cogPG.PG134 612
Ἰλάννην ἀνακαλούμενος , καὶ ἐπαναχθεὶς αὖθις ἀπεδόθη τῇ ἐκκλησίᾳ . Ὁ δὲ ἀδούλωτος ὤν , κατὰ σῶν ἀδικούντων τὴν γλῶτταν κινῶν οὐκ ἐπαύετο . Ἐ δὲ βασιλὶς Εὐδοξία τὰς περὶ ἀδικίας διδασκαλίας ἑαυτῇ προσαρμόττουσαλεγχε γὰρ αὐτὴν ἡ συνεἰδησις τοιαύτην οὖσαν ἐμηνία , καὶ τοὺς θυμοὺς ἐξάκαιε κατὰ τοῦ μεγάλου Πατρός . Καὶ πάλιννα πὰ ἐν μέσῳ παρῶν πείθει τὸν γαμέτην , ἕλκουσα τοῦτον ὥσπερ ἐκ φορβιᾶς , ὑπερορίαν τοῦ ἀγίου καταψηφίσασθαι . Καὶ ὁ μὲν τῆς ἐκκλησίας ἐξῶσθη τυραννικῶς , καὶ εἰς χώρας κινδυνώδεις ἀπήγετο , εἴς τε ποῤῥωτάτω κειμένας ἐσχατιὰς , πολλῶν πειραθεὶς κατὰ τὴν ὁδὸν δυσχερῶν τε καὶ ἀλγεινῶν · ἃ τῆς ἐκείνου χρυσέας γλώττης ἐν ἐπιστολαῖς ἔξεστιν ἀκούειν διηγουμένης . Καταντήσας δ´ εἰς Κουκουσὸν , κἀκεῖθεν εἰς Πιτυοῦντα ἀπαγόμενος , ἐν Κομάνοις γενόμειος,πολίχνιον δὲ τοῦτο [ ἐκεῖ τὴν ζωήν ἐξεμέτρησεν , ἐτῶν γεγονὼς δύο τε καὶ πεντήκοντα , ἀρχιερατεύσας δὲ τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων ἔτη πέντε πρὸς τῷ ἡμίσει . Οὐκ ἐπενύσταξε μέντοι ἡ θεία δίκη , ἀλλὰ ταχέως μετῆλθε τὴν τριτάλαιναν ἐκείνην βασίλισσαν . οὔπω γὰρ τρεῖς παρῆλθον μῆνες μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Χρυσοστόμου Πατρὸς , καὶ βιαίῳ περιπέπτωκε μόρῳ . Τικτούσης γὰρ τὸ ἔμβρυον τέθνηκε , καὶ ὡδῖνες ἐκείνην συνεῖχον δριμεῖαι · διαφθαρέντος δ´ ἔνδον ἐκείνου , καὶ ἡ νηδὺς τῆς βασιλίσσης διέφθορεν ἐκ τῆς σήψεως , καὶ οὕτως ἀθλίως μετήλλαξε τὴν ζωήν . Τοῦ μέντοι Χρυσοῤῥήμονος ἐκείνου Πατρὸς ἐκβληθέντος τῆς Ἐκκλησίας , ἀντεισῆκτο Ἀρσάκιος , καὶ ἐπὶ Ἀύοἐπις.οπήσα · » ιαυτοὺς , ἔθανε · μεθ´ ὃν κεχειροτόνητο Ἀττικός . Τῆς δ´ Εὐδοξίας προτεθνηκυίας τοῦ ὁμευνέτου καὶ αὐτοκράτορος , καὶ αὐτὸς οὐ μετὰ μακρὸν ἐπανῆλθεν αὐτῇ ὁ Ἀρκάδιος , βασιλεύσας μετὰ θάνατον Θεοδοσίου τοῦ οἰκείου πατρὸς , ἔτη τεσσαρεσκαίδεκα καὶ μῆνας τρεῖς πρὸς ἡμέραις τισί . Λέγεται δὲ τῆς Εὐδοξίας ἔργον τυγχάνειν ὁ εἰς τὰ λεγόμενα Πεττάκια ἑστὼς κίων . Θνήσκων δὲ ὁ Ἀρκάδιος , τὸν υἱὸν ἑαυτοῦ τῆς βασιλείας διάδοχον καταλέλοιπε Θεοδόσιον τὸν Μικρὸν λεγόμενον πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ πάππου αὐτοῦ · ἢ ὅτι ἐν παιδικῇ πάνυ ἐτύγχανεν ἡλικίᾳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τελευτήσαντος · ἐπτὰ γὰρ ἦν τότε μόνων ἐνιαυτῶν . Ἀλλ´ ἀναβεβλήσθω τὰ περὶ τού του · τὰ δὲ κατα τὸν Ὁνώριον ὁ λόγος ἐν ἐπιτομῇ διεξίτω ΚΑʹ . Ὃς βασιλελς τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης , καταλειφθεὶς παρὰ τοῦ πατρὸς ἐν νεωτάτῃ ἡλικίᾳ κέτης γὰρ ἦν ὑπὸ ἐπίτροτσον ἐτέλει γνώμῃ τοῦ πατρὸς τὸν Στιλίχωνα , ἄνδρα τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ πρωτεύοντα , καὶ τὴν τῶν κοινῶν πραγμάτων ἐγκεχερισμένον διοίκησιν . Ἄγεται τοίνυν τὴν τούτου θυγατέρα Μαρίαν εἰς γαμετήν . Ἥς θανούσης λέγεται τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς Θερματίαν γῆμαι ἐν ἀπελεῖ τυγχάνουσαν ἡλικίᾳ . Κἀκείνη δὲ ταχὺ ἐτελεύτησεν . Οὗτος ἀβέλτερος ὤν , παρὰ τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ μεμίσητο δυνατῶν . Καὶ γνοὺς ἐπιβουλευόμενος , εἰς Ῥάβεννάν τε μεταναστεύσας , διεπέμψατο
