cogPG.PG126 217
βββ ΕΡΙΘ . ΧλΙΧ . δέσποτα , οὐ μετρίως τὴν ἡμῶν ἀσθένειαν συνεκλόνη σεν . Εἰ γὰρ καὶ τῇ ὑμετέρᾳ στεῤῥότητι τῆς πέτρας ἀσφαλῶς ἐχομένων , οὐδὲν ἱκανὸν ὥστε μικρὸν γοῦν ἐμποιῆσαι κλόνον · πλὴν γὰρ εἴ γε μᾶλλον ὑπόθεσιν τὰ τοιαῦτα τοῦ στερεώτεοοι καθίσθαι , τίθεσθε · ἀλλά γε ἡμεῖς τοῖς τυχοῦσι δονούμεθα , σαθροτέραν πάντως τὴν οἰκοδομὴν ἐργασάμενοι . Ἡ δὲ φήμη , ἔστι πονηροὶ καὶ γόητες ἄνθρωποι , τῷ πατρὶ τοῦ ψεύδους ὑπηρετούμενοι , τῷ τῶν βασιλέων ὕψει περὶ ὑμῶν ἀξίας αὐτῶν ἐρυγὰς ἀνέπεμψαν , καὶ ἀεὶ τὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν ἀναφύροντες βόρβορον , τὴν δυσωδίαν παχύνουσιν · ὥστε ἥδη καὶ τοὺς βασιλεῖς ἀηδίσλαι , καίτοι ἄλλως ἡδομένους ὑμῖν , ὡς Χριστοῦ ἀληθεῖ εὐωδίᾳ . Ἀξιῶ τοίνυν δηλωθῆναι μοι περὶ τῆς σῆς ἀγιωσύνης , εἰ κατὰ τὴν φήμην ταύτην τὰ πράγματα . Περιττὸν μὲν οὕν οἶδα τοῦτο κρινούσης , καὶ μᾶλλον ὁχλοῦν , ἢ τῶν διαβαλλόντων οἱ λόγοι . Ἐμοὶ δ οὖν ἀναγκαῖον ὃν , οὐ περὶ τῇ σῇ τιμιότητι δεδοικότι , περὶ δὲ τῇ ἐμῇ ἀθλιότητι . Ὃς ἐν σαῖς νῦν τῶν θλίψεων ἡμέραις μετὰ πάντων σχεδὸν τι Χριστιανῶν τὴν ἐκ τῶν σῶν λόγων δρόσον λαμβάνων , ἴαμα καὶ παράκλητόν σε τίθεμαι μετὰ τὸν πρῶτον Παράκλητον . Ἀλλὰ τοὺς μὲν κατὰ σοῦ θέντας μῖσος ἀντὶ τῆς ἀγαπήσεως , καὶ ἐνδιαβάλλοντας ἀγαθωσύνην , καταδιώκοντας , ὁ τῆς ἀληθείας διορθώσαιτο Κύριος . Σὺ δὲ τηρηθείης ἡμῖν καὶ ἄλλοις , καὶ φῶς , καὶ ζύμη , καὶ ἀπολαύοι μέν σου πρὸς ὅπερ ἕκαστος χρήζομεν . ΕΠΙΣΤ . ΚΘʹ . Τῷ μαθητῇ αὐτοῦ Νικήτα , διακόνῳ τῷ τοῦ Χαλκηδόνος . Γὸν Ἀντίλοχον οἶσθα , ὡ παῖ ἱερώτατε , τοῦ πατρὸς ὑπερκινδεύσαντα Νέστορος , ὅτε πρὸς τὰς ἐκεί νου τὴν τοῦ Αἰθίοπος λόγχην αὐτὸς ἐδέξατο . Ἐγὼ δέ σε οὐ πρὸς κινδύνους ὁ σὸς καλῶ Πατὴρ , ἀλλὰ πρὸς διακονίαν ἀκίνδυνον . Ἀποδειλιάσεις οὖν . καὶ ἀπαγορεύσεις τὴν οὕτω ῥμδίαν βοήθειαν ; Ἀλλ´ οὕτω γ´ ἂν καταισχύναις καὶ τὰς ὡδῖνας τοῦ λόγου , καὶ τὴν ἀπότευξιν , καὶ τὴν μαίευσιν , καὶ θρέύιν ἐκείνην ὅσην τε ἐν γάλαξι , καὶ ὅσην ἐν στερεωτέραις τροφαῖς ἐποιήσατο . Ἀλλὰ μὲν [ μὴν ] τοῦτο οὺκ ἔσται · τοιγαροῦν οὐδὲ τὸ ἡγούμενον . Τίς οὖν ἡ βοήθεια , ἣν ὁ γλυκύς σε πράκτωρ λόγος εἰσπράτπεται ; Πρὸς τὴν ἡγιασμένην Αὐθέντριαν , τὴν μητέρα τῆς ἀγίας δεσποίνης , γράμμα μοι ἐκτέθειται , οὐ μᾶλλον ἡμῖν ἢ αὐτῆ συντεκεῖν , ὦ φίλε . Ἀξοῖ γὰρ κανόσι βοηθῆσαι ταύτην ὑπὸ τοῦ πανσεβάστου αὐτῆς υἱοῦ τοῦ πρωτοστράτωρος θλιβομένοις · μᾶλλον δὲ ἐκείνω αὐτῷ βοηθῆσαι τῷ θλίβοντι . Τοῖς μὲν γὰρ οὐδὲν δεινὸν τὸ πιέζεσθαι · θεῖον γάρ εἰσι χρῆμα , κἀκείνου θέσπισμα καὶ ἀποστομάτισμα , οὗ τὴν δύνααιν ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦσθαι πιστεύομεν . Ἐκείνῳ δὲ πολὺς καὶ βαρὺς ὁ κίνδυνος , καὶ ὅσος καὶ
