cogPG.PG139 141
παδόκης καὶ τύραννος ἔτη ηʹ . Ὁ δὲ γαμβρὸς αὐτοῦ Πρίσκος , μὴ φέρων ὁρᾷν τοὺς ἀδίκους φόνους καὶ τὰ ὑπ´ αὐτοῦ γινόμενα δεινὰ , γράφει Ἡρακλείῳ στρατηγῷ ὄντι τότε ἐν Ἀφρικῇ , ὅπως ἀνέλθη μετὰ στόλου κατὰ τοῦ τυράννου · οὗ ἀνελθόντος καὶ πολέμου κροτηθέντος ἡττᾶται Φωκᾶς ὁ ἀλιτήριος , καὶ κατασχεθεὶς καὶ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας καὶ τοὺς ὤμους ἀκρωτηριασθεὶς καὶ τὰ αἰδοῖα ἐκτμηθεὶς καὶ κοντῷ ἀναρτηθεὶς , εἶτα καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτμηθεὶς , τὸ λοιπόν αὐτοῦ σῶμα ἐν τῇ τοῦ Βοῦς λεγομένῃ ἀγορᾷ πυρὶ παρεδόθη . Μετὰ δὲ Φωκᾶν ἐβασίλευσεν Ἡράκλειος ἔτη λʹ , ὃν Σέργιος ἔστεψεν ἐν τῷ ναῷ τοῦ Ἀγίου Στεφάνου ἐν τῷ παλατίῳ . Ἐστέφθη δὲ ἅμα αὐτῷ ἡ μεμνηστευμένη αὐτῷ Εὐδοκία Αὐγούστα τοῖς στεφάνοις τοῦ Κγάμου , ὁμοῦ αὐτοκράτορες καὶ νυμφίοι ἀναδειχθέντες . Ἐφ´ οὗ καὶ Χοσρόης ὁ Πέρσης ἐπόρθησε τὰ Ἰεροσόλυμα , καὶ τοὺς σεβασμίους τόπους ἐνέπρησε , καὶ πλῆθος λαῶν ᾐχμαλώτευσε σὺν τῷ πατριάρχῃ Ζαχαρίᾳ καὶ τοῖς τιμίοις ξύλοις , καὶ εἰς Περσίδα ἀνήγαγε . Τοῦ δὲ Χοσρόου μετὰ χρόνους ἀναιρεθέν . τος , πάλιν ἡ αἰχμαλωσία ἀνεκλήθη καὶ ὁ ζωοποιὸς σταυρὸς τοῖς ἰδίοις τόποις ἀποκατέστη . Οὗτος οὖν ὕστερον ὑπ´ Ἀθανασίου πατριάρχου τῶν Ἰακωβιτῶν καὶ Σεργίου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Σύρου ἀπατηθεὶς εἰς τὴν τῶν Μονοθελητῶν αἵρεσιν ἐξεκυλίσθη , καὶ δὴ νόσῳ ὑδερικῇ περιπεσὼν καὶ δεινῶς τιμωρηθεὶς τέθνηκεν . Μετὰ δὲ Ἡράκλειον ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἔτος αʹ , ὃς φαρμάκῳ ὑπὸ τῆς ἰδίας μητρυιᾶς Μαρτίνης ἀναιρεῖται . Μετὰ δὲ Κωνσταντῖνον ἐβασίλευσεν Ἡρακλωνᾶς Κἅμα Μαρτίνῃ μητρὶ αὐτοῦ μῆνας δʹ , ὃν ἡ σύγκλητος ἀπώσατο ῥινοκοπήσασα αὐτὸν τήν τε Μαρτῖναν Κγλωσσοτομήσασα καὶ ἀμφοτέρους ἐξορίσασα · Μετὰ δὲ Ἡρακλωνᾶν ἐβασίλευσε Κώνστας υἱὸς Κωνσταντίνου , ἔκγονος δὲ Ἡρακλείου , ἔτη κζʹ , ὃς , Μαρτῖνον τὸν ἁγιώτατον πάππαν Ῥώμης ἀγαγὼν ἀτίμως ἐν Κωνσταντινουπόλει διὰ τὸ ἐλέγχεσθαι ὑπ´ αὐτοῦ τὸ μονοθέλητον αὐτοῦ δόγμα , ἐξωρισεν ἐν Χερσῶνι , καὶ Μαξίμου τοῦ ὁμολογητοῦ τὴν γλῶτταν καὶ τὴν δεξιάν ἀπέτεμε χεῖρα , καὶ πολλοὺς ἑτέρους τῶν ὀρθοδόξων αἰκίαις καὶ δημεύσεσι καὶ ἐξορίαις κατεδίκασε διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν . Εἰτα , καταλιπὼν τὴν Κωνσταντινούπολιν διὰ τὸ μισηθῆναι ὑπὸ τῶν Βυζαντίων σφοῦρῶς , μετέστη ἐν Συρακούσαις τῆς Σικελίας , ἔνθα ἐν βαλανείῳ σμηχόμενος μετὰ κάδου παρὰ Ἀνδρέου τινὸς κατὰ κορυφῆς λαβών ἐτεθνήκει . Μετὰ δὲ Κώνσταν ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος υἱὸς αὐτοῦ ἔτη ιζʹ , ὃς καὶ Γερμανὸν τὸν γενόμενον πατριάρχην εὐνούχισεν , ἀνελὼν τὸν αὐτοῦ πατέρα . ἐκλήθη δὲ Πωγωνάτος διὰ τὸ ἀγένειον ἀπελθεῖν εἰς Σικελίαν ἐπὶ τὴν τοῦ πατρὸς ἐκδίκησιν καὶ ἐπανελθεῖν μετὰ πώγωνος , Τοὺς δὲ δύο ἀδελφοὺς αὐτου Ἡράκλειον καὶ Τιβέριον ἐῤῥινοτόμησεν ὡς ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἀναγορευομένους , αὐτοῦ τοῦτο μὴ θέλοντος ·
