cogPG.PG126 130
τούτου , εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου εἰσαχθησόμεθς ὁρᾷς ποῖ φέρουσα ἡμᾶς ἡ συγκατάβασις ὕψωσεν ; ναʹ . Οὐ τοίνυν , οὔτε περὶ τῶν ἀζύλων , οὔτε περὶ τῶν νηστειῶν ἀντισκληρυνθησόμεθα τῷ ἀκαμπεῖ τοῦ ἔθνους φρονήματι . Τοῦτο γάρ ἐστιν ὀστράκῳ συγκολλᾶν ὄστρακον , μηδὲν εἴδους ὑγροτέρου παρεντιθέντας · ὅπερ ἐγένετ᾽´ ἂν ἴσως ἐχέκολλον . Θὐδὲ πολλοῦ δεῖ περὶ τῶν ἀπηριθμημένων λοιπῶν , ἅπερ ὁμολογοῦντες καὶ αὐτοὶ τηρεῖν , ἐκτὸς τῆς πικκτο.φαγίασταύτης γὰρ οὐδὲ τοὔνομα τοῖς Λατίνοις σώφροσιν ἀνεκτὸν , ὥσπερ οὐδὲ παρ᾽´ ἡμῖν τὸ τῆς ληστείας , ἢ πορνείας · κἂν οἱ θηριώδεις , καὶ κτηνώδεις , ταῦτα ἐπιτηδεύωσι ) , δοκοῦσι πολλοῖς ἀσύγγνωστα σφάλλεσθαι . Ὦν μὴ συντίθεσθαι τοῖς λόγοις , ἀνδρός ἐστιν , ὡς οἷμαι , ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς ἱστορίαις ἐγγυμνασθέντος , καὶ μαθόντος , ὡς οὐ πᾶν ἔθος ἀποσχίζειν Ἐκκλησίας ἰσχύει , ἀλλὰ τὸ πρὸς διαφορὰν ἄγον δόγματος . Ἔθη δὲ πάντως καὶ ταῦτα τὰ παρὰ τοῖς θαυμαστοῖς κριταῖς σφάλματα · τὰ μὲν ἐξ εὐλαβείας , ὡς τὸ προσάγειν τοὺς ἀσπασμοὺς τοῖς θείοις ἐδάφεσιΜὴ γὰρ δὴ παραδεξόμεθα τὴν σατανικὴν ἐκείνην συκοφαντίαν , ὡς ἄρα Λατίνοις οὐ παραδεκτέα ἡ τῶν εἰκόνων προσκύνησις ) · τὰ δὲ ἐξ οἰκονομίας οἰκοδομούσης ἀσθένειαν , τάχα μὲν καὶ ψυχῆς , πάντως δὲ τὴν σωματικὴν , ὡς τὸ τοὺς πρώτους ἐν ταῖς νόσοις μεταλαμβάνειν κρεῶν , καὶ τοῦτο κεκολασμένως καὶ τῷ ὄντι πνευματικῶς . Εἰ δέ τινες αὐτὸ χυδαιοῦσιταῖς ἀδιαφορίαις , ἔτερος οὗτος λόγος , οὐ πρὸς τοὺς πρώτους τοῦτο κατὰ λόγον οἰκονομήσαντας , καὶ ἄλλα κατ´ ἄλλους τινὰς λόγους ἐμπαγέντας ταῖς Δυτικαῖς Ἐκκλησίαις · ὧν οὐδὲν διασπᾶν ἡμᾶς δύναται , οὐκ ἤν γε τοὺς κρίνοντας ἔχῃ , τὴν ψῆφον φέροντας πατρικοῖς νόμοις ἀκόλουθον . νϛ . Καὶ εἴ γε μὴ μακρός μοι ὁ λόγος ἔμελλεν ἔσεσθαι , καὶ ἱστορίας ἐγγὺς , ἔδειξα ἄν σοι μυρία ἐπὶ μυρίοις ἔθη τοῖς παλαιοῖς Πατράσι παραχωρηθέντα πρὸς τὴν τῶν ἀδελφικῶν ψυχῶν περιποίησιν Ἄεσαν γὰρ ἐκεῖνοι μὴ ἑαυτοῖς ἀρέσκειν , ἀλλ᾽’´ καστος τῷ πλησίον εἰς τὸ ἀγαθὸν πρὸς οἰκοδομήν . Ἀλλὰ νῦνεῦ τοῦ ὑδερικοῦ ἡμῶν ὄγκου ) , Καὶ τίς ἐστί μου πλησίον ; λέγομεν , καὶ μυρίους καταβάλλομεν ἱσταμένους , ἠνα τὸ οἰκεῖον στήσοιμενθέλημα οὐχ ὅπως ἵστασθαι , ἀλλὰ καὶ καταχωννύεσθαι ἄξιον · καὶ πάντα μεταστοιχειοῦμεν καὶ μετατάττομεν , ἵνα τὸ ἀνούσιον οὐσιώσωμεν , καὶ μορφώσωμεν τὸ ἀμόρφωτον · κἄν τι ῥημα προέσθαι φθάσωμεν , καὶ εἰ τῶν γελοίων φαίνοιτο γελοιότερον , Θεοῦ φωνὴν ἀποδεῖξαι τοῦτο σπουδάζομεν , ἀξίαν ἀκοῆς Μωσέως τυχὸν καὶ Ἀαρών ( ταπεινὸν γὰρ
