cogPG.PG126 35
ΟΑΡΙΤ v . » ποιῶν τῶ ὁ αὐτός ἐστι τῷ προτέρῳ · διὸ ἐπάγει · Ὁ ρόβος κόλασιν ἔχει . Ἐάν τις εἰπῃ , ὅτι Ἀγαπῶ τὴν Θεὸν , καὶ τὴν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισεῖ ψεύστης ἐστίν . Ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὴν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακε , τὴν θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακε , πῶς δύναται ἁγαπέν-Διαβιβαστινὴν κἶνσι δεῖ τὴν ἀγάπην . ἀπό τε τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς , καὶ ἡμῶν πρὸς αὐτὸν καταναγκαστικῶς ἀποδείξας , καὶ τοῦτο προσθεὶς πάλιν , ὅτι , εἰ οὕτως λνά πησεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς , καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾷν · καὶ αὖθις πρὸς τοῦτο ἀναφέρων τὴν λόγον φησίν · Ἐπειδὴ χρεωστικῶς ἡμῖν ἀπόκειται τὴν ἀδελφὸν ἀγαπᾶν , ἐξ ὑποδείγματος τῆς τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς ἀγάπης , ἣν καὶ ἀντεισφέροντες καὶ ἀνταποδιδόντες Θεῷ , τὴν ὁφειλὴν ἀποπληροῦντες ἐσόμεθα · χρὴ , φησὶν , ἀνυπερθέτως τὴν ἀδελφὸν ἀγαπᾶν , εἰς τελεώτατον γνώρισμα τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης . Εἰ γὰρ μὴ τούτου , οὐδὲ ἡ πρὸς Θεὸν ἀγάπη ἡμῶν σωθείη , ώς τῆς ὀφειλῆς τῆς πρὸς ἀλλήλους διαπιπτούσης , ἥν ἐκ τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης ἐσχήκαμεν . Ἐπιφέρει δὲ καὶ τοῦτο ἐναργέστατον εἰς ἔλεγχον λόγον τῶν ὲπιχειρούντων νοθεύειν τὴν θείαν ἀγάπην , τοιοῦτόν τι λέγων · Ἡ ἀγάπη πάντως ἐκ τῆς πρὸς ἀλλήλους σλίσό-αται συνηθείας , ἡ δὲ συνήθεια ἑπόνενον ἔχει τὸ ἐοᾶν τὴν ἀθελοὸν αὐτοῦ , καὶ ταύτῃ μάλιστα συνδεῖσθαι πρὸς τὴν ἀγάπην αὐτοῦ · ἐφελκυστικ´ ν γὰο ὄρασις πρὸς ἀγάπην . Εἰ δὲ τοῦτο , ὁ τὸ μᾶλλον ἐφελκόμενον εἰς ἀγάπην παρ´ οὐδὲν ποιούμενος , καὶ τὴν ἀδελοὸν , ὃν ἑώρακε , μὴ ἀγαπῶν , πῶς τὴν Θεὸν , ὃν οὐχ ἑώρακε , [ φάσκων ἀγαπᾷν ] , ὅτε μηδὲ συνήθης ἐστὶν αὐτῷ , μηδὲ μιᾷ αἰσθήσει ληπτὸς , ἀληθεύων φωραθείη ; Εἰτοῦτο οὗν τις ἀναιδευόμενος φαίη , φησὶ , πὸν μὲν Θεὸν ἀγαπᾷν , μισεῖν δὲ τὴν ἀδελφὸν , οὐ πρὸς οἷς τὴν θείαν ἀγάπην νοθεύει , ἔτι καὶ τῆς ἐντολῆς αὐτοῦ παραβάτης εὑρίσκεται , τῆς λεγούσης , Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες , ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε . ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους ; Ὁ οὖν τὴν Θεὸν ἀγαπῶν , καὶ τούτου μαθητὴς διισχυριζόμενος εἶναι , ἀγαπᾷ καὶ τὴν ἀδελφὸν αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐκείνου ἐντολήν . Καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ´ αὐτοῦ , ἔνα ὁ ἀγαπῶν τὴν Θεὸν , ἀγαπᾷ καὶ τὴν ἀδελφὸν αὐτοῦ . ΚΕΦΑΛ Εʹ . Πᾶς ὁ πιστεύων , ὅτι ἴσους ἐστιν ὁ Χριστὸς , έκ τοῦ Θεοῦ γεγέννηται , καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὴν γεννήσαντα , ἀγαπᾷ καὶ τὴν γεγενμημένον ἐξ αὐ τοῦ . Ἐν τούτῳ γινώσκομεν , ὅτι ἀγαπῶμεν τὸ τέκνα τοῦ Θεοῦ , ὅταν τὴν