cogPG.PG134 368
μεθ´ ἡμέραν τὸ γενόμενον γνοὺς , κατεδίωξε , καὶ τούς τε καταλελειμμένους ἐν τῇ ὁδῷ Τνα σφᾶς εἴρξασι τρεφάμενος , καὶ τοὺς βοηθήσαντας αὐτοῖς Κκρατήσας , ἐστρατοπεδεύσατο μὲν οὐ πόῤῥο τῶν πολεμίων , οὐ μέντοι καὶ ἐς χεῖρας ἐκείνοις ἦλθεν , ἀλλ´ ἀποσκίδνασθαί τε αὐτοὺς καὶ προνομεύειν Ἀκώλυεν . Ὥστε τὸν Ἀννίβαν , ἀπορήσαντα , τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ τὴν Ῥώμην ὁρμῆσαι · ὥς δ´ οὐκ ἐμάχετο , δι´ ἡσυχίας δὲ παρηκολούθει ὁ ζάβιος , αὗθις ὑπέστρεψεν εἰς τὸ Σάμνιον . Καὶ ὁ τάβιος αὐτῷ ἐφεπόμενος δι´ ἀσφαλείας προσήδρευς προμηθοὔμενος μήτε τῶν οἰκείων ἀποβαλεῖν τινας , καὶ αὐτὸς μὲν ἐν εὐπορίᾳ τῶν ἀναγκαίων τυγχάνων , ἐκείνῳ δὲ τῶν Ὡπλων ἐκτὸς οὐδὲν προσεῖναι ὁρῶν , καὶ μηδ´ οἴκοι θεν προσιοῦσαν ἐπικουρίαν . Οἱ γὰρ Καρχηδόνιοι καὶ ἐν γέλωτι αὐτὸν ἐποιοῦντο , γράφοντα εὖ πράττειν καὶ πολλὰ κατορθοῦν , καὶ στρατιώτας παρ´ αὐτῶν αἰτοῦντα , καὶ χρήματα , λέγοντες μὴ συμφωνεῖν τὰς αἰτήσεις ταῖς κατορθώσεσι . Τοὺς γὰρ νικῶντας προσήκει καὶ τῷ παρόντι ἀρκεῖσθαι στρατεύματι , καὶ χρήματα στέλλειν οἴκαδε , ἀλλ´ οὐ προσαιτεῖν . Ἔως μὲν οὖν ἐνεδήμει ὁ Φάβιος , δεινὸν οὐδὲν τοῖς Ῥωμαίοις ἐγένετο · ὡς δ´ ἐκεῖνος εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆρε κατά τι δημόσιον , ἔπταισαν . Ὁ γὰρ Ῥοῦφος ὁ Ἰππαρχος , φρόνημα κενὸν ὑπὸ νεότητος ἔχων καὶ τῶν πολεμικῶν σφαλμάτων ἀπερίοπτος ῶν καὶ τῇ μελλήσει τοῦ φαβίου ἀχθόμενος , ἐπεὶ τὴν προστασίαν τῆς στρατιᾶς μόνος ἔσχε , τῶν μὲν ἐντολῶν τοῦ δικτάτορος ὡλιγώρησεν · ὁρμήσας δ´ εἰς παράταξιν , τὸ μὲν πρῶτον νικᾷν ἕδοξεν , εἶτα ἡτ . τήθη . Κἂν πανσυδὶ διεφθάρη , εἰ μή τινες Σαμνιτῶν κατὰ τύχην τοῖς Ῥωμαίοις ἐπίκουροι ἀφικνούμενοι δόξαν τοῖς Καρχηδονίοις παρέσχον προσιέναι τὸν άβιον ἀναχωρησάντων οὖν διὰ τοῦτο , κεκρατη-έναι ἐνόμισε , καὶ ἐς τὴν Ῥώμην τὸ ἔργον μεγαλύνων καὶ τὸν δικτάτορα προσδιαβάλλων ἐπέστειλεν , ὀκνηρὸν καὶ Μελλητὴν