cogPG.PG126 623
ἐνδυμάτων ἀποροῦντες . Οὐκοῦν ἠναγκάσθησαν Ἀιὲ τὸ δέος ἀπ´ ἀλλήλων διαιρεθῆναι , καὶ δὴ ἄλλος ἀλλαχοῦ διεσπάρησαν , Θεῷ τοῦτο δόξαν . ἵνα καὶ πλείω μέρη τῷ κύκλῳ τοῦ Εὐαγγελίου ἐμπεριλάξωσι , ΠΕʹ . Κλήμης μέντοι Ναοὺμ συμπαραλαβὼν καὶ Ἀγγελλάριον τὴν πρὸς τὸν Ἴστρον φέρουσαν ὥδευε , καὶ κώμη τινὶ ἀπαντῶσι παρακλήσεως ἀξιώσοντες τὰ πεπονηκότα καὶ τροφῶν ἀπορίᾳ καὶ σκεπασμάτων σώματα . Χητήσαντες δὲ , τίς ἐν τῇ κώμῃ φιλόθεος καὶ φιλόξενος , κἀπὶ βίου σεμνότητι μαρτυρούμενος καὶ αὐτὸ δὴ τοῦτο τοῦ Χριστοῦ εἰρήνης υἱός · ἐπειδὴ τοῦτον εὖρον , τούτῳ ἐπεξενώθησαν . Τῷ δὲ ἦν παῖς καὶ μονογενὴς καὶ καλὸς καὶ ἡλικίας ἔχων ἀνθηρῶς . Ἄμα τε οὖν εἰσῆλθον εἰς τὴν οἰκίαν οἱ ξένοι , καὶ ὁ υἱὸς ἐξῆλθε τοῦ βίου , ἐκεῖνος ὁ περικαλλὴς , ὁ μόνος ὀφθαλμὸς τῷ πατρὶ , τὸ τοῦ γένους ἔρνος τὸ εὐθα . λέστατον . Τί παθεῖν οἴεσθε τὸν πατέρα ; τί δὲ οὐκ εἰπεῖν τοσοῦτον πένθος ἐπὶ τῷ ποδὶ τῶν ἔθνων ἐλεεινῶς δυστυχήσαντα ; Καλά γε ταῦτα τῆς φιλοξενίας μισθώματα · ἐπὶ τούτῳ τὴν θύραν ὑμῖν ἀνέῳξα , ἵνα μοι ὀ οἷκος ἀποκλεισθείη , τὸν κληρονόμον ἀποβαλών ; Ἐπὶ τούτῳ δεξιὰν ὑμῖν ἐνέβαλον , ἵνα τὴν μόνην ἐμοὶ δεξιὰν ἀποβάλωμαι ; Ὦ πικρᾶς ταύτης ἡμέρας , ὅτε τῇ κώμῃ προσήλθετεί Ὦ σκοτεινοῦ τούτου φωτὸς , ὃ πρὸς τὴν ἐμὴν οἰκίαν ὑμᾶς ὡδήγησε . Τάχα γόητες ὑμεῖς καὶ τῷ μόνῳ Θεῷ ἐχθροὶ , καὶ ταύτην ἔχω παρ´ εκείνου τὴν δίκην , ὅτι τοὺς ἀπηχθημένους αὐτῷ τῆς ἐμῆς στέγης ἠξίωσα . Πολλοὺς μὲν καὶ ἄλλους ἐδεξάμην εἰς τὴν οἰκίαν ἐκ τῶν παρόντων καρποφορῶν Θεῷ καὶ εἰσάγων τὸ κατὰ δύναμιν , ἀλλ´ ἐπλήθυνέ μοι πὰ ἔὸ Ἀαν ὁ Κύριος , οὐχ ὑπέῤῥεον ἀλλ´ ἐπέῤῥεον , καὶ τὴν δαπάνην προσθήκην εὕρισκον , καὶ τὸ ἐπ´ εὐλογίαις σπέρμα θέρος εὐλογημένον , πεπληθυσμένον , γεώργιον . Νῦν δὲ .... ἀλλ´ , ὧ μοι φίλτατε παῖ , τὸ πάντιν κτημάτων ἐμοὶ κάλλιστόν τε καὶ χαριέστατον , μᾶλλον δὲ καὶ σπλάγχνων τῶν ἐμῶν φίλτερον καὶ ζωῆς αὐτῆς ποθεινότερον , τῇ τῶν