cogPG.PG134 399
ἀσθενῆ ἑποίησεν . Ὀμίχλη τε πλείστη καὶ βαθεῖα συμβᾶσα , τοὺς μὲν Ῥωμαίους ἅτε κρατοῦν . τας καὶ ἀγχεμάχως ἐκ χειρὸς μαχομένους οὐδὲν ἐνεπόδισε · τοὺς δ´ ἐναντίους οἷα πεφοβημένους ἵππω τε καὶ τοξείᾳ τὸ πλεῖστον χρωμένους , τήν τε πρόοψιν εἰς τὰ τοξεύματα ἀφείλετο , καὶ περὶ ἀλλήλους ὡς ἐν σκότῳ πλανωμένους ἔσφηλεν . Ὅμως δ´ οὖν ἴσχυσεν ὁ Ἀντίοχος τοῖς καταφράκτοις ἱππεῦσι τοὺς ἀντιστάντας αὐτῷ τρεψάμενος , μέχρι τοῦ στρατοπέδο ἐλθεῖν ἐπιδιώκων αὐτούς . Καί γε εἶλεν ἂν αὐτὸ εἰ Κμὴ Μάρκος Αἰμίλιος Λέπιδος ὁ τὴν φρουρὰν αὐτοῦ ἔχων τοὺς πρώτους προσιόντας τῶν Ῥωμαίων ἀπέκτεινεν , ἐπεὶ μὴ ἔπειθεν αὐτοὺς τῆς φυγῆς ἐτισχεῖν . Ἐκ γὰρ τούτου ἐκείνων τε οἱ λοιποὶ ὑποστρέψαντες καὶ αὐτὸς ἀκραίφνεσιν ἐπεκδραμών τοῖς φρουροῖς ἀπεώσαντο τὸν Ἀντίοχον . Ἐν ᾧ ὅ τοῦτ´ ἐγίνετο , Ζεῦξις καθ´ ἕτερον μέρος τῷ ταφρεύματι προσβαλὼν , εἴσω τε αὐτοῦ εἰσῆλθε καὶ ἁρπαγὴν ἐποιεῖτο , μέχρις οὖ ὁ Λέπιδος ᾔσθοτο . Τὸτε γὰρ κἀκεῖνος τὸ σφέτερον ἐῤῥύσατο , καὶ ὁ Σκιπίων τὸ τοῦ Ἀντιόχου εἶλε , καὶ ἐν αὐτῷ πολλοὺς μὲν ἠν . θρώπους , πολλοὺς δ´ ἴπηους , ὑποσύγια , ἀργύριο , χρυσίον , ἐλέφαντα , ἄλλα τε πολλὰ καὶ πολυτελῆ εὗρε . ἀνεχώρησεν · οἰ δ´ Ἔλληνες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ τοῖς Ῥωμαίοις προσέθεντο . Μετὰ δὲ ταῦτα ἀνακωχή τις ἑπικηρυευσαμένου τοῦ Ἀντιόχου ἐσπείσθη Ὦ τι γὰρ Ἀφρικανὸς εὐνοῖκῶς οἱ διὰ τὸν υἱὸν εἰχε , καὶ ὁ ὕπατος οὐκ ἤθελε τὴν νίκην τῷ διαδόχῳ πλησιάζοντι καταλελοιπέναι . οὐκοῦν οὐδὲ ἐπέταξαν τῇ Ἀντιόχῳ πλέον οὐδὲν ἢ ὅσα καὶ πρὸ τῆς μάχης ἤτουν . Διὸ καὶ Γναῖος Μάνλιος ὁ τὴν ἁρχὴν σφῶν διαδεξάμενος οὐκ ἠρκέσθη τοῖς συγκειμένοις , ἀλλλ πλείω αὐτὸν ἀπήτησε . Πρὸς δὲ καὶ ὁμήρους δοῦναοι ἐκέλευσεν ἄλλους τε καὶ τὸν υἱὸν Ἀντίοχον , καὶ τοὺς