cogPG.PG126 433
ἔξωθεν πρώτως τὰ ὧτα περιπτυποῦσα , εἶτα καὶ ἐπὶ τὴν διάνοιαν διαβαίνει · ἡ δὲ θεία λαλτὰ , ἔνδον γίνεσαι καὶ τῶν νοερῶν ὡτίων ἅπτεται . Πέτραν δὲ τὴν πίστιν νοήσεις . Ὁ γὰρ πιστεύων , ὅτι οὐδὲν ὧν ποιεῖ ὁ Θεὸς , ἀλόγως ποιεῖ , ἐκεῖνος μόνος ἀσάλευτος ἴσταται , μὴ κλονούμενος ἀπὸ τῆς ἀνωμαλίας τῶν γινομένων . Καὶ ἀπεκρίθη πρός με Κύριος , καὶ εἷπε · Γρόψον ἄῤασν , καὶ σαφῶς , εἰς πυξίον , ὅπως διώκῃ ὰ ἀναγινώσκων αὐτὰ , διότι ὅρασις εἰς καιρόν καὶ ἀποτελεῖ εἰς πέρας , καὶ οὐκ εἰς κεγόν Ιiροστάττει ὁ Κύριος τῷ προφήτῃ γράψαι τὴν ὅρασιν τουτέστι , τὴν ἀποκάλιψιν ἣν ἀπεκάλυψεν αὐτῷ , ὲφ´ οἶς διαπορῶν ἐφαίνετο . Τίς δὲ ἦ ἀποκάλυψις , μικρὸν παρακατιὼν , ἐρεῖ . Τέως δ´´ οὖν γράψαι τὴν ἀποκάλυψιν ταύτην παρακελεύεται , καὶ μὴ ἀσαφῶς κατὰ τὸν προφητικὸν καὶ συνεσκιασμένον λόγον . Κἀλλὰ σαφῶς · ὥστε δήλην εἶναι ταύτην · καὶ γράψαι μὴ ἐν χάρτῃ , ἀλλ´ ἐν πυξίῳ , τουτέστιν , ἐν πινακίῳ ἐκ πυξίου , ἵνα μείνῃ ἡ γραφὴ , καὶ μὴ μόνον οἱ νῦν ὄντες ἐπιγινώσκωσι ταύτην , ἀλλὰ καὶ ὁ μετὰ ταῦτα ἀναγινώσκων διών ῃ , τουτέστιν , ἐπιζητῇ τὸ πέρας τῆς ἀποκαλύψεως , καὶ πότε πληρωθήσονται ταῦτα . γὰρ ὅρασις αὔτη , οὐ νῦν τελεῖται , ἀλλὰ καιροῦ δεῖται , Καὶ μὴ ἐνδοίαζε ἐπ´ αὐτῇ , εἰ μὴ νῦν ὁρᾷς αὐτὴν ἐκβαίνουσαν . Ἐκβήσεται γὰρ πάντως εἰς πέΚρας , καὶ οὐκ εἰς κενὸν ἔσται . Τοῦ γὰρ Θεοῦ ταύτην ἀποκαλύψαντος , ὅς ἐστιν αὐτοαλήθεια καὶ πλήρης , πῶς ἔσται ψεῦδος καὶ κειόν ; Ἐὰν ὑστερήσῃ , ὑπόμεινον αὐτὸν , δτι ὁ ἐρχόμενος ἣξει , καὶ οὐ μὴ χρονιει . Αὕτη ἡ ἀποκάλυψιε , ἢν μυστικῶς τῷ προφήτῃ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεόσδιὸ οὐδὲ ὀνομαστὶ ὑπέδειξε , τίς οὗτος , ὃν χρὴ ὑποΚμένειν , κἂν ὑστερῇ καὶ βραδύνῃ . εἴποι μὲν οὔν ἄν τις , ὅτι περὶ τοῦ Θεοῦ τοῦτό φησιν · ἐπειδὴ γὰρ ᾐτιᾶτο Ἀμβακοὺμ τὸν Θεὸν , ὡς μὴ κατόπιν τῶν ἀμαρτιῶν τὰς τιμωρίας ἐπάγοντα , μηδὲ τοῖς Βαβυλωνίοις ἐπιτιθέντα τὴν δίκην ταχεῖαν , λύσιν νῦν ἐπάγει τῆς ἀπορίας , καὶ φησιν , ὡς ἥξει μὲν πάντως ὁ Θεὸς ὄν αἰτιᾷ ὡς βραδόνοντα , πλὴν εἰς καιρόν . Εἰ τοίνυν ὑστερήσῃ καὶ βραδύνῃ , ὑπόμεινον . Λέγουσι δέ τινες , ὅτι περὶ τοῦ Κύρου ταῦτά φησιν . Οὗτος γὰρ ἥξει μὲν κατὰ Βαβυλῶνος , καὶ ταπεινώσει ταύτην , καὶ τοὺς ἀβικουμένους ἐλευθερώσει · πλὴν οὐ νῦν . Πῶς δὲ εἰπών τὸ , Ἐὰν ὀστερήση , πήγαγε τὸ , θὐ μὴ ρονίσει ; Τὸ μὲν , Ὑστερήρει , ὡς πρὸς τὴν ὀλιγοψυχίαν φησίν · τὸ δὲ , Οὐ μὴ χρονίσει , ὡς πρὸς τὴν ὑπομονὴν , ὡσανεὶ τοῦτο λέγων · Ἐὰν ἀπὸ μικροψυχίας δοκῇ σοι βραδύνειν , πόμεινον , καὶ ἡ ὑπομονὴ πείσει σε μὴ λογίζεσθαι , ὅτι ἐχρόνισε . Τῶ ὄντι γάρ ἡ μικροῤυχία , ὥσπερ τὰ φορητὰ , ἀφόρητα · οὕτω καὶ τὰ
