cogPG.PG126 167
viπεικαεκίορκίο . γένους , οὐκ οἶδα πότερον , σιδηρέου φαίην , ἢ κεραμέου ἀγαθότητα . Πόθεν οὖν ἡμῖν τοιοῦτος ἀνεφάνης ἐν τῇ παρούσῃ νυκτὶ τῆς κακίας ἀστὴρ ἀρίζηλος κατὰ Πίνδαρον Πόθεν , ὧ μακάριε ; Λῦσον τὰ τῆς ἀπορίας δεσμά . Καὶ μὴν ἐγγύθεν ἡ λύσις . Ἡ γάρ τι [ Ογάρ τοι ] τῶν ἀνθρώπων εὐεργέτις φιλοσοφία , ἡ καὶ τοὺς θηριώδεις , ἢ κτηνώδεις ἐξανθρωπίζουσα , οὐχ ἧττον ἢ Κίρκη τοῦ Ὀδυσσέως ἑταίρους , ἡνίκα καὶ ἐκ Σιὼν ἀποκαθίστα πρὸς τὸ ἀνθρώπινον ἑκάστῳ φάρμακον ἄλλο προσεπαλείφουσα . Ἐκείνη γοῦν ἡ φιλάνθρωπος τοιαύτην σοι τὴν ἕξιν ἐνέπλασε , καὶ φυτὸν οὐράνιον ἐν ἀλλοτρίῳ χώρῳ τῇ γῇ κατεφύτευσε , κατὰ τὸν αὐτῆς καὶ σὸν εἰπεῖν Πλάτωνα . Ἔχου τοίνυν τῆς ἀγαθότητος , διὰ´ ἦς ἐγγίσας τῷ Θεῷ καὶ οὐρανῷ στηρίζεις κάρη , κἂν ἐπὶ χθονὸς βαίης . Τοῦτο γὰρ ὁ ὄντως φιλόσοφος . Μὴ γάρ μοι μετεωρολέσγης ἤτω [ Ομετεωρολεσχείτω ] μόνον , μηδέ μοι τρανούτω στάθεσι , καὶ ὄπτησι , καὶ ἔπτησι · μηδὲ τὸ μεῖζον ἄλφα κομπαζέτω , εἴτα δεῆσαν ἐργάσασθαί τι , καὶ καταβῆναι · τοῦτο δὴ τὸ ἡμέτερον , Σάραβον ὑπερ . βαινέτω τὸν Ἀθήνησί ποτε κάπηλον · τοῦτο γὰρ οὔτε γινώσκοντος τὰ ὄντα ᾗ ὄντα · ἦ γὰρ ἂν τοῖς οὖσι προσέθετο , οὕτε μελέτην ποιουμένου τὸν θάνατον . Ἀλλὰ μὴ σύ γε τοιοῦτος , ἵνα σοι καὶ ὁ Θεὸς Λόγος ἡ ἀληθὴς τοῦ Θεοῦ Σοφία , ἔτι καὶ ἔτι φωτίζει τὸ φῶς γνώσεως , καὶ τηροίη πάσης κακνύσεως ἀνώτερον καὶ κακώσεως . ϛʹ.Τῷ Μερμεντοπούλω Περὶ ἐμοῦ δ´ οὐδεὶς λόγος , ξύνοιδας τὸ κωμικὸν εὖ οἶδα κομμάτιον . Ἀλλά σου ἡ ἀρχὴ αὕτη ἡ πολλοῖς ἀγαθουργεῖν λαχοῦσα , ἐπ´ ἐμοὶ ἀγνοεῖ τὴν αὐτὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν , καὶ μόνον ἀποστερεῖ τῶν σῶν ἀγαθῶν . Πᾶσι μὲν γὰρ διὰ τῆς σῆς γλώττης ἐπικρουνίζει τὸ νέκταρ · ἐμὲ δὲ ἡ γενναία αὖον ἀπολείπει , καὶ τοῦτο δὴ τὸ τῶν ποιητῶν , ἀλίβαντα . Τίνα οὖν ἑαυτοῦ προστήσεται σύνδικον ; Πῶς οὐχὶ πάσαις ἁλώσεται , ἐπειδὰν αὐτὴν κακῶσαι προσκαλέσωμαι ; καταθαῤῥεῖ μου τῆς ἐν Βαρβάροις ἐξαγροικίσεως ; Ἀλλ´ ὧ θαυμασία δικαστικὴ , σοῖς ἡμεῖς νόμοις ταττόμενοι , οὐ τοῖς ῥήμασι θαῤῥοῦμεν , ἀλλὰ τοῖς πράγμασι . Ταῦτα δὲ δήπου οὐκ ἐξηγροίκισται . Ἡ γοῦν κἀμοὶ τὴν γλῶτταν μικρὸν ὑπόκλεψον , καὶ στάλαξόν τι τοῦ νέκταρος , ἢ ὑπὲρ σαυτῆς ταύτην καὶ ἔτι στόμωσον , ὡς ἐμοῦ γε οὐκ ἀνεξομένου τὸ μὴ οὐκ ἐγκαλέσαι τὴν τῆς φιλίας ὁλιγωρίαν Δριμεῖ γὰρ συνηγόρῳ συγκροτοῦμαι τοῖς πράγμασι , κἂν ἠπεδανή μοι θεράπων , βραδέες δέ μοι ιπποι , ἀλλὰ Διομήδης οἶδε σώζειν τὸν Νέστορα
Lemmas: viπεικαεκίορκίο . γένος , οὐ οἶδα πότερος , σιδήρεος φημί , ἢ κεράμεος ἀγαθότης . πόθεν οὖν ἐγώ τοιοῦτος ἀναφαίνω ἐν ὁ πάρειμι νύξ ὁ κακία ἀστήρ ἀρίζηλος κατά Πίνδαρος πόθεν , ἵημι μακάριος ; Λῦσος ὁ ὁ ἀπορία δεσμός . καί μήv ἐγγύθεν ὁ λύσις . ὁ γάρ τίς [ Ογάρ ὅς ] ὁ ἄνθρωπος εὐεργέτις φιλοσοφία , ὁ καί ὁ θηριώδης , ἢ κτηνώδης ἐξανθρωπίζω , οὐ κακός ἢ Κίρκη ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος , ἡνίκα καί ἐκ Σιών ἀποκαθίστημι πρός ὁ ἀνθρώπινος ἕκαστος φάρμακον ἄλλος προσεπαλείφω . ἐκεῖνος γοῦν ὁ φιλάνθρωπος τοιοῦτος σύ ὁ ἕξις ἐμπλάσσω , καί φυτόν οὐράνιος ἐν ἀλλότριος χῶρος ὁ γῆ καταφυτεύω , κατά ὁ αὐτός καί σός εἶπον Πλάτων . ἔχω τοίνυν ὁ ἀγαθότης , διά εἰμί ἐγγίζω ὁ Θεός καί οὐρανός στηρίζω κάρη , κἀν ἐπί χθών βαίνω . οὗτος γάρ ὁ εἰμί φιλόσοφος . μή γάρ ἐγώ μετεωρολέσγης εἰμί [ Ομετεωρολεσχείτω ] μόνος , μηδέ ἐγώ τρανόω στάθος , καί ὄπτησις , καί πτῆσις · μηδέ ὁ μείζων ἄλφα κομπάζω , εἴτα̅ δήω ἐργάζομαι τίς , καί καταβαίνω · οὗτος δή ὁ ἡμέτερος , σάραβος ὑπερ . βαίνω ὁ Ἀθήνησι ποτός κάπηλος · οὗτος γάρ οὔτε γιγνώσκω ὁ εἰμί ὅς εἰμί · εἰμί γάρ εἄν ὁ εἰμί προστίθημι , ἵημι μέλω ποιέω ὁ θάνατος . ἀλλά μή σῦς γε τοιοῦτος , ἵνα σύ καί ὁ θεός Λόγος ὁ ἀληθής ὁ Θεός Σοφία , ἔτι καί ἔτι φωτίζω ὁ φάος γνῶσις , καί τηρέω πᾶς κακνύσεως ἀνώτερος καί κάκωσις . ϛʹ.Τῷ μερμεντοπουλαω περι ἐγώ δδʹ οὐδείς λόγος , σύνοιδα ὁ κωμικός εὕω οἶδα κομμάτιον . ἀλλά σύ ὁ ἀρχή οὗτος ὁ πολύς ἀγαθουργέω λαγχάνω , ἐπι ἐγώ ἀγνοέω ὁ αὐτός ἑαυτοῦ προαίρεσις , καί μόνος ἀποστερέω ὁ σός ἀγαθός . Πᾶς μέν γάρ διά ὁ σός γλῶσσα ἐπικρουνίζω ὁ νέκταρ · ἐγώ δέ ὁ γενναῖος ἰαύω ἀπολείπω , καί οὗτος δή ὁ ὁ ποιητής , ἀλίβας . τίς οὖν ἑαυτοῦ προΐστημι σύνδικος ; Πῶς οὐ πᾶς ἁλίσκομαι , ἐπειδάν αὐτός κακόω προσκαλέω ; καταθαρσέω ἐγώ ὁ ἐν βάρβαρος ἐξαγροίκισις ; Ἀλ ἵημι θαυμάσιος δικαστικός , σός ἐγώ νόμος τάσσω , οὖον ὁ ῥῆμα θαρσέω , ἀλλά ὁ πρᾶγμα . οὗτος δέ δήπου οὐ ἐξαγροικίζω . ὁ γοῦν ἐγώ ὁ γλῶσσα μικρός ὑποκλέπτω , καί σταλάσσω τίς ὁ νέκταρ , ἢ ὑπέρ σεαυτοῦ οὗτος καί ἔτι στομόω , ὡς ἐγώ γε οὐ ἀνέχω ὁ μή οὐ ἐγκαλέω ὁ ὁ φίλιος ὀλιγωρία Δριμύς γάρ συνήγορος συγκροτώ ὁ πρᾶγμα , κἀν ἠπεδανός ἐγώ θεράπων , βραδύς δέ ἐγώ ἵππος , ἀλλά Διομήδης οἶδα σῴζω ὁ Νέστωρ