Lemmas: Ἰλάννην ἀνακαλέω , καί ἐπανάγω αὖθις ἀποδίδωμι ὁ ἐκκλησία . ὁ δέ ἀδούλωτος εἰμί , κατά σός ἀδικέω ὁ γλῶσσα κινέω οὐ παύω . εἰ δέ βασιλίς Εὐδοξία ὁ περί ἀδικία διδασκαλία ἑαυτοῦ προσαρμόττουσαλεγχε γάρ αὐτός ὁ συνείδησις τοιοῦτος εἰμί μήνιον , καί ὁ θυμός ἐξάγω κατά ὁ μέγας πατήρ . καί πάλινος πη ἐν μέσος πηρός πείθω ὁ γαμέτης , ἕλκω οὗτος ὥσπερ ἐκ φορβία , ὑπερορία ὁ ἅγιος καταψηφίζομαι . καί ὁ μέν ὁ ἐκκλησία ἐξίημι τυραννικός , καί εἰς χώρα κινδυνώδης ἀπάγω , εἰς τε προσωτέρω κεῖμαι ἐσχατιά , πολύς πειράω κατά ὁ ὁδός δυσχερής τε καί ἀλγεινός · ὁ ὁ ἐκεῖνος χρύσεος γλῶσσα ἐν ἐπιστολή ἔξεστι ἀκούω διηγέομαι . καταντάω δδʹ εἰς κουκουω , ἐκεῖθεν εἰς πιτυόεις ἀπάγω , ἐν Κόμανος γενόμειος,πολίχνιον δέ οὗτος [ ἐκεῖ ὁ ζωή ἐκμετρέω , ἔτος γίγνομαι δύο τε καί πεντήκοντα , ἀρχιερατεύω δέ ὁ βασιλίς ὁ πόλις ἔτος πέντε πρός ὁ ἥμισυς . οὐ ἐπινύσσω μέντοι ὁ θεῖος δίκη , ἀλλά ταχέως μετέρχομαι ὁ τριταλας ἐκεῖνος βασίλισσα . οὔπω γάρ τρεῖς παρέρχομαι μείς μετά ὁ θάνατος ὁ χρυσόστομος πατήρ , καί βίαιος περιπίπτω μόρον . τίκτω γάρ ὁ ἔμβρυον θνῄσκω , καί ὠδίς ἐκεῖνος συνόχωκα δριμύς · διαφθείρω δδʹ ἔνδον ἐκεῖνος , καί ὁ νηδύς ὁ βασίλισσα διαφθείρω ἐκ ὁ σῆψις , καί οὕτως ἄθλιος μεταλλάσσω ὁ ζωή . ὁ μέντοι Χρυσορήμων ἐκεῖνος πατήρ ἐκβάλλω ὁ ἐκκλησία , ἀντιάω Ἀρσάκιος , καί ἐπί Ἀύοἐπις.οπήσα · » ιαυος , θνῄσκω · μεθ´ ὅς χειροτονέω Ἀττικός . ὁ δδʹ Εὐδοξία προθνῄσκω ὁ ὁμευνέτης καί αὐτοκράτωρ , καί αὐτός οὖον μετά μακρός ἐπανέρχομαι αὐτός ὁ Ἀρκάδιος , βασιλεύω μετά θάνατος Θεοδόσιος ὁ οἰκεῖος πατήρ , ἔτος τεσσαρεσκαίδεκα καί μείς τρεῖς πρός ἡμέρα τις . λέγω δέ ὁ Εὐδοξία ἔργον τυγχάνω ὁ εἰς ὁ λέγω Πεττάκια ἵστημι κίων . θνῄσκω δέ ὁ Ἀρκάδιος , ὁ υἱός ἑαυτοῦ ὁ βασίλεια διάδοχος καταλείπω Θεοδόσιος ὁ μικρός λέγω πρός ἀντιδιαστολή ὁ πάππος αὐτός · ἢ ὅτι ἐν παιδικός πάνυ τυγχάνω ἡλικία ὁ πατήρ αὐτός τελευτάω · ἑπτά γάρ εἰμί τότε μόνος ἐνιαυτός . Ἀλ ἀναβάλλω ὁ περί ὅς ὁ · ὁ δέ κατά ὁ Ὁνώριος ὁ λόγος ἐν ἐπιτομή διεξέρχομαι καί . ὅς βασιλελς ὁ πρέσβυς Ῥώμη , καταλείπω παρά ὁ πατήρ ἐν νέος ἡλικία Κέτης γάρ εἰμί ὑπό ἐπίτροτσον τελέω γνώμη ὁ πατήρ ὁ Στιλίχων , ἀνήρ ὁ ἐν ὁ Ῥώμη πρωτεύω , καί ὁ ὁ κοινός πρᾶγμα ἐγχρίω διοίκησις . ἄγω τοίνυν ὁ οὗτος θυγάτηρ Μαρία εἰς γαμετή . ἥς θνῄσκω λέγω ὁ ἀδελφή αὐτός Θερματίαν γαμέω ἐν ἀπολύω τυγχάνω ἡλικία . ἐκεῖνος δέ ταχύς τελευτάω . οὗτος ἀβέλτερος εἰμί , παρά ὁ ἐν ὁ Ῥώμη μισέω δυνατός . καί γιγνώσκω ἐπιβουλεύω , εἰς Ῥάβεννα τε μετανίστημι , διαπέμπω