cogPG.PG139 233
στεῖλαι τοὺς κατὰ ζήτησιν τοῦ πρὸς τὸν ῆγα γράμματος τὴν τοῦ Στυππειώτου σκηνὴν ἐρευνήσο . τας · οὗ καὶ γενομένου ὁ αὐτοκράτωρ οἱα πυρὸν καὶ λιταῖς παρυπάγεται . ἄνδρα δὲ κακὰ τῷ πλησίον βυσσοῦομεύοντα καὶ ἄλλα μὲν ἐν φρεσὶ κεύθοιτα ἕτερα δὲ βάζοντα σοφίας δεῖ πολλῆς ἐκφυγεῖν , καὶ χρεία τῆς ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἐφάψεως . Ἡν δὲ ὁ λογοθέτης οὗτος , ἵνα καὶ ἔτι μικρὸν τὸρακινήσω τῆς ἰστορίας μοι τὸν εἰρμὸν , μαθημάτων μέν ὑψηλοτέρων ἄκρῳ λιχανῷ γεγευμένος καὶ τῆς ὑπερσέμνου φιλοσοφίας οὐκ ἀκριβὴς ἐραστής οὐδ´ εὐμαθὴς ὀπαδός , κράτιστος δὲ τῇ φυᾷ καὶ τῷ ἀμελετήτῳ χαίρων τῆς φράσεως , ῥέων τε τῷ λόγῳ κατὰ πηγάδα καλλίρειθρον διεκδιδοῦσαν τῶν πρανῶν ἐκ τοῦδε κλέος ἀπηνέγκατο μέγιστον . Ἀνθρώπων δὲ ὀψοφαγώτατος ὢν καὶ οἱνοφλύγων ὁ κράτιστος πρὸς , λύριον ἔψαλλε καὶ πρὸς κιθάραν μετεῤῥυθμίζετο καὶ κόρδακαώρχεῖνο καὶ τὼ πόδε πολλάκις παρενεοάειε , Χανδὸν δὲ τῶν οἴνων ἐμφορούμενος , καὶ κατὰ τοὺς θαλαττίους χόας καὶ τὰς σπογγιὰς συχνάκις τὸ ποτὸν ἀνιμώμενος , οὐ κατεπόντου τὸν νοῦν τὴ ἀρδείᾳ , μήτε παρασφαλλόμενος ὡς οἱ ἔξοινοι , μήτετὸ κάρη βάλλων ἑτέρωσε ὡς ὑπὸ μέθης ἐπικλυγόμενος , ἀλλ´ ἔλεγέ τι σοφὸν , ἀναφλέγων τε καὶ ἄρδυνν ἐν τῷ πίνειν τὸ λογιζόμενον , καὶ πρὸς βλάστην λόγων μᾶλλον ἐπερωννύετο . διώκων δὲ τὰ συμπό ισὶι οὐ βασιλεῖ μόνον πλεῖστα κεχάριστο , ἀλλὰ καὶ δυιοσταις μάλα πεφίλητο τῶν ἐθνῶν , ὁπόσοι τοὺ , κώμοες περιεσπούδαζον . Κατὰ γὰρ πρεσβείαν αὐτοῖς παραβάλλων τοὺς μὲν ὑπερέβαλεν ἐν τοῖς πότοις κεὶ πρὸς τὴν ὀψὲ κατήνεγκεν ἐκ τῆς μέθης ἀνάνηψιν καὶ τοῦ κάρου ἀνάνευσιν . τοῖς δὲ καὶ ἰσοφάρισεν · οὕτοι δὲ ἦσαν οἱ πιθάκνας ὅλας ἐς τὴν γαστέρα μετήγγψνκαὶ ἀμφορέας ὥχουν τοῖς δακτύλοις ὡς κύλικας καὶ τὸν σκύφον εἶχον ἀεὶ ἐπιδείπνιον τὸν Ἡράκλειιν . Ἐπεὶ δὲ εἰς τοὺς περὶ τοῦ ἀνδρὸς τοῦδε λόγους καθάπαξ ἐνεπεπτώκειν , δοδόσθω κἀκεῖνα τῇ ἱστορία , Κμνήμης ὄντα καὶ διηγήσεως ἄξια . συνέθετο ποτε τὸ βασιλεῖ Μανουὴλ ὕδατος πληοθεῖσαν διεκροφῆσαι τὴν πορφύρεον λεκανίδα , ἣν εἶχε πρότερον μὲν ἡαθριωδη . τοῦ κοιτῶνος αὕλειος τοῦ βασιλέως Νκηφόριν τοῦ ὀωκᾶ , ἡ ἄνωθεν τοῦ Βουκολέοντος ὑπτιάζουσα , νυνὶ δὲ ὁ παρὰ τοῦ εἰς ἱστορίαν προκειμένου βασιλέως οἰκοδομηθεὶς χρυσόπαστος μέγιστος ἀνδρών . Βασιλεὺς δ´ ἐν θαύματι θέμενος τὸ λεχθὲν , καὶ πρὸς αὐτὸν , Ὑπέρευ γε , λογοθέτα φάμενος , ὀθόνασεὐανθες καὶ χρυσίου μνᾶς ἱκανὰς ξυνέθετό οἱ καταβαλέσθὶ δρῶντι ὡς ἔφησεν , ἢ μὲν ταυτὰ τουτονὶ καταθέσθαι μὴ περατοῦντα τὰ ξυγκείμενα , Ὡς δὲ τὸν λόγον ἀσμένως ὁ ἀνὴρ ἡνωτίσατο , ἡ μὲν λεκανὶς ἦν ὑπερχελὴς ὕδατος , κεχαδυῖα περὶ χόας δύο , ὁ δὲ κύψας τὸ ἄγνος ἐκένοσεν ὅσα βοῦς , ἅπαξ ἀνακόψας τὸ συνεχὲς θῆς πόσεως , καὶ τότε ὡς τὸ πνεῦμα πλεῖον σὐλλέξειε , καὶ εἶκεν εὐθὺς τὰ ἐκ συμφώνου πρὸς βασιλέως ἀποδδμενα .