καταράτων τού των ἐσφαγιάσθης εἰσόδῳ . Τελχῖνες ἀτεχνῶς οὗτοι , δαίιμονες φόνιοι , θανάτοις παίδων ἐπιτερπόμενοι . Ἀλλ´ οὐ γὰρ ἐκφεύξεσθε τὴν δίκην κἂν τὰ πάντα μαγεύσητε , χεραὶ δὲ πατρὸς ἐμπεσόντες υἱὸν πενΒαῆντος δι´ ὑμᾶς , υἱὸν καλὸν καὶ μονογενῆ , πάντων ὧν εἰργάσασθε τὴν ἀξίαν νῦν ἀποτίσετε . Καὶ δὴ δεσμὰ ἐπὶ τούτοις ἐκάλει καὶ κολαστήρια . Οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ μὲν οὐχ ἦττον τοῦ πατρὸς ἔπασχον , καὶ τί γὰρ αἱ συμπαθεῖς ψυχαὶ καὶ φιλάνθρωτοι ; πλέον δὲ εἶχον καὶ τὸ αἰσχύνεσθαι . Τῇ δὲ πίστει θαῤῥήσαντες , ᾗ πάντα δυνατὰ , κατὰ τὸν τοῦ Κυρίου λόγον , καὶ τὰ ἀδύνατα , εἰς εὐχὴν μὲν τραπέσθαι διέγνωσαν , τοῦ δὲ πατρὸς τὸ φλεγμαῖνον τῆς ὀργῆς καταψῶντες ἠπίως καὶ τὸ σκληρὸν τοῦ δικαίου θυμοῦ μαλάσσοντες , Ἡμεῖς , ἔφασαν , ὦ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπε , οὔτε γόητές ἐσμεν , ἀλλὰ καὶ τοῖς οὔ τως ἔχουσι πάντα τὰ χείριστα ἐπαρώμεθα , Θεῷ δὲ λατρεύομεν τῷ ἀληθινῷ , ὃν εἶναι καὶ πυλωροῖς ψδου φρικτὸν ἀκηκόαμέν τε καὶ πεπιστεύκαμεν , ὅς καὶ χειρὸς ἐπαφῇ καταπαλαίει τὸν θάνατον καὶ σον νῇ μόνῃ τετραημέρῳ καὶ ὁδωδότι νεκρῷ τὴν ζωὴν
Lemmas: ἔνδυμα ἀπορέω . οὐκοῦν ἀναγκάζω ἀεί ὁ δέος ἀπ´ ἀλλήλων διαιρέω , καί δή ἄλλος ἀλλαχοῦ διασπείρω , Θεός οὗτος δόξα . ἵνα καί πλείων μέρος ὁ κύκλος ὁ Εὐαγγέλιος ἐμπεριλάξωσι , πεῖ . Κλήμης μέντοι Ναοῦμ συμπαραλαμβάνω καί Ἀγγελλάριον ὁ πρός ὁ Ἴστρος φέρω ὁδεύω , καί κώμη τις ἀπαντάω παράκλησις ἀξιόω ὁ πονέω καί τροφή ἀπορία καί σκέπασμα σῶμα . Χητήσαντες δέ , τίς ἐν ὁ κώμη φιλόθεος καί φιλόξενος , ἐπί βίος σεμνότης μαρτυρέω καί αὐτός δή οὗτος ὁ Χριστός εἰρήνη υἱός · ἐπεί οὗτος εὖρος , οὗτος ἐπιξενόομαι . ὁ δέ εἰμί παῖς καί μονογενής καί καλός καί ἡλικία ἔχω ἀνθηρός . Ἄμη τε οὖν εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον ὁ ξένος , καί ὁ υἱός ἐξέρχομαι ὁ βίος , ἐκεῖνος ὁ περικαλλής , ὁ μόνος ὀφθαλμός ὁ πατήρ , ὁ ὁ γένος ἔρνος ὁ κόρυς . λέστατον . τις πάσχω οἴομαι ὁ πατήρ ; τίς δέ οὐ εἶπον τοσοῦτος πένθος ἐπί ὁ πούς ὁ ἔθνος ἐλεεινός δυστυχέω ; καλή γε οὗτος ὁ φιλοξενία μίσθωμα · ἐπί οὗτος ὁ θύρα σύ ἀνοίγω , ἵνα ἐγώ ὁ οἶκος ἀποκλείω , ὁ κληρονόμος ἀποβάλλω ; ἐπί οὗτος δεξιά σύ ἐμβάλλω , ἵνα ὁ μόνος ἐγώ δεξιά ἀποβάλλω ; ὦ πικρός οὗτος ἡμέρα , ὅτε ὁ κώμη προσέρχομαι ὦ σκοτεινός οὗτος φάος , ὅς πρός ὁ ἐμός οἰκίον σύ ὁδηγέω . Τάχα γόης σύ καί ὁ μόνος Θεός ἐχθρός , καί οὗτος ἔχω παρ´ ἐκεῖνος ὁ δίκη , ὅτι ὁ ἀπεχθάνομαι αὐτός ὁ ἐμός στέγω ἀξιόω . Πολύς μέν καί ἄλλος δέχομαι εἰς ὁ οἰκίον ἐκ ὁ πάρειμι καρποφορέω Θεός καί εἰσάγω ὁ κατά δύναμις , ἀλ πληθύνω ἐγώ πη εἰμί ἀάω ὁ Κύριος , οὐ ὑπερρέω ἀλ ἐπιλέγω , καί ὁ δαπάνη προσθήκη εὑρίσκω , καί ὁ ἐπι εὐλογία σπέρμα θέρος εὐλογέω , πληθύνω , Γεώργιος . νῦν δέ .... ἀλ , ἵημι ἐγώ φίλος παῖς , ὁ πᾶς κτῆμα ἐγώ καλός τε καί χαρίεις , μᾶλλον δέ καί σπλάγχνον ὁ ἐμέω φίλος καί ζωή αὐτός ποθεινός , ὁ ὁ καταίρω ὅς ὁ σφαγιάζω εἴσοδος . Τελχίν ἄτεχνος οὗτος , δαίμων φόνιος , θάνατος παῖς ἐπιτέρπομαι . Ἀλ οὖον γάρ ἐκφεύγω ὁ δίκη κἀν ὁ πᾶς μαγεύω , χεραὶ δέ πατήρ ἐμπίτνω υἱός πενΒαῆντος δις σύ , υἱός καλός καί μονογενής , πᾶς ὅς ἐργάζομαι ὁ ἄξιος νῦν ἀποτίνω . καί δή δεσμός ἐπί οὗτος καλέω καί κολαστήριον . ὁ δέ καί αὐτός μέν οὐ ἀίσσω ὁ πατήρ πάσχω , καί τίς γάρ ὁ συμπαθής ψυχή καί φιλάνθρωτοι ; πλέω δέ ἔχω καί ὁ αἰσχύνω . ὁ δέ πίστις θαρσέω , ὅς πᾶς δυνατός , κατά ὁ ὁ κύριος λόγος , καί ὁ ἀδύνατος , εἰς εὐχή μέν τρέπω διαγιγνώσκω , ὁ δέ πατήρ ὁ φλεγμαίνω ὁ ὀργή καταψάω ἤπιος καί ὁ σκληρός ὁ Δίκαιος θυμός μαλάσσω , ἐγώ , φημί , εἰμί ὁ Θεός ἄνθρωπος , οὔτε γόης εἰμί , ἀλλά καί ὁ οὖον ὅς ἔχω πᾶς ὁ κακός ἐπαίρω , Θεός δέ λατρεύω ὁ ἀληθινός , ὅς εἰμί καί πυλωρός ψδου φρικτός ἀκούω τε καί πιστεύω , ὅς καί χείρ ἐπαφή καταπαλαίω ὁ θάνατος καί σός νέομαι μόνος τετραήμερος καί ὁδωδότι νεκρός ὁ ζωή