cogPG.PG126 54
εἰς τὸν κόσμον ἐλθεῖν , καὶ ἀνασχέσθαι ὑπὲρ τούτων ὕβρεων , καὶ παθῶν πειρασθῆναι ; Οὐκ ἂν εἴποι τις τοῦτο . Κάν γὰρ φιλάνθρωπός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ δίκαιος ἀληθείᾳ . Καὶ διὰ μὲν ἀληθῆ δικαιοσύνην τῶν ἡμσοτηκότων οὐκ ἐφείσατο · διὰ δὲ φιλανθρωπίαν πόρνους καὶ τελώνας εἰς τὴν βασιλείαν εἰσήγαγεν Οὕτω τοῦ ἀκολούθου ὄντος χρήσασθαι , αὐτὸς παρῆκε , καὶ δι´ ἃ μὲν προείπομεν , ἢ καὶ ὡς τῷ μακαρίῳ ἀγγέλων ἀμαρτησάντων οὐκ ἐφείσατο , καὶ ἑξῆς Καὶ περὶ μὲν τούτων οὕτως Τὸ δὲ , Σάρκα μέν μιαίνουσιν ἐνυπνιαζόμενοι θαυμάζειν ἄξιον τῆς σεμνότητος τοῦ λόγου . Τὸ γὰρί ἄγαν αἰσχρὸν τῆς πράξεως διὰ τοῦ , ἐνυπνιαζόμενοι , περιέστειλεν · ὃ μικρὸν ἡμεῖς καὶ ὅσου προσῆκε παραγυμυώσομεν , καὶ [ ἐκ ] τοῦ πεπονημένου τῷ μακαρίῳ Ἐπιφανίῳ τῷ Κύπρου περὶ τούτων , ὃ καὶ ανάριον ἐκάλεσε , τὴν γνῶσιν εἰληφότες . Φησὶ γὰρ οὗτος , τοὺς Βορβορίτας τούτους καὶ μιαροὺς αἰσχρῶς γυναιξὶν ἐπιμιγνυμένους , μὴ τῇ μήτρᾳ τὴν γονὴν καταχεῖν , ἀλλ´ ἀτελέστῳ τῇ βδελυρίᾳ , ταῖς ἑαυτῶν ὑπολαβόντες ταύτην χερσὶν , εὐθὺς τῷ στόματι ταύτην προσάγειν μεθ´ ὤν σωνεφθάρησαν γυναίων , καὶ οὕτως ἀπέρχεσθαι ἀπ´´ ἀλλήλων τοὺς ἀκαθάρτους , μέγα τι οἰηθέντας ἐπιτε τελεκέναι . Τοῦτο τὸ ἀκάθαρτον δρᾶγμα [[ δρᾶμα ] διὰ τὸ ἀτέλεστον , ἐνυπνίασμα καλεῖ · ἐπεὶ καὶ τοι αὐτά τὰ ἐνυπνιάσματα . Μιαίνοντες τοίνυν διὰ της βορβορώδους ταύτης προσφορᾶς τὴν ἑαυτῶν σάρκα , ἔτι , φησὶ , καὶ κατὰ τῆς θείας φύσεως μαίνονται , τὴν κυριότητα ἑαυτῆς ἀθετοῦντες , καὶ τὴν τοῦ παντὸς αὐτῆς δεσποτείαν . πλατύτερον δὲ περὶ τούτων ὁ μακάριος Εἰρηναῖος , ὁ Λουγδούνου ἐπίσκοπος , εἴρηκεν ἐν τῷ Ἐλέγχῳ τῆς ψευδωνύχεου γνώσεως ἐπιγραφομένῳ αὐτοῦ βιβλίῳ . Ἄλλως · Πλὴν αὐτῶν ἀσέλγειαν καταμαρτυρεῖ , φάσκων , ὅτι καὶ βίῳ εἰσὶν ἀκάθαρτοι , καὶ γνώσει ἀσελγέστατοι . Κυριότητα δέ φησιν ἀθετεῖν αὐτοὺς , τὴν τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τελετήν . Ἀθετοῦσι γὰρ , ἐν τάξει μυστηρίων ἀγγελικῶν τὰς ἑαυτῶν ἀσελγείας ἐκτελοῦντες . Δόξας δὲ βΙασφημοῦσιν.-Δόξας , τὰς πολλὰς τῶν ἐγκρίτων ἀνδρῶν ὑπολήψετς εἰσηγητέον , ἂς καὶ οἰ παρ´ Ἕλλησι δόκιμοι , θέσεις καλοῦσιν , ὀρισομενοι αὐτὰς παραδόξους ὑπολήψεις , οὐ τῶν τυχόντων , ἀλὴὰ τῶν κατὰ φιλοσοφίαν γνωρίμων . Ἰπεὶ οὐν καὶ Μωϋσῆς τῷ ξενίζοντι τοῖς τότε ἐμπολιτευομένοις , ἀνθρώποις , καὶ οἱ θεῖοι ἀπόστολοι ἅ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐμπνεόμενοι παφεισῆγον τῷ βίῳ , ἐδόκει δὲ ταῦτα παραδοξολογία διὰ τὸ ἄηθες τῶν τότε , εἰς δόξας , ἤτοι θπονήψεις , κατονομάζειν ταῦτα οὐ κατενάρκησε . Πίστις τοῦ λόγου Παῦλος ὁ θεῖος , ὃς ὑπ´ Ἀθηναίων . εἰς τὸν Ἄρειον ἀναχθεὶς Πάγου , κἀκεῖ τὰ θεῖα διεξελθὼνν αὐτοῖς , ἔδοξεν εἰς σπερμολογίαν ἀποτελευτᾷν . Ὡς οὖν ἐκεῖνα σπερμολογία διαβεβλημένως ὡνομάζωντο , οὖτω καὶ τὰ προειρημένα ὠνόμαζον δόξα · Λιὸ καὶ ὡς συνήθει καὶ γνωρίλω πᾶσιν ὁ θεῖος τῶ-οἀνὴρ ἐχρήσατο δόξας , εἰπών τοὺς θεοδωρήτους
