cogPG.PG126 539
προχωροῦντες . Ἐγκαταλιμπάνεται ὑπὸ Κυρίου , ὡς ὀπωροφυλάκιον , καὶ ψυχὴ , ἡ μὴ καρπὸν τοῦ Πνεύματος τηροῦσα , ὅς ἐστιν ἀγάπη , χαρὰ , εἰρήνη , μακροθυμία , καὶ τ´ ἄλλα , ὅσα παρὰ τοῦ Παύλου ἀπηρίθμηται , ἀλλὰ τὸν ὁλιγοχρόνιον καὶ παροδικὸν τοῦ αἰῶνος τούτου καρπὸν περιέπουσα , ὅς ὀπώρᾳ ἔοικεν , ὄγκον καὶ φύσημα ἐμποιῶν τοῖς αὐτὸν προσιεμένοις . Τάχα δὲ ἡ ἐγκατάλειψις αὕτη , λυσιτελὴς αὐτῆς τε γὰρ λίθῳ κατασπῶνται ὃ ἐστιν ἡ πώρωσις τῆς καρδίας αὐτῆς , καὶ τὰ θεμέλια αὐτῆς ἀποκαλύπτεται , ὁπηνίκα τοὺς λογισμοὺς ἐξαγορεύει , οἵτινές εἰσι τῶν πράξεων θεμέλιοι · καὶ τότε γίνεται εἰς φυτείαν ἀμπελῶνος , δεχομένη Χριστὸν , εἰπόντα τοῖς μαθηταῖς · Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος , ὑμεῖς τὰ κὶήματα . Ἡ τοιαύτη ψυχὴ , ὅτε ἐδούλευε τῷ ἐχθρῷ , μισθώματα παρὰ´ αὐτοῦ ἐλάμβανε , πλοῦτον τάχα καὶ δόξαν , διὰ τούτων σαίνοντος αὐτὴν , οἰονεὶ πρὸς αὐτὴν λέγοντος · Ταῦτα πάντα σοι δώσω , ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι , ἅτινα πάντα δίδωσιν ἡ τοιαύτη ψυχὴ τῷ τοῦ Εὐαγγελίου πυρὶ ἂ ἦλθεν ὁ Κύριος βαλεῖν ἐπὶ τῆς γῆς · ὅπου γάρ ὁ εὐαγγελικὸς λόγος εἰσέλθοι , ἐκεῖ πλοῦτος καὶ δέξα δαπανῶνται . Ἔνεκεν τούτου κόψεται , καὶ πενθήσει , καὶ πορεύσεται ἀνυπόδετος , γυμνή . Ἐπειδὴ , φησὶν , ἐξεπόρνευσεν ἀπ´ ἐμοῦ , καὶ μισθοὺς ἐδίδου τοῖς εἰ δόλοις τὰ ἀναθήματα · ἢ καὶ παρὰ´ αὐτῶν ἐνόμιζεμισθοὺς ἔχειν τῆς λατρείας τόν τε πλοῦτον , καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθά · τούτου ἕνεκεν συμφοραῖς περιπεσεῖται , καὶ κόψεται , καὶ πενθήσει , καὶ πορεύσεται ἀνυπόδετος καὶ γυμνὴ , ὅ ἐστιν , εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπαχθήσεται . Τοιοῦτον γὰρ τὸ σχῆμα τῶν αἰχμαλώτων . Οὕτως καὶ Ἡσαΐας , τὴν ἐσομένην τῷ λαῷ αἱχμαλωτίαν ὑποδηλῶν , ἔλεγε · Περιενόστει τὴν Ἰερου σαλὴμ γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος . ποιήσεται κοπετὸν , ὡς δρακόντων . Τὸ μέγεθος τῆς θλίψεως αὐτῶν δηλοῖ διὰ τούτων . Φασὶ γὰρ τοὺς δράκοντας , ἐπειδὰν ὰν πληγεῖεν , συριγμοὺς ποιεῖσθαι ὀδυνηροὺς , καὶ καταπαίειν τὴν γῆν τῇ κέρκῳ . Καὶ πένθος , ὡς θυγατέρων Σειρήνων . Ἔλληνες μὲν Σειρῆνας λέγουσιν εἶναι πτηνά τινα ἀνθρωπάμορφα , μελῳδεῖν εἰδότα ἡδέως καὶ θελκτικῶς · ἡ δὲ θεόπνευστος Γραφὴ σειρῆνας καλεῖ τῶν στρουθίων τὰ λαλίστερα , καὶ εὐστομεῖν εἰωθότα · ἢ καὶ αὐτὰς ἕστι´ ὅτε τὰς ἀλκυόνας , αἱ γοερὰ μέλη ἄδουσιν . Ἐπεὶ οὖν οἱ πενθοῦντες εἰώθασι μετά τινος μέλους θρηνεῖν , διὰ τοῦτο τῶν μελῳδῶν τούτων ζώων ἐμνήσθη . Ὃτι κατεκράτησεν ἡ πληγὴ αὐτῆς , διότι Κῆλθεν ἔως Ἰούδα , καὶ ἥψατο ἕως πύλης λαιῆ μου ἔως Ἰερουσαλήμ . Ἐνταῦθα σημαίνει μὲν τὴν ἐπαχθεῖσαν τῇ Σαμαρείᾳ αἰχμαλωσίαν , ὑπό τε Θεβλαθφατὰρ καὶ Σαλμανατὰρ , τῶν Ἀσσυρίων
