cogPG.PG126 471
κείῳ Θεῷ . Τάχα δὲ ὑπέλαβον ὅτι καὶ τὴν ἐν νόμῳ παραιτεῖται ζωὴν , καὶ τοῖς Ἐλλήνων ἆθεσιν ἐπιλιδοὺς ἑαυτὸν , φεύγει ἐκ προσώπου τοῦ τῶν Ἰουδαίων Θεοῦ . Διὸ ἐφοβήθησαν . μὴ ὡς τοῦ Θεοῦ τούτου δυνατοῦ ὄντος καὶ ἀναποδράστου , καὶ αὐτοὶ τῷ τούτου δραπέτη συναπόλωνται . Ὅτι δὲ Ἰουδαίοις ἔξω νόμου ἐδόκει τὸ Ἕλλησι μίσγεσθαι , δῆλον μὲν ἀπὸ τῆς Παλαιᾶς δήπου , δῆλον δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ Εὐαγγε . ολίου . φάσκοντος γὰρ τοῦ Κυρίου τοῖς Ἰουδαίοις · Ῥπου ἐγὼ ὑπάγω , ὑμεῖς οὐ δόνοσθε ἐλθεῖν ἔλεγον ἐκεῖνοι ἀνοήτως · Ποῦ μέλλει οὖτος πορεύεσθαι , ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὐρήσομεν αὐτόν ; μὴ εἰ , τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πρρεύν σθαι , καὶ διδάσκεν τοὺς Ἕλληνας ; Καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν · Τί ποιήσομεν καὶ κοπάσει ἢ ὑάλασσα ἀφ´ ἡμῶν ; Καὶ ἔτι θαυμάσαι ἄξιον τὸ τῶν ναυτικῶν τούτων ἀνθρώπων ἦθος , ἥμερον οὕτω καὶ πρᾶον ὄν . Οὐ γὰρ ἐπενέβησαν αὐτῷ , οὐδ´ εἶπον · Ὦ μιαρὲ καὶ παμμίαρε , διὰ σὲ ἀπολούμεθα · ἀλλ´ αὐτὸν ποιοῦνται τοῦ ἐπ´ αὐτῷ ποιητέου κριτήν . Εἴτε οὗν καὶ πρότερον οὕτως ἦσαν ἐπιεικεῖς , ἀξιοζήλωτοι · εἴτε ὑπὸ τοῦ φόβου πρὸς τὸ πραύτερον μετεπλάσθησαν , καὶ οὕτω μιμητέοι · ὅπου γε πολλάκις ἡμεῖς , συμφοραῖς πεοιπεσίν τες , ἐκθηριούμεθα , οὐ πρὸς τοὺς αἰτίους μόνους τῶν συμφορῶν , ἀλλ´ ἤδη καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς οἰ κειοτάτους , καὶ τῶν συμφορῶν παρακλήτορας . οὐκοῦν ἐκεῖνοι τοιοῦτοι · ἀλλὰ τὰς γνώμας μερίζονται , τίιτε καταψηφίσασθαι αὐτοῦ θάνατον ἀποθαῤῥουσιν , ἕλλως τε καὶ δοῦλον ἀκούσαντες εἶναι τοῦ Ἰουδαίων Θεοῦοβερὸς δὲ οὗτος αὐτοῖς ἐπεφήμιστο · οὔτε πάλιν τοῦ κινδύνου καταφρονῆσαι δύνανται . Διὸ ὡς - ιῆ δοῦλον παρακαλοῦσιν αὐτὸν εἰπεῖν . τί δεῖ ἐπ´ αὐτῷ ποιῆσαι · δῆλον γὰρ ὄντα μηδὲ τὴν ἰατρείαν τοῦ κακοῦ ἀγνοεῖν . ιι ἡ θάλσσα ἐπορεύετο καὶ ἐξίήγειρε μᾶλ λον κλύδωνα . Μετὰ τὸν κλῆρον σφοδρότερον , φησὶν , ὁ κλύδων ἐγένετο . Ἡ γὰρ θάλασσα ἐτορεύετο · τουτέστι , πλέον ἐκινεῖτο καὶ ὡνκοῆτο Τινὰ δὲ τῶν ἀντιγοάφων , Ἐπωρύετο , ἔχει , ἀντὶ τοῦ . φοβερὸν ἥχει , ἅτε τῶν κυμάτων ἀλλήλοις καὶ τῷ πλοίῳ προσαραττομένων . Ἐγίνετο δὲ ταῦτα σφοδοότερα μετὰ τὸν κλῆρον , τοῦ Θεοῦ σαφῶς δεικνύντος , διὰ τίνα ἡ κάκωσις ἦν . Καὶ εἶπεν Ἰωνᾶς πρὸς αὐτούς · Ἃρατέ με , καὶ ἐμβάλετε εἰς τὴν θάλασσαν , καὶ κοπάσει ἡ δάασσα ἀφ´ ὑμῶν . Διότι ἔγνων κάγὼ , ὅτι δι´ ἐμὲ ά κλύδων οὖτος ὁ μέγας ἐφ´ ὑμᾶς . Τοιοῦτόν ἐστιὰ εὐγνώμων ψυχή - Ἐπιγνοὺς γὰρ ὁ προφήτης τὸ
