cogPG.PG126 414
Καὶ ἡ ὀσφρασία αὐτοῦ ὡς Λιβάνου . Ὁ Λί ἐανος εὔοσμόν τε τι ] θυμίαμά ἐστιν . Ὁ οὖν προσαγαγὼν ἑαυτὸν τῷ Θεῷ , διὰ τοῦ ἐν Πνεύματι προσεύχεσθαι , καὶ μηδὲν αἰτεῖν , ὡς οἱ ἐθνικοὶ οὗτος ἔχει τὴν ὀσφρασίαν , ὡς Λίβανος . Ἐπιστρέψουσι καὶ καθιοῦνται ὑπὸ τὴν σκά πην αὐτοῦ . Ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας , φησὶν , ἐπιστρέφοντες , ἕξουσι σκέπην τὸν Θεόν . Ἡ ὅτι ἐπιστραφέντες καὶ μετανοοῦντες ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν , σκεπασθήσονται ὑπὸ Θεοῦ , ἀπὸ παντὸς καύσωνος θλίψεως τηρούμενοι ὑπ´ αὐτοῦ . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , Καθιοῦνται · τὴν γὰρ ἀσφαλῆ καὶ μόνιμον ἀπόλαυσιν τῶν ἀγαθῶν τοῦτο δηλοῖ , Ζήσονται καὶ στηριχθήσονται σίτῳ · ἢ , ὡς ἔνια τῶν ἀντιγράφων ἔχει , μεθυσθήσονται . Πάντων , φησὶν , ἀγαθῶν ἀφθονίαν ἕξουσι . ὧήσονται μὲν οὐν γεννηθέντες διὰ τὴν παλιγγενεσίαν , καὶ ὑπὸ τὸν νόμον τοῦ Πνεύματος τῆς ζωῆς γενόμενοι · στηΡιχθήσονται δὲ σίτῳ τῷ μυστικῷ , καὶ μεθυσθήσονται ἐκ τοῦ Δεσποτικοῦ αἵματος . Ἄκουε δὲ καὶ τῶν ἑξῆς · Καὶ ἐξανθήσει ὡς ἄμπελος · τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ , ὡς οἷνος Λιβάνου τοῦ Ἐφραίμ . Ἄμπελος μὲν ὁ Ἰσραὴλ πάλαι , ὡς ὁ Δαβὶδ λέγει , καὶ ἕτεροι προφῆται · ἀλλὰ καθαιρεθέντος τοῦ φραγμοῦ αὐτοῦ , ἤτοι τῆς θείας φυλακῆς , ἐγένετο εἰς διαρπαγὴν καὶ καταπάτημα τοῖς Βαβυλωνίοις . Ἀνθήσει οὗν πάλιν , φησὶν , ὥσπερ ἦν πάλαι ἄμπελος . Ἔσται δὲ καὶ τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ , τουτέστιν , οἱ περιλειφθέντες ἐξ αὐτοῦ , καὶ ἀνασωθέντες ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας , ὡς οἶνος , εὐωδίαν ἔχων τοῦ θυμιάματος Λιβάνου · ἢ ὡς οἶνος ἐν τῷ Λιβάνω τῷ ὄρει γεωργούμενος · ἢ ὅτι ἐν εὐφημίᾳ ἔσται , καὶ οἱ μνημονεύοντες αὐτοῦ , ἡδέως μεμνήσονται αὐτου . Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ Κύριος ἄμπελος ἐν τῳ εὐαγγελίῳ μνημονεύεται , καὶ τὸ αἷμα τῆς σταφυλῆς , αἷμα αὐτοῦ γίνεται , εἰπόντος · Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν · ἰδοὺ τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ οἶνός ἐστι . Στηρίζει καὶ σίτῳ , ὡς ἀνωτέρω ἔμαθες · ὥστε ἔχεις τὰ μυστήρια προαναφωνοῦμενα . Τί οὖν αὐτῷ ἔτι καὶ εἰδώλοις ; Τοσαύτης οὖν , φησὶν , ἀπολαύσας τῆς ἐμῆς κηδεμονίας καὶ χρηχ στότητος , ὀφείλεις φεύγειν τὰ εἴδωλα . Τίς γὰρ κοινωνία ἔτι αὐτῷ καὶ ἐκείνοις ; Μὴ γὰρ οὐκ ἐναργῶς ἔγνω , ὅτι ἐκεῖνα μὲν ἀσθενῆ , ἐγὼ δὲ ἰσχυρὸς ] Ἐγὼ ἐταπείνωσα αὐτὸν , καὶ ἐγω κατισχύσω αὐτόν . Ἐκεῖνα μὲν , ὡς ἔφην , ἀσθενῆ , καὶ οὔτε βλάψαι αὐτὸν ἠδύναντο , οὕτε ὠφελῆσαι · ἐγὼ δὲ ἤμην ὁ καὶ τὰ δυσχερῆ ἐπαγαγὼν , καὶ τὰ τὴς εὐφροσύνης ἐπιχορηγῆσαι δυνάμενος . Ὅμοιον τὸ , Ἐγὸ ἀποκτενῶ καὶ ζῇν ποιήσω · πατάξω , κἀγὼ ἰάσομαι . Ταπεινοῦται ἡ σὰρξ , ἵνα ἰσχύσῃ τὸ
