cogPG.PG126 280
τε καὶ πάσης ἀξιώσεις κηδεμονίας , καὶ φύσει καὶ λόγῳ νυττόμενος . Ἀξιῶ δὲ τυγχάνειν εὐχῶν πρὸς τὰς πονηρὰς συνεργῶν ἡμερῶν [ ἡμέρας ] · μόλις γὰρ ἂν καὶ τούτων εὐπορῶν , δυσωπητικώτερόν τε καὶ συχνότερον τὰς ἐνέδρας τῶν πονηρῶν , ἢ τοῦ πονηροῦ ὑπεκφύγοιμι . Τὸ γοῦν σὸν μέρος , σὺ μὴ κατόκνει ταύτας διδοὺς ἡμῖν χειραγωγοὺς ὁπόση δδύναμις . Κύριος εἴη μετὰ σοῦ τοῦ ἐξαιρεῖσθαί σε . ΕΠΙΣΤ . ΚΙΙʹ . Ὁ τοῦ Θεοῦ λόγος τά τε ἄλλα ἡμᾶς εὐηργέτησε , τιμιώτατε ἀδελφέ καὶ συλλειτουργὲ , καὶ δὴ καὶ τοῦτο ἡμῖν ἐχαρίσατο , παρεῖναι καὶ ἔνθα μὴ πάρεσμεν , καὶ τόπῳ περίγραπτον φύσιν λαχόντας , ὅσον γε τὸ ὁρώμενον , ἀπεριγράπτους εἶναι σχεδὸν τῇ δυνάμει τῆς χάριτος ταύτης · καὶ ὁ ἐν Αἰγύπτῳ τυχών , ἐν Σκυθίᾳ ἐστὶ , μήτε τῆς πατρίδος ἀφιστάμενος , καὶ τῇ ἀλλοτρίᾳ καινοπρεπῶς ἐφιστάμενος , καὶ ταύτην τερατουργίαν δημιουργοῦσι τὰ γράμματα . Οὐκοῦν κἀγώτοι τανῦν ἀπιλν πάρειμι διὰ τοῦ τῶν γραμμάτων σώματος , ἀδελφέ ἱερώτατε , καὶ φθέγγομαι , καὶ ἀσπάζομαι , καὶ πρὸς τὸ ἡμῖν ἀνῆκον ἔργον παρακαλῶ . Τὸ δέ ἐστι λόγος , καὶ μελέτη θείων ἐντολῶν καὶ ἱστοριῶν , ἐξ ἦς τὸ πὺρ τοῦ πρὸς τὴν ἀρετὴν ἐκκαίεται ἔρωτος , εἴπερ ἀξιόλογος πνύτου μάρτυς Δαβὶδ , Ἐν τῇ μελέτῃ μου , φάσκων , ἐκκαυθήσεται πῦρ . Τοῦτο τὸ πῦρ , πᾶσαν ὕλην ξυλώδη καὶ φρυγανώδη καταβοσκόμενον , ὅσον ἔστιν ἐν σοὶ χρυσοειδὲς καὶ θεῖοντοιοῦτον δὲ πάντως τὸν νοῦν εἶναι πιστεύομεν , λαμπρυνεῖ , καὶ καθαριεῖ , καὶ πάσης μολιβδώδους ἐπιμιξίας ἀποδ.ίξει ἐλεύθερον . Οὐχὶ ἡ καρδία , φησὶν , ἡμῶν ἦν καιομένη ἐν ἡμῖν , ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὡς διὴνοιγεν ἡμῖν τὰς Γραφάς ; Συμβαδίζει καὶ σοὶ νῦν ὁ Κύριος ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ βίου καὶ σύνεστι διὰ τοῦ ἀρχιερατικοῦ ἀξιώματος · καὶ , εἴπερ ἐθέλεις ἀκούειν , λαλεῖ ἐν