cogPG.PG126 154
ἀφορμὴ δὲ βαρεῖά τε ὁμοῦ καὶ ταχεῖα , τὸ μὲν , τῷ πλήθει τῆς λείας , τὸ δὲ , τῆ περὶ τὸ φεύγειν οξύτητι ; Ἀεί τε γὰρ ἐπιόντες τὴν φήμην προφθάοαλσι καὶ ἀπιόντες . οὐδ´ ἀκούειν διδόασι περὶ αὐτῶν τοῖς διώκουσι . Τὸ δὲ μεῖζον , ἀλλοτρίαν μὲν κατατρέχουσι , σφετέραν δ´ οὐκ ἔχουσιν · ἀλλὰ κἄν τις εἴη Δαρείου τοῦ Ὑστάσπεως τολμηρότερος , ὡς καὶ ζεῦξαι τὸν Ἴστρον , καὶ Σκύθας ἀναζητεῖν , τοῦτ´ ἐκεῖνο , διώξει φρενοβλαβῶς τὰ ἀκίχητα . Αὐτοὶ μὲν τὶς πέτρας περιβαλοῦνται καὶ ταῖς λόχμαις ἐνδύσονται · ὁ δὲ οὐδὲν πλέον , ἢ ὄρη τε καὶ δάση περιελεύσεται , μόνα τῆς τῶν διωκομένων φύσεως ἀγριώτερα , καὶ τῆς π λλῆς δὲ ἐκείνης τῶν Σκυθῶν ἐρηΚμίας μόνης θεατὴς καταστήσεται . ἢν οὐδὲ ἡ παροιμία ἠγνόησε , Κἂν προσβιάζηται τὴν φύσιν τοῦ παάνματος , αὐτὸς μὲν ἀπολεῖται , οὐ μᾶλλον ἐλεούμενος τῆς ἀτυχίας , ἢ τοῦ θράσους μισούμενος · οἱ δὲ Σκύθαι δείξουσι πετρῶν ὄντες καὶ δρυῶν ἔκγονοι , καὶ δράσουσι μόνον , ἀλλ´ οὐχὶ πείσονται · ὥστε ἔμοιγε , εἰ μὴ πάντα τοῖς μύθοις ἐπιτρεπτέον , καὶ ὁ Γύγης ἐκεῖνος Σκύθης ἦν ἐξ ἀφανοῦς βάλλων , αὐτὸς μὴ βαλλόμενος . Τούτοις συμφορὰ μὲν βίος ἀποάγμων . τὸ δὲ ἡσυχάζειν , ἀῤῥώστημα . καὶ τὰ τῆς εὐδαιμονίας ἄκρα πατεῖν δοκοῦσιν , ὅταν ἢ πολέμου καιρὸν εὔλογον ἔχωσιν , ἢ ταῖς σπονδαῖς ἐνυβρίσωσι . Καὶ οὗτος αὐτοῖς ὁ πολεμικώτερος , ὃς Ξν φανείη βαρβαρικώτερός τε καὶ ἀπιστότερος , μαινομένῃ τε χειρὶ θύων , καὶ ἀπονοίᾳ δουλεύων . Καὶ τὸ χείριστον , ὅτι τῷ πλήθει νικῶσι τὰς μελίσσας τοῦ ἔαρος , καὶ οὐδείς ποτε τούτων εἶδε χιλιάδας , ἢ μυριάδας , ἀλλ´ ἀριθμὸς τούτων τὸ ἀναρίθμητον . Ἀλλὰ γὰρ τούτοις , τοῖς τοιούτοις τὴν ὁρμὴν , τοῖς τοσούτοις τὸ πλῆθος , ὁ σὸς φόβος ἀντὶ μυρίων πολέιλων ἤρκεσε , καὶ τὸν ἵππον μὲν ἀναπαῦσαι , καταπῆξαι δὲ τὸ δομάτιον , λῦσαί τε τῆς ἀσπίδος τὸν