cogPG.PG126 607
καὶ πειρασμοῖς τὸν Ἄγιον θλίβόοντες · ἐπεὶ καὶ τὸν Σφεντόπλικον , ὃς μετὰ Ῥασίσθλαβον ἧρξελοράβου , . περιελθόντες ἀπάτῃ , βάρβαρον ἄνδρα καὶ τοῦ καλοῦ ἀνόητον , ὅλον τῆς δόξης ἑαυτῶν ἐποιήσαντο . Τί γὰρ οὐκ ἔμελλεν ἐκεῖνος , ἀνδράποδον ἡδονῶν γυναικείων ὤν καὶ τῷ βορβόρῳ τῶν μυσαρῶν ἐγκυλιόμενος πράξεων , ἐκείνοις μᾶλλον διδόναι τὴν οἰκείαν γνώμην τοῖς θύραν αὐτῷ πρὸς τὰ πάθη πᾶσαν ἀνοίγουσιν , Μεθοδίῳ τῷ πάσης ἡδονῆς πικρίαν ψυχόλεθρον στηλιτεύοντι ; Ὅπερ γὰρ Εὐνόμιος ἐκεῖνος , ὁ τῆς τῶν Ἀνομίων ἄρξας αἱρέσεως , ἐξεῦρε πρὸς τὸ μαθητὰς ἐπισπᾶσθαι πλείονας , τοῦτο δὴ καὶ τὸ Φράγγων ἔθνος ἀνόητον ἐπενόησε , τὸ τοῖς ἁμαρτάνουσι , φημὶ , πάντα συγχωρεῖν , ἀπόνως οὕτω καὶ ἀταλαιπώρως ὑπὲρ ἐνὸς τοῦ τοῖς ἑαυτῶν συντίθεσθαι δόγμασι , καὶ βίον ῥυπαρὸν ἐνδιδόναι ὑπὲρ τοῦ δόγμα στρεβλὸν κερδῆσαι , ὥσπερ ἂν εἴ τινες ἀλλήλοις ἀντιδιδοῖεν , ὁ μὲν κοπρίαν , ὁ δὲ βόρβορον , ἄξιοί τε τῶν τοιούτων ἐκεῖνοι θησαυρισμάτων τῆς πραγματείας , ἐν ᾗ καὶ τὸ ἐμπόρευμα ῥυπαρὸν καὶ τὸ ἀντάλλαγμα βδελυρόν . Ὑπὸ τούτων οὖν ὁ Σφεντόπλικος διαφθαρεὶς τῶν πάντα χαριζομένων αὐτῷ , τοῖς Μεθοδίου λόγοις ἐλάχιστα προσεῖχε τὸν νοῦν , τοὐναντίον μὲν οὖν καὶ ὡς ἐχθρῷ προσεφέρετο . Βδέλυγμα γὰρ , φησὶν , ἀμαρτωλῷ θεοσέβεια · καίτοι τί μὲν οὐκ ἔλεγεν ἱλαρὸν , τί δὲ οὐκ ἠπείλει φοβερὸν ὁ μέγας τῷ Κρχοντι ; Τοῦτο μὲν ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν τὴν τοῦ δόγματος εἰσάγων ὀρθότητα , καὶ ταύταις προσέχειν ὡς τὴν ζωήν προξενούσαις καὶ πηγαῖς οὔσαις τοῦ σωτηρίου διατασσόμενος . Ὅ τε γὰρ Κύριος ἐν τῇ ἐρεύνη τῶν Γραφῶν τὴν ζωὴν κεῖσθαι ἐδίδαξεν , Ἐσατας τε ἀντλεῖν ἡμῖν ὕδωρ οὐκ ἐκ τοῦ τῶν αἱρέσεων βορβόρου , ἀλλ´ ἑκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου ἐντέλλεται , τοῦτο δὲ καὶ ἐκφοβῶν , ὡς , εἰ τοῖς αἱρετικοῖς προσθῆται , καὶ ἑαυτὸν διαφθερεῖ καὶ πάντας τοὺς ὑπ´ αὐτὸν , τοῖς ἐχθροῖς γινόμενος εὐεπιχείρητος καὶ εὐχείρωτος . Δυσσέβεια γὰρ κἂν πρὸς ὀλίγον ἄνθη ἀλλὰ τῷ χρόνῳ περὶ αὐτὴν καταῤῥεῖ , ἵνα μὴ κακίαν εὐσβεῖς