cogPG.PG134 191
ἔπεσον . Ἐγγέλη δ´ αὐτῷ , ὡς Ἀπολλόδωρος ὁ στρατηγὸς Βαβυλῶνος , εἴη περὶ αὐτοῦ θύσας · τοῦ δὲ θύσαντος μάντεως , ὃς Πυθαγόρας ὡνόμαστο , μὴ ἀρνησαμένου , ἡρώτησε τὸν τρόπον τοῦ θύματος . Τοῦ δὲ φήσαντος , ἄλοβον εἶναι τὸ ἦπαρ , Παπαὶ , εἶπεν , ἰσχυρὸν τὸ σημεῖον . Καὶ τὸν μάντιν ἀθῶον ἀφῆκε . Σημεῖα δ´ αὐτῷ καὶ ἄλλα γεγόνασι , καὶ τοῦτο δέ · ἀσοδυσαμένου γὰρ πρὸς ἄλειμμα καὶ σφαῖραν αὐτῆ ο νεανίακοι οἱ σααιρίζοντες ἐλδύεσθαι μέλλοντες , ὁρῶσί τινα ἐν τῷ τοῦ βασιλέως θρόνῳ καθήμενον σιωπῇ , ἐνδεδυμένον τὴν στολὴν τὴν βασίλειον , καὶ τὸ διάδημα περικείμενον . Ὁ ἀνακρινόμενος , ὅστις εἴη , ἐπὶ πολὺ μὲν ἄφωνος ἧν , μόλις δέ ποτε Διονύσιος ἔφη καλεῖσθαι , τὸ δὲ γένος εἶναι Μεσσήνιος , δέσμιος δ´ ἀχθῆναι διὰ κατηγορίαν , λῦσαι δὲ οἱ τὸν Σάραπιν τὰ δεσμά · καὶ ἀγαγόντα δεῦρο , κελεῦσαι τὴν στολὴν καὶ τὸ διάδημα περιθέσθαι , καὶ καθέζεσθαι σιωπῇ . Τὸν μὲν οὖν ἄνθρωπον ὁ Ἀλέξαν δρος , ὡς οἱ μάντεις ὑπετίθουν , ἠφάνισεν · αὐτὸς δὲ ἠθύμει , καὶ περιδεής καὶ ταραχώδης γενόμενος , οὐδὲν ἦν ὃ μὴ τέρας πεποίητο . Λουσάμενος δὲ , καὶ πρὸς Μηδίαν πορευθεὶς κωμασόμενος , κἀκεῖ τὴν νύκτα διαγαγὼν ἐν τῷ κόμῳ , καὶ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν , ἤρξατο πυρέσσειν , Πυρέττων δὲ καὶ διφήσας σφοδρῶς , ἕπιεν οἶνον , καὶ φρενητιάσας ἀπέθανεν . Ὁ μὲν οὖν ὁ τῆς ἐκείνου τελευτῆς λόγος οὗτος . ἕτερος δ´ ἔχει , ἐφ´ ἡμέρας αὐτὸν πυρέττειν πλείους καὶ λούεσθαι , οὕτω δὲ κραταιωθῆναι τὸν πυρετὸν , ὡς ἄφωνον κεῖσθαι αὐτόν · τοὺς δὲ Μακεδόνας θορυβεῖσθαι ὡς θανόντος αὐτοῦ , καὶ καταβεᾷν τῶν ἡγεμόνων , ἕως αὐτοῖς αἰ θύραι ἠνοίχθησαν , καὶ τὸν Ἀλέξανδρον ἐν τῇ κλίνῃ κατεῖδον , καὶ μετὰ ταῦτα ἐξέλιπε . φασὶ δέ τινες μετέπειτα λόγον γενέσθαι , ὡς ὑπὸ φαρμάκου διέφθαρτο , καὶ τὸν Ἀριστοτέλη Ἀντιπάτρῳ σύμβουλον γενέσθαι τῆς πράξεως , καὶ δι´ ἐκείνου κομισθῆναι τὸ φάρμακον . Τὸ δὲ ὕδωρ εἶναι ψυχρὸν καὶ παγετῶδες ἀπὸ πετρας τινὸς ἐν Νωνακρίδι οὕσης , ὃ δρόσον ὧσπερ λεπτὴν ἀναλαμβάνοντες , εἰς ὄνου χηλὴν ἀποπίθενται · οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἀγγεῖον στέγει αὐτὸ , ἀλλ´ ὑπὸ ψυχρότητος καὶ δριμύτητος διακόπτεται . ΧiΦΜ νεοίΩε , ἀερεεεῖί . οἶδε πλείους πεπλάσθαι φαοὶ , τῶ φαρμάκῳ θανεῖν τὸν Ἀλέξανδρον , καὶ τοῦτο τεκμηριοῦνται ἐκ τοῦ τ σῶμα ἐφ´ ἡμέρας πλείονας κείμενον ἐν τόποις θερμοῖς ἀτημέλητον , τῶν ἡγεμόνων πρὸς ἀλλήλους στασιασάντων , μηδὲν ἐμφῆναι τοιαύτης φθορᾶς σημεῖον , ἀλλὰ καθαρὸν διαμεῖναι , καὶ δοκεῖν πρόσφα . τον . Λέγεται δὲ , ὡς γνοὺς ἤδη ἐκλείπειν αὐτῷ . τὸ βιώσιμον , ἠβουλήθη ἐς τὸν Εὐφρότην καταποντωσαι λαθρηδὸν ἐαυτὸν , ἵνα γενόμενος ἀφανὴς , παράσχῃ δόξαν ὡς εἰς θεοὺς μετελήλυθεν , ἐξ ἐκείνων γενόμενος . Ἡ δὲ Ῥωξάνη τοῦτο γνοῦσα , εἶργεν αὐτῷ τὸ ἐγχείρημα . Ὁ δὲ μετ´ οἱμωγῆς ἔφη , ὡς Ἐφθόνησας ἀρα , γύναι , μοι δόξης τοῦ θεωθῆναι , καὶ μὴ θανεῖν ; Ὁ μὲν οὖν Ἀλέξανδρος οὕτως εἰς μέγα τύνης προαχθεὶς , ἐτελεύτησεν ΙΕʹ . Ὃτε δὲ τὴν Τύρον ἐπολιόρκει , ἐπιστείλας τῷ πῶν Ἰουδαίων ἀρχιερεῖ , ἠξίου συμμαχίαν αὐτῷ πέμπειν , καὶ ἀγορὰν τῷ στρατεύματι , καὶ ὅσα Δαρείῳ ἐδασμοφόρουν αὐτῷ διδόναι . Τοῦ δὲ ἀρχιερέως ὅρκους Δαρείῳ δοῦναι φήσαντος , μὴ ἆραι κατ´ αὐτοῦ ὅπλα , καὶ τούτους ζῶντος Δαρείου μὴ παραβήσεσθαι · ὁργίσθη Ἀλέξανδρος , καὶ ἠπείλησε στρατεύειν κατὰ τῆς Ἰουδαία ; . ἄρτι δὲ τὴν Τύρον παρειληφώς , ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα ὥρμησεν . Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἰωάδ ἐν οοφθορΟ
Lemmas: πίπτω . Έγγελης δδʹ αὐτός , ὡς Ἀπολλόδωρος ὁ στρατηγός Βαβυλών , εἰμί περί αὐτός θύω · ὁ δέ θύω1 μάντις , ὅς Πυθαγόρας ονομαστός , μή ἀρνέομαι , ἐρωτάω ὁ τρόπος ὁ θῦμα . ὁ δέ φημί , ἄλοβος εἰμί ὁ ἦπαρ , παπαί , εἶπον , ἰσχυρός ὁ σημεῖον . καί ὁ μάντις ἀθῶος ἀφίημι . σημεῖον δδʹ αὐτός καί ἄλλος γίγνομαι , καί οὗτος δέ · ἀσοδυσαμένου γάρ πρός ἄλειμμα καί σφαῖρα αὐτῆ ὁ νεανιακεω ὁ σααιρίζοντες ἔλδομαι μέλλω , ὁράω τις ἐν ὁ ὁ βασιλεύς θρόνος κάθημαι σιωπή , ἐνδύω ὁ στολή ὁ βασίλειος , καί ὁ διάδημα περίκειμαι . ὁ ἀνακρίνω , ὅστις εἰμί , ἐπί πολύς μέν ἄφωνος ἧμαι , μόλις δέ ποτός Διονύσιος φημί καλέω , ὁ δέ γένος εἰμί Μεσσήνιος , δέσμιος δδʹ ἄγω διά κατηγορία , λύω δέ ὁ ὁ Σάραπις ὁ δεσμός · καί ἄγω δεῦρο , κελεύω ὁ στολή καί ὁ διάδημα περιτίθημι , καί καθέζομαι σιωπή . ὁ μέν οὖν ἄνθρωπος ὁ Ἀλέξω δρ , ὡς ὁ μάντις ὑποτίθημι , ἀφανίζω · αὐτός δέ ἀθυμέω , καί περιδεής καί ταραχώδης γίγνομαι , οὐδείς εἰμί ὅς μή τέρας ποιέω . λούω δέ , καί πρός Μηδία πορεύω κωμάζω , ἐκεῖ ὁ νύξ διάγω ἐν ὁ κομάω , καί ὁ ἔπειμι ἡμέρα , ἄρχω πυρέσσω , πυρέσσω δέ καί διφημι σφοδρός , πίνω οἶνος , καί φρενητιάω ἀποθνῄσκω . ὁ μέν οὖν ὁ ὁ ἐκεῖνος τελευτή λόγος οὗτος . ἕτερος δδʹ ἔχω , ἐφίημι ἡμέρα αὐτός πυρέσσω πλείων καί λούω , οὗτος δέ κραταιόω ὁ πυρετός , ὡς ἄφωνος κεῖμαι αὐτός · ὁ δέ Μακεδών θορυβέω ὡς θνῄσκω αὐτός , καί καταβαίνω ὁ ἡγεμών , ἠώς αὐτός ὁ θύρα ἀνοίγνυμι , καί ὁ Ἀλέξανδρος ἐν ὁ κλίνη καθοράω , καί μετά οὗτος ἐκλείπω . φημί δέ τις μετέπειτα λόγος γίγνομαι , ὡς ὑπό φάρμακον διαφθείρω , καί ὁ Ἀριστοτέλης Ἀντίπατρος σύμβουλος γίγνομαι ὁ πρᾶξις , καί δις ἐκεῖνος κομίζω ὁ φάρμακον . ὁ δέ ὕδωρ εἰμί ψυχρός καί παγετώδης ἀπό πέτρα τις ἐν Νωνακρίδι ὗσις , ὅς δρόσος ὡς λεπτός ἀναλαμβάνω , εἰς ὄνος χηλή ἀποπίνω · οὐδείς γάρ ἕτερος ἀγγεῖον στέγος αὐτός , ἀλ ὑπό ψυχρότης καί δριμύτης διακόπτω . ΧiΦΜ νεοίΩε , ἀείρω . οἶδα πλείων πλάσσω φάω , ὁ φάρμακον θνῄσκω ὁ Ἀλέξανδρος , καί οὗτος τεκμηριόω ἐκ ὁ τ σῶμα ἐφίημι ἡμέρα πλείων κεῖμαι ἐν τόπος θερμός ἀτημέλητος , ὁ ἡγεμών πρός ἀλλήλων στασιάζω , μηδείς ἐμφαίνω τοιοῦτος φθορά σημεῖον , ἀλλά καθαρός διαμένω , καί δοκέω προσφος . ὁ . λέγω δέ , ὡς γιγνώσκω ἤδη ἐκλείπω αὐτός . ὁ βιώσιμος , βούλομαι εἰς ὁ ευφροος καταποντόω λαθρηδόν ἑαυτοῦ , ἵνα γίγνομαι ἀφανής , παρέχω δόξα ὡς εἰς θεός μετέρχομαι , ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι . ὁ δέ Ῥωξάνη οὗτος γιγνώσκω , εἴργω αὐτός ὁ ἐγχείρημα . ὁ δέ μετέ οἰμωγή φημί , ὡς φθονέω ἀρά , γυνή , ἐγώ δόξα ὁ θεόω , καί μή θνῄσκω ; ὁ μέν οὖν Ἀλέξανδρος οὕτως εἰς μέγας τύνης προάγω , τελευτάω ἵημι . ὅτε δέ ὁ Τύρος πολιορκέω , ἐπιστέλλω ὁ ποῦ Ἰουδαῖος ἀρχιερεύς , ἀξιόω συμμαχία αὐτός πέμπω , καί ἀγορά ὁ στράτευμα , καί ὅσος Δαρεῖος δασμοφορέω αὐτός δίδωμι . ὁ δέ ἀρχιερεύς Ὅρκος Δαρεῖος δίδωμι φημί , μή ἀείρω κατ´ αὐτός ὅπλον , καί οὗτος ζῶ Δαρεῖος μή παραβαίνω · ὀργίζω Ἀλέξανδρος , καί ἀπειλέω στρατεύω κατά ὁ Ἰουδαῖος ; . ἄρτι δέ ὁ Τύρος παραλαμβάνω , ἐπί ὁ Ἱερουσαλήμ ὁρμάω . ὁ δέ ἀρχιερεύς Ἰωάδ ἐν οοφθορΟ