αὐτὸν καλῶν , καὶ τὰ τῶν ἐναντίων φρονοῦντα . Οἱ δʹ ἐν τῇ Ῥώμῃ νενικηκέναι τὸν ῬοῦΚφον ὄντως ἐνόμισαν , καὶ οἷα παρὰ δόξαν θαρσήσαν τες , καὶ ἐπήνουν αὐτὸν καὶ ἐτίμων . Καὶ τὸν Ζάβιον Ἀν ὑποψίᾳ σχόντες διὰ ταῦτα , καὶ ὅτι τὰ ἐν Καμπανίᾳ χωρία αὐτοῦ οὐκ ἐδῄωσαν , μικροῦ καὶ τῆς ἀρχῆς ἂν παρέλυσαν . Ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν χρήσιμον νομίζοντες εἶναι , οὐκ ἕπαυσαν , τῷ δ´ ἰππάρχῳ τὴν αὐτὴν ἐξουσίαν προσένειμαν , ὥστ´ ῥμφω ἀπὸ τῆς ἴσης ἄρχειν . Δοξάντων δὲ τούτων , ὁ μὲν βάβιος οὔτε τοῖς πολίταις , οθτε τῷ Ῥούφῳ ἔσχεν ὀργῆν . Ὁ δὲ ῬοῦΚφος , οὐδὲ πρὶν ὀρθῶς φρονῶν , τότε μάλιστα ἐπεφύσητο , καὶ κατέχειν ἑαυτὸν οὐκ ἠδύνατο , ἀλλ´ ἡμέρακν ἠξίου παρ´ ἡμέραν ἡ καὶ πλείονς ἐφεξῆς ἐναλλὰξ μόνος ἄρχειν . Δείσας δʹ ὁ δάβιος μή τι κακὸν ἐξερΚγάσηται , εἰ πάσης τῆς δυνάμεως γένοιτο ἐγκρατὴς , πρὸς οὐδέτερον αὐτῷ συνῄνεσεν , ἀλλ´ ἐνείματο τὸ στρατόπεδον , ὥστε τοῖς ὑπάτοις ἐπίσης ἰδίαν ἐκά τερον ἰσχὺν ἔχειν · καὶ παραχρῆμα ὁ Ῥοῦφος ἀπεστρατοπεδεύσατο , ἵνα διάδηλος ἢ ὄτι καθ´ ἑαυτὸν ἄρχει , ἀλλ´ οὐχ ὑπὸ τῷ δικτάτορι . Ὁ οὖν Ἀννίβας , τοῦτο αἰσθόμενος , ἐς μάχην ἀὐτὸν ὑπηγάγετο , ὡς
Lemmas: μεθ´ ἡμέρα ὁ γίγνομαι γιγνώσκω , καταδιώκω , καί ὁ τε καταλείπω ἐν ὁ ὁδός Τνα σφεῖς ἔργω τρέφω , καί ὁ βοηθέω αὐτός κρατέω , στρατοπεδεύω μέν οὖον Πόρρο ὁ πολέμιος , οὖον μέντοι καί εἰς χείρ ἐκεῖνος ἔρχομαι , ἀλ ἀποσκίδνημι τε αὐτός καί προνομεύω Ἀκώλυεν . ὥστε ὁ Ἀννίβας , ἀπορέω , ὁ μέν πρῶτος ἐπί ὁ Ῥώμη ὁρμάω · ὅς δδʹ οὐ μάχομαι , δις ἡσυχία δέ παρακολουθέω ὁ Ζάβιος , αὖθις ὑποστρέφω εἰς ὁ Σάμνιον . καί ὁ τάβιος αὐτός ἐφέπω δις ἀσφάλεια προσήδρευς προμηθέομαι μήτε ὁ οἰκέω ἀποβάλλω τις , καί αὐτός μέν ἐν εὐπορία ὁ ἀναγκαῖος τυγχάνω , ἐκεῖνος δέ ὁ ὠπλή ἐκτός οὐδείς πρόσειμι ὁράω , καί μηδ´ οἴκοι τίθημι πρόσειμι ἐπικουρία . ὁ γάρ Καρχηδόνιος καί ἐν γέλως αὐτός ποιέω , γράφω εὕω πράσσω καί πολύς κατορθόω , καί στρατιώτης