cogPG.PG139 341
τὰ ἀνάκτορα τῶν κακῶν ἐπαινέτας , τὸ δὲ καλὸν γνῶναι μὴ θέλοντας , ἐπιμελῶς ἐνέκειντο πρὸς τὰ πονηρὰ , καὶ ἐπευδόκουν ἐκείνοις οἷς ἔναι ἦν ὁ κρατῶν , οὐ μὴν ὁ δι´ οὖ βασιλεῖς ἤρεσκε ο βασιλεύουσιν . Οὐ μόνον δ´ ἀπανθρώπως οὕτω καὶ ἀνεπιεικῶς διέθετο Ἀνδρόνικος τὸν Ἀλέξιον , ἀλλὰ καὶ ὁπόσοι περ τῶν ὑπηρετῶν ἐκείνῳ λόγιμοι , συλλαβὼν εἶχεν ἑμφρούρους . Μετ´ οὐ πολὺ δὲ καὶ τούσων ἀριστίνδην οὐκ ὀλίγους συνειληφώς τῶν ὄψεων ἀπεστέρησεν · ἔνα δ´ ἀπολαβὼν , ὃς ἐν ὑπογραφεῦσι τῷ Ἀλεξίῳ ἠρίθμητο , τοὐπίκλην [ Ῥ . υὐ ] Μάμαλος , ἐς θοίνην ἐταμίευσε πύματον . Οὕτω δ´ οὐτήν ἐδαίτρευσε καὶ καρυκείας μετέδωκε πλείονος , ὡς ἀξίαν εἰναι μὴ ἄλλον εὐτυχήσειν δαιταλευτὴν ἢ μόνον βασιλέα Ἀνδρόνικον , καὶ τραπέζαις Ἐριν.νύων καὶ Τελχίνων φθονερῶν ἑστιάσεσι μὴ ἀπαδεῖν πρὸ παράθεμα , καὶ οἷον οὐδέπω τις ὀψοποιὸς μσγγανεύσας εἰστίακε . Τὸ δὲ ἦν πυρὶ παραδοθῆναι τὸν ἄνθρωπον κατὰ τὸ Ἰππικόν . Ἀμέλει τοι καὶ τὸ μὲν ἀνῆπτο , καὶ διεχεῖτο ἡ φλὸξ ἐπὶ τοῦ ἀέρος πολὺ κατὰ τὴν τοῦ σταδίου Σφενδόνην , ἐπ´ ἴσης τῇ Χαλδαϊκῇ ἐκείνῃ καμίνῳ , ἡν ἀνέκαυσε νάφθα καὶ κληματὶς ὑπεξῆρεν εἰς ἑπταπλάσιον · ὁ δὲ παρῆκτο σχοινόδετος καὶ γυμνὸς , ὁποῖος πρώτως προσεῖτε τὸν ἥλιον τῆς μητρικῆς νηδύος ἐκθορών . Περιστησάμενοι οὖν ὡς ἱερεῖον τὸν μείρακα οἱ καμινευταί , ὑπηνήτην ὅντα τὸ πρῶτον καὶ ἰούλῳ τὰς παρειλς στεφόμενον , ἐνώθουν μετὰ καμάκων μηκίστων εἰς τὸ μεσαίτατον τοῦ πυρός . Ὁ δὲ προσομιλῶν ῆ καμίνῳ καὶ ἀλγυνόμενος , φιλοψυχῶν δὲ καὶ ὡς ἄνθρωπος , ἴσος δὲ καὶ ὡς φευξεῖται διανοούμενος τὸν ἤδη ἀνυπεξάλυκτον θάνατον , νῦν μὲν ἐμπίπτων ἀντέβαινε ταῖς διακοντίσεσι , μετριωτέρας κρίνων τὰς ἐκ τούτων ὀδύνας τῆς τοῦ πυρὸς ἐρωῆς καὶ τοῦ ἐπ´ ἀνθράκων ἁπλώματος , νὸν δὲ τ ἵς ἐμπυρευταῖς εἰς τὸ τῆς φλογὸς μεσαίτατον ἐμβαλλόκενος καὶ ὑπὸ τῆς πυρᾶς διειλημμένος κατὰ τῶν ὄφεων τοὺς ἀκοντίας τῆς καμίνου ἐξετινάσσετο , τὸν περὶ ψυχῆς τρέχων καὶ ὑπὲρ τὸ Θετταλὸν διαλλόμενος πίδημα . Καὶ τοῦτο ἐφ´ ἱκανὸν γινόμενον εἰς δάκρυα ἐκίνει τοὺς θεατάς . Ὀψὲ δὲ καμὼν ἐξυπτίασε , τὸ δὲ πορ λάβρον τὰς ἐκείνου σάοκας περιχυθὲν ἐν βραχρῖ αυνεσέλτσε κνίσσα δ´ ἐς οὐοανὸν ἀνιοῦσα τὸν κύκλῳ διέφθειρεν ἀέρα , καὶ ἦν τὸ τῆς λιγνύος ἀποφερόμενον ῥισὶν ἀνθρώπων ἐκεῖ που παριόντων ἀπρόσιτον . Ὢ πυρσὸς ἐκεῖνος ἀνήμερος ! ὢ ἀσπάσιον δαίμοσιν ὀλοναύτωμα ! ὢ ἱερεῖον Τελχίνων ! ὦ ἀλαστόρων ὁλόκληρος προσφορά ! ὤ οὐκ εὐωδίας ὁσμὴ , ἣν οὐκ ὀσφραίνεται Κύριος , ἀλλ´ Ἐριννύων χορὸς καὶ κακοέργὸς Ἀνδρόνικος , ὃς βουθυτεῖν ἀκούων τοὺύς πάλαι καὶ κνίσσαις θεραπεύειν τὸ προσκυνούμενον τὴν αὐτὴν δραμεῖν οὐκ ἠνέσχετο , ἀλλ´ ὡς ἦν ἐκ τῶν δοωμένων πιστοῦσθαι , νηλεεστέραν τρέφων ψυχὴν τῶν πώποτε ἀνεπιεικεστάτων ἀνδρῶν ἀνθρωποθυτεῖν κακῶς ἐπεβάλετο , τὰ τῶν Χριστιανῶν θεσμὰ παριδὼν , ἃ ψυχὴν σῶσαι μᾶλλον ἢ ἀπολέσαι παρα · κελεύονται , καὶ οὐδὲ τὸν κόσμον ὅλον ἀντάξιον αὐτῆς ἀποφαίνονται . Τίς Καμβύσης μαινόμενος ἢ ἀπηνὴς Ταρκύνιος ἢ Ἕχετος καὶ Φάλαρις ἄγριοι καὶ θηριώδεις τοιαῦτα εἰργάσαντο ; Ἡ τίνες Ταυροσκύθαι ξενοκτονίαν νενομικότες , ὧν τὰ ἤθη ὁ πολυπλανὴς οὗτος ἀνεμάξατο γέρων , οὕτως ἐπευενοῦ καὶ διεχειρίσαντο ; Ποιῶν δὲ τὴν τιμωρίαν οὐκ ἀναίτιον , ἀλλά τι προῦφεστός ἐπισυρομένην ἔγκλη · μα , βίβλους τινὰς συγκατέκαυσε τῷ Μαμάλῳ διεξιούσας δῆθεν περὶ βασιλέων ἀρξόντων ἐς τούπιόν , ἃά τὺ Ἀλεξίῳ θπαναγνώσχων Μάμαλος ἐνάγειν τοῦτον εἰς τὸ βασιλειᾷν ἐμυθίζετο . [ Ρ . εθΙ ] ιαʹ.Οὕτω δ´ ἐπὶ τοῖς πραττομένοις τούτοις ὑστεροβουλίᾳ ἐβάλλετο ἢ τοῦ τὰ αὐτὰ καὶ αὖθις δρᾷν ἀπήγετο , ὡς καὶ τὸν Δισύπατον Γεώργιον δ´ οὕτος ἐκ τοῦ τῶν ἀναγνωστῶν τάγματος , οἱ τὸν
Lemmas: ὁ ἀνάκτορον ὁ κακός ἐπαινέτης , ὁ δέ καλός γιγνώσκω μή ἐθέλω , ἐπιμελής ἔγκειμαι πρός ὁ πονηρός , καί ἐπευδοκέω ἐκεῖνος ὅς ἔναι εἰμί ὁ κράτος , οὖον μήv ὁ δις οὖον βασιλεύς ἀρέσκω ὁ βασιλεύω . οὖον μόνος δδʹ ἀπάνθρωπος οὗτος καί ἀνεπιεικῶς διατίθημι Ἀνδρόνικος ὁ Ἀλέξιος , ἀλλά καί ὁπόσος περ ὁ ὑπηρέτης ἐκεῖνος λόγιμος , συλλαμβάνω ἔχω εμφρουροος . Μετς οὖον πολύς δέ καί τούσος ἀριστίνδην οὐ ὀλίγος συλλαμβάνω ὁ ὄψις ἀποστερέω · νάω δδʹ ἀπολαμβάνω , ὅς ἐν ὑπογραφεύς ὁ Ἀλέξιος ἀριθμέω , τοὐπίκλην [ Ῥ . υἱός ] Μάμαλος , εἰς θοίνη ταμιεύω πύματος . οὕτως δδʹ οὐτάω δαιτρεύω καί καρυκεία μεταδίδωμι πλείων , ὡς ἄξιος εἰναι μή ἄλλος εὐτυχέω δαιταλευτής ἢ μόνος βασιλεύς Ἀνδρόνικος , καί τράπεζα Ἐριν.