cogPG.PG139 470
Ετα καὶ αὐτῆς διαῤέαγείσης εἴσω ξύμπας ὁ πολέμιος στόλος εἰσρύεται . Τῶν δ´ ἡμεδαπῶν [ Ρ . ὅϋθ ] τριηρέων αἱ μὲν αὐτίκα χειροῦνται , αἱδὲ τῷ τῆς πόλεως αἰγιαλῷ προσεγχρίψασαι τιτρῶνται μετὰ τὴν τῶν ἐμπλεόντων κένωσιν . Καὶ ἦν πολυειδὲς τὸ κακὸν , μηδ´ ἐπὶ καρδίαν ὅλως τινὸς ἀνιόν . Ἐνίστατο δὲ τότε μὲν Ἰούλιος , τοῦ ἑξακισχιλιοστοῦ ἑπτακοσιοστοῦ ἐνδεκάτου ἔτους . Ἀνοχευσάμενοι δ´ ἐκ τούτου μικρὸν οἱ Λατῖνοι , καὶ ὅσον τὸ ποιητέον σκέψασθαι , οἱ μὲν μετὰ τῶν νηῶν , ἡ δ´ ἵππος μετὰ τῆς προθεβλημένης πεζῆς στρατιᾶς τῷ Κοσμιδίῳ ἐφίστανται , μικρὰν ἐφευρηκότες ἑκ τῶν Ῥωμαίων ἀντίστασιν περὶ τὴν ἐκεῖ που γέφυραν καὶ τὸν λεγόμενον Τρυπητὸν λίθον . Καὶ τὰ μὲν πλοῖα καὶ αἱ νῆες καὶ Κοἱ δρόμωνες ἐκεῖ που προσίσχουσιν , ὁ δὲ στρατηγὸς στοατήγιον πήγνυσι διειλημμένον ἐν μέρει ὀρυκτοῖς χαρακώμασι καὶ ξυλίνοις περισταυρώμασι περὶ τὸ γεώλοφον , ἀφ´ οὗπερ ὁρατὰ μὲν τὰ ἐν Βλαχέρναις Ἀνάκτορα , ὁπόσα νένευκε πρὸς ἑσπέραν · περὶ δέ γε τὴν τούτου ὑπόβασιν ὑπτιάζει τις αὔλειος , πρὸς μεσημβρίαν μὲν ἐς τὸ τεῖχος λήγουσα ὅπερ ἔρυμα τῶν ἀρχείων ὁ βασιλεὺς ἀνήγειρε Μανουήλ , κατὰ δὲ βοῤῥᾶν ἄνεμον τῇ θαλάσσῃ ἐγγίζουσα . σκηνὰς τε οὖν ὀρθὰς ἑώρων οἱ ἐν τοῖς τείχεσι , καὶ μικροῦ διομιλεῖσθαι εἶχον τοῖς ἐν αὐταῖς , περὶ τὴν ΓυρολίΚμνην σρεφομένοις . Καὶ οἱ μὲν οὐ χάρακι ἐπίπαν καὶ ὅπλοις , τῷ δὲ περιβόλῳ τῆς πόλεως ἡμῶν διείργοντο · ὁ δὲ βασιλεὺς Ἀλέξιος πόλαι τεθησαυρικὼς ἐν τῇ ψυχῆ τὸν φυγὴν καὶ ἅπας αὐτης γενόμενος ὡπλοφόρησεν οὐδαμοῦ , οὐδ´ ἀντιμέτωπος ὤφθη τοῖς ἔξωθεν . ἀλλὰ θεατὴς τῶν δρωμένων ἐκάθητο , τοὺς ὑπερυψήλους δόμους ἀνιὼν οἶ τῆς ἐξ Ἀλαμανῶν δεσποίνης κικλήσκονται . Οἱ δέ γε περὶ τὸν βασιλέα οἰκειακοί τε καὶ συγγενεῖς , ὁσονοῦν ἀγηοχότες στράτευμα ἱππικὸν καὶ μοῖραν εὐάοιθμον πεζικὴν , ἐκ διαλειμμάτων ἐξήεσαν , μόνον οὐ προθέμενοι δεικνύειν μὴ ἔρημον ἀνθρώπων τὴν πόλιν εἶναι