cogPG.PG134 578
Πατέρα , καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Υὸν ἀόρατον τυγχάνειν εἰσῆλθε τῶ Πνεύματι , ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐξερευγόμενος ταυτὶ τὰ ἀπόφῃμα ,, ἀλλ´ ἦσαν ἐν μόνοις γράμμασι κείμενα , σεσίγηντά τε καὶ οὔπω δεδημοσίευτο · ὁ Ἄρειος δὲ εἰς προῦπτον ταῦτα προήνεγκε , καὶ ἐπὶ τῷν δωμάτων ἐκήρυξε , καὶ πολλοὺς εἰς ἀσέβειαν ὑπεσκέλισε , θορύβων τε καὶ σχημάτων τὰς Ἐκκλησίας ἐνέπλησεν . Ὃ γνοὺς ὁ εὐσεβέστατος βασιλεὺς ἐκεῖνος ν Νικαίᾳ τῇ Βιθυνῶν συνελθεῖν τοὺς τῶν ἐπαρχιῶν Ἐπισκόπους ἐκέλευσε , καὶ ἀθροισθέντων τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ ἁγίων Πατέρων , ἐν οἷς ἦσαν καὶ ἱερεῖς τινες καὶ διάκονοι , ἀλλὰ μέντοι καὶ μοναχοί . Ὅτε καὶ ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἐκεῖ παρῆν τῷ τῶν διακόνων ἔτι κατειλεγμένος ὧιν τάγματι . Καὶ αὐτὸς ὁ Χριστιανικώτατος βασισιλεὺς ἀφίκετο πρὸς τὴν Νίκαιαν , καὶ συγκαθίσας τοῖς ἱεροῖς Πατράσιν ἐκείνοι ; , ἐπέτρεψε ζητῆσαι τὰ καρὰ τοῦ Ἀρείου λεγόμενα , καὶ διαγνῶναι εἴ τι τῆς ὀρθῆς ἐκκλίνουσι δόξης . Οἱ δὲ καὶ ζητήσαντες , καὶ ἀκριβῶς ἐξετάσαντες τὸν μὲν Υἱὸν ὁμοούαιον καὶ δμότιμον καὶ συναῖδιον ἐδογμάτισαν τῷ Πατρί . Τὸν Ἄρειον δὲ καὶ τοὺς ὁμόφρονας ἐκείνῳ τῆς τῶν ὀρθοδόξων ὁμηγύρεως ἐξεκήρυξαν . Ἡν δὲ τότε τῶν τὰ Ἡρείου πρεσβευόντων , καὶ ὁ Παμφίλου Εὐσέβιος , τῆς ἐν Παλαιστίνῃ Καισαρείας τυγχάνων ἐπίσκοπος , δς μετέπειτα λέγεται ἀποστῆναι τῆς τοῦ Ἀρείου δόξης καὶ ὁμογνωμονῆσαι τοῖς συναῖδιον τὸν Υιὸν καὶ ὁμοούσιον τῷ Πατρὶ δογματίζουσι , καὶ δεχθῆναι παρῇ των ἁγίων Πατέρων εἰς κοινωνίαν . Μᾶλλον μέντοι ἐν τῷ πρακτικῷ τῆς πρώτης συνόδου καὶ ὑπερμαχῶν εὕρηται τῶν πιστῶν . Οὕτω μὲν οὖν ταῦτα´ ἱστορούμενα παρά τινων εὕρηται . Ἀμφίβολα δ´ ἐκεῖνος αὐτὰ λα´ ὡν ἐν τῇ ἐκκλησιαστικῇ Ἱστορίᾳ εὕρηται συγγραψάμενος , τίθησι . Πολλαχοῦ γὰρ ἐν τῷ εἰρημένῳ συγγράμματι ἀρειανίζων καταλαμβάνεται , αὐτίκα περί που τὴν ἀρχὴν τοῦ βιβλίου τὸν Δαβὶδ εἰσάγων λέ γοντα · Αὐτὸς εἴπε , καὶ ἐγενήθησιιν · αὐτὸς ἐνετείλατο . καὶ ἐκτίσθησαν . Φησὶ τὸν μὲν Πατέρα καὶ ποιητὴν ὡς ποιητὴν καὶ πανηγεμόνα νομίζεσθαι βασιλικῷ προστάττοντα νεύματι . Τὸν δὲ
