cogPG.PG134 37
Δʹ . Ἀρκτέον δέ μοι τῆς συγγραφῆς ἀρχὴν ταύτης ποιουμένῳ τὴν ἄῤῥητον πρώτην ἀρχὴν , τῆς τῶν ἄλων αἰτίαν , τὴν ἄναρχόν τε καὶ ἄχρονον , καὶ τῶν ὑπ´ ἐκείνης παραχθέντων ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς ὑπόστασιν καὶ οὐσίωσιν , τὴν παραγωγὴν καὶ τὴν γένεσιν . Ἢν οὖν ἀεὶ τὸ Θεῖον , ὑπὲρ αἰτίαν πᾶσαν καὶ δύναμιν ἐκλάμπον ἀχρόνως , καὶ τῷ κάλλει τῆς οἰκείας δόξης τε καὶ λαμπρότητος ἀδίως κινούμενον , καὶ ἀνάρχως μήτ´ ἔκ τινος ἄλλου προῦποστάν πρότερον οὐσιώματος , μηδ´ ὕστερον αὐτομάτως γενόμενον ἐξ οὐκ ὄντων , καὶ εἰς συμπλήρωσιν τῆς ἑατοῦ δόξης ἐπὶ μικρὸν προτὸν , ἀλλ´ ὃν ἀεὶ καὶ διαμένον , ὡς ἔγνω μόνον ὑπερφυῶς τὸ τὰ βάθη τῆς άτπσο · πάντα διεοευνῶν πανάγιον Πνεῦμα , καὶ τούτοις συναῖδίως ἐπεντρυφῶν καὶ συναγαλλώμενον . Ἐπεὶ δὲ δι´ ἄκραν ἀγαθότητα , καὶ πέλαγος ἐλέους , ναὶ οἱκτιρμὸν ἄφατον , τὸν ὁρατὸν τουτονὶ κόσμον εἰδυιποιῆσαι προείλετο , κἀντεῦθεν ἐς μέσον παραγαγεῖν τὸν δεύτερον μὲν τῷ ποιήματι , πρῶτον δὲ καὶ ἐξαίσιον τῷ χαρίσματι κόσμον , ὅσω καὶ κατ´ εἰκόνα Θεοῦ πεπλαστούργηται , φημὶ δὴ τὸν ἄνθρωπον , οἷά τινι χρησάμενος ἀρίστῃ πρὸς τὴν δημιουργίαν ὁδῷ , τὰς ἀϋλους πρότερον Δυνάμεις καὶ οὐρανίους Ταξιάρχας ( ὑφίστησιν ἐννοῆσαν ἀπαξαπλῶς , προβεβηκυίας θᾶττον ἢ λόγος εἰς ἔργον τῆς ἐνθυμήσεως . Θεὸς δ´ ἔστι μὲν ἀνενδεὴς φύσις , αὐτὴ ἑαυτῇ ἀντάρκης εἰς δόξαν καὶ εἰς κατάληψιν , οῦτε τῆς παρ´ ἐτέρων δεομένη δόξης , οὔθ´ ἑτέρῳ καταληπτή · εἵ μή τις φαίη καταληπτὸν εἶναι τὸ ἄπειρον αὐτῆς , καὶ τὸ ἀκατάληπτον . Θεὸν δὲ λέγων , Πατέρα φημὶ , καὶ Υἱὸν , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἃ ἡ θεότης , κατὰ τὸν μέγαν Πατέρα τὸν Θεολόγον Γρηγόριον οὖτω δ´ ἔχον τὸ Θεῖον , πρῶτον μὲν τὰς ἀγγελικὰς οὐρανίους δυνάμεις λειτουργούς τε καὶ ὑμνωδοὺς τῆς ἄνῳ λαμπρότητος , οὐχ ὡς τούτων δεόμενον , ἀλλ´ ἵνα μὴ τῇ ἑαυτοῦ μόνον θεωρίᾳ κινοῖτο , χυθῇ Ἀὲ καὶ ὀδεύσῃ τὸ ἀγαθὸν , καὶ ἡ εὐεργεσία χωρήση πρὸς πλείονας · τοῦτο γὰρ τῆς ἄκρας ἦν ἀγαθότητος . Εἶτα καὶ τόνδε τὸν κόσμον ὑφίστησι τὸν ὑλινὸ . καὶ ὁρώμενον . Καὶ ἐν ἀρχῇ μὲν ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν . Τῆς δὲ γῆς ἀορασίᾳ καλυπτομένης , ἀπεὶ καὶ σκότος ἦν , καὶ ὕδωρ αὐτῇ ἐπεπόλαζε , τὸ φῶς παρήγαγεν ὁ Θεὸς , καὶ διεχώρισε τὸ φῶς καὶ τὸ σκότος . Καὶ τὸ μὲν , ἡμέραν ἐκάλεσε · τὸ δὲ σκότος , νύκτα ὡνόμασεν · οὗ τῇ ἀρχῆ ἑσπέραν πρωῒ δὲ τῇ πρώτῃ φαὔσει τῆς ἡμέρας ὄνομα ἱθετο · καὶ ἐνένετο ἑσπέρα , καὶ ἐγένετο πρωῒ , ἡμέρα μία Οἶδα μὲν οὖν ἐν τῇ Λεπτῇ Γενέσει γεγραμμένν
