cogPG.PG139 257
νῶν Βαρβάρων ὁ βαθμδίνης οὑτοσὶ Ἴστρος ἐπιτριβομένων καὶ ταῖς δίναις ἐναποψυχόντων · ἀλλὰ καὶ αἱματώδης προῤῥέων δι´ ὧν χωρῶν ὁλκῷ σύρεται , τῷ ἁήθει τῆς προχοῆς . Χρεὼν δὲ πρὸς τούτοις σκοπεῖν ὡς ὁ ἐκπέμψας ἡμᾶς ἐς τόνδε τὸν κέλενον ἅπας ἡμῶν ἐξήρτηται , καὶ χρησταῖς ἐλπίσιν ὑποθαλπόμενος ἐφ´ οἷς αὐτῷ καὶ ὑπὲρ ἰσχὺν ἀνδρί . σασθαι συνεθέμεθα , μικροῦ τοὺς ζωγρίας ἀναπολεῖ καὶ τὸ τῆς νίκης φαντάζεται μέγεθος . Μὴ τοίνυν κἀκεῖνον αἰσχύνωμεν καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς κακῶς διαθώμ θα πρὸς τὸν ἐν ὅψει μαλακισθέντες κίνδυνον , οὐδὲν ὅτι μὴ θάνατον τὸ πέρας ἔχοντα . Αἱ γὰρ ἀκμαὶ τῶν κακῶν οὐ φιλοῦσιν ἀνάδυσιν , καὶ τὸ θραχέως ἐν τούτοις καθυπενδοῦναι καταπροδοῦναι τὸ πᾶν ἐστι . » γʹ . Τοιαῦτ´ εἰπὼν ἐπὶ πεδίου ἀναπεπταμένου προῆγεν . Ἀντεξάγει δέ οἱ καὶ Διονύσιος τὰ οἰκεῖα στρατόπεδα , χαροπὸς τῷ προσώπῳ , κροτῶν ἅμα καὶ χαίρων ὡς ἐπὶ παιδιὰν ἐξιών . Ὁπόθεν καὶ τὸ τί δεῖ ποιεῖν ἑπὶ καιροῦ μὴ εἰδὼς , οὔτε εἰς κέρας δεξιὸν καὶ εὐώνυμον τὴν ὑπ´ αὐτὸν ἐμέρισε στρατιὰν οὔτε εἰς ἴλας ἀποδιεῖλε καὶ φάλαγγας , ἀλλ´ ἐς ὁμαιχμίαν συνεσπειρακὼς μίαν τοσοῦτον στράτευμα καὶ πυκνώ σας οἷον αὐτὸ καὶ πυργώσας κατὰ νέφος μέλαν ἐπῆγεν , οὐδὲν ἐλλείπων ὑπεροψίας ὡμῆς . Ἡν δὲ καὶ ἡ σημαία ἐκείνου μετέωρος , ἐπί τινος ἠνεμωμένη παχέος καὶ ὑψιτενοῦς ἱστοῦ , τέτρασιν ὑποτρόχοις ἐλκομένου βοῶν ζεύγμασιν . Αὐτὴ δὲ ἡ ἀντίααχος ὁμαιχμία φρικαλέον ὄντως καὶ δυσαντίβλεπτον ὅραμα ἦν , πᾶσα οὖσα ἱππότης καὶ λογχηφόρος . Οὐ Κμόνον δὲ οἱ ἄνδρες μετεῖχον τοῦ ἀκριβοῦς ὁπλισμοῦ καὶ ποδηνεκοῦς , ἀλλ´ [ ῤ α ] ἦν ὁρᾷν καὶ τῶν ἵππων αὐτῶν διαδήματα , μασχαλιστῆρας προφαι · νόντων καὶ περικειμένων προμετωπίδια καὶ προστερνίδια τῶν βλημάτων ἐρύματα . Ὁ δὲ τῶν ἵππων Κφριμαγμὸς , ἤ τε πρὸς ἥλιον ἀνταυγάζουσα τῶν ὅπλων στιλβηδὼν , ὡς ἐγγὺς ἦν τὰ στρατεύωατα , καινοτέραν ἐποίει τὴν θέαν καὶ διὰ φόβου καὶ θαόματος τοῖς ἐκ τῶν στρατοπέδων ἀμφοῖν . Ἐπεὶ δὲ προῆλθον ὡς εἰς μεταίχμιον καὶ περὶ μεσημβρίαν ἦν ἡ ἡμέρα καὶ καιρὸς ἐδόκει συῤῥήγνυσθαι , ὁ μὲν