cogPG.PG134 236
Καίσαρα δοὺς , δύο τῶν ὑπὸ´ αὐτὸν ἐκέλευσεν , ἐν παράπλῳ τῇ Κιλικίᾳ προσνόντας , ἐντυχεῖν Ἀρχελάῳ , καὶ μέμψασθαι , ὅτι τῆς ἐπιβουλῆς τοῖς καισὶ συνεφάψαιτο . Ἀρχέλαος μέντοι ἀπελογεῖτο δέξασθαι τοὺς νεανίας συνθέσθαι διὰ τὸ σομφέρον κἀκείνοις καὶ τῷ πατρὶ , οὐ μὴν πρὸς Καίσαρα πίμψειν . Εἰς Ῥώμην δὲ ἁποκομίσθέντες οἱ τῶν ἐπιστολῶν κομισταὶ , ταύτας δεδώκασι Καίοαρι . Ὁ ὲ ἀντεπέστειλεν , ἄχθεσθαι ἐπὶ τοῖς παισὶν , ἐπ´ ἐκείνῳ ν δὲ τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν ποιεῖν . Καὶ εἰ μέν τι ἀνόσιον παποιήκασιν , ἐπεξιέναι ὡς πατραλοῖας · ἐ δὲ δρασμὸν ἐνενόησαν , ἄλλως νουθετήσαντα μηδὲν ἐνήκεστον διαπράξασθαι . συμβουλεύειν Σʹ αὐτῷ , περὶ Βηρυτὸν συναγαγόντα συνέζριον , καὶ παραλαβόντα Β ιι , ἀεῖῖθειει . τοὺς ἡγεμόνας καὶ τὸν τῶν Κακπαδοκῶν βασιλέα Ἀρχέλαον , καὶ ὅσους τῶν ἄλλων οἶδεν ἑπιψανεῖς ἀξιέμασι , μετ´ ἐκείνων τὸ δέτν σκοπεῖν ΚΗ . Ταύτην δεξάμενος τὴν ἐπιστολὴν ὁ Ἐρώοης , κκάλει πρὸς τὸ συνέδριον οὓς ἐβούλετο , Ἀρχέλαον δι´ ἔχθραν παραιτησάμενος , ἢ καὶ ἐναντιωθήσεσθαι τῇ γνώμῃ νομίζων αὐτοῦ . Ὥη δὲ συνηγμένων τῶν τε ἡγεμόνων καὶ τῶν ἄλλων , κατηγόρει τῶν παίδων ὁ βασιλεὺς , καὶ τὰ δι´ αὐτῶν ἐκείνων γραφέντα ὑπανεχίνωσκεν , ἐν οἷς οὐδὲν ἐγέγραπτο ἕτερον ἢ δτι φυγεῖν βουλεύοιντο , καὶ λοιδορίαι τινὲς εἰς αὐτὸν , ὀνείδη διὰ τὴν δύσνοιαν ἔχουσαι . Καὶ τέλος εἰπὼν , καὶ ἓκ τῆς φύσεως καὶ ἐκ τοῦ Καίσαρος αὐτῷ τὴν ἐξουσίαν δοθῆναι , καὶ νόμον προσέθηκε πάτριον , ὃς ἐκέλευεν , εἴ του κατηγορήσαντες οἱ γοναῖς , ἐπιθοῖεν τὰς χεῖρας τῇ κεφαλῇ , τοὺς περιεστῶτας τοῦτον ὀφείλειν λιθολευστεῖν , καὶ οὗτως ἀποκτείνειν . Ὅπερ ἔλεγε δύνασθαι καὶ αὐτὸς ἑν τῇ πατρίδι καὶ τῇ βασιλείᾳ ποιεῖν , ἀναμεῖναι ὅὲ τὴν ἐμείνων κρίσιν . Ταῦτα τοῦ Ἡρώδου εἰπόντος οἱ συνεδριάζοντες τὴν ἐξουσίαν ἐκύρουν αὐτῷ , τῶν νεανσκων μηδὲ παρηγμένων εἰς τὸ συνέδριον · καὶ τινες μὲν κατεψηφίζοντο τῶν Ἡρώδου υἱῶν , ἀλλ´ οὐ μέντοι καὶ κτείνειν · οἱ δέ γε πλείους καὶ θανάτῳ κολάζειν αὐτοὺς ἀπεφαίνοντο . Καὶ ἐπὶ νούτοις διελέλυτο τὸ συνέδριον . Ὡρώδης δὲ ἧκεν εἷς Τύρον . καὶ τοὺς παῖδας ἄγων . Ὡς δὲ ἦλθον εἰς Καισάρειαν , μετέοροι πάντες ἦσαν , ποῖ τὰ κατὰ τοὺς νεανίας χωρήσειεν , ἐκδεχόμενοι · καὶ τοῖς μὲν γινομένοις υαχέραινον · οὐκ ἦν δὲ ἀκίνδυνον οὔτε τι ὑπλρ ἐκείνεων εἰπεῖν , οὔτ´ ἀκούειν ἐτέρου λέγοντος . Ἀλλ´ ὀδυνηρῶς μὲν , ἀναύδως δὲ τοῦ πάθους ἔφερον τὴν Ἀπαρβολήν . Σερατιώτης δέ τις ὀνόμετι Τήρων , υἱοῦ αὐτοῦ καθ´ ἡλικίαν ὄντος Ἀλεξάνδρῳ φίλου , πολλὰ καὶ πρὸς τὸ πλῆθος ἔλεγε , καὶ πρὸς τὸν βασιλέα δὲ παῤῥησιασάμενος , μόνος μόνῳ ἐντυχεῖν ἠξίου . Καὶ ἐνδόντος , Ποῖ σποτέ σοι , ἔφη , ὁ περιττὸς ἐκεῖνος νοῦς ; Τίς δέ ἡτῶν φίλων καὶ συγγτνῶν ἐρημία · Ια οὐ σκέμῃ , τί τὸ κραττόμενον , εἰ δύο νεανίας ἑκ βασιλίδος σοι γυναικὸς γονομένους , εἰς Χᾶσαν ἀρετὴν ἄκρους ἀναιρήσεις , αεαυτὸν ἑν
