cogPG.PG126 172
κιέθηκεν , ὑπὸ Ναβουζαρδεῖ ἐνεπέπρη στο καὶ κατέστραπτο . Εἶτα τοῦ λαοῦ τῆς αἰχμαλωσίας ἀπολυθέντος , ὁ μὲν Θεὸς ἐνῆγε πάντας εἰς τὴν αὖθις τοῦ θείου οἴκου ἀνοικοδόμησιν · ἡ δ´ ἀνθρωπίνη ἀσθένεια ἑαυτὴν λογιζομένη , οὐκ ἐθάῤῥει τὸ ἔργον ὡς δυσεξἀνυστον . Ἀγγαῖος οὖν ὁ προφήτης ὑπὸ Θεοῦ κινηθεὶς , ἐντρέπει τοὺς μικροψύχους καὶ θραύει τὴν τῆς ἀπιστίας ἀσθένειαν , καὶ ὑπισχνεῖται τὰς μείζω καὶ κοσμιώτερα , Ἔσται , λέγων , ἡ ἐσχάτη δόξα τοῦ οἴκου τούτου ὑπὲρ τὴν πρώτην , λέγει Κύριος παντρκράτωρ . Ταῦτά σοι καὶ νῦν νόμιζε παρὰ τοῦ αὐτοῦ ἐνηχεῖσθαι Πνεύματος · ταῦτά σοι δρόσος ἤτω παρὰ Θεοῦ τῆς πολλῆς ἀθυμίας ἴαμα . Ποσάκις ἐπεθύμεις καλλίω ναὸν ἰδεῖν καὶ ἐπιτερπέστερον ! εἶπα τόδε καὶ τόδε παρεμπῖπτον , ἀπέψυχέ σου τῆς πρὸς τὸ ἔργον θερμότητος . Τί τοίνυν οἶδας , εἰ ὁ σοφὸς οἰκονόμος τῶν καθ´ ἡμᾶς οὕτω τὰς σὰ περιήγαγεν , ὥστε ἀνάγκην γενέσθαι τὴν προαίρεσιν , καὶ τὸ ἔργον οὐκ ἐπιποίησιν , ἀλλὰ ποίησιν ; Ὁ γοῦν τούτο τεχνιτευσάμενος , ἐκεῖνος καὶ τὰς δυσχερῆ ῥᾷον ποιήσει , καὶ δυνατὰ τὰς ἀδύνατα . Ἢ σοφὸς μέν ἐστιν , οὐ δυνατὸς δέ ; ἢ δυνατὸς μὲν , οὐκ ἀγαθὸς δέ;ς ἢ πάντα μὲν ταῦτα , τῆς δὲ οἰκείας δόξης ἦττον [ πεφρόντικεν · Οὐκ ἔστι ταῦτα , οὐκ ἔστιν · ἀλλὰ καὶ ὡς σοφὸς τὸ βέλτιον προενόησε , καὶ ὡς ἀγαθὸς , οὐδὲ τὸ ἡμέτερον εἴασε · κἂν ὡς ἀγαθός , ὃ προὐνόησεν ἀγαθὸν καὶ συμιοέρον , ἐργάσεται , καὶ ὡς θέλων δοξάζεσθαι τάχιον . Χωρὶς δὲ τούτων δοκίμιόν σοι τὸ συμβὰν πάθος προέθηκεν , ἵνα καὶ προθυμίαν δείξῃς εἰς θεραπείαν αὐτοῦ , καὶ τ´ ἄλλα ἐνέγκης ὡ , δύναμις . οἶδεν ὅτι τοῖς ἀγαθοῖς πολλάκις οὐκ ἐγχειροῦμεν αὐθαίρετα · διὰ τοῦτο καὶ ἄκοντας πρὸς τὴν ἀγαθουργίαν ὡθεῖ · καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἐγὼ κατενόησα , ἀναγκαζομένους τινὰς εἰσελ θεῖν εἰς τὸν δεῖπνον . Ὢ τῆς γλυκείας τυραννίδος ! ῶ τῆς ἐλευθερούσης βίας ! ὢ Πατὴρ ἐν τῷ δάκνειν φιλῶν ! ὦ σπλάγχνα τῷ φλέγειν φλεγόμενα , καὶ διὰ τοῦτο τὴν δρόσον παραπόδας δαψιλῆ ἐπιχέοντα ! Μὴ τοίνυν παροργίσωμεν αὐτὸν πλέον , εἰ καλῶς ἔχει κλαυθμυριζόμενοι πρὸς τὴν μάστιγα , μηδ´ ὠς γογγυσταὶ κατὰ τῆς ἐλαφροτάτης δευτέραν καὶ βαρυτέραν ἴσως προσκαλεσώμεθα · ἀλλὰ δείξωμεν , ὅτι ὡς υἱοῖς ἡμῖν προσηνέχθη ἐκ τοῦ προσελθεῖν ὡς Πατρί . Ηiροσέλθοιμεν δ´ ἂν οὕτω , εἰ τὴν λύπην ἀποῤῥαπίσαιμεν , ἢ πατρὸς ἑτέρου τοῦ σκότους καὶ συγχυσεις γέννημα , καὶ δῶμεν ἐκείνῳ τὰς ; τῶν ἐλπίδων χεῖρας , καὶ τὰς αὐτοῦ τῆς βοηθείας καὶ ἀντιλήψεως ἐκζητήσωμεν . Ταῦτά σοι παρ´ ἡμῶν , ὧ τοῦ Λόγου λειτουργὲ , καὶ ἡμῶν ἀδελφέ · πλείω δ´ ἂν καὶ παρὰ σαυτοῦ πριάσαιο δι´ ὧν τοῦ πάθους κατεπάδων , καὶ σαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις φίλος γένοιο , τῇ τοῦ ΠαραΓʹ . - Τῷ πατμιάρχῃ . Καὶ τίς ἡμῶν μακαριώτερος νῦν , ὅτε δεσποτικῷ κατευλογήθημεν γράμματι , ὅτε καὶ νοῦν ἡγιάσθημεν , ΡΑιοι . ΟΙ . ΟΧλvΙ .
