cogPG.PG139 242
δεύμασι , μὴ καὶ θεῖκῆς συνεφαπτομένης χε κατευθυνούσης τὰ τούτων διαβούλιά τε καὶ διαβήματα . Καὶ ὁ μὲν ἔκειτο οὕτως , καὶ ἦν ὁ νεκρὸς αὐτοῦ ὑβριζόμενος καὶ ὁσίας ἄμοιρος , καὶ τὸ Ζεύγμινον ὑπὸ Οὔννων ὁμολογίᾳ ἑάλωκε . Ταῦτα ὡς ἠνώτιστο βασιλεὺς , κατὰ τῶν Οὔννων κηρύσσει πόλεμον Κβʹ . Ὅτε καὶ Ἀνδρόνικος πάλιν ἀποδρὰς καὶ παραγενόμενος εἰς Γάλιτζαν ἐκεῖθεν ἐπανέζευξεν . Ἔστι δὲ ἡ Γάλιτζα μία τῶν παρὰ τοῖς Ῥὼς τοπαρχιῶν οὓς καὶ Σκύθας [ Ρ . θὕ ] Ὑπερβορέους φασίν . Ὁ δὲ τρόπος τῆς φυγῆς ἦν οὗτος . Πλάττεται τὸν νοσοῦντα , καὶ προκοίτου παιδός εἰς τὰς σωματικὰς ὑπηρεσίας ηὐμοιρηκώς ἀλλοεθνοῦς , καὶ τούτου καὶ τὰ πολλὰ τῆς ἡμετέρας διαλέκτου παραγραμματίζοντος , ἐπισκήπτει τούτῳ , ἐπεὶ καὶ μόνῳ ἀπὸ πάντων ἡ πρὸς τὴν φρουρὰν ἀνεῖτο εἴσοδος , ὑφελέσθαι λάθρα τὰς κλεῖς τῶν τοῦ πόργου πυλῶν , ὁπότε πρὸς ἡμερινὸν θπνον οἱ φύλακες τράποιντο δαψιλεστέρῳ χρησάμεκοι τῷ ποτῷ . καὶ κηρῷ ἐκμάξασθαι ταύτας εἰς τὸ εὐτύπωτον , ὡς τῷ ἀρχετύπῳ εἰναι τὸ ἐκμαγεῖον κατὰ πᾶν ἐμφερές καὶ εἰκασμένον πρὸς ἵνδαλμα ἀπαράλλακτον . Δρᾷ τὸ ἀνδράποδον τὰ προσταχθέντα , εἰσάγει Ἀνδρονίκῳ τὰ τῶν κλείθρων ἴχνη . Ὁδὲ τῷ παιδαρίσκῳ ὑποτίθησιν ἐμφανίσαι ταῦτα τῷ υἱῷ ἐκείνου τῷ Μανουὴλ , καὶ εἰπεῖν ὡς δεῖ τὴν ταχίστην τοιαῦτα χαλκεύσασθαι , οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ κἀν τοῖς ἀμφορεῦσι τῶν οἴνων , οἵπερ αὐτῳ τὸ τοῦ ἀρίστου στέγουσι πόμα , παραβύειν ἐκ λίνου νενησμένα καλώδια καὶ ἀγαθίδας καὶ κρόκας καὶ μηρίνθους λεπτάς . Ὡς δ´ εἴχε πέρας τὰ βουληθέντα , ἀναπτύσσονται τὰ κλεῖθρα νυκτὸς , τὸ δεσμωτήριον ἀποαγμόνως ἀναπετάννυται · ὁ παῖς ὑπουργεῖ τὸ ἔργον , παρ´ Ἀνδρονίκου λαβών τὸ ἐνδόσιμον · ὁ Ἀνδρόνικος ἔξεισι τὰ λίνα φέρων ἐν ταῖν χεροῖν . Γίνεται οὖν αὐτῷ τὸ κατάντημα τῆς τότε νυκτος χόρτος ἀμφιλαφὴς περί που τὰ ἄβατα μέρη τῶν ἀνακτόρων φυεὶς καὶ εἰς ὕψος ἀναδραμών . Καὶ περὶ δευτέραν δὲ καὶ τρίτην ἡμέραν ταῖς