cogPG.PG139 68
Γʹ . ἂλλ´ ἵνα τι μικρὸν ὁ λόγος προθεωρήσῃ , ἡ πάναγνος ἐπείπερ εἰς βίον ἦκεν , ἵνα τὸ παράδοξον ἐκεῖνο διαπλέξῃ τεράστιον , τό γε τὴν δουλικὴν τῷ δεσπότῃ περιθεῖναι μορφὴν , καὶ εἰς ἑνωτικωτάτην καὶ ὑπὲρ λόγον εὔνοιαν [ ἔννοιαν ] τὸν Πλάστην συνάψαι τοῖς πρὶν ἀποκηρύκτοις καὶ πολεμίοις ἀνθρώποις , ἑαυτὴν ἐξεικόνιζε , καὶ σαφῶς διεμόρφου , οἷά τις ἀγαθὸς ζωγράφος , πρὸς τὴν τοῦ Δημιουργοῦ καὶ οἵου αὐτῆς εἰκόνα ὁρῶσα . Ὥσπερ γὰρ ὁ Κτίστης , τὸν χοϊκὸν ἀναβαλλόμενος παρ´ αὐτῆς χιτῶνα , ταπεινὰ καὶ τοῦ χοὸς ἄξια εἰς γῆν ἐνεδείξατο · καὶ τέκτονος γὰρ ἤκουσεν υἱὸς , καὶ λαμπρὰν οὕτ´ ᾧκείωσεν οἰκίαν , ἀλλὰ καὶ ἀλωπέκων πενέστερος ὃ , ποῦ κλῖναι οὐκ εἶχε τὴν κεφαλὴν , καὶ παῖδα πρὸς ὑπουργίαν οὕτ´ ἐπρίατο , αὐτός τε ἦν ἐξυπηρετῶν τῇ μητρὶ , καὶ πάντα ποιῶν , ὧν ὀλιγωρεῖν οὐκ ἐᾷ τὸ φίλτρον φιλοστόργως τοκεῦσιν ὑποτασσόμενον , καὶ ἔτι πένησι πένητα , Πτωχὸς γάρ εἰμι ἐγὼ , καὶ ἐν κόποις ἐκ νεότητός μου · οὕτω καὶ ἡ ἱερὰ Μητροπάρθενος , τῶν ἴσωνἰχνῶν ἐχομένη , ὄγκον τε ἠγάπησεν οὐδένα , μήτε παιδίσκας , μήτε θεραπείαν ἡντιναοῦν δεσποινικῶς ἑαυτῇ παραστήσασα , καὶ βίον εἶλκεν κὐτελῆ διαζῶσα · ἑαυτῇ μὲν οἴκοι μόνῃ χρωμένη ἐαυτῆς διακόνῳ · ἧς δὲ ἔξωθεν ἐδεῖτο παραμυθίας , χορηγῷ τῷ πάντ´ ἀρίστῳ καὶ ὑπὲρ πάντας μαθητῇ φιληθέντι , Ἰωάννῃ τῷ παρθένῳ , ὃν , καθάπερ τῆς Πανάγνου , καὶ χαρίτων μὲν ἔνεκα ἄλλων , οὐδενὸς δ´ ἧττον καὶ τοῦ κάλλους τῆς παρθενίας , υἱὸν ὁ πλάστης ἑαυτὸν ἐκαινούργησεν , οὕτω διὰ τὸ ταύτὸν τῆς ἀγνείας υἱὸν ὑπέθετο τῇ Παρθένῳ . Ἑζη τοίνυν , τὸν νοῦν περιφέρουσα , ἡ των οὐρανῶν ὑψηλοτέρα , μᾶλλον δὲ ἧς ἥττω μηδὲ μικρῷ μέτρῳ τὰ Σεραφὶμ , πόῤῥω φαντασίας καὶ δόξης ἀπάσης κενῆς , λιτῆ καὶ πενιχρᾷ χαίρουσα διαίτῃ . Καθάπερ γὰρ αὐτῇ πρὶν ἂν ἑκεῖνα ἐπιστῇ τὰ μελανεῖα τοῦ δυνατοῦ . καὶ Γαβριὴλ τὸ μέγα καὶ ὑψηλὸν κομίσῃ πρόσφθεγμα , οὐδέν τι τῶν γηΐνων ἢ λαμπρὸν ἐδόκει , ἢ πρὸς ἑαυτὸ μεταστῆσαι τὴν μακαρίαν ἴσχυσεν , ἀλλ´ ἦν μὲν ἁπάντων ὑπερορῶσα , οὐράνια δὲ αὐτῆς κατεκράτει μόνα , καὶ Θεοῦ θερμότατος ἔρως , ᾧ καὶ ὑπὲρ λόγον ἥνωται · οὕτω καὶ μετὰ τὸ τὸν Θεὸν Λόγον τεκεῖν , καὶ τὸ γένος εἰς οὐράνιον δόξαν ἀνενεγκεῖν ἐκεῖ τε τὸν αὐτῆς Υἱὸν καὶ Θεὸν ἀνελθεῖν , οὗ μηδαμῶς πώποτε κεχώρισται , τῶν κάτω κρείττων ἐτύγχανε πάντων , καὶ τὺν λυομένων οὐδὲν , ἐφ´ οἷς ἄνθρωποι μέγα φρονοῦσι , φθου τρόπῳ τῇ Παρθένῳ παρέστη .
