cogPG.PG134 223
ἡ σπουδὴ , ἀλλ´ ὅτι μὴ κατ´ ἀξίαν ἦρνεν ἐδεὲαίνεα τὰς ἐξ εὐλόγων μεταβολὰς , καὶ ἱσπευδεν ἢ ἐκ ποδὼ έσθαι τὸν Ὑρκανὸν , ἢ τίως ἐν χεραὶν ἔχειν . Ἐνδεδωκότος δὲ τοῦ Πάρθου τὴν ἀναχώρησιν , ἀπελθὼν Ὑρκανὸς διὰ πάσης ἤγετο τιμῆς πρὸς Ἡρώδου , πατήρ τε καλαύμενος , καὶ παρὰ τὰς ἑστιάσεις προκατακλινόμενος , καὶ παντοίως ἐξαπατώμανος , ἵνα μὴ ἐπιβουλευόμενος αἴσθηται . Εὐλαξούμενος δὲ ὁ Ἡρώδης τῶν ἐπισήμων τινὰ ἀπιδεῖξαι ἀρχιερέα , ἐκ Βαβυλῶνος μεταπὲμψάμενας ἰερέα τῶν ἀσημοτέρων , Ἀναήλ ὄνομα , τούτῳ τὴν ἀρχιερωσύνην ἀπένειμεν . Ἀλεξάνδρα δὲ ἡ πενθερὰ Ἡρώδου , παῖδα ἔχουσα Ἀλεξάνδρου τοῦ Ἀριστοβούλου , ὥρᾳ κάλλιστον , καλούμενον Ἀριστόβουλον , χαλεπῶς ἔφερε τὴν παρόρασιν τοῦ υἱοῦ · καὶ γράφει τῇ Κλεοπάτρᾳ , αἰτήσασθαι τῷ παιδὶ παρ´ Ἀντωνίου τὴν ἀρχιερωσύνην . Ἀντωνίου δὲ νωθέστερον διατεθέντος περὶ τὴν αἴτησιν , εἰς Ἰουδαίαν ἐλθὼν Δέλλιος , καὶ ἰδὼν τὸν Ἀριστόβουλον , ἠγάσθη , οὐχ ἦττον δὲ τὴν Μριάμμην τὴν συνοικοῦσαν τῷ βασιλεῖ · καὶ κείθει τὴν Ἀλεξάνδραν ἀμφοτέρων τῶν παίδων εἰκόνας τῷ Ἀντωνίῳ στεῖλαι θεασαμένου γὰρ εἶπε μή τινος ἀτευκτήσειν ὧν ἀξιοῖ . Ἡ μὲν οὗν πέμπει τὰς εἰκόνας τῷ Ἀντωνίῳ · ὁ δὲ τὴν μὲν κόρην λδέσθη μεταπέμψασθαι γεγαμημένην Ἡρώδῃ , καὶ ἅμα τὰς εἰς Κλεοπάτραν διαβολὰς ὑπεξέκλινεν , ἐπέστειλε δὲ τῷ Ἡρώδῃ πέμοοιν τὸν παῖδα , προσθέμενος . εἰ μὴ δοκοίη βαρύ . Ἡρώδης δὲ , ἀσύμφορων ἑαυτῷ κρίνας , ὡραιέτατον ὄνγα τὸν Ἀριστόβουλον , καὶ γένει προὔχοντα , πρὸς Ἀντάνιον ἤκειν , ἰσχύοντα ὡς οὐδεὶς Ῥωμαίων , Κτοιμον δὲ πρὸς ἔρωτας , καὶ πρὸς ἡδονὰς εὐκατάφορον , ἀντέγραψεν ὡς , εἰ ἐξέλθῃ τῆς χώρας τὸ μειράκιον , ἅπαντα ταραχῆς ἐμπλεσθήσεται , Καὶ οὕτω μὲν παρῃτήσατο τὸν Ἀντώνιοντοὺς δὲ φλους ἀθροίσας , ἠτιᾶτο τὴν Ἀλεξάνᾶραν , ὡς ἐπιβουλεύουσαν , ἵς´ αὐτὸς ἀφαιρεθῇ τὸν ἀρχήν · Ἀλλ´ οὐκ αὐτὸς , ἔφη , διὰ τοῦτο ἄδικος ἔσομαι , ἀλλὰ νῦν δίδωμι τὴν ἱερωσύνην τῷ μαίρακι · παιδὸς γ.