cogPG.PG139 186
Ἰωάννην τὸν τῶν παίδων ἐκείνου πρωτότοκονἀνὴρ δ´ οὗτος ὁπλιτοπάλας καὶ πολεμόκλονος , φυήν τ´ ἀρίπτην καὶ εἶδος προφαίνων ἀξιοθέατον ) , πλείστοις μὲν καὶ ἄλλοις προσέμιξεν ἔθνεσι , σὺν σὐτοῖς δὲ καὶ τῷ τῆς Ἰκονιέων σατραπεύοντι μητροπόλεως . Καὶ Κἦν μὲν ὁ Ἰσαάκιος οὗτος ὁρμμίνων ἀεὶ χώραις ἐπιθέσθαι Ῥωμαϊκαῖς καὶ Σατὰν γενέσθαι τῷ Ἰωάννῃ , χρημάτων δ´ ἀπορῶν καὶ τὸν βασιλέα Ἰωάννην ὑρῶν ταῖς κατὰ πόλεμον πράζεσι διὰ παντὸς περινλέῖστον οὐδένα εὕρισκε τοῖς κατὰ σκοπὸν ἐκείνῳ συμβαίνοντα . Μᾶλλον μὲν οὐν καὶ πάντας εἶχεν ἀποπηδῶντας καὶ πρὸς τὴν πρώτην τῆς ἀποστασίας ἐνήχησιν δνσχεραίνοντας , καὶ τὴν ἐπιχείρησιν ἀπαγορεύοντας ὡς ἀσύμφορον κἀκείνῳ καὶ μηδ´ αὐτοῖς ἐφικτὴν ὁπωσοῦν . Ὅθεν τοὺς τοπάρχας περιιὼν , καὶ παρ´ οἷς κατέλυε δι´ αἰδοῦς ἀγόμενος ὡς τὸ εἶδος τυραννικώτατος καὶ τὸ γένος ἐπισημότατος , ὀψὲ συνείς ὡς διακενῆς τῆς συγγενείας ἀποδιίσταται , βίον ἀντλῶν πονηρὸν , πρὸς τὸν ὁμόστορον ἐπανέλυσε . Καὶ βασιλεὺς ἀσμένως αὐτόν τε καὶ τὸν υἱέα προσβλέπει , καὶ ὅψιν καὶ λόγους ἀμφῖν δίδωσι , καὶ χαριέντως προσπλέκεται · ἰσχυρὸν γὰρ τι χρῆ μα πόθος συγγενείᾳ διυφαινόμενος , κἂν ἀποῤῥαγείη μικρόν τι τῆς συμφυὶας φιλυπόστροφος ταχέως γίνεται . Ἀμέλει καὶ τὸ [ ἂαὶ πρώνν ϛίίτρον διατηρήσας ἀλώβητον οὐδέν τι παλίγοι τον ὑπέτυφεν ἐν ψυχῇ , ὁποία οἱ ἐν ἀρχαῖς φιλοῦσι τεχνάζεσθαι , τὸν χόλον ἐνθάπτοντες καὶ ἐναύοντες ἐἰς τὴν κατὰ καιρὸν φρυκτώρησιν καὶ κατάπρησιν · τὴν δὲ Κωνσταντίνου σὺν αὐτῷ εἰσιὼν οὐ πλεῖον τῷ τῆς νίκης περιόντι ἢ τῇ τοῦ κασιγνήτου ἐπανόδῳ ἠγαλλιᾶτο . Καὶ τὸ ὑπήκοον δὲ κατεκίρνα πως τὰ ἐγκώμια τῶ τοῦ βασιλέως τούτῳ προμηθεύματι , οὐ μόνον τοῖς αὐτοῦ τροπαίοις καλλωπιζόμενον καὶ θύσν Θεῷ χαριστήρια τῷ καὶ πορεύσαντι τοῦτον καὶ νικητὴν ἀνασώσαντι , ἀλλὰ καὶ τῇ τοῦ ἀδελφοῦ ἀφίξείἐπευφραινόμενον . λἰὴ πολυωρήσας δὲ τῷ Βυζαντίῳ , τῶν Περσῶν εἴσβαλόντων τοῖς κατὰ ποταμὸν τὸν Σαγγάριον ἐπιδρόμοις τόποις , ὑπεριδὼν καχεξίας σώματος , ὡς εἰχεν ἐξώρμησεν , ὅθεν