cogPG.PG134 691
Δεύτερον ἔτος τῆς τυραννίδος αὐτοῦὐ γὰρ ταίαον Δν βασιλείας ἐκστρατεύσας κατὰ Ἀράβων , καὶ Ἀν τῷ θέματι τοῦ Ὁψικίου γενόμενος , οὐ δὴ θέματος τὴν ἀρχὴν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ περιέζωστο δ κουροπαλάτης Ἀρτάβασδος , ἐπεβούλευσε τούτω ἑὴ τῷ οἰκείῳ γαμβρῷ . Οἵ τε γὰρ τῆς γερουσίας , καὶ οἱ τοῦ δήμου , ἀλλὰ μέντοι καὶ τὸ στρατιωτικὸν , ἀπ εχθανόμενοι τῷ Κωνσταντίνῳ , ὡς εἴρηται τῷ Ἀρταβάσδῳ ὁρθοδόξῳ τυγχάνοντι , τὴν βασιλείαν ἐπεψηφίζοντο . Γνοὺς τοίνυν τὴν ἐπιβουλὴν ὁ Ἀρτάβασδος , καὶ διαλεχθεὶς τῷ λαῷ , ἐπιτίθεται τῷ Κωνσταντίνῳ . Ἀλλ´ ἔφθη διαφυγεῖν ὁ Κοπρώνυμος , καὶ εἰς τὸ Ἀμόριον προσφυγεῖν , καὶ διαπεμψάμενος πρὸς τὸν τοῦ ἀνατολικοῦ στρατηγὸν τὸν Λακηνὸν , καὶ πρὸς τὸν τοῦ Θρακησίου τὸν Σισιννάκιον , λαμπραῖς ὑσο . σχέσεσιν ἔπεισεν αὐτοὺς συμμαχῆσαι αὐτῷ . Ἐντεῦθεν ἐμφύλιοι πόλεμοι , καὶ ὑπ´ ἀλλήλων οἱ Ῥωμαῖοι ἐφθείροντο . ἕκαστοι γὰρ τοῦ σφετέρου βασιλέως ἀντείχοντο , ἐπείπερ ἀνεῤῥήθη ἤδη καὶ ὁ Ἀρτάβασδος Ἐασιλεύς . Κατὰ δὲ τὴν τῶν πόλεων βασιλεύουσαν τῶν δημοσίων οἰκονόμος πραγμάτων παρὰ τοῦ Κωνσταντίνου ὁ μάγιστρο ; Θεοφάνης εἰάθη , ὃς τῷ Ἀρταβάσδῳ προσκείμενος , καὶ γραφὴν ἐξ ἐκείνου δεξάμενος δημοσίᾳ θανεῖν τὸν Κωνσταντῖνον ἐκήρυξε , καὶ τὸν Ἀρτάβασδον ὑπὸ τῶν στρατευμάτων αρεθῆναι εἰς βασιλέα . Καὶ οὕτως ὁ δῆμος τῆς π-λεως εἰς τὴν Μεγάλην ἐκκλησίαν συναθροισθες , τὸν μὲν Κωνσταντίνου ἀναθέματι καθυπδόαλον , εὐφήμουν δὲ τὸν Ἀρτάβασδον , τούτοις συνευδκοῦντος καὶ τοῦ πατριάρχου Ἀναστασίου . Δεχθεῖς δὲ ὁ Ἀρτάβασδος , καὶ παρὰ πάντων βασιλεὺς ἀναγορευθεὶς , αὐτίκα τὰς σεβασμίους εἰκόνας παντεχοῦ ἀνεστήλωσεν . Ὁ δὲ πατριάρχης Ἀναστάσιος διώμνυτο , λέγειν αὐτῷ τὸν Κοπρώνυμον ὅτι ὁ Χριστὸς οὐχ Υἱός ἐστι τοῦ Θεοῦ , ἄνβρωπος δὲ ψιλὸς ἐκ τῆς Μαρίας γεννηθεὶς , ὡς ἐχ ὼ ἐκ τῆς ἐμῆς μητρὸς ἐτέχθην Μαρίας . Ἐξελθύντος δὲ τῆς Μεγαλοπόλεως τοῦ Ἀρταβάσδου . μάναι πάλιν ἐγίνονοο Ο δὲ Κωνσταντῖνος ἐκ Χαλκηδόνος περαιωΐείς , τὴν πόλιν ἐπολιόρκει , περὶ τὰ χερσαῖα τείχη βαλόμενος χάρακα . Ιροσβαλών δὲ τούτῳ καὶ ἡττηθείς ὁ Ἀρτάβασδος , τῆς πόλεως ἐντὸς συνέκλεισεν ἑαυτὸν , καὶ τοῦ ταύτην φρουρεῖσθαι ἀσφαλῶς ἐπειαέλετα Τοῦ δὲ Κοπρωνύμου θαλασσοκρατοῦντος , καὶ μὴ ἐῶντος τὰς φορτηγοὺς ὁλκάδας ἐν τῇ πόλει καταίρειν , λιμὸς τοὺς ἐν ταύτῃ ἐπίεζεν , ὥστε πολλοὺς ἐκ τούτου διόλλυσθαι . Καὶ τὸν τοῦ Ἀρταβάοδου υἱλν Νικήταν συνέσχε , καὶ πεδήσας ἐδείκνυεν αὐτὸν τῷ πατρί . Εἶτα προσβαλὼν αὖθις τῇ πόλει , βαβαὶ τῶν ἀνιχνιάστων Θεοῦ κριμάτων , ταύτης ἐκράτησεν Ο δὲ Ἀρτάβασδος ἀποδρὰς , εἰς φρούριόν τι τουὶ βέματος τοῦ Ὁψικίου συνέκλεισεν ἑαυτὸν , καὶ κατασχεθείς , πηροῦται τοὺς ὀφθαλμοὺς , σὺν τοῖς δυσὶν υἱέσιν αὐτοῦ . Καὶ τῶν συμμαχησάντων αὐτῷ
