cogPG.PG126 191
ΕΡΙΘΤ . vί . τοῦτον τῇ ἐπιστατουμένῃ παρ´ ἡμῶν ἐκκλησίᾳ , δεδιὼς , δὲ τὸν φθόνον , καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων κακόηθες . Οἶ καὶ ἠρεμοῦντα θυμὸν τῶν μακρῶν δυναμένων ἀναῤῥιπίσουσι . Πλὴν εἰ καὶ τῇ σῇ ἁγιωσύνῃ ἱκανόν εἶναι δοκεῖ κατακρίσεως ἡμᾶς ἐξελέσθαι τὸ γράμμα ἐν ὑπογραφῇ τοῦ ἡγουμένου μόνου πρὸς ἡμᾶς ἐνεγκεῖν παρατιθέμενον αὐτὸν , ὡς εἰκὸς , ἐλθέτω τοῦτο συνεπαγόμενος , καὶ ἀσμένως ἡμῖν εἰσδτχθήσεται . Εἵ δ´ οὐδὲ τοῦτο συνορᾷς ἱκανὸν , ἀλλὰ δεῖ πάντως τῆς τῶν ὑπερεχόντων ἀφέσεως , ἀνιάσομαι μὲν . τοῦ οι.οὐτου στερούμενος , καὶ ὃ σπάνιον εὐνούχοις χρηστοήθοις καὶ ἁπλουστάτοις , καὶ τοῦτο δὴ ταῖς ἄλλαις ἐπηρείαις ὡς ἐπιθήκην προσλογισάμενος , τῷ πάντα λυποῦντα προσενεγκεῖν δυναμένῳ , καὶ τὴν τούτου λύσιν , ὡς εἰκὸς , ἀναθήσομαι . Ὑφ´ οὖν τηρηθείημεν των τοῦ αἰῶνος τούτου σκανδάλων ὑπέρτεροι ταῖς σαῖς ἀγίαις εὐχαῖς . ΕΠΙΣΤ . ϛʹ . Τῷ Καματηρῷ κυρίῳ Γρηγορίῳ . καβαὶ , φαίης αν , Ἀχριδόθεν ἡμῖν καὶ γλώσσης ἀρχιεπισκοπικῆς ἐπιστόλιον πάρος γε μὲν οθτι θάμιζεν . Ἦπου μέγα τὸ τοῦ νῦν ἐπιστέλλειν αἴτιον . Οὐ γὰρ ἂν ἡγνόησεν ὁ ἀρχιεπίσκοπος τῷ ἀνδρί , ὃν σμῆνος περιβομβεῖ βασιλικῶν πραγμάτων , καὶ τὰ παρ´ ἐτέρων γράμματα παρενόχλημα οὐχ ἧττον , ἢ τὸ αὐτὸ γράφειν ἑτέροις . Πόθεν οὖν τὸ καινοφανὲς τόδε χρῆμα , καὶ ἡμῖν ἄκαιρον ; Πόθεν ; ἐκ τῆς σῆς περὶ πᾶν ἀγαθὸν δεξιότητος · ὥστε ἐπειδή σοι Θεὸς τῶ παρὰ βασιλεῖ μεγάλα δύνασθαι δέδωκεν , οὐκ ἐπαριστέρως » ρᾷ τῷ θείῳ δωρήματι , ἀλλὰ φαίνεις αεαυτὸν καὶ τοῦ μείζω δύνασθαι ἄξιον . οἷς τὸ τέωδοθὲν ἀξίως Θεοῦ ᾠκονόμησας · καὶ τοῖς ἐγχειρισθεῖσι ταλάντοις τὸ σὸν δραστήριον ἐνεπιδειξάμενος , δεικνύεις ὡς ἄρα καὶ σοὶ προσήκει τὸ , ἴσθι ἐπάνω ἑέκα πόλειλν παρὰ τοῦ δικαίου Δεσπότου καὶ διανομέως τοῖς ἀξίοις λεγόμενον . Τὸ γὰρ ἐν τῇ προσούσῃ νῦν σοι δυνάμει ἄρχοντι δοῦναι τῷ καθ´ ἡμᾶς , τοῦτο μέν ἐστι τοσοῦτον τοῦ σιδηρέου γένους τῶν νῦν ἡμερῶν ἀπέχον τε , ὅσον ἐγγίζει τῷ παρ´ Ἡσιόδιω χρυσέῳ . Ὃς τὰ τῇ φύσει διεστηκότα παρ´ ἑαυτῶν καινῶς ἥνωσεν , ὄγκον ἤθους , καὶ μετριότητα · τὸν μὲν , τοῖς πονηρευομένοις ἀποτηρῶν . τὴν δὲ , τοῖς χρηστοτέροις ἐκχέων ἡδεῖ τῷ χεύματι · καὶ τῷ μὲν , τὰ μέτρα τῶν ἀδίκων κωλύων · τῇ δέ , τοὺς ἀγαθοὺς