πόαις ἐνειλημένος τοὺς διώκτας ἐλάνθανεν . Ὡς δὲ ἅλις εἶχον οἱ διφῶντες τῆς κατὰ τὰ ἀρχεῖα ἐρεύνης , διατίθησιν Ἀνδρόνικος τὰς στάλικας εἰς κλίμακας , καὶ διὰ μεσοπυργίου χαλασθεὶς ἀκάτιον εἴσεισιν ἐκ συνθήματος περὶ τὰς ἀκτὰς σαλεῦον καὶ τοὺς προβλῆτας , ο ? τὸ πάραλον τεῖχος τῆς πόλεως διειλήφασι , τὰς τῶν κυμάτων ἀποθραύοντες ἐμβολάς . Ἥν δὲ τούπίκλην Χρυσοχοόπουλος ὁ τῇ ἀλιάδι Ἀνδρόνικον εἰσδεξάμενος . Ἀλλ´ οὔπω ἀκριβῶς ἀνάγεσθαι ἤρξαντο , καὶ συνέχονται παρὰ των κατὰ τὸν Βουκολέοντα προφυλάκων , οἱ πᾶσαν νύκτα σκοπεύουσι καὶ τῶν ἀνακτόρων οὐκ ἐῶσιν ἐχόμενα ἐνίας νῆας διαπλωνζεσθαι . Ἐξ ἐκείνου δὲ τὰ τῆς σκοπιᾶς ταύτης ἤρξαντο , ἐξ ὅτουπερ ὁ Τζιμισκῆς Ἰωάννης τῷ θωκᾷΝικηφόρῳ νυκτὸς ἐπέθετο διὰ σαργάνης ἀνιμηθείς . Παρὰ βραχὸ γοῦν ἦν ἂν καὶ πάλιν Ἀνδρόνικος χείροσι δεσμοῖς καὶ φυλακαῖς ἐνισχημένος , ἢ καὶ ξίος τοῦ ζῇν αὐτὸν ὑπεξήγαγε τὰς πολλάς εἰσέπειτα πλάνας ὑποτεμόμενον . Νῦν δὲ ἡ οἰκεία εὐτραπελία ἐῤῥύσατο καὶ τότε τὸν βαθυγνώμονα , ἐκ τῶν ἑαυτῆς ῥιζοτομήσασα κήπων τὰ τῷ καιρῷ προσφυῆ φάρμακα , ὥσπερ καὶ Δαβὶδ ἐξέσωσε πρότερον ἡ ἐν Γὲθ τοῦ προσώπου ἀλλοίωσις ἐπιψόφησίς
Lemmas: δεῦμα , μή καί θεῖος συνεφαπτομένη ΧΕ κατευθύνω ὁ οὗτος διαβουλία τε καί διάβημα . καί ὁ μέν κεῖμαι οὕτως , καί εἰμί ὁ νεκρός αὐτός ὑβρίζω καί ὅσιος ἄμοιρος , καί ὁ Ζεύγμινον ὑπό Οὖννοι ὁμολογία ἁλίσκομαι . οὗτος ὡς ἐνωτίζω βασιλεύς , κατά ὁ Οὖννοι κηρύσσω πόλεμος κβʹ . ὅτε καί Ἀνδρόνικος πάλιν ἀποδιδράσκω καί παραγίγνομαι εἰς Γάλιτζαν ἐκεῖθεν ἐπαναζεύγνυμι . εἰμί δέ ὁ Γάλιτζα εἷς ὁ παρά ὁ Ῥώς τοπαρχία ὅς καί Σκύθης [ Ρ . ΘΥ ] Ὑπερβόρεοι φημί . ὁ δέ τρόπος ὁ φυγή εἰμί οὗτος . πλάσσω ὁ νοσέω , καί πρόκοιτος παῖς εἰς ὁ σωματικός ὑπηρεσία εὐμοιρέω ἀλλοεθνής , καί οὗτος καί ὁ πολύς ὁ ἡμέτερος διάλεκτος παραγραμματίζω , ἐπισκήπτω οὗτος , ἐπεί καί μόνος ἀπό πᾶς ὁ πρός ὁ φρουρά ἀνίημι εἴσοδος , ὑφαιρέω λάθρῃ ὁ κλείς ὁ ὁ πόργος πύλη , ὁπότε πρός ἡμερινός