αὐτομόλους πάντας ἐκδοῦναι , ἐν οἷς καὶ ὁ Ἀννίβας ἦν . Καὶ ὁ Ἀντίοχος καὶ ἄκων πρὸς ἅπαντα ἐπειθάρχησον , οὐ μέντοι καὶ τὸν Ἀννίαν ἐκὰοῦναι ἠδυνήθη . Πρὸς γὰρ Προυσίαν τὸν βασιλέα τῶν Βεθυνῶν προκατέφυγε . Καὶ ὁ μὲν Ἀντίοχος πρέσβεις ἐπὶ τούτοις κἰς τὴν Ῥώμην πέμψας ἐσπείσατο . Σκιπίοιν δὲ Αούκιος ἐπῃνεῖτο ἐπὶ τῇ νίκῃ , καὶ τὴν τοῦ Ἃσιατικοῦ ἐπφνυμίαν δι´ αὐτὴν ἕσχεν , ὥσπερ ὁ ἀδαλφὸς αὐτοῦ Ἀφρικανὸς ἐπακλὴθη τῆς Καρχηθόνος κρατήσω · μέγιστον ἐν τῇ Ἀφρικῇ δυνηθείσης . Τοοῦτοι δ´ οὖν ἄνδρες οὔτοι γενόμενοι καὶ ἐπὶ τοσούτῳ δέξης ἐλθόντες ἔξ ἀρετῆς , δικαστηρίῳ καὶ τῷ βήμῳ οὸ πολλῷ βστερον παροδόθηοαν · καὶ ὁ μὲν Λούκιος κατεψηφίσθη ὡς τάχα πολλὰ ἐκ τῆς λείας σφατερισάμενος · Ἀφρικανὸς δὲ ὡς ἐπιεικεστέρας τὰς συύθήκας διὰ τὸν υἱόν ποιησάμενος · τὸ δ´ ἀληθὲς , διὰ φθόνον . Ὅτε δ´ οὐδιν ἠδίκουν , δηλοῦται μὲν καὶ ἄλλοθεν , οὐχ ἦκιστα δὲ ὅτι καὶ τῆς οὐσίας τοῦ Ἀσιατικοῦ δημευθείσης οὐδὲν πλέον τῶν αὐτῷ προῦπαρχόντων εὔρέδη , Ὅτι δὲ τοῦ Ἀφρικανοῦ ἱς τὸ Αἴτερνον πρὸ ψήφου
Lemmas: ἀσθενής ποιέω . ὀμίχλη τε πλεῖστος καί βαθύς συμβαίνω , ὁ μέν Ῥωμαῖος ἅτε κρατέω . ὅς καί ἀγχεμάχως ἐκ χείρ μάχομαι οὐδείς ἐμποδίζω · ὁ δδʹ ἐναντίος οἷος φοβέω ἵππος τε καί τοξεία ὁ πλεῖστος χράω , ὁ τε πρόοψις εἰς ὁ τόξευμα ἀφαιρέω , καί περί ἀλλήλων ὡς ἐν σκότος πλανάω σφάλλω . ὅμως δδʹ οὖν ἰσχύω ὁ Ἀντίοχος ὁ κατάφρακτος ἱππεύς ὁ ἀνθίστημι αὐτός τρέπω , μέχρι ὁ στρατόπεδο ἔρχομαι ἐπιδιώκω αὐτός . καί γε αἱρέω εἄν αὐτός εἰμί Κμὴ Μάρκος Αἰμίλιος Λέπιδος ὁ ὁ φρουρά αὐτός ἔχω ὁ πρῶτος πρόσειμι ὁ Ῥωμαῖος ἀποκτείνω , ἐπεί μή πείθω αὐτός ὁ φυγή ετιεχω . ἐκ γάρ οὗτος ἐκεῖνος τε ὁ λοιπός ὑποστρέφω καί αὐτός ἀκραιφνής ἐπεκδραμών ὁ φρουρός ἀπωθέω ὁ Ἀντίοχος . ἐν ὅς ὅς τοῦτος γίγνομαι , Ζεῦξις καθ´ ἕτερος