cogPG.PG126 125
ἵνα σὺ κάθης τερατουργὸν τὴν εὐτέλειαν ) · τί γοῦν κωλύει καὶ νῦν τοιοῦτον ζητοῦντες[τας ] ἄρτον , παρόντα τὸν σεμιδαλίτην τοῦ θυσιαστηρίου ποιεῖν ὑπερόριον ; ὥσπερ καὶ νῦν ἀκούοντας τοῦ Κυρίου λέγοντος · Ἐὰν προσφέρητέ μοι σεμίδαλιν , μάταιον . Τὸ δ´ αὐτὸ καὶ περὶ τοῦ ποτηρίου ἔχοιμεν ἂν εἰπεῖν , ὡς ἐκεῖνο μὲν , οἵνου τυχὸν ἂν ἂν ὑδαροῦς , ἢ καὶ ἐκ τροπίου[ἐκτρ.],κολούθως τῆ ἄλλῃ οὐ κάτω Θεοῦ ταπεινότητι ] · νῦν δὲ ἀνθοσμίας σολλάκις προσφέρεται · ἆρ´ οὗν τοῦτον μὲν ἀπο.πεμψόμεθα τὸν πολύτιμον . ἐκεῖνον δὲ ἐγκρινοῦμεν τὸν τῆς εὐτελείας ἀπόζοντα , εἰ καὶ Παλαιστιναῖον ἀξιώσαιμεν εἶναι τοῦτον , καὶ τοῦδε τοῦ χωρίου , ἐξ οὗπερ ἦν καὶ ὁ τὸ τοῦ Κυρίου πληρῶν ποτήριον , εἰ δὲ μὴ λήρους ἐπισυνείρω , καὶ τοιοῦδε τοῦ κεραμίου . Πολλῆς ὄντως ταῦτα τῆς τῶν φρενῶν εὐτελείας . Ἢπου σὺ καὶ μετὰ τὸ φαγεῖν μεταλήψῃ τοῦ μυστηρίου , καὶ ἀνακείμενος , καὶ ἀνώγων γε ζητήσεις , καὶ τἄλλα , ὅσα τότε μὲν ἐτελεῖτο τῷ καιρῷ ἀπαιτούμενα , νῦν δὲ πρὸς ἄλλον τύπον μετεσχημάτισται , οὔτω τῆς εὐλαβείας νομοθετούσης ἡμῖν καὶ τῆς πίστεως . θʹ . ἴσως δέ τις ἀκούων καὶ τῆς βίβλου τῶν Πράξεων , πολλαχοῦ μεμνημένης κλάσεως ἄρτου , εὐρίσκων δὲ ταυτὸ τοῦτο καὶ παρὰ Παύλῳ , τοιοῦτον εἶναι συλλογίσεται τὸν μυστικῶς τότε κλώμενον , οἷος καὶ πρὸς τὴν κοινὴν βρῶσιν προὔκειτο . Ἡσθίετο δὲ οὐ πάντως ὁ ἄζυμος · οὐτος γὰρ ῥηταῖς τισιν ἡμέραις καὶ θυσίαις ἀποκεκλήρωτο . Εἰ δ´ οὐκ ἀναγκαῖα ταῦτα έπει γόρ τοι καὶ ἐπὶ θάτερον ) , ἀλλ´ ἔμοιγε , τὸ πλεῖον ἡ πλάστιγξ νέμει , ἐξ οὗ καὶ τὸ νικᾷν δίδοται , καὶ δρομεὺς δὲ στεφανίτης ἑνὶ βήματι προτερῶν . Καὶ πρός γε δυσωπείτω σε τὸ πλῆθος τῶν ἑῴων τοῦ Θεοῦ λειτουργῶν , καὶ τὸ τῆς [ ἐν ] Ἱεροσολύμοις Ἐκκλησίας ἀξίωμα , ἀφ´ ἧς ὡς πηγῆς ἡ χύσις τῆς πίστεως , καὶ τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως , ἦς καὶ τὸ τοὺς ἄρτους ζυμίτας προσφέρεσθαι . Τί τοὺς Ἑῴους σοι λέγω , ἐν οἷς εὐριθμήσεις [ ριθμ . ] τοὺς Ἰνδούς τε καὶ τοὺς Λἰθίοπας · Ἀπόβλεψόν μοι καὶ πρὸς τὴν Αἴγυπτον , καὶ τὰ μέρη Λιβύης τῆς κατὰ Κιρήνην , καὶ αὐτῆς δὲ τῆς διψηρᾶς · καὶ ὄψει πάντας τὸ ἑν φρονοῦντας , τῷ αὐτῷ κανόνι στοιχοῦντας περὶ τοὺς ἄρτους τῆς μυστικῆς προθέσεως . Ἀλλὰ καὶ τὸν τῆς Κορινθίων Ἐκκλησίας ἄρτον ἐπίσκεψαι , ἡν οὐ διαγράψη ὡς μὴ τὰς παραδόσεις κατέχουσαν . Ὁ γὰρ παραδοὺς ἐπήνεσεν ὡς κατέχουσαν · ᾧπερ ἀντιψηφίζεσθαι , πᾶσαν ὑπερβάλλει αὐθάδειαν , ἵνα μὴ λυπήσω λέγων ἀσέβειαν . Ἀκούεις , οἶδ´ ὅτι , καὶ Σαρδῴων τῶν σῶν καταμαρτυρούντων τῆς τῶν ἀζύμων ἀναφορᾶς , ἀλλὰ προσποιῇ τὸν κωφεύοντα . Ἐγὼ δὲ καὶ τούτων ὀξέως ἀκούω , καὶ τῆς παλαιᾶς παροιμίας , Οκοθεν
