cogPG.PG134 547
ἐγένετο , καὶ τῶν καλούντων ἑαυτοὺς Καθαροὺς ἀρχηγὸς , ἀρνούμενος τοῖς ἐν τῷ διωγμῷ ὑποκύψασι , καὶ θυσίαν τοῖς εἰδώλοις προσαγαγοῦσιν , εἶτ’´ ἐπιστρέφουσι , καὶ ἐξομολογουμένοις , τὴν μετάνοιαν . καὶ προσπίπτοντας αὐτοὺς , καὶ θεραπείαν ζητοῦντας τοῦ σφάλματος ἐν μεταμελείᾳ καὶ συντριβῇ καρδίας , μὴ προσιέμενος . Καθ´ οὗ καὶ σύνοδος ἐ . Ῥώμῃ συνέστη , Κορνηλίου ταύτης προῖσταμένου . Ἐν ᾖ προσδέχεσθαι μὲν τοὺς ἐν τῷ καιρῷ τοῦ διωγμοῦ παραπεττωκότας δεῖν , ἔδοξεν , ἐπιστρέφοντας , καὶ μετανοίας φαρμάκοις θεραπεύειν αὐτούς . Τὸν δὲ Ναυάτον τοῖς τῇ συνόδῳ δόξασι μὴ πειθόμενον , οἱ θεῖοι Πατέρες ἐκεῖνοι τῆς Ἐκκλησίας ἀπηλλο . τρίωσαν , καὶ ἀπεκήρυξαν ὡς μισάδελφον . Λέμνηται δὲ τινος ἡ Εὐσέβιος ἱστορίας ἐξ ἐπιστολῆς Διονυσίου τῆς Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας ἐπισκοπήσαντος τοιαύτης . Φησὶ γὰρ ταῦτα´ ἐπιστεῖλαι πρὸς ρῆμα τὸν Διονύσιον · Σαραπίων τις ἦν παρ´ ἡμῖν πιστὸς γέρων , ἀμέμπτως μεν μιονς , εν ος τῳ πειρασμῳ αεσών . Οὖτος πολλάκις ἐδεῖτο , καὶ οὐδεὶς αρισεῖχεν αὐτῷκαὶ ὰρ ἐτεθύκειχ · νοσήσας δὲπριωῶι έξῆς ἡμερῶν ἄφωνος διετέλεοε καὶ ἀναίσοητος . Ἀνασφήλας δὲ τῇ τετάρτῃ Βραχὺ , κπροσεκαλήσατο τὸν θυγαιικδοῦν , καὶ , Σπεῦσον , ἀσε , κάλεσόν μοι τῶν κρεσβυτέρεν τινά λαὶ άλω ρον , ὁ δὲ ἀφικέσθαι μεν οὐκ ἠδυνήθη γὰρ ήσθένει ) , ἐντολῆς δι καρ´ ἐμοῦ δεδομένης , τοῦς ἀπαλλαττομένόυς τοῦ βίου , εἰ δέοιντο , καὶ μάλιστα εἰ πρότερον ἰκετεύσανττς τύχοιεν , ἀφίεσθαι , Ἰν´ σὐέλκιδες ἀπαλλάττοιντο , βραχὸ τῆς Εὐ χαριστίας δεὸωκε τῷ παιδαρίῳ , ἀποβρέξαι κελεύσας , καὶ τῷ πρεοβύτ , κατὰ τοῦ στόματος ἐπιστάξαι . Ἐκανῆκεν ὁ παῖς φέρων . Ἐγγὸς δὲ γενομένου πρὶν εἰσελθεῖν , ἀνενέγκας παΙν ὁ Σαραπίων , Ἦκες , ἔρη , τέκνον ; καὶ ὁ μὲν πρεσβύτερος ἐλθεῖν οὐκ ἠδυνήθη · σὺ δὲ κρίοσον ταχέως τὸ προσταχθὲν , καὶ ἀπάλλαιεέ με . Ἀπέὅοεξεν ὁ παῖς , καὶ ἄμα τε ἐν έχεε τῷ στόματι τοῦ πρεσθύτοι , καὶ μικρὸν ἐκεῖνος φαταβρογθίσαι εὐβέων . ἀπέθωκε τὸ πνεῦια Ἅρ´ οὐκ ἐναργῶς διετηρήθη , καὶ παιέμεινεν ἔως λυθῇ καὶ τῆς ἀμαρτίας λυθείσης ἐπὶ πολλοῖ , οἷς ἔπραξε καλοῖς μολογηθῆναι δυνηθῇ · Ταῦτα ἡ τοῦ ὅλους ἐνιαυτοὺς ἐπὶ τῇ τῶν Ῥωμαίων ἀνύσας ἀρχῇ , αἴσχιστα δ ἐφθάρη . Βαρβάρων γὰρ ληῖζομένων τὸν Πότπορον , ὁ Δέκιος αὐτοῖς συνεπλέκετο , καὶ πολλοὺς ἀνῄρει · τῶν δὲ στενοχωρηθέντων , καὶ αἰτοὲνοα · ἀφεῖναι τὴν λείαν πᾶσαν , εἰ παραχωρηθεῖεν ἀναχω τῶν τῆς συγκλήτου τῇ διόδῳ τῶν Βαρβάρων ἐπέοτησε , μὴ συγχωρῆσαι κελεύσας αὐτοῖς παιελθεῖν τάξασθαι . Οὕτω δὲ παραταξαμένων τῶν βαρβάρῳ λοντο , ὡς μηδὲ τὰ σώματα αὐτῶν εὐρεθῆναι , καταχωσθέντα τῇ ἰλύῒ τοῦ τέλκατοΚΑʹ . Κρατεῖ οὖν ὁ Γάλλος , ὅν τινες μὲν τιν συγγραφέων καὶ Βολουσιανὸν κεκλῆσθαί φασιν , ὡς διώνυμον · ἄλλοι δὲ τὸν Βολουσιανὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰναι
