cogPG.PG126 345
θυμός ἐν τῇ ψυχῇ , καὶ ἡ ψευδὴ ἐπιθυμία , ἵνα μὴ διακενῆς λυττωσιν , ἀλλὰ´ ἔχωσι τὸν λόγον , οἰόν τινα μοτὸν , ἀναπληροῦντα τὸ κένωμα αὐτῶν , Ἀγιαζόμεθα οὖν κατὰ τὴν πρακτικὴν , ὅταν τὰ δύο ταῦτα πάθη μὴ τοῖς του σκότους ἔργοις προσήκωσιν , ἀλλὰ τοῖς τοῦ φωτὸς καὶ ἡμέρας · ὥστε λέγεσθαι καὶ περὶ ἡμῶν · Ἄρα οὕν οὐκ ἐσμὲν νυκτὸς , ἀλλὰ ἡμέρας . Ἀνιστάμεθα δὲ ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ , Ὅτε δηλαδὴ φωτισθῇ τὸ τρίτον τῆς ψυχῆς μέρος , τὸ λογιστικὸν διὰ θεωρίας · τότε γὰρ καὶ ζησόμεθα ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ , ὅ ἐστι , θεωροῦντες αὐτοῦ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . Ἐπάγει οὖν · Καὶ πιοσόμεθα . Δώξομεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον , ὡς ἄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν . Σπουδαίως , φησὶ , καὶ προθυμότερον αὐτὸν ἐπιζητήσομεν . Καθάπερ γὰρ ὄρθρος λύει τῆς νυκτὸς τὸ ζοφῶδες , οὕτως καὶ αὐτὸς ἑτοίμως καὶ ταχέως τῆς ἑαυτοῦ προνοίας τὰς ἀκτῖνας παρέξει , καὶ τῆς νυκτὸς τῶν θλίψεων ἀπαλλάξει . Καὶ ἣξει ἡμῖν ὡς ὑετὸς πρώμος καὶ ὄψιμος τῇ γῆ . Ἡ γῆ καὶ πρωΐμου ὑετοῦ χρήζει , ὡς ἂν ἐκφύσασα τὰ σπαρέντα , ἔχῃ καὶ πιότητα , ὥστε ἀνοτρέφειν αὐτά · καὶ ὀψίμου δὲ μάλιστα , ἵνα μὴ ἀποξηρανθῶσιν ἀδρυνθέντα , ὅτε πλείονος ἰκμάδος πρὸς τροφὴν δέονται , ἅτε καὶ τοὺς καρποὺς τηνικαῦτα προβάλλοντα . Καὶ ἡμῖν οὐν , φησὶν , ὁ Θεὸς , καὶ πρώγμος ὑετὸς ἣξει , ὅτε ἄρξεται τῆς αἰχμαλωσίας ἐλευθεροῦν · καὶ ὄψμος , ὅτε ἀποκαταστήσας ἐν τῇ πατρίδι περιέπει ἡμᾶς , καὶ κήδεται ἡμῶν . Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ μετὰ τὴν ἀνάστασιν , πρωῒ μὲν ταῖς γυναιξίν ἑαυτὸν , ὀψίας δὲ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων τοῖς μαθηταῖς , ἐνεφάνισε . Γίνεται καὶ ἑκάστη ψυχῇ πρώθμος μὲν ὑετὸς , ὅτε ἀποκαλύπτει τῆς Παλαιᾶς τὴν γνῶσιν , ἥτις ἐν ἀρχῇ τῆς θεογνωσίας ἀνέτε . λεν · ὅύιμος δὲ , ὅτε τὴν σύνεσιν τοῦ Εὐαγγελίου δίδωσι , τοῦ ὀψὲ καὶ ἐπ´ ἐσχάτων τῶν χρόνων ἐκλέμψαντος . Καὶ τότε ποιεῖ τὴν ψυχὴν γῆν θελητὴν , περὶ ἧς ὁ προφήτης λέγει · Ἐπεσκέύω τὴν γῆν , καὶ ἐμέθυσας αὐτή . Τί σοι ποιήσω , Ἐφραίμ ; τί ποιήσω , Ἰούδις Τὸ δὲ ἔλεος ὑμῶν , ὠς νεφέλη πρωδνὴ , καὶ ὡς ὀρθρινὴ δρόσος παρευομένη . Ἐπειδὴ κατεπηγγείλατο αὐτοῖς , ὅτι ἀντιλήψεται αὐτῶν , ἔμελλον δὲ καὶ μετὰ ταύτην τὴν ἀντίληψιν πολλοῖς περιπεσεῖσθαι κακοῖς διὰ τὰς αὐτῶν μοχθηρίας · ἵνα μὴ νομίσωσιν . Στι ἐψεύσατο αὐτοῖς , καὶ οὐ διαρκῆ τὴν χάριν δέζωκε , ποολέγει , ὅτι αὐτοὶ ἔονται αἴτιοι · ὡς πατὴρ δὲ φιλάστοργος , τὴν πρὸς αὐτοὺς ποιεῖται διάλεξιν , μονονοιχὲ τοιαῦτα λέγων · Ἐγὼ μὲν πάσης φειδοῦς ὑμᾶς ἀξίως , καὶ]β.αάα , ἀξιοῦν]θέλω , καὶ διαιωνίζοντος ἐλέους · ἡ δὲ ὑμετέρα διάνοια , πρόσκαιρες οὖσα , καὶ ἐοικυῖα νεφέλῃ ,
Lemmas: θυμός ἐν ὁ Ψυχή , καί ὁ ψευδής ἐπιθυμία , ἵνα μή διακενῆς λυσσόω , ἀλλά ἔχω ὁ λόγος , οἷος τις μοτός , ἀναπληρόω ὁ κένωμα αὐτός , ἁγίζω οὖν κατά ὁ πρακτικός , ὅταν ὁ δύο οὗτος πάθος μή ὁ ὁ σκότος ἔργον προσήκω , ἀλλά ὁ ὁ φάος καί ἡμέρα · ὥστε λέγω καί περί ἐγώ · ἄρας οὖν οὐ εἰμί νύξ , ἀλλά ἡμέρα . ἀνίστημι δέ ἐν ὁ τρίτος ἡμέρα , ὅτε δηλαδή φωτίζω ὁ τρίτος ὁ Ψυχή μέρος , ὁ λογιστικός διά θεωρία · τότε γάρ καί ζῶ ἐναντίος αὐτός ὁ Θεός , ὅς εἰμί , θεωρέω αὐτός πρόσωπον πρός πρόσωπον . ἐπάγω οὖν · καί πίνω . Δώξομεν ὁ γιγνώσκω ὁ κύριος , ὡς ἄρθρον ἑτοῖμος εὑρίσκω αὐτός . σπουδαῖος , φημί , καί πρόθυμος αὐτός ἐπιζητέω . καθά γάρ ὄρθρος λύω ὁ νύξ ὁ ζοφώδης , οὕτως καί αὐτός ἑτοίμως καί ταχέως ὁ ἑαυτοῦ πρόνοια ὁ ἀκτίς παρέχω , καί ὁ νύξ ὁ θλῖψις ἀπαλλάσσω . καί ἥκω ἐγώ ὡς ὑετός πρώϊμος καί ὄψιμος ὁ γῆ . ὁ γῆ καί πρώϊμος ὑετός χρῄζω , ὡς εἄν ἐκφύω ὁ σπείρω , ἔχω καί πιότης , ὥστε ἀνατρέφω αὐτός · καί ὄψιμος δέ μάλιστα , ἵνα μή ἀποξηραίνω ἀνδρύνω , ὅτε πλείων ἰκμάς πρός τροφή δήω , ἅτε καί ὁ καρπός1 τηνικαῦτα προβάλλω . καί ἐγώ ὀν , φημί , ὁ θεός , καί πρώγμος ὑετός ἥκω , ὅτε ἄρχω ὁ αἰχμαλωσία ἐλευθερόω · καί ὄψμος , ὅτε ἀποκαθίστημι ἐν ὁ πατρίς περιέπω ἐγώ , καί κήδω ἐγώ . καί ὁ Χριστός δέ μετά ὁ ἀνάστασις , πρωΐ μέν ὁ γυνή ἑαυτοῦ , ὄψιος δέ ὁ θύρα καλέω ὁ μαθητής , ἐμφανίζω . γίγνομαι καί ἕκαστος Ψυχή πρώθμος μέν ὑετός , ὅτε ἀποκαλύπτω ὁ Παλαιή ὁ γνῶσις , ὅστις ἐν ἀρχή ὁ θεογνωσία ἀνίημι . Λεν · ὅύιμος δέ , ὅτε ὁ σύνεσις ὁ Εὐαγγέλιος δίδωμι , ὁ ὀψέ καί ἐπι ἔσχατος ὁ χρόνος ἐκλέμψαντος . καί τότε ποιέω ὁ ψυχή γῆ θελητής , περί ὅς ὁ προφήτης λέγω · Ἐπεσκέύω ὁ γῆ , καί μεθύω αὐτός . τις σύ ποιέω , Ἐφραίμ ; τίς ποιέω , Ἰούδας ὁ δέ ἔλεος σύ , ὡς νεφέλη πρωδνὴ , καί ὡς ὀρθρινός δρόσος παρίημι . ἐπεί κατεπαγγέλλομαι αὐτός , ὅτι ἀντιλαμβάνω αὐτός , μέλλω δέ καί μετά οὗτος ὁ ἀντίληψις πολύς περιπίπτω κακός διά ὁ αὐτός μοχθηρία · ἵνα μή νομίζω . εἰμί ψεύδω αὐτός , καί οὖον διαρκής ὁ χάρις δίζω , ποολεγω , ὅτι αὐτός μαί αἴτιος · ὡς πατήρ δέ φιλάστοργος , ὁ πρός αὐτός ποιέω διάλεξις , μονονοαδδιξ τοιοῦτος λέγω · ἐγώ μέν πᾶς φειδώ σύ ἀξίως , καὶ]β.αάα , ἀξιοῦν]θέλω , καί διαιωνίζω ἔλεος · ὁ δέ ὑμέτερος διάνοια , πρόσκαιρος εἰμί , καί ἔοικα νεφέλη ,