cogPG.PG139 500
χαὶ συνέθετο , ἀλλὰ κατὰ τοῦτο προῖέναι καὶ συντόνῳ ἔχεσθαι τῆς πορείας ὡς τὴν πόλιν εἰσιὼν ἰδιώσαιτο , αὖθις ἦν ἐφ´ ἱκανὸν , ὥσπερ ὑπὸ κεραυνοῦ βλοθείς . Οὐκοῦν ὑπ´ ἀθυμίας φανεὶς κατακώχιμος παλίμπους φέρεται , Γραικῶν ἀπατηλότερον καὶ τὸ ἦθος σκαμβώδη καὶ ἄπιστον καὶ παλίμβολον ὑπὲρ ὄστρακον καὶ κύβον τὸν Βαλδουῖνον ἀποκαλῶν . Ἀμέλει τοι καὶ καταλαβὼν τὸ Διδυμότοιχον καὶ παντοίως αὐτὸ κρατυνάμενος , ἐπὶ δὲ τὰς Θρακίας πόλεις ἀναστατῶν πλὴν τῆς Ὁρεστιάδοσταύτην Κγὰρ ἀντιπαρήρχετο πλεῖστον ὅσον τὸ ἐκ Βαλδουίνου στέχουσαν ὁπλομάχον φόρους συνέταττε καὶ Ῥωμαίους συνήγειρεν , [ Ρ . ὅθῒ ] εἴ τι φρικῶδες ἀνθρώποις καὶ θειότατον ὄνομα φέρων διὰ γλώττης , καὶ μαρτυρόμενος ἀπείπασθαι μὲν τὰς μεθ´ ὁμοφύλων σπονδὰς καὶ τὴν πρότερον σύμπνοιαν , Ῥωμαίοις δὲ προσχωρῆσαι λαμπρῶς . Ταῦτα λέγων καὶ διομνύΚμενος προσεμηχανήσατό τι καὶ ἕτερον ποιοῦν τὰ ῥήματα εὐπαράδεκτα · τὸν γὰρ πρωτότοκον υἱέα τῆς συζευχθείσης αὐτῷ Μαρίας(κλῆσις τουτωῖ Νανουήλ ) βασιλέα Ῥωμαίων ἀνηγορεύκει , ὑπεκστὰς ἐκείνῳ καὶ σχήματος καὶ ὀνόματος καὶ τὸ προσωπεῖον τοῦτο καὶ πρόσχημα κατὰ στίφη τοὺς Ῥωμαίους ἀγήοχε . Καὶ τοιούτοις μὲν ἐνεπόλει σοφίσμασιν ὁ μαρκέσιος , μὴ πρὸς ἀλήθειαν ὅλως δρωμένοις , ὡς τὰ μετέπειτα καθυπέφηνε · τοῦ δέ γε Βαλδουίνου τῇ Θεσσαλονίκῃ ἐγγίσαντος ἅπας ἐξερῥύησαν λεώς , καὶ μετ´ εὐσήμων βοῶν σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τὴν πόλιν περιχαρῶς ἐνδιδόασιν . Ἰκέτευσαν μέντοι μήτ´ αὐτὸν Βαλδουῖνον ἐπιβῆναι τῆς πόλεως , μήτε τὴν εἴσω τὸ στράτευμα συγχωρῆσαι παρελθεῖν · δεδιέναι γὰρ μὴ τὰ ἐκείνου παραγκωνισάμενον ἐντάλματα τὴν πόλιν σκυλεύσειεν , οἷα μηδ´ ὑφ´ ἕνα ταττόμενον ἡγεμόνα , ἀλλ´ ἐκ πολλῶν ἀγηγερμένον φυλαρχιῶν καὶ πλείστοις ὑποκείμενον ἄρχουσιν . Ὁ Βαλδουῖνος τοίνυν τοῦτο μὲν ταῖς τῶν αἰτήσεων εὐλόγοις καθ υπαχθεὶς ; τοῦτο δὲ βάλλουσαν ἔχων