cogPG.PG134 504
ἐναβάλλει , ὅταν ἀθρόον ὑφισήσῃ . Καὶ λίθους ἀναπέκπει , ὅταν ὑπὸ πνεύματος ἀρθῇ , ἠχεῖ τε καὶ βοᾷ συμπεπιλημένας , ἀλλ´ ἁραιὰς καὶ ἐλευθέρας τὰς ἀναπνοὰς ἔχον . Τοιοῦτον μέν ἐστι τὸ Βέσβιον . Τότε δὲ έύπος ἐξαίσιος ἐξαπίνης ὡς τῶν ὀρῶν συμπιπτόντων ἐξηκούσθη . Καὶ ἀνέθορον πρῶτον μὲν λίθοι ψπεριεγέθεις ἔπειτα πῦρ πολὺ καὶ καπνὸς ἄπλετος , ὡς καὶ τὸν ἥλιον συγκρυφθῆναι , καὶ σκότος ἐκ φωτὸς γενέσθαι . Καὶ τέφρα δὲ ἀνεφυσήθη ἁμύθητος , ὡς τῆς τε γῆς καὶ τῆς θαλάσσης καὶ τοῦ ἀέρος κατασκεδασθῆναι παντὸς , καὶ τοὺς ἰχθύας τά τε ὄρνεα διαφθαρῆναι , καὶ δύω πύλεις , τὸ τε Ἑρκουλάνεον καὶ τοὺς Πομπηΐους , ἐν θεάτρῳ τοῦ δήμου αὐτῶν καθημένου , καταχωσθῆναι . Τοσαύτη δ´ ἦν ἡ τέφρα , ὥστε τι αὐτῆς καὶ ἐς Ἀφρικὴν ἐλθεῖν καὶ εἰς Σο - . ρίαν καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Ῥώμην , ἐξ ἦς ὕστερον λοιμῷ δης νόσος ἐνέσκηψεν , Ὁ δ´ αὖ Τῖτος τοῖς Καμπανοῖς καὶ οἰκιστὰς ἔπεμψε , καὶ χοήματα ἐδωρήσατο ἄλλα τε καὶ τὰ τῶν ἀκληρονομήτων . Αὐτὸς δὲ οὐδὲν παρ´ οὐδενὸς , καίτοι πολλῶν ιδόντων , ἐδέξατο . Π λλὰ δὲ τῶν δημοσίων ἔργων ἀνέστησεν οἴκοθεν , καὶ ἀγῶνας ἐποίησε θαυμαστούς , ἐν οἷς σφαιρία ξύλινα μικρὰ ἄνωθεν ἐῤῥίπτει , σύμθολον ἔχοντα τὸ μὲν ἐδωδίμου τινὸς , τὸ δὲ ἐσθῆτος , ἄλλο χρυσοῦ , ἵππων , ὑποζυγίων , βοσκημάτων , ἀνδραπόδων · ἃ οἱ ἁρπάζοντες πρὸς τοὺς δοτῆρας αὐτῶν ἀπάγοντες τὸ ἐπιγεγραμμένον ἐλάμβανον . Τούτου ἐστὶ καὶ ἡ ἀοίδιμος ἐκείνη φωνὴ εἰπόντος · Σήμεξον οὐκ ἐξασίλεισα , ἐπεὶ οὐδένα εὐηργέτησα . Τούτου τῷ πρώτῳ ἔτει Λῖνος ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος τῆς Ῥωμαίων ἐκκλησίας τελευτῶν Ἀνεγκλήτῳ τὴν ἀρχιερωσύνην παρέδωκε . Τῷ δ´ ἐπιγενομένῳ ἔτει μετήλλαξεν ὁ Τίτος , ὡς μὲν φήμη κρατεῖ , πρὸς τοῦ ἀδελωοῦ ἐπιβουλευθεὶς , ὡς δ´ ἔνιοι γράφουσι , νοσήσας . Ἔμπνουν μέντοι αὐτὸν ἔτι ὄντα καὶ τάχα καὶ περιγενέσθαι δυνάμενον ἐς λάρνακα πλήρη χιόνος ὁ Δομετιανὸς ἐνέβαλεν , ὡς δεομένης τῆς νόσου ζάχα τινὸς περιήύξεως Ἀποψύχων δὲ εἰπεῖν λέγεται ὅτι Ἵν μόον ἐπλὴμμέλησα . Τί δὲ τοῦτο ἢν οὐ διεσάωῃσε . Τινὲς μὲν οὖν λέγουσιν ὅτι τὴν Δομετίαν ἔσχε τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ · ἕτεροι δὲ δτι τὸν Δομετιανὸν οὐκ ἀπέκτεινεν , ἐπιβουλεύοντά οἱ σαφῶς , ἀλλ´ αὐτός τε ὑπ´ ἐκείνου ἐφθάρη καὶ τὴν Ῥωμαίων ἀρχὴν ἀνδρὶ τοιούτῳ ἐξέδωκεν ΙΘʹ . Ἔτι γοῦν τοῦ Τίτου ἐμπνέοντος , εἰς τὴν Τώμην ἀφίππευσε καὶ εἰς τὸ στρατόπεδον εἰσελήλυθε καὶ τὴν ἐπίκλησιν καὶ τὴν ἐξουσίαν τοὺ αὐτοκράτορος ἔλαβεν . Ἢν δὲ θρασὺς καὶ ὀργίλος , καὶ ἐπίβουλος , καὶ κρυψίνους · ἄνθρωπον δὲ ἐφίλησε μὲν ἀληθῶς οὐδένα πλήν τινων γυναικῶν . Ἐπλάττετο δὲ ἀγαπᾷν ὃν μάλιστα κτεῖναι ἤθελεν . Ἄπιστος γοῦν καὶ πρὸς τοὺς χαριζομένους αὐτῷ καὶ ὑπηρετοῦν τας εἰς τὰ δεινότατα ἦν . Καὶ ὁπότε τινὲς αὐτῷ ἢ πλεῖστα πορίσειαν χρήματα ἢ πολλοὺς συκοφαντήσειαν , τούτους ἐκτίννυεν , ἵν´ ὑπ´ αὐτῶν μόνων δοκῆ προβαίνειν τὰ ἀδικήματα . Κάκιστος δὲ ὢν καὶ τοὺς τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ ἀδελφοῦ φίλους ἀτίμως εἰχε , τοὺς δὲ καὶ διώλεσε . Καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ Δονὐ . τίαν ὡς ἐπὶ μοιχείᾳ ἀπεπέμψατο , τὸν Πάριν τὸν ὀρχηστὴν
Lemmas: ἐναβάλλει , ὅταν ἀθρόος ὑφίημι . καί λίθος ἀναπέκπει , ὅταν ὑπό πνεῦμα ἀραρίσκω , ἠχέω τε καί βοάω συμπιλέω , ἀλ ἀραιός καί ἐλεύθερος ὁ ἀναπνοή ἔχω . τοιοῦτος μέν εἰμί ὁ Βέσβιον . τότε δέ Εῦ̓πος ἐξαίσιος ἐξαπίνης ὡς ὁ ὄρος συμπίπτω ἐξακούω . καί ἀναθρῴσκω πρῶτος μέν λίθος ψπεριεγέθεις ἔπειτα πῦρ πολύς καί καπνός ἄπλετος , ὡς καί ὁ ἥλιος συγκρύπτω , καί σκότος ἐκ φάος γίγνομαι . καί τέφρα δέ ἀναφύω αμύθητος , ὡς ὁ τε γῆ καί ὁ θάλασσα καί ὁ ἀήρ κατασκεδάννυμι πᾶς , καί ὁ ἰχθύς ὁ τε ὄρνεον διαφθείρω , καί δύο πύλος , ὁ τε Ἑρκουλάνεον καί ὁ Πομπήϊοι , ἐν θέατρον ὁ δῆμος αὐτός κάθημαι , καταχώννυμι . τοσοῦτος δδʹ εἰμί ὁ τέφρα , ὥστε τίς αὐτός καί εἰς Ἀφρική ἔρχομαι καί εἰς Σο - . Ριάν καί εἰς ὁ Αἴγυπτος καί εἰς αὐτός ὁ Ῥώμη , ἐκ εἰμί ὕστερος λοιμός δήω νόσος ἐνσκήπτω , ὁ δδʹ αὖος Τῖτος ὁ Καμπανοί καί οἰκιστής πέμπω , καί χοημαρ δωρέω ἄλλος τε καί ὁ ὁ ακληρονόμητος . αὐτός δέ οὐδείς παρ´ οὐδείς , καίτοι πολύς ὁράω , δέχομαι . Π λός δέ ὁ δημόσιος ἔργον ἀνίστημι οἴκοθεν , καί ἀγών ποιέω θαυμαστός , ἐν ὅς σφαιρίον ξύλινος μικρός ἄνωθεν ῥίπτω , σύμθολον ἔχω ὁ μέν ἐδώδιμος τις , ὁ δέ ἐσθής , ἄλλος χρυσός , ἵππος , ὑποζύγιον , βόσκημα , ἀνδράποδον · ὁ ὁ ἁρπάζω πρός ὁ δοτήρ αὐτός ἀπάγω ὁ ἐπιγράφω λαμβάνω . οὗτος εἰμί καί ὁ ἀοίδιμος ἐκεῖνος φωνή εἶπον · Σήμεξον οὐ ἐξασίλεισα , ἐπεί οὐδείς εὐαργετέω . οὗτος ὁ πρῶτος ἔτος Λῖνος ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος ὁ Ῥωμαῖος ἐκκλησία τελευτή Ἀνέγκλητος ὁ ἀρχιερωσύνη παραδίδωμι . ὁ δδʹ ἐπιγίγνομαι ἔτος μεταλλάσσω ὁ Τίτος , ὡς μέν φήμη κρατέω , πρός ὁ ἀδελωοῦ ἐπιβουλεύω , ὡς δδʹ ἔνιοι γράφω , νοσέω . ἔμπνους μέντοι αὐτός ἔτι εἰμί καί τάχα καί περιγίγνομαι δύναμαι εἰς λάρναξ πλήρης χιών ὁ Δομετιανός ἐμβάλλω , ὡς δήω ὁ νόσος Ζάχα τις περιηυξις ἀποψύχω δέ εἶπον λέγω ὅτι ἵνα μόνος πλημμελέω . τις δέ οὗτος εἄν οὖον διασῴζω . Τινές μέν οὖν λέγω ὅτι ὁ Δομετία ἔχω ὁ γυνή ὁ ἀδελφός · ἕτερος δέ δ ὁ Δομετιανός οὐ ἀποκτείνω , ἐπιβουλεύω ὁ σαφῶς , ἀλ αὐτός τε ὑπό ἐκεῖνος φθείρω καί ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἀνήρ τοιοῦτος ἐκδίδωμι εὐθύς . ἔτι γοῦν ὁ Τίτος ἐμπνέω , εἰς ὁ Τώμην ἀφιππεύω καί εἰς ὁ στρατόπεδον εἰσέρχομαι καί ὁ ἐπίκλησις καί ὁ ἐξουσία ὅς αὐτοκράτωρ λαμβάνω . ἤν δέ θρασύς καί ὀργίλος , καί ἐπίβουλος , καί κρυψίνους · ἄνθρωπος δέ φιλέω μέν ἀληθής οὐδείς πλήν τίνω γυνή . πλάσσω δέ ἀγαπάω ὅς μάλιστα κτείνω ἐθέλω . Ἄπιστος γοῦν καί πρός ὁ χαρίζομαι αὐτός καί ὑπηρετέω ὅς εἰς ὁ δεινός εἰμί . καί ὁπότε τις αὐτός ἢ πλεῖστος πορίζω χρῆμα ἢ πολύς συκοφαντέω , οὗτος ἐκτιννύω , ὅς ὑπό αὐτός μόνος δοκεύς προβαίνω ὁ ἀδίκημα . Κακός δέ εἰμί καί ὁ ὁ πατήρ καί ὁ ἀδελφός φίλος ἄτιμος ἔχω , ὁ δέ καί διόλλυμι . καί ὁ γυνή αὐτός Δον . τίας ὡς ἐπί μοιχεία ἀποπέμπω , ὁ Πάρις ὁ ὀρχηστής