cogPG.PG126 279
ΕΙΙΘΤ . ΧΧΝΙΙ . δύσερως ἀθεράπευτος , κινδυνεύων μῦθος κενέσθαι τῶν βίῳ · καθάπερ ὁ τῆς ἤχου [ ὴχοῦς ] ἐρῶν , εἴτε δαίμων εἴτε θεός · ἢ ὁ πολυλάλητος ἀεὶ μὲν διφῶν , ἀεὶ δὲ τὴν πόσιν ἐξαπατώμενος . αὖθις μοι τὸ τοῦ Σολομῶντος ἔπεισι λέγειν · εἶπα · Σοφισθήσομαι · καὶ αὕτη ἐμακρύνθη ἀπ´ ἐμοῦ μακρὰν ὑπὲρ ὃ ἧν · Καὶ λέγων ταῦτα , οὐδὲν , ἀλλὰ [ ἄλλο ] ἐστι τραγῳδεῖν τοῖς ἐμοῖς ἐοικὸς πάθεσιν . Ἰατρείαν δέ τινα πολλοῦ γε δεῖ μηχανᾶσθαι . Ἡμῖν μὲν οὖν ὡς χρονίοις οὗσι ἐν τῇ Βουλγαρίᾳ , ὁμότροπος ἤδη ἡ ἀγροία]ἀγροικία ] καὶ ὁμοέστιος . Σὺ δὲ μὴ οὕτω θρύπτου πρὸς τοὺς ἰδιώτας εἰρωνευόμενος · χθὲς γάρ που τὰς ] ίβλους παρῆκας τοῖν χεροῖν , ὥστε σοι ἔτι παρεῖναι τὰ τῶν σοφῶν ἐνηχήματα . Πλὴν ἀλλὰ καὶ νῦν σοι βίβλον Χρυσοστομικὴν ἐπέμψαμεν . Ἡ δὲ τῆς σοφίας πηγὴ ἡ σοφία Χριστὸς , εἴη γε συνετίζων καὶ συμβιβάζων ἐν ὀδῷ ταύτῃ , ᾗ πορεύῃ , καὶ διδάσκων τὴν αὐτοῦ γνῶσιν , μετὰ τῆς πράξεως . ΕΠΙΣΤ . ΚΖʹ . Τῷ μητροπολίτῃ Ναυπάκτου τῷ Χρυσοβέργη . Διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος , καὶ ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχὴν , ὁ ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ , καὶ ἐκτρέπων εἰς τὸ πρωῒ σκιὰν θανάτου , τιμιώτατε δέσποτα . Εἰ μὴ γὰρ Κύριος ᾗ [ ῆν ] μεθ´ ἡμῶν , ἄρα τὸ ὕδωρ ἂν κατεπόντισεν ἡμᾶς , καὶ φλὸξ κατέφλεξεν ὡς ἁμαρτωλούς . Ἀλλ´ οὐκ ἀνέσχετο ἐπιπλεῖστον τὴν τῶν ἁμαρτωλῶν ῥάβδον τῷ κλήρῳ αὐτοῦ ἐπιφέρεσθαι . Ἐν τῇ ταπεινώσει ἡμῶν , ἐμνήσθη ἡμῶν · καὶ μνησθεὶς εὐλόγησεν ἡμᾶς , καὶ τὸν ἐνιαυτὸν τοῦτον χρηστότητος ἐποιήσατο . Ἀλλ ὅπως μοι συνευφραίνῃς καὶ δοξάζῃς τὸν τοιαῦτα θαυμαστῶς πλέκοντα , καὶ δὴ καὶ αὐτὸς ἔχοις ἐν καιρῷ καὶ [ κ ? ] τῶν καθ´ ἡμᾶς καὶ νεαρὼτέρων παράκλησιν . Φιλεῖ γάρ ἄνθρωπος ἐκ τῶν κατ´ αὐτὸν μᾶλλον , ἢ τῶν παλαιοτέρων συμπείθεσθαι . Συνένοι δὲ καὶ τὸ σταθερὸν