cogPG.PG126 115
πνεύνιστι καὶ μάλιστα τὰς ἐρημίας διοκοῦσα . Αὕτη ποτὲ κατὰ θείαν πάντως οἰκονομίαν , τῶ τῶν ἁγίων προσῆλθε νεῷ , καὶ τῶ προνάω διάγουσα , ὁρᾷ κατ᾽ ὕπνον γέροντας δύο λαμπροὺς καὶ φωτοειδεῖς , οὐς καὶ πρὸς αὐτὴν , « Εἴσελθε , φᾶναι , μετὰ τῶν ἄλλων , εἴσελθε καὶ σὺ εἰς τὸν ναὸν , καὶ ὃν ἂν ἴδῃς ἱερέα τοῖς ἐξ ἐλαίου λύχνοις τὸ φῶς ἐπανάπτοντα , ἐπίδος αὐτῷ τὸ φορούμενόν σοι κεφαλοδέσμιον , καὶ σώσει σοι εὐχὰς ὑγείας . » ἤκουσε ταῦτα , καὶ εὐθὺς ἐποίησε τὰ διαταχθέντα · καὶ τῆς ἰάσεως οὐκ ἠστόχησεν . νʹ . Ἀλλὰ μηδὲ ὁ χωλὸς ἡμᾶς παραδράμῃ . Ὅς καὶ πένης ὢν , καὶ οἰκίαν ἐξ οἰκίας ἀμείθων εἰς πορισμὸν τῆς ἀναγκαίας τροφῆς , οἷα ποσὶν εἰς τὴν πορείαν ῥάβδοις ἐκέχρητο . Οὐ μὴν πένης ἦν καὶ τὴν πίστιν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα πλούσιος · καὶ τούτου γε τὸ γένος οὐκ ἄμοιρον τῆς ὀρθοδόξου πίστεως γέγονεν . Οὗτος πολλὰ καὶ πολλάκις τοὺς τῆς κατὰ γένος οἱκίας τέλος πείθει τῆς πρὸς τοὺς ἀγίους αὐτὸν ἀνωγῆς . Ὃ δὴ γεγονὸς , καὶ πίστεως ἔργα δείξας , ἔν τε δάκρυσι καὶ δεήσεσι , τοῦτο δὴ τὸ τοῦ προοήτου Ἡλατο ὥς ἔλαφος ὁ χωλὸς , καὶ οἴκαδε ἀπήεσε [ ἀπῄει ] τοῖς ποσὶ χρώμενος . Τὰς μέντοι ῥάβδους , τῷ ἱερῷ ναῷ ἐγκατέλιπεν , οἷά τινα τρόπαια τὴν κατὰ τῆς αὐτοῦ ἀσθενείας τῶν ἁγίων δύναμιν καὶ χάριν στηλιτεύοντας . Τὸν δὲ καὶ παράλυτον καὶ τυφλὸν πῶς οὐκ ἂν ἄρας ὁ λόγος , εἰς τὸ μέσον χειραγωγήσοιε [ σειε ] καὶ δείξαι τοῦτον , καὶ τῆς παραλύσεως ἀπαλλαγέντα , καὶ τῆς τυφλότητος ἐλευθερωθέντα ; Ποταμηδὸν ἐπιῤῥεῖ μοι τὰ θαύματα τῶν ἀγίων , ὅθεν καὶ τὸν κόρον τοῦ λόγου φεύγων , τὴν ἐπιτιμοτέοαν ἐπιτομῶν . ] βαδίσω , καὶ ἁπλῶς τούτων ἐπιμνησθήσομαι . ναί . Ἀνήρ τις παρὰ τὸν οὕτω καλούμενον Βαρδάριον ποταμὸν οἰκῶν , δαιμονίῳ κατείχετο πνεύματι , πᾶσαν αἰσχρολογίαν ἀφεὶς]ἀφιεὶς ] ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ , καὶ μηδὲν τῶν παρ´ αὐτοῦ λεγομένων , ἢ πραττομένων εἰδώς . Οὕτος εἰς τοὺς ἁγίους ἀχθεὶς , καὶ τιλνὼν τῆς ἰάσεως , καὶ τὸν ὑπὸ δαιμονικοῦ ζόφου συγκεκαλυμμένον νοῦν , ἀναλάμψαντα πάλιν ἐσχηκώς , δουλεύειν ἐν τῷ ναῶ μετὰ πολλῆς ἀγαλλιάσεως ᾑρετίσατο , μᾶλλον καὶ αὐτὸς μετὰ τοῦ Δαβὶδ , Ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου , λέγων , εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου · καὶ , ὅτι Κρεῖσσον ἡμέρα μαν [ ίᾳ κρείσσων ἡμέρᾳ μία ] ἐν ταῖς αὐλαῖς σου ὑπὲρ χιλιάδας · καὶ , Ἐξειλεξάμην παραῤῥιπτεῖσθαι ἐν τῷ οἶκῳ τοῦ Θεοῦ μου μᾶλλον , ἢ οἰκεῖν με ἐν σκηνώμασιν ἁμαρτωλῶν . Τρία οὖν ἔτη ἐν τῷ ναφ τῶν ἁγίων τελέσας , ἀπῆλθεν οἴκαδε , τῆς τῶν ἁγίων ἀεὶ μεμνημένος χάριτος . Κνβʹ . λλος λέπραν ἐξανθήσας κατ᾽´ ὅλου τοῦ σώυατος , καὶ τοὺς πόδας πεπηρωμένος ἐκ τῶν Μογλένων ἐλθὼν , ᾑτεῖτο ἐν συνοχῇ πνεύματος , ὅ φησιν ἡ Γραφὴ , τῶν δυοῖν παθῶν θατέρου ἐλευθερωθῆναι . Ἀλλ´ ὁ ὑπερεκπερισσοῦ διδοὺς ὤν αἰτούμεθα Κύριος , διὰ τῆς τῶν ἁγίων πρὸς αὐτὸν παῤῥησίας , ἀμφοτέρων αὐτὸν ἀπήλλαξεν . λλος ἐκ γεννητῆς ἄλαλος
