cogPG.PG126 166
λόγον γινόμενον , ἴνα μηδὲν αὐτοῖς ἀτόλμητον ᾗ μηδὲ τῆς ποίμνης κεραῖζομένης , ἀπλῶς ὁ ποιμὴν καταλείποιτο · ἀλλ´ ἓν ἡ κεφαλὴ πρὸς τὸ σῶμα γνωρίζοιτο , οὐκ ἐκ τοῦ συναισθάνεσθαι μόνον τοῦ τῶν λοιπῶν μελῶν ἄλγους , ἀλλὰ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ μηδ´ ἀὐτὸν ἀμοιρεῖν κατὰγματος , ὡς ἂν καὶ διπλῶς πάσχῃ οἷς τε τὰ τῶν ἄλλων ἀναδέχεται διὰ τὴν συμπάθειαν , καὶ οἷς αὐτὴ δέχεται τὴν ἐμπάθειαν . Διὰ ταῦτα ἐγὼ κλαίω , φησὶν Ἱερεμίας , διὰ ταῦτα , ὼς οὐδ´ αὐτὸς ἀγνοεῖς , ἐγενόμην σοι ἄλαλος . Οὐ γὰρ οὕτως ἐγὼ μεγαλόψυχος , ὥστε τηλικαῦτα βάρη ῥᾳδίως ἀποσειόμενος , εὐφόρως ἔχειν πρὸς τὰ καθήκοντα . Ἀλλ´ ὁμολογεῖς τοῦ τῶν κακῶν τούτιν ὕψους ἵστασθαι ταπεινότερος · μὴ λίθων ἰσχὺς ἡ ] ἰσχύς μου ; Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , καὶ ἐκτακεὶς τὴν ψυχὴν ὡς ἀράχνη , καὶ δεόμενος ἀναψύξεως . Διὰ ταῦτα πάλιν τὰς ὡδῖνας τῆς γλώττης ἔλυσα , πεποιθὼς ὡς οὐκ ἀπώσῃ τοὺς λόγους τοὺς βιαίους , ὡς οἶσθα , σιγήσαντος . Εἰδώς δὲ ὡς ῥᾷον ἕ οἶμαι διὰ τῆς ἧς ἔνεστι τῶν ἐνοχλούντων ἡμῖν ἐξερεύξεως , τὸ μέγιστον ὡς λυθήσομαι τούτων σαῖς ἁγίαις εὐχαῖς , ἢ μετριώτερον πειραθήσομαι , ἢ καρτερῶς φέρειν δυναμωθήσομαι . Μὴ οὖν ἀμελήσῃς τῶν πρὸς τὸν άγαθὸν Δεσπότην δυσωπητικώτερον ἐντεύξεων , γινώσκων , ὃ καὶ ἡμᾶς διδάσκεις , ὡς καὶ τοῖς κακουιιένοις μὲν χαριῇ μεγάλα , τοῖς δὲ κακοῦσι τὰ μείζονα , εἴπερ ἐκείνοις μείζων , ἐκ τῆς ἀδικίας ἡ βλάβη , εἰς ψυχάς ἀποσκήπτουσα . Καὶ θατέρου μὲν οὖν ὡφελουαένοι μέρου , ἕτοιμος ὁ Δεσπότης τὸ ἀγαθὸν ἐξεργάσασθαι · ἔνθα δ´ ἑκατέρῳ καὶ μάλιστα ψυχικὸν τὸ κέρδος , πῶς οὐ πάντας μὲν κινήσει λόγους , πᾶσαν δ´ ἀναἀείσει τοῦ ἐλέους ἱκετηρίαν , ὥστε χεθῆναι τὸ ἀγαθὸν , καὶ ὁδεῦσαι ἔνθα πλείονα τὰ εὐεργετούμενα ; Ταῦτά σοι , ὦ τοῦ Πνεύματος σοφὸν καὶ καθαρὸν οἰκητήοιον . ἐπιστολῆς μὲν ἴσως μείζω , τραγῳδίας δὲ ἐλάττω , τῶν δὲ πραγμάτων οὐδ´ ἔστιν εἰπεῖν ὅσον ὕστερον . Δῴη δὲ Κύριος ἢ περιαιρεθῆναι , ἢ περικερασθῆναι , ἢ ἡμῖν ἐφόρως ποθῆναι τὸ τῆς πικρίας ποτήριον ταῖς σαῖς ὑπὲρ πάντων πρεσβείαις , πανάγιε δέΕʹ . - Τῷ Ῥωμαίῳ . Ἐκκεκώφηκάς μοι τὰ ὧτα , ὁ καλὸς Ἰωάννης , λαμπρότατέ μοι ἐν Κυρίῳ υἱὲ , μετὰ κρότων τὰ σὰ διηγούμενος . Ὅ τι μὲν γὰρ αὐτῷ καλὸν ἐπιδείξαιο , ὡὐ πάνυ τι σαφῶς ἴσημι · οἱ δ´ οῦν τούτου λόγοι νεφέλην ἐκείνην σε ποιοῦσι τὴν Ῥοδίοις χρυσόν ποτε ζεύσασαν · ὥστ´ εἰ μὴ σφόδρα ᾔδειν πεπνυμένον καὶ διὰ τοῦτο ψεῦδος οὐ λέγοντα , οὐκ ἀν ἐνεδεδώκειν τῇ των ἐπαίνων καινότητι · ὑπερβαίνουσι γὰρ τοῦ νῦν vʹ . - ΚοΑμο .
