cogPG.PG126 57
σὸέντες , τὴν πρὸς αὐτὰ ὁμοιότητα οὐκ ἀναίνονται . ΛΙανικῶς γὰρ καὶ αὐτοὶ καὶ ἀκατασχέτως ταῖς κατὰ σοῦ Θεοῦ βλασφημίαις ἐλαυνόμενοι ὑπὸ τῶν τῆς πονηρίας πνευμάτων , ἐπαφρίζουσι τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας , εἰς ἀφρὸν ἀποτελευτῶντες μετὰ τοῦ κόσμου τῆς βλασφημίας , ἐκ τῆς τοῦ βίου αὐτῶν ἀνυποστάτου καὶ εὐδιαλύτου αἰσχρότητος . Τοιοῦτος γὰρ καὶ ὁ πρὸς ὅν παρεικάσθησαν ἀφρὸς τῶν κυμάτων Ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες · νεφέλαι ἄκα . δροι ὑπὸ ἀνέμων παραφερόμεναι[νπεριφ ] · δένδρα φθινοπωρινὰ , ἄκαρπα , δίς ἀποθανόντα καὶ ἐκριζωθέντα · κύματα ἄγρια θαλάσσης , ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας · ἀστέρες πλακῦται , οἰς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται . Τὸ , Ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες , ἤτοι πρὸς τὸ , σπιλάδες , συντακτέον · ἵνα ἧ τὸ νόημα οὕτω · Σπιλάδες ἀφόβως συνευωχούμενοι , τοῦτ´ ἔστι μηδένα φόβον τοῖς συνδείπνοις προσδοκῶσιν , ἐξαίφνης ὥσπερ σπιλάδες ἐπάγοντες τὸν ὄλεθρον αὐτοὺς ς τῶν ψυχῶν · ἢ πρὸς τὸ , ποιμαίνοντες , τὸ , ἀφόβως ἑαυτούς , συντάττοντες , τοιοῦτον εὐρήσομεν νόημα · Ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες , οὐ δεδιότες τὸ ἀπὸ τοῦ μὴ ἐπίστασθαι ποιμαίνειν κρῖμα , τυφλοὶ τυφλοὺς ὁδηγοῦντες , καὶ εἰς βόθυνον , τὸ τοῦ Κυρίου ἐρεῖν , μετὰ τῶν ποιμαινομένων ἐμπίπτοντες . Προερήτευσε δὲ καὶ τούτοις ἔβδομος ἀπὸ Ἀ δὰι , Ἐνώχ χ , λέγων · Ἱδοὺ Πλθε Κύριος ἐν ἁγίαις χυρίάσιν αὐτοῦ , ποιῆσαι κρίσιν κατά πάντων . καὶ ἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς αὐτῶν περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν , ἀν ἡσέβην σα , καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν , ὧν ἐλάλησαν κατ´ αὐτρῦ ἀαρτωλοὶ ἀσεβεῖς . Οὗτοί εἰσε γογγυσται , μεμψίμοιροι , κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐ τν ποΡεΙόμενοι , καὶ τὸ στόμα αὐτων λαλεῖ ὑπἔρογκα , θαυμάζοντες πρόσωπα , ὡφελείας χάριν Ὑμεῖς δέ , ἀγαπητοί , μνήσθητε τῶν ῥημάτων τὼν προσιρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ Κυρέου ἡμῶν ἦσοῦ Χριστοῦ · ὅτι ἔλεγον ὑμν , ὅτι Ἐπ´ ἐσχάτου τοῦ χρόνου [ . ἐν ἐσχάτῳ χρόνφ ] ἄσονται ἐμπαϊκται , κατὰ τὸς ἐαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν . - Εἰρηκὼς τὰ προρφοδευόμενα ἡμῖν , ἐπιφέρει καὶ τὸν Ἐνὼχ , τὴν ἀποκειμένην αὐτοῖς προφητεύοντα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κάκωσιν ἐν τοῖς ἐσχάτοις [ τῆς ] τοῦ Κυρίου δηλονότι δικαιοκρισίας . ἀσεβὴς δὲ , ἁμαρτωλοῦ δαφέρει · καθὸ ὁ μὲν ἀσεβής περὶ Θεὸν ἔχει τὸ πλημμελές · ὁ δὲ ἁμαρτωλὸς , περὶ τὰ κατὰ τὸν βίον πραττόμενα , τοῦ τῆς δικαιοσύνης σκοποῦ , ἕσπιν ἀστόχημα . Μετὰ ταῦτα ἀφέμενος τοῦ τῶν ἀσεβῶν ὁμοιώματος , ἤδη´ δὲ καὶ εἰς αὐτόχρημα χωρεῖ τῆς κατ´ αὐτῶν ἐνδείξεως , γογγυστὰς αὐτοὺς καὶ μεμύιμοίρους καλῶν . Ἔστι δὲ γογγυστὴς μὲν ὁ ὑπ´ ὁδόντα καὶ ἀπαῤῥησιάστως τῷ δυσαρέστω ἐπιμεμφόμενος · μεμψίμοιρος δὲ , ὁ πάντα καὶ ἀεὶ σκώπτειν ἐπιτηδεύων . Γογγυσταὶ δὲ καὶ μεμψίμοιροι οὗτοί εἰσιν οἱν μιαροὶ , φησίν . Οὐ γὰρ ἔχουσι παῤῥησίαν τῇ διδασκαλίᾳ αὐτῶν δι´ αἰσχρότητα χρήσασθαι . Οὐ γὰρ
