cogPG.PG134 260
ἀδεῖτο συγγνιώμης τυχεῖν · καὶ ὁ βασιλεὺς παρὰ κροσδοκίαν αὐτῷ διηλλάττετο , καὶ ἐξέπεμψε δωρηαάμενος . Τὴν ἀρχιερωσύνην δὲ Ματθίαν ἀφελόμενος , Ἐλιωναίῳ τῷ τοῦ Κιθαίρου παιδὶ παρέσχεν αὐτήν . Βασιλεύσας οὖν ἐπὶ τρεῖς ἐνιαυτοὺς τῆς ὅλης Ἰουδαίας , εἰς πόλιν Καισάρειαν , ἢ πρότερον Ἐτράτωνος ἐκαλεῖτο πύργος , θεωρίας ἐτέλει · δευτέρᾳ δὲ τῶν θεωριῶν ἡμέρᾳ στολὴν ἐνδὺς ἐξ ἀργόρου παποιημένην , παρῆλθεν εἰς τὸ θέατρον ἀρχομένης ἡμέρας , καὶ ταῖς πρώταις τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ἐπιτολαῖς ὁ ἄργυρος καταυγαυθεὶς θαυμασίως ἀπέστιλβε , μαρμαίρων τι φοβερὸν τοῖς εἰς αὐτὸν ἀτενίζουσιν . Εὐθύς τε οἰ κόλακες ἄλλος ἄλλοθεν ἀνεβίων , Θεὸν προσαγορεύοντες , Εὐμενής τε εἴης , κπιλέγοντες · εἰ γἂρ καὶ μέχρι νῦν ὡς ἄνθρωπον φοβήθημεν , ἀλλὰ τοὐντεῦθεν ὁμολογοῦμεν θνητῆς σι φύσεως κρείττονα . Οὐκ ἐπέπληξε τούτοις ὁ βασιλεὺς , οὐδὲ τὴν κολακείαν ὡς ἀσεβοῦσαν ἀπετρίθατο . ἀνακύψας οὖν μετ´ ὁλίγον , ὀρᾷ τὸν βουβῶνα τὸν βρνιν τῆς ἑαυτοῦ κεφαλῆς ὕπερθεν . Ἄγγελόν τε κακῶν τοῦτον ἐνενόησε τότε , ὡς ποτὲ τῶν ἀγαθῶν μηνυτήν · καὶ διακάρδιον ἔσχεν ὀδύνην , καὶ τῆς κοιλίας ἀθρόον ἐπιγέγονεν ἄλγημα . Καὶ πρὸς τοὺς φὸοως φησίν · Ὁ Θεὸς ὑμῖν ἐγὼ , ἡδη καταστρέφω τὸν βίον · καὶ ὁ κλυθεὶς ἀθάνατος πυρ´ ὑμῶν θανεῖν ἐπείγομαι . Ταῦτα λέγων , τῆς ὀδύνης ἐπιτεινομένης κατεπονεῖτο , καὶ μετὰ σπουδῆς ἀνεκομίσθη πρὸς τὸ βασλειον . Δόγου δὲ γενομένου θνήσκειν αὐτὸν , ἡ πληθὺς αὐτίκα σὺν γυναιξί , καὶ παισὶν ἐπὶ σάκκιῳ καθεσθελσα τῷ πατρῴῳ νόμῳ , τὸν Θεὸν ὑπὲρ τοῦ βασιλέως [ κέτευε , καὶ πάντες ἐθρήνουν . Ἐν ὑψηλῷ δὲ ὁ Ἀγρίππας κατακείμανος δωματίῳ , καὶ κάτω βλέπεον αὐτοὺς πρηνεῖς προσπί . σαρα , τρία δ´ ἐπὶ Κλαυδίου . ΛΗ . Ἀγνοουμένης γε μὴν ἔτι τοῖς πλήθεσι τῆς αὐτοῦ τελευτῆς , συμφρονήσαντες Ἡρώδης ὁ ἀδελφὸς , αὐτοῦ , ὁ τῆς Χαλκίδος ἄρχων , καὶ Ἐλκίας ὁ ἵππαρΧς , πάμψαντες , τὸν Σλαν ἐχθρὰν αὐτοῖς ὅντα κατέσφαξαν , ὡς τάχα τοῦ βασιλέως κελεύσαντος . Οὕτω μαν οὕν ὁ Ἀγρίππας ἀπεβίω , υἱὸν Ἀγρίππαν καταλιπὼν