cogPG.PG126 116
ῶν , ἔφθασέ τε καὶ εἰς γῆρας πῖον [ πῖον ] , καὶ πάσης ἥδη θεραπείας ἀπεγνωκώς , διῆγεν οἴκοι , τῆς ἐπὶ τῇ ἀφωνίᾳ λύπης μόνον ἰατρὸν τὸν θάνατον ἐκδεχόμενος . Ὑπνώττοντι γοῦν , ἐφάνησαν αὐτῷ ἐκ τρίτου οἱ ἅγιοι , τήν τε πρὸς τὸν ναὸν προσέλευσιν ἡγούμενοι , καὶ τὴν θεραπείαν ἐπαγγελλόμενοι . Πεισθῆς οὗν εἶτα ἴδεν , ἄπεισιν εἰς τὸν θεῖον ναὸν , κατ´ αὐτὴν τὴν λαμπρὰν καὶ μεγάλην Κυριακὴν τοῦ Πάσχα . Μετὰ δὲ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀνακήρυξιν , προσελθὼν ὥστε τὴν ἰερὰν τοῦ Εὐαγγελίου βίβλον ὰσπάσασθαι ὡ τοῦ θαύματος ! ) , ὁ ἐν τῆ ἀφωνία γεγηρακὼς , τὸ , Κύριε , ἐλέησον , ἐβόα λαμπρᾶ τῇ φωνῇ . Καὶ οὕτως ἰαθεὶς , οἴκαδε ἐπανῆκε , πασχαλίους ὄντως διάγων ἡμέρας , οὐ τὰς τῆς τότε μόνον ἐνεστακείας [ στηκ . ] ἑορτῆς , ἀλλὰ καὶ πάσας τὰς ; τῆς ὑπολειπομένης αὐτῷ ζωῆς νγʹ . Γυνή δέ τις πλούτῳ κομῶσα , μοχθηροῦ τινος χυμοῦ ἐκ τῆς κεφαλῆς ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς καταῤῥεύσαντος , ἀφῃρέθη τοῦ βλέπειν · καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἀλλὰ καὶ ὑγρὸν ἰδεῖν ἀειδὲσἀηδὲς ] , ἐκ τῶν ὀμμάτων αὐτῆς ἀπέῤῥεεν · ὥστε μὴ μόνον τοῖς ἀλλοτρίοις , ἀλλ´ ἤδη καὶ τῷ συζύγῳ βδελυκτὸν εἶναι τὴν ἐλεεινὴν ἐκείνην θέαμα . Αὕτη , ἰατροῖς σχεδὸν τὸν ἂπαντα βίον προσαναλώσασα , ἐπειδὴ πάντα τοῦ πάθους ἀσθενέστερα εἵρεν , ἐπὶ τὴν ἀδάπανονἰατρείαν ἔγνω καταφυγεῖν · καὶ τοῖς λειψάνοις πρόσεισι τῶν ἁγίων , αἰτεῖται τυχεῖν ἐλέους , καὶ στῆναι κἂν γοῦν τὴν τοῦ βδελυκτοῦ ἐκείνου ὑγροῦ ἕκ τῶν ὀμμάτων ἀπόῤῥοιαν . Ὅτε τοίνυν εὐδόκησεν ὁ Θεὸς τὴν ἴασιν αὐτῇ δοῦναι , ὄναρ ὁρᾷ τοιοῦτον καθάπερ αὐτὴ διηγήσατο · « Ἐδόκουν , φησὶν , ἀετὸν ὑψόθεν καταπτάντα , ἐπὶ τῆς ἐμῆς καθεσθῆναι κεφαλῆς , καὶ σκεπάσαι με ταῖς αὐτοῦ πτέρυξι . Διαταραχθεῖσα δὲ ἐπὶ τούτῳ , διανέστην τε τοῦ ὕπνου , καὶ τὸν μὲν , οὐκ ἔτι εἶδον · βλέπω δέ , ὡς ὁρᾶτε , ὑγιῶς καὶ ἀνεπιθολώτως . » Ἀλλὰ μηδὲ τὸ παρὸν ἡμᾶς παρέλθοι ἀνεκδιήγητον · Ἐπῆλθόν ποτε στρατιῶταί τινες τὴν τῶν ἁγίων κόνιν θρασύτερον , ἄνδρες ἀδιαφόρως ζῶντες , καὶ τὴν ἀγωγὴν τοῦ βίου ἀμελεστέραν ἐπιτηδεύσαντες . Ὡς εἶδον αὐτοὺς οἱ τῆς ἐκκλησίας , τοῖς λεγομένοις Κατηχουμένοις προσφυγόντες , τὰς θύρας ἐπίκλεισαν . Εἶς δέ τις τῶν στρατιωτῶν ἰδών αὐτοὺς , ἱππότης γνώμης τολμηρᾶς ! ὢ ἀτάκτου φορᾶς ! ) ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν εἰσήλαυνεν . Ἀλλ´ οὐκ ἔσωεν [ ἔφθασεν ] τὸ προαύλιον εἰσελθεῖν , καὶ σὺν τῷ ἵππῳ , πάντων ὁρώντων , ἀφανὴς γίνεται . τοῦτο τοῖς ἄλλοις ἰδοῦσι φόβον ἐμποιῆσαν , δρομαίους ἀναχωρῆσαι τῆς μονῆς παρεσκεύασεν . νδʹ . Οὐκ ἔστι μοι κόρος τὰς τῶν ἁγίων ἐκδιηγεῖσθαι τεράστια . Ὅθεν οὐδὲ τὴν ἐπὶ τῶ ἀνδρὶ γενομένην θαυματουργίαν παραλίποιμι ἀδιήγητον . Ὅς πολλάκις μὲν ὀκτὼ μεγίστους ἄρτους φαγὼνοὓς εἴωθε τὸ τῶν Βουλγάρων γένος ποιεῖν , ὡς εἶναι τὸν ἕνα ἄρτον ἱκανὸν εἰς δέκα ἄνδρας , ἢ καὶ πλείους
