cogPG.PG139 357
ἄπασιν ἔκφορα , ἀνατίθησι δὲ τὴν μυσαρὰν ταύτην νυκτεργασίαν τῷ Ἀγιοχριστοφορίτῃ Στεφάνῳ , ὃν πολλάκις ἐμνήσθημεν . Ὁ δὲ τὸν Σὴθ´ παραλαβών , ἐκ βούπαιδος τετελεσμένον τὰ τοιαδὶ καὶ τούτων ἕνεκεν ἐκκοπέντα τὰς κόρας παρὰ τοῦ βασιλέως Μαρουὴλ , ὡς ἐν τοῖς περὶ ἐκείνου λόγοις εἰρήκαμεν , ἐρώτησιν τίόησι δι´ ὡν ἔδρασενσα ἐμοὶ μὲν γνῶναι τε καὶ εἰπεῖν οὐχ ἡδὺ , μαθεῖν δ´ ἑτέρωθεν ἔξεστι τοῖς βουλομένοις ) εἰδέναι ὅς ἐστιν ὁ μετὰ τὸ , βασιλέα ἄρξων Ἀνδρόνικον ἢ καὶ παραλύσων αὐτὸν τῆς ἀρχῆς . Τὸ δὲ πονηρὸν ἀποκρίνεται πνεῦμα , ἔ μᾶλλον ἀμυδρῶς ὡς ἐν ὕδασι , καὶ τούτοις θολεροίς , διαχαράττει τῶν γραμμάτων τινὰ Ἰσαάκιον ἐννοῆ ὑπεμβάλλοντα , οὐχ ἅπαν ξυνθὲν τὸ ὄνομα , ἀλλὰσίνο α ποοῆποθέμενον ὁποῖον τὸ τῆς σελήνης ἡμίτομον , καὶ τούτου ὄπισθεν διατυπῶσαν ἰῶτα εἰς τὸ ἐξμφαιὲς ἄγον ἐντεῦθεν τὸ μάντευμα καὶ οἷον τοῦ ἐσομένου προκέντημα , ἢ ἀληθεστέρως εἰπεῖν , ὃ μὴ ἀκοι ὅς Κἠπίστατο , τοῦτο τῇ ἀσαφείᾳ ὑπομελαῖνον τὋ πολυμερὲς τὴν κακίαν νυκτινόμον δαιμόκον , τὸν τοῦ ψεύδους ἐκτρεπόμενον ἔλεγχον . Ὡστε κει Ἀνδρόνικος σαυρον ὑπετόπασεν , ἐξ ὥν ἤκυσε , τὴ ὸφθέντα διασημαίνειν , καὶ τοῦτον εἶναι ἰσχυρίζετο τὸν Κομνηνὸν Ἰσαάκιον , ὃς τῆς Κύπρου κατετνΚράννευσε καὶ ὃν ἐνήγετο ὑποπτεύειν ἐνδελεχῶς μ διάδοχον αὐτῷ τῆς ἀρχῆς , ἐπειδὴ καὶ Ἰσαυρίας ἀπάρας εἰς Κύπρον ἀφίκετο , κακοεργὸς ὡς οὔπυ ἕτερος καὶ φθοροποιὸς Τελχὶν καὶ θάλασσα πελαγίζουσα συμφορὰς ἢ γοῦν ἐριννὺς ἐπιμανεῖσα τοῖς πρώην εὐδαίμοσι τῆς νήσου ταύτης οἰκήτοροι · συμπαθητιῶ γὰρ ἐν ῥήμασι τοῖς ἐν πράγμασι πιπειραμένοις τοῦ κοινῇ συμπεσόντος ἐκείνοις κακον , Ἀγασάμενος δ´ Ἀνδρόνικος τὸν χρησμὸν , « Μ ἐρώτα , » εἶπε , « μόνον τὸν διαδεξόμενον , ἀλλὰ πρόσθες καὶ τὸν καιρόν . » Γενομένης οὖν καὶ περὶ τοῦ καιΚροῦ ἐρωτήσεως , ἐμπεσόν καὶ ὑοφῖσαν τῷ ὕδατι τὸ ἀεοικὸν καὶ γεωχαρὲς πνεῦμα πεφοίβασται δ´ ἐπασμάτων , ὁποῖα μὴ ἐκφαίνειν χρεών , ὡς ἐντὸς τῶν ἡμερῶν τῆς ὑψώσεως τοῦ σταυροῦ · ἦν δὲ ἀρ-ν χόμενος ὁ Εεπτέμβριος μὴν , ὅτε ταῦτα ἐγίνετο Ὡς δὲ ἡκηκόει καὶ τὰ περὶ τῆς δευτέρας Ἀνδρόν