cogPG.PG126 390
τέ σε διαθῶς Ἀπὸ φιλανθρωπίας πολλῆς ἀπορουμένῳ ἔοικε , καί φησιν · Οὐκ ἔχω πῶς σοι χρήσομαι . Ἕπερασπιῶ σου ; ἀλλὰ τὰ ἔργα σου οὐ δικαιοῦσι τοῦτο γενέσθαι . Τί οὖν ποιήσω · Ὡς Ἄδαμα θήσω σε καὶ ὡς Σεβοείμ . Ἀπολέσω σε , φησὶν , ὥσπερ τὰς Σοδομητικὰς ἐκείνας πόλεις · τοῦτο γὰρ δίκαιον Μετεστράφη ἢ καρδία μου ἐν τῷ αὐτῷ . Μητέρα καὶ πατέρα φιλόπαιδα μιμούμενος , φησίν · Ἐν τῷ αὐτῷ , τουτέστιν , Ἐν ὅσῳ λέγω κατὰ σοῦ , έστράφη ἡ καρδία μου , οἱονεὶ στρόφους τινὰς , καὶ μπέιλεινεν ἀλγήσασα · διὸ μετέστρεψε τὴν ἀπόφασιν . Συνεταράχθη ἡ μεταμέλειά μου , οὐ μὴ ποιής κατὰ τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου · οὐ μὴ ἐγκαταλείψω τοῦ ἐγκαταλειφθῆναι τὸν Ἐφραίμ . Τουτέστι . ταραχθεὶς ἀπὸ τῆς πολλῆς πρὸς σὲ φιλοστοργίας μεταμεμέλημαι , καὶ οὐ μὴ ποιήσω κατὰ τὴν ὀργήν μου . Ταῦτα δὲ λέγει , οὐχ ὡς νῦν μὲν τοῦτο φοβούμενος , νῦν δὲ ἐκεῖνο βουλόμενος , ἀλλὰ σχηματίζων τὸν λόγον εἰς ὀργὴν καὶ ἔλεον , εἰς τιμωρίαν καὶ φιλανθρωπίαν · καὶ δι´ ἐκείνων μὲν ἐκοοβῶν , διὰ τούτων δὲ προτρέπων καὶ ἐκκαλούμενος εἰς πειθώ · ὡς ὁ Δαβὶδ λέγει · Οὐ κατὰ τὰς ἀνομίας ἡμων ἐποίησεν ἡμῖν , ἀλλὰ καθὼς οἰκτείρει πατὴρ υἱούς , ὀκτείρησε Κύριος τοὺς φοβουμένοις αὐτόν · καὶ ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ , Μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆς , ἢ τοῦ μὴ ἔλεῆσαι τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτῆς ; Εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐπιλάθοιτο γυνὴ , ἀλλ ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομει . Οὐχ ἵνα δὲ μόνον ἐκείνους ὡφελῆ ταῦτα λέγει · ἀλλ´ ἵνα καὶ ἡμεῖς πρὸς τὸ τοιοῦτον τῆς φιλανθρωπίας ἀρχέτυπον τὰς οἰκείας ψυχὰς εἰκονίζωμεν Κσαγὰρ ἐγράφη , πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν ἐγράφη ) , καὶ ἵνα μὴ πονηροὶ καὶ μνησίκακοι ὧμενδοὶ γὰρ μνησικάκων , εἰς θάνατον ) , ἀλλ´ ἐν τῷ αὐτῷ καιρῷ καὶ τὰ τῆς ὀργῆς ἐπιδεικνύωμεν ῥήματα πρὸς σωφρονισμὸν , καὶ τὰ τῆς φιλανθρωπίας ἐπιφέρωμεν , πρὸς τὸ διὰ τὸ [ οτὸ ] τῆς χρηστότητος ἐνπρέύαι μᾶλλον καὶ καταιδέσαι . Τότε γὰρ δεικνύομεν ἑαυτοὺς λογικῶς ἐπιστατοῦντας , ὅτε χρηστάτητι μᾶλλον , ἢ θυμῷ , τούτους ἐπιστρέφωμεν [ αφομ.]·λογικοῦ γὰρ , τῇ ἐλαρότητι ὑπάγεσθαι . Διὸ καὶ Πέτρος ἔλεγε · Ποιμαίνετε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον ἐκουσίως , ἀλλὰ μὴ ἀναγκοστῶς . Ἀιότι Θεὸς ἐγώ εἰμι , καὶ οὐκ ἄνθρωπρς ἑν σοὶ ἅγιος . Ὥσπερ τινὸς ἀνθυπενεγκόντος καὶ ἀπορήσαντος · Διὰ τί , ὦ Κύριε , τοσαῦτα ἀπειλήσας , μετημέλησε [ μελήσω ] , καὶ οὐ κολάζεις τὸν Ἐφραίμ ; φησίν · Διότι οὐκ ἄνθρωπός εἰμι , ἀλλὰ Θεὸς ἀγαθὸς , δηλονότι οὐ τῇ ὁργῇ τὴν νίκην διδούς · τοῦτο γὰρ ἀνθρώπινον πάθος . Τί οὖν ὅλως κολάζεις ; Διότι , φησὶ , καὶ ἅγιός εἰμι , μισῶν ἀδικίαν , καὶ θέλων ἐν σοὶ ἅγιος εἶναι , τουτέστι , διὰ τῶν σῶν ἔργων τὴν
