cogPG.PG126 425
Εἰπών , ὅτι ταχινόν ἐστι τὸ τῶν Χαλδαίων ἔθνος , διδάσκει νῦν , πῶς εἰσι ταχεῖς , καὶ ὅτι διὰ τὴν τῶν ἵππων ὀξύτητα , οὓς καὶ ὑπέρ παρδάλεις ἐκπηδᾶν φησιν . Επειδὴ δὲ τὸ πήδημα τῆς παρδάλεως οὐκ ἐπιπολὺ διήκει , προστίθησι καὶ ἑτέραν σύγκοι . αιν . καί φησιν , ὅτι Ὑπὲρ τοὺς λόκους τῆς ἐνμέα.βίας εἰσὶν οἱ ἵπποι τῶν Βαβυλωνίων ὀξεῖς · οἱ γάρ Ἀῤῥάβιοι , λύκοι λέγονται ὀξύτατοι τε τὸ προστυχὸν διαρπάζειν , καὶ ἐπιδιωκόμενοι , ἀκατάληπτοι εἰναι , ὃ ταῖς παρδάλεσιν οὐκ ἔστι . Καὶ ἐξιππάσονται οἱ ἱππεῖς αὐτοῦ , καὶ ὁρμήσουσι κρόθεν , καὶ πετασθήσονται ὡς ὀετίς πρόθυμος εἰς τὸ φαγεῖν . Διὰ τούτων καὶ τὴν ῥώμην ὁμοῦ καὶ τὸ τάχος δείκνυσι , καὶ ὅτι ἐκ τῶν ὑψηλοτέρων ἐπενεχθήσονται αὐτοῖς . Ὥσπερ γὰρ ὁ ἀετὸς καὶ ῥυγααλέον ἐστὶν ἐν πτηνοῖς καὶ ταχυτατον , καὶ μάλιστα ὅταν καὶ πεινῶν προθυμῆται πρὸς τὸ φαγεῖν , καὶ ἐκ τῶν ὑψηλοτέρων καταφερόμενος , ἀνὡπόστατός ἐστιν · οὕτως καὶ οἱ ἱππεῖς τῶν Χαλδαίων , οὐ μόνον δυνατοί εἰσιν , ἀλλὰ καὶ ταχινοὶ διὰ τοὺς ἵππους , καὶ πρόθυμοι εἰς τὸ ἐκπορευθηναι καὶ καταφαγεῖν , καὶ ἐκδαπανῆσαι τὰς πόλεις , καὶ ὑψόθεν καταφερόμενοι . Ἐγώ γὰρ , φησὶν , ἐπεγείρο αὐπονός Καὶ τοῦ ἐξ ἐθνῶν δὲ λαοῦ τὸ ποὶν ἱππικὸν καὶ ἀγέρωχον φρύαγμα , ἐξαλεῖται ἐκ τῆς πλάνης , ὑπὲο τοὺς τῶν Ἰουδαίων ἄοχοντας , οἱ παρδάλεις καὶ λύκοι Ἀδόαβίας ἐκλήθησαν , ὡς θηριώδεις καὶ οἱμοχαρεῖς Ἀλλὰ καὶ οἱ ἱππεῖς τοῦ τοιούτου λαοῦ , οἱ ἀπάστολοι , οἷ ἐκάθισαν ἐπὶ τὸ ἄλογον αὐτῶν φρύαγμα , κά ὑπέταξαν αὐτὸ , συντόνως δραμοῦνται καὶ ὁρμήτουσι μακρόθεν(πὸ γὰρ Ἰσραὴλ εἰς τὰ ἔθνη ἐχώρησαν ) , καὶ πετασθήσονται . ὡς ἀετὸς Χριστὸς , οὖ βρῶοίς ἐστιν ἡ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων . Ἀλλὰ καὶ τῶν ἀμαρτανόντων καὶ παιδευομένων οἱ ἵπποι τοισέσότν σί θηλυμανεῖς λογισμοί , ἐξαλοῦνται ἀπὸ τῆς τοισὼ . της ἐμπαθείας · ὥστε ὑπὲρ τὰς νοητὰς παοδἀλεις τοὺς δαίμονας γενέσθαι , καὶ μηκέτι