cogPG.PG139 215
τῶν ἀρετῶν ὁρμαθῶν πλέον ηὔχει τοὺπίσημον . Μάλιατα δὲ τῶ πολλῷ τῆς ἐλεημοσύνης ἐκέκαστο , ἤτις ὡς ἐν περιδεῤῥαίῳ κόσμῳ πολυτελεῖ προσπεπηγυία τῇ ποικιλίᾳ τῶν ἀρετῶν δίκην ἀκτινώδους λίθου ἐπάμφαινεν · οὕτω γὰρ τὸν εἰς ἀνθρώπους ἔλεον ἔρῥωτο ὡς καὶ τὸν ἐπενδύτην αὐτὸν καὶ τὸν χιτῶνα ἑαυτοῦ τοῦ σώματος καὶ τὴν ὀθονοσκεπῆ καλύπτραν τῆς κεφαλῆς διαδιδόναι πένησι , καὶ πράγματα παρέχειν . τοῖς ἀφ´ ἑστίας μὴ διφῶσι μόνον αὐτὰ , ἀλλὰ καὶ πρὸς εὐπορίαν ἄλλων τυρβαζομένοις . Διὰ ταύτα καὶ παρὰ πασι μὲν ἡν αἰδέσιμος ὁ ἀνήρ · ὁ δὲ σεβαστοκράτωρ Ἰσαάκιος ὁ τοῦ βασιλέως ανουὴλ αὐτόαιμος μόνον οὐκ ἐπέθυεν ὡς Θεῷ , ἐκεῖνο θεοφι . λὲς καὶ πρακτέον οἰόμενος ὅπερ ἠν ὁ πατριάρχης ὑποτιθέμενος , κἀκεῖνο αὖθις θεομισὲς καὶ ἀπώμοτον ὅπερ οὑτοσὶ ἀπηγόρευεν . Ἡ γοῦν φατρία τῶν τίτε ἀντιδόξων τῆς ἀρετῆς ἀρχιερέων καὶ τοῦ ἰερωτάτου τούτου ἀντίθετος μοῖρα ἐνδιαβάλλουσι τὸν ἄνδρα τῷ βασιλεῖ ὡς τῷ ἀδελφῷ Ἰσαακίῳ τὴν βασιλείαν μνώμενον , λαθραίας τὰς προόπτους εἰς τὸ ἱερὸν ἀρχεῖον ἀνόδους τοῦ σεβαστοκράτορος ὀνομάζοντες , καὶ κρυφιώδεις συσκευὰς τὰ οὐκ ἐν μυχῷ γῆς καὶ παραβύστῳ , ἀλλ´ ἐφ´ ἡλίῳ συλλαλούμενα μάρτυρι . Ὁ τοίνυν Μανουήλ νέος ὤν ἔτι καὶ αὐτάρεσκος , καὶ ἄλλως ὑποβλέπεσθαι τὸν ἀδελφὸν ὑπὸς τῶν τοῦ πατριάρχου κατηγόρων ὡς βασιλειῶντα ἐναγόμενος , ἀνατρέψαι τοῦτον τοῦ θρόνου ἐξήτει Κἀπειδὴ ἅπτεται μῶμος καὶ τῶν ἀψαύστων , ὡς . οἴδαμεν , καὶ ἅπας , ὡς καὶ τοῦτο ἴσμεν , εἰς τὸ κακόν τι δρᾷν προσκλινέστερος , καθαιρέσει καθυπο βάλλεται ὡς συναιρετίζων μοναχῷ τινι Νήφωνι . Ἔν δὲ ὁ Νήφων συνήθης μὲν τῷ πατριάρχη καὶ πολλάκις ἐκ τῆς αὐτοῦ τραπέζης ἑστιαθεὶς καὶ στέγης ὁμοίως μετειληχώς , διεβέβλητο δὲ ὡς οὐκ ὀρθὸς εἴς τὰ ἐς πίστιν , καὶ τὴν σχοινοτενῇ γένυν ἐκέκαρτο καὶ δεσμωτηρίῳ ἐνείρχθη παρὰ τοῦ πατριάρχου Μιχαήλ . Ἵν οὖν ὁ Κοσμᾶς δι´ αὐτὸν ὑπ´ αἰτίαν ὡς ὁμόφρων τε καὶ ὁμόδοξος , καὶ οἱ ἀντίδοξοι τῷ Κοσμᾷ εὐπροσώπου ταύτης ἀφορμῆς λαβόμενοι κατέτρεχον ἤδη καὶ λαμπρῶς ἐπέκειντο , κατὰ κράτος αἱρήσειν καὶ ὅλαις καθελεῖν ψήφοις αὐτὸν ἐπειγόμενοι . Κρινόμενος οὖν , ἢ μᾶλλον κατακρινόμενος , καὶ ἃ οὐκ ἐγίνωσκεν ἐρωτώμενος , καὶ διὰ ταῦτα τοῦ θρόνου ἐξοστρακιζόμενος , ζήλου πίμπλαται , καὶ τὸ συνέδριον ἐκεῖνο περισκεψάμενος τῇ μὲν μήτρα τῆς βασιλίδος ἐπιτιμᾷ μὴ ποῖδα τεκεῖν ἄῤῥενα , ἀφορίζει δὲ καὶ τῶν περὶ τὸν βασιλέα τινὰς καὶ τὴν τότε συνελθοῦσαν εἰς αὐτοῦ καθαίρεσιν σύνοδον ὡς βασιλείους θύρας ἐκτρίβουσαν καὶ πρόσωπα λαμβάνουσαν , κἀκ τούτου μὴ κανονικῶς , ἀλλ´ ἀθέσμως καὶ θρόνου καὶ ποίμνης αὐτὸν ἀπελαύνουσαν . Τότε τοίνυν ὁ Κοντοστέφανος εἶς ὢν τῶν κυκλούντων θρόνον τὸν ἀνακτορικὸν , τῶν ἐγγιζόντων τε βασιλεῖ καὶ προσδιαλεγομένων θαῤῥαλεώτερον , δεινὰ πάσχοντι
