cogPG.PG134 634
κπι μησὶ τρισίν . Ἐν τοῖς χρόνοις τούτου γέγι « ὸς φοβερώτατος , καὶ ἑν μὲν τῷ Βυζαντίῳ ἐν διαφόροις τόποις συμπτώματα συμβεβήκασιν · ἡ μεγάλη δὲ Ἀντιόχεια σχεδὸν ἅπασα κατεπτώθη , καὶ οἱ ταύτης οἰκήτορες τοῖς συμπτώμασι κατεχώσθησαν . Οὕτος ὁ Ἀναστάσιος ἔκτισε τὸ μακρὸν ΚΚυσῶν , ἢ Βουλγάρων , καὶ τῶν Σκυθῶν . Ἔστησε δὲ καὶ στήλην οἰκείαν ἐν τῷ τοῦ Ταύρου κίονι ἐκ χαλκοῦ , τῆς πρώην ἐν αὐτῷ ἱσταμένης πεσούσης , ἢ τοῦ μεγάλου Θεοδοσίου ἐτύγχανε . Καὶ ὁ μὲν ὡς βασιλεύσας , ὦδε κατέλυσε τὴν ζωήν . Εʹ . Ἀνεῤῥήθη δὲ βασιλεὺς Ἰουστῖνος ὁ Θρὰξ , γονάων μὲν ἐκφὺς ἀσήμων καὶ ἀφανῶν , αὐτὸς τὸ πρότερον αὐτουργῶν , ἡ βουκόλος τυγχάνων καὶ συφορβός · εἶτα εἰς τύχην μεταταξάμενος στρατιωτικὴν , καὶ μέχρι ταγματαρχίας ἐφθακὼς , καὶ κόμης γενόμενος . Μετὰ δέ γε τὴν τελευτὴν Ἀναστασίου , βουλῆς γενομένης περὶ προχειρίσεως βασι . λέως , ὁ εὐνοῦγος Ἀμάντιος , ὃς καὶ πραιπάαι τος ἦν , καὶ μέγα ἡδύνατο , θέλων Θεοκριτιανόν τινα οἰκεῖσν ὄντα αὐτῷ βασιλεῦσαι , χρήματα τῷ Ἰουστίνῳ παρέσχε διανεμεῖν τοῖς στρατιώταις , ἵν´ μας ἐαυτῷ τὴν βασιλείαν προεμνηστεύσατο , καὶ παρὰ τοῦ δήμου καὶ τῶν στρατιωτῶν εἰς τὴν τῆς αὐταργίας ἀνήχθη περιωπήν . Ἀμάντιος δὲ ἐν δεινῷ πεποίητο τοῦ Ἰουστίνου τὸ σόφισμα , καὶ αὐτῷ ἐπεβαύλευε σὺν ἐτέροις τῶν ἐπιφανεστέρων , ὃν γνωαήέντα ἱ Ἰουστῖνος ἀνεῖλε οὺν Ἀνδρέᾳ τῷ κουβικουλαρίῳ , καὶ τῷ Θεοκριτιανῷ . Οὗτος ὁ Ἀμάντιος , Ἐτα Ἀναστάσιος καθ´ ὕπνους ἐθεάσατο τὸν ἄνδρα τὸν τόμον φέροντα , καὶ ἀπαλείψαντά τινας τῶν τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνων , ὄναρ εἶδεν , ὅτι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως ἱσταμένῳ αὐτῷ χοῖρος ἐπῆλθε μέγας , καὶ εἰς γῆν κατέῤῥαξεν αὐτὸν καὶ ἀνήλωσεν . Οὗτος τὸν ναὸν τοῦ ἀγίου ἀποστόλου Θωμᾶ ἐδομήσατο · δεὸ καὶ τὴν κλῆσιν ἐκείνου σώζει , τοῦ Ἀμαντίοα καλούμενος . Ὁρθοδοξότατος δ´ ὤν Ἰουστῖνος δόγμα ἐξέθετο , τὴν ἐν Χαλκηδόνι πάντας σέβεσθαι σύνοδον , καὶ τοὺς αὐτὴν συστησαμένους ἑξακοσίους τριάκοντα ἁγίους Πατέρας , τοῖς ἱεροῖς ἐγγραφῆναι διπτύχοις πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . γαμετὴν δ´ ἴχων Λουπικίαν κεκλημένην , ἔστεψεν αὐτὴν καὶ ἀνηγόρευσεν Δὐγούσταν , Εὐφημίαν μετονομάσας .