Lemmas: παδοκεω καί τύραννος ἔτος ἤ . ὁ δέ γαμβρός αὐτός Πρίσκος , μή φέρω ὁράω ὁ ἄδικος φόνος καί ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι δεινός , γράφω Ἡράκλειος στρατηγός εἰμί τότε ἐν Ἀφρική , ὅπως ἀνέρχομαι μετά στόλος κατά ὁ τύραννος · ὅς ἀνέρχομαι καί πόλεμος κροτέω ἡσσάομαι Φωκᾶς ὁ ἀλιτήριος , καί κατέχω καί ὁ χείρ καί ὁ πούς καί ὁ ὦμος ἀκρωτηριάζω καί ὁ αἰδοῖος ἐκτέμνω καί κοντός ἀναρτάω , εἶτα καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω , ὁ λοιπός αὐτός σῶμα ἐν ὁ ὁ Βοῦς λέγω ἀγορά πῦρ παραδίδωμι . μετά δέ Φωκᾶς βασιλεύω Ἡράκλειος ἔτος λίαν , ὅς Σέργιος στέφω ἐν ὁ ναός ὁ Ἀγίας Στέφανος ἐν ὁ Παλάτιον . στέφω δέ ἅμα αὐτός ὁ μνηστεύω αὐτός Εὐδοκία Αὐγούστα ὁ στέφανος ὁ Κγάμου , ὁμοῦ αὐτοκράτωρ καί νυμφίος ἀναδείκνυμι . Ἐφ´ ὅς καί Χοσρόης ὁ Πέρσης πορθέω ὁ Ἱερουσαλήμ , καί ὁ σεβάσμιος τόπος ἐμπίμπρημι , καί πλῆθος λαός αἰχμαλωτεύω σύν ὁ πατριάρχης Ζαχαρίας καί ὁ τίμιος ξύλον , καί εἰς Περσίς ἀνάγω . ὁ δέ Χοσρόης μετά χρόνος ἀναιρέω . ὅς , πάλιν ὁ αἰχμαλωσία ἀνακαλέω καί ὁ ζωοποιός σταυρός ὁ ἴδιος τόπος ἀποκαθίστημι . οὗτος οὖν ὕστερος ὑπό Ἀθανάσιος πατριάρχης ὁ Ἰακωβίτης καί Σέργιος Κωνσταντινούπολις ὁ Σύρος ἀπατάω εἰς ὁ ὁ μονοθελήτης αἵρεσις ἐκκυλίνδω , καί δή νόσος ὑδερικός περιπίπτω καί δεινῶς τιμωρέω θνῄσκω . μετά δέ Ἡράκλειος βασιλεύω Κωνσταντῖνος ὁ υἱός αὐτός ἔτος ὅς , ὅς φάρμακον ὑπό ὁ ἴδιος μητρυιά Μαρτίνης ἀναιρέω . μετά δέ Κωνσταντῖνος βασιλεύω Ἡρακλωνᾶς Κάμα Μαρτίνη μήτηρ αὐτός μείς δέ , ὅς ὁ σύγκλητος ἀπωθέω ῥινοκοπέω αὐτός ὁ τε Μαρτῖνα Κγλωσσοτομήσασα καί ἀμφότερος ἐξορίζω · μετά δέ Ἡρακλωνᾶς βασιλεύω Κώνστας υἱός Κωνσταντῖνος , ἔκγονος δέ Ἡράκλειος , ἔτος κζʹ , ὅς , Μαρτῖνος ὁ ἅγιος πάππας Ῥώμη ἄγω ἄτιμος ἐν Κωνσταντινούπολις διά ὁ ἐλέγχω ὑπό αὐτός ὁ μονοεθελω αὐτός δόγμα , ἐξορίζω ἐν χερσώνω , καί Μάξιμος ὁ ὁμολογητής ὁ γλῶσσα καί ὁ δεξιός ἀποτέμνω χείρ , καί πολύς ἕτερος ὁ ὀρθόδοξος αἰκία καί δήμευσις καί ἐξορία καταδικάζω διά ὁ αὐτός αἴτιος . εἶτα , καταλείπω ὁ Κωνσταντινούπολις διά ὁ μισέω ὑπό ὁ Βυζάντιος σφοῦρ , μεθίστημι ἐν Συράκουσαι ὁ Σικελία , ἔνθα ἐν βαλανεῖον σμήχω μετά κάδος παρά Ἀνδρέας τις κατά κορυφή λαμβάνω θνῄσκω . μετά δέ Κώνστας βασιλεύω Κωνσταντῖνος υἱός αὐτός ἔτος ἵζω , ὅς καί Γερμανός ὁ γίγνομαι πατριάρχης ευνουχίζω , ἀναιρέω ὁ αὐτός πατήρ . καλέω δέ Πωγωνάτος διά ὁ ἀγένειος ἀπέρχομαι εἰς Σικελία ἐπί ὁ ὁ πατήρ ἐκδίκησις καί ἐπανέρχομαι μετά πώγων , ὁ δέ δύο ἀδελφός αὐτός Ἡράκλειος καί Τιβέριος ῥινοτομέω ὡς ὑπό ὁ λαός ἀναγορεύω , αὐτός οὗτος μή ἐθέλω ·