cogPG.PG134 537
θεραπείαν καὶ τὸὺς δορυφόρους εἶχεν , ἐφιλεψύγοαεν μῖτα τοῦ Μακρίνου λοιδορεῖσθαι παρ´ ἐκείνης ἀκούσαντος , καὶ τῇ αὐταρχίᾳ αἰσθομένου ἐπιχειρούσης , ἐκελεύσθη ἐκλελοιπέναι τὴν Ἀντιόχειαν , καὶ ὅπη βούλοιτο ἀπελθεῖν . Ἡ δὲ τότε διέφθειρεν Ἀμυτήν . Τοῦ δ´ Ἀρταβάνου δυνάμεσι μεχάλαις φερομένου κατὰ Ῥωμαίων , συμβαλὼν αὐτῷ περὶ τὴν Νίσιβιν ὁ Μακρῖνος δίς ἡττήθη καὶ ἠναγκάσθη πολλῶν χρημάτων τὴν εἰρήνην ἐκπρίασθαι . Ὁ μὲν οὖν πρὸς Ἀρτάβανον κατηύναστο πόλεμος , ἀνεῤῥάγη δὲ τοῖς Ῥωμαίοις ἐμφύλιος ἕτερος . Εὐτυχιανὸς γάρ τις τῶν Καισαρείων , τὴν τῶν στρατιωτῶν εἰς αὐτὸν Μακρῖνον ἀπέχθειαν συνιδὼν , ὅτι μὴ ἄπλετα ὡς ὁ Ἀντωνῖνος αὐτοῖς ἐχαρίζετο , καὶ ὑπὸ μαντείων ἀναπεισθεὶς , ἐπαναστάσει κατὰ τοῦ Μακρίνου ἐπικεχείρηκε . Μαίσης οὖν τῆς ὀμαίμονος τῆς Ἰουλίας τῆς βασιλίδος θυγατέρας ἐνούσης δόω , Σοαιμίδα καὶ Μαμαίαν , καὶ δύω ἐγγόνους ἄρσενας ἐξ αὐτῶν , τὸν ἕνα τούτων λαβὼν ὁ Εὐτυχιανὸς , καὶ υἱὸν εἶναι μοιχίδιον τοῦ Καρακάλλου πλασάμενος , εἰς τὸ στρατόπεδον ὑπὸ νύκτα εἰσήγαγε , καὶ τοίς στρατιώτας λαβὴν ζητοῦντας ἐπαναστάσεως νεωτερίσαι ἀνέπεισεν . Οἱ καὶ Ἀντωνῖνον αὐτὸν ὀνκμέσαντες αὐτοκράτορα αὐτίκα ἀνεῖπον , καίτοι παιδίιν πυγχάνοντα · καὶ τοῦτον παραλαβόντες ἐπὶ τὸν Μακρῖνον ἤλασαν ἐν Ἀντιοχείᾳ τυγχάνοντα · καὶ συμβαλόντες αὐτῷ ἔν τινι χωρίῳ πολὺ τῆς Ἀντιοχείας διέχοντι , ἡττήθησαν μέν · εἶτ´ αὖθις ἐπισυστάνίας αὐτοὺς ὁ Μακρῖνος ἐδὼν , εἰς φυγὴν ἐτράπη , καὶ ἀπήει εἰς Ἀντιόχειαν ὡς δῆθεν νενικηκὼς , ἵνα μὴ ἀποκλεισθῇ τῆς πόλεως . Τὸν δὲ υἱὸν πρὸς τὸν Ἀρτάβανον ἔπεμψεν . Ἀγγελθείσης δὲ τῆς ἥττης αὐτοῦ , καὶ φόνων γενομένων πολλῶν , ἀπέδρα νυκτὸς , τὴν κεφαλὴν ξυράμενος καὶ τὸ χένειον , καὶ φαιὰν ἐσθῆτα λαβὼν , ὡς ἂν μὴ ἐπιγινώσκοιτο · καὶ μετ´ δλίγων εἰς Αἰγὰς τῆς Κιλικίας παραγενόμενος , καὶ διὰ Καππαδοκίας Γαλατίας τε καὶ Βιθυνίας ἐλθὼν μέχρις Ἐριβώλου τοῦ ἐπινείου , κατ´ ἀντικρύ κειμένου Νικομηδείας , διέπλευσεν εἰς Χαλχηδόνα . Καὶ πρός τινα στείλας τῶν ἐπιτρόπων , ἄργυρον Πτησεν . Ὅθεν γνωσθεὶς συνελήφθη