cogPG.PG126 274
βδίταις σωτήριον . Εἰ γὰρ μὴ διὰ´ ἣν , ἀλλὰ , ἵνα σωζόμενον σώζει τοὺς διερχομένους , ἄξιον ἐλεεῖσθαι , καὶ Κμάλιστα παρὰ τοῦ αὐθέντου μου · ἀρκοῦσι γοῦν οἱ ἐκβληθέντες πεζοὶ πρὸς τὸ συντριβῆναι ἡμᾶς · καὶ μὴ περαιτέρω χορήσειν [ χωρήσῃ ? ] ἡ ἐκβολὴ διὰ τῆς μεγίστης σου ἀντιλήψεως , τοῦ ἐπὶ σωτηρίᾳ ἡμῶν ἐνδημήσαντος αὐθέντου ἡμῶν · ἱκανῶς γὰρ , ὡς ἔφην , οἰ ἐκβληθέντες , τὴν τοῦ θεματίου μείωσιν ἐξειργάσαντο . Οὐ γὰρ Πελαγονία τὰ ἡμέτερα , ἀλλ´ ἡ παροιμιασθεῖσα βραχεῖα Μύκονος . Ἡ δὲ Θεοτόκος ἧς ἡμεῖς , ἢ πάντα δίδωσι ὅσα ἡμῖν ἔργοις , δῴη σοι τὸ πρὸς Θεὸν ἀπρόσκοπον , τὸ πρὸς ἐχθροὺς ἄκτητον [ ἀήττητον ] · ἵνα μείζων εἴης πάντων καὶ τὰ θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώπινα . ΕΙΙΙΣΤ . ΙΘʹ Τῶ Μεριουντοπούλῳ . ἑορτῇ μοι τὰ πρὸς σὲ γράμματα , ὧ πάντας ἐν πᾶσιν ὑπερλάμπων τοῖς χαρακτηρίζουσιν ἄνθρωπον · εἰ δὲ καὶ γράμμασιν ἀντιτύχοιμι , τοῦτο ἤδη ἑορτῶν ἡμῖν ἑορτὴ καὶ χαρίτων ἀληθὴς στέφανος . Ἀλλ´ Ξπως μή μοι ναρκήσῃς τὴν χεῖρα , ἀλλὰ δεξιώσῃ τοῖς ποθουμένοις , καὶ χειραγωγήσῃς πρὸς τὴν ἑστίαν τῆς ἐν σοὶ καλλιόπης . Ἀνδραποδισθεὶς γὰρ ὑπὸ τῆς ἐνταῦθα τυραννούσης , ὡς εἰκὸς , ἀμουσίας , δέομαί τινος τοῦ πρὸς τὰ οἰκεῖα διὰ τῆς ἀναμνήσεως γοῦν ἐπανάξοντος . Γενοῦ μοι τοίνυν οὗτος αὐτός · καὶ ὥσπερ παρὼν τοῖς σοῖς ἐθελγόμην λόγοις λήθειαν λέγω ἐν Χριστῷ , οὐ ψεύδομαι , καὶ εἰ τι παρέπτυσας πταις . ] μακρῶν λαρυγγισμάτων , ἐφ´ οἷς πολλοὶ φρονηματίζονται , τέμενος ὑψηλότερον ) , ὥστε δὴ καὶ ἀπών , ἄξιος ἂν εἴην τῆς δοθείσης σου τῇ γλώσσῃ χάριτος ἀπολαύειν · εἰ δὲ μὴ μέλιτος ἡμᾶς ὁ Ὑμηττός ἀξιοῦν μέλλει , τίνος ἕνεκε πάντων ὡρῶν ἐπὶ τὴ ἀνθοφορίᾳ προκάθηται ; Ἀλλ´ ὑποσχῇ μοι καταελιτῶσαι , καὶ πλέον ἢ μὴ βούλομαι . Οὐκοῦν καὶ ἁγίῳ [ ἐγώ ] σοι ἀντιδώτῳ[πδώσω ] τὸ ἐπὶ τούτοις εὐχαριστεῖν · εἰ δὲ καὶ εὐμουσώτερον , ἢ νῦν , καὶ γλυκύτερον , ἔσται ἤδη ὁ ἐκ τοῦ σοῦ μέλιτος χυμός , Ὁ ἔὲ πᾶσιν ἀγαθοῖς χαριτώσας σε Κύριος , τηροίη σειτῆς ἐν βίῳ κρυπτομένης κακίας ἀνώτερον τῷ Πνεύματι αὐτοῦ τῷ ἀγαθῷ ὁδηγῶν . ΕΠΙΣΤ . Κʹ . Τῷ σεβαστῷ τοῦ σεβαστοκράτορος . Εγὼ δὲ καὶ ἄλλοις μεσιτεύειν πρὸς τὴν πανσέβαστον ὑπεροχὴν τοῦ κοινοῦ αὐθέντου , ἐπεκαλοίμην κεναῖς ἐλπίσι βοσκόμενος , ἐπεγέλα δέ μοι τὸ χρέως οὕτως ἀποβουκολουμένῳ . Ἔμελλον γὰρ ὅσον αὔπω καὶ αὐτὸς τῶν οἰκείων στέρξεσθαι , καὶ οὕτως ἐμπύρως , ὥστε εἶναί μοι τὸ κακὸν πάσης βοηθείας πέρτερον . Ἐγὼ γὰρ , αὐθέντη μου , τὸ χωοίον ὃ ἐξ ἀρχαίων τῶν χρόνων κατεῖχεν ἡ Ἐκκλησία , μηδὲ πρακτικῷ ὑποκείμενον , ἀφαιρ[εθγὲν παρὰ τοῦ βασιλέως εὖρον καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἀποσπασθέν · ὥσπερ οὗν καὶ τὰ τῶν ἀρχόντων πάντων , Εἶτα παρά τοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν πράκτορος διὰ μικράν τινα παραμυθίαν δουλείαν εὑρὼν , εἶχον ὥσπερ ἄλλοι τολλοί Ἃιτα · οούμενος δὲ τοῦτο παρὰ τοῦ κυροῦ αὐθέντου ἡμῶν , χαρίζεσθαι βουλομένου , ὅτῳ ἂν θέλη , οὐκ ἀντιτείνω . Καίτοι δίκαιον ἦν μὴ παρὰ τῆς τοῦ Πἱ ϛΙο ἱνῖηα οἰ ΙμαΙΑ ΟΙὴΛὓε ΔΙοοοῖΙπε . ΕΡΙΘΤ ΝΙ Μῥιημμίυμαίο . ΕΡΙΘΤ . ΧΧ .
Lemmas: βδιος σωτήριος . εἰμί γάρ μή διά ὅς , ἀλλά , ἵνα σῴζω σῴζω ὁ διέρχομαι , ἄξιος ἐλεέω , καί Κμάλιστα παρά ὁ αὐθέντης ἐγώ · ἀρκέω γοῦν ὁ ἐκβάλλω πεζός πρός ὁ συντρίβω ἐγώ · καί μή περαιτέρω χωρέω [ χωρέω ? ] ὁ ἐκβολή διά ὁ μέγας σύ ἀντίληψις , ὁ ἐπί σωτηρία ἐγώ ἐνδημέω αὐθέντης ἐγώ · ἱκανῶς γάρ , ὡς φημί , ὁ ἐκβάλλω , ὁ ὁ θεμάτιον μείωσις ἐξεργάζομαι . οὖον γάρ Πελαγονία ὁ ἡμέτερος , ἀλ ὁ παροιμιάζω βραχύς Μύκονος . ὁ δέ Θεοτόκος ὅς ἐγώ , ἢ πᾶς δίδωμι ὅσος ἐγώ ἔργον , δίδωμι σύ ὁ πρός θεός ἀπρόσκοπος , ὁ πρός ἐχθρός ἄκτητος [ ἀήσσητος ] · ἵνα μείζων εἰμί πᾶς καί ὁ θεῖον καί ὁ ἀνθρώπινος . Ι . εὐθύς ὁ μεριουντοπουλαω . ἑορτή ἐγώ ὁ πρός σύ γράμμα , ἵημι πᾶς ἐν πᾶς ὑπερλάμπω ὁ χαρακτηρίζω ἄνθρωπος · εἰμί δέ καί γράμμα ἀντιτυγχάνω , οὗτος ἤδη ἑορτή ἐγώ ἑορτή καί Χαρίτων ἀληθής στέφανος . Ἀλ Ξπως μή ἐγώ ναρκέω ὁ χείρ , ἀλλά δεξιόομαι ὁ ποθέω , καί χειραγώγηση πρός ὁ ἑστία ὁ ἐν σύ Καλλιόπη . ἀνδραποδίζω γάρ ὑπό ὁ ἐνταῦθα τυραννέω , ὡς εἰκός , ἀμουσία , δέω2 τις ὁ πρός ὁ οἰκεῖος διά ὁ ἀνάμνησις γοῦν ἐπανάγω . γίγνομαι ἐγώ τοίνυν οὗτος αὐτός · καί ὥσπερ πάρειμι ὁ σός θέλγω λόγος λανθάνω λέγω ἐν Χριστός , οὖον ψεύδω , καί εἰμί τίς παραπτύω πταίω . ] μακρός λαρυγγισμαω , ἐφίημι ὅς πολύς φρονηματίζω , τέμενος ὑψηλός ) , ὥστε δή καί ἄπειμι , ἄξιος εἄν εἰμί ὁ δίδωμι σύ ὁ γλῶσσα χάρις ἀπολαύω · εἰμί δέ μή μέλι ἐγώ ὁ Ὑμηττός ἀξιόω μέλλω , τίς ἕνεκα πᾶς ὥρα ἐπί ὅς ανθοφορία προκάθημαι ; Ἀλ ὑπισχνέομαι ἐγώ καταελιτῶσαι , καί πλέω ἢ μή βούλομαι . οὐκοῦν καί ἅγιος [ ἐγώ ] σύ ἀντιδίδωμι ] ὁ ἐπί οὗτος εὐχαριστέω · εἰμί δέ καί εὔμουσος , ἢ νῦν , καί γλυκύς , εἰμί ἤδη ὁ ἐκ ὁ σύ μέλι χυμός , ὁ ἐγώ πᾶς ἀγαθός χαριτόω σύ Κύριος , τηρέω Σεΐτης ἐν βίος κρύπτω κακία ἀνώτερος ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ ἀγαθός ὁδηγός . π̈κοστ . καί . ὁ σεβαστός ὁ σεβαστοκράτωρ . ἐγώ δέ καί ἄλλος μεσιτεύω πρός ὁ πανσέβαστος ὑπεροχή ὁ κοινός αὐθέντης , ἐπικαλέω κενός ἐλπίς βόσκω , ἐπιγελάω δέ ἐγώ ὁ χρέος οὕτως ἀποβουκολέω . Μέλλω γάρ ὅσος αὔπω καί αὐτός ὁ οἰκέω στέργω , καί οὕτως ἔμπυρος , ὥστε εἰμί ἐγώ ὁ κακός πᾶς βοήθεια ἀγαθός . ἐγώ γάρ , αὐθέντη ἐγώ , ὁ οἴχομαι ὅς ἐκ ἀρχαῖος ὁ χρόνος κατέχω ὁ ἐκκλησία , μηδέ πρακτικός ὑπόκειμαι , ἀφαιρέω παρά ὁ βασιλεύς εὖρος καί ὁ ἐκκλησία ἀποσπάω · ὥσπερ ἐν καί ὁ ὁ ἄρχω πᾶς , εἶτα παρά ὁ κατά ὁ ἡμέρα πράκτωρ διά μικρός τις παραμυθία δουλεία εὑρίσκω , ἔχω ὥσπερ ἄλλος τολλοί Άιτα · οουμην δέ οὗτος παρά ὁ κυρόω αὐθέντης ἐγώ , χαρίζομαι βούλομαι , ὅστις εἄν ἐθέλω , οὐ ἀντιτείνω . καίτοι Δίκαιος εἰμί μή παρά ὁ ὁ πεῖ Ιϛʹ ἰνέω ὁ ΙμαΙΑ Ἰώ διοοοιιπος . ΤΕ Ν μριημμιυμαιος . ΤΕ . ΧΧ .