cogPG.PG139 150
καὶ ἔιος αʹ βασιλεύσας καὶ ἄκων τῆς βασιλείας τῷ Κομνηνῷ ὁπεξίσταται , Ὁ οὖν Κομνηνὸς Ἰσαάκιος τὴν βασιλείαν ἀναζωσάμενος αὐτίκα τῷ βασιλικῷ νομίσματι ξιφηφόρος διαχαράττεται , οἴα μὴ τῷ Θεῷ τὸ πᾶν ἐπιγράφων , ἀλλὰ τῇ ἰδίᾳ ἰσχύι καὶ τῆ περὶ πολέμους ἐμπειρίᾳ . Ὥγαγε δὲ καὶ τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα Αἰκατερίναν ἐκ τῆς Ἀνατολῆς , καὶ ταύτην ἀνηγόρευσεν Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ πατριάρχης Μιχαὴλ ὁ Κηρουλάριος ἀπεβίω , προχειρίζεται ἀντ´ αὐτοῦ πατριάρχης ὁ λεικούδης Κωνσταντῖνος . Ὁ δὲ βασιλεὺς , εἰς κυν ἡγμον ἐξελθὼν καὶ φωτὶ ἀστραπηβόλῳ βληθεὶς , τοῦ ππου τε ἀπεσφαιρίσθη καὶ πρὸς τῇ γῇ ἀφρίζων ἐκυλ ίετο , Γνωσιμαχήσας οὖν ἐφ´ ἡμέρας τινὰς , εἴ πως ἀνεθείη τῆς νόσου , ἐπείπερ ἔγνω κατ´ ἄκρας ταύτῃ ἁλοὺς , τὴν βασιλείαν ἀποθέμενος , τὴν τοῦ ἵεονδίου καταλαμβάνει μονὴν καὶ τὸν μοναχικὸν ἀσπάζεται βίον , πολλὰ καὶ τῆς Αὐγούστης Αἰκατερίνης συμβαλλομένης αὐτῷ πρὸς τὸ προκείμενον , ῥασιλεύσας μὲν ἔτη βʹ καὶ μῆνας γʹ . ἐπιζήσας δὲ τούτων ἐλάττονα τῷ μοναχικῷ , πᾶσαν ὑπακοὴν πρὸς τὸν ἐν τῇ μονῇ ἡγεμονεύοντα ἐνδεικνύμενος , ὡς καὶ θυρωρὸς γενέσθαι καὶ ταῖς ἄλλαις ὑπηρετὸσαι διακονίαις διὰ πολλὴν μετριοφροσύνην καταδεξάμενος . Προχειρίζεται δὲ ἀντ´ αὐτοῦ εἰς βασιλέα Κωνσταντῖνον τὸν Δοῦκαν . Μετὰ δὲ τὸν Κομνηνὸν Κωνσταντῖνος ὁ Δουκᾶς ἀναιμωτὶ δίχα πραγμάτων καὶ ταραχῆς τῶν σκήπτρων ἐπιλαμβάνεται . Τοῦ δὲ πατριάρχου Κωνσταντίνου τοῦ Λεικούδη θανόντος , Ἰωάννης μοναχὸς ὁ ἐπίκλην Ξιφιλῖνος προχειρίζεται . Τῷ δὲ βασιλεῖ νόνος ἐνσκήψασα οὐ μικρῶς αὐτὸν κατέτρυχεν . Ὡς δέ ἔγνω ἤδη τέλεον τῇ νόσῳ κατεργασθεὶς , τοὺς ἐξ Ευδοκίας τῆς βασιλίσσης αὐτοῦ τρεῖς παῖδας Μιχαὴλ , Ἀνδρόνικον καὶ Κωνσταντῖνον , ἐξ ὧν Πορφυρογέν · νητος ἦν ὁ Κωνσταντῖνος , πάντας βασιλεῖς ἀνηγόρευσε , Καίσαρα δὲ τὸν αὐτοῦ ἀελφὸν Ἰωάννην . Ἦσαν δὲ αὐτῷ καὶ θυγατέρες τοεῖς , Ἅννα τε καὶ βεοδώρα , καὶ Ζωή . Μέλλων δὲ τελευτᾷν , ἔγγραφον ἀπήτησεν ἐκ πάντων ὡς οὐκ ἄν ποτε παρὰ τοὺς αὐτοῦ παῖδας βασιλέα ἕτερον δέξαιντο · ἐν ᾧ καθυπέγραψαν ἅπαντες . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἡ βασιλὶς Εὐδοκία , ὡς οὐκ ἄν οὐδὲ αὐτὴ πρὸς δεύτερον ἐλεύσεται υνοικέσιον . Ὃ καὶ ἀπαρτισθὲν τῷ πατριάρχῃ φυλάττειν δεδώκασι . Τελευτᾷ οὖν ὁ βασιλεὺς ἐτῶν ων ξʹ καὶ μικρόν τι τρὸς , βασιλεύσας χρόνους ζʹ καὶ ἤμισυν , ταφεὶς εἰς τὸ Μολιβωτόν Κατέσχον οὐν τὰ σκῆπτρα τῆς βασιλείας ἢ τε ύζυγος αὐτοῦ Εὐδοκία καὶ οἱ παῖδες . Σὺν τούτοις οῦν μῆνας ζ´ καὶ μικρόν τι πρὸς βασιλεύσασα , ἀνάγει τὸν Ῥωμανὸν Διογένην εἰς τὰ βασίλεια , καὶ τούτῳ προσζεύγνυται , καὶ βασιλέα εὐθὺς ἀναΤὴν οὖν βασιλείαν ὁ Διογένης λαβὼν . εἶθ´ ὕστεἴον ἐπιβουλευθεὶς παρὰ τῶν οἰκείων ἐκτυφλουται ,, καὶ οὕτως θνήσκει , καὶ ἐν τῇ νήσῳ Πρώτῃ θάπτεται , βασιλεύσας ἔτη γʹ καὶ μῆνας ηʹ . Διεδέξατο τὴν βασιλείαν ὁ τοῦ Δούκα υἱὸς Μιχαήλ ὅλεγόμενος Παραπνάκης . Τοῦ δὲ πατριάρχου Ιωάνου τοῦ ἕιφιλίνου κοιμηθέντος , ὁ βνσιλεὺς ἕτερόν
Lemmas: καί ἠώς ὅς βασιλεύω καί ἄκων ὁ βασίλεια ὁ Κομνηνός οπεξιστατος , ὁ οὖν Κομνηνός Ἰσαάκιος ὁ βασίλειος ἀναζώννυμι αὐτίκα ὁ βασιλικός νόμισμα ξιφηφόρος διαχαράσσω , οἶος μή ὁ Θεός ὁ πᾶς ἐπιγράφω , ἀλλά ὁ ἴδιος ἰσχύς καί τῆ περί πόλεμος ἐμπειρία . μικρόρρωξ δέ καί ὁ ἑαυτοῦ γυνή Αἰκατερίνα ἐκ ὁ Ἀνατολή , καί οὗτος ἀναγορεύω ἐπεί δέ καί ὁ πατριάρχης Μιχαήλ ὁ Κηρουλάριος ἀποβιόω , προχειρίζω ἀντ´ αὐτός πατριάρχης ὁ λεικουδη Κωνσταντῖνος . ὁ δέ βασιλεύς , εἰς κυν ἀγμός ἐξέρχομαι καί φάος ἀστραπηβολέω βάλλω , ὁ πο τε ἀποσφαιρίζω καί πρός ὁ γῆ ἀφρίζω ἐκυλ ἵημι , Γνωσιμαχέω οὖν ἐφίημι ἡμέρα τις , εἰμί πως ἀνίημι ὁ νόσος , ἐπεί γιγνώσκω κατ´ ἄκρος οὗτος ἁλίσκομαι , ὁ βασίλειος ἀποτίθημι , ὁ ὁ ἵεονδίου καταλαμβάνω μονή καί ὁ μοναχικός