cogPG.PG134 254
ἀπένευεν , Ἀντωνία ; τυγχάνοντα υἱὸν , τῆς Γερμανικοῦ μητρὸς , καὶ Κλαυδίου , τοῦ μετὰ Γάιον μοναρχήσαντος . Τοῦτον θεραπεύων , πεφίλητο ὑπ´ αὐτοῦ Καί ποτε συμπροιοῦσιν ἀμφοῖν περὶ Τιβερίου λόνος ἐγένετο . Καὶ ὁ Ἀγρίππας , θεοκλυτῶν , τάχος ὑπεκστῆναι Τιβέριον τῆς ἀρχῆς Γαῖῳ ἐπηύχετο . Εὔτυχος δὲ ἀπελεύθερος Ἀγρίππου τῶν λόγων ἀκροασάμενος Καίσαρι πρόσεισιν , ὡς δή τι λέξων αὐτῷ σωτήριον . Ὁ δὲ βραδὺς εἰς πάντα γενόμενος καὶ τῶν ὑπὲρ αὐτοῦ τι προσαγγελλόντων κατεφρόνει . Οὔτε γὰρ πρέσὸεσι τάχιστα ἐχρημάτιζε , λέγων , ἵνα μὴ ἐπανιόντων συντόμως , προσίοιεν ἕτεροι , καὶ ὄχλος αὐτῷ γένοιτο · οὔτε μὴν ἡγεμόσι καὶ ἐπιτρόποις παρ´ αὐτοῦ σταλεῖσι διαδόχους ἀντικαθίστα , εἰ μὴ φθάσαιαν τελευτήσαντες , Τοῦτο δὲ ποιεῖν ἔφασκε προμηθείᾳ τῶν ὑπηκόων , ἴνα αὐτάρκως τῷ χρόνῳ σχόντες κερδῶν , ἀμβλύτεροι πρὸς ἀδικήματα εἶεν . παράδειγμα τε τραυματίαν πεποίητο , ᾧ μυῖαι περιεκάθηντο τὰς πληγὰς , καί τις οἰκτρίρων αὐτὸν , ἀποσοβεῖν αὐτὰς ἐπεχείρει · ἀποτρέαντος δὲ ἐκείνου , ἥρετο τὴν αἰτίαν ὁ δμάκειν τὰς μυίας πειρώμενος . Ὁ δέ γε τραυματίας , Αὗται μὲν , ἀπεκρίνατο , τοῦ αἱματος ἐμπλησθεῖσαι , οὐ πάνυ μοι ὃι´ ὄχλου εἰσίν · εἰ δ´ ἀποσοβηθεῖεν αὗται , ἤξουσι νεαλεῖς , καὶ λιμώττουσαι , μᾶλλον με ὁδυνήσουσι . Τῆς δὲ πρὸς ταῦτα βραδύτητος τοῦ Τιβερίου , καὶ τόδε μαρτύριον , ὄτι δύο καὶ εἴκοσιν ἀνύσας ἐπὶ τῇ αὐταρχίᾳ ἐνιαυτοὺς , δύω τοῖς Ἰουδαίοις ἐξέπεμψεν ἄρξοντας τοῦ ἔθνους αὐτῶν , Γράτον τε καὶ Πιλᾶτον . Τοιοῦτος οὖν τυγχάνων ἐν ἄπασιν , οὐδὲ τον Εὔτοχον ἠξίυ ἀκροάσεως . Ηʹ . Ἀγρίππας δὲ τὴν Ἀντωνίαν ἱκέτευε , παρασκευάσαι τὸν Καίσαρα , ἀκροάσασθαι τοῦ Εὐτύχου . Ἰ Αʹ Ἀντωνία διὰ τιμῆς ἦν Τιβερίῳ , καὶ ὡς γαμετὴ γενομένη Δρούσου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ , καὶ διὰ τὸ σῶφρον ὡς μάλιστα . Νέα γὰρ χηρεθσασα , τῇ χηρείᾳ αρέμεινε , καὶ γάμον ἀπώσατο δεύτερον , καίπερ τοῦ αὐτοκράτορος αὐτὸν ἐπιτρέποντος · καὶ οὔτω τὸν βίον διήνυσεν , ὡς καὶ λοιδοριῶν ἀνωτέρα γενέσθαι . Διὰ δὲ ταῦτα τῷ Τιβερίῳ τετίμητο , καὶ ῥτι καὶ εὐεργέτις αὐτῷ γέγονεν , ἐπιβουλὴν παρὰ τολλῶν καὶ δυνασῶν