cogPG.PG126 487
· οὐδὲ γὰρ αὐτὰ δίκην ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ὥφειλεν . Εἰ οὖν ὁ δίκαιος οἰκτείρει ψυχάς κτηνῶν , πόσῳ μᾶλλον ὁ ποιητὴς τούτων φείσεται τοῦ οἰκείου κτήματος ; σπερ οὖν καὶ τὰ κτήνη διὰ τοῦτο προστέθεικεν , ἵνα δείξῃ δικαίως σωθεῖσαν τὴν πόλιν · οὕτω καὶ τὴν ἄωρον ἡλικίαν προστέθει.κεν , ὡς μήτε τούτων , μήτε ἐκείνων ποινὰς ὑπὲρ ἁμαρτημάτων δικαίως εἰσπραττομένων . Τῇς μὲν οὐν προφητείας τοῦτο τὸ τέλος · ἡμεῖς δὲ τὸν ἁγαὓ ´ν Δεσπότην ἡμῶν ὑμνήσωμεν , ὃς μὴ βουλόμενος τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῇν αὐτὸν , καὶ λυπεῖν ἔστιν ὅτε τοὺς εὐαρεστοῦντας αὐτῷ ἁγίους ἄνδρας ἀνέχεται , καὶ μὴ βουλομένων αὐτῶν , ὀρέγειν τὸν ἔλεον . Οὕτως Ἰλίου τοῦ πάνυ τὸν ὑετὸν ἐπισχόντος , αὐτὸς οἷά τε πρεσβευτὴς παραγίνεται πρὸς τὸν δοῦλον , καὶ , Πορεύθητι » φησὶ , ὦ Ἀχαὰβ , καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς . Ἀλλ´ οὕτω μὲν ἡ Νινευῖ αὐτὴ τοῖς κτήνεσι διεσώθη · οὕτω δὲ καὶ ὁ Χριστὸς δούἑαυτὸν ἀντίλυτρον , πάντας ἔσωσε , σοφοὺς καὶ ἀς . φους , πλουσίους καὶ πένητας , πρὸς ὃν λέγεσθαι ὑπὸ τοῦ Δαβὶδ πιστεύομεν · Ἀνθρώπους καὶ κτήνη σώσεις , Κύριε · ὡς ἐπλήθυνας τὸ ἔλεός σου , ὡ Θεός · οἱ δέ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου ἐλπιοῦσι . Καὶ τ´ ἄλλα μὲν τῆς προφητείας ταύτης , θαύματος ἄξια · οὐχ ἥκιστα δὲ καὶ τὸ ἦθος τοῦ προφήτου , ὃ ἐν ταύτῃ διαφαίνεται , οὔτως εὐγνῶμον καὶ ἀληθὲς ὃν , ὥστε πάντα ἀπιρικαλύπτως εἰπεῖν , καὶ ἀπογυμνῶσαι τὰ ἑαυτοῦ ἐλαττώματα , τὴν ἀπείθειαν , τὴν φυγὴν , τὴν μικροψυχίαν καὶ μὴ ἐπαισχυνθῆναι τούτοις , ἀλλὰ στηλιτεῦσαι ταῦτα πρὸς ἡμετέραν · ὠφέλειαν . Τοιοῦτοι πάντες ἦσαν οἱ ἅγιοι , οὐ τὸ ἑαυτῶν ζητοῦντες , ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ἵνα σωθῶσιν . Οὕτω τοι καὶ Δαβὶδ τὴν οἰκείαν ἐστης λίτευσεν ἁμαρτίαν , ἵνα τοῖς ὀψιγόνοις ὡοέλειου πραγματευσηται , καὶ τὸν πεντηκοστὸν ψαλμὸν ἐνε . γράψατα , πάσης μὲν κατανύξεως γέμοντα , χρηστάς δὲ τοῖς ἀπογινώσκουσιν ἐλπίδας ὑποτιθέντα , ὡς οὐδέν ἐστι τῶν ἁμαρτημάτων οὕτω μέγα τε καὶ πολὺ , δ μὴ δάκρυσιν ἐξαλείφεται . Καὶ γὰρ ἐν αὐτῷ τούτῳ τῷ ψαλμῷ , ἐν ᾧ τὴν ἁμαρτίαν θρηνεῖ , προφητεύε περὶ μεγάλων μυστηρίων καὶ οὐρανίων τῆς τε Κω Σιὼν καὶ τοῦ ἐκεῖσε θυσιαστηρίου , καὶ θυμάτων ἀποῤῥητοτέρων καὶ ἀξίων ἐκείνου , ἐκ περιουσίας δεικνύων , ὡς οὐχ ἀμαρτημάτων μόνον συγχώρησιν ἡ μετάνοια πραγματεύεται , ἀλλὰ καὶ χαρισμάτων ἐπίδοσιν . Οὐκ ἀγνοητέον δέ , ὡς τὴν τοῦ Ἰωνᾶ παρακοὴν , καὶ φυγὴν , καὶ τ´ ἄλλα , οὐδόλως παρεδέξοντό τινες καθ´ ἱστορίαν γενέσθαι . Ἀλλ´ ἐπειδήπερ , φασὶν , ἑώρα τὴν τοῦ Ἰσραὴλ ἔκπτωσιν , καὶ μεταβαίνουσαν εἰς τὰ ἔθνη τὴν προφητικὴν χάριν ᾐσθάνετο ,
