cogPG.PG139 441
ἄνθρωπον ) ἀνέσπα τὴν ὀφρὺν καὶ βλακῶδες ἔόαινι , διὰ τὴν τῆς δεσποίνης ἐπάνοδον . Καθ´ ὃν , οἶμαι λόγον μηδ´ ἐξαρκεῖν αὐτῶ ἐς τιμὴν τὸ παρὰ βασιλεῖ δύνασθαι τὰ πάντα οἰόμενος , τὸ μὲν ἐπὶ τοῦ κανικλείου ὀφφίκιον , ὅπερ Ἰσαακίου εἵχεν ἀνάσσοντος , βραβευόμενον αὖθις ὡς μὴ χωροῦν αὐτοῦ τῇς σχύος τὸ μέγεθος ἀπηνῃνατο , ἐκ δ´ ἀναγνώστου κληρωθῆναι εἰς διάκονον ῃρετίσατο , μὴ καὶ τῶν ἱερῶν ἐπιθιγγάνειν ἀξόνων οὐ κρίνων ὅλως ἀνασχε . τόν . Καὶ ἦν ἡ πρόθεσις ἔργον εὐθὺς , καὶ βαοιλεύς αὐτὸν κατὰ τὸν ἐν Βλαχέρναις περίπυστον καθίε νεὼν , καὶ ὁ πατριάρχης ἅμα οἱ παρῆν προχειρίζων τοῦτον ἐξ ἀναγνώστου διάκονον , καὶ στάσις αὐτῶν καὶ βαθμὸς ἀναβάσεως συγκεχώρηται πρώτιστοῃ , Τοῦτο δ´ ἡνυκὼς σχηματίζεται τὸν ὑπονοστοῦντα κὶ μηκέτι τοῖς ἀρχείοις παραβαλοῦντα ὑποδρηστευοντα βασιλεῖ ὅλως · τοὺς γὰρ κανόνας μὴ ἐνδιδόναι οἱ ὁπωστιοῦν καὶ Θεῷ ἱερᾶς αι καὶ κοσμικαῖς προσπλέκεσθοι πραγματείαις · ἀποδιεστάναι γὰράμφωκαὶ μηδαμῶς συναλείφεσθαι , ὥσπερ καὶ τὸ δουλεύειν Θεῷ τε καὶ μαμωνᾷ κατὰ διάμετρόν εἰσιν ἀντικείμενα . Ὁ γοῦν βασιλεὺς ὅσα καὶ κιττὸς ἐξεχόμενος τούτου καὶ περεχόμενος τόμον εὐθὺς ἐκθέσθαι τὸν πατριάρχην ἕι φιλίνον ἠνάγκασεν , ἐνδιδόναι τῷ Μεσοποταμίτη θεώ , καὶ βασιλεῖ νεῷ τε καὶ ἀρχείοις συνδιαπλέκεσόα ,, μηδὲν ὑφορωμένῳ βλάβος ἐκ τῶν κανόνων [ ὑῆ οἶ τοῖς αμφιβίοις τούτοις δριμύσσονται δοακαωίοντες . Τετέλεστο γοῦν καὶ τούτο , μικρῷ δ´ ὕστεροι καὶ τῆς λαμπροτάτης πόλεως Θεσσαλονίκης ἀρμερεὺς προχιρίζεται . Ἦν ἀν οὖν τὰ τῆς δόξης ταύτης κληρούμενος οὐκ ἀπόβλητος ἴσως ὁ ἄνθρωπο οὐδ´ ὧν ἐς ὕστερον πέπονθε δεινῶν αὐτὸς ἑαυτῷ παραίτιυς , εἰ τῶν βασιλείων ἀπέστη λαμπρῶς , ὅρον ὀψέ ποτε τῇ ἐφέσει τῶν χρημάτων θέμενος ἢ τῆν φιλοπράγμονος γνώμης βραχύ τι καθυπενδούς . Νν δὲ ἀλλ´ ἡ τῶν πολλῶν καὶ μεγίστων τιμῶν , και τούτων ἀνομοίων , λυσσώδης καὶ ἀπέραντος λχνευσις καὶ τῶν χθαμαλωτέρων αὐτὸν