Lemmas: κυβερνάω , φθάνω τε καί εἰς γῆρας πίων [ πίων ] , καί πᾶς ἥδη θεραπεία ἀπογιγνώσκω , διάγω οἴκοι , ὁ ἐπί ὁ ἀφωνία λύπη μόνος ἰατρός ὁ θάνατος ἐκδέχομαι . ὑπνώσσω γοῦν , φαίνω αὐτός ἐκ τρίτος ὁ ἅγιος , ὁ τε πρός ὁ ναός προσέλευσις ἡγέομαι , καί ὁ θεραπεία ἐπαγγέλλω . πεισ́ςζω ἐν εἶτα ὁράω , ἄπειμι εἰς ὁ θέω ναός , κατ´ αὐτός ὁ λαμπρός καί μέγας Κυριακός ὁ Πάσχα . μετά δέ ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ἀνακήρυξις , προσέρχομαι ὥστε ὁ ἱερός ὁ Εὐαγγέλιος Βίβλος ἀσπάζομαι εἰμί ὁ θαῦμα ! ) , ὁ ἐν τῆ ἀφωνία γηράσκω , ὁ , κύριος , ἐλεέω , βοάω λαμπρός ὁ φωνή . καί οὕτως ἰάομαι , οἴκαδε ἐπανίημι , πασχάλιος εἰμί Διάγων ἡμέρα , οὖον ὁ ὁ τότε μόνος ἐνίστημι [ στήκω . ] ἑορτή , ἀλλά καί πᾶς ὁ ; ὁ ὑπολείπω αὐτός ζωή νγʹ . γυνή δέ τις πλοῦτος κομάω , μοχθηρός τις χυμός ἐκ ὁ κεφαλή ἐπί ὁ ὀφθαλμός αὐτός καταῤῥεύσαντος , ἀφαιρέω ὁ βλέπω · καί οὖον οὗτος μόνος ἀλλά καί ὑγρός ὁράω ἀειδής ] , ἐκ ὁ ὄμμα αὐτός ῥέπω · ὥστε μή μόνος ὁ ἀλλότριος , ἀλ ἤδη καί ὁ σύζυγος βδελυκτός εἰμί ὁ ἐλεεινός ἐκεῖνος θέαμα . Ἄτη , ἰατρός σχεδόν ὁ ἅπας βίος προσαναλίσκω , ἐπεί πᾶς ὁ πάθος ἀσθενής εἴρω , ἐπί ὁ ἀδάπανος γιγνώσκω καταφεύγω · καί ὁ λείψανον πρόσειμι ὁ ἅγιος , αἰτέω τυγχάνω ἔλεος , καί ἵστημι κἀν γοῦν ὁ ὁ βδελυκτός ἐκεῖνος ὑγρός ἐκ ὁ ὄμμα ἀπόρροια . ὅτε τοίνυν εὐδοκέω ὁ θεός ὁ ἴασις αὐτός δίδωμι , ὄναρ ὁράω τοιοῦτος καθάπερ αὐτός διηγέομαι · « δοκέω , φημί , ἀετός ὑψόθεν καταπέτομαι , ἐπί ὁ ἐμός καθέζομαι κεφαλή , καί σκεπάζω ἐγώ ὁ αὐτός πτέρυξ . διαταράσσω δέ ἐπί οὗτος , διανέστην τε ὁ ὕπνος , καί ὁ μέν , οὐ ἔτι εἶδον · βλέπω δέ , ὡς ὁράω , ὑγιής καί ἀνεπιθολώτως . » ἀλλά μηδέ ὁ πάρειμι ἐγώ παρέρχομαι ἀνεκδιήγητος · ἐπέρχομαι ποτός στρατιώτης τις ὁ ὁ ἅγιος κόνις θρασύς , ἀνήρ ἀδιάφορος ζῶ , καί ὁ ἀγωγή ὁ βίος ἀμελής ἐπιτηδεύω . ὡς εἶδον αὐτός ὁ ὁ ἐκκλησία , ὁ λέγω κατηχέω προσφεύγω , ὁ θύρα ἐπικλείω . Εἶς δέ τις ὁ στρατιώτης ὁράω αὐτός , ἱππότης γνώμη τολμηρός ! ὦ ἄτακτος φορός ! ) ἐπί ὁ ἐκκλησία εἰσελαύνω . Ἀλ οὐ σάω [ φθάνω ] ὁ προαύλιον εἰσέρχομαι , καί σύν ὁ ἵππος , πᾶς ὁράω , ἀφανής γίγνομαι . οὗτος ὁ ἄλλος ὁράω φόβος ἐμποιέω , δρομαῖος ἀναχωρέω ὁ μονή παρασκευάζω . ΝΔΑ . οὐ εἰμί ἐγώ κόρος ὁ ὁ ἅγιος ἐκδιηγέομαι τεράστιος . ὅθεν οὐδέ ὁ ἐπί ὁ ἀνήρ γίγνομαι θαυματουργία παραλείπω ἀδιήγητος . ὅς πολλάκις μέν ὀκτώ μέγας ἄρτος ὁράω εἴωθα ὁ ὁ Βουλγάρα γένος ποιέω , ὡς εἰμί ὁ εἷς ἄρτος ἱκανός εἰς δέκα ἀνήρ , ἢ καί πλείων