cogPG.PG126 593
ἡ ὀργὴ αὐτοῦ ἀλλοιοῖ θ , εἴ γε τοῦτο δοκεῖ · αὐτῷ . Οὐ μέντοι οἱ τοῖς ὑπὸ Θεοῦ κολαζομένοις πατοάσιν ἐπανιστάμενοι παῖδες , οὐδὲ αὐτοὶ τὴν θείαν ὀργὴν ἐκφεύξονται · εἰ γὰρ οἱ μηδεμίαν οἰκειότητα φυσικὴν ἔχοντες πρὸς ἡμᾶς κολάζοντα « παρὰ Θεοῦ , διότι ἡμᾶς κολάζουσι , καίτοι παραδρθέντας αὐτοῖς · πολλῷ μᾶλλον οἱ κατὰ φύσιν συνηαμένοι . Οὐ γὰρ ὡς ὑπηρετοῦντες τῷ Θεῶ τοῦτο ποιοῦσιν , ἀλλ´ οἰκείαν κακίαν ἀποπιμπλάντες , ἦτις . τέως μὲν ἐκρύπτετο , τοῦ Θεοῦ δὲ ἐνδόντος , ἐξεφάνη . Καὶ μαρτυρεῖ Ἀβεσαλὼμ ἐπαναστὰς τῷ πατρὶ , παροργίσαντι τὸν Θεὸν , δοὺς δὲ δίκην τὴν προσήκουσαν , οὐ διὰ μακροῦ . Τὸν οὖν τῆς φύσεως Δεσπότην ἐξιλεωτέον , καὶ μὴ φυσικαῖς στοργαῖς ἐπιθαῤῥητέον . Πλὴν ἰστέον , ὅτι ὅταν διὰ τὸν τῆς εὐσεβείας λόγον ὁ διχασμὸς οὗτος τῆς φύσεως γένηται , ἐπαινετὸς , καὶ τῷ Χριστῷ φίλος , τῷ εἰπόντι , ὅτι ἦλθεν εἰς αὐτὸ τοῦτο , ἵνα τὸν τοιοῦτον διχασμὸν ἐν τοῖς ἀνθρώποις ἐργάσηται . Υἱὸς γὰρ ἠτίμασε πατέρα , ὅτε Ἰω ἀνντς καὶ Ἰάκωβος , ἀφέντες τὸν πατέρα , ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ · θυγάτηρ ἐπανέστη ἐπὶ τὴν μητέρα , ή Νέα ἐπὶ τὴν Παλαιὰν τὸ πνεῦμα εἰσάγουσα , καὶ τὸ γράμμα καταργοῦσα · νύμφη , ἡ τῷ Υἱῷ ἁρμοαήεῖσα Ἐκκλησία , ἐπὶ τὴν πενθερὰν Συναγωγὴν αῶν ἔτι νομοφυλάκων Ἑβραίων · ἢ τῷ Πατρὶ ἥρμοστο πρότερον , ἐκεῖνον ἐπιγινώσκουσα μόνον Θεόν · νῦν δὲ καὶ ἐκεῖνον ἀπέστερξεν . Ὁ γὰρ μὴ τιμών τὸν Υἱὸν οὐ τιμᾷ τὸν Πατέρα . Ἐχθροὶ ἦσαν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , τοῦ γενομένου ἀνδρὸς , τουτέστιν ἀνθρώπου , καὶ ἀνδρισαμένου πρὸς τὸν ἐν ἡμῖν ἰσχυρὸν , πάντες οἱ ἐν τῷ οἴκω αὐτοῦ τῷ ἱερῷ , ἱερεῖς καὶ ἀρχιερεῖς . Εἰς τὰ ἰδίᾳ γὰρ ἡλθε , καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον · ἀλλ´ οὐδὲ ο ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν . οἶκος αὐτοῦ καὶ ὁ κόσμος ὡς Δεσπότου , ὃς μεμίσηκεν αὐτόν . Καὶ ὁ ποινῇ δὲ υἱὸς ὢν τοῦ κακοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἀτιμάζει αὐτὸν , ὁπηνίκα τὴν τοῦ Εὐαγγελίου μάχαιραν λάβῃ , τὴν διχάζουσαν τὰς τοιαύτας συγγενείας . Καὶ ἡ σὰρξ , ἡ θυγάτηρ τῆς ἐξ ἀμαρτιῶν ἡδονῆς ἐν ἀνο μίαις γὰρ συνελήφθημεν , καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκισσήθημεν ) , ἐπανίσταται τῇ τοιαύτῃ αὐτῆς μητρὶ , ὅτε μὴ ποιοῦμεν αὐτῆς πρόνοιαν εἰς ἐπιθυμίαν , ἀλλὰ σταυοοῦμεν αὐτὴν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ , ταῖς ἐπιθυμίαις . Εἰ δὲ καὶ ὁ κόσμος υἱὸς τῆς ὕλης , τούτῳ Ἀὲ συνεζύγη πρώην ἡ αἴσθησις · ἐπανίσταται καὶ αὕτη τῇ πενθερᾷ αὐτῆς ὕλῃ , ὁπηνίκα τὸν ἐπαινετὸν ὑφίσταται διχασμόν . Ἐγὼ δὲ ἐν τῷ Κυρίῳ ἀποσκοπήσω , ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Σωτῆρί μου · εἰσακούσεταί μου ὁ ΚΘεός μου . Ὁ προφήτης ταῦτα πεοὶ ἑαυτοῦ λέγει ,
