cogPG.PG126 62
ὰναπληρῶν ἔλλειμμα , καὶ δύναμιν , καὶ κραταίωσιν χαριζόμενος , ἀλλὰ καὶ πῶς δεῖ χρῆσθαι τῇ δυνάμει διδάσκων , τὴν ἐκείνου νηστείαν δι´ ἡμᾶς γενομένην καὶ ἡμετέραν κατὰ τὸ δυνατὸν ἐποιήσαντο , δι´ ἦς καὶ σαρκὸς ἀταξία χαλινοῦται , καὶ δεσμὸς λεπτύνεται , καὶ νοῦς αἰχμάλωτος ἀνασώζεται , καὶ ὁ αἰχμαλωτίσας ἀποπλουτεῖ καὶ αἰσχύνεται · καὶ διώκει μὲν καὶ ἔτι , πλὴν ἀλλ´ οὐχ ὡς πρὶν πνεῦμα κατισχύει σαρκῶν ( οὐδὲ γὰρ ὁμοίως ἔχουσιν ἐκτηκόμεναι ] · εὐρίσκει δὲ ταύτας ἐγγὺς τοῦ πνεύματος , καὶ διὰ τοῦτο πόῤῥωθεν ἵσταται ἅμα , καὶ Θεὸν ὁρῶν μετὰ τοῦ νηστεύοντος , εἰωθότα τῷ πνεύματι τοῦ ἀνθρώπου , σαρκὸς ὑποχωρούσης , ἀντενοικίζεσθαι . τʹ · Ἐντεῦθεν πάντες , ὅσοι τὸ καινὸν καὶ βασιλικὸν ἐπικεκλήμεθα ὄνομα Χριστιανοὶ χρηματίζοντες , τὴν νηστείαν ταύτην κλῆρον πατρῷον διαδεξάμενοι , στέργομεν , ἀπὸ δευτέρας μὲν ἀρχομένηνπεὶ καὶ διὰ τὴν ὕλην νενομοθέτηται , ἵνα ταύτην ἐκδαπανήσῃ , καὶ παραστήσῃ τῷ αθλῳ , τὸν νοῦν καθαρῷ καθαρὸν ἐπιβάλλουσαν ) , εἰς δὲ παρασκευὴν λήγουσαν , τὴν τῆς ] κοσμικῆς συμπληρώσεως ἡμέραν · ἵνα μάθωμεν , ὅτι τοῦτο νηστείας τέλος , ἡ τῶν θείων ἔργων ἐκπλήρωσις , καὶ τοῦ ἡμετέρου κόσμου κατάρτιοις · ἵνα ᾖ ὁ ἐν ἡμῖν ἄνθρωπος εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑξηρτημένος [ ἀξηρτυμένος ] . Τινα δὴ λέγω ταύτην · Μεθ´ ἦν ἡ λαμπρὰ τοῦ Λαζάρου ἔγερσις , μετὰ´ ἡν ὁ καταλύσας τὸν ἐχθρὸν καὶ ἐκδικητὴν ἡμῶν θάνατον ς τῆς ἡμετέρας ἁμαρτίας ἐπιτίμιον , οὕτως ὀνομασθέντα , ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων τὸν κατηρτισμένον ἀληθῶς αἶνον δέχεται , ἐπεὶ καὶ τοῦτο τελεία ἀνάῤῥησις , ἡ ἐκ τοιούτων στομάτων ὕμνησις , τὸ συκοφαντεῖσθαι μὴ δεχομένη , ὡς ἀνθρώπινον τρόπον γενομένη , καὶ οὐ θειότερον ϛʹ . Τίοὖν , φησίς τὰς μετὰ τὴν παρασκευὴν ταύτην ἡμέρας , οὐ νηστίμους , ὡς καὶ τὰς πρὸ τούτης , θησόμεθα ; Πάνυ γε , πλὴν οὐχ ὡς μέρος τῶν προδιανυσθεισῶν , ἀλλ´ ὡς ἴδιόν τι καὶ ἐξαίρετον ἀνάβημα τοῖς δι´ ἡμᾶς τοῦ ἀπαθοῦς πάθεσιν , ἵνα ὥσπερ ἡμῖν ἐξαίρετον εὐεργεσίαν κατέθεντο , οὔτως καὶ ἰδίᾳ τιμῇ παρ´ ἡμῶν λαμπρύνοιντο . Διὰ τοῦτο ἡ μὲν εἰς τὴν παρασκευὴν τὴν πρὸ τῆς ἐπὶ Λαζάρῳ θαυἐρήμῳ