νύων καί Τελχίν φθονερός ἑστίασις μή ἀπαδεῖν πρό παράθεμα , καί οἷος οὐδέπω τις ὀψοποιός μσγγανευσος ἑστιάω . ὁ δέ εἰμί πῦρ παραδίδωμι ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ Ἰππικός . ἀμέλει ὅς καί ὁ μέν ἀνάπτω , καί διαχέω ὁ φλόξ ἐπί ὁ ἀήρ πολύς κατά ὁ ὁ στάδιος Σφενδόνη , ἐπι ἴσος ὁ Χαλδαικός ἐκεῖνος κάμινος , ἐάν ἀνακαίω νάφθα καί κληματίς ὑπεξαίρω εἰς ἑπταπλάσιος · ὁ δέ πάρειμι σχοινόδετος καί γυμνός , ὁποῖος πρῶτος πρόσειμι ὁ ἥλιος ὁ μητρικός νηδύς ἐκθρῴσκω . περιίστημι οὖν ὡς ἱερεῖον ὁ μεῖραξ ὁ καμινευτής , ὑπηνήτης ὅντα ὁ πρῶτος καί ἴουλος ὁ παρειλς στέφω , ἐνωθέω μετά κάμαξ μακρός εἰς ὁ μέσος ὁ πῦρ . ὁ δέ προσομιλέω ἤ κάμινος καί ἀλγύνω , φιλοψυχέω δέ καί ὡς ἄνθρωπος , ἴσος δέ καί ὡς φεύγω διανοέομαι ὁ ἤδη ἀνυπεξάλυκτος θάνατος , νῦν μέν ἐμπίπτω ἀντιβαίνω ὁ διακόντισις , μέτριος κρίνω ὁ ἐκ οὗτος ὀδύνη ὁ ὁ πυρός ἐρωή καί ὁ ἐπι ἄνθραξ άπλωμα , νός δέ τ ἴς ἐμπυρευτής εἰς ὁ ὁ φλόξ μέσος ἐμβάλλω καί ὑπό ὁ πυρά διαλαμβάνω κατά ὁ ὄφις ὁ ἀκοντίας ὁ κάμινος ἐκτινάσσω , ὁ περί Ψυχή τρέχω καί ὑπέρ ὁ Θεσσαλός διάλλομαι πίδημα . καί οὗτος ἐφίημι ἱκανός γίγνομαι εἰς δάκρυ κινέω ὁ θεατής . ὀψέ δέ κάμνω ἐξυπτιάζω , ὁ δέ πούς λάβρος ὁ ἐκεῖνος σάκος περιχέω ἐν βραχύς αυνεσέλτσε κνίζω δδʹ εἰς οὐοανὸν ἀνέρχομαι ὁ κύκλος διαφθείρω ἀήρ , καί εἰμί ὁ ὁ λιγνύς ἀποφέρω ῥίς ἄνθρωπος ἐκεῖ ποῦ πάρειμι ἀπρόσιτος . ὤ πυρσός ἐκεῖνος ἀνήμερος ! ὦ ἀσπάσιος δαίμων ὀλοναύτωμα ! ὦ ἱερεῖον Τελχίν ! εἰμί ἀλάστωρ ὁλόκληρος προσφορά ! ὦ οὐ εὐωδία ὀσμή , ὅς οὐ ὀσφραίνομαι Κύριος , ἀλ Ἐριννύς χορός καί κακοῦργος Ἀνδρόνικος , ὅς βουθυτέω ἀκούω τοὺύς πάλαι καί κνῖσα θεραπεύω ὁ προσκυνέω ὁ αὐτός τρέχω οὐ ἀνέχω , ἀλ ὡς εἰμί ἐκ ὁ δίδωμι πιστόω , νηλεής τρέφω ψυχή ὁ πώποτε ἀνεπιεικής ἀνήρ ἀνθρωποθυτέω κακῶς ἐπιβάλλω , ὁ ὁ Χριστιανός θεσμός παρεῖδον , ὁ ψυχή σῴζω μᾶλλον ἢ ἀπόλλυμι παρά · κελεύω , καί οὐδέ ὁ κόσμος ὅλος ἀντάξιος αὐτός ἀποφαίνω . Τῖς Καμβύσης μαίνομαι ἢ ἀπηνής Ταρκύνιος ἢ Ἔχετος καί Φάλαρις ἄγριος καί θηριώδης τοιοῦτος ἐργάζομαι ; ὁ τίς Ταυροσκύθαι ξενοκτονία νομίζω , ὅς ὁ ἦθος ὁ πολυπλανής οὗτος ἀναμάσσω γέρων , οὕτως επευενος καί διαχειρίζω ; ποιός δέ ὁ τιμωρία οὐ ἀναίτιος , ἀλλά τίς προῦφεστός ἐπισύρω ἔγκλη · μή , Βίβλος τις συγκατακαίω ὁ μῆλον διεξέρχομαι δῆθεν περί βασιλεύς ἄρχω εἰς τουπιος , ἀάω σύ Ἀλέξιος θπαναγνώσχων Μάμαλος ἐνάγω οὗτος εἰς ὁ βασίλεια μυθίζω . [ Ρ . εθΙ ] ιαʹ.Οὕτω δδʹ ἐπί ὁ πράσσω οὗτος ὑστεροβουλία βάλλω ἢ ὁ ὁ αὐτός καί αὖθις δράω ἀπάγω , ὡς καί ὁ δισύπατος Γεώργιος δδʹ οὗτος ἐκ ὁ ὁ ἀναγνώστης τάγμα , ὁ ὁ