cogPG.PG139 324
αιηθεὶς Ἀνδρονίκῳ μετὰ τὸν τοῦ βασιλέως Ἀλεξίου μόρον , καὶ τὸν ἐκ τοῦ τυράννου προφθάνων θάνατον , καὶ πρὸς φόνον ἐτοιμοτάτης ἀποξενῶν ἑαυτὸν φύσεως , ἔλσθεν ὑπ´ ἐκείνου καταλαμβανόμενος ὃν ἔφευγεν , ἢ χερσὶν ἐμπίπτων ἄς ἀπεδίδρασκεν , ἢ τὸν ἐξόπισθεν καταλήψεσθαι προσδοκώμενον ὡς ἐπιδιώκοντα κατὰ στόμα προσπαντῶντα εὑρίσκων καὶ ἐνώπιον συμπλεκόμενον καὶ συνέχοντα . Καὶ ὁ μὲν μετ´ οὐ πολύν τινα χρόνον τοῦ βίου θανάτῳ ἀπάγεται , ὁ δ´ Ἀνδρόνικος οὕτω τῇ ἀποστασίᾳ τούτου κατεπτοήθη ὡς παρ´ ὅλην τὴν Ἀκείνου φυγὴν τὴν οἱκείαν ὡς ἤδη ἐφεστῶσαν φαντάζεσθαι καταστροφήν · ἐδεδίει γὰρ ὡς περὶ τὰς μάχας ὀξύῥῥοπον καὶ λήματος ἀνδρείου μέτοχον τὸ Λαπαρδᾶν . Ἀμέλει καὶ μὴ προγωροῦσαν ὁρῶν τὴν δι´ ἐπιδιώξεως ἢ μεθ´ ὅπλων τούτου καταπολέμησιν , πρὸς τὴν διὰ γραμμάτων μεθαρμόζεται πανουργίαν , καὶ τὸν τοῦτον καινὸν ὁ σοφιστὴς ἀνεπλάσατο . Βασιλικὰ γὰρ ξυνθέμενος γράμματα ἐκπέμπει ταῦτα πρὸς τοὺς τῶν ἑῴων ἐπαρχιῶν πρωτεύοντας · ἐλάλουν δὲ πονηρίαν ἀληθῶς τὰ γραφόμενα , καὶ διετείνοντο , ὁμιλοῦντα ἔχοντα τὸν Ἀνδρόνικον , παρ´ αὐτοῦ σταλῆναι κατὰ τὴν Ἀσίαν τὸν Λαπαρδᾶν , καὶ πᾶν ὅπερ ἂν οὑτοσὶ διαποάξηται κατ᾽´ οἰκονομίας ἄγνωστον τοῖς πολλοῖς τρόπον ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ βασιλείας μέλλειν τοῦτο διαπραχθήσεσθαι , καὶ ἐνῆγε πάντας εἰς τὴν ἐκείνου ἀνενδοίαστον παραδοχήν . Ἦν δὲ ὁ σκοπὸς Ἀνδρονίκῳ ἐντεῦθεν ἐγκόψαι τὴν ὁρμὴν τῶν πολλῶν . ὑφορωνένων ἐφ᾽´ ὅτῳ δὴ αὐτὸς´ ς ἂν ὁ θα αο δᾶς κατ᾽´ Ἀνδρονίκου ἐξῆρκε τὸ φρόνημα καὶ ὡς ἀντίφρων τὰς τῶν ἀνδρῶν στίχας ἐπιπορεύεται , ὁ δ´ Τότα δέξασθαι διορίζεται . [ Ρ . ] Καὶ τί μὲν ἂν ταῦτα τὰ καινοφανῆ ἔδρασάν τε καὶ ἴσχυσαν γράμματα , ἡ ὁξεῖα τοῦ ἀνδρὸς κατάσχεσις οὐ παρῆκε διαγνωσθῆναι Κβʹ . Τότε δὲ καὶ τὴν πτοίαν ταύτην παρὰ δόξαν Β Ἀνδρόνικος ἀποκρουσάμενος ἰάνθη τὸ ψυχίδιον ὡσεί τε περὶ σταχύεσσιν ἐέρση , καὶ τῆς πόλεως ἔξεισι , καὶ ὁμαλαῖς κινήσεσι καὶ σταθμοῖς βραχέσι καταλαμβάνει τὰ Κύψελλα , καὶ τοῖς ἐκεῖσε κυνηγεσίοις ἐνευφρανθεὶς κατὰ τὴν πατρῴαν ἀφικνεῖται μονὴν τὴν ἐν τῇ Βήρᾳ διακειμένην , καὶ τῷ τοῦ φύσαντος ἐφίσταται μνήματι μετὰ δορυφορίας καὶ δόξης βασιλικῆς , ἧς κἀκεῖνος πάλαι ποτὲ ἐρῶν οὐκ ἐφίκετο , ἰπεὶ καὶ τὸ βασιλειᾷν πατρόθεν Ἀνδρόνικος ὡς κλῆρον καταβὰν διεδέξατο . Καὶ κατ᾽´ ἐκείνας τὰς ἡμέρας σχάσας τὸ κακῶς τινας τιθέναι , ὡς Ἀλκυονίδας πρὸς πολλῶν ὀνομάζεσθαι , μετὰ μικρὸν ἐπάνεισιν αὖθις εἰς τὰ βασίλεια , τῶν γενεθλίων ἐπιστάντων Χριστοῦ . Καὶ ἀμλλαις ἴππων καὶ θεωρίαις προσσχών , ἔαρος ὑποφαίνοντος τὸ στρατιωτικὸν ἅπαν συνήθροισε , ὅσον τε ἑσπέριον καὶ τοῦ Ἐῴου ὁπόσον οὐκ ἀφηνίασε · καὶ αὐτὸς μὲν τὴν εὐθὺ τῆς πόλεως Νικαίας ἴεται . τὸν δὲ Βρανᾶν Ἀλέξιον ἐκ τῶν κατὰ Βρανίτζοβαν ἐπανελυληθότα μερῶν ἐκπέμπει μετὰ στρατιᾶς ἱκανῆς τοῖς περὶ τὸ Λοπάδιον ἀντιταξόμενον · ἤδη γὰρ καὶ οὕτοι τοῖς ὁμόροις Νικαεῦσί τε καὶ Προυσαεῦσιν ἐς τὸ αὐτὸ ἥκοντες ἀπέστησαν φρόνημα . Καὶ ὡς εὐρόησεν αὐτῷ ἡ στρατήγησις καὶ τέλος τῷ πολέμω ἐπέθηκε δεξιώτατον , ἄρας ἐκεῖθεν πρὸς τὴν Νίκαιαν παραγίνεται καὶ συμμίγνυσιν Ἀνδρονίκῳ , καὶ περὶ ἑν στρατόπεδον ἀμφοτέρων συνδραμόντων τῶν στρατουμάτων ἔγνω προσβαλεῖν τῇ πόλει Ἀνδρόνικος . Οἱ γὰρ νδον οὐκ ἀπόντος μόνον Ἀνδρονίκου ἐφρονηματίζοντο , ἀλλὰ καὶ παρόπτα ἐξουθένουν , καὶ ὅπλοις ἠμόνοντο παντοίοις τῶν τειχῶν προεκφαινόμενοι , καὶ λόγοις ἀσχήμοσιν ἔπληττον , μηδενὸς φειδόμενοι καὶ βλήματος καὶ ῥήματος . Καὶ ἦσαν αἱ μὲν πύλαι τῆς πόλεως μεμυκυῖαι καὶ ὀχεῦσιν ἀραρότως ἐνηροσμέναι , αἱ δὲ γλῶσσαι , ὅσα καὶ πυλῶν τῶν χεινέων διαιρομένων , καὶ ὡς ἐκ θωρακίων τῶν ὀδόντων ἐκπίπτουσαι , βολίδας αἰσχροῤῥημοσύνης ἠκόντιζον
Lemmas: αιηθεω Ἀνδρόνικος μετά ὁ ὁ βασιλεύς Ἀλέξιος μόρον , καί ὁ ἐκ ὁ τύραννος προφθάνω θάνατος , καί πρός φόνος ἑτοῖμος ἀποξενόω ἑαυτοῦ φύσις , εἴλω ὑπό ἐκεῖνος καταλαμβάνω ὅς φεύγω , ἢ χείρ ἐμπίπτω ἄς ἀποδιδράσκω , ἢ ὁ ἐξόπισθεν καταλαμβάνω προσδοκάω ὡς ἐπιδιώκω κατά στόμα προσπαντῶντα εὑρίσκω καί ἐνώπιος συμπλέκω καί συνόχωκα . καί ὁ μέν μετέ οὖον πολύς τις χρόνος ὁ βίος θάνατος ἀπάγω , ὁ δδʹ Ἀνδρόνικος οὗτος ὁ ἀποστασία οὗτος καταπτοέω ὡς παρ´ ὅλος ὁ ἐκεῖνος φυγή ὁ οἰκεῖος ὡς ἤδη ἐφίστημι φαντάζω καταστροφή · δείδω γάρ ὡς περί ὁ μάχη οξυρροπως καί λῆμα ἀνδρεῖος μέτοχος ὁ Λαπαρδᾶς . ἀμέλει καί μή προγωρουω ὁράω ὁ δις ἐπιδίωξις ἢ μεθ´ ὅπλον οὗτος καταπολέμησις , πρός ὁ διά γράμμα μεθαρμόζω πανουργία , καί ὁ οὗτος καινός ὁ Σοφιστὴς ἀναπλάσσω . βασιλικός γάρ συντίθημι γράμμα ἐκπέμπω οὗτος πρός ὁ ὁ ἑῷος ἐπαρχία πρωτεύω · λαλέω δέ πονηρία ἀληθής ὁ γράφω , καί διατείνω , ὁμιλέω ἔχω ὁ Ἀνδρόνικος , παρ´ αὐτός στέλλω κατά ὁ Ἀσία ὁ Λαπαρδᾶς , καί πᾶς ὅσπερ εἄν οὗτος διαποαγω κατά οἰκονομία ἄγνωστος ὁ πολύς τρόπος ὑπέρ ὁ αὐτός βασίλεια μέλλω οὗτος διαπράσσω , καί ἐνάγω πᾶς εἰς ὁ ἐκεῖνος ἀνενδοίαστος παραδοχή . ἦς δέ ὁ σκοπός Ἀνδρόνικος ἐντεῦθεν ἐγκόπτω ὁ ὁρμή ὁ πολύς . ὑφοράω ἐφ᾽´ ὅστις δή αὐτός Σ εἄν ὁ ἀνταπόλλυμι ΑΟ Δᾶς κατά Ἀνδρόνικος ἐξαίρω ὁ φρόνημα καί ὡς ἀντίφρων ὁ ὁ ἀνήρ στίξ ἐπιπορεύομαι , ὁ δδʹ Τότα δέχομαι διορίζω . [ Ρ . ] καί τίς μέν εἄν οὗτος ὁ καινοφανής δράω τε καί ἰσχύω γράμμα , ὁ ὁξύς ὁ ἀνήρ κατάσχεσις οὖον παρίημι διαγιγνώσκω κβʹ . τότε δέ καί ὁ πτοία οὗτος παρά δόξα Β Ἀνδρόνικος ἀποκρούω ἰαίνω ὁ ψυχίδιον ὡσεί τε περί στάχυς ἕρση , καί ὁ πόλις ἔξειμι , καί ὁμαλός κίνησις καί σταθμός βραχύς καταλαμβάνω ὁ Κύψελλον , καί ὁ ἐκεῖσε κυνηγέσιον ἐνευφραίνω κατά ὁ πατρῷος ἀφικνέομαι μονή ὁ ἐν ὁ Βήρα διάκειμαι , καί ὁ ὁ φύς ἐφίστημι μνῆμα μετά δορυφορία καί δόξα βασιλικός , ὅς ἐκεῖνος πάλαι ποτέ ἐράω οὐ ἐφικνέομαι , ἰπεὶ καί ὁ βασίλεια πατρόθεν Ἀνδρόνικος ὡς κλῆρος καταβαίνω διαδέχομαι . καί κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα σχάζω ὁ κακῶς τις τίθημι , ὡς Ἀλκυονίς πρός πολύς ὀνομάζω , μετά μικρός ἐπάνειμι αὖθις εἰς ὁ βασίλεια , ὁ γενέθλιος ἐφίστημι Χριστός . καί ἀμλλαις ἵππος καί θεωρία προσέχω , ἔαρ ὑποφαίνω ὁ στρατιωτικός ἅπας συναθροίζω , ὅσος τε ἑσπέριος καί ὁ οἴομαι ὁπόσος οὐ αφηνιάζω · καί αὐτός μέν ὁ εὐθύς2 ὁ πόλις Νίκαια ἴω . ὁ δέ Βρανᾶς Ἀλέξιος ἐκ ὁ κατά βρανιτζοβαινω ἐπανέρχομαι μέρος ἐκπέμπω μετά στρατιά ἱκανός ὁ περί ὁ Λοπάδιον ἀντιτάσσω · ἤδη γάρ καί οὕτος ὁ ὅμορος Νικαεύς τε καί Προυσαεύς εἰς ὁ αὐτός ἥκω ἀφίστημι φρόνημα . καί ὡς εὐροέω αὐτός ὁ στρατήγησις καί τέλος ὁ πόλεμος ἐπιτίθημι δεξιός , ἀείρω ἐκεῖθεν πρός ὁ Νίκαια παραγίγνομαι καί συμμείγνυμι Ἀνδρόνικος , καί περί ἑν στρατόπεδον ἀμφότερος συντρέχω ὁ στρατουματη γιγνώσκω προσβάλλω ὁ πόλις Ἀνδρόνικος . ὁ γάρ ἔνδον οὐ ἄπειμι μόνος Ἀνδρόνικος φρονηματίζω , ἀλλά καί παροπτάω ἐξουθενόω , καί ὅπλον ἀμόνω παντοῖος ὁ τεῖχος προεκφαίνω , καί λόγος ἀσχήμων πλήσσω , μηδείς φείδομαι καί βλῆμα καί ῥῆμα . καί εἰμί ὁ μέν Πύλαι ὁ πόλις μύω καί ὀχεύς ἀραρίσκω ἐναίρω , ὁ δέ γλῶσσα , ὅσος καί πύλη ὁ χεινεος διαίρω , καί ὡς ἐκ θωράκιον ὁ ὀδούς ἐκπίπτω , βολίς αἰσχρορρημοσύνη ἀκοντίζω