cogPG.PG126 247
βουλόμενος τἀγαθὰ , τὴν δύναμιν οὐκ ἔχεις τῷ βουλήματι σύνδρομον . αι ΠΙΑ εἰ , ἰοῦ ἰ ἱἱ μΙοΠα εἰ . Αἰ ἰ ἰὰ εαὶίεπ πῶς οαρα Λῦε οἱ , φω οΠπϋε οπρει ΡοΒα μρῖε , εἰ [ οΙαιο π νοίηίαι οετίε ἰερατοι λαὺοε . ΕΠΙΣΤ . Ξ α ἐ «« ΕΡΙΘΤ . ΙΧ . ΕΡΙϛΤ ΙΧΙ ΕΙᾷρηι . ΕΡΙΒΤ . ΓΑΙΙ . ΕΙάεηι . ΕΡΙΘΤ . ΓΙi . Ποθοῦμεν μαθεῖν ὡς ἔχετε , ὑπέρλαμπρέ μοι ἑν Κυρίῳ υἱέ · οὐχ ὡς ἡσθησόμενοι διὰ τοῦ μαθεῖνοδαμεν γὰρ ὡς εὐθελήτως · καὶ τί γὰρ οὐ καλῶς ἔχουσιν ; ) , ἀλλ´ ὡς λυπηθησόμενοι μετριώτερον , εἴ νε τῶν ἡμῖν ὑπολαμβανομένων ἔχουσι μετριώτερα . Εἰ δὲ καὶ αὐτὸς ποθεῖς μαθεῖν τὰ ἡμέτερα , κανόνα σοι δώσω τὰ σὰ , πρὸς ἂ βλέπων , οὐκ ἀγνοήσεις ὡς ἔχομεν . Εἰ μὲν γὰρ ἐν μέσοις ταῦτα κακοῖς , ἐν ἄκροις γίνωσκε τὰ ἡμέτερα . Εἰ δὲ καὶ τὰ σὰ τὴν ἀκρώρειαν ἐδυστύχησε , τὰ καθ´ ἡμᾶς ἴσθι οὐρανῷ κάρη στηρίζοντα . Ἀλλὰ βούλει δώσω κανόνα ; Ὑπὸ ταῖς ὁφρύσι τοῦ εὐθυμεῖν κείμεθα · ἦπερ ὃν νειλσαιεν ταύτῃ φερόμενοι · ὅποι δὲ νεύουσιν , ὁ ἀεὶ ξυντυχών ἐπίσταται . Οὗ ῥύσαιτο ἡμᾶς Κύριος , ὁ καὶ τοῖς ἐν ᾤδῃ αἰχμαλώτοις κηρύξας ἄφεσιν , τηρῶν καὶ αὐτὸν σὲ πάσης δυσχερείας πραγμάτων ἀνώτερον . ΕΠΙΣΤ . ΞΑʹ . Τῷ αὐτῷ . Ἀρκεῖ πρὸς τὸ γνωρίσαι σοι τὰ καθ´ ἡμᾶς δ ἁδελφός μου , ὑπέρλαμπρέ μοι ἐν Κυρίῳ υἱὲ , εἴ τε[εἴ γε ] τέως χρῄζεις γνωριστοῦ , ἀλλὰ μὴ αὐτὸς γνωρίζεις ταῦτα καὶ ἄλλοις , ὡς πάλαι ταῦτα μαθών · εἰ μὴ ταῦτα φαίη τις , ὡς ἄρα τὸ μὲν ποιὸν τούτων οἶδας , τὸ δὲ πηλίκον ἀγνοεῖς . Ὅπερ οὐδὲ αὐτὸν εἰκὸς ἀγνοεῖν σε τὸν εἰδότα , ὅπως ἐπὶ τὸ μεγαλειότερον νῦν τὰ τῶν κακώσεων αἴρεται , ὡς ἔγωνε τοῖς ἐμοῖς , καὶ τὰ σὰ συλλογίζομαι . Ἐπὶ πάντα δὲ καλῶ βοηθὸν τὸν Κύριον · ὑφ´ ου τηροῖο πάσης ἀνώτερος κακώσεως καὶ κακύνσεως . ΕΠΙΣΤ . ΞΒʹ . Τῷ αὐτῷ . Μὴ θαυμάσῃς , εἰ λακωνίζω σοι . Εἰ δὲ θαυμάσεις , πυθοῦ τοῦ γραμματοκομιστοῦ , καὶ μαθήσῃ τὸ Λακωνισμοῦ αἴτιον . Τὸ δέ ἐστιν αὐτός . Ὅς μόνον οὐ πτεροῖς κεχρημένον ἑαυτὸν πρὸς τὴν δι´ ἡμῶν πρόσοδον δηλώσας , τὰς γραφὰς ᾔτησε . Ἀλλ´ ὑγιαίνοις μοι , καὶ εὐθυμοίης , καὶ μήτε τῆς λύπης νόσος σε καταλάβοι , μήτε φαρμάκων δεηθείης κἂν αι τοιαῦτα , οἷα ἡ σὴ γλῶττα τὰ τῆς ἀγάπης ἐξὑμνησε . ΕΙiΣΤ . ΕΓ Τῶ σεβαστῷ κυρίῳ Κωνσταντίνῳ τῷ Δούκᾳ . Εἰ μὲν ἤ τε τοῦ σώματος ἰσχὺς καὶ τὸ τοῦ καιροῦ εὐχραές [ εὐκρ ] , πανσέβαστε ἐμοῦ αὐθέντα καὶ μέγιστε ἀντιλῆπτορ , ὁδεύειν συνεχώρουν τῇ ἐμῆ
