cogPG.PG126 411
ἐξίλασμα παραινῶ ὑμῖν λαβεῖν , ἀλλὰ λόγους ἱκετηρίους , καὶ ὁμολογοῦντας τὴν τοῦ Κυρίου μεγαλειότητα . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ εἴδωλα ὡμολογήσατε θεοὺς , ὰρνπσάιμενοι τοῦτον . νῦν πάλιν λόγους λάβετε ἀρνουμένους ἐκεῖνα , καὶ ὁμολογοῦντας αὐτόν . Εἰτα διδάὶ σκει ποίους δεῖ λόγους λαβεῖν . εἴπατε αὐτῷ , ὅπως μὴ λάβητε ἀδικίαν , καὶ Τάβητε ἀγαθά . Ἰκετεύσατε αὐτὸν , φησὶ , καὶ αἰτήσασθε , ἵνα μὴ λάβητε τοὺς καρποὺς τῆς ἀδικίας , οἵτινες ἦσαν ἣ τε αἰχμαλωσία , καὶ τὰ ἐκ ταύτης κακἀ , ἵνα λάβητε ἀγαθά . Καὶ ἀνταποδώσωμεν [ νσομ ] καρπὸν χειΚλόων ἡμῶν . Εἴπατε καὶ τοῦτο , ὅτι ὑπισχνούμεθα ὁμολογεῖν τῷ σῷ ὀνόματι , καὶ οὐ τῷ τῶν εἰδώλων · τοῦτο γάρ ἐστι καρπὸς χειλέων ἡμῶν · χρέος δὲ ἡμῖν ἐστιν . Οὐ γὰρ εἶπε , δώσομεν , ἀλλὰ , ἀνταποδώσομεν . Ποιητὴν γάρ σε καὶ εὐεργέτην ἔχοντες , ἀναγκαίως ὀφείλομέν σοι τὴν ὁμολογίαν ταύτην . Ἀσσοὺρ οὐ σώσει ἡμᾶς , καὶ ἐφ´ ἵππου οὐ ἀναβησόμεθα · οὐκέτι οὐ μὴ εἴπωμεν · Θεοὶ ἡμῶν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ἡμῶν . Οὐκέτι , φησὶν , οὐ ἄενὶ ἀνθρώπῳ θαῤῥήσομεν , οὔτε τῆ τῶν Ἀσσυρίων βοηθείᾳ , οὕτε τῳ ἡμετέρῳ ἱππικῷ , οὔτε τὰ εἴδωλα θεοὺς ὀνομάσομεν . Ὅρα ὀὲ , ὅτι τῇ εἰδωλολατρείᾳ συνέταξε τὸ θαῤῥεῖν ἀνθρώποις καὶ ἴπποι - · τά τε γὰρ εἴδωλα μάταια , καὶ ἄνθρωπος ματαιότης , καὶ πάντα τὰ περὶ αὐτόν . Ταῦτα δοκεῖ παραινεῖν καὶ τοῖς καυχωμένοις δικαιοῦσθαι ἐξ ἔργων νόμου , καί φησιν , ὅτι Ἐπιστράφητε πρὸς Κύριον , τοῦ γράμματος ἀφέμενοι , καὶ τὸ κάλυμμα περιελόντες , Ἀ κεῖται ἐπὶ τὴν καρδίαν ὑμῶν , ἀναγινωσκομένου Μωσέως · Ἐπισπράφητε πρὸς τὸν Κύριιν . Ὁ δε Κύριος τὸ πνεῦμά ἐστι . Καὶ , Ἐὰν πιστεύσῃς μέν τῇ καρδίᾳ σου , ὁμολογήσῃς δὲ τῷ στόματι Κύριον Ἰησοῦν , σωθήσῃ . Οὗτος ὁ καρπὸς τῶν χειλέων , κάρπωμα δεκτόν . Ὁμολόγησον δὲ , ὅτι οὖτε Ἀσσοὺρ , καὶ ἡ οἴησις , ἡ ἐπὶ τῷ πατέρα ἔχειν τὸν Ἀβραὰμ , οὔτε ἵππος καὶ τὸ φρύαγμα τῆς ἐπὶ τῆ περιτομῇ καυχήσεως σώσει σε · ἀλλὰ πίστις δι´ ἀγάπης ἐνεργουμένη . Ὁ μὲν οὖν ἁμαρτάνων , οὐκ ἔχει λάγους μεθ´ ἑαυτοῦ · ἀλόγως γὰρ πάντα πραττει · ὁ δὲ ἐπιστρεφόμενος καὶ μετανοῶν , εὐλόγως πάντα πράττων , λόγους λαμβάνειν λέγεται . Καὶ ἄλλως δέ , ὅτι λογοπραγεῖ ἑαυτὸν καὶ εὐθιόνας ἀπαι τεῖ πολ ολν μέλλοντος δικαστηρίου αὐτὸς ἑαυτὸν ἐτάῆων , καὶ . ἱ μὲν κατώρθωσε , τί δὲ λείπεται διερευνώμενος · καὶ πὔτε ἐπὶ δόξῃ καὶ πλούτῳ αἴρεταιταῦτα γὰωτν Ἀσσυρίων χαρακτηριστικὰ ) , οὔτε ἐφ´ ἵππον ἀναβαίνει ὡς ἐποχούμενος καὶ τερπόμενος τῇ θηλυμανίᾳ · οὔτε τοῖς ἄλλοις ἔργοις τῆς πρακτικης αυτου
