cogPG.PG126 419
ἐκ Θεοῦ δεδομένη , ἢ διὰ τὴν τῆς προφητικῆς διανοίας , λῆψιν , καὶ τὸν ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων ἐπὶ τὰς θείας ἀποκαλύψεις μετανάστασιν . Εἰ τοίνυν οὐκ ἀνθρωπίνως φθέγγεται , ἀλλ´ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ληφθεὶς προφητεύει , εὔδηλον ὡς οὐκ αὐτὸς ἐπὶ τῇ Προνοίᾳ διστάζει , ἀλλ´ ἢ τοὺς διστάζοντας θεραπεῦσαι θοη λόμενος , ἢ τοὺς Ἰσραηλίτας πεῖσαι , ὡς δικαίως πείσονται ἃ οἱ προφῆται προαγγέλλουσιν . Ὅπου γε καὶ αὐτὸς δυσχεραίνει μᾶλλον , ἢ ὄτι μὴ τάχιον ὁ Θεὸς ἐπάγει τὴν δίκην αὐτοῖς , οὕτως ἁμαρτάνουσιν . Εἰ δὲ Ἀμβακοὺμ ἑρμηνεύεται , πατὴρ ἐγέρσεως , τίς ἂν εἴη ἄλλος οὗτος , ἢ ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν , ὁ Προτότοκος ἐκ νεκρῶν , καὶ Ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , καὶ Πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος , ὃς τῇ ἐγέρσει καὶ ἀναστάσει ἀποκεκλήρωται ; Οὗτος κατὰ τὸ ἀνθρώπινον λαβὼν ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς τὴν τοῦ ἁγίου Πνεύματος δόξαν καὶ τιμὴν , ἐκ προσώπου τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ὀδύρεται τὴν ἀδικίαν , ἢν αὕτη πάσγει ὑπὸ τῶν δαιμόνων τυραννουμένη . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , Ὁ προφήτης , τουτέστιν ἐκεῖνος προηγγελμένος ὑπὸ Μωσέως , εἰπόντος · Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς , αὐτοῦ ἀκούσασθε [ σεσθε - ] καθὰ Ἰωάννην Φαρισαῖοι ἠρώτων · Ὁ προφήτης εἶ σύς Καὶ πᾶς δὲ ὁστισοῦν οὐ μόνος αὐτὸς ἐγειρόμενος ὑπὸ [ πὸ ] τοῦ πτώματος τῆς ἀμαρτίας ἀλλὰ καὶ ἄλλοις τῆς τοιαύτης ἐγέρσεως καθηγεῖσθαι δυνάμενος , ἃ ὁρᾷ , οὐκ ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς ὁρᾶ , ἀλλὰ λαμβάνων ἀπὸ Θεοῦ , ὥστε λέγειν μετὰ Παύλου · Οὐκ ἐγὼ δέ , ἀλλ´ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σὸν ἐμοίκαὶ πάλιν , Δι´ ὃ ἐλάβομεν καὶ χάριν καὶ ἀπο στολήν · καὶ , Ἡ ἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ . Ἔως τίνος κεκράξομαι , καὶ σὐ μὴ εἰσακοίσῃς , Σκήπτεται τοῦ πλεονεκτουμένου τὸ πρόσωπον , καὶ φησιν , ὅτι Πολλάκις ἐκέκραξα πρὸς σὲ , δεόμενος ἵνα τὴν πονηρίαν ἐκκόψῃς , καὶ οὐκ εἰσηκούσθην · ἕως τίνος οὖν μακροθυμήσεις ; Τοῦτο δὲ εἴρηται , ἵνα δείξῃ τοῖς κὶτιωμένοις τὸν Θεὸν Ἰσραηλίταις , ὡς κολάσεις αὐτοῖς ἀεὶ ἀπειλοῦνται · ὅτι τοσοῦτον μᾶλλον μακροβυμεῖ , ὥστε τοὺς μισοπονήρους τῶν ἀνθρώπων εἰς ἀγανάκτησιν κινεῖν , ὅτι μὴ τάχιον ἐπάγει τιμωρίας . Ἔνα τί ἔδειξάς μοι πόνους καὶ κόπους , ἐπιβλέπειν ταλαιπωρίαν καὶ ἀσέβειαν ; Συμπαθεῖς ὄντες οἱ ἅγιοι , δι´ ἀμφοτέρους ὀδύρονται , τούς τε βλαπτομένους καὶ ταλαιπωρουμένους , καὶ τοὺς βλάπτοντας καὶ εἰς ταλαιπωρίαν ἄγοντας · τάνα Σὲ διὰ τούτους καὶ πλέον , ὅσῳ καὶ [ εἰς ] ψυχὴν αὐτοῖς , τὸ τιμιώτατον χρῆμα , ἀποσκήπτει ἡ βλάβη , φησιν οὖν · Ἵνα τί μοι ἔδειξας τοὺς πόνους καὶ κόπους τῶν βλαπτομένων ἀνθρώπων , ὥστε ἐπιβλέπειν τὴν ταλαιπωοίαν μὲν αὐτῶν , ἀσέβειαν δὲ τῶν ἀδικούντων αὐτούς ; Πῶς δὲ τὸν Θεὸν εἶπε δεῖξαι αὐτῷ ταῦτα ; Ἢ ὡς παραχωρήσαντα διὰ τὴν μακροθυμίαν
