cogPG.PG134 463
σειραῖς καὶ καλωδίοις ἀνείλκετο παρ´ αὐτῆς καὶ τῶν θεραπαινίδων ἀμφοῖν . Δεξαμένη δὲ αὐτὸν αἱαατι πεφυρμένον καὶ δυσθανατοῦντα , τοὺς πάπλους παιεῤῥήξατο ἐπ´ αὐτῷ , καὶ τὰ στέρνα ἔτυπτε · καὶ κατεσπάραττε ταῖς χερσίν . Ὁ δὲ οἶνον πιεῖν ᾔτησε , καὶ πιών καί τινα ὁμιλήσας τῇ Κλεοπάτρᾳ ἐξέλιπε . Καῖσαρ δὲ ἀγγελθέντος αὐτοῦ τοῦ θανάτου τοῦ Ἀντωνίου , ἀπεδάκρυσε , καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἐκείνου τοῖς φλοις ἀναγινώσκων κατεγίνωσκεν ἑαυτοῦ ὡς σὴγνώμονα αἰτοῦντος ἐκείνου καὶ δίκαια , αὐτοῦ δὲ φορτικῶς καὶ ὑπερηφάνως πρὸς τὰς ἀποκρίσεις διακειμένου . ΛΑʹ . Εἰς δὲ τὴν Κλεοπάτραν ἔπεμψε τὸν Προκλήῖον , ζώσης αὐτῆς κρατῆσαι θέλων , μέγα πρὸς δόξαν γούμενος διαγαγεῖν αὐτὴν εἰς τὸν θρίαμβον . Ὢ δὲ ἐντὸς θυρῶν κεκλεισμένων ἰσχυρῶς στᾶσδιαλέχθη αὐτῷ . Ὡς δὲ καταμαθὼν τὸν τόπον ἀπήγγειλε Καίσαρι , Γάλλος μὲν ἐπέμφθη αὐτῇ ἐντευξόμενος , ὃς ἐμήκυνε πρὸς ταῖς θύραις τὸν λόγον ἐπίτηδες , Προκλήτος δὲ κλίμακι διὰ θυρίθος εἰσῆλθεν . λαθὼν μετὰ δύω ὑπηρετῶν . Τῆς δὲ μιᾶς τῶν αὐτῇ συγκαθειργμένον γυναικῶν ἀνακραγούσης , Τάλαινα Κλεοπάτρα , ζωγρῇ , ὥρμησε μὲν ἐαυτὴν πατάξαι αρζωστο γάρ τι ξιφίδιον προσδραμὼν δὲ αὐτῇ ὁ Προκλήῖος , συνέσχεν αὐτὴν , καὶ ἀφείλετο τὸ ξισῖδεον καὶ μή τι κρύπτῃ φάρμακον ἐξηρεύνησεν . Ἔ πεμάε Καὶ Καῖσαρ Ἐπαφρόδιτον ἀπελεύθερον , καλεύσας Ἐῶσαν τηρεῖν πάνυ ἐπιμελούμενον , αὐτὸς δὲ Καῖσαρ εἰσήλασεν εἰς τὴν πόλιν . Καὶ ὁ Ἀντώνιος παρὰ τῆς Κλεοπάτρας ἐτάφη πολυτελῶς καὶ βασιλικῶς . πυρετῶν δὲ αὐτῇ γενομένωνἐφλέγμηνε γὰρ αὐτῆς τὰ στέρνα καὶ ἦλκωτο τροφῆς ἀπείχετο , ὡς ἐντεῦθεν λυθησομένη τοῦ ζῇν . Ὃ ὁπονοήσας ὁ Καῖσαρ ἀπιι . λἀς αὐτῇ καὶ φόβους περὶ τῶν πέκνων προσέβαλεν , οἷς ἐκείνη καθάπερ μηχανήμασιν ὑπερείπετο , καὶ τροφήν τε καὶ θεραπείαν προσίετο . Ἢκε δὲ μετ´ λίγον καὶ ὁ Καῖσαρ αὐτῇ ἐντευξόμενος . Ἐ δὲ , λιτῶς ἐν στιβάδι κατακειμένη ὥσπερ μονοχίτων , ἀναπηδήσασα προσπίπτει αὐτῷ , ὑπότρομος τῇ φωνῇ , καὶ συντετηκυῖα ταῖς ὄψεσι , Κελεύσαντος δὲ τοῦ Καίσαρρς ἀνακλιθῆναι καὶ αὐτοῦ παρακαθισαμένου , ἐξεῖτο αὐτοῦ ὡς μάλιστα τοῦ ζῇν περιεχομένη · τέλος δὲ τῶν χρημάτων ἀναγραφὴν αὐτῷ ἐνεχείρισεν Ὁ δὲ Φιλοίυχεῖν αὐτὴν οἰόμενος ἤᾶετο , καὶ εἰπὼν ὅτι πάσης ἐλπίος αὐτῇ λαμπρότερον χρήσεται , ἠπατηκέναι μὲν αὐτὴν ᾤετο · μᾶλλον δ´ αὐτὸς ἐξηπάτητο . Μαθοῦσα γὰρ ὡς ὁ Καῖσαρ μὲν πεζῇ διὰ Συρίας ἕγνωκεν ἀπιέναι , αὐτὴν δ´ ἐς τὴν Ῥώμην στέλλει μετὰ τρίτην ἡμέραν , ἐδεήθη Καίσαρος ὅπως ἐνέγκῃ τῷ Ἀντωνίῳ χοάς . Καὶ ἐπιτρέψαντος , ἐπὶ τὸν τάφον κομισθεῖσα τολλὰ ὠλοφύρατο , εἶτα στέώασα καὶ κατασπασαμένη τὴν σορὸν , ἐκέλευσεν αὐτῇ λουτρὸν γενέσθαι . Αουσαμένη δὲ καὶ κατακλιθεῖσα , ἄριστον ἡρίσια λαμπρόν . Καί τις ἧκεν ἀπ´ ἀγροῦ κομίζων ἀγγεῖον σύκων μεστόν . Τῶν δὲ φυλάκων τέ φέροι ἀνακρινόντων . ἐκεῖνος τὰ σῦκα ὑπέδειξεν·ἄὲ εἰδάγειν ἐκέλευον . Μετὰ δὲ τὸ ἄριστον ἡ Κλεοπάτρα δέλτον κατασεσημασμένην τῷ Καίσαρι ἔστειλε . Καῖσαρ δὲ , ὡς ἐνέτυχε λιταῖς δεομένης αὐτῆς συνταφῆναι τῷ Ἀντωνίῳ , ταχὺ συνῆκε τὸ παπραγμένον , καὶ κατὰ τάχος τοὺς σκεψομένους τὸ γενόμενον Κπεμψεν . Οῖ δρόμῳ καταλαβόντες εὗρον αὐτὴν τεθνηκυῖαν ἐν χρυσῇ κλίνῃ κεκοσμημένην βασιλικῶς . Τῶν δὲ θερεπαινῶν
Lemmas: σειρά καί καλώδιον ἀναλίσκω παρ´ αὐτός καί ὁ θεραπαινίς ἄμφω . Δεξαμένη δέ αὐτός αἱαατι φύρω καί δυσθανατέω , ὁ πλόος παιρηγνυμι ἐπι αὐτός , καί ὁ στέρνον τύπτω · καί κατασπείρω ὁ χείρ . ὁ δέ οἶνος πίνω αἰτέω , καί πίνω καί τις ὁμιλέω ὁ Κλεοπάτρα ἐκλείπω . Καῖσαρ δέ ἀγγέλλω αὐτός ὁ θάνατος ὁ Ἀντώνιος , ἀποδακρύω , καί ὁ ἐπιστολή ἐκεῖνος ὁ φλέω ἀναγιγνώσκω καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ ὡς σὴγνώμονα αἰτέω ἐκεῖνος καί Δίκαιος , αὐτός δέ φορτικός καί ὑπερήφανος πρός ὁ ἀπόκρισις διάκειμαι . λαός . εἰς δέ ὁ Κλεοπάτρα πέμπω ὁ Προκλήϊος , ζώννυμι αὐτός κρατέω ἐθέλω , μέγας πρός δόξα Γούμενος διάγω αὐτός εἰς ὁ θρίαμβος . ὤ δέ ἐντός θύρα καλέω ἰσχυρῶς στᾶσδιαλέχθη αὐτός . ὡς δέ καταμανθάνω ὁ τόπος ἀπαγγέλλω Καῖσαρ , Γάλλος μέν πέμπω αὐτός ἐντυγχάνω , ὅς μηκύνω πρός ὁ θύρα ὁ λόγος