cogPG.PG139 313
παῖδας προὐβάλετο , ἄλλοις δ´ ὑπεξῆρεν ἐτέρους , ἐκείνους δήπουθεν οἶ ὀπίσω αὐτοῦ ἐπορεύθησαν ὡς τοῦ Βάαλ πρότερον οἱ ἀποστάντες ζῶντος Θεοῦ , Κάϊν οἶ τὴν παρ´ ἐκείνῳ δόξαν προέθεντο τῆς ἑπαινττῆς καὶ προτέρας τιμῆς ναὶ τῷ δικαίῳ μερίδα παρεχομένης . Οἱ μὲν τοίνυν τῶν ἐπισήμων ἀνδρῶν ἀπηλαύνοντο οἴκου καὶ πατρίδος καὶ τῶν φιλτάτων ἀποῦιί.σταντο , οἱ δὲ εἰρκταῖς καὶ χειροπέδαις σιδιραῖς παι ρεδίδοντο , ἄλλοι τοὺς ὁφθαλμοὺς ἐξεκόπτοντο , αἰτίαν οὐδεμίαν προόδηλον ἐπαγομένην σφίσιν εὐρίσκοντεῃ , τὸ δ´ εἶναι τῶν εὐπατριδῶν σιωπηλῶς ἐγκαλούμενοι , καὶ κατὰ πόλεμον πολλάκις εὐδοκιμῆσαι , ἢ φυῆς σώματος γενναιοτάτης ἢ ὥρας ἱκανωτάτης μετα α χεῖν , ἤ τι ἕτερον φέρειν ἐπαινετὸν , ὑποκνίζον Ἀνδρόνικον οὐδ´ ἀγαθὰς ἐκείνω τὰς ἐλπίδας ὑποὔάλλον , εἴτε μὴν παλαιᾶς μικρολυπίας ὑποτῦφον ἐμπύρευμα καὶ φρυκτεῦον κατὰ βραχὺ τὸ πρώην λεληθὲς καὶ σποδιούμενον τοῦ θυμοῦ . Ἡν τοίνυν ἀνύποπτος ἢ τοῦ τότε καιροῦ φορὰ , καὶ ἡ πρὸς ἀλλήλους καὶ τῶν πάνυ γνησιωτάτων οὐκ εὐπιστία κακὸν [ ἀφόρητον ἦν . Οὐ γὰρ μόνον ἀδελφὸς παρεώρα κασίγνητον καὶ πατὴρ υἱέα παρέτρεχεν , ἂν οὔτως ἤρεσκεν Ἀνδρονίκῳ · ἀλλὰ καὶ τοῖς καταπροδιδοῦσι τούτους συνέπραττον τὰ ἀνήκεστα , καὶ τὴν τοῦ γίνους συνδιετίθουν ἀπώλειαν . Εἰσὶ δ´ οἱ καὶ κατεμήνυον αὐτότατοι τοὺς οἰκείους ὡς ἢ τὰ παρ´ Ἀδρονίκου χλευάζοντας δρώμενα ἢ γοῦν τῷ τὴν πατρῴαν ἄρχοντι ἀρχὴν Ἀλεξίῳ προσκειμένους , Ἀνδρονίκου δὲ ἀπαυχενίζοντας ἑαυτούς . Πολλοὶ δὲ κάν τῷ ἄρτι κατηγορεῖν κατηγόρηντο , καὶ διελέγχοντες ἐτίρους ἐπ´ Ἀνδρονίκῳ τέκτονας κακῶν ὑπ´ αὐτῶν ἐκείνων τῶν κατηγορουμένων ἢ καὶ ἄλλων παρεστώτων προσηγγέλλοντο , καὶ εἴχε τούτους κἀκείνους συνιπαγομένους μία φρουρά . Καὶ πιστοῦταί μοι τὸν λόγον ὁ Καντακουῖηνὸς Ιωάννης παλαμναιοτάταις πυγμαῖς παίων ἐκτομίαν τινὰ Τζίταν καλούνενον καὶ τοὺς ὀσόντας ἐκριζῶν καὶ τὰ χείλη ἀφαιματων , ὅτι πεφώραται ὅλως Ἀλεξίῳ τῷ βασιλεῖ περὶ τῶν κοινῶν διαλεχθεὶς συμφορῶν . παραχρῆμα δὲ συλλαμβανόμενος καὶ αὐτὸς ἐξομματούμενός τε καὶ εἰρκτῇ ζοφώδει