cogPG.PG134 462
πρὸς Καίσαρα λόγους ὑπὲρ εἰρήνης κομίζοντας , τοῖς δὲ συνοῦσιν αὐτῷ χρήματα · καὶ ἡΚλεοπάτρα κρύφα τοῦ Ἀντωνίου σκῆπτρον αὐτῷ χρυσοῦν καὶ στέφανον ὅμοιον καὶ δίφρον βασίλειον ἔπεμψεν , ὡς καὶ τὴν ἀρχὴν αὐτῷ δι´ αὐτῶν διδοῦσα . Ὁ δὲ τὰ μὲν δῶρα ἔλαβεν , οἱωνὸν αὐτὰ ποιησάμενος , ἀπεκρίνατο δὲ τῷ μὲν Ἀντωνίῳ οὐδὲν , Κλεοπάτρᾳ δὲ ὅτι ἀπο κτεινάσῃ τὸν Ἀντώνιον , ἢ ἐκβαλούσῃ ἄδειαν αὐτῇ δώσει , καὶ τὴν ἀρχὴν ἐάσει ἀπαρεγχείρητον . Ἐν τοσούτῳ δὲ τὰς ἐν τῷ Ἀραβικῷ κάλπῳ ναυπηγηθείσας τῇ Κλεοπάτρᾳ τριήρεις κατέκαυσαν οἱ Ἀράβιοι , καὶ τὰς ἐπικουρίας οἱ δῆμοι καὶ οἱ δυνάσται ξύμπαντες ἀπηρνήσαντο . Ἀντώνιος δὲ καὶ ἡ Κλεοπάτρα , ἀκούσαντες τὰ παρὰ τοῦ Καίσαρος αὐτοῖς ἐπεσταλμένα ἔπεμψαν αὖθις , ἡ μὲν χρήματα αὐτῷ πολλὰ δώσειν ὑπισχνουμένη , ὁ δὲ τῆς τε φιλίας καὶ τῆς συγγενείας αὐτὸν ἀναμιμνήσκων · καὶ ἑαυτὸν δειαχειρίσασθαι ἐπηγγέλλετο , ἂν διὰ τοῦτο ἡ Κλεοπάτρα σωθῇ . Οὐδὲν μέντοι οὐδὲ τότε Ἀντωνίῳ ἀπεκρίθη · τῇ δὲ Κλεοπάτρᾳ πολλὰ καὶ τότε ἠπείλησε καὶ ὑπέσχετο . Φοβηθεὶς δὲ μὴ τὰ χρήματα παμπληθῆ ὄντα διαφθείρῃ ἡ Κλεοπάτρα , ἃ εἰς τὸ μνημεῖον , ὃ ἐν τοῖς βασιλείοις κατεσκεύασεν , ἤθροισε(καὶ γὰρ πάντα κατακαύσειν ἠπείλει μεθ´ ἑαυτῆς , εἰ ὡν βούλοιτο διαμάρτῃ , Θύρσον οἰκεῖον ἔπεμψεν ἐξελεύθερον πολλὰ ἐροῦντα αὐτῇ φιλάνθρωπα , καὶ ὅτι ἔρωτα τρέφει ὁ Καῖσαρ αὐτῆς . ὅθεν καὶ τὸ Πηλούσιον κατέσχεν ὁ Καῖσαρ , ἂυνάμει μὲν τὸ φαινόμενον , λάθρα δὲ προδοθὲν ὑπὸ Κλεοπάτρας . Ἐρᾷν γὰρ αὐτῆς ἐκεῖνον ἀκούσασα , καὶ τούτου ἐφιεμένη , εὐθὺς αὐτῷ προήκατο τὸ Πηλούσιον . Ὁ δ´ οὗν Ἀντώνιος ὰπὼν , καὶ τὴν τοῦ Πηλουσίου κατάληψιν γνοὺς , ἐπανελθὼν πρὸ τῆς Ἀλεξανδρείας τῷ Καίσαρι προῦπἡντησε , καὶ συμβαλὼν τοῖς ἱππεῦσι κεκμηκόσιν ἐκ τῆς ὀδοιπορίας , ἐνίκησε . Κἀκ τούτου ἀναθαρσήσας , καὶ ὅτι τοξεύμασιν ἐς τὸ στρατόπεδον τοῦ Καίσαρος . γραμμάτια ἔπεμψε , πολλὰ χρήματα τοῖς στρατιώταις ἐπαγγελλόμενος , προσέμιξε καὶ τῷ πεζῷ , καὶ ἡττήθη . Καὶ ὁ μὲν ἐλαττωθεὶς ἀπέκλινε πρὸς τὸ καυτικὸν καὶ ὠς ναυμαχήσων παρεσκευάζετο ἢ πρὸς Ἰβηρίαν πλευσούμενος . Γνοῦσα δὲ τοῦτο ἡ Κλευπάτρα τὰς μὲν ναῦς αὐτομολῆσαι ἐποίησεν , αὐτὴ δὲ εἰς τὸ ἠρίον εἰσέδυ αἰφνίδιον , ὡς τάχα τὸν Ἀντώνιον φοβουμένη ὑπειληφότα προδίδοσθαι παρ´ αὐτῆς . Δύω δὲ ἧσαν ἐκεῖ σὺν αὐτῇ θεράπαιναι καὶ εὐνοῦχος εἰς . Εἰσελθοῦσα δὲ τὰς μὲν θύρας κατέκλεισεν ἀσωαλῶς πρὸς δὲ τὸν Ἀντώνιον τοὺς ἁπαγγελοῦντας ἔπεμψεν ὅτι τέθνηκεν . Πιστεύσας δ´ ἐκεῖνος , τινὶ τῶν παρόντων ἐπέτρεψεν ἀποττεῖναι αὐτόν . Ὡς δʹ´ ἐκεῖνος σπασάμενός τὸ ξίφος ἑαυτὸν κατειργάσατο , Εὖγε , εἶπεν , ὦ Ἕρως,οῦτο γὰρ ἦν ὄνομα τῷ ἀνθρώπῳ ) δτι με τί χρὴ ποιεῖν διδάσκεις · καὶ πλήξας ἑαυτὸν διὰ τῆς κοιλίας εἰς τὴν κλίνην ἀφῆκεν , Ἦν δὲ αὐεὐθυθάνατος ἡ πληγή . Θορύβου δὲ γενομένου , ἥσθετο ἡ Κλεοπάτρα , καὶ τὰς μὲν θύρας οὐκ ἀνέῳξεν , ἄνωθεν δὲ προκύψασαοὔπω γὰρ τὰ πρὸς τῇ ὀροφῇ ἐξείργαστο καὶ μαθοῦσα τὸ γεγονὸς , κομίζειν αὐτὸν ἐς τὸν τάφον ἐκέλευσε . Γνοὺς δὲ κἀκεῖνος ἔτι ζῶσαν
Lemmas: πρός Καῖσαρ λόγος ὑπέρ εἰρήνη κομίζω , ὁ δέ σύνειμι1 αὐτός χρῆμα · καί ἡΚλεοπάτρα κρύφα ὁ Ἀντώνιος σκῆπτρον αὐτός χρύσεος καί στέφανος ὅμοιος καί δίφρος βασίλειος πέμπω , ὡς καί ὁ ἀρχή αὐτός δις αὐτός δίδωμι . ὁ δέ ὁ μέν Δῶρα λαμβάνω , οἰωνός αὐτός ποιέω , ἀποκρίνω δέ ὁ μέν Ἀντώνιος οὐδείς , Κλεοπάτρα δέ ὅτι ἀπος κτείνω ὁ Ἀντώνιος , ἢ ἐκβάλλω ἄδεια αὐτός δίδωμι , καί ὁ ἀρχή ἐάω ἀπαρεγχείρητος . ἐν τοσοῦτος δέ ὁ ἐν ὁ Ἀραβικός κάλπος ναυπηγέω ὁ Κλεοπάτρα τριήρης κατακαίω ὁ Ἀράβιος , καί ὁ ἐπικουρία ὁ δῆμος καί ὁ δυνάστης σύμπας ἀπαρνέομαι . Ἀντώνιος δέ καί ὁ Κλεοπάτρα , ἀκούω ὁ παρά ὁ Καῖσαρ αὐτός ἐπιστέλλω πέμπω αὖθις , ὁ μέν χρῆμα αὐτός πολύς δίδωμι ὑπισχνέομαι , ὁ δέ ὁ τε φίλιος καί ὁ συγγένεια αὐτός ἀναμιμνήσκω · καί ἑαυτοῦ διαχειρίζω ἐπαγγέλλω , εἄν διά οὗτος ὁ Κλεοπάτρα σῴζω . οὐδείς