cogPG.PG134 129
ἐξ ἦς ὁ Δαβίδ . Λθος δὲ ὁ Χριστὸς , τμηθείς ἐξ αὐτῆς κατὰ τὸ ἀνθρώπινον . Ἄνευ δέ γε χειρῶν , ὅτι ἐδόκει πρότερον διὰ τὴν φύσιν τῆς ἀνθρωπότητος , προϊὼν δέ , τὴν οἰκουμένην πᾶσαν τῆς οἰκείας δόξης ἐπλήρωσε , καὶ ἔτι μᾶλλον πληρώσει κατὰ τὴν μέλλουσαν αὐτοῦ ἐπιφάνειαν . Ὁ μὲν οὖν προφήτης τό τε ἐνύπνιον τῷ Ναβουχοδονόσορ ἀπήγγειλε , καὶ τὴν τούτου σύγκρισιν ἀνεκάλυψεν . Ὁ δὲ θαυμάσας , ἐπὶ πρόσωπον ἔπεσε , καὶ τῷ Δανιὴλ προσεκύνησε , καὶ θύειν αὐτῷ διετάξατο , οὐκ ἐκείνῳ τὴν ἅπασαν ἀπονέμων τιμὴν ὁ ἀλαζὼν ἐκεῖνος καὶ ὑπερήφανος , ἀλλὰ τῷ παρ´ ἐκείνου θρησκευομένῳ Θεῷ . Ἔφη γὰρ , κκ´ ἀληθείας ὁ Θεὸς ὑμῶν οὖτός ἐστι Θεὸς θεῶν , καὶ Κύριος βασιλέων , καὶ ἀποκαλύπτων μυστήρια . Δόματά τε αὐτῷ παρέσχε πολλὰ , καὶ πάσης τῆς Βαβυλῶνος κατέστησεν ἄρχοντα , καὶ Βαλτάσαρ αὐτὸν ἀπωνόμασε , τὴν προσηγορίαν αὐτῷ θέμενος τοῦ οἰκείου θεοῦ Δʹ . Εἶεα χρύσεον ἀνδριάντα στήσας , πήχεων μὲν τὸ ὕψος ἑξήκοντα , πλάτος δὲ ἕξ , συνεκάλεσεν ἐξ ἀπάσης αὐτοῦ τῆς ἀρχῆς τοὺς πρώτους , προστάξας , ὅταν ἀκούσωσι τῆς σάλπιγγος , τότε πεσόντας προσκυνεῖν τὸν ἀνδριάντα · τοὺς δ´ ἀπειθήσαντας εἰς τὴν τοῦ πυρὸς ἐμβληθῆναι κάμινον , ἤν ἐκεῖ μεγάλην ἐξέκαυσε καὶ σφοδράν . Πάντων οὖν προσκυνούο . , των , οἱ τρεῖς νεανίαι , οὓς συγγενεῖς τοῦ Δανιὴλ ἡ ἱστορία παρέδωκε , μὴ παραβῆναι τὰ πάτρια θέλοντες , οὐ προσεκύνησαν . Καὶ οἱ μὲν εἰς τὴν κάμινον αὐτίκα ἐβλήθησαν · τὸ δὲ πῦρ ἐκείνων οὐχ ἤψατο , ἀλλ´ ἑστῶτες ἐν μέσῳ τῆς ἀνυποστάτου φλογὸς ἐκείνης , ὄμνον ἀνέπεμπον τῷ Θεῷ . Συνειστήκει δὲ τοῖς τρισὶν ἐκείνοις καὶ τέταρτος · ἄγγελος δ´ ἦν συγκαταβὰς αὐτοῖς , καὶ τὸν φλογερὸν ἐκεῖνον ἀέρα μετα.τρέπων εἰς αὔραν δροσώδη . Ταῦτα ἐξέστησαν τὴν θηριώδη ψυχὴν τοῦ βασιλέως ἐκείνου καὶ ἀτεράμονα , καὶ τὸν τύφον ἀφεὶς πρόσεισι , καὶ ἐξ ὀνόματος τοὺς νεανίας καλεῖ , καὶ τὸν Θεὸν αὐτῶν εὐλογεῖ , καὶ τοὺς ἄνδρας ἐκείνους τιμῆς ἀξιοῖ , καὶ ἡγεμόνας τῶν ἐν Βαβυλῶνι πάντων Ἰουδαίων καθίστησιν . Ὁρᾷ δὲ μετ´ ὀλίγον ὁ Ἀσσύριος ἐκεῖνος ἐνύπνιον ἕτερον · Δένδρον ἑώρα μέγα τε καὶ τῆς γῆς περιέχον τὰ πέρατα , φύλλοις ὡραῖζόμενον , καὶ βρίθον καρπῷ . Ὑπ´ αὐτὸ δὲ κατεσκήνουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια , καὶ τὰ πε τεινὰ ἐν τοῖς κλάδοις κατῴκει αὐτοῦ . Εἶτα Ἱρ εἶδεν οὐρανόθεν ἐλθόντα , καὶ ἐν ἰσχύῖ φωνήσαντα · Ἐκκόψατε τὸ δένδρον , καὶ τοὺς κλάδου αὐτοῦ ἐνί λατε , καὶ τὰ φύλλα ἐκτινάξατε , καὶ διασκορπίσατε τὸν καρπὸν αὐτου , πλὴν ἐάσατε τὴν φυὴν τῶν ῥίζῶν αὐτοῦ , καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ ἐν τῇ κλοῇ τῆς γὴς , καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ αἰλισθήσεται , καὶ μετὰ τῶν φιχρίων ἡ μερὶς αὐτοῦ καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀλλοιωθκσεται , καὶ καρὸία θηρίου δοθήσεται αὐτῷ , κιιὶ κπτὰ καιφοὶ ἀλλαγήσονται ἐπ´ αὐτόν . Ταύτην ἰδὼν τὴν ὄψιν , οὐγκαλεῖ πάλιν τοὺς μάγους καὶ τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος , καὶ ζητεῖ μαθεῖν τὰ δι´ αὐτῆς σημαινόμενα . Ἠπόρουν δ´ ἐκεῖνοι , καὶ οὐκ εἶχον λεγειν τοῦ ἐνυπνίου τὴν δήλωσιν . Εἶτα πάλιν καταφεύγει ἐπὶ τὸν Δανιὴλ , καὶ διηγεῖται αὐτῷ τὸ ἐνύπνιον καὶ ἠξίου λέγειν τὸ σύγκριμα . δύνασαι γὰρ , φησί , ὅτι Πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοί . Ὁ δέ , πλριέ μου , φησὶ , βασιλεῦ , τὸ ἐνύπνιον τοῦτο τοῖς μισοὺσί σε . Εἰτα τὴν σημασίαν ἐξηγεῖται αὐτῷ , καί φησι · Τὸ δένδρον τὸ μέγα ὃ ἑώρακας , σὺ εἶ , ὥ βασιεῦ , ὅτι ἐμεγαἰύνθης καὶ ἱσχυσας , καὶ ἡ μεγοἸοσόνὴ σου ἔφθασεν εἰς τὸν οὐρανον , καὶ ἡ
Lemmas: ἐκ εἰμί ὁ Δαβίδ . Λθος δέ ὁ Χριστός , τέμνω ἐκ αὐτός κατά ὁ ἀνθρώπινος . ἄνευ δέ γε χείρ , ὅτι δοκέω πρότερος διά ὁ φύσις ὁ ἀνθρωπότης , προέρχομαι δέ , ὁ οἰκέω πᾶς ὁ οἰκεῖος δόξα πληρόω , καί ἔτι μᾶλλον πληρόω κατά ὁ μέλλω αὐτός ἐπιφάνεια . ὁ μέν οὖν προφήτης ὁ τε ἐνύπνιον ὁ Ναβουχοδονόσορ ἀπαγγέλλω , καί ὁ οὗτος σύγκρισις ἀνακαλύπτω . ὁ δέ θαυμάζω , ἐπί πρόσωπον πίπτω , καί ὁ Δανιήλ προσκυνέω , καί θύω αὐτός διατάσσω , οὐ ἐκεῖνος ὁ ἅπας ἀπονέμω τιμή ὁ ἀλαζών ἐκεῖνος καί ὑπερήφανος , ἀλλά ὁ παρ´ ἐκεῖνος θρησκεύω Θεός . φημί γάρ , κ ἀλήθεια ὁ θεός σύ οὗτος εἰμί θεός θεός , καί Κύριος βασιλεύς , καί ἀποκαλύπτω μυστήριον . δόμα τε αὐτός παρέχω πολύς , καί πᾶς ὁ Βαβυλών καθίστημι ἄρχω , καί Βαλτάσαρ αὐτός ἀπονομάζω , ὁ προσηγορία αὐτός τίθημι ὁ οἰκεῖος θεός δέ . Εἴα χρύσεος ἀνδριάς ἵστημι , πῆχυς μέν ὁ ὕψος ἑξήκοντα , πλάτος δέ ἕξ , συγκαλέω