cogPG.PG126 59
αὐτῶν , φησὶν , ἀλλὰ μετὰ φόβου προσίεσθε αὐτοὺς , ἤτοι μετὰ περισκέψεως , καὶ τῷ ἐλέῳ τῶν πρὸς αὐτοὺς συνεπέσθω τὸ μῖσος , τὸ πρὸς τὰ μιαρὰ αὐτῶν ἔργα , μισούντων ὑμῶν καὶ βδελυσσομένων καὶ τὸ ἀπὸ τῆς σαρκὸς αὐτῶν ἐσπιλωμένον χιτώνιον [ ώς τῇ πρὸς τὴν αὐτῶν σάρκα ] προσψαύσει καὶ αὐτοῦ βδελυροῦ χρηματίζοντος · ἢ προσλαμβάνοντες αὐτοὺς φόβῳ τῆς μελλούσης κολάσεως , ἐλέους ἀξίους ὁρᾶσθαι παρασκευάζετε μετανοοῦντας . Μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἑσπι λμένον χιτῶνα . Τῷ δέ δυναμένῳ φυῖάξαι νὴμιῖς ἀγταίστους καὶ ἄσπίλους στῆσαι ἐνώπιον της δόξης αὐτοῦ ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει . Μόλω σοφῷ Θεῷ Σωτῆρι ἡμῶν , διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , δόξα καὶ μεγαλοσύνη , κράτος καὶ ἐξουσία , πρὸ παντὸς τοῦ αἰῶνος , καὶ νῶννκαὶ εἰς πάντας τοὺς Ἴωνας . Ἀμήν . Ὁ πολλοῖς πλημμελήμασι των ἐκ τῆς σαρκὸς παθημάτων κηλιδωμένος βίος , χιτών ἐστιν ἐσπιλωμένος . Ὡς ἔκ τινος γὰρ ἐνδύματος , τῆς κατὰ τὸν βίον ἀναστροφῆς , ἕκαστο - τῶν ἀνθρώπων διαφαίνεσθαι πέφυκεν , εἴτε δί καιος , εἴτε ἄδικος · ὁ μὲν χιτῶνα καθαρὸν ἔχων , τὸν ἐνάρετον βίον · ὁ δὲ πονηροῖς ἐσπιλωμένον ἔργοις τὴν ζωὴν κεκτημένος . Ἦ μᾶλλον ἐσπιλωμένος ἀπὸ τῆς σαρκός ἐστι χιτὼν , ἡ κατὰ συνείδησιν μορφοῦσα διὰ τῆς μνήμης τῶν ἐκ τῆς σαρκὸς πονηρῶν κινημάτων τε καὶ ἐνεργημάτων τὴν ψυχὴν ἔξις τε καὶ διάθεσις · ἤν ὁρῶσα διαπαντὸς , καθάπερ χιτῶνά τινα περὶ ἑαυτὴν , ουσωδίας πληροῦται παθῶν . Ὡς γὰρ ἀπὸ τοῦ Πνεύματος διὰ τῶν ἀρετῶν ἀλλήλαις συνυφαινομένων κατὰ λόγον , ἀφθαρσίας γίνεται τῇ ψυχῇ χιτὼν , ὅν ἐνδυσαμένη γίνεται καλὴ καὶ ἐπίδοξος · οὖτω καὶ ἀπὸ τῆς σαρκὸς τῶν παθῶν , ἀλλήλοις κατὰ τὴν ἀναλογίαν συνυφαινομένων , γίνεταί τις χιτὼν ἀκάθαρτος καὶ ἐσπιλωμένος , ἐξ ἑαυτοῦ δεικνὸς γνώΚριμον τὴν ψυχὴν , μορφὴν ἄλλην αὐτὴν καὶ εἰκόνα παρὰ τὴν θείαν ἐνθέμενος . Ταῦτα δὲ εἰπὼν , εὐχῇ λοιπὸν ἐπισφραγίζεται τὴν Ἐπιστολήν . Τέλος τῆς Ἐπιστολῆς τοῦ ἀγίου ἀποστόλου
Lemmas: αὐτός , φημί , ἀλλά μετά φόβος προσίημι αὐτός , ἤτοι μετά περίσκεψις , καί ὁ ἔλεος ὁ πρός αὐτός συνέπομαι ὁ μῖσος , ὁ πρός ὁ μιαρός αὐτός ἔργον , μισέω σύ καί βδελύσσομαι καί ὁ ἀπό ὁ σάρξ αὐτός σπιλόω χιτώνιον [ οὖς ὁ πρός ὁ αὐτός σάρξ ] πρόσψαυσις καί αὐτός βδελυρός χρηματίζω · ἢ προσλαμβάνω αὐτός φόβος ὁ μέλλω κόλασις , ἔλεος ἄξιος ὁράω παρασκευάζω μετανοέω . μισέω καί ὁ ἀπό ὁ σάρξ ἑσπι λμένον χιτών . ὁ δέ δύναμαι φυσάω νὴμιῖς αγταιστος καί άσπιλος ἵστημι ἐνώπιος ὁ δόξα αὐτός ἄμωμος ἐν ἀγαλλιάω . Μόλος σοφός Θεός Σωτήρ ἐγώ , διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ , δόξα καί μεγαλοσύνη , κράτος καί ἐξουσία , πρό πᾶς ὁ αἰών , καί νῶννκαὶ εἰς πᾶς ὁ Ἴων . ἀμήν . ὁ πολύς πλημμέλημα ὁ ἐκ ὁ σάρξ πάθημα κηλιδωμένος βίος , χιτών εἰμί σπιλώνω . ὡς ἐκ τις γάρ ἔνδυμα , ὁ κατά ὁ βίος ἀναστροφή , έκαστος - ὁ ἄνθρωπος διαφαίνω φύω , εἴτε Ζεύς Κάϊος , εἴτε ἄδικος · ὁ μέν χιτών καθαρός ἔχω , ὁ ἐνάρετος βίος · ὁ δέ πονηρός σπιλόω ἔργον ὁ ζωή κτάομαι . ἦς μᾶλλον σπιλώνω ἀπό ὁ σάρξ εἰμί χιτών , ὁ κατά συνείδησις μορφόω διά ὁ μνήμη ὁ ἐκ ὁ σάρξ πονηρός κίνημα τε καί ἐνέργημα ὁ ψυχή ἕξις τε καί διάθεσις · ἐάν ὁράω διαπαντός , καθάπερ χιτών τις περί ἑαυτοῦ , ουσωδίας πληρόω πάθος . ὡς γάρ ἀπό ὁ πνεῦμα διά ὁ ἀρετή ἀλλήλων συνυφαίνω κατά λόγος , ἀφθαρσία γίγνομαι ὁ Ψυχή χιτών , ὅς ἐνδύω γίγνομαι κάλως καί ἐπίδοξος · οὗτος καί ἀπό ὁ σάρξ ὁ πάθος , ἀλλήλων κατά ὁ ἀναλογία συνυφαίνω , γίγνομαι τις χιτών ἀκάθαρτος καί σπιλώνω , ἐκ ἑαυτοῦ δείκνυμι γνώΚριμον ὁ ψυχή , μορφή ἄλλος αὐτός καί εἰκών παρά ὁ θεῖος ἐντίθημι . οὗτος δέ εἶπον , εὐχή λοιπός ἐπισφραγίζω ὁ Ἐπιστολή . Τέλος ὁ Ἐπιστολή ὁ ἅγιος ἀπόστολος