cogPG.PG126 586
νατακριθήσονται , ὅτι ἐκ τῶν δολερῶν σταθμίων ἐντήσαντο πλοῦτον ἀσεβείας ἔμπλεον . Ἀσέβειαν δὲ τάχα μὲν ἐντρεπτικῶς ἐνταῦθα τὴν ἀδικίαν λέγει , ἐντοέπων τοὺς ἀδίκους , ὡς δι´ ὥν τοὺς ἀδελφοὺς ἀδικοῦσιν , εἰς τὸν Θεὸν ἀσεβοῦντας , τὸν ἀναδεχόμενον εἰς ἑαυτὸν πάντα ὅσα τοῖς ἀδελφοῖς ἐπιδειξόμεθα · τάχα δὲ καὶ ἐπειδὴ πλουτοῦντες οἱ Ἰσραηλῖται , καὶ εἰς τρυφὴν ἐκπορνεύοντες , ἐπὶ εἰδωλολατρείας ἐξέπιπτον , τοὺς τῶν Ἑλλήνων ἐμπαθεῖς θεοὺς καὶ αὐτοὶ προσκυνοῦντες , ἵν´ ἀνεύθυνον αὐτοῖς ἦ τὸ ἀμαρτάνειν . διὰ τοῦτο εἶπεν , ὅτι Τὸν πλοῦτον ἀσεβείας ἐν έπλησαν . Καὶ ὁ ἀνωτέρω δὲ ῥηθεὶς ἄνομος Ἰούδας οὐ δικαιωθήσεται , ὅτε ζυγοστατεῖ Θεὸς τὰ αὐτοῦ , οὐδὲ τὰ δολερὰ αὐτοῦ στάθμια , ὃς δολερὸς ἦν , καὶ ὡς κλέπτων ἀπὸ τοῦ γλωσσοκόμου , καὶ ὡς τῷ ὑπ´ αὐτοῦ πωλουμένῳ συνεσθίων , ὕστερον δὲ καὶ καταφιλῶν ὅν προὐδίδου · ἐξ ὧν πλοῦτον συνάγων , ἠσέβησε , Θεὸν σταυρώσας . Ἔχει δὲ καὶ ἕκαστος ἡμῶν ζυγὸν καὶ στάθμια , δι´ ὧν ὡρίσθη τῇ τε ἀρετῇ , καὶ πῆ κακίᾳ , ἐκάστῃ τὰ οἰκεῖα ἀπονέμειν . Εἰ οὖν ἀνομήσῃ , καὶ μὴ τὸ οἰκεῖον ἑκάστῃ ἀποδῷ , οὐ δικαιωθήσεται . Τοιαῦτα δολερὰ στάθμια καὶ οἱ Ἕλληνες ἔχοντες , τὸν πλοῦτον τῆς σοφίας αὐτῶν ἀσεβείας ἐνέπλησαν , λατρεύσαντες τῇ κτίσει παρὰ τὸν Κτίσαντα , καὶ ἀλλαξάμενοι τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἐν ῥμοιώματι φθαρτοῦ ἀνθρώπου , καὶ τετραπόδων καὶ ἐρπετῶν . Ὁρᾷς ἀδίκους ἀλλάκτας καὶ ζυγοστάτας ; Καὶ οἱ ἐνοικοῦντες αὐτὴν ἐλάλησαν ἄδικα Ἡ σύνταξις οὕτως · Οὐ κοσμήσει οἶκος ἀνόμου τὴν τόλιν , ἐν ᾗ τὰ προειρημένα κακά εἰσι , καὶ οἱ ἐνοινρῶντες αὐτὸν πᾶσαν συκοφαντίαν καὶ πᾶν ψεῦδος ἐπιτηδεύουσι . Καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν ὑψώθη ἐν στόματι αὐτῶν . Τουτέστι , μεγάλην ἐξουσίαν ἔλαβεν ἡ γλῶσσα αὐτῶν , ὥστε λέγειν ὅσα ἂν βούλοιντο , καὶ τὸ μικρὸν μέγα ποιεῖν , καὶ ὄγκον περιτιθέναι τοῖς ψευδῶς λεγομένοις . Οἱ ἐνοικοῦντες τὴν πόλιν Ἰερουσαλὴμ ἐλάλησαν ψευδῆ κατὰ τοῦ Κυρίου · Εἰ μὴ ἦν οὗτος κακοποιὸς , οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν · καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν ὑψώθη , ὅτε ἔκραζον · Ἅρον , ἄρον σταύρωσον αὐτόν αὶ ἐγὼ ἄρξομαι τοῦ πατάξαι σε , καὶ ἀπανιῶ σε ἐπὶ ταῖς ἀμαρτίαις σου . Ἐπειδὴ , φησὶν , ἀφ᾽ ἑαυτῆς οὐ δύναται τὸ δέον συνιδεῖν , ἀρχὴν ποιήσουαι τοῦ κολάσαι σε , καὶ εἰς τοσοῦτον , ὥστε ἀφανισμῷ παραδοῦναι σε , οὐκ ὀργιζόμενος , ἀλλὰ διὰ τὰς πολλάς σου ἀμαρτίας τὴν πικρὰν ταύτην δίκην ἐπιτιθείς σοι · ταῖς γὰρ τοσαύταις σου ἁμαρτίαις οὐ μετρία πληγὴ , ἀλλὰ τέλειος ἀφανισμὸς προσήκει . Μήποτε δὲ τοῦτο δηλοῖ , ὅτι ὁ Θεὸς τὸν ἀφανισμὸν ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ποιεῖται , ταύτας ἀφανίζων , οὐχὶ τοὺς τιμωρουμένους .
