cogPG.PG139 332
Μακροδούκα στοχασάμενος τοῦ καὶ προφερεστάτου κατὰ κῆδος βασιλικὸν καὶ τὸ γεραρὸν τῆς ἡλικίας καὶ τὴν τοῦ πλούτου βαθύτητα , παρῄνει πᾶσιν ὡς ὡς παράδειγμα αὐτὸν ἀφορᾷν , περιβλεπόμενος ἅπασαν τὴν ὁμήγυριν καὶ τὸν μὴ λαῖβολοῦντα ἐρεσχελῶν καὶ ὡς ἄπιστον ἐς βασιλέα κακολογῶν καὶ τὴν αὐτὴν καταδίκην μετὰ μικρὸν ὑποστῆναι μέλλοντα . Ἡραν οὔν διὰ τὴν ἀπειλὴν ταύτην ὁ ἀθροισμὸς ξύμπας χερμάδια , κατέβαλον τῶν ἀνθρώπων , ἐλεεινὸν καὶ ἄπιστον μετὰ τὸ πάθος θέαμα , ὡς ἀρθηναι τοὺς λθους ἐς κολωνόν . Ἔτι δ´ ἐμπνέοντας τοὺς ἄνδρας ἀράμενοι τινες , οἷς τὰ τῆς ὑπηρεσίας ταύτης ἐπετέτραπτο , καὶ τάπησιν ἐνειλήσαντες ἐφ´ ὧν αἱ τοῖς ἡμιόνοις ἀνατιθέμεναι στρωματοθῆκαι σκέπονται , τὸν μὲν ἐς τὴν περαίαν ἢ τοῖς Ἰουδαίοις εἰς ταφήν ἀποτέτμηται ἄγουσι , τὸν δὲ Μακροδούκαν κατὰ τὴν ἀντίπορθμον τῇ μονῇ τῶν Μαγγάνων ἀποκομίζουσι λοφώδη ἀκτὴν , καὶ ἀνασκολοπίζονται ἀμφότεροι . Καὶ τότε πρώτως οἱ τῆς Κωνσταντίνου [ Ρ . Γθ κο ἵται τεθέανται τὰ καὶ ἀκοαῖς αὐταῖς δυσπαράδεκτα , καὶ ὧν ἀφηγουμένων πρότερον ἔβυον τοὺς ἀκουστικοῦς πόρους , τηνικάδε τοῖς ὀφθαλμοῖς προκειμένων ἀπωλοφύροντο , καὶ τὸ πραχθὲν ἀναλογιζόμενοι ἀαηχανίᾳ συνείχοντο , καὶ διπλῆν ἐπὶ τοῖς γινομένοις δίκην ὑφίσταντο · καὶ τῶν ξυμφυλετῶν γὰρ ἐδάμαζον αὐτοὺς τὰ παθήματα , καὶ εἰς αὐτοὺς ὅσον οὔπω προσπελάζειν τὸν κίνδυνον φανταζόμενοι · χρονιωτέραν εἶχον τὴν βάσανον τῶν ἐν μέσοις ἤδη ἐνσχεθέντων τοῖς ἀχθεινοῖς , καθ´ ὅσον οἱ μὲν τῆς πονηρᾶς ἐλπίδος ὑπέληγον ἤδη τοῦ κακοῦ ἐπιστάντος ὃ πάλαι κατὰ νοῦν ἔστρεφον , τοῖς δὲ τὸ προορᾷν μάστιγος πάσης ἐμυώπιζε τὴν συνείδησιν . Καὶ τὸ καινότατον , οὐ μόνον ταῦτ´ ἔπασχον ὁπόσοι τὸ ἔνδον κριτήριον εἶχον ὑποθρᾶττον ὡς οὐκ ἀγαθὰ τῷ Ἀνδρονίκῳ εὔχονται καὶ βουλεύονται , ἀλλὰ καὶ οἷς ἐκεῖνος προσέκειτο καὶ ἀεί τινος μετεδίδου χρηστοῦ · τὸ γὰρ ἐς ἄπαν ἄπιστον ἠθος καὶ τὸ τῆς γνώμης πολμβολον ὑφορώμενοι , ἔτι δὲ τὸ πρὸς κόλασιν ἑτοιμότατον δεδιττόμενοι , οὐδ´ οὗτοι τὸ τοῦ κινδύνου ὁξυ σφῶν αὐτῶν ἀπετρέποντο . Ἀλλὰ γὰρ μηδὲ τοῦτο παραδοαμέτω ὁ λόγος , Αἰτοῦνταί τινες Ἀνδρόνικον , οἱς μετῆν παῤῥησίας , τὰ τῶν κρεμασθέντων καθαιρεθῆναι σώματα . Ὁ δὲ μὴ ἀηδῶς τὸν λόγον δεξάμενος ἠρώτησεν εἰ πάλαι ἀπέθανον · καὶ γνοὺς ἐκ τῶν ἀναρτησάντων κακοὺς κακῶς καταστρέψαι τὸν βίον , συμπαθείας εἶπε τοὺς ἄνδρας καταξιουν , καὶ ἐπεδάκρυσε τούτῳ τῷ ῥηματι , ἰσχυροτέραν φάμενος εἶναι τῆς οἰκείας ὁρμῆς καὶ προθέσεως τὴν τῶν νόμων αὐστηρίαν καὶ αὐθεντίαν , καὶ τὴν τῶν δικαστῶν ἀπόφασιν ὑπερκεῖσθαι τῆς αὐτοῦ προαιρέσεως , Ὡ δάκρυον τοῖς πάλαι μὲν καὶ ἡμῖν ἐν συνοχῇ ψυχῆς ὡς ἐκ νέφους ὄμβρος τῆς καρδίας ἐπιψεκαζόμενον ! ὤ λύπης σφοδροτέρας σύμβολον καὶ τῶν ἔνδον πιεζόντων τεκμήριον ἀναμφήριστον , ἐνίοτε δὲ καὶ ὑπὸ χαρᾶς συλλειβόμενόν τε καὶ σταλαττόμενον ὡς ἐξ ἀμάρας τῶν ὀφθαλμῶν παρ´ Ἀνδρονίκῳ δὲ μὴ ταὐτὸ σθένον , ἀλλ´ ἑτέρεν φύσιν λαχὸν καὶ τεκμαίρεσθαι παρέχον ὄλεθρον ἐν τῷ ἀμαρεύεσθαι , εἰπεῖν δὲ καὶ τὴν ὁδὸν ἐπανοῖγον τῆς ἐς Ἀχέροντα διαπλωτσεως , ὅπου τὸ Στυ , ὸς ὕδωρ τὸ κρυερὸν ὡσεὶ καὶ φρικῶδες κἀκ μόνης ὀκοής ἀποτρόπαιον . Ὢ πόσων ἔσβεσας κόρας , θερμότερον προχεθέν ! ὢ πόσους εἰς ἅδου παρέσυρας πέταυρον λάβρον ἐπιῤῥυέν ! ὢ πόσους κατέκλυσας ! ὢ οἵους ἄνδρας εἰς τύμβον παρέπεμψας , εἰς τὰ ὕστατα νίἃ παραληφθὲν ἢ ὡς χρὴ ἐπιτάφιος καὶ λοιβή τις λοίσθη ἐκκενωθέν !
Lemmas: μακροδουξ στοχάζομαι ὁ καί προφερής κατά κῆδος βασιλικός καί ὁ γεραρός ὁ ἡλικία καί ὁ ὁ πλοῦτος βαθύτης , παραινέω πᾶς ὡς ὡς παράδειγμα αὐτός ἀφοράω , περιβλέπω ἅπας ὁ ὁμήγυρις καί ὁ μή λαμβάνω ἐρεσχελέω καί ὡς ἄπιστος εἰς βασιλεύς κακολογέω καί ὁ αὐτός δίκη μετά μικρός ὑφίστημι μέλλω . ἀείρω οὒν διά ὁ ἀπειλή οὗτος ὁ ἀθροισμός σύμπας χερμάδιον , καταβάλλω ὁ ἄνθρωπος , ἐλεεινός καί ἄπιστος μετά ὁ πάθος θέαμα , ὡς ἀραρίσκω ὁ λθους εἰς Κολωνός . ἔτι δδʹ ἐμπνέω ὁ ἀνήρ ἀείρω τις , ὅς ὁ ὁ ὑπηρεσία οὗτος ἐπιτρέπω , καί τάπης ἐνειλέω ἐφίημι ὅς ὁ ὁ ἡμίονος ἀνατίθημι στρωματοθήκη σκέπω , ὁ μέν εἰς ὁ περαίας ἢ ὁ Ἰουδαῖος εἰς ταφή ἀποτέμνω ἄγω , ὁ δέ μακροδουκας κατά ὁ ἀντίπορθμος ὁ μονή ὁ μάγγανον ἀποκομίζω λοφόδερος ἀκτή , καί ἀνασκολοπίζω ἀμφότερος . καί τότε πρῶτος ὁ ὁ Κωνσταντῖνος [ Ρ . Γθ κ ἴτης