cogPG.PG134 664
στεφθεὶς , αὐτίκα καὶ τὴν Εὐδοκίαν τὴν μνηστὴν ταινιοῖ , καὶ ἂμα τά τε βασίλεια ττέφη καὶ τοὺς γαμηλίους στεφάνους ἐδάξαντο , ὥστε κατὰ τὴν αὐτήν ἡμέραν καὶ βασιλεῖς ἄμφω χρηματίσαι αὐτοὺς καὶ νυμφίους . Οἱ δέ γε Πέρσαι τὴν ἑῷαν κατέτρεχον , καὶ τὰς μὲν τῶν χωρῶν ὑφ´ ἑαυτοὺς ἐποιοῦντο , τὰς δὲ ἐληΐζοντο , καὶ ἡ Ῥωμαῖκὴ στρατιὰ προσβάλλουσα τούτοις ἤττητο καὶ διώλλυτο , βραχέων τινων περισωθέντων φυγῆ . Καὶ τὴν Εὐρώπην οἱ Ἀβαροι καὶ οἱ Σκύθαι ἠρήμωσαν . Διὸ καὶ ἠπόρει ὁ βασιλεὺς Ἡράκλειος ὅτι καὶ δράσει . Ἐπισκεψάμενος γὰρ τοὺς στρατιωτικοὺς καταλόγους , πάνυ τούτους εὖρε θρασεῖς , ἀπάντων σχεδὸν ἐν τοῖς πολέμοις ἀναλωθέντων . Ἐκ γὰρ τῶν ἐπὶ Μαυρικίου τὸν Φωκᾶν ἀναγορευσάντων εἰς πολλὰς χιλιάδας ἀριθμουμένων , δύο μόνοι στρατιῶται περιλειφθέντες εὑρέθησαν . Στρατολογήσας οὖν Κρίσπον στρατηγὸν Καππαδοκίας προβάλλεται , καὶ στέλλει τοῦτον ἐκεῖ . γίνεται δὲ αὐτοῦ ἐκ τῆς Αὐγούστης Εὐδοκίας , ἢν καὶ αβίαν ὡνόμασεν , θυγάτηρ Ἐπιφανία . Εἰτα καὶ υἱὸς ἐτέχθη , ὁ μικρὸς Ἐράκλειος καὶ νέος Κωνσταντῖνος κληθείς , καὶ ἄμφω δὲ τὼ παῖδας τούτῳ βασιλικῷ διαδήματι τε . ταινίωκε . Καὶ μετ´ ὀλίγον ἡ γαμετὴ αὐτοῦ ἡ Αὐγούστα Εὐδοκία τὸν βίον ἀπέλιπεν . Ἐκφερομένου δὲ τῆς ταύτης νεκροῦ βασιλικῶς διὰ τῆς ἀγορᾶς , κόρη τις προκύπτουσα βάρβαρος , τυχαίως ἀπέπτυσε , καὶ τὸ πτύσμα εἰς τὴν κλένην , δι´ ἦς ἐξεφέρετο ἡ Δύγούστα , κατήνεκτο , καὶ συλληφθεῖσα ἡ κόρη ἐκαύθη , προσενεχθεῖσα τῇ θανούσῃ λίαν οἰκτρὸν ἐπιὰδλφόπαιδα , καὶ Ἀὐγούσταν αὐτὴν ἀνηγόρευσε · Τοῦ μέντοι Χοσρόου καὶ τῶν Περοῶν ἀκρατῶς φερομένων , καὶ πάντα λεηλατούντων , πρέσβεις ὁ βασι . λεὺς πρὸς αὐτὸν ἔστειλε , κόρον λαβεῖν ποτὲ τῆς τῶν ἀνθρώπων φθορᾶς ἀξιῶν , καὶ σπείσασθαι ἐπὶ συνθήκαις ἐτησίων δασμῶν . Ὁ δὲ τὴν πρεσβείαν οὐ προσήκατο . Πάλιν οὗν ἑτέρα στέλλεται πρεσβεία πρὸς αὐτὸν εἰρήνην ἐξαιτουμένη . Ὁ δὲ Πέρσης ὑπερηφάνους καὶ βλασφήμους τὰς ἀποκρίσεις πεποίηκε , λέγων μὴ ἄν ποτε φείσασθαι τῶν Χριστιανῶν , εἰ μὴ τὸν ἐσταυρωμένον ἀρνήσωνται καὶ στβασλῶαι τὸν ἤλιον . ἀπογνοὺς οὖν τὴν εἰρήνην ὁ βασιλεὺς , ἐπιστρατεῦσαι διενοεῖτο κατὰ Περσῶν , διὸ καὶ ἔσπευδε θέσθαι πρὸς τὸν Χαγάνον σπονδὰς , μὴ φιστάμενον τοῦ τὴν Θρᾷκην ληΐζεσθαι . Στείλας τοίνυν πρὸς αὐτὸν , εἰρήνην τει , καὶ ὁ βάροαρος οὐκ ἀνένεισεν Ὥσθελς οὗν ὁ ἄασιλεϋς , ἂεῆΛθε τῆς πόλεως , καὶ ἔξω τοῦ Μακροῦ τείχους ηὐλίσατο μετὰ τῆς βασιλικῆς πολυτελείας καὶ δοροφορίας , καὶ χρημάτων πολλῶν , ἃ τῷ Χαγάνῳ δῶρα ἐκέμιζεν . Ὁ δὲ βάρβαρος ἀλογήσας τῶν ὄρκων τε καὶ τῶν συνθηκῶν , ὥρμησε τὸν βασιλέα συσχεῖν . Ἀλλὰ
