cogPG.PG134 303
Ταρκυνίου πρέσβεις εἰς Ῥώμην ἧκον , περὶ καθόδου διαλεγόμενοι · ὡς δ´ οὐδὲν ἤνυον , ἔτεροι σὖθις ἐπάστησαν , ἀφίστασθαι τῆς βασιλείας , καὶ παύειν τὸν ν πόλεμον λέγοντες τὸν Ταρκύνιον , εἰ τὰ χρήματα δοθεῖεν αὐτῷ , καὶ τοῖς φίλοις , καὶ τοῖς οἰκείοις . ἀφ᾽ ὧν διαβιώσονται φεύγοντες . Ἐπικλωμένων δὲ πολλῶν , καὶ αὐτοῦ Κολλατίνου τοῦ τῷ Βρούτῳ συνάρχοντος , εἰς ἀγοράν ὁ Βροῦτος ἐκ τοῦ βουλευτηρίοι , ἐξέδραμε , προδότην τὸν Κολλατῖνον ἀποκαλῶν , πολέμου καὶ τυραννίδος ἀφορμάς χαριζόμενον . Οἱ πρέσβεις δὲ ἐπὶ τῇ τῶν χρημάτων προφάσαι τῆ Ῥώμῃ ἐνδιατρίβοντες , ἴσχυσαν διαφθεῖραι τῶν ἐπεσήμων τινὰς , μεθ´ ὧν καὶ δύω τοῦ Βρούτου παῖδας Κπειααν ἐν τῆ προδοσίᾳ γενέσθαι . Ὡς οὖν συνέπεισαν τὰ μειράκια , ἔδοξε καὶ ὅρκον προθεῖναι καὶ ἐπὶ τούτοις εἰς οἰκίαν συνῆλθον . Ἢν δὲ ὁ οἶκος ὑπέρημος καὶ σκοτώδης . Ἔλαθεν οὗν ἔνδον ὢν οὐκ ἐκ προνοίας , ἀλλὰ τυχαίως οἰκέτης ὄνομα Οὐινδίκιος , καὶ κατακρυφθεὶς ἐκεῖ , θεατής τε τῶν ἄοωμένων ἦν , καὶ τῶν βεβουλευμένων ἐπήκοος · ἅπερ ἧσαν , τοὺς ὑπάτους ἀνελεῖν , καὶ τὴν πεόλιν προδοῦναι , καὶ ταῦτα τῷ Ταρκυνίῳ διὰ τῶν πρέσβεων ἐπεστάλκασιν . Ἀπελθόντων δὲ τοῦ οἰκήματος τῶν συνωμοτῶν . ἐξελθών ὁ οἰκέτης ἅπαντα κατεμήνυσε , καὶ οἵ τε τὴν προδοσίαν μελετήσαντες συνελήφθησαν , καὶ τὰ γράμματα ἐκομίσθησαν , καὶ εἰς τὴν ἀγορὰν προαχθέντων αὐτῶν , καὶ τὸν Οὐνδικα παρεστήσαντο , τά τε γράμματα ἀνεγνώσθησαν . Καὶ οἱ μὲν ἄλλοι ἐν κατηφείᾳ ἦσαν , καὶ σιωπῇ · ὁ δὲ Βροῦτος ὀνομαστὶ τῶν υἱέων ἑκάτερον προσειπὼν . Οκ ἀπρλονεῖσθε , ἔφη , πρὸς τὴν κατγορίς - · σῶν δὲ σιωπώντων , στραφεὶς πρὸς τοὺς ὑπηρέτας Ὑμέτερον , εἶπεν , ᾔδη τὸν λοικὸν ἔργον . Οἱ δὲ συλλαβόντες τοὺς νεανίσκους , ῥάβδοις κατέξαινον · καὶ τῶν ἄλλων ἐπικλωμένων τοῖς πάσχουσιν , ὁ πατὴρ αὔτ´ ἀλλαχόσε τὰς ὄψεις ἀπήγαγεν , οὔτε μὴν οἴκτου τι ἐνεδείξατο , μέχρι πελέκει τὰς κεφαλὰς τῶν παίδων ἀπέκοψαν . Τοῦτο δὲ οὕτ´ ἐπαινεῖν , οὔτε ψέγειν κστὶ ῥάδιον . Ἡ γὰρ ἀρετῆς ὕψος εἰς ἀπάθειαν ἐξέστησεν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν , ἢ πάθους μέχεθος εἰς ἀναλγησίαν . Οὐδέτερον δὲ μικρὸν οὐδ´ ἀνθρώπινον . ἀλλ´ Λ θεῖον , ἢ θηριῶδες . Οὔτω δὲ τούτων θανόντων , καὶ πσρὶ τῶν ἄλλων συνωμοτῶν ψῆφον ἐνεγκεῖν ὁ Βροῦτος ἀπῄτητο . Ὁδὲ , Τοῖς μέν υἱέσιν , εἶπεν , αὐτὸς Ἀποχρῶν εἰμι δικαστής · περὶ δὲ τῶν ἄλλων , τοῖς πρλίταις ἐλευθέροις οὖσι τῆς ψήφου παραφωρῶ . Ψήψου τοίνυν δοθείσης , πάντες ἐπελεκίσθησαν . Ἢσαν δὲ τούτων τινὲς τῷ Κολλατίνῳ προσήκοντες , δι´ οὓς καὶ ὠργίζετο . Ὅθεν ὁ Βροῦτος οὕτω κατ´ αὐτοῦ τὸν δῆμον παρώξυνεν , ὡς μικροῦ δεῖν καὶ αὐτοχειρίᾳ αὐτὸν ἀνελεῖν · ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησαν , τὴν δ´ ἀρχὴν ἠνάγκασαν αὐτὸν ἀπειπεῖν . εἵλοντο δὲ ἀντ´ ἐκείνου συνάρχοντα Πόπλιον Οὐαλέριον , ὃς Πα πλικόλας προσωνομάσθη , δηλοῖ δ´ ἡ κλῆσις ἐξελληνιζομένη Δημοκηδῆ , ἢ Δημοτικώτατον .
