cogPG.PG139 339
οὐρανόθεν , καὶ οὐδένα τῶν αἰμαλωτευσᾷντων ἑύ - . οακε συνιέντα ἣ ἐκζητοῦντα Θεὸν , ἀλλὰ πάντας Κἀχρειωθέντας καὶ πρὸς ἔργα ἐκκλίναντας ἄθεσμα , ἐδικαίωσεν αὐτοὺς μὲν ἐκμυκτηριεῖν ἐκτρῖθαί τε καὶ ταράξαι τῶ οἰκείῳ θυμῷ , τὴν δὲ τοῦ οἰκείου λαοῦ κατοικτεῖραι κάκωσιν , καὶ τούτοις ἐλευθερίαν βραβεύσειν ἐν τῳ προσχεῖν ἀκηδιῶντι πνεύματι , καὶ καρδιῶν μὴ ἐξουθενῶσαι σύντριμμα . Κολοβοῖ τοίνυν , ὡς οἷμαι , διὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς τὴν χρονικὴν τῶν ἁπεύκτων παράτασιν · καὶ ὅσα τοῖς Βαβυλωνίοις διηπείλησε πρότερον οὐκ ἐλεήσασι τὴν Σιὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῆς τοὺς τρυφεροὺς καὶ τάς θυγατέρας ἐν ἀπαγωγῇ καὶ αἰχμαλωσίᾳ , ταῦτα καὶ αὐτοῖς ἐν ἀκαρεῖ ἐπήνεγκε · καὶ ἐνδοξάζεται Κύριος ὡς οὐδέπονι ἐφ´ οἷς τὸ τηνικάδε καιροῦ τὸ οἰκεῖον ἔλεος ἐθαυμάστωσε . μαρτυρικοῖς , ὡς ἔοικεν , ἑπικαμφθεὶς λιτασμοῖς καὶ εὐχῆς ἐπακουὸς γενόμενος τοῦ τῶν Θεσσαλονικέων ἀρχιερέως · ἦν δ´ οὗτος ὁ πολὺς ἐν λόγῳ καὶ ἀρετῇ διαβεβοημένος ἁπανταχῆ Εὐστάθιος , ᾠ καὶ τὸ ἀπὸ συνέσεως μὲν ἐπιπρεπὲς ἀξιέπαινον καὶ ἡ πολυπειρία θαυμαστή τις καὶ ἀξιάγαστος , τὸ δὲ παρὰ πολὺ τῶν ἄλλων ἐν λόγοις ὑπερτεΚροῖν καὶ σοφίας πάσης , ὁπόση τε ἡμετέρα καὶ ὅση τῶν θύραθεν , κρατῆρα [ εἶναι περιχειλῆ τὸ οἰκειότατον ἐκείνῳ καὶ ἐξαίρετον ἦν χαρακτήρισμα , Οὗτος γὰρ συγκακουχεῖσθαι τῶ οἰκείῳ ποιμνίῳ ἑλόμενος μᾶλλον ἢ τοὺς μισθωτοὺς ἐζηλωκέναι , οἶ τῶν λύκων ἐρχομένων ἐῶντες τὰ θρέμματα ἐνμδ ἀσκουσιν , ἐξὸν μεταναστεῦσαι τῆς πόλεως ἔι τῶν πολεμίων προσδοκωμένων μηδὲ περικαθισάντων αὐτὴν , τοῦτο μὲν οὐδαμῶς ἐδικαίωσεν , εἴπερ αὐτοῦ συμπαραμεμενηκότος πλεῖστοι ἔμελλον σώζεσθαι , ἐνειρχθεὶς δὲ τῇ πόλει ἑκὼν οὐκ ἐπαύσατο συνδια . Κφέρων τὰ ἀλγεινὰ τοῖς πάσχουσιν , ὡς μὲν τῷ καθ´ αὐτὸν ὑποδείγματι συμπείθων , ὡς δὲ παραινῶν , ὅσα καὶ πατρὸς ἡμέρου δήγματα , τὰ τοῦ Θεοῦ καθυποΚφέρειν πλήγματα καὶ τὴν ἐκ τοῦ πατάξαντος προσμένειν αὖθις ἴασιν . « Εἰ γὰρ καὶ οἶδε , » φησὶ , « πατάσσειν πολλάκις , ἀλλὰ καὶ ἰᾶσθαι πλειστάκις φιλεῖ καὶ μάλιστα εἰ πράως φέρει τις καὶ εὐχαρίστως τὰ λυποῦντα , καὶ μὴ πρὸς τὸ δριμὺ τούτων καὶ βάλλον τὴν αἴσθησιν ἀηδιζόμενος ἀποστόργως ἔχει πρὸς τὸν ἐπάγοντα , καὶ καταστενάζει μὲν τῆς Προνοίας , κριμάτων δὲ βάθος ἀποσείεται θεϊκῶν οἷα τῷ Κυρίῳ ἐξομολογεῖσθαι μεμαθηκὼς ἐν μόνῳ τῷ ἀγαθύνεσθαι , καὶ ὅταν ἐξ οὐρίας φερόμενον τὸ τοῦ θίοω ἀκάτιον διακομίζῃ ἀναυαγήτως ἐκείνῳ καὶ ῥεῖα καὶ κούφως τὰ ἐφετὰ , ὡς αἱ νῆες μακρόθεν τὰ ἀγώγι μα . » Οὐκοῦν καὶ τοῖς στρατηγοῖς ὀπτανόμενος νὕν Κόντους εἴπῃ τις ἂν Λατινικῇ διαλέκτῳ χρώμενος . ἐμετρίαζε τὰ χείρω τοῖς πεπονθόσιν , ἐπιτάγματα ἐκεῖθεν χορηγὰ κομίζων ἀνέσεως καὶ πᾶν ἔτερον πρυτανεῦον αὐτοῖς παράκλησιν · τάχα γὰρ καὶ θέ τρας ἀγελάστου ὁ ἐκείνου λόγος καθίκετο , καὶ δι αἰδοῦς καὶ μόνον ὀφθεὶς τοῖς ἀλλοφύλοις ἤγετο , καὶ θώκων ὑπεξίσταντο , καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουον , καὶ πρὸς τὸ πραότερον καὶ χρηστότερον ἧθος μετεποιοῦντο α τραῦμα φλεγμαῖνον χειρὶ κούφῃ καταλεαινόμενον ὕδατι . Εἰ γὰρ καὶ ἦσαν οὗτοι ἁγχνεφεῖς μικροῦ αἱρόμενοι γαμψώνυχες ὄρνιθες καὶ βαρεῖς ἐπεποτῶντο τοῖς ὑπὸ νεῖοα τηνικαῦτα Τωμαίοις , μετοικεσίαν αὐτοῖς εἰς ἕικελίαν ἐπαπειλούμενοι , ἀλλ´ οὖν ἐκεῖνος τοὺς τῷ δέει περιβαμβαίνοντας
Lemmas: οὐρανόθεν , καί οὐδείς ὁ αἰμαλωτευσᾷντων εὖ - . οακε συνίημι ὅς ἐκζητέω θεός , ἀλλά πᾶς ἀχρειόω καί πρός ἔργον ἐκκλίνω ἄθεσμος , δικαιόω αὐτός μέν ἐκμυκτηρίζω εκτριθαις τε καί ταράσσω ὁ οἰκεῖος θυμός , ὁ δέ ὁ οἰκεῖος λαός κατοικτείρω κάκωσις , καί οὗτος ἐλευθερία βραβεύω ἐν ὁ προέχω ἀκηδιάω πνεῦμα , καί Καρδία μή ἐξουθενέω σύντριμμα . κολοβόω τοίνυν , ὡς οἴομαι , διά ὁ ἐκλεκτός ὁ χρονικός ὁ απευκτεω παράτασις · καί ὅσος ὁ Βαβυλώνιος διαπειλέω πρότερος οὐ ἐλεέω ὁ Σιών καί ὁ υἱός αὐτός ὁ τρυφερός καί ὁ θυγάτηρ ἐν ἀπαγωγή καί αἰχμαλωσία , οὗτος καί αὐτός ἐν ἀκαρής ἐπιφέρω · καί ἐνδοξάζομαι Κύριος ὡς οὐδέπονι ἐφίημι ὅς ὁ τηνικάδε καιρός ὁ οἰκέω ἔλεος θαυμαστόω . μαρτυρικόν , ὡς ἔοικα , ἐπικάμπτω λιτασμός καί εὐχή ἐπακουός γίγνομαι ὁ ὁ Θεσσαλονικεύς ἀρχιερεύς · εἰμί δδʹ οὗτος ὁ πολύς ἐν λόγος καί ἀρετή διαβοάω ἁπανταχῆ Εὐστάθιος , ὀͅς καί ὁ ἀπό σύνεσις μέν ἐπιπρεπής ἀξιέπαινος καί ὁ πολυπειρία θαυμαστός τις καί ἀξιάγαστος , ὁ δέ παρά πολύς ὁ ἄλλος ἐν λόγος ὑπερτεΚροῖν καί σοφία πᾶς , ὁπόσος τε ἡμέτερος καί ὅσος ὁ θύραθεν , κρατήρ [ εἰμί περιχειλής ὁ οἰκεῖος ἐκεῖνος καί ἐξαίρω εἰμί χαρακτήρισμα , οὗτος γάρ συγκακουχέω ὁ οἰκεῖος ποίμνιον αἱρέω μᾶλλον ἢ ὁ μισθωτός ζηλόω , οἶς ὁ λύκος ἐρχόμενος ἐάω ὁ θρέμμα ἐνμδ ἀσκέω , ἔξεστι μεταναστεύω ὁ πόλις εἰ ὁ πολέμιος προσδοκάω μηδέ περικαθίζω αὐτός , οὗτος μέν οὐδαμῶς δικαιόω , εἴπερ αὐτός συμπαραμένω πλεῖστος μέλλω σῴζω , ἐνείργω δέ ὁ πόλις ἑκών οὐ παύω συνδια . Κφέρων ὁ ἀλγεινός ὁ πάσχω , ὡς μέν ὁ καθ´ αὐτός ὑπόδειγμα συμπείθω , ὡς δέ παραινέω , ὅσος καί πατήρ ἥμερος δῆγμα , ὁ ὁ Θεός καθυποΚφέρειν πλῆγμα καί ὁ ἐκ ὁ πατάσσω προσμένω αὖθις ἴασις . « εἰμί γάρ καί οἶδα , » φημί , « πατάσσω πολλάκις , ἀλλά καί ἰάομαι πλειστάκις φιλέω καί μάλιστα εἰμί πρᾶος φέρω τις καί εὐχάριστος ὁ λυπέω , καί μή πρός ὁ δριμύς οὗτος καί βάλλω ὁ αἴσθησις ἀηδίζω ἀπόστοργος ἔχω πρός ὁ ἐπάγω , καί καταστενάζω μέν ὁ Πρόνοια , κρίμα δέ βάθος ἀποσείω θεῖος οἷος ὁ κύριος ἐξομολογέομαι μανθάνω ἐν μόνος ὁ ἀγαθύνω , καί ὅταν ἐκ οὐρία φέρω ὁ ὁ θεῖος ἀκάτιον διακομίζω ἀναυαγήτως ἐκεῖνος καί ῥεῖα καί κοῦφος ὁ ἐφέτης , ὡς ὁ ναῦς μακρόθεν ὁ ἀγώγι μή . » οὐκοῦν καί ὁ στρατηγός ὀπτάνομαι νῦν Κοντός εἶπον τις εἄν λατινικός διάλεκτος χράω . μετριάζω ὁ χείρων ὁ πάσχω , ἐπίταγμα ἐκεῖθεν χορηγή κομίζω ἄνεσις καί πᾶς ἕτερος πρυτανεύω αὐτός παράκλησις · τάχα γάρ καί ΘΕ Τρας Αγελάστου ὁ ἐκεῖνος λόγος καθικνέομαι , καί Ζεύς αἰδώς καί μόνος ὁράω ὁ ἀλλόφυλος ἄγω , καί θᾶκος ὑπεξίσταμαι , καί ἡδύς αὐτός ἀκούω , καί πρός ὁ πρᾶος καί χρηστός Ἧθος μεταποιέω ὅς τραῦμα φλεγμαίνω χείρ κοῦφος καταλεαίνω ὕδωρ . εἰμί γάρ καί εἰμί οὗτος ἁγχνεφεῖς μικρός αἱρέω γαμψῶνυξ ὄρνις καί βαρύς ποτέω ὁ ὑπό νέος τηνικαῦτα Τωμαίοις , μετοικεσία αὐτός εἰς ἕικελίαν επαπειλούμενος , ἀλ οὖν ἐκεῖνος ὁ ὁ δήω περιβαμβαίνω