cogPG.PG126 243
ΕΡΙΘΤʹ . Ιv . ναῖοι ποιεῖς · καὶ σοι μισούμεθ´ οὕτως ὥστε μὴ προσεννέπειν . Ἐγὼ δὲ τοσοῦτον ἀπέχω τοῦ πρὸς σὲ φρονεῖν τι ἀσύνηθες , ὥστε καὶ προσφωνῶ , καὶ τὰ συνήθη χαριεντίζομαι . Τὰ δέ ἐστι , βραχέα μὲν , ὰλλὰ τοιαῦτα , οἷα θεσπίσματα μᾶλλον , ἢ ῥήματα κοινὰ κρίνεσθαι . Ἀνάπτεται κάμινος ἐπὶ σὲ τὰ ἐπὶ´ τῇ βραδύτητι σκώμματα · αὐτὸς δὲ οὐ μόνην κληματίδα καὶ στυπεῖον χορηγεῖς , οὐδὲ τοῦτο τῆς πεύκης δάκρυον , ἀλλά σοι καὶ Ὁνάφθας μετακομίζεται ὑπεοόριος , καὶ καταρδεύεις τούτῳ τὴν κάμινον · οὔτω ποθεῖς ὁρᾷν τὴν φλόγα αἱρομένην πρὸς τὸ μεγαλειότερον . Εἰ μὲν οὖν ἀπολύσεις τῆς ἐν τῶ στρατοπέδῳ διατριβῆς τὸν Τορνίκιον , ὃν ἔχω γαμβρὸν ἐπ´ ἀδελφιδῇ , τὸν Νεῖλον ὅλον ἐπαφῆκας τὴν πέως αἱρομένῃ φλογί · εἰ δ´ οὖν , ἀλλὰ καὶ τὴν πηγὴν αὐτοῦ τοῦ θαυμασίου νάφθα ἐκ Βαβυλῶνος μετακομίζεις . Μὴν ᾐνιξάμην ; ἢ οὐδὲν δεῖ σοι Οἰδίποδος ; Ἐγὼ μὲν οἶμαι . Τά τε γὰρ ἄλλα τίνος οὐκ ἀγχινούστατος σύ ; καὶ τὰ σὰ μᾶλλον ἂν συνείης , ἢ τἄλλα . Ἀλλά μοι τῶν τε ἄλλων κακῶν τηροῖο ἀνώτερος , καὶ τῆς δεινῆς θηρὸς βραδύτητος · εἴθ´ ἑκὼν , ὅπερ οὐ πείθομαι , εἴτε καὶ ἄκων ταύτῃ ἑάλωκας , Καὶ ἀεί μοι ἀγγέλλοιο ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν ὑψούμενος . ΕΠΙΣΤ . ΝΕʹ . Τῷ ἰατρῷ τοῦ βασιλέως κυρίῳ Νικήτᾳ . Πολλὰ μὲν τὰ βιαζόμενά με πρὸς τὰς ἡμετέρας [ ὑμ - διαβῆναι σκηνὰς , ἃς ὁ νέος Ἰσραὴλ πήγνυσθε , ἐν τῇ δι´ ὑμᾶς ἐρήμῳ περιφερόμενοι · ἀνακόπτει δέ μοι τὴν διάβασιν δύο ῥεύματα · ἓν μὲν , τὸ κοινόν τε καὶ ἐπιδήμιον · ὃ , τοῦ ἐγκεφάλου πληρωθέντος , κατάῤῥους δημιουργῆσαν καὶ βῆχας , καὶ τὸν περὶ τοῖς θωρακικοῖς νοσήμασι φόβον οὐκ ἀλόγως ἐφίστησι . Τί γὰρ οὐκ ἄν μοι γένοιτο αἰθριάσαντι , ὅπου φωλεύων οὕτω διάκειμαι ; Θάτερον δὲ τὸ τοῦ γείτονος ποταμοῦ , ὃν ἡ παλαιὰ μὲν καὶ Ἑλληνίς Ἄέιον , ἡ νέα δὲ καὶ βάρβαρος ὀνομάζει Βαρδουάριον . Οὗτος γὰρ διὰ πολλῶν μὲν ῥέων ὀρῶν , τῇ δ´ ἐν τούτοις χιόνι τακείσῃ νῦν ὀγκωθεὶς , καὶ μήτε πεζοῖς μήτ´ ἐφίπποις διαβαίνειν διδοὺς , μήτε γέφυραν ἔχων , διὰ τὰ κακῶς ἀπολούμενα ποταμοτενλώνια , σκαφιδίῳ μονοπήχει πορεύσιμος γίνεται . Τὸ δὲ σκαφίδιον τοῦτο καὶ τρίτον τῷ ποταμῷ παρ´ ἐμοὶ τίθησιν ὄνομα , καὶ ἀξιῶ γε καλεῖσθαι τοῦτον Ἀ χέροντα , ὃν ῥεῖν ἐν δου ποιητῶν οἱ παῖδες μυθεύονται . Καὶ πάντας μὲν γὰρ τοὺς ἐφ´ ὧν δήποτε πλέον τας δακτύλου , φασὶ , πάχος διατειχίζει πρὸς τοὺς νεκρούς · καὶ τοῦτ´ αὐτοῖς τὸ πλατὺ καὶ μακρὸν διαε τείχισμα . Οἱ δ´ ἐμβάντες τῷ σκαφιδίῳ τούτῳ , πρὸς
