cogPG.PG134 262
δακτύλιον . Ἵκεν οὖν ὁ Ἰζάτης , καὶ ὁ ἀδελφὸς ὑπεδέξατο , καὶ ὑπεξέστη αὐτῷ τῆς ἀρχῆς . ὄντι δ´ αὐτῷ ἐν τῇ ἀποδημίᾳ , Ἰουδαῖός τες Ἀνανίας καλούμενος , γνωστὸς γεγονὼς , ἐδίδασκεν αὐτὸν τὸν θεὸν , καὶ τὰ τῶν Ἰουδαίων νόμιμα . Συνέβη δὲ καὶ τὴν Ἑλένην ὑφ´ ἑτέρου Ἰουδαίου κατηχηθεῖσαν εἰς τὰ Ἰουδαϊκὰ ἔθη μετατεθῆναι . Ἐλθὼν οὗν ὁ Ἰζάτης , καὶ δεδεμένους τοὺς συγγενεῖς εὐρηκὼς , ἐδυσχέρανε · καὶ ἔλυσε μὲν , ἔπεμψε δὲ , ἵνα μὴ ὕποπτοι παρόντες εἴεν , τοὺς μὲν εἰς Ἑώμην ὁμηρεύσοντας , τοὺς δὲ πρὸς Πάρθους . Γνοὺς δὲ τὴν μητέρα τὰ Ἰουδαίων ἀσπασαμένην , ἔσπευσε καὶ αὐτὸς εἰς ἐκεῖνα μετατεθῆναι , καὶ περιτμηθῆναι ἕτοιμος ἦν . Ἡ δὲ μήτηρ ἐκώλυε . λέγουσα , εἰς δυσμένειαν τοὺς ὑπηκόους διὰ τοῦτο ἐλθεῖν , οὐκ ἀνέξεσθαί τε ὑπὸ Ἰουδαῖζουτος βασιλεύεσθαι . Ὁ δὲ εἰς τὸν Ἀνανίαν παρόντα τοὺς λόγους ἀνέφερε · τούτου δὲ τὰ αὐτὰ συμβουλεύσαντος , ἐπείσθη μὲν τότε ὁ βασιλεύς · ἕτερος δʹ αὖθις ἐκ Ιαλιλαίας Ἰουδαῖος Ἐλεάζαρ ἀφικόμενος , καὶ καταλαβὼν αὐτὸν τὸν Μωσέως νόμον ἀναγινώσκονα , θὐ λόγοις μόνον ἀναγινώσκειν σε δεῖ , βασιλεῦ . ἔφη , ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπ´ σύτων ὁιατεταγχιένα ποιεῖν · μέχρι τίνος ἀπερίνμητος , μένεις ; Ὁ δὲ οὐχ ὑπερεβάλν το τὴν πρᾶξιν , ἀλλὰ περιετμήθη · καὶ τῇ μητρὶ καὶ τῷ Ἀνανίᾳ πεπρᾶχθαι τὸ ἔργον ἐδήλου Οἱ δ´ εἰς φόβον ἐνέπεσον , μὴ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ αὐτοὶ κινδυνεύσωσιν . Ὁ δὲ Θεὸς τὸν φόβον ἐλθεῖν εἰς τέλος οὐ συνεχώρησαν . Ἑλένη δὲ ἐπιθυμίαν ἔσχεν εἰ , Ἰεροσόλυμα ἀφικέσθαι , καὶ προσκυνῆσαι τὸ τοῦ Θεοῦ ἱερόν . Καὶ τοῦ υἱοῦ ἐπιτρέψαντος , καὶ χρήματα πλεῖστα δόντο , ἄπεισιν εἰς Ἱεροσόλυμα . Καὶ λιμῷ φθειρομένους πολλοῦ εὑροῦσα ἐκοῖ , σῖτόν τε ἐξ Ἀλεξανδρείας ἐκόμιπε , καὶ ἰσχάδων φόρτον ἐκ Κύπρου πολλῶν χρημάτων πριαμένη , τοῖς ἀπορουμένοις διένεμε . Καὶ ὁ παῖς δὲ αὐτῆς πολλὰ χρήματα τοῖς , πρώτοις τῶν Ἱεροσολυμιτῶν ἔπεμψεν , ἵν´ οἱ λιμώττοντες διὰ τούτων , ὡς