cogPG.PG126 183
ἐῖν νεαροὺς νόμους διαταττόμενος , ἀξιοῖς ταῦτα μεταμανθάνειν ἡμᾶς , πρότερον ἀξιωθήσῃ παρ´ ἡμῶν δικαιότερα τὴν γλῶτταν ἐξευγενισθῆναι , ὡς ἂν μὴ γέλωτας ἐμποιῇς βρασματώδεις τοῖς ἐν παιδείᾳ μειρακίοις , ὁπηνίκα σου διέρχονται τὰ κατασόλοικα γράμματα · εἶτα καὶ ἡμῖν νομοθέτης καὶ διδάσκαλος γίνεσθαι . Ἔοικας δέ μοι μηδὲ ἃ ἐπεφέρετο ὁ γέρων βασιλικὰ ἔγγραφα , συνεῖναι ὅλως · οὐ γὰρ ἂν ἔγραψας ἡμῖν , ὅτι τῷ κραταιῷ καὶ ἀγίῳ ἡμῶν βασιλεῖ μὴ ἔχειν τὸν μοναχὸν τὸ αὐτοῦ κελλίον ἔδοξε . Προδήλως γὰρ τῷ προσκυνητῷ σημειώματι τούτου ἐμπεριείληπται . Ἀ δὲ τῷ ἐπὶ τῶν δεήσεων προσῆψεν ἡ ἀπόνηρός σου καρδία , ὡς ἄρα λίτρον Μιχαηλάτων δὲ δόντος αὐτῷ τοῦ τυραννουμένου δι´ ἡμᾶς μοναχοῦ , συνέθηκε δικαιώματα παρὰ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπόφασιν , ὅπερ ταὐτόν ἐστι τῷ πλαστεύσασθαι . Ἄλλος μὲν ἄντικρυς ἀκούσας τὴμν τοῦ μεγάλου Γρηγορίου γνώμην ἐρεῖ , ὡς Ὅ μένκακὸι τάνιστα ἂν καταγνοίη καὶ τοῦ ἀγαθοῦ · ὁ δὲ ἀγαθὸς οὐδὲ τοῦ κακοῦ ῥφδίως . Ἐγὼ δὲ τὸν ἐπὶ τῶν δεήσεων τῷ βασιλεῖ οἰκειότατον ἐπιστάμενος , καὶ τοῦτο δι´ οὐδὲν ἕτερον ἢ ὅτι τοῦ βασιλικος θελήματος στοχαζόμενος , οὐδέποτε βάλλει παρὰ τὸν ἐκείνου σκοπὸν , πρότερον ἂν πεισθείην σέ ποτέ τι τῶν ὄντων καὶ ἀληθῶς γενομένων εἰπεῖν ὡς ἔχει , ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη , ἢ τὸν ἄνδρα τοῦτον πλάσασθαί τι τῶν μὴ γεγονότων · ὅτι μηδὲ τῷ ὑπὸ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ παμβασιλέως καταστάντι ἀληθεῖ ἡμῶν βασιλεῖ τὸ τοιοῦτον οἶδεν ἀρέσκον . Ἀλλὰ τὸ μὲν τούτου παρὰ σοὶ , ὡς βούλει , ἐχέτω . Πάντως οὐκ ἔδτι μόνον αὐτὸν οὖτως εὐτυχῆσαι μεγάλα , ὥστε καὶ τὴν τοῦ μώμου γλῶτταν διαφυγεῖν , ἡ καὶ τῶν ἀρίστων παρὰ ταῖς κακίσταις ἀκοαῖς ἅπτεται . Εἰωθὼς δὲ ἀεὶ συκοφαντεῖν ἡμᾶς , ᾐσχύνθης νῦν ἐγκαταλιπεῖν τὴν συνήθειαν . Ἀμέλει καὶ νῦν αὐτῇ χρώμενος , διέβαλες ἡμᾶς ἐν τῷ γράμματι , εἰρηκὼς ὅτι σε τὸ ἐπὶ τῆ μονῇ δίκαιον ἐπισκοπῆς ἀποποιήσασθαι ἐκελεῆ σαμεν · ὃ πρόδηλός ἐστι συῤῥαφὴ οἵας αὐτὸς συῤῥάπτειν ἐξεμελέτησας . Οὐ γὰρ δικαίου ἐπισκοπικοῦ ἐκστῆναι , ἀλλ´ ἀδίκου ἐπιθέσεως ἠξιώσαμεν . Ἄδικον Ἐὲ ἐπίθεσιν ὁριζόμεθα , τὴν οὐ κρίσει βεβαιουμένην , ἀλλὰ τυραννίδι κρατυνομένην καὶ οὔτω παχυνομένην , ὥστεμηδὲ νῦν συστολήν τινα σχεῖν , ἀλλὰ πλείους καὶ βαρυτέρας κακώσεις τῷ μοναχῷ περιορισθέντι , καὶ πάσης ἀποκλεισθέντι σωματικῆς παρακλήσεως · εἴγε μὴ πάντη τῆς ἀληθείας ἀπέχουσιν , ἃ τοῖς ἐπισκόποις ὁ σούτου ἀδελφὸς ἐν ἐπηκόῳ καὶ τοῦ σοῦ ὑπηκόου προσανεκλαύσατο . Ἄντικρυς γὰρ τὰ νῦν ὁρισαέντα παρὰ τῆς σῆς πραότητος κατὰ τοῦ ἀθλίου γέροντος , πυρός ἐστι καὶ ὕδατος ἀπαγόρευσις , ἢ τοῖς ἔσχατα ἐσχάτων ἐξαμαρτάνουσι παρὰ τῶν παλαιῶν νόμων ὥρισται . Τὸ δέ σοι ἀκροτελεύτιον τῆς ἐπιστολῆς , πῶς ἄν ἑκὼν παρέλθοιμι ἀνεξέλεγκτον ; Ἔφης γὰρ ὡς
