cogPG.PG139 480
μοκόπονς , ἐνίους δὲ καὶ τοῦ καθ´ ἡμᾶς τάγματος τῆς χειρὸς ἐπισπώμενοι , στεφηφορεῖν ἀνέπειθον Κξιφήρεις ὁρώμενοι . Φεῦ , φεῦ ! τί τοῦ τότε πειρατηρου θυμαλγέστερον ἢ ἀχθεινότερον , ἢ τῆς τῶν συνειλεγμένων ἀβελτηρίας γελοιωδέστερόν τε καὶ ἀλογώτερον ; Τὸ γὰρ , « μάτιον ἔχεις · γενοῦ Κἡμῶν ἀρχηγὸς , » ἦν ὁρᾶν ἀτεχνῶς περαινόμενον . Μόλις δὲ καὶ τρίτης ἡμέρας παριππευσάσης νεανίσκον τινὰ λαβόντες Νικόλαον τὴν κλῆσιν , Καναβὸν τὴν ξέπίκλησιν , εἰς βασιλέα χρίουσιν ἄκοντα . ς δ´ Ἀλεξίῳ ταῦτα ἠνώτιστο τῷ ἀνάσσοντι νὰρ Ἰσαάκιος ἔκειτο πνέων τὰ λοίσθια , τῶν μακρῶν ἐκείνων προαγγελμάτων τῆς μοναρχίας φρούδων ἐληλεγμένων καὶ ὡς κλινεγέρτου ἀποπτάντων ἐνύπνιον ] , μετάκλητος τίθεται ὑπ´ αὐτοῦ ὁ Βονιφάτιος μαρκέσιος , καὶ περὶ τῶν ἐνεστώτων ἄμφω σκεύάμενοι δεῖν ἔγνωσαν δυνάμεις Λατινικὰς εἰσενεχθῆναι τοῖς παλατίοις , δι´ ὧν ἀπόβλητος ἐσεῖται ὁ δημοπρόβλητος καὶ ὁ τοῦτον ἄρχαιρεσιάσας λαός . Ὡς δ´ ἦν Καὶ ἐσκεμμένα ταῦτα πεφωραμένα , Ρ . ὅθ᾽ ] τὸν καιρὸν ἀρπάσας ὁ Δούκας ὁ Μούρτζουφλος ὡς πρὸς ήν ὤδινεν ἀποστασίαν ἁρμόδιον , σὺν τῶν ἐκ τοῦ γένους ἐκείνῳ συχνοῖς καὶ τὸν ἐπὶ τῶν ἀρχικῶν χουσώνων ὑποποιεῖται θλαδίαν , ἁλωτὸν ἀνθρώπιον τμῶν ἀαβάσεσι καὶ εὐχείρωτον λήμμααιν . Ὁ δὲ τοὺς πελεκυφόρους ἐκκλησιάσας , καί σφισι κοινω-αάμενος τὴν βασιλέως πρόθεσιν , ἐκεῖνα φιλητέα τίθησι κρίνοντας ὅσα οἷ βουλητέα καὶ Ῥωμαίοις ἀσπάσια . κἀντεῦθεν ἡ τοῦ βασιλέως ὡδέ πως δραματουργεῖται καθαίρεσις . Πρόσεισιν ὁ Δούκας τῷ βασιλεῖ τῆς νυκτὸς ἀωρὶῳκείωτο γὰρ ὑπὲρ Ξσαντας , τιμηθεὶς πρωτοβεστιάριος καὶ τὰ τοῖς πολλοῖς ἑτερόχρωμα καθυποδούμενος πέδιλα ] καὶ φησι συμπαθῶς ὡς οἱ τοῦ αἵματος ἐκείνῳ , ἀλλὰ δὴ καὶ πλεῖστον τῶν ἀνωνύμων , πρὸ δὲ πάντων τὸ πελέκεσιν ὁπλιζόμὲνον βάρβαρον , πάρεισιν ἐπὶ θύραι ; ὁρμαῖς μανιώδεσιν , αὐτοχειρὶ αὐτὸν διασπάσοντες ὡς ἤδη τοῖς Λατίνοις ἐκφανθέντα ὁμόνοα καὶ τῆς αὐτῶν ἐξηρτημένον φιλίας . Ὁ δὲ πρὸς τὴν ἀκοὴν ταύτην μορμολυχθεὶς καὶ φανεὶς ἔκθαμβος ὑποθέσθαι οἱ τὸ πραχθησόμενον λιπαρεῖ . Περισχὼν τιίνυν τὸν βασιλέα τῷ κατακεχυμένῳ μέχρι ποδῶν καὶ πλατεῖ ἐπενδύτη τοῦ σώματος συνέξεισιν ἐκείνω , καὶ ἄπεισι δι´ ἀφανοῦς τοῖς πλείστοις πυλίδος ἐς τὸ σκήνωμα ὃ δὴ τῶν βασιλείων