αὐτοῖς ἐφικτοὺς αἶναι Οἱ δὲ ἱππεῖς τῶν ἴππων τούτων , ὁ νοῦς καὶ ὁ λόγος , οἶ ἐπέβησαν τοῦ ἐπιθυμητικοῦ μέρους , καΚκρόθεν γενήσονται τῶν προτέρων παθῶν , καὶ τοῖς τῆς σωφροσύνης καὶ ἁγνείας πτεροῖς κουφιζόμενοι , πετασθήσονται εἰς οὐρανοὺς , οὗ ὁ Χριστὸς ὥστετα ἄνω φρονεῖν , καὶ σὺν ἐκείνῳ εἶναι , καὶ προθυμεῖσθαι πρὸς τὸ φαγεῖν τὸ ξύλον τῆς ζωῆς . Συντέλεια εἰς ἀσεβεῖς ἣξει ἀνθεστηκότας προτώσποις αὐτῶν ἐξ ἐναλ τίας . Τοιούτων , φησὶί , τῶν Χαλδαίων ὄντων , οἵους ὁ λόγος ὑπέγραψε , συντέλεια ἥξει ἐπὶ τοὺς ἐν Ἱερουσαλὴμ ἀσεβεῖς , τοὺς ἀνθεστηκότας τῷ Θεῷ κατὰ πρόσωπον καὶ ἀναιδῶς αὐτω ἐναντιουμένους . Ἡ ὅτι οἱ Χαλδαῖοι ἐκείνους συντελέ σουσι τοὺς ἀνθεστηκότας αὐτοῖς καὶ εἰς πρόσωποιν πολεμοῦντας . Τοὺς γὰρ προχωροῦντας καὶ αὐτομολοῦντας , καὶ τὴν ὑπ´ αὐτοὺς δουλείαν αὐθαιρέτως ὑποδυομένους , ἀνέτου ; ζῇν ἐάσουσιν · ὃ καὶ ἀπὸ τοῦ Ἱερεμίου μανθάνομεν . Καὶ ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους δὲ συντέλεια ἦκε , τοὺς ἀσεβήσαντας εἰς τὸν μονονὸτοῦ Θεοῦ Υἱὸν , καὶ ἀντιστάντας αὐτῷ , οὐ κρύβδην ἀλλ´ ἀναφανδὸν καὶ πεπαῤῥησιασμένως , ὥστε καὶ
Lemmas: εἶπον , ὅτι ταχινός εἰμί ὁ ὁ Χαλδαῖος ἔθνος , διδάσκω νῦν , πῶς εἰμί ταχύς , καί ὅτι διά ὁ ὁ ἵππος ὀξύτης , ὅς καί ὑπέρ πάρδαλις ἐκπηδάω φημί . ἐπειδή δέ ὁ πήδημα ὁ πάρδαλις οὐ ἐπιπολύ διήκω , προστίθημι καί ἕτερος σύγκος . ἀεί . καί φημί , ὅτι ὑπέρ ὁ λόκος ὁ ἐνμέα.βίας εἰμί ὁ ἵππος ὁ Βαβυλώνιος ὀξύς · ὁ γάρ Ἀῥάβιος , λύκος λέγω ὀξύς τε ὁ προστυγχάνω διαρπάζω , καί επιδιωκόμενος , ἀκατάληπτος εἰναι , ὅς ὁ πάρδαλις οὐ εἰμί . καί ἐξιππάζομαι ὁ ἱππεύς αὐτός , καί ὁρμάω κρόθεν , καί πέτομαι ὡς ὀετίς πρόθυμος εἰς ὁ ἐσθίω . Ζεύς οὗτος καί ὁ ῥώμη ὁμοῦ καί ὁ τάχος δείκνυμι , καί ὅτι ἐκ ὁ ὑψηλός ἐπιφέρω αὐτός . ὥσπερ γάρ ὁ ἀετός καί ῥυγααλέον εἰμί ἐν πτηνός καί ταχύς , καί μάλιστα ὅταν καί πεινάω προθυμέομαι πρός ὁ ἐσθίω , καί ἐκ ὁ ὑψηλός