τοῦς πολεμίους διαθροήσας τῆ παρουσίᾳ καὶ θρεμμάτων ἀγέλας ἐλάσας παντοδαπῶν ἐπανῆλθεν εἰς τὸ Λοπάδιον , Μετ´ οὐ πολὺ δὲ καὶ τῆς γυναικωνίτιδος ἐξιούσης τὴν πόλιν , τὰς Οχωρὰς ἐδείματο , τὴν ἐκ τῶν πολεμίων ἐκεχειρίαν είς τὸ μὴ πάντη ἀξύμφορον Ῥωμαίοις διατιθείς . Εμβραδὺναι δὲ τοῖς τόποις τούτοις διανοούμενος τὴν στρατιὰν ἀθροισθῆναι διετετάχει . Καὶ ἡ μὲν ἐκ θεσπισμάτων βασιλείων συνήγετο , αὐτὸς δὲ κατὰ τοῦτο τὸ ἔργον ὡς οὐδέποτε τοῖς στρατευομένοις ἀσυγγνώμων ἔδοξε καὶ βαρὺς καὶ τὸ πλέον μηδὲ μέτρα ἐκστρατείας εἰδώς , ὡς εἴπερ ἐλάθετο ἢ οὐκ ἐνενόησεν ὡς τρισσὸν ἔτος ἐν τοῖς ἑῴοις πολέμοις Ῥωμαῖοι διήνεγκαν . Τὸ δὲ πρὸς ἄῤῥηκτον ἐκείνου · ἔχθος ἔτι μᾶλλον ἐκμῆναν ἦν ὅτι πολλοὶ τῶν εἰς Ρυρίαν συναναβάντων ἐκείνῳ στρατιωτῶν μήπω τὰ σκοι βλέψαντες , ἀλλὰ νόσῳ σώματος καὶ σπάνει τῶν ἀναγκαίων καὶ φθορᾷ τῶν ὀχημάτων ἐν τῇ ] ἴδοιπορίᾳ χρονίσαντες , ἠναγκάζοντο μὴ τῶν πατρίδων βαίνειν εὐθὺ , ἀλλ´ ἔνθα κατασκηνοῖ βασιλεὺς μεταβαίνειν ὑπὸ τῶν ἐπιμελῶς τὰς ὁδοὺς τηρούντων καὶ τὰς θαλαττίους περαιώσεις ἐπισκοπούντων . Ὁ δὶ μὴ ἀγνοεῖν ἔχων τὸ τοῦ γογγυσμοῦ αἴτιον , τὸν
Lemmas: Ἰωάννης ὁ ὁ παῖς ἐκεῖνος πρωτότοκος δδʹ οὗτος ὁπλιτοπάλης καί πολεμόκλονος , φυή τ ἀρίπτην καί εἶδος προφαίνω ἀξιοθέατος ) , πλεῖστος μέν καί ἄλλος προσμείγνυμι ἔθνος , σύν αὐτός δέ καί ὁ ὁ Ἰκονιεύς σατραπεύω μητρόπολις . καί ἐν μέν ὁ Ἰσαάκιος οὗτος ορμμιναω ἀεί χώρα ἐπιτίθημι Ῥωμαϊκός καί Σατάν γίγνομαι ὁ Ἰωάννης , χρῆμα δδʹ ἀπορέω καί ὁ βασιλεύς Ἰωάννης σύμμαρτυς ὁ κατά πόλεμος πράζεσι διά πᾶς περινλέῖστον οὐδείς εὑρίσκω ὁ κατά σκοπός ἐκεῖνος συμβαίνω . μᾶλλος μέν ὀν καί πᾶς ἔχω ἀποπηδάω καί πρός ὁ πρῶτος ὁ ἀποστασία ἐνήχησις δνσχεραίνοντας , καί ὁ ἐπιχείρησις ἀπαγορεύω ὡς ἀσύμφορος ἐκεῖνος καί μηδ´ αὐτός ἐφικτός ὁπωσοῦν . ὅθεν ὁ τοπάρχης περίειμι1 , καί παρ´ ὅς καταλύω δις αἰδώς ἄγω ὡς ὁ εἶδος τυραννικός καί ὁ γένος ἐπίσημος , ὀψέ συνίημι ὡς διακενῆς ὁ συγγένεια ἀποδιιστάω , βίος ἀντλέω πονηρός , πρός ὁ ὁμόστορον