cogPG.PG126 442
σαλευθῆναι , καὶ μεταπεσεῖν ἁπὸ τῆς εὐημερίας ἀλλ´ ἀκράδαντος εἰς ἀεὶ στήσασθαι [ στήσεσθαι ] , καὶ διὰ τοῦτο σκληρυνομένη , σαλεύθητι , τουτέστι σύνες , ὅτι μετέπεσέ σοι ἡ εὐημερία , καὶ αἴσθησιν λαβοῦσα τῶν εἰς σὲ γενομένων , ἀπὸ τῆς ἐν τῇ ἀλαζονείᾳ στάσεως σαλεύθητι καὶ σείσθητι , τρόμον τιν ὸ παθοῦσα , καὶ λύπην ἀναλαβοῦσα καὶ μετανοίας ἀρχήν . Ὅτι δὲ πολλοὶ ἐν εὐθηνίαις ὄντες , οἴονται μηδέποτε σαλευθῆναι , μαρτυρεῖ Δαβὶδ λέγων · Ἐγὼ δέ εἶκα ἐν τῇ εὐθηνίᾳ μου · Οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα · μὴ ἐννοήσας , ὅτι σὺ τὴν εὐπρέπειάν μου καὶ περιφάνειαν ἐνεδυνάμωσας , καὶ σταθερὰν τέως εἶναι πεποίηκας . Οὐχ ὅτι ἐγὼ ἥμην ἄξιος , ἀλλ´ ὅτι σὺ ἡθέλησας . Κύριε γὰρ , φησὶν , ἐν τῷ θελήματί σου παρέσχου τῷ κάλλει μου δύναμιν . Ἀπέστρεψας δὲ τὸ πρόσωπόν σου , καὶ ἐγρνήθην τεταραχμένος . Τοῦτον οὖν τὸν ταραγμὸν παθεῖν παραινεῖ τῷ Βαβυλωνίῳ . Καὶ μακάριος ὃς ἐν τῷ μαστίζεσθαι ὑπὸ Θεοῦ , ταράττεται καὶ σαλεύεται ἀπὸ κακίας , καὶ οὐ λέγει , ὅτι Ἀνδροῦμαι ὡοτιαιυΓ ΒαὺγίοΠυη , ὡς ἐτὺπιοηεῶ ἱωὴ γειίοιηι , πκ ἴῖολλ ἰῖωι , φῶς ἅΒοΠημωὶΙηωι , οὔ οηοιάεΙιη α Παίιῖ · πω οίί , ΕΓε ΦΚοελΙΙ . ἰεια ΠοΙ τι . Ἑκύλωσεν ἐπὶ σὲ ποτήριον δεξιᾶς Ἐυρίου . Διὰ τοῦτο , φησὶ , παραινῶ σεισθῆναι καὶ σαλευθῆναι , διότι ἦλθεν ἐπὶ σὲ ἡ δικαία τοῦ Θεοῦ τιμωρία . Ταύτην γὰρ ποτήριον θείας δεξιᾶς ὀνομάζει · καὶ πολλαχοῦ δὲ ἀλλαχοῦ ἡ τιμωρία ποτήριον λέγεται Ὁ δὲ πιὼν καὶ μεθυσθείς , σαλευεται . Τἱ δέ ἐστι τὸ , Ἐαύκλωσε ; Περιέλαβεν ὥστε μὴ δύνασθαί σε διὰ φυγεῖν ταύτην . Ἠ , ὅτι Ὥσπερ ἐν συμποσίῳ τὸ ποτήριον περιέρχεται κύκλω τοὺς συμπύτας , οὕτω καὶ ἐκ Θεοῦ τιμωρία , πρότερον μὲν τὰς ἄλλας βασιλείας περιῆλθε , διὰ σοῦ τιμωρησαμένη ταύτας καὶ μεθύσασα συμφορῶν · κύκλῳ δὲ διερχομένη , νῦν ἔφθασεν έπὶ σε · ὥστε ὀφείλεις τοῦτο πιεῖν . Ἰί δεξιὰ γὰρ Κυρίου προσφέρει σοι τοῦτο , καὶ ἀδύνασόν ἐστιν ἐκφυγεῖν . Τὴν γάρ χεῖρα αὐτοῦ τὴν ὑψηλὴν , τίς ἀποστρέψει ; Καὶ συνήχθη ἀτιμία ἐπὶ τὴν δόξαν σοι Ὥσπερ ὅταν εὐημέρει , πάντοθεν συνήρχετό σοι ἡ δόξα , καὶ ἀπὸ τοῦ πλούτου , καὶ ἀπὸ ἀνδρίας καὶ συνέσεως , καὶ πλήθους ὑπηκόων καὶ τῶν τοιούτωνοὕτω νῦν ἡ ἀτιμίᾳ συναχθήσεται σοι , ἀπὸ δειλίας , ἀπὸ ἀσυνεσίας , ἀπὸ τοῦ μηδένα ἔχειν ὑπήκοον , καὶ ἁπλῶς πάντων τῶν τοιούτων · ὁ γὰρ ἔνδοξος , ἀφ ὡν δοξάζεται , ἐξ ἐκείνων ἀτιμοῦται , ἐκπεσὼν αὐτῶν . Ἐπεὶ δὲ ὁ Κύριος ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς τρεῖς ἡμέρας ἐποίησεν ἐνδιατρίψας τῷ ἅδῃ , πρὸς ταύτην τὴν καρδίαν φησίν , ὅτι Σρίσθητι καὶ σαλεύθητι · τάχα μὲν καὶ ἀπὸ τοῦ σεισμοῦ τοῦ γενομένου ἐν τῷ ἐκπνεῦσαι αὐτὸν , ὅτε καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθη ; τάχα δὲ καὶ ὡς πάσης τῆς ἀρχῆς τοῦ ἅδου σαλευομένης ,