μέντοι οὐδέ τότε Ἀντώνιος ἀποκρίνω · ὁ δέ Κλεοπάτρα πολύς καί τότε ἀπειλέω καί ὑπισχνέομαι . φοβέω δέ μή ὁ χρῆμα παμπληθής εἰμί διαφθείρω ὁ Κλεοπάτρα , ὁ εἰς ὁ μνημεῖον , ὅς ἐν ὁ βασίλειος κατασκευάζω , ἀθροίζω γάρ πᾶς κατακαίω ἀπειλέω μεθ´ ἑαυτοῦ , εἰμί ὡς βούλομαι διαμαρτάνω , Θύρσος οἰκέω πέμπω ἐξελεύθερος πολύς ἐρῶ αὐτός φιλάνθρωπον , καί ὅτι Ἔρως τρέφω ὁ Καῖσαρ αὐτός . ὅθεν καί ὁ Πηλούσιον κατέχω ὁ Καῖσαρ , ἂυνάμει μέν ὁ φαίνω , λάθρῃ δέ προδίδωμι ὑπό Κλεοπάτρα . ἐράω γάρ αὐτός ἐκεῖνος ἀκούω , καί οὗτος ἐφίημι , εὐθύς αὐτός προΐημι ὁ Πηλούσιον . ὁ δδʹ ἐν Ἀντώνιος ἄπειμι , καί ὁ ὁ Πηλούσιον κατάληψις γιγνώσκω , ἐπανέρχομαι πρό ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ Καῖσαρ προῦπἡντησε , καί συμβάλλω ὁ ἱππεύς κάμνω ἐκ ὁ οδοιπορία , νικάω . ἐκ οὗτος ἀναθαρσέω , καί ὅτι τόξευμα εἰς ὁ στρατόπεδον ὁ Καῖσαρ . γραμμάτιον πέμπω , πολύς χρῆμα ὁ στρατιώτης ἐπαγγέλλω , προσμείγνυμι καί ὁ πεζός , καί ἡσσάομαι . καί ὁ μέν ἐλασσόω ἀποκλίνω πρός ὁ καυτικός καί ὡς ναυμαχέω παρασκευάζω ἢ πρός Ἰβηρία πλέω . γιγνώσκω δέ οὗτος ὁ Κλευπάτρα ὁ μέν ναῦς αὐτομολέω ποιέω , αὐτός δέ εἰς ὁ ἠρίον εἰσδύνω αἰφνίδιος , ὡς τάχα ὁ Ἀντώνιος φοβέω ὑπολαμβάνω προδίδωμι παρ´ αὐτός . δύο δέ ἧσαν ἐκεῖ σύν αὐτός θεράπαινα καί εὐνοῦχος εἰς . εἰσέρχομαι δέ ὁ μέν θύρα κατακλείω ἀσωαλῶς πρός δέ ὁ Ἀντώνιος ὁ ἁπαγγέλλω πέμπω ὅτι θνῄσκω . πιστεύω δδʹ ἐκεῖνος , τις ὁ πάρειμι ἐπιτρέπω ἀποτίνω αὐτός . ὡς δʹ´ ἐκεῖνος σπάω ὁ ξίφος ἑαυτοῦ κατεργάζομαι , εὖγε , εἶπον , εἰμί Ἕρως γάρ εἰμί ὄνομα ὁ ἄνθρωπος ) δ ἐγώ τίς χρή ποιέω διδάσκω · καί πλήσσω ἑαυτοῦ διά ὁ κοιλία εἰς ὁ κλίνη ἀφίημι , ἦς δέ αὐεὐθυθάνατος ὁ πληγή . θόρυβος δέ γίγνομαι , αἰσθάνομαι ὁ Κλεοπάτρα , καί ὁ μέν θύρα οὐ ἀνοίγω , ἄνωθεν δέ προκύπτω γάρ ὁ πρός ὁ ὀροφή ἐξεργάζομαι καί μανθάνω ὁ γίγνομαι , κομίζω αὐτός εἰς ὁ τάφος κελεύω . γιγνώσκω δέ ἐκεῖνος ἔτι ζώννυμι