ἐκ ἀπασάω αὐτός ὁ ἀρχή ὁ πρῶτος , προστάσσω , ὅταν ἀκούω ὁ σάλπιγξ , τότε πίπτω προσκυνέω ὁ ἀνδριάς · ὁ δδʹ ἀπειθέω εἰς ὁ ὁ πυρός ἐμβάλλω κάμινος , ἐάν ἐκεῖ μέγας ἐκκαίω καί σφοδρός . Πάντων οὖν προσκυνέω . , ὁ , ὁ τρεῖς νεανίας , ὅς συγγενής ὁ Δανιήλ ὁ ἱστορία παραδίδωμι , μή παραβαίνω ὁ πάτριος ἐθέλω , οὖον προσκυνέω . καί ὁ μέν εἰς ὁ κάμινος αὐτίκα βάλλω · ὁ δέ πῦρ ἐκεῖνος οὐ ἄβω , ἀλ ἵστημι ἐν μέσος ὁ ἀνυπόστατος φλόξ ἐκεῖνος , ὄμνυμι ἀναπέμπω ὁ Θεός . συνίστημι δέ ὁ τρεῖς ἐκεῖνος καί τέταρτος · ἄγγελος δδʹ εἰμί συγκαταβαίνω αὐτός , καί ὁ φλογερός ἐκεῖνος ἀήρ μετατρέπω εἰς αὔρα δροσώδης . οὗτος ἐξίστημι ὁ θηριώδης ψυχή ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος καί ἀτεράμων , καί ὁ τύφω ἀφίημι πρόσειμι , καί ἐκ ὄνομα ὁ νεανίας καλέω , καί ὁ θεός αὐτός εὐλογέω , καί ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος τιμή ἀξιόω , καί ἡγεμών ὁ ἐν Βαβυλών πᾶς Ἰουδαῖος καθίστημι . ὁράω δέ μετέ ὀλίγος ὁ Ἀσσύριος ἐκεῖνος ἐνύπνιον ἕτερος · δένδρον ὁράω μέγας τε καί ὁ γῆ περιέχω ὁ πέρας , φύλλον ὡραΐζω , καί βρίθω καρπός . Ὑπʹ αὐτός δέ κατασκηνόω ὁ θηρίον ὁ ἄγριος , καί ὁ μετά τείνω ἐν ὁ κλάδος κατοικέω αὐτός . εἶτα Ἱρʹ ὁράω οὐρανόθεν ἔρχομαι , καί ἐν ἰσχύς φωνέω · ἐκκόπτω ὁ δένδρον , καί ὁ κλάδος αὐτός ἐν λάτος , καί ὁ φύλλον ἐκτινάσσω , καί διασκορπίζω ὁ καρπός αὐτός , πλήν ἐάω ὁ φυή ὁ ῥίζα αὐτός , καί ἐν δεσμός σιδήρεος καί ἐν ὁ κλόω ὁ γῆ , καί ἐν ὁ δρόσος ὁ οὐρανός αἰλισθήσεται , καί μετά ὁ φιχριω ὁ μερίς αὐτός καί ὁ καρδία αὐτός ἀπό ὁ ἄνθρωπος ἀλλοιόω , καί καρία θηρίον δίδωμι αὐτός , κιός κπτὰ καιφοὶ ἀλλάσσω ἐπι αὐτός . οὗτος εἶδον ὁ ὄψις , ὀγκαλέω πάλιν ὁ μάγος καί ὁ σοφός Βαβυλών , καί ζητέω μανθάνω ὁ δις αὐτός σημαίνω . ἀπορέω δδʹ ἐκεῖνος , καί οὐ ἔχω λέγω ὁ ἐνύπνιος ὁ δήλωσις . εἶτα πάλιν καταφεύγω ἐπί ὁ Δανιήλ , καί διηγέομαι αὐτός ὁ ἐνύπνιον καί ἀξιόω λέγω ὁ σύγκριμα . δύναμαι γάρ , φημί , ὅτι πνεῦμα Θεός ἅγιος ἐν σύ . ὁ δέ , πλριέ ἐγώ , φημί , βασιλεύς , ὁ ἐνύπνιον οὗτος ὁ μισέω σύ . εἶτα ὁ σημασία ἐξηγέομαι αὐτός , καί φημί · ὁ δένδρον ὁ μέγας ὅς ὁράω , σύ εἰμί , ὅς βασίζω , ὅτι ἐμεγαἰύνθης καί ἰσχύω , καί ὁ μεγοἸοσόνὴ σύ φθάνω εἰς ὁ οὐρανός , καί ὁ