cogPG.PG139 149
δάττεται δὲ ἐν αὐτῇ τῇ παρ´ αὐτοῦ νεουργηθείσῃ τῆς Περιῶλεπτου μονῇ κατ´ αὐτὴν τὴν ἀμαν μεγάλην παρασκευὴν . Ζωὴ δέ , τὸν Παφλαγόνα Μιχαήλ ἐπὶ τὸν βασίλειον ἱδρύσασα θρόνον , ᾠήθη μὲν ἀντὶ ἀνδρὸς καὶ βασιλέως δοῦλον καὶ διάκονον ἕξειν · ἀπέβη δὲ ταύτῃ πάντα εἰς τοὐναντίον . Ὁ δὲ βασιλεὺς , δαίμονι ληφθεὶς καὶ ὑπὸ τούτου κατατεινόμενος , καὶ πάντα ποιῶν ὥστε ἐλευθερίαν τούτου εὐρεῖν , οὐδὲν , ὧνησεν · μᾶλλον γὰρ ἐπετείνετο τὸ κακὸν συνεπιλαμβανομένης καὶ νόσου ὑδερικῆς . Τῇ οὐν κατεχούσῃ νόσῳ ἐκτρυχωθείς καὶ πάντοθεν τῆς οἰκείας ἀπογνοὺς σωτηρίας , ἀποκείρεται παρὰ τοῦ μοναχοῦ Κοσμᾶ τοῦ Τζιντζιλουκίου , ὃς διὰ παντὸς συνῆν αὐτῷ καὶ ἐνουθέτει τὰ δέοντα , καὶ θνήσκει ἐν μετανοίᾳ καὶ ἐξομολογήσει , τὴν εἰς τὸν βασιλέα Ῥωμανὸν ἁμαρτίαν ἀποκλαιόμενος , βασιλεύσας ἔτη ζʹκαὶ μῆνας ηʹ . Τοῦ δὲ Παφλαγόνος Μιχαὴλ θανόντος τὸ πᾶν κράτος περιέστη εἰς κληρονόμον τὴν βασιλίδα Ζωὴν , ἢ τὸν τοῦ βασιλέως ἀνεψιὸν καὶ ὁμώνυ μον , Καίσαρα Κυτα καὶ δραστήριον δοκοῦντα καὶ περὶ τὰ πράγματα δεξιὸν , ὅρκοις πρότερον φρικωδεστάτοις καταλοβοῦσα ὡς κυρίαν αὐτὴν ἕξει διὰ βίου καὶ δέσποιναν καὶ μητέρα , τἰσποιητὸν προσλαμβάνει υἱὸν καὶ βασιλέα Ῥωμαίων ἀναγορεύει · ὀς τὰς πρὸς αὐτὴν ἀθετήσας συνθήκας , καὶ διὰ τοῦτο μισηθεὶς παρά παντὸς τοῦ πλήθους τῆς πόλεως , καὶ τὴν τοῦ δήμου ἀκατάσχετον δειλιάσας κίνησιν , φυγὰς ᾤχετο εἰς τὴν τοῦ Στουδίου μονὴν , καὶ εὐθὺς τὸ μοναχικὸν περιβάλλεται σχῆμα . Ἀλλ´ οὐκ ἀπέδρα · τὸ γὰρ πλῆθος τοῦ λαοῦ , κινηθὲν καὶ τοῦτον τῆς μόνης ἀφαρπάσαν , ἄγουσι κατὰ τὸν τόπον τὸν λεγόμενον Σίγμα , καὶ εὐθὺς ἐκτυφλοῦσι . Τυφλωθεὶς οὖν ἐξορίζεται εἰς τὴν μονὴν τῶν Ἐλεγμῶν , βασιλεύσας μῆνας δ´ καὶ ἡμέρας εʹ . Τῆς οὖν ἀρχῆς πάλιν εἰς τὴν Ζωὴν μετακυλισθείσης συμβασιλεύουσαν ἔχουσαν καὶ τὴν ἀδελφὴν Θεοδώραν , μεταστέλλεται ἀπὸ τῆς ἐξορίας Κωνσταντῖνος ὁ Μονομάχος , ᾧ καὶ συνάπτεται εἰς κοινωνίαν γάμου ἡ βασιλὶς , τῆς ἰερολογίας γενομένης παρὰ τοῦ πρώτου τῶν πρεσβυτέρων τῆς Νέας . Στέφεται δὲ τῇ ἐπαύριον παρὰ τοῦ πατριάρχου Ἀλεξίου , ὃς ἐπὶ τῆς τούτου βασιλείας θνήσκει , Ἀνάγεται δὲ εἰς τὸν θρόνον Μιχαὴλ ὁ Κηρουλάριος , κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ . Ὁ δὲ βασιλεύς , τῇ συνήθει νόσῳ τῆς ποδαλγίας κατάσχετος γεγονὼς , ἐπακολουθήσαντος καὶ ἑτέρου συμπτώματος , ἐν τῇ παρ´ αὐτοῦ νεουργηθείσῃ μονῇ τῶν Μαγγάνων κείμενος θνήσκει , καὶ ἐν αὐτῇ θάπτεται βασιλεύσας ἔτη ιγʹ , καὶ τῆς Ζωῆς ἤδη προτελευτησάσης . Τούτου δὲ τελευτήσαντος , Θεοῦώρα ἡ Πορφυρογέννητος τὴν προγονικὴν βασιλείαν ἀναδέχεται , καὶ ἔτη βʹ καὶ μῆνας ζ βασιλεύσασα , εἰλεοῦ νοσήματι περι πεσοῦσα θνήσκει . Οἱ δὲ ταύτης εὐνοῦχοι σὺν τῷ συγκέλλῳ Λέοντι , ἔτι ταύτης ψυχοῤῥαγούσης , ἀνάγουσιν εἰς τὸν βασίλειον θρόνον Μιχαὴλ πατρίκι ν τὸν Στρατωνικὸν ,
