cogPG.PG126 208
ἀγαθὸν ἔχουσαν · ἀλλὰ καὶ τὸ ἀραχνῶδες τουτί μοι σῶμα , ὅπερ , ὡς οἶδας , καὶ πρὸς πάντα μὲν πόνον , μάλιετα δὲ καὶ τὸν ἐν ταῖς ὁδοῖς , ἀσθενές τε καὶ τὸδιάλυτον , Εἰ δὲ σύ γε δύσαις ἀλκὴν , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν τὴν τῶν εὐχῶν περιζώσῃ δύναμιν , πάντα ῥάω ἡμῖν γενήσεται , τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιοῦντος Θεοῦ . ὁδοποιοῦντος ἡμῖν διὰ τῶν σῶν ἀγγελικῶν εὐχῶν , καὶ τοὺς λίθους ἐκ τῆς ὁδοῦ διαὸόίπτοντος . ΕΠΙΣΤ . ΚΓʹ . Τῷ αὐτῷ . Οὐδὲν ἐμοὶ λοιπὸν δυσχερὲς , ὅτι τῆς πάντων ἡ δίονος καὶ γνώμης καὶ γλώττης ἐδεξάμην προσφώνημα , καὶ οὐ πρόσκαιρον , ὡς ὑψηλὴν ἀέρος πληγὴν δεχομένην ἅμα τῇ συστάσει καὶ τὴν διάλυσιν , ἀλλ´ ὑφεστώς καὶ παράμονον . γράμματι γὰρ ἐποχούμενον ἐκ τῆς σῆς μεγαλοπρεπείας διέβη πρὸς τὴν ἐμὴν ταπεινότητα , ὥστε παρεῖναί μοι προσφωνεῖσθαι παρὰ σοῦ , ὁσάκις ἃν ἐθελήσαιμι , τὸ εἰλητάριον ἀνελίττοντι . Ὅπερ ἐστὶ´ ῥᾷονεὐθὺς ἔχειν ἀποτινασσομένῳ τὰς ἐπικειμένας βαρύτητας . Διεξιόντι δέ μοι τῇ ἀναγνώσει καὶ τὰ σὰ τρόπαια , οὐδὲν ἀλλ´ ἢ τὸ λαθυμηδὲς ἐκεῖνο πίνεται φάρμακον , ἢ ἵνα τὸ οἰκειότερον εἴπω , διὰ τὴν ἀπολαύουσαν σου νῦν γῆν τῶν Κολχῶν τῇ τῆς Κολχίδος Μηδείας τέχνῃ τὸ γῆράς μοι ἀποξύεται , καὶ ἡ νεότης ἀνακαινίζεται . ὁρᾷς ὁπόσων ἐν καιροῖς δυστυχιῶν κοινῶν αὐτὸς εὐτυχῶ διὰ σὲ καὶ τὰς σὰς εὐτυχίας , αἶ καὶ τὰς ὑμνουμένας τῶν παλαιῶν ὑπερβάλλουσιν ; Ἐγὼ δὲ καὶ τὸν καιρὸν τῆς ὑποδοχῆς τοῦ προσφωνητικοῦ δεξιὸν οἰωνὸν ἐθέμην . Κατὰ λόἈπιόντι γὰρ πρὸς τὸν μέγαν Ἀχίλλιον , ὡς ἂν τῇ πανηγύρει συνεορτάσαιμι , κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνεχειρίσθη τὸ γράμμα σου . Σὺδὲ καὶ αὐτόθι ἐμπικραίνῃ τοῖς ήμᾶς θλίβουσι , τοῖς τῆς ἀπληστίας θεραπευταῖς , τοῖς πολεμίοις τοῦ Εὐαγγελικοῦ ἐπαγγέλματος , τοῖς , ἀλιτηρίοις τοῦ Χριστιανικοῦ τάγματος . Ὃ μόνον ἔχεις τοῦτο βέλος ἐπίπεμψον τοῖς καταράτοις , οἶ τὴν γαστέρα τοῦ πανδοχέως ἅδου στενὴν ἀποδει κνύοντες , ἐπιγαυριῶσι τῷ προτερήματι . Τούτους ΚΡΙυΤ . ΣΚΙi . ΕλΙαενι .
