cogPG.PG126 421
Γένονε καὶ ἡ ἐπὶ τῶ Κυρίω τῶν σταυρωσάντων αὐτόν κρίσις ἐξ ἐναντίας αὐτοῦ · καὶ γὰρ τῷ ὄντι δικαιοσύνης αὐτῆς ἄδικος οὗσα ἐκείνη , ἀπεναντίας ἦν . Καὶ ὁ κριτὴς Πιλάτος ἔλαβε τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων , ᾖν ἠγάπησε μᾶλλον , ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ . Διὰ τοῦτο ὁ ἀσεβὴς λαὸς κατεδυνάστευσε τὸν δίκαιοη καὶ ἐξῆλθε τὸ κρῖμα κατ´ αὐτοῦ διεστραμμένον . Ἀντ´ ὧν γὰρ ὥφειλον αὐτὸν ὡς εὐεργέτην ὑμνεῖν , ἀσχήμονι θανάτῳ κατεδίκασαν αὐτόν . Ἐπητιᾶτο δὲ τοὺς Ἰουδαίους ὁ Κύριος καὶ ἄλλως , ὡς μὴ κρίνοντας ὀρθῶς , ὅτε τὸν παράλοτον ὑγιάσαντι ἐν Σαήβατι ἐπετίμων . Ἔλεγε γάρ · Εἰ περιτομὴν λαχλβάντει ὁ ἄνθρωπος ἐν Σαββάτῳ , ἐμοὶ τί ἠολῶτε , ὅτι ἄνρἄλθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν Σαββάτῳ ; Μὴ κρίνετε κατ´ ὄψιν . Γίνεται διεστραμμένη ἡ κρίσις καὶ ἐν τῶ κριτηρίῳ τῷ ἀνθρωπίνῳ , ὅτε ὁ νοῦς λαμβάνων ὡς δῶρον τὴν ἐμπαθῆ τῶν αἰσθήσεων ἡδονὴν , τοῖς αἰσθητοῖς τὴν νικῶσαν ψῆφον διδῷ · τότε καὶ ὁ ἐχθρὸς ἡμῶν , ὁ Κψτως ἀσεβὴς ὡς ἀποστάτης Θεοῦ , καταδυναστεθτν τὸν λόγον , ὃς τὸ δίκαιον ἔχει μεθ´ ἑαυτοῦ . Δίκαιν δὲ , τὸ τὰ βλεπόμενα καὶ αἰσθητὰ , νικᾶσθαι ὑπὸ τῶν μὴ βλεπομένων καὶ νοητῶν · τὰ γὰρ βλεπόμενα , πρόσκαιρα · τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα , αἰώνια Ἵετε , οἱ καταφρονηται , καὶ ἐπιβλέψατε , καὶ ραυμάσατε θαυιάσια . καὶ ἀφανίσροτε Αιζε Νλρν ἃ διεξῆλθε περὶ τῶν παρανομούντων ἐν Ἱερουσαλὴμγὰρ ἐν Σαμαρείᾳ ἤδη τὴν Βαβυλῶνα ᾤκουν αἰχμαλωτισθέντες , καὶ τοῦ δυσχεραίνοντος προσώπου τοὺς λόγους προθεὶς , ποιεῖται τὴν ἀπόκρισιν , ὡς ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , ἰώμενος διὰ ταύτης καὶ τοὺς τῆς Προνοίας καταγογγύζοντας , ὡς βραδείας · καὶ ἄλλως δὲ δεικνύων τοῖς Ἰσραηλίταις , ὅτι ἃ ἐπάξει αὐτοῖς κακὰ δικαίως ἐπάξει ὡς καταφρονηταῖς · ἀδεῶς γὰρ σαρηνόμουν , οὐ μόνον τοῦ νόμου παρακούοντες , ἀλλ´ οὐδὲ τῶν ποοφητῶν ἐπιστρεφόμενοι , συχνότερον ἀπειλωὶντων Τούτοις παρακελεύεται ἰδεῖν , ἀντὶ τοοῶ προσχεῖν τοῖς λεγομένοις . καὶ ἐπιβλέψαι , τουτέστι κατασκέψασθαι μετὰ ἐπιστάσεως καὶ νήψεως , καὶ καταπλαγῆναι , καὶ δεῖσαι τὴν ἀπειλήν . Θαυμᾳστὸ γὰρ , φησὶ , τινὰ μέλλω ποιεῖν ἐφ´ ὑμῖν . Καὶ γὰρ τὸ ἔθνος τὸ ἅγιον , τὸν πρωτότοκόν μου υἱὸν ὑμᾶς μέλλω παραδοῦναι τοῖς ἐχθροῖς , ὥστε πάνδεινα ὑπ´ αὐτῶν παθεῖν . Τί δέ ἐστι τὸ , Ἀφανίσθητε ; Ἀντὶ τοῦ , Ἐγκαλύψασθε , κρύβητε ἀπὸ φόβου καὶ αἰσχύνης . Ἡ , ὅτι Ἀφανίσθητε , ᾗ κακοὶ νῦν ἐστε , ἵνα ἀγαθοὶ γένοισθε . Ὁ γὰρ ᾗ κακός ἐστιν ἀφανιζόμενος , εἰς τὸ ἀγαθὸς εἶναι ἔρχεται · ὥσπερ ὅσον ὁ ἔξω ἄνιθρωπος φθείρεται , τοσοῦτον ὁ ἔσω ἀνακαινοῦται Ἐπεὶ δὲ πᾶς ὁ καταφρονῶν τοῦ Θεοῦ οὐ ἄλέ-τ ὐ γὰρ ἂν τοῦ οὔτως καλοῦ κατεφρόνει · διὰ τοῦτοι
