cogPG.PG134 430
ἅμα καὶ τὸν δῆμον ἐφυβρίζων , πιλλάκις Προύτους ἀπεκάλει τοὺς ἄνδρας . Ἐντεῦθεν πρὸς Μάρκον Παοῦτον τρίπονται οἱ πολλοί , ἐκ . Βρούτου τοῦ πάλαι δεοκοῦντα τὸ γένος ἕλκειν , καὶ πρὸς μόνον ἐκεῖνον ἦ πρῶτον οἱ μεταβολῆς ἐφιέμενοι ἀποβλέποντες , αὐτῷ μὲν οὐκ ἐτόλμων προσομιλεῖν · νύκτωρ δὲ γράμματα περὶ τὸ βῆμα καὶ τὸν δίφρον ἔρριπτον . ἐφ´ οὗ στρατηγῶν ἐχρημάτιζε , λέγοντα · Καθεύδεις . ὥ Βροῦτε ; καὶ , Οὐκεῖ Βροῦτος ; καὶ Κάσσιος δὲ παρώξυνεν αὐτόν . Καὶ τῷ Καίσαρι δὲ πολλὰ λέγεται σημεῖα γενέσθαι δηλοῦντα τὸν ὄλεθρον , ὡν ἓν καὶ ολτά ἔστι Περιαύων τῇ γυναικὶ , φωνάς ἀσαφεῖς καὶ στεναγμοὺς ἀνάρθρους ἐκείνην ἀναπέμπουσαν ἔσχετο . Ἐδόκει δὲ κλαίειν ἐκεῖνον , ἐπὶ ταῖς ἀγκάλαις ἔχουσα κατεσφαγμένον · ἢ καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐδεῖτο τοῦ ἀνδρὸς μὴ προελθεῖν εἰς τὴν σύγκλητον . Ὡς δὲ καὶ θύσαντες οἱ μάντεις δυσιερεῖν ἔλεγον , ἔγνω πέμψας Ἀντώνιον ἀφεῖναι τὴν σύγκλητον . Βροῦτος μέντοι Ἀλβῖνος , πιστευόμενος μὲν ὑπὸ Καίσαρος , τοῖς δὲ περὶ Μάρκον Βροῦτον καὶ Κάσσιον μετέχων τῆς συνωμοσίας , τούς τε μάντεις ἐχλεύαζε , καὶ καθήπτετο Καίσαρος , ὡς διαβολὰς ἑαυτῷ προστρίβοντος καταφρονήσεως πρὸς τὴν σύγκλητον . Ἵκειν γὰρ αὐτὴν ἐκείνου κελεύσαντος , καὶ πάντας ἑτοίμους εἶναι ψηφίζεσθαι , ὥστε τῶν ἐκτὸς Ἰταλίας ἐπαρχιῶν ἀναγορεύεσθαι βασιλέα , καὶ τὴν ἄλλην ἐπιόντα γῆν τε καὶ θάλασσαν ἑαυτῷ περιτιθέναι διάδημα . Ταῦθ´ ἅμα λέγων ὁ Βροῦτος , ἦγε τὸν Καίσαρα λαβόμενος τῆς χειρός . οἰκέτης δέ τις ἀλλότριος ἐντυχεῖν αὐτῷ προθυμούμενος ἀπιόντι , μὴ δυνηθεὶς παρέδωκεν ἑαυτὸν τῇ τοῦ Καίσαρος γυναικὶ φυλάττειν , εἰπν ἔχειν μεγάλα πράγματα ἐπανιόντι ἀπαγγεῖλαι τῷ Καίσαρι . Σοφιστὴς δέ τις Ἀρτεμίδωρος Κνίδιος , βιβλίον περὶ τῆς συλωμοσίας Υράψας , καὶ ἐγγίσας αὐτῷ , Τοῦτο , ἔφη , Καῖσαρ , μόνος καὶ ταχέως ἀνάγνωθι · μεγάλα γάρ σοι καταγγελαῖ καί σοι διαφέροντα . Ὃ δεξάμενος ἐκεῖνος , ὥρμησε μὲν ἀναγνῶναι , μὴ μέντοι δυνηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐντυγχανόντων , κατεῖχε τῇ χειρί , καὶ παρῆλθεν οὖτω πρὸς τὴν σύγκλητον . Ἡ δὲ ὑπεξανέστη . Τῶν δὲ παρὶ Βροῦτον οἱ μὲν ἐξόπισθεν τοῦ δίφρου αὐτοῦ περιέστησαν , οἱ δὲ ἀπήντησαν ὡς περί τινος φυγάδος δεόμενοι . Τὸν δὲ Ἀντώνιον πιστὸν ὄντα Καίσαρ , καὶ ῥωμαλέον ἔξω παρακατεῖχε Βροῦτος Ἀλβῖνος . Ὡς δὲ καθίσας ὁ Καῖσαρ διεκρούετο τὰς δεήσεις , ξίφει παρὰ τοῦ Κάσκα πρώτου πλήττεται τὸν αὐχένα , πληγὴν οὐ θανατηφόρον . Ὡς δὲ καὶ τῶν συνὡμοτῶν ἕκαστος τὸ ξίφος ἐγύμνωσε , λέγεται πρὸς μὲν τοὺς λοιποὺς ἀπομάχεσθαι ἐνειλούμενος καὶ κεκαανώς · ἂτε δὲ καὶ Βεοῦτον εἶδεν ἐσπασμένον τὸ ἔίφος , ἐφελκύσασθαι κατὰ οῆς κεφαλῆς τὸ ἱμάτιον , μηκέτι ἀπομαχόμενος . εἴκοσι μέντοι καὶ τρία λαβὼν τραύματα , ἀνδριάντος ὄντος ἐκεῖ Πομπητου , πρὶ τὴν βάσιν εὐρέθη κείμενος , καὶ καθαιμάξας αὐτὸν , ὡς δοκεῖν αὐτὸν ἐφεστάναι τῷ φόνῳ τοῦ πολεμίου Πομπήῖον . Τʹ . Ὁ μὲν οὖν Γάτος Ἰούλιος Καῖσαρ οὕτως ὑπὸ φιλοτιμίας καὶ φιλαρχίας ἀπώλετο . Οἱ γὰρ θω . πεύοντες αὐτὸν , τὸ φιλόπρωτον αὐτοῦ καὶ φιλόδοξον κατανοοῦντες , οὐκ ἐπαύοντο ἄλλα ἐπ´ ἄλλοις αὐτῷ ψηφιζόμενοι · ἦσαν δὲ τοιαῦτα ἃ ἐψηφίζοντο · τὴν ἀπινίκιον στολὴν ἀεὶ φορεῖν , καὶ ἐπὶ τοῦ ἀρχικοίδίθρου καθέζεσθαι · τοῖς τε ῥαβδούχοις δὅαφνηφοροῦσιν
Lemmas: ἅμα καί ὁ δῆμος ἐφυβρίζω , πιλλάκις προυος ἀποκαλέω ὁ ἀνήρ . ἐντεῦθεν πρός Μᾶρκος Παοῦς τρίβω ὁ πολύς , ἐκ . Βροῦτος ὁ πάλαι δείκνυμι ὁ γένος ἕλκω , καί πρός μόνος ἐκεῖνος εἰμί πρῶτος ὁ μεταβολεύς ἐφίημι ἀποβλέπω , αὐτός μέν οὐ τολμάω προσομιλέω · νύκτωρ δέ γράμμα περί ὁ βῆμα καί ὁ δίφρος ῥίπτω . ἐφίημι ὅς στρατηγός χρηματίζω , λέγω · καθεύδω . ὅς Βροῦτος ; καί , οὔκω Βροῦτος ; καί Κάσσιος δέ παροξύνω αὐτός . καί ὁ Καῖσαρ δέ πολύς λέγω σημεῖον γίγνομαι δηλόω ὁ ὄλεθρος , ὡς εἷς καί Όλτα εἰμί περιιαυω ὁ γυνή , φωνή ἀσαφής καί στεναγμός ἄναρθρος ἐκεῖνος ἀναπέμπω ἔχω . Ἐδόκης δέ καλέω ἐκεῖνος , ἐπί ὁ ἀγκάλη ἔχω κατασφάζω · ἢ καί μεθ´ ἡμέρα δήω ὁ ἀνήρ μή προέρχομαι εἰς ὁ σύγκλητος . ὡς δέ καί θύω1 ὁ μάντις δυσιερέω λέγω , γιγνώσκω πέμπω Ἀντώνιος ἀφίημι ὁ σύγκλητος . Βροῦτος μέντοι Ἀλβῖνος , πιστεύω μέν ὑπό Καῖσαρ , ὁ δέ περί Μᾶρκος Βροῦτος καί Κάσσιος μετέχω ὁ συνωμοσία , ὁ τε μάντις χλευάζω , καί καθάπτω Καῖσαρ , ὡς διαβολή ἑαυτοῦ προστρίβω καταφρόνησις πρός ὁ σύγκλητος . ἵκω γάρ αὐτός ἐκεῖνος κελεύω , καί πᾶς ἑτοῖμος εἰμί ψηφίζω , ὥστε ὁ ἐκτός Ἰταλία ἐπαρχία ἀναγορεύω βασιλεύς , καί ὁ ἄλλος ἔπειμι γῆ τε καί θάλασσα ἑαυτοῦ περιτίθημι διάδημα . Ταῦθ´ ἅμα λέγω ὁ Βροῦτος , ἄγω ὁ Καῖσαρ λαμβάνω ὁ χείρ . οἰκέτης δέ τις ἀλλότριος ἐντυγχάνω αὐτός προθυμέομαι ἄπειμι , μή δύναμαι παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ ὁ Καῖσαρ γυνή φυλάσσω , εἶπον ἔχω μέγας πρᾶγμα ἐπανέρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ Καῖσαρ . Σοφιστὴς δέ τις Ἀρτεμίδωρος Κνίδιος , βιβλίον περί ὁ συλωμοσίας Υράψας , καί ἐγγίζω αὐτός , οὗτος , φημί , Καῖσαρ , μόνος καί ταχέως ἀναγιγνώσκω · μέγας γάρ σύ καταγγέλλω καί σύ διαφέρω . ὅς δέχομαι ἐκεῖνος , ὁρμάω μέν ἀναγιγνώσκω , μή μέντοι δύναμαι ὑπό ὁ ἐντυγχάνω , κατέχω ὁ χείρ , καί παρέρχομαι οὗτος πρός ὁ σύγκλητος . ὁ δέ ὑπεξανίσταμαι . ὁ δέ Παρί Βροῦτος ὁ μέν ἐξόπισθεν ὁ δίφρος αὐτός περιίστημι , ὁ δέ ἀπαντάω ὡς περί τις φυγάς δήω . ὁ δέ Ἀντώνιος πιστόν εἰμί Καίσαρ , καί ῥωμαλέος ἔξω παρακατέχω Βροῦτος Ἀλβῖνος . ὡς δέ καθίζω ὁ Καῖσαρ διακρούω ὁ δήω , ξίφος παρά ὁ Κάσκας πρῶτος πλήσσω ὁ αὐχήν , πληγή οὖον θανατηφόρος . ὡς δέ καί ὁ συνωμότης ἕκαστος ὁ ξίφος γυμνόω , λέγω πρός μέν ὁ λοιπός ἀπομάχομαι ἐνειλέω καί καίνω · αὔγ-ασμα δέ καί βεουος ὁράω σπάω ὁ ἔφιος , ἐφέλκω κατά Ὀῆς κεφαλή ὁ ἱμάτιον , μηκέτι ἀπομάχομαι . εἴκοσι μέντοι καί τρεῖς λαμβάνω τραῦμα , ἀνδριάς εἰμί ἐκεῖ Πομπητου , πρίν ὁ βάσις εὑρίσκω κεῖμαι , καί καθαιμάσσω αὐτός , ὡς δοκέω αὐτός ἐφίστημι ὁ φόνος ὁ πολέμιος Πομπήϊος . τε . ὁ μέν οὖν Γάτος Ἰούλιος Καῖσαρ οὕτως ὑπό φιλοτιμία καί φιλαρχία ἀπόλλυμι . ὁ γάρ τίθημι . πευειμι αὐτός , ὁ φιλόπρωτος αὐτός καί φιλόδοξος κατανοέω , οὐ παύω ἄλλος ἐπι ἄλλος αὐτός ψηφίζομαι · εἰμί δέ τοιοῦτος ὁ ψηφίζω · ὁ απινικιων στολή ἀεί φορέω , καί ἐπί ὁ αρχικοιδιθρης καθέζομαι · ὁ τε ῥαβδοῦχος δοαφνηφορους