cogPG.PG139 442
περιχώρῳ , καὶ κατ´ αὐτὸ μὲν δὴ τοῦτο ὑπερόπτης εῶν ἀπάντων γενόμενος , ὅτι τὰ πάντα τῷ δακτύλῳ μετῆγέ τε καὶ ἔφερε , μάλιστα δ´ ὅτι τοῦ βασιλέως κατὰ τοῦ Χρύσου αὖθις ἐξωρμηκότος αὐτὸς ἐς ὅπα τῷ βασιλεῖ πρὸς βουλῆς τὰ κατὰ τὸν ἀποστάτην τοῦτον διῳκηκώς ἔδοξε τακτικαῖς ἐνδέξιος ἐπιβαλεῖν ὑποθέσεσι καὶ ἀτεχνῶς βασίλειον ἱεράτευμα . Ὅθεν ὅπερ ἐπὶ τῶν σωματικῶν ἕξεων ὀ Κῷός φησι ποιητὴς , ὡς εἰς τὸ ἄκρον προελθοῦσαι φιλοῦσι πρὸς . τὸ κάταντες ὡς φιλυπόστροφοι μεταφέρεσθαι , μὴ ἀτρέμα ἔχουσαι μένειν τῷ συνεχεῖ ἀεὶ τῆς κινέσεως , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῷ Μεσοποταμίτῃ συμπέπτωκεν ἀντικρύς · ἀεὶ γὰρ τοῦ προβαίνειν πειρώμενος καὶ μηδένα τοῦ δοξοθηρεῖν εἰδὼς κόρον , ἔλαθεν ὡς ὁ μὸθικὸς κώνωψ ὁ λέοντι συμπλακεὶς ἀραχνίῳ λεπτῷ συλληφθεὶς καὶ πᾶσαν ἐπαναλύσας δόξαν δι´ ἀτιμίας , ἣν περισπερχῶς ἀνώδευσε πρότερον , κατὰ τὸ ψαλτῴδημα τοῦ Δαβίδ · « Κύψας ἦν καὶ πεσὼν ἐν τῷ κατακυριεῦσαι τῶν τότε πενήτων γνώσεως . » Ἰὐς . γὰρ φατρίαν οὐ μετρίαν ἀθροισθέντες καὶ κοινῇ συνελθόντες ὁπόσων αὐτὸς ταῖς κεφαλαῖς κατὰ τὴν τῆς κωμῳδίας φύλλαν ἐφήλατο καὶ οὕς μικροῦ κατὰ κόῤῥης ἐῤῥάπιζεν ὡς ἀνδοάποδα , καί τινας οὐχ ὑγιεῖς κατ´ αὐτοῦ κατηγορίας ὡς ἀφυσγετὸν ἠθρικότες προσίασι [ Ρ . ὅθ ] βασιλεῖ , καὶ τὸ αὐτοῦ εὐ ν δοτιόν τε καὶ ῥάδιον παντὶ καθυπάγεσθαι ῥήματι συνέριίον πρὸς τὸ ἔχθος εὐράμενοι κατέδραμον γενναίως · καὶ τὸ ἐντεῦθεν οὐ μόνον τῶν ἀνακτόρων ἐκτοπίζεται ὡς σφαῖρά τις εὐπερίγραπτος διαφεθεῖσα ἰσχυρῷ μηχανήματι , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀρχιερωσύνης ἐξοστρακίζεται , ἑνός τινος προκοιλίου ἐς ἀγορητὴν ἐπιλέγδην παρὰ τῶν ὅλων προβληθέντος , λέγω δὴ τοῦ τότε δουκὸς τοῦ στόλου Μ χαήλ τοῦ Νερυφνοῦ , ᾧ καὶ μᾶλλον ὁ Μεσοποταυίτος ἀντεπολιτεύετο ὡς καὶ ὑπὸρ πάντας ὄ τι φιλοκερδεῖ καὶ τὰ κοινὰ νοσφιζομένῳ καὶ χανδὸν καταβροχθίζοντι χρήματα . Πλὴν ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ πάνυ δεινὸν , καίπερ ὅν δεινὸν , τό τινας ἀβασανίστως καὶ ἄλλης μὲν ὑπηρεσίας ἀδίκου γλώττης ἀπάγεσθαι πάρεργον , μάλιστα δ´ ἀποπίπτειν τοῦ τῆς ἱερωσύνης μεγίστου χρήματος . Ἐκεῖνο δὲ καὶ λίαν ἀσύγγνωστον καὶ πολλὴν ἀβελτηρίαν τῶν δεδρακότων κατηγοροῦν Δεῆσαν γὰρ ἕτερον ἀρχιερέα ηφισθῆναι Θεσσαλονύκης , ἡ τοῦ Μεσοποταμίτου καθαίρεσις κατ´ ἐρήμην προτίθεται πρὸς ἐξέτασιν . Καὶ ὡς ἔδυξαν σκάνόντά τε καὶ μὴ ἐῤῥωμένα τῶν ἐν αὐτῇ κεφαλαίων τινὰ πρὸς ἀρχιερωσύνης ἀφαίρεσιν , ὁ δὲ πατριάρχης εῖτε βασιλείμ ὑπείκων κελεύσματι , εἴτε τῷ πρὸς τὸν λΙεσοποταμίτην ἔχθει φρονεῖν οὐκ ἔχων τὰ καίρια , αῖθ´ ἐτέρως καθ´ ὃν οὐκ ἴσημι λόγον ἐκκρουσθεὶς του καθήκοντος , τινὰς τῶν ἀρχιερέων ἀγηοχῶς καὶ δικφστάς αὐτῷ συνεδριάσας , ὁπόσοι κακόσχολοι καὶ τὴν ἐκ βασιλέως εὔνοιαν ὅλῳ ποδὶ καὶ συντόνῳ προθυμίᾳ μεταδιώκοντες , μεταλλοιοῖ τὴν καθαίρεοιν , καὶ παρέντα τινὰ τῷ τόμῳ προσθεὶς αἰτιάματα ἐ τοῦ δήπουθεν ἀναμφηρίστου πάσης ἱερᾶς ἀποξενοῦντα λειτουργίας τὸν τούτοις ἁλόντα τῷ χαρτο φυλακίω ἀποτίθησιν ἐκδοὺς ἔκτοτε καὶ τῷ Χρυσάνθῳ ἀντίγρωφον , ὃς τῆς Θεσσαλονίκης ἐνεχειρίσθη οὺς οἷακας . Κἀπὶ τοῖς τελεσθεῖσι τούτοις δέον ἐγκαλύπτεσθαι , τῶν δέ τινες καὶ ἐπεσκίρτων . ὡς εἴπεο
Lemmas: περίχωρος , καί κατ´ αὐτός μέν δή οὗτος ὑπερόπτης εἰμί ἀπαντάω γίγνομαι , ὅτι ὁ πᾶς ὁ δάκτυλος μέτειμι τε καί φέρω , μάλιστα δδʹ ὅτι ὁ βασιλεύς κατά ὁ Χρύσης αὖθις ἐξορμάω αὐτός εἰς δρύοψ ὁ βασιλεύς πρός βουλή ὁ κατά ὁ ἀποστάτης οὗτος διοικέω δοκέω τακτικός ἐνδέξιος ἐπιβάλλω ὑπόθεσις καί ἄτεχνος βασίλειος ἱεράτευμα . ὅθεν ὅσπερ ἐπί ὁ σωματικός ἕξις ὁ Κῶος φημί ποιητής , ὡς εἰς ὁ ἄκρος προέρχομαι φιλέω πρός . ὁ κατάντης ὡς φιλυπόστροφος μεταφέρω , μή ἀτρέμας ἔχω μένω ὁ συνεχής ἀεί ὁ κίνησις , οὗτος καί ἐπί ὁ Μεσοποταμίτης συμπίπτω ἄντικρυς · ἀεί γάρ ὁ προβαίνω πειράω καί μηδείς ὁ δοξοθηρέω εἰδοί κόρος , λανθάνω ὡς ὁ μὸθικὸς κώνωψ ὁ λέων συμπλέκω ἀράχνιον λεπτός συλλαμβάνω καί πᾶς ἐπαναλύω δόξα δις ἀτιμία , ὅς περισπερχῶς ἀνοδεύω πρότερος , κατά ὁ ψαλτῴδημα ὁ Δαβίδ · « κύπτω εἰμί καί πίπτω ἐν ὁ κατακυριεύω ὁ τότε πένης γνῶσις . » Ἰὐς . γάρ φατρία οὖον μέτριος ἀθροίζω καί κοινός συνέρχομαι ὁπόσος αὐτός ὁ κεφαλή κατά ὁ ὁ κωμῳδία φύλλα ἐφάλλομαι καί ὅς μικρός κατά Κόρρης ῥαπίζω ὡς ανδοαπους , καί τις οὐ ὑγιής κατ´ αὐτός κατηγορία ὡς ἀφυσγετός ηθρικοαιρεω πρόσειμι [ Ρ . ὅθι ] βασιλεύς , καί ὁ αὐτός εὕω Ν δοτιόν τε καί ῥούδιον πᾶς καθυπάγω ῥῆμα συνέριίον πρός ὁ ἔχθος εὐράμενοι κατατρέχω γενναῖος · καί ὁ ἐντεῦθεν οὖον μόνος ὁ ἄναξ ἐκτοπίζω ὡς σφαῖρα τις εὐπερίγραπτος διαφίημι ἰσχυρός μηχάνημα , ἀλλά καί ὁ ἀρχιερωσύνη ἐξοστρακίζω , εἷς τις προκοίλι εἰς ἀγορητής ἐπιλέγδην παρά ὁ ὅλος προβάλλω , λέγω δή ὁ τότε δούξ ὁ στόλος Μ Χαήλ ὁ Νερυφνοῦ , ὅς καί μᾶλλον ὁ μεσοποταυιος ἀντιπολιτεύομαι ὡς καί ὑπὸρ πᾶς ὅς τίς φιλοκερδής καί ὁ κοινός νοσφίζω καί χανδόν καταβροχθίζω χρῆμα . πλήν ἀλλά οὗτος μέν οὖον πάνυ δεινός , καίπερ ὅς δεινός , ὁ τις ἀβασανίστως καί ἄλλος μέν ὑπηρεσία ἄδικος γλῶσσα ἀπάγω πάρεργον , μάλιστα δδʹ ἀποπίπτω ὁ ὁ ἱερωσύνη μέγας χρῆμα . ἐκεῖνος δέ καί λίαν ἀσύγγνωστος καί πολύς ἀβελτηρία ὁ δράω κατηγορέω δήω γάρ ἕτερος ἀρχιερεύς ἀφίημι θεσσαλονυκεω , ὁ ὁ Μεσοποταμίτης καθαίρεσις κατ´ ἐρῆμος προτίθημι πρός ἐξέτασις . καί ὡς ἔδυξαν σκάω τε καί μή ῥώννυμι ὁ ἐν αὐτός κεφάλαιος τις πρός ἀρχιερωσύνη ἀφαίρεσις , ὁ δέ πατριάρχης εἴτε βασιλείμ ὑπείκω κέλευσμα , εἴτε ὁ πρός ὁ λιεσοποταμιτης ἔχθω φρονέω οὐ ἔχω ὁ καίριος , αἴθω ἑτέρως καθ´ ὅς οὐ ἴσημι λόγος ἐκκρούω ὁ καθήκω , τις ὁ ἀρχιερεύς ἄγω καί δικφστάς αὐτός συνεδριάζω , ὁπόσος κακόσχολος καί ὁ ἐκ βασιλεύς εὔνοια ὅλος πούς καί σύντονος προθυμία μεταδιώκω , μεταλλοιόω ὁ καθαιρέω , καί παρίημι τις ὁ τόμος προστίθημι αἰτίαμα εἰ ὁ δήπουθεν ἀναμφήριστος πᾶς ἱερός ἀποξενόω λειτουργία ὁ οὗτος ἁλίσκομαι ὁ χαρτός φυλάκιον ἀποτίθημι ἐκδίδωμι ἔκτοτε καί ὁ Χρυσανθώ ἀντίγρωφον , ὅς ὁ Θεσσαλονίκη ἐγχειρίζω οὖς Οἴαξ . ἐπί ὁ τελέω οὗτος δήω ἐγκαλύπτω , ὁ δέ τις καί ἐπισκιρτάω . ὡς εἶπον