cogPG.PG134 611
ἐστηκώς ἐπλήρου τὴν διδασκαλίαν αὐτοῖς . ΚΚαί ποτε ἐθρόον αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς ἐπιστὰς , καὶ τοὺς μὲν καθημένους εὑρὼν , ἱστάμενον δὲ τὸν Ἀρσένιον , ἠγανάκτησε , καὶ τοὺς μὲν παῖδας τῶν θρόνων ἐξαναστήσας , καθίσας δὲ τὸν , Ἀρσένιον , οὕτω διδάσκειν αὐτοὺς διετάξατο . Καὶ ἦσαν ἔκτοτε οἱ μὲν παρεστῶτες τῷ διδασκάλῳ , ὁ δὲ διδάσκων καθήμενος . Ποτὲ τοίνυν παρασφαλέντι τῷ Ἀρκαδίῳ μάστιγας ἐνέτεινεν ὁ διδάσκαλος . Ὁ δὲ μηνιῶν διὰ ταύτας αὐτῷ ἐπιβουλήν συντίθησι κατ´ αὐτοῦ καὶ κτεῖναι τὸν ἄνδρα διεμελέτησε , καὶ τὸν σφαγέα ἡτοίμαζε . Γνοὺς δὲ τὸ μελετώμενον ὁ Ἀρσένιος , λάθρα τῶν βασιλείων ὑπανεχώρησε · καὶ εἰς τὴν Σκῆτιν ἀπελθὼν , τὴν μονήρη ζωὴν ὑπῆλθε καὶ πάγγελος γέγονε . Πολλὴν δὲ αὐτοῦ θέμενος ζήτησιν ὁ βασιλεὺς Θεοδόσιος οὐκ ἔγνω ὅποι γῆς ἦν . νοσήσας δ´ οὗτος ὁ βασιλεὺς ἐν Μεδιολάνοις μετήλλαξε τὴν ζωλν , ἐπτακαίδεκα ἔτη τὴν βασιλείαν ἱθύνας , ἐπὶ πέντε μησί · μερίσας δὲ ταύτην τοῖς δυσὶν υἱέσιν αὐτοῦ , καὶ τῷ μὲν Ἀρκαδίῳ τὴν Νέαν ἀπονείμας Ῥώμην . καὶ τὰ περὶ αὐτὴν , καὶ τὸ ἑφον τμῆμα , τῷ Ὁνωρίῳ δὲ τὴν πρεσβυτέραν Ῥώμην προσκληρώσας καὶ τὰ ἑσπέρια ὀπόσα Ῥωμαίοις ἦσαν ὑπήκοα , Κʹ . Οὕτω διανεμηθείσης τοῖς τοῦ Θεοδοσίου υἱοῖς τῆς τῶν Ῥωμαίων ἡγεμονίας , ἦρχε τῆς οἰκείας μοίρας ἑκάτερος , καὶ γνόντες ὡς ἐν τῇ Σκήτει μονάζων ἦν ὁ μέγας Ἀρσένιος , πλειστάκις αὐτῷ ἐπεστάλκααιν εὔχεσθαι ἀξιοῦντες ὑπὲρ αὐτῶν . Ὁ δέ γε Ἀρκάδιος καὶ ἰδίᾳ τῷ ἀγίῳ ἐπέστειλε , παρακαλῶν συγγνώμην νεῖμαί αὐτῷ ὅτι αὐτῷ ἐπεβούλευσε , καὶ ἐπέτρεπε λαβεῖν . αὐτὸν τὸν τῆς Αἰγύπτου πάσης δασμὸν τοῦ ἔτους ἐκείνου , καὶ χρήσασθαι ὡς αὐτῷ πρὸς βουλῆς . Ὁ δὲ μέγας Ἀρσένιος ἀντεπιστιῖλαι μὲν τοῖς αὐτοκράτορσιν οὐκ ἠθέλησε , τοῖς δ´ εἰς αὐτὸν ἀποσταλεῖσιν εἰπεῖν αὐτοῖς ἐνετεβατο , ὅτι Ὁ Θεὸς συγχωρήσοι ὑμῖν , καὶ τὰ αὐτοῦ πράττειν ποιήσοι θελήματα · ἐμοὶ δὲ ἤδη