ἐπαναλύω . καί βασιλεύς ἄσμενος αὐτός τε καί ὁ υἱός προσβλέπω , καί δρύοψ καί λόγος ἀμφί δίδωμι , καί χαρίεις προσπλέκω · ἰσχυρός γάρ τίς χράω μή πόθος συγγένεια διυφαίνω , κἀν ἀπολέγω μικρός τίς ὁ συμφυία φιλυπόστροφος ταχέως γίγνομαι . ἀμέλει καί ὁ [ ὅς πρῶν ϛιιτρος διατηρέω ἀλώβητος οὐδείς τίς παλίγοι ὁ ὑποτύφω ἐν Ψυχή , ὁποῖος ὁ ἐν ἀρχή φιλέω τεχνάζω , ὁ χόλος ἐνθάπτω καί ἐναύω εἰς ὁ κατά καιρός φρυκτώρησις καί κατάπρησις · ὁ δέ Κωνσταντῖνος σύν αὐτός εἴσειμι οὖον πλείων ὁ ὁ Νίκη περίειμι ἢ ὁ ὁ κασίγνητος ἐπάνοδος ἀγαλλιάω . καί ὁ ὑπήκοος δέ κατακρίνω πως ὁ ἐγκώμιον ὁ ὁ βασιλεύς οὗτος προμήθευμα , οὖον μόνος ὁ αὐτός τρόπαιον καλλωπίζω καί θύω Θεός χαριστήριος ὁ καί πορεύω οὗτος καί νικητής ἀνασῴζω , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀδελφός αφιξειεπευφραινω . λιός πολυωρέω δέ ὁ Βυζάντιον , ὁ Πέρσης εἰσβάλλω ὁ κατά ποταμός ὁ Σαγγάριος ἐπιδρομέω τόπος , ὑπέρ-εἶδον καχεξία σῶμα , ὡς ἔχω ἐξορμάω , ὅθεν ὁ πολέμιος διαθροέω τῆ παρουσία καί θρέμμα ἀγέλη ἐλαύνω παντοδαπής ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Λοπάδιον , Μετς οὖον πολύς δέ καί ὁ γυναικωνῖτις ἔξειμι ὁ πόλις , ὁ Οχωρὰς δέμω , ὁ ἐκ ὁ πολέμιος ἐκεχειρία εἷς ὁ μή πάντῃ ἀσύμφορος Ῥωμαῖος διατίθημι . ἐμβραδύνω δέ ὁ τόπος οὗτος διανοέομαι ὁ στρατία ἀθροίζω διατάσσω . καί ὁ μέν ἐκ θέσπισμα βασίλειος συνάγω , αὐτός δέ κατά οὗτος ὁ ἔργον ὡς οὐδέποτε ὁ στρατεύω ἀσυγγνώμων δοκέω καί βαρύς καί ὁ πλέω μηδέ μέτρον ἐκστρατεία οἶδα , ὡς εἴπερ λανθάνω ἢ οὐ ἐννοέω ὡς τρισσός ἔτος ἐν ὁ ἑώϊος πόλεμος Ῥωμαῖος διαφέρω . ὁ δέ πρός ἄρρηκτος ἐκεῖνος · ἔχθος ἔτι μᾶλλον ἐκμαίνω εἰμί ὅτι πολύς ὁ εἰς Ρυρίαν συναναβαίνω ἐκεῖνος στρατιώτης μήπω ὁ σκῶ βλέπω , ἀλλά νόσος σῶμα καί σπάνις ὁ ἀναγκαῖος καί φθορά ὁ ὄχημα ἐν ὁ ] ιδοιποριον χρονίζω , ἀναγκάζω μή ὁ πατρίς βαίνω εὐθύς2 , ἀλ ἔνθα κατασκηνόω βασιλεύς μεταβαίνω ὑπό ὁ ἐπιμελής ὁ ὁδός τηρέω καί ὁ θαλάσσιος περαιόω ἐπισκοπέω . ὁ δί μή ἀγνοέω ἔχω ὁ ὁ γογγυσμός αἴτιος , ὁ