cogPG.PG139 273
καὶ τὴν κυνέην ἑτέρωσε ῥαλλομένην τῇ ἐκείνου ἐφήρμοσε κεφαλῇ . Ἐν [ . ᾧ δὲ καβ´ εἰρήκει μεν δένδρον ὁ βασιλεὺς ἀνεκώχευε , ἐπιδραμών τις Πέρσης ἐφεῖλκε τοῦτον τοῦ χαλινοῦ κατὰ πολλὸν χεροῖν , εἰς γῆν ἔβαλλε . Μετ´ οὐ πολὺ δ´ ἔτεροι Πέρσαι ζωγρίαν ἑλεῖν ὀριγνώμενοι ἐπ´ αὐτὸν ἴενται καρατομεῖ ἕτερον . Συναλισθέντων δὲ καὶ περὶ τὸν βασιλέα ἑτέρων ὁπλοφόρων δέκα Ῥωμαίων ἐκεῖθεν Τούρκων τῆς πρόσω πορείας εἴργεται , καὶ τοῖς τῶν πεσόντων οὐχ ἧττον νεκροῖς ἀπερύκεται , οἱ περὶ τὰς ὀδοὺς αἰθριάζοντες ἀπέφραττον αὐτὰς σωρηδὸν προκείμενοι . Δʹ . Μόλις δὲ τὰ ἐκεῖσε δυσπόρευτα χωρία καὶ τὸν ἐγγύς που παραῤῥέοντα ποταμὸν διελθὼν , ἐνιαχοῦ τῶν θνησιμαίων ἐπιβαίνων καὶ τούτων ὕπερθεν Ἰππαζόμενος , ἀθροίζει καὶ ἄλλο τι στῖφος Ῥωμαῖκὸν . κατὰ θέαν αὐτοῦ συνδραμὸν , ὅτε καὶ ἀναβλέψας ὁρᾷ τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸν ἐπ´ ἀνεψιᾷ γαμβρὸν , τὸν Καντακουζηνὸν Ἰωάννην , ἔνα πρὸς πλείους διαμιλλώμενον καὶ ἀνδρείως αὐτοῖς προσφερόμενον , καὶ περιβλεπόμενον μὲν εἴ τις ἐπαρήξων ἐκείνω ἐλεύσεται , ἐκ δὲ τοῦ μηδένα τὸν ἀμύνοντα παρεστάναι μετὰ βραχὺ πίπτοντά τε καὶ σκυλευόμενον . Οἱ δὲ τοῦτον ἀπεκτονότες Πέρσαι ὡς εἶδον παριόντα τὸν αὐτονράτοραὐδὲ γὰρ ἦν λαθεῖν ) , συγκροτηθέντες εἰς σπείραν ὡς εἰς θήραμα μέγα τὸν βασιλέα ἐπῄεσαν · ᾤοντο γὰρ αὐτίκα δὴ μάλα τοῦτον αἱρήσειν ἢ ἀναιρήσειν . Ἦσαν δ´ οὗτοι πάντες Ἀραβίοις ἔποχοι ἕσπο ϛ καὶ κατὰ θέαν τῶν πολλῶν ὑπερφέροντε · ῥπλισμοῖς τε γὰρ ἐκπρεπέσιν ἐκάζοντο , καὶ τοὺς ἵππους ἠσκημένους εἰχον ἄλλοις τε κόσμος λαμπροτάτοις , ἀλλὰ δὴ καὶ ἐπαυχενίοις ἀγλαῖσμασιν ἐκ Κτριχῶν συγκειμένοις ἱππείων , ἐς ἱκανὸν καθιεμέων καὶ περιηρτημένους ἐχουσῶν ἠχητικοὺς κώδωναχ , Πασιλεὺς δ´ ἀναστήσας τὰ τῷν περὶ αὐτὸν φροής ματα τὴν τῶν πολεμίων ἐπέλευσιν εὐπετῶς ἀποΚκρούσται , ἀεὶ δὲ κατὰ βραχὺ προβαίνων τοῖς ἔμΚπροσθεν · καὶ νῦν μὲν πολέμου νόμῳ ἐνιαχοῦ δὲ και ἀναιμωτὶ παριππεύων