cogPG.PG139 169
ἐπιβαίνομεν τῆσδε , οἰά τινα ἐρήμην καὶ ἀστιβῆ διιέναι ἐγχειροῦντες ὁδὸν , ὃ καὶ δύσεργόν ἐστι καὶ πολλῷ ὑπερκείμενον τοῦ ἴχνεσι ἐτέρων προωδευκότων ἑφομαρτεῖν , ἢ γοῦν ὡς διὰ λείας καὶ βασιλικῆς βαδίζειν ὁδοῦ , λέγω δὴ τῆς ἑτέρων ἱστορίας , εὐθυπόρως τε καὶ ἀπλανῶς . Ἀρχὴ δέ μοι τοῦ λέγειν ὅσα μετὰ τὸ πέρας εὐθὺς τῆς ζωῆς ἄμα καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ ἐκ Κομνηνῶν ἄρξαντος πρώτως Ἀλεξίου συμβέβηκεν . ἐπεὶ καὶ ἐς τὸνδς τὸν ἄνακτα τὸ λέγειν συνεπεράναντο ὁπόσοι τῶν πρὸ ἡμῶν τῇ συγγραφῇ προδήλως ἐπέβαλον , ἵν´ εἶεν τὰ ῥηθησόμενα παρ´ ἡμῶν συναφῆ πως τοῖς ὑπ´ ἐκείνων λεχθεῖσι , καὶ ὁ λόγος οὕτω διαπλεκόμενος τρόπον τινὰ ὁλκῷ εἰκάζοιτο ῥεύματος ἐκ μιᾶς πηγῆς ἐκδιδόντι , ἢ γοῦν τὸ τῶν κρίκων ἀλληλένδετον ὧποκοίνοιτο τῆ τῶν ἀεὶ προσεχῶν ἐφάψει προῖόντων ἐς ἄπειρον . Ἐν κεφαλαιώδεσι δ´ ἐπιτομαῖς τὰ κατὰ τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννην τὸ ἱστορεῖν διηγήσεται , ὃς Ἀλεξίῳ διάδοχος γεγένηται τῆς ἀρχῆς , ἡμῶν μὴ τὰ τοῖς ὁφθαλμοῖς ἐπὶ τῷδε παρειλημμένα συγγραφομένων , κἀντεῦθεν μηδ´ ἀποτάδην ἐχόντων ταῦτα διεξιέναι , ἀλλ´ ἅπερ εἰς ἀκοὴν ὡτίου εἰλήφαμεν ἐκ τῶν ὅσοι τῶν καθ´ ἡμᾶς τὸν βασιλέα τουτο ἰ ἐθεάσαντο καὶ συνωμάρτουν ἐκείνῳ πρὸς ἐναντίους χωροῦντι καὶ τὰς μάχας συνετολύπευον . Ἄμεινον δ´ ἐντεῦθεν ἄρξασθαι . Βʹ . Τῷ ἄνακτι Ἀλεξίῳ τῷ Κομνηνῷ υἱοὶ τρεῖκαὶ θυγατέρες τέσσαρες ἐγεγένηντο . Ἡν δὲ τῶν μὲν ἀνδρῶν ὁ Ἰωάννης κατὰ γένεσιν προφερέστε . ρος , πρωτογενὴς δ´ ἀπάντων τῶν ἐξ ὀσφύος τῷ Ἀλεξίῳ ἡ θυγάτηρ Ἄννα καθεωρᾶτο , ἤτις εἰς λέχος τῷ Βρυενίῳ Νικηφόρῳ συνέζευκτο , τιμηέεῖοα Καισάρισσα . Ὁ βασιλεὺς τοίνυν καὶ τοκεὺς Ἄλεξις μάλιστα τῶν ἄλλων παίδων τῷ Ἰωάννῃ προσέκειτο . Ἀμέλει τοι καὶ τοῦτον ἐπικρίνας τῆς βασιλείας διάδοχον καταλείψειν ἐρυθροῦ τέ οἱ πεδίλου μετεδεδώκει καὶ βασιλέα ἐδεδώκει ἀναγορεύεσθαι . Ἐ δε μήτηρ καὶ βασιλὶς Εἰρήνη τῇ θυγατρὶ Ἄννῃ τὴν πᾶσαν ἐκ τοῦ ἐναντίου χαριζομένη ῥοπὴν οὐκ ἀν ει παρὰ τῷ συλλέκτρῳ Ἀλεξίῳ τὸν Ἰωάννην ἐνδιαβάλλουσα , προπετῆ τοῦτον ἀποκαλοῦσα , καὶ ὑγρ’ν τὸν βίον ἐπιτωθάζουσα παλίνστροφόν τε τὸ ἦθες καὶ μηδαμῆ μηδὲν ὑγιὲς ἔχοντα , καὶ τιθεμένη διὰ παντὸς ἀσχολίας πάσης ἀνώτερον σπούδασμα ὅπως μετάθοιτο τὴν γνώμην ὁ βασιλεὺς ἣν εἶγεν ἐπὶ αὐτῷ κυρωσάμενος . Ἐνιαχοῦ δὲ καὶ λόγου πρόφασιν τὸν Βρυένιον παρεισφέρουσα , παντοίοις αὐτὸν ἐπαίνοις κατέστεφεν ἄτε εἰπεῖν ἱκανώτατον καὶ οὐκ ἐλάττονα διαπράξασθαι , καὶ μαθημάτων ἐλευθερίων μεταλαχόντα , ῥυθμίζειν τὸ ἦθος εἰδότων καὶ πρὸβασιλείαν ἀδιαλώβητον οὐ βραχέα συναιρομένων τοῖς ἄρχειν μέλλουσιν . Ὁ δ´ Ἀλέξιος ταῦτα ἐνωτιζόμενος καὶ τὸ μητρῷον φίλτρον ἐπιστάμενος , πῆ μὲν ἄλλοις ἐκ τοῦ σχεδὸν κατεπείγουσι πράγμασι χαρίζεσθαι τὸν νοῦν πλαττόμενος οὐδὲ προσέχειν ὅλως τοῖς λεγομένοις προσεποιεῖτο , πῆ δ´ ἐς σκέψιν ἀπολύων τὰ εἰσηγούμενα μὴ ἂν τὴν αἴτησιν αὐτῆς παραβλέψασθαι ἱσχυρίζετο . Ἐνίοτε δὲ καὶ τοιοῦτόν τι παθηνάμενος εἴρηκεν · « Ὦ γύναι , κοινωνέ μοι λέχους καὶ βασιλείας , οὐ τὰ πρὸς χάριν παύσῃ τῆς σῆς ὑποτιθεμένη μοι θυγατρὸς , ἀρμονίαν τε καὶ τάξιν ἐπιχειροῦσα λύειν ἐπαινετὴν , ὡς εἴπερ θεοβλαβείας μετέσχηκας ; Βάλλ´ ἐς τύχην ἀγαθήν · ἢ
Lemmas: ἐπιβαίνω ὅδε , οἶος τις ἐρῆμος καί ἀστιβής διΐημι ἐγχειρέω ὁδός , ὅς καί δύσεργος εἰμί καί πολύς ὑπέρκειμαι ὁ ἴχνος ἕτερος προοδεύω ἐφομαρτέω , ἢ γοῦν ὡς διά λεῖος καί βασιλικός βαδίζω ὁδός , λέγω δή ὁ ἕτερος ἱστορία , εὐθυπόρως τε καί ἀπλανῶς . Ἀρχή δέ ἐγώ ὁ λέγω ὅσος μετά ὁ πέρας εὐθύς ὁ ζωή ἄμη καί ὁ ἀρχή ὁ ἐκ Κομνηνός ἄρχω πρῶτος Ἀλέξιος συμβαίνω . ἐπεί καί εἰς τὸνδς ὁ ἄναξ ὁ λέγω συμπεραίνω ὁπόσος ὁ πρό ἐγώ ὁ συγγράφω πρόδηλος ἐπιβάλλω , ὅς ἄγω ὁ λέγω παρ´ ἐγώ συναφής πως ὁ ὑπό ἐκεῖνος λέγω , καί ὁ λόγος οὗτος διαπλεκόμενος τρόπος τις ὁλκός εἰκάζω ῥεῦμα ἐκ εἷς πηγή ἐκδίδωμι , ἢ γοῦν ὁ ὁ κίρκος ἀλληλένδετος ὁράω τῆ ὁ ἀεί προσεχής ἔφαψις πρόειμι εἰς ἤπειρος . ἐν κεφαλαιώδης δδʹ ἐπιτομή ὁ κατά ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης ὁ ἱστορέω διηγέομαι , ὅς Ἀλέξιος διάδοχος γίγνομαι ὁ ἀρχή , ἐγώ μή ὁ ὁ ὀφθαλμός ἐπί ὅδε παραλαμβάνω συγγράφω , ἐντεῦθεν μηδ´ ἀποτάδην ἔχω οὗτος διεξιέναι , ἀλ ὅσπερ εἰς ἀκοή οὖς λαμβάνω ἐκ ὁ ὅσος ὁ καθ´ ἐγώ ὁ βασιλεύς οὗτος εἷς θεάομαι καί συνομαρτέω ἐκεῖνος πρός ἐναντίος χωρέω καί ὁ μάχη συντολυπεύω . ἄμεινον δδʹ ἐντεῦθεν ἄρχω . βέ . ὁ ἄναξ Ἀλέξιος ὁ Κομνηνός υἱός τρεῖκαὶ θυγάτηρ τέσσαρες γίγνομαι . ἐάν δέ ὁ μέν ἀνήρ ὁ Ἰωάννης κατά γένεσις προφέρω . ρος , πρωτογενής δδʹ ἀπαντάω ὁ ἐκ ὀσφῦς ὁ Ἀλέξιος ὁ θυγάτηρ Ἄννα καθοράω , ὅστις εἰς λέχος ὁ Βρυένιος Νικηφόρος συζεύγνυμι , τιμάω καισάρισσα . ὁ βασιλεύς τοίνυν καί τοκεύς Ἄλεξις μάλιστα ὁ ἄλλος παῖς ὁ Ἰωάννης πρόσκειμαι . ἀμέλει ὅς καί οὗτος ἐπικρίνω ὁ βασίλεια διάδοχος καταλείπω ἐρυθρός τε ὁ πέδιλον μεταδίδωμι καί βασιλεύς δίδωμι ἀναγορεύω . εἰ δέ μήτηρ καί βασιλίς Εἰρήνη ὁ θυγάτηρ Ἄννα ὁ πᾶς ἐκ ὁ ἐναντίος χαρίζομαι ῥοπή οὐ εἰς ει παρά ὁ σύλλεκτρος Ἀλέξιος ὁ Ἰωάννης ἐνδιαβάλλω , προπετής οὗτος ἀποκαλέω , καί ὑγραίνω ὁ βίος ἐπιτωθάζω παλίνστροφος τε ὁ αἴθω καί μηδαμῆ μηδείς ὑγιής ἔχω , καί τίθημι διά πᾶς ἀσχολία πᾶς ἀνώτερος σπούδασμα ὅπως μεταθέω ὁ γνώμη ὁ βασιλεύς ὅς ἐγγίγνομαι ἐπί αὐτός κυρόω . ἐνιαχοῦ δέ καί λόγος πρόφασις ὁ Βρυένιος παρεισφέρω , παντοῖος αὐτός ἔπαινος καταστέφω αὔγ-ασμα εἶπον ἱκανός καί οὐ μικρός διαπράσσω , καί μάθημα Ἐλευθερίων μεταλαγχάνω , ῥυθμίζω ὁ ἦθος οἶδα καί προβασιλεια ἀδιαλώβητον οὖον βραχύς συναίρω ὁ ἄρχω μέλλω . ὁ δδʹ Ἀλέξιος οὗτος ἐνωτίζω καί ὁ Μητρῷον φίλτρον ἐπίσταμαι , πῇ μέν ἄλλος ἐκ ὁ σχεδόν κατεπείγω πρᾶγμα χαρίζομαι ὁ νόος πλάσσω οὐδέ προσέχω ὅλως ὁ λέγω προσποιέω , πῇ δδʹ εἰς σκέψις ἀπολύω ὁ εἰσηγέομαι μή εἄν ὁ αἴτησις αὐτός παραβλέπω ἱσχυρίζομαι . ἐνίοτε δέ καί τοιοῦτος τίς παθαίνω εἴρω · « ὦ γυνή , κοινωνός ἐγώ λέχος καί βασίλεια , οὖον ὁ πρός χάρις παύω ὁ σός ὑποτίθημι ἐγώ θυγάτηρ , ἁρμονία τε καί τάξις ἐπιχειρέω λύω ἐπαινετός , ὡς εἴπερ θεοβλάβεια μετέχω ; Βάλ εἰς Τύχη ἀγαθός · ἢ