cogPG.PG134 433
αὐτῷ τάς ἐλπίδας . Πτε γὰρ μήτηρ αὐτοῦ Ἀττία , ἐγκυμονοῦσα αὐτὸν , ἔδοξε κατ´ ὄναρ τὰ σπλάγχνα αὐτῆς εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναφέρεσθαι , καὶ ἐπὶ πᾶσαν ἐκτετάσθαι τὴν γῆν . Καὶ ὁ ἐκείνης ἀνὴρ κατὰ τὸ αὐτὴν νύκτα ἐδόκει ὁρᾷν ἥλιον ἐκ τῆς νηδύος αὐτῆς ἀνατέλλοντα . Ἄρτι δὲ τοῦ παιδὸς τεχθέντος , Νιγίδιος Φίκουλος βουλευτὴς , διαγινώσκειν τὰς τῶν ἁστέριων κινήσεις ἄριστα πιστευόμενος , βραδύτερον εἰς τὸ συνέδριον τοῦ Ὁκταβίου ἀπηντηκότος , ἤρετο αὐτὸν τὴν αἰτίαν τῆς βραδύτητος . Ὡς δὲ διὰ τὸν τοῦ παιδὸς τόκον , ἐκεῖνος ἔφη , ἀνεβόησεν ὅτι Δεσπότην ἤμην ἐγέννησας . Τρεφομένου δὲ . τοῦ παιδὸς ἐν ἀγρῷ , ἀετὸς , ἐκ τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἐξαρπάσας ἄρτον , αὶ»ιεπειδιτθεὶς αὖθι - ἀπέδωκεν αὐτὸν καταπττάς . Παιδίσκου τε αὐτοῦ ὄντος καὶ ἐν Ῥώμῃ διατρίβοντος , ἔδοξεν ὁ Κικέρων καθ´ ὕπνους ὁρᾷν αὐτὸν ἁλύσεσι χρυσαῖς ἐκ τοῦ πόλου πρὸς τὸ Καπιτώλιον καθιμώμενον καὶ παρὰ τοῦ Διὸς μαστιζόμενον . Κάτουλος δὲ καὶ αὐτὸς καθ´ ὕπνους ἐδόκει τὸν Δία τῆς Ῥώμης εἰκόνα εἰς τὸν κόλπον τοῦ Ὀκταβίου παιδὸς ἔτι ὄντος ἐμβεβληκέναι . Ἐκ τούτων τοίνυν ὁ Καῖσαρ μεγάλα ἐπ´ αὐτῷ ἐλπίσας εἰσεποιήσατό τε τὸν παῖδα , καὶ κληρονόμον κατέλιπε , καὶ ἐπιμελῶς ἐπαίδευε λόγοις ῥητορικοῖς , τῇ τε τῶν Λατίνων καὶ τῇ Ἑλληνίδι φωνῇ , καὶ ἤσκει πρός τε τὰς στρατείας καὶ τρὸς πραγμάτων διοίκησιν πολιτικῶν τε καὶ ἀρχικῶν . Οὖτος οὖν ὁ Ὁκτάβιος ὅτε ὁ Καῖσαρ ἐσφάγη ἐ · Ἀσολλωνία ἔτυχε ὢν , ἐπὶ παιδείᾳ σταλείς . Ἔνθμαθών τὸ συμβεβηκὸς ἐπεραιώθη πρὸς τὸ Πρεντέαιον . Καὶ τάς τε διαθήκας τοῦ Καίσαρος γνοὺς , καὶ ὡς ὁ δῆμος τετάρακται , τὸ ὄνομά τε τοῦ Καίσαρος ψκειώσατο καὶ τὸν κλῆρον ἐδέξατο , καὶ τῶν πραγμάτων εἴχετο , ὀκτωκαιδεκέτης ὥν . Εἰσιόντος δὲ αὐτοῦ εἰς τὴν Ῥώμην , ἶρις πάντα τὸν ἤλιον ποικλη καὶ πολλὴ περιέσχεν , ἢ προσεδήλου τὴν μέλλοισα . ἔσεσθαι ταραχήν . Εἰσελθὼν δέ , δημαρχῆσαι μὲν ἐπεχείρησεν , ἀλλ´ ἐκωλύθη ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ἀντώνιον . Ὁ δ οὐχ ἡσύχασεν , ἀλλὰ τὸν δήμαρχον πελτῶν καὶ παρ´ αὐτοῦ ἐς τὸν δῆμον εἰσαχθείς ἐδημηγόρησε , καὶ τὴν καταλειφθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Καίσαρος δωρεὰν εὐθὺς ἐκτίσειν ὑπέσχετο , ἄλλας τέ τινων αὐτοῖς ἐλπίδας ὑπέτεινε . Καὶ οὕτω τὸν δῆμον ἐφελυσάμενος , ἐπεί τις ἀστὴρ τότε ἐφάνη ἐξ ἄρκτου πρὸς ἑσπέραν , ὃν οἱ μὲν κομήτην ἔλεγον , προσημαίνοντα οἷά που εἴωθεν , οἱ δὲ τῷ Καίσαρι αὐτὸν ὰνετίθεσαν , ὡς ἐς τὸ τῶν ἀστέρων ἀριθμὸν ἐγκατειλεγμένῳ , θαρσήσας ὁ πρώην μὲν Ὀκτάβιος , ἤδη δὲ Καῖσαρ κληθεὶς , μετὰ ταῦτα μέντοι καὶ Δὐγὸῦστος , χάλκεον ἀνδριάντα τοῦ Καίσαρος , ἀστέρα φέροντα ὑπὲρ κεφαλῆς , εἰς τὸ Ἀφροδίσιον ἔστησεν . Ὡς δὲ παρ´ οὐδενὸς τοῦτο κεκώλυτο , φόβῳ τοῦ δήμου . καλὶ
