cogPG.PG126 613
Κφῶς προσλαβὼν εἰς οὐρανοὺς μετέστη , οὗ ὁ Χριστὸς , τὴν τοῦ κλαυθμῶνος κοιλάδα , τὰ τοῦ σκοτα . σμοῦ σκηνώματα , τὸν πηλὸν τῆς ἰλύος , τὴν ἐνταῦθα παροικίαν λιπών · καὶ τὸ πνεῦμα μὲν τῷ Θεῷ τῶν πνευμάτων παρέθηκε , σῶμα δὲ ἐκεῖνο τὸ πρὸ τῆς φυσικῆς νεκρώσεως τῆς προαιρετικῆς ἀπολαῦσαν ὕμνοις ὑπό τε τοῦ θείου Πάπα καὶ τοῦ κλήρου παντὸς φιλοτιμηθὲν ἐγκατετέθη τῷ ναῷ Κλήμεντος , Κλήμεντος ἐκείνου τοῦ τῷ κορυφαίῳ τῶν ἀποστόλων Πέτρῳ πεφοιτηκότος καὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ σοφίᾳ τὴν Ἑλληνικὴν , οἷον δεσποίνῃ δούλην , καθυποτάξαντος . Καὶ δέχεται τὸν φιλόσοφον ὁ φιλόσοφος , ὁ μέγας διδάσκαλος τὴν τοῦ λόγου φωνὴν προσλαμβάνεται , ὁ τῶν ἐθνῶν καθηγητὴς τὸν τὰ λοιπὰ ἔθνη φωτὶ τῆς γνώσεως φωτίσαντα εἰσοικίζεται . Ἐπισημαίνει δὲ καὶ Θεὸς προσμαρτυρῶν τῷ Κυρίλλῳ τὴν ἐκδεχομένην δόξαν ἐν οὐρανοῖς , καὶ τὰ φαινόμενα τῶν μὴ φαινομένων ποιεῖται κήρυκας . Δαιμονῶντές τε γὰρ τῆ σορῷ προσελθόντες ἰάσεις εὔροντο , καὶ πολλαῖς ἄλλαις νόσοις ἡ τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάρις μάστιξ ἐλάτειρα γέγονεν . Ἄμα τε γάρ τις ἢ τῇ σορῷ προσίοι ἢ τοὔνομα ἐπικαλοῖτο τοῦ θεοφόρου τούτου Πατρὸς , καὶ τῆς τοὺ λυποῦντος ἀπαλλαγῆς μέτεον τὴν πίστι εὔρισκεν , ὅθεν πολὺς ἐν τοῖς Ῥωμαίων στόμασιν ὁ Κύριλλος ἔκειτο , καὶ πλείων ἐν ταῖς ψυχαῖς · ὡς εἶναι τὰς μὲν θαυματουργίας τῆς περὶ αὐτοῦ δόξης ὑπόθεσιν , ταύτην δὲ τῆς περισσοτέρας τιμῆς ἐπίβασιν , σὴν δὲ τοῦ Ἀγίου τιμὴν τῆς τοῦ Θεοῦ δόξης βεβαίωσι . · Δʹ . Ἀλλὰ Κυρίλλῳ μὲν οὕτως ἡ τελευτὴ καὶ τιμὴ καὶ παρὰ τοῦ θειοτάτου Πάπα καὶ παρὰ τοῦ τετύχηκε . Μεθόδιος δὲ τὸν σύμπονον ἀποβαλὼν καὶ συνέμπορον , τὸν τὰ πάντα καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν Κυρίῳ γνήσιον ἀδελφὸν , λύπῃ μὲν τὴν καρδίαν ἐπεβάλλετο , πάσχων τοῦτο δὴ τὸ ἀνθρώπινον , καὶ συνηθείας ἀλῶ.