cogPG.PG126 402
πίστεως , ἤν οἱ μάρτυρες ἐκήρυττων , Καὶ πᾶς δὲ Α τὴν ἡδονὴν τιμῶν ὡς ἀγαθὸν , ἥ ἐστιν εἴδωλον ἀγαθοῦ καὶ ἡδονῆς , ἀνθ´ ὧν ἔδει σφάττειν μόσχους , ἤτοι τὴν ἀλογίαν , ἀνθρώπους σφάττει , ἀποκτιννύων τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀνθρώπου . τοῦ ἀνακαινοιυένοι , κατ´ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν Διὰ τοῦτο ἔσονται ὡς νερέλη πρωνὴ , καὶ ὡς δρόσος ὀρθρινὴ πορευομένη , ὡς χνοῦς φυσώμενος ἀπὸ ἄλωνος , καὶ ὡς ἀτμὶς ἀπὸ καπνοδόχου Ἔνεκα , φησὶ , ταύτης τῆς ὑπερβολικῆς ἀσεβείας , δι´ ἦν καὶ παιδοκτόνοι γίνονται , ἀφανιῶ αὐτοὺς τῇ τῶν πολεμίων ἐφόδῳ . Ὥσπερ γὰρ τὴν ἑωθινὴν δρόσον , καὶ τὴν πρωῒνὴν νεφέλην ἤλιος δαπανᾷ καὶ διασκεδάζει ῥαδίως · καὶ ὥσπερ τὸν χνοῦν τῆς ἅλωνος ἄνεμος ἀφανίζει , καὶ ἁτμὸς καπνοδόχης , ἥγουν ὁ καπνὸς , εἰς ἀέρα διαλύεται · οὔτω καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν . πολεμίων ἀναλωθήσονται . Ἐγὼ Κόριος ὁ Θεός σου , ὁ στερεῶν οὐρανὸν , καὶ κτίζων γῆν . Σὺ μὲν τοῖς εἰδώλοις ὡς κυρίοις καὶ θεοῖς ἔθυες · ἐγὼ δέ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου , ὁ στερεῶν τὸν οὐρανὸν , τουτέστι τὴν διαμονὴν αὐτῷ χαριζόμενος . Τοιοῦτόν ἐστι καὶ τὸ , Κτίζων γην , τουτέστι διδοὺς τῇ γῇ τὸ οὕτως ἵστασθαι , ὡς ἐξ ἀρχῆς ἐκτίσθη , καὶ μηδὲν ὑπὸ τοῦ χρόνου βλαβῆναι . Οὔτω καὶ τὸ Ὁ ποιῶν τοὺς ἀγγέλοις αὐτοῦ ἷνεύματα , τουτέστι , συντηρῶν αὐτοὺς καὶ φυλάττων , καθ´ οὓς λόγους ἐξἀρχῆς ἐποιήθησαν . Οὖ αἱ χεῖρες ἔπλασαν τὴν στρατιὸν τοῦ οὐμανοῦ . Εἴτε τὰς ἄνω καὶ ἀοράτους δυνάμεις , εἴτε τῶν ἀστέρων τὸ πλῆθος , καὶ ἥλιον , καὶ σελήνην , ἂ σὺ προσεκύνησας . Καὶ οὐ παρέδειξά σοι αὐτὰ τοῦ πορεύεσθαι ἀπίσω αὐτῶν . Οὐ διὰ τοῦτό σε , φησὶ , θεατὴν κατ . ἑστησα τῆς καλλονῆς τῶν ἐμῶν κτισμάτων , ἵνα προσκυνήσῃς αὐτοῖς ἀλλ´ ἵνα δι´ αὐτῶν θαυμάσῃς ἐμὲ , σὸν τούτων δημιουργόν . Οὐ γὰρ εἶπεν ἡ Γραφὴ ὅτι Ἔθετο αὐτὰ εἰς προσκύνησιν , ἀλλ´ , Εἰς φαῆσιν . Ὁ μὲν οὖν ἕτι γῆ ὧν , χρῄζει τοῦ κτισθῆναι καὶ μεταπλασθῆναι ἐπὶ τὸ κρεῖττον , καὶ γενέσθαι ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις . Ὁ δὲ ἤδη τὰ ἄνω φρονήσας , καὶ τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ὑπεραναβὰς , καὶ θρόνος Θεοῦ γενόμενος , διὰ τὸ ἐναναπαύεσθαι αὐτῷ τὸν Οεὸν , καὶ διὰ τοῦτο οὐρανὸς χρηματίσασὐρανὸς . γάρ μοι , φησὶ , ὅρόνος · ὁ τοιοῦτος οὐν τοῦ στερεωθῆναι χρῄζει , ἵνα μὴ μεταπέσῃ ἐκ τοῦ καλοῦ . Στερεοῦται δὲ ὑπὸ λόγου , ὅταν δηλαδὴ τὰς ἀρετὰς ἐργάζηται , μετὰ τοῦ καὶ τοὺς λόγους εἰδέναι τῶν ἀρετῶν . Τῷ γὰρ Λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοὶ ἐστερεώθηρν · ὡς ὅ γε μὴ κατὰ λόγον τὴν ἀρετὴν μετιὼν , Κεὐμετάπτωτός ἐστιν . Κὶ ἐγὼ ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Δἰγύπτου , καὶ Θαὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ , καὶ σώζων οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ . Ἐγὼ ἐποίμαινόν σε ἐν τῇ ἐρήμφ , εν γῇ ἀοικήτῳ κατὰ τὰς νομὰς αὐτῶν . Μεθό σε ἀνήγαγον ἐξ Αἰγύπτου , νομοθετῶν σοι , παρηγγύησά σοι μηδένα ἕτερον εἰδέναι Θεὸν , πλὴν ἐμοῦ · εἶπον
Lemmas: πίστις , ἐάν ὁ μάρτυς κηρύσσω , καί πᾶς δέ Α ὁ ἡδονά τιμή ὡς ἀγαθός , ὅς εἰμί εἴδωλον ἀγαθός καί ἡδονή , ἄνθ ὅς ἐσθίω σφάζω μόσχος , ἤτοι ὁ ἀλογία , ἄνθρωπος σφάζω , ἀποκτιννύω ὁ χαρακτηριστικός ὁ ἄνθρωπος . ὁ ἀνακαινόω , κατ´ εἰκών ὁ κτίζω αὐτός Ζεύς οὗτος εἰμί ὡς νερέλη πρωή , καί ὡς δρόσος ὀρθρινός πορεύω , ὡς χνόος φυσάω ἀπό ἄλων , καί ὡς ἀτμίς ἀπό καπνοδόχος ἕνεκα , φημί , οὗτος ὁ ὑπερβολικός ἀσέβεια , δις εἰμί καί παιδοκτόνος γίγνομαι , ἀφανίζω αὐτός ὁ ὁ πολέμιος ἔφοδος . ὥσπερ γάρ ὁ ἑωθινός δρόσος , καί ὁ πρωϊνή νεφέλη ἥλιος δαπανάω καί διασκεδάζω ῥᾳδίως · καί ὥσπερ ὁ χνόος ὁ ἅλων ἄνεμος ἀφανίζω , καί ἀτμός καπνοδόχη , ἤγουν ὁ καπνός , εἰς ἀήρ διαλύω · οὐτάω καί αὐτός ὑπό ὁ . πολέμιος ἀναλίσκω . ἐγώ κόρις ὁ Θεός σύ , ὁ στερεός οὐρανός , καί κτίζω γῆ . σύ μέν ὁ εἴδωλον ὡς κύριος καί θεός θύω · ἐγώ δέ εἰμί Κύριος ὁ Θεός σύ , ὁ στερεός ὁ οὐρανός , τουτέστι ὁ διαμονή αὐτός χαρίζομαι . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ , κτίζω γῆ , τουτέστι δίδωμι ὁ γῆ ὁ οὕτως ἵστημι , ὡς ἐκ ἀρχή κτίζω , καί μηδείς ὑπό ὁ χρόνος βλάπτω . οὐτάω καί ὁ ὁ ποιέω ὁ ἄγγελος αὐτός ινευματη , τουτέστι , συντηρέω αὐτός καί φυλάσσω , καθ´ ὅς λόγος ἐξαρχῆς ποιέω . οὖον ὁ χείρ πλάσσω ὁ Στράτιος ὁ ουμανος . εἴτε ὁ ἄνω καί ἀόρατος δύναμις , εἴτε ὁ ἀστήρ ὁ πλῆθος , καί ἥλιος , καί σελήνη , ὅς σύ προσκυνέω . καί οὖον παραδείκνυμι σύ αὐτός ὁ πορεύω ἀπισόω αὐτός . οὖον διά οὗτος σύ , φημί , θεατής κατά . ἵστημι ὁ καλλονή ὁ ἐμέω κτίσμα , ἵνα προσκυνέω αὐτός ἀλ ἵνα δις αὐτός θαυμάζω ἐγώ , σός οὗτος δημιουργός . οὖον γάρ εἶπον ὁ γραφή ὅτι τίθημι αὐτός εἰς προσκύνησις , ἀλ , εἰς φημί . ὁ μέν οὖν ἔτι γῆ ὅς , χρῄζω ὁ κτίζω καί μεταπλάσσω ἐπί ὁ ἀγαθός , καί γίγνομαι ἐν Χριστός καινός κτίσις . ὁ δέ ἤδη ὁ ἄνω φρονέω , καί ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ὑπεραναβαίνω , καί θρόνος Θεός γίγνομαι , διά ὁ ἐναναπαύω αὐτός ὁ Οεὸν , καί διά οὗτος οὐρανός χρηματίζω . γάρ ἐγώ , φημί , ὅρος · ὁ τοιοῦτος ὀν ὁ στερεόω χρῄζω , ἵνα μή μεταπίπτω ἐκ ὁ καλός . στερεόω δέ ὑπό λόγος , ὅταν δηλαδή ὁ ἀρετή ἐργάζομαι , μετά ὁ καί ὁ λόγος οἶδα ὁ ἀρετή . ὁ γάρ Λόγος κύριος ὁ οὐρανός στερεόω · ὡς ὅς γε μή κατά λόγος ὁ ἀρετή μέτειμι1 , Κεὐμετάπτωτός εἰμί . κίς ἐγώ ἀνάγω σύ ἐκ γῆ Δἰγύπτου , καί θάω πλήν ἐγώ οὖον γιγνώσκω , καί σῴζω οὐ εἰμί παρέκ ἐγώ . ἐγώ ποιμαίνω σύ ἐν ὁ ἐρήμφ , εν γῆ ἀοίκητος κατά ὁ νομάς αὐτός . μεθό σύ ἀνάγω ἐκ Αἴγυπτος , νομοθέτης σύ , παρηγγυαειδω σύ μηδείς ἕτερος οἶδα θεός , πλήν ἐγώ · εἶπον