cogPG.PG126 21
τοῦ κόσμου πατὴρ , ὁ διάβολος , τῆς κοσμικῆς , φημί , ἡδυπαθείας καὶ συγχύσεως . Διὸ καὶ ὁ Κύριος περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς τὸν Πατέρα φησίν · Ού ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου , ἀλλ Ἰνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ , ἤτοι τοῦ κόσμου , ὃν καὶ ἐν τῷ πονηρῷ ἀλλαχοῦ κεῖσθαί φησιν . Ἄλλως τε , εἰ ὁ πονηρὸς ἀντίκειται τῷ ἀγαθῷ Παταὶ ὁ δὲ ταῖς ἐπιθυμίαις τοῦ κόσμου δουλεύων οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Πατρὸς , ἀλλ´ ἐκ τοῦ κόσμου · εὔδηλον Ἐτι ὁ ἐκ τοῦ Πατρὸς μὴ ὢν , ἀλλ´ ἐκ τοῦ κόσμου , ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστί · καθὼς καὶ ἐν Εὐαγγελίοις φησὶ πρὸς Ἰουδαίους · Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλρι ἐστέ · τοῦτ´ ἔστιν ἐκ τῶν σαρκικῶν ἐπιτηδευμάτων , ὧν ὁ διάβολος σπορεὺς τε καὶ φυτοκόμος . Καὶ ταῦτα δέ , [ φησι , ] τὰ κοσμικὰ ἐπιθυμήματα οὐκ ἔχει τὸ μένον τε καὶ ἑστώς · τὰ δὲ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , διαρκῆ καὶ διαιωνίζοντα . Οὐκ ἔστι δὲ σωφρόνων , τὰ μὲν ἑστῶτα παρατρέχειν , τῶν δὲ ἀφανιζομένων ἀντέχεσθαι , ταὐτόν τι ποιοῦντες τῷ περὶ φάσματα οἰκίας οἰκονομοῦντι ] οἰκοδομοῦντι ] . Παιδία . ἐσχάτη ἄρα ἐστί · καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ Ἀντίχριστος ἔρχεται , καὶ νῦν Ἀντίχριστοι πολλοὶγεγόνασιν · ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὧρα ἐστίν . Τὸ , Ἐσχάτη ὥρα ἐστὶν , ἀνεπαχθέστερον οὕτως · Ἐπεὶ καθολικὴ Ἐπιστολὴ ἀρμόζουσα παντὶ ἀνθρώπῳ , οὐ μία δὲ ὁροθεσμία ζωῆς παντὶ , ἄδηλον δὲ ἑκάστῳ τὸ οἰκεῖον τέλος · εἰκότως οὖν τῷ οἰκείῳ τέλει ἐπέστησεν ἕκαστον , ἵν ὡς περὶ ἐσχάτης τῆς ζωῆς ὥρας ἑκάστῳ ἐνεστηκυίας , νῆψις ἐπακολουθῇ · καὶ οὔτω βίος ἄμωμος , καὶ καθαριότης πράξεων εἰς ἀεὶ Χριστιανοῖς ἐμπολιτεύηται . ἄλλως · Οὐκ ἔχει χωραν ὁ διαπαίζειν ταῦτα μελαγχολῶν . Παντὸς γὰρ πράγματος εἰς τρία μεριζομένου , ποώτου , καὶ μέσου , καὶ τελευταίου · πάντως τὸ ἀπὸ τοῦ μέσου πᾶν , ἔσχατον λέγεσθαι οὐδὲν ἀπεικός . Ὥστε εἰ κατὰ τὸ μέσον τῆς χιλιοετοῦς δεκάδος ὁ Κύριος παρεγένετο(σχεδὸν γὰρ ἐν τῷ πεντακισχιλιοστῳ πεντακοσιοστῷ ἡ ἐν γῇ παρουσία αὐτοῦ , τὸ ἀπὸ τούτου ὡς ἀπὸ τοῦ μέσου πᾶν , ἔσχατον λέγεσθαι , οὐδεὶς ἂν μέμψοιτο . Ἐπεὶ οὐν τὸ μέσον ἀπὸ τῆς τοῦ Κυρίου ἐλεύσεως ἡ χιλιοετὴς ὑπερέβη σωρεία , καλῶς ἂν τὸ ἀπὸ τούτου ἅπαν ἔσχατον λέγοιτο . Τοῦτο μὲν οὖν ἀληθέστατον καὶ κατὰ τὸν χρυσοῦν Ἰωάννην . Ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον , ἀλλ´ οὐκ ἧσαν ἐξ ἡμῶν . Ε γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν ,, μεμενήκεισαν ἂ μεθ´ ἡμῶν · ἀλλ ἷνα φανερωθῶσιν , ὅτι οὐκ εἰσὶ πόντες ἐξ ήμῶν . Εἰπὼν περὶ Ἀντιχρίστων , ἐπιφέρει καὶ ἀπὸ το ] μηδὲν διαστειλάμενος εἰς σαφήνειαν τοῦ λόγου . Λέγω δὲ , ὥσπερ ἐρωτήσαντα ἑαυτόν · Καὶ πόθεν οἱ Ἀντίχριστοι οὗτοι ; οὕτως εἰπεῖν τὸ , Ἐξ ἡμῶν . Οὕτως οὖν δέον ποιῆσαι , οὐχ οὕτως ἐχρήσατος ἵως τῇ ουγχύσει τοῦ λόγου τὸ περὶ αὐτοὺς ἀηδὲς ἐνδεν κνύμενος . Ἀλλὰ [ ιὰ τί ἀπὸ των τοῦ Κυρίου μαθητῶν
