cogPG.PG139 330
καὶ τοῦτο ἐς´ ἡλίους πολλούς . Ὁψὲ δὲ πρὸς τῶν Ἰεροσολυμιτων λυθείς οὐς φρερίους φασὶν Κἱσχεν εὔθετον τὴν πρὸς τὴν πατρίδα ἐπάνοδον , Ἀνδρονίκου συναραμένου πρὸς τὰ λύτρα ὑποθημοσύνῃ μεοδώρας , ἤπερ ὁ μὲν Ἀνδρόνικος , ὡς πολλάκις ἴδομεν , ἐπλησίαζεν , ὁ δ´ Ἰσαάκιος οὕτος ἀδελφιδοῦς ἧν . Ἐνῆγον δὲ Ἀνδρόνικον εἰς τὸ προσδέξασθαι τὸν Ἰσαάκιον καὶ τῆς χρονίου κατοικτεῖραι ἀποδημίας ὁ Μακροδούκας Κωνσταντῖνος τῇ πρὸς μητρὸς Ἰσαακίου θείᾳ συνευναζόμενος , καὶ Ἀνδρόνικος ὁ Λουκᾶς συνήθης ὢν ἐκ παίδων Ἰσαακίῳ καὶ κατὰ γένος αὐτῷ προσεγγίζων . Οὐτος τοίνυν ὁ Ἰσαάκιος Ἀνδρονίκῳ τῷ βασιλεῖ οὐχ ὑπείκειν ἐθέλων καὶ τὴν πατρίδα ὡς ἐν ἄστρασι φανταζόμενος καὶ συγγενείας ἢ ἐρατεινῆς ὁμηλικίας οὐδένα λόγον τιθέμενος , τυραννίδος δ´ ἐρῶν καὶ ἀρχῆς ἔφεσιν τρέφων , οὐ μήν ὑποκύπτειν ἀνεχόμενος ἄρχουσιν , ἐοδίοις χρῆται καὶ συνερίθοις τοῖς πεμφθεῖσιν αὐτῷ ἐκ Βυζαντίου χρήμασιν εἰς τὸ κακοβούλως ἀρχὴν ἀαυτῷ μνηστεύσασθαι . Τοίνυν μετὰ χειρὸς συχνῆς καταπλεύσας ἐς Κύπρον τὰ μὲν πρῶτα τὸν ἔννομον καὶ πρὸς βασιλέως ἀπεσταλμένον δυνάστην ὑπεζωγράφει , βασιλικὰ ὑποδεικνύων τοῖς Κυπρίοις γράμματα , ἅπερ αὐτὸς συνέθετο , καὶ διαταγὰς ἀναγινώσκόν αὐτοκρατορικάς ἐπιπλάστους , τὸ ποιητέον δῆθεν ὑποτιθεμένας ἐκείνῳ , καὶ τἄλλα διαπραττόμενος ὅσα οἱ ὑφ´ ἑτέρων ἄρχειν ταχθέντες πρὸς ἀνάγκης ποιεῖν ἔχουσι , μετ´ οὐ πολὺ δὲ τὸν τυραννοῦντα παραγυμνώσας , καὶ ἣν ἔτρεφεν ἀπήνειαν ἐκκαλύψας , ἀπανθρώπως τοῖς ἐκεῖ προσφέρεται Καὶ τοσοῦτον ἐς τὸ τοῦ ἤθους ἀκαμπὲς καὶ ἀμείλικτον Ἀνδρόνικον ὑπερέβαλεν , ὅσον οὐτος τοὺς πώποτε διαβοήτους ἀνεπιεικεῖς εἰς τὸ [ Ρ . ὲ ] , προσκεκρουκὸς ὑπερήλασεν . Οὐ γὰρ διέλιπεν , ἐξς ὅτου περ ἀσφαλῶς ἤδη ἄρχειν ᾤετο , μυρία ἄττα ἀνόσια ἐπὶ τοῖς οἰκήτορσι τῆς Κύπρου ἐργαζόμενος . θόνοις τε γὰρ καθ´ ὥραν ἀναιτίοις ἐχραίνετο , καὶ δηλήμων σωμάτων ἀνθρωπίνων ἐγίνετο , ποινὰς ἐπάγων