cogPG.PG126 69
ποίησον , ἵνα´ ᾗ σοι καὶ μᾶλλον ἔμμισθον . Ποιήσαις δ´ ἂν , εἰ μηδὲν ἀνάσχῃ τῶν φαύλων διὰ πενίαν , εἰ φέρεις εὐχαρίστως τὴν στένωσιν . Ιἱόσα ἂν ἔκαμες καὶ ἀνάλωσας ἀγῶνος δρομικοῦ προκειμένου , ἵνα σοι τὰ ὑδρωπιῶντα μέλη καὶ βαρυνόμενα τακερώτερα ὀφθῇ καὶ ἐλαφρότερα ; Νῦν αὐτόθεν εἶ κοῦφος , τοῦ τῶν χρημάτων ἐλεύθερος ὕδρωπος . Μὴ τοίνυν ἀθω μὴ [ Ἅήσῃς ] ὑγιαίνων ἐν ἰσχνότητι σώματος , μηδὲ μακαρίσῃς τὸ ἀνὰ σάρκα τοῦ πλουσίου διάκενον ὄγκωμα , ἵνα μὴ φανῇς καὶ τὸν νοῦν πενόμενος . κʹ . Παιδαγωγήσει καὶ τοὺς ἐν δόξῃ λαμπροὺς ὁ σταυρὸς , πείσας ἀποβλέψαι πρὸς τὸν τῆς δόξης Κύριον · ὃν οἱ ἄρχοντες τούτου τοῦ αἰῶνος ἐσταύρωσαν , ἔρωτι τῆς ψευδούσης δόξης τὴν ἀληθῆ τῶν ἔργων ἐκείνου δόξαν οὐ φέροντες , καὶ φοβηθῆναι τὴν ἐκείνων μερίδα , μὴ λάθωσι καὶ αὐτοὶ Χριστὸν διὰ δόξαν ἐγκόσμιον ἀποκτείναντες , καὶ διὰ τοῦτο τὴν παρὰ τοῦ μόνου Θεοῦ δόξαν ἐπιζητῆσαι , καὶ ταύτῃ περισταλῆναι καὶ στεφανωθῆναι , καὶ μορφωθῆναι τὴν εἰκόνα τῆς τοῦ Μονογενοῦς δόξης , υἱοὺς Θεοῦ διὰ τῶν ἔρvων καὶ γινομένους , καὶ φαινομένους , καὶ λάμποντας εἰς δόξαν τοῦ οὐρανίου Πατρός . Ἀλγεῖς καὶ σὺ ἀδοξῶν , καὶ οὐ φέρεις τῷ γείτονι παρευημερούμενος ; Τί δέ ; οὐχ ὁρᾷς τέν σταυρωθέντα , καὶ τὰς ἐκείνου ἀτιμίας , καὶ τὰ ἐμπτύσματα , καὶ τὰ ῥαπί . σματα , καὶ τὴν ὡς περὶ πλάνου ὑπόληψιν , καὶ ἐσπι γινώσκεις Δεσποτικόν τι καὶ θεῖον τὸ ἐν τῷ κόσμῳ ἄτιμον καὶ κατάπτυστον , εἶτα ὡς ἀνέστη βασιλεύσας , καὶ εὐπρέπειαν ἐνδυσάμενος , καὶ ἀνελήφθη ἐν δόξῃ , καὶ ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου τῆς μεναλω . σύνης , καὶ ὡς ἦν ἐν δόξῃ , καὶ πᾶν γόνυ κάμοσει αὐτῷ , ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθον ίων καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς , εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός · καʹ . Ἐν εὐθυμίᾳ καὶ ἀνέσει διάγεις · Ἰδών τὸν αταυρλν . ἀναλόγισαι τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν , οὐ δυναμένην ἄνευ ὀλίσθου καὶ πτώματος τῷ δρόμῳ τῆς ἀνέσεως χρήσασθαι · καὶ ὡς ἡ ἐν παραδείσῳ ἡμῶν διάχυσις τὴν ἀμαρτίαν ἐγέννησε , δι´ ἣν ὁ ἀθάνατος τεθανάτωται · καὶ ἀναλογιζόμενος ταῦτα , συστάληθι , καὶ φρίξον τὸ ἐπὶ σοὶ μυστήριον · μήπως διαχυθείς ἄχρηστον σαυτῷ κατασκευάσῃς τὸν Δεσποτικὸν θάνατον , καί που σχετλιάζων ἐρεῖ ὁ ἐν σοὶ διαφθειρόμενος Ἰησοῦς · Τίς ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου ἑν τῷ καταβαίνειν με εἰς διαφθοράν ; Ἀθυμεῖς ; Ἐννόησον τὰ τῆς ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἀγαθὰ ὧν διὰ τοῦ σταυροῦ κατηξίωσαι , καὶ μνήσθητι τοῦ Θεοῦ καὶ εὐφράνθητι , πρὸς ὃν μικρὸν ὅσον καὶ ἥξεις τῷ προσώπῳ αὐτοῦ ὀφθησόμενος , καὶ διελεύσῃ ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς , ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ έξομολογήσεως ἤχου ἑορταζόντων . Καὶ τὴν κατὰ κόσμον λύπην , ὡς κόνιν ῥυπαρὰν , ἢ ἐκ καπνοῦ λιγνὺν ἀποτίναξον . Ἐπιτίμησον τῷ παθητικῷ σου τῆς ψυχῆς μέρει · Ἦα τί περίλυπος εἶ , ἡ ὑυχή μου ; καὶ Ἰνα τί συνταράσσεις με ; Καὶ μὴ ἐπιτιμήσῃς
