cogPG.PG126 495
προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ κυρίῳ , λεχθήσεται μὲν καὶ αὐτὸς υἱὸς παρακλήσεως · λῆμμα δὲ Νινευῒ ἔξει , ὡς λαμβάνων καὶ αἱχμαλωτίζων πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ , καὶ βιβλίσν ὁράσεως διδοὺς τοῖς καθημένοις ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου , ὁπηνίκα φωτίζει τοῖς ἀγνοοῦσι φῶς γνώσεως . Ὅρα δὲ , ὅτι πρότερον , Λῆμμα Νινευῖ , εἰτα , Ἐιβλίον ὁράσεως . Εἰ μὴ γάρ τις τὴν κακίαν σκυλεύσει , καὶ ὑποχείριον λάβοι , οὐκ ἂν εἰς τὸ βιβλίον τῆς ὁράσεως φθάσοι , ὅπερ ἐστὶν ἡ θεωρία . Ἀμφότερα δὲ ταῦτα τῆς παρακλήσεώς εἰσιν , ἥτοι τῆς τοῦ Παρακλήτου ἐνεργείας · ὅ τε γὰρ λόγος τῆς σοφίας , ἐν Πνεύματι δίδοται , καὶ τὰ ἐνεργήματα τῶν δυνάμεων , ἐν τῷ αὐτῷ Πνεύματι . Κύριος , ζηλωτής . Πρὸς τοὺς Νινευΐτας ταῦτά φησιν . Ἐπειδὴ γὰρ λελυττηκότες κατὰ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπηνῶς αὐτοῖς προσηνέχθησαν , καὶ κατὰ τοῦ Θεοῦ δὲ ἐβλασφήμουν , οἱόμενοι μὴ τῇ ἐκείνου παραχωρήσει , ἀλλὰ τῇ σφῶν αὐτῶν δυνάμει κρατῆσαι · λέγει νῦν αὐτοῖς · Ὁρᾶτε , ποῖ φέρεσθε · Θεὸς ζηλωτής ἐστι , τουτέστι , κατὰ τῶν παρανομούντων καὶ ὑπερηφανευομένων . Ζῆλον γάρ φησι τὴν δικαίαν ὀργὴν , τὴν μετὰ ζέσεως γινομένην . Ἐπάγει οὖν · Ἐκδικῶν Κύριρς μετὰ θυμοῦ , ἐκδικῶν Κύριος τοὺς ὑπεναντίους αὐτῷ . Οὕτοι δέ εἰσιν , οἱ πρὸς τῇ εἰδωλολατρείᾳ ἔτι καὶ ἄλλως ἁμαρτάνοντες · μάλιστα δὲ ὑπεναντίοι αὐτῷ οἱ ὑπερήφανοι . Κύριος Κγὰρ ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται . Καὶ ἐξαίρων αὐτὸς τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ . τουτέστιν , ἐκ μέσου ποιῶν , ἀφανίζων . Ἐμφαντικὸν δὲ τὸ , αὐτὸς . Αὐτὸς γὰρ , φησὶν , ὁ μέγας , καὶ πολὺς , καὶ ἰσχυρὸς · ὥσπερ ὅταν μέλλων ἐνδείξασθαί τις , Ἐαι ἡ δεῖνα πόλις ἄρδην ἀπώλετο , εἴποι , ὅτι Ὁ βασιλεὺς ταύτῃ ἐπεστράτευσε , καὶ διήρπασε , μετὰ τοῦ στρατοῦ παντὸς ἐλθών . Ὅμοιον τῷ · Φοβερὸν τὸ ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος . Ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς τότε Ἰσραηλίτας ἀσχάλλοντας , ἴσως δὲ καὶ αἰτιωμένους τὸν Θεὸν , ταῦτα λέγει ὁ προφήτης , δεικνὺς ὅτι δικαίως τοῖς Βαβυλωνίοις παρεδόθησαν . Εἰδωλολατρήσαντες γὰρ , ἀντὶ τοῦ λαὸς εἶναι Θεοῦ , καὶ οἰκεῖοι αὐτῷ , μᾶλλον δὲ υἱοί , ἐχθροῖ αὐτῶ γεγόνασι . Διὸ καὶ ζηλώσας , ὅτι αὐτὸν ἐγκατέλιπον , παρέδωκεν αὐτοὺς τοῖς ἐχθροῖς . Τοῦτο καὶ ἐν τῇ ᾠδῇ Μωϋσέως εἶπεν · Αὐτοὶ παρεζήλωσάν με έπ´ οὐ Θεῷ , παρώργισάν με ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν · κἀγὼ παραζηλώσω αὐτοὺς ἐπ´ οὐκ ἔθνη , ἑπὶ ἔθνη ἀσυνέτῳ παροργιῶ αὐτούς . Ἔθνος δὲ ἀσύνετον οἱ Εαβυλώνιοι . καὶ ὡς ἀλαζόνες , καὶ ὡς τοῖς μὴ οὐσι θεοῖς λατρεύοντες . Οὐδὲν γὰρ ἀλαζόνος καὶ εἰδωλολάτρου ἀσυνετώτερον . Κύριος μακρόθυμος , καὶ μεγάλη ἡ ἰσχὺς αὐ
