cogPG.PG134 549
ἐγενετο , καὶ τῶν καλούντων ἑαυτοὺς Καθαροὺς ἀρχηγὸς , ἀρνούμενος τοῖς ἐν τῷ διωγμῷ ὑποκύψασι , καὶ θυσίαν τοῖς εἰδώλοις προσαγαγοῦσιν , εἶτ´ ἐπιστρέφουσι , καὶ ἐξομολογουμένοις , τὴν μετάνοιαν · καὶ προσπίπτοντας αὐτοὺς , καὶ θεραπείαν ζητοῦι τῆς τοῦ σφάλματος ἐν μεταμελείᾳ καὶ συντριβῇ καρδίας , μὴ προσιέμενος . Καθ´ οὗ καὶ σύνοδος ἐν Ῥώμῃ συνέστη , Κορνηλίου ταύτης προῖσταμένου . Ἐν ᾖ προσδέχεσθαι μὲν τοὺς ἐν τῷ καιρῶ τοῦ διωγμοῦ παραπετὸτωκότας δεῖν , ἔδοξεν , ἐπιστρέφοντας , καὶ μετανοίας φαρμάκοις θεραπεύειν αὐτούς . Τὸν δὲ Ναυάτον τοῖς τῇ συνόδῳ δόξασι μὴ πειθόμενον , οἱ θεῖοι Πατέρες ἐκεῖνοι τῆς Ἐκκλησίας ἀπηλλοτρίωσαν , καὶ ἀπεκήρυξαν ὡς μισάδελφον . Αέμνηται δέ τινος ὁ Εὐσέβιος ἱστορίας ἐξ ἐπιστολῆς Διονυσίου τῆς Ἀλεξανδρέων ἐκκλησίας ἐπισκοπήσαντος τοιαύτης . Φησὶ γὰρ ταῦτ´ ἐπιστεῖλαι πρὸς ῥῆμα τὸν Διο . νύσιον · Σαραπίων τις ἧθ παρ´ ἡμῖν πεστύς γέρων , ἀμέμπτως μέν βιοὺς , ἐν δὲ τῳ πειρασμῳ κεσών . Θὗτος αολλάκιὲ ἄθεικο καὶ οὐδεὶς τοιπεἴχεν αὐτῷ γὰρ ἐτεθθκει · νοσήσας δὲνροων ἔξῆς ἡμερῶν ἄφωνος διετέλεοε καὶ ἀναίσοηος . Ἀνασφήλας δὰ τῇ τετάρτῃ Βραχὺ , προσεμμλέσατο τὸν θυγαιιιδοῦν , καὶ , Σπεῦσον , εἰκε , κάλεσόν μοι τῶν πρεσβυτέρων τινά . Ααὶ πάλιν ἧν ἄφωνος . Ἔδραμεν ὁ παῖς ἐπὶ τίν πρεσθύτερον , ὁ δὲ ἀφικέσθαι μέν οὐκ ἠδυνήθη γὰμ ἡσθένει , ἐντολῆς δὲ παρ´ ἐμοῦ δεδομένης , τοὺς ἀπαλλαττομένους τοῦ βίου , εἰ δέοιντο , καὶ μάλιστα εἰ πρότερον ἰκετεύσαντες τύχοιεν , ἀφίεσθαι , Ἰν´ σὐάλπιδες ἀπαλλάττοιντο , βραχὸ τῆς Εὐχαριστίας δέδωκε τῷ παιδαρίῳ , ἀποβρέξαι κελεύσας , καὶ τῷ πρεσβύτ κατὰ τοῦ στόματος ἐπστάξαι . Ἐπανῆκεν ὁ παῖς φέρων . Ἐγγύς δὲ γενομένου , πρὶν εἰσελθοῖν , ἀνενέγκας πάλν ὁ Σαραπίων , Ἢκες , ἔφη , τέκνον ; καὶ ὁ μέν κρεσβότερος ἐλθεῖν οὐκ ἠδυνήθη · σὺ δέ κοίησον τακέως τὸ προσταχθὲν , καὶ ἀπάλλαττέ με Ἀεέἔρεξεν ὀ παῖς , καὶ ἄμα τε ἐν έχεε τῷ στόματι τοῦ πρεσβύτοι , καὶ μικρὸν ἐκεῖνος καταβροχθίσις εὐθέως ἀπέδωκε τὸ πνεῦμα · Ἅρ´ οὐκ ἐναργῶς διετηρήθη , καὶ παι έμεινεν ἔως λυθῇ καὶ τῆς ἀμαρτίας λυθείσης ἐπὶ πολλοῆ οἷς ἔπραξε καλοῖς ὁμολογηθῆναι δυνηθῇ · Ταῦτα ἡ τοῦ ἀφεῖναι τὴν λείαν πᾶσαν , εἰ παραχωρηθεῖεν ἀναχωρῆσαι · ὁ Δέκιος οὐκ ἐνέδωκεν , ἀλλὰ Γάλλων ἕνα τῶν τῆς συγκλήτου τῇ διόδῳ τῶν Βαρβάρων ἐπέοτησε , μὴ συγχωρῆσαι κελεύσας αὐτοῖς παρελθεῖν . Ὁ δὲ Γάλλος ὑπέθετο τοῖς Βαρβάροις , ἐπιβουλεύων Δεκίῳ , πλησίον . τέλματος βαθέος ὅντος , ἐκεῖ παρατάξασθαι . οὕτω δὲ παραταξαμένων τῶν Βαρβάρων , λοντο , ὡς μηδὲ τὰ σώματα αὐτῶν εὑρεθῆναι , καταχωσθέντα τῇ ἰλύῖ τοῦ τέλματος . ΚΑʹ . Κρατεῖ οὖν ὁ Γάλλος , ὅν τινες μὲν τουν συγγραφέων καὶ Πολουσιανὸν κεκλῆσθαί φασιν , ὡς διώνυμον · ἄλλοι δὲ τὸν Βολουσιανὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰναι
