cogPG.PG126 322
Κυρίῳ , καὶ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ ἐπ´ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν . Διῃρέθησαν μὲν , ὡς καταρχὰς εἴρηται , αἱ φυλαὶ , καὶ γεγόνασι δύο βασιλεῖαι , μία μὲν ἡ τῶν δέκα φυλῶν , ἢ καὶ Ἰσραὴλ καὶ Ἐφραὶμ ἐλέγετο · ἑτέρα δὲ ἡ τῶν δύο , ἥτις Ἰούδας μὲν ὡς ἐπίπαν , ἔστι δ´ ὅτε καὶ Βενιαμὶν ἐκαλεῖτο . Καὶ ἦσαν οὖτως ἔχουσαι , ἄχρις οὗ ᾐχμαλωτίσθησαν εἰς Βαβυλῶνα . Μετὰ δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἐπάνοδον , αἴσθησιν λαβοῦσαι τοῦ Θεοῦ αἱ δώδεκα φυλαὶ , καὶ ἐκζητήσασαι αὐτὸν , ἡνώθησάν τε , καὶ ἕνα ἔσχον ἄρχοντα τὸν Ζοροβάβελ , ὃν καὶ Δαβὶδ ὡνόμασαν , διὰ τὸ ἐκ τῆς Δαβιτικῆς φυλῆς εἶναι , ἐφ οὗ καὶ τῶν θεοδότων ἀγαθῶν ἐδέξαντο τὴν ἀπόλαυσιν . Ἐπεὶ δὲ καὶ μετὰ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν πᾶς Ἰσραήλ σωθήσεται , ἐκζητήσουσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ διὰ τοῦ πιστεῦσαι τὸν βασιλέα Δαβὶδ , τουτέστι Χριστὸν , τὸν ἱκανὸν τῇ χειρὶ ( τοῦτο γὰρ Δαβὶδ ἐρμηνεύεται ) , ὃς πύλας χαλκᾶς συντρίψας , τὸν ἰσχυρὸν ἐδέσμησε Οάνατον , καὶ τὰ σκῦλα αὐτοῦ ἡμᾶς διήρπασε . λάμβανε μοι ταῦτα ἐπὶ τὸν ἔσω ἄνθρωπον · ἔστι μὲν γὰρ πόρνη , καὶ μοιχαλὶς ἡ αἴσθησις , βλέπουσα ἐπὶ τοὺς ἀλλοτρίους , τουτέστιν ἐπὶ πάντα τὰ μὴ οἰκεῖα τῇ φύσει ἡμῶν , μηδὲ ἀκολουθοῦντα ἡμῖν . Ἀλλότριον ὁ πλοῦτος · οὐ γὰρ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν , φησὶ , λήψεται τὰ πάντα . Ἀλλότριον ἡ δόξα · οὐ γὰρ συγκαταβήσεται αὐτῷ ἡ δόξα αὐτοῦ . Ἀλλότριον ἡ τρυφή · τά τε γὰρ Ἐλλα εἴδη ταύτης πρόσκαιρα , καὶ τὰ ἐσθιόμενα καὶ πινόμενα , εἰς κοιλίαν καὶ εἰς ἀφεδρῶνα χωροῦντα διαῤῥεῖ . Ταύτην ὁ προφητικὸς λόγος εἰσοικιζόμενος , ποιεῖ τέως μὲν ἀπέχεσθαι τῶν συνήθων , καὶ ἐκκλίνειν ἀπὸ κακοῦ , διά τε τῶν πεντεκαίδεκα ἀργυρίων , τῶν λογίων , φημὶ , τῶν τε νομικῶν πέντεχὰρ τὰ τοῦ νόμου βιβλία , καὶ τοῖς