Lemmas: ποιέω , ἵημι ὅς σύ καί μᾶλλον ἔμμισθος . ποιέω δδʹ εἄν , εἰμί μηδείς ἀνέχω ὁ φαῦλος διά πενία , εἰμί φέρω εὐχάριστος ὁ στένωσις . Ιἱόσα εἄν κάμνω καί ἀναλίσκω ἀγών δρομικός πρόκειμαι , ἵνα σύ ὁ ὑδρωπιάω μέλος καί βαρύνω τακερός ὁράω καί ἐλαφρός ; νῦν αὐτόθεν εἰμί κοῦφος , ὁ ὁ χρῆμα ἐλεύθερος ὕδρωψ . μή τοίνυν Ἄθως μή [ Ἅήσῃς ] ὑγιαίνω ἐν ἰσχνότης σῶμα , μηδέ μακαρίζω ὁ ἀνά σάρξ ὁ πλούσιος διάκενος ὄγκωμα , ἵνα μή φαίνω καί ὁ νόος πένομαι . καί . παιδαγωγέω καί ὁ ἐν δόξα λαμπρός ὁ σταυρός , πείθω ἀποβλέπω πρός ὁ ὁ δόξα κύριος · ὅς ὁ ἄρχω οὗτος ὁ αἰών σταυρόω , Ἔρως ὁ ψεύδω δόξα ὁ ἀληθής ὁ ἔργον ἐκεῖνος δόξα οὖον φέρω , καί φοβέω ὁ ἐκεῖνος μερίς , μή λανθάνω καί αὐτός Χριστός διά δόξα ἐγκόσμιον ἀποκτείνω , καί διά οὗτος ὁ παρά ὁ μόνος Θεός δόξα ἐπιζητέω , καί οὗτος περιστέλλω καί στεφανόω , καί μορφόω ὁ εἰκών ὁ ὁ Μονογενώ δόξα , υἱός Θεός διά ὁ ὁράω καί γίγνομαι , καί φαίνω , καί λάμπω εἰς δόξα ὁ οὐράνιος πατήρ . ἀλγέω καί σύ ἀδοξέω , καί οὖον φέρω ὁ γείτων παρευημερέω ; τις δέ ; οὐ ὁράω Τεν σταυρωθείς , καί ὁ ἐκεῖνος ἀτιμία , καί ὁ εμπτύσματα , καί ὁ Ράπι . σματα , καί ὁ ὡς περί πλάνος ὑπόληψις , καί ἐσπι γιγνώσκω δεσποτικός τίς καί θέω ὁ ἐν ὁ κόσμος ἄτιμος καί κατάπτυστος , εἶτα ὡς ἀνίστημι βασιλεύω , καί εὐπρέπεια ἐνδύω , καί ἀναλαμβάνω ἐν δόξα , καί καθίζω ἐν δεξιός ὁ θρόνος ὁ Μαίναλον . σύνειμι , καί ὡς εἰμί ἐν δόξα , καί πᾶς γόνυ κάμνω αὐτός , ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί κατάγω Ἴων καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστός , εἰς δόξα Θεός πατήρ · καί . ἐν εὐθυμία καί ἄνεσις διάγω · εἶδον ὁ αταυρλν . ἀναλογίζομαι ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια , οὖον δύναμαι ἄνευ ὄλισθος καί πτῶμα ὁ δρόμος ὁ ἄνεσις χράω · καί ὡς ὁ ἐν παράδεισος ἐγώ διάχυσις ὁ ἁμαρτία γεννάω , δις ὅς ὁ ἀθάνατος θνῄσκω · καί ἀναλογίζομαι οὗτος , συστέλλω , καί φρίσσω ὁ ἐπί σύ μυστήριον · μήπως διαχέω ἄχρηστος σεαυτοῦ κατασκευάζω ὁ δεσποτικός θάνατος , καί ποῦ σχετλῖάζω εἴρω ὁ ἐν σύ διαφθείρω Ἰησοῦς · Τῖς ὠφέλεια ἐν ὁ αἷμα ἐγώ ἑν ὁ καταβαίνω ἐγώ εἰς διαφθορά ; ἀθυμέω ; ἐννοέω ὁ ὁ ἄνω Ἱεροσόλυμα ἀγαθός ὅς διά ὁ σταυρός καταξιόω , καί μιμνήσκω ὁ Θεός καί εὐφραίνω , πρός ὅς μικρός ὅσος καί ἥκω ὁ πρόσωπον αὐτός ὁράω , καί διέρχομαι ἐν τόπος σκηνή θαυμαστός , ἐν φωνή ἀγαλλίασις καί ἐξομολόγησις ἦχος ἑορτάζω . καί ὁ κατά κόσμος λύπη , ὡς κόνις ῥυπαρός , ἢ ἐκ καπνός λιγνύς ἀποτινάσσω . ἐπιτιμάω ὁ παθητικός σύ ὁ Ψυχή μέρος · εἰμί τίς περίλυπος εἰμί , ὁ ὑυχή ἐγώ ; καί ἵνα τίς συνταράσσω ἐγώ ; καί μή ἐπιτιμάω