cogPG.PG126 594
τὸπον ἐκείνοις διδοὺς , ὅπως δεῖ πιστεύειν εἰς τὸν Θεόν . Οἱ μὲν οὗν φίλοι , φησί , καὶ οἰκεῖοι , οὔτως ἔσονται ἄπιστοι , καὶ διὰ τοῦτο μάταιοι , οἱ ἐπ´ αὐτοὺς ἐλπίζοντες · ἐγὼ δὲ πρὸς τὸν Κύριον ἀποβλέψω , καὶ τὴν ἐξ ἐκείνου ἀναμενῶ βοήθειαν , οὐχ ἡγουμένοις θαῤῥῶν , οὐ φίλοις πεποιθὼς , οὔ τινι τῶν κατὰ σάρκα οἰκείων ἐλπίζων . Καὶ πάντως οὕτως ἀδιστάκτως ἐλπίζοντος ἐπ´ αὐτὸν , εἰσακούσεταί [ μου . ὴ ἐπίχαιρέ μοι , ἡ ἐχθρά μου , ὅτι πέπτωκα καὶ ἀναστήσομαι . Διδάξας τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος τὸ πέρας , τὸ ἐπακουσθῆναι , φημι , παρ´ αὐτοῦ , ἀναλαμβάνει τῆς Σιὼν τὸ πρόσωπον , καὶ πρὸς τὴν Ἰδουμαίαν ποιεῖται τοὺς λόγους , ἐχθρὰν οὕσαν ἀεὶ καὶ πολεμίαν . Μὴ ἐπίχαιρε γὰρ , φησίν · εἰ γὰρ καὶ πέπτωκα . συμφοραῖς περιπεσοῦσα , ἀλλ´ ἀναστήσο . μαι αὖθις . Τινὲς δὲ πρὸς τὴν Βαβυλῶνα ταῦτα λέγεσθαί φασι · Μὴ ἐπαγάλλου , ὡς νικήσασά με · οὐ γὰρ διὰ τὴν σὴν δύναμιν νενίκηκάς με · ἀλλὰ διότι πέπτωκα ἀπὸ τῆς ἐν Θεῷ στάσεως , μὴ ἐπιγινώσκουσα τὸν Θεόν · ὅμως ἀναστήσομαι ἀπὸ σούπου τοῦ πτώματος . Πλὴν δοκει μοι πρὸς τὴν Ἰδουμαίαν μᾶλλον λέγεσθαι ταῦτα , ὡς ἐκ τῶν κατωτέρω δῆλον . Εἴποι δ´´ ἂν καὶ ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία πρὸς τὴν συναγωγήν · Μὴ ἐπίχαιρέ μοι , ἡ ἐχθρά μου , ἡ βδελυσσομένη τὰ ἔθνη · πέπτωκα μὲν γὰρ τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ τῇ ἀσεβείᾳ , ἀλλ´ ἐπιστρέψασα πρὸς Χριστὸν , ὅς ἐστιν ἀνάστασις , ἀναστήσομαι . Διότι ἐὰν πορευθῶ ἐν τῷ σκότει , Κύριος φῶς μου . Ἱ ἐὰν τῷ σκότει τῶν συμφορῶν καὶ κακώσεων γένωμαι , φῶς μου ἔσται ὁ Κύριος καὶ παρατνευάσει με μὴ αἰσθάνεσθαι τοῦ τοιούτου σκότους · ᾖ , ὅτι Εἰ καὶ ἐσκοτίσθην τὸν νοῦν , τῷ ξύλῳ λέγουσα · Θεός μου εἶ σύ · καὶ τῷ λίθῳ · Σύ με ἑγέννησας · ἀλλ´ οὖν φωτισθήσομαι τῇ ἐπιγνώσει τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Καὶ ἡ Ἐκκλησία ἐρεῖ · Κἂν ὑπὸ τοῦ σκότους τῆς ἁμαρτίας κατεχομένη , πορεύο . μαι ἐν αὐτῇ , καὶ προκόπτω · ἀλλ´ ὁ Κύριος ὁ εἰπών · Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου , αὐτὸς ἔσται μοι φως . Ὁργὴν Κυρίου ὑποίσω , ὅτι ἥμαρτον αὐτῷ . Εἰς τὸ μέγεθος , φησὶ , τῶν ἀμαρτιῶν μου ἀποβλέπουσα , Οἶδα τῆς τιμωρίας τὸ δίκαιον , καὶ ὑπομενῶ . τὴν ἀργὴν τοῦ διὰ τὰς ἁμαρτίας κολάζοντός με , τοῦτέστι , τὴν ἐκ τῆς ὀργῆς παιδείαν . Οὐ μὴν ἄχρι τέλους ἡ ὀργὴ ἐπιμένει · ὥστε μὴ ἐπίχαιρε , Ἔως οὖ δικαιώσει τὴν δίκην μου , καὶ ποιήσοι τὸ χρῆμά μου , καὶ ἐξάξει με εἰς τὸ φῶς , καὶ Ἐιόομαι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ . Ἀναμενῶ , φησὶ , καὶ ὑπομενῶ , κολαζομένη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἕως οὖ τὴν δίκην , ἣν ἔχω πρὸς τοὺς θλίβοντάς με , δικαιώσει . Εἰ γὰρ καὶ αὐτῷ προσκέκρουκα , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐκείνους ἔχω δίκαια πολλὰ , ὅτι μηδὲν δεινὸν ὑπ´