ἀτελέσι καὶ κατ´ αἴσθησιν ζῶσι δοθέντα ] , καὶ τῶν Κυριακῶν τῶν τελείων ,, καὶ τελειοποιῶντέλειος γὰρ ἀριθμὸς ἡ δεκὰς , καὶ διὰ τοῦ οἴνου τῆς αὐστηροτέρας ἐπιστροφῆς , καὶ τῆς μνήμης τῶν αἰωνίων κολάσεων , καὶ τοῦ γομὸρ τῶν κριθῶν , τουτέστιν τῆς λεπτοτέρας ἀγωγῆς καὶ εὐτελεστέρας . Διδάσκει μέντοι , ὅτι οὐκ ἐπαινετὴ ἡ τοιαύτη ἀργία · δεῖ γὰρ ἐν τοῖς ἀξίοις καλεῖσθαι υἱοῖς Ἱσραήλ , ἤτοι τοῦ θεωρητικοῦ νοῦ , εἶναι βασιλέα καὶ ἄρχοντα , διαταττόμενον , τί δεῖ ἐργάζεσθαι , καὶ ἱερέα , σφάττοντα τὰ πάθη τῆς ἀλογίας , καὶ προσφέροντα τῷ Θεῷ ταῦτα · τὸν μὲν θυμὸν , ἐν τῷ ζηλοῦν ὑπὲρ αὐτοῦ , ὡς ὁ Φινεὲς , καὶ Ἡλίας · τὴν δὲ ἐπιθυμίαν , ἐν τῷ ἐπιθυμεῖν τῶν θείων , οἶες ἦν ὁ ἀνὴρ τῶν ἐπιθυμιῶν Δανιήλ . Οὕτω γὰρ ἐπακολουθήσει τῇ τοιαύτῃ ἀγωγῇ καὶ ἡ ἄνωθεν δήλωσις , καὶ ὁ τοῦ Πνεύματος φωτισμὸς , ὥστε λέγειν ιεσὰ Παύλου · Ἡμῖν δὲ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ . Πλὴν ἡ τέως ἀργοῦσα ἀπὸ τῶν κακῶν ψυχὴ , δέξεται ὕστερον τὸν βασιλέα Δαβὶδ , τὸν ἱκανὸν τῇ χειρὶ , ἤτοι τῆ πρακτικῇ δυνάμει , καὶ ἐκστήσεται ἐπὶ τῷ Κυρίῳ καὶ τοῖς ἀγαθοῖς . Τῷ γὰρ ὄντι ἐξίσταται τῆς φύσεως ἡ ψυχὴ , ὅταν ὑπὸ Θεοῦ ,
Lemmas: κύριος , καί ἐπί ὁ ἀγαθός αὐτός ἐπι ἔσχατος ὁ ἡμέρα . διαιρέω μέν , ὡς καταρχή εἴρω , ὁ φυλή , καί γίγνομαι δύο βασίλειος , εἷς μέν ὁ ὁ δέκα Φυλή , ἢ καί Ἰσραήλ καί Ἐφραίμ λέγω · ἕτερος δέ ὁ ὁ δύο , ὅστις Ἰούδας μέν ὡς ἐπίπαν , εἰμί δδʹ ὅτε καί Βενιαμίν καλέω . καί εἰμί οὖτως ἔχω , ἄχρι ὅς αἰχμαλωτίζω εἰς Βαβυλών . μετά δέ ὁ ἐκεῖθεν ἐπάνοδος , αἴσθησις λαμβάνω ὁ Θεός ὁ δώδεκα φυλή , καί ἐκζητέω αὐτός , νοέω τε , καί εἷς ἔχω ἄρχω ὁ Ζοροβάβελ , ὅς καί Δαυίδ ὀνομάζω , διά ὁ ἐκ ὁ δαβιτικεω Φυλή εἰμί , ἐπί ὅς καί ὁ θεόδοτος ἀγαθός δέχομαι ὁ ἀπόλαυσις . ἐπεί δέ καί μετά ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος πᾶς Ἰσραήλ σῴζω , ἐκζητέω ὁ υἱός Ἰσραήλ διά ὁ πιστεύω ὁ βασιλεύς