cogPG.PG126 353
δεινὴ ἐπιγενήσεται τοῖς ἐν τῷ βίῳ τούτῳ ὑπ´ αὐτῆς ἀπατηθεῖσι , καὶ μετακλαύσονται ἀπαράκλητα , ὅτι τὴν οὕτως ἀκαλλῆ καὶ ἀσχήμονα προετίμων τοῦ θείου κάλλους . Ὁ οὖν μοιχὸς ἤδη καίεται , κατὰ τὸ , Πορεύεσθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρὸς ὑμῶν , καὶ τῇ φλογί , ᾗ ἐξεκαύσατε . Ἐπεὶ δὲ ὥσπερ ἐκ ζύμης καὶ ἀλεύρου τὸ φύραμα , οὕτω καὶ ἐκ τῶν λογισμῶν καὶ ἐνεργείας ἡ πρᾶξις · φησίν , ὅτι οἱ βασιλεύοντες ἐν τῷ μοιχῷ λογισμοί , οὐ δοκοῦσιν ἐν σκότει εἶναι , ἀλλ´ ἡμερινήν τινα καὶ ἱλαρὰν κατάστασιν ἔχειν , ἀπὸ φυράσεως στέατος , ἕως τοῦ ϛυμωθῆναι τὸ ὅλον , τουτέστιν , ἀφ´ οὗ ἄρξονται τὸ κακὸν μελετᾶν , ἕως οὗ τελέσουσι . ἤρξαντο οἱ ἄρχοντες θυμοῦσθαι ἐξ οἶνον . Κατὰ . Κηγορίᾳ κοινῇ πάντων ὡς μοιχῶν , νῦν κατηγορεῖ πάντων ὡς μεθύσων τῶν ἀρχόντων , καὶ διὰ τοῦτο θυμουμένων Ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ μετὰ λοιμῶν , διότι ἀνεκαύθησαν αἱκαρδίαι αὐτῶν , ὡς κλίβανος ἐν τῳ καταράσσειν αὐτούς . Ἔκαστος , φησὶ , τῶν ἀρχόντων ἐκτείνει τὴν χεῖρα εἰς τὸ δῶρα λαμβάνειν καὶ λοιμοῖς καὶ οθοοεῦσιν ἀνθρώποις συναναστρέφεται , ὰναπῶν αὐτοὺς διέτι ἐν τῶ καταράσσειν . τουτέστιν , ἐπιβουλεύειν καὶ βλάπτειν τοὺς ὁμογενεῖς , θερμόπατοί εἰσι . Ἐκ τῆς μέθης τοῦ φθόνου ἐθυμοῦντο καὶ κατὰ τοῦ Χριστοῦ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ · καὶ ὁ μαθητὴς Ἰούδας ἐξέτεινε τὴν χεῖρα , ὅτε τὰ ἀργύρια τῆς προθοσίας ἐλάμβανε , συμφωνῶν · μετὰ τῶν λοιμῶν Φαρισαίων καὶ Γραμματέων , θερμῶν ὄντων εἰς τὸ ἐνεδρεῦσαι , καταῤῥάξαι τε καὶ καταβαλεῖν τὸν Κύριον · καὶ τῶν στρατιωτῶν δὲ αἱ καρδίαι ἀνεκαίοντο ἀγρυπνούντων , ὅτε τὸν τάφον ἑτήρουν . Ὅλην τὴν νύκτα ὕπνου Ἐφραὶμ ἐνεπλήσθη , Πρωῒ ἐγενήθη , ἀνεκαύθη , ὡς πυρὸς φέγγος , πόν . τές ἐθερμάνθησαν ὡς κλίβανος πυρὸς καιόμενος , καὶ κατέφαγε τοὺς κριτὰς αὐτῶν . Πάντες οἰ βασιλεῖς αὐτῶν ἔπεσον , καὶ οὐκ ἧκ ὁ ἐπκαλρύμενος ἐν αὐτοῖς πρός με . Καὶ κατὰ τὸ πρόχειρον μὲν , ἀκολουθεῖ τοῖς ἄνω ῥηθεῖσι μεθύσοις , τὸ ὑπνώττειν ὅλην τὴν νύκτα , ὃ μεγίστη αἰσχύνη , καὶ μάλιστα τοῖς λαοῦ ἄρχουσι · δείκνυσι γὰρ αὐτοὺς τοῦτο , μηδόλως τῶν ὑπηκόων φροντὶζοντας . Πρωΐας δέ , φησί , γενομένης , ἀνεκαίοντο , ῶσπερ πῦρ , καὶ πρὸς τὸ πίνειν , καὶ πρὸς τὸ θυμοῦσθαι , καὶ πρὸς τὸ δωροληπτεῖν , καὶ πάντα τὰ ἄλλα κακά · καὶ οὐ μόνοι οἱ ἄρχοντες , ἀλλὰ καὶ πάντες ὡς κλίβανός εἰσι , καιόμενοι πρὸς τὸ ἁμαρτάνειν ὡς ἕκαστος δύναται . Ἐξαιρέτως δὲ τὸ πῦρ τοῦτο τῆς κακίας , τοὺς κριτὰς αὐτῶν , τουτέστι , τοὺς βασιλεῖς καὶ ἄρχοντας , κατέφαγεν , ὅσῳ καὶ ὕλην εἶχον τὴν ἐξουσίαν · καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς αὐτῶν
