cogPG.PG134 248
Ἰούδας γέγονεν ἡγεμὼν , τὰ μὲν ἄλλα τοῖς Φαρισαίοις ὁμογνώμων ἐστί , τῆς δ´ ἐλευθερίας αὐτῇ δοιμὺς ἔρως ἐντέτηκεν , ἦς οἱ τρόφιμοι μόνον ἡγεμόνα νῦν Λεσπότην τὸν Θεὸν ὀνομάζουσιν , ἀνθρώπῳ τῶν ὁνομάτων τούτων μεταδιδόναι μὴ ἀνεχόμενοι · ἀλλὰ καὶ θανάτους καὶ τιμωρίας ποικίλας τε καὶ δεινὰς ὑφίστασθαι μὴ ἀπαναινόμενοι , ἵνα μὴ τῆς σφετέρας καταῖν ἐνστάσεως . Ἐντεῦθεν ἤρξατο τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος νοσεῖν ἐξ ἀνοίας ἀπόνοιαν , Γεσίου Φλώρου τὴν ἡγεμόνος εἰς ταύτην αὐτοὺς ἐρεοαντος ὕβρεσιν . Ὁ μέντοι Κυρήνιος τῆς ἀπογραφῆς καὶ τῶν ἀποτιμήσεων περαιωθεισῶν , αἱ ἐγένοντο ἐν ἔτει τριακοστῷ καὶ ἑβδόμῳ μετὰ τὴν ἐν Ἀκτίῳ ἧτταν τὴν Ἀντωνίου ὑπὸ τὴν Καίσαρος , Ἰωάζαρον τὸν ἀρχιερέα καταστασιασθέντα ὑπὸ τὴν πλήθους ἀφελόμενος τὴν τιμὴν , Ἄνναν τὸν Σεθεὶ ἀρχιερέα καθίστησι . Κυρηνίου δὲ εἰς Ῥώμην ἀπάραντος , Κοπώνιρς τὴν Ἰουδαίαν διεῖπε . Τούτῳ δὲ δάδοχος γίνεται Μάρκος Ἀμβιβοῦχος · καὶ τὸν Μάρκον Ῥοῦφος διαδέχεται Ἄννινος · ἐφ´ οὗ δὴ τελευτᾷ Καῖσαρ αὐτοκράτωρ Ῥωμαίων , ἄρξας . ἔτη ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα , μῆνάς τε ἓξ ἐφ´ ἡμέραις δυοῖν , ἀφ´ ὧν τεσσαρισκαίδεκα ἔτη αὐτῷ συνῆρξεν Ἀντώνιος , ὡς εἶναι τὸν τῆς μοναρχίας αὐτοῦ χρόνον ἐνιαυτοὺς τεσσαράκοντα πρὸς τρισί , κατὰ δέ τινας τέσσαρσιν . Ἐβίω δὲ ἔτη ἐβδομήκοντα καὶ ἐπτά . Ἐ δὲ μοναρχία μετήνεκτο εἰς Τιβέριον . τῆς τὴν Καίσαρος γυναικὸς Λιβίας υἱόν · ὑφ´ οὗ Γράτος Οὐαλλέριος εἰς Ἰουδαίαν ἔσταλτο ἡγεμὼν , ὃς παύσας τὸν Ἄνναν τῆς ἀρχιερωσύνης , Ἰσμαὴλ τὴν τὴν ἱερᾶσθαι τιμὴν , καὶ μετ´ ἐνιαυτὸν ἀντεισάγει Σίμωνα τὸν Καμίθου . Καὶ τούτῳ τὸν ἵσον χρόνον ἱερασαμένῳ Ἰωσήφ ὁ Καϊάφας διάδοχος ἦν . Δʹ . Καὶ Γράτος , ἐπὶ ἕνδεκα ἕτη τῆς Ἰουδαίας ἄρξας , καὶ ταῦτα πράξας , εἰς Ῥώμην ὑπανεχώρησε · Πόντιος δ´ ἧκε Πιλάτος τὴν ἡγεμονίαν ἀναδεξάμενος . Ὁ δὲ τετράρχης Ἡρώδης , φίλος τῷ Τιβερίῳ χρηματίζων πρὸ τῆς ἀρχῆς , οἰκοδομεῖ μετὰ τὴν μοναρχίαν πόλιν αὐτῷ ἐπώνυμον ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἐπὶ τῆ λίμνῃ Γενησαρὲτς Τιβεριάδα καλέσας αὐτήν . Πιλᾶτος δὲ , στρατιὰν ἐκ Καισαρείας μεθιδρύσας χειμαδιοῦσαν ἐν Ἰεροσολόμοις , σημαίας εἰς τὴν πόλιν ὑπὸ νύκτα εἰσήγαγεν , εἰκόνας ἐχούσας Καίσαρος , ἀπαγορεύοντος Ἰουδαίοις τὴν νόμου εἰκόνας ἔχειν . Ἐπεὶ δ´ ἐγνώσθη τὸ πεπραγμένον , πλῆθος ὥρμησεν εἰς Καισάρειαν , αἰτούμενον τὴν τῶν εἰκάξνων μετάθεσιν , καὶ πενθημέρους ἱκετείας διὰ τοῦτο πεποίηντο . Μὴ συγχωροῦντος δὲ Πιλάτου , ὡς ἐντεῦθεν δῆθεν ὑβριζομένου τὴν Καίσαρος , ἐπεὶ τὸ πλῆθος οὐκ ἀνίει δεόμενον , κατὰ τὴν ἔκτην ἡμέραν περιστήσας στρατιώτας ἐνόπλους σφίσιν , ἠπείλει θάνατον , εἰ μὴ παύσοιντο θορυβεῖν . Οἱ δὲ πρηνεῖς καταθαλόντες ἑαυτοὺς , σὺν ἡδονῇ δέξασθαι τὸν θάνατον ἔλεγον . Καὶ θαυμάσας Πιλᾶτος τὸ γενναῖον αὐτῶν καὶ πρόθυμον ἐπὶ τηρήσει τῶν νόμων , παραχρῆμα τὰς εἰκόνας ἐπανεκόμισεν εἰς Καισάρειαν , Ὑἀάτων δ´ εἰσαγωγὴν ποιούμενος εἰς Ἰεροσόλυμα , τὰ ἱρὰ πρὸς ταύτην ἀνήλισκε χρήματα . Συνελθόντες
Lemmas: Ἰούδας γίγνομαι ἡγεμών , ὁ μέν ἄλλος ὁ Φαρισαῖος ὁμογνώμων εἰμί , ὁ δδʹ ἐλευθερία αὐτός δοιμὺς Ἔρως ἐντήκω , εἰμί ὁ τρόφιμος μόνος ἡγεμών νῦν λεσποος ὁ θεός ὀνομάζω , ἄνθρωπος ὁ ὁν͂ομα οὗτος μεταδίδωμι μή ἀνέχω · ἀλλά καί θάνατος καί τιμωρία ποικίλος τε καί δεινός ὑφίστημι μή ἀπαναίνομαι , ἵνα μή ὁ σφέτερος καταί ἔνστασις . ἐντεῦθεν ἄρχω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος νοσέω ἐκ ἄνοια ἀπόνοια , Γέσιου Φλῶρος ὁ ἡγεμών εἰς οὗτος αὐτός ἐρεοαντος ὕβρις . ὁ μέντοι Κυρήνιος ὁ ἀπογραφεύς καί ὁ ἀποτίμησις περαιόω , ὁ γίγνομαι ἐν ἔτος τριακοστός καί ἕβδομος μετά ὁ ἐν Ἄκτιον ἧσσα ὁ Ἀντώνιος ὑπό ὁ Καῖσαρ , Ἰωάζαρος ὁ ἀρχιερεύς καταστασιάζω ὑπό ὁ πλῆθος ἀφαιρέω ὁ τιμή , Ἄννα ὁ Σεθεὶ ἀρχιερεύς καθίστημι . Κυρήνιος δέ εἰς Ῥώμη