cogPG.PG126 455
τοὺς ἀνθρωπίνους φόβους ἀποῤῥίψαντες , ἐν παῤῥησίᾳ κηρύξουσι . Τάχα δὲ καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὁ προφήτης φησὶν , ὅτι Ἐν ἐκστάσει τινὶ καὶ θυμώδει διαθέοει γεγονὼς , ὧ Κύριε , διέκοψας αὐτούς · τῷ ὄντι γὰρ , εἴπερ Θεὸς κολάζει · ἀλλ´ αὐτοὶ ἑαυτοὺς κολάγομεν · καὶ μαρτυρεῖ ὁ εἰπών · Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν · καὶ αὖθις ἔτερος , Πειράζει δὲ Θεὸς οὐδένα · ἔκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθιμίας . Καὶ ἐπεβίβασας εἰς θάλασσαν τοὺς ἵππους σου , ταράσσοντας ὑδατα πολλά . Τετήρηκε πάλιν ὁ λόγος τῇ τροπῇ τὸ οἰκεῖον σχῆμα . Χαλινῶν γὰρ μνημονεύσας , νῦν ἴππους ὀνομάζει τοὺς ἐ ἀποστάλολοὓς εἰς τὴν τοῦ βίου θάλασσαν ἐπεβίβασεν ὁ Κύριος , τὰ ἔθνη , ὕδατα ὅντα διὰ τὸν ὑγρὸν καὶ σιαλελυμένον αὐτῶν βίον , ταράσσοντας , ἐν τῷ διδάσκειν αὐτοὺς , ὅτι κρίσις ἔσται , καὶ τῶν ἐν τῷ παρόντι βίῳ ἔργων ἀνταπόδοσις . Οὕτω γοῦν καὶ Παῦλος τοὺς Ἀθηναίους ἐτάραξεν , εἰπών · τοῖς μέν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεὸς , τὰ νιν παραννέλλει πᾶσι μετανοεῖν , ὅτι ἔστησεν ἡμέραν ἐκ ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην . Ἐτάραστον δὲ καὶ ἄλλως οἱ ἀπόστολοι , καθὸ τὰ γένη κατ´ ἀλλήλων διίστων διὰ τὸν λόγον , ὁ καὶ ὁ Κύριος εἶπεν · Οὐκ ἧλθον βαλεῖν εἰρήνην , ἀλλὰ μάχειραι · Πολλὰ δὲ ὕδατα , τὰ ἔθνη , ὡς πρός γε τὸν Ἰσραήλ έν ἔθνος ὄντα . Ἐν ἀρχῇ μὲν οὖν ὁ Κύριος ἔλεγεν · Εἰς ὀδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε · ἐπεὶ δὲ ἐπήρθη ἐν τῷ σταυρῷ καὶ ἀνέστη , ὃαθητεύσατε , φησὶ , πάντα τὰ ἔθνη , Βρυαξόμν , καὶ ἐπτοήθη ἡ καρδία μοι , ἀπὴ ρρωνῆς προσευχῆς χειλέων μου . Καὶ εἰσῆλνε πρόμος εἰς τὰ ὀστᾶ μου , καὶ ὑπρκάτωθέν μευ έτιοάχθη ἢ ἔξισμου . Ἀναπαύσομαι ἐν ἡμέρη Οιἰίψεώς μου , τοῦ ἀναβῆνεί με εἰς Ιαὼν παροικίαι μου . Φυλακὴν καλοῦσιν οἱ ποοφῇται τὴν κατὰ νοῦν τήρησιν καὶ προσοχὴν ἥν ποιοῦνται , ὁπηνίκα τὸ Τiεῦμα αὐτοῖς ἐνηχεῖ τῶν ἐσομένων τὴν γνῶσιο · ὧσπερ οὖν καὶ αὐτὸς οὗτος ἔφῃ ἀνωτέρω · Ἑπὶ τίὴς φυλακῆς μου στήσομαι . Φησὶν οὐν , ὅτι Ὡς ἐφύλαξα τὸν νοῦν μου ἀπὸ τῶν γηΐνων φροντίδων , προσευχόμενός σοι , ἀπεκάλυψάς μοι . ἃ πείσονται οἶ ἐξ Ἰσραὴλ ἀπιστήσαντες , καὶ διὰ τοῦτο συμπέπτωκεν ἡ καρδία μου · ὡς συμπαθὴς γὰρ ὢν , λυπεῖται ἐπὶ τοῖς ὁμοφύλοις . Ὅτι ἅ μοι ἀπεκάλυψας προσευνομένω , ἐφυλαξάμην , τουτέστιν ἀπεσκόπησα καὶ ἐτήρησα παρ´ ἐμαυτῷ , ἃ καὶ ἐξεφώνησα μετὰ ταῦτα προσευχόμενος . Καὶ διὰ τοῦτο ἐπτοήθη ἡ καρδία μου , καὶ τρόμος κατέλαβε τὰ ὀστᾶ μου , καὶ κάτωθεν καὶ ἐκ βάθους ἐταράχθη πᾶσα ἡ ἕξις καὶ κατάστασις τῆς ψυχῆς μου . Εἶτα εὐθὺς ἐνηχηθεὶς ὑπὸ τοῦ iνεύματος , φησὶν , ὅτι Οὐκ ὄψομαι ταῦτα , ἂ τοῖς