αιμος ἦν . Παρεκαλεῖτο δ´ ἑτέρωθεν οὐδὲν ἧττον , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον , ἐλπίζων ἔχειν τὸν Κύριλλον τοῦ τῆς διδασκαλίας ἔργου συλλήπτορα , ὅσῳ καὶ Θεῷ πλησιάζοντα ἐκτὸς τῆς σαρκὸς , ἀνυσιμωτέραν ἔχειν τὴν παῤῥησίαν . Ἐπεὶ δὲ καιρὸς ἦν Μεθοδίῳ ἐπὶ τὴν τῆς χώρας ταύτης ἐπισκοπὴν ἀπιδεῖν , περιχυθεὶς τὸ μνῆμα τοῦ ἀδελφοῦ , καὶ θαμινὰ τὸ φίλον ὄνομα , τὸν Κύριλλον , ἀνακαλεσάμενος , καὶ τὴν σωματικὴν μὲν ἐρημίαν ἀνακλαυσάμενος , τὴν δὲ τῶν πρεσβειῶν χεῖρα εἰς βοήθειαν ἐπικαλεσάμενος ὁδοῦ σὺν τοῖς μαθηταῖς εἴχετο . Ὡς δὲ τὸν Μόραβον καταλάβοι , αὐτὸ τοῦτο ἐπίσκοπος ἦν , ὅσα παρὰ Παύλου χρώματα τῇ τοῦ ἐπισκόπου εἰκόνι ἐπεβλήθησαν , ἑαυτῷ ἐνεπιδεικνύμενος , καὶ πάντων προλάμπων τὸ διδακτικόν . Οὐ γὰρ κατορύβας τὸ τάλαντον , οὐδὲ τὴν χάριν ἀπεμπωλήσας τοῦ πνευματικοῦ δώρου τὴν ἀρχὴν τρυφῆς ἀρχὴν ἐποιήσατο , ἀλλὰ πᾶσιν ἐκοινοῦτο τὸ ἀγαθὸν , ἀνατέλλων ἐπίσης τοῦ λόγου τὸν ἥλιον , καὶ περὶ τὸ διδόναι μὴ ἐνδιδοὺς τὸ Εὐαγγελίου σιτομέτριον . Ὃς γὰρ καὶ πρὸ τῆς ἐπισκοπῆς οὔτω τῷ λόγῳ τῆς διδασκαλίας προσέκειτο , καὶ ταῦτα μὴ ἐγκινδυνεύων τῷ πράγματι . πῶς , ὅταν ἐπιστεύθη τὸ ἔργον καὶ τὴν παρακαταθήκην ἔλαβε καὶ τὸ οὐαὶ ἤδη τῷ ἀποστόλῳ μὴ εὐαγγελιζομένῳ ἀποκληροῦμενον , οὐκ ἔμελλε τῆς διδασκαλίας ἀνθέξεσθαί τε καὶ περιέξεσθαι , καὶ ὅλην τὴν ἡμέραν μελέτην ἔχειν τὰ θεῖα λόγια , ὑπὲρ μέλι καὶ κηρίον αὐτῷ τασσόμενα τὴν γλυκύτητα ; Ἀμέλει καὶ τῷ τοτε ἄρχοντι Μοράβου Ῥασισθλάβῳ καθ
Lemmas: Κφῶς προσλαμβάνω εἰς οὐρανός μεθίστημι , ὅς ὁ Χριστός , ὁ ὁ κλαυθμών κοιλάς , ὁ ὁ σκοτάω . σμόω σκήνωμα , ὁ πηλός ὁ ἰλύς , ὁ ἐνταῦθα παροικία λίπος · καί ὁ πνεῦμα μέν ὁ Θεός ὁ πνεῦμα παρατίθημι , σῶμα δέ ἐκεῖνος ὁ πρό ὁ φυσικός νέκρωσις ὁ προαιρετικός ἀπολαύω ὕμνος ὑπό τε ὁ θεῖον Πάπα καί ὁ κλῆρος πᾶς φιλοτιμέομαι ἐγκατατίθημι ὁ ναός Κλήμης , Κλήμης ἐκεῖνος ὁ ὁ κορυφαῖος ὁ ἀπόστολος Πέτρος φοιτάω καί ὁ ὁ Χριστός σοφία ὁ Ἑλληνικός , οἷος δέσποινα δοῦλος , καθυποτάσσω . καί δέχομαι ὁ φιλόσοφος ὁ φιλόσοφος , ὁ μέγας διδάσκαλος ὁ ὁ λόγος φωνή προσλαμβάνω , ὁ ὁ ἔθνος καθηγητής ὁ ὁ λοιπάς ἔθνος φάος ὁ γνῶσις φωτίζω εἰσοικίζω . ἐπισημαίνω δέ καί θεός προσμαρτυρέω ὁ Κύριλλος ὁ ἐκδέχομαι δόξα ἐν οὐρανός , καί ὁ φαίνω ὁ μή φαίνω ποιέω κῆρυξ . Δαιμονῶντές