cogPG.PG126 285
ΙΛ.ηΙΟ . ΕΡΙΘΤ . ΧΧΣΙΙΙ . Αηρηοί ΕΡΙΘΤ ΧΝΣΙΝ . δυσχερῆ , ὁ τῆς ἀρετῆς Ἡρακλῆς ἐκκάθαρον , καὶ ἄλλα τῶν σοῖς ἐν γούνασι κειμένων , ἥδιον ποίησον , καὶ εἴη σοῦ γε ἕνεκα χρυσᾶς αὐτὸν ἀγαγεῖν ἡμέρας , καὶ μὴ ἐπιστυγνάσαι ἀβουλήτῳ τινὶ συναντήματι . Νῦν μὲν οὖν ἡμεῖς σε χάριν αἰτοῦμεν · αὔριον δ´ αὐτὸς ὁμολογήσεις , ὅτι σε πρὸς τὸ ἀγαθῦναι τῷ ἀγαθῷ διηγείραμεν · ὁ δὲ πρῶτος καὶ μέγας ἀρχιεπίσκοπος xριστὸς , ἦς ἀγαθότητος τηροίη σε πάσης κακύνσεως ἀνώτερον καὶ κακώσεως . ΕΠΙΣΤ . ΑΙʹ . Τῷ Ἀνέμῳ . Ἀληθῶς μὲν ἀνιᾶται φίλος ἀληθινὸς τοῦ φιλουμένου στερούμενος , καὶ ταῦτα γειτονῶν τῷ ποθουμένῳ , καὶ ὅσον οὐκ ἥδη δράττεσθαι τούτου οἰόμενος , καὶ τὴν καρδίαν ἀμύσσεται . Πλὴν ἐπεὶ νοῦς ὁρᾷ καινοὺς [ βκαὶ νοῦς ] ἀκούει , φησὶν ὁ Πυθαγορικὸς Ἐπίχαρμος , αὐτὸς δὲ ἡμᾶς οὕτως ὁρᾷς , ἀνδρῶν ἐμοὶ φίλτατε , κἀντεῦθεν καὶ ποθεινότατε , μὴ πάνυ τοι αἰτιῶ τὴν διάστασιν , μηδὲ τὴν τοῦ ποθουμένου ἀπόταξιν Τὸ γὰρ μεῖζον ἔχων ἀγάπα , κἂν μὴ παρῇ σοι τὸ ἔλαττον · μεῖζον δὲ πάντως , τὸ ὁρᾷν ἡμᾶς τῷ νῷ , οὖ καὶ ἡ σωματικὴ δεῖται ὅρασις . Ἀλλ´ ἔδει παρεῖναι καὶ τ´ ἔλαττον · οὕτω γὰρ ἂν ᾖ ; μεν [ ἂν ἡμεν , φαίης ἂν , τὰ φιλικὰ πλουσιώτερον [ ροι ] . καίνεν τὸ βουλοίμην , καὶ κεν πολὺ κέρδιον ἦεν . Ἀλλὰ πάλλ´ ἀέλπτως κραίνει Θεὸς , καὶ τὰ δοκηθέντα τ´ οὐκ ἐτελέσθη · καὶ Ἔλλην μὲν ἂν εἴποι · Φέρειν ἀνάγκη τὸ μόρσιμον · Ἡσαΐας δ´´ ὁ ἡμέτερος εὐσεβέστερον ἀποθεσπίσει , ὡς Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ἐκύρωσε , τίς ἰκανὸς , ἀνθρώπων διασκεδάσαι ; Ὡς οὖν τούτῳ ἔδοξεν , οὕτω δὴ καὶ γέγονεν · ὑφ´ οὗ καὶ ἀποσωθείης τῇ γλυκείᾳ πατρίδι , καὶ τοῖς φιλτάτοις ἀποσωθείης ἀπόθηκα πολυπόθητον , μεθ´ ὧν καὶ διατηροῖο πάσης κακύν σεως ἀνώτερον καὶ κακώσεως . ΕΠΙΣΤ . ΛΔʹ . Τῷ Ῥωμαίῳ Θεοφυλάκτῳ . Αύτλς δὲ οὐδ´ ἅπαξ , ὦ καλὲ κἀγαθέ . Καίτοι εἰ μὲν τὴν Πνθαγόρου μετεῖ [ μετιῄεις ἢ ] φιλοσοφίαν , ἔδει των πατρίων τῆς σιωπῆς σε ἀντέχεσθαι , καὶ οὐδ´ ἡμεῖς ἄν σοι ἐπικαλεῖν ἦμεν δίκαιοι . Εἰ δὲ τὰ τοῦ Περιπάτου σπουδάζεις , καὶ τὸν δαιμόνιον Ἀοιστοτέλην αὐχεῖς , τί τὴν γλῶτταν ἐπέχεις καὶ ἀποποιῆ σου τὰ πάτοια ; Οὐ γὰρ ἐκείνου τοῦ κορυφαίου θιασῶται Θεόφραστοι , καὶ Δημήτριοι · ὧν ὁ μὲν , ἀπὸ τοῦ θειότερον φράζειν ἔλαχεν ὄνομα · ὁ δέ γε Φαληρεὺς , καὶ Περὶ ἐρμηνείας λόγου σύνταγμά τι σπουδαῖον ἐξήνεγκεν . Ἀλλ´ ὀλιγωρεῖς ἡμῶν , καὶ ταῦτά σέ ποτεἐκ ῥητορικῆς ξενισάντων καὶ ἑστιασάντων , ὡς εἴκουεν Γεἴχομ . . Τοῦτο μὲν ἤδη περιπατητικὸν φρονεῖς , εἴπερ Ἀριστοτέλους ἡ πρὸς Πλάτωνα ὀλιγωρία πιστή . Ἀλλὰ μὴ [ ὴν ] ἐκεῖνο μᾶλλον ἐκδεκτέον , ὅτι τὸ ἐπὶ παλαιὸν δυσχεραίνει τοῦ θείου Πλάτωνος ὁ δαιμόνιος , καὶ τοῦτον σπαράττει πολλαχοῦ ἐπὶ συντηρήσει τῶν ὑψηλοτέρων , καὶ ἵνα πείσῃ μὴ οὕτω τατελνῶς
Lemmas: ΙΛ.ηΙΟ . ΤΕ . Ι . Αηρηοί ΤΕ ΣΝ . δυσχερής , ὁ ὁ ἀρετή Ἡρακλῆς ἐκκαθαίρω , καί ἄλλος ὁ σός ἐν γόνυ κεῖμαι , ἡδύς ποιέω , καί εἰμί σύ γε ἕνεκα χρύσεος αὐτός ἄγω ἡμέρα , καί μή ἐπιστυγνάζω ἀβούλητος τις συνάντημα . νῦν μέν οὖν ἐγώ σύ χάρις αἰτέω · αὔριον δδʹ αὐτός ὁμολογέω , ὅτι σύ πρός ὁ ἀγαθύνω ὁ ἀγαθός διεγείρω · ὁ δέ πρῶτος καί μέγας ἀρχιεπίσκοπος ὁριστός , εἰμί ἀγαθότης τηρέω σύ πᾶς κάκυνσις ἀνώτερος καί κάκωσις . π̈κοστ . ἀεί . ὁ ἄνεμος . ἀληθής μέν ἀνιάω φίλος ἀληθινός ὁ φιλέω στερέω , καί οὗτος γειτονέω ὁ ποθέω , καί ὅσος οὐ ἥδη δράσσομαι οὗτος οἴομαι , καί ὁ Καρδία ἀμύσσω . πλήν ἐπεί νόος ὁράω καινός [ βικός νόος ] ἀκούω , φημί ὁ Πυθαγορικός Ἐπίχαρμος , αὐτός δέ ἐγώ οὕτως ὁράω , ἀνήρ ἐγώ φίλος , ἐντεῦθεν καί ποθεινός , μή πάνυ ὅς αἰτιάομαι ὁ διάστασις , μηδέ ὁ ὁ ποθέω ἀπόταξις ὁ γάρ μείζων ἔχω ἀγάπη , κἀν μή πείρω σύ ὁ μικρός · μείζων δέ πάντως , ὁ ὁράω ἐγώ ὁ νάω , οὖον καί ὁ σωματικός δήω ὅρασις . Ἀλ ἐσθίω πάρειμι καί τ μικρός · οὗτος γάρ εἄν εἰμί ; μέν [ εἄν ἠμέν , φημί εἄν , ὁ φιλικός πλούσιος [ ῥόος ] . καίνω ὁ βούλομαι , καί ἄν πολύς κερδίων εἰμί . ἀλλά πάλλα ἄελπτος κραίνω θεός , καί ὁ δοκέω τ οὐ τελέω · καί Ἕλλην μέν εἄν εἶπον · φέρω ἀνάγκη ὁ Μόρσιμος · Ἠσαΐας δδʹ ὁ ἡμέτερος εὐσεβής ἀποθέσπισις , ὡς ὁ θεός ὁ ἅγιος κυρόω , τίς ἰκανός , ἄνθρωπος διασκεδάννυμι ; ὡς οὖν οὗτος δοκέω , οὗτος δή καί γίγνομαι · ὑφ´ ὅς καί ἀποσῴζω ὁ γλυκύς πατρίς , καί ὁ φίλος ἀποσῴζω ἀποθήκη πολυπόθητος , μεθ´ ὅς καί διατηρέω πᾶς κακός σέως ἀνώτερος καί κάκωσις . π̈κοστ . λδʹ . ὁ Ῥωμαῖος Θεοφύλακτος . Αύτλς δέ οὐδός ἅπαξ , εἰμί καλός ἀγαθός . καίτοι εἰμί μέν ὁ πνθαγοροος μέτειμι [ μέτειμι ἢ ] φιλοσοφία , ἐσθίω ὁ πάτριος ὁ σιωπή σύ ἀντέχω , καί οὐδός ἐγώ ἄν σύ ἐπικαλέω εἰμί Δίκαιος . εἰμί δέ ὁ ὁ περίπατος σπουδάζω , καί ὁ δαιμόνιον Ἀοιστοτέλην αὐχέω , τίς ὁ γλῶσσα ἐπέχω καί ἀποποιέω σύ ὁ πάτοια ; οὖον γάρ ἐκεῖνος ὁ κορυφαῖος θιασώτης Θεόφραστος , καί Δημήτριος · ὅς ὁ μέν , ἀπό ὁ θεῖος φράζω λαγχάνω ὄνομα · ὁ δέ γε Φαληρεύς , καί περι ἑρμηνεία λόγος σύνταγμα τίς σπουδαῖος ἐκφέρω . Ἀλ ὀλιγωρέω ἐγώ , καί οὗτος σός ποτεἐκ ῥητορικός ξενίζω καί ἵστημι , ὡς εἴκω Γεἴχομ . . οὗτος μέν ἤδη περιπατητικός φρονέω , εἴπερ Ἀριστοτέλης ὁ πρός Πλάτων ὀλιγωρία πιστός . ἀλλά μή [ ἐάν ] ἐκεῖνος μᾶλλον ἐκδεκτέον , ὅτι ὁ ἐπί παλαιός δυσχεραίνω ὁ θεῖον Πλάτων ὁ δαιμόνιος , καί οὗτος σπαράσσω πολλαχοῦ ἐπί συντήρησις ὁ ὑψηλός , καί ἵνα πείθω μή οὗτος τατελνῶς