cogPG.PG126 473
ΟΑΡΗΤ Π . σειν τυχὸν , εἰτῆς πατρίδος ἐπιβαῖεν . Οὕτως ἐξελτιώθησαν Καὶ οἷ πολλοὺς πρότερον νομίζοντες θεοὺς , καὶ ἕκαστος ἐν τῷ καιρῷ τοῦ κλύδωνος , νῦν ἕνα ἐπιγνότες τὸν δεσπόζοντα τοῦ κράτους τῆς θαλάσσης , καὶ τὸν σάλον τῶν κυμάτων αὐτῆς καταπραῦνοντα · αὐτῷ καὶ θύουσι , καὶ τὰς ὑποσχέσεις ποιοῦνται . Ὁρᾷς τὰς θείας οἰκονομίας ; Ἔφυγεν ὃ Ἰωνᾶς , ἵνα μὴ αμθῆσιν οἱ Νινευῖται , καὶ ἰδοὺ σώζονται οἱ ναυτικο´ Κπειπα κἀκεῖνος , καὶ πλεῖον τὸ ἀγαθὸν χίνετοι οὕτως ἡ Πρόνοια καὶ τοῖς ἡμετέροις ἁμαρτήμασι πρὸς ἀγαθὸν ἀποκέχρηται . ΚΕΦΑΛ . Βʹ . Καὶ προσέταξε Κύριος κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν Ἰωνᾶν · καὶ ἧν Ἰωνᾶς ἑν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κύτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας . Τὸ , Προσίτα ξεν , ἀντὶ τοῦ , ἠθέλησεν ὑπὸ κήτους καταποὔῆναι τὸν προφήτην · καὶ γέγονε τοῦτο , Οὐ γὰρ ὥσπερ ἀνθρώποις ἢ ἀγγέλοις ἐντέλλεται Θεὸς , εἰς νοῦν αὐτοῖς ἐνηχῶν τὸ πρακτέον , οὕτω καὶ τῷ κήτει ἐν ετείλατο · ἀλλὰ τὸ θελῆσαί τι Θεὸν , νόμος ἐστὶ καὶ πρόσταγμα , ἀναγκαίως ἀποπληρούμενον . Καὶ ἀπῤῥητος ἡμῖν ὃ τῆς ὑπακοῆς τρόπος · αὐτῷ δ´ οὐν ἐγνωσμένος . Καταπίνεται οὖν ὁ προφήτης ὑπὸ τοῦ κήτους , οὐδὲν ἠδικημένος ἐν τῇ καταπόσει · καὶ διαγίνεται ἐν τῇ τοῦ ζώου κοιλίᾳ τρεῖς ἡμέρας καὶ 2ρεῖ · νύκτας · ὃ πέρα πάσης πίστεως δοκεῖ τοῖς ἀκούουσι , καὶ μάλιστα τοῖς ἐξ Ἐλληνικῶν ὡρμημένοις παρακουσμάτων · οἱ καὶ θαυμάζω πῶς οὐ συνιοῦσιν αὐτοὶ , τοῖς σφῶν αὐτῶν πτεροῖς ἁλισκόμενοι . Ἔστι γὰρ καὶ παρ´ αὐτοῖς τι τοιοῦτον περὶ Ἡρακλέος λιγόμενον , ὡς κήτει καταποθέντος , εἴτα ἐκδοθέντος ἀλωβήτου μὲν τ´ ἄλλα πάντα , τὰς δὲ τρίχας μόνας ὰποβαλόντος , καὶ ταῦτα , τῇ ἐμφύτῳ τοῦ ζώσυ θεοαικ τητι . Ἢ γοῦν καὶ τὰ ἡμέτερα παραδέξονται , ἢ καὶ τὰ οἰκεῖα συναθετήσουσιν . Ἐπεὶ δὲ δεῖ μὴ ἁπὸ τῆς τῶν παρ´ ἐκείνοις μύθων σαθρότητος τὴν τῆς ἡμετέρας ἀληθείας στεῤῥότητα συνιστᾷν , ἐννοητέσν , ἅτι πρῶτον μὲν , τί οὐκ ἂν γένοιτο , Θεοῦ βουλομένου ; Ἔπειτα καὶ τὰ περὶ τὸ ἔμβρυον θαυματουργούμενα σκοπητέον , ὃ ὑγρότητι μὲν ἐννήχεται τῇ φυσικῇ · κατέχωσται δὲ ὥσπερ τῇ τῆς κυοφορούσης νηδύτ · ζῇ δὲ ὅμως καὶ σώζεται τοῖς τοῦ Θεοῦ παραόἘως τιθηνούμενον νεύμασι . Καὶ λόγος μὲν οὐδεὶς ἀνθρώπινος τούτων ἐφικνεῖται · πιστεύεται δὲ , ὡς καθ´ ἑκάστην ὁρώμενα , καὶ τῇ ἐνεργείᾳ πιστούμενα . Οὐ τοίνυν οὐδὲ τοῖς κατὰ τὸν Ἰωνᾶν ἀπιστητέδ · . ἀλλὰ καὶ γενέσθαι ταῦτα πιστευτέον , καὶ εἰς τύπιν μυστηρίου μείζονος καὶ θειοτέρου παραδεκτέον ἔφευγε μὲν γὰρ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἀπὸ προσώτο Κυρίου , διὰ τὴν παρακοὴν , καὶ ἀπεκρύβη ἀ´ αὐτοῦ , ὥστε ἀκοῦσαι · Ἀδὰμ , κοῦ εἶ · Ἀπέῤῥφε δὲ ἑαυτὴν τῇ τοῦ βίου τούτου θαλάσσῃ , πλοίω κρωμένη τῷ σώματι , ᾧ καὶ τὸ ναῦλον δέδωκε , τὴν ὑπηρεσίαν
