cogPG.PG126 131
εἰπεῖν Ἰθάμαρ καὶ Ἐλεάζαρ , καὶ ἕτι ταπεινότερον τὼν πολλῶν εοῦ Ἰσραὴλ , καὶ ταῦτα καθηραμένων πρότριτα , καὶ οὐ συνίεμεν ἀσχημονοῦντες διπλῇ · οἷς τε τὴν ἀρχὴν κακῶς λέγομεν , καὶ οἷς ἐπαγωνιζόμεθα . Μακάριος μὲν γὰρ ὁ μὴ ἀμαρτὼν έν λόγῳ , καθώς τις ἔφησεν · ἐπαινετὸς δὲ καὶ ὁ , μετὰ τὸ ἡμαρτηκέναι , τὴν ἁμαρτίαν εὐρὼν καὶ γνοὺς . ναὶ ὡς εἰδεχθῆ βδελυξάμενος , οἷόν τι τέρας ἐν νυκτὶ τεχθὲν , εἶτα ἐν ἡμέρᾳ ὀφθέν τε καὶ βδελυχθὲν , καὶ διὰ τοῦτο ἀποῤῥιφθέν . Οὐ μιμησόμεθα τὴν τοῦ Κυρίου ταπείνωσιν , οὐχ ἑαυτῷ ἁρέσαντος , ἀλλ´ ἡμῖν τοῖς πολλοῖς , καὶ ὡς δυσχρήστου δεθέντος , ἵνα ἡμᾶς ἑαυτῷ καὶ ἀλλήλοις συνδήση ἐν τῳ τῆς εἰρήνης συνδέσμῳ · καὶ τὸ αἷμα κενώσαντος , ἵνα τὰ τεκνε τοῦ Θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συνάγῃ [ συναγάγῃ ] εἰς ἔν , καὶ ποίμνη μία ῶν προβάτων ἀπάντων γένηται ὑφ´ ἐνὶ ταττομένων ποιμένι , καὶ διαφευγόντων πρὸ τῶν λύκων τὴν ἀνεπιστασίαν , οὐδὲν ἦττον ἐκείνων σπαράττουσαν , μᾶλλον δὲ κἀκείνους αὐτὴν πρὸς τὸν τῆς ποίμνης σπαραγμὸν ἐνισχύουσαν ; Κεῇʹ . Τί τοὺς Φαρισαίους ἐποίησε ταλανίζεσθαι ; Οὐ τὸ φιλότιμον , καὶ φιλόπρωτον , καὶ τὸ θέλειν καλεσθαι ὑπὸ τῶν ἀιθρώπων Ῥαβί ; Οὐ τὸαὐτὸ τοῦτο Θεοκτόνους τοὺς ἀθλίους εἰργάσατο ; Τίς ὁ καπνὸς τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου , ζητῶ μαθεῖν καὶ Ἡσοΐας μοε ἀποκρίνεται , ὅτι τὸ , Μή μουᾶπτου , παρὰ τῶν ὑπερηφάνων λεγόμενον , οἷς ὁ Κύριος ἀντιτάσσεται . Δείξω σοι καὶ Φαρισαῖον ἀξιοζήλωτον τὸν Γαμαλιὴλ , ρὐδὲν Φαρισαῖκὸν κατὰ τῶν ἀποστόλων εἰσηγησάμεὧρν . πᾶν μὲν οὖν τοὐναντίον θεοσεβῶς ὑπὲρ ἐκείνων καὶ εὐλαβῶς συμβουλεύσαντα . Ἡμεῖς δὲ , οἱ τῇδικμιοσύνη περισσεύειν ὑπὲρ τοὺς Φαρισαίους ἀναγκαίως ὀφείλοντες , ὡς οὐκ ἄλλως ἐν [ ἐνὸν υεί ἔνι ] τῆς βασιλείας τυχεῖν , εἰς ἥν ὑπὸ τοῦ δικαιώσαντος ἐκλήθημεν καὶ ἐτέθημεν , ὑπὲρ τοὺς Φαρισαίους φρονοῦμεν , οὐκ οἶδα , πότερον , ἵνα τῆς Ἐκκλησίας τοὺς ἀδελφοὺς , ἢ ἑαυτοὺς τῆς βασιλείας ἐκκλείσωμεν . Οὐχ ὁρᾷς Παῦλον τοῦ κατ´ αὐτὸν Εὐαγγελίου κριτὰς τοὺς περὶ Πέτρον αἱρούμενον ; οὐχ ὁρᾷς Πέτρον ὑπ´ αὐτοῦ ἐλεγχόμενον , καὶ τοὺς ἐλέγχους ἐν πραότητι φέροντα ; Δὐτὸς δὲ εἰ μὴ πρὸς τὴν βροντὴν τοῦ σοῦ λόγου πάντας ὁρᾷς ὑποπτήσσοντας , καὶ πρὸς τὴν ἀστραπὴν πρηνεῖς πίπτοντασπερ ὁ λάγος ἐν Θαβὼρ εἰσάγει παθόντας τοὺς μαθητὰς πρὸς πὴν λάμψιν τῆς παραδειχθείσης Θεότητος ) , τότε δὴ , πότε Σίμωνες καὶ Μαρκίωνες ἀνορύττονταί σοι καὶ ἀναδείκνυνταιοὖς καλῶς ποιῶν ὁ χρόνος κατώρυξε . καὶ κατέκρυψε , καὶ ὁ βόρβορος ἀνακινεῖται τῶν Γνωστικῶν , καὶ ἡ τοῦ Σαβελλίου ἀναπλάττεται τερατεία , καὶ ἡ τοῦ Ἀρείου λύσσα , καὶ ὁ σκοτεινὸς Φωτεινὸς , καὶ ὁ ἄλλος ὁρμαθὸς τῶν τῆς ἀπωλείας υἱῶννα μὴ πάντας ἀπαριθμούμενος , μολύνω τὸν λόνον καὶ τοῖς ὀνόμασι ] , καὶ περιάπτεις τούτους τῷ ἀδελφῷ τῆς τυφλότητος!λ , τῶ αὐτῷ τοὺς πρὸς ἀλλήλους διαφωνοῦντας , ὥσπερ τινά σχοινία μακρὰ ,
