cogPG.PG139 144
Μετὰ δὲ Λέοντα ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος υἱὸς αὐτοῦ ἔτη λδι , ἐκ δεινοτάτου λέοντος ποικιλωτάτη , πάρδαλις , ἐκ σπέρματος ὄφεως ἀσπὶς δεινὴ καὶ ὄφις τετόμενος , ὁ ἐκ Δάν Ἀντίχριστος . Οὐτος τὴν πατρῴαν βασιλείαν ἅμα καὶ δυσσέβειαν διαδεξάμενος πλεῖον καὶ μᾶλλον ἐκ Θεοῦ καὶ τῆς Θεομήτορος καὶ πάντων τῶν ἀγίων διίστατο . Ἀλλ´ αἰσχρῶς καὶ οὐτος τὴν ψυχὴν ἀπορρήξας θνήσκει ψυχῇ καὶ σώματι , δοὺς ὁδυνηρῶς καὶ λέγων · Ζῶν πυρὶ παρεδόθην ὰ τὴν Θεοτόκον Μαρίαν . Ἀλλʹ ἀπὸ τοῦ ῆν . τιμάσθω καὶ ἀνυμνείσθω ὡς Θεοτόκος ἀληθῆς οὐσα . Μετὰ δὲ Κωνσταντῖνον ἐβασίλευσεν ὁ ἐκ τῆς Χαζάρας υἱὸς αὐτοῦ Λέων ἔτη εʹ . Ἔστεψε δὲ καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Κωνσταντῖνον . Ὁ οὖν Λέων λιθομανὴς ψπάρχων ἠράσθη τοῦ στέμματος Μαυρικίου , καὶ λαβών ἐφόρεσεν αὐτὸ καὶ προῆλθεν . Ὅθεν ἀπηνρακώθη δεινῶς ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ , καὶ σφοδροτάτῳ πυρετῷ συνεχόμενος ἐτελεύτησε , τῆς ἱεροσυλίας ἀπίχειρα κομισάμενος . Μετὰ δὲ Λέοντα ἐβασίλευσε Κωνσταντῖνος ὁ υἱὸς , αὐποῆ ἔτη ιδʹ . ἐφ´ οὗ τὸ τῆς εὐσεβείας δόγμα ἔλα βεν ἀρχὴν παῤῥησιάζεσθαι καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ τλτύνεσθαι . Μετὰ δὲ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Εἰρήνης Ἀβασίλευσεν , ἤτις καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ρθὲν στέμμα πάλιν τῇ ἐκκλησίᾳ προσήνεγκεν ἐπικαλλωπίσασα διὰ μαργαριτῶν . Ἐφ´ ὡν χειροτονεῖται πατριάρχης Ταράσιος ὁ ἀπὸ ἀσηκρητῶν Τέγονε δὲ καὶ ἡ ἑβδόμη σύνοδος τῶν τν´ ἀγίων ΠαΚτέρων συνελθόντων ἐν Νικαίᾳ τὸ δεύτερον κατὰ τῆς Κπρώην ἀθέσμως συναθροισθείσης παρὰ Κωνσταντίνου ἐφ´ ὕβρει καὶ καταστροφῇ τῶν ἁγίων εἰκόνων . Ἀ αθεματίσασα , δὲ τοὺς ταύτης ἐξάρχους , τήν τε τῶν σεπτῶν εἰκόνων ἀρχαίαν παραδεδομένην τῇ Εκλησίᾳ τιμήν ἀνανεώσασα , ὥρισε παραπλησίως ὅ ῦτα τῶ σταυρῷ προσκυνεῖσθαι . Ὁ δὲ Κωνσταντῖνος κατὰ Ἀράβων ἐξελθὼν καὶ ὑποστρέψας ἐν τῷ παλατίῳ κρατηθεὶς παρὰ τῶν μεγιστάνων τυφκουται βουλῇ τῆς αὐτοῦ μητρὸς Εἰρήνης , ἥτις μετὰ ταῦτα ἐκράτησε τῆς βασιλείας ἔτη εʹ . Μετὰ δὲ Εἰρήνην ἐβασίλευσε Νικηφόρος ὁ ἀπὸ γευικῶν ἔτη´ οʹ · ἔστεώε δὲ καὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Σταυράτιον . Ἑφ´ οὖ Ταρασίου τελευτήσαντος ιΝικηΚφόρος ὁ ἀγιώτατος χειροτονεῖται . Ὁ δὲ βασιλεὺς Νικηφόρος κατὰ Βουλγάρων ἐκστρατεύσας ὑπ´ αὐτῶν ἀναιρεῖται . Μετὰ δὲ Νικηφόρον ἐβασίλευσε Σταυοάκιος υἱὸς αὐτοῦ ἔτος αʹ καὶ μῆνας βʹ . λετὰ δὲ Σταυράκιρν ἐβασίλευσεν ὁ εὐσεβέστατος Μιχαὴλ καὶ γαμβρὸς αὐτοῦ , ᾧ Ῥαγγαβὲ ἦν ἡ προσκγορία , ἔτος αʹ καὶ μῆνας θʹ , στεφθεὶς ὑπὸ Νικηφ ρου πατριάρχου . ἡετὰ δὲ Μιχαλ ἐβασίλευσε Λέων ὁ Ἀρμένιος , ὁ καὶ παραβάτης γεγονὼς ὕστερον , ἔτη ζ καὶ μῆνας εʹ , στεφθεὶς ὑπὸ Νικηφόρου πατριάρχου , βεβαιώσας τρότερον ἐγγράφως πεοὶ τῆς ἑαυτοῦ ὀρθοδοξίας , ἥν ἐσιτρον ἀθετήσας καὶ κατὰ τῶν ἁγίων εἰκόνων λυττήσας
