cogPG.PG139 473
ὅλου κρίνοντας . Ἀλλ´ ὁ μὲν ὥδευεν ἣν προέθετο ἐ δ´ ἐντὸς [ τῶν ἐν Βλαχέρναις ἀρχείων εὗρε θεὶς τῷ τότε λεὼς σφόδρα ἤνεγκεν ἀφορήτως τὴν , Ἀλεξίου ἀπόδρασιν , συστρεφύμενός τε καὶ συγχεό μενος τὴν ψυχὴν διὰ τὰς ἐμφαινομένας τῶν κακῶν ἐλπίδας · καὶ γὰρ ᾤοντο μηδὲν μελλήσαντας τοὺς Λατίνους , οἷα μηδὲ σκηνουμένους ἄποθεν ἢ τὸν ἔτι . σχήσοντα ἔχοντας , μεθ´ ὅπλων αὐτίκα ἐπῥῥεῦσαι τῇ πόλει καὶ τῶν τειχέων εἴσω παρεισελθεῖν , Οὐκοῦν καὶ τοὺς μὲν γένει προσήκοντας Ἀλεξίῳ καὶ τοις ἄλλως ἐπιτηδείως ἔχοντας ἐκείνῳ καὶ τὴν ἄνασσαν Εὐφροσύνην προδότου δόξαν λαβόντας , οὐπροσεκαλέσαντο εἰς τὴν ἀρχήν . Διὰ δὲ τὸ ἄμαχον τῆς τῶν πραγμάτων ἀγρίας προσβολῆς εἰς αὐτὸν ἀφορῶσι Ἰσαάκιον τὸν Ἀλεξίου κασίγνητον , ὡς εἰ τὴν καλουμένην ἱερὰν ἄγκυραντελευταῖον οἱ τοῖς ἀκαταστορέστοις περιστοιχιζόμενοι κύμασιν , ἔνδον τῶν ἀρχείων εἰργνύμενον . Καὶ δὴ τοῦ ἐκτομίου Κωνσταντίνου , ὃς ἐπὶ τῶν βασιλικῶν ἐτέτακτο θησαυρῶν , τοὺς πελεκυφόρους συναγαγόντος καὶ τούτοις ὡμιληκότος τὰ δέοντα , συνδραμούσης δὲ καὶ συμμορίας τινῶν εἢ βασιλεύσειν αὖθις τὸν Ἰσαάκιον διὰ σπουδῖς πάλαι ἐτίθεντο , ἡ μὲν βασιλὶς Εὐφροσύνη συλλαμβάνεται , χειροῦται δὲ καὶ τὸ συγγενὲς αὐτῇ , ὁ δ´ Ἰσαάκιος ἀναγορεύεται αὐτοκράτωρ · καὶ χειραγωγούμενς δι´ ἡν ὑπέστη πήρωσιν . ὁ τὸ πᾶν ταττόμενος ἐφορᾷν εἰς θῶκον ἀνάγεται τὸν θασίλειον . Πέμψας δ´ εὐθέως ἀγγέλους Ἀλεξίω τε τῷ υἱῷ καὶ τοῖς τοῦ Λατινικοῦ στρατεύματος ἡγεμόσι παρίστησι τὴν τον Κβασιλέως καὶ ἀδελφοῦ φυγήν . Οἱ δ´ οὔτε τιτῶν προσδοκωμένων κατὰ τῆς πόλεως ἐνεόχμωσον , κει σὸν Ἰσαακίου δὲ υἱὸν οὐ πρότερον αἰτησαμένον τυ πατρὸς ἐκπεπόμφασιν , εἰ μή γε καὶ αὐτὸς σάες εἰς πέρας ἀγαγέσθαι συνέθετο ὅσα ὑπέσχετό σφισι ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξιος . Τὰ δὲ ἦσαν , ὡς ἐν τοῖς λίγοις ἐῤῥέθη τοῖς ἔμπροσθεν , μηδεμίαν τῶν πρὸς δόξιν καὶ κέρδος τοῖς διαθεμένοις Λατίνοις ὑπερβολὴν ἀπολεέποντα · ὑπὲρ γὰρ τοῦ μὴ τῆς πατρῴας ἀρχῆς ἀποτεύξασθαι πάντα πράττων Ἀλέξιος , χαλίφρον καὶ πραγμάτων ἀδαές μειράκιον , οὕτε ἠκριβολόγησέ τινα τῶν ζητημάτων οὕτε μὴν τὸ μισορώμανον φρόνημα τῶν Λατίνων ὁπωσοῦν ἐβάλετο κατὰ νοῦν , Ἐπὶ τοιαῖσδε τοίνυν τοῦ βασιλείου ὕψους καταστροΚφαῖς τὴν εἰς τὴν πόλιν πριάμενος εἴσοδον , συνεδρίας ἠξίωτο πατρικῆς καὶ βασιλείας προσλέληπται κοινωνός . ἅπας τοίνυν φυλέτη · τῇς πόλεως εἰς τὰ ἀρχεῖα συνέτρεχε σὺν τῷ πατρὶ τὸν υἱὸν ὀψόμενος καὶ ἀμΚφοῖν ἀποδώσων προσκύνησιν . Μετ´ οὐ πολλάς δ´ἡμέΚρας καὶ οἱ τὼν Λατίνων ἡγεμόνες ἐς τὰ βασίλεια παραβάλλουσιν , οὐχ οὗτοι δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ οἱ τὸ γένος παρ´ ἐκείνοις επίσημοι · καὶ παρενηνεγμένων σκιμπόδων τοῖς βασιλεῦσι συνηθριζον ἄπαντες , εὐεργέται καὶ σωτῆρες ἀκούοντες καὶ πᾶσαν ἄλλην ἀγαθὴν προσηγορίαν δεχόμενοι , ὡς τὸν φίλαρχον Ἀλέξιον ες αὐτὰ τισάμενοι τὰ παιδικὰ καὶ δνσπραγοῦσιν
