cogPG.PG139 208
ὁχόῃ παρέτεινον , καὶ τὸ ἱππικὸν ὡς αὐτοῖς ἐδόνει παρεσκευάζετο , καὶ τοῦ ἀκροβολισμοῦ εἴχοντο , εἴ ποτε προύχώρουν οἱ Ἰταλοὶ κατὰ τὸν ποταμόν · ὅτε καὶ τὰς τάξεις ἐπιπαριὼν ὁ ῥὴξ καὶ παρακλήσεις τοῖς σφετέροις ποιούμενος τοιάδε ἔφασκεν · « Ὅτι μὲν ὧ συστρατιῶται , ἡ ἡμετέρα αὕτη κίνησις διὰ Χριστὸν , καὶ ὡς εἰλόμεθα τὴν προκειμένην μὴ τὴν ἐξ ἀνθρώπων ἀλλ´ ἐκ Θεοῦ δόξαν θηρώμενοι , ἴσασι δήπουθεν καὶ ὑμῶν ἅπας σαφῶς · πῶς γὰρ οὔ · οἱ τούτου ἕνεκα τοῖς μὲν ἐπ´ οἴκου ἐνευπαθεῖν ἀπειπάμεθα , καὶ τῶν οἰκείων ἑκόντως ἀπεξενώμεθα , καὶ διὰ τῆς οὐχ ἡμεδαπῆς παροδεύοντες θλίψεσι προσρμιλοῦμεν , κινδύνοις παραβαλλόμεθα , λιμῷ τηκόμεθα , κρύει πηγνύμεθα , θαλπωρῇ ἐκλυόμεθα , κλιντῆρα ἔχοντες τὴν γῆν , στέγην τὸν οὐρανὸν , οἱ εὐγενεῖς , οἱ εὐπάρυφοι , οἱ ἐπὶ δόξης καὶ πλούτου , καὶ πολλῶν ἐθνῶν κυριεύοντες . Τὰς δὲ πολεμικὰς σκευάς ἐς ἀεὶ περικείμεθα ὥσπερ ἀκούσια δεσμὰ , καὶ κάμνομεν αὐτὰς ἀνέχοντες ὡς ὁ τῶν ὀπαδῶν Χριστοῦ μέγιστος Πέτρος πάλαι ἀλύσεσι διτταῖς κακουχούμενος καὶ τέσσαρσι στρατιωτῶν τετραδίοις φρουρούμενος . Ὃτι δὲ καὶ οἰ ὡς ἐν μεταιχμίῳ τῷ τορθμῷ τούτῳ ἀποδιιστάμενοι ἡμῶν βάρβαροι ἐχθροί εἰσι τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ , οἷς πάλαι νόμῳ πολέμου συμβαλεῖν ἐγλιχόμεθα καὶ ὧν τοῖς αἷμασι δαυΐδικῶς ἐπηγγελλόμεθα νίψασθαι , οὐδὲ τοῦτο φιλοκρινεῖν θελήσει τις , εἰ μὴ προδήλως παρακοπεὶς τὸ φρονεῖν ὁρῶν ἄντικρυς οὐχ ὁρᾷ καὶ ἀκούων οὐδαμῶς ἐνωτίξεται , Εἴπερ οὖν τῆς εὐθὺ τῶν ἀθανάτων μοκΚῶν πορείας μέλον ὑμῖνὐδὲ γὰρ ἄδικος ὁ Θεὸς , ὡς μὴ τὸ τῆς ὁδοῦ ταύτης ὁρᾷν αἰτιώμενον , μηδ´ ἀκηράτων μεταδιδόναι λειμώνων καὶ σκιερῶν ἐν τῇ Ἐδὲμ καταπαύσεων , οἶ τὰ οἴκοι καταλιπῥντες ἀνθειλόμεθα τοῦ ζῇν τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ θανεῖν , καὶ εἰ μνήμη δέ τις ὑμᾶς ὑπεισέρχεται ἃ καθ´ ὥραν οἱ ἀπερίτμητοι οὗτοι τὴν καρδίαν εἰς τοὺς ἐκ τοῦ γένους παροινοῦσιν