Lemmas: τόπος ἐκεῖνος δίδωμι , ὅπως δεῖ πιστεύω εἰς ὁ Θεός . ὁ μέν ἐν φίλος , φημί , καί οἰκεῖος , οὔτως εἰμί ἄπιστος , καί διά οὗτος μάταιος , ὁ ἐπι αὐτός ἐλπίζω · ἐγώ δέ πρός ὁ κύριος ἀποβλέπω , καί ὁ ἐκ ἐκεῖνος ἀναμένω βοήθεια , οὐ ἡγέομαι θαρσέω , οὖον φίλος Πεποιθὼς , οὖον τις ὁ κατά σάρξ οἰκέω ἐλπίζω . καί πάντως οὕτως ἀδιστάκτως ἐλπίζω ἐπι αὐτός , εἰσακούω [ ἐγώ . ἤ ἐπιχαίρω ἐγώ , ὁ ἐχθρός ἐγώ , ὅτι πίπτω καί ἀνίστημι . διδάσκω ὁ εἰς θεός ἐλπίς ὁ πέρας , ὁ ἐπακούω , φημί , παρ´ αὐτός , ἀναλαμβάνω ὁ Σιών ὁ πρόσωπον , καί πρός ὁ Ἰδουμαία ποιέω ὁ λόγος , ἐχθρός εἰμί ἀεί καί πολέμιος . μή ἐπιχαίρω γάρ , φημί · εἰμί γάρ καί πίπτω . συμφορά περιπίπτω , ἀλ ἀνίστημι . μής αὖθις . Τινές δέ πρός ὁ Βαβυλών οὗτος λέγω3 φημί · μή ἐπαγάλλομαι , ὡς νικάω ἐγώ · οὖον γάρ διά ὁ σός δύναμις νικάω ἐγώ · ἀλλά διότι πίπτω ἀπό ὁ ἐν Θεός στάσις , μή ἐπιγιγνώσκω ὁ Θεός · ὅμως ἀνίστημι ἀπό Σούπου ὁ πτῶμα . πλήν δοκέω ἐγώ πρός ὁ Ἰδουμαία μᾶλλον λέγω οὗτος , ὡς ἐκ ὁ κατωτέρω δῆλος . εἶπον δδʹ εἄν καί ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία πρός ὁ συναγωγή · μή ἐπιχαίρω ἐγώ , ὁ ἐχθρός ἐγώ , ὁ βδελύσσω ὁ ἔθνος · πίπτω μέν γάρ ὁ ἁμαρτία καί ὁ ἀσέβεια , ἀλ ἐπιστρέφω πρός Χριστός , ὅς εἰμί ἀνάστασις , ἀνίστημι . διότι ἐάν πορεύω ἐν ὁ σκότος , Κύριος φάος ἐγώ . Ι ἐάν ὁ σκότος ὁ συμφορά καί κάκωσις γίγνομαι , φάος ἐγώ εἰμί ὁ Κύριος καί παρατνευαειδω ἐγώ μή αἰσθάνομαι ὁ τοιοῦτος σκότος · εἰμί , ὅτι εἰμί καί σκοτίζω ὁ νόος , ὁ ξύλον λέγω · Θεός ἐγώ εἰμί σῦς · καί ὁ λίθος · σύ ἐγώ γεννάω · ἀλ οὖν φωτίζω ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἀληθινός Θεός καί πατήρ . καί ὁ ἐκκλησία εἴρω · κἀν ὑπό ὁ σκότος ὁ ἁμαρτία κατέχω , πορεύω . μής ἐν αὐτός , καί προκόπτω · ἀλ ὁ Κύριος ὁ εἶπον · ἐγώ εἰμί ὁ φάος ὁ κόσμος , αὐτός εἰμί ἐγώ φάος . ὀργή κύριος ὑποφέρω , ὅτι ἁμαρτάνω αὐτός . εἰς ὁ μέγεθος , φημί , ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀποβλέπω , οἶδα ὁ τιμωρία ὁ Δίκαιος , καί ὑπομένω . ὁ ἀργός ὁ διά ὁ ἁμαρτία κολάζω ἐγώ , τουτέστι , ὁ ἐκ ὁ ὀργή παιδεία . οὖον μήv ἄχρι τέλος ὁ ὀργή ἐπιμένω · ὥστε μή ἐπιχαίρω , ἔως οὖον δικαιόω ὁ δίκη ἐγώ , καί ποιέω ὁ χρῆμα ἐγώ , καί ἐξάγω ἐγώ εἰς ὁ φάος , καί ἰόω ὁ δικαιοσύνη αὐτός . ἀναμένω , φημί , καί ὑπομένω , κολάζω διά ὁ ἁμαρτία ἠώς οὖον ὁ δίκη , ὅς ἔχω πρός ὁ θλίβω ἐγώ , δικαιόω . εἰμί γάρ καί αὐτός προσκρούω , ἀλλά καί πρός ἐκεῖνος ἔχω Δίκαιος πολύς , ὅτι μηδείς δεινός ὑπό