cogPG.PG134 182
ἀφᾷκε πρὸς δρόμον . Ἡγωνίων δ´ οἱ βλέποντες . Ἡδη Κλπιστραφέντος σὺν φρονήματι καὶ χαρᾷ . οἱ μὲν κερὶ θλιππον ἀνεβόησε , ἐκεῖνος δὲ χαρμόσυνα προήνεγκε δάκρυα , καὶ φιλήσας τὸν παῖδα , Ζήτει , τάκνον , ἔφη σοι Βασιλείαν ἀνά ἱρνρν Μανεῆοοί γάρ σε σὐ χωρεῖ . Ἥν δὲ ἡ φύσις αὐτῳ δυσκίνητος , μὲν ἐπιτασσομένῳ · εἰ δὲ λόγῳ τις αὐτὸν καὶ πειθοῖ μετῄει , πειθήνιος . Ὡμλησε δὲ τῷ Ἀριστοτέλει , μετασχὼν οὐ μόνον τοῦ ἡθικοῦ καὶ πολιτικοῦ λόγου , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποῤῥητοτέρων , οὓς οὐκ ἐκοινοῦντο πολλοῖς , ἐποπτικοὺς καὶ ἀκροαματικοὺς καλοῦντες αὐτούς . φέρεται γὰρ πρὸς Ἀριστοτέλη αὐτοῦ ἐπι . στλιον , οὔτως ἔχον · Οὐκ ὀρθῶς ἐποίησας , ἐκδοὺς τοὺς ἀκροαματικοὺς τῶν λόγων . Τίνι γὰρ τῶν ἄλλων διοίσομεν , εἰ καθ´ οὓς ἐπαιδεύθημεν λόους . οὖτοι πάντων ἔσονται κοινοί ; Ὁ δὲ ἀντεπέστειλεν , ὡς Ἐκθέδονται , καὶ οὐκ ἐκδέδονται · διὰ τούτων δηλῶν τὴν ἀσάφειαν , καὶ τὸ δυσκαἀάληπτον . Χαὶ τῆς ἰατρικῆς δὲ οὐ τὸ θεωρητικὸν μετήει μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν πρᾶξιν αὐτήν . Ἑξκαιδεκέτης δὲ γεγονὼς , καὶ τοῦ φρονήματος , καὶ τῆς ἀνδρείας ἀπόπειραν ἤδη διδοὺς , ὀπερηγαπᾶτο πρὸς τοῦ πατρός · διὰ δὲ τοὺς παρ´ ἡλικίαν ἔρωτας τοῦ θιλίππου , καὶ τὸ τῆς μητρὸς ζηλότυπον καὶ βαρύθυμον , ὁ Ἀλέξανδρος ἔσχε πρὸς τὸν πατέρα διαΨοράς . Θ Παυσανίου δὲ τὸν θλιππον κτείναντος , παρέλαβε τὴν βασιλείαν εἴκοσι τυγχάνων ἐτῶν . Καὶ τεταραγμένων πάντοθεν τῇ ἀρχῇ τῶν πραγμάτων , τόλμῃ καὶ βάρει φρονήματος αὐτὰ ταχὺ κατεστήσατο , τὰς μὲν Θήβας ἑλὼν καὶ κατασκάψας , καὶ τοὺς ἁλόντας τῶν Θηβαίων ἀποδόμενος , Ἀθηναίοις δέ γε σπεισάμενος . Ὅτε καὶ Τιμόκλειαν γυναῖκα Θηόαίαν , καὶ τῶν ἐπιφανῶν Θράξ τις τῶν ἡγεμόνων κατῄσχυνε βιασάμενος , εἶτα περὶ χρημάτων ἀνέκρινεν . Ἡ δὲ μόνον αὐτὸν ἀπολαβοῦσα εἰς φρέαρ ἀπήγαγεν ἐν τούτῳ φαμένη τῶν κειμηλίων κατακρόώαι τὰ κάλ . λιστα . Τοῦ δ´ ἡγεμόνος ἐπικλιθέντος τῷ στομίῳ τοῦ φρέατος , ὧσεν αὐτὸν ἡ γυνὴ κατ´ αὐτοῦ καὶ λίθους ἄνωθεν βαλοῦσα Κκτεινεν . Ἢν δέσμιον πρὸς αὐτὸν ἀχθεῖσαν ἐρώτησεν ὁ Αλέξανδρος , ἦτις εἴη ; Ἢ δὲ ἀτρέστως , Θεαγένους εἰμὶ ἀδελφὴ , ἀπεκρίνατο , ὃς πρὸς Φίλιππον ᾑρέθη στρατηγὸς , καὶ ὑπὲρ τῆς Ἐλλήνων ἀγωνιζόμενος ἀλευθερίας , ἔπεσεν . Ἀγάμενος οὗν τήν τε μεγαλοφροσύνην τῆς γυναικὸς ὁ Ἀλέξανδρος , καὶ τὸ παράστημα τῆς ψυχῆς , ἐλευθέραν σὺν τοῖς τέκνοις ἀπέλυσε . Πρὸς Διογένην δὲ τὸν Σινωπέα περὶ Κόρινθον διατρίβοντα ἀπελθὼν , καὶ ἡλίῳ θαλπόμενον εὐρηκὼς , ἠσπάσατό τε τὸν ἄνδρα , καὶ εἴ τινος δέοιτο , ἤρετο . Ὅ δὲ τῆς τοῦ ἡλίου εἶπεν ἀλέας δεῖσθαι , καὶ μεταστῆναι αὐτὸν ἡξίου . Ἀπιόντος δὲ τοῦ Ἀλεξάνὸρου , οἱ περὶ αὐτὸν κατεγέλων τοῦ Διογένους . Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη , θαυμάζων τὸ ὑπεροπτικὸν τοῦ ἀνδρὸς , ὡς Εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην , Διογένης ἂν ἤμην . Ὁρμήσας δὲ εἰς τὴν ἐν τῇ Ἀσίᾳ στρατείαν , οὐ πρότερον τῆς νηὸς ἐπέβη , πρὶν τῷ μὲν τῶν ἐταίρων ἀγρὸν ἀπονεῖμαι , τῷ δὲ κώμην ,
Lemmas: ἀφίημι πρός δρόμος . ἀγωνία δδʹ ὁ βλέπω . ἤδη Κλπιστραφέντος σύν φρόνημα καί χαρά . ὁ μέν κερί θλιππον ἀναβοάω , ἐκεῖνος δέ χαρμόσυνος προφέρω δάκρυ , καί φιλέω ὁ παῖς , ζητέω , τήκω , φημί σύ βασιλεία ἀνά ἱρνρν Μανεῆοοί γάρ σύ σῦς χωρέω . ὅς δέ ὁ φύσις αὐτός δυσκίνητος , μέν ἐπιτάσσω · εἰμί δέ λόγος τις αὐτός καί πειθώ μέτειμι , πειθήνιος . Ὡμλησε δέ ὁ Ἀριστοτέλης , μετέχω οὖον μόνος ὁ ἠθικός καί πολιτικός λόγος , ἀλλά καί ὁ ἄπορος , ὅς οὐ κοινόω πολύς , εποπτικός καί ἀκροαματικός καλέω αὐτός . φέρω γάρ πρός Ἀριστοτέλης αὐτός ἐπι . στλιον , οὔτως ἔχω · οὐ ὀρθῶς ποιέω , ἐκδίδωμι ὁ ἀκροαματικός ὁ λόγος . τίς γάρ ὁ ἄλλος διαφέρω , εἰμί καθ´ ὅς παιδεύω λόους . οὗτος πᾶς