cogPG.PG139 228
πατρὸς αὐτοῖς καὶ θασιλέως Ἰωάννου τοῦ Κομνηνοῦ , ἐσάλευε δὲ τὰς τοῦ γένους διαδοχὰς ὁ μὲν Ἀλέξιος ἐπὶ μιᾷ θυγατρὶ , ἡν καὶ εἰς γαμετὴν γυναῖκα ἡρμόσατο ὁ τοῦ μεγάλου δομεστίκου Ἰωάννου υἱὸς Ἀλέξιος , ὧν πέρι καὶ εἰπόντες ἔφθημεν · τῷ δ´ Ἀνδρονί.κῳ θυγατέρες ἐγεγόνεισαν τρεῖς , Μαρία , Θεοδώρᾳ καὶ Εὐδοκία , καὶ υἱοὶ δύο , Ἰωάννης τε καὶ Ἀλέξιος Τῶν θηλειῶν τοίνυν ἡ Εὐδοκία τὸν ἐκ παρθενίας ὁμευνέτην ἀποβαλοῦσα θανάτῳ ἀνοσίως Ἀνδρονίκῳ συνήρχετο , οὐ κρύβδην , ἀλλ´ ἀνέδην . Κἀὶ τοῖς ἐπιτιμῶσιν Ἀνδρονίκῳ διὰ τὸ τῆς συνουσίας ἀθέμιτον [ Ρ . Οθ ] ἡ ἀφ ἑστίας μίμησις πρόχειρος εἰς ἀπόλογον ἦν , καὶ χαριεντιζόμενος ἀνθυπέφερεν ὡς φιλεῖ τὸ ἀρχόμενον ἐξομοιοῦσθαι τῷ ἄρχοντι καὶ τὰ τῆς αὐτῆς ὁμοστοιχεῖ καὶ συνξδει πως κεραμείας , εἰς τὸν ἐξάδελφον ἀποσκώπτων ταῦτα καὶ βασιλέα τὸν Μανουὴλ ὡς ὁμοιοπαθέσιν ὑποκύπτοντα πάθεσιν ἢ γοῦν καὶ χείροσιν ἀλισκόμενον , εἴπερ ὁ μὲν ἀδελφοῦ θυγατρὶ συνουσίαζεν , ὁ δ´ Ἀνδρόνικος ἐξαδέλφου παιδὶ συγκατέκειτο . Τὸ γοῦν τοιοῦτον οὔτε τῷ Μανουὴλ ἤνδανε καὶ τοὺς ἐκ γένους τῆς γυναικὸς μίνεσθαι ἐποίει κατ´ Ἀνδρονίκου καὶ διαπρίεσθαι ἀτεχνῶς , ἐκ τοῦ πλείονος δὲ τὸν τῆς Εὐδοκίας ὁμαίμονα Ἰωάννην , ὃς τῇ τοῦ πρωτοσεβαστοῦ καὶ πρωτοβεστιαρίου ἐκυδροῦτο τιμῇ , καὶ τὸν ἐπ´ ἀδελφῇ τῇ Μαρίᾳ ὡσαύτως γαμβρὺν τὸν Καντακουζηνὸν Ἰωάννην . Πολλαὶ μὲν οὖν , ὡς εἰκὸς , ἐπιβουλαὶ κατὰ τοῦ Ἀνδρονίκου αἱ μὲν ἐνδόμυχοι ἧσαν καὶ σκότιοι τυρευόμεναι , αἱ δὲ καὶ προδήλως τολυπευόμεν αι · ἀλλὰ διέλυε ταύτας ὡς ἰστὸν ἀράχνης Ἀνδρόνικις , καὶ ὡς παιδίων ἑπὶ ψάμμου ἀθύρματα διεσκέδαζεν , ἀνδρίᾳ τε τῇ σφετέρᾳ πίσυνος ὤν καὶ κατὰ σύνεσιν τῶν ἐναντίων ὑπερφέρων πολὺ καὶ ὅσον αἱ ἄλογοι φύσεις τῶν ἠργΕκων ἤττηνται , ὥστε καὶ συμβὰν οὕτω πολλάκις προσπλακεὶς ἐτρέψατο τούτους , τὰ φίλτρα τῆς Εὐδὸκίας γέρας ἀρνύμενος . Ἡν δ´ ὅτε καὶ αὐτὸς μὲν ἐπὶ σκηνῆς τῇ γυναικὶ κατὰ Πελαγονίαν συνεπλέκετο , οἱ δὲ καθ´ αἷμα τῇ Εὐδοκίᾳ προσήκοντες , περιστάντες τὴν σκηνὴν ὡς τοῦτο ἔγνωσαν , μετὰ συχνῶν όπλοφόρων ἐτήρουν τὴν ἔξοδον ὡς αὐτίκα μάλα τοῦτον διαχειρισόμενοι . Ἀλλ´ οὐκ ἔλαθε ταῦτα τὴν Εὐδοκίαν , καίπερ ἐφ´ ἑτέροις τὸν νοῦν ἔχουσαν , εἰτε διαγγελθέντα παρά του τῶν ἐκ τοῦ γένους ἐκείνῃ , εἴθ´ ἑτέρως τὸν κατὰ τοῦ φθορέως αὐτῆς λόχον γνωρίσασα · ἦν γὰρ κἀκείνη δραστήριον τὸ φρονεῖν , οὐμενοῦν κατὰ γυναίκας πλουτούσῃ τὴν σύνεσιν . Διασαφεῖ τοίνυν τῷ Ἀνδρονίκῳ συγκατακειμένῳ τὴν ἐπιβουλήν . Ὁ δὲ διαθροηθεὶς ἐπὶ τῷδε τῷ ῥήματι ἐξανέθορέ τε αὐτίκα τῆς κλίνης , καὶ τὴν ἐπιμήκη διαζωσαμενος μάχαιραν διεσκοπεῖτο τὸ ποιητέον . Ἠ μὲν οὐν ὑπετίθει τῳ ἐρωμένῳ γυναικείαν ὑποδῦναι στολὴν , κἀν τῷ ἐπιτάξαι αὐτήν τινι τῶν προκοίτων καὶ κατευναστριῶν γυναικῶν λαμπτῆρα εἰσενεγκεῖν τῆ σκηνῇ , πρὸς ὄνομα καλέσασαν , καὶ οὕτως εἰς ἐξάκουστον ὡς τοῖς ἐλλοχῶσι τὴν ταύτης ἐνηχηθηναι τῶνὴν , εὐθέως ἐξελθεῖν καὶ λαθεῖν . Τῷ δὲ οὐκ ἥρεκεν ἡ παραίφασις , ἐκτρεπομένῳ μν καὶ τὸ ἁλῶναι κἀπὶ τὸν βασιλέα ἐπισπώμενον τῆς κόμης ἄγοσθαι ἀ,ενῶ , καὶ θάατον δὲ οὐχῆττον ὑφορωμένῳ τ ν γυναικώδη
Lemmas: πατήρ αὐτός καί θασιλαος Ἰωάννης ὁ Κομνηνός , σαλεύω δέ ὁ ὁ γένος διαδοχή ὁ μέν Ἀλέξιος ἐπί εἷς θυγάτηρ , ἐάν καί εἰς γαμετή γυνή ἁρμόζω ὁ ὁ μέγας δομέστικος Ἰωάννης υἱός Ἀλέξιος , ὅς περί καί εἶπον φθάνω · ὁ δδʹ Ἀνδρόνικος θυγάτηρ γίγνομαι τρεῖς , Μαρία , Θεοδώρα καί Εὐδοκία , καί υἱός δύο , Ἰωάννης τε καί Ἀλέξιος ὁ θῆλυς τοίνυν ὁ Εὐδοκία ὁ ἐκ παρθενίη ὁμευνέτης ἀποβάλλω θάνατος ἀνόσιος Ἀνδρόνικος συνέρχομαι , οὖον κρύβδην , ἀλ ἀνέδην . καί ὁ ἐπιτιμάω Ἀνδρόνικος διά ὁ ὁ συνουσία ἀθέμιτος [ Ρ . Οθ ] ὁ ἀπό ἑστία μίμησις πρόχειρος εἰς ἀπόλογος εἰμί , καί χαριεντίζομαι ἀνθυποφέρω ὡς φιλέω ὁ ἄρχω ἐξομοιόω ὁ ἄρχω καί ὁ ὁ αὐτός ὁμοστοιχέω καί συνδέχομαι πως κεραμεία , εἰς ὁ ἐξάδελφος ἀποσκώπτω οὗτος καί βασιλεύς ὁ Μανουήλ ὡς ὁμοιοπαθής ὑποκύπτω πάθος ἢ γοῦν καί