cogPG.PG126 546
πολέμιοι , καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ , τουτέστι , τὰ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ πάντα , καὶ αὐτὴν , καὶ ὅλους τοὺς ἐν τῶ οἴκῳ αὐτοῦ καταδουλοῦντες , Ἄνδρα , καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ . Τὴν ἐν ἀγροῖς , καὶ κτήμασι περιουσίαν . Δόξα τῆς τῶν Ἑβραίων Συναγωγῆς ὁ νόμος , ὃς νῦν ξυρηθείς τῇ μαχαίρα τοῦ Πνεύματος , ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ , οὐ δεδόξασται διὰ τὸν ὑπερβάλλοντα φωτισμὸν τῆς δύξης τοῦ Χριστοῦ , οὗ τὰ τέκνα , τὰ τῇ τρυφῇ καὶ ἀκολασίᾳ ζῶντα , οἱ ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ , ὧν Θεὸς ἡ κοιλία , ἠχμαλωτεύθησαν ὑπὸ Ῥωμαίων , διότι ἃ ἐλογίζοντο ἐν νυκτὶ κατὰ τοῦ Κυρίου , μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβόντες αὐτὸν , ταῦτα ἅμα τῇ ἡμέρᾳ συνετέλουν , ποωΐα ἀπάγοντες αὐτὸν πρὸς Πιλάτον . Ταῦτα δὲ ἐποίουν , διότι τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν κατήσθιον , καὶ τὸν ἄλλον βίον ἦσαν διεφθαρμένοι , καὶ τὸ φῶς ἐμίσουν · ἡν γὰρ πονηρὰ τὰ ἔργα αὐτῶν . Εἰ δὲ αἱ τρίχες νεκρόν τι χρῆμα καὶ ἄψυχον , Σιὼν δὲ σκοπευτήριον ἐρμηνεύεται · ὅρα , ὅτι παρακελεύεται τῶ σκοπευ . τηρίῳ τοῦ νοὸς ἡμῶν , μηδὲν τριχῶδες ἐν ἑαυτῷ ἔχειν . Οὐ γὰρ ἂν ἀποσκοπεύσειεν ὀφθαλμὸς , οὐδὲ ἴδοι καθαρῶς , τρίχα ἔχων . Ἀλλ´ ὅταν ξυρηθῇ , τότε σωπέστατος γενήσεται , ὡς ἀετὸς , ὅν φασι μόνον τῶν ζώων ἀντοφθαλμεῖν ταῖς ἡλιακαῖς αὐγαῖς · οὕτω δὲ καὶ αὐτοῦ κρίνειν τέκνα , εἴτε νόθα ἐστὶν , εἴτε γνήσια , Ἀντιπρόσωπα γὰρ ἱστῶν τῷ ἡλίῳ , ὅταν ἴδοι μὴ ταῖς ἀκτῖσιν ἀντοφθαλμοῦντα , ἀλλὰ σκαρδαμύττοντα , κόπτων , ὡς νόθα τῆς νοσσιᾶς ἀποῤῥίπτει Πiροτρέπεται δὲ ἡμᾶς ἐπὶ τὴν ξύρησιν , διὰ τὰ τρυφερὰ , φησὶ , τέκνα . Τέκνα δὲ τρυφερὰ ἔχει ὁ μὴ Νυνάμενος μετὰ Δαβὶδ λέγειν · Διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὀδοὺς σκληράς · ἀλλὰ τοῖς τὰ μαλακὰ φοροῦσι συντεταγμένος , καὶ τὸν λοήον καὶ ἡδὺν βίον μετιών . Ἄμαδὲ τῇ ἡμέρᾳ συνπελεῖ τὰ κακὰ , ὁ μηδὲ φαῦλον ποιεῖν οἰόμενος , ἀλλ´ τὰνιρυθριάστως καὶ πεπαῤῥησιασμένως ἐμπομπεύων πῇ κακίᾳ , ὃς οὐκ αἴρει πρὸς Θεὸν τὰς χεῖρας αὐτοῦ . Οὐ γὰρ ἐργάζεταί τι θεῖον καὶ ἄνω κείμενον · ἀλλ´ ἐπιθυμῶν τὰ ἀγαθά τοῦ κόσμου , ὅς ἐστιν ἀγρὸς , καὶ ἄλλους διαφθείρει , διδάσκαλος κακίας γινόμενος τοῖς ὅσοι ὀρφανοί εἰσιν , ἀποπεσόντες τῆς οἰκειότητος τοῦ οὐρανίου Πατρός . Διαρπάζει δὲ ἄνδρα , τὴν ψυχὴν , καὶ τὸν οἷκον αὐτοῦ , τὸ σῶμα , καὶ ἀμφότερα ἀπολλὺς , καὶ τῆς ἄνω κληρονομίας τῆς ἀκαταλύτου Ιαἰεω νιικπὡἱνῆρῖι , αηἱια ἀοωωσωεείαε , οονριε πἰωίτωω , εἰρειάίι μιιωφυ , εροτπα , εοωροι εἰαΙἱΙ , ΒΓΙναηε Μπτεάίαιε . Διὰ ταῦτα τάδε λέγει Κύριος · Ἰδοὺ ἐγὼ λογίζομαι ἐπὶ τὴν φυλακὴν ταύτην κακὰ , ἐξ ὡν οὐ μὴ ἄρητε τοὺς τραχήλους ὑμῶν , καὶ οὐ μὴ πορειθῆτε
