cogPG.PG134 506
αρχος Ναρβνὸς , οὔτι ὁ συνάρχων Πετρώνιος . Ἡ τε γὰρ Δομιτία ὑπ´ αὐτοῦ μισουμένη ἐδεδίει μὴ ἀποθάνῃ , καὶ οἱ ἄλλοι οὐκέτ´ αὐτὸν ἐφίλουν , Λέγεται δὲ ὅτι πάντας ἅμα αὐτοὺς ὁ Δομετιανὸς ὑποπτεύων ἀποκτεῖναι ἐ ελέτα · καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἀπογραψάμενος ἐν τῇ κλίνῃ ὑπέθετο ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον · καί τι παιδίον τὴν ἀπογραφὴν ἀφελόμενον ἔφερε , μὴ εἰδὸς τί φέρει . Ἐντυχοῦσα δὲ ἡ Δομιτία αὐτῳ , καὶ ἀναγνοῦσα τὰ γεγραμμένα , κἀκείνοις ἐμήνυσε , κἀκ τούτου συνετάχυναν τὴν ἐπιβουλήν . Καὶ πολλὰ δὲ σημεῖα ἐγένοντό οἱ οὐκ οἴσια . Λαργῖνος δέ τις Πρόκλος , ἐν Γερμανίᾳ προειπὼν ν ἅτι κατὰ τήνδε τὴν ἡμέραν τελευτήσει ὁ Δομετιανὸς , ἐπέμφθη διὰ τοῦτο συσχεθεὶς εἰς τὴν Ῥώμην · καὶ ἐρωτηθεὶς παρ´ αὐτοῦ ἔφη καὶ τότε οὔτω γενήσεσθαι . Καταδικασθεὶς δὲ θανεῖν , ἀνεβλήθη , ὅπως μετὰ τὴν ἡμέραν ἐν ᾗ ἔφη ἀποθανεῖσθαι μέλλειν τὸν Δομετιανὸν φονευθῆ · ασαγέντος δὲ τοῦ Δομετιανοῦ κατ´ ἐκείνην , ἐσώθη . ἕτερος δέ τις εἰπὼν αὐτῷ ὁπότε καὶ ὅπως φθαρήσεται , ἠρωτήθη ὁποίῳ καὶ αὐτὸς τρόπῳ θανεῖται · καὶ φήσας ὡς ὑπὸ κυνῶν ἀναλωθήσεται , ζῶν κατἐρίθη καυθῆναι , καὶ τῷ πυρὶ προσεῤῥίφη . Ὑετοῦ δὲὶ καταῤῥαγέντος πολλοῦ ἡ μὲν πυρὰ ἐσβέσθη , ἐκαῖνον ἄὲ ὁπίσω τὼ χεῖρε δεδεμένον , καὶ ἐπικείμενον αὐτῇ , κύνες εὑρόντες διεσπάραξαν . Τῷ δὲ Δομετιανῷ τὸ μεσημβρινὸν ἀναπαυομένῳ , τὸν Στέφανον ὡς τῶν ἄλλων ἐῤῥωμενέστερον εἰσέπεμψεν ὁ Παρθίν ος . Καὶ ἐπλήγη μὲν ὁ Δομετιανὸς , οὐ μὴν καιρίαν , ἀλλὰ καταβληθεὶς ὑπ´ αὐτοῦ ἕκειτο · εἶτ´ αὗθις ὑπ´ ἐκείνου καὶ ἐτέρων προκατειργάσθη . Καὶ ὁ μὲν οὕτω κατεσφάγη , καὶ ὁ Στέφανος δὲ προσαπώλετο , συνὸραμόντων ἐπ´ αὐτὸν τῶν οὐ μετεσχηκότων τῆς συνωμοσίας . Ἀπολλώνιος δὲ ὁ Τυανεὺσφιλόσοφος ὁὲ´ οὗτος ἦν Πυθαγορικὸς , γόης δὲ μάλιστα ἐν Ἐφέσῳ τότε διάγων , καὶ τῷ πλήθει διαλεγόμενος , κατὰ τὴν ὥραν καθ´ ἣν ὁ Δομετιανὸς ἀνῃρεῖτο , ὡς ὕστερον ἐκ τῶν ἑκατέρωθεν γενομένων ἠκριβώθη , ἐπί τινα ὥραν ἐνεὸς ἔστη , εἶτα ἐξεβόησε · Εῦγε , Σιέφανε , καλῶς , Στέρανε , παῖε τὸν ἀλιτήριον · ἑπληξας . ἔτρωσας , ἀπέκτεινας . Τοῦτο δὲ καὶ ὁ φιλόστρατος , τὸν τοῦ Ἀπολλωνίου βίον συγγεγραφώς , οὕτως ἀνέγραψεν . Ἔζησε δὲ Δομετιανὸς ἕτη πρὸς τέσσαρσι τεσοαράκοντα καὶ μῆύας δέκα καὶ ἡμέρας ἓξ καὶ ἵκοσιν · ἐμονάρχησε δ´ ἐνιαυτοὺς πεντεκαίδεκα καὶ θμέρας πέντε . Τῷ δὲ τετάρτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ μοναρχίας ὁ τῇς Ἀλεξανδρέων Ἐκκλησίας πρῶτος μετὰ Μάρκον τὸν ἀπόστολον ἀρχιερεὺς γεγονὼς ἐτελεύτησε , καὶ Ἀβλιος αὐτὸν διεδέξατο , δεύτερος ἐπίσκοπος Ἀλεξανδρείας γενόμενος . Τῷ δωδεκάτῳ δ´ ἔτει τῆς ἡγεμονίας αὐτοῦ τελευτήσαντος Ἀνεγκλήτου , Κλήμης τὴν ἀρχιερωσύνην τῆς Ῥώμης παρέλαβε , Τρίτος ταύτης χρηματίσας ἐπίσκοπος , κατὰ τὸν Εὐσέβιον . Οὗτος ὁ ἔχθιστος αὐτοκράτωρ μετὰ τὸν Νέρωνα αὗθις τὸν κατὰ τῶν Χριστιανῶν διωγκὸν ἀνεκίνησε τῆς ἐκείνου θεομαχίας διάδοχος γεγονὼς , ὃς καὶ τὸν ἀπόστολον καὶ εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην ἐν Πάτμῳ τῇ νήσῳ διὰ τὸ κήρυγμα περιώρισε , καὶ
Lemmas: ἀρχός Ναρβών , οὔτις ὁ συνάρχω Πετρώνιος . ὁ τε γάρ Δομιτία ὑπό αὐτός μισέω δείδω μή ἀποθνῄσκω , καί ὁ ἄλλος οὐκέτ´ αὐτός φιλέω , λέγω δέ ὅτι πᾶς ἅμα αὐτός ὁ Δομετιανός ὑποπτεύω ἀποκτείνω εἰ ελέτα · καί ὁ ὄνομα αὐτός ἀπογράφω ἐν ὁ κλίνη ὑποτίθημι ὑπό ὁ προσκεφάλαιον · καί τίς παιδίον ὁ ἀπογραφή ἀφαιρέω φέρω , μή οἶδα τίς φέρω . ἐντυγχάνω δέ ὁ Δομιτία αὐτός , καί ἀναγιγνώσκω ὁ γράφω , ἐκεῖνος μηνύω , ἐκ οὗτος συνταχύνω ὁ ἐπιβουλή . καί πολύς δέ σημεῖον γίγνομαι ὁ οὐ οἶσις . Λαργῖνος δέ τις Πρόκλος , ἐν Γερμανία προεῖπον Ν ἵσμα κατά ὅδε ὁ ἡμέρα τελευτάω ὁ Δομετιανός , πέμπω διά οὗτος συνέχω εἰς ὁ Ῥώμη · καί ἐρωτάω παρ´ αὐτός φημί καί τότε οὐτάω γίγνομαι . καταδικάζω δέ θνῄσκω , ἀναβάλλω , ὅπως μετά ὁ ἡμέρα ἐν ὅς φημί ἀποθνῄσκω μέλλω ὁ Δομετιανός φονεύω · ἀσάω δέ ὁ Δομετιανός κατ´ ἐκεῖνος , σῴζω . ἕτερος δέ τις εἶπον αὐτός ὁπότε καί ὅπως φθείρω , ἐρωτάω ὁποῖος καί αὐτός τρόπος θνῄσκω · καί φημί ὡς ὑπό κύω ἀναλίσκω , ζῶ καταίρω καίω , καί ὁ πῦρ προσρίπτω . ὑετός δεῖ καταρρήγνυμι πολύς ὁ μέν πυρά σβέννυμι , καίνω ἀεί ὀπίσω ὁ χείρ δήω , καί ἐπίκειμαι αὐτός , κύω εὑρίσκω διασπαράσσω . ὁ δέ Δομετιανός ὁ μεσημβρινός ἀναπαύω , ὁ Στέφανος ὡς ὁ ἄλλος ἐῤῥωμενέστερον εἰσπέμπω ὁ Παρθίς ὅς . καί πλήσσω μέν ὁ Δομετιανός , οὖον μήv καίριος , ἀλλά καταβάλλω ὑπό αὐτός κεῖμαι · προστίθημι αὖθις ὑπό ἐκεῖνος καί ἕτερος προκατεργάζομαι . καί ὁ μέν οὗτος κατασφάζω , καί ὁ Στέφανος δέ προσαπόλλυμι , συναρμόζω ἐπι αὐτός ὁ οὖον μετέχω ὁ συνωμοσία . Ἀπολλώνιος δέ ὁ Τυανεὺσφιλόσοφος ὅς οὗτος εἰμί Πυθαγορικός , γόης δέ μάλιστα ἐν Ἔφεσος τότε Διάγων , καί ὁ πλῆθος διαλέγω , κατά ὁ ὥρα καθ´ ὅς ὁ Δομετιανός ἀναιρέω , ὡς ὕστερος ἐκ ὁ ἑκατέρωθεν γίγνομαι ἀκριβόω , ἐπί τις ὥρα ἐνεός ἵστημι , εἶτα ἐκβοάω · εὖγε , σιφαινω , καλῶς , Στέρανος , παίω ὁ ἀλιτήριος · πλήσσω . τιτρώσκω , ἀποκτείνω . οὗτος δέ καί ὁ Φιλόστρατος , ὁ ὁ Ἀπολλώνιος βίος συγγράφω , οὕτως ἀναγράφω . ζῶ δέ Δομετιανός ἔτος πρός τέσσαρες τεσοαρακοειντα καί μύω δέκα καί ἡμέρα ἓξ καί ἵκω · μοναρχέω δδʹ ἐνιαυτός πεντεκαίδεκα καί θμέρας πέντε . ὁ δέ τέταρτος ἔτος ὁ αὐτός μοναρχία ὁ ὅς Ἀλεξανδρεύς ἐκκλησία πρῶτος μετά Μᾶρκος ὁ ἀπόστολος ἀρχιερεύς γίγνομαι τελευτάω , καί Ἀβλιος αὐτός διαδέχομαι , δύο ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια γίγνομαι . ὁ δωδέκατος δδʹ ἔτος ὁ ἡγεμονία αὐτός τελευτάω ανέγκλητος , Κλήμης ὁ ἀρχιερωσύνη ὁ Ῥώμη παραλαμβάνω , Τρίτος οὗτος χρηματίζω ἐπίσκοπος , κατά ὁ Εὐσέβιος . οὗτος ὁ ἐχθρός αὐτοκράτωρ μετά ὁ Νέρων αὖθις ὁ κατά ὁ Χριστιανός διωγκὸν ἀνακινέω ὁ ἐκεῖνος θεομαχία διάδοχος γίγνομαι , ὅς καί ὁ ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἐν Πάτμος ὁ νῆσος διά ὁ κήρυγμα περιορίζω , καί