cogPG.PG126 163
τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου , καὶ ἐλεόνασας ἐπὶ τὸν Σεβαστὸν τὴν μεγαλωσύνην σου , καὶ διδάξας τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς παράταξιν , καὶ Κούς δακτύ λους εἰς πόλεμον , συνέτριψας ἁμαρτωλοῦ βραχίονας , καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέθλασας , ἐξῆξας πεπεδηένους · καὶ εἶπας τοῖς παρανομοῦσι , Μὴ παρανομεῖτε , καὶ τοῖς παρακικραίνουσι , μὴ ὑψοῦτε κέρας . Ἀλλ´ ὁρᾷς , ὦ πανσέβαστε , ὅπως τὰ Θεοῦ τὰ περὶ σὲ δωρήματα τοῖς τοῦ Θεοῦ λογίοις ὡς δυνατὸν ὕμνησα · ἐπεὶ καὶ δεῖ μὴ ἀνθρωπίνῃ γλώσσῃ τὰ ὑπὲρ ἀνθρώπους κατασμικρύνεσθαι . Φύλαττέ μοι τοίνυν τὴν ἐπὶ ἀγαθότητι θεομιμησίαν , καὶ μηδέποτε μηδενὶ μηδὲν θελήσεις [ Νσῃ ] κακὸν καὶ πρὸς πάντας μὲν ἀγαθωσύνην ἐπιδεικνύμενος , μάλιστα δὲ πρὸς τοὺς ἐξ ἀρχῆς ἐλεηθέντας σοι , ὁποῖοί ἐσμεν ἡμεῖς , οἷς μάλιστα ἂν χαρίσαιο καὶ τὰ μέγιστα , εἴ γε τοὺς ἐν τῇ Εὐρίπῳ συγγενεῖς ἡμῶν ἐλέους ἀξιοῖς , καὶ δείξοις τοῖς ἐν τῆ Ἑλλάδι ὡς παρὰ σοὶ τῷ πανσεβάστῳ πάντων ἀντιλήπτορι πλείονος ὁ ἀρχιεπίσκοπος λόγου ἄξιος . Πλήρωσον οὕν μου τὴν χαρὰν ἐν τοὶς ἐμοῖς ἐν πᾶσιν αὐτῶν ἀντιλαβόμενος , καί σε Θεὸς ἔστω καὶ ἔστω νθώσειε . δοξάζων σε τὸν διὰ τῆς ἀγαθότητος αὐτὸν ὀσημέραι ἀντιδοψάζοντα , καὶ οἱ ἐχθροί σου χοῦν λείξουσιν , Γʹ.·Τῷ Μαχητάρῃ . Εἰ ἐ Θεὸς ἀγάπη ἐστὶν , ὡς ὁ ἠγαπημένος ἐν Χριστῷ μαθητὴς ἐπεθέσπισεν]π.],οὐ κατάβασιν ἐκ Θεοῦ , ἀλλ´ ἀνάβασιν πρὸς Θεὸν τὰ τῆς ἀγάπης ἥγημαι γράμματα , καὶ τοῦτ´ ἐκεῖνο τὴν Ἰακὼβ ὁραθεῖσαν κλίμακα , ἀγγέλους τοὺς λόγους τῆς ἑνώσεως ἔχουσαν , καὶ ἐπὶ πᾶσιν , ἢ πρὸ πάντων , τὸν Κύριον ἐπιστηριζόμενον . Ὥστε μή μοι τῆς ἀγραφίας αἰτιῶ τὸ βούλεσθαι ἡμῖν τὴν πρὸς τὸ κρεῖττον ἕνωσιν τηρεῖν ἀδιάσπαστον · ἀλλὰ μαθὼν ὡς μᾶλλον ἐκ τοῦ τὴν ἀγάπην ἡμῖν διὰ τῶν ὡς ἔνεστιν ὁμιλιῶν ἀῤῥηκτοτέραν πλέκεσθαι , Θεῷ προσδεσμούμεθα , ὼς ἅμα χρῶ τοῖς γράμμασι , καὶ ἵν´ εἴπω τι τῶν ποτε ἡμετέρων , σειρὴν χρυσείην ἐξ οὐρανόθεν κρεμασθεῖσαν , κἀκεῖ τοὺς δι´ αὐτῆς ἀναῤῥιχωμένους ἀνατιθεῖσαν τὰς σάς μοι γραφὰς ἔχε δωρούμενος . Ἐν γὰρ οὕτω βαρβάροις χωρίοις οὐδὲν ἀγαθόν με διλάσκειν ἐθέλουσι , βραχεῖά τις ἀποῤῥοὴ σοφίας ποὸς ἡμᾶς καταβαίνουσα , αὐτὴ δοκεῖ τοῦ νέκταρος ἡ πηγή . Ὅπως οὖν μοι τοῦ λοιποῦ αὔους παροοῴης ἡμας ἐν γῇ ἐρήεῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνθδρῳ . Τοιαύτη γὰρ ἣν κατεδικάσθημεν οἱ τοῖς πολλοῖς μακαριστοὶ καὶ ἀπόβλεπτοι . Μακάριος μὲν ἐν ἀνορᾶ νολίζομαι , ὅταν δ´ ἀνοίξω τὰς θύρας , τρισἀθλιος . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οὐκ ἔστιν ὅτε μὴ ἀνακλαυσάμενος , οὕπω καὶ παράκλησιν ἔσχηκα · δόξαν , οἷμαι , τῷ ἀληθινῷ Παρακλήτῳ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔτι κατάβασιν ἀναβάλλεσθαι . ἵν´ ἢ δοκιμάσῃ τὸν πόθον , ἢ νδείξῃ μὴ ἀξίους τῆς αὐτοῦ χάριτος · ὡς τοῖς γε Χριστοῦ γνησίοις συνουσιώταις , οἷσθα ὅτι καὶ iΠi.-Ηαελειανί .
