cogPG.PG126 428
Αὕτη ἡ ἰσχὸς τῷ Θεῷ μου . Θαυμάσας ὁ προφήτης τὴν τοῦ Θεοῦ χρηστότητα , ἀναβοᾷ , ὅτι Ἢ τοιαύτη ἰσχὺς τοῦ οὕτως παιδεύειν , καὶ πάλιν οὕτως οἰκτείρειν , καὶ μεταβάλλειν τὴν τιμωρίαν εἰς ἔλεον οὐκ ἄλλῳ τινὶ προσήκει , ἢ σοὶ τῷ Θεῷ μου.Συ γόρ ὁ θανατῶν καὶ ζωογονῶν . Ταῦτα καὶ διὰ τὸ κας´ ἐνλο γὴν λῆμμα ἐρεῖς , θαυμάζων πῶς οὓς ἀπώσατο , αὖθις εἰσεδέξατο · καὶ διὰ τοὺς ἐκ κακίας ἐσχάτης ἐπιστρέφοντας , ὅταν ἴδῃς αὐτοὺς εἰς τὸ ὕψος τῆς ἀρετῆς ἀναδραμόντας · οὐ γὰρ ἀνθρωπίνη ἰσχὺς τοιαῦτα δύναται , ἀλλὰ θείας ταῦτα τῷ ὅντι δυνάμλεως καὶ χάριτος , προσλαβούσης καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ττοοαίρεσιν . Λαλοῦντοσγάρ σου , ἐρεῖ · Ἰδοὺ κάρειμι , οὐχὶ σιγῶντος · καὶ Ἄνοιξον τὸ στόμα σου , καὶ πληρώσω αὐτό . Σὺ ἄνοιξον πρῶτον εἶναι ἐγὼ πληρώσω οὐχὶ σὺ ἀπ´ ἀρχῆς Κόριος ὁ Θεὸς ὁ ἄγιόσμου ; Καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν . Εἰ γὰρ καὶ ἡμεῖς παρέβημεν , ἀλλὰ σὺ ἀνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆς τῶν πατέρων ἡμῶν ΙΚύριος ἦσθα , ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος , ὁ μηδὲν ἀκάθαρτον ὑποδεχόμενος , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἡμᾶς ἀπωσάμενος ὡς ἀκαθάρτους . Ἐπεὶ οὖν σε ἀρχαῖον Δεσπότην ἔχομεν , οὐ μὴ ἀποθάνωμεν , τουτέστιν , οὐ μὴ ἐξολο . θρευθῶμεν , οὐδὲ πανωλεθρίαν ὑποστησόμεθα Ὅρα δὲ , ὅτι παλαιᾶς ἀναμιμνήσκει τὸν Θεὸν οἰκειότητος , ὅπερ καὶ ὁ Παῦλος λέγει περὶ τῶν Ἰσραηλιτῶν , ὅτι Ἐχθροὶ δὰ τὸ εὐαγγέλιον , ἀλλ´ ἀγαπητοὶ διὰ τοὺς πατέρας . Καὶ πρὸς τὸν ἐν ἀρχῆ δὲ καὶ ἀπ´ ἀρχῆς ὄντα Λόγον καὶ Θεὸν ὄντα , λέγοιτο ἂν ταῦτα , ὃς καὶ ἅγιος μου ἐγένετο , τουτέστιν , πὲρ ἐμοῦ ἁγίασμα καὶ προσφορὰν ἐαυτὸν προσἡνεγκε , τῷ θανάτῳ τὸ σῶμα ἐκδοὺς , καθὰ καὶ ἔλεγε · Καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἀγιάζω ἐμαυτόν . Διὸ ἡμεῖ · ἀπεθάνομεν τὸν ἐν τῷ Ἀδὰμ θάνατον · αὐτὸς γὰρ εῖς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , ἵνα τοῦ θανάτου ἡμᾶς λυτρώσηται . Καὶ ὁ ἐκ τῆς ἀρετῆς δὲ πεσὼν , εἶτα εἰς αὐτὴν ἐπανιὼν , ἐρεῖ · Οὐχὶ σὺ ἀπ´ ἀρχῆς ἠσθα Κύριός μου ; Διὸ ἐπαναδραμών ἐπὶ τὸν ἀρχαῖον δεσπότην τὸν ἅγιον , φυγὼν τὸν ἀκάθαρτον , τύοαν νον , οὐ μὴ ἀποθάνω , ὡς ἀπογνούς . Κύριε , εἰς κρῆμα τέταχας αὐτόν . Τίνα αὐτόν Ἠi τὸν μαβνλώνιον , ὥστε κρῖναι καὶ παιδεῦσαι τὸν Ἰσραὴλ , ἢ τὸν ἐν Ἱερουσαλὴμ λαὸν , τέταχας εἰς κατάκριμα . Ἀλλὰ καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν εἰς κρῖμα τέταχεν , ὡς αὐτός φησιν · Εἰς κρῆμα ἐγὼ εἰς , τὸν κόσμον ἦλθον , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέψωσι , καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται . Καὶ τὸν ἄνθρωπον δὲ τέταχεν ὁ Θεὸς εἰς τὸ διακρίνειν τὸ καλὸν ἀπὸ τοῦ κακοῦ , καὶ μὴ τὸ σύμμικτον ξύλοι
Lemmas: ἄτη ὁ ἴσχω ὁ Θεός ἐγώ . θαυμάζω ὁ προφήτης ὁ ὁ Θεός χρηστότης , ἀναβοάω , ὅτι ἤ τοιοῦτος ἰσχύς ὁ οὕτως παιδεύω , καί πάλιν οὕτως οἰκτίρω , καί μεταβάλλω ὁ τιμωρία εἰς ἔλεος οὐ ἄλλος τις προσήκω , ἢ σύ ὁ Θεός Σου γόρ ὁ θανατάω καί ζωογονέω . οὗτος καί διά ὁ καʹ ἐνλο γή λῆμμα εἴρω , θαυμάζω πῶς ὅς ἀπωθέω , αὖθις εἰσδέχομαι · καί διά ὁ ἐκ κακία ἔσχατος ἐπιστρέφω , ὅταν ὁράω αὐτός εἰς ὁ ὕψος ὁ ἀρετή ἀνατρέχω · οὖον γάρ ἀνθρώπινος ἰσχύς τοιοῦτος δύναμαι , ἀλλά θεῖος οὗτος ὁ εἰμί δυνάμλεως καί χάρις , προσλαμβάνω καί ὁ ἀνθρώπινος ττοοαιρεσις . Λαλοῦντοσγάρ σύ , εἴρω · ἰδέ κάρω , οὐ σιγάω · καί ἀνοίγνυμι ὁ στόμα σύ , καί πληρόω αὐτός . σύ ἀνοίγω πρῶτος εἰμί ἐγώ πληρόω οὐ σύ ἀπ´ ἀρχή κόρις ὁ θεός ὁ αγιοσμοω ; καί οὖον μή ἀποθνῄσκω . εἰμί γάρ καί ἐγώ παραβαίνω , ἀλλά σύ ἄνωθεν καί ἐκ ἀρχή ὁ πατήρ ἐγώ Κύριος εἰμί , ὁ θεός ὁ ἅγιος , ὁ μηδείς ἀκάθαρτος ὑποδέχομαι , καί διά οὗτος καί ἐγώ ἀπωθέω ὡς ἀκάθαρτος . ἐπεί οὖν σύ ἀρχαῖος δεσπότης ἔχω , οὖον μή ἀποθνῄσκω , τουτέστιν , οὖον μή ἐξόλλυμι . θρευτιθημι , οὐδέ πανωλεθρία ὑφίστημι Ὅρας δέ , ὅτι παλαιός ἀναμιμνήσκω ὁ θεός οἰκειότης , ὅσπερ καί ὁ Παῦλος λέγω περί ὁ Ἰσραηλίτης , ὅτι ἐχθρός δᾶ ὁ εὐαγγέλιον , ἀλ ἀγαπητός διά ὁ πατήρ . καί πρός ὁ ἐν ἀρχής δέ καί ἀπ´ ἀρχή εἰμί Λόγος καί θεός εἰμί , λέγω εἄν οὗτος , ὅς καί ἅγιος ἐγώ γίγνομαι , τουτέστιν , περ ἐγώ ἁγίασμα καί προσφορά ἑαυτοῦ προσφέρω , ὁ θάνατος ὁ σῶμα ἐκδίδωμι , καθά καί λέγω · καί ὑπέρ αὐτός ἐγώ ἁγίζω ἐμαυτοῦ . Διὸ ἐμέω · ἀποθνῄσκω ὁ ἐν ὁ Ἀδάμ θάνατος · αὐτός γάρ ἔρχομαι ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , ἵνα ὁ θάνατος ἐγώ λυτρόω . καί ὁ ἐκ ὁ ἀρετή δέ πίπτω , εἶτα εἰς αὐτός ἐπανέρχομαι , εἴρω · οὐ σύ ἀπ´ ἀρχή εἰμί κύριος ἐγώ ; Διὸ ἐπανατρέχω ἐπί ὁ ἀρχαῖος δεσπότης ὁ ἅγιος , φεύγω ὁ ἀκάθαρτος , τύοαν νοῦς , οὖον μή ἀποθνῄσκω , ὡς ἀπογιγνώσκω . κύριος , εἰς κρῆμα τάσσω αὐτός . τίς αὐτός Ἠ ὁ μαβνλώνιον , ὥστε κρίνω καί παιδεύω ὁ Ἰσραήλ , ἢ ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα λαός , τάσσω εἰς κατάκριμα . ἀλλά καί ὁ κύριος Ἰησοῦς εἰς κρίμα τάσσω , ὡς αὐτός φημί · εἰς κρῆμα ἐγώ εἰς , ὁ κόσμος ἔρχομαι , ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω , καί ὁ βλέπω τυφλός γίγνομαι . καί ὁ ἄνθρωπος δέ τάσσω ὁ θεός εἰς ὁ διακρίνω ὁ καλός ἀπό ὁ κακός , καί μή ὁ σύμμικτος ξυλόω