cogPG.PG139 493
εἰργάσατο , τιμωρὸς ὀφθεῖσα φιλότιος , Καὶ τὴν μὲν ἡμέραν ἐκείνην καθ´ ἣν ἡ πόλις ἐὔλω . ἦν , οἱ σκυλευταὶ ταῖς ὀπῃοῦν οἰκίαις ἐναυλισάμενοι νοι τά τε ἔνδον διήρπαζον καὶ περὶ τῶν ἀφανῶν τοὺς δεσπότας ἀνέκρινον , πληγὰς ἐντείνοντες ἐνίοις , πολλοῖς δὲ καὶ προσηνῶς συγγινόμενοι , ταῖς ὅ´ ἀπειλαῖς ἐπὶ πᾶσι χρώμενοι · ὡς δὲ τὰ μὲν εἰο τὰ δ´ ἐξέφαινον , τὰ μὲν ὀφθαλμοῖς προκείμενα καὶ πρὸς τῶν ἐχόντων προσαγόμενα , τὰ δ´ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἀναδιφώμενα , καὶ φειδώ τις οὐκ ἧν παρὰ σφίσιν οὐδὲ τῶν ἐνόντων μετάδοσις πρὸς τοὺς ἔχοντας , οὔτε μὴν συμμέθεξις ἑστίας ἢ ἑστιάσεως , ἀλλ´ ὑπεροψία καὶ ἀμιξία καὶ μεθ´ ὕβρεων ἀπαγωγὴ καὶ ἀπόπεμψις , ἔδοξε διὰ ταῦτα τοῖς στρατηγούσιν ἀυσικέναι τοῖς βουλομένοις τὴν ἐκ τῆς πόεως ἄπαρσιν . Κατὰ συμμορίας τοίνυν ἀγρόμενοι ἐξῄεσαν , ῥακίοις ἐσπειραμένοι , ἀπαστίᾳ ἐκτειη . γμένοι , τὸν χρῶτα τραπέντες , νεκρώδεις τὰς βψεις καὶ ὕφαιμοι τοὺς ὀφθαλμοὺς , [ ὅτ ] ὡς πλέον αἴμασιν ἤπερ δάκρυσι κλαίοντες . Οἱ μὲν γὰρ θρίνω τὰς οὐσίας εἶχον ὑπόθεσιν , οἱ δὲ τὴν τούτων ἀποθολὴν ὡς οὔπω θλίβον ἐς μὴ λόγον τιθέμενοι , ἢ ἁραίν γάμου κόριον ὡλοφύροντο ἀρπαγὲν παρά του καὶ διακορηθὲν , ἢ ἀλόχου στέρησιν ἀπωδύροντο , καὶ ἄλλος ἄλλο τι κακὸν ἀνῴμωζε πορευόμενος . γʹ . Ἵνα δὲ καὶ τὰ κατ´ ἐμὲ συνείρω τῇ ἱπορά , πολλοὶ τῶν συνήθων εἰς τοὐμὸν συνέδραμον οἰημα τῆς στυγνῆς ἐκείνης καὶ δυσωνύμου ὄντως ἐπφαυοάσης ἡμέρας , ὑπόστωον οὗσαν καὶ χαλετὴ , προσπελάσαι καὶ ζοφώδη τὴν εἴσοδον · ὁ γὰρ ἄλεχος τῷ κάλλει καὶ τῷ μεγέθει μέγιστος οκος ἡμῶν ἐν τοῖς Σφωρακίου ἰδρυμένος ὑπὸ τοῦ δευτέρου παρὸς ἠῥάνισται . Ἡν δὲ καὶ ἄλλως εὐμαρῶς ἐκεῖθεν εἰς τὸν μέγιστον εἰσδῦναι ναὸν , ἐπεὶ καὶ τῷ τεμένει συνέκειτο , Ἀλλ´ ἠν ἀνεξερεύνητον οὐδὲν τοῇ στρατεύμασιν , οὐδὲ τόπος εὐαγὴς καὶ τῆ θήσει παρέχων ἀσφάλειαν ἀσινὲς ἐτήρει τὸ προσρυόμενοι , ἀλλ´ ὅπη τις ἂν καὶ προσέδραμεν , ἀπεσπᾶτο πρίς τῶν εἰσιόντων ἐκεῖ πολεμίων , καὶ ἔνθα πρὸς βουλῆς ἐκείνοις ἀπήγετο . Ταῦθ’´ ὁρῶντες ἡμεῖς ἀνομούμενα , ὡς ἐκ τῶν παρόντων εἴνομεν , τὸ σύμφορον μέτιμεν . Ἡν οὖν ἐμοί τις συνήθης τε καὶ συνίστος ἐκ τεῦ τῶν Βενετίκων προελθὼν γένους , κομιόῆς´ ἀξιούμενος καὶ τῆς ἐς τὸ σῶμα ἀσφαλείας κομιδῆ μετέχων τοῖς οὖσιν ἅμα καὶ γυναικί . Οὗτος χρισιμος ἡμῖν ἐν τοῖς τότε καιροῖς γίνεται . Θωρακιτάμενος γὰρ καὶ τὸν ἔμπορον εἰς στρατιώτην μετιΚμειψάμενος μάλα ἐμβριθῶς ἀπεκρούετο τοὺς εἰσιόντας μέχρι τινὸς τὸ οἴκημα σκυλευτὰς τὸν συνοπλίτην ἐκείνοις ὑποκρινόμενος καὶ προειληφίναι τὴν οἰκίαν σχηματιζόμενος , συμβαρβαρίζων ἅμα σφίσι καὶ τὰ εἰκότα διαλεγόμενος . Ὡς δὲοίρὲν κατὰ πλῆθος εἰσέῤῥεον . ὁ δ´ ἀντέχειν ἀπείρικε , καὶ μάλιστα τοὺς ἐκ τῶν Φραγκίσκων εἰσιόντας . Κμὴ τοῖς ἄλλοις ὄντας παραπλησίους καὶ τὰς γνώμας καὶ τὰ σώματα , μόνον δὲ τὸν οὐρανὸν δεδιέναι κονπάζοντας μὴ εἴη σοίσιν ἐπιπεσών , μεταχωρεὺ εκεῖνεν ἡμῖν ὑποτίθησιν , ἵνα μὴ πρὸς τοῖς βκρβαΚροις γενόμενοι ἐν μὲν δεσμοῖς οἱ ἄνδρες ἡμεῖς δὰ χρήματα εἴημεν , αἰ δὲ γυναῖκες ἐν ὕβρεσι καὶ ἀσέμνοις ἀπαγωγαῖς . Τοῦ χρηστοῦ τοίνυν ἐκείνου καὶ πρώην οἰκότριβός τε καὶ πρόσρυγος , τότε δ ἀἵοθοῦ
Lemmas: ἐργάζομαι , τιμωρός ὁράω φίλος , καί ὁ μέν ἡμέρα ἐκεῖνος καθ´ ὅς ὁ πόλις ἰάλλω . εἰμί , ὁ σκυλευτής ὁ ὀπῃοῦν οἰκίον ἐναυλίζω νόος ὁ τε ἔνδον διαρπάζω καί περί ὁ ἀφανής ὁ δεσπότης ἀνακρίνω , πληγάς ἐντείνω ἔνιοι , πολύς δέ καί προσηνῶς συγγίγνομαι , ὁ ὅς ἀπειλή ἐπί πᾶς χράω · ὡς δέ ὁ μέν ἵημι ὁ δδʹ ἐκφαίνω , ὁ μέν ὀφθαλμός πρόκειμαι καί πρός ὁ ἔχω προσάγω , ὁ δδʹ ὑπό σφεῖς αὐτός ἀναδιφάω , καί φειδώ τις οὐ ἧμαι παρά σφεῖς οὐδέ ὁ ἔνειμι μετάδοσις πρός ὁ ἔχω , οὔτε μήv συμμέθεξις ἑστία ἢ ἑστίασις , ἀλ ὑπεροψία καί ἀμιξία καί μεθ´ ὕβρις ἀπαγωγή καί ἀπόπεμψις , δοκέω διά οὗτος ὁ στρατηγός αυσικενος ὁ βούλομαι ὁ ἐκ ὁ πόις ἄπαρσις . κατά συμμορία τοίνυν ἀγείρω ἔξειμι , ῥάκιον σπείρω , ἀπαστία ἐκτείνω . γμένοι , ὁ χρώς τρέπω , νεκρώδης ὁ βψεις καί ὕφαιμος ὁ ὀφθαλμός , [ ὅτε ] ὡς πλέω αἷμα ἤ2 δάκρυ καλέω . ὁ μέν γάρ θρίνω ὁ οὐσία ἔχω ὑπόθεσις , ὁ δέ ὁ οὗτος αποθολος ὡς οὔπω θλίβω εἰς μή λόγος τίθημι , ἢ ἀρή γάμος κόριον ὀλοφύρομαι ἁρπάζω παρά ὁ καί διακορέω , ἢ ἄλοχος στέρησις ἀποδύρομαι , καί ἄλλος ἄλλος τίς κακός ἀνοιμώζω πορεύω . γε . ἵνα δέ καί ὁ κατ´ ἐγώ συνείρω ὁ ἱπορά , πολύς ὁ συνήθης εἰς ἐμός συντρέχω οἴημα ὁ στυγνός ἐκεῖνος καί δυσώνυμος εἰμί φαύω ἡμέρα , ὑφίστημι ὕω καί χαλετὴ , προσπελάζω καί ζοφώδης ὁ εἴσοδος · ὁ γάρ ἄλεχος ὁ κάλλος καί ὁ μέγεθος μέγας ἄλοξ ἐγώ ἐν ὁ Σφωρακίου ἱδρύω ὑπό ὁ δύο πηρός ἐρανιστής . ἐάν δέ καί ἄλλως εὐμαρής ἐκεῖθεν εἰς ὁ μέγας εἰσδύνω ναός , ἐπεί καί ὁ τέμενος σύγκειμαι , Ἀλ ἐάν ἀνεξερεύνητος οὐδείς τοῇ στράτευμα , οὐδέ τόπος εὐαγής καί τῆ τίθημι παρέχω ἀσφάλεια ἀσινής τηρέω ὁ προσρύω , ἀλ ὅπῃ τις εἄν καί προστρέχω , ἀποσπάω Πρίς ὁ εἰσέρχομαι ἐκεῖ πολέμιος , καί ἔνθα πρός βουλή ἐκεῖνος ἀπάγω . Ταῦθ’´ ὁράω ἐγώ ἀνομέω , ὡς ἐκ ὁ πάρειμι εἵνω , ὁ σύμφορος μέτειμι . ἐάν οὖν ἐγώ τις συνήθης τε καί συνίστημι ἐκ τίς ὁ Βενέτικος προέρχομαι γένος , κομία ἀξιόω καί ὁ εἰς ὁ σῶμα ἀσφάλεια κομιδῇ μετέχω ὁ εἰμί ἅμα καί γυνή . οὗτος χρίσιμος ἐγώ ἐν ὁ τότε καιρός γίγνομαι . Θωρακιτάμενος γάρ καί ὁ ἔμπορος εἰς στρατιώτης μετιΚμειψάμενος μάλα ἐμβριθῶς ἀποκρούω ὁ εἰσέρχομαι μέχρι τις ὁ οἴκημα σκυλευτής ὁ συνοπλίτης ἐκεῖνος ὑποκρίνομαι καί προλαμβάνω ὁ οἰκίον σχηματίζω , συμβαρβαρίζω ἅμα ὅς καί ὁ εἰκός διαλέγω . ὡς δέρω κατά πλῆθος εἰσοράω . ὁ δδʹ ἀντέχω ἀπολέγω , καί μάλιστα ὁ ἐκ ὁ Φραγκίσκος εἰσέρχομαι . Κμὴ ὁ ἄλλος εἰμί παραπλήσιος καί ὁ γνώμη καί ὁ σῶμα , μόνος δέ ὁ οὐρανός δείδω κονπάζοντας μή εἰμί σός ἐπιπίπτω , μεταχωρέω εκείνος ἐγώ ὑποτίθημι , ἵνα μή πρός ὁ βκρβαΚροις γίγνομαι ἐν μέν δεσμός ὁ ἀνήρ ἐγώ δᾶ χρῆμα εἰμί , ὁ δέ γυνή ἐν ὕβρις καί ἄσεμνος ἀπαγωγή . ὁ χρηστός τοίνυν ἐκεῖνος καί πρώην οἰκότριβός τε καί πρόσρυγος , τότε δ ἀίω