cogPG.PG134 442
τῆς Ἰταλίας κατέλιπον , τῷ δὲ πλείονι ἑπεραιῖΒησαν τὸν Ἰώνιον . Καὶ Καῖσαρ μὲν νοσήσας ἐν ἀυῤῥαχίῳ κατέμεινεν · Ἀντώνιος δὲ ἐπὶ φιλίππους ἤλασε , καί τινας τῶν ἐναντίων ἐνεὸρεύσας σιταγωγοῦντας ἐσφάλη . Ὁ δὲ Καῖσαρ καθ´ ἑκάτερον δείσας , εἴτε τι ἐλαττωθείη καταμόνας συμβαλὼν Ἀντώνιος , εἴτε καὶ κρατήσεικ μὲν γὰρ τοῦ τὸν Βροῦτόν τε καὶ τὸν Κάσσιον , ἐκ δὲ τοῦ τὸν Ἀντώνιον πάντως ἐφ´ ἑαυτὸν ἰσχύσειν ἐνόμισεν ] , ἠπείχθη καὶ ἔτι ἀῤῥωστῶν , καὶ οἱ περὶ τὸν Ἀντώνιον ἀνεθάρσησαν . Ἀντικαθημένων δ´ ἀλλήλοις τῶν ἀντιπολέμων , ἐκορομαὶ μὲν παρ´ ἀμφοτέρων ἐγίνοντο , μάχη δὲ οὐδεμία ἐκ παρατάξεως , καίτοι τοὺς τε Καίσαρος καὶ τοῦ Ἀντωνίου συμβαλεῖν σποοδαζόνων . Ὁ δὲ δὴ Κάσσιος καὶ ὁ Βροῦτος ἐνεβάλλοντο οὐκ ὀκνοῦντες τὴν μάχην , ἀλλ´ εἴ πως ἄνευ » κινξήνων καὶ φθόρου τινῶν ἐπικρατήσειαν . Ὡς δὲ τὰ στρατεύματα τῇ τε τριβῇ βαρυνόμενα , καὶ τῶν ἀντικοιμένων καταφρονήσαντα , ὅτι τὸ καθάρσιον πρὸ τῶν ἀγώνων γινόμενον ἐντὸς τοῦ ἐρύματος ὡς Εεδιότες ἐποιήσαντο οἱ περὶ Καίσαρα καὶ Ἀντώνιον , εἰς τὴν μάχην ὥρμησαν οἱ Βρούτου · καὶ διελάλουν ὅτι , ἂν ἐπιπλέον ὑπερτιθῇ , ἐκλιπόντες τὸ στρατόπεδον σκεδασθήσονται , οὕτω δὴ καὶ ἄκοντες συνέμιξαν . μέγιστος δὲ Ῥωμαίοις διαφανῶς ὁ ἀγὼν οὗτος ἐγένετο . Τοῦτο δὲ καὶ ἐκ τῶν γεγονότων σημείων ἔν τε τῇ Ῥώμῃ καὶ ἐν τῇ Μακεδονίᾳ τεκμήΚραιτό τις . Ἐν γὰρ τῷ ἄστει ὁ ἣλιος τοτὲ μὲν ἡλαττοῦτο , τοιὲ δὲ μέγας ἐφαίνετο · ἐξέλαμψε δέ ποτε καὶ νυκτὸς , λαμπάδες τε ἄλλοσέ πη καὶ ἄλλοσε ἄτ τειν ἐδόκουν , καὶ σαλπίγγων ἠχαὶ καὶ ὅπλων κτύποι καὶ βοαὶ στρατοπέδων νυκτὸς ἐκ τῶν τοῦ Καίσαρος καὶ τῶν τοῦ Ἀντωνίου ὁμορούντων ἀλλήλοις παρὰ τῷ Τιβερίδι ἐξηκούοντο . Καί τι παιἕαριον ἄεκαδακτύλους χεῖρας ἔχον ἐγγενήθη , ἡμίονός τε ἔτεκε τέρας · τὰ μὲν γὰρ πρόσθια ἵππῳ , τὰ δὲ λοιπὰ ἡμιόνῳ ἐῴκει . Ἐν μὲν οὕν τῇ Ῥώμῃ ταῦτά τε καὶ ἄλλα ἐγένετο . Ἐν δὲ τῇ Μακεδονίᾳ κερὶ τὸ στρατόπεδον τοῦ Κασσίου μέλισσαῖ τε πολλαὶ αὐτὴ πεοιέσνον . καὶ ἐν τῷ καθαρσίῳ τὸν στίφανον αὐτῷ κατεστραμμένον ὁ ῥαβδοῦχος προσήνεγκε · καὶ ἐν πομπῇ τινι παῖς νίκην φέρων χρυσῆν , ὀλισθήσας ἕπεσε · καὶ γῦπες πολλοὶ καὶ ἄλλοι ὄρνιδες νεκροφάγοι εἰς τὰ ἐκείνων διεφοίτων στρατόπαδα , ἔκλαζόν τε φρικῶδές τι καὶ δεινόν . Τοῦ δὲ νήσυ Καίσαρος ἰατρὸς ἱδοξε τὴν Ἀθηνᾶν ἐν ὕπνοις λέγειν αὐτῷ , ἐκ τῆς σκηνῆς τὸν Καίσαρα ἐξαγαγεῖν καὶ καταστῆααι εἰς τὴν παράταξιν , καίτοι ἔτι κακῶς ἀῤῥωστοῦντα · ὃ καὶ περιέσωσεν αὐτὸν , ὡς εἰρήσεται . Τὴν μὲν οὖν ἡμέραν τῆς μάχης οὐχ ὡρίσαντο . Ὥεπερ δὲ ἀπὸ συγκειμένου τινὸς ἐξοπλισάμενοι ἕωθεν προῆλθον , καὶ ἐν κόσμῳ καὶ ἡσυχῆ παρετάξαντο , εἶτα συμμίξαντες πολλῷ μὲν
