cogPG.PG126 420
τοιαῦτα γενέσθαι , καὶ μὴ ἐκκόθαντα ταῦτα · ἢ ὡς παρατείναντα αὐτοῦ τὴν ζωὴν , ὥστε τοιαῦτα βλέπειν . Οἱ γὰρ ἄγριοι πικραινόμενοι τὰς ψυχὰς , τὴν ἀνάλυσιν ποθοῦσιν · ὡς ὁ Ἰωνᾶς · Καὶ νῦν λάβε , φησὶ , τὴν ψυχήν μου ἀπ´ ἐμοῦ . Εἴποι δ´ ἄν τις , ὅτὲ αὐτὴ ἡ ἀδικία , κόπος καὶ πόνος ἐστὶ τῶν ἀδικούντων , καὶ ἡ ἀσέβεια , ταλαιπωρία τῶν ἀσεβούντων · οὐδὲν γὰρ ἐπιπονώτερον κακίας , ἢ ἀσθενέστερον ἀσεβείας Ὅρα δέ , πῶς ἀσέβειαν καλεῖ τὴν ἀδικίαν , ἢ καταδυσωπῶν τοὺς ἀδικοῦντας καὶ ἐκφοβῶν διὰ τοῦ πι · κροῦ τῆς λέξεως , ἢ τάχα καὶ λογισμὸν ἔχει ὁ λόγος εἰκότα . Εἰ γὰρ μὴ ὁ τρέφων τὸν ἐλάχιστον ἀδελφὸν , Θεὸν οὐ τρέφει ( Ἐφ´ ὅσον γὰρ οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τολπων τῶν ἐλαχίστων , οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε · ἀκολούθως , ἵνα μή τι πλέον λέγω , ὁ ἀδικῶν πτωχὸν , Θεὸν ἀδικεῖ · ἡ δὲ εἰς Θεὸν ἀδικία , οἷμαι , ἀσέβεια . Καὶ ἡ ἀνθρωπίνη δὲ φύσις , ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου κατακριθεῖσα διὰ τὴν παρακοὴν ζῇν , καὶ ἐν λύπαις τίκτειν τέκνα , θρηνεῖ ταῦτα , ζητοῦσα τὴν ἀπαλλαγὴν , ἢν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἔμελλεν αὐτῇ χαρίσασθαι . Ἀλλὰ καὶ ὁ χάριν λαβὼν ἐγείρειν τοὺς ἁμαρτάνοντας , καλεῖ τὸν Θεὸν πρὸς τὸ μηκέτι αὐτῷ δεικνύειν αὐτοὺς κοπιῶντας ἐπὶ τοῖς ἔργοις τῆς ἀνομίας , καὶ ταλαιπωρουμένους ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ ἀσεβεῖν εἰς εόν Τοιοῦτος γὰρ ὁ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας , καὶ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης κοινὸν ἡγησάμενος , ἐν ᾧ ἡγιάσθη , καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς χάριτος Ἐξ ἐναντίας γέγονεκρίσις , καὶ ὁ κρτὴς λαμβάνει . Δείκνυσιν ὁ προφήτης , ὅτι οὐχ ὑπὲρ ἑαυτοῦ , ἀλλ´ ὑπὲρ τῆς θείας ἐντολῆς καταφρονουμένης , καὶ ὑπὲρ ἀδελφῶν κακῶς πασχόντων ἀλγεῖ . Ἐλέσοντός μου γὰρ , φησὶν , ὁ κριτὴς δῶρα ἔλαβε , καὶ τὸν νόμον παρέβη τὸν λέγοντα · Οὐ λήψῃ πρόσωπον ἐν κρίσει , ὅτι ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ ἐστι . Δὰ τοῦτο διεσκέδασται νόμος , καὶ οὐ διεξάγε´ ται εἰς τέλος κρίσις , ὅτι ὁ ἀσεβὺς καταδυναστεύει τὸν δίκαιον · ἔνεκεν τούτου ἐξελεύσεται τὸ κρῆμα διεστραμμένον . Διὰ τὸ λαμβάνειν , φησὶ , τοὺς κριτὰς δῶρα , καὶ διὰ τὸ δυνατώτερον εἶναι τὸν ἄδικον τοῦ τὸ δίκαιον ἔχοντος , διεσκέδασται ὁ νόμος , ἀντὶ τοῦ , ἀπέῤῥιπται , συγκέχυται , τὴν οἰκείαν φύσιν οὐ τηρεῖ , οὐδὲ ἡ προσήκουσα κρίσις ἐπάγεται τοῖς πράγμασιν . Ἀλλὰ πολλάκις , κἂν ἄρξηται ὁ νοιτὴς εὐθεῖαν τὴν κρίσιν ποιεῖν , οὐκ ἐξάγει ταύτην ἄχρι τέλους ὑπὸ τῶν δώρων ἀλλαχόσε παρενεχθείς , . Ὅς γε καὶ διὰ τοῦτο ἴσως ἄρχεται κρίνειν δικαίως , ἵνα τὸν δυνάστην ἐκφοβήσας ὡς καταδικάσων αὐτὸν , πλείω τὰ δῶρα παρ´ αὐτοῦ λάβοι . Ἔνεκεν τοίνυν τούτου , τοῦ εἶναι δυνάστην τὸν ἄδικον , καὶ πλείω ἔχειν παρὰ τὸ δίκαιον , ἐξέρχεται ἡ κρίσις στρεβλή
