cogPG.PG126 386
ὰονὴν δηλαδὴ ἡμερινῆς καὶ φωτεινῆς καταστάσεως · τηνικαῦτα ἀποῤῥίπτεται ἡμῖν τὰ πρότερον ἀγαπώμενα , καὶ αὐτὸς ὁ πρὶν βασιλεύων ἐν ἡμῖν ἄρχων τοῦ σκότους . ἄιότι νήπιος Ἱσραήλ , καὶ ἐγὼ ἡγάπησα αὐτὸν , καὶ ἐξ Αἰγύπτου μετεκάλεσα τὰ τέκνα αὐτοῦ · καθὼς μετεκάλεσα αὐτοὺς , οὕτως ἀπῷχοντο ἐκ κροσώπου μου . Ἐξ ἀνοίας , φησὶ , καὶ νηπιώδους διανοίας ταύτην τὴν τιμωρίαν ὑπομενοῦσιν . Ἐγὼ μὲν γὰρ αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου μετεκάλεσα , καὶ τῆς πικρᾶς ἐκείνης ἠ λευθέρωσα δουλείας · αὐτοὶ δέ , ἀπῴχοντο ἐκ προσώπου μου μὴ θελήσαντες ἐμοὶ ἐμφανίζεσθαι , καὶ ἐμοὶ λειτουργεῖν , ἀλλὰ τοῖς εἰδώλοις . Ἡ καὶ οὕτως τοῦτο νοήσεις . Ὥσπερ γάρ τινος ἀποροῦντος , τίνος ἕνεκα τοὺς οὕτω βδελυροὺς τὴν ἀρχὴν ἐκάλεσε · φησὶν , ὅτι Διὰ τοὺς πατέρας ἡμῶν Ιὑμ.Ἱ . Ὁ μὲν γὰρ Ἰακὼβ , φησὶν , ὁ μετονομασθεὶς Ἱσραήλ , νήπιος ἦν , τουτέστιν , ἄπλαστος , καὶ ἠγάπησα αὐτὸν ἔτι ὄντα ἐν τῇ κοιλίᾳ τῆς μητρός . Τὸν Ἰακὼβ γὰρ , φησί , ἡγάπησα , τὸν δὲ Ἡσαῦ ἑχμίσησα . Διὰ τοῦτο καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ ἐξειλόμην τῆς τῶν Αἰγυπτίων δουλείας . Αὐτοὶ δὲ , οἱ διὰ τοὺς πατέρας τιμηθέντες , ἔφυγον ἀπ´ ἐμοῦ , οὐ καθ´ ἕνα καὶ δύο , ἀλλὰ κατὰ πλήθη καὶ κατὰ φυλὰς , ὥσπερ καὶ ἐκάλεσα αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἀθρόως . Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ Χριστὸς Ἰσραήλ λεγόμενοσὐτὸς γὰρ τὸν Θεὸν ἑώρακεν · Οὐδεὶς γὰρ τὸν Πατέρα ἑάρακεν . εἰ μὴ ὁ ὤν ἑκ τοῦ Θεοῦ , οὗτος τοίνυν νήπιος ἐγένετο , καὶ ἐξ Αἰγύπτου ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ Πατὴρ , τὸν ἀληθῶς ἀγαπητόν . Ἀλλ´ οἱ τῶν Ἰουδαίων παῖδες , καὶ τοῦ Χριστοῦ τέκνα λεγόμενοι , διὰ τὴν συγγένειαν τῆς σαρκὸς , κατὰ τὸ , Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία , ἄ μοι ἔδωκεν ὁ Θεὸς , ὁσάκις παρ´ αὐτοῦ ἐκαλοῦντο , ἀπέφευγον . Διὸ ἔλεγε · Ποσάκις ἡθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , καὶ οὐκ ἡθελήχ σατε ! Ὅρα δέ · ὅτε τις τῇ κακίᾳ νηπιάζει , τότε ἀγαπᾷ αὐτὸν ὁ Θεὸς , καὶ Ἰσραήλ αὐτὸν ποιεῖ , ὁρῶντα Θεὸν καὶ γινώσκοντας γὰρ κακότεχνον ψῥυχὴν οὐκ εἰσελεύσεται σοφίς , καὶ ἐκ τῆς Αἰγύπτου μετακαλεῖται τῆς πολυπλανοῦς γνώσεως , τοῦ αἰῶνος τούτου , τῆς μαρανθείσης . Πλὴν χρὴ νήφειν , μήπως μετὰ τὸ κληθῆναι ὑπὸ Θεοῦ εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , τὰ τέκνα ἡμῶν , τουτέστιν , οἱ ἀνθρώπινοι λογισμοὶ , οὓς γεννῶμεν ἡμεῖς , ἀποπέσωσι τοῦ Θεοῦ . Λογισμοὶ γὰρ θνητῶν δειλοί , καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπίνοιαι αὐτῶν . Διὸ καὶ Παῦλος ἕλεγεν · Εἰ δέ τις δοκεῖ εἰδέναι τι , φρεναπατᾷ αυτὸν , καὶ τετύφωται , μηδέν ἐπιστάμενος . Ἡ γὰρ γνῶσις φυσιοῖ . Αὐτοὶ τοῖς Βααλεὶμ ἔθυον , καὶ γλυπτοῖς ἐθυμίων . Βααλεὶμ , ὡς πολλάκις εἴρηται , τὰ τοῦ Βάαλ εἴδωλα ὁνομάζει · γλυπτὰ δέ , τὰ τῶν ἐτέρων θεῶν . Ἐνδείκνυται δὲ τὴν ἀγνωμοσύνην αὐτῶν , ὅτι αὐτὸν ἀφέντες , λυτρωσάμενον αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου , τοῖς τοιούτοις ἐλάτρευον . Καὶ τὴν οἰκείαν δὲ χρηστότητα διὰ τῶν ἐξῆς ἐκφαίνει .
