cogPG.PG126 281
ΕΡΙΘΤ . ΧΧΙΧ . οὔσης , καὶ φωτιζούσης τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ λύχνου ὄντος τοῦ νόαου καὶ φωτὸς , μηδὲ κατοκνεῖ ἀνοίγε»ν τοὺς ὀφθαλμοὺς , καὶ πάντως ὄψει τὸ φῶς , εἰ καὶ μὴ ὅλον , ἀλλ´ ὅσον ἐγχωρεῖ · ἐπεὶ οὐδὲ τὸν ἥλιον ὅλον βλέπομεν , ἀλλ´ ὅμως πάντων ἡμῖν ἐστι γλυκύτερος , ὅσον βλέψομεν [ ὅσων βλέπομεν ) . Νόμιζέ τε πρὸς δὲ[σὲ ] λέγειν τὸν Δαβίδ · Ἡτοίμασα λύχνον τῷ Χριστῷ μου . ἕτοιμον σοι τὸν αὐτοῦ νόμον προύτέθεικεν . ὅσος τε ἐν γράμματι καὶ ὅσος ἐν πνεύματι , Χριστῷ ἐστι διὰ τὸ τῆς ἱερωσύνης χρίσμα , τὸ εὐῶδές τε καὶ πολύτιμον . Μὴ τοίνυν καταφρονήσει [ σῃς ] τοῦ οὖτως ἑτοίμου λύχνου , ἵνα δὴ καὶ τοῖς ποσί σου φαἕνων , κατευθυνεῖ [ - θύνειέ νεί - θύνοι ] σου τὰ διαβήματα , καὶ τέκνον φωτὸς τελείου τέλειον ἀπεργάσαιτο , φυλάττων πάσης κακίας σκότους ἀνώτερον . ΕΠΙΣΤ . ΚΘʹ . Τῷ ἡγουμένῳ τῆς ἐν τῷ Ἀνάπλῳ κιρῷ Συμεών Καὶ πῶς αὐτὸν παρόντα τὸν γραμματοκομιστὴν ὑπεοβὰς , ὁσιώτατε Πάτερ , ἑτέρῳ διακόνῳ τῶν πρὸς ἡμᾶς ἐχρησάμην γραμμάτων , ὅν γε οἶδα ἡνωμένον ἡμῖν τοῖς ἀῤῥήκτοις δεσμοῖς τοῦ πνεύματος ; ὡς ἔγωγε τρισάσμενος εἶδον τοῦτον τά τε ἄλλα . Ἡ γὰρ ἔρημος αὕτη ἣν τρίόειν κατεδικάσθημεν , ὡς ταῖς ἐπιθυμίαις στραφέντες εἰς Λἴγυπτον , ὄφεων μὲν καὶ σκορπίων ἀγαθὴ θρέπτειρα , ἀνθρώπων δὲ ἀλλὰ μὴ ἔντως ἐξεικαλῶν ἡ κακία ὡς ἀγαθόν τι γεννήσασθαι · Κἡ κἂν ὑποδέξαιτο , πρὸς ἑαυτὴν μεταβάλλει τὸ ἐπ ἱς ακτον ἀγαθόν . Διά τε γοῦν ταῦτα ἡδέως εἰδον τὸν ἀδελφὸν , ὡς τοιούτων θεαμάτων διψῶν , καὶ ὅπερ [ τιὶ ] πάντων τῶν καθ´ ὑμᾶς ἐπιγνώμων , ὧν ἀνήγγειλεν ἡμῖν , ταῦτα σφόδρα ἐπιποθοῦσι μαθεῖν · καὶ ὅ φησιν ὁ θεῖος Δαβὶδ , παρὰ ταύτην τὴν ἐπιθυμίαν ἐκλείπουσι · καὶ μάλιστα περὶ τοῦ ὁσιωτάτου καὶ τρισμάκαρος Πατρὸς ἡμῶν διψῶσιν ἀκοῦσαι . Δῦ μικρῶς γὰρ διετάραξεν ἡμᾶς ἀκουσθεῖαθεῖσα ] ἡ τοῦ ἐγκλεισθῆναι αὖθις ἐπιθυμίαν [ - μα ] αλ τοῦ , βιαιότερον