cogPG.PG126 370
σαν · Τῷ Ἐφραὶμ πολλοὺς ἔχοντι θεοὺς , σκοπὸς ναὶ προφήτης μετὰ ἑκάστου θεοῦ καθίστατο · ἄλλοι γὰρ ἦσαν Ἀστάρτης , καὶ ἄλλοι τοῦ Χαμὼς , καὶ ἄλλοι ἄλλου εἰδώλου . Διὰ τοῦτο « παγὶς σκολιὰ ἐπὶ άτας τὰς ὁδοὺς αὐτῆς · » τουτέστι , διὰ τοῦτο ἐπλανήθη , καὶ ἀπώλεσε τὴν εὐθεῖαν τρίβον τῆς τε θεογνωσίας καὶ τῆς ἀρετῆς . Καὶ οἱ Φαρισαῖοι σκοποὶ ταχθέντες τῷ Ἰσραήλ , εἶχον μὲν σχήματα Θεοῦ προφητῶν , τὸν δὲ λαὸν ἐπαγίδευον , σκολιοὶ ὄντες , καὶ ἄλλοτε ἄλλο γενόμενοιγιν . ] , οἱ καὶ τὸν Κύριον παγιδευειν ἐπεχείρουν ἐν λόγῳ σκολιῷ , καὶ οὐκ ἐπ´ εὐθείας προσιόντες αὐτῷ . Εἰ δὲ καὶ πᾶσα ἐξουσία ὑπὸ Θεοῦ τεταγμένη ἐστὶ , σκοπείτω πᾶς ἄρχων , πῶς σκοπὸς ἔσται καὶ Θεοῦ προφήτης . Ἔσται δὲ , εἰ καὶ τοῖς ἄλλοις διαγγέλλῃ [ λλει ] τὸ δίκαιον ἐν ταίς κρίσεσι , καὶ αὐτὸς τοῦτο τηρεῖ ἐν ταῖς πράξεσιν · εἰ δὲ μὴ , παγὶς ἔσται , καὶ αὕτη σκολιὰ , διὰ τὸ σχῆμα τῆς ὑπουλότητος . Μανίαν ἐν οἴκῳ Κυρίου κατέπηξαν . Οὐ μόνον ἐν ταῖς ἄλλαις , φησί , πόλεσιν εἴδωλα ἔστησαν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ βδελύγματα κατέπηξαν · ταῦτα γὰρ ὠνόμασε μανίαν , ὡς ὑπὸ παραφροσύνης καὶ μανίας καὶ ἐκστάσεως γινόμενα . Ἡ μανίαν , ὡς Ἀνωτέρω εἶρηται , τὴν ψευδῆ προφητείαν λέγει , ἣν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου , τουτέστι τῷ λαῷ , κατέπηξαν , καὶ βεβαίαν καὶ μόνιμον ἔστησαν · οὐ γὰρ ἔληξαν ψευδοπροφήτας ἔχοντες . οἶκος τοῦ Κυρίου καὶ ἡ Θεοφόρος σὰρξ , ἐν ᾗ τὴν μανίαν αὐτῶν κατέπηξαν οἱ σταυρώσαντες αὐτὸν , παθόντα ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί . Οἶκος Κυρίου καὶ ὁ νοῦς ἡμῶν , ἐν ᾧ μανίαν πηγνύομεν , ὅτε βλέπομεν εἰς ματαιότητας καὶ μανίας ψευδεῖς , περὶ τὸν μάταιον τοῦτον βίον λυττῶντες . Μανία ὁ ἔρως , μανία ὁ θυμὸς , μανία ἡ παρ´ ἑκάστην ἡδονὴν ὁρμή . Διεφθάρησαν κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ βουνοῦ , μνησθήσεται ἀδικιῶν αὐτῶν , ἐκδικήσει ἀμαρτιῶν Ιμτίας ] αὐτῶν . Ἐξ οὗ δὴ τοῖς βουνοῖς προσέσχον , καὶ τὰς ἐκεῖσε γινομένας θυσίας ἡγάπησαν , διεφθάρησαν τὰς ψυχάς . Καὶ τέως μὲν ἀνεξικακῶν ἦν ὁ Θεός · νῦν δὲ τὴν ἐκδίκησιν ποιήσεται , πασῶν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων τὰς δίκας ἀπαιτῶν . Ἦ καὶ ἱστορίας ἡμᾶς ἀναμιμνήσκει παλαιοτέρας . Γαβαὰ γὰρ πόλις ἦν Βενιαμὶν , ἥτις βὸυνὸς ἑρμηνεύεται . Ἐν ταύτῃ Λευὶτου τινὸς ὁδίτου καταλύσαντος , συνελθόντες οἱ τῆς πόλεως ἐκείνης παράνομοι , τὴν γυναῖκα τούτου λαβόντες , διὰ πάσης νυκτὸς ἐνύβριζον αὐτῇ Τέλος ἡ μὲν ἐτεθνήκει αὐτῆς , κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην · ὁ δὲ ταύτης ἀνὴρ καταδιελὼν τὸν νεκρὸν αὐτῆς εἰς μέλη , διέπεμψε ταῖς φυλαῖς , ὑποδεικνὺς αὐταῖς τὸ μῖσος [ μῖσος ] . Οἱ δὲ ζηλώσαντες , ἀνέβησαν κατὰ τῆς Βενιαμὶν φυλῆς ἐν τῇ Γαβαᾷ , τουτέστι τῷ βουνῷ · καὶ ἅπαξ μὲν καὶ δὶς συμβαλόντες , ἡττήθη
