cogPG.PG134 623
τῆς θυγατρὸς αὐτῆς Πλακιδίας , Μαρκιανοῦ βασιλεύοντος . Ἡ γὰρ Εὐδοκία σὺν τῷ ἀνδρὶ καταλέλειπτο , ᾧ συμβιώσασα ἔτη ἑκκαίδεκα , καὶ παῖδα τεκοῦσα Ὡδέριχον , ὅτι τοῖς Ἀρειανοῖς ὁμέδοξος ἦν ὁ ἀνὴρ αὐτῆς , ἤχθετο τὴν μετ´ ἐκείνου συμβίοονούσης · εἴτα εἰς τὰ Ἰεροσόλυμα ἄπεισι , κἀκεῖ τελευτᾷ . Μαρκιανὸς δὲ θνήσκει εξ βασιλεύσας ἔτη καὶ μῆνάς τινας , ὡς μέν τινες λέγουσιν , νοσήσας , ὡς δὲ τινες , φαρμαχθεὶς νεύσει τόῦ πατρικίου Ἅσπαὑπηκόους χρηστὸς , ἔλεγε μὴ δεῖν ὁπλα βασιλέα κινεῖν , ἕως εἰρήνεβειν ἐξόν . Μέγα δὲ τέτε δυνάμενος πατρίκιος Ἄσπαροὐχ ᾑρετίοθη βασιλεῦσαι παρὰ τοῦ δήμου τῆς πόλεως , ὅτι τῆς Ἀρείου ἦν μετέχων μερίδος . Διὸ τὸν Αέοντα αὐτὸς ἐβασίλευσεν , ὡς μέν τινες ἰστόρησαν , αὐτοβούλως , ὡς δ´ Κνιοι , κπαρα θάτερον τῶν υἱῶν αὐτοῦ . Καὶ τοῦτο ἐπαγγειλάμενον , « ἰς τὴν τῆς βασιλείας περιωπὴν ἀνεκόμιτεν . Ἔτεροι δὲ τριβοῦνον εἰναι αὐτόν φασι , καὶ τῶν ἐν Χηλυβρίᾳ τελῶν ἄρχοντα . Καὶ ἰ μὲν ἐκ Θρᾳκῶν τὸ , γένος ἔλκειν αὐτὸν λέγουσιν · οἱ δὲ ἐκ Δακῶν τῶν ἐν Ἰλλυριοῖς Ἀ . Ἄρτι δὲ καταστάντος τοῦ Λέογτος αὐτον κτ ρος , ὁ Ἄσπαρ ἐπέκαιτο βεάζων αὐτὸν Καίσαρε κοιῆσαι θάτερον τῶν υἰῶν αὐτοῦ κατὰ τὴν ὑπόσχγεπαν . Ἀναβαλλομένου δʹ αὐτοῦ , ὁ Ἄσπαρ τῆς δασιλικῆς ἀλουργίδος ἁψάμενος ἔφη · Βασιλεῦ , τὸν ταότην ἀμπεχόμενον ἀεύθεσδαι οὐ καὶ χραν · ἂε ὰνθυπήναγκεν · Ἀλλ´ οὐδὲ βιάοσδσι παὶ ἄγεσβωι ᾠς ἀνδράποδον . Μέχρι δὲ τέλους ἀντέχειν μὴ οἷός τε ὧν , εἴκων ἀνάγκῃ Καίσαρα ποιεῖ ἀπὶ πατρικίου τὸν τοῦ Ἄσπαρος παῖὰε , Ἀρδαβοορίου δδ ἀδελφόν . Τοῦτο καὶ τῇ συγκλήτῳ ἀποθύμιον Εκοξε , καὶ τὸν δῆμον τῆς πόλεως εἰς στάσιν εκνησεν . ἘαεΕίεσαν γὰρ μὴ εἰς τὸ γένος τοῦ Ἄσπαρος περιστάντος τοῦ κράτους , παῤῥησίας αὖθις λαβόμενοι οἱ Ἀρειανοὶ πλείονα κακὰ τῶν προτέρων εἰς τοὺς ἀρθοδύξοῦς ἐνδείξωνται . Συνελθόντες οὖν οἱ ταῦ κλήρου καὶ οἱ μονάζοντες , καὶ τοῦ δήμου τῆς πόλεος ὅσον ὑγιῶς ἐφρόνει περὶ τὴν πίστιν , ἐδέοντο τοῦ βασιλέας ὁμόφρονα σφίσι Καίσαρα πρὸχειρίσασθαι . Ὁ δὲ τέτ μὲν οἷς τε οἶπε καὶ οἷς ἐποίησε τὴν στάσιν κατηύνασε . Μεταξὺ δὲ παραῤῥυέντος καιροῦ , ἐπιδοολεύοντας αὐτῷ φωράσας τοὺς περὶ πὸν Ἄσπαρ - νἈντῖνὸο ν καὶ τὸν Ἀρδαβούριον ἔκτεινε . Ἰσοκάσιον δὲ τὸν κοιαίστορα λόγιον ἄνδρα διαβληθέντα ἐπ´ ἄλλοις τέ τισι καὶ ἐπὶ Ἐλληνισμῷ , τῆς ἀξίας γυμνώσας τῷ ἐπάρχῳ παρέδωκεν εἰς ἐξέτασιν . Εἰσαγομένφ δ´ εἰς τὸ δικαστήριον ἐν σχήματι κατακρίτου , ἔφη αὐτῷ ὃ
