cogPG.PG126 239
ΕΡΙΘΤ . ΧΙΝἰ . ΕΡΙΘΤ . ΧΙvΙΗ . ἀγαθωσύνῃ , καὶ δικαιοσύνῃ , καὶ ἀληθείᾳ , οἷς ὁ καρπὸς τοῦ Πνεύματος ἐπιπεπαίνεται . ΕΠΙΣΤ . Μϛʹ Τῷ Περιβλεπτηνῷ κυρίῳ Ἰωάννη . Τὸ σκαμβὸν ξύλον , ὧ καλὲ Ἰωάννη , οὐδέποτ´ ὀρθὸν ἀέλει καὶ οὐδὲν βέλτιον , ὅτι μὴ κάκιον πέπραγα . Ὁ γὰρ ἐχθρὸς ὁ αὐτός ἐστι , καὶ οὐκ ἠλλοίωται · μᾶλλον μὲν οὖν κατὰ τῶν θηρίων , ὅσα διὰ τὸ ἀπορηθῆναι πλέον ἀγριαίνουσι , καὶ οἷον μεμήνασιν , ἀφειδῶς τοῖς θυμοῖς κατακέχρηται , καὶ προφανῶς ανατῶν δαίμονα τὸ κάθαρμα . μόνην οὖν ἐπικλητέον ἐπὶ τὸν οὕτως ἔχοντα τὴν ἐλάτειραν τῶν δαιμόνων δύναμιν . Ἐκείνη γὰρ τῇ τούτου λεγεῶνι ἐπικιμήσασα , τοῖς ὀδίταις ἡμῖν παρέξει τὴν τοῦ βίου ὀδὸν δειμάτων ὁδεύειν ἐκτός . Εἰ δὲ καὶ τοῖς χοίροις ἐπιπέμψει τὸν τούτου φόρτον , καὶ τοὺς ἐπιστατουμένους ἀξίως ὑπὸ τούτου Βουλγάρους ὤσει κατὰ τοῦ προσήκοντος αὐτοῖς κρημνοῦ , οὐδὲν τοῦτο πρᾶγμα , μανὸν ἡμεῖς ἀκωλύτως τὴν οἰκείαν ὁδὸν ὁδεύοιμεν καὶ Θεῷ τὰ διαβήματα κατευθυνοίμεθα . Ὑφ´ οὗ καὶ αὐτὸς πρὸς πᾶν ὁδηγοῖο καλὸν , τὰς τοῦ πονηροῦ παγίδας ὑπερπηδῶν ΕΠΙΣΤ . ΜΖ Τῷ μαθητῇ αὐτοῦ , τῷ Παντέχνῃ , κυρίῳ Ἀεχαήλ , τῷ ἰατρῷ . Γλήν αἷδα πότερον συνησθήσομαί σοι , τέκνον μου , κύριε Μιχαὴλ , ἢ συναλγήσω , ἐπὶ τῇ εἰς τὰ βασίλεια εἰσόδῳ . Ἡ μὲν γὰρ τῶν πολλῶν δόξα , τὸ πρότερον ἡμῖν δίδωσιν · ἡ δὲ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια , τὸ δεύτεοον . ὡς μὴ ὤφελεν . Ἀλλὰ γὰρ ἐπειδὴ γέγονεν ὃ γέγονε , καὶ ἀναλύειν οὐκ ἔνεστι , φρονήσεως δεῖ , ἐστε τὸ κενονὸς μεταχειρίζεσθαι δεξιώτερον . Γένοιτα δ´ ἂν τοῦτο , εἰ προσέχοιμέν τε πᾶσιν ὡς μέσῳ σκορπίων οἰκοῦντες , καὶ τοῖς ὑψηλοτέροις ἢ οὕσιν , ἢ δοκοῦσιν . ὑφιζάνοιμεν ταπεινούμενοι · δεινὸν γὰρ ἡ πρόληψις , καὶ δυσεκμόχλευτον , ὡς ἂν ὑμεῖς φαίητε , καὶ μάλιστα , εἰ κακοήθει καὶ ὑπούλω τρέφοιτο καὶ ἀδρύνοιτο . ὧόνες ὃ τι λέγω · Ξεῖνε , τυράννοις ἐκ ποδῶν μεθίστασο , μή νύ τοι οὐ χραίσμῃ σκῆπτρον καὶ σκέμμα θεοῖο . Ταῦτα μὲν , ταύτῃ . Σὺ δέ μοι μὴ πρὸς τὴν πεῖραν ἀναξιοπαθήσῃς , ἀλλ´ ὑποκλέπτων σαυτὸν , ὡς ἔνεστιν , ἄχρι καὶ τῶν ἐσχάτων συγκατάβαινε , καὶ πᾶσιν ἤπιος ἴσθι , καὶ ἡμέρως καὶ τιμητικῶς ὁμίλει , καὶ σπουδὴν καὶ ἐπιμέλειαν τοῖς ἐν χερσὶν ἀρῥώστοις ἐνεπιδείκνυε . Καὶ ὁ Θεὸς λαμπρυνεῖ
