cogPG.PG134 727
ἐκεῖνο ἀνθρωπάριον τὰ θεῖα θεασάμενον ἐκτυπώματα , τί ταῦτα , ἤρετο τὴν βασίλισσαν · ἡ δὲ ἀφελῶς πως πρὸς ἐκεῖνο εἶπε , Ταῦτα τὰ καλά μου νινία . Ἐκεῖθεν οὗν ἐξελθὸν τὸ παράφορον ἐκεῖνο ἀνδράριον , εὖρε τὸν Θεόφιλον ἑστιώμενον . Ἔρετο γοῦν ὁ βασιλεὺς αὐτὸν ὅθεν ἥκοι ; Ὁ δὲ παρὰ τῇ Μάννα πορευθῆναι ἀντέφησεν,ὕτω γὰρ ἐκάλει τὴν δέσποιναν ἔχειν αὐτὴν ἔλεγε νινία καλά . Εἰκόνας οὖν εἶναι τὰ νινία ὑποτοπήσας ὁ βασιλεὺς ἐξώργιστο , καὶ πρὸς τὴν βασιλίδα πορεύεται πνέων θυμοῦ , καὶ θβρεις κατέχεεν ἐκείνης , καὶ εἰδωλολάτριν ὡνόμαζε , τὰ εἰρημένα παρὰ τοῦ Δένδερι διηγούμενος · ουτω γὰρ τὸ παρακεκομμένον ἐκεῖνο ἐκαλεῖτο ἀνθρώπιον . Ἡ δὲ σοφῶς τὸν ἄνδρα κατεσοφίσατο · Οὐ οὐ εἰκόνας εἶδεν ὁ λένδερις , ἔλεγεν , ἀλλὰ τῷ κττόπτρῳ μου ἐνατενιζούσης ; τὰς ἐκεῖθεν ἀντανακλωμένας έώραμορφάς , καὶ ταύτας νινία ὡνόμασεν . Οὕτω πιθανῶς τὸν λόγον συμπλάσασα , τὴν ὀργὴν τοῦ θασιλέως ἐμάλαξε , καὶ τὸν θυμὸν κατεστόρεσεν . Ἡν δὲ τοῖς εὐσεβοῦσι λίαν βαρὺς , σπεύδων πάντας τῆς οἰ κείας δυσσεβείας ποιήσασθαι κοινωνοὺς , καὶ ὥσπερ τοῦ δικαίου διάπυρος ἦν ζηλωτὴς , οὕτω καὶ τῆς εὐσεβείας , ὡς ᾧετο , καὶ ἀποστῆσαι τῆς τῶν ἐκείνων τιμῆς ἐφιλονείκει περιμανῶς τὸ ὑπήκοον . Ἔντεῦθεύ ἐκόλαζε πλείστους τῆς εἰδολομανίας , ὡς ἔλεγεν ἀκολάστῳ γλώσσῃ , αὐτοὺς ἁφιστῶν , καὶ πολλοὺς εἰργάσατο ὁμολογητάς . Ἰωάννην δὲ τὸν Σύγκελλον , δς αὐτῷ διδάσκαλος γέγονε , καὶ τῆς δυσδεβείας ἦν κοινωνὸς , πρὸς τοὺς Ἀγαρηνοὺς ἐξαπέστειλεν , ἐπιδείξασθαί σφισι τὸν πλοῦτον τῆς βασιλείας Ῥωμαίων βουλόμενος . Στέλλει δʹ´ αὐτὸν σὺν χρήμασι μάλα ποὶλοῖς , ὧν τὰ μὲν δῶρα πέπομφε τῷ Ἀγαρηνῶν ἀρχηγῷ , τὰ δὲ εἰς ὑπηρεσίαν τῷ πεμφθέντι ἀπένειμεν , ἑν οἷς καὶ διττὰ ἐτύγχανον χερνιβόξεστα χρύσεά τε καὶ διάλιθα , καὶ τέχνης ἀκριβοῦς ἐνδεικνύμενα χάριτας . Τούτων δὲ πάντων ἐπέκεινα λέγεται δοῦναι αὐτῷ καὶ χρυσοῦ χαράγματα κεντηγάρια τεσσαράκοντα , ἵν´ ἔχοι δωρεῖσθαι τῶν ἐκ τῆς Ἄγαρ οἷς βούλοιτο φιλοτίμως τε καὶ δαψιλῶς , κἀντεῦθεν τοὺς Παρβάρους ἐκπλήττοι , λογιζομένους , ὡς εἰ τοσοῦτου οἱ τοῦ ἄνακτος εὐποροῖεν , αὐτὸς ἐκεῖνος πόσου ἂν εἴη κύριος πλούτου ; Ἀφικόμενος οὖν εἰς τὴν τοῦ Βαγδᾶ πόλιν ὁ Σύγκελλοσὕτη δ´ ἐστὶν ἡ παλαιὰ ἰιαβυλὼν ) καὶ τῷ τῶν Ἀγαρηνῶν ἀργηγῷ εἰς έαν ἐλθὼν , καὶ διαλεχθεὶς , καὶ τὰ τοῦ βασιλέως δῶρα προσαγαγὼν , καὶ διὰ ταῦτα , καὶ διὰ τὴν τοῦ λόγου δύναμινν γὰρ εἰς διάλεξιν περιδέξιος καὶ ἐτιμᾶτο καὶ ἐθαυμάζετο . Πλέον δʹ´ ἐξεθάμβησε τους βαρβάρους φιλοτιμώτατα πρὸς αὐτυὺς διακείμενος . Εί γάρ τινες ἐκείνῳ προσήεσαν , ἢ παρὰ τοῦ σφετέρου στελλόμενοι ἄρχοντος , ἢ κατά τινα χρείαν ἄλλην , χρήμασιν αὐτοὺς ἐδεξιοῦτο μεγάλοις , ὡς καὶ χαίρειν καὶ τεθηπέναι τοὺς ταῦτα λαμβάνοντας . Ὁμέστιον
