cogPG.PG139 179
τῆς Θεομήτορος εἰκόνα τούτῳ ἐπανεβίβασεν , ἐφ´ ᾗ καὶ ἦν γεγηθὼς καὶ τὴν ψυχὴν ἐκλείπων αὐτὴν , καὶ τὰς νίκας ὡς συστρατηγέτιδι ἁμάχῳ ἐπιγραφόμενος , καὶ δοὺς ἄγειν τὰ χαλινὰ τοὺς παρ´ ἐκείνω δυναμένους τὰ μέγιστα , καὶ τοῖς ἐκ γένους ἐγγίζουσιν ἀμφιπονεῖσθαι τὸ ἅρμα ἐνδοὺς , προῆγεν αὐτὸς σταυρικὸν σημεῖον χειριζόμενος καὶ ποσὶ τὴν πορείαν ποιούμενος · καὶ τὸν ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας παρωνυμούμενον ναὸν εἰσιὼν , καὶ τὴν ἐπὶ τοῖς κατωρθωμένοις ἀνθομολόγησιν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἀπονείμας τοῦ λεὼ παντὸς ἐνώπιον , τῷ ἀρχείῳ οὕτως παρέβαλεν . ϛʹ . Οὐ πολλοῦ δὲ διαλιπόντος καιροῦ , ἀλλ´ ὥστε καὶ αὐτὸν ἐποφθῆναι τοῖς ὑπηκόοις καὶ θεάτροις διαγυθῆναι , προσειπεῖν δὲ καὶ τὸν στρατιώτην τὰ οἴκοι χρόνιον καὶ διαναπαῦσαι τὸν ἵππον καὶ τὴν λόγγην ἀκέσασθαι , αὖθις κατὰ Κασταμόνος ἐστράτευσεν . Ὁ γὰρ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον τῆς Καππαδοκῶν χώρας κρατῶν Περσαρμένιος Τατσμάνιος μετ´ ἰσχύος μείζονος ἐπιὼν τειχομαχίᾳ τὴν πόλιν εἶλε καὶ τῷ ξίφει κατὰ [ Ρ Ι ] τῶν φυλάκων Ῥωμαίων ἐχώρησεν . Ὁ βασιλεὺς τοίνυν ἐκεῖσε παραγενόμενος τὸν μὲν Ταὶσμάνιον ἐξ ἀνθρώπων εὖρε γεγενημένον , Μουχούμετ δέ τινα την Κασταμόνα διέποντα , διάφορον τῷ τῆς Ἰκονίου πόλεως ἀρχηγῷ Μασούτ . Συμφόρῳ γοῦν τῷ καιρῷ πρὸς σύναρσιν τῶν καθ´ αὐτὸν πραγμάτων ὁ βασιλεὺς χρώμενος σπένδεται τῷ Μασοὺτ , καὶ συμμαχίαν εἰληφώς ἐκεῖθεν ἔπεισι τῷ Μουχούμετ . Ὁ δὲ πρὸς ἀμφίστομον στράτευα οὔκουν ἑαυτὸν εἰδὼς ἀξιόμαχον ὕπεισι τὸν ὁμόφυλον Μασοὺτ , καὶ καταλύσας τὴν ἔχθραν ἄλλοις τε πολλοῖς οἷς ἐκείνῳ διὰ γραμμάτων ἐσήμανεν , ἀλλὰ δὴ καὶ τῷ εἰπεῖν ὡς προσρυείς τῶ βασιλεῖ Ῥωμαίων , εἰ μὴ καταλλαγεῖεν αὐτοί , κακῶς διάθοιτο τὰ Περσῶν , πείθει τὸν Ἰκονιέα Μασοὺτ ἀποσχέσθαι μὲν βασιλέως , ἐκείνῳ δὲ προσρέψαι καὶ λῦσαι τὴν συμμαμαχίαν . Οὗ μετὰ βραχὺ συμβάντος , καὶ νυκτὸς οἱχομένων τῶν τῷ βασιλεῖ παρὰ τοῦ σουλτάν ἐκπεμφθέντων ἐπικούρων Περσῶν , οὐκ εὔοδα τὸ ἐκ τοῦδε Ῥωμαίοις τὰ τῆς πρυκειμένης