cogPG.PG134 464
ἢ μὲν Εἰρὰς πρὸς τοῖς ποσὶν ἀπέθνησκεν , ἡ δὲ Χαρμόνιον ἤἀη καρηβαροῦσα καὶ σφαλλομένη κατεκόσμει τὸ περὶ κεφαλὴν ἐκείνης διάδημα . Εἰκόντος δέ τινος , Καλὰ ταῦτα , Χαρμόνιον ; Κάλλισια μέν οὖν , ἔφη , καὶ πρέποντα τῇ τοσούτων ἀπογόνῳ βασιλέων . Καὶ ταῦτα εἰποῦσα παρὰ τὴν κλίνην ἔπεσε καὶ αὐτή . Λέγεται δὲ ἀσπίδος δήγματο θανεῖν κομισθείσης μετὰ τῶν σύκων . Οἱ δ´ ἐν ὑδρίᾳ τηρεῖσθαι τὴν ἀσπίδα φασὶν , ἠλακάτῃ δὲ χρυσῇ τῆς Κλεοπάτρας ἐκκαλουμένης αὐτὴν καὶ ἀγριαινούσης ὁρμήσασαν ἐμφῦναι αὐτῆς τῷ βραχίονι . Λέγεται δὲ καὶ φάρμακον αὐτὴν ἔχειν ἐν κνήστιδι κοίλῃ , καὶ τὴν κνήστιδα κρύπτειν τῇ κόμῃ . Ὁ δὲ Δίων βελόνην αὐτὴν εἶναί φησιν , ᾖ τὰς τρίχας ἀνεῖρεν , ἰῷ περικεχρισμένην . δύναμιν ἔχοντι , ἂν αἵματος ἄψηται , ὡς τάχιστα καὶ ἀλυπότατα φθείρειν . Ἠ μὲν οὖν ἀπώλετο · τὸ δʹ´ ἀληθὲς οὐκ ἐγνώσθη , ἢ ὅτι περὶ τὸν ἐκείνης βραχίονα δύο νυγμαὶ ὥφθησαν λεπταί τε καὶ ἀμυδραί , οὐδὲ δὲ φαρμάκου τι σημεῖον περὶ τὸ σῶμα Ἀκείνης ἐξήνθησεν , οὕτε τὸ θηρίον εὑρέθη , εἱ μή τινας συρμοὺς αὐτοῦ παρὰ θάλασσαν , ᾗ τὸ δωμάτιον ἀφεώρα καὶ θυρίδες ἦσαν , ἰδεῖν ἔφασκον . Εκασεαι δὲ ἐξ ἀσπίδος αὐτὴν θανεῖν , ὅτι πολλὰ πρώην συνῆγε θανάσιμα φάρμακα , καὶ ταῦτα τοῖς κατεψηφισμένοις θάνατον προὔβαλλε · καὶ τὰ μὲν ὡκύμορα κατελάμβανεν , ὀδυνηρὸν ὅ´ ἐπάγοντα θάνατον , τὰ δὲ πραότερα μὲν , διὰ χρόνον δέ γε κατεργαζόμονα · μόνον δ´ εὕρισκε τὸ δῆγμα τῆς ἀσπίδος ἄνευ σπασμοῦ κάρον ὑπνώδη ἐφελκόμενον ἱδρῶτι μαλακῷ , καὶ τῶν αἰσθητηρίων ἀμαυρώσει ῥαδίως ἀπονεκροῦν . Ἀκούσας δὲ ὁ Καῖσαρ τὴν τελευτὴν αὐτῆς , ἐξεπλάγη , καὶ σάομακα τῷ σώματι καὶ ψύλλους ἐπήνεννιν Ο Εὲ ψύλλοι νδρες εἰσὶ(υνὴ γὰρ τὴν δύναμιν ταύτην ἔχειν οὐ πέφυκεν ) , δύνανται δὲ πάντα ἰὸν παντὸς ερπετοῦ , πρὶν θανεῖν τὸν δεδηγμένον ἢ τετρωμένον , ἐκμυζᾷν , καὶ μύτοί τε μὴ βλάπτεσθαι , καὶ τὸν πεΚφαρμαγμένον θεραπεύειν . Φύονται δὲ ἐξ ἀλλήλων , καὶ δοκιμάζουσι τὰ γεννηθέντα , ἢ μετὰ ὄφεων ἐμβληθέντα , ἢ καὶ τῶν σπαργάνων αὐτῶν ἐπιβληθέντων ἰρἄάλρις τιίν · οὔτε γὰρ τῷ παιδὶ Λυμαίνονται , καὶ ὑπὸ τῆς ἐαθῆτος αὐτοῦ ναρκῶσιν . Ὁ μὲν οὖν Καῖσαρ ἐπὶ τῇ τῆς γυναικὸς τελευτῇ ἠχθέσθη , καὶ τὴν ἐκείνης εὐγένειαν ἐθαύμαζε , καὶ συνταφῆναι τῷ Ἀγτωνίῳ ἐκέλευσε πολυτελῶς καὶ βασιλικῶς , Ἐντίμου δὲ καὶ αἱ θεράπαιναι ταφῆς ἔτυχον , ἐκείνου προστάξαντος . Ἐτελεύτησε δὲ Κλεοπάτρα μὲν τεσσαρακοιτοῦτις , ἐνὸς δέοντος , τούτων δύο καὶ εἴκοσι βασιλεύσασα , πλείω δὲ τῶν δεκατεσσάρων Ἀντωνίῳ συνάρξασα . Ἀντώνιον δὲ οἱ μὲν ἓξ , οἱ δὲ τρισὶν ἵισερβαλεῖν φασι τὰ πεντήκοντα . Τὸν δὲ τοῦ Ἀντωνίου υἱὸν Ἄντυλον τὸν ἐκ τῆς δουλβίας , καὶ τὸν τῆς Κλεσκάτρας τὸν Καισαρίωνα ὁ Καῖσαρ ἀπέκτεινεν . Ἀντώνιος μὲν οὖν καὶ Κλεσπάτρα οὕτως ἀπήλλαξαν . Καῖσαρ δὲ τὸν τοῦ Ἀλέξάνόρου τοῦ βασιλέως νεκρὸν εῖδε καὶ προσήψατο αὐτοῦ . Τὰ δὲ τῶν Πτολεμαίων σώματα , καίτοι τῶν Ἀλεξανδρέων δεῖξαί οἱ καὶ ταῦτα ξουληθέντων , ἰδεῖν οὐκ ἠθέλησεν , εἰπων ὅτι μασιλέα ἀ λλ ρὐ νεκροὺς ἰδεῖν ἐπεθύμησα . Οὐδὲ τῷ ἅπιδι ἐντυχεῖν ἐπείσθη , λέγων ὅτι Θεοὺς , ἀλλ´
Lemmas: ἢ μέν Εἰράς πρός ὁ πούς ἀποθνῄσκω , ὁ δέ Χαρμόνιον ἀάω καρηβαρέω καί σφάλλω κατακοσμέω ὁ περί κεφαλή ἐκεῖνος διάδημα . εἴκω δέ τις , Καλή οὗτος , Χαρμόνιον ; καλλιθεος μέν οὖν , φημί , καί πρέπω ὁ τοσοῦτος ἀπόγονος βασιλεύς . καί οὗτος εἶπον παρά ὁ κλίνη πίπτω καί αὐτός . λέγω δέ ἀσπίς δῆγμα θνῄσκω κομίζω μετά ὁ σῦκον . ὁ δδʹ ἐν ὑδρία τηρέω ὁ ἀσπίς φημί , ἠλακάτη δέ χρύσεος ὁ Κλεοπάτρα ἐκκαλέω αὐτός καί ἀγριαίνω ὁρμάω ἐμφύω αὐτός ὁ βραχύς . λέγω δέ καί φάρμακον αὐτός ἔχω ἐν κνῆστις κοῖλος , καί ὁ κνῆστις κρύπτω ὁ κόμη . ὁ δέ Δίων βελόνη αὐτός εἰμί φημί , εἰμί ὁ θρίξ ἀνείρω , ἰός περιχρίω . δύναμις ἔχω , εἄν αἷμα ἅπτω , ὡς ταχύς καί ἄλυπος φθείρω . ὁ μέν οὖν ἀπόλλυμι · ὁ δʹ´ ἀληθής οὐ γιγνώσκω , ἢ ὅτι περί ὁ ἐκεῖνος βραχύς δύο νυγμή ὁράω λεπτός τε καί ἀμυδρός , οὐδέ δέ φάρμακον τίς σημεῖον περί ὁ σῶμα ακεινεος ἐξανθέω , ἵημι ὁ θηρίον εὑρίσκω , εἰ μή τις συρμός αὐτός παρά θάλασσα , ὅς ὁ δωμάτιον ἀφοράω καί θυρίς εἰμί , ὁράω φάσκω . Εκασεαι δέ ἐκ ἀσπίς αὐτός θνῄσκω , ὅτι πολύς πρώην συνάγω θανάσιμος φάρμακον , καί οὗτος ὁ καταψηφίζομαι θάνατος προβάλλω · καί ὁ μέν ωκυμορον καταλαμβάνω , ὀδυνηρός ὅς ἐπάγω θάνατος , ὁ δέ πρᾶος μέν , διά χρόνος δέ γε κατεργάζομαι · μόνος δδʹ εὑρίσκω ὁ δῆγμα ὁ ἀσπίς ἄνευ σπασμός καρώ ὑπνώδης ἐφέλκω ἱδρώς μαλακός , καί ὁ αἰσθητήριον ἀμαύρωσις ῥᾳδίως ἀπονεκρόω . ἀκέω δέ ὁ Καῖσαρ ὁ τελευτή αὐτός , ἐκπλήσσω , καί σάομακα ὁ σῶμα καί ψύλλα ἐπαινέω ὁ ἐγώ ψύλλα νδρες εἰσέρχομαι γάρ ὁ δύναμις οὗτος ἔχω οὖον φύω ) , δύναμαι δέ πᾶς ἰός πᾶς ἑρπετόν , πρίν θνῄσκω ὁ δάκνω ἢ τιτρώσκω , ἐκμυζάω , καί μύτοί τε μή βλάπτω , καί ὁ πεΚφαρμαγμένον θεραπεύω . φύω δέ ἐκ ἀλλήλων , καί δοκιμάζω ὁ γεννάω , ἢ μετά ὄφις ἐμβάλλω , ἢ καί ὁ σπάργανον αὐτός ἐπιβάλλω ἰρἄάλρις τίς · οὔτε γάρ ὁ παῖς λυμαίνομαι , καί ὑπό ὁ ἐάω αὐτός ναρκόω . ὁ μέν οὖν Καῖσαρ ἐπί ὁ ὁ γυνή τελευτή ἄχθομαι , καί ὁ ἐκεῖνος εὐγένεια θαυμάζω , καί συνθάπτω ὁ Ἀγτωνίῳ κελεύω πολυτελής καί βασιλικός , Ἔντιμος δέ καί ὁ θεράπαινα ταφή τυγχάνω , ἐκεῖνος προστάσσω . τελευτάω δέ Κλεοπάτρα μέν τεσσαρακοιτοῦτις , εἷς δήω , οὗτος δύο καί εἴκοσι βασιλεύω , πλείων δέ ὁ δεκατέσσαρες Ἀντώνιος συνάρχω . Ἀντώνιος δέ ὁ μέν ἓξ , ὁ δέ τρεῖς ἵισερβαλεῖν φημί ὁ πεντήκοντα . ὁ δέ ὁ Ἀντώνιος υἱός Ἄντυλλος ὁ ἐκ ὁ δουλβίας , καί ὁ ὁ Κλεσκάτρας ὁ Καισαρίων ὁ Καῖσαρ ἀποκτείνω . Ἀντώνιος μέν οὖν καί Κλεσπάτρα οὕτως ἀπαλλάσσω . Καῖσαρ δέ ὁ ὁ αλεξανοροος ὁ βασιλεύς νεκρός ὁράω καί προσάπτω αὐτός . ὁ δέ ὁ Πτολεμαῖος σῶμα , καίτοι ὁ Ἀλεξανδρεύς δείκνυμι ὁ καί οὗτος ξουληθέντων , ὁράω οὐ ἐθέλω , εἶπον ὅτι μασιλέα ὅς λλ ῥέω νεκρός ὁράω ἐπιθυμέω . οὐδέ ὁ απίδι ἐντυγχάνω πείθω , λέγω ὅτι θεός , ἀλ