νικος πεύσοως , ἀηδές τι καὶ , διεψευσμένον μειδιάν σας καὶ ἀτεχνῶς Σαρδόνιον , καὶ εἰπὼν ὡς λῆρος ὁ χρησμὸς οὕτος,(οῦ νὰρ δυνήσεται Ἰσαάκιος Κὐ Κπρόθεν καταπλεῦσαι διὰ μετρίων πάνυ τι τουτωὶ ἡμερῶν καὶ καθελεῖν αὐτὸν τῆς ἀρχῆς ] ο βλως προσέσχε τοῖς εἰρημένοις . Φήσαντος δὲ τοῦ ἀπὸ Τυρᾶ Ἰωάννουν δ´ οὗτος κριτὴς τοῦ Βλου παρ Ἀνδρονίκου προὔεβλημένος , καὶ θερμὸς διὰ τοῦτο τῶν αὐτοῦ θελημάτων ὑπηρέτης ὡς δεῖ συλλη , φυέντα ἐξ ἀνθρώπων γενέσθαι τὸν Ἰσαάκιον ἄγγελον , μήπως εἰς τοῦτον ἀφορῶσι τὰ τοῦ μαντευμας τος , αὐτοὶ δὲ τὰ πόῤῥωθεν φαντάζονται τὰ ἐν ποσὶν ὑπερβαίνοντες , οὐδ´ οὕτω τῷ χρησμωδήματι ἑνετοι τοὐναντίον μὲν οὖν καὶ μωκίαν κατέχεε τοῦ ἀπὸ πυρὰ , εἰ τοιαῦτα ὅλως φαντάζεται Ἰσαακίον ἕνεκα τοῦ · Ἀγγέλου , ἐξουίενῶν ἅμα ἐς μαλακότητα ἤθους τὸν ἄνδρα καὶ πρὸς οὐδὲν κατόρθωμα τοῦτον ἐνδέξιον εἶναι διατεινόμενος · ἤγγιζε γὰρ τὸ μόρσιμον , καὶ ἦν τὸ θεῖον αὐτοῦ σννετότερον . ύ.Ιλὴν θερμουργὸς ὤν ὁ Ἀγιοχριστφορίτης Στέρανος , καὶ τοῦ κυρίου βασιλέως παντοίως κὴ δόμενος , τὸν Ἰσαάκιον Ἄγγελον προσέθετο σνλ´ λαὔεῖν καὶ πρῶτα μὲν ἐν εἶρξαι φυλακῇ , εἴτα καὶ θανάτῳ ὑπλγαγεῖν ᾧ ἂν λνῆρόνικος ὅοκιμᾷστʹννν
Lemmas: ἅπας ἔκφορος , ἀνατίθημι δέ ὁ μυσαρός οὗτος νυκτεργασία ὁ Αγιοχριστοφορίτης Στέφανος , ὅς πολλάκις μιμνήσκω . ὁ δέ ὁ Σήθ παραλαμβάνω , ἐκ βούπαις τελέω ὁ τοιαδίͅς καί οὗτος ἕνεκα ἐκκόπτω ὁ κόρη παρά ὁ βασιλεύς Μαρουλή , ὡς ἐν ὁ περί ἐκεῖνος λόγος εἴρω , ἐρώτησις τίω δις ὡς δράω ἐγώ μέν γιγνώσκω τε καί εἶπον οὐ ἡδύς , μανθάνω δδʹ ἑτέρωθεν ἔξεστι ὁ βούλομαι ) οἶδα ὅς εἰμί ὁ μετά ὁ , βασιλεύς ἄρχω Ἀνδρόνικος ἢ καί παραλύω αὐτός ὁ ἀρχή . ὁ δέ πονηρός ἀποκρίνω πνεῦμα , ἔ μᾶλλον ἀμυδρός ὡς ἐν ὕδωρ , καί οὗτος θολερός , διαχαράσσω ὁ γράμμα τις Ἰσαάκιος ἐννοέω ὑπεμβάλλω , οὐ ἅπας συντίθημι ὁ ὄνομα , ἀλλὰσίνο ὅς ποιέω ὁποῖος ὁ ὁ σελήνη ἡμίτομος , καί οὗτος ὄπισθεν διατυπώνω ἰῶτα εἰς ὁ ἐξμφαιὲς ἄγω ἐντεῦθεν ὁ μάντευμα καί οἷος ὁ εἰμί προκέντημα , ἢ ἀληθής εἶπον , ὅς μή ἀκέω ὅς κηπιιστημι , οὗτος ὁ ἀσάφεια ὑπομελαίνω ὁ πολυμερής ὁ κακία νυκτινόμος