cogPG.PG139 53
εὐλογημένη , τῆς μετὰ Θεὸν φέρουσα κατὰ πάσης τὰ νικητήρια φύσεως . ΙΔʹ . Ἡ δὲ ἰδοῖσα , φησὶ , διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ αὐτοῦ , καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὖτος . Ἀπεῖδεν ὁ τῆς Πανάγνου νοῦς ὑψηλός · τατος Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων τὸ διάφορον · εἶτα πρὸς τὴν τοιαύτην συγκατάβασιν , ὅση , καὶ τὸ μυστήριον ἐξεπλάγη κατανοοῦσα . Καὶ ὑφ´ ἡδονῆς ἐσκίρτησεν εὐλαβῶς , ἀλλ´ οὐκ ἐδειλίασεν οὐδὲ διεσείσθη καὶ τὴν ψυχὴν ἀνώμαλος γέγονε . Πάνυ γὰρ ἦν διαβατικωτάτη , ὥσθ´ ὅστις ὁ προσελθὼν , θᾶττον ἔχειν εἰδέναι , Τὸ γὰρ ἰδοῦσα διεταράχθη , τοῦτό μοι νοεῖν δίδωσιν , οἰονεὶ ἀπυβλέψασα καὶ λογισμῷ θεόφρονι συνδιασκεψαμένη τί μὲν Θεοῦ μέγεθος , τί δὲ ἀνθρώπων οὐθένεια , ἐπάλλετο χαίρουσα τὴν καρδίαν · πρὸς τὰ θεῖά τε ἐξεθαμβεῖτο καὶ ἐκρότει θαυμάσια , τηλικαύτην Θεοῦ συγκατάβασιν ἀκούουσα . Διὰ ταῦτα καὶ ποταπὸς ἂν εἴη , ὡς μέγας ὁ ἀσπασμὸς , καὶ κάτω τιθεὶς ἀνθρώπειον διελογίζετο νοῦν . Ἔστι γὰρ παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ τὸ σαλεύεσθαι , ὃ ταὐτὸν δύναται τῷ ταράσσεσθαι , καὶ χαρᾶς ἔννοιαν ὑποφαῖνον , ὡς τὸ , Σαλευθήτω ἡ θάλασσα καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς · χαρήσεται τὰ πεδία καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς . Κἀνταῦθα τοίνυν ἀπό γε τοῦ διεταράχθη καὶ ἡ ἀγαλλίασις , καὶ τὸ τῆς θαυμασίας ἐκείνης ψυχῆς θερμότατον ἐμφαίνεται ἔξαλμα πρὸς ἔκπληξίν τε καὶ κρότον τῶν τοῦ Θεοῦ τεραστίων μετά γε εὐπρεπεστάτου τοῦ φόβου . Εἰ γὰρ ἀπαράμιλλος τὴν ἁγνείαν ἡ Πάνσεμνος , καὶ ἑαυτῇ μηδὲν εἶχεν , ᾧ ἂν συνορῴη μὴ καὶ ἱκανῶς ἔχειν πρὸς Θεοῦ σφόδρα φιλεῖσθαι · ἀλλ´ ἄνθρωπος ἦν , ὃς ἔχει πρὸς Θεὸν ὡς πρὸς ἀλήθειαν ψεῦδος , καθά που καὶ προφητικὴ διορίζεται ἔκστασις . Διὰ´ ἐκεῖνο τοίνυν καινότατον ἐπιεικῶς ᾤετο , τὸν ὑπεράπειρον γαστέρα , βραχὺ πέρας ἔχουσαν , ἐνεγκεῖν καὶ θαύματος πέρα διενοεῖτο , τὴν καινὴν σὺν τῷ τεχνήματι κοινωνίαν τοῦ Πλάστου . Ἔως μὲν οὖν πρὸς τὸ σῶμα , ὅτι τῶν κάτω , καὶ τοῦ πηλοῦ , καὶ τοῦ παραβάντος ἐσκόπει γέννημα ἐκείνου πατρὸς , φοβερὸν ἐνόμιζε τὴν ὑψηλὴν ἀγγελίαν ἐκείνην , καὶ ἦν ὅλη θάμβους μεστὴ , ὅπως ἐκ πηλοῦ , καὶ οἷον ἡ πτῶσις κατέαξε σκεῦος , ἄρα τοιοῦτον , τὸν ἀχώρητον ἔνδον χωρήσει · καὶ ἦν πάντως τὸ διαλογίζεσθαι ἀπό γε τῆς ἐννοίας
