cogPG.PG126 66
ιγʹ . Ἐλείπετο δὲ τῷ ἐχθρῷ ἡ τῆς λύπης ἔτι χεὶρ , ᾖ καὶ λοιπὸν ἐχρῆτο , τοὺς Φαρισαίους , τοὺς Σαδδουκαίους , τοὺς Γραμματεῖς , αὐτοὺς τοὺς ἀπανισταμένους ἐπαναστὰς [ πστήσας ] αὐτῷ , καὶ λόγοις διαβάλλων , καὶ λίθοις βάλλων , καὶ σοφίσματα κακότεχνα προτεινόμενος , καὶ τί γὰρ οὐ κατ´ αὐτοῦ τεκταινόμενος ; τέλος δὲ , καὶ μετὰ ἀνόμων λρναΣθΗναι παρασκευάσας , καὶ τὸν ἀτιμότατον αὐτῷ ἐξαρτύσας θάνατον , καὶ παραδειγματίσας , οὐ μόνον ἑπικατάρατον νομίζεσθαι τὸν ἐπὶ ξύλου κρεμάμενον , ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν τῶν ἀνόμων φύσιν πᾶν εἶδος δυσφημίας ἐπιδειξάμενον καὶ ὕβρεως . Ταύτην ἐγὼ τὴν πεῖραν , τὴν διὰ λύπης φημὶ , τῆς προτέρας δυσκαταγωνιστοτέραν τίθεμαι , ὅσῳ τοῦ μὴ ἡσθῆναι τὸ καὶ λύπῃ περιπεσεῖν δυσφορώτερον . Δηλοῖ δὲ καὶ ὁ πειραστής · οὐ γὰρ ἂν ὑστέραν ταύτην ἐπέθηκεν , εἰ μὴ κραταιοτέραν ἐγίνωσκεν . Ὡς δὲ καὶ διὰ ταύτης ἐλθὼν ἐνίκα , οὐ μόνον ὑπομείνας πάντα , ἀλλὰ καὶ τοὺς φονευτὰς εὐχαῖς ἀμειβόμενος · ἐντεῦθεν ἡ φύσις ἡμῶν ἀναντίῤῥητον τὴν νίκην ἐδέξατο , διὰ τῶν ἔργων στεφανωθεῖσα τοῦ τὸν κόσμον νικήσαντος · καὶ τοῦτό ἑστιν ὄντως τὸ τελειότατον τρόπαιον , καὶ ἡ παντελὴς σωτηρία , ἢν ὁ σταυρὸς ἡμῖν προεξένησε . Μέχρι μὲν γὰρ τοῦ σταυροῦ ὑπελείπετό τις ἐλπὶς τῷ ἐχθρῷ , ἐξ ὑπερηφανίας τοῖς διακέvθις αὐτὸν βόσκοντι . ιδ´ʹ . Ἐντεῦθεν δὲ ἡ χεὶρ ἀνενέργητος ἔμεινε , καὶ ὅντως τηνικαῦτα τοῦ ἐχθροῦ ἐξέλιπον αἰ ῥομφαῖαι , εἰς τέλος . Διὰ γὰρ τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ τῷ Πατρὶ ἀποκατηλλάγημεν . Ἐπεὶ γὰρ δικαίως Ἀδὰμ ἀπέθανεν καὶ κατὰ συνθήκην αὐτῷ ὁ θάνατος ἑπενήνεκτο . γὰρ ὤρᾳ , φησὶ , φάγητε ἀπὸ τοῦ ξύλου , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε , παραβάσεως τε καὶ ἁμαρτίας ἦν ἐπιτίμιον ) , ὁ δὲ Κύριος ἁμαρτίαν μὴ ποιήσας(ῶς γὰρ ὁ μὴ δι´ ἡδονῆς καὶ λύπης ἐλθὼν , ἐξ ὧν καὶ περὶ ἂς τὸ ἁμαρτάνειν , καὶ τούτων φανελς ἀνώτερος ; ] , ἀδίκως ἐθανατώθη διὰ σταυροῦ , τῷ δὲ ἀδίκω τούτῳ θανάτῳ ὁ δίκαιος ἡμῶν κατελύθη θάνατος · εἰκότως τῷ σταυρῷ τὴν σωτηρίαν ἐπιγραφόμεθα . Εἰς γὰρ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν ἀναμάρτητος , καὶ διὰ τοῦτο θανάτῳ μὴ ὑποκείμενος . Τὸ γὰρ κέντρον τοῦ θανάτου , ἡ ἁμαρτία , οἷόν τινι στρατιώτῃ ξίφος ἐν χερσὶν ὄν , καὶ ῥᾳδίως ἀποκεντοῦν τοὺς δεχομένους αὐτὸ μαλακώτερον . Ὃ δὴ καὶ τῆς φιλανθρωπίας κεφάλαιον , ὅτι τὴν ὀφειλὴν ἡμῶν ὁμηδὲν ὀφείλων διέλυσε . Τοῦτο γοῦν καὶ ὁ Κύριος ἐν τοῖς ἐξοδίοις ἐδήλου ῥήμασιν , Ἦρχεται , λέγων , ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων , καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν · ἀλλὰ καθὼς ἐνετείλατό μοι ὁΠατὴρ , οὖτω ποιῶ Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ὥστε τὸν Υίὸν αὐτοῦ δοῦνοι τῷ θανάτῳ ἀντάλλαγμα . Ὥ βάθος σοφίας καὶ πλοῦτος χρηστότητος ! Ἐκ τῆς πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἀγάπης ὁ τοῦ Υἱοῦ θάνατος , ἐκ τοῦ θανάτου πάλιν ἡ πρὸς τούτους ἀποκαταλλαγὴ καὶ