Lemmas: ἀναπληρόω ἔλλειμμα , καί δύναμις , καί κραταίωσις χαρίζομαι , ἀλλά καί πῶς δεῖ χράω ὁ δύναμις διδάσκω , ὁ ἐκεῖνος νηστεία δις ἐγώ γίγνομαι καί ἡμέτερος κατά ὁ δυνατός ποιέω , δις εἰμί καί σάρξ ἀταξία χαλινόω , καί δεσμός λεπτύνω , καί νόος αἰχμάλωτος ἀνασῴζω , καί ὁ αἰχμαλωτίζω ἀποπλουτέω καί αἰσχύνω · καί διώκω μέν καί ἔτι , πλήν ἀλ οὐ ὡς πρίν πνεῦμα κατισχύω σάρξ ( οὐδέ γάρ ὁμοίως ἔχω ἐκτήκω ] · εὑρίσκω δέ οὗτος ἐγγύς ὁ πνεῦμα , καί διά οὗτος πόρρωθεν ἵστημι ἅμα , καί θεός ὁράω μετά ὁ νηστεύω , εἴωθα ὁ πνεῦμα ὁ ἄνθρωπος , σάρξ ὑποχωρέω , ἀντενοικίζω . τε · ἐντεῦθεν πᾶς , ὅσος ὁ καινός καί βασιλικός ἐπικαλέω ὄνομα Χριστιανός χρηματίζω , ὁ νηστεία οὗτος κλῆρος πατρῷος διαδέχομαι , στέργω , ἀπό δύο μέν ἀρχομένηνπεὶ καί διά ὁ ὕλη νομοθετέω , ἵνα οὗτος ἐκδαπανάω , καί παρίστημι ὁ ἆθλος , ὁ νόος καθαρός καθαρός ἐπιβάλλω ) , εἰς δέ παρασκευή λήγω , ὁ ὁ ] κοσμικός συμπλήρωσις ἡμέρα · ἵνα μανθάνω , ὅτι οὗτος νηστεία τέλος , ὁ ὁ θεῖον ἔργον ἐκπλήρωσις , καί ὁ ἡμέτερος κόσμος κατάρτιον · ἵνα εἰμί ὁ ἐν ἐγώ ἄνθρωπος εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός εξαρτημένος [ ἀξηρτυμένος ] . τις δή λέγω οὗτος · Μεθ´ εἰμί ὁ λαμπρός ὁ Λάζαρος ἔγερσις , μετά ἐάν ὁ καταλύω ὁ ἐχθρός καί ἐκδικητής ἐγώ θάνατος Σ ὁ ἡμέτερος ἁμαρτία ἐπιτίμιον , οὕτως ὀνομάζω , ἐκ στόμα νήπιος καί θηλάζω ὁ καταρτίζω ἀληθής αἶνος δέχομαι , ἐπεί καί οὗτος τέλειος ἀνάρρησις , ὁ ἐκ τοιοῦτος στόμα ὕμνησις , ὁ συκοφαντέω μή δέχομαι , ὡς ἀνθρώπινος τρόπος γίγνομαι , καί οὖον θεῖος ϛυʹ . Τίων , φημί ὁ μετά ὁ παρασκευή οὗτος ἡμέρα , οὖον νήστιμος , ὡς καί ὁ πρό τούτος , τίθημι ; πάνυ γε , πλήν οὐ ὡς μέρος ὁ προδιανύω , ἀλ ὡς ἴδιος τίς καί ἐξαίρω ἀνάβημα ὁ δις ἐγώ ὁ ἀπαθής πάθος , ἵνα ὥσπερ ἐγώ ἐξαίρω εὐεργεσία κατατίθημι , οὔτως καί ἴδιος τιμή παρ´ ἐγώ λαμπρύνω . Ζεύς οὗτος ὁ μέν εἰς ὁ παρασκευή ὁ πρό ὁ ἐπί Λάζαρος θαυερημος