cogPG.PG139 499
ἀγχοροῦσαν πολλὰ ἂν κατ´ εὐπέτειαν Βενετκοσς κακουργεῖν ἀποτρόπαια . Ὑπ´ ἐννοιῶν τοίνυν μὴ πάντη ἀλογίστων κεκινημένος ὁ Δάνδουλος , καὶ τὰς πολλοῖς τῶν ὁρώντων δυστέκμαρτα ταῖς τοῦ νοῦ καταλαμβάνων ὁράσεσιν ὁ πηρὸς ἐκεῖνος τὰς κόρας τοῦ σώματος , παρεκρούσατο μὲν τὸν Βονιφάτια ,, μαρκέσιον , τῶν δὲ Πενετίκων καὶ τῶν Φραγκίσκω εἰς μίαν συνδραμόντων γνώμην τὸν Βαλδουῖνον , ἀνείλοντο , εἰδὼς ἐκ τῶν κάτω Γαλλιῶν ὁρμώμενοι , Γαλλιῶν δὲ καὶ Βενετίας ἐς τοσοῦτον τοὺς ὅροις ἀφεστάναι ἐς ὅσον Βενετία Ῥωμαίων ἀποσχοινίζεται , καὶ ἅμα οἱ Μαλδουῖνον ὅλῃ ψυχῇ προσκεχηνότα καὶ ἀσμένως ὡς πατρὶ προσφερόμενον , μήτε μὴν ὑπὸ χρονίας γυμνασίας ἐντακέντα πράγμασιν , ὅποιον ἐπίστατο τὸν μαρκέσιον · οὐ γάρ πω Βαλδουῖνος τριάκοντα καὶ δύο ἔτη γεγένηται , Ἱν δὲ καὶ ἄλλως βλέμματος προσεσχηκὼς ἐφ´ ὅσον χρόνον τῆς οἰκείας γαμετῆς ἀπεφοίτησεν . Ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺ ὕανον · Τὸ δὲ μέγιστον , δὶς εἶχεν ἑκάστης ἑβδομάδος τὸν ἑσπέρας ἐπεμβοῶντα μηδένα τῶν οἰκείων ἀρχείων ἐνὸς κατευνάζεσθαι μὴ νομίμῳ γυναικὶ πλησιάζοντα . Κ[Ρ ὅβθ ζ . Βασιλεύσας τοίνυν ὁ Βαλδουῖνος ἐ μέρη ἔξεισι τὰ ἑσπέρια , οὐχ ὡς αὐτὰ χειρωσόμενος ντα γάρ οἱ ἀλώσιμα ᾤετο , « Πᾷ βῶ καὶ κινήσω τὴν γᾶν τῷ δόρατι , » μικροῦ κομπάζων καὶ λαν ἀγερώχως ὑπὲρ Εὐκλείδην φθεγγόμενος ] ἀλλ´ ὡς διὰ φιλίων χώρων παρελευσόμενος καὶ βασιλείς Ῥωμαίων ἀναγορευθησόμενος πρὸς παντὸς , οὖ χάρν οὐδὲ κομιδῆς οἱασοῦν κατηξιώκει τινὰς τῶν νωμαίων ἐκ τοῦ στρατιωτικοῦ τε καὶ πολιτικοῦ σὐντάγματος , ἀλλ´ ἁπαξάπαντας ἀπεπέμψατο , Τοῦην δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις τοῦ στρατιωτικοῦ ἡγεμόσι καὶ κόμησι δέδοκτο · τὴν γὰρ ἀνδρίαν τῶν σουνόμων ἀρετῶν ἀφορίζοντες , καὶ ταύτην ἑαυτοῖς οἰκειοῦντες ὡς συγγενὲς καὶ σύντροφον ἐπιτήδευμα , οὐδὲν τῶν ἄλλων ἐθνῶν εἰς Ἄρεος ἔργα παρασυμβεβλῆσθαί Κσφισιν ἠνείχοντο . Ἀλλ´ οὐδέ τις τῶν Χαρίτων ἢ τῶν Μουσῶν παρὰ τοῖς βαρβάροις τούτοις ἐπεξενίζετο · καὶ παρὰ τοῦτο , οἶμαι , τὴν φύσιν ἦσαν ἀνήμεροι καὶ τὸν χόλον · εἰχον τοῦ λόγου προτρέχοντα Λιεὶθόν τοίνυν τὰς Θρακῴας πόλεις ὁ Βαλδουῖνος τῇ μέν Ὁρεστιάδι φρουρὰν ἐγκατέλεξεν , ὁμοίως δὲ καὶ κοφὶ τὸ Διδυμότοιχον καὶ τὴν ἐκ φιλίππου παρώνομον πόλιν διεπράξατο . Ὡς δ´ εἰς Ξάνθειαν ἵκετο , λόθν οἱ ἐκεῖσε ὑποκαθίσαντες Σενάχερίμ τινος ἐξηγουΚμένου τῷ στρατεύματι λάθρα ἐπέθεντο · μικρὸν δ τι φανέντες ἀπεκρύψαντο , ἐπανιόντες δείλανδροι ὃθεν ἐξήεσαν θρασυκάρδιοι . Ὁ δὲ ἀμαχεὶ ἐκ τοῦδε προὺχώρει πρὸς τὴν Θεσσαλονικέων μητρόπολιν . Ἐφεί πετο δέ οἱ ὁ Βονιφάτιος μαρκέσιος , τὴν ἐκ Παιόνων Μαρίαν ἐπαγόμενος , Ἰσαακίῳ μὲν τῷ ἐξ Ἀγγέλων ἀρμοσθεῖσαν πρότερον , μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου ἐκδίωσιν καὶ τὴν τῆς πόλεως ἄλωσιν συνευνασθεῖσαν αὐτῳ κατὰ νόμους . Ἐπεὶ δὲ ὁ μὲν Βαλδουῖνος αὐλίζοιτε . κατὰ τὴν Μοσυνόπολιν , ὁ δὲ μαρκέσιος πύθοιτο παρὶ πλείστων μηδέ ποτε προθέσθαι τὸν Βαλδουῖνον ὑπεκστῆναί οἱ τῆς λογίμης Θεσσαλονίκης , καθάπερ δὴ
Lemmas: αγχορουω πολύς εἄν κατ´ εὐπέτεια Βενετκοσς κακουργέω ἀποτρόπαιος . Ὑπʹ ἔννοια τοίνυν μή πάντῃ ἀλόγιστος κινέω ὁ Δάνδουλος , καί ὁ πολύς ὁ ὁράω δυστέκμαρτος ὁ ὁ νόος καταλαμβάνω ὅρασις ὁ πηρός ἐκεῖνος ὁ κόρη ὁ σῶμα , παρακρούω μέν ὁ Βονιφατία ,, μαρκέσιος , ὁ δέ πενετικως καί ὁ Φραγκίσκος εἰς εἷς συντρέχω γνώμη ὁ βαλδουινος , ἀναιρέω , εἰδοί ἐκ ὁ κάτω Γαλλίας ὁρμάω , Γαλλίας δέ καί Βενετία εἰς τοσοῦτος ὁ ὅρος ἀφίστημι εἰς ὅσος Βενετία Ῥωμαῖος ἀποσχοινίζω , καί ἅμα ὁ μαλδουινος ὅλος Ψυχή προσχάσκω καί ἄσμενος ὡς πατήρ προσφέρω , μήτε μήv ὑπό χρόνιος γυμνασία ἐντήκω πρᾶγμα , ὁποῖος ἐπίσταμαι ὁ μαρκέσιος · οὖον γάρ πω Βαλδουΐνος τριάκοντα καί δύο ἔτος γίγνομαι , Ἱν δέ καί ἄλλως βλέμμα προσέχω ἐφίημι