cogPG.PG139 370
Καὶ οὕτω μὲν οὐ μεῖον ἢ δέκα χιλιάδες μαχίμων ἀνδρῶν ἐν τοῖσδε τοῖς πολέμοις ἀπώλοντο · αὐτοὶ δὲ οἱ ζωγρηθέντες κατ´ ἀμφοτέρους τοὺς πολέμους ὑπὲρ τὰς τέσσαρας χιλιάδας ἀριθμούμενοι ταῖς δημοσίαις φυλακαῖς ἐνείρχθησαν . Μὴ ἐκ βασιλικῶν δὲ ψωμιζόμενοι ταμιείων ἤ τινος τῶν ὅσα τὸ ζῇν συνίστησι μεταλαγχάνοντες ἄλλοθέν ποθεν , ἄρτῳ δὲ μόνῳ διαζῶντες χορηγουμένῳ πρὸς τῶν θεοφιλῶς ἐπισκεπτομένων τοὺς ἐν ταῖς εἰρκταῖς , κακῶς ἐφθείροντο , ὥσθ´ ὁ τὴν ἀρχὴν τῆς Σικελίας χειρίζων καὶ τὴν τότε κατὰ Ῥωμαίων κίνησιν θέμενος , τοῦτο πυοθόμενος διὰ γραμμάτων τὸν βασιλέα . Ζὕὲ ] ἐχλεύαζεν ὡς ἀφιλανθρώπως ἐῶντα λιμῷ καὶ γυμνότητι παραπόλλυσθαι τηλίκων καὶ τοσούτων στίχας ἀνδρῶν , ἐναργῶς μὲν ἀραμένων ὅπλα κατὰ Ῥωμαίων νόμῳ πολέμου , Χριστιανῶν δ´ ὅμως ὄντων καί οἱ παραδεδομένων εἰς χεῖρας ὑπὸ Θεοῦ . χρῆναι δ´ ἔλεγε τὸν νικῶντα ἢ πανωλεθρίαν εὐθὺς τῶν ζωγρηθέντων καταψηφίζεσθαι , εἰς θηρίου φύσιν ἐκ πολλοῦ τοῦ παραλόγου μεταμειφθέντα καὶ τὸν ἀνθρώπινον νόμον παραβλεψάμενον · ἢ μὴ δοκιμάσαντα τοῦτο , συνειληφότα δὲ καὶ καθείρξαντα , τρύφος γοῦν ἄρτου διαθρύπτειν ὀκτάβλωμον , εἰ περὶ τὴν διαρκῆ διαίτησιν κιμβικεύεται , ἀλλὰ μὴ τιμωρεῖν τοῦ διὰ ξίφους καὶ αὐτίκα μόρου μακρότερα , ιμώττειν παρεικότα καὶ παγετῷ καὶ κρυμῳ διαῤῥήγνυσθαι κακῶς τὴν ψυχὴν , καὶ φόνου αἰτίαν ἐπάγεσθαι , εἰ καὶ μὴ τὰ στέρνα διατορεῖ δόρατι ἢ τὸ βέλος ἀρπαζόμενον τοῖς σπλάχνοις καὶ ἐμβαπτόμενον δείκνυσιν , ἐπεὶ μηδὲ διαφέρειν τὸ φονεῦσαι καὶ φόνου παρασχεῖν πρόφασιν . Βασιλεὺς δὲ ὦσι ἄκροις παραδεξάμενος τὰ γραφόμενα , εἴασε τοὺς τάλανας Σικελοὺς ὡς πρότερον φθίνεσθαι , ὡς ἑν αὐτῷ ὄντος τοῦ δ τί ποτ´ ἂν αὐτοὺς βούλοιτο δρᾶσαι . Σύνδυο οὖν καὶ σύντρεις πολλάκις τῆς ἡμέρας ἐκκομιζόμενοι καταδύσεων τῶν ὑπογείων . Καθίσας δ´ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ δίφρου χρυσοκολλήτου καὶ περιδὺς τὴν λιθόστρωτον τήβενναν , βῆμά τε πολυανθρωπότατον