cogPG.PG139 116
δῆλον ὅτι μὴ ἐναντίον τοῖς τῶν ἀποστόλων διδάγ μασι καὶ ταῖς Πατρικαῖς παραδόσεσι καὶ τοῖς Κῥνωθεν ἐκκλησιαστικοῖς καὶ ὀρθοδόξοις δόγμασι τὸ λέγειν τὸ Πνεῦμα καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεσθαι , Θαυμαστὸν γὰρ καὶ παρὰ τὴν δόξαν ἡμῖν . ΓΡ . Οὐκοῦν καὶ αὐτοὶ τὸ καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ φωνοῦντες ἐν τῷ συμβόλῳ ἡμῖν τε ἐναντιόφρονες καὶ ἀσυμφώνως ἔχοντες ἐς ἀεὶ καὶ οὐδέποτε εἰς τοὐτὰ συνελθεῖν δυνηθήσεσθε καὶ τῷ σοφῷ Ἰωάννῃ ἀντικείμενα φθεγγόμενοι πάντοτε νομισθείητε . Εἰ γὰρ εἶς οὗτος , ἀλλὰ καὶ Κυρίλλου καὶ Ἀθανασίου καὶ τῶν ἄλλων Πατέρων καὶ πρὸ τούτν Χριστοῦ μαθητής . Πρὸς τούτοις δὲ καὶ ὅπερ οὐκ εἶπον ἐν τῷ συμβόλῳ οἱ ἅγιοι , τοῦτο ἐκφωνοῦντες ὑμεῖς οὐ τοῖς πᾶσιν ἕπεσθαι , ἀλλ´ ἑτεροφωνεῖν πάντως ὑποληφθείητε · χρεὼν γὰρ μὴ μόνον κατὰ τὰ δόγματα καὶ τὰ νοήματα , ἀλλὰ κατ´ αὐτὰ τὰ ῥήματα φυλάττειν ἀκαινοτόμητον καὶ ἀπαρεγχείρητον τὴν τῆς πίστεως ἔκθεσιν . Ὅρα οὖν , πόσαι γεγόνασι σύνοδοι μετὰ τὴν τοῦ συμβόλου τῆς πίστεως ἔκθεσιν , καὶ πόσαι ἀμφιβολίαι δογματικαὶ ἐκινήθησαν · ἀλλ´ οὐδεμία σύνοδος μετὰ τὴν δευτέραν σύνοδ ν , ἥτις τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος δόξαν Κἐτράνωσεν , οὐδὲ ἓν ῥῆμα οὔτε ἀφεῖλεν οὕτε προσέθηκεν οὔτε τι τῶν ὁρισθέντων ἠλλοίωσεν , ἀλλὰ καὶ αἱ πλείους τῶν ἀμφιβολιῶν ἐκ τῶν ῥημάτων μᾶλλον τοῦ ἁγίου συμβόλου διελύθησαν , καὶ ἡ τούτων ὁμολογία πᾶσαν ὑποψίαν καὶ ἀμφιβολίαν ἐξέβαλεν · καὶ τὸ ἄλλως καὶ ἄλλως παρ´ ἄλλοις καὶ ἄλλοις νοούμενον ἑκ τῶν ἐν τῷ συμβόλῳ ῥητῶν καινοτομίαν οὐδεμίαν ἐποίησεν · ἀλλὰ καὶ ἡ γνησία τοῦ ἀμφιβόλου διάνοια δι´ ἑτέρων ἐκθέσεων καὶ ὁρισμῶν παραδέδοται , καὶ ἡ νόθος ἀπόβλητος γέγονεν · οὕτως ἐπὶ τῆς τρίτης , οὕτως ἐπὶ τῆς τετάρτης , οὕτως ἐπὶ τῶν ἑξῆς · τὸ δὲ ἄγιος σύμβολον τῆς θρησκείας , ὡς ἐξ ἀρχῆς ἐξετέθη , διατετήρηται . Εἰ γὰρ δοθείη ἐκ τῶν παρεμπιπτουσῶν ἀμφιβολιῶν ἄλλας καὶ ἄλλας προσθήκας ποιεῖν καὶ ἀφαιρέσεις ἢ ἀμείψεις τινῶν , λάθοιμεν ἂν κατ´ ὀλίγον ὅρια Πατέρων παρασαλεύοντες . Ἐπεὶ καὶ ἐπ´ αὐτῶν τῶν ἁγίων Πατέρων τῶν ποιησαμένων τὴν ἔκθεσιν πολλαὶ ἀμφιβολίαι μετὰ