εἰμί κοινός ; ὁ δέ ἀντεπιστέλλω , ὡς εκθεδοντ , καί οὐ ἐκδίδωμι · διά οὗτος δηλόω ὁ ἀσάφεια , καί ὁ δυσκαἀάληπτον . Χάι ὁ ἰατρικός δέ οὖον ὁ θεωρητικός μέτειμι μόνος , ἀλλά καί ὁ πρᾶξις αὐτός . ἑξκαιδεκέτης δέ γίγνομαι , καί ὁ φρόνημα , καί ὁ ἀνδρεῖος ἀπόπειρα ἤδη δίδωμι , ὀπερηγαπᾶτο πρός ὁ πατήρ · διά δέ ὁ παρ´ ἡλικία Ἔρως ὁ θίλιππος , καί ὁ ὁ μήτηρ ζηλότυπος καί βαρύθυμος , ὁ Ἀλέξανδρος ἔχω πρός ὁ πατήρ διαψοηρα . Θ Παυσανίας δέ ὁ θλιππον κτείνω , παραλαμβάνω ὁ βασίλειος εἴκοσι τυγχάνω ἔτος . καί ταράσσω πάντοθεν ὁ ἀρχή ὁ πρᾶγμα , τόλμα καί βάρος φρόνημα αὐτός ταχύς καθίστημι , ὁ μέν Θῆβαι αἱρέω καί κατασκάπτω , καί ὁ ἁλίσκομαι ὁ Θηβαῖος πωλέω , Ἀθηναῖος δέ γε σπένδω . ὅτε καί Τιμόκλεια γυνή θηοαια , καί ὁ ἐπιφανής Θρᾷξ τις ὁ ἡγεμών καταισχύνω βιάζομαι , εἶτα περί χρῆμα ἀνακρίνω . ὁ δέ μόνος αὐτός ἀπολαμβάνω εἰς φρέαρ ἀπάγω ἐν οὗτος φημί ὁ κειμήλιον κατακροωα ὁ κάλη . λίστα . ὁ δδʹ ἡγεμών ἐπικλίνω ὁ στόμιον ὁ φρέαρ , ὠθέω αὐτός ὁ γυνή κατ´ αὐτός καί λίθος ἄνωθεν βάλλω κτείνω . ἤν δέσμιος πρός αὐτός ἄγω Ερωτώ ὁ Αλέξανδρος , ὅστις εἰμί ; ἤ δέ ἄτρεστος , Θεαγένης εἰμί ἀδελφή , ἀποκρίνω , ὅς πρός Φίλιππος αἱρέω στρατηγός , καί ὑπέρ ὁ Ἕλλην ἀγωνίζομαι ἀλευθερίας , πίπτω . ἄγαμαι ἐν ὁ τε μεγαλοφροσύνη ὁ γυνή ὁ Ἀλέξανδρος , καί ὁ παράστημα ὁ Ψυχή , ἐλεύθερος σύν ὁ τέκνον ἀπολύω . πρός Διογένης δέ ὁ Σινωπεύς περί Κόρινθος διατρίβω ἀπέρχομαι , καί ἥλιος θάλπω εὑρίσκω , ἀσπάζομαι τε ὁ ἀνήρ , καί εἰμί τις δήω , ἔρομαι . ὅς δέ ὁ ὁ ἥλιος εἶπον ἀλέω δήω , καί μεθίστημι αὐτός ἀξιόω . ἄπειμι δέ ὁ αλεξανοροος , ὁ περί αὐτός καταγελάω ὁ Διογένης . ὁ δέ πρός αὐτός φημί , θαυμάζω ὁ ὑπεροπτικός ὁ ἀνήρ , ὡς εἰμί μή Ἀλέξανδρος εἰμί , Διογένης εἄν εἰμί . ὁρμάω δέ εἰς ὁ ἐν ὁ Ἀσία στρατεία , οὖον πρότερος ὁ ναός ἐπιβαίνω , πρίν ὁ μέν ὁ ἑταῖρος ἀγρός ἀπονέμω , ὁ δέ κώμη ,