τε γάρ τῆ σορός προσέρχομαι ἴασις εὑρίσκω , καί πολύς ἄλλος νόσος ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις μάστιξ ἐλάτειρα γίγνομαι . Ἄμη τε γάρ τις ἢ ὁ σορός πρόσειμι ἢ ὄνομα ἐπικαλέω ὁ θεόφορος οὗτος πατήρ , καί ὁ ὅς λυπέω ἀπαλλαγή μέτειμι ὁ πίστις εὑρίσκω , ὅθεν πολύς ἐν ὁ Ῥωμαῖος στόμα ὁ Κύριλλος κεῖμαι , καί πλείων ἐν ὁ Ψυχή · ὡς εἰμί ὁ μέν θαυματουργία ὁ περί αὐτός δόξα ὑπόθεσις , οὗτος δέ ὁ περισσός τιμή ἐπίβασις , σός δέ ὁ Ἀγίας τιμή ὁ ὁ Θεός δόξα βεβαίωσις . · δέ . ἀλλά Κύριλλος μέν οὕτως ὁ τελευτή καί τιμή καί παρά ὁ θεῖος Πάπα καί παρά ὁ τυγχάνω . Μεθόδιος δέ ὁ σύμπονος ἀποβάλλω καί συνέμπορος , ὁ ὁ πᾶς καί ἐν σάρξ καί ἐν κύριος γνήσιος ἀδελφός , λύπη μέν ὁ Καρδία ἐπιβάλλω , πάσχω οὗτος δή ὁ ἀνθρώπινος , καί συνήθεια ἀλῶ.αιμος εἰμί . παρακαλέω δδʹ ἑτέρωθεν οὐδείς κακός , εἰμί μή καί μᾶλλον , ἐλπίζω ἔχω ὁ Κύριλλος ὁ ὁ διδασκαλία ἔργον συλλήπτωρ , ὅσος καί Θεός πλησιάζω ἐκτός ὁ σάρξ , ἀνύσιμος ἔχω ὁ παρρησία . ἐπεί δέ καιρός εἰμί Μεθόδιος ἐπί ὁ ὁ χώρα οὗτος ἐπισκοπή ἀπό-ἰδέω , περιχέω ὁ μνῆμα ὁ ἀδελφός , καί θαμινός ὁ φίλος ὄνομα , ὁ Κύριλλος , ἀνακαλέω , καί ὁ σωματικός μέν ἐρημία ἀνακλάω , ὁ δέ ὁ πρέσβυς χείρ εἰς βοήθεια ἐπικαλέω ὁδός σύν ὁ μαθητής ἔχω . ὡς δέ ὁ Μόραβον καταλαμβάνω , αὐτός οὗτος ἐπίσκοπος εἰμί , ὅσος παρά Παῦλος χρῶμα ὁ ὁ ἐπίσκοπος εἰκών ἐπιβάλλω , ἑαυτοῦ ενεπιδεικνυμι , καί πᾶς προλάμπω ὁ διδακτικός . οὖον γάρ κατορυβαινω ὁ τάλαντον , οὐδέ ὁ χάρις ἀπεμπολάω ὁ πνευματικός δῶρον ὁ ἀρχή τρυφή ἀρχή ποιέω , ἀλλά πᾶς κοινόω ὁ ἀγαθός , ἀνατέλλω ἐπίσης ὁ λόγος ὁ ἥλιος , καί περί ὁ δίδωμι μή ἐνδίδωμι ὁ Εὐαγγέλιος σιτομέτριον . ὅς γάρ καί πρό ὁ ἐπισκοπή οὐτάω ὁ λόγος ὁ διδασκαλία πρόσκειμαι , καί οὗτος μή ἐγκινδυνεύω ὁ πρᾶγμα . πῶς , ὅταν πιστεύω ὁ ἔργον καί ὁ παρακαταθήκη λαμβάνω καί ὁ οὐαί ἤδη ὁ ἀπόστολος μή εὐαγγελίζομαι ἀποκληρόω , οὐ μέλλω ὁ διδασκαλία ἀντέχω τε καί περιέχω , καί ὅλος ὁ ἡμέρα μέλω ἔχω ὁ θεῖον λόγιος , ὑπέρ μέλι καί κηρίον αὐτός τάσσω ὁ γλυκύτης ; ἀμέλει καί ὁ τότε ἄρχω Μοράβου ρασισθλαβος καθά