cogPG.PG126 337
Εαὶ τααεινωθήσεται ἡ ὕβρις τοῦ Ἰσραήλ , εἰς πρόσωπον αὐτοῦ . Ὕἤριν τὴν τοῦ Θεοῦ καταφρόνησίν φησι καὶ τὴν ἀπ´ αὐτοῦ ἀποστασίαν , ἤτις αἰχμαλωτισθεῖσι μετριωτέρα γέγονεν · ἢ τὴν ἀλαζονείαν , ἢν εἶχον τοῖς ἀγαθοῖς εὐθηνούμενοι . προφανῶς οὕν , φησὶν , ὄψονται ὁποῖος ὁ τῆς ἀσεβείας καρπὸς καὶ τῆς ἀλαζονείας . Τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , Ἐἰς πρόσωπον αὐτοῦ . Ὑἤρις τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἄλλως ἡ εἰδωλολατρεία · αὐτοῦ γὰρ ἐκείνου , λογικοῦ ὄντος ὕβρις καὶ ἀδοξία μεγίστη τὸ τοῖς ξόλοις λατρεύειν . Ἐταπεινώθη καὶ τῶν Θεοκτόνων ἡ εἰς τὸν Χριστὸν ὕβρις . Ἐπεὶ δὲ μάλιστα χαρακτὴρ καὶ γνώρισμα γίνεται τὸ πρόσωπον , εἰς τὸ γνωριμώτατον αὐτοῖς ἀπέσκεψεν ἡ ταπείνωσις . εἰς τὸν νόμον , φημὶ , καὶ τὴν περιτομήν . Ἰδιαίτατος γὰρ χαρακτὴρ αὐτοῖς ὁ νόμος . Ἐγνώρισε γὰρ , φησὶ , δικαιώματα καὶ κρίματα ὐτοῦ τῷ Ἰσραήλ . Ρὺκ ἐποίησεν οὕτως παντὶ ἔθνει . Καὶ ἡ περιτομὴ δὲ σφραγὶς ἦν αὐτοῖς καὶ ἐπίσημον . Καὶ ψυχῇ δὲ , ὑβριστικῶς χρωμένῃ τοῖς θείοις ἀγαθοῖς , λυσιτελὴς ἡ ταπείνωσιτ , καὶ μάλιστα ἐὰν εἰς πρόσωπον αὐτῆς γένηται . τουτέστιν , ἐὰν συνορᾷ τὴν αἰτίαν τῆς ταπεινώσεως , καὶ αἴσθησιν λαμβάνουσα , ἐπιγινώσκη αὐτήν . Καὶ Ἰσραὴλ καὶ Ἐφραὶμ ἀσθενήσοι σιν ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν , καὶ ἀσθενήσει Ἰούδας μετ´ αὐτῶν . Καὶ ἐν τῷ πολέμῳ ἀσθενήσαντες ἡττηθήσονται καὶ κατὰ τὸν τῆς αἰχμαλωσίας καιρὸν , ὡς κοῦλοι ἀσθενεῖς ἔσονται . Ἀλλὰ καὶ ἡ τοῦ Ἰούδα βασιλεία ἀσθενήσει σὺν αὐτοῖς . Καὶ γὰρ αὐτῶν πολλὰς πόλεις οἴ τε τῆς Συρίας βασιλεῖς καὶ οἱ Βαβυλώνιοι καθεῖλον , μετὰ τὸ ἀνδραποδισθῆναι τὰς ἐν Ναυμαρεία δέκα φυλάς · διὸ καὶ ὕστερον τοῦ Ἰούδα ἐμνήσθη . Διὰ τί δὲ ταῦτα πείσονται ἀμφότεροι ; Διὰ τὰς ἀδικίας αὐτῶν ἅς τε ἀλλήλου - ἠδίκουν καν ἂς τὸν Θεὸν ἠδίκησαν , τὴν αὐτῷ φύσει προσήκουσαν τιμὴν ἄλλοις προστιθέντες . Ὁ οὖν τὸν Κύριον μὴ ἔχων , ἀσθενεῖ · φησὶ γὰρ ὁ Δαβίδ · Ἰσχός μου καὶ ίῆχμνησίς μου ὁ Κύριος · καὶ ὁ Παῦλος , Πάντα ἰσχύω ὲν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ . Χριστὸς γὰρ , Θεοῦ ὃύναμις , καὶ χωρὶς αὐτοῦ οὐ δυνάμεθα ποιεῖν οὐδέν . Πῶς οὖν ἢ Ἑλλην ἢ Ἔβραῖος τελειώσει ἀρετήν Μετὰ προβάτων καὶ μόσχων πρεύσονται του ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον , καὶ οὐ μὴ εῶρωσιὸ αὐτέἐκκέν νικρν ἀπὶ αὐτῶν δτιτὸν Κύριον ἐγκατέλιπρν . Ἐν τοῖς δεινοῖς γενομένοις , φησὶν , ἐπιχειρήσουσι διὰ θυσιῶν ἐξιλεώσασθαί με , ἀλλ´ οὐχ εὐρήσουσί με · ἐξέκλινα γὰρ ἀπ´ αὐτῶν · καὶ ἡ αἰτία , ὅτι αὐτοὶ πρῶτοί με ἐγκατέλιπον . Διὰ τί δὲ θυσιάζουσιν αὐτοῖς οὐκ ἐνεφανίζετο ὁ Κύριος ; Ἡ διότι οὐκ ἐξ ὅλης ψυχῆς τοῦτο ἐποίουν , ἀλλὰ ψυχρῶς καὶ πρὸς
