cogPG.PG134 249
οὖν πολλοί , κατεβόων Πιλάτου , παύσασθαι ἀξιοῦντες , τινὲς δὲ καὶ λοιδορίαις ἐκέχρηντο κατ´´ αὐτοῦ . Ὁ δὲ στολαῖς Ἰουδαϊκαῖς πλῆθος στρατιωτῶν κεχρημένον , σκυτάλας τε ὑπὸ ταῖς στολαῖς ἔχον , περιελθεῖν κύκλῳ τῶν θορυβούντων ἐκέλευσε , καὶ οὕτως ἀναχωρεῖν τοῖς Ἰουδαίοις ἐπέταττεν . Ὡς δ´ ἤρξαντο λοιδορεῖν , τοῖς στρατιώταις δίδωσι σύνθημα . Οἱ δὲ πληγαῖς τοὺς θορυβοῦντας ἐκόλαζον . Ἐκεῖνοι δὲ , ἄοπλοι ὄντες καὶ πληττόμενοι , οὐδὲν ἐνδόσιμον ἐφρόνουν , ἀλλὰ πολλοὶ μὲν ἔπιπτον , οἱδ´ ἄλλοι τοαυματίαι ἀπήεσαν . Κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ Θεὸς Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν Ἰουδαία ἐφάνη , περὶ οὗ ταῦτα κατὰ λέξιν φησὶν ὁ Ἰώσηπος ἐν τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ λόγῳ τῆς Ἀρχαιολογίας · Γίνεται δὴ κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον Ἰησοῦς , σοφὸς ἀνὴρ , εἴγε ἄνδρα αὐτὸν λέγεν κῆ . Ὥν γὸρ παρωδόξων ἔργων ποιηεὴς , διδάσκαλος ἀνθρώπων τῶν σὺν ἡδονῇ τἀληθῆ δεχομένων . Καὶ πολλοὺς μὲν Ἰουδαίους , πολλοῖς δὲ καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἐπηγάγετο . Ὁ Χριστὸς οὖτος ἡν . Καὶ αὐτὸν ἐνδείξει τῶν πρώτων ἀνδρῶν παρὰ´ ἡμῖν σταυρῷ ἐπιτετιμηκότος Πιλάτου , οὐκ ἐπαύσαντο οἱ τὸ πρῶτον αὐτὸν ἀγαπήσαντες . Ἐφάνη γὰρ αὐτοῖς τρίτην ἔχων ἡμέραν , πάλιν ζῶν , τῶν Θείων προφητῶν ταῦτά το καὶ ἄλλα μυρία περὶ αὐτοῦ θαυμάσια εἰρηκότων εἰσέτι τε νῦν τῶν Χριστιανῶν ἀπὸ τοῦδε ὠνομασμένων οὐκ ἐπέλιπε τὸ φῦλον . Καὶ ταῦτα μὲν ἀρχαιολογῶν ὁ Ἰώσηπος ἔγραφε περὶ τοῦ Χριστοῦ · ἐν δὲ τῷ πρὸς Ἔλληνας αὐτοῦ λόγῳ , ὃς κατὰ Πλάτωνος ἐπιγέγραπται περὶ τῆς τοῦ παντὸς αἰτίας , οὗ καὶ ὃ ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνὸς μνείαν πεποίηται ἐν τῇ πονηθείσῃ αὐτῷ βίβλῳ τῇ καλουμένῃ Παράλληλα , ταῦτά φησι · πάντες γὰρ δίκαιοί τε καὶ ἄδικοι , ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ Λόγου ἀχθήσονται . Τούτῳ γὰρ ὁ Πατὴρ τὴν κρίσιν δέἃωκε