cogPG.PG134 326
τό τε οἱκῖυν καὶ τὸ πολέμιον μὴ ῥᾷστα διαγινώσκοωτες . Καὶ διὰ τοῦτο προεῖπον σφίσι τά τε ἄλλα παρατηρεῖν ἀκριβῶς , καὶ καθ´ ἐαυτὸν μηδένα κτδσνὶ τῶν ἐναντίων συμβαλεῖν . Τοῦτο δὴ τὸ παράγγελμα οἱ μὲν ἐτήρησαν , ὁ δὲ τοῦ Τουρκουάτου παῖς , στρατευόμενος ἐν τοῖς ἱππεῦσι , καὶ πεμφθείς πρὸς κατασκοπὴν τῶν ἐναντίων , παρεῖδεν οὐκ αὐθαδείᾳ , ἀλλὰ μέντοι φιλοτιμίᾳ . Ἐπεὶ γὰρ ὁ ἵα . παρχος τῶν Λατίνων , ἰδὼν αὐτὸν προσιόντα , πρὸς μονομαχίαν προεκαλέσατο , καὶ μὴ δεξάμενον ταῦτην διὰ τὴν πρόῤῥησιν , παρώξυνεν εἰπών · Οὐ Τὺ μέντοι Τουρκουάτου υἱὸς ε ; Οὐ σεμνύνη τῶν στρεπτῷ τὸῦ πατρός ; ἢ πρὸς μὲν Γα λάτας ἀνθρώπους φθόρους ἔρρωσθε καὶ ἀνδρίζεσθε , τοὺς ὲ δὴ Λατίνους ἡμᾶς φοβεῖσθε ; Τί οὖν ἄρχειν ἡμῶν ἀξιοῦτε ; τί δ´ ὡς χείροσιν ὑμῶν ἐπιτάσσετε ; Ῥκφρων τἐγέν ετο ὑπὸ τοῦ θυμοῦ , καὶ τῆς παραγγέλστως ἐκὼν ἐπελάθετο , καὶ μονομαχήσας ἐνίκησε , καὶ τὰ σκύλα μεγαφρονῶν ἐκόμισε τῷ πατρί . Καὶ ὃς ἀθροίσας τὸ στράτευμα , Γενοαίως μέν , ἔφη , ὖ παῖ , ἐμαχέσω , καὶ διὰ τοῦτό σε στρεφακώσω · ὅτι δέ τὸ προσταχθέν οὐ παρετήρησας , καίτοι καὶ ὡς υἱὸς πειθαρχεῖν καὶ ὡς στρατώτης ἀναγκαζόμενος , διὰ τοῦτό σε δικαιώσω , να καὶ τὸ τῆς ἀριστείας ἷθλον . καὶ τὸ τῆς ἀνηκουστίας τίμημα λήψῃ . Ταῦτ´ εἰπὼν , ἅμα τόν τε στέφανον τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ ἐπέθετο , καὶ αὐτὴν ἐκείνην ἀπίτεμεν . Εἶτα ὄναρ ἀμφοῖν τοῖς ὑπάτοις ἐν τῇ αὐτῇ νυκτὶ ὀμοίως φανὲν ἔδοξε λέγειν . τῶν ἐναντίων κρατήσειν , ἂν ὁ ἕτερος τῶν ὑπάτων ἑαυτὸν ἀπιδῷ . Μεθ´ ἡμέραν οὕν ἀλλήλοις τὸ ὄναρ διηγη σάμενοι , συνέθεντο θεῖον εἶναι , καὶ πεισθῆναι δεῖν αὐτῶ ὡμολόγησαν . Ἡμφισβήτησαν δὲ πρὸς ἀλλήλους , οὐχ ὄς ἂν σωθείη , ἀλλ´ ὅς ἂν μᾶλλον ἑαυτὸν ἐπόῷ . Καὶ παρὰ τοῖς πρώτοις τοῦ στρατοπέδου ἐόικαιολογήσαντο . Καὶ τέλος ἤρεσε σφίσι , τὸν μὲν Ἀσὸ τοῦ δεξιοῦ κέρως , τὸν δὲ ἐπὶ τοῦ λαιοῦ παρατάξασθαι , καὶ ὁπότερον ἂν ἐκείνων ἐλαττωθῇ , τὸν ἐπ´ αὐτῷ τεταγμένον ἀποθανεῖν . Τοσαύτη δ´´ ην φιλοτιμία αὐτοῖς περὶ τὴν ἐπίδοσιν , ὡς εὔχεσθαι ἔκαστον τῶν ὑπάτων ἡττηθῆναι , ἵνα τύχη τῆς ἐπιδόσεως , καὶ τῆς εὐκλείας τῆς ἐξ αὐτῆς . Συμβαλόν τες δὲ τοῖς Λατίνοις , μέχρι μὲν πολλοῦ ἰσοπαλῶς ἡγωνίσαντο · εἶτα κατὰ τὸν Δέκιον κέρας μικρόν τι τοῖς Λατίνοις ἐνέκλινεν . Ὃ γνοὺς ὁ μέκιος , ἑαυτὸν ἐπιδέδωκε , καὶ τὰ ὅπλα ἐκδὺς , τὴν ἐσθῆτα ἐνέδυτὴν περιπόρφυρον . Καὶ οἱ μὲν οὕτω φασὶν ἐς´ ἦπον ἀναπηδῆσαι αὐτὸν , καὶ εἰσελάσαι πρὸς τοὺς πολεμίους . κὶ ὑπ´ ἐκείνιον ἀποθανεῖν · οἱ δὲ ὑπὸ συστρατιώτου πολιτμόῦ σφαγῆναι . Τέως δὲ τελευτήσαντος τοῦ ἦεκίου τοῖς Ῥωμαίοις ἡ νίκῃ καθα ρῶς συνηνέχθη , καὶ οἱ Λατῖνοι πόντες ἐτράπησαν , οἡγπάντως δὲ διὰ τὸν θάνατον τοῦ Δεκίου · πῶς γὰρ ἄν τις πιστεύσειεν , ἐξ ἑνὸς ἀνδρὸς τοιᾶσδε τελεῶ τῆς τοσοῦτον πλῆθος ἀνθρώπων τὸ μὲν φθαρῆναι , τὸ δὲ σωθῆναι καὶ νικῆσαι περιφανῶς ; Οἱ μὲν οὖν Λατῖνοι οὔτως ἤττηντο , ὁ δέ γε Τουρκουάτος καὶ τὸν υἱὸν ἀποκτείνας , καὶ τοῦ συνάρχοντος τεθνητότος , ἐώρτασεν ὅμως τὰ ἐπινίκια . Εἶτ´ αὗθις αὐτούς
Lemmas: ὁ τε οἰκίον καί ὁ πολέμιος μή ῥᾳδίως διαγινωσκοα-βρως . καί διά οὗτος προεῖπον ὅς ὁ τε ἄλλος παρατηρέω ἀκριβῶς , καί καθ´ ἑαυτοῦ μηδείς κτίς ὁ ἐναντίος συμβάλλω . οὗτος δή ὁ παράγγελμα ὁ μέν τηρέω , ὁ δέ ὁ Τουρκουᾶτος παῖς , στρατεύω ἐν ὁ ἱππεύς , καί πέμπω πρός κατασκοπή ὁ ἐναντίος , παροράω οὐ αὐθάδεια , ἀλλά μέντοι φιλοτιμία . ἐπεί γάρ ὁ εἷς . παρχος ὁ Λατῖνος , εἶδον αὐτός πρόσειμι , πρός μονομαχία προκαλέω , καί μή δέχομαι οὗτος διά ὁ πρόρρησις , παροξύνω εἶπον · οὖον σύ μέντοι Τουρκουᾶτος υἱός ε ; οὖον σεμνύνω ὁ στρεπτός τό́ς πατήρ ; ἢ πρός μέν Γα Λάτας ἄνθρωπος φθόρος ῥώννυμι καί ἀνδρίζω , ὁ ε δή Λατῖνος ἐγώ φοβέω ; τις οὖν ἄρχω ἐγώ ἀξιόω ; τίς δδʹ ὡς χείρων σύ ἐπιτάσσω ; Ῥκφρων Τεγός ἀρτύω ὑπό ὁ θυμός , καί ὁ παραγγέλστως ἔκω ἐπιλανθάνομαι , καί μονομαχέω νικάω , καί ὁ σκύλα μεγαφρονέω κομίζω