερδοσυλλέκται πάντες τυγχάνοντες , καὶ ταῖς συχναῖς μεταθέσεσι τῶν ἀρχόντων μηδὲν ἔτερον περισπουδάζειν δεδιδαγμένοι ὅτι μὴ κλέψαι καὶ διαρπάσαι καὶ τὰς δημοσίους εἰσφορὰς ὑφελέσθαι καὶ περιβαλέσθαι πλοῦτον βαθὺν , τούς τε προσιόντας οφίσιν ὅπου ἐνέτυχεν ὡς ἰσχύουσι παρὰ βασιλεῖ ἐληΐζοντο , καὶ τὰ ξυλλεγόμενα ἰδιοῦντο χρήματα , ἀδρὰ ὄντα καὶ τύχην ἰδιωτικὴν ὑπερβαίνοντα . Διὰ δὴ ταῦτα τὰ ἄλλα ἡμαρτήθη ὡς οὔ ποτε κατ´ ἄλλην ἀρχὴν , καὶ παντάπασι τὰ Ῥωμαίων διέφθαρται πράγματα , καὶ αἱ ἀρχαὶ χειρόνως καὶ οὐχ ὡς πρότερον τοῖς πρίασθαι θέλουσι προὔκειντο . Ἢν οὖν τοῦ βουλομένου παντὸς χώρας ἀρχὴν ἀναζώσασθαι καὶ τοῦ μεγίστου παρά Ῥωμαίοις τυχεῖν ἀξιώματος . Οὐ μόνον τοίνυν οἱ ἐν τριόδοις καὶ ἀγοραῖς καὶ κολλυβισταὶ καὶ πράται τῶν ὀθονῶν σεβαστοὶ ἐτιμήθησαν , ἀλλὰ καὶ Σκύθαι καὶ Σύροι ὥνιον ἀργυρίων εὕραντο τὸ σεβόζεσθαι , τᾶς πρὶν ὑπηρετεῖσθαι δεσπόταις ἠδοξηκότες . Τυύτων δὲ πάντων αἰτία τις ἦν , ὡς εἴρηται , πρωτουργὸς ἡ τῶν βας.λικῶν φρενῶν ἐλαφρία καὶ τὸ πρὸς διοίκησιν τῶν πραγμάτων ἀπροσφυὲς , οὐκ ἔλαττον δὲ καὶ ἡ λιλνεία τῶν περὶ αὐτὸν καὶ τὸ πρὸς συλλογὴν χρημάτων ἄπληστόν τινων καὶ ἀκόρεστον , ὅθεν ὑπὸ τῆς γυναικωνίτιδος , καὶ ὅσοι τῶν ἐξ ἀνδρῶν αὐτῷ προσῳκείωντο , διεπεττεύετο τὰ κοινά . Τοσοῦτον δ´ ἀπεῖρε Κτοῦ εἰδέναι τὰ δρώμενα , ἐς ὅσον καὶ Ῥωμαίων ἀποσχοινίζονται οἱ τῆς Θούλης οἰκοῦντες τὰ ἔσχατα . Οὑκοῦν αὐτός τε ὁ τῆς ἀρχῆς πηδαλιοῦχος κακῶς ἤκουε παρὰ πάντων , καὶ τὸ ἐς πρωρεῖς καὶ νηίτας ὑπ´ ἐκείνου ταχθὲν παλαμναιοτάταις ἀραῖς ὑπεβάλλετο . Ἡ τοίνυν βασιλὶς οὐκ ἀνασχετὸν τὸ γινόμενον οὕτω κρ νουσα , ὅτι μηδὲ διαδρᾶναι οἶόν τε ἦν τὸ ταύτης ἐρευνητικὸν καὶ ἐρασιχρήματον , ἔγνω μὴ ἐὶ Κμακρὸν ἐθελοντὶ ἀτρεμεῖν , ἀλλ´ ἢ κατὰ τούπίταγμα τοῦ ταύτης ἀνδρὸς τὰσί προβλήσεις γίνεσθαι ἀπράτους ἢ γοῦν τὴν βασίλειον γάζαν στέγειν τὰ ξυλλεγόμενα . Καὶ τὰ μὲν πρῶτα εἰς ὑπουργὸν ἡ βασιλλἐπέταξεν ἑαυτῇ τὸν Μεσοποταμίτην Κωνσταντῖνον · ἦν δ´ οὗτος ὁ παρ´ Ἰσαακίῳ τῷ Ἀγγέλῳ τὰ μέγιοτα δυνηθεὶς , καθὼς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου λόγοις εἰρήκειΚμεν · ἔπειτα δὲ τῷ ἀνδρὶ καταλλάσσει , δύσνως πρὸ τῆς ἀρχῆς εἰς αὐτὸν ἔχοντι καὶ μετὰ τὴν τοῦ κράτους ἔτι ἀποστρεφομένῳ τοῦτον ἀνάζωσιν , ὅτι τι´ πολλὰ τῶν καθεστώτων πραγμάτων Ῥωμαίοις κεκίνηκε τοῦ στασίμου , καὶ ὅτι ξυγκυκῶν κατὰ πρόλον καὶ συνοαράσσων τὰ σύμπαντα οὐδαμῶς ἔληγεν . Ὀς οὖν ἡ τῶν κοινῶν διοίκησις [ ῤ , ὅΙδ ] πάλιν πρὸς τὸν Μεσοποταμίτην μετανενεύκει , ἔσβεστο ἡ τῶν ἄλλων ἰσχὺς , ἠμαύρωτο δὲ τῶν τῶ βασιλεῖ προσκολλωμένων τῆς δυναστείας τὸ φῶς , καὶ ὁ πρώην παρὰ τῷ κρατοῦντι ἀπόβλητος ἀξύμβλητος τηνικαῦτα ἐκρίνετο , κέρας ἂν Ἀμαλθείας ᾤετο παρ´ ἐκείνῳ καὶ πολυμιγὴς κρατὴρ ἀγαθῶν ἢ τὸ παοὰ τῶ Ἰὼβ παμ βότανον τοῦ ἀγροῦ , καὶ πᾶσι πάντα πμοσρυῶς καὶ
Lemmas: εἰμί εἰμί ὁ τοιοῦτος ἐννόημα ἐλευθέριος τε ἄγαν καί ἀξιάγαστος , καί κρηπλς χρηστός βασίλεια καί ὑπωβάθρα καί θέμεθλος · οὐδός ἄν ἐπαλληλίζομαι τις αἱρέω , οὐ ἄν ποτός οὐδός ἐγγύς ἀφικνέομαι παράδειγμα ἔπειμι ἡμέτερος ἡμέρα . Ἀλ ὁ ὁ βασιλεύς πρόσειμι κόντες κερδοσυλλέκτης πᾶς τυγχάνω , καί ὁ συχνός μετάθεσις ὁ ἄρχω μηδείς ἕτερος περισπουδάζω διδάσκω ὅτι μή κλέπτω καί διαρπάζω καί ὁ δημόσιος εἰσφορά ὑφαιρέω καί περιβάλλω πλοῦτος βαθύς , ὁ τε πρόσειμι ὀφίς ὅπου ἐντυγχάνω ὡς ἰσχύω παρά βασιλεύς ληΐζομαι , καί ὁ συλλέγω ἰδιόω χρῆμα , ἁδρός εἰμί καί Τύχη ἰδιωτικός ὑπερβαίνω . Ζεύς δή οὗτος ὁ ἄλλος ἁμαρτάνω ὡς οὖον ποτός κατ´ ἄλλος ἀρχή , καί παντάπασι ὁ Ῥωμαῖος διαφθείρω πρᾶγμα , καί ὁ ἀρχή χειρόνως καί οὐ ὡς πρότερος ὁ ὠνέομαι ἐθέλω πρόκειμαι . ἤν οὖν ὁ βούλομαι πᾶς χώρα ἀρχή ἀναζώννυμι καί ὁ μέγας παρά Ῥωμαῖος τυγχάνω ἀξίωμα . οὖον μόνος τοίνυν ὁ ἐν τρίοδος καί ἀγορά καί κολλυβιστής καί πρῶτος ὁ ὀθόνη σεβαστός τιμάω , ἀλλά καί Σκύθης καί Σύρος ὤνιος ἀργύριον εὑρίσκω ὁ σέβομαι , ὁ πρίν ὑπηρετέω δεσπότης ἀδοξέω . τυυος δέ πᾶς αἰτία τις εἰμί , ὡς εἴρω , πρωτουργός ὁ ὁ βας.