cogPG.PG134 413
μέντοι καὶ πολέμιόν τι ἐπεδείξαντο , μέχρις οὗ τοὺς περιλιπεῖς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων ἐκομίσαντο . Τάτε δὲ διενεχθέντες ἀλλήλοις οἵ τ´ ἠδικημένοι καὶ οἱ τῇ ἀλλότρια ἔχοντες ἐπολέμησαν . ἤρξαντο δὲ τῆς διαΚφορᾶς οἱ Ἀχαιοὶ , τοῖς Λακεδαιμονίοις ἐγκαλοῦντες ὡς αἰτίοις τῶν ουμβεβηκότων αὐτοῖς · καὶ τῶν Ῥωμαίων διαλλακτὸς αὐτοῖς στειλὰντων οὐκ ἐπα ίσθησαν , ἀλλὰ πρὸς πόλεμον ὥρμησαν Κριτόλαι ν παοστησάμενοι . Δείσας οὖν ὁ Μέτελλος μὴ καὶ τῆς μᾶακεδονίας ἅψωνταιη γὰρ εἰς τὴν Θεσσαλίαν παρῆλθον , προαπήντησεν αὐτοῖς καὶ ἐτρέψατο . Καὶ τοῦ Κριτολάου πεσόντος διχῆ διήρητο τὸ Ἑλληνικόν ί μὲν γὰρ πρὸς εἰρήνην ἀπέκλιναν καὶ τῇ ὅπλα κατέθεντο · οἱ δὲ καὶ ἔτι ἐστασία ον τῷ Διαίῳ τῇ πράγματα ἐπιτρέψαντες . Ἃ μαθόντες οἱ ἐν τῇ Ῥώμῃ , ἐπ´ αὐτοὺς τὸν Μόμμιον ἔπεμψανς ἂς τὸν μὲν Μέτελλον ἀπήλλαξεν , αὐτὸς δὲ τοῦ πολέμου αἴχετο , καί τινα πληγὴν μέρει τῆς στρατιᾶς λαβών ἐξ ἐνέδρας , τοῦ Διαίου καταδιώξαντος μέγρι τοῦ σφῶν στρατρπέδου τοὺς φεύγοντας , ἀντεπεξῆλθε , καὶ τρεψάμενος αὐτὸν πρὸς τὸ τῶν Ἀχαιῶν ἦλθς χαράκωμα . ἀθροίσας δὲ δύναμιν ὁ Δίαιος πλείσνα συμβαλεῖν αὐτοῖς ἐπεχείρησεν . Ὡς δ´ οὐκ ἀντεξόρ · μησαν οἱ Ῥωμαῖοι , κατεφρόνησεν αὐτῶν , καὶ εἰς τὸ μέσον τῶν στρατοπέδων κοῖλον ὃν προῆλθεν . Ἰδών αὖν τοῦθ´ ὁ Μόμμιος τῶν ἰππέων τινάς λάθρα ἔπαι ψεν , ἵν´ ἐκ πλαγίου αὐτοῖς ἐπιγένωνται . Καὶ ἐττὶ ἐκεῖνοι προσβαλόντες αὐτοὺς συνετάραξαν , ἐπήγαγε τὴν φάλαγγα κατὰ πρόσωπον , καὶ πολλοὺς ἐφόνευσεν . Ἐκ δὲ τούτου Δίαιος μὲν ἀπογνοὺς ἕαυτὸν ἀπέκτεινε . Τῶν δ´ ἐκ τῆς μάχης περισωθέντο » αἶ μὲν Κορίνθιοι κατὰ τὴν χώραν ἐσκεδάσθησαν , οἱ δʹ ἄλνλοι οἵκαδε ἔφυγον . Ὅθεν καὶ οἱ ἐν τῷ τείχεο Κααίνθιοι πάντας ἀπολωλέναι νομίσαντες ἐξέλιπσν τὴν πόλιν , καὶ κενὴν αὐτὴν ἀνδρῶν ὁ Μόμμος ἕλαβε . Καὶ μετὰ ταῦτα κἀκείνους καὶ τοὺς ἄλλως Ἔλληνας ἀπόνως προσεποιήσατο . Καὶ τότε μὲν τῇ ὅπλα αὐτῶν καὶ ὅσα πρὸς τοῖς ἱεροῖς ἀνέκειντο , καὶ τοὺς ἀνδριάντας , τάς τε γραφὰς καὶ εἴ τι ἄλλο πρὸς κόσμον εἶχον , παρείλετο . Πεμφθέντων δὲ οἱ τοῦ τε πατρὸσΔ καὶ ἄλλων ἐπὶ καταστάσει τῶν ἀλόντων , τείχη τέ τινων περιεῖλε , καὶ ἐλευθέρους πάντας καὶ αὐτονόμους πλὴν τῶν Κορινθίων ἀφῆκε . Τῆς δὲ Κορίνθου τούς τε οἰκήτορας ἀπέδοτο καὶ τὴν χώραν ἐδημοσίωσε , τά τε τείχη καὶ τῇ ἄλλα οἰκοδομήματα πάντα κατέσκαψε , φοβηθεὶς μὴ καὶ αὖθίς τινες πρὸς αὐτὴν οἷα μεγίστην συστῶσιν . Ἵνα δὲ μήτε τις ἐκείνων λάθῃ , μήτε τῶν λοιπῶν τις Ἐλλήνων πραθῆ ὡς Κορίνθιος , συνεκάλεσε , πρὶν ἐκφῆναι τὸ πτητέον , πάντας τοὺς παρόντας , καὶ αὐτοὺς ἀφανῶς πκς τοῖς στρατιώταις ἐγκυκλωσάμενος ἐκήρυξε τήν τε τῶν ἄλλων ἐλευθερίαν καὶ τὴν τῶν Κορινθίων δού λωσιν . Ἔπειτα προσέταξε πᾶσι τῶν παρεστηκότων αωίσι λαβέσθαι καὶ οὕτω σαφῆ τὴν διάκρισιν αὐτῶν ἐποιήσατο . Καὶ ἡ μὲν Κόρινθος οὔτως ἀνάστατος γέγονε , τὸ δ´ ἄλλο Ἕλληνικὸν παραχρῆμα μὲν αὶ ῥὸκτ´ οοκσορ
Lemmas: μέντοι καί πολέμιος τίς ἐπιδείκνυμι , μέχρι ὅς ὁ περιλιπής ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος κομίζω . Τάτος δέ διαφέρω ἀλλήλων ὁ τ ἀδικέω καί ὁ ὁ ἀλλότριος ἔχω πολεμέω . ἄρχω δέ ὁ διακφοηρα ὁ Ἀχαιός , ὁ Λακεδαιμόνιος ἐγκαλέω ὡς αἴτιος ὁ ουμβεβηκοος αὐτός · καί ὁ Ῥωμαῖος διαλλάσσω αὐτός στέλλω οὐ επά ἵζω , ἀλλά πρός πόλεμος ὁρμάω Κριτόλας Ν πατέω . Δείσας οὖν ὁ Μέτελλος μή καί ὁ μακεδονία ἅπτω γάρ εἰς ὁ Θεσσαλία παρέρχομαι , προαπαντάω αὐτός καί τρέπω . καί ὁ Κριτόλαος πίπτω διχῆ διαιρέω ὁ Ἑλληνικός ἵ μέν γάρ πρός εἰρήνη ἀποκλίνω καί ὁ ὅπλον κατατίθημι · ὁ δέ καί ἔτι στασία εἰμί ὁ Δίαιος ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω . ἁ μανθάνω ὁ ἐν ὁ Ῥώμη , ἐπι αὐτός ὁ Μόμμιος πέμπω ὅς ὁ μέν Μέτελλος ἀπαλλάσσω , αὐτός δέ ὁ πόλεμος αἴχετο , καί τις πληγή μέρος ὁ στρατιά λαμβάνω ἐκ ἐνέδρα , ὁ Δίαιος καταδιώκω μέγρι ὁ σφεῖς στρατρπέδου ὁ φεύγω , ανταπεξέρχομαι , καί τρέπω αὐτός πρός ὁ ὁ Ἀχαιός ἀλθέω χαράκωμα . ἀθροίζω δέ δύναμις ὁ Δίαιος πλέω συμβάλλω αὐτός ἐπιχειρέω . ὡς δδʹ οὐ ἀντεξόρ · μησαν ὁ Ῥωμαῖος , καταφρονέω αὐτός , καί εἰς ὁ μέσος ὁ στρατόπεδον κοῖλος ὅς προέρχομαι . εἶδον Άυν τοῦτος ὁ Μόμμιος ὁ ἱππεύς τις λάθρῃ παῖς ψε , ὅς ἐκ πλάγιος αὐτός ἐπιγίγνομαι . καί ἐττὶ ἐκεῖνος προσβάλλω αὐτός συνταράσσω , ἐπάγω ὁ φάλαγξ κατά πρόσωπον , καί πολύς φονεύω . ἐκ δέ οὗτος Δίαιος μέν ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ ἀποκτείνω . ὁ δδʹ ἐκ ὁ μάχη περισῴζω » ἀεί μέν Κορίνθιος κατά ὁ χώρα σκεδάννυμι , ὁ δέ ἄλνος οἴκαδε φεύγω . ὅθεν καί ὁ ἐν ὁ τίκτω Κααίνθιοι πᾶς ἀπόλλυμι νομίζω ἐκλείπω ὁ πόλις , καί κενός αὐτός ἀνήρ ὁ Μόμμος λαμβάνω . καί μετά οὗτος ἐκεῖνος καί ὁ ἄλλως Ἕλλην ἄπονος προσποιέω . καί τότε μέν ὁ ὅπλον αὐτός καί ὅσος πρός ὁ ἱερός ἀνάκειμαι , καί ὁ ἀνδριάς , ὁ τε γραφή καί εἰμί τίς ἄλλος πρός κόσμος ἔχω , παραιρέω . πέμπω δέ ὁ ὁ τε πατρὸσΔ καί ἄλλος ἐπί κατάστασις ὁ ἁλίσκομαι , τεῖχος τε τίνω περιαιρέω , καί ἐλεύθερος πᾶς καί αὐτόνομος πλήν ὁ Κορίνθιος ἀφίημι . ὁ δέ Κόρινθος ὁ τε οἰκήτωρ πωλέω καί ὁ χώρα δημοσιόω , ὁ τε τεῖχος καί ὁ ἄλλος οἰκοδόμημα πᾶς κατασκάπτω , φοβέω μή καί αὖθις τις πρός αὐτός οἷος μέγας συνίστημι . ἵνα δέ μήτε τις ἐκεῖνος λανθάνω , μήτε ὁ λοιπός τις Ἕλλην πέρνημι ὡς Κορίνθιος , συγκαλέω , πρίν ἐκφαίνω ὁ πτήσσω , πᾶς ὁ πάρειμι , καί αὐτός ἀφανής πκς ὁ στρατιώτης ἐγκυκλόω κηρύσσω ὁ τε ὁ ἄλλος ἐλευθερία καί ὁ ὁ Κορίνθιος δήω λωσιν . ἔπειτα προστάσσω πᾶς ὁ παρίστημι ἀείδω λαμβάνω καί οὗτος σαφής ὁ διάκρισις αὐτός ποιέω . καί ὁ μέν Κόρινθος οὔτως ἀνάστατος γίγνομαι , ὁ δδʹ ἄλλος Ἑλληνικός παραχρῆμα μέν ὅς ῥὸκτ´ οοκσορ