cogPG.PG126 271
ΕΡΙΞΤ . Χv . σθοὺ , παρὰ τοῦ καὶ διδόντος ῥῆμα τοῖς εὐαγγελι . ζομένοις , καὶ ἀποδιδόντος ἑκάστῳ τὸν μισθὸν κατὰ τὸν ἴδιον κόπον , καὶ ἐπάνω πόλεων τόσων καὶ τόσων , τοὺς τὰς μνᾶς πολυπλασιάδοντας τάσσοντος οἶσθα γὰρ πάντως τὴν τοῦ Εὐαγγελίου παραβολὴν ἥ μοι καὶ τοὺς εὐγνώμονας δούλους μακαριζομένουκαὶ πλουτιζομένους ὑπέγραφε , καὶ τὸν τῆς ἀγνωμοσύνης τῷ ὄντι δοῦλον ὀνειδιζόμενόν τε καὶ προσχιζόμενον , ὅτι τὴν μνᾶν τῷ τῆς νεκρώσεως καὶ ἀεργίας σουδαρίῳ ἐγκατεδήσατο , καὶ μὴ τοῖς τραπεζίταις κατέθετο . Πᾶς δὲ ἄνθρωπος τραπεζίτης . τὰ τοῦ λόγου λαβὼν χάρισμα , ὡς εἰκόνος βασιλικῆς χάραγμα . Δεῖ οὐν ἡμᾶς μάλιστα τοὺς εἰς λόγου διακονίαν τεθέντας πρὸς πάντα τὸν λόγον τετιμγιμλένον τὸ Δεσποτικὸν καταβάλλεσθαι νόμισμα , τὸ ἀργύριον τὸ ἐκυζωμένον , τὰ ἁγνὰ τοῦ Θεοῦ λόγια , ἵνα τὸ γοῦν ἡμετέρον ἐκτὸς εὐθύνης εἴη · τὸ δὲ πᾶν βάρος , ἐπικλῷ τὸ λοιπὸν τῷ τῶν τραπεζιτῶν ἐμπορεύματι . Ἐγὼ μὲν οὖν καταβάλλω σοι λεπτόν τι κερμάτιον · σὺ δέ μοι τοῦτο πολυπλασίαζε , καὶ θησαυρὸν ἕξεις ἐν οὐρανοῖς παρὰ τοῦ θησαυροὺς ἀποκρύφους ἀοράτους ἐπαγγελλομένου διδόναι , κατὰ τὸν ἅγιον εἰπεῖν Ἡσαίαν · Τί δὲ τὸ λεπτόν μοι κερμάτιον ; Μὴ παραζήλου ἐν πονηρευομένοις . Τοῖτο ποίει καὶ ζήσῃ , καὶ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ μετὰ τοῦ πνεύματός σου . ΕΠΙΣΤʹ . ΙἘʹ . Τῷ Πελαγονίας . Ἐπυθόμην , τιμιώτατε ἀδελφὲ , τοῖς καθ´ ἡμᾶς πράγμασι νυγμόν τινα γενέσθαι τανῦν , καὶ τὸν μὲν πρώην στρατηγοῦντα παρασταλῆναι , καὶ ἀναγραφέα τῆς τούτου πράξεως ἀποσταλῆναι τὸν κῦριν Εὐμᾶλλον καὶ καταστῆναι νῦν στρατηγὸν τὸν εὐγενῆ καὶ ψυχῇ καὶ πατρῴᾳ δόξῃ Μιχαὴλ τὸν τοῦ κυροῦ Πολυεύκτου υἱόν . Ἐπεὶ οὖν ταῦτα οὕτως συνέβη , οἱ δὲ κριταὶ ἐμοί · γράφω τῆ ἰερότητί σου , ἵνα χειραγωγήτωσαν [ γηθῶσι ] παρὰ σοῦ ὅση δύναμις · καὶ μάλιστα ὁ Δημήτριος , ὃς καὶ πλείους ἔχει ἐχθροὺς , ἄτε καὶ ἐν τῷ μέσῳ διενεργήσας , καὶ μὴ πᾶσιν ἀρέσαι δυνηθεὶς , κατά τινος [ καθά τις ] ἑκ τῶν ἔξω σοφῶν ἀπεφήνατο , ἵνα μὴ λέγω τοῦ αὐτοῦ Κυρίου , ὡς κρεῖττον ἢ καθ´ ἡμᾶς · Οὐαὶ ὑμῖν , φησὶν , ὅταν καλῶς ὑμᾶς οἱ ἄν θρωποι εἰπωσι . Συνέργησον ρν εἰ πι καὶ ποόσαντες αὐτοῖς συναντήσει . Πάντα γὰρ τὰ τοῦ μεγαλεπιφανεστάτου κυροῦ Κὐμαθίου σά · καὶ τὰ σὰ ἐκείνου · εἴπερ ἢ ἀγάπη σώζεται . Καὶ οἱ ἐπισκεπτῖται δὲ παρὰ σοῦ ἐν πᾶσι χειραγωγείσθωσαν . Οἶδας γὰρ καὶ ἄλλως τὴν τοῦ βίου πούτοω παλίῤῥοιαν , ἢ μᾶλλον τὸ τῆς Γραφῆς εἰπεῖν , μαπαιότητα , καὶ ὡς εἶπέ τις τῶν ἡμετέρων σοφῶν · Ψνκὴν τεταραγμένην μὴ ταράξῃς . Δῴη δέ σοι Κύριος σύνεσιν ἐν πᾶσι , καὶ τὸν φόβον αὐτοῦ καὶ σὸν πόθον τῇ σῇ ψυχῇ ἐῤῥιζωθῆναι ποιήσειεν · ἵνα σε , καὶ ἄμπελον καρποφόρον πᾶσαν ἀληθινὴν εὑρὼν ἐν Κυρίῳ , ὡς Ἱερεμίας φησὶ , τῷ παραδείσῳ αὐτοῦ ἐμφυτεύσειε , καὶ ἀεὶ τῇ ἐξ ἀγίου ἐπισκοπῆ ἐπισκέψαιτο .