Lemmas: Ι . Ἱ . νάω ποιέω · καί σύ μισέω οὕτως ὥστε μή προσεννέπω . ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀπέχω ὁ πρός σύ φρονέω τίς ἀσυνήθης , ὥστε καί προσφωνέω , καί ὁ συνήθης χαριεντίζομαι . ὁ δέ εἰμί , βραχύς μέν , ἀλλά τοιοῦτος , οἷος θέσπισμα μᾶλλον , ἢ ῥῆμα κοινός κρίνω . ἀνάπτω κάμινος ἐπί σύ ὁ ἐπί ὁ βραδυτής σκῶμμα · αὐτός δέ οὖον μόνος κληματίς καί στυππεῖον χορηγέω , οὐδέ οὗτος ὁ πεύκη δάκρυ , ἀλλά σύ καί Ὁνάφθας μετακομίζω ὑπεοόριος , καί καταρδεύω οὗτος ὁ κάμινος · οὐτάω ποθέω ὁράω ὁ φλόξ αἱρέω πρός ὁ μεγαλεῖος . εἰμί μέν οὖν ἀπολύω ὁ ἐν ὁ στρατόπεδον διατριβή ὁ Τορνίκιος , ὅς ἔχω γαμβρός ἐπι ἀδελφιδῆ , ὁ Νεῖλος ὅλος ἐπαφίημι ὁ πέος ἀείρω φλόξ · εἰμί δδʹ οὖν , ἀλλά καί ὁ πηγή αὐτός ὁ θαυμάσιος νάφθα ἐκ Βαβυλών μετακομίζω . Μήν αἰνίσσομαι ; ἢ οὐδείς δεῖ σύ Οἰδίπους ; ἐγώ μέν οἴομαι . ὁ τε γάρ ἄλλος τίς οὐ ἀγ́χινους σῦς ; καί ὁ σός μᾶλλον εἄν συνίημι , ἢ ἄλλος . ἀλλά ἐγώ ὁ τε ἄλλος κακός τηρέω ἀνώτερος , καί ὁ δεινός θήρ βραδυτής · ἔρχομαι ἑκών , ὅσπερ οὖον πείθω , εἴτε καί ἄκων οὗτος ἁλίσκομαι , καί ἀεί ἐγώ ἀγγέλλω ἀπό δόξα εἰς δόξα ὑψόω . π̈κοστ . ναῦς . ὁ ἰατρός ὁ βασιλεύς κύριος Νικήτας . Πολύς μέν ὁ βιάζομαι ἐγώ πρός ὁ ἡμέτερος [ ὑμ - διαβαίνω σκηνή , ὅς ὁ νέος Ἰσραήλ πήγνυμι , ἐν ὁ δις σύ ἐρῆμος περιφέρω · ἀνακόπτω δέ ἐγώ ὁ διάβασις δύο ῥεῦμα · εἷς μέν , ὁ κοινός τε καί ἐπιδήμιος · ὅς , ὁ ἐγκέφαλος πληρόω , κατάρροος δημιουργέω καί βήξ , καί ὁ περί ὁ θωρακικός νόσημα φόβος οὐ ἄλογος ἐφίστημι . τις γάρ οὐ ἄν ἐγώ γίγνομαι αἰθριάζω , ὅπου φωλεύω οὗτος διάκειμαι ; ἕτερος δέ ὁ ὁ γείτων ποταμός , ὅς ὁ παλαιός μέν καί Ἑλληνίς Ἄγιος , ὁ νέος δέ καί βάρβαρος ὀνομάζω βαρδουαριων . οὗτος γάρ διά πολύς μέν ῥέω ὄρος , ὁ δδʹ ἐν οὗτος χιών τήκω νῦν ὀγκόω , καί μήτε πεζός μῆτε ἔφιππον διαβαίνω δίδωμι , μήτε γέφυρα ἔχω , διά ὁ κακῶς ἀπόλλυμι ποταμοτενλώνια , σκαφίδιον μονοπηχυς πορεύσιμος γίγνομαι . ὁ δέ σκαφίδιον οὗτος καί τρίτος ὁ ποταμός παρ´ ἐγώ τίθημι ὄνομα , καί ἀξιόω γε καλέω οὗτος ὅς χεροειντα , ὅς ῥέω ἐν δήω ποιητής ὁ παῖς μυθεύω . καί πᾶς μέν γάρ ὁ ἐφίημι ὅς δήποτε πλέω ὅς δάκτυλος , φημί , πάχος διατειχίζω πρός ὁ νεκρός · καί τοῦτος αὐτός ὁ πλατύς καί μακρός διάω τείχισμα . ὁ δδʹ ἐμβαίνω ὁ σκαφίδιον οὗτος , πρός