cogPG.PG134 359
καὶ ὑπὰρ τὴν Μακεδονίαν , τήν τε Θράκην τὴν ἐντὸς τοῦ Αἴμου , καὶ τὴν πρὸς τῇ Ῥοδόπῃ καὶ ἔστιν ἐν τῶ μέσῳ τούτων τῶν ὁρῶν καὶ τῶν Ἀλπίων , τοῦ τε Ἀμου ποταμοῦ , καὶ τοῦ Ἱστρου μέχρι τοῦ Εὸξείνου Πόντου , καί πη καὶ ἐπέκεινα τοῦ Ἰστρου νέμεται . Λογίου δέ ποτε τοῖς Ῥωμαίοις ἐλθόντος , καὶ Ἐλληνας καὶ Γαλάτας τὸ ἄστυ καταλήψεσθαι , Γαλάται δύω καὶ Ἔλληνες ἔτεροι ἔκ τε τοῦ ἄρρενος καὶ του θβλεος γένους ζῶντες ἐν τῆ ἀγορᾷ κατωρύγησαν , ἵν οὕτως ἐπιτελὲς τὸ πεπρωμένον γενέσθα , δοκῇ , καί τι κατέχειν τῆς πόλεως κατορωρυγμένοι νομίζωνται . Μετὰ δὲ τοῦτο Σαρδόνιοι ἐν δεινῶ ποιού μενοι , ὅτι στρατηγὸς Ῥωμαίων ἀεὶ καθειστήκει αὐτοῖς , ἐπανέστησαν · αὖθις δὲ ἐδουλώθησαν . Κʹ . Ἡοοῦβροι δὲ Γαλατικὸν γένος , συμμάχους ἑκ τῶν ὑπὲρ τὰς Ἄλπεις ὁμοφύλων προσειληφότες , ὅπλα τοῖς Ῥωμαίοις ἐπήνεγκαν · διὸ καὶ αὐτοὶ ηθτρεπίζοντο . Ληῖσαμένων δὲ τῷν βαρβάρων τινὰ , τελευταῖον χειμῶνος μεγάλου νυκτὸς συμβάντος , ὑπετέπησαν τὸ θειον ἀναντοοῦσθαι αὐτοῖς καὶ ἠθύμησαν · καὶ καταπτήξαντες φυγῇ τὴν σωτηρίαν πορίσασθαι ἐπαχαίρησαν . Καὶ ὁ Ῥηγοῦλος αὐτοὺς κατεδίωξε , καὶ τοῖς ὀτισθοφυλακοῦσι προσμίξας , ἡττήθη τε καὶ ἀπέθανεν . Αἰμλιος δὲ , λόφον τινὰ κατασχὼν , ἡσύχαξεν . Ἀντικατασχόντων δὲ καὶ τῶν Γαλατῶν ἕτερον , Ἀπί τινας μὴν ἡμέρας ἠράμουν · ἔπειτα οἱ μὲν ὀργῆ τοῦ γεγονότος , αὐχήματι ὲ τῆς νίκης οἱ βάρβαροι , καταὲραμόντες ἀπὸ τῶν μετεώρων συνάβαλον . Καὶ ἐπὶ πολὺ μὲν ἰσοῤῥόπως ἐμάχοντο · τέλος δ´ οἱ Ῥωμαῖοι , τῷ ἱππικῷ περισχόντες , αὐτοὺς κατέκοψαν , καὶ τὸ στρατόπεξον αὐτῶν εἶλον , καὶ τὰ λάφυρα ἐκομίπαντο . Καὶ μετὰ ταῦτα τοῖς τῶν Βοουΐων ὁ Αἰμίλιος ἐλυμήνατο , καὶ τὰ ἐπινίκια ἤγαγε , τούς τε πρώτους τῶν ἁλόντων ὡπλισμένους ἑπὶ τὸ Καπιτώλων ἀνεκάμισεν , ἐπισκώπτων αὐτοῖς ς ὀμωμοκόσι μὴ πρότερον τοὺς θώρακας ἀποδύσασθαι πρὶν ἀνελβαῖν εἰς τὸ Καπιτώλιον . Ἐκ δὲ τούτου τήν τε τῶν Βοουΐων ἄπασαν προσεκτήσαντο , καὶ τὸν Ὡριδανὸν τότε πρῶτον ἐπὶ τοὺς Ἰνσούβρους διέβησαν , καὶ τὴν χώραν αὐτῶν ἐπόρθουν . Τεράτων δ´ ἐν τούτῳ γενομένων , ἐς μέγα δέος οἱ ἐν τῇ Ῥώμῃ κατέστησαν . Ποταμός το γὰρ ἐν τῷ Πικινῷ αἱματώδης ἔῤῥύη , κἀν τῇ Τυρσηνίδι καίεσθαι τοῦ οὐρανοῦ πολὺ Κδοξε , καὶ ἐν τῷ Ἀριμίνῳ φῶς νύκτωρ ἡμέρᾳ προσεοικὸς Κλαμψε , καὶ πολλαχόθι τῆς Ἰταλίας τρεῖς σελῆναι νυκτὸς ἐφαντάσθησαν , κἀν τῇ ἀγορᾷ γὺψ ἐφ´ ἡμέρας πλείονας ἐνιδρύθη . Διά τε γοῦν τὰ τέρατα ταῦτα , καὶ ὅτι τινὲς παρανόμως ἔλεγον τοὺς θπάτους αἱρεθῆναι , μετεπέμψαντο αὐτούς . Δεξάμενοι δὲ τὰ γράμματα οἱ ὕπατοι , οὐκ εὐθὺς αὐτὰ ἀνέγνων , ἄρτι πρὸς πόλεμον καθιστάμενοι , ἀλλὰ προσυμβαλόντες ἐκράτησαν . Μετὰ δὲ τὴν μάχην ἀναγνωσθείσης τῆς ἐπιστολῆς , ὁ μὲν δούριος ἐτοίμως ἐπείθετο · ὁ δέ γε δλαμίνιος , ἐπαιρόμενος τῇ νίκῃ , τήν τε αἵρεσιν αὐπῶν ἀπεδείκνυ δι´ αὐτῆς ὁρθῶς ἔχουσαν»αὶ διὰ πὸν πρὸς αὐτὸν φθόνον ἐνέκειτο καὶ τοῦ θείου τοὺς δυνατοὺς καταψεύδεσθαι . Οὔτ´ οὖν ἀπαναστῆναι πρὶν τὸ πᾶν καταστήσεσθαι ἤθελε , καὶ διδάξειν καὶ τοὺς οἴκοι , ἔφη , μήτ´ ὄρνισι μήτ´ ἄλλῳ δή τινι τοιούτῳ προσέχοντας ἀπατᾶσθαι . Καὶ ὁ μὲν κατὰ χώραν μέειν
Lemmas: καί ὑπάρ ὁ Μακεδονία , ὁ τε Θρᾴκη ὁ ἐντός ὁ Αἴμος , καί ὁ πρός ὁ Ῥοδόπη καί εἰμί ἐν ὁ μέσος οὗτος ὁ ὁράω καί ὁ Ἀλπίον , ὁ τε Ἡμέτερος ποταμός , καί ὁ Ἴστρος μέχρι ὁ οξέινος Πόντος , καί πῇ καί ἐπέκεινα ὁ Ἴστρος νέμω . Λογίου δέ ποτός ὁ Ῥωμαῖος ἔρχομαι , καί Ἕλλην καί Γαλάτης ὁ Ἄστυ καταλαμβάνω , Γαλάτης δύο καί Ἔλληνες ἔτερος ἐκ τε ὁ ἄρσην καί ὁ θβλεος γένος ζῶ ἐν τῆ ἀγορά κατορύσσω , ἵνα οὕτως ἐπιτελής ὁ ἔπορον γενέσθα , δοκέω , καί τίς καταχέω ὁ πόλις κατορύσσω νομίζω . μετά δέ οὗτος σαρδόνιος ἐν δεινός ποιέω μένω , ὅτι στρατηγός Ῥωμαῖος ἀεί καθίστημι αὐτός , ἐπανίστημι · αὖθις δέ δουλόω . καί . ηοουβροω δέ Γαλατικός γένος , σύμμαχος ἐκ ὁ ὑπέρ ὁ Ἄλπεις ὁμόφυλος προσλαμβάνω , ὅπλον ὁ Ῥωμαῖος ἐπιφέρω · διό καί αὐτός ηθτρεπίζοντο . Ληΐζω δέ τῷ βάρβαρος τις , τελευταῖος