cogPG.PG139 505
Ἀλεξίῳ συγγίνεταιοὗτος γὰρ τῶν τοῦ βοῤῥᾷ πλευρῶν κατασυρεὶς καὶ τῆς ἐν πόλεσιν ἀρχούσης ἐκσφαιρισθεὶς τοῖς Θετταλοῖς παρέβαλε Τέμπεσιν ) , ἐπὶ δὲ καὶ τῆς ἐκείνου θυγατρὸς Κὐδοκίας ἐὐνέτης γίνεται . Αὕτη δὲ Στεφάνῳ συναφθεῖσα πρότερον τῷ ἀρχηγοῦντι τῶν Τριβαλλῶν παρὰ μὲν ἐκείνου ἐμβριθῶς ἀποπέμπεται , τὸ δὲ Βυζάντιον κατειληροὔ εἰς γυναῖκα ἄγεται ὕστερον μετὰ τὴν ἅλωσιν τῆς , πόλεως καὶ τὴν ἐκ ταύτης ἀπονόστησιν Ἀλεξίῳ τοῦ δούκα , ὃς ἐπωνομάζετο Μούρτζουφλος καὶ τὰ σιῆπτρα τῶν Ῥωμαίων λοῖσθος ἐνεχειρίσατο . Πλὴν οὐδὲ οὗτος ὁ Δούκας ἕως γήρως καὶ πρεσβείου τῇ Εὐδοκίᾳ συνῴκησεν · ὁ γὰρ αύτης πατὴρ Ἀλέξιος , οὐκ οἶδα ὅ τι παθὼν , σὺν δόλῳ τὸν ἄνδρα συνείληφε καὶ κακῶς εἰς τὰς κόρας διέθετο , πλάνης πλάνητα μισῶν κομιδῆ καὶ φυγὰς βασιλείας τῷ ἀποπεσόντι ταύτης ἀντικαθήμενος . Μετ´ οὐ πολὺν δέ τινα χρόνον τὴς πηρώσεως εἰς χεῖρας ἐμπεσὼν τῶν Λατίνων ὁ Δούκας εἰς τὸ Βυζάντιον ἀνακομίζεται , καὶ ὑπὸ δίκην ἀχθεὶς ὡς τὸν ἑαυτοῦ κύριον καὶ βασιλέα συνειληφώς καὶ τοῦ ζῇν ἐξαγαγὼν δι´ ἀγχόνης ἀπελογήσατο μέν ἐκεῖνον προδότην τῆς πατρίδος ὀφθῆναι καὶ ἀξίως τὰ εἰκότα παθεῖν , μὴ μόνῳ δέ οἱ ταῦτα διαπραχθῆναι , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις , ὅσοι κατ´ οἰκείωσιν καὶ γέκς ἐκείνῳ συνήπτοντο . Οἱ δὲ μὴ προσσχόντες οἷς εἴοηκεν , οὔτε μὴν οἷς ἔτι ὥδινεν εἰπεῖν τὰς ἀκοὰς ὁπόσον οῦν ὑποσχόντες , καταψηφίζονται θάνατον τοῦ ἀδρὸς καινότροπόν τε καὶ βιαιότατον . Εἰς γὰρ τὸν ἐν τῷ Ταύρῳ ἱστάμενον ὑψιτενῆ κίονα τοῦτον ἀνενεγκόντες βάλλουσιν ἐκεῖθεν κάτω · ὁ δ´ ἐπὶ πόδας Κμέχρι τινὸς κατιὼν , εἰτα ἀνατραπεὶς κατωκάρα καὶ μετὰ βραχὺ καταῤῥαγεὶς δόχμιος διέῤῥηξεν οἰκορότατα τὴν ψυχήν . Τῇ γοῦν Εὐδοκίᾳ συναφθείς ὀ Σγουρὸς τοῦ μαρκεσίου τῆ Ἐλλάδι προσάγοντος αὐτὸς , ὡς μικρῷ πρόσθεν εἰρήκειν , τὸ ἐν