ἀσπάζομαι βίος , πολύς καί ὁ Αυγούστης Αἰκατερίνη συμβάλλω αὐτός πρός ὁ πρόκειμαι , ρασιλευσσω μέν ἔτος βε καί μείς γε . ἐπιζάω δέ οὗτος μικρός ὁ μοναχικός , πᾶς ὑπακοή πρός ὁ ἐν ὁ μονή ἡγεμονεύω ἐνδείκνυμι , ὡς καί θυρωρός γίγνομαι καί ὁ ἄλλος ὑπηρετέω διακονία διά πολύς μετριοφροσύνη καταδέχομαι . προχειρίζω δέ ἀντ´ αὐτός εἰς βασιλεύς Κωνσταντῖνος ὁ Δούκας . μετά δέ ὁ Κομνηνός Κωνσταντῖνος ὁ Δουκᾶς ἀναιμωτί δίχα πρᾶγμα καί ταραχή ὁ σκῆπτρον ἐπιλαμβάνω . ὁ δέ πατριάρχης Κωνσταντῖνος ὁ Λειχούδης θνῄσκω , Ἰωάννης Μοναχός ὁ ἐπίκλη Ξιφιλίνος προχειρίζω . ὁ δέ βασιλεύς Νόνος ενσκήπτω οὖον μικρός αὐτός κατατρύχω . ὡς δέ γιγνώσκω ἤδη τελέω ὁ νόσος κατεργάζομαι , ὁ ἐκ Ευδοκίας ὁ βασίλισσα αὐτός τρεῖς παῖς Μιχαήλ , Ἀνδρόνικος καί Κωνσταντῖνος , ἐκ ὅς πορφυρογε · νῆτος εἰμί ὁ Κωνσταντῖνος , πᾶς βασιλεύς ἀναγορεύω , Καῖσαρ δέ ὁ αὐτός ἀελφὸν Ἰωάννης . εἰμί δέ αὐτός καί θυγάτηρ τοεῖς , Ἅννα τε καί βεοδώρα , καί Ζωή . Μέλλων δέ τελευτάω , ἔγγραφος ἀπαιτέω ἐκ πᾶς ὡς οὐ ἄν ποτός παρά ὁ αὐτός παῖς βασιλεύς ἕτερος δέχομαι · ἐν ὅς καθυπέγραψαν ἅπας . ἀλλά μήv καί ὁ βασιλίς Εὐδοκία , ὡς οὐ ἄν οὐδέ αὐτός πρός δύο ἔρχομαι υνοικεσιος . ὅς καί ἀπαρτίζω ὁ πατριάρχης φυλάσσω δίδωμι . τελευτάω οὖν ὁ βασιλεύς ἔτος εἰμί ξο καί μικρός τίς τρος , βασιλεύω χρόνος γῆ καί ἥμισυς , θάπτω εἰς ὁ μολιβαω κατέχω ὀν ὁ σκῆπτρον ὁ βασίλεια ἢ τε ύζυγος αὐτός Εὐδοκία καί ὁ παῖς . σύν οὗτος χύτρειος μείς ζζ καί μικρός τίς πρός βασιλεύω , ἀνάγω ὁ Ῥωμανός Διογένης εἰς ὁ βασίλεια , καί οὗτος προσζεύγνυμι , καί βασιλεύς εὐθύς Τανή οὖν βασίλειος ὁ Διογένης λαμβάνω . ἔρχομαι ὕω ἐπιβουλεύω παρά ὁ οἰκέω ἐκτυφλόω ,, καί οὕτως θνῄσκω , καί ἐν ὁ νῆσος Πρῶτος θάπτω , βασιλεύω ἔτος γε καί μείς ἤ . διαδέχομαι ὁ βασίλειος ὁ ὁ Δούκας υἱός Μιχαήλ ὅλεγόμενος Παραπνάκης . ὁ δέ πατριάρχης Ιωάνου ὁ ειφιλινον κοιμάω , ὁ βνσιλαας ἕτερος