Lemmas: ΟΡ Π . σέω τυγχάνω , ἰταμός πατρίς ἐπιβαίνω . οὕτως εξελτιωθεω καί οἷ πολύς πρότερος νομίζω θεός , καί ἕκαστος ἐν ὁ καιρός ὁ κλύδων , νῦν εἷς ἐπιγιγνώσκω ὁ δεσπόζω ὁ κράτος ὁ θάλασσα , καί ὁ σάλος ὁ κῦμα αὐτός καταπραυμιαινω · αὐτός καί θύω , καί ὁ ὑπόσχεσις ποιέω . ὁράω ὁ θεῖος οἰκονομία ; φεύγω ὅς Ἰωνᾶς , ἵνα μή ἀμάω ὁ Νινευῖται , καί ἰδού σῴζω ὁ ναυτικός Κπειπα ἐκεῖνος , καί πλείων ὁ ἀγαθός χίνος οὕτως ὁ Πρόνοια καί ὁ ἡμέτερος ἁμάρτημα πρός ἀγαθός ἀποχράω . ΚΕ . βέ . καί προστάσσω Κύριος κῆτος μέγας καταπίνω ὁ Ἰωνᾶς · καί ἧμαι Ἰωνᾶς ἑν ὁ κοιλία ὁ κύτος τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ . ὁ , προσιτός ξεʹ , ἀντί ὁ , ἐθέλω ὑπό κῆτος καταποιέω ὁ προφήτης · καί γίγνομαι οὗτος , οὖον γάρ ὥσπερ ἄνθρωπος ἢ ἄγγελος ἐντέλλω θεός , εἰς νόος αὐτός ἐνηχέω ὁ πρακτέος , οὗτος καί ὁ κῆτος ἐν τέλλω · ἀλλά ὁ ἐθέλω τίς θεός , νόμος εἰμί καί πρόσταγμα , ἀναγκαῖος ἀποπληρόω . καί ἀπαρτάω ἐγώ ὅς ὁ ὑπακοή τρόπος · αὐτός δδʹ ὀν γιγνώσκω . καταπίνω οὖν ὁ προφήτης ὑπό ὁ κῆτος , οὐδείς ἀδικέω ἐν ὁ κατάποσις · καί διαγίγνομαι ἐν ὁ ὁ ζῷον κοιλία τρεῖς ἡμέρα καί εἴρω · νύξ · ὅς πέρα πᾶς πίστις δοκέω ὁ ἀκούω , καί μάλιστα ὁ ἐκ Ἑλληνικός ὁρμάω παράκουσμα · ὁ καί θαυμάζω πῶς οὖον συνέρχομαι αὐτός , ὁ σφεῖς αὐτός πτερόν ἁλίσκομαι . εἰμί γάρ καί παρ´ αὐτός τίς τοιοῦτος περί Ἡρακλῆς λίγω , ὡς κῆτος καταπίνω , εἴτα̅ ἐκδίδωμι αλώβητος μέν τ ἄλλος πᾶς , ὁ δέ θρίξ μόνος ἀποβάλλω , καί οὗτος , ὁ ἔμφυτος ὁ ζώννυμι θεοαικ ἀλλότης . ἤ γοῦν καί ὁ ἡμέτερος παραδέχομαι , ἢ καί ὁ οἰκεῖος συναθετέω . ἐπεί δέ δεῖ μή ἀπό ὁ ὁ παρ´ ἐκεῖνος μῦθος σαθρότης ὁ ὁ ἡμέτερος ἀλήθεια στερρότης συνιστάω , ἐννοητής , ἵσμα πρῶτος μέν , τίς οὐ εἄν γίγνομαι , Θεός βούλομαι ; ἔπειτα καί ὁ περί ὁ ἔμβρυον θαυματουργέω σκοπητέον , ὅς ὑγρότης μέν ἐννήχω ὁ φυσικός · κατέχω δέ ὥσπερ ὁ ὁ κυοφορέω νηδύς · ζῶ δέ ὅμως καί σῴζω ὁ ὁ Θεός παραοηως τιθηνέω νεῦμα . καί λόγος μέν οὐδείς ἀνθρώπινος οὗτος ἐφικνέομαι · πιστεύω δέ , ὡς καθ´ ἕκαστος ὁράω , καί ὁ ἐνέργεια πιστόω . οὖον τοίνυν οὐδέ ὁ κατά ὁ Ἰωνᾶς ἀπιστητέδ · . ἀλλά καί γίγνομαι οὗτος πιστευτέον , καί εἰς τύπιν μυστήριον μείζων καί θεῖος παραδεκτέον φεύγω μέν γάρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀπό προσίημι κύριος , διά ὁ παρακοή , καί ἀποκρύπτω ἀ´ αὐτός , ὥστε ἀκούω · Ἀδάμ , ποῦ εἰμί · Ἀπέῤῥφε δέ ἑαυτοῦ ὁ ὁ βίος οὗτος θάλασσα , πλοῖον χράω ὁ σῶμα , ὅς καί ὁ ναῦλος δίδωμι , ὁ ὑπηρεσία