cogPG.PG126 588
ἢ Βαβυλωνίοις . Σὺ σπερεῖς , καὶ οὐ μὴ ἀμήσῃς · σὺ πέσεις ἀ λαίαν , καὶ οὐ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον , καὶ ποιήσεις οἶνον . καὶ οὐ μὴ πίῃς οἶνον . Καὶ ὅτε μὲν θῖρίσας τις , οὐκ ἀξιόλογον δρέπεται τὸν καρπὸν , ὀργὴ Θεοῦ ἐστιν · ὅταν δὲ οὐδὲ δρέπανον ἐπιβάλῃ ταῖς ἀρούραις , περβολὴ θεομννίας · καὶ ὅταν πιέζῃ ἐλαίαν , καὶ οὐδὲ σοσοῶτον ἔλαιον ἐκ τοῦ πιεσμοῦ ἀπολαμβάνει , ὥστε ἀλείθεσθε]-ψασθαι ] γοῦν , ἀλλὰ κἂν οἷνον ποιήσῃ , ὀξοῖνον τοῦτον καὶ ἄχρηστον πρὸς πόσιν ποιεῖ · ἢ εὔχρηστον μὲν ἴσως τοῦτον γεωργεῖ , ἀθρόον δὲ ἀναρπάζεται ἢ φυσικῷ θανάτῳ , ἢ πολεμίων ξίφει , ὥστε μηδὲ καιρὸν σχεῖν ἀπολαῦσαι σούτου . Ἔσπειραν οἱ τῶν Ἰουδαίων Γραμματεῖς τὴν κατὰ τῆς Χριστοῦ ἀναστάσεως συκοφαντίαν , ἀλλ´´ οὐκ ἐθέοισαν πίστιν · τοὐναντίον γὰρ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ ἡ ἀνάστασις αὐτοῦ πιστεύεται . Ἐλαία ἦν ὁ νόμος , τὸ πνεῦμα γεννῶν · ἀλλ´ αὐτοὶ πιέζοντες τὸν νάτιον κακῶς , καὶ κατὰ τὸ γράμμα , καὶ εἰς τὸν πνευματικὸν μὴ διαβαίνοντες , οὐκ ἀλείφονται τῶ ἐλαίῳ τῆς ἀγαλλιάσεως , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἔγοντες τὸ χρίσμα ἐκ τοῦ ἁγίου Πνεύματος Χριστοὶ γένωνται . Ἐποίησαν οἶνον γὰρ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐγένετο , ἐξ ὧν ὁ Χριστὸς τὸ κατὰ σάρκα . ὁ οἶνος δ νοητὸς , ὁ τὴν τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ἀνθρώπου καρδίαν εὐφραίνων ) , ἀλλ´ οὐ δέχονται τοῦτον τὸν οἶνον , Καὶ ἄλλως δὲ ἐποίησαν οἶνον , σφάξαντες τὸν Κύριον , οὗ τὸ αἶμα , οἶνος , ἀλλ´ οὐ πίνουσι τὸν οἶνον τοῦτον τὸν Κμυστικόν . Καὶ ὁ σπείρων δὲ εἰς τὴν σάρκα , καὶ ἐκ τῆς σαρκὸς θερίζων φθορὰν , οὐδὲν θερίζει · ἐπειδὴ τὰ φθειρόμενα θερίζει . Πιέζει δὲ ὁ λυπῶν τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον , διὰ τῶν αἰσχρῶν πράξεων παρὰ τοὺς νά μους , τοῦ Ἀποστόλου λέγοντος · Καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον · διὸ οὐδὲ τῆς ἱλαρότητος τοῦ Πνεύματος ἐπιτεύξεται . Ποιεῖ οἶνον . καὶ οὐ πίνει οἶνον ὁ διδάσκων ἐτέρους , ἑαυτὸν δὲ μὴ διδάσκων Καὶ ἀφανισθήσεται νόμεμα λαοῦ . Ἃ εἶχες , φησὶ , παράνομα νόμιμα ἐπί τε τοῖς ἄλλοις , καὶ ἐπὶ τῷ προσάγειν τοῖς εἰδώλοις τοὺς παρ´ ἐμοῦ διδομένους καρποὺς , ἀφανισθήσονται . Πῶς γὰρ ἀπαρχὰς προσἀξεις τοῖς θεοῖς σου , τοσαύτης ἀφορίας κατασχούσης σε ; Καλῶς δὲ εἶπεν νόμιμα λαοῦ , ἵνα μάθης , ὅτι οὐ περὶ ὧν αὐτὸς ἐνομοθέτησε λέγει , ἀλλὰ περὶ ἦυ αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἐπέθῃκαν ἄλλος ἄλλο ἐξευρόντες . υοΠ ς ἰρ εααῖί , φεὶ ἀε ἰἰε φ ἱρεὶ εἰὺἰειῖρεῖε , αἱλ αἰ αοορίίαωις , μιπσιίρωΤΙΙΙΕ . Καὶ ἐφύλαξας τὰ δικαιώματα Ζαμβρῆ , καὶ πάντα τὰ ἔργα οἴκου Ἀχαάβ . Ἰδοὺ καὶ ἐντεῦθεν δηλοῦται περὶ ποίων νομίμων ἀνωτέρω εἴρηκεν . Ἐφύλαξας γὰρ , φησὶ , τὰ δικαιώματα Ζαμβρη . Οὕτος δὲ τοῦ Ἀχαὰβ ἦν πατὴρ , ζηλώσας ἐπὶ τῇ ἀσεβείᾳ τὸν Ἰεροβοὰμ , υἱὸν Ναβάτ . οἶκον δὲ