παρὰ τῶν τὰ ἦευδαντωνίνου φρονούντων , καὶ ἤχθη μένοι Καππαδοκίας . Ἔνθα μαθὼν ὡς ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἑαλώκει , ἔτι τοῦ ὁχήματος ἑαυτὸν ἔῤῥιψε , καὶ τὸν ὥμον συν τέτριπτο . Μετ´ οὐ πολὺ δὲ καὶ ἐσφάγη , ζήσας μὄν ἐτη τέσοαρα καὶ πεντήκοντα αὐταρχήσας δὲ Τωμαίων ἔνα ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας δύω τρμῶν δέοντας ἡμερῶν , καὶ καταλυθεὶς ὑπὸ παιδαρίου . Λέγετει ὀὲ τοῦτο τὸ ἔπος ἐν τῷ χρησμῷ ῥηθῆναι αὐτῷ ὴ Ὅ γέρον , ἢ μάλα δή σε νέοι τείρουσι μαγηαὶ , Σὴ δὲ βίή λέλυται , χαλεπὸν δέ σε γῆρας ἰκἀνει ΠΔʹ . Ἄβιτος δὲ ὁ Ψευδαντωνῖνος , ἢ Ἀσσύρώς πὶ καὶ Σαρδανάπαλος ἐς τὴν Ῥώμην ἐλθὼν ἕν τι χρηστοῦ αὐτοκράτορος ἔργον ἐποίησε . Πολλὰ γὰρ καὶ ιδίᾳ καὶ κοινῇ λόγῳ τε καὶ ἔργῳ ὑβρισθεὶς παρὰ πῶν ἐν Ῥώμῃ , τοῦ Μακρίνου περὶ αὐτοῦ αὐτοῖς ἐπιστείλαντος οὐδένα ἐκόλμσενἜς φΚλΛα Εὲαὶ αἰσχρότατος καὶ παρανομώτατος καὶ μιαιφονώτατος ἦν . Ὁ μὲν οὖν Εὐτυχιανὸς τῶν δορυφόρων ἐπῆρβε καὶ μετὰ τοῦτο καὶ ὑπάτευσε καὶ δίς καὶ τρίς . Οἱ δὲ ἄλλοι τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν ἢ προφάσεων πλαττομένων ἢ καὶ δίχα προφάσεως ἐφονεύοντο . ὅτι τοῖς πραττομένοις παρ´ αὐτοῦ οὐκ ἡρέσκοντο . Οὐδὶ γάρ
Lemmas: θεραπεία καί ὅς δορυφόρος ἔχω , εφιλεψυγοαω Μίτα ὁ Μακρῖνος λοιδορέω παρ´ ἐκεῖνος ἀκούω , καί ὁ αὐταρχία αἰσθάνομαι ἐπιχειρέω , κελεύω ἐκλείπω ὁ Ἀντιόχεια , καί ὅπῃ βούλομαι ἀπέρχομαι . ὁ δέ τότε διαφθείρω αμυος . ὁ δδʹ Ἀρτάβανος δύναμις μεχάλαις φέρω κατά Ῥωμαῖος , συμβάλλω αὐτός περί ὁ Νίσιβις ὁ Μακρῖνος δίς ἡσσάομαι καί ἀναγκάζω πολύς χρῆμα ὁ εἰρήνη ἐκπρίασθαι . ὁ μέν οὖν πρός Ἀρτάβανος κατανύω πόλεμος , ἀναλέγω δέ ὁ Ῥωμαῖος ἐμφύλιος ἕτερος . Εὐτυχιανός γάρ τις ὁ Καισάρειος , ὁ ὁ στρατιώτης εἰς αὐτός Μακρῖνος ἀπέχθεια σύν-εἶδον , ὅτι μή ἄπλετος ὡς ὁ Ἀντωνῖνος αὐτός χαρίζομαι , καί ὑπό μαντεῖος ἀναπείθω , ἐπανάστασις κατά ὁ Μακρῖνος ἐπιχειρέω . Μαίσης οὖν ὁ ὄμαιμος ὁ Ἰουλία ὁ βασιλίς θυγάτηρ ἔνειμι δίδωμι , Σοαιμίς καί μαῖα , καί δύο ἔγγονος ἄρσην ἐκ αὐτός , ὁ εἷς οὗτος