cogPG.PG126 477
παραλελυμένοι , καὶ τῆς οἰκείας ἐκστάντος ἕδρας καὶ μονιμότητος . Ἄβυσσος ἐσχάτη τῷ Κυρίῳ ὁ θάνατος , ἄν ἔσχατον ὑπὲρ ὑμῶν ὑπέστη , μετὰ τὰς μυρίας ἐπιβουλάς . Ἔδυ δὲ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ εἰς τὸ τοῦ τάφου σπήλαιον . Καὶ ἀναβήτω ἐκ φθορᾶς ἡ ζωή μου πρὸς σέ , Κύριε ὁ Θεός μου . Ἐκ τοῦ ἐν τῷ κήτει σεσῶσθαι ἄρχεται πιστεύειν , ὅτι καὶ τοῦ ἀναζῆσαι τεύξεται · διὸ καὶ εὔχεται τοῦτο , οὐκ ἂν εὐξάμενος , εἰ μὴ ἐξ ἐκείνου καὶ τοῦτο ἐπίστευσε δυνατὸν εἶναι τῶ εἶν Ἀδυνάτων γὰρ ὄντων ἀμφοῖν ἐπίσης , ᾧ τὸ ἕτεροδυνατὸν , καὶ τὸ ἕτερον πάντως . Ἡ ζωήμου τοῖον ἐ ἐν τῷ κήτει , ἀπὸ ταύτης τῆς φθορᾶς ἡν δοκῶ φθαρῆναι , ἀναβήτω πρὸς σὲ , τουτέστι , πρὸς τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου , ἐν ᾧ σὺ ὀπτάνῃ καὶ δοξολογῇ , ὥστε κἀμὲ ἐν τούτῳ ἀπολαύειν τῆς σῆς χάριτος . Καὶ τοῦ Κυρίου δὲ ἡ ζωὴ , οὐκ ἐκ φθορᾶσοὐ γὰρ εἶδε ταύτην ] , ἀλλ´´ ἐκ τῆς φθορᾶς τοῦ θανάτου , ἀνέβη πρὸς τὸν ἐπουράνιον ναὸν καὶ τὸν Πατέρα , καθὰ καὶ ἔλεγεν Ἀναβαίνω πρὸς τὸν Πατέρα μου . Ἐν τῷ ἐκλείπειν τῇν ψυχήν μου ἀπ´ ἐμοῦ , τοῦ Κυρίου ἐμνήσθην . Καὶ ἔλθοιπρὸς σὲ ἡ προτἔυχή μου . πρὸς ναὸν τὸν ἄγιόν σου . Οὐκ ἀκερδεῖς τοῖς ἁγίοις αἱ θλίψεις · οὕτω καὶ Δαβίδ φησιν · Ἐν θλίψει ἐπεκα λεσάμην τὸν Κύριν καὶ ἐτήκουσέ μου εἰς πλατυσμόν . Καὶ Ἡσαΐας , Ἐν ῥλίψει ἐμνοσθην σου . Καὶ ὁ Παῦλος , Ὑπομονὴν ἡ θλῖνις κατεργάζεται · ἡ δέ ὑπομονὴ , δοκιμην Καὶ Ἰωνᾶς τοίνυν ὅτε ἐξελίμπανεν ἡ ψυχὴ αὐτῷ ὑπὸ τοῦ φόβου τοῦ κινδύνου , οὐκ , Εἰς βλασφημίαν ἐξέπεσον . φησὶν , ἀλλ’ , Ἐμνήσθην τοῦ Κιφίσυ · τουτέστιν , Ἐπεκαλεσάμην αὐτὸν βοηθόν . Ἠ , ὅτι Ἐμντ.σθην , ὅτι φιλάνθρωπός ἐστι , καὶ παρόψεται τὴν ἁμαρτίαν ἣν ἔδρασα παρακούσας αὐτοῦ · διὸ καὶ ἐδεήθην αὐτοῦ , καὶ λοιπὸν γενοίμην ἄξιος τοῦ ἀνελθεῖν πρὸς σὲ τὴν προσευχήν μου , ἢν ποιήσομαι πρὸς τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου , ὅτε πάντως ἀναβιώσομαι . Εἰ γὰρ ἀναζήσω , καὶ ἐλεύσομαι πρὸς τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ναὸν , καὶ προσεύξομαί σοι . Ὥ καὶ , αὐτὸ ἡ νῦν προσευχὴ , ἢν προσηυξάμην σοι , ὥστε ἀναβῆψαι τὴν ζωήν μου ἐκ φθορᾶς , καὶ ἔλθοι πρὸς οὲ , ἤτοι πρὸς τὸν ναὸν τὸν ἅγιόν σου , ἢ τὸν ἐπουράνιον , ἢ τὸν κάτω . Ἐν τούτῳ γὰρ μόνῳ , ὡς καὶ ἐν προο.μίοις εἴρηται , ἐπίστευον τὰς ἐναργεῖς ἐμφανείας ποιεῖσθαι τὸν Θεὸν , καὶ τὰς πάντων εὐχὰς ἐν τούτω δέχεσθαι . Ἀλλὰ καὶ ὁ Κύριος ὅτε ἔμελλε θανεῖν , ἐμνήσθη τοῦ Πατρὸς , εἰπών · Πάτερ , εἰς χεῆράς σει παρατίθημι τὸ πνεῶμά μου . Καὶ ἀναβὰς εἰς τὸν οὐρανὸν μετὰ σώματος , ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν τῷ Πατρὶ , τοῦ σώματος εἰς πρεσβείαν ὄντος καὶ ἀντι ψμεγάλης ἰκετηρίας προσδεικνυμένου τῷ Πατοὶ , πρὸς τὸ ἐλεηθῆναι ἡμᾶς , δι´ οὖ τοῦτο ὑπὸ του