Lemmas: εἶμαι νεαρός νόμος διατάσσω , ἀξιόω οὗτος μεταμανθάνω ἐγώ , πρότερος ἀξιόω παρ´ ἐγώ Δίκαιος ὁ γλῶσσα ἐξευγενίζω , ὡς εἄν μή γέλως ἐμποιέω βρασματώδης ὁ ἐν παιδεία μειράκιον , ὁπηνίκα σύ διέρχομαι ὁ κατασόλοικος γράμμα · εἶτα καί ἐγώ νομοθέτης καί διδάσκαλος γίγνομαι . ἔοικα δέ ἐγώ μηδέ ὁ ἐπιφέρω ὁ γέρων βασιλικός ἔγγραφος , συνίημι ὅλως · οὖον γάρ εἄν γράφω ἐγώ , ὅτι ὁ κραταιός καί ἅγιος ἐγώ βασιλεύς μή ἔχω ὁ μοναχός ὁ αὐτός κελλίον δοκέω . πρόδηλος γάρ ὁ προσκυνητός σημείωμα οὗτος ἐμπεριλαμβάνω . ὅς δέ ὁ ἐπί ὁ δέησις προσάπτω ὁ ἀπόνηρος σύ καρδία , ὡς ἄρα νίτρον Μιχαηλάτος δέ δίδωμι αὐτός ὁ τυραννέω δις ἐγώ μοναχός , συντίθημι δικαίωμα παρά ὁ ὁ βασιλεύς ἀπόφασις , ὅσπερ αὐτός εἰμί ὁ πλαστεύω . ἄλλος μέν ἄντικρυς ἀκούω τὴμν ὁ μέγας Γρηγόριος γνώμη εἴρω , ὡς ὅς μένκακὸι τάνιστα εἄν καταγνέω καί ὁ ἀγαθός · ὁ δέ ἀγαθός οὐδέ ὁ κακός ῥφδίως . ἐγώ δέ ὁ ἐπί ὁ δέησις ὁ βασιλεύς οἰκεῖος ἐπίσταμαι , καί οὗτος δις οὐδείς ἕτερος ἢ ὅτι ὁ βασιλικός θέλημα στοχάζομαι , οὐδέποτε βάλλω παρά ὁ ἐκεῖνος σκοπός , πρότερος εἄν πείθω σός ποτός τίς ὁ εἰμί καί ἀληθής γίγνομαι εἶπον ὡς ἔχω , ὅτι μή πᾶς ἀνάγκη , ἢ ὁ ἀνήρ οὗτος πλάσσω τίς ὁ μή γίγνομαι · ὅτι μηδέ ὁ ὑπό ὁ ἀληθινός Θεός καί παμβασιλεύς καθίστημι ἀληθής ἐγώ βασιλεύς ὁ τοιοῦτος οἶδα ἀρέσκω . ἀλλά ὁ μέν οὗτος παρά σύ , ὡς βούλομαι , ἔχω . πάντως οὐ ἐσθίω μόνος αὐτός οὖτως εὐτυχέω μέγας , ὥστε καί ὁ ὁ μῶμος γλῶσσα διαφεύγω , ὁ καί ὁ Ἀρίστων παρά ὁ κακός ἀκοή ἅπτω . ἔθω δέ ἀεί συκοφαντέω ἐγώ , αἰσχύνω νῦν ἐγκαταλιπάω ὁ συνήθεια . ἀμέλει καί νῦν αὐτός χράω , διαβάλλω ἐγώ ἐν ὁ γράμμα , ἐρῶ ὅτι σύ ὁ ἐπί τῆ μονή Δίκαιος ἐπισκοπή ἀποποιέω κελέω σω · ὅς πρόδηλος εἰμί συρράπτω οἷος αὐτός συρράπτω ἐκμελετάω . οὖον γάρ Δίκαιος ἐπισκοπικός ἐξίστημι , ἀλ ἄδικος ἐπίθεσις ἀξιόω . Ἄδικος ἐέ ἐπίθεσις ὁρίζω , ὁ οὖον κρίσις βεβαιόω , ἀλλά τυραννίς κρατύνω καί οὐτάω παχύνω , ὥστεμηδὲ νῦν συστολή τις ἔχω , ἀλλά πλείων καί βαρύς κακόω ὁ μοναχός περιορίζω , καί πᾶς ἀποκλείω σωματικός παράκλησις · εἰ μή πάντῃ ὁ ἀλήθεια ἀπέχω , ὁ ὁ ἐπίσκοπος ὁ Σούτου ἀδελφός ἐν ἐπήκοος καί ὁ σύ ὑπήκοος προσανακλαίω . ἄντικρυς γάρ ὁ νῦν ὁρίζω παρά ὁ σός πραότης κατά ὁ ἄθλιος γέρων , πῦρ εἰμί καί ὕδωρ ἀπαγόρευσις , ἢ ὁ ἔσχατος ἔσχατος ἐξαμαρτάνω παρά ὁ παλαιός νόμος ὁρίζω . ὁ δέ σύ ἀκροτελεύτιον ὁ ἐπιστολή , πῶς ἄν ἑκών παρέρχομαι ἀνεξέλεγκτος ; φημί γάρ ὡς