παντάπασιν . Ἐπελάσεις τοίνυν ἐξ ἐπιδρομῆς μέρικαὶ καὶ διακοντίσεις ἱπποτῶν πρὸς ἱππέας καὶ ἐρεθισμόν καὶ ζῆλον ἀνδρείας πολλάκις τῆς ἡμέρας συνέβαινον ἑκατέρωθεν · . καὶ ἦσαν ἐπὶ τούτοις οὐκ ἀγεννῆ τὰ ἡμέτερα , καὶ μάλιστα ἡνίκα διεστρατήγει τὸν πόλεμον ὁ τοῦ βασιλέως γαμβρὸς Θεόδωρος ὁ Λάσκαρις · οὗτος γὰρ ῥαγὸαιότερον συμπλεκόμενος εἶναι καὶ παρὰ Ῥωμαίοις ἀρεῖκοὺς ἄνδρας τοῖς Λατίνοις ἐκ τῶν ἔργων ἐξέφαινεν . Ἀλλὰ καὶ πεζῶν ἐκπηδῶσαι δυνάμεις ἐς τὴν αὔλειον μάλιστα ἢν εἰρήκειμεν τοῖς ἐναντίοις προσέβαλλον . Ἦν δὲ καὶ ἁπὸ τῶν πετροβόλων μηχανημάτων ἀχρειούμενα τὰ βασίλεια , ἐνιαχοῦ δὲ κἀκ τῶν τειχέων τῆς πόλεως βάρη λίθων ἀποσφενδονούμενα τοὺς ἐναντίους κατέπληττον . Ἐστάσης δὲ τῆς ἑπτακαιδεκάτης τοῦ Ἰουλίου μηνὸς χερσαῖοί τε καὶ ὑδραῖοι ἀνδρικώτερον ἕγνωσαν διαγωνίσασθαι οἱ ἀντίμαχοι , ὡς ἢ των κατὰ σκοπὸν ἐπιτευξόμενοι ἢ τούτων διαπεσθντες ἐσσυμβάσεις βλέψοντες · ἀμφότερα γὰρ ἡ φήμη δ ἰπταμένη λαμπρῶς ἐκώτιλλεν . Οἱ μὲν τοίνυν τὰ πλοῖα φέροντες ἔστησαν κατέναντι τῶν [ Ρ . ἦὸί Πετρίων , βοείαις δοραῖς φραξάμενοι ταῦτα , ὡς
Lemmas: ἔτης καί αὐτός διαρεαγεισος εἴδομαι σύμπας ὁ πολέμιος στόλος εἰσέρχομαι . ὁ δδʹ ἡμεδαπός [ Ρ . ΟΥΘ ] τριήρης ὁ μέν αὐτίκα χειρόομαι , ἀνδρό-παις ὁ ὁ πόλις αἰγιαλός προσεγχρίω τιτρώσκω μετά ὁ ὁ ἐμπλέω κένωσις . καί εἰμί πολυειδής ὁ κακός , μηδ´ ἐπί Καρδία ὅλως τις ἀνέρχομαι . ἐνίστημι δέ τότε μέν Ἰούλιος , ὁ ἑξακισχιλιοστός επτακοσιοστός ἑνδέκατος ἔτος . Ἀνοχεύω δδʹ ἐκ οὗτος μικρός ὁ Λατῖνος , καί ὅσος ὁ ποιητέος σκέπτομαι , ὁ μέν μετά ὁ ναός , ὁ δδʹ ἵππος μετά ὁ προθεβλημένης πεζός στρατιά ὁ κοσμίδιον ἐφίστημι , μικρός ἐφευρίσκω ἐκ ὁ Ῥωμαῖος ἀντίστασις περί ὁ ἐκεῖ ποῦ γέφυρα καί ὁ λέγω Τρυπητός λίθος . καί ὁ μέν πλοῖον καί ὁ ναῦς καί κέω δρόμωνας ἐκεῖ ποῦ προσέχω , ὁ δέ στρατηγός στοατήγιον πήγνυμι διαλαμβάνω ἐν μέρος ὀρυκτός χαράκωμα καί ξύλινος περισταύρωμα περί ὁ γεώλοφος , ἀφή ὅσπερ ὁρατός μέν ὁ ἐν Βλαχέρναις Ἀνάκτωρ , ὁπόσος νέος πρός ἑσπέρα · περί δέ γε ὁ οὗτος ὑπόβασις υπτιάζω τις αὔλειος , πρός μεσημβρία μέν εἰς ὁ τεῖχος λήγω ὅσπερ ἔρυμα ὁ ἀρχεῖον ὁ βασιλεύς ἀναγείρω Μανουήλ , κατά δέ Βορέας ἄνεμος ὁ θάλασσα ἐγγίζω . σκηνή τε οὖν ὀρθός ὁράω ὁ ἐν ὁ τεῖχος , καί μικρός διομιλέω ἔχω ὁ ἐν αὐτός , περί ὁ ΓυρολίΚμνην σρεφομενω . καί ὁ μέν οὖον χάραξ ἐπίπαν καί ὅπλον , ὁ δέ περίβολος ὁ πόλις ἐγώ διείργω · ὁ δέ βασιλεύς Ἀλέξιος πόλα θησαυρίζω ἐν ὁ Ψυχή ὁ φυγή καί ἅπας αὐτός γίγνομαι ὁπλοφορέω οὐδαμοῦ , οὐδός ἀντιμέτωπος ὁράω ὁ ἔξωθεν . ἀλλά θεατής ὁ δράω κάθημαι , ὁ υπερυψηλός δόμος ἄνειμι οἶς ὁ ἐκ Ἀλαμανή δέσποινα κικλήσκω . ὁ δέ γε περί ὁ βασιλεύς οἰκειακός τε καί συγγενής , ὁσονοῦν ἄγω στράτευμα ἱππικός καί μοῖρα ευαοιθμος πεζικός , ἐκ διάλειμμα ἔξειμι , μόνος οὖον προτίθημι δείκνυμι μή ἐρῆμος ἄνθρωπος ὁ πόλις εἰμί παντάπασι . ἐπέλασις τοίνυν ἐκ ἐπιδρομή μερικός καί διακοντίζω ἱππότης πρός ἱππεύς καί ἐρεθισμός καί ζῆλος ἀνδρεῖος πολλάκις ὁ ἡμέρα συμβαίνω ἑκατέρωθεν · . καί εἰμί ἐπί οὗτος οὐ ἀγεννής ὁ ἡμέτερος , καί μάλιστα ἡνίκα διαστρατηγέω ὁ πόλεμος ὁ ὁ βασιλεύς γαμβρός Θεόδωρος ὁ Λάσκαρις · οὗτος γάρ ραγοαιοτερος συμπλέκω εἰμί καί παρά Ῥωμαῖος αρεικα ἀνήρ ὁ Λατῖνος ἐκ ὁ ἔργον ἐκφαίνω . ἀλλά καί πεζός ἐκπηδάω δύναμις εἰς ὁ αὔλειος μάλιστα εἄν λέγω ὁ ἐναντίος προσβάλλω . ἦς δέ καί ἀπό ὁ πετρόβολος μηχάνημα ἀχρειόω ὁ βασίλεια , ἐνιαχοῦ δέ ἐκ ὁ τεῖχος ὁ πόλις βάρος λίθος αποσφενδονουμην ὁ ἐναντίος καταπλήσσω . ἵστημι δέ ὁ ἑπτακαιδέκατος ὁ Ἰούλιος μείς χερσαῖος τε καί ὑδραῖος ἀνδρικός γιγνώσκω διαγωνίζομαι ὁ αντίμαχος , ὡς ἢ ὁ κατά σκοπός ἐπιτυγχάνω ἢ οὗτος διαπίπτω ἐσσυμβάσεις βλέπω · ἀμφότερος γάρ ὁ φήμη δ πέτομαι λαμπρῶς ἐκώτιλλεν . ὁ μέν τοίνυν ὁ πλοῖον φέρω ἵστημι κατεναντίον ὁ [ Ρ . ἠώς πετριά , βόειος δορά φράσσω οὗτος , ὡς