θνῄσκω ὁ φύλαξ τρέπω δαψιλής χράω ὁ ποτός . καί κῆρ ἐκμάσσω οὗτος εἰς ὁ εὐτύπωτος , ὡς ὁ ἀρχέτυπος εἰναι ὁ ἐκμαγεῖον κατά πᾶς ἐμφερής καί εἰκάζω πρός ίνδαλμα ἀπαράλλακτος . δράω ὁ ἀνδράποδον ὁ προσστάζω , εἰσάγω Ἀνδρόνικος ὁ ὁ κλεῖθρον ἴχνος . ὁδός ὁ παιδαρίσκος ὑποτίθημι ἐμφανίζω οὗτος ὁ υἱός ἐκεῖνος ὁ Μανουήλ , καί εἶπον ὡς δεῖ ὁ ταχύς τοιοῦτος χαλκεύω , οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά ἐν ὁ ἀμφορεύς ὁ οἶνος , ὅσπερ αὐτός ὁ ὁ ἀγαθός στέγω πόμα , παραβύω ἐκ λίνον νέω καλώδιον καί ἀγαθίς καί κρόκη καί μήρινθος λεπτός . ὡς δδʹ ἔχω πέρας ὁ βούλομαι , ἀναπτύσσω ὁ κλεῖθρον νύξ , ὁ δεσμωτήριον αποαγμοναω ἀναπετάννυμι · ὁ παῖς ὑπουργέω ὁ ἔργον , παρ´ Ἀνδρόνικος λαμβάνω ὁ ἐνδόσιμος · ὁ Ἀνδρόνικος ἔξειμι ὁ λίνον φέρω ἐν ὁ χείρ . γίγνομαι οὖν αὐτός ὁ κατάντημα ὁ τότε νύξ χόρτος ἀμφιλαφής περί ποῦ ὁ ἄβατος μέρος ὁ ἄναξ φύω καί εἰς ὕψος ἀνατρέχω . καί περί δύο δέ καί τρίτος ἡμέρα ὁ πόα ἐνέρχομαι ὁ διώκτης λανθάνω . ὡς δέ ἅλις ἔχω ὁ διφάω ὁ κατά ὁ ἀρχεῖον ἔρευνα , διατίθημι Ἀνδρόνικος ὁ στάλιξ εἰς κλῖμαξ , καί διά μεσοπύργιο χαλάω ἀκάτιον εἴσειμι ἐκ σύνθημα περί ὁ ἀκτή σαλεύω καί ὁ προβλής , ὁ ? ὁ Πάραλος τεῖχος ὁ πόλις διαλαμβάνω , ὁ ὁ κῦμα ἀποθραύω ἐμβολή . ὅς δέ τούπίκλην Χρυσοχόπουλος ὁ ὁ ἀλιάς Ἀνδρόνικος εἰσδέχομαι . Ἀλ οὔπω ἀκριβῶς ἀνάγω ἄρχω , καί συνόχωκα παρά ὁ κατά ὁ βουκολέω πρόφυλαξ , ὁ πᾶς νύξ σκοπεύω καί ὁ ἄναξ οὐ ἐάω ἔχω ἔνιοι ναῦς διαπλωνζεσθαι . ἐς ἐκεῖνος δέ ὁ ὁ σκοπιά οὗτος ἄρχω , ἐκ ὅστις ὁ Τζιμισκῆς Ἰωάννης ὁ θωκᾷΝικηφόρῳ νύξ ἐπιτίθημι διά σαργάνη ἀνιμάω . Παρά βράχος γοῦν εἰμί εἄν καί πάλιν Ἀνδρόνικος χείρων δεσμός καί φυλακή ἐνέχω , ἢ καί ἵκω ὁ ζάω αὐτός ὑπεξάγω ὁ πολύς εἰσέπειτα πλάνη ὑποτέμνω . νῦν δέ ὁ οἰκεῖος εὐτραπελία ῥύομαι καί τότε ὁ βαθυγνώμων , ἐκ ὁ ἑαυτοῦ ῥιζοτομέω κῆπος ὁ ὁ καιρός προσφυής φάρμακον , ὥσπερ καί Δαυίδ ἐκσῴζω πρότερος ὁ ἐν Γέθ ὁ πρόσωπον ἀλλοίωσις ἐπιψόφησις