συστᾶσαν μηνύσασα . Ὑπὸ ταύτης οὖν ἀξιούμενος ἐξετάσαι τὸν Εὕτυχον , ἔφη , Ἵστωσαν οἱ θεοῖ , Ἀντωνία , ὅτι οὐ κατὰ γνόμην ἐμὴν τὰ κραχθησόμενα ἔσονται , ἐκ δέ γα σῆς παιακλήσεως . Καὶ τὸν Εὔτυχον ἀχθῆναι κελεύει , καὶ παραστὰς ἔλεγεν , ὡς Γάκός τε καὶ Ἀγρίπαας , ὦ δέσπογα , συνωμίλουν . Καὶ Ἀγρίπκας ἔφη · εἴθε γὸρ ἀφίκοιτό ποτε ἡμέρα , ἢ μεταστὰς οὖτος ὁ γέμων , χειροτονοίη σε ἡεμόνα τῆς οἰκουμένης · ρύδὲν γὸρ ἔσται ἡμῖν ἀμκοδὼν Τιβέριος ὁ αὐτοῦ υἱωνὸς , . ιπὸ σοῦ τελειτῶν , καὶ ἣ τε οἰκουμένη;ένοιτ´ ἂι κακαρία , καὶ πρὸ ταύτης ἐγώ . ἕὴερίῳ δὲ οἱ λόγοι ἤγηντο ἀληθεῖς · ἅμα δὲ καὶ μησὶν Ἀγρίππα τηρῶν , ὅτι μὴ τὸν υἱὸν αὐτοῦ θεραπεύειν εἴλετο , δλο´ δὲ μετέπεσε πρὸς τὸν Γάιον , ἐνὶ τῶν παρεστηκότων δῆσαι αὐτὸν ἐκέλευσε . Καὶ ἤγετο δέσμιος ἑν πορφυρίσιν ὢν ἔτι , καὶ πρὸ τοῦ βασιλείου εἰστήκει , δένδρῳ ὑπ´ ἀθυμίας ἐπικλιθείς . Ἢσαν δ´ ἐκεῖ καὶ Ιτεροι ἐν δεσμοῖς , καὶ ὀρνέου πρὸς τὸ δένδρον ἐκεῖνο καταπταμένουούβονα τὸν ὄρνιν Ῥωμαῖοι καλοῦσι ] τῶν δεσμωτῶν τις θεασάμενος , ἤρετο τὸν αὐτὸν τηροῦντα στρατιώτην , ὅστις εἴη ὁ ἐν τῇ πορφυρίδι · καὶ μαθὼν , ἡξίωσε τὸν συνδεδεμένον αὐτῷ στρατιμώτην πλησίον ἐλθεῖν , καὶ τυχὼν , Ὦ νεανία , φησὶν ,
Lemmas: ἀπονεύω , Ἀντωνία ; τυγχάνω υἱός , ὁ Γερμανικός μήτηρ , καί Κλαύδιος , ὁ μετά Γάιος μοναρχέω . οὗτος θεραπεύω , φιλέω ὑπό αὐτός καί ποτός συμπροειμι ἄμφω περί Τιβέριος λόνος γίγνομαι . καί ὁ Ἀγρίππας , θεοκλυτέω , τάχος ὑπεξίσταμαι Τιβέριος ὁ ἀρχή γαίω ἐπεύχομαι . Εὔτυχος δέ ἀπελεύθερος Ἀγρίππας ὁ λόγος ἀκροάομαι Καῖσαρ πρόσειμι , ὡς δή τίς λέγω αὐτός σωτήριος . ὁ δέ βραδύς εἰς πᾶς γίγνομαι καί ὁ ὑπέρ αὐτός τίς προσαγγέλλω καταφρονέω . οὔτε γάρ πρεσοαδην ταχύς χρηματίζω , λέγω , ἵνα μή ἐπανέρχομαι σύντομος , πρόσειμι ἕτερος , καί ὄχλος αὐτός γίγνομαι · οὔτε μήv ἡγεμών καί ἐπίτροπος παρ´ αὐτός στέλλω διάδοχος ἀντικαθιστάω , εἰμί μή φθάνω τελευτάω , οὗτος δέ ποιέω φάσκω προμήθεια ὁ ὑπήκοος , ἵνα αὐτάρκης ὁ χρόνος ἔχω κέρδος , ἀμβλύς πρός ἀδίκημα ἄγω . παράδειγμα τε τραυματίας ποιέω , ὅς μυῖα περικάθημαι ὁ πληγάς , καί τις οικτριροος αὐτός , ἀποσοβέω