cogPG.PG134 291
εὐτυχίαις , καὶ βαρυτέρῳ φρονήματι χρώμενος , ἐξΙστατο τοῦ δημοτικοῦ , καὶ παρήλλαττε , καὶ εἰς ἐπαχθῆ μοναρχίαν , καὶ λυποῦσαν ἀπὸ τοῦ σχήματος αὑτὸν ἐσχημάτιζεν . Ἀλουργῆ μὲν γὰρ ἐνεδύετο χιτῶνα , καὶ τήβεννον ἠμπίσχετο περιπόρφυρον , καὶ πεδίλοις ἐκέχρητο ἐρυθροῖς , καὶ ἐν θρόνῳ ἀνακλίτῳ καθήμενος ἐχρημάτιζεν . Ἢσαν δὲ περὶ αὐτὸν ἀεὶ καὶ τῶν νέων συχνοὶ , οὓς Κέλερας προσηγόρευεν , ὃ κατὰ τὴν τῶν Ῥωμαίων διάλεκτον δηλοῖ τοὺς ταχεῖς · καὶ πρόσθεν ἐβάδιζον ἕτεροι βακτηρίαις τὸν κῶλον ἀνείργοντες , ὑπεζωσμένοι ἱμάντας , ὥστε συνδεῖν οὓς κελευσθῶσιν . Ἐπεὶ δὲ Νομίτορος τοῦ πάππου αὐτοῦ ἐν Ἄλβῃ τελευτήσαντος Ῥωμύλῳ προσηκούσης τῆς βασιλείας , αὐτὸς εἰς μέσον ἔθηκε τὴν πολιτείαν δημαγωγῶν , καὶ κατ´ ἐνιαυτὸν ἀπεδείκνυτο ἄρχοντα τοῖς Σαβίνοις , ἠρέθισε τοὺς ἐν Ῥώμῃ δυνατοὺς ἀβασίλουτον ζητεῖν καὶ αὐτόνομον πολιτείαν . Οὐδὲ γὰρ οἱ καλούμενοι πατρίκιοι πραγμάτων μετ.εἶχον , ἀλλ´ ὄνομα καὶ σχῆμα ἦν αὐτοῖς , ἔθους ἕνεκα μᾶλλον ἢ γνώμης ἀθροιζομένοις εἰς τὸ βουλευτήριον · εἶτα Ῥωμύλου πράττοντος ἠκροῶντο σιγῆ , καὶ τὸ πρὸ τῶν ἄλλων τὸ δεδογμένον ἐκείνῳ μαθεῖπλέον ἔχοντες τῶν λοιπῶν , ἀπηλλάττοντο . Ὅθεν ἐδάκει τὸν γερουσίαν προπηλακίζειν · διὸ αὕτη ὕποπτος ἔδοξε , μετ´ ὀλίγον ἀφανοῦς γενομένου Ῥωμύλου . Λέγεται γὰρ , ἐκκλησίαν ἄγοντος αὐτοῦ περὶ τὸ καλούμενον Αἰγὸς ἔλος , τοῦ μὲν ἡλίου τὸ φῶς ἐπιλιπεῖν , νύκτα δὲ κατασχεῖν , βροντάς τε δεινὰς συμβῆ ναι , καὶ πνοὰς ἀνέμων ζάλην ἐλαυνούσας · ἐν δὲ τούτῳ τὸν μὲν ὄχλον φεύγειν , τοὺς δὲ δυνατοὺς συστραφῆναι μετ´ ἀλλήλων · τῆς δ´ ἐν τῷ ἀέρι ταραχῆς λωφησάσης , καὶ αὖθις πολλῶν ὁμοῦ γενομένων , ζητεῖσθαι τὸν βασιλεα , τοὺς δὲ δυνατοὺς οὐκ ἐξν ἐξετάζειν περὶ αὐτοῦ , τιμᾷν δὲ παρακελεύεσθει πᾶσι , καὶ σέβεσθαι Ῥωμύλον ὡς ἀνηρπαγμένον εἰς θεοὺς , καὶ θεὸν ἐσόμενον σφίσιν ἀντὶ χρηστοῦ ἓασιλέως . Οἱ μὲν οὖν πολλοὶ πεπεισμένοι τοῖς λόγοις ἀπηλλάττοντο , ἐλπίσι χρησταῖς αἰωρούμενοι . Ἔνιοι δὲ ἐν