Lemmas: πρόθεσις ὁ Καρδία προσμένω ὁ κύριος , λέγω μέν καί αὐτός υἱός παράκλησις · λῆμμα δέ Νινευΐ ἔξειμι , ὡς λαμβάνω καί αἰχμαλωτίζω πᾶς νόημα εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός , καί βιβλίς ὅρασις δίδωμι ὁ κάθημαι ἐν σκότος καί σκιά θάνατος , ὁπηνίκα φωτίζω ὁ ἀγνοέω φάος γνῶσις . Ὅρας δέ , ὅτι πρότερος , λῆμμα Νινευῖ , εἶτα , Ἐιβλίον ὅρασις . εἰμί μή γάρ τις ὁ κακία σκυλεύω , καί ὑποχείριος λαμβάνω , οὐ εἄν εἰς ὁ βιβλίον ὁ ὅρασις φθάνω , ὅσπερ εἰμί ὁ θεωρία . Ἀμφότερος δέ οὗτος ὁ παράκλησις εἰμί , ἤτοι ὁ ὁ Παράκλητος ἐνέργεια · ὅς τε γάρ λόγος ὁ σοφία , ἐν πνεῦμα δίδωμι , καί ὁ ἐνέργημα ὁ δύναμις , ἐν ὁ αὐτός πνεῦμα . Κύριος , ζηλωτής . πρός ὁ Νινευίτης οὗτος φημί . ἐπεί γάρ λυσσάω κατά ὁ Ἰσραηλίτης ἀπηνής αὐτός προσφέρω , καί κατά ὁ Θεός δέ βλασφημέω , οἴομαι μή ὁ ἐκεῖνος παραχώρησις , ἀλλά ὁ σφεῖς αὐτός δύναμις κρατέω · λέγω νῦν αὐτός · ὁράω , ποῖ φέρω · θεός ζηλωτής εἰμί , τουτέστι , κατά ὁ παρανομέω καί ὑπερηφανεύω . Ζῆλος γάρ φημί ὁ Δίκαιος ὀργή , ὁ μετά ζέσις γίγνομαι . ἐπάγω οὖν · ἐκδικέω Κύριρς μετά θυμός , ἐκδικέω Κύριος ὁ ὑπεναντίος αὐτός . οὕτος δέ εἰμί , ὁ πρός ὁ εἰδωλολατρεία ἔτι καί ἄλλως ἁμαρτάνω · μάλιστα δέ ὑπεναντίος αὐτός ὁ ὑπερήφανος . Κύριος Κγὰρ ὑπερήφανος ἀντιτάσσω . καί ἐξαίρω αὐτός ὁ ἐχθρός αὐτός . τουτέστιν , ἐκ μέσος ποιέω , ἀφανίζω . ἐμφαντικός δέ ὁ , αὐτός . αὐτός γάρ , φημί , ὁ μέγας , καί πολύς , καί ἰσχυρός · ὥσπερ ὅταν μέλλω ἐνδείκνυμι τις , ἑός ὁ Δεῖνα πόλις ἄρδην ἀπόλλυμι , εἶπον , ὅτι ὁ βασιλεύς οὗτος ἐπιστρατεύω , καί διαρπάζω , μετά ὁ στρατός πᾶς ἔρχομαι . Ὅμοιος ὁ · Φοβερός ὁ ἐμπίπτω εἰς χείρ Θεός ζῶ . ἀλλά καί πρός ὁ τότε Ἰσραηλίτης ἀσχάλλω , ἴσως δέ καί αἰτιάομαι ὁ θεός , οὗτος λέγω ὁ προφήτης , δείκνυμι ὅτι δικαίως ὁ Βαβυλώνιος παραδίδωμι . εἰδωλολατράω γάρ , ἀντί ὁ λαός εἰμί Θεός , καί οἰκεῖος αὐτός , μᾶλλον δέ υἱός , ἐχθρός αὐτός γίγνομαι . Διὸ καί ζηλόω , ὅτι αὐτός ἐγκαταλείπω , παραδίδωμι αὐτός ὁ ἐχθρός . οὗτος καί ἐν ὁ ᾠδή Μωϋσῆς εἶπον · αὐτός παραζηλόω ἐγώ ἕπος οὖον Θεός , παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός · ἐγώ παραζηλόω αὐτός ἐπι οὐ ἔθνος , ἐπί ἔθνος ἀσύνετος παροργίζω αὐτός . Ἔθνος δέ ἀσύνετος ὁ Εαβυλώνιοι . καί ὡς ἀλαζών , καί ὡς ὁ μή οὐ θεός λατρεύω . οὐδείς γάρ ἀλαζών καί εἰδωλολάτρης ἀσύνετος . Κύριος μακρόθυμος , καί μέγας ὁ ἰσχύς αὖος