cogPG.PG139 274
ἀκούων μηδ´ ἔχων ἐλεγμοὺς ἐν τῷ στόματι . Ὁρῶν δὲ καὶ τοὺς θησαυροφύλακας θυλάκους διασπωμένους ὑπὸ Περσῶν καὶ κατὰ γῆς χεόμενον καὶ ἁρπαζόμενον τὸν εἰς νόμισμα κεκομμένον χρυσόν τε καὶ ἄργυρον , Ἀνῆγε τοὺς συνόντας Ῥωμαίους ἐπεισπεσεῖν τοῖς βαρβάροις καὶ κτήσασθαι τὰ χρήματα Περσῶν δικαιότερον . Συστὰς δὲ αὖθις ὁ λῆρος ἐκεῖνος ἀνὴρ διελοιδορεῖτο ἀναιδῶς βασιλεῖ τοιαῦτα κελεύοντι « Ἐνοῖν . » λέγων , « ἐκουσίως καὶ πρότερον διδόναι Ῥωμαίοις ταυτὶ , οὐχὶ δὲ πάντως νυνὶ , ὁπότε ἡ σῆσις δυσχερὴς καὶ μεθ´ αἵματος . Εἰ δ´ αὐτὸς ἀνήρ ἐστιν ἰσχύος , ὁτοῖος εὔχεται εἶναι , ἢ γοῦν ἀναξυρίδα περίκειται , τοῖς χρυσοσύλαις συῤῥαγεὶς Πέρσαις καὶ συγκόψας τούτους θαῤῥαλεώτερον ἐ πανασωσάτω Ῥωμαίοις τὰ ἀρπαζόμενα . » Ἐσιώπα δὲ κἀπὶ τούτοις τοῖς ῥήμασι , ὑπ´ ὁδόντα γρύζων θνὲ δὲ καὶ ὁ Κοντοστέφανος Ἀνδρόνικος ἀβλαβής παρῆν , ὃς ἡγεῖτο τῶν τελευταίων τάζεων , καὶ λεροι τῶν δυναμένων μέγα παρὰ τῷ Μανουὴλ ἀπλῆγες συνδεδραμήκασιν Εʹ . Ἐπεὶ δὲ νὺξ ἐπῆλθε καὶ σκότος ἡμέρας διάδοχον τὸν πόλεμον ἔπαυσεν , ἀδημονῶν ἅπας καθῆστο π ίῳ τῷ τῆς χειρὸς κοίλῳ ῥίψας τὴν κεφαλὴν , καὶ τὸν ἐνεστῶτα κίνδυνον φανταζόμενος οὐ τοῖς ζῶσι σινέταττεν ἑαυτὸν , καὶ μάλισθ´ ὅτι τὸν χάρακα περιτρέχοντες διαπρυσίοις ἀνεκάλουν φωναῖς οἱ Βάρβαροι τοὺς ὁμοεθνεῖς αὐτοῖς . οἶ κατὰ χρείαν ἢ μετάθεσιν πίστεως πρὸς Ῥωμαίους προὐχώρησαν πάλαι , καὶ παρῄνουν ἐξελθεῖν αὐτονυχὶ τοῦ στρατηγίου ὡς ἀπολουμένων ἄρδην ἕωθεν αὐτίκα τῶν ἐν αὐτῳ . Ἀιενοκτέρευον οὖν Ῥωμαῖοι κατὰ φρήτρας καὶ λογάδας τιῖς φύλοις φῦλα συναγειρόμενοι , βαπτόμενοι πρὸς ὠχρὸν ὑπὸ δέους , εἰς οἷον τὰ πέταλα τῶν δέθρων κατὰ καιρὸν τὸν φυλλοχόον μεταμορφάζεται . ύτὸς δὲ ὁ κρατῶν ἁγενεστάτας βου´ ἀς ὥδ νεν . Ὡς δὲ ταύτας ἄποτεκὼν εἰς ἀκοὴν τῶν σὺν ἐκείνω ἐξἐφερε , καὶ ἧν τὸ ὑφηγούμενον λαθραία φυγὴ καὶ τοσούτων ψυχῶν εἰς αἰχμαλωσίαν καὶ θάνατον ἔκδοσις , ἐκπλήτττι τοὺς ἀκροωμένους , καὶ μᾶλλον τὸν Κοντοστέφανον , ὡς ἀνδρὸς ἀλλοφρονοῦντος καὶ περιστρεφομένου σκοτοδίνῃ ἀτεχνῶς φθεγγόμενος ῥήματα . θό μόνον δὲ οἱ πρὸς σκέψιν τοῦ ποιητέου συνελθόντες βαρέως ἤνεγκαν τὰ ἠνωτισμένα , ἀλλὰ καί τις ἔξωθεν ἑστὼς τῆς σκηνῆς ἑκ τῶν ἀγνώστων καὶ τῶν πλείστων στρατιωτῶν , ὡς τὸ βασιλικὸν ἐς οῦς ἐδέξατο σκέμμα , ὑψώσας