cogPG.PG126 170
τῷ πρὸς ὃν ἐγράφη , ναρκώδεις , καὶ οἷον ἄχειρες . Ἀλλὰ´ ἐπειδὴ καὶ τῶν Φραγγικῶν ἐπηρειῶν ἐθάδες ἥδη γεγονότες , ῥᾷον ἢ πρόσθεν τὰ δεινὰ διαφέρομεν ρόνος γὰρ εὐμαρὴς ἁπάντων Διδάσκαλος ! , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡμῶν αὐτῶν ἔστιν ὅτε γινόμεθα , καὶ τοῦ γνόντος ἐτύχομεν τε γραμματοκομιστοῦ , τοῦ ὑπὸ τὸν ὁσιώτατον Πατέρα κῦριν Συμεὼν εὐλαβέστατον μοναχὸν κῦριν .... ἰδοὺ τὰ χείλη μου οὐ μὴ κολλήσω , ἀλλὰ καὶ νῷ καὶ λόγῳ καὶ γράμματι , τὸν τοῦ μεγάλου καὶ νοῦ καὶ λόγου λειτουργὸν καὶ πρὸς τὸ Πνεῦμα χειραγωγὸν ἐκ γράμματος , προσφθέγγομαί πε καὶ κατασπάζομαι , καὶ πῶς ἔχει σοι τὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ ἡγιασμένου πυνθάνομαι σώματος . Καὶ εἰ μὴ ὁ πειραστὴς Κυρίου περιχάσκει , τοῦτο καθάπερ λίθον τοῦ βάλλοντος μὴ ἀπτόμενος , εἴη μὲν οὖν ἐν δεξιωτέροις · εἰ δ´ ἄρα σε καὶ τῶν ἀριστερῶν ἐνοχλεῖ , ἀλλὰ καὶ τούτῳ , κατὰ τὸν σὸν Παῦλον , ὁπλῳ χρήση δικριοσύννς . καὶ διὰ τῆς ἀσθενείας δείξεις τελειρυμένην ἐν σοὶ τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν , καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Ἰησοῦ μανερώσεις ἐν θνητῷ καὶ φθαρτῷ σώματι . Ὅσον ὁ ἔξω ἄνθρωπος φθείρεται , τοσοῦτον ἀνακαινουμένου τοῦ ἔσω , καὶ ζῶντα τὸν Ἰησοῦν δεικνύοντος . Ἐρῶ σοι βούλει καὶ τὰ ἐμὰ πάντα μοι ἐν ἀριστεροῖς τὰ τοῦ σώματος , τὰ τοῦ Πνεύματος . Ἔν μόνον μοι δεξιὸν , ἡ πρὸς τὰς ἡμετέρας εὐχὰς ἐλπὶς , ἃς ἐκτενεῖς διδούς μοι καὶ τῶν συνήθων θερμότερον , ἀντιπεριστήσεις , οἶδα , τὰ πράγματα Φιλανθρώπου τοίνυν καὶ δεσπότου καὶ φιλαδέλφου ὑπηρέτης ὢν , φιλαδελφίαν καὶ φιλαδελφίαν ἐπίδειξαι · ἵνα σε κἀκεῖνος τά τε ἄλλα καὶ ὑπὲρ τούτου δείξῃ ἐν οὐρανοῖς , ἐντελόμισθον τηρῶν , καὶ νῦν πάσνς κακύναεως ἀνώτερον καὶ κακώσεως . iΒʹ.--Τῷ καματηρῷ κυρῷ Γρηγορίῳ . Καιρός μοι τὸ προφητικὸν εἰπεῖν , ἀδελφὲ τιμιώπατε · Οἴμοι , ὅτι πῦρ κατέφαγε τὰ ὡραῖα τῆς ρἰὸ κουμένης ! Τί γὰρ ὡραιότερον οἴκου θείου ; τί δε τερπνότερον , τί δε τῶν ἀγαπητῶν τοῦ Θεοῦ σκηνωμάτων , καὶ τοῦ τόπου τῆς δόξης αὐτοῦ εὑπρεπέστερον ; οἴμοι τῶν ἐμῶν ἁμαρτιῶν ! αἱ τάχα ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ τὸ ἁγιαστήριον τοῦ Θεοῦ . Τίς δώσει τῇ κεφολῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὁφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων ; καὶ κλαύσομαι τό τε τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου σύντριμμα , τῆς πολίχνης ταύτης , φημί , τῆς ἐλεεινῆς , τῆς τοῦ λωνᾶ κολρκύνθης , τῆς ἄμα καὶ φανείσης καὶ φθαρείσης , καὶ τὸ τῆς Κητρὸς τοῦ λαοῦ μου , ὃ καὶ οἰκτότερον [ οκτρότ . ] τίθεμαι , τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας ; Τίς οὕτως ἀδαμαντίνη ψυχή ; τίς οὕτως τὴν καρδίαν κσκλήρυται , ὡς μὴ καταφλεγῆναι καὶ αὐτὸς , οὐ τῷ ὁράματι λέγω , ἀλλὰ καὶ ψιλῷ τῷ ἀκούσματι ;
