cogPG.PG126 218
ρίος τοῖς Θεοῦ διαταγὰς λύουσιν . Εἴτε γοῦν ὡς Υιῷ Θεοῦ συμμαχοῦσα , οὗ νόμοι ἐπηρεάζονται , εἴτε ὡς οἰκεῖον υἱὸν τῆς τοῦ ἐπηρεάζειν ἐπηρείας ἐκλύουσα , πάντως δὲ κερδαίνει τὰ μέγιστα . Τοῦτο δὲ τὸ γράμμα ὅικαιοῦμεν ἐμφανισθῆναι διὰ σοῦ τῇ τοῦ Θεοῦ δούλῃ , καὶ κοινῆ κυρίᾳ ἡμῶν . Ἐπεὶ δὲ καὶ πρὸς ὅὲν πανσέβαστον πρωτοστράτωρα περὶ τῆς αὐτῆς βσοθέσεως ἔγραψα , καὶ τὸ πρὸς τοῦτον γράμμα ταύτη ἐμφανισθήτω , ὡς ἂν δι´ αὐτῆς ἐκείνω δοθῇ . Καὶ τοῦτο γὰρ ἀξιοῦμεν τὴν ὁσιωτάτην γυναικῶν ἐν τῷ πρὸς αὐτὴν γράμματι τὸ τῆς διακονίας ἐπίταγμα , πάσης ἀπηλλαγμένον βαρύτητος , καὶ Πατρὶ ποοσῆκον ὄντως φειδομένῳ παιδὸς δυνάμεως , τοῦτό μοι τελέσειν , καὶ πᾶν ἀπέχω τὸ ὀφειλόμενον . Αὐτὸς μὲν οὖν καὶ μείζω καὶ κρείττω δύναιο , ἡμεῖς δὲ καὶ τῶν δοκούντων μικρῶν καὶ εὐφόρων πειρασμῶν ἐκτὸς εἴημεν , ὡς ἂν μηδὲ τοὐλάχιστον μήτ´ ἄλλοις μήθ´ ὑμῖν ἐνοχλοίημεν . ΕΙΙΣ Γ Λʹ . Τῷ μεγάλῳ δομεστίκῳ κυρίῳ Ἀδριανῷ , τ , ἀδελφῷ τοῦ βασιλέως . Τίς εἰμί ἐγὼ , κύριέ μου , κύριε , ὅτι ἠγάπησάς , με ἕως τούτων , ἵνα πρὸς σὲ νῦν ἂ Δαβίδ ποτε πρὸς Φεὸν , φθέγξωμαι ; « Τί μοι τηλικοῦτον ἀνετίθης φοοτίον , κατεαγότι πᾶσαν τὴν φορταγωγὸν δύναμιν ; » Τοῦτο αἱ κίονες ἄντικρυς αἱ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσιν , ἀφ´ ἃς τῆς Ἄτλαντος δεῖ δυνάμεως , ἐμὲ διασχεῖν κελεύεις τὰς νεφέλας τοῦ προφητικοῦ γράμματος , καὶ γυμνὸν παραδεικνύναι τὸν ἥλιον . Ἐμοὶ δὲ τίσς ἀποφυσήσει τὴν τῶν πραγμάτων νεφέλην , ἣν αἱ τῶν συκοφαντῶν ἀναφοραὶ παχεῖαν ἀνέθρεψαν ἐκθιμιωτῷ καθ´ ἡμᾶς ἡλίῳ ; Ὅστις ποτὲ οὗτος ὁ ἤλιος , ψς καλὸς μὲν ὡς νυμφίος , εὐμεγέθης δὲ ὡς γίγας , καὶ πάντα τῇ καύσει καὶ τῇ θάλψει ζωογονῶν καὶ νικῶν . Δέον ἐκτήκειν ταύτας , ὡς μηδ’ , εἰ γένοιντο , φαίνεσθαι , ὁ δὲ παχύνει καὶ εἰς νεφελῶν σύστασιν , τυχὸν μὲν κατὰ λόγον , ὡς δὲ τοῖς πολλοῖς δοκεῖ , παρὰ λόγον . Οὔπω γὰρ ἐκ τῶν προτέρων αἰθρίαν ἔχομεν , αὖθις σὺν δ´ εὖρος τε νότος τ´ ἔπεσε , ζέφυρός τε δυσαὴς , ὀρώδει δ´ οὐρανόθεν νύξ . Ὅ μοι καὶ πλείους καὶ πικροτέρας τὰς ἀκίδας τῆς ἀθυμίας ἐμπήγνυσιν , ὅταν ἄνωθεν ἔχω τὴν νύκτα , ὅθεν φῶς ἐπήλπισα . Ἀλλὰ γὰρ ἵνα καὶ αὐτὸς συνιστῶ νεφέλας τῇ ἀσαφείᾳ , καὶ σκιάζω τοῦ λόγου τὸν ἥλιον οἱ χθὲς καὶ πρώην μοι ἐπαναστάντες ἄδικοι μάρτυρες , οὓς ὁ κράτιστος ἡμῶν βασιλεὺς , καὶ σὸς παμπόθητος ἀδελφὸς , τὸ ψεῦδος φωράσας ἀποπεσεῖν τῶν διαβουλίων αὐτῶν πεποίηκεν , ὡς ψεύσασθαι τὴν ἀδικίαν ἑαυτήν . Οὗτοι νῦν πάλιν αὐτῷ προσελθόντες , καὶ τὰ αὐτὰ περὶ τῶν αὐτῶν εἰπόντες τοσοῦτον Θ ΕΡΙΘΤ . ΧΧ .