ρ ἐντὸς παντάπασι πρώην , διὰ τοῦνο ἕτερον ἐρχιερές ἐποίησα . Οὕτως εἰπόντος , χαρά τε ἅ . α καὶ δέος τὴ . Ἀλεξάνδραν εἶχε · χαρὰ μὲν διὰ τὴν τιμὴν τοῦ παιδὸς , δέος δὲ διὰ τὴν ὁποψίαν Ἡρώδου . Καὶ ἀπελογεῖτο δακρύουσα , παρὶ μὲν τῆς ἱερωσύνης σπουδάσαι , βᾳαιλείᾳ δὲ μὴ ἐπιχειρῆσαι · καὶ νῶ δέχεσθαι εἰς τὸν υἱὸν τὴν τιμὴν , ἔσεσθαι δὲ πρὸς πᾶν ὑπήκοος διεβεβαιοῦτο . Οὕτως ὀμιλήσοντες διελύουτο . Γʹ . Πάσης δῆθεν ὑποψίας ἐξηρημένης , τῆς α ἀρχιερωσύνης τῷ παιδὶ δοθείσης Ἀριστοβούλῳ , δοξε τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν θεραπευθῆναι . Ἰρώδη δὲ ἡ Ἀλεξάνδρα ὕτοπτος ἦν , καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις διατρίβειν αὐτὴν ἀπῄτει , καὶ μηδὲν ἐπ´ ἐξουσίας δρᾶν καὶ ἐπιμελῶς αὐτὴν ἦσάν τινες φυλάσσοντες . Ἡ δ´ ἐξηγριοῦτο , πᾶν ὀτνοῦν ὁπομεῖναι προκρίνοασα ἢ μετὰ δουλείας καὶ φόβων βιρῶν . Καὶ τὴν Κλεοπάτραν παρεκάλει ἐπικουρεῖν , τὰ ἐν οἰς εἴη δηλώσασα . Ἡ δὲ σὺν τῷ παιδὶ πρὸς αὐτὸν ἀτοδι δράσκειν ἐκέλευε . Δύο γοῦν λάρνακας παρασκευασαμένη ὡς εἰς ἐκκομιδὴν σωμάτων νεκρῶν , ταύταις ξμελλεν ἑαυτὴν καὶ´ τὸν υἱὸν ἐμβαλεῖν , ἐπιτάξασα τοῖς αυνειδόσι τῶν οἰκετῶν νυκτὸς ἐκφέρειν καὶ κομίζειν πρὸς θάλασσαν , ὄπου καὶ πλοῖον αὐτοῖς ζ
Lemmas: ὁ σπουδή , ἀλ ὅτι μή κατ´ ἄξιος ἀρνέομαι εδεεαινεος ὁ ἐκ εὔλογος μεταβολή , καί ἱσπευδεν ἢ ἐκ ποδόω ἵημι ὁ Ὑρκανός , ἢ τίως ἐν χεραὶν ἔχω . ἐνδίδωμι δέ ὁ Πάρθος ὁ ἀναχώρησις , ἀπέρχομαι Ὑρκανός διά πᾶς ἄγω τιμή πρός Ἡρώδης , πατήρ τε καλαύμενος , καί παρά ὁ ἑστίασις προκατακλίνω , καί παντοῖος ἐξαπατάω , ἵνα μή ἐπιβουλεύω αἰσθάνομαι . ευλαξουμην δέ ὁ Ἡρῴδης ὁ ἐπίσημος τις ἀποδείκνυμι ἀρχιερεύς , ἐκ Βαβυλών μεταπέμπω ἱερεύς ὁ ἄσημος , Ἀναήλ ὄνομα , οὗτος ὁ ἀρχιερωσύνη ἀπονέμω . Ἀλεξάνδρα δέ ὁ πενθερά Ἡρώδης , παῖς ἔχω Ἀλέξανδρος ὁ Ἀριστόβουλος , ὥρα καλῶς , καλέω Ἀριστόβουλος , χαλεπῶς φέρω ὁ παρόρασις ὁ υἱός · καί γράφω ὁ Κλεοπάτρα , αἰτέω ὁ παῖς παρ´ Ἀντώνιος ὁ ἀρχιερωσύνη . Ἀντώνιος δέ νωθής διατίθημι περί ὁ αἴτησις , εἰς Ἰουδαῖος