cogPG.PG139 340
δεινότερα τῶν ἐνεστώτων τὰ ἐσέπειτα ὑφορωμένους κακὰ ἐπισυνῆγέ τε καὶ διέθαλπε , καθὰ καὶ ὅρνις ὑπὸ τὰς ἑαυτῆς περισυστέλλει πτέρυγας τὰ νεόττια , καὶ τὸ τοῦ θυμοῦ Μεῤῥαῖον τῶν κρατούντων μετἡμειβε ποιοῦν τοῦ πικράζοντος , ὥσπερ Μωσαϊκὸν ξύλον μέσος προσλαμβανόμενος . Ὁποῖος δὲ ὁ τρόπος τῆς ἐλευθερίας , καὶ διὰ μέσου τίνος τὸ Θεῖον τουτονὶ ἐκαινούργησε , τὸν οἰκεῖον ἀναμεινάτω καιρὸν . τʹ . Τὸ δὲ λέγειν ἐπανίτω πάλιν ὅθεν ἐκβέβηκε , καὶ διδόσθω τὰ τοῦ βασιλέως Ἀνδρονίκου τῷ ἱστορεῖν . Εἶχε μὲν οὖν ἐπὶ ξύλου ἀναρτήσας τοὺς κασιγνήτους Σεβαστειανοὺς ὡς εἰς τυραννίδα ἂτθεν ἐπαίροντας καὶ αὐτοῦ καθαίρεσιν τὸν Κομνηνὸν Ἀλέξιον . Οὕτός ἐστιν ὁ μὴ ἐξ ἐννόμων περιπλοκῶν τῷ βασιλεῖ ἀποτεχθεὶς Μανουὴλ , καὶ γαμικῶς συναφθεὶς τῇ ἐξ ὁμοίων φυείσῃ σπερμάτων θυγατρὶ τοῦ Ἀνδρονίκου Εἰρήνῃ . Βραχέος γοῦν διαλιπόντος καιροῦ καὶ αὐτὸν συνειληφώς τὸν Ἀλέξιον εἱρκτῇ παραδίδωσιν , ἔπειτα διαλωβησάμενος τοὺς ὀφθαλμούς ἐς τὴν Χηλὴν ὑπερόριον τίθησι · πολίχνιον δέἐστιν αὕτη πάραλον , ἄγχιστά που τοῦ Πόντου στόματος κείμενον , ἔνθα καὶ πυργίον εἰσδέχεται τὸν Ἀλέξιον τούτου ἕνεκα δομηθέν . Καὶ τὴν θυγατέρα εἰρήνην ἀποστυγεῖ καὶ ποιεῖται ἀπὸ προσώπου Ἀνδρόνικος , ὅτι ὁ μὲν μὴ ἀχθεσθῆναι μηδὲ κόψασθαι ῥπωσοῦν ἐπέταξεν ἐπὶ τῷ ταύτης ἀνδρὶ , εἰ φιλοπάτωρ ἐστὶ θυγάτηρ καὶ ὑπεραλγεῖ τοῦ φυτεύσαντος , μᾶλλον μὲν οὖν καὶ ἀποστυγῆσαι τὸν σύλλεκτρον καὶ τὸ πρώην φίλτρον μετενεγκεῖν εἰς μῖσος ἀντίῤῥοπον , ἡ δὲ ἐθρήνησεν , ὡς εἰκὸς , οὐκ ἀπυστέρξασα τὸν ὁμόκοιτον , καὶ δυσείμων ἀποθριξαμένη τεθέαται . Ἀλλ´ οὕτω μὲν ἐξάπινα διέστη τὰ τῆς θαυμαστῆς ταύτης καὶ μεγαληγορουμένης γαμικῆς συναΚφείας ὑπὸ τῶν καταρατοτάτων κολάκων καὶ τῶν ἀντιφθεγγομένων νόμοις δικασπόλων , οἶ τὴν κάμηλον καταπίνοντες διύλιζον τὸν κώνωπα , ὑφ´ ἦς καὶ τὰ χρονίως ἀποῤῥαγέντα συιελθεῖν αὖθις προεφοιβάζετο , τὴν ἕω τε προσπλακῆναι τῇ δύσει , καὶ παλαιὰν ἐκπολέμωσιν ἀποτρίψασθαι , καὶ ἔθνη