Lemmas: ΤΕ . Χv . σθοὺ , παρά ὁ καί δίδωμι ῥῆμα ὁ εὐαγγελίς . ζέω , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος ὁ μισθός κατά ὁ ἴδιος κόπος , καί ἐπάνω πόλις τόσος καί τόσος , ὁ ὁ μνᾶ πολυπλασιάδοντας τάσσω οἶδα γάρ πάντως ὁ ὁ Εὐαγγέλιος παραβολή ὅς ἐγώ καί ὁ εὐγνώμων δοῦλος μακαριζομενουκης πλουτίζω ὑπογράφω , καί ὁ ὁ ἀγνωμοσύνη ὁ εἰμί δοῦλος ὀνειδίζω τε καί προσχίζω , ὅτι ὁ μνᾶ ὁ ὁ νέκρωσις καί αεργία σουδάριον ἐγκαταδέω , καί μή ὁ τραπεζίτης κατατίθημι . Πᾶς δέ ἄνθρωπος τραπεζίτης . ὁ ὁ λόγος λαμβάνω χάρισμα , ὡς εἰκών βασιλικός χάραγμα . Δεύς ὀν ἐγώ μάλιστα ὁ εἰς λόγος διακονία τίθημι πρός πᾶς ὁ λόγος τετιμγιμλένον ὁ δεσποτικός καταβάλλω νόμισμα , ὁ ἀργύριον ὁ εκυζαω , ὁ ἁγνός ὁ Θεός λόγιος , ἵνα ὁ γοῦν ἡμέτερος ἐκτός εὔθυνα εἰμί · ὁ δέ πᾶς βάρος , ἐπικλάω ὁ λοιπός ὁ ὁ τραπεζίτης ἐμπόρευμα . ἐγώ μέν οὖν καταβάλλω σύ λεπτός τίς κερμάτιον · σύ δέ ἐγώ οὗτος πολυπλασιάζω , καί θησαυρός ἔχω ἐν οὐρανός παρά ὁ θησαυρός ἀπόκρυφος ἀόρατος ἐπαγγέλλω δίδωμι , κατά ὁ ἅγιος εἶπον Ἠσαΐας · τις δέ ὁ λεπτός ἐγώ κερμάτιον ; μή παραζηλόω ἐν πονηρεύομαι . τέῳ ποιέω καί ζῶ , καί ὁ χάρις ὁ κύριος Ἰησοῦς μετά ὁ πνεῦμα σύ . ἐπίσταμαι . ἵημι . ὁ Πελαγονία . πυνθάνομαι , τίμιος ἀδελφός , ὁ καθ´ ἐγώ πρᾶγμα νυγμός τις γίγνομαι τανῦν , καί ὁ μέν πρώην στρατηγός παραστέλλω , καί ἀναγραφεύς ὁ οὗτος πρᾶξις ἀποστέλλω ὁ κύρις Εὐμᾶλλον καί καθίστημι νῦν στρατηγός ὁ εὐγενής καί Ψυχή καί πατρῷος δόξα Μιχαήλ ὁ ὁ κυρόω Πολυεύκτος υἱός . ἐπεί οὖν οὗτος οὕτως συμβαίνω , ὁ δέ κριτής ἐγώ · γράφω τῆ εἴρω σύ , ἵνα χειραγωγέω [ γηθέω ] παρά σύ ὅσος δύναμις · καί μάλιστα ὁ Δημήτριος , ὅς καί πλείων ἔχω ἐχθρός , αὔγ-ασμα καί ἐν ὁ μέσος διενεργέω , καί μή πᾶς ἀρέσκω δύναμαι , κατά τις [ καθά τις ] ἐκ ὁ ἔξω σοφός ἀποφαίνω , ἵνα μή λέγω ὁ αὐτός κύριος , ὡς ἀγαθός ἢ καθ´ ἐγώ · οὐαί σύ , φημί , ὅταν καλῶς σύ ὁ ἄν θρωποι εἶπον . Συνέργησον ρ εἰμί πεῖ καί ποιέω αὐτός συναντάω . Πάν γάρ ὁ ὁ μεγαλεπιφανής κυρόω κυμάτιον σός · καί ὁ σός ἐκεῖνος · εἴπερ ἢ ἀγάπη σῴζω . καί ὁ ἐπισκεπτίτης δέ παρά σύ ἐν πᾶς χειραγωγέω . οἶδα γάρ καί ἄλλως ὁ ὁ βίος πούτος παλίρροια , ἢ μᾶλλον ὁ ὁ γραφή εἶπον , μαπαιοτηταω , καί ὡς εἶπον τις ὁ ἡμέτερος σοφός · Ψνκὴν ταράσσω μή ταράσσω . δίδωμι δέ σύ Κύριος σύνεσις ἐν πᾶς , καί ὁ φόβος αὐτός καί σός πόθος ὁ σός Ψυχή ῥιζόω ποιέω · ἵνα σύ , καί ἄμπελος καρποφόρος πᾶς ἀληθινός εὑρίσκω ἐν κύριος , ὡς Ἱερεμίας φημί , ὁ παράδεισος αὐτός ἐμφυτεύω , καί ἀεί ὁ ἐκ ἅγιος ἐπισκοπέω ἐπισκοπέω .