Lemmas: ΤΕ . ὅς . οὗτος ὁ ἐπιστατέω παρ´ ἐγώ ἐκκλησία , δείδω , δέ ὁ φθόνος , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος κακοήθης . οἶς καί ἠρεμέω θυμός ὁ μακρός δύναμαι αναρριπισω . πλήν εἰμί καί ὁ σός ἁγιωσύνη ἱκανός εἰμί δοκέω κατάκρισις ἐγώ ἐξαιρέω ὁ γράμμα ἐν ὑπογράφω ὁ ἡγέομαι μόνος πρός ἐγώ φέρω παρατίθημι αὐτός , ὡς εἰκός , ἔρχομαι οὗτος συνεπάγομαι , καί ἄσμενος ἐγώ εἰσδέχομαι . εἰ δδʹ οὐδέ οὗτος συνοράω ἱκανός , ἀλλά δεῖ πάντως ὁ ὁ ὑπερέχω ἄφεσις , ἀνιάομαι μέν . ὁ οι.ουος στερέω , καί ὅς σπάνις εὐνοῦχος χρηστοήθης καί ἁπλόος , καί οὗτος δή ὁ ἄλλος ἐπήρεια ὡς ἐπιθήκη προσλογίζομαι , ὁ πᾶς λυπέω προσφέρω δύναμαι , καί ὁ οὗτος λύσις , ὡς εἰκός , ἀνατίθημι . Ὑφ´ οὖν τηρέω ὁ ὁ αἰών οὗτος σκάνδαλον ὑπέρτερος ὁ σός ἅγιος εὐχή . π̈κοστ . ϛυʹ . ὁ Καματηρός κύριος Γρηγόριος . Καβάι , φημί αν , Ἀχριδόθεν ἐγώ καί γλῶσσα αρχιεπισκοπικός Ἐπιστόλιον πάρος γε μέν οθτι θαμίζω . ἦπου μέγας ὁ ὁ νῦν ἐπιστέλλω αἴτιος . οὖον γάρ εἄν ἀγνοέω ὁ ἀρχιεπίσκοπος ὁ ἀνήρ , ὅς σμῆνος περιβομβέω βασιλικός πρᾶγμα , καί ὁ παρ´ ἕτερος γράμμα παρενόχλημα οὐ κακός , ἢ ὁ αὐτός γράφω ἕτερος . πόθεν οὖν ὁ καινοφανής ὅδε χρῆμα , καί ἐγώ ἄκαιρος ; πόθεν ; ἐκ ὁ σός περί πᾶς ἀγαθός δεξιότης · ὥστε ἐπειδή σύ θεός ὁ παρά βασιλεύς μέγας δύναμαι δίδωμι , οὐ ἐπαρίστερος » ῥεῖα ὁ θεῖον δώρημα , ἀλλά φαίνω αὐτός καί ὁ μείζων δύναμαι ἄξιος . ὅς ὁ τέωδοθὲν ἀξίως Θεός οἰκονομέω · καί ὁ ἐγχειρίζω τάλαντον ὁ σός δραστήριος ενεπιδεικνυμι , δείκνυμι ὡς ἄρα καί σύ προσήκω ὁ , εἰμί ἐπάνω ἐπίτεξ πολύς παρά ὁ Δίκαιος δεσπότης καί διανομεύς ὁ ἄξιος λέγω . ὁ γάρ ἐν ὁ πρόσειμι νῦν σύ δύναμις ἄρχω δίδωμι ὁ καθ´ ἐγώ , οὗτος μέν εἰμί τοσοῦτος ὁ σιδήρεος γένος ὁ νῦν ἡμέρα ἀπέχω τε , ὅσος ἐγγίζω ὁ παρ´ ησιοδιος χρύσεος . ὅς ὁ ὁ φύσις διΐστημι παρ´ ἑαυτοῦ καινός ἑνόω , ὄγκος ἦθος , καί μετριότης · ὁ μέν , ὁ πονηρεύομαι ἀποτηρέω . ὁ δέ , ὁ χρήστος ἐκχέω ἡδύς ὁ χεῦμα · καί ὁ μέν , ὁ μέτρον ὁ ἄδικος κωλύω · ὁ δέ , ὁ ἀγαθός