cogPG.PG126 430
ἥμαρτον μὲν γὰρ , φησὶ , καὶ Ἰσραηλῖται · ἀλλ´ οὖν ὡς πρὸς τοὺς Χαλδαίους , δίκαιοί εἰσι . Καὶ ποιήσεις τοὺς ἀνθρώπους , ὡς τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης , καὶ ὡς τὰ ἐρπετὰ μὴ ἔχοντα ἡῃωύμενον . Ἐκ τῆς μακροθυμίας , φησὶ , τῆς ταύτης , καὶ τοῦ μὴ κολάζεσθαι ὑπὸ σοῦ τοὺς πονηοοτάτους , ἀλλὰ μᾶλλον τούτοις ἐκδίδοσθαι τοὺς ἦττον πονηροὺς , ποιήσεις τοὺς ἀνθρώπους μηδὲν διαΚφέρειν τῶν ἰχθύων , οἶ μήτε νόμους μήτε κριτὰἘκουσιν . ἀλλ´ εἰς βορὰν τοῖς δυνατωτέροις οἱ ἀσθενέστεροι πρόκεινται · ἀλλὰ καὶ τοῖς ἑρπετοῖς παρεοικέναι , ἃ διὰ τὸ πονηρὸν τῆς φύσεως , οὐδὲ´ ἡγεμόνας ἔχουσιν , ὡς ἄμικτα ὄντα καὶ μισάλληλα Τὰ γὰρ Δφ´´ ἡγεμόνα ταττόμενα τῶν ζώων , ἡμερώτερα , φιλοίκειον καὶ συναγελαστικὸν τὴν σαιύσιν ἐνδεικνύμενα καὶ διὰ τούτου . Καταφρονηταὶ δὲ καὶ ἀνωτέρω εἴρηται οἱ δαίμονες , ἐφ´ οὓς παρασιωπῶν ὁ Θεὸς τοὺς πρὸ τῆς οἰκονομίας χρόνους ἐποίει τοὺς ἀνθρώπους ἐξ ἀποτελέσματος δίκην ἐχθύων ζῇν , ἀλογωτάτους ὄντας καὶ ἀφωνοτάτους . Οὕτε γὰρ ἦν ἐν αὐτοῖς ὁ τῆς εὐσεβείας λόγος , οὔτε δοξολογίας φωνὴ πρὸς Θεόν · ἀλληλοκτόνοι δὲ μᾶλλον ἦσαν , καὶ τῇ ἀλμυρᾷ τοῦ βίου θαλάσσῃ ἐνζωογονούμενοι . πικρὸν τε οὕτως ἠν ὁ τρόπος τούτων , ὥστε λέγεσθαι · Ἰὸς ἀσφίδος ὑπὸ τὰ χείλη αὐτων , καὶ υμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσινν του ρεως . ΛΙ[με Λωο ρΟΓ νiΝ Γι ααΓΦώΑ ὀί , « Ι ωίων : ἵεορρκι αερίαμνι εμὸ ονμ , αε αυμμε εἰε ρεν εἰηίίίμαίλρ εειρεκῖς . ΚΣυντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε , καὶ εἴλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ , καὶ συνήγαγεν κὺτὸν ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ . Εἰπὼν , ὅτι καταπίνει ὃ ἀσεβὴς τὸν δίκαιον , καὶ ὅτι γενήσονται οἱ ἄνθρωποι , ὡς ἐχθύες τῆς θαλάσσης , δείκνυσι νῦν , τκρὶ τίνος λέγει ταῦτα , καὶ ὅτι περὶ τοῦ Βαβυλωνίου Οὗτος γὰρ , φησὶ , τοσαύτην ἔχει δύναμιν , ὡς όλόκληρα ἔθνητοῦτο γὰρ δηλοῖ ἡ συντέλεια ἀνασκᾷν οἷόν τινι ἀγκίστρῳ τῇ οἰκείᾳ ἰσχύΐ , καὶ ἔλκὑειν αὐτὸν , ἀντὶ τοῦ , αὐτὴν τὴν συντέλειαν , ἐν ὰμφιβλήσαρῳ ταῖς δειναῖς μεθόδοις γὰρ Ἐβραϊκὴ συνήθεια , τοῖς ἀρσενικοῖς ἀντὶ θηλυκῶν χρῆται ] , καὶ συνήγαγεν ἐν ταῖς σαγήναις , ταῖς πολειμικαῖς ὄυνάμεσι . Καὶ ὁ διάβολος δὲ ὅλον ἐθήρευσε τὸν ἄνθρωπον , καὶ εἴλκυσεν αὐτὸν τῷ τῆς παρακοῆς ἀγκίστρῳ , καὶ τῆς γεύσεως δελέατι , προτιθεὶς τὴν ἰσοθεῖαν · καὶ συνήγαγεν αὐτὸν , καὶ οἰκειότατον ἐποίησεν ἐν ταῖς σαγήναις τῶν πολυπλόκων καὶ ποικίλων ἡδονῶν . Οὕτω καὶ νῦν ποιεῖ · πρῶτον ἀνασπᾷ τὸν νοῦν , ἀποσπῶν αὐτὸν τῷ Κυρίῳ κολλώμενον , τῷ ἁγκίοτρῳ τῆς εὐηδόνου ἐνθυμήσεως · εἴτα ἑλκύει αὐτὸν τῷ ἀμφιβλήστρῳ τῆς συγκαταθέσεως , ἀμφοτέρωθεν κρατῶν αὐτὸν , ἔκ τε τοῦ ἐνθυμηθῆναι