καὶ αὐτὸς βουλὴν Πατρὸς ἐπιτελῶν , κριτὴς παραγίνεται , ὃν Χριστὸν προσαγορεύομεν οὐδὲ γὰρ Μίνως καὶ Ῥαδάμανθυς κριταὶ καθ´ ὑμᾶς , Ἔλληνες , ἀλλ´ ὃν ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐδόξασε . Περὶ οὖ ἐν ἑτέροις λεπτομερέστερον διαληλύθαμεν , πρὸς τοὺς ζητοῦντας τὴν ἀλήβειαν . Οὗτος τὴν Πατρὸς ἑκάστῳ δικαιοκρισίαν ποιούμενος , πᾶσι κατὰ τὰ ἔργα παρασκευάσει τὸ δίκαιον . Οὖ κρίσει παραστάντες πάντες ἄνθρωποι τε καὶ ἄγγελοι καὶ δαίμονες , μίαν ἀποφθέγξονται φωνὴν , οὖτω λέγοντες · Δικαία σου ἡ κρίσις . Ἢς φωνῆς τὸ ἀνταπόδομα ἐφ´ Δμφοτέροις ἐπάγει τὸ δίκαιον , τοῖς μέν εὖ πράξασι δικαίως τὴν ἀίδιον ἀπόλαυσιν παρασχόντος , τοῖς δὲ τῶν φαύλων ἐρασταῖς τὴν αἰώνιον κόλασιν ἀπονείμαντος . Καὶ τούτοις μέν τὸ πῦρ ἄσβεστον διαμένει , καὶ ἀτελεύτητον , σκώληξ δέ τις ἔμπυρος μὴ τελευτῶν , μηδὲ σῶμα διαφθείρων , ἀπαύστῳ δ´ ὀδύνῃ ἐκ σώματος ἐκβράσσων , παραμένει . Καὶ ἄλλα δ´ ἐπὶ τούτοις φησίν . Οὕτω μὴν οὖν περὶ Χριστοῦ γέγραφεν ὁ Ἰώσηπος . Εʹ . Ἐν δὲ Ῥώμῃ τότε Παυλῖνά τις ἦν , καὶ γένους περιφανείᾳ καὶ τρόπων χρηστότητι διαφέρουσα καὶ πλούτου πεοιττῶς ἔχουσα , οὖσα δὲ καὶ τὴν ὄψιν να-ρίεσσα , καὶ τῆς ἡλικίας ἐν ᾗ γυναῖκες ἀγάλλονται σωφροσύνῃ κεκόσμητο . Συνῴκει δὲ Σατορνίνῳ ,
Lemmas: οὖν πολύς , καταβοάω Πιλᾶτος , παύω ἄξιος , τις δέ καί λοιδορία χράομαι κατ´´ αὐτός . ὁ δέ στολή Ἰουδαϊκός πλῆθος στρατιώτης χράομαι , σκυτάλη τε ὑπό ὁ στολή ἔχω , περιέρχομαι κύκλος ὁ θορυβέω κελεύω , καί οὕτως ἀναχωρέω ὁ Ἰουδαῖος ἐπιτάσσω . ὡς δδʹ ἄρχω λοιδορέω , ὁ στρατιώτης δίδωμι σύνθημα . ὁ δέ πληγή ὁ θορυβέω κολάζω . ἐκεῖνος δέ , ἄοπλος εἰμί καί πλήσσω , οὐδείς ἐνδόσιμος φρονέω , ἀλλά πολύς μέν πίπτω , οἱδ´ ἄλλος τοαυματια ἄπειμι . κατά οὗτος ὁ καιρός καί ὁ Κύριος ἐγώ καί θεός Ἰησοῦς Χριστός ἐν Ἰουδαῖος φαίνω , περί ὅς οὗτος κατά λέξις φημί ὁ Ἰώσηπος ἐν ὁ ὀκτωκαιδέκατος λόγος ὁ ἀρχαιολογία · γίγνομαι δή κατά οὗτος ὁ χρόνος Ἰησοῦς , σοφός ἀνήρ , εἰ ἀνήρ αὐτός λέγω