cogPG.PG134 713
βασιλείας ἔσεσθαι ἐγκρατὴς , προηγόρευσε , τῆς προῤρήσεως ἀποτιννὺς ἀμοιβὴν , δῶρα ἐκπέμπει διά τινος τῶν οἰκειοτάτων αὐτῷ . Ὁ δὲ πεμφθεὶς οὐκ ἐκείνῳ ἐνέτυχενφθη γὰρ ὁ μοναχὸς ἐκεῖνος τὴν ζωὴν μεταθέμενος , ἕτερον δ´ εὐρηκὼς , τῇ ἐκείνου ντοικίᾳ σκηνούμενον , ὡς ἐκείνῳ , μὴ γινώσκων τὸν ἄνδρα , τούτῳ προσεληλύθει . Ὁ δὲ γὰρ τὰ τῶν εἰκονομάχων πρεσβεύων , καὶ τῆς αἱρέσεως διάπυρος σπουδαστὴς ) οὔτε τὰ δῶρα προσήκατο , καὶ τὸν τοήτων κομιστὴν ἀπεπέμψατο , ἐξ εἰδώλων προσκυνητοῦ μή τι λαβεῖν ἀνέχεσθαι φάμενος , καὶ τῆς βασιλείας καὶ τῆς ζωῆς διὰ βραχέος ἐπαπειλῶν τῷ Αέοντε στέρησιν , εἰ μὴ τοῦ προσκυνεῖν τοῖς εἰδώλοις ἀπέσχοιτο , τὰς σεπτὰς εἰκόνας οὕτω καλῶν . Ταῦτα παρὰ τοῦ σταλέντος ἀγγελθέντα τῷ Λέοντι , ἔμφροντιν αὐτὸν πεποιήκασι , καὶ κοινοῦται τὰ μηνυθέντα τῶν συνήθων τινὶ τῷ Μελισσηνῷ Θεοδότῳ , ὄς τοῖς εἰκονομάχοις αἱρεσιώτης ἐτύγχανεν ὥν . Δόλῳ τοίνυν ἐκεῖνος τὸν Λέοντα μέτεισι , καί τινα μοναχὸν ἑαυτῷ τινώσνων ὁιῥᾶοξον τούτω συνεβούλευε κοινώσασθαι τὴν ὑπόθεσιν , καὶ ὃ ἂν ἐκεῖνος ὑπόθοιτο , τοῦτο ποι ῆσαι · εἶναι γὰρ τὸν ἄνδρα μεστὸν χαρίτων πνευματικῶν , καὶ προορῶντα τὰ μέλλοντα καὶ προλέγοντα . Ὡς οὖν εἶδε τὸν Λέοντα βασιλέα συνθέμενον τοῖς λγοις αὐτοῦ , ἄπεισι πρὸς τὸν μοναχὸν ὁ Θεόδοτος , καὶ προλέγει αὐτῷ τὴν ὡς αὐτὸν τοῦ βασιλεύοντος ἐν Κδιώτου σχήματι ἄφιξιν , καὶ ὅτου χάριν ἐλεύσεται , καὶ μυσταγωγεῖ τοῦτον , ὅσα τῷ βασιλεῖ διαλέξεται Εἶτα νυκτὸς ἄπεισιν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν μοναχὸν , μεταμφιασάμενος ἵνα μὴ διαγνωσθείη ὤν βασιλεύς · συμπαρῆν δὲ οἱ καὶ ὁ Θεόδοτος . Ὁ δὲ μοναχὸς ἐκεῖνος , οἷα δῆθεν προμυηθεὶς ἐκ τοῦ Πνεύματος τὸ πλαττόμενον , ὡς βασιλέα προσεῖπε τὸν Λέοντα , καὶ Μὴ κρύπτε σου , φησὶ , τὸ ἀξίωμα , μήδ´ ἀπατᾷν θέλε τὴν ἡμῶν οὐθηνότητα . ἴσθι δὲ μὴ περὶ τὸ σέβας ὁρθῶς διακείμενος , ἀλλ´ ἄντικρυς εἰδωλαλατρῶν καὶ αὐτὸς καὶ ἄπαν σοι τὸ ὑπήκοον . Εἶ μμόν