Lemmas: Γένος καί ὁ ἐπί ὁ κύριος ὁ σταυρόω αὐτός κρίσις ἐκ ἐναντίος αὐτός · καί γάρ ὁ εἰμί δικαιοσύνη αὐτός ἄδικος ὕω ἐκεῖνος , απεναντίας εἰμί . καί ὁ κριτής Πιλάτος λαμβάνω ὁ δόξα ὁ ἄνθρωπος , εἶμι ἀγαπάω μᾶλλον , ἤ2 ὁ δόξα ὁ Θεός . Ζεύς οὗτος ὁ ἀσεβής λαός καταδυναστεύω ὁ δικαιόω καί ἐξέρχομαι ὁ κρίμα κατ´ αὐτός διαστρέφω . Ἀντ´ ὅς γάρ ὀφείλω αὐτός ὡς εὐεργέτης ὑμνέω , ἀσχήμων θάνατος καταδικάζω αὐτός . ἐπαιτιάομαι δέ ὁ Ἰουδαῖος ὁ Κύριος καί ἄλλως , ὡς μή κρίνω ὀρθῶς , ὅτε ὁ παραλέω ὑγιάζω ἐν Σαήβατι ἐπιτιμάω . Ἐλέγω γάρ · εἰμί περιτομή λαχλβάντει ὁ ἄνθρωπος ἐν σάββατον , ἐγώ τίς ηολωτος , ὅτι ἄνρἄλθρωπον ὑγιής ποιέω ἐν σάββατον ; μή κρίνω κατ´ ὄψις . γίγνομαι διαστρέφω ὁ κρίσις καί ἐν ὁ κριτήριον ὁ ἀνθρώπινος , ὅτε ὁ νόος λαμβάνω ὡς δῶρον ὁ ἐμπαθής ὁ αἴσθησις ἡδονά , ὁ αἰσθητός ὁ Νίκη ψῆφος δίδωμι · τότε καί ὁ ἐχθρός ἐγώ , ὁ Κψτως ἀσεβής ὡς ἀποστάτης Θεός , καταδυναστεθτν ὁ λόγος , ὅς ὁ Δίκαιος ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ . Δίκη δέ , ὁ ὁ βλέπω καί αἰσθητός , νικάω ὑπό ὁ μή βλέπω καί νοητός · ὁ γάρ βλέπω , πρόσκαιρος · ὁ δέ μή βλέπω , αἰώνιος ἵημι , ὁ καταφρονέω , καί ἐπιβλέπω , καί ραυμασαω θαυιάσια . καί ἀφανίζω Αιζε Νλρν ὁ διεξέρχομαι περί ὁ παρανομέω ἐν Ἱερουσαλὴμγὰρ ἐν Σαμάρεια ἤδη ὁ Βαβυλών οἰκέω αἰχμαλωτίζω , καί ὁ δυσχεραίνω πρόσωπον ὁ λόγος προτίθημι , ποιέω ὁ ἀπόκρισις , ὡς ἀπό ὁ Θεός , ἰάομαι διά οὗτος καί ὁ ὁ Πρόνοια καταγογγύζω , ὡς βραδύς · καί ἄλλως δέ δείκνυμι ὁ Ἰσραηλίτης , ὅτι ὁ ἐπάγω αὐτός κακός δικαίως ἐπάγω ὡς καταφρονητής · ἀδεῶς γάρ σαρηνόμουν , οὖον μόνος ὁ νόμος παρακούω , ἀλ οὐδέ ὁ ποοφητῶν ἐπιστρέφω , συχνός ἀπειλωὶντων οὗτος παρακελεύομαι ὁράω , ἀντί τοοῶ προέχω ὁ λέγω . καί ἐπιβλέπω , τουτέστι κατασκέπτομαι μετά ἐπίστασις καί νῆψις , καί καταπλήσσω , καί δείδω ὁ ἀπειλή . Θαυμαστός γάρ , φημί , τις μέλλω ποιέω ἐφίημι σύ . καί γάρ ὁ ἔθνος ὁ ἅγιος , ὁ πρωτότοκος ἐγώ υἱός σύ μέλλω παραδίδωμι ὁ ἐχθρός , ὥστε πάνδεινος ὑπό αὐτός πάσχω . τις δέ εἰμί ὁ , ἀφανίζω ; ἀντί ὁ , ἐγκαλύπτω , κρύβω ἀπό φόβος καί αἰσχύνη . ὁ , ὅτι ἀφανίζω , ὅς κακός νῦν εἰμί , ἵνα ἀγαθός γίγνομαι . ὁ γάρ ὅς κακός εἰμί ἀφανίζω , εἰς ὁ ἀγαθός εἰμί ἔρχομαι · ὥσπερ ὅσος ὁ ἔξω ἄνιθρωπος φθείρω , τοσοῦτος ὁ εἴδομαι ἀνακαινόω ἐπεί δέ πᾶς ὁ καταφρονέω ὁ Θεός οὖον ἄλέ-τ υἱός γάρ εἄν ὁ οὔτως καλός καταφρονέω · διά οὗτος