cogPG.PG126 89
θρότης , καὶ ἡ πρὸς τὸν Ἑλληνισμὸν συνδιάθεσις . Ταύτῃ τοι καὶ μετακαλεῖται μὲν αὐτὸν ἐκ τῆς Ἰωνίας , εἰς δὲ τὴν Νικομηδέων ἐξαποστέλλει , ὥστε ὑπὸ Εὐσεβίῳ καθηγητῇπίσκοπος δὲ ἄρα τῆς Νικομηδέων ἦν ὁ Εὐσέβιος , οὐ μικρὰν ἐν λόγοις ἔχων δόξαν ) , τὰ Χριστιανῶν καὶ Ἐλλήνων παιδεύεσθαι . Ἀπείρητο δὲ αὐτῷ ἐκ βασιλέως τῷ Λιβανίῳ ἐκφοιτᾶν , ὅς πατρίδος μὲν ἦν τῆς πρὸς τὸ ὄρος Ἀντιοχείας , Ἐλληνίζων δὲ τὴν θρησκείαν · καὶ τηνικαῦτα σοφιστεύων Νικομηδεῦσι , μέγα κράτος ἐπὶ´ εὐγλωττίᾳ κατὰ πάντων ἐφέρετο . Ἀλλὰ´ ὅγε θεομισὴς Ἰουλιανὸς , τὰ βασιλέως προστάγματα ἴσως καὶ ληρήματα θέμενος , μᾶλλόν τι συνεῖναι Λιβανίῳ ἢ Εὐσεβίῳ · τοῦτο μὲν λαθραίως καὶ ὑπὸ σκότει πρὸς ἐκεῖνον φοιτῶν , ὁ σκοτεινὸς πρὸς τὸν σκοτεινὸν , διὰ τὰς ὄντως σκότους ἀξίας ὁμιλίας · ἐκείνας · τοῦτο δὲ καὶ μισθοὺς ἑτέροις διδοὺς , ὡς ἂν Λιβανίῳ προσφοιτῶντες τὰς διαλέξεις ἐκείνου πρὸς αὐτὸν μετ´ ἐπιμελείας διαπορθμεύοιεν . Τότε δὴ καὶ ἀναγνώστης ἐν τῇ Νικομηδέων ἐκκλησίᾳ καθίσταται , ὥστε τὰς θείας ἐπαναγινώσκειν ὑμῖν . τῷ Θεῷ βίόλους , ώς μὲν ὁ τῶν πολλῶν λόγος προσταχθὲν τῷ Εὐ σεβίῳ παρὰ τοῦ βασιλέως · ὡς δὲ τ´ ἀληθὲς ἔχει , αὐτὸς αὐθαιρέτως τὸ σχῆμα τοῦ κληρικοῦ ὑποδὺς , ἵνα διαπαίξῃ τὴν ἐπὶ´ αὐτῷ πάντων ὡς τυραννιῶντα[τι ] ὑπόνοιαν , καὶ λάθῃ βασιλίσκος ὑποτρεχόμενος , Τότε δὴ καὶ Μάξιμός τις , ὁ πᾶσαν γοητείαν ὑπὸ τῆς φιλοσοφίας μετιὼν προσωπείῳ , ἐκ τῆς Ἐφέσου τὴν Νικομηδέων ἐπιστὰς , συγγίνεται μὲν Ἰουλιανῷ , ἄλνέιειῖίε ἰλίΗανῖε , ἄελοιεφε ἱρεῖ ἀ ἱρειἰο τελεῖται δὲ αὐτῷ τὰς ἀθέους καὶ βαραθρώδεις ἀληθώς τελετὰς , καὶ τὰς τῆς βασιλείας ἐλπίδας , κατὰ [ Εἔτι ] βεβαιοτέρας ἐγκαθίστταιν Βʹ Ἐπεὶ δὲ Γάλλος μὲν μεῖζον τῆς τοῦ Καίσαρος ἀξίας φρονήσας , καὶ ἀμέτρως τῇ ἐξουσίᾳ χρησάμενος ἐξ ἀνθρώπων ἐγένετο · ἔμελλε δὲ καὶ Ἰουλιανὸς , τῆς τοῦ ἀδελφοῦ ἀπολαῦσαι θρασύτητος , ἡ βασίλισσα Εὐσεβία τῇ τοῦ βασιλέως βουλῇ ἐν γῆ κατέστειλε , καὶ οὕτως εἰς τουναντίον τὴν γνώμην αὐτοῦ περιέτρεψενανται γὰρ μεγάλα γυναι κὸς λόγοι , καὶ μάλιστα πρὸς ἄνδρα τὸ ἦθος εὔκολον ] , ὡς τὸ ὥστε Καίσαρα τοῦτον ἀντὶ τοῦ ἀδελφοῦ καταστῆσαι Γάλλου , καὶ στρατιὰν αὐτῷ ἀξιόλογον δοῦναι , καὶ στεῖλαι κατὰ τῶν ἐν Γαλλίαις Βαρβάρων . Ὁ δὲ καιροῦ δραξάμενος , συλλαλεῖ μὲν τοῖς ἡγεμόσι τοῦ στρατοῦ , συλλαλεῖ δὲ καὶ αὐτοῖς τοῖς τῶν στρατιωτῶν τάγμασιαίρουσι γὰρ ταῖς βασιλέων μεταβολαῖς καὶ πάντες μὲν , μάλιστα δὲ τὸ στρατιωτικὸν φῦλον , ὅσῳ καὶ πλείω κερδαίνειν ἐλπίσζουσι · καὶ βασιλεὺς εὐθέως ἀναγορεύεται . Λόγος δέ ἐστιν ἐνταῦθα μετὰ τῷν ἄλλων ὥς φασιν ἂτι στε φάνου μὴ εὑρισκομένου ὡς τὴν αὐτοῦ κεφαλὴν ταινώσουσιν , εἷς τῶν στρατιωτῶν τὸν χρυσοῦν αὐτοῦ
Lemmas: θροος , καί ὁ πρός ὁ Ἑλληνισμός συνδιάθεσις . Ταύτη ὅς καί μετακαλέω μέν αὐτός ἐκ ὁ Ἰωνία , εἰς δέ ὁ Νικομήδης ἐξαποστέλλω , ὥστε ὑπό Εὐσέβιος καθηγητηπισκοπους δέ ἄρα ὁ Νικομήδης εἰμί ὁ Εὐσέβιος , οὖον μικρός ἐν λόγος ἔχω δόξα ) , ὁ Χριστιανός καί Ἕλλην παιδεύω . ἀπό-ἐρῶ δέ αὐτός ἐκ βασιλεύς ὁ λιβάνιον ἐκφοιτάω , ὅς πατρίς μέν εἰμί ὁ πρός ὁ ὄρος Ἀντιόχεια , ἑλληνίζω δέ ὁ θρησκεία · καί τηνικαῦτα σοφιστεύω Νικομηδεύς , μέγας κράτος ἐπί εὐγλωσσία κατά πᾶς φέρω . Ἀλλά ὅσγε θεομισής Ἰουλιανός , ὁ βασιλεύς πρόσταγμα ἴσως καί λήρημα τίθημι , μάλα τίς συνίημι λιβάνιον ἢ Εὐσέβιος · οὗτος μέν λαθραῖος καί ὑπό σκότος πρός ἐκεῖνος φοιτάω , ὁ σκοτεινός πρός ὁ σκοτεινός , διά ὁ εἰμί σκότος ἄξιος ὁμιλία · ἐκεῖνος · οὗτος δέ καί μισθός ἕτερος δίδωμι , ὡς εἄν λιβάνιον προσφοιτάω ὁ διαλέγω ἐκεῖνος πρός αὐτός μετέ ἐπιμέλεια διαπορθμεύω . τότε δή καί Ἀναγνώστης ἐν ὁ Νικομήδης ἐκκλησία καθίστημι , ὥστε ὁ θεῖος ἐπαναγιγνώσκω σύ . ὁ Θεός βιόλος , οὖς μέν ὁ ὁ πολύς λόγος προσστάζω ὁ εὕω σεβίζω παρά ὁ βασιλεύς · ὡς δέ τ ἀληθής ἔχω , αὐτός αὐθαίρετος ὁ σχῆμα ὁ κληρικός ὑποδύω , ἵνα διαπαίζω ὁ ἐπί αὐτός πᾶς ὡς τυραννιῶντα[τι ] ὑπόνοια , καί λανθάνω βασιλίσκος ὑποτρέχω , τότε δή καί Μάξιμος τις , ὁ πᾶς γοητεία ὑπό ὁ φιλοσοφία μέτειμι1 προσωπεῖον , ἐκ ὁ Ἔφεσος ὁ Νικομήδης ἐφίστημι , συγγίγνομαι μέν Ἰουλιανός , ἄλνέιειῖίε Ηλίας , ἄελοιεφε ἱερεύς ὅς ἱρειἰο τελέω δέ αὐτός ὁ ἄθεος καί βαραθρώδης ἀληθής τελετή , καί ὁ ὁ βασίλεια ἐλπίς , κατά [ Εἔτι ] βέβαιος ἐγκαθίστημι βέ ἐπεί δέ Γάλλος μέν μείζων ὁ ὁ Καῖσαρ ἄξιος φρονέω , καί ἄμετρος ὁ ἐξουσία χράω ἐκ ἄνθρωπος γίγνομαι · μέλλω δέ καί Ἰουλιανός , ὁ ὁ ἀδελφός ἀπολαύω θρασύτης , ὁ βασίλισσα Εὐσεβία ὁ ὁ βασιλεύς βουλή ἐν γῆ καταστέλλω , καί οὕτως εἰς τουναντίον ὁ γνώμη αὐτός περιτρέπω γάρ μέγας γυνή γυνή λόγος , καί μάλιστα πρός ἀνήρ ὁ ἦθος Εὔκολον ] , ὡς ὁ ὥστε Καῖσαρ οὗτος ἀντί ὁ ἀδελφός καθίστημι Γάλλος , καί στρατία αὐτός ἀξιόλογος δίδωμι , καί στέλλω κατά ὁ ἐν Γαλλίας βάρβαρος . ὁ δέ καιρός δράσσομαι , συλλαλέω μέν ὁ ἡγεμών ὁ στρατός , συλλαλέω δέ καί αὐτός ὁ ὁ στρατιώτης ταγμασιαειρω γάρ ὁ βασιλεύς μεταβολή καί πᾶς μέν , μάλιστα δέ ὁ στρατιωτικός φῦλον , ὅσος καί πλείων κερδαίνω ἐλπίζω · καί βασιλεύς εὐθύς ἀναγορεύω . Λόγος δέ εἰμί ἐνταῦθα μετά τῷ ἄλλος ὅς φημί αὔγ-ασμα ΣΤΕ Φάνου μή εὑρίσκω ὡς ὁ αὐτός κεφαλή ταινωσους , εἷς ὁ στρατιώτης ὁ χρύσεος αὐτός