ἐπίτηδες , προκλητός δέ κλῖμαξ διά θύριος εἰσέρχομαι . λανθάνω μετά δύο ὑπηρέτης . ὁ δέ εἷς ὁ αὐτός συγκαθείργω γυνή ἀνακράζω , τάλας Κλεοπάτρα , ζωγρέω , ὁρμάω μέν ἑαυτοῦ πατάσσω αρζωστο γάρ τίς ξιφίδιον προστρέχω δέ αὐτός ὁ Προκλήϊος , συνόχωκα αὐτός , καί ἀφαιρέω ὁ ξισιδηω καί μή τίς κρύπτω φάρμακον ἐξερευνάω . ἔ πέμα καί Καῖσαρ Ἐπαφρόδιτον ἀπελεύθερος , καλέω ἐάω τηρέω πάνυ ἐπιμελέομαι , αὐτός δέ Καῖσαρ εἰσελαύνω εἰς ὁ πόλις . καί ὁ Ἀντώνιος παρά ὁ Κλεοπάτρα θάπτω πολυτελής καί βασιλικός . πυρετός δέ αὐτός γενομένωνἐφλέγμηνε γάρ αὐτός ὁ στέρνον καί αἱρέω τροφή ἀπέχω , ὡς ἐντεῦθεν λύω ὁ ζάω . ὅς οπονοεω ὁ Καῖσαρ ἀπιι . λᾶας αὐτός καί φόβος περί ὁ πέκνων προσβάλλω , ὅς ἐκεῖνος καθάπερ μηχάνημα ὑπερείπω , καί τροφή τε καί θεραπεία προσίημι . ἵημι δέ μετέ λίγω καί ὁ Καῖσαρ αὐτός ἐντυγχάνω . εἰ δέ , λιτός ἐν στιβάς κατάκειμαι ὥσπερ μονοχίτων , ἀναπηδάω προσπίπτω αὐτός , ὑπότρομος ὁ φωνή , καί συντήκω ὁ ὄψις , κελεύω δέ ὁ Καίσαρ ἀνακλίνω καί αὐτός παρακαθίζω , ἐξίημι αὐτός ὡς μάλιστα ὁ ζάω περιέχω · τέλος δέ ὁ χρῆμα ἀναγραφή αὐτός ἐγχειρίζω ὁ δέ φιλοιυχεω αὐτός οἴομαι ἐάω , καί εἶπον ὅτι πᾶς ἐλπίς αὐτός λαμπρός χράω , ἀπατάω μέν αὐτός οἴομαι · μᾶλλον δδʹ αὐτός ἐξαπατάω . μανθάνω γάρ ὡς ὁ Καῖσαρ μέν πεζός διά Συρία γιγνώσκω ἀφίημι , αὐτός δδʹ εἰς ὁ Ῥώμη στέλλω μετά τρίτος ἡμέρα , δήω Καῖσαρ ὅπως φέρω ὁ Ἀντώνιος χοή . καί ἐπιτρέπω , ἐπί ὁ τάφος κομίζω Τόλλα ὀλοφύρομαι , εἶτα ἵστημι καί κατασπάω ὁ σορός , κελεύω αὐτός λουτρόν γίγνομαι . αουω δέ καί κατακλίνω , ἀγαθός ηριθεος λαμπρός . καί τις ἵημι ἀπ´ ἀγρός κομίζω ἀγγεῖον σῦκον μεστός . ὁ δέ φύλαξ τε φέρω ἀνακρίνω . ἐκεῖνος ὁ σῦκον ἀποδείκνυμι οἶδα κελεύω . μετά δέ ὁ ἀγαθός ὁ Κλεοπάτρα δέλτος κατασημαίνω ὁ Καῖσαρ στέλλω . Καῖσαρ δέ , ὡς ἐντυγχάνω λιτός δήω αὐτός συνθάπτω ὁ Ἀντώνιος , ταχύς συνίημι ὁ παπραγμένον , καί κατά τάχος ὁ σκέπτομαι ὁ γίγνομαι Κπεμψεν . οἷ δρόμος καταλαμβάνω εὑρίσκω αὐτός θνῄσκω ἐν χρύσεος κλίνη κοσμέω βασιλικός . ὁ δέ θερεπαιναω