Lemmas: ὁ πρός ὅς γράφω , ναρκώδης , καί οἷος ἀχειρής . Ἀλλά ἐπεί καί ὁ Φραγγικός ἐπήρεια ἐθάς ἥδη γίγνομαι , ῥᾳδίως ἢ πρόσθεν ὁ δεινός διαφέρω ρόνος γάρ εὐμαρής ἅπας Διδάσκαλος ! , καί διά οὗτος καί ἐγώ αὐτός εἰμί ὅτε γίγνομαι , καί ὁ γιγνώσκω τυγχάνω τε γραμματοκομιστής , ὁ ὑπό ὁ ὅσιος πατήρ κύρις Συμεών εὐλαβής μοναχός κύρις .... ἰδού ὁ χεῖλος ἐγώ οὖον μή κολλάω , ἀλλά καί νάω καί λόγος καί γράμμα , ὁ ὁ μέγας καί νόος καί λόγος λειτουργός καί πρός ὁ πνεῦμα χειραγωγός ἐκ γράμμα , προσφθέγγομαι μετά καί κατασπάζομαι , καί πῶς ἔχω σύ ὁ ὁ ἱερός καί ἁγίζω πυνθάνομαι σῶμα . καί εἰμί μή ὁ πειραστής κύριος περιχάσκω , οὗτος καθάπερ λίθος ὁ βάλλω μή ἅπτω , εἰμί μέν οὖν ἐν δεξιός · εἰμί δδʹ ἄρα σύ καί ὁ ἀριστερός ἐνοχλέω , ἀλλά καί οὗτος , κατά ὁ σός Παῦλος , ὅπλον χράω δικριοσύννς . καί διά ὁ ἀσθένεια δείκνυμι τελειρυμένην ἐν σύ ὁ ὁ Θεός δύναμις , καί ὁ ζωή ὁ Ἰησοῦς μανερώσεις ἐν θνητός καί φθαρτός σῶμα . ὅσος ὁ ἔξω ἄνθρωπος φθείρω , τοσοῦτος ἀνακαινόω ὁ εἴδομαι , καί ζῶ ὁ Ἰησοῦς δείκνυμι . εἴρω σύ βούλομαι καί ὁ ἐμός πᾶς ἐγώ ἐν ἀριστερός ὁ ὁ σῶμα , ὁ ὁ πνεῦμα . ἐν μόνος ἐγώ δεξιός , ὁ πρός ὁ ἡμέτερος εὐχή Ἐλπὶς , ὅς ἐκτείνω δίδωμι ἐγώ καί ὁ συνήθης θερμός , αντιπεριιστημι , οἶδα , ὁ πρᾶγμα φιλάνθρωπον τοίνυν καί δεσπότης καί Φιλάδελφος ὑπηρέτης εἰμί , φιλαδελφία καί φιλαδελφία ἐπιδείκνυμι · ἵνα σύ ἐκεῖνος ὁ τε ἄλλος καί ὑπέρ οὗτος δείκνυμι ἐν οὐρανός , ἐντέλλω τηρέω , καί νῦν πάσνς κακύναεως ἀνώτερος καί κάκωσις . ὅς καματηρός κυρόω Γρηγόριος . Καιρός ἐγώ ὁ προφητικός εἶπον , ἀδελφός τιμιώπατε · οἴμοι , ὅτι πῦρ κατεσθίω ὁ ὡραῖος ὁ Ρίο Κουμένης ! τις γάρ ὡραῖος οἶκος θεῖον ; τίς δέ τερπνός , τίς δέ ὁ ἀγαπητός ὁ Θεός σκήνωμα , καί ὁ τόπος ὁ δόξα αὐτός εὑπρεπής ; οἴμοι ὁ ἐμέω ἁμαρτία ! ὁ τάχα ἐμπυρίζω ἐν πῦρ ὁ ἁγιαστήριον ὁ Θεός . Τῖς δίδωμι ὁ κεφολῇ ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυ ; καί καλέω ὁ τε ὁ θυγάτηρ ὁ λαός ἐγώ σύντριμμα , ὁ Πολίχνα οὗτος , φημί , ὁ ἐλεεινός , ὁ ὁ Λώνα κολρκύνθης , ὁ ἄμη καί φαίνω καί φθείρω , καί ὁ ὁ Κητρὸς ὁ λαός ἐγώ , ὅς καί οἰκτός [ οκτρότ . ] τίθημι , ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία ; Τῖς οὕτως ἀδαμάντινος ψυχή ; τίς οὕτως ὁ Καρδία κσκληρυος , ὡς μή καταφλέγω καί αὐτός , οὖον ὁ ὅραμα λέγω , ἀλλά καί ψιλός ὁ ἄκουσμα ;