Lemmas: ἁμαρτάνω μέν γάρ , φημί , καί Ἰσραηλίτης · ἀλ οὖν ὡς πρός ὁ Χαλδαῖος , δίκαιος εἰμί . καί ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ὡς ὁ ἰχθύς ὁ θάλασσα , καί ὡς ὁ ἑρπετόν μή ἔχω ηηωυμενω . ἐκ ὁ μακροθυμία , φημί , ὁ οὗτος , καί ὁ μή κολάζω ὑπό σύ ὁ πονηοοτάτους , ἀλλά μᾶλλον οὗτος ἐκδίδωμι ὁ ἀίσσω πονηρός , ποιέω ὁ ἄνθρωπος μηδείς διαΚφέρειν ὁ ἰχθύς , οἶς μήτε νόμος μήτε κριταεκους . ἀλ εἰς βορά ὁ δυνατός ὁ ἀσθενής πρόκειμαι · ἀλλά καί ὁ ἑρπετόν παρέοικα , ὁ διά ὁ πονηρός ὁ φύσις , οὐδή ἡγεμών ἔχω , ὡς ἄμικτος εἰμί καί μισάλληλος ὁ γάρ Δ ἡγεμών τάσσω ὁ ζῷον , ἥμερος , φιλοίκειος καί συναγελαστικός ὁ σαιυς ἐνδείκνυμι καί διά οὗτος . καταφρονητής δέ καί ἀνωτέρω εἴρω ὁ δαίμων , ἐφίημι ὅς παρασιωπάω ὁ θεός ὁ πρό ὁ οἰκονομία χρόνος ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀποτέλεσμα δίκη ἐχθῦοι ζάω , ἄλογος εἰμί καί ἄφωνος . ἵημι γάρ εἰμί ἐν αὐτός ὁ ὁ εὐσέβεια λόγος , οὔτε δοξολογία φωνή πρός Θεός · αλληλοκτόνος δέ μᾶλλον εἰμί , καί ὁ ἁλμυρός ὁ βίος θάλασσα ενζωογονουμενοω . πικρός τε οὕτως ἐάν ὁ τρόπος οὗτος , ὥστε λέγω · ἰός ἀσπίς ὑπό ὁ χεῖλος αὐτῖς , καί ὑμέτερος αὐτός κατά ὁ ὁμοιόω ὁ ρεως . ΛΙ[με λάω Ορ νiΝ Γι Γα ὀί , « Ι ὠία : ἵεορρκι ἀείρω έμο ονμ , ἀεί αυμμε οἰδάνω Ρεν εἰηίίίμαίλρ εειρεκῖς . Συντέλεια ἐν ἄγκιστρον ἀνασπάω , καί ἕλκω αὐτός ἐν ἀμφίβληστρον , καί συνάγω κύω ἐν ὁ σαγήνη αὐτός . εἶπον , ὅτι καταπίνω ὅς ἀσεβής ὁ Δίκαιος , καί ὅτι γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , ὡς ἐχθύες ὁ θάλασσα , δείκνυμι νῦν , τρίς τίς λέγω οὗτος , καί ὅτι περί ὁ Βαβυλώνιος οὗτος γάρ , φημί , τοσοῦτος ἔχω δύναμις , ὡς ολόκληρος θνῄσκω γάρ δηλόω ὁ συντέλεια ἀνασκᾷν οἷος τις ἄγκιστρον ὁ οἰκεῖος ἰσχύς , καί ἕλκω αὐτός , ἀντί ὁ , αὐτός ὁ συντέλεια , ἐν ὰμφιβλήσαρῳ ὁ δεινός μέθοδος γάρ εβραϊκός συνήθεια , ὁ ἀρσενικός ἀντί θηλυκός χράω ] , καί συνάγω ἐν ὁ σαγήνη , ὁ πολειμικαῖς ὄυνάμεσι . καί ὁ διάβολος δέ ὅλος θηρεύω ὁ ἄνθρωπος , καί ἕλκω αὐτός ὁ ὁ παρακοή ἄγκιστρον , καί ὁ γεῦσις δέλεαρ , προτίθημι ὁ ισοθειος · καί συνάγω αὐτός , καί οἰκεῖος ποιέω ἐν ὁ σαγήνη ὁ πολύπλοκος καί ποικίλος ἡδονή . οὕτως καί νῦν ποιέω · πρῶτος ἀνασπάω ὁ νόος , ἀποσπάω αὐτός ὁ κύριος κολλάω , ὁ αγκιοτρως ὁ εὐήδονος ἐνθύμησις · εἴτα̅ ἕλκω αὐτός ὁ ἀμφίβληστρον ὁ συγκατάθεσις , ἀμφοτέρωθεν κράτος αὐτός , ἐκ τε ὁ ἐνθυμέομαι