στρατείας γεγόνασιν . Ὅθεν ἀναχασάμενος ἐκεῖθεν καὶ κατὰ τὸ πόλισμα στρατοπεδευσάμενος ὃ περὶ τὸν Ῥυνδακὸν ποταμὸν αὐτὸς ἐδείματο , αὖ πάλιν τῆς κατὰ τοῦ Μουχούμετ ἀκμαιότερον ἥψατο , καὶ Ῥωμαίοις πανασωσάμενος Κασταμόνα οὐδὲ τῆς Γάγγρας ἀπέσχετο . Μία δέ ἐστιν αὔτη τῶν περιφανῶν καὶ μεγίστων Ποντικῶν πόλεων , οὔπω πρώην Πέρσαις καθυποκύψασα . Ταύτῃ τοι καὶ νόμω πολέμου τὰ´ περὶ τὴν πόλιν ταύτην ὑπαγαγόμενος πρότερον , ἔπειτα ἐπ αὐτὴν χάρακα ἔβαλε . Τοῦ δ´ ἐντὸς Περσικοῦ μηδὲν μέτριον φρονοῦντος ἢ καθ´ ὁμολογίαν τε καὶ σπονδάς τῷ βασιλεῖ συγχωροῦντος τὴν εἴσοδον , τὸ τεῖχος ὁ στρατὸς περιβάλλει , εἶτα τειχομαχίαις χρησάμενος , ἤπερ ἦν ἐπίμαχος ὁ περίβολος , συνεχῶς ἔτυπτε τοῦτον . Μὴ προγωροῦντος δὲ τοῦ ἔργου διὰ τὴν τῶν ἐπάλξεων ὀχυρότητα καὶ τὸ ἐπὶ ν πολὺ ἐκθύμως μάχεσθαι τοὺς ἐνόντας , βάλλειν τὰ τείχη παρεὶς κατὰ τῶν οἰκιῶν ἐγνώκει διασφενδο νᾷν τοὺς λίθους , προφαινομένων ἐκ τῶν ἔξωθεν κολωνῶν ἐφ´ ὡν Ῥωμαῖοι κατεστρατοπεδεύοντο . Οἱ μὲν οὖν ἐπὶ τῶν μηχανῶν λίθους στρογγύλους καὶ κούφους διὰ τὸ εὐσύνοπτον ἐς ὅτι ποῤῥωτάτω διαφιέντες , ὡς δοκεῖν ἵπτασθαι τούτους . οὐ μὴν ἀπὸ μηχανημάτων ἵεσθαι , τοὺς δόμους κατέσειον · οἱ δ´ ἐπὶ γόνυ κλινόμενοι καὶ τοὺς ὁρόφους διαλυόμενοι
Lemmas: ὁ Θεομήτωρ εἰκών οὗτος ἐπαναβιβάζω , ἐφίημι ὅς καί εἰμί γηθέω καί ὁ ψυχή ἐκλείπω αὐτός , καί ὁ Νίκη ὡς συστρατηγέτις ἄμαχος ἐπιγράφω , καί δίδωμι ἄγω ὁ χαλινός ὁ παρ´ ἐκεῖνος δύναμαι ὁ μέγας , καί ὁ ἐκ γένος ἐγγίζω ἀμφιπονέω ὁ ἅρμα ἐνδίδωμι , προάγω αὐτός σταυρικός σημεῖον χειρίζω καί πούς ὁ πορεία ποιέω · καί ὁ ἐκ ὁ ὁ Θεός Σοφία παρωνυμέω ναός εἴσειμι , καί ὁ ἐπί ὁ κατορθόω ἀνθομολόγησις κύριος ὁ Θεός ἀπονέμω ὁ λαός πᾶς ἐνώπιος , ὁ ἀρχεῖον οὕτως παραβάλλω . ϛυʹ . οὖον πολύς δέ διαλείπω καιρός , ἀλ ὥστε καί αὐτός ἐπιφθάνω ὁ ὑπήκοος καί θέατρον διαγυθῆναι , προσεῖπον δέ καί ὁ στρατιώτης ὁ οἴκοι χρόνιος καί διαναπαύω ὁ ἵππος καί ὁ λόγγος ἀκέομαι , αὖθις κατά Κασταμόνος στρατεύω . ὁ γάρ ὁ καιρός ἐκεῖνος ὁ Καππαδόκαι χώρα κράτος Περσαρμένιος Τατσμάνιος μετέ ἰσχύς μείζων