Lemmas: δεύτερος ἔτος ὁ τυραννίς αὐτός γάρ ταιααω δν βασίλεια ἐκστρατεύω κατά Ἄραψ , καί εἰς ὁ θέμα ὁ Ὁψίκιο γίγνομαι , οὖον δή θέμα ὁ ἀρχή ὁ γαμβρός αὐτός περιζώννυμι δ κουροπαλάτης Ἀρτάβασδος , ἐπιβουλεύω οὗτος ἑός ὁ οἰκεῖος γαμβρός . ὁ τε γάρ ὁ γερουσία , καί ὁ ὁ δῆμος , ἀλλά μέντοι καί ὁ στρατιωτικός , ἀπό εχθανομενω ὁ Κωνσταντῖνος , ὡς εἴρω ὁ Ἀρτάβασδος ὀρθόδοξος τυγχάνω , ὁ βασίλειος ἐπιψηφίζω . γιγνώσκω τοίνυν ὁ ἐπιβουλή ὁ Ἀρτάβασδος , καί διαλέγω ὁ λαός , ἐπιτίθημι ὁ Κωνσταντῖνος . Ἀλ φθάνω διαφεύγω ὁ Κοπρώνυμος , καί εἰς ὁ Ἀμόριον προσφεύγω , καί διαπέμπω πρός ὁ ὁ ἀνατολικός στρατηγός ὁ λαχαίνω , καί πρός ὁ ὁ Θρακησίου ὁ Σισιννάκιον , λαμπρός ὕω . σχέσις πείθω αὐτός συμμαχέω αὐτός . ἐντεῦθεν ἐμφύλιος πόλεμος , καί ὑπό ἀλλήλων ὁ Ῥωμαῖος φθείρω . ἕκαστος γάρ ὁ σφέτερος βασιλεύς ἀντέχω , ἐπεί ἀναλέγω ἤδη καί ὁ Ἀρτάβασδος εασιλαας . κατά δέ ὁ ὁ πόλις βασιλεύω ὁ δημόσιος οἰκονόμος πρᾶγμα παρά ὁ Κωνσταντῖνος ὁ μάγιστρος ; Θεοφάνης ἐάω , ὅς ὁ Ἀρτάβασδος πρόσκειμαι , καί γραφή ἐκ ἐκεῖνος δέχομαι δημόσιος θνῄσκω ὁ Κωνσταντῖνος κηρύσσω , καί ὁ Ἀρτάβασδος ὑπό ὁ στράτευμα ἀείρω εἰς βασιλεύς . καί οὕτως ὁ δῆμος ὁ πλεῖος εἰς ὁ Μέγας ἐκκλησία συναθροίζω , ὁ μέν Κωνσταντῖνος ἀνάθεμα καθυπδόαλον , εὐφημέω δέ ὁ Ἀρτάβασδος , οὗτος συνευδκοῦντος καί ὁ πατριάρχης Ἀναστάσιος . δέχομαι δέ ὁ Ἀρτάβασδος , καί παρά πᾶς βασιλεύς ἀναγορεύω , αὐτίκα ὁ σεβάσμιος εἰκών Παντέχου ἀναστέλλω . ὁ δέ πατριάρχης Ἀναστάσιος διόμνυμι , λέγω αὐτός ὁ Κοπρώνυμος ὅτι ὁ Χριστός οὐ υἱός εἰμί ὁ Θεός , ἄνβρωπος δέ ψιλός ἐκ ὁ Μαρία γεννάω , ὡς ἐκ ὦ ἐκ ὁ ἐμός μήτηρ τίκτω Μαρία . Ἐξέρχομαι δέ ὁ Μεγαλόπολις ὁ Ἀρτάβασδος . μανός πάλιν γίγνομαι ὁ δέ Κωνσταντῖνος ἐκ Χαλκηδών περαιώνω , ὁ πόλις πολιορκέω , περί ὁ χερσαῖος τεῖχος βάλλω χάραξ . Ιροσβαλών δέ οὗτος καί ἡσσάομαι ὁ Ἀρτάβασδος , ὁ πόλις ἐντός συγκλείω ἑαυτοῦ , καί ὁ οὗτος φρουρέω ἀσφαλῶς ἐπειαέλετα ὁ δέ κοπρωνυμέω θαλασσοκρατέω , καί μή ἐάω ὁ φορτηγός ὁλκάς ἐν ὁ πόλις καταίρω , λιμός ὁ ἐν οὗτος πιέζω , ὥστε πολύς ἐκ οὗτος διόλλυμι . καί ὁ ὁ αρταβαοδηω υἱλν Νικήτας συνέχω , καί πεδάω δείκνυμι αὐτός ὁ πατήρ . εἶτα προσβάλλω αὖθις ὁ πόλις , βαβαί ὁ ανιχνιαστος Θεός κρίμα , οὗτος κρατέω ὁ δέ Ἀρτάβασδος ἀποδιδράσκω , εἰς φρούριον τίς του βέματος ὁ Ὁψίκιο συγκλείω ἑαυτοῦ , καί κατέχω , πηρόω ὁ ὀφθαλμός , σύν ὁ δύο υἱός αὐτός . καί ὁ συμμαχέω αὐτός