cogPG.PG126 64
ἐνούμενα καὶ κιρνώμενα , οἷον ψυχὴ καὶ σῶμα , τὸν τέλειον κατὰ Θεὸν προφαίνουσιν ἄνθρωπον . Νηστεύει vαὶ Ἰουδαῖος , ἀλλ´ ἤκουσαν[σεν ] ὅτι Νηστείαν καὶ ἀρσίριον [ Μἀργίαν ] καὶ τὰς ἑορτὰς ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου.Διὰ τί ; Ὅτι τὸ ἀργύριον ὑμῶν κδόκμον . Ποῦ γὰρ ὁ λόγος δεδοκιμασμένος παρὰ τοῖς φονευταῖς τοῦ Λόγου ; Ὃ καὶ αὐτὸ τούτος προσονειδίζεται · Αἰ γὰρ χεῖρες ὑμῶν , φησὶν , αἷματος Ιύρεις , οὐ μόνον οὐδὲν ἐργασαμένων ἀγαθὸν , ἀλλὰ καὶ προσαποκτεινάντων τὸν Κύριον . Νηστεύτισι καὶ οἱ ἀπὸ τῶν αἱρέσεων , ἀλλὰ ἀστεφάνωτα καὶ ἀγέραστα · οὐ γὰρ νόμιμος τούτοις ἡ ἅθλησις . Μεθύσκεται καὶ ὀρθόδοξος , ἀλλὰ καὶ πολλὰς δαρήσεται , ὡς εἰδὼς τὸ τοῦ Δεσπότου θέλημα , καὶ μὴ ἐργαζόμενος . θʹ . Διὰ τοῦτο τῇ γνώσει τῶν ἐντολῶν συμπαραδεκτέον , ἀδελφοὶ , καὶ τὰς ἀρετὰς · τοῦτο γὰρ ὀ τῶν νηστίμων ἡμερῶν ἀριθμὸς συμβολικῶς ἡμῖν βούλεται , τὰς τέσσαρας ἐπὶ τὰς δέκα πολλαπλασιάζων · καὶ τοὔμπαλιν . Ἑπεὶ δὲ μετρίως ἡμῖν περὶ τῆς νηστείας εἴρηται , καὶ οὐδὲ τοῦτο χωρὶς σοφίας οἱ τῆς Ἐκκλησίας οἰκοδόμοι διέθεντο , φέρε καὶ περὶ τῆς τοῦ σταυροῦ προσκυνήσεως , ὡς ἐφικτὸν , διαλάβωμεν . Ὅτι μὲν γὰρ δεῖ προσκυνεῖσθαι τὸ τῆς σωτηρίας ἡμῶν ὄργανον τὸ τῷ θείῳ καθαγιασθὲν αώματί τε καὶ αἴματι , οὔτε ζητήσεως ἄξιον , οὔτε λόγου πρὸς πίστιν δεόμενον . Τὸ δ´ ἐν τῇ μεσότητι τῶν νηστίμων ἡμερῶν προτεθεῖσθαι κοινῶς εἰς προσκύνησιν , τοῦτό τις τῶν τὴν ἀκοὴν λιχνωτέρων , ὧς ἤδυσμα , παρατεθῆναι δεήσεται . Τίς γὰρ ἡ ἁποκλήρωσις , μήτε πρὸ τούτου , μήτε μετὰ ταῦτα , ἐν δὲ τῷ μέσῳ νομοθετηθῆναι πάνδημον τὴν προσκύνησιν ; ι . Ἦ δῆλον ὅτι καὶ τοῦτο τοῦ Πνεύματος . Κπειδὴ γὰροῖδε τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀρχομένην μὲν ώς τὰ πολλὰ θερμότερον , οὐχ ὁμαλῆ δὲ τὴν κίνησιν ἐν τῇ προόδῳ φυλάττουσαν , ἀλλ´ οἷον ἀποναρκουμένην , καὶ ἐνεργουμένην τὸ μὴ ἐργάζεσθαι , ὡς ἂν μὴ των νηστειῶν εὐτόνως ἀρχόμενοι , εἰτα προοδεύοντες ἐκλυώμεθα , τὸν σταυρὸν εἰς τὸ μέσον προέθηκαν [ κεν ] , τούς τε προγεγονότας πόνους δεχόμενον , καὶ πρὸς τοὺς μέλλοντας ἐνισχύοντα οἷόν τι σοιοῦσιν ἐν τοῖς γυμνικοῖς ἀγῶσιν οἱ τοὺς ἀθλητὰς τοῖς ὑποφωνήμασιν ἐπεγείροντες , ἢ κεκμηκότας , ἢ δοκοῦντας καὶ πολλάκις ἐν μέσῳ τοῦ σταδίου ἱσταμένοις , ὑπόμνημά τε τῶν του μεγάλου Θεοῦ καὶ Ἐωτῆρος παθῶν γινόμενον , καὶ οἷόν τινα παιδοτρίβιν τῶ καλῶς τρέχοντι λέγοντα · Εἰ ὁ Δεσπότης σταυρῷ προσηλώθη , χολὴν ἐποτίσθη , πλευρὰν ἐλογχεύθη , πάντα ὅσα τῆς ἀτιμίασὑπέστη καὶ πράγματα καὶ ὀνόματα , μή μοι ἀναπέσῃς αὐτὸς , μηδὲ σαλεύλ θείησάν σοι οἱ πόδες ὑπὸ χειρὸς καὶ ἐνεργείας ἁμαρπωλοῦ , μηδὲ ἐκχυθείὴσίν σου τὰ διαβήματα · ἀλλὰ τρέχε δι´ ὑπομονῆς τὸν προκείμενόν σοι ἀγῶνα . Τρέχε ὡς οὐκ ἀδήλως · πρόδηλος γὰρ ἡ ἀνάστασις , πρὸς ἡν ὁ σταυρὸς χειραγωγεῖ , τῶν παθῶν οὖσαν καὶ
