cogPG.PG126 112
εἰς καλὸν τὴν ὑγείαν ἐχρήσατο · ἀλλ´ οἴκαδε ἀπελθὼν , καὶ γυναικὶ ἀνδρὶ νομίμῳ συνημμένῃ λοιγίους [ μοιχίους ] ἐπιβαλὼν ὀφθαλμοὺς , καὶ λόγοις ὑποκλέψας ἀπατηλοῖς(ὔκολον γὰρ εἰς ἀπάτην γυνὴ , καὶ ῥήμασιν ἐρωτικοῖς εὐένδοτον ἄρας αὐτὴν , εἰς ἑτέραν χώραν μεταναστεύουσιν ἀμφότεροι . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ εἰς μακρὰν ἐπ´ αὐτῷ ἡ θεία δίκη ἐνύσταξεν , ἀλλὰ πικρὸν ἐνιδοῦσα τὸ γενόμενον αὐτοῦ πονηρὸν , καὶ τὸ τῆς ποινῆς ἔργον ἐπάγει · καὶ στρεβλοῖ τοὺς πέδας τῶν ἀλλοτοίω υἱῷ τῷ ψευσαμένῳ τὴν χάριν τῶν ἁγίων . καὶ ἀπὸ τῆς θείας καὶ εὐθείας τρίβου χωλάναντι , καὶ πρὸς ἀτόπους ὁδοὺς καὶ πονηρὰς διαδραμόντι . Περὶ τῶν τοιούτων μοι δοκεῖ εἰρηκέναι αὐτὸν Σολομῶντα , ὡς καὶ τὸ ἀληθὲς ἔχει · Ὁ πορευόἴενος ὀρθὸς , πορεύεται πεποιθώς · ὁ δὲ σκολιάζων ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ , γνωσθήσεται . Τί οὖν ἐκεῖ . νος ; Ἑπιγινώσκει τὸ πταῖσμα , καὶ εὐθὺς τὸν τῆς παρανομου συζυγίας ῥηγνύει σύνδεσμον · ἀφίησι τὴν γυναῖκα τῷ προτέρῳ ἀνδρὶ , αὐτὸς δὲ τοῖς ἁγίοις προσδραμών , καὶ ταῖς ἱεραῖς προσπεσὼν θήκαις , γοεράς τε ἀφίει φωνὰς , καὶ τὸ ἁμάρτημα ἐξομολογούμενος ἐν συντετριμμένῃ καρδίᾳ καὶ πνεύματ , ταπεινώσεως , ἠτεῖτο μὲν συγγνώμης ἐπὶ τούτῳ τυχεῖν , ἠτεῖτο δὲ καὶ τὴν πρὸς τὸ εὐθὺ τῶν ποδῶν ἀποκατάστασιν . Ὁ τοίνυν τῶν μετανοούντων Θεὸς , ἅμα καὶ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ δοξάζων , ὡς εἴωθεν , ἀπευθύνει πάλιν τοὺς πόδας αὐτῷ · ἦν γὰρ , ὡς ἔοικε , ψυχῆς πρὸς τὸ καλὸν ἐχούσης οἰκείωσιν . Ἐντεῦθεν πεπλήρωται τὸ τοῦ προφήτου Ἡσαΐου ῥητὸν , τὸ φάσκον · Τότε ἁλεῖται χωλς ὡς ἔλαφος , καὶ τρανὴ ἔσται γλῶσσα μογιλάλου · καὶ πάλιν , Ἰαχύσα . τε , χεῖρες ἀνειμέναι , καὶ γόνατα παραλελυμένα , παρακαέσατε . Τί δὲ τὸ ἀπὸ τοῦδε ; Πολλὰ χαίρειν . εἰπὼν κόσμῳ καὶ τοῖς ἐν κόσμῳ , τὸ πάλαι μὲν ἱερὸν νῦν δὲ ἅγιον ὄρος λεγόμενον καταλαμβάνει · πρόσεισί τε τῇ μεγίστῃ τῶν ἐκεῖσε μονῶν , καὶ τὰ τῶν μοναχῶν ἐνδὺς , μόνου Θεοῦ καὶ τῶν θείων γίνεται , καὶ μόνος πρὸς μόνον τὸν Θεὸν οἰκειοῦται . Τοιοῦτο μὲν οὖν τὸ θαῦμα τοῦτο . μδʹ . ἕτερος δέ τις ἐκ μακρῶν τῶν χρόνων ἀκαθάρτῳ πνεύματι τυραννούμενος , καὶ τοσοῦτον , ὅσον[ώς οὐ ] μόνον ἀλύσεσι περιαυχενίζεσθαι , ἀλλὰ καὶ σιδήροις τοὺς πόδας ἐνέχεσθαι ἐπιτηδείοις , μάστιξ ὢν καρδίαις καὶ πληγὴ χαλεπὴ καὶ δυσίατος · ἐλύπει γὰρ αὐτοὺς , οὕτω πικρῷ ποινηλατούμενος δαίμονι · ἐπεὶ μηδὲν ἕτερον ἔχοντες δρᾶσαι , τὴν πρὸς τοὺς ἁγίους καταφυγὴν ἔγνωσαν , συλλαμβάνεται μὲν ἁλύσεσι κραταιῶς , ἄγεται δὲ εἰς τὸν τῶν ἁγίων ναόν . Ἐπεὶ δὲ μὴ κατέχειν αὐτὸν ἠδύναντο , δένδρῳ μεγίστῳ ἔξω τοῦ ναοῦ ἑστῶτα προσέδησαν . Ἦν οὖν τῷ δένδρῳ προσδεδεμένος ἡμέρας τρεῖς , πᾶσι τοῖς ὁρῶσι θρήνου καὶ δακρύων ἄξιον θέαμα . Τῶν δὲ φυλασσόντων αὐτὸν , τῶν μὲν εἰς ὕπνον κατενεχθέντων , τῶν δὲ , ἄλλου ἀλλαχόσε διακεκινηκότων , τὰς ἁλύσεις καὶ πάντα τὰ κατέχοντα ῥήξας , βοῶν εἰς τὸν ναὸν εἰσεπήδησε