Lemmas: ἢ Βαβυλώνιος . σύ σπείρω , καί οὖον μή ἀμάω · σύ πέφτω ὅς λεία , καί οὖον μή ἀλείφω ἔλαιον , καί ποιέω οἶνος . καί οὖον μή πίνω οἶνος . καί ὅτε μέν θρίζω τις , οὐ ἀξιόλογος δρέπω ὁ καρπός , ὀργή Θεός εἰμί · ὅταν δέ οὐδέ δρεπάνη ἐπιβάλλω ὁ ἄρουρα , περβολὴ θεομννίας · καί ὅταν πιέζω ἐλαία , καί οὐδέ σῴζω ἔλαιον ἐκ ὁ πιεσμός ἀπολαμβάνω , ὥστε ἀλείφω ] γοῦν , ἀλλά κἀν οἶνος ποιέω , ὀξύς οὗτος καί ἄχρηστος πρός πόσις ποιέω · ἢ εὔχρηστος μέν ἴσως οὗτος γεωργέω , ἀθρόος δέ ἀναρπάζω ἢ φυσικός θάνατος , ἢ πολέμιος ξίφος , ὥστε μηδέ καιρός ἔχω ἀπολαύω Σούτου . σπείρω ὁ ὁ Ἰουδαῖος Γραμματεύς ὁ κατά ὁ Χριστός ἀνάστασις συκοφαντία , ἀλ οὐ θέω πίστις · ἐναντίος γάρ ἐν ὅλος ὁ κόσμος ὁ ἀνάστασις αὐτός πιστεύω . Ἐλαία εἰμί ὁ νόμος , ὁ πνεῦμα γεννάω · ἀλ αὐτός πιέζω ὁ Νάτιον κακῶς , καί κατά ὁ γράμμα , καί εἰς ὁ πνευματικός μή διαβαίνω , οὐ ἀλείφω ὁ ἔλαιον ὁ ἀγαλλίασις , ἵνα καί αὐτός γίγνομαι ὁ χρίσμα ἐκ ὁ ἅγιος πνεῦμα Χριστός γίγνομαι . ποιέω οἶνος γάρ σωτηρία ἐκ ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι , ἐκ ὅς ὁ Χριστός ὁ κατά σάρξ . ὁ οἶνος δ νοητός , ὁ ὁ ὁ κατά ἀλήθεια ἄνθρωπος Καρδία εὐφραίνω ) , ἀλ οὖον δέχομαι οὗτος ὁ οἶνος , καί ἄλλως δέ ποιέω οἶνος , σφάζω ὁ κύριος , ὅς ὁ αἷμα , οἶνος , ἀλ οὖον πίνω ὁ οἶνος οὗτος ὁ Κμυστικόν . καί ὁ σπείρω δέ εἰς ὁ σάρξ , καί ἐκ ὁ σάρξ Θερίζων φθορά , οὐδείς θερίζω · ἐπεί ὁ φθείρω θερίζω . πιέζω δέ ὁ λύπη ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω , διά ὁ αἰσχρός πρᾶξις παρά ὁ νάω ξενότιμος , ὁ ἀπόστολος λέγω · καί μή λυπέω ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω · διό οὐδέ ὁ ἱλαρότης ὁ πνεῦμα ἐπιτυγχάνω . ποιός οἶνος . καί οὖον πίνω οἶνος ὁ διδάσκω ἕτερος , ἑαυτοῦ δέ μή διδάσκω καί ἀφανίζω νόμος λαός . ἁ ἔχω , φημί , παράνομος νόμιμος ἐπί τε ὁ ἄλλος , καί ἐπί ὁ προσάγω ὁ εἴδωλον ὁ παρ´ ἐγώ δίδωμι καρπός1 , ἀφανίζω . Πῶς γάρ ἀπαρχή προσάγω ὁ θεός σύ , τοσοῦτος ἀφορία κατασχάω σύ ; καλῶς δέ εἶπον νόμιμος λαός , ἵνα μανθάνω , ὅτι οὖον περί ὅς αὐτός νομοθετέω λέγω , ἀλλά περί ἐΰς αὐτός ἑαυτοῦ ἐπιτίθημι ἄλλος ἄλλος ἐξευρίσκω . Που Σ ἰρ ἐάω , φεῖ ἀεί ἰάομαι φ ἱερεύς ειυιειιρεω , αἱλ ὁ αοορίίαωις , μιπσιίρωΤΙΙΙΕ . καί φυλάσσω ὁ δικαίωμα Ζαμβρῆ , καί πᾶς ὁ ἔργον οἶκος Ἀχαάβ . ἰδέ καί ἐντεῦθεν δηλόω περί ποῖος νόμιμος ἀνωτέρω εἴρω . φυλάσσω γάρ , φημί , ὁ δικαίωμα Ζαμβρη . οὗτος δέ ὁ Ἀχαάβ εἰμί πατήρ , ζηλόω ἐπί ὁ ἀσέβεια ὁ Ιεροβοάμ , υἱός Ναβάτ . οἶκος δέ