cogPG.PG139 54
ἀσπιλον , ὅπως ὑπέραγνον ἔσωσεν , ὅπως ἅπαν ἤλεγξε περὶ ταῖς ὑψηλαῖς ἀναβάσεσι τῆς καρδίας εἰὑψος ἀναπτᾶσα οὐράνιον , τὴν ἔκπληξιν ὑποχωρεῖν ιδ δου , καὶ ἑαυτὴν ἀταράχως ὑπετίθει τῷ μηνύμετι · καὶ , Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου , ἐβόα · γένοιτό μιικατὰ τὸ ῥῆμά σου . ΙΕʹ . Οἷμαι δὲ ὡς εἶχεν ἂν καὶ ἐκ τῆς ἡμετέρας νθέσεως ἡ ὑπεραμωμος βραχεῖαν ὑπανοίγειν θύ ραν τῷ ὑπερφυεῖ ἀσπασμῷ . Καθάπερ γὰρ ἡμῖν μὲν ὑπὲρ λόγον ὁ τῆς ψυχῆς καὶ σώματος σύνδεσμος , τᾶτιδὲ ὅμως λογισμοῖς τὴν τοιαύτην ἀνομολογοῦ μεν συνάφειαν · οὔτως ἂν καὶ περὶ τῆς μείζονος ἐνενόει συλλογίζεσθαι κοινωνίας , οὐ μικρὰν ἐκ τῆς ἐκεῖθεν συμφυῖας καὶ περὶ τοῦ καινοῦ τοῦδε μυστηρίου νεῦσιν ποριζομένη . Ἐμοὶ γὰρ δοκεῖν , καὶ οὐχ ὡς τὸ σοικίλον ἵνα μόνον διαδειχθῇ τῆς τοῦ Δημιουργοῦ σοφίας ἀφάτου , τὴν διττὴν ἄνθρωπος εἴληφε σύνθεσιν , ἀλλὰ καὶ τοῦ μυστηρίου τούτου ἔνεκα μικρὰν ἑαυτῷ πίστιν ὅπως παρ´ ἑαυτοῦ συνεἰσφέρῃ . Καὶ εἴγε μὴ καὶ διὰ τοῦτον τὸν λόγον , ὡς ὁ ἐμὸς λόγος , ἄνωθεν ἡ ἀνθρωπεία διεπλάττετο πραγματεία , οὐκ ἂν ὁ χοῦς ἐδέησε τῷ Θεῷ , ὡς ἂν ἐκ τούτου τὸ βραχύ τι παρ´ ἀγγέλους φέροιμεν · ἀλλ´ ἦμεν ἂν τοῖς ἀθλοις προσθήκη , μικρά τις ἴσως ἑτέρα τάξις , καὶ τῆς γῆς δίχα . τι δὲ καὶ εἰ μηδὲν προεισενεγκόνταστί γὰρ οὺκθντε , εἰσενεγκεῖν εἴχομεν ) ; τὰ ὑπεράγαθα σπλάγχνα , διὰ τοῦτ´ αὐτὸ μόνον καὶ παρήγαγε καὶ φιλότμον παρέθηκε τράπεζαν , τὴν ἐξ οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ τῶν ἐν μέσῳ ποικιλίαν τε καὶ δαψίλειαν , τίνων ούκ ἂν ἀπολαῦσαι γένοιτο δωρεῶν , φίλα τῷ ποιητῇ διαπραξαμένοις ; Καὶ τὸ διειδέστατον οὐν ἐκεῖνο σκεῦος , ἡ ὑπερένδοξος , ἐπεὶ μηδὲν εἶχεν ἐννοεῖν , ὃ μὴ φιλοτίμως εἰς ἀγνείαν προσήγαγε τῷ Δεσπότῃ , οὐδ´ ἂν εἶχε πάνυ διαπορεῖν , τῶν ὑπὲρ νοῦν ἑαυτὴν ἀκούουσα λειτουργόν .
Lemmas: άσπιλος , ὅπως ὑπεράγω σῴζω , ὅπως ἅπας ἐλέγχω περί ὁ ὑψηλός ἀνάβασις ὁ Καρδία εἰσοράω ἀναπέτομαι οὐράνιος , ὁ ἔκπληξις ὑποχωρέω ιδʹ δήω , καί ἑαυτοῦ ἀτάρακτος ὑποτίθημι ὁ μηνύμετι · καί , ἰδέ ὁ δοῦλος κύριος , βοάω · γίγνομαι μιικατὰ ὁ ῥῆμα σύ . ἵημι . οἴομαι δέ ὡς ἔχω εἄν καί ἐκ ὁ ἡμέτερος νθέσεως ὁ ὑπεραμωμος βραχύς ὑπανοίγω θύ Ραν ὁ ὑπερφυής ἀσπασμός . καθά γάρ ἐγώ μέν ὑπέρ λόγος ὁ ὁ Ψυχή καί σῶμα σύνδεσμος , Τατί ὅμως λογισμός ὁ τοιοῦτος ἀνομολογέω μέν συνάφεια · οὔτως εἄν καί περί ὁ μείζων ἐννοέω συλλογίζομαι κοινωνία , οὖον μικρός ἐκ ὁ ἐκεῖθεν συμφυία καί περί ὁ καινός ὅδε μυστήριον νέος πορίζω . ἐμός γάρ δοκέω , καί οὐ ὡς ὁ σοικίλον ἵνα μόνος διαδείκνυμι ὁ ὁ Δημιουργός σοφία ἄφατος , ὁ δισσός ἄνθρωπος λαμβάνω σύνθεσις , ἀλλά καί ὁ μυστήριον οὗτος ἕνεκα μικρός ἑαυτοῦ πίστις ὅπως παρ´ ἑαυτοῦ συνεισφέρω . καί εἰ μή καί διά οὗτος ὁ λόγος , ὡς ὁ ἐμός λόγος , ἄνωθεν ὁ ἀνθρώπειος διαπλήσσω πραγματεία , οὐ εἄν ὁ χοῦς δήω ὁ Θεός , ὡς εἄν ἐκ οὗτος ὁ βραχύς τίς παρ´ ἄγγελος φέρω · ἀλ εἰμί εἄν ὁ ἆθλος προσθήκη , μικρός τις ἴσως ἕτερος τάξις , καί ὁ γῆ δίχα . τίς δέ καί εἰμί μηδείς προεισφέρω γάρ οὺκθντε , εἰσφέρω ἔχω ) ; ὁ υπεράγαθος σπλάγχνον , διά τοῦτος αὐτός μόνος καί παράγω καί φιλότμον παρατίθημι τράπεζα , ὁ ἐκ οὐρανός καί γῆ καί ὁ ἐν μέσος ποικιλίας τε καί δαψίλεια , τίνω οὐ εἄν ἀπολαύω γίγνομαι δωρεά , φίλος ὁ ποιητής διαπράσσω ; καί ὁ διειδής ὀν ἐκεῖνος σκεῦος , ὁ ὑπερένδοξος , ἐπεί μηδείς ἔχω ἐννοέω , ὅς μή φιλότιμος εἰς ἁγνεία προσάγω ὁ δεσπότης , οὐδός εἄν ἔχω πάνυ διαπορέω , ὁ ὑπέρ νόος ἑαυτοῦ ἀκούω λειτουργός .