cogPG.PG126 105
ἀναγνωρισμὸν δεομένου , τὴν αἰτίαν ἡρώτα τῆς ἀλλοιώσεως . Ὁ δὲ , τὴν ἐκ τῆς εἰρκτῆς καὶ τῶν σιδήρων ἐξηγησάμενος κάκωσιν , τελευταῖον περὶ τῆς τοῦ σώματος φιλοσοφίας ταπεινότητος · « Τί καινὸν , λέγων , εἰ τὸ φθαρτὸν τὰ τῆς φθορᾶς ὑποδέχεται , ὅ σκωλήκων καὶ σήψεώς ἐστι γένεσις ἑτέρου δεῖ φοοντίζειν ἡμᾶς , τοῦ ἀφθάρτου καὶ ἀθανάτου , λέγω δὴ τῆς ψυχῆς , τοῦ ἔσω καὶ κυρίως ἀνθρώπου · ὃν ὅσῳ μὲν ὁ ἔξωθεν ἄνθρωπος φθείρεται , τοσοῦτον ἀνα καινούμενον καὶ ἀνεγηγερμένον καὶ εἰς οὐρανοὺς καύπως καὶ ἐαδίως ἀνιπτάμενον , τὸν ἔσω εἴδομεν . Ὡς δὲ καὶ τὴν αἰτίαν λρωτήθη παρὰ τοῦ Ἐνραβωτᾶ , καὶ τὸν τρόπον δι´ ἣν ταῦτα πάθειεν , διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν Κανάμων αἰτίαν αὐτῷ γενέσθαι τῆς τοιαύτης κακώσεως ἀπεκρίνατο · « Δι´ ἥν οὐ κάκωσιν ἐγὼ ταῦτα νομίζομαι , φησὶν , ἀλλὰ πάσης τρυφῆς ἦδυσμα ἥγημαι . Τί δὲ οὐ μέλλω , τοσούτους πρὸ ἐμοῦ ὁρῶν μάρτυρας , παντὸς μὲν ὀργάνου βασανιστηρίου καταφρονήσαντας , πῦρ δέ , καὶ ξίφος , καὶ θυμοὺς θηρίων , ἴσα καὶ παίδων λογισαμένους νηπίων φόβητρα καὶ τοξεύματα , μόνον ἱνα τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ἀλώβητον διασώσωσιν ; Οἱ καὶ θανόντες , εἰς τὴν αἰώνιον καὶ ἀθάνατον ζωὴν μετετέθησαν « Κλβʹ . Τοίνυν Ἐνραβωτᾶς ἰών τροθῆς τὴν καρδίαν τῷ γλυκεῖ βέλει τῆς ἀγάπης τοῦ γλυκυτάτου Ἰησοῦ , εἰς νοῦν τε λαβών τοὺς λόγους τοῦ σοφωτότου Κινάμωνος , καὶ ὡς ἀγγίστρῳ δέλεαρ τούτους ἀφαρπάσας , τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ποθεῖ καὶ συμφλέγεται · ἠγάπα τε τὸν ἄνδρα , καὶ συνεχῶς εἰς λόγους ἰὼν ἠρώτα περὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν πίστεως . Καὶ μανθάνων τὸ μέγα τῆς εὐσεβείας μυστήριον , καὶ συγκρίνων τῇ τούτου καθαρότητι τὴν τῆς Βουλγαρικῆς θρησκείας ἀκαθαρσίαν , καὶ τῇ τοῦ θείου λόγου στεὸῥότητι , τῆς τε[γε ] ἐκείνων ἀλογίας σαθρότατα τὴν ἀθεῖαν βδελυξάμενος , τὴν θεοσέβειαν ἐπισπάζεται , [ ἀντασπ . , πιστεύει τε , καὶ τὸ βάπτισμα δέχεται . Καὶ ἀπὸ τοῦδε νηστείαις σχολάζει , καὶ προσευχαῖς , καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν , οἷς ὁ ἀκριβής Χριστιανὸς χαρακτηρίζεται καὶ γνωρίζεται λνʹ , Μαθὼν δὲ ταῦτα ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Μαλλωμηρὸς , καὶ ἐν δεινῷ τὸ γεγονὸς θέμενος , μετακαλεῖται αὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Ἐνραβωτᾶν · καὶ δὴ ζηλώσας ὑπὲρ τῶν πατρῴων θεῶν , οὐχ ὡς ἀδελφῷ προσηνέχθη τῷ Ἐνραβωτᾷ , ἀλλ´ ὡς ἀποστάτῃ πατροπαραδότος θρησκείας , « Ἡ ἀποστῆναι παρεγγυῶ τοῦ ἀλλοτρίου Θεοῦ , ἢτοὺς δημίους δείξας καὶ τὸ ξίφος ] ἐκείνοις , φησὶν , ἴσθι τὴν σήμερον παραδοθησόμενος . » Ὁ δὲ , αὸν διὰ Χριστὸν ἑλόμενος θάνατον , καὶ διὼῶν τοῦτον μᾶλλον , ἢ ὁ ἀδελφὸς αἷμα , εὐθέως πρὸς τὸν ἀδελφὸν τοιάδε ἀποκρίνεται λέγων·«Οὐδείς με χωρίσει τῆς ὰσάπης τοῦ Χριστοῦ , οὐ πῦρ , οὐ ξίφος , οὐ μάστιγες , οὐκ ἄλλῃ τις δεινὴ βάσανος . Καλόν μοι τὸ ἀποθανεῖν σὲς τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ , ἢ ζῇν με μετὰ ἀσεβῶν αἰσχρῶς καὶ παρανόμως . Ἡ οὐκ ἀκούω τοῖ προφήτου Δαβλδ διαῤῥήδην βοῶντος καὶ λέγοντος ·
