cogPG.PG126 220
ἢ καὶ πάντως γε ὁ ἆθλος τῷ ἥρωι , εἰ μὴ καὶ τὸν καλὸν Ἰόλεων πυρφόρον προσεταιρίσατο , τὰς τομὰς ἐπικάοντα . Τί τοῦ μύθου δηλοῦντος ; Ἐμοὶ δοκεῖν , ὼς ἐπὶ τὴν κακίαντοῦτο γὰρ ἡ Ὑδρα οὐκ ἐπιπολαίου δεῖ τομῆς καὶ κολάσεως . Κακοὺς γὰρ ἂν τοὺς οὕτω κολαζομένους ἀπηργασάμεθα , οἰομένους ἐμπαῖξαι τῇ δίκῃ , καὶ διὰ τοῦτο τοῦ λοιποῦ τὴν πονηρίαν παῤῥησιαζομένους ἀδεέστερον καὶ γυμνότερον . Πολυπλασιάζεται γὰρ ἡ τόλμα τοῖς πονηροῖς , ὅταν μαλακωτέρας τῆς ποινῆς πειρασθῶσιν , ἢν αὐστηρὰν εὐρεῖν ἤλπισαν . Οὔκουν ἀποτμητέον μόνον τὰς τῆς κακίας ἐκχύσεις , ἀλλὰ καὶ τὰς πηγὰς ἀποξηραντέον τοῦ τὰς θηριώδεις κεφαλὰς καὶ φύοντος καὶ τρέφον τος αἵματος . Εἰ δὲ μηδ´ ἀπλῶς οὕτως αἱ κακαὶ προβολαὶ τέμνοιντο , τοῦτ´ αὐτὸ τὸ τῆς παροιμίας , Λέρνη κακῶν . Ἀλλ´ οὔτω μὲν καὶ ἐπὶ ταῖς προγεγονυίαις ὕβρεσι καὶ ἡ καρδία μου ἐγκατέλιπέ με · ὅπερ ἐστὶν ἡ ζέσις τοῦ πνεύματος , ᾗ κατὰ πάσης κακοηθείας ἐχρώμην , καὶ τὴν γλῶσσαν ὄντως ἐδείκνοοον κυρίνων γλωσσῶν μαθήτριαν . Εἰ δὲ τὰς παρὰ τοῦ νῦν καταγραψαμένου πληγὰς προσλάβοιμι , βαρεῖαν , ὥς φασιν , ἐκδεξαμένου παρὰ τῶν βασιλείων χειρῶν τὴν μάστιγα , καὶ κελευσθέντος τοῦ Ἡσαΐου ἀλλοτρίως τοῖς ἡμετέροις χρήσασθαι · τοῦτο γὰρ ἤνυσαν , ὡς ἀπειλοῦσιν οἱ μισοῦντες ἐν πύλαις ἐλέγχοντας , κκαὶ λόγον ὅσιον βδελυσσόμενοι . Ἀλλ´ ἐνταῦθά μοι παρέστω Βαροὺχ ὑπογραμματεύων Ἱερεμία ρηνοῦντι , καὶ τῷ μέλλοντι χρόνῳ φυλάττων ἀοιδίμους τὰς συμφοράς . Ετα τοιούτων κηλίδων καὶ τοσοίων ἡιιῖν ἐνσπιληθεισῶν , οἴει θείας ἐμφάσεις το νοῦ τὸ κάτοπτρον δέξασθαι , οἷς καὶ τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν καὶ αὐτὸ οὐκ ἔστι μετ´ ἐμοῦ . Τοῦτο μὲν εἰνός τε καὶ κατὰ λόγον . Πλὴν ἐπεὶ τῷ Θεῷ , καὶ τῷ ἐξ αὐτοῦ καὶ δι´ αὐτοῦ βασιλεύοντι , καὶ τῇ τῆς μετέρας μεγαλειότητος ἀγαθότητι τῆς καθ´ ἡμᾶς ἀνεθήκαμεν · πεποίθαμεν ὡς ἡ ἐλπὶς ἡμῶν οὐ καταισχυνθήσεται , οὐδ´ ἀπολεῖται εἰς τέλος ἡ τῶν πενήτων ὑπομονὴ , οὐδέτικατισχύσει σοφίας κακία εἴσι δεῖ , τῇ σοφίᾳ τοῦτο ὑποφαινομένῃ πείθεσθαι . Καὶ τὸ δὲ ῥᾴους γενόμενοι , ἐγχειρίσομεν τῇ ἐργασίᾳ τοῦ ἐπιτάγματος , καὶ γεῦμα στελοῦμεν τοῖς τὴν γεῦσιν κριτικωτάτοις ὑμῖν . Κἂν μὲν ἀνθοσμίας δόξῃ τὸ γεῦμα , καὶ τῆς ἀμπέλου ἐκείνης γέννημα , ἧε ὁ οὐ Κράνιος Πατὴρ γεωργός ἐστι , καὶ τοὺς λειπομένους ἐκθλίψομεν βότρυας . Εἰ δ´ ὀξίνου καὶ τὴν γεῦσιν δριμύσσοντος , οἴοις δὴ Χριστὸς παρὰ τῶν σταυρωτῶν παίζεται . ἀποκτενούντων αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀπε λῶνος , καὶ τοῦ τῶν Γραφῶν βουλήματος , ματαιοπονοῦντες εἰσόμεθα . Τὸ δ´´ οὖν παρὸν ἀνασχέσθω τῆς ἡμῶν ἀσθενείας ἡ σὴ φιλανθρωπία , ἄχρις οὗ μικρόν τι κουφισθέντων ἡμῶν αἱ παραιμίαι χεῖρες καὶ τὰ παραλελυμένα ἰσχύσωσι γόνατα , Χριστοῦ , ὅς ἐστι δύναμις , ἡμᾶς ἐνιοχύοντος , τοῦ τῆς ἀσθενείας καὶ ψυχικῆς καὶ σωματικῆς ἀνωτέρου , ὅπερ ἐστὶ κακύνσεως καὶ κακώσεως .