τὴν φωνὴν καὶ διωλύγίον ἀνοιμώξας , « Φεῦ , » εἶπεν , « όποῖα δὴ καὶ ὁ βασιλεὺς Ῥωμαίων εἰς νοῦν ἐβάλετο . » Καὶ πρὸς ἐκεῖνον τὴν τοῦ λόγου στρέψας ὁρμὴν , » « Οὐχὶ σὺ , » φησὶν , » ὁ διὰ τῆς ἐρήμης ταύτης καὶ στενῆς ὁδοῦ ἐκθλίψας ἡμᾶς καὶ εἰς [ α ] ἀπώλειαν διηθήσας , ἢ μᾶλθον οἱονεὶ τινι ὅλμῳ ἐκπιέσας τοῖς συμπίπτουσι τούτοις σκοπέλοις καὶ τοῖς πεσοῦσιν ἀτεχνῶς ἐφ´ ἠμᾶς ἤρεσι ; Τί ἡμῖν καὶ τῆ κοιλάδι ταύτῃ τοῦ τῷ παρελθεῖν τὰς ἀνωμάλους ταύτας καὶ τραχείας τροχιάς ; Ἡ τί ἴδιον ἐπάγειν τοῖς βαρβάροις ἐπίκλημα εἴχομεν , οἶ τοὺς χώρους τούτους τοὺς στενούς τε καὶ βιαίους καὶ σκολιοὺς περικαθίσαντες ἡμᾶς ἐσαγήνευσανς καὶ νῦν ὅπως καταπροδίδως ὡς πρόβατα ταγῆς τοῖς ἐχθροῖς ; » Τούτοις μαλαχθεὶς τὴν ψυχὴν εἴτ´ οὖν ἕως καρδίας δηχθεὶς εἰς ἑτέραν ἐτράπετο καὶ τὴν κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐλᾶν εἴλετο . Ἀλλ´ ὁ σπέρμα ἐγκαταλείπων πάλαι τῷ Ἱσραὴλ , ἵνα μὴ εἰς τέλος ἀφαντωθείη τὸ ἐκείνου κληρούχημα ὡς Σόδομα γεγονὸς καὶ ἠμοιωθὲν ὡς Γόμοῤῥα , ὁ παιδεύων καὶ πάλιν ἰώμενος , ὁ πατάσσων καὶ ζῇν ποιῶν , ὁ μὴ τὴν ῥάβδον τῶν ἀμαρτωλῶν ἐπὶ τὸν κλῆρον τὺν δικαίων εἰς τέλος ἐῶν . οὗτος καὶ τότε τὸ ἄγιον ἔτνος κατοικτειρήσας καὶ μὴ ἀπώσασθαι θελήσας ἐπίπαν κάμπτει τὴν τοῦ σουλτάνου ψυχὴν εἰς ἀξύμφυλον
Lemmas: ἀκούω μηδ´ ἔχω ἐλεγμός ἐν ὁ στόμα . ὁρῶν δέ καί ὁ θησαυροφύλαξ θύλακος διασπάω ὑπό Πέρσης καί κατά γῆ χέω καί ἁρπάζω ὁ εἰς νόμισμα κόπτω χρυσός τε καί ἄργυρος , ἀνάγω ὁ σύνειμι Ῥωμαῖος ἐπεισπίπτω ὁ βάρβαρος καί κτάομαι ὁ χρῆμα Πέρσης Δίκαιος . συνίστημι δέ αὖθις ὁ λῆρος ἐκεῖνος ἀνήρ διαλοιδορέω ἀναιδής βασιλεύς τοιοῦτος κελεύω « ἀδήν . » λέγω , « ἑκούσιος καί πρότερος δίδωμι Ῥωμαῖος οὗτος , οὐ δέ πάντως νυνί , ὁπότε ὁ σῆσις δυσχερής καί μεθ´ αἷμα . εἰμί δδʹ αὐτός ἀνήρ εἰμί ἰσχύς , ὁτοῖος εὔχομαι εἰμί , ἢ γοῦν ἀναξυρίδες περίκειμαι , ὁ χρυσόσυλος συρρήγνυμι Πέρσης καί συγκόπτω οὗτος θαρσαλέος εἰ πανασωσάτω Ῥωμαῖος ὁ ἀρπάζω . » σιωπάω δέ ἐπί οὗτος ὁ ῥῆμα , ὑπό ὀδούς γρύζω θνῄσκω δέ καί ὁ Κοντοστέφανος Ἀνδρόνικος ἀβλαβής πάρειμι , ὅς ἡγέομαι ὁ τελευταῖος τάζεων , καί Λέρος ὁ δύναμαι μέγας παρά ὁ Μανουήλ ἀπλήξ συντρέχω εἰ . ἐπεί δέ νύξ ἐπέρχομαι καί σκότος ἡμέρα διάδοχος ὁ πόλεμος παύω , ἀδημονέω ἅπας κάθημαι π