cogPG.PG126 351
χάριτος καθιστᾷ , ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ , τουτέστιν ἐν οἴῳ ἂν εἴη βίῳ , εἴτε ἐν ἱερατικῷ , εἴτε ἐν μοναχικῷ , εἴτε ἐν λαϊκῷ · ἐν πάσῃ γὰρ ὁδῷ βίου λῃστεύει . Τοῖς μὲν οὖν ὡς κλέπτης ἔπεισιν ὁ διάβολος , λάθρα κλέττων αὐτοὺς , καὶ ἐν νυκτὶ , ὅταν πείθῃ , ὡς καλῷ προσέχειν τῷ χείρονι · οἷον , τὸν γάμον διαβάλλων , τὸν οῖνον , τὴν κτίσιν πᾶσαν , ὡς ἀμαρτιῶν ἀφορμάς τοῖς δὲ , ὡς λῃστὴς ἐπέρχεται , ἀναφανδὸν καὶ ἀναιδῶς πείθων , μετιέναι καὶ τὰ προδήλως κατεγνωσαένα Ὅπως συνάδωσιν , ὡς ἄδοντες ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν . Οἱ ἐχθροὶ αὐτοῖς , φησὶν , ἔπελεύσονται ὡς κλέπται καὶ λῃσταί · αὐτοὶ δὲ θρηνῳδοῦντες καὶ ἀλοφυρόμενοι διατελέσουσιν , οὐδὲ τολμῶντες ἐξάκουστα θρηνεῖν καὶ δεινῶς τὰς οἰκείας συμφορὰς , ἀλλ´ ἐν ταῖς καρδίαις καὶ κατὰ διάνοιαν τοὺς θρήνους ποιούμενοι . Ταῦτα καὶ περὶ τοῦ ἐν τῷ σταυρῷ λῃστοῦ λεχθήσεται . Ἰ γὰρ καρδία αὐτοῦ , πρὸς τὴν τοῦ Χριστοῦ συνᾴδουσα ἦν · ὁ μὲν γὰρ ἐξωμολογεῖτο , ὁ δὲ Χριστὸς ἐχαρίζετο αὐτῷ . Πασῶν τῶν κακιῶν αὐτῶν ἐμνήσθην · νῦν [ κύκλωσαν αὐτοὺς τὰ διαβούλια αὐτῶν , ἀπέναντι τοῦ προσώπου μου ἐγένοντο . ] Ἐπὶ πολὸ , φησὶ , μακροθυμήσας , καὶ ὥσπερ μηδὲ ὁρᾷν δοκῶν τὰ παρ´ αὐτῶν τολμώμενα , νῦν σαφῶς αὐτὰ θεωρῶ , καὶ ἀπέναντι τοῦ προσώπου μου ἐγένοντο . Πάντα γὰρ συνήχθησαν ὁμοῦ , καὶ κύκλῳ αὐτοῦ ἔστησαν , οὐ μόνα τὰ ἔργα , ἀλλὰ καὶ τὰ διαβούλια τουτέστιν εἰ λογισμοὶ , δεικνύντα μοι αὐτοὺς τιμωρίας ἀξίους . Ιήποτε δὲ , ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἐκεῖνα τῶν ἁμαρτημάτων σφοδρότερον κολάζει , ὅσα ἀπὸ μελετῶν καὶ διαβουλίων γίνεται , διὰ τοῦτο ἐνταῦθα εἶπεν , ὅτι Ἐκόκλωσαν αὐτοὺς τὰ διαβούλια αὐτῶν . Οὐ γὰρ ὰπλῶς , φησὶν , ἔπραττον τὰ κακὰ , οὐδὲ ἀπὸ συναρπαγῆς , ἀλλὰ μετὰ βουλῆς καὶ σκέψεως . Οὕτω καὶ ἐν τῇ τελευταίᾳ τῆς κρίσεως ἡμέρα , οὐ μόνον ἔργα ἀλλὰ καὶ λογισμοὶ , καθ´ οὕς ἐπράχθησαν κοίνονται · καὶ ἐν τούτοις μάλιστά ἐστι τὸ κῦρος ἢ τῆς ἀφέσεως , ἢ τῆς κατακρίσεως . Ἀπέκτενον καὶ τοὺς προφήτας οἱ Ἑβραῖοι , καὶ ἀνεξικακῶν ὁ Θεὸς , ἐπειδὴ Κυριοκτόνοι γεγόνασι , καὶ ἐπλήρωσαν τὸ μέτρον τῶν πατέρων αὐτῶν , ἐμνήσθη πασῶν · τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν , ὅπως ἂν ἔλθῃ ἐπ´ αὐτοὺς πᾶν αἷμα δίκαιον , ἀπὸ τοῦ αἴματος Ἄβελ , ἕως τοῦ αἷματος Ζαχαρίου . Ἐν ταῖς κακίαις αὐτῶν εἴρραναν βασιλεῖς . καὶ ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν ἄρχοντας . Διὰ τὰς κακίας αὐτῶν , φησὶν , εἰς ὄλεθρον παραδραμόντες , πρόξενοι εὐφροσύνης ἐγένοντο τοῖς καταπολεμήσασιν αὐτοὺς βασιλεῦσι καὶ ἄρχουσιν . Ἡ ὅτι τοῖς βασιλεῦσιν αὐτῶν συνέτρεχον εἰδωλολατροῦτι , καὶ ἐθεράπευον αὐτοὺς διὰ τοῦ τὰ αὐτα πράττειν , καὶ ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν , ἤτοι τοῖς εἰδώλοις , ἢ
