cogPG.PG134 546
Ἐμεμήνει γοῦν κατὰ τῶν · πιστῶν , ῥτε καὶ αλαβιανὸς ὁ τῆς ἐν Ῥώμῃ προῖστάμενος Ἐκκλησίας ἔτυχε τέλους μαρτυρικοῦ , καὶ Βαβύλας ὁ τῶν ἐν Ἀντιοχείᾳ πιστῶν τὴν Ἐκκλησίαν διέπων , καὶ Ἀλέξανδρος ὀ τῶν Ἰεροσολύμων ἐπίσκοπος , ἅς οὐ σότε πρώτως ὑπερήθλησε τῆς εἰς τὸν Σαωτῆρα Κύριον πίστεως , ἀλλὰ καὶ πρώην , ὡς ἤδη προείρηται , καὶ τότε δὲ καθειρχθεὶς , κατὰ τὸ δεσμωτήριον τελευτᾷ . Ἀλλὰ καὶ ὁ μέγας Κυπριανὸς τῆς Καρθαγένης ἐπίσκοπος ὤν τηνικαῦτα τῆς εἰς Χριστὸν ὑπερήθλησε πίστεως . Τῶν οὖν εἰρημένων ἀρχιερέων μετηλλαχότων τὸν βίον , ἐν μὲν Τώμῃ ἀντὶ δλαβιανοῦ Κορνήλιος ἐπεσκόνησεν , ἐν Ἀντιοχείᾳ δὲ ἀντὶ Λαβύλα Φλαβιανὸς , καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Διονύσιος , ἐν δ´ Ἰεροσολύμοις ἀντὶ Ἀλεξάνδρου Μαζαβάνης , καὶ ἄλλοι δὲ πλεῖστοι μαρτυρίου τότε κατηξιώθησαν , Τότε καὶ Ὁριγένης παρήχθη μὲν εἰς βῆμα τυραννικὸν ὡς σεβόμενος τὸν Χριστὸν , οὐκ ἔτυχε δὲ τέλους μαρτυρικοῦ , οἶμαι τοῦ Θεοῦ ταύτης αὐτὸν μὴ κρίναντος ἄξιον διὰ τὸ περὶ τὰ ὁρθόδοξα δόγματα τοῦ ἀθλίου ἐκείνου διάστροφον . Λειποτακτεῖ γὰρ , καὶ ταῦτα μετὰ πεῖραν βασάνων . Οὗτος , ὡς ἔμπροσθεν εἴρηται , μέγας . ἐν λόγοις γενόμενος , κἀντεῦθεν ὑπερφρονησας καὶ ἀναζονευσάμενος , οὐ τοῖς τῶν πρὸ αὐτοῦ Πατέρων ἱερῶν . ἠκολούθησε δόγμασιν , ἀλλ´ ἐαυτῷ θαῤῥήσας , καινῶν δογμάτων εἰσαγωγεὺς ἐχρημάτισε , καὶ βλασφημίας εἴς τε τὴν ἀγίαν Τριάδα καὶ τὴν θείαν ἐνανθρώπησιν ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐξηρεύξατο , καὶ κάσης σχιδὸν αἱρξσεως ἐγένιτο ἀρχηγός . Τόν τε γὰρ μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Υἱὸν κτιστὸν ἐδογμάτισε , καὶ τῆς δόξης αὐτὸν ἠλλοτρίου καὶ τῆς οὐσίας τῆς πατρικῆς · καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὑπεβίβαζε τῆς τοῦ Πατρὸς ἀξίας καὶ τοῦ Υἱοῦ , λέγων ὡς οὔτε τὸν Πατέρα δύναται ὀρᾷν ὁ Υἱὸς , οὔτε μὴν τὸν Υἱὸν τὸ Πνεῦμα , Δσπερ οὔδὲ οἱ ἄγγελοι τὸ Πνεῦμα , οὔτε τοὺς ἀγγέ λους οἱ ἄνθρωποι . αὗται μὲν αἱ περὶ τῆς ἀγίας καὶ ὁμοουσίου