ἐξέκρουσε , καὶ προὔθηκεν εἰς παράδειγμα τὸν αὐτὸν ὕψους ὑπερφυοῦς καὶ ταπεινότητος ἀμέτρου ἡ τοῖς ἀνθρωτίν νοις πράγμασι βραβεύουσα πρόνοια , καὶ ἀναβὰς ἓυ , τῶν οὐρανῶν καταβέβηκεν ἕως τῶν ἀβύσσων τῇ παλιμπνοίᾳ τῶν πράξεων . Οὐκ ἀνασχετὰ γὰρ κρίκων εἰ μὴ τῇ λαιᾷ μὲν τῶν ἱερῶν ἔχοιτο πραγμάτων , ἦ δεξιᾷ δὲ τῶν κατὰ τὰ ἀνάκτορα λάζοιτο , συμμάρπτων τὰς ἀρχὰς ἀμφοτέρας καὶ περισφίγγων δαι καὶ λίθος τῶν διεστώτων συνδέτης ἀκρόγωνος , ἀμε ταθέτως εἶχε καὶ πάλιν τῆς πρώην προθέσεως Μιλὰ μηδ´ ἄτερ τῆς αὐτοῦ γνώμης περατοῦσθαί τι βουλόμενος , ὡς σφῆνάς τινας καὶ βλῆτρα τοὺς ἑαυοῦ κασιγνήτους ἐνέβυσε τῇ ἀρχῆ , ἢ ὡς ἐνώτια ταῖς τοὺ βασιλέως ἑκατέραις ἀπῃώρησεν ἀκοαῖς , ἴν´ εἴ ποτε τῇ ἐκκλησίᾳ παραβάλλων τῇ συνόδῳ συγγίνοτο μηδὲν εἴη διαπραχθὲν ἢ καὶ λεχθὲν ἀφώρατον , μδὲ λάθῃ τις αὐτὸν εἰς τὸν ἐκείνου χῶρον παρεισμών . Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ πρὸς τὴν Θεσσαλονίκην ἀρικόμινος , καὶ μικρόν τι φανεὶς καὶ ὅσον ἐνιδρυθῆναι τῷ θρόνῳ , ἐς τὸ Βυζάντιον αὖθις πτηνὸς ἀνέζευτε , μὴν περιβλέψας εἰς τὰ ὀπίσω μηδὲ στς ἐν πάση τῇ
Lemmas: ἄνθρωπος ) ἀνασπάω ὁ ὀφρύς καί βλακώδης ἔόαινι , διά ὁ ὁ δέσποινα ἐπάνοδος . Καθ´ ὅς , οἴομαι λόγος μηδ´ ἐξαρκέω αὐτός εἰς τιμή ὁ παρά βασιλεύς δύναμαι ὁ πᾶς οἴομαι , ὁ μέν ἐπί ὁ κανίκλειον οφφικιων , ὅσπερ Ἰσαάκιος ἔχω ἀνάσσω , βραβεύω αὖθις ὡς μή χωρέω αὐτός ὅς σχύος ὁ μέγεθος ἀπηνῃνατο , ἐκ δδʹ ἀναγνώστης κληρόω εἰς διάκονος αἱρετίζω , μή καί ὁ ἱερός ἐπιθιγγάνω ἄγω οὖον κρίνω ὅλως ἀνέχω . ὁ . καί εἰμί ὁ πρόθεσις ἔργον εὐθύς , καί βαοιλαας αὐτός κατά ὁ ἐν Βλαχέρναις περίπυστος καθίημι ναός , καί ὁ πατριάρχης ἅμα ὁ πάρειμι προχειρίζω οὗτος ἐκ ἀναγνώστης διάκονος , καί στάσις αὐτός καί βαθμός ἀνάβασις συγχωρέω πρώτιστοῃ , οὗτος δδʹ ἀνύω σχηματίζω ὁ ὑπονοστέω κίς μηκέτι ὁ ἀρχεῖον παραβάλλω ὑποδρηστεύω βασιλεύς ὅλως · ὁ γάρ κανών μή ἐνδίδωμι ὁ ὁπωσοῦν καί Θεός