ὥσπερ τὰς γλώττας οὕτω καὶ τὰς γνώμας Ῥωμαίοις ἀνόμοια τὸ σύμπνουν ἀσπάσασθαι , καὶ τὸν ταυτισμὸν τῶν ἠθῶν τῆς προτέρας καινοτρόπως ἀλλάξασθαι αστάσεως , ὡς συγκοπῆναι τὰς ζιβύνας εἰς ἄροτρα καὶ συμβοσκηθῆναι ἄρνας τοῖς λέουσιν . Εὐνομίαι τε πόλεων ἐμεγαλύνοντο , καὶ τῶν ἐκφορίων τῆς γῆς ἐπίδοσις διαρκὴς καὶ παράλογος ἔκφυσις , ὡς ὁχνας μὲν προενεγκεῖν τὴν ῥάμνον , τὴν δὲ συκῆν ἀσταχύων φρίσσειν ἀνθέρικας , ἢ γοῦν ὡς ἐν τῇ μίξει Διὸς καὶ Ἥρας οἱ ποιηταί φασιν , ὑποστοωννύεσθαι μὲν λωτὸν ἑρσήεντα , κρόκον ὀ´ ἀναφύεσθαι καὶ ἀνατέλλειν ὑάκινθον . Οὕτως οἱ λογοποιοὶ τῶν τοιούτων ἐμωράνθησαν προδηλότατα , καὶ φάσκοντες εῖναι σοφοὶ καὶ προβλεπτικοὶ τῶν ἐσομένων καὶ Κπροειὸότες τὰ ἔμπροσθεν οὐδὲ τὰ ἐν ποσὶν ὁρῶντες ἡέγχοντο , ἀλλὰ κατὰ τὴν προφητικὴν ἀρὰν βλέποντες οὐκ ἔβλεπον οὐδ´ ἀΐοντες ἠνωτίζοντο . Ἡ ἑώρων μὲν ἀσφαλῶς καὶ ᾔδεσαν ἀκριβῶς καταποντιᾳμοῦ φθεγγόμενοι ῥήματα καὶ εἰς ὅπλα καὶ βέλη τοὺς ἑαυτῶν ὀδόντας μεταγομφοῦντες , χαριτογλωττοῦντες δ´ ὅμως καὶ πρὸς ἀργύριον λαλοῦντες καὶ βοῦν ἐπὶ γλώττη φέροντες καὶ τὸ ἀνθρωπάρεσκον κτὰ κράτος μιταδιώκοντες , ὁποίους οὐ δέον βόσκουσι
Lemmas: δεινός ὁ ἐνίστημι ὁ σπένδω ὑφοράω κακός ἐπισύνειμι τε καί διαθάλπω , καθά καί ὄρνις ὑπό ὁ ἑαυτοῦ περισυστέλλω πτέρυξ ὁ νεόσσιον , καί ὁ ὁ θυμός Μεραῖος ὁ κρατέω μεταμείβω ποιέω ὁ πικράζω , ὥσπερ Μωσαϊκός ξύλον μέσος προσλαμβάνω . ὁποῖος δέ ὁ τρόπος ὁ ἐλευθερία , καί διά μέσος τίς ὁ θεῖον οὗτος καινουργέω , ὁ οἰκέω ἀναμένω καιρός . τε . ὁ δέ λέγω ἐπάνειμι πάλιν ὅθεν ἐκβαίνω , καί δίδωμι ὁ ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος ὁ ἱστορέω . ἔχω μέν οὖν ἐπί ξύλον ἀναρτάω ὁ κασίγνητος Σεβαστειανοὺς ὡς εἰς τυραννίς ἂτθεν ἐπαίρω καί αὐτός καθαίρεσις ὁ Κομνηνός Ἀλέξιος . οὗτος εἰμί ὁ μή ἐκ ἔννομος περιπλοκή ὁ βασιλεύς ἀποτίκτω Μανουήλ , καί γαμικός συνάπτω ὁ ἐκ ὅμοιος φύω σπέρμα θυγάτηρ ὁ Ἀνδρόνικος Εἰρήνη . βραχύς γοῦν διαλείπω καιρός καί αὐτός συλλαμβάνω ὁ Ἀλέξιος εἱρκτή παραδίδωμι , ἔπειτα διαλωβάομαι ὁ ὀφθαλμός εἰς ὁ Χηλή ὑπερόριος τίθημι · πολίχνιον ἐσθίω οὗτος Πάραλος , ἄγχιστος ποῦ ὁ Πόντος στόμα κεῖμαι , ἔνθα καί πυργίον εἰσδέχομαι ὁ Ἀλέξιος οὗτος ἕνεκα δομέω . καί ὁ θυγάτηρ εἰρήνη ἀποστυγέω καί ποιέω ἀπό πρόσωπον Ἀνδρόνικος , ὅτι ὁ μέν μή ἄχθομαι μηδέ κόπτω ῥπωσοῦν ἐπιτάσσω ἐπί ὁ οὗτος ἀνήρ , εἰμί Φιλοπάτωρ εἰμί θυγάτηρ καί ὑπεραλγέω ὁ φυτεύω , μᾶλλον μέν οὖν καί ἀποστυγέω ὁ σύλλεκτρος καί ὁ πρώην φίλτρον μεταφέρω εἰς μῖσος αντιρροπως , ὁ δέ θρηνέω , ὡς εἰκός , οὐ ἀποστέργω ὁ ὁμόκοιτος , καί δυσείμων ἀποτρίχω θεάομαι . Ἀλ οὗτος μέν ἐξαπίνης διΐστημι ὁ ὁ θαυμαστός οὗτος καί μεγαληγορέω γαμικός συναΚφείας ὑπό ὁ καταράσσω κόλαξ καί ὁ ἀντιφθέγγομαι νόμος δικασπόλος , οἶς ὁ κάμηλος καταπίνω διυλίζω ὁ κώνωψ , ὑφ´ εἰμί καί ὁ χρόνιος ἀπολέγω συνέρχομαι αὖθις προφοιβάζω , ὁ ἠώς τε προσπλέκω ὁ δύο , καί παλαιός ἐκπολέμωσις ἀποτρίβω , καί ἔθνος ὥσπερ ὁ γλῶσσα οὗτος καί ὁ γνώμη Ῥωμαῖος ἀνόμοιος ὁ σύμπνους ἀσπάζομαι , καί ὁ ταυτισμός ὁ ἠθέω ὁ πρότερος καινοτρόπως ἀλλάσσω αστάσεως , ὡς συγκόπτω ὁ ζιβύνη εἰς ἄροτρον καί συμβόσκω ἀμνός ὁ λέων . Εὐνομία τε πόλις μεγαλύνω , καί ὁ ἐκφόριον ὁ γῆ Ἐπίδοσις διαρκής καί παράλογος ἔκφυσις , ὡς ὄχνη μέν προφέρω ὁ ῥάμνος , ὁ δέ συκέα ἄσταχυς φρίσσω ἀνθέρικος , ἢ γοῦν ὡς ἐν ὁ μίξις Ζεύς καί Ἥρα ὁ ποιητής φημί , υποστοωννυιημι μέν λωτός ἑρσήεις , κρόκος ὀ´ ἀναφύω καί ἀνατέλλω ὑάκινθος . οὕτως ὁ λογοποιός ὁ τοιοῦτος μωραίνω πρόδηλος , καί φάσκω εἰμί σοφός καί προβλεπτικός ὁ εἰμί καί κπροειοοαιρεω ὁ ἔμπροσθεν οὐδέ ὁ ἐν πούς ὁράω ἡέγχοντο , ἀλλά κατά ὁ προφητικός ἀρή βλέπω οὐ βλέπω οὐδός ἀΐω ἐνωτίζω . ὁ ὁράω μέν ἀσφαλῶς καί οἶδα ἀκριβῶς καταποντιᾳμοῦ φθέγγομαι ῥῆμα καί εἰς ὅπλον καί βέλος ὁ ἑαυτοῦ ὀδούς μεταγομφόω , χαριτογλωττοῦντες δδʹ ὅμως καί πρός ἀργύριον λαλέω καί βοῦς ἐπί γλῶσσα φέρω καί ὁ ἀνθρωπάρεσκος κτάομαι κράτος μιταδιώκοντες , ὁποῖος οὖον δήω βόσκω