Lemmas: πνευνιειμι καί μάλιστα ὁ ἐρημία διοικέω . Ἄτη ποτέ κατά θεῖος πάντως οἰκονομία , ὁ ὁ ἅγιος προσέρχομαι ναῦς , καί ὁ προνάω διάγω , ὁράω κατά ὕπνος γέρων δύο λαμπρός καί φωτοειδής , οὖς καί πρός αὐτός , « εἰσέρχομαι , φαίνω , μετά ὁ ἄλλος , εἰσέρχομαι καί σύ εἰς ὁ ναός , καί ὅς εἄν ὁράω ἱερεύς ὁ ἐκ ἔλαιον λύχνος ὁ φάος ἐπανάπτω , ἐπιδίδωμι αὐτός ὁ φορέω σύ κεφαλοδέσμιον , καί σῴζω σύ εὐχή ὑγεία . » ἀκούω οὗτος , καί εὐθύς ποιέω ὁ διατάσσω · καί ὁ ἴασις οὐ ἀστοχέω . ν . ἀλλά μηδέ ὁ χωλός ἐγώ παρατρέχω . ὅς καί πένης εἰμί , καί οἰκίον ἐκ οἰκίον ἀμείθων εἰς πορισμός ὁ ἀναγκαῖος τροφή , οἷος πούς εἰς ὁ πορεία ῥάβδος χράομαι . οὖον μήv πένης εἰμί καί ὁ πίστις , ἀλλά καί σφόδρα πλούσιος · καί οὗτος γε ὁ γένος οὐ ἄμοιρος ὁ ὀρθόδοξος πίστις γίγνομαι . οὗτος πολύς καί πολλάκις ὁ ὁ κατά γένος οἰκίον τέλος πείθω ὁ πρός ὁ ἅγιος αὐτός ἄνωγα . ὅς δή γίγνομαι , καί πίστις ἔργον δείκνυμι , ἐν τε δάκρυ καί δέησις , οὗτος δή ὁ ὁ προοαιτεω ἅλλομαι ὅς ἔλαφος ὁ χωλός , καί οἴκαδε ἀφίημι [ ἄπειμι ] ὁ πούς χράω . ὁ μέντοι ῥάβδος , ὁ ἱερός ναός ἐγκαταλείπω , οἷος τις τρόπαιον ὁ κατά ὁ αὐτός ἀσθένεια ὁ ἅγιος δύναμις καί χάρις στηλιτεύω . ὁ δέ καί παράλυτος καί τυφλός πῶς οὐ εἄν ἀείρω ὁ λόγος , εἰς ὁ μέσος χειραγωγέω [ σείω ] καί δείκνυμι οὗτος , καί ὁ παράλυσις ἀπαλλάσσω , καί ὁ τυφλότης ἐλευθερόω ; ποταμηδόν ἐπιρρέω ἐγώ ὁ θαῦμα ὁ Ἀγίων , ὅθεν καί ὁ κόρος ὁ λόγος φεύγω , ὁ ἐπίτιμος ἐπιτομή . ] βαδίζω , καί ἁπλόος οὗτος ἐπιμιμνήσκομαι . ναί . ἀνήρ τις παρά ὁ οὗτος καλέω Βαρδάριον ποταμός οἰκέω , δαιμόνιος κατέχω πνεῦμα , πᾶς αἰσχρολογία ἀφίημι ] ἐκ ὁ στόμα αὐτός , καί μηδείς ὁ παρ´ αὐτός λέγω , ἢ πράσσω οἶδα . οὗτος εἰς ὁ ἅγιος ἄγω , καί τίλλω ὁ ἴασις , καί ὁ ὑπό δαιμονικός ζόφος συγκαλύπτω νόος , ἀναλάμπω πάλιν ἔχω , δουλεύω ἐν ὁ ναός μετά πολύς ἀγαλλίασις αἱρετίζω , μᾶλλον καί αὐτός μετά ὁ Δαυίδ , ἐπιποθέω καί ἐκλείπω ὁ ψυχή ἐγώ , λέγω , εἰς ὁ αὐλή ὁ κύριος · καί , ὅτι κρατύς ἡμέρα μείς [ εἷς κρατύς ἡμέρα εἷς ] ἐν ὁ αὐλή σύ ὑπέρ χιλιάς · καί , Ἐξειλεξάμην παραλείπω ἐν ὁ οἶκος ὁ Θεός ἐγώ μᾶλλον , ἢ οἰκέω ἐγώ ἐν σκήνωμα ἁμαρτωλός . τρία οὖν ἔτος ἐν ὁ ν ὁ ἅγιος τελέω , ἀπέρχομαι οἴκαδε , ὁ ὁ ἅγιος ἀεί μιμνήσκω χάρις . Κνβʹ . λος λέπρα ἐξανθέω κατά ὅλος ὁ σῴζω , καί ὁ πούς πηρόω ἐκ ὁ Μογλένων ἔρχομαι , αἰτέω ἐν συνοχή πνεῦμα , ὅς φημί ὁ γραφή , ὁ δύο πάθος θατέρου ἐλευθερόω . Ἀλ ὁ ὑπερεκπερισσοῦ δίδωμι εἰμί αἰτέω Κύριος , διά ὁ ὁ ἅγιος πρός αὐτός παρρησία , ἀμφότερος αὐτός ἀπαλλάσσω . λος ἐκ γεννητός ἄλαλος