Lemmas: ἐκ Θεός δίδωμι , ἢ διά ὁ ὁ προφητικός διάνοια , λῆψις , καί ὁ ἀπό ὁ ἀνθρώπινος ἐπί ὁ θεῖος ἀποκάλυψις μετανάστασις . εἰμί τοίνυν οὐ ἀνθρώπινος φθέγγομαι , ἀλ ὑπό ὁ πνεῦμα λαμβάνω προφητεύω , εὔδηλος ὡς οὐ αὐτός ἐπί ὁ Πρόνοια διστάζω , ἀλ ἢ ὁ διστάζω θεραπεύω θοός λέομαι , ἢ ὁ Ἰσραηλίτης πείθω , ὡς δικαίως πείθω ὁ ὁ προφήτης προαγγέλλω . ὅπου γε καί αὐτός δυσχεραίνω μᾶλλον , ἢ ὅστις μή τάχα ὁ θεός ἐπάγω ὁ δίκη αὐτός , οὕτως ἁμαρτάνω . εἰμί δέ Ἀμβακούμ ἑρμηνεύω , πατήρ ἔγερσις , τίς εἄν εἰμί ἄλλος οὗτος , ἢ ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή ἐγώ , ὁ Προτότοκος ἐκ νεκρός , καί ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί πατήρ ὁ μέλλω αἰών , ὅς ὁ ἔγερσις καί ἀνάστασις ἀποκληρόω ; οὗτος κατά ὁ ἀνθρώπινος λαμβάνω ἀπό Θεός πατήρ ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα καί τιμή , ἐκ πρόσωπον ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὀδύρομαι ὁ ἀδικία , εἄν οὗτος πάσσω ὑπό ὁ δαίμων τυραννέω . Ὅρας δέ καί ὁ , ὁ προφήτης , τουτέστιν ἐκεῖνος προαγγέλλω ὑπό Μωσῆς , εἶπον · προφάω σύ ἀνίστημι Κύριος ὁ θεός , αὐτός ἀκούω [ σῴζω - ] καθά Ἰωάννης Φαρισαῖος ἐρωτάω · ὁ προφήτης εἰμί σῦς καί πᾶς δέ ὅστις οὖον μόνος αὐτός ἐγείρω ὑπό [ πόα ] ὁ πτῶμα ὁ ἁμαρτία ἀλλά καί ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἔγερσις καθηγέομαι δύναμαι , ὁ ὁράω , οὐ ἀνθρώπινος λογισμός ὁράω , ἀλλά λαμβάνω ἀπό Θεός , ὥστε λέγω μετά Παῦλος · οὐ ἐγώ δέ , ἀλ ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ σός ἐμοίκαὶ πάλιν , Δις ὅς λαμβάνω καί χάρις καί ἀπος στολή · καί , ὁ ἱκανότης ἐγώ ἐκ ὁ Θεός . ἔως τίς κράζω , καί σῦς μή εἰσακούω , σκήπτω ὁ πλεονεκτέω ὁ πρόσωπον , καί φημί , ὅτι πολλάκις κράζω πρός σύ , δήω ἵνα ὁ πονηρία ἐκκόπτω , καί οὐ εἰσακούω · ἠώς τίς οὖν μακροθυμώ ; οὗτος δέ εἴρω , ἵνα δείκνυμι ὁ κὶτιωμένοις ὁ θεός Ἰσραηλίτης , ὡς κολάζω αὐτός ἀεί ἀπειλέω · ὅτι τοσοῦτος μᾶλλον μακροβυμεῖ , ὥστε ὁ μισοπόνηρος ὁ ἄνθρωπος εἰς ἀγανάκτησις κινέω , ὅτι μή τάχα ἐπάγω τιμωρία . Ἔνα τίς δείκνυμι ἐγώ πόνος καί κόπος , ἐπιβλέπω ταλαιπωρία καί ἀσέβεια ; συμπαθής εἰμί ὁ ἅγιος , δις ἀμφότερος ὀδύρομαι , ὁ τε βλάπτω καί ταλαιπωρέω , καί ὁ βλάπτω καί εἰς ταλαιπωρία ἄγω · Τάν σός διά οὗτος καί πλέω , ὅσος καί [ εἰς ] ψυχή αὐτός , ὁ τίμιος χρῆμα , ἀποσκήπτω ὁ βλάβη , φημί οὖν · ἵνα τίς ἐγώ δείκνυμι ὁ πόνος καί κόπος ὁ βλάπτω ἄνθρωπος , ὥστε ἐπιβλέπω ὁ ταλαιπωοεις μέν αὐτός , ἀσέβεια δέ ὁ ἀδικέω αὐτός ; Πῶς δέ ὁ θεός εἶπον δείκνυμι αὐτός οὗτος ; ἤ ὡς παραχωρέω διά ὁ μακροθυμία