ἐνὸν , ἐπικουρηθῶσι . Καὶ τεῦτα μὲν οὕτως · Ἀρταβάνης δὲ τῶν Πάρθων ὁ βασιλεὺς , ἐπιβουλὴν γνοὺς τοὺς σατράπας κατ´ αὐτοῦ μελετήσαντας , ἀφικνεῖται πρὸς Ἰζάτην , συγγενῶν τε καὶ οἰκετῶν περὶ χιλίους ἐπαγόμενος . Καὶ καθ´ ὁδὸν τῷ Ἰζάτῃ ἐνέτυχε , καί φησι · Μή με παρίδῃς , ὥ βασιλεῦ , ταπεινὸν ἐκ μεταβολῆς γεγονότα , καὶ ἰδιώτην ἐκ βασιλέως , ἀλλ´ ἐπικούρησον . Ταῦτα σὺν δάκρυσιν ἔλεγεν . Ὁ δὲ Ἰζάτης , ἀκούσας τὸ ὄνομα , κατεπήδησε τοῦ ἵππου , καὶ , Θάρσει , ἔφη , ὡβασιλεῦ · ἢ γὰρ εἰς τὴν Πάρθων βασιλείαν σε ναταστήσω , ἢ τῆς ἐμῆς σοι ἐκστήσομαι . Ταῦτα εἷπα καὶ ἐπὶ τὸν ἵππον αὐτὸν ἀνεβίβασεν , αὐτὸς δὲ πεζὸς παρείπετο . Καὶ ὁ Ἀρταβάνης ὥμοσεν , εἰ μὴ κἀκεῖνος ἀναβαίη τὸν ἴππον , καὶ προηγοῖτο , ἀποβήσεσθαι καὶ αὐτός . πεισθεὶς δ´ ὁ Ἰζάτης , ἐπὶ τὸν ἵππον ἥλατο , καὶ πᾶσαν τιμὴν ἀπένειμε τῷ Πάρθῳ εἰς τὰ βασίλεια ἀγαγών . Γράφει τε πρὸς τοὺς Πάρους , τὸν Ἀρταβάνην δέξασθαι . Τῶν δὲ Πάρθων δέξασθαι μὲν συντεθειμένων , μὴ δύνασθαι δὲ καὶ τὴν ὁρχὴν ἀπονεῖμαι , ἤδη ἐτέρῳ πεπιστευμένην , ὁ Κινάμῳμοσοὕτω γὰρ ὡνόμαστο ὁ τὴν βασιλείαν πηριιληφώς γράφει τῷ Ἀρταβάνῳπ αὐτοῦ γὰρ
Lemmas: δακτύλιος . ἵκω οὖν ὁ Ἰζάτης , καί ὁ ἀδελφός ὑποδείκνυμι , καί ὑπεξίσταμαι αὐτός ὁ ἀρχή . εἰμί δδʹ αὐτός ἐν ὁ ἀποδημία , Ἰουδαῖος αἱρέω Ἀνανίας καλέω , γνωστός γίγνομαι , διδάσκω αὐτός ὁ θεός , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος νόμιμος . συμβαίνω δέ καί ὁ Ἑλένη ὑφ´ ἕτερος Ἰουδαῖος κατηχέω εἰς ὁ Ἰουδαικός ἔθος μετατίθημι . ἔρχομαι ἐν ὁ Ἰζάτης , καί δέω ὁ συγγενής εὑρίσκω , δυσχεραίνω · καί λύω μέν , πέμπω δέ , ἵνα μή ὕποπτος πάρειμι ἄγω , ὁ μέν εἰς ἐάω ὁμηρεύω , ὁ δέ πρός Πάρθος . γιγνώσκω δέ ὁ μήτηρ ὁ Ἰουδαῖος ἀσπάζομαι , σπεύδω καί αὐτός εἰς ἐκεῖνος μετατίθημι , καί περιτέμνω ἑτοῖμος εἰμί . ὁ δέ μήτηρ κωλύω . λέγω , εἰς δυσμένεια ὁ ὑπήκοος διά οὗτος ἔρχομαι , οὐ ἀνέχω τε ὑπό Ἰουδαῖος βασιλεύω . ὁ δέ εἰς ὁ Ἀνανίας πάρειμι ὁ λόγος ἀναφέρω · οὗτος δέ ὁ αὐτός συμβουλεύω , πείθω μέν τότε ὁ βασιλεύς · ἕτερος δέ αὖθις ἐκ ιαλιλαιος Ἰουδαῖος Ἐλεάζαρ ἀφικνέομαι , καί καταλαμβάνω αὐτός ὁ Μωσῆς νόμος ἀναγιγνώσκω , θύω λόγος μόνος ἀναγιγνώσκω σύ δεῖ , βασιλεύς . φημί , ἀλλά καί ὁ ὑπό σύτων οιατεταγχιεις ποιέω · μέχρι τίς ἀπερίνμητος , μένω ; ὁ δέ οὐ ὑπερβάλλω ὁ ὁ πρᾶξις , ἀλλά περιτέμνω · καί ὁ μήτηρ καί ὁ Ἀνανίας πράσσω ὁ ἔργον δηλόω ὁ δδʹ εἰς φόβος ἐμπίπτω , μή καί ὁ βασιλεύς καί αὐτός κινδυνεύω . ὁ δέ θεός ὁ φόβος ἔρχομαι εἰς τέλος οὖον συγχωρέω . Ἑλένη δέ ἐπιθυμία ἔχω εἰμί , Ἱερουσαλήμ ἀφικνέομαι , καί προσκυνέω ὁ ὁ Θεός ἱερός . καί ὁ υἱός ἐπιτρέπω , καί χρῆμα πλεῖστος δίδωμι , ἄπειμι εἰς Ἱερουσαλήμ . καί λιμός φθείρω πολύς εὑρίσκω ἔκω , σῖτος τε ἐκ Ἀλεξάνδρεια κομίζω , καί ἰσχάς φόρτος ἐκ Κύπρος πολύς χρῆμα ὠνέομαι , ὁ ἀπορέω διανέμω . καί ὁ παῖς δέ αὐτός πολύς χρῆμα ὁ , πρῶτος ὁ Ἱεροσολυμίτης πέμπω , ὅς ὁ λιμώσσω διά οὗτος , ὡς ἐν-εἰμί , ἐπικουρέω . καί Τεύτα μέν οὕτως · Ἀρταβάνης δέ ὁ Πάρθος ὁ βασιλεύς , ἐπιβουλή γιγνώσκω ὁ σατράπης κατ´ αὐτός μελετάω , ἀφικνέομαι πρός Ἰζάτης , συγγενής τε καί οἰκέτης περί χίλιοι ἐπάγω . καί καθ´ ὁδός ὁ Ἰζάτης ἐντυγχάνω , καί φημί · μὴ ἐγώ παροράω , ὅς βασιλεύς , ταπεινός ἐκ μεταβολεύς γίγνομαι , καί ἰδιώτης ἐκ βασιλεύς , ἀλ ἐπικουρέω . οὗτος σύν δάκρυ λέγω . ὁ δέ Ἰζάτης , ἀκούω ὁ ὄνομα , καταπηδάω ὁ ἵππος , καί , Θάρσος , φημί , ὡβασιλεῦ · ἢ γάρ εἰς ὁ Πάρθος βασίλειος σύ ναταστήσω , ἢ ὁ ἐμός σύ ἐξίστημι . οὗτος εἶπον καί ἐπί ὁ ἵππος αὐτός ἀναβιβάζω , αὐτός δέ πεζός παρεῖπον . καί ὁ Ἀρταβάνης ομνύω , εἰμί μή ἐκεῖνος ἀναβαίνω ὁ ἵππος , καί προηγέομαι , ἀποβαίνω καί αὐτός . πείθω δδʹ ὁ Ἰζάτης , ἐπί ὁ ἵππος ἅλλομαι , καί πᾶς τιμή ἀπονέμω ὁ Πάρθος εἰς ὁ βασίλεια ἄγω . Γράφος τε πρός ὁ Παροῦς , ὁ Ἀρταβάνης δέχομαι . ὁ δέ Πάρθος δέχομαι μέν συντίθημι , μή δύναμαι δέ καί ὁ ὁρχὴν ἀπονέμω , ἤδη ἔς πιστεύω , ὁ Κινάμῳμοσοὕτω γάρ ονομαστός ὁ ὁ βασίλειος πηριιληφώς γράφω ὁ Ἀρταβάνῳπ αὐτός γάρ