Τριάδος βλασφημίαι Ὡριγένους . Περὶ δέ γε τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐβλασφήμει , δυσσεβῶς εἰσάγων μὴ σάρκα ἐύυχωιένην ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου λαβεῖν τὸν Χριστόν . Ἐνῶσθαι γὰρ ἐμυθεύετο τὸν μονογενῆ τοῦ Θεοῦ Υἱὸν πρὸ καταβολῆς κόσμου τῷ νῷ , ὃν ἀνέπλαττεν ἐκεῖνος ἐκλελεγμένον , καὶ κλόνον οὐχ ὑποστάντα , καὶ σἰλν τούτῳ ἐπ´ ἐσχάτων ἐνανθρωπῆσαι , καὶ σάρκα προσεληφέναι δίχα ψυχῆς νοερᾶς τε καὶ λογικῆς . Καὶ ἀποθέσθαι δὶ τὴν σάρκα πάλιν τὸν Κύριον , καὶ τέλος ἱξειν τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ἐδογμάτιζει Καὶ τῶν δαιμόνων εἰσηγεῖτο ἔσεσθαι μέλλειν ἀποκατάστασιν , καὶ τὴν κόλασιν χρονικὴν , ἀλλ´ οὐκ αἰωνίζουσαν · πρὸς κάθαρσιν δὲ τῶν ἀμαρτημάτων γενήσεσθαι , μετὰ τὸ καθαρθῆναι δέ , πάντας εἰς τὴν ἐνάλα ἀποκαταστῆναι , καὶ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τολλς Σαίιπονας Τὰ δὲ περὶ τῆς ἐνάδος ταύτης πολλῆς μακρηγορίας δεόμενα , ἵν´ ὁ ταύτης ὕθλος σαφηνισθείη , παρείθησαν . ὥσπερ καὶ ἄλλα τῶν ἐκείνου βλασφημιῶν . Τὰ μὲν οὗν κατὰ τὸν Ὡριγένην , ὃν ἐκάλουν καὶ Ἀδαμάντιον , ἐν τούτοις . Τότε δὲ καὶ Ναυὰτος , τῆς κατὰ Ἔώμην Ἐκκλησίπς πρεσδύτερος , αἱρεσιάρχης
Lemmas: Ἐμεμήνει γοῦν κατά ὁ · πιστός , ῥέω καί αλαβιανὸς ὁ ὁ ἐν Ῥώμη προϊστάμενος ἐκκλησία τυγχάνω τέλος μαρτυρικός , καί Βαβύλας ὁ ὁ ἐν Ἀντιόχεια πιστός ὁ ἐκκλησία διέπω , καί Ἀλέξανδρος ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ ἐπίσκοπος , ὅς οὖον σοτέ πρῶτος ὑπερέρχομαι ὁ εἰς ὁ σαοτήρ κύριος πίστις , ἀλλά καί πρώην , ὡς ἤδη προερέω , καί τότε δέ κατείργω , κατά ὁ δεσμωτήριον τελευτάω . ἀλλά καί ὁ μέγας κυπριανός ὁ Καρθαγένης ἐπίσκοπος εἰμί τηνικαῦτα ὁ εἰς Χριστός ὑπερέρχομαι πίστις . ὁ οὖν εἴρω ἀρχιερεύς μεταλλάσσω ὁ βίος , ἐν μέν Τώμῃ ἀντί δλαβιανω Κορνήλιος πίπτω , ἐν Ἀντιόχεια δέ ἀντί Λαβύλα Φλαβιανός , καί ἐν Ἀλεξάνδρεια Διονύσιος , ἐν δδʹ Ἱερουσαλήμ ἀντί Ἀλέξανδρος Μαζαβάνης , καί ἄλλος δέ πλεῖστος μαρτύριον τότε καταξιόω , τότε