cogPG.PG134 536
γερουαίας . ἀλλὰ καὶ ἐμιαιφόνει καὶ παρηνόμει καὶ τὰ χρήματα κττανήλισκεν , οὐδ´ ἐπείθετο τῆ μητρὶ καὶ περὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων παραινούσῃ πολλὰ καὶ χρηστά . ἔχαιρε δὲ καὶ μάγοις καὶ γόησι . Κατὰ Πάρθων δὲ στρατεύσας , καὶ ἐν Ἀντιοχείᾳ γενόμενος καὶ τρυφῶν , καὶ ἀγῶνας μονομαχίας συνιστὰς , ὡς ἐν μεγάλοις πόνοις ἐγκινδυνεύων καὶ καρτερῶν ἀπωδύρετο , καὶ τὴν χερουσίαν ὡς ἐν ῥαστώνῃ ζῶσαν ὡνείδιζε , καὶ τέλος ἔγραψεν αὐτῆ , ὡς δὲ ὅτι οὐκ ἀρέσκει ὑμῖν τὰ ἑμά · ἀλλὰ διὰ τοῦτο καὶ ὅπλα καὶ στρατιώτας ἔχω , ἵνα μὴ τῶν λογοκοιουμένων ἐπισιρέφωμαι . Λὗθις δὲ εἰς τοὺς Πάρθους στρατεύσας , ὅτι ὁ Ἀρτάβανος , τὴν θυγατέρα ἐαυτοῦ αὐτῷ μνηστευσάμενος . οὐ παρέσνε ταύτην αὐτῷπίστατο γὰρ ὅτι πρόφασιν τὸν γάμον τοῦ τὴν Πάρθων σφετερίσασθαι · Βασιλείαν κιποίητο , πολλὰ μὲν τῆς χώρας αὐτῶν ἐκάκωσε , καὶ τὰ Ἄρβηλα παρεστήσατο , καὶ τὰ μνημεῖα τῶν βασιλέων τῶν Πάρθων ἀναῤῥήξας , διέῤῥιψε τὰ ὀστᾶ · πόλεμος δὲ αὐτῷ πρὸς τὸ ἔθνος οὐ συγκεκρότητο Τλλα τε οὖν παρηνόμει ἐν τοῖς στρατείαι · καί τινα ἰδίαν ἔνδυσιν βαρβαρικῶς πως συγκόπτων ἐς μανδύα τρόπον προσεξεῦρε , καὶ συνεχῶς αὐτὸν ἐνεδήτο · θεναὶ Καράμαλλος ἐπεκλήθη . Καὶ τοὺς στρατιώτας δὲ οὖτως ἐστολίσθαι ἐκέλευεν . ἀνῃρέθη μέντοι ὑπὸ στρατιωτῶν . Ὀ γὰρ Μακρῖνος ὁ ἔπαρχος , ἐκ μάντεώς τινος προειρημένον ἔχων αὐτῷ ὡς αὐταρχήσει , καὶ φοβηθεὶς μὴ διὰ τοῦτο ὁπὸ τοῦ Ἀντωνίνου διαφθαρῇ , οὐκ ἀνεβάλετο , ἀλλὰ δύῳ τινὰς χιλιαρχοῦντας ἐν τῷ δορυφορικῷ παρασκευάσας , ἐπεβούλευσεν αὐτῷ . Καὶ ἐξ Ἐδίσης ἐς Κάρσς ἀπιάντι αὶ ἀποβάντι τοῦ ἴππου δι´ ἀπόπατον , προσῆλθέ τις στρατιώτης , τῶν χιλιάρχων ἁποοὖτως ἐβίω , καὶ οὕτως ἀπώλετο , ζήσας ἔτη Λννέα καὶ εἴκοσιν , αὐταρχήσας δ´ ἐκ τούτων ἐνιαυτούς ἓξ , ἐπὶ δύω μησὶ καὶ ἡμέραις τισί . Λέγεται δὲ ἐν Ἀντιοχείᾳ τὸ τελευταῖον ὄντι αὐτῷ δόξαι κατ´ ὄναρ τεις δὲ εἶπον ἀὐτῷ τὴν ἡμέραν ἐκείνην φυλάσσεσθαι , καὶ ἄλλα δέ φασι τοῦ ὀλέθρου αὐτῷ συφβῖ ναι τεκμήρια . Γʹ . Τοῦ δ´ Ἀντωνίνου διαφθαρέντος , ὃν καὶ Καράκαλλον ἐκάλουν , ὡς εἴρηται , ἀλλὰ μέντοι καὶ Τάραντα , ἐκ μονομάχου τινὸς εἰδεχθεστάτου καὶ μιαιφονωτάτου , ὁ Κακρῖνος μετὰ τετάρτην ἡμέραν τὴν ἡγεμονίαν εἰλήφει παρὰ τῆς στρατιᾶς , τὸ μὲν γένος Ααῦρος τυγχάνων ἐκ Σικελίας καὶ γονέων ἀσημοτάτων , ὅθεν κατὰ τὸ τῶν θαύρων ἔθος τῶν ὤτων τὸ ἕτερον διετέτρητο , ἐπιεικὴς δὲ καὶ πῶν νόμων φύλαξ πιστότατος . Ὃς καὶ ἔπαρχος γεγονὼς ἄριστα τὰ τῆς ἀρχῆς διῳκήσατο . Λὐταρχήσας δὲ οὓ πάντα καλῶς ἔπραξεν . ἀναξίους γὰρ ἐφίστα ταῖς ἀρχαῖς , ὃ τὸ μέγιστόν ἐστι μέρος τῆς βασιλικῆς διοικήσεως · καὶ τρυφερωτέρᾳ ἐχρήσατο βιοτῇ , ἀλλὰ μέντοι καὶ σοβαρότητι . Ἰουλία δὲ ἡ μήτηρ τοῦ Ἀντωνίνου ἐν Ἀντιοχείᾳ διάγουσα , καὶ τὸν θάνατον τοῦ υἱοῦ μαθοῆσα ἑα , τὴν διαχρήσασθαι ὥρμησεν οὐ διὰ τὸν υἱόν , ἀλλὰ δεδοικυῖα περὶ ἑαυτῇ μὴ ἰδιωτεύσῃ . Ἐπεὶ δὲ οὐδὲν ἠλλοίωτο τῶν περὶ αὐτὴν , ἀλλὰ καὶ τὴν
Lemmas: γερουαίας . ἀλλά καί μιαιφονέω καί παρανομέω καί ὁ χρῆμα κττανήλισκεν , οὐδός πείθω τῆ μήτηρ καί περί οὗτος καί ὁ ἄλλος παραινέω πολύς καί χρηστός . χαίρω δέ καί μάγος καί γόης . κατά Πάρθος δέ στρατεύω , καί ἐν Ἀντιόχεια γίγνομαι καί τρυφάω , καί ἀγών μονομαχία συνίστημι , ὡς ἐν μέγας πόνος ἐγκινδυνεύω καί καρτερός ἀποδύρομαι , καί ὁ χερουσίαν ὡς ἐν ῥαστώνη ζώννυμι ὀνειδίζω , καί τέλος γράφω αὐτῆ , ὡς δέ ὅτι οὐ ἀρέσκω σύ ὁ ἐμός · ἀλλά διά οὗτος καί ὅπλον καί στρατιώτης ἔχω , ἵνα μή ὁ λογοκοιουμην ἐπισιρέφωμαι . Λὗθις δέ εἰς ὁ Πάρθος στρατεύω , ὅτι ὁ Ἀρτάβανος , ὁ θυγάτηρ ἑαυτοῦ αὐτός μνηστεύω . οὖον παρέσνε οὗτος αὐτόπιστος γάρ ὅτι πρόφασις ὁ γάμος ὁ ὁ Πάρθος σφετερίζω · βασιλεία κιποίητο , πολύς μέν ὁ χώρα αὐτός κακόω , καί ὁ Ἄρβηλα παρίστημι , καί ὁ μνημεῖον