cogPG.PG139 55
λογίσασθαι Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους τὸ μέσον , ἦν δὲ ἄνθρωπος , πρὸς τὸ φοβερὸν ἐπείπερ ἑώρα τοῦ μυστηρίου , ἀγγελικῆς ἀκούει γλώττης καὶ αὖθις · Μὴ φοβοῦ , Μαριάμ · εὖρες γὰρ χάριν παρὰ τῷ Θεᾷ . Νῦν τῆς ἐπωνυμίας εἰς μνήμην ὁ Γαβριὴλ ἔρχεται . ἀπέθετο γὰρ ὃν ἀνεῖχε φόρτον τῆς χαρᾶς , καὶ ὥσπερ κούφως μετὰ τὴν κατάθεσιν διαπνεύσας , ἐλευθερίως προσομιλεῖ · καὶ , Μὴ φόβου , φησί , Μαριὰμ , αὐτὸ δὴ τὸ ὄνομα νῦν προσειπών . Φοβερὸν μὲν οὖν τὸ μυστήριον πάντως , καὶ θαύματος πλῆρες · καὶ οὐκ ἔστιν ἐν κτιστῇ φύσει , ὃς ἂν , ὡς προσῆκε , λογίσαιτο περὶ αὐτοῦ . Σὺ δὲ , φησὶ , μόνη , Μαριὰμ , μὴ φοβοῦ . Τὸ πρὸς ἔκπληξιν εὐλαβές , τόν τε σεμνοπρεπῆ τῆς Παρθένου κρότον , καὶ τὴν μετ´ αἰδοῦς ἀγαλλίασιν , φόβον ὁ Γαβριὴλ ἐνταῦθα καλεῖ , ὡς καὶ Δαβὶδ , Ἀγαλλιᾶσθε , εἶπεν , αὐτῷ ἐν τρόμῳ . Μὴ οὖν ξενίζου , φησί , τὴν ὑπερβολήν · μηδὲ νόμιζε πρὸς τηλικαύτην ἀδυνάτως ἔχειν μεγαλειότητα · μηδὲ , τῆς τελετῆς ἀφορῶσα τὸ μέγεθος , ἥττων ἐκπλήξεως γίνου καὶ φόβου · μηδ´ ὅτι ἄνθρωπος , διὰ τοῦτό σοι καὶ φοβερὸν ἢ ἀδύνατον οἴου τὸν ἀσπασμόν . Πάνυ μὲν οὖν τὰ εἰκότα λογίζη , καὶ τῆς σῆς ὑψηλῆς ἄξια διανοίας . Ἄνθρωπος μὲν γὰρ μὴ ὅτι γε Θεὸν ἐνεγκεῖν , καὶ ὡς χιτῶνα τὴν ἐαυτοῦ σάρκα περιβαλεῖν τὸν ἀναβαλλόμενον τὸ φῶς ὡς ἱμάτιον , ἀλλ´ οὐδὲ καταμικρὸν ἐγγίσαι δύναται , ᾧ παρίστανται χίλιαι χιλιάδες ἀγγέλων , καὶ μύριαι μυριάδες λειτουργοῦσι , καὶ ἀπὸ προσὡπου τῆς δυνάμεως αὐτοῦ πάντα φρίσσει καὶ τρέμει . Σὺ δέ , οὐκ οἷδα πῶς ἂν εἴπω , οὐκ ἄνθρωπος , οὐκ ἄγγελος , ἀλλά τις ὑψηλὴ φύσις ἑτέρα , καὶ οἵα μηδὲ πρὸς παράδειγμα μετὰ τὴν θείαν παραβάλλεσθαι φύσιν . Διὰ τοῦτό σοι μόνῃ , Μαριὰμ , οὐ φοβερὸν τὸ τῆς ἐμῆς ἀγγελίας ὕψος . Οὑχὶ τὸ πάναγνον τῆς σῆς ἀρετῆς πρὸς τηλικοῦτον ἀνεπιτήδειον μήνυμα · οὐχὶ τὸ λαμπρὸν τῆς ξένης σουψυχῆς τὴν ὑποδοχὴν ἀπωθεῖται τῶν εὐαγγελίων · οὐ τὸ σὸν κάλλος ἀνάξιον ἐ δημιουργὸς ἐαυτοῦ θεσπίζει · οὐ τὸ φαιδρὸν τῆς σῆς ἀγλαΐας παρέδραμεν ὁ παντεπόπτης · οὐ τὸ διάλαμπρον τῆς σῆς καθαρότητος ἀπροσπέλαστον ἡ Πλάστης ἑαυτῷ ψηφίζεται . Μὴ φοβοῦ λοιπὸν , Μαριὰμ ·
