cogPG.PG139 243
τε τοῦ τυμπάνου καὶ ἡ μανικὴ τῶν ποδῶν παρενσάλευσις . οἰκέτου γὰρ οἰκότριβος ὑποδὺς προσωπεῖον , χρόνια δεσμά ἐκδιδράσκοντος , ἐδεῖτο τῶν συλλαβόντων μὴ παριδεῖν αὐτὸν οὐκ ὁλίγα πρὸς τοῦ δεσπότου πεπονθότα πάλαι δεινὰ , καὶ νῦν δὲ δίο καὶ εἰσπραττόμενον τῆς φυγῆς . Ἐκάλει δ´ οὕτω τὸν Χρυσοχοόπουλον , μεταῤῥυθμίζων ἅμα πρὸς τὴν βάρβαρον φωνὴν τὴν Ἑλληνίδα διάλεκτον , καὶ μηδ´ ἐπαΐειν τὰ πλεῖστα ταυτησὶ πλαττόμενος . Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Χρυσοχοόπουλος δώροις παρακρουσάμενος τοὺς σκοποὺς ἴσχυσεν Ἀνδρόνικον ἐξελεῖν , ὡς δραπέτην ἑαυτοῦ δοῦλον αἰτησάμενος καὶ λαβών . Ἀμέλει καὶ παρὰ δόξαν Ἀνδρόνικος εἰς τὸν οἰκείου οἶκον παρελθὼν , ὃς τοῦ Βλάγγα ἐπικέκληται , ὁμοῦ τε προσεῖπε τοὺς φιλτάτους τὰ εἰσιτήρια ἐποφθεὶς καὶ προσεφθέγξατο τὰ ἀπόδημα , τοὺς πόδας τῶν σιδήρων ἀπολυθείς . Καὶ τὸ Μελίβοτον καταλαβὼν καὶ τῶν ἐκεῖσε ἵππων ἐπιβὰς , οἷπερ ἐκείνῳ πρὸς ἀπόδρασιν ἡτοιμάσθησαν , τὴν εὐθὺ τῆς Ἀγχιάλου ἴεται , Ἕνθα δὴ γεγονὼς καὶ τῷ Πουπάκῃ ἑαυτὸν ἐμφαννίσας , ὃς πρῶτος , ὡς ἤδη ἐῤῥέθη μοι , τὴν κατὰ Κορυφὼ ἐσανέβη κλίμακα , καὶ παρ´ ἐκείνου λαβὼν τὰ ἐφόδια καὶ ἡγεμόνων ὁδοῦ εὐπορήσας τὴν ἐς Γάλιτζαν ἐπορεύετο . Ἀλλ´ ὅτε τοῦ δειμαίνειν ἀπεῖ . χεν Ἀνδρόνικος ὡς ἤδη τὰς χεῖρας τῶν διωκόντων λαθὼν καὶ τῶν τῆς Γαλίτζης ὁρίων λαβόμενος , πρὸς ἡν ὡς εἰς σῶζον κρησφύγετον ὥρμητο , τότε θηρευτῶν ἐμπίπτει ταῖς ἄρκυσι · συλληφθεὶς γὰρ παρὰ Βλάχων , οἷς ἡ φήμη τὴν αὐτοῦ φθάσασα φυγὴν ὑφηγήσατο , ἐς τοὐπίσω πρὸς βασιλέα πάλιν ἀπήγετο . Μὴ ἔχων οὖν τὸν σώζοντα καὶ λυτρούμενον , οὐ φίλον παρόντα παρήγορον , οὐχ ὑπασπιστὴν , οὐ θεράποντα , τῇ οἰκείᾳ αὖθις μεθοδείᾳ συνερίθῳ κέχρηται ὁ πολύφρων . Τῷ τοι καὶ πρὸς ἀπάτην τῶν ἀπαγόντων ῥύσιν γαστρὸς πλασάμενος συχνάκις τοῦ ἴππου ἀποκατέβαινε καὶ ἐξέκλινεν εἰς ἀπόπατον παρασκεναζόμενος καὶ καθ´ ἑαυτὸν ἀφιστάμενος καὶ ἰδιάζων , ὡς δῆθεν ἐνοχλούσης ἀποκενώσεως . Τοῦτο οὖν πολλάκις τοῦ νυχθημέρου τελῶν , λανθάνει κατασοφισάμενος τοὺς ἐφομαρτοῦντας . Τὸν γὰρ σκίπωνα ᾧ ἦν βακτηρευόμενος ὡς καχεξίᾳ δῆθεν παλαίων , σκοταῖος ἀναστὰς τῇ γῇ προσήρεισε , καὶ τῇ μὲν χλαμύδι τοῦ σώματος περιείλησε τὸν λύγον , τὸν δ´ ἐπὶ κρατὸς