cogPG.PG126 612
πάσχων πρὸς τοὺς θείους ἄνδρας , ὃ Μωϋσῆς πρὸς Θεὸν , καὶ ὅψιν αὐτῷ ἐμφανισθῆναι καὶ γνωστῶς ἰδεῖν ἐφιέμενος . Οὐκ ἔτι δὲ κατέχειν οἷός τε ἦν ἑαυτὸν , ἀλλὰ τὸ ἰερατικὸν ἅπαν σὺν τῷ παρευρεθέντι ἀρχιερατικῷ προσλαβόμενος ἐξῆλθεν εἰς τὴν τῶν ἀγίων συνάντησιν , τὸ τοῦ σταυροῦ τε σημεῖον προπορευόμενον αὐτοῦ κατὰ τὸ εἰωθὸς ἔχων , καὶ τῷ τῶν λαμπάδων φωτὶ τὴν τῆς χαρᾶς ἐπισημαίνων φαιδρότητα , ἔστι δ´ εἰπεῖν , ὅτι καὶ τὴν τῶν ἐπιξενουμένων λαμπρότητα , οὓς δοξάζων ὁ τοῖς ἀγίοις ἐνδοξαζόμενος Κύριος θαύματα πολλὰ τελεσθῆναι παρ´ αὐτῶν κατὰ τὸν τῆς εἰσόδου καιρὸν εὐδόκησεν . Ὡς δὲ καὶ τὸ ἔργον ἐμφανισθείη τῷ Πάπα , καὶ τὴν τῶν Γραφῶν ἐν γλώσσῃ μετάθεσιν κατασκέψαιτο , ἀποστολικὸν οὖσαν γέννημα · οὐκ εἶχεν ὃ χρήσαιτο τῇ χαρᾷ · ἐμακάριζε τοὺς ἄνδρας , παντοίοις ὁνόμασιν ἁνεκάλει , πατέρας , ἐπιπόθητα τέκνα , χαράν οἰκείαν , στέφανον πίστεως , δόξης καὶ κάλλους Ἐκκλησίας διάδημα . Ἐπὶ τούτοις τί ποιεῖ ; Τὰς ἑρμηνευθείσας βίβλους λαβὼν , τῷ θείῳ θυσιαστηρίῳ προσήγαγεν , οἶόν τι ἀνάθημα ταύτας καθιερῶν τῷ Θεῷ καὶ δεικνὺς , ὡς τοιαύταις θυσίαις καρπῶν χειλέων εὐαρεστεῖται Θεὸς , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τὰς τοιουτοτρόπους καρπώσεις δέχεται . Τί γὰρ τῷ λόγῳ λόγου τοὺς λογικοὺς ἀλογίας λυτρουμένου τερπνότερον , εἴπερ τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ἥδεται ; Ἀποστολικούς τε τοὺς ἄνδρας ἐπ´ ἐκκλησίας ἐκήρυξε , τῷ Παύλῳ τὸν ἴσον ὑποδύντας ἀγῶνα , καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν προσφορὰν τελείαν καὶ ἀγίαν τῷ Θεῷ προσενεγκεῖν σπεύσαντας · εἶτα τῶν ἑπομένων τοῖς ἁγίοις , ὅσοι καὶ Σθλοβενικῶν γραμμάτων ἱκανὴν πεῖραν ἔχειν καὶ βίῳ σεμνῷ κοσμηθῆναι παρὰ τῶν διδασκάλων ἐμαρτυροῦντο , τοὺς μὲν τοῦ τῶν πρεσβυτέρων , τοὺς δὲ τοῦ τῶν διακόνων , ἔστι δ´ οὓς καὶ ὑποδιακόνων βαθμοῦ ἠξίωσεν , αὐτὸν δὲ τὸν μέγαν Μεθόδιον , καίτοι πολλὰ δραπετεύοντα