ἐπέρχομαι τειχομαχία ὁ πόλις εἴλω καί ὁ ξίφος κατά [ Ρ Ι ] ὁ φύλαξ Ῥωμαῖος χωρέω . ὁ βασιλεύς τοίνυν ἐκεῖσε παραγίγνομαι ὁ μέν Ταὶσμάνιον ἐκ ἄνθρωπος εὖρος γίγνομαι , Μουάμεδ δέ τις ὁ Κασταμόνα διέπω , διάφορος ὁ ὁ Ἰκόνιον πόλις ἀρχηγός Μασούτ . Σύμφορος γοῦν ὁ καιρός πρός σύναρσις ὁ καθ´ αὐτός πρᾶγμα ὁ βασιλεύς χράω σπένδω ὁ Μασούτ , καί συμμαχία λαμβάνω ἐκεῖθεν ἔπειμι ὁ Μουάμεδ . ὁ δέ πρός ἀμφίστομος στρατεύω οὔκουν ἑαυτοῦ εἰδοί ἀξιόμαχος ὑπέρχομαι ὁ ὁμόφυλος Μασούτ , καί καταλύω ὁ ἔχθρα ἄλλος τε πολύς ὅς ἐκεῖνος διά γράμμα σημαίνω , ἀλλά δή καί ὁ εἶπον ὡς προσρύω ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος , εἰμί μή καταλλάσσω αὐτός , κακῶς διατίθημι ὁ Πέρσης , πείθω ὁ Ἰκονιέα Μασούτ ἀπέχω μέν βασιλεύς , ἐκεῖνος δέ προσρέπω καί λύω ὁ συμμαμαχίαν . οὗ μετά βραχύς συμβαίνω , καί νύξ οἴχομαι ὁ ὁ βασιλεύς παρά ὁ Σουλτάν ἐκπέμπω ἐπίκουρος Πέρσης , οὐ εὔοδος ὁ ἐκ ὅδε Ῥωμαῖος ὁ ὁ πρυκειμαι στρατεία γίγνομαι . ὅθεν ἀναχάζομαι ἐκεῖθεν καί κατά ὁ πόλισμα στρατοπεδεύω ὅς περί ὁ Ῥυνδακός ποταμός αὐτός δέμω , αὖος πάλιν ὁ κατά ὁ Μουάμεδ ἀκμαῖος ἅπτω , καί Ῥωμαῖος πανασωσάμενος Κασταμόνα οὐδέ ὁ Γάγγρα ἀπέχω . Μία δέ εἰμί οὗτος ὁ περιφανής καί μέγας Ποντικός πόλις , οὔπω πρώην Πέρσης καθυποκύπτω . Ταύτη ὅς καί νόμος πόλεμος τὰ´ περί ὁ πόλις οὗτος ὑπάγω πρότερος , ἔπειτα ἔπος αὐτός χάραξ βάλλω . ὁ δδʹ ἐντός Περσικός μηδείς μέτριος φρονέω ἢ καθ´ ὁμολογία τε καί σπονδή ὁ βασιλεύς συγχωρέω ὁ εἴσοδος , ὁ τεῖχος ὁ στρατός περιβάλλω , εἶτα τειχομαχία χράω , ἤ2 εἰμί ἐπίμαχος ὁ περίβολος , συνεχῶς τύπτω οὗτος . μή προγωροῦντος δέ ὁ ἔργον διά ὁ ὁ ἔπαλξις ὀχυρότης καί ὁ ἐπί Ν πολύς ἔκθυμος μάχομαι ὁ ἔνειμι , βάλλω ὁ τεῖχος παρίημι κατά ὁ οἰκίον γιγνώσκω διασφενδο νάω ὁ λίθος , προφαίνω ἐκ ὁ ἔξωθεν κολώνη ἐφίημι ὡς Ῥωμαῖος καταστρατοπεδεύω . ὁ μέν οὖν ἐπί ὁ μηχανή λίθος στρογγύλος καί κοῦφος διά ὁ εὐσύνοπτος εἰς ὅτι προσωτέρω διαφίημι , ὡς δοκέω πέτομαι οὗτος . οὖον μήv ἀπό μηχάνημα ἵημι , ὁ δόμος κατασείω · ὁ δδʹ ἐπί γόνυ κλίνω καί ὁ ὄροφος διαλύω