cogPG.PG126 469
τοῦ ἕνα Θεὸν εἶναι τὸν μείζω πάντων . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ὅπως σώσωσιν ἡμᾶς οἱ θεοὶ , ἀλλ’ , Ὁ Θεὸς , ὅτι ἕνα ἐνόμιζον · καὶ τοῦ Ἰωνᾶ μετὰ πάντων εὐχομένου τῷ οἰκείῳ Θεῷ , ἕνα τινὰ ἴσως ἐκ τῶν πολλῶν εἰς βοήθειαν καλουμένων ἐπακούσαντα , δυνηθῆναι σῶσαι αὐτοὺς , τυχὸν τοῦτον ὄντα Κοσειδῶνα , ἢ τὸν Νηρέα , τὴν Θέτιν , ἢ ἄλλον τινὰ τοιοῦτον ἔνάλιον δαίμονα κατὰ τὴν Ἐλληνικὴν πλάνην . Καὶ εἶπεν ἔκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ Αεῶτε , βάλωμεν τοὺς κλήρους . Καὶ ἔπεσον ὁ κλῆρος ἐπὶ Ἰωνᾶν . Ὑπήκουσε μὲν ἃν ὀ Ἰωνᾶς τῷ πρωρεῖ , καὶ ηὔξατο . Εἰ γὰρ καὶ μὴ εἶπε τοῦτο ἡ Γραφὴ , ἀλλ´ οὖν νοεῖται · ὅπου γε ὅτι οὐδὲ ἀνέστη ἐκ τοῦ ὕπνου εἶπεν , ὅμως οὐδεὶς ἀμφιβάλλει ἀναστῆναι αι αὐτόν . Εὐξάμενος δὲ , οὐκ εἰσηκούσθη · οὐδὲ γὰρ ἦν εἰκὸς τὸν παρήκοον ἀκουσθῆναι . Ἀλλὰ · ἡ φυγὴ τὴν πρὸς Θεὸν αὐτοῦ παῤῥησίαν ἀφαιρεῖται . Ἐπεὶ οὖν ἀπὸ τῶν εὐχῶν ἡ βοήθεια κοινῇ ἀπηλέγχετο , ἐπὶ τὸν κλῆρον καταφεύγουσιν , ὃ τοῆς ἐθνικοῖς σύνηθες . ᾔδεσαν γὰρ φυσικῶς , ὡς ἔστι ταῖς ἀμαράνουσιν ἐπικειμένη ποινὴ , καὶ δίκας τιννύομεν ἀξίας ὧν ἁμαρτάνομεν , καὶ οὐκ ἀπρονόητα τὰ τῇδε Λιὸ καὶ ἐπίστευον ὡς ἡ Πρόνοια , διὰ τοῦ κλήρου ννωρίσει αὐτοῖς τὸ αἴτιον . Οὐ γὰρ δὴ τοῦτο ᾤοντο , ἄτι συντυνικῶς ὁ κλῆρος ὑποδείξει αὐτοῖς τὸν ἁμαρτάνοντα . Μὴ μέντοι ὁ ἀκούων , ὅτι παρ´ ἐκείνοις ὁ κλῆρος εὐδοκίμησε , δεξάσθω ἤδη ὡς ἐφεεμένον τὴν τοῦ κλήρου χρῆμα . Ἀλλὰ´ ἐννοείτω ὅτι ὁ Θεὸς ἕκαστον ἀπὸ τῶν οἰκείων , καὶ συμφύλων , καὶ γνωρίμων αὐτῶ ἐπάγεται · ὥσπερ τοὺς μάγους δι ἀστέρας , καὶ τοὺς Ἀζώτους ἐν τῇ Παλαιᾷ , διὰ τοῦ συμβόλου τοῦ ἀπὸ τῶν βοῶν , τῶν τὴν κιβωτὸν διακομιζουσῶν , ἐπειδὴ ἐκεῖνος ὑπέδειξε τὰ μέλλοντα περὶ αὐτὸν ἔσεσθαι . Οὕτω καὶ ἀλιεῖς εὑρὼν , Δεῦτε ὀπίσω μου , εἶ . πε , καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἀλιεῖς ἀνθρώπων , τὸ σύνηθες αὐτοῖς ὑποτείνας ὄνομα . κἀνταῦθα τοίνυν , κπειδὴ σύνηθες ἦν τὸ κληροῦσθαι τοῖς ναυτικοῖς ὡς ἐθνικοῖς , συγκαταβαίνων ὁ Θεὸς αὐτοῖς διὰ τοῦ ἐγωσμένου αὐτοῖς συμβόλου , τὸν αἴτιον τοῦ κινδύνου ἐγνώρισεν . Ἐπεί γε [ Ὅτι δὲ ? ] ὁ κλῆρος οὐ πνευκατικάν ἐστι δηλοῦσιν οἱ ἀπόστολοι . ὅτε οὔπω Πνεῦ μα παρῆν αὐτοῖς , τότε τῷ κλήρῳ χρησάμενοι · μετὰ μέντοι τὴν τοῦ Πνεόματος κάθοδον , οὐδαμοῦ τὸν κλῆρον παραδεξάμενοι . Καίτοι γε τοὺς ἀποστόλους οὐδὲ κλήρῳ τοιούτῳ χρήσασθαί τινες διισχυρίζονται , ἀλλά τισι θειοτέροις σημείος , δηλοῦσιν αὐτοῖς τὸν ὁπὸ Θεοῦ ἐκλεγέντα .