Κοντοστέφανος τοῖς ἐκ δεξιοῦ καὶ λαιοῦ κέρως ἄγχιστα παρακολουθοῦσι τὰ τελευταῖα τῶν βαρβάρων κόπτειν ἐφῆκε , μάλιστα δὲ τοῖς ἱπποτοξόταις θαμὰ βάλλειν παρεκελεύετο , Σκοπὸς δὲ ἦν ἐντεῦθεν τῷ στρατηγῷ κατασείσειν εἴτε μὴν ἐκκρούσειν τῆς συνεχείας τὰς Παιονικὰς φάλαγγας · κατὰ γὰρ τὴν Ὁμηρικὴν καὶ τότε παράταξιν « ἀσπὶς ἀσπίδ´ ἔρειδε , κόρυς κόρυν , ἀνέρα δ´ ἀνὴρ , » καὶ ἴσας εἴΚχον οἱ ἵπποι τὰς κεφαλὰς , ἔφριξε δ´ ἡ μάχη ἐγχείῃσι φθισίμβροτος , καὶ κατὰ κινούμενον δράκοντα καὶ φρίσσοντα τὰς φολίδας ἐκύμαινον οἱ στρατοί . Ὁ δὲ Διονύσιος ὡς τεῖχος ἀτίνακτον Κπροὔβαινεν , ἐς αὐτόν τε τὸν Κοντοστέφανον καὶ τὸ ἀμφ´ αὐτὸν τεταγμένον τιταίνων τὸ ἔγχος . Ὡς οὐν ἐδέξαντο τοῦτον Ῥωμαῖοι , διαδορατισμοὶ παρ ἀλλήλων ἥσαν καὶ ὡθισμοὶ καὶ ἀντωθισμοὶ μέχρι τινός · ἐπεὶ δὲ τὰ δόρατα κατεάγει καὶ ἦν τὸ μετ · αίχμιον ἀποσχεδιασθὲν εἰς φραγμὸν τοῖς τῶν κοντῶν στοιβασμοῖς , τὰς ἐπιμήκεις ἐσέπειτα μαχαίρας ἐσπάσαντο καὶ αὖθις συπεσόντες ἐμάχοντο . Ὡς δ´ ἤδη καὶ αὗται τὰ στόματα ἡμβλύνθησαν διὰ τὸ τῶν στρατευμάτων πάγχαλκον καὶ πανσίδηρον , οἱ μὲν Παίονες ἠμηχάνουν τὸ ἀπὸ τοῦδε , μηδαμῶς κατὰ νοῦν θέμενοι ὡς ἐπιόντας αὐτοὺς Ῥωμαῖοι δέξον2αι
Lemmas: νάω βάρβαρος ὁ βαθμδινεος οὗτος Ἴστρος ἐπιτρίβω καί ὁ δίνη ἐναποψύχω · ἀλλά καί αἱματώδης προρέω δις ὅς χώρα ὁλκός σύρω , ὁ ἀήθης ὁ προχοή . χρεὼν δέ πρός οὗτος σκοπέω ὡς ὁ ἐκπέμπω ἐγώ εἰς ὅδε ὁ κέλλω ἅπας ἐγώ ἐξαρτάω , καί χρηστός ἐλπίς ὑποθάλπω ἐφίημι ὅς αὐτός καί ὑπέρ ἰσχύς ἀνήρ . σάω συντίθημι , μικρός ὁ ζωγρίας ἀναπολέω καί ὁ ὁ Νίκη φαντάζω μέγεθος . μή τοίνυν ἐκεῖνος αἰσχύνω καί ἐγώ αὐτός κακῶς διαθώμ ἀνταπόλλυμι πρός ὁ ἐν ὁράω μαλακίζομαι κίνδυνος , οὐδείς ὅτι μή θάνατος ὁ πέρας ἔχω . ὁ γάρ ἀκμή ὁ κακός οὖον φιλέω ἀνάδυσις , καί ὁ τραχύς ἐν οὗτος καθυπενδουνη καταπροδίδωμι ὁ πᾶς εἰμί . » γε . Τοιαῦτ´ εἶπον ἐπί πεδίον ἀναπετάννυμι προάγω . ἀντεξάγω δέ ὁ καί Διονύσιος ὁ οἰκεῖος στρατόπεδον , χαροπός ὁ πρόσωπον , κροτέω ἅμα καί χαίρω ὡς ἐπί παιδιά ἔξειμι . ὁπόθεν καί ὁ τίς δεῖ ποιέω ἐπί καιρός μή εἰδοί , οὔτε εἰς