cogPG.PG126 270
μου δεῖ εἰς τὰ τοιαῦτα παρεμβάλλειν αὐτὸ εγάλα γὰρ καὶ φρικτὰ , οὕθ´ ἡμᾶς οὕτως ἁπλῶς τὰ θεῖα καταχαρίζεσθαι . Των γὰρ εἰς ἐπισκοπὰς προσαχθέντων παρ´ ἡμῶν , οἱ μὲν , ἐν ταύτῃ τῇ Ἐννλησία δουλεύσαντες καὶ ἐπ´ εὐλαβείᾳ καὶ σευτότητι μαρτυρούμενοι , τῆς ἐπισκοπῆς ἐπέσχον , οἶος ὁ Μορόβου , ὁ Πρισδιάνης · οἱ δὲ , ἐν Κωνσταντινουπόλει λόγῳ καὶ διδασκαλίᾳ λάμψαντες , οἷος ὁ Κα στοοίας , ὁ Βελεγάρδης · οἱ ἐν μοναστηρίῳ τῷ μοναδικῷ βίῳ ἐμπρέψαντες , οἷος ὁ Τριαδίτζης · τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξίας ἐπέτυχον . Εἰ μὲν οὖν τοιοῦτος εἵη καὶ ὁ παρὰ τοῦ αὐθέντου μου συνιστάμενος , οὐ σὺ χάριν ἡμῖν ἕξεις , ἀλλ´ ἡμεῖς σοί · εἰ δὲ μήτε τῇ ἡμετέρᾳ Ἐκκλησίᾳ γνωστὸς , μήτε τοῖς ἐν Κωνσταντινουπόλει ἐπὶ λόγῳ , ἢ βίῳ μαρτυρουμένοις περιφανὴς , μηδὲ θελήσῃς μάτην καὶ εἰκῆ προσκροῦσαι Θεῷ , μηδὲ ἡμᾶς τοῦτο κέλευε , οἶ πειθαρχεῖν μᾶλλον Θεῷ , ἢ ἀνθρώποις διατετάγμεθα . Ἔπειτα καὶ τοῦτό φαμεν , ὡς οὐδὲ λείπει νῦν ἡμῖν ἐπισκοπὴ , ἐκτὸς εἰ μὴ τὴν Βυδίνην λέγοι τις , ἧς τὸν ἄξιον καὶ πάνυ ποθοῦντες εὐρεῖν οὐ δυνάμεθα . Δεῖ γὰρ ἀνδρὸς ταύτη συγκεκροτημένου , καὶ θοροῦ τὰ πνευματικὰ καὶ τὰ κοσμικά . Πῶς δὲ παρήκουσα τῷ αὐθέντῃ μου , καὶ εἰς τὴν τοῦ κληρικοῦ μὲν ἀποστολὴν οὐκ ἔγραψα τῷ Προξίμῳ ; Οὐκ ἔστειλα ἐκεῖνον καὶ πρότερον , κἀν ἀπὸ τοῦ Αἰγυπτίου ἀπατηθεὶς ὑπεστράφη · καὶ πάλιν ἐκ δευτέρου τοῖς ταξεώταις συναπέστειλα . Τίς ἐστιν , ὧς τὸν καθαρόν σου λογισμὸν καθ´ ἡμῶν ἐπιτελεῖς Δολιός τις , ὡς ἔοικεν , ἄνθρωπος , καὶ μὴν γὰρ ἢ διάβολος . Ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν , ὅς τις ἂν εἴη , θραύσαι Κύριος , τὴν κακίαν αὐτοῦ συντρίβων · αὐτὸν δὲ Ιώμενος , σὲ διαφυλάττοι ἡμῖν ποταμὸν ὡς ὑδάτιον εἰπεῖν ἀδόλωτον . Οἱ δ´ ἐν τῷ πολιχνίῳ ἱερεῖς . οὐδεμιᾶς ἀδείας ἣ , ἀνέσεως ἔτυχον . κἂν σὺ ὁ αὐθέντης μου , γράψας ἡμῖν διὰ σεβαστοῦ σου πιττακίου πρὸς τ´ν ἐκ προσώπου γενομένου , ἄνεσιν αὐτοῖς δέδωκας · Καὶ εἰς παραμονὰς γὰρ ἕλκονται , καὶ εἰς ψωμοζήμιον · καὶ ταῦτα τοῦ χρυσοβούλου κελεύσαντος ὑπερτέρους εἶναι καὶ ῥυπαριῶν λειτουργούς τε καὶ ψωμοζημιῶν . Ἐγὼ μὲν ὅπερ δίκαιον εἰχον καὶ ἔχω ἐνήνεγκα τῷ αὐθέντῃ μου · εἰ δέ τινες τῇ σῇ χρηστότητι . ἐμποδίζουσι , γνῶθι τούτους ἐχθροὺς εἶναι τοῦ ἀγαθοῦ , κωλύοντας καὶ τὴν καθαράν σου ψυχὴν ἀποδιδόναι τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ , ὃν ἐν πᾶσι σύμμαχον ἔχων , μὴ οὕτως τοὺς αὐτῷ ἱερωμένους ἐάσῃς τῳ κοινῷ λαῷ συνάγεσθαι · καί γε αὐτὸν φυλάττοι ἐν πολεμικοῖς καιροῖς καὶ εἰρηνικοῖς , πρὸς αὐτὸν εἰρηνεύοντα . ΕΠΙΣΤ . ΙΔʹ . Τῷ Ταρχανείτῳ . Καὶ τίς ἡμῶν , μακαριώτατε καὶ μεγαλεπιοανέστατέ μου αὐθέντη , εἴ γε τηλικαύτην ψυχὴν ὡφελοίημεν ; Εἰ γὰρ ὅταν καὶ τοῖς ἐλαχίστοις ποιήσωμεν , Θεῷ ποιεῖν πεπιστεύκαμεν , ὡς ὁ μέγας Θεὸς καὶ Σωτὴρ ἡμῶν ἐδίδαξεν · ὅταν μεγίστῃ ψυχῇ , ἡλίκη πάντως ἡ σὴ , θησαυρὸν ὡφέλῆ καταβαλλώμεθα , πόσον ἡμᾶς δεῖ ἀγαλλιᾶσθαι , καὶ τὸ τῆς πνευματικῆς εὐφροσύνης ἱμάτιον ἀναδύεσθαι[ἐνδ . ] · ὡς μόνον οὐκ ἐν χερσὶν ἐχοντας βαρεῖς τε καὶ ἀδροὺς τοὺς ὑπὲρ τούτου μι - [ ΟΡΙΘΤ . ΧΙv . Τανοήαίο .
Lemmas: ἐγώ δεῖ εἰς ὁ τοιοῦτος παρεμβάλλω αὐτός γάλα γάρ καί φρικτός , ὕω ἐγώ οὕτως ἁπλόος ὁ θεῖον καταχαρίζομαι . ὁ γάρ εἰς ἐπισκοπή προσάγω παρ´ ἐγώ , ὁ μέν , ἐν οὗτος ὁ Ἐννλησία δουλεύω καί ἐπι εὐλάβεια καί σευτότητι μαρτυρέω , ὁ ἐπισκοπή ἐπέχω , οἶος ὁ μοροβους , ὁ πρισδιανιημι · ὁ δέ , ἐν Κωνσταντινούπολις λόγος καί διδασκαλία λάμπω , οἷος ὁ κυρία στοοις , ὁ Βελεγάρδης · ὁ ἐν μοναστήριον ὁ μοναδικός βίος ἐμπρέπω , οἷος ὁ Τριαδίτζης · ὁ ἀρχιερατικός ἄξιος ἐπιτυγχάνω . εἰμί μέν οὖν τοιοῦτος ἵημι καί ὁ παρά ὁ αὐθέντης ἐγώ συνίστημι , οὖον σύ χάρις ἐγώ ἔχω , ἀλ ἐγώ σύ · εἰμί δέ μήτε ὁ ἡμέτερος ἐκκλησία γνωστός , μήτε ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις ἐπί λόγος , ἢ βίος μαρτυρέω περιφανής , μηδέ ἐθέλω μάτην καί εἰκῇ προσκρούω Θεός , μηδέ ἐγώ οὗτος κελεύω , οἶς πειθαρχέω μᾶλλον Θεός , ἢ ἄνθρωπος διατάσσω . ἔπειτα καί οὗτος φημί , ὡς οὐδέ λείπω νῦν ἐγώ ἐπισκοπή , ἐκτός εἰμί μή ὁ βυδινη λέγω τις , ὅς ὁ ἄξιος καί πάνυ ποθέω εὑρίσκω οὖον δύναμαι . Δεύς γάρ ἀνήρ οὗτος συγκροτέω , καί θορός ὁ πνευματικός καί ὁ κοσμικός . Πῶς δέ παρήκω ὁ αὐθέντης ἐγώ , καί εἰς ὁ ὁ κληρικός μέν ἀποστολή οὐ γράφω ὁ Πρόξιμος ; οὐ στέλλω ἐκεῖνος καί πρότερος , ἐν ἀπό ὁ Αἰγύπτιος ἀπατάω ὑποστρέφω · καί πάλιν ἐκ δύο ὁ ταξεώτης συναποστέλλω . Τῖς εἰμί , ὅς ὁ καθαρός σύ λογισμός καθ´ ἐγώ ἐπιτελέω Δόλιος τις , ὡς ἔοικα , ἄνθρωπος , καί μήv γάρ ἢ διάβολος . Ἀλ ἐκεῖνος μέν , ὅς τις εἄν εἰμί , θραύω Κύριος , ὁ κακία αὐτός συντρίβω · αὐτός δέ ἰάομαι , σύ διαφυλάσσω ἐγώ ποταμός ὡς ὑδάτιον εἶπον ἀδόλωτος . ὁ δδʹ ἐν ὁ πολίχνιον ἱερεύς . οὐδείς ἄδεια ὅς , ἄνεσις τυγχάνω . κἀν σύ ὁ αὐθέντης ἐγώ , γράφω ἐγώ διά σεβαστός σύ πιττάκιον πρός τ´ν ἐκ πρόσωπον γίγνομαι , ἄνεσις αὐτός δίδωμι · καί εἰς παραμονή γάρ ἕλκω , καί εἰς ψωμοζημία · καί οὗτος ὁ Χρυσοβούλου κελεύω ὑπέρτερος εἰμί καί ῥυπαρία λειτουργός τε καί ψωμοζημία . ἐγώ μέν ὅσπερ Δίκαιος εἰχω καί ἔχω φέρω ὁ αὐθέντης ἐγώ · εἰμί δέ τις ὁ σός χρηστότης . ἐμποδίζω , γιγνώσκω οὗτος ἐχθρός εἰμί ὁ ἀγαθός , κωλύω καί ὁ καθαρός σύ ψυχή ἀποδίδωμι ὁ ὁ Θεός ὁ Θεός , ὅς ἐν πᾶς σύμμαχος ἔχω , μή οὕτως ὁ αὐτός ἱεράομαι ἐάω ὁ κοινός λαός συνάγω · καί γε αὐτός φυλάσσω ἐν πολεμικός καιρός καί εἰρηνικός , πρός αὐτός εἰρηνεύω . π̈κοστ . ἴδη . ὁ Ταρχανείτῳ . καί τίς ἐγώ , μακάριος καί μεγαλεπιοανέστατέ ἐγώ αὐθέντη , εἰμί γε τηλικόσδε ψυχή ὠφελέω ; εἰμί γάρ ὅταν καί ὁ μικρός ποιέω , Θεός ποιέω πιστεύω , ὡς ὁ μέγας θεός καί Σωτήρ ἐγώ διδάσκω · ὅταν μέγας Ψυχή , ἡλίκος πάντως ὁ σός , θησαυρός ὠφελέω καταβάλλω , πόσος ἐγώ δεῖ ἀγαλλιάω , καί ὁ ὁ πνευματικός Εὐφρόσυνος ἱμάτιον ἀναδύομαι . ] · ὡς μόνος οὐ ἐν χείρ ἔχω βαρύς τε καί ἁδρός ὁ ὑπέρ οὗτος μι - [ ΟΤ . Χ . Τανοήαίο .