cogPG.PG134 147
τὰ οἰκεῖα , καὶ θυμῷ διὰ τὴν ἧτταν ἀποκτιννύντος πλείστους τῶν Ἰσραηλιτῶν , ἔθαπτεν αὐτοὺς νυκτὸς ὁ Τωβίτ . Γνωσθεὶς δὲ τοῦτο ποιῶν , καὶ ζητούμενος , Κρυγε , καὶ τὰ τῆς οἰκίας αὐτοῦ διήρπαστο ἔύμπαντα Οίπω δὲ πεντήκοντα παρελθουσῶν ἡμερῶν , ὀ μὲν Σεναχηρεὶμ ὑπὸ τῶν υἱέων ἀνήρητο , καὶ οἱ μὲν πατροκτόνοι δείσαντες ἔφυγον . ἕτερος δὲ παῖς ἐκείνου Ναχορδᾳν τὴν βασιλείαν τὴν πατρικὴν διεδέξατο , ὃς συγγενῆ τοῦ Τωβὶτ κατέστησε τῶν αὐτοῦ πραγμάτων διοικητὴν , Ἀχιάχαρ καλούμενον . Κἀκεῖνος ἐδεήθη τοῦ βασιλεώς περὶ Τωβιτ , καὶ ἐπαἦλθεν εἰς Νινευί . Ἐνστάσης δὲ Πεντηκοστῆς , ἣν καθ´ ἑπτὰ ἐβομάδας ἐώρταζον Ἰουδαῖοι , ἄριστον ἡτοίμαστο τῷ Τωβιτ δαψιλές . Λέγει οὖν τῷ υἱῷ αἰτοῦ Τωβίᾳ · Πορεύθητι , τέκνον , καὶ ἄγαγε ὃν ἕνα εὕρῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ μεμνημένον τοῦ Κυρίου , μεθέξοντα τραπέζης ἡμῖν . Ὁ δὲ πορευθεὶς , ἀντέστρεψε , λέγων · Εἰς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔῤῥιπται ἐν τῇ ἀγορᾷ . Καὶ ὁ Τωβίτ εὐθὺς ἀπῆλθε , καὶ ἀνελόμενος τὸν νεκρὸν , εἰς τὴν οἰκίαν ἐκόμισε . Δύντος δὲ τοῦ ἡλίου ἔθαψεν αὐτὸν , καὶ ἐπαν ελθὼν , οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν , οἷα κατὰ τὸν νόμον ἀκάθαρτος ; ὡς ἀψάμενος τοῦ νεκροῦ , ἀλλ´ ἐκοιμήθη παρὰ τὸν τοῖχον ἐν τῇ αὐλῇ . Στρουθία δὲ ἐν τῷ τοίχῳ διανυκτερεύοντα , ἀφώδευσαν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ , ἐξ ὧν λευκώματα συνέβησαν ἐν αὐτοῖς , κἀκ τούτων πεπήρωτο ὁ Τωβίτ . Ἐν ἐνδείᾳ δὲ γεγονὼς , ὑπὸ τῆς γυναικὸς μισθῷ νηθούσης ἐτρέφετο . Καί ποτε μισθὸν λαβοῦσα , καὶ ἐπ´ αὐτῷ προσειληφυῖα καὶ ἔριφον , ἣκε πρὸς τὸν Τωβίτ Καὶ ἀκούσας τῆς κραυγῆς τοῦ ἐρίφου , ἠρώτα μή ποτε κλοπιμαῖος εἴη . Ἡ δὲ , Αῶρον , εἶπέ , μοι δάδοται ἐπὶ τῷ μισθῷ . Καὶ ὃς ἐνέκειτο λέγων , Εἰ κλς πιμαῖὸν ἐστιν , ἀποδοθήτω τοῖς κυρίοις αὐτοῦ Περιαλγήσασα δὲ ἡ γυνὴ , καὶ οἱονεὶ τὸν ἄνδρα ἐπλ τῇ ἀκριβείᾳ τοῦ δικαίου ἐπ χλευάζουσα , Ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου , καὶ ἱ δικαιοσύναι σου · ἔφη . Καὶ ὁ Τωδιτ ἐδάκρυσε συγχυθεὶς , καὶ ᾔτει τὸν Θεὸν ἀπαλλαγῆναι τοῦ ζῇν . Καὶ κατ´ αὐτὴν τὰνἡμέραν ἐν Ἐκβατάνοις τῆς Μηδίας συνέπεσεν ὀνειδισθῆναι Σάῤῥαν τὴν θυγατέρα Ῥαγωὴλ ὑπὸ παιδισκῶν τοῦ πατρὸς αὐτῆς , ὡς τοὺς ἄνδρας αὐτῆς ἀποπνίγουσαν , καὶ ἐπτὰ μὲν συζευχθεῖσαν , οὸδενὶ δὲ αὐτῶν γενομένην . Δαιμόνιον γάρ τι , Ἀσμοδαῖος καλούμενον , ἐθανάτου αὐτοὺς πρὸς αὐτὴν εἰσιόντας . Ἐ δὲ μὴ φέρουσα τὸν ὀνειδισμὸν , ἀπάγξασθαι ἐβουλεύσατο . Ἀλλ´ ἕνα μὴ πένθος καὶ ὄνειδος δῷ τῷ πατρὶ αὐτῆς , τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησεν · εἰς προστω χὴν δὲ στᾶσα , ἐπεκαλέσατο τὸν Θεὸν , αἰτουμένη θανεῖν , καὶ ἀπαλλαγῆναι τῶν ὀνειδισμῶν , ἢ οἱκτειρηθῆναι , καὶ οὕτως αὖθις τὸ ὄνειδος ἐκφυγεῖν . Εἰαηκούσθη οὖν ἡ προσευχὴ καὶ ἀμφοῖν . Καὶ ἀπεστάλη πρὸς τοῦ Θεῦ Ῥαφαήλ ὁ ἀρχάγγελος , ἰάσασθαι μέν τὴν πήρωσιν τῷ Τωβιτ , τὴν Σάῤῥαν δὲ τῷ Το βίᾳ μνηστεύσασθαι , καὶ δῆσαι τὸν Ἀσμοδαῖον τὸ πο νηρὸν δαιμόνιον , ὥστε μή τι κακὸν τῷ Τωβίᾳ ἐργάσασθαι , εἰ τὴν Σάῤῥαν ἀγάγοιτο . Καλέσας δὲ ὁ Τωβὶτ τὸν Τωβίαν τὸν παῖδα αὐτοῦ , καὶ παραινέσας πολλὰ , τέλος ἑφη αὐτῷ · Δέκατάλαντα ἀργυρίου παρ
Lemmas: ὁ οἰκεῖος , καί θυμός διά ὁ ἧσσα ἀποκτιννύω πλεῖστος ὁ Ἰσραηλίτης , θάπτω αὐτός νύξ ὁ Τωβίτ . γιγνώσκω δέ οὗτος ποιέω , καί ζητέω , Κρυγε , καί ὁ ὁ οἰκίον αὐτός διαρπάζω ἔύμπαντα Οίπω δέ πεντήκοντα παρέρχομαι ἡμέρα , ὁ μέν Σεναχηρείμ ὑπό ὁ υἱός ἀναιρέω , καί ὁ μέν πατροκτόνος δείδω φεύγω . ἕτερος δέ παῖς ἐκεῖνος Ναχορδᾳν ὁ βασίλειος ὁ πατρικός διαδέχομαι , ὅς συγγενής ὁ Τωβίτ καθίστημι ὁ αὐτός πρᾶγμα διοικητής , Ἀχιάχαρ καλέω . ἐκεῖνος δήω ὁ βασιλεύς περί Τωβίτ , καί ἐπαλθέω εἰς Νινευί . ἐνίστημι δέ Πεντηκοστή , ὅς καθ´ ἑπτά εβομαδαω ἑορτάζω Ἰουδαῖος , ἀγαθός ἑτοιμάζω ὁ Τωβίτ δαψιλής . Λέγος οὖν ὁ υἱός αἰτέω Τωβίας · πορεύω , τέκνον , καί ἄγω ὅς εἷς εὑρίσκω ὁ ἀδελφός ἐγώ ἐνδεής μιμνήσκω ὁ κύριος , μετέχω τράπεζα ἐγώ . ὁ δέ πορεύω , αντιστρέφω , λέγω · εἰς ἐκ ὁ γένος ἐγώ στραγγαλόομαι ῥίπτω ἐν ὁ ἀγορά . καί ὁ Τωβίτ εὐθύς ἀπέρχομαι , καί ἀναιρέω ὁ νεκρός , εἰς ὁ οἰκίον κομίζω . Δύντος δέ ὁ ἥλιος θάπτω αὐτός , καί ἐπήν έρχομαι , οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον , οἷος κατά ὁ νόμος ἀκάθαρτος ; ὡς ἅπτω ὁ νεκρός , ἀλ κοιμάω παρά ὁ τοῖχος ἐν ὁ αὐλή . Στρούθιος δέ ἐν ὁ τοῖχος διανυκτερεύω , ἀφοδεύω εἰς ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ἐκ ὅς λεύκωμα συμβαίνω ἐν αὐτός , ἐκ οὗτος πηρόω ὁ Τωβίτ . ἐν ἔνδεια δέ γίγνομαι , ὑπό ὁ γυνή μισθός νήθω τρέφω . καί ποτός μισθός λαμβάνω , καί ἐπι αὐτός προσλαμβάνω καί ἔριφος , ἥκω πρός ὁ Τωβίτ καί ἀκούω ὁ κραυγή ὁ ἔριφος , ἐρωτάω μή ποτός κλοπιμαῖος εἰμί . ὁ δέ , Ἄωρος , εἶπον , ἐγώ δοτός ἐπί ὁ μισθός . καί ὅς ἔγκειμαι λέγω , εἰμί κλς πιμαιων εἰμί , ἀποδίδωμι ὁ κύριος αὐτός περιαλγέω δέ ὁ γυνή , καί οἱονεί ὁ ἀνήρ ἐπλ ὁ ἀκρίβεια ὁ Δίκαιος ἔπος χλευάζω , πός εἰμί ὁ ἐλεημοσύνη σύ , καί Ι δικαιοσύνη σύ · φημί . καί ὁ Τωδιτ δάκρυ συγχέω , καί αἰτέω ὁ θεός ἀπαλλάσσω ὁ ζάω . καί κατ´ αὐτός τὰνἡμέραν ἐν Ἐκβάτανα ὁ Μηδία συμπίπτω ὀνειδίζω Σάρα ὁ θυγάτηρ Ῥαγωὴλ ὑπό παιδίσκη ὁ πατήρ αὐτός , ὡς ὁ ἀνήρ αὐτός ἀποπνίγω , καί ἑπτά μέν συζεύγνυμι , οἶδος δέ αὐτός γίγνομαι . δαιμόνιον γάρ τίς , Ἀσμοδαῖος καλέω , θανατόω αὐτός πρός αὐτός εἰσέρχομαι . εἰ δέ μή φέρω ὁ ὀνειδισμός , ἀπάγχω βουλεύω . Ἀλ εἷς μή πένθος καί ὄνειδος δίδωμι ὁ πατήρ αὐτός , οὗτος μέν οὐ ποιέω · εἰς προΐστημι χήν δέ ἵστημι , ἐπικαλέω ὁ θεός , αἰτέω θνῄσκω , καί ἀπαλλάσσω ὁ ὀνειδισμός , ἢ οἰκτειρέω , καί οὕτως αὖθις ὁ ὄνειδος ἐκφεύγω . ειαηκουω οὖν ὁ προσευχή καί ἄμφω . καί ἀποστέλλω πρός ὁ θεῦ Ῥαφαήλ ὁ ἀρχάγγελος , ἰάομαι μέν ὁ πήρωσις ὁ Τωβίτ , ὁ Σάρα δέ ὁ ὁ βία μνηστεύω , καί δήω ὁ Ἀσμοδαῖος ὁ ἀπό νηρός δαιμόνιον , ὥστε μή τίς κακός ὁ Τωβίας ἐργάζομαι , εἰμί ὁ Σάρα ἄγω . καλέω δέ ὁ Τωβίτ ὁ Τωβίας ὁ παῖς αὐτός , καί παραινέω πολύς , τέλος φημί αὐτός · Δέκατάλαντα ἀργύριον παρά