cogPG.PG139 360
μὴ συμπάσχον τῷ λοιπῷ τῆς πολιτείας σώματι καὶ πληρώματι . Ἐπὶ τούτοις διαθλῶσι τὰς κλεῖς καὶ τοὺς ὁχέας τῶν δημοσίων φρουρῶν , καὶ τοῖς φυλακίταις τθέασι τὴν ἔξοδον ἄνετον , οὐ πᾶσιν οὖσι κακούργοις , ἀλλὰ καὶ γένους μετειληχόσι λαμπροῦ , κακουχουμένοις δ´ ὅμως ἐν δεσμωτηοίοις διά τι ευμπεσόν βραχὺ ἀμάρτημα ἢ παράφθεγμα ἣ καὶ φίλου κακούργημα προβὰν ἐς Ἀνδρόνικον . Τοῦτο δ´ ὅτι μάλιστα τὸ πλεῖον συναγήοχε τοῦ λαοῦ , καὶ τοὺς κατ´ Ἀνδρονίκου τονθορύζοντας πρότερον καὶ ὀκνοῦντας τὴν πρᾶξιν ὡς κίνδυνον ὑποφαίνουσαν εἰς ἐναντίαν μοῖραν μετέστησεν ἀκραιφνῶς . Ἥν οὖν ἐκ τοῦδε ἰδεῖν ξιφηφοροῦντας καὶ θυρεοφόρους καὶ πεφραγμένους θώραξιν οὐ βραχεῖς , τοὺς δὲ πλείστους ῥοπάλοις καὶ τοῖς ἐκ τῶν ἐργαστηρίων ξύλοις τὰς χεῖρας ὁπλίσαντας . Καὶ συναγωγῆς πλείστης λαοῦ μεθ ὁρμῆς τοιαύτης γεγενημένης βασιλεὺς αὐτοκράτωρ Ῥωμαίων ἀναγορεύεται Ἰσαάκιος , τινὸς τῶν νεωκόρων τὸ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου στέφος , ὄπερ ἄνωθεν ἀπῃώρητο τραπέζης τῆς μυστικῆς , κατενεγκόντος διὰ κλίμακος καὶ τῇ τοῦ Ἰσαακίου κεφαλῇ ἐφαρμόσαντος . Ἵνα δὲ μηδὲ τοῦτο εἴη ἀνιστόρητον καὶ ἀκοαῖς ἀπεριήχητον τῶν ἐς ἔπειτα , ὀ μὲν Ἰσαάκιος ἐδυσκόλαινε πρὸς τὴν στεφηφορίαν [ ... ] οὐχ ὡς ἔρωτα μὴ τρέφων ἀρχῆς , ἀλλ´ ὡς ὑφορώμενος [ Ρὲ τὸ τοῦ πράγματος ἐργῶδες τε καὶ δυσε.φικτον , καὶ ὄναρ οὐχ ὕπαρ ἄντικρυς ἐπιτελεῖσθαί οἱ τὰ παρόντα οἰόμενος , ὑποβλεπόμενος δὲ καὶ τὴν Ἀνδρονίκου ὀργιλότητα , καὶ μὴ ἐντεῦθεν ἐκμῆναι τοῦτον πλειόνως βουλόμενος . Συνεστὼς δὲ ὁ δηλωθεῖς Ἐνωθεν Δούκας , τὸν πλῶν τῆς κεφαλῆς ἀφελόμενος , ἑαυτῷ περιθέσθαι ἐκέτευσε το διάδημα , ἐψιλωμένον τριχῶν προδεικνὺς κρανίον καὶ τὴν φαλάκραν ὡς πλησίφωτον σελήνην ὑπερφαίνουσαν . Ὁ δ´ ὄχλος ἀπῃναίνοντο φάσκοντες μηκέτι γέροντα ἄρχειν βούλεσθαι ἢ βασιλεύειν ἐπ´ αὐτούς · πολλῶν γὰρ ἐμφορηθῆναι κακῶν ἐκ τοῦ πολιότριχος Ἀνδρονίκου , καὶ οι´ αὐτὸν μισεῖν τε