Lemmas: σαλεύω , καί μεταπίπτω ἀπό ὁ εὐημερία ἀλ ἀκράδαντος εἰς ἀεί ἵστημι [ ἵστημι ] , καί διά οὗτος σκληρύνω , σαλεύω , τουτέστι συνίημι , ὅτι μεταπίπτω σύ ὁ Εὐημερία , καί αἴσθησις λαμβάνω ὁ εἰς σύ γίγνομαι , ἀπό ὁ ἐν ὁ ἀλαζονεία στάσις σαλεύω καί σείω , τρόμος ὅς ο πάσχω , καί λύπη ἀναλαμβάνω καί μετάνοια ἀρχή . ὅτι2 δέ πολύς ἐν εὐθηνία εἰμί , οἴομαι μηδέποτε σαλεύω , μαρτυρέω Δαυίδ λέγω · ἐγώ δέ εἶκα ἐν ὁ εὐθηνία ἐγώ · οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών · μή ἐννοέω , ὅτι σύ ὁ εὐπρέπεια ἐγώ καί περιφάνεια ἐνδυναμόω , καί σταθερός τέως εἰμί ποιέω . οὐχ ὅτι ἐγώ ἧμαι ἄξιος , ἀλ ὅτι σύ ἐθέλω . κύριος γάρ , φημί , ἐν ὁ θέλημα σύ παρέχω ὁ κάλλος ἐγώ δύναμις . ἀποστρέφω δέ ὁ πρόσωπον σύ , καί γραίνω ταράσσω . οὗτος οὖν ὁ ταραγμός πάσχω παραινέω ὁ Βαβυλώνιος . καί μακάριος ὅς ἐν ὁ μαστίζω ὑπό Θεός , ταράσσω καί σαλεύω ἀπό κακία , καί οὖον λέγω , ὅτι ἀνδρόω ὡοτιαιυΓ ΒαὺγίοΠυη , ὡς ἐτὺπιοηεῶ ἰά γειίοιηι , ΠΚ ἴλος ἰάομαι , φάος ἅΒοΠημωὶΙηωι , οὖον οηοιάεΙιη ὅς Παίιῖ · πω οἶς , ἐγώ Ι . ἰεια ποῖ τίς . Ἑκύλωσεν ἐπί σύ ποτήριον δεξιός ευριον . Ζεύς οὗτος , φημί , παραινῶ σείω καί σαλεύω , διότι ἔρχομαι ἐπί σύ ὁ Δίκαιος ὁ Θεός τιμωρία . οὗτος γάρ ποτήριον θεῖος δεξιός ὀνομάζω · καί πολλαχοῦ δέ ἀλλαχοῦ ὁ τιμωρία ποτήριον λέγω ὁ δέ πίνω καί μεθύσκω , σαλεύω . τίς δέ εἰμί ὁ , εαυκλωθω ; περιλαμβάνω ὥστε μή δύναμαι σύ διά φεύγω οὗτος . ὁ , ὅτι ὥσπερ ἐν συμπόσιον ὁ ποτήριον περιέρχομαι κύκλος ὁ συμπυος , οὗτος καί ἐκ Θεός τιμωρία , πρότερος μέν ὁ ἄλλος βασίλεια περιέρχομαι , διά σύ τιμωρέω οὗτος καί μεθύσκω συμφορά · κύκλος δέ διέρχομαι , νῦν φθάνω ἐπί σύ · ὥστε ὀφείλω οὗτος πίνω . Ἴ δεξιός γάρ κύριος προσφέρω σύ οὗτος , καί ἀδύναμαι εἰμί ἐκφεύγω . ὁ γάρ χείρ αὐτός ὁ ὑψηλός , τίς ἀποστρέφω ; καί συνάγω ἀτιμία ἐπί ὁ δόξα σύ ὥσπερ ὅταν εὐημερέω , πάντοθεν συνέρχομαι σύ ὁ δόξα , καί ἀπό ὁ πλοῦτος , καί ἀπό Ἀνδρίας καί σύνεσις , καί πλῆθος ὑπήκοος καί ὁ τοιοῦτος νῦν ὁ ἀτιμία συνάγω σύ , ἀπό δειλία , ἀπό ἀσυνεσία , ἀπό ὁ μηδείς ἔχω ὑπήκοος , καί ἁπλόος πᾶς ὁ τοιοῦτος · ὁ γάρ ἔνδοξος , ἀπό ὡς δοξάζω , ἐκ ἐκεῖνος ἀτιμόω , ἐκπίτνω αὐτός . ἐπεί δέ ὁ Κύριος ἐν ὁ Καρδία ὁ γῆ τρεῖς ἡμέρα ποιέω ἐνδιατρίβω ὁ ἁνδάνω , πρός οὗτος ὁ Καρδία φημί , ὅτι Σρίσθητι καί σαλεύω · τάχα μέν καί ἀπό ὁ σεισμός ὁ γίγνομαι ἐν ὁ ἐκπνέω αὐτός , ὅτε καί ὁ μνημεῖον ἀνοίγω ; τάχα δέ καί ὡς πᾶς ὁ ἀρχή ὁ ἅδος σαλεύω ,