τοὺς Πέρσας , ἄλλους ἐπ´ ἄλλοις συνιόντας καὶ πάντας συλλαβεῖν αὐτὸν σπεύδοντας , τρισάσμενος ἐφίσταται καὶ ἀσπάσιος τὰς Κπροωδευκόσι τάγμασιν οὐ μᾶλλον περὶ αὐτοῖς δυσχεραίνουσιν ἢ ἐπ´ αὐτῷ μὴ φαινομένῳ ἀγων ῶρινω οὔπω δὲ συμμίξας τούτοις , ἀλλ´ ἐκεῖσε ἔτι ὤν ἔνθε ποταμὸν παραῤῥέειν ὁ λόγος εἴρηκε , δίψει συνέχεται , καὶ δὴ σἰτεῖται τῶν παρεστώτων τινὰ λαβίντα ὑδρεῖον ὕδωρ ἀρύσασθαι καί οἱ ἀποκομίσαι πιᾶ . νπάσας τοίνυν τοῦ ὕδατος δσον ἂν τὴν ἐκείνου ἐδίανεν ὑπερῴαν . τὸ λοιπὸν ἐξέχεεν οἷα μὴ τοῦ αθέντος ἡδέως διὰ τοῦ οἰσοφάγου κατολισθαίνοιτος , Πολυπραγμονήσας δὲ τὸ ποτὸν καὶ λυθρῶδες τοῦτο κατανοήσας ᾤμωξε , καὶ εἶπε μὴ εὐτυχῶς ἀπογεύσασθαι τοῦ τῶν Χριστιανῶν αἵματος . Παρεστὼσδέτις ἀνήρἰταμὸς καὶ θράσος , ὡς ἔδειξε , καὶ τοῦ τότε καιΚρου δυσκολώτερος , ἀνερυθριάστως ἔφησεν , « θπαγέ , βασιλεῦ , οὔκουν ταῦτα , οὐχί · οὐ γὰρ νῦν ῬΓθί , πρώτως , ἀλλὰ πάλαι καὶ πολλάκις καὶ εἰς κραιπάὶην καὶ ἀκραιφνῶς Χριστιανικῷν αἱμάτων κρατὴρ ἐκές ράσθη σοι , καλαμωμένω τε καὶ ἐπιφυλλίζοντι τὸ ὑπήκοον . » Οὕτω δ´ λαρῶς τὸν κατήγορον ἐκεῖνον καὶ λοίδορον ὑπήνεφκεν ἄνθρωπον , ὡς εἱ μὴβν
Lemmas: καί ὁ κυνέη ἑτέρωσε ῥαλλομένην ὁ ἐκεῖνος ἐφαρμόζω κεφαλή . ἐν [ . ὅς δέ καβ εἴρω μέν δένδρον ὁ βασιλεύς ἀνακωχεύω , ἐπιτρέχω τις Πέρσης ἐφέλκω οὗτος ὁ χαλινός κατά πολύς χείρ , εἰς γῆ βάλλω . Μετς οὖον πολύς δδʹ ἔτερος Πέρσης ζωγρίας αἱρέω ὀριγνάομαι ἐπι αὐτός ἴε καρατομώ ἕτερος . συναλίζω δέ καί περί ὁ βασιλεύς ἕτερος ὁπλοφόρος δέκα Ῥωμαῖος ἐκεῖθεν Τοῦρκος ὁ πρόσω πορεία εἴργω , καί ὁ ὁ πίπτω οὐ κακός νεκρός ἀπερύκω , ὁ περί ὁ ὀδούς αἰθριάζω ἀποφράσσω αὐτός σωρηδόν πρόκειμαι . δέ . Μόλις δέ ὁ ἐκεῖσε δυσπόρευτος χωρίον καί ὁ ἐγγύς ποῦ παραρρέω ποταμός διέρχομαι , ἐνιαχοῦ ὁ θνησιμαῖος ἐπιβαίνω καί οὗτος ὕπερθεν ἱππάζω , ἀθροίζω καί ἄλλος τίς στῖφος Ῥωμαῖος . κατά θέα αὐτός συντρέχω , ὅτε καί ἀναβλέπω ὁράω ὁ ὀφθαλμός ὁ ἐπι ἀνεψιά γαμβρός , ὁ Καντακουζηνός