Lemmas: κιτιθημι , ὑπό Ναβουζαρδεῖ ἐμπίμπρημι στο̅ καί καταστρέφω . εἶτα ὁ λαός ὁ αἰχμαλωσία ἀπολύω , ὁ μέν θεός ἐνάγω πᾶς εἰς ὁ αὖθις ὁ θεῖον οἶκος ἀνοικοδόμησις · ὁ δδʹ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ἑαυτοῦ λογίζομαι , οὐ θαρσέω ὁ ἔργον ὡς δυσεξἀνυστον . Ἀγγαῖος οὖν ὁ προφήτης ὑπό Θεός κινέω , ἐντρέπω ὁ μικρόψυχος καί θραύω ὁ ὁ ἀπιστία ἀσθένεια , καί ὑπισχνέομαι ὁ μείζων καί κόσμιος , εἰμί , λέγω , ὁ ἔσχατος δόξα ὁ οἶκος οὗτος ὑπέρ ὁ πρῶτος , λέγω Κύριος παντρκράτωρ . ταῦτα σύ καί νῦν νομίζω παρά ὁ αὐτός ἐνηχέω πνεῦμα · οὗτος σύ δρόσος εἰμί παρά Θεός ὁ πολύς ἀθυμία ἴαμα . ποσάκις ἐπιθυμέω καλός ναός ὁράω καί ἐπιτερπής ! εἶπον ὅδε καί ὅδε παρεμπίπτω , ἀποψύχω σύ ὁ πρός ὁ ἔργον θερμότης . τις τοίνυν οἶδα , εἰμί ὁ σοφός οἰκονόμος ὁ καθ´ ἐγώ οὗτος ὁ σός περιάγω , ὥστε ἀνάγκη γίγνομαι ὁ προαίρεσις , καί ὁ ἔργον οὐ ἐπιποίησις , ἀλλά ποίησις ; ὁ γοῦν οὗτος τεχνιτεύω , ἐκεῖνος καί ὁ δυσχερής ῥᾳδίως ποιέω , καί δυνατός ὁ ἀδύνατος . ἤ σοφός μέν εἰμί , οὖον δυνατός δέ ; ἢ δυνατός μέν , οὐ ἀγαθός δίδωμι ἢ πᾶς μέν οὗτος , ὁ δέ οἰκεῖος δόξα ἀίσσω [ φροντίζω · οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί · ἀλλά καί ὡς σοφός ὁ ἀγαθός προνοοῦμαι , καί ὡς ἀγαθός , οὐδέ ὁ ἡμέτερος ἐάω · κἀν ὡς ἀγαθός , ὅς προνοοῦμαι ἀγαθός καί σύμιος , ἐργάζομαι , καί ὡς ἐθέλω δοξάζω τάχα . Χωρὶς δέ οὗτος δοκίμιον σύ ὁ συμβαίνω πάθος προτίθημι , ἵνα καί προθυμία δείκνυμι εἰς θεραπεία αὐτός , καί τ ἄλλος φέρω εἰμί , δύναμις . οἶδα ὅτι ὁ ἀγαθός πολλάκις οὐ ἐγχειρέω αὐθαίρετος · διά οὗτος καί ἄκων πρός ὁ ἀγαθουργία ὠθέω · καί οὗτος εἰμί ὅς ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ἐγώ κατανοέω , ἀναγκάζω τις εἰσέρχομαι θέω εἰς ὁ δεῖπνον . ὤ ὁ γλυκύς τυραννίς ! οἰδάνω ὁ ἐλευθερόω Βίας ! ὦ πατήρ ἐν ὁ δάκνω φίλος ! εἰμί σπλάγχνον ὁ φλέγω φλέγω , καί διά οὗτος ὁ δρόσος παραπόδας δαψιλής ἐπιχέω ! μή τοίνυν παροργίζω αὐτός πλέω , εἰμί καλῶς ἔχω κλαυθμυρίζω πρός ὁ μάστιξ , μηδ´ ὡς γογγυστής κατά ὁ ελαφρός δύο καί βαρύς ἴσως προσκαλέω · ἀλλά δείκνυμι , ὅτι ὡς υἱός ἐγώ προσφέρω ἐκ ὁ προσέρχομαι ὡς πατήρ . ηiροσελθοειμι δδʹ εἄν οὗτος , εἰμί ὁ λύπη ἀπολαμβάνω , ἢ πατήρ ἕτερος ὁ σκότος καί σύγχυσις γέννημα , καί δήω ἐκεῖνος ὁ ; ὁ ἐλπίς χείρ , καί ὁ αὐτός ὁ βοήθεια καί ἀντίληψις ἐκζητέω . ταῦτα σύ παρ´ ἐγώ , ἵημι ὁ Λόγος λειτουργός , καί ἐγώ ἀδελφός · πλείων δδʹ εἄν καί παρά σεαυτοῦ πρίαμαι δις ὅς ὁ πάθος κατεπᾴδω , καί σεαυτοῦ καί ὁ ἄλλος φίλος γίγνομαι , ὁ ὁ παράγω . - ὁ πατμιάρχῃ . καί τίς ἐγώ μακάριος νῦν , ὅτε δεσποτικός κατευλογέω γράμμα , ὅτε καί νόος ἁγίζω , ῥαίω . ὁ . Ο .