cogPG.PG126 283
ρᾳ ΕΡΙφΤ . ΧκκΙ . ἀλλ´ ἀνδρίζου , καὶ κραταιούσθω ἡ καρδία σου . Δ καιρὸς γὰρ Κύριος , καὶ δικαιοσύνας ἡγάπησε · καὶ τάχα μὲν τὰ τόξα αὐτῶν συντριβείη , καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγιεῖ ἐν τῷ σκηνώματί σου · τάχα δὲ κλῶν πλήξωσι , βέλη νηπίων αἱ πληγαὶ αὐτῶν λογισθήσονται , καί μοι ἐπὶ τῆς πέτρας ἴστασο , καὶ οἷς δικαίως ἐψήφισα θαῤῥῶν , ἐπάμυνε , τὴν τοῦ λόγου ἀσπίδα προανέχετο [ νέχων ἠ ] . ἡν , Θεοῦ τὴν ὕλην φύσει προῦποβαλόντος , ὁ πόνος σου εἰδοποίησεν . Δεῆααν δὲ ἀνενεχθῆναι τῷ βασιλεῖ τὰ ἐπὶ τῷ χωρία πραχθέντα , ἡμεῖς οὐ σύνισμεν ὑμῖν [ ἡμῖν ] αὐτοῖς καταλύσασι!-λελής . ? ] , τοῦτο πρᾶξαι τὴν σὴν εὐγένειαν , οὐ μᾶλλον , ἢ ἀνατεῖλαι [ ἀναστεῖλ . ] τὸν ἥλιον , ἐκτὸς εἰ μὴ τοῦτο λέγεις κώλυμα τῆς ἀναφορᾶς , τὸ ζητεῖν ὑπομνηματισθῆναι τὴν πρᾶξιντοῦτο γάρ τοι καὶ διψητικώτατον ἐξητήσαμεν . Τούτου δὲ γενομένου , τρισάσμενοι , καὶ τὴν ὑπόμνησιν Ἀνεστερνιζόμεθα . Ὥστε εἰ μὴ δίδως αὐτὸς τῶν νῶν ἀπαγομένων σοι ταραχῶν , ὡς ἔφησαν , τῷ παραιτίω , μετὰ τὸ πρᾶξαι ἂ τοῦ προσήκοντος παρεσφάλημεν · είτε μὴ , περίζωσαι τὴν ῥομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου , δυνατὲ , καὶ σύγκλεισον ἐξ ἐναντίας τῶν καταδιωκόντων με , καὶ σὲ Θεὸς περιζώσει δύναμιν ἐν παντὶ καιρῶ , καὶ ἰδέᾳ πάσῃ καὶ βίων καὶ περιστάσεων . Περὶ δὲ οὗ μοι ἔγραψας εἴδους , κρεῖττον μὲν ἦν , εἰ πρὸ καιροῦ ἔγραφες . Εἴη σοι Κύριος καταφυγή καὶ κραταίωμα . ΕΠΙΣΤ . ΑΑʹ . ΚΤῷ κυρῷ Μιχαὴλ τῷ παντέχνοω . Οἴ μοι ! ὅτι ἀπόλωλεν εὐλαβὴς ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ φωστὴρ ἡμέτερος ἔδυνεν . Οἴχεται μὲν ἡ ταπεινοφρασύνης εἰκὼν , οἴχεται δὲ τὸ τῆς πραότητος ἄγαλμα . ἀπήνθισε δὲ τὸ τῆς ἀγαθωσύνης φυτὸν , καὶ τῆς θεοποιούσης εὐθύτητος . Ποῦ τὸ τοῦ ἤθους περιεσκεμμέναν ἐκεῖνο καὶ συννεῦον εἰς τὸ κρυπτόμενον · ποῦ τὸ τοῦ φθέγματος εὐπροσήγορον ; ποῦ τὸ ὑπερβαλλόντως Κφιλόφιλον ; ποῦ τὸ πρὸς ἐχθροὺς εἰρηνικὸν , καὶ εὐπαραχώρητον , καὶ οὐκ ἀποδίον [ ἀποδέον ] λίθου τοῦ μάννητος · Ἀλλὰ βαβαὶ , οἷον πέπονθα ! Θρηνεῖν ἐπιχειρῶ τὸν μακάριον , καὶ ἐπὶ τῷ βασιλεύσαντι κόπτεσθαι , καὶ τελεῖν ἐπὶ τῇ ἑορτῇ πένθιμα . Οὐκ ἀνανεύσεις [ ἀνανήψεις ? ] , ἀβέλτερε , καὶ τὸν μέγαν Ἰωάννην θεάσῃ τῷ ποθουμένῳ Ἰησοῦ παρεστῶτα φαιδρὸν φαιδρῶς , καὶ συνεπαρθήσῃ τοῖς ὁρωμένοις , καὶ μακαρίσεις τὸν ἄξιον . Σοὶ μὲν ἔδωκε καλῶς γε ἐκεῖνος ποιῶν ὁ φωστὴρ καὶ τῆς γῆς σοι καὶ τῶν γεηρῶν ἀπεπήδησε · Θεῷ δὲ συνανατέλλει τῷ κατὰ φύσιν ἠλίῳ κατὰ μέθεξιν ἥλιος . Καταλέγεις τὰ ἐκείνου καλὰ , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἐννόει , ὅτι ὁ οὐρανὸς τούτων ἄξιος . Τί νοῦν πενθεῖς ἐπὶ τοῖς πρὸς τὸν οἰκεῖον χῶρον χωρήσασιν ; εἰ μὴ καὶ τὸ πῦρ αἰτιῷς ὅτι ἄνω ῥέπει , καὶ τὴν οἰκείαν φύσιν οὐκ ἔστιν ὅτε ἠρνήσατο , καὶ πενθοίης ἀετὸν ὑψοῦ καὶ πλησίον νερελῶν πετόμενον , ἢ χρυσὸν ὁρῶν ἢ μαργαρίτας , τὸν μὲν ἐκ τῆς ἀτίμου καπατουμένης · τοὺς δ´ ἐξ ἀστρεπτῶν [ στρέων ] ὀλιγωρουμένων θησαυροὺς αὐτῶν ἐπιτιθεμένους , τὴν κόμην διασπαράξαις . Ἀλλὰ πολλῆς ἀνοίας ταῦτα ·
Lemmas: ῥεῖα ΤΕ . Ἰκ . ἀλ ἀνδρίζω , καί κραταιόω ὁ καρδία σύ . δ καιρός γάρ Κύριος , καί δικαιοσύνη ἀγαπάω · καί τάχα μέν ὁ τόξον αὐτός συντρίβω , καί μάστιξ οὐ ἐγγίζω ἐν ὁ σκήνωμα σύ · τάχα δέ κλάω πλήσσω , βέλος νήπιος ὁ πληγή αὐτός λογίζομαι , καί ἐγώ ἐπί ὁ πέτρα ἵστημι , καί ὅς δικαίως ψηφίζω θαρσέω , ἐπαμύνω , ὁ ὁ λόγος ἀσπίς προανέχω [ νέχων ὁ ] . ἐάν , Θεός ὁ ὕλη φύσις προυποβαλλω , ὁ πόνος σύ ειδοποιώ . Δεῆααν δέ ἀναφέρω ὁ βασιλεύς ὁ ἐπί ὁ χωρίον πράσσω , ἐγώ οὖον σύνοιδα σύ [ ἐγώ ] αὐτός καταλύω . ? ] , οὗτος πράσσω ὁ σός εὐγένεια , οὖον μᾶλλον , ἢ ἀνατέλλω [ ἀναστέλλω . ] ὁ ἥλιος , ἐκτός εἰμί μή οὗτος λέγω κώλυμα ὁ ἀναφορά , ὁ ζητέω ὑπομνηματίζω ὁ πρᾶξις γάρ ὅς καί διψητικός ἐξαιτέω . οὗτος δέ γίγνομαι , τρίζω , καί ὁ ὑπόμνησις ανεστερνιζομεθη . ὥστε εἰμί μή δίδωμι αὐτός ὁ νάω ἀπάγω σύ ταραχή , ὡς φημί , ὁ παραίτιος , μετά ὁ πράσσω ὅς ὁ προσήκω παρασφάλλω · είτε μή , περιζώννυμαι ὁ ῥομφαία σύ ἐπί ὁ μηρός σύ , δυνατός , καί συγκλείω ἐκ ἐναντίος ὁ καταδιώκω ἐγώ , καί σύ θεός περίζωσις δύναμις ἐν πᾶς καιρός , καί ἰδέα πᾶς καί Βίων καί περίστασις . περι δέ ὅς ἐγώ γράφω εἶδος , ἀγαθός μέν εἰμί , εἰμί πρό καιρός γράφω . ἀίω σύ Κύριος καταφυγή καί κραταίωμα . π̈κοστ . ἀάω . κτείνω κυρόω Μιχαήλ ὁ παντέχνοω . οἶς ἐγώ ! ὅτι ἀπόλλυμι εὐλαβής ἀπό ὁ γῆ , καί φωστήρ ἡμέτερος δύο . οἴχομαι μέν ὁ ταπεινοφρασυνεος εἰκών , οἴχομαι δέ ὁ ὁ πραότης ἄγαλμα . ἀπανθίζω δέ ὁ ὁ ἀγαθωσύνη φυτόν , καί ὁ θεοποιέω εὐθύτης . πός ὁ ὁ ἦθος περισκοπέω ἐκεῖνος καί συννεύω εἰς ὁ κρύπτω · ποῦ ὁ ὁ φθέγμα εὐπροσήγορος ; ποῦ ὁ ὑπερβαλλόντως κφιλοφιλος ; ποῦ ὁ πρός ἐχθρός εἰρηνικός , καί εὐπαραχώρητος , καί οὐ ἀποδίδωμι [ ἀποδέω ] λίθος ὁ Μάνης · ἀλλά βαβαί , οἷος πάσχω ! θρηνέω ἐπιχειρέω ὁ μακάριος , καί ἐπί ὁ βασιλεύω κόπτω , καί τελέω ἐπί ὁ ἑορτή πένθιμος . οὐ ἀνάνευσις [ ἀνανηψις ? ] , ἀβέλτερος , καί ὁ μέγας Ἰωάννης θεάομαι ὁ ποθέω Ἰησοῦς παρίστημι φαιδρός φαιδρός , καί συνεπαίρω ὁ ὁράω , καί μακαρίζω ὁ ἄξιος . σοί μέν δίδωμι καλῶς γε ἐκεῖνος ποιέω ὁ φωστήρ καί ὁ γῆ σύ καί ὁ γεηρός ἀποπηδάω · Θεός δέ συνανατέλλω ὁ κατά φύσις ἥλιος κατά μέθεξις ἥλιος . καταλέγω ὁ ἐκεῖνος καλός , ἀλλά καί οὗτος ἐννοέω , ὅτι ὁ οὐρανός οὗτος ἄξιος . τις νόος πενθέω ἐπί ὁ πρός ὁ οἰκέω χῶρος χωρέω ; εἰμί μή καί ὁ πῦρ αἴτιος ὅτι ἄνω ῥέπω , καί ὁ οἰκεῖος φύσις οὐ εἰμί ὅτε ἀρνέομαι , καί πενθέω ἀετός ὑψόω καί πλησίος νερελῶν πέτομαι , ἢ χρυσός ὁράω ἢ μαργαρίτης , ὁ μέν ἐκ ὁ ἄτιμος καπατουμενω · ὁ δδʹ ἐκ ἀστρεπτῶν [ στρέων ] ὀλιγωρέω θησαυρός αὐτός ἐπιτίθημι , ὁ κόμη διασπαράσσω . ἀλλά πολύς ἄνοια οὗτος ·