Lemmas: γίγνομαι , καί ὁ καλέω ἑαυτοῦ καθαρός ἀρχηγός , ἀρνέομαι ὁ ἐν ὁ διωγμός ὑποκύπτω , καί θυσία ὁ εἴδωλον προσάγω , ἐπιτίθημι ἐπιστρέφω , καί ἐξομολογέομαι , ὁ μετάνοια . καί προσπίπτω αὐτός , καί θεραπεία ζητέω ὁ σφάλμα ἐν μεταμέλεια καί συντρίβω Καρδία , μή προσίημι . Καθ´ ὅς καί σύνοδος εἰ . Ῥώμη συνίστημι , Κορνήλιος οὗτος προϊστάμενος . ἐν εἰμί προσδέχομαι μέν ὁ ἐν ὁ καιρός ὁ διωγμός παραπίπτω δήω , δοκέω , ἐπιστρέφω , καί μετάνοια φάρμακον θεραπεύω αὐτός . ὁ δέ ναυοιδανω ὁ ὁ σύνοδος δόξα μή πείθω , ὁ θεῖος πατήρ ἐκεῖνος ὁ ἐκκλησία ἀπηλλο . τριωθεω , καί ἀποκηρύσσω ὡς μισάδελφος . Λέμνηται δέ τις ὁ Εὐσέβιος ἱστορία ἐκ ἐπιστολή Διονύσιος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία ἐπισκοπέω τοιοῦτος . φημί γάρ ταῦτα´ ἐπιστέλλω πρός ῥῆμα ὁ Διονύσιος · Σαραπίων τις εἰμί παρ´ ἐγώ πιστός γέρων , ἄμεμπτος μέν μιαίνω , εν ὅς ὁ πειρασμός ἀείδω . οὗτος πολλάκις δήω , καί οὐδείς αρισειχω αὐτός ἄρα θύω · νοσέω δὲπριωῶι ἑξῆς ἡμέρα ἄφωνος διατελέω καί αναισοαβλης . ἀνασφάλλω δέ ὁ τέταρτος βραχύς , προσκαλέω ὁ θυγαιικδοῦν , καί , σπεύδω , ἀάω , καλέω ἐγώ ὁ κρεσβυτερην τις ληΐς ἅλως ἀντίμοιρος , ὁ δέ ἀφικνέομαι μέν οὐ δύναμαι γάρ ἀσθενέω ) , ἐντολή Ζεύς καρ ἐγώ δίδωμι , ὁ ἀπαλλάσσω ὁ βίος , εἰμί δήω , καί μάλιστα εἰμί πρότερος ἰκετεύω τυγχάνω , ἀφίημι , Ἰν´ σὐέλκιδες ἀπαλλάσσω , βράχος ὁ εὕω χαριστία δίδωμι ὁ παιδάριον , ἀποβρέχω κελεύω , καί ὁ πρεοβύτ , κατά ὁ στόμα ἐπιστάζω . Ἐκανῆκεν ὁ παῖς φέρω . ἔγγος δέ γίγνομαι πρίν εἰσέρχομαι , ἀναφέρω παῖς ὁ Σαραπίων , ἥκω , ἔρομαι , τέκνον ; καί ὁ μέν πρέσβυς ἔρχομαι οὐ δύναμαι · σύ δέ κρίνω ταχέως ὁ προσστάζω , καί ἀπάλλαιεέ ἐγώ . απεοοεξιημι ὁ παῖς , καί ἄμη τε ἐν χέω ὁ στόμα ὁ πρεσθυος , καί μικρός ἐκεῖνος φαταβρογθισος εὐβέων . ἀποτίθημι ὁ πνέω Ἅρα οὐ ἐναργής διατηρέω , καί παίω ἔως λύω καί ὁ ἁμαρτία λύω ἐπί πολύς , ὅς πράσσω καλός μολογηθῆναι δύναμαι · οὗτος ὁ ὁ ὅλος ἐνιαυτός ἐπί ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀνύω ἀρχή , αἰσχρός δ φθείρω . βάρβαρος γάρ ληΐζομαι ὁ Πότπορον , ὁ Δέκιος αὐτός συμπλέκω , καί πολύς ἀναιρέω · ὁ δέ στενοχωρέω , καί αἰτοὲνοα · ἀφίημι ὁ λεῖος πᾶς , εἰμί παραχωρέω ἀναχέω ὁ ὁ σύγκλητος ὁ δίοδος ὁ βάρβαρος ποτέω , μή συγχωρέω κελεύω αὐτός παιερχομαι τάσσω . οὕτως δέ παρατάσσω ὁ βάρβαρος Λόντο , ὡς μηδέ ὁ σῶμα αὐτός εὑρίσκω , καταχώννυμι ὁ ἰλύς ὁ τέλκατοΚΑʹ . κρατύς οὖν ὁ Γάλλος , ὅς τις μέν ὅς συγγραφεύς καί Βολουσιανὸν καλέω φημί , ὡς διώνυμος · ἄλλος δέ ὁ Βολουσιανὸν υἱός αὐτός εἰναι