cogPG.PG126 408
αὐτῶν · καὶ πᾶσαν δὲ τὴν ἀνθρωπότητα ὕστερον ῤῥύσατο . αὐτὸς ἀναμάρτητος φανεὶς , καὶ καθελὼν τὴν δίκαιον καὶ τὸ κέντρον , ὃ εἶχε καθ´ ἡμῶν ὁ θάνατος · τὸ δέ , ἦν ἡ ἀμαρτία . Τινὰ δὲ ἀντίγραφα , Ποῦ του , θάνατε , ἡ νίκη ; ἔχει . Τουτέστιν , Οὐκέτι νικήσεις · ἀνήρηται γὰρ τὸ τῆς νίκης αἴτιον · λέλυται ἡ καρακοὴ , καὶ ἡ ἀμαρτία ἤμβλυται . Ποράκλησις κέκρυπται ἀπὸ ὁφθαλμῶν μου , διότι οὖτος ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν ἀνατελεῖ . Αὕτη ἡ παράκλησις καὶ παραμυθία τῆς ἐπὶ τῷ ῥυσθῆναι τῆς αἰχμαλωσίας χρηστοτέρας ἐλπίδος , καὶ ἡ τῆς ἀναστάσεως προσδοκία , καὶ ἀπὸ τῶν αἰχμαλώτων Ἰουδαίων , καὶ ἀπὸ πάντων ἀνθρώπων κεκρύφθαι δοκεῖ . Καὶ γὰρ οὖτος , τοῦτέστιν ὁ θάνα το · τῆς αἰχμαλωσίας τοὺς ἀδελφοὺς διαστέλλει , καὶ Ἐιακωοίει ἀπ´ ἀλλήλων . Καὶ διὰ τοῦτο δυσέλπιδές εἰσιν οἱ ἄνθρωποι , ὅτι ἔσται λύσις τῶν δυσχερῶν Καὶ ἐν πάσῃ δὲ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει , τοῦ θανάτου χωρίζοντος καὶ ἀδελφοὺς , καὶ πάντας ἀπλῶς , ἀπ´ ἀλλήλων , ἐκέκρυπτο ἡ ἀνάστασις . Καὶ νῦν δὲ παρὰ τοῖς ἀθέοις κέκρυπται · διὸ μυστήριον ταύτην καλεῖ Παῦλος · Τὸ δὲ μυστήριόν μου , φησὶν ὁ Θεὸς , ἐμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς . Τινές δὲ ἐρωτηματικῶς ἀνέγνωσαν τόδε , Παράκλησις κέκρυπται ἐξ ὀφθαλμῶν μοιυ · Ὡσανεὶ γάρ τινος ἀπορήσαντος , καὶ εἰπόντος · Πως τοῦτο γενήσεται ; πῶς ὁ θάνατος παυθήσεται ; φησὶν ὁΘεός · Παράκληπις κέκρυπται ἐξ ὁρθαλμῶν μου · τουτέστι , Μὴ οὐ δύναμαι ἐγὼ εὐρεῖν παράκλησιν · Λύναμαι πάντως · ἡ δέ ἐστιν , ὁ μονογενής μου Υἱὸς Ἰησοῦς Χριστὸς , ὃν ἱλαστήριον προεθέμην καὶ Ιiαράκλητον . Οὗτος τὸν θάνατον καταλύσει , καὶ ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν διαστελεῖ . Καὶ γὰρ ἦλθε μάχαιραν ραλεῖν · καὶ δι´ αὐτὸν μέλλουσιν ἀδελφὸς ἀδελφὸν παραδοῦναι εἰς θάνατον , καὶ πατὴρ τέκνα . Καὶ ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ πενθοῦντος καὶ δακρύοντος διὰ τὴν ἀμαρτίαν , παράκλησις κέκρυπται νῦν · ἐν γὰρ τῷ μέλλοντι παρακληθήσεται . Καὶ ἡ ζωὴ αὐτοῦ κέκρυπται ἐν τῷ Χριστῷ , καθ´ ἡμέραν ἀποθνήσκοντις ἐν τῷ παρόντι βίῳ . Οὗτος δὲ καὶ ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν διαστελεῖ · οὐ γὰρ ἐᾷ τὴν ψυχὴν συμπνεῖν τῷ σώματι . Ἀλλὰ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθραν εἰδὼς πρὸς Θεὸν , τὸν ἔξω ἄνθρωπον ποιεῖ φθείρεσθαι , τὸν δὲ ἔσω ἀνακαινοῖ ὡς ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ . Διαστέλλει οὖν καὶ χωρισμὸν ποιεῖ , ἀνὰ μέσον τῶν δύο ἀδελφῶν , τῆς ψυχῆς , φημὶ , καὶ τοῦ σώματος · τῆ μὲν τὰ οἰκεῖα διδοὺς , καὶ τὸ ἀξίωμα αὐτῆ - αιν τηρῶν · τῷ δὲ , τὰ δευτερεῖα νέμων , καὶ μὴ ἀτάκτως καὶ διαστόλως βιῶν . Ἐπάξει καύσωνα ἄνεμον Κύριος ἐκ τῆς ἐρήρμου ἐπ´ αὐτόν . Ἐπὶ τὸν θάνατον , φησὶ , τουτέστιν
Lemmas: αὐτός · καί πᾶς δέ ὁ ἀνθρωπότης ὕστερος ῥύομαι . αὐτός ἀναμάρτητος φαίνω , καί καθαιρέω ὁ Δίκαιος καί ὁ κέντρον , ὅς ἔχω καθ´ ἐγώ ὁ θάνατος · ὁ δέ , εἰμί ὁ ἁμαρτία . τις δέ ἀντίγραφον , πός ὁ , θάνατος , ὁ νίκη ; ἔχω . τουτέστιν , οὐκέτι νικάω · ἀναράω γάρ ὁ ὁ Νίκη αἴτιος · λύω ὁ καρακός , καί ὁ ἁμαρτία ἀμβλύνω . Ποράκλησις κρύπτω ἀπό ὀφθαλμός ἐγώ , διότι οὗτος ἀνά μέσος ἀδελφός ἀνατέλλω . Ἄτη ὁ παράκλησις καί παραμυθία ὁ ἐπί ὁ ἐρύω ὁ αἰχμαλωσία χρηστός ἐλπίς , καί ὁ ὁ ἀνάστασις προσδοκία , καί ἀπό ὁ αἰχμάλωτος Ἰουδαῖος , καί ἀπό πᾶς ἄνθρωπος κρύπτω δοκέω . καί γάρ οὗτος , τουτέστιν ὁ Θάνα ὁ · ὁ αἰχμαλωσία ὁ ἀδελφός διαστέλλω , καί ειακωοιημι ἀπ´ ἀλλήλων . καί διά οὗτος δυσέλπιδές εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὅτι εἰμί λύσις ὁ δυσχερής καί ἐν πᾶς δέ ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ θάνατος χωρίζω καί ἀδελφός , καί πᾶς ἀπλόος , ἀπ´ ἀλλήλων , κρύπτω ὁ ἀνάστασις . καί νῦν δέ παρά ὁ ἄθεος κρύπτω · διό μυστήριον οὗτος καλέω Παῦλος · ὁ δέ μυστήριον ἐγώ , φημί ὁ θεός , ἐγώ καί ὁ ἐμέω . τις δέ ἐρωτηματικός ἀναγιγνώσκω ὅδε , παράκλησις κρύπτω ἐκ ὀφθαλμός μοιυ · ὡσανεί γάρ τις ἀπορέω , καί εἶπον · πως οὗτος γίγνομαι ; πῶς ὁ θάνατος παύω ; φημί Θεός · Παράκληπις κρύπτω ἐκ ὁρθαλμῶν ἐγώ · τουτέστι , μή οὖον δύναμαι ἐγώ εὑρίσκω παράκλησις · λύνω πάντως · ὁ δέ εἰμί , ὁ μονογενής ἐγώ υἱός Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ἱλαστήριος προτίθημι καί Ιiαράκλητον . οὗτος ὁ θάνατος καταλύω , καί ἀνά μέσος ἀδελφός διαστέλλω . καί γάρ ἔρχομαι μάχαιρα Ράλεϊ · καί δις αὐτός μέλλω ἀδελφός ἀδελφός παραδίδωμι εἰς θάνατος , καί πατήρ τέκνον . καί ἀπό ὁ ὀφθαλμός ὁ πενθέω καί δάκρυ διά ὁ ἁμαρτία , παράκλησις κρύπτω νῦν · ἐν γάρ ὁ μέλλω παρακαλέω . καί ὁ ζωή αὐτός κρύπτω ἐν ὁ Χριστός , καθ´ ἡμέρα ἀποθνῄσκω ἐν ὁ πάρειμι βίος . οὗτος δέ καί ἀνά μέσος ἀδελφός διαστέλλω · οὖον γάρ ἐάω ὁ ψυχή συμπνέω ὁ σῶμα . ἀλλά ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰδοί πρός θεός , ὁ ἔξω ἄνθρωπος ποιέω φθείρω , ὁ δέ εἴδομαι ἀνακαινόω ὡς ἡμέρα καί ἡμέρα . διαστέλλω οὖν καί χωρισμός ποιέω , ἀνά μέσος ὁ δύο ἀδελφός , ὁ Ψυχή , φημί , καί ὁ σῶμα · τῆ μέν ὁ οἰκεῖος δίδωμι , καί ὁ ἀξίωμα αὐτῆ - ἀεί τηρέω · ὁ δέ , ὁ δευτερεῖα νέμω , καί μή ἄτακτος καί διαστόλως βία . ἐπάγω καύσων ἄνεμος Κύριος ἐκ ὁ ῥήγνυμι ἐπι αὐτός . ἐπί ὁ θάνατος , φημί , τουτέστιν