ἠθροικὼς , ὡς εἴη μὴ τοῖς ἀλλοφώνοις μόνον ἀλλὰ καὶ τοῖς Ῥωμαίοις αὐτοῖς ἐπιφοβώτατος , εἰσάγεσθαι κελεύει τοὺς τοῦ Σικελικοῦ στρατεύματος ἀρχηγοὺς , δηλαδὴ τὸν Ἀλδουῖνον καὶ τὸν Ῥιτζάρδον . Οἱ δὲ τὸ ἐριῶδες τῆς κεφαλῆς ἀποθέμενοι κάλυμμα καὶ δουλικωτέραν προσκύνησιν , ἀπονείμαντες , ἠρωτήθησαν παρὰ τοῦ βασιλέως ὅπως αὐτὸν χριστὸν ὄντα Κυρίου ἐκακολόγουν ἐν τοῖς πρὸς αὐτὸν γράμμασιν , οὐδὲ μὲν δικαίως ἔχοντες ἐπεγκαλεῖν , τῇ δ´ ἐνεστώσῃ τύχῃ παρὰ τὸ δέον χρώμενοι καὶ κυδρούμενοι καὶ τῷ ἡττῆσαι κατὰ κράτος τὸ πολέμιον φυσώμενοι . Αὐτὸς γὰρ ὁ βασιλεὺς Ἰσαάκιος τὴν βασιλείαν ἄρτι παραλαβὼν , πρέσβεις ἀποστείλας ἔτι τῆς Λατίνης στρατιᾶς συνεστώσης οὐδέν τι τῶν πρὸς διαλλαγὴν φερόντων τοῖς στρατηγοῦσιν ἐλάλησε τοῦ ἐναντίου στρατεύματος , μήτε δώροις ἀγάλλων μήτ´ εὐνοίας ὑπαγόμενος πλάσμασιν , ἀλλ´ ἐπιστείλας ἀρχικώτερον καὶ πάσαις μὲν αἰτίαις , πᾶσι δὲ βάλλων ἐγκλήμασιν ἐσοβαρεύετο πρὸς ἄνδρας ἔτι νικῶντας κἀπὶ τοὺς ἑαυτῶν πόδας τιθέντας ἅπαν τὸ ἐν Ῥωμαίοις , καὶ τὸ οἱκεῖον ἀνυμνῶν ἔθος καὶ μεγαλύνων ὡς τμητικώτατον διηπειλεῖτο , ἐφ´ οἷς ἔτι διηπορεῖτο , ἐξολόθρευσιν αὐτῶν καὶ ἀπώλειαν , εἰ μὴμεταβουλευσάμενοι παλίμποδες γένωνται
Lemmas: καί οὗτος μέν οὖον μείων ἢ δέκα χιλιάς μάχιμος ἀνήρ ἐν ὅδε ὁ πόλεμος ἀπόλλυμι · αὐτός δέ ὁ ζωγρέω κατ´ ἀμφότερος ὁ πόλεμος ὑπέρ ὁ τέσσαρες χιλιάς ἀριθμέω ὁ δημόσιος φυλακή φέρω . μή ἐκ βασιλικός δέ ψωμίζω ταμιεῖον ἤ τις ὁ ὅσος ὁ ζάω συνίστημι μεταλαγχάνω ἄλλοθεν πόθεν , ἄρτος δέ μόνος διαζάω χορηγέω πρός ὁ θεοφιλῶς ἐπισκοπέω ὁ ἐν ὁ εἱρκτή , κακῶς φθείρω , ὅς ὁ ὁ ἀρχή ὁ Σικελία χειρίζω καί ὁ τότε κατά Ῥωμαῖος κίνησις τίθημι , οὗτος πυνθάνομαι διά γράμμα ὁ βασιλεύς . Ζεύς ] χλευάζω ὡς ἀφιλάνθρωπος ἐάω λιμός καί γυμνότης παραπόλλυμι τηλίκος καί τοσοῦτος στίξ ἀνήρ , ἐναργής μέν ἀείρω ὅπλον κατά Ῥωμαῖος νόμος πόλεμος , Χριστιανός δδʹ ὅμως εἰμί καί ὁ παραδίδωμι εἰς χείρ ὑπό Θεός . χρή δδʹ λέγω ὁ Νίκη ἢ πανωλεθρία εὐθύς ὁ ζωγρέω καταψηφίζομαι , εἰς θηρίον φύσις ἐκ πολύς ὁ παράλογος μεταμείβω καί ὁ ἀνθρώπινος νόμος παραβλέπω · ἢ μή δοκιμάζω οὗτος , συλλαμβάνω δέ καί κατείργω , τρύφος γοῦν ἄρτος διαθρύπτω ὀκτάβλωμος , εἰμί περί ὁ διαρκής διαίτησις κιμβικεύομαι , ἀλλά μή τιμωρέω ὁ διά ξίφος καί αὐτίκα μόρον μακρός , ιμώττειν παρίημι καί παγετός καί κρυμός διαρρήγνυμι κακῶς ὁ ψυχή , καί φόνος αἴτιος ἐπάγω , εἰμί καί μή ὁ στέρνον διατορέω δόρυ ἢ ὁ βέλος ἁρπάζω ὁ σπλάχνον καί ἐμβάπτω δείκνυμι , ἐπεί μηδέ διαφέρω ὁ φονεύω καί φόνος παρέχω πρόφασις . Βασιλεύς δέ εἰμί ἄκρος παραδέχομαι ὁ γράφω , ἐάω ὁ τάλας Σικελοί ὡς πρότερος φθίω , ὡς ἑν αὐτός εἰμί ὁ δ τίς ποτ εἄν αὐτός βούλομαι δράω . σύνδυο οὖν καί σύντρεις πολλάκις ὁ ἡμέρα ἐκκομίζω κατάδυσις ὁ ὑπόγειος . καθίζω δδʹ ὁ βασιλεύς ἐπί δίφρος χρυσοκόλλητος καί περιδύω ὁ λιθόστρωτος τήβεννα , βῆμα τε πολυάνθρωπος ἀθροίζω , ὡς εἰμί μή ὁ ἀλλοφωνέω μόνος ἀλλά καί ὁ Ῥωμαῖος αὐτός ἐπίφοβος , εἰσάγω κελεύω ὁ ὁ Σικελικός στράτευμα ἀρχηγός , δηλαδή ὁ αλδουινος καί ὁ Ῥιτζάρδον . ὁ δέ ὁ ἐριώδης ὁ κεφαλή ἀποτίθημι κάλυμμα καί δουλικός προσκύνησις , ἀπονέμω , ἐρωτάω παρά ὁ βασιλεύς ὅπως αὐτός χριστός εἰμί κύριος κακολογέω ἐν ὁ πρός αὐτός γράμμα , οὐδέ μέν δικαίως ἔχω ἐπεγκαλέω , ὁ δδʹ ἐνίστημι τυγχάνω παρά ὁ δήω χράω καί κυδρόομαι καί ὁ ἡττάω κατά κράτος ὁ πολέμιος φυσόομαι . αὐτός γάρ ὁ βασιλεύς Ἰσαάκιος ὁ βασίλειος ἄρτι παραλαμβάνω , πρέσβυς ἀποστέλλω ἔτι ὁ Λατῖνος στρατιά συνίστημι οὐδείς τίς ὁ πρός διαλλαγή φέρω ὁ στρατηγός λαλέω ὁ ἐναντίος στράτευμα , μήτε δῶρον Ἀγάλλων μῆτε εὔνοια ὑπάγω πλάσμα , ἀλ ἐπιστέλλω ἀρχικός καί πᾶς μέν αἴτιος , πᾶς δέ βάλλω ἔγκλημα σοβαρεύω πρός ἀνήρ ἔτι Νίκη ἐπί ὁ ἑαυτοῦ πούς τίθημι ἅπας ὁ ἐν Ῥωμαῖος , καί ὁ οἰκέω ἀνυμνέω ἔθος καί μεγαλύνω ὡς τμητικός διαπειλέω , ἐφίημι ὅς ἔτι διαπορέω , ἐξολόθρευσις αὐτός καί ἀπώλεια , εἰμί μεταβουλεύω παλίμπους γίγνομαι