ἔρχομαι ὁ ὁ χείρ κοῖλος ῥίπτω ὁ κεφαλή , καί ὁ ἐνίστημι κίνδυνος φαντάζω οὖον ὁ ζῶ συντάσσω ἑαυτοῦ , καί μάλισθ´ ὅτι ὁ χάραξ περιτρέχω διαπρύσιος ἀνακαλέω φωνή ὁ βάρβαρος ὁ ὁμοεθνής αὐτός . οἶς κατά χρεία ἢ μετάθεσις πίστις πρός Ῥωμαῖος προχωρέω πάλαι , καί παραινέω ἐξέρχομαι αὐτονυχί ὁ στρατήγιον ὡς ἀπόλλυμι ἄρδην ἕωθεν αὐτίκα ὁ ἐν αὐτός . Ἀιενοκτέρευον οὖν Ῥωμαῖος κατά φράτρα καί λογάς τίς φῦλον φῦλον συναγείρω , βάπτω πρός ὠχρός ὑπό δέος , εἰς οἷος ὁ πέταλος ὁ δέτρον κατά καιρός ὁ φυλλοχόος μεταμορφάζω . ὗτος δέ ὁ κράτος ἁγενής βου ἀ ὁράω νε . ὡς δέ οὗτος ἀποτίκτω εἰς ἀκοή ὁ σύν ἐκεῖνος ἐκφέρω , καί ἧμαι ὁ ὑφηγέομαι λαθραῖος φυγή καί τοσοῦτος Ψυχή εἰς αἰχμαλωσία καί θάνατος ἔκδοσις , ἐκπλήσσω ὁ ἀκροάζομαι , καί μᾶλλον ὁ Κοντοστέφανος , ὡς ἀνήρ ἀλλοφρονέω καί περιστρέφω σκοτοδινία ἄτεχνος φθέγγομαι ῥῆμα . ὁ μόνος δέ ὁ πρός σκέψις ὁ ποιητέος συνέρχομαι βαρύς φέρω ὁ ἐνωτίζω , ἀλλά καί τις ἔξωθεν ἵστημι ὁ σκηνή ἐκ ὁ ἄγνωστος καί ὁ πλεῖστος στρατιώτης , ὡς ὁ βασιλικός εἰς οῦς δέχομαι σκέμμα , ὑψόω ὁ φωνή καί διωλύγιος ἀνοιμώζω , « φεῦ , » εἶπον , « ὁποῖος δή καί ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος εἰς νόος βάλλω . » καί πρός ἐκεῖνος ὁ ὁ λόγος στρέφω ὁρμή , » « οὐ σύ , » φημί , » ὁ διά ὁ ἐρῆμος οὗτος καί στενός ὁδός ἐκθλίβω ἐγώ καί εἰς [ ὅς ] ἀπώλεια διηθέω , ἢ μᾶλθον οἱονεί τις ὅλμος ἐκπιέζω ὁ συμπίπτω οὗτος σκόπελος καί ὁ πίπτω ἄτεχνος ἐφίημι ἐμαός ἄρεσις ; τις ἐγώ καί τῆ κοιλάς οὗτος ὁ ὁ παρέρχομαι ὁ ἀνώμαλος οὗτος καί τραχύς τροχιά ; ὁ τίς ἴδιος ἐπάγω ὁ βάρβαρος ἐπίκλημα ἔχω , οἶς ὁ χῶρος οὗτος ὁ στενός τε καί βίαιος καί σκολιός περικαθίζω ἐγώ σαγηνεύω καί νῦν ὅπως καταπροδίδωμι ὡς πρόβατον τάσσω ὁ ἐχθρός ; » οὗτος μαλάσσω ὁ ψυχή προστίθημι οὖν ἠώς Καρδία δάκνω εἰς ἕτερος τρέπω καί ὁ κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος ἐλαύνω εἴλω . Ἀλ ὁ σπέρμα ἐγκαταλείπω πάλαι ὁ Ἱσραήλ , ἵνα μή εἰς τέλος ἀφαντόω ὁ ἐκεῖνος κληρούχημα ὡς Σόδομα γίγνομαι καί ἠμοιωθὲν ὡς Γόμορρα , ὁ παιδεύω καί πάλιν ἰάομαι , ὁ πατάσσω καί ζάω ποιέω , ὁ μή ὁ ῥάβδος ὁ ἁμαρτωλός ἐπί ὁ κλῆρος τύν Δίκαιος εἰς τέλος ἐάω . οὗτος καί τότε ὁ ἀγάω ἔτνος κατοικτειρέω καί μή ἀπωθέω ἐθέλω ἐπίπαν κάμπτω ὁ ὁ Σουλτάνου ψυχή εἰς ἀσύμφυλος