cogPG.PG126 552
ἀκαθαρσίας , τῆς εἰδολωλατρείας , ἢ ἁπλῶς πάσης ἁιλαοτίας , τῆς ἀκάθαρτον ποιούσης τὸν ταύτην μετιόντα , παρεδόθητε τῇ φθορᾷ ταύτῃ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τοῦ θανάτου καὶ αὐθαιρέτως αὐτοὶ ἑαιλ τοῖς · τὸν διωγμὸν ἐπηγάγετε , διὰ τοῦ πράττειν τὰ παροργίζοντά με . Ὅρη ἦσαν καὶ οἱ τὰ τοῦ νόμου διδάσκοντες , ἂτε ὑψοῦ τεταγμένοι , καὶ ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας , ἀλλὰ πρόσκαιρα ὕλη . Τοῖς οὖν τὰ τοιαῦτα ὄρη ζητοῦσι φησι νῦν τὸ Πνεῦμα · Ἐγγίσατε τοῖς τοῦ Εὐαγγελίου διδασκάλοις , οἱ ὄρη εἰσὶν αἰώνια · ὁ γὰρ ἀποστείλας αὐτοὺς μαθητεῦσαι πάντα τὰ ἔθνη , ἐπηγγείλατο μετ´ αὐτῶν ἔσεσθαι ἄχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος · καὶ τῆς βασιλείας δὲ αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Ἀνάστητε ἀπὸ τοῦ τῇ σκιᾶ προσκαθῆσθαι , καὶ πορεύθητε , ὥστε περαιτέρω τοῦ γράμματος νοῆσαί τι . Ἐν τῷ νόμῳ γὰρ , φησὶν , ἀνάπαυσις οὐκ ἔστι σοι . Ζυγὸς γὰρ ἦν , ὃν οὐδὲ οἱ πατέρες ἠδυνήθησαν βαστάσαι , διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιοῦται πᾶσα σὰρξ , ἀλλ´ ἐν Χριστῷ , τοῦ δικαιοῦντι ἐκ πίστεως , καὶ τοῦς πεφορτισμένους ἀναπαύοντι . Ποῦ ; Ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως , ἐν ᾠ βαπτιζόμενοι , τὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἄχθος ἀποτιθέμεθα . Ἐπειδὴ δὲ ὁ ἄφρων τότε διαφθείρεται ἐν ἐπιτηδεύμασιν , ὅτε εἴπῃ · Οὐκ ἔστι Θεός · εἰκότως καὶ οἱ Ἰουδαῖοι , εἰπόντες , ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς ὁ Χριστὸς , καὶ διὰ τοῦτο ἀκάθαρτοι γεγονότες ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐ τοῦ , διεφθάρησαν φθορᾷ τῇ τε ψυχικῇ , καὶ ἐπομένως τῇ σωματικῇ , ὅτε αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἐδίωκον στασιάσαντες , ὡς Ἰώσηπος ἱστορεῖ . Ὅρηαἰώνια καὶ αἱ ἄγγελοι , οἷς ἐγγίζειν κελευόμεθα , ἀσάρκοις οὖσιν , ὀλιγόσαρκοι αὐτοὶ γινόμενοι . Ἀνάστηθι ἀπὸ τῆς ἀμαρτίας , καὶ πορεύθητι πρὸς τὸ καὶ ἀγαθόν τι´ ποιῆσαι · ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀνάπαυσις οὐκ ἔστι σοι . ἈΙήποτε δὲ ἐπειδὴ ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἔχει ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ , καὶ διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , παραινεῖ τοῦ τοιούτω ὁ λόγος πορεύεσθαι , καὶ ἀεὶ κατατείνεσθαι προκόπτοντα ἐν τῷ καλῷ · οὐ γὰρ ἔστιν ἀναπαύεσθαι τὸν βαδίζοντα τὴν τεθλιμμένην ὁδόν . Πᾶς μὲν οὖν ὁ ἀμαρτάνων φθείρεται · εἰς γὰρ τὸ μὴ ὃν χωρεῖ , τὴν κακίαν , ἀπὸ τοῦ ὄντος Θεοῦ καὶ τῆς ἀρετῆς . Ἀλλὰ τότε φθείρεται καταφθορᾷ ὅτε ναὶ ακαθαρσίαν ἔχει , ἤτις ἐστὶν ὑψηλοφροσύνη . Ἀκάθαρτος γὰρ παρὰ Κυρίῳ πᾶς ὑψηλοκάρδιος , ὅταν τὸ κακὸν ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν , ἔτι καὶ ἐγκαυχᾶται ταύτῃ · ὡς εἴ γε τὸ κακὸν ποιῶν , εἰς συναίσθησιν ἔρχεται , τάχα οὐ καταφθορᾷ ψθείρεται , ἀλλὰ μετοιώτερον . Διδάσκει τοίνυν ὁ λόγος τοὺς εἰς βάθος κακῶν ἐμπεσόντας , καὶ καταφρονοῦντας , ὅτι Ἐξ ἀναθαοσίας καὶ ὑώηλοφροσύνης , τὴν παντελῆ διαΚφθορὰν ὑπέστητε . Ὥστε εἰ βούλεσθε ἀπὸ τῆς φθορᾶς
