cogPG.PG139 525
μή πως ἐκπέσωσιν ἧς ἐπέβησαν πόνεω οὐδὲ τὰ τοιαδὶ τῶν ἀκουσμάτων ἀπεριέργαστα παρατρέχειν ἐδοκίμαζον οἷα μηδὲ εἰκαίως ὑφ᾽´ ἁπάντων , διαθρυλούμενα , ἀλλὰ τὸ εἰκαστικὸν τῇ ἐπινοίᾳ συνἀπτοντες ἐδικ ιίουν μὴ ἐᾷν ἀνεξέταστα , πρὸς οὐδεμίαν τῶν πράξεων ἀναπίπτοντες . Τίς γὰρ οὐκ ἴσησιν ὡς ἣν ἅν ἐπβαῖεν χώρας καὶ πολεως , καθάπερ οἰκείας αὐτῆς δραττόμενοι καὶ ἀπλῶς ἐχόμενοι · πρὸς οὐδὲν ἀποκναίουσι δυσχερές , ὡς οὐκέτ´ ὅπον τῶν οἴκοι ἐπιλαθόμενοι ; ἀπεναντίας τοῖς Ῥωμαίοις δρῶντες , οἱ τοῖς βουλομένοις καὶ τῶν ἐσχάτων ἐπει δυτῶν ὑπεξίστανται , καὶ τὸν χῶν τῶν ποδῶν αὐτῶη , ἀφιστάμενοι τῶν πατρίδων , ἀσμένως ἀποτινάσσονται , οὐχ ὡς εὐλγγελικοὶ μαθηταὶ , ἀλλ´ ὡς ἀχρεῖοι καὶ ἀγεννέσοατοι μαχηταὶ , καὶ γυναικῶν ἐς πόλεμα ἀτολμότεροι , καὶ πρὸς τὴν ὄψιν τῶν δυσμενῶν ἀτεχνῶς πάσχοντες ταῦτα δὴ τὰ Ὁμήρεια · Τοῦ μέν γάρ τε κακοῦ τρέπεται χρὼς ἄλλυδις ἄλλῃ , οὐδὲ οἱ ἀτῃέμας ἦσυαι ἐρητύετ´ ἐνφρεσὶ θιυχμὸς , Φλλλὰ μετοκλάζει καὶ ἑπ´ ἀμφοτέρους πόδας ἰζει . Ἐν δέ τέ οἱ κραδίη μέγα στέρνοισι πατάσσει Κῆρας οἰυμένῳ , πάταγος δέ τε γίνετ´ ὁδόντων . Θαυμάσαι δ´ ἄν τις τοὺς ἄνδρας τούσδε περιεργσν σάμενος , εἰ μὴ ἑαυτοὺς προῖόντος τοῦ χρόνου δχα πόνου διεξεργάσονται , οὕτω πρός τοὺς ἐναντίους ἀεὶ ἐνδιδόντες καὶ μαλακιζόμενοι , πρὸς δὲ τοὺς ὁμοφύλους ἀναδεῖς καὶ θρασεῖ , καὶ αὐθάδεις ὁρώμενοι , οἶ γε καὶ τοῖς ἐκ τῆς συγκλήτου βουλῆς ἡμῖν τῆν [ Ρ . ΑΙὓ ] τῆς πόλεως ἐπιγραφόμενοι ἂλωσιν οὔε τον τῆς δίκης δεδίασι παντέφορον ὀφθαλμὸν , αὐτοίκαταπροδόντες κἀκείνην δὴ καὶ ἡμᾶς , οὔτε πρὸς τήνύπερβολὴν τοῦ ψεύδους αἰσχύνονται . Τὸ δὲ καὶ δακρύων ἄξιον ὡς ἀνθρώπων ἀναλγήτων πάθημα καὶ δνστύχημα , οὐ μόνον τὴν ἐπανάκλησιν αὐτῆς ἀπούριται , ἀλλὰ καὶ βραδυτῆτα τῷ Θεῷ ἐγκαλοῦσιν ὑσμὴ πὰλαι καὶ χειρόνως τὰ κατ´ αὐτὴν καὶ ἡμᾶς διαθεμένῥ , ἀλλ´ ἐς δεῦρο τὸν ὄλεθρον ἀποτείναντι καὶ φειδοί καὶ φιλανθρωπίᾳ δικάσαντι . Καὶ δέον τοῖς ἡκύν αὐτῶν κακοῖς ἀρμόζεσθαι πρὸς συμπάθειαν , οὐ πα λιν , οὐχ ἑστίαν , οὐ πορισμὸν τῶν πρὸς τὸ ζῇν ἐχθιτων , οὓς ᾔδεσαν πάλαι περιωνύμους πλούτον βαθύτητι καὶ δυναστείας λαμπρότητι , οἱ δὲ ξεναγοῦσὶ σκώμμασι καὶ περιβάλλουσιν ὡς ἰμᾶσι Δτῶ ὸνείδεσιν , οὐδ´ ὅλως παοὰ τὴν ἀρχὴν τοῦτο ἐλπίεντας · ἡ γὰρ ἂν οὐδ´ ἐπέβηαεν ὅλως τῆς ἑῴα γσντὸν μετὰ τοιούτων ἀνθρώπων ἀλεείνοντες πάτον καὶ κατὰ τὸν πάλαι Βελλεροφόντην πεδίον ζοῦνες ἀλήῖον ἢ τὸν Περεμίου ἔσχατον σταθμόν . Μενοῦν ἐ οὐδὲ δι´ ὄλου τισὶ γεγόναμεν , πρὸς μόνον ελπιστοῦντες τὸν χορηγὸν τοῖς πᾶσι τροφῆς Πατέρα Θεὸν , ὃς πρότερον μὲν δι´ Ἐλισσαιὲ παλάθαις καὶ κριθίνοις ἄρτοις βραχέσιν ἑκατὸν εἰστίασεν ἄνδρος , ὑστερον δ´ αὐτὸς βραχυτέροις μυριάδας πεινῶνων ἐδεξιώσατο καὶ τὰ τοῦ κόρου λείψανα πλείω πῶν ἐδηδομένων συλλέξαι τοῖς συμποσιάρχαις μύσταις παρέσχετο , ἐπὶ θαύματι θαῦμα τετελεκὼς ἐξαιοίρ
Lemmas: μή πως ἐκπίπτω ὅς ἐπιβαίνω πονέω οὐδέ ὁ τοιαδίͅς ὁ ἄκουσμα ἀπεριέργαστος παρατρέχω δοκιμάζω οἷος μηδέ εἰκαῖος ὑφή ἅπας , διαθρυλέω , ἀλλά ὁ εἰκαστικός ὁ ἐπίνοια συνάπτω Εδίκ ἰάομαι μή ἐάω ἀνεξέταστος , πρός οὐδείς ὁ πρᾶξις ἀναπίπτω . Τῖς γάρ οὐ ἴσος ὡς ὅς ὅς ἐπιβαίνω χώρα καί πόλις , καθάπερ οἰκεῖος αὐτός δράσσομαι καί ἀπλόος ἔχω · πρός οὐδείς ἀποκναίω δυσχερής , ὡς οὐκέτ´ ὄψ ὁ οἴκοι ἐπιλανθάνομαι ; απεναντίας ὁ Ῥωμαῖος δράω , ὁ ὁ βούλομαι καί ὁ ἔσχατος ἐπεί δύτης ὑπεξίστημι , καί ὁ χόω ὁ πούς αὐτός , ἀφίστημι ὁ πατρίς , ἄσμενος ἀποτινάσσω , οὐ ὡς ευλγγελικεω μαθητής , ἀλ ὡς ἀχρεῖος καί αγεννεσοαατος μαχητής , καί γυνή εἰς πολεμάω ἄτολμος , καί πρός ὁ ὄψις ὁ δυσμενής ἄτεχνος