Lemmas: Ρίος ὁ Θεός διαταγή λύω . εἴτε γοῦν ὡς υἱός Θεός συμμαχέω , ὅς νόμος επηρεάζω , εἴτε ὡς οἰκέω υἱός ὁ ὁ ἐπηρεάζω ἐπήρεια ἐκλύω , πάντως δέ κερδαίνω ὁ μέγας . οὗτος δέ ὁ γράμμα οικαιουμην ἐμφανίζω διά σύ ὁ ὁ Θεός δοῦλος , καί κοινῆ κύριος ἐγώ . ἐπεί δέ καί πρός οεʹ πανσέβαστος πρωτοστράτορας περί ὁ αὐτός βσοθεσις γράφω , καί ὁ πρός οὗτος γράμμα οὗτος ἐμφανίζω , ὡς εἄν δις αὐτός ἐκεῖνος δίδωμι . καί οὗτος γάρ ἀξιόω ὁ ὅσιος γυνή ἐν ὁ πρός αὐτός γράμμα ὁ ὁ διακονία ἐπίταγμα , πᾶς ἀπαλλάσσω βαρύτης , καί πατήρ ποιέω εἰμί φείδομαι παῖς δύναμις , οὗτος ἐγώ τελέω , καί πᾶς ἀπέχω ὁ ὀφείλω . αὐτός μέν οὖν καί μείζων καί ἀγαθός δύναμαι , ἐγώ δέ καί ὁ δοκέω μικρός καί εὔφορος πειρασμός ἐκτός εἰμί , ὡς εἄν μηδέ τοὐλάχιστον μῆτε ἄλλος μήθ´ σύ ἐνοχλέω . ΣΙ Γ λίαν . ὁ μέγας δομέστικος κύριος ἀδριανός , τ , ἀδελφός ὁ βασιλεύς . Τῖς εἰμί ἐγώ , κύριος ἐγώ , κύριος , ὅτι ἀγαπάω , ἐγώ ἠώς οὗτος , ἵνα πρός σύ νῦν ὅς Δαβίδ ποτός πρός Φεὸν , φθέγγομαι ; « τις ἐγώ τηλικόσδε ἀνατίθημι φοοτίον , κατάγνυμι πᾶς ὁ φορταγωγός δύναμις ; » οὗτος ὁ κίων ἄντικρυς ὁ οὐρανός εὐρύς ἔχω , ἀφή ὅς ὁ Ἄτλας δεῖ δύναμις , ἐγώ διασχάω κελεύω ὁ νεφέλη ὁ προφητικός γράμμα , καί γυμνός παραδείκνυμι ὁ ἥλιος . ἐμός δέ τίς ἀποφύσησις ὁ ὁ πρᾶγμα νεφέλη , ὅς ὁ ὁ συκοφάντης ἀναφορά παχύς ἀνατρέφω εκθιμιωτος καθ´ ἐγώ ἥλιος ; ὅστις ποτέ οὗτος ὁ ἥλιος , ψς καλός μέν ὡς νυμφίος , εὐμεγέθης δέ ὡς Γίγας , καί πᾶς ὁ καίω καί ὁ θάλπω ζωογονέω καί Νίκη . Δέος ἐκτήκω οὗτος , ὡς μηδέ , εἰμί γίγνομαι , φαίνω , ὁ δέ παχύνω καί εἰς νεφέλη σύστασις , τυγχάνω μέν κατά λόγος , ὡς δέ ὁ πολύς δοκέω , παρά λόγος . οὔπω γάρ ἐκ ὁ πρότερος αἰθρία ἔχω , αὖθις σύν δδʹ εὖρος τε νότος τ πίπτω , ζέφυρος τε δυσαής , ὀρώδης δδʹ οὐρανόθεν νύξ . ὅς ἐγώ καί πλείων καί πικρός ὁ ἀκίς ὁ ἀθυμία ἐμπήγνυμι , ὅταν ἄνωθεν ἔχω ὁ νύξ , ὅθεν φάος ἐπελπίζω . ἀλλά γάρ ἵνα καί αὐτός συνίστημι νεφέλη ὁ ἀσάφεια , καί σκιάζω ὁ λόγος ὁ ἥλιος ὁ χθές καί πρώην ἐγώ ἐπανίστημι ἄδικος μάρτυς , ὅς ὁ ἀγαθός ἐγώ βασιλεύς , καί σός παμπόθητος ἀδελφός , ὁ ψεῦδος φωράω ἀποπίπτω ὁ διαβούλιον αὐτός ποιέω , ὡς ψεύδω ὁ ἀδικία ἑαυτοῦ . οὗτος νῦν πάλιν αὐτός προσέρχομαι , καί ὁ αὐτός περί ὁ αὐτός εἶπον τοσοῦτος Θ ΤΕ . ΧΧ .