ἐτῶν ἑπτακαίδεκα · τρεῖς δὲ θυγατέρας , ὡν μὲν Ἡρώδῃ τοῦ πατρὸς ἀδελφῷ γεγάμητο , Βερενίκη δ ἐκέκλητο , παρθένοι δʹ ἦσαν αἰ δύο Μαριὰμ καὶ Δρουσίαα . Γνωσθέντος δὲ τοῦ θανάτου τοῦ βαοιλέως , Καισαρεῖς καὶ Σεβαστηνοὶ , ἐπιλελησμένοι τῶν αὐτοῦ εὐποιῶν , ἐβλασφήμουν τε εἰς αὐτὸν , καὶ τὰ τῶν τοῦ βασιλέως θυγατέρων ἀγάλματα ἀρπάσαντες εἰς τὰ πορνεῖα ἐκόμισαν , καὶ ἀφύβριζον εἰς αὐτά · καὶ πανδήμους ἑστιάσεις ἐποίουν , στεφανούμενοι καὶ μοριζόμενοι , καὶ σπένδοντες τῷ Χάροντι . Ὁ δὲ τοῦ τεθνεῶτος υἱὸς Ἀγρίππας ἐν Ῥώμῃ τότε διῆγε , παρὰ ΚΤαυδία τρεφόμενος Καίσαρι , ὃν αὐτίκα πέμπειν ὥρμητο τὴν βασιλείαν διαδεξόμενον . Ἀπήγαγον δ´ʹ αὐτὸν τοῦ σκοποῦ οἱ περὶ αὐτὸν , σφαλερὸν εἶναι λέγοντες , κομιδῆ νέῳ βαοιλείας ἐπιτρέπειν μέγεθος τόσον · ἀπάστειλεν οὖν Κούσπιον Φάδον τῆς Ἰουδαίας καὶ τῆς βασιλείας ἁπάσης ἐπιτροπεύοντα , ἐντειλάμενος αὐτῷ καὶ Καισαρεῦσι , ἀαὶ Σεβαστηνοῖς πι πλῆξαι τῇς εἰς τὸν κατοιχόμενον ὕβρεως . Ἀφικόμενος Σα φάδος εἰς τὴν Ἰουδαίαν , στάσιν τότε Τενομένην κατέστειλε , καὶ λῃστηρίων τὴν χώραν ἐκὰθηρε , καὶ τὴν τοῦ ἀρχιερέως στολὴν εἰς τὴν Ἀντοωνίαν τὸ φρούριον ἀποτεθῆναι προσέταξεν , ὡς
Lemmas: ἀδέω συγγνιωμος τυγχάνω · καί ὁ βασιλεύς παρά κροσδοκίαν αὐτός διαλλάσσω , καί ἐκπέμπω δωρέω . ὁ ἀρχιερωσύνη δέ Ματθίας ἀφαιρέω , Ἐλιωναίῳ ὁ ὁ Κίθαιρος παῖς παρέχω αὐτός . βασιλεύω οὖν ἐπί τρεῖς ἐνιαυτός ὁ ὅλος Ἰουδαῖος , εἰς πόλις Καισάρεια , ἢ πρότερος Ἐτράτωνος καλέω πύργος , θεωρία τελέω · δύο δέ ὁ θεωρία ἡμέρα στολή ἐνδύω ἐκ αργοροος παποιημαι , παρέρχομαι εἰς ὁ θέατρον ἄρχω ἡμέρα , καί ὁ πρῶτος ὁ ἡλιακός ἀκτίς ἐπιτολή ὁ ἄργυρος καταυγάζω θαυμάσιος ἀποστίλβω , μαρμαίρω τίς φοβερός ὁ εἰς αὐτός ἀτενίζω . εὐθύς τε ὁ κόλαξ ἄλλος ἄλλοθεν ἀναβιόω , θεός προσαγορεύω , εὐμενής τε εἰμί , κπιλεγω · εἰμί γάρ καί μέχρι νῦν ὡς ἄνθρωπος φοβέω , ἀλλά τοὐντεῦθεν ὁμολογέω θνητός βρόχος φύσις ἀγαθός . οὐ ἐπιπλήσσω οὗτος ὁ βασιλεύς , οὐδέ ὁ κολακεία ὡς ἀσεβέω ἀπετρίθατο . ἀνακύπτω οὖν μετέ ὀλίγος , ὁράω ὁ βουβών ὁ βρνιν ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὕπερθεν . Ἄγγελος τε κακός οὗτος ἐννοέω τότε , ὡς ποτέ ὁ ἀγαθός μηνυτής · καί διακάρδιος ἔχω ὀδύνη , καί ὁ κοιλία ἀθρόος ἔπειμι ἄλγημα . καί πρός ὁ φὸοως φημί · ὁ θεός σύ ἐγώ , ἤδη καταστρέφω ὁ βίος · καί ὁ κλύω ἀθάνατος πυρ σύ θνῄσκω ἐπείγω . οὗτος λέγω , ὁ ὀδύνη ἐπιτείνω καταπονέω , καί μετά σπουδή ἀνακομίζω πρός ὁ βασλειον . Δόγου δέ γίγνομαι θνῄσκω αὐτός , ὁ πληθύς αὐτίκα σύν γυνή , καί παῖς ἐπί σακκίον καθεσθελσα ὁ πατρῷος νόμος , ὁ θεός ὑπέρ ὁ βασιλεύς [ κετεύω , καί πᾶς θρηνέω . ἐν ὑψηλός δέ ὁ Ἀγρίππας κατάκειμαι δωμάτιον , καί κάτω βλέπω αὐτός πρανής προσπί . Σάρα , τρεῖς δδʹ ἐπί Κλαύδιος . ΛΗ . ἀγνοέω γε μήv ἔτι ὁ πλῆθος ὁ αὐτός τελευτή , συμφρονέω Ἡρῴδης ὁ ἀδελφός , αὐτός , ὁ ὁ Χαλκίς ἄρχω , καί Ἐλκίας ὁ ἵππαρΧς , πάμψαντες , ὁ Σλαν ἐχθρός αὐτός ὅντα κατασφάζω , ὡς τάχα ὁ βασιλεύς κελεύω . οὕτως μείς οὖν ὁ Ἀγρίππας ἀποβιόω , υἱός Ἀγρίππας καταλείπω ἔτος ἑπτακαίδεκα · τρεῖς δέ θυγάτηρ , ὡς μέν Ἡρώδης ὁ πατήρ ἀδελφός γαμέω , Βερενίκη δ καλέω , παρθένος δέ εἰμί ὁ δύο Μαρία καί Δρούσια . γιγνώσκω δέ ὁ θάνατος ὁ βαοιλαος , Καισαρεύς καί Σεβαστηνός , ἐπιλανθάνω ὁ αὐτός εὐποιός , βλασφημέω τε εἰς αὐτός , καί ὁ ὁ ὁ βασιλεύς θυγάτηρ ἄγαλμα ἀρπάζω εἰς ὁ πορνεῖον κομίζω , καί ἀφυβρίζω εἰς αὐτός · καί πάνδημος ἑστίασις ποιέω , στεφανόω καί μοριζομενω , καί σπένδω ὁ Χάρων . ὁ δέ ὁ θνῄσκω υἱός Ἀγρίππας ἐν Ῥώμη τότε διάγω , παρά ΚΤαυδία τρέφω Καῖσαρ , ὅς αὐτίκα πέμπω ὁρμέω ὁ βασίλειος διαδέχομαι . ἀπάγω δ´ʹ αὐτός ὁ σκοπός ὁ περί αὐτός , σφαλερός εἰμί λέγω , κομιδῇ νέος βαοιλειος ἐπιτρέπω μέγεθος τόσος · ἀποστέλλω οὖν Κούσπιος Φάδος ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ βασίλεια ἅπας ἐπιτροπεύω , ἐντέλλω αὐτός καί Καισαρεύς , ἀαὶ Σεβαστηνός πεῖ πλήσσω ὅς εἰς ὁ κατοίχομαι ὕβρις . ἀφικνέομαι Σα Φᾶδος εἰς ὁ Ἰουδαῖος , στάσις τότε Τενομένην καταστέλλω , καί λῃστήριον ὁ χώρα καθαίρω , καί ὁ ὁ ἀρχιερεύς στολή εἰς ὁ αντοωνιος ὁ φρούριον ἀποτίθημι προστάσσω , ὡς