Lemmas: ὁ ὀργή αὐτός ἀλλοιόω θ , εἰμί γε οὗτος δοκέω · αὐτός . οὖον μέντοι ὁ ὁ ὑπό Θεός κολάζω πατόω ἐπανίστημι παῖς , οὐδέ αὐτός ὁ θεῖος ὀργή ἐκφεύγω · εἰμί γάρ ὁ μηδείς οἰκειότης φυσικός ἔχω πρός ἐγώ κολάζω « παρά Θεός , διότι ἐγώ κολάζω , καίτοι παρατρέχω αὐτός · πολύς μᾶλλον ὁ κατά φύσις συνάω . οὖον γάρ ὡς ὑπηρετέω ὁ θεάομαι οὗτος ποιέω , ἀλ οἰκεῖος κακία ἀποπίμπλημι , ὅστις . τέως μέν κρύπτω , ὁ Θεός δέ ἐνδίδωμι , ἐκφαίνω . καί μαρτυρέω Ἀβεσαλώμ ἐπανίστημι ὁ πατήρ , παροργίζω ὁ θεός , δίδωμι δέ δίκη ὁ προσήκω , οὖον διά μακρός . ὁ οὖν ὁ φύσις δεσπότης ἐξιλεωτέον , καί μή φυσικός στοργή ἐπιθαῤῥητέον . πλήν ἰστέον , ὅτι ὅταν διά ὁ ὁ εὐσέβεια λόγος ὁ διχασμός οὗτος ὁ φύσις γίγνομαι , ἐπαινετός , καί ὁ Χριστός φίλος , ὁ εἶπον , ὅτι ἔρχομαι εἰς αὐτός οὗτος , ἵνα ὁ τοιοῦτος διχασμός ἐν ὁ ἄνθρωπος ἐργάζομαι . υἱός γάρ ἀτιμάζω πατήρ , ὅτε Ἰώ ἀντίς καί Ἰάκωβος , ἀφίημι ὁ πατήρ , ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς · θυγάτηρ ἐπανίστημι ἐπί ὁ μήτηρ , ή Νέα ἐπί ὁ Παλαιή ὁ πνεῦμα εἰσάγω , καί ὁ γράμμα καταργέω · νύμφη , ὁ ὁ υἱός ἁρμόζω ἐκκλησία , ἐπί ὁ πενθερά συναγωγή ἠϊών ἔτι νομοφύλαξ Ἑβραῖος · ἢ ὁ πατήρ ἁρμόζω πρότερος , ἐκεῖνος ἐπιγιγνώσκω μόνος Θεός · νῦν δέ καί ἐκεῖνος ἀποστέργω . ὁ γάρ μή τιμή ὁ υἱός οὖον τιμάω ὁ πατήρ . ἐχθρός εἰμί ὁ κύριος Ἰησοῦς , ὁ γίγνομαι ἀνήρ , τουτέστιν ἄνθρωπος , καί ἀνδρίζω πρός ὁ ἐν ἐγώ ἰσχυρός , πᾶς ὁ ἐν ὁ οἶκος αὐτός ὁ ἱερός , ἱερεύς καί ἀρχιερεύς . εἰς ὁ ἴδιος γάρ ἔρχομαι , καί ὁ ἴδιος αὐτός οὖον παραλαμβάνω · ἀλ οὐδέ ὁ ἀδελφός αὐτός πιστεύω εἰς αὐτός . οἶκος αὐτός καί ὁ κόσμος ὡς δεσπότης , ὅς μισέω αὐτός . καί ὁ ποινή δέ υἱός εἰμί ὁ κακός πατήρ ὁ διάβολος ἀτιμάζω αὐτός , ὁπηνίκα ὁ ὁ Εὐαγγέλιος μάχαιρα λαμβάνω , ὁ διχάζω ὁ τοιοῦτος συγγένεια . καί ὁ σάρξ , ὁ θυγάτηρ ὁ ἐκ ἁμαρτία ἡδονή ἐν ἀνο μῖος γάρ συλλαμβάνω , καί ἐν ἁμαρτία κινέω ) , ἐπανίστημι ὁ τοιοῦτος αὐτός μήτηρ , ὅτε μή ποιέω αὐτός πρόνοια εἰς ἐπιθυμία , ἀλλά σταυοουμην αὐτός σύν ὁ πάθημα καί , ὁ ἐπιθυμία . εἰμί δέ καί ὁ κόσμος υἱός ὁ ὕλη , οὗτος ἀεί συζεύγνυμι πρώην ὁ αἴσθησις · ἐπανίστημι καί οὗτος ὁ πενθερά αὐτός ὕλη , ὁπηνίκα ὁ ἐπαινετός ὑφίστημι διχασμός . ἐγώ δέ ἐν ὁ κύριος ἀποσκοπέω , ὑπομένω ἐπί ὁ Σωτήρ ἐγώ · εἰσακούω ἐγώ ὁ Θεός ἐγώ . ὁ προφήτης οὗτος πεοὶ ἑαυτοῦ λέγω ,