cogPG.PG134 178
σάκκον ἐνδὺς , καὶ καταχεαμενος σποδιὰν , ἀβάα , ὅτι μηδὲν ἀδικῆσαν ἔθνος ἀναιρεῖται . Καὶ πρὸς τὰ βασίλεια ἐλθὼν , ἐκτὸς ἵστατο . Οὐ γὰρ ἠξίου μισὰ τοιούτου σχήματος εἰσελθεῖν . Γνοῦσα δὲ τοῦτο Ἐσθὴρ ἡ βασίλισσα , εὐνοῦχον πρὸς Μαρδοχαῖον ἀπέστειλε , γνωσόμενον ὅτου χάριν πενθεῖ . Ὁ δὲ τὰ συμβάντα τῷ εὐνούχῳ ἐγνώρισε , καὶ περὶ τούτων ἐεηθῆναι του βασιλέως τῇ Ἐσθὴρ ἐνετέλλετο . Ἰ δὲ μαθοῦσα ταῦτα , δηλοῖ αὐτῷ , ὅτι μὴ κληθεῖσα παρὰ τοῦ βασιλέως , δέδοικεν ὡς ἀποθανεῖται , εἰ ἄκλητος αὐτῷ προσέλθοι . Μαρδοχαῖος δὲ ἐδήλου αὐτῇ , μὴ τὴν ἰδίαν σωτηρίαν σκοπεῖν , ἀλλὰ τὴν τοῦ ἔθνους Εἰ δ´ οὐ , ἔσεσθαι μὲν πάντως ἐκείνῳ βοήθειαν Ἀ - Θεοῦ αὐτὴν δὲ καὶ τὸν πατρῷον οἶκον αὐτῆς διαφθαρήσεσθαι . Ἰ δὲ ἐνετέλλετο αὐτῷ εἰς Σοῦσα πρρευθέντι , παρασκευάσαι τοὺς ἐκεῖ Ἰουδαίους νηστεῦσαι τρεῖς ἡμέρας ὑπὲρ αὐτῆς . Καὶ Μαρδοχαῖος μὲν οὕτως ἐποίησεν . Ἡ δ´ Ἐσθήρ ῥίψασα κατὰ γῆς αυτὴν μετὰ πενθίμου ἐσθῆτος , καὶ ἄτροφος ἐπὶ τρισὶν ἡμέραις διαμείνατα , ἐδέετο τοῦ Θεοῦ . Μετὰ νοιΙiΓοί . Ἀοφ οσοιισυ , Ληιπλ Ἰα κωπῖίωη εμιοῖΙυν · νίεοφυο Ι Ια Μαολωο , ἰῆμηπιων , δὲ τὰς τρεῖς ἡμέρας κόσμον μεταμφιασαμένη βασίλειον , σὺν δυσὶ θεραπαινίσιν , ὧν τῇ μὲν κούφως ἦν ἐπερειδομένη , ἡ δὲ τὸ βαθὺ τοῦ χιτῶνος καὶ μέχρι τῆς γῆς κεχυμένον ἄκροις ἀπῃώρει δακτύλοις , ἧκε πρὸς τὸν κρατοῦντα , εἰσῄει δὲ μετὰ δέους . Ὡς δὲ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου βασιλικῶς καθεζομένου ἐγένετο , προσιδόντος αὐτὴν βλοσυρῶς , πάφεσις ὑπὸ τοῦ ὃέους λαμβάνει αὐτὴν , καὶ τῇ περὶ πλευρὰν ἰούσῃ ἐπέπεσεν ἀχανής . Ὁ δὲ βασιλεὺς δείσας περὶ τῇ γυναικὶ , τοῦ Θεοῦ προμηθευσαμένου τοῦτο , ἀνεπήδησεν ἐκ τοῦ θρόνου , καὶ ταῖς ἀγκάλαις αὐτὴν ὑπολαβὼν ἀνεκτᾶτο κατασπασάμενος , καὶ άῤῥεῖν ἐγκελευόμενος , καὶ τὴν ῥάβδον ἐκτείνας αὐτοῦ τὴν χρυσῆν , καὶ τὸ σκῆπτρον ἐνθέμενος ταῖς χερσὶν αὐτῆς . Ἐ δὲ ἐντεῦθεν ἀναθαρσήσασα , ἐφ´ ἑστίασιν αὐτὸν μετὰ τοῦ Ἀμὰν πρὸς αὐτὴν ἠξίου ἀλθεῖν . Ὡς δὲ ἐπένενσε , καὶ παρῆσαν , ἐκέλευεν ἐκείνῃ ὁ βασιλεὺς δηλοῦν ὅ τι βούλεται , μηδενὸς γὰρ ἀτευκτήσειν . Ἡ δὲ εἰς τὴν ἐπιοῦσαν φράζειν αὐτῷ τὴν βούλησιν ἔλεγεν , εἰ πάλιν πρὸς αὐτὴν μετὰ τοῦ Ἀμὰν ἐφ´ ἑστίασιν ἔλθοι . Τοῦ δὲ βασιλέω ὑποσχομένου , περιχαρής ὁ Ἀμὰν ἐξῄει · καὶ ἰδών τὸν Μαρδοχαῖον ἐν τῇ αὐλῇ , ἠγανάκτησεν , ὅτι μὴ αὐτῷ προσεκύνησε . Καὶ οἴκοι ἐλθὼν πρὸς τὴν γυναῖκα καὶ τοὺς φλους , διηγεῖτο οἵας καὶ παρὰ τῆς βασιλίσσης ἀπολαύει τιμῆς , καὶ ὡς ὅχθεται τὸν Μαρδοχαῖον βλέπων ἀν τῇ αὐλῇ . Ἰῆς δὲ γυναικὸς αὐτοῦ φησάσης κελεῦσαι κοπῆναι ξύλον πεντήκοντα πήχεων , καὶ πρωῒ παρὰ τοῦ βασιλέως αἰτησάμενον ἀνασταυρῶσαι τὸν Μαρδοχαῖον , τὴν γνώμην ἀποδεξάμενος , προσέταξε τοῖς οἰκέταις , ἔύλον ἑτοιμάσαι , καὶ στῆσαι τοῦτο ἐν τῇ αὐλῇ πρὸς τιμωρίαν Μαρδοχαίου . Καὶ τὸ μὲν ἦν ἕτοιμον · ὁ δὲ Θεὸς τῆς νυκτὸς ἐκείνης ἀφαιρεῖται τὸν ὧπνον τοῦ βασιλέως . Ὁ δὲ ἀγρυπνῶν , τὸν γραμματέα κομίοαντα τῶν ἰδίων πράξεων τὰ ὑπομνήματα ἀναγινώσκειν ἐκέλευσε . Καὶ ἀναγινωσκομένων ,
Lemmas: σάκκος ἐνδύω , καί καταχέω σποδιά , ἄβα , ὅτι μηδείς ἀδικέω ἔθνος ἀναιρέω . καί πρός ὁ βασίλεια ἔρχομαι , ἐκτός ἵστημι . οὖον γάρ ἀξιόω μισός τοιοῦτος σχῆμα εἰσέρχομαι . γιγνώσκω δέ οὗτος Ἐσθήρ ὁ βασίλισσα , εὐνοῦχος πρός Μαρδοχαῖος ἀποστέλλω , γιγνώσκω ὅστις χάρις πενθέω . ὁ δέ ὁ συμβαίνω ὁ εὐνοῦχος γνωρίζω , καί περί οὗτος ἐάω ὁ βασιλεύς ὁ Ἐσθήρ ἐντέλλω . εἷς δέ μανθάνω οὗτος , δηλόω αὐτός , ὅτι μή καλέω παρά ὁ βασιλεύς , δείδω ὡς ἀποθνῄσκω , εἰμί ἄκλητος αὐτός προσέρχομαι . Μαρδοχαῖος δέ δηλόω αὐτός , μή ὁ ἴδιος σωτηρία σκοπέω , ἀλλά ὁ ὁ ἔθνος εἰμί δδʹ οὖον , εἰμί μέν πάντως ἐκεῖνος βοήθεια ὅς - Θεός αὐτός δέ καί ὁ πατρῷος οἶκος αὐτός διαφθείρω . εἷς δέ ἐντέλλω αὐτός εἰς Σοῦσα πρρευθεω , παρασκευάζω ὁ ἐκεῖ Ἰουδαῖος νηστεύω τρεῖς ἡμέρα ὑπέρ αὐτός . καί Μαρδοχαῖος μέν