Lemmas: ἑός τααεινωθήσεται ὁ ὕβρις ὁ Ἰσραήλ , εἰς πρόσωπον αὐτός . Ἥρις ὁ ὁ Θεός καταφρόνησις φημί καί ὁ ἀπ´ αὐτός ἀποστασία , ὅστις αἰχμαλωτίζω μέτριος γίγνομαι · ἢ ὁ ἀλαζονεία , εἄν ἔχω ὁ ἀγαθός εὐθηνέω . προφανῶς οὖν , φημί , ὁράω ὁποῖος ὁ ὁ ἀσέβεια καρπός1 καί ὁ ἀλαζονεία . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , εἰς πρόσωπον αὐτός . Ὑἤρις ὁ Ἰσραήλ καί ἄλλως ὁ εἰδωλολατρία · αὐτός γάρ ἐκεῖνος , λογικός εἰμί ὕβρις καί ἀδοξία μέγας ὁ ὁ ξόλοις λατρεύω . ταπεινόω καί ὁ θεοκτόνος ὁ εἰς ὁ Χριστός ὕβρις . ἐπεί δέ μάλιστα χαρακτήρ καί γνώρισμα γίγνομαι ὁ πρόσωπον , εἰς ὁ γνώριμος αὐτός ἀποσκοπέω ὁ ταπείνωσις . εἰς ὁ νόμος , φημί , καί ὁ περιτομή . ἴδιος γάρ χαρακτήρ αὐτός ὁ νόμος . γνωρίζω γάρ , φημί , δικαίωμα καί κρίμα ὐτοῦ ὁ Ἰσραήλ . Ρὺκ ποιέω οὕτως πᾶς ἔθνος . καί ὁ περιτομή δέ σφραγίς εἰμί αὐτός καί ἐπίσημος . καί Ψυχή δέ , ὑβριστικός χράω ὁ θεῖον ἀγαθός , λυσιτελής ὁ ταπείνωσις , καί μάλιστα ἐάν εἰς πρόσωπον αὐτός γίγνομαι . τουτέστιν , ἐάν συνοράω ὁ αἴτιος ὁ ταπείνωσις , καί αἴσθησις λαμβάνω , ἐπιγιγνώσκω αὐτός . καί Ἰσραήλ καί Ἐφραίμ ἀσθενέω βρόχος ἐν ὁ ἀδικία αὐτός , καί ἀσθενέω Ἰούδας μετέ αὐτός . καί ἐν ὁ πόλεμος ἀσθενέω ἡσσάομαι καί κατά ὁ ὁ αἰχμαλωσία καιρός , ὡς κουλός ἀσθενής εἰμί . ἀλλά καί ὁ ὁ Ἰούδας βασίλειος ἀσθενέω σύν αὐτός . καί γάρ αὐτός πολύς πόλις οἶς τε ὁ Συρία βασιλεύς καί ὁ Βαβυλώνιος καθαιρέω , μετά ὁ ἀνδραποδίζω ὁ ἐν Ναυμαρεία δέκα Φυλή · διό καί ὕστερος ὁ Ἰούδας μιμνήσκω . Ζεύς τίς δέ οὗτος πείθω ἀμφότερος ; Ζεύς ὁ ἀδικία αὐτός ὅς τε ἀλλήλου - ἀδικέω καν ὅς ὁ θεός ἀδικέω , ὁ αὐτός φύσις προσήκω τιμή ἄλλος προστίθημι . ὁ οὖν ὁ κύριος μή ἔχω , ἀσθενής · φημί γάρ ὁ Δαβίδ · Ἰσχός ἐγώ καί ίῆχμνησίς ἐγώ ὁ Κύριος · καί ὁ Παῦλος , Πάν ἰσχύω εἰμί ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός . Χριστός γάρ , Θεός ὃύναμις , καί Χωρὶς αὐτός οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . Πῶς οὖν ἢ Ἕλλην ἢ Ἑβραῖος τελείωσις ἀρετή μετά πρόβατον καί μόσχος πρέπω ὁ ἐκζητέω ὁ κύριος , καί οὖον μή ὁράω αὐτέἐκκέν νικρν ἀπύ αὐτός δισσός κύριος ἐγκατέλιπρν . ἐν ὁ δεινός γίγνομαι , φημί , ἐπιχειρέω διά θυσία ἐξιλεόω ἐγώ , ἀλ οὐ εὑρίσκω ἐγώ · ἐκκλίνω γάρ ἀπ´ αὐτός · καί ὁ αἰτία , ὅτι αὐτός πρότερος ἐγώ ἐγκαταλείπω . Ζεύς τίς δέ θυσιάζω αὐτός οὐ ἐμφανίζω ὁ Κύριος ; ὁ διότι οὐ ἐκ ὅλος Ψυχή οὗτος ποιέω , ἀλλά ψυχρός καί πρός