cogPG.PG139 171
βαλοῦσα ἑαυτὴν τῷ σώματι καταβοᾶται λαμπρῶς τοῦ υἱοῦ , ὡς κρήνη μελάνυδρος τὰ δάκρυα χέου . ἵνα , ὅπως αὐτοῦ τοῖς ζῶσιν ἔτι συνταττομένου τὴν βασιλείαν οὗτος κλωπεύει , εἰς ἔργα βλέψας νεώτερα . Ὁ δὲ οὐδέν τι πρὸς τὰ λεγόμενα ἀπεκρίνατο , ἄλλοις καιριωτέροις , οἷα εἰκός , τὸ τῆς ζωῆς βραβεύων λειπόμενον , τῆς τε μετ´ οὐ πολὺ ἐκδημίας φροντίζων καὶ τοῖς ψυχαγωγοῖς ἀγγέλοις ῥέπων τὰ ὄμματα . Ἐγκειμένης δὲ λιπαρεστέρως τῆς βασιλίδος καὶ μὴ ἐνεγκεῖν ὅλως ἐχούσης τὰ παρὰ τοῦ παιδὸς γινόμενα , βραχύ τι παρεμφήνας καὶ βεβιασμένον μειδίαμα ὁ Ἀλέξιος τὰς χεῖρας ἀνέσχεν εἰς . οὐρανὸν , ἴσως μὲν ἐπὶ τοῖς [ Ρ . Ο ] ἀφηγηθεῖσι διαχυθεὶς , καὶ θύων ὑπὲρ τούτων Ρεῷ χαριστήρια , εἰπεῖν δὲ καὶ κέρτομον καὶ σεσηρὸς τῇ γυναικὶ ἐνιδών ὡς λόγους ἀνακινούσῃ περὶ ἀρχῆς ὅτε ψυχῆς ἐφειστήκει διάστασις ἐκ τοῦ σώματος , ἢ καὶ τὸ θεῖον ἐξιλεοὐμενος ἐφ´ οἷς που καὶ παρεσφάλη τοὺ δέοντος . Ἡ γυνὴ δ´ οὖν ἐκ τοῦ ἀναμφιλέκτου χαίρειν οἰηθεῖσα τὸν ἄνδρα δι´ ὅσα παρ´ αὐτῆς ἡνώτιστο , ὡς ἤδη τῶν προτέρων ἐλπίδων διεψευσμένη παντάπασι καὶ διασφαλεῖσα τῶν ὑποσχέσεων , βύθιον στενάξασα εἴρηκεν · « Ὦ ἄνερ , καὶ ζῶν παντοίαις μεθοδείαις ἐκέκασο , ἀντίφθογγον τὴν γλῶτταν πλουτῶν τοῖς νοήμασι , καὶ νῦν δὲ ὡσαύτως τοῦ βίου ἀπαλλαττόμενος ἀμεταπτώτως ἔχεις οἷς καὶ πρώην προσέκεισο . » Καὶ ταῦτα μὲν ἐφέρετο τῇ δε , ὁ δέ γε Ἰωάννης κατὰ τὸ μέγα ἀρχεῖον γενόμενος οὐχ ἑὔρισκε ῥᾳδίαν τὴν εἴσοδον , οἷα τῶν φυλάκων μὴ πρὸς μόνην ὑπενδιδόντων τὴν τοῦ δακτυλίου ὑπόδειξιν , ἀλλὰ προσεπιζητούντων καὶ ἄλλο τι τεκμήριον τοῦ κατὰ κέλευσιν πατρικὴν ἐκεῖσε παραγενέσθαι . Αἰ πύλαι τοίνυν τοῦ παλατίου χαλκείαις ῥάβδοις πλατείαις θάτερα τῶν ἄκρων μετεωρισθεῖσαι βραχύ τι κατὰ γῆς βάλλονται , κἀντεῦθεν αὐτός τε μετὰ ῥαστώνης εἰσεληλύθει καὶ συνεισῄει τὸ ὁπλοφόρον καὶ συγγενές · οὐ βραχεῖς δὲ καὶ τῶν ἑκ τοῦ ξύγκλυδος ὄχλου συνομαρτούντων ἔνδον εἰσήῤῥησαν , οἱ καὶ διαρπάζειν τὸ προστυχὸν ἐπεβάλοντο . Τῶν δὲ πυλῶν αὖθις ἐπικλεισθειοων οἵ τ´ ἐκτὸς τοῦ ἐπεισρέειν ἐπαύσαντο , καὶ τὸ εἰσεφρηκὸς ἐξιέναι καὶ δεκάτην ὁ Αὔγουστος μήν · νυκτὸς δ´ ἐπιούσης ὁ βασιλεὺς Ἀλέξιος τοῦ ζῇν ἀπενήνεκται , ἄρξας ἐνιαυτοὺς ἐπτὰ καὶ τριάκοντα , καὶ ἤμισυ μηνὸς σὺν τοῖς τέσσαρσι . Κατὰ δὲ τὴν ἔω εὐθὺς μεταμάλα ἀρθησομένου τε καὶ ἀχθησομένου εἰς ἣν ἐκεῖνος ἐδείματο Χριστῷ τῷ φιλανθρώπῳ μονήν . Οὐκ εἶχε δ´ αὐτῇ καὶ πειθόμενον , ἀλλ´ ἦν πρὸς τὴν μετάκλησιν ἀνανεύων , οὐ θέσμια μητρὸς παρορῶν ἢ ἐδεδίει θερμὸν ἔτι ἐγκυμονοῦντας τῆς βασιλείας τὸν ἔρωτα . Ὅθεν αὐτὸς μὲν ὡς οἱ πολύποδες τῶν πεΓʹ .
