cogPG.PG134 481
πατρίδος καὶ τῆς βασιλείας ἀπώλετο . Τοσοῦτον δὲ πλῆθος τῶν τε βουλευτῶν καὶ τῶν ἄλλων διέφθαρτο , ὥστε τοὺς τὰς ἡγεμονίας τῶν ἐθνῶν ἔχοντας ἀπορίᾳ τῶν αὐτοὺς διαδεξομένων ἀδιαδόχους εἶναι . Οἱ μὲν οὖν ἄλλοι δι´ ἄλλας αἰτίας καὶ ψευδεῖς καὶ ἀληθεῖς ἐκτιννύοντο . Αἰμίλιος δὲ Σκαῦρος διὰ τραγῳδίαν ἀπέθανεν . Ἀτρεὺς μὲν γὰρ τὸ ποίημα ἦν , παρῄνει δὲ τῶν ἀρχόμενον τινὶ , τὴν τοῦ κρατοῦντος ἀβουλίαν φέρειν . Μαθὼν οὖν ταῦτα ὁ Τιβέριος , ἐπ´ αὐτὸν πεποιῆσθαι τὸ ἔπος ἐνόμισε , καὶ εἶπε · Κἀγώ κἄν Αἴαντα αὐτὸν ποιήσω , καὶ αὐθεντίᾳ ἀπολέσαι αὐτὸν ἠνάγκασεν . Ἐν τούτοις νεανίσκος τις Ἀροῦσος εἶναι λέγων , περί τε τὴν Ἐλλάδα καὶ τὴν Ἰωνίαν ὥφθη . Καὶ ἐδέξαντο αὐτὸν ἀσμένως αἱ πόλεις , καὶ καὶ εἰς τὴν Συρίαν προχωρήσας κατίσνε τὰ στρατόπεδα , εἰ μή τις ἐπιγνοὺς αὐτὸν συνέλαβι καὶ πρὸς τὸν Τιβέριον ἤγαγεν · ὁ δὲ ἐν Ἀντίῳ τοὺς τοῦ Γαΐου γάμους ἑώρταζεν . Ὁ Τίβερις δὲ τότε πολλὰ τῆς Ῥώμης ἐπέκλυσεν , ὥστε πλευσθῆναι , καὶ πυρὶ μυρία ἐφθάρη . Εἰ δέ τι καὶ τὰ Αἰγύπτια πρὸς τοὺς Ῥωμαίους προσήκει , ὁ φοῖνιξ ἐκείνῳ τῷ ἔτει ὤφθη · καὶ ἔδοξε ταῦτα τὸν θάνατον τῷ Τιβερίῳ προσημαίνειν . Ὅς ἐνόσησε μὲν πρὸ πλείονος χράνου , οὔτε δὲ τὴν δίαιταν παρήλλαξεν , οὔτε τοῖς ἰατροῖς ἐκέχρητο , διὰ τὸν τοῦ Θρασύλου λόγον , ὀς άνυ μὲν ἀκριβῶς ᾔδει καὶ τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ὥραν καθ´ ἣν τεθνήξεσθαι μελλεν ὁ Τιβέριος , ἐκείνῳ δὲ δέκα ἐνιαυτοὺς ἔτι βιώσεσθαι ἔλεγεν , ἵν´ ὡς ἐπὶ μακρότερον ζήσων , μὴ ἐπειχθῇ πολλοὺς ἀποκτεῖναι . Οἷα δʹ ἐν γήρᾳ καὶ νόσῳ μὴ ὀξείᾳ , τοῖς μὲν κατεπονεῖτο , τοτὲ δὲ ἀνεῤῥώννυτο . Κἀντεῦθεν ἀνίστε μὲν ἤδοντο οἵ τε λοιποὶ , καὶ ὁ Γάιος , ὡς τελευτήσοντος . Ἐνίοτε δὲ ὡς καὶ ζησομένου πεφόβηντο . Δείσας οὗν ὁ Γάϊος μὴ καὶ ἀνασωθῆ , οὕτε φαγεῖν αἰτήσαντι ἔδωκεν , ὡς τάχα βλαβησομένῳ , καὶ ἰμάτια πολλὰ καὶ παχέα ὡς θεὸμασίας δεομένω προσέβαλε · καὶ οὕτως ἀπέπνιξεν αὐτὸν , δήσαντα ἔτη ἐπτὰ πρὸς τοῖς ἐβδομήκοντα καὶ μῆνας τέσσαρας , καὶ ἡμέρας ἐννέα , ἀφ´ ὧν δύω καὶ εἴκοσις ἐνιαυτοὺς ἐμονάρχησε καὶ μῆνας ἑπτὰ καὶ ἡμέρε · ἐπτά · μετήλλαξε δὲ τῇ εἰκοστῇ τοῦ Μαρτίου ἡμέρι . Τούτου τῷ πεντεκαιδεκάτῳ ἔτει ἐβαπτίσθη ὁ Κύριος ήμῶν Ἰησοῦς Χριστός · ἐν δὲ τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ παρεδόθη καὶ ἐσταυρώθη καὶ ἀνέστη . Ἰστορεῖ δὲ ὀ Εὐσέβιος , τὸν Πιλάτον τῆς Ἰουδαίας τηνικαῦτα ἀπιτροπεύοντα , γράψαι τὰ περὶ τοῦ Κυρίου τῷ Τιβερίῳ , ἔθους ὄντος τοῖς τῶν ἐθνῶν ἄρχουσι τὰ παρὰ σφίσι καινοτομούμενα δηλοῦν τῷ τὴν μοναρχίαν Ιθύνοντι , ἵν´ αὐτῷ μηδὲν ἀγνοῆταε τῶν παρ´ ἑκάστοις τῶν ἐθνῶν γινομένων . Ὥδη γὰρ , φησί , της ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν εἰς ἅπαντας ἐν πάσῃ τῇ Παλαιστίνῃ διαβεβοημένης , τὰ περὶ αὐτῆς ὁ Πιλάτος ἐκοινώσατο Τιβερίῳ τῳ αὐτοκράτορι ὃς τὰ λοιπά τε αὐτοῦ ἠνωτισμένος θαυμάσια , καὶ ὡς μετὰ θάνατον ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς Θεὸς εἶναι παρὰ πλείστοις ἤδη πεπίστευται . ἀνήνεγκε τῇ συγκλήτῳ ταῦτα . Ἐκείνη δὲ τὸν λόγον ἀπώσατο , ὅτι μὴ πρότερον αὐτὴ τοῦτο δοκιμάσαοα
Lemmas: πατρίς καί ὁ βασίλεια ἀπόλλυμι . τοσοῦτος δέ πλῆθος ὁ τε βουλευτής καί ὁ ἄλλος διαφθείρω , ὥστε ὁ ὁ ἡγεμονία ὁ ἔθνος ἔχω ἀπορία ὁ αὐτός διαδέχομαι ἀδιάδοχος εἰμί . ὁ μέν οὖν ἄλλος δις ἄλλος αἴτιος καί ψευδής καί ἀληθής κτείνω . Αἰμίλιος δέ Σκαῦρος διά τραγῳδία ἀποθνῄσκω . Ἀτρεύς μέν γάρ ὁ ποίημα εἰμί , παραινέω δέ ὁ ἄρχω τις , ὁ ὁ κράτος ἀβουλία φέρω . μανθάνω οὖν οὗτος ὁ Τιβέριος , ἐπι αὐτός ποιέω ὁ ἔπος νομίζω , καί εἶπον · ἐγώ ἄν Αἴας αὐτός ποιέω , καί αὐθεντία ἀπόλλυμι αὐτός ἀναγκάζω . ἐν οὗτος Νεανίσκος τις Ἀροῦσος εἰμί λέγω , περί τε ὁ Ἐλλάς καί ὁ Ἰωνία ὁράω . καί δέχομαι αὐτός ἄσμενος ὁ πόλις , καί καί εἰς ὁ Συρία προχωρέω κατίσνε ὁ στρατόπεδον , εἰμί μή τις ἐπιγιγνώσκω αὐτός συλλαμβάνω καί πρός ὁ Τιβέριος ἄγω · ὁ δέ ἐν Ἄντιον