Lemmas: χάρις καθιστάω , ἐν ὁ ὁδός αὐτός , τουτέστιν ἐν οἶος εἄν εἰμί βίος , εἴτε ἐν ἱερατικός , εἴτε ἐν μοναχικός , εἴτε ἐν λαϊκός · ἐν πᾶς γάρ ὁδός βίος λῃστεύω . ὁ μέν οὖν ὡς κλέπτης ἔπειμι ὁ διάβολος , λάθρῃ κλέω αὐτός , καί ἐν νύξ , ὅταν πείθω , ὡς καλός προσέχω ὁ χείρων · οἷος , ὁ γάμος διαβάλλω , ὁ οἶνος , ὁ κτίσις πᾶς , ὡς ἁμαρτία ἀφορμή ὁ δέ , ὡς λῃστής ἐπέρχομαι , ἀναφανδά καί ἀναιδής πείθω , μέτειμι καί ὁ πρόδηλος καταγιγνώσκω ὅπως συνᾴδω , ὡς ἀείδω ἐν ὁ Καρδία αὐτός . ὁ ἐχθρός αὐτός , φημί , ἐπελεύθω ὡς κλέπτης καί λῃστής · αὐτός δέ θρηνῳδέω καί αλοφυρομενω διατελέω , οὐδέ τολμάω ἐξάκουστος θρηνέω καί δεινῶς ὁ οἰκεῖος συμφορά , ἀλ ἐν ὁ Καρδία καί κατά διάνοια ὁ θρῆνος ποιέω . οὗτος καί περί ὁ ἐν ὁ σταυρός λῃστής λέγω . εἷς γάρ καρδία αὐτός , πρός ὁ ὁ Χριστός συνᾴδω εἰμί · ὁ μέν γάρ ἐξομολογέομαι , ὁ δέ Χριστός χαρίζομαι αὐτός . Πᾶς ὁ κακία αὐτός μιμνήσκω · νῦν [ κυκλώνω αὐτός ὁ διαβούλιον αὐτός , ἀπέναντι ὁ πρόσωπον ἐγώ γίγνομαι . ] ἐπί πολό , φημί , μακροθυμέω , καί ὥσπερ μηδέ ὁράω δοκέω ὁ παρ´ αὐτός τολμάω , νῦν σαφῶς αὐτός θεωρέω , καί ἀπέναντι ὁ πρόσωπον ἐγώ γίγνομαι . Πάν γάρ συνάγω ὁμοῦ , καί κύκλος αὐτός ἵστημι , οὖον μόνος ὁ ἔργον , ἀλλά καί ὁ διαβούλιον τουτέστιν εἰμί λογισμός , δείκνυμι ἐγώ αὐτός τιμωρία ἄξιος . Ιήποτε δέ , ἐπεί ὁ θεός ἐκεῖνος ὁ ἁμάρτημα σφοδρός κολάζω , ὅσος ἀπό μελέτη καί διαβούλιον γίγνομαι , διά οὗτος ἐνταῦθα εἶπον , ὅτι εκοκλωθω αὐτός ὁ διαβούλιον αὐτός . οὖον γάρ ἁπλόος , φημί , πράσσω ὁ κακός , οὐδέ ἀπό συναρπάζω , ἀλλά μετά βουλή καί σκέψις . οὕτως καί ἐν ὁ τελευταῖος ὁ κρίσις ἡμέρα , οὖον μόνος ἔργον ἀλλά καί λογισμός , καθ´ ὅς πράσσω κοινόω · καί ἐν οὗτος μάλα εἰμί ὁ κῦρος ἢ ὁ ἄφεσις , ἢ ὁ κατάκρισις . ἀποκτέννω καί ὁ προφήτης ὁ Ἑβραῖος , καί ἀνεξικακέω ὁ θεός , ἐπεί Κυριοκτόνος γίγνομαι , καί πληρόω ὁ μέτρον ὁ πατήρ αὐτός , μιμνήσκω πᾶς · ὁ ἀδικία αὐτός , ὅπως εἄν ἔρχομαι ἐπι αὐτός πᾶς αἷμα Δίκαιος , ἀπό ὁ αἶμα Ἄβελ , ἠώς ὁ αἷμα Ζαχαρίας . ἐν ὁ κακία αὐτός ῥαίνω βασιλεύς . καί ἐν ὁ ψεῦδος αὐτός ἄρχω . Ζεύς ὁ κακία αὐτός , φημί , εἰς ὄλεθρος παρατρέχω , Πρόξενος Εὐφρόσυνος γίγνομαι ὁ καταπολεμέω αὐτός βασιλεύς καί ἄρχω . ὁ ὅτι ὁ βασιλεύς αὐτός συντρέχω εἰδωλολατρέω , καί θεραπεύω αὐτός διά ὁ ὁ αὐτός πράσσω , καί ἐν ὁ ψεῦδος αὐτός , ἤτοι ὁ εἴδωλον , ἢ