μὴ ἀγαθὰ διὅοῦσαν φαντάζεσθαι τὴν μαρκεσίου μετ´ ὀργῆς ὑποΚχώρησιν , ἐν πολλοῖς δὲ καὶ κεντοῦντα τὴν ἀκοὴν τὰ ὑπ´ ἐκείνου γινόμενα , τοῖς Θεσσαλονικεῦσι προσέσχε καὶ γράμμα σφίσιν ἐρυθρόγραφον ἐνεχείρισε , πᾶσι τοῖς ἐθίμοις τῇ πόλει τὸ ἔμπεδον χαριζόμενον Ἀμέλει καὶ πρὸς ἡμέρας ἐναυλισάμενος ἔξωθεν , καὶ φιλοφρονηθεὶς τὰ εἰκότα , ἐπάνεισιν αὖθις εἰς τὸ Βυζάντιον · ἤδη γὰρ καὶ ἀγγελίαν τοῦτ´ αὐτὸ ἐπισκήπτουσαν δεξάμενος ἣν πρός τε τοῦ δουκὸς Ἐανετίας Δανδούλου καὶ ὅσοι τῶν κομήτων τῇ Κωνσταντινουπόλει παρέμενον . Ὡς ἐπανῆκε τοίνυν ὁ Βαλδουῖνος , μετάπεμπτος γίνεται καὶ μαρκέσιος , Ἰοφρέ τινος ἐπιδεδημηκότος αὐτῷ , μέγα παρὰ τοῖς τῶν Λατίνων δυναμένου στρατεύμασι μαρισκάλκος ἦν τἀξίωμα ὁ ἀνὴρ , δηλοῖ δὲ καθ´ Ἕλληνας ἡ φωνὴ τὸν πρωτοστράτορα ) , καὶ πίστεις δόντος ὡς οὐδέν τι παραγενόμενος πείσεσαι ἀηδές . ἀπαντήσας καὶ τῷ Βαλδουίνῳ σπεισάμενος ἀφίσταται μὲν τοῦ Διδυμοτοίχου , ἐς δὲ θεοσσαλονίκην κάτεισι , καὶ παρὰ πάντῶν ἀμαχεὶ παρεισδεχθεὶς τὴν πόλιν εἴσεισι . τὸν καιρὸν ἐν τῳ Σὐτίκα καθυποδὺς καὶ τὸ τοῦ τρόπου σκαιῶδίς τε
Lemmas: Χάι συντίθημι , ἀλλά κατά οὗτος προΐημι καί σύντονος ἔχω ὁ πορεία ὡς ὁ πόλις εἴσειμι ἰδιόω , αὖθις εἰμί ἐφίημι ἱκανός , ὥσπερ ὑπό κεραυνός βλώσκω . οὐκοῦν ὑπό ἀθυμία φαίνω κατακώχιμος παλίμπους φέρω , Γραικός ἀπατηλός καί ὁ ἦθος σκαμβώδης καί ἄπιστος καί παλίμβολος ὑπέρ ὄστρακον καί κύβος ὁ βαλδουινος ἀποκαλέω . ἀμέλει ὅς καί καταλαμβάνω ὁ διδυμοτοιχος καί παντοῖος αὐτός κρατύνω , ἐπί δέ ὁ Θρᾳκίας πόλις ἀναστάτης πλήν ὁ ορεστιαδοσταυος Κγὰρ ἀντιπαρέχω πλεῖστος ὅσος ὁ ἐκ βαλδουινεω στέγω ὁπλομάχος φόρος συντάσσω καί Ῥωμαῖος συνεγείρω , [ Ρ . ὅθι ] εἰμί τίς φρικώδης ἄνθρωπος καί θεῖος ὄνομα φέρω διά γλῶσσα , καί μαρτύρομαι ἀπεῖπον μέν ὁ μεθ´ ὁμόφυλος σπονδή καί ὁ πρότερος σύμπνοια , Ῥωμαῖος δέ προσχωρέω λαμπρῶς . οὗτος λέγω καί Κίω προσμηχανάομαι