Lemmas: Καῖσαρ δίδωμι , δύο ὁ ὑπό αὐτός κελεύω , ἐν παράπλοος ὁ Κιλικία προσνέω , ἐντυγχάνω Ἀρχέλαος , καί μέμφομαι , ὅτι ὁ ἐπιβουλή ὁ καί συμφαίνω . Ἀρχέλαος μέντοι ἀπολογέομαι δέχομαι ὁ νεανίας συντίθημι διά ὁ σομφέρον ἐκεῖνος καί ὁ πατήρ , οὖον μήv πρός Καῖσαρ πίμψειν . εἰς Ῥώμη δέ ἁποκομίζω ὁ ὁ ἐπιστολή κομιστής , οὗτος δίδωμι Καῖος . ὁ ε ἀντεπιστέλλω , ἄχθομαι ἐπί ὁ παῖς , ἐπι ἐκεῖνος Ν δέ ὁ πᾶς ἐξουσία ποιέω . καί εἰμί μέν τίς ἀνόσιος παποιηκω , ἐπέξειμι ὡς πατραλοίας · εἰ δέ δρασμός ἐννοέω , ἄλλως νουθετέω μηδείς νήκεστος διαπράσσω . συμβουλεύω σύ αὐτός , περί Βηρυτός συνάγω συνέζριον , καί παραλαμβάνω Β ἰ , ἀείδω . ὁ ἡγεμών καί ὁ ὁ κακπαδοκως βασιλεύς Ἀρχέλαος , καί ὅσος ὁ ἄλλος οἶδα ἑπιψανεῖς ἀξιέμασι , μετέ ἐκεῖνος ὁ δέτος σκοπέω ΚΗ . οὗτος δέχομαι ὁ ἐπιστολή ὁ ῥώομαι , καλέω πρός ὁ συνέδριον ὅς βούλομαι , Ἀρχέλαος δις ἔχθρα παραιτέομαι , ἢ καί ἐναντιόομαι ὁ γνώμη νομίζω αὐτός . Ὥη δέ συνάγω ὁ τε ἡγεμών καί ὁ ἄλλος , κατηγορέω ὁ παῖς ὁ βασιλεύς , καί ὁ δις αὐτός ἐκεῖνος γράφω ὑπανεχίνωσκεν , ἐν ὅς οὐδείς γράφω ἕτερος ἢ δ φεύγω βουλεύω , καί λοιδορία τις εἰς αὐτός , ὄνειδος διά ὁ δύσνοια ἔχω . καί τέλος εἶπον , καί ἐκ ὁ φύσις καί ἐκ ὁ Καῖσαρ αὐτός ὁ ἐξουσία δίδωμι , καί νόμος προστίθημι πάτριος , ὅς κελεύω , εἰμί ὁ κατηγορέω ὁ γονεύς , ἐπιθέω ὁ χείρ ὁ κεφαλή , ὁ περιίστημι οὗτος ὀφείλω λιθολευστέω , καί οὕτως ἀποκτείνω . ὅπερ λέγω δύναμαι καί αὐτός ἑν ὁ πατρίς καί ὁ βασίλεια ποιέω , ἀναμένω οεʹ ὁ μένω κρίσις . οὗτος ὁ Ἡρώδης εἶπον ὁ συνεδριάζω ὁ ἐξουσία κυρόω αὐτός , ὁ νεανσκων μηδέ πάρειμι εἰς ὁ συνέδριον · καί τις μέν καταψηφίζομαι ὁ Ἡρώδης υἱός , ἀλ οὖον μέντοι καί κτείνω · ὁ δέ γε πλείων καί θάνατος κολάζω αὐτός ἀποφαίνω . καί ἐπί νόος διαλύω ὁ συνέδριον . Ὡρώδης δέ ἵημι εἷς Τύρος . καί ὁ παῖς ἄγω . ὡς δέ ἔρχομαι εἰς Καισάρεια , μεταίρω πᾶς εἰμί , ποῖ ὁ κατά ὁ νεανίας χωρέω , ἐκδέχομαι · καί ὁ μέν γίγνομαι υαχέραινον · οὐ εἰμί δέ ἀκίνδυνος οὔτε τίς ὑπλρ ἐκεῖνος εἶπον , οὔτ´ ἀκούω ἔτερον λέγω . Ἀλ ὀδυνηρός μέν , ἄναυδος δέ ὁ πάθος φέρω ὁ Ἀπαρβολήν . Σερατιώτης δέ τις ὄνομα τήρων , υἱός αὐτός καθ´ ἡλικία εἰμί Ἀλέξανδρος φίλος , πολύς καί πρός ὁ πλῆθος λέγω , καί πρός ὁ βασιλεύς δέ παρρησιάζομαι , μόνος μόνος ἐντυγχάνω ἀξιόω . καί ἐνδίδωμι , ποῖ σποτέ σύ , φημί , ὁ περισσός ἐκεῖνος νόος ; Τῖς δέ βλής Φίλων καί συγγτνῶν ἐρημία · Ἰά οὖον σκέμῃ , τίς ὁ κραττομενω , εἰμί δύο νεανίας ἐκ βασιλίς σύ γυνή γίγνομαι , εἰς Χάσαν ἀρετή ἄκρος ἀναιρέω , αὐτός ἑν