cogPG.PG126 198
ΕΠΙΣΤʹ ΙΓʹ . Τῷ Σεμνῶν . Καί κεν τὸ βουλοίμην , καί κεν πολὺ κέρδιον ἦεν , ἱερωτάτη μοι κεφαλὴ , ἡ [ εί]θανάτοις ἑτέρων οἱ κακοῦντες πρὸς τὸ ἀνθρωπινώτερον ἡμᾶς συνεστέλλοντο . Νῦν δὲ οὕτως εἰσὶν ἄτρυτοι τὴν κακίαν ὥστε μᾶλλον ταῖς πληγαῖς κατὰ τὸν Αἰγύπτιον ἐκεῖνον κατασκληρύνεσθαι καὶ οὕτω[οὔπω ] τοῦτο ἂν ἀνδρικὸν , εἰ ταῖς τῶν οἰκείων , ἀλλ´ ἤδη καὶ ταῖς σφῶν αὐτῶν καὶ ὅ φασι , πολλὰ τῶν θηρίων ἐπειδὰν τρωθεῖεν ποιεῖν , ἀφειδοῦντα μᾶλλον ἑαυτῶν , εἰσπηδᾷν τοῖς τραύμασι θυμικ θτερον · ὡς ἂν ἐπειδὴ παθεῖν μέλλοιεν , καὶ δράσαιέν τι τοὺς πολεμοῦντας . Εἰ βούλει δέ μοι , οἳ τὸν Ἀντίπατρον Ἰρώδην ἱστοροῦσι , νεανιεύσασθαι ἐπιθανάτιόν τι κατόρθωμα , καὶ τῆς ἐκείνου θηριωδίας ἄξιον , συναγαγόντα πάντας τοὺς τῶν Ἰουδαίων λογάδας εἰς τὴν τῶν βασιλείων αὐλὴν , ἀθρόους κατασφάξαι ὡς ἱερεῖα , ἵνα , φησὶ , μηδεὶς οἶκος Ἰουδαίων πένθους ἄγων σχολὴν τῷ ἐμῷ ἐπικροτοίη θανάτῳ . Τοιαῦτα τοίνυν δοκῶ μοι λογιζομένους τοὺς ἐν ταῖς νῦν ἡμέραις θηριώδεις καὶ Ἡρωδιανούς , καὶ πληττομένους , προσερεθίζεσθαι , καὶ θανατουμένους , ζῶσαν τὴν κακίαν καὶ ἀθάνατον ἐπιδείκνυσθαι · ὅσῳ μᾶλλον ἐγγίζουσαν προορῶσι τὴν θείαν ἀπώλειαν , τοσούτῳ πλείους προσαπολλύναι σπουδάζοντας · ὡς ἂν προαπελθόντος , μήτ´ ἴδιωσι τὴν ἑαυτῶν ἀπώλειαν , μήτε ταύτῃ ἐπιγελάσωσι , καὶ σχῶσιν ὅλως τοῦ διαχυθῆναι καιρόν . Οὓς ἀεὶ πενθεῖν καὶ σκυθρωπάζειν ἠβούλοντο . Εἰ μὲν οὖν τῶν τινα δαιμόνων ἐλπίζεις μεταβαλεῖν τὴν προαίρεσιν πεισθέντα τοῦτ´ ἢ βιασθέντα ταῖς οἰκονομίαις τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητος , ἔλπιζε δὲ τοὺς ἡμετέρους δημίους ἀγαθυνθῆναι ταῖς αὐστηροτέραις τῆς πολυποικίλης σοφίας ἐπεξελεύσεσιν . Εἰ δ´ οὐ κἀκεῖνο , πῶς τοῦτο συνιδεῖν οὐκ ἔχω . Καὶ τούτοις γὰρ εἰς ἕξιν ἡ κακία παγεῖσα , φύσεως δύ ναμιν ἔλαβεν · ὡς , ἐξ ὧν δρῶσι , συμπείθομαι . Πλήν ἀλλ´ ἡμᾶς τὸ ὀφειλόμενον δεῖ ποιεῖν , ἐπεύχεσθαι τούτοις ἀεὶ τὴν διόρθωσιν . Ἐπεὶ καὶ ὁ Κύριος ἐτάζων τοὺς νεφροὺς τοῦ Ἰούδα , ἤδει μὲν αὐτὸν ἀδιόρθωτον , οὐκ ἐπαύετο δὲ τὰ τῆς ἀγαθότητος ἐνδεικνύμενος . Μὴ παύσαιο τοίνυν αὐτός τε τούτων ὑπερεννόμενος , καὶ ἄλλους , ὅσους οἶδας εὐσθενεῖς , ἐπὶ τῷ ἴσῳ ἔργῳ παρακαλῶν , εἴ πως ὑπὲρ ἐλπίδας τῇ πολυχειρίᾳ τὸν λίθον μετακινήσαιμεν , Ηνἕ . ΕΠΙΣΤ . ἰΔʹ . ὄντως τῷ πνευματικῷ πνευματικὰ , καὶ τὰ κοσμικὰ , καὶ πάντα ἐν πᾶσιν ὁ Θεὸς τούτῳ γίνεται , Ιδοὺ γοῦν σοὶ καὶ αὐτῷ , σεβασμιώτατέ μοι δέσποτα , τὰ πρὸς τὴν ἡμετέραν σταλέντα εὐτέλειαν , Εἰ καὶ ΘΚΑ ΕΡΙΘΤ . ΧΙΙ . ΕελμαΓμκι ὀρίεοορο . ΘΚ ΕΡΙΘΤ . ΧΙν