Lemmas: ὁ ἀνθρώπινος φόβος ἀπολείπω , ἐν παρρησία κηρύσσω . Τάχα δέ καί πρός ὁ θεός ὁ προφήτης φημί , ὅτι ἐν ἔκστασις τις καί θυμώδης διαθέω γίγνομαι , ἵημι κύριος , διακόπτω αὐτός · ὁ εἰμί γάρ , εἴπερ θεός κολάζω · ἀλ αὐτός ἑαυτοῦ κολάζω · καί μαρτυρέω ὁ εἶπον · θεός θάνατος οὐ ποιέω · καί αὖθις ἕτερος , πειράζω δέ θεός οὐδείς · ἔκαστος δέ πειράζω ὑπό ὁ ἴδιος επιθιεις . καί ἐπιβιβάζω εἰς θάλασσα ὁ ἵππος σύ , ταράσσω ὕδωρ πολύς . τηρέω πάλιν ὁ λόγος ὁ τροπή ὁ οἰκέω σχῆμα . χαλινός γάρ μνημονεύω , νῦν ἵππος ὀνομάζω ὁ εἰ ἀποστέλλω εἰς ὁ ὁ βίος θάλασσα ἐπιβιβάζω ὁ Κύριος , ὁ ἔθνος , ὕδωρ ὅντα διά ὁ ὑγρός καί σιαλελυμενω αὐτός βίος , ταράσσω , ἐν ὁ διδάσκω αὐτός , ὅτι κρίσις εἰμί , καί ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος ἔργον ἀνταπόδοσις . οὕτως γοῦν καί Παῦλος ὁ Ἀθηναῖος ταράσσω , εἶπον · ὁ μέν χρόνος ὁ ἄγνοια ὑπέρ-εἶδον ὁ θεός , ὁ ὅς παραννέλλει πᾶς μετανοέω , ὅτι ἵστημι ἡμέρα ἐκ ὅς μέλλω κρίνω ὁ οἰκέω . Ἐτάραστον δέ καί ἄλλως ὁ ἀπόστολος , καθό ὁ γένος κατ´ ἀλλήλων διιστάω διά ὁ λόγος , ὁ καί ὁ Κύριος εἶπον · οὐ ἔρχομαι βάλλω εἰρήνη , ἀλλά μάχειρος · Πολύς δέ ὕδωρ , ὁ ἔθνος , ὡς πρός γε ὁ Ἰσραήλ ἐν ἔθνος εἰμί . ἐν ἀρχή μέν οὖν ὁ Κύριος λέγω · εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι · ἐπεί δέ ἐπαίρω ἐν ὁ σταυρός καί ἀνίστημι , οαθητευσαω , φημί , πᾶς ὁ ἔθνος , Βρυαξόμν , καί πτοέω ὁ καρδία ἐγώ , ἄπειμι ρρωνῆς προσευχή χεῖλος ἐγώ . καί εἰσέρχομαι πρόμος εἰς ὁ ὀστέον ἐγώ , καί ὑπρκάτωθέν μου τίω ἢ εξισμοω . ἀναπαύω ἐν ἡμέρα Οιἰίψεώς ἐγώ , ὁ ἀναβαίνω ἐγώ εἰς Ἰαών παροικία ἐγώ . Φυλακής καλέω ὁ ποοφημι ὁ κατά νόος τήρησις καί προσοχή ὅς ποιέω , ὁπηνίκα ὁ ὅς αὐτός ἐνηχέω ὁ εἰμί ὁ γιγνώσκω · ὡς οὖν καί αὐτός οὗτος φημί ἀνωτέρω · ἐπί τίω φυλακή ἐγώ ἵστημι . Φησίν ὀν , ὅτι ὡς φυλάσσω ὁ νόος ἐγώ ἀπό ὁ γήινος φροντίς , προσεύχομαι σύ , ἀποκαλύπτω ἐγώ . ὁ πείθω οἶς ἐκ Ἰσραήλ ἀπιστέω , καί διά οὗτος συμπίπτω ὁ καρδία ἐγώ · ὡς συμπαθής γάρ εἰμί , λυπέω ἐπί ὁ ὁμόφυλος . ὅτι2 ὅς ἐγώ ἀποκαλύπτω προσευνομένω , φυλάσσω , τουτέστιν ἀποσκοπέω καί τηρέω παρ´ ἐμαυτοῦ , ὁ καί ἐκφωνέω μετά οὗτος προσεύχομαι . καί διά οὗτος πτοέω ὁ καρδία ἐγώ , καί τρόμος καταλαμβάνω ὁ ὀστέον ἐγώ , καί κάτωθεν καί ἐκ βάθος ταράσσω πᾶς ὁ ἕξις καί κατάστασις ὁ Ψυχή ἐγώ . εἶτα εὐθύς ἐνηχέω ὑπό ὁ iνευμα , φημί , ὅτι οὐ ὁράω οὗτος , ὅς ὁ