cogPG.PG126 206
σοῦ μοι γράμματα , τιμιώτατε δέσποτα · ὧν ἡ δύνακις οὖτως ἐπὶ τὴν ἐμήν κατέβη διάνοιαν , ὡς οὐ νιφετὸς ἐπὶ χλόην , οὐδὲ ὄμβρος ἐπ´ ἄγρωστιν . Ἰίδύνθη γάρ μοι ἡ διαλογή σου , φιλαδελφίας ἠρτυμένη χάριτί τε καὶ ἅλατι . Καὶ ὡς παρόντα περιεπλάκην , καὶ κατησπασάμην τὸν ἐμὸν δεσπότην καὶ πατέρα ἀνάπης στόματι . Ἀλλ’ , ὦ φθόνε , πῶς ἡμᾶς ἀλλήλων μακροῖς οὕτω τοῖς θριγκίοις διέστησας , ἵνα κατὰ μόνας κεντῇς ἑκάτερον , καὶ ᾖ οὐαὶ τῷ ἑνὶ ἀνὰ μέρος , καὶ αὖθις τῷ ἑνὶ , καὶ μὴ ἄῤῥηκτον γένηται τὸ καθ´ ἡμᾶς σπαρτίον τῇ πλοκῇ δυναμούμενον ; Εὐλογητὸς Θεὸς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος , ὃς καὶ τοὺς μακρὰν ἐγγὺς ποιεῖ τῇ τοῦ λόγου δυνάμει , καὶ τῶν γραμμάτων τῇ χάριτι καὶ διαψεύδεσθαι ποιεῖ τὰ τοῦ φθόνου σοφίΚσματα . Εἰ γὰρ καὶ ἀπωρφανίσθημεν ἀπ´ ἀλλήλων , προσώπῳ δὲ τοῦτο , καὶ οὐ καρδίᾳ , ἀλλ´ ὁμιλοῦμεν ἀλλήλοις διὰ τοῦ τῶν ἐπιστολῶν στόματος , καὶ ἀπλῶς τοῦ καύσωνος τῶν λυπηρῶν ἅτερος ἅτερον ἀπαψύχομεν [[ ἀναψ . , ἠχοῦν μὲν ἔργον ποιοῦντες , καὶ ἀντιδιδόντες ἃς περὶ τῶν θλιβόντων φωνῶν ὰς λαμβάοιεν ἀποκουφίζοντες δ´´ ὅμως ἑαυτοὺς διὰ τῶν ἐρυγῶν τοῦ λόγου τοῦ τῆς καρδίας βαρέος πνεύματος . Βὸκοῦν ἐπειδή μοι τὸ τῆς τῶν περὶ σὲ διηγήσεωποτήριον προὔπιες . ἀντιπροπίνων κἀγώ σοι τοιαύτην πρόποσιν . Ὡς ἀπόλοιτο ἡ ἄμπελος ἐξ ἦς ἡμῖν τοὺς τοιαῦτα πόματα . Ἐξεθλιψε μὲν ἡμᾶς Σεναχηρεί μ ὁ Ἀσσύριος , ὃν ἐν μέσῃ τῶν ποταμῶν ἡμῖν ἀμείλικτον ἐπαπέστειλεν . Ὁ δεύτερος δὲ πολλῷ τῶ μέτρῳ βαρύτερος , ὅσῳ καὶ ἀφρονέστεροστά τε γὰρ Κλλα ἡ μωρία καὶ τὴν κακίαν ἀθλάστους ποιεῖ τοὺς αὐτῆς τροφίμους καὶ ἀτεράμονας ) , οὕτως ὑπὲρ τῶν Κἡμετέρων σπλάγχνων ἀντιστᾶσιν αὐτῷ ( γε δεῖ σπλάγχνα καλεῖν τοὺς ὕστερον ἐπιβούλους ,, καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ κοπτομένου καὶ μελιζομένου βραχέα τινὰ λαλήλασιν . ἐγκοτήσας , κατέφαγέ με , ἐμελίσατό με , ἐνέπλησέ με πικρίας , ἐμέθυσέ με χολῆς . Ἐνὶ λόγω οὗτος μὲν αὐτῷ τίμιος , ὅς ἂν ἢ εἶπέ τι κατὰ τῆς Ἐκκλησίας , ἢ ἔδρασεν · οὐτος δὲ ἄτιμος , καὶ τίνος οὐ κάκιον πράττων , ὃς ἢ ὁμιλήσας ἡμῖν κατεμηνύθη , ἦ πρὸς τὴν ἐκκλησίαν ἐν ἑορτῇ γοῦν εἰσελθών . Καὶ γὰρ καὶ τούτου τοῖς Χριστιανοῖς ἐφθόνησεν , ἵν´ ἐν τῶ κοινῷ τὸ κατ´ αὐτὸν κρύπτηται . Λὐτὸς γὰρ οὐδὲ τοῦ προσκυνῆσαι τὴν Θεομήτορα ἑαυτὴν ἠξίωσεν · ὡς μὲν ᾤετο , ἐαυτῷ προμηθούμενος τὸ πρὸς ἡμᾶς ἀταπείνωτον καὶ ἀνένδοτονοὕτω γὰρ ἀπονενόηται ] · ὡς δ´ ἐγὼ κρίνω τοῦτο μόνον πάσχων ἑαυτοῦ ἄξιον , καὶ αὐτόθι ἔχων τὴν δίκην , ἐξ ὧν ἐπάλως , ὅ ωασσι μαίνεται οὕτ´ ἀνέοας τίσειν εἰδὼ , οὔτε Θεὸν , ἀλλ´ ὅλος τῆς ὑποδύσης αὐτὸν λύσσης γινόμενος . Ἐκ τούτου πῶς δοκεῖς ἡμᾶς διατεθῆναι τοὺς ἐνταυθοῖ ὰπαξάπαντας ; Οἱ μὲν ἀπεστάλησαν μόνον , οἱ δὲ καὶ ἐπανέστησαν · πᾶσι δὲ ἁπλῶς ἡ κακία ἐνεκυβίστησεν .
