cogPG.PG139 320
κρότον ξυμβάλλοντες τὼ πόδε ὑπεσάλευον , καὶ κατὰ μέσον ἐδίνευον , μολπῇ τὶϋγμῷ τε τὴν γῆν ἑκρότουν ὑπορχούμενοι . Ὢ τῆς ἀναιδείας καὶ τῆς μικρογνώμονος φρενὸς καὶ κουφότητος ! Τοῦ δ´ Ἀνδρονίκου καταβάντος ἀπὸ τοῦ τυραννείου ἐς τὸ ἐν Βλαχέρναις βασίλειον , καὶ γενομένου κατὰ τὸν ἐντὸς τούτου ὑψηρεφῆ δόμον ὅς Πολύτιμος λέγεται , ἐφίσταται καὶ ὁ βασιλεὺς Ἀλέξιος ἐκ τῶν ἔξωθεν , ὁμοῦ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων ὐ γὰρ πάντες τῷ καιρῷ παρεσύρησαν ) εὑρὼν μεστὰ τὰ ἀνάκτορα , καὶ αὐτὸν Ἀνδρόνικον ὡς βασιλέα σχεδὸν παρὰ πάντων καταλαβών εὐφημούμενον . Ἑκὼν τοίνυν ἀέκοντί γε θυμῷ τοῖς τελουμένοις ἐπευδοκήσας ἐκολάκευε κἀκεῖνος ἐν τοῖς λοιποῖς τὸ γερόντιον , Ἀνδρόνικον εἰς τὸ συμβασιλεύειν ἐπεγείρων , καὶ προθυμοποιῶν εἰς τὸ ἐνεστὸς ἔργον τὸν ἀκρατῶς εἰς τοῦτο πάλαι φερόμενον , Τὸ δὲ τῆς Ἀνδρονίκου φατρίας θερμότερον καὶ ἀκκιζόμενον Ἀνδρόνικον καὶ τὴν συνεδρίαν εἰρωνευόμενον ἀμφοτέραις συσχόντες εἰς τὴν χρυσόπαστον κλίνην ἐφῆκαν ἐφ´ ἦς ὁ βασιλεὺς ἵζανεν . Ἄλλοι δὲ τὴν καπνηρὰν καὶ πυραμοειδῆ ἐρέαν τῆς κεφαλῆς ἀφελόμενοι πυρσήν αὐτῷ περιέθεντο , καὶ στολὴν βασιλικὴν ἐνέδυσαν ἕτεροι . Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἐπὶ τῆς Μεγάλης ἐκκλησίας ἀρξαμένης τῆς τῶν βασιλέων ἀναῤῥήσεως γίνεσθαι Ἀνδρόνικος ἀνηγορεύετο πρότερον , ὁ δὲ Ἀλέξιος [ ... ] ὑπεβέβαστο , μεταπεσούσης τῆς τάξεως . Καὶ ἡ αἰτία ὡς καλλίστη καὶ εὐπρεπής · οὔ φασι δεῖν τὸν ἵνφαντα καὶ ἐς μέτρον οὔπω ἡλικίας ἱκόμενον λειογένειον προαναγορεύεσθαι τοῦ πολιότριχος Ἀνδρονίκου καὶ γεραροῦ τὸ φρονεῖν καὶ ἅμα πρόσω καὶ ὀπίσω τὸ ὁρᾷν ἔχοντος τῷ ἐσθλῷ τῆς φύσεως . Ἐπεὶ δὲ καὶ αὐτὸς Ἀνδρόνικος τὰ ἱερὰ ἐσαφίκετο μέλαθρα στεφθησόμενος , τότε πρώτως ὤφθη τοῖς ἀνθρώποις διαχυθεὶς καὶ τὸ τοῦ βλέμματος ὁ θὴρ μεταθέμενος βλοσυρὸν καὶ τὴν ἐπὶ τὸ κρεῖτιον τῶν πραγμάτων ἀλλοίωσιν πολλοῖς τῶν δεομένων καθυποσχόμενος . Ἡν δὲ ταῦτα φενάκη πρόδηλος καὶ ψευδὴς ἐπαγγελία τοῦ ἀπατεῶνος , καὶ τὸ τοῦ προσώπου ἰλαρὸν , φιλανθρωπίας παρυφιστῶν ἰσχνότατον ἴνδαλμα πρόσκαιρον συσκιάζον τὴν ἔνδοθεν ἀγριότητα . Εἰσελθὼν δὲ τὸ ἱερὸν καὶ τελεσθεὶς ὁπόσα τοῖς στεφομένοις εἴθισται ἄναξι , πρόσεισι δεῖσαν τῶν ἀχράντων ἁγιασμῶν μετασχεῖν , καὶ τὸν οὐράνιον ἄρτον δεξάμενος ἐν τῷ ἐγγίζειν τῷ ἐκπώματι τὰς χεῖρας ἀνέσχε , καὶ σχηματίσας ἑαυτὸν εἰς παθαινόμενον κατὰ τῶν φρικωδῶν ἐπόμνυσι μυστηρίων , ἀκροωμένων σχεδὸν ἁπάντων ὅσους τὸ ἰερὸν συνεῖχεν ἄδυτον , μὴ δι´ ἕτερόν τι βασιλεύσειν αἱρετίσασθαι ἢ τὸ θελῆσαι βοηθῆσαι τούτῳ καὶ τῷ τούτου ράτει , δείξας τὸν συνεστῶτα βασιλέα καὶ ἀνεψιὸν Ἀλέξιον , ὃν μεθ´ ἡμέρας ἀπηγχόνησε καὶ τῷ τῆς θαλάσσης βυθῷ παρέπεμψεν . Ἐξιὼν δὲ τοῦ ἱεροῦ μετὰ δορυφορίας ὡς ἐνῆν μάλιστα λαμπροτέρας καὶ τλείστων ὑπασπιστῶντὸ γὰρ δειμαίνειν ἄκρως τοιαῦτα ὑφηγεῖτο ἐκείνῳ ) καὶ διελθὼν τὸν ἐν τῇ Χαλκῇ νεὼν τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ τὴν πορείαν ἐπέτεινεν , οὐ βάδην προβαίνων καὶ ἔστιν οὗ ἐμβραδύνων , ὡς ἔθος τοῖς θριαμβεύουσιν αὐτοκράτορσιν , ἀλλ ἀνεὶς τὸν ἴππον ἐλευθέοω ποδὶ πορεύεσθαι . Ἦν
Lemmas: κρότος συμβάλλω ὁ πούς ὑποσαλεύω , καί κατά μέσος δινεύω , μολπή τὶϋγμῷ τε ὁ γῆ κροτέω ὑπορχέομαι . ὤ ὁ ἀναίδεια καί ὁ μικρογνώμων φρήν καί κουφότης ! ὁ δδʹ Ἀνδρόνικος καταβαίνω ἀπό ὁ τυραννεῖον εἰς ὁ ἐν Βλαχέρναις βασίλειος , καί γίγνομαι κατά ὁ ἐντός οὗτος ὑψηρεφῆ δόμος ὅς Πολύτιμος λέγω , ἐφίστημι καί ὁ βασιλεύς Ἀλέξιος ἐκ ὁ ἔξωθεν , ὁμοῦ παιάν τε καί στέναγμα υἱός γάρ πᾶς ὁ καιρός παρασύρω ) εὑρίσκω μεστός ὁ ἀνάκτορον , καί αὐτός Ἀνδρόνικος ὡς βασιλεύς σχεδόν παρά πᾶς καταλαμβάνω εὐφημέω . ἑκών τοίνυν ἀέκων γε θυμός ὁ τελέω ἐπευδοκέω κολακεύω ἐκεῖνος ἐν ὁ λοιπός ὁ γερόντιον , Ἀνδρόνικος εἰς ὁ συμβασιλεύω ἐπεγείρω , καί προθυμοποιός εἰς ὁ ἐνίστημι ἔργον ὁ ἀκρατής εἰς οὗτος πάλαι φέρω , ὁ δέ ὁ Ἀνδρόνικος φράτρα θερμός καί ἀκκίζω Ἀνδρόνικος καί ὁ συνεδρία εἰρωνεύομαι ἀμφότερος συνέχω εἰς ὁ χρυσόπαστος κλίνη ἐφίημι ἐφίημι εἰμί ὁ βασιλεύς ἱζάνω . ἄλλος δέ ὁ καπνηρός καί πυραμοειδής ἐρέα ὁ κεφαλή ἀφαιρέω πυρρός αὐτός περιτίθημι , καί στολή βασιλικός ἐνδύω ἕτερος . ὁ δέ ὑστεραῖος ἐπί ὁ Μεγάλης ἐκκλησία ἄρχω ὁ ὁ βασιλεύς ανάρρηση γίγνομαι Ἀνδρόνικος ἀναγορεύω πρότερος , ὁ δέ Ἀλέξιος [ ... ] ὑποβαίνω , μεταπίπτω ὁ τάξις . καί ὁ αἰτία ὡς καλός καί εὐπρεπής · οὖον φημί δήω ὁ ινφάντα καί εἰς μέτρον οὔπω ἡλικία ἱκνέομαι λειογένειος προαναγορεύω ὁ πολιότριχος Ἀνδρόνικος καί γεραρός ὁ φρονέω καί ἅμα πρόσω καί ὀπίσω ὁ ὁράω ἔχω ὁ ἐσθλός ὁ φύσις . ἐπεί δέ καί αὐτός Ἀνδρόνικος ὁ ἱερόv εἰσαφικνέομαι μέλαθρον στέφω , τότε πρῶτος ὁράω ὁ ἄνθρωπος διαχέω καί ὁ ὁ βλέμμα ὁ θήρ μετατίθημι βλοσυρός καί ὁ ἐπί ὁ κρατίζω ὁ πρᾶγμα ἀλλοίωσις πολύς ὁ δήω καθυπισχνέομαι . ἐάν δέ οὗτος φενάκη πρόδηλος καί ψευδής ἐπαγγελία ὁ ἀπατεών , καί ὁ ὁ πρόσωπον ἱλαρός , φιλανθρωπία παρυφιστάω ἰσχνός ἴνδαλμα πρόσκαιρος συσκιάζω ὁ ἔνδοθεν ἀγριότης . εἰσέρχομαι δέ ὁ ἱερόν καί τελέω ὁπόσος ὁ στέφω ἐθίζω ἄναξ , πρόσειμι δείδω ὁ ἄχραντος ἁγιασμός μετέχω , καί ὁ οὐράνιος ἄρτος δέχομαι ἐν ὁ ἐγγίζω ὁ ἔκπωμα ὁ χείρ ἀνέχω , καί σχηματίζω ἑαυτοῦ εἰς παθαίνω κατά ὁ φρικώδης ἐπόμνυμι μυστήριον , ἀκροάομαι σχεδόν ἅπας ὅσος ὁ ἱερός συνέχω ἄδυτος , μή δις ἕτερος τίς βασιλεύω αἱρετίζω ἢ ὁ ἐθέλω βοηθέω οὗτος καί ὁ οὗτος ῥάτος , δείκνυμι ὁ συνίστημι βασιλεύς καί ἀνεψιός Ἀλέξιος , ὅς μεθ´ ἡμέρα ἀπαγχονίζω καί ὁ ὁ θάλασσα βυθός παραπέμπω . ἔξειμι δέ ὁ ἱερός μετά δορυφορία ὡς ἐν-εἰμί μάλιστα λαμπρός καί τλείστων ὑπασπιστῶντὸ γάρ δειμαίνω ἄκρως τοιοῦτος ὑφηγέομαι ἐκεῖνος ) καί διέρχομαι ὁ ἐν ὁ χάλκεος ναός ὁ Σωτήρ Χριστός ὁ πορεία ἐπιτείνω , οὖον βάδην προβαίνω καί εἰμί ὅς ἐμβραδύνω , ὡς ἔθος ὁ θριαμβεύω αὐτοκράτωρ , ἀλλ' ἀνίημι ὁ ἵππος ἐλεύθω πούς πορεύω . ἦς