cogPG.PG126 528
ἐμβῆναι εἰς τὸν πηλὸν , τουτέστι , κατιδεῖν καὶ κατασκέψασθαι τὸ οἰκεῖον σῶμα , ὄτι πηλός ἐστι , Τί οὖν τὸν πηλὸν ὑπερ τὸν μαργαρίτην τιμᾷς · Ἀπὸ τοῦ τοιούτου πηλοῦ τῆς ἰλύος ἀναγθεὶς ὁ Δαβὶδ , ηὐχαε ρίστει τῷ Θεῷ . Ἀλλὰ παὶ συμπάτησον , φησί , τὴν χυρα , τὰ ἄκαρπα ἔργα , ἃ κατακαύσει ὁ τὸ πτύον τῆς δτακρίσεως ἔχων Λόγος τοῦ Θεοῦ πυρὶ ὰβέστφ . Τότε καὶ τὸ πῦρ καταφάγεταί σε ζηλοῦν τος ὑπὲρ τοῦ τιμίου χρήματος τῆς ψυχῆς σου , ἣν ο ἐχθροὶ ἄτιμον ἐποίησαν . Ἐπεὶ δὲ ἡ ἀκρὶς καὶ αὐτὴ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐστι μεγάλη , Χριστὸς ὅτι εοῆ δύναμις , ὁ δὲ αὐτὸς καὶ σοφία · εἰς Χριστὸν ἄν σοι , θεοπρεπῶς μέντοι νοοῦντι , ἐκληφθείη ἡ ἀκρὶς , ὅτι ὰσθίει πάντα τὸν φιλοσώματον , λέγων · Ὅστις θέλι ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθείτω μοι · καὶ πάλιν , Ἡ σὰρξ οὐκ ὡφελεῖ οὐδέν . Καὶ εἴ θαυμάσῃς , εἰ ἀκρίδι τὸν Κύριον παραβάλ.λομεν , ὅς γε αὐτὸς ἑαυτὸν ὀνομάζει σκώληκα . Ἀλλὰ καὶ βαρυνθήσῃ , ὡς βροῦχος , φησί . Ὅταν γὰρ ὁ καταβὰς , ὡς ἡ σταγών ἡ στάζουσα ἐπὶ τὴν γῆν , ἐπιπέσῃ τοῖς πτεροῖς τοῦ πρὸς τὰ κακὰ κούφως φερομένου · τηνικαῦτα βαρὺς γίνεται οὗτος καὶ δυσκίνητος πρὸς τὰς τοῦ σώματος ἡδονάς , Ἐροῦχος ὃρμησε , καὶ ἐξεπετάσθη , καὶ ἑξήλατο ώς Δντέλαβος ὁ σύμμικτός σου . Σὺ μὲν , φησιν , ἐπλήθυνας τοὺς συμμάχους σου , συμμίκτους . ὄντας . Ἀπὸ πολλῶν χωρῶν μὲν , φησὶν , ἐπλήθυνας νομέζουσα ἐν καιρῷ περιστάσεως ὡφεληθήσεσθαι ἐξ αὐτῶν . Πλὴν ὁ σύμμικτος οὗτος ὄχλος , ὁ σύμμαχός σου , ῥροῦχος ἄνοικρυς ἐξεφάνη . Ἀθρόον γὰρ ὥρμησε , καὶ ἐξεπετάσθη , καὶ ἀπεπήδησεν ὡς ἀντέλαβος · εἶδοδεἀκρίδος ὁ ἀντελαβος . Καὶ ὁ τῶν ἐθνῶν λαὸς βρούχῳ ἐοικὼς , ἀφῆκε ταχέως τὴν πατρῴαν ἀσέβειαν · καὶ ὁ προσήλυτος δὲ , ὁ συμμιγεὶς τοῖς Ἰουδαίοις , ἀπεπήΔησεν ἀπὸ τῆς νομικῆς πλάνης . Ὡρ ἀκρὶς ἐπιβεβηκυῖα ἐπὶ φραγμὸν ἐν ἡμέρᾳ πάγους · ὁ ἥλιος ἀνέτειλε , καὶ ἀφήλατο , καὶ οὐκ ἔγνω τὸν τόπον αὐτῆς . Καθάπερ , φησὶν , ἡ ἀκρὶς , καὶ τὰ τοιαῦτα ἄλλα ζῶα , δρόσου μὲν καὶ πάννος κπικειμένης τοῖς πτεροῖς , ἐφιζάνεη τοῖς φραγμοῖς πὶ τοῖς θάμνοις , ἀναπτῆναι μὴ δυνάμενα · ἡλίου δα ἀνατείλαντος , καὶ ἅμα τήν τε δρόσον ἐκδαπανήσαντος , καὶ αὐτὰ θάλψαντος , ἀναπετάννυσι τὰ πτερὰ , καὶ εἰς ἄλλον μεταβαίνει τόπον · οὔτω καὶ ὁ σύμμαχός σου ὄχλος , ἕως μὲν οὔπω πάρεισιν οἱ ποκέμιοι , προσμενεῖ σοι · ἐπειδὰν δὲ ἐκεῖνοι προσβά . λωσι , τῆς οἰκείας φροντίσει σωτηρίας , καὶ σὲ ἀβοήθηκυὸ καταλείψει . Ἐπέβαινε δὲ καὶ ἐπὶ τὸν φραγμὸν τοῦ νόμου ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ , καθαρμούς τινας σωματικοὺς
