cogPG.PG134 233
αὐτῆς ἀνηξιοπάθει . Γέγονε δέ τις ὑπόθεσιέ , καὶ τὸν τοῦ βασιλέως ἀδελφὸν Φερώραν εἰς ὑποψίαν καὶ μῖσος τῷ ἀδελφῷ φέρουσα . Κατηγγυήθη μὲν γὰρ αὐτῷ ἡ τοῦ βασιλέως θυγάτηρ · ὁ δὲ , δουλειοίσὴς αυτῳ γυναικος ἡττώμενος , καὶ περιμανιυς τοῦ γυναίου ἐρῶν , τῇ μὲν τοῦ ἀδελφοῦ θυγατρὶ οὐ προσεῖχε , τῇ δὲ δούλῃ προσέκειτο . ἤχθετο δὲ διὰ τοῦτο Ἰρώδης , καὶ τὴν μὲν κόρην υἱῷ Φασαήλου ζεύγνυσι · χρόνου δὲ διελθόντος , περί τε τῶν πρῶτων ἠτιᾶτο τὸν ἀδελφὸν , καὶ τὴν δευτέραν ἠξίου λαμβάνειν , παρηκμακέναι ἤδη αὐτῷ οἰόμενος τῆς δούλης τὸν ἔρωτα . Ὁ δὲ τὴν μὲν δούλην καὶ παῖδα ἐξ αὐτῖς σχ ν ἀποπέμπεται , τὴν δὲ τοῦ βασιλέως θυγατέρα μετὰ τριακοστὴν ἡμέραν κατέθετο λήψεσθαι . Διελθούσης δὲ τῆς προθεσμίσς , τοσοῦτον πρὸς τὸν τῆς δούλης ἔρωτα ἐμεμήνει , ὡς ἀθετῆσαι τὰ ὀμολογημένα , τῇ δὲ προτέρᾳ συμφθείρεσθαι . Ταῦτα τὸν Ἡρώδην ἐξέμαινε · καὶ ἀεὶ δέ τι καινὸν προστῖ.πτον , ἀτρεμεῖν αὐτὸν οὐκ εἴα . Καὶ ἡ Σαλώμη δὲ , χαλεπὴ τοῖς ἐκ Μαριὰμ οὖσα , καὶ τὴν ἐαυτῆς θυγατέρα Ἀριστοβούλῳ συνοικοῦσαν ἀνέπειθε μὴ εὐνοῖκῶς πρὸς τὸν ἄνδρα διακεῖσθαι , ἀπαγγέλλειν δὲ αὐτῇ . εἴ τι κατ´ ἰδίαν λαλήσειεν . Ἡ δὲ μεμνῆσθαι τοὺς νεανίσκους ἔλεγε τῆς μητρὸς , τὸν δὲ πυτέρα στυγεῖν , ἀπειλεῖν δέ , τῆς ἀρχῆς τυχόντας , τοὺς μὲν ἐκ τῶν ἄλλων γυναικῶν παῖδας Ἡρώδου κωμογραμματεῖς καταστήσειν , τὰς δὲ γυναῖκας καθείρξειν ὡς ἐλγεινῶς , ἐπειρᾶτό τε διορθοῦν . Τῶν δὲ παίδων ἀπολογησαμένων , ῥάων ἐγίνετο . Κʹ . Φερώρας δ´ αὖθις τὰ πράγματα συνετάραξεν , εἰπών Ἀλεξάνδρῳ ἀκηκοέναι Σαλώμης , λεγούστο ἐρᾷν τὸν Ἡρώδην Γλαφύρας . Ἀλέξανδρος δὲ πρὸς τὸν λόγον ἐκ ζηλοτυπίας τετάρακτο . Καὶ τὴν ὀδύνην οὐκ ἐνεγκὼν , τὰ ὑπὸ τοῦ Φερώρα λεχθέντα τῷ πατρὶ κατεμήνυσεν . Ὃ δ´ Ἡρώδης , περιπαθήσας , καὶ τὸ τῆς διαδολῆς ἐψευσμένον οὐ φέρων . θορυβηθείς τε , μεταπέμπεται τὸν Φερώραν , καὶ , Κάκιστε , εἶπε , τριαῦτα καθ´ ἡῶν λαλήσας , πότερον οἴει λόγοι εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ παιδὸς , ἢ ξίφος εἰς τὴν δεξιὸν αὐτοῦ ἐμβαλεῖν · Φερώρας δὲ Σαλώμην ἔση ταῦτα συνθεῖναι κἀκείνης εἶν τι τοὺς λόγους . Ἰ δὲ ἀπηρνεῖτο , καὶ τῶν τριχῶν ἀπεδράττετο , καὶ ὲπτερνοτυπεῖτο . Διὰ δὲ τὴν τῶν τρόπων οὐκ ἐπιστεύετο κακοήθειαν . Τέλος δὲ ὁ βασιλέος καὶ τὸν ἀδελφὸν καὶ τὴν ἀδελφὴν ἀπεπέμπετο , τὸν υἱὸν δὲ τῆς ἐγκρατείας ἐπήνεσε , καὶ τοῦ πρὸς αὐτὸν τοὺς λόγους ἀνενεγκεῖν . Ἔτερον δέ τι συνέπεσε ταραχὰς αὖθις ἐγεῖραν κατὰ τὴν οἰκίαν τῷ βασιλεῖ . ἴσαν αὐτῷ εὐνοῦχοι , διὰ κάλλος σπουδαζόμενοι , ὧν ὁ μὲν σλνονοεῖν . ὁ δὲ δεῖπνον προσφέρειν , ὁ δὲ κατευνάζειν αὐτὸν ἐτέτακτο . Τούτους ὑπ´ Ἀλεξάνδρου χρήμασι διαφθαρῆναι μηνύεται , καὶ βασάνοις ἑκδοθέντες οἰ ἐκτομίαι , μίξιν μὲν αὐτῶν γενέσθαι πρὸς τὸν νεανίαν ἀνωμολόγουν , ἄλλο δὲ οὐδὲν κατὰ τοῦ πατρὸς συνειδέναι τῷ Ἀλεξάνδρῳ . Ἐπιτεινόντων δὲ τῶν βασαν·.ζόντων τὰς μάστιγας , ἔλεγον , ὡς εἴη δυσμένεια καὶ μῖσος Ἀλεξάνδρῳ πρὸς τὸν πατέρα , παραινοίη δὲ οώδην μὲν ἀπεγνωκέναι διὰ τὸ γῆρας , αὐτῷ δέ οοοοΟγ
Lemmas: αὐτός ἀναξιοπαθέω . γίγνομαι δέ τις ὑποτίθημι , καί ὁ ὁ βασιλεύς ἀδελφός Φερώρας εἰς ὑποψία καί μῖσος ὁ ἀδελφός φέρω . κατεγγυάω μέν γάρ αὐτός ὁ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ · ὁ δέ , δουλειοισω αὐτός γυνή ἡσσάομαι , καί περιμανιυς ὁ γύναιον ἐράω , ὁ μέν ὁ ἀδελφός θυγάτηρ οὖον προσέχω , ὁ δέ δοῦλος πρόσκειμαι . ἔχθω δέ διά οὗτος Ἰρώδης , καί ὁ μέν κόρη υἱός Φασάηλος ζεύγνυμι · χρόνος δέ διέρχομαι , περί τε ὁ πρῶτος αἰτιάομαι ὁ ἀδελφός , καί ὁ δύο ἀξιόω λαμβάνω , παρακμάζω ἤδη αὐτός οἴομαι ὁ δοῦλος ὁ Ἔρως . ὁ δέ ὁ μέν δοῦλος καί παῖς ἐκ αὖτις σχʹ Ν ἀποπέμπω , ὁ δέ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ μετά τριακοστός ἡμέρα κατατίθημι λαμβάνω . διέρχομαι δέ ὁ προθεσμίσς , τοσοῦτος πρός ὁ ὁ δοῦλος Ἔρως ἐμμένω , ὡς ἀθετέω ὁ ομολογημένος , ὁ δέ πρότερος συμφθείρω . οὗτος ὁ Ἡρώδης ἐκμαίνω · καί ἀεί δέ τίς καινός προστῖ.