Lemmas: αὐτός ὁ ἐλπίς . Πτε γάρ μήτηρ αὐτός Ἀττία , ἐγκυμονέω αὐτός , δοκέω κατ´ ὄναρ ὁ σπλάγχνον αὐτός εἰς ὁ οὐρανός ἀναφέρω , καί ἐπί πᾶς ἐκτείνω ὁ γῆ . καί ὁ ἐκεῖνος ἀνήρ κατά ὁ αὐτός νύξ δοκέω ὁράω ἥλιος ἐκ ὁ νηδύς αὐτός ἀνατέλλω . ἄρτι δέ ὁ παῖς τίκτω , Νιγίδιος Φίκουλος βουλευτής , διαγιγνώσκω ὁ ὁ Ἀστερίων κινέω ἀγαθός πιστεύω , βραδύς εἰς ὁ συνέδριον ὁ Ὁκταβίου ἀπαντάω , ἔρομαι αὐτός ὁ αἴτιος ὁ βραδυτής . ὡς δέ διά ὁ ὁ παῖς τόκος , ἐκεῖνος φημί , ἀναβοάω ὅτι δεσπότης εἰμί γεννάω . τρέφω δέ . ὁ παῖς ἐν ἀγρός , ἀετός , ἐκ ὁ χείρ αὐτός ἐξαρπάζω ἄρτος , αὶ»ιεπειδιτθεὶς αὐτόθι - ἀποδίδωμι αὐτός καταπέσσω . παιδίσκος τε αὐτός εἰμί καί ἐν Ῥώμη διατρίβω , δοκέω ὁ Κικέρων καθ´ ὕπνος ὁράω αὐτός ἅλυσις χρύσεος ἐκ ὁ πόλος πρός ὁ Καπιτώλιον καθιμάω καί παρά ὁ Ζεύς μαστίζω . Κάτουλος δέ καί αὐτός καθ´ ὕπνος δοκέω ὁ Ζεύς ὁ Ῥώμη εἰκών εἰς ὁ κόλπος ὁ Ὀκτάβιος παῖς ἔτι εἰμί ἐμβάλλω . ἐκ οὗτος τοίνυν ὁ Καῖσαρ μέγας ἐπι αὐτός ἐλπίζω εἰσποιέω τε ὁ παῖς , καί κληρονόμος καταλείπω , καί ἐπιμελής παιδεύω λόγος ῥητορικός , ὁ τε ὁ Λατῖνος καί ὁ Ἑλληνίς φωνή , καί ἀσκέω πρός τε ὁ στρατεία καί Τρος πρᾶγμα διοίκησις πολιτικός τε καί ἀρχικός . οὗτος οὖν ὁ Ὀκταούιος ὅτε ὁ Καῖσαρ σφάζω εἰ · Ἀσολλωνία τυγχάνω εἰμί , ἐπί παιδεία στέλλω . Ἔνθμαθών ὁ συμβαίνω περαιόω πρός ὁ Πρεντέαιον . καί ὁ τε διαθήκη ὁ Καῖσαρ γιγνώσκω , καί ὡς ὁ δῆμος ταράσσω , ὁ ὄνομα τε ὁ Καῖσαρ ψκειωθεω καί ὁ κλῆρος δέχομαι , καί ὁ πρᾶγμα ἔχω , ὀκτωκαιδεκέτης ἀνά . εἰσέρχομαι δέ αὐτός εἰς ὁ Ῥώμη , ἶρις πᾶς ὁ ἥλιος Ποικλή καί πολύς περιέχω , ἢ προσδηλόω ὁ μέλλω . εἰμί ταραχή . εἰσέρχομαι δέ , δημαρχέω μέν ἐπιχειρέω , ἀλ κωλύω ὑπό ὁ περί ὁ Ἀντώνιος . ὁ δ οὐ ἡσυχάζω , ἀλλά ὁ δήμαρχος πέλτη καί παρ´ αὐτός εἰς ὁ δῆμος εισάγω δημηγορέω , καί ὁ καταλείπω ὑπό ὁ Καῖσαρ δωρεά εὐθύς ἐκτίνω ὑπισχνέομαι , ἄλλος τε τίνω αὐτός ἐλπίς ὑποτείνω . καί οὗτος ὁ δῆμος ἐφέλκω , ἐπεί τις ἀστήρ τότε φαίνω ἐκ ἄρκτος πρός ἑσπέρα , ὅς ὁ μέν κοσμητής λέγω , προσημαίνω οἷος ποῦ εἴωθα , ὁ δέ ὁ Καῖσαρ αὐτός ἀνατίθημι , ὡς εἰς ὁ ὁ ἀστήρ ἀριθμός ἐγκαταλέγω , θαρσέω ὁ πρώην μέν Ὀκταούιος , ἤδη δέ Καῖσαρ καλέω , μετά οὗτος μέντοι καί Δυγός , χάλκεος ἀνδριάς ὁ Καῖσαρ , ἀστήρ φέρω ὑπέρ κεφαλή , εἰς ὁ Ἀφροδίσιος ἵστημι . ὡς δέ παρ´ οὐδείς οὗτος κωλύω , φόβος ὁ δῆμος . Καλί