ἀπαίρω , Κοπώνιρς ὁ Ἰουδαῖος διέπω . οὗτος δέ δάδοχος γίγνομαι Μάρκος Ἀμβιβοῦχος · καί ὁ Μᾶρκος Ῥοῦφος διαδέχομαι Άννινος · ἐφίημι ὅς δή τελευτάω Καῖσαρ αὐτοκράτωρ Ῥωμαῖος , ἄρχω . ἔτος ἑπτά καί πεντήκοντα , μείς τε ἓξ ἐφίημι ἡμέρα δύο , ἀφή ὅς τεσσαρισκαίδεκα ἔτος αὐτός συνάρχω Ἀντώνιος , ὡς εἰμί ὁ ὁ μοναρχία αὐτός χρόνος ἐνιαυτός τεσσαράκοντα πρός τρεῖς , κατά δέ τις τέσσαρες . βιόω δέ ἔτος ἐβδομήκοντα καί ἑπτά . εἰ δέ μοναρχία μεταφέρω εἰς Τιβέριος . ὁ ὁ Καῖσαρ γυνή Λιβία υἱός · ὑφ´ ὅς Γράτος Οὐαλλέριος εἰς Ἰουδαῖος στέλλω ἡγεμών , ὅς παύω ὁ Ἄννα ὁ ἀρχιερωσύνη , Ἰσμαήλ ὁ ὁ ἱεράομαι τιμή , καί μετέ ἐνιαυτός ἀντεισάγω Σίμων ὁ Κάμιθος . καί οὗτος ὁ ἵζω χρόνος ἱεράομαι Ἰωσήφ ὁ Καϊάφας διάδοχος εἰμί . δέ . καί Γράτος , ἐπί ἕνδεκα ἔτος ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω , καί οὗτος πράσσω , εἰς Ῥώμη ὑπαναχωρέω · Πόντιος δδʹ ἵημι Πιλάτος ὁ ἡγεμονία ἀναδέχομαι . ὁ δέ τετράρχης Ἡρῴδης , φίλος ὁ Τιβέριος χρηματίζω πρό ὁ ἀρχή , οἰκοδομέω μετά ὁ μοναρχία πόλις αὐτός ἐπώνυμος ἐν ὁ Γαλιλαία ἐπί τῆ λίμνη Γενησαρὲτς Τιβεριάς καλέω αὐτός . Πιλᾶτος δέ , στρατία ἐκ Καισάρεια μεθιδρύω χειμαδίζω ἐν Ἰεροσολόμοις , σημεῖον εἰς ὁ πόλις ὑπό νύξ εἰσάγω , εἰκών ἔχω Καῖσαρ , ἀπαγορεύω Ἰουδαῖος ὁ νόμος εἰκών ἔχω . ἐπεί δδʹ γιγνώσκω ὁ πράσσω , πλῆθος ὁρμάω εἰς Καισάρεια , αἰτέω ὁ ὁ εἰκάζω μετάθεσις , καί πενθήμερος Ἱκεσία διά οὗτος ποιέω . μή συγχωρέω δέ Πιλᾶτος , ὡς ἐντεῦθεν δῆθεν ὑβρίζω ὁ Καῖσαρ , ἐπεί ὁ πλῆθος οὐ ἀνίημι δήω , κατά ὁ κτείνω ἡμέρα περιίστημι στρατιώτης ἔνοπλος σφεῖς , ἀπειλέω θάνατος , εἰμί μή παύω θορυβέω . ὁ δέ πρανής κατατίθημι ἑαυτοῦ , σύν ἡδονή δέχομαι ὁ θάνατος λέγω . καί θαυμάζω Πιλᾶτος ὁ γενναῖος αὐτός καί πρόθυμος ἐπί τηρέω ὁ νόμος , παραχρῆμα ὁ εἰκών ἐπανακομίζω εἰς Καισάρεια , ἄατος δδʹ εἰσαγωγή ποιέω εἰς Ἱερουσαλήμ , ὁ ἱερόv πρός οὗτος ἀναλίσκω χρῆμα . συνέρχομαι