cogPG.PG139 405
Χριστὸν ὑπέδυ τριβώνιον , μηδ´ ἄκροις ὡσὶ τὰ ἐπαόόμενα ἐνηχούμενος , μόνον δ´ ἐν χῷ κουρίας ὁ ἀκερσεκόμης γενόμενος καὶ μετονομασθείς Ἀθανάς ὢν . Θαυμάσαι δ´ ἄν τις ἐκείνῳ , μηδὲ τυχαίως εἴπῃ συμβῆναι . Ἐκ γὰρ ἀπασῶν τῶν κατὰ τὸ Πὰκπύκιον μον ἐκείνην κατοικεῖν ᾑρετίσατο , καθ´ ἣν ὁ πρωτοστράθύδαμῶς πρόδηλον , ὡς ἐν τοῖς περὶ τούτου εἴπομεν λόγοις , ὅτι δ´ ἐββρίθει πλούτῳ πολυταλάντῳ καὶ ἦν ἰκανὸς βουλεύσασθαι καὶ καταπράξασθαι περιδέξιος · τὴν γὰρ ἐκ τῶν πατρικῶν ὁμφάκων πρὸς Ἀλλ´ οὔπω τρεῖς μῆνες παρίππευσαν , καὶ βασιλεὺς αὐτὸν ἐκεῖθεν ἀνακαλεσάμενος ἔδειξεν ἐξ ὠν ἔδρασεν μὴ σὺν λόγῳ τὰς οἰκείας πράξεις ποιεῖσθαι , καὶ διὰ τοῦτο χαίρειν ταῖς ἀγχιστρόφοις μεταβολαῖς [ κατὰ τὸν τῆς Λὐλίδος πολυῤῥόθιον . Θῆὶ πορθμόν · παραλαμβάνων γὰρ τὸν Ἀλέξιον σύσσιτον νώτοις διηνεκέσι γέραιρε κρεῶν , ὡς Ἀγαμέμνων πάλαι τὸν Δἰαντα , καὶ ἐνάγων πρὸς τὴν τῶν προκειμένων ἐδεσμάτων ἀνυπόστολον ἔφαψιν , « Φάγε καθηγούμενε , » πολλάκις ἐπέλεγεν Οὐ τὸν Ἀλέξιον δὲ καὶ τὸν Ἀνδρόνικον οὖτω διέθετο Ἰσαάκιος · ἀλλὰ καὶ Κωνσταντῖνον τὸν Ἀσπιέτην , ὑπερφθεγξάμενον τοῦ στρατεύματος οὖ ἡγεμόνευε τὸν κατὰ τῶν Βλάχων μετιών πόλεμον , καὶ φήσαντα μόνον ὡς οὐ φέρειν ἔχουσιν οἱ στοστιῶται λιμῷ καὶ Βλάχοις διαμιλλᾶσθαι , δυσὶ δυσαπ ντήτοις κακοῖς , ἀλλὰ χρεὼν αὐτοῖς παρασχεθὴναι τὰ ἐπέτεια σιτηρέσια , τὸν θυμὸν ἐκκόψαι μὴ δυνηθεὶς κατέσχε τε αὐτίκα μεταστήσας τῆς ἀρχηγίας καὶ τοῦ φωτὸς τῶν ὀμμάτων ἐστέρησεν , ἀναταράττειν ὑποπτεύσας τὸν ἄνδρα τὴν στρατιὰν τῷ τῆς ὑπερηγορίας προσχήματι . Ὁ δὲ τοῦ Κομνηνοῦ Ἀνδρονίκου υἱὸς , ὁν προσιχῶς εἰρήκειμεν , οὐκ οἶδ´ εἴτε τῆς πατρικῆς ἀποστασίας ἀναπληρῶσαι τὸ μέτρον βουλόμενος εἴτε τῷ τεκόντι ἐπαμῦναι προθέμενος , πρόσεισι μετὰ θραγὺ τῆς τοῦ πατρὸς πηρώσεως τῷ μεγίστῳ ναῷ , ποθῶν ἐκεῖθεν εἰς βασιλείαν ἀναρπασθῆναι καὶ ἀναῤῥηθῆκαι πρὸς τοῦ συνειλεγμένου λεώ . Ἡν δὲ ἑορτή . Ἀλλ´ οὔπω τοῖς συνελθοῦσι κατὰ τὸ τέμενος ὁ τρόπος ἔγνωστο καθ´ ὃν ἐκεῖσε εἰσέδραμε , καὶ χειρούται ὡς ἀποστὰς καὶ στέρεται τοῦ φοτὸς , μὴ ταῖς τῶν προσιόντων καὶ τῶν κατὰ σκοπὸς ἀποπεσόντων ποιναῖς παιδευθείς . Καὶ δέον ἄλλον τινὰ εἶναι τὸν ὕστατα τιμωρούμενον ὡς βασιλείας ἐρῶντα καὶ τῷ τεμένει προσιόντα , οὗτος ἐπισφράγισμά τι καὶ τελευτὴ γέγονε τῶν ἀποστατῶν · οὐ γὰρ ἔκτοτέ ις τὴν αὐτὴν βαδίσαι προέθετο . γʹ . Ὡς δὲ τὰ κατὰ δύσιν χειρόνως εἶχον ἀεὶ καὶ οἱ Βλάχοι ληῖζόμενοι μετὰ Κομάνων και δηοῦντες τὴν ὑπὸ Ῥωμαίους ἐπῄεσαν συνεχῶς , ἔξεισιν αὖθες ὁ βασιλεὺς κατ´ αὐτῶν , καὶ δὴ τὴν Ἀγχίαλον παραλλάξας ἐκ περιελεύσεως τὸν Αἵαον εἴσεισι . Μηδέν τι δὲ ἔχων παρουσίας βασιλέως ἄξιον διαπράξασθαι δυσὶ μησὶ τὴν ἐκστρατείαν ἀφώρισε · τὰ γὰρ ἐκεῖσε φρούρια καὶ πολίχνια ἰσχυροτέραν πολλῷ τῆς προτέρας εὖρε περιβεβλημένα ἰσχὺν καὶ τείχεσι νεοδαήτοις καὶ ἀρτιστεφέσι προσδιειλημμένα βάρεσι , καὶ τοὺς ἔξωθεν ἀμυνομένους ὡσεὶ καὶ ἐλάφους ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ τοὺς πόδας ἰστῶντας καὶ δίκην αἰγῶν κρημνοβατοῦντας καὶ τὴν μὲν εἰς χεῖρας συμπλοκὴν ἀλυσκάζοντας . Τὸ δὲ καὶ Σκυθῶν ἐπιδρομὴν ὑφορᾶσθαι τὸν αὐτοκράτοραν γὰρ καὶ ὁ καιρὸς εἰς τὴν τούτων περαίωσιν οὐκ ἀνάρσιος ὀξεῖαν τὴν ἐκεῖθεν ἠνάγκασε ποιῆσαι μετάβασιν . Οὐκοῦν μὴ δι´ ἐκείνης ἀναχωρήσειν προθέμενος δι´ ἧς εἰσελήλυθεν , ἀλλ´ ἐπιτομωτέραν ἄλλην μετάλλων καὶ ἡ
Lemmas: Χριστός ὑποδύομαι τρίβω , μηδ´ ἄκρος οὖς ὁ παίω ἐνηχέω , μόνος δδʹ ἐν χόω κουρίας ὁ ἀκερσεκόμης γίγνομαι καί μετονομάζω Ἀθανάς εἰμί . θαυμάζω δδʹ ἄν τις ἐκεῖνος , μηδέ τυχαῖος εἶπον συμβαίνω . ἐκ γάρ ἀπασάω ὁ κατά ὁ πακπυκιων νυμφότιμον ἐκεῖνος κατοικέω αἱρετίζω , καθ´ ὅς ὁ πρωτοστραθυδημος πρόδηλος , ὡς ἐν ὁ περί οὗτος εἶπον λόγος , ὅτι δδʹ βρίθω πλοῦτος πολυτάλαντος καί εἰμί ἰκανός βουλεύω καί καταπράσσω περιδέξιος · ὁ γάρ ἐκ ὁ πατρικός ὄμφαξ πρός Ἀλ οὔπω τρεῖς μείς παριππεύω , καί βασιλεύς αὐτός ἐκεῖθεν ἀνακαλέω δείκνυμι ἐκ εἰμί δράω μή σύν λόγος ὁ οἰκεῖος πρᾶξις ποιέω , καί διά οὗτος χαίρω ὁ ἀγχίστροφος μεταβολή [ κατά ὁ ὁ Λὐλίδος πολυρροθεος . Θῆς πορθμός · παραλαμβάνω γάρ ὁ Ἀλέξιος σύσσιτος νῶτον διηνεκής γεραίρω κρέας , ὡς Ἀγαμέμνων πάλαι ὁ γιατί , καί ἐνάγω πρός ὁ ὁ πρόκειμαι ἔδεσμα