Lemmas: ἀκαθαρσία , ὁ εἰδολωλατρείας , ἢ ἁπλόος πᾶς ἁιλαοτίας , ὁ ἀκάθαρτος ποιέω ὁ οὗτος μέτειμι1 , παραδίδωμι ὁ φθορά οὗτος ὁ αἰχμαλωσία καί ὁ θάνατος καί αὐθαίρετος αὐτός ἑαιλ ὁ · ὁ διωγμός ἐπάγω , διά ὁ πράσσω ὁ παροργίζω ἐγώ . ὅρη εἰμί καί ὁ ὁ ὁ νόμος διδάσκω , αὔγ-ασμα ὑψόω τάσσω , καί ἐπί ὁ Μωσῆς καθέδρα , ἀλλά πρόσκαιρος ὕλη . ὁ οὖν ὁ τοιοῦτος ὄρος ζητέω φημί νῦν ὁ πνεῦμα · ἐγγίζω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος διδάσκαλος , ὁ ὄρος εἰμί αἰώνιος · ὁ γάρ ἀποστέλλω αὐτός μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , ἐπαγγέλλω μετέ αὐτός εἰμί ἄχρι ὁ συντέλεια ὁ αἰών · καί ὁ βασίλεια δέ αὐτός οὐ εἰμί τέλος . ἀνίστημι ἀπό ὁ ὁ σκιάω πρόσ-κάθημαι , καί πορεύω , ὥστε περαιτέρω ὁ γράμμα νοέω τίς . ἐν ὁ νόμος γάρ , φημί , ἀνάπαυσις οὐ εἰμί σύ . ζυγόν γάρ εἰμί , ὅς οὐδέ ὁ πατήρ δύναμαι βαστάζω , διότι ἐκ ἔργον νόμος οὖον δικαιόω πᾶς σάρξ , ἀλ ἐν Χριστός , ὁ δικαιόω ἐκ πίστις , καί ὁ φορτίζω ἀναπαύω . πός ; ἐπί ὕδωρ ἀνάπαυσις , ἐν ὀͅς βαπτίζω , ὁ ὁ ἁμαρτία ἄχθος ἀποτίθημι . ἐπεί δέ ὁ ἄφρων τότε διαφθείρω ἐν ἐπιτήδευμα , ὅτε εἶπον · οὐ εἰμί Θεός · εἰκότως καί ὁ Ἰουδαῖος , εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί θεός ὁ Χριστός , καί διά οὗτος ἀκάθαρτος γίγνομαι ἀπό ὁ αἷμα αὖος ὁ , διαφθείρω φθορά ὁ τε ψυχικός , καί επομένως ὁ σωματικός , ὅτε αὐτός ἑαυτοῦ διώκω στασιάζω , ὡς Ἰώσηπος ἱστορέω . ορηαιωνιος καί ὁ ἄγγελος , ὅς ἐγγίζω κελεύω , ἄσαρκος εἰμί , ὀλιγόσαρκος αὐτός γίγνομαι . ἀνίστημι ἀπό ὁ ἁμαρτία , καί πορεύω πρός ὁ καί ἀγαθός τι´ ποιέω · ὁ γάρ ἁμαρτία ἀνάπαυσις οὐ εἰμί σύ . ἈΙήποτε δέ ἐπεί ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω ὁ μαθητής ὁ Χριστός , καί διά πολύς θλῖψις δεῖ ἐγώ εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , παραινέω ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος πορεύω , καί ἀεί κατατείνω προκόπτω ἐν ὁ καλός · οὖον γάρ εἰμί ἀναπαύω ὁ βαδίζω ὁ θλίβω ὁδός . Πᾶς μέν οὖν ὁ ἁμαρτάνω φθείρω · εἰς γάρ ὁ μή ὅς χωρέω , ὁ κακία , ἀπό ὁ εἰμί Θεός καί ὁ ἀρετή . ἀλλά τότε φθείρω καταφθορά ὅτε ναί ἀκαθαρσία ἔχω , ὅστις εἰμί ὑψηλοφροσύνη . ἀκάθαρτος γάρ παρά κύριος πᾶς ὑψηλοκάρδιος , ὅταν ὁ κακός ποιέω ὁ ἁμαρτία , ἔτι καί ἐγκαυχάομαι οὗτος · ὡς εἰμί γε ὁ κακός ποιέω , εἰς συναίσθησις ἔρχομαι , τάχα οὖον καταφθορά τρίβω , ἀλλά μετοιώτερον . διδάσκω τοίνυν ὁ λόγος ὁ εἰς βάθος κακός ἐμπίπτω , καί καταφρονέω , ὅτι ἐς ἀνατίθημι καί υωηλοφροσυνιημι , ὁ παντελής διαΚφθορὰν ὑφίστημι . ὥστε εἰμί βούλομαι ἀπό ὁ φθορά