cogPG.PG139 328
ὑ τεῖγος διὰ τὸ τοῦ χώρου ἰσόπεδον , μὴ ὡς ἡ λοιπὴ τόλις εἰς πετρῆεν καὶ περιφερές αἱρόμενον γήλοφον καὶ ἀπότομον προφαινόμενον , τῇ ἑξῆς ἔχεται τοῦ πολιορκεῖν . Καὶ αἱ μὲν μηχαναὶ καὶ οἱ ἄνδρες οὐκ ἀργῶς εἶχον , ἀλλ´ ἔδρων τὸ πρόσφορον · αὐτὸς δ´ Ἀνδρόνικος ῥέων τὸ λέγειν , ἀτράκτους βελῶν πετασίμους τιθεὶς λόγοις πτερόεσσιν ἐπηφίει κατὰ τῆς πόλεως . ωσάν δὲ ἃ ἐδήλου τὰ φερόμενα ἐκεῖνα δαέρια γράμματα , μεταβολῆς παραίφασις καὶ ἁμνηστία κακῶν , εἰ αὐτὸν μὲν εἴσω προσδέξονται τὰς σύλας ἀναπετάσαντες , Θεόδωρον δὲ τὸν Ἄγγελον καὶ τὸν ἀγοραῖον Ααχανᾶν καὶ τὸν ἀσύνετον Συνέσον , ἵνα ταῖς αὐτοῦ ἐκείνου χρησαίμην λέξεσι , καὶ οἶ τούτοις ὁμόφρονες , θανάτῳ καταπροδώσουσι συσχόντες . Καὶ τοῦτο ἐφ´ ἱκαναῖς ἐποίει ἡμέραις . λύδὲ γὰρ ὁ κατὰ Προῦσαν συγκροτούμενος πόλεμος τοῦ κατὰ Νίκαιαν συστάντος τὸ ἔλαττον ἀπεφέρετο κατά τε ἀλκὴν ἀνδρῶν συμπλεκομένων τοῖς βασιλείοις τάγμασι καὶ μῖσος τὸ ἐς Ἀνδρόνικον , ὅ καὶ τοῦ πολέμου αἴτιον ἦν . Καὶ αὐτὴ δὲ ἡ πόλις ἡ Προῦσα πᾶσα καλλίπυργός ἐστι καὶ ἰσχυρὸν περιβεβλημένη περίβολον , καὶ τοῦτον ἀμφίδυμον κατὰ τὸ κλίμα τὸ νότιον . Ἐν ᾧ καὶ ἐκδρομαὶ πολλάκις τῆς ἡμέρας γινόμεναι συνῆπτον πρὸς ἄλληλα τὰ στρατεύματα , καὶ ἔπιπτον ἐξ ἀμφοτέρων συχνοί , Ἐπεὶ δὲ ἔδει καὶ τὴν πόλιν ταύτην ὑποκύψαι τῳ Ἀνδρονίκῳ καὶ τοὺς πλείστους τῶν ἐν αὐτῇ χειρωθέντας παθεῖν τὰ ἀνήκεστα , τοῦ τείχους τι ἀπελεπίσθη τῇ ἐλεπόλει συνεχῶς δρυπτόμενον . Ιρὸς δὲ τούτῳ καὶ τὸ κατ´ ἐκεῖνο τὸ μέρος προσεπίκτισμα καὶ ἱμάντωμα τοῦ παλαιοῦ περιβόλου καταβληθὲν ταντασίαν τοῖς ἔνδον παρέσχετο τοῦ τὸ τεῖχος ἀπαν , ὁπόσον ἡ ἑλέπολις ἔτυπτεν , ἐπὶ γόνυ κλιθῆναι κατασεισθέν . Θροῦς οὐν ἐπὶ τῷ γενομένῳ τούτῳ ἄσημος αἴρεται , καὶ δέος τὰς ἁπάντων ἐκταράττει καρδίας . Ὅθεν μὴ περιεργασθέντος τοῦ κακοῦ ἀλλ´ ὅλων καὶ πρὸς μόνον τῶν ἐκτιναχθέντων λίθων τὸν δοῦπον