Lemmas: στέλλω ὁ κατά ζήτησις ὁ πρός ὁ πλήξ γράμμα ὁ ὁ Στυππειώτης σκηνή ἐρευνάω . ὅς · ὅς καί γίγνομαι ὁ αὐτοκράτωρ οἶος πυρός καί λιτός παρυπάγω . ἀνήρ δέ κακός ὁ πλησίος βυσσουομευειμι καί ἄλλος μέν ἐν φρήν κεύθω ἕτερος δέ βάζω σοφία δεῖ πολύς ἐκφεύγω , καί χρεία ὁ ἀπό ὁ ἀγαθός ἔφαψις . ἐάν δέ ὁ λογοθέτης οὗτος , ἵνα καί ἔτι μικρός τορακινησος ὁ ἱστορία ἐγώ ὁ εἱρμός , μάθημα μέν ὑψηλός ἄκρος λιχανός γεύω καί ὁ ὑπερσέμνου φιλοσοφία οὐ ἀκριβής ἐραστής οὐδός εὐμαθής ὀπηδός , ἀγαθός δέ ὁ φυή καί ὁ ἀμελέτητος χαίρω ὁ φράσις , ῥέω τε ὁ λόγος κατά πηγάδα καλλίρειθρον διεκδίδωμι ὁ πρανής ἐκ ὅδε κλέος ἀποφέρω μέγας . Ἄνθρωπος δέ ὀψοφάγος εἰμί καί οἰνοφλυγέω ὁ ἀγαθός πρός , Λύριον ψάλλω καί πρός κιθάρα μεταρρυθμίζω καί κόρδακαώρχεῖνο καί ὁ πούς πολλάκις παρανοέω , χανδός δέ ὁ οἶνος ἐμφορέω , καί κατά ὁ θαλάσσιος χοῦς καί ὁ σπογγιά συχνάκις ὁ ποτόν ἀνιμάω , οὖον καταποντίζω ὁ νόος ὅς ἀρδεία , μήτε παρασφάλλω ὡς ὁ ἔξοινος , μῆτος κάρη βάλλω ἑτέρωσε ὡς ὑπό μέθη ἐπικλύζω , ἀλ λέγω2 τίς σοφός , ἀναφλέγω τε καί ἄρδυς ἐν ὁ πίνω ὁ λογίζομαι , καί πρός βλάστη λόγος μᾶλλον επερωννυαρτυω . διώκω δέ ὁ σύμπος ισὶι οὖον βασιλεύς μόνος πλεῖστος χαρίζομαι , ἀλλά καί δυιοσταις μάλα φιλέω ὁ ἔθνος , ὁπόσος ὅς , κώμων περισπουδάζω . κατά γάρ πρεσβεία αὐτός παραβάλλω ὁ μέν ὑπερβάλλω ἐν ὁ πότος κύ πρός ὁ ὀψέ καταφέρω ἐκ ὁ μέθη ἀνάνηψις καί ὁ καρόω ἀνάνευσις . ὁ δέ καί ισοφαρίζω · οὕτος δέ εἰμί ὁ πιθάκνη ὅλος εἰς ὁ γαστήρ μετήγγψνκαὶ ἀμφορεύς ὀχέω ὁ δάκτυλος ὡς κύλιξ καί ὁ σκύφος ἔχω ἀεί ἐπιδείπνιος ὁ Ἡράκλειον . ἐπεί δέ εἰς ὁ περί ὁ ἀνήρ ὅδε λόγος καθάπαξ ἐμπίπτω , δίδωμι ἐκεῖνος ὁ ἱστορία , Κμνήμης εἰμί καί διήγησις ἄξιος . συντίθημι ποτός ὁ βασιλεύς Μανουήλ ὕδωρ πίμπλημι διεκροφημι ὁ πορφύρεος λεκανίς , ὅς ἔχω πρότερος μέν ἡαθριωδη . ὁ κοιτών αὔλειος ὁ βασιλεύς νκηφορις ὁ ὠθέω , ὁ ἄνωθεν ὁ Βουκολέων ὑπτιάζω , νυνί δέ ὁ παρά ὁ εἰς ἱστορία πρόκειμαι βασιλεύς οἰκοδομέω χρυσόπαστος μέγας ἀνδρών . Βασιλεύς δδʹ ἐν θαῦμα τίθημι ὁ λέγω3 , καί πρός αὐτός , ὑπέρευ γε , λογοθέτης φημί , ὀθόνασεὐανθες καί χρυσίον μνᾶ ἱκανός συντίθημι ὁ καταβάλλω δράω ὡς φημί , ἢ μέν ευτός οὗτος κατατίθημι μή περατόω ὁ σύγκειμαι , ὡς δέ ὁ λόγος ἄσμενος ὁ ἀνήρ ἡνωτίσατο , ὁ μέν λεκανίς εἰμί ὑπερχελὴς ὕδωρ , χάζω περί χοῦς δύο , ὁ δέ κύπτω ὁ ἄγνος κενόω ὅσος βοῦς , ἅπαξ ἀνακόπτω ὁ συνεχής Θῆς πόσις , καί τότε ὡς ὁ πνεῦμα πλείων συλλέγω , καί εἴκω εὐθύς ὁ ἐκ σύμφωνος πρός βασιλεύς ἀποδίδωμι .