ἡμῖν , ταύτην δὴ τὴν τοῦ Θεοῦ γενέσθαι χρηστότητα . Τὸ δὲ ἔσται , ἐὰν ἀξίους ἡμᾶς . αὐτον αὐτῆς ἐργαζώμεθα · τοῦτο δὴ καὶ αὐτοῦ παραδιδόντος ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἶτούμεθα , καὶ πρός γε τὸ μὴ εἰς κατάκριοιν πλείω ταύτῃ προσχρῆσθαι , ἐν ἀνέσει πεισθέντας , εἶτα λακτίσαντας διὰ τὸν ὑβριστὴν κόρον , καὶ καθ´ ἡμῶν αὐτῶν ἀναστάντας καὶ παίζοντας . Ταῦτα μὲν εὖ οἶδ´ ὅτι διὰ τὸν τῆς ἀγάπης νόμον ὀφείλων ἡμῖν ἐκπληρώσεις . Ἐπὶ δὲ τὰ τῶν Καννίνων μέρη ὅταν δῴη ὁ Θεὸς καιρὸν ἀπελθεῖν ἡμᾶς , ἴσως ἑνωθησόμεθα τῇ ἱερότητί σου , εἰ ἔστι θέλημα Θεοῦ , καὶ τότε ἀλλήλους ἰδόντες , τὴν ἐπιποθίαν ἡμῶν ἡν ἑκάτερος ἐφ´ ἑκατέρῳ ἐσχήκα . μεν , θεραπεύσομεν · περὶ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ σου κυροῦ Νικολάου βουληθείς σοι γράψαι , ὡς ἂν αὐτὸν οἱκειότερον περιθάλψῃς , ᾑσχύνθην , εἰ ἀδελφῷ ὑπὲρ ἀδελφοῦ γράψαι μέλλοιμι , καὶ ταῦτα τὸν Παῦλον εἰδάτι οὗ ἐπ´ Ἐκκλησίας προῖστασαι , φοβερὰν κατάκρισιν τοῖς μὴ προνοουμένοις ὡς δεῖ τῶν ἰδίων ἐπάγοντα , ἵνα μὴ τὰ τῶν ν παλαιῶν Μέγοιι Διὰ τοῦτο ιὲν ἀπτι πάμην , πεπεισμένος ὡς ἐγγύτερος προσλήψῃ αὐτάν
Lemmas: ΕΙ . Χ . δύσερως ἀθεράπευτος , κινδυνεύω μῦθος κενόω ὁ βίος · καθάπερ ὁ ὁ ἦχος [ ἦχος ] ἐράω , εἴτε δαίμων εἴτε θεός · ἢ ὁ πολυλάλητος ἀεί μέν διφάω , ἀεί δέ ὁ πόσις ἐξαπατάω . αὖθις ἐγώ ὁ ὁ Σολομών ἔπειμι λέγω · εἶπον · σοφίζομαι · καί οὗτος μακρύνω ἀπ´ ἐγώ μακράν ὑπέρ ὅς ἧμαι · καί λέγω οὗτος , οὐδείς , ἀλλά [ ἄλλος ] εἰμί τραγῳδέω ὁ ἐμέω ἔοικα πάθος . ἰατρεία δέ τις πολύς γε δεῖ μηχανάομαι . ἡμῖν μέν οὖν ὡς χρόνιος εἰμί ἐν ὁ Βουλγαρία , ὁμότροπος ἤδη ὁ ἀγροία]ἀγροικία ] καί ὁμοέστιος . σύ δέ μή οὗτος θρύπτω πρός ὁ ἰδιώτης εἰρωνεύομαι · χθές γάρ ποῦ ὁ ] βίλος παρίημι ὁ χείρ , ὥστε σύ ἔτι πάρειμι ὁ ὁ σοφός ἐνήχημα . πλήν ἀλλά καί νῦν σύ Βίβλος Χρυσοστομικός πέμπω . ὁ δέ ὁ σοφία πηγή ὁ σοφία Χριστός , εἰμί γε συνετίζω καί συμβιβάζω ἐν οὐδός οὗτος , ὅς πορεύω , καί διδάσκω ὁ αὐτός γνῶσις , μετά ὁ πρᾶξις . π̈κοστ . ΚΖʹ . ὁ μητροπολίτης Ναύπακτος ὁ Χρυσοβέργη . διέρχομαι διά πυρός καί ὕδωρ , καί ἐξάγω ἐγώ εἰς ἀναψυχή , ὁ ἐξάγω πεδάω ἐν ἀνδρεῖος , καί ἐκτρέπω εἰς ὁ πρωΐ σκιά θάνατος , τίμιος δεσπότης . εἰμί μή γάρ Κύριος ὅς [ ἐάν ] μεθ´ ἐγώ , ἄρα ὁ ὕδωρ εἄν καταποντίζω ἐγώ , καί φλόξ καταφλέγω ὡς ἁμαρτωλός . Ἀλ οὐ ἀνέχω ἐπιπλεῖστον ὁ ὁ ἁμαρτωλός ῥάβδος ὁ κλῆρος αὐτός ἐπιφέρω . ἐν ὁ ταπείνωσις ἐγώ , μιμνήσκω ἐγώ · καί μιμνήσκω εὐλογέω ἐγώ , καί ὁ ἐνιαυτός οὗτος χρηστότης ποιέω . ἀλλά ὅπως ἐγώ συνευφραίνω καί δοξάζω ὁ τοιοῦτος θαυμαστός πλέκω , καί δή καί αὐτός ἔχω ἐν καιρός καί [ Κ ? ] ὁ καθ´ ἐγώ καί νεαρὼτέρων παράκλησις . φιλέω γάρ ἄνθρωπος ἐκ ὁ κατ´ αὐτός μᾶλλον , ἢ ὁ παλαιός συμπείθω . συνενόω δέ καί ὁ σταθερός ἐγώ , οὗτος δή ὁ ὁ Θεός γίγνομαι χρηστότης . ὁ δέ εἰμί , ἐάν ἄξιος ἐγώ . αὐτος αὐτός ἐργάζομαι · οὗτος δή καί αὐτός παραδίδωμι ὑπερεκπερισσοῦ ὅς αἰτέω , καί πρός γε ὁ μή εἰς κατακριος πλείων οὗτος προσχράομαι , ἐν ἄνεσις πείθω , εἶτα λακτίζω διά ὁ ὑβριστής κόρος , καί καθ´ ἐγώ αὐτός ἀνίστημι καί παίζω . οὗτος μέν εὕω οἶδα ὅτι διά ὁ ὁ ἀγάπη νόμος ὀφείλω ἐγώ ἐκπλήρωσις . ἐπί δέ ὁ ὁ καννιναω μέρος ὅταν δίδωμι ὁ θεός καιρός ἀπέρχομαι ἐγώ , ἴσως ἑνόω ὁ ἱερότης σύ , εἰμί εἰμί θέλημα Θεός , καί τότε ἀλλήλων ὁράω , ὁ ἐπιποθία ἐγώ ἐάν ἑκάτερος ἐφίημι ἑκάτερος ἔχω . μέν , θεραπεύω · περί δέ ὁ ἀδελφός σύ κυρόω Νικόλαος βούλομαι σύ γράφω , ὡς εἄν αὐτός οἱκεῖος περιθάλπω , αἰσχύνω , εἰμί ἀδελφός ὑπέρ ἀδελφός γράφω μέλλω , καί οὗτος ὁ Παῦλος εἶδαρ ὅς ἐπι ἐκκλησία προΐστημι , φοβερός κατάκρισις ὁ μή προνοέω ὡς δεῖ ὁ ἴδιος ἐπάγω , ἵνα μή ὁ ὁ Ν παλαιός Μέγοιι Ζεύς οὗτος ἵημι Άπτι πάμην , πείθω ὡς ἐγγύτερος προσλαμβάνω αὐτός