Lemmas: παραλύω , καί ὁ οἰκεῖος ἐξίστημι ἕδρα καί μονιμότης . ἄβυσσος ἔσχατος ὁ κύριος ὁ θάνατος , ἄν ἔσχατος ὑπέρ σύ ὑφίστημι , μετά ὁ μυρίος ἐπιβουλή . δύο δέ ὁ κεφαλή αὐτός εἰς ὁ ὁ τάφος σπήλαιον . καί ἀναβαίνω ἐκ φθορά ὁ ζωή ἐγώ πρός σός , κύριος ὁ Θεός ἐγώ . ἐκ ὁ ἐν ὁ κῆτος σῴζω ἄρχω πιστεύω , ὅτι καί ὁ ἀναζέω τυγχάνω · διό καί εὔχομαι οὗτος , οὐ εἄν εὔχομαι , εἰμί μή ἐκ ἐκεῖνος καί οὗτος πιστεύω δυνατός εἰμί ὁ εἶμαι ἀδύνατος γάρ εἰμί ἄμφω ἐπίσης , ὅς ὁ ετεροδυνατος , καί ὁ ἕτερος πάντως . ὁ ζωήμου τοῖος εἰ ἐν ὁ κῆτος , ἀπό οὗτος ὁ φθορά ἐάν δοκέω φθείρω , ἀναβαίνω πρός σύ , τουτέστι , πρός ὁ ναός ὁ ἅγιος σύ , ἐν ὅς σύ ὀπτανεύς καί δοξολογέω , ὥστε ἐγώ ἐν οὗτος ἀπολαύω ὁ σός χάρις . καί ὁ κύριος δέ ὁ ζωή , οὐ ἐκ φθορά γάρ ὁράω οὗτος ] , ἀλ ἐκ ὁ φθορά ὁ θάνατος , ἀναβαίνω πρός ὁ ἐπουράνιος ναός καί ὁ πατήρ , καθά καί λέγω ἀναβαίνω πρός ὁ πατήρ ἐγώ . ἐν ὁ ἐκλείπω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπ´ ἐγώ , ὁ κύριος μιμνήσκω . καί ἔλθοιπρὸς σύ ὁ προτεύχω ἐγώ . πρός ναός ὁ ἅγιος σύ . οὐ ἀκερδής ὁ ἅγιος ὁ θλῖψις · οὗτος καί Δαβίδ φημί · ἐν θλῖψις ἐπικαίω λανθάνω ὁ κύρις καί τήκω ἐγώ εἰς πλατυσμός . καί Ἠσαΐας , ἐν ῥίπτω μιμνῄσκω σύ . καί ὁ Παῦλος , ὑπομονή ὁ θλῖνις κατεργάζομαι · ὁ δέ ὑπομονή , δοκιμή καί Ἰωνᾶς τοίνυν ὅτε ἐκλείπω ὁ ψυχή αὐτός ὑπό ὁ φόβος ὁ κίνδυνος , οὐ , εἰς βλασφημία ἐκπίπτω . φημί , ἀλλά , μιμνήσκω ὁ Κιφίσυ · τουτέστιν , ἐπικαλέω αὐτός βοηθός . ὁ , ὅτι Ἐμντ.σθην , ὅτι φιλάνθρωπος εἰμί , καί παροράω ὁ ἁμαρτία ὅς δράω παρακούω αὐτός · διό καί δήω αὐτός , καί λοιπός γίγνομαι ἄξιος ὁ ἀνέρχομαι πρός σύ ὁ προσευχή ἐγώ , εἄν ποιέω πρός ὁ ναός ὁ ἅγιος σύ , ὅτε πάντως ἀναβιόω . εἰμί γάρ ἀναζῶ , καί ἔρχομαι πρός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ναός , καί προσεύχομαι σύ . ὅς καί , αὐτός ὁ νῦν προσευχή , εἄν προσεύχομαι σύ , ὥστε ἀναβαίνω ὁ ζωή ἐγώ ἐκ φθορά , καί ἔρχομαι πρός οεʹ , ἤτοι πρός ὁ ναός ὁ ἅγιος σύ , ἢ ὁ ἐπουράνιος , ἢ ὁ κάτω . ἐν οὗτος γάρ μόνος , ὡς καί ἐν προο.μίοις εἴρω , πιστεύω ὁ ἐναργής ἐμφάνεια ποιέω ὁ θεός , καί ὁ πᾶς εὐχή ἐν οὗτος δέχομαι . ἀλλά καί ὁ Κύριος ὅτε μέλλω θνῄσκω , μιμνήσκω ὁ πατήρ , εἶπον · πατήρ , εἰς χεῆράς σέω παρατίθημι ὁ πνέω ἐγώ . καί ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός μετά σῶμα , ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ ὁ πατήρ , ὁ σῶμα εἰς πρεσβεία εἰμί καί ἀντι ψμεγάλης ικετευτικός προσδείκνυμι ὁ πατέω , πρός ὁ ἐλεέω ἐγώ , δις οὖον οὗτος ὑπό ὁ