cogPG.PG139 294
μὴ ποδῆρες ὃν μήτε μὴν δι´ ὅλου τοῦ ἡρωϊκοῦ ἐκείνου καταβαῖνον σώματος εἴα τὰς κνήμας ἀκαλυφεῖς , ὡς μηδένα τῶν ὁρώντων εἶναι ἀδάκρυτον , ἐν νῷ βολλόμενον τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν καὶ τὴν ἐν π τελευτῇ τὸν βίον τοῦ σώματος ἀχρειότητα , ὅπερ ἤμῖν ὡς ὄστρεον περιπλάττεται καὶ συμφύεται τῇ θνχῆ . Του βίου γοῦν οὕτω καὶ τῆς βασιλείας μεθίσταται , τριάκοντα καὶ ὀκτὼ χρόνους γεγονὼς μὲν τῆ βασιλείᾳ , λειπόντων μηνῶν τριῶν . Πρὸς ἡν οἷμαι παράτασιν τῆς ἀρχῆς καὶ τὸ παλαίτατον ἐκεῖνο λόγιον ἀφορᾷν , ὅ διέξεισιν οὑτωσὶ · « Ἀλλ´ ὑστάτη σε κερδανεῖ λαβὴ λόγου · » ἡ γὰρ τελευταία τοῦ ὀνόματος συλλαβὴ τὸν ὀκτὼ καὶ τριάκοντα διασημονῆς , οὐκ ἐν αὐτῷ τῷ τεμένει , ἀλλ´ ἐν τῷ περὶ τοῦτον ἡρώω , Τοῦ δὲ τοίχου τοῦ νεὼ εἰς ἀὐθδα περαχθέντος ἡ περὶ τὴν σορὸν εὐρεῖα διαστέλλεται εἴσοδος . Συνέχει δὲ τοῦτον λίθος τὴν μελανίαν ὑποκρινόμενος καὶ διὰ τοῦτο στυγνάζοντι ἐοικὼς , ὃς καὶ εἰς ἑπτὰ διέσχμσται λοφιάς . Παράκειται δέ οἱ ἐπὶ κρηπῖδος καὶ προσκύνησιν ὅέχεται λίθος ἐρυθρὸς ἀνδρομήκης , ὃν εἶχε πρότερον μὲν ὁ κατ´ Ἔφεσον τὴν πόλιν ναὸς , ἐκεῖνον εἶναι διαθρυλούμενον ἐφ´ οὗ Χριστὸς μετὰ . τὴν ἀπὸ σταυροῦ καθαίρεσιν νεκροταφίοις εἰληθεὶς ἐσμυρνίσθη . Ὁ δὲ βασιλεὺς οὕτος διακομίσας ἐκεῖθεν , καί οἱ τὸν νῶτον ὑποστρώσας ὡς ὃμόθεον σῶμα καὶ γεγονὸς ὅπερ τὸ χρῖσαν βαστάσαντι , ἐκ τοῦ κατὰ τὸν Βουκολέοντα λιμένες ἱστὸν ἐν τῷῳ φάρῳ τοῦ μεγάλου παλατίου νεὼν τοῦτον ἀνήγαγε . Μετ´ οὐ πολλὴν μέντοι ἐν ὑστέρῳ Κχρόνου περίοδον τοῦ βασιλέως τὸν βίον ἀπολιπόντος καὶ ὁ λίθος οὗτος ἐξὲρθη τῶν ἀνακτόρων , καὶ μετενήνεκται ἔνθα δὴ ἀρτίως ἐμνήσθην , κεκράξων , οἷμαι , καὶ διατρανωσόμενος ὁπόσα ὁ τῇ σορῷ σιωπῶν εργάσατό πως καὶ ἡγωνίσατο . αʹ . Καὶ οὕτω μὲν ὁ βασιλεὺς Μανουήλὁ Κομνηνὸς καταλύει τὸν βίον , βασιλεύει δὲ μετ´ αὐτὸν ὁ ἐκείνου παῖς Ἀλέξιος , οὔπω καθαρῶς τῆς ἤόης ἁψάμενος , ἀλλ´ ἔτι παιδοκόμων καὶ τιθευτρίας δεόλενος . Πκημμελῶς τοίνυν καὶ ἀχρείως τὰ Ῥωμαίων ἐφέρετο πράγματα , καὶ χειρόνως ἢ ὅτε ὁ ὡαέθων τὴν ἐν ἄστροις οὐρανοῦ τέμνειν ὀδὸν ἐπεβάλλετο , τοῦ πατρικοῦ καὶ χρυσοκολλήτου ἐπιβὰς ἅρματος . Αὐτὸς μὲν γὰρ ὁ κρατῶν διὰ τὸ τῆς ἡλικίας ἀτελὲς καὶ τοῦ τὰ συνοίσοντα φρονεῖν ἐνδεὲς οὐδενὸς ἦν τῶν καθηκόντων ἐπιστρεφόμενος , κούφοις δὲ μόνον τρεφόμενος πνεύμασι καὶ τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι ήπω μεμαθηκώς ἀκριβῶς κυνηγεσίοις προσανεῖχε