Lemmas: ὁ κόσμος πατήρ , ὁ διάβολος , ὁ κοσμικός , φημί , ἡδυπάθεια καί σύγχυσις . Διὸ καί ὁ Κύριος περί ὁ μαθητής αὐτός πρός ὁ πατήρ φημί · ὅς ἐρωτάω ἵνα ἀείρω αὐτός ἐκ ὁ κόσμος , ἀλλ' ἵνα τηρέω αὐτός ἐκ ὁ πονηρός , ἤτοι ὁ κόσμος , ὅς καί ἐν ὁ πονηρός ἀλλαχοῦ κεῖμαι φημί . ἄλλος τε , εἰμί ὁ πονηρός ἀντίκειμαι ὁ ἀγαθός πάω ὁ δέ ὁ ἐπιθυμία ὁ κόσμος δουλεύω οὐ εἰμί ἐκ ὁ πατήρ , ἀλ ἐκ ὁ κόσμος · εὔδηλος ἔτι ὁ ἐκ ὁ πατήρ μή εἰμί , ἀλ ἐκ ὁ κόσμος , ἐκ ὁ διάβολος εἰμί · καθώς καί ἐν Εὐαγγέλιος φημί πρός Ἰουδαῖος · σύ ἐκ ὁ πατήρ ὁ διαβόλρι εἰμί · τοῦτος εἰμί ἐκ ὁ σαρκικός ἐπιτήδευμα , ὅς ὁ διάβολος σπορεύς τε καί φυτοκόμος . καί οὗτος δέ , [ φημί , ] ὁ κοσμικός ἐπιθύμημα οὐ ἔχω ὁ μένω τε καί ἵστημι · ὁ δέ κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός , διαρκής καί διαιωνίζω . οὐ εἰμί δέ σώφρων , ὁ μέν ἵστημι παρατρέχω , ὁ δέ ἀφανίζω ἀντέχω , αὐτός τίς ποιέω ὁ περί φάσμα οἰκίον οἰκονομέω ] οἰκοδομέω ] . παιδία . ἔσχατος ἄρα εἰμί · καί καθώς ἀκούω ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχομαι , καί νῦν ἀντίχριστος πολλοιγιγνομαι · ὅθεν γιγνώσκω ὅτι ἔσχατος ὤρα εἰμί . ὁ , σχέθω ὥρα εἰμί , ἀνεπαχθής οὕτως · ἐπεί καθολικός Ἐπιστολή ἁρμόζω πᾶς ἄνθρωπος , οὖον εἷς δέ οροθεσμιος ζωή πᾶς , ἄδηλος δέ ἕκαστος ὁ οἰκέω τέλος · εἰκότως οὖν ὁ οἰκεῖος τέλος ἐφίστημι ἕκαστος , ἵνα ὡς περί ἔσχατος ὁ ζωή ὥρα ἕκαστος ἐνίστημι , νῆψις ἐπακολουθέω · καί οὐτάω βίος ἄμωμος , καί καθαριότης πρᾶξις εἰς ἀεί Χριστιανός ἐμπολιτεύω . ἄλλως · οὐ ἔχω χώρα ὁ διαπαίζω οὗτος μελαγχολάω . Παντὸς γάρ πρᾶγμα εἰς τρεῖς μερίζω , ποωτος , καί μέσος , καί τελευταῖος · πάντως ὁ ἀπό ὁ μέσος πᾶς , ἔσχατος λέγω οὐδείς ἀφίημι . ὥστε εἰμί κατά ὁ μέσος ὁ χιλιοετής δεκάς ὁ Κύριος παραγιγνώσκω γάρ ἐν ὁ πεντακισχιλιοστεον πεντακοσιοστός ὁ ἐν γῆ παρουσία αὐτός , ὁ ἀπό οὗτος ὡς ἀπό ὁ μέσος πᾶς , ἔσχατος λέγω , οὐδείς εἄν μέμφομαι . ἐπεί ὀν ὁ μέσος ἀπό ὁ ὁ κύριος ἔλευσις ὁ χιλιοετής ὑπερβαίνω σωρεία , καλῶς εἄν ὁ ἀπό οὗτος ἅπας ἔσχατος λέγω . οὗτος μέν οὖν ἀληθής καί κατά ὁ χρύσεος Ἰωάννης . ἐς ἐγώ ἐξέρχομαι , ἀλ οὐ ἧσαν ἐκ ἐγώ . Ε γάρ εἰμί ἐκ ἐγώ ,, μένω ὅς μεθ´ ἐγώ · ἀλλ' ἷνα φανερόω , ὅτι οὐ εἰμί Πόντες ἐκ ἥμων . εἶπον περί ἀντίχριστος , ἐπιφέρω καί ἀπό ὁ ] μηδείς διαστέλλω εἰς σαφήνεια ὁ λόγος . λέγω δέ , ὥσπερ ἐρωτάω ἑαυτοῦ · καί πόθεν ὁ ἀντίχριστος οὗτος ; οὕτως εἶπον ὁ , ἐς ἐγώ . οὕτως οὖν δήω ποιέω , οὐ οὕτως χράω ἰός ὁ ουγχυσεω ὁ λόγος ὁ περί αὐτός ἀηδής ἔνδω κνύω . ἀλλά [ ἰά τίς ἀπό ὁ ὁ κύριος μαθητής