Lemmas: ὁ φάος σύ καί ὁ ἀλήθεια σύ , καί ἐλεόνασας ἐπί ὁ Σεβαστός ὁ μεγαλωσύνη σύ , καί διδάσκω ὁ χείρ αὐτός εἰς παράταξις , καί κα δακτύ Λοῦς εἰς πόλεμος , συντρίβω ἁμαρτωλός βραχύς , καί μοχλός Σιδηροῦς συνθλάω , ἐξάγω πεδάω · καί εἶπον ὁ παρανομέω , μή παρανομέω , καί ὁ παρακικραινω , μή ὑψόω κέρας . Ἀλ ὁράω , εἰμί πανσέβαστος , ὅπως ὁ Θεός ὁ περί σύ δώρημα ὁ ὁ Θεός λόγιος ὡς δυνατός ὑμνέω · ἐπεί καί δεῖ μή ἀνθρώπινος γλῶσσα ὁ ὑπέρ ἄνθρωπος κατασμικρύνω . φυλάσσω ἐγώ τοίνυν ὁ ἐπί ἀγαθότης θεομιμησία , καί μηδέποτε μηδείς μηδείς ἐθέλω [ Νέση ] κακός καί πρός πᾶς μέν ἀγαθωσύνη ἐπιδείκνυμι , μάλιστα δέ πρός ὁ ἐκ ἀρχή ἐλεέω σύ , ὁποῖος εἰμί ἐγώ , ὅς μάλιστα εἄν χαρίζομαι καί ὁ μέγας , εἰμί γε ὁ ἐν ὁ Εὔριπος συγγενής ἐγώ ἔλεος ἀξιόω , καί δείκνυμι ὁ ἐν τῆ Ἑλλάς ὡς παρά σύ ὁ πανσέβαστος πᾶς ἀντιλήπτωρ πλείων ὁ ἀρχιεπίσκοπος λόγος ἄξιος . πληρόω οὖν ἐγώ ὁ χαρά ἐν ὅς ἐμέω ἐν πᾶς αὐτός ἀντιλαμβάνω , καί σύ θεός ἵστημι καί ἵστημι θνῄσκω . δοξάζω σύ ὁ διά ὁ ἀγαθότης αὐτός οσημέραι αντιδοψαζοειντα , καί ὁ ἐχθρός σύ χόω λείχω , Γʹ.·Τῷ Μαχητάρης . εἰμί εἰ θεός ἀγάπη εἰμί , ὡς ὁ ἀγαπάω ἐν Χριστός μαθητής ἐπεθέσπισεν]π.],οὐ κατάβασις ἐκ Θεός , ἀλ ἀνάβασις πρός θεός ὁ ὁ ἀγάπη ἡγέομαι γράμμα , καί τοῦτος ἐκεῖνος ὁ Ἰακώβ ὁράω κλῖμαξ , ἄγγελος ὁ λόγος ὁ ἕνωσις ἔχω , καί ἐπί πᾶς , ἢ πρό πᾶς , ὁ κύριος ἐπιστηρίζω . ὥστε μή ἐγώ ὁ ἀγραφία αἰτιάομαι ὁ βούλομαι ἐγώ ὁ πρός ὁ ἀγαθός ἕνωσις τηρέω ἀδιάσπαστος · ἀλλά μανθάνω ὡς μᾶλλον ἐκ ὁ ὁ ἀγάπη ἐγώ διά ὁ ὡς ἔνειμι ὁμιλία ἀῤῥηκτοτέραν πλέκω , Θεός προσδεσμέω , οὖς ἅμα χράω ὁ γράμμα , καί ὅς εἶπον τίς ὁ ποτός ἡμέτερος , σειρά χρύσεος ἐκ οὐρανόθεν κρεμάννυμι , ἐκεῖ ὁ δις αὐτός αναρριχώμαι ἀνατίθημι ὁ σός ἐγώ γραφή ἔχω δωρέω . ἐν γάρ οὗτος βάρβαρος χωρίον οὐδείς ἀγαθός ἐγώ διλασκω ἐθέλω , βραχύς τις απορροή σοφία ποιός ἐγώ καταβαίνω , αὐτός δοκέω ὁ νέκταρ ὁ πηγή . ὅπως οὖν ἐγώ ὁ λοιπός αὖος παροράω ἡμεῖς ἐν γῆ ἐρήεῳ καί ἄβατος καί ἀνθδρῳ . τοιοῦτος γάρ ὅς καταδικάζω ὁ ὁ πολύς μακαριστός καί ἀπόβλεπτος . Μακάριος μέν ἐν ἀναιρέω νολιζω , ὅταν δδʹ ἀνοίγω ὁ θύρα , τρισάθλιος . ἀλλά οὗτος μέν οὐ εἰμί ὅτε μή ἀνακλάω , οὔπω καί παράκλησις ἔχω · δόξα , οἴομαι , ὁ ἀληθινός Παράκλητος ὁ πρός ἐγώ ἔτι κατάβασις ἀναβάλλω . ὅς ἢ δοκιμάζω ὁ πόθος , ἢ δείκνυμι μή ἄξιος ὁ αὐτός χάρις · ὡς ὁ γε Χριστός γνήσιος συνουσιώτης , οἶδα ὅτι καί iπi.-ηαελειιδμαν .