Lemmas: μή ποδήρης ὅς μήτε μήv δις ὅλος ὁ ἡρωϊκός ἐκεῖνος καταβαίνω σῶμα ἐάω ὁ κνήμη ἀκαλυφής , ὡς μηδείς ὁ ὁράω εἰμί ἀδάκρυτος , ἐν νάω βολλομενω ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια καί ὁ ἐν π τελευτή ὁ βίος ὁ σῶμα αχρειότητα , ὅσπερ ἡμεῖς ὡς ὄστρεον περιπλάσσω καί συμφύω ὁ θνῄσκω . ὁ βίος γοῦν οὗτος καί ὁ βασίλεια μεθίστημι , τριάκοντα καί ὀκτώ χρόνος γίγνομαι μέν τῆ βασίλεια , λείπω μείς τρεῖς . πρός ἐάν οἴομαι παράτασις ὁ ἀρχή καί ὁ παλαιός ἐκεῖνος λόγιος ἀφοράω , ὅς διεξέρχομαι οὑτωσί · « Ἀλ ὕστερος σύ κερδαίνω λαβή λόγος · » ὁ γάρ τελευταῖος ὁ ὄνομα συλλαβή ὁ ὀκτώ καί τριάκοντα διασημονεος , οὐ ἐν αὐτός ὁ τέμενος , ἀλ ἐν ὁ περί οὗτος ἡρῷον , ὁ δέ τοῖχος ὁ ναός εἰς ἀὐθδα πέρνημι ὁ περί ὁ σορός εὐρύς διαστέλλω εἴσοδος . συγχέω δέ οὗτος λίθος ὁ μελανία ὑποκρίνομαι καί διά οὗτος στυγνάζω ἔοικα , ὅς καί εἰς ἑπτά διέσχμσται λοφιά . παράκειμαι δέ ὁ ἐπί κρηπίς καί προσκύνησις οἴχομαι λίθος ἐρυθρός ἀνδρομήκης , ὅς ἔχω πρότερος μέν ὁ κατ´ Ἔφεσος ὁ πόλις ναός , ἐκεῖνος εἰμί διαθρυλέω ἐφίημι ὅς Χριστός μετά . ὁ ἀπό σταυρός καθαίρεσις νεκροτάφιον εἴλω σμυρνίζω . ὁ δέ βασιλεύς οὗτος διακομίζω ἐκεῖθεν , καί ὁ ὁ νῶτον ὑποστόρεννυμι ὡς ὁμοθέω σῶμα καί γίγνομαι ὅσπερ ὁ χρίω βαστάζω , ἐκ ὁ κατά ὁ βουκολέω λιμήν ἱστός ἐν τῷῳ φᾶρος ὁ μέγας Παλάτιον ναός οὗτος ἀνάγω . Μετς οὖον πολύς μέντοι ἐν ὕστερος κχρονοος περίοδος ὁ βασιλεύς ὁ βίος ἀπολείπω καί ὁ λίθος οὗτος ἐξέρομαι ὁ ἄναξ , καί μεταφέρω ἔνθα δή ἄρτιος μιμνήσκω , κράζω , οἴομαι , καί διατρανόω ὁπόσος ὁ ὁ σορός σιωπή ἐργάζομαι πως καί ἀγωνίζομαι . ὅς . καί οὗτος μέν ὁ βασιλεύς Μανουήλ Κομνηνός καταλύω ὁ βίος , βασιλεύω δέ μετέ αὐτός ὁ ἐκεῖνος παῖς Ἀλέξιος , οὔπω καθαρός ὁ ἦος ἅπτω , ἀλ ἔτι παιδοκόμος καί τιθευτρίας δεόλενος . Πκημμελῶς τοίνυν καί ἀχρεῖος ὁ Ῥωμαῖος φέρω πρᾶγμα , καί χειρόνως ἢ ὅτε ὁ ὡαέθων ὁ ἐν ἄστρον οὐρανός τέμνω ὁδός ἐπιβάλλω , ὁ πατρικός καί χρυσοκόλλητος ἐπιβαίνω ἅρμα . αὐτός μέν γάρ ὁ κράτος διά ὁ ὁ ἡλικία ἀτελής καί ὁ ὁ συμφέρω φρονέω ἐνδεής οὐδείς εἰμί ὁ καθήκω ἐπιστρέφω , κοῦφος δέ μόνος τρέφω πνεῦμα καί ὁ χαίρω καί ὁ λυπέω ἠπάω μανθάνω ἀκριβῶς κυνηγέσιον προσανέχω