cogPG.PG134 501
Οὐιτέλλιον ἔπεμψεν . Ὃτε καὶ τὸν Ἐβραῖον Ἰώσηπον . ὃς αὐτὸν , ἔτι ζῶντος τοῦ Νέρωνος , αὐτοκράτορα προσειπεῖν ἐθάρρησε , δεσμώτην ὄντα ἔτι παρ´ αὐτῷ , καὶ αἰχμάλοτον , καλέσας πρὸς ἑαυτὸν , οἷα προμαντευσάμενον αὐτῷ τὴν ἀρχὴν , λυθῆναι κελεύει . Τοῦ δὲ Τίτου τῷ πατρὶ Οὐεσπασιανῷ δίκαιον εἰπόντος εἶναι καὶ τὸ ὄνειδος ἐξ Ἰωσήπου ἀφαιρεθῆναι σὺν τῷ σιδήρῳ · τοῦτο δ´ ἔσεσθαι , εἰ μὴ λυθῶσι τὰ ἂεσμὰ , ἀλλὰ διακοπῶσιν , ὃ ἐπὶ τῶν μὴ δεόντως δεθέντων πράττεται · συνευδοκεῖ καὶ ὁ Οὐεσπασιανός καὶ παρελθών τις διέκοψε πόλέκει τὴν ἅλυσιν . Ο γὰρ Ἰώσηπος , ὡς αὐτὸς ἐκεῖνος ἱστόρησεν , χρησιαόν τιὰ ἐν γράμμασιν ἱεροῖς εὐρηκώς δηλοῦντα ὡς ἄρξει τις ἀπὸ τῆς χώρας αὐτῶν τῆς οἰκουμένης διὰ τὰς ἐν τῇ Ῥώμῃ στάσεις καὶ τῶν ἐκεῖ βασιλέων τὰς , συνεχεῖς ἀλλαγὰς , εἰς τὸν Οὐεσπασιανὸν τείνειν ὑπείληφε τὸν χρησμόν , καί οἱ τὸ κράτος προεμαντεύσατο . Τούτου δὲ τοῦ χρησμοῦ μέμνηται καὶ Ἀππιανὸς ἐν τῷ εἰκοστῷ δευτέρῳ λόγῳ τῆς Ῥωμαϊκῆς ἱστορίας αὐτοῦ . Δικαιότερον δ´ ἂν , ἢ ἀληθὲς μάλιστα νομισθείη , τὸ ἐπὶ τὸν Σωτῆρα τοῦ τῶν ἀνθρώπων γένους τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν χρησμὸν ἐκληφθῆναι . Οὐ γᾶρ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης Οισπασιανὸς ἐβασίλευσε κατὰ τὸν χρησμὸν , ἀλλὰ τῆς ὑπὸ Ῥωμαίου ; μόνης · πολὺ δὲ τῆς οἰκουμένης ἦν ὁ τῆς Ῥωμαϊκῆς ἀρχῆς ἦν ἐκτός . Ὁ δὲ Κύριος συμπάσης τῆς οἰκουμένης ἐβασίλευσέ τε καὶ βασιλεύει , ᾧ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐῤῥήθη · Αἴτησαι παρ´ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου , καὶ τὴν αατάσχεσίν σου τὰ πάρατα τῆς γῆς . Οὐεσπασιανὸς δὲ πρὸς Ἀλεξάνδρειαν ὥρμησεν , νθα καὶ ἀπὸ τῆς Ῥώμης εὐαγγέλια ἦκεν αὐτῷ , ὡς Οὐῖτέλλιος μὲν ἀπεσφάγη , αὐτὸς δὲ αὐτοκράτωρ τῷ τε δήμω καὶ τῇ συγκλήτῳ ἀνηγορεύθη , καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Δομετιανὸς εἰς ἡγεμονίαν προήχθη μέχρι τῆς αὐτοῦ πρὸς τὴν Ῥώμην ἀφίξεως . Ὁ ὅὲ τοῦ Οὐττελλίοω θάνατος τοῦτον τὸν τρόπον ἐγένετο . Ἥδη οἱ Οὐεσπασιάνειοι στρατιῶται πεπλησιακότες ἦσαν τῇ Ῥώμῃ , καὶ ἔς αὐτὴν ἐσβαλόντες οὐδὲν ὅ τι τῶν δεινῶν οὐκ ἐποίησαν . Τῆς δὲ πόλεως πορθουμένης ὁ Οὐῖτέλλιος φοβηθεὶς , χιτωνίσκον τε ῥακώδη περιβαλλόμενος , ἐς οἴκημα σκοτεινὸν , ἐν ᾧ κύνες ἐδέδεντο , κατεκρύφθη . διανοούμενος νυκτὸς ἐς τὴν Ταρακίνην πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἀποδράναι . Ἀναζητήσαντες δὲ οἱ στρατιῶται αὐτὸν συνέλαβον φορυτοῦ πεπλησμένον καὶ αἵματος πὸ γὰρ τῶν κυνῶν ἐλελύμαντο ) , καὶ τὴν ἐσθῆτα περιῤἄκων ἄνω βλέπῃ . Κελτὸς δέ τις ἐλεήσας αὐτὸν , Ἐγώ σοι , ἔφη , βοηθήσω ὡς μόνος δύνομαι . Καὶ ἐννέα καὶ ὀγδοήκοντα , μοναρχήσαντος δὲ ἐνιαυτὸν , δέκα ἡμερῶν ἐπιδέοντα .