μέρος ὁ τάφρευμα προσβάλλω , εἴδομαι τε αὐτός εἰσέρχομαι καί ἁρπαγή ποιέω , μέχρι οὖον ὁ Λέπιδος αἰσθάνομαι . τότε γάρ ἐκεῖνος ὁ σφέτερος ῥύομαι , καί ὁ Σκιπίων ὁ ὁ Ἀντίοχος εἴλω , καί ἐν αὐτός πολύς μέν ἐάν . θρώπους , πολύς δδʹ ἶπος , ὑποσύγια , αργύριο , χρυσίον , ἐλέφας , ἄλλος τε πολύς καί πολυτελής εὑρίσκω . ἀναχωρέω · ὁ δδʹ Ἔλληνες ὁ ἐν ὁ Ἀσία ὁ Ῥωμαῖος προστίθημι . μετά δέ οὗτος ἀνοκωχή τις ἑπικηρυευσαμένου ὁ Ἀντίοχος σπένδω ὦ τίς γάρ Ἀφρικανός ευνοϊκώς ὁ διά ὁ υἱός ἔχω , καί ὁ ὕπατος οὐ ἐθέλω ὁ Νίκη ὁ διάδοχος πλησιάζω καταλείπω . οὐκοῦν οὐδέ ἐπιτάσσω ὁ Ἀντίοχος πλέω οὐδείς ἢ ὅσος καί πρό ὁ μάχη ἀτέω . Διὸ καί Γναῖος Μάνλιος ὁ ὁ ἀρχή σφεῖς διαδέχομαι οὐ ἀρκέω ὁ σύγκειμαι , ἀλ πλείων αὐτός ἀπαιτέω . πρός δέ καί ὅμηρος δουναος κελεύω ἄλλος τε καί ὁ υἱός Ἀντίοχος , καί ὁ αὐτόμολος πᾶς ἐκδίδωμι , ἐν ὅς καί ὁ Ἀννίβας εἰμί . καί ὁ Ἀντίοχος καί ἄκων πρός ἅπας ἐπειθάρχησον , οὖον μέντοι καί ὁ Ἀννία εκαουνη δύναμαι . πρός γάρ Προυσίας ὁ βασιλεύς ὁ βεθυναω προκαταφεύγω . καί ὁ μέν Ἀντίοχος πρέσβυς ἐπί οὗτος κίς ὁ Ῥώμη πέμπω σπένδω . σκιπιον δέ Αούκιος ἐπαινέω ἐπί ὁ Νίκη , καί ὁ ὁ ασιατικός επφνυεις δις αὐτός ἔχω , ὥσπερ ὁ ἀδαλφὸς αὐτός Ἀφρικανός ἐπακλὴθη ὁ Καρχηθόνος κρατέω · μέγας ἐν ὁ Ἀφρική δύναμαι . Τοῦτος δδʹ οὖν ἀνήρ οὔτοι γίγνομαι καί ἐπί τοσοῦτος δείκνυμι ἔρχομαι ἐκ ἀρετή , δικαστήριον καί ὁ βήμῳ ὅς πολύς ὕστερος παροράω · καί ὁ μέν Λούκιος καταψηφίζομαι ὡς τάχα πολύς ἐκ ὁ λεῖος σφατερισάμενος · Ἀφρικανός δέ ὡς ἐπιεικής ὁ συντίθημι διά ὁ υἱός ποιέω · ὁ δδʹ ἀληθής , διά φθόνος . ὅτε δδʹ οὐδιν ἀδικέω , δηλόω μέν καί ἄλλοθεν , οὐ ἥκιστος δέ ὅτι καί ὁ οὐσία ὁ Ἀσιατικός δημεύω οὐδείς πλέω ὁ αὐτός προϋπάρχω εὔρέδη , ὅτι2 δέ ὁ Ἀφρικανός ἴς ὁ Αἴτερνον πρό ψῆφος