cogPG.PG139 18
Πʹ . Ἔγωγε μὴν , ἐπεὶ πάλαι κακῶς εἶχεν ἡ γῆ , καὶ ἦν ἅπασα σάλου καὶ μανίας ἐμπιπλαμένη , καὶ ὡσπερεὶ σειομένη τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ παρ´ ἑαυτῆς ὅπως τι βλαστήσειεν ἀποροῦσα φάρμακον , ἵν´ ἐκεῖνο τὸ δεινὸν κατακλύσῃ καὶ ἀποκαθάρῃ τὴν νοσον , Κὁοὐρανὸς εἴποιμ´ ἂν ὅτι περ ἐλείπετο , καὶ χεῖρα ὁρέξαι , καὶ παρ´ ἑαυτοῦ τι χορηγῆσαι τῇ καμνούσῃ σωτήριον · ὥστ´ εἴ τις τὸν κλόνον ἐκεῖνον ἔστησε καὶ τὸ τῆς ὁσμῆς ἀπήλασεν ἄχαρι τοῦ δεινοῦ , οὗτος δὲ ἦν ὁ λαμπρὸς ἰατρὸς ἡ Παρθένος , καὶ οὐράνιος ἁν εἰκότως κληθείη . Ἐμοὶ γὰρ καὶ πρὸς τοῦτο φέρειν ἐκεῖνο δοκεῖ τοῦ Οείου Δαβίδ · Γῆ ἐσείσθη , καὶ γὰρ οἱ οὐρανοὶ ἔσταξαν · οἷμαι δὲ , καὶ τῆς ἔσταξαν λέξεως διὰ τοῦτ´ ἐδέησε τῷ προφήτῃ , ἵν´ ὑποφήνῃ ὡς οὐ θανασίμους ἀφειδῶς ἀνοιγνύμενοι , οἷα πάλαι κατέῤῥαξαν ὑετοὺς οὐρανοί , ὡς ἂν καὶ κιβωτοῦ μικρὰ τοῦ γένους σπέρματα διασωζούσης ἄνθρωποι δεηθεῖεν , ἢ μετὰ τὴν σωτηρίαν σάλον ἄλλον εἰς γῆν ἀπέθετο τὸν ἀπὸ τῆς παροινίας · ἀλλ´ εὐλαβῶς πως ἂν εἴποις , καθάπερ οἱ οὐρανοὶ διηθούμενοι τὸ εὐωδέστατον ἄνθος , τὸ τερπνὸν δὴ τοῦτο , τὴν Πάναγνον , τοῖς ἀνθρώποις ἐνέσταξαν μύρον . Εἰ δ´ οὐκ ἄδηλον εὐμενῶς δι´ αὐτῆς πρὸς ἡμᾶς ἀπιβλέψαι Θεὸν , εὔδηλον ἄρ´ ὡς κἀκεῖνο περὶ αὐτῆς · Ἐξ οὐρανοῦ ἐπέβλεψεν ὁ Κύριος · οἷδε κάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ἐξ ἑτοίμου κατκητηρίου αὐτοῦ . Εἰ δ´ ὅτι ναὸς Θεοῦ καὶ θρόνος ἡ Πάναγνος , ἀναμφισβήτητον πάντη καὶ τοῦτο πάντως δι´ αὐτήν · Κύριος ἐν ναῷ ἀγίῳ αὐτοῦ · Κύριος ἐν οὐρανῷ ὁ θρόνος αὐτοῦ · δι´ ἃ δήπουθεν καὶ οὐρανὸν καὶ οὐρανῶν κύημα οὐκ ἄν τις ἀμάρτοι , κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον , τὴν Παρθένον προσονομάζων . Εἰ δὲ τοῦ πηλοῦ καὶ τῆς Ἀδαμιαίας ἐκείνης μοίρας οἱ τῆς Παρθένου γεννήτορες , οὐδέν τι δέος τῷ λόγῳ , οὐρανὸν κἀξ οὐρανοῦ τὴν μακαρίαν ἀνακηρύττοντι . Ἐπεὶ καὶ γῆ μὲν ἀνίησι φυτὰ , τῆς ἄνω δὲ τὸ πᾶν δρόσου , ἵνα καὶ τέκῃ , καὶ χρήσιμον ἐκθρέψῃ καρπόν · καὶ ἀνδριάντα μὲν ἐκ χρυσοῦ στιν ὃς συνεστήσατο , οὐ παρ´ ἑαυτοῦ δὲ καὶ τὸν
