cogPG.PG126 632
χεῖρας ἠρε τὰς ἰαθείσας , καὶ ταῖς βοαῖς ὀχληρὸς ἤδη τοῖς τῷ ναῷ παρευρεθεῖσι καθίστατο , ἐρωτᾶται τὸν τῆς εὐχαριστίας αἰτίαν , καὶ πάντα καταλέγει · εἶναι μὲν τῆς Ἀχρίδος καὶ αὐτὸς , πολυετῆ δὲ τὴν ἐν τῇ νόσῳ ταύτῃ δυστυχεῖν κάκωσιν · ἀμηχανίᾳ γοῦν οὐδὲν ἧττον ἢ τῇ νόσῳ κρατούμενος ἐπὶ νοῦν βαλέσθαι τὴν τοῦ ἁγίου τάφου προσκύνησιν , εἴ πως ὁ πάντα ἰσχύων ἐν Χριστῷ Κλήμης παράκλησις αὐτῷ γένοιτο . Συρόμενος οὖν χερσί τε καὶ ποσὶ τῷ τοῦ ὁσίου προσελθεῖν μνήματι , εἶτα ἐν ἐκστάσει γενέσθαι καί τινα γηραιὸν ἰδεῖν τῶν τριχῶν αὐτοῦ ἀψάμενον καὶ ἀναστῆναι διακελεύοντα , καὶ ἅμα τῷ λόγῳ κρότον τῷ σώματι ἐπιγίνεσθαι , οἷον συγκρουομένων ὀστῶν . Ἐῴκεσαν δὲ ἄρα συναρθροῦσθαι τὰ μέλη καὶ ἀπλοῦσθαι τὰ νεῦρα πρὸς κίνησιν · εἰτα ἐν ἑαυτῷ γενόμενος ὑγιὴς εἶναι , οὐκ ἔτι χεῖρας ξηρὰς , οὐκ ἔτι πόδας ξηρὰς , οὐκ ἔτι πήρωμα φύσεως , καὶ νῦν αἴρω χεῖρας πρὸς τὸν ταύτας ἐκτείναντα καὶ ἐπὶ τοὺς πόδας μου ἴσταμαι . Ταῦτα εἶπεν ὁ πρώην ἐξηραμένος , πηγάζων ἐκ βαθέων καρδίας ἐξομολογήσεως ῥήματα , καὶ συμφωνοῦντας εἶχε τοὺς παρεστῶτας καὶ λόγοις εὐχαριστηρίοις τὸν ὅσιον μεγαλύνοντας . Καὶ τί με δεῖ τάδε καὶ τάδε καταριθμεῖσθαι ; Τίς ἀγνοεῖ , πόσοις μὲν δαιμονῶσι , πόσοις δὲ ἄλλως κακουμένοις ἀπαλλαγὴν τῶν ἐνοχλούντων κακῶν δεδώρηται , ἢ τῷ τάφῳ προσελθοῦσιν ἢ ἐπικαλεσαμένοις τὸ ὄνομα μόνον , καὶ τὴν πίστιν ἔχουσι μεθ´ ἑαυτῶν , τὴν δραστήριον ὄντως διάκονον ; Διὰ τοῦτο καὶ πᾶσα Βουλγάρων ἡλικία τῆς τοῦ ἁγίου χάριτος ἀπολαύοντες , οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ὅσην τὴν ἐπὶ τῇ τιμῇ σπουδὴν ἐπιδείκνυνται , ἕκαστος τὸ κατὰ δύναειν συνάγοντες . ΚΘʹ . Ἀλλ’ , ὧ θεία καὶ ἱερὰ κεφαλὴ , ἐφ´ ᾗ τὸ Πνεῦμα καθέδραν ἐπήξατο ! Ὦ φωστὴρ οὐχ ἡμέρας μόνης ἄρχον , οὐδὲ μόνης νυκτὸς , ἀλλὰ καὶ νυκτὸς καὶ ἡμέρας καταφωτίζων ἡμᾶς ταῖς χάρισιν , εἴτε πειρασμοῖς προσπαλαίοντες οἷόν τινα νύκτα τὸν τῶν πειρασμῶν ζόφον ἔχομεν , εἴτε ἀνέσεως ἀπολαύοντες ῶσπερ τινὶ φωτὶ φαιδρυνόμεθα · ἐν ἀμφοτέροις γὰρ τοῖς καιροῖς τῶν σῶν χαρίτων καταξιούμεθα . Ὡ σάλπιγξ , δι´ ἧς ἡμῖν ἐσάλπισεν ὁ Παράκλητος , ὧ ποιμὴν ὁ καλὸς ὁ θεὶς ὑπὲρ ἡμῶν τῶν σῶν προβάτων τὴν ἁγίαν ψυχὴν , καὶ διὰ πολλῶν ἱδρώτων καταρτίσας Θεῷ τὸ ποίμνιον , εἰς τόπον χλόης κατασκηνώσας ἡμᾶς , τὰς διὰ τῆς σῆς γλώσσης ἑρμηνευθείσας Γραφὰς καὶ ἐφ´ ὕδατος ἀναπαύσεως ἐκθρέψας τοῦ θείου βαπτίσματος , καὶ ἐπὶ τρίβους ὁδηγήσας δικαιοσύνης , τὴν ἐργασίαν τῆς ἀρετῆς . Διὰ σοῦ γὰρ πᾶσα τῆς Βουλγαρίας χώρα Θεὸν ἐπέγνωσαν , τὰς ἐκκλησίας αὐτὸς τοῖς ὕμνοις καὶ ταῖς ψαλμῳδίαις ἐπύκνωσας , τὰς ἑορτὰς τοῖς ἀναγνώσμασι κατεφαίδρυνας , μονασταὶ διὰ σοῦ βίοις Πατέρων ὁδηγοῦνται πρὸς ἄσκησιν , ἱερεῖς διὰ σοῦ τὸ κανονικῶς ζῆν παιδεύονται . Ὦ ἐπίγειε ἄγγελε καὶ οὐράνιε ἄνθρωπε ! Ὦ ἐλαία τῆς τῷ προφήτη προορισθείσης μὴ λειπομένη μηδὲ μικρὸν , ὅτι καὶ μᾶλλον ὡς πλείονας υἱοὺς πιότητος προενέγκασα ! ὧ τυφλῶν ὁδηγέ , ὁποτέραν τις λογίσαιτο τυφλότητά τε καὶ ὁδηγίαν ! ὧ
Lemmas: χείρ ἀείρω ὁ ἰάομαι , καί ὁ βοή ὀχληρός ἤδη ὁ ὁ ναός παρευρίσκω καθίστημι , ἐρωτάω ὁ ὁ εὐχαριστία αἴτιος , καί πᾶς καταλέγω · εἰμί μέν ὁ Αχρίδος καί αὐτός , πολυετής δέ ὁ ἐν ὁ νόσος οὗτος δυστυχέω κάκωσις · ἀμηχανία γοῦν οὐδείς κακός ἢ ὁ νόσος κρατέω ἐπί νόος βάλλω ὁ ὁ ἅγιος τάφος προσκύνησις , εἰμί πως ὁ πᾶς ἰσχύω ἐν Χριστός Κλήμης παράκλησις αὐτός γίγνομαι . σύρω οὖν χείρ τε καί πούς ὁ ὁ ὅσιος προσέρχομαι μνῆμα , εἶτα ἐν ἔκστασις γίγνομαι καί τις γηραιός ὁράω ὁ θρίξ αὐτός ἅπτω καί ἀνίστημι διακελεύω , καί ἅμα ὁ λόγος κρότος ὁ σῶμα ἐπιγίγνομαι , οἷος συγκρούω ὀστέον . ἔοικα δέ ἄρα συναρθρόομαι ὁ μέλος καί ἁπλόω ὁ νεῦρον πρός κίνησις · εἶτα ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι ὑγιής εἰμί , οὐ ἔτι χείρ ξηρός , οὐ ἔτι πούς ξηρός , οὐ ἔτι πήρωμα φύσις , καί νῦν ἀείρω χείρ πρός ὁ οὗτος ἐκτείνω καί ἐπί ὁ πούς ἐγώ ἵστημι . οὗτος εἶπον ὁ πρώην ἐξεράω , πηγάζω ἐκ βάθος Καρδία ἐξομολόγησις ῥῆμα , καί συμφωνέω ἔχω ὁ παρίστημι καί λόγος εὐχαριστήριος ὁ ὅσιος μεγαλύνω . καί τίς ἐγώ δεῖ ὅδε καί ὅδε καταριθμέω ; Τῖς ἀγνοέω , πόσος μέν δαιμονάω , πόσος δέ ἄλλως κακόω ἀπαλλαγή ὁ ἐνοχλέω κακός δωρέω , ἢ ὁ τάφος προσέρχομαι ἢ ἐπικαλέω ὁ ὄνομα μόνος , καί ὁ πίστις ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ , ὁ δραστήριος εἰμί διάκονος ; Ζεύς οὗτος καί πᾶς Βουλγάρα ἡλικία ὁ ὁ ἅγιος χάρις ἀπολαύω , οὐ εἰμί εἶπον , ὅσος ὁ ἐπί ὁ τιμή σπουδή ἐπιδείκνυμι , ἕκαστος ὁ κατά δύναμαι συνάγω . κθʹ . ἀλλά , ἵημι θεῖος καί ἱερόv κεφαλή , ἐφίημι ὅς ὁ πνεῦμα καθέδρα πήγνυμι ! ὦ φωστήρ οὐ ἡμέρα μόνος ἄρχω , οὐδέ μόνος νύξ , ἀλλά καί νύξ καί ἡμέρα καταφωτίζω ἐγώ ὁ χάρις , εἴτε πειρασμός προσπαλαίω οἷος τις νύξ ὁ ὁ πειρασμός ζόφος ἔχω , εἴτε ἄνεσις ἀπολαύω ὥσπερ τις φάος φαιδρύνω · ἐν ἀμφότερος γάρ ὁ καιρός ὁ σός Χαρίτων καταξιόω . εἰμί σάλπιγξ , δις ὅς ἐγώ σαλπίζω ὁ Παράκλητος , ἵημι ποιμήν ὁ καλός ὁ τίθημι ὑπέρ ἐγώ ὁ σός πρόβατον ὁ ἅγιος ψυχή , καί διά πολύς ἱδρώς καταρτίζω Θεός ὁ ποίμνη , εἰς τόπος χλόη κατασκηνόω ἐγώ , ὁ διά ὁ σός γλῶσσα ἑρμηνεύω γραφή καί ἐφίημι ὕδωρ ἀνάπαυσις ἐκτρέφω ὁ θεῖον βάπτισμα , καί ἐπί τρίβος ὁδηγέω δικαιοσύνη , ὁ ἐργασία ὁ ἀρετή . Ζεύς σύ γάρ πᾶς ὁ Βουλγαρία χώρα θεός ἐπιγιγνώσκω , ὁ ἐκκλησία αὐτός ὁ ὕμνος καί ὁ ψαλμῳδία πυκνόω , ὁ ἑορτή ὁ ἀνάγνωσμα καταφαιδρύνω , μοναστής διά σύ βίος Πατέρων ὁδηγέω πρός ἄσκησις , ἱερεύς διά σύ ὁ κανονικός ζῶ παιδεύω . ὦ ἐπίγειος ἄγγελος καί οὐράνιος ἄνθρωπος ! ὦ ἐλαία ὁ ὁ προφήτης προορίζω μή λείπω μηδέ μικρός , ὅτι καί μᾶλλον ὡς πλείων υἱός πιότης προφέρω ! ἵημι τυφλός ὁδηγός , ὁπότερος τις λογίζομαι τυφλότητα τε καί ὁδηγία ! ἵημι