cogPG.PG134 231
τὰς αἰτίας , λαμβάνουσαι . Κακῶς γὰρ τῆς ματρὸς Σαλώμης καὶ σφᾶς καὶ τὴν μητέρα λεγούσης , καὶ πρὸς λόγους ἐκκαλουμένης αὐτοὺς , ἐκεῖνοι ἐλεεινὴν ἀπέφαινον τὴν καταστροφὴν τῆς μητρὸς ἀθλίους δʹ ἑαυτοὺς ἐκάλουν τοῖς ἐκείνης φονεῦσιν ἀαγκαζομένους συζῇν . Ταῦτα ἧν ἀποδημοῦντος τοῦ βασιλέως . Ἐπανελθόντι ὅ´ εὐθὺς παρά τε δὲρώρα καὶ τῆς Σαλώμης οἱ λόγοι προσήγοντο , λεγόντων μέγεν αὐτοῖς ἐπηρτῆσθαι τὸν κένυνον . ἀναφανέν ἀπειλουμένων τῶν νεανίσκων , τὸν φόνον τίσασθαι τῆς μητρός . Ἡρῶὸης δὲ ταῦτα καὶ ἄλλων ἀπαγγελλόντων τετάρακτο . Οὗτος δὲ διατεθεὶς , ἱγνω ἐπὶ καθαιρέσει τῶν νέων , ἕτερον υἱὸν Ἀντίπατρον Κνομα , ἰδιωτεύοντι ἕτι αὐτῷ γεγονότα , προσοικειμὺσασθαι · καὶ τοῦτος ἐδόκει τιμᾷν , ἵνα καταστείλῃ τὸ θράσος τοῖς ἐκ τῆς Μαριὰμ γνοῦσι , ὡς οὐ μόνοις αὐτοῖς , οὐδ´ ἐξ ἀνάγκης ἡ διαβοχὴ τῆς βασιλείας ὀφελεται Ὅθεν ὡς ἔφεδρόν τινα τὸν Ἀντίπατρον ἐπεισήγαγεν . Ὁ δὲ δεινὸς ὢν , ἐπεὶ παῤῥησίας ἐλάβετο , μίαν ἔσχεν ὑπόθεσιν , ἔχεσθαι τοῦ πατρὸς , καὶ τῶν ἐὲελ φῶν ἀλλοτριοῦν ταῖς διαβολαῖς . Κἀκεῖνοι δʹ ἷτι ἐδίἅοσαν ἀφορμὰς , καὶ δακρύοντες ὡς ἀτιμαζόμενοι , καὶ τὴν μητέρα ἀνακαλούμενοι , καὶ τὸν πατέρα φανερῶς ὀὐ δίκαιον λέγοντες . ἅπερ´ κακοήθως οἱ περὶ τὸν Ἀντίπατρον Ἡρώδῃ μετὰ προσθήκης Ἀξαγγέλλοντες , μείζονα τὴν πρὸς ἐκείνους ἐνεποίουν ἀκέχθειαν . Βουλόμενος δὲ ὁ πατὴρ ταπεινῶσαι τοὺς ἐκ τῆς Μαριὰμ , πλείονος Ἀντιπάτοω μετοδίδου τιμῆς . Τίλος δὲ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ ἐπαισηγαγε , καὶ Καίσαρι συνίστησιν αὐτὸν γράφων ὑπὲρ αὐτοῦ , καὶ εἰς Ῥώμην αὐτὸν μετὰ πολλῶν δώρων ἀπέστειλεν , ὥστε ἤδη ἐπ´ ἐκείνῳ δοκεῖν πάντα , παρκῶσθαι δ´ ἐκ τῆς ἀρχῆς παντάπασι τὰ μειράτια Ἀντίπατρος δὲ δεδοικὼς μὴ , αὐτοῦ ἐκδημήσαντος , ἐπιεικέστερος εἰς τοὺς ἐκ Μᾶαρεὰμ γένηται ὁ πατὴρ , καὶ ἀποδημῶν οὐκ ἀνίει συνεχῶς ἐπιστέὶ λον κατὰ τῶν ἀδελφῶν τῷ πατρὶ , καὶ προσερεθίζων πρὸς τὴν δυσμένειαν , ἕως εἰς τοῦτο προήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ πλεῦσαι πρὸς Ῥώμην , κἀκεῖ τῶν παίδων κατηγορεῖν παρὰ Καίσαρι . Ἀπελθὼν δ´ εἰς Ῥώμην σὺν τοῖς παισὶ παρεστήσατο μὲν αὐτοῦς τῷ Καίσαρι , ᾐτιᾶτο δὲ τῆς ἀπονοίας , ὡς τὸν ἑαυτῶν πατέρα μισοῦντας , καὶ διαχειρίσασθαι μελετῶντας αὐτὸν , καὶ οὔτω τὴν βασιλείαν λαβεῖν . Τῶν δὲ νεανίσκων , καὶ λέγοντος ἔτι τοῦ πατρὸς , δάκρυα ἦν , καὶ τέλος σίμωγὴ , δεδοικότων , ὡς , εἰ σιγῷεν , δόξουσιν ἐκ τοῦ συνειδότος μηδ´ εὐπορεῖν ἀπολογίας . Ὡς δ´ ἔγνων εὐμένειαν παρῇ Καίσαρος , τῶν δ´ ἄλλων τοὺς μὲν συνδακρύοντας , συναλγοῦντας δὲ ἅπαντας , ὁ Ἀλέξανδρος ἐπεχείρει διαλύειν τὰς αἰτίας , πρὸς τὸν πατέρα λόγους ποιούμενος . Καὶ διαλεχθέντος πρὸς τὸ ἐπαγωγότερον , ὁ Καῖσαρ οὐδὲ πρότερον ταῖς κατ´ αὐτῶν πιστεύων διαβολαῖς ἔτι μάλιστα ἐξηλλάττετο , καὶ συνεχῶς εἰς τὸν Ἡρώδην ἀήέβλεπεν , ὁρῶν κἀκεῖνον ὑποσυγκεχυμένον , καὶ ἠγωνία τὸ θέατρον . Καῖσαρ δὲ , τοὺς μὲν νεανίσκους , πἰ . καὶ πῶν διαβολῶν πόῤῥω δοκοῦσιν , αὐτὸ τουτο ἁμαρτεῖν ἔφη , τὸ μὴ τοιούτους ἑαυτοὺς τῷ πατρὶ
Lemmas: ὁ αἴτιος , λαμβάνω . Κακῶς γάρ ὁ μήτηρ Σαλώμη καί σφεῖς καί ὁ μήτηρ λέγω , καί πρός λόγος ἐκκαλέω αὐτός , ἐκεῖνος ἐλεεινός ἀποφαίνω ὁ καταστροφή ὁ μήτηρ ἄθλιος δέ ἑαυτοῦ καλέω ὁ ἐκεῖνος φονεύς ααγκαζομενος συζάω . οὗτος ἧμαι ἀποδημέω ὁ βασιλεύς . ἐπανέρχομαι ὅς εὐθύς παρά τε δὲρώρα καί ὁ Σαλώμη ὁ λόγος προσάγω , λέγω μίγνυμι αὐτός ἐπαρτάω ὁ κένυνον . ἀναφαίνω ἀπειλέω ὁ νεανίσκος , ὁ φόνος τίνω ὁ μήτηρ . Ἡρῶ δέ οὗτος καί ἄλλος ἀπαγγέλλω ταράσσω . οὗτος δέ διατίθημι , ἱγνω ἐπί καθαίρεσις ὁ νέος , ἕτερος υἱός Ἀντίπατρος Κνομα , ἰδιωτεύω ἔτι αὐτός γίγνομαι , προσοικειμυω · καί τοῦτος δοκέω τιμάω , ἵνα καταστέλλω ὁ θράσος ὁ ἐκ ὁ Μαρία γιγνώσκω , ὡς οὖον μόνος αὐτός , οὐδός