cogPG.PG139 238
ἔπεμψεν αὐτῷ φιλοτιμήματα ἄλλα ἄλλα συχνὰ καὶ παντοδαποὺς ὀπλισμούς . Ὁ δὲ ἀπατεὼν ὤν καὶ μηδ´ βλως ἀλήθειαν ἐγνωκώς ποτε , τῶν τε συνθηκῶν ἐπελάθετο ἀπελθὼν εἰς Ἰκόνιον , καὶ τὴν Σεβάστειαν ἐκπορθήσας καὶ τὰ ὑπ´ αὐτὴν χειρωσάμενος γέγονε τῶν ὅλων αὐτὸς ἐγκρατής . Ἐπειδὴ δὲ καὶ τὸν Δαδούνην τῆς οἰκείας ἀρχῆς παρέλυσεν , ἐκεῖνον μὲν δραπέτην καὶ πλανήτην εἰργάσατο , τῆς δὲ Καισαρείας αὐτὸς λαβόμενος καὶ τὸν λοιπὸν μετήοχετο ξύμφυλον , τὸν Ἰαγουπασάνην φημὶ , νοσήσας κἀπὶ τῇ τούτου ἔρημα χώρᾳ καὶ τὸν ἄνδρα διψῶν ἀνελεῖν , Ὁ δὲ καὶ αὐτὸς τὸ οἰκεῖον συγκροτῶν ἐν τῷ μέρει στρατόπεδον , [ Ρ θ ] καὶ ὡς πρὸς ἀνταγωνιστὴν ἤδη μείζονα περιβαλλόμενον δύναμιν παραταττόμενος , φθάνει θανάτῳ τὴν προθυμίαν διακοπείς . Ἀαδούνης δὲ ὡς εἰς ἐρήμην δυνάστου τὴν τῶν Ἀμασέων σατραπείαν παρεισιὼν ἐκεῖθέν τε ἀστοκρούεται , καὶ τῇ μεταπεμψαμένῃ τοῦτον τῇ τοῦ Ἰαγουπασάνη συνεύνῳ θανάτου αἴτιος γίνεται · οἱ γὰρ Ἀμασεῖς ἐπαναστάντες αὐτήν τε ὡς λάθρα τῷ Δαδούνῃ μνηστεύουοαν τὴν ἀρχὴν ἠμύναντο τελευτῇ , καὶ Δα δούνην ἀδοξήσαντες ἄρχοντα μακρὰν ἀπεώσαντο . Ἀλλ´ οὐχὶ καὶ τοῦ Κλιτζασθλᾶν γεγόνασιν ἰσχυρότεροί , ἀλλ´ οὗτος αὐτῶν φανεὶς δυνατώτερος , ὡς εἶχε Κπρώην Καππαδοκίαν , οὕτω καὶ Ἀμάσειαν εἴληφεν ὕστερον , ὀξείᾳ καὶ ἐπιτυχεῖ τύχῃ πρὸς τὰ πράγματα χρώμενος , ἄνθρωπος οὐκ εὐφυὴς τὴν διαρτίαν τοῦ σώματος , ἀλλ´ ἠκρωτηριασμένος ἐν οὐκ ὀλίγοις τῶν καιρίων μελῶν . Αὐτίκα γὰρ αἱ χεῖρες τούτῳ ἐξήρθρωντο καὶ τὼ πόδε ὑποσκάζοντε ἦσαν , καὶ τὰ πολλὰ ἐφ´ ἀρμαμάξης τὴν πορείαν πεποίητο . Ὅθεν καὶ τὰς ἀρχὰς τῶν κατ´ αὐτοῦ σκωμμάτων ἐξ αὐτοῦ δή Ἀνδρόνικος ἐσέπειτα ποριζόμενος Κουτζασθλάνην τοῦτον ὡνόμαζε , φιλολοίδορος ὢν εἴπερ τις ἄλλος , καὶ καθάψασθαι ἀνθρώπων δεινότατος , καὶ λόνοι · Κερκώπων ἁπαλοῖς τοῖς οὐ καλῶς πεπραγμένοις τῶν ἔργων ἢ τοῖς αὐδῶς τοῦ σώματος ἔχουσι μῶμον προστρίψασθαι ἱκανώτατος . Ὁ μὲν οὖν ὁποῖος ἂν καὶ ἦν τὴν πλάσιν τοῦ σώματος , εἶχε δὲ ὡς αὐτὸν , οἶμαι , ἡ πλάστρια φύσις ἐπαλαμήσατο , μεγάλην ἀρχὴν εἰκηχώς καὶ τοσαύτας δυνάμεις περιβαλόμενος οὐχ εἴλετο ἐντεῦθεν βίοτον ἥρεμον , ἀλλὰ φύσει ταραχώδης ὢν καὶ αταστόρεστος ὥσπερ τις κόλπος θαλάττιος , Ῥωμαίοις μὲν ἐν οἷς εἶχε λυπεῖν ἀκηρυκτὶ διεφέρετο καὶ ἀνέγκλητον πολλάκις ἐπῆγε τὸν πόλεμον , σὺν οὐδενὶ λόγῳ θεσμὰ παρατρέχων , καὶ συγχέων μὲν σπονδὰς , τῇ οἰκείᾳ δ´ ἐφέσει ταλαντεύων τὸ πραχθησόμενον . θύδ´ αὐτῆς οὐν ἀπέσχετο τῆς Μελιτηνῆς , ἀλλὰ καὶ τὸν ταύτης ἔχων καθεῆεῖν ἀμηρᾶν , μηδὲ τὸ τῆς θρησκείας ταυτὸν ὑπειδόμενος ἢ τὸ μηδὲν ἔχειν ἐπεγκαλεῖν ἀνγεινὸν τῷ ἀνθρώπῳ , αὐτὸς ἀνεπικαλύπτως αἰτίαν πλασάμενος καὶ γραψάμενος ἐκεῖθεν αὐτὸν ἐξήλασεν . Ἔπειτα καὶ τὸν οἰκεῖον ὑφέρπων κασίἵνῆτον μετανάστην κἀκεῖνον ἔθετο . Οἱ δὲ φυγάδες