Lemmas: εἰς καλός ὁ ὑγεία χράω · ἀλ οἴκαδε ἀπέρχομαι , καί γυνή ἀνήρ νόμιμος συνάπτω λοίγιος [ μοίχιος ] ἐπιβάλλω ὀφθαλμός , καί λόγος ὑποκλέπτω ἀπατηλός γάρ εἰς ἀπάτη γυνή , καί ῥῆμα ἐρωτικός εὐένδοτος ἀείρω αὐτός , εἰς ἕτερος χώρα μετανίστημι ἀμφότερος . ἀλλά γάρ οὐ εἰς μακράν ἐπι αὐτός ὁ θεῖος δίκη νυστάζω , ἀλλά πικρός ἐνδίδωμι ὁ γίγνομαι αὐτός πονηρός , καί ὁ ὁ ποινή ἔργον ἐπάγω · καί στρεβλόω ὁ πέδη ὁ αλλοτοιος υἱός ὁ ψεύδω ὁ χάρις ὁ ἅγιος . καί ἀπό ὁ θεῖος καί εὐθύς τρίβω χωλαίνω , καί πρός ἄτοπος ὁδός καί πονηρός διατρέχω . περι ὁ τοιοῦτος ἐγώ δοκέω εἴρω αὐτός Σολομών , ὡς καί ὁ ἀληθής ἔχω · ὁ πορεύω ὀρθός , πορεύω πείθω · ὁ δέ σκολιάζω ὁ ὁδός αὐτός , γιγνώσκω . τις οὖν ἐκεῖ . Μύκονος ; ἐπιγιγνώσκω ὁ πταῖσμα , καί εὐθύς ὁ ὁ παράνομος συζυγία ῥήγνυμι σύνδεσμος · ἀφίημι ὁ γυνή ὁ πρότερος ἀνήρ , αὐτός δέ ὁ ἅγιος προστρέχω , καί ὁ ἱερός προσπίτνω θήκη , γοερός τε ἀφίημι φωνή , καί ὁ ἁμάρτημα ἐξομολογέομαι ἐν συντρίβω Καρδία καί πνεῦμα , ταπείνωσις , αἰτέω μέν συγγνώμη ἐπί οὗτος τυγχάνω , αἰτέω δέ καί ὁ πρός ὁ εὐθύς2 ὁ πούς ἀποκατάστασις . ὁ τοίνυν ὁ μετανοέω θεός , ἅμα καί ὁ ἅγιος αὐτός δοξάζω , ὡς εἴωθα , ἀπευθύνω πάλιν ὁ πούς αὐτός · εἰμί γάρ , ὡς ἔοικα , Ψυχή πρός ὁ καλός ἔχω οἰκέω . ἐντεῦθεν πληρόω ὁ ὁ προφήτης Ἠσαΐας ῥητός , ὁ φάσκω · τότε ἅλλομαι Χωλς ὡς ἔλαφος , καί τρανός εἰμί γλῶσσα μογιλαλέω · καί πάλιν , Ἰαχύσα . τε , χείρ ἀνίημι , καί γόνυ παραλύω , παρακαίω . τις δέ ὁ ἀπό ὅδε ; Πολύς χαίρω . εἶπον κόσμος καί ὁ ἐν κόσμος , ὁ πάλαι μέν ἱερόν νῦν δέ ἅγιος ὄρος λέγω καταλαμβάνω · προσέρχομαι τε ὁ μέγας ὁ ἐκεῖσε μονή , καί ὁ ὁ μοναχός ἐνδύω , μόνος Θεός καί ὁ θεῖον γίγνομαι , καί μόνος πρός μόνος ὁ θεός οἰκειόω . τοιοῦτος μέν οὖν ὁ θαῦμα οὗτος . μδʹ . ἕτερος δέ τις ἐκ μακρός ὁ χρόνος ἀκάθαρτος πνεῦμα τυραννέω , καί τοσοῦτος , ὅσος οὖον ] μόνος ἅλυσις περιαυχενίζω , ἀλλά καί σίδηρος ὁ πούς ἐνέχω ἐπιτήδειος , μάστιξ εἰμί Καρδία καί πληγή χαλεπός καί δυσίατος · λυπέω γάρ αὐτός , οὗτος πικρός ποινηλατέω δαίμων · ἐπεί μηδείς ἕτερος ἔχω δράω , ὁ πρός ὁ ἅγιος καταφυγή γιγνώσκω , συλλαμβάνω μέν ἅλυσις κραταιός , ἄγω δέ εἰς ὁ ὁ ἅγιος ναός . ἐπεί δέ μή καταχέω αὐτός δύναμαι , δένδρον μέγας ἔξω ὁ ναός ἵστημι προσδέω . ἦς οὖν ὁ δένδρον προσδέω ἡμέρα τρεῖς , πᾶς ὁ ὁράω θρῆνος καί δάκρυ ἄξιος θέαμα . ὁ δέ φυλάσσω αὐτός , ὁ μέν εἰς ὕπνος καταφέρω , ὁ δέ , ἄλλος ἀλλαχόσε διακινέω , ὁ ἅλυσις καί πᾶς ὁ κατέχω ῥήγνυμι , βοῦς εἰς ὁ ναός εἰσπηδάω