cogPG.PG126 435
ὡσεὶ χόρτος ταχὺ ἀποξηρανθήσοιται Ιλὴν ἀλλ´ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι , πάντως τὴν προσήκουσαν δίκην δώσει Καὶ οὐκ ἔσται οῶτωλς λσοας αλν τοῦ ἀληθῶς ὄντος · κατὰ γὰρ Παῦλον . Τῷ Θεῶ ἐσμεν . Οὕτω καὶ ἀλλαχοῦ περὶ τοῦ Θεοῦ φησιν · Ὡ καλῶν τὰ μὴ ὥντα ὡς ἄντα , τουτέστι , τοὺς ἔξω αὐτοῦ , καὶ διὰ τοῦτο μὴ ὄντας . ποιήσας αὐτοὺς ἐντὸς αὐτοῦ γενέσθαι , καὶ διὰ τοῦτο καὶ εῖναι . Ὁ δὲ κατοιόμενος καὶ καταφρονητὴς ἀνὴρ ἀλαζών , καὶ οὐθέν οὐ μὴ περάνῃ Προειτὸν ἔξει ὁ μέλλων λῦσαι τὰ σκυθρωπὰ , καὶ τοὺς συντετοιμμένους ἀπαλλάξαι πάσης ταλαιπωρίας , λοιπὸν μέμνηται τοῦ Βαβυλωνίου Ναβουχοδονόσορ , καί φησιν , ὅτι πάσης οἰήσεως γέμων καὶ καταφρονῶν τοῦ Θεοῦ , οὐδὲν οὐ μὴ περάνῃ , τοῦτέστιν , οὐκ ἄχρι τέ . λους τὴν εὐδαιμονίαν ἀκράδαντον καθέξει , εἰ καὶ ἐν ψυχῇ φυσηθῇ · καὶ τοῦτο ἀπὸ τοῦ Δανιὴλ μαθησόμεθα , ὅτι καὶ πρὸ τοῦ τὸν Κῦρον ἐπιστρατεῦσαι , ὰπεῤῥίφη τῆς βασιλείας , μελαγχολήσας , καὶ ὡς δαιμονῶν περιήρχετο τὰς ἐρήμους , ἔξω αὐλιζόμενος , καὶ ταῖς ἀνωμαλίαις τοῦ ἀέρος ἐκκείμενος ἀβοήθητος · ὥστε καὶ τὴν τοῦ σώματος αὐτοῦ ἐπιφάνειαν , ἐπὶ τὸ θηριωδέστερον καὶ ἀγοιώτερον ἀλλοιωθῆναι Ἔχεις οὖν τὴν λύσιν τῶν ἠπορημένων , ὁ ἀπορῶν ἐπὶ τοῖς τῆς Ποονοίας λόγοις · ἰδοὺ γὰρ εἶδες τὸ τέλος τοῦ ἀσεβοῦς καὶ τάδε καὶ τάδε ποιοῶντο . Ὅς ἐπιλάτυνε καθὼς δης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ · καὶ οὖτος ὡς θάνετος ἐμπιπ.λμενος , καὶ συνἀξει πρὸς ἐκυτὸν πάντα τὰ ἔθνη , καὶ εἰσδέξετοι πρὸς ἐαυτὸν πάντας τοὺς λαούς . ἅπερ ἀνωτέρω εῖπεν ὁ προφήτης , ὅτι Συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ὰλάσσασε καὶ ὅτι διαπαντὸς ἀποκτέννειν ἔθνη οὐ φείσεται , ἐπισφραγίζει νυν ὁ Θεὸς , ἐπὶ τὸ μεῖζον ἀνάγων καὶ ὑπερβολικώτερον τὴν κακίαν καὶ τοῦ αἰσθητοῦ Βαβυλωνίου , καὶ τοῦ νοητοῦ · ὁ μὲν γὰρ προφήτης , σαγήνῃ καὶ ἀμφιβλήστρῳ καὶ ἀγκίστρῳ τὸν τρόπον τούτου καὶ τὴν δύναμιν ἀπείκασεν · ὁ δὲ Θεὸς μὴ κορέννυσθαί φησιν αὐτὸν , παραπλησίως ἅδη τὰς ψυχὰς λαμβάνοντι , καὶ μὴ ἐμπιπλαμένῳ , καὶ θανάτῳ τὰ σώματα δεχομένῳ , καὶ μὴ κορεννυμένῳ . καὶ πάντας ἀνθρώπους ὑφ´ ἑαυτὸν ποιούμενον , μὴ ἴστασθαι τῆς ἐπιθυμίας . Κυρίως δὲ κατοιόμενος καὶ καταφροητὴς , ὁ πατὴρ τῆς ὑπερηφανίας , ὅτ εἰ καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἐθανάτωσε διὰ τῆς ἐν τῷ Ἀδάμ ἁμαρτίας , καὶ ἐπλάτυνε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ οὐ μόνον κατὰ τῶν ἁμαρτωλῶν χωρήσας , ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν δικαίων καὶ αὐτῶν τῶν νηπίωνσίλευσε γὰρ ὄ θάνατος καὶ ἐπὶ τοὺς ἀμαρτήσαντας
