cogPG.PG126 192
ὀξύνων πρὸς ἐκδηλοτέρεν χρηστότητα , καὶ τὸ συντετριμμένον ἰώμενος , καὶ τὸ ἀπωσμένον ἀνακαλούμενος . Δῆλος δὲ τὴν Ἀχρίδα θήσων ἐξελεομένην , ὥσον οὔπω ἐπίφθονον . Τὸ δὲ τοιοῦτον ἡμῖν ἐπιστῆσαι τῶν ἀρμοστῶν , πῶς οὐ προκλητικόν ἐστί σοι μείζονος ἐκ Θεοῦ παρὰ βασιλεῖ δυνάμεως , ἵνα μείζω καὶ πόλεις εὐεργετοῦντα καὶ ἔθνη διὰ τῆς σῆς τῶν ἀρνόνσων ἐπιλογῆς , καὶ παρὰ τῷ κρατοῦντι συστάσεως . Τοῦτό μοι τὴν γλῶσσαν ἔλυσέ τε , καὶ μικρόν τι τὴν σὴν ἀκοὴν περιελκύσαι πρὸς τὴν ἡμετέραν λαλιὰν ἔπεισεν . Οὐ γὰρ δεῖν ἔγνων τηλικοῦτον ἰδὼν ἀγαθὸν , καὶ οὕτω ξένον , ἐπιδημῆσαν ὑμῖν διὰ σοῦ , μὴ τῇ σῇ μεγαλεπιφανείᾳ δηλῶσαι τὴν τοῦ δοθένοτος σιλναίσθη σιν , μηδὲ λόγῳ γνωρίσαι , οἵου πράγματος τετυχήκαμεν . Τά τε γὰρ ἄλλα , καὶ τὴν αὐτὸς αὐτοῦ κρίσιν ἀποδεξάμενος , καὶ οἷόν τι καλὸν γέννημα Πατὴρ ἡδέως κατασπασάμενος , ἔτι μᾶλλον πτερώσεις διὰ γραμμάτων πρὸς τὸν ἐφ´ ἃ εἴλετο δρόμον · ὥστε τὸν καλὸν δειχθῆναι καλλίονα , καὶ τὸν Νιρέα ἤδη καὶ Ἀχιλλέα διαπλασθῆναι . Εἰ δέ τι πλεῖον αἰδοῦς καὶ τῷ Φοίνικι , ἢ τῷ Νέστορι , ὁ Ἀχιλλεὺς οὕτος προσνέμειν ὑπὸ σοῦ νουθετοῖτο , ἐν οὐδενὶ μὲν ἐκεῖνος τὸν ἤρωα ψεύσαιτο . Διὰ πάντων δὲ δείξεις αὐτὸς , ὡς οὶ νῦν ἡμῖν ἐγνωσμένοι πρὸς σὲ ἄκρατον ταρύετον ἀιὸς πρὸς ὅρνιθα θεῖον ωοΒἱ α Πιί εἰσί , ἰα οπῖαηί , αἰ ἵνα εαε ΕΠΙΣΤ . Ζι . Τῶ Πακουριάνῳ κυρίῳ Γρηγορίῳ , τῷ γαμβρῷ τοῦ μεγάλου Δρουγγαρίου . Ἀρά σοι θρασὺς ἐγὼ καὶ περιττὸς τὴν παῤῥησίαν , τανσέβαστε , ὅτι μήπω μηδ´ ἰδὼν , μηδ´ ὀφθεὶς , εὐθὺς . νουθετητής σοι καθίσταμαι ; Ἦ θαυμαστὸς τῆς ἀπλότητος , ὅτι καὶ τοῖς συνήθεσι κοινωνῶ τοὐμοῦ πλούτου , καὶ τῶν ἐνόντων σοι μεταδίδωμαι ; Ἐγὼ μὲν , οἷ μαι , τὸ δεύτερον · εἰ δέ τις τὸ πρῶτον τίθεται , ἀλλ´ οὗτός γε , ἀνουθέτητος ὄντως , καὶ μηδὲν ἀγαθὸν ἀπολαύσας λόγου μηδάποτε . Φημὶ τοίνυν ἐγὼ ἀνθρώπων ἐπιστασίαν σε δεδεγμένον νέον , καὶ τὴν καρδίαν εὐτύπωτον , πάντοθεν χρῆναι συγκεκροτῆσθαι , καὶ πλείοσιν ὀφθαλμοῖς τὰ πάντα περιαθρεῖν , ἢ ὁ πανόπης Ἄργος τὴν ἐμπιστευθεῖσαν ἐκείνην Ἅοῦν ὄ τι ποτε ἐν τούτοις ὁ μῦθος βούλεται , ὡς ἂν μὴ λάθοι κακία τοὺς αὐτῆς χαρακτῆρας τῇ σῆ ψυχῇ ἐντυπώσασα . Καὶ κατ´ αὐτὴν μὲν ἡ νεότης χρῆμα πάντολμον , καὶ δραστήριον · ὅταν δὲ ἡ τῆς ἀρχῆς ἐξουσία παρῇ , Λέγει μετὰ ξίφους , φασίν . Ἀλλὰ σὺ τὸν λόγον ἔχων μετὰ σαυτοῦ τὸν μέγαν , καὶ καταρτιστὴν , ἕξεις ταῦτα πλείονος ὕλην εὐδοκιυ ΕΡΙΘΤ . νΙΙ .
