cogPG.PG139 306
οὖν θασιλέως μητρὶ τη γὰρ τῷ τῆς θέας λαμπρῷ καὶ τῷ τῆς ὄψεως μαργαρώδει καὶ τῷ τοῦ ἤθους Κὁμαλῷ καὶ τῷ τοῦ φρονήματος ἀσυμπλόκῳ καὶ τῷ ἐπαγωγῷ τοῦ [ Ρ . ὁθ ] φθέγματος ὡς ἀπὸ μηρίνθου πάντας ἐφείλκετο ) , τὰ πλεῖστα μέντοι τοῖς χρήμασιν ὑπαγόμενος καὶ τῇ φιλοδωρίᾳ κατακοιμίζων τοὺς ἐν δεινῷ τιθεμένους ἑκείνου φέρειν τὰ δεύτερα . Ὅθεν οὐδεὶσξτῶν ἐπιταχθέντων ἀντιτάξασθαι Ἀνδρονίκῳ πρὸς Ἀνδρόνικον μετετάξατο τὸν ἥδη λαμπρῶς τῆς τυραννίδος ἁπτόμενον , ἀποπτύσας τὸν πρωτοσεβαστὸν καὶ τῷ προσωπείῳ τοῦ μισοτυράννου Ἀνδρονίκου δελεασθείς . Ἢ τε οὗν προκαθημένη τῶν Βιθυνῶν μεγίστη πόλις ἡ Νίκαια οὐδὲ´ δλως Ἀνδρονίκῳ προσέθετο , καὶ ὁ τὴν ταύτης ἐμπιστευθεὶς φυλακὴν Ἰωάννης ὁ Δούκας τοῖς Ἀνδρονίκου γράμμασι μεμένηκεν ἀστυφέλικτος , καίπερ τὰς γνώμας πλήττουσιν ἑλεπόλεων ἀκριβέστερον καὶ τιιχομαχείου ξύμπαντος ἰσχυρότερον . Ἀλλὰ καὶ ὁ μέγας δομέστικος Ἰωάννης ὁ Κομνηνὸς τὴν ἐπαρχίαν διέπων τῶν Θρακησίων οὐ μόνον ἔβυε τὰ ὧτα πρὸς τὰ τοῦ Ἀνδρονίκου ἐπάσματα , ἀλλὰ καὶ ὡς τύραννον ὅιετώθαζεν , οἷα κατόπτρῳ τοῖς λεγομένοις προσκύπτων λείῳ καὶ ἀποστίλβοντι , καὶ διαφαινόμενον ἐν τούτοις ὁρῶν τὸν πολύμορφον Πρωτέα καὶ τυραννικὸν τὸν τρόπον Ἀνδρόνικον . Ἐπεὶ δὲ τῇ Ταρσίᾳ ὁ Ἀνδρόνικος ἤγγιζε καὶ τῶν περὶ τὴν Νικομήδους πόλιν οἱ πλείονες αὐτῷ προσεχώρουν , στέλλεται κατ´ αὐτοῦ μετὰ δυνάμεως ἱκανῆς Ἀνδρόνικος ὁ Ἄγγελος , οὗπερ οἱ υἱεῖς ἐς ὕστερον Ἰσαάκός τε καὶ Ἀλέξιος μετ´ Ἀνδρόνικον ἐπέθησαν τῆς ἀρχῆς . Ὁ δὲ περὶ τὸν Χάρακα τὸ χωρίον πόλεμον συγκροτήσας ἡττᾶται λαμπρῶς , καίπερ οὑκ ἰσοπαλεῖ συμπλακεὶς στρατιᾷ ἢ τὸν ἀνταγωνιστὴν εὑρὼν ἀξιόμαχον , ἀλλ´ ἐκτομίᾳ τινὶ συμμίξας ἀχρείους στρατολογήσαντι γεωργοὺς καὶ μοῖραν συνεπαγομένῳ Παφλαγόνων στρατιωτῶν . Εἰς τὴν πόλιν τοίνυν εὐθὺς μετὰ τὴν ἦτταν εἰσιὼν ἀκλεῶς ἀπῃτεῖτο καταθέσθαι τὰ χρήματα , ὅσα οἱ πρὸς τὰς κατὰ πόλεμον δαπάνας βεβράβευτο . Ὁ δὲ βασανιζομένην ὁρῶν τὴν αὐτοῦ κατάσχεσιν , ὅτι φίλια φρονῶν τῷ Ἀνδρονίκῳ τὰ πράγματα χειρόνως διέθετο ἄπερ εὔμαρίσειν ἀπέσταλτο , ἐναγόμενος παρὰ τῶν υἱέων ἔξ ὄντων καὶ πάντων ὁπλοτέρων τὰς φρένας καὶ κατὰ χεῖρα γενναίων , ἐπεβάλετο μὲν τὸν οἰκεῖον οἷκον διακρατύνειν καὶ κατασκευάζειν ἐπιτειχίσματα κατὰ τὸ ἔξω Κιόνιον διακείμενον , καὶ τῶν ἐκ τοῦ δήμου τινὰς ἐπεσπάσατο πρὸς ἑαυτόν · ὁρῶν δὲ ὡς οὐκ ἀκμαῖός ἐστι πρὸς βασίλειον πλεονεκτοῦσαν ἀνθόπλισιν καὶ ὡς οὐκ ἂν σχοίη περιγενέσθαι τῶν οιαζόρων , πρὸς φυγὴν μεθαρμόζεται , καὶ τοὺς ἑξ υἱοὺς παραλαβών , τὴν δ´ ὁμόλεκτρον τοῦ δόμου ἀπαγαγὼν , νηὸς ἐπιβὰς τῆς ἐς Ἀνδρόνικον ἄπτεται . Ὁ δὲ δὼν προσιόντα τὸν Ἄγγελον λέγεται εἰπεῖν · « Ἱου . ἀποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου , ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου . » Ὅάρσος δύν ἐπὶ τῇ τοῦ ἐξαδέλφου παρουσίᾳ λαβὼν Ἀνδρόνικος καὶ τὰ κατ´ ἔφεσιν ὁρῶν προβαίνοντα , τῶν ἐνοδίων ἐκτροπῶν ἀφέμενος καὶ χαίρειν ἐάσας τὰς πόλεις Νίκαιάν τε καὶ Νικομήδειαν καὶ τὸ τῆδε ἢ ἐκεῖσε μεταστοέφεσθαι , πρὸς τὴν Κωνσταντίνου τὸν δρόμον ἀκλινεῖ συνέτεινε νεύματι , ὡς ὁδοῦ Φιλιεὶμ τῆς ἐς αὐτὴν φερούσης ἐχόμενος . Καὶ δὴ κατὰ τὰ Πευκία ἐναυλισάμενος(τόπος δέ ἐστι ταῦτα ἐν · τὸῖς ἄνω Χαλκηδόνος διακείμενος μέρεσι καὶ οὕτως ὀνομαζόμενος ] [ Ρ . ΙΟθ καὶ πυρὰ πολλὰ καύσας τὴν νύκτα ὅλην ἐκείνην , μὴ κατὰ λόγον τῆς συνούσης αὐτῷ στρατιᾶς , ἀλλ´ ἐς δόκησιν στρατεύματος πλείοτὸ
Lemmas: οὖν θασιλαος μήτηρ ὅς γάρ ὁ ὁ θέα λαμπρός καί ὁ ὁ ὄψις μαργαρώδης καί ὁ ὁ ἦθος κομηλον καί ὁ ὁ φρόνημα ἀσύμπλοκος καί ὁ ἐπαγωγός ὁ [ Ρ . ὅθε ] φθέγμα ὡς ἀπό μήρινθος πᾶς ἐφέλκω ) , ὁ πλεῖστος μέντοι ὁ χρῆμα ὑπάγω καί ὁ φιλοδωρία κατακοιμίζω ὁ ἐν δεινός τίθημι ἑκεῖνος φέρω ὁ δύο . ὅθεν οὐδεὶσξτῶν ἐπιτάσσω ἀντιτάσσω Ἀνδρόνικος πρός Ἀνδρόνικος μετατάσσω ὁ ἥδη λαμπρῶς ὁ τυραννίς ἅπτω , ἀποπτύω ὁ πρωτοσεβαστός καί ὁ προσωπεῖον ὁ μισοτυραννέω Ἀνδρόνικος δελεάζω . ἤ τε ἐν προκάθημαι ὁ Βιθυνός μέγας πόλις ὁ Νίκαια οὐδή δλως Ἀνδρόνικος προστίθημι , καί ὁ ὁ οὗτος εμπιστεύομαι φυλακή Ἰωάννης ὁ Δούκας ὁ Ἀνδρόνικος γράμμα μένω ἀστυφέλικτος , καίπερ ὁ γνώμη πλήσσω ἑλέπολις ἀκριβής καί τιιχομαχείου σύμπας ἰσχυρός . ἀλλά καί ὁ μέγας δομέστικος Ἰωάννης ὁ Κομνηνός ὁ ἐπαρχία διέπω ὁ Θρακησίων οὖον μόνος βύω ὁ ἄτη πρός ὁ ὁ Ἀνδρόνικος πάσμα , ἀλλά καί ὡς τύραννος οιτωθαζω , οἷος κάτοπτρον ὁ λέγω προσκύπτω λεῖος καί ἀποστίλβω , καί διαφαίνω ἐν οὗτος ὁράω ὁ πολύμορφος Πρωτεύς καί τυραννικός ὁ τρόπος Ἀνδρόνικος . ἐπεί δέ ὁ Ταρσία ὁ Ἀνδρόνικος ἐγγίζω καί ὁ περί ὁ Νικομήδης πόλις ὁ πλείων αὐτός προσχωρέω , στέλλω κατ´ αὐτός μετά δύναμις ἱκανός Ἀνδρόνικος ὁ Ἄγγελος , ὅσπερ ὁ υἱός εἰς ὕστερος Ἰσαάκιος τε καί Ἀλέξιος μετέ Ἀνδρόνικος πείθω ὁ ἀρχή . ὁ δέ περί ὁ Χάραξ ὁ χωρίον πόλεμος συγκροτέω ἡσσάομαι λαμπρῶς , καίπερ ἐκ ἰσοπαλής συμπλέκω στρατιά ἢ ὁ ἀνταγωνιστής εὑρίσκω ἀξιόμαχος , ἀλ ἐκτομίας τις συμμίγνυμι ἀχρεῖος στρατολογέω γεωργός καί μοῖρα συνεπάγω Παφλαγών στρατιώτης . εἰς ὁ πόλις τοίνυν εὐθύς μετά ὁ ασσα εἴσειμι ἀκλεής ἀπαιτέω κατατίθημι ὁ χρῆμα , ὅσος ὁ πρός ὁ κατά πόλεμος δαπάνη βραβεύω . ὁ δέ βασανίζω ὁράω ὁ αὐτός κατάσχεσις , ὅτι φίλιος φρονέω ὁ Ἀνδρόνικος ὁ πρᾶγμα χειρόνως διατίθημι Ἄπερ εὐμαρίζω ἀποστέλλω , ἐνάγω παρά ὁ υἱός ἐκ εἰμί καί πᾶς ὁπλότερος ὁ φρήν καί κατά χείρ γενναῖος , ἐπιβάλλω μέν ὁ οἰκέω οἶκος διακρατύνω καί κατασκευάζω ἐπιτείχισμα κατά ὁ ἔξω κιόνιον διάκειμαι , καί ὁ ἐκ ὁ δῆμος τις ἐπισπάω πρός ἑαυτοῦ · ὁράω δέ ὡς οὐ ἀκμαῖος εἰμί πρός βασίλειος πλεονεκτέω ἀνθόπλισις καί ὡς οὐ εἄν ἔχω περιγίγνομαι ὁ οιαζορες , πρός φυγή μεθαρμόζω , καί ὁ ἕξ υἱός παραλαμβάνω , ὁ δδʹ ὁμόλεκτρος ὁ δόμος ἀπάγω , ναός ἐπιβαίνω ὁ εἰς Ἀνδρόνικος ἄπτω . ὁ δέ δήω πρόσειμι ὁ Ἄγγελος λέγω εἶπον · « ἰός . ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος ἐγώ πρό πρόσωπον σύ , ὅς κατασκευάζω ὁ ὁδός σύ ἔμπροσθεν σύ . » Ὅάρσος δύο ἐπί ὁ ὁ ξάδερφος παρουσία λαμβάνω Ἀνδρόνικος καί ὁ κατ´ ἔφεσις ὁράω προβαίνω , ὁ ἐνόδιος ἐκτροπή ἀφίημι καί χαίρω ἐάω ὁ πόλις Νικαία τε καί Νικομήδεια καί ὁ τῆδε ἢ ἐκεῖσε μεθίστημι , πρός ὁ Κωνσταντῖνος ὁ δρόμος ἀκλινής συντείνω νεῦμα , ὡς ὁδός Φιλιεὶμ ὁ εἰς αὐτός φέρω ἔχω . καί δή κατά ὁ πευκία ἐναυλίζω δέ εἰμί οὗτος ἐν · ὅς ἄνω Χαλκηδών διάκειμαι μέρος καί οὕτως ὀνομάζω ] [ Ρ . ΟΘ καί πυρά πολύς καίω ὁ νύξ ὅλος ἐκεῖνος , μή κατά λόγος ὁ σύνειμι αὐτός στρατιά , ἀλ εἰς δόκησις στράτευμα πλέω