ἐγκειμένου καὶ ἐκθυμότερον . Ἢν πῶς , ὧ κοινὲ τῶν εὐδρομούντων συμποδιστά , κατὰ τῆς ὁσίας ψυχῆς ἐνεόχμωσας , καὶ τὴν πολλῶν ἀγαθῶν ἀγωγίμων πλήρη φορτίδα πρὸς αὐτῷ τῷ λιμένε . καταδῦσαι , φεῦ ! ἐπεχείρησας , συγχύσας , ὡς ᾤου , τὸ γαληνὸν τῆς ἀδελφότητος πέλαγος ; Ἀλλὰ γὰρ ἀντέπνευσέ σοι τὸ πνεῦμα τῆς εὐθύτητός τε καὶ ἀγαθότητος , καὶ τὰ κύματα ἀντιπεριέστησε , καὶ τῆς ἱερᾶς καταβληθείσης ἀγκύρας , καὶ τῆς σαρκὸς , εἰς κεφαλήν σοι περιετράπη ὁ κίνδυνος . Καὶ νῦν ὁ μὲν , ἐστὶν ὅθεν ἐκπεπτωκὸς σύ · γαλήνης δὲ τὰ πάντα γέμει , καὶ ὁ τοῦ Κυρίου χιτὼν ἀδιάχυτος . Περὶ γοῦν τῆς ἀναπαύσεως τοῦ Πατρὸς μαθόντες , λίαν ἠγαλλιασάμεθα καὶ ηὐφράνθημεν , καὶ ὅτι [ τι Υ ] γεγόναμεν μυκτηρισμ´ ς , καὶ χλευασμὸς τοῖς ἐν κύκλῳ ἡμῶν , ὅτι μὴ πολλοὺς τῷ σκανδάλῳ ἐνεπυρίσαμεν , ἐκ τῶν περὶ τοὺς μοναχοὺς μωλόπων τοῖς σφῶν αὐτῶν βοηθοῦντες πράγμασιν . Ἀλλὰ γὰρ ἐπελαθόμην τῶν κατ´ ἐμαυτὸν , ὥστε ταῦτα ὑμῖν ἀποκλαύσασθαι , ὑπὸ τοῦ σφόδρα τοῖς καθ´ ὑμᾶς ἐναγάλλεσθαι . Οὕτως ἑάλων κατακόρως τῆς ἀδελσι . κῆς χαρᾶς , καὶ ἀπήχθην δέσμιος ἀτυράννητος . Τοσοῦτον
Lemmas: ΤΕ . ΧΧΙΧ . εἰμί , καί φωτίζω ὁ ὀφθαλμός , καί λύχνος εἰμί ὁ νόαου καί φάος , μηδέ κατοκνέω ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός , καί πάντως ὁράω ὁ φάος , εἰμί καί μή ὅλος , ἀλ ὅσος ἐγχωρέω · ἐπεί οὐδέ ὁ ἥλιος ὅλος βλέπω , ἀλ ὅμως πᾶς ἐγώ εἰμί γλυκύς , ὅσος βλέπω [ ὅσος βλέπω ) . νομίζω τε πρός δείδω ] λέγω ὁ Δαβίδ · ἑτοιμάζω λύχνος ὁ Χριστός ἐγώ . ἑτοῖμος σύ ὁ αὐτός νόμος προτίθημι . ὅσος τε ἐν γράμμα καί ὅσος ἐν πνεῦμα , Χριστός εἰμί διά ὁ ὁ ἱερωσύνη χρίσμα , ὁ εὐώδης τε καί πολύτιμος . μή τοίνυν καταφρονέω [ σός ] ὁ οὖτως ἑτοῖμος λύχνος , ἵνα δή καί ὁ πούς σύ φαἕνων , κατευθύνω [ - θύνω νέομαι - θύνω ] σύ ὁ διάβημα , καί τέκνον φάος τέλειος τέλειος ἀπεργάζομαι , φυλάσσω πᾶς κακία σκότος ἀνώτερος . π̈κοστ . κθʹ . ὁ ἡγέομαι ὁ ἐν ὁ ἀνάπλοος κιρῷ Συμεών καί πῶς αὐτός πάρειμι ὁ γραμματοκομιστής ὑποβαίνω , ὅσιος πατήρ , ἕτερος διάκονος ὁ πρός ἐγώ χράω γράμμα , ὅς γε οἶδα ἑνόω ἐγώ ὁ ἄρρηκτος δεσμός ὁ πνεῦμα ; ὡς ἔγωγε τρισάσμενος εἶδον οὗτος ὁ τε ἄλλος . ὁ γάρ ἐρῆμος οὗτος ὅς τριοεν καταδικάζω , ὡς ὁ ἐπιθυμία στρέφω εἰς Λἴγυπτον , ὄφις μέν καί σκορπίος ἀγαθός θρέπτειρα , ἄνθρωπος δέ ἀλλά μή εἷς εξεικαλος ὁ κακία ὡς ἀγαθός τίς γεννάω · καί κἀν ὑποδείκνυμι , πρός ἑαυτοῦ μεταβάλλω ὁ ἔπος ἴς Άκτον ἀγαθός . ζεύς τε γοῦν οὗτος ἡδύς εἶδον ὁ ἀδελφός , ὡς τοιοῦτος θέαμα διψάω , καί ὅσπερ [ τίς ] πᾶς ὁ καθ´ σύ ἐπιγνώμων , ὅς ἀναγγέλλω ἐγώ , οὗτος σφόδρα ἐπιποθέω μανθάνω · καί ὅς φημί ὁ θεῖος Δαυίδ , παρά οὗτος ὁ ἐπιθυμία ἐκλείπω · καί μάλιστα περί ὁ ὅσιος καί τρισμάκαρος πατήρ ἐγώ διψάω ἀκούω . δύο μικρός γάρ διαταράσσω ἐγώ ἀκούω ] ὁ ὁ ἐγκλείω αὖθις ἐπιθυμία [ - μή ] Αλ ὁ , βίαιος ἔγκειμαι καί ἔκθυμος . ἤν πῶς , ἵημι κοινός ὁ εὐδρομέω συμποδιστής , κατά ὁ ὅσιος Ψυχή νεοχμόω , καί ὁ πολύς ἀγαθός ἀγώγιμος πλήρης φορτίς πρός αὐτός ὁ λιμήν . καταδύω , φεῦ ! ἐπιχειρέω , συγχύζω , ὡς οἴομαι , ὁ γαληνός ὁ ἀδελφότης πέλαγος ; ἀλλά γάρ ἀντιπνέω σύ ὁ πνεῦμα ὁ εὐθύτης τε καί ἀγαθότης , καί ὁ κῦμα ἀντιπεριίστημι , καί ὁ ἱερός καταβάλλω ἄγκυρα , καί ὁ σάρξ , εἰς κεφαλή σύ περιτρέπω ὁ κίνδυνος . καί νῦν ὁ μέν , εἰμί ὅθεν ἐκπίπτω σῦς · γαλήνη δέ ὁ πᾶς γέμω , καί ὁ ὁ κύριος χιτών ἀδιάχυτος . περι γοῦν ὁ ἀνάπαυσις ὁ πατήρ μανθάνω , λίαν ἀγαλλιάω καί εὐφραίνω , καί ὅτι [ τίς Υ ] γίγνομαι μυκτηρισμός Σ , καί χλευασμός ὁ ἐν κύκλος ἐγώ , ὅτι μή πολύς ὁ σκάνδαλον γινεπυρίσσω , ἐκ ὁ περί ὁ μοναχός μωλοπαω ὁ σφεῖς αὐτός βοηθός πρᾶγμα . ἀλλά γάρ ἐπιλανθάνομαι ὁ κατ´ ἐμαυτοῦ , ὥστε οὗτος σύ ἀποκλαίω , ὑπό ὁ σφόδρα ὁ καθ´ σύ ἐναγάλλομαι . οὕτως ἁλίσκομαι κατάκορος ὁ ἀδελσι . κέω χαρά , καί ἀπάγω δέσμιος ἀτυράννευτος . τοσοῦτος