cogPG.PG126 18
ἀλήθεια οὐκ ἔστ . Ὅς δ´ ἂν τὴν ] αὐτοῦ τὸν όοον , ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἢ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τετι λείωται . Ἐν τούτῳ γινώσκομεν , ὅτι ἐν αὐτῷ Κέσμεν . Καὶ ἀπὸ τοῦ ἐναντίου τὸ αὐτὸ κατασκευάζει περιουσιαστικώτερον χρώμενος τῇ ἀποδείξει . Ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν , ὀφείλει , καθὸς ἐκεῖνος περιεπάτησε , καὶ αὐτὸς οὑτως περιπατεῖν . Διὰ τῶν ἕργων , φησὶν , ἡ τελεία δείκνυται ἀγάπης Πλὴν ἐπειδὴ ἔστι τινὰ ὀρθὰς καὶ ἀκριβεῖς ποιεῖν ἐντολὰς , αὐτὸν δὲ νωθρότερον διακεῖσθαι , ὅπερ ἀπὸ Θεοῦ πόῤῥω ἐστὶ , διὰ τοῦτό φησιν , ὅτι ὁ ἐν Θεῷ ὡκειωμένος κατὰ τὴν πρὸς Θεὸν οἰκείωσιν ἀξίως βιούτω . Ἀγαπητοί , οὐκ ἐντολὴν καινὴνγράφω ὑμῖν , ἀλλ ἡ παλαιὰ ὁ λόγος ἑστὶν , ὃν ἠκούσατε ἀπ´ ἀρχῆς . Περὶ ἀγάπης λοιπὸν τῆς πρὸς τὸν πλησίον τρέπεται , καί φησιν , ὅτι ἡ πρὸς Θεὸν ἀνάκρασις , ἤτοι ἀγάπη , ἐκ τῆς εἰς τὸν πλησίον πρῶτον γινώσκεται ἀγάπης · οὐδὲ γὰρ ἐνδέχεται τὸν ἀπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως πεφωτισμένον , καὶ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ πεπληρωμένον , τὸ ἀπὸ τοῦ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μίσους σκότος ἔχειν . Φῶς γὰρ καὶ σκότος κατὰ ταὐτὸν καὶ περὶ τὸ αὐτὸ ἀνύπαρκτα . Ὥστε ἀπὸ τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης πεφωτισμένος , καὶ τὸν Θεὸν ἔχων , καὶ τὸ πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἔχει φῶς , ὃ ἀπὸ τῆς τοῦ ἀδελφοῦ ἀνάπτεται ἀγάπης . Ὁ δὲ τὸν Θεὸν μὲν ἀγαπᾷν λέγων , μισῶν δὲ τὸν ἀδελφὸν , ἐν σκότῳ ὑπάρχει διηνεκεῖ τῶν φλώττων ἀεὶ τοὺς γνωστικοὺς ὀφθαλμοὺς , ἅτε τὸ τῆς ἀνακράσεως τῆς τε πρὸς τὸν Θεὸν , τῆς τε πρὸς τὸν ἀδελφόν ἀπολωλεκώς φῶς . Καὶ οὐκ οἶδε λοιπὸν , ὅ τι χρήσεται ἑαυτῳ . Πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν , ὅ ἐστιν ἀληθές ἑν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν , ὅτι ἡ σκοτία παργεται , καὶ τὸ φῶς τὸ λληθινὸν ἡδη Θαίνει Ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι , καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν , ἐν τῇ σκοτία ἐστὶν ἔως ἄρτι . Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ , ἐν τῷ φωτὶ μένει , καὶ σκάνδα λον ἑν αὐτῷ οὐκ ἔστιν . Ὁ δὲ μισῶν τθν ἀδελφὸν αὐτοῦ , ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ , καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ , καὶ οὐκ οἷδε ποῦ ὑπάγει , ἔτι ή σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτου . Ἐπειδὴ τῆς Ἐπιστολῆς καθολικῆς οὔσης , καὶ κοινῶς πρὸς ἅπαντας Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας , πρὸς μὲν Ἰουδαίους ἔχει λόγον τὸ εἰπεῖν , οὐ καινὴν ἐντολὴν αὐτοῖς γράφειν περὶ τῆς ἀγάπης , ἀλλὰ παλαιάν Καὶ γὰρ ἐν ταῖς πλαξὶ τοῦ Μωϋσέως τὸ , Ἀγαπήσεις μετά γε Θεὸν καὶ τὸν πλιισίον σου ὡς ἑαυτὸν , γέγραπται . Πρός γε μὴν Ἕλληνας , [ τί ἂν εἴποι τις περὶ παλαιᾶς ἐντολῆς , οὐδαμοῦ ] τούτου εὑρισκομένου ; Φαμὲν οὖν ὡς καὶ τούτοις γέγραπται ὁ πρὸς τοὺς πλησίον νόμος ὁ περὶ ἀγάπης . Καὶ πῶς ; Ἐν τῷ τῆς καρδίας πυξίῳ , φυσικαῖς ἐννοίαις ἐγγεγραμμένος · καὶ ὅτι αἱ ἐνεσπαρμέναι ἔννοιαι ἡμῖν φυσικὸς νόμος λέγεται , Παῦλος ἱκανὸς πιστώσασθαι τὸν λόγον εἰπών · Βλέπω δέ ἔτερρν ννόμον ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοός
Lemmas: ἀλήθεια οὐ εἰμί . ὅς δδʹ εἄν ὁ ] αὐτός ὁ όοον , ἀληθής ἐν οὗτος ἢ ἀγάπη ὁ Θεός τε λειόω . ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ἐν αὐτός Κέσμεν . καί ἀπό ὁ ἐναντίος ὁ αὐτός κατασκευάζω περιουσιαστικός χράω ὁ ἀποδείκνυμι . ὁ λέγω ἐν αὐτός μένω , ὀφείλω , καθίημι ἐκεῖνος περιπατέω , καί αὐτός οὕτως περιπατέω . Ζεύς ὁ ἔργον , φημί , ὁ τέλειος δείκνυμι ἀγάπη πλήν ἐπεί εἰμί τις ὀρθός καί ἀκριβής ποιέω ἐντολή , αὐτός δέ νωθρός διάκειμαι , ὅσπερ ἀπό Θεός πόρρω εἰμί , διά οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἐν Θεός οἰκειόω κατά ὁ πρός θεός οἰκέω ἀξίως βιόω . Ἀγαπητός , οὐ ἐντολή καινὴνγράφω σύ , ἀλλ' ὁ παλαιός ὁ λόγος εἰμί , ὅς ἀκούω ἀπ´ ἀρχή . περι ἀγάπη λοιπός ὁ πρός ὁ πλησίος τρέπω , καί φημί , ὅτι ὁ πρός θεός ἀνάκρασις , ἤτοι ἀγάπη , ἐκ ὁ εἰς ὁ πλησίος πρῶτος γιγνώσκω ἀγάπη · οὐδέ γάρ ἐνδέχομαι ὁ ἀπό ὁ ὁ Θεός γνῶσις πεφωτισμένος , καί ὁ ἀγάπη αὐτός πληρόω , ὁ ἀπό ὁ πρός ὁ ἀδελφός αὐτός μῖσος σκότος ἔχω . Φάος γάρ καί σκότος κατά αὐτός καί περί ὁ αὐτός ἀνύπαρκτος . ὥστε ἀπό ὁ πρός θεός ἀγάπη πεφωτισμένος , καί ὁ θεός ἔχω , καί ὁ πρός ὁ ἀδελφός ἔχω φάος , ὅς ἀπό ὁ ὁ ἀδελφός ἀνάπτω ἀγάπη . ὁ δέ ὁ θεός μέν ἀγαπάω λέγω , μισέω δέ ὁ ἀδελφός , ἐν σκότος ὑπάρχω διηνεκής ὁ φλάω ἀεί ὁ γνωστικός ὀφθαλμός , ἅτε ὁ ὁ ἀνάκρασις ὁ τε πρός ὁ θεός , ὁ τε πρός ὁ ἀδελφός ἀπόλλυμι φάος . καί οὐ οἶδα λοιπός , ὅς τίς χράω ἑαυτοῦ . πάλιν ἐντολή καινός γράφω σύ , ὅς εἰμί ἀληθής ἑν αὐτός καί ἐν σύ , ὅτι ὁ σκοτία παράγω , καί ὁ φάος ὁ λανθάνω ἤδη Θαίνει ὁ λέγω ἐν ὁ φάος εἰμί , καί ὁ ἀδελφός αὐτός μισέω , ἐν ὁ σκοτία εἰμί ἔως ἄρτι . ὁ ἀγάπη ὁ ἀδελφός αὐτός , ἐν ὁ φάος μένω , καί σκάνδα λος ἑν αὐτός οὐ εἰμί . ὁ δέ μισέω τθν ἀδελφός αὐτός , ἐν ὁ σκοτία εἰμί , καί ἐν ὁ σκοτία περιπατέω , καί οὐ οἶδα ποῦ ὑπάγω , ἔτι ή σκοτία τυφλόω ὁ ὀφθαλμός αὐτός . ἐπεί ὁ Ἐπιστολή καθολικός εἰμί , καί κοινῶς πρός ἅπας Ἰουδαῖος καί Ἕλλην , πρός μέν Ἰουδαῖος ἔχω λόγος ὁ εἶπον , οὖον καινός ἐντολή αὐτός γράφω περί ὁ ἀγάπη , ἀλλά παλαιός καί γάρ ἐν ὁ πλάξ ὁ Μωϋσῆς ὁ , ἀγάπησις μετά γε θεός καί ὁ πλιισίον σύ ὡς ἑαυτοῦ , γράφω . πρός γε μήv Ἕλλην , [ τίς εἄν εἶπον τις περί παλαιός ἐντολή , οὐδαμοῦ ] οὗτος εὑρίσκω ; φημί οὖν ὡς καί οὗτος γράφω ὁ πρός ὁ πλησίος νόμος ὁ περί ἀγάπη . καί πῶς ; ἐν ὁ ὁ Καρδία πυξίον , φυσικός ἔννοια ἐγγράφω · καί ὅτι ὁ ἐνσπείρω ἔννοια ἐγώ φυσικός νόμος λέγω , Παῦλος ἱκανός πιστόω ὁ λόγος εἶπον · βλέπω δέ τείρω νόμος ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος