cogPG.PG126 113
· καὶ προσδραμών τῇ τοῦ ἱεροῦ Εὐσεβίου λάρνακι , ἐπεχείρει μὲν αἴρειν τὸ ἐκ μαρμάρου τῆς λάρνακος σκέπασμα · ἐφάνη δὲ αὐτῷ ἐκ τῆς θήκης ἀνὴρ φοβερὸς καὶ πύρινος ὅλως [ ὅλως ] . ὃς ἅμα τε διανέστη , καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ ἐνεβριμήσατο πνεύματι , « Πῶς ἐτόλμησας , λέγων , τὸν τοῦ Θεοῦ οἶκον εἰσελθεῖν , καὶ τῳ αὐτοῦ πλάσματι πικρῶς ἐξετάζειν · » Ταῦτα εἰπών , καὶ πάλιν εἰσδῦναι τὴν λάρνακα ἔδοξεν . Ὁ δὲ δαιμονιῶν ἐκεῖνος ἰαθεὶς , θαῦμα πᾶσιν ἦν τὸ ἀπ´ ἐκείνου , δόξαν ἀναφέρων Θεῷ , καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ . μεʹ . ἕτερος πάλιν παράλυτος . οὐδὲ κινηθῆναι ὅλως δυνάμενος , ἀλλὰ καὶ τὰς φυσικὰς ἐκκρίσεις ἐν αὐτῷ τῷ τῆς κατακλίσεως τόπῳ ποιούμενος , ὡς καὶ δυσωδίας αὐτὸν γέμειν καὶ σήψεως , ὑπὸ τῶν κατὰ γένος αὐτῷ προσηκόντων ἀρθεὶς , πλησίον τῆς τοῦ ἁγίου Εὐσεβίου ἐτέθη λάρνακος , μόνῃ πνοῇ τὸ νεκρὸς εἶναι μὴ συγχωρούμενος . ἘπιΚφανεὶς οὖν ὁ ἅγιος αὐτῷ τρεῖς ἐφεξῆς νύκτας , καὶ ἐλαίῳ ἀγίῳ ἀλείφων αὐτὸν καθ´ ὅλου τοῦ σώματος , τελευταῖον ἔφη · « Ἵδε ὑγιὴς γέγονας , ἄπελθε εἰς σὸν οἶκόν σου , χάριτι τοῦ Κυρίου τοῦ ὑγιάσαντος τὸν παράλυτον , καὶ εἰπόντος πρὸς αὐτόν · Ἃρον τὸν κράβατόν σου καὶ περιπάτει . » Ἀναστὰς δὲ ἔμπροσθεν πάντων , περιεπάτει ὑγιὴς , εὔρωστος , οἷσπερ ἱμάτιον ἐλαφρὸν ἀποδυσάμενος τὴν παράλυΖιν . μϛʹ . Παρίτω καὶ ἕτερος , ὃς ἐκ διαλειμμάτων μὲν ἀκαθάρτῳ πνεύματι καὶ οὗτος ἠνοχλεῖτο · ἐπεὶ δέ ποτε ἀγγαρευθεὶς , ἐστάλη μετά τινος τῶν βασιλι . ῶν ταχυδρόμων , ἔτυχε μὲν τῇ δαιμονιώδει ταύτῃ περιόδῳ τηνικαῦτα ἄλλους . Ἐπεὶ τῶν ταχυδρόμων ἐκείνῳ [ ʹ ἐκεῖνον ] ἡ κατεπείγουσα ὁδὸς ἠνάγκασεν ἀπᾶραι , ὁ τὴν δεινὴν ἐκείνην περίοδον τοῦ δαίμονος ὑφιστάμενος , δυσημερεύσας ἐν ταύτῃ , ὡς ἔγνω ῥᾷον γενόμενος , ἀναβὰς τὸν οἰκεῖον ἵππον , ἤλαυνεν ἀκρατῶς . Σπεύδων καταλαβεῖν τῶν βασιλικῶν , τὴν παρὰ τοὺς ἁγίους φημὶ ἀπάγουσαν , καὶ τῷ ἴππῳ ἐλαυνόμενος , καὶ συνότερον [ συντονώτερον ] ἐποχούμενος , ἐν τῷ τοῦ ναοῦ προαυλίῳ εὑρίσκεται · καὶ αὐτίκα τοῦ ἵππου καταπηδήσας , εἰς τὸν ναὸν εἰσέρχεται , καὶ τῇ τοῦ μεγάλου Εὐσεβίου λάρνακι προσπεσὼν , βρηχιμῷ τε καὶ ὑλαΚκαῖς ἐχρῆτο · καὶ τὴν ἐκ μαρμάρων σκέπην τῆς λάρνακος ἀνελόμενος , τῷ τείχει ταύτην προσήρεισεν . Ἐν ὅσῳ δὲ ταῦτα ἐποίει , διεστράφη αὐτοῦ τὸ στόμα ἐπὶ θάτερον μέρος . Ἀλλ´ οὐκ ἠμέλησεν ἡ θεία χάρις οὐδὲ ἐνταῦθα · ἀλλ´ ἐλευθεροῦται μὲν τῆς τοῦ δαίμονος μάστιγος ὁ ἄνθρωπος , ἀποκαθίσταται δὲ αὐτῷ καὶ τὸ στόμα , εἰς τὰς ἄλλας τοῦ λόγου χρείας ὀρθωθὲν , καὶ εἰς τὸ δοξάζειν τὸν Θεόν . Οὕτω