Lemmas: ὀξύνω πρός ἔκδηλος χρηστότης , καί ὁ συντρίβω ἰάομαι , καί ὁ ἀπωθέω ἀνακαλέω . Δῆλος δέ ὁ Αχρίδα τίθημι ἐξελαύνω , ὠθέω οὔπω ἐπίφθονος . ὁ δέ τοιοῦτος ἐγώ ἐφίστημι ὁ αρμοστής , πῶς οὖον προκλητικός εἰμί σύ μείζων ἐκ Θεός παρά βασιλεύς δύναμις , ἵνα μείζων καί πόλις εὐεργετέω καί ἔθνος διά ὁ σός ὁ ἀρνόνσων ἐπιλογή , καί παρά ὁ κράτος σύστασις . οὗτος ἐγώ ὁ γλῶσσα λύω τε , καί μικρός τίς ὁ σός ἀκοή περιέλκω πρός ὁ ἡμέτερος λαλιά πείθω . οὖον γάρ δήω γιγνώσκω τηλικόσδε εἶδον ἀγαθός , καί οὗτος ξένος , ἐπιδημέω σύ διά σύ , μή ὁ σός μεγαλεπιφάνεια δηλόω ὁ ὁ δίδωμι σιλναίσθη βρόχος , μηδέ λόγος γνωρίζω , οἷος πρᾶγμα τυγχάνω . ὁ τε γάρ ἄλλος , καί ὁ αὐτός αὐτός κρίσις ἀποδείκνυμι , καί οἷος τίς καλός γέννημα πατήρ ἡδύς κατασπάω , ἔτι μᾶλλον πτερόω διά γράμμα πρός ὁ ἐφίημι ὁ εἴλω δρόμος · ὥστε ὁ καλός δείκνυμι καλῶς , καί ὁ Νιρεύς ἤδη καί Ἀχιλλεύς διαπλάσσω . εἰμί δέ τίς πλείων αἰδώς καί ὁ Φοίνικι , ἢ ὁ Νέστωρ , ὁ Ἀχιλλεύς οὗτος προσνέμω ὑπό σύ νουθετέω , ἐν οὐδείς μέν ἐκεῖνος ὁ ἥρως ψεύδω . Ζεύς πᾶς δέ δείκνυμι αὐτός , ὡς οἷ νῦν ἐγώ γιγνώσκω πρός σύ ἄκρατος ταρυιημι ἀιὸς πρός ὄρνις θέω ωοΒἱ ὅς Πιί εἰμί , ἰά ὁράω , ὁ ἵνα ἐάω π̈κοστ . Ζι . ὁ Πακούριος κύριος Γρηγόριος , ὁ γαμβρός ὁ μέγας δρουγγάριος . Ἀρά σύ θρασύς ἐγώ καί περισσός ὁ παρρησία , τανσέβαστε , ὅτι μήπω μηδ´ εἶδον , μηδ´ ὁράω , εὐθύς . νουθετητής σύ καθίστημι ; ἦς θαυμαστός ὁ απλοτητη , ὅτι καί ὁ συνήθης κοινωνέω ἐγώ πλοῦτος , καί ὁ ἔνειμι σύ μεταδίδωμι ; ἐγώ μέν , οἷ μής , ὁ δύο · εἰμί δέ τις ὁ πρῶτος τίθημι , ἀλ οὗτος γε , ἀνουθέτητος εἰμί , καί μηδείς ἀγαθός ἀπολαύω λόγος μηδάποτε . φημί τοίνυν ἐγώ ἄνθρωπος ἐπιστασία σύ δέχομαι νέος , καί ὁ Καρδία εὐτύπωτος , πάντοθεν χρή συγκροτέω , καί πλείων ὀφθαλμός ὁ πᾶς περιαθρέω , ἢ ὁ Πανοπεύς Ἄργος ὁ ἐμπιστεύω ἐκεῖνος Αούν ὅς τίς ποτός ἐν οὗτος ὁ μῦθος βούλομαι , ὡς εἄν μή λανθάνω κακία ὁ αὐτός χαρακτήρ ὁ σῆ Ψυχή ἐντυπόω . καί κατ´ αὐτός μέν ὁ νεότης χρῆμα πάντολμος , καί δραστήριος · ὅταν δέ ὁ ὁ ἀρχή ἐξουσία πείρω , λέγος μετά ξίφος , φημί . ἀλλά σύ ὁ λόγος ἔχω μετά σεαυτοῦ ὁ μέγας , καί καταρτιστής , ἔχω οὗτος πλείων ὕλη εὐδοκία ΤΕ . Ι .