cogPG.PG139 363
κἀκ τῶν καττυμάτων ἀποζῶσι γλίσχρως καὶ ταῖς ῥαφίσι τὸν ἄρτον στενῶς συλλέγουσι , κατ´ ἔθνεα συναροισθέντες μυιῶν αἱ τοὺς γαυλοὺς ἀμφιπεριίπτανται ἔαρος καὶ περιχαίνουσι τὰ πιαλέα κισσύβια , μηδέ α λόγον θέμενοι εἰ βασιλεὺς οὗτος πρὸ τρίτης καὶ βασιλείῳ διαδήματι περιδούμενος καὶ ὡς σωτὴρ ὑμνούμενος ὑπὸ πάντων ἀνευφημούμενός τε καὶ προσκυνούμενος , καὶ ὡς φρικώδεσιν ὅρκοις τὴν ἐς αὐτὸν ἐνεπέδωσαν πίστιν καὶ εὔνοιαν , ἀλόγῳ δὲ θυμῶ Κάϊν παραλογωτέρῳ νοῦ φερόμενοι οὐδέν τι τῶν κακῶν ἐνέλιπον ὃ μὴ εἰς Ἀνδρόνικον ἀνοσίως εἰργάσαντο . Οἱ μὲν γὰρ κατὰ κεφαλῆς κορύναις αὐτὸν ἔπληττον , οἱ δὲ βολβίτοις τὰς ἐκείνου ῥῖνας ἐμόλυνον , ἄλλοι δὲ σπόγγων λύματα γαστέρων [ Ρ . αλ ] βοείων καὶ ἀνθρως εἴων τῶν ὄψεων ἐκείνου κατέχεον . Ὥτεροι Π αἰσχροῤῥημονοῦντες ἐκακολόγουν ἐς τὴν μητέοα καὶ τὸν λοιπὸν τῶν τοκέων . Ἡσαν οἱ καὶ ὁβελίσκοις ἔπειραν αὐτοῦ τὰς πλευράς . Οἱ δ´ ἀναιδέστεροι λθν λευστοῦντες κύνα ὡνόμαζον λυσσητῆρα . Μία δέ τις πορνικὴ γυνὴ καὶ ἀκόλαστος κεοάμιον θεουοῦθδατος δρονίκῳ κακοποιός . Καὶ οὕτως ἀτίμως ἐπὶ τὸ θέατρον ἀπαχθείς μετκ γελοιώδους θριάμβου καὶ του κοῦ πεποιημένας λύκαιναν καὶ ὕαιναν ἀλλήλαις ἀντιβλεπούσας καὶ πρὸς ὀργὴν ἠνειωμένας ἱσταμένους ορονεῖν . Πρὸς δὲ τοὺς ἐπεισχεομένους καὶ βάλλοντας ἐπιστρεφόμενος ἄλλο μὲν οὐδὲν ἐφθέγγετο εἰ μὴ τὸ ξἂαβον ἀλλὰ πεοελόντες τὸ χιτώνιον κακῶς ἐτίθουν τὰ παιδογόνα μόρια . Ἀνόσιος δέ τις καὶ διὰ τοῦ φάπειρώμενοι , καὶ τῇ τῆς χειρὸς κατακομπάζοντες δεξιότητι διὰ τὸ ἀξιόλογον τῆς πληγῆς . Καὶ μετὰ περιαγαγὼν οὕτω τῷ στόματι , ὥστε καὶ τοῖς πολλοῖς ἔδοξεν ἐκμυζᾷν τοῦ ἐκ ταύτης ἔτι θερμοῦ ἀποστάζοντος αἴματος διὰ τὸ νεαρὸν τῆς τομῆς . ιγʹ . ἦρξε δ´ ἐνιαυτοὺς δύο , καὶ ἔνα τῶν πραγμάτων κύριος ἐγεγόνει τηβέννης ἄνευ καὶ ἀρχικοῦ διαδήματος . Ἦν δὲ τὴν τοῦ σώματος φυήν εὐφυήο , ἀγητὸς τὸ εἶδος , ὕρθιος ἀναβαίνων . τὴν ἡλικίαν ἡρωϊκὸς , κἀν τῳ βαθεῖ γήρᾳ τὴν ὄψιν νεοειδή , ὑγιεινότατός τε ἀνθρώπων , ὅτι μηδ´ ὀψοφάγος περισσὸν ἦν καὶ ἀκρατῶς ἔχων κοιλίας ὡς ζωροπότης καὶ τένθης , ἀλλὰ κατὰ τοὺς Ὁμηρικοὺς ἥρωας μάλιστα τοῖς ὀπτοῖς προσέκειτο τῷ πυρὶ , ὅθεν οὐδ´ ἐρυγογάνοντά τις αὐτὸν ἐθεάσατο , λλλ´ εἴ ποτε πλημμελῶς εἶχε στομάχου , πανημερίῳ μόγῳ τε καὶ νηστείᾳ καὶ τὸ βραχέως ἐνοχλοῦν ἀπεκρούετο , ψω,Θ ἄρτου καὶ οἵνου κεράσματι κλινούσης τῆς ἡμεΚρας ἐπιμετρῶν τὴν θεραπείαν τοῦ σώματος . Οὐκοῦν οὐδ´ ἀντιδότῳ ἐχρήσατο πώποτε εἰ μὴ ἅπαξ ἐντῇ βασιλείᾳ , καὶ τύτε τῶν ἰατρῶν εἰς τοῦτο ἐποτρυναντων ἄκοντα , φαμένων , εἰ καὶ μὴ δι´ ἐνσκήψασαν καχέκτησιν , ἀλλ´ οὖν προφυλακῇς χάριν τὸ Π . ἂθ ] ἀνύσιμον χρεών προσενέγκασθαι φάρμακον . Πιών τοίνυν τὸ καθάρσιον βράδι.ν καὶ περὶ δύνοντα ἥλιον ἀπεκένωσέ τι τοῦ ἐν φλεψὶ πριττώματος , ὥστε καὶ πρὸς τοὺς φάσκοντας τῶν ἑταίρων ἐπ´ ἐκείνῳ οἴεσόαι πάντας τὸ παλαίφατον λελέχθαι τοῦτο χρισμῴδημα · ἀρεπανηφόρε , τετράμηνόν σε μένει , » ἐπμειδιοῶν ἔλεγε διαψεύδεσθαι προδήλως · αὐτὸς γὰρ καὶ ἐνιαντὸν
Lemmas: ἐκ ὁ κάσσυμα ἀποζῶ γλίσχρος καί ὁ ῥαφίς ὁ ἄρτος στενός συλλέγω , κατ´ ἔθνος συναροισθέντες μυῖα ὁ ὁ γαυλός αμφιπεριπετομαι ἔαρ καί περιχαίνω ὁ πιαλέος κισσύβιον , μηδέ ὅς λόγος τίθημι εἰμί βασιλεύς οὗτος πρό τρίτος καί βασίλειος διάδημα περιδέω καί ὡς σωτήρ ὑμνέω ὑπό πᾶς ἀνευφημέω τε καί προσκυνέω , καί ὡς φρικώδης Ὅρκος ὁ εἰς αὐτός ἐμπεδόω πίστις καί εὔνοια , ἄλογος δέ θυμός Κάϊν παράλογος νόος φέρω οὐδείς τίς ὁ κακός ἐλλείπω ὅς μή εἰς Ἀνδρόνικος ἀνόσιος ἐργάζομαι . ὁ μέν γάρ κατά κεφαλή κορύνη αὐτός πλήσσω , ὁ δέ βόλβιτον ὁ ἐκεῖνος ῥίς μολύνω , ἄλλος δέ σπόγγος λῦμα γαστήρ [ Ρ . Αλ ] βόειος καί ἀνθρως ἐάω ὁ ὄψις ἐκεῖνος καταχέω . Ἔτερος Π αἰσχροῤῥημονοῦντες κακολογέω εἰς ὁ μητεύω καί ὁ λοιπός ὁ τοκεύς . ἡμι ὁ καί