ἐκ ἀνάγκη ὁ διαβοχὴ ὁ βασίλεια ὀφείλω ὅθεν ὡς ἔφεδρος τις ὁ Ἀντίπατρος ἐπεισάγω . ὁ δέ δεινός εἰμί , ἐπεί παρρησία λαμβάνω , εἷς ἔχω ὑπόθεσις , ἔχω ὁ πατήρ , καί ὁ εἴλω φάω ἀλλοτριόω ὁ διαβολή . ἐκεῖνος δέ ἄθεμ-ις ἐσθίω ἀφορμή , καί δάκρυ ὡς ἀτιμάζω , καί ὁ μήτηρ ἀνακαλέω , καί ὁ πατήρ φανερῶς οὖον Δίκαιος λέγω . ἄπερ κακοήθης ὁ περί ὁ Ἀντίπατρος Ἡρώδης μετά προσθήκη Ἀξαγγέλλοντες , μείζων ὁ πρός ἐκεῖνος ἐμποιέω ἀχεύω . βούλομαι δέ ὁ πατήρ ταπεινόω ὁ ἐκ ὁ Μαρία , πλείων Ἀντιπάτοω μετοδιδωμι τιμή . Τίλος δέ καί ὁ μήτηρ αὐτός ἐπαισηγαγε , καί Καῖσαρ συνίστημι αὐτός γράφω ὑπέρ αὐτός , καί εἰς Ῥώμη αὐτός μετά πολύς δῶρον ἀποστέλλω , ὥστε ἤδη ἐπι ἐκεῖνος δοκέω πᾶς , παροικέω δδʹ ἐκ ὁ ἀρχή παντάπασι ὁ μειράτια Ἀντίπατρος δέ δείδω μή , αὐτός ἐκδημέω , ἐπιεικής εἰς ὁ ἐκ Μᾶαρεὰμ γίγνομαι ὁ πατήρ , καί ἀποδημέω οὐ ἀνίημι συνεχῶς πίστις λος κατά ὁ ἀδελφός ὁ πατήρ , καί προσερεθίζω πρός ὁ δυσμένεια , ἠώς εἰς οὗτος προάγω αὐτός εἰς ὁ πλέω πρός Ῥώμη , ἐκεῖ ὁ παῖς κατηγορέω παρά Καῖσαρ . ἀπέρχομαι δδʹ εἰς Ῥώμη σύν ὁ παῖς παρίστημι μέν αὔτεος ὁ Καῖσαρ , αἰτιάομαι δέ ὁ ἀπόνοια , ὡς ὁ ἑαυτοῦ πατήρ μισέω , καί διαχειρίζω μελέτη αὐτός , καί οὐτάω ὁ βασίλειος λαμβάνω . ὁ δέ νεανίσκος , καί λέγω ἔτι ὁ πατήρ , δάκρυ εἰμί , καί τέλος σίμωγὴ , δείδω , ὡς , εἰμί σιγάω , δοκέω ἐκ ὁ σύνοιδα μηδ´ εὐπορέω ἀπολογία . ὡς δδʹ γιγνώσκω εὐμένεια πείρω Καῖσαρ , ὁ δδʹ ἄλλος ὁ μέν συνδακρύω , συναλγέω δέ ἅπας , ὁ Ἀλέξανδρος ἐπιχειρέω διαλύω ὁ αἴτιος , πρός ὁ πατήρ λόγος ποιέω . καί διαλέγω πρός ὁ ἐπαγωγός , ὁ Καῖσαρ οὐδέ πρότερος ὁ κατ´ αὐτός πιστεύω διαβολή ἔτι μάλιστα ἐξαλλάσσω , καί συνεχῶς εἰς ὁ Ἡρώδης ἀναβλέπω , ὁράω ἐκεῖνος ὑποσυγχέω , καί ἀγωνιάω ὁ θέατρον . Καῖσαρ δέ , ὁ μέν νεανίσκος , πίνω . καί ποῦ διαβολή πόρρω δοκέω , αὐτός οὗτος ἁμαρτάνω φημί , ὁ μή τοιοῦτος ἑαυτοῦ ὁ πατήρ