ὁ ὁ Γάϊος γάμος ἑορτάζω . ὁ Τίβερις δέ τότε πολύς ὁ Ῥώμη ἐπικλύζω , ὥστε πλέω , καί πῦρ μυρίος φθείρω . εἰμί δέ τίς καί ὁ Αἰγύπτιος πρός ὁ Ῥωμαῖος προσήκω , ὁ Φοῖνιξ ἐκεῖνος ὁ ἔτος ὁράω · καί δοκέω οὗτος ὁ θάνατος ὁ Τιβέριος προσημαίνω . ὅς νοσέω μέν πρό πλείων χραίνω , οὔτε δέ ὁ δίαιτα παραλλάσσω , οὔτε ὁ ἰατρός χράομαι , διά ὁ ὁ Θράσυλος λόγος , ὅς Άνυ μέν ἀκριβῶς οἶδα καί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα καθ´ ὅς θνῄσκω μέλλω ὁ Τιβέριος , ἐκεῖνος δέ δέκα ἐνιαυτός ἔτι βιόω λέγω , ὅς ὡς ἐπί μακρός ζῶ , μή ἐπείγω πολύς ἀποκτείνω . Οἷος δέ ἐν γῆρας καί νόσος μή ὀξύς , ὁ μέν καταπονέω , τοτέ δέ ἀναρρώννυμι . ἐντεῦθεν ἀνίστημι μέν ἀείδω ὁ τε λοιπός , καί ὁ Γάιος , ὡς τελευτάω . ἐνίοτε δέ ὡς καί ζῶ φοβέω . Δείσας ἐν ὁ Γάϊος μή καί ἀνασῴζω , ἵημι ἐσθίω αἰτέω δίδωμι , ὡς τάχα βλάπτω , καί ἱμάτιον πολύς καί παχύς ὡς θεὸμασίας δήω προσβάλλω · καί οὕτως ἀποπνίγω αὐτός , δήω ἔτος ἑπτά πρός ὁ ἐβδομήκοντα καί μείς τέσσαρες , καί ἡμέρα ἐννέα , ἀφή ὅς δύο καί ἔοικα ἐνιαυτός μοναρχέω καί μείς ἑπτά καί ἥμερος · ἑπτά · μεταλλάσσω δέ ὁ εἰκοστός ὁ Μάρτιος ἡμέριος . οὗτος ὁ πεντεκαιδέκατος ἔτος βαπτίζω ὁ Κύριος ἥμων Ἰησοῦς Χριστός · ἐν δέ ὁ ὀκτωκαιδέκατος παραδίδωμι καί σταυρόω καί ἀνίστημι . ἱστορέω δέ ὁ Εὐσέβιος , ὁ Πιλᾶτος ὁ Ἰουδαῖος τηνικαῦτα απιτροπευειμι , γράφω ὁ περί ὁ κύριος ὁ Τιβέριος , ἔθος εἰμί ὁ ὁ ἔθνος ἄρχω ὁ παρά ὅς καινοτομέω δηλόω ὁ ὁ μοναρχία Ιθύνοντι , ὅς αὐτός μηδείς ἀγνοέω ὁ παρ´ ἕκαστος ὁ ἔθνος γίγνομαι . ᾠδή γάρ , φημί , ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ Σωτήρ ἐγώ εἰς ἅπας ἐν πᾶς ὁ Παλαιστίνη διαβοάω , ὁ περί αὐτός ὁ Πιλάτος κοινόω Τιβέριος ὁ αὐτοκράτωρ ὅς ὁ λοιπός τε αὐτός ενωτίζομαι θαυμάσιος , καί ὡς μετά θάνατος ἐκ νεκρός ἀνίστημι θεός εἰμί παρά πλεῖστος ἤδη πιστεύω . ἀναφέρω ὁ σύγκλητος οὗτος . ἐκεῖνος δέ ὁ λόγος ἀπωθέω , ὅτι μή πρότερος αὐτός οὗτος δοκιμάζω