cogPG.PG126 122
οαπὰ τὸ κεῖσθαι καὶ διαδίδοσθαι · καὶ ὑγιαίνων τὸν νοῦν βιάζη πρὸς τὸ τ[οιχοῦτο πενίᾳ λέξεων , καὶ Λατίνου γλώττης στενότητι · ἐνταῦθά σοι δείξω τὴν μακαριζομένην πτωχείαν τοῦ Πνεύματος , καὶ τὴν ἀδελφικὴν πρόσληψιν · βδελύξῃ δὲ καὶ αὐτὸς τὴν τῆς ὑψηλῆς καρδίας ἀκαθαρσίαν · καὶ οὕτως ἐν ἑνὶ Πνεύματι φρονήσαντες τὸ αὐτὸ , δοξάσομεν ὁμοθυμαδὸν τὸν Πατέρα , καὶ τὸν Υἱὸν , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · τὸν μὲν , ὡς γεννῶντα καὶ προβάλλοντα · πὰ δὲ , τὸν μὲν , ὡς γεννώμενον , τὸ δὲ ὡς ἐκπορευόμενον . Εἰ γὰρ ἀληθῶς εἶ πτωχὸς τὸν πλοῦτον τῆς γλώττης , καί σοι ἀπορία τῶν ἐματίων τοῦ νοῦ καὶ τῶν λέξεων , καὶ διὰ τοῦτο διελεῖν οὐκ ἔχεις τὴν παρὰ τοῦ Υἱοῦ γινομένην χύσιν τοῦ Πνεύματος , ἢ μετάδοσινἢ ὡς ἄν τις λέγειν ἑτέρως βούλοιτο ) ἐκ τῆς ἐκπορεύσεως , καθ´ ἣν ἐκ τοῦ Πατρὸς μόνου τὸ εἶναι τῷ Πνεύματι · ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις συγχωρήσω χρῆσθαί σε τούτοις , ὡς ἡ γλῶττά σοι δίδωσιν , ἐν κοινοῖς λέγοω καὶ ὁμιλίαις , εἰ βούλη [ βουλή ] σοι , ἐκκλησιαστικαῖς · καὶ τοῦτο , μετὰ τοῦ προσδιορισμοῦ τοῦ προσήκοντος , ὥστε μὴ ἀγνοεῖν τοὺς ἀκούοντας τὴν ἐν μιᾷ λέξει διπλόην τῶν νοημάτων . Ἐν δὲ τῷ Συμβόλῳ τὴν ἐκπόρευσιν ἀνακηρύττειν ἐκ μόνοι τοῦ Πατρός · ἐνταῦθα γὰρ ἡμῖν ἡ ὁμολογία τῆς πίστεως · ἣν δεῖ καθαρὰν εἶναι καὶ φωτοειδῆ καὶ ἀπλῆντοιαῦτα γὰρ καὶ τὰ πιστευόμενα , καὶ μηδὲν συγκεχυμένον , ἢ σκοτεινὸν , ἢ πολλαπλοῦν ἐν αὐτῇ φέρουσαν · ὥσπερ οὖν ἔχει καὶ ἡ καθ´ ἡμᾶς τῆς πίστεως Ἔκθεσις , ἐκφώνησίς τε οὗσα τοῦ ἐν τῇ ἄευτέρᾳ συνόδῳ νικήσαντος Πνεύματος . Οὗπερ ἔμπνοια , καὶ ἡ ὑπὲρ αὐτοῦ τῶν Πατέρων σύμπνοια , καὶ πάσαις τηρουμένη ταῖς Ἐκκλησίαις · αἷς τὸ μὲν ἀξίωμα , μὴ ταπεινότερα φρονεῖν ὑμῶν δίσωσιν οὐ γὰρ , ὁ δὲ ἀριθμὸς , καὶνικητικώτερα · πλείων γάρ . σʹ . Προσλόγισαι δέ μοι καὶ τόδε · εἰ μὴ τὸ παρὰ τοῦ Υἱοῦ χορηγκῖσθαι τὸ Πνεῦμα , ἕτερόν ἐστι τοῦ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεσθαι , δυοῖν ἀνάγκη θάτερον · ἢ καὶ τὸν Υἱὸν αἴτιον εἶναι τοῦ Πνεύματος , ἢ τὸν Πατέρα χορηγὸν μόνως , ὡς καὶ τὸν Υἱόν . Εἰ μὲν οὖν ὀ Υἱὸς τοῦ Πνεύματος αἴτιος , δύο ἀρχαὶ τοῦ ἑνός . Τὸ δὲ πλειόνων δεόμενον εἰς τὴν ὕπαρξιν , ἢ μεῖζον ἔσται τοῦ ἐξ ἑνὸς τὸ εἶναι ἔχοντος , ἢ ἴσον , ἢ ἔλαττον · ἀλλ´ ἱσον μὲν , οὐκ ἂν εἴη · ἦν γὰρ ἂν ἐξς ἑνὸς , καὶ οὐ λείπεται τοίνυν εἶναι ἢ μεῖζον , ἢ ἔλαττον . Καὶ τὸ Πνεῦμα ἄρα Π μεῖζον ἔσται τολΥἱοῦ ( αὶ ὅρα τὴν τῆς ἀσεβείας καινοτομίαν · οὐδεὶς γάρ πω τοῦτο τῶν κατὰ τοῦ Υἱοῦ θρασυνθέντων εἰπεῖν ἐτόλμησεν ) , ἢ ἔλαττον ἔσται · καὶ ἀναζῇ Μακεδόνιος . Εἰ δὲ παρὰ τοῦ Πατρὸς χορηγεῖται μόνως , ὡς παρὰ τοῦ Υἱοῦ · ἢ ἄναρχον ἔσται καὶ αὐτὸ , καὶ
