cogPG.PG134 710
ὀλέθρου αἴτιον εἶναι τὸν μὴ τὴν εἰρήνην αἱρούμενον . Ἀλλὰ συμβουλῇ τῶν περὶ αὐτὸν τὰς σπονδὰς ἐπὶ ταῖς συνθήκαις ἐκείναις ὁ βασιλεὺς οὐ προσήκατο , καὶ ὁ Κροῦμος κατὰ Μεσημβρίας ἐχώρησεν ἑλεπόλεις ἐπαγόμινος . Ἃραψ γάρ τις μηχανικὸς καὶ περὶ ταύτας δεξιὸς προσῆλθε τῷ Νικηφόρῳ ποτὲ , καὶ τῷ θείῳ βαπτίσματι τελεσθεὶς , μὴ τυχὼν δὲ προνοίας ἀξιολόγου διὰ τὴν ἐκείνου γλισχρότητα , εἴτα καὶ ἐπεγκαλέσας ἐκείνῳ διὰ τὸ ἀπρονόητον , ἐτύφθη σφοδρότατα . Ἐξ ἀπονοίας οὖν τοῖς Βουλγάροις προσκεχωρήκει , καὶ δι´ αὐτοῦ πᾶσαν οἱ Βάρβαροι μηχανὴν ἐργάζεσθαι μεμαθήκασιν . Οὕτως οὖν εὐπορήσαντες ἑλεπόλεων , οὐκ ἐχρόνισαν εἰς τὴν τοῦ κατὰ Μεσημβρίαν ἄστεος πόρθησιν . Τοῦ δὲ βασιλέως τὸν πατριάρχην μετακαλεσαμένου καὶ τῶν σχιερέων τινὰς , καὶ προθεμίνου βουλὴν περὶ τῶν μ τὰ Βουλγάριον σπονδῶν , καὶ εἰ χρὴ ἐκδοῦναι τῷ Κρούμῳ εκειὶεν Ῥωμαίους προσπεφευγότασκαὶ τοῦτο γὰρ πρὸς ἄλλοις ἐπὶ ταῖς σπονδαῖς ἐξθτει ἃ Ηάροαρος ἀ μὲν πατριάρχης καὶ οἱ ἀρχιερεῖς συνεβούλευον ἐκδοῦναι τοὺς πρόσφυγας , κρεῖσσον εἶναι παθεῖν κρίνοντες μετρίους τινὰς ἢ πλήθη πάσχειν ἀνάριθμα . Οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα καὶ ὁ Στουδίτης Θεόδωρος τὰς σπονδὰς ἀπηγόρευον , λέγοντες μὴ δεῖν ἐκδοῦναι τοὺς πρόσφυγας . Αἱ μὲν οὖν πρὸς τοὺς Βουλγάρους σπονδαὶ · ἐντεῦθεν κεκώλυνται . ν γὰρ ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος τὸν μὲν τρόπον χρηστὸς , καὶ τὴν πίστιν ὀρθός , περὶ δὲ πραγμάτων οἰκονομίαν νωθὴς , καὶ τοῖς ὑπερέχουσι τῶν ἀρχόντων ὅποι ἂν ἄγοιτο ῥᾳδίως ἀγόμενος . ΙΗʹ . Κομήτης δὲ ἀστὴρ ἐφάνη τότε σχηματισθεὶς εἰς εἴδη διάφορα , ὧν καὶ ἓν λέγεται εἰναι καὶ ἀνθρώπου σχῆμα χωρὶς κεφαλῆς . Οἱ Βούλγαροι μέντοι τῆς «« « δὺὴ ΣθΡὴἐλάχιστον . αἰχμαλώτων δ´ ἐπανελθόντων τινῶν , μαθὼν ἐκ τούτων ὁ βασιλεὺς βούλεσθαι τὸν Κροῦμον τὴν Θρᾴκην ληΐίσασθαι , ἐξῆλθε τῆς πόλεως . Ὅθεν τὼδαν ὥιν ἐμελέτα δράσας ὁ Βάρβαρος ἀλλὰ καὶ πολλοὺς τῶν οἰκείων ἀποβαλών ὑπενόστησε · καὶ ὁ βασιλεὺς τὰς Ῥωμαῖκὰς δυνάμεις πάντοθεν συναθροίσας , εἰς Θρᾷκην αὖθις ἐξῆλθε . συνεπομένης αὐτῷ καὶ τῆς Αὐνούστης ἄχρι τῶν Κηδόκτου . Ὅθεν δυσχεράναν τὸ στρατιωτικὸν , ἐλοιδορεῖτο τῷ αὐτοκράτορι , εἶτα ἡ μὲν Αὔγουστα ἐπανελήλυθεν . Ὁ δὲ Μιχαὴλ περιεπόλει τὴν Θρᾴκην , μηδέν τι πράττων ατοατηγικὸν , ἤ τι κατὰ τῶν ἐναντίων οἰκονομούμε νος · καὶ ἦσαν τοῖς τῆς χώρας οἰκήτορσι τὰ στρατεύματα οὐχ ἠττον τῶν Βαρβάρων εἰς προνομήν . Καὶ ὁ Κροῦμος δὲ τῶν οἰκείων ἀπάρας ἠθῶν , ταῖς βασιλικαῖς παρεστρατοπεδεύσατο τάξεσι . Μάχης οὖν συγκροτηθείσῃς ἡττῶνται Ῥωμαῖοι , τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀνατολικῶν αἰτίου τῆς ἥττης γεγενημένου Λίοντος τοῦ ἐξ Ἀρμενίων . Οὗτος γὰρ τῆς βασιλείας ρῶν , καὶ πρὸς τὴν στρατιὰν διαβάλλων τὸν Μιχαηλ , ὡς ἄνανδρόν τε καὶ ἀστρατήγητον , ἄρτι τοῦ ιλέμου συγκροτηθέντος , τὰ ὑπ´ αὐτὸν τάγματα ἕπεσθαί
Lemmas: ὄλεθρος αἴτιος εἰμί ὁ μή ὁ εἰρήνη αἱρέω . ἀλλά συμβουλή ὁ περί αὐτός ὁ σπονδή ἐπί ὁ συνθήκη ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς οὖον προσίημι , καί ὁ Κρούμος κατά Μεσημβρία χωρέω ἑλέπολις ἐπαγόμινος . Ἄραψ γάρ τις μηχανικός καί περί οὗτος δεξιός προσέρχομαι ὁ Νικηφόρος ποτέ , καί ὁ θεῖον βάπτισμα τελέω , μή τυγχάνω δέ πρόνοια ἀξιόλογος διά ὁ ἐκεῖνος γλισχρότης , εἴτα̅ καί ἐπεγκαλέω ἐκεῖνος διά ὁ ἀπρονόητος , τύπτω σφοδρός . ἐς ἀπόνοια οὖν ὁ Βούλγαρος προσχωρέω , καί δις αὐτός πᾶς ὁ βάρβαρος μηχανή ἐργάζομαι μανθάνω . οὕτως οὖν εὐπορέω ἑλέπολις , οὐ χρονίζω εἰς ὁ ὁ κατά Μεσημβρία Ἄστυ πόρθησις . ὁ δέ βασιλεύς ὁ πατριάρχης μετακαλέω καί ὁ σχιειρω τις , καί προθεμινοος βουλή περί ὁ μ ὁ Βουλγάριος σπονδή , καί εἰμί χρή ἐκδίδωμι ὁ Κρούμος εκειιημι Ῥωμαῖος προσφεύγω οὗτος γάρ πρός ἄλλος ἐπί ὁ σπονδή ἐκθέτω ὁ ηαροαμβαρ ὅς μέν πατριάρχης καί ὁ ἀρχιερεύς συμβουλεύω ἐκδίδωμι ὁ πρόσφυξ , κρατύς εἰμί πάσχω κρίνω μέτριος τις ἢ πλῆθος πάσχω ἀνάριθμος . ὁ δέ περί ὁ βασιλεύς καί ὁ Στουδίτης Θεόδωρος ὁ σπονδή ἀπαγορεύω , λέγω μή δήω ἐκδίδωμι ὁ πρόσφυξ . ὁ μέν οὖν πρός ὁ Βούλγαρος σπονδή · ἐντεῦθεν κωλύω . Ν γάρ ὁ αὐτοκράτωρ οὗτος ὁ μέν τρόπος χρηστός , καί ὁ πίστις ὀρθός , περί δέ πρᾶγμα οἰκονομία νωθής , καί ὁ ὑπερέχω ὁ ἄρχω ὅποι εἄν ἄγω ῥᾳδίως ἄγω . ΙΗΥ . Κομήτης δέ ἀστήρ φαίνω τότε σχηματίζω εἰς εἶδος διάφορος , ὅς καί εἷς λέγω εἰναι καί ἄνθρωπος σχῆμα Χωρὶς κεφαλή . ὁ Βούλγαρος μέντοι ὁ «« « δύη ΣθΡὴἐλάχιστον . αἰχμάλωτος δδʹ ἐπανέρχομαι τις , μανθάνω ἐκ οὗτος ὁ βασιλεύς βούλομαι ὁ Κροῦμος ὁ Θρᾴκη ληΐζομαι , ἐξέρχομαι ὁ πόλις . ὅθεν τὼδαν δμώς μελετάω δράω ὁ Βάρβαρος ἀλλά καί πολύς ὁ οἰκέω ἀποβάλλω ὑπονοστέω · καί ὁ βασιλεύς ὁ ρωμαικαι δύναμις πάντοθεν συναθροίζω , εἰς Θρᾴκη αὖθις ἐξέρχομαι . συνέπομαι αὐτός καί ὁ αυνουιστημι ἄχρι ὁ κηδοκτεω . ὅθεν δυσχεραίνω ὁ στρατιωτικός , λοιδορέω ὁ αὐτοκράτωρ , εἶτα ὁ μέν Αὔγουστα ἐπανέρχομαι . ὁ δέ Μιχαήλ περιπολέω ὁ Θρᾴκη , μηδείς τίς πράσσω ατοατηγικὸν , ἤ τίς κατά ὁ ἐναντίος οικονομώ Μύκονος · καί εἰμί ὁ ὁ χώρα οἰκήτωρ ὁ στράτευμα οὐ κακός ὁ βάρβαρος εἰς προνομή . καί ὁ Κρούμος δέ ὁ οἰκέω ἀπαίρω ἠθέω , ὁ βασιλικός παραστρατοπεδεύω τάξις . Μάχης οὖν συγκροτέω ἡσσάομαι Ῥωμαῖος , ὁ στρατηγός ὁ ἀνατολικός αἴτιος ὁ ἧσσα γίγνομαι Λιόντος ὁ ἐκ Ἀρμένιος . οὗτος γάρ ὁ βασίλεια ῥόος , καί πρός ὁ στρατία διαβάλλω ὁ Μιχαηλ , ὡς ἄνανδρος τε καί ἀστρατήγητος , ἄρτι ὁ ιλέμου συγκροτέω , ὁ ὑπό αὐτός τάγμα ἕπομαι