μάθωσι , καὶ ταῦτα , ἔλεγε , μετὰ τὴν αὐτοῦ τελευτὴν τῷ ἄρχοντι προσγενήσεται , ἅπερ οὖν καὶ κατὰ τὰς τοῦ Ἀγίου προῤῥήσεις γέγονε . Καὶ γὰρ ἕως μὲν Μεθόδιος ἐν τοῖς ζῶσιν ἐξεταζόμενος ἦν , οῦτε ὁ ἄρχων τὴν ὡδῖνα τῆς καρδίας ἐξέῤῥηξεν , ἀλλ´ εἶχε τὸν βασιλίσκον τοῖς ὠοῖς τῶν ἀσπίδων ἐγκρυπτόμενόν τε καὶ ἐντρεφόμενον , οὔτε ἡ δίκη τὴν οἰκείαν ἐπήγαγε μάστιγα , ἀλλ´ εἶχε μὲν ἐντεταμένον τὸ τόξον καὶ τὴν ῥομφαίαν ἐστίλβου , οὕπω δὲ βέλος ἀπέστειλεν ἐν καρδίᾳ τοῦ ἐχθροῦ , οὐδὲ τὴν χεῖρα τῇ πληγῇ ἐπεστήριξεν . Ἐπεὶ δὲ ὅ τε ἅγιος ἀπῆν καὶ ἡ κακία πᾶσα παρῆν , οὐκ ὑπὸ παραπετάσματι καὶ προσωπείῳ τὴν ἀσχημοσύνην καλύπτουσα , ἀλλὰ κατὰ τὴν τῆς πόρνης ὄψιν ἀναισχυντήσασα καὶ διωγμὸν κατὰ τῶν ὀρθοδόξων ἐγείρασα , τότε δὴ καὶ Θεὸς τὸν ἄρχοντα ποινηλατῶν οὐκ ἐνέλειψεν . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον . Ϛʹ . Τότε δὲ Μεθόδιος τῷ ἄρχοντι προεῖπε τὴν οἰκείαν τελευτὴν μετὰ τρεῖς ἐσομένην ἡμέρας , τῶν συχνῶν παραινέσεων τὴν πρόῤῥησιν ταύτην βεβαίωσιν , ὡς ἐγὼ κρίνω , ποιούμενος . Εἰ γὰρ ἡ πρόῤῥησις προφήτην αὐτὸν ἐποίει εἰς ἔργον ἐκβᾶσα , καὶ τῶν μελλόντων τὴν προοψίαν λαχόντα τῷ Πνεύματι , πρόδηλον , ὡς καὶ τὸ παρὰ τούτου συνεργούμενον δό
Lemmas: καί πειρασμός ὁ ἀγάω θλίβω · ἐπεί καί ὁ σφεντοπλικω , ὅς μετά ρασισθλαβος ἧρξελοράβου , . περιέρχομαι ἀπάτη , βάρβαρος ἀνήρ καί ὁ καλός ἀνόητος , ὅλος ὁ δόξα ἑαυτοῦ ποιέω . τις γάρ οὐ μέλλω ἐκεῖνος , ἀνδράποδον ἡδονή γυναικεῖος εἰμί καί ὁ βόρβορος ὁ μυσαρός ἐγκυλίνδω πρᾶξις , ἐκεῖνος μᾶλλον δίδωμι ὁ οἰκεῖος γνώμη ὁ θύρα αὐτός πρός ὁ πάθος πᾶς ἀνοίγω , Μεθόδιος ὁ πᾶς ἡδονή πικρία ψυχόλεθρος στηλιτεύω ; ὅπερ γάρ Εὐνόμιος ἐκεῖνος , ὁ ὁ ὁ ἀνομία ἄρχω αἵρεσις , ἐξευρίσκω πρός ὁ μαθητής ἐπισπάω πλείων , οὗτος δή καί ὁ Φράγγος ἔθνος ἀνόητος ἐπινοέω , ὁ ὁ ἁμαρτάνω , φημί , πᾶς συγχωρέω , ἄπονος οὗτος καί ἀταλαίπωρος ὑπέρ εἷς ὁ ὁ ἑαυτοῦ συντίθημι δόγμα , καί βίος ῥυπαρός ἐνδίδωμι ὑπέρ ὁ δόγμα στρεβλός κερδαίνω , ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἀλλήλων ἀντιδίδωμι , ὁ μέν κοπρίας , ὁ δέ βόρβορος , ἄξιος τε ὁ τοιοῦτος ἐκεῖνος θησαύρισμα ὁ πραγματεία , ἐν ὅς καί ὁ ἐμπόρευμα ῥυπαρός καί ὁ ἀντάλλαγμα βδελυρός . ὑπό οὗτος οὖν ὁ σφεντοπλιξ διαφθείρω ὁ πᾶς χαρίζομαι αὐτός , ὁ Μεθόδιος λόγος μικρός προσέχω ὁ νόος , ἐναντίος μέν οὖν καί ὡς ἐχθρός προσφέρω . βδέλυγμα γάρ , φημί , ἁμαρτωλός θεοσέβεια · καίτοι τίς μέν οὐ λέγω ἱλαρός , τίς δέ οὐ ἀπειλέω φοβερός ὁ μέγας ὁ Κρχοντι ; οὗτος μέν ἀπό ὁ θεῖον Γραφής ὁ ὁ δόγμα εἰσάγω ὀρθότης , καί οὗτος προσέχω ὡς ὁ ζωή προξενόω καί πηγή εἰμί ὁ σωτήριος διατάσσω . ὅς τε γάρ Κύριος ἐν ὁ ἔρευνα ὁ Γραφής ὁ ζωή κεῖμαι διδάσκω , Ἐσατας τε ἀντλέω ἐγώ ὕδωρ οὐ ἐκ ὁ ὁ αἵρεσις βόρβορος , ἀλ ἐκ ὁ πηγή ὁ σωτήριος ἐντέλλω , οὗτος δέ καί ἐκφοβέω , ὡς , εἰμί ὁ αἱρετικός προστίθημι , καί ἑαυτοῦ διαφθείρω καί πᾶς ὁ ὑπό αὐτός , ὁ ἐχθρός γίγνομαι εὐεπιχείρητος καί εὐχείρωτος . δυσσέβεια γάρ κἀν πρός ὀλίγος ἄνθος ἀλλά ὁ χρόνος περί αὐτός καταρρέω , ἵνα μή κακία εὐσβεῖς μανθάνω , καί οὗτος , λέγω , μετά ὁ αὐτός τελευτή ὁ ἄρχω προσγίγνομαι , ὅσπερ οὖν καί κατά ὁ ὁ Ἀγίας πρόρρησις γίγνομαι . καί γάρ ἠώς μέν Μεθόδιος ἐν ὁ ζῶ ἐξετάζω εἰμί , οὔτε ὁ ἄρχω ὁ ὠδίς ὁ Καρδία ῥέζω , ἀλ ἔχω ὁ βασιλίσκος ὁ ᾠόν ὁ ἀσπίς ἐγκρύπτω τε καί ἐντρέφω , οὔτε ὁ δίκη ὁ οἰκεῖος ἐπάγω μάστιξ , ἀλ ἔχω μέν ἐντείνω ὁ τόξον καί ὁ ῥομφαία στίλβω , οὔπω δέ βέλος ἀποστέλλω ἐν Καρδία ὁ ἐχθρός , οὐδέ ὁ χείρ ὁ πλήσσω ἐπιστηρίζω . ἐπεί δέ ὅς τε ἅγιος ἄπειμι1 καί ὁ κακία πᾶς πάρειμι , οὐ ὑπό παραπέτασμα καί προσωπεῖον ὁ ἀσχημοσύνη καλύπτω , ἀλλά κατά ὁ ὁ πόρνη ὄψις ἀναισχυντέω καί διωγμός κατά ὁ ὀρθόδοξος ἐγείρω , τότε δή καί θεός ὁ ἄρχω ποινηλατέω οὐ ἐλλείβω . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος . ϛηʹ . τότε δέ Μεθόδιος ὁ ἄρχω προεῖπον ὁ οἰκεῖος τελευτή μετά τρεῖς εἰμί ἡμέρα , ὁ συχνός παραίνεσις ὁ πρόρρησις οὗτος βεβαίωσις , ὡς ἐγώ κρίνω , ποιέω . εἰμί γάρ ὁ πρόρρησις προφήτης αὐτός ποιέω εἰς ἔργον ἐκβαίνω , καί ὁ μέλλω ὁ προοψία λαγχάνω ὁ πνεῦμα , πρόδηλος , ὡς καί ὁ παρά οὗτος συνεργέω δίδωμι