Lemmas: προχωρέω . ἐγκαταλιμπάνω ὑπό κύριος , ὡς ὀπωροφυλάκιον , καί ψυχή , ὁ μή καρπός ὁ πνεῦμα τηρέω , ὅς εἰμί ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , καί τ ἄλλος , ὅσος παρά ὁ Παῦλος ἀπαριθμέω , ἀλλά ὁ ὁλιγόχρονος καί παροδικόν ὁ αἰών οὗτος καρπός περιέπω , ὅς ὀπώρα ἔοικα , ὄγκος καί φύσημα ἐμποιέω ὁ αὐτός προσίημι . Τάχα δέ ὁ ἐγκατάλειψις οὗτος , λυσιτελής αὐτός τε γάρ λίθος κατασπάω ὅς εἰμί ὁ πώρωσις ὁ Καρδία αὐτός , καί ὁ θεμέλιος αὐτός ἀποκαλύπτω , ὁπηνίκα ὁ λογισμός ἐξαγορεύω , ὅστις εἰμί ὁ πρᾶξις θεμέλιος · καί τότε γίγνομαι εἰς φυτεία ἀμπελών , δέχομαι Χριστός , εἶπον ὁ μαθητής · ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , σύ ὁ κιημαρ . ὁ τοιοῦτος ψυχή , ὅτε δουλεύω ὁ ἐχθρός , μίσθωμα παρά αὐτός λαμβάνω , πλοῦτος τάχα καί δόξα , διά οὗτος σαίνω αὐτός , οἱονεί πρός αὐτός λέγω · οὗτος πᾶς σύ δίδωμι , ἐάν πίπτω προσκυνέω ἐγώ , ὅστις πᾶς δίδωμι ὁ τοιοῦτος ψυχή ὁ ὁ Εὐαγγέλιος πῦρ ὅς ἔρχομαι ὁ Κύριος βάλλω ἐπί ὁ γῆ · ὅπου γάρ ὁ εὐαγγελικός λόγος εἰσέρχομαι , ἐκεῖ πλοῦτος καί δέχομαι δαπανάω . ἐνέλκω οὗτος κόπτω , καί πενθέω , καί πορεύω ἀνυπόδετος , γυμνός . ἐπεί , φημί , ἐκπορνεύω ἀπ´ ἐγώ , καί μισθός δίδωμι ὁ εἰμί δόλος ὁ ἀνάθημα · ἢ καί παρά αὐτός ἐνόμιζεμισθοὺς ἔχω ὁ λατρεία ὁ τε πλοῦτος , καί ὁ ἄλλος ἀγαθός · οὗτος ἕνεκα συμφορά περιπίπτω , καί κόπτω , καί πενθέω , καί πορεύω ἀνυπόδετος καί γυμνός , ὅς εἰμί , εἰς αἰχμαλωσία ἀπάγω . τοιοῦτος γάρ ὁ σχῆμα ὁ αἰχμάλωτος . οὕτως καί Ἠσαΐας , ὁ εἰμί ὁ λαός αἱχμαλωτίαν ὑποδηλόω , λέγω · περινοστέω ὁ Ἱερός Σαλήμ γυμνός καί ἀνυπόδετος . ποιέω κοπετός , ὡς δράκων . ὁ μέγεθος ὁ θλῖψις αὐτός δηλόω διά οὗτος . φημί γάρ ὁ δράκων , ἐπειδάν ἄν πλήσσω , συριγμός ποιέω ὀδυνηρός , καί καταπαίω ὁ γῆ ὁ κέρκος . καί πένθος , ὡς θυγάτηρ Σειρήν . Ἔλληνες μέν Σειρήν λέγω εἰμί πτηνός τις ἀνθρωπάμορφα , μελῳδέω οἶδα ἡδύς καί θελκτικῶς · ὁ δέ θεόπνευστος γραφή Σειρήν καλέω ὁ στρούθιον ὁ λάλος , καί εὐστομέω εἴωθα · ἢ καί αὐτός ἵστημι ὅτε ὁ ἀλκυών , ὁ γοερός μέλος ἀείδω . ἐπεί οὖν ὁ πενθέω εἴωθα μετά τις μέλος θρηνέω , διά οὗτος ὁ μελῳδέω οὗτος ζῷον μιμνήσκω . ὅτι κατακρατέω ὁ πληγή αὐτός , διότι Κῆλθεν ἔως Ἰούδας , καί ἅπτω ἠώς πύλη λαιός ἐγώ ἔως Ἱερουσαλήμ . ἐνταῦθα σημαίνω μέν ὁ ἐπάγω ὁ Σαμάρεια αἰχμαλωσία , ὑπό τε Θεβλαθφατὰρ καί Σαλμανατὰρ , ὁ Ἀσσύριος