Lemmas: βάλλω ἑαυτοῦ ὁ σῶμα καταβοάω λαμπρῶς ὁ υἱός , ὡς κρήνη μελάνυδρος ὁ δάκρυ χέω . ἵνα , ὅπως αὐτός ὁ ζῶ ἔτι συντάσσω ὁ βασίλειος οὗτος κλωπεύω , εἰς ἔργον βλέπω νέος . ὁ δέ οὐδείς τίς πρός ὁ λέγω ἀποκρίνω , ἄλλος καίριος , οἷος εἰκός , ὁ ὁ ζωή βραβεύω λείπω , ὁ τε μετέ οὖον πολύς ἐκδημία φροντίζω καί ὁ ψυχαγωγός ἄγγελος ῥέπω ὁ ὄμμα . ἔγκειμαι δέ λιπαρής ὁ βασιλίς καί μή φέρω ὅλως ἔχω ὁ παρά ὁ παῖς γίγνομαι , βραχύς τίς παρεμφαίνω καί βιάζομαι μειδίαμα ὁ Ἀλέξιος ὁ χείρ ἀνέχω εἰς . οὐρανός , ἴσως μέν ἐπί ὁ [ Ρ . ὁ ] ἀφηγέομαι διαχέω , καί θύω ὑπέρ οὗτος ῥέω χαριστήριος , εἶπον δέ καί κέρτομος καί σαίρω ὁ γυνή ἐνοράω ὡς λόγος ἀνακινέω περί ἀρχή ὅτε Ψυχή ἐφίστημι διάστασις ἐκ ὁ σῶμα , ἢ καί ὁ θέω ἐξιλεόω ἐφίημι ὅς ποῦ καί παρασφάλλω ὅς δήω . ὁ γυνή δδʹ οὖν ἐκ ὁ ἀναμφίλογος χαίρω οἴομαι ὁ ἀνήρ δις ὅσος παρ´ αὐτός ἡνώτιστο , ὡς ἤδη ὁ πρότερος ἐλπίς διαψεύδω παντάπασι καί διασφάλλω ὁ ὑπόσχεσις , βύθιος στενάζω εἴρω · « ὦ ἀνήρ , καί ζῶ παντοῖος μεθοδεία καίνυμαι , ἀντίφθογγος ὁ γλῶσσα πλοῦτος ὁ νόημα , καί νῦν δέ ὡσαύτως ὁ βίος ἀπαλλάσσω ἀμετάπτωτος ἔχω ὅς καί πρώην πρόσκειμαι . » καί οὗτος μέν φέρω ὁ δέ , ὁ δέ γε Ἰωάννης κατά ὁ μέγας ἀρχεῖον γίγνομαι οὐ εὑρίσκω ῥᾴδιος ὁ εἴσοδος , οἷος ὁ φύλαξ μή πρός μόνος ὑπενδίδωμι ὁ ὁ δακτύλιος ὑπόδειξις , ἀλλά προσεπιζητέω καί ἄλλος τίς τεκμήριον ὁ κατά κέλευσις πατρικός ἐκεῖσε παραγίγνομαι . ὁ Πύλαι τοίνυν ὁ Παλάτιον χάλκεος ῥάβδος πλατύς ἕτερος ὁ ἄκρος μετεωρίζω βραχύς τίς κατά γῆ βάλλω , ἐντεῦθεν αὐτός τε μετά ῥαστώνη εἰσέρχομαι καί συνείσειμι ὁ ὁπλοφόρος καί συγγενής · οὖον βραχύς δέ καί ὁ ἐκ ὁ σύγκλυς ὄχλος συνομαρτέω ἔνδον εἴρω , ὁ καί διαρπάζω ὁ προστυγχάνω ἐπιβάλλω . ὁ δέ πύλη αὖθις ἐπικλείω ὁ τ ἐκτός ὁ ἐπεισρέω παύω , καί ὁ εἰσφέρω ἔξειμι καί δέκατος ὁ Αὔγουστος μείς · νύξ δδʹ ἔπειμι ὁ βασιλεύς Ἀλέξιος ὁ ζάω ἀποφέρω , ἄρχω ἐνιαυτός ἑπτά καί τριάκοντα , καί ἥμισυς μείς σύν ὁ τέσσαρες . κατά δέ ὁ εἰμί εὐθύς μεταμάλα ἀραρίσκω τε καί ἄχθομαι εἰς ὅς ἐκεῖνος δέμω Χριστός ὁ φιλάνθρωπον μονή . οὐ ἔχω δδʹ αὐτός καί πείθω , ἀλ εἰμί πρός ὁ μετάκλησις ἀνανεύω , οὖον θέσμιος μήτηρ παροράω ἢ δείδω θερμός ἔτι ἐγκυμονέω ὁ βασίλεια ὁ Ἔρως . ὅθεν αὐτός μέν ὡς ὁ πολύπους ὁ Πέγη .