Lemmas: βββ ΘΕ . Χ . δεσπότης , οὖον μέτριος ὁ ἐγώ ἀσθένεια συγκλονέω Σεν . εἰμί γάρ καί ὁ ὑμέτερος στερρότης ὁ πέτρα ἀσφαλῶς ἔχω , οὐδείς ἱκανός ὥστε μικρός γοῦν ἐμποιέω κλόνος · πλήν γάρ εἰμί γε μᾶλλον ὑπόθεσις ὁ τοιοῦτος ὁ στερεόω καθίζω , τίθημι · ἀλλά γε ἐγώ ὁ τυγχάνω δονέω , σαθρός πάντως ὁ οἰκοδομή ἐργάζομαι . ὁ δέ φήμη , εἰμί πονηρός καί γόης ἄνθρωπος , ὁ πατήρ ὁ ψεῦδος ὑπηρετέω , ὁ ὁ βασιλεύς ὕψος περί σύ ἄξιος αὐτός ἐρυγή ἀναπέμπω , καί ἀεί ὁ ἐν ὁ Καρδία αὐτός ἀναφύρω βόρβορος , ὁ δυσωδία παχύνω · ὥστε ἥδη καί ὁ βασιλεύς ἀηδίσλαι , καίτοι ἄλλως ἥδομαι σύ , ὡς Χριστός ἀληθής εὐωδία . Ἀξιός τοίνυν δηλόω ἐγώ περί ὁ σός ἁγιωσύνη , εἰμί κατά ὁ φήμη οὗτος ὁ πρᾶγμα . Περισσός μέν οὖν οἶδα οὗτος κρίνω , καί μᾶλλον ὀχλέω , ἢ ὁ διαβάλλω ὁ λόγος . ἐμός δ οὖν ἀναγκαῖος ὅς , οὖον περί ὁ σός τιμιότης δείδω , περί δέ ὁ ἐμέω ἀθλιότης . ὅς ἐν σός νῦν ὁ θλῖψις ἡμέρα μετά πᾶς σχεδόν τίς Χριστιανός ὁ ἐκ ὁ σός λόγος δρόσος λαμβάνω , ἴαμα καί παράκλητος σύ τίθημι μετά ὁ πρῶτος Παράκλητος . ἀλλά ὁ μέν κατά σύ θέω μῖσος ἀντί ὁ ἀγάπησις , καί ἐνδιαβάλλω ἀγαθωσύνη , καταδιώκω , ὁ ὁ ἀλήθεια διορθόω Κύριος . σύ δέ τηρέω ἐγώ καί ἄλλος , καί φάος , καί ζύμη , καί ἀπολαύω μέν σύ πρός ὅσπερ ἕκαστος χρῄζω . π̈κοστ . κθʹ . ὁ μαθητής αὐτός Νικήτας , διάκονος ὁ ὁ Χαλκηδών . γος Ἀντίλοχος οἶδα , εἰμί παῖς ἱερός , ὁ πατήρ ὑπερκινδυνεύω Νέστωρ , ὅτε πρός ὁ ἐκεῖ νόος ὁ ὁ Αἰθίοψ λόγχη αὐτός δέχομαι . ἐγώ δέ σύ οὖον πρός κίνδυνος ὁ σός καλέω πατήρ , ἀλλά πρός διακονία ἀκίνδυνος . ἀποδειλιάω οὖν . καί ἀπαγόρευσις ὁ οὗτος ῥμδίαν βοήθεια ; Ἀλ οὗτος γγʹ εἄν καταισχύνη καί ὁ ὠδίς ὁ λόγος , καί ὁ ἀπότευξις , καί ὁ μαίευσις , καί θρέύιν ἐκεῖνος ὅσος τε ἐν γάλα , καί ὅσος ἐν στερεός τροφή ποιέω . ἀλλά μέν [ μήv ] οὗτος οὐ εἰμί · τοιγάρ οὐδέ ὁ ἡγέομαι . Τῖς οὖν ὁ βοήθεια , ὅς ὁ γλυκύς σύ πράκτωρ λόγος εἰσπράσσω ; πρός ὁ ἁγίζω αὐθέντρια , ὁ μήτηρ ὁ Ἀγίας δέσποινα , γράμμα ἐγώ ἐκτίθημι , οὖον μᾶλλον ἐγώ ἢ αὐτῆ συντίκτω , εἰμί φίλος . ἄγω γάρ κανών βοηθέω οὗτος ὑπό ὁ πανσέβαστος αὐτός υἱός ὁ πρωτοστράτωρ θλίβω · μᾶλλον δέ ἐκεῖνος αὐτός βοηθέω ὁ θλίβω . ὁ μέν γάρ οὐδείς δεινός ὁ πιέζω · θέω γάρ εἰμί χρῆμα , ἐκεῖνος θέσπισμα καί ἀποστομάτισμα , ὅς ὁ δύνααιν ἐν ἀσθένεια τελειόω πιστεύω . ἐκεῖνος δέ πολύς καί βαρύς ὁ κίνδυνος , καί ὅσος καί