Lemmas: σάω · ὁ Ἐφραίμ πολύς ἔχω θεός , σκοπός ναί προφήτης μετά ἕκαστος θεός καθίστημι · ἄλλος γάρ εἰμί Ἀστάρτη , καί ἄλλος ὁ Χαμώς , καί ἄλλος ἄλλος εἴδωλον . Ζεύς οὗτος « παγίς σκολιός ἐπί ἄτη ὁ ὁδός αὐτός · » τουτέστι , διά οὗτος πλανάω , καί ἀπόλλυμι ὁ εὐθύς τρίβω ὁ τε θεογνωσία καί ὁ ἀρετή . καί ὁ Φαρισαῖος σκοπός τάσσω ὁ Ἰσραήλ , ἔχω μέν σχῆμα Θεός προφήτης , ὁ δέ λαός παγιδεύω , σκολιός εἰμί , καί ἄλλοτε ἄλλος γενόμενος . ] , ὁ καί ὁ κύριος παγιδεύω ἐπιχειρέω ἐν λόγος σκολιός , καί οὐ ἐπι εὐθύς πρόσειμι αὐτός . εἰμί δέ καί πᾶς ἐξουσία ὑπό Θεός τάσσω εἰμί , σκοπέω πᾶς ἄρχω , πῶς σκοπός εἰμί καί Θεός προφήτης . εἰμί δέ , εἰμί καί ὁ ἄλλος διαγγέλλω [ λει ] ὁ Δίκαιος ἐν ὅς κρίσις , καί αὐτός οὗτος τηρέω ἐν ὁ πρᾶξις · εἰμί δέ μή , παγίς εἰμί , καί οὗτος σκολιός , διά ὁ σχῆμα ὁ ὑπουλότης . Μανία ἐν οἶκος κύριος καταπήγνυμι . οὖον μόνος ἐν ὁ ἄλλος , φημί , πόλις εἴδωλον ἵστημι , ἀλλά καί εἰς ὁ ναός ὁ Θεός βδέλυγμα καταπήγνυμι · οὗτος γάρ ὀνομάζω μανία , ὡς ὑπό παραφροσύνη καί μανία καί ἔκστασις γίγνομαι . ὁ μανία , ὡς ἀνώτερος εἴρω , ὁ ψευδής προφητεία λέγω , ὅς ἐν ὁ οἶκος κύριος , τουτέστι ὁ λαός , καταπήγνυμι , καί βέβαιος καί μόνιμος ἵστημι · οὖον γάρ λήγω ψευδοπροφήτης ἔχω . οἶκος ὁ κύριος καί ὁ Θεοφόρος σάρξ , ἐν ὅς ὁ μανία αὐτός καταπήγνυμι ὁ σταυρόω αὐτός , πάθος ὑπέρ ἐγώ σάρξ . οἶκος κύριος καί ὁ νόος ἐγώ , ἐν ὅς μανία πήγνυμι , ὅτε βλέπω εἰς ματαιότης καί μανία ψευδής , περί ὁ μάταιος οὗτος βίος λυσσάω . Μανία ὁ Ἔρως , μανία ὁ θυμός , μανία ὁ παρ´ ἕκαστος ἡδονά ὁρμή . διαφθείρω κατά ὁ ἡμέρα ὁ βουνός , μιμνήσκω ἀδικία αὐτός , ἐκδίκησις ἁμαρτία Ιμτίας ] αὐτός . ἐς ὅς δή ὁ βουνός προσέχω , καί ὁ ἐκεῖσε γίγνομαι θυσία ἀγαπάω , διαφθείρω ὁ Ψυχή . καί τέως μέν ἀνεξικακέω εἰμί ὁ Θεός · νῦν δέ ὁ ἐκδίκησις ποιέω , πᾶς ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ δίκη ἀπαιτέω . ἦς καί ἱστορία ἐγώ ἀναμιμνήσκω παλαιός . Γαβαά γάρ πόλις εἰμί Βενιαμίν , ὅστις βουνός ἑρμηνεύω . ἐν οὗτος Λευίτης τις ὁδίτης καταλύω , συνέρχομαι ὁ ὁ πόλις ἐκεῖνος παράνομος , ὁ γυνή οὗτος λαμβάνω , διά πᾶς νύξ ἐνυβρίζω αὐτός Τέλος ὁ μέν θνῄσκω αὐτός , κατά ὁ νύξ ἐκεῖνος · ὁ δέ οὗτος ἀνήρ καταδιαιρέω ὁ νεκρός αὐτός εἰς μέλος , διαπέμπω ὁ Φυλή , ὑποδείκνυμι αὐτός ὁ μῖσος [ μῖσος ] . ὁ δέ ζηλόω , ἀναβαίνω κατά ὁ Βενιαμίν Φυλή ἐν ὁ Γαβαά , τουτέστι ὁ βουνός · καί ἅπαξ μέν καί δίς συμβάλλω , ἡσσάομαι