cogPG.PG139 234
Ἰττων δὲ ὦν τῆς τῶν χλωρῶν κυάμων ἑστιάσεως οὐκ ἀπὸ ῥινὸς , ὅ φασιν , ἀλλ´ ἐξ ὀδόντων τῶν καλῷ τούτων εἵλκετο . ὅλας οὖν ἀρούρας κατεδαπάνα καὶ θωὸς ἀκριβέστερον ἐπεξήρχετο . Καὶ τότε παρὰ τὸν ποταμὸν ἐνσκηνησάμενος , ἐπειδήπερ εἰς τὴν σεραίαν κυάμων θεάσαιτο γήδιον , ἐξ αὐτῆς καὶ τὸν ἔσχατον χιτῶνα ἀποδυσάμενος διενήξατο , καὶ τὸ πλεῖον ἀποτραγὼν οὐδ´ οὕτως ἀπέσχετο , ἀλλ´ ἐς δεσαὰς τὸ μὴ κατεδηδομένον ξυνενεγκών ἐπὶ νώτου τε ἀράμενος διέβη τε τὸν ποταμὸν αὐτίκα δὴ μάλας καὶ ἐπὶ δαπέδου τῆς σκηνῆς καθιζήσας ἀνελέγετο τοὺς κυάμους δέως , ὡς εἰ νῆστις ἦν ἐπὶ μακρὸν καὶ ἀπόσιτος . Ἡρωϊκοῦ δὲ σώματος μετέχων καὶ εἰς ἀρίστην ἡλικίας ἀνατείνας ἀναδρομὴν οὐκ ἀπόμαχος ἦν , ἀλλ´ ἔβλεπε γενναῖον καὶ τοῦ αἷματος ἄξιον ἐξ οὗ τὸ πρὸς μητρὸς , ἐκείνῳ γένος καθείλκετο . Τελευτῶν δὲ τὸν βίον , καὶ πλῆθον ἔχων αὐτὸν τὸ οἰκεῖον κριτήριον ἐφ´ οἱς κατὰ τοῦ Στυππειώτου ἐλογοποίησε , ετάπειμπτον ποιεῖται τὸν ἄνδρα καὶ συγγνώμην μετὰ δακρύων αἰτεῖται . Ὁ δὲ βραβεύων ἀμνησικάκως ἄφεσιν καὶ σωτηρίαν ψυχῆς προσεπηύξατο . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτω , καὶ οὐ κατὰ διήγησινο οἷμαι , ἀλυσιτελῆ τοῖς πολλοῖς οὐδ´ ἀκαλλῆ τε καὶ ἀχαρίτωτον . ε . Ὁ δέ γε Μανουὴλ , ἀποβαλόμενος θανάτῳ τὴν ἔ ἐξ Ἀλαμανῶν σύνευνον , ἐκόψατο μὲν τὸν ἐκείνης μόρον διασπασμὸν οἰηθεὶς σώματος , καὶ ὠς λέων θρηνῶδες ἠρεύξατο , ταφῆς δὲ ἠξιωκὼς μεγαλοπρεποῦς , καὶ τῷ σκήνει ἐπιτελέσας τὰ ὅσια ἐν τῇ τοῦ Παντοκράτορος πατρῴᾳ μονῇ , καὶ καιρὸν ὃν [ Ρ ἐδοκίμασε παριππεύσας ἡμιθανὴς καὶ ἡμίτομος πρὸς μνῆστρα δεύτερα ἔβλεψε , πατὴρ ἀκοῦσαι παισὸς γλχόμενος ἄῤῥενος . Πολλαχόθεν μὲν οὖν ἐπεφοίτων ὐτῷ καὶ γράμματα καὶ προμνώμενοι ἐκ βασιλέων , ἀπὸ ῥηγῶν καὶ δυναστῶν ἁπάσης τῆς γῆς · ὁ δὲ προέκρινεν ἁπασῶν μίαν τῶν θυγατέρων τοῦ τῆς Ἀντιοχείας σατραπεύοντος Πετεβίνου , ταύτην λέγω . ην τῆς Κοίλης Συρίας προκαθημένην , ἡν Ὀρόντης ποτίζει καὶ καταπνέει ζέφυρος ἄνεμος . Ἡν δὲ ὁ Πετεβῖνος οἶτος Ἰταλιώτης μὲν τὸ γένος , ἐππότης δ´ ἀκράδαντος καὶ ὑπὲρ τὸν Πρίαμον ἐκεῖνον εὐμέλος . ἐτείλας οὖν ἐκ τῶν τῆς γερουσίας καὶ τὸ γένος ἐπισήμους ἄνδρας εἰνοικίζεται τὴν κόρην , καὶ θύσας εἶχε τὰ γαμοδαίσια . Ἡν δὲ καλὴ τὸ εἶδος ἡ γυνὴ , καὶ λίαν καλὴ , καὶ ἕως σφόδρα καλὴ καὶ τὸ κάλλος ἀξύμβλητος , ὡς μῦθον εἶναι ἀτεχνῶς πρὸς οὐτὴν Ἀφροδίτην τὴν φιλομειὸῆ καὶ χρυσῆν , Ἡραν τὴν λευκώλενον καὶ βοῶπιν , καὶ τὴν δολιχόδειρον καὶ καλλίσφυρον Λάκαιναν , ἃς οἱ πάλαι διὰ τὸ κάλλος ἐθέωσαν , καὶ τὰ , λοιπὰς δὲ ἁπάσας ὅσας ββλοι καὶ ἱστορίαι διαπρεπεῖς τὴν θέαν παοαδεδώκασιν . Ὁ δὲ λόγος τὰ κατὰ τοὺς Τούρκους μέλλων αὖθις διεξιέναι , ἂτε ες ἀρχὴν καθιστάμενος,»αὶ τινα τῶν ἄνωθεν σαφηνείας ἕνεκα δοίη ἂν εἰς ἀφήγησιν . Υῷ κατάρχοντι τῶν Τούρκων Μασοὺτ πολλοι μὲν ῆσαν υἱεῖς , καὶ θυγατέρες οὐκ ἐλάττους ἐγεγόνεις σαν ἐν δέ τῷ μέλλειν ἐξ ἀνθρώπων γίνεσθαι καὶ ταις ἐκεὶθεν κολάσεσιν ὡ , ἀσεβὴς παραπέμΤεαναι διανέμει τοίς ἐκείνου παισὶ τὰς ποτὲ μὲν τοῖ , Ῥωμαίων ὅροις κληρου ένας , τότε δὲ ὑπ´ ἐκείνῳ τάττομένας πόλεις καὶ χ ὑρας , καὶ ἀλλοις μὲν εἰς
Lemmas: ἴττω δέ οὖν ὁ ὁ χλωρός κύαμος ἑστίασις οὐ ἀπό ῥίς , ὅς φημί , ἀλ ἐκ ὀδούς ὁ καλός οὗτος ἕλκω . ὅλος οὖν ἄρουρα καταδαπανάω καί θώς ἀκριβής ἐπεξέρχομαι . καί τότε παρά ὁ ποταμός ἐνσκηνόω , ἐπεί εἰς ὁ σεραίαν κύαμος θεάομαι γῄδιον , ἐκ αὐτός καί ὁ ἔσχατος χιτών ἀποδύω διανήχομαι , καί ὁ πλείων ἀποτρώγω οὐδός οὕτως ἀπέχω , ἀλ εἰς δεσαὰς ὁ μή καταδέω συμφέρω ἐπί νῶτον τε ἀείρω διαβαίνω τε ὁ ποταμός αὐτίκα δή μάλη καί ἐπί δάπεδον ὁ σκηνή καθίζω ἀναλέγω ὁ κύαμος δέος , ὡς εἰμί νῆστις εἰμί ἐπί μακρός καί ἀπόσιτος . ἡρωϊκός δέ σῶμα μετέχω καί εἰς ἀγαθός ἡλικία ἀνατείνω ἀναδρομή οὐ ἀπόμαχος εἰμί , ἀλ βλέπω γενναῖος καί ὁ αἷμα ἄξιος ἐκ ὅς ὁ πρός μήτηρ , ἐκεῖνος γένος καθέλκω . τελευτάω δέ ὁ βίος , καί πλήθω ἔχω αὐτός ὁ οἰκέω κριτήριον ἐφίημι οἱςστις κατά ὁ Στυππειώτης λογοποιέω , ετάπειμπτον