cogPG.PG126 258
ΕΠΙΣΤ . Αʹ . Τῆ δεσποίνῃ κυρᾷ Μαρίᾳ . Ἀέσποινά μου γία , πολλοῖς μέν με τοῖς λυπηροῖς ἐξοὗ τῇ βασιλίδι τῶν πόλεων Ἀχριδόθεν ἐπεδήμησα , αἱ πολλαί μου ἁμαρτίαι προσεπαττάλευσαν · οὕπω δὲ τοιοῦτον οὐδὲν οἷον νῦν ὁ ἄθλιος ἔπαθον , μὴ δυνηθεὶς ἀποδοῦναι τὴν τελευταίαν καὶ συντακτήριον τῇ βασιλείᾳ προσκύνησιν . Ἐκεῖνα μὲν γάρ μοι τὰ λυπηρὰ ἡ σὴ γαληνότης ἐκούφιζε , μᾶλλον δὲ τελείως ἐξήλειφεν , ὡς μηδὲ ἴχνος τούτων ἐμφαίνεσθαι , καὶ τὸ θαῦμα εἰς ἱλαρότητα μετεβάλλοντο , ἀλλοιούσης αὐτὰ τῆς θειοτάτης σου δεξιᾶς , ὥστε τὰ πρὸς Θεὸν τῷ Δαβὶδ λεχθέντα , κἀμοὶ πρὸς τὴν βασιλείαν σο λέγεσθαι · Κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν μου ἐν τῇ καρδίᾳ μου αἱ παρακλήσεις σου εὔφραναν τὴν ψυχήν μου . Τὸ δὲ νῦν τοῦτο πάθος τίς ὁ ἐπικουφίσων τῇ ἐμῇ ταπεινότητι ; τίς ὁ θήσων τῇ ἀσθενείᾳ μου φορητότερα ; Ἐκτὸς εἰ μὲν [ μὴ ] τὴν σὴν ὑπολογισάμενος ἀγαθότητα , ταύτην ἔχω κἀν τούτῳ παράκλησιν . Πιστεύω γὰρ , κατὰ τὸ εἰκὸς , ὡς καὶ τὸ παρὸν γράμμα δέξαιο , καθάπερ ἐκείνην αὐτὴν τὴν διὰ τοῦ σώματος ἐντυχίαν , ἣν ὑστερήσαμεν ἄκοντες . ἴστω γὰρ ἡ ἐλεοῦσά με βασιλεία σου , ὡς ἀπὸ Νικομηδείας ἐπανερχόμενοσἀκεῖσε γάρ με τὰ τῶν κακῶν μου διεπόρθμευσε κύματα ) , πολλὰ μὲν καὶ πολλάκις ἐβιασάμην τοὺς ναύτας , ὥστε πρὸς τὸ τῆς βασιλείας σου εὐτυχῶς ἔχοντες τῆς Πρίγκιπος νησίδιον , καὶ τοὺς οἴακας ἐπιστρέψαι , καὶ τὸ ὀθόνιον μεταστείλασθαι · ἀλλ´ οὗτοί γε τῶν ἐμῶν βιαίων ῥημάτων οὐδὲ κέλευσμα ἐπαΐουσιν , οἷμαι , βιαιοτέοας βοῆς τῆς τοῦ βορέου τὰ ὧτα καταβομβούσης αὐτῶν . ὃς ἀπὸ τοῦ παντειχίου καταβαίνων λαιιποὸς ἀπόρευτον ἐτίθει τὸ πέραμα , πλὴν εἰ μὴ πρὸς τὴν Ἀπολλωνιάδα καταίρειν ἐμέλλομεν , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ πρὸς´ ϛ τὴν μεγαλόπολιν διασωθῆναι . Διεσώθημεν δὲ , μόνον οὐχὶ τῆς γῆς ταῖς κώπαις προσψαύοντες ΤρΟ ΕΦΙΘΤ . ἰ ,
Lemmas: π̈κοστ . ὅς . τῆ δέσποινα κυρά Μαρία . Ἀέσποινά ἐγώ γία , πολύς μέν ἐγώ ὁ λυπηρός εξού ὁ βασιλίδι ὁ πόλις Ἀχριδόθεν ἐπιδημέω , ὁ πολύς ἐγώ ἁμαρτία προσπασσαλεύω · οὔπω δέ τοιοῦτος οὐδείς οἷος νῦν ὁ ἄθλιος πάσχω , μή δύναμαι ἀποδίδωμι ὁ τελευταῖος καί συντακτήριος ὁ βασίλεια προσκύνησις . ἐκεῖνος μέν γάρ ἐγώ ὁ λυπηρός ὁ σός γαληνότης κουφίζω , μᾶλλον δέ τέλειος ἐξαλείφω , ὡς μηδέ ἴχνος οὗτος ἐμφαίνω , καί ὁ θαῦμα εἰς ἱλαρότης μεταβάλλω , ἀλλοιόω αὐτός ὁ θεῖος σύ δεξιός , ὥστε ὁ πρός θεός ὁ Δαυίδ λέγω , ἐγώ πρός ὁ βασίλειος σο λέγω · κατά ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ἐγώ ἐν ὁ Καρδία ἐγώ ὁ παράκλησις σύ εὐφραίνω ὁ Ψυχή ἐγώ . ὁ δέ νῦν οὗτος πάθος τίς ὁ ἐπικουφίζω ὁ ἐμέω ταπεινότης ; τίς ὁ τίθημι ὁ ἀσθένεια ἐγώ φορητός ; ἐκτός εἰμί μέν [ μή ] ὁ σός ὑπολογίζομαι ἀγαθότης , οὗτος ἔχω ἐν οὗτος παράκλησις . Πιστεύω γάρ , κατά ὁ εἰκός , ὡς καί ὁ πάρειμι γράμμα δέχομαι , καθάπερ ἐκεῖνος αὐτός ὁ διά ὁ σῶμα ἐντυχία , ὅς ὑστερέω ἄκων . οἶδα γάρ ὁ ἐλεέω ἐγώ βασίλειος σύ , ὡς ἀπό Νικομήδεια ἐπανερχόμενοσἀκεῖσε γάρ ἐγώ ὁ ὁ κακός ἐγώ διαπορθμεύω κῦμα ) , πολύς μέν καί πολλάκις βιάζομαι ὁ ναύτης , ὥστε πρός ὁ ὁ βασίλεια σύ εὐτυχής ἔχω ὁ Πρίγκιπος νησίδιον , καί ὁ Οἴαξ ἐπιστρέφω , καί ὁ ὀθόνιον μεταστέλλομαι · ἀλ οὗτος γε ὁ ἐμέω βίαιος ῥῆμα οὐδέ κέλευσμα ἐπαΐω , οἴομαι , βιαῖος βοή ὁ ὁ Βορέας ὁ ἄτη καταβομβέω αὐτός . ὅς ἀπό ὁ Παντείχι καταβαίνω λαιιποὸς ἀπόρευτος τίθημι ὁ πέραμα , πλήν εἰμί μή πρός ὁ Ἀπολλωνιάς καταίρω μέλλω , ἀλλά καί μετά ὁ πρός ϛ ὁ Μεγαλόπολις διασῴζω . διασῴζω δέ , μόνος οὐ ὁ γῆ ὁ κώπη προσψαύω Τρος ΘΕ . εἷς ,