cogPG.PG126 263
ΕΡΙΘΤ . v . Οαανί . τὸ ζῇν ἀπειληφότες , ἐγγελῶμεν τὸν καυχησάμενον εἰς τὰ ἄμετρα , καὶ εἰπόντα · Τῇ χειρί μου καταλήψομαι τὴν οἰκουμένην , καὶ ἐξαλείψω τὴν θάλαασαν . καὶ ὡς καταλελειμμένα ὡς τοὺς σύμπαντας ἐξαρῶ . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἐκζητοῦν σάς σε , Κύριε · ἐπέβλεψας δὲ ἐξ οὐρανοῦ καὶ εἶδες τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων , καὶ ᾧκτείρησας ἡμᾶς , καὶ ἐπὶ υἱὸν ἀνθρώπου ὃν ἐκραταίωσας ἑαυτῷ , καὶ ἐπὶ ἄνδρα δεξιᾶς σου ἐξαποστείλας τὸ φῶς σου καὶ πᾶν ἀλήθειαν ἐπλεόνασας ἐπὶ τὸν σεβαστὸν τὴν μεγαλωσύνην σου , καὶ διδάξας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς παράταξιν , καὶ τοὺς δακτύλους εἰς πόλεμον , συνέτριψας ἀμαρτωλοῦ βραχίονας , καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέθλασας . Ἐξῆξας πεπεδημένους , καὶ εἶπας τοῖς παρανομοῦσι · Μὴ παρανομεῖτε , καὶ τοῖς παραπικραίνουσι · Μὴ ὑψοῦτε κέρας . Ἀλλ ὁρᾷς , ὦ πανσέβαστε , ὅπως τὰ Θεοῦ περὶ σὲ δωρήματα τοῖς τοῦ Θεοῦ λογίοις ὡς δυνατὸν ὕμνησα , ἐπεὶ καὶ δεῖ μὴ ἀνθρωπίνῃ γλώσσῃ [ τὰ ] ὑπὲρ ἀνθρώπους κατασμικρύναντα φσται Φύλαττέ μοψτοίνυν τὴν ἐπὶ ἀγαθότητι θεομιμησίαν , καὶ μηδέποτε μηδενὶ μηδὲν θελήσῃς . κακόν · καὶ πρὸς πάντας ἀγαθοσύνην ἐπιδεικνύμενος ,, μέλιστα δὲ πρὸς τοὺς ἐξ ἀρχῆς ἐλεηθέντας σοι , ἄποῖοί ἐσμεν ἡμεῖς , οἷς μάλιστα ἂν χαρίσαιο καὶ τὰ μέγιστα , εἰ τούτους ἐν τῷ Εὐρίπῳ συγγενεῖς ἡμῶν ἐλέους ἀξιοῖς , καὶ δείξοις τοῖς ἐν τῇ Ἑλλάδι ὡς παρὰ σοὶ τῷ πανσεβάστῳ πάντων ἀντιλήπτορι πλείονος ὁ ἀρχιεπίσκοπος λόγου ἄξιος . Πλήρωσον οὖν οὖν τὴν χαρὰν ἐν τοῖς ἐμοῖς ἐν πᾶσιν αὐτῶν ἀντιλαβόμενος . Καί σε Θεὸς ἔτι ὑψώσει δοξάζων σε τὸν διὰ τῆς ἀγαθότητος αὐτὸν ὁσημέραι ἀντιδοξάζοντα , καὶ οἱ ἐχθροί σου χοῦν λείξουσιν . ΕΠΙΣΤ . Εʹ . Τῷ Καίσαρι Δέσποτά μου ἅγιε , τοῖς πρότερον περὶ [ παρὰ ] τῆς βασιλείας σου γενομένοις πρὸς ἐμὲ ἀγαθοῖς πολλάκις ἀντιταλαντεύσας τὴν γλῶσσαν , καὶ πειοασάμενοἴσην ἐξευρεῖσθαι]ρές . ] γλῶσσαν τοῖς πράγμασι , πολλὴν ἐμαυτοῦ κουφότητα μετὰ τὴν πεῖραν κατέγνωκα . Τὰμὲν γὰρ μεγάλα τε καὶ ὑπερβριθῆ , ἡ γλῶσσα δέ μοι μικρὰ καὶ οὐδὲν ἐμβριθὲς ἔχουσα , Ἐπεὶ δὲ καὶ τὸ ἐπὶ τῷ κανονικῷ πρόσταγμα προσετέθη τούτοις νῦν , τοῦτο ἐκεῖνο Ὅσσαν ἐπὶ Πηλίῳ πατεῖλον , τὸ τοῖς γίγασιν ἐννοηθῆναι τερατευόμενον ἢ τότε ἡιιῖνοἰκει . ότερον εἰπεῖν , Ὁ πλεονάσας ἐπ´ ἐμὲ τὴν μεγαλωσύνην σου . Ὁ γοῦν καὶ τούτου μὴ προστεθέντος οὕτω τῶν προτέρων ἡττώμενος , ποῦ νῦν καταδύσομαι ; τίς δέχ μοι λόγος ἔσται κιχρῶν τοσούτοις ἀγαθοῖς ἀμωσγέπως ἀντιζυγούμενος ; Ὁρᾷς ὅπως με νικᾷς τὸν ἦν ὅτε δριμὺν ῥήτορα , βασιλεῦ φιλοδωρότατε καὶ χρηστότατε ; ὁρᾷς ὅπως βασιλεύεις καὶ κρατιστεύεις ἡμῶν ἐν ἅπασι ; Καὶ εἰκότως . Εἰ γὰρ Θεοῦ μὲν εἰκὼν ἄπας βασιλεὺς , σὺ δὲ τούτου τοῦ θειοτάτου μετέσχηκας καὶ πράγματος καὶ ὀνόματος · πάντως ὥσπερ ἀπάντων ὑπέρτερον τὸ ἀρχέτυπον , οὕτω δη πάντως ὑπερέξει καὶ τὸ ἐκτύπωμα . Βάλλε τοίνυν οὕτω ,