Lemmas: δέ . ἀρκτέον δέ ἐγώ ὁ συγγραφεύς ἀρχή οὗτος ποιέω ὁ ἄρρητος πρῶτος ἀρχή , ὁ ὁ Ἄλων αἴτιος , ὁ ἄναρχος τε καί ἄχρονος , καί ὁ ὑπό ἐκεῖνος παράγω ἐκ ὁ μή εἰμί εἰς ὑπόστασις καί οὐσίωσις , ὁ παραγωγή καί ὁ γένεσις . ἤν οὖν ἀεί ὁ θεῖον , ὑπέρ αἴτιος πᾶς καί δύναμις ἐκλάμπω ἄχρονος , καί ὁ κάλλος ὁ οἰκεῖος δόξα τε καί λαμπρότης ἀδίως κινέω , καί ἄναρχος μῆτε ἐκ τις ἄλλος προπίπτω πρότερος οὐσίωμα , μηδ´ ὕστερος αὐτόματος γίγνομαι ἐκ οὐ εἰμί , καί εἰς συμπλήρωσις ὁ ἑαυτοῦ δόξα ἐπί μικρός προτείνω , ἀλ ὅς ἀεί καί διαμένω , ὡς γιγνώσκω μόνος ὑπερφυῶς ὁ ὁ βάθος ὁ άτπσο · πᾶς διεοευνη πανάγιος πνεῦμα , καί οὗτος συναιδιαω ἐπεντρυφάω καί συναγάλλω . ἐπεί δέ δις ἄκρος ἀγαθότης , καί πέλαγος ἔλεος , ναί οἰκτιρμός ἄφατος , ὁ ὁρατός οὗτος κόσμος ειδυιποιεω προαιρέω , ἐντεῦθεν εἰς μέσος παράγω ὁ δύο μέν ὁ ποίημα , πρῶτος δέ καί ἐξαίσιος ὁ χάρισμα κόσμος , ὅσος καί κατ´ εἰκών Θεός πλαστουργέω , φημί δή ὁ ἄνθρωπος , οἷος τις χράω ἀγαθός πρός ὁ δημιουργία ὁδός , ὁ αὐλός πρότερος Δύναμις καί οὐράνιος Ταξιάρχης ( ὑφίστημι ἐννοέω ἀπαξαπλῶς , προβαίνω ταχύς ἢ λόγος εἰς ἔργον ὁ ἐνθύμησις . θεός δδʹ εἰμί μέν ἀνενδεής φύσις , αὐτός ἑαυτοῦ ἀνταρκέω εἰς δόξα καί εἰς κατάληψις , οὔτε ὁ παρ´ ἕτερος δήω δόξα , οὔθ´ ἕτερος καταληπτός · εἰ μή τις φημί καταληπτός εἰμί ὁ ἤπειρος αὐτός , καί ὁ ἀκατάληπτος . θεός δέ λέγω , πατήρ φημί , καί υἱός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὁ ὁ θεότης , κατά ὁ μέγας πατήρ ὁ θεολόγος Γρηγόριος οὗτος δδʹ ἔχω ὁ θεῖον , πρῶτος μέν ὁ ἀγγελικός οὐράνιος δύναμις λειτουργός τε καί υμνωδός ὁ ἄνοος λαμπρότης , οὐ ὡς οὗτος δήω , ἀλ ἵνα μή ὁ ἑαυτοῦ μόνος θεωρία κινέω , χέω ἀεί καί όδευση ὁ ἀγαθός , καί ὁ εὐεργεσία χωρέω πρός πλείων · οὗτος γάρ ὁ ἄκρος εἰμί ἀγαθότης . εἶτα καί ὅδε ὁ κόσμος ὑφίστημι ὁ ὑλινὸ . καί ὁράω . καί ἐν ἀρχή μέν ποιέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ . ὁ δέ γῆ ἀορασία καλύπτω , ἄπειμι καί σκότος εἰμί , καί ὕδωρ αὐτός ἐπιπολάζω , ὁ φάος παράγω ὁ θεός , καί διαχωρίζω ὁ φάος καί ὁ σκότος . καί ὁ μέν , ἡμέρα καλέω · ὁ δέ σκότος , νύξ ὀνομάζω · ὅς ὁ ἀρχής ἑσπέρα πρωΐ δέ ὁ πρῶτος ὕφασις ὁ ἡμέρα ὄνομα ἵημι · καί ἐννέω ἑσπέρα , καί γίγνομαι πρωΐ , ἡμέρα εἷς οἶδα μέν οὖν ἐν ὁ Λεπτός Γένεσις γράφω