χείρων ἁλίσκομαι , εἴπερ ὁ μέν ἀδελφός θυγάτηρ συνουσιάζω , ὁ δδʹ Ἀνδρόνικος ξάδερφος παῖς συγκατέκειτο . ὁ γοῦν τοιοῦτος οὔτε ὁ Μανουήλ ἁνδάνω καί ὁ ἐκ γένος ὁ γυνή μίνω ποιέω κατ´ Ἀνδρόνικος καί διαπρίω ἄτεχνος , ἐκ ὁ πλείων δέ ὁ ὁ Εὐδοκία ὁμαίμων Ἰωάννης , ὅς ὁ ὁ πρωτοσεβαστός καί πρωτοβεστιάριος κυδρόω τιμή , καί ὁ ἐπι ἀδελφός ὁ Μαρία ὡσαύτως γαμβρός ὁ Καντακουζηνός Ἰωάννης . πολλή μέν οὖν , ὡς εἰκός , ἐπιβουλή κατά ὁ Ἀνδρόνικος ὁ μέν ἐνδόμυχος ἧσαν καί σκότιος τυρεύω , ὁ δέ καί πρόδηλος τολυπεύω ὁ · ἀλλά διαλύω οὗτος ὡς ἱστός ἀράχνης Ἀνδρόνικις , καί ὡς παιδίον ἐπί ψάμμος ἄθυρμα διασκεδάζω , ἀνδρεία τε ὁ σφέτερος πίσυνος εἰμί καί κατά σύνεσις ὁ ἐναντίος ὑπερφέρω πολύς καί ὅσος ὁ ἄλογος φύσις ὁ ἠργΕκων αἰτέω , ὥστε καί συμβαίνω οὗτος πολλάκις προσπλέκω τρέπω οὗτος , ὁ φίλτρον ὁ Εὐδοκία γέρας ἄρνυμαι . ἐάν δδʹ ὅτε καί αὐτός μέν ἐπί σκηνή ὁ γυνή κατά Πελαγονία συμπλέκω , ὁ δέ καθ´ αἷμα ὁ Εὐδοκία προσήκω , περιίστημι ὁ σκηνή ὡς οὗτος γιγνώσκω , μετά συχνός ὁπλοφορέω τηρέω ὁ ἔξοδος ὡς αὐτίκα μάλα οὗτος διαχειρίζω . Ἀλ οὐ λανθάνω οὗτος ὁ Εὐδοκία , καίπερ ἐφίημι ἕτερος ὁ νόος ἔχω , εἴτε διαγγέλλω παρά ὁ ὁ ἐκ ὁ γένος ἐκεῖνος , ἔρχομαι ἑτέρως ὁ κατά ὁ φθορεύς αὐτός λόχος γνωρίζω · εἰμί γάρ ἐκεῖνος δραστήριος ὁ φρονέω , οὐμενοῦν κατά γυνή πλουτέω ὁ σύνεσις . διασαφέω τοίνυν ὁ Ἀνδρόνικος συγκατακειμένῳ ὁ ἐπιβουλή . ὁ δέ διαθροέω ἐπί ὅδε ὁ ῥῆμα ἐξανέθορέ τε αὐτίκα ὁ κλίνη , καί ὁ ἐπιμήκης διαζώννυμι μάχαιρα διασκοπέω ὁ ποιητέος . ὁ μέν ὀν ὑποτίθημι ὁ ἐράω γυναικεῖος ὑποδύνω στολή , ἐν ὁ ἐπιτάσσω αὐτός τις ὁ πρόκοιτος καί κατευνάστρια γυνή λαμπτήρ εἰσφέρω τῆ σκηνή , πρός ὄνομα καλέω , καί οὕτως εἰς ἐξάκουστος ὡς ὁ ἐλλοχάω ὁ οὗτος ἐνηχέω τῆνος , εὐθύς ἐξέρχομαι καί λανθάνω . ὁ δέ οὐ ἀείρω ὁ παραίφασις , ἐκτρέπω μν καί ὁ ἁλίσκομαι ἐπί ὁ βασιλεύς ἐπισπάω ὁ κόμης ἄγω ἀ,ενῶ , καί θάω δέ οὐχῆττον ὑφοράω τ Ν γυναικώδης