cogPG.PG126 182
ἀελφοῦ αὐτοῦ μοναχοῦ τε καὶ τῆς ἐν τῷ Κάστρῳ τοῦ ἀγίου Ἰωάννου προεστῶτος μονῆς ἀνεκλαύσατο , φήσας τοῦτον περιορισθέντα παρὰ μηδενὸς ἀπολαύειν τῆς οἱασοῦν παρακλήσεως , ἅτε τῆς σῆς εὐλαβείας ἀπαγορευσάσης πᾶσι διὰ κηρύγματος , καὶ τὸ ὅλως τῷ μοναχῷ τούτῳ προσέρχεσθαι · εἴ γε ταῦτά εἰσιν ἀληθῆ , πάντως μὲν ἀρχιερατικῆς φιλανθρωπίας ἀνάξια , ἀναγκαίως δὲ ταχείας διορθώσεως ἄξια , ἢ προβήτω παρὰ τῆς σῆς τιμιότοτος , τηροῦντος αὐτὴν τοῦ Κυρίου , ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ τὸν καρπὸν καὶ δικαιοσύνῃ ἐπικεικνυμένην τοῦ Πνεύματος , ΚʹΤῶ αὐτώ παρὰ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ὃσα μὲν ἐπὶ τῇ τοῦ σοῦ γράμματος ἀναγνώσει Καὶ τὴν πρὸς τὰ ἐνταῦθα ἔλευσιν παρῃτεῖτο , τοῖς συνελθοῦσιν ἀδελφοῖς ἔδοξεν , ἐν ἑτέρῳ σοι δεδήλωται Κγράμματι · ἃ δὲ ἰδίᾳ πάλιν ἔχω λέγειν αὐτὸς ἀναγνοὺς τὸν σοφώτατόν σου ἀπόλογον , ὃν ἐποιήσω πρὸς τὸ ἡμέτερον γράμμα , ὃ περί τε τῆς τοῦ μοναχοῦ ἐκὸιώξεως , καὶ τῆς τοῦ ἱερουργεῖν ἐπισχέσεως διελάμβανεν , ἥδη ἄκουε · Ἔοικας μοι , ἀδελφὲ , ἢ μὴ ἀναγνῶναι τὸ γράμμα ἐκεῖνο , ἢ ἀναγνῶναι μὲν , τὸν δὲ νοῦν πρὸς ἄλλοις ἔχων ἀναγκαιοτέροις καὶ Κὁψηλοτέροις , μὴ συνεῖναι ὅλως τὴν τῶν γραφέων διάνοιαν . Πῶς γὰρ θυμοῦ καὶ πικρίας ἔγεμεν γραφέντα , Ἀ πᾶσαν , ὡς δοκῶ , πραῦθυμίαν ἐνδείκνυται ; Καὶ εἰ Κβούλει , παράγαγετὸ γράμμα , καὶ τοῖς δυναμένοις νοεῖν ὑπανάγνωθι , καὶ πάντως ἁλώσῃ , ἢ μὴ συνεὶς αὐτὸς , ἢ συκοφαντεῖν ἡμᾶς ἐν πᾶσιν ἐσπουδακώς . Καίτοι , τί οὐκ ἂν ἐρεῖς ἔνθα μὴ ὁ ἔλεγχος ῥάδιος , ὅπου γε τοῖς οὖτω προδήλως ἀμωμήτοις ἐπιβάλλεις γλῶτταν φαυλίστριαν ; Τὸ δὲ καὶ φθείρειν ἣθη χρηστὰ ὁμιλίας κακὰς , Παύλῳ μὲν προσῆκε λέγειν πρὸς Κορινθίους · σοὶ δὲ πρὸς ἡμᾶς λέγειν οὐκ εὐπρεπὲς , τάχα Κδὲ , οὐδὲ εὐαγὲς , οὐδὲ ὅσιον . Ἡ γὰρ ψεύδῃ ΠαΚτέρας ἡμᾶς λέγων , καὶ οὐκ ἄδηλον τίνι πατρὶ σαυτὸν εἰσποιεῖς , καὶ ὅτι τῳ τοῦ ψεύδους , ᾧ σμναπολεῖ Θεὸς πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος · ἢ ἀληθεύωκ , εἶτα τοὺς Πατέρας κακολογῶν , ἄξιος εἶ τῆς ἐν τῷ ὑόμῳ τοῖς πατραλοίαις ἀφωρισμένης κολάσεως . Πῶς δὲ καὶ τῷ μοναχῷ τὰς ἀκοὰς ἐνδεδώκαμεν , οἶ τοσούτου ἐδεήσαμεν αὐτόθεν ἐκεῖνον πιστὸν ένήσασθαι , ὥστε καὶ τοὺς ὑποκινοῦντας πρὸς τὴν οέπουσαν ἐπεξέλευσιν ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου ἐπεστομίσαμεν , Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωρν . εἰπόντος , ἐὰν μὴ ἀκούσῃ πρότερον καὶ γνών τε ποιεῖ ; Πῶς δὲ καὶ ἀπόντα σε κατεδικάσαμεν , οἵ γε ὅπως παρέσῃ τῇ συνόδῳ , καὶ ἀπολογήσῃ κεκλήκαμεν ; Τὸ γὰρ εἰς ἀπολογίαν καλεῖν τὸν κατηγορούμενον , οἶμαι , οὐ κατακρίνειν ἐστίν · ἀλλ´ οὐδὲ τὸ τὸν νεμόμενόν τι , καὶ τῆς νομῆς ἐξωσθέντα , πάἈιν ἐναποκαθιστάνειν ταύτῃ , καὶ οὕτω τῷ περὶ δεΚσστοτείας δικαστηρίῳ χώραν διδόναι , οὐδὲ τοῦτο μέχρι καὶ τήμερον κατάκρισιν εἶναι ἔμαθον . Εἰ δὲ