παραῤῥιπτούμενος οἷς προσηγορίαν διὰ τοῦ δεσμοφύλακος πέπομφεν ἑνὶ τῶν γυναικο · μαίμων Ἀγγέλῳ δεσμώτῃ ὄντι τῷ Κωνσταντίνῳ , Οὐκοῦν διὰ ταῦτα ἦν εἰς πόνον ἅπασα κεφαλλ καὶ παῤῥησίαν ἦγον ὡς οὔ ποτε , τοῖς ἔργοις αὐτοῖς πιστούμενα , ὅσα τὸ Ἐμπεδόκλειον νεῖκος τερθρεύεται τέρατα . Οὐ γὰρ ἐκλεκτὸς μόνον ἄπσς καὶ ὑψηλὸς τῆς ἐναντίας ὢν Ἀνδρονίκῳ μερίδος ἔπασχε τά οἰκτρότατα , ἀλλὰ καὶ περὶ τοὺς οἰκείους θεραπευτῆ ρας ἀπιστότατος ὢν . οὕς χθὲς ἐψώμιζε στέαρ πυρον καὶ οἱς τὸν μίσχον παρετίθει τὸν σιτευτὸν καὶ τὸν ἀνθοσμίαν ἐκίρνα ζωρότερον καὶ τῶ κύκλῳ τῶν περὶ ἐκεῖνον ἐνέγραφε , τούτους διετίθει χειρίστως σήμερον . Ἦν δὲ καὶ τὸν αὐτὸν ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἡμέρας πολλάκις ὁρᾷν στεφανούμενόν τε ἄμα κατὰ τὸν τοῦ Ξέρξου ναύαρχον καὶ δειροτομούμενον , ὑμνούμενόν τε καὶ βλασφημούμενον . Ἄστε καὶ πολλοὶ τῶν ἐπί · γραφομένων Ἀνδρόνικον , οἱ ὅλως ἐς νοῦν βάπτοντες , τὸν ἐξ ἐκείνου ἔπαινον καταβολὴν ἐνόμιζον ὕβρεως , καὶ τὴν ἀγαθοῦ τινος ἀνθρωπικοῦ παροχήν ἔμεσιν τῶν προσόντων ᾤοντο εἶναι καὶ καταστροφὴν τὴν ἐπιστροφήν . Ὁ δ´ αὐτὸς φαρμακὸς ὤν ὀλοώτατος ἐλελήθει πρότερον , ἡνίκα τυραννεῖν ἐπεβᾶλλετο
Lemmas: παῖς προβάλλω , ἄλλος δδʹ ὑπεξαίρω ἕτερος , ἐκεῖνος δήπουθεν οἶς ὀπίσω αὐτός πορεύω ὡς ὁ Βάαλ πρότερος ὁ ἀφίστημι ζῶ Θεός , Κάϊν οἶς ὁ παρ´ ἐκεῖνος δόξα προτίθημι ὁ ἑπαινττῆς καί πρότερος τιμή ναί ὁ Δίκαιος μερίς παρέχω . ὁ μέν τοίνυν ὁ ἐπίσημος ἀνήρ ἀπελαύνω οἶκος καί πατρίς καί ὁ φίλος ἀποικίζω , ὁ δέ εἱρκτή καί χειροπέδη σιδήρεος παῖς ρεδιδιδωμι , ἄλλος ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω , αἴτιος οὐδείς προοδηλος ἐπάγω σφεῖς εὐρίσκοντεῃ , ὁ δδʹ εἰμί ὁ εὐπατρίδης σιωπηλός ἐγκαλέω , καί κατά πόλεμος πολλάκις εὐδοκιμέω , ἢ φυή σῶμα γενναῖος ἢ ὥρα ἱκανός μετά ὅς χέω , ἤ τίς ἕτερος φέρω ἐπαινετός , ὑποκνίζω Ἀνδρόνικος οὐδός ἀγαθός ἐκεῖνος ὁ ἐλπίς υπουαλλος , εἴτε μήv παλαιός μικρολυπία ὑποτύφω ἐμπύρευμα καί φρυκτεύω κατά βραχύς ὁ πρώην λανθάνω καί σποδίζω ὁ θυμός . ἐάν τοίνυν ἀνύποπτος