cogPG.PG139 355
ζων καὶ παρασύρων τὸ δοκοῦν Ἀνδρονίκῳ ὑπεύθυνον . ηʹ . ἰδʹ ἔχε δὲ τὰ ὑπομνηματιζόμενα οὑτωσὶ πως τῆς φροιμιάσεως · « Θεόθεν κινηθέντες , καὶ οὐκ ἐξ ὁρισμοῦ του κραταιου καὶ αγίου ἡμων αὐθέντου καὶ βασιλέως , ψηφηφοροῦμέν τε καὶ ἀποφαινόμεθα συνοῖσον εἶναι κοινῇ , καὶ ἰδίᾳ λυσιτελὲς Ἀνδρονίκῳ τῷ σωτῆρι Ῥωμαίων , ἄρδην ἀπολωλέναι οἵπερ αὐθάδεις καὶ στασιάδεις συλληφθέντες φυλακαῖς , ἐνείργνυνται ἢ τὴν ἀλλοτρίαν οἰκεῖν ἀφωρίσθησαν , συσχεθῆναι δὲ καὶ τοὺς τούτοις προσήκοντας καὶ καθ´ αἷμα συναπτομένους , καὶ θανάτῳ πάντας ὑποβληθῆναι · οὕτω γὰρ ἂν καὶ Ἀνδρόνικον γένοιτο , τὸν ἀγαθῇ τύχῃ Ῥωμαίων τὰ τῆς βασλείας σοφῷ πτρα διέποντα , βραχύ τι γοῦν ἀναπνεῦσαι , ταῖς κοιναῖς φροντίσι βαλλόμενον καὶ τὰς τῶν ἐπιβούλων κακογνωμοσύνας ὑποβλεπόμενον , καὶ αὐτοὺς δὲ τοὺς ἀλλοεθνεῖς Σικελιώτας ἄσαί ποτε παλιν , δίαν , μηδένα ἔτι τὸν αὐτοῖς ὑφηγούμενον ἔχοντας ὀτόσα χρὴ κατὰ Ῥωμαίων ποιεῖν . Πάντες γὰρ οὕτοι συσχεθέντες καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορυχθέντες ἀμεταθέτως ἔχουσι τῆς κακονοίας , καὶ οὐδείς ἐστι τοῦ λοιποῦ τρόπος ὁ σωφρονίσων αὐτοὺς , μόνη δὲ ἡτοῦ ζῇν ὑπολείπεται στέρησις , ἣν ὡς τελευταίαν καὶ σώτειραν ἄγκυραν δεῖ ἡμᾶς ἐπιχαλᾷν τοῖς κακόΚφροσιν , οἶ τοσοῦτόν εἰσι φρενοβλαβεῖς τε καὶ ἀποΚτρόπαιοι ὡς πρὸς κέντρα λακτίζειν καὶ μὴ συνιέναι ὅλως ὡς καθ´ ἑαυτῶν οἱ λασιόκωφοι τὴν μάχαιραν θήγουσιν . » Οὔτω μὲν οὖν καὶ τοιαῦτα , ὡς ἐκ πολσλῶν ὀλίγα εἰπεῖν , διεξήει τὸ ἄθεσμον ἐκεῖνο θέσπα Κσμα , ἐφεξῆς δ´ ὁ τῶν συλληφθησομένων καὶ τεθνηξομένων ἡν κατάλογος . Ὑπεδηλοῦτο δὲ καὶ ὁ τρόπος καθ´ ὃν ἀποθνήσκειν ἕκαστοι ἤμελλον Ἐγὼ γούν καὶ τὰς ἄλλας μὲν τῶν ἀνδρῶν τουτωνὶ πράξεις διὰ θαύματος τίθεμαι καὶ ἀνοσίας παντάπασιν ἥγημαι , τὴν δὲ νῦν ἀφηγουμένην ἀτόΚφασιν καὶ λίαν ὑπερεκπέπληγμαι , καὶ θαυμάζω πρὸς τί περατωθησόμενον ταύτην ἐκύρωσαν , ἢ πῶς τοτὸ κρίνουτες τὴν ἑαυτῶν μιαιφονίαν προσῆπτον Θεῴ , καὶ κίνησιν θεόθεν ἀνερυθριάστως ὡνόμαζον ἣν ὁ ἀρχῆθεν ἀνθρωποκτόνος σκέψιν αὐτοῖς ὑφηγήσατο , ἐξὸνζέτέρως προοιμιάζεσθαι καὶ μὴ ἀναιδῶς οὕτω καὶ ἀπεριθαμβήτως φθέγγεσθαι , μηδὲ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὸ θεῖον συκοφαντεῖν ὡς χαῖρον αἴμασιν , ὃ πρώτως εἰς τὸ εἶναι τὸν ἄνθρωπον ἔκτισε μὴ πεποιηκὸς θάνατον , καὶ οὕ ἐνώπιον φωνὴ αἴκατος Ἄβελ βοξ , καὶ ὃ διαῤῥήδην κέκραγε μὴ βούλεσθαι τὸν τον ἁμαοτωλου θάνατον ὡς τὸ ἐπιστρέψαι αὐτὸν καὶ ζῆσαι . Καὶ οἱ μὲν οὕτω παντὸς ἀπώλειαν καταύηφιοάμονοι τὸν σύλλογον ἐκεῖνον διέλυσαν · Ἀνδρόνικος δὲ τὰς ἐπὶ ταῖς πράξεσι ταύταις ταῖς μυσαραῖ · ἐκτιθεμένας δικαστικὰς ψήφους ἀνὰ χεῖρας δεχόψμενος ἐφύλαττεν ἐν φωριαμῶ ἀσφαλῶς , οὐκ οἶδ´ ὅ τι διανοούμενος , οἷμαι δὲ γὸ ἐσόμενον προσκοπούμενος , καὶ δεδιὼς φόβον ὃς ἐπῆλθεν αὐτῷ μετέπειτα . Συσχεθεὶς γὰρ , καὶ λόγους ὧν διεπράξατο [ παρὰ τῶν συντληλυθότων εἰσπραττόμενος , ἑαυτὸνάπηλλότρίου