ὑπονοίαις τοὺς πατρικίους πεποίηντο , καὶ ἐταράττοντο ὡς τὸν δῆμον ἀβελτερα πεῖθοντας , αὐτοὺς τοῦ βασιλέως γεγονότας αὐτόχειρας . Καὶ πράγματα ἂν παρέσχον τοῖς δυνατοῖς , εἰμή τις τῶν ἱππέων Ἰύλιος Πρόκλος , γένει τε δοκιμώτατος , καὶ ἤθει χρηστὸς , καὶ Ῥωμύλῳ πιστὸς , εἰς ἀγορὰν ἐλθὼν , ἐνόρ κως εἶπεν , ὡς ὀφθείη Ῥωμύλος αὐτῷ καλὸς καὶ μέγας , ὡς οὔποτε πρόσθεν , καὶ ὅπλοις λαμπροῖς κε κοσμημένος , καὶ φλέγουσι , καὶ ὡς αὐτὸς μὲν πύθοιτο , Τί δὴ παυὼν , ὦ βασιλεῦ , ἡμᾶς μέν ἐν οἰτίαις πεποίηκας πονηραῖς , πᾶσαν δὲ τὴν πόλν ἐν πένθει προλέλοιπας ; Ἐκεῖνος δὲ πρὸς ταῦτα ἀμείψατο · Θεοῖς ἔδοξεν , ὥ Πρόκλε , τοσουτον χρόνον ἡμᾶς γενέσθαι μετ´ ἀνθρώπων , αὖθις δ´ οὐρανὸν οἰκεῖν , ἐκεῖθεν ὄντας . Ἀλλὰ χαῖρε , καὶ φράζε Ῥωμαίοις . ὅτι σωφροσύνην καὶ ἀνδρίαν ἀσκοῦντες , ἐπὶ πλεῖστον δυνάμεως ἀνόρωπίνὴς ἀρίξονται . Ἐγὼ δὲ ὑμῖν εὐμενὴς ἔσομαι Κυρῖνος . Ταῦτα διά τε τὸν ὅρκον τοῦ λέγοντος καὶ τὸν διαβολῆς , εὔχεσθαι Κυρίνῳ , καὶ θεοκλυτεῖν . Ταύτην δὲ τὴν ἐπωνυμίαν φασὶ τῷ Ῥωμύλῳ γενέσθαι , ἢ ὅτι κοντα βιῶναι , ὄγδοον δ´ ἐπὶ τριακοστῷ βασιλεύων ἐνιαυτὸν ἐξ ἀνθρώπων ἀφανισθῆναι .
Lemmas: εὐτυχία , καί βαρύς φρόνημα χράω , ἐξίστημι ὁ δημοτικός , καί παραλλάσσω , καί εἰς ἐπαχθής μοναρχία , καί λυπέω ἀπό ὁ σχῆμα ἑαυτοῦ σχηματίζω . ἁλουργής μέν γάρ ἐνδύω χιτών , καί τήβεννος ἀμφιίσχω περιπόρφυρος , καί πέδιλον χράομαι ἐρυθρός , καί ἐν θρόνος ἀνάκλιτος κάθημαι χρηματίζω . ἀσάω δέ περί αὐτός ἀεί καί ὁ νέος συχνός , ὅς Κέλερ προσαγορεύω , ὅς κατά ὁ ὁ Ῥωμαῖος διάλεκτος δηλόω ὁ ταχύς · καί πρόσθεν βαδίζω ἕτερος βακτηρία ὁ κῶλον ἀνείργω , ὑποζώννυμι ἱμάς , ὥστε συνδέω ὅς κελεύω . ἐπεί δέ Νόμιτορ ὁ πάππος αὐτός ἐν Ἄλβη τελευτάω Ῥώμυλος προσήκω ὁ βασίλεια , αὐτός εἰς μέσος τίθημι ὁ πολιτεία δημαγωγός , καί κατ´ ἐνιαυτός ἀποδείκνυμι ἄρχω ὁ Σαβῖνος , ἐρεθίζω ὁ ἐν Ῥώμη δυνατός αβασιλουος ζητέω καί αὐτόνομος πολιτεία . οὐδέ γάρ ὁ καλέω πατρίκιος πρᾶγμα μετέχω , ἀλ ὄνομα καί σχῆμα εἰμί αὐτός , ἔθος ἕνεκα μᾶλλον ἢ γνώμη ἀθροίζω εἰς ὁ βουλευτήριον · εἶτα Ῥώμυλος πράσσω ἀκροάομαι σιγή , καί ὁ πρό ὁ ἄλλος ὁ δοκέω ἐκεῖνος μαθειπλεω ἔχω ὁ λοιπός , ἀπαλλαξείω . ὅθεν δάκος ὁ γερουσία προπηλακίζω · διό οὗτος ὕποπτος δοκέω , μετέ ὀλίγος ἀφανής γίγνομαι Ῥώμυλος . λέγω γάρ , ἐκκλησία ἄγω αὐτός περί ὁ καλέω Αἴξ Ἔλος , ὁ μέν ἥλιος ὁ φάος ἐπιλείπω , νύξ δέ κατέχω , βροντή τε δεινός συμβαίνω ναι , καί πνοή ἄνεμος ζάλη ἐλαύνω · ἐν δέ οὗτος ὁ μέν ὄχλος φεύγω , ὁ δέ δυνατός συστρέφω μετέ ἀλλήλων · ὁ δδʹ ἐν ὁ ἀήρ ταραχή λωφάω , καί αὖθις πολύς ὁμοῦ γίγνομαι , ζητέω ὁ βασιλεύς , ὁ δέ δυνατός οὐ ἐν ἐξετάζω περί αὐτός , τιμάω δέ παρακελεύω πᾶς , καί σέβομαι Ῥωμύλος ὡς ἀναρπάζω εἰς θεός , καί θεός εἰμί σφεῖς ἀντί χρηστός εασιλαος . ὁ μέν οὖν πολύς πείθω ὁ λόγος ἀπαλλαξείω , ἐλπίς χρηστός αἰωρέω . ἔνιοι δέ ἐν ὑπόνοια ὁ πατρίκιος ποιέω , καί ταράσσω ὡς ὁ δῆμος ἀβέλτερος πείθω , αὐτός ὁ βασιλεύς γίγνομαι αὐτόχειρ . καί πρᾶγμα εἄν παρέχω ὁ δυνατός , ειμή τις ὁ ἱππεύς ιυλις Πρόκλος , γένος τε δόκιμος , καί ἠθέω χρηστός , καί Ῥώμυλος πιστός , εἰς ἀγορά ἔρχομαι , ἐνόρ Κῶς εἶπον , ὡς ὁράω Ῥωμύλος αὐτός καλός καί μέγας , ὡς οὔποτε πρόσθεν , καί ὅπλον λαμπρός κε κοσμημένος , καί φλέγω , καί ὡς αὐτός μέν πυνθάνομαι , τις δή παύω , εἰμί βασιλεύς , ἐγώ μέν ἐν οιτιος ποιέω πονηρός , πᾶς δέ ὁ πολύς ἐν πένθος προλείπω ; ἐκεῖνος δέ πρός οὗτος ἀμείβω · θεός δοκέω , ὅς Πρόκλος , τοσοῦτος χρόνος ἐγώ γίγνομαι μετέ ἄνθρωπος , αὖθις δδʹ οὐρανός οἰκέω , ἐκεῖθεν εἰμί . ἀλλά χαίρω , καί φράζω Ῥωμαῖος . ὅτι σωφροσύνη καί ἀνδρεία ἀσκέω , ἐπί πλεῖστος δύναμις ανορωπινεος αριξοντ . ἐγώ δέ σύ εὐμενής εἰμί Κυρῖνος . οὗτος διά τε ὁ Ὅρκος ὁ λέγω καί ὁ διαβολή , εὔχομαι Κυρῖνος , καί θεοκλυτέω . οὗτος δέ ὁ ἐπωνυμία φημί ὁ Ῥώμυλος γίγνομαι , ἢ ὅτι κοντός βιόω , ὄγδοος δδʹ ἐπί τριακοστός βασιλεύω ἐνιαυτός ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω .