cogPG.PG126 464
ἐλυπεῖτο σωθέντων Νινευῖτῶν · Χριστῷ δὲ ἡ σωτηρία τῶν ἐθνῶν περισπούδαστος . Ὅσον οὖν χρήσιμον πρὸς τὸ κατὰ Χριστόν μυστήριον ἀπανθήσαντες ἐκ τῆς ἀνὰ χεῖρας ταύτης προφητείας , τὰ λοιπὰ τῷ γράμματι συγχωρήσωμεν , ἵνα καὶ τύπος εἴη · ὡς ἥ γε διὰ πάντων ταυτότης , οὐ τύπου οὐδὲ σκιιγραφίας παρὰ τοῖς ὁρθῶς κρίνουσι . δεὶ οοΠιο , οαιοιὰ Πιοπε ρωηλῖλιοημε , ι ἐγρωε λωμε οιορίωιίε , αωαίοῶμς μον ἀλλὰ οὐ ἸΑίο οηνῶπαι , εἰς ] μεηκε γοεια μίοαμίος , ἅοΩ μωποε ἱρεαλ Πειίναιλι . νοί αλὺιαιίοριλ , ΚΕΦΛΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ . Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ἰωνᾶν τὸν τοῦ Ἀμαθί . Τίνος ἕνεκεν οὕτως ἤρξατο ; Ἔμφασιν . γάρ τινα ἔχει τὸ , Καὶ ἐγένετο . Ἔοικεν οὖν , λόγου ὅντος πολλοῦ περὶ τῆς Νινευὶ , καὶ φήμης ἐπὶ πάντας κρατούσης , ὡς ἄρα τῷ πλούτῳ καὶ τῇ δυναστείᾳ βαρουμένη πολυαμάρτητος εἴη , ἀκολούθως εἰρῆσθαι τὸ , Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου . Ἡ ὡς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἁπειθούντων , ὁμολογουμένως ἤρξατο οὔτως , ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν · Οἱ Ἰσραηλῖται κακῶς εἴχον καὶ ἀπειθῶς . Καὶ λοιπὸν ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ἰωνᾶν , ὥστε εἰς τὸ ἔθνος τῶν Μινευῖτῶν σταλῆναι Πρόσκειται δὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς τοῦ προφήτου , διὰ τὰς ὁμωνυμίας . Εἰκὸς γὰρ καὶ ἄλλους οὕτω καλεῖσθαι , ἀλλ´ οὐ δήπου καὶ τοῦ αὐτοῦ πατρὸς ἂν ἦσαν . ΙΑΩ ἀΑΠΤ ΡΛΙΜΟΜ ἰὰίυγ . Αυόοίω οει ουιολ οοῶοραίλς ριῶρίειᾳ , ριοριίως λυλωλίς κωφμνῖΤαιεῶ . Εσί ολω ϟαυ οὺαἰλλλῖ ] α νειο , αἰίοε εἰο ρροίίος , αῶκ ο ρΘίΓο ποΙἴλωὶ ριοραμάίί . Λέγων · Ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευῆ πὴὴν πόλιν τὴν μεγάλην . Μέγιστον δεῖγμα τῆς ὕστερον ἐσομένης τῶν ἐθνῶν παραδοχῆς ἡ τοῦ Ἰυνᾶ πρὸς τὴν Νινευῒ ἀποστολή · πόλις γὰο αὕτη τῶν Ἀσσυρίων , ἡ προὔχουσα , ὡς ἐν προοιμίοις εἴρηται . ᾠκοδόμησε γὰρ , φησὶν , Ἀσσοὺρ τὴν Νινευΐ · ἐθνικοὶ δὲ πάντως οἱ Ἀσσύριοι . Ταύτην δὴ σωθῆναι βουλόμενος ὁ Θεὸς , ὡς χωρίον οὗσαν τέως εἰδωλολατρείας , καὶ πάσης γοητείας καὶ μαγγανείας , καὶ μέντοι διὰ τοῦτο καὶ τὸν προφήτην κήρυκα μεανοίας στείλας αὐτοῖς , ἔδειξεν , ὃ ἀνωτέρω εἵπομεν , ὡς οὐκ ἔστιν Ἰουδαίων ὁ Θεὸς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐθνῶν . Καὶ ὅτι οὐκ ἔσται προσωποληψία παρ´ αὐτῷ , ἀλλ´´ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην , δεκτὸς αὐτῷ ἐστι . Καθὰ καὶ Πέτρος ἐπὶ τοῦ Κορνηλίου τοῦτο ἀληθῶς καὶ αὐτοῖς πράγμασι καταλαβὼν , ἀπεφήνατο . Ἐπιπευστικὰ[σπευτ . ] δέ εἰσι ῥήματα τὸ , Ἀνάσθητι καὶ πορεύθητι . Ὁ γὰρ μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τοῦ ἀμαρτωλοῦ , ὡστὸ ἐπιστρέψαι αὐτὸν καὶ ζῇν , ἐπιταχύνει τὸν προφήτην , εἰς τὸ τῆς μετανοίας κήρυγμα . Διὸ προστίθησι , Τὴν μεγάλην , ἵνα μᾶλλον καταδυσωπήσῃ αὐτὸν ἐπιταχῦναι τὴν πορείαν . Οὐ γάρ ἐστι , φησὶ , χωρίδιόν τι εὐτελὲς , ἀλλὰ πόλις , οὐ μία τῶν πολλῶν , ἀλλὰ μεγάλη · ὥστε οὐ πολλοῦ δεῖ κακαταφρονῆσαι
