cogPG.PG126 266
ἀγαθὸν δι´ ἀγνωμοσύνην κατεμολύναμεν , οὐδ´ οὕτως δεῖ τὴν πρὸς τὸν τοῦ Θεοῦ οἶκον γενομένην χάριν ἀνατρέπειν · Θεοῦ γὰρ οἶκος ἡ Ἐκκλησία καὶ λέγεται καὶ πιστεύεται . Εἰ δ´ ἡμεῖς αὐθέντην καὶ εὐεργέτην ἐπιγραφόμεθα , μηδὲ γὰρ οὕτως ἐμάνημεν ὡς ἀχάριστοι καὶ σκαιῶς τῇ ὑμετέρᾳ χρηστότητι ἀντενδείξασθαι . Ὁρᾷς ὅπως οὕτω ῥαδίως ἀνατέτραπται τὸ σιγίλλιον τοῦ πανσεβάστου Κομνηνοῦ παρ´ αὐτοῦ τοῦ Κομνηνοῦ · ὀνειδείας γὰρ μικρόν τι καὶ τόλμης ἔχει · ἀλλὰ μὲν οὕν , οὐκ ἔστιν ἐπιθεῖναι τῇ πληγῇ μάλαγμα . Ἔτι καὶ μάλα ῥᾷον ἢ πλήξαντι οὐράνιον τὸ μάλαγμα , στίξαντι ὑπογεγραμμένον , τῇ σεβαστῇ σου χειρὶ διοριζόμενον τῷ ἐκ προσώπου ὄντι , πάσης ἐπηρείας καὶ δουλείας , τῷ πραιτωρίῳ ἀνηκούσης , περὶ τοῦ τῶν λαῖκῶν ἀφεῖναι τοὺς ἱερεῖς , ἀντιστρέψαι δὲ καὶ εἴτι ἀπὸ ἱερέων ἢ .. κληρικοὺς ἢ ἑτέρους τινὰς ἀφείλετο . Δεῖ γάρ με παθεῖν τὴν καλὴν ἀντιστροφὴν , μᾶλλον δὲ προσταχθεῖσαν ἐκ προσώπου διὰ τῆς μεγάλης ἀντιλήψεως τοῦ αὐθέντου μου , ἵνα εἴ τινες τῶν λεγομένων μεσάζειν ἱερεῖς ἔχουσιν εἰς οἰκείας ὑπηρεσίας καταχρώμενοι , μηκέτι ταύτην τὴν τυραννίδα κατὰ τῶν ἀρχιεπισκόπων ὑποκειμένων ἔχωσιν Οὕτοι γὰρ δὴ καὶ τὸν κοινὸν λαὸν ἀπεσόβησαν , ἐγκαλέσαι τῷ αὐθέντῃ μου , διὰ τοὺς ἱερεῖς , οἷα δὲ [ ΙΕ δὴ ] θέλοντες τούτους αὐτοὶ καρπίζεσθαι καὶ τὸ τῆς Ἐκκλησίας προνόμιον διὰ τὰ σφῶν αὐτῶν κέρδη θραύοντες . Ὁ δὲ πρῶτος ἡμῶν ἀρχιερεὺς Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς τηροίη τὸν πανσέβαστόν μου αὐθέντην ἐν πάσῃ εὐεξίᾳ , ὅση σώματος , ὅση πνεύματος , οὐ καὶ μικράν εὐλογίαν τὴν αὐτὴν καὶ τελείαν ἀριθμῷ μὴ ἀπαξιώσῃς δέξασθαι , ἰχθύας ταρίχους ἑκατόν ἀλοιῖοηεηι , ΠΡ οοΙωπ εΙο οοοε ρίεοοε , πε εφμετῖς αοοῖρεο . ΕΙΗΣΤ . Θʹ . Τῷ Καίσαρι τῷ Μελισσηνῷ Δέσποτά μου ἅγιε , τῇ βαρβάρῳ καὶ καθ´ ἡμᾶς οἰκουμένῃ θεὸς ἐπιπεμφθεὶς ἐλευθέριος , καὶ πᾶσι μὲν εἶ παράκλησις