Lemmas: λογίζομαι Θεός πρός ἄνθρωπος ὁ μέσος , εἰμί δέ ἄνθρωπος , πρός ὁ φοβερός ἐπεί ὁράω ὁ μυστήριον , ἀγγελικός ἀκούω γλῶσσα καί αὖθις · μή φοβέω , Μαρία · εὖρος γάρ χάρις παρά ὁ θεά . νῦν ὁ ἐπωνυμία εἰς μνήμη ὁ Γαβριήλ ἔρχομαι . ἀποτίθημι γάρ ὅς ἀνέχω φόρτος ὁ χαρά , καί ὥσπερ κοῦφος μετά ὁ κατάθεσις διαπνέω , ἐλευθέριος προσομιλέω · καί , μή φόβος , φημί , Μαρία , αὐτός δή ὁ ὄνομα νῦν προσεῖπον . φοβερός μέν οὖν ὁ μυστήριον πάντως , καί θαῦμα πλήρης · καί οὐ εἰμί ἐν κτιστός φύσις , ὅς εἄν , ὡς προσήκω , λογίζομαι περί αὐτός . σύ δέ , φημί , μόνος , Μαρία , μή φοβέω . ὁ πρός ἔκπληξις εὐλαβής , ὁ τε σεμνοπρεπής ὁ παρθένος κρότος , καί ὁ μετέ αἰδώς ἀγαλλίασις , φόβος ὁ Γαβριήλ ἐνταῦθα καλέω , ὡς καί Δαυίδ , ἀγαλλιάω , εἶπον , αὐτός ἐν τρόμος . μή οὖν ξενίζω , φημί , ὁ ὑπερβολή · μηδέ νομίζω πρός τηλικόσδε ἀδύνατος ἔχω μεγαλειότητα · μηδέ , ὁ τελετή ἀφοράω ὁ μέγεθος , κακός ἔκπληξις γίγνομαι καί φόβος · μηδ´ ὅτι ἄνθρωπος , διά οὗτος σύ καί φοβερός ἢ ἀδύνατος οἶος ὁ ἀσπασμός . πάνυ μέν οὖν ὁ εἰκός λογίζομαι , καί ὁ σός ὑψηλός ἄξιος διάνοια . Ἄνθρωπος μέν γάρ μή ὅτι γε θεός φέρω , καί ὡς χιτών ὁ ἑαυτοῦ σάρξ περιβάλλω ὁ ἀναβάλλω ὁ φάος ὡς ἱμάτιον , ἀλ οὐδέ καταμικρὸν ἐγγίζω δύναμαι , ὅς παρίστημι χίλιοι χιλιάς ἄγγελος , καί μυρίος μυριάς λειτουργέω , καί ἀπό πρόσωπον ὁ δύναμις αὐτός πᾶς φρίσσω καί τρέμω . σύ δέ , οὐ οἶδα πῶς εἄν εἶπον , οὐ ἄνθρωπος , οὐ ἄγγελος , ἀλλά τις ὑψηλός φύσις ἕτερος , καί οἷος μηδέ πρός παράδειγμα μετά ὁ θεῖος παραβάλλω φύσις . Ζεύς οὗτος σύ μόνος , Μαρία , οὖον φοβερός ὁ ὁ ἐμός ἀγγελία ὕψος . οὐ ὁ πάναγνος ὁ σός ἀρετή πρός τηλικόσδε ἀνεπιτήδειος μήνυμα · οὐ ὁ λαμπρός ὁ ξένος σουψυχη ὁ ὑποδοχή ἀπωθέω ὁ εὐαγγέλιον · οὖον ὁ σός κάλλος ἀνάξιος εἰ δημιουργός ἑαυτοῦ θεσπίζω · οὖον ὁ φαιδρός ὁ σός Ἀγλαΐα παρατρέχω ὁ παντεπόπτης · οὖον ὁ διάλαμπρος ὁ σός καθαρότης ἀπροσπέλαστος ὁ Πλάστης ἑαυτοῦ ψηφίζω . μή φοβέω λοιπός , Μαρία ·