Lemmas: ἐκεῖνος ἀνθρωπάριον ὁ θεῖον θεάομαι ἐκτύπωμα , τίς οὗτος , ἔρομαι ὁ βασίλισσα · ὁ δέ ἀφελής πως πρός ἐκεῖνος εἶπον , οὗτος ὁ καλός ἐγώ νινί . ἐκεῖθεν ἐν ἐξέρχομαι ὁ παράφορος ἐκεῖνος ἀνδράριον , εὖρος ὁ Θεόφιλος ἑστιάω . ἔρετο γοῦν ὁ βασιλεύς αὐτός ὅθεν ἥκω ; ὁ δέ παρά ὁ Μάννα πορεύω ἀντέφησεν,ὕτω γάρ καλέω ὁ δέσποινα ἔχω αὐτός λέγω νινί καλός . Εἰκών οὖν εἰμί ὁ νινί ὑποτοπέω ὁ βασιλεύς ἐξοργίζω , καί πρός ὁ βασιλίς πορεύω πνέω θυμός , καί θβρεις καταχέω ἐκεῖνος , καί εἰδωλολάτρης ὀνομάζω , ὁ εἴρω παρά ὁ Δένδερι διηγέομαι · οὗτος γάρ ὁ παρακόπτω ἐκεῖνος καλέω ἀνθρώπιον . ὁ δέ σοφός ὁ ἀνήρ κατασοφίζομαι · οὖον οὖον εἰκών ὁράω ὁ λένδερις , λέγω , ἀλλά ὁ κττόπτρῳ ἐγώ ἐνατενίζω ; ὁ ἐκεῖθεν ἀντανακλάω ὁράω , καί οὗτος νινί ὀνομάζω . οὕτως πιθανός ὁ λόγος συμπλάσσω , ὁ ὀργή ὁ θασιλαος μαλάσσω , καί ὁ θυμός καταστόρεννυμι . ἐάν δέ ὁ εὐσεβέω λίαν βαρύς , σπεύδω πᾶς ὁ ὁ καίω δυσσέβεια ποιέω κοινωνός , καί ὥσπερ ὁ Δίκαιος διάπυρος εἰμί ζηλωτής , οὗτος καί ὁ εὐσέβεια , ὡς οἴομαι , καί ἀφίστημι ὁ ὁ ἐκεῖνος τιμή φιλονεικέω περιμανῶς ὁ ὑπήκοος . Ἔντεῦθεύ κολάζω πλεῖστος ὁ ειδολομανια , ὡς λέγω ἀκόλαστος γλῶσσα , αὐτός ἀπιστέω , καί πολύς ἐργάζομαι ὁμολογητής . Ἰωάννης δέ ὁ συγκέλλω , ΔΣ αὐτός διδάσκαλος γίγνομαι , καί ὁ δυσδεβείας εἰμί κοινωνός , πρός ὁ αγαρηνός ἐξαποστέλλω , ἐπιδείκνυμι ὅς ὁ πλοῦτος ὁ βασίλεια Ῥωμαῖος βούλομαι . στέλλω δʹ´ αὐτός σύν χρῆμα μάλα πολύς , ὅς ὁ μέν Δῶρα πέμπω ὁ Ἀγαρηνός ἀρχηγός , ὁ δέ εἰς ὑπηρεσία ὁ πέμπω ἀπονέμω , ἑν ὅς καί δισσός τυγχάνω χερνιβόξεστον χρύσεος τε καί διάλιθος , καί τέχνη ἀκριβής ἐνδείκνυμι χάρις . οὗτος δέ πᾶς ἐπέκεινα λέγω δίδωμι αὐτός καί χρυσός χάραγμα κεντηγάρια τεσσαράκοντα , ὅς ἔχω δωρέω ὁ ἐκ ὁ Ἄγαρ ὅς βούλομαι φιλότιμος τε καί δαψιλής , ἐντεῦθεν ὁ Παρβάρους ἐκπλήσσω , λογίζομαι , ὡς εἰμί τοσοῦτος ὁ ὁ ἄναξ εὐπορέω , αὐτός ἐκεῖνος πόσος εἄν εἰμί κύριος πλοῦτος ; ἀφικνέομαι οὖν εἰς ὁ ὁ Βαγδάδ πόλις ὁ Σύγκελλοσὕτη δδʹ εἰμί ὁ παλαιός ιιαβυλαω ) καί ὁ ὁ Ἀγαρηνός ἀργηγῷ εἰς ἐάν ἔρχομαι , καί διαλέγω , καί ὁ ὁ βασιλεύς Δῶρα προσάγω , καί διά οὗτος , καί διά ὁ ὁ λόγος δύναμις γάρ εἰς διάλεξις περιδέξιος καί τιμάω καί θαυμάζω . πλέος δʹ´ ἐκθαμβέω ὁ βάρβαρος φιλότιμος πρός αὐτυὺς διάκειμαι . εἰ γάρ τις ἐκεῖνος πρόσειμι , ἢ παρά ὁ σφέτερος στέλλω ἄρχω , ἢ κατά τις χρεία ἄλλος , χρῆμα αὐτός δεξιόομαι μέγας , ὡς καί χαίρω καί τέθηπα ὁ οὗτος λαμβάνω . ὁμέστιος