Θερμοπύλαις ἐτήρει τέναγος καὶ τὸ ἐπικρεμάμενον ταύταις σκιόεν ὄρος καὶ ὑψικόρυμβον καὶ τἄλλ´ ὁπόσα τὴν Ἐλλάδα δυσπρόσοδον τίθησιν . Ἀλλὰ καὶ οὕτω κατὰ πᾶσαν εὐμάρειαν οἱ ἐκεῖσε τῷ μαρκεσίῳ ὑπέκυπτον ἀγεννεῖ καὶ καταβεβλημένῳ [ Ρ . ὅθ ] φρονήματι καὶ προσχωρεῖν ἀεί πως ἐγνωκότι τοῖς κρείττοσι , καὶ ταῦτα μὴ στρατιὰν ἄγοντι μυριάριθμον μηδὲ συμβαίνουσαν ταῖς γνώμαις , ἀλλ´ ἀσύμφωνον ἐν πλείστοις ὡς ἐκ πόλεων ἡλισμένην πολλῶν . Ἐλάσος δὲ κἀπὶ τὴν Βοιωτίαν αὐτὴν , ὡς οὐδέ τις ἐπανήκων οἴκαδε χρόνιος , ὑπὸ τῶν Καδμείων ἀσμένως προσδξ χεται . προϊὼν δὲ κρατεῖ καὶ τῆς Ἀττικῆς , καὶ τῇ ἀκροπόλει φρουράν ἐγκαθίστησιν . εἶχε δὲ ὁ πρρεδρεύων ἱερατικῶς τῆς πόλεως , ὥσπερ Σγουρὸν πρότερον , οὔτω καὶ τότε μαρκέσιον ἀποπέμψασθαι · Κμὴ εἶναι δὲ δοκιμάζων καιρὸν ἀντιστάσεως , οἷα τῆς τῶν ὅλων βααιλίδος ἀλούοης , τῆς δ´ ἑσπερίου καὶ ἑψας ὑπο Ῥωμαίους λήξεως τὴν σκιὰν ὑπιούσης τον Λατινοῦ δόρατος , ἀναιμωτὶ τοῦ ἐρύματος ὑπεξίσταται . Ἐπὶ πᾶσι δ´ οὐδὲ´ Εὔβοια γενναῖον βλέπει τι καὶ ἐλεύθερον , ἀλλὰ καὶ αὕτη χεῖρα προιείνει ,
Lemmas: Ἀλέξιος συγγίγνομαι γάρ ὁ ὁ Βορέας πλευρά κατασύρω καί ὁ ἐν πόλις ἄρχω ἐκσφαιρισθεὶς ὁ Θεσσαλός παραβάλλω Τέμπη ) , ἐπί δέ καί ὁ ἐκεῖνος θυγάτηρ κυδοκις εὐνέτης γίγνομαι . Ἄτη δέ Στέφανος συνάπτω πρότερος ὁ ἀρχηγέω ὁ Τριβαλλός παρά μέν ἐκεῖνος ἐμβριθῶς ἀποπέμπω , ὁ δέ Βυζάντιον κατειληρος εἰς γυνή ἄγω ὕστερος μετά ὁ ἅλωσις ὁ , πόλις καί ὁ ἐκ οὗτος ἀπονόστησις Ἀλέξιος ὁ δούξ , ὅς ἐπονομάζω Μούρτζουφλος καί ὁ σιῆπτρα ὁ Ῥωμαῖος λοῖσθος ἐγχειρίζω . πλήν οὐδέ οὗτος ὁ Δούκας ἠώς γῆρας καί πρεσβεῖον ὁ Εὐδοκία συνοικέω · ὁ γάρ αὐτός πατήρ Ἀλέξιος , οὐ οἶδα ὅς τίς πάσχω , σύν δόλος ὁ ἀνήρ συλλαμβάνω καί κακῶς εἰς ὁ κόρη διατίθημι , πλάνης πλάνης μισέω κομιδῇ καί φυγάς βασίλεια ὁ ἀποπίπτω οὗτος ἀντικάθημαι . Μετς