Ἰωάννης , νάω πρός πλείων διαμιλλάομαι καί ἀνδρείως αὐτός προσφέρω , καί περιβλέπω μέν εἰμί τις παρήκω ἐκεῖνος ἔρχομαι , ἐκ δέ ὁ μηδείς ὁ ἀμύνω παρίστημι μετά βραχύς πίπτω τε καί σκυλεύω . ὁ δέ οὗτος ἀποκτείνω Πέρσης ὡς εἶδον πάρειμι ὁ αὐτονράτοραὐδὲ γάρ εἰμί λανθάνω ) , συγκροτέω εἰς σπείρω ὡς εἰς θήραμα μέγας ὁ βασιλεύς ἔπειμι · οἴομαι γάρ αὐτίκα δή μάλα οὗτος αἱρέω ἢ ἀναιρέω . εἰμί δδʹ οὗτος πᾶς Ἀράβιος ἔποχος ΕΣΠΟ ϛ καί κατά θέα ὁ πολύς ὑπερφέρω · ρπλισμοω τε γάρ ἐκπρεπής κάζω , καί ὁ ἵππος ἀσκέω εἰχω ἄλλος τε κόσμος λαμπρός , ἀλλά δή καί ἐπαυχένιος ἀγλάϊσμα ἐκ κτριχοω σύγκειμαι ἵππειος , εἰς ἱκανός καθίημι καί περιαρτάω ἔχω ηχητικός κώδων , πασιλαας δδʹ ἀνίστημι ὁ τῷ περί αὐτός φροής μάτη ὁ ὁ πολέμιος ἐπέλευσις εὐπετής ἀποκρούω , ἀεί δέ κατά βραχύς προβαίνω ὁ ἔμΚπροσθεν · καί νῦν μέν πόλεμος νόμος ἐνιαχοῦ δέ και ἀναιμωτί παριππεύω ὁ Πέρσης , ἄλλος ἐπι ἄλλος σύνειμι2 καί πᾶς συλλαμβάνω αὐτός σπεύδω , τρισάσμενος ἐφίστημι καί ἀσπάσιος ὁ Κπροωδευκόσι τάγμα οὖον μᾶλλον περί αὐτός δυσχεραίνω ἢ ἐπι αὐτός μή φαίνω ἀγών ὀρίνω οὔπω δέ συμμίγνυμι οὗτος , ἀλ ἐκεῖσε ἔτι εἰμί ἔρχομαι ποταμός παραρρέω ὁ λόγος εἴρω , διψάω συνέχω , καί δή σιτέω ὁ παρίστημι τις λαμβάνω ὑδρεῖον ὕδωρ ἀρύω καί ὁ ἀποκομίζω Πῖα . νπάσας τοίνυν ὁ ὕδωρ δίδωμι εἄν ὁ ἐκεῖνος διανέω ὑπερῷος . ὁ λοιπός ἐκχέω οἷος μή ὁ αθέντος ἡδύς διά ὁ οἰσοφάγος κατολισθαίνω , πολυπραγμονέω δέ ὁ ποτόν καί λυθρώδης οὗτος κατανοέω οἰμώζω , καί εἶπον μή εὐτυχής ἀπογεύω ὁ ὁ Χριστιανός αἷμα . Παρεστὼσδέτις ανηριτημος καί θράσος , ὡς δείκνυμι , καί ὁ τότε Καιρός δύσκολος , ἀνερυθρίαστος φημί , « θπαγέ , βασιλεύς , οὔκουν οὗτος , οὐ · οὖον γάρ νῦν ῬΓθί , πρῶτος , ἀλλά πάλαι καί πολλάκις καί εἰς κραιπάὶην καί ἀκραιφνής χριστιανικός αἷμα κρατήρ ἐπίτεξ ῥαίνω σύ , καλαμωμένω τε καί ἐπιφυλλίζω ὁ ὑπήκοος . » οὕτως δδʹ λαρός ὁ κατήγορος ἐκεῖνος καί λοίδορος ὑποφέρω ἄνθρωπος , ὡς εἰ μβαίνω