καταφέρω , ἀνὡπόστατός εἰμί · οὕτως καί ὁ ἱππεύς ὁ Χαλδαῖος , οὖον μόνος δυνατός εἰμί , ἀλλά καί ταχινός διά ὁ ἵππος , καί πρόθυμος εἰς ὁ ἐκπορεύω καί κατεσθίω , καί ἐκδαπανάω ὁ πόλις , καί ὑψόθεν καταφέρω . ἐγώ γάρ , φημί , ἐπεγείρω αὐπονός καί ὁ ἐκ ἔθνος δέ λαός ὁ ποῖ ἱππικός καί ἀγέρωχος φρύαγμα , ἐξαιρέω ἐκ ὁ πλάνης , ὑπό ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἄοχοντας , ὁ πάρδαλις καί λύκος Ἀδόαβίας καλέω , ὡς θηριώδης καί οιμοχαιρω ἀλλά καί ὁ ἱππεύς ὁ τοιοῦτος λαός , ὁ ἀπάστολοι , οἷ καθίζω ἐπί ὁ ἄλογος αὐτός φρύαγμα , ἀλκή ὑποτάσσω αὐτός , σύντονος τρέχω καί ὁρμάω μακρόθεν γάρ Ἰσραήλ εἰς ὁ ἔθνος χωρέω ) , καί πέτομαι . ὡς ἀετός Χριστός , οὖον βιβρώσκω εἰμί ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος . ἀλλά καί ὁ ἁμαρτάνω καί παιδεύω ὁ ἵππος τοισέσότν βρόχος θηλυμανής λογισμός , ἐξάλλομαι ἀπό ὁ τοισὼ . ὁ ἐμπάθεια · ὥστε ὑπέρ ὁ νοητός παοδἀλεις ὁ δαίμων γίγνομαι , καί μηκέτι αὐτός εφικτός αἰνός ὁ δέ ἱππεύς ὁ ἵππος οὗτος , ὁ νόος καί ὁ λόγος , οἶς ἐπιβαίνω ὁ ἐπιθυμητικός μέρος , καΚκρόθεν γίγνομαι ὁ πρότερος πάθος , καί ὁ ὁ σωφροσύνη καί ἁγνεία πτερόν κουφίζω , πέτομαι εἰς οὐρανός , ὅς ὁ Χριστός ὅστε ἄνω φρονέω , καί σύν ἐκεῖνος εἰμί , καί προθυμέομαι πρός ὁ ἐσθίω ὁ ξύλον ὁ ζωή . συντέλεια εἰς ἀσεβής ἥκω ἀνθίστημι προτώσποις αὐτός ἐκ Ενάλ Τίας . τοιοῦτος , φημί , ὁ Χαλδαῖος εἰμί , οἷος ὁ λόγος ὑπογράφω , συντέλεια ἥκω ἐπί ὁ ἐν Ἱεροσόλυμα ἀσεβής , ὁ ἀνθίστημι ὁ Θεός κατά πρόσωπον καί ἀναιδής αὐτω ἐναντιόομαι . ὁ ὅτι ὁ Χαλδαῖος ἐκεῖνος συντελής σούσι ὁ ἀνθίστημι αὐτός καί εἰς πρόσωπον πολεμέω . ὁ γάρ προχωρέω καί αὐτομολέω , καί ὁ ὑπό αὐτός δουλεία αὐθαίρετος ὑποδύω , ἄνετος ; ζάω ἐάω · ὅς καί ἀπό ὁ Ἱερεμίας μανθάνω . καί ἐπί ὁ Ἰουδαῖος δέ συντέλεια ἥκω , ὁ ἀσεβέω εἰς ὁ μονόω Θεός υἱός , καί ἀνθίστημι αὐτός , οὖον κρύβδην ἀλ ἀναφανδά καί πεπαρρησιασμένως , ὥστε καί