Lemmas: γίγνομαι , καί ὁ καλέω ἑαυτοῦ καθαρός ἀρχηγός , ἀρνέομαι ὁ ἐν ὁ διωγμός ὑποκύπτω , καί θυσία ὁ εἴδωλον προσάγω , προστίθημι ἐπιστρέφω , καί ἐξομολογέομαι , ὁ μετάνοια · καί προσπίπτω αὐτός , καί θεραπεία ζητέω ὁ ὁ σφάλμα ἐν μεταμέλεια καί συντρίβω Καρδία , μή προσίημι . Καθ´ ὅς καί σύνοδος ἐν Ῥώμη συνίστημι , Κορνήλιος οὗτος προϊστάμενος . ἐν εἰμί προσδέχομαι μέν ὁ ἐν ὁ καιρός ὁ διωγμός παραπίπτω δήω , δοκέω , ἐπιστρέφω , καί μετάνοια φάρμακον θεραπεύω αὐτός . ὁ δέ ναυοιδανω ὁ ὁ σύνοδος δόξα μή πείθω , ὁ θεῖος πατήρ ἐκεῖνος ὁ ἐκκλησία ἀπαλλοτριόω , καί ἀποκηρύσσω ὡς μισάδελφος . Αέμνηται δέ τις ὁ Εὐσέβιος ἱστορία ἐκ ἐπιστολή Διονύσιος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία ἐπισκοπέω τοιοῦτος . φημί γάρ ταῦ ἐπιστέλλω πρός ῥῆμα ὁ Διο . νύσιος · Σαραπίων τις ηθʹ παρ´ ἐγώ πεστύς γέρων , ἄμεμπτος μέν βιόω , ἐν δέ ὁ πειρασμός κεῖμαι . Θύτος αολλάκιὲ ἄθεικο καί οὐδείς τοιπειχω αὐτός γάρ ἐτεθθκει · νοσέω δὲνροων ἑξῆς ἡμέρα ἄφωνος διατελέω καί αναισοηως . ἀνασφάλλω δᾶ ὁ τέταρτος βραχύς , προσμελέομαι ὁ θυγαιιιδεω , καί , σπεύδω , ἵημι , καλέω ἐγώ ὁ πρέσβυς τις . Ααὶ πάλιν ἧμαι ἄφωνος . τρέχω ὁ παῖς ἐπί ὅς πρεσθυτερος , ὁ δέ ἀφικνέομαι μέν οὐ δύναμαι γὰμ ἀσθενέω , ἐντολή δέ παρ´ ἐγώ δίδωμι , ὁ ἀπαλλάσσω ὁ βίος , εἰμί δήω , καί μάλιστα εἰμί πρότερος ἰκετεύω τυγχάνω , ἀφίημι , Ἰν´ σάλπις ἀπαλλάσσω , βράχος ὁ Εὐχαριστία δίδωμι ὁ παιδάριον , ἀποβρέχω κελεύω , καί ὁ πρεσβύτ κατά ὁ στόμα ἐφίστημι . ἐπανίημι ὁ παῖς φέρω . ἐγγύς δέ γίγνομαι , πρίν εἰσέρχομαι , ἀναφέρω πάλλω ὁ Σαραπίων , ἥκω , φημί , τέκνον ; καί ὁ μέν κρεσβότερος ἔρχομαι οὐ δύναμαι · σύ δέ κοιιημι τακέως ὁ προσστάζω , καί ἀπαλλάσσω ἐγώ Ἀεέἔρεξεν ὁ παῖς , καί ἄμη τε ἐν χέω ὁ στόμα ὁ πρεσβύτης , καί μικρός ἐκεῖνος καταβρόχθισις εὐθύς ἀποδίδωμι ὁ πνεῦμα · Ἅρα οὐ ἐναργής διατηρέω , καί παῖς μένω ἔως λύω καί ὁ ἁμαρτία λύω ἐπί πολύς ὅς πράσσω καλός ὁμολογέω δύναμαι · οὗτος ὁ ὁ ἀφίημι ὁ λεῖος πᾶς , εἰμί παραχωρέω ἀναχωρέω · ὁ Δέκιος οὐ ἐνδίδωμι , ἀλλά Γάλλος εἷς ὁ ὁ σύγκλητος ὁ δίοδος ὁ βάρβαρος ποτέω , μή συγχωρέω κελεύω αὐτός παρέρχομαι . ὁ δέ Γάλλος ὑποτίθημι ὁ βάρβαρος , ἐπιβουλεύω Δέκιος , πλησίος . τέλμα βαθύς εἰμί , ἐκεῖ παρατάσσω . οὗτος δέ παρατάσσω ὁ βάρβαρος , Λόντο , ὡς μηδέ ὁ σῶμα αὐτός εὑρίσκω , καταχώννυμι ὁ ἰλύς ὁ τέλμα . καί . κρατύς οὖν ὁ Γάλλος , ὅς τις μέν ὅς συγγραφεύς καί Πολουσιανὸν καλέω φημί , ὡς διώνυμος · ἄλλος δέ ὁ Βολουσιανὸν υἱός αὐτός εἰναι