ἡμῶν , καὶ οὓς αὐτοῖς ἐπιτρίβουσι κονδύλους ταῖς φρεσὶν ἀναφέρετε , καὶ τοῦ ἐκκεχυμένου ἀνευθύνως αἵματος μαλάσσει τις ἔλεος στῆτε γενναίως ἄρτι καὶ ἐῤῥωμένως διαγωνίσασθε . Μηδέ τι δέος ἐκπλῆσσον ἐκκρουέτω τοῦ καθηκόντως ἀμύνασθαι , ἀλλὰ γνώτωσαν ἀληθῶς οἱ ἀλλόφυλοι ὡς ὅσον Χριστὸς ὁ καθηγητὴς ἡμῶν καὶ διδάσκαλος ὑπέρκειται προφήτου λαοπλάνου καὶ μυοῦντος γφᾶς τὰ ἀπόβλητα , τοσοῦτον καὶ ἡμεῖς αὐτῶν κατὰ τάνθ´ ὑπερφέρομεν . Ἐπεὶ οὖν παρεμβολὴ ἁγία ἡμεῖς καὶ στρατὸς θεόλεκτος , μὴ φιλοψυχήσωμεν ἀγεννῶς πρὸς φιλόχριστον καὶ ἀείμνηστον τελευτήν . Εἰ Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε , πόσῳ ἡμεῖς θθνάναι δι´ αὐτόν ἐσμεν δικαιότεροι · ἀγαθῆς ταυτησὶ πορείας ἀγαθόν ἔστω καὶ τέλος ἐφομαρτοῦν . Μαχεσώμεθα μετὰ τῆς ἐν Χριστῷ πεποιθήσεως καὶ τοῦ εὖ εἰδέναι ὡς τοὺς ἐχθροὺς τροπωσόμεθα , ὅτι μηδὲ δυσχερὴς [ Ρ . ] ἡ νίκη γένοιτο οἷα μηδένων νποστησομένων τὴν προσβολὴν , ὡς πεποίθαμεν , ἀλλὰ πάντων ἐνδωσόντων καὶ πρὸς τὴν πρώτην ὁρμήν . Εἰ δ´ , ὅπερ ἀπείη , πεσούμεθα , καλὸν ἐντάφιον τὸ ὐπὲρ Χριστοῦ τελευτᾷν , Βαλέτω με τοξότης ΠέρΤεὑπὲρ Χριστοῦ · ἀφυπνωτέον μετ´ ἐλπίδων χρηστοτέρων
Lemmas: οἴχομαι παρατείνω , καί ὁ ἱππικός ὡς αὐτός δονέω παρασκευάζω , καί ὁ ἀκροβολισμός ἔχω , εἰμί ποτός προχωρέω ὁ Ἰταλός κατά ὁ ποταμός · ὅτε καί ὁ τάξις ἐπιπάρειμι2 ὁ ῥὴξ καί παράκλησις ὁ σφέτερος ποιέω τοιόσδε φάσκω · « ὅτι2 μέν ἵημι συστρατιώτης , ὁ ἡμέτερος οὗτος κίνησις διά Χριστός , καί ὡς εἴλω ὁ πρόκειμαι μή ὁ ἐκ ἄνθρωπος ἀλ ἐκ Θεός δόξα θηράω , οἶδα δήπουθεν καί σύ ἅπας σαφῶς · πῶς γάρ οὖον · ὁ οὗτος ἕνεκα ὁ μέν ἐπι οἶκος ἐνευπαθέω ἀπεῖπον , καί ὁ οἰκέω ἑκών ἀποξενόω , καί διά ὁ οὐ ἡμεδαπός παροδεύω θλῖψις προσρμιλουμην , κίνδυνος παραβάλλω , λιμός τήκω , κρύος πήγνυμι , θαλπωρή ἐκλύω , κλιντήρ ἔχω ὁ γῆ , στέγη ὁ οὐρανός , ὁ εὐγενής , ὁ εὐπάρυφος , ὁ ἐπί δόξα καί πλοῦτος , καί πολύς ἔθνος κυριεύω . ὁ δέ πολεμικός σκευή εἰς ἀεί περίκειμαι ὥσπερ ἀεκούσιος δεσμός , καί κάμνω αὐτός ἀνέχω ὡς ὁ ὁ ὀπηδός Χριστός μέγας Πέτρος πάλαι ἅλυσις διττός κακουχέω καί τέσσαρες στρατιώτης τετράδιον φρουρέω . ὅτι δέ καί ὁ ὡς ἐν μεταίχμιον ὁ τορθμῷ οὗτος ἀποδιίστημι ἐγώ βάρβαρος ἐχθρός εἰμί ὁ σταυρός ὁ Χριστός , ὅς πάλαι νόμος πόλεμος συμβάλλω γλίχομαι καί ὅς ὁ αἷμα δαυϊδικός ἐπαγγέλλω νίζω , οὐδέ οὗτος φιλοκρινέω ἐθέλω τις , εἰμί μή πρόδηλος παρακοπέω ὁ φρονέω ὁράω ἄντικρυς οὐ ὁράω καί ἀκούω οὐδαμῶς ἐνωτίζω , εἴπερ οὖν ὁ εὐθύς2 ὁ ἀθάνατος Κοκός πορεία μέλω ὑμνίς γάρ ἄδικος ὁ θεός , ὡς μή ὁ ὁ ὁδός οὗτος ὁράω αἰτιάομαι , μηδ´ ἀκήρατος μεταδίδωμι λειμών καί σκιερός ἐν ὁ Ἐδέμ κατάπαυσις , οἶς ὁ οἴκοι καταλείπω ἀνθαιρέομαι ὁ ζάω ὁ ὑπέρ αὐτός θνῄσκω , καί εἰμί μνήμη δέ τις σύ ὑπεισέρχομαι ὁ καθ´ ὥρα ὁ ἀπερίτμητος οὗτος ὁ Καρδία εἰς ὁ ἐκ ὁ γένος παροινέω ἐγώ , καί ὅς αὐτός ἐπιτρίβω κόνδυλος ὁ φρήν ἀναφέρω , καί ὁ ἐκχέω ἀνεύθυνος αἷμα μαλάσσω τις ἔλεος ἵστημι γενναῖος ἄρτι καί ερρωμένως διαγωνίζομαι . μηδέ τίς δέος ἐκπλήσσω ἐκκρούω ὁ καθήκω ἀμύνω , ἀλλά γνώω ἀληθής ὁ ἀλλόφυλος ὡς ὅσος Χριστός ὁ καθηγητής ἐγώ καί διδάσκαλος ὑπέρκειμαι προφήτης λαοπλάνος καί Μυοῦς γάφος ὁ ἀπόβλητος , τοσοῦτος καί ἐγώ αὐτός κατά τείνω ὑπερφέρω . ἐπεί οὖν παρεμβολή ἅγιος ἐγώ καί στρατός θεόλεκτος , μή φιλοψυχέω ἀγεννής πρός φιλόχριστος καί ἀείμνηστος τελευτή . εἰμί Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , πόσος ἐγώ θνῄσκω δις αὐτός εἰμί Δίκαιος · ἀγαθός οὗτος πορεία ἀγαθός ἵστημι καί τέλος ἐφομαρτέω . μάχομαι μετά ὁ ἐν Χριστός πεποίθησις καί ὁ εὕω οἶδα ὡς ὁ ἐχθρός τροπόω , ὅτι μηδέ δυσχερής [ Ρ . ] ὁ νίκη γίγνομαι οἷος μηδένων νοστέω ὁ προσβολή , ὡς πείθω , ἀλλά πᾶς ἐνδίδωμι καί πρός ὁ πρῶτος ὁρμή . εἰμί δδʹ , ὅσπερ ἄπειμι , πίπτω , καλός ἐντάφιον ὁ ὑπέρ Χριστός τελευτάω , βάλλω ἐγώ τοξότης ΠέρΤεὑπὲρ Χριστός · ἀφυπνωτέον μετέ ἐλπίς χρηστός