cogPG.PG126 547
ὀρθοί , ὅτι καιρὸς πονηρός ἐστιν Ῥλκίοντο , φησὶν , αὐτοὶ κακὰ κατὰ τῶν πλησίον · ἰδοὺ καὶ αὐτὸς λογίζομαι κακὰ ἐπὶ τὴν φυλὴν ταύτην τοῦ Ἰούδα , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τὰς ἄλλας δέκα · τὰ δὲ κακὰ ταῦτα οὕτως ἔσονται Βαρέα καὶ ἐπαχθῆ , ὥστε κατακάμψαι τοὺς σκληροὺς ὑμῶν καὶ ἀλαζονικοὺς τραχήλους · καὶ οὐ μὴ πορευθῆτε ὀρθοί , ἀλλὰ συγκεκυφότες , διότι ὁ καιρὸς πονηρός ἐστι , δηλαδὴ ὑμῶν , τουτέστι δύσκολος , πόνους ἐπιφέρων . Οὕτω καὶ παρὰ τοῦ Σολομῶντι τὸ , Πονηρὸν περισπασμὸν ἔδωκε τοῖς ἀνθρώποις , ὀξυτόνως ἀνέγνων τινὲς , εἰ καὶ ἄλλοι παροέυτόνως ἀναγινώσκουσι . Τοιοῦτόν τι καὶ Δαβὶδ περὶ τῶν Θεοκτόνων προεῖπε · Σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν , τοῦ μὴ βλέπειν . καὶ τὸν νῶτον διὰ παντὸς σύγκαμψον . Αἱ γὰρ ἀνμίαι αὐτῶν ἐβαρύνθησαν ἐπ´ αὐτοὺς , καὶ οὐκ ἤκουον τοῦ Κυρίου , λέγοντος · Δεῦτε . πάντες τοῦ νραιῶννες καὶ περορτισμένοι , κάγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . Ἀγαθὴ δὲ ἡ κάκωσις τῷ ὑπερηφάνῳ καὶ τραχηλιῶντι καὶ οἰομένῳ περιπατεῖν ἐν ὀρθότητι . Περὶ οὗ Σολομὼν εἶπεν · Εἰσὶν ὁρθαὶ ὁδοὶ δοκοῦσαι ἀνδρί · τὰ μέντοι τελευταῖα φέρει εἰς πυθμένγα ἄδου . Καμπτόμενος γὰρ καὶ ταπεινούμενος ὁ τοιοῦτος , ἐρεῖ μετὰ Δαβίδ · Ἀγαθόν μοι , ὅτι ἐταπείνωσάς με . Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ληρόήσεται ἐφ´ ὑμᾶς παραβολή . Τουτέστιν , ἀνὰ στόμα πᾶσιν ἔσεσθε , καὶ τὰ ὑμέτερα κακὰ διαφημισθήσονται ἐπὶ πάντας , ἄλλου πρὸς ἄλλον ταῦτα διηγουμένου . Ἡ , ὅτι Ἔπεσεν Κὑπόδειγμα πᾶσιν , ὥστε λέγειν ἕκαστον · Μὴ πάΚαὶ θρηνηθήσεται θρῆνος ἐν μέλει . Οἱ μὲν ἀλλότριοι , φησὶ , παραβολὴν ὑμᾶς ἕξουσιν · οἱ δ´ οἰκεῖοι ὑμῶν θρῆνον μετὰ μέλους συνθήσουσι , καὶ ὑμεῖς δὲ ἐφ´ ἑαυτοῖς . Γοεροὶ δὲ οἱ μετὰ μέλους θρῆ νοι καὶ ἐλεεινότεροι . Λέγων · Ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπορήσαμεν . Τὴν ὑπερβολὴν τῆς ἀσθενείας αὐτῶν δηλῶν ὁ λόγος , ἐδιπλασίασε τὸ τῆς ταλαιπωρίας ὄνομα . Οὐχ ὁπλῶς γὰρ , φησὶν , ἀλλὰ τῇ ὄντως ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπωρήσαμεν . Μερὶς λαοῦ μου κατεμερίσθη ἐν σχοινίῳ . Ἡ τὸ πρόσωπον τῶν θρηνούντων ἐν μέλει , καὶ λεγόντων , ὅτι Ἐταλαιπωρήσαμεν , λέγει , καὶ ταῦτα οἱονεὶ τὴν αἰτίαν ἐπάγων τοῦ ταλαιπωρῆσαι · ἡ δέ ἐστι τὸ , Μετρηθῆναι τὰς κληρονομίας τοῦ λαοῦ μου · ἢ καὶ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ τοῦτο λέγεται , ὅτι Ἐγὼ μὲν ἀφώρισα αὐτοῖς τὴν γῆν · νῦν δ´ αὕτη μετρεῖται παρὰ τῶν γειτόνων καὶ περιοίκων . Καὶ γὰρ ἔρημον εὐρόντες τὴν γῆν , αλτοὶ ταύτην διενέμοντο εἰς τὸ γεωργεῖν . Ἀλλὰ κσὶ παρὰ τῶν αἰχμαλωτευσάντων αὐτοὺς , κατεμετρήθη , δασμοὺς καὶ φόρους ἐπιτιθέντων τοῖς ὑπολειφθεῖσι , καὶ διὰ τοῦτο μετρούντων τὴν ὑφ´ ἑκάστου τούτων κατεχομένην γῆν .