καὶ παραψυχὴ τοῖς τῷ θεοστεφεῖ σου κράτει προσπαρέχουσι , μάλιστα δὲ τῇ τῆς ἐμῆς ταπεινότητος ἀσθενείᾳ ῥάβδος δυνάμεως καὶ πὺονοἰσχύος , ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ , ὅντινα νοητέον τόνδε τὸν ἐχθρὸν εἶναι εἴτε πειραστὴν ἀδικώτερον , εἴτελύπην τὴν ἐντὸς τὰ βέλη ἐναπερείδουσαν · εἴ τι κἀμοὶ τούτω καὶ ὁπωσοῦν ἐνοχλήσειεν , εὐθὺς ἐγγύθεν ὁ σύμμαχος , καὶ ὁ [ οὐ ] πόῤῥω τὸ λυσίπονον φάρμακον . Ἄμα τε γὰρ τὴς βασιλείας σου μιμνήσκομαι , καὶ εὐφραίνομαι · ἀμέλει καὶ νῦν γράφων τῷ ἐνθέῳ σου κράτει πάντων τῶν λυπηρῶν ἐξ αὐτῆς δὴ τῆς γραφῆς ἐλπίζομαι λύσιν ἔσεσθαι . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἤδη καὶ λέ λεκται . Δεινὸν γὰρ τὰ τοιαῦτα διασκεδάζειν τὸ τοῦ κραταιοῦ μου δεσπότου ὄνομα , ὡς πάχνην ἑωθινὴν ἤλιος . Τίς γὰρ ἀκούων ὅτι τὸν ἀρχιεπίσκοπον ὀ θεοστεφής δεσπότης ἡδέως δέχεται γράφοντα , καὶ τοῖς ὑπ´ αὐτοῦ ἐλεουμένοις συντάττει , ἄχαρί τι κατ´ ἐμοῦ καὶ τῶν ἐμῶν ἐπιδείξεται ; Ἐπεὶ δὲ νηστείας καιρὸς καὶ ἰχθυοφαγίας , ἡ φρουρός μου Θεοτόκος στέλλει τῇ βασιλείᾳ σου εὐλογίαν ἰχθύδια τεταριχευΕΡΙΘΤ . ΙΧ . Οαεαιῖ Αείσεεο .
Lemmas: ἀγαθός δις ἀγνωμοσύνη καταμολύνω , οὐδός οὕτως δεῖ ὁ πρός ὁ ὁ Θεός οἶκος γίγνομαι χάρις ἀνατρέπω · Θεός γάρ οἶκος ὁ ἐκκλησία καί λέγω καί πιστεύω . εἰμί δδʹ ἐγώ αὐθέντης καί εὐεργέτης ἐπιγράφω , μηδέ γάρ οὕτως μαίνομαι ὡς ἀχάριστος καί σκαιός ὁ ὑμέτερος χρηστότης ἀντιδείκνυμι . ὁράω ὅπως οὗτος ῥᾳδίως ἀνατρέπω ὁ σιγίλλιον ὁ πανσέβαστος Κομνηνός παρ´ αὐτός ὁ Κομνηνός · ὀνειδείη γάρ μικρός τίς καί τόλμα ἔχω · ἀλλά μέν οὖν , οὐ εἰμί ἐπιτίθημι ὁ πλήσσω μάλαγμα . ἔτι καί μάλα ῥᾳδίως ἢ πλήσσω οὐράνιος ὁ μάλαγμα , στίζω ὑπογράφω , ὁ σεβαστός σύ χείρ διορίζω ὁ ἐκ πρόσωπον εἰμί , πᾶς ἐπήρεια καί δουλεία , ὁ πραιτώριον ἀνήκω , περί ὁ ὁ λαϊκός ἀφίημι ὁ ἱερεύς , ἀντιστρέφω δέ καί ἔτι ἀπό ἱερός ἢ .. κληρικός ἢ ἕτερος τις ἀφαιρέω . Δεύς γάρ ἐγώ πάσχω ὁ καλός ἀντιστροφή , μᾶλλον δέ προσστάζω ἐκ πρόσωπον διά ὁ μέγας ἀντίληψις ὁ αὐθέντης ἐγώ , ἵνα εἰμί τις ὁ λέγω μεσάζω ἱερεύς ἔχω εἰς οἰκεῖος ὑπηρεσία καταχράομαι , μηκέτι οὗτος ὁ τυραννίς κατά ὁ ἀρχιεπίσκοπος ὑπόκειμαι ἔχω οὕτος γάρ δή καί ὁ κοινός λαός ἀποσοβέω , ἐγκαλέω ὁ αὐθέντης ἐγώ , διά ὁ ἱερεύς , οἷος δέ [ ΙΕ δή ] ἐθέλω οὗτος αὐτός καρπίζω καί ὁ ὁ ἐκκλησία προνομία διά ὁ σφεῖς αὐτός κέρδος θραύω . ὁ δέ πρῶτος ἐγώ ἀρχιερεύς Ἰησοῦς ὁ Χριστός τηρέω ὁ πανσέβαστος ἐγώ αὐθέντης ἐν πᾶς εὐεξία , ὅσος σῶμα , ὅσος πνεῦμα , οὖον καί μικρός εὐλογία ὁ αὐτός καί τέλειος ἀριθμός μή ἀπαξιόω δέχομαι , ἰχθύς τάριχος ἑκατόν ἀλοιῖοηεηι , ΠΡ οοΙωπ ἵημι οοοε ρίεοοε , μετά εφμετῖς ἀοῖος . ΣΕ . ὁ . ὁ Καῖσαρ ὁ Μελισσηνός δεσπότης ἐγώ ἅγιος , ὁ βάρβαρος καί καθ´ ἐγώ οἰκέω θεός ἐπιπέμπω Ἐλευθέριος , καί πᾶς μέν εἰμί παράκλησις καί παραψυχή ὁ ὁ θεοστεφής σύ κράτος προσπαρέχω , μάλιστα δέ ὁ ὁ ἐμός ταπεινότης ἀσθένεια ῥάβδος δύναμις καί πυονοισχυς , ἀπό πρόσωπον ἐχθρός , ὅστις νοητέον ὅδε ὁ ἐχθρός εἰμί εἴτε πειραστής ἄδικος , λυπέω ὁ ἐντός ὁ βέλος ἐναπερείδω · εἰμί τίς ἐγώ οὗτος καί ὁπωσοῦν ἐνοχλέω , εὐθύς ἐγγύθεν ὁ σύμμαχος , καί ὁ [ οὖον ] πόρρω ὁ λυσίπονος φάρμακον . ἄμη τε γάρ σής βασίλεια σύ μιμνήσκω , καί εὐφραίνω · ἀμελέω καί νῦν γράφω ὁ ἔνθεος σύ κράτος πᾶς ὁ λυπηρός ἐκ αὐτός δή ὁ γραφεύς ἐλπίζω λύσις εἰμί . ἀλλά οὗτος μέν ἤδη καί λεʹ λέκτης . δεινός γάρ ὁ τοιοῦτος διασκεδάζω ὁ ὁ κραταιός ἐγώ δεσπότης ὄνομα , ὡς πάχνη ἑωθινός ἥλιος . Τῖς γάρ ἀκούω ὅτι ὁ ἀρχιεπίσκοπος ὁ θεοστεφής δεσπότης ἡδύς δέχομαι γράφω , καί ὁ ὑπό αὐτός ἐλεάω συντάσσω , ἄχαρις τίς κατ´ ἐγώ καί ὁ ἐμέω ἐπιδείκνυμι ; ἐπεί δέ νηστεία καιρός καί ιχθυοφαγία , ὁ φρουρός ἐγώ Θεοτόκος στέλλω ὁ βασίλεια σύ εὐλογία ἰχθύς τεταριχευΕΡΙΘΤ . Χ . Οαεαιῖ Αείσεεο .