cogPG.PG134 240
κακῖς , μή τιν ς αὐτῷ προσιόντος , μήτε προσαγὸρεύύντος . Παρῆν δ´ ἐν Ἰεροσολύμοις , Οὐάρου τοῦ τῆς Συρίας ἡγεμονεύοντος συνεδρεύοντός Ἡρώδη , κληθέν τος ἐπὶ συμβουλῇ περὶ τῶν ἑνεστηκότων . Καὶ εἰσῄει τὰ βασλεια πορφυρίδα Κτι φορῶν . Οἱ γοῦν ἐκὶ ταῖς θύραις δέχονται μὲν τὸν Ἀντίπατρον , τοὺς δὲ φλους ἀνείργουσιν . Ἐθορυβεῖτο δὲ , ἤδη κατανοῶν οἷ ἐληλύθει ἐπεὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτὸν ἀσπόσασθαι προσιόντα ἀπώσατο , ἀδελφοκτόνον τε καλῶν καὶ ἐπίβουλον αὐτοῦ τῇ ζωῇ , ἀκροατήν τε τούτων καὶ δικαστὴν ἔσεσθαι τὴν αὔριον τὸν Οθαρον ἔλεγε . Καὶ ὁ μὲν ἐπὶ τοιούτοις κακοῖς ᾤχετο . ὑπαντῶσι δ´ αὐτῷ ἤ τε μήτηρ καὶ ἡ γυνὴὕτη δὲ ἦν παῖς Ἀντιγόνου , τοῦ πρὸ Ἡρώδου Βασιλεύσαντος παρὰ´ ὧν ἅπαντα ἐκμαθὼν , πρὸς τὸν ἀνῶνα παρεσκειυάξετο . Τῇ δʹ ἑξῆς συνήδρευον Ἡρώδης καὶ Οθαρος . Χυνῆλθον δὲ καὶ οἱ ἀμφοῖν φίλοι , καὶ οἱ συγγενεῖς ρώδου , καὶ οἱ μηνυταὶ τῶν Ἀντιπάτρῳ μελετωμένων , καὶ δοῦλοι μητρῷοι τοῦ Ἀντιπάτρου , ἐπιστολὴν φέροντες αὐτῆς , μὴ ἐπανήκειν ὡς πάντων τῷ πατρὶ πιστῶν ἡγουμένων , μόνην τε ἂν καταφυγὴν αὐτῷ λείπεσθαι Καίσαρα , καὶ τὸ μὴ γενέσθαι τῷ πατρὶ ὑποχείριον . Ἀντιπάτρου δὲ προσπέαόντος τῷ πατρὶ , καὶ δεομένου ἀκροάσασθαι αὐτοῦ , καὶ οὔτω ψηφίσασθαι , τοῦτον μὲν εἰς μέσον ἀπάγειν ἐκέλευεν · αὐτὸς δὲ ὡλοφύρατο τὴν τῶν παίδων διάθεσιν , καὶ ὅτι τὸ γῆρας αὐτοῦ περιέστηκεν εἰς Ἀντίπατρον . Τεθηπέναι τε ἔλεγεν , ὅπως Ἀντίπατρος ἐπὶ τοιαῦτα χωρήσειε , ὅιάδοχος μὲν τῆς ἀρχῆς γεγραμμένος , ζῶντος δ´ αὐτοῦ τὰ πάντα δυνάμενος , καὶ ἀντὶ τούτων πρὸς τὸν αὐτοῦ φόνον ἐρεθίζων τοὺς συγγενεῖς . Ταῦθ´ ἅμα λέγων εἰς δάκρυα τρέπεται . Καὶ Νικόλαος ὁ Δαμασκηνὸς , τοῦ βασιλέως ἐπιτρέψαντος , κατηγόρει τοῦ Ἀντιπάτρου , πάντα ἑξῆς διηγούμενος . Πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι κατ´ Ἀντιπάτρου αὐτεπάγγελτοι ἔλεγον . Οὔαρος δὲ , Νικολάο . παυσαμένου τῶν λόγων , ἐκέλευε τὸν Ἀντίπατρον ἀπολογεῖσθαι . Ὁ δ´ ἐπὶ στόμα ἔκειτο ἀνατετραμμένος , τὸν Θεὸν ἐπικαλούμενος ἐ πιμαρτυρῆσαι αὐτῷ μηδὲν ἀδικεῖν , Ὡς δ´ οὐδὲν παρὰ´ Ἀντιπάτρου ἐλέγετο πλὴν τῆς ἀνακλήσεως τοῦ Θεοῦ , τὸ φάρμακλευστο , καὶ πιὼν εὐθὺς υανε . Καὶ Οὔαρος ἐξανασλὰς ἀπήει τοῦ συνεδρίου , Ὡρώδης δὲ αὐτίκα ἔδησε τὸν Ἀντίπατρον , καὶ εἰς Ῥώμην ὡς Καίσαρα γράμματα πέμπει περὶ αὐτοῦ . ΚΕʹ . ἑάλω δὲ τότε καὶ ἐπιστόλιον , ὑπ´ Ἀντιφίλου σταλὲν πρὸς Ἀντίπατρον , φράζον · Ἔπεμψά σοι τὴν παρὰ Ἀκμῆς ἀπιστολὴν , μὴφειάμενος τῆς ἐμῆς νυχῆς . οἶσθα γὰρ δτι αὐθις κινδυνεύω ὑπό δόο οἰκιῶν , εἰ γνωσθείην . Σὸ δ´ εὐτυχοίης αρὶ τὸ πραγμα . Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ τὴν ἐτέραν ἐξήτει ἐπιστολὴν , καὶ ὁ τοῦ Ἀντιφίλου δοῦλος μὴ λαβεῖν ἑτέραν ἀπισχυρίζετο , Ἰδὼν δέ τις τὸν ἐντὸς τοῦ ἄοῦλού κιτῶνα ὑπεῤῥαμμένον , εἴκασεν ἐκεῖ κεκρύφθαι τὸ γραμμάτιον , καὶ εἶχεν οὕτως . Λαμβάνουσιν
