cogPG.PG134 160
καλεύει πάντα εἰπεῖν Ὦ δὲ ἀκούσας ἐγέλαφς καὶ τίμωπει Ἀρτάβαζον σὺν τῷ εὐνούχῳ , κελεύσας εἰπεῖν αὐτῷ μὴ βιάζεσθαι τοιαύτην γυναῖκα , πείθειν , εἰ δύναιτο , οὐκ ἔφη κωλύειν . Ὁ δὲ Ἀράσπας , ἀκοῦσας ταῦτα , τὸ μὲν ὑπὸ´ αἰσχύνης , τὸ δ´ ὑπὸ φόβου τῆ λύπῃ καταβεβάπτισιο . Ὁ οὕν Κῦρος , χνοὺς τοῦτο , ἐκάλεσεν αὐτὸν ἱδίᾳ , καὶ ἔφη · Παῦσαι ,, Ἀράσπα , φοβούμενός πε καὶ αἰσχυνόμενος . Ἐγώ Τὰρ θαούς τε ἀκούω ἔρωτος ἡττᾶσθαι , καὶ ἀνθιώκους οἰδακαὶ μάλα φρονίμους οἷα πεπόνθας ν ὑκὸ ἄρωτος . Καί σοιδὲ τούτου ἐγώ εἰμι αἴτιος . δε στοιούτῳ ἀμάχῳ συγκαθεῆρξα πράματι . Καὶ ἡἈράσπας ὑπολαβὼν εἰπεν · Ἀλλὰ σὺμέν , ὧ Κῦρε , καὶ καῦτα πρᾶος εἶ καὶ συγγνώμων τῶν ἀνβοωω . τίνων ἀμαριημάτων . Ἐμὲ δὰ οἱ ἄλλοι ἄνθρωπρι καταδύουσι τῷ ἁχει . Οἱ μὲν γὰρ ἐχθροί δφήδονταί μοι , οἱ δὲ φίλοι συμβουλεύουσιν ἐκκοδὼν γενέσθαι μή τι καὶ πάθω ὑπὸ σοῦ . Καὶ ὁ Κῦρος ἵπεν · Εὖ τοίνον ἴσθι , ὅτι ταύτῃ τῇ ὃόξῃ ἐμοί τε χαρίσασθαι δυνήσῃ , καὶ τοὺς συμμάχους ὡφελᾷσαι . ΕΠθε γὰρ , ὁ Ἀράσπας ἔφη , σνοίμην σοι κρήσιμος ἐν καιρῷ . Εἰ τοίνυν , ἔφη , κροσκοιησάμσνος ἐμὰ φεύγειν , εἰς τοὺς πολεμίους , λθοις , τιστευθήσῃ ὑκ´ ἐκείνων . γαὶ μὰ Δύʹ , ἱφη ὁ Ἀράσπας , καὶ ὑπὸ τῶν φίλων . Ἐλβοις ἂν τοίνυν , ἔφη , πάντα ἡμῖν τὰ τῶν κολεμίων ἀγγάλλων . Ἀράεπας μὲν οὖν οὔτως ἐξελθὼν , καὶ παραλαβὼν τοὺς πιστοτάτους θεράποντας , ᾤχετο . Ἡ δὲ Πάνθεια , μαθοῦσα τοῦτο , πέμψασα πρὸς τὸν Κῦρον , εἰπε · Μὴ λυποῦ , ὦ Κῦρε , ὅτι Ἀράσπας τοῖς πολεμίοις προσῆλθεν . Ει γὰρ ἐμὲ ἐάσεις πέμψαι πρὸς τὸν ἐμὸν κόρα , ἤξει σοι φίλος Ἀράσπου πιστότερος . Κὶ ἃ Κῦρος ἐκέλευσε πέμπειν , Ἠ δὲ ἔπεμψε , καὶ ὁ Ἀβραδάτας , ὡς ἔγνω τὰ παρὰ τῆς γυναικὸς σύμβολα , ἄσμενος πρὸς τὸν Κῦρον ἐχώρησεν . Ὡς δι ἦν πρὸς τοῖς σοποῖς πέμπει πρὸς τὸν Κῦρον εἰπὼν ὁς ἦν . Ὁ δὲ κηρὸς ἄγειν αὐτὸν πρὸς τὴν γυναῖκ ἐκέλευσεν . Ὡ δ´ εἰδέτην ἀλλήλω ἡ γυνὴ καὶ ὁ Ἀβράδάτας , ἠσπάζοντο ἀλλήλους ἐκ δυσελπίστων . Εἶτα ἱφη ἡ Πάνθεια τοῦ Κύρου τὴν ὀσιότητα , καὶ τὴν σωφροσύνην , καὶ τὴν πρὸς αὐτὴν κατοίκτισιν . Ἐκ τούτου ἔρχεται πρὸς