cogPG.PG134 722
ἐκεῖνος ἐξίρηνεν , εἰ μὴ ὁ Ἐξαβούλιος ὁ πατρίκιος τὴν ὁρμὴν τοῦ βασιλίως ἀνέκοψε , φάμενος μὴ χρῆναι πιστεύειν κατὰ τῶν φίλων ἐχθροῖς . Ὁ δέ γε Θωμᾶ ἄλλοτε ἄλλαις τιμωρίαις ὑποβελλόμενος , βιαιότατα κατέλυσε τὴν ζωήν . Καὶ ὁ τούτου δὴ εἰσποιητὸς υἱός εἰς τὸ τῆς Βιζύης πολίχνιον προσφυγὼν , παρὰ τῶν οἰκούντων τὸ φρούριον ἐεθεὶς προσήχθη τῷ Βασιλεῖ , καὶ ὁμοίως τῷ πεπλασμένῷ πατρὶ κολασθεὶς , βιαίως καὶ αὐτὸς ἀπέρῥηξε τὴν ψυχήν . Ἡ μὲν οὖν τοῦ Θωμᾶ ἐπανάστασις τοῦτον τὸν τρότθον κατηύναστο . Αἰ δὲ Θρφκικαὶ πόλεις αἱ παράλιοι , κἀκείνου παρελθάιτος ἕτι τῆς στάσεως εἴγοντο , καὶ μᾶλλον τῶν ἄλλων τὸ Πάνιον καὶ ἡ Πέρινθοσὕτω γὰρ πάλε . ὡνάιαστο ἡἩράκλεια ἐστασίαζον δ´ ἔτι μίσει τῷ πρὸς τὸν αὐτοκράτορα . Ἀλλὰ τὸ μὲν Πάνιον σεισμῷ τοῦ τείχους αὐτοῦ πεσόντος , ἐάλω , ἡ δὲ Ὡράκλεια διὰ τῆς θαλάσσης γέγονεν ἀλωτή . Ταῦτα τοίνυν κατορθώσας ὁ Μι . Μιχαὴλ , ἐπάνεισι τροπαιοφορῶν , καὶ ἱππικοῦ τελουμένου ἀγῶνος , τοὺς τῷ Θωμᾷ τὴν τυραννίδα συμπράξαν . τας ὅνοις ἐφεζομένους εἰσαγαγὼν εἰς τὸ θέατρον , ὑπερορίαν αὐτῶν κατεδίκασε , μή τι πλέον κολμσας οῇ τοὺς , εἰ μή τινας δύο τὸν Χοιρέαν καὶ τὸν Χαγορηνὸν , μὴ πειθομένους μηδὲ ματὰ τὴν κατάλυσιν τοῦ Θωμὰ σαραδοῦναι τὰ φρούρια , ἃ κατεῖχον , Δλὼν , καὶ ἀνασκολοπίσας ἀπὲκτεινοΚΑʹ . Τῇ γοῦν ἀποστασίᾳ τῇ τοῦ Θωμᾶ καὶ τοῖς ἐμφυλίοις πολέμοις τῶν Ῥωμαϊκῶν ἀσχολουμένον δυνάμειν , ἄδειαν εὐρηκότες πᾶσαν οἱ πρὸς ἑσπέραν Ἀγαρηνοὶ , οἶ τὸν τῆς Ἱηρίας οἰκοῦσι κόλπον , καὶ λέγονται Ἱσπανοὶ , τῷ σφετέρῳ προσίασιν ἀρχηγῷ , ὃν αὐτοὶ καλοῦσιν ἀμερμουμνῆν , καὶ ἡτοῦντο ἀποικίαν στείλασθαι , διὰ πλῆθος στενοχωρούμενοι . Κἀκεῖνος κατένευσε , καὶ τούτους παραλαβὼν σὺν τριήρεσιν ἀπέπλευσε , τὰς ὑπὸ Ῥωμαίους νήσους περιελθών · τε καὶ ληῖζόμενος . Ὡς δ´ ἦκε καὶ εἰς τὴν Κρήτην , καὶ τὸ ταύτης ἔγνωκε πάμφορον , τοὺς μὲν πλείστους εἰς λείαν ἐκπέπομφεν , αὐτὸς δὲ μετ´ ὀλίγων εἰς φυλακὴν δῆθεν ταοαλειφθεὶς τῶν νηῶν , πῦρ ἐνέβαλε κατ´ αὐτῶν , καὶ πάσας ἐνέπρησε . Τεθορυβημένων δὲ . τῶν