cogPG.PG126 92
τοῖς δημίοις καὶ ἐπὶ θάτερον μέρος ἀνακλιθῆναι ἡμᾶς , ἵνα μὴ ἐξ ἡμισείας σοι ὀπτηθέντες , ἀηδέστεροι γενώμεθα . Ταῦτα λέγουσι τοῖς ἀγίοις , τὸ μακάριον τέλος αὐτοῖς ἐπῆλθε , καὶ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ὁλοκαύτωμα τέλειον τῷ ὑπὲρ ἡμῶν τιθέντι [ τυθ . ] Χριστῷ ἀνηνέχθησαν , ιγʹ . Τίς γὰρ λόγος ἐξαριθμήσαιτο , ἃ καθ´ ἑκάστην χώραν οἱ τῷ τυράννῳ ὑπηρετούμενοι τοῖς Χριστοῦ δούλοις ἐπεδείκνυντο ; Οἱ πού γε [ ποι γε ] καὶ τὸν ἐπίσκοπον Ἀλεξανδρείας Γεώργιον σύροντες διὰ τῆς πλατείας ἀπέκτειναν · εἶτα καμήλω ἐπιτιθέντες [ . ἐπιθέντες ] , καὶ τὰ τῶν μελῶν σπαράγματα θριαμβεύσαντες , καὶ τέλος , τῇ καμήλῳ συγκατακαύσαντες αὐτὸν , καὶ τὰ λείψανα τῆς τέφρας διέσπειραν . Ἄλλῳ δὲ σπλάγχνων ἀνασχισθέντων κριθὰς ἐπισπείραντες , εἶτα χοίρους ἐπαφέντες , τοιαύτη τραπέζῃ τούτους ἑστιάσαντο . Ἐν Τύρῳ δὲ , τὸν ἐπίσκοπον ταύτης Δωρόθεον . δε ποὶ λοῖς ἐν λόγοις , καὶ συγγραφεὺς ἐστορικώτατος τῶν πάλαι ὁ ἀνὴρ γέγονεν , ὃς καὶ ἐπὶ Διοκλητιανοῦ καὶ Λυκινίου ὑπὲρ τὰ ἑξήκοντα ἔτη γεγονὼς , πολλαῖς ἠτάσθη ταῖς ὑπὲρ Χριστοῦ τιμωρίαις , τοῦτον εν Ἐδέσῃ τῇ πόλει οἱ τῆς πίστεως ἐχθροί , ἐν γήρει πίρνι πληθυνθέντα , ὥς φησιν ὁ θεῖος Δαβὶδτῶν γὰρ ἦν ἑκατὸν ἐπτὰ ὁ ἅγιος . θανάτω παοέδωναν Τί δ´ ἂν λέγοιμι , ναῶν τε θείων βεβηλώσεις καὶ σκευῶν ἱερῶν ἀφαιρέσεις ; Καὶ γὰρ ὁ τοῦ τυράννου θεῖος καὶ ὁμώνυμος αὐτῷ ὅσα κοινῷ καὶ βεβήλῳ τόπῳ ἱεροῖς ἀδύτοις , χρησάμενος , τέως μὲν τοῖς Ραίοις ἐνυβρίζων , εἶπεν ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · Οὐκ ἔστι Θεός.-Κύριος δὲ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν καὶ εὐθὺ γινώσκεται Κύριος κρίματα ποιῶν . Ἀπ´ ἐκείνης γὰρ τῆς ἡμέρας , σῆψις τοῖς τούτου σπλάγχνοις ἐπεγεγόνει · αἴ τε γὰρ συνήθεις ἐκκρίσεις οὐκ ἐκ τῶν κατὰ φύσιν πόρων , ἀλλ´ ἐκ τοῦ ἀκαθάρτου καὶ μιαροῦ στόματος ἐξεκρίνοντο . δʹ . Ἀλλὰ τούτων μὲν καὶ πλειόνων ἔτι γινομένων , πραότητα καὶ φιλανθρωπίαν ὁ ἐν βασιλεῦσι παράνοκος , καὶ ἐν φιλοσόφοις ἄνους καὶ φρενόληπτος , ὑπεκρίνατο , βόθρους μὲν ὑποῤῥόσσων ἀδήλους , κρυπτὸς ἔσωθεν ὡς ὕπουλος καὶ πανοῦργος , ἔξωθεν δὲ ὁμαλίζων τὴν ἐπιφάνειαν , τὸ φαινόμενον εἶναι τάχα ὸρθόδοξον . Ὥστε καὶ πηγὰς μιαίνειν προσέταττε λύθροις ἐναγῶν θυσιῶν , καὶ αὐτὰ δὴ τὰ ἐν ταῖς πλατείαις κείμενα ὤνια . Ὥ τῆς ἀσυνίας σου , παράνομε ! Ὦ τῆς ἀναισθησίας σου , ἀκάθαρτε ! Ὢ τῆς ἀγνωσίας σου , ἀνόητε ! Οὐ συνιεῖς ὁ τὰ πάντα συνιέναι δοκῶν , ὡς οὐδὲν τῶν τοιούτων μολῦναι