ὁ πατήρ . καί ὅς ἀθροίζω ὁ στράτευμα , Γενοαίως μέν , φημί , ὒ παῖς , μάχομαι , καί διά οὗτος σύ στρέφω · ὅτι δέ ὁ προστάσσω οὖον παρατηρέω , καίτοι καί ὡς υἱός πειθαρχέω καί ὡς στρατός ἀναγκάζω , διά οὗτος σύ δικαιόω , νάω καί ὁ ὁ ἀριστεία ἆθλος . καί ὁ ὁ ἀνηκουστία τίμημα λαμβάνω . Ταῦτ´ εἶπον , ἅμα ὁ τε στέφανος ὁ κεφαλή αὐτός ἐπιτίθημι , καί αὐτός ἐκεῖνος ἀποτέμνω . εἶτα ὄναρ ἄμφω ὁ ὕπατος ἐν ὁ αὐτός νύξ ὄμοιος φαίνω δοκέω λέγω . ὁ ἐναντίος κρατέω , εἄν ὁ ἕτερος ὁ ὕπατος ἑαυτοῦ ἀποδίδωμι . Μεθ´ ἡμέρα οὖν ἀλλήλων ὁ ὄναρ διηγέομαι σάμενος , συντίθημι θέω εἰμί , καί πείθω δήω αὐτός ὁμολογέω . αμφισβητώ δέ πρός ἀλλήλων , οὐ ὅς εἄν σῴζω , ἀλ ὅς εἄν μᾶλλον ἑαυτοῦ ἕπομαι . καί παρά ὁ πρῶτος ὁ στρατόπεδον εἰκαιολογέω . καί τέλος ἀρέσκω ὅς , ὁ μέν Ασό ὁ δεξιός κέρας , ὁ δέ ἐπί ὁ λαιός παρατάσσω , καί ὁπότερος εἄν ἐκεῖνος ἐλασσόω , ὁ ἐπι αὐτός τάσσω ἀποθνῄσκω . τοσοῦτος δδʹ ἐάν φιλοτιμία αὐτός περί ὁ ἐπίδοσις , ὡς εὔχομαι ἕκαστος ὁ ὕπατος ἡσσάομαι , ἵνα τύχη ὁ ἐπίδοσις , καί ὁ εὔκλεια ὁ ἐκ αὐτός . συμβάλλω αἱρέω δέ ὁ Λατῖνος , μέχρι μέν πολύς ἰσοπαλής ἀγωνίζομαι · εἶτα κατά ὁ Δέκιος κέρας μικρός τίς ὁ Λατῖνος ἐγκλίνω . ὅς γιγνώσκω ὁ Μέκιος , ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι , καί ὁ ὅπλον ἐκδύω , ὁ ἐσθής ἐνδύω περιπόρφυρος . καί ὁ μέν οὗτος φημί ἐγώ εἶπον ἀναπηδάω αὐτός , καί εἰσελαύνω πρός ὁ πολέμιος . κίς ὑπό ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω · ὁ δέ ὑπό συστρατιώτης πολισμός σφάζω . Τέως δέ τελευτάω ὁ αἰκίζω ὁ Ῥωμαῖος ὁ Νίκη καθά Ῥῶς συμφέρω , καί ὁ Λατῖνος Πόντες τρέπω , οἡγπάντως δέ διά ὁ θάνατος ὁ Δέκιος · πῶς γάρ ἄν τις πιστεύω , ἐκ εἷς ἀνήρ τοιόσδε τελέω ὁ τοσοῦτος πλῆθος ἄνθρωπος ὁ μέν φθείρω , ὁ δέ σῴζω καί νικάω περιφανής ; ὁ μέν οὖν Λατῖνος οὔτως αἰτέω , ὁ δέ γε τουρκουάτος καί ὁ υἱός ἀποκτείνω , καί ὁ συνάρχω θνῄσκω , ἑορτάζω ὅμως ὁ ἐπινίκιος . Εἶτε αὖθις αὐτός