Lemmas: ζῶ καί παρασύρω ὁ δοκέω Ἀνδρόνικος ὑπεύθυνος . ἤ . ἴδη ἔχω δέ ὁ ὑπομνηματίζω οὑτωσί πως ὁ φροιμίασις · « θεόθεν κινέω , καί οὐ ἐκ ὁρισμός ὁ κραταιός καί ἅγιος Ἡμων αὐθέντης καί βασιλεύς , ψηφηφορέω τε καί ἀποφαίνω συμφέρω εἰμί κοινός , καί ἴδιος λυσιτελής Ἀνδρόνικος ὁ σωτήρ Ῥωμαῖος , ἄρδην ἀπόλλυμι ὅσπερ αὐθάδης καί στασιάζω συλλαμβάνω φυλακή , ενειργνυντ ἢ ὁ ἀλλότριος οἰκέω ἀφορίζω , συνέχω δέ καί ὁ οὗτος προσήκω καί καθ´ αἷμα συνάπτω , καί θάνατος πᾶς ὑποβάλλω · οὗτος γάρ εἄν καί Ἀνδρόνικος γίγνομαι , ὁ ἀγαθός τυγχάνω Ῥωμαῖος ὁ ὁ βασλείας σοφός πτρα διέπω , βραχύς τίς γοῦν ἀναπνέω , ὁ κοινός φροντίς βάλλω καί ὁ ὁ ἐπίβουλος κακογνωμοσύνη ὑποβλέπω , καί αὐτός δέ ὁ ἀλλοεθνής Σικελιώτης ἀείδω ποτός πάλιν , δῖος , μηδείς ἔτι ὁ αὐτός ὑφηγέομαι ἔχω ὀτόσα χρή κατά Ῥωμαῖος ποιέω . πάνετες γάρ οὕτος συνέχω καί ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω ἀμετάθετος ἔχω ὁ κακόνοια , καί οὐδείς εἰμί ὁ λοιπός τρόπος ὁ σωφρονίζω αὐτός , μόνος δέ αἰτέω ζάω ὑπολείπω στέρησις , ὅς ὡς τελευταῖος καί σώτειρα ἄγκυρα δεῖ ἐγώ ἐπιχαλάω ὁ Κακόφρων , οἶς τοσοῦτόν εἰμί φρενοβλαβής τε καί ἀποτρόπαιος ὡς πρός κέντρον λακτίζω καί μή συνίημι ὅλως ὡς καθ´ ἑαυτοῦ ὁ λασιόκωφος ὁ μάχαιρα θήγω . » οὐτάω μέν οὖν καί τοιοῦτος , ὡς ἐκ πολσλῶν ὀλίγος εἶπον , διέξειμι ὁ ἄθεσμος ἐκεῖνος θέσπα Κσμα , ἐφεξῆς δδʹ ὁ ὁ συλλαμβάνω καί θνῄσκω ἐάν κατάλογος . ὑποδηλόω δέ καί ὁ τρόπος καθ´ ὅς ἀποθνήσκω ἕκαστος μέλλω ἐγώ γοῦν καί ὁ ἄλλος μέν ὁ ἀνήρ οὗτος πρᾶξις διά θαῦμα τίθημι καί ἀνόσιος παντάπασι ἡγέομαι , ὁ δέ νῦν ἀφηγέομαι ἀτόΚφασιν καί λίαν ὑπερεκπλήσσω , καί θαυμάζω πρός τίς περατόω οὗτος κυρόω , ἢ πῶς Τοτός κρίνω ὁ ἑαυτοῦ μιαιφονία προσάπτω Θεός , καί κίνησις θεόθεν ἀνερυθρίαστος ὀνομάζω ὅς ὁ ἀρχῆθεν ἀνθρωποκτόνος σκέψις αὐτός ὑφηγέομαι , ἐξὸνζέτέρως προοιμιάζομαι καί μή ἀναιδής οὗτος καί ἀπεριθαμβήτως φθέγγομαι , μηδέ γυμνός ὁ κεφαλή ὁ θέω συκοφαντέω ὡς χαίρω αἷμα , ὅς πρῶτος εἰς ὁ εἰμί ὁ ἄνθρωπος κτίζω μή ποιέω θάνατος , καί ἕ ἐνώπιος φωνή αἴκατος Ἄβελ βοξ , καί ὅς διαρρήδην κράζω μή βούλομαι ὁ ὁ ἁμαοτωλου θάνατος ὡς ὁ ἐπιστρέφω αὐτός καί ζῶ . καί ὁ μέν οὗτος πᾶς ἀπώλεια καταυηφιοαμονοος ὁ σύλλογος ἐκεῖνος διαλύω · Ἀνδρόνικος δέ ὁ ἐπί ὁ πρᾶξις οὗτος ὁ μυσαρός · ἐκτίθημι δικαστικός ψῆφος ἀνά χείρ δέχομαι φυλάσσω ἐν φωριαμός ἀσφαλῶς , οὐ οἶδα ὅς τίς διανοέομαι , οἴομαι δέ γὸ εἰμί προσκοπέω , καί δείδω φόβος ὅς ἐπέρχομαι αὐτός μετέπειτα . συνέχω γάρ , καί λόγος ὅς διαπράσσω [ παρά ὁ συντέλλω εἰσπράσσω , ἑαυτὸνάπηλλότρίου