Lemmas: ἀναγνωρισμός δήω , ὁ αἴτιος ἐρωτάω ὁ ἀλλοίωσις . ὁ δέ , ὁ ἐκ ὁ εἱρκτή καί ὁ σίδηρος ἐξηγέομαι κάκωσις , τελευταῖος περί ὁ ὁ σῶμα φιλοσοφία ταπεινότης · « τις καινός , λέγω , εἰμί ὁ φθαρτός ὁ ὁ φθορά ὑποδέχομαι , ὅς σκώληξ καί σῆψις εἰμί γένεσις ἕτερος δεῖ φοοντιζεω ἐγώ , ὁ ἄφθαρτος καί ἀθάνατος , λέγω δή ὁ Ψυχή , ὁ εἴδομαι καί κύριος ἄνθρωπος · ὅς ὅσος μέν ὁ ἔξωθεν ἄνθρωπος φθείρω , τοσοῦτος ἀνα καινόω καί ἀνεγείρω καί εἰς οὐρανός καύπως καί ἐαδίως ἀναπέτομαι , ὁ εἴδομαι ὁράω . ὡς δέ καί ὁ αἴτιος λρωτήθη παρά ὁ Ἐνραβωτᾶ , καί ὁ τρόπος δις ὅς οὗτος πθειῄσκω , διά ὁ εἰς Χριστός πίστις Κανάμος αἴτιος αὐτός γίγνομαι ὁ τοιοῦτος κάκωσις ἀποκρίνω · « Δις ὅς οὖον κάκωσις ἐγώ οὗτος νομίζω , φημί , ἀλλά πᾶς τρυφή ἥδυσμα ἡγέομαι . τις δέ οὖον μέλλω , τοσοῦτος πρό ἐγώ ὁράω μάρτυς , πᾶς μέν ὄργανον βασανιστήριο καταφρονέω , πῦρ δέ , καί ξίφος , καί θυμός θηρίον , ἴσος καί παῖς λογίζομαι νήπιος φόβητρον καί τόξευμα , μόνος ἵνα ὁ εἰς Χριστός πίστις ἀλώβητος διασῴζω ; ὁ καί θνῄσκω , εἰς ὁ αἰώνιος καί ἀθάνατος ζωή μετατίθημι « Κλβʹ . τοίνυν Ἐνραβωτᾶς εἶμι τιτρώσκω ὁ Καρδία ὁ γλυκύς βέλος ὁ ἀγάπη ὁ γλυκύς Ἰησοῦς , εἰς νόος τε λαμβάνω ὁ λόγος ὁ σοφωτοος Κινάμωνος , καί ὡς ἀγγίστρῳ δέλεαρ οὗτος ἀφαρπάζω , ὁ εἰς Χριστός πίστις ποθέω καί συμφλέγω · ἀγαπάω τε ὁ ἀνήρ , καί συνεχῶς εἰς λόγος εἶμι ἐρωτάω περί ὁ ὁ Χριστιανός πίστις . καί μανθάνω ὁ μέγας ὁ εὐσέβεια μυστήριον , καί συγκρίνω ὁ οὗτος καθαρότης ὁ ὁ βουλγαρικός θρησκεία ἀκαθαρσία , καί ὁ ὁ θεῖον λόγος στεὸῥότητι , ὁ τέγγω ] ἐκεῖνος ἀλογία σαθρός ὁ ἀθεΐα βδελύσσομαι , ὁ θεοσέβεια ἐπισπάω , [ ἀντασπ . , πιστεύω τε , καί ὁ βάπτισμα δέχομαι . καί ἀπό ὅδε νηστεία σχολάζω , καί προσευχή , καί ὁ ἄλλος πᾶς , ὅς ὁ ἀκριβής Χριστιανός χαρακτηρίζω καί γνωρίζω λνʹ , μανθάνω δέ οὗτος ὁ ἀδελφός αὐτός Μαλλωμηρὸς , καί ἐν δεινός ὁ γίγνομαι τίθημι , μετακαλέω ἀάω ἀδελφός αὐτός Ἐνραβωτᾶν · καί δή ζηλόω ὑπέρ ὁ πατρῷος θεός , οὐ ὡς ἀδελφός προσφέρω ὁ Ἐνραβωτᾷ , ἀλ ὡς ἀποστάτης πατροπαράδοτος θρησκεία , « ὁ ἀφίστημι παρεγγυάω ὁ ἀλλότριος Θεός , ἔτος δήμιος δείκνυμι καί ὁ ξίφος ] ἐκεῖνος , φημί , εἰμί ὁ σήμερον παραδίδωμι . » ὁ δέ , ἀάω διά Χριστός αἱρέω θάνατος , καί διώ οὗτος μᾶλλον , ἢ ὁ ἀδελφός αἷμα , εὐθύς πρός ὁ ἀδελφός τοιόσδε ἀποκρίνω λεγων·«ουδεω ἐγώ χώρισις ὁ ὰσάπης ὁ Χριστός , οὖον πῦρ , οὖον ξίφος , οὖον μάστιξ , οὐ ἄλλος τις δεινός βάσανος . Καλός ἐγώ ὁ ἀποθνῄσκω σεύς ὁ ὄνομα ὁ Χριστός , ἢ ζάω ἐγώ μετά ἀσεβής αἰσχρῶς καί παρανόμως . ὁ οὐ ἀκούω τοῖ προφήτης Δαβλδ διαρρήδην βοῦς καί λέγω ·