cogPG.PG126 624
του τῷ σῷ παιδί , θάῤῥει τὸ ἐφ´ ἡμίν · πεποίθαμεν γὰρ , ὅτι δι´ ἡμᾶς αὐτῷ τὴν ζωὴν χαρίσεται Κύριος . Καὶ ἄρα τῷ παιδὶ ἐπευξάμενοι , ὢ καινοῦ θαύματος , ῶ τῆς ἀεὶ λαμπούσης σου χάριτος , σῶτερ Χριστέ , τῷ ποθοῦντι πατρὶ τὸν υἱὸν ζῶντα παρέστησαν . Τί τοίνυν ὁ Πατήρ ; Οἱᾶγιοι , οἱ τοῦ Θεοῦδοῦλοι . οἱ σωτῆρες τῆς ἐμῆς οἰκίας , ἐκραύγασεν , οὐδ´ ἐὕ τῷ καθεσκηκότι ἦν ὑπὸ τῆς χαρᾶς , ἀλλὰ παράβακχόν τι καὶ ἐξεστηκὸς κεκραγὼς , οὐγγνωτέ μοι , πατέρες ὅσιοι , σύγγνωτε , ἀγνόημα ἠγνόησα ἐφ ὑμῖν , πάσης εὐθύνης ὑπέρτερον . Ἀλλ´ ἰδοὺ πάρεστιν ὑμῖν τὰ ἐμὰ , πάρειμι καὶ αὐτὸς ὑμῶν οἰκέτης ἐσόμενος , ἀπολαύσατε τῶν ἐμῶν , χρήσασθέ μοι ὅ τι καὶ βούλεσθε , μόνον ὁρῶν τὸν παῖδα , ὃν ὑμεῖς μοι νῦν ἐγεννήσατε Ιϛʹ . οἶδε τὴν μὲν πίστιν τοῦ ἀνδρὸς προσηκάμενοι , πρὸς δὲ τὴν προκειμένην ὁδὸν κατασπεύδοντες μόνοις ἐφοδίοις τὴν δεξίωσιν αὐτοῦ περιγράψαντες , τὴν πρὸς τὸν Ἴστρον ἄγουσαν ὥδευον , σὺν πολλῇ παραπεμφθέντες τιμῇ ὑπὸ τοῦ καταξιωθέντος ἐκείνου τοῦ θαύματος . Ἐπεὶ δὲ κατὰ τὰς ὄχθας τοῦ Ἱστρου γενόμενοι ἑώρων τὸ ῥεῦμα πολὺ καὶ ἄπορον , ξύλα τρία συνδήσαντες φιλύρας φλοιῷ τῇ ἄνωθεν δυνάμει φρουρούμενοι τὸν ποταμὸν διεπέρασαν , καὶ κατακλυσμὸν αἰρέσεων φεύγοντες ξύλοις κατὰ θείαν ἀπιφροσύνην ἐσώθησαν , καὶ τῇ Βελαγράδωνπόλις αὔτη τῶν περὶ Ἴστρον ἐπισημοτάτη ] προσελθόντες Βοριτακάνῳ τῷ τότε φυλάσσοντι ταύτην ἐνεφανίσθησαν , καὶ πάντα τὰ περὶ αὐτοὺς ἀπήγγειλαν μαθεῖν θέλοντι . Ὡς δὲ ταῦτα μαθὼν ἐκεῖνος ἔννοιαν ἔλαβε τοῦ μεγάλους εἶναι τοὺς ἄνδρας καὶ Θεῷ πλησιάζοντας , δεῖν ἔγνω πρὸς τὸν ἄρχοντα Βουλγαρίας Βορίσηνοὗπερ αὐτὸς ὑποστράτηγος ἦν ὑποστεῖλαι τοὺς ἔένους · ἤδει γὰρ τὸν Βορίσην διψῶντα τοιούτων ἀνδρῶν . Ἐκ μακροῦ ἀναπαύσας οὗν αὐτοὺς , εἶτα τῷ ἄρχοντι δῶρον πολύτιμον ἔπεμψε , δηλώσας αὐτῷ τοιοτους εἶναι τούτους , οἵους αὐτὸς ἐπόθει πόθῳ σφοδρῷ . Ἐπεὶ δὲ τῷ Βορίσῃ προσῆλθον . ὑπο . ἀνεχθέντες ἐντίμως , καὶ ὡς ἔδει τοὺς τὰ πάντα σεμνούς τε καὶ σεβασμίους , ἐπηρώτα τὸ κατ´ αὐτούς . Οἰ δὲ πάντα κατέλεγον ἀπ´ ἀρχῆς ἄχρι τέλους μηδὲν ἐλλείποντες . Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ἄρχων μεγάλως ηὐχαρίστησε τῷ Θεῷ , τοιούτους αὐτοῦ θεράποντας τῇ Βουλγαρίᾳ εὐεργέτας ἐπαποστείλαντι , διδασκάλους τε καὶ καταρτιστὰς δωρησαμένῳ τῆς πίστεως , οὐ τοὺς τυχόντας ἄνδρας , ἀλλ ὁμολογητάς τε καὶ μάρτυρας . στολὰς τε οἰκείας ἱερεῦσι δοὺς καὶ πάση τιμῇ δεξιωσάμενος οἰκήσεις αὐτοῖς ἀπονεμηθῆναι προσέταξε τὰς τοῖς πρώτοις τῶν αὐτοῦ φίλων ἀφωρισμένας , καὶ πᾶσαν αὐτοῖς τῶν χρειωδῶν δαύίλειαν περιεποιήσατο , εὖ ἐκεῖνος εἰδὼς , ὅτι τὸ περὶ μικρόν τι τῶν ἀναγκαίων τῷ σώματι τοῖς τῆς φροντίδος λογισμοῖς ἐπιστρέφεσθαι τῆς πρὸς Θεὸν σχολῆς ἀφαιρεῖται πάμπολυ . εἶχε δὲ αὐτὸν ἔρως δριμὺς τοῦ καθ ἑκάστην τούτοις προσδιαλέγεσθαι καὶ παραὐτῶν ἱστορίας ἀρχαίας καὶ βίους ἀγίων ἀναδιδάσκεσθαι καὶ τὰ τῶν Γραφῶν διὰ στόματος αὐτῶν ἐπιλέγεσθαι . Ἀλλὰ καὶ ὅσοι ἧσαν περὶ αὐτὸν γένους τε ὄγκῳ καὶ πλούτου βάρει τῶν ἄλλων προέχοντες , καὶ οὗτοι δὴ τοῖς ἁγίοις προσφοιτῶντες
Lemmas: ὁ ὁ σός παῖς , θαρσέω ὁ ἐφίημι ἐγώ · πείθω γάρ , ὅτι δις ἐγώ αὐτός ὁ ζωή χαρίζω Κύριος . καί ἄρα ὁ παῖς ἐπεύχομαι , ὦ καινός θαῦμα , οἰδάνω ὁ ἀεί λάμπω σύ χάρις , σωτήρ Χριστός , ὁ ποθέω πατήρ ὁ υἱός ζῶ παρίστημι . τις τοίνυν ὁ Πατήρ ; οιαγιος , ὁ ὁ Θεόδουλος . ὁ σωτήρ ὁ ἐμός οἰκίον , κραυγάζω , οὐδός εὖ ὁ καθίημι εἰμί ὑπό ὁ χαρά , ἀλλά παράβακχος τίς καί ἐξίστημι κράζω , οὐγγνωτέ ἐγώ , πατήρ ὅσιος , συγγιγνώσκω , ἀγνόημα ἀγνοέω ἐπί σύ , πᾶς εὔθυνα ὑπέρτερος . Ἀλ ἰδού πάρειμι σύ ὁ ἐμός , πάρειμι καί αὐτός σύ οἰκέτης εἰμί , ἀπολαύω ὁ ἐμέω , χράω ἐγώ ὅς τίς καί βούλομαι , μόνος ὁράω ὁ παῖς , ὅς σύ ἐγώ νῦν γεννάω ιϛʹ . οἶδα ὁ μέν πίστις ὁ ἀνήρ προσήκω , πρός δέ ὁ πρόκειμαι ὁδός