Lemmas: ἀλείφω αὐτός μοναχός τε καί ὁ ἐν ὁ Κάστρον ὁ ἅγιος Ἰωάννης προίστημι μονή ἀνακλάω , φημί οὗτος περιορίζω παρά μηδείς ἀπολαύω ὁ οἱασοῦν παράκλησις , ἅτε ὁ σός εὐλάβεια ἀπαγορεύω πᾶς διά κήρυγμα , καί ὁ ὅλως ὁ μοναχός οὗτος προσέρχομαι · εἰμί γε οὗτος εἰμί ἀληθής , πάντως μέν ἀρχιερατικός φιλανθρωπία ἀνάξιος , ἀναγκαῖος δέ ταχύς διόρθωσις ἄξιος , ἢ προβαίνω παρά ὁ σός τίμιος , τηρέω αὐτός ὁ κύριος , ἐν πᾶς ἀγαθωσύνη καί ἀλήθεια ὁ καρπός καί δικαιοσύνη ἐπικινέω ὁ πνεῦμα , ΚʹΤῶ αὐτός παρά ὁ ἀρχιεπίσκοπος ὅσος μέν ἐπί ὁ ὁ σύ γράμμα ἀναγιγνώσκω καί ὁ πρός ὁ ἐνταῦθα ἔλευσις παραιτέομαι , ὁ συνέρχομαι ἀδελφός δοκέω , ἐν ἕτερος σύ δηλόω Κγράμματι · ὁ δέ ἴδιος πάλιν ἔχω λέγω αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ σοφός σύ ἀπόλογος , ὅς ποιέω πρός ὁ ἡμέτερος γράμμα , ὅς περί τε ὁ ὁ μοναχός εκοιωξις , καί ὁ ὁ ἱερουργέω ἐπίσχεσις διαλαμβάνω , ἥδη ἀκούω · ἔοικα ἐγώ , ἀδελφός , ἢ μή ἀναγιγνώσκω ὁ γράμμα ἐκεῖνος , ἢ ἀναγιγνώσκω μέν , ὁ δέ νόος πρός ἄλλος ἔχω ἀναγκαῖος καί κοψηλοτερεω , μή συνίημι ὅλως ὁ ὁ γραφεύς διάνοια . Πῶς γάρ θυμός καί πικρία γέμω γράφω , ὅς πᾶς , ὡς δοκέω , πραϋθυμία ἐνδείκνυμι ; καί εἰμί κβουλις , παράγω γράμμα , καί ὁ δύναμαι νοέω ὑπανάγω , καί πάντως ἁλίσκομαι , ἢ μή συνίημι αὐτός , ἢ συκοφαντέω ἐγώ ἐν πᾶς σπουδάζω . καίτοι , τίς οὐ εἄν εἴρω ἔνθα μή ὁ ἔλεγχος ῥᾴδιος , ὅπου γε ὁ οὗτος πρόδηλος ἀμώμητος ἐπιβάλλω γλῶσσα φαυλίστρια ; ὁ δέ καί φθείρω ἦθος χρηστός ὁμιλία κακός , Παῦλος μέν προσήκω λέγω πρός Κορίνθιος · σύ δέ πρός ἐγώ λέγω οὐ εὐπρεπής , τάχα κδέʹ , οὐδέ εὐαγής , οὐδέ ὅσιος . ὁ γάρ ψεύδω Πατέρας ἐγώ λέγω , καί οὐ ἄδηλος τίς πατήρ σαυτοῦ εἰσποιέω , καί ὅτι ὁ ὁ ψεῦδος , ὅς σμναπολεῖ θεός πᾶς ὁ λαλέω ὁ ψεῦδος · ἢ ἀληθεύω , εἶτα ὁ Πατέρας κακολογέω , ἄξιος εἰμί ὁ ἐν ὁ ὑόμῳ ὁ πατραλοίας ἀφορίζω κόλασις . Πῶς δέ καί ὁ μοναχός ὁ ἀκοή ἐνδίδωμι , οἶς τοσοῦτος δήω αὐτόθεν ἐκεῖνος πιστόν νέος , ὥστε καί ὁ ὑποκινέω πρός ὁ οεπουω ἐπεξέλευσις ἀπό ὁ Εὐαγγέλιος ἐπιστομίζω , μή ὁ νόμος ἐγώ κρίνω ὁ ἄνθρωρν . εἶπον , ἐάν μή ἀκούω πρότερος καί γιγνώσκω τε ποιέω ; Πῶς δέ καί ἄπειμι σύ καταδικάζω , ὁ γε ὅπως πάρειμι ὁ σύνοδος , καί ἀπολογέομαι καλέω ; ὁ γάρ εἰς ἀπολογία καλέω ὁ κατηγορέω , οἴομαι , οὖον κατακρίνω εἰμί · ἀλ οὐδέ ὁ ὁ νέμω τίς , καί ὁ νομή ἐξωθέω , Ἄπαις ἐναποκαθιστάνω οὗτος , καί οὗτος ὁ περί δεΚσστοτείας δικαστήριον χώρα δίδωμι , οὐδέ οὗτος μέχρι καί σήμερον κατάκρισις εἰμί μανθάνω . εἰμί δέ