Lemmas: λυπέω σῴζω Νινευῖται · Χριστός δέ ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος περισπούδαστος . ὅσος οὖν χρήσιμος πρός ὁ κατά Χριστός μυστήριον ἀπανθέω ἐκ ὁ ἀνά χείρ οὗτος προφητεία , ὁ λοιπάς ὁ γράμμα συγχωρέω , ἵνα καί τύπος εἰμί · ὡς ὅς γε διά πᾶς ταυτότης , οὖον τύπος οὐδέ σκιιγραφια παρά ὁ ὀρθῶς κρίνω . δεῖ Ποιος , οαιοιος Πιοπε ρωηλιλιοημμαι , ι ἐγρωε λωμε οιορίωιίε , αωαίοῶμς νυμφότιμον ἀλλά οὖον ἸΑίο οηνῶπαι , εἰς ] μηκάομαι γοεια μίοαμίος , Ὠ μωποε ἱρεαλ Πειίναιλι . νόος αλὺιαιίοριλ , ΛΕ Πρῶτος . καί γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ἰωνᾶς ὁ ὁ Ἀμαθί . τίς ἕνεκα οὕτως ἄρχω ; ἔμφασις . γάρ τις ἔχω ὁ , καί γίγνομαι . ἔοικα οὖν , λόγος εἰμί πολύς περί ὁ Νινευὶ , καί φήμη ἐπί πᾶς κράτος , ὡς ἄρα ὁ πλοῦτος καί ὁ δυναστεία βαρέω πολυαμάρτητος εἰμί , ἀκόλουθος εἴρω ὁ , καί γίγνομαι λόγος κύριος . ὁ ὡς ὁ Ἰσραηλίτης ἀπειθέω , ὁμολογουμένως ἄρχω οὔτως , ὡς εἄν εἰμί λέγω · ὁ Ἰσραηλίτης κακῶς ἔχω καί ἀπειθῶς . καί λοιπός γίγνομαι λόγος κύριος πρός Ἰωνᾶς , ὥστε εἰς ὁ ἔθνος ὁ μινευιος στέλλω πρόσκειμαι δέ ὁ ὄνομα ὁ πατήρ ὁ προφήτης , διά ὁ ὁμωνυμία . εἰκώς γάρ καί ἄλλος οὗτος καλέω , ἀλ οὖον δήπου καί ὁ αὐτός πατήρ εἄν εἰμί . Ἰαώ ΑΠ Μ ἰὰίυγ . αυοοιος οὐ ουιολ οοῶοραίλς ριῶρίειᾳ , ριοριιος λυλωλίς κωφμνῖΤαιεῶ . ἀδήν ὅλος ϟαυ οὺαἰλλλῖ ] ὅς νειός , αἰών ἵημι ῥοῖος , ἀκέω ὁ ρΘίΓο ποιιλωις ριοραμάίί . λέγω · ἀνίστημι καί πορεύω εἰς Νινευή πῆν πόλις ὁ μέγας . Μέγιστος δεῖγμα ὁ ὕστερος εἰμί ὁ ἔθνος παραδοχή ὁ ὁ Ἰυνᾶ πρός ὁ Νινευΐ ἀποστολή · πόλις γάο οὗτος ὁ Ἀσσύριος , ὁ προέχω , ὡς ἐν προοίμιον εἴρω . οἰκοδομέω γάρ , φημί , Ἀσσούρ ὁ Νινευΐ · ἐθνικός δέ πάντως ὁ Ἀσσύριος . οὗτος δή σῴζω βούλομαι ὁ θεός , ὡς χωρίον ὕω τέως εἰδωλολατρία , καί πᾶς γοητεία καί μαγγανεία , καί μέντοι διά οὗτος καί ὁ προφήτης κῆρυξ μεανοια στέλλω αὐτός , δείκνυμι , ὅς ἀνωτέρω ἕπω , ὡς οὐ εἰμί Ἰουδαῖος ὁ θεός μόνος , ἀλλά καί ἔθνος . καί ὅτι οὐ εἰμί προσωποληψία παρ´ αὐτός , ἀλ ἐν πᾶς ἔθνος ὁ φοβέω αὐτός καί ἐργάζομαι δικαιοσύνη , δεκτός αὐτός εἰμί . καθά καί Πέτρος ἐπί ὁ Κορνήλιος οὗτος ἀληθής καί αὐτός πρᾶγμα καταλαμβάνω , ἀποφαίνω . Ἐπιπευστικὰ[σπευτ . ] δέ εἰμί ῥῆμα ὁ , Ἀνάζω καί πορεύω . ὁ γάρ μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὁμός ἐπιστρέφω αὐτός καί ζάω , ἐπιταχύνω ὁ προφήτης , εἰς ὁ ὁ μετάνοια κήρυγμα . Διὸ προστίθημι , ὁ μέγας , ἵνα μᾶλλον καταδυσωπέω αὐτός ἐπιταχύνω ὁ πορεία . οὖον γάρ εἰμί , φημί , χωρίδιον τίς εὐτελής , ἀλλά πόλις , οὖον εἷς ὁ πολύς , ἀλλά μέγας · ὥστε οὖον πολύς δεῖ καταφρονέω