θεάομαι ὁ καί ἀκοή αὐτός δυσπαράδεκτος , καί ὅς ἀφηγέομαι πρότερος βύω ὁ ἀκουστικός πόρος , τηνικάδε ὁ ὀφθαλμός πρόκειμαι ἀπολοφύρομαι , καί ὁ πράσσω ἀναλογίζομαι ἀαηχανίᾳ συνόχωκα , καί διπλόος ἐπί ὁ γίγνομαι δίκη ὑφίστημι · καί ὁ συμφυλέτης γάρ δαμάζω αὐτός ὁ πάθημα , καί εἰς αὐτός ὅσος οὔπω προσπελάζω ὁ κίνδυνος φαντάζω · χρόνιος ἔχω ὁ βάσανος ὁ ἐν μέσος ἤδη ἐνέχω ὁ ἀχθεινός , καθ´ ὅσος ὁ μέν ὁ πονηρός ἐλπίς ὑπολήγω ἤδη ὁ κακός ἐφίστημι ὅς πάλαι κατά νόος στρέφω , ὁ δέ ὁ προοράω μάστιξ πᾶς μυωπίζω ὁ συνείδησις . καί ὁ καινός , οὖον μόνος ταῦ πάσχω ὁπόσος ὁ ἔνδον κριτήριον ἔχω ὑποθράττω ὡς οὐ ἀγαθός ὁ Ἀνδρόνικος εὔχομαι καί βουλεύω , ἀλλά καί ὅς ἐκεῖνος πρόσκειμαι καί ἀεί τις μεταδίδωμι χρηστός · ὁ γάρ εἰς ἅπας ἄπιστος ἦθος καί ὁ ὁ γνώμη πολμβολον ὑφοράω , ἔτι δέ ὁ πρός κόλασις ἑτοῖμος δειδίσσομαι , οὐδός οὗτος ὁ ὁ κίνδυνος ὀξύς σφεῖς αὐτός ἀποτρέπω . ἀλλά γάρ μηδέ οὗτος παραδίδωμι ὁ λόγος , αἰτέω τις Ἀνδρόνικος , οἱςστις μέτειμι παρρησία , ὁ ὁ κρεμάννυμι καθαιρέω σῶμα . ὁ δέ μή ἀηδής ὁ λόγος δέχομαι ἐρωτάω εἰμί πάλαι ἀποθνῄσκω · καί γιγνώσκω ἐκ ὁ ἀναρτάω κακός κακῶς καταστρέφω ὁ βίος , συμπάθεια εἶπον ὁ ἀνήρ καταξιόω , καί ἐπιδακρύω οὗτος ὁ ῥηματι , ἰσχυρός φημί εἰμί ὁ οἰκεῖος ὁρμή καί πρόθεσις ὁ ὁ νόμος αὐστηρία καί αὐθεντία , καί ὁ ὁ δικαστής ἀπόφασις ὑπέρκειμαι ὁ αὐτός προαίρεσις , εἰμί δάκρυ ὁ πάλαι μέν καί ἐγώ ἐν συνοχή Ψυχή ὡς ἐκ νέφος ὄμβρος ὁ Καρδία ἐπιψεκάζω ! ὦ λύπη σφοδρός σύμβολον καί ὁ ἔνδον πιέζω τεκμήριον ἀναμφήριστος , ἐνίοτε δέ καί ὑπό χαρά συλλείβω τε καί σταλάσσω ὡς ἐκ ἀμάρα ὁ ὀφθαλμός παρ´ Ἀνδρόνικος δέ μή αὐτός σθένω , ἀλ τέρην φύσις λαγχάνω καί τεκμαίρομαι παρέχω ὄλεθρος ἐν ὁ ἀμαρεύω , εἶπον δέ καί ὁ ὁδός ἐπανοίγω ὁ εἰς Ἀχέρων διαπλωτσεως , ὅπου ὁ ΣΤΥ , ὅς ὕδωρ ὁ κρυερός ὡσεί καί φρικώδης ἐκ μόνος ὀκοής ἀποτρόπαιος . ὤ πόσος σβέννυμι κόρη , θερμός προέχω ! ὦ πόσος εἰς ἅδος παρασύρω πέτευρον λάβρος ἐπιλύω ! ὦ πόσος κατακλύζω ! ὦ οἷος ἀνήρ εἰς τύμβος παραπέμπω , εἰς ὁ ὕστερος Νία παραλαμβάνω ἢ ὡς χρή ἐπιτάφιος καί λοιβή τις λοῖσθος ἐκκενόω !