cogPG.PG139 359
παραλαβεῖν · πάντες γὰρ ᾤοντο μὴ ἂν ἐπιδεδυκέναι τὸν ἥλιον , καὶ Ἰσαάκιον συλληφθέντα παρ´ Ἀνδρο . νίκου τίσειν δίκας τὰς ἀνηκέστους , καὶ τιμωρίας καινάς εἰς αὐτοῦ κάκωσιν ἐπινοηθῆναι παρὰ τοῦ κομψοῦ τὰ τοιαῦτα μαγγανευτοῦ . Συμπαραγίνεται δέ οἱ καὶ τὴν αὐτὴν στάσιν ἀσπάζεται ὁ πρὸς πατρὸς Ἰσαακίου θεῖος , Ἰωάννης ὁ Δούκας , καὶ ὁ τούτου υἱὸς Ἰσαάκιος , οὐχ ὅτιπερ Ἰσαακίου ἦσαν συμμέτοχοι τῆς τοῦ Ἀγιοχριστοφορίτου σφαγῆς καὶ κοινωνοὶ τοῦ αἵματος τούτου , ἀλλ´ ὅτι παρεπομένην ᾔδεσαν ἐγγύς τὴν ἄτην , ἡν ὑπὲρ ἀλλήλων ἔδοσαν Ἀνδρονίκῳ , τὴν ἐς αὐτὸν κρατυνάμενοι πίστιν ἀναγκαστῶς . Ἀμέλει καὶ οἱ μὲν ὡς ὅσον οὐδέπω συλληφθησόμενοι καὶ πρὸ ὀφθαλμῶν τὸν θάνατον ἔχοντες περιδεεῖς ἦσαν , καὶ τοὺς ὀδόντας ἐκροτάλιζον ἀτεχνῶς , καὶ τοὺς συνεισδραμόντας ναί σφισι καὶ ἐπαρήξειν ὡς ἔχουσι , τὰ ἔσχατα πείσεσθαι κινδυνεύουσι . Καὶ ἦσαν οἶ κατένευον πρὸς τὴν αἴτησιν καὶ ᾤκτειρον τῆς ἐνεστώσης τύχης τοὺς ἄνδρας . Ἐπεὶ δὲ τῶν ἐκ τοῦ βασιλέως οὐδεὶς παρεῖν ἀλλὰ περὶ τοῦ μὴ κατατυθῆναι δεόμενος · ᾔδει γὰρ τὸν Ἀνδρόνικον ὡς βοῦν αὐτὸν ἱερεύσοντα μᾶλλον καὶ ὡμῶν τῶν αὐτοῦ σαρκίων ἀπογευσόμενον κατὰ Κύκλωπα , καὶ θερυῷ ἔτι σταζομένων αἴματι . Ἐι Πρωΐας δὲ γενομένης οὐκ ἡν ὅστις οὐ παρῆν οἰκήτωρ τῆς πόλεως , οὐδ´ ἐθεοκλύτει αὐτοκρατορήσειν [ μὲν Ἰσαάκιον , Ἀνδρόνικον δὲ καθαιρεθῆναι τῆς βασιλείας καὶ συλληφθέντα παθεῖν ὁπόσα δέδρμ ε τῇ τῶν ὅλων σχεδὸν ἐπιβουλεύων ζωῇ . αʹ . Ἔτυχε μὲν οὖν τῶ τότε κατὰ θεῖον , ὡς ἔνυκε , μὴ παρεῖναι τοῖς ἀρχείοις Ἀνδρόνικον , ἀλλ´ ἐς τὸ ἑῷον μέρος τοῦ ἀναπλεομένου τῆς Προποντίδις πορθμοῦ περὶ τὰ τοῦ Μηλουδίου κεκλημένα διατρίβειν βασίλεια . Ἔνθεν τοι καὶ περὶ τὴν πρώτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς τὸν τοῦ Ἀγιονοιστοσοοίτο θάνατον ἐνωτισάμενος τότε μὲν ἔμεινε κατὰ τόπον , μηδέν τι ἐπιτάξας ἕτερον