Lemmas: καί ὁ ὀσφρασία αὐτός ὡς Λίβανος . ὁ λίαν ἑανός εὔοσμος τε τίς ] θυμίαμα εἰμί . ὁ οὖν προσάγω ἑαυτοῦ ὁ Θεός , διά ὁ ἐν πνεῦμα προσεύχομαι , καί μηδείς αἰτέω , ὡς ὁ ἐθνικός οὗτος ἔχω ὁ ὀσφρασία , ὡς Λίβανος . ἐπιστρέφω καί καθίζω ὑπό ὁ σκάω πην αὐτός . ἀπό ὁ αἰχμαλωσία , φημί , ἐπιστρέφω , ἔχω σκέπη ὁ Θεός . ὁ ὅτι ἐπιστρέφω καί μετανοέω ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός , σκεπάζω ὑπό Θεός , ἀπό πᾶς καύσων θλῖψις τηρέω ὑπό αὐτός . Ὅρας δέ καί ὁ , καθίζω · ὁ γάρ ἀσφαλής καί μόνιμος ἀπόλαυσις ὁ ἀγαθός οὗτος δηλόω , ζῶ καί στηρίζω σῖτος · ἢ , ὡς ἔνιοι ὁ ἀντίγραφος ἔχω , μεθύσκω . Πάντων , φημί , ἀγαθός ἀφθονία ἔχω . οἴομαι μέν ὀν γεννάω διά ὁ παλιγγενεσία , καί ὑπό ὁ νόμος ὁ πνεῦμα ὁ ζωή γίγνομαι · στηρίζω δέ σῖτος ὁ μυστικός , καί μεθύσκω ἐκ ὁ δεσποτικός αἷμα . Ἄκουος δέ καί ὁ ἑξῆς · καί ἐξάνθησις ὡς ἄμπελος · ὁ μνημόσυνον αὐτός , ὡς ὅνος Λίβανος ὁ Ἐφραίμ . Ἄμπελος μέν ὁ Ἰσραήλ πάλαι , ὡς ὁ Δαυίδ λέγω , καί ἕτερος προφήτης · ἀλλά καθαιρέω ὁ φραγμός αὐτός , ἤτοι ὁ θεῖος φυλακή , γίγνομαι εἰς διαρπαγή καί καταπάτημα ὁ Βαβυλώνιος . ἀνθέω ἐν πάλιν , φημί , ὥσπερ εἰμί πάλαι ἄμπελος . εἰμί δέ καί ὁ μνημόσυνον αὐτός , τουτέστιν , ὁ περιλείπομαι ἐκ αὐτός , καί ἀνασῴζω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία , ὡς οἶνος , εὐωδία ἔχω ὁ θυμίαμα Λίβανος · ἢ ὡς οἶνος ἐν ὁ Λίβανος ὁ ὄρος γεωργέω · ἢ ὅτι ἐν Εὐφημία εἰμί , καί ὁ μνημονεύω αὐτός , ἡδύς μιμνήσκω αὐτός . ἐπεί δέ καί ὁ Κύριος ἄμπελος ἐν ὁ εὐαγγέλιον μνημονεύω , καί ὁ αἷμα ὁ σταφυλή , αἷμα αὐτός γίγνομαι , εἶπον · οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις · ἰδού ὁ μνημόσυνον αὐτός οἶνος εἰμί . στηρίζω καί σῖτος , ὡς ἀνωτέρω μανθάνω · ὥστε ἔχω ὁ μυστήριον προαναφωνέω . τις οὖν αὐτός ἔτι καί εἴδωλον ; τοσοῦτος οὖν , φημί , ἀπολαύω ὁ ἐμός κηδεμονία καί χρηχ στότης , ὀφείλω φεύγω ὁ εἴδωλον . Τῖς γάρ κοινωνία ἔτι αὐτός καί ἐκεῖνος ; μή γάρ οὐ ἐναργής γιγνώσκω , ὅτι ἐκεῖνος μέν ἀσθενής , ἐγώ δέ ἰσχυρός ] ἐγώ ταπεινόω αὐτός , καί ἐγώ κατισχύω αὐτός . ἐκεῖνος μέν , ὡς φημί , ἀσθενής , καί οὔτε βλάπτω αὐτός δύναμαι , ἵημι ὠφελέω · ἐγώ δέ εἰμί ὁ καί ὁ δυσχερής ἐπάγω , καί ὁ σής Εὐφρόσυνος ἐπιχορηγέω δύναμαι . Ὅμοιος ὁ , ἐγό ἀποκτείνω καί ζάω ποιέω · πατάσσω , ἐγώ ἰάομαι . ταπεινόω ὁ σάρξ , ἵνα ἰσχύω ὁ