πάσχω οὗτος δή ὁ Ὁμήρειος · ὁ μέν γάρ τε κακός τρέπω χρώς ἄλλυδις ἄλλος , οὐδέ ὁ ἀτάω ἀείδω ἐρητύω ἐνφρεσὶ θιυχμὸς , Φλλλὰ μετοκλάζω καί ἑπ´ ἀμφότερος πούς ἵζω . ἐν δέ τε ὁ Καρδία μέγας στέρνον πατάσσω Κήρ οἴομαι , πάταγος δέ τε γίνος ὀδούς . θαυμάζω δδʹ ἄν τις ὁ ἀνήρ ὅδε περιέργω σάω , εἰμί μή ἑαυτοῦ προῖω ὁ χρόνος δ πόνος διεξεργάζομαι , οὗτος πρός ὁ ἐναντίος ἀεί ἐνδίδωμι καί μαλακίζω , πρός δέ ὁ ὁμόφυλος ἀναδέω καί θρασύς , καί αὐθάδης ὁράω , οἶς γε καί ὁ ἐκ ὁ σύγκλητος βουλή ἐγώ ὁ [ Ρ . ΑΗ ] ὁ πόλις ἐπιγράφω ἅλωσις Ουές ὁ ὁ δίκη δείδω παντέφορος ὀφθαλμός , αυτοικαταπροδιδωμι ἐκεῖνος δή καί ἐγώ , οὔτε πρός τήνύπερβολὴν ὁ ψεῦδος αἰσχύνω . ὁ δέ καί δάκρυ ἄξιος ὡς ἄνθρωπος ἀνάλγητος πάθημα καί δνστυχημη , οὖον μόνος ὁ ἐπανάκλησις αὐτός ἀπουρίζω , ἀλλά καί βραδυτής ὁ Θεός ἐγκαλέω ὑσμὴ πάλαι καί χειρόνως ὁ κατ´ αὐτός καί ἐγώ ῥίπτω , ἀλ εἰς δεῦρο ὁ ὄλεθρος ἀποτείνω καί φειδός καί φιλανθρωπία δικάζω . καί δήω ὁ ἡκύν αὐτός κακός ἁρμόζω πρός συμπάθεια , οὖον πῃ λίς , οὐ ἑστία , οὖον πορισμός ὁ πρός ὁ ζάω ἐχθρός , ὅς οἶδα πάλαι περιώνυμος πλοῦτος βαθύτης καί δυναστεία λαμπρότης , ὁ δέ ξεναγέω σκῶμμα καί περιβάλλω ὡς ἱμάς Δῶτος ὄνειδος , οὐδός ὅλως πηοός ὁ ἀρχή οὗτος ἐλπίζω · ὁ γάρ εἄν οὐδός ἐπιβαίνω ὅλως ὁ ἑῷος γσντὸν μετά τοιοῦτος ἄνθρωπος ἀλεείνω πάτος καί κατά ὁ πάλαι Βελλεροφόντης πεδίον ζομοσσυν ἀλἥιον ἢ ὁ Περεμίου ἔσχατος σταθμός . Μένω εἰ οὐδέ δις ὄλλυμι τις γίγνομαι , πρός μόνος ελπιστοῦντες ὁ χορηγός ὁ πᾶς τροφή πατήρ θεός , ὅς πρότερος μέν δις Ἐλισσαιέ παλάθη καί κρίθινος ἄρτος βραχύς ἑκατόν ειστιααω Ἄνδρος , ὕστερος δδʹ αὐτός βραχύς μυριάς πεινάω δεξιόομαι καί ὁ ὁ κόρος λείψανον πλείων ποῦ ἐσθίω συλλέγω ὁ συμποσιάρχης μύστης παρέχω , ἐπί θαῦμα θαῦμα τελέω ἐξαιοίρ