ἢ γραμματίῳ βραχεῖ τοὺς μεγαλαπολίτας δεξιωσάμενος , παύσασθαι παραινῶν τοῖς νεωτέροις ἐγχειρεῖν πράγμασιν , οὕτω πως ἀρωμένῳ · « Ὅλαβὼν ἔλαβεν , ἡ δὲ δίκη ἐκόπη . » Ἡμέρας δὲ διαγελασάσης , ὅσοι τε Ἀνδρόνικον ἐθεράπευον , καταστέλλειν ἐπειρῶντο τὸν ὄχλον κυμαινόμενον , καὶ αὐτὸς Κνδρόνικος κατὰ τὸ μένα παλάτιον παραγίνεται τριήρει βασιλικῇ . Ἀλλ´ οὐδὲ μία τις ἧ ἀναστολὴ τῆς τοῦ λεὼ συῤῥοῆς , οὔτ´ αὐτὸς Ἀνδρύν . κος εἰς τὸ ἅρχεῖον κατιέναι ἀπαγγελλόμενος ἐξὲκρουσέ τινας τῆς ὁρμῆς . Ἀλλ´ οὐδὲ ὁ εἰσηγούμενό ; τι ἕτερον παῦον τὴν συνδρομὴν εἰς ὧτα ἐῴκει λέγε ἀκουόντων · πολλοὶ μὲν οὖν καὶ ἐγγὺς τοῦ τεθνάναι ἤλθοσαν μόνον ὑπογρύξαντες καὶ μὴ καλὸν ἔργον γνεσθαι φάμενοι . Ἀλλ´ ὡς ἐξ ἐνὸς συνθήματος πάντες παγγενεί τε καὶ πανδημεὶ ἔθεον ἔνθους καὶ ἀτεχνῶς κορυβαντιῶντες εἰς τὸ τοῦ Θεοῦ Λόγου μέγιστον τέμενος , ἀλλήλους παραθήγοντες , ἐρεσχελοῦντες τοὺς Κμὴ ταυτοζήλους μήτε μὴν τὰς χεῖρας ὀπλίζοντας ὅπλῳ ὁτῳδή , ἀλλ´ ἀργοὺς οὕτως ἑστῶτας καὶ θεωμένους τὰ παρ´ ἄλλων γινόμενα . Οἱ δὲ λογικῶν μαθημάτων ἐν μεθέξει καὶ μέλος ἀπεκάλουν αὐτοὺς σεσππὸς ,
Lemmas: παραλαμβάνω · πᾶς γάρ οἴομαι μή εἄν ἐπιδύω ὁ ἥλιος , καί Ἰσαάκιος συλλαμβάνω παρ´ Ἀνδρος . νῖκος τίνω δίκη ὁ ἀνήκεστος , καί τιμωρία καινός εἰς αὐτός κάκωσις ἐπινοέω παρά ὁ κομψός ὁ τοιοῦτος μαγγανευτής . συμπαραγίγνομαι δέ ὁ καί ὁ αὐτός στάσις ἀσπάζομαι ὁ πρός πατήρ Ἰσαάκιος θεῖος , Ἰωάννης ὁ Δούκας , καί ὁ οὗτος υἱός Ἰσαάκιος , οὐ ὅτιπερ Ἰσαάκιος εἰμί συμμέτοχος ὁ ὁ Ἀγιοχριστοφορίτης σφαγή καί κοινωνός ὁ αἷμα οὗτος , ἀλ ὅτι παρέπομαι οἶδα ἐγγύς ὁ ἄτη , ἐάν ὑπέρ ἀλλήλων δίδωμι Ἀνδρόνικος , ὁ εἰς αὐτός κρατύνω πίστις ἀναγκαστός . ἀμέλει καί ὁ μέν ὡς ὅσος οὐδέπω συλλαμβάνω καί πρό ὀφθαλμός ὁ θάνατος ἔχω περιδεής εἰμί , καί ὁ ὀδούς κροταλίζω ἄτεχνος , καί ὁ συνειστρέχω ναί ὅς καί παρήκω ὡς ἔχω , ὁ ἔσχατος