Ἀγαρηνῶν διὰ τοῦτο , καὶ τὴν αἰτίαν ζητούντων , ὁ Ἄχαψοὕτω γὰρ ὁ σφῶν ὡνόμαστο ἀρχηγὸς , ἀποικίαν ᾑτεῖσθε , φησὶν , ἰδοὺ τοίνυν χώρα ῥέρισα μέλι καὶ γάλα , καὶ ταύτην κατασχόντες οἰκήσατε . Ἐκείνων δὲ εἰπόντων , Καὶ τὰ φίλτατα , αρῦ ; ὁ Ἅχαψ . Ἐνταῦθα γυνοῖκές εἰσιν , ἀνθυπήνεγκεν , ἐξ ὥν γενήσονται καὶ παῖδες ὡμῖν ὐ μετὰ μακρόν . Τούτοις πεισθέντες οἰ ἐκ τῆς ψλγαρ τήν τε νῆσον ὑφ´ ἑαυτοὺς ἐποιήσαντο , καὶ τοὺς ἀντιγενεῖς ἐδουλώσαντο . Ὅ τε καὶ Κύριλλος ὁ Γορτύνης ἐπίσκοπος , ἀθλήσας ὑπὲρ Χριστοῦ , μαρτυρίου κεκόμιστο στίφανον . Θανούσης δὲ τῆς αυζύγου τῷ βασιλεῖ , ἐκεῖνος ὑπεκρίνετο μὲν εἰς εὸ προφανὲς δευτέροις ὁμιλῆσαι γάμοις μὴ βούλεσθαι , κρύβδην δὲ πρὸς τοὺς ἐξόχους τῆς γερουσίας διαπεμπόμενος , ἀξιοῦσθαι παρ´ αὐτῶν παρεσκεύαζεν ἐτέραν τοῦ βίου κοινωνὸν εἰσοικίσασθαι . Καὶ ἡ σκῆψις ὡς εὐπρεπής · δεινὸν γὰρ ἱφασαν εἶναι ἡμᾶς μὲν βασιλεύεσθαι παρὰ σοῦ , τὰς δ´ ἡμῶν συνοίκους βασιλίδος στερίσκεσθαι . Ὁ δὲ πρότερον μὲν ἀκιζόμενος , τὴν ἀξίωσιν οὐ προσίεται . Λιπαρούντων δ´ ἐκείνων , πίστεις ἐξ αὐτῶν ἀπῄτει εἰ βούλοιντο ἀγαγέσθαι αὐτὸν βασιλίδα , ὡς καὶ μετὰ θάνατον αὐτοῦ βασιλίδα ταύτην ἔξουσι , καὶ
Lemmas: ἐκεῖνος ἐξίρηνεν , εἰμί μή ὁ εξαβουλις ὁ πατρίκιος ὁ ὁρμή ὁ βασίλιος ἀνακόπτω , φημί μή χρή πιστεύω κατά ὁ Φίλων ἐχθρός . ὁ δέ γε Θωμᾶς ἄλλοτε ἄλλος τιμωρία ὑποβάλλω , βίαιος καταλύω ὁ ζωή . καί ὁ οὗτος δή εἰσποιητός υἱός εἰς ὁ ὁ Βιζύη πολίχνιον προσφεύγω , παρά ὁ οἰκέω ὁ φρούριον θέω προσάγω ὁ Βασιλίς , καί ὁμοίως ὁ πλάσσω πατήρ κολάζω , βίαιος καί αὐτός ἀπορρήγνυμι ὁ Ψυχή . ὁ μέν οὖν ὁ Θωμᾶς ἐπανάστασις οὗτος ὁ τρότθον κατανύω . ὁ δέ Θρφκικαὶ πόλις ὁ παράλιος , ἐκεῖνος παρέρχομαι ἔτι ὁ στάσις ἔργω , καί μᾶλλον ὁ ἄλλος ὁ Πάνιον καί ὁ Πέρινθοσὕτω γάρ πάλε . ωναιαστος Ἡράκλεια στασιάζω δδʹ ἔτι μισέω ὁ πρός ὁ αὐτοκράτωρ . ἀλλά ὁ μέν Πάνιον σεισμός ὁ τεῖχος αὐτός πίπτω , ἀλίσκομαι , ὁ δέ Ὡράκλεια διά ὁ θάλασσα γίγνομαι αλώσιμος . οὗτος τοίνυν κατορθόω ὁ Μι . Μιχαήλ , ἐπάνειμι τροπαιοφορέω , καί ἱππικόν