cogPG.PG126 241
ἐπήκοο , τηροῦντά σε πάσης ἀνώτερον κακώσεως καὶ κακύνσεως . εωμιπαι ενοί ΒεΒεᾶὶεισηεμε . κ εἰ μοε ἀἱωᾶ , εᾶΙίοπ μιεικ ευΙἱ . ἶμΦ ΛΙΤν οιπμε φ εᾶε εΔωεια Μενοορ ἵκοὰάιαοε κοεσκμί . Πο ἰλα οκαοιο εῖθοηε , [ αοῖο νοι Θετηλοπῖε γοιυιη Ραιιρῶ ἰε εἰυε αιίιῖαε Ω οι εἰο ἀἰεοτῖίο σοινειει ἰανοοῖαα . ΚΕΡΙΘΤ . Ι . ΕΠΙΣΤ . Νʹ . ΚΕΡΙΦΤ . ΓΙ Τῷ δουκὶ Δυῤῥαχίου , τῷ Βρυτννίῳ . Εἰ καὶ μικρὰν καὶ ὀλίγην τὴν τῶν ἱχθόων ἀποστολὴν ἡ τοῦ Λόγου Μήτηρ ποιεῖται πρὸς τὸ τῆς σῆς ὕψος μεγαλειότητος , ἀλλά γε συμβολικὴν καί τι , περιττὸν καὶ τῶν πολλῶν ὑψηλότερον ἐν ἑαυτῇ φέρουσαν . Δεῖ γὰρ τῇ τεκούσῃ τὸν Αόγον , τὸν πάντα ἐν σοφίᾳ ποιήσαντα , μηδὲν ἄσοφον εἶναι καὶ ἄλο γον . Αὐτὰ μὲν γάρ σοι τὰ σταλέντα τὴν πρὸς ἀρετὴν ἐμφαίνει συνδιάθεσιν . Ἐξ ἦε καὶ δι´ ἧς ὅσον ὑγρὸν τῆς ψυχῆς , καὶ τοῖς κάτω ὕδασιν ἐντρεφόμενον οἷς ὁ Λεβιαθὰν ἐνδυναστεύων γινώσκεται , ἀνέσπασάς τε τῷ ἁγκίστρῳ τοῦ λόγου εἰς ἑαυτὸν περιηγμένου καὶ ἐπιστρέφοντος · καὶ τῷ ἅλατι καταρτίσας [ τύσας ] , ὃ ἐν ἑαυτοῖς ἔχειν ὡρίσθημεν , ἐξέτηξάς τε καὶ ἐταρίχευσας , καὶ ξηρὸν καὶ κοῦφον ἀπέδειξας . Ὁ δέ γε τούτων ἀριθμὸς , τῆς ἐν καλοῖς τελειότητος σύμβολον , γέννημα ὃν τέλειον τῆς πάντων ἀριθμῶν δεκάδος καὶ περατώσεως . Ἀλλὰ γὰρ οὕτω μοι ζῴης , καὶ τοιοῦτον ἀεὶ διάγοις τὸν βίον , πρὸς τὸν Θεὸν μόνον ὁρῶν , τὸν ὑψόθεν μὲν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν καταβεβηκότα ἐσχατιὰν , ἀναβάντα δὲ εἰς ὕψος , ἵν´ ἑλκύσῃ τοὺς συγκουφιζομένους , ὡς ὑπόσχεσις · μικρὰ δὲ , ἢ οὐδὲν φροντίζων τοῦ κοσμοκράτορος , καὶ πολλὴν αὐτῷ καταγινώσκων πενίαν , κἂν βασιλείαν ἔχειν ἀλαζονεύηται , καὶ τῆς δάσεως τούτων ἀνταπαιτῇ τὴν προσκύνησιν . Καὶ πᾶς μὲν ἱλαρὸς καὶ παντὸς ἀγαθοῦ δότης καὶ γινόμενος καὶ φαινόμενος , οὐχ ἤκιστα δὲ τῷ λειτουργικῷ τοῦ Θεοῦ τάγματι καὶ συστήματι · ᾧ σπείρων πὰ σαρκικὰ , θερίσεις τὰ πνευματικὰ , κατὰ τὸν θεῖον εἰπεῖν Ἀπόστολον , καὶ Θεὸν ἀντεισοικίση τῶν παραπρεχόντων τὸν μένοντα . Ὑφʹ οὐ καὶ τηροῖο πάσης κακύνσεως ἀνώτερος καὶ κακώσεως . ΕΙΣΤ . ΝΑʹ . Μακρότερα γράφειν τῇ σῇ ἀγάπῃ , ὑπέρλαμπρέ μοι ἀδελφὲ καὶ αὐθέντα , μὴ διδόντος ἡμῖν τοῦ καιροῦ , οὐκ ἂν δριμὺ προσβλέψαις τῷ βραχεῖ γράμΚματι , ἀλλὰ καὶ τούτῳ προσγελάσεις ὡς πολυστίχῳ , καὶ φίλου ψυχὴν ἐπευφραίνοντι . Πῶς ἂν οὗν μοι ἔχοις , ὁ καὶ ὑγιῶς ἔχειν καὶ ἀλύπως καὶ σῶμα καὶ πνεῦμα ἄξιος ; Ἄρα δυσχεραίνεις τὸν τῶν πραγμάτων ὄχλον ὡς κηφήνων ἐσμὸν , βληττόντων [ βλεττ . ] σοι τὸ μέλι τῆς εἰρηναίας κατὰ νοῦν ἔξεως · ἢ τοῦτο μὲν οὐδὲ προσποιῇ , κἂν περιβομβῆ ἀῃδέστερον , τηρεῖς δὲ τὸν γλυκὺν σαυτοῦ θησαυρὸν ἄσυλον καὶ ἀμείωτον ; Τοῦτο μὲν οὖν καὶ βουλόμεθα