καὶ ἀναδυόμενον , ἐπίσκοπον Μοράβου τῆς Πανονίας χειροτονεῖ , οὐχ ὅσιου εἶναι κρίνας ἀμοιρεῖν τοῦ ὀνόματος τὸν ἀξιωθέντα τοῦ πράγματος · ἴσον γὰρ πλημμελεῖσθαι , ὅταν τε τοῦ ὀνόματός τις τύχῃ πάμπολυ διῳκισμένος τοῦ πράγματος , καὶ ὅταν ἐπίσκοπός τις ὢν τοῖς ἔργοις καὶ τῷ ἀξιώματι παρορᾶται τάξει τῶν ἰδιωτῶν ὑποκρύπτεσθαι , καὶ λύχνος ὢν ὑπὸ τὴν κλίνην τῆς ἀφανείας τιθῆται . Ἀλλὰ Μεθόδιον μὲν οὕτως ὁ Ῥώμης ἀρνιεοεὺς τῶ ἐπισκοπικῷ τιμᾷ ἀξιώματι , μᾶλλον δὲ τὴν ἐπισκοπὴν δι´ αὐτοῦ · Κύριλλον δὲ τὸν ὄντως φιλέσοοον ἐ λέγας ἀρχιερεὺς εἰς τὰ τῶν ἁγίων προσαλεῖται ἅγια , ἐκεῖ λειτουργήσοντα ἔνδον τῆς σκηνῆς τῆς ἀληθινῆς , καὶ τῶν μυστηρίων μεταληψόμεκαν πνευματικώτερον καὶ θειότερον καὶ ποτηρίου τοῦ καινοῦ κοινωνήσοντα . Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τούτῳ παραμεῖναι ἐαθεὶς τῇ σαρκὶ , ἵνα τήν τε τῶν γραμμάτων εὔρεσιν καὶ τὴν τῷν Γραφῶν μετάθεσιν πραγματεύσηται , μετὰ τὸ ταῦτα διακονῆσαι τῷ θείῳ βουλήματι παρὰ τοῦ διδάξαντος αὐτὸν τὴν γνῶσιν Θεοῦ προσλαμβάνεται . Προγνοὺς δὲ τὴν ἑαυτοῦ τελευτὴν τὸ τῶν μοναχῶν σχῆμα ἐπαμφιέννυται , καὶ πάλαι μὲν τοῦτο ποθῶν , διὰ δὲ μετριοφροσύνην ὡς μέγα τι καὶ
Lemmas: πάσχω πρός ὁ θεῖος ἀνήρ , ὅς Μωϋσῆς πρός θεός , καί δρύοψ αὐτός ἐμφανίζω καί γνωστός ὁράω ἐφίημι . οὐ ἔτι δέ καταχέω οἷος τε εἰμί ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ἱερατικός ἅπας σύν ὁ παρευρίσκω ἀρχιερατικός προσλαμβάνω ἐξέρχομαι εἰς ὁ ὁ Ἀγίων συνάντησις , ὁ ὁ σταυρός τε σημεῖον προπορεύω αὐτός κατά ὁ εἴωθα ἔχω , καί ὁ ὁ λαμπάς φάος ὁ ὁ χαρά ἐπισημαίνω φαιδρότης , εἰμί δδʹ εἶπον , ὅτι καί ὁ ὁ ἐπιξενόομαι λαμπρότης , ὅς δοξάζω ὁ ὁ ἀγάω ἐνδοξάζομαι Κύριος θαῦμα πολύς τελέω παρ´ αὐτός κατά ὁ ὁ εἴσοδος καιρός εὐδοκέω . ὡς δέ καί ὁ ἔργον ἐμφανίζω ὁ Πάπα , καί ὁ ὁ Γραφής ἐν γλῶσσα μετάθεσις κατασκέπτομαι , ἀποστολικός εἰμί γέννημα · οὐ ἔχω ὅς χράω ὁ χαρά · μακαρίζω ὁ ἀνήρ , παντοῖος ὄνομα ἀνακαλέω , πατήρ , ἐπιπόθητος τέκνον , χαρά οἰκεῖος , στέφανος πίστις , δόξα καί κάλλος ἐκκλησία διάδημα . ἐπί οὗτος τίς ποιέω ; ὁ ἑρμηνεύω Βίβλος λαμβάνω , ὁ θεῖον θυσιαστήριον προσάγω , οἶος τίς ἀνάθημα οὗτος καθιερόω ὁ Θεός καί δείκνυμι , ὡς τοιοῦτος θυσία καρπός χεῖλος εὐαρεστέω θεός , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ὁ τοιουτότροπος κάρπωσις δέχομαι . τις γάρ ὁ λόγος λόγος ὁ λογικός ἀλογία λυτρόω τερπνός , εἴπερ ὁ ὅμοιος ὁ ὅμοιος ἥδομαι ; ἀποστολικός τε ὁ ἀνήρ ἐπι ἐκκλησία κηρύσσω , ὁ Παῦλος ὁ ἴσος ὑποδύω ἀγών , καί ὁ ὁ ἔθνος προσφορά τέλειος καί ἅγιος ὁ Θεός προσφέρω σπεύδω · εἶτα ὁ ἕπομαι ὁ ἅγιος , ὅσος καί Σθλοβενικός γράμμα ἱκανός πείρω ἔχω καί βίος σεμνός κοσμέω παρά ὁ διδάσκαλος μαρτυρέω , ὁ μέν ὁ ὁ πρέσβυς , ὁ δέ ὁ ὁ διάκονος , εἰμί δδʹ ὅς καί ὑποδιάκονος βαθμός ἀξιόω , αὐτός δέ ὁ μέγας Μεθόδιος , καίτοι πολύς δραπετεύω καί ἀναδύνω , ἐπίσκοπος Μοράβου ὁ Πανόνιος χειροτονέω , οὐ όσιος εἰμί κρίνω ἀμοιρέω ὁ ὄνομα ὁ ἀξιόω ὁ πρᾶγμα · ἴσος γάρ πλημμελέω , ὅταν τε ὁ ὄνομα τις τυγχάνω παμπολύς διοικίζω ὁ πρᾶγμα , καί ὅταν ἐπίσκοπος τις εἰμί ὁ ἔργον καί ὁ ἀξίωμα παροράω τάξις ὁ ἰδιώτης ὑποκρύπτω , καί λύχνος εἰμί ὑπό ὁ κλίνη ὁ ἀφάνεια τίθημι . ἀλλά Μεθόδιος μέν οὕτως ὁ Ῥώμη ἀρνιεοεὺς ὁ ἐπισκοπικός τιμάω ἀξίωμα , μᾶλλον δέ ὁ ἐπισκοπή δις αὐτός · Κύριλλος δέ ὁ εἰμί φιλέω εἰ Λέγας ἀρχιερεύς εἰς ὁ ὁ ἅγιος προσαλειος ἅγιος , ἐκεῖ λειτουργέω ἔνδον ὁ σκηνή ὁ ἀληθινός , καί ὁ μυστήριον μεταλαμβάνω πνευματικός καί θεῖος καί ποτήριον ὁ καινός κοινωνέω . ὥσπερ γάρ ἐπί οὗτος παραμένω ἐάω ὁ σάρξ , ἵνα ὁ τε ὁ γράμμα εὖρος καί ὁ τῷ Γραφής μετάθεσις πραγματεύομαι , μετά ὁ οὗτος διακονέω ὁ θεῖον βούλημα παρά ὁ διδάσκω αὐτός ὁ γνῶσις Θεός προσλαμβάνω . προγιγνώσκω δέ ὁ ἑαυτοῦ τελευτή ὁ ὁ μοναχός σχῆμα ἐπαμφιέννυμι , καί πάλαι μέν οὗτος ποθή , διά δέ μετριοφροσύνη ὡς μέγας τίς καί