ἔρχομαι Δέλλιος , καί εἶδον ὁ Ἀριστόβουλος , ἄγαμαι , οὐ ἀίσσω δέ ὁ Μριάμμην ὁ συνοικέω ὁ βασιλεύς · καί καίω ὁ Ἀλεξάνδρα ἀμφότερος ὁ παῖς εἰκών ὁ Ἀντώνιος στέλλω θεάομαι γάρ εἶπον μή τις ἀτευκτέω ὅς ἀξιόω . ὁ μέν ἐν πέμπω ὁ εἰκών ὁ Ἀντώνιος · ὁ δέ ὁ μέν κόρη λδέσθη μεταπέμπω γαμέω Ἡρώδης , καί ἅμα ὁ εἰς Κλεοπάτρα διαβολή ὑποκλίνω , ἐπιστέλλω δέ ὁ Ἡρώδης πεμοος ὁ παῖς , προστίθημι . εἰμί μή δοκέω βαρύς . Ἡρῴδης δέ , ασύμφορος ἑαυτοῦ κρίνω , ὡραῖος ὄνγα ὁ Ἀριστόβουλος , καί γένος προέχω , πρός ἀντάνειμι ἥκω , ἰσχύω ὡς οὐδείς Ῥωμαῖος , Κτοιμον δέ πρός Ἔρως , καί πρός ἡδονά εὐκατάφορος , ἀντιγράφω ὡς , εἰμί ἐξέρχομαι ὁ χώρα ὁ μειράκιον , ἅπας ταραχή ἐμπίμπλημι , καί οὗτος μέν παραιτέομαι ὁ Ἀντώνιος δέ φλόος ἀθροίζω , αἰτιάομαι ὁ Ἀλεξάνᾶραν , ὡς ἐπιβουλεύω , ἵημι αὐτός ἀφαιρέω ὁ ἀρχή · Ἀλ οὐ αὐτός , φημί , διά οὗτος ἄδικος εἰμί , ἀλλά νῦν δίδωμι ὁ ἱερωσύνη ὁ μαιρακη · παῖς γ.ρ ἐντός παντάπασι πρώην , διά τοῦνο ἕτερος ερχιαθηρ ποιέω . οὕτως εἶπον , χαρά τε ὅς . ὅς καί δέος ὅς . Ἀλεξάνδρα ἔχω · χαρά μέν διά ὁ τιμή ὁ παῖς , δέος δέ διά ὁ οποψια Ἡρώδης . καί ἀπολογέομαι δάκρυ , Παρί μέν ὁ ἱερωσύνη σπουδάζω , βααιλειος δέ μή ἐπιχειρέω · καί νάω δέχομαι εἰς ὁ υἱός ὁ τιμή , εἰμί δέ πρός πᾶς ὑπήκοος διαβεβαιόομαι . οὕτως ὁμιλέω διαλύω . γε . Πάσης δῆθεν ὑποψία ἐκλέγω , ὁ ὅς ἀρχιερωσύνη ὁ παῖς δίδωμι Ἀριστόβουλος , δοξε ὁ κατά ὁ οἰκίον θεραπεύω . Ἰρώδη δέ ὁ Ἀλεξάνδρα ὕτοπτος εἰμί , καί ἐν ὁ βασίλειος διατρίβω αὐτός ἀπαιτέω , καί μηδείς ἐπι ἐξουσία δράω καί ἐπιμελής αὐτός εἰμί τις φυλάσσω . ὁ δδʹ ἐξαγριόω , πᾶς ὀτνοῦν οπομενω προκρίνω ἢ μετά δουλεία καί φόβος Βίρων . καί ὁ Κλεοπάτρα παρακαλέω ἐπικουρέω , ὁ ἐν οἶς εἰμί δηλόω . ὁ δέ σύν ὁ παῖς πρός αὐτός ἀτοδι δράω κελεύω . δύο γοῦν λάρναξ παρασκευάζω ὡς εἰς ἐκκομιδή σῶμα νεκρός , οὗτος μέλλω ἑαυτοῦ καί ὁ υἱός ἐμβάλλω , ἐπιτάσσω ὁ αυνειδοσις ὁ οἰκέτης νύξ ἐκφέρω καί κομίζω πρός θάλασσα , ὅπου καί πλοῖον αὐτός ζ