πτον , ἀτρεμέω αὐτός οὐ ἐάω . καί ὁ Σαλώμη δέ , χαλεπός ὁ ἐκ Μαρία εἰμί , καί ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ Ἀριστόβουλος συνοικέω ἀναπείθω μή ευνοϊκώς πρός ὁ ἀνήρ διάκειμαι , ἀπαγγέλλω δέ αὐτός . εἰμί τίς κατ´ ἴδιος λαλέω . ὁ δέ μιμνήσκω ὁ νεανίσκος λέγω ὁ μήτηρ , ὁ δέ πυτερας στυγέω , ἀπειλέω δέ , ὁ ἀρχή τυγχάνω , ὁ μέν ἐκ ὁ ἄλλος γυνή παῖς Ἡρώδης κωμογραμματεύς καθίστημι , ὁ δέ γυνή κατείργω ὡς ελγειναω , πειράω τε διορθόω . ὁ δέ παῖς ἀπολογέομαι , Ῥάων γίγνομαι . καί . Φερώρας δδʹ αὖθις ὁ πρᾶγμα συνταράσσω , εἶπον Ἀλέξανδρος ἀκούω Σαλώμη , λεγούστο ἐράω ὁ Ἡρώδης Γλαφύραι . Ἀλέξανδρος δέ πρός ὁ λόγος ἐκ ζηλοτυπία ταράσσω . καί ὁ ὀδύνη οὐ φέρω , ὁ ὑπό ὁ Φερώρας λέγω ὁ πατήρ καταμηνύω . ὅς δδʹ Ἡρῴδης , περιπαθέω , καί ὁ ὁ διαδολος ψεύδω οὖον φέρω . θορυβούμαι τε , μεταπέμπω ὁ Φερώρας , καί , Κακός , εἶπον , τριαυτος καθ´ ἠϊών λαλέω , πότερος οἴομαι λόγος εἰς ὁ ψυχή ὁ παῖς , ἢ ξίφος εἰς ὁ δεξιός αὐτός ἐμβάλλω · Φερώρας δέ Σαλώμη σέω οὗτος συντίθημι κά̓κες εἶμαι τίς ὁ λόγος . εἷς δέ ἀπαρνέομαι , καί ὁ θρίξ ἀποδιδράσκω , καί ὲπτερνοτυπεῖτο . Ζεύς δέ ὁ ὁ τρόπος οὐ πιστεύω κακοήθεια . Τέλος δέ ὁ βασιλεύς καί ὁ ἀδελφός καί ὁ ἀδελφή ἀποπέμπω , ὁ υἱός δέ ὁ ἐγκράτεια ἐπαινέω , καί ὁ πρός αὐτός ὁ λόγος ἀναφέρω . ἕτερος δέ τίς συμπίπτω ταραχή αὖθις ἐγείρω κατά ὁ οἰκίον ὁ βασιλεύς . εἶμι αὐτός εὐνοῦχος , διά κάλλος σπουδάζω , ὅς ὁ μέν σλνονοεω . ὁ δέ δεῖπνον προσφέρω , ὁ δέ κατευνάζω αὐτός τάσσω . οὗτος ὑπό Ἀλέξανδρος χρῆμα διαφθείρω μηνύω , καί βάσανος εκδίδω ὁ ἐκτομίας , μίξις μέν αὐτός γίγνομαι πρός ὁ νεανίας ἀνομολογέω , ἄλλος δέ οὐδείς κατά ὁ πατήρ σύνοιδα ὁ Ἀλέξανδρος . ἐπιτείνω δέ ὁ βασαν·.ζόντων ὁ μάστιξ , λέγω , ὡς εἰμί δυσμένεια καί μῖσος Ἀλέξανδρος πρός ὁ πατήρ , παραινέω δέ ὄζω μέν ἀπογιγνώσκω διά ὁ γῆρας , αὐτός δέ οοοοΟγ