λαμβάνω ὁ Εὐτυχιανός , καί υἱός εἰμί μοιχίδιος ὁ καράκαλλον πλάσσω , εἰς ὁ στρατόπεδον ὑπό νύξ εἰσάγω , καί ὅς στρατιώτης λαβή ζητέω ἐπανάστασις νεωτερίζω ἀναπείθω . ὁ καί Ἀντωνῖνος αὐτός ὀνομάζω αὐτοκράτωρ αὐτίκα ἀνειπεῖν , καίτοι παιδίον πυγχανοειντα · καί οὗτος παραλαμβάνω ἐπί ὁ Μακρῖνος ἐλαύνω ἐν Ἀντιόχεια τυγχάνω · καί συμβάλλω αὐτός ἐν τις χωρίον πολύς ὁ Ἀντιόχεια διέχω , ἡσσάομαι μέν · προστίθημι αὖθις ἐπισυστάνίας αὐτός ὁ Μακρῖνος ἕδος , εἰς φυγή τρέπω , καί ἄπειμι εἰς Ἀντιόχεια ὡς δῆθεν νικάω , ἵνα μή ἀποκλείω ὁ πόλις . ὁ δέ υἱός πρός ὁ Ἀρτάβανος πέμπω . ἀγγέλλω δέ ὁ ἧσσα αὐτός , καί φόνος γίγνομαι πολύς , ἀποδιδράσκω νύξ , ὁ κεφαλή ξυράω καί ὁ χένειον , καί φαιός ἐσθής λαμβάνω , ὡς εἄν μή ἐπιγιγνώσκω · καί μετέ δλιγη εἰς Αἰγαί ὁ Κιλικία παραγίγνομαι , καί διά Καππαδοκία Γαλατία τε καί Βιθυνία ἔρχομαι μέχρι ἐριβῶλαξ ὁ ἐπίνειον , κατ´ ἀντικρύ κεῖμαι Νικομήδεια , διαπλέω εἰς Χαλκηδών . καί πρός τις στέλλω ὁ ἐπίτροπος , ἄργυρος πτήσσω . ὅθεν γιγνώσκω συλλαμβάνω παρά ὁ ὁ ηευδαντωνινοος φρονέω , καί ἄγω μένω Καππαδοκία . ἔνθα μανθάνω ὡς ὁ υἱός αὐτός ἁλίσκομαι , ἔτι ὁ ὄχημα ἑαυτοῦ ῥίπτω , καί ὁ ὦμος σῦς τρίβω . Μετς οὖον πολύς δέ καί σφάζω , ζῶ νυμφότιμον ἔτος τέσοαρα καί πεντήκοντα αὐταρχέω δέ Τωμαίων νάω ἐνιαυτός καί μείς δύο τρμῶν δήω ἡμέρα , καί καταλύω ὑπό παιδάριον . λεγετ́ρχομαι οεʹ οὗτος ὁ ἔπος ἐν ὁ χρησμός εἴρω αὐτός ἤ ὅς γέρων , ἢ μάλα δή σύ νέος τείρω μαγεία , σός δέ βίαιος λύω , χαλεπός δέ σύ γῆρας ἱκάνω πδʹ . Ἄβιτος δέ ὁ Ψευδαντωνῖνος , ἢ Ἀσσύρώς ἐπί καί Σαρδανάπαλος εἰς ὁ Ῥώμη ἔρχομαι εἷς τίς χρηστός αὐτοκράτωρ ἔργον ποιέω . Πολύς γάρ καί ἴδιος καί κοινός λόγος τε καί ἔργον ὑβρίζω παρά ποῦ ἐν Ῥώμη , ὁ Μακρῖνος περί αὐτός αὐτός ἐπιστέλλω οὐδείς ἐκόλμσενἜς φΚλΛα ἑός αἰσχρός καί παράνομος καί μιαιφόνος εἰμί . ὁ μέν οὖν Εὐτυχιανός ὁ δορυφόρος ἐπαίρω καί μετά οὗτος καί ὑπατεύω καί δίς καί τρίς . ὁ δέ ἄλλος ὁ ἐπιφανής ἀνήρ ἢ πρόφασις πλήσσω ἢ καί δίχα πρόφασις φονεύω . ὅτι ὁ πράσσω παρ´ αὐτός οὐ ἀρέσκω . Οὐδὶ γάρ