Lemmas: οὗτος , εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος εἰσάγω ὁράω ποῖ φέρω ἐγώ ὁ συγκατάβασις ὑψόω ; ναί . οὖον τοίνυν , οὔτε περί ὁ αζυλαω , οὔτε περί ὁ νηστεία ἀντισκληρύνομαι ὁ ἀκαμπής ὁ ἔθνος φρόνημα . οὗτος γάρ εἰμί ὄστρακον συγκολλάω ὄστρακον , μηδείς εἶδος ὑγρός παρεντίθημι · ὅσπερ γίγνομαι εἄν ἴσως ἐχέκολλος . ΘΥ πολύς δεῖ περί ὁ ἀπαριθμέω λοιπός , ὅσπερ ὁμολογέω καί αὐτός τηρέω , ἐκτός ὁ πικκτο.φαγιασταυος γάρ οὐδέ ὄνομα ὁ Λατῖνος σώφρων ἀνεκτός , ὥσπερ οὐδέ παρά ἐγώ ὁ ὁ λῃστεία , ἢ πορνεία · κἀν ὁ θηριώδης , καί κτηνώδης , οὗτος ἐπιτηδεύω ) , δοκέω πολύς ἀσύγγνωστος σφάλλω . ὦς μή συντίθημι ὁ λόγος , ἀνήρ εἰμί , ὡς οἴομαι , ὁ ἐκκλησιαστικός ἱστορία ἐγγυμνάζω , καί μανθάνω , ὡς οὖον πᾶς ἔθος ἀποσχίζω ἐκκλησία ἰσχύω , ἀλλά ὁ πρός διαφορά ἄγω δόγμα . ἔθος δέ πάντως καί οὗτος ὁ παρά ὁ θαυμαστός κριτής σφάλμα · ὁ μέν ἐκ εὐλάβεια , ὡς ὁ προσάγω ὁ ἀσπασμός ὁ θεῖον ἔδαφος γάρ δή παραδέχομαι ὁ σατανικός ἐκεῖνος συκοφαντία , ὡς ἄρα Λατῖνος οὖον παραδεκτέος ὁ ὁ εἰκών προσκύνησις ) · ὁ δέ ἐκ οἰκονομία οἰκοδομέω ἀσθένεια , τάχα μέν καί Ψυχή , πάντως δέ ὁ σωματικός , ὡς ὁ ὁ πρῶτος ἐν ὁ νόσος μεταλαμβάνω κρέας , καί οὗτος κεκολασμένως καί ὁ εἰμί πνευματικός . εἰμί δέ τις αὐτός χυδαιουσιος ἀδιαφορία , ἕτερος οὗτος λόγος , οὖον πρός ὁ πρῶτος οὗτος κατά λόγος οἰκονομέω , καί ἄλλος κατ´ ἄλλος τις λόγος ἐμπήγνυμι ὁ Δυτικός ἐκκλησία · ὅς οὐδείς διασπάω ἐγώ δύναμαι , οὐ ἐάν γε ὁ κρίνω ἔχω , ὁ ψῆφος φέρω πατρικός νόμος ἀκόλουθος . νϛʹ . καί εἰμί γε μή μακρός ἐγώ ὁ λόγος μέλλω εἰμί , καί ἱστορία ἐγγύς , δείκνυμι ἄν σύ μυρίος ἐπί μυρίος ἔθος ὁ παλαιός πατήρ παραχωρέω πρός ὁ ὁ ἀδελφικός Ψυχή περιποίησις ἀάω γάρ ἐκεῖνος μή ἑαυτοῦ ἀρέσκω , ἀλλ᾽’´ Κάστος ὁ πλησίος εἰς ὁ ἀγαθός πρός οἰκοδομή . ἀλλά νῦνεῦ ὁ ὑδερικός ἐγώ ὄγκος ) , καί τίς εἰμί ἐγώ πλησίος ; λέγω , καί μυρίος καταβάλλω ἵστημι , ἀπτήν ὁ οἰκέω στήσοιμενθέλημα οὐ ὅπως ἵστημι , ἀλλά καί καταχώννυμι ἄξιος · καί πᾶς μεταστοιχειόω καί μετατάσσω , ἵνα ὁ ἀνούσιος οὐσιόω , καί μορφόω ὁ ἀμόρφωτος · ἄν τίς ῥῆμα προΐημι φθάνω , καί εἰμί ὁ γελοῖος φαίνω γελοῖος , Θεός φωνή ἀποδείκνυμι οὗτος σπουδάζω , ἄξιος ἀκοή Μωσῆς τυγχάνω καί Ἀαρών ( ταπεινός γάρ