Lemmas: πολέμιος , καί ὁ οἶκος αὐτός , τουτέστι , ὁ ἐν ὁ οἰκίον αὐτός πᾶς , καί αὐτός , καί ὅλος ὁ ἐν ὁ οἶκος αὐτός καταδουλόω , ἀνήρ , καί ὁ κληρονομία αὐτός . ὁ ἐν ἀγρός , καί κτῆμα περιουσία . Δόξα ὁ ὁ Ἑβραῖος συναγωγή ὁ νόμος , ὅς νῦν ξυρέω ὁ μαχαίρα ὁ πνεῦμα , ὅς εἰμί ῥῆμα Θεός , οὖον δοξάζω διά ὁ ὑπερβάλλω φωτισμός ὁ δύξης ὁ Χριστός , ὅς ὁ τέκνον , ὁ ὁ τρυφή καί ἀκολασία ζῶ , ὁ ἐχθρός ὁ σταυρός ὁ Χριστός , ὅς θεός ὁ κοιλία , αἰχμαλωτεύω ὑπό Ῥωμαῖος , διότι ὁ λογίζομαι ἐν νύξ κατά ὁ κύριος , μετά μάχαιρα καί ξύλον συλλαμβάνω αὐτός , οὗτος ἅμα ὁ ἡμέρα συντελέω , ποῖος ἀπάγω αὐτός πρός Πιλᾶτος . οὗτος δέ ποιέω , διότι ὁ οἰκίον ὁ χήρα κατεσθίω , καί ὁ ἄλλος βίος εἰμί διαφθείρω , καί ὁ φάος μισέω · ἐάν γάρ πονηρός ὁ ἔργον αὐτός . εἰμί δέ ὁ θρίξ νεκρός τίς χρῆμα καί ἄψυχος , Σιών δέ σκοπευτήριον ἑρμηνεύω · ὁράω , ὅτι παρακελεύομαι ὁ σκοπεύς . τήριον ὁ νόος ἐγώ , μηδείς τριχώδης ἐν ἑαυτοῦ ἔχω . οὖον γάρ εἄν ἀποσκοπεύω ὀφθαλμός , οὐδέ ὁράω καθαρός , θρίξ ἔχω . Ἀλ ὅταν ξυρέω , τότε σωπέστατος γίγνομαι , ὡς ἀετός , ὅς φημί μόνος ὁ ζῷον ἀντοφθαλμέω ὁ ἡλιακός αὐγή · οὗτος δέ καί αὐτός κρίνω τέκνον , εἴτε νόθος εἰμί , εἴτε γνήσιος , ἀντιπρόσωπος γάρ ἱστός ὁ ἥλιος , ὅταν ὁράω μή ὁ ἀκτίς ἀντοφθαλμέω , ἀλλά σκαρδαμύσσω , κόπτω , ὡς νόθος ὁ νοσσιά ἀπορρίπτω Προτρέπω δέ ἐγώ ἐπί ὁ ξύρησις , διά ὁ τρυφερός , φημί , τέκνον . τέκνον δέ τρυφερός ἔχω ὁ μή Νυνάμενος μετά Δαυίδ λέγω · Ζεύς ὁ λόγος ὁ χεῖλος σύ ἐγώ φυλάσσω ὀδούς σκληρός · ἀλλά ὁ ὁ μαλακός φορέω συντάσσω , καί ὁ λοή καί ἡδύς βίος μέτειμι . ἄμη ὁ ἡμέρα συνπελεῖ ὁ κακός , ὁ μηδέ φαῦλος ποιέω οἴομαι , ἀλ τὰνιρυθριάστως καί πεπαρρησιασμένως ἐμπομπεύω πῇ κακία , ὅς οὐ ἀείρω πρός θεός ὁ χείρ αὐτός . οὖον γάρ ἐργάζομαι τίς θέω καί ἄνω κεῖμαι · ἀλ ἐπιθυμέω ὁ ἀγαθός ὁ κόσμος , ὅς εἰμί ἀγρός , καί ἄλλος διαφθείρω , διδάσκαλος κακία γίγνομαι ὁ ὅσος ὀρφανός εἰμί , ἀποπίπτω ὁ οἰκειότης ὁ οὐράνιος πατήρ . διαρπάζω δέ ἀνήρ , ὁ ψυχή , καί ὁ οἶκος αὐτός , ὁ σῶμα , καί ἀμφότερος ἀπόλλυμι , καί ὁ ἄνω κληρονομία ὁ ἀκατάλυτος Ιαἰεω νιικπὡἱνῆρῖι , αηἱια ἀοωωσωεείαε , οονριε πἰωίτωω , ἐρείδω μιιωφυ , εροτπα , εοωροι Ι , ΒΓΙναηε μπτεαιαει . Ζεύς οὗτος ὅδε λέγω Κύριος · ἰδέ ἐγώ λογίζομαι ἐπί ὁ φυλακή οὗτος κακός , ἐκ ὡς οὖον μή ἀείρω ὁ τράχηλος σύ , καί οὖον μή πορέω