Lemmas: ἢ καί πάντως γε ὁ ἆθλος ὁ ἥρως , εἰμί μή καί ὁ καλός Ἰόλευς πυρφόρος προσεταιρίσατο , ὁ τομή ἐπικάω . τις ὁ μῦθος δηλόω ; ἐμός δοκέω , οὖς ἐπί ὁ κακίαντοῦτο γάρ ὁ ὐδρος οὐ ἐπιπόλαιος δεῖ τομή καί κόλασις . Κακός γάρ εἄν ὁ οὗτος κολάζω ἀπεργάζομαι , οἴομαι ἐμπαίζω ὁ δίκη , καί διά οὗτος ὁ λοιπός ὁ πονηρία παρρησιάζομαι ἀδεῶς καί γυμνός . πολυπλασιάζω γάρ ὁ τόλμα ὁ πονηρός , ὅταν μαλακός ὁ ποινή πειράζω , εἄν αὐστηρός εὑρίσκω ἐλπίζω . οὔκουν ἀποτμητέον μόνος ὁ ὁ κακία ἔκχυσις , ἀλλά καί ὁ πηγή ἀποξηραντέον ὁ ὁ θηριώδης κεφαλή καί φύω καί τρέφω ὅς αἷμα . εἰμί δέ μηδ´ ἀπλόος οὕτως ὁ κακός προβολή τέμνω , τοῦτος αὐτός ὁ ὁ παροιμία , Λέρνη κακός . Ἀλ οὐτάω μέν καί ἐπί ὁ προγίγνομαι ὕβρις καί ὁ καρδία ἐγώ ἐγκαταλείπω ἐγώ · ὅσπερ εἰμί ὁ ζέσις ὁ πνεῦμα , ὅς κατά πᾶς κακοήθεια χράω , καί ὁ γλῶσσα εἰμί ἐδείκνοοον κυρῖνον γλῶσσα μαθήτρια . εἰμί δέ ὁ παρά ὁ νῦν καταγράφω πληγάς προσλαμβάνω , βαρύς , ὅς φημί , ἐκδέχομαι παρά ὁ βασίλειος χείρ ὁ μάστιξ , καί κελεύω ὁ Ἠσαΐας ἀλλότριος ὁ ἡμέτερος χράω · οὗτος γάρ ἀνύω , ὡς ἀπειλέω ὁ μισέω ἐν πύλη ἐλέγχω , καί λόγος ὅσιος βδελύσσομαι . Ἀλ ἐνταῦθα ἐγώ παρίστημι Βαρούχ ὑπογραμματεύω Ἱερεμίας ῥαίνω , καί ὁ μέλλω χρόνος φυλάσσω ἀοίδιμος ὁ συμφορά . ἔτης τοιοῦτος κηλίς καί τοσοίων ἡιιῖν ἐμπίμπλημι , οἴομαι θεῖος ἔμφασις ὁ νόος ὁ κάτοπτρον δέχομαι , ὅς καί ὁ φάος ὁ ὀφθαλμός καί αὐτός οὐ εἰμί μετέ ἐγώ . οὗτος μέν ἴς τε καί κατά λόγος . πλήν ἐπεί ὁ Θεός , καί ὁ ἐκ αὐτός καί δις αὐτός βασιλεύω , καί ὁ ὁ μετεράω μεγαλειότης ἀγαθότης ὁ καθ´ ἐγώ ἀνατίθημι · πείθω ὡς ὁ Ἐλπὶς ἐγώ οὖον καταισχύνω , οὐδός ἀπόλλυμι εἰς τέλος ὁ ὁ πένης ὑπομονή , ουδετικατισχυω σοφία κακία εἰμί δεῖ , ὁ σοφία οὗτος ὑποφαίνω πείθω . καί ὁ δέ ῥᾴδιος γίγνομαι , ἐγχειρίζω ὁ ἐργασία ὁ ἐπίταγμα , καί γεῦμα στέλλω ὁ ὁ γεῦσις κριτικός σύ . κἀν μέν ἀνθοσμίας δόξα ὁ γεῦμα , καί ὁ ἄμπελος ἐκεῖνος γέννημα , εἶμι ὁ οὖον Κράνιος πατήρ γεωργός εἰμί , καί ὁ λείπω ἐκθλίβω Βότρυς . εἰμί δδʹ ὀξίνης καί ὁ γεῦσις δριμύσσω , οἶος δή Χριστός παρά ὁ σταυρωτός παίζω . ἀποκτείνω αὐτός ἔξω ὁ θέραψ λῶνος , καί ὁ ὁ Γραφής βούλημα , ματαιοπονέω εἶμι . ὁ δδʹ οὖν πάρειμι ἀνέχω ὁ ἐγώ ἀσθένεια ὁ σός φιλανθρωπία , ἄχρι ὅς μικρός τίς κουφίζω ἐγώ ὁ παραιμίαι χείρ καί ὁ παραλύω ἰσχύω γόνυ , Χριστός , ὅς εἰμί δύναμις , ἐγώ ἐνέχω , ὁ ὁ ἀσθένεια καί ψυχικός καί σωματικός ἀνώτερος , ὅσπερ εἰμί κάκυνσις καί κάκωσις .