cogPG.PG126 483
ΟΑΡΒΤ Ιν Ιαὶ ἀποστρέψει ἐξ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ , καὶ μὴ μὴ ἀπωλώμεθα . Θυμὸς μέν ἐστιν ἡ κρίσις τοῦ ἐπαχθῆναι τάδε τινὰ σκυθρωπὰ τῷ ἀξίῳ · ὀργὴ δὲ , ὁ πόνος ἤδη καὶ ἡ κόλασις , ἡ ἀπὸ τοῦ δικαίου Κριτοῦ ἐπαγομένη . Οἷον , ὁ ἰατρὸς σημέιωσάμενος τ´ φλεγμαῖνον μέρος καὶ ὕπουλον , κρίνει ἀναγκαίαν εῖναι τὴν τομήν · τοῦτο θυμὸν ὁνομάζει ἡ Γραφή , Μετὰ δὲ ταύτην τὴν κρίσιν ἐπακολουθεῖ καὶ ἡ τομὴ ,, ὀδύνην ἐμποιοῦσα τῷ διακοπτομένῳ · τοῦτο ὁργὴ Θεοῦ ὡνόμασται . Ἀποστρέψει οὖν , φησὶν , ὁ Θεὸς ἀπὸ τοῦ πόνον ἐπαγαγεῖν ἡμῖν καὶ κόλασιν , ἦτις κόλασις τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ ἀποτέλεσμά ἐσγι Τριοῦτονκαὶ ἄξια εἶπεν · Ὅτι ὀργὴ ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ . Εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ ἔργα αὐτῶν , ὅτι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν . Οὐ τὴν νηστείαν αὐτῶν εἶδεν , ἀλλὰ τὰ ἔργα αὐτῶν , δηλονότι τὰ ἀγαθὰ ἃ ἐποίησαν , διότι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν πονηριῶν . Ἔκκλινον γὰρ , φησὶν , ἀπὸ κακοῦ , καὶ ποίησον ἀγαθόν . Ὡς ἤ γε νηστεία οὐκ αὐτάρκης ἦν ἐξιλεώσασθαι τὸν Θεὸν , εἰ μὴ καὶ τὰ ἤθη , διωρθώθησαν καὶ ἔργα ἀγαθὰ ἐπεδείξαντο . Καὶ μετενόησεν ἐπὶ τῇ κακίᾳ ᾗ ἐλάλησε τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς . Τῇ μετανοίᾳ τῶν Νινευῆτῶν χαρίζεται καὶ ὁ Θεὸς μετάνοιαν , οὐχ ὡς ὁμοίως ἡμὲν μετανοῶνὐ γὰρ νῦν μὲν τοῦτο , νῦν δὲ ἐκεῖνο βούλεται ) , ἀλλὰ τὴν μεταβολὴν τῆς ἀπειλῆς , ὡς ἀνωτέρω εἴρηται , μετάνοιαν ὁ λόγος ὀνομάζει · τούτου γὰρ ἕνεκα οὐκ ἠπείλησεν ἂν , ἀλλ´ ἐτιμωρήσατο εὐθύς . Ἀλλ´ ἐπειδὴ τῇ σωτηρίᾳ χαίρει , ἀπειλεῖ τὰ φοβερὰ , ἵνα μὴ ἐπάγῃ αὐτά . Κακίαν δὲ ἀκούων , μὴ φαυλότητα ἐννοήσῃς . Οὐ γάρ ἐστι κακῶν ἐργά τῶν ὁ τῆς κακίας ἀναιρέτης · ἄλλαι κακίαν ἐνταῦθα τὴν κάκωσιν ὁ λόγος δηλοῖ , ἢν ἀπειλήσας ὁ Θεὸς αὐτοῖς πρότερον , οὐκέτι ἔμελλεν ἐπαγαγεῖν ὡς μετανοήσασιν , ὡς ἐν ἄλλω προφήτῃ εἴρηται · Οὐη ἔστι