Lemmas: ἀγαθός ἔχω · ἀλλά καί ὁ ἀραχνώδης οὗτος ἐγώ σῶμα , ὅσπερ , ὡς οἶδα , καί πρός πᾶς μέν πόνος , μάλιος δέ καί ὁ ἐν ὁ ὁδός , ἀσθενής τε καί τοδιαλυτος , εἰμί δέ σῦς γε δύο ἀλκή , καί ὑπέρ ἐγώ ὁ ὁ εὖχος περιζώννυμαι δύναμις , πᾶς ῥᾴδιος ἐγώ γίγνομαι , ὁ θέλημα ὁ φοβέω αὐτός ποιέω Θεός . ὁδοποιέω ἐγώ διά ὁ σός ἀγγελικός εὖχος , καί ὁ λίθος ἐκ ὁ ὁδός διαλέγω . π̈κοστ . κγʹ . ὁ αὐτός . οὐδείς ἐγώ λοιπός δυσχερής , ὅτι ὁ πᾶς ὁ δίων καί γνώμη καί γλῶσσα δέχομαι προσφώνημα , καί οὖον πρόσκαιρος , ὡς ὑψηλός ἀήρ πληγή δέχομαι ἅμα ὁ σύστασις καί ὁ διάλυσις , ἀλ ὑφεστώς καί παράμονος . γράμμα γάρ ἐποχέομαι ἐκ ὁ σός μεγαλοπρέπεια διαβαίνω πρός ὁ ἐμός ταπεινότητα , ὥστε πάρειμι ἐγώ προσφωνέω παρά σύ , ὁσάκις ἄν ἐθέλω , ὁ εἰλητάριον ἀνελίσσω . ὅπερ εἰμί ῥᾷονεὐθὺς ἔχω ἀποτινάσσω ὁ ἐπίκειμαι βαρύτης . διεξέρχομαι δέ ἐγώ ὁ ἀναγιγνώσκω καί ὁ σός τρόπαιον , οὐδείς ἀλ ἢ ὁ λαθυμηδὲς ἐκεῖνος πίνω φάρμακον , ἢ ἵνα ὁ οἰκεῖος εἶπον , διά ὁ ἀπολαύω σύ νῦν γῆ ὁ Κολχός ὁ ὁ Κολχίς Μήδεια τέχνη ὁ γῆρας ἐγώ ἀποξύω , καί ὁ νεότης ανακαινίζω . ὁράω ὁπόσος ἐν καιρός δυστυχία κοινός αὐτός εὐτυχέω διά σύ καί ὁ σός εὐτυχία , ἀεί καί ὁ ὑμνέω ὁ παλαιός ὑπερβάλλω ; ἐγώ δέ καί ὁ καιρός ὁ ὑποδοχή ὁ προσφωνητικός δεξιός οἰωνός τίθημι . κατά Ἀλόπιος γάρ πρός ὁ μέγας Ἀχίλλιος , ὡς εἄν ὁ πανήγυρις συνεορτάζω , κατά ὁ ὁδός ἐγχειρίζω ὁ γράμμα σύ . σύ καί αὐτόθι ἐμπικραίνω ὁ ἡμεῖς θλίβω , ὁ ὁ ἀπληστία θεραπευτής , ὁ πολέμιος ὁ εὐαγγελικός ἐπάγγελμα , ὁ , ἀλιτήριος ὁ Χριστιανικός τάγμα . ὅς μόνος ἔχω οὗτος βέλος ἐπιπέμπω ὁ κατάρατος , οἶς ὁ γαστήρ ὁ πανδοχεύς ἅδος στενός ἀποδέω κνύω , ἐπιγαυριάω ὁ προτέρημα . οὗτος Τ . Ἴ . ΕλΙαενι .