cogPG.PG134 255
ἀπαλλαγήν τέ σοι τῶν δεσμῶν ταχίστην εὐαγελίζομαι , καὶ κροκοκην ἐπὶ μήκιστον ἀξιώματος καὶ δυνάμεως , καὶ ὠς ἷηλωτὸς ἔσῃ τοῖς ἄρτι οἰκτιζομένοις σε , καὶ ἐν εὐδαιμονίᾳ τελευτήσεις , παισὶ τὸν ὄλβον λιπών . Ὅτε δ´ εἰσαῦθις τὸν ὄρνιν τοῦτον βεάσαιο , ἴσθι σου τηνικαῦτα μετὰ πέντε ἡμέρας ἐσομένην τὴν τελευτήν . Εὐδαιμονήσας μέντοι κατὰ τὴν ἡμετέραν κρᾶῤῥησιν , μνήμην ποιοῦ καὶ ἡμῶν , ὡς διαφευξώμεθα τὴν δυστυχίαν , ᾖ τανῖν σύνεσμεν . Καὶ ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν , τότε μὲν γέλωτα ὧφλεν , ὕστερον δ´ ἐφάνη θαύματος ἄξιος . Ἥν οὖν ἐν τοῖς δεσμοῖς ὁ Ἀγρίππας ἐπὶ μῆνας ἕξ . Τιβέριος δὲ , μαλακιζόμενος τῆς , νόσου κραταιουμένης , Εὔοδον κελεύει , ὃς τῶν ἀπελευθέρων ἦν αὐτῷ τιμιώτατος , τὰ τέκνα προσαγαγεῖν αὐτῷ , διαλεξομένῳ σφίσι πρὶν τελευτᾷν . Οὐκ ἦσαν δὲ παῖδες αὐτῷ · ὁ γὰρ υἱὸς αὐτοῦ Δροῦσος Κτυχε τεθνεὼς , υἱωνὸς δ´ ἐξ ἐκείνου αὐτῷ ἦν Τιβέριος Γέμελλος , καὶ ἀδελφιδοῦς Γάτος Γερμανικοῦ παῖς , συγγενὴς ὤν αὐτοῦ , νεανίας ἤδη , καὶ παιδείᾳ ἐσχολακῶς , καὶ παρὰ τοῦ δήμου φιλούμενος , καὶ τιμώμενος διὰ τὴν τοῦ πατρὸς ἀρετήν . Κελεύσας οὖν ὁ Τιβέριος ἕωθεν τοὺς παῖδας εἰσαγαγεῖν εἰς τὴν αὔριον δ´ αὐτῷ τὸ βουλόμενον , τῷ υἱωνῷ μάλιστα καταλιπεῖν τὴν ἀρχὴν , τέως δ´ οὖν οἰώνισμα ἔθετο , εἰς ἐκεῖνον βούλεσθαι τὸ Θεῖον περιελθεῖν τὴν ἀρχὴν , ὅς ἂν πρὸς αὐτὸν ἀφίκοιτο πρότερον ) πέμπει κελεύων τῷ παιδαγωγῷ τοῦ υἱωνοῦ , πρωῖαίτερον ἄγειν τὸν παῖδα . Καὶ ἤδη γεγονυίας ἡμέρας , πέμηει τὸν Εὔοδον , εἰσκαλεῖν τὸν παρόντα τῶν παίοων . Ἐκεῖνος δὲ τὸν Γάϊον πρὸ τοῦ δωματίου καταλαβὼν , εἰσήγαγε πρὸς Τιβέριον , Ὁ δὲ τῆς τοῦ θείου δυνάμεως εἰς ννοιαν ἐλθὼν , κατωλοφύρατο ὡς ἐπ´ ἀπολωλότι τῶ υἱωνῷ . Καίπερ δὲ διὰ τοῦτο τεταραγμένος , φησὶ πρὸς τὸν Γάϊον · Ὦ παῖ , ἀἰ καὶ Τιδέριος συγτενέστερός μοί ἐστιν ἢ σὺ , ἀλλ´ ὐτὸς καὶ κατὰ γνώμην ἐμὴν καὶ κατὰ ψῆφον θεῶν σοι τὴν τῶν Ῥωχμαίων ἐγχειρίζω ἀρχὴν , καὶ ἀξιῶ μὴ ἀμνημονῆσαι τῆς συγγενείας τῆς πρὸς Τιδέριον , κήδισθαι δὲ τούτου ὡς συγιενοῦς . θὐ γὰρ ἀτιμώρητα τῇ θείᾳ προνοίᾳ , ὅσα παρὰ δίκην σράσσοιτο . Τιβέριος μὲν οὖν , τὸν Γατον ἀποδείξας της ἡγεμονίας διάδοχον , ὀλίγας ἐπιβιοὺς ἡμέρας , θνήσκει , ἄρξας ἐφὶ ἐνιαυτοῖς εἴκοσι καὶ δυοῖν μῆνας ἐπτὰ καὶ ἡμέρας ἴσας . Θʹ . Γάιος δὲ αὐτοκράτωρ περιελλειπτο , ἠγγελετο δὲ Ῥωμαίοις τοῦ Τιβερίου ἡ ἀποβίωσις , οἱ δὲ ἠπίστουν τῷ λόγῳ , ὑπὸ τοῦ πάνυ τὸ πρᾶγμα βούλεσθαι · πλεῖστα γὰρ ἐκεῖνος δεινὰ Ῥωμαίων τοὺς κύπατρίδας εἰργάσατο , δύσοργος ὧν , καὶ θανάτῳ καὶ τὰ κουφότατα τῶν πταισμάτων τιμώμενος , Μαρσύας δὲ , τοῦ Ἀγρίππου ἀπελεύθερος , πυθόμενος τοῦ Τιβερίου τὴν τελευτὴν , ἔδραμε πρὸς αὐτὸν , καὶ Ἑβραῖδι φωνῇ , Τέθνηκεν ὁ λέων , φησίν . Ὁ δλ χάριτας ὡμολόγει αὐτῷ , εἰ κατήγγειλεν ἀληθῆ , καὶ ὁ ἐκατόνταρχος , ὁρῶν τὸν Ἀγρίππαν ἐν χάρματι , ήπετόπησέ ] τι γεγονέναι καινὸν , καὶ ἤρετο τί ἂν εη τὸ ἀγγελθέν ; Καὶ ὁ Ἀγρίππας . ἤδη συνήθης γενόμενος , τῷ ἀνδρὶ , τὸ ἀπόρρητον ἀνεκάλυψεν . Ὁ δὲ κκοινοῦτο τὴν ἡδονήν , καὶ προὐτίθει δεῖπνον . Εὐωχουμένων δὴ , παρῆν τις , περιεῖναι λέγων Τβέριον .
Lemmas: ἀπαλλαγή τε σύ ὁ δεσμός ταχύς εὐαγγελίζω , καί κροκοκην ἐπί μακρός ἀξίωμα καί δύναμις , καί ὡς ἧλος εἰμί ὁ ἄρτι οἰκτίζω σύ , καί ἐν εὐδαιμονία τελευτάω , παῖς ὁ ὄλβος λίπος . ὅτε δδʹ εἰσαῦθις ὁ ὄρνις οὗτος βαίνω , εἰμί σύ τηνικαῦτα μετά πέντε ἡμέρα εἰμί ὁ τελευτή . εὐδαιμονέω μέντοι κατά ὁ ἡμέτερος κρᾶῤῥησιν , μνήμη ποιέω καί ἐγώ , ὡς διαφεύγω ὁ δυστυχία , εἰμί Τάνις σύνειμι . καί ὁ μέν οὗτος εἶπον , τότε μέν γέλως ὁράω , ὕστερος δδʹ φαίνω θαῦμα ἄξιος . ὅς οὖν ἐν ὁ δεσμός ὁ Ἀγρίππας ἐπί μείς ἕξ . Τιβέριος δέ , μαλακίζω ὁ , νόσος κραταιόω , Εὔοδος κελεύω , ὅς ὁ ἀπελεύθερος εἰμί αὐτός τίμιος , ὁ τέκνον προσάγω αὐτός , διαλέγω ὅς πρίν τελευτάω . οὐ εἰμί δέ παῖς αὐτός · ὁ γάρ υἱός αὐτός Δροῦσος Κτυχε θνήσκω , υἱωνός δδʹ ἐκ ἐκεῖνος αὐτός εἰμί Τιβέριος Γέμελλος , καί