cogPG.PG126 502
πέποιβας ἐπὶ´ αὐτῷ ὅτι δύσεται τὸν Ἰσορὺ λ ἐκ κειρός μου . Καὶ ὁ ὑποστράτηγος δὲ τούτου Ῥαψάκης , τριουτότροπα ἐβλασφήμησε . Ταύτην αὐτοῦ τὴν ἀλαζονείαν ὑποδεικνὺς ὁ Θεὸς , διὰ τοῦ προφήτου φησίν · Ἐπισκέψομαι ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν μέγαν τὸν βασιΖλέα τῶν Ἀσσυρίων . Καὶ αὖ διδάσκων αὐτὸν , ὅτι οὐ τῆ οἰκείᾳ δυνάμει κατώρθωσεν ἂ κατώρθωσεν ἀλλὰ Θεοῦ συγχωρήσει , Καὶ δοξασθήσεται , φησὶν , ἀξίνη , νειν τρῦ κόπτοντος ἐν αὐτῇ ; ἢ ὑψωθήσεται πρίων , ἄνευ τοῦ ἔλκοντος αὐτόν ; Ἐχερσώθη καὶ ἡ Κυριοκτόνος Συναγωγὴ , ἕως τῶν θεμελίων , τουτέστι , τῶν θυσιῶν , καὶ τῆς νομικῆς πάσης λατρείας · ἐπὶ τούτων γὰρ ἐδόκει βεβηκέναι . Οἱ περιάγοντες δὲ τὴν θάλασσαν καὶ ξηρὰν , ὥστε ποιῆσαι ἕνα προσἡλυτον , εἶτα ποιοῦντες αὐτὸν υἱὸν γεέννης , σμίλαξ ἦσαν περιπλεκομένη , καὶ καταπνίγουσα τοὺς ὑπ´ αὐτῆς συλληφθέντας · καὶ ὡς καλάμη ξηρὰ , οὐδὲ ἐδέξατο τὸν ὑετὸν καταβάντα , οὐδὲ τὸ ὕδωρ ἀλλόμενον εἰς ζωὴν αἰώνιον . Ἐλογίσαντο δὲ κατὰ τοῦ Κυρίου τῆς δόξης πονηρὰ καὶ ἐναντία οἷς παρ´ αὐτοῦ εὐργέτηντο , θανατῶσαι δηλαδὴ αὐτόν . Διὰ τοῦτο βρωθήσονται ὑπό τε τοῦ πυρὸς τῶν Ῥωμαίων , καὶ τοῦ τελευταίου καὶ διαιωνίζοντος . Σμλακι ἐοίκασι καὶ οἱ τὴν ἀγάπην ὑποκρινόμενοι , καὶ περιπλεκόμενοι μὲν διὰ τῆς χρηστότητος τοὺς πλησίον · τὰ δὲ πρὸς ἀποὔνλειαν αὐτῶν βουλευόμενοι . Ἐκ τούτων ἐξέρχεται λργισμὸς κατὰ τοῦ Κυρίου πονηρὸς καὶ ἐναντίος , . Εὐθὺς γὰρ ὁ Κύριος , αὐτοὶ δὲ σκολιοί · καὶ ἀγάπη Ἀ Κύριος , αὐτοὶ δὲ ἀγάπης ἐχθροί . Ἀλλὰ καὶ ἡ πλεονεξία , σμίλαξ , πάντων ἐπιδραττομένη , καὶ λογιζομένη κατὰ τοῦ Κυρίου πονηρὰ μὲν , ὅτι οὐ προνοεῖται τῶν τῇδε · οὐδεὶς γὰρ πλεονέκτης , πρόνοιαν εἶναι ἀληθῶς πιστεύει , εἰ καὶ σχηματίζεται τοῦτο · ἐναντία δὲ , διότι ὁ μὲν δίκαιος καὶ δικαιοσύνας ἠγάπησεν · ὁ δὲ πλεονέκτης , ἄδικος , καὶ ἀδικίας ἀναπῶν Βρωθήσεται τοίνυν ἡ τοιαύτη σμίλαξ αὐτὴ ὑφ´ ἑαυτῆς · οὗτος γὰρ ὁ πλεονέκτης , ὑπ´ ἐκείνου τοῦ Τάδε λέγει Κύριος , κατάρχων ὑδάτων πολλων , καὶ αὔτως διασταλήσονται . Ὕδατα πολλὰ , τοὺς Πέρσας καὶ τοὺς Μήδας [ δουςv ] φησί , τῇ Νινευῒ επιστρατεύσαντας , ὧν ὁ Κύριος κατῆρχε , ἄγων αὐτοὺς ἐπὶ´ αὐτὴν , οἴτινες καὶ παρὰ τοῦ Κυρίου διασταλήσονται , τουτέστι , διαταχθήσονται , καὶ διαχωρισθήσονται , ὡς ὑπὸ στρατηγοῦ τινος · ὥστε τόνδε μὲν τόδε τὸ μέρος πολιορκεῖν , τὸν δὲ τόδε . Καὶ ἡ ἀκοή σου οὐκ ἐνακουσθήσεται ἔτι . Διαβόητος γὰρ οὗσα πρώην ἐπὶ δυναστείᾳ , οὐκέτι ἀκοὴν καὶ φήμην τοιαύτην ἕξεις . Ἢ , ὅτι Οὐχ ὑπακούσουσί σου , οὐδὲ δουλεύσουσί σοι , οἱ πρώην ὧπακούοντες καὶ δουλεύοντές σοι . Κατάρχει δὲ
