cogPG.PG134 132
συνείς , δαψιλῆ παρατεθῆναι τροφὴν τοῖς θηρίοις προσέταξε . Κεκορεσμένων δ´ ἤδη , τοὺς τοῦ προφήτουὶκατηγόρους εἰς τὸν λάκκον τῶν θηρῶν ἐμβληθῆναι προσέταξεν , ἵνα γνῶμεν , εἰπὼν , εἰ διὰ κόρο αὐτῶν οἱ λίοντες οὐ προύαύσουσι . Διασπαραχθέντων δ´ εὐθὺς τῶν πονηρῶν ἐκείνων ἀνδρῶν , δῆλον ἄπασι κέγονεν , ὡς θεία τις δύναμις τὸν Δανιὴλ συνετήρησε , τοὺς θῆρας φεμώσασα Διὸς καὶ τὸν τοῦ προφήτου θεὸν ὁ βασιλεὺς ἐμεγάλυνε , κἀκεῖνον ἐν τιμῇ πεποίητο πλείονι . Ταῦτα μὲν οὖν συμβέβηκεν ὕστερον . ϛʹ Ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἔτει τῆς βασιλείας Βαλτάσαρ ἐνύπνιον ὁ προφήτης εἶδεν · ἦν δὲ τοιοῦτον τὸ ραμα . Τέσσαρα ἐδόκει θηρία ἀνιέναι ἐκ τῆς θαλάσσης , ὧν τὸ πρῶτον λεαίνης εἶχε μορφὴν , καὶ πτερὰ ὡαεὶ αὐτοῦ . Ὁ καὶ ἐξήρθη ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ἐπὶ ποδῶν ἀνθρώπου ἐστάθη , καὶ καρδία ἀνθρώπου ἐδόθη αὐτῶ . Ἠ μὲν οὖν θάλασσα τὸν ἀνθρώπινον ἐδήλου βίον , τὸν πολυκύμαντον , καὶ πλείστας καὶ συνεχεῖς μεταβολὰς δεχόμενον , καὶ περιτροπάς · τὸ δὲ θηρίον ἡ λίαινα τὴν τῶν Ἀσσυρίων βασιλείαν εἰκόνιζε · τὸ δ´ ἐξαρθῆναι ἀπὸ τῆς γῆς τὴν τῆς ἀρχῆς ἐκείνης ἐδήλου κατάπαυσιν , καὶ τῆς ἐξουσίας τὴν περιαίρεσιν . Καὶ τὸ ἐπὶ ποδῶν ἀνθρώπου στῆναι τὸ ἴσην τοῖς ὑπηκόοις γενήσεσθαι ὑπῃνίττετο . Τὸ δὲ καρδίαν ἀνθρώπου δοθῆναι αὐτῇ τὸ διὰ τῆς πείρας ἀνθρώπινα φρονεῖν διδαχθῆναι , καὶ μή τι τῶν ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐξ ἀλαζονείας φαντάζεοθαι Καὶ τὰ πτερὰ γὰρ ἃ τῷ θηρίῳ παρὰ φύσιν προσεπεφύκεσαν την ἔπαρσιν ἐδήλουν τῶν βασιλέων ἐκείνων , καὶ τὸ ἐξ ὄπερηφανίας τοῦ νοὸς αὐτῶν ὑπερνέφελον . Τὸ δὲ δεύτερον θηρίον ἄρκτῳ ὡμοίωτο , καὶ εἰς μέρος ἦν ἔστη , καὶ τρία εἶχε πλευρὰ ἐν τῷ στόματι . Καὶ ἐλέγετο αὐτῇ · Ἀνάστα , φάγε σάρκας πολλάς . Τῆς Περσῶν δὲ βασιλείας ἡ ἄρκτος ἐγένετο τύπωσις διὰ τὸ ὡμὸν τοῦ ἔθνους καὶ ἀπηνές . Ιάντων γὰρ τῶν βαρβάρων οἱ Πέρσαι τιμωρήσασθαι ἀπηνέστε . ροι , σκαφεύσεσί τε καὶ ὃορᾶς ἀφαιρέσει πικροτέρας καὶ μακροτέρας τὰς κολάσεις τιθέμενοι . Εἰαὸς δέ τισιν ἀγνοεῖσθαι τὴν κόλασιν τῆς σκαφεύσεως · καλὸν οὖν καὶ ταύτην δήλην θέσθαι τοῖς ἀγνοοῦσι , Δύο σκάφας ἴσας ἀλλήλαις προσαρμόσαντες καὶ ταύτας ἐγκόψαντες , ὥστε τὴν κεφαλήν τοῦ κολαζοΚμένου ἐκιὸς περιλελεῖφθαι τῶν σκαφῶν , καὶ τὰς χεῖρας , ἀλλὰ μὴν καὶ τοὺς πόδας , ὕπτιον ἐντὸς τὸν τιμωρούμενον ἀνακλίνουσι , καὶ οὖτω τὰς σκάφας προσηλοῦσιν ἀλλήλαις . Εἶτα κρᾶμα ἐκ μέλιτός τε καὶ γάλακτος κερασάμενο , ἐγχέουσιν εἰς τὸ στόμα ταῆ ἀθλίου ἐκείνου , μέχρις ἁν ὑπερκορὴς ὁ ἄνθρωας γένηται · καὶ ἐκ τοῦ τοιούτου κράματος τοῦ κροσώπου αὐτοῦ καὶ τῶν , ποδῶν καὶ τῶν χειρῶν καταχέουσιν , ὕπαιθρόν τε θέντες αὐτὸν , εἰληθερεῖσθαι τῷ ἡλίῳ ποιοῦσι , καὶ οὕτως ἑκάστης ἡμέρας κράττουσιν ἐπ´ αὐτῷ . Μυῖαι μὲν οὖν καὶ σφῆκες καὶ μέλισσαι διὰ τὴν τῶν καταχυθέντων γλυκύτητα ἀθροιζόμενοι , τῷ τε προσώπῳ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἄλλοις ἑφιζάνουσιν μέλεσιν , ἂ τῶν σκαφων ἐκτὸς , ὡς εἴρηται , περιλέλειπται , ἐνοχλοῦσαι · αἱ δὲ τὸν ἄθλιον κατατιτρώσκουσιν . Ἡ δέ γε γαστήρ ἐκείνου πληρω . θεῖσα τοῦ μέλιτος καὶ τοῦ γάλακτος , ὑγρὰ προῖησι
Lemmas: συνίημι , δαψιλής παρατίθημι τροφή ὁ θηρίον προστάσσω . κορέννυμι δδʹ ἤδη , ὁ ὁ προφητουικατηγορος εἰς ὁ λάκκος ὁ θήρ ἐμβάλλω προστάσσω , ἵνα γιγνώσκω , εἶπον , εἰμί διά κόρο αὐτός ὁ Λιόντας οὖον προυιαυω . Διασπαράσσω δδʹ εὐθύς ὁ πονηρός ἐκεῖνος ἀνήρ , δῆλος ἄπας κάζω , ὡς θεῖος τις δύναμις ὁ Δανιήλ συντηρέω , ὁ θήρ φεμώσασα Ζεύς καί ὁ ὁ προφήτης θεός ὁ βασιλεύς μεγαλύνω , ἐκεῖνος ἐν τιμή ποιέω πλείων . οὗτος μέν οὖν συμβαίνω ὕστερος . ϛυʹ ἐν δέ ὁ πρῶτος ἔτος ὁ βασίλεια Βαλτάσαρ ἐνύπνιον ὁ προφήτης ὁράω · εἰμί δέ τοιοῦτος ὁ Ράμα . τέσσαρες δοκέω θηρίον ἀνέρχομαι ἐκ ὁ θάλασσα , ὅς ὁ πρῶτος λέαινα ἔχω μορφή , καί πτερόν ὡαεὶ αὐτός . ὁ καί ἐξαίρω ἀπό ὁ γῆ , καί ἐπί πούς ἄνθρωπος ἵστημι , καί καρδία