Lemmas: ἵνα σύ κάθαμι τερατουργός ὁ εὐτέλεια ) · τίς γοῦν κωλύω καί νῦν τοιοῦτος ζητέω ] ἄρτος , πάρειμι ὁ σεμιδαλίτης ὁ θυσιαστήριον ποιέω ὑπερόριος ; ὥσπερ καί νῦν ἀκούω ὁ κύριος λέγω · ἐάν προσφέρω ἐγώ σεμίδαλις , μάταιος . ὁ δδʹ αὐτός καί περί ὁ ποτήριον ἔχω εἄν εἶπον , ὡς ἐκεῖνος μέν , οἶνος τυγχάνω εἄν εἄν ὑδαρής , ἢ καί ἐκ τροπίου[ἐκτρ.],κολούθως τῆ ἄλλος οὖον κάτω Θεός ταπεινότης ] · νῦν δέ ἀνθοσμίας σόλλαξ προσφέρω · ἀείρω ἐν οὗτος μέν ἀποπέμπω ὁ πολύτιμος . ἐκεῖνος δέ ἐγκρίνω ὁ ὁ εὐτέλεια ἀπόζω , εἰμί καί Παλαιστιναῖος ἀξιόω εἰμί οὗτος , καί ὅδε ὁ χωρίον , ἐκ ὅσπερ εἰμί καί ὁ ὁ ὁ κύριος πληρόω ποτήριον , εἰμί δέ μή λῆρος ἐπισυνείρω , καί τοιόσδε ὁ κεράμιον . Πολλῆς εἰμί οὗτος ὁ ὁ φρήν εὐτέλεια . ἤπου σύ καί μετά ὁ ἐσθίω μεταλαμβάνω ὁ μυστήριον , καί ἀνάκειμαι , καί ἄνωγα γε ζητέω , καί ἄλλος , ὅσος τότε μέν τελέω ὁ καιρός απαιτώ , νῦν δέ πρός ἄλλος τύπος μετασχηματίζω , οὐτάω ὁ εὐλάβεια νομοθετέω ἐγώ καί ὁ πίστις . ὁ . ἴσως δέ τις ἀκούω καί ὁ Βίβλος ὁ Πρᾶξις , πολλαχοῦ μιμνήσκω κλάσις ἄρτος , εὑρίσκω δέ τατός οὗτος καί παρά Παῦλος , τοιοῦτος εἰμί συλλογίζομαι ὁ μυστικός τότε κλάω , οἷος καί πρός ὁ κοινός βρῶσις πρόκειμαι . ἐσθίω δέ οὖον πάντως ὁ ἄζυμος · οὐτος γάρ ῥητός τις ἡμέρα καί θυσία ἀποκληρόω . εἰμί δδʹ οὐ ἀναγκαῖος οὗτος ἕπω γόρ ὅς καί ἐπί ἕτερος ) , ἀλ ἐγώ , ὁ πλείων ὁ πλάστιγξ νέμω , ἐκ ὅς καί ὁ νικάω δίδωμι , καί δρομεύς δέ στεφανίτης εἷς βῆμα πρότερος . καί πρός γε δυσωπέω σύ ὁ πλῆθος ὁ ἑῷος ὁ Θεός λειτουργός , καί ὁ ὁ [ ἐν ] Ἱερουσαλήμ ἐκκλησία ἀξίωμα , ἀφή ὅς ὡς πηγή ὁ χύσις ὁ πίστις , καί ὁ ἀποστολικός παράδοσις , εἰμί καί ὁ ὁ ἄρτος ζυμίτης προσφέρω . τις ὁ ἑῷος σύ λέγω , ἐν ὅς εὐριθμήσεις [ ριθμ . ] ὁ Ἰνδός τε καί ὁ λιθιοψ · Ἀποβλέπω ἐγώ καί πρός ὁ Αἴγυπτος , καί ὁ μέρος Λιβύη ὁ κατά κιρηνη , καί αὐτός δέ ὁ διψηρός · καί ὁράω πᾶς ὁ ἑν φρονέω , ὁ αὐτός κανών στοιχέω περί ὁ ἄρτος ὁ μυστικός πρόθεσις . ἀλλά καί ὁ ὁ Κορίνθιος ἐκκλησία ἄρτος ἐπισκοπέω , ἐάν οὖον διαγράφω ὡς μή ὁ παράδοσις κατέχω . ὁ γάρ παραδίδωμι ἐπαινέω ὡς κατέχω · ὅσπερ ἀντιψηφίζομαι , πᾶς ὑπερβάλλω αὐθάδεια , ἵνα μή λυπέω λέγω ἀσέβεια . ἀκούω , οἶδα ὅτι , καί σαρδῷος ὁ σός καταμαρτυρέω ὁ ὁ ἄζυμος ἀναφορά , ἀλλά προσποιέω ὁ κωφεύω . ἐγώ δέ καί οὗτος ὀξύς ἀκούω , καί ὁ παλαιός παροιμία , Οκοθεν