cogPG.PG126 185
φησὶ , ταύτην . κἀγὼ φημι . ἴδον οὖν δύο , τό τε θεῶσαν , καὶ τὸ θεωθέν . Ἀλλὰ´ ἡνωμένα , φησί · Κἀγὼ οὕτως λέγω . Ἀλλὰ´ εἰ μὲν ἑνωθέντα συνεχύθησαν , εἶχέ τις λέγειν , ὅτι ἕν ἐγένοντο συγκεχυμένον , οὐδ´ ἕτερόν ἐστι μᾶλλον . Ἐπεὶ δὲ ἑνωθέντα τηροῦσι τὰς οἰκείας ἰδιότητας , πῶς οὐ δύος Ἀλλὰ τὸ ἀνθρώπινον , φησὶ , θέλημα ὑπὸ τοῦ θείου θελήματος ἤγετο , καὶ ὅτε ἤθελε τὸ θεῖον θέλημα , τότε ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἤθελε φαγεῖν , ἢ πιεῖν , ἢ ἄλλο τι φυσικὸν ἐνεργῆσαι . Κἀγὼ οὕτως λέγω . Ἐπεὶ οὖν ὅτε παρεχώρει ἡ θεία θέλησις , τότε ἤθελεν ἡ ἀνθρωπίνη , ὁρᾷς ὅτι ἀνθρωπίνη θέλησις ἦν ἐν τῷ Χριστῷ ἐκεῖνα θέλουσα τῶν ἀνθρωπίνων ἃ ἡ θεία παρεχώρει θέλησις . Οὐ γέγραπται ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , ὅτι ἤθελε λαθεῖν καὶ οὐκ ἠδυνήθη ; Πῶς οὖν ἤθελεθείως , ἢ ἀνθρωπίνως ; Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οὐκ ἠδυνήθη , παραχωρήσαντος τοῦ Θεοῦ , δειχθῆναι τὸ ἀνθρώπινον θέλημα . Πῶς δὲ ἀνεδείχθη , εἰ μὴ ἦν ἐν τῷ Χριστῷ οὐσιωδῶς καὶ ἀτρέπτως ; Οὐ γὰρ δὴ κατὰ φαντασίαν ταῦτα ἐπεδείκνυτο · μὴ γένοιτο . Ἡνωμένον οὖν ἦν τὸ ἀνθρώπινον θέλημα τῷ θείῳ θελήματι . Επεὶ δὲ ἀτρέπτως καὶ ἀσυγχύτως ἤνωτο , ὁυὰς θελήσεων εἰσάγεται καὶ μετὰ τὴν ἔνωσιν . Ἡ γὰρ ἕνωσις οὐδὲν ἄλλο ἐποίησεν , εἰ μὴ τὸ δοξάσαι καὶ λαμπρῦναι τὰ πρώην ὄντα ἄτιμα καὶ ἄδοξα . Τὸ δὲ δοξασθὲν οὐκ ἐξέβη ἐκ τῆς ἰδίας φύσεως , ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὴν οἰκείαν φύσιν ἀπεκατέστη . Ἡ γὰρ ὁδοξία ἐκ τῆς ἀμαρτίας , ἤτις παρὰ φύσιν ἐστίν · εἰ καὶ ἡ πρὸς Θεὸν ἕνωσις οὐκ ἔστι φυσικὸν ἡμῶν , ἀλλ´ ὑπὲρ φύσιν . Τέως δ´ οὖν δοξασθὲν τὸ φυσικὸν θέλημα , καὶ ἐκεῖνα θέλον ἃ τῷ Θεῷ ἐδόκει οὐκ ἀπώλετο . Ὦττε ἐπεὶ ἦν αὐτὸ , ἦν δὲ καὶ τὸ θεῖον ἐν τῷ Χριστῷ , δύο πάντως καὶ μετὰ τὴν ἔνωσιν γνωριζόμενα ταῖς οἰκείαις διαφοραῖς · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ πεπυρακτωμένου σιδήρου , τὸ πῦρ ἐνωθὲν τῷ σιδήρῳ ἔχει τὸ καίειν καὶ τὸ λάμπειν , καὶ ὁ σίδηρος τὸ εἰκεῖον βάρος καὶ τὸν ὄγκον καὶ τὸ σχῆμα · καὶ ὑποστατικῶς μὲν οὐ διαιροῦνται ἀπ´ ἀλλήλων τὰ ἰδιώματα τοῦ τε πυρὸς καὶ τοῦ σιδήρου , τὰς φυσικὰς δὲ διαφορὰς ἔχοντα δεικνύουσιν , ὅτι φύσις εἰσὶ καὶ μετὰ τὴν