Lemmas: δῆλος ὅτι μή ἐναντίος ὁ ὁ ἀπόστολος διδάγ πῆμα καί ὁ πατρικός παράδοσις καί ὁ Κῥνωθεν ἐκκλησιαστικός καί ὀρθόδοξος δόγμα ὁ λέγω ὁ πνεῦμα καί ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω , θαυμαστός γάρ καί παρά ὁ δόξα ἐγώ . ΓΡ . οὐκοῦν καί αὐτός ὁ καί ἐκ ὁ υἱός φωνέω ἐν ὁ σύμβολον ἐγώ τε ἐναντιόφρων καί ἀσυμφώνως ἔχω εἰς ἀεί καί οὐδέποτε εἰς Τούτα συνέρχομαι δύναμαι καί ὁ σοφός Ἰωάννης ἀντίκειμαι φθέγγομαι πάντοτε νομίζω . εἰμί γάρ εἰμί οὗτος , ἀλλά καί Κύριλλος καί Ἀθανάσιος καί ὁ ἄλλος Πατέρων καί πρό τοῦτα Χριστός μαθητής . πρός οὗτος δέ καί ὅσπερ οὐ εἶπον ἐν ὁ σύμβολον ὁ ἅγιος , οὗτος ἐκφωνέω σύ οὖον ὁ πᾶς ἕπω , ἀλ ἑτεροφωνέω πάντως ὑπολαμβάνω · χρεὼν γάρ μή μόνος κατά ὁ δόγμα καί ὁ νόημα , ἀλλά κατ´ αὐτός ὁ ῥῆμα φυλάσσω ἀκαινοτόμητος καί ἀπαρεγχείρητος ὁ ὁ πίστις ἔκθεσις . Ὅρας οὖν , πόσος γίγνομαι σύνοδος μετά ὁ ὁ σύμβολον ὁ πίστις ἔκθεσις , καί πόσος ἀμφιβολία δογματικός κινέω · ἀλ οὐδείς σύνοδος μετά ὁ δύο σύνοδος Ν , ὅστις ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα Κἐτράνωσεν , οὐδέ εἷς ῥῆμα οὔτε ἀφαιρέω ἵημι προστίθημι οὔτε τίς ὁ ὁρίζω ἀλλοιόω , ἀλλά καί ὁ πλείων ὁ ἀμφιβολία ἐκ ὁ ῥῆμα μᾶλλον ὁ ἅγιος σύμβολον διαλύω , καί ὁ οὗτος ὁμολογία πᾶς ὑποψία καί ἀμφιβολία ἐκβάλλω · καί ὁ ἄλλως καί ἄλλως παρ´ ἄλλος καί ἄλλος νοέω ἐκ ὁ ἐν ὁ σύμβολον ῥητός καινοτομία οὐδείς ποιέω · ἀλλά καί ὁ Γνησία ὁ ἀμφίβολος διάνοια δις ἕτερος ἔκθεσις καί ὁρισμός παραδίδωμι , καί ὁ νόθος ἀπόβλητος γίγνομαι · οὕτως ἐπί ὁ τρίτος , οὕτως ἐπί ὁ τέταρτος , οὕτως ἐπί ὁ ἑξῆς · ὁ δέ ἅγιος σύμβολον ὁ θρησκεία , ὡς ἐκ ἀρχή ἐκτίθημι , διατηρέω . εἰμί γάρ δίδωμι ἐκ ὁ παρεμπίπτω ἀμφιβολία ἄλλος καί ἄλλος προσθήκη ποιέω καί ἀφαίρεσις ἢ ἀμείβω τις , λανθάνω εἄν κατ´ ὀλίγος ὅριον Πατέρων παρασαλεύω . ἐπεί καί ἐπι αὐτός ὁ ἅγιος Πατέρων ὁ ποιέω ὁ ἔκθεσις πολύς ἀμφιβολία μετά