Lemmas: ΤΕ . v . Οαανί . ὁ ζάω ἀπολαμβάνω , ἐγγελάω ὁ καυχάομαι εἰς ὁ ἄμετρος , καί εἶπον · ὁ χείρ ἐγώ καταλαμβάνω ὁ οἰκέω , καί ἐξαλείφω ὁ θάλαασαν . καί ὡς καταλιμπάνω ὡς ὁ σύμπας ἐξαίρω . ἀλλά γάρ οὐ ἐγκαταλείπω ὁ εκζητώ σός σύ , κύριος · ἐπιβλέπω δέ ἐκ οὐρανός καί ὁράω ὁ υἱός ὁ θανατόω , καί ᾧκτείρησας ἐγώ , καί ἐπί υἱός ἄνθρωπος ὅς κραταιόω ἑαυτοῦ , καί ἐπί ἀνήρ δεξιός σύ ἐξαποστέλλω ὁ φάος σύ καί πᾶς ἀλήθεια πλεονάζω ἐπί ὁ σεβαστός ὁ μεγαλωσύνη σύ , καί διδάσκω ὁ χείρ αὐτός εἰς παράταξις , καί ὁ δάκτυλος εἰς πόλεμος , συντρίβω ἁμαρτωλός βραχύς , καί μοχλός Σιδηροῦς συνθλάω . ἐξάγω πεδάω , καί εἶπον ὁ παρανομέω · μή παρανομέω , καί ὁ παραπικραίνω · μή ὑψόω κέρας . ἀλλά ὁράω , εἰμί πανσέβαστος , ὅπως ὁ Θεός περί σύ δώρημα ὁ ὁ Θεός λόγιος ὡς δυνατός ὑμνέω , ἐπεί καί δεῖ μή ἀνθρώπινος γλῶσσα [ ὁ ] ὑπέρ ἄνθρωπος κατασμικρύνω φσται φυλάσσω μοψτοίνυν ὁ ἐπί ἀγαθότης θεομιμησία , καί μηδέποτε μηδείς μηδείς ἐθέλω . κακός · καί πρός πᾶς ἀγαθοσύνη ἐπιδείκνυμι ,, μέλις δέ πρός ὁ ἐκ ἀρχή ἐλεέω σύ , άποιος εἰμί ἐγώ , ὅς μάλιστα εἄν χαρίζομαι καί ὁ μέγας , εἰμί οὗτος ἐν ὁ Εὔριπος συγγενής ἐγώ ἔλεος ἀξιόω , καί δείκνυμι ὁ ἐν ὁ Ἑλλάς ὡς παρά σύ ὁ πανσέβαστος πᾶς ἀντιλήπτωρ πλείων ὁ ἀρχιεπίσκοπος λόγος ἄξιος . πληρόω οὖν οὖν ὁ χαρά ἐν ὁ ἐμέω ἐν πᾶς αὐτός ἀντιλαμβάνω . καί σύ θεός ἔτι ὑψόω δοξάζω σύ ὁ διά ὁ ἀγαθότης αὐτός ὁσημέραι ἀντιδοξάζω , καί ὁ ἐχθρός σύ χόω λείχω . π̈κοστ . εἰ . ὁ Καῖσαρ δεσπότης ἐγώ ἅγιος , ὁ πρότερος περί [ παρά ] ὁ βασίλεια σύ γίγνομαι πρός ἐγώ ἀγαθός πολλάκις ἀντιταλαντεύω ὁ γλῶσσα , καί πειοασαμενοισος ἐξευρίσκω . ] γλῶσσα ὁ πρᾶγμα , πολύς ἐμαυτοῦ κουφότης μετά ὁ πείρω καταγιγνώσκω . τέμνω γάρ μέγας τε καί ὑπερβρίθω , ὁ γλῶσσα δέ ἐγώ μικρός καί οὐδείς ἐμβριθής ἔχω , ἐπεί δέ καί ὁ ἐπί ὁ κανονικός πρόσταγμα προστίθημι οὗτος νῦν , οὗτος ἐκεῖνος Ὄσσα ἐπί Πήλιον πατεῖλον , ὁ ὁ Γίγας ἐννοέω τερατεύομαι ἢ τότε οἰκίζω . ότερον εἶπον , ὁ πλεονάζω ἐπι ἐγώ ὁ μεγαλωσύνη σύ . ὁ γοῦν καί οὗτος μή προστίθημι οὗτος ὁ πρότερος ἡσσάομαι , ποῦ νῦν καταδύω ; τίς δέκα ἐγώ λόγος εἰμί κιχράω τοσοῦτος ἀγαθός ἀμωσγέπως ἀντιζυγόω ; ὁράω ὅπως ἐγώ νικάω ὁ εἰμί ὅτε δριμύς ῥήτωρ , βασιλεύς φιλόδωρος καί χρηστός ; ὁράω ὅπως βασιλεύω καί κρατιστεύω ἐγώ ἐν ἅπας ; καί εἰκότως . εἰμί γάρ Θεός μέν εἰκών ἅπας βασιλεύς , σύ δέ οὗτος ὁ θεῖος μετέχω καί πρᾶγμα καί ὄνομα · πάντως ὥσπερ ἀπαντάω ὑπέρτερος ὁ ἀρχέτυπος , οὗτος δη πάντως ὑπερέχω καί ὁ ἐκτύπωμα . βάλλω τοίνυν οὗτος ,