Lemmas: τοιοῦτος γίγνομαι , καί μή ἐκκόθαντα οὗτος · ἢ ὡς παρατείνω αὐτός ὁ ζωή , ὥστε τοιοῦτος βλέπω . ὁ γάρ ἄγριος πικραίνω ὁ ψυχή , ὁ ἀνάλυσις ποθέω · ὡς ὁ Ἰωνᾶς · καί νῦν λαμβάνω , φημί , ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπ´ ἐγώ . εἶπον δδʹ ἄν τις , ὅτε αὐτός ὁ ἀδικία , κόπος καί πόνος εἰμί ὁ ἀδικέω , καί ὁ ἀσέβεια , ταλαιπωρία ὁ ἀσεβέω · οὐδείς γάρ ἐπίπονος κακία , ἢ ἀσθενής ἀσέβεια Ὅρας δέ , πῶς ἀσέβεια καλέω ὁ ἀδικία , ἢ καταδυσωπέω ὁ ἀδικέω καί ἐκφοβέω διά ὁ πεῖ · Κρής ὁ λέξις , ἢ τάχα καί λογισμός ἔχω ὁ λόγος εἰκός . εἰμί γάρ μή ὁ τρέφω ὁ μικρός ἀδελφός , θεός οὖον τρέφω ( Ἐφ´ ὅσος γάρ οὐ ποιέω εἷς τολπων ὁ μικρός , οὐδέ ἐγώ ποιέω · ἀκόλουθος , ἵνα μή τίς πλέω λέγω , ὁ ἀδικέω πτωχός , θεός ἀδικέω · ὁ δέ εἰς θεός ἀδικία , οἴομαι , ἀσέβεια . καί ὁ ἀνθρώπινος δέ φύσις , ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον κατακρίνω διά ὁ παρακοή ζάω , καί ἐν λύπη τίκτω τέκνον , θρηνέω οὗτος , ζητέω ὁ ἀπαλλαγή , εἄν ὁ υἱός ὁ Θεός μέλλω αὐτός χαρίζομαι . ἀλλά καί ὁ χάρις λαμβάνω ἐγείρω ὁ ἁμαρτάνω , καλέω ὁ θεός πρός ὁ μηκέτι αὐτός δείκνυμι αὐτός κοπιάω ἐπί ὁ ἔργον ὁ ἀνομία , καί ταλαιπωρέω ἐν αὐτός οὗτος ὁ ἀσεβέω εἰς εἰμί τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός καταπατέω , καί ὁ αἷμα ὁ διαθήκη κοινός ἡγέομαι , ἐν ὅς ἁγίζω , καί ὁ πνεῦμα ὁ χάρις ἐς ἐναντίος γεγονεκριτις , καί ὁ κρτὴς λαμβάνω . δείκνυμι ὁ προφήτης , ὅτι οὐ ὑπέρ ἑαυτοῦ , ἀλ ὑπέρ ὁ θεῖος ἐντολή καταφρονέω , καί ὑπέρ ἀδελφός κακῶς πάσχω ἀλγέω . Ἐλέσοντός ἐγώ γάρ , φημί , ὁ κριτής Δῶρα λαμβάνω , καί ὁ νόμος παραβαίνω ὁ λέγω · οὖον λαμβάνω πρόσωπον ἐν κρίσις , ὅτι ὁ κρίσις ὁ Θεός εἰμί . δᾶ οὗτος διασκεδάννυμι νόμος , καί οὖον διεξάγω ὁ εἰς τέλος κρίσις , ὅτι ὁ ἀσεβής καταδυναστεύω ὁ Δίκαιος · ἐνέλκω οὗτος ἐξέρχομαι ὁ κρῆμα διαστρέφω . Ζεύς ὁ λαμβάνω , φημί , ὁ κριτής Δῶρα , καί διά ὁ δυνατός εἰμί ὁ ἄδικος ὁ ὁ Δίκαιος ἔχω , διασκεδάννυμι ὁ νόμος , ἀντί ὁ , ἀπορρίπτω , συγχέω , ὁ οἰκεῖος φύσις οὖον τηρέω , οὐδέ ὁ προσήκω κρίσις ἐπάγω ὁ πρᾶγμα . ἀλλά πολλάκις , κἀν ἄρχω ὁ νοιταμος εὐθύς ὁ κρίσις ποιέω , οὐ ἐξάγω οὗτος ἄχρι τέλος ὑπό ὁ δῶρον ἀλλαχόσε παραφέρω , . ὅς γε καί διά οὗτος ἴσως ἄρχω κρίνω δικαίως , ἵνα ὁ δυνάστης ἐκφοβέω ὡς καταδικάζω αὐτός , πλείων ὁ Δῶρα παρ´ αὐτός λαμβάνω . ἐνέλκω τοίνυν οὗτος , ὁ εἰμί δυνάστης ὁ ἄδικος , καί πλείων ἔχω παρά ὁ Δίκαιος , ἐξέρχομαι ὁ κρίσις στρεβλός