Lemmas: εἶπον Ἰθάμαρ καί Ἐλεάζαρ , καί ἔτι ταπεινός ὅς πολύς ἑός Ἰσραήλ , καί οὗτος καθαίρω πρότριτα , καί οὖον συνίημι ἀσχημονέω διπλόος · ὅς τε ὁ ἀρχή κακῶς λέγω , καί ὅς ἐπαγωνίζομαι . Μακάριος μέν γάρ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐν λόγος , καθώς τις φημί · ἐπαινετός δέ καί ὁ , μετά ὁ ἁμαρτάνω , ὁ ἁμαρτία εὑρίσκω καί γιγνώσκω . ναί ὡς εἰδεχθής βδελύσσομαι , οἷος τίς τέρας ἐν νύξ τίκτω , εἶτα ἐν ἡμέρα ὁράω τε καί βδελύσσομαι , καί διά οὗτος ἀπορρίπτω . οὖον μιμέομαι ὁ ὁ κύριος ταπείνωσις , οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω , ἀλ ἐγώ ὁ πολύς , καί ὡς δύσχρηστος δέω , ἵνα ἐγώ ἑαυτοῦ καί ἀλλήλων συνδέω ἐν ὁ ὁ εἰρήνη σύνδεσμος · καί ὁ αἷμα κενόω , ἵνα ὁ τεκνέω ὁ Θεός ὁ διασκορπίζω συνάγω [ συνάγω ] εἰς ἐν , καί ποίμνη εἷς κυβερνάω πρόβατον ἀπαντάω γίγνομαι ὑφ´ ἐν τάσσω ποιμήν , καί διαφεύγω πρό ὁ λύκος ὁ ἀνεπιστασία , οὐδείς ἀίσσω ἐκεῖνος σπαράσσω , μᾶλλον δέ ἐκεῖνος αὐτός πρός ὁ ὁ ποίμνη σπαραγμός ἐνέχω ; Κεῇʹ . τις ὁ Φαρισαῖος ποιέω ταλανίζω ; οὖον ὁ φιλότιμος , καί φιλόπρωτος , καί ὁ ἐθέλω κάλημι ὑπό ὁ ἀιθρώπων ραβί ; οὖον αὐτός οὗτος θεοκτόνος ὁ ἄθλιος ἐργάζομαι ; Τῖς ὁ καπνός ὁ θυμός ὁ κύριος , ζητέω μανθάνω καί ησοια μου ἀποκρίνω , ὅτι ὁ , μὴ μουαπτω , παρά ὁ ὑπερήφανος λέγω , ὅς ὁ Κύριος ἀντιτάσσω . δείκνυμι σύ καί Φαρισαῖος ἀξιοζήλωτος ὁ Γαμαλιήλ , ῥᾴδιος Φαρισαῖος κατά ὁ ἀπόστολος εἰσηγέομαι . πᾶς μέν οὖν ἐναντίος θεοσεβής ὑπέρ ἐκεῖνος καί εὐλαβής συμβουλεύω . ἐγώ δέ , ὁ τῇδικμιοσύνη περισσεύω ὑπέρ ὁ Φαρισαῖος ἀναγκαῖος ὀφείλω , ὡς οὐ ἄλλως ἐν [ ἐν-εἰμί υἱός ἐν ] ὁ βασίλεια τυγχάνω , εἰς ὅς ὑπό ὁ δικαιόω καλέω καί τίθημι , ὑπέρ ὁ Φαρισαῖος φρονέω , οὐ οἶδα , πότερος , ἵνα ὁ ἐκκλησία ὁ ἀδελφός , ἢ ἑαυτοῦ ὁ βασίλεια ἐκκλείω . οὐχ ὁράω Παῦλος ὁ κατ´ αὐτός Εὐαγγέλιος κριτής ὁ περί Πέτρος αἱρέω ; οὐ ὁράω Πέτρος ὑπό αὐτός ἐλέγχω , καί ὁ ἔλεγχος ἐν πραότης φέρω ; Δὐτὸς δέ εἰμί μή πρός ὁ βροντή ὁ σύ λόγος πᾶς ὁράω ὑποπτήσσω , καί πρός ὁ ἀστραπή πρανής πίπτω ὁ Λᾶγος ἐν Θαβώρ εἰσάγω πάθος ὁ μαθητής πρός πῆν λάμψις ὁ παραδείκνυμι θεότης ) , τότε δή , πότε σιμώνω καί Μαρκίων ἀνορύσσω σύ καί ἀναδείκνυμι καλῶς ποιέω ὁ χρόνος κατορύσσω . καί κατακρύπτω , καί ὁ βόρβορος ανακινώ ὁ γνωστικός , καί ὁ ὁ Σαβέλλιος ἀναπλάσσω τερατεία , καί ὁ ὁ Ἄρειος λύσσα , καί ὁ σκοτεινός Φωτεινός , καί ὁ ἄλλος ὁρμαθός ὁ ὁ ἀπώλεια υἱῶννα μή πᾶς ἀπαριθμέω , μολύνω ὁ λόνον καί ὁ ὄνομα ] , καί περιάπτω οὗτος ὁ ἀδελφός ὁ τυφλότης , ὁ αὐτός ὁ πρός ἀλλήλων διαφωνέω , ὥσπερ τις σχοινίον μακρός ,