cogPG.PG126 212
ΕΗΙΣΤ . ΚΕʹ . Τῷ σεβαστῷ Πακουριάνῳ . εἰ Κύριος παρεβίβασε τὸ ἁμάρτημά σου , ἄλλως τὰ μηδὲ τηλικοῦτον ὃν , ἡλίκον ἀεὶ πρὸ τῶν ἐκείνοις ὀφθαλμῶν ἵστασαι . Ἐγὼ δέ σου καὶ τοῦτο ἄγαιμαι , πανσέβαστέ μου υἱὲ , ὅτι καὶ τοὺς τῶν ἁμαρτημάτων κώνωπας ὡς καμήλους ὁρᾷς , ἐναντίον ἢ παρὰ τῆς θείας γλώττης οἱ Φαρισαῖοι κατωνειδίζοντο · καὶ τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ κάρφος ὡς βαρεῖαν δοκὸν λελόγισαι . Ὃ μεγάλην κρηπίδα τῆς ἀρετῆς ὁ καθ´ ἡμᾶς λόγος τίθεται · εἴπερ ἀρχὴν εἶναι σωτηρίας τὴν ἑαυτοῦ τινος κατάγνωσιν πεπιστεύκαμεν . Καὶ βαλλ´ οὕτως , εἴ κέν τι φάος μερόπεσσι γίνοιο . Καὶ μή σε τῆς ἀγαθοθελείας παρακινήσειέ τι τῶν ἐκ τοῦ κόσμου , ὅ οἱ κουφότεροι πεττευόμεθα · τοῦτο πεπεισμένον ἀμεταστάτως , ὡς ἁπλῶς μὲν αἰσχύνη Χριστιανοὺς νομοθετεῖσθαι[ώνομαθετῆσθαι ] παρὰ τοῦ ! βτὸ]μηδένα λυπεῖν αἱρεῖσθαι . Τοῦτο γὰρ καὶ τῆς ούσεως ἔνταλμα , ἣν ὑπερβαίνειν ὁ τοῦ Εὐαγγελίου μαθητὴς ἐπιτάττεται . Ὁ μὲν γὰρ νόμος ἀπὸ τοῦ παρὰ φύσιν εἰς τὴν φύσιν ἀποκαθίστησι τὸν ἄνθρωπον · ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ λόγος καὶ ὑπὲρ τὴν φύσιν τοὺς αὐτῷ πειθομένους τίθησι · τοῦτο γὰρ δὴ τῆς πρὸς τὴν φύσιν ἑνώσεως αὐτοῦ κατόρθωμα καὶ ἐκνίκημα . Πλὴν ἀλλ´ ἡ τῶν πολλῶν θηριωδία τοῖς ὁμογενέσιν ἐπιλυττώντων , ἀπαιτεῖσθαι νῦν τοῦτο τοὺς χρηστοτέρους ὡς μεγάλην συντέλειαν παρεσκεύασε , τὸ μηδενὶ λύπην ἐθέλειν λέγω . Ἀλλὰ σέ τοι ἀξιοῦμεν καὶ πᾶσι τὰ ἀγαθὰ διαρκῶς συμβουλεύεσθαι , οὕτω τε τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης τηρεῖν · ὡς τό γε δάκνειν ἀλλήλους καὶ κατεσθίειν οὔτε τῆς φύσεως ὅλως , οὔτε πολλοῦ δὴ τῆς πίστεως . Οὔτω γὰρ ἐπὶ σεαυτὸν καὶ δαψιλέστερον ἑλκύσαις τὰς τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ χάριτας , ὑφ´ οὗ τηροῖο πάσης κακύνσεως ἀνώτερος καὶ ΕΠΙΣΤ . Κϛʹ Τῷ Ταρωνίτῃ κυρίῳ Γρηγορίῳ . Καὶ πόθεν ἂν , καὶ ποίας ἀποτίσαιμί σοι τὰς χάριτας , μεγαλεπιφανέστατέ μοι ἐν Κυρίῳ υἱὲ καὶ αὐθέντα , ὅτι με πάντων ἀνθρώπων ἀληθέστατον δεικυύεις ἑκάστοτε . καί μοι τοὺὺς ἐπαίνους οἷ ἀπομε μνύνειν δοκῶ σε , μᾶλλον ἀποσεμνύνεις αὐτὸς ἀποιταίνων τούτους , οὐ ῥήτορος σοφιστικὰ κολακεύματα , ἀλλὰ καὶ Πνεύματος συνηδομένου τοῖς ὄντως καλοῖς σκιρτήματα , καὶ στόματος εὐφημεῖν εἰδότος ἁρετὴν ἄσματα ; Ἰδοὺ γὰρ ὅπερ ἠγγέλη μοι πρὸ βραχέων , πόσου τιμήσαιντ´ ἂν ἀκοαὶ φιλάληθοί τε καὶ ἄοθονοι Ἑνὶ γὰρ τροπαίῳ δυοῖν ἐθνῶν ὀφρύας κατέσπασας , Θ ΕΡΙΘΤ . ΧΚv . ΕΙΙΘΤ . ΧΧΝΙ .