Lemmas: ὁ ἀρετή ὁρμαθός πλέω αὐχέω τοπίζω . μαλιατη δέ ὁ πολύς ὁ ἐλεημοσύνη καίνυμαι , ὅστις ὡς ἐν περιδέραιος κόσμος πολυτελής προσπήγνυμι ὁ ποικιλίας ὁ ἀρετή δίκη ακτινώδης λίθος παμφαίνω · οὗτος γάρ ὁ εἰς ἄνθρωπος ἔλεος ῥώννυμι ὡς καί ὁ ἐπενδύτης αὐτός καί ὁ χιτών ἑαυτοῦ ὁ σῶμα καί ὁ ὀθονοσκεπής καλύπτρα ὁ κεφαλή διαδίδωμι πένης , καί πρᾶγμα παρέχω . ὁ ἀφή ἑστία μή διφάω μόνος αὐτός , ἀλλά καί πρός εὐπορία ἄλλος τυρβάζω . Ζεύς οὗτος καί παρά πᾶς μέν ἐάν αἰδέσιμος ὁ ἀνήρ · ὁ δέ σεβαστοκράτωρ Ἰσαάκιος ὁ ὁ βασιλεύς ανουὴλ αὐτόαιμος μόνος οὐ ἐπιθύω ὡς Θεός , ἐκεῖνος θεός . Λες καί πρακτέος οἴομαι ὅσπερ ἐάν ὁ πατριάρχης ὑποτίθημι , ἐκεῖνος αὖθις θεομισής καί ἀπώμοτος ὅσπερ οὗτος ἀπαγορεύω . ὁ γοῦν φρατρία ὁ Τίτος ἀντιδοξέω ὁ ἀρετή ἀρχιερεύς καί ὁ ἱερός οὗτος ἀντίθετος μοῖρα ἐνδιαβάλλω ὁ ἀνήρ ὁ βασιλεύς ὡς ὁ ἀδελφός Ἰσαάκιος ὁ βασίλειος μνάομαι , λαθραῖος ὁ πρόοπτος εἰς ὁ ἱερόν ἀρχεῖον ἄνοδος ὁ σεβαστοκράτωρ ὀνομάζω , καί κρυφιώδης συσκευή ὁ οὐ ἐν μυχός γῆ καί παράβυστος , ἀλ ἐφίημι ἥλιος συλλαλέω μάρτυς . ὁ τοίνυν Μανουήλ νέος εἰμί ἔτι καί αὐτάρεσκος , καί ἄλλως ὑποβλέπω ὁ ἀδελφός ὕπος ὁ ὁ πατριάρχης κατήγορος ὡς βασιλειάω ἐνάγω , ἀνατρέπω οὗτος ὁ θρόνος ἐξαιτέω ἐπεί ἅπτω μῶμος καί ὁ ἄψαυστος , ὡς . οἶδα , καί ἅπας , ὡς καί οὗτος οἶδα , εἰς ὁ κακός τίς δράω προσκλινής , καθαίρεσις καθυπο βάλλω ὡς συναιρετίζω μοναχός τις Νήφων . ἐν δέ ὁ Νήφων συνήθης μέν ὁ πατριάρχης καί πολλάκις ἐκ ὁ αὐτός τράπεζα ἑστιάω καί στέγω ὁμοίως μεταλαγχάνω , διαβάλλω δέ ὡς οὐ ὀρθός εἰς ὁ εἰς πίστις , καί ὁ σχοινοτενής γένυς κείρω καί δεσμωτήριον φέρω παρά ὁ πατριάρχης Μιχαήλ . ἵνα οὖν ὁ Κοσμᾶς δις αὐτός ὑπό αἴτιος ὡς Ὁμόφρων τε καί ὁμόδοξος , καί ὁ ἀντίδοξος ὁ Κοσμᾶς εὐπρόσωπος οὗτος ἀφορμή λαμβάνω κατατρέχω ἤδη καί λαμπρῶς ἐπίκειμαι , κατά κράτος αἱρέω καί ὅλος καθαιρέω ψῆφος αὐτός ἐπείγω . κρίνω οὖν , ἢ μᾶλλον κατακρίνω , καί ὁ οὐ γιγνώσκω ἐρωτάω , καί διά οὗτος ὁ θρόνος ἐξοστρακίζω , ζηλόω πίμπλημι , καί ὁ συνέδριον ἐκεῖνος περισκοπέω ὁ μέν μήτρα ὁ βασιλίς ἐπιτιμάω μή ποῖδα τίκτω ἄρσην , ἀφορίζω δέ καί ὁ περί ὁ βασιλεύς τις καί ὁ τότε συνέρχομαι εἰς αὐτός καθαίρεσις σύνοδος ὡς βασίλειος θύρα ἐκτρίβω καί πρόσωπον λαμβάνω , ἐκ οὗτος μή κανονικός , ἀλ ἄθεσμος καί θρόνος καί ποίμνη αὐτός ἀπελαύνω . τότε τοίνυν ὁ Κοντοστέφανος εἰμί εἰμί ὁ κυκλόω θρόνος ὁ ἀνακτορικός , ὁ ἐγγίζω τε βασιλεύς καί προσδιαλέγομαι θαρσαλέος , δεινός πάσχω