Lemmas: τε σύ διαθῶς ἀπό φιλανθρωπία πολύς ἀπορέω ἔοικα , καί φημί · οὐ ἔχω πῶς σύ χράω . Ἕπερασπιῶ σύ ; ἀλλά ὁ ἔργον σύ οὖον δικαιόω οὗτος γίγνομαι . τις οὖν ποιέω · ὡς Αδάμα τίθημι σύ καί ὡς Σεβοείμ . ἀπόλλυμι σύ , φημί , ὥσπερ ὁ σοδομητικαι ἐκεῖνος πόλις · οὗτος γάρ Δίκαιος μεταστρέφω ἢ καρδία ἐγώ ἐν ὁ αὐτός . Μήτηρ καί πατήρ φιλόπαις μιμέομαι , φημί · ἐν ὁ αὐτός , τουτέστιν , ἐν ὅσος λέγω κατά σύ , στρέφω ὁ καρδία ἐγώ , οἱονεί στρόφος τις , καί μπέιλεινεν ἀλγέω · διό μεταστρέφω ὁ ἀπόφασις . συνταράσσω ὁ μεταμέλεια ἐγώ , οὖον μή ποιέω κατά ὁ ὀργή ὁ θυμός ἐγώ · οὖον μή ἐγκαταλείπω ὁ ἐγκαταλείπω ὁ Ἐφραίμ . τουτέστι . ταράσσω ἀπό ὁ πολύς πρός σύ φιλοστοργία μεταμέλομαι , καί οὖον μή ποιέω κατά ὁ ὀργή ἐγώ . οὗτος δέ λέγω , οὐ ὡς νῦν μέν οὗτος φοβέω , νῦν δέ ἐκεῖνος βούλομαι , ἀλλά σχηματίζω ὁ λόγος εἰς ὀργή καί ἔλεος , εἰς τιμωρία καί φιλανθρωπία · καί δις ἐκεῖνος μέν εκοοβους , διά οὗτος δέ προτρέπω καί ἐκκαλέω εἰς πειθώ · ὡς ὁ Δαυίδ λέγω · οὖον κατά ὁ ἀνομία Ἡμων ποιέω ἐγώ , ἀλλά καθώς οἰκτίρω πατήρ υἱός , οκτειρησος Κύριος ὁ φοβέω αὐτός · καί ἐν ὁ Ἠσαΐας , μή ἐπιλήθω γυνή ὁ παιδίον αὐτός , ἢ ὁ μή ἐλεέω ὁ ἔκγονος ὁ κοιλία αὐτός ; εἰμί δέ καί οὗτος ἐπιλανθάνομαι γυνή , ἀλλ' ἐγώ οὐ ἐπιλήθω . οὐχ ἵνα δέ μόνος ἐκεῖνος ὠφελέω οὗτος λέγω · ἀλ ἵνα καί ἐγώ πρός ὁ τοιοῦτος ὁ φιλανθρωπία ἀρχέτυπος ὁ οἰκεῖος ψυχή εἰκονίζω Κσαγὰρ γράφω , πρός νουθεσία ἐγώ γράφω ) , καί ἵνα μή πονηρός καί μνησίκακος ὅδε γάρ μνησίκακος , εἰς θάνατος ) , ἀλ ἐν ὁ αὐτός καιρός καί ὁ ὁ ὀργή ἐπιδείκνυμι ῥῆμα πρός σωφρονισμός , καί ὁ ὁ φιλανθρωπία ἐπιφέρω , πρός ὁ διά ὁ [ Ότο ] ὁ χρηστότης ἐνπρέύαι μᾶλλον καί καταιδέζω . τότε γάρ δείκνυμι ἑαυτοῦ λογικός ἐπιστατέω , ὅτε χρηστάτητι μᾶλλον , ἢ θυμός , οὗτος ἐπιστρέφω [ αφομ.]·λογιπου γάρ , ὁ ἐλαρότητι ὑπάγω . Διὸ καί Πέτρος λέγω · ποιμαίνω ὁ ἐν σύ ποίμνη ἑκούσιος , ἀλλά μή ἀναγκοστῶς . Ἀιότι θεός ἐγώ εἰμί , καί οὐ ἄνθρωπρς ἑν σύ ἅγιος . ὥσπερ τις ἀνθυπενεγκόντος καί ἀπορέω · Ζεύς τίς , εἰμί κύριος , τοσοῦτος ἀπειλέω , μετημέλησε [ μέλω ] , καί οὖον κολάζω ὁ Ἐφραίμ ; φημί · διότι οὐ ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά θεός ἀγαθός , δηλονότι οὖον ὁ ὀργή ὁ Νίκη δίδωμι · οὗτος γάρ ἀνθρώπινος πάθος . τις οὖν ὅλως κολάζω ; διότι , φημί , καί ἅγιος εἰμί , μισέω ἀδικία , καί ἐθέλω ἐν σύ ἅγιος εἰμί , τουτέστι , διά ὁ σός ἔργον ὁ