cogPG.PG126 176
Ἐκχέουσι τὸ αἷμα αὐτῶν κύκλῳ τῆς καθ´ ἡμᾶς πόλειως , καὶ οὐκ ἔστιν ὁ θάπτων . Οἱ δὲ φίλοι καὶ οἱ πλησίον ἐξεναντίας · εἰ δὲ καὶ ἐγγίζουσιν , ἵστανται δεινότερον ἀρτύοντες τὸ ὁλέθριον ἄνκιατοον Τῆς γὰρ ἀγάπης πάντη ἀπούυγείσης , ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκειακοὶ αὐτοῦ . Ταῦτα δάκνειν μὲν δύνανται ψυχὴν , οὐδ´ ὅσον ἔστιν εἰπεῖν , πλὴν εἰ λογισαίμεθα , ὅτι πᾶσα κεφαλὴ εἰς πόνον , καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην , τὸ πάγκοινον της συμφορᾶς εἰς παραμυθίαν ἡμῖν γενήσεται . Τίς γὰρ , εἰπέ μοι , τὴν ἐκ τῶν πονηρῶν τούτων ἡμερῶν ἄνεσιν ἔχει ; Ἐγὼ μὲν οἶμαι , οὐδείς . Εἰ δὲ καί τις εἴη τούτῳ , μακάριος , ὅπερ ἀδύνατον , ὥστε μηδὲν ἰδιάζον ἔχειν λυπηρὸν , ἀλλ´ οὗν εἴ γε Χριστοῦ νόμοις διεξάγοιτο , τὰ τῶν ἄλλων πένθη οἰκεῖα ποιήσεται , Κλαίειν μετὰ κλαιόντων , παραγγελίαν δεξάμενος , Εἰ δ´ ἀναισθητεῖ τῶν κοινῶν καὶ ἀδελφικῶν συμφορῶν , πενθητέος μᾶλλον οὗτος , ὡς πάντων , καὶ τῶν τὰ ἔσχατα κολαζομένων ὤν ἀθλιώτερος , . Εἰ γὰρ μακάριοι μὲν πενθοῦντες , οὐαὶ δὲ οἱ γελώντες , ὅρα ποίαν λῆξιν δώσομεν τῷ τοιούτῳ . Μὴ οὖν ὡς σ μόνος δεινὰ πάσχων μικροψυχότερον διάκεισο . Πράκτορας ἔχεις πικρούς ; Ἀλλ´ οὐ πικροτέρους τῶν ἐν τούτοις τοῖς μέρεσιν , οἶ τῶν πέντε παιδίων , ἓν εἰς δουλείαν ἀπάγουσιν , ὥσπερ ἄλλο τι τῶν ἀποΧεμπτουμένων ἢ ἀποδεκατουμένων κτηνῶν . Κο-μάνους ἔχεις ἔξωθεν ἐπελαύνοντας ; Καὶ πῶς πρὸς τοὺς ἐκ τῆς πόλεως ἡμῖν ἐπικαταβαίνοντας Ἀχριδιώτας ; Οὗτοι . οἷ τοῦτο αὐτὸ τὸ εἰς τὴν πόλιν ἀναβῆναι ὡς ὅπλον εὐδοκίας καὶ στεφάνωμα ἔχοντες , ἄγουσι πάντα καὶ φέρουσι , μὴ ὅντος λυτρουμένου μηδὲ σώζοντος . Τίς γὰρ ὁ τοῖς πολίταις ἀντιστησόμενος ; ἔχεις Καστρηνοὺς πονηρούς ; Ἀλλὰ παῖδες οὖτοι πρὸς τοὺς ἡμετέρους Βουλγάρους Καστρηνοὺς , μᾶλλον δὲ , ἵνα μὴ καταισχύνω τὸ μέγεθος τῆς ἐν Κάστρῳ ἡμῶν κακίας , τίνες οἱ σοὶ παμπόνηροι πρὸς τοὺς ἡμετέρους ἀγροίκους Μοκρηνούς ; Ταῦτα δὲ μετεσχημάτισα εἰς τὰ ἐν Ἀχρίδι , ἃ καὶ σὺ οἰσθα οὐ μικρὸν τῇ κοιλάδι τοῦ κλαυθμῶνος ταύτῃ χρόνον ἐμπαροικήσας , ἵνα σοι δηλώσω συνεκδοχικῶς ἀπὸ μέρους τὸ ὅλον . Εἴς τοίνυν τούτων ἁπάντων λύτης καὶ ἰατρὸς , ὃν λυπούμενοι μὲν ἁπλῶς , οὐδέν τι θήσομεν ἰλαρώτερον , ἵνα μὴ λέγω ὅτι καὶ παροργίσομεν · ἱαετεύοντες δὲ , καὶ βοηθὸν μετὰ δακρύων ἐπικαλούμενοι , πέποιθα ὅτι τοῖς αὐτοῦ ΙΖʹ.Τῷ Τριαδίτης . Ἐνέτυχε μὲν ἡμῖν ὁ παρὼν γέρων , ἱερώτατε όδελφὲ , ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν εἰσιοῦσι συμπαρόντων
Lemmas: ἐκχέω ὁ αἷμα αὐτός κύκλος ὁ καθ´ ἐγώ πόλειος , καί οὐ εἰμί ὁ θάπτω . ὁ δέ φίλος καί ὁ πλησίος ἐξεναντιάω · εἰμί δέ καί ἐγγίζω , ἵστημι δεινός ἀρτύω ὁ ὁλέθριον ἀνίημι ὁ γάρ ἀγάπη πάντῃ απουυγεισος , ἐχθρός ὁ ἄνθρωπος ὁ οἰκειακός αὐτός . οὗτος δάκνω μέν δύναμαι ψυχή , οὐδός ὅσος εἰμί εἶπον , πλήν εἰμί λογίζομαι , ὅτι πᾶς κεφαλή εἰς πόνος , καί πᾶς καρδία εἰς λύπη , ὁ πάγκοινος ὁ συμφορά εἰς παραμυθία ἐγώ γίγνομαι . Τῖς γάρ , εἶπον ἐγώ , ὁ ἐκ ὁ πονηρός οὗτος ἡμέρα ἄνεσις ἔχω ; ἐγώ μέν οἴομαι , οὐδείς . εἰμί δέ καί τις εἰμί οὗτος , μακάριος , ὅσπερ ἀδύνατος , ὥστε μηδείς ἰδιάζον ἔχω λυπηρός , ἀλ ἐν εἰμί γε Χριστός νόμος διεξάγω , ὁ ὁ ἄλλος πένθος οἰκεῖος ποιέω , καλέω μετά καλέω , παραγγελία δέχομαι , εἰμί δδʹ ἀναισθητέω ὁ κοινός καί ἀδελφικός συμφορά , πενθητέος μᾶλλον οὗτος , ὡς πᾶς , καί ὁ ὁ ἔσχατος κολάζω εἰμί ἄθλιος , . εἰμί γάρ μακάριος μέν πενθέω , οὐαί δέ ὁ γελάω , ὁράω ποῖος λῆξις δίδωμι ὁ τοιοῦτος . μή οὖν ὡς Σ μόνος δεινός πάσχω μικρόψυχος διάκειμαι . Πράκτωρ ἔχω πικρός ; Ἀλ οὖον πικρός ὁ ἐν οὗτος ὁ μέρος , οἶς ὁ πέντε παιδίον , εἷς εἰς δουλεία ἀπάγω , ὥσπερ ἄλλος τίς ὁ αποχεμπτουμην ἢ αποδεκατουμην κτῆνος . Κομάνος ἔχω ἔξωθεν ἐπελαύνω ; καί πῶς πρός ὁ ἐκ ὁ πόλις ἐγώ ἐπικαταβαίνω Ἀχριδιώτης ; οὗτος . οἷ οὗτος αὐτός ὁ εἰς ὁ πόλις ἀναβαίνω ὡς ὅπλον εὐδοκία καί στεφάνωμα ἔχω , ἄγω πᾶς καί φέρω , μή εἰμί λυτρόω μηδέ σῴζω . Τῖς γάρ ὁ ὁ πολίτης ἀνθίστημι ; ἔχω Καστρηνοὺς πονηρός ; ἀλλά παῖς οὗτος πρός ὁ ἡμέτερος Βούλγαρος Καστρηνοὺς , μᾶλλον δέ , ἵνα μή καταισχύνω ὁ μέγεθος ὁ ἐν Κάστρον ἐγώ κακία , τίς ὁ σύ παμπόνηρος πρός ὁ ἡμέτερος ἄγροικος Μοκρηνούς ; οὗτος δέ μετασχηματίζω εἰς ὁ ἐν Ἀχρίς , ὁ καί σύ οἶδα οὖον μικρός ὁ κοιλάς ὁ κλαυθμών οὗτος χρόνος ἐμπαροικήσας , ἵνα σύ δηλόω συνεκδοχικῶς ἀπό μέρος ὁ ὅλος . εἰς τοίνυν οὗτος ἅπας λύται καί ἰατρός , ὅς λυπέω μέν ἁπλόος , οὐδείς τίς τίθημι ἰλαρός , ἵνα μή λέγω ὅτι καί παροργίζω · ιαετευειμι δέ , καί βοηθός μετά δάκρυ ἐπικαλέω , πείθω ὅτι ὁ αὐτός Ιϛʹ τριαδιος . ἐντυγχάνω μέν ἐγώ ὁ πάρειμι γέρων , ἱερός όδελφὲ , ἐπί ὁ ἐκκλησία εἰσέρχομαι συμπάρειμι