cogPG.PG134 668
μεστὸς , ἵνα μὴ ἀτευκτήσῃ τῆς βασιλικῆς ὑποσχέσεως , τήν τέ σύνοδον ὑποκεκριμένως ἐβέξατο καὶ δύο φύσεις ἐπὶ Χριστοῦ λέγειν ἡνωμένας κατέθετο . Περὶ δέ γε τῶν θελημὰτων καὶ τῶν ἐνεργειῶν ἐπυνθάνετο , εἰ διταὰ ταῦτα λέγειν χρεὼν , ἢ ἑνιαῖα πε καὶ μοναῆικά ; Ὁ δ´ αὐτοκράτωρ γράφει περὶ τρύτου δὴ τοῦ ζητήματος πρὸς τὸν Κιναταντινολ . πόλεως Σέργιον . Κἀκεῖνος πάλαι τὰ τῆς Μονοθαλητῶν πρεσβεύων αἱρέσεως , μίαν φυσικὴν θάλησιν καὶ μίαν ἐνέργειαν δεῖν δογματίζειν ἐπὶ Χριστοῦ , Καὶ βασιλεῖ ἀνταπέστειλεν . Ἀλλὰ καὶ Κύρον Κἐρωτήσας τὸν θάσιδος , τῷ Σεργίῳ εὕρηκεν ὁμογνώμονα . Τούτοις καὶ αὐτὸς ὑπαχθεὶς ὁ Ἡράκλειος , τῆς δόβης γίνεται ταύτης , καὶ ἀνατροπὴν ποτίζεται θολερὰν παρὰ τῶν μισθωτῶν , ἀλλ´ οὐ ποιμένων Ἀρείων . Τοῦ Σωφρονίου μέντοι τοῦ ἱεροῦ τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀρχιερατεύοντος , τότε τοὺς ὑφ´ Ἀαυτὸν ἀρχιερεῖς συναθροίσαντος , καὶ συνοδικῶς ἀποδείξαντος , τοὺς μίαν λέγοντας θέλησιν καὶ ἐνέργειαν ἐπὶ τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ , μίαν ἄντικρυς καὶ φύσιν κηρύττειν · σύμψηφον δὲ σχόντος ἐπὶ τούτῳ , καὶ τὸν θρόνον τῆς πρεσβυτέρας Τώμης διέποντα Ἰωάννην · ὁ βασιλεὺς προέθετο πρόΚγραμμα , μήτε ἐνιαίαν ἐνέργειαν , μήτε διττὴν ἐν Χριστῷ δογματίζεσθαι Ὁ καταγέλαστον οὐ τοῖς ὸρθόφροσιν ἐδόκει μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς Χεβήρου ὁμόφροσι . Σεργίον δὲ τοῦ τὸν θρόνον ἔχοντος αναταντίνουπάλες»ς τὸν ζωὴν καταστρέψαντος , Πύρρος αὐτὸν διοδέξατο , τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ δοβάζων , καὶ τὰ Σεβήρου καὶ Κύρου σέβων τε καὶ κυρῶν . Ὑνοστρέφοντι δὲ τῷ βασιλεῖ τούτῳ ἐκ Περσίος τροκπαιοφόρῳ , πρόσεισι Μωάμεθ ὁ τῶν Σαρακηνῶν φύλαρχος , οὐκ ἐκ γένους τὸ φυλαρχεῖν κληρωσάμενοσζτῶν γὰρ ἀσήμων ἐτύγχανεν ὢν ) ἀλλὰ πονηρίᾳ τοῦτο κτησάμενος . Πένης γὰρ ὃν παράτινι γυναικὶ ὁμοφύλῳ πλουσίᾳ χήρᾳ ἐθήτευεν , ἢν ἔγημε , γοητείαις ὑπαγαγὼν εἰς ἔρωτα ἑαυτοῦ . Ἐπιληψίάς δὲ νοσήματι συνεχόμενος , καὶ κατὰ καιροὺς αὐτῷ τοῦ πάθους προσβολλοντος , πίπτων καὶ τῶν φρενῶν ἐξιστάμενος , ἀθυμίας αἴτιος τῇ καυτου κυρίᾳ καὶ γαμετῇ καὶ αἰσχύνης ἐγίνετο . Ὁ δὲ αὐτός τε πονηρὸς ὥν , καί τινι δὲ μοναχῷ πονηροτέρῳ ἐαυτοῦ ἐντετυχηκὼς , διὰ κακοπιστίαν φυγαδευθέντι τῆς Βυζαντίδος , καὶ παρ´ αὐτοῦ διδαχθεὶς , ἐλεγε τῇ γυναικὶ τὸν Γαβριὴλ τὸν ἀρχάγγελον οὐρα . νόθεν αὐτῷ φοιτῶντα , θεῖά τινα μυεῖν καὶ ἀπόρρητα , μὴ φέρειν δὲ τὴν τούτου θέαν . καὶ διὰ τοῦτο ἰλιγγιᾷν καὶ φόβω συνέχεσθαι καὶ πρὸς γῆν κατακλʹνεσθαι . Ταῦτα δ´ εἶχεν αὐτῷ συμμαρτυροῦντα καὶ τὸν μοναχὸν ἐκεῖνον τὸν δόλιον , καὶ τῇ γυναικὶ λέγοντα ὅτι ὡς ἀληθῶς πᾶσι τοῖς προφήταις οὗτος ὁ Γαβριὴλ ἐπιπέμπεται . Ἔντεῦθεν ἡ γυνὴ ἀποσκευαζομένη τὸ βνειδος , ἐγκαυχωμένη δὲ μᾶλλον ὡς συνοικοῦσα προφήτῃ , τὸν λόγον τοῦτον εἰς τὰς λοιπὰς
