cogPG.PG139 469
κακῶν κάκιστα δρῶσιν , ἐπευδοκῶν τοῖς γινομένοις ἡλίσκετο . Μᾶλλον μὲν οὖν καὶ αὐτὸς οἰκουρίᾳ χαίρων νῦν μὲν γεώλοφα καθῄρει καὶ ἀνεπλήρου φάραγγας , ἀλωὰς αὐτουργῶν , νῦν δὲ εἰς ἐπιδείπνιον εἶχε γέλωται τὴν τοῦ Λατινικοῦ στόλου ἀπόπλοιαν , καὶ ὡς εἰς μῦθον ἀπέλυε τὰ τοῖς ὦσιν ἔναυλα δεινὰ καὶ ὄν πρὸ ὀμμάτων πολλοῖς κείμενα . Ἐπεὶ δὲ παρεστήσαντο μὲν οἱ Λατῖνοι τὰ Ἰάδαρα , τῇ δ´ Ἐπιδάμνῳ προσώκειλαν , καὶ βασιλεὺς Ῥωμαίων ὁ συνὼν ἐκείνοις Ἀλέξιος παρὰ τῶν Ἐπιδαμνιτῶν ἀνηγόρευτο , καὶ τὴν περὶ τούτων φήμην ἀναμφήριστον εἶχεν Α βασιλεὺ · , γίνεται παροιμιώδης ἀσπαλιεὺς , ὅς πλγεὶς κομίζεται νοῦν . ρξατο τοίνυν ἐπισκευάζεν αὰ τῶν σκαφιδίων ὑπόσαθρά τε καὶ θριπηδέστστα μμόλις ἐς εἴκοσιν ἀριθμούμενα , πεοιελθών δὲ καὶ τὰ τείχη τῆς πόλεως τὰς ἔξωθεν οἰκήσεις κατερείπειν προσέταττεν . Ὁ δὲ στόλος ἄρας ἐξ Ἐπιδάμνου τῇ τῶν Κερκυραίων παρενέβαλε , καὶ περὶ τὰς εἴκοσιν ἡμέρας σχάσας ἐκεῖθεν τὸν πλοῦν , ὡς ἔγνω τὴν ἄκραν δυσεπιχείρητον , εὐθὺ τῆς Κωνσταντίνου τὰ λαίφη διαπετάννυσιν · δεσαν γὰρ ἐκ μακροῦ τὴν σῶν Ῥωμαίων οἱ ἀφ´ ἑσπέρας ἀρχὴν ἐς μηδὲν ἔτπρον περιστᾶσαν ἢ κραιπάλην καὶ μέθην καὶ τῆν Βυζαντίδα Σύβαριν ἀτεχνῶς τὴν ὑμνουμένην ἐπὶ τρυφῇ . Ὅθεν εὐπλοίας παραδόξου τυχόντεσαι γὰρ διὰ παντὸς ποντιάδες πραεῖαί τε καὶ πλισίστιοι ταῖς ναυσὶν ἐκείνων ἐπέπνεον ) τῇ πόλει ἐφίστανται μηδενὸς εἰδότος σχεδόν . Κατάραντες οὖν ἐ Χαλκηδόνα πρὸς τὴν ἀντίπορθμον ἔκτοτε τῇ ἕῳ Πμραίαν τὴν κάτωθεν μικρόν τι τοῦ διπλοῦ κίονος , κύπαις μὲν αἱ νῆες , τὰ δὲ πλοῖα λαίφεσιν ἀφικνοῦντοι Κμετὰ μικρὸν , καὶ σαλεύουσιν ἐπ´ ἀγκυρῶν ἄποθν τῆς χέρσου ἐς ὅσον μὴ εἶναι βέλους ἐντός . Οἱ δέ γε δοόμωνες τῷ Ἀκουταρίῳ προσίσχουσιν . Ἰἱκροβολίαἵοντο μὲν οὖν Ῥωμαῖοι κατὰ τῶν πλοίων ἐκ τῶν ἐκεῖσε λόφων προφαινόμενοι καὶ ταῖς ἀκταῖς ἐφιστά · μενοι · ἀλλ´ ἦν οὐδαμῶς ἀνύσιμα τὰ πεμπόμενα , τὰ δὲ πλείω μηδ´ ἐξικνούμενα τοῦ μήκους κατὰ θαλάσσης ἐβάλλοντο . Καὶ φάλαγξ ἑτέρα τις ἄνωθεν περὶ τὸν Δαματρύα ἠγραύλει , τὰς τῶν ἱππέων ἐκῆρομάς ἐπισχήσουσα . Πλὴν καὶ αὐτῇ πρὸς οὐδέν τι