cogPG.PG134 572
ννήτας εἶλε τότε τὸ Βυζάντιον καὶ τὴν Χρυσόπολιν , Ὁ δέ γε Λικίνιος εἰς Νικομήδειαν ἔφυγε , καὶ ἡ ἀδελφὴ τοῦ Κωνσταντίνου προσε]θοῦσα τῷ ἀδελφῷ ἐδέετο ὁπὶρ τοῦ ἀνδρὸς τηρηθῆναι αὐτῷ τὴν ἀρχήν . Ὡς δὲ πρὸς τοῦτο οὐκ ἕσγηκε τὸν ἀδελφὸν κατανεύοντα , περὶ τῆς ἐκείνου σωτηρίας προσῆγε τὴν δέησιν · καὶ ἔπεισε τὸν ὁμαίμονα . Πρόσεισι τοίνυ . αὐτῶ ὰ Λικῖνιος ἐν σνήματι ἱδιωτικῶ , καὶ εἰς Θεσσαλονίκην διατρίβειν ἰδιωτεύων κελεύεται . Καὶ ὁ λάκις , καὶ παραβάτην τῶν συνθηκῶν · διὸ καὶ τῇ συγκλήτῳ διὰ γραμμάτων τοῦ βασιλέως ἡ περὶ Σεῤῥῶν [ , ἀπιόντα ποιεῖ . Ἄλλοι δὲ οὐδὲ ἐν Θεσσαλονίκῃ αὐτόν φασι διατρίβοντα ἠρεμῆσαι , τυραννίδα δὲ μελετᾷν · καὶ τοῦτο γνόντα τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνον στεῖλαι τοὺς αὐτὸν ἀναιρήσοντας . Λέγετα , δὲ ἐν ταῖς πρὸς αὐτὸν μάχαις , ἢ ταῖς πρὸς Μαξέντιον , θεάσασθαί τινα τὸν Κωνσταντῖνον ἱππότην , καὶ ὀπλισμένον , τὸν τοῦ σταυροῦ τύπον ἀντὶ σημαίας ἐπιφερόμενον , καὶ τῆσαὐτοῦ προπορευόμενον παρατάξεως . Καὶ αὖθις δύο ὠφυησαν αὐτῳ νεανίκι ἐν Ἀδριανοῦ πόλει τὰς τῶν ἐναντίων συγκόπτοντες φάλαγγας . Καὶ περὶ τὸ θυζάντιον οε , νυκτὸς καθευδόντων ἀπάντων , φῶς ὤφθη αὐτῷ περιοστολύαν τὸν τοῦ οἰκείου στρατεύματος χάρακα . Ἐκ τούτων οὖν εἰς ἕννοιαν ἐνήγετο τοῦ θεόἄεν αὐτῷ τὰς εὐτυχίας καὶ τὰς νίκας προσγίνεσθαι . Βʹ . Οὕτω δὲ μοναρχήσας ὁ Κωνσταντῖνος καὶ κλάβιος ὡνομάσθη . Καὶ οὕτω πως ἐχρημάτιζε λάβιος Κωνσταντῖνος καὶ ἐν Ῥώμῃ διῆγε , τῆς μὲν τῶν εἰδώλαν θρησκείας οὐκ ἀποστὰς , τὰ περὶ Χριστοῦ δὲ μυούμενος , καὶ ἤδη παραδεχόμενος . Σματος δὲ τυχών νοσεροῦ , καὶ πλεῖστα φύοντος ἔκ κακοχυμίας καὶ ὕλης μοχθηρᾶς ἐξανθήματα , ὡς λώβῃ ταῦτα παρὰ τῶν ἰατρῶν , καὶ λέπρᾳ δὲ παρεικάζεσθαι , καὶ τὴν τούτου θεραπείαν ἀπαγορεύεσθαι · εὖρε τοὺς ἱερεῖς τοῦ ἐν τῷ Καπιτολίῳ δέος οὐκ ἄλλως λέγοντας τεύξεσθαι θεραπείας αὐτὸν , εἰ μὴ ἐν παίδων νηπίων ἀτμίζοντι ἔτι λούσαιτο αἵματι . Δὐτίκα τοίνυν ἐκ πάσης τῆς ὑπ´ ἐκεῖνον χώρας συνῆκτο τὰ νήπια , καὶ ἡμέρα ὥριστο τῆς τούτων σφαγῆς . Καὶ ὁ βασιλαὺς ἀπήει τότε , τῷ αἵματι τῶν παίσων λουσόμενος εἰς τὸ Καπιτώλιον . Αἱ δὲ τούτων μητέρες προῖόντος αὐτοῦ γοερὰς ἠφίουν φωνὰς , καὶ ὡλόλυζον . Ὡν ἀκούσας ἐκεῖνος ἤρετο τί τοῦ θρήνου τὸ αἴτιον , καὶ μαθὼν πὰς μητέρας θρηνεῖν τῶν βρεφῶν , ωσπερ ἐκ μέθης ἀνενεγκὼν , Τὸ μέν της πράξεως , εἰπεν , ἀνόσιον , τῥόδηλον · ἄδηλον δέ γε τὸ ἀπονέλεσμα · ἐἰ δὲ καὶ τοῦτο ἧν ἀναμφίβολον , κρεῖσσον πάσχειν μὲ ταῖς νόσοις ταλαιπωρούμενον , ἢ τοσούτων βρεφῶν κατανηφιεῖσθαι ἀκώλειαν , καὶ ῥομφαίᾳ λύπης τὰς τῶν μητέρων αὐτῶν διελάσαι ψυχάς . Καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐπανῆλθεν , ἀποδοθῆναι ταῖς μητράσι προστάξας τὰ νήπια , καὶ χρήματα δὲ οθῆναι αὐταῖς , ἵν´ ἀντίῤῥοπον ἕξουσιν ἢ καὶ διπλα σίονα τὴν χαρὰν , ὅτι τε ζῶντα τὰ ἔκγονα ἀπειλήφασι , καὶ ὅτι ἐπὶ τούτοις καὶ χρήματα προσειλήφασι . Ταῦτα δ διαπραξαμένῳ , νυκτὸς αὐτῷ ἐδοξάτην