Lemmas: μεστός , ἵνα μή ἀτευκτέω ὁ βασιλικός ὑπόσχεσις , ὁ τε σύνοδος ὑποκεκριμένως βέχω καί δύο φύσις ἐπί Χριστός λέγω ἑνόω κατατίθημι . περι δέ γε ὁ θέλημα καί ὁ ἐνέργεια πυνθάνομαι , εἰμί διταὰ οὗτος λέγω χρεὼν , ἢ ενιαία μετά καί μοναῆικά ; ὁ δδʹ αὐτοκράτωρ γράφω περί τρυος δή ὁ ζήτημα πρός ὁ Κιναταντινολ . πόλις Σέργιος . ἐκεῖνος πάλαι ὁ ὁ Μονοθαλητῶν πρεσβεύω αἵρεσις , εἷς φυσικός θάλλω καί εἷς ἐνέργεια δήω δογματίζω ἐπί Χριστός , καί βασιλεύς ἀνταποστέλλω . ἀλλά καί Κῦρος Κἐρωτήσας ὁ θασίς , ὁ Σέργιος εὑρίσκω ὁμογνώμων . οὗτος καί αὐτός ὑπάγω ὁ Ἡράκλειος , ὁ δόβης γίγνομαι οὗτος , καί ἀνατροπή ποτίζω θολερός παρά ὁ μισθωτός , ἀλ οὖον ποιμήν Ἄρειος . ὁ Σωφρόνιος μέντοι ὁ ἱερός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἀρχιερατεύω , τότε ὁ ὑφ´ ααυος ἀρχιερεύς συναθροίζω , καί συνοδικός ἀποδείκνυμι , ὁ εἷς λέγω θέλησις καί ἐνέργεια ἐπί ὁ δύο φύσις ὁ Χριστός , εἷς ἄντικρυς καί φύσις κηρύσσω · σύμψηφος δέ ἔχω ἐπί οὗτος , καί ὁ θρόνος ὁ πρέσβυς Τώμης διέπω Ἰωάννης · ὁ βασιλεύς προτίθημι πρόΚγραμμα , μήτε ἐνιαία ἐνέργεια , μήτε δισσός ἐν Χριστός δογματίζω ὁ καταγέλαστος οὖον ὁ ὸρθόφροσιν δοκέω μόνος , ἀλλά καί ὁ Χεβήρου ὁμόφρων . Σέργιος δέ ὁ ὁ θρόνος ἔχω αναταντίνουπάλες»ς ὁ ζωή καταστρέφω , Πύρρος αὐτός διαδέχομαι , ὁ αὐτός ἐκεῖνος δοβαζω , καί ὁ Σεβῆρος καί Κῦρος σέβω τε καί κυρόω . Ὑνοστρέφοντι δέ ὁ βασιλεύς οὗτος ἐκ Πέρσιος τροκπαιοφορος , πρόσειμι Μουάμεδ ὁ ὁ Σαρακηνός φύλαρχος , οὐ ἐκ γένος ὁ φυλαρχέω κληρωσάμενοσζτῶν γάρ ἄσημος τυγχάνω εἰμί ) ἀλλά πονηρία οὗτος κτάομαι . Πένης γάρ ὅς παράτινι γυνή ὁμόφυλος πλούσιος χήρα θητεύω , εἄν γαμέω , γοητεία ὑπάγω εἰς Ἔρως ἑαυτοῦ . ἐπίληψις δέ νόσημα συνέχω , καί κατά καιρός αὐτός ὁ πάθος προσβολλοντος , πίπτω καί ὁ φρήν ἐξίστημι , ἀθυμία αἴτιος ὁ καυτός κύριος καί γαμετή καί αἰσχύνη γίγνομαι . ὁ δέ αὐτός τε πονηρός ἀνά , καί τις δέ μοναχός πονηρός ἑαυτοῦ ἐντυγχάνω , διά κακοπιστία φυγαδεύω ὁ Βυζαντίς , καί παρ´ αὐτός διδάσκω , λέγω ὁ γυνή ὁ Γαβριήλ ὁ ἀρχάγγελος οὐρά . νόθος αὐτός φοιτάω , θεῖος τις μυέω καί ἀπόρρητος , μή φέρω δέ ὁ οὗτος θέα . καί διά οὗτος ἰλιγγιάω καί φόβος συνέρχομαι καί πρός γῆ κατακλʹνεσθαι . οὗτος δδʹ ἔχω αὐτός συμμαρτυρέω καί ὁ μοναχός ἐκεῖνος ὁ δόλιος , καί ὁ γυνή λέγω ὅτι ὡς ἀληθής πᾶς ὁ προφήτης οὗτος ὁ Γαβριήλ ἐπιπέμπω . ἐντεῦθεν ὁ γυνή ἀποσκευάζω ὁ βνειδος , ἐγκαυχάομαι δέ μᾶλλον ὡς συνοικέω προφήτης , ὁ λόγος οὗτος εἰς ὁ λοιπάς