Lemmas: · οὐδέ γάρ αὐτός δίκη ὑπέρ ἁμάρτημα ὀφείλω . εἰμί οὖν ὁ δίκαιος οἰκτίρω Ψυχή κτῆνος , πόσος μᾶλλον ὁ ποιητής οὗτος φείδομαι ὁ οἰκεῖος κτῆμα ; σπερ οὖν καί ὁ κτῆνος διά οὗτος προστίθημι , ἵνα δείκνυμι δικαίως σῴζω ὁ πόλις · οὗτος καί ὁ ἄωρος ἡλικία προστίθημι , ὡς μήτε οὗτος , μήτε ἐκεῖνος ποινή ὑπέρ ἁμάρτημα δικαίως εἰσπράσσω . ὅς μέν ὀν προφητεία οὗτος ὁ τέλος · ἐγώ δέ ὁ ἁγαὓ ´ν δεσπότης ἐγώ ὑμνέω , ὅς μή βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ ἐπιστρέφω καί ζάω αὐτός , καί λυπέω εἰμί ὅτε ὁ εὐαρεστέω αὐτός ἅγιος ἀνήρ ἀνέχω , καί μή βούλομαι αὐτός , ὀρέγω ὁ ἔλεος . οὕτως Ἴλιον ὁ πάνυ ὁ ὑετός ἐπέχω , αὐτός οἷος τε πρεσβευτής παραγίγνομαι πρός ὁ δοῦλος , καί , πορεύω » φημί , εἰμί Ἀχαάβ , καί δίδωμι ὁ ὑετός ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ . Ἀλ οὗτος μέν ὁ Νινευῖ αὐτός ὁ κτῆνος διασῴζω · οὗτος δέ καί ὁ Χριστός δουεαυτου ἀντίλυτρον , πᾶς σῴζω , σοφός καί ἀ . Φους , πλούσιος καί πένης , πρός ὅς λέγω ὑπό ὁ Δαυίδ πιστεύω · Ἄνθρωπος καί κτῆνος σῴζω , κύριος · ὡς πληθύνω ὁ ἔλεος σύ , εἰμί Θεός · ὁ δέ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν σκέπη ὁ πτέρυξ σύ ἐλπίζω . καί τ ἄλλος μέν ὁ προφητεία οὗτος , θαῦμα ἄξιος · οὐ ἥκιστος δέ καί ὁ ἦθος ὁ προφήτης , ὅς ἐν οὗτος διαφαίνω , οὔτως ευγνώμων καί ἀληθής ὅς , ὥστε πᾶς απιρικαλυπτος εἶπον , καί ἀπογυμνόω ὁ ἑαυτοῦ ἐλάττωμα , ὁ ἀπείθεια , ὁ φυγή , ὁ μικροψυχία καί μή ἐπαισχύνω οὗτος , ἀλλά στηλιτεύω οὗτος πρός ἡμέτερος · ὠφέλεια . τοιοῦτος πᾶς εἰμί ὁ ἅγιος , οὖον ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ἵνα σῴζω . οὕτως ὅς καί Δαυίδ ὁ οἰκεῖος ἵστημι λιτεύω ἁμαρτία , ἵνα ὁ ὀψίγονος ωοελειος πραγματεύομαι , καί ὁ πεντηκοστός ψαλμός ἐνε . γράφω , πᾶς μέν κατάνυξις γέμω , χρηστός δέ ὁ ἀπογιγνώσκω ἐλπίς ὑποτίθημι , ὡς οὐδείς εἰμί ὁ ἁμάρτημα οὗτος μέγας τε καί πολύς , δ μή δάκρυ ἐξαλείφω . καί γάρ ἐν αὐτός οὗτος ὁ ψαλμός , ἐν ὅς ὁ ἁμαρτία θρηνέω , προφητεύω περί μέγας μυστήριον καί οὐράνιος ὁ τε Κως Σιών καί ὁ ἐκεῖσε θυσιαστήριον , καί θῦμα ἄπορος καί ἄξιος ἐκεῖνος , ἐκ περιουσία δείκνυμι , ὡς οὐ ἁμάρτημα μόνος συγχώρησις ὁ μετάνοια πραγματεύομαι , ἀλλά καί χάρισμα ἐπίδοσις . οὐ ἀγνοητέον δέ , ὡς ὁ ὁ Ἰωνᾶς παρακοή , καί φυγή , καί τ ἄλλος , οὐδόλως παραδέχομαι τις καθ´ ἱστορία γίγνομαι . Ἀλ ἐπεί , φημί , ὁράω ὁ ὁ Ἰσραήλ ἔκπτωσις , καί μεταβαίνω εἰς ὁ ἔθνος ὁ προφητικός χάρις αἰσθάνομαι ,