Lemmas: μετά . ἐγώ μήv , ἐπεί πάλαι κακῶς ἔχω ὁ γῆ , καί εἰμί ἅπας σάλος καί μανία ἐμπίμπλημι , καί ὡσπερεί σείω ὁ ἁμαρτία , καί παρ´ ἑαυτοῦ ὅπως τίς βλαστάνω ἀπορέω φάρμακον , ὅς ἐκεῖνος ὁ δεινός κατακλύζω καί ἀποκαθαίρω ὁ νόσος , Κὁοὐρανὸς εἶπον εἄν ὅτι περ λείπω , καί χείρ ὀρέγω , καί παρ´ ἑαυτοῦ τίς χορηγέω ὁ κάμνω σωτήριος · ὅς εἰμί τις ὁ κλόνος ἐκεῖνος ἵστημι καί ὁ ὁ ὀσμή ἀπελαύνω ἄχαρις ὁ δεινός , οὗτος δέ εἰμί ὁ λαμπρός ἰατρός ὁ Παρθένος , καί οὐράνιος ἄν εἰκότως καλέω . ἐμός γάρ καί πρός οὗτος φέρω ἐκεῖνος δοκέω ὁ Οἴειος Δαβίδ · Γῆ σείω , καί γάρ ὁ οὐρανός στάζω · οἴομαι δέ , καί ὁ στάζω λέξις διά τοῦτος δήω ὁ προφήτης , ὅς ὑποφαίνω ὡς οὖον θανάσιμος ἀφειδής ἀνοίγω , οἷος πάλαι καταρρήγνυμι ὑετός οὐρανός , ὡς εἄν καί κιβωτός μικρός ὁ γένος σπέρμα διασῴζω ἄνθρωπος δήω , ἢ μετά ὁ σωτηρία σάλος ἄλλος εἰς γῆ ἀποτίθημι ὁ ἀπό ὁ παροινία · ἀλ εὐλαβής πως εἄν εἶπον , καθάπερ ὁ οὐρανός διηθέω ὁ εὐώδης ἄνθος , ὁ τερπνός δή οὗτος , ὁ Πάναγνος , ὁ ἄνθρωπος ἐνστάζω μύρον . εἰμί δδʹ οὐ ἄδηλος εὐμενής δις αὐτός πρός ἐγώ ἀποβλέπω θεός , εὔδηλος ἀείρω ὡς ἐκεῖνος περί αὐτός · ἐς οὐρανός ἐπιβλέπω ὁ Κύριος · οἶδα Κάντας ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἑτοῖμος κατκητηρίου αὐτός . εἰμί δδʹ ὅτι ναός Θεός καί θρόνος ὁ πάναγνος , ἀναμφισβήτητος πάντῃ καί οὗτος πάντως δις αὐτός · Κύριος ἐν ναός ἅγιος αὐτός · Κύριος ἐν οὐρανός ὁ θρόνος αὐτός · δις ὁ δήπουθεν καί οὐρανός καί οὐρανός κύημα οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω , κατά γε ὁ ἐμός λόγος , ὁ παρθένος προσονομάζω . εἰμί δέ ὁ πηλός καί ὁ αδαμιαίος ἐκεῖνος μοῖρα ὁ ὁ παρθένος γεννήτωρ , οὐδείς τίς δέος ὁ λόγος , οὐρανός ἐκ οὐρανός ὁ μακάριος ἀνακηρύσσω . ἐπεί καί γῆ μέν ἀνίημι φυτόν , ὁ ἄνω δέ ὁ πᾶς δρόσος , ἵνα καί τίκτω , καί χρήσιμος ἐκτρέφω καρπός · καί ἀνδριάς μέν ἐκ χρυσός εἰμί ὅς συνίστημι , οὖον παρ´ ἑαυτοῦ δέ καί ὁ