Lemmas: πίνω ἐπί αὐτός ὅτι δύο ὁ Ἰσορὺ λ ἐκ κείρω ἐγώ . καί ὁ ὑποστράτηγος δέ οὗτος Ῥαψάκης , τριουτοτροπη βλασφημέω . οὗτος αὐτός ὁ ἀλαζονεία ὑποδείκνυμι ὁ θεός , διά ὁ προφήτης φημί · ἐπισκοπέω ἐπί ὁ νόος ὁ μέγας ὁ βασιΖλέα ὁ Ἀσσύριος . καί αὖος διδάσκω αὐτός , ὅτι οὖον τῆ οἰκεῖος δύναμις κατορθόω ὅς κατορθόω ἀλλά Θεός συγχωρέω , καί δοξάζω , φημί , ἀξίνη , νέος τρυς κόπτω ἐν αὐτός ; ἢ ὑψόω πρίων , ἄνευ ὁ ἕλκω αὐτός ; χερσόω καί ὁ κυριοκτόνος συναγωγή , ἠώς ὁ θεμέλιος , τουτέστι , ὁ θυσία , καί ὁ νομικός πᾶς λατρεία · ἐπί οὗτος γάρ δοκέω βαίνω . ὁ περιάγω δέ ὁ θάλασσα καί ξηρός , ὥστε ποιέω εἷς προσήλυτος , εἶτα ποιέω αὐτός υἱός γέεννα , σμῖλαξ εἰμί περιπλέκω , καί καταπνίγω ὁ ὑπό αὐτός συλλαμβάνω · καί ὡς καλάμη ξηρός , οὐδέ δέχομαι ὁ ὑετός καταβαίνω , οὐδέ ὁ ὕδωρ ἅλλομαι εἰς ζωή αἰώνιος . λογίζομαι δέ κατά ὁ κύριος ὁ δόξα πονηρός καί ἐναντίος ὅς παρ´ αὐτός εὐργέτηντο , θανατόω δηλαδή αὐτός . Ζεύς οὗτος βιβρώσκω ὑπό τε ὁ πυρός ὁ Ῥωμαῖος , καί ὁ τελευταῖος καί διαιωνίζω . Σμλακι ἔοικα καί ὁ ὁ ἀγάπη ὑποκρίνομαι , καί περιπλέκω μέν διά ὁ χρηστότης ὁ πλησίος · ὁ δέ πρός ἀποὔνλειαν αὐτός βουλεύω . ἐκ οὗτος ἐξέρχομαι λργισμὸς κατά ὁ κύριος πονηρός καί ἐναντίος , . εὐθύς γάρ ὁ Κύριος , αὐτός δέ σκολιός · καί ἀγάπη ὅς Κύριος , αὐτός δέ ἀγάπη ἐχθρός . ἀλλά καί ὁ πλεονεξία , σμῖλαξ , πᾶς ἐπιτρέχω , καί λογίζομαι κατά ὁ κύριος πονηρός μέν , ὅτι οὖον προνοέω ὁ ὅδε · οὐδείς γάρ πλεονέκτης , πρόνοια εἰμί ἀληθής πιστεύω , εἰμί καί σχηματίζω οὗτος · ἐναντίος δέ , διότι ὁ μέν δίκαιος καί δικαιοσύνη ἀγαπάω · ὁ δέ πλεονέκτης , ἄδικος , καί ἀδικία ἀναπίνω βιβρώσκω τοίνυν ὁ τοιοῦτος σμῖλαξ αὐτός ὑφ´ ἑαυτοῦ · οὗτος γάρ ὁ πλεονέκτης , ὑπό ἐκεῖνος ὁ ὅδε λέγω Κύριος , κατάρχω ὕδωρ πολύς , καί αὔτως διαστέλλω . Ὕδατα πολύς , ὁ Πέρσης καί ὁ Μήδας [ ὅδος ] φημί , ὁ Νινευΐ επιστρατεύω , ὅς ὁ Κύριος κατάρχω , ἄγω αὐτός ἐπί αὐτός , ὅστις καί παρά ὁ κύριος διαστέλλω , τουτέστι , διατάσσω , καί διαχωρίζω , ὡς ὑπό στρατηγός τις · ὥστε ὅδε μέν ὅδε ὁ μέρος πολιορκέω , ὁ δέ ὅδε . καί ὁ ἀκοή σύ οὐ ἐνακούω ἔτι . διαβόητος γάρ ὕω πρώην ἐπί δυναστεία , οὐκέτι ἀκοή καί φήμη τοιοῦτος ἔχω . ἤ , ὅτι οὐχ ὑπακούω σύ , οὐδέ δουλεύω σύ , ὁ πρώην ωπακουω καί δουλεύω σύ . κατάρχω δέ