ἀδελφιδέος Γάτος Γερμανικός παῖς , συγγενής εἰμί αὐτός , νεανίας ἤδη , καί παιδεία σχολάζω , καί παρά ὁ δῆμος φιλέω , καί τιμάω διά ὁ ὁ πατήρ ἀρετή . κελεύω οὖν ὁ Τιβέριος ἕωθεν ὁ παῖς εἰσάγω εἰς ὁ αὔριον δδʹ αὐτός ὁ βούλομαι , ὁ υἱωνός μάλιστα καταλείπω ὁ ἀρχή , τέως δδʹ οὖν οἰώνισμα τίθημι , εἰς ἐκεῖνος βούλομαι ὁ θεῖον περιέρχομαι ὁ ἀρχή , ὅς εἄν πρός αὐτός ἀφικνέομαι πρότερος ) πέμπω κελεύω ὁ παιδαγωγός ὁ υἱωνός , πρωῖαις ἄγω ὁ παῖς . καί ἤδη γίγνομαι ἡμέρα , πέμη ὁ Εὔοδος , εἰσκαλέω ὁ πάρειμι ὁ παίων . ἐκεῖνος δέ ὁ Γάϊος πρό ὁ δωμάτιον καταλαμβάνω , εἰσάγω πρός Τιβέριος , ὁ δέ ὁ ὁ θεῖον δύναμις εἰς ννοεις ἔρχομαι , κατολοφύρομαι ὡς ἐπι ἀπόλλυμι ὁ υἱωνός . καίπερ δέ διά οὗτος ταράσσω , φημί πρός ὁ Γάϊος · ὦ παῖς , ὁ καί τιδερις συγτενέστερός ἐγώ εἰμί ἢ σύ , ἀλ υἱός καί κατά γνώμη ἐμός καί κατά ψῆφος θεός σύ ὁ ὁ Ῥωχμαίων ἐγχειρίζω ἀρχή , καί ἀξιόω μή ἀμνημονέω ὁ συγγένεια ὁ πρός Τιδέριον , κήδω δέ οὗτος ὡς συγιενος . θύω γάρ ἀτιμώρητος ὁ θεῖος πρόνοια , ὅσος παρά δίκη σέρνω . Τιβέριος μέν οὖν , ὁ Γατον ἀποδείκνυμι ὁ ἡγεμονία διάδοχος , ὀλίγος ἐπιβιόω ἡμέρα , θνῄσκω , ἄρχω ἐφίημι ἐνιαυτός εἴκοσι καί δύο μείς ἑπτά καί ἡμέρα ἴσος . ὁ . Γάιος δέ αὐτοκράτωρ περιλείπω , ἀγγέλλω δέ Ῥωμαῖος ὁ Τιβέριος ὁ ἀποβίωσις , ὁ δέ ἀπιστέω ὁ λόγος , ὑπό ὁ πάνυ ὁ πρᾶγμα βούλομαι · πλεῖστος γάρ ἐκεῖνος δεινός Ῥωμαῖος ὁ κυπατρις ἐργάζομαι , δύσοργος ὅς , καί θάνατος καί ὁ κοῦφος ὁ πταῖσμα τιμάω , Μαρσύας δέ , ὁ Ἀγρίππας ἀπελεύθερος , πυνθάνομαι ὁ Τιβέριος ὁ τελευτή , τρέχω πρός αὐτός , καί Ἑβραΐς φωνή , θνήσκω ὁ λέων , φημί . ὁ δλ χάρις ὁμολογέω αὐτός , εἰμί καταγγέλλω ἀληθής , καί ὁ ἑκατόνταρχος , ὁράω ὁ Ἀγρίππας ἐν χάρμη , ήπετόπησέ ] τίς γίγνομαι καινός , καί ἔρομαι τίς εἄν εἰμί ὁ ἀγγέλλω ; καί ὁ Ἀγρίππας . ἤδη συνήθης γίγνομαι , ὁ ἀνήρ , ὁ ἀπόρρητος ἀνακαλύπτω . ὁ δέ κοινόω ὁ ἡδονή , καί προτίθημι δεῖπνον . εὐωχέω δή , πάρειμι τις , περίειμι λέγω Τβέριον .