Lemmas: ὁ εἷς θεός εἰμί ὁ μείζων πᾶς . οὖον γάρ εἶπον , ὅπως σῴζω ἐγώ ὁ θεός , ἀλλά , ὁ θεός , ὅτι εἷς νομίζω · καί ὁ Ἰωνᾶς μετά πᾶς εὔχομαι ὁ οἰκεῖος Θεός , εἷς τις ἴσως ἐκ ὁ πολύς εἰς βοήθεια καλέω ἐπακούω , δύναμαι σῴζω αὐτός , τυγχάνω οὗτος εἰμί Κοσειδῶνα , ἢ ὁ Νηρεύς , ὁ Θέτις , ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος ἐνάλιος δαίμων κατά ὁ Ἑλληνικός πλάνη . καί εἶπον ἔκαστος πρός ὁ πλησίος αὐτός Αεῶτε , βάλλω ὁ κλῆρος . καί πίπτω ὁ κλῆρος ἐπί Ἰωνᾶς . ὑπακούω μέν ἄν ὁ Ἰωνᾶς ὁ πρῳρεύς , καί εὔχομαι . εἰμί γάρ καί μή εἶπον οὗτος ὁ γραφή , ἀλ οὖν νοέω · ὅπου γε ὅτι οὐδέ ἀνίστημι ἐκ ὁ ὕπνος εἶπον , ὅμως οὐδείς ἀμφιβάλλω ἀνίστημι ὁ αὐτός . εὔχομαι δέ , οὐ εἰσακούω · οὐδέ γάρ εἰμί εἰκός ὁ παρήκοος ἀκούω . ἀλλά · ὁ φυγή ὁ πρός θεός αὐτός παρρησία ἀφαιρέω . ἐπεί οὖν ἀπό ὁ εὖχος ὁ βοήθεια κοινός ἀπελέγχω , ἐπί ὁ κλῆρος καταφεύγω , ὅς τοῆς ἐθνικός συνήθης . οἶδα γάρ φυσικός , ὡς εἰμί ὁ αμαρανους ἐπίκειμαι ποινή , καί δίκη τίννυμι ἄξιος ὅς ἁμαρτάνω , καί οὐ ἀπρονόητος ὁ ὅδε Λιός καί πιστεύω ὡς ὁ Πρόνοια , διά ὁ κλῆρος ννωρισεω αὐτός ὁ αἴτιος . οὖον γάρ δή οὗτος οἴομαι , αὔγ-ασμα συντυνικαω ὁ κλῆρος ὑποδείκνυμι αὐτός ὁ ἁμαρτάνω . μή μέντοι ὁ ἀκούω , ὅτι παρ´ ἐκεῖνος ὁ κλῆρος εὐδοκιμέω , δέχομαι ἤδη ὡς ἐφίημι ὁ ὁ κλῆρος χρῆμα . Ἀλλά ἐννοέω ὅτι ὁ θεός ἕκαστος ἀπό ὁ οἰκέω , καί σύμφυλος , καί γνώριμος αὐτός ἐπάγω · ὥσπερ ὁ μάγος Ζεύς ἀστήρ , καί ὁ Ἄζωτος ἐν ὁ Παλαιή , διά ὁ σύμβολον ὁ ἀπό ὁ βοῦς , ὁ ὁ κιβωτός διακομίζω , ἐπεί ἐκεῖνος ὑποδείκνυμι ὁ μέλλω περί αὐτός εἰμί . οὕτως καί ἁλιεύς εὑρίσκω , δεῦτε ὀπίσω ἐγώ , εἰμί . μετά , καί ποιέω σύ ἁλιεύς ἄνθρωπος , ὁ συνήθης αὐτός ὑποτείνω ὄνομα . ἐνταῦθα τοίνυν , κπειδὴ συνήθης εἰμί ὁ κληρόω ὁ ναυτικός ὡς ἐθνικός , συγκαταβαίνω ὁ θεός αὐτός διά ὁ γιγνώσκω αὐτός σύμβολον , ὁ αἴτιος ὁ κίνδυνος γνωρίζω . ἐπεί γε [ ὅτι2 δέ ? ] ὁ κλῆρος οὖον πνευκατικάν εἰμί δηλόω ὁ ἀπόστολος . ὅτε οὔπω πιῦω μή πάρειμι αὐτός , τότε ὁ κλῆρος χράω · μετά μέντοι ὁ ὁ πνεομα κάθοδος , οὐδαμοῦ ὁ κλῆρος παραδέχομαι . καίτοι γε ὁ ἀπόστολος οὐδέ κλῆρος τοιοῦτος χράω2 τις διισχυρίζομαι , ἀλλά τις θεῖος σημεῖον , δηλόω αὐτός ὁ ὁπὸ Θεός ἐκλέγω .