Lemmas: ἐξίλασμα παραινῶ σύ λαμβάνω , ἀλλά λόγος ἱκετήριος , καί ὁμολογέω ὁ ὁ κύριος μεγαλειότητα . ἐπεί γάρ ὁ εἴδωλον ὁμολογέω θεός , αρνπσαιμενω οὗτος . νῦν πάλιν λόγος λαμβάνω ἀρνέομαι ἐκεῖνος , καί ὁμολογέω αὐτός . εἶτα Διδαί σκῶ ποῖος δεῖ λόγος λαμβάνω . εἶπον αὐτός , ὅπως μή λαμβάνω ἀδικία , καί Τάβης ἀγαθός . ἱκετεύω αὐτός , φημί , καί αἰτέω , ἵνα μή λαμβάνω ὁ καρπός1 ὁ ἀδικία , ὅστις εἰμί ὅς τε αἰχμαλωσία , καί ὁ ἐκ οὗτος κακός , ἵνα λαμβάνω ἀγαθός . καί ἀνταποδίδωμι [ ν ] καρπός χεικλοω ἐγώ . εἶπον καί οὗτος , ὅτι ὑπισχνέομαι ὁμολογέω ὁ σός ὄνομα , καί οὖον ὁ ὁ εἴδωλον · οὗτος γάρ εἰμί καρπός1 χεῖλος ἐγώ · χρέος δέ ἐγώ εἰμί . οὖον γάρ εἶπον , δίδωμι , ἀλλά , ἀνταποδίδωμι . Ποιητής γάρ σύ καί εὐεργέτης ἔχω , ἀναγκαῖος ὀφείλω σύ ὁ ὁμολογία οὗτος . Ἀσσούρ οὖον σῴζω ἐγώ , καί ἐφίημι ἵππος οὖον ἀναβαίνω · οὐκέτι οὖον μή εἶπον · θεός ἐγώ ὁ ἔργον ὁ χείρ ἐγώ . οὐκέτι , φημί , οὖον ἄενὶ ἄνθρωπος θαρσέω , οὔτε τῆ ὁ Ἀσσύριος βοήθεια , ἵημι ὁ ἡμέτερος ἱππικός , οὔτε ὁ εἴδωλον θεός ὀνομάζω . Ὅρας οεʹ , ὅτι ὁ εἰδωλολατρεία συντάσσω ὁ θαρσέω ἄνθρωπος καί ἵππος - · ὁ τε γάρ εἴδωλον μάταιος , καί ἄνθρωπος ματαιότης , καί πᾶς ὁ περί αὐτός . οὗτος δοκέω παραινέω καί ὁ καυχάομαι δικαιόω ἐκ ἔργον νόμος , καί φημί , ὅτι ἐπιστρέφω πρός κύριος , ὁ γράμμα ἀφίημι , καί ὁ κάλυμμα περιαιρέω , ὅς κεῖμαι ἐπί ὁ Καρδία σύ , ἀναγιγνώσκω Μωσῆς · Ἐπισπράφητε πρός ὁ Κῦρις . ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . καί , ἐάν πιστεύω μέν ὁ Καρδία σύ , ὁμολογέω δέ ὁ στόμα κύριος Ἰησοῦς , σῴζω . οὗτος ὁ καρπός1 ὁ χεῖλος , κάρπωμα δεκτός . ὁμολογέω δέ , ὅτι οὔτε Ἀσσούρ , καί ὁ οἴησις , ὁ ἐπί ὁ πατήρ ἔχω ὁ Ἀβραάμ , οὔτε ἵππος καί ὁ φρύαγμα ὁ ἐπί τῆ περιτομή καύχησις σῴζω σύ · ἀλλά πίστις δις ἀγάπη ἐνεργέω . ὁ μέν οὖν ἁμαρτάνω , οὐ ἔχω λαγός μεθ´ ἑαυτοῦ · ἄλογος γάρ πᾶς πράσσω · ὁ δέ ἐπιστρέφω καί μετανοέω , εὔλογος πᾶς πράσσω , λόγος λαμβάνω λέγω . καί ἄλλως δέ , ὅτι λογοπραγέω ἑαυτοῦ καί ευθιοναω άπαις τεῖ πολ ολν μέλλω δικαστήριον αὐτός ἑαυτοῦ ἔτης , καί . Ι μέν κατορθόω , τίς δέ λείπω διερευνάω · καί πέτος ἐπί δόξα καί πλοῦτος αιρεταιουτος γὰωτν Ἀσσύριος χαρακτηριστικός ) , οὔτε ἐφίημι ἵππος ἀναβαίνω ὡς ἐποχέομαι καί τέρπω ὁ θηλυμανία · οὔτε ὁ ἄλλος ἔργον ὁ πρακτικός αὐτός