cogPG.PG134 185
Παῖ Διὸς ὁ προφήτης εἶπεν αὑτῷ . Κἀκεῖνος πρὸς μὲν τοὺς βαρβάρους ἐμεγαλαύχει τὴν γένεσιν τὴν ἐκ τοῦ θεοῦ , ὡς καὶ τὴν Ὀλυμπιάδα λέγειν · Οὐ παύσεται διαβάλλων με πρὸς τὴν ἐρᾶν ὁ ἡλέἔωνδρος ; πρὸς δὲ τοὺς Ἔλληνας τοῦ λόγου ἐφείδετο . Βέλεβ δέ ποτε τρωθεὶς , αἴματος ἐκ τῆς πληγῆς καταῤῥέοντος , Τὸ ῥέον , εἶπεν , αἷμα , καὶ οὐκ Ἰχόρ , οἷός πέρ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν . δὲ ὁ Δαρεῖος ἐπέστειλεν αὐτῷ μύρια μὲν τάλαντα , διδοὺς λύτρον τῶν φιλτάτων αὐτοῦ , καὶ τῆς ἐντὸς Εὐφράτου πάσης αὐτῷ ἐξιστάμενος , καὶ φίλον αὐτὸν ποιούμενος , μίαν τῶν θυγατέρων αὐτοῦ · γήμαντα · ὁ Παρμενίων , Εἰ Ἀλέξανδρος , εἶπεν ἤμην , ἔλαβον ἂν ταῦτα · κἀγὼ , ἔφη , νὴ Δία , εἰ Παρμενίων . Ἀντεπέστειλε δὲ τῷ Δαρείῳ , εἰ πρὸς αὐτὸν ἀφίκηται , μή τινος ἀτυχῆσαι τῶν φιλανθρώπων . ἀποδρὰς δέ τις τῶν εὐνούχων τῆς γυναικὶ - Λαρείου , καὶ πρὸς ἐκεῖνον διασωθείς τὸν θάνατον τῆς βασιλίσσης ἀπήγγειλεν · ἔφθη γὰρ θανοῦσα ἐκ τοκετοῦ Δαρεῖος δὲ ἀνεκλαύσατο , φήσας ὅτι οὐ μόνον αἰχμάλωτος ἡ βασίλισσα γέγονεν , ἀλλὰ καὶ ταφῆς βασιλικῆς οὐ τετύχηκε . Καὶ ὁ εὐνοῦχος , Ἀλλὰ θάρρει , ἔφη , ὡ δέσποτα . Οὕτε γὰρ ζῶσά μου ἡ δέσαοινα καὶ ἡ μητὴρ ἡ σὴ καὶ τὰ τέκνα κακοῦ τινος ἐπειράθησαν , οὕτ´ ἀποθανοῦσα ταφῆς ἐκείνη πρεπούσης ἡμοίρησεν , ἀλλὰ καὶ πολεμίων τετίμηται δάκρυσι . Τούτοις ὁ Δαρεῖος εἰς ὑποψίας ἀτόπους ἐνέπεσε , καὶ τὸν εὐνοῦχον ἰδίᾳ παραλαβὼν , ὅρκοις προκατελάμβανεν , εἰπεῖν , εἴ τις περὶ τὴν γυναῖκα γέγονε τῷ Ἀλεξάνδρῳ ἐμπάθεια · Πῶς γὰρ , ἔλεγε , παρ´ ἐχθροῦ καὶ νέου ἀνδρὸς πολεμίου γυνὴ , ὡς ἔφιις , οὕτω τετίμηται ; Ὁ δ´ εὐνοῦχος τὸν λόγον ἐγκόψας , Εὐφήμει , δέστοτα , ἔφη , καὶ μήτε τὴν γυναῖκα καταίσχυνε , μὴ δ´ αὖ κατηγόρει Ἀλέξανδρον , ὃς πλέον ταῖς Περσίσι τὸ σῶφρον , ἢ τοῖς Πέρσαις τὸ γενναῖον ἐνέφηνε · καὶ ὅρκοις τοὺς λόγους ἐβεβαίου , περὶ τῆς ἐγκρατείας τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς διηγούμενος . Καὶ ὁ Δαρεῖος ηὔχετο δυνηθῆναι ἀμείψασθαι τὸν Ἀλέξανδρον , ὃς εἰς τὰ φίλτατα καλῶς ἐνεδείξατο , ἢ μὴ ἄλλον εἰς τὸν Κύρου καθίσαι θρόνον , ἢ τὸν Ἀλέξανδρον . ἰΑʹ . Ἦδη δὲ τὴν ἐντὸς Εὐφράτου χώραν παραλαβὼν ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπὶ Δαρεῖον ἀπήει , ἑκατὸν μυριάδας στρατοῦ ἐπαγόμενος . Ὡς δ´ ἐν ὄψει ἀλλήλων ἐγένοντο τὰ στρατεύματα , καὶ νὺξ ἦν , καὶ τὸ μεταξὺ πεδίον τὰ πυρὰ τῶν βαρβάρων κατέλαμπον , καὶ θόρυβος ἐκ τοῦ στρατοπέδου προσήχει πολὺς , iiἈρμενίων καὶ τῶν ἑταίρων τινὲς ἐκπλαγέντες ; τὸ πλῆθος , συνεβούλευον Ἀλεξάνδρῳ νυκτὸς ἐπιθέσθαι τοῖς πολεμίοις · μὴ γὰρ ἂν δυνηθῆναι κατὰ συστάδην ἀντιστῆναι τοσούτῳ στρατεύματι . Ὁ δὲ , κλέπτω τὴν νίκην , εἶπε · τῇ δ´ ἐπιούσῃ τῆς μάχης συγκροτηθείσης , ὡς μέν τινές φασιν ἐν Ἀρβήλοις , ὡς δ´ ἕτεροι ἐν Γαυσαμήλοις , οἱ βάρβαροι · ἐνέκλιναν , καὶ ἦν αὐτῶν διωχμός . Ἀλέξανδρος δὲ πόῤῥωθεν τὸν Δαρεῖον ἰδὼν ἐφ´ ἅρματος ὑψηλοῦ , ἱππόταις πλεβστοις καὶ λαμπρῶς ὡπλισμένοις περικυκλούμενον ,
Lemmas: Παῖς Ζεύς ὁ προφήτης εἶπον ἑαυτοῦ . ἐκεῖνος πρός μέν ὁ βάρβαρος μεγαλαυχέω ὁ γένεσις ὁ ἐκ ὁ θεός , ὡς καί ὁ Ὀλυμπιάς λέγω · οὖον παύω διαβάλλω ἐγώ πρός ὁ ἐράω ὁ ἡλέἔωνδρος ; πρός δέ ὁ Ἕλλην ὁ λόγος φείδομαι . Βέλεβ δέ ποτός τιτρώσκω , αἶμα ἐκ ὁ πληγή καταρρέω , ὁ ῥέω , εἶπον , αἷμα , καί οὐ Ἰχώρ , οἷος περ τε ῥέω μάκαρ θεός . δέ ὁ Δαρεῖος ἐπιστέλλω αὐτός μύριοι μέν τάλαντον , δίδωμι λύτρον ὁ φίλος αὐτός , καί ὁ ἐντός Εὐφράτης πᾶς αὐτός ἐξίστημι , καί φίλος αὐτός ποιέω , εἷς ὁ θυγάτηρ αὐτός · γαμέω · ὁ Παρμενίων , εἰμί Ἀλέξανδρος , εἶπον εἰμί , λαμβάνω εἄν οὗτος · ἐγώ , φημί , νή Ζεύς , εἰμί Παρμενίων . ἀντεπιστέλλω δέ ὁ Δαρεῖος , εἰμί πρός αὐτός ἀφικνέομαι , μή τις ἀτυχέω ὁ φιλάνθρωπον . ἀποδιδράσκω δέ τις ὁ εὐνοῦχος ὁ γυνή - Λαρείου , καί πρός ἐκεῖνος