Lemmas: μετά δέ Λέων βασιλεύω Κωνσταντῖνος υἱός αὐτός ἔτος λδι , ἐκ δεινός λέων ποικίλος , πάρδαλις , ἐκ σπέρμα ὄφις ἀσπίς δεινός καί ὄφις τίνω , ὁ ἐκ Δάν ἀντίχριστος . οὐτος ὁ πατρῷος βασίλειος ἅμα καί δυσσέβεια διαδέχομαι πλείων καί μᾶλλον ἐκ Θεός καί ὁ Θεομήτωρ καί πᾶς ὁ Ἀγίων διίστημι . Ἀλ αἰσχρῶς καί οὐτος ὁ ψυχή ἀπορρήγνυμι θνῄσκω Ψυχή καί σῶμα , δίδωμι ὀδυνηρός καί λέγω · ζάω πῦρ παραδίδωμι ά ὁ Θεοτόκος Μαρία . ἀλλά ἀπό ὁ ἐάν . τιμάω καί ἀνυμνέω ὡς Θεοτόκος ἀληθής εἰμί . μετά δέ Κωνσταντῖνος βασιλεύω ὁ ἐκ ὁ Χαζάρης υἱός αὐτός Λέων ἔτος εἰ . στέφω δέ καί ὁ υἱός αὐτός Κωνσταντῖνος . ὁ οὖν Λέων λιθομανής ψπάρχων ἔραμαι ὁ στέμμα Μαυρίκιος , καί λαμβάνω φορέω αὐτός καί προέρχομαι . ὅθεν ἀπηνρακώθη δεινῶς ὁ κεφαλή αὐτός , καί σφοδρός πυρετός συνέχω τελευτάω , ὁ ἱεροσυλία απιχειρ κομίζω . μετά δέ Λέων βασιλεύω Κωνσταντῖνος ὁ υἱός , αὐποῆ ἔτος ἴδη . ἐφίημι ὅς ὁ ὁ εὐσέβεια δόγμα ἐλαύνω βε ἀρχή παρρησιάζομαι καί ὁ λόγος ὁ Θεός τλτυνω . μετά δέ ὁ μήτηρ αὐτός Εἰρήνη Ἀβασίλευσεν , ὅστις καί ὁ ὑπό ὁ ἀνήρ αὐτός τρέω στέμμα πάλιν ὁ ἐκκλησία προσφέρω ἐπικαλλωπίζομαι διά μαργαρίτης . Ἐφ´ ὡς χειροτονέω πατριάρχης Ταράσιος ὁ ἀπό ἀσηκρήτης Τέγονε δέ καί ὁ ἕβδομος σύνοδος ὁ τν´ Ἀγίων Πατέρων συνέρχομαι ἐν Νίκαια ὁ δύο κατά ὁ Κπρώην ἄθεσμος συναθροίζω παρά Κωνσταντῖνος ἐφίημι ὕβρις καί καταστροφή ὁ ἅγιος εἰκών . ὅς αθεματιακουω , δέ ὁ οὗτος ἔξαρχος , ὁ τε ὁ σεπτός εἰκών ἀρχαῖος παραδίδωμι ὁ Εκλησίᾳ τιμή ἀνανεόω , ὁρίζω παραπλήσιος ὅς ταῦ ὁ σταυρός προσκυνέω . ὁ δέ Κωνσταντῖνος κατά Ἄραψ ἐξέρχομαι καί ὑποστρέφω ἐν ὁ Παλάτιον κρατέω παρά ὁ μεγιστᾶνες τυφκουος βουλή ὁ αὐτός μήτηρ Εἰρήνη , ὅστις μετά οὗτος κρατέω ὁ βασίλεια ἔτος εἰ . μετά δέ Εἰρήνη βασιλεύω Νικηφόρος ὁ ἀπό γευικω ἔτης οὐ · ἵστημι δέ καί ὁ υἱός αὐτός Σταυράτιον . Ἑφ´ οὖον Ταρασίου τελευτάω Νικηφόρος ὁ ἅγιος χειροτονέω . ὁ δέ βασιλεύς Νικηφόρος κατά Βουλγάρα ἐκστρατεύω ὑπό αὐτός ἀναιρέω . μετά δέ Νικηφόρος βασιλεύω Σταυοάκιος υἱός αὐτός ἔτος ὅς καί μείς βε . Λέτα δέ Σταυράκιρν βασιλεύω ὁ εὐσεβής Μιχαήλ καί γαμβρός αὐτός , ὅς Ῥαγγαβὲ εἰμί ὁ προσκγοριον , ἔτος ὅς καί μείς ὁ , στέφω ὑπό Νικηφ ῥόος πατριάρχης . ἡετὰ δέ Μιχάλ βασιλεύω Λέων ὁ Ἀρμένιος , ὁ καί παραβάτης γίγνομαι ὕστερος , ἔτος ζ καί μείς εἰ , στέφω ὑπό Νικηφόρου πατριάρχης , βεβαιόω τροτερος ἔγγραφος πεοὶ ὁ ἑαυτοῦ ὀρθοδοξία , ὅς εσιτρος ἀθετέω καί κατά ὁ ἅγιος εἰκών λυττέω