cogPG.PG126 277
Κυρίῳ . ΕΡΙΘΤ . ΧΥΙν Ληεηλο . νος . Αὐτίκα γοῦν ἅ μοι ἐπὶ τῷ τῶν ἐκκλησιῶν χωρίῳ συμβαίνει , τίνα τῶν ἀλλεπαλλήλων κυμάτων οὐχ ὑπερβαίνει ; Οὕπω τὴν προτέρως σπιλάδα διαπεφεύγαμεν ( τὸν εὐνοῦχον λέγω · σὺ δ´ ἂν εἴποις αὐτὸς Σύλλαν ἢ Χάρυβδιν ἐκ τῶν ποιημάτων ἐπιστὰς ) , νεαρότερος καὶ ἄνεμος τυφωνητικὸς , ὁκαλούμενος εὐροκλῆδων , ἡμῖν ἐνέπνευσεν , ὁ ἐμός φησι ποιητὴς Λουκᾶς . Ἀλλ´ ἔχωτὸν λέγοντα τῇ θαλάττῃ · Σιώπα , πεφίμωσο · οὗ καὶ ἄνεμοι ὑπακούουσιν · ὃς καὶ πεζεύει ἐφ´ ὑδάτων . καὶ τοῖς ἔλλοις ταὐτὸ τοῦτο καὶ κελεύει καὶ δίδωσιν . Οὕτω μοι χεῖρα δούς σε τὸν πρὸς πάντα δεξιὸν καὶ μηδὲν ἔχοντα σκαιόν τε καὶ ἐπ´ ἀριστερόν [ ἐπαρίστ . ] , διασώσει τὸ σκάφος , οὐ μόνον ἀπερίτρεταν καὶ ἀόάπτιστον . ἀλλὰ , τὸ θαῦμα , καὶ ἀπερίκλυστον . Λύπη μὲν γὰρ ἀληθῶς ἡμῖν οὐ μικρὰ περὶ τῆς τοῦ χωρίου μαθοῦσι ἀναμετρήσεως . Ἀεὶ γὰρ ἡ Ἐκκλησία πρώτη τοῦ δηλητηρίου γεύεται . καὶ τὸ κρῖμα ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου , κατὰ τὴν Γραφν , ἄρχεται . Πλὴν ἀντιτιθῆσιν , ὡς σοῖσι γούνασι κεῖται παῦτα , ῥᾴω τε τὰ τῆς λύπης , καὶ ἡμεῖς ἡδεῖς γινόΚμεθα . Τί δὲ οὐ μέλλω παρακαλεῖσθαι , τοῦ πράν ματος ἀνακειμένου τῇ σῇ περὶ ἡμᾶς ἀγαθότητι , δι´ ἥν καὶ τὰ προλαβόντα διήλθομεν · Ἀμφότερον · Ἀλλ´ ἔχω τί σοι καὶ ἐγκαλεῖν . Ἀρ´ οὖν γράμματι δώσω τοῦτο ; Ἀλλ´ ἔσται τοῦ μέτρου μακρότερον . Ὅταν δὲ στόμα καὶ στόμα προσλαλῶ καὶ αὐτὰ καὶ τὸ ἐξ ἀγάπης ἐπάξω ἔγκλημα · παρέσομαι γάρ σοι Θεοῦ με πορεύοντος , μετὰ τὴν ἐν τῷ ἐν ἁγίοις περὶ Ἀχιλλέως τελουμένην ἐνταῦθα σύνοδον , καὶ ὄψομαι , καὶ κατασπάσομαι τὴν πανυπέρλαμπρόν σου εὐγένειαν . Πρὶν γὰρ αὐτὴν σύνοδον τελέσαι , ἀδύνατον ἡμᾶς αὐτόθι διαβῆναι , καὶ σφόδρα θέλοντες . Θεὸς δὲ ὁ δούς σοι τὸ δύνασθαι ἡμῖν βοηθεῖν νῦν εἰς ὅ σου δεόμεθα , δῴη καὶ τὸ μεῖζον καὶ ἔτι δύνασθαι , ἀναβάσεις ἐν τῇ καρδίᾳ διατιθεμένῳ καὶ τῷ [ τὸ ] ἀεὶ τἀγαθὰ βούλεσθαι , καὶ σε τηροίη πάσης κακίας ἀνώτερον καὶ κακώσεως . ΕΙΙΣΤ . ΚΔʹ . Τῷ Ἀνέμῳ . Φίλου λόγου θέλγητρον , ἐπίκουρον νόσου , ὡς ἡδύ μοι προσῆλθεν ἐν δέοντί γε . Ταῦτα Ὁρέστου ὄντα , ὡς οἷσθα , φιλτάτη μοι κεφαλὴ , μικρόν τι παρῳδήσας ἐπὶ σοὶ λέγω · βούλει τοι [ σοι ] προσθήσω καὶ τὸ τοῦ κωμικοῦ , ὡς ἥδομαι , καὶ τέρπομαι , καὶ βούλομαι χορεύειν ; Ἀλλὰ τί τῶν ἁμαρτωλῶν ἐλαίω λιπαίνω σου τὸ γραμμάτιον , ἐξὸν τοῖς τῶν [ τῆς ] καλλιελαίου δώροις φαιδρύνασθαι ; Μεγαλύνει ἡ ψνχή μου τὸν Κύριον , καὶ ἡγαλλίασε τὸ πιεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ , ὅτι ἐνέδυσέ με ἱμάτιον εὐφροσύνης , καὶ καταστολὴν δόξης ἀντὶ πνεύματος ἀκηδείας . Διέῤῥηξε τὸν σάκκον μου , καὶ περιζωσέ με εὐφροσύνην , ὅτι τοὺς ἐχθρούς μου ξδωκέ μοι νῶτον , καὶ τοὺς μισοῦντάς με ἐξ´ ωλόθρευσε , καὶ ἀπέστειλεν ἄνθρωπον ἔμπροσθεν ἡμῶν τοὺς συντετριμμένους ἰκσόμενον , τοὺς ἀσθενοῦντας ἐπισκεψόμενον , πᾶσι τὰ πάντα πρὸς σωτηΚρίαν ἐσόμενον . Ἀλλ´ εὖγε ὅτι τοῖς καθ´ ἡμᾶς ἐπκφάνης
Lemmas: κύριος . ΤΕ . ΧΥΙν Ληεηλο . Μύκονος . αὐτίκα γοῦν ὅς ἐγώ ἐπί ὁ ὁ ἐκκλησία χωρίον συμβαίνω , τίς ὁ αλλεπάλληλος κῦμα οὐ ὑπερβαίνω ; οὔπω ὁ πρότερος σπίλος διαφεύγω ( ὁ εὐνοῦχος λέγω · σύ δδʹ εἄν εἶπον αὐτός Σύλλας ἢ Χάρυβδις ἐκ ὁ ποίημα ἐφίστημι ) , νεαρός καί ἄνεμος τυφωνητικός , οκαλουμην εὐροκλῆδων , ἐγώ ἐμπνέω , ὁ ἐμός φημί ποιητής Λουκᾶς . Ἀλ χόω λέγω ὁ θάλασσα · σιωπάω , φιμόω · ὅς καί ἄνεμος ὑπακούω · ὅς καί πεζεύω ἐφίημι ὕδωρ . καί ὁ ἐλλός αὐτός οὗτος καί κελεύω καί δίδωμι . οὕτως ἐγώ χείρ δίδωμι σύ ὁ πρός πᾶς δεξιός καί μηδείς ἔχω σκαιός τε καί ἐπι ἀριστερός [ ἐπαρίστ . ] , διασῴζω ὁ σκάφος , οὖον μόνος ἀπερίτρεταν καί ἀόάπτιστον . ἀλλά , ὁ θαῦμα , καί ἀπερίκλυστος . λύπη μέν γάρ ἀληθής ἐγώ οὖον μικρός περί ὁ ὁ χωρίον μανθάνω ἀναμέτρησις . ἀείς γάρ ὁ ἐκκλησία πρῶτος ὁ δηλητήριος γεύω . καί ὁ κρίμα ἐκ ὁ οἶκος ὁ κύριος , κατά ὁ Γραφν , ἄρχω . πλήν ἀντιτίθημι , ὡς σός γόνυ κεῖμαι Παῦτα , ῥᾴδιος τε ὁ ὁ λύπη , καί ἐγώ ἡδύς γινόΚμεθα . τις δέ οὖον μέλλω παρακαλέω , ὁ Πρᾶς μα ἀνάκειμαι ὁ σός περί ἐγώ ἀγαθότης , δις ὅς καί ὁ προλαμβάνω διέρχομαι · Ἀμφότερος · Ἀλ ἔχω τίς σύ καί ἐγκαλέω . Ἀρ οὖν γράμμα δίδωμι οὗτος ; Ἀλ εἰμί ὁ μέτρον μακρός . ὅταν δέ στόμα καί στόμα προσλαλέω καί αὐτός καί ὁ ἐκ ἀγάπη ἐπάγω ἔγκλημα · πάρειμι γάρ σύ Θεός ἐγώ πορεύω , μετά ὁ ἐν ὁ ἐν ἅγιος περί Ἀχιλλεύς τελέω ἐνταῦθα σύνοδος , καί ὁράω , καί κατασπάω ὁ πανυπέρλαμπρος σύ εὐγένεια . πρίν γάρ αὐτός σύνοδος τελέω , ἀδύνατος ἐγώ αὐτόθι διαβαίνω , καί σφόδρα ἐθέλω . θεός δέ ὁ δίδωμι σύ ὁ δύναμαι ἐγώ βοηθέω νῦν εἰς ὅς σύ δήω , δίδωμι καί ὁ μείζων καί ἔτι δύναμαι , ἀνάβασις ἐν ὁ Καρδία διατίθημι καί ὁ [ ὁ ] ἀεί ἀγαθός βούλομαι , καί σύ τηρέω πᾶς κακία ἀνώτερος καί κάκωσις . ΣΙ . κδέʹ . ὁ ἄνεμος . Φίλου λόγος θέλγητρον , ἐπίκουρος νόσος , ὡς ἡδύς ἐγώ πρόσειμι ἐν δέω γε . οὗτος Ὀρέστης εἰμί , ὡς οἶδα , φίλος ἐγώ κεφαλή , μικρός τίς παροράω ἐπί σύ λέγω · βούλομαι ὅς [ σύ ] προστίθημι καί ὁ ὁ κωμικός , ὡς ἥδομαι , καί τέρπω , καί βούλομαι χορεύω ; ἀλλά τίς ὁ ἁμαρτωλός ἔλαιον λιπαίνω σύ ὁ γραμμάτιον , ἔξεστι ὁ ὁ [ ὁ ] καλλιέλαιος δῶρον φαιδρύνω ; μεγαλύνω ὁ ψήχω ἐγώ ὁ κύριος , καί ἀγαλλιάω ὁ πιεῦμά ἐγώ ἐπί ὁ Θεός , ὅτι ἐνδύω ἐγώ ἱμάτιον Εὐφρόσυνος , καί καταστολή δόξα ἀντί πνεῦμα ἀκήδεια . διαρρήγνυμι ὁ σάκκος ἐγώ , καί περιζώνω ἐγώ Εὐφρόσυνος , ὅτι ὁ ἐχθρός ἐγώ ξδωκέ ἐγώ νῶτον , καί ὁ μισέω ἐγώ ξ ὀλοθρεύω , καί ἀποστέλλω ἄνθρωπος ἔμπροσθεν ἐγώ ὁ συντρίβω ἱκνέομαι , ὁ ἀσθενέω ἐπισκοπέω , πᾶς ὁ πᾶς πρός σωτηΚρίαν εἰμί . Ἀλ εὖγε ὅτι ὁ καθ´ ἐγώ ἐπκφάνης