cogPG.PG134 658
τῇ παρούσῃ ζωῇ τὴν ὑπὲρ τούτου δίκην ἐκτίσαι , καὶ πανταχοῦ διεπέμψατο , ἀξιῶν πάντας τοῦτο Καἰτεῖν τὸν Θεόν . θήμης δὲ κρατούσης ὅτι τοῦ μέλλοντος αὐτὸν διαδέξασθαι ἐκ τοῦ Ρ στοιχείου τὸ ὄνομα ἄρχεται , τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ φιλιππικὸν ᾤετο εἶναι τοῦτον . Καὶ ἦν αὐτῷ δι´ ὑποψίας ὁ ἄνθρωπος , καὶ διομνύμενος μή ποτέ τι κατὰ νοῦν τοιοῦτον βαλέσθαι , οὐκ ἱπειθεν . ὄναρ δέ ποτε τῷ βασιλεῖ θεαθὲν τὴν κατὰ τοῦ Διλιππικοῦ ἔλυσεν ὑποψίαν . Τὸ δὲ ὄναρ · ἐδόκει πλῆθος παρεστᾶναι πολὺ τῷ ἄνωθεν τῆς Χαλκῆς πύλης τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ ἐκτυπώματι , καὶ τοῦ βασιλέως καταβοᾷν , φωνὴν δ´ ἐκ τῆς εἰκόνος γενέσθαι , παρεστᾷναι καὶ τὸν Μαυρίκιον , καὶ τὸν αὐτίκα ἀχθῆναι , καὶ ἐρωτᾶσθαι ὅπως θοήλεσαι τὴν ἔκτισιν ἀποδοῦναι τοῦ ἀνόμήματος , οὗ εἰς τοὺς αἰχμαλώτους εἰργάσατο , ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , ἢ ἐν τῷ μέλλοντι ; Τὸν δὲ Ἐνταῦθα , φάναι , φιλάνθρωπε Δεόποτα · καὶ ἀκοῦσαι φωνῆς λεγούσης Παράδοπε γοῦν αὐτὸν παγγενῆ Φωκᾷ τῷ στρατιώτῃ . Διυπνισθείς τοίνυν ἐκ τῆς ἀγωνίας ὁ βασιλεὺς , καὶ τὸν Φιλιππικὸν μετακαλεσάμενος , πρῶτον μὲν συγγνώμην ἤτει , ὡς μάτην ὑπονοῶν κατ´ αὐτοῦ Εἶτα ἤρετο εἰ ἐν τοῖς Ῥωμαίων τάγμασιν οἶδεν Φωκᾶν στρατιώτην ; Ὁ δὲ εἰδέναι ἀνταπεκρίνατο , καὶ τοῦτον εἶναι τὸν πρὸ μικροῦ σταλέντα παρὰ τῆς στρατιᾶς , ὅς σοι καὶ ἱταμώτερον διελέγετο Καὶ ὀ βασιλεὺς , οἰός ἐστιν ὁ ἀνὴρ τὴν ἡλικίαν , καὶ τὸ ἦθος προσήρετο · καὶ ὁ Φιλιππικὸς νέον εἰναι τὸν φωκᾶν εἶπε , τὸν δὲ τρόπον θρασὺν καὶ δειλόν . Πρὸς δὲ τοῦτο ὁ βασιλεὺς ἀντεφθέγξατος Εἰ δειλὰς , καὶ φονεύς · καὶ διηγήσατο τὸ ὄναρ αὐτῷ . Ἐφάνη δὲ τότε καὶ κομήτης ἀστὴρ , ὁ λαγόμενος Ξιφίας . Τῷ γοῦν ἀδελφῷ αὐτοῦ Πέτρῳ στρατηγοῦντι τότε ἐπιστέλλει ὁ βασιλεὺς , διαβάντι τὸν Ἴστρον μετὰ τῆς στρατιᾶς , ἐκεῖθεν αὐτῇ τὰ πρὸς τὴν χρείαν πορίζεσθαι . Ἦν δὲ τοῦτο διὰ φιλαργυρίαν οἰκονομούμενον , ἵνα ληῖζόμενον τὸ ὁπλιτικὸν ἀποτρέφοιτο , καὶ αὐτὸς κερδήση τὸ στρατιωτικὸν σιτηρέσιον . Τοῦτο ττάσιν τῇ στρατιᾷ ἐνεποίησε , καὶ αὐτίκα