Lemmas: ἐμβαίνω εἰς ὁ πηλός , τουτέστι , καθοράω καί κατασκέπτομαι ὁ οἰκέω σῶμα , ὅστις πηλός εἰμί , τις οὖν ὁ πηλός ὑπερ ὁ μαργαρίτης τιμάω · ἀπό ὁ τοιοῦτος πηλός ὁ ἰλύς ἀνάγω ὁ Δαυίδ , ηὐχαε ρίστει ὁ Θεός . ἀλλά πη συμπατέω , φημί , ὁ χύρα , ὁ ἄκαρπος ἔργον , ὁ κατάκαυσις ὁ ὁ πτύον ὁ δτακρίσεως ἔχω Λόγος ὁ Θεός πῦρ ὰβέστφ . τότε καί ὁ πῦρ κατεσθίω σύ ζηλόω ὅς ὑπέρ ὁ τίμιος χρῆμα ὁ Ψυχή σύ , ὅς ὁ ἐχθρός ἄτιμος ποιέω . ἐπεί δέ ὁ ἀκρίς καί αὐτός δύναμις ὁ Θεός εἰμί μέγας , Χριστός ὅτι εἰμί δύναμις , ὁ δέ αὐτός καί σοφία · εἰς Χριστός ἄν σύ , θεοπρεπῶς μέντοι νοέω , ἐκλαμβάνω ὁ ἀκρίς , ὅτι ὰσθίει πᾶς ὁ φιλοσώματος , λέγω · ὅστις θέλι ὀπίσω ἐγώ ἀκολουθέω , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ · καί πάλιν , ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς . καί εἰμί θαυμάζω , εἰμί ἀκρίς ὁ κύριος παραβάλλω , ὅς γε αὐτός ἑαυτοῦ ὀνομάζω σκώληξ . ἀλλά καί βαρύνω , ὡς βροῦκος , φημί . ὅταν γάρ ὁ καταβαίνω , ὡς ὁ σταγών ὁ στάζω ἐπί ὁ γῆ , ἐπιπίπτω ὁ πτερόν ὁ πρός ὁ κακός κοῦφος φέρω · τηνικαῦτα βαρύς γίγνομαι οὗτος καί δυσκίνητος πρός ὁ ὁ σῶμα ἡδονή , Ἐροῦχος ὁρμάω , καί ἐκπετάννυμι , καί ἐξελαύνω οὖς Δντέλαβος ὁ σύμμικτος σύ . σύ μέν , φημί , πληθύνω ὁ σύμμαχος σύ , σύμμικτος . εἰμί . ἀπό πολύς χώρα μέν , φημί , πληθύνω νομεζουω ἐν καιρός περίστασις ὠφελέω ἐκ αὐτός . πλήν ὁ σύμμικτος οὗτος ὄχλος , ὁ σύμμαχος σύ , ῥόος ἄνοικρυς ἐκφαίνω . ἀθρόος γάρ ὁρμάω , καί ἐκπετάννυμι , καί ἀποπηδάω ὡς ἀντιλαμβάνω · εἶδος ὁ ἀντιλαμβάνω . καί ὁ ὁ ἔθνος λαός βρούχος ἔοικα , ἀφίημι ταχέως ὁ πατρῷος ἀσέβεια · καί ὁ προσήλυτος δέ , ὁ συμμίγνυμι ὁ Ἰουδαῖος , ἀποπηδάω ἀπό ὁ νομικός πλάνης . ὦρ ἀκρίς ἐπιβαίνω ἐπί φραγμός ἐν ἡμέρα πάγος · ὁ ἥλιος ἀνατέλλω , καί ἀφ́αλλομαι , καί οὐ γιγνώσκω ὁ τόπος αὐτός . καθά , φημί , ὁ ἀκρίς , καί ὁ τοιοῦτος ἄλλος ζῷον , δρόσος μέν καί Πάννος κπικειμαι ὁ πτερόν , ἐφιζάνω ὁ φραγμός ἐπί ὁ θάμνος , ἀναπέτομαι μή δύναμαι · ἥλιος δα ἀνατέλλω , καί ἅμα ὁ τε δρόσος ἐκδαπανάω , καί αὐτός θάλπω , ἀναπετάννυμι ὁ πτερόν , καί εἰς ἄλλος μεταβαίνω τόπος · οὐτάω καί ὁ σύμμαχος σύ ὄχλος , ἠώς μέν οὔπω πάρειμι ὁ ποκέμιοι , προσμένω σύ · ἐπειδάν δέ ἐκεῖνος προσβαίνω . λω , ὁ οἰκεῖος φρόντισις σωτηρία , καί σύ ἀβοήθηκυὸ καταλείπω . ἐπιβαίνω δέ καί ἐπί ὁ φραγμός ὁ νόμος ὁ δύναμις ὁ Θεός , καθαρμός τις σωματικός