cogPG.PG126 513
Νινευῖται , φησίν , ἤγον πάντες οἱ ὑπήκοοι αὐτῶν , ἐπὶ τὰ τείχη ἀναβήσονται , ὡς ὑπὸ τούτων φυλαχθησόμενοι , ἀλλ´ οὐδὲν αὐτοῖς ὄφελος . Ατε γὰρ πύλαι καὶ αὐτῆς τῆς Χινευΐ , καὶ τῶν ἄλλων πασῶν πόλεων , διανοιγήσονται , καὶ τὰ βασίλεια ὑπὸ τοῖς ἐχθροῖς ἔσται , τῆς δόξης αὐτῶν πεεούσης καὶ ἀφαιρεθείσης , καὶ ἡ ὑπόστασις αὐτῶν πᾶσα , ἤτοι οἱ θησαυροὶ , οἱ ἀποκεκλεισμένοι καὶ κατησφαλισιένοι ἀποκαλυφθήσονται , καὶ δῆλοι πᾶσιν ἔσονται εἰς διαρπαγὴν ἐκκείμενοι . Πύλαι πόλεων , αἱ αἰσθήσεις τῶν ψυχῶν , αἶ διανοίγονται , ὅτε ἐπιβάλλουσι τοῖς πράγμασι ἀνεξαπατήτως . Τότε καὶ τὰ βασίλεια τῆς ἀμαρτίας τῆς βασιλευούσης ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι , διαπίπτουσι , σαθρὰ φαινόμενα , καὶ ἀποκαλόπτεται ἡ τῆς ἀρετῆς ὑπόστασις . Τότε γὰρ δηλοῦ ται ὅτι ἡ μὲν ἀμαρτία , ἀνυπόστατος , ἡ δὲ ἀρετὴ ὑφίσταται ὄντως , . Τοῦτο γὰρ οἶμαι λέγειν καὶ τὸν Ααβὶδ πρὸς τὸν Θεὸν , ὅτι Ἡ ὑπόστασίσμου παρὰ σοί έστιν . Ὅτε γάρ ἐστιν ἐν τῷ Θεῷ ὁ ἄνθρωπος , τότε ὑφίσταται . Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν , φησί . καὶ κνούμεθα , καὶ ἐσμέν . Ὁ γὰρ τὸ εἶναι ἔχων ἐν τῷ λογιοὴά εἶναι τότε δὲ καὶ ἐν Θεῷ ὢν , ὅτε κατὰ λόγον ζῆ , εἰκότως ἐν τῷ Θεῷ ὑφίσταται , ἵνα μὴ λέγω ὅτι καὶ ἐν τῷ λόγῳ τῶ ἡμετέρῳ ὄντες , ἐν τῷ Θεῷ Λόγῳ ἐσμέν · μοῖρα γὰρ τοῦ θείου ὁ ἡμέτερος . Λαὶ αἰτὴ ἀιέ βαινε καὶ αἱ δοῆλαιαὐτῇς ἤγοντο καθὼς περιστεραὶ φθεγγόμεναι ἐν καρδίαις αὐτῶν Ὡσανεὶ βλέπει ὁ προφήτης τὴν Νινευῒ ἀπαγομένην εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν , καί φησιν , ὅτι ἀνέβαινεν ὡς ποὸς τὴν Περσίδα ἀγομένη , καὶ σὺν αὐτῇ αἱ ὑπήκοοι αὐτῆς πόλεις , στενάζουσαι ἐν καρδίαις , τουτέστι , κρυφαίως , καὶ τὸν γογγυσμὸν τῶν περιστερῶν μεμούμεναι . Ὅτε ἡ ὑπόστασις ἀποκαλύπτεται τῆς ἀρετῆς , ἀναβαίνει ἡ ψυχὴ τὰς θείας ἀναβάσεις · καὶ αἱ δοῦλαι αὐτῆς δυνάμεις , οὐκέτι ἦγον , ἀλλ´ ἤγοντο ὑπὸ τοῦ νοῦ καὶ τοῦ λόγου , ὁ θυμὸς καὶ ἐ ἐτιθυμία · διὸ καὶ περιστεραὶ γεγόνασι τοῦ Πνεύματος εἰκότως . Οὔτε γὰρ ἐπιθυμία ἀνθρωπίνην ἡμέραν ἐπιθυμεῖ τότε , οὔτε ὁ θυμὸς εἰκῆ ὀργίζεται τῷ ἀδελφῷ · ἀλλ´ ἡ μὲν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἵσταται · ὁ δὲ Κύριος Πνεῦμά ἐστι , καθὸ καὶ Δανιὴλ ἀνὴρ ἦν ἐπιθυμιῶν τῶν τοῦ Πνεύματος . Ὁ δὲ ὀργίζεται , καὶ οὐχ ἁμαρτάνει , κατὰ τῆς κακίας πᾶσαν κενῶν τὴν χολὴν , καθὸ καὶ Μωσῆς ὁ πραότατος ὥπλισε τοὺς Λευΐτας , κατὰ τῶν εἰδωλολατρησάντων · καὶ Φινεὲς , καὶ Ἠλίας , ζηλωταὶ ὡνομάσθησαν . Καὶ τὸ Πνεῦμα δὲ αὐτὸ , πραότητος ὃν , λέγεται καὶ παροξύνεσθαι . Αἱ δὲ οὕτως νοηθεῖσαι περιστεραὶ , φθέγγονται ἀλαλήτως , καὶ μαρτυροῦσι τοῦ Χριστοῦ τὴν δύναμιν , δι´ ἡν ταῦτα κατωρθώθησαν · τῇ γὰρ τοῦ Χριστοῦ ἰσχύτ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν , σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις . Ἠνοίγησαν καὶ
Lemmas: Νινευῖται , φημί , ἄγω πᾶς ὁ ὑπήκοος αὐτός , ἐπί ὁ τεῖχος ἀναβαίνω , ὡς ὑπό οὗτος φυλάσσω , ἀλ οὐδείς αὐτός ὄφελος . ἅτε γάρ Πύλαι καί αὐτός ὁ Χινευΐ , καί ὁ ἄλλος πᾶς πόλις , διανοίγω , καί ὁ βασίλεια ὑπό ὁ ἐχθρός εἰμί , ὁ δόξα αὐτός πείθω καί ἀφαιρέω , καί ὁ ὑπόστασις αὐτός πᾶς , ἤτοι ὁ θησαυρός , ὁ ἀποκλείω καί κατησφαλισιενος ἀποκαλύπτω , καί δῆλος πᾶς εἰμί εἰς διαρπαγή ἔκκειμαι . Πύλαι πόλις , ὁ αἴσθησις ὁ Ψυχή , ἀεί διανοίγω , ὅτε ἐπιβάλλω ὁ πρᾶγμα ἀνεξαπάτητος . τότε καί ὁ βασίλεια ὁ ἁμαρτία ὁ βασιλεύω ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα , διαπίπτω , σαθρός φαίνω , καί ἀποκαλόπτεται ὁ ὁ ἀρετή ὑπόστασις . τότε γάρ δηλέομαι ὁ ὅτι ὁ μέν ἁμαρτία , ἀνυπόστατος , ὁ δέ ἀρετή ὑφίστημι εἰμί , . οὗτος γάρ οἴομαι λέγω καί ὁ Ααβὶδ πρός ὁ θεός , ὅτι ὁ υποστασισμοω παρά σύ εἰμί . ὅτε γάρ εἰμί ἐν ὁ Θεός ὁ ἄνθρωπος , τότε ὑφίστημι . ἐν αὐτός γάρ ζῶ , φημί . καί κνάω , καί εἰμί . ὁ γάρ ὁ εἰμί ἔχω ἐν ὁ λογιοὴά εἰμί τότε δέ καί ἐν Θεός εἰμί , ὅτε κατά λόγος ζῶ , εἰκότως ἐν ὁ Θεός ὑφίστημι , ἵνα μή λέγω ὅτι καί ἐν ὁ λόγος ὁ ἡμέτερος εἰμί , ἐν ὁ Θεός Λόγος εἰμί · μοῖρα γάρ ὁ θεῖον ὁ ἡμέτερος . ληΐς αἰτέω ἀεί βαίνω καί ὁ δοηλαιαυτος ἄγω καθώς περιστερά φθέγγομαι ἐν Καρδία αὐτός ὡσανεί βλέπω ὁ προφήτης ὁ Νινευΐ ἀπάγω εἰς ὁ αἰχμαλωσία , καί φημί , ὅτι ἀναβαίνω ὡς ποιός ὁ Περσίς ἄγω , καί σύν αὐτός ὁ ὑπήκοος αὐτός πόλις , στενάζω ἐν Καρδία , τουτέστι , κρυφαῖος , καί ὁ γογγυσμός ὁ περιστερά μεμούμεναι . ὅτε ὁ ὑπόστασις ἀποκαλύπτω ὁ ἀρετή , ἀναβαίνω ὁ ψυχή ὁ θεῖος ἀνάβασις · καί ὁ δοῦλος αὐτός δύναμις , οὐκέτι ἄγω , ἀλ ἄγω ὑπό ὁ νόος καί ὁ λόγος , ὁ θυμός καί εἰ ετιθυμιαω · διό καί περιστερά γίγνομαι ὁ πνεῦμα εἰκότως . οὔτε γάρ ἐπιθυμία ἀνθρώπινος ἡμέρα ἐπιθυμέω τότε , οὔτε ὁ θυμός εἰκῇ ὀργίζω ὁ ἀδελφός · ἀλ ὁ μέν ἔμπροσθεν ὁ κύριος ἵστημι · ὁ δέ Κύριος πνεῦμα εἰμί , καθό καί Δανιήλ ἀνήρ εἰμί ἐπιθυμία ὁ ὁ πνεῦμα . ὁ δέ ὀργίζω , καί οὐ ἁμαρτάνω , κατά ὁ κακία πᾶς κενός ὁ χολή , καθό καί Μωσῆς ὁ πρᾶος ὁπλίζω ὁ Λευΐτης , κατά ὁ εἰδωλολατρέω · καί Φινεές , καί Ἠλίας , ζηλωτής ὀνομάζω . καί ὁ πνεῦμα δέ αὐτός , πραότης ὅς , λέγω καί παροξύνω . ὁ δέ οὕτως νοέω περιστερά , φθέγγομαι ἀλάλητος , καί μαρτυρέω ὁ Χριστός ὁ δύναμις , δις ἐάν οὗτος κατορθόω · ὁ γάρ ὁ Χριστός ἰσχύς ὁ σάρξ σταυρόω , σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία . ἀνοίγνυμι καί