cogPG.PG126 302
ψεῶντος . Φιλάνθρωπος ὤν ὁ Θεὸς , τὴν ἱλαρωτέραν ἀπόφασιν τῇ αὐστηρᾷ ἐπιφέρει , καὶ τοὺς ἀποῤῥιΚφέντας οἰκειοῦται , Καὶ ὅρα χρηστότητα , ὅτι οὕς οὐδὲ τῆς τοῦ λαοῦ προσηγορίας ἀξίους ἔκρινε , τού τους υἱοὺς Θεοῦ ζῶντος ὀνομάζει νῦν . Τί δέ ἐστι τὸ , Ἐν τῷ τόπῳ , οὖ ἐλέχθη αὐτοῖς ; Μάθε · Ἐν τῇ πατρίδι ὄντες , εἰδωλολάτρουν · διὸ καὶ ἐκεῖ ἐλέχθη αὐτοῖς · Οὐ λαός μου · ἐν τῷ μέσῳ δὲ εἰς Βαβυλῶνα ἀπαχθέντες αἰχμάλωτοι , οὕτε ἔθυον , οὔτε ἧδον τὰς ᾠδὰς Κυρίου . Πώς γὰρ , φησίν , ᾄσομεν τὴν ᾠδὴν Ιδυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας ; Ἐπεὶ οὖν ἀπαναστάντες ἐκ Βαβυλῶνος , πάλιν τῷ νόμῳ ἐχρῶντο , καὶ πάντα ἔπραττον . ὡς ἐκλεκτοὶ καὶ υἱοὶ Θεοῦ , φησὶν ὅτι Εἰς τὰς πατρίδας ὑμῶν ἀνασωθήσεσθε , καὶ εὐαρεστήσετε ἐκεῖ τῷ Θεῷ , ἔνθα πρότερον ὄντες , Οὐ λας αὐτοῦ ἐκλήθητε . Ἐπειδὴ δὲ ὁ νόμος . κατὰ μὲν τὸ γράμμα νοούμενος , ἀποκτείνει , κατὰ δὲ τὸ πνεῦμα , ζωοποιεῖ · εἰκότως ἐν τῷ ἐνὶ καὶ τῷ αὐτῷ τόπῳ , ποτὲ μὲν καλοῦνται οἱ Ἐβραῖοι Οὐ λαὸς . ὅταν τῷ γράμματι δουλεύωσι · ποτὲ δὲ Υἱοὶ Θεοῦ ὄντος , ὅταν πνευματικῶς αὐτὸν νοήσαντες , καὶ πιστεύσαντες Χριστῷ , τὴν διὰ τοῦ Πνεύματος υἱοθεοίαν δέξωνται . Καὶ ψνχὴ δὲ ἁμαρτάνουσα , ἢ διὰ τῶν λογισμῶν , ἢ διὰ τῶν σωματικῶν ὁργάνων , Οὐ λαδς καλεῖται Θεοῦ · διὰ δὲ τῶν αὐτῷν τούτων διορθωθέο των , υἱὸς γίνεται τοῦ Θεοῦ , ὅταν ὁ αὐτὸς καὶ τῷ νοῖ δουλεύῃ νόμῳ Θεοῦ , καὶ τὰ μέλη παριστάνη ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θεῷ · καὶ συνόλως εἰπεῖν , καθαρίσας Ἀαυτὸν ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος , δοξάζῃ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ πνεύματι αὐτοῦ . λἱ οΙλλ Λοαιης , ἰεΡῖεῖίμε οοομίοο ο Οι ρΓροε , ἰ οιροιε σὐο , αιαυε εΟἰτίΐω ἰωΦ ϟοοιε ΡΤωουη . Καὶ συνακθήσονται οἱ υἱοὶ Ἰούδα καὶ οἱ μοὶ Ἰωραὴλ ἐπὶ τὸ αὐτὸ , καὶ θήσονται ἑαυτοῖς μίαν ἀρχὴν , καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς γῆς . Τὴν ἀπὸ αβυλῶνος ἀνάβασιν προαγορεύει , καὶ ὅτι ἐκεῖθεν ἐπανελθόντες , οὐκέτι διῃρημένους ἕξουσι βασιλεῖς , ῶστε τὸν μὲν Ἰούδαν , τὸν δὲ Ἰσραὴλ ὀνομάζεσθαι · ἀλλ´ ἑνωθέντες . ἕνα ἕξουσιν ἄρχοντα , ὃ γέγονεν ἐπὶ Ζοροβάβελ , ἀναβάντος τοῦ αἰχμαλωτισθέντος παντὸς λαοῦ ἐκ τῆς γῆς τῶν Βαβυλωνίων . Ἔθεντο μὲν οὖν καὶ οἱ ἐξ Ἑβραίων πιστεύσαντες ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν , τὸν σταυρὸν , φημὶ , τοῦ Κυρίου , περὶ οὗὖ εἴρηται · Οὖ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὥμου αὐτοῦ · οἶ συνήχθησαν εἰς Χριστὸν ὑπὸ τοῦ νόμου · ὁ γὰρ νόος παιδαγωνός ἐστιν , εἰς Χριστὸν συνάγων ἡμᾶς . Ἀλλὰ καὶ ὅτε συνάξει τις τοὺς ἑαυτοῦ λογισμοὺς ἀπὸ τῆς περὶ τὰ ἔξω περιπλανήσεως , καὶ εἰς συναίσθησιν τῶν οἰκείων κακῶν συνελαθεὶς , υἱὸς Ἰὑδα γένηται , διὰ τῆς ἐξιμολογήσεως , καὶ καθαρισθεὶς δι´ αὐτῆς , υἱὸς Ἰσραὴλ ἀποδειχθῇ , ἤτοι Θεοῦ θεωρός · τότε τίθησιν ἑαυτῷ ἀρχὴν μίαν , τὸν Θεὸν , καὶ ὑπ´ ἐκείνου ἄγεται , λέγων ἀληθῶς αὐτῷ · Γενηθήτω τὸ