Lemmas: · καί προστρέχω ὁ ὁ ἱερός Εὐσέβιος λάρναξ , ἐπιχειρέω μέν ἀείρω ὁ ἐκ μάρμαρος ὁ λάρναξ σκέπασμα · φαίνω δέ αὐτός ἐκ ὁ θήκη ἀνήρ φοβερός καί πύρινος ὅλως [ ὅλως ] . ὅς ἅμα τε διανίσταμαι , καί ὁ ἀκάθαρτος ἐμβριμάομαι πνεῦμα , « Πῶς τολμάω , λέγω , ὁ ὁ Θεός οἶκος εἰσέρχομαι , καί ὁ αὐτός πλάσμα πικρός ἐξετάζω · » οὗτος εἶπον , καί πάλιν εἰσδύνω ὁ λάρναξ δοκέω . ὁ δέ δαιμόνιος ἐκεῖνος ἰάομαι , θαῦμα πᾶς εἰμί ὁ ἀπ´ ἐκεῖνος , δόξα ἀναφέρω Θεός , καί ὁ θεράπων αὐτός . μου . ἕτερος πάλιν παράλυτος . οὐδέ κινέω ὅλως δύναμαι , ἀλλά καί ὁ φυσικός ἔκκρισις ἐν αὐτός ὁ ὁ κατάκλισις τόπος ποιέω , ὡς καί δυσωδία αὐτός γέμω καί σῆψις , ὑπό ὁ κατά γένος αὐτός προσήκω ἀραρίσκω , πλησίος ὁ ὁ ἅγιος Εὐσέβιος τίθημι λάρναξ , μόνος πνοή ὁ νεκρός εἰμί μή συγχωρώ . Ἐπιφανής οὖν ὁ ἅγιος αὐτός τρεῖς ἐφεξῆς νύξ , καί ἔλαιον ἅγιος ἀλείφω αὐτός καθ´ ὅλος ὁ σῶμα , τελευταῖος φημί · « κύπειρις ὑγιής γίγνομαι , ἀπέρχομαι εἰς σός οἶκος σύ , χάρις ὁ κύριος ὁ ὑγιάζω ὁ παράλυτος , καί εἶπον πρός αὐτός · ἄρον ὁ κράβαττος σύ καί περιπατέω . » ἀναστάς δέ ἔμπροσθεν πᾶς , περιπατέω ὑγιής , εὔρωστος , ὅσπερ ἱμάτιον ἐλαφρός ἀποδύω ὁ παράλυΖιν . μϛʹ . πάρειμι καί ἕτερος , ὅς ἐκ διάλειμμα μέν ἀκάθαρτος πνεῦμα καί οὗτος ενοχλώ · ἐπεί δέ ποτός ἀγγαρεύω , στέλλω μετά τις ὁ Βασίλι . κυβερνάω ταχυδρόμος , τυγχάνω μέν ὁ δαιμονιώδης οὗτος περίοδος τηνικαῦτα ἄλλος . ἐπεί ὁ ταχυδρόμος ἐκεῖνος [ ʹ ἐκεῖνος ] ὁ κατεπείγω ὁδός ἀναγκάζω ἀπαίρω , ὁ ὁ δεινός ἐκεῖνος περίοδος ὁ δαίμων ὑφίστημι , δυσημερεύω ἐν οὗτος , ὡς γιγνώσκω ῥᾳδίως γίγνομαι , ἀναβαίνω ὁ οἰκέω ἵππος , ἐλαύνω ἀκρατής . Σπεύδων καταλαμβάνω ὁ βασιλικός , ὁ παρά ὁ ἅγιος φημί ἀπάγω , καί ὁ ἵππος ἐλαύνω , καί συνοτερος [ σύντονος ] ἐποχέομαι , ἐν ὁ ὁ ναός προαύλιον εὑρίσκω · καί αὐτίκα ὁ ἵππος καταπηδάω , εἰς ὁ ναός εἰσέρχομαι , καί ὁ ὁ μέγας Εὐσέβιος λάρναξ προσπίτνω , βρηχιμῷ τε καί ὑλαΚκαῖς χράω · καί ὁ ἐκ μάρμαρος σκέπη ὁ λάρναξ ἀναιρέω , ὁ τεῖχος οὗτος προσερείδω . ἐν ὅσος δέ οὗτος ποιέω , διαστρέφω αὐτός ὁ στόμα ἐπί ἕτερος μέρος . Ἀλ οὐ ἀμελέω ὁ θεῖος χάρις οὐδέ ἐνταῦθα · ἀλ ἐλευθερόω μέν ὁ ὁ δαίμων μάστιξ ὁ ἄνθρωπος , ἀποκαθίστημι δέ αὐτός καί ὁ στόμα , εἰς ὁ ἄλλος ὁ λόγος χρεία ὀρθόω , καί εἰς ὁ δοξάζω ὁ Θεός . οὕτως