νεκρωθέντι τῷ κἄσμῳ τὰ χρήματα ἄχρηστα . οὗτος ὁ βασιλεὺς Ἀρκάδιος ἐν τῇ Θρᾷκῃ πόλιν οἰκοδομήσας Ἀρκαδιούπολιν αὐτὴν ἐπωνόμασε . Καὶ τὸν ἐν τῷ πηρο λόφῳ ἀνήγειρε κίονα , καὶ ἐπ´ αὐτῷ ἀνδριάντοἰκεῖον ἐνίδρυσε . Τοῦ πατριάρχου δὲ Κωνσταντινουπόλεως Νεκταρίου θανόντος , τὸν χρυσοῦν τὴν γλῶτταν Ἰωάννην ἐξ Ἀντιοχείας τῆς μαγάλης μεταστειλάμενος πατριάρχην τῆς Νέας Ῥώμης προβάλλεται . Νωθὴς δὲ ὤν καὶ τὴν γνώμην πέρα τοῦ δέοντος μαλθακὸς ὁ Ἀρκάδιος , ὑπὸ τῆς γαμετῆς κατείχετο Εὐδοξίας . Ἡ δὲ ἦν γύναιον ἰταμὸν καὶ χρημάτονο ἡττώμενον ἄρωτος , κἀντεῦθεν καὶ ἀδικώτατον . Οθετ παρὰ τοῦ μεγάλου τούτου Πατρὸς ἀνακοπεὰμενον τῆς ὁρμῆς , ἔστι δ οὖ καὶ ἐπιτιμώμενον , ἠρέθιστο εἰς ὁργὴν , καὶ ἀμύνασθαι τὸν ἂγιον ἔσπευεεν . Εϋροῦσα δὲ καὶ τὸν Ἀλεξανδρείας Θεόφιλον τῆς κακίας αὐτῆς συνεργὸν , πείθει τὸν Ἀρκάσιον ὑπερορΙαν τοῦ ἁγίου καταψηφίσασθαι . Καὶ ὁ μὲν τῆς ἐκκλησίας ἐκβέβλητο καὶ ἀπήγετο ὑπερόριος · ὁ δὲ τῆς πόλεως δῆμος , οἱ μὲν ἐθρήνουν , οἱ δὲ ἑστασίαζον . Ὃ γνοὺς ὁ νωθὴς Ἀρκάδιος στέλλει κατὰ τάχος τὸν οοκοοο ΘΘΘΙθ
Lemmas: ἵστημι πληρόω ὁ διδασκαλία αὐτός . Καί ποτός θρόος αὐτός ὁ βασιλεύς ἐφίστημι , καί ὁ μέν κάθημαι εὑρίσκω , ἵστημι δέ ὁ Ἀρσένιος , ἀγανακτέω , καί ὁ μέν παῖς ὁ θρόνος ἐξανίστημι , καθίζω δέ ὁ , Ἀρσένιος , οὗτος διδάσκω αὐτός διατάσσω . καί εἰμί ἔκτοτε ὁ μέν παρίστημι ὁ διδάσκαλος , ὁ δέ διδάσκω κάθημαι . ποτέ τοίνυν παρασφάλλω ὁ Ἀρκάδιος μάστιξ ἐντείνω ὁ διδάσκαλος . ὁ δέ μηνιάω διά οὗτος αὐτός ἐπιβουλή συντίθημι κατ´ αὐτός καί κτείνω ὁ ἀνήρ διαμελετάω , καί ὁ σφαγεύς ἑτοιμάζω . γιγνώσκω δέ ὁ μελετάω ὁ Ἀρσένιος , λάθρῃ ὁ βασίλειος ὑπαναχωρέω · καί εἰς ὁ Σκῆτι ἀπέρχομαι , ὁ μονήρης ζωή ὑπέρχομαι καί πάγγελος γίγνομαι . Πολύς δέ αὐτός τίθημι ζήτησις ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος οὐ γιγνώσκω ὅποι γῆ εἰμί . νοσέω δδʹ οὗτος ὁ βασιλεύς ἐν Μεδιόλανος μεταλλάσσω ὁ ζωλν , ἑπτακαίδεκα ἔτος ὁ βασίλειος εὐθύνω , ἐπί πέντε μείς · μερίζω δέ οὗτος ὁ δύο υἱός αὐτός , καί ὁ μέν Ἀρκάδιος ὁ Νέος ἀπονέμω Ῥώμη . καί ὁ περί αὐτός , καί ὁ ἑφον τμῆμα , ὁ Ὁνώριος δέ ὁ πρέσβυς Ῥώμη προσκληρόω καί ὁ ἑσπέριος ὁπόσος Ῥωμαῖος εἰμί ὑπήκοος , καί . οὕτως διανέμω ὁ ὁ Θεοδόσιος υἱός ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἡγεμονία , ἄρχω ὁ οἰκεῖος μοῖρα ἑκάτερος , καί γιγνώσκω ὡς ἐν ὁ Σκήτει μονάζω εἰμί ὁ μέγας Ἀρσένιος , πλειστάκις αὐτός ἐπιστέλλω εὔχομαι ἄξιος ὑπέρ αὐτός . ὁ δέ γε Ἀρκάδιος καί ἴδιος ὁ ἅγιος ἐπιστέλλω , παρακαλέω συγγνώμη νέμω αὐτός ὅτι αὐτός ἐπιβουλεύω , καί ἐπιτρέπω λαμβάνω . αὐτός ὁ ὁ Αἴγυπτος πᾶς δασμός ὁ ἔτος ἐκεῖνος , καί χράω ὡς αὐτός πρός βουλή . ὁ δέ μέγας Ἀρσένιος αντεπιστιιλη μέν ὁ αὐτοκράτωρ οὐ ἐθέλω , ὁ δδʹ εἰς αὐτός ἀποστέλλω εἶπον αὐτός ἐνετεβατο , ὅτι ὁ θεός συγχωρέω σύ , καί ὁ αὐτός πράσσω ποιέω θέλημα · ἐγώ δέ ἤδη νεκρόω ὁ κἄσμῳ ὁ χρῆμα ἄχρηστος . οὗτος ὁ βασιλεύς Ἀρκάδιος ἐν ὁ Θρᾴκη πόλις οἰκοδομέω αρκαδιουπολις αὐτός ἐπονομάζω . καί ὁ ἐν ὁ πηρός λόφος ἀναγείρω κίων , καί ἐπι αὐτός ανδριαντοικαιω ἐνιδρύω . ὁ πατριάρχης δέ Κωνσταντινούπολις Νεκτάριος θνῄσκω , ὁ χρύσεος ὁ γλῶσσα Ἰωάννης ἐκ Ἀντιόχεια ὁ μαγάλης μεταστέλλομαι πατριάρχης ὁ Νέας Ῥώμη προβάλλω . νωθής δέ εἰμί καί ὁ γνώμη πέρα ὁ δήω μαλθακός ὁ Ἀρκάδιος , ὑπό ὁ γαμετή κατέχω Εὐδοξία . ὁ δέ εἰμί γύναιον ἰταμός καί χρημάτονο ἡσσάομαι ἄρως , ἐντεῦθεν καί ἄδικος . Οθετ παρά ὁ μέγας οὗτος πατήρ ἀνακοπεὰμενον ὁ ὁρμή , εἰμί δ οὖον καί ἐπιτιμάω , ἐρεθίζω εἰς ὀργή , καί ἀμύνω ὁ ἀγάω σπεύδω . εὑρίσκω δέ καί ὁ Ἀλεξάνδρεια Θεόφιλος ὁ κακία αὐτός συνεργός , πείθω ὁ Ἀρκάσιον ὑπερορία ὁ ἅγιος καταψηφίζομαι . καί ὁ μέν ὁ ἐκκλησία ἐκβάλλω καί ἀπάγω ὑπερόριος · ὁ δέ ὁ πόλις δῆμος , ὁ μέν θρηνέω , ὁ δέ στασιάζω . ὅς γιγνώσκω ὁ νωθής Ἀρκάδιος στέλλω κατά τάχος ὁ οοκοοο ΘΘ