δαίμων , ὁ ὁ ψεῦδος ἐκτρέπω ἔλεγχος . ὡστε κέω Ἀνδρόνικος σαύρα ὑποτοπάζω , ἐκ ἀνά κύω , ὅς ὁράω διασημαίνω , καί οὗτος εἰμί ἰσχυρίζομαι ὁ Κομνηνός Ἰσαάκιος , ὅς ὁ Κύπρος κατετνΚράννευσε καί ὅς ἐνάγω ὑποπτεύω ἐνδελεχής μ διάδοχος αὐτός ὁ ἀρχή , ἐπεί καί Ἰσαυρία ἀπαίρω εἰς Κύπρος ἀφικνέομαι , κακοῦργος ὡς οὔπυ ἕτερος καί φθοροποιός Τελχίν καί θάλασσα πελαγίζω συμφορά ἢ γοῦν Ἐρινύς ἐπιμαίνομαι ὁ πρώην εὐδαίμων ὁ νῆσος οὗτος οἰκήτωρ · συμπαθητιάω γάρ ἐν ῥῆμα ὁ ἐν πρᾶγμα πιπειραμένοις ὁ κοινός συμπίτνω ἐκεῖνος κακός , ἄγαμαι δδʹ Ἀνδρόνικος ὁ χρησμός , « Μ ἐρωτάω , » εἶπον , « μόνος ὁ διαδέχομαι , ἀλλά προστίθημι καί ὁ καιρός . » γίγνομαι οὖν καί περί ὁ Καιρός ἐρώτησις , ἐμπίπτω καί ὑφίημι ὁ ὕδωρ ὁ ἀεικός καί γεωχαρής πνεῦμα φοιβάζω δδʹ πάσμα , ὁποῖος μή ἐκφαίνω χρέος , ὡς ἐντός ὁ ἡμέρα ὁ ὕψωσις ὁ σταυρός · εἰμί δέ αρνʹ χόω ὁ Εεπτέμβριος μήv , ὅτε οὗτος γίγνομαι ὡς δέ ἀκούω καί ὁ περί ὁ δύο Ἄνδρος Νίκη πευσως , ἀηδής τίς καί , διαψεύδω μειδάω σός καί ἄτεχνος σαρδόνιον , καί εἶπον ὡς λῆρος ὁ χρησμός οὗτος νηρ δύναμαι Ἰσαάκιος κύω Κπρόθεν καταπλέω διά μέτριος πάνυ τίς ετωί ἡμέρα καί καθαιρέω αὐτός ὁ ἀρχή ] ὁ βλως προσέχω ὁ εἴρω . φημί δέ ὁ ἀπό Τυράς Ἰωάννουν δδʹ οὗτος κριτής ὁ Βλου παρά Ἀνδρόνικος προβάλλω , καί θερμός διά οὗτος ὁ αὐτός θέλημα ὑπηρέτης ὡς δεῖ Σύλλη , φύω ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι ὁ Ἰσαάκιος ἄγγελος , μήπως εἰς οὗτος ἀφοράω ὁ ὁ μαντευμαω ὅς , αὐτός δέ ὁ πόρρωθεν φαντάζω ὁ ἐν πούς ὑπερβαίνω , οὐδός οὗτος ὁ χρησμωδήματι Ἐνετός ἐναντίος μέν οὖν καί μωκία καταχέω ὁ ἀπό πυρά , εἰμί τοιοῦτος ὅλως φαντάζω Ἰσαάκιος ἕνεκα ὁ · Ἄγγελος , εξουιναω ἅμα εἰς μαλακότητα ἦθος ὁ ἀνήρ καί πρός οὐδείς κατόρθωμα οὗτος ἐνδέξιος εἰμί διατείνω · ἐγγίζω γάρ ὁ Μόρσιμος , καί εἰμί ὁ θέω αὐτός σννετοτερος . ύ.Ιλὴν θερμουργός εἰμί ὁ Ἀγιοχριστοφορίτης Στέρανος , καί ὁ κύριος βασιλεύς παντοῖος πη δίδωμι , ὁ Ἰσαάκιος Ἄγγελος προστίθημι σ λαυεν καί πρῶτος μέν ἐν εἴργω φυλακή , εἴτα̅ καί θάνατος ὑπλγαγεῖν ὅς εἄν λνηρονικη ὅοκιμᾷστʹννν