παρ´ αὐτός αἰτέω , καί χρῆμα , λέγω μή συμφωνέω ὁ αἰτέω ὁ κατόρθωσις . ὁ γάρ Νίκη προσήκω καί ὁ πάρειμι ἀρκέω στράτευμα , καί χρῆμα στέλλω οἴκαδε , ἀλ οὖον προσαιτέω . ἔως μέν οὖν ἐνδημέω ὁ Φάβιος , δεινός οὐδείς ὁ Ῥωμαῖος γίγνομαι · ὡς δδʹ ἐκεῖνος εἰς ὁ Ῥώμη ἀπαίρω κατά τίς δημόσιος , πταίω . ὁ γάρ Ῥοῦφος ὁ Ἵππαρχος , φρόνημα κενός ὑπό νεότης ἔχω καί ὁ πολεμικός σφάλμα ἀπερίοπτος κυβερνάω καί ὁ μέλλω ὁ Φάβιος ἄχθομαι , ἐπεί ὁ προστασία ὁ στρατιά μόνος ἔχω , ὁ μέν ἐντολή ὁ δικτάτωρ ὀλιγωρέω · ὁρμάω δδʹ εἰς παράταξις , ὁ μέν πρῶτος νικάω δοκέω , εἶτα ἡσσός . τήθη . κἀν πανσυδί διαφθείρω , εἰμί μή τις Σαμνίτης κατά Τύχη ὁ Ῥωμαῖος ἐπίκουρος ἀφικνέομαι δόξα ὁ Καρχηδόνιος παρέχω πρόσειμι ὁ ἄβιος ἀναχωρέω οὖν διά οὗτος , κρατέω νομίζω , καί εἰς ὁ Ῥώμη ὁ ἔργον μεγαλύνω καί ὁ δικτάτωρ προσδιαβάλλω ἐπιστέλλω , ὀκνηρός καί μελλητής αὐτός καλός , καί ὁ ὁ ἐναντίος φρονέω . ὁ δέ ἐν ὁ Ῥώμη νικάω ὁ Ῥοῦφος εἰμί νομίζω , καί οἷος παρά δόξα θαρσέω αἱρέω , καί ἐφενόω αὐτός καί τιμάω . καί ὁ Ζάβιος εἰς ὑποψία ἔχω διά οὗτος , καί ὅτι ὁ ἐν Καμπανία χωρίον αὐτός οὐ δῃόω , μικρός καί ὁ ἀρχή εἄν παραλύω . Ἀλ ἐκεῖνος μέν χρήσιμος νομίζω εἰμί , οὐ παύω , ὁ δδʹ Ἵππαρχος ὁ αὐτός ἐξουσία προσνέμω , ὅς ῥμφω ἀπό ὁ ἴσος ἄρχω . δοκέω δέ οὗτος , ὁ μέν βάβις οὔτε ὁ πολίτης , οθτε ὁ Ῥοῦφος ἔχω ὀργάω . ὁ δέ Ῥοῦφος , οὐδέ πρίν ὀρθῶς φρονέω , τότε μάλιστα φυσάω , καί καταχέω ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι , ἀλ ἡμέρακν ἀξιόω παρ´ ἡμέρα ὁ καί πλεῖος ἐφεξῆς ἐναλλάξ μόνος ἄρχω . Δείσας δέ ὁ Δάβιος μή τίς κακός ἐξεργάζομαι , εἰμί πᾶς ὁ δύναμις γίγνομαι ἐγκρατής , πρός οὐδέτερος αὐτός συναινέω , ἀλ νέμω ὁ στρατόπεδον , ὥστε ὁ ὕπατος ἐπίσης ἴδιος ἐπίτεξ τέρος ἰσχύς ἔχω · καί παραχρῆμα ὁ Ῥοῦφος ἀποστρατοπεδεύομαι , ἵνα Διάδηλος ἢ ὅστις καθ´ ἑαυτοῦ ἄρχω , ἀλ οὐ ὑπό ὁ δικτάτωρ . ὁ οὖν Ἀννίβας , οὗτος αἰσθάνομαι , εἰς μάχη αὐτός ὑπάγω , ὡς