Lemmas: ὀνή δηλαδή ἡμερινός καί φωτεινός κατάστασις · τηνικαῦτα ἀπορρίπτω ἐγώ ὁ πρότερος ἀγαπάω , καί αὐτός ὁ πρίν βασιλεύω ἐν ἐγώ ἄρχω ὁ σκότος . ἀείδω νήπιος Ἱσραήλ , καί ἐγώ ἀγαπάω αὐτός , καί ἐκ Αἴγυπτος μετακαλέω ὁ τέκνον αὐτός · καθώς μετακαλέω αὐτός , οὕτως ἀποίχομαι ἐκ κροσώπου ἐγώ . ἐς ἄνοια , φημί , καί νηπιώδης διάνοια οὗτος ὁ τιμωρία ὑπομένω . ἐγώ μέν γάρ αὐτός ἐκ Αἴγυπτος μετακαλέω , καί ὁ πικρός ἐκεῖνος ὁ ελευθερώνω δουλεία · αὐτός δέ , ἀποίχομαι ἐκ πρόσωπον ἐγώ μή ἐθέλω ἐγώ ἐμφανίζω , καί ἐγώ λειτουργέω , ἀλλά ὁ εἴδωλον . ὁ καί οὕτως οὗτος νοέω . ὥσπερ γάρ τις ἀπορέω , τίς ἕνεκα ὁ οὗτος βδελυρός ὁ ἀρχή καλέω · φημί , ὅτι Ζεύς ὁ πατήρ ἐγώ Ἱ . ὁ μέν γάρ Ἰακώβ , φημί , ὁ μετονομάζω Ἱσραήλ , νήπιος εἰμί , τουτέστιν , ἄπλαστος , καί ἀγαπάω αὐτός ἔτι εἰμί ἐν ὁ κοιλία ὁ μήτηρ . ὁ Ἰακώβ γάρ , φημί , ἀγαπάω , ὁ δέ Ἡσαῦ ἑχμίσησα . Ζεύς οὗτος καί ὁ τέκνον αὐτός ἐξαιρέω ὁ ὁ Αἰγύπτιος δουλεία . αὐτός δέ , ὁ διά ὁ πατήρ τιμάω , φεύγω ἀπ´ ἐγώ , οὖον καθ´ εἷς καί δύο , ἀλλά κατά πλῆθος καί κατά φυλή , ὥσπερ καί καλέω αὐτός ἐκ Αἴγυπτος ἀθρόος . καί αὐτός δέ ὁ Χριστός Ἰσραήλ λέγω γάρ ὁ θεός ὁράω · οὐδείς γάρ ὁ πατήρ ὁράω . εἰμί μή ὁ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , οὗτος τοίνυν νήπιος γίγνομαι , καί ἐκ Αἴγυπτος καλέω αὐτός ὁ πατήρ , ὁ ἀληθής ἀγαπητός . Ἀλ ὁ ὁ Ἰουδαῖος παῖς , καί ὁ Χριστός τέκνον λέγω , διά ὁ συγγένεια ὁ σάρξ , κατά ὁ , ἰδέ ἐγώ καί ὁ παιδίον , ὅς ἐγώ δίδωμι ὁ θεός , ὁσάκις παρ´ αὐτός καλέω , ἀποφεύγω . Διὸ λέγω · ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , καί οὐ ἡθελήχ σάω ! Ὅρας δέ · ὅτε τις ὁ κακία νηπιάζω , τότε ἀγαπάω αὐτός ὁ θεός , καί Ἰσραήλ αὐτός ποιέω , ὁράω θεός καί γιγνώσκω γάρ κακότεχνος ψῥυχὴν οὐ εἰσέρχομαι σοφός , καί ἐκ ὁ Αἴγυπτος μετακαλέω ὁ πολυπλανής γνῶσις , ὁ αἰών οὗτος , ὁ μαραίνω . πλήν χρή νήφω , μήπως μετά ὁ καλέω ὑπό Θεός εἰς ὁ ἐπίγνωσις ὁ υἱός αὐτός , ὁ τέκνον ἐγώ , τουτέστιν , ὁ ἀνθρώπινος λογισμός , ὅς γεννάω ἐγώ , ἀποπίπτω ὁ Θεός . Λογισμός γάρ θνητός δειλός , καί ἐπισφαλής ὁ ἐπίνοια αὐτός . Διὸ καί Παῦλος λέγω · εἰμί δέ τις δοκέω οἶδα τίς , φρεναπατάω αὐτός , καί τυφόω , μηδείς ἐπίσταμαι . ὁ γάρ γνῶσις φυσιόω . αὐτός ὁ Βααλείμ θύω , καί γλυπτός θυμιάω . Βααλείμ , ὡς πολλάκις εἴρω , ὁ ὁ Βάαλ εἴδωλον ὀνομάζω · γλυπτός δέ , ὁ ὁ ἕτερος θεός . ἐνδείκνυμι δέ ὁ ἀγνωμοσύνη αὐτός , ὅτι αὐτός ἀφίημι , λυτρόω αὐτός ἐκ Αἴγυπτος , ὁ τοιοῦτος λατρεύω . καί ὁ οἰκεῖος δέ χρηστότης διά ὁ ἑξῆς ἐκφαίνω .