οὖον πολύς δέ τις χρόνος σής πήρωσις εἰς χείρ ἐμπίπτω ὁ Λατῖνος ὁ Δούκας εἰς ὁ Βυζάντιον ἀνακομίζω , καί ὑπό δίκη ἄγω ὡς ὁ ἑαυτοῦ κύριος καί βασιλεύς συλλαμβάνω καί ὁ ζάω ἐξάγω δις ἀγχόνη ἀπολογέομαι μέν ἐκεῖνος προδότης ὁ πατρίς ὁράω καί ἀξίως ὁ εἰκός πάσχω , μή μόνος δέ ὁ οὗτος διαπράσσω , ἀλλά καί ὁ ἄλλος , ὅσος κατ´ οἰκέω καί γέκς ἐκεῖνος συνάπτω . ὁ δέ μή προσέχω ὅς εἶμι , οὔτε μήv ὅς ἔτι ὠδίς εἶπον ὁ ἀκοή ὁπόσος χύτρειος ὑπέχω , καταψηφίζομαι θάνατος ὁ ἁδρός καινότροπος τε καί βίαιος . εἰς γάρ ὁ ἐν ὁ Ταῦρος ἵστημι ὑψιτενής κίων οὗτος ἀναφέρω βάλλω ἐκεῖθεν κάτω · ὁ δδʹ ἐπί πούς Κμέχρι τις κάτειμι , εἶτα ἀνατρέπω κατωκάρα καί μετά βραχύς καταρρήγνυμι δόχμιος διαρρήγνυμι οἰκορότατα ὁ Ψυχή . ὁ γοῦν Εὐδοκία συνάπτω ὁ Σγουρός ὁ μαρκέσιος τῆ Ἐλλάς προσάγω αὐτός , ὡς μικρός πρόσθεν εἴρω , ὁ ἐν Θερμοπύλαι τηρέω τέναγος καί ὁ ἐπικρεμάννυμι οὗτος σκιόεις ὄρος καί ὑψικόρυμβος καί ἄλλος ὁπόσος ὁ Ἐλλάς δυσπρόσοδος τίθημι . ἀλλά καί οὗτος κατά πᾶς εὐμάρεια ὁ ἐκεῖσε ὁ μαρκέσιος ὑποκύπτω ἀγεννής καί καταβάλλω [ Ρ . ὅθι ] φρόνημα καί προσχωρέω ἀεί πως γιγνώσκω ὁ ἀγαθός , καί οὗτος μή στρατία ἄγω μυριάριθμος μηδέ συμβαίνω ὁ γνώμη , ἀλ ἀσύμφωνος ἐν πλεῖστος ὡς ἐκ πόλις ἁλίζω πολύς . Έλασος δέ ἐπί ὁ Βοιωτία αὐτός , ὡς οὐδέ τις ἐπανήκω οἴκαδε χρόνιος , ὑπό ὁ Καδμεῖος ἄσμενος προσδξ χω . προέρχομαι δέ κρατέω καί ὁ Ἀττικός , καί ὁ ἀκρόπολις φρουρά ἐγκαθίστημι . ἔχω δέ ὁ πρρεδρεύων ἱερατικός ὁ πόλις , ὥσπερ Σγουρός πρότερος , οὐτάω καί τότε μαρκέσιος ἀποπέμπω · Κμὴ εἰμί δέ δοκιμάζω καιρός ἀντίστασις , οἷος ὁ ὁ ὅλος βααιλίδος ἀλέω , ὁ δδʹ ἑσπέριος καί ἑψάω ὑπο Ῥωμαῖος λῆξις ὁ σκιά ὑπέρχομαι ὁ Λατῖνος δόρυ , ἀναιμωτί ὁ ἔρυμα ὑπεξίσταμαι . ἐπί πᾶς δδʹ οὐδή Εὔβοια γενναῖος βλέπω τίς καί ἐλεύθερος , ἀλλά καί οὗτος χείρ προιεινω ,