Lemmas: νατακριτιθημι , ὅτι ἐκ ὁ δολερός στάθμιον ἐντείνω πλοῦτος ἀσέβεια ἔμπλεος . ἀσέβεια δέ τάχα μέν ἐντρεπτικός ἐνταῦθα ὁ ἀδικία λέγω , εντοεπος ὁ ἄδικος , ὡς δις ἀνά ὁ ἀδελφός ἀδικέω , εἰς ὁ θεός ἀσεβέω , ὁ ἀναδέχομαι εἰς ἑαυτοῦ πᾶς ὅσος ὁ ἀδελφός ἐπιδείκνυμι · τάχα δέ καί ἐπεί πλουτέω ὁ Ἰσραηλίτης , καί εἰς τρυφή ἐκπορνεύω , ἐπί εἰδωλολατρία ἐκπίπτω , ὁ ὁ Ἕλλην ἐμπαθής θεός καί αὐτός προσκυνέω , ὅς ἀνεύθυνος αὐτός εἰμί ὁ ἁμαρτάνω . διά οὗτος εἶπον , ὅτι ὁ πλοῦτος ἀσέβεια ἐν πίμπλημι . καί ὁ ἀνωτέρω δέ ἐρῶ ἄνομος Ἰούδας οὖον δικαιόω , ὅτε ζυγοστατέω θεός ὁ αὐτός , οὐδέ ὁ δολερός αὐτός στάθμιον , ὅς δολερός εἰμί , καί ὡς κλέπτω ἀπό ὁ γλωσσόκομον , καί ὡς ὁ ὑπό αὐτός πωλέω συνεσθίω , ὕστερος δέ καί καταφιλέω ὅς προδίδωμι · ἐκ ὅς πλοῦτος συνάγω , ἀσεβέω , θεός σταυρόω . ἔχις δέ καί ἕκαστος ἐγώ ζυγόν καί στάθμιον , δις ὅς ὁρίζω ὁ τε ἀρετή , καί πῇ κακία , ἐκάστης ὁ οἰκεῖος ἀπονέμω . εἰμί οὖν ἀνομέω , καί μή ὁ οἰκέω ἕκαστος πωλέω , οὖον δικαιόω . τοιοῦτος δολερός στάθμιον καί ὁ Ἕλλην ἔχω , ὁ πλοῦτος ὁ σοφία αὐτός ἀσέβεια ἐμπίμπλημι , λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω , καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ Θεός ἐν ρμοιωμα φθαρτός ἄνθρωπος , καί τετράπους καί ἑρπετόν . ὁράω ἄδικος ἀλλακτής καί ζυγοστάτης ; καί ὁ ἐνοικέω αὐτός λαλέω ἄδικος ὁ σύνταξις οὕτως · οὖον κοσμέω οἶκος ἄνομος ὁ τόλιν , ἐν ὅς ὁ προερέω κακός εἰμί , καί ὁ ἐνοινρῶντες αὐτός πᾶς συκοφαντία καί πᾶς ψεῦδος ἐπιτηδεύω . καί ὁ γλῶσσα αὐτός ὑψόω ἐν στόμα αὐτός . τουτέστι , μέγας ἐξουσία λαμβάνω ὁ γλῶσσα αὐτός , ὥστε λέγω ὅσος εἄν βούλομαι , καί ὁ μικρός μέγας ποιέω , καί ὄγκος περιτίθημι ὁ ψευδής λέγω . ὁ ἐνοικέω ὁ πόλις Ἱεροσόλυμα λαλέω ψευδής κατά ὁ κύριος · εἰμί μή εἰμί οὗτος κακοποιός , οὐ ἄν σύ παραδίδωμι αὐτός · καί ὁ γλῶσσα αὐτός ὑψόω , ὅτε κράζω · ἄρον , ἄρον σταυρόω αὐτός ὅς ἐγώ ἄρχω ὁ πατάσσω σύ , καί ἀφανίζω σύ ἐπί ὁ ἁμαρτία σύ . ἐπεί , φημί , ἀπό ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι ὁ δήω συνοράω , ἀρχή ποιέω ὁ κολάζω σύ , καί εἰς τοσοῦτος , ὥστε ἀφανισμός παραδίδωμι σύ , οὐ ὀργίζω , ἀλλά διά ὁ πολύς σύ ἁμαρτία ὁ πικρός οὗτος δίκη ἐπιτίθημι σύ · ὁ γάρ τοσοῦτος σύ ἁμαρτία οὖον μέτριος πληγή , ἀλλά τέλειος ἀφανισμός προσήκω . μήποτε δέ οὗτος δηλόω , ὅτι ὁ θεός ὁ ἀφανισμός ἐπί ὁ ἁμαρτία ποιέω , οὗτος ἀφανίζω , οὐ ὁ τιμωρέω .