Lemmas: ὀρθός , ὅτι καιρός πονηρός εἰμί ρλκιαρτυω , φημί , αὐτός κακός κατά ὁ πλησίος · ἰδού καί αὐτός λογίζομαι κακός ἐπί ὁ φυλή οὗτος ὁ Ἰούδας , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἄλλος δέκα · ὁ δέ κακός οὗτος οὕτως εἰμί Βαρεύς καί ἐπαχθής , ὥστε κατακάμπτω ὁ σκληρός σύ καί ἀλαζονικός τράχηλος · καί οὖον μή πορεύω ὀρθός , ἀλλά συγκύπτω , διότι ὁ καιρός πονηρός εἰμί , δηλαδή σύ , τουτέστι δύσκολος , πόνος ἐπιφέρω . οὕτως καί παρά ὁ Σολομών ὁ , πονηρός περισπασμός δίδωμι ὁ ἄνθρωπος , ὀξύτονος ἀναγιγνώσκω τις , εἰμί καί ἄλλος παροευτοναω ἀναγιγνώσκω . τοιοῦτος τίς καί Δαυίδ περί ὁ θεοκτόνος προεῖπον · σκοτίζω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ὁ μή βλέπω . καί ὁ νῶτον διά πᾶς συγκάμπτω . ὁ γάρ ἀνμίαι αὐτός βαρύνω ἐπι αὐτός , καί οὐ ἀκούω ὁ κύριος , λέγω · δεῦτε . πᾶς ὁ νραιῶννες καί περορτισμένοι , κἀγώ ἀναπαύω σύ . ἀγαθός δέ ὁ κάκωσις ὁ ὑπερήφανος καί τραχηλιάω καί οἴομαι περιπατέω ἐν ὀρθότης . περι ὅς Σολομών εἶπον · εἰμί ὀρθός ὁδός δοκέω ἀνήρ · ὁ μέντοι τελευταῖος φέρω εἰς πυθμένγα ἀείδω . κάμπτω γάρ καί ταπεινόω ὁ τοιοῦτος , εἴρω μετά Δαβίδ · Ἀγαθός ἐγώ , ὅτι ταπεινόω ἐγώ . ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ληροιημι ἐφίημι σύ παραβολή . τουτέστιν , ἀνά στόμα πᾶς εἰμί , καί ὁ ὑμέτερος κακός διαφημίζω ἐπί πᾶς , ἄλλος πρός ἄλλος οὗτος διηγέομαι . ὁ , ὅτι ἐφέζομαι ὑπόδειγμα πᾶς , ὥστε λέγω ἕκαστος · μή πάΚαὶ θρηνέω θρῆνος ἐν μέλος . ὁ μέν ἀλλότριος , φημί , παραβολή σύ ἔχω · ὁ δδʹ οἰκεῖος σύ θρῆνος μετά μέλος συντίθημι , καί σύ δέ ἐφίημι ἑαυτοῦ . γοερός δέ ὁ μετά μέλος Θρής νόος καί ἐλεεινός . λέγω · ταλαιπωρία ταλαιπωρέω . ὁ ὑπερβολή ὁ ἀσθένεια αὐτός δηλόω ὁ λόγος , διπλασιάζω ὁ ὁ ταλαιπωρία ὄνομα . οὐχ ὁπλή γάρ , φημί , ἀλλά ὁ εἰμί ταλαιπωρία ταλαιπωρέω . Μερίς λαός ἐγώ καταμερίζω ἐν σχοινίον . ὁ ὁ πρόσωπον ὁ θρηνέω ἐν μέλος , καί λέγω , ὅτι ταλαιπωρέω , λέγω , καί οὗτος οἱονεί ὁ αἴτιος ἐπάγω ὁ ταλαιπωρέω · ὁ δέ εἰμί ὁ , μετρέω ὁ κληρονομία ὁ λαός ἐγώ · ἢ καί ἀπό πρόσωπον ὁ Θεός οὗτος λέγω , ὅτι ἐγώ μέν ἀφορίζω αὐτός ὁ γῆ · νῦν δδʹ οὗτος μετρέω παρά ὁ γείτων καί περίοικος . καί γάρ ἐρῆμος εὑρίσκω ὁ γῆ , αλτοὶ οὗτος διανέμω εἰς ὁ γεωργέω . ἀλλά κίς παρά ὁ αἰχμαλωτεύω αὐτός , καταμετρέω , δασμός καί φόρος ἐπιτίθημι ὁ ὑπολείπω , καί διά οὗτος μετρέω ὁ ὑφ´ ἕκαστος οὗτος κατέχω γῆ .