ἀνυπόστολος ἔφαψις , « φάγος καθηγούμενος , » πολλάκις ἐπιλέγω οὖον ὁ Ἀλέξιος δέ καί ὁ Ἀνδρόνικος οὗτος διατίθημι Ἰσαάκιος · ἀλλά καί Κωνσταντῖνος ὁ Ἀσπιέτης , ὑπερφθέγγομαι ὁ στράτευμα οὖον ἡγεμονεύω ὁ κατά ὁ Βλάχος μέτειμι πόλεμος , καί φημί μόνος ὡς οὖον φέρω ἔχω ὁ στοστιῶται λιμός καί Βλάχος διαμιλλάομαι , δύο δυσαπ ντήτοις κακός , ἀλλά χρεὼν αὐτός παρέχω ὁ ἐπέτειος σιτηρέσιον , ὁ θυμός ἐκκόπτω μή δύναμαι κατέχω τε αὐτίκα μεθίστημι ὁ αρχηγία καί ὁ φάος ὁ ὄμμα στερέω , ἀναταράσσω ὑποπτάω ὁ ἀνήρ ὁ στρατία ὁ ὁ ὑπερηγορία πρόσχημα . ὁ δέ ὁ Κομνηνός Ἀνδρόνικος υἱός , εἰμί προσάγω λέγω , οὐ οἶδα εἴτε ὁ πατρικός ἀποστασία ἀναπληρόω ὁ μέτρον βούλομαι εἴτε ὁ τίκτω ἐπαμύνω προτίθημι , πρόσειμι μετά θραγὺ ὁ ὁ πατήρ πήρωσις ὁ μέγας ναός , ποθή ἐκεῖθεν εἰς βασίλειος ἀναρπάζω καί ἀναλέγω πρός ὁ συλλέγω λαός . ἐάν δέ ἑορτή . Ἀλ οὔπω ὁ συνέρχομαι κατά ὁ τέμενος ὁ τρόπος γιγνώσκω καθ´ ὅς ἐκεῖσε εἰστρέχω , καί χειρόομαι ὡς ἀφίστημι καί στέρομαι ὁ φοτὸς , μή ὁ ὁ πρόσειμι καί ὁ κατά σκοπός ἀποπίπτω ποινή παιδεύω . καί δήω ἄλλος τις εἰμί ὁ ὕστερος τιμωρέω ὡς βασίλεια ἐράω καί ὁ τέμενος πρόσειμι , οὗτος επισφράγισμα τίς καί τελευτή γίγνομαι ὁ ἀποστάτης · οὖον γάρ ἔκτοτε ἴς ὁ αὐτός βαδίζω προτίθημι . γε . ὡς δέ ὁ κατά δύσις χειρόνως ἔχω ἀεί καί ὁ Βλάχος ληΐζομαι μετά κομάς και δῃόω ὁ ὑπό Ῥωμαῖος ἔπειμι συνεχῶς , ἔξειμι αὖθες ὁ βασιλεύς κατ´ αὐτός , καί δή ὁ Ἀγχίαλος παραλλάσσω ἐκ περιέλευσις ὁ Αἵας εἴσειμι . μηδείς τίς δέ ἔχω παρουσία βασιλεύς ἄξιος διαπράσσω δύο μείς ὁ ἐκστρατεία ἀφορίζω · ὁ γάρ ἐκεῖσε φρούριον καί πολίχνιον ἰσχυρός πολύς ὁ πρότερος εὖρος περιβάλλω ἰσχύς καί τεῖχος νεοδαήτοις καί ἀρτιστεφής προσδιαλαμβάνω βάρος , καί ὁ ἔξωθεν ἀμύνω ὡσεί καί ἔλαφος ἐπί ὁ ὑψηλός ὁ πούς ἰστῶντας καί δίκη αἴξ κρημνοβατέω καί ὁ μέν εἰς χείρ συμπλοκή ἀλυσκάζω . ὁ δέ καί Σκύθης ἐπιδρομή ὑφοράω ὁ αὐτοκράτωρ γάρ καί ὁ καιρός εἰς ὁ οὗτος περαίωσις οὐ ἀνάρσιος ὀξύς ὁ ἐκεῖθεν ἀναγκάζω ποιέω μετάβασις . οὐκοῦν μή δις ἐκεῖνος ἀναχωρέω προτίθημι δις ὅς εἰσέρχομαι , ἀλ ἐπίτομος ἄλλος μέταλλον καί ὁ