cogPG.PG134 426
ταιὰὶ , ἐκείνου δὲ τεθνηκότος ἐν Πάρθοις , γαμηκεῖσα Πομπηΐῳ · ἦν δὲ ἡ κόρη καὶ τὴν ὥραν διαπρεπὴς , οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ περὶ γράμματα καλῶς ἤσεητο , καὶ περὶ λύραν καὶ περὶ χεωμετρίαν . καὶ λόγωιν φιλοσόφων εἴδιστο χρησίμως ἀκούειν , καὶ προσῆν τούτοις ἦθος περιεργίας καθαρόν . Ἀκούααα τοίνυν ἤκειν Πομπήιον μετὰ νηὸς μιᾶς καὶ αὐτῆς ἀλλοτρίας φεύγοντα , κατέπεσε χαμάζε καὶ Ἐναυδος ἔκειτο . Μόλις δʹ´ οὖν εἰς ἑαυτὴν ἐλθοῦσα ἐξέδραμεν ἐπὶ θάλασσαν . Ἀπαντήσαντος δὲ τοῦ iομπηΐου καὶ ἐναγκαλισαμένου , Ὁρῶ σε , εἶπεν , ἄνερ , σὐ τῆς σῆς τύχης ἔργον , ἀλλὰ τῆς ἐμῆς , ἑνὶ σκάφει κροσεῤῥιμμένον , τὸν πρὸ τὼν της Κορνηλίας γάμων πεντακοσίαις ναυσὶ ταύτην πὸραπλεύσαντα τὴν θάλασσαν . Ὡς εὐτυχὴς ἂν ἤμην γυνὴ , πρὸ τοῦ Πούπλιον ἐν Πάρθοις ἀκοῦσαι τὸν παρθένιον ἄνδρα κείκενον ἀποθανοῆσασώῳρων δὲ μετ´ ἐκεῖνον , ὥσπερ ἁρμησα , τὸν ὲαυτῆς προεμένη βίον . Ἐσωζόμην δὲ , καὶ σοὶ , Πομπήῖα Μάγνε , γενήσεσθαι συμφορά . Ὁ δὲ πρὸς ταῦτα , Μίαν ἄρα , Κορνηλία , τύχην ἤδεις , ἔφη , τὴν ἀμείνονα , ἢ καὶ σέ ἴσως ἐξηπάτησεν , ὅτι μοι πλέον τοῦ συνήθους παρέμεινεν Ἀλλὰ καὶ ταῦτα δεῖ φέρειν ἀνθρώκους ὄντας , καὶ τῆς τύχης ἔτι πειρατάον . Οὐ γὸρ ἀνέλπιστον ἐκ τούτων εἰς ἀκεῖνα μεταπεσεῖν τὸν ἐξ ἀκείνων ἀν τούτοις γενόμενον . Ἀναλαβὼν οὐν . τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς φλους ἐκομίζετο . Καὶ εἰς Ἀτταλείαν ἐλθὼν , πόλιν τῆς Παμφυλίας , εὗρε καὶ τριήρεις ἐκ Κιλικίας καὶ στρατιώτας , καὶ πολλοὶ τῶν συγκλητικῶν περὶ αὐτὸν συνελέγησαν . Πολλῶν δὲ γενόμενος λογισμῶν , ἐνίκησε τελευταῖον φεύγειν εἰς Αἴγυπτον . Καὶ μαθὼν Πτολεμαῖον διάγειν εἰς τὸ Πηλούσιον , ἐκεῖ κατηνέχθη . Πτολεμαίου δὲ ὄντος κομιδῆ νέου , διεῖπε τὰ πράγματα Ποθεινὸς ὁ εὐνοῦχος . Καὶ μαθὼν περὶ Πομπητου ἥθροισε βουλὴν τῶν παρ´ αὐτῷ δυναμένων μέγιστα . Καὶ οἱ μὲν ἀπελαύνειν Πομπήῖον συνεβούλευον , οἱ δὲ δέχεσθαι · ὁ δὲ Χῖος Θεόδοτος ὁ ῥήτωρ γνώμην εἰσήνεγκεν ἀνελεῖν αὐτὸν , ἐπειπὼν ὅτι νεκρὸς οὐ δάκνει . Ἐστάλησαν οὖν τινες τὸν ἄνδρα μετακαλούμενοι . Ὢς δ´ εἶδον οἱ μετ´ αὐτοῦ οὐ βασιλικὴν οὐδὲ λαμπρὰν τὴν ὑποδοχὴν , ἀλλ´ ἐπὶ μιᾶς ἁλιάδος προσπλέοντας ὀλίγους ἀνθρώπους , ὑπώπτευσαν τὴν ὅλιγωρίαν . Καὶ τῷ Πομπηΐῳ παρῄνουν τὴν ναῦν εἰς πέλαγος ἀνακρούσασθαι . Πελαζούσης δὲ τῆς ἀλιάδος , μετελθεῖν ἠξίουν αὐτὸν εἰς αὐτὴν , Ἑλληνιστὶ ἀσπασάμενοι , τέναγος λέγοντες εἶναι πολὺ , καὶ βάθος οὐκ ἔχειν , οὐδὲ πλώῖμον εἶναι τριήρει τὴν θάλασσαν , ὑπόψαμμον οὖσαν . Ἀσπασάμενος ουν Ὥν Κορνηλίαν προαποθρηνοῦσαν αὐτοῦ τὸ τέλος , καὶ δύω ἐκατοντάρχους προσεμβῆναι κελεύσας , τῶν τε ἀπελευθέρων ἕνα Φίλιππον καὶ θεράποντα Σκύθην ὄνομα , στραφεὶς πρὸς τὴν γυναῖκα καὶ τὸν υἱὸν , εἶπε Σοφοκλέους ἰαμβεῖα · ὅστις δὲ πρὸς τραννον ἐμπορεύεται