βασιλεὺς παρ´ αὐτῶν ὁ ἅωκᾶς ἀνηγόρευτο · ἐτύγχανε δ ὤν ἑκατόνταρχος . Ὁ δὲ στρατηγὸς Πέτρος τοῦτο μαθὼν ἄφυγε . καὶ τῶ Βασιλεῖ αὐτάγγελος τοῦ γεγονότος ἐγένετο . Ὁ δὲ , καὶ τῶν ἐν τῇ πόλει στασιαζόντων · ὑπεξῆλθε τῶν ἀνακτόρων , καὶ δρόμωνι ἐμβεβηκὼς μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ τῶν τέκνων ἀπέδρα · τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ Θεοδόσιον πρὸς Χοσρόην ἀπέστειλεν , ἵνα ἀπομνημονεύσας ἐκεῖνος τῶν ὑπὸ Μαυρικίου γενομένων αὐτῷ , κὰκεῖνος εἰς αὐτὸν τὰ ἴσα ἐνδείξηται . Ὡς δ´ ἐγνώσθη τῷ πλήθει , ἡ τοῦ βασιλεύοντος ὑποχώρησις , καὶ τὴν στάσιν ἐπὶ μεῖζον ᾖρε , και τὸν Μαυρίκιον δυσφημεῖσθαι διὰ τῆς ἀγορᾶς παρεσκεύασεν . Αʹ . Ἡδη δὲ τοῦ Φωκᾶ μὴ πόῤῥω τῆς Βυζαντίδος · τυγχάνοντος , οἱ τοῦ δήμου τῶν Πρασίνων ἐξῄεσαυν εὐφημοῦντες αὐτὸν , ὃς σὺν αὐτοῖς ἐν τῳ ἑβδόμῳ . παραγενόμενος , ἐκεῖ παρὰ τοῦ πατριάρχου ταινιουται τὴν κεφαλήν · καὶ εἰσελθὼν εἰς τὰ βασίλεια , καὶ τὴν γυναῖκα Λεοντίαν Αὐγούσταν εὐθὺς ἀνηγόρευσε , τῶν δήμων παρόντων . Τότε διὰ τόπους ἐν οἷς ἵσταντο ἀμφιβολίας γενομένης τοῖς Πρασίνοις καὶ τοῖς Βενέτοις , στασιάζειν ἤρξαντο κατ´ ἀλλήλων . Πέμψας δέ τινας ὁ Φωκᾶς , κατευνάζειν αὐτοῖς τὴν στάσιν ἐπεχείρει . ἑνὸς οὖν τῶν σταλέντων τὸν τῶν
Lemmas: ὁ πάρειμι ζωή ὁ ὑπέρ οὗτος δίκη ἐκτίνω , καί πανταχοῦ διαπέμπω , ἄξιος πᾶς οὗτος Καίτης ὁ Θεός . θῆμος δέ κράτος ὅτι ὁ μέλλω αὐτός διαδέχομαι ἐκ ὁ Ρ στοιχεῖον ὁ ὄνομα ἄρχω , ὁ γαμβρός αὐτός Φιλιππικός οἴομαι εἰμί οὗτος . καί εἰμί αὐτός δις ὑποψία ὁ ἄνθρωπος , καί διόμνυμι μή ποτός τίς κατά νόος τοιοῦτος βάλλω , οὐ ἱπειθεν . ὄναρ δέ ποτός ὁ βασιλεύς θεάομαι ὁ κατά ὁ διλιππιπου λύω ὑποψία . ὁ δέ ὄναρ · δοκέω πλῆθος παρίστημι πολύς ὁ ἄνωθεν ὁ Χαλκεύς πύλη ὁ Σωτήρ Χριστός ἐκτύπωμα , καί ὁ βασιλεύς καταβοάω , φωνή δδʹ ἐκ ὁ εἰκών γίγνομαι , παρίστημι καί ὁ Μαυρίκιος , καί ὁ αὐτίκα ἄγω , καί ἐρωτάω ὅπως θοήλεσαι ὁ ἔκτεισις ἀποδίδωμι ὁ ανόμημα , ὅς εἰς ὁ αἰχμάλωτος ἐργάζομαι , ἐν ὁ νῦν αἰών , ἢ ἐν ὁ μέλλω ; ὁ δέ ἐνταῦθα , φαίνω , φιλάνθρωπος δεοποτος · καί ἀκούω φωνή λέγω Παράδοπε γοῦν αὐτός