Lemmas: ΤΕ . Χίνι . ΤΕ . Ι . ἀγαθωσύνη , καί δικαιοσύνη , καί ἀλήθεια , ὅς ὁ καρπός1 ὁ πνεῦμα επιπεπαινω . π̈κοστ . μϛʹ ὁ Περιβλεπτηνός κύριος Ἰωάννης . ὁ σκαμβός ξύλον , ἵημι καλός Ἰωάννης , οὐδέποτε ὀρθός ἀέλει καί οὐδείς ἀγαθός , ὅτι μή κακός πράσσω . ὁ γάρ ἐχθρός ὁ αὐτός εἰμί , καί οὐ ἀλλοιόω · μᾶλλον μέν οὖν κατά ὁ θηρίον , ὅσος διά ὁ ἀπολέγω πλέω ἀγριαίνω , καί οἷος μαίνομαι , ἀφειδής ὁ θυμός καταχράομαι , καί προφανῶς ἀναθέω δαίμων ὁ κάθαρμα . μόνος οὖν ἐπικλητέον ἐπί ὁ οὕτως ἔχω ὁ ἐλάτειρα ὁ δαίμων δύναμις . ἐκεῖνος γάρ ὁ οὗτος λεγεών ἐπικιμήσασα , ὁ ὁδίτης ἐγώ παρέχω ὁ ὁ βίος ὁδός δέμω ὁδεύω ἐκτός . εἰμί δέ καί ὁ χοῖρος ἐπίπεμψις ὁ οὗτος φόρτος , καί ὁ ἐπιστατέω ἀξίως ὑπό οὗτος Βούλγαρος ὠθέω κατά ὁ προσήκω αὐτός κρημνός , οὐδείς οὗτος πρᾶγμα , μανός ἐγώ ἀκωλύτως ὁ οἰκεῖος ὁδός ὁδεύω καί Θεός ὁ διάβημα κατευθύνω . Ὑφ´ ὅς καί αὐτός πρός πᾶς ὁδηγέω καλός , ὁ ὁ πονηρός παγίς ὑπερπηδάω π̈κοστ . ΜΖ ὁ μαθητής αὐτός , ὁ Παντέχνης , κύριος Ἀεχαήλ , ὁ ἰατρός . γλήνη ᾍδης πότερος συνίημι σύ , τέκνον ἐγώ , κύριος Μιχαήλ , ἢ συναλγέω , ἐπί ὁ εἰς ὁ βασίλεια εἴσοδος . ὁ μέν γάρ ὁ πολύς δόξα , ὁ πρότερος ἐγώ δίδωμι · ὁ δέ ὁ πρᾶγμα ἀλήθεια , ὁ δεύτεοον . ὡς μή ὀφείλω . ἀλλά γάρ ἐπεί γίγνομαι ὅς γίγνομαι , καί ἀναλύω οὐ ἔνειμι , φρόνησις δεῖ , εἰμί ὁ κενός μεταχειρίζω δεξιός . Γένοιτα δδʹ εἄν οὗτος , εἰμί προσέχω τε πᾶς ὡς μέσος σκορπίος οἰκέω , καί ὁ ὑψηλός ἢ εἰμί , ἢ δοκέω . ὑφιζάνω ταπεινόω · δεινός γάρ ὁ πρόληψις , καί δυσεκμόχλευτος , ὡς εἄν σύ φημί , καί μάλιστα , εἰμί κακοήθης καί ὕπουλος τρέφω καί ἁδρύνω . ὄνος ὅς τίς λέγω · ξένος , τύραννος ἐκ πούς μεθίστημι , μή νῦ ὅς οὖον χραισμέω σκῆπτρον καί σκέμμα θεός . οὗτος μέν , οὗτος . σύ δέ ἐγώ μή πρός ὁ πείρω ἀναξιοπαθέω , ἀλ ὑποκλέπτω σαυτοῦ , ὡς ἔνειμι , ἄχρι καί ὁ ἔσχατος συγκαταβαίνω , καί πᾶς ἤπιος εἰμί , καί ἥμερος καί τιμητικός ὁμιλέω , καί σπουδή καί ἐπιμέλεια ὁ ἐν χείρ ἄρρωστος ἐνεπιδείκνυμαι . καί ὁ θεός λαμπρύνω