cogPG.PG126 278
μέρεσιν ἀλεξίκακος , ὡς ταῦτά γε ἤδη ἀπέγνωστο , καὶ Λυσίας ἂν εἶπεν ἐξειργάσατο [ γάσω ? ] ἡγεμόνων κακότητα . Καὶ νῦν μὲν ὁ καστροκτίστης καθήρει τὰ τῶν ἐλεεινῶν · νυνὶ δὲ ὁ κατάγχων καὶ τὸν νοῦν ἐλοιμᾶτο . Ἐὰν τι καὶ τρίτον αὐτοῖς , τῷ Φθωρῷ τίς προσήκει ; ὃς γοῦν ἀπὸ τῆς κλήσεως , οὐκ οἶδα εἰ τῶν προλεχθέντων ὁπωστιοῦν ἀνεκτότερος . Ἀλλὰ νῦν ἐπεσκέφθησαν ἐπισκοπῇ ἐξ ὕψους , καὶ ὁ λόγος ἐπιστατήσει αὐτῶν . Εἰ μήπω ἐγὼ τοῦ ἐμοῦ καὶ τὰ πάντα ἡδέως Νικολάου ἐπιλέλησμαι , ἀγαλλιάσονται ἀντὶ´ ὧν ἡμερῶν ἐταπεινώθησαν ἐτῶν , ὡν εἴδομεν κακά . Τοῦτο μὲν οὗν αὐτοῖς ἔσται , καὶ μηνυτὴς ἐγὼ τῶν ἐσομένων εὐάγγελος . Ὁ δὲ παρ´ ἡμῶν προληφθεὶς Κωνσταντῖνος ὁ Χοιροσφάκτης ἐν οἱς ἄν σου δεήσεται εἰς τὸ πτωχοκτηματίζιον τῆς Ἐκκλησίαν σῶνεσνείσθω διὰ τῆς ἀντιλήψεώς σου . Ἀφελέστερος γὰρ ὢν ἄλλως καὶ μαλακώτερος , εἰ μὴ πολλῆς παρ´ ὑμῶν τυγχάνει συνάρσεως , τελείως ἂν φανείη ἀδόκιμος . Ὁ Κύριος τηροίη σε πάσης κακίας ἀνώτερον καὶ κακώσεως . ΕΠΙΣΤ . ΚΕʹ . Τῷ Μερμεντούλῳ . Σὺ μὲν ἔγνως , ἀνδρῶν ἁπάντων τὴν σοφίαν ὑπέρτερε , τὰ γράμματα ἡδὺ προσγελάσαντα καὶ περιπλακέντα χαριέστερον , ἢ πρότερον , καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἀπὸ τῆς σῆς γλώττης ἐπέχεις [ ἐπέχεις ? ] χάριν , ως ἀρκούντων τῶν πραγμάτων οὐ πόθεν [ πόθεν ? ] ἡμᾶς γανῶσαι , τὸ ἔαρ ὑποφερεῖς [ παφαιοεῖς ἰεί ἀποστερεῖς ] τοῦ ἐνιαυτοῦ , καὶ τῶν Ὀλυμπίων τὴν μουσικήν . Εἰ δέ τινος πειρᾶσθαι τῶν δυσχερῶν ὰνάγκη τοὺς νῦν ἱερεῖς , οὐχ ἧττον ὑγραίνεσθαι τὸν νηχόμενον , τί τῆς ἐκ τῶν γραμμάτων ἀποστερεῖς παρακλήσεως · ὅμοιον ὥσπερ εἰ τοῦ νοσοῦντος ἀπΤγες τὰ φάρμακα , ἢ τοῦ καταπολεμουμένου τοὺς ἐπικούρους ; οἶσθ´ οὖν οἴμοι [ μοι ? ] δι´ ἀμφοτέρων λημμάτων περαίνεται , τὸ δεῖν γράφειν ὁποτέρως ἂν ἔχοιμεν · ἢ [ εἰ ] μὲν εὐτυχῶς , προσάγοντα [ προσάδοντα ? ] · ἢ [ εἰ ] δὲ δυστυχῶς , καταπεσόντα · [ καταπέσσοντα , καταπάσσοντα , καταπλάσσοντα ? ] . Ταῦτα γάρ σοι ἡ χρυσῆ ῥάβδος τοῦ λόγου δύναται , τῇ τ´ ἀνδρῶν ὄμματα θέλγεις , τοὺς δ´ ἄντε [ αῦτεγ καὶ ὑπνώττοντας ἐγείρεις . Εὐξαίμην οὖν καὶ πολλ ΕΡΙΘΤ . ΧΧv στίχων σου τυγχάνειν γραμμάτων · αὐτὴν γὰρ ἂν κατέχοιμι τὴν τῶν χαρίτων ἀκρόπολιν . Ἡπεὶ δὲ τοῖς τοιούτοις οὐκ ἐνευκαιρεῖς ὁ τοσοῦτος , ἀνάκρούσαι μόνον , καὶ τὸ πᾶν ἔχω τοῦ ἄσματος . ΕΠΙΣΤ . Κϛʹ . Τῷ Ἀνέμῳ . Τὸ ἐμοῦ ὄναρ μοι λέγοις , ἀνδρῶν ἐμοὶ ποθεινόπατε ἐβαοβαρῶσθαι λέγων αὐτὸς ἐν μέσοις Βουλγάροις . Σκόπει γὰρ ὅσον ἐγὼ τοῦ τῆς ἀγροικίας κρατῆρος πέπωκα , τοσούτων ἐτῶν [ τῶν ] τῆς σοιοίας χωρίων ἀποῦημῶν , καὶ ὡς ἐμεθύσθην τῆς ὁμουσίας . Ἀλλὰ γὰρ τίς ἡμῖν δῴῃ τὴν ἐναντίαν μεθυσθῆναι μέθην , ἐκ τοῦ τῆς σοφίας κρατῆρος , οὗ αὕτη παρὰ τοῦ Σολομῶντος κίρνησιν , εὔφρονας ἀποδεικνῦσα τοὺς τέως ἄφρονας ; Ποσάκις πρὸς οὐτὴν εἶπον · Δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου , καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου ! Ἡ δέ με ὑποφεύγει καὶ ἀποκρύπτεται , καὶ ὑποκνίζει μᾶλλον τοὺς ἐμοὺς ἔρωτας . Ἐγὼ δὲ ΕΡΙΒΤ . ΧΑvi . Δεποο .
Lemmas: μέρος Ἀλεξίκακος , ὡς οὗτος γε ἤδη ἀπογιγνώσκω , καί Λυσίας εἄν εἶπον ἐξεργάζομαι [ γάσος ? ] ἡγεμών κακότης . καί νῦν μέν ὁ καστροκτιιστημι καθαιρέω ὁ ὁ ἐλεεινός · νυνί δέ ὁ κατάγχω καί ὁ νόος ἐλοιμᾶτο . ἐάν τίς καί τρίτος αὐτός , ὁ Φθωρῷ τίς προσήκω ; ὅς γοῦν ἀπό ὁ κλῆσις , οὐ οἶδα εἰμί ὁ προλέγω ὁπωσοῦν ἀνεκτός . ἀλλά νῦν ἐπισκέπτομαι ἐπισκοπέω ἐκ ὕψος , καί ὁ λόγος επιστατώ αὐτός . εἰμί μήπω ἐγώ ὁ ἐγώ καί ὁ πᾶς ἡδύς Νικόλαος ἐπιλανθάνω , ἀγαλλιάω ἀντί ὅς ἡμέρα ταπεινόω ἔτος , ὡς ὁράω κακός . οὗτος μέν ἐν αὐτός εἰμί , καί μηνυτής ἐγώ ὁ εἰμί εὐάγγελος . ὁ δέ παρ´ ἐγώ προλαμβάνω Κωνσταντῖνος ὁ Χοιροσφάκτης ἐν οἱςστις ἄν σύ δήω εἰς ὁ πτωχοκτηματιζιω ὁ ἐκκλησία σῴζω