ἱερός ὁ καί κοσμικός προσπλέκω πραγματεία · ἀποδιίστημι γὰράμφωκαὶ μηδαμῶς συναλείφω , ὥσπερ καί ὁ δουλεύω Θεός τε καί μαμωνᾶς κατά διάμετρος εἰμί ἀντίκειμαι . ὁ γοῦν βασιλεύς ὅσος καί κισσός ἐξέχω οὗτος καί περιέχω τόμος εὐθύς ἐκτίθημι ὁ πατριάρχης εἰ φιλίνος ἀναγκάζω , ἐνδίδωμι ὁ Μεσοποταμίτης θεός , καί βασιλεύς ναῦς τε καί ἀρχεῖον συνδιαπλέκω ,, μηδείς ὑφοράω βλάβη ἐκ ὁ κανών [ ὕω οἶς ὁ ἀμφίβιος οὗτος δριμύσσω δοακαωιειμι . τελέω γοῦν καί οὗτος , μικρός δδʹ ὕστερος καί ὁ λαμπρός πόλις Θεσσαλονίκη ἀρμερεὺς προχιριζω . ἦς εἰς οὖν ὁ ὁ δόξα οὗτος κληρόω οὐ ἀπόβλητος ἴσως ὁ άνθρωπος οὐδός ὅς εἰς ὕστερος πάσχω δεινός αὐτός ἑαυτοῦ παραίτιος , εἰμί ὁ βασίλειος ἀφίστημι λαμπρῶς , ὅρος ὀψέ ποτός ὁ ἔφεσις ὁ χρῆμα τίθημι ἢ ὁ φιλοπράγμων γνώμη βραχύς τίς καθυπενδούς . ν δέ ἀλ ὁ ὁ πολύς καί μέγας τιμή , και οὗτος ἀνόμοιος , λυσσώδης καί ἀπέραντος λχνευτις καί ὁ χθαμαλός αὐτός ἐκκρούω , καί προτίθημι εἰς παράδειγμα ὁ αὐτός ὕψος ὑπερφυής καί ταπεινότης ἄμετρος ὁ ὁ ἀνθρωτίν νόος πρᾶγμα βραβεύω πρόνοια , καί ἀναβαίνω εὖ , ὁ οὐρανός καταβαίνω ἠώς ὁ ἄβυσσος ὁ παλίμπνοια ὁ πρᾶξις . οὐ ἀνασχετός γάρ κίρκος εἰμί μή ὁ λαιός μέν ὁ ἱερός ἔχω πρᾶγμα , εἰμί δεξιός δέ ὁ κατά ὁ ἀνάκτορον λάζομαι , συμμάρπτω ὁ ἀρχή ἀμφότερος καί περισφίγγω δή καί λίθος ὁ διίστημι συνδέτης ἀκρόγωνος , ἀμος ταθέτως ἔχω καί πάλιν ὁ πρώην πρόθεσις Μιλά μηδ´ ἄτερ ὁ αὐτός γνώμη περατόω τίς βούλομαι , ὡς σφήν τις καί βλῆτρον ὁ ἰαύω κασίγνητος ἐμβύω ὁ ἀρχής , ἢ ὡς ἐνώτιον ὁ ὅς βασιλεύς ἑκάτερος ἀπαιωρέομαι ἀκοή , εἶμι εἰμί ποτός ὁ ἐκκλησία παραβάλλω ὁ σύνοδος συγγίγνομαι μηδείς εἰμί διαπράσσω ἢ καί λέγω3 ἀφοράω , μέδος λανθάνω τις αὐτός εἰς ὁ ἐκεῖνος χῶρος παρεισμαω . οὖον μήv ἀλλά καί πρός ὁ Θεσσαλονίκη ἀρικόμινος , καί μικρός τίς φαίνω καί ὅσος ἐνιδρύω ὁ θρόνος , εἰς ὁ Βυζάντιον αὖθις πτηνός ἀναζεύγνυμι , μήv περιβλέπω εἰς ὁ ὀπίσω μηδέ ΣΤΣ ἐν πᾶς ὁ