τίς καί ἕτερος ποιέω ὁ ῥῆμα εὐπαράδεκτος · ὁ γάρ πρωτότοκος υἱός ὁ συζεύγνυμι αὐτός Μαρίας(κλῆσις ετωί Νανουήλ ) βασιλεύς Ῥωμαῖος ἀναγορεύω , ὑπεξίσταμαι ἐκεῖνος καί σχῆμα καί ὄνομα καί ὁ προσωπεῖον οὗτος καί πρόσχημα κατά στῖφος ὁ Ῥωμαῖος ἄγω . καί τοιοῦτος μέν ἐμπολέω σόφισμα ὁ Μαρκέσιος , μή πρός ἀλήθεια ὅλως δράω , ὡς ὁ μετέπειτα καθυφαινω · ὁ δέ γε βαλδουινεω ὁ Θεσσαλονίκη ἐγγίζω ἅπας ἐκρέω λαός , καί μετέ εὐσήμων βοῦς σφεῖς τε αὐτός καί ὁ πόλις περιχαρῶς ἐνδίδωμι . ἱκετεύω μέντοι μῆτε αὐτός βαλδουινος ἐπιβαίνω ὁ πόλις , μήτε ὁ εἴδομαι ὁ στράτευμα συγχωρέω παρέρχομαι · δείδω γάρ μή ὁ ἐκεῖνος παραγκωνίζω ἔνταλμα ὁ πόλις σκυλεύω , οἷος μηδ´ ὑφ´ εἷς τάσσω ἡγεμών , ἀλ ἐκ πολύς ἀγηγερμένος φυλαρχία καί πλεῖστος ὑπόκειμαι ἄρχω . ὁ Βαλδουΐνος τοίνυν οὗτος μέν ὁ ὁ αἴτησις εὔλογος καθά ὑπάγω ; οὗτος δέ βάλλω ἔχω μή ἀγαθός ὁράω φαντάζω ὁ μαρκέσιος μετέ ὀργή ὑποχώρησις , ἐν πολύς δέ καί κεντέω ὁ ἀκοή ὁ ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι , ὁ Θεσσαλονικεύς προσέχω καί γράμμα σφεῖς ἐρυθρογράφω ἐγχειρίζω , πᾶς ὁ ἐθιμον ὁ πόλις ὁ ἔμπεδος χαρίζομαι ἀμέλει καί πρός ἡμέρα ἐναυλίζω ἔξωθεν , καί φιλοφρονέομαι ὁ εἰκός , ἐπάνειμι αὖθις εἰς ὁ Βυζάντιον · ἤδη γάρ καί ἀγγελία τοῦτος αὐτός ἐπισκήπτω δέχομαι ὅς πρός τε ὁ δούξ Ἐανετίας Δάνδουλος καί ὅσος ὁ κόμης ὁ Κωνσταντινούπολις παραμένω . ὡς ἐπανίημι τοίνυν ὁ Βαλδουΐνος , μετάπεμπτος γίγνομαι καί Μαρκέσιος , Ἰοφρέ τις ἐπιδημέω αὐτός , μέγας παρά ὁ ὁ Λατῖνος δύναμαι στράτευμα μαρισκάλκος εἰμί ἀξίωμα ὁ ἀνήρ , δηλόω δέ καθ´ Ἕλλην ὁ φωνή ὁ πρωτοστράτορας ) , καί πίστις δίδωμι ὡς οὐδείς τίς παραγίγνομαι πείθω ἀηδής . ἀπαντάω καί ὁ Βαλδουίνῳ σπένδω ἀφίστημι μέν ὁ διδυμοτοιχος , εἰς δέ θεοσσαλονικη κατέρχομαι , καί παρά πάντός ἀμαχεί παρεισδέχομαι ὁ πόλις εἴσειμι . ὁ καιρός ἐν ὁ Σὐτίκα καθυποδυο καί ὁ ὁ τρόπος σκαιώδης τε