διά ὁ ἀντίληψις σύ . ἀφελής γάρ εἰμί ἄλλως καί μαλακός , εἰμί μή πολύς παρ´ σύ τυγχάνω σύναρσις , τέλειος εἄν φαίνω ἀδόκιμος . ὁ Κύριος τηρέω σύ πᾶς κακία ἀνώτερος καί κάκωσις . π̈κοστ . κύ . ὁ μερμεντοιαλλω . σύ μέν γιγνώσκω , ἀνήρ ἅπας ὁ σοφία ὑπέρτερος , ὁ γράμμα ἡδύς προσγελάω καί περιπλέκω χαρίεις , ἢ πρότερος , καί διά οὗτος ὁ ἀπό ὁ σός γλῶσσα ἐπέχω [ ἐπέχω ? ] χάρις , ως ἀρκέω ὁ πρᾶγμα οὖον πόθεν [ πόθεν ? ] ἐγώ γανάω , ὁ ἔαρ ὑποφέρω [ παφαιοεῖς ἵημι ἀποστερέω ] ὁ ἐνιαυτός , καί ὁ Ὀλύμπιος ὁ μουσικός . εἰμί δέ τις πειράω ὁ δυσχερής ἀνάγκη ὁ νῦν ἱερεύς , οὐ κακός ὑγραίνω ὁ νήχω , τίς ὁ ἐκ ὁ γράμμα ἀποστερέω παράκλησις · ὅμοιος ὥσπερ εἰμί ὁ νοσέω ἀπΤγες ὁ φάρμακον , ἢ ὁ καταπολεμέω ὁ ἐπίκουρος ; οἶδα οὖν οἴμοι [ ἐγώ ? ] δις ἀμφότερος λῆμμα περαίνω , ὁ δήω γράφω ὁπότερος εἄν ἔχω · ἢ [ εἰμί ] μέν εὐτυχής , προσάγω [ προσαδοειντα ? ] · ἢ [ εἰμί ] δέ δυστυχής , καταπίπτω · [ καταπίπτω , καταπάσσω , καταπλήσσω ? ] . οὗτος γάρ σύ ὁ χρύσεος ῥάβδος ὁ λόγος δύναμαι , ὁ τ ἀνήρ ὄμμα θέλγω , ὁ δδʹ ἄντομαι [ αῦτεγ καί ὑπνόω ἐγείρω . εὔχομαι οὖν καί πολύς ΤΕ . ΧΧv στίχος σύ τυγχάνω γράμμα · αὐτός γάρ εἄν κατέχω ὁ ὁ Χαρίτων ἀκρόπολις . ἄπειμι δέ ὁ τοιοῦτος οὐ ἐνευκαιρέω ὁ τοσοῦτος , ἀνακρούω μόνος , καί ὁ πᾶς ἔχω ὁ ᾆσμα . π̈κοστ . κϛʹ . ὁ ἄνεμος . ὁ ἐγώ ὄναρ ἐγώ λέγω , ἀνήρ ἐγώ ποθεινοπατος ἐβαοβαρῶσθαι λέγω αὐτός ἐν μέσος Βούλγαρος . σκοπάω γάρ ὅσος ἐγώ ὁ ὁ ἀγροικία κρατήρ πίνω , τοσοῦτος ἔτος [ ὁ ] ὁ σοιοις χωρίον ἀποῦημῶν , καί ὡς μεθύσκω ὁ ομουσιαι . ἀλλά γάρ τίς ἐγώ διγῴσκω ὁ ἐναντίος μεθύσκω μέθη , ἐκ ὁ ὁ σοφία κρατήρ , ὅς οὗτος παρά ὁ Σολομών κιρνάω , εὔφρων ἀποδείκνυμι ὁ τέως ἄφρων ; ποσάκις πρός οὐτάω εἶπον · δείκνυμι ἐγώ ὁ ὄψις σύ , καί ἀκουτίζω ἐγώ ὁ φωνή σύ ! ὁ δέ ἐγώ ὑποφεύγω καί ἀποκρύπτω , καί ὑποκνίζω μᾶλλον ὁ ἐμός Ἔρως . ἐγώ δέ ΤΕ . Ἀ . Δεποο .