χρήσιμος ἐγεγόνει · οὐ γὰρ μόνον τοῖς πολεμίοις οὐδ´ ἐπὶ βραλν λον , οἱ δ´ ἀνὰ κράτος ἐδραπέτευον , καὶ μάλιστα οἱ στρατηγοὶ ὡς κραδέλαφοι πλέον δείλανδροι , Πῖς δ´ ἂν καὶ συμβαλεῖν ἀνδράσιν ὑπήνεγκαν , οὓς ψυχάρπαγας ἀγγέλους καὶ χαλκηλάτους ἀνδριάντας οὐκ ὧκνουν ἀποκαλεῖν , καὶ πρὸς τὴν αὐτῶν θέαν τῷ δέει ἐξίθνησκον ; ιʹ Ἀλλ´ οὔπω συχνοὶ παρήλθοσαν ἥλιοι , καὶ γόν´ τες οἱ Λατῖνοι ὡς οὐδεὶς ὁ κατὰ χέρσον σοίσιν αὐτοῖς ἀντιστησόμενος , ταῖς ἀκταῖς προσπελάζουσι . Κἀντεῦθεν ἡ μὲν ἱππικὴ στρατιὰ ἵετο βραχύ τι τῆς θαλάσσης ἀπέχουσα , αἱ δὲ νῆζς τε καὶ οἱ δρόμωνες καὶ ἐπὶ τούτοις τὰ πλοῖα πρὸς τὸν ἐσέχοντα κόλπον μετέβαινον . Ὡς δ´ οἱ μὲν ἐπίγειοι , οἱ δ´ ἐνάλιοι τῷ φρουρίῳ ἐπέστησαν ἐν ᾧ εἴθισται Ῥωμαίοις σιδρδν βαρυτάλαντον ἀποδέειν ἄλυσιν , ἡνίκα πλοίων πολεμίων ἐνσταίη τις ἔφοδος , εὐθὺς προσβάλλουσι τῳ ἐρύματι . Καὶ ἠν ἰδεῖν οὓς μὲν τῶν φυλάκων Τωμαίων μετ´ ἀντιμάχησιν βραχεῖαν φυγάδας ὁρωμένους ἐκεῖθεν , οὓς δὲ ἀναιρουμένους καὶ ζωψρουμένους , ἐνίους δὲ καὶ ὡς διά τινος ἱμονιᾶς τῆς ἀλύσεως κατιόντας τε καὶ εἰσιόντας τὰς ἐκεῖσε ἡμετέρας τριήρεις , πολλοὺς δὲ καὶ κυμβάχους κατὰ ὕθοῦ φερομένους ἐν τῷ τῆς ἄλύσεως δαμαρτεῖν
Lemmas: κακός κακός δράω , ἐπευδοκέω ὁ γίγνομαι ἁλίσκομαι . μᾶλλος μέν οὖν καί αὐτός οἰκουρία χαίρω νῦν μέν γεώλοφος καθαιρέω καί ἀναπληρόω φάραγξ , ἀλωή αὐτουργός , νῦν δέ εἰς ἐπιδείπνιος ἔχω γελάω ὁ ὁ λατινικός στόλος ἀπόπλοια , καί ὡς εἰς μῦθος ἀπολύω ὁ ὁ εἰμί ἔναυλος δεινός καί εἰμί πρό ὄμμα πολύς κεῖμαι . ἐπεί δέ παρίστημι μέν ὁ Λατῖνος ὁ Ἰάδαρα , ὁ δδʹ Ἐπίδαμνος προσωκειλαω , καί βασιλεύς Ῥωμαῖος ὁ σύνειμι ἐκεῖνος Ἀλέξιος παρά ὁ επιδαμνιος ἀναγορεύω , καί ὁ περί οὗτος φήμη ἀναμφήριστος ἔχω Α βασιλεύς · , γίγνομαι παροιμιώδης ἀσπαλιεύς , ὅς πλέκω κομίζω νόος . ῥάσσω τοίνυν ἐπισκευάζω ἀάω ὁ σκαφίδιον υπόσαθρος τε καί θριπήδεστος μόλις εἰς εἴκοσι ἀριθμέω , πεοιερχομαι δέ καί ὁ τεῖχος ὁ πόλις ὁ ἔξωθεν οἰκέω κατερείπω προστάσσω . ὁ δέ στόλος ἀείρω ἐκ Ἐπίδαμνος ὁ ὁ Κερκυραῖος παρεμβάλλω , καί περί ὁ εἴκοσι ἡμέρα σχάζω ἐκεῖθεν ὁ πλόος , ὡς γιγνώσκω ὁ ἄκρος δυσεπιχείρητος , εὐθύς2 ὁ Κωνσταντῖνος ὁ λαῖφος διαπετάννυμι · δένω γάρ ἐκ μακρός ὁ σός Ῥωμαῖος ὁ ἀφή ἑσπέρα ἀρχή εἰς μηδείς τρέπω περιίστημι ἢ κραιπάλη καί μέθη καί ὁ Βυζαντίς Σύβαρις ἄτεχνος ὁ ὑμνέω ἐπί τρυφή . ὅθεν εὔπλοια παράδοξος τυγχάνω γάρ διά πᾶς ποντιάς πρᾶος τε καί πλησίστιος ὁ ναῦς ἐκεῖνος ἐπιπνέω ) ὁ πόλις ἐφίστημι μηδείς οἶδα σχεδόν . καταίρω οὖν εἰ Χαλκηδών πρός ὁ ἀντίπορθμος ἔκτοτε ὁ ἠώς Πμραίαν ὁ κάτωθεν μικρός τίς ὁ διπλόος κίων , κύπη μέν ὁ ναῦς , ὁ δέ πλοῖον λαῖφος ἀφικνέομαι Κμετὰ μικρός , καί σαλεύω ἐπι ἄγκυρα ἄποθεν ὁ χέρσος εἰς ὅσος μή εἰμί βέλος ἐντός . ὁ δέ γε δοόμωνες ὁ ακουταριον προσέχω . ιικροβολιαιαρτυω μέν οὖν Ῥωμαῖος κατά ὁ πλοῖον ἐκ ὁ ἐκεῖσε λόφος προφαίνω καί ὁ ἀκτή ἐφιστάω · μένω · ἀλ εἰμί οὐδαμῶς ἀνύσιμος ὁ πέμπω , ὁ δέ πλείων μηδ´ ἐξικνέομαι ὁ μῆκος κατά θάλασσα βάλλω . καί φάλαγξ ἕτερος τις ἄνωθεν περί ὁ Δαματρύα ἀγραυλέω , ὁ ὁ ἱππεύς εκηρομαω ἐπέχω . πλήν καί αὐτός πρός οὐδείς τίς χρήσιμος γίγνομαι · οὖον γάρ μόνος ὁ πολέμιος οὐδός ἐπί βραλν λος , ὁ δδʹ ἀνά κράτος δραπετεύω , καί μάλιστα ὁ στρατηγός ὡς κραδέλαφος πλέω δειλανδρέω , Πῖς δδʹ εἄν καί συμβάλλω ἀνήρ ὑποφέρω , ὅς ψυχάρπαξ ἄγγελος καί χαλκήλατος ἀνδριάς οὐ ὀκνέω ἀποκαλέω , καί πρός ὁ αὐτός θέα ὁ δήω εξιθνησκω ; εἷς Ἀλ οὔπω συχνός παρέρχομαι ἥλιος , καί γόνος αἱρέω ὁ Λατῖνος ὡς οὐδείς ὁ κατά χέρσος σός αὐτός ἀνθίστημι , ὁ ἀκτή προσπελάζω . ἐντεῦθεν ὁ μέν ἱππικός στρατία ἵημι βραχύς τίς ὁ θάλασσα ἀπέχω , ὁ δέ νῆζς τε καί ὁ δρόμωνας καί ἐπί οὗτος ὁ πλοῖον πρός ὁ εἰσέχω κόλπος μεταβαίνω . ὡς δδʹ ὁ μέν ἐπίγειος , ὁ δδʹ ἐνάλιος ὁ φρούριον ἐφίστημι ἐν ὅς ἐθίζω Ῥωμαῖος σιδρδν βαρυτάλαντος ἀποδέω ἄλυς , ἡνίκα πλοῖον πολέμιος ἐνίστημι τις ἔφοδος , εὐθύς προσβάλλω ὁ ἔρυμα . καί ἐάν ὁράω ὅς μέν ὁ φύλαξ Τωμαίων μετέ ἀντιμάχησις βραχύς φυγάς ὁράω ἐκεῖθεν , ὅς δέ ἀναιρέω καί ζωψρουμενος , ἔνιοι δέ καί ὡς διά τις ἱμονιά ὁ ἄλυσις κατέρχομαι τε καί εἰσέρχομαι ὁ ἐκεῖσε ἡμέτερος τριήρης , πολύς δέ καί κύμβαχος κατά ὕω φέρω ἐν ὁ ὁ ἅλυσις δαμαρτεῖν