ὀβελίσκος πείρω αὐτός ὁ πλευρά . ὁ δδʹ ἀναιδής λθν λευστοῦντες κύω ὀνομάζω λυσσητήρ . Μία δέ τις πορνικός γυνή καί Ἀκόλαστος κεοάμιον θεουοῦθδατος δρονικαω κακοποιός . καί οὕτως ἄτιμος ἐπί ὁ θέατρον απάγω μετκ γελοιώδης θρίαμβος καί ὁ ποῦ ποιέω λύκαινα καί ὕαινα ἀλλήλων ἀντιβλέπω καί πρός ὀργή ἠνειωμένας ἵστημι ὄρνυμι . πρός δέ ὁ ἐπέχω καί βάλλω ἐπιστρέφω ἄλλος μέν οὐδείς φθέγγομαι εἰμί μή ὁ ξἂαβον ἀλλά πεοαιρεω ὁ χιτώνιον κακῶς τίθημι ὁ παιδογόνος μόριον . ἀνόσιος δέ τις καί διά ὁ φάπειρώμενοι , καί ὁ ὁ χείρ κατακομπάζω δεξιότης διά ὁ ἀξιόλογος ὁ πληγή . καί μετά περιάγω οὗτος ὁ στόμα , ὥστε καί ὁ πολύς δοκέω ἐκμυζάω ὁ ἐκ οὗτος ἔτι θερμός ἀποστάζω αἶμα διά ὁ νεαρός ὁ τομή . πνίξ . ἄρχω δδʹ ἐνιαυτός δύο , καί νάω ὁ πρᾶγμα κύριος γίγνομαι τήβεννα ἄνευ καί ἀρχικός διάδημα . ἦς δέ ὁ ὁ σῶμα φυή εὐφυής , ἀγητός ὁ εἶδος , ὕρθιος ἀναβαίνω . ὁ ἡλικία ἡρωϊκός , ἐν ὁ βαθύς γῆρας ὁ ὄψις νεοειδής , ὑγιεινός τε ἄνθρωπος , ὅτι μηδ´ ὀψοφάγος περισσός εἰμί καί ἀκρατής ἔχω κοιλία ὡς ζωροπότης καί τένθης , ἀλλά κατά ὁ ὁμηρικός ἥρως μάλιστα ὁ ὀπτός πρόσκειμαι ὁ πῦρ , ὅθεν οὐδός ερυγογανοειντα τις αὐτός θεάομαι , λλ εἰμί ποτός πλημμελής ἔχω στόμαχος , πανημέριος μόγος τε καί νηστεία καί ὁ βραχύς ἐνοχλέω ἀποκρούω , Θώψ ἄρτος καί οἶνος κέρασμα κλίνω ὁ ἡμεΚρας ἐπιμετρέω ὁ θεραπεία ὁ σῶμα . οὐκοῦν οὐδός ἀντίδοτος χράω πώποτε εἰμί μή ἅπαξ ἐντή βασίλεια , καί τύτε ὁ ἰατρός εἰς οὗτος ἐποτρύνω ἄκων , φημί , εἰμί καί μή δις ἐνσκήπτω καχέκτης , ἀλ οὖν προφυλακή χάρις ὁ Π . αθʹ ] ἀνύσιμος χρέος προσφέρω φάρμακον . πίνω τοίνυν ὁ καθάρσιος βράδινος καί περί δύω ἥλιος ἀποκενόω τίς ὁ ἐν φλέψ πριττώματος , ὥστε καί πρός ὁ φάσκω ὁ ἑταῖρος ἐπι ἐκεῖνος οἴομαι πᾶς ὁ παλαίφατος λέγω οὗτος χρισμῴδημα · ἀρεπανηφόρε , τετράμηνος σύ μένω , » επμειδιομαι λέγω διαψεύδω πρόδηλος · αὐτός γάρ καί ἐνιαντὸν