Θεὸν ἀγρπῶμεν , καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ποιῶμεν . Καὶ τοῦτο τῶν ἀνωτέρω εἰρημένων πιστωτικόν . Εἰ ἐντολὴν ἐλάβομεν ἀπὸ τοῦ Διδασκάλου ἀλλήλους ἀγαπᾷν , πάντως εἰ πιστεύομεν , ὅτι διδάσκαλος ἡμῶν Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς , ὃς ἐν τούτῳ ἐστὶ Χριστὸς , ἐν τῷ Θεὸς εἶναι καὶ ἄνθρωπος , φυλάξωμεν καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ , ὡς διδασκάλου , ὡς Θεοῦ . Πιστεύοντες δὲ
Lemmas: ΟΡ v . » ποιέω ὁ ὁ αὐτός εἰμί ὁ πρότερος · διό ἐπάγω · ὁ Ρόβος κόλασις ἔχω . ἐάν τις εἶπον , ὅτι ἀγαπάω ὁ θεός , καί ὁ ἀδελφός αὐτός μισέω ψεύστης εἰμί . ὁ γάρ μή ἀγάπη ὁ ἀδελφός αὐτός ὅς ὁράω , ὁ θεός ὅς οὐ ὁράω , πῶς δύναμαι αγαπεν-διαβιβαστινη κἶνσι δεῖ ὁ ἀγάπη . ἀπό τε ὁ Θεός πρός ἐγώ , καί ἐγώ πρός αὐτός καταναγκαστικῶς ἀποδείκνυμι , καί οὗτος προστίθημι πάλιν , ὅτι , εἰμί οὕτως λάω πήθω ἐγώ ὁ θεός , καί ἐγώ ὀφείλω ἀλλήλων ἀγαπάω · καί αὖθις πρός οὗτος ἀναφέρω ὁ λόγος φημί · ἐπεί χρεωστικῶς ἐγώ ἀπόκειμαι ὁ ἀδελφός ἀγαπάω , ἐκ ὑπόδειγμα ὁ ὁ Θεός πρός ἐγώ ἀγάπη , ὅς καί ἀντεισφέρω καί ἀνταποδίδωμι Θεός , ὁ ὀφειλή ἀποπληρόω εἰμί · χρή , φημί , ἀνυπερθέτως ὁ ἀδελφός ἀγαπάω , εἰς τέλειος γνώρισμα ὁ πρός θεός ἀγάπη . εἰμί γάρ μή οὗτος , οὐδέ ὁ πρός θεός ἀγάπη ἐγώ σῴζω , οὖς ὁ ὀφειλή ὁ πρός ἀλλήλων διαπίπτω , ὅς ἐκ ὁ πρός θεός ἀγάπη ἔχω . ἐπιφέρω δέ καί οὗτος ἐναργής εἰς ἔλεγχος λόγος ὁ ἐπιχειρέω νοθεύω ὁ θεῖος ἀγάπη , τοιοῦτος τίς λέγω · ὁ ἀγάπη πάντως ἐκ ὁ πρός ἀλλήλων σλίσό-αται συνήθεια , ὁ δέ συνήθεια ἕπω ἔχω ὁ ὄα ὁ ἀθελοὸν αὐτός , καί οὗτος μάλιστα συνδέω πρός ὁ ἀγάπη αὐτός · ἐφελκυστικός Ν γάο ὅρασις πρός ἀγάπη . εἰμί δέ οὗτος , ὁ ὁ μᾶλλον ἐφέλκω εἰς ἀγάπη παρ´ οὐδείς ποιέω , καί ὁ ἀδελοὸν , ὅς ὁράω , μή ἀγάπη , πῶς ὁ θεός , ὅς οὐ ὁράω , [ φάσκω ἀγαπάω ] , ὅτε μηδέ συνήθης εἰμί αὐτός , μηδέ εἷς αἴσθησις ληπτός , ἀληθεύω φωράω ; τούτος ἐν τις ἀναιδέω φημί , φημί , πως μέν θεός ἀγαπάω , μισέω δέ ὁ ἀδελφός , οὖον πρός ὅς ὁ θεῖος ἀγάπη νοθεύω , ἔτι καί ὁ ἐντολή αὐτός παραβάτης εὑρίσκω , ὁ λέγω , ἐν οὗτος γιγνώσκω πᾶς , ὅτι ἐγώ μαθητής εἰμί . ἐάν ἀγαπάω ἀλλήλων ; ὁ οὖν ὁ θεός ἀγάπη , καί οὗτος μαθητής διισχυρίζομαι εἰμί , ἀγαπάω καί ὁ ἀδελφός αὐτός κατά ὁ ἐκεῖνος ἐντολή . καί οὗτος ὁ ἐντολή ἔχω ἀπ´ αὐτός , νάω ὁ ἀγάπη ὁ θεός , ἀγαπάω καί ὁ ἀδελφός αὐτός . ΚΕ εἰ . Πᾶς ὁ πιστεύω , ὅτι ἴσος εἰμί ὁ Χριστός , ἐκ ὁ Θεός γεννάω , καί πᾶς ὁ ἀγάπη ὁ γεννάω , ἀγαπάω καί ὁ γεννάω ἐκ αὖος ὁ . ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ἀγαπάω ὁ τέκνον ὁ Θεός , ὅταν ὁ θεός ἀγρπῶμεν , καί ὁ ἐντολή αὐτός ποιέω . καί οὗτος ὁ ἀνωτέρω εἴρω πιστωτικός . εἰμί ἐντολή λαμβάνω ἀπό ὁ Διδασκάλου ἀλλήλων ἀγαπάω , πάντως εἰμί πιστεύω , ὅτι διδάσκαλος ἐγώ Ἰησοῦς εἰμί ὁ Χριστός , ὅς ἐν οὗτος εἰμί Χριστός , ἐν ὁ θεός εἰμί καί ἄνθρωπος , φυλάσσω καί ὁ ἐντολή αὐτός , ὡς διδάσκαλος , ὡς Θεός . πιστεύω δέ