Lemmas: Οὐιτέλλιος πέμπω . ὅτε καί ὁ Ἑβραῖος Ἰώσηπος . ὅς αὐτός , ἔτι ζῶ ὁ Νέρων , αὐτοκράτωρ προσεῖπον θαρσέω , δεσμώτης εἰμί ἔτι παρ´ αὐτός , καί αἰχμάλωτος , καλέω πρός ἑαυτοῦ , οἷος προμαντεύομαι αὐτός ὁ ἀρχή , λύω κελεύω . ὁ δέ Τίτος ὁ πατήρ Οὐεσπασιανός Δίκαιος εἶπον εἰμί καί ὁ ὄνειδος ἐκ Ἰώσηπος ἀφαιρέω σύν ὁ σίδηρος · οὗτος δδʹ εἰμί , εἰμί μή λύω ὁ ἐσμός , ἀλλά διακόπτω , ὅς ἐπί ὁ μή δήω δήω πράσσω · συνευδοκέω καί ὁ Οὐεσπασιανός καί παρέρχομαι τις διακόπτω πολεκος ὁ ἅλυσις . ὁ γάρ Ἰώσηπος , ὡς αὐτός ἐκεῖνος ἱστορέω , χρησιανός τιά ἐν γράμμα ἱερός εὑρίσκω δηλόω ὡς ἄρχω τις ἀπό ὁ χώρα αὐτός ὁ οἰκέω διά ὁ ἐν ὁ Ῥώμη στάσις καί ὁ ἐκεῖ βασιλεύς ὁ , συνεχής ἀλλαγή , εἰς ὁ Οὐεσπασιάνος τείνω ὑπολαμβάνω ὁ χρησμός , καί ὁ ὁ κράτος προμαντεύομαι . οὗτος δέ ὁ χρησμός μιμνήσκω καί Ἀππιανός ἐν ὁ εἰκοστός δύο λόγος ὁ Ῥωμαϊκός ἱστορία αὐτός . Δίκαιος δδʹ εἄν , ἢ ἀληθής μάλιστα νομίζω , ὁ ἐπί ὁ Σωτήρ ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός ὁ χρησμός ἐκλαμβάνω . οὖον γάρ ὁ οἰκέω ἅπας Οισπασιανὸς βασιλεύω κατά ὁ χρησμός , ἀλλά ὁ ὑπό Ῥωμαῖος ; μόνος · πολύς δέ ὁ οἰκέω εἰμί ὁ ὁ Ῥωμαϊκός ἀρχή εἰμί ἐκτός . ὁ δέ Κύριος σύμπας ὁ οἰκέω βασιλεύω τε καί βασιλεύω , ὅς παρά ὁ πατήρ εἴρω · αἰτέω παρ´ ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος ὁ κληρονομία σύ , καί ὁ αατάσχεσίν σύ ὁ παράτα ὁ γῆ . Οὐεσπασιάνος δέ πρός Ἀλεξάνδρεια ὁρμάω , θνῄσκω καί ἀπό ὁ Ῥώμη εὐαγγέλιον ἵημι αὐτός , ὡς Οὐιτέλλιος μέν ἀποσφάζω , αὐτός δέ αὐτοκράτωρ ὁ τε δῆμος καί ὁ σύγκλητος ἀναγορεύω , καί ὁ υἱός αὐτός Δομετιανός εἰς ἡγεμονία προάγω μέχρι ὁ αὐτός πρός ὁ Ῥώμη ἄφιξις . ὁ οεʹ ὁ Οὐττελλίοω θάνατος οὗτος ὁ τρόπος γίγνομαι . ἥδη ὁ Οὐεσπασίανος στρατιώτης πλησιάζω εἰμί ὁ Ῥώμη , καί εἰς αὐτός εἰσβάλλω οὐδείς ὅς τίς ὁ δεινός οὐ ποιέω . ὁ δέ πόλις πορθέω ὁ Οὐιτέλλιος φοβέω , χιτωνίσκος τε ῥακώδης περιβάλλω , εἰς οἴκημα σκοτεινός , ἐν ὅς κύω δήω , κατακρύπτω . διανοέομαι νύξ εἰς ὁ Ταρακίνη πρός ὁ ἀδελφός ἄποδρημι . ἀναζητέω δέ ὁ στρατιώτης αὐτός συλλαμβάνω φορυτός πίμπλημι καί αἷμα πόα γάρ ὁ κύω λυμαίνομαι ) , καί ὁ ἐσθής περιῤἄκων ἄνω βλέπω . Κελτός δέ τις ἐλεέω αὐτός , ἐγώ σύ , φημί , βοηθέω ὡς μόνος δύο . καί ἐννέα καί ὀγδοήκοντα , μοναρχέω δέ ἐνιαυτός , δέκα ἡμέρα ἐπιδέω .