cogPG.PG134 195
παραγευομένων , καὶ τῷ βασιλεῖ τάς τε διφθέχ ρας χρυσοῖς γράμμασι τὸν νόμον ἐχούσας ἐγγεγραμμένον , καὶ τὰ παρὰ τοῦ ἀρχιερέως αὐτῷ σταλέντα δῶρα προσκεκομικότων , ὁ βασιλεὺς ἥσθη διαφερόν . τως , καὶ ἠσπάσατο τοὺς ἄνδρας , καὶ συνειστιάθη αὐτοῖς , καὶ ἀνὰ τρία δέδωκε τάλαντα . καὶ καταλάσεις αὐτοῖς ἡτοίμασε καλλίστας · εἶτα παοαλαβλ . αὐτοὺς ὁ Δημήτριος , καὶ εἰς ἕνα οἰκον ἀπαγαγὼν ἤρεὶον , ἔργου ἔχεσθαι παρεκάλει . Οἱ δὲ ὡς ἐνῆν φιλοτίμως ἀκριβῆ τὴν ἑρμηνείαν ἐτίθεντο . Τοῦ δʹ ἔργου ἐν ἑβδομήκοντα καὶ δυεῖν ἡμέραις τετελεσμένου , καὶ τῶν μεταγραφέντων ἀναγνωσθέντων τῷ ᾔα . σιλεῖ , ἐκεῖνος καὶ ἔχαιρεν , ὅτι εἰς ἔργον αὐτοῦ προήχθη τὸ βούλημα , καὶ τὴν διάνοιαν τοῦ νομοθέτοω καὶ τὴν σοφίαν ὑπερεθαύμαζε · καὶ ἠπόρει , πως οὐδεὶς οὕτε τῶν ἱστορικῶν οὔτε τῶν ἄλλων σοφῶν αὐτῆς κπεμνήσθη . Ἔφη δὲ αὐτῷ ὁ Δημήτριος μηδένα σολμῆσαι τῆς τῶν νόμων τούτων ἀναγραφῆς ἅψασθαι , διὰ τὸ θείαν αὐτὴν εἶναι · καὶ ὅτι τινὲς ἐγχειρήσαντες τούτοις , ἐβλάβησαν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ . Θεόπεμπτος γὰρ , βουληθεὶς περὶ τούτων συγγράψασθαι , ἐβλάβη τὰς φρένας ἐφ´ ἡμέραις πλείοσι τῶν τριάκοντα · καὶ συνεὶς ὅθεν αὐτῷ ἡ παραφροσύνη ἐγένετο , ἐν τοῖς διαλείμμασιν ἐξιλάσκετο τὸν Θεόν . ὄναρ τε εἶδεν . ὡς αὐτῷ τὸ πάθος συμβέβηκε , περιεργαζομένῳ τὰ θεῖα , καὶ εἰς κοινοὺς ἀνθρώπους ἐκφέρειν ταῦτα θελήσαντι . Ἀποσχόμενος οὗν τοῦ ἔργου , κατέστη τὸν νοῦν . Ἀλλὰ καὶ Θεόδεκτος , εἰπεν , ὁ των τραγῳδιῶν ποιητὴς , θέλων ἔν τινι δράματι τῶν ἐν τῇ ἱερὰ βίβλῳ γεγραμμένων μνησθῆναι , ἀλγήσας τὰ ὄμματα ἐπηρώθη · καὶ τὸ αἴτιον γνοὺς , ἀπηλλάγη τὴς συμφορᾶς , δεηθεὶς τοῦ Θεοῦ . Λαβὼν οὖν τὰς βίλους ὁ βασιλεὺς , καὶ προσκυνήσας αὐταῖς , καὶ δωρησάμενος τοῖς ἀνδράσι φιλοτιμότατα , καὶ ἀν . θήθόντας φασὶ τοὺς ἐρμηνεῖς τῶν Γραφῶν ποιήσασθαι τὴν παράφρασιν , ἀλλ´ ἀνὰ δύω διαιρεθῆναι αὐτοὺς , καὶ ἐν ἰδιαζούσαις διαιταις ὄντας ἐκθέσθαι τὴν ἑρμηνείαν · καὶ μετὰ τὸ τέλος ὁμοῦ συνελθεῖν , καὶ τὰς ἐκάστων συγγραφὰς , παραβληθείσας ἀλλήλαις , εὑρεθῆναι μήτε κατὰ νοῦν , μήτε μὴν κατὰ λέξεις διανωνούσας , ἀλὰ συμφώνους ἐν ἅπασιν . Ἡ μὲν οὖν ἑρμηνεία ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου οὔτως ἢ ἐκείνως ἐγένετο . ΙΖʹ . Οἰ δὲ Ἰουδαῖοι , Ἀντιόχου τοῦ μεγάλου βασιλεύοντος τῆς Ἀσίας , καὶ μαχομένου πρὸς τὸν Ελπάτορα Πτολεμαῖον , καὶ πρὸς τὸν ἐκεῖνου υἱὸν τὸν Ἐπιφανῆ Πτολεμαῖον , σφοδρῶς ἐκακώθησαν . Νικήσας δὲ ὁ Ἀντίοχος , τὴν Ἰουδαίαν προσάγεται . Τοῦ δ´ Ἐπιφανοῦς Πτολεμαίου μετὰ θά ατον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπὶ τὴν Κοίλην Συρίαν μεγάλην στεί . λαντος δύναμιν , καὶ πολλὰς λαβόντος πόλεις , καὶ τὸ σῶν Ἰουδαίων ἔθνος πολεμούμενον προσέθετο τῷ Ἐπιφανεῖ . Αὖθις δὲ τοῦ Ἀντιόχου νικήσαντος , ἐκ υσίως Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτὸν μετετέθησαν , καὶ εἰς τὴν πόλιν αὐτὸν εἰσεδέξαντο , καὶ τοὺς ἐν τῇ ἀκροπόλει φυλάσσοντας τοῦ Πτολεμαίου στρατιώτας πολιορκοῦντι συνεμάχησαν . Κἀντεῦθεν φίλιον αὐτῷ τὸ Κθνος ἐγένετο . Εἶτα σπένδεται μὲν τῷ Πτολεμαίῳ Ἀντίοχος , καὶ κῆδος τίθεται πρὸς αὐτὸν , τὴν θυγατέρα δοὺς αὐτῷ Κλεοπάτραν · καὶ εἰς φερνὴν παρισχε
Lemmas: παραγίγνομαι , καί ὁ βασιλεύς ὁ τε διφθέχ Ἥρα χρυσός γράμμα ὁ νόμος ἔχω ἐγγράφω , καί ὁ παρά ὁ ἀρχιερεύς αὐτός στέλλω Δῶρα προσκομίζω , ὁ βασιλεύς ἥδομαι διαφέρω . ὅς , καί ἀσπάζομαι ὁ ἀνήρ , καί συνεστιάω αὐτός , καί ἀνά τρεῖς δίδωμι τάλαντον . καί καταλάσεις αὐτός ἑτοιμάζω καλός · εἶτα παοαλαβλ . αὐτός ὁ Δημήτριος , καί εἰς εἷς οἶκος ἀπάγω ἐρείω , ἔργον ἔχω παρακαλέω . ὁ δέ ὡς ἐν-εἰμί φιλότιμος ἀκριβής ὁ ἑρμηνεία τίθημι . ὁ δέ ἔργον ἐν ἑβδομήκοντα καί δύο ἡμέρα τελέω , καί ὁ μεταγράφω ἀναγιγνώσκω ὁ εἰμί . σιλεῖ , ἐκεῖνος καί χαίρω , ὅτι εἰς ἔργον αὐτός προάγω ὁ βούλημα , καί ὁ διάνοια ὁ νομοθετέω καί ὁ σοφία ὑπερθαυμάζω · καί ἀπορέω , πως οὐδείς ἵημι ὁ ἱστορικός οὔτε ὁ ἄλλος σοφός αὐτός κπεμνήσθη . φημί δέ αὐτός ὁ Δημήτριος μηδείς σολμῆσαι ὁ ὁ νόμος οὗτος ἀναγραφή ἅπτω , διά ὁ θεῖος αὐτός εἰμί · καί ὅτι τις ἐγχειρέω οὗτος , βλάπτω ὑπό ὁ Θεός . Θεόπεμπτος γάρ , βούλομαι περί οὗτος συγγράφω , βλάπτω ὁ φρήν ἐφίημι ἡμέρα πλείων ὁ τριάκοντα · καί συνίημι ὅθεν αὐτός ὁ παραφροσύνη γίγνομαι , ἐν ὁ διάλειμμα ἐξιλάσκομαι ὁ Θεός . ὄναρ τε ὁράω . ὡς αὐτός ὁ πάθος συμβαίνω , περιεργάζομαι ὁ θεῖον , καί εἰς κοινός ἄνθρωπος ἐκφέρω οὗτος ἐθέλω . ἀπέχω ἐν ὁ ἔργον , καθίστημι ὁ νόος . ἀλλά καί θεόδεκτος , εἶπον , ὁ ὁ τραγῳδία ποιητής , ἐθέλω ἐν τις δρᾶμα ὁ ἐν ὁ ἱερόv Βίβλος γράφω μιμνήσκω , ἀλγέω ὁ ὄμμα πηρόω · καί ὁ αἴτιος γιγνώσκω , ἀπαλλάσσω σής συμφορά , δέω ὁ Θεός . λαμβάνω οὖν ὁ βίλος ὁ βασιλεύς , καί προσκυνέω αὐτός , καί δωρέω ὁ ἀνήρ φιλότιμος , καί εἰς . τίθημι φημί ὁ ἑρμηνεύς ὁ Γραφής ποιέω ὁ παράφρασις , ἀλ ἀνά δύο διαιρέω αὐτός , καί ἐν ἰδιάζω δίαιτα εἰμί ἐκτίθημι ὁ ἑρμηνεία · καί μετά ὁ τέλος ὁμοῦ συνέρχομαι , καί ὁ ἕκαστος συγγραφή , παραβάλλω ἀλλήλων , εὑρίσκω μήτε κατά νόος , μήτε μήv κατά λέγω διανωνουω , ἀλάομαι σύμφωνος ἐν ἅπας . ὁ μέν οὖν ἑρμηνεία ἐπί Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος οὔτως ἢ ἐκείνως γίγνομαι . ἵζω . ὁ δέ Ἰουδαῖος , Ἀντίοχος ὁ μέγας βασιλεύω ὁ Ἀσία , καί μάχομαι πρός ὁ Ελπάτορα Πτολεμαῖος , καί πρός ὁ ἐκεῖνος υἱός ὁ Ἐπιφανεύς Πτολεμαῖος , σφοδρός κακόω . Νικήσας δέ ὁ Ἀντίοχος , ὁ Ἰουδαῖος προσάγω . ὁ δδʹ Ἐπιφανώ Πτολεμαῖος μετά ἀνταπόλλυμι οἰδάνω ὁ πατήρ αὐτός ἐπί ὁ Κοίλη Συρία μέγας στείνω . Λάντος δύναμις , καί πολύς λαμβάνω πόλις , καί ὁ σός Ἰουδαῖος ἔθνος πολεμόω προστίθημι ὁ Ἐπιφανεύς . αὖθις δέ ὁ Ἀντίοχος νικάω , ἐκ υσίως Ἰουδαῖος πρός αὐτός μετατίθημι , καί εἰς ὁ πόλις αὐτός εἰσδέχομαι , καί ὁ ἐν ὁ ἀκρόπολις φυλάσσω ὁ Πτολεμαῖος στρατιώτης πολιορκέω συμμαχέω . ἐντεῦθεν φίλιος αὐτός ὁ Κθνος γίγνομαι . εἶτα σπένδω μέν ὁ Πτολεμαῖος Ἀντίοχος , καί κῆδος τίθημι πρός αὐτός , ὁ θυγάτηρ δίδωμι αὐτός Κλεοπάτρα · καί εἰς φερνή παρίσχω