Lemmas: ὅλος κρίνω . Ἀλ ὁ μέν ὁδεύω ὅς προτίθημι εἰ δδʹ ἐντός [ ὁ ἐν Βλαχέρναις ἀρχεῖον εὑρίσκω τίθημι ὁ τότε λαός σφόδρα φέρω ἀφόρητος ὁ , Ἀλέξιος ἀπόδρασις , συστρέφω τε καί συγχέω μένος ὁ ψυχή διά ὁ ἐμφαίνω ὁ κακός ἐλπίς · καί γάρ οἴομαι μηδείς μέλλω ὁ Λατῖνος , οἷος μηδέ σκηνόω ἄποθεν ἢ ὁ ἔτι . ἔχω ἔχω , μεθ´ ὅπλον αὐτίκα ῥέω ὁ πόλις καί ὁ τεῖχος εἴδομαι παρεισέρχομαι , οὐκοῦν καί ὁ μέν γένος προσήκω Ἀλέξιος καί ὁ ἄλλως ἐπιτηδείως ἔχω ἐκεῖνος καί ὁ ἄνασσα Εὐφροσύνη προδότης δόξα λαμβάνω , ουπροσκαλεω εἰς ὁ ἀρχή . Ζεύς δέ ὁ ἄμαχος ὁ ὁ πρᾶγμα ἄγριος προσβολή εἰς αὐτός ἀφοράω Ἰσαάκιος ὁ Ἀλέξιος κασίγνητος , ὡς εἰμί ὁ καλέω ἱερά ἄγκυραντελευταῖον ὁ ὁ ἀκαταστόρεστος περιστοιχίζω κῦμα , ἔνδον ὁ ἀρχεῖον εἵργνυμι . καί δή ὁ ἐκτομίας Κωνσταντῖνος , ὅς ἐπί ὁ βασιλικός τάσσω θησαυρός , ὁ πελεκυφόρος συνάγω καί οὗτος ὁμιλέω ὁ δήω , συντρέχω δέ καί συμμορία τις ἑός βασιλεύω αὖθις ὁ Ἰσαάκιος διά Σποῦδις πάλαι τίθημι , ὁ μέν βασιλίς Εὐφροσύνη συλλαμβάνω , χειρόομαι δέ καί ὁ συγγενής αὐτός , ὁ δδʹ Ἰσαάκιος ἀναγορεύω αὐτοκράτωρ · καί χειραγωγέω δις ἐάν ὑφίστημι πήρωσις . ὁ ὁ πᾶς τάσσω ἐφοράω εἰς θᾶκος ἀνάγω ὁ θασιλειος . πέμπω δδʹ εὐθύς ἄγγελος Ἀλέξιος τε ὁ υἱός καί ὁ ὁ λατινικός στράτευμα ἡγεμών παρίστημι ὁ ὁ κβασιλαος καί ἀδελφός φυγή . ὁ δδʹ οὔτε τιτώ προσδοκάω κατά ὁ πόλις νεοχμόω , κέω σός Ἰσαάκιος δέ υἱός οὖον πρότερος αἰτέω ὅς πατήρ ἐκπέμπω , εἰμί μή γε καί αὐτός Σάες εἰς πέρας ἄγω συντίθημι ὅσος ὑπισχνέομαι ὅς ὁ υἱός αὐτός Ἀλέξιος . ὁ δέ εἰμί , ὡς ἐν ὁ λίγω εἴρω ὁ ἔμπροσθεν , μηδείς ὁ πρός δόξις καί κέρδος ὁ διατίθημι Λατῖνος ὑπερβολή ἀπολείπω · ὑπέρ γάρ ὁ μή ὁ πατρῷος ἀρχή ἀποτυγχάνω πᾶς πράσσω Ἀλέξιος , χαλίφρων καί πρᾶγμα αδαής μειράκιον , ἵημι ακριβολογώ τις ὁ ζήτημα ἵημι μήv ὁ μισορωμανος φρόνημα ὁ Λατῖνος ὁπωσοῦν βάλλω κατά νόος , ἐπί τοιόσδε τοίνυν ὁ βασίλειος ὕψος καταστροΚφαῖς ὁ εἰς ὁ πόλις ὠνέομαι εἴσοδος , συνεδρία ἀξιόω πατρικός καί βασίλεια προσλαμβάνω κοινωνός . ἅπας τοίνυν φυλέτης · ὅς πόλις εἰς ὁ ἀρχεῖον συντρέχω σύν ὁ πατήρ ὁ υἱός ὁράω καί ἀμφίον ἀποδίδωμι προσκύνησις . Μετς οὖον πολύς δ´ἡμέΚρας καί ὁ ὅς Λατῖνος ἡγεμών εἰς ὁ βασίλεια παραβάλλω , οὐ οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ γένος παρ´ ἐκεῖνος ἐπίσημος · καί παραφέρω σκίμπους ὁ βασιλεύς συνηθριζον ἀπάντομαι , εὐεργέτης καί σωτήρ ἀκούω καί πᾶς ἄλλος ἀγαθός προσηγορία δέχομαι , ὡς ὁ φίλαρχος Ἀλέξιος εἰς αὐτός τίνω ὁ παιδικόν καί δνσπραγους