Lemmas: ἐπακούω , τηρών σύ πᾶς ἀνώτερος κάκωσις καί κάκυνσις . ὁρμίζω ἕνος ΒεΒεᾶὶεισηεμε . Κ εἰμί μου ἀἱωᾶ , εᾶΙίοπ μιεικ υἱός . ἶμΦ ΛΙ οιπμε φ ἐάω εΔωεια Μενοορ ἵκω κοεσκμί . Πο ἱλάσκομαι οκαοιο ἐθίζω , [ ἀάω νόος θετηλοπινω γοιυιη ραιιερος εἶμι εἰ αιίιῖαε Ω ὁ ἵημι ἀείδω σοινειει ἰανοοῖαα . ΤΕ . Ι . π̈κοστ . Ν . ΦΕ . ΓΙ ὁ δούξ Δυρράχιον , ὁ Βρυτννίῳ . εἰμί καί μικρός καί ὀλίγος ὁ ὁ ἱχθόων ἀποστολή ὁ ὁ Λόγος Μήτηρ ποιέω πρός ὁ ὁ σός ὕψος μεγαλειότης , ἀλλά γε συμβολικός καί τίς , περισσός καί ὁ πολύς ὑψηλός ἐν ἑαυτοῦ φέρω . Δεύς γάρ ὁ τίκτω ὁ Αόγον , ὁ πᾶς ἐν σοφία ποιέω , μηδείς ἄσοφος εἰμί καί ἄλος γος . αὐτός μέν γάρ σύ ὁ στέλλω ὁ πρός ἀρετή ἐμφαίνω συνδιάθεσις . ἐς εἰμί καί δις ὅς ὅσος ὑγρός ὁ Ψυχή , καί ὁ κάτω ὕδωρ ἐντρέφω ὅς ὁ Λεβιάθαν ἐνδυναστεύω γιγνώσκω , ἀνασπάω τε ὁ ἄγκιστρον ὁ λόγος εἰς ἑαυτοῦ περίειμι καί ἐπιστρέφω · καί ὁ ἅλς καταρτίζω [ τύσας ] , ὅς ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁρίζω , ἐκτήκω τε καί ταριχεύω , καί ξηρός καί κοῦφος ἀποδείκνυμι . ὁ δέ γε οὗτος ἀριθμός , ὁ ἐν καλός τελειότης σύμβολον , γέννημα ὅς τέλειος ὁ πᾶς ἀριθμός δεκάς καί περάτωσις . ἀλλά γάρ οὗτος ἐγώ ζῶ , καί τοιοῦτος ἀεί διάγω ὁ βίος , πρός ὁ θεός μόνος ὁράω , ὁ ὑψόθεν μέν ἐπί ὁ ἡμέτερος καταβαίνω ἐσχατιά , ἀναβαίνω δέ εἰς ὕψος , ὅς ἕλκω ὁ συγκουφίζω , ὡς ὑπόσχεσις · μικρός δέ , ἢ οὐδείς φροντίζω ὁ κοσμοκράτωρ , καί πολύς αὐτός καταγιγνώσκω πενία , κἀν βασίλειος ἔχω ἀλαζονεύομαι , καί ὁ δασύς οὗτος ἀνταπαιτέω ὁ προσκύνησις . καί πᾶς μέν ἱλαρός καί πᾶς ἀγαθός δότης καί γίγνομαι καί φαίνω , οὐ ἤκιστος δέ ὁ λειτουργικός ὁ Θεός τάγμα καί σύστημα · ὅς σπείρω πη σαρκικός , θερίζω ὁ πνευματικός , κατά ὁ θέω εἶπον ἀπόστολος , καί θεός ἀντεισοικίζω ὁ παραπράσσω ὁ Μένων . ὑπό οὖον καί τηρέω πᾶς κάκυνσις ἀνώτερος καί κάκωσις . ΣΕ . ναί . μακρός γράφω ὁ σός ἀγάπη , υπέρλαμπρος ἐγώ ἀδελφός καί αὐθέντης , μή δίδωμι ἐγώ ὁ καιρός , οὐ εἄν δριμύς προσβλέπω ὁ βραχύς γράμΚματι , ἀλλά καί οὗτος προσγελάω ὡς πολύστιχος , καί φίλος ψυχή ἐπευφραίνω . Πῶς εἄν ἐν ἐγώ ἔχω , ὁ καί ὑγιής ἔχω καί ἄλυπος καί σῶμα καί πνεῦμα ἄξιος ; ἄρας δυσχεραίνω ὁ ὁ πρᾶγμα ὄχλος ὡς κηφήν ἑσμός , βλίσσω [ βλεττ . ] σύ ὁ μέλι ὁ εἰρηναῖος κατά νόος ἕξις · ἢ οὗτος μέν οὐδέ προσποιέω , κἀν περιβομβέω ἀηδής , τηρέω δέ ὁ γλυκύς σεαυτοῦ θησαυρός ἄσυλον καί ἀμείωτος ; οὗτος μέν οὖν καί βούλομαι