καί Ὁριγένης παράγω μέν εἰς βῆμα τυραννικός ὡς σέβομαι ὁ Χριστός , οὐ τυγχάνω δέ τέλος μαρτυρικός , οἴομαι ὁ Θεός οὗτος αὐτός μή κρίνω ἄξιος διά ὁ περί ὁ ὀρθόδοξος δόγμα ὁ ἄθλιος ἐκεῖνος διάστροφος . Λειποτακτέω γάρ , καί οὗτος μετά πείρω βάσανος . οὗτος , ὡς ἔμπροσθεν εἴρω , μέγας . ἐν λόγος γίγνομαι , ἐντεῦθεν ὑπερφρονέω καί αναζονευω , οὖον ὁ ὁ πρό αὐτός Πατέρων ἱερός . ἀκολουθέω δόγμα , ἀλ αὐτός θαρσέω , καινός δόγμα εἰσαγωγεύς χρηματίζω , καί βλασφημία εἰς τε ὁ ἅγιος Τριάς καί ὁ θεῖος ἐνανθρώπησις ἐκ ὁ πονηρός θησαυρός ὁ Καρδία αὐτός ξηρεύγω , καί κάσης σχιδὸν αἱρξσεως γέντο ἀρχηγός . ὁ τε γάρ μονογενής ὁ Θεός υἱός κτιστός δογματίζω , καί ὁ δόξα αὐτός ἀλλοτριόω καί ὁ οὐσία ὁ πατρικός · καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὑποβιβάζω ὁ ὁ πατήρ ἄξιος καί ὁ υἱός , λέγω ὡς οὔτε ὁ πατήρ δύναμαι ὁράω ὁ υἱός , οὔτε μήv ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , ΔΣ οὐδέ ὁ ἄγγελος ὁ πνεῦμα , οὔτε ὁ Αγγός Λοῦς ὁ ἄνθρωπος . οὗτος μέν ὁ περί ὁ Ἀγίας καί ὁμοούσιος Τριάς βλασφημία Ὠριγένης . περι δέ γε ὁ ἐνανθρώπησις ὁ υἱός ὁ Θεός βλασφημέω , δυσσεβῶς εἰσάγω μή σάρξ εὔχομαι ἐκ ὁ ἅγιος παρθένος λαμβάνω ὁ Χριστός . ἑνόω γάρ μυθεύω ὁ μονογενής ὁ Θεός υἱός πρό καταβολή κόσμος ὁ νάω , ὅς ἀναπλάσσω ἐκεῖνος ἐκλέγω , καί κλόνος οὐ ὑφίστημι , καί σἰλν οὗτος ἐπι ἔσχατος ἐνανθρωπέω , καί σάρξ προσλαμβάνω δίχα Ψυχή νοερός τε καί λογικός . καί ἀποτίθημι δί ὁ σάρξ πάλιν ὁ κύριος , καί τέλος ἵκω ὁ βασίλειος αὐτός δογματίζω καί ὁ δαίμων εἰσηγέομαι εἰμί μέλλω ἀποκατάστασις , καί ὁ κόλασις χρονικός , ἀλ οὐ αἰωνίζω · πρός κάθαρσις δέ ὁ ἁμάρτημα γίγνομαι , μετά ὁ καθαίρω δέ , πᾶς εἰς ὁ ἔναλος ἀποκαθίστημι , καί ὁ ἄνθρωπος καί τολ σαιιποναω ὁ δέ περί ὁ ἔνας οὗτος πολύς μακρηγορία δήω , ὅς ὁ οὗτος ὕθλος σαφηνίζω , παρίημι . ὥσπερ καί ἄλλος ὁ ἐκεῖνος βλασφημία . ὁ μέν ἐν κατά ὁ Ὠριγένης , ὅς καλέω καί Ἀδαμάντιον , ἐν οὗτος . τότε δέ καί ναυαατος , ὁ κατά ἐάω Ἐκκλησίπς πρεσδύτερος , αἱρεσιάρχης