λικως φρήν ἐλαφρία καί ὁ πρός διοίκησις ὁ πρᾶγμα ἀπροσφυής , οὐ μικρός δέ καί ὁ λιλνεία ὁ περί αὐτός καί ὁ πρός συλλογή χρῆμα ἄπληστος τίνω καί ἀκόρεστος , ὅθεν ὑπό ὁ γυναικωνῖτις , καί ὅσος ὁ ἐκ ἀνήρ αὐτός προσοικέω , διαπεττεύω ὁ κοινός . τοσοῦτος δδʹ ἤπειρος κτέω οἶδα ὁ δράω , εἰς ὅσος καί Ῥωμαῖος ἀποσχοινίζω ὁ ὁ Θούλη οἰκέω ὁ ἔσχατος . οὐκοῦν αὐτός τε ὁ ὁ ἀρχή πηδαλιοῦχος κακῶς ἀκούω παρά πᾶς , καί ὁ εἰς πρωρεύς καί νηΐτης ὑπό ἐκεῖνος τάσσω παλαμναῖος ἀρή ὑποβάλλω . ὁ τοίνυν βασιλίς οὐ ἀνασχετός ὁ γίγνομαι οὗτος κρ νέω , ὅτι μηδέ διαδιδράσκω οἶος τε εἰμί ὁ οὗτος ἐρευνητικός καί ἐρασιχρήματος , γιγνώσκω μή εἰ Κμακρὸν ἐθελοντί ἀτρεμέω , ἀλ ἢ κατά τούπίταγμα ὁ οὗτος ἀνήρ τάσις πρόβλησις γίγνομαι ἄπρατος ἢ γοῦν ὁ βασίλειος γάζα στέγω ὁ συλλέγω . καί ὁ μέν πρῶτος εἰς ὑπουργός ὁ βασιλλἐπέταξεν ἑαυτοῦ ὁ Μεσοποταμίτης Κωνσταντῖνος · εἰμί δδʹ οὗτος ὁ παρ´ Ἰσαάκιος ὁ Ἄγγελος ὁ μεγιοτε δύναμαι , καθώς ἐν ὁ περί ἐκεῖνος λόγος λέγω · ἔπειτα δέ ὁ ἀνήρ καταλλάσσω , δύσνους πρό ὁ ἀρχή εἰς αὐτός ἔχω καί μετά ὁ ὁ κράτος ἔτι ἀποστρέφω οὗτος ἀνάζω , ὅτι τι´ πολύς ὁ καθίστημι πρᾶγμα Ῥωμαῖος κινέω ὁ στάσιμος , καί ὅτι συγκυκάω κατά προλύω καί συνοαρασσω ὁ σύμπας οὐδαμῶς λήγω . ὅς οὖν ὁ ὁ κοινός διοίκησις [ ῥεῖα , ὅΙδ ] πάλιν πρός ὁ Μεσοποταμίτης μετανενευκεω , σβέννυμι ὁ ὁ ἄλλος ἰσχύς , ἀμαυρόω δέ ὁ ὁ βασιλεύς προσκολλάω ὁ δυναστεία ὁ φάος , καί ὁ πρώην παρά ὁ κράτος ἀπόβλητος ἀσύμβλητος τηνικαῦτα κρίνω , κέρας εἄν Ἀμαλθεία οἴομαι παρ´ ἐκεῖνος καί πολυμιγής κρατήρ ἀγαθός ἢ ὁ πηοός ὁ Ἰώβ ΠΑΜ βότανον ὁ ἀγρός , καί πᾶς πᾶς πμοσρυῶς καί