προφήταις , ἐν ἀποστόλοις , ἐν εὐαγγελισταῖς , ἐν ἱστορίαις ἀρχαίαις φθεγγόμενος . Πνραδεξαμένῳ γοῦν ὡς λαλεῖ σοι , ἡ καρδία καυθήσεται , καὶ ἄνθρακες ἀπ´ αὐτοῦ ἀναφθήσονται , τὰ λείψανα καὶ ἡ μνήμη τῶν λαλουμένων , καὶ ἀναγινασκομένων σοι . Ἀλλὰ φήσεις , ὅτι σκοτεινὸν ὕδωρ ἐν νεφέλαις ἀέρων , τουτέστιν ἀσάφεια , καὶ σκότος ἐστὶν ἐν ταῖς νεφέλαις ταῖς Γραφικαῖς ; Ἀλλ´ ἰδὲ καὶ τὸ ἐφεξῆς , ὅτι ἀπὸ 2ῆς τηλαυγήσεως ἐνώπιον αὐτοῦ αἱ νεφέλαι διέρχονται . Λάμποντος γὰρ αὐτοῦ ἐν τῷ ἡγεμονικῷ ἡμῶν , οὐχ ἵστανται αἱ νεφέλαι αὕται αἱ σκοτειναὶ , ἀλλὰ διέρχονται , ἤτε διαλύονται . Ἔλεγε τοῖς μαθηταῖς καὶ τοῖς ὄχλοις παραβολὰς , οἱό][οἶόν ] τινας νεφέλας σκοτεινὸν ὕδωρ ἐχούσας . Ἀλλ´ οἱ μὲν μαθηταὶ ἐρωτῶντες ἐδέχοντο τὴν αὐτοῦ τηλαύγησιν , καὶ διαλύοντο αὐτοῖ . αἱ νεφέλαι , ὥσπερ ὑπὸ ἡλιακῶν ἀκτίνων τῆς Κυριακῆς φωνῆς . Οἱ δὲ ὄχλοι μὴ θέλοντες φιλοπονεῖν , μηδὲ ἐρωτᾶν τὰς ἐπιλύσεις , νεφέλας ὄντως τὰς παραβολὰς εὕρισκον . Διὰ τοῦτρ καὶ βλέσοντες οὐκ ἔβλεπον , καὶ ἀκούοντες οὐ συνίεσαν Ι-νήεσαν ) . Ἄλλως τε καὶ τῆς ἐντολῆς τηλαυγοῦς ΕΡΙΘΤ . ΧΚvΙii . Ερίσοομο Ρείαροπα .
Lemmas: τε καί πᾶς ἀξιόω κηδεμονία , καί φύσις καί λόγος νύσσω . Ἀξιός δέ τυγχάνω εὖχος πρός ὁ πονηρός συνεργός ἡμέρα [ ἡμέρα ] · μόλις γάρ εἄν καί οὗτος εὐπορέω , δυσωπητικός τε καί συχνός ὁ ἐνέδρα ὁ πονηρός , ἢ ὁ πονηρός ὑπεκφεύγω . ὁ γοῦν σός μέρος , σύ μή κατοκνέω οὗτος δίδωμι ἐγώ χειραγωγός ὁπόσος δύναμις . Κύριος εἰμί μετά σύ ὁ ἐξαιρέω σύ . π̈κοστ . Ιʹ . ὁ ὁ Θεός λόγος ὁ τε ἄλλος ἐγώ εὐεργετέω , τίμιος ἀδελφός καί συλλειτουργός , καί δή καί οὗτος ἐγώ χαρίζομαι , πάρειμι καί ἔνθα μή πάρειμι , καί τόπος περίγραπτος φύσις λαγχάνω , ὅσος γε ὁ ὁράω , απερίγραπτος εἰμί σχεδόν ὁ δύναμις ὁ χάρις οὗτος · καί ὁ ἐν Αἴγυπτος τυγχάνω , ἐν Σκυθία εἰμί , μήτε ὁ πατρίς ἀφίστημι , καί ὁ ἀλλότριος καινοπρεπῶς ἐφίστημι , καί οὗτος τερατουργία δημιουργέω ὁ γράμμα . οὐκοῦν ἄγος τανῦν ἀπιλν πάρειμι διά ὁ ὁ γράμμα σῶμα , ἀδελφός ἱερός , καί φθέγγομαι , καί ἀσπάζομαι , καί πρός ὁ ἐγώ ἀνήκω ἔργον παρακαλέω . ὁ δέ εἰμί λόγος , καί μελέτη θεῖον ἐντολή καί ἱστορία , ἐκ εἰμί ὁ πῦρ ὁ πρός ὁ ἀρετή ἐκκαίω Ἔρως , εἴπερ ἀξιόλογος πνύτος μάρτυς Δαυίδ , ἐν ὁ μελέτη ἐγώ , φάσκω , ἐκκαίω πῦρ . οὗτος ὁ πῦρ , πᾶς ὕλη ξυλώδης καί φρυγανώδης καταβόσκω , ὅσος εἰμί ἐν σύ χρυσοειδής καί θεόω δέ πάντως ὁ νόος εἰμί πιστεύω , λαμπρύνω , καί καθαρίζω , καί πᾶς μολιβδώδης ἐπιμιξία ἀποδείκνυμι ἐλεύθερος . οὐ ὁ καρδία , φημί , ἐγώ εἰμί καίω ἐν ἐγώ , ὡς λαλέω ἐγώ ἐν ὁ ὁδός καί ὡς διανοίγνυμι ἐγώ ὁ γραφή ; συμβαδίζω καί σύ νῦν ὁ Κύριος ἐν ὁ ὁδός ὁ βίος καί σύνειμι διά ὁ ἀρχιερατικός ἀξίωμα · καί , εἴπερ ἐθέλω ἀκούω , λαλέω ἐν προφήτης , ἐν ἀπόστολος , ἐν εὐαγγελιστής , ἐν ἱστορία ἀρχαῖος φθέγγομαι . Πνραδεξαμένῳ γοῦν ὡς λαλέω σύ , ὁ καρδία καίω , καί ἄνθραξ ἀπ´ αὐτός ἀνάπτω , ὁ λείψανον καί ὁ μνήμη ὁ λαλέω , καί ἀναγιγνώσκω σύ . ἀλλά φημί , ὅτι σκοτεινός ὕδωρ ἐν νεφέλη ἀήρ , τουτέστιν ἀσάφεια , καί σκότος εἰμί ἐν ὁ νεφέλη ὁ γραφικός ; Ἀλ ἰδέ καί ὁ ἐφεξῆς , ὅτι ἀπό εἶμι τηλαύγησις ἐνώπιος αὐτός ὁ νεφέλη διέρχομαι . λάμπω γάρ αὐτός ἐν ὁ ἡγεμονικός ἐγώ , οὐ ἵστημι ὁ νεφέλη οὗτος ὁ σκοτεινός , ἀλλά διέρχομαι , ἤτε διαλύω . Ἐλέγω ὁ μαθητής καί ὁ ὄχλος παραβολή , οἷος ] τις νεφέλη σκοτεινός ὕδωρ ἔχω . Ἀλ ὁ μέν μαθητής ἐρωτάω δέχομαι ὁ αὐτός τηλαύγησις , καί διαλύω αὐτός . ὁ νεφέλη , ὥσπερ ὑπό ἡλιακός ἀκτίς ὁ κυριακός φωνή . ὁ δέ ὄχλος μή ἐθέλω φιλοπονεῖν , μηδέ ἐρωτάω ὁ ἐπιλύω , νεφέλη εἰμί ὁ παραβολή εὑρίσκω . Ζεύς τοῦτρ καί βλέπω οὐ βλέπω , καί ἀκούω οὖον συνίημι Ι-νήεσαν ) . ἄλλος τε καί ὁ ἐντολή τηλαυγής ΤΕ . Ἴ . Ερίσοομο Ρείαροπα .