τὸν Κῦρον ὀ Ἀβραδάτας , καὶ λαβόμενος τῆς αὐτοῦ δεξιᾶς , εἶπεν . Ἀνθ´ ὧν εὖ κποίηκας ἡμᾶς , ὦ Κὴρε , φίλον σοι ἐμαυτὸν δίδωμι , καὶ θεράποντα καὶ σόμμιὴον . Καὶ ὁ Κῦρος εἶπε · Κγὼ δέ σε δάχομοι . ΚΒʹ . ἦλθον δὲ τῷ Κύρῳ παρὰ τοῦ Ἰνδοῦ χρῆν ματα . Καὶ οἱ ἄγοντες αὐτὰ ἀπήγγελλον αὐτῳ , ὅτι ἡ Ἰνόὸς λέγει , ὡς Ἥδομαι , ὧ Κῦρε , ὄτι μοι περὶ ὧν ἐδέου ἐδήλωσας , καὶ βούλομαί σοι ξένος εἶναι . Καὶ πάμπω σοι χρήματα · κἂν ἄλλων δέῃ , μεσαπέμπου , Ἐντέταλται δέ τοῖς παρ´ ἐμοῦ ποιῖν ἐ ἂν σὺ κελεύῃε . Ὁ δὲ Κῦρος εἶπε · Κελεύω τοίνυν τοὺς μὲν ἄλλους μένοντας ἔνθα κατεσκηνώσατε φυλάττειν τὰ χρήματα · τρεῖς δὲ μοι ἐλθόντες ὑμῶν εἰς τοὺς πολεμίους , ὡς παρὰ τοῦ Ἰνδοῦ περὶ συμμαχίας , καὶ τὰ ἐκεῖ μαθόντες , ὅ τι ἂν λέγωσί τε καὶ ποιῶσιν , ὡς τάχιστα ἀπαγγείλατε ἐμοί τε καὶ τῷ Ἀνδῷ . Οἱ μὲν δὴ Ἰἱνδοὶ συσκευασάμενοι , τῇ ὑστεραίᾳ ἐπορεύοντο . Ὁ δὲ Κῦρος τὰ πρὸς τὸν πόλεμον παρεσκευάζετο μεγαλοπρεπῶς . Καὶ γὰρ οἱ Πέρααι ἱππεῖς ἱκπλεῳ ἤδη ἦσαν εἰς τοὺς μυρίους , καὶ ἅρματα ὅρεπανηφόρα εἰς ἑκατὸν , καὶ ὁ Ἀβραδάτας ἕτερα καπεσκεύασεν ἑκατὸν , καὶ τὰ Μηδικὰ ἅρματα ἕτερα συνέστησαν ἑκατὸν , μετασκευασθέντα
Lemmas: καλέω πᾶς εἶπον ὦ δέ ἀκούω γλάφω καί τίμωπει Ἀρτάβαζος σύν ὁ εὐνοῦχος , κελεύω εἶπον αὐτός μή βιάζομαι τοιοῦτος γυνή , πείθω , εἰμί δύναμαι , οὐ φημί κωλύω . ὁ δέ Ἀράσπας , ἀκούω οὗτος , ὁ μέν ὑπό αἰσχύνη , ὁ δδʹ ὑπό φόβος τῆ λύπη καταβαπτίζω . ὁ οὖν Κῦρος , χνόος οὗτος , καλέω αὐτός ἴδιος , καί φημί · παύω ,, Ἀράσπης , φοβέω μετά καί αἰσχύνω . ἐγώ ἄρα Θαοῦς τε ἀκούω Ἔρως ἡσσάομαι , καί ἀνθιώκους οιδακης μάλα φρόνιμος οἷος πάσχω Ν ὑκὸ ἄρως . καί σός οὗτος ἐγώ εἰμί αἴτιος . δέ στοιοω ἄμαχος συγκαθείργω πρᾶμα . καί ἡἈράσπας ὑπολαμβάνω εἶπον · ἀλλά σύμενος , ἵημι Κῦρος , καί καῦτα πρᾶος εἰμί καί συγγνώμων ὁ ἀναβοάω . τίνω αμαριημαρ . ἐγώ δᾶ ὁ ἄλλος ἄνθρωπρι καταδύω ὁ ἄχος . ὁ μέν γάρ ἐχθρός δάπτω ἐγώ , ὁ δέ φίλος συμβουλεύω εκκοδηω γίγνομαι μή τίς καί πάσχω ὑπό σύ . καί ὁ Κῦρος ἶπος · εὕω τόνος εἰμί , ὅτι οὗτος ὁ οἴγω ἐγώ τε χαρίζομαι δύναμαι , καί ὁ σύμμαχος