Lemmas: σέντος , ὁ πρός αὐτός ὁμοιότης οὐ ἀναίνομαι . λιανικώς γάρ καί αὐτός καί ἀκατάσχετος ὁ κατά σύ Θεός βλασφημία ἐλαύνω ὑπό ὁ ὁ πονηρία πνεῦμα , ἐπαφρίζω ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνη , εἰς ἀφρός ἀποτελευτάω μετά ὁ κόσμος ὁ βλασφημία , ἐκ ὁ ὁ βίος αὐτός ἀνυπόστατος καί εὐδιάλυτος αἰσχρότης . τοιοῦτος γάρ καί ὁ πρός ὅς παρεικάζω ἀφρός ὁ κῦμα ἄφοβος ἑαυτοῦ ποιμαίνω · νεφέλη Ἄκα . δροι ὑπό ἄνεμος παραφέρω ] · δένδρον φθινοπωρινός , ἄκαρπος , δίς ἀποθνῄσκω καί ἐκριζόω · κῦμα ἄγριος θάλασσα , ἐπαφρίζω ὁ ἑαυτοῦ αἰσχύνη · ἀστήρ πλάσσω , οἶς ὁ ζόφος ὁ σκότος εἰς αἰών τηρέω . ὁ , ἄφοβος ἑαυτοῦ ποιμαίνω , ἤτοι πρός ὁ , σπιλάς , συντακτέον · ἵνα ἧ ὁ νόημα οὗτος · σπιλάς ἄφοβος συνευωχέομαι , τοῦτος εἰμί μηδείς φόβος ὁ σύνδειπνος προσδοκάω , ἐξαπίνης ὥσπερ σπιλάς ἐπάγω ὁ ὄλεθρος αὐτός Σ ὁ Ψυχή · ἢ πρός ὁ , ποιμαίνω , ὁ , ἄφοβος ἑαυτοῦ , συντάσσω , τοιοῦτος εὑρίσκω νόημα · ἄφοβος ἑαυτοῦ ποιμαίνω , οὖον δείδω ὁ ἀπό ὁ μή ἐφίστημι ποιμαίνω κρίμα , τυφλός τυφλός ὁδηγέω , καί εἰς βόθυνος , ὁ ὁ κύριος εἴρω , μετά ὁ ποιμαίνω ἐμπίτνω . Προερήτευσε δέ καί οὗτος ἕβδομος ἀπό ὅς δάιος , Ἐνώχ χ , λέγω · ἰδού Πλθε Κύριος ἐν ἅγιος χυριασις αὐτός , ποιέω κρίσις κατά πᾶς . καί ἐλέγχω πᾶς ὁ ἀσεβής αὐτός περί πᾶς ὁ ἔργον ἀσέβεια αὐτός , εἰς εἰσβαίνω σός , καί περί πᾶς ὁ σκληρός , ὅς λαλέω κατ´ αὐτρῦ ἀαρτωλοὶ ἀσεβής . οὗτος ἵζω γογγυστής , μεμψίμοιρος , κατά ὁ ἐπιθυμία αὖος τ πορειομενω , καί ὁ στόμα αὐτῖς λαλέω υπέρογκα , θαυμάζω πρόσωπον , ὡφελεία χάρις σύ δέ , ἀγαπητός , μιμνήσκω ὁ ῥῆμα ὅς προσλέγω ὑπό ὁ ἀπόστολος ὁ κυρέω ἐγώ εἶμαι Χριστός · ὅτι λέγω ὑμνέω , ὅτι Ἐπ´ ἔσχατος ὁ χρόνος [ . ἐν ἔσχατος χρόνφ ] ἀάω ἐμπαίκτης , κατά τός ἑαυτοῦ ἐπιθυμία πορεύω ὁ ἀσέβεια . - ἐρῶ ὁ προρφοδευόμενα ἐγώ , ἐπιφέρω καί ὁ Ἐνώχ , ὁ ἀπόκειμαι αὐτός προφητεύω ὑπό ὁ Θεός κάκωσις ἐν ὁ ἔσχατος [ ὁ ] ὁ κύριος δηλονότι δικαιοκρισία . ἀσεβής δέ , ἁμαρτωλός δαφέρει · καθό ὁ μέν ἀσεβής περί θεός ἔχω ὁ πλημμελής · ὁ δέ ἁμαρτωλός , περί ὁ κατά ὁ βίος πράσσω , ὁ ὁ δικαιοσύνη σκοπός , Εσπίν ἀστόχημα . μετά οὗτος ἀφίημι ὁ ὁ ἀσεβής ὁμοίωμα , ἀείδω δέ καί εἰς αὐτόχρημα χωρέω ὁ κατ´ αὐτός ἔνδειξις , γογγυστής αὐτός καί μεμυιμοιερος καλός . εἰμί δέ γογγυστής μέν ὁ ὑπό ὀδούς καί ἀπαῤῥησιάστως ὁ δυσαρεστέω ἐπιμέμφομαι · μεμψίμοιρος δέ , ὁ πᾶς καί ἀεί σκώπτω ἐπιτηδεύω . γογγυστής δέ καί μεμψίμοιρος οὗτος εἰμί ὅς μιαρός , φημί . οὖον γάρ ἔχω παρρησία ὁ διδασκαλία αὐτός δις αἰσχρότης χράω . οὖον γάρ