Lemmas: οαπὰ ὁ κεῖμαι καί διαδίδωμι · καί ὑγιαίνω ὁ νόος βιάζω πρός ὁ τ[οιχοῦτο πενία λέξις , καί Λατῖνος γλῶσσα στενότης · ἐνταῦθα σύ δείκνυμι ὁ μακαρίζω πτωχεία ὁ πνεῦμα , καί ὁ ἀδελφικός πρόσληψις · βδελύσσομαι δέ καί αὐτός ὁ ὁ ὑψηλός Καρδία ἀκαθαρσία · καί οὕτως ἐν εἷς πνεῦμα φρονέω ὁ αὐτός , δοξάζω ὁμοθυμαδόν ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · ὁ μέν , ὡς γεννάω καί προβάλλω · πη δέ , ὁ μέν , ὡς γεννάω , ὁ δέ ὡς ἐκπορεύω . εἰμί γάρ ἀληθής εἰμί πτωχός ὁ πλοῦτος ὁ γλῶσσα , καί σύ ἀπορία ὁ ἐματίων ὁ νόος καί ὁ λέξις , καί διά οὗτος διαιρέω οὐ ἔχω ὁ παρά ὁ υἱός γίγνομαι χύσις ὁ πνεῦμα , ἢ μετάδοσις ὡς ἄν τις λέγω ἑτέρως βούλομαι ) ἐκ ὁ εκπόρευση , καθ´ ὅς ἐκ ὁ πατήρ μόνος ὁ εἰμί ὁ πνεῦμα · ἐν μέν ὁ ἄλλος συγχωρέω χράομαι σύ οὗτος , ὡς ὁ γλῶσσα σύ δίδωμι , ἐν κοινός λέγω καί ὁμιλία , εἰμί βούλομαι [ βουλή ] σύ , ἐκκλησιαστικός · καί οὗτος , μετά ὁ προσδιορισμός ὁ προσήκω , ὥστε μή ἀγνοέω ὁ ἀκούω ὁ ἐν εἷς λέγω διπλόος ὁ νόημα . ἐν δέ ὁ σύμβολος ὁ ἐκπόρευσις ἀνακηρύσσω ἐκ μόνος ὁ πατήρ · ἐνταῦθα γάρ ἐγώ ὁ ὁμολογία ὁ πίστις · ὅς δεῖ καθαρός εἰμί καί φωτοειδής καί απληντοιαυτος γάρ καί ὁ πιστεύω , καί μηδείς συγχέω , ἢ σκοτεινός , ἢ πολλαπλόος ἐν αὐτός φέρω · ὥσπερ οὖν ἔχω καί ὁ καθ´ ἐγώ ὁ πίστις ἔκθεσις , ἐκφώνησις τε ὕω ὁ ἐν ὁ αευτερας σύνοδος νικάω πνεῦμα . ὅσπερ ἔμπνοια , καί ὁ ὑπέρ αὐτός ὁ Πατέρων σύμπνοια , καί πᾶς τηρέω ὁ ἐκκλησία · ὅς ὁ μέν ἀξίωμα , μή ταπεινός φρονέω σύ δίδωμι οὖον γάρ , ὁ δέ ἀριθμός , καὶνικητικώτερα · πλείων γάρ . σός . προσλογισος δέ ἐγώ καί ὅδε · εἰμί μή ὁ παρά ὁ υἱός χορηγκιεπομαι ὁ πνεῦμα , ἕτερος εἰμί ὁ ἐκ ὁ πατήρ ἐκπορεύω , δύο ἀνάγκη ἕτερος · ἢ καί ὁ υἱός αἴτιος εἰμί ὁ πνεῦμα , ἢ ὁ πατήρ χορηγός μόνος , ὡς καί ὁ υἱός . εἰμί μέν οὖν ὁ υἱός ὁ πνεῦμα αἴτιος , δύο ἀρχή ὁ εἷς . ὁ δέ πλείων δήω εἰς ὁ ὕπαρξις , ἢ μείζων εἰμί ὁ ἐκ εἷς ὁ εἰμί ἔχω , ἢ ἴσος , ἢ μικρός · ἀλ ἴσος μέν , οὐ εἄν εἰμί · εἰμί γάρ εἄν ἐξίημι εἷς , καί οὖον λείπω τοίνυν εἰμί ἢ μείζων , ἢ μικρός . καί ὁ πνεῦμα ἄρα Π μείζων εἰμί τολυιος ( ὅς ὁράω ὁ ὁ ἀσέβεια καινοτομία · οὐδείς γάρ πω οὗτος ὁ κατά ὁ υἱός θρασύνω εἶπον τολμάω ) , ἢ μικρός εἰμί · καί ἀναζάω Μακεδόνιος . εἰμί δέ παρά ὁ πατήρ χορηγέω μόνος , ὡς παρά ὁ υἱός · ἢ ἄναρχος εἰμί καί αὐτός , καί