Lemmas: λόγος γίγνομαι , ἵνα μηδείς αὐτός ἀτόλμητος ὅς μηδέ ὁ ποίμνη κεραιζομενω , ἀπλόος ὁ ποιμήν καταλείπω · ἀλ εἷς ὁ κεφαλή πρός ὁ σῶμα γνωρίζω , οὐ ἐκ ὁ συναισθάνομαι μόνος ὁ ὁ λοιπός μέλος ἄλγος , ἀλλά γάρ καί ἐκ ὁ μηδ´ αὐτός ἀμοιρέω κάταγμα , ὡς εἄν καί διπλόος πάσχω ὅς τε ὁ ὁ ἄλλος ἀναδέχομαι διά ὁ συμπάθεια , καί ὅς αὐτός δέχομαι ὁ ἐμπάθεια . Ζεύς οὗτος ἐγώ καλέω , φημί Ἱερεμίας , διά οὗτος , οὖς οὐδός αὐτός ἀγνοέω , γίγνομαι σύ ἄλαλος . οὖον γάρ οὕτως ἐγώ μεγαλόψυχος , ὥστε τηλικόσδε βάρος ῥᾳδίως ἀποσείω , εὔφορος ἔχω πρός ὁ καθήκω . Ἀλ ὁμολογέω ὁ ὁ κακός τοῦτις ὕψος ἵστημι ταπεινός · μή λίθος ἰσχύς ὁ ] ἰσχύς ἐγώ ; Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , καί ἐκτήκω ὁ ψυχή ὡς ἀράχνης , καί δήω ἀνάψυξις . Ζεύς οὗτος πάλιν ὁ ὠδίς ὁ γλῶσσα λύω , Πεποιθὼς ὡς οὐ ἀπωθέω ὁ λόγος ὁ βίαιος , ὡς οἶδα , σιγάω . οἶδα δέ ὡς ῥᾳδίως ὅς οἴομαι διά ὁ ὅς ἔνειμι ὁ ἐνοχλέω ἐγώ ἐξέρευξις , ὁ μέγας ὡς λύω οὗτος σός ἅγιος εὐχή , ἢ μέτριος πειράω , ἢ καρτερός φέρω δυναμόω . μή οὖν ἀμελέω ὁ πρός ὁ ἀγαθός δεσπότης δυσωπητικός ἔντευξις , γιγνώσκω , ὅς καί ἐγώ διδάσκω , ὡς καί ὁ κακουιιενος μέν χαρίζομαι μέγας , ὁ δέ κακόω ὁ μείζων , εἴπερ ἐκεῖνος μείζων , ἐκ ὁ ἀδικία ὁ βλάβη , εἰς Ψυχή ἀποσκήπτω . καί θατέρου μέν οὖν ὡφελουαένοι Μέρου , ἑτοῖμος ὁ Δεσπότης ὁ ἀγαθός ἐξεργάζομαι · ἔνθα δδʹ ἑκάτερος καί μάλιστα ψυχικός ὁ κέρδος , πῶς οὖον πᾶς μέν κινέω λόγος , πᾶς δδʹ ἀναφέρω ὁ ἔλεος ἱκετηρία , ὥστε χέω ὁ ἀγαθός , καί ὁδεύω ἔνθα πλείων ὁ εὐεργετέω ; ταῦτα σύ , εἰμί ὁ πνεῦμα σοφός καί καθαρός οἰκέω . ἐπιστολή μέν ἴσως μείζων , τραγῳδία δέ μικρός , ὁ δέ πρᾶγμα οὐδός εἰμί εἶπον ὅσος ὕστερος . δίδωμι δέ Κύριος ἢ περιαιρέω , ἢ περικεράννυμι , ἢ ἐγώ ἐφοράω πίνω ὁ ὁ πικρία ποτήριον ὁ σός ὑπέρ πᾶς πρέσβυς , πανάγιος δήω . - ὁ Ῥωμαῖος . Ἐκκεκώφηκάς ἐγώ ὁ ἄτη , ὁ καλός Ἰωάννης , λαμπρός ἐγώ ἐν κύριος υἱός , μετά Κρότων ὁ σός διηγέομαι . ὅς τίς μέν γάρ αὐτός καλός ἐπιδείκνυμι , οὐ πάνυ τίς σαφῶς ἴσημι · ὁ δδʹ χύτρειος οὗτος λόγος νεφέλη ἐκεῖνος σύ ποιέω ὁ Ῥόδιος χρυσός ποτός ζεύγνυμι · ὅς εἰμί μή σφόδρα οἶδα πνέω καί διά οὗτος ψεῦδος οὖον λέγω , οὐ εἰς ἐνδίδωμι ὁ ὁ ἔπαινος καινότης · ὑπερβαίνω γάρ ὁ νῦν vʹ . - ΚοΑμο .