Lemmas: εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , καί ἀνέχω ὑπέρ οὗτος ὕβρις , καί πάθος πειράζω ; οὐ εἄν εἶπον τις οὗτος . κἄν γάρ φιλάνθρωπος εἰμί , ἀλλά καί δίκαιος ἀλήθεια . καί διά μέν ἀληθής δικαιοσύνη ὁ ημσοτηκοος οὐ φείδομαι · διά δέ φιλανθρωπία πόρνος καί τελώνης εἰς ὁ βασίλειος εἰσάγω οὕτως ὁ ἀκόλουθος εἰμί χράω , αὐτός παρίημι , καί δις ὁ μέν προεῖπον , ἢ καί ὡς ὁ μακάριος ἄγγελος ἁμαρτάνω οὐ φείδομαι , καί ἑξῆς καί περί μέν οὗτος οὕτως ὁ δέ , Σάρκα μέν μιαίνω ἐνυπνιάζω θαυμάζω ἄξιος ὁ σεμνότης ὁ λόγος . ὁ γάριος ἄγαν αἰσχρός ὁ πρᾶξις διά ὁ , ἐνυπνιάζω , περιστέλλω · ὅς μικρός ἐγώ καί ὅσος προσήκω παραγυμυωθεω , καί [ ἐκ ] ὁ πονέομαι ὁ μακάριος Ἐπιφάνιος ὁ Κύπρος περί οὗτος , ὅς καί ανάριος καλέω , ὁ γνῶσις λαμβάνω . φημί γάρ οὗτος , ὁ βορβοριος οὗτος καί μιαρός αἰσχρῶς γυνή ἐπιμείγνυμι , μή ὁ μήτρα ὁ γονή καταχέω , ἀλ ἀτέλεστος ὁ βδελυρία , ὁ ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω οὗτος χείρ , εὐθύς ὁ στόμα οὗτος προσάγω μεθ´ εἰμί σωνεφθάρησαν γύναιος , καί οὕτως ἀπέρχομαι ἀπ´´ ἀλλήλων ὁ ἀκάθαρτος , μέγας τίς οἴομαι ἐπιτε τέλλω . οὗτος ὁ ἀκάθαρτος δράγμα [[ δρᾶμα ] διά ὁ ἀτέλεστος , ἐνυπνίασμα καλέω · ἐπεί καί ὅς αὐτός ὁ ἐνυπνίασμα . μιαίνω τοίνυν διά ὁ βορβορώδης οὗτος προσφορά ὁ ἑαυτοῦ σάρξ , ἔτι , φημί , καί κατά ὁ θεῖος φύσις μαίνομαι , ὁ κυριότης ἑαυτοῦ ἀθετέω , καί ὁ ὁ πᾶς αὐτός δεσποτεία . πλατύς δέ περί οὗτος ὁ μακάριος Εἰρηναῖος , ὁ Λούγδουνον ἐπίσκοπος , εἴρω ἐν ὁ Ἔλεγχος ὁ ψευδωνυχεω γνῶσις ἐπιγράφω αὐτός βιβλίον . ἄλλος · πλήν αὐτός ἀσέλγεια καταμαρτυρέω , φάσκω , ὅτι καί βίος εἰμί ἀκάθαρτος , καί γνῶσις ἀσελγής . κυριότης δέ φημί ἀθετέω αὐτός , ὁ ὁ κατά Χριστός μυστήριον τελετή . ἀθετέω γάρ , ἐν τάξις μυστήριον ἀγγελικός ὁ ἑαυτοῦ ἀσέλγεια ἐκτελέω . δόξα δέ βιασφημουσιν.-δοθελγω , ὁ πολύς ὁ έγκριτος ἀνήρ ὑπολαμβάνω εἰσηγητέον , ὅς καί ὁ παρ´ Ἕλλην δόκιμος , θέσις καλέω , ὀρίζω αὐτός παράδοξος ὑπόληψις , οὖον ὁ τυγχάνω , ἀλός ὁ κατά φιλοσοφία γνώριμος . Ἰπεὶ ὀν καί Μωϋσῆς ὁ ξενίζω ὁ τότε ἐμπολιτεύω , ἄνθρωπος , καί ὁ θεῖος ἀπόστολος ὅς ὑπό ὁ Θεός ἐμπνέω παφεισῆγον ὁ βίος , δοκέω δέ οὗτος παραδοξολογία διά ὁ ἀήθης ὁ τότε , εἰς δόξα , ἤτοι θπονηψις , κατονομάζω οὗτος οὖον καταναρκάω . Πίστις ὁ λόγος Παῦλος ὁ θεῖος , ὅς ὑπό Ἀθηναῖος . εἰς ὁ Ἄρειος ἀνάγω Πάγος , ἐκεῖ ὁ θεῖον διεξέρχομαι αὐτός , δοκέω εἰς σπερμολογία ἀποτελευτάω . ὡς οὖν ἐκεῖνος σπερμολογία διαβεβλημένως ὁνομάζω , οὗτος καί ὁ προερέω ὀνομάζω δόξα · Λιός καί ὡς συνήθης καί γνωρίλω πᾶς ὁ θεῖος τῶ-οἀνὴρ χράω δόξα , εἶπον ὁ θεοδώρητος