cogPG.PG126 85
ἐκδιδόσθαι [ ἐκδίδ . νρί . ἐκδεδόσθ . ] . Ἐπεὶ δὲ ταῦτα κεκήρυκτο , ὅσοι μὲν ἐπὶ τῆς ἄμμου τοὺς θεμελίους τῆς πίστεως κατεβάλοντο , καὶ τὰς καρδίας εἰχον ἀβεβαίους καὶ ἀσθενεῖς , ἑτοίμως τὸν Χριστιανισμὸν ἐξώμνυντο , ὡς ἂν μήτε τῆς πόλεως ἐκπέσειεν , μήτε τῶν ἀξιωμάτων ἀφαιρεθεῖεν Ἠγάπησαν γὰρ τὴν · δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ὑπερ [ περ υεί ὑπέρ ] τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ . Ὅσοι δὲ ἐπὶ τὴν στερεὰν πέτραν ἦσαν τεθεμελιωμένοι , οὔτε βασιλέα , οὔτε τοὺς περὶ αὐτὸν πολλοὺς ὄντας καὶ φοβεροὺς ὑποπτήξαντες , ἢ ὅλως πτοηθέντες , ἢ δειλιάσαντες , καὶ φόβον τινὰ προσλαβόντες , ἐκ τῶν φοβερῶν καὶ μεγίστων ἐκείνων ἀνδρῶν τε καὶ ἀπειλῶν · ἀλλ´ εἰς μέσον παρελθόντες , καὶ στάντες ἀνδρείως , καὶ γενναίως καὶ πάντα φόβον καὶ τρόμον ἐξ αὐτῶν ἀπορρίψαντες , τῷ βασιλεῖ ἀνθίσταντο ἀνδρειοφρόνως , μετ´ ἐρρωμένου νοῦς τε καὶ λογισμοῦ φάσκοντες · « Ἡμεῖς , ὧ βασιλεῦ , τοσοῦτον δέομεν τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν μὴ ἀρνήσασθαι , ὥστε μήτε τῶν ἀξιωμάτων , μήτε τῆς λαμπρᾶς ταύτης καὶ περιφανοῦς φροντίσωμεν)σομ . πόλεως · οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ τὰς ἡμετέρας κεφαλὰς καὶ σάρκας ἡμῶν , αλν αὐταῖς ταῖς ὡυχαῖς , ἡδέως ἂν τήμερον διὰ τὸν Δεσπότην τῷ θανάτῳ προώμεθα . Δεδιδάγμεθα γὰρ , μὴ φοβεῖσθαι ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχήν μὴ δυναμένωι ἀποκτεῖναι · καὶ ὡς οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι τοῖς ἢγαπηκόσι τῷ Κύοιον » Ταῦτα ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς ἤκουσεν , ἐθαύμασέ τε αὐτῶν τὸ περὶ τὴν πίστιν ἑδραῖον , καὶ κατεπλάγη τὸ παράστιγμα [ παράστημα ] τοῦ φρονήματος · ἀμέλει , καὶ διὰ πλείονος εἶχε τιμῆς τοὺς ἄνδρας ἀπ´ ἐκείνου τοῦ χρόνου , [ ῶστε καὶ εἰς βουλὰς συγκαλεῖν ] , καὶ σκεμμάτων κοινωνοὺς προσλαμβάνεσθαι · τοὺς μέντοι τὸν Χριστόν ἠρνημένους , ἐκεί - . νους , οὐδενὸς ἀξίους , ὥσπερ καὶ ἦν δίκαιον , λογιζόμενος · ἀλλ´ ἐν ἀτιμίᾳπάσῃ τὴν ζωὴν ἀφῆκε διάγειν , « Τρισάθλιοι οὗτοι , λέγων , οἳ πρὸς τῇ στερήσει των μελλόντων ἀγαθῶν , καὶ τῶν παρόντων ἐξέπεσον . Πῶς γὰρ ἂν , φησὶν , ἐμοὶ τὴν πίστιν φυλάξουσιν , οἱ περὶ τὸν Θεὸν αὐτῶν οὕτω ῥᾳδίως φανέντες ἄπιστοι ; πῶς δὲ ἢ ἐν βουλαῖς , ἢ λόγοις , τὸ συμφέρον ἡμῖν ὑποθήσονται οἱ περὶ ἑαυτῶν οὕτω κακῶς βουλευσάμενοι ; » γʹ . Τοιοῦτος μὲν ἦν Κωνστάντιος ὁ βασιλεύς · ὃν δὴ καὶ Θεὸς τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος οὐκ ἐστέρησε · τοιῖ τῳ [ ʹ . τοῦτο ] μὲν ἐν μάχαις καὶ ἐπικρατείαις ἐθνῶν δοξάσας , τούτῳ [ τοῦτο ] δὲ καὶ υἱὸν αὐτῷ χαρισάμενος Κωνσταντῖνον , τῶν [ τὸν ] πάντων βασιλέων ὑπέρτερον · οὗ τῆς δόξης αὐτὸς ἀπολαύει , καθάπερ ῥεύματος ἀνατρέχοντος , ἐνδοξότερος τῇ μνήμῃ γενόμενος . Εἶχε μὲν γὰρ καὶ ἑτέρους υἱοὺς ἐκ Θεοδώρας αὐτῷ τῆς Μαξιμιανοῦ τοῦ Ἐρκουλίου γεγεννημένους θυγατρός , Δαλμάτιον , Ἀναβαλλιανὸν , καὶ Κωνστάντιον . Κωνσταντῖνος δὲ ἐξ Ἑλένης τῆς ὥς ἀληθῶς μακαρίας αὐτῷ γεγεννημένος · ὃς καὶ τὴν