πῖλον ἐπέθηκεν ἄνωθεν , συλλαβὼν , ἔξανε πολλαῖς διὰ λώρων δημοσίᾳ κατά τε τοῦ νώτου καὶ τῶν ὥμων . Μετὰ δὲ προάγων αὐτὸν Δ κῆρυξ ἐκ τοῦ πραχήλου σχοινόδετον , ἐπεβόα οὑτωσὶ τρανότερον · « Ὅστις τὸν ἐχθρὸν τοῦ βασιλέως προσιόντα οἰ εἰσοικίζεται καὶ διδοὺς ἐφόδια ἐκπέμπει , οὕτω καὶ μαστίζεται καὶ πομπεύεται . » Ὁ δὲ πρὸς τοὺς συνιόντας ἀτενὲς ὁρῶν διακεχυμένῳ προσώπῳ , « Αὕτη μοι αἰσχύνη πρὸς τοῦ βουλομένου ἤτω παντὸς , » ἐφθέγγετο , « μὴ ἐπιστάντα τὸν εὐεργέτην καταπροδόντι ἢ ἐμβριθῶς ἀποπεμψαμένῳ , ἀλλ´ ὡς ἐξῆν τεθεραπευκότι καὶ ἀποπέμψαντι χαίροντα . » Τότε δ´ οὖν ὑπτίαις ἀγκάλαις πρὸς τοῦ τῆς Γαλίτῇης ἐπιτροπεύοντος Ἀνδρόνικος προσδεχθεὶς ἔμεινε παρ´ ἐκείνῳ χρόνον συχνόν . Οὕτω δὲ πρὸς τὸν ἑαυτοῦ πόθον ὅλον ἐκείνον Ἀνδρόνικος ἀνηρτήσατο , ὡς καὶ συνθηρεύειν καὶ κυνθωκεύειν ἐκείνῳ ὁμέστιός τε εἶναι καὶ σύσσιτος . γʹ . Ἀλλὰ τὴν τοῦ ἐξαδέλφου φυγὴν καὶ τὴν ἐκ τῆς ἐνεγκαμένης ἀπαλλοτρίωσιν οἰκεῖον ὄνειδος κρίνων ὁ βασιλεὺς Μανουὴλ , καὶ ἄλλως δὲ ὑφορώμενος τὸ τούτου ἐπὶ πλεῖστον ἀπόδημον . ἐπεὶ καὶ ᾗδετο παλεύειν μυρίαν Σκυθίδα ἵππον ὡς ἐς τὰ Ῥωμαίων ὄρια ἐσβάλῃ , ἔργον ὅ φασι , τίθησιν ἀσχολίας ἀνώτερον ἐπανελθεῖν Ἀνδρόνικον . Οὐκοῦν μετάπεμπτον ἐκεῖθεν ποιεῖται , πίστεις δοὺς καὶ λαβών , καὶ τοῦ
Lemmas: τε ὁ τύμπανον καί ὁ μανικός ὁ πούς παρενσάλευσις . οἰκέτης γάρ οἰκότριψ ὑποδύω προσωπεῖον , χρόνιος δεσμός ἐκδιδράσκω , δήω ὁ συλλαμβάνω μή παρεῖδον αὐτός οὐ ὀλίγος πρός ὁ δεσπότης πάσχω πάλαι δεινός , καί νῦν δέ διό καί εἰσπράσσω ὁ φυγή . καλέω δδʹ οὗτος ὁ Χρυσοχοπούλου , μεταρρυθμίζω ἅμα πρός ὁ βάρβαρος φωνή ὁ Ἑλληνίς διάλεκτος , καί μηδ´ ἐπαΐω ὁ πλεῖστος οὗτος πλάσσω . καί αὐτός δέ ὁ Χρυσοχόπουλος δῶρον παρακρούω ὁ σκοπός ἰσχύω Ἀνδρόνικος ἐξαιρέω , ὡς δραπέτης ἑαυτοῦ δοῦλος αἰτέω καί λαμβάνω . ἀμέλει καί παρά δόξα Ἀνδρόνικος εἰς ὁ οἰκεῖος οἶκος παρέρχομαι , ὅς ὁ Βλάγγα ἐπικαλέω , ὁμοῦ τε προσεῖπον ὁ φίλος ὁ εἰσιτήριος ἐποφθεὶς καί προσφθέγγομαι ὁ απόδημος , ὁ πούς ὁ σίδηρος ἀπολύω . καί ὁ μελιβοος καταλαμβάνω καί ὁ ἐκεῖσε ἵππος ἐπιβαίνω , οἷπερ ἐκεῖνος πρός ἀπόδρασις ἑτοιμάζω , ὁ εὐθύς2 ὁ Ἀγχίαλος ἴω , ἔνθα δή γίγνομαι καί ὁ Πουπάκη ἑαυτοῦ ἐμφανίζω , ὅς πρῶτος , ὡς ἤδη εἴρω ἐγώ , ὁ κατά Κορυφώ εἰσαναβαίνω κλῖμαξ , καί παρ´ ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἐφόδια καί ἡγεμών ὁδός εὐπορέω ὁ εἰς Γάλιτζαν πορεύω . Ἀλ ὅτε ὁ δειμαίνω ἄπειμι . χω Ἀνδρόνικος ὡς ἤδη ὁ χείρ ὁ διώκω λανθάνω καί ὁ ὁ Γαλίτζης Ὁρίων λαμβάνω , πρός ἐάν ὡς εἰς σῴζω κρησφύγετον ὁρμέω , τότε θηρευτής ἐμπίπτω ὁ ἄρκυς · συλλαμβάνω γάρ παρά Βλάχος , ὅς ὁ φήμη ὁ αὐτός φθάνω φυγή ὑφηγέομαι , εἰς τοὐπίσω πρός βασιλεύς πάλιν ἀπάγω . μή ἔχω οὖν ὁ σῴζω καί λυτρόω , οὖον φίλος πάρειμι παρήγορος , οὐ ὑπασπιστής , οὖον θεράπων , ὁ οἰκεῖος αὖθις μεθοδεία συνερίθω χράομαι ὁ πολύφρων . ὁ ὅς καί πρός ἀπάτη ὁ ἀπάγω ῥύσις γαστήρ πλάσσω συχνάκις ὁ ἵππος ἀποκαταβαίνω καί ἐκκλίνω εἰς ἀπόπατος παρασκεναζόμενος καί καθ´ ἑαυτοῦ ἀφίστημι καί ἰδιάζω , ὡς δῆθεν ἐνοχλέω ἀποκένωσις . οὗτος οὖν πολλάκις ὁ νυχθήμερον τέλος , λανθάνω κατασοφίζομαι ὁ ἐφομαρτέω . ὁ γάρ σκίπων ὅς εἰμί βακτηρεύω ὡς καχεξία δῆθεν Παλαίων , σκοταῖος ἀνίστημι ὁ γῆ προσερείδω , καί ὁ μέν χλαμύς ὁ σῶμα περιαιρέω ὁ λύγος , ὁ δδʹ ἐπί κράς πῖλος ἐπιτίθημι ἄνωθεν , συλλαμβάνω , ξαίνω πολύς διά λῶρος δημόσιος κατά τε ὁ νῶτον καί ὁ ὁμόω . μετά δέ προάγω αὐτός δ κῆρυξ ἐκ ὁ πράχηλον σχοινόδετος , ἐπιβοάω οὑτωσί τρανής · « ὅστις ὁ ἐχθρός ὁ βασιλεύς πρόσειμι ὁ εἰσοικίζω καί δίδωμι ἐφόδια ἐκπέμπω , οὗτος καί μαστίζω καί πομπεύω . » ὁ δέ πρός ὁ σύνειμι2 ἀτενής ὁράω διαχέω πρόσωπον , « ἄτη ἐγώ αἰσχύνη πρός ὁ βούλομαι εἰμί πᾶς , » φθέγγομαι , « μή ἐφίστημι ὁ εὐεργέτης καταπροδίδωμι ἢ ἐμβριθῶς ἀποπέμπω , ἀλ ὡς ἔξεστι θεραπεύω καί ἀποπέμπω χαίρω . » τότε δδʹ οὖν ὕπτιος ἀγκάλη πρός ὁ ὁ Γαλίτης ἐπιτροπεύω Ἀνδρόνικος προσδέχομαι μένω παρ´ ἐκεῖνος χρόνος συχνός . οὕτως δέ πρός ὁ ἑαυτοῦ πόθος ὅλος ἐκεῖνος Ἀνδρόνικος ἀναρτάω , ὡς καί συνθηρεύω καί κυνθωκευεν ἐκεῖνος ὁμέστιος τε εἰμί καί σύσσιτος . γε . ἀλλά ὁ ὁ ξάδερφος φυγή καί ὁ ἐκ ὁ φέρω ἀπαλλοτρίωσις οἰκέω ὄνειδος κρίνω ὁ βασιλεύς Μανουήλ , καί ἄλλως δέ ὑφοράω ὁ οὗτος ἐπί πλεῖστος ἀπόδημος . ἐπεί καί ἀείδω παλεύω μυρίος Σκυθικός ἵππος ὡς εἰς ὁ Ῥωμαῖος όριο εἰσβάλλω , ἔργον ὅς φημί , τίθημι ἀσχολία ἀνώτερος ἐπανέρχομαι Ἀνδρόνικος . οὐκοῦν μετάπεμπτος ἐκεῖθεν ποιέω , πίστις δίδωμι καί λαμβάνω , καί ὁ