Lemmas: ἐπίσταμαι πνίξ . ὁ σεμνός . καί ἄν ὁ βούλομαι , καί ἄν πολύς κερδίων εἰμί , ἱερός ἐγώ κεφαλή , ὁ [ ἔρχομαι ἕτερος ὁ κακόω πρός ὁ ἀνθρώπινος ἐγώ συστέλλω . νῦν δέ οὕτως εἰμί ἄτρυτος ὁ κακία ὥστε μᾶλλον ὁ πληγή κατά ὁ Αἰγύπτιος ἐκεῖνος κατασκληρύνομαι καί οὕτω[οὔπω ] οὗτος εἄν ἀνδρικός , εἰμί ὁ ὁ οἰκέω , ἀλ ἤδη καί ὁ σφεῖς αὐτός καί ὅς φημί , πολύς ὁ θηρίον ἐπειδάν τιτρώσκω ποιέω , ἀφειδέω μᾶλλον ἑαυτοῦ , εἰσπηδάω ὁ τραῦμα θυμικός θτερον · ὡς εἄν ἐπεί πάσχω μέλλω , καί δράω τίς ὁ πολεμέω . εἰμί βούλομαι δέ ἐγώ , ἕ ὁ Ἀντίπατρος Ἰρώδην ἱστορέω , νεανιεύομαι ἐπιθανάτιος τίς κατόρθωμα , καί ὁ ἐκεῖνος θηριωδία ἄξιος , συνάγω πᾶς ὁ ὁ Ἰουδαῖος λογάς εἰς ὁ ὁ βασίλειος αὐλή , ἀθρόος κατασφάζω ὡς ἱερεῖον , ἵνα , φημί , μηδείς οἶκος Ἰουδαῖος πένθος ἄγω σχολή ὁ ἐμός ἐπικροτέω θάνατος . τοιοῦτος τοίνυν δοκέω ἐγώ λογίζομαι ὁ ἐν ὁ νῦν ἡμέρα θηριώδης καί Ἡρωδιανός , καί πλήσσω , προσερεθίζω , καί θανατόω , ζώννυμι ὁ κακία καί ἀθάνατος ἐπιδείκνυμι · ὅσος μᾶλλον ἐγγίζω προοράω ὁ θεῖος ἀπώλεια , τοσοῦτος πλείων προσαπόλλυμι σπουδάζω · ὡς εἄν προαπέρχομαι , μῆτε ἴδιος ὁ ἑαυτοῦ ἀπώλεια , μήτε οὗτος ἐπιγελάω , καί ἔχω ὅλως ὁ διαχέω καιρός . ὅς ἀεί πενθέω καί σκυθρωπάζω βούλομαι . εἰμί μέν οὖν ὁ τις δαίμων ἐλπίζω μεταβάλλω ὁ προαίρεσις πείθω τοῦτος ἢ βιάζω ὁ οἰκονομία ὁ ὁ Θεός ἀγαθότης , ἐλπίζω δέ ὁ ἡμέτερος δήμιος ἀγαθύνω ὁ αὐστηρός ὁ πολυποίκιλος σοφία ἐπεξέλευσις . εἰμί δδʹ οὖον ἐκεῖνος , πῶς οὗτος συνοράω οὐ ἔχω . καί οὗτος γάρ εἰς ἕξις ὁ κακία πήγνυμι , φύσις δύο νάμι λαμβάνω · ὡς , ἐκ ὅς δράω , συμπείθω . Πλῆν ἀλ ἐγώ ὁ ὀφείλω δεῖ ποιέω , ἐπεύχομαι οὗτος ἀεί ὁ διόρθωσις . ἐπεί καί ὁ Κύριος ἐτάζω ὁ νεφρός ὁ Ἰούδας , ἦδος μέν αὐτός ἀδιόρθωτος , οὐ παύω δέ ὁ ὁ ἀγαθότης ἐνδείκνυμι . μή παύω τοίνυν αὐτός τε οὗτος ὑπερφέρω , καί ἄλλος , ὅσος οἶδα εὐσθενής , ἐπί ὁ ἴσος ἔργον παρακαλέω , εἰμί πως ὑπέρ ἐλπίς ὁ πολυχειρία ὁ λίθος μετακινέω , ἐσσήν . π̈κοστ . ἴδη . εἰμί ὁ πνευματικός πνευματικός , καί ὁ κοσμικός , καί πᾶς ἐν πᾶς ὁ θεός οὗτος γίγνομαι , ἰδού γοῦν σύ καί αὐτός , Σεβασμιότατος ἐγώ δεσπότης , ὁ πρός ὁ ἡμέτερος στέλλω εὐτέλεια , εἰμί καί ΘΚΑ ΤΕ . Ι . ΕελμαΓμκι οριεοορος . ΘΚ ΤΕ . ΧΙάς