cogPG.PG126 71
κδʹ . Προσκαλεῖται καὶ τελώνας ὁ σταυρὸς τοῦ Χριστοῦ . Τίς οἶδεν , εἰ τὸν Κύριον ἐστιάσουσι , τὸν πλοῦτον πάντα καταναλώσαντες ἐπὶ τὴν ἑστίασιν , καὶ φανῶσιν αὐτοὶ Χριστοῦ Εὐαγγέλιον ἐν ἑαι-οῦδειχνύντες τὰ θαύματα , καὶ τὴν τοῦ σταυροῦ δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ἀπαγγέλλοντες ; Ἐρῶντι φιλαν θρωπότερον πρόσιθι · καὶ λῃστής προσῆκε τι τῷ σταυρῷ · ἔθος [ ἔθος ] ἐστι καὶ οὗτος τοὺς λῃστὰς εὐεργετεῖν · βασιλέα τε πάντων καὶ σαυτοῦ τὸν σταυρωθέντα καὶ ὁμολόγησον , καὶ ποίησον , καὶ ἀκούσεις τὴν φιλάνθρωπον ἐκείνην φωνήν · Σήμερον μετ´ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Ὢ τῆς χρηστότητος ! ὢ τῆς χάριτος ! Πόσων ἐτῶν ἐμ.....καὶ λύθρους μία φωνὴ μεταμελείας καὶ ὁμολογίας ἐκάθηρε ! Τίς ἑαυτοῦ ἀπογνώσεται , λῃστὴν ὁρῶν σωζόμενον , καὶ πρὸς τὸν παράδεισον μετὰ τοῦ καλοῦντος εἰσβιαζόμενον ; κεʹ . Πάντες προσκυνήσωμεν , καὶ προσπέσωμεν , μὴ τὸ σῶμα κλιθέντες μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ γόνυ τῆς καρδίας πρὸ τούτου , καὶ τὴν δούλωσιν τῇ ἐργασίᾳ τῶν Λεσποτικῶν ἐντολῶν , μὴ μόνον τῇ ὑποπτώσει χαρακτηρίζοντες . Τοῦτο γὰρ καὶ Ἰουδαῖοι ἐπεμορφώζοντο [ ἐπεμορφάζ . ] , ἀλλ´ ἤκουον Ἡσαΐου πρὸς αὐτοὺς διαγγέλλοντος · Ὁ λαὸς οὖτος τοῖς κείλεσὲ με τιμᾷ , ἢ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ´ ἐμοῦ . Καὶ ὁ Σωτὴρ οὐ τῷ λέγοντι αὐτὸν Κύριον , ἀλλὰ τῷ τὰ ἔργα αὐτοῦ ποιοῦντι τὴν βασιλείας εἴσοδον δίδωσιν . Ἡμεῖς δὲ καί τι μυστικώτερον ἐκ τῆς τῶν γονάτων κλίσεως μάθωμεν · ὁσάκις κλινόμεθά τε καὶ ἀνιστάμεθα , τὴν τοῦ Κυρίου νέκρωσιν καὶ ἀνάστασιν ἐννοούμενοι , καὶ διὰ ταύτης καὶ αὐτοὶ τῇ ἁμαρτίᾳ νεκρούμενοι , καὶ τῇ δικαιοσύνῃ ἐξανιστάμενοι , πίπτοντες τῷ χείρονι , καὶ τῷ κρείττονι ἐγειρόμενοι , κατὰ τὴν μεγάλην προφητείαν τοῦ Συμεὼν , ἡν ἐπὶ Χριστῷ ἀπεθέσπισε . Πάλιν ἡ τῶν οὐρανῶν βασιλεία ἥνοικται , καὶ νῦν ἐντὸς ἡμῶν οὖσα , ὅταν τῶν παθῶν διὰ τοῦ σταυροῦ βασιλεύωμεν , καὶ ὕστερον τότε ἀποκαλυφθησομένη , ὅταν ὁ μετὰ τοῦ σταυροῦ ἥκῃ κριτὴς , ἀποδώσων ταύτην τοῖς διὰ τῶν ἐν αὐτοῖς [ ὐτῇ ? ] κειμένων ἔργων ταύτην ἑαυτοῖς ἑτοιμάσασιν , ἢ πρὸς αὐτὴν ἐντεῦθεν ἡτοιμασμένοις . κϛʹ . Πᾶσιν ὁ δεῖπνος ἡτοίμασται , καὶ ὁ νῦν ἐν τῇ μυστικῇ ταύτῃ τραπέζῃ τελούμενος , πρὸς ὃν ὁ σταυοὸς φέρει Πάσχα , καὶ ὄντα , καὶ κηρυττόμενον , καὶ ὁ ὕστερον ἐν τῷ οὐρανίῳ θυσιαστηρίῳ τελεσθησόμενος , ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ καὶ τῷ παράγοντι κόσμῳ τούτῳ λατρεύοντες · ἂν δὴ τελεώτερον Πάσχα καὶ μυστικώτερον οἴδαμεν . Βασιλεία πρόκειται , καὶ πῶς οὐκ ἄθλιος ὁ ἀπολειπόμενος ; Δεῖπνος παρεσκεύασται , ταύροις καὶ σιτιστοῖς ἁβρυνόμενος , καὶ τίς οὐ δραμεῖται πρὸς τὴν ἀπόλαυσιν ; Ἀλλ´ ἀντιπερισπῶσιν ἡμᾶς οἱ ἀπατῶντες , ὥσπερ τοὺς ἐν Εὐαγγελίῳ κληθέντας . Καὶ τί