Lemmas: δάσσω δέ ἐν αὐτός ὁ παρ´ αὐτός νεουργέω ὁ Περιῶλεπτου μονή κατ´ αὐτός ὁ ἀμάω μέγας παρασκευή . Ζωή δέ , ὁ Παφλαγών Μιχαήλ ἐπί ὁ βασίλειος ἱδρύω θρόνος , οἴομαι μέν ἀντί ἀνήρ καί βασιλεύς δοῦλος καί διάκονος ἔχω · ἀποβαίνω δέ οὗτος πᾶς εἰς ἐναντίος . ὁ δέ βασιλεύς , δαίμων λαμβάνω καί ὑπό οὗτος κατατείνω , καί πᾶς ποιέω ὥστε ἐλευθερία οὗτος εὑρίσκω , οὐδείς , ὀνίνημι · μᾶλλον γάρ ἐπιτείνω ὁ κακός συνεπιλαμβάνω καί νόσος ὑδερικός . ὁ ὀν κατέχω νόσος ἐκτρυχόω καί πάντοθεν ὁ οἰκεῖος ἀπογιγνώσκω σωτηρία , ἀποκείρω παρά ὁ μοναχός Κοσμᾶς ὁ τζιντζιλουκιος , ὅς διά πᾶς σύνειμι αὐτός καί νουθετέω ὁ δήω , καί θνῄσκω ἐν μετάνοια καί ἐξομολόγησις , ὁ εἰς ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἁμαρτία ἀποκλαίω , βασιλεύω ἔτος ζίκα μείς ἤ . ὁ δέ Παφλαγών Μιχαήλ θνῄσκω ὁ πᾶς κράτος περιίστημι εἰς κληρονόμος ὁ βασιλίς Ζωή , ἢ ὁ ὁ βασιλεύς ἀνεψιός καί ὁμώνυμος νυμφότιμον , Καῖσαρ Κύτα καί δραστήριος δοκέω καί περί ὁ πρᾶγμα δεξιός , Ὅρκος πρότερος φρικώδης καταλαμβάνω ὡς κύριος αὐτός ἔχω διά βίος καί δέσποινα καί μήτηρ , τισποερχομαι προσλαμβάνω υἱός καί βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀναγορεύω · ὅς ὁ πρός αὐτός ἀθετέω συνθήκη , καί διά οὗτος μισέω παρά πᾶς ὁ πλῆθος ὁ πόλις , καί ὁ ὁ δῆμος ἀκατάσχετος δειλιάω κίνησις , φυγάς οἴχομαι εἰς ὁ ὁ στουδιον μονή , καί εὐθύς ὁ μοναχικός περιβάλλω σχῆμα . Ἀλ οὐ ἀποδιδράσκω · ὁ γάρ πλῆθος ὁ λαός , κινέω καί οὗτος ὁ μόνος ἀφαρπάζω , ἄγω κατά ὁ τόπος ὁ λέγω Σίγμα , καί εὐθύς ἐκτυφλόω . τυφλόω οὖν ἐξορίζω εἰς ὁ μονή ὁ ἐλεγμός , βασιλεύω μείς δδʹ καί ἡμέρα εἰ . ὁ οὖν ἀρχή πάλιν εἰς ὁ Ζωή μετακυλίνδω συμβασιλεύω ἔχω καί ὁ ἀδελφή Θεοδώρα , μεταστέλλομαι ἀπό ὁ ἐξορία Κωνσταντῖνος ὁ Μονομάχος , ὅς καί συνάπτω εἰς κοινωνία γάμος ὁ βασιλίς , ὁ ιερολογία γίγνομαι παρά ὁ πρῶτος ὁ πρέσβυς ὁ Νέας . στέφω δέ ὁ ἐπαύριον παρά ὁ πατριάρχης Ἀλέξιος , ὅς ἐπί ὁ οὗτος βασίλεια θνῄσκω , ἀνάγω δέ εἰς ὁ θρόνος Μιχαήλ ὁ Κηρουλάριος , κατά ὁ ἡμέρα ὁ εὐαγγελισμός . ὁ δέ βασιλεύς , ὁ συνήθης νόσος ὁ ποδαλγία κατάσχετος γίγνομαι , ἐπακολουθέω καί ἕτερος σύμπτωμα , ἐν ὁ παρ´ αὐτός νεουργέω μονή ὁ μάγγανον κεῖμαι θνῄσκω , καί ἐν αὐτός θάπτω βασιλεύω ἔτος πνίξ , καί ὁ Ζωή ἤδη προτελευτάω . οὗτος δέ τελευτάω , Θεοῦώρα ὁ Πορφυρογέννητος ὁ προγονικός βασίλειος ἀναδέχομαι , καί ἔτος βε καί μείς ζ βασιλεύω , ἐλεός νόσημα περί πίπτω θνῄσκω . ὁ δέ οὗτος εὐνοῦχος σύν ὁ συγκέλλω Λέων , ἔτι οὗτος ψυχορραγουω , ἀνάγω εἰς ὁ βασίλειος θρόνος Μιχαήλ Πατρίκι Ν ὁ Στρατωνικός ,