Lemmas: Ταρκύνιος πρέσβυς εἰς Ῥώμη ἥκω , περί κάθοδος διαλέγω · ὡς δδʹ οὐδείς ἀνύω , ἔτερος σῴζω ἐφίστημι , ἀφίστημι ὁ βασίλεια , καί παύω ὁ Ν πόλεμος λέγω ὁ Ταρκύνιος , εἰμί ὁ χρῆμα δίδωμι αὐτός , καί ὁ φίλος , καί ὁ οἰκέω . ἀπό ὅς διαβιόω φεύγω . ἐπικλάω δέ πολύς , καί αὐτός Κολλατῖνος ὁ ὁ Βροῦτος συνάρχω , εἰς ἀγορά ὁ Βροῦτος ἐκ ὁ βουλευτήριος , ἐκτρέχω , προδότης ὁ Κολλατῖνος ἀποκαλέω , πόλεμος καί τυραννίς ἀφορμή χαρίζομαι . ὁ πρέσβυς δέ ἐπί ὁ ὁ χρῆμα προφασίζομαι τῆ Ῥώμη ἐνδιατρίβω , ἰσχύω διαφθείρω ὁ ἔπειμι τις , μεθ´ ὅς καί δύο ὁ Βροῦτος παῖς κπειααω ἐν τῆ προδοσία γίγνομαι . ὡς οὖν συμπείθω ὁ μειράκιον , δοκέω καί Ὅρκος προτίθημι καί ἐπί οὗτος εἰς οἰκίον συνέρχομαι . ἤν δέ ὁ οἶκος ὑπέρημος καί σκοτώδης . λανθάνω ἐν ἔνδον εἰμί οὐ ἐκ πρόνοια , ἀλλά τυχαῖος οἰκέτης ὄνομα Οὐινδίκιος , καί κατακρύπτω ἐκεῖ , θεατής τε ὁ ἄοωμένων εἰμί , καί ὁ βουλεύω ἐπήκοος · ὅσπερ ἧσαν , ὁ ὕπατος ἀναιρέω , καί ὁ πεολις προδίδωμι , καί οὗτος ὁ Ταρκύνιος διά ὁ πρέσβυς ἐπιστέλλω . ἀπέρχομαι δέ ὁ οἴκημα ὁ συνωμότης . ἐξέρχομαι ὁ οἰκέτης ἅπας καταμηνύω , καί ὁ τε ὁ προδοσία μελετάω συλλαμβάνω , καί ὁ γράμμα κομίζω , καί εἰς ὁ ἀγορά προάγω αὐτός , καί ὁ Οὐνδικα παρίστημι , ὁ τε γράμμα ἀναγιγνώσκω . καί ὁ μέν ἄλλος ἐν κατήφεια εἰμί , καί σιωπή · ὁ δέ Βροῦτος ὀνομαστί ὁ υἱός ἑκάτερος προσεῖπον . Οκ απρλονεομαι , φημί , πρός ὁ κατγορίς - · σός δέ σιωπάω , στρέφω πρός ὁ ὑπηρέτης ὑμέτερος , εἶπον , οἶδα ὁ λοικω ἔργον . ὁ δέ συλλαμβάνω ὁ νεανίσκος , ῥάβδος καταξαίνω · καί ὁ ἄλλος ἐπικλάω ὁ πάσχω , ὁ πατήρ αὔτ´ ἀλλαχόσε ὁ ὄψις ἀπάγω , οὔτε μήv οἶκτος τίς ἐνδείκνυμι , μέχρι πέλεκυς ὁ κεφαλή ὁ παῖς ἀποκόπτω . οὗτος δέ ὕω ἐπαινέω , οὔτε ψέγω κτίς ῥούδιον . ὁ γάρ ἀρετή ὕψος εἰς ἀπάθεια ἐξίστημι αὐτός ὁ ψυχή , ἢ πάθος μέχεθος εἰς ἀναλγησία . οὐδέτερος δέ μικρός οὐδός ἀνθρώπινος . ἀλ Λ θέω , ἢ θηριώδης . οὐτάω δέ οὗτος θνῄσκω , καί πρίς ὁ ἄλλος συνωμότης ψῆφος φέρω ὁ Βροῦτος ἀπαιτέω . ὁδός , ὁ μέν υἱός , εἶπον , αὐτός ἀποχράω εἰμί δικαστής · περί δέ ὁ ἄλλος , ὁ πρλιος ἐλεύθερος εἰμί ὁ ψῆφος παραφορέω . Ψήψου τοίνυν δίδωμι , πᾶς πελεκίζω . ἀσάω δέ οὗτος τις ὁ Κολλατῖνος προσήκω , δις ὅς καί ὀργίζω . ὅθεν ὁ Βροῦτος οὗτος κατ´ αὐτός ὁ δῆμος παροξύνω , ὡς μικρός δήω καί αὐτοχειρία αὐτός ἀναιρέω · ἀλλά οὗτος μέν οὐ ποιέω , ὁ δδʹ ἀρχή ἀναγκάζω αὐτός ἀπολέγω . αἱρέω δέ ἀντ´ ἐκεῖνος συνάρχω Πόπλιος Οὐαλέριος , ὅς Πα πλικολαας προσονομάζω , δηλόω δδʹ ὁ κλῆσις ἐξελληνίζω δημοκηδής , ἢ δημοτικός .