ἄνθρωπος δίδωμι αὐτός . ὁ μέν οὖν θάλασσα ὁ ἀνθρώπινος δηλόω βίος , ὁ πολυκύμαντος , καί πλεῖστος καί συνεχής μεταβολή δέχομαι , καί περιτροπή · ὁ δέ θηρίον ὁ λιαίνω ὁ ὁ Ἀσσύριος βασίλειος εικονίζω · ὁ δδʹ ἐξαίρω ἀπό ὁ γῆ ὁ ὁ ἀρχή ἐκεῖνος δηλόω κατάπαυσις , καί ὁ ἐξουσία ὁ περιαίρεσις . καί ὁ ἐπί πούς ἄνθρωπος ἵστημι ὁ ἴσος ὁ ὑπήκοος γίγνομαι ὑπαινίσσομαι . ὁ δέ Καρδία ἄνθρωπος δίδωμι αὐτός ὁ διά ὁ πείρω ἀνθρώπινος φρονέω διδάσκω , καί μή τίς ὁ ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐκ ἀλαζονεία φαντάζω καί ὁ πτερόν γάρ ὁ ὁ θηρίον παρά φύσις προσφύω ὁ ἔπαρσις δηλόω ὁ βασιλεύς ἐκεῖνος , καί ὁ ἐκ ὄπερηφανίας ὁ νόος αὐτός ὑπερνέφελος . ὁ δέ δύο θηρίον ἄρκτος ὁμοιόω , καί εἰς μέρος εἰμί ἵστημι , καί τρεῖς ἔχω πλευρόν ἐν ὁ στόμα . καί λέγω αὐτός · ἀνάσταμα , ἐσθίω σάρξ πολύς . ὁ Πέρσης δέ βασίλεια ὁ ἄρκτος γίγνομαι τύπωσις διά ὁ ὠμός ὁ ἔθνος καί ἀπηνής . Ἴας γάρ ὁ βάρβαρος ὁ Πέρσης τιμωρέω ἀπανίστημι . ῥόος , σκάφευσις τε καί ὁράω ἀφαίρεσις πικρός καί μακρός ὁ κολάζω τίθημι . Εἰαὸς δέ τις ἀγνοέω ὁ κόλασις ὁ σκάφευσις · καλός οὖν καί οὗτος δῆλος τίθημι ὁ ἀγνοέω , δύο σκάφη ἴσος ἀλλήλων προσαρμόζω καί οὗτος ἐγκόπτω , ὥστε ὁ κεφαλή ὁ κολαζοΚμένου κίς περιλείπομαι ὁ σκάφη , καί ὁ χείρ , ἀλλά μήv καί ὁ πούς , ὕπτιος ἐντός ὁ τιμωρέω ἀνακλίνω , καί οὗτος ὁ σκάφη προσηλόω ἀλλήλων . εἶτα κρᾶμα ἐκ μέλι τε καί γάλα κεράννυμι , ἐγχέω εἰς ὁ στόμα ταγή ἄθλιος ἐκεῖνος , μέχρι ἄν ὑπερκορής ὁ ἄνθρω γίγνομαι · καί ἐκ ὁ τοιοῦτος κρᾶμα ὁ κροσώπου αὐτός καί ὁ , πούς καί ὁ χείρ καταχέω , ὕπαιθρος τε θέω αὐτός , εἱληθερέω ὁ ἥλιος ποιέω , καί οὕτως ἕκαστος ἡμέρα κρατέω ἐπι αὐτός . Μυῖα μέν οὖν καί σφήξ καί μέλισσα διά ὁ ὁ καταχέω γλυκύτης ἀθροίζω , ὁ τε πρόσωπον αὐτός καί ὁ ἄλλος εφιζανους μέλος , ὅς ὁ σκάφη ἐκτός , ὡς εἴρω , περιλείπομαι , ἐνοχλέω · ὁ δέ ὁ ἄθλιος κατατιτρώσκω . ὁ δέ γε γαστήρ ἐκεῖνος πληρόω . τίθημι ὁ μέλι καί ὁ γάλα , ὑγρός προΐημι