πείθω κινδυνεύω . καί εἰμί οἶς κατανεύω πρός ὁ αἴτησις καί οἰκτίρω ὁ ἐνίστημι τυγχάνω ὁ ἀνήρ . ἐπεί δέ ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς οὐδείς πάρειμι ἀλλά περί ὁ μή καταθύω δήω · οἶδα γάρ ὁ Ἀνδρόνικος ὡς βοῦς αὐτός ἱερεύω μᾶλλον καί ὠμός ὁ αὐτός σαρκίον ἀπογεύω κατά Κύκλωψ , καί θερυῷ ἔτι στάζω αἷμα . ἐς Πρωΐας δέ γίγνομαι οὐ ἐάν ὅστις οὖον πάρειμι οἰκήτωρ ὁ πόλις , οὐδός θεοκλυτέω αὐτοκρατορέω [ μέν Ἰσαάκιος , Ἀνδρόνικος δέ καθαιρέω ὁ βασίλεια καί συλλαμβάνω πάσχω ὁπόσος δέδρμ ε ὁ ὁ ὅλος σχεδόν ἐπιβουλεύω ζωή . ὅς . Ἐτυχάνω μέν οὖν ὁ τότε κατά θέω , ὡς ἀμφιλύκη νύξ , μή πάρειμι ὁ ἀρχεῖον Ἀνδρόνικος , ἀλ εἰς ὁ ἑῷος μέρος ὁ ἀναπλέω ὁ Προποντῖς πορθμός περί ὁ ὁ μηλουδιον καλέω διατρίβω βασίλεια . ἔνθεν ὅς καί περί ὁ πρῶτος φυλακή ὁ νύξ ὁ ὁ αγιονοιστοσοεω θάνατος ἐνωτίζω τότε μέν μένω κατά τόπος , μηδείς τίς ἐπιτάσσω ἕτερος ἢ γραμμάτιον βραχύς ὁ μεγαλαπολιτος δεξιόομαι , παύω παραινέω ὁ νέος ἐγχειρέω πρᾶγμα , οὗτος πως ἀρόω · « Ὅλαβὼν λαμβάνω , ὁ δέ δίκη κόπτω . » Ἡμέρα δέ διαγελάω , ὅσος τε Ἀνδρόνικος θεραπεύω , καταστέλλω πειράω ὁ ὄχλος κυμαίνω , καί αὐτός κνδρονικη κατά ὁ Μένα Παλάτιον παραγίγνομαι τριήρης βασιλικός . Ἀλ οὐδέ εἷς τις ἧ ἀναστολή ὁ ὁ λαός συρροή , οὔτ´ αὐτός Ἀνδρύν . κος εἰς ὁ ἀρχεῖον κατέρχομαι ἀπαγγέλλω ἐκκρούω τις ὁ ὁρμή . Ἀλ οὐδέ ὁ εἰσηγέομαι ; τίς ἕτερος παύω ὁ συνδρομή εἰς ἄτη ἔοικα λέγω ἀκούω · πολύς μέν οὖν καί ἐγγύς ὁ θνήσκω ἀλθέω μόνος ὑπογρύζω καί μή καλός ἔργον γιγνώσκω φημί . Ἀλ ὡς ἐκ εἷς σύνθημα πᾶς παγγενεί τε καί πανδημεί θέω ἔνθεος καί ἄτεχνος κορυβαντιάω εἰς ὁ ὁ Θεός Λόγος μέγας τέμενος , ἀλλήλων παραθήγω , ἐρεσχελέω ὁ Κμὴ ταυτόζηλος μήτε μήv ὁ χείρ οπλίζω ὅπλον ὁτῳδὴ , ἀλ ἀργός οὕτως ἵστημι καί θεάομαι ὁ παρ´ ἄλλος γίγνομαι . ὁ δέ λογικός μάθημα ἐν μετέχω καί μέλος ἀποκαλέω αὐτός σπάω ,