cogPG.PG139 143
Νεροωνίταις δὲ μνησικακῶν ἀπὸ τῆς ἐξο.ρίας στόλον ἐξώπλισε κατ´ αὐτῶν , καὶ ἀπέστειλε τῷ πατρικίῳ Μαύρῳ τοῦτον ἐγχειρισάμενος . Οἱ δὲ τὸν μὲν Ἰουστινιανὸν καθύβρισαν , τὸν δὲ ἐκεῖσε ἐξόρι στον ὅντα ὑπὸ Ἀψιμάρου Φιλιππικὸν , υἱὸν Νικηφόρου πατρικίου , βασιλέα θᾶττον ἀνηγόρευσαν , Ὅπερ γνοὺς ὁ τύραννος Ἰουστινιανὸς , καὶ ἐπὶ πλεῖνν θυμωθεὶς καὶ φοβηθείς ἀνῆλθε μέχρι Σινώπης ἀκριβέστερον περὶ τούτου μαθησόμενος . Τοῦ δὲ Φιλπ πικοῦ σὺν στόλῳ καταλαβόντος , Ἰουστινιανὸς πρὸς τὸν Δημήτριον ἀπέδρα , καταλειφθεί ; ὑπὸ πάντων · ὃν αὐτίκα Φιλιππικὸς χειρωσάμενος ἀνεῖλεν αἰσχρῶς , καὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ τοῖς Σκύθαις ἐξέπεμψεν . Ἀναιρεῖ δὲ καὶ Τιβέριον τὸν υἱὸν αὐτοῦ . Μετὰ δὲ Ἰουστινιανὸν ἐβασίλευσε Φιλιππικὸς ὁ καὶ Βαρδάνης ἔτη βʹ · ὃν Γεώργιος πατρίκιος , ᾧ ἐπίκλην Βόραφος , καὶ Θεόδωρος πατρίκιος ὁ Μύξης μετά ταξεωτῶν αἴφνης ἐκ τῆς Θράκης ἐλθόντες καὶ εἰσπηδήσαντες ἁρπάζουσι καὶ εὐθὺς τυφλοῦσι , καὶ τῇ ἐπαύριον συναχθέντος τοῦ λαοῦ ἐν τῇ ΚἈεγάλῃ ἐκκλησίᾳ ἔστεψαν Ἀρτέμιον πρωτασηκρίτην . Μετὰ δὲ Φιλιππικὸν ἐβασίλευσεν Ἀρτέμιος ὁ καὶ Ἀναστάσιος ἔτη βʹ , ἐφ´ οὗ καὶ Γερμανὸς ἐκ τῆς μητροπόλεως Κυζίκου μετετέθη εἰς Κωνσταντινούπολιν πατριάρχης . Ὁ δὲ κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν παρ´ αὐτοῦ σταλεὶς στόλος στασιάσας καὶ τὸν βασιλέα ἀνασκάψας καὶ τὸν οἰκεῖον ἄρχοντα ἀνελὼν ἀνήρχετο κατὰ τῆς βασιλίδος πόλεως . Ἐλθόντες δὲ ἐν τῷ Ἀτραμύτῳ εὖρον ἐκεῖσε Θεοδόσιον ἐκλήπτορα τῶν δημοσίων φόρων , ἄνδρα δυσσεβῆ καὶ ἀπράγμονα , καὶ ἀνηγόρευσαν αὐτὸν βασιλέα · ὃς ἐπὶ τὰ Θρακῴα περάσας μέρη ἐν ὄχλῳ βαρεῖ τὴν πόλιν καταλαμβάνει , καὶ διὰ τῆς τῶν Βλαχερνῶν πόρτης εἰσῄει . Ὁ δὲ Ἀρτέμιος ἐν Νικαίᾳ φυγὼν , λόγον τε ἀπαθείας λαβών , τὸ μοναδικὸν περιεβάλετο σχῆμα · ὃν Θεοδόσιος ἐν Θεσσαλονίκῃ ἐξώρισεν . Λέων δὲ ὁ καὶ Ἱσαυρος καὶ τῶν ἀνατολικῶν στρατηγὸς ὑπερμαχων Ἀρτεμίῳ οὐχ ὑπετάγη Θεοδοσίω . Μετὰ δὲ Ἀρτέμιον ἐβασίλευσε Θεοδόσιος ὁ Ἀτραμυτηνὸς ἔτη βʹ , ἐφ´ ου Λέων ὁ σαυρος ὑπὸ Μαλσάόα τοῦ τῶν Σαρακηνῶν ἀρχηγοῦ συγκρατηθείς καὶ παρὰ τάντων εὐσνανθείς μετὰ πλείστου στρατοῦ καταλαμβάνει τὴν Χρυσόπολιν . Ὁ δὲ Θεοδόσιος , λόγον ἀπαθείας παρ´ αὐτοῦ λαβῶν , παρεχώρησεν αὐτῷ τῆς βασιλείας , κληρικὸς σὺν υἱῷ γενόμενος . Τον αὐτὸν δέ φασιν οἱ ἱστορικοὶ καὶ χρυσογράφον εἰναι , καὶ γεγονέναι ἐπίσκοπον Ἐφέσου ὑπ´ αὐτοῦ . μέσα δὲ Θεοδόσιον ἐβασίλευσε Λέων ὁ Ἱσαυρ ς ὁ καὶ Κόνων ἔτη κεʹ , πολλὰ κακὰ τοῖς Χριστιανοῖς ἐνδειξάμενος διὰ τὴν τῶν ἁγίων εἰκόνων καθαίρεσιν . Ἔστεψε δὲ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον . Καὶ νόσῳ δυσεντερίας ὁ παμμίαρος καὶ ἀλάστωρ περιπεσὼν τὴν ψυχὴν αἰσχρῶς ἀπέρῥηξεν .