χειμών μέγας νύξ συμβαίνω , ὑπετέπησαν ὁ θεῖον αναντοουω αὐτός καί ἀθυμέω · καί καταπτήσσω φυγή ὁ σωτηρία πορίζω ἐπαχαίρησαν . καί ὁ Ῥηγοῦλος αὐτός καταδιώκω , καί ὁ οτισθοφυλακεω προσμείγνυμι , ἡσσάομαι τε καί ἀποθνῄσκω . Αἰμλιος δέ , λόφος τις κατέχω , ἡσυχάζω . Ἀντικατέχω δέ καί ὁ Γαλάτης ἕτερος , Ἀπί τις μήv ἡμέρα ἐράω · ἔπειτα ὁ μέν ὀργής ὁ γίγνομαι , αὔχημα ε ὁ Νίκη ὁ βάρβαρος , καταίρω ἀπό ὁ μετέωρος συμβάλλω . καί ἐπί πολύς μέν ἰσόρροπος μάχομαι · τέλος δδʹ ὁ Ῥωμαῖος , ὁ ἱππικός περιέχω , αὐτός κατακόπτω , καί ὁ στρατοπεκω αὐτός εἴλω , καί ὁ λάφυρα ἐκομίπαντο . καί μετά οὗτος ὁ ὁ βοουιος ὁ Αἰμίλιος λυμαίνομαι , καί ὁ ἐπινίκιος ἄγω , ὁ τε πρῶτος ὁ ἁλίσκομαι ὁπλίζω ἐπί ὁ Καπιτώλων ἀνεκάμισεν , ἐπισκώπτω αὐτός Σ ὄμνυμι μή πρότερος ὁ θώραξ ἀποδύω πρίν ἀνελβαῖν εἰς ὁ Καπιτώλιον . ἐκ δέ οὗτος ὁ τε ὁ βοουιος ἅπας προσκτάομαι , καί ὁ Ὡριδανὸν τότε πρῶτος ἐπί ὁ Ἰνσούβρος διαβαίνω , καί ὁ χώρα αὐτός πορθέω . Τέρας δδʹ ἐν οὗτος γίγνομαι , εἰς μέγας δέος ὁ ἐν ὁ Ῥώμη καθίστημι . Ποταμός ὁ γάρ ἐν ὁ πικινεω αἱματώδης ῥέω , ἐν ὁ Τυρσηνίς καίω ὁ οὐρανός πολύς Κδοξε , καί ἐν ὁ Ἀρίμινον φάος νύκτωρ ἡμέρα προσέοικα Κλαμψε , καί πολλαχόθι ὁ Ἰταλία τρεῖς σελήνη νύξ φαντάζω , ἐν ὁ ἀγορά γύψ ἐφίημι ἡμέρα πλείων ἐνιδρύω . Ζεύς τε γοῦν ὁ τέρας οὗτος , καί ὅτι τις παρανόμως λέγω ὁ θπάτους αἱρέω , μεταπέμπω αὐτός . δέχομαι δέ ὁ γράμμα ὁ ὕπατος , οὐ εὐθύς αὐτός ἀναγιγνώσκω , ἄρτι πρός πόλεμος καθίστημι , ἀλλά προσυμβάλλω κρατέω . μετά δέ ὁ μάχη ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπιστολή , ὁ μέν δούριος ἑτοίμως πείθω · ὁ δέ γε δλαμίνιος , ἐπαίρω ὁ Νίκη , ὁ τε αἵρεσις αὐπῶν ἀποδείκνυμι δις αὐτός ὀρθῶς ἔχω διά πως πρός αὐτός φθόνος ἔγκειμαι καί ὁ θεῖον ὁ δυνατός καταψεύδομαι . Οὔτος οὖν ἀπανίστημι πρίν ὁ πᾶς καθίστημι ἐθέλω , καί διδάσκω καί ὁ οἴκοι , φημί , μῆτε ὄρνις μῆτε ἄλλος δή τις τοιοῦτος προσέχω ἀπατάω . καί ὁ μέν κατά χώρα ἐμέω