cogPG.PG126 16
Κἂν ἀληθὴς καὶ ἀληθεύειν ἐπανηρημένος τολμήσειεν ἐρεῖν ὡς ἀναμάρτητός ἐστιν . Εἴ τις οὖν τῷ φόβῳ τούτῳ περικατείληπται [ προκατ . ] , θαῤῥείτω , φησί · τῷ γὰρ αἵματι τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ ἐκχυθέντι ὑπὲρ ἡμῶν κεκάθαρται ὁ τὴν κοινωνίαν αὐτοῦ ἀσπασάμενος . Σκόπει δὲ ὅτι , διὰ τὴν ἄκραν ἕνωσιν , Υἱὸν τοῦ Πατρὸς καὶ τὸ ἐξ ἡμῶν καλεῖ πρόσλημι α , οὗ πάντως ἀναμφιβόλως τὸ αἷμα , ἀλλὰ´ οὐ τοῦ Θεοῦ . Πῶς οὖν οὐ λῆρος καὶ ἀσεβὴς Νεστόριος , διαιρῶν τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ , καὶ Θεοτόκον μὴ ἀνεχόμενος τὴν αὐτοῦ Μητέρα καλεῖν ; Ἰστέον δέ , ὅτι ὅλος ὁ νοῦς τοῦ ῥητοῦ ἀνατροπή ἐστι τῆς τῶν Ἱουδαίων βλασφημίας . Αὐτοὶ γὰρ ἔφασκον περὶ τοῦ Χριστοῦ , ὅτι Ἡμεῖς οἴδαμεν , ὅτι ἀμρτωλός ἐστι . Φησὶν οὖν , ὅτι εἰ φωτὸς ἔργα πράττομεν , κοινωνοὶ αὐτοῦ ἐσμεν · εἰ δὲ μὴ πράττομεν , ἀλλοτριούμεθα αὐτοῦ . Πῶς οὖν οὐκ ἀληθῶς φῶς ἐστι , καὶ ἁμαρτίαν οὐδεμίαν οὐκ ἐποίησεν , εἰ καὶ τοῖς ἀνόμοις ὑφ´ ὑμῶν ἐλογίσθη ; Ἐὰν οὖν , φησίν , ἡμεῖς οἱ εἰπόντες , Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ´ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν . εἴπομεν ἀναιδῶς , οὐχ ἡμάρτομεν , ἑαυτοὺς πλανῶμεν τοῦτ´ ἔστιν ἀπατῶμεν , ὡς μὴ οὔσης ἁμαρτίας τὸ σταυρῶσαι τὸν Χριστόν . Διὸ οὐκ εἶπε , Ἰευδόμεθα , ἀλλὰ´ , ἑαυτοὺς ἀπατῶμεν · ὅτι ἡ πλάνη ἐκτὸς τῆς ἀληθείας ; ἐστίν . Εἰ δὲ ἐπιγνῶμεν τὴν ἁμαρτίαν καὶ ὁμολογήσομεν , ἀφήσει ἡμῖν . Ἐὰν ὀμολογῶμεν τὰς ἀμαρτίας ἡμῶν , πιστός έστι καὶ δίκαιος , Ἰνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας , καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας . Ἐὰν ἀῖπωιεν , ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν , ψεόστην ποιεῖ · χκεν αὐτὸν , καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ἐν ἡμῖν οὐκ ἔστιν Ἐπαναλαμβάνει τὸν λόγον φιλοτιμότερον χρώμενος , ὡς ἂν , τῷ κατακόρῳ τῆς τῶν ἐλέγχων προσαγωγῆς , αὐτούς τε ἐπιστήσῃ τῷ τοῦ ἐγκλήματος μεγέθει , καὶ ἐπὶ ὁμολογίαν παρακαλέσῃ . Ὅσον δὲ τὸ ἀπὸ τῆς ὁμολογίας τίκτεται ἀγαθὸν , ἐδήλωσεν εἰπών · Λέγε σὺ πρῶτος τὰς ἀμαρτίας σου . Τια δικαι . θῆς . Τοῦτο δὲ καὶ ἔθος τῷ τοῦ παρόντος μαθητοῦ διδασκάλῳ τὰ αὐτὰ πολλάκις λέγειν , μετριώτερον πρῶτον , εἰτα τελεώτερον , ἐναργεστέραν τὴν γνῶσιν βουλομένου ποιεῖν . πιστὸν δὲ τὸν Θεὸν , ἀντὶ τοῦ , ἀληθῆ , εἴρηκε . Πιστὸς γὰρ οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ πεπιστευμένου , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ πιστωτικοῦ εἴρηται · ὃς ἀπὸ τοῦ ἑαυτοῦ ἀληθοῦς τρόπου ἔχει καὶ τὸ τοῖς ἄλλοις τούτου μεταδιδόναι . Πιστὸς μὲν οὖν οὕτως ὁ Θεὸς , δίκαιος δὲ , ὡς μὴ τοὺς αὐτῷ προσιόντας ἀπωθούμενος , ὁποῖα ἂν ὧσιν ἡμαρτηκότες . ἀφίησιν οὖν τὰς ἀμαρτίας ἀναμφιβόλως , τοῖς διὰ μετανοίας προστρέχουσι τῷ ἀγίῳ βαπτίσματι , εἴτε καὶ εἰς αὐτὸν[εἴτε ] καὶ εἰς ἑτέρους πεπλημμελήκασιν . Εἰ μὲν οὖν ὁμολογοῦμεν , φησίν , τευξόμεθα καὶ τῆς καταλλήλου συγγνώμης · εἰ δὲ ἀναιδευόμενοι λέγομεν , ὅτι οὐχ ἡμάρτομεν , διπλοῦν ἐργασόμεθα τὸ κακὸν , καὶ ἑαυτοὺς ψεύστας ἀποφαίνοντες , καὶ εἰς τὸν Θεὸν βλασφημοῦντες . Αὐτὸς γάρ φησι διὰ τοῦ προφήτου · Ἀνταπεδίδοσάν μοι