Lemmas: σύ ἐγώ γράμμα , τίμιος δεσπότης · ὅς ὁ δύνακις οὖτως ἐπί ὁ ἐμός καταβαίνω διάνοια , ὡς οὖον νιφετός ἐπί χλόη , οὐδέ ὄμβρος ἐπι ἄγρωστις . Ἰίδύνθη γάρ ἐγώ ὁ διαλογή σύ , φιλαδελφία ἀρτύω χάρις τε καί ἅλς . καί ὡς πάρειμι περιπλέκω , καί κατασπάω ὁ ἐμός δεσπότης καί πατήρ ἀναπαύω στόμα . ἀλλά , εἰμί φθόνος , πῶς ἐγώ ἀλλήλων μακρός οὗτος ὁ θριγκίον διΐστημι , ἵνα κατά μόνος κεντέω ἑκάτερος , καί εἰμί οὐαί ὁ εἷς ἀνά μέρος , καί αὖθις ὁ εἷς , καί μή ἄρρηκτος γίγνομαι ὁ καθ´ ἐγώ σπαρτίον ὁ πλοκή δυναμόω ; εὐλογητός θεός ὁ ὁ Θεός Λόγος , ὅς καί ὁ μακράν ἐγγύς ποιέω ὁ ὁ λόγος δύναμις , καί ὁ γράμμα ὁ χάρις καί διαψεύδω ποιέω ὁ ὁ φθόνος σοφίΚσματα . εἰμί γάρ καί ἀπορφανίζω ἀπ´ ἀλλήλων , πρόσωπον δέ οὗτος , καί οὖον Καρδία , ἀλ ὁμιλέω ἀλλήλων διά ὁ ὁ ἐπιστολή στόμα , καί ἀπλόος ὁ καύσων ὁ λυπηρός ἕτερος ἕτερος ἀποψύχω [[ ἀνάπτω . , ἠχέω μέν ἔργον ποιέω , καί ἀντιδίδωμι ὅς περί ὁ θλίβω φωνή ὀλοός λαμβάνω ἀποκουφίζω δδʹ ὅμως ἑαυτοῦ διά ὁ ἐρυγή ὁ λόγος ὁ ὁ Καρδία βαρύς πνεῦμα . Βόκος ἐπειδή ἐγώ ὁ ὁ ὁ περί σύ διηγήσεωποτήριον προπίνω . ἀντιπροπίνω ἐγώ σύ τοιοῦτος πρόποσις . ὡς ἀπόλλυμι ὁ ἄμπελος ἐκ εἰμί ἐγώ ὁ τοιοῦτος πόμα . Ἐξεθλιψε μέν ἐγώ Σεναχηρεί μ ὁ Ἀσσύριος , ὅς ἐν μέσος ὁ ποταμός ἐγώ ἀμείλικτος ἐπαποστέλλω . ὁ δύο δέ πολύς ὁ μέτρον βαρύς , ὅσος καί ἄφρων τε γάρ Κλλα ὁ μωρία καί ὁ κακία ἄθλαστος ποιέω ὁ αὐτός τρόφιμος καί ἀτεράμων ) , οὕτως ὑπέρ ὁ Κἡμετέρων σπλάγχνον ἀνθίστημι αὐτός ( γε δεῖ σπλάγχνον καλέω ὁ ὕστερος ἐπίβουλος ,, καί ὑπέρ ὁ λαός κόπτω καί μελίζω βραχύς τις λαλέω . ἐγκοτέω , κατεσθίω ἐγώ , μελίζω ἐγώ , ἐμπίμπλημι ἐγώ πικρία , μεθύω ἐγώ χολή . ἐν λόγος οὗτος μέν αὐτός τίμιος , ὅς εἄν ἢ εἶπον τίς κατά ὁ ἐκκλησία , ἢ δράω · οὐτος δέ ἄτιμος , καί τίς οὖον κακός πράσσω , ὅς ἢ ὁμιλέω ἐγώ καταμηνύω , εἰμί πρός ὁ ἐκκλησία ἐν ἑορτή γοῦν εἰσέρχομαι . καί γάρ καί οὗτος ὁ Χριστιανός φθονέω , ὅς ἐν ὁ κοινός ὁ κατ´ αὐτός κρύπτω . Λυτός γάρ οὐδέ ὁ προσκυνέω ὁ Θεομήτωρ ἑαυτοῦ ἀξιόω · ὡς μέν οἴομαι , αὐτός προμηθέομαι ὁ πρός ἐγώ ἀταπείνωτος καί ἀνένδοτος γάρ ἀπονοέομαι ] · ὡς δδʹ ἐγώ κρίνω οὗτος μόνος πάσχω ἑαυτοῦ ἄξιος , καί αὐτόθι ἔχω ὁ δίκη , ἐκ ὅς ἐπάλως , ὅς ὠθέω μαίνομαι ὕω ἀνίημι τίνω Εἰδώ , οὔτε θεός , ἀλ ὅλος ὁ ὑποδύω αὐτός λύσσα γίγνομαι . ἐκ οὗτος πῶς δοκέω ἐγώ διατίθημι ὁ ἐνταυθοῖ ὰπαξάπαντας ; ὁ μέν ἀποστέλλω μόνος , ὁ δέ καί ἐπανίστημι · πᾶς δέ ἁπλόος ὁ κακία ἐγκυβιστέω .