κατασπεύδω μόνος ἐφόδιον ὁ δεξίωσις αὐτός περιγράφω , ὁ πρός ὁ Ἴστρος ἄγω ὁδεύω , σύν πολύς παραπέμπω τιμή ὑπό ὁ καταξιόω ἐκεῖνος ὁ θαῦμα . ἐπεί δέ κατά ὁ ὄχθη ὁ Ἴστρος γίγνομαι ὁράω ὁ ῥεῦμα πολύς καί ἄπορος , ξύλον τρεῖς συνδέω φιλύρα φλόος ὁ ἄνωθεν δύναμις φρουρέω ὁ ποταμός διαπεράω , καί κατακλυσμός αἵρεσις φεύγω ξύλον κατά θεῖος απιφροσυνειμι σῴζω , καί ὁ Βελαγράδωνπόλις οὗτος ὁ περί Ἴστρος ἐπίσημος ] προσέρχομαι Βοριτακάνῳ ὁ τότε φυλάσσω οὗτος ἐμφανίζω , καί πᾶς ὁ περί αὐτός ἀπαγγέλλω μανθάνω ἐθέλω . ὡς δέ οὗτος μανθάνω ἐκεῖνος ἔννοια λαμβάνω ὁ μέγας εἰμί ὁ ἀνήρ καί Θεός πλησιάζω , δήω γιγνώσκω πρός ὁ ἄρχω Βουλγαρία Βορίσηνοὗπερ αὐτός ὑποστράτηγος εἰμί ὑποστέλλω ὁ ἕνος · ἦδος γάρ ὁ Βορίσης διψάω τοιοῦτος ἀνήρ . ἐκ μακρός ἀναπαύω ἐν αὐτός , εἶτα ὁ ἄρχω δῶρον πολύτιμος πέμπω , δηλόω αὐτός τοῖος εἰμί οὗτος , οἷος αὐτός ποθέω πόθος σφοδρός . ἐπεί δέ ὁ Βορίση προσέρχομαι . ὑπο . ἀνέχω ἔντιμος , καί ὡς ἐσθίω ὁ ὁ πᾶς σεμνός τε καί σεβάσμιος , ἐπερωτάω ὁ κατ´ αὐτός . ὁ δέ πᾶς καταλέγω ἀπ´ ἀρχή ἄχρι τέλος μηδείς ἐλλείπω . ἀκέω δέ οὗτος ὁ ἄρχω μέγας εὐχαριστέω ὁ Θεός , τοιοῦτος αὐτός θεράπων ὁ Βουλγαρία εὐεργέτης ἐπαποστέλλω , διδάσκαλος τε καί καταρτιστής δωρέω ὁ πίστις , οὖον ὁ τυγχάνω ἀνήρ , ἀλλ' ὁμολογητής τε καί μάρτυς . στολή τε οἰκεῖος ἱερεύς δίδωμι καί πᾶς τιμή δεξιόομαι οἰκέω αὐτός ἀπονέμω προστάσσω ὁ ὁ πρῶτος ὁ αὐτός Φίλων ἀφορίζω , καί πᾶς αὐτός ὁ χρειώδης δαυιλειος περιποιέω , εὕω ἐκεῖνος εἰδοί , ὅτι ὁ περί μικρός τίς ὁ ἀναγκαῖος ὁ σῶμα ὁ ὁ φροντίς λογισμός ἐπιστρέφω ὁ πρός θεός σχολή ἀφαιρέω παμπολύς . ἔχω δέ αὐτός Ἔρως δριμύς ὁ καθά ἕκαστος οὗτος προσδιαλέγομαι καί παραυος ἱστορία ἀρχαῖος καί βίος Ἀγίων ἀναδιδάσκω καί ὁ ὁ Γραφής διά στόμα αὐτός ἐπιλέγω . ἀλλά καί ὅσος ἧσαν περί αὐτός γένος τε ὄγκος καί πλοῦτος βάρος ὁ ἄλλος προέχω , καί οὗτος δή ὁ ἅγιος προσφοιτάω