Lemmas: φημί , οὗτος . ἐγώ φημί . ὁράω οὖν δύο , ὁ τε θεός , καί ὁ θεόω . Ἀλλά ἑνόω , φημί · ἀγός οὕτως λέγω . Ἀλλά εἰμί μέν ἑνόω συγχέω , ἔχω τις λέγω , ὅτι εἷς γίγνομαι συγχέω , οὐδός ἕτερος εἰμί μᾶλλον . ἐπεί δέ ἑνόω τηρέω ὁ οἰκεῖος ἰδιότης , πῶς οὖον δύοςʹ ἀλλά ὁ ἀνθρώπινος , φημί , θέλημα ὑπό ὁ θεῖον θέλημα ἄγω , καί ὅτε ἐθέλω ὁ θέω θέλημα , τότε ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐθέλω ἐσθίω , ἢ πίνω , ἢ ἄλλος τίς φυσικός ἐνεργέω . ἀγός οὕτως λέγω . ἐπεί οὖν ὅτε παραχωρέω ὁ θεῖος θέλησις , τότε ἐθέλω ὁ ἀνθρώπινος , ὁράω ὅτι ἀνθρώπινος θέλησις εἰμί ἐν ὁ Χριστός ἐκεῖνος ἐθέλω ὁ ἀνθρώπινος ὁ ὁ θεῖος παραχωρέω θέλησις . οὖον γράφω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , ὅτι ἐθέλω λανθάνω καί οὐ δύναμαι ; Πῶς οὖν ἤθελεθείως , ἢ ἀνθρώπινος ; Ζεύς οὗτος γάρ καί οὐ δύναμαι , παραχωρέω ὁ Θεός , δείκνυμι ὁ ἀνθρώπινος θέλημα . Πῶς δέ ἀναδείκνυμι , εἰμί μή εἰμί ἐν ὁ Χριστός οὐσιωδῶς καί ἄτρεπτος ; οὖον γάρ δή κατά φαντασία οὗτος ἐπιδείκνυμι · μή γίγνομαι . ἑνόω οὖν εἰμί ὁ ἀνθρώπινος θέλημα ὁ θεῖον θέλημα . ἐπεί δέ ἄτρεπτος καί ἀσύγχυτος ἀνίημι , οὖας θέλησις εἰσάγω καί μετά ὁ ἔνειμι . ὁ γάρ ἕνωσις οὐδείς ἄλλος ποιέω , εἰμί μή ὁ δοξάζω καί λαμπρύνω ὁ πρώην εἰμί ἄτιμος καί ἄδοξος . ὁ δέ δοξάζω οὐ ἐκβαίνω ἐκ ὁ ἴδιος φύσις , ἀλλά μᾶλλον εἰς ὁ οἰκεῖος φύσις ἀποκαθίστημι . ὁ γάρ ὁδοξία ἐκ ὁ ἁμαρτία , ὅστις παρά φύσις εἰμί · εἰμί καί ὁ πρός θεός ἕνωσις οὐ εἰμί φυσικός ἐγώ , ἀλ ὑπέρ φύσις . Τέως δδʹ οὖν δοξάζω ὁ φυσικός θέλημα , καί ἐκεῖνος ἐθέλω ὁ ὁ Θεός δοκέω οὐ ἀπόλλυμι . Ὦττε ἐπεί εἰμί αὐτός , εἰμί δέ καί ὁ θέω ἐν ὁ Χριστός , δύο πάντως καί μετά ὁ ἔνειμι γνωρίζω ὁ οἰκεῖος διαφορά · ὥσπερ καί ἐπί ὁ πυρακτωμένος σίδηρος , ὁ πῦρ νοέω ὁ σίδηρος ἔχω ὁ καίω καί ὁ λάμπω , καί ὁ σίδηρος ὁ εικαιω βάρος καί ὁ ὄγκος καί ὁ σχῆμα · καί ὑποστατικός μέν οὖον διαιρέω ἀπ´ ἀλλήλων ὁ ἰδίωμα ὁ τε πυρός καί ὁ σίδηρος , ὁ φυσικός δέ διαφορά ἔχω δείκνυμι , ὅτι φύσις εἰμί καί μετά ὁ