Lemmas: καίω Θεός . Τάχα δέ ὑπολαμβάνω ὅτι καί ὁ ἐν νόμος παραιτέομαι ζωή , καί ὁ Ἕλλην ἦθος επιλιδιδωμι ἑαυτοῦ , φεύγω ἐκ πρόσωπον ὁ ὁ Ἰουδαῖος Θεός . Διὸ φοβέω . μή ὡς ὁ Θεός οὗτος δυνατός εἰμί καί αναπόδραστος , καί αὐτός ὁ οὗτος δραπέτης συναπόλλυμι . ὅτι2 δέ Ἰουδαῖος ἔξω νόμος δοκέω ὁ Ἕλλην μίσγω , δῆλος μέν ἀπό ὁ Παλαιή δήπου , δῆλος δέ καί ἀπό ὁ Ευάγ . ολίου . φάσκω γάρ ὁ κύριος ὁ Ἰουδαῖος · Ῥπου ἐγώ ὑπάγω , σύ οὖον δίδωμι ἔρχομαι λέγω ἐκεῖνος ἀνόητος · πός μέλλω οὗτος πορεύω , ὅτι ἐγώ οὐ εὑρίσκω αὐτός ; μή εἰμί , ὁ διασπορά ὁ Ἕλλην μέλλω πρρεύν ἕπομαι , καί διδάσκω ὁ Ἕλλην ; καί εἶπον πρός αὐτός · τις ποιέω καί κοπάζω ἢ ὑαλίζω ἀφή ἐγώ ; καί ἔτι θαυμάζω ἄξιος ὁ ὁ ναυτικός οὗτος ἄνθρωπος ἦθος , ἥμερος οὗτος καί πρᾶος εἰμί . οὖον γάρ ἐπεμβαίνω αὐτός , οὐδός εἶπον · ὦ μιαρός καί παμμίαρος , διά σύ ἀπόλλυμι · ἀλ αὐτός ποιέω ὁ ἐπι αὐτός ποιητέος κριτής . εἴτε ἐν καί πρότερος οὕτως εἰμί ἐπιεικής , ἀξιοζήλωτος · εἴτε ὑπό ὁ φόβος πρός ὁ πραυτερος μεταπλάσσω , καί οὗτος μιμητέος · ὅπου γε πολλάκις ἐγώ , συμφορά πείθω αἱρέω , ἐκθηριόω , οὖον πρός ὁ αἴτιος μόνος ὁ συμφορά , ἀλ ἤδη καί πρός αὐτός ὁ ὁ κεῖος , καί ὁ συμφορά παρακλήτωρ . οὐκοῦν ἐκεῖνος τοιοῦτος · ἀλλά ὁ γνώμη μερίζω , τίω καταψηφίζομαι αὐτός θάνατος αποθαρσεω , Ἑλλῶς τε καί δοῦλος ἀκούω εἰμί ὁ Ἰουδαῖος Θεοῦοβερὸς δέ οὗτος αὐτός φημίζω · οὔτε πάλιν ὁ κίνδυνος καταφρονέω δύναμαι . Διὸ ὡς - εἷς δοῦλος παρακαλέω αὐτός εἶπον . τίς δεῖ ἐπι αὐτός ποιέω · δῆλος γάρ εἰμί μηδέ ὁ ἰατρεία ὁ κακός ἀγνοέω . ἰ ὁ θάλσσα πορεύω καί εξιεγειρω μᾶλ λος κλύδων . μετά ὁ κλῆρος σφοδρός , φημί , ὁ κλύδων γίγνομαι . ὁ γάρ θάλασσα τορεύω · τουτέστι , πλέω κινέω καί οἰκέω τις δέ ὁ αντιγοαφη , Ἐπωρύω , ἔχω , ἀντί ὁ . φοβερός ἠχέω , ἅτε ὁ κῦμα ἀλλήλων καί ὁ πλοῖον προσαράσσω . γίγνομαι δέ οὗτος σφοδοοτερας μετά ὁ κλῆρος , ὁ Θεός σαφῶς δείκνυμι , διά τίς ὁ κάκωσις εἰμί . καί εἶπον Ἰωνᾶς πρός αὐτός · ἀείρω ἐγώ , καί ἐμβάλλω εἰς ὁ θάλασσα , καί κοπάζω ὁ δατέομαι ἀφή σύ . διότι γιγνώσκω κἀγώ , ὅτι δις ἐγώ ἆ κλύδων οὗτος ὁ μέγας ἐφίημι σύ . τοιοῦτος ἑστία εὐγνώμων ψυχή - ἐπιγιγνώσκω γάρ ὁ προφήτης ὁ