Lemmas: πέμπω αὐτός φιλοτίμημα ἄλλος ἄλλος συχνός καί παντοδαπός οπλισμός . ὁ δέ ἀπατεών εἰμί καί μηδ´ βλως ἀλήθεια γιγνώσκω ποτός , ὁ τε συνθήκη ἐπιλανθάνομαι ἀπέρχομαι εἰς Ἰκόνιον , καί ὁ Σεβάστεια ἐκπορθέω καί ὁ ὑπό αὐτός χειρόομαι γίγνομαι ὁ ὅλος αὐτός ἐγκρατής . ἐπεί δέ καί ὁ δαδουνη ὁ οἰκεῖος ἀρχή παραλύω , ἐκεῖνος μέν δραπέτης καί πλανήτης ἐργάζομαι , ὁ δέ Καισάρεια αὐτός λαμβάνω καί ὁ λοιπός μετέχω σύμφυλος , ὁ Ἰαγουπασάνην φημί , νοσέω ἐπί ὁ οὗτος ἐρῆμος χώρα καί ὁ ἀνήρ διψάω ἀναιρέω , ὁ δέ καί αὐτός ὁ οἰκέω συγκροτέω ἐν ὁ μέρος στρατόπεδον , [ Ρ θ ] καί ὡς πρός ἀνταγωνιστής ἤδη μείζων περιβάλλω δύναμις παρατάσσω , φθάνω θάνατος ὁ προθυμία διακόπτω . ααδουνη δέ ὡς εἰς ἐρῆμος δυνάστης ὁ ὁ Ἀμασεύς σατραπεία παρείσειμι ἐκεῖθεν τε αστοκρουω , καί ὁ μεταπέμπω οὗτος ὁ ὁ Ἰαγουπασάνη σύνευνος θάνατος αἴτιος γίγνομαι · ὁ γάρ Ἀμασεύς ἐπανίστημι αὐτός τε ὡς λάθρῃ ὁ Δαδούνῃ μνηστεύω ὁ ἀρχή ἀμύνω τελευτή , καί δα δούνη ἀδοξέω ἄρχω μακράν ἀπωθέω . Ἀλ οὐ καί ὁ Κλιτζασθλᾶν γίγνομαι ἰσχυρός , ἀλ οὗτος αὐτός φαίνω δυνατός , ὡς ἔχω Κπρώην Καππαδοκία , οὗτος καί Ἀμάσεια λαμβάνω ὕστερος , ὀξύς καί ἐπιτυχής τυγχάνω πρός ὁ πρᾶγμα χράω , ἄνθρωπος οὐ εὐφυής ὁ διαρτία ὁ σῶμα , ἀλ ἀκρωτηριάζω ἐν οὐ ὀλίγος ὁ καίριος μέλος . αὐτίκα γάρ ὁ χείρ οὗτος ἐξαρθρόω καί ὁ πούς ὑποσκάζω εἰμί , καί ὁ πολύς ἐφίημι ἁρμάμαξα ὁ πορεία ποιέω . ὅθεν καί ὁ ἀρχή ὁ κατ´ αὐτός σκῶμμα ἐκ αὐτός δή Ἀνδρόνικος σπένδω πορίζω Κουτζασθλάνην οὗτος ὀνομάζω , φιλολοίδορος εἰμί εἴπερ τις ἄλλος , καί καθάπτω ἄνθρωπος δεινός , καί λόνοι · Κέρκωψ ἁπαλός ὁ οὖον καλῶς πράσσω ὁ ἔργον ἢ ὁ αὐδάω ὁ σῶμα ἔχω μῶμος προστρίβω ἱκανός . ὁ μέν οὖν ὁποῖος εἄν καί εἰμί ὁ πλάσις ὁ σῶμα , ἔχω δέ ὡς αὐτός , οἴομαι , ὁ πλάστρια φύσις παλαμάομαι , μέγας ἀρχή ἔοικα καί τοσοῦτος δύναμις περιβάλλω οὐ εἴλω ἐντεῦθεν βίοτος ἤρεμος , ἀλλά φύσις ταραχώδης εἰμί καί αταστόρεστος ὥσπερ τις κόλπος θαλάσσιος , Ῥωμαῖος μέν ἐν ὅς ἔχω λυπέω ἀκηρυκτεί διαφέρω καί ἀνέγκλητος πολλάκις ἐπάγω ὁ πόλεμος , σύν οὐδείς λόγος θεσμός παρατρέχω , καί συγχέω μέν σπονδή , ὁ οἰκεῖος δδʹ ἔφεσις ταλαντεύω ὁ πράσσω . θύδ´ αὐτός ὀν ἀπέχω ὁ Μελιτηνή , ἀλλά καί ὁ οὗτος ἔχω καθίημι ἀμηρᾶς , μηδέ ὁ ὁ θρησκεία τατός ὑπείδομαι ἢ ὁ μηδείς ἔχω ἐπεγκαλέω ἀνγεινὸν ὁ ἄνθρωπος , αὐτός ἀνεπικαλύπτως αἴτιος πλάσσω καί γράφω ἐκεῖθεν αὐτός ἐξελαύνω . ἔπειτα καί ὁ οἰκέω ὑφέρπω κασιινεω μετανάστης ἐκεῖνος τίθημι . ὁ δέ φυγάς