Lemmas: ὁ θυγάτηρ αὐτός Πλακιδία , Μαρκιανός βασιλεύω . ὁ γάρ Εὐδοκία σύν ὁ ἀνήρ καταλείπω , ὅς συμβιόω ἔτος ἑκκαίδεκα , καί παῖς τίκτω Ὡδέριχον , ὅτι ὁ Ἀρειανός ὁμέδοξος εἰμί ὁ ἀνήρ αὐτός , ἔχθω ὁ μετέ ἐκεῖνος συμβιόω · εἴτα̅ εἰς ὁ Ἱερουσαλήμ ἄπειμι , ἐκεῖ τελευτάω . Μαρκιανός δέ θνῄσκω ἕξ βασιλεύω ἔτος καί μείς τις , ὡς μέν τις λέγω , νοσέω , ὡς δέ τις , φαρμάσσω νέος ὅς πατρίκιος Ἅσπαὑπηκόους χρηστός , λέγω μή δήω ὅπλον βασιλεύς κινέω , ἠώς λέγω ἔξεστι . Μέγης δέ τίνω δύναμαι πατρίκιος Ασπαρούχ αἱρέω βασιλεύω παρά ὁ δῆμος ὁ πόλις , ὅτι ὁ Ἄρειος εἰμί μετέχω μερίς . Διὸ ὁ αεοειντα αὐτός βασιλεύω , ὡς μέν τις ιστορώ , αὐτοβούλως , ὡς δδʹ Κνιοι , κπαρα ἕτερος ὁ υἱός αὐτός . καί οὗτος ἐπαγγέλλω , « ἴς ὁ ὁ βασίλεια περιωπή ἀνακομίζω . ἔτερος δέ τριβοῦνος εἰναι αὐτός φημί , καί ὁ ἐν Χηλυβρίᾳ τέλος ἄρχω . καί εἷς μέν ἐκ Θρᾷξ ὁ , γένος ἕλκω αὐτός λέγω · ὁ δέ ἐκ Δάκης ὁ ἐν Ἰλλυριός ὅς . ἄρτι δέ καθίστημι ὁ Λέογτος αὐτος κ̅τ̅ ρος , ὁ Ἄσπαρ ἐπικαίω βέζος αὐτός Καῖσαρ κοιαομαι ἕτερος ὁ υἱός αὐτός κατά ὁ ὑπόσχγεπαν . ἀναβάλλω δέ αὐτός , ὁ Ἄσπαρ ὁ δασιλικεω ἀλουργίς ἅπτω φημί · Βασιλεύς , ὁ ταοος ἀμπέχω ἀεύθεσδαι οὖον καί χράω · ἀεί ὰνθυπήναγκεν · Ἀλ οὐδέ βιάζω πη ἄγω ὡς ἀνδράποδον . μέχρι δέ τέλος ἀντέχω μή οἷος τε ὅς , εἴκω ἀνάγκη Καῖσαρ ποιέω ἀπύ πατρίκιος ὁ ὁ Ἄσπαρος παῖος , αρδαβοοριον δδ ἀδελφός . οὗτος καί ὁ σύγκλητος ἀποθύμιος Εκοξε , καί ὁ δῆμος ὁ πόλις εἰς στάσις κνάω . εαεειειμι γάρ μή εἰς ὁ γένος ὁ Ἄσπαρος περιίστημι ὁ κράτος , παρρησία αὖθις λαμβάνω ὁ Ἀρειανός πλείων κακός ὁ πρότερος εἰς ὁ ἀρθοδύξοῦς ἐνδείκνυμι . συνέρχομαι οὖν ὁ ταῦ κλῆρος καί ὁ μονάζω , καί ὁ δῆμος ὁ πόλις ὅσος ὑγιής φρονέω περί ὁ πίστις , δήω ὁ βασιλεύς ὁμόφρων ὅς Καῖσαρ προχειρίζω . ὁ δέ τέτ μέν ὅς τε ὁράω καί ὅς ποιέω ὁ στάσις κατευνάζω . μεταξύ δέ παραρρέω καιρός , επιδοολευειμι αὐτός φωράω ὁ περί πως Ἄσπαρ - Ἀντῖνος Ν καί ὁ Ἀρδαβούριος ἐκτείνω . Ἰσοκάσιος δέ ὁ κοιαίστωρ λόγιος ἀνήρ διαβάλλω ἐπι ἄλλος τε τις καί ἐπί Ἑλληνισμός , ὁ ἄξιος γυμνόω ὁ ἔπαρχος παραδίδωμι εἰς ἐξέτασις . Εἰσαγομένφ δδʹ εἰς ὁ δικαστήριον ἐν σχῆμα κατάκριτος , φημί αὐτός ὅς