αὐτός ἐπιχειρέω · ἀποτρέαντος δέ ἐκεῖνος , ἀείρω ὁ αἴτιος ὁ δαμάζω ὁ μυῖα πειράω . ὁ δέ γε τραυματίας , οὗτος μέν , ἀποκρίνω , ὁ αἷμα ἐμπίμπλημι , οὖον πάνυ ἐγώ ὅς ὄχλος εἰμί · εἰμί δδʹ ἀποσοβέω οὗτος , ἥκω νεαλής , καί λιμώσσω , μᾶλλον ἐγώ οδυνησος . ὁ δέ πρός οὗτος βραδυτής ὁ Τιβέριος , καί ὅδε μαρτύριον , ὅστις δύο καί εἴκοσι ἀνύω ἐπί ὁ αὐταρχία ἐνιαυτός , δύο ὁ Ἰουδαῖος ἐκπέμπω ἄρχω ὁ ἔθνος αὐτός , γράω τε καί Πιλᾶτος . τοιοῦτος οὖν τυγχάνω ἐν ἅπας , οὐδέ ὁ Εὔτοχον ἀξιόω ἀκρόασις . ἤ . Ἀγρίππας δέ ὁ Ἀντωνία ἱκετεύω , παρασκευάζω ὁ Καῖσαρ , ἀκροάομαι ὁ Εὔτυχος . εἷς ὅς Ἀντωνία διά τιμή εἰμί Τιβέριος , καί ὡς γαμετή γίγνομαι Δροῦσος ὁ ἀδελφός αὐτός , καί διά ὁ σώφρων ὡς μάλιστα . Νέα γάρ χράω , ὁ χηρεία αρέμεινε , καί γάμος ἀπωθέω δύο , καίπερ ὁ αὐτοκράτωρ αὐτός ἐπιτρέπω · καί οὐτάω ὁ βίος διανύω , ὡς καί λοιδορία ἀνώτερος γίγνομαι . Ζεύς δέ οὗτος ὁ Τιβέριος τιμάω , καί ῥ καί εὐεργέτις αὐτός γίγνομαι , ἐπιβουλή παρά τόλλη καί δύναμαι συνίστημι μηνύω . ὑπό οὗτος οὖν ἀξιόω ἐξετάζω ὁ Εὔτυχος , φημί , ἱστάω ὁ θεάομαι , Ἀντωνία , ὅτι οὖον κατά γιγνώσκω ἐμός ὁ κράζω εἰμί , ἐκ δέ γῆ σός παιακλήσεως . καί ὁ Εὔτυχος ἄγω κελεύω , καί παραστὰς λέγω , ὡς Γάκος τε καί Ἀγρίπαας , εἰμί δέσπογα , συνομιλέω . καί Ἀγρίπκας φημί · εἴθε γόρ ἀφικνέομαι ποτός ἡμέρα , ἢ μεθίστημι οὗτος ὁ γέμω , χειροτονέω σύ ἥδομαι ὁ οἰκέω · ῥύομαι γόρ εἰμί ἐγώ αμκοδηω Τιβέριος ὁ αὐτός υἱωνός , . ιπὸ σύ τελέω , καί ὅς τε οἰκουμένη;ένοιτ´ ἄγι κακαρία , καί πρό οὗτος ἐγώ . ἕὴερίῳ δέ ὁ λόγος ἄγω ἀληθής · ἅμα δέ καί μείς Ἀγρίππας τηρέω , ὅτι μή ὁ υἱός αὐτός θεραπεύω εἴλω , δλο´ δέ μεταπίπτω πρός ὁ Γάιος , ἐν ὁ παρίστημι δήω αὐτός κελεύω . καί ἄγω δέσμιος ἑν πορφυρίς εἰμί ἔτι , καί πρό ὁ βασίλειος εἰστήκω , δένδρον ὑπό ἀθυμία ἐπικλίνω . ἀσάω δδʹ ἐκεῖ καί Ιτεροι ἐν δεσμός , καί ὄρνεον πρός ὁ δένδρον ἐκεῖνος καταπταμένουούβονα ὁ ὄρνις Ῥωμαῖος καλέω ] ὁ δεσμώτης τις θεάομαι , ἔρομαι ὁ αὐτός τηρέω στρατιώτης , ὅστις εἰμί ὁ ἐν ὁ πορφυρίς · καί μανθάνω , ἀξιόω ὁ συνδέω αὐτός στρατιμαω πλησίος ἔρχομαι , καί τυγχάνω , ὦ νεανίας , φημί ,