cogPG.PG134 423
ἀγαπητὸν ἐδόκει εἰ πρὸς μοναρχίαν ἐπὶ τοσοῦτο , κλύδωνος καὶ μή τι χεῖρον περισταίη τὸ τῆς Ῥώμης πολίτευμα , ὡς ἄλλως ἀνήκεστα σφίσιν εἶναι τὰ πράγματα · χρῆναι δὲ τοῦ πραοτάτου τῶν ἰατρῶν ἀνέχεσθαι τὸ πάθος τοῦτο φαρμακεύοντος , ὑποδηλοῦντες δὴ τὸν Πομπήῖον . Κἀκεῖνος μέντοι , εἰ καὶ λόγω παραιτεῖσθαι τὴν ἀρχὴν ὑπεκρίνετο , ἀλλ´ οἰς ἐποίει Κσπευδε δικτάτωρ ἀναδειχθήσεσθαι . Ἱνα γοῦν μὴ βιάσαιτο ψηφισθῆναι δικτάτωρ , ὕπατον αὐτὸν μόνον ἡ γερουσία προὐβάλετο τῇ μοναρχίᾳ παρηγορουμένῃ τούτου τὴν ἔφεσιν . Ἐκ τούτου πέμπων ὁ Καῖσαρ καὶ αὐτὸς ἐπὶ ὑπατείαν παρήγγελλεν . Ἐναντιουμένων δ´ ἐτέρων , ἐσιώπα Πομπήιος . Ὡς δὲ ἀ Καῖσαρ πολλοὺς τὰ αὐτοῦ φρονεῖν ἀνέπεισε χρήμασι , δείσας τὴν σύστασιν ὁ Πομπήιος , ἀναφανδὸν δι´ ἑαυτοῦκαὶ τῶν φίλων ἐπραγματεύετο παυθῆναι τὸν Καίσαρα τῆς ἀρχῆς , ὡηφιζόμενος ὧν ἐκεῖνος οὐδ´ ὅλως ἐφρόντιζεν . ἠξίου ὃὲ ὁ Καῖσαρ αὐτόν τε ἅμα καὶ τὸν Πομπήῖον καταθεμένους τὰ ὅπλα ἰδιωτεῦσαι καὶ ἄμφω . Εἰ δ´ αὐτὸν μὲν ἀφαιροῦνται τὴν ἀρχὴν , ἐκείνῳ δὲ βεβαιοῦσι , τὸν ἕτερον κατασκευάζουσι τύραννον . Λέγεται δέ τινα τῶν παρὰ Καίσαρος σταλέντων ταξιαρχῶν , μαθόντα μὴ διδόναι τὴν γερουαίαν τῆς ἀρχῆς χρόνον τῷ Καίσαρι , Ἀλλ´ αὐτὴ , φάναι , δώσει , κρούσαντα τῇ χειρὶ τὴν τοῦ ξίφους λαβήν . Εἶτα γνώμη εἰσήνεκτο , εἰ μὴ ἐν ὡρισμένη ἡμέρᾳ Καῖσαρ τὰ ὅπλα κατάθηται , ἡγεῖσθαι τὸν ἄνδρα πολέμιον . Ἀντωνίου δὲ καὶ τῶν πραττόντων τὰ Καίσαρος ἀξιούντων καὶ Καίσαρα καὶ Πομπήον τὰς ἀρχὰς ἀποθέσθαι , τῇ γνώμῃ πάντες συνέθεντο . Ἐπεὶ δὲ παρὰ Καίσαρος ἧκον ἐπιστολαὶ τῶν μὲν ἄλλων ἐξισταμένου , τὴν δ´ ἐντὸς Ἄλπεων ἐπαρχίαν καὶ τὸ Ἰλλυρικὸν ἀξιοῦντος αὐτῷ δοθῆναι μετὰ δυοῖν ταγμάτων , τἄλλα μὲν ἐδίδου Πομπήτος , τοὺς δέ γε στρατιώτας ἀφήρει . Οἱ δ´ ὑπατεύοντες καὶ τῆς βουλῆς ἐξήλασαν τὸν Ἀντώνιον καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ . Οἱ δὲ διὰ φόβον ἐν δουλικαῖς ἐσθῆσι μετημφιασμένοι , ἐπὶ ζευγῶν μισθίων τῆς Ῥώμης ἐξῄεσαν . Ὃ τοὺς στρατιώτας παρώξυνεν , ἄνδρας ἐλλογίμους καὶ ἄρχοντας περιυβρισμένους ὁρῶντας . Καῖσαρ δὲ , πολλοὺς λογισμοὺς κινήσας καὶ διαφόρων γνωμῶν γεγονὼς , τέλος τοῦτο δὴ τὸ κοινὸν ὑπειπὼν , Ἐῥῥίφθω κύβος , ὥρμησε . Καὶ τὸν ποταμὸν Ῥουβίκον διέβη , καὶ τὸ Ἀρίμινον κατέσχε , μεγάλην κόλιν τῆς Κελτικῆς . Λέγεται δὲ τῇ πρὸ τῆς διαβάσεως νυκτὶ ὄναρ ἰδεῖν ἔκθεσμον . Ἐδόκει γὰρ αὐτὸς τῇ ἐαυτοῦ μητρὶ μίγνυσθαι τὴν ἄρρητον μίξιν . Ἐπεὶ δὲ τὸ Ἀρίμινον κατελήφθη , ὡς ὑπὸ πνευμάτων ἡ Ῥώμη πιμπλαμένη σάλου καὶ κλύδωνος , μικροῦ αὐτὴ ὑφ´ ἑαυτῆς ἀνετέτραπτο . Οἵ τε γὰρ ὕπατοι καὶ οἱ πλείους τῶν βουλευτῶν ἔφευχον , καὶ αὐτὸν Γὲ Πομπήῖον ἔκπληξις εἶχε , καὶ ἄλλως ἀλλαχόθεν τὸν ἄνδρα ἐτάραττον , αἰτιώμενοι ὡς καθ´ ἑαυτοῦκαὶ τῆς πολιτείας αὐξήσαντα Καίσαρα · καὶ οὐδεὶς εἴααὐτὸν τοῖς οἰκείοις χρήσασθαι λογισμοῖς . Διὸ καὶ τὴν κλιἐξέλιπεν , ἕπεσθαι τὴν γερουσίαν κελεύσας . Εἶκοντο
Lemmas: ἀγαπητός δοκέω εἰμί πρός μοναρχία ἐπί τοσοῦτος , κλύδων καί μή τίς χείρων περιίστημι ὁ ὁ Ῥώμη πολίτευμα , ὡς ἄλλως ἀνήκεστος σφεῖς εἰμί ὁ πρᾶγμα · χρή δέ ὁ πρᾶος ὁ ἰατρός ἀνέχω ὁ πάθος οὗτος φαρμακεύω , ὑποδηλόω δή ὁ Πομπήϊος . ἐκεῖνος μέντοι , εἰμί καί λόγος παραιτέομαι ὁ ἀρχή ὑποκρίνομαι , ἀλ οἶς ποιέω Κσπευδε δικτάτωρ ἀναδείκνυμι . ἵνα γοῦν μή βιάζομαι ψηφίζω δικτάτωρ , ὕπατος αὐτός μόνος ὁ γερουσία προβάλλω ὁ μοναρχία παρηγορέω οὗτος ὁ ἔφεσις . ἐκ οὗτος πέμπω ὁ Καῖσαρ καί αὐτός ἐπί ὑπατεία παραγγέλλω . ἐναντιόομαι δδʹ ἕτερος , σιωπάω Πομπήιος . ὡς δέ ὅς Καῖσαρ πολύς ὁ αὐτός φρονέω ἀναπείθω χρῆμα , δείδω ὁ σύστασις ὁ Πομπήιος , ἀναφανδά δις εαυτουκης ὁ Φίλων πραγματεύομαι παύω ὁ Καῖσαρ ὁ ἀρχή , ὁράω ὅς ἐκεῖνος οὐδός ὅλως φροντίζω . ἀξιόω οεʹ ὁ Καῖσαρ αὐτός τε ἅμα καί ὁ Πομπήϊος κατατίθημι ὁ ὅπλον ἰδιωτεύω καί ἄμφω . εἰμί δδʹ αὐτός μέν ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , ἐκεῖνος δέ βεβαιόω , ὁ ἕτερος κατασκευάζω τύραννος . λέγω δέ τις ὁ παρά Καῖσαρ στέλλω ταξιάρχης , μανθάνω μή δίδωμι ὁ γερουαια ὁ ἀρχή χρόνος ὁ Καῖσαρ , Ἀλ αὐτός , φαίνω , δίδωμι , κρούω ὁ χείρ ὁ ὁ ξίφος λαβή . εἶτα γνώμη εἰσφέρω , εἰμί μή ἐν ὁρίζω ἡμέρα Καῖσαρ ὁ ὅπλον κατατίθημι , ἡγέομαι ὁ ἀνήρ πολέμιος . Ἀντώνιος δέ καί ὁ πράσσω ὁ Καῖσαρ ἀξιόω καί Καῖσαρ καί Πομπήος ὁ ἀρχή ἀποτίθημι , ὁ γνώμη πᾶς συντίθημι . ἐπεί δέ παρά Καῖσαρ ἥκω ἐπιστολή ὁ μέν ἄλλος ἐξίστημι , ὁ δδʹ ἐντός Ἄλπεις ἐπαρχία καί ὁ Ἰλλυρικός ἄξιος αὐτός δίδωμι μετά δύο τάγμα , ἄλλος μέν δίδωμι Πομπήτος , ὁ δέ γε στρατιώτης ἀφαιρέω . ὁ δδʹ ὑπατεύω καί ὁ βουλή ἐξελαύνω ὁ Ἀντώνιος καί ὁ σύν αὐτός . ὁ δέ διά φόβος ἐν δουλικός ἐσθής μεταμφιάζω , ἐπί ζεῦγος μίσθιος ὁ Ῥώμη ἔξειμι . ὅς ὁ στρατιώτης παροξύνω , ἀνήρ ἐλλόγιμος καί ἄρχω περιυβρίζω ὁράω . Καῖσαρ δέ , πολύς λογισμός κινέω καί διάφορος γνώμη γίγνομαι , τέλος οὗτος δή ὁ κοινός ὑπεῖπον , ῥίπτω κύβος , ὁρμάω . καί ὁ ποταμός Ῥουβίκων διαβαίνω , καί ὁ Ἀρίμενον κατέχω , μέγας Κόλιν ὁ Κελτικός . λέγω δέ ὁ πρό ὁ διάβασις νύξ ὄναρ ὁράω ἔκθεσμος . Ἐδόκης γάρ αὐτός ὁ ἑαυτοῦ μήτηρ μίγνυμι ὁ ἄρρητος μίξις . ἐπεί δέ ὁ Ἀρίμενον καταλαμβάνω , ὡς ὑπό πνεῦμα ὁ Ῥώμη πίμπλημι σάλος καί κλύδων , μικρός αὐτός ὑφ´ ἑαυτοῦ ἀνατρέπω . ὁ τε γάρ ὕπατος καί ὁ πλείων ὁ βουλευτής φεύγω , καί αὐτός Γε Πομπήϊος ἔκπληξις ἔχω , καί ἄλλως ἀλλαχόθεν ὁ ἀνήρ ταράσσω , αἰτιάομαι ὡς καθ´ εαυτουκης ὁ πολιτεία αὐξάνω Καῖσαρ · καί οὐδείς ειααυος ὁ οἰκέω χράω λογισμός . Διὸ καί ὁ ἐκλείπω , ἕπω ὁ γερουσία κελεύω . ἱκνέομαι