Δαυίδ , τουτέστι Χριστός , ὁ ἱκανός ὁ χείρ ( οὗτος γάρ Δαυίδ ἑρμηνεύω ) , ὅς πύλη χάλκεος συντρίβω , ὁ ἰσχυρός δεσμέω Οάνατον , καί ὁ σκῦλα αὐτός ἐγώ διαρπάζω . λαμβάνω ἐγώ οὗτος ἐπί ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος · εἰμί μέν γάρ πόρνη , καί μοιχαλίς ὁ αἴσθησις , βλέπω ἐπί ὁ ἀλλότριος , τουτέστιν ἐπί πᾶς ὁ μή οἰκεῖος ὁ φύσις ἐγώ , μηδέ ἀκολουθέω ἐγώ . ἀλλότριος ὁ πλοῦτος · οὖον γάρ ἐν ὁ ἀποθνήσκω αὐτός , φημί , λαμβάνω ὁ πᾶς . ἀλλότριος ὁ δόξα · οὖον γάρ συγκαταβαίνω αὐτός ὁ δόξα αὐτός . ἀλλότριος ὁ τρυφή · ὁ τε γάρ Ἕλλα εἶδος οὗτος πρόσκαιρος , καί ὁ εἰσθέω καί πίνω , εἰς κοιλία καί εἰς ἀφεδρών χωρέω διαρρέω . οὗτος ὁ προφητικός λόγος εἰσοικίζω , ποιέω τέως μέν ἀπέχω ὁ συνήθης , καί ἐκκλίνω ἀπό κακός , διά τε ὁ πεντεκαίδεκα ἀργύριον , ὁ λόγιος , φημί , ὁ τε νομικός πέντεχὰρ ὁ ὁ νόμος βιβλίον , καί ὁ ἀτελής καί κατ´ αἴσθησις ζῶ δίδωμι ] , καί ὁ κυριακός ὁ τέλειος ,, καί τελειοποιέω γάρ ἀριθμός ὁ Δεκὰς , καί διά ὁ οἶνος ὁ αὐστηρός ἐπιστροφή , καί ὁ μνήμη ὁ αἰώνιος κόλασις , καί ὁ γομόρ ὁ κριθή , τουτέστιν ὁ λεπτός ἀγωγή καί εὐτελής . διδάσκω μέντοι , ὅτι οὐ ἐπαινετός ὁ τοιοῦτος ἀργία · δεῖ γάρ ἐν ὁ ἄξιος καλέω υἱός Ἱσραήλ , ἤτοι ὁ θεωρητικός νόος , εἰμί βασιλεύς καί ἄρχω , διατάσσω , τίς δεῖ ἐργάζομαι , καί ἱερεύς , σφάζω ὁ πάθος ὁ ἀλογία , καί προσφέρω ὁ Θεός οὗτος · ὁ μέν θυμός , ἐν ὁ ζηλόω ὑπέρ αὐτός , ὡς ὁ Φινεές , καί Ἡλίας · ὁ δέ ἐπιθυμία , ἐν ὁ ἐπιθυμέω ὁ θεῖον , οἶς εἰμί ὁ ἀνήρ ὁ ἐπιθυμία Δανιήλ . οὕτως γάρ ἐπακολούθησις ὁ τοιοῦτος ἀγωγή καί ὁ ἄνωθεν δήλωσις , καί ὁ ὁ πνεῦμα φωτισμός , ὥστε λέγω ιεσὰ Παῦλος · ἡμῖν δέ ἀποκαλύπτω ὁ θεός διά ὁ πνεῦμα αὐτός . πλήν ὁ τέως ἀργέω ἀπό ὁ κακός ψυχή , δέχομαι ὕστερος ὁ βασιλεύς Δαυίδ , ὁ ἱκανός ὁ χείρ , ἤτοι τῆ πρακτικός δύναμις , καί ἐξίστημι ἐπί ὁ κύριος καί ὁ ἀγαθός . ὁ γάρ εἰμί ἐξίστημι ὁ φύσις ὁ ψυχή , ὅταν ὑπό Θεός ,