ὁ βασιλεύς ὁ Πάρθος ἀναῤῥήξας , διαρρίπτω ὁ ὀστέον · πόλεμος δέ αὐτός πρός ὁ ἔθνος οὖον συγκροτέω Τλλα τε οὖν παρανομέω ἐν ὁ στρατεία · καί τις ἴδιος ἔνδυσις βαρβαρικός πως συγκόπτω εἰς μανδύα τρόπος προσεξευρίσκω , καί συνεχῶς αὐτός ἐνδέω · Θεναί Καράμαλλος ἐπικαλέω . καί ὁ στρατιώτης δέ οὖτως στολίζω κελεύω . ἀναιρέω μέντοι ὑπό στρατιώτης . ὁ γάρ Μακρῖνος ὁ ἔπαρχος , ἐκ μάντις τις προερέω ἔχω αὐτός ὡς αὐταρχέω , καί φοβέω μή διά οὗτος ὁπὸ ὁ Ἀντωνῖνος διαφθείρω , οὐ ἀναβάλλω , ἀλλά δύο τις χιλιαρχέω ἐν ὁ δορυφορικός παρασκευάζω , ἐπιβουλεύω αὐτός . καί ἐκ εδισος εἰς Κάρσς ἀφίημι ὅς ἀποβαίνω ὁ ἵππος δις ἀπόπατος , προσέρχομαι τις στρατιώτης , ὁ χιλίαρχος αποουος βιόω , καί οὕτως ἀπόλλυμι , ζῶ ἔτος Λννέα καί εἴκοσι , αὐταρχέω δδʹ ἐκ οὗτος ἐνιαυτός ἓξ , ἐπί δύο μείς καί ἡμέρα τις . λέγω δέ ἐν Ἀντιόχεια ὁ τελευταῖος εἰμί αὐτός δόξα κατ´ ὄναρ Τεῖς δέ εἶπον αὐτός ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος φυλάσσω , καί ἄλλος δέ φημί ὁ ὄλεθρος αὐτός συφβῖ ναι τεκμήριον . γε . ὁ δδʹ Ἀντωνῖνος διαφθείρω , ὅς καί καράκαλλον καλέω , ὡς εἴρω , ἀλλά μέντοι καί Τάρας , ἐκ μονομάχος τις εἰδεχθής καί μιαιφόνος , ὁ Κακρῖνος μετά τέταρτος ἡμέρα ὁ ἡγεμονία λαμβάνω παρά ὁ στρατιά , ὁ μέν γένος Ααῦρος τυγχάνω ἐκ Σικελία καί γονεύς ἄσημος , ὅθεν κατά ὁ ὁ θαυροος ἔθος ὁ οὖς ὁ ἕτερος διατετραίνω , ἐπιεικής δέ καί ποῦ νόμος φύλαξ πιστός . ὅς καί ἔπαρχος γίγνομαι ἀγαθός ὁ ὁ ἀρχή διοικέω . Λὐταρχήσας δέ ἕ πᾶς καλῶς πράσσω . ἀνάξιος γάρ ἐφίστημι ὁ ἀρχή , ὅς ὁ μέγας εἰμί μέρος ὁ βασιλικός διοίκησις · καί τρυφερός χράω βιοτή , ἀλλά μέντοι καί σοβαρότης . Ἰουλία δέ ὁ μήτηρ ὁ Ἀντωνῖνος ἐν Ἀντιόχεια διάγω , καί ὁ θάνατος ὁ υἱός μανθάνω ἐάω , ὁ διαχράομαι ὁρμάω οὖον διά ὁ υἱός , ἀλλά δείδω περί ἑαυτοῦ μή ιδιώτευση . ἐπεί δέ οὐδείς ἀλλοιόω ὁ περί αὐτός , ἀλλά καί ὁ