cogPG.PG134 382
πράγμα . Ἐπεὶ γὰρ τοῖς ἐν τῇ Σαλπίᾳ δι´ αὐτομόλου δῆθεν ἦν ἐπιστείλας ὡς ὁ Μάρκελλος νυκτὸς προσβει τοῖς τείχεσι , τῇ τε τῶν Αατίνων κεχρημένος τῇ σὺν ἄλλοις ἐπισταμένοις αὐτὴν , ἵνα Ῥωμαῖοι δόξωσιν εἶναι . Μαθόντες δὲ οἱ Σαλπηνοὶ τὴν ἐπιτέχνησιν αὐτοῦ , ἀντετεχνήσαντο πιστεύειν ὄ τως προσιέναι τὸν Μάρκελλον . Καὶ ἀνασπάσαντες τὸν καταῤῥάκτην , εἰσήγαγον ὅσους αὐτοῖς ἔδοξεν ἱκανοὺς εῖναι κατεργασθῆναι παρ´ αὐτῶν , καὶ πάντας ἀπέκτειναν . Ὁ δὲ Ἀννίβας ἀπῆρεν αὐτίκα , μαθὼν τοὺς Λοκροὺς πολιορκουμένους παρὰ Ῥωμαίων ἐκ Σικελίας ἐπιπλευσάντων . Καὶ Ιούπλιος δὲ Σουλπίκιος μετὰ Αἰτωλῶν καὶ συμμάχων ἐτέρων πολλὰ τῆς Ἀχαΐας ἑπόρθησε . Τοῦ δὲ θιλίππου τοῦ Μακεδόνος τοῖς Ἀχαιοῖς συμμαχήσαντος , παντελῶς ἐκ τῆς Ἐλλάδος ἑξηλάθησαν οἰ Ῥωμαῖοι , εἰ μὴ ποῦ κράνους τοῦ θιλίππου περιῤῥυέντος , οἱ Αἰτωλοὶ τοῦτο ἔσχον , καὶ φήμης εἰς τοὺς Μακεδόνας γενομένης ὡς τέθνηκε , στάσις τε γέγονεν ἐκεῖ , καὶ ἐφοβήθη μὴ τῆς βασιλείας στερηθῇ , καὶ πρὸς Μακεδονίαν ἠπείχθη . Ἐντεῦθεν οἱ Ῥωμαῖοι τῇ Ἐλλάδι προσέμειναν , καί τινων ἐκράτησαν πόλεων . Τῷ δ´ ἐπιόντι ἔτει , ὡς ὁ Ἀσδρούβας ἠγγέλλετο προσιὼν , οἱ ἐν τῇ Ῥώμῃ τὰς δυνάμεις τε ἤθροιζον , καὶ τοὺς συμμάχους σφῶν μετεπέμποντο , ὑπάτους Κλαύδιόν τε Νέρωνα καὶ Λιούϊον τὸν Μάρκον ἑλόμενοι . Καὶ Νέρωνα μὲν ἐπὶ τὸν Ἀννίβαν , Λιούῖον δὲ ἐπὶ τὸν Ἀσδρούβαν ἔπεμψαν , ὃς αὐτῷ πρὸς τῇ Σένῃ τῇ τόλει ἀπήντησεν . Οὐ μέντοι καὶ εἰς χεῖρας εὐθὺς ἦλθεν , ἐπὶ πολλὰς δὲ ἡμέρας κατὰ χώραν ἔμεινεν . Ἀλλ´ οὐδὲ ὁ Ἀσδρούβας τὴν μάχην κατήπειξεν , ἡσύχαζε δὲ τὸν ἀδελφόν ἀναμένων . Ὁ Νέρων δὲ καὶ ὁ Ἀννίβας εἰς Λευκανίαν ἐστρατοπεδεύοντο καὶ οὐδέτερος πρὸς παράταξιν ὥρμησεν , ἄλλως δὲ ἐς χεῖρας ἀλλήλοις ᾔεσαν . Καὶ ὁ Ἀννίβας πυκνὰ κετανίστατο , καὶ ὁ Νέρων ἀκριβῶς αὐτὸν παρετήρει . Κρείττων οὗν ἀεὶ αὐτοῦ γινόμενος , καὶ τὰ γράμματα τὰ παρὰ τοῦ Ἀσδρούβου αὐτῷ πεμφθέντα ἑλών , τοῦ μὲν Ἀννίβου κατεφρόνησε · δείσας δὲ μὴ τὸν Λιούτον ὁ Ἀσδρούβας τῷ πλήθει καταβιάσηται , μέγα πρᾶγμα ἐτόλμησε . Καὶ κατέλιπε μὲν μοῖραν κεῖ , ἀποχρῶσαν εἴργειν τὸν Ἀννίβαν εἶ πη κινηθείη , ἐντειλάμενος πάντα ποεῖν ἵνα καὶ αὐτὸς νομίζοντο ἐνοι μεῖν · τὸ δὲ καθαρώτατον τοῦ στοατοῦ ἀπολέξας , ἄρμησεν ὡς πλησιοχώριῳ πόλει τινὶ προσμίξων , οὐδ´ ᾔδει τας τὴν διάνοιαν αὐτοῦ . Λαὶ ἠπείχθη ἐπὶ τὸν Ἀοδρούβαν , καὶ ἀφίκετο νυκτὸς πρὸς τὺν συνάρχοντα . καὶ ἐν τῇ ταφρείᾳ τῇ αὐτοῦ συνεσκήνησε . Καὶ παρεσκευάζοντο ἄμφω , ἵν´ αἰφνίδιον αιλτῶ αυνεπίθωνται . Οὺκ ἔλαθον δὲ , ἀλλ´ ἐτεκμήρατο τὸ γεγενημένον ὁ Ἀσδρούβας ἀπὸ τῶν ταραγγέλσεων διττῶν γινομένων . Ἰδίᾳ γὰρ ἕκαστος τῶν ὑπάτων παρήγγελλέ τι τοῖς ἑαυτοῦ , Ὑποπτεύσας οὗν ηττῆοθαι τον Ἀννίβαν καὶ ἀπολέσθαιπεριόντος γὰρ ἐκείνου οὐκ ἂν ἐπ´ αὐτὸν ὁρμῆσαι τὸν Νέρωνα ἐλογίζετο , ἐγνω πρὸς τοὺς Γαλάτας ἀπαναχωρῆσαι , ναὶ ἐκυῖ τὰ περὶ τὸν ἀδελφὸν ἀκριβώσασθαι καὶ οὖτω κατὰ σχολὴν πολεμῆοαι . Καὶ ὁ μὲν Κπαραγγελας τῷ στρατεύματι ἀναστῆναι , νυκτὸς
Lemmas: πράγμα . ἐπεί γάρ ὁ ἐν ὁ Σάλπια δις αὐτόμολος δῆθεν εἰμί ἐπιστέλλω ὡς ὁ Μάρκελλος νύξ προσβαίνω ὁ τεῖχος , ὁ τε ὁ αατιναω χράομαι ὁ σύν ἄλλος ἐφίστημι αὐτός , ἵνα Ῥωμαῖος δοκέω εἰμί . μανθάνω δέ ὁ Σαλπηνοὶ ὁ ἐπιτέχνησις αὐτός , ἀντιτεχνάομαι πιστεύω ὅς ὅς πρόσειμι ὁ Μάρκελλος . καί ἀνασπάω ὁ καταρράκτης , εἰσάγω ὅσος αὐτός δοκέω ἱκανός εἰμί κατεργάζομαι παρ´ αὐτός , καί πᾶς ἀποκτείνω . ὁ δέ Ἀννίβας ἀπαίρω αὐτίκα , μανθάνω ὁ Λοκροί πολιορκέω παρά Ῥωμαῖος ἐκ Σικελία ἐπιπλέω . καί Ιούπλιος δέ Σουλπίκιος μετά Αἰτωλός καί σύμμαχος ἕτερος πολύς ὁ Ἀχαΐα πορθέω . ὁ δέ θίλιππος ὁ Μακεδών ὁ Ἀχαιός συμμαχέω , παντελῶς ἐκ ὁ Ἑλλάς ἐξελαύνω ὁ Ῥωμαῖος , εἰμί μή ποῦ κράνος ὁ θίλιππος περιλέγω , ὁ Αἰτωλοί οὗτος ἔχω , καί φήμη εἰς ὁ Μακεδών