Lemmas: ἐκδίδωμι [ ἐκδίδωμι . νέρι . ἐκδίδωμι . ] . ἐπεί δέ οὗτος κηρύσσω , ὅσος μέν ἐπί ὁ ἄμμος ὁ θεμέλιος ὁ πίστις καταβάλλω , καί ὁ Καρδία εἰχω ἀβέβαιος καί ἀσθενής , ἑτοίμως ὁ χριστιανισμός ἐξόμνυμι , ὡς εἄν μήτε ὁ πόλις ἐκπίπτω , μήτε ὁ ἀξίωμα ἀφαιρέω ἀγαπάω γάρ ὁ · δόξα ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ὑπερ [ περ υἱός ὑπέρ ] ὁ δόξα ὁ Θεός . ὅσος δέ ἐπί ὁ στερεός πέτρα εἰμί θεμελιόω , οὔτε βασιλεύς , οὔτε ὁ περί αὐτός πολύς εἰμί καί φοβερός ὑποπτήσσω , ἢ ὅλως πτοέω , ἢ δειλιάω , καί φόβος τις προσλαμβάνω , ἐκ ὁ φοβερός καί μέγας ἐκεῖνος ἀνήρ τε καί ἀπειλέω · ἀλ εἰς μέσος παρέρχομαι , καί ἵστημι ἀνδρείως , καί γενναῖος καί πᾶς φόβος καί τρόμος ἐκ αὐτός ἀπορρίπτω , ὁ βασιλεύς ἀνθίστημι ἀνδρειοφρόνως , μετέ ῥώννυμι νόος τε καί λογισμός φάσκω · « ἐγώ , ἵημι βασιλεύς , τοσοῦτος δήω ὁ εἰς Χριστός πίστις μή ἀρνέομαι , ὥστε μήτε ὁ ἀξίωμα , μήτε ὁ λαμπρός οὗτος καί περιφανής φροντίσωμεν)σομ . πόλις · οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ἡμέτερος κεφαλή καί σάρξ ἐγώ , αλ αὐτός ὁ ὡυχαῖς , ἡδύς εἄν σήμερον διά ὁ δεσπότης ὁ θάνατος προΐημι . διδάσκω γάρ , μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ Ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω · καί ὡς οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω ὁ ἀγαπάω ὁ Κύων » οὗτος ἐπεί ὁ βασιλεύς ἀκούω , θαυμάζω τε αὐτός ὁ περί ὁ πίστις ἑδραῖος , καί καταπλήσσω ὁ παράστιγμα [ παράστημα ] ὁ φρόνημα · ἀμελέω , καί διά πλείων ἔχω τιμή ὁ ἀνήρ ἀπ´ ἐκεῖνος ὁ χρόνος , [ ῶστε καί εἰς βουλή συγκαλέω ] , καί σκέμμα κοινωνός προσλαμβάνω · ὁ μέντοι ὁ Χριστός ἀρνέομαι , ἐκεῖ - . νόος , οὐδείς ἄξιος , ὥσπερ καί εἰμί Δίκαιος , λογίζομαι · ἀλ ἐν ατιμιαπας ὁ ζωή ἀφίημι διάγω , « τρισάθλιος οὗτος , λέγω , ἕ πρός ὁ στερέω ὁ μέλλω ἀγαθός , καί ὁ πάρειμι ἐκπίπτω . Πῶς γάρ εἄν , φημί , ἐγώ ὁ πίστις φυλάσσω , ὁ περί ὁ θεός αὐτός οὗτος ῥᾳδίως φαίνω ἄπιστος ; πῶς δέ ἢ ἐν βουλή , ἢ λόγος , ὁ συμφέρω ἐγώ ὑποτίθημι ὁ περί ἑαυτοῦ οὗτος κακῶς βουλεύω ; » γε . τοιοῦτος μέν εἰμί Κωνστάντιος ὁ βασιλεύς · ὅς δή καί θεός ὁ αὐτός ἀγαθότης οὐ στερέω · τοῖ ὁ [ ʹ . οὗτος ] μέν ἐν μάχη καί ἐπικράτεια ἔθνος δοξάζω , οὗτος [ οὗτος ] δέ καί υἱός αὐτός χαρίζομαι Κωνσταντῖνος , ὁ [ ὁ ] πᾶς βασιλεύς ὑπέρτερος · ὅς ὁ δόξα αὐτός ἀπολαύω , καθάπερ ῥεῦμα ἀνατρέχω , ἔνδοξος ὁ μνήμη γίγνομαι . ἔχω μέν γάρ καί ἕτερος υἱός ἐκ Θεοδώρα αὐτός ὁ Μαξιμιανός ὁ Ἐρκούλιος γεννάω θυγάτηρ , Δαλμάτιον , Ἀναβαλλιανὸν , καί Κωνστάντιος . Κωνσταντῖνος δέ ἐκ Ἑλένη ὁ ὅς ἀληθής μακάριος αὐτός γεννάω · ὅς καί ὁ