Lemmas: γε . ἂλλ´ ἵνα τίς μικρός ὁ λόγος προθεωρέω , ὁ πάναγνος ἐπεί εἰς βίος ἵημι , ἵνα ὁ παράδοξος ἐκεῖνος διαπλέκω τεράστιος , ὁ γε ὁ δουλικός ὁ δεσπότης περιτίθημι μορφή , καί εἰς ἑνωτικός καί ὑπέρ λόγος εὔνοια [ ἔννοια ] ὁ Πλάστης συνάπτω ὁ πρίν ἀποκήρυκτος καί πολέμιος ἄνθρωπος , ἑαυτοῦ εξεικονίζω , καί σαφῶς διαμορφόω , οἷος τις ἀγαθός ζωγράφος , πρός ὁ ὁ Δημιουργός καί οἷος αὐτός εἰκών ὁράω . ὥσπερ γάρ ὁ Κτίστης , ὁ χοικός ἀναβάλλω παρ´ αὐτός χιτών , ταπεινός καί ὁ χοῦς ἄξιος εἰς γῆ ἐνδείκνυμι · καί τέκτων γάρ ἀκούω υἱός , καί λαμπρός ὕω οἰκειόω οἰκίον , ἀλλά καί ἀλώπηξ πένης ὅς , ποῦ κλίνη οὐ ἔχω ὁ κεφαλή , καί παῖς πρός ὑπουργία ὕω ὠνέομαι , αὐτός τε εἰμί ἐξυπηρετέω ὁ μήτηρ , καί πᾶς ποιέω , ὅς ὀλιγωρέω οὐ ἐάω ὁ φίλτρον φιλόστοργος τοκεύς ὑποτάσσω , καί ἔτι πένης πένης , Πτωχός γάρ εἰμί ἐγώ , καί ἐν κόπος ἐκ νεότης ἐγώ · οὗτος καί ὁ ἱερόv μητροπάρθενος , ὁ ἴσων ἔχω , ὄγκος τε ἀγαπάω οὐδείς , μήτε παιδίσκη , μήτε θεραπεία ὁστισοῦν δεσποινικῶς ἑαυτοῦ παρίστημι , καί βίος ἕλκω Κυτέλη διαζώννυμι · ἑαυτοῦ μέν οἴκοι μόνος χράω ἑαυτοῦ διάκονος · ὅς δέ ἔξωθεν δήω παραμυθία , χορηγός ὁ πάντε ἀγαθός καί ὑπέρ πᾶς μαθητής φιλέω , Ἰωάννης ὁ παρθένος , ὅς , καθάπερ ὁ πάναγνος , καί Χαρίτων μέν ἕνεκα ἄλλος , οὐδείς δδʹ κακός καί ὁ κάλλος ὁ παρθενίη , υἱός ὁ πλάστης ἑαυτοῦ καινουργέω , οὗτος διά ὁ αὐτός ὁ ἁγνεία υἱός ὑποτίθημι ὁ παρθένος . ζῶ τοίνυν , ὁ νόος περιφέρω , ὁ ὁ οὐρανός ὑψηλός , μᾶλλον δέ ὅς κακός μηδέ μικρός μέτρον ὁ σεραφίμ , πόρρω φαντασία καί δόξα ἀπασάω κενός , λιτή καί πενιχρός χαίρω δίαιτα . καθά γάρ αὐτός πρίν εἄν ἐκεῖνος ἐφίστημι ὁ μελανείο ὁ δυνατός . καί Γαβριήλ ὁ μέγας καί ὑψηλός κομίζω πρόσφθεγμα , οὐδείς τίς ὁ γήινος ἢ λαμπρός δοκέω , ἢ πρός ἑαυτοῦ μεθίστημι ὁ μακάριος ἰσχύω , ἀλ εἰμί μέν ἅπας ὑπεροράω , οὐράνιος δέ αὐτός κατακρατέω μόνος , καί Θεός θερμός Ἔρως , ὅς καί ὑπέρ λόγος ἑνόω · οὗτος καί μετά ὁ ὁ θεός Λόγος τίκτω , καί ὁ γένος εἰς οὐράνιος δόξα ἀναφέρω ἐκεῖ τε ὁ αὐτός υἱός καί θεός ἀνέρχομαι , ὅς μηδαμῶς πώποτε χωρίζω , ὁ κάτω ἀγαθός τυγχάνω πᾶς , καί τύν λύω οὐδείς , ἐφίημι ὅς ἄνθρωπος μέγας φρονέω , φθου τρόπος ὁ παρθένος παρίστημι .