οὕτως ποιέω . ὁ δδʹ Ἐσθήρ ῥίπτω κατά γῆ αὐτός μετά πένθιμος ἐσθής , καί ἄτροφος ἐπί τρεῖς ἡμέρα διαμένω , δήω ὁ Θεός . μετά Ἴνιος . Ἀφο οσοιισυ , Ληιπλ Ἰά κωπιια εμιοῖΙυν · νίεοφυο Ι Ἰά μαολαω , ἰῆμηπιων , δέ ὁ τρεῖς ἡμέρα κόσμος μεταμφιάζω βασίλειος , σύν δύο θεραπαινίς , ὅς ὁ μέν κοῦφος εἰμί ἐπερείδω , ὁ δέ ὁ βαθύς ὁ χιτών καί μέχρι ὁ γῆ χέω ἄκρος ἀπαιωρέομαι δάκτυλος , ἵημι πρός ὁ κράτος , εἰσέρχομαι δέ μετά δέος . ὡς δέ κατά πρόσωπον αὐτός ἐπί ὁ θρόνος βασιλικός καθέζομαι γίγνομαι , προσοράω αὐτός βλοσυρός , πάφος ὑπό ὁ ὅς λαμβάνω αὐτός , καί ὁ περί πλευρά εἶμι ἐπιπίπτω ἀχανής . ὁ δέ βασιλεύς δείδω περί ὁ γυνή , ὁ Θεός προμηθεύω οὗτος , ἀναπηδάω ἐκ ὁ θρόνος , καί ὁ ἀγκάλη αὐτός ὑπολαμβάνω ἀνακτάομαι κατασπάω , καί ῥαίνω ἐγκελεύω , καί ὁ ῥάβδος ἐκτείνω αὐτός ὁ χρύσεος , καί ὁ σκῆπτρον ἐντίθημι ὁ χείρ αὐτός . εἰ δέ ἐντεῦθεν ἀναθαρρέω , ἐφίημι ἑστίασις αὐτός μετά ὁ ἀμάν πρός αὐτός ἀξιόω ἀλθέω . ὡς δέ ἐπινέω , καί πάρειμι , κελεύω ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς δηλόω ὅς τίς βούλομαι , μηδείς γάρ ἀτευκτέω . ὁ δέ εἰς ὁ ἔπειμι φράζω αὐτός ὁ βούλησις λέγω , εἰμί πάλιν πρός αὐτός μετά ὁ ἀμάν ἐφίημι ἑστίασις ἔρχομαι . ὁ δέ βασιλεύω ὑπέχω , περιχαρής ὁ ἀμάν ἔξειμι · καί ὁράω ὁ Μαρδοχαῖος ἐν ὁ αὐλή , ἀγανακτέω , ὅτι μή αὐτός προσκυνέω . καί οἴκοι ἔρχομαι πρός ὁ γυνή καί ὁ φλόος , διηγέομαι οἷος καί παρά ὁ βασίλισσα ἀπολαύω τιμή , καί ὡς οἴγω ὁ Μαρδοχαῖος βλέπω εἰς ὁ αὐλή . εἷς δέ γυνή αὐτός φημί κελεύω κόπτω ξύλον πεντήκοντα πῆχυς , καί πρωΐ παρά ὁ βασιλεύς αἰτέω ἀνασταυρόω ὁ Μαρδοχαῖος , ὁ γνώμη ἀποδείκνυμι , προστάσσω ὁ οἰκέτης , ἰάλλω ἑτοιμάζω , καί ἵστημι οὗτος ἐν ὁ αὐλή πρός τιμωρία Μαρδοχαῖος . καί ὁ μέν εἰμί ἑτοῖμος · ὁ δέ θεός ὁ νύξ ἐκεῖνος ἀφαιρέω ὁ ὕπνος ὁ βασιλεύς . ὁ δέ ἀγρυπνέω , ὁ γραμματεύς κομίοαντα ὁ ἴδιος πρᾶξις ὁ ὑπόμνημα ἀναγιγνώσκω κελεύω . καί ἀναγιγνώσκω ,