Lemmas: ἔξωθεν πρῶτος ὁ ἄτη περιπτύω , εἶτα καί ἐπί ὁ διάνοια διαβαίνω · ὁ δέ θεῖος λαλτὰ , ἔνδον γίνομαι καί ὁ νοερός οὖς ἅπτω . Πέτρη δέ ὁ πίστις νοέω . ὁ γάρ πιστεύω , ὅτι οὐδείς ὅς ποιέω ὁ θεός , ἄλογος ποιέω , ἐκεῖνος μόνος ἀσάλευτος ἴστημι , μή κλονέω ἀπό ὁ ἀνωμαλία ὁ γίγνομαι . καί ἀποκρίνω πρός ἐγώ Κύριος , καί ἕπω · Γρόψον ἄῤασν , καί σαφῶς , εἰς πυξίον , ὅπως διώκω ά ἀναγιγνώσκω αὐτός , διότι ὅρασις εἰς καιρός καί ἀποτελέω εἰς πέρας , καί οὐ εἰς καίω Ιiροστάττει ὁ Κύριος ὁ προφήτης γράφω ὁ ὅρασις τουτέστι , ὁ ἀποκάλυψις ὅς ἀποκαλύπτω αὐτός , φύς οἶς διαπορέω φαίνω . Τῖς δέ εἰμί ἀποκάλυψις , μικρός παρακάτειμι , εἴρω . Τέως δδʹ οὖν γράφω ὁ ἀποκάλυψις οὗτος παρακελεύομαι , καί μή ἀσαφής κατά ὁ προφητικός καί συσκιάζω λόγος . καλλά σαφῶς · ὥστε δῆλος εἰμί οὗτος · καί γράφω μή ἐν χάρτης , ἀλ ἐν πυξίον , τουτέστιν , ἐν πινάκιον ἐκ πυξίον , ἵνα μένω ὁ γραφή , καί μή μόνος ὁ νῦν εἰμί ἐπιγιγνώσκω οὗτος , ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος ἀναγιγνώσκω δῖος ὁ , τουτέστιν , ἐπιζητέω ὁ πέρας ὁ ἀποκάλυψις , καί πότε πληρόω οὗτος . γάρ ὅρασις οὗτος , οὖον νῦν τελέω , ἀλλά καιρός δήω , καί μή ἐνδοιάζω ἐπι αὐτός , εἰμί μή νῦν ὁράω αὐτός ἐκβαίνω . ἐκβαίνω γάρ πάντως εἰς Κέρας , καί οὐ εἰς κενός εἰμί . ὁ γάρ Θεός οὗτος ἀποκαλύπτω , ὅς εἰμί αὐτοαλήθεια καί πλήρης , πῶς εἰμί ψεῦδος καί καίω ; ἐάν ὑστερέω , ὑπομένω αὐτός , δ ὁ ἐρχόμενος ἥκω , καί οὖον μή χρονίζω . Ἄτη ὁ ἀποκαλύπτω , εἄν μυστικός ὁ προφήτης ἀποκαλύπτω ὁ Θεόσδιὸ οὐδέ ὀνομαστί ὑποδείκνυμι , τίς οὗτος , ὅς χρή ὑπομένω , κἀν ὑστερέω καί βραδύνω . εἶπον μέν οὒν ἄν τις , ὅτι περί ὁ Θεός οὗτος φημί · ἐπεί γάρ αἰτιάομαι Ἀμβακούμ ὁ θεός , ὡς μή κατόπιν ὁ ἁμαρτία ὁ τιμωρία ἐπάγω , μηδέ ὁ Βαβυλώνιος ἐπιτίθημι ὁ δίκη ταχύς , λύσις νῦν ἐπάγω ὁ ἀπορία , καί φημί , ὡς ἥκω μέν πάντως ὁ θεός εἰμί αἰτιάομαι ὡς βραδομιαινω , πλήν εἰς καιρός . εἰμί τοίνυν ὑστερέω καί βραδύνω , ὑπομένω . λέγω δέ τις , ὅτι περί ὁ Κῦρος οὗτος φημί . οὗτος γάρ ἥκω μέν κατά Βαβυλών , καί ταπείνωσις οὗτος , καί ὁ αβικουμενος ἐλευθερόω · πλήν οὖον νῦν . Πῶς δέ εἶπον ὁ , ἐάν ὀστερήση , πηγαίνω ὁ , θύω μή ρονισεω ; ὁ μέν , Ὑστερήρει , ὡς πρός ὁ ὀλιγοψυχία φημί · ὁ δέ , οὖον μή χρονίζω , ὡς πρός ὁ ὑπομονή , ὡσανεί οὗτος λέγω · ἐάν ἀπό μικροψυχία δοκέω σύ βραδύνω , πομενω , καί ὁ ὑπομονή πείθω σύ μή λογίζομαι , ὅτι χρονίζω . ὁ εἰμί γάρ ὁ μικρορυχιος , ὥσπερ ὁ φορητός , ἀφόρητος · οὗτος καί ὁ