Lemmas: στέφω , αὐτίκα καί ὁ Εὐδοκία ὁ μνηστός ταινιόω , καί ἄμη ὁ τε βασίλεια θάπτω καί ὁ γαμήλιος στέφανος δάκνω , ὥστε κατά ὁ αὐτός ἡμέρα καί βασιλεύς ἄμφω χρηματίζω αὐτός καί νυμφίος . ὁ δέ γε Πέρσης ὁ ᾤα κατατρέχω , καί ὁ μέν ὁ χώρα ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω , ὁ δέ ληΐζομαι , καί ὁ ρωμαϊκός στρατία προσβάλλω οὗτος ἀτάω καί διόλλυμι , βραχύς τίνω περισῴζω φυγή . καί ὁ Εὐρώπη ὁ Άβαρος καί ὁ Σκύθης ἐρημόω . Διὸ καί ἀπορέω ὁ βασιλεύς Ἡράκλειος ὅτι καί δράω . ἐπισκοπέω γάρ ὁ στρατιωτικός κατάλογος , πάνυ οὗτος εὖρος θρασύς , ἀπαντάω σχεδόν ἐν ὁ πόλεμος ἀναλίσκω . ἐκ γάρ ὁ ἐπί Μαυρίκιος ὁ Φωκᾶς ἀναγορεύω εἰς πολύς χιλιάς ἀριθμέω , δύο μόνος στρατιώτης περιλείπομαι εὑρίσκω . στρατολογέω οὖν Κρίσπος στρατηγός Καππαδοκία προβάλλω , καί στέλλω οὗτος ἐκεῖ . γίγνομαι δέ αὐτός ἐκ ὁ Αυγούστης Εὐδοκία , εἄν καί ἀβία ὀνομάζω , θυγάτηρ Ἐπιφανία . εἶτα καί υἱός τίκτω , ὁ μικρός Ἐράκλειος καί νέος Κωνσταντῖνος καλέω , καί ἄμφω δέ ὁ παῖς οὗτος βασιλικός διάδημα τε . ταινιωκεʹ . καί μετέ ὀλίγος ὁ γαμετή αὐτός ὁ Αὐγούστα Εὐδοκία ὁ βίος ἀπολείπω . ἐκφέρω δέ ὁ οὗτος νεκρός βασιλικός διά ὁ ἀγορά , κόρη τις προκύπτω βάρβαρος , τυχαῖος ἀποπτύω , καί ὁ πτύσμα εἰς ὁ κλένη , δις εἰμί ἐκφέρω ὁ δυγουστο , καταφέρω , καί συλλαμβάνω ὁ κόρη καίω , προσφέρω ὁ θνῄσκω λίαν οἰκτρός επιαδλφοπαις , καί Ἀὐγούστης αὐτός ἀναγορεύω · ὁ μέντοι Χοσρόης καί ὁ Περοῶν ἀκρατής φέρω , καί πᾶς λεηλατέω , πρέσβυς ὁ βάσις . λᾶας πρός αὐτός στέλλω , κόρος λαμβάνω ποτέ ὁ ὁ ἄνθρωπος φθορά ἄξιος , καί σπένδω ἐπί συνθήκη ἐτήσιος δασμός . ὁ δέ ὁ πρεσβεία οὖον προσίημι . πάλιν ἐν ἕτερος στέλλω πρέσβυς πρός αὐτός εἰρήνη ἐξαιτέω . ὁ δέ Πέρσης ὑπερήφανος καί βλάσφημος ὁ ἀπόκρισις ποιέω , λέγω μή ἄν ποτός φείδομαι ὁ Χριστιανός , εἰμί μή ὁ σταυρόω ἀρνέομαι καί στβασλῶαι ὁ ἥλιος . ἀπογιγνώσκω οὖν ὁ εἰρήνη ὁ βασιλεύς , ἐπιστρατεύω διανοέομαι κατά Πέρσης , διό καί σπεύδω τίθημι πρός ὁ χαγᾶνος σπονδή , μή φιιστημι ὁ ὁ Θρᾴκη ληΐζομαι . στέλλω τοίνυν πρός αὐτός , εἰρήνη τέῳ , καί ὁ βάρος οὐ ἀναφέρω Ὥσθελς ἐν ὁ αασιλαας , οἴομαι ὁ πόλις , καί ἔξω ὁ Μακρός τεῖχος αὐλίζομαι μετά ὁ βασιλικός πολυτέλεια καί δωροφορία , καί χρῆμα πολύς , ὁ ὁ χαγᾶνος Δῶρα ἐκέμιζεν . ὁ δέ βάρβαρος ἀλογέω ὁ Ὅρκος τε καί ὁ συνθήκη , ὁρμάω ὁ βασιλεύς συνέχω . ἀλλά