γίγνομαι ὡς θνῄσκω , στάσις τε γίγνομαι ἐκεῖ , καί φοβέω μή ὁ βασίλεια στερέω , καί πρός Μακεδονία ἐπείγω . ἐντεῦθεν ὁ Ῥωμαῖος ὁ Ἐλλάς προσμένω , καί τίνω κρατέω πόλις . ὁ δδʹ ἔπειμι ἔτος , ὡς ὁ Ἀσδρούβας ἀγγέλλω προσέρχομαι , ὁ ἐν ὁ Ῥώμη ὁ δύναμις τε ἀθροίζω , καί ὁ σύμμαχος σφεῖς μεταπέμπω , ὕπατος Κλαύδιος τε Νέρων καί Λιούϊος ὁ Μᾶρκος αἱρέω . καί Νέρων μέν ἐπί ὁ Ἀννίβας , Λιούϊος δέ ἐπί ὁ Ἀσδρούβας πέμπω , ὅς αὐτός πρός ὁ Σένη ὁ τόλος ἀπαντάω . οὖον μέντοι καί εἰς χείρ εὐθύς ἔρχομαι , ἐπί πολύς δέ ἡμέρα κατά χώρα μένω . Ἀλ οὐδέ ὁ Ἀσδρούβας ὁ μάχη κατεπείγω , ἡσυχάζω δέ ὁ ἀδελφός ἀναμένω . ὁ Νέρων δέ καί ὁ Ἀννίβας εἰς Λευκανία στρατοπεδεύω καί οὐδέτερος πρός παράταξις ὁρμάω , ἄλλως δέ εἰς χείρ ἀλλήλων ἔρχομαι . καί ὁ Ἀννίβας πυκνός κετανιιστημι , καί ὁ Νέρων ἀκριβῶς αὐτός παρατηρέω . Κρείττων ἐν ἀεί αὐτός γίγνομαι , καί ὁ γράμμα ὁ παρά ὁ Ἀσδρούβας αὐτός πέμπω αἱρέω , ὁ μέν Ἀννίβας καταφρονέω · δείδω δέ μή ὁ λιουος ὁ Ἀσδρούβας ὁ πλῆθος καταβιάζω , μέγας πρᾶγμα τολμάω . καί καταλείπω μέν μοῖρα κεῖ , ἀποχράω εἴργω ὁ Ἀννίβας εἰμί πῇ κινέω , ἐντέλλω πᾶς ποιέω ἵνα καί αὐτός νομίζω ἕνος ἐπιθυμέω · ὁ δέ καθαρός ὁ στοαατος ἀπολέγω , ἄρμησεν ὡς πλησιοχώριος πόλις τις προσμείγνυμι , οὐδός οἶδα ὅς ὁ διάνοια αὐτός . ληΐς ἐπείγω ἐπί ὁ αοδρουβαινω , καί ἀφικνέομαι νύξ πρός τύν συνάρχω . καί ἐν ὁ ταφρεία ὁ αὐτός συσκηνέω . καί παρασκευάζω ἄμφω , ὅς αἰφνίδιος αιλτῶ αυνεπιτιθημι . οὐ λανθάνω δέ , ἀλ τεκμαίρομαι ὁ γίγνομαι ὁ Ἀσδρούβας ἀπό ὁ ταραγγέλσεων διττός γίγνομαι . Ἴδιος γάρ ἕκαστος ὁ ὕπατος παραγγέλλω τίς ὁ ἑαυτοῦ , ὑποπτάω ἐν αἰτέω ὁ Ἀννίβας καί απολεσθαιπεριειμι γάρ ἐκεῖνος οὐ εἄν ἐπι αὐτός ὁρμάω ὁ Νέρων λογίζομαι , ἐγνω πρός ὁ Γαλάτης ἀπαναχωρέω , ναί κύω ὁ περί ὁ ἀδελφός ἀκριβόω καί οὗτος κατά σχολή πολεμέω . καί ὁ μέν Κπαραγγελας ὁ στράτευμα ἀνίστημι , νύξ