διασῴζω ὁ θάνατος ὁ βασίλισσα ἀπαγγέλλω · φθάνω γάρ θνῄσκω ἐκ τοκετός Δαρεῖος δέ ἀνακλάω , φημί ὅτι οὖον μόνος αἰχμάλωτος ὁ βασίλισσα γίγνομαι , ἀλλά καί ταφή βασιλικός οὖον τυγχάνω . καί ὁ εὐνοῦχος , ἀλλά θαρσέω , φημί , εἰμί δεσπότης . ἵημι γάρ ζάω ἐγώ ὁ δέσαοινα καί ὁ μήτηρ ὁ σός καί ὁ τέκνον κακός τις πειράω , ὕω ἀποθνῄσκω ταφή ἐκεῖνος πρέπω ἡμοίρησεν , ἀλλά καί πολέμιος τιμάω δάκρυ . οὗτος ὁ Δαρεῖος εἰς ὑποψία ἄτοπος ἐμπίπτω , καί ὁ εὐνοῦχος ἴδιος παραλαμβάνω , Ὅρκος προκαταλαμβάνω , εἶπον , εἰμί τις περί ὁ γυνή γίγνομαι ὁ Ἀλέξανδρος ἐμπάθεια · Πῶς γάρ , λέγω , παρ´ ἐχθρός καί νέος ἀνήρ πολέμιος γυνή , ὡς ἐφίημι , οὗτος τιμάω ; ὁ δδʹ εὐνοῦχος ὁ λόγος ἐγκόπτω , εὐφημέω , δέστος , φημί , καί μήτε ὁ γυνή καταισχύνω , μή δδʹ αὖος κατηγορέω Ἀλέξανδρος , ὅς πλέω ὁ Περσίς ὁ σώφρων , ἢ ὁ Πέρσης ὁ γενναῖος ἐμφαίνω · καί Ὅρκος ὁ λόγος βεβαιόω , περί ὁ ἐγκράτεια ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ ἄλλος ἀρετή διηγέομαι . καί ὁ Δαρεῖος εὔχομαι δύναμαι ἀμείβω ὁ Ἀλέξανδρος , ὅς εἰς ὁ φίλος καλῶς ἐνδείκνυμι , ἢ μή ἄλλος εἰς ὁ Κῦρος καθίζω θρόνος , ἢ ὁ Ἀλέξανδρος . ἰά . ἤδη δέ ὁ ἐντός Εὐφράτης χώρα παραλαμβάνω ὁ Ἀλέξανδρος , ἐπί Δαρεῖος ἄπειμι , ἑκατόν μυριάς στρατός ἐπάγω . ὡς δδʹ ἐν ὁράω ἀλλήλων γίγνομαι ὁ στράτευμα , καί νύξ εἰμί , καί ὁ μεταξύ πεδίον ὁ πυρά ὁ βάρβαρος καταλάμπω , καί θόρυβος ἐκ ὁ στρατόπεδον προσηχέω πολύς , Ἀρμένιος καί ὁ ἑταῖρος τις ἐκπλάσσω ; ὁ πλῆθος , συμβουλεύω Ἀλέξανδρος νύξ ἐπιτίθημι ὁ πολέμιος · μή γάρ εἄν δύναμαι κατά συστάδην ἀνθίστημι τοσοῦτος στράτευμα . ὁ δέ , κλέπτω ὁ Νίκη , εἶπον · ὁ δδʹ ἔπειμι ὁ μάχη συγκροτέω , ὡς μέν τις φημί ἐν Ἄρβηλα , ὡς δδʹ ἕτερος ἐν Γαυσαμήλοις , ὁ βάρβαρος · ἐγκλίνω , καί εἰμί αὐτός δίωχμος . Ἀλέξανδρος δέ πόρρωθεν ὁ Δαρεῖος εἶδον ἐφίημι ἅρμα ὑψηλός , ἱππότης πλεβστοις καί λαμπρῶς ὁπλίζω περικυκλέω ,