Lemmas: κδέʹ . προσκαλέω καί τελώνης ὁ σταυρός ὁ Χριστός . Τῖς οἶδα , εἰμί ὁ κύριος στιάζω , ὁ πλοῦτος πᾶς καταναλίσκω ἐπί ὁ ἑστίασις , καί φαίνω αὐτός Χριστός Εὐαγγέλιος ἐν ἑαι-οῦδειχνύντες ὁ θαῦμα , καί ὁ ὁ σταυρός δύναμις καί ἐνέργεια ἀπαγγέλλω ; ἐράω φίλος θρωποτερος πρόσειμι · καί λῃστής προσήκω τίς ὁ σταυρός · ἔθος [ ἔθος ] εἰμί καί οὗτος ὁ ληιστής εὐεργετέω · βασιλεύς τε πᾶς καί σεαυτοῦ ὁ σταυρωθείς καί ὁμολογέω , καί ποιέω , καί ἀκούω ὁ φιλάνθρωπον ἐκεῖνος φωνή · σήμερον μετέ ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . ὤ ὁ χρηστότης ! ὦ ὁ χάρις ! πόσος ἔτος ἐμ.....καὶ λύθρον εἷς φωνή μεταμέλεια καί ὁμολογία καθαίρω ! Τῖς ἑαυτοῦ ἀπογιγνώσκω , ληιστής ὁράω σῴζω , καί πρός ὁ παράδεισος μετά ὁ καλέω εἰσβιβάζω ; κύ . πάνετες προσκυνέω , καί προσπίπτω , μή ὁ σῶμα κλίνω μόνος , ἀλλά καί ὁ γόνυ ὁ Καρδία πρό οὗτος , καί ὁ δούλωσις ὁ ἐργασία ὁ λεσποτικως ἐντολή , μή μόνος ὁ ὑπόπτωσις χαρακτηρίζω . οὗτος γάρ καί Ἰουδαῖος ἐπιμορφόω [ ἐπιμορφάζω . ] , ἀλ ἀκούω Ἠσαΐας πρός αὐτός διαγγέλλω · ὁ λαός οὗτος ὁ κεῖλος ἐγώ τιμάω , ἢ δέ καρδία αὐτός πόρρω ἀπέχω ἀπ´ ἐγώ . καί ὁ Σωτήρ οὖον ὁ λέγω αὐτός κύριος , ἀλλά ὁ ὁ ἔργον αὐτός ποιέω ὁ βασίλεια εἴσοδος δίδωμι . ἐγώ δέ καί τίς μυστικός ἐκ ὁ ὁ γόνυ κλίσις μανθάνω · ὁσάκις κλίνω τε καί ἀνίστημι , ὁ ὁ κύριος νέκρωσις καί ἀνάστασις ἐννοέω , καί διά οὗτος καί αὐτός ὁ ἁμαρτία νεκρόω , καί ὁ δικαιοσύνη ἐξανίστημι , πίπτω ὁ χείρων , καί ὁ ἀγαθός ἐγείρω , κατά ὁ μέγας προφητεία ὁ Συμεών , ἐάν ἐπί Χριστός ἀποθεσπίζω . πάλιν ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος ἀνοικτός , καί νῦν ἐντός ἐγώ εἰμί , ὅταν ὁ πάθος διά ὁ σταυρός βασιλεύω , καί ὕστερος τότε ἀποκαλύπτω , ὅταν ὁ μετά ὁ σταυρός ἥκω κριτής , ἀποδίδωμι οὗτος ὁ διά ὁ ἐν αὐτός [ αὐτός ? ] κεῖμαι ἔργον οὗτος ἑαυτοῦ ἑτοιμάζω , ἢ πρός αὐτός ἐντεῦθεν ἑτοιμάζω . κϛʹ . Πᾶσιν ὁ δεῖπνον ἑτοιμάζω , καί ὁ νῦν ἐν ὁ μυστικός οὗτος τράπεζα τελέω , πρός ὅς ὁ σταυοὸς φέρω Πάσχα , καί εἰμί , καί κηρύσσω , καί ὁ ὕστερος ἐν ὁ οὐράνιος θυσιαστήριον τελέω , ἐκ ὅς ἐσθίω οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ ὁ σκηνή καί ὁ παράγω κόσμος οὗτος λατρεύω · εἄν δή τέλειος Πάσχα καί μυστικός οἶδα . Βασιλεία πρόκειμαι , καί πῶς οὐ ἄθλιος ὁ ἀπολείπω ; δεῖπνον παρασκευάζω , ταῦρος καί σιτιστός ἁβρύνω , καί τίς οὖον τρέχω πρός ὁ ἀπόλαυσις ; Ἀλ ἀντί-περισπάω ἐγώ ὁ ἀπατάω , ὥσπερ ὁ ἐν Εὐαγγέλιος καλέω . καί τίς