cogPG.PG134 724
ἀπολαύσας τῆς βαφιλείας , φρανίτιδι νέσῳ καὶ ἐπισχέσει τῶν οὕρων , ἢ δυόεντερίᾳ έγεται γὰρ καὶ ἄμφω κατέστρεψε τὴν ζωὴν , τῷ υἱῷ Θεοφίλῳ τὴν βασιλείαν καταλιπών . Ἐπ´ ἐκείνου δὲ καὶ Δαλματία τῆς τῶν Ῥωμαίων ἀρχῆς ἀφηνίασε . Λέγεται δὲ καὶ ἀρχαῖον εἶναι χρησμὸν οὑτωσὶ κεριέχοντα · Ἀρχὴ πακῶν γε προσπεσεῖται τῇ χθονὶ , Ῥτον ματάρξῃ τῆς Βαβυλῶνος ὁράκων Δύσγλωττος οὖτος , καὶ φιλόχρυσος λίαν Καὶ ἦν ὡς ἀληθῶς ἐκεῖνος λίαν φιλονρυσότατος . ΚΕʹ . Αὐταρχήσας δὲ ὁ Θεόφιλος πρῶτον ἐποιήσατο ἔργον , τὴν κόλασιν τῶν τῷ πατρὶ αὐτοῦ σονφραμένων εἰς τὸ τῆς βασιλείας τυχεῖν , καὶ ἀνελόντων τὸν Αέοντα . Καὶ ἵνα μή τις αὐτῶν διαλάθοι , ἀθροίσας τὴν γερουσίαν ἄπασαν περὶ τὰ βασίλεια , ἐντολῶν ἕφη πὸηροῦν πατρικὴν . Ἐκεῖνον γὰρ βούλεσθαι μὲν ἀξίως ἀμείψασθαι τοὺς συνερχοὺς καὶ συμπράκτορας τῆς βασιλείας αὐτῷ , μὴ μέντοι καιρὸν ἐσχηκέναι ἐπιτελδς ποιῆσαι τὸ βούλευμα · . πρότερον μὲν πολέμοις ἀπασχολούμενον , αἴτα νοσήσαντα καὶ τὸν βίον ἐκλελοιπότα . Ἐντείλασθαι δέ οἰ , τὴν ὀφειλὴν αὐτοῖς ἀποδοῦναι φιλότιμσν . Καὶ προετρέπετο τοῖς τῷ πατρὶ ἐπὶ τῇ καθαιρέσαι τοῦ Αὲοντος συμπονήσασι , τῶν ἄλλων διακρεθῆναί . Οἱ δὲ μὴ συνιέντες τὸ σκαιωρούμενον , ἰδίφ στάντες , Ἐμεῖς ἐσμεν , εἶπον , οἱ τῷ πατρὶ τῷ σῷ συμμαχήσαντες . Καὶ ὃς αὐτίκα τὸ τῆς ὑποκρίσεως περιελὼν προσωπεῖον , καὶ , Ἵνα τί τῷ χριστῷ Κυρίου φονίους ἐπηνέγκατε χεῖρας , ἔφη , καὶ οὐ μόνο ἀνθρωποκτόνοι γεγόνατε , ἀλλὸ καὶ βασιλέως αἰτόχειρες ; Λὐτίκα τοίνυνἐπιστοα φεὶς πρὸς τὸν . ἔκαρχον , Τούτους , εἰπε , παραλαβὸν , ἀπόδος αὐτοῖς ἀξίας ἀμοιβὰς τοῦ τολμήματος . παὶ οἱ μὲν παρὰ τοῦ ἐπάρχου κολασθέντες , ἀκζροφόνων ἱδοσαν Μίκας . Ὁ Θεόφιλος δὲ καὶ τὴν μητρυιὰν ἀπελάσας τῶν βασιλείων , εἰς τὴν προτέραν αὐτῆς μονὴν ἐν τῇ τοῦ Ποίγκιπος νήσῳ ἀπήγαγε , μηδὲν ἀποναμένην τῶν ὅρκων , οὓς ὁ Μιχαὴλ περὶ αὐτῆς ἐκ τῆς συγκλήτου ἀπῄτησε . Γυναῖκα δʹ ἑαυτῷ ἐἰσοικίσασθαι βουληθεὶς ὁ Θεόφιλος , πολλἀα πολλαχόθεν ὡραίας κόρας συνήγαγεν , ἐν αἷς ἦν καὶ ἡ Εἰκασία , παρθένος , καὶ τὸ εἰδος καλὴ , καὶ τῶν λοιπῶν ὑπερφέρουσα , καὶ λόγοις ὡμιλγνκυῖα καὶ τὸ γένος ἐπίσημος . περιῄει γοῦν ταύτας . θεώμενος , καὶ μῆλον κατέχων χρυσοῦν , ἵν αὐτὸ ἐπιδῷ μνῆστρόν τῇ δοξάσῃ αὐτῷ ἀρεστῇ · ἐπεὶ δʹ ἦλθεν κατὰ τὴν Εἰκασίαν περιιὼν , θαυμάσα ἐκείνον τῆς ὡραιότητος , ἔφη , Ἐκ γυναικὸς ἐῤῥύει τὰφαῦλα Ἐ δʹ ἠρέμα καὶ μετὰ σεμνοῦ ἐρυθήματος εὐστόχως αως ἀπεκρίνατρ Ἀλλὰ καὶ διὰ γυναικὸς πηγάζει τὰ κρείττω . Ὁ δὲ καταδιοντηθεὶς ὥσπερ τῷ τῆς παρθένου λή,ῳ , τὴν μὲν παρῆλθεν , τὸ μῆλον δὲ τὸ χρυσοῦν τῇ ἐκ Παήλαγονία · Θεοῦώρᾳ παρέσχετο . Ἡ δὲ Εἰκασία τῆς βασιλείας ἀποτυχοῦσα , μονὴν ἐδείματο . ἡ τὴν