καὶ ἀποστρέφεσθαι πάντα σοροδαίμονα καὶ πολυετῆ ἄνθρωπον , καὶ μάλιστα εἰ καθειμένον ἔχει τὸ γένειον , διχῆ διῃρημένον καὶ μυουρίζον περὶ τὸ πέρας τοῦ πώγωνος . Οὕτω τοίνυν ἐς βασιλέα χρισθέντος Ἰσαακίου συνέβη καὶ ἕτερόν τι αξιαφηγητον . Ἵππων γὰρ χρυσοφαλάρων βασιλικῶν , ἐκ τῆς περαίας κατὰ τὸν πόρον τῶν Κιονίων διαπορθμευομένων εἴς τοὺς πόδας ἀναβαλὼν καὶ τυραννήσας τὸν ἱπποκόμον ἔθεε διὰ τῶν λεωφόρων . καὶ συλληφθείς εἰσάγεται Ἰσαακίῳ πρὸς ὄχησιν . Καὶ δ μὲν ἐκ τοῦ μεγίστου νεὼ ἀπαίρει , συνεπόμενον ἔχων καὶ τὸν πατριάρχην Βασίλειον τὸν Καματηρὸν , ἐπεὶ καὶ τοῦτον τὸ πλῆθος συμπράττειν καὶ συνεπευδοκεῖν τοῖς τε λουμένοις ἄκοντα ἐπεσπάσατο · ὁ δ´ Ἀνθρόνικος κατὰ τὸ μέγα γεγονὼς ἀρχεῖον , ἐπεὶ ὁ συμμιγής θροῦς ἐκέντει αὐτοῦ τὰ ὧτα , μετὰ βραχὺ ἐὲ χαὶ τὴν ὄψιν τῶν γινομένων εἶχε διδάσκαλον , ἐπέθαλε μὲν τῇ ἀντιμαχήσει τοῦ πλήθους καὶ τοὺς συκόντας συνεκρότει πρὸς πόλεμον , εὑρίσκων δὲ βραχεῖς ἐκτούτων ἑτοιμοπειθεῖς πρὸς τὸ ἐκείνου σκέμμα καὶ σύνθημα , ηὐτούργει καὶ αὐτὸς ἐν τῷ μέρει τὸν τὄὸεμον , τόξον δοὺς τῇ χειρὶ , κάκ τῶν τοῦ μεγίστου
Lemmas: μή συμπάσχω ὁ λοιπός ὁ πολιτεία σῶμα καί πλήρωμα . ἐπί οὗτος διαθλάω ὁ κλείς καί ὁ ὀχεύς ὁ δημόσιος φρουρά , καί ὁ φυλακίτης τίθημι ὁ ἔξοδος ἀνίημι , οὖον πᾶς εἰμί κακοῦργος , ἀλλά καί γένος μεταλαγχάνω λαμπρός , κακουχέω δδʹ ὅμως ἐν δεσμωτηοίοις διά τίς ευμπεσόν βραχύς ἁμάρτημα ἢ παράφθεγμα ὅς καί φίλος κακούργημα προβαίνω εἰς Ἀνδρόνικος . οὗτος δδʹ ὅτι μάλιστα ὁ πλείων συνάγω ὁ λαός , καί ὁ κατ´ Ἀνδρόνικος τονθορύζω πρότερος καί ὀκνέω ὁ πρᾶξις ὡς κίνδυνος ὑποφαίνω εἰς ἐναντίος μοῖρα μεθίστημι ἀκραιφνής . ὅς οὖν ἐκ ὅδε ὁράω ξιφηφορέω καί θυρεοφόρος καί φράσσω θώραξ οὖον βραχύς , ὁ δέ πλεῖστος ῥόπαλον καί ὁ ἐκ ὁ ἐργαστήριον ξύλον ὁ χείρ ὁπλίζω . καί συναγωγή πλεῖστος λαός μετά ὁρμή τοιοῦτος γίγνομαι βασιλεύς αὐτοκράτωρ Ῥωμαῖος ἀναγορεύω Ἰσαάκιος , τις ὁ νεώκορος