cogPG.PG126 352
ταῖς κολακείαις , καὶ τοῖς ὑευδέσιν ἐπαίνοις εὕφραινον ἐκείνους , δι´ οὓς καὶ Ἡσαΐας ἔλεγεν · Οἱ μακαΡίζοντες ὑμᾶς , πλανῶσιν ἐμὲ · καὶ , οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πικρὸν γ λυκὺ , καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν ! Καὶ οἱ Ἰουδαῖοι δὲ , τοὺς αὐτῶν βασιλεῖς δαίμονας , τοὺς ἄρχοντας τοῦ σκότους , χαίρειν ἐποίουν ἐν ταῖς κατὰ Χριστοῦ συκοφαντίαις καὶ τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν · ἀλλὰ καὶ Ἡρώδην καὶ Πιλάτον , ὡς ἐν τῆ κατακρίσει Χριστοῦ εἰρήνευσαν πρὸς ἀλλήλους Πάντες μοιχεύοντες , ὡς κλίβανος καιόμενος ἔἰς πέψιν , κατακαύματος ἀπὸ τῆς φλογός , Μοιχείαν νοήσεις μὲν καὶ τὴν σωματικὴν , λέγοντος τοῦ Θεοῦ , Πάντες ὅτι οἱ ἐν Ἰσραὴλ , μοιχεύοντές εἰσι · καὶ οὕτω καιόμενοι τῷ τῆς ἀσελγείας πυρὶ , ὥσπερ κλίβανος , κατακαύματος ἀπὸ τῆς ολονὸς γινοιένου ὃς καίεται εἰς πέψιν , τουτέστιν , εἰς ὄπτησιν ἄρτων . Τὸ τῆς ἀσελγείας δὲ πῦρ ἐπάξει αὐτοῖς τὴν τῆς αἰχμαλωσίας φλόγα , ὑφ´ ἧς κατακαυθέντες , εὔχρηστοι γενήσονται εἰς πέψιν τῆς ὠμότητος , ἢν ἔχουσιν νῦν . Νοήσεις δὲ μοιχείαν καὶ τὴν εἰδωλολατρείαν , εἰς ἣν ἐξεκαίοντο , ἐπακολουθήσαντες τῷ πρώτῳ ἐν αὐτοῖς εἰδωλολάτρῃ Ἱεροβοάμ . Ἀπὸ φυράσεως στέατος , ἔως τοῦ ζυμωθῆναι τὸ ὅλον , ἡμέραι τῶν βασιλέων ὑμων . Στέαρ ἤγουν σταῖς , ὅ ἐστιν ἄλευρον , τὸν λαὸν πάντα καλεῖ , καί φησιν · Ὥσπερ ἡ ζύμη τὰ συμφυρόμενα ἄλευρα μεταποιεῖ πρὸς ἑαυτὴν , οὕτω καὶ ἀφ´ οὕ ἤρξατο ὁ λαὸς φύρεσθαι πρὸς τὴν ζύμην τῆς τοῦ Ἱεροβοὰμ ἀσεβείας , μέχρις οὗ ἐζυμώθη ὅλος , καὶ πρὸς αὐτὴν τῶνβασιλέων ὑμῶν . Δείκνυσι δὲ διὰ τούτου , ὅτι ἐπὶ πάντων τῶν ἀπὸ τοῦ Ἱεροβοὰμ καὶ ἐπὶ τὰ κάτω μασιλέων εἰδωλολατρεία ἐπολιτεύετο . Μοιχεύοντας νόει , καὶ τὴν μοιχαλίδα καὶ ἀμαρτωλὸν γενεὰν πῶν Θεοκτόνων , οἶ ἐκκαιόμενοι τῷ φθόνῳ , καὶ μελετήσαντες τὸν σταυρὸν εἰς πέψιν , ἤτοι ὕφεσιν τοῦ οὐρανίου ἄρτου Χριστοῦ , οὐκ ἔληξαν , ἕως οὕ ἐτέλεσαν τὸ ἔργον . Ταῦτα μέντοι ἡμέραι εἰσὶ τῶν ἀρχόντων καὶ προεχόντων ἐν αὐτοῖς , τουτέστι , συμφορῶν ἀρχαίων . Ἡμέραν γὰρ , ὡς ἔφημεν καὶ ἀνωτέρω , ἡ Γραφὴ καὶ τὴν συμφορὰν καλεῖ . Ὥσπερ δὲ ὁ μὴ πιστεύων , ἤδη κέκριται καὶ πρὸ τῆς κρίσεως · οὕτω καὶ ὁ μοιχεύων , ἤδη καίεται καὶ πρὸ τῆς καύσεως ἐκείνης , ἣν τότε καυθήσεται εἰς πέψιν καὶ ἀρχηγίαν [ ἀργίαν ? ] τῆς κακίας . Οὐκέτι γὰρ ἐνεργηθήσεται ἡ κακία μετὰ τὴν τελευταίαν κρίσιν , οὐδέ τις πρὸς αὐτὴν φιλίως ἕξει · ἀλλ´ αἰώνιον μέσος πρὸς αὐτὴν ἔσται τοῖς νῦν ἀγαπῶσιν αὐτὴν , ὅτι διὰ ταύτην αἰωνίως κολάζονται . Νῦν μὲν γὰρ σαίνει τοὺς ἀνοήτους τῷ φαινομένῳ ἡδεῖ · τότε δὲ ἀποκαλυφθείσης τῆς ἀσχημοσύνης αὐτῆς , μεταμέλεια