Lemmas: δεινός ἐπιγίγνομαι ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος ὑπό αὐτός ἀπατάω , καί μετακλαίω απαρακάλεστος , ὅτι ὁ οὕτως ἀκαλλής καί ἀσχήμων προτιμάω ὁ θεῖον κάλλος . ὁ οὖν μοιχός ἤδη καίω , κατά ὁ , πορεύω ὁ φάος ὁ πυρός σύ , καί ὁ φλόξ , ὅς ἐκκαίω . ἐπεί δέ ὥσπερ ἐκ ζύμη καί ἄλευρον ὁ φύραμα , οὗτος καί ἐκ ὁ λογισμός καί ἐνέργεια ὁ πρᾶξις · φημί , ὅτι ὁ βασιλεύω ἐν ὁ μοιχός λογισμός , οὖον δοκέω ἐν σκότος εἰμί , ἀλ ἡμερινός τις καί ἱλαρός κατάστασις ἔχω , ἀπό φύρασις στέαρ , ἠώς ὁ ϛυμωθῆναι ὁ ὅλος , τουτέστιν , ἀφή ὅς ἄρχω ὁ κακός μελετάω , ἠώς ὅς τελέω . ἄρχω ὁ ἄρχω θυμόω ἐκ οἶνος . κατά . κηγοριον κοινός πᾶς ὡς μοιχός , νῦν κατηγορέω πᾶς ὡς μεθύσκω ὁ ἄρχω , καί διά οὗτος θυμόω ἐκτείνω ὁ χείρ αὐτός μετά λοιμός , διότι ἀνακαίω αικαρδια αὐτός , ὡς κρίβανος ἐν ὁ καταράσσω αὐτός . ἔκαστος , φημί , ὁ ἄρχω ἐκτείνω ὁ χείρ εἰς ὁ Δῶρα λαμβάνω καί λοιμός καί οθοοεῦσιν ἄνθρωπος συναναστρέφω , νάπη αὐτός δίειμι ἐν ὁ καταράσσω . τουτέστιν , ἐπιβουλεύω καί βλάπτω ὁ ὁμογενής , θερμοπατεω εἰμί . ἐκ ὁ μέθη ὁ φθόνος θυμόω καί κατά ὁ Χριστός ὁ ἄρχω ὁ Ἰσραήλ · καί ὁ μαθητής Ἰούδας ἐκτείνω ὁ χείρ , ὅτε ὁ ἀργύριον ὁ προτίθημι λαμβάνω , συμφωνέω · μετά ὁ λοιμός Φαρισαῖος καί Γραμματεύς , θερμός εἰμί εἰς ὁ ἐνεδρεύω , καταξαίνω τε καί καταβάλλω ὁ κύριος · καί ὁ στρατιώτης δέ ὁ Καρδία ἀνακαίω ἀγρυπνέω , ὅτε ὁ τάφος τηρέω . ὅλος ὁ νύξ ὕπνος Ἐφραίμ ἐμπίμπλημι , πρωΐ γίγνομαι , ἀνακαίω , ὡς πυρός φέγγος , πως . τέ θερμαίνω ὡς κρίβανος πυρός καίω , καί κατεσθίω ὁ κριτής αὐτός . πάνετες ὁ βασιλεύς αὐτός πίπτω , καί οὐ ἥκω ὁ ἐπκαλρύμενος ἐν αὐτός πρός ἐγώ . καί κατά ὁ πρόχειρον μέν , ἀκολουθέω ὁ ἄνω εἴρω μεθύσκω , ὁ ὑπνώσσω ὅλος ὁ νύξ , ὅς μέγας αἰσχύνη , καί μάλιστα ὁ λαός ἄρχω · δείκνυμι γάρ αὐτός οὗτος , μηδόλως ὁ ὑπήκοος φροντίζω . Πρωΐας δέ , φημί , γίγνομαι , ἀνακαίω , ὥσπερ πῦρ , καί πρός ὁ πίνω , καί πρός ὁ θυμόω , καί πρός ὁ δωροληπτέω , καί πᾶς ὁ ἄλλος κακός · καί οὖον μόνος ὁ ἄρχω , ἀλλά καί πᾶς ὡς κρίβανος εἰμί , καίω πρός ὁ ἁμαρτάνω ὡς ἕκαστος δύναμαι . ἐξαίρετος δέ ὁ πῦρ οὗτος ὁ κακία , ὁ κριτής αὐτός , τουτέστι , ὁ βασιλεύς καί ἄρχω , κατεσθίω , ὅσος καί ὕλη ἔχω ὁ ἐξουσία · καί πᾶς ὁ βασιλεύς αὐτός