cogPG.PG134 162
καὶ χιτῶνα ποδήρη πορφύρεον , καὶ λόφον ὑακινθινοβαφῆ , ἃ αὐτὴ πεποίηκε τῷ ἀνδρί . Ὁ δὲ κδών ἔφη · Σὺ δήπου , ὧ γύναι , συγκόψασα τὸν σαυτῆς κόσμον , τὰ ὅπλα μοι ἐποιήσω . Νὴ Δία , ἔφη ἡ Πάνθεια . σὺ γὰρ ἔμοι γε κόσμος μέγιστος εἶ · καὶ ταῦτα λέγουσα , ἐνέδυε τὸν ἄνδρα τὰ ὅπλα , καὶ λανθάνειν νλαίουσα ἐπειρᾶτο . ἐλείβετο δὲ τὰ δάκρυα κατὰ τῶν αὐτῆς παρειῶν . Ὡ , δὲ ἤδη ἐπὶ τὸ ἄρμα ἀναβῆναι σὲ , ἐπόμνυμι τὴν ἐμὴν καὶ σήν φιλίαν , ἢ μὴν βεύλεσθαι μετὰ σοῦ ἀνδρὸς ἀγαθοῦ γενορένου κοινῇ γῆν ἐπιέσασθαι μᾶλλον , ἢ ζῆν μετὰ αἰσχυνομένου αἰσχυνομένη . Καὶ Κύρῳ δὲ δοαῶ ὲκρήσατο , οτε ὡς ἐλευθέρᾳ ἐν ἀτίμῳ ὀνόματι . Αιεφύλαξε δέ σοι ὥσπερ ἀδελφοῦ γυναῖκα λαβών . Πρὸς δέ , καὶ ὁ τε Ἀράσπας ἀπέστη ἀπ´ αὐτοῦ ὁ ἐμέ φυλάσσων , ὑπεσχόμην αὐτῷ . εἰ με ἐάσει πρὸς σὲ πέμψαι , ὡστε σε ἥξειν , καὶ πολῷ Ἀμάσπου πιστότερόν σε καὶ ἀμείσρνα ἔσεσῥᾳ Ἡ μὲν οὖν ταῦτα εἶπεν . Ὁ δὲ Ἀβραδάτας ἀγασθεὶς τοῖς λόγοις , ἐπηύξατο , Δός μοι , ὧ Ζεῦ φανῆναι ἀξίῳ μὲν Πανθείας ἀνδρὶ , ἀξίῳ δὲ Κύρου φίλῳ . Ταῦτ´ εἰπών , ἐπὶ τὸ ἄρμα ἀνέβαινεν . ΚΓʹ . Ὁ δὲ Κῦρος συγκαλέσας τοὺς ἡγεμόνας , ἐβημηγόρησε , παραθαῤῥύνων αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον , καὶ οὕτως ὡρμᾶτο ἀπιέναι . Ἐπεὶ δὲ προσήγγσαν τοῖς ἀντιπολέμοις , ὡς ἀλλήλους ὁρᾷν συνέταξε τοῖς οἰκείους ὁ Κῦρος ὡς κάλλιστα · καὶ παριὼν τὰς τάξεις , λόγοις τοὺς ἄνδρας πρὸς τὴν μάγην παρέθηγεν . Ὁ δὲ Κροῖσος τὴν αὐτοῦ στρατιὰν ἀντίαν στήσας πρὸς τὸ τοῦ Κύρου στράτευμα , ἐσήμαινεν αὐτοῖς πρὸς τοὺς πολεμίους πορεύεσθαι . Καὶ προσήεσαν τρεῖς φάλαγγες , ἡ μὲν μία κατὰ πρόσωπον , τῶν δὲ δύο ἡ μὲν κατὰ τὸ δεξιὸν , ἡ δὲ´ ατὰ τὸ εὐώνυμον , ὥστε φόβον παρεῖναι πάσῃ τῇ Κύρου στρατιᾷ . Πάντοθεν γὰρ περιείχετο ὑπὸ τῶν πολεμίων , πλὴν ἐξόπισθεν . Ὅμως δὲ καὶ οἱ τοῦ Κύρου , ἐπεὶ παρήγγειλε , πάντες ἐστράφησαν ἀντιπῥόσωποι τοῖς πολεμίοις , καὶ ἦν μὲν πολλὴ τέως πανταχόθεν σιγή . Ἡνίκα δὲ ἔδοξετῷ Κύρῳ καιρὸς εἶναι , ἐξῆρχε παιᾶνα , συνεπήχησε δὲ πᾶε ὁ στρατὸς , καὶ ἐξανίσταται ὁ Κῦρος , καὶ μετὰ τῶν ἱππέων τοῖς ἐναντίοις συνεμίγνυεν . Οἱ ὲ κεζοὶ αὐτῷ συντεταγμένοι ἐφείποντο . Καὶ Ἀρταγέρσης δὲ ὁ τῶν ἐπὶ ταῖς καμήλοις ἄρχων . ἐπιτίθεται κατὰ τὰ εὐώνυμα , προεὶς τὰς καμήλους , ὥς ὁ Κῦρος ἐκέλενσεν . Οἱ ὁ ἵπποι πόῤῥωθεν αὐτὰς οὐκ ἐδᾶχοντο , ἀλλ´ οἱ μὲν ἔφουγον , οἱ δὲ ἐξήλλοντο , ο δʹ ἀλλήλοις ἐνέπιπτον . αὶ τὰ ἄρματα δὲ κατὰ τὸ δεξιὸν καὶ τὸ εὐώνυμον ἄμα ἐνέβαλε , καὶ πολλοὶ ταῦτα φεύγοντες , ἡλίσκοντο ὑπ´ αὐτῶν . Καὶ Ἀβοα δάτας βοήσας · Ἄνδρες φίλοι , ἕπεσθε , ἐνίει οὐδὲν πῶν ἵππων φειδόμενος . Συνεξώρμησαν δὲ καὶ οἱ ἄλλοι ἁρματηλάται . Καὶ ὁ μὲν Ἀβραδάτας εἰς τὴν τῶν Αἰγυπτίων φάλαγγα ἐμβάλλει , συνεισέβαλον δὲ αὐτῷ καὶ οἱ ἐγγύτατα τεταγμένοι . Οἱ δ´´ ἄλλοι ἐξέκλιναν κατὰ τὰ φεύγοντα ἅρματα . Οἱ δὲ ἀμφὶ Ἀβραδάτην τοὺς μὲν τῇ ῥύμῃ τῶν ἵππων παίοντες ἀνέτρεπαν , τοὺς δὲ πίπτοντας κατηλόων . Ὅσων δὲ τὰ δρέπανα ἐπελάβοντο , πάντα βίᾳ διεκόπτετο καὶ ὅπλα καὶ σώματα . Ἐν δὲ τῷ ἀδιηγήτω τούτῳ ταράχῳ ὑπὸ τῶν παντοδαπῶν σωρευμάτων ἐξαλλομέων τῶν τροχῶν , ἐκπίπτει ὁ Ἀβραδάτας , καὶ ἄλλοι
Lemmas: καί χιτών ποδήρης πορφύρεος , καί λόφος ὑακινθινοβαφής , ὁ αὐτός ποιέω ὁ ἀνήρ . ὁ δέ κδών φημί · σύ δήπου , ἵημι γυνή , συγκόπτω ὁ σεαυτοῦ κόσμος , ὁ ὅπλον ἐγώ ποιέω . νή Ζεύς , φημί ὁ Πάνθεια . σύ γάρ ἐγώ γε κόσμος μέγας εἰμί · καί οὗτος λέγω , ἐνδύω ὁ ἀνήρ ὁ ὅπλον , καί λανθάνω νλαιειμι πειράω . λείβω δέ ὁ δάκρυ κατά ὁ αὐτός παρειά . εἰμί , δέ ἤδη ἐπί ὁ ἄρμα ἀναβαίνω σύ , ἐπόμνυμι ὁ ἐμός καί σός φίλιος , ἢ μήv βούλομαι μετά σύ ἀνήρ ἀγαθός γενορένου κοινός γῆ ἐφέζομαι μᾶλλον , ἢ ζῶ μετά αἰσχύνω αἰσχύνω . καί Κῦρος δέ δοαῶ κραίνω , ὅτε ὡς ἐλεύθερος ἐν ἄτιμος ὄνομα . αιφυλασσω δέ σύ ὥσπερ ἀδελφός γυνή λαμβάνω . πρός δέ , καί ὁ τε Ἀράσπας ἀφίστημι ἀπ´ αὐτός ὁ ἐγώ φυλάσσω , ὑπισχνέομαι αὐτός . εἰμί ἐγώ ἐάω πρός σύ πέμπω , ὡστε σύ ἥκω , καί Πολώ Ἀμάσπου πιστός σύ καί ἀμείσρνα ῥέω