Lemmas: ὁ Ἰταλία καταλείπω , ὁ δέ πλείων επεραιιβαινω ὁ Ἰώνιος . καί Καῖσαρ μέν νοσέω ἐν ἀυῤῥαχίῳ καταμένω · Ἀντώνιος δέ ἐπί Φίλιππος ἐλαύνω , καί τις ὁ ἐναντίος ενεορεω σιταγωγέω σφάλλω . ὁ δέ Καῖσαρ καθ´ ἑκάτερος δείδω , εἴτε τίς ἐλασσόω καταμόνας συμβάλλω Ἀντώνιος , εἴτε καί κρατέω μέν γάρ ὁ ὁ Βροῦτος τε καί ὁ Κάσσιος , ἐκ δέ ὁ ὁ Ἀντώνιος πάντως ἐφίημι ἑαυτοῦ ἰσχύω νομίζω ] , ἐπείγω καί ἔτι ἄρρωστος , καί ὁ περί ὁ Ἀντώνιος ἀναθαρσέω . ἀντί-κάθημαι δδʹ ἀλλήλων ὁ ἀντιπολέμιος , εκορομης μέν παρ´ ἀμφότερος γίγνομαι , μάχη δέ οὐδείς ἐκ παράταξις , καίτοι ὁ τε Καῖσαρ καί ὁ Ἀντώνιος συμβάλλω σποοδαζοναω . ὁ δέ δή Κάσσιος καί ὁ Βροῦτος ἐμβάλλω οὐ ὀκνέω ὁ μάχη , ἀλ εἰμί πως ἄνευ » κινξήνων καί φθόρος τις ἐπικρατέω . ὡς δέ ὁ στράτευμα ὁ τε τριβή βαρύνω , καί ὁ ἀντίκειμαι καταφρονέω , ὅτι ὁ καθάρσιος πρό ὁ ἀγών γίγνομαι ἐντός ὁ ἔρυμα ὡς εεδιοαιρεω ποιέω ὁ περί Καῖσαρ καί Ἀντώνιος , εἰς ὁ μάχη ὁρμάω ὁ Βροῦτος · καί διαλαλέω ὅτι , εἄν ἐπιπλέω ὑπερτίθημι , ἐκλείπω ὁ στρατόπεδον σκεδάννυμι , οὗτος δή καί ἄκων συμμίγνυμι . μέγας δέ Ῥωμαῖος διαφανής ὁ ἀγών οὗτος γίγνομαι . οὗτος δέ καί ἐκ ὁ γίγνομαι σημεῖον ἐν τε ὁ Ῥώμη καί ἐν ὁ Μακεδονία τεκμήΚραιτό τις . ἐν γάρ ὁ Ἄστυ ὁ ἥλιος τοτέ μέν ἡλαττοῦτο , τοιὲ δέ μέγας φαίνω · ἐκλάμπω δέ ποτός καί νύξ , λαμπάς τε ἄλλοτε πῇ καί ἄλλοσε ἄτ σῦς δοκέω , καί σάλπιγξ ἠχή καί ὅπλον κτύπος καί βοή στρατόπεδον νύξ ἐκ ὁ ὁ Καῖσαρ καί ὁ ὁ Ἀντώνιος ὁμορέω ἀλλήλων παρά ὁ Τιβέρις ἐξακούω . καί τίς παιἕαριον ἄεκαδακτύλους χείρ ἔχω ἐγγίγνομαι , ἡμίονος τε τίκτω τέρας · ὁ μέν γάρ πρόσθιος ἵππος , ὁ δέ λοιπάς ἡμίονος ἔοικα . ἐν μέν οὖν ὁ Ῥώμη οὗτος τε καί ἄλλος γίγνομαι . ἐν δέ ὁ Μακεδονία κερί ὁ στρατόπεδον ὁ Κάσσιος μέλισσα τε πολύς αὐτός ποιέω . καί ἐν ὁ καθάρσιος ὁ στιφαινω αὐτός καταστρέφω ὁ ῥαβδοῦχος προσφέρω · καί ἐν πομπή τις παῖς Νίκη φέρω χρύσεος , ὀλισθάνω πίπτω · καί γύψ πολύς καί ἄλλος ὄρνις νεκροφάγος εἰς ὁ ἐκεῖνος διαφοιτάω στρατοπαδαω , κλάζω τε φρικώδης τίς καί δεινός . ὁ δέ νῆσος Καῖσαρ ἰατρός ἱδοξε ὁ Ἀθηνᾶ ἐν ὕπνος λέγω αὐτός , ἐκ ὁ σκηνή ὁ Καῖσαρ ἐξάγω καί καθίστημι εἰς ὁ παράταξις , καίτοι ἔτι κακῶς αρρωστουειντα · ὅς καί περισῴζω αὐτός , ὡς εἴρω . ὁ μέν οὖν ἡμέρα ὁ μάχη οὐ ὁρίζω . δμώς δέ ἀπό σύγκειμαι τις ἐξοπλίζω ἕωθεν προέρχομαι , καί ἐν κόσμος καί ἡσυχῆ παρατάσσω , εἶτα συμμίγνυμι πολύς μέν