Lemmas: βούλομαι ἀγαθός , ὁ δύναμις οὐ ἔχω ὁ βούλημα σύνδρομος . ὁ πια εἰμί , ἰός εἷς ἱ μΙοΠα εἰμί . ὁ εἷς ἰός ἐάω πῶς ὄαρ λύω ὁ , φημί οΠπϋε ὁράω ῥόβα μέρα , εἰμί [ οΙαιο π νοῖος ὀνίνημι ἰερατοι λαὺοε . π̈κοστ . Ξ ὅς εἰ «« ΤΕ . Χ . ΤΕ ἄδδιξ ειαρης . ΤΕ . ΓΙ . ΕΙάεηι . ΤΕ . Ἴ . ποθέω μανθάνω ὡς ἔχω , υπέρλαμπρος ἐγώ ἑν κύριος υἱός · οὐ ὡς ἥδομαι διά ὁ μαθεινοδαμαζω γάρ ὡς εὐθελήτως · καί τίς γάρ οὖον καλῶς ἔχω ; ) , ἀλ ὡς λυπέω μέτριος , εἰμί νε ὁ ἐγώ ὑπολαμβάνω ἔχω μέτριος . εἰμί δέ καί αὐτός ποθέω μανθάνω ὁ ἡμέτερος , κανών σύ δίδωμι ὁ σός , πρός ὅς βλέπω , οὐ ἀγνοέω ὡς ἔχω . εἰμί μέν γάρ ἐν μέσος οὗτος κακός , ἐν ἄκρος γιγνώσκω ὁ ἡμέτερος . εἰμί δέ καί ὁ σός ὁ ἀκρώρεια δυστυχέω , ὁ καθ´ ἐγώ εἰμί οὐρανός κάρη στηρίζω . ἀλλά βούλομαι δίδωμι κανών ; ὑπό ὁ ὀφρύς ὁ εὐθυμέω κεῖμαι · ὅσπερ ὅς νειειλω οὗτος φέρω · ὅποι δέ νεύω , ὁ ἀεί συντυγχάνω ἐπίσταμαι . οὗ ῥύομαι ἐγώ Κύριος , ὁ καί ὁ ἐν ᾠδή αἰχμάλωτος κηρύσσω ἄφεσις , τηρέω καί αὐτός σύ πᾶς δυσχέρεια πρᾶγμα ἀνώτερος . π̈κοστ . ξάγι . ὁ αὐτός . ἀρκέω πρός ὁ γνωρίζω σύ ὁ καθ´ ἐγώ δ ἀδελφός ἐγώ , υπέρλαμπρος ἐγώ ἐν κύριος υἱός , εἰμί τίω γε ] τέως χρῄζω γνωριστής , ἀλλά μή αὐτός γνωρίζω οὗτος καί ἄλλος , ὡς πάλαι οὗτος μανθάνω · εἰμί μή οὗτος φημί τις , ὡς ἄρα ὁ μέν ποιός οὗτος οἶδα , ὁ δέ πηλίκος ἀγνοέω . ὅπερ οὐδέ αὐτός εἰκός ἀγνοέω σύ ὁ οἶδα , ὅπως ἐπί ὁ μεγαλεῖος νῦν ὁ ὁ κάκωσις ἀείρω , ὡς γιγνώσκω ὁ ἐμέω , καί ὁ σός συλλογίζομαι . ἐπί πᾶς δέ καλέω βοηθός ὁ κύριος · ὑφ´ ου τηρέω πᾶς ἀνώτερος κάκωσις καί κάκυνσις . π̈κοστ . ξβʹ . ὁ αὐτός . μή θαυμάζω , εἰμί λακωνίζω σύ . εἰμί δέ θαυμάζω , πυνθάνομαι ὁ γραμματοκομιστής , καί μανθάνω ὁ λακωνισμός αἴτιος . ὁ δέ εἰμί αὐτός . ὅς μόνος οὖον πτερόν χράομαι ἑαυτοῦ πρός ὁ δις ἐγώ πρόσοδος δηλόω , ὁ γραφή αἰτέω . Ἀλ ὑγιαίνω ἐγώ , καί εὐθυμέω , καί μήτε ὁ λύπη νόσος σύ καταλαμβάνω , μήτε φάρμακον δήω κἀν ὁ τοιοῦτος , οἷος ὁ σός γλῶσσα ὁ ὁ ἀγάπη εξυμνώ . Ἴ . ΕΓ ὁ σεβαστός κύριος Κωνσταντῖνος ὁ Δούκας . εἰμί μέν ἤ τε ὁ σῶμα ἰσχύς καί ὁ ὁ καιρός εὐκραής [ εὐκρ ] , πανσέβαστος ἐγώ αὐθέντης καί μέγας αντιλήπτορας , ὁδεύω συγχωρέω ὁ ἐμέω