ὠφελέω . ΕΠθε γάρ , ὁ Ἀράσπας φημί , σνοιμεις σύ κρήσιμος ἐν καιρός . εἰμί τοίνυν , φημί , κροσκοιησάμσνος ἐμός φεύγω , εἰς ὁ πολέμιος , λανθάνω , τίνω ὑ ἐκεῖνος . γαί μά δύο , Ίφη ὁ Ἀράσπας , καί ὑπό ὁ Φίλων . ἐλύω εἄν τοίνυν , φημί , πᾶς ἐγώ ὁ ὁ κολεμίων ἀγγάλλων . Ἀράεπας μέν οὖν οὔτως ἐξέρχομαι , καί παραλαμβάνω ὁ πιστός θεράπων , οἴχομαι . ὁ δέ Πάνθεια , μανθάνω οὗτος , πέμπω πρός ὁ Κῦρος , εἶπον · μή λυπέω , εἰμί Κῦρος , ὅτι Ἀράσπας ὁ πολέμιος πρόσειμι . ει γάρ ἐγώ ἐάω πέμπω πρός ὁ ἐμός κόρη , ἦξις σύ φίλος Ἀράσπης πιστός . κίς ὁ Κῦρος κελεύω πέμπω , ὁ δέ πέμπω , καί ὁ Ἀβραδάτας , ὡς γιγνώσκω ὁ παρά ὁ γυνή σύμβολον , ἄσμενος πρός ὁ Κῦρος χωρέω . ὡς Ζεύς εἰμί πρός ὁ σοφός πέμπω πρός ὁ Κῦρος εἶπον ὅς εἰμί . ὁ δέ κηρός ἄγω αὐτός πρός ὁ γυνή κελεύω . εἰμί δδʹ ὁράω ἀλλήλων ὁ γυνή καί ὁ Ἀβραδάτας , ἀσπάζομαι ἀλλήλων ἐκ δυσέλπιστος . εἶτα Ίφη ὁ Πάνθεια ὁ Κῦρος ὁ ὁσιότης , καί ὁ σωφροσύνη , καί ὁ πρός αὐτός κατοίκτισις . ἐκ οὗτος ἔρχομαι πρός ὁ Κῦρος ὁ Ἀβραδάτας , καί λαμβάνω ὁ αὐτός δεξιός , εἶπον . Ἄνθ ὅς εὕω κοπιάω ἐγώ , εἰμί Κήρ , φίλος σύ ἐμαυτοῦ δίδωμι , καί θεράπων καί σομμιειμι . καί ὁ Κῦρος εἶπον · Γώγ δέ σύ δαχοεγω . κβʹ . ἔρχομαι δέ ὁ Κῦρος παρά ὁ Ἰνδός χράω μάτη . καί ὁ ἄγω αὐτός ἀπαγγέλλω αὐτός , ὅτι ὁ Ἰνόὸς λέγω , ὡς ἥδομαι , ἵημι Κῦρος , ὅστις ἐγώ περί ὅς δήω δηλόω , καί βούλομαι σύ ξένος εἰμί . καί πάμπος σύ χρῆμα · κἀν ἄλλος δήω , μεσαπέμπου , ἐντέλλω δέ ὁ παρ´ ἐγώ ποιός εἰ εἄν σύ κελεύω . ὁ δέ Κῦρος εἶπον · κελεύω τοίνυν ὁ μέν ἄλλος μένω ἔνθα κατασκηνόω φυλάσσω ὁ χρῆμα · τρεῖς δέ ἐγώ ἔρχομαι σύ εἰς ὁ πολέμιος , ὡς παρά ὁ Ἰνδός περί συμμαχία , καί ὁ ἐκεῖ μανθάνω , ὅς τίς εἄν λέγω τε καί ποιέω , ὡς ταχύς ἀπαγγέλλω ἐγώ τε καί ὁ ΑΝΔΩ . ὁ μέν δή Ἰνδός συσκευάζω , ὁ ὑστεραῖος πορεύω . ὁ δέ Κῦρος ὁ πρός ὁ πόλεμος παρασκευάζω μεγαλοπρεπής . καί γάρ ὁ Πέρα ἱππεύς ἱκπλεῳ ἤδη εἰμί εἰς ὁ μυρίος , καί ἅρμα ὅρεπανηφόρα εἰς ἑκατόν , καί ὁ Ἀβραδάτας ἕτερος καπεσκευααω ἑκατόν , καί ὁ Μηδικός ἅρμα ἕτερος συνίστημι ἑκατόν , μετασκευάζω