εἶχεν ἐντὸς , ὡς δῆθεν αὐτὸν ῥυσόμενος . Καὶ βασιλεὺς μὲν ἐπὶ τοῖς οὔτω δρωμένοις μικροῦ καὶ χάριτας ὡμολόγει τῷ ὑκα , καὶ τὰ τοῦ δαβλδ ὑπέκραγεν ἄντικρυς ἑπὶ ατῷ , « Ἔκρυψέ με ἐν σκηνῇ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ κακῶν μου · ἐσκέπασέ με ἐν ἀποκρύφῳ τῆς σκηνῆς αὐτοῦ . » Ὁ δὲ καθ´ ἕτερα ψαλμῳδήματα τοῦ Δαβὶδ , ἅ φησι , « Χείλη διλια ἐν καρδίᾳ , καὶ ἐν καρδίᾳ ἐλάλησε κακά · α ἐμοὶ μὲν εἰρηνικὰ ἐλάλουν , καὶ ἐπ´ ὀργὴν δόλους διελογίζοντο , » ταῦτα ἦν μετιών . Καὶ παραχρῆμα ὁ μὲν σιδήρῳ τοὺς πόδας ἀσφαλισθεὶς καὶ παραῤῥιφείς δεινοπάτῃ παρὰ πάσας εἰρκτῇ ἔθετο οὕτω σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ , ὁ δὲ τοῖς βασιλικοῖς κοσμεῖται συμόόλοις . Τὰ δ´ ἐπὶ τούτοις οἱ μὲν τῷ Δούκᾳ προσρύονται , καὶ τὰς εἰωθυίας τῷ αὐτοκράτορι προσρήσεις ἀναδιδόασιν · οἱ δὲ τῷ καθημένῳ ἐπὶ νεὼ προσνεύουσι Καναβῷ , ἀνδρὶ τὸ ἦθος μειλίχῳ καὶ δεξιῷ τὴν γνώμην , μηδ´ ἀγεννεῖ τὰ πολέμιαἘπεὶ δὲ τὰ χείρω ἐπικρατέστερα παρὰ τοῖς Κωνσταντινουπολίταις καὶ μάλισταιλτέρα γὰρ ὑπὲρ τοὺς ὁμογενεῖς ἡ ἀλήθειαὶ , ὁ μὲν Δούκας ἐκραταιοῦτο καὶ ηὔξανεν , ὁ δὲ Καναβὸς ἀμαυρουμένην εἴχε τὴν αἴγλην κατὰ σελήνην λειψίφωτον . Χειροῦται δὲ καὶ πρὸς τῶν ὀπλοφόρων τοῦ Δούκα οὐκ εἰς ὑύρὸν καὶ φρουρᾷ παραδίδοται , πρὸς οὐδὲν ἐπαρκέσαντος αὐτῷ τοῦ βασιλευτοῦ λεὼ , ἀλλὰ πάντων
Lemmas: μοκόπονς , ἔνιοι δέ καί ὁ καθ´ ἐγώ τάγμα ὁ χείρ ἐπισπάω , στεφηφορέω ἀναπείθω Κξιφήρεις ὁράω . φεῦ , φεῦ ! τίς ὁ τότε πειρατηρου θυμαλγής ἢ ἀχθεινός , ἢ ὁ ὁ συλλέγω ἀβελτηρία γελοιώδης τε καί ἄλογος ; ὁ γάρ , « Μάτιον ἔχω · γίγνομαι κημός ἀρχηγός , » εἰμί ὁράω ἄτεχνος περαίνω . Μόλις δέ καί τρίτος ἡμέρα παριππεύω νεανίσκος τις λαμβάνω Νικόλαος ὁ κλῆσις , κάναβος ὁ ξεπικλησις , εἰς βασιλεύς χρίω ἄκων . Σ δδʹ Ἀλέξιος οὗτος ἐνωτίζω ὁ ἀνάσσω νηρ Ἰσαάκιος κεῖμαι πνέω ὁ λοίσθιος , ὁ μακρός ἐκεῖνος προάγγελμα ὁ μοναρχία φροῦδος ἐλέγχω καί ὡς κλινέγερτος ἀποπέτομαι ἐνύπνιον ] , μετάκλητος τίθημι ὑπό αὐτός ὁ Βονιφάτιος Μαρκέσιος , καί περί ὁ ἐνίστημι ἄμφω σκευάζω δήω γιγνώσκω δύναμις Λατινικός εἰσφέρω ὁ Παλάτιον , δις ὅς ἀπόβλητος σέω ὁ δημοπρόβλητος καί ὁ οὗτος ἀρχαιρεσιάζω λαός . ὡς δδʹ εἰμί καί σκέπτομαι οὗτος φωράω , Ρ . ὅτι ] ὁ καιρός ἀρπάζω ὁ Δούκας ὁ Μούρτζουφλος ὡς πρός ἐάν ὠδίνω ἀποστασία Ἁρμόδιος , σύν ὁ ἐκ ὁ γένος ἐκεῖνος συχνός καί ὁ ἐπί ὁ ἀρχικός χουσωνω ὑποποιέω θλαδίας , ἁλωτός ἀνθρώπιον τμάω ἄβασις καί εὐχείρωτος λῆμμα . ὁ δέ ὁ πελεκυφόρος ἐκκλησιάζω , καί ὅς κοινόω ὁ βασιλεύς πρόθεσις , ἐκεῖνος φιλητέος τίθημι κρίνω ὅσος οἷ βουλητέος καί Ῥωμαῖος ἀσπάσιος . ἐντεῦθεν ὁ ὁ βασιλεύς ὧδε πως δραματουργέω καθαίρεσις . πρόσειμι ὁ Δούκας ὁ βασιλεύς ὁ νύξ αωριοικειοω γάρ ὑπέρ Ξσαντας , τιμάω πρωτοβεστιάριος καί ὁ ὁ πολύς ἑτερόχρωμος καθυποδέω πέδιλον ] καί φημί συμπαθής ὡς ὁ ὁ αἷμα ἐκεῖνος , ἀλλά δή καί πλεῖστος ὁ ἀνώνυμος , πρό δέ πᾶς ὁ πέλεκυς ὁπλίζω βάρβαρος , πάρειμι ἐπί θύρα ; ὁρμή μανιώδης , αὐτοχειρί αὐτός διασπάω ὡς ἤδη ὁ Λατῖνος ἐκφαίνω ὁμόνοος καί ὁ αὐτός ἐξαρτάω φίλιος . ὁ δέ πρός ὁ ἀκοή οὗτος μορμολυχθεὶς καί φαίνω ἔκθαμβος ὑποτίθημι ὁ ὁ πράσσω λιπαρής . περιέχω τίνω ὁ βασιλεύς ὁ καταχέω μέχρι πούς καί πλατύς επενδύτης ὁ σῶμα συνέξειμι ἐκεῖνος , καί ἄπειμι δις ἀφανής ὁ πλεῖστος πυλίς εἰς ὁ σκήνωμα ὅς δή ὁ βασίλειος ἔχω ἐντός , ὡς δῆθεν αὐτός ῥύομαι . καί βασιλεύς μέν ἐπί ὁ οὐτάω δράω μικρός καί χάρις ὁμολογέω ὁ ἄμβυξ , καί ὁ ὁ δαβλδ ὑπέκραγεν ἄντικρυς ἐπί Ἀτώ , « κρύπτω ἐγώ ἐν σκηνή αὐτός ἐν ἡμέρα κακός ἐγώ · σκεπάζω ἐγώ ἐν ἀπόκρυφος ὁ σκηνή αὐτός . » ὁ δέ καθ´ ἕτερος ψαλμῴδημα ὁ Δαυίδ , ὅς φημί , « χεῖλος διλια ἐν Καρδία , καί ἐν Καρδία λαλέω κακός · ὅς ἐγώ μέν εἰρηνικός λαλέω , καί ἐπι ὀργή δόλος διαλογίζομαι , » οὗτος εἰμί μέτειμι . καί παραχρῆμα ὁ μέν σίδηρος ὁ πούς ἀσφαλίζω καί παραλαμβάνω δεινοπατεω παρά πᾶς εἱρκτή τίθημι οὗτος σκότος ἀποκρυφή αὐτός , ὁ δέ ὁ βασιλικός κοσμέω συμοολος . ὁ δδʹ ἐπί οὗτος ὁ μέν ὁ Δούκας προσρύω , καί ὁ εἴωθα ὁ αὐτοκράτωρ πρόσρησις ἀναδίδωμι · ὁ δέ ὁ κάθημαι ἐπί ναός προσνεύω κάναβος , ἀνήρ ὁ ἦθος μείλιχος καί δεξιός ὁ γνώμη , μηδ´ ἀγεννής ὁ πολέμιαἘπεὶ δέ ὁ χείρων ἐπικρατής παρά ὁ Κωνσταντινουπολίτης καί μάλιστα γάρ ὑπέρ ὁ ὁμογενής ὁ ἀλήθεια , ὁ μέν Δούκας κραταιόω καί αὐξάνω , ὁ δέ Καναβός ἀμαυρόω ἔχω ὁ αἴγλη κατά σελήνη λειψίφωτος . χειρόω δέ καί πρός ὁ οπλοφόρος ὁ Δούκας οὐ εἰς ὑύρὸν καί φρουρά παραδίδωμι , πρός οὐδείς ἐπαρκέω αὐτός ὁ βασιλευτής λαός , ἀλλά πᾶς