cogPG.PG126 98
τὴν ὀρθόδοξον παρεισήχθημεν . Ἀναρίθμητοι γὰρ μυριάδες εἰσὶν ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένη οἱ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ἐπεγνωκότες , τὴν ὄντως καθαρὰν καὶ ἀμώμητον . Τὴν δὲ τῶν Ἑλλήνων παιδείαν τε καὶ θρησκείαν , ὡς ματαίαν καὶ ψευδώνυμον , χλεύην τιθέμενοι διαπτύουσι καὶ ἀποστρέφονται . Εἰς πᾶσαν γὰρ τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος τῶν ἀποστόλων καὶ μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ , καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν . Ἀλλ´ οὐδὲ τοῖς καθ´ ἡμᾶς ἀπιστοῦμεν σοφοῖς . Ἀλλ´ εἰ δεῖ τι καὶ παράδοξον μὲν , ἀληθὲς δὲ εἰπεῖν , ἡμεῖς μᾶλλον αὐτοῖς πειθόμεθα , ἢ ὑμῖν . Ὅταν γὰρ σὺ μὲν ἀκούων τοῦ ποιητοῦ , τὸν Δία καὶ μοιχὸν εἰσάγοντος , καὶ ἀρτοποιὸν , καὶ ἀπατῶντα καὶ ἀπατώμενον , καὶ δεσμούμενον , καὶ δακρύοντα , εἶτα προσκυνεῖς αὐτὸν ώς Θεόν · ἐγὼ δὲ τούτων αὐτῶν ἀκούων περὶ αὐτοῦ λεγομένων , διαπτύω τοῦτον , καὶ οὐχ ὅπως Θεὸν ὀνομάζω , ἀλλὰ παντὸς ἐναγοῦς καὶ φθόνου , καὶ τίνος γὰρ οὐχὶ τῶν διαβαλλομένων , χείρονα τίθεμαι · πότερος ἡμῶν ἀκόλουθα δοξάζει ταῖς περὶ τοῦ Διὸς ὑπολήψεσι ; Περὶ δὲ τῶν ἄλλων θεῶν , τί δεῖ καὶ λέγειν , οὕτω καὶ ἐπὶ τοιούτοις ἐληλεγμένου τοῦ κορυφαίου ; Ἀλλὰ ποιηταὶ μὲν τοιαῦτα καὶ περὶ τῶν ὑμετέρων θεῶν , οἶ καὶ πηγαὶ δοκοῦσι πάσης σοφίας εἶναι , καὶ πάσης διδασκαλίας θεμέλιοι . Τῶν φιλοσόφων δέ , ὅσοι καὶ θεσπεσιώτεροι δοκοῦσιν ὑμῖν , τοὺς παρὰ ποιηταῖς ὀνομασθέντας θεοὺς πῦρ εἶναι , γῆν , ἀέρα , ὕδωρ , ἥλιόν τε καὶ σελήνην , καὶ τοὺς λοιποὺς ἀστέρας ἐδόξασαν . Οἷς οὐδὲ αὐτοῖς πάντως προσκυνητέον . Κτίσματα γὰρ ὄντα , καὶ δι´ ἡμᾶς τὸ εἶναι λαβόντα , τίς δ´ ἂν φρονῶν καὶ νοῦν ἔχων αὐτοὺς τιμήσοιεν ; Τίς δὲ ἐῤῥωμένας ἔχων τὰς φρένας , λατρεύσοι τῇ κτίσει παρὰ τὸν Κτίσαντα ; Τἱς δὲ νοῦν ἔχων καὶ φρόνιμος θεοῖς ἀψύχοις σεβάζεται , οἰς οὐκ ἔστι σύνεσις , ἀλλὰ τροπῆς παραλλαγή ; Τίς τοῖς δούλοις ὡς δεσπόταις λατρεύσειεν ; Ἀνθρώπου γὰρ δοῦλα πάντα καὶ ὑποχείρια · ὅτι τὰ μὲν , ἄψυχά πε καὶ ἄλογα · ὁ δὲ λόγος τετιμημένος καὶ πάντων ἄρχει , ὡς εἰκόνα σώζων κατὰ [ καὶ ] τοῦ Θεοῦ Περὶ δὲ τοῦ βασιλέως ἔστι μὲν ἡμῖν καὶ μακρότερα λέγειν · ἀλλ´ ἐπίτομόν τινα ποιησόμεθα τὴν ἀπόκρισιν , ἵνα μὴ τὸν καιρὸν ἐνδιατρίβομεν , ὡς ἐπὶ τὸν ἀληθινὸν βασιλέα . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἠρνήσατο xριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν , καὶ παραβάτης τῆς πρὸς αὐτὸν ἐγένετο πίστεως , ἀθετήσας τὰς θείας ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ τὰ ζωηρὰ προστάγματα . Οὐκ ἀξίως [ ἄξιος ] δ´ ἂν εἴη προφέρειν ἡμῖν τὴν τῶν ἰδίων προσταγμάτων ἀθέτησιν , καὶ κολάζειν ἀπειλῶν ὡς ταῦτα παραβαίνειν ἐθέλοντας . Ὁ μὲν γὰρ ἀπέστη τοῦ σεσωκότος , καὶ ἀπέστη καὶ αὐτὸς ἀπ´ αὐτοῦ , κατὰ τὸ προφητικὸν λόγιον τὸ φάσκον · Ἀπέστη ἀπὸ Θεοῦ , καὶ ἀπέστη καὶ ὁ Θεὸς ἀπ´ αὐτοῦ · καὶ , Οὐκ ἡθέλησεν εὐλογίαν , καὶ μακρυνθήσεται ἀπ´ αὐτοῦ · καὶ ἡγάπησε κατάραν ,
Lemmas: ὁ ὀρθόδοξος παρέχω . ἀναρίθμητος γάρ μυριάς εἰμί ἐν πᾶς ὁ οἰκέω ὁ ὁ εἰς Χριστός πίστις ἐπιγιγνώσκω , ὁ εἰμί καθαρός καί ἀμώμητος . ὁ δέ ὁ Ἕλλην παιδεία τε καί θρησκεία , ὡς μάταιος καί ψευδώνυμος , χλεύη τίθημι διαπτύω καί ἀποστρέφω . εἰς πᾶς γάρ ὁ γῆ ἐξέρχομαι ὁ φθόγγος ὁ ἀπόστολος καί μαθητής ὁ Χριστός , καί εἰς ὁ πέρας ὁ οἰκέω ὁ ῥῆμα αὐτός . Ἀλ οὐδέ ὁ καθ´ ἐγώ ἀπιστέω σοφός . Ἀλ εἰμί δεῖ τίς καί παράδοξος μέν , ἀληθής δέ εἶπον , ἐγώ μᾶλλον αὐτός πείθω , ἢ σύ . ὅταν γάρ σύ μέν ἀκούω ὁ ποιητής , ὁ Ζεύς καί μοιχός εἰσάγω , καί ἀρτοποιός , καί ἀπατάω καί ἀπατάω , καί δεσμέω , καί δάκρυ , εἶτα προσκυνέω αὐτός οὖς Θεός · ἐγώ δέ οὗτος αὐτός ἀκούω περί αὐτός λέγω , διαπτύω οὗτος , καί οὐ ὅπως θεός ὀνομάζω , ἀλλά πᾶς ἐναγής καί φθόνος , καί τίς γάρ οὐ ὁ διαβάλλω , χείρων τίθημι · πότερος ἐγώ ἀκόλουθος δοξάζω ὁ περί ὁ Ζεύς ὑπόληψις ; περι δέ ὁ ἄλλος θεός , τίς δεῖ καί λέγω , οὗτος καί ἐπί τοιοῦτος ἐλέγχω ὁ κορυφαῖος ; ἀλλά ποιητής μέν τοιοῦτος καί περί ὁ ὑμέτερος θεός , οἶς καί πηγή δοκέω πᾶς σοφία εἰμί , καί πᾶς διδασκαλία θεμέλιος . ὁ φιλόσοφος δέ , ὅσος καί θεσπεσιώτεροι δοκέω σύ , ὁ παρά ποιητής ὀνομάζω θεός πῦρ εἰμί , γῆ , ἀήρ , ὕδωρ , ἥλιος τε καί σελήνη , καί ὁ λοιπός ἀστήρ δοξάζω . οἷς οὐδέ αὐτός πάντως προσκυνητέον . κτίσμα γάρ εἰμί , καί δις ἐγώ ὁ εἰμί λαμβάνω , τίς δδʹ εἄν φρονέω καί νόος ἔχω αὐτός τιμάω ; Τῖς δέ ῥώννυμι ἔχω ὁ φρήν , λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω ; τις δέ νόος ἔχω καί φρόνιμος θεός ἄψυχος σεβάζομαι , οἶς οὐ εἰμί σύνεσις , ἀλλά τροπή παραλλαγή ; Τῖς ὁ δοῦλος ὡς δεσπότης λατρεύω ; Ἄνθρωπος γάρ δοῦλος πᾶς καί ὑποχείριος · ὅτι ὁ μέν , ἄψυχος μετά καί ἄλογος · ὁ δέ λόγος τιμάω καί πᾶς ἄρχω , ὡς εἰκών σῴζω κατά [ καί ] ὁ Θεός περι δέ ὁ βασιλεύς εἰμί μέν ἐγώ καί μακρός λέγω · ἀλ ἐπίτομος τις ποιέω ὁ ἀπόκρισις , ἵνα μή ὁ καιρός ἐνδιατρίβω , ὡς ἐπί ὁ ἀληθινός βασιλεύς . ἐκεῖνος μέν γάρ ἀρνέομαι ὁριστός ὁ ἀληθινός θεός ἐγώ , καί παραβάτης ὁ πρός αὐτός γίγνομαι πίστις , ἀθετέω ὁ θεῖος ἐντολή αὐτός καί ὁ ζωηρός πρόσταγμα . οὐ ἀξίως [ ἄξιος ] δδʹ εἄν εἰμί προφέρω ἐγώ ὁ ὁ ἴδιος πρόσταγμα ἀθέτησις , καί κολάζω ἀπειλέω ὡς οὗτος παραβαίνω ἐθέλω . ὁ μέν γάρ ἀφίστημι ὁ σῴζω , καί ἀφίστημι καί αὐτός ἀπ´ αὐτός , κατά ὁ προφητικός λόγιος ὁ φάσκω · ἀφίστημι ἀπό Θεός , καί ἀφίστημι καί ὁ θεός ἀπ´ αὐτός · καί , οὐ ἐθέλω εὐλογία , καί μακρύνω ἀπ´ αὐτός · καί ἀγαπάω καταίρω ,