Lemmas: ἀπολαύω ὁ βαφιλειος , φρανίτιδι νέσος καί ἐπίσχεσις ὁ ἔρος , ἢ δυοεντεριον ἐγώ γάρ καί ἄμφω καταστρέφω ὁ ζωή , ὁ υἱός Θεόφιλος ὁ βασίλειος καταλείπω . Ἐπ´ ἐκεῖνος δέ καί Δαλματία ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή αφηνιάζω . λέγω δέ καί ἀρχαῖος εἰμί χρησμός οὑτωσί κεριεχω · Ἀρχή πάκο γε προσπίπτω ὁ χθών , Ῥτον ματάρξῃ ὁ Βαβυλών ὁράω δύσγλωττος οὗτος , καί φιλόχρυσος λίαν καί εἰμί ὡς ἀληθής ἐκεῖνος λίαν φιλονρυσότατος . κύ . Αὐταρχέω δέ ὁ Θεόφιλος πρῶτος ποιέω ἔργον , ὁ κόλασις ὁ ὁ πατήρ αὐτός σονφραμένων εἰς ὁ ὁ βασίλεια τυγχάνω , καί ἀναιρέω ὁ αεοειντα . καί ἵνα μή τις αὐτός διαλανθάνω , ἀθροίζω ὁ γερουσία ἅπας περί ὁ βασίλεια , ἐντολή φημί πηρόω πατρικός . ἐκεῖνος γάρ βούλομαι μέν ἀξίως ἀμείβω ὁ συνέρχομαι καί συμπράκτωρ ὁ βασίλεια αὐτός , μή μέντοι καιρός ἔχω ἐπιτελδς ποιέω ὁ βούλευμα · . πρότερος μέν πόλεμος ἀπασχολέω , ἀΐτας νοσέω καί ὁ βίος ἐκλείπω . ἐντέλλω δέ ὁ , ὁ ὀφειλή αὐτός ἀποδίδωμι φιλότιμσν . καί προτρέπω ὁ ὁ πατήρ ἐπί ὁ καθαιρέω ὁ Αὲοντος συμπονέω , ὁ ἄλλος διακρεθῆναί . ὁ δέ μή συνίημι ὁ σκαιωρέω , ἰδίφ ἵστημι , ἐμέω εἰμί , εἶπον , ὁ ὁ πατήρ ὁ σός συμμαχέω . καί ὅς αὐτίκα ὁ ὁ ὑπόκρισις περιαιρέω προσωπεῖον , καί , ἵνα τίς ὁ χριστός κύριος φόνιος ἐπιφέρω χείρ , φημί , καί οὖον μόνος ανθρωποκτόνος γίγνομαι , ἀλλό καί βασιλεύς αιτοχειρ ; λυτικός τοίνυνἐπιστοα φημί πρός ὁ . ἔκαρχον , οὗτος , εἶπον , παραλαμβάνω , ἀποδίδωμι αὐτός ἄξιος ἀμοιβή ὁ τόλμημα . πη ὁ μέν παρά ὁ ἔπαρχος κολάζω , ακζροφονος ιδοσαω Μίκας . ὁ Θεόφιλος δέ καί ὁ μητρυιά ἀπελαύνω ὁ βασίλειος , εἰς ὁ πρότερος αὐτός μονή ἐν ὁ ὁ ποιγκιπους νῆσος ἀπάγω , μηδείς ἀπονέμω ὁ Ὅρκος , ὅς ὁ Μιχαήλ περί αὐτός ἐκ ὁ σύγκλητος ἀπαιτέω . γυνή δέ ἑαυτοῦ εἰσοικίζω βούλομαι ὁ Θεόφιλος , ἀπόλλυμι πολλαχόθεν ὡραῖος κόρη συνάγω , ἐν ὅς εἰμί καί ὁ εἰκασία , παρθένος , καί ὁ εἶδος κάλως , καί ὁ λοιπός ὑπερφέρω , καί λόγος ὡμιλγνκυῖα καί ὁ γένος ἐπίσημος . περίειμι γοῦν οὗτος . θεάομαι , καί μῆλον κατέχω χρύσεος , ἵνα αὐτός ἐπιδίδωμι μνῆστρον ὁ δοξάζω αὐτός ἀρεστής · ἐπεί δέ ἔρχομαι κατά ὁ εἰκασία περίειμι1 , θαυμάζω ἐκεῖνος ὁ ὡραιότης , φημί , ἐκ γυνή ῥέω τὰφαῦλα εἰ δέ ἠρέμα καί μετά σεμνός ἐρύθημα εὔστοχος ἠώς ἀπεκρίνατρ ἀλλά καί διά γυνή πηγάζω ὁ ἀγαθός . ὁ δέ καταδιοντηθεὶς ὥσπερ ὁ ὁ παρθένος λήϊος , ὁ μέν παρέρχομαι , ὁ μῆλον δέ ὁ χρύσεος ὁ ἐκ Παήλαγονία · Θεοῦώρᾳ παρέχω . ὁ δέ εἰκασία ὁ βασίλεια ἀποτυγχάνω , μονή δέμω . ὁ ὁ