Lemmas: πατήρ , καί αὐτός δέ ὁ υἱός ἀόρατος τυγχάνω εἰσέρχομαι ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ πονηρός θησαυρός ὁ Καρδία αὐτός ἐξερεύγομαι οὗτος ὁ ἀπόφημος ,, ἀλ εἰμί ἐν μόνος γράμμα κεῖμαι , σιγάω τε καί οὔπω δημοσιεύω · ὁ Ἄρειος δέ εἰς πρόοπτος οὗτος προφέρω , καί ἐπί τῷ δῶμα κηρύσσω , καί πολύς εἰς ἀσέβεια ὑποσκελίζω , θόρυβος τε καί σχῆμα ὁ ἐκκλησία ἐμπίμπλημι . ὅς γιγνώσκω ὁ εὐσεβής βασιλεύς ἐκεῖνος Ν Νίκαια ὁ Βιθυνός συνέρχομαι ὁ ὁ ἐπαρχία Ἐπίσκοπος κελεύω , καί ἀθροίζω τριακόσιοι δέκα καί ὀκτώ ἅγιος Πατέρων , ἐν ὅς εἰμί καί ἱερεύς τις καί διάκονος , ἀλλά μέντοι καί μοναχός . ὅτε καί ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἐκεῖ πάρειμι ὁ ὁ διάκονος ἔτι καταλέγω ὅς τάγμα . καί αὐτός ὁ Χριστιανικός βασίζω ἀφικνέομαι πρός ὁ Νίκαια , καί συγκαθίζω ὁ ἱερός πατήρ ἐκεῖνος ; , ἐπιτρέπω ζητέω ὁ Καρά ὁ Ἄρειος λέγω , καί διαγιγνώσκω εἰμί τίς ὁ ὀρθός ἐκκλίνω δόξα . ὁ δέ καί ζητέω , καί ἀκριβῶς ἐξετάζω ὁ μέν υἱός ομοουαιω καί δμοτιμος καί συναδικέω δογματίζω ὁ πατήρ . ὁ Ἄρειος δέ καί ὁ ὁμόφρων ἐκεῖνος ὁ ὁ ὀρθόδοξος ὁμήγυρις ἐκκηρύσσω . ἐάν δέ τότε ὁ ὁ ἐρείω πρεσβεύω , καί ὁ Πάμφιλος Εὐσέβιος , ὁ ἐν Παλαιστίνη Καισάρεια τυγχάνω ἐπίσκοπος , ΔΣ μετέπειτα λέγω ἀφίστημι ὁ ὁ Ἄρειος δόξα καί ὁμογνωμονέω ὁ συναδικέω ὁ υἱός καί ὁμοούσιος ὁ πατήρ δογματίζω , καί δέχομαι πείρω ὁ ἅγιος Πατέρων εἰς κοινωνία . μᾶλλος μέντοι ἐν ὁ πρακτικός ὁ πρῶτος σύνοδος καί ὑπερμαχέω εὑρίσκω ὁ πιστός . οὕτως μέν οὖν ταῦτα´ ἱστορέω παρά τίνω εὑρίσκω . ἀμφίβολος δδʹ ἐκεῖνος αὐτός λα´ ὡς ἐν ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορίη εὑρίσκω συγγράφω , τίθημι . πολλαχοῦ γάρ ἐν ὁ εἴρω σύγγραμμα ἀρειανίζω καταλαμβάνω , αὐτίκα περί ποῦ ὁ ἀρχή ὁ βιβλίον ὁ Δαυίδ εἰσάγω λεʹ Γόντα · αὐτός εἶπον , καί γίγνομαι · αὐτός ἐντέλλω . καί κτίζω . φημί ὁ μέν πατήρ καί ποιητής ὡς ποιητής καί πανηγεμών νομίζω βασιλικός προστάσσω νεῦμα . ὁ δέ