παγγενῆ Φωκᾶς ὁ στρατιώτης . διυπνίζω τοίνυν ἐκ ὁ ἀγωνία ὁ βασιλεύς , καί ὁ Φιλιππικός μετακαλέω , πρῶτος μέν συγγνώμη αἰτέω , ὡς μάτην ὑπονοέω κατ´ αὐτός εἶτα ἔρομαι εἰμί ἐν ὁ Ῥωμαῖος τάγμα οἶδα Φωκᾶς στρατιώτης ; ὁ δέ οἶδα ἀνταποκρίνομαι , καί οὗτος εἰμί ὁ πρό μικρός στέλλω παρά ὁ στρατιά , ὅς σύ καί ἱταμός διαλέγω καί ὁ βασιλεύς , οἶς εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ ἡλικία , καί ὁ ἦθος προσαίρω · καί ὁ φιλιππικός νέος εἰναι ὁ Φωκᾶς εἶπον , ὁ δέ τρόπος θρασύς καί δειλός . πρός δέ οὗτος ὁ βασιλεύς ἀντιφθέγγομαι εἰμί δειλός , καί φονεύς · καί διηγέομαι ὁ ὄναρ αὐτός . φαίνω δέ τότε καί κομήτης ἀστήρ , ὁ λαγόμενος Ξιφίας . ὁ γοῦν ἀδελφός αὐτός Πέτρος στρατηγός τότε ἐπιστέλλω ὁ βασιλεύς , διαβαίνω ὁ Ἴστρος μετά ὁ στρατιά , ἐκεῖθεν αὐτός ὁ πρός ὁ χρεία πορίζω . ἦς δέ οὗτος διά φιλαργυρία οἰκονομέω , ἵνα ληΐζομαι ὁ ὁπλιτικός ἀποτρέφω , καί αὐτός κερδαίνω ὁ στρατιωτικός σιτηρέσιον . οὗτος τάσις ὁ στρατιά ἐμποιέω , καί αὐτίκα βασιλεύς παρ´ αὐτός ὁ ἅωκᾶς ἀναγορεύω · τυγχάνω δ εἰμί ἑκατόνταρχος . ὁ δέ στρατηγός Πέτρος οὗτος μανθάνω ἀφυγής . καί ὁ Βασιλίς αὐτάγγελος ὁ γίγνομαι γίγνομαι . ὁ δέ , καί ὁ ἐν ὁ πόλις στασιάζω · ὑπεξέρχομαι ὁ ἄναξ , καί δρόμων ἐμβαίνω μετά ὁ γυνή καί ὁ τέκνον ἀποδιδράσκω · ὁ δέ υἱός αὐτός Θεοδόσιος πρός Χοσρόης ἀποστέλλω , ἵνα ἀπομνημονεύω ἐκεῖνος ὁ ὑπό Μαυρίκιος γίγνομαι αὐτός , κενός εἰς αὐτός ὁ ἴσος ἐνδείκνυμι . ὡς δδʹ γιγνώσκω ὁ πλῆθος , ὁ ὁ βασιλεύω ὑποχώρησις , καί ὁ στάσις ἐπί μείζων ἀείρω , και ὁ Μαυρίκιος δυσφημέω διά ὁ ἀγορά παρασκευάζω . ὅς . ἤδη δέ ὁ Φωκᾶς μή πόρρω ὁ Βυζαντίς · τυγχάνω , ὁ ὁ δῆμος ὁ Πράσινοι ἐξῄεσαυν εὐφημέω αὐτός , ὅς σύν αὐτός ἐν ὁ ἕβδομος . παραγίγνομαι , ἐκεῖ παρά ὁ πατριάρχης ταινιόω ὁ κεφαλή · καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλεια , καί ὁ γυνή λεοντιάω Αὐγούστα εὐθύς ἀναγορεύω , ὁ δῆμος πάρειμι . τότε διά τόπος ἐν ὅς ἵστημι ἀμφιβολία γίγνομαι ὁ Πράσινος καί ὁ Βένετος , στασιάζω ἄρχω κατ´ ἀλλήλων . πέμπω δέ τις ὁ Φωκᾶς , κατευνάζω αὐτός ὁ στάσις ἐπιχειρέω . εἷς οὖν ὁ στέλλω ὁ ὁ