cogPG.PG126 265
εεινοι αὐτῷ οἰηἱ Παὶῖιῖα εἰ αἰῶ . ΕΡΙΘΤ . viii . Εἰαεηι . καὶ τήνδε τὴν κακὴν μοῖραν αὐτῶν ἀποσόβησον . Τῶν τις γὰρ μοναχῶν καὶ ἱερέων ὁ ἐκ τῶν ἐμῶν κακῶν . καταφρονήσας μὲν Θεοῦ , ἀπαναισχυντήσας δὲ καὶ πρὸς ἀνθρώπινον ὄνειδος · καὶ τοῦτο δὴ τὸ προφητικὸν , ὅψιν πόρνης ἑαυτῷ σχηματίσας , ἀπεβάλετο μὲν τὸ σχῆματὸ ἅγιον , ναὶ ὁ βόρος δὲ ἀντὶ νηστευτοῦ , καὶ ἀσελγὴς ἀντὶ σωφρονικοῦ , μᾶλλον δὲ σωφρονικὸς τελεσθεὶς γυναικί τε σύνεστι καὶ ἀπηρυθριασμένως ἐι·πομπεύει τῇ ἀσελγείᾳ . Καὶ τοῦτο μὲν καὶ δακρύωσν πολλῶν ἄξιον · ἀλλ´ οὖν ἀνεκτότερον πρὸς τὸ ῥηθησόμενον . Ὃ δ´ οὖν καὶ Θεὸν μάλιστα παροργίζει , καὶ ἡμᾶς λυπεῖ , ἄκουσον , ὁ μόνος τοῦτο δυνάμενος διορθώσασθαι . Ὡς γὰρ τὸν θεῖον φόβον ἀπετινάξατο , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν εἶπεν · ὁδοὺς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι , ἐκ κακίας δυνατὸς εἶναι ἱμείρεται , καὶ ἐπείγεται , καὶ τοις ἀνθρώποις τοῦ Ἰασήπου τῶν ἀδίκων καὶ ἀθέσμων λημμάτων πρόξενος γίνεται . Οἱ δὲ περιέπουσι τοῦτον · τί δὲ οὐ μέλλουσι ; καὶ μόνον ἐπὶ κεφαλῇ φέρουσιν · οἱ δὲ πένητες κατὰ κεφαλῆς φέρονται καὶ ἀπόλλυνται ταῖς συκοφαντίαις μὴ ὄντος λυτρουμένου μηδὲ σώζοντος . Ἔστειλα , καὶ ἤγαγον τὸν ἐπικατάρατον πρός με , καὶ ἠσφαλίσατό μοι ἄχρι τῶν Κυριακῶν τὴς ἀπόκρεω , μὴ εὐρεθῆναι μηδένα τῶν τῆς βουλήσεως μερῶν μήτε κατά τινος ἐγκαλέσαι . Ἀπέλυσα τοῦτον καὶ οἱ Χριστιανοὶ οἱ τοῦ Ἰασήπου ἄνθρωποι περοέπουσιν αὐτὸν , καὶ κυνηγὸν ἔχουσιν · οὕτω γὰρ ἑαιλ τὸς ἑαυτὸν ὁνομάζει , τὰ φίλα τούτοις θηράματα χαριζόμενος . Ἐπὶ τούτοις διανάστηθι , ὧὦ αὐθέντη μου , καὶ εἰπὲ λόγῳ , καὶ τὸ δαιμόνιον , ὃ τῷ τοῦ Θεοῦ λαῷ ἐπηρεάζει , ἀπελαθήσεται . Μηδεὶς δέ σε ἀπατήσῃ διακένοις λέγοις , ὅτι μετανοήσει ὁ κλέπτης · ποσα γὰρ αὐτῷ προσήγαγον μετανοίας φάρμακα καὶ πέρυσι , καὶ νῦν , καὶ δι´ ἐπιστολῆς , καὶ αὐτοπροσὡπως ἐντυγχάνων ; Ἀλλὰ κωφῷ προσελάλουν κύματι , καὶ ἡ πάρδαλις αὖθις κατὰ στίγματος . Ἐλέησον οὖν τοὺς πένητας καὶ πρὸ τούτων τὴν ἐκεῖνο · , ψυχὴν , ἢ πρὸ τοῦ τοῦτον φθείρειν ταῖς ζημίαις , τῇ κακίᾳ προφθείρεται · καὶ ἀπελαθήτω τῶν μελῶνν τούτων λοιμὸς καὶ νόσημα ἐπιδήμιον . Εἰ δὲ καὶ αὐτὸς ἰσχύσω συλλαβεῖν τοῦτον , τῷ πύργῳ ἐποθανεῖπαι ὡς κακὸν κοινὸν καὶ δημόσιον . Θεὸς δὲ εἴη στ σώζων τὸν ἅγιόν μου αὐθέντην πάοης κακίας ἀνώτερον καὶ κακώσεως . ΕΠΙΣΤ Ηʹ . Τῶν θείων ἀνδρῶν , πανσέβαστέ μου αὐθέντη καὶ ἀντιλῆπτορ , ἀμεταμέλητα εἶναι δεῖ , ὥσπερ καὶ τοῦ Θεοῦ , τὰ χαρίσματα . Ἐπεὶ οὖν θεότητα μὲν ἡ σὴ περιωπὴ τῆς ἀρχῆς ἐχαρίσατο ἡμῖν προηγουμέυως ἐκ τοῦ θεοστεφοῦς καὶ κραταιοῦ βασιλέως , καὶ θεοῦ ἐγκοσμίου , ἵνα οὕτως εἴπω , τῇ Ἐκκλησία κεχάριστο , φημὶ δὲ τὴν τῶν πολι γειτόνων ἱερέων πα τελῶς ἐξουσίαν μόνῳ καταβαρυνομένην τῷ τοῦ ζευνόλεω τέλει , τῶν ἄλλων δὲ πασῶν ὑπερκειμένην ἐπηρειῶν ) , τί τοσαύτην παρ-λλάξῃ τὴν χάριν , ἅγιέ μου αὐθέντη καὶ ἀντιλῆπτορ ; Εἰ μὲν γοῦν ἐκινήσαΥέν τι πρὸς τὴν σὴν δόξαν ἡμεῖς , καὶ τὸ γεγυνὸς
Lemmas: εἵνω αὐτός οἴομαι Παῖος εἰμί αἰών . ΤΕ . viii . Εἰαεηι . καί ὅδε ὁ κακός μοῖρα αὐτός ἀποσοβέω . ὁ τις γάρ μοναχός καί ἱερός ὁ ἐκ ὁ ἐμέω κακός . καταφρονέω μέν Θεός , ἀπαναισχυντέω δέ καί πρός ἀνθρώπινος ὄνειδος · καί οὗτος δή ὁ προφητικός , δρύοψ πόρνη ἑαυτοῦ σχηματίζω , ἀποβάλλω μέν ὁ σχῆμα ἅγιος , ναί ὁ βόρος δέ ἀντί νηστευτής , καί ἀσελγής ἀντί σωφρονικός , μᾶλλον δέ σωφρονικός τελέω γυνή τε σύνειμι καί ἀπηρυθριασμένως ἐπιπομπεύω ὁ ἀσέλγεια . καί οὗτος μέν καί δακρύωσν πολύς ἄξιος · ἀλ οὖν ἀνεκτός πρός ὁ εἴρω . ὅς δδʹ οὖν καί θεός μάλιστα παροργίζω , καί ἐγώ λυπέω , ἀκούω , ὁ μόνος οὗτος δύναμαι διορθόω . ὡς γάρ ὁ θέω φόβος ἀποτινάσσω , καί πρός ὁ θεός εἶπον · ὁδός σύ οἶδα οὖον βούλομαι , ἐκ κακία δυνατός εἰμί ἱμείρω , καί ἐπείγω , καί ὁ ἄνθρωπος ὁ Ἰασήπου ὁ ἄδικος καί ἄθεσμος λῆμμα πρόξενος γίγνομαι . ὁ δέ περιέπω οὗτος · τίς δέ οὖον μέλλω ; καί μόνος ἐπί κεφαλή φέρω · ὁ δέ πένης κατά κεφαλή φέρω καί ἀπόλλυμι ὁ συκοφαντία μή εἰμί λυτρόω μηδέ σῴζω . στέλλω , καί ἄγω ὁ ἐπικατάρατος πρός ἐγώ , καί ἀσφαλίζω ἐγώ ἄχρι ὁ κυριακός σής Απόκρεω , μή εὑρίσκω μηδείς ὁ ὁ βούλησις μέρος μήτε κατά τις ἐγκαλέω . ἀπολύω οὗτος καί ὁ Χριστιανός ὁ ὁ Ἰασήπου ἄνθρωπος περοεπειμι αὐτός , καί κυνηγός ἔχω · οὗτος γάρ ἑαιλ τός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ὁ φίλος οὗτος θήραμα χαρίζομαι . ἐπί οὗτος διανίστημι , ᾠόν αὐθέντη ἐγώ , καί εἶπον λόγος , καί ὁ δαιμόνιον , ὅς ὁ ὁ Θεός λαός ἐπηρεάζω , ἀπελαύνω . μηδείς δέ σύ ἀπατάω διάκενος λέγω , ὅτι μετανοέω ὁ κλέπτης · πόσος γάρ αὐτός προσάγω μετάνοια φάρμακον καί πέρυσι , καί νῦν , καί δις ἐπιστολή , καί αυτοπροσώπως ἐντυγχάνω ; ἀλλά κωφός προσλαλέω κῦμα , καί ὁ πάρδαλις αὖθις κατά στίγμα . ἐλεάω οὖν ὁ πένης καί πρό οὗτος ὁ ἐκεῖνος · , ψυχή , ἢ πρό ὁ οὗτος φθείρω ὁ ζημία , ὁ κακία προφθείρω · καί ἀπελαύνω ὁ μέλα οὗτος λοιμός καί νόσημα ἐπιδήμιος . εἰμί δέ καί αὐτός ἰσχύω συλλαμβάνω οὗτος , ὁ πύργος εποθανειπαις ὡς κακός κοινός καί δημόσιος . θεός δέ εἰμί στ σῴζω ὁ ἅγιος ἐγώ αὐθέντης πάομαι κακία ἀνώτερος καί κάκωσις . π̈κοστ ἤ . ὁ θεῖον ἀνήρ , πανσέβαστος ἐγώ αὐθέντη καί αντιλήπτορας , ἀμεταμέλητος εἰμί δεῖ , ὥσπερ καί ὁ Θεός , ὁ χάρισμα . ἐπεί οὖν θεότης μέν ὁ σός περιωπή ὁ ἀρχή χαρίζομαι ἐγώ προηγέομαι ἐκ ὁ θεοστεφής καί κραταιός βασιλεύς , καί θεός εγκόσμιος , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ ἐκκλησία χαρίζομαι , φημί δέ ὁ ὁ πόλις γείτων ἱερός πῃ τέλος ἐξουσία μόνος καταβαρύνω ὁ ὁ ζευνολαος τέλος , ὁ ἄλλος δέ πᾶς ὑπέρκειμαι ἐπήρεια ) , τίς τοσοῦτος παραλλάσσω ὁ χάρις , ἅγιος ἐγώ αὐθέντη καί αντιλήπτορας ; εἰμί μέν γοῦν ἐκινήσαΥέν τίς πρός ὁ σός δόξα ἐγώ , καί ὁ γίγνομαι