Lemmas: κ μείς τρεῖς . ἐν ὁ χρόνος οὗτος γίγνομαι « ὅς φοβερός , καί ἑν μέν ὁ Βυζάντιον ἐν διάφορος τόπος σύμπτωμα συμβαίνω · ὁ μέγας δέ Ἀντιόχεια σχεδόν ἅπας καταπέτομαι , καί ὁ οὗτος οἰκήτωρ ὁ σύμπτωμα καταχώζω . οὗτος ὁ Ἀναστάσιος κτίζω ὁ μακρός κκυσος , ἢ Βουλγάρα , καί ὁ Σκύθης . ἵστημι δέ καί στήλη οἰκεῖος ἐν ὁ ὁ Ταῦρος κίων ἐκ χαλκός , ὁ πρώην ἐν αὐτός ἵστημι πίπτω , ἢ ὁ μέγας Θεοδόσιος τυγχάνω . καί ὁ μέν ὡς βασιλεύω , ὧδε καταλύω ὁ ζωή . εἰ . Ἀνεῤῥήθη δέ βασιλεύς Ἰουστῖνος ὁ Θρᾷξ , γονεύς μέν ἐκφύω ἄσημος καί ἀφανής , αὐτός ὁ πρότερος αὐτουργός , ὁ βουκόλος τυγχάνω καί συφορβός · εἶτα εἰς Τύχη μετατάσσω στρατιωτικός , καί μέχρι ταγματαρχία φθάνω , καί κόμης γίγνομαι . μετά δέ γε ὁ τελευτή Ἀναστάσιος , βουλή γίγνομαι περί προχείρισις βάσις . Λέως , ὁ ευνοαζυξ Ἀμάντιος , ὅς καί πραιπάαι ὅς εἰμί , καί μέγας ἡδύνω , ἐθέλω Θεοκριτιανόν τις οἰκέω εἰμί αὐτός βασιλεύω , χρῆμα ὁ Ἰουστῖνος παρέχω διανέμω ὁ στρατιώτης , ὅς μάω αὐτός ὁ βασίλειος προμνηστεύω , καί παρά ὁ δῆμος καί ὁ στρατιώτης εἰς ὁ ὁ αὐταργίας ἀνάγω περιωπή . Ἀμάντιος δέ ἐν δεινός ποιέω ὁ Ἰουστῖνος ὁ σόφισμα , καί αὐτός επεβαυλευω σύν ἕτερος ὁ ἐπιφανής , ὅς γιγνώσκω Ι Ἰουστῖνος ἀναιρέω ούν Ἀνδρέας ὁ κουβικουλάριος , καί ὁ Θεοκριτιανῷ . οὗτος ὁ Ἀμάντιος , ἔτης Ἀναστάσιος καθ´ ὕπνος θεάομαι ὁ ἀνήρ ὁ τόμος φέρω , καί ἀπαλείφω τις ὁ ὁ ζωή αὐτός χρόνος , ὄναρ ὁράω , ὅτι ἐνώπιος ὁ βασιλεύς ἵστημι αὐτός χοῖρος ἐπέρχομαι μέγας , καί εἰς γῆ καταράσσω αὐτός καί ἀναλίσκω . οὗτος ὁ ναός ὁ ἅγιος ἀπόστολος Θωμᾶς δομέω · δήω καί ὁ κλῆσις ἐκεῖνος σῴζω , ὁ Ἀμαντίοα καλέω . Ὁρθόδοξος δδʹ εἰμί Ἰουστῖνος δόγμα ἐκτίθημι , ὁ ἐν Χαλκηδών πᾶς σέβομαι σύνοδος , καί ὁ αὐτός συνίστημι ἑξακόσιοι τριάκοντα ἅγιος Πατέρας , ὁ ἱερός ἐγγράφω δίπτυχος πᾶς ὁ ἐκκλησία . γαμετή δδʹ ἄδδιξ Λουπικίαν καλέω , στέφω αὐτός καί ἀναγορεύω δυγουιστημι , Εὐφημία μετονομάζω .