Lemmas: ΣΕ . κύ . ὁ σεβαστός Πακούριος . εἰμί Κύριος παραβιβάζω ὁ ἁμάρτημα σύ , ἄλλως ὁ μηδέ τηλικόσδε ὅς , ἡλίκος ἀεί πρό ὁ ἐκεῖνος ὀφθαλμός ἵστημι . ἐγώ δέ σύ καί οὗτος ἄγαμαι , πανσέβαστος ἐγώ υἱός , ὅτι καί ὁ ὁ ἁμάρτημα κώνωψ ὡς κάμηλος ὁράω , ἐναντίος ἢ παρά ὁ θεῖος γλῶσσα ὁ Φαρισαῖος κατονειδίζω · καί ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός κάρφος ὡς βαρύς δοκός λογίζομαι . ὅς μέγας κρηπίς ὁ ἀρετή ὁ καθ´ ἐγώ λόγος τίθημι · εἴπερ ἀρχή εἰμί σωτηρία ὁ ἑαυτοῦ τις κατάγνωσις πιστεύω . καί βαλ οὕτως , εἰμί ἄν τίς φάος μέροψ γίγνομαι . καί μή σύ ὁ ἀγαθοθέλεια παρακινησείω τίς ὁ ἐκ ὁ κόσμος , ὅς ὁ κοῦφος πεσσεύω · οὗτος πείθω ἀμετάστατος , ὡς ἁπλόος μέν αἰσχύνη Χριστιανός νομοθετέω ] παρά ὁ ! βλέπω λυπέω αἱρέω . οὗτος γάρ καί ὁ ούσεως ἔνταλμα , ὅς ὑπερβαίνω ὁ ὁ Εὐαγγέλιος μαθητής ἐπιτάσσω . ὁ μέν γάρ νόμος ἀπό ὁ παρά φύσις εἰς ὁ φύσις ἀποκαθίστημι ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ ὁ Θεός λόγος καί ὑπέρ ὁ φύσις ὁ αὐτός πείθω τίθημι · οὗτος γάρ δή ὁ πρός ὁ φύσις ἕνωσις αὐτός κατόρθωμα καί ἐκνίκημα . πλήν ἀλ ὁ ὁ πολύς θηριωδία ὁ ὁμογενής ἐπιλυττάω , ἀπαιτέω νῦν οὗτος ὁ χρήστος ὡς μέγας συντέλεια παρασκευάζω , ὁ μηδείς λύπη ἐθέλω λέγω . ἀλλά σός ὅς ἀξιόω καί πᾶς ὁ ἀγαθός διαρκής συμβουλεύω , οὗτος τε ὁ ἑνότης ὁ πίστις ἐν ὁ σύνδεσμος ὁ ἀγάπη τηρέω · ὡς ὁ γε δάκνω ἀλλήλων καί κατεσθίω οὔτε ὁ φύσις ὅλως , οὔτε πολύς δή ὁ πίστις . οὐτάω γάρ ἐπί σαυτοῦ καί δαψιλής ἕλκω ὁ ὁ ἀγαθός Θεός χάρις , ὑφ´ ὅς τηρέω πᾶς κάκυνσις ἀνώτερος καί π̈κοστ . κϛʹ ὁ Ταρωνίτης κύριος Γρηγόριος . καί πόθεν εἄν , καί Ποίας ἀποτίνω σύ ὁ χάρις , μεγαλεπιφανής ἐγώ ἐν κύριος υἱός καί αὐθέντης , ὅτι ἐγώ πᾶς ἄνθρωπος ἀληθής δεικυυιος ἑκάστοτε . καί ἐγώ τοὺὺς ἔπαινος οἷ ἀπομένω μνυνεος δοκέω σύ , μᾶλλον ἀποσεμνύνω αὐτός αποιταιναω οὗτος , οὖον ῥήτωρ σοφιστικός κολάκευμα , ἀλλά καί πνεῦμα συνήδομαι ὁ εἰμί καλός σκίρτημα , καί στόμα εὐφημέω οἶδα ἀρετή ἄσμα ; ἰδέ γάρ ὅσπερ ἀγγέλλω ἐγώ πρό βραχύς , πόσος τιμάω εἄν ἀκοή φιλάληθος τε καί αοθονοος εἷς γάρ τρόπαιον δύο ἔθνος ὀφρύς κατασπάω , Θ ΤΕ . ΧΚv . ΕΙ . Χ .