ΙΙΗΙἰΡΓΚ ΣΙΙ Δπφε ἰΙΙΙΙΙΠΙΡΓΒΙΙΙΡρφ . Α vρΓΟΙΙΙΦ ΙΑΙΓΒμΘ ΙΙΗρΙΙΙΙΟίῌΗΩ ΠΙΙΙΙίΙΙΙΗἱΙρ ΒαvΟΓ ἸΙ ΡΓΟΙΦΙΙὴΟΓΙΗΙ λιελΙiΗΒυΟΦ ΓΗ · φϛμε ἐΙΙε εἰ ο Γεηρ ΔαΓ , εἰ ἰαείΙλΙΙΙΟ ΠΠμοΓ , εἰ εΙα ορΟΠΦΓΡ ΡΩΓεΙΙΑΡῖί . δʹ . Ἀλλ´ οἷόν με τόδε μικροῦ διελάνθανε τοῦ Σκύθου τὸ τέχνασμα . Τῆς γὰρ εἰρήνης ἐρῶν , καὶ ἡδέως Ἀν ὑπὲρ ταύτης καὶ τὰ φίλτατα ἀποδόμενος , ὁ δὲ μετεχειρίζετο τὸ πρᾶγμα σοφώτερον . πρέσβεις γὰρ σχηματίσας τῷ κραταιῷ δεσπότῃ προσέπεμπεν , ἐρεῖν κελεύσας οὐχ ὅτι εἰρήνης δέονται , ἀλλ´ ὅτι δεομένῳ πάρεισι τὰς ὁμολογίας θησόμενοι . Ὁ δὲ καὶ ἄλλως μὲν ἐν ταῖς πρὸς βαρβάρους ὁμιλίαις πάντας ἀποκρύπτει καὶ φιλοσόφους καὶ ῥήτορας τῶν νοημάτων τῇ στιβαρότητι , καὶ τῶν ῥημάτων τῇ καθαρότητι , εἴπορος εὑρεῖν , εὔκολος εἰπεῖν , πολὺς μὲν νοῆσαι , τ δὺς δ´ ἑρμηνεῦσαι , μεγαλοφροσύνης τε τὴν διάλεξιν ἐμπιπλῶν , καὶ βασιλικοὺς τοὺς λόγους καὶ ἀνατεταμένους ποιούμενος · τότε δὲ καὶ πρὸς τὴν ἀπάτην τοῦ Βαρβάρου ἐμπικρανάμενος , τοὺς Ὁμηρικοὺς ἐκείνους δημηγόρους ἐνίκα , τοῦτο μὲν λιγέως καὶ παῦρα καταρητοοεύων τοῦ Σκυθικοῦ τοῦτο δὲ νιφάδεσσιν ἐοικότα χειμερίησιν . Ἐν οἱς
Lemmas: ἀφορμή δέ βαρύς τε ὁμοῦ καί ταχύς , ὁ μέν , ὁ πλῆθος ὁ λεῖος , ὁ δέ , τῆ περί ὁ φεύγω ὀξύτης ; ἀεί τε γάρ ἔπειμι ὁ φήμη προφθαοαλς καί ἄπειμι . οὐδός ἀκούω δίδωμι περί αὐτός ὁ διώκω . ὁ δέ μείζων , ἀλλότριος μέν κατατρέχω , σφέτερος δδʹ οὐ ἔχω · ἀλλά ἄν τις εἰμί Δαρεῖος ὁ Ὑστάσπης τολμηρός , ὡς καί ζεύγνυμι ὁ Ἴστρος , καί Σκύθης ἀναζητέω , τοῦτος ἐκεῖνος , διώκω φρενοβλαβής ὁ ἀκίχητος . αὐτός μέν τις πέτρα περιβάλλω καί ὁ λόχμη ἐνδύω · ὁ δέ οὐδείς πλέω , ἢ ὄρος τε καί δατέομαι περιέρχομαι , μόνος ὁ ὁ διώκω φύσις ἄγριος , καί ὁ π λῆς δέ ἐκεῖνος ὁ Σκύθης ἐρημία μόνος θεατής καθίστημι . εἄν οὐδέ ὁ παροιμία ἀγνοέω , κἀν προσβιάζομαι ὁ φύσις ὁ παάνματος , αὐτός μέν ἀπόλλυμι , οὖον μᾶλλον ἐλεέω ὁ ἀτυχία , ἢ ὁ θράσος μισέω · ὁ δέ Σκύθης δείκνυμι πέτρα εἰμί καί δρῦς ἔκγονος , καί δράω μόνος , ἀλ οὐ πείθω · ὥστε ἐγώ , εἰμί μή πᾶς ὁ μῦθος ἐπιτρεπτέον , καί ὁ Γύγης ἐκεῖνος Σκύθης εἰμί ἐκ ἀφανής βάλλω , αὐτός μή βάλλω . οὗτος συμφορά μέν βίος αποαγμος . ὁ δέ ἡσυχάζω , ἀρρώστημα . καί ὁ ὁ εὐδαιμονία ἄκρος πατέω δοκέω , ὅταν ἢ πόλεμος καιρός εὔλογος ἔχω , ἢ ὁ σπονδή ἐνυβρίζω . καί οὗτος αὐτός ὁ πολεμικός , ὅς Ξν φαίνω βαρβαρικός τε καί ἄπιστος , μαίνομαι τε χείρ θύω , καί ἀπόνοια δουλεύω . καί ὁ κακός , ὅτι ὁ πλῆθος νικάω ὁ μέλισσα ὁ ἔαρ , καί οὐδείς ποτός οὗτος ὁράω χιλιάς , ἢ μυριάς , ἀλ ἀριθμός οὗτος ὁ ἀναρίθμητος . ἀλλά γάρ οὗτος , ὁ τοιοῦτος ὁ ὁρμή , ὁ τοσοῦτος ὁ πλῆθος , ὁ σός φόβος ἀντί μυρίος πολύς ἀρκέω , καί ὁ ἵππος μέν ἀναπαύω , καταπήγνυμι δέ ὁ δόμα , λύω τε ὁ ἀσπίς ὁ Ι ΣΙ Δπφε Ι . Α Ι ΑΒΓ Ι ΠΙΙΙΙίΙΙΙΗἱΙρ Βα ἸΙ Ι λιελΙiΗΒυΟΦ ΓΗ · φϛμε ἐΙΙε εἰμί ὁ Γεηρ Δα , εἰμί ἰαείΙλΙΙΙΟ Π , εἰμί εἶα Ρ ΡΩΓεΙΙΑΡῖί . δέ . Ἀλ οἷος ἐγώ ὅδε μικρός διαλανθάνω ὁ Σκύθης ὁ τέχνασμα . ὁ γάρ εἰρήνη ἐράω , καί ἡδύς εἰς ὑπέρ οὗτος καί ὁ φίλος πωλέω , ὁ δέ μεταχειρίζω ὁ πρᾶγμα σοφός . πρέσβυς γάρ σχηματίζω ὁ κραταιός δεσπότης προσπέμπω , εἴρω κελεύω οὐ ὅτι εἰρήνη δήω , ἀλ ὅτι δήω πάρειμι ὁ ὁμολογία τίθημι . ὁ δέ καί ἄλλως μέν ἐν ὁ πρός βάρβαρος ὁμιλία πᾶς ἀποκρύπτω καί φιλόσοφος καί ῥήτωρ ὁ νόημα ὁ στιβαρότης , καί ὁ ῥῆμα ὁ καθαρότης , ἔπορος εὑρίσκω , Εὔκολος εἶπον , πολύς μέν νοέω , τ δύω δδʹ ἑρμηνεύω , μεγαλοφροσύνη τε ὁ διάλεξις ἐμπίμπλημι , καί βασιλικός ὁ λόγος καί ἀνατείνω ποιέω · τότε δέ καί πρός ὁ ἀπάτη ὁ Βαρβάρου ἐμπικραίνω , ὁ ὁμηρικός ἐκεῖνος δημήγορος νικάω , οὗτος μέν λιγέως καί παῦρος καταρητοοευω ὁ Σκυθικός οὗτος δέ νιφάς ἔοικα χειμέριος . ἐν οἱςστις