ἐκεῖ . ἀνά γόρ παρωδοξεω ἔργον ποιηεὴς , διδάσκαλος ἄνθρωπος ὁ σύν ἡδονή τἀληθῆ δέχομαι . καί πολύς μέν Ἰουδαῖος , πολύς δέ καί ὁ Ἑλληνικός ἐπάγω . ὁ Χριστός οὗτος ἐάν . καί αὐτός ἐνδείκνυμι ὁ πρῶτος ἀνήρ παρά ἐγώ σταυρός ἐπιτιμάω Πιλᾶτος , οὐ παύω ὁ ὁ πρῶτος αὐτός ἀγαπάω . φαίνω γάρ αὐτός τρίτος ἔχω ἡμέρα , πάλιν ζῶ , ὁ Θείων προφήτης οὗτος ὁ καί ἄλλος μυρίος περί αὐτός θαυμάσιος λέγω εἰσέτι τε νῦν ὁ Χριστιανός ἀπό ὅδε ὀνομάζω οὐ ἐπιλείπω ὁ φῦλον . καί οὗτος μέν ἀρχαιολογέω ὁ Ἰώσηπος γράφω περί ὁ Χριστός · ἐν δέ ὁ πρός Ἕλλην αὐτός λόγος , ὅς κατά Πλάτων ἐπιγράφω περί ὁ ὁ πᾶς αἴτιος , ὅς καί ὅς ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός μνεία ποιέω ἐν ὁ πονέω αὐτός Βίβλος ὁ καλέω παράλληλος , οὗτος φημί · πᾶς γάρ δίκαιος τε καί ἄδικος , ἐνώπιος ὁ Θεός Λόγος ἄγω . οὗτος γάρ ὁ πατήρ ὁ κρίσις ὁράω καί αὐτός βουλή πατήρ ἐπιτελέω , κριτής παραγίγνομαι , ὅς Χριστός προσαγορεύω οὐδέ γάρ Μίνως καί Ῥαδάμανθυς κριτής καθ´ σύ , Ἔλληνες , ἀλ ὅς ὁ θεός καί πατήρ δοξάζω . περι οὖον ἐν ἕτερος λεπτομερής διαλύω , πρός ὁ ζητέω ὁ ἀλήβειαν . οὗτος ὁ πατήρ ἕκαστος δικαιοκρισία ποιέω , πᾶς κατά ὁ ἔργον παρασκευάζω ὁ Δίκαιος . οὖον κρίσις παρίστημι πᾶς ἄνθρωπος τε καί ἄγγελος καί δαίμων , εἷς ἀποφθέγγομαι φωνή , οὗτος λέγω · δίκαιος σύ ὁ κρίσις . εἶμαι φωνή ὁ ἀνταπόδομα ἐφίημι δμφοτερεω ἐπάγω ὁ Δίκαιος , ὁ μέν εὕω πράσσω δικαίως ὁ ἀίδιος ἀπόλαυσις παρέχω , ὁ δέ ὁ φαῦλος ἐραστής ὁ αἰώνιος κόλασις ἀπονέμω . καί οὗτος μέν ὁ πῦρ ἄσβεστος διαμένω , καί ἀτελεύτητος , σκώληξ δέ τις ἔμπυρος μή τελευτή , μηδέ σῶμα διαφθείρω , ἄπαυστος δδʹ ὀδύνη ἐκ σῶμα ἐκβράσσω , παραμένω . καί ἄλλος δδʹ ἐπί οὗτος φημί . οὕτως μήv οὖν περί Χριστός γράφω ὁ Ἰώσηπος . εἰ . ἐν δέ Ῥώμη τότε Παυλῖνα τις εἰμί , καί γένος περιφάνεια καί τρόπος χρηστότης διαφέρω καί πλοῦτος πεοιττῶς ἔχω , εἰμί δέ καί ὁ ὄψις να-ριεννυμι , καί ὁ ἡλικία ἐν ὅς γυνή ἀγάλλομαι σωφροσύνη κοσμέω . συνοικέω δέ Σατόρνινος ,