κέρας δεξιός καί εὐώνυμος ὁ ὑπό αὐτός μερίζω στρατία οὔτε εἰς ἴλη ἀποδιαιρέω καί φάλαγξ , ἀλ εἰς ὁμαιχμία συσπείρω εἷς τοσοῦτος στράτευμα καί πυκνός σός οἷος αὐτός καί πυργόω κατά νέφος μέλας ἐπάγω , οὐδείς ἐλλείπω ὑπεροψία ὠμός . ἐάν δέ καί ὁ σημεῖον ἐκεῖνος μετέωρος , ἐπί τις ἀνεμόομαι παχύς καί υψιτενής ἱστός , τέσσαρες ὑπότροχος ελκόμενος βοῦς ζεῦγμα . αὐτός δέ ὁ ἀντίααχος ὁμαιχμία φρικαλέος εἰμί καί δυσαντίβλεπτος ὅραμα εἰμί , πᾶς εἰμί ἱππότης καί λογχηφόρος . οὖον Κόμνος δέ ὁ ἀνήρ μετέχω ὁ ἀκριβής ὁπλισμός καί ποδηνεκής , ἀλ [ ῥεῖα ὅς ] εἰμί ὁράω καί ὁ ἵππος αὐτός διάδημα , μασχαλιστήρ προφαίνω · νοέω καί περίκειμαι προμετωπίδιος καί προστερνίδιον ὁ βλῆμα ἔρυμα . ὁ δέ ὁ ἵππος Κφριμαγμὸς , ἤ τε πρός ἥλιος ἀνταυγάζω ὁ ὅπλον στιλβηδών , ὡς ἐγγύς εἰμί ὁ στρατευωατον , καινός ποιέω ὁ θέα καί διά φόβος καί θαομα ὁ ἐκ ὁ στρατόπεδον ἄμφω . ἐπεί δέ προέρχομαι ὡς εἰς μεταίχμιος καί περί μεσημβρία εἰμί ὁ ἡμέρα καί καιρός δοκέω συρρήγνυμι , ὁ μέν Κοντοστέφανος ὁ ἐκ δεξιός καί λαιός κέρας ἄγχι παρακολουθέω ὁ τελευταῖος ὁ βάρβαρος κόπτω ἐφίημι , μάλιστα δέ ὁ ἱπποτοξότης θαμά βάλλω παρακελεύομαι , Σκοπός δέ εἰμί ἐντεῦθεν ὁ στρατηγός κατασείω εἴτε μήv ἐκκρούω ὁ συνέχεια ὁ Παιονικός φάλαγξ · κατά γάρ ὁ ὁμηρικός καί τότε παράταξις « ἀσπίς ἀσπίς ἐρείδω , κόρυς κόρυς , ἀνήρ δδʹ ἀνήρ , » καί ἴσος εἴΚχον ὁ ἵππος ὁ κεφαλή , φρίσσω δδʹ ὁ μάχη ἐγχείη φθισίμβροτος , καί κατά κινέω δράκων καί φρίσσω ὁ φολίς κυμαίνω ὁ στρατός . ὁ δέ Διονύσιος ὡς τεῖχος ἀτίνακτος κπρουβαινω , εἰς αὐτός τε ὁ Κοντοστέφανος καί ὁ ἀμφ´ αὐτός τάσσω τείνω ὁ ἔγχος . ὡς ὀν δέχομαι οὗτος Ῥωμαῖος , διαδορατισμός παρά ἀλλήλων ἀείδω καί ὠθισμός καί ἀντωθισμός μέχρι τις · ἐπεί δέ ὁ δόρυ κατεάγω καί εἰμί ὁ μετά · αίχμιον ἀποσχεδιάζω εἰς φραγμός ὁ ὁ κοντός στοιβασμός , ὁ ἐπιμήκης σπένδω μάχαιρα σπάω καί αὖθις συνέπομαι μάχομαι . ὡς δδʹ ἤδη καί οὗτος ὁ στόμα ἀμβλύνω διά ὁ ὁ στράτευμα παγχάλκεος καί πανσίδηρος , ὁ μέν Παίων ἀμηχανάω ὁ ἀπό ὅδε , μηδαμῶς κατά νόος τίθημι ὡς ἔπειμι αὐτός Ῥωμαῖος δέχομαι