Lemmas: κἀν ἀληθής καί ἀληθεύω ἐπαναλέγω τολμάω εἴρω ὡς ἀναμάρτητος εἰμί . εἰμί τις οὖν ὁ φόβος οὗτος περικαταλαμβάνω [ προκάτ . ] , θαρσέω , φημί · ὁ γάρ αἷμα ὁ υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἐκχέω ὑπέρ ἐγώ καθαίρω ὁ ὁ κοινωνία αὐτός ἀσπάζομαι . σκοπάω δέ ὅτι , διά ὁ ἄκρος ἕνωσις , υἱός ὁ πατήρ καί ὁ ἐκ ἐγώ καλέω προσλαμβάνω ὅς , ὅς πάντως ἀναμφιβόλως ὁ αἷμα , ἀλλά οὖον ὁ Θεός . Πῶς οὖν οὖον λῆρος καί ἀσεβής Νεστόριος , διαιρέω ὁ σάρξ ὁ υἱός , καί Θεοτόκος μή ἀνέχω ὁ αὐτός μήτηρ καλέω ; ἰστέον δέ , ὅτι ὅλος ὁ νόος ὁ ῥητός ἀνατροπή εἰμί ὁ ὁ Ἰουδαῖος βλασφημία . αὐτός γάρ φάσκω περί ὁ Χριστός , ὅτι ἐγώ οἶδα , ὅτι ἀμρτωλός εἰμί . Φησίν οὖν , ὅτι εἰμί φάος ἔργον πράσσω , κοινωνός αὐτός εἰμί · εἰμί δέ μή πράσσω , ἀλλοτριόω αὐτός . Πῶς οὖν οὐ ἀληθής φάος εἰμί , καί ἁμαρτία οὐδείς οὐ ποιέω , εἰμί καί ὁ ἄνομος ὑφ´ σύ λογίζομαι ; ἐάν οὖν , φημί , ἐγώ ὁ εἶπον , ὁ αἷμα αὐτός ἐφίημι ἐγώ καί ἐπί ὁ τέκνον ἐγώ . εἶπον ἀναιδής , οὐ ἁμαρτάνω , ἑαυτοῦ πλανάω τοῦτος εἰμί ἀπατάω , ὡς μή εἰμί ἁμαρτία ὁ σταυρόω ὁ Χριστός . Διὸ οὐ εἶπον , ιευδιδωμι , ἀλλά , ἑαυτοῦ ἀπατάω · ὅτι ὁ πλάνη ἐκτός ὁ ἀλήθεια ; εἰμί . εἰμί δέ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἁμαρτία καί ὁμολογέω , ἀφίημι ἐγώ . ἐάν ὁμολογέω ὁ ἁμαρτία ἐγώ , πιστός εἰμί καί δίκαιος , ἵνα ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία , καί καθαρίζω ἐγώ ἀπό πᾶς ἀδικία . ἐάν ἀπωθέω , ὅτι οὐ ἁμαρτάνω , ψέω ποιέω · χκεʹ αὐτός , καί ὁ λόγος αὐτός ἐν ἐγώ οὐ εἰμί ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος φιλότιμος χράω , ὡς εἄν , ὁ κατακορέω ὁ ὁ ἐλέγχω προσαγωγή , αὐτός τε ἐφίστημι ὁ ὁ ἔγκλημα μέγεθος , καί ἐπί ὁμολογία παρακαλέω . ὅσος δέ ὁ ἀπό ὁ ὁμολογία τίκτω ἀγαθός , δηλόω εἶπον · λέγω σύ πρῶτος ὁ ἁμαρτία σύ . Τία δίκη . Θῆς . οὗτος δέ καί ἔθος ὁ ὁ πάρειμι μαθητής διδάσκαλος ὁ αὐτός πολλάκις λέγω , μέτριος πρῶτος , εἶτα τέλειος , ἐναργής ὁ γνῶσις βούλομαι ποιέω . πιστόν δέ ὁ θεός , ἀντί ὁ , ἀληθής , εἴρω . πιστός γάρ οὖον μόνος ἐπί ὁ πιστεύω , ἀλλά καί ἐπί ὁ πιστωτικός εἴρω · ὅς ἀπό ὁ ἑαυτοῦ ἀληθής τρόπος ἔχω καί ὁ ὁ ἄλλος οὗτος μεταδίδωμι . πιστός μέν οὖν οὕτως ὁ θεός , δίκαιος δέ , ὡς μή ὁ αὐτός πρόσειμι ἀπωθέω , ὁποῖος εἄν ἵημι ἁμαρτάνω . ἀφίημι οὖν ὁ ἁμαρτία ἀναμφιβόλως , ὁ διά μετάνοια προστρέχω ὁ ἅγιος βάπτισμα , εἴτε καί εἰς αὐτὸν[εἴτε ] καί εἰς ἕτερος πλημμελέω . εἰμί μέν οὖν ὁμολογέω , φημί , τυγχάνω καί ὁ κατάλληλος συγγνώμη · εἰμί δέ ἀναιδεύομαι λέγω , ὅτι οὐ ἁμαρτάνω , διπλόος ἐργάζομαι ὁ κακός , καί ἑαυτοῦ ψεύστης ἀποφαίνω , καί εἰς ὁ θεός βλασφημέω . αὐτός γάρ φημί διά ὁ προφήτης · ἀνταποδίδωμι ἐγώ