cogPG.PG134 201
ἐλθὼν , ἐπολιόρκει αὐτὴν , καρτερῶς τῶν ἕνδι ἀμυνομένων . Ἀλλὰ τροφῆς ἐπιλιπούσης αὐτοῖς , πολλοὶ ἀπεδίόρασκον . Τοῦ μέντοι Φιλίππου , ὃν ἐπίτροπον τῆς βασιλείας θνήσκων ὁ Ἀντίοχος εἴασε , σφετεριζομένου τὴν βασιλείαν , Λυσίας ὁ στρατηγὸς καὶ Ἀντ τίοχος , γνόντες τοῦτο , τοῖς πολιορκουμένοις ἐσπείσαντο , ὥστε αὐτοὺς τοῖς πατρῴοις κεχρῆσθαι νόμοις . Εἰσδεχθεὶς οὖν εἰς τὴν πόλιν Ἀντίοχος , καὶ ἰδών τὸν ναὸν ὀχυρώτατον , τοὺς ὅρκους ἠθέτησεν , καὶ τὸ τεῖχος κατέσκαψε , καὶ οὔτως ὑπέστρεψε · καὶ τὸν ἀρχιερέα Ονίαν ἐπαγόμενος , ὅς καὶ Μενέλαος ἐκαλεῖτο , ὡς πείσαντα τὸν πατέρα αὐτοῦ τοὺς Ἰουδαίους βιάζεσθαι παραβῆναι τὰ ἔθη τὰ πάτρια , καὶ πολλῶν κακῶν γενόμενον αἴτιον , ὃν καὶ πέμψας εἰς Βέῤῥοιαν τῆς Συρίας διέφθειρεν , ἔτη δέκα τῆς ἀρχιερωσύνης κρατήσαντα , γεγονότα δὲ ἀσεβῆ . Ἀρχιερεὺς δὲ γέγονεν Ἄλκιμος , ὃς καὶ Ἰωακεὶμ ἐκαλεῖτο . Ὁ δ´ Ἀντίοχος , πολεμήσας πρὸς Φίλιππον , καὶ χειρωσάμενος αὐτὸν , ἔκτεινεν . Ἰδὼν δὲ ὁ τοῦ ἀρχιερέως Σίμωνος τοῦ Δικαίου υἱὸς Ὁνίας , ὃν παιδίον ὁ πατὴρ τελευτῶν , ὡς εἴρηται , καταλέλοιπεν , ὅτι τὴν ἀρχιερωσύνην Ἀλκίμῳ μῳ δέδωκεν ὁ Ἀντίοχος , μὴ τῷ γένει τῶ ἀρχιερακπτον · καὶ τιμηθείς , λαμβάνει τόπον ἐν τῷ Ἡλιουπολίτῃ νομῷ , καὶ ἱερὸν ἐκεῖ ψκοδόμησε τῷ ἐν Ἰεροσολύμοις παρομφερές . Δημήτριος δὲ , φυγὼν ἐκ Ῥώμης , ὁ Σελεύκου υἱὸς , καὶ καταντήσας τῆ Συρίας εἰς Τρίπολιν , τόν τε Ἀντίοχον καὶ τὸν Λυωσίαν συλλαβὼν , καὶ ἄμφω διέφθειρενς ἐπὶ δύο ἐνιαιτοὺς τοῦ Ἀντιόχου βασιλεύσαντος . Τούτῳ τῷ Δημητρίῳ ὁ ἀρχιερεὺς Ἄλκιμος προσελθὼν , καὶ τῶν Ἱωδαίων πολλοὶ φυγάδες καὶ πονηροὶ , κατηγόρουν Ἰούδα τοῦ Μακκαβαίου , καὶ τοῦ ἔθνους παντὸς , ὡς τοὺς αὐτοῦ φίλους ἀπεκτονότων . Ὁ δὲ , παροξυνθεῖς , πέμπει Βακχίδην αὐτῷ οἰκειότατον μετὰ μεγίσεης δυνάμεως , ἐντειλάμενος αὐτῷ κτεῖναι καὶ τὸν Ἰούδαν , καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ Ὅς , εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐλθὼν , ἔπεμψε πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἐδελφοὺς , ἐπὶ εἰρήνην αὐτοὺς καλῶν . Οἱ δὲ οὐκ ἐπίστευσαν αὐπῶ , Τννὲς δὲ τῶν τοῦ δήμου , λαβόντες ὅρνους παρὰ Βακχίδου , προσῆλθον αὐτῷ , ὃς , τῶν ὅρκων καταφρονήσας , ἑξήκοντα τούτων ἀπέκτεινε , καὶ οὕτο τῶν λοιπῶν τὴν ὁρμὴν τοῦ αὐτῷ προσιέναι ἀνέκοιε Τοῖς δ´ ἐν τῇ χώρᾳ πᾶσι προσέταξεν ὑπακούειν τοῦ ἀρχιερέως Ἀλκίμου . Καὶ ταῦτα διαπραξάμενος , εἰς Ἀντιόχειαν ἐπανῆλθεν . Ἄλκιμος δὲ , πρὸς χάριν ὁμιλῶν ἑκάστῳ , καὶ πάντας ὑποποιούμενος , ταχὺ πολλὴν συνέλεξε δύναμιν , ὧν οἱ πλείους ἐκ τῶν φυγάδων ἦααν καὶ ἀσεβῶν , δι´ ὧν τοὺς τὰ Ἰούδα φρονοῦντας ἐκτίννυε · καὶ Ἰούδας δ´ ἑτέρωθεν τοὺς τὰ Ἀλκίμου πράττοντας διέφθειρεν , ὁ δὲ τὸν Δημήτριον κατὰ τοῆ Ἰούδα ἠρέθιζε . Πέμπει τοίνυν αὖθις ὁ βασιλεὺς Νικάνωρα μετὰ μεγίστης χειρὸς , ἐντειλάμενος τοῦ ἔθνους μὴ φείσασθαι . Κἀκεῖνος , ἀπελθὼν , δόλῳ νατασχεῖν ἐπεχείρησε τὸν Ἰούδαν , καὶ πρὸς εἰρήνην ποοεκαλεῖτο αὐτόν · ὁ δέ , πίστεις δοὺς καὶ λαβὼν τὸαΝικάνωρᾳ μετὰ τῆς δυνάμεως εἰσεδὲξατο , καὶ ἀσπατιζε
Lemmas: ἔρχομαι , πολιορκέω αὐτός , καρτερός ὁ ἕνδι ἀμύνω . ἀλλά τροφή ἐπιλείπω αὐτός , πολύς ἀποδιδράσκω . ὁ μέντοι Φίλιππος , ὅς ἐπίτροπος ὁ βασίλεια θνῄσκω ὁ Ἀντίοχος ἐάω , σφετερίζω ὁ βασίλειος , Λυσίας ὁ στρατηγός καί ἀντέ τίοχος , γιγνώσκω οὗτος , ὁ πολιορκέω σπένδω , ὥστε αὐτός ὁ πατρῷος χράομαι νόμος . Εἰσδέχομαι οὖν εἰς ὁ πόλις Ἀντίοχος , καί ὁράω ὁ ναός ὀχυρός , ὁ Ὅρκος ἀθετέω , καί ὁ τεῖχος κατασκάπτω , καί οὔτως ὑποστρέφω · καί ὁ ἀρχιερεύς ἀνία ἐπάγω , ὅς καί Μενέλαος καλέω , ὡς πείθω ὁ πατήρ αὐτός ὁ Ἰουδαῖος βιάζομαι παραβαίνω ὁ ἔθος ὁ πάτριος , καί πολύς κακός γίγνομαι αἴτιος , ὅς καί πέμπω εἰς Βέροια ὁ Συρία διαφθείρω , ἔτος δέκα ὁ ἀρχιερωσύνη κρατέω , γίγνομαι δέ ἀσεβής . Ἀρχιερεύς δέ γίγνομαι Ἄλκιμος , ὅς καί Ιωακιμ καλέω . ὁ δδʹ Ἀντίοχος , πολεμέω πρός Φίλιππος , καί χειρόομαι αὐτός , κτείνω . εἶδον δέ ὁ ὁ ἀρχιερεύς Σίμων ὁ Δίκαιος υἱός ἀνία , ὅς παιδίον ὁ πατήρ τελευτή , ὡς εἴρω , καταλείπω , ὅτι ὁ ἀρχιερωσύνη Ἄλκιμος μος δίδωμι ὁ Ἀντίοχος , μή ὁ γένος ὁ ἀρχιερακπτον · καί τιμάω , λαμβάνω τόπος ἐν ὁ Ἡλιουπολίτης νομός , καί ἱερόν ἐκεῖ ψκοδόμησε ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ παρομφερές . Δημήτριος δέ , φεύγω ἐκ Ῥώμη , ὁ Σέλευκος υἱός , καί καταντάω τῆ Συρία εἰς Τρίπολις , ὁ τε Ἀντίοχος καί ὁ Λυωσίαν συλλαμβάνω , καί ἄμφω διαφθείρω ἐπί δύο ενιαετος ὁ Ἀντίοχος βασιλεύω . οὗτος ὁ Δημήτριος ὁ ἀρχιερεύς Ἄλκιμος προσέρχομαι , καί ὁ Ἱωδαίων πολύς φυγάς καί πονηρός , κατηγορέω Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος , καί ὁ ἔθνος πᾶς , ὡς ὁ αὐτός φίλος ἀποκτείνω . ὁ δέ , παροξύνω , πέμπω Βακχίδης αὐτός οἰκεῖος μετά μεγισεω δύναμις , ἐντέλλω αὐτός κτείνω καί ὁ Ἰούδας , καί ὁ σύν αὐτός ὅς , εἰς ὁ Ἰουδαῖος ἔρχομαι , πέμπω πρός ὁ Ἰούδας καί ὁ αὐτός Δελφός , ἐπί εἰρήνη αὐτός καλός . ὁ δέ οὐ πιστεύω αὐπῶ , Τννὲς δέ ὁ ὁ δῆμος , λαμβάνω Ορνούς παρά Βακχίδης , προσέρχομαι αὐτός , ὅς , ὁ Ὅρκος καταφρονέω , ἑξήκοντα οὗτος ἀποκτείνω , καί Ούτο ὁ λοιπός ὁ ὁρμή ὁ αὐτός πρόσειμι ἀνίημι ὁ δδʹ ἐν ὁ χώρα πᾶς προστάσσω ὑπακούω ὁ ἀρχιερεύς Ἄλκιμος . καί οὗτος διαπράσσω , εἰς Ἀντιόχεια ἐπανέρχομαι . Ἄλκιμος δέ , πρός χάρις ὁμιλέω ἕκαστος , καί πᾶς ὑποποιέω , ταχύς πολύς συλλέγω δύναμις , ὅς ὁ πλείων ἐκ ὁ φυγάς ἀάω καί ἀσεβής , δις ὅς ὁ ὁ Ἰούδας φρονέω ἐκτιννύω · καί Ἰούδας δδʹ ἑτέρωθεν ὁ ὁ Ἄλκιμος πράσσω διαφθείρω , ὁ δέ ὁ Δημήτριος κατά τοῆ Ἰούδας ἐρεθίζω . πέμπω τοίνυν αὖθις ὁ βασιλεύς Νικάνωρ μετά μέγας χείρ , ἐντέλλω ὁ ἔθνος μή φείδομαι . ἐκεῖνος , ἀπέρχομαι , δόλος νατασχεῖν ἐπιχειρέω ὁ Ἰούδας , καί πρός εἰρήνη ποοκαλεω αὐτός · ὁ δέ , πίστις δίδωμι καί λαμβάνω τὸαΝικάνωρᾳ μετά ὁ δύναμις εἰσδέχομαι , καί ἀσπατιζε