ὁ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος στέφος , ὅπερ ἄνωθεν ἀπαιωρέομαι τράπεζα ὁ μυστικός , καταφέρω διά κλῖμαξ καί ὁ ὁ Ἰσαάκιος κεφαλή ἐφαρμόζω . ἵνα δέ μηδέ οὗτος εἰμί ἀνιστόρητος καί ἀκοή ἀπεριήχητος ὁ εἰς ἔπειτα , ὁ μέν Ἰσαάκιος δυσκολαίνω πρός ὁ στεφηφορία [ ... ] οὐ ὡς Ἔρως μή τρέφω ἀρχή , ἀλ ὡς ὑφοράω [ Ρέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἐργώδης τε καί δυσε.φικτω , καί ὄναρ οὐ ὕπαρ ἄντικρυς ἐπιτελέω ὁ ὁ πάρειμι οἴομαι , ὑποβλέπω δέ καί ὁ Ἀνδρόνικος ὀργιλότης , καί μή ἐντεῦθεν ἐκμαίνω οὗτος πλειόνως βούλομαι . συνίστημι δέ ὁ δηλόω νοέω Δούκας , ὁ πλόος ὁ κεφαλή ἀφαιρέω , ἑαυτοῦ περιτίθημι κετεύω ὁ διάδημα , ψιλόω θρίξ προδείκνυμι κρανίον καί ὁ φαλακρός ὡς πλησίφωτος σελήνη ὑπερφαίνω . ὁ δδʹ ὄχλος ἀπῃναίνοντο φάσκω μηκέτι γέρων ἄρχω βούλομαι ἢ βασιλεύω ἐπι αὐτός · πολύς γάρ ἐμφορέω κακός ἐκ ὁ πολιότριχος Ἀνδρόνικος , καί οἴος αὐτός μισέω τε καί ἀποστρέφω πᾶς σοροδαίμων καί πολυετής ἄνθρωπος , καί μάλιστα εἰμί καθίημι ἔχω ὁ γένειον , διχῆ διαιρέω καί μυουρίζω περί ὁ πέρας ὁ πώγων . οὕτως τοίνυν εἰς βασιλεύς χρίω Ἰσαάκιος συμβαίνω καί ἕτερος τίς αξιαφηγητον . Ἵππων γάρ χρυσοφάλαρος βασιλικός , ἐκ ὁ περαίας κατά ὁ πόρος ὁ κιόνιον διαπορθμεύω εἰς ὁ πούς ἀναβάλλω καί τυραννέω ὁ ἱπποκόμος ἔθος διά ὁ λεωφόρος . καί συλλαμβάνω εἰσάγω Ἰσαάκιος πρός ὄχησις . καί δ μέν ἐκ ὁ μέγας ναός ἀπαίρω , συνέπομαι ἔχω καί ὁ πατριάρχης Βασίλειος ὁ Καματηρός , ἐπεί καί οὗτος ὁ πλῆθος συμπράσσω καί συνεπευδοκέω ὁ τε λούω ἄκων ἐπισπάω · ὁ δδʹ ανθρονικη κατά ὁ μέγας γίγνομαι ἀρχεῖον , ἐπεί ὁ συμμιγής θρόος κεντέω αὐτός ὁ ἄτη , μετά βραχύς ἐέ Χάι ὁ ὄψις ὁ γίγνομαι ἔχω διδάσκαλος , ἐπιθάλλω μέν ὁ ἀντιμάχησις ὁ πλῆθος καί ὁ συκών συγκροτέω πρός πόλεμος , εὑρίσκω δέ βραχύς εκτουος ἑτοιμοπειθής πρός ὁ ἐκεῖνος σκέμμα καί σύνθημα , αὐτουργέω καί αὐτός ἐν ὁ μέρος ὁ τοοεμος , τόξον δίδωμι ὁ χείρ , κατά ὁ ὁ μέγας