καὶ τιμωρίας οἷά τι συμφορῶν ὄργανον ὁπόσαι κατῆγον εἰς θάνατον . Καὶ κοίταις δὲ ἀθεμίτοις καὶ φθοραῖς παρθένων ὁ παναισχὴς καὶ ἐξάγεστος ἠκολάσταινεν , οὐσίας τε ἁπάσης τοὺς εὐδαίμονας πρώην οἴκους ἀνυπευθύνως ἐστέρησε , καὶ τοὺς χθές τε καὶ πρότριτα περιβλεπομένους αὐτόχθονας καὶ κατὰ τὸ πολυκτῆμον τῷ Ἰὼβ ἀντερίζοντας διαφῆκεν ἀγυρτεύειν λιμώττοντας καὶ γυμνητεύοντας , καυ´ ὅσων τέως οὐκ ἐχρήσατο τῷ ξίῳει ἀ ἀκρόχολος . Φεῦ φεῦ ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐοδοῦται ! Εὐθήνησαν παντες οἱ ἀθετοῦντες ἀλετήματα . Ἐφύτευσας αύτοὺς καὶ ἐῤῥίζωσας · ἐτεκνοποίησαν καὶ ἐποίησαν καρπόν . Ταῦτα δὴ ἃ καὶ ὁ προφήτης ἀπολοἵεῖται πρὸς Κύριον λαλῶν κρίματα . Οἷα γὰρ ἡ , τότε γενεά ἐξέφυσε κώνεια πρὸς οὐδὲν ἕτερον ἀδρυνθέντα ἢ θάνατσν τοῖς προσφερομένοις καὶ ἀπώλειαν τῶν πλείστων πόλεων , ὧν τῆς ἀρχῆς πανοθέσμως ἐπέβησαν . Ταῦτα ὡς εἰς ἀκοὴν ἐλή ἐκτὸς . ἀλ´ ὁρῶν αὐτῶ ἐπεοχόενον ὃν πάλαι πεφόβητο φόβονν γὰρ ὑφορώμενος ἀεὶ τὸ ἰῶτα ὡς τὴν αὐτοῦ ταραλῦσον ἀρχὴν , ἐζήτει τρόπον δι´ οὗ ἂν συλληφθῇ Ἰσαάκιος καὶ γενηθῇ ἐξ ἀνθρώπων ὁ ἐκείνῳ προσἀσμένως
Lemmas: καί οὗτος ἐγώ ἥλιος πολύς . ὀψέ δέ πρός ὁ Ἱεροσολυμίτης λύω οὖς φρέριος φημί Κἱσχεν εὔθετος ὁ πρός ὁ πατρίς ἐπάνοδος , Ἀνδρόνικος συναίρω πρός ὁ λύτρον ὑποθημοσύνη μεοδώρας , ἤ2 ὁ μέν Ἀνδρόνικος , ὡς πολλάκις ὁράω , πλησιάζω , ὁ δδʹ Ἰσαάκιος οὗτος ἀδελφιδέος ἧμαι . ἐνάγω δέ Ἀνδρόνικος εἰς ὁ προσδέχομαι ὁ Ἰσαάκιος καί ὁ χρόνιος κατοικτείρω ἀποδημία ὁ μακροδοαμβυξ Κωνσταντῖνος ὁ πρός μήτηρ Ἰσαάκιος θεῖος συνευνάζω , καί Ἀνδρόνικος ὁ Λουκᾶς συνήθης εἰμί ἐκ παῖς Ἰσαάκιος καί κατά γένος αὐτός προσεγγίζω . οὐτος τοίνυν ὁ Ἰσαάκιος Ἀνδρόνικος ὁ βασιλεύς οὐ ὑπείκω ἐθέλω καί ὁ πατρίς ὡς ἐν ἀστήρ φαντάζω καί συγγένεια ἢ ἐρατεινός ὁμηλικία οὐδείς λόγος τίθημι , τυραννίς δδʹ ἐράω καί ἀρχή ἔφεσις τρέφω , οὖον μείς ὑποκύπτω ἀνέχω ἄρχω , ὅδιος χράω καί συνέριθος ὁ πέμπω αὐτός ἐκ Βυζάντιον χρῆμα εἰς ὁ κακόβουλος ἀρχή αὐτός μνηστεύω . τοίνυν μετά χείρ συχνός καταπλέω εἰς Κύπρος ὁ μέν πρῶτος ὁ ἔννομος καί πρός βασιλεύς ἀποστέλλω δυνάστης ὑποζωγραφέω , βασιλικός ὑποδείκνυμι ὁ Κύπριος γράμμα , ὅσπερ αὐτός συντίθημι , καί διαταγή ἀναγιγνώσκω αὐτοκρατορικός ἐπίπλαστος , ὁ ποιητέος δῆθεν ὑποτίθημι ἐκεῖνος , καί ἄλλος διαπράσσω ὅσος ὁ ὑφ´ ἕτερος ἄρχω τάσσω πρός ἀνάγκη ποιέω ἔχω , μετέ οὖον πολύς δέ ὁ τυραννέω παραγυμνόω , καί ὅς τρέφω ἀπήνεια ἐκκαλύπτω , ἀπάνθρωπος ὁ ἐκεῖ προσφέρω καί τοσοῦτος εἰς ὁ ὁ ἦθος ἀκαμπής καί ἀμείλικτος Ἀνδρόνικος ὑπερβάλλω , ὅσος οὐτος ὁ πώποτε διαβόητος ἀνεπιεικής εἰς ὁ [ Ρ . ε ] , προσκρούω ὑπερελαύνω . οὖον γάρ διαλείπω , ἐξίημι ὅστις περ ἀσφαλῶς ἤδη ἄρχω οἴομαι , μυρίος τις ἀνόσιος ἐπί ὁ οἰκήτωρ ὁ Κύπρος ἐργάζομαι . θονοος τε γάρ καθ´ ὥρα ἀναίτιος χραίνω , καί δηλήμων σῶμα ἀνθρώπινος γίγνομαι , ποινή ἐπάγω καί τιμωρία οἷος τίς συμφορά ὄργανον ὁπόσος κατάγω εἰς θάνατος . καί κοίτη δέ ἀθέμιστος καί φθορά παρθένος ὁ Παναίσχης καί ἐξάγεστος ἀκολασταίνω , οὐσία τε ἅπας ὁ εὐδαίμων πρώην οἶκος ἀνυπεύθυνος στερέω , καί ὁ χθές τε καί πρότριτα περιβλέπω αὐτόχθων καί κατά ὁ πολυκτήμων ὁ Ἰώβ ἀντερίζω διαφίημι ἀγυρτεύω λιμώσσω καί γυμνητεύω , καυ ὅσος τέως οὐ χράω ὁ οἴγω ὅς ἀκράχολος . φεῦ φεῦ ὅτι ὁδός ἀσεβής εὐοδόω ! εὐθηνέω πᾶς ὁ ἀθετέω ἀλετήματα . φυτεύω αὐτός καί ῥιζόω · τεκνοποιέω καί ποιέω καρπός . οὗτος δή ὁ καί ὁ προφήτης ἀπόλλυμι πρός κύριος λαλέω κρίμα . οἷος γάρ ὁ , τότε γενεά ἐκφύω κώνειον πρός οὐδείς ἕτερος ἀνδρύνω ἢ θάνατσν ὁ προσφέρω καί ἀπώλεια ὁ πλεῖστος πόλις , ὅς ὁ ἀρχή πανοθέσμως ἐπιβαίνω . οὗτος ὡς εἰς ἀκοή Ελής ἐκτός . ἀλ ὁράω αὐτός ἐπέχω ὅς πάλαι φοβέω φόβος γάρ ὑφοράω ἀεί ὁ ἰῶτα ὡς ὁ αὐτός ταραλυσος ἀρχή , ζητέω τρόπος δις ὅς εἄν συλλαμβάνω Ἰσαάκιος καί γίγνομαι ἐκ ἄνθρωπος ὁ ἐκεῖνος προσσαίνω