οὖν περιαιρήσεις τὰ εἰδωλα τῶν ἐκκλησιῶν . ἔσται σοι καὶ ἡ ζωὴ καὶ ἡ βασιλεία πολυετήι τε καὶ εὐτυχής · εἰ δὲ μὴ τοῦτο , ἀλλ´ ἔλκιζε ταγεῖν τὴν ἔκπτωσιν καὶ ἀμφοῖν , καὶ πρὸς ταύτῃ σε κολάσεις αἰώνιοι διαδέξονται . Καὶ ὁ μὲν εἴρηκε ταῦτα . Ὁ δὲ Λέων θαυμάσας τὸν μοναχὸν , τῆς δῖθεν προγνώσεωσὐδὲ γὰρ ἔγνω τοῦ Θεοδότου τὸ τύρευμα ) ἥλω τοῖς ἐκείνου λόγος , καὶ κατὰ τῶν θείων ἐκτυπωμάτων σφοδρότατα ἔπνευσε , δόγματι τούτων πάντοθεν καθαίρεσιν καταηφισάμενος . Ἄθελε μέντοι καὶ τὸν πατριάρχην ἔχειν ὁμόψηφον . Ὁ δὲ καὶ ἀντέλεγεν ἰσχυρῶς , καὶ ἀσεβὲς ἐξήλεγχε τὰ δόγμε καὶ λόγοις καὶ γράμμασιν . Ὁ θειότατος οὗτος ἦν Νικηφόρος , διὸ καὶ ὁπερορίᾳ κατακρίνει τὸν δίκαιον . Λέγεται δὲ προαισθέσθαι τοῦ Λέοντος τὸ κακότροπον ὁ ἀοίδιμος Νικηφόρος , ὡς ἔσται τοῖς ὁρθοδόξοις σκάλοψ καὶ κυδοιμοῦ ταῖς Ἐκκλησίαις λαβή . Ἐν γὰρ τῷ περιτιθέναι τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ τὸ διάδημα , δέξά · Ἀγροῦ καθηγούμενος , ὁ ὁμολογητὴς Θεοφάνης τῷ πνεύματι τὴν ἐκείνου δίοδον ἐγνοωκὼς(οὐ γὰρ ἑώρα τὸν ἄγιον κηροὺς ἀνάψας , καὶ θυμιῶν πόῤῥωθεν , ἐδεξιοῦτο αὐτὸν καὶ προέπεμπε · κἀκεῖνος αὖθις ἐκ τῆς
Lemmas: βασίλεια εἰμί ἐγκρατής , προαγορεύω , ὁ πρόρρησις ἀποτίνω ἀμοιβή , Δῶρα ἐκπέμπω διά τις ὁ οἰκεῖος αὐτός . ὁ δέ πέμπω οὐ ἐκεῖνος ἐντυγχάνω γάρ ὁ μοναχός ἐκεῖνος ὁ ζωή μετατίθημι , ἕτερος δδʹ εὑρίσκω , ὁ ἐκεῖνος ντοικίᾳ σκηνόω , ὡς ἐκεῖνος , μή γιγνώσκω ὁ ἀνήρ , οὗτος πρόσειμι . ὁ δέ γάρ ὁ ὁ εικονομάχος πρεσβεύω , καί ὁ αἵρεσις διάπυρος σπουδαστής ) οὔτε ὁ Δῶρα προσίημι , καί ὁ τοαβλης κομιστής ἀποπέμπω , ἐκ εἴδωλον προσκυνητής μή τίς λαμβάνω ἀνέχω φημί , καί ὁ βασίλεια καί ὁ ζωή διά βραχύς ἐπαπειλέω ὁ Αέοντε στέρησις , εἰμί μή ὁ προσκυνέω ὁ εἴδωλον ἀπέχω , ὁ σεπτός εἰκών οὗτος καλός . οὗτος παρά ὁ στέλλω ἀγγέλλω ὁ Λέων , ἔμφρων αὐτός ποιέω , καί κοινόω ὁ μηνύω ὁ συνήθης τις ὁ Μελισσηνός Θεόδοτος , ὅς ὁ εἰκονομαχέω αἱρεσιώτης τυγχάνω ἀνά . Δόλος τοίνυν ἐκεῖνος ὁ Λέων μέτειμι , καί τις μοναχός ἑαυτοῦ τινώσνων ὁρίζω οὗτος συμβουλεύω κοινόω ὁ ὑπόθεσις , καί ὅς εἄν ἐκεῖνος ὑποτίθημι , οὗτος ποῖ ἀείδω · εἰμί γάρ ὁ ἀνήρ μεστός Χαρίτων πνευματικός , καί προοράω ὁ μέλλω καί προλέγω . ὡς οὖν ὁράω ὁ Λέων βασιλεύς συντίθημι ὁ λγοις αὐτός , ἄπειμι πρός ὁ μοναχός ὁ Θεόδοτος , καί προλέγω αὐτός ὁ ὡς αὐτός ὁ βασιλεύω ἐν κδιωτος σχῆμα ἄφιξις , καί ὅστις χάρις ἔρχομαι , καί μυσταγωγέω οὗτος , ὅσος ὁ βασιλεύς διαλέγω εἶτα νύξ ἄπειμι ὁ βασιλεύς πρός ὁ μοναχός , μεταμφιάζω ἵνα μή διαγιγνώσκω εἰμί βασιλεύς · συμπάρειμι δέ ὁ καί ὁ Θεόδοτος . ὁ δέ μοναχός ἐκεῖνος , οἷος δῆθεν προμυέομαι ἐκ ὁ πνεῦμα ὁ πλάσσω , ὡς βασιλεύς προσεῖπον ὁ Λέων , καί μή κρύπτω σύ , φημί , ὁ ἀξίωμα , μῆδος ἀπατάω ἐθέλω ὁ ἐγώ ουθηνοτηταω . εἰμί δέ μή περί ὁ σέβας ὀρθῶς διάκειμαι , ἀλ ἄντικρυς εἰδωλαλατρῶν καί αὐτός καί ἅπας σύ ὁ ὑπήκοος . εἰμί μμόν οὖν περιαιρέω ὁ εἴδωλον ὁ ἐκκλησία . εἰμί σύ καί ὁ ζωή καί ὁ βασίλειος πολυετής τε καί εὐτυχής · εἰμί δέ μή οὗτος , ἀλ ἑλκύζω ταγέω ὁ ἔκπτωσις καί ἄμφω , καί πρός οὗτος σύ κολάζω αἰώνιος διαδέχομαι . καί ὁ μέν εἴρω οὗτος . ὁ δέ Λέων θαυμάζω ὁ μοναχός , ὁ δίδωμι προγιγνώσκω γάρ γιγνώσκω ὁ Θεόδοτος ὁ τύρευμα ) ἁλίσκομαι ὁ ἐκεῖνος λόγος , καί κατά ὁ θεῖον ἐκτύπωμα σφοδρός πνέω , δόγμα οὗτος πάντοθεν καθαίρεσις καταφίημι . άθελος μέντοι καί ὁ πατριάρχης ἔχω ὁμόψηφος . ὁ δέ καί ἀντιλέγω ἰσχυρῶς , καί ἀσεβής ἐξελέγχω ὁ δόγμε καί λόγος καί γράμμα . ὁ θεῖος οὗτος εἰμί Νικηφόρος , διό καί οπεροριον κατακρίνω ὁ Δίκαιος . λέγω δέ προαισθάνομαι ὁ Λέων ὁ κακότροπος ὁ ἀοίδιμος Νικηφόρος , ὡς εἰμί ὁ ὀρθόδοξος σκάλοψ καί κυδοιμός ὁ ἐκκλησία λαβή . ἐν γάρ ὁ περιτίθημι ὁ κεφαλή αὐτός ὁ διάδημα , δέχομαι · ἀγρός καθηγούμενος , ὁ ὁμολογητής Θεοφάνης ὁ πνεῦμα ὁ ἐκεῖνος δίοδος ἐγνοωκὼς(οὐ γάρ ὁράω ὁ ἀγάω κηρός ἀνάπτω , καί θυμιάω πόρρωθεν , δεξιόομαι αὐτός καί προπέμπω · ἐκεῖνος αὖθις ἐκ ὁ