Lemmas: ταιὰὶ , ἐκεῖνος δέ θνῄσκω ἐν Πάρθος , γαμέω Πομπήϊος · εἰμί δέ ὁ κόρη καί ὁ ὥρα διαπρεπής , οὖον μήv ἀλλά καί περί γράμμα καλῶς ἀείδω , καί περί λύρα καί περί χεωμετρίαν . καί λόγος φιλόσοφος οἶδα χρήσιμος ἀκούω , καί πρόσειμι οὗτος ἦθος περιεργία καθαρός . ακουαααʹ τοίνυν ἥκω Πομπήιος μετά ναός εἷς καί αὐτός ἀλλότριος φεύγω , καταπίπτω χαμᾶζε καί Ἐναυδος κεῖμαι . Μόλις δʹ´ οὖν εἰς ἑαυτοῦ ἔρχομαι ἐκδιδράσκω ἐπί θάλασσα . ἀπαντάω δέ ὁ iομπηΐου καί ἐναγκαλίζω , ὁράω σύ , εἶπον , ἀνήρ , σῦς ὁ σός τυγχάνω ἔργον , ἀλλά ὁ ἐμός , εἷς σκάφος2 κροσεῤῥιμμένον , ὁ πρό ὅς ὁ Κορνηλία γάμος πεντακόσιοι ναῦς οὗτος ποραπλευοδοω ὁ θάλασσα . ὡς εὐτυχής εἄν εἰμί γυνή , πρό ὁ Πούπλιος ἐν Πάρθος ἀκούω ὁ παρθένιον ἀνήρ καίω ἀποθανοῆσασώῳρων δέ μετέ ἐκεῖνος , ὥσπερ ἁρμόζω , ὁ ἑαυτοῦ προΐημι βίος . σώζω δέ , καί σύ , Πομπήϊα μάγνος , γίγνομαι συμφορά . ὁ δέ πρός οὗτος , μία ἄρα , Κορνηλία , Τύχη οἶδα , φημί , ὁ ἀγαθός , ἢ καί σός ἴσως ἐξαπατάω , ὅτι ἐγώ πλέω ὁ συνήθης παραμένω ἀλλά καί οὗτος δεῖ φέρω ἀνθρώκους εἰμί , καί ὁ τυγχάνω ἔτι πειράω . οὖον γόρ ἀνέλπιστον ἐκ οὗτος εἰς ἐκεῖνος μεταπίπτω ὁ ἐκ ἐκεῖνος εἰς οὗτος γίγνομαι . ἀναλαμβάνω ὀν . ὁ γυνή καί ὁ φλόος κομίζω . καί εἰς Ἀττάλεια ἔρχομαι , πόλις ὁ Παμφυλία , εὑρίσκω καί τριήρης ἐκ Κιλικία καί στρατιώτης , καί πολύς ὁ συγκλητικός περί αὐτός συλλέγω . πολλες δέ γίγνομαι λογισμός , νικάω τελευταῖος φεύγω εἰς Αἴγυπτος . καί μανθάνω Πτολεμαῖος διάγω εἰς ὁ Πηλούσιον , ἐκεῖ καταφέρω . Πτολεμαῖος δέ εἰμί κομιδῇ νέος , διέπω ὁ πρᾶγμα Ποθεινός ὁ εὐνοῦχος . καί μανθάνω περί Πομπητου ἀθροίζω βουλή ὁ παρ´ αὐτός δύναμαι μέγας . καί ὁ μέν ἀπελαύνειν Πομπήϊος συμβουλεύω , ὁ δέ δέχομαι · ὁ δέ Χῖος Θεόδοτος ὁ ῥήτωρ γνώμη εἰσφέρω ἀναιρέω αὐτός , ἐπιλέγω ὅτι νεκρός οὖον δάκνω . στέλλω οὖν τις ὁ ἀνήρ μετακαλέω . Ὤς δδʹ εἶδον ὁ μετέ αὐτός οὖον βασιλικός οὐδέ λαμπρός ὁ ὑποδοχή , ἀλ ἐπί εἷς ἁλιάς προσπλέω ὀλίγος ἄνθρωπος , ὑποπτεύω ὁ ὀλιγωρία . καί ὁ Πομπήϊος παραινέω ὁ ναῦς εἰς πέλαγος ἀνακρούω . πελάζω δέ ὁ ἀλιάς , μετέρχομαι ἀξιόω αὐτός εἰς αὐτός , Ἑλληνιστί ἀσπάζομαι , τέναγος λέγω εἰμί πολύς , καί βάθος οὐ ἔχω , οὐδέ πλώϊμος εἰμί τριήρης ὁ θάλασσα , ὑπόψαμμος εἰμί . ἀσπάζομαι οὖν ἀνά Κορνηλία προαποθρηνέω αὐτός ὁ τέλος , καί δύο ἑκατόνταρχος προσεμβαίνω κελεύω , ὁ τε ἀπελεύθερος εἷς Φίλιππος καί θεράπων Σκύθης ὄνομα , στρέφω πρός ὁ γυνή καί ὁ υἱός , εἶπον Σοφοκλῆς ἰαμβεῖος · ὅστις δέ πρός τραννόω ἐμπορεύομαι