ἢ ὁ τότε καιρός φορά , καί ὁ πρός ἀλλήλων καί ὁ πάνυ γνήσιος οὐ εὐπιστία κακός [ ἀφόρητος εἰμί . οὖον γάρ μόνος ἀδελφός παροράω κασίγνητος καί πατήρ υἱός παρατρέχω , εἄν οὔτως ἀρέσκω Ἀνδρόνικος · ἀλλά καί ὁ καταπροδίδωμι οὗτος συμπράσσω ὁ ἀνήκεστος , καί ὁ ὁ γίνος συνδιατίθημι ἀπώλεια . εἰσί δδʹ ὁ καί καταμηνύω αὐτός ὁ οἰκεῖος ὡς ἢ ὁ παρ´ αδρονικός χλευάζω δράω ἢ γοῦν ὁ ὁ πατρῷος ἄρχω ἀρχή Ἀλέξιος πρόσκειμαι , Ἀνδρόνικος δέ ἀπαυχενίζω ἑαυτοῦ . πολλός δέ κἄν ὁ ἄρτι κατηγορέω κατηγορέω , καί διελέγχω ετιροος ἐπι Ἀνδρόνικος τέκτων κακός ὑπό αὐτός ἐκεῖνος ὁ κατηγορέω ἢ καί ἄλλος παρίστημι προσαγγέλλω , καί ἔχω οὗτος ἐκεῖνος συνιπαγομενος εἷς φρουρά . καί πιστόω ἐγώ ὁ λόγος ὁ καντακουιαπτην Ιωάννης παλαμναῖος πυγμή Παίων ἐκτομίας τις Τζίτας καλέω καί ὁ ὄζω ἐκριζόω καί ὁ χεῖλος ἀφαιματόω , ὅτι φωράω ὅλως Ἀλέξιος ὁ βασιλεύς περί ὁ κοινός διαλέγω συμφορά . παραχρῆμα δέ συλλαμβάνω καί αὐτός ἐξομματόω τε καί εἱρκτή ζοφώδης παραλέγω ὅς προσηγορία διά ὁ δεσμοφύλαξ πέμπω εἷς ὁ γυναικόω · μαιμάω Ἄγγελος δεσμώτης εἰμί ὁ Κωνσταντῖνος , οὐκοῦν διά οὗτος εἰμί εἰς πόνος ἅπας κεφαλλ καί παρρησία ἄγω ὡς οὖον ποτός , ὁ ἔργον αὐτός πιστόω , ὅσος ὁ Ἐμπεδόκλειος νεῖκος τερθρεύομαι τέρας . οὖον γάρ ἐκλεκτός μόνος Απσς καί ὑψηλός ὁ ἐναντίος εἰμί Ἀνδρόνικος μερίς πάσχω ὁ οἰκτρός , ἀλλά καί περί ὁ οἰκεῖος θεραπευτής Ἥρα ἄπιστος εἰμί . ὅς χθές ψωμίζω στέαρ πῦρ καί οἱςστις ὁ μίσχος παρατίθημι ὁ σιτευτός καί ὁ ἀνθοσμίας κιρνάω ζωρός καί ὁ κύκλος ὁ περί ἐκεῖνος ἐγγράφω , οὗτος διατίθημι κακός σήμερον . ἦς δέ καί ὁ αὐτός ἐπί ὁ αὐτός ἡμέρα πολλάκις ὁράω στεφανόω τε ἄμη κατά ὁ ὁ Ξέρξης ναύαρχος καί δειροτομέω , ὑμνέω τε καί βλασφημέω . Ἄστυ καί πολύς ὁ ἐπί · γράφω Ἀνδρόνικος , ὁ ὅλως εἰς νόος βάπτω , ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἔπαινος καταβολή νομίζω ὕβρις , καί ὁ ἀγαθός τις ἀνθρωπικός παροχή ἔμεσις ὁ πρόσειμι οἴομαι εἰμί καί καταστροφή ὁ ἐπιστροφή . ὁ δδʹ αὐτός φαρμακός εἰμί ὀλοός λανθάνω πρότερος , ἡνίκα τυραννέω ἐπιβάλλω