cogPG.PG139 239
πρὸς τὸν αὐτοκράτορα ἵκοντο . Καὶ ταῦτα μὲν συμβέβηκεν ὕστερον · τότε δὲ πολυδύναμος γεγονὼς τὸ πρὸς τὸν βασιλέα αἰδῆμον ἀπεξύσατο , καὶ ἡν αὐτὸς θεραπείαν προσῆγε ταῖς τῶν πραγμάτων δυσκολίαις , ἀγχόμενος , ταύτην ἐξῃτεῖτό οἱ παρέχειν τὸν αὐτοκράτορα , βαρβαρικῶς μεταλλοιούμενος τῷ καιρῷ , καὶ δεῆσαν ὑπὲρ τὸ δεον ὑποστελλόμενος , καὶ πτεροῦ αὖθις ἐλαφριζόμενος εὐπετέστερον , ὅτε τῇ ἐτέραπλάστιγγι ῥοπὴν ἡ τύχη παρείχετο , τοῖς παλινοτρόφοις βραβεύουσα πράγμασι . Παττάλῳ δ´ ὑπεκκρουόμενος πάτταλος ἐξομαλίζων ἦν τὸν βασιλέα καὶ θαραπεύων . ἐνιαχοῦ , οὐ μὴν ὑπ´ ἐκείνου θηροκομούμενος διεδείκνυτο , καὶ δόξαν ἀπονέμων πατρὸς υἱοθεσίας τιμὴν ἐλάμβανε · καὶ ἦν τὰ παρ´ Β . βίᾳ ] ἀλλήλων χαραττόμενα γράμματα πατέρα βασιλέα καὶ σουλτάνον υἱὸν καταγγέλλοντα . Πλὴν οὐδ´ οὕτως ἐς φιλίαν ἀκραιφνῆ συνηρμόζοντο ἢ γοῦν τὰς σπονδὰς οὐ ξυνέχεον . Ὅθεν ὁ μὲν κατὰ χειμάῤῥουν πληθύοντα . ἢ κατὰ πολλὰ ἐδηδοκότα φάρμακα δράκοντα κατέκλυζέ τε καὶ παρέσυρε τὸ προστυχὸν , καὶ συχνὰ τῶν ἡμετέρων πολιχνίων κατέχασκε , τὸν τῆς κακίας ἀποπτύων ἰόν · ὁ δέ βασιλεὺς περιεφράγμου τούτου τὰς διεξόδους καὶ εἰς ἀνάῤῥουν τὸ ῥεῦμα ὑπανεστοίβαζε θριγγίῳ ἀῤῥαγεῖ στρατοπέδου , ἢ ὁλκῇ χρυσίου ἑφολκου κατεκοίμιζε πρὸς εἰρήνην τὸ τούτου βλέφαρον , καὶ ἣν τέως εἰς λῃστείαν ἐπηγρίαινε λοφιὰν καὶ τὸν ὁλκὸν ὃν ἐπεσύρετο τοῦ στρατεύματος κατασιγάζων ἐπράϋνεν . Ἐνίοτε δὲ τοὺς ὡς πώεα πλατέα διεκκεχυμένους τοῖς Ῥωμαῖκοῖς σχοινίσμασι Τούρκους ἀναστέλλων τοῖς περὶ τὴν πεντάπολιν ἐπιτί . θεται , καὶ σωμάτων ἀνθρωπίνων καὶ ζώων πολλῶν γενόμενος ἐγκρατὴς , μηδ´ εἰς χεῖρας δεξαμένων αὐτὴν τῶν Περσῶν , τροπαιοφόρος ἐπανέζευξεν , ὁπηνίκα καὶ Σολυμᾶς ὁ τῶν παρὰ τῷ σουλτάνῳ τὰ μέγιστα δυναμένων κορυφαιότατος τῷ βκσιλεῖ ἐποφθεὶς πολλὰ μέν ὑπερηγόρει τοῦ σουλτάνου . ἀποτρέπων τῆς ἐκείνου γνώμης τὰ παρὰ τῶν Τούρκων πραττόμενα καὶ σοφιστικῶς οἷς διεξῄει καταχαριζόμενος , ἀσύμφωνα δ´ ὅμως τοῖς πράγμασι φθεγγόμενος ἡλίσκετο ψευδολογίας ἐγκλήματι · πλὴν οὐδ´ οὕτω τι πρὸς βασιλέως πέπονθεν ἄχαρι Σολυμᾶς , θεραπεύων δὲ καὶ ὑπὲρ τὸ ἀληθὲς , ὡς ἔθος τοῖς βαρβάροις , τὸν ἄνακτα , καὶ τὰ ἐς ἀπάτην τεχναζόμενος ἴπποις αὐτὸν ὡκύποσιν ἐκολάκευσεν , οὓς τὸ ἐκείνου ἐσίτευεν ἰπποστάσιον . Ὀ δὲ βασιλεὺς τοὺς ἵππους δεξάμενος καὶ Σολυμᾶν τῆς εὐγνωμοσύνης καὶ ὑποταγῆς ἀποδεξάμενος , εἰ καὶ μὴ τῆς ἐκείνου γνώμης ἴδιον ἡν , τοῦ δὲ καιροῦ ὑπῆρχε δῶρον τὸ φιλοφρόνημα , πρὸς τὸν σουλτάνον ἀπέστειλεν ἐξηγησόμενον ἐκείνῳ ἃ οὐκ ἦν ἀγνοῶν , καὶ ἐς αὐτὸ τοῦ τρόπου ἀποσκώψοντα τὸ παλίμβολον τὸ ἄπιστόν τε καὶ κακόηθες , κἂν οὐκ ἦν αὐτὸν ἡρεμήσειν ἐπὶ τούτοις ἢ γοῦν καθυπερθέσθαι καὶ πρὸς βραχὺ Ῥωμαίοις τὴν ἀντιπάθειαν . Ἐκλόπευε γούν ταῖς συνήθεσι λῃστείαις χρώμενος . Στείλας δὲ καὶ φάλαγγας ἐπιλέκτους τὴν κατὰ φρυ . γίαν ἐκπορθεῖ Λαοδίκειαν , οὐκέτι οὖσαν συνοικουμένην ὡς νῦν ἐώραται , οὐδ´ εὐερκέσι φραγνυμενην τείχεσι , κατὰ δὲ κώμας ἐκκεχυμένην περὶ τὰς ὑπωρείας τῶν ἐκεῖσε βουνῶν . ἤλασε δ´ ἐκεῖθεν βαρεί ν λείαν ἀνθρώπων καὶ ζώων πλῆθος οὐ σταθμητόν · οὐ μετρίους δὲ καὶ κατέκτανεν , ἐν οἷς καὶ τὸν ἀρχιερέα Χολομῶντα , ἐκτομίαν μὲν ἄνθρωπον , χαρίεντα δ´ ἄλλως τὸ ἧθο καὶ Θεῷ δι´ ἀρετῆς προσεγγίζοντα . Εἰρωνενομενος ὅ´ ἔφασκε πρὸς τοὺς οἴκείονς ὡς βσῳ ἂν μείζω δρὰσειε Ῥωμαίους δεινὰ , τοσούτῳ μείζω παθὰ
Lemmas: πρός ὁ αὐτοκράτωρ ἱκνέομαι . καί οὗτος μέν συμβαίνω ὕστερος · τότε δέ πολυδύναμος γίγνομαι ὁ πρός ὁ βασιλεύς αἰδήμων ἀποξύω , καί ἐάν αὐτός θεραπεία προσάγω ὁ ὁ πρᾶγμα δυσκολία , ἄγχω , οὗτος ἐξαιτέω ὁ παρέχω ὁ αὐτοκράτωρ , βαρβαρικός μεταλλοιόω ὁ καιρός , καί δήω ὑπέρ ὁ δήω ὑποστέλλω , καί πτερόν αὖθις ἐλαφρίζω εὐπετής , ὅτε ὁ ἐτέραπλάστιγγι ῥοπή ὁ τύχη παρέχω , ὁ παλινοτροφος βραβεύω πρᾶγμα . Πάσσαλος δδʹ ὑπεκκρούω πάσσαλος ἐξομαλίζω εἰμί ὁ βασιλεύς καί θαραπεύω . ἐνιαχοῦ , οὖον μήv ὑπό ἐκεῖνος θηροκομεω διαδείκνυμι , καί δόξα ἀπονέμω πατήρ υἱοθεσία τιμή λαμβάνω · καί εἰμί ὁ παρ´ Β . βία ] ἀλλήλων χαράσσω γράμμα πατήρ βασιλεύς καί σουλτάνος υἱός καταγγέλλω . πλήν οὐδός οὕτως εἰς φίλιος ἀκραιφνής συναρμόζω ἢ γοῦν ὁ σπονδή οὖον συνέχω . ὅθεν ὁ μέν κατά χειμάρρους πληθύω . ἢ κατά πολύς ἐσθίω φάρμακον δράκων κατακλύζω τε καί παρασύρω ὁ προστυγχάνω , καί συχνός ὁ ἡμέτερος πολίχνιον κατέχω , ὁ ὁ κακία ἀποπτύω εἶμι · ὁ δέ βασιλεύς περιεφράγμου οὗτος ὁ διέξοδος καί εἰς ἀνάρρους ὁ ῥεῦμα ὑπαναστοιβάζω θριγγίον ἀρραγής στρατόπεδον , ἢ ὁλκός χρυσίον φολκός κατακοιμίζω πρός εἰρήνη ὁ οὗτος βλέφαρον , καί ὅς τέως εἰς λῃστεία ἐπαγριαίνω λοφιά καί ὁ ὁλκός ὅς ἐπισύρω ὁ στράτευμα κατασιγάζω πραΰνω . ἐνίοτε δέ ὁ ὡς πῶϋ πλατύς διεκχέω ὁ Ῥωμαῖος σχοίνισμα Τοῦρκος ἀναστέλλω ὁ περί ὁ πεντάπολις ἐπιτί . θέτης , καί σῶμα ἀνθρώπινος καί ζῷον πολύς γίγνομαι ἐγκρατής , μηδ´ εἰς χείρ δέχομαι αὐτός ὁ Πέρσης , τροπαιοφόρος ἐπαναζεύγνυμι , ὁπηνίκα καί σολυμη ὁ ὁ παρά ὁ σουλτάνος ὁ μέγας δύναμαι κορυφαῖος ὁ βκσιλεῖ ἐποφθεὶς πολύς μέν ὑπερηγορέω ὁ Σουλτάνου . ἀποτρέπω ὁ ἐκεῖνος γνώμη ὁ παρά ὁ Τοῦρκος πράσσω καί σοφιστικός ὅς διέξειμι καταχαρίζομαι , ἀσύμφωνος δδʹ ὅμως ὁ πρᾶγμα φθέγγομαι ἁλίσκομαι ψευδολογία ἔγκλημα · πλήν οὐδός οὗτος τίς πρός βασιλεύς πάσχω ἄχαρις σολυμη , θεραπεύω δέ καί ὑπέρ ὁ ἀληθής , ὡς ἔθος ὁ βάρβαρος , ὁ ἄναξ , καί ὁ εἰς ἀπάτη τεχνάζω ἵππος αὐτός ὠκύπους κολακεύω , ὅς ὁ ἐκεῖνος σιτεύω ἱπποστάσιον . ὁ δέ βασιλεύς ὁ ἵππος δέχομαι καί σολυμεις ὁ εὐγνωμοσύνη καί ὑποταγή ἀποδείκνυμι , εἰμί καί μή ὁ ἐκεῖνος γνώμη ἴδιος ἐάν , ὁ δέ καιρός ὑπάρχω δῶρον ὁ φιλοφρόνημα , πρός ὁ σουλτάνος ἀποστέλλω ἐξηγέομαι ἐκεῖνος ὁ οὐ εἰμί ἀγνοέω , καί εἰς αὐτός ὁ τρόπος ἀποσκώπτω ὁ παλίμβολος ὁ ἄπιστος τε καί κακοήθης , κἀν οὐ εἰμί αὐτός ἠρεμέω ἐπί οὗτος ἢ γοῦν καθυπερθω καί πρός βραχύς Ῥωμαῖος ὁ ἀντιπάθεια . κλοπεύω γοῦν ὁ συνήθης λῃστεία χράω . στέλλω δέ καί φάλαγξ ἐπίλεκτος ὁ κατά φρυ . Γιάν ἐκπορθέω Λαοδίκεια , οὐκέτι εἰμί συνοικέω ὡς νῦν ὁράω , οὐδός εὐερκής φραγνύω τεῖχος , κατά δέ κώμη ἐκχέω περί ὁ ὑπώρεια ὁ ἐκεῖσε βουνός . ἐλαύνω δδʹ ἐκεῖθεν βαρύς Ν λεῖος ἄνθρωπος καί ζῷον πλῆθος οὖον σταθμητός · οὖον μέτριος δέ καί κατακτείνω , ἐν ὅς καί ὁ ἀρχιερεύς Χολομώντας , ἐκτομίας μέν ἄνθρωπος , χαρίεις δδʹ ἄλλως ὁ ἦθος καί Θεός δις ἀρετή προσεγγίζω . Εἰρωνενομενος ὅς φάσκω πρός ὁ οἰκεῖος ὡς βόσος εἄν μείζων δράω Ῥωμαῖος δεινός , τοσοῦτος μείζων πάθος