Lemmas: εὐλογέω , ὁ μετά θεός φέρω κατά πᾶς ὁ νικητήριος φύσις . ἴδη . ὁ δέ ὁράω , φημί , διαταράσσω ἐπί ὁ λόγος αὐτός , καί διαλογίζομαι ποδαπὸς εἰμί ὁ ἀσπασμός οὗτος . ἀφοράω ὁ ὁ πάναγνος νόος ὑψηλός · Τάτος Θεός καί ἄνθρωπος ὁ διάφορος · εἶτα πρός ὁ τοιοῦτος συγκατάβασις , ὅσος , καί ὁ μυστήριον ἐκπλήσσω κατανοέω . καί ὑφ´ ἡδονή σκιρτάω εὐλαβής , ἀλ οὐ δειλιάω οὐδέ διασείω καί ὁ ψυχή ἀνώμαλος γίγνομαι . πάνυ γάρ εἰμί διαβατικός , ὅς ὅστις ὁ προσέρχομαι , ταχύς ἔχω οἶδα , ὁ γάρ ὁράω διαταράσσω , οὗτος ἐγώ νοέω δίδωμι , οἱονεί ἀποβλέπω καί λογισμός θεόφρων συνδιασκέπτομαι τίς μέν Θεός μέγεθος , τίς δέ ἄνθρωπος οὐθένεια , πάλλω χαίρω ὁ Καρδία · πρός ὁ θεῖος τε ἐκθαμβέω καί κροτέω θαυμάσιος , τηλικόσδε Θεός συγκατάβασις ἀκούω . Ζεύς οὗτος καί ποδαπὸς εἄν εἰμί , ὡς μέγας ὁ ἀσπασμός , καί κάτω τίθημι ἀνθρώπειος διαλογίζομαι νόος . εἰμί γάρ παρά ὁ θεῖος γραφή ὁ σαλεύω , ὅς αὐτός δύναμαι ὁ ταράσσω , καί χαρά ἔννοια ὑποφαίνω , ὡς ὁ , σαλεύω ὁ θάλασσα καί ὁ πλήρωμα αὐτός · χαίρω ὁ πεδίον καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός . ἐνταῦθα τοίνυν ἀπό γε ὁ διαταράσσω καί ὁ ἀγαλλίασις , καί ὁ ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος Ψυχή θερμός ἐμφαίνω ἔξαλμα πρός ἔκπληξις τε καί κρότος ὁ ὁ Θεός τεράστιος μετά γε εὐπρεπής ὁ φόβος . εἰμί γάρ ἀπαράμιλλος ὁ ἁγνεία ὁ πάνσεμνος , καί ἑαυτοῦ μηδείς ἔχω , ὅς εἄν συνοράω μή καί ἱκανῶς ἔχω πρός Θεός σφόδρα φιλέω · ἀλ ἄνθρωπος εἰμί , ὅς ἔχω πρός θεός ὡς πρός ἀλήθεια ψεῦδος , καθά ποῦ καί προφητικός διορίζω ἔκστασις . Διά ἐκεῖνος τοίνυν καινός ἐπιεικής οἴομαι , ὁ ὑπεράπειρος γαστήρ , βραχύς πέρας ἔχω , φέρω καί θαῦμα πέρα διανοέομαι , ὁ καινός σύν ὁ τέχνημα κοινωνία ὁ Πλάστης . ἔως μέν οὖν πρός ὁ σῶμα , ὅτι ὁ κάτω , καί ὁ πηλός , καί ὁ παραβαίνω σκοπέω γέννημα ἐκεῖνος πατήρ , φοβερός νομίζω ὁ ὑψηλός ἀγγελία ἐκεῖνος , καί εἰμί ὅλος θάμβος μεστός , ὅπως ἐκ πηλός , καί οἷος ὁ πτῶσις κατάγνυμι σκεῦος , ἄρα τοιοῦτος , ὁ ἀχώρητος ἔνδον χωρέω · καί εἰμί πάντως ὁ διαλογίζομαι ἀπό γε ὁ ἔννοια