Lemmas: ὡσεί χόρτος ταχύς ἀποξηραίνω ἴλη ἀλ ἐν ὁ μέλλω αἰών , πάντως ὁ προσήκω δίκη δίδωμι καί οὐ εἰμί οῶτωλς λω αλ ὁ ἀληθής εἰμί · κατά γάρ Παῦλος . ὁ θεάομαι εἰμί . οὕτως καί ἀλλαχοῦ περί ὁ Θεός φημί · εἰμί καλός ὁ μή εἰμί ὡς ἄντα , τουτέστι , ὁ ἔξω αὐτός , καί διά οὗτος μή εἰμί . ποιέω αὐτός ἐντός αὐτός γίγνομαι , καί διά οὗτος καί εἰμί . ὁ δέ κατοίομαι καί καταφρονητής ἀνήρ ἀλαζών , καί οὐδείς οὖον μή περαίνω προΐημι ἔξειμι ὁ μέλλω λύω ὁ σκυθρωπός , καί ὁ συντετοιμμένους ἀπαλλάσσω πᾶς ταλαιπωρία , λοιπός μιμνήσκω ὁ Βαβυλώνιος Ναβουχοδονόσορ , καί φημί , ὅτι πᾶς οἴησις γέμω καί καταφρονέω ὁ Θεός , οὐδείς οὖον μή περαίνω , τουτέστιν , οὐ ἄχρι τε . Λοῦς ὁ εὐδαιμονία ἀκράδαντος κατέχω , εἰμί καί ἐν Ψυχή φυσάω · καί οὗτος ἀπό ὁ Δανιήλ μανθάνω , ὅτι καί πρό ὁ ὁ Κῦρος ἐπιστρατεύω , ἀπορρίπτω ὁ βασίλεια , μελαγχολάω , καί ὡς δαιμονάω περιέρχομαι ὁ ἐρῆμος , ἔξω αὐλίζομαι , καί ὁ ἀνωμαλία ὁ ἀήρ ἔκκειμαι ἀβοήθητος · ὥστε καί ὁ ὁ σῶμα αὐτός ἐπιφάνεια , ἐπί ὁ θηριώδης καί ἀγοιώτερον ἀλλοιόω ἔχω οὖν ὁ λύσις ὁ ἀπορέω , ὁ ἀπορέω ἐπί ὁ ὁ ποονοια λόγος · ἰδού γάρ ὁράω ὁ τέλος ὁ ἀσεβής καί ὅδε καί ὅδε ποιέω . ὅς ἐπιλάτυνε καθώς δήω ὁ ψυχή αὐτός · καί οὗτος ὡς θνῄσκω ἐμπίμπλημι , καί συνάγω πρός εκυος πᾶς ὁ ἔθνος , καί εἰσδέχομαι πρός ἑαυτοῦ πᾶς ὁ λαός . ὅσπερ ἀνωτέρω εἶπον ὁ προφήτης , ὅτι συντέλεια ἐν ἄγκιστρον λανθάνω καί ὅτι διαπαντός ἀποκτέννω ἔθνος οὖον φείδομαι , επισφραγίζω νυν ὁ θεός , ἐπί ὁ μείζων ἀνάγω καί ὑπερβολικός ὁ κακία καί ὁ αἰσθητής Βαβυλώνιος , καί ὁ νοητός · ὁ μέν γάρ προφήτης , σαγήνη καί ἀμφίβληστρον καί ἄγκιστρον ὁ τρόπος οὗτος καί ὁ δύναμις ἀπεικάζω · ὁ δέ θεός μή κορέννυμι φημί αὐτός , παραπλήσιος ἀείδω ὁ ψυχή λαμβάνω , καί μή ἐμπίμπλημι , καί θάνατος ὁ σῶμα δέχομαι , καί μή κορέννυμι . καί πᾶς ἄνθρωπος ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω , μή ἵστημι ὁ ἐπιθυμία . κύριος δέ κατοίομαι καί καταφροητω , ὁ πατήρ ὁ ὑπερηφανία , ὅτε εἰμί καί ὁ ἀνθρώπινος φύσις θανατόω διά ὁ ἐν ὁ Ἀδάμ ἁμαρτία , καί πλατύνω ὁ ψυχή αὐτός οὖον μόνος κατά ὁ ἁμαρτωλός χωρέω , ἀλλά καί κατά ὁ Δίκαιος καί αὐτός ὁ νηπιωνσιλευσω γάρ ὅς θάνατος καί ἐπί ὁ ἁμαρτάνω