Lemmas: νεροωνιος δέ μνησικακέω ἀπό ὁ ἐξορία στόλος ἐξοπλίζω κατ´ αὐτός , καί ἀποστέλλω ὁ πατρίκιος Μαῦρος οὗτος ἐγχειρίζω . ὁ δέ ὁ μέν Ἰουστινιανός καθυβρίζω , ὁ δέ ἐκεῖσε έξάκτωρ στον ὅντα ὑπό Ἀψίμαρος Φιλιππικός , υἱός Νικηφόρου πατρίκιος , βασιλεύς ταχύς ἀναγορεύω , ὅπερ γιγνώσκω ὁ τύραννος Ἰουστινιανός , καί ἐπί πλέω θυμόω καί φοβέω ἀνέρχομαι μέχρι Σινώπη ἀκριβής περί οὗτος μανθάνω . ὁ δέ Φιλπ Πίκου σύν στόλος καταλαμβάνω , Ἰουστινιανός πρός ὁ Δημήτριος ἀποδιδράσκω , καταλείπω ; ὑπό πᾶς · ὅς αὐτίκα φιλιππικός χειρόομαι ἀναιρέω αἰσχρῶς , καί ὁ κεφαλή αὐτός ὁ Σκύθης ἐκπέμπω . ἀναιρέω δέ καί Τιβέριος ὁ υἱός αὐτός . μετά δέ Ἰουστινιανός βασιλεύω φιλιππικός ὁ καί Βαρδάνης ἔτος βε · ὅς Γεώργιος πατρίκιος , ὅς ἐπίκλη Βόραφος , καί Θεόδωρος πατρίκιος ὁ μύξα μετά ταξεώτης αἴφνης ἐκ ὁ Θρᾴκη ἔρχομαι καί εἰσπηδάω ἁρπάζω καί εὐθύς τυφλόω , καί ὁ ἐπαύριον συνάγω ὁ λαός ἐν ὁ ΚἈεγάλῃ ἐκκλησία στέφω Ἀρτέμιον πρωτασηκριος . μετά δέ Φιλιππικός βασιλεύω Ἀρτέμιος ὁ καί Ἀναστάσιος ἔτος βε , ἐφίημι ὅς καί Γερμανός ἐκ ὁ μητρόπολις Κύζικος μετατίθημι εἰς Κωνσταντινούπολις πατριάρχης . ὁ δέ κατά ὁ Ἀγαρηνός παρ´ αὐτός στέλλω στόλος στασιάζω καί ὁ βασιλεύς ἀνασκάπτω καί ὁ οἰκέω ἄρχω ἀναιρέω ἀνέρχομαι κατά ὁ βασιλίς πόλις . ἔρχομαι δέ ἐν ὁ Ἀτραμύτῳ εὖρος ἐκεῖσε Θεοδόσιος ἐκληπτωρ ὁ δημόσιος φόρος , ἀνήρ δυσσεβής καί ἀπράγμων , καί ἀναγορεύω αὐτός βασιλεύς · ὅς ἐπί ὁ Θρᾷξ πέρνημι μέρος ἐν ὄχλος βαρύς ὁ πόλις καταλαμβάνω , καί διά ὁ ὁ Βλαχερνῶν Πόρτης εἰσέρχομαι . ὁ δέ Ἀρτέμιος ἐν Νίκαια φεύγω , λόγος τε ἀπάθεια λαμβάνω , ὁ μοναδικός περιβάλλω σχῆμα · ὅς Θεοδόσιος ἐν Θεσσαλονίκη ἐξορίζω . Λέων δέ ὁ καί Ἴσαυρος καί ὁ ἀνατολικός στρατηγός ὑπέρμαχος Ἀρτέμιος οὐ ὑποτάσσω Θεοδόσιος . μετά δέ Ἀρτέμιον βασιλεύω Θεοδόσιος ὁ Ἀτραμυτηνὸς ἔτος βε , ἐφίημι ου Λέων ὁ σαύρα ὑπό Μαλσάόα ὁ ὁ Σαρακηνός ἀρχηγός συγκρατούμαι καί παρά τείνω εὐσνανθείς μετά πλεῖστος στρατός καταλαμβάνω ὁ Χρυσόπολις . ὁ δέ Θεοδόσιος , λόγος ἀπάθεια παρ´ αὐτός λαβή , παραχωρέω αὐτός ὁ βασίλεια , κληρικός σύν υἱός γίγνομαι . ὁ αὐτός δέ φημί ὁ ἱστορικός καί χρυσογράφος εἰναι , καί γίγνομαι ἐπίσκοπος Ἔφεσος ὑπό αὐτός . μέσος δέ Θεοδόσιος βασιλεύω Λέων ὁ Ἱσαυρ Σ ὁ καί Κόνων ἔτος κύ , πολύς κακός ὁ Χριστιανός ἐνδείκνυμι διά ὁ ὁ ἅγιος εἰκών καθαίρεσις . στέφω δέ ὁ υἱός αὐτός Κωνσταντῖνος . καί νόσος δυσεντερία ὁ παμμίαρος καί ἀλάστωρ περιπίπτω ὁ ψυχή αἰσχρῶς ἀπορρήγνυμι .