τελέω ἀγών , ὁ ὁ Θωμᾶς ὁ τυραννίς συμπράσσω . ὅς ὄνος ἐφέζομαι εἰσάγω εἰς ὁ θέατρον , ὑπερορία αὐτός καταδικάζω , μή τίς πλέω κολμσας οηʹ ὁ , εἰμί μή τις δύο ὁ χοιρέα καί ὁ χαγοραινω , μή πείθω μηδέ Ματά ὁ κατάλυσις ὁ Θωμᾶς σαραδουνη ὁ φρούριον , ὁ κατέχω , Δλὼν , καί ἀνασκολοπίζω ἀπὲκτεινοΚΑʹ . ὁ γοῦν ἀποστασία ὁ ὁ Θωμᾶς καί ὁ ἐμφύλιος πόλεμος ὁ Ῥωμαϊκός ἀσχολέω δυναμέω , ἄδεια εὑρίσκω πᾶς ὁ πρός ἑσπέρα Ἀγαρηνός , οἶς ὁ ὁ Ἰηρίας οἰκέω κόλπος , καί λέγω Ἱσπανός , ὁ σφέτερος πρόσειμι ἀρχηγός , ὅς αὐτός καλέω ἀμερμουμνῆς , καί αἰτέω ἀποικία στέλλω , διά πλῆθος στενοχωρέω . ἐκεῖνος κατανεύω , καί οὗτος παραλαμβάνω σύν τριήρης ἀποπλέω , ὁ ὑπό Ῥωμαῖος νῆσος περιέρχομαι · τε καί ληΐζομαι . ὡς δδʹ ἥκω καί εἰς ὁ Κρήτη , καί ὁ οὗτος γιγνώσκω πάμφορος , ὁ μέν πλεῖστος εἰς λεῖος ἐκπέμπω , αὐτός δέ μετέ ὀλίγος εἰς φυλακή δῆθεν ταοαλειφω ὁ ναός , πῦρ ἐμβάλλω κατ´ αὐτός , καί πᾶς ἐμπίμπρημι . θορυβέω δέ . ὁ Ἀγαρηνός διά οὗτος , καί ὁ αἴτιος ζητέω , ὁ Ἄψαχος γάρ ὁ σφεῖς ονομαστός ἀρχηγός , ἀποικία αἰτέω , φημί , ἰδού τοίνυν χώρα ῥισῆς μέλι καί γάλα , καί οὗτος κατέχω οἰκέω . ἐκεῖνος δέ εἶπον , καί ὁ φίλος , αρύς ; ὁ Ἅχαψ . ἐνταῦθα γυνοικω εἰμί , ἀνθυπήνεγκεν , ἐκ ἀνά γίγνομαι καί παῖς ὡμῖν υἱός μετά μακρός . οὗτος πείθω ὁ ἐκ ὁ ψλγαρ ὁ τε νῆσος ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω , καί ὁ Ἀντιγένεις δουλόω . ὅς τε καί Κύριλλος ὁ Γόρτυς ἐπίσκοπος , ἀθλέω ὑπέρ Χριστός , μαρτύριον κομίζω στιφαινω . θνῄσκω δέ ὁ αυζυγον ὁ βασιλεύς , ἐκεῖνος ὑποκρίνομαι μέν εἰς εἰμί προφανής δύο ὁμιλέω γάμος μή βούλομαι , κρύβδην δέ πρός ὁ ἔξοχος ὁ γερουσία διαπέμπω , ἀξιόω παρ´ αὐτός παρασκευάζω ἕτερος ὁ βίος κοινωνός εἰσοικίζω . καί ὁ σκῆψις ὡς εὐπρεπής · δεινός γάρ ἱφασαν εἰμί ἐγώ μέν βασιλεύω παρά σύ , ὁ δδʹ ἐγώ σύνοικος βασιλίς στερίσκω . ὁ δέ πρότερος μέν ἀκκίζομαι , ὁ ἀξίωσις οὖον προσίημι . λιπαρέω δδʹ ἐκεῖνος , πίστις ἐκ αὐτός ἀπαιτέω εἰμί βούλομαι ἄγω αὐτός βασιλίς , ὡς καί μετά θάνατος αὐτός βασιλίς οὗτος ἔχω , καί