Lemmas: ψάω . Φιλάνθρωπος εἰμί ὁ θεός , ὁ ἱλαρός ἀπόφασις ὁ αὐστηρός ἐπιφέρω , καί ὁ ἀπολείπω οἰκειόω , καί ὁράω χρηστότης , ὅτι ὅς οὐδέ ὁ ὁ λαός προσηγορία ἄξιος κρίνω , ὅς ὁ υἱός Θεός ζῶ ὀνομάζω νῦν . τις δέ εἰμί ὁ , ἐν ὁ τόπος , οὖον λέγω αὐτός ; μανθάνω · ἐν ὁ πατρίς εἰμί , εἰδωλολατρέω · διό καί ἐκεῖ λέγω αὐτός · οὖον λαός ἐγώ · ἐν ὁ μέσος δέ εἰς Βαβυλών ἀπάγω αἰχμάλωτος , ἵημι θύω , οὔτε ἦδος ὁ ἀοιδή κύριος . Πῶς γάρ , φημί , ἀείδω ὁ ἀοιδή ιδυριον ἐπί γῆ ἀλλότριος ; ἐπεί οὖν ἀπανίστημι ἐκ Βαβυλών , πάλιν ὁ νόμος χράω , καί πᾶς πράσσω . ὡς ἐκλεκτός καί υἱός Θεός , φημί ὅτι εἰς ὁ πατρίς σύ ἀνασῴζω , καί ευαρεστώ ἐκεῖ ὁ Θεός , ἔνθα πρότερος εἰμί , οὖον λᾶας αὐτός καλέω . ἐπεί δέ ὁ νόμος . κατά μέν ὁ γράμμα νοέω , ἀποκτείνω , κατά δέ ὁ πνεῦμα , ζωοποιέω · εἰκότως ἐν ὁ ἐν καί ὁ αὐτός τόπος , ποτέ μέν καλέω ὁ Ἑβραῖος οὖον λαός . ὅταν ὁ γράμμα δουλεύω · ποτέ δέ υἱός Θεός εἰμί , ὅταν πνευματικός αὐτός νοέω , καί πιστεύω Χριστός , ὁ διά ὁ πνεῦμα υιοθεοεις δέχομαι . καί ψνχὴ δέ ἁμαρτάνω , ἢ διά ὁ λογισμός , ἢ διά ὁ σωματικός ὄργανον , οὖον λαδής καλέω Θεός · διά δέ ὁ αὐτώιν οὗτος διορθώνω ὁ , υἱός γίγνομαι ὁ Θεός , ὅταν ὁ αὐτός καί ὁ νόος δουλεύω νόμος Θεός , καί ὁ μέλος παρίστημι ὅπλον δικαιοσύνη ὁ Θεός · καί σύνολος εἶπον , καθαρίζω ααυος ἀπό πᾶς μολυσμός σάρξ καί πνεῦμα , δοξάζω ὁ θεός ἐν ὁ σῶμα αὐτός καί ἐν ὁ πνεῦμα αὐτός . λίαν Ιλ λοαιω , Ῥεῖος οἴομαι ὁ ὁ Γρος , εἷς οιροιε συ , αιαυε εΟἰτίΐω Ἰώφ ϟοοιε ΡΤωουη . καί συνακθησοντ ὁ υἱός Ἰούδας καί ὁ ἐγώ Ἰωραὴλ ἐπί ὁ αὐτός , καί τίθημι ἑαυτοῦ εἷς ἀρχή , καί ἀναβαίνω ἐκ ὁ γῆ . ὁ ἀπό αβυλῶνος ἀνάβασις προαγορεύω , καί ὅτι ἐκεῖθεν ἐπανέρχομαι , οὐκέτι διαλέγω ἔχω βασιλεύς , ῶστε ὁ μέν Ἰούδας , ὁ δέ Ἰσραήλ ὀνομάζω · ἀλ ἑνόω . εἷς ἔχω ἄρχω , ὅς γίγνομαι ἐπί Ζοροβάβελ , ἀναβαίνω ὁ αἰχμαλωτίζω πᾶς λαός ἐκ ὁ γῆ ὁ Βαβυλώνιος . τίθημι μέν οὖν καί ὁ ἐκ Ἑβραῖος πιστεύω ἑαυτοῦ ἀρχή εἷς , ὁ σταυρός , φημί , ὁ κύριος , περί ὅς εἴρω · οὖον ὁ ἀρχή ἐπί ὁ ὁμόω αὐτός · οἶς συνάγω εἰς Χριστός ὑπό ὁ νόμος · ὁ γάρ νόος παιδαγωνός εἰμί , εἰς Χριστός συνάγω ἐγώ . ἀλλά καί ὅτε συνάγω τις ὁ ἑαυτοῦ λογισμός ἀπό ὁ περί ὁ ἔξω περιπλάνησις , καί εἰς συναίσθησις ὁ οἰκέω κακός συνελαύνω , υἱός Ἰὑδα γίγνομαι , διά ὁ ἐξιμολογήσεως , καί καθαρίζω δις αὐτός , υἱός Ἰσραήλ ἀποδείκνυμι , ἤτοι Θεός θεωρός · τότε τίθημι ἑαυτοῦ ἀρχή εἷς , ὁ θεός , καί ὑπό ἐκεῖνος ἄγω , λέγω ἀληθής αὐτός · γίγνομαι ὁ