Lemmas: νοέω καί κιρνώμενα , οἷος ψυχή καί σῶμα , ὁ τέλειος κατά θεός προφαίνω ἄνθρωπος . νηστεύω ὡς Ἰουδαῖος , ἀλ ἀκούω ] ὅτι νηστεία καί ἀρσίριον [ Μαργιάν ] καί ὁ ἑορτή σύ μισέω ὁ ψυχή μου.Διὰ τίς ; ὅτι2 ὁ ἀργύριον σύ κδόκμον . πός γάρ ὁ λόγος δοκιμάζω παρά ὁ φονευτής ὁ Λόγος ; ὅς καί αὐτός τούτος προσονειδίζω · ὁ γάρ χείρ σύ , φημί , αἷμα ιυρεω , οὖον μόνος οὐδείς ἐργάζομαι ἀγαθός , ἀλλά καί προσαποκτείνω ὁ κύριος . νηστευτις καί ὁ ἀπό ὁ αἵρεσις , ἀλλά αστεφάνωτος καί ἀγέραστος · οὖον γάρ νόμιμος οὗτος ὁ ἄθλησις . μεθύσκω καί ὀρθόδοξος , ἀλλά καί πολύς δέρω , ὡς εἰδοί ὁ ὁ δεσπότης θέλημα , καί μή ἐργάζομαι . ὁ . Ζεύς οὗτος ὁ γνῶσις ὁ ἐντολή συμπαραδεκτέον , ἀδελφός , καί ὁ ἀρετή · οὗτος γάρ ὁ ὁ νήστιμος ἡμέρα ἀριθμός συμβολικός ἐγώ βούλομαι , ὁ τέσσαρες ἐπί ὁ δέκα πολλαπλασιάζω · καί ἔμπαλιν . ἐπεί δέ μέτριος ἐγώ περί ὁ νηστεία εἴρω , καί οὐδέ οὗτος Χωρὶς σοφία ὁ ὁ ἐκκλησία οἰκοδόμος διατίθημι , φέρω καί περί ὁ ὁ σταυρός προσκύνησις , ὡς ἐφικτός , διαλαμβάνω . ὅτι2 μέν γάρ δεῖ προσκυνέω ὁ ὁ σωτηρία ἐγώ ὄργανον ὁ ὁ θεῖον καθαγιάζω ἅμα τε καί αἷμα , οὔτε ζήτησις ἄξιος , οὔτε λόγος πρός πίστις δήω . ὁ δδʹ ἐν ὁ μεσότης ὁ νήστιμος ἡμέρα προτίθημι κοινῶς εἰς προσκύνησις , οὗτος τις ὁ ὁ ἀκοή λίχνος , ὅς ἥδυσμα , παρατίθημι δήω . Τῖς γάρ ὁ ἀποκλήρωσις , μήτε πρό οὗτος , μήτε μετά οὗτος , ἐν δέ ὁ μέσος νομοθετέω πάνδημος ὁ προσκύνησις ; ι . ἦς δῆλος ὅτι καί οὗτος ὁ πνεῦμα . Κπειδὴ γάρος ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἄρχω μέν οὖς ὁ πολύς θερμός , οὐ ὁμαλεύς δέ ὁ κίνησις ἐν ὁ πρόοδος φυλάσσω , ἀλ οἷος ἀποναρκέω , καί ἐνεργέω ὁ μή ἐργάζομαι , ὡς εἄν μή ὁ νηστεία εὔτονος ἄρχω , εἶτα προοδεύω ἐκλύω , ὁ σταυρός εἰς ὁ μέσος προτίθημι [ ἄν ] , ὁ τε προγίγνομαι πόνος δέχομαι , καί πρός ὁ μέλλω ἐνέχω οἷος τίς σοειμι ἐν ὁ γυμνικός ἀγών ὁ ὁ ἀθλητής ὁ ὑποφώνημα ἐπεγείρω , ἢ κάμνω , ἢ δοκέω καί πολλάκις ἐν μέσος ὁ στάδιος ἵστημι , ὑπόμνημα τε ὁ ὁ μέγας Θεός καί Ἐωτῆρος πάθος γίγνομαι , καί οἷος τις παιδοτριβέω ὁ καλῶς τρέχω λέγω · εἰμί ὁ Δεσπότης σταυρός προσηλόω , χολή ποτίζω , πλευρά λογχεύω , πᾶς ὅσος ὁ ἀτιμίασὑπέστη καί πρᾶγμα καί ὄνομα , μή ἐγώ ἀναπίπτω αὐτός , μηδέ σαλεύλ τίθημι σύ ὁ πούς ὑπό χείρ καί ἐνέργεια ἁμαρπωλοῦ , μηδέ ἐκχέω σύ ὁ διάβημα · ἀλλά τρέχω δις ὑπομονή ὁ πρόκειμαι σύ ἀγών . τρέχω ὡς οὐ ἀδήλως · πρόδηλος γάρ ὁ ἀνάστασις , πρός ἐάν ὁ σταυρός χειραγωγέω , ὁ πάθος εἰμί καί