ὁ μέν οὖν οὗτος εἶπον . ὁ δέ Ἀβραδάτας ἄγαμαι ὁ λόγος , ἐπεύχομαι , δίδωμι ἐγώ , ἵημι Ζεύς φαίνω ἄξιος μέν Πάνθεια ἀνήρ , ἄξιος δέ Κῦρος φίλος . Ταῦτ´ εἶπον , ἐπί ὁ ἄρμα ἀναβαίνω . κγʹ . ὁ δέ Κῦρος συγκαλέω ὁ ἡγεμών , εβημηγορησος , παραθαρσύνω αὐτός εἰς ὁ πόλεμος , καί οὕτως ὁρμάω ἀφίημι . ἐπεί δέ προσάγω ὁ ἀντιπολεμέω , ὡς ἀλλήλων ὁράω συντάσσω ὁ οἰκεῖος ὁ Κῦρος ὡς καλῶς · καί πάρειμι1 ὁ τάξις , λόγος ὁ ἀνήρ πρός ὁ μάγη παρατίθημι . ὁ δέ Κροῖσος ὁ αὐτός στρατία ἀντίος ἵστημι πρός ὁ ὁ Κῦρος στράτευμα , σημαίνω αὐτός πρός ὁ πολέμιος πορεύω . καί πρόσειμι τρεῖς φάλαγξ , ὁ μέν εἷς κατά πρόσωπον , ὁ δέ δύο ὁ μέν κατά ὁ δεξιός , ὁ δέ ἀγέλασμα ὁ εὐώνυμος , ὥστε φόβος πάρειμι πᾶς ὁ Κῦρος στρατιά . πάντοθεν γάρ περιέχω ὑπό ὁ πολέμιος , πλήν ἐξόπισθεν . ὅμως δέ καί ὁ ὁ Κῦρος , ἐπεί παραγγέλλω , πᾶς στρέφω αντιπρόσωπος ὁ πολέμιος , καί εἰμί μέν πολύς τέως πανταχόθεν σιγή . ἡνίκα δέ δοκέω Κῦρος καιρός εἰμί , ἐξάρχω παιάν , συνεπηχέω δέ παός ὁ στρατός , καί ἐξανίστημι ὁ Κῦρος , καί μετά ὁ ἱππεύς ὁ ἐναντίος συμμείγνυμι . ὁ ε κεζοὶ αὐτός συντάσσω ἐφέπω . καί Ἀρταγέρσης δέ ὁ ὁ ἐπί ὁ κάμηλος ἄρχω . ἐπιτίθημι κατά ὁ εὐώνυμος , προίημι ὁ κάμηλος , ὅς ὁ Κῦρος ἐκέλενσεν . ὁ ὁ ἵππος πόρρωθεν αὐτός οὐ δάκνω , ἀλ ὁ μέν εφουγος , ὁ δέ ἐξάλλομαι , ὁ δέ ἀλλήλων ἐμπίπτω . ὅς ὁ ἅρμα δέ κατά ὁ δεξιός καί ὁ εὐώνυμος ἄμη ἐμβάλλω , καί πολύς οὗτος φεύγω , ἁλίσκομαι ὑπό αὐτός . καί Ἀβοα Δατᾶς βοάω · ἀνήρ φίλος , ἕπω , ἐνίημι οὐδείς ποῦ ἵππος φείδομαι . συνεξορμάω δέ καί ὁ ἄλλος ἁρματηλάτης . καί ὁ μέν Ἀβραδάτας εἰς ὁ ὁ Αἰγύπτιος φάλαγξ ἐμβάλλω , συνεισβάλλω δέ αὐτός καί ὁ ἐγγύς τάσσω . ὁ δδʹ ἄλλος ἐκκλίνω κατά ὁ φεύγω ἅρμα . ὁ δέ ἀμφί Ἀβραδάτας ὁ μέν ὁ ῥύμη ὁ ἵππος παίω ανατρέπω , ὁ δέ πίπτω καθηλόω . ὅσος δέ ὁ δρεπάνη ἐπιλαμβάνω , πᾶς βία διακόπτω καί ὅπλον καί σῶμα . ἐν δέ ὁ ἀδιήγητος οὗτος τάραχος ὑπό ὁ παντοδαπής σώρευμα ἐξάλλομαι ὁ τροχός , ἐκπίπτω ὁ Ἀβραδάτας , καί ἄλλος