ὅσος χρόνος ὁ οἰκεῖος γαμετή ἀποφοιτάω . ἀλλά καί εἰς ὅς ὕω · ὁ δέ μέγας , δίς ἔχω ἕκαστος ἑβδομάς ὁ ἑσπέρα ἐπεμβοάω μηδείς ὁ οἰκέω ἀρχεῖον εἷς κατευνάζω μή νόμιμος γυνή πλησιάζω . Κ[Ρ ὅβθ ζ . βασιλεύω τοίνυν ὁ Βαλδουΐνος εἰ μέρος ἔξειμι ὁ ἑσπέριος , οὐ ὡς αὐτός χειρόομαι είντα γάρ ὁ αλώσιμος οἴομαι , « πᾷ βαίνω καί κινέω ὁ γῆ ὁ δόρυ , » μικρός κομπάζω καί λάω ἀγέρωχος ὑπέρ Εὐκλείδης φθέγγομαι ] ἀλ ὡς διά φίλος χῶρος παρέρχομαι καί βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀναγορεύω πρός πᾶς , οὖον χάρν οὐδέ κομιδή οἱασοῦν καταξιόω τις ὁ νομαῖος ἐκ ὁ στρατιωτικός τε καί πολιτικός σύνταγμα , ἀλ ἁπαξάπας ἀποπέμπω , Τοῦνη δέ καί ὁ ἄλλος ὁ στρατιωτικός ἡγεμών καί κόμης δοκέω · ὁ γάρ ἀνδρεία ὁ σουνομος ἀρετή ἀφορίζω , καί οὗτος ἑαυτοῦ οἰκειόω ὡς συγγενής καί σύντροφος ἐπιτήδευμα , οὐδείς ὁ ἄλλος ἔθνος εἰς Ἄρης ἔργον παρασυμβάλλω Κσφισιν ἀνέχω . Ἀλ οὐδέ τις ὁ Χαρίτων ἢ ὁ Μοῦσα παρά ὁ βάρβαρος οὗτος ἐπιξενίζω · καί παρά οὗτος , οἴομαι , ὁ φύσις εἰμί ἀνήμερος καί ὁ χόλος · εἰχω ὁ λόγος προτρέχω Λιεὶθόν τοίνυν ὁ Θρᾷξ πόλις ὁ Βαλδουΐνος ὁ μέν Ὁρεστιάς φρουρά ἐγκαταλέγω , ὁμοίως δέ καί Κοφί ὁ διδυμοτοιχος καί ὁ ἐκ Φίλιππος παρώνομον πόλις διαπράσσω . ὡς δδʹ εἰς Ξάνθεια ἱκνέομαι , λανθάνω ὁ ἐκεῖσε ὑποκαθίζω Σενάχερίμ τις ἐξηγουΚμένου ὁ στράτευμα λάθρῃ ἐπιτίθημι · μικρός δ τίς φαίνω ἀποκρύπτω , ἐπανέρχομαι δειλανδρέω ὅθεν ἔξειμι θρασυκάρδιος . ὁ δέ ἀμαχεί ἐκ ὅδε προχωρέω πρός ὁ Θεσσαλονικεύς μητρόπολις . Ἐφεί πέτο δέ ὁ ὁ Βονιφάτιος Μαρκέσιος , ὁ ἐκ Παίων Μαρία ἐπάγω , Ἰσαάκιος μέν ὁ ἐκ Ἄγγελος ἀρμόζω πρότερος , μετά δέ ὁ ἐκεῖνος ἐκδίδωμι καί ὁ ὁ πόλις ἅλωσις συνευνάζω αὐτός κατά νόμος . ἐπεί δέ ὁ μέν Βαλδουΐνος αὐλίζω . κατά ὁ μοσυνοπολις , ὁ δέ Μαρκέσιος πυνθάνομαι Παρί πλεῖστος μηδέ ποτός προτίθημι ὁ βαλδουινος ὑπεξίστημι ὁ ὁ λόγιμος Θεσσαλονίκη , καθάπερ δή