Lemmas: ὁ κολακεία , καί ὁ υευδεσις ἔπαινος εὐφραίνω ἐκεῖνος , δις ὅς καί Ἠσαΐας λέγω · ὁ μακαρίζω σύ , πλανάω ἐγώ · καί , οὐαί ὁ λέγω ὁ πικρός γ λυκὺ , καί ὁ γλυκύς πικρός ! καί ὁ Ἰουδαῖος δέ , ὁ αὐτός βασιλεύς δαίμων , ὁ ἄρχω ὁ σκότος , χαίρω ποιέω ἐν ὁ κατά Χριστός συκοφαντία καί ὁ ψεῦδος αὐτός · ἀλλά καί Ἡρώδης καί Πιλᾶτος , ὡς ἐν τῆ κατάκρισις Χριστός εἰρηνεύω πρός ἀλλήλων πάνετες μοιχεύω , ὡς κρίβανος καίω εἰς πέψις , κατάκαυμα ἀπό ὁ φλόξ , μοιχεία νοέω μέν καί ὁ σωματικός , λέγω ὁ Θεός , πάνετες ὅτι ὁ ἐν Ἰσραήλ , μοιχεύω εἰμί · καί οὗτος καίω ὁ ὁ ἀσέλγεια πῦρ , ὥσπερ κρίβανος , κατάκαυμα ἀπό ὁ ὄλλυμι γινοιενος ὅς καίω εἰς πέψις , τουτέστιν , εἰς ὄπτησις ἄρτος . ὁ ὁ ἀσέλγεια δέ πῦρ ἐπάγω αὐτός ὁ ὁ αἰχμαλωσία φλόξ , ὑφ´ ὅς κατακαίω , εὔχρηστος γίγνομαι εἰς πέψις ὁ ὠμότης , εἄν ἔχω νῦν . Νόησις δέ μοιχεία καί ὁ εἰδωλολατρεία , εἰς ὅς ἐκκαίω , ἐπακολουθέω ὁ πρῶτος ἐν αὐτός εἰδωλολάτρης Ἱεροβοάμ . ἀπό φύρασις στέαρ , ἔως ὁ ζυμόω ὁ ὅλος , ἡμέρα ὁ βασιλεύς ὑμεῖς . στέαρ ἤγουν σταῖς , ὅς εἰμί ἄλευρον , ὁ λαός πᾶς καλέω , καί φημί · ὥσπερ ὁ ζύμη ὁ συμφύρω ἄλευρον μεταποιέω πρός ἑαυτοῦ , οὗτος καί ἀφή ἕ ἄρχω ὁ λαός φύρω πρός ὁ ζύμη ὁ ὁ Ἱεροβοάμ ἀσέβεια , μέχρι ὅς ζυμόω ὅλος , καί πρός αὐτός τῶνβασιλέων σύ . δείκνυμι δέ διά οὗτος , ὅτι ἐπί πᾶς ὁ ἀπό ὁ Ἱεροβοάμ καί ἐπί ὁ κάτω μασιλέων εἰδωλολατρία πολιτεύω . μοιχεύω νοέω , καί ὁ μοιχαλίς καί ἁμαρτωλός γενεά ποῦ θεοκτόνος , οἶς ἐκκαίω ὁ φθόνος , καί μελετάω ὁ σταυρός εἰς πέψις , ἤτοι ὕφεσις ὁ οὐράνιος ἄρτος Χριστός , οὐ λήγω , ἠώς ἕ τελέω ὁ ἔργον . οὗτος μέντοι ἡμέρα εἰμί ὁ ἄρχω καί προέχω ἐν αὐτός , τουτέστι , συμφορά ἀρχαῖος . Ἡμέρα γάρ , ὡς φημί καί ἀνωτέρω , ὁ γραφή καί ὁ συμφορά καλέω . ὥσπερ δέ ὁ μή πιστεύω , ἤδη κρίνω καί πρό ὁ κρίσις · οὗτος καί ὁ μοιχεύω , ἤδη καίω καί πρό ὁ καῦσις ἐκεῖνος , ὅς τότε καίω εἰς πέψις καί ἀρχηγία [ ἀργία ? ] ὁ κακία . οὐκέτι γάρ ἐνεργέω ὁ κακία μετά ὁ τελευταῖος κρίσις , οὐδέ τις πρός αὐτός φίλιος ἔχω · ἀλ αἰώνιος μέσος πρός αὐτός εἰμί ὁ νῦν ἀγαπάω αὐτός , ὅτι διά οὗτος αἰώνιος κολάζω . νῦν μέν γάρ σαίνω ὁ ἀνόητος ὁ φαίνω ἡδύς · τότε δέ ἀποκαλύπτω ὁ ἀσχημοσύνη αὐτός , μεταμέλεια