Lemmas: ὁ δήμιος καί ἐπί ἕτερος μέρος ἀνακλίνω ἐγώ , ἵνα μή ἐκ ἥμισυς σύ ὀπτάω , ἀηδής γίγνομαι . οὗτος λέγω ὁ ἀγάω , ὁ μακάριος τέλος αὐτός ἐπέρχομαι , καί εἰς ὀσμή εὐωδία ὁλοκαύτωμα τέλειος ὁ ὑπέρ ἐγώ τίθημι [ τυθ . ] Χριστός ἀναφέρω , πνίξ . Τῖς γάρ λόγος ἐξαριθμέω , ὁ καθ´ ἕκαστος χώρα ὁ ὁ τύραννος ὑπηρετέω ὁ Χριστός δοῦλος ἐπιδείκνυμι ; ὁ πού γε [ ποῖ γε ] καί ὁ ἐπίσκοπος Ἀλεξάνδρεια Γεώργιος σύρω διά ὁ πλατύς ἀποκτείνω · εἶτα κάμηλος ἐπιτίθημι [ . ἐπιτίθημι ] , καί ὁ ὁ μέλος σπάραγμα θριαμβεύω , καί τέλος , ὁ κάμηλος συγκατακαίω αὐτός , καί ὁ λείψανον ὁ τέφρα διασπείρω . ἆλλος δέ σπλάγχνον ἀνέχω κριθή ἐπισπείρω , εἶτα χοῖρος ἐφάπτω , τοιοῦτος τράπεζα οὗτος ἵστημι . ἐν Τύρος δέ , ὁ ἐπίσκοπος οὗτος Δωρόθεος . δέ ποῖ Λόϊς ἐν λόγος , καί συγγραφεύς ἐστορικώτατος ὁ πάλαι ὁ ἀνήρ γίγνομαι , ὅς καί ἐπί Διοκλητιανός καί Λυκίνιος ὑπέρ ὁ ἑξήκοντα ἔτος γίγνομαι , πολύς ἐτάζω ὁ ὑπέρ Χριστός τιμωρία , οὗτος εν Ἐδέσῃ ὁ πόλις ὁ ὁ πίστις ἐχθρός , ἐν γῆρας πίρνι πληθύνω , ὅς φημί ὁ θεῖος Δαβὶδτῶν γάρ εἰμί ἑκατόν ἑπτά ὁ ἅγιος . θάνατος παοέδωναν τις δδʹ εἄν λέγω , ναός τε θεῖον βεβήλωσις καί σκεῦος ἱερός ἀφαίρεσις ; καί γάρ ὁ ὁ τύραννος θεῖος καί ὁμώνυμος αὐτός ὅσος κοινός καί βέβηλος τόπος ἱερός ἄδυτος , χράω , τέως μέν ὁ ῥαίω ἐνυβρίζω , εἶπον ἐν Καρδία αὐτός · οὐ εἰμί Θεός.-Κύριος δέ ἐκ ὁ οὐρανός διακύπτω καί εὐθύς2 γιγνώσκω Κύριος κρίμα ποιέω . Ἀπ´ ἐκεῖνος γάρ ὁ ἡμέρα , σῆψις ὁ οὗτος σπλάγχνον ἔπειμι · ἀεί τε γάρ συνήθης ἔκκρισις οὐ ἐκ ὁ κατά φύσις πόρος , ἀλ ἐκ ὁ ἀκάθαρτος καί μιαρός στόμα ἐκκρίνω . δέ . ἀλλά οὗτος μέν καί πλείων ἔτι γίγνομαι , πραότης καί φιλανθρωπία ὁ ἐν βασιλεύς παράνοκος , καί ἐν φιλόσοφος ἄνοος καί φρενόληπτος , ὑποκρίνομαι , βόθρος μέν ὑποῤῥόσσων ἄδηλος , κρυπτός ἔσωθεν ὡς ὕπουλος καί πανοῦργος , ἔξωθεν δέ ὁμαλίζω ὁ ἐπιφάνεια , ὁ φαίνω εἰμί τάχα ὀρθόδοξος . ὥστε καί πηγή μιαίνω προστάσσω λύθρον ἐναγής θυσία , καί αὐτός δή ὁ ἐν ὁ πλατύς κεῖμαι ὤνιος . ὅς ὁ ἀσυνίας σύ , παράνομος ! ὦ ὁ ἀναισθησία σύ , ἀκάθαρτος ! ὤ ὁ ἀγνωσία σύ , ἀνόητος ! οὖον συνίημι ὁ ὁ πᾶς συνίημι δοκέω , ὡς οὐδείς ὁ τοιοῦτος μολύνω