Lemmas: κηκίς , μή ὅς Σ αὐτός πρόσειμι , μήτε προσαγὸρεύύντος . πάρειμι δδʹ ἐν Ἱερουσαλήμ , Οὔαρος ὁ ὁ Συρία ἡγεμονεύω συνεδρεύω Ἡρώδης , καλέω ὅς ἐπί συμβουλή περί ὁ ἐνίστημι . καί εἰσέρχομαι ὁ βασλεια πορφυρίς Κτι φορός . ὁ γοῦν ἐπίτεξ ὁ θύρα δέχομαι μέν ὁ Ἀντίπατρος , ὁ δέ φλόος ἀνείργω . θορυβέω δέ , ἤδη κατανοέω οἷ ἔρχομαι ἐπεί καί ὁ πατήρ αὐτός ἀσπάζομαι πρόσειμι ἀπωθέω , ἀδελφοκτόνος τε καλός καί ἐπίβουλος αὐτός ὁ ζωή , ἀκροατής τε οὗτος καί δικαστής εἰμί ὁ αὔριον ὁ Οθαρον λέγω . καί ὁ μέν ἐπί τοιοῦτος κακός οἴχομαι . ὑπαντάω δδʹ αὐτός ἤ τε μήτηρ καί ὁ γυνὴὕτη δέ εἰμί παῖς Ἀντίγονος , ὁ πρό Ἡρώδης βασιλεύω παρά ὅς ἅπας ἐκμανθάνω , πρός ὁ ἄνων παρασκευάζω . ὁ δέ ἑξῆς συνεδρεύω Ἡρῴδης καί Οθαρος . Χυνῆλθον δέ καί ὁ ἄμφω φίλος , καί ὁ συγγενής ρώδου , καί ὁ μηνυτής ὁ Ἀντίπατρος μελετάω , καί δοῦλος μητρῷος ὁ Ἀντίπατρος , ἐπιστολή φέρω αὐτός , μή ἐπανήκω ὡς πᾶς ὁ πατήρ πιστός ἡγέομαι , μόνος τε εἄν καταφυγή αὐτός λείπω Καῖσαρ , καί ὁ μή γίγνομαι ὁ πατήρ ὑποχείριος . Ἀντίπατρος δέ προσπαίω ὁ πατήρ , καί δήω ἀκροάομαι αὐτός , καί οὐτάω ψηφίζω , οὗτος μέν εἰς μέσος ἀπάγω κελεύω · αὐτός δέ ὀλοφύρομαι ὁ ὁ παῖς διάθεσις , καί ὅτι ὁ γῆρας αὐτός περιίστημι εἰς Ἀντίπατρος . τέθηπα τε λέγω , ὅπως Ἀντίπατρος ἐπί τοιοῦτος χωρέω , ὅιάδοχος μέν ὁ ἀρχή γράφω , ζῶ δδʹ αὐτός ὁ πᾶς δύναμαι , καί ἀντί οὗτος πρός ὁ αὐτός φόνος ἐρεθίζω ὁ συγγενής . Ταῦθ´ ἅμα λέγω εἰς δάκρυ τρέπω . καί Νικόλαος ὁ Δαμασκηνός , ὁ βασιλεύς ἐπιτρέπω , κατηγορέω ὁ Ἀντίπατρος , πᾶς ἑξῆς διηγέομαι . πολλός δέ καί ἄλλος κατ´ Ἀντίπατρος αὐτεπάγγελτος λέγω . Οὔαρος δέ , Νικολάο . παύω ὁ λόγος , κελεύω ὁ Ἀντίπατρος ἀπολογέομαι . ὁ δδʹ ἐπί στόμα κεῖμαι ἀνατρέπω , ὁ θεός ἐπικαλέω εἰ πιμαρτυρεω αὐτός μηδείς ἀδικέω , ὡς δδʹ οὐδείς παρά Ἀντίπατρος λέγω πλήν ὁ ἀνάκλησις ὁ Θεός , ὁ φάρμακλευστο , καί πίνω εὐθύς υανε . καί Οὔαρος ἐξανασλὰς ἄπειμι ὁ συνέδριον , Ὡρώδης δέ αὐτίκα δήω ὁ Ἀντίπατρος , καί εἰς Ῥώμη ὡς Καῖσαρ γράμμα πέμπω περί αὐτός . κύ . ἁλίσκομαι δέ τότε καί Ἐπιστόλιον , ὑπό Ἀντίφιλος στέλλω πρός Ἀντίπατρος , φράζω · πέμπω σύ ὁ παρά ἀκμή απιστολη , μηφειοιδανω ὁ ἐμός Νύχης . οἶδα γάρ δ αὖθις κινδυνεύω ὑπό δόο οἰκίον , εἰμί γιγνώσκω . Σός δδʹ εὐτυχέω ἀρίς ὁ πρᾶγμα . ὁ δέ βασιλεύς καί ὁ ἕτερος ἐξαιτέω ἐπιστολή , καί ὁ ὁ Ἀντίφιλος δοῦλος μή λαμβάνω ἕτερος ἀπισχυρίζομαι , εἶδον δέ τις ὁ ἐντός ὁ αουλας κοιτών ῥέπω , εἰκάζω ἐκεῖ κρύπτω ὁ γραμμάτιον , καί ἔχω οὕτως . λαμβάνω