Lemmas: πνίξ . λείπω δέ ὁ ἐχθρός ὁ ὁ λύπη ἔτι χείρ , εἰμί καί λοιπός χράω , ὁ Φαρισαῖος , ὁ Σαδδουκαῖος , ὁ Γραμματεύς , αὐτός ὁ ἀπανίστημι ἐπανίστημι [ πίπτω ] αὐτός , καί λόγος διαβάλλω , καί λίθος βάλλω , καί σόφισμα κακότεχνος προτείνω , καί τίς γάρ οὖον κατ´ αὐτός τεκταίνομαι ; τέλος δέ , καί μετά ἄνομος λρναΣθΗναι παρασκευάζω , καί ὁ ἄτιμος αὐτός ἐξαρτύω θάνατος , καί παραδειγματίζω , οὖον μόνος ἑπικατάρατος νομίζω ὁ ἐπί ξύλον κρεμάννυμι , ἀλλά καί κατά ὁ ὁ ἄνομος φύσις πᾶς εἶδος δυσφημία ἐπιδείκνυμι καί ὕβρις . οὗτος ἐγώ ὁ πείρω , ὁ διά λύπη φημί , ὁ πρότερος δυσκαταγωνιστοτέραν τίθημι , ὅσος ὁ μή ἥδομαι ὁ καί λύπη περιπίπτω δύσφορος . δηλόω δέ καί ὁ πειραστής · οὖον γάρ εἄν ὕστερος οὗτος ἐπιτίθημι , εἰμί μή κραταιός γιγνώσκω . ὡς δέ καί διά οὗτος ἔρχομαι νικάω , οὖον μόνος ὑπομένω πᾶς , ἀλλά καί ὁ φονευτής εὐχή ἀμείβω · ἐντεῦθεν ὁ φύσις ἐγώ ῥαντίζω ὁ Νίκη δέχομαι , διά ὁ ἔργον στεφανόω ὁ ὁ κόσμος νικάω · καί οὗτος εἱμί εἰμί ὁ τέλειος τρόπαιον , καί ὁ παντελής σωτηρία , εἄν ὁ σταυρός ἐγώ προξενώ . μέχρι μέν γάρ ὁ σταυρός ὑπολείπω τις Ἐλπὶς ὁ ἐχθρός , ἐκ ὑπερηφανία ὁ διακέvθις αὐτός βόσκω . ιδ´ʹ . ἐντεῦθεν δέ ὁ χείρ ἀνενέργητος μένω , καί εἰμί τηνικαῦτα ὁ ἐχθρός ἐκλείπω ὁ ῥομφαία , εἰς τέλος . Ζεύς γάρ ὁ θάνατος ὁ υἱός ὁ πατήρ ἀποκαταλλάσσω . ἐπεί γάρ δικαίως Ἀδάμ ἀποθνῄσκω καί κατά συνθήκη αὐτός ὁ θάνατος ἐπιφέρω . γάρ ὤρα , φημί , ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , θάνατος ἀποθνῄσκω , παράβασις τε καί ἁμαρτία εἰμί ἐπιτίμιον ) , ὁ δέ Κύριος ἁμαρτία μή ποιέω γάρ ὁ μή δις ἡδονή καί λύπη ἔρχομαι , ἐκ ὅς καί περί ὅς ὁ ἁμαρτάνω , καί οὗτος φανελς ἀνώτερος ; ] , ἄδικος θανατόω διά σταυρός , ὁ δέ ἄδικος οὗτος θάνατος ὁ δίκαιος ἐγώ καταλύω θάνατος · εἰκότως ὁ σταυρός ὁ σωτηρία ἐπιγράφω . εἰς γάρ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω ἀναμάρτητος , καί διά οὗτος θάνατος μή ὑπόκειμαι . ὁ γάρ κέντρον ὁ θάνατος , ὁ ἁμαρτία , οἷος τις στρατιώτης ξίφος ἐν χείρ εἰμί , καί ῥᾳδίως ἀποκεντέω ὁ δέχομαι αὐτός μαλακός . ὅς δή καί ὁ φιλανθρωπία κεφάλαιος , ὅτι ὁ ὀφειλή ἐγώ ὁμηδὲν ὀφείλω διαλύω . οὗτος γοῦν καί ὁ Κύριος ἐν ὁ ἐξόδιος δηλόω ῥῆμα , ἔρχομαι , λέγω , ὁ ὁ κόσμος ἄρχω , καί ἐν ἐγώ οὐ ἔχω οὐδείς · ἀλλά καθώς ἐντέλλω ἐγώ Πατήρ , οὗτος ποιέω οὕτως γάρ ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ὥστε ὁ υἱός αὐτός δούνος ὁ θάνατος ἀντάλλαγμα . ὅς βάθος σοφία καί πλοῦτος χρηστότης ! ἐκ ὁ πρός ὁ ἄνθρωπος ἀγάπη ὁ ὁ υἱός θάνατος , ἐκ ὁ θάνατος πάλιν ὁ πρός οὗτος ἀποκαταλλαγή καί