Lemmas: νήτης εἴλω τότε ὁ Βυζάντιον καί ὁ Χρυσόπολις , ὁ δέ γε Λικίνιος εἰς Νικομήδεια φεύγω , καί ὁ ἀδελφή ὁ Κωνσταντῖνος προσίημι ὁ ἀδελφός δήω ὁπὶρ ὁ ἀνήρ τηρέω αὐτός ὁ ἀρχή . ὡς δέ πρός οὗτος οὐ ἕννυμι ὁ ἀδελφός κατανεύω , περί ὁ ἐκεῖνος σωτηρία προσάγω ὁ δέησις · καί πείθω ὁ ὁμαίμων . πρόσειμι τοίνυ . αὐτός ά Λικίνιος ἐν σῆμα ἰδιωτικός , καί εἰς Θεσσαλονίκη διατρίβω ἰδιωτεύω κελεύω . καί ὁ λακίς , καί παραβάτης ὁ συνθήκη · διό καί ὁ σύγκλητος διά γράμμα ὁ βασιλεύς ὁ περί Σέρρες [ , ἄπειμι ποιέω . ἄλλος δέ οὐδέ ἐν Θεσσαλονίκη αὐτός φημί διατρίβω ἠρεμέω , τυραννίς δέ μελετάω · καί οὗτος γιγνώσκω ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος στέλλω ὁ αὐτός ἀναιρέω . Λέγετα , δέ ἐν ὁ πρός αὐτός μάχη , ἢ ὁ πρός Μαξέντιος , θεάομαι τις ὁ Κωνσταντῖνος ἱππότης , καί ὀπλίζω , ὁ ὁ σταυρός τύπος ἀντί σημεῖον ἐπιφέρω , καί τησαυος προπορεύω παράταξις . καί αὖθις δύο ωφυαειδω αὐτός νεανικέω ἐν Ἀδριανός πόλις ὁ ὁ ἐναντίος συγκόπτω φάλαγξ . καί περί ὁ θυζάντιον οεʹ , νύξ καθεύδω ἀπαντάω , φάος ὁράω αὐτός περιοστολυαω ὁ ὁ οἰκεῖος στράτευμα χάραξ . ἐκ οὗτος οὖν εἰς ἔννοια ἐνάγω ὁ ἄθεος αὐτός ὁ εὐτυχία καί ὁ Νίκη προσγίγνομαι . βέ . οὕτως δέ μοναρχέω ὁ Κωνσταντῖνος καί Κλάβιος ὀνομάζω . καί οὗτος πως χρηματίζω Λαβίος Κωνσταντῖνος καί ἐν Ῥώμη διάγω , ὁ μέν ὁ εἰδώλαν θρησκεία οὐ ἀφίστημι , ὁ περί Χριστός δέ μυέω , καί ἤδη παραδέχομαι . Σματος δέ τυγχάνω νοσερός , καί πλεῖστος φύω ἐκ κακοχυμία καί ὕλη μοχθηρός ἐξάνθημα , ὡς λώβη οὗτος παρά ὁ ἰατρός , καί λέπρα δέ παρεικάζω , καί ὁ οὗτος θεραπεία ἀπαγορεύω · εὖρος ὁ ἱερεύς ὁ ἐν ὁ Καπιτώλιον δέος οὐ ἄλλως λέγω τυγχάνω θεραπεία αὐτός , εἰμί μή ἐν παῖς νήπιος ἀτμίζω ἔτι λούω αἷμα . δυτικός τοίνυν ἐκ πᾶς ὁ ὑπό ἐκεῖνος χώρα σύνειμι ὁ νήπιος , καί ἡμέρα ὁρίζω ὁ οὗτος σφαγή . καί ὁ βασιλός ἄπειμι τότε , ὁ αἷμα ὁ παίω λούω εἰς ὁ Καπιτώλιον . ὁ δέ οὗτος μήτηρ προῖω αὐτός γοερός ἀφίημι φωνή , καί ὀλολύζω . ὡς ἀκούω ἐκεῖνος ἔρομαι τίς ὁ θρῆνος ὁ αἴτιος , καί μανθάνω πάν μήτηρ θρηνέω ὁ βρέφος , ὥσπερ ἐκ μέθη ἀναφέρω , ὁ μέν ὁ πρᾶξις , εἶπον , ἀνόσιος , τροδηλος · ἄδηλος δέ γε ὁ ἀπονέλεσμα · εἰμί δέ καί οὗτος ἧμαι ἀναμφίβολος , κρατύς πάσχω ἐγώ ὁ νόσος ταλαιπωρέω , ἢ τοσοῦτος βρέφος κατανηφιιημι ἄκωλος , καί ῥομφαία λύπη ὁ ὁ μήτηρ αὐτός διελαύνω Ψυχή . καί οὗτος εἶπον ἐπανέρχομαι , ἀποδίδωμι ὁ μήτηρ προστάσσω ὁ νήπιος , καί χρῆμα δέ οθῆναι αὐτός , ὅς αντιρροπως ἔχω ἢ καί διπλόος σίων ὁ χαρά , ὅτι τε ζῶ ὁ ἔκγονος ἀπολαμβάνω , καί ὅτι ἐπί οὗτος καί χρῆμα προσλαμβάνω . οὗτος δ διαπράσσω , νύξ αὐτός δοκέω