ποιέω ὁ ἀνήρ καί συγγνώμη μετά δάκρυ αἰτέω . ὁ δέ βραβεύω ἀμνησίκακος ἄφεσις καί σωτηρία Ψυχή προσεπεύχομαι . καί οὗτος μέν οὗτος , καί οὖον κατά διήγησις οἴομαι , ἀλυσιτελής ὁ πολύς οὐδός ἀκαλλής τε καί ἀχαρίτωτος . ε . ὁ δέ γε Μανουήλ , ἀποβάλλω θάνατος ὁ ἔ ἐκ Ἀλαμανή σύνευνος , κόπτω μέν ὁ ἐκεῖνος μόρον διασπασμός οἴομαι σῶμα , καί ὡς λέων θρηνώδης ἐρεύγομαι , ταφή δέ ἀξιόω μεγαλοπρεπής , καί ὁ σκῆνος ἐπιτελέω ὁ ὅσιος ἐν ὁ ὁ Παντοκράτωρ πατρῷος μονή , καί καιρός ὅς [ Ρ δοκιμάζω παριππεύω ἡμιθανής καί ἡμίτομος πρός μνῆστρα δύο βλέπω , πατήρ ἀκούω Παισός γλέχω ἄρσην . πολλαχόθεν μέν οὖν ἐπιφοιτάω αὐτός καί γράμμα καί προμνάομαι ἐκ βασιλεύς , ἀπό ῥῆξ καί δυνάστης ἅπας ὁ γῆ · ὁ δέ προκρίνω ἅπας εἷς ὁ θυγάτηρ ὁ ὁ Ἀντιόχεια σατραπεύω Πετεβίνου , οὗτος λέγω . ἐάν ὁ Κοίλη Συρία προκάθημαι , ἐάν Ὀρόντης ποτίζω καί καταπνέω ζέφυρος ἄνεμος . ἐάν δέ ὁ Πετεβίνος οἶτος Ἰταλιώτης μέν ὁ γένος , πότης δδʹ ἀκράδαντος καί ὑπέρ ὁ Πρίαμος ἐκεῖνος εὐμελής . τέλλω οὖν ἐκ ὁ ὁ γερουσία καί ὁ γένος ἐπίσημος ἀνήρ ἐνοικίζω ὁ κόρη , καί θύω ἔχω ὁ γαμοδαίσια . ἐάν δέ κάλως ὁ εἶδος ὁ γυνή , καί λίαν κάλως , καί ἠώς σφόδρα κάλως καί ὁ κάλλος ἀσύμβλητος , ὡς μῦθος εἰμί ἄτεχνος πρός οὐτάω Ἀφροδίτη ὁ φιλομειοω καί χρύσεος , ἀείρω ὁ λευκώλενος καί βοῶπις , καί ὁ δολιχόδειρος καί καλλίσφυρος Λάκαινα , ὅς ὁ πάλαι διά ὁ κάλλος θεός , καί ὁ , λοιπάς δέ ἅπας ὅσος ββλοι καί ἱστορία διαπρεπής ὁ θέα παοαδεδώκασιν . ὁ δέ λόγος ὁ κατά ὁ Τοῦρκος μέλλω αὖθις διεξιέναι , αὔγ-ασμα εἰς ἀρχή καθίστημι τις ὁ ἄνωθεν σαφήνεια ἕνεκα δήω εἄν εἰς ἀφήγησις . ὕω κατάρχω ὁ Τοῦρκος Μασούτ πολύς μέν ἁνδάνω υἱός , καί θυγάτηρ οὐ μικρός γίγνομαι σάω ἐν δέ ὁ μέλλω ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι καί ὅς ἐκεῖθεν κόλασις εἰμί , ἀσεβής παραπέμΤεαναι διανέμω ὅς ἐκεῖνος παῖς ὁ ποτέ μέν τοῖ , Ῥωμαῖος ὅρος κλῆρος νάω , τότε δέ ὑπό ἐκεῖνος τάσσω πόλις καί χ σύμμαρτυς , καί ἄλλος μέν εἰς