ἐπαπούυξάντων τῷ δέει μικροῦ , ἔρημα μὲν τὰ τείχη τῶν ἐπ´ αὐτῶν ἀμυνομένων ἐτάθησαν , αἱ δ´ ἀγυιαί εἶχον ἀλιζομένους ὡς ἐπ´ . ἀμηχάνοις τοὺς ὑποκαταβάντας ἐκ τῶν τειχῶν . Καὶ τὸ ἐντεῦθεν ἄνετος μὲν τοῖς πολεμίοις ἡ διὰ πυλῶν καὶ τείχους κλιμάκων ἐπενηνεγμένων εἰς τὴν πόλιν εἴσοδος ἡν , αὐτοῖς δὲ τοῖς Προυσαεῦσι καταλαμβανομένοις ἀνηλεής ἀναίρεσις καὶ τῶν προσόντων διαρπαγὴ καὶ τῶν βοσκημάτων κατακοπὴ , ἃ δὴ κατὰ πώεα καὶ ὅλα βουκόλια εἰσηλάθησαν , ὡς ἔχοιεν ᾧ τραφήσονται οἱ ἐντὸς ἐπιτεινομένης τῆς πολιορκίας . Καὶ τότε μὲν ἐν τοιούτοις ἦσαν δεινοῖς τα τελούμενα · ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς Ἀνδρόνικος εἰσεληλύθει τὸ πόλισμα καὶ ἐνηυλίσατο ἔνδοθεν , οὔθ´ ὁ βασιλεὺς πραθς καὶ σώζων ὑπηκόοις οὖσι πάλαι καὶ αὖθις ἐσομένοις , κἂν πρὸς καιρὸν ἀπέστησαν , τοῖς Προυσαεῦσιν ἐχρήσατο , οὔθ´ [ . β]ὡς ἀπλῶς ἀνθρωπος ὁμοφυέσιν ἀνδράσιν ἡμέρως προσενήνεκται ἀλλ´ ὡς θηρ ἀρχικὸς ἀπόσιτος ἱκανῶς ἀσηκάστοις ἐμπεσών καὶ ἀποιμάντοις θοέμμασι τοῦ μὲν αὐχένα κατέαξεν , ἄλλου δ´ ἐλάφυξεν ἔγκατα , καὶ ἄλλως το χειρίστως ἔτερο , τὰ δὲ λοιπὰ κρημνοῖς καὶ
Lemmas: ὑ τεῖγος διά ὁ ὁ χῶρος ἰσόπεδον , μή ὡς ὁ λοιπός τόλις εἰς πετρήεις καί περιφερής ἀείρω γήλοφον καί ἀπότομος προφαίνω , ὁ ἑξῆς ἔχω ὁ πολιορκέω . καί ὁ μέν μηχανή καί ὁ ἀνήρ οὐ ἀργός ἔχω , ἀλ δράω ὁ πρόσφορος · αὐτός δδʹ Ἀνδρόνικος ῥέω ὁ λέγω , ἄτρακτος βέλος πετάσιμος τίθημι λόγος πτερόεις ἐφηφίημι κατά ὁ πόλις . ωσάν δέ ὁ δηλόω ὁ φέρω ἐκεῖνος δαέρια γράμμα , μεταβολεύς παραίφασις καί ἀμνηστία κακός , εἰμί αὐτός μέν εἴδομαι προσδέχομαι ὁ σύλη ἀναπετάννυμι , Θεόδωρος δέ ὁ Ἄγγελος καί ὁ ἀγοραῖος Ααχανᾶν καί ὁ ἀσύνετος Συνέσον , ἵνα ὁ αὐτός ἐκεῖνος χράω λέξις , καί οἶς οὗτος ὁμόφρων , θάνατος καταπροδίδωμι συνέχω . καί οὗτος ἐφίημι ἱκανός ποιέω ἡμέρα . Λυδός γάρ ὁ κατά Προῦσα συγκροτώ πόλεμος ὁ κατά Νίκαια συνίστημι ὁ μικρός ἀποφέρω κατά τε ἀλκή ἀνήρ συμπλέκω ὁ βασίλειος τάγμα καί μῖσος ὁ εἰς Ἀνδρόνικος , ὅς καί ὁ πόλεμος αἴτιος εἰμί . καί αὐτός δέ ὁ πόλις ὁ Προῦσα πᾶς καλλίπυργος εἰμί καί ἰσχυρός περιβάλλω περίβολος , καί οὗτος ἀμφίδυμος κατά ὁ κλίμα ὁ Νότιον . ἐν ὅς καί ἐκδρομή πολλάκις ὁ ἡμέρα γίγνομαι συνάπτω πρός ἀλλήλων ὁ στράτευμα , καί πίπτω ἐκ ἀμφότερος συχνός , ἐπεί δέ ἐσθίω καί ὁ πόλις οὗτος ὑποκύπτω ὁ Ἀνδρόνικος καί ὁ πλεῖστος ὁ ἐν αὐτός χειρόω πάσχω ὁ ἀνήκεστος , ὁ τεῖχος τίς ἀπολεπίζω ὁ ἑλέπολις συνεχῶς δρύπτω . Ἱερός δέ οὗτος καί ὁ κατ´ ἐκεῖνος ὁ μέρος προσεπίκτισμα καί ἱμάντωμα ὁ παλαιός περίβολος καταβάλλω ταντασίαν ὁ ἔνδον παρέχω ὁ ὁ τεῖχος ἅπας , ὁπόσος ὁ ἑλέπολις τύπτω , ἐπί γόνυ κλίνω κατασείω . θρόος ὀν ἐπί ὁ γίγνομαι οὗτος ἄσημος ἀείρω , καί δέος ὁ ἅπας ἐκταράσσω Καρδία . ὅθεν μή περιεργάζομαι ὁ κακός ἀλ ὅλος καί πρός μόνος ὁ ἐκτινάσσω λίθος ὁ δοῦπος επαπουυξαντης ὁ δήω μικρός , ἐρῆμος μέν ὁ τεῖχος ὁ ἐπι αὐτός ἀμύνω τείνω , ὁ δδʹ ἄγυια ἔχω ἁλίζω ὡς ἐπι . ἀμήχανος ὁ ὑποκαταβαίνω ἐκ ὁ τεῖχος . καί ὁ ἐντεῦθεν ἄνετος μέν ὁ πολέμιος ὁ διά πύλη καί τεῖχος κλῖμαξ ἐπιφέρω εἰς ὁ πόλις εἴσοδος ἐάν , αὐτός δέ ὁ Προυσαεύς καταλαμβάνω νηλεής ἀναίρεσις καί ὁ πρόσειμι διαρπαγή καί ὁ βόσκημα κατακοπή , ὁ δή κατά πῶϋ καί ὅλος βουκόλιον εἰσέρχομαι , ὡς ἔχω ὅς τρέφω ὁ ἐντός ἐπιτείνω ὁ πολιορκία . καί τότε μέν ἐν τοιοῦτος εἰμί δεινός ὁ τελέω · ἐπεί δέ καί ὁ βασιλεύς Ἀνδρόνικος εἰσέρχομαι ὁ πόλισμα καί ἐναυλίζω ἔνδοθεν , οὔθ´ ὁ βασιλεύς πραθς καί σῴζω ὑπήκοος εἰμί πάλαι καί αὖθις εἰμί , κἀν πρός καιρός ἀφίστημι , ὁ Προυσαεύς χράω , οὔθ´ [ . β]ὡς ἀπλόος ἄνθρωπος ὁμοφυής ἀνήρ ἥμερος προσφέρω ἀλ ὡς θήρ ἀρχικός ἀπόσιτος ἱκανῶς ἀσήκαστος ἐμπίπτω καί ἀποίμαντος θοέμμασι ὁ μέν αὐχήν κατάγνυμι , ἄλλος δδʹ λαφύσσω ἔγκατα , καί ἄλλως ὁ κακός έτερος , ὁ δέ λοιπάς κρημνός καί