κακία ἐν πόλει , ἣν Κύριος οὐκ ἐποίησε · καὶ ἀλλαχοῦ , Πρόσθες αὐτοῖς κακὰ , Κύριε , τουτστι τὰ κακοῦντα καὶ ἀνιῶντα . Καὶ παρὰ τούτῳ δὲ αὐτῷ τῷ Ἰωνᾷ , μικρὸν κατωτέρω , Τοῦ σκιάζιν ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Καὶ ἐλυπήθη Ἰωνᾶς λόπην μεγάλην καὶ συνεχύθη , καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον . καὶ εἶ πεν · Ὢ δὴ Κύριε , οὐχ οὖτοι οἱ λόγοι μου , ἔτι νέος μου ἐν τῇ γῇ μου ; Διὰ τοῦτο προέφθισα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσεῖς , διότι ἔγνων , ὅτι σὺ ἐλεήμων
Lemmas: ΑΒ ἐν Ἰά ἀποστρέφω ἐκ ὀργή θυμός αὐτός , καί μή μή ἀπόλλυμι . Θυμός μέν εἰμί ὁ κρίσις ὁ ἐπάγω ὅδε τις σκυθρωπός ὁ ἄξιος · ὀργή δέ , ὁ πόνος ἤδη καί ὁ κόλασις , ὁ ἀπό ὁ Δίκαιος κριτής ἐπάγω . οἷος , ὁ ἰατρός σημειόω τ φλεγμαίνω μέρος καί ὕπουλος , κρίνω ἀναγκαῖος εἰμί ὁ τομή · οὗτος θυμός ὀνομάζω ὁ γραφή , μετά δέ οὗτος ὁ κρίσις ἐπακολουθέω καί ὁ τομή ,, ὀδύνη ἐμποιέω ὁ διακόπτω · οὗτος ὀργή Θεός ὀνομάζω . ἀποστρέφω οὖν , φημί , ὁ θεός ἀπό ὁ πόνος ἐπάγω ἐγώ καί κόλασις , ὅστις κόλασις ὁ θυμός αὐτός ἀποτέλεσμα εἰμί Τριοῦτονκαὶ ἄξιος εἶπον · ὅτι2 ὀργή ἐν ὁ θυμός αὐτός . εἶδον ὁ θεός ὁ ἔργον αὐτός , ὅτι ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός . οὖον ὁ νηστεία αὐτός ὁράω , ἀλλά ὁ ἔργον αὐτός , δηλονότι ὁ ἀγαθός ὁ ποιέω , διότι ἀποστρέφω ἀπό ὁ πονηρία . ἐκκλίνω γάρ , φημί , ἀπό κακός , καί ποιέω ἀγαθός . ὡς ἤ γε νηστεία οὐ αὐτάρκης εἰμί ἐξιλεόω ὁ θεός , εἰμί μή καί ὁ ἦθος , διορθόω καί ἔργον ἀγαθός ἐπιδείκνυμι . καί μετανοέω ἐπί ὁ κακία ὅς λαλέω ὁ ποιέω αὐτός . ὁ μετάνοια ὁ νινευαβλης χαρίζομαι καί ὁ θεός μετάνοια , οὐ ὡς ὁμοίως ἠμέν μετανοέω γάρ νῦν μέν οὗτος , νῦν δέ ἐκεῖνος βούλομαι ) , ἀλλά ὁ μεταβολή ὁ ἀπειλή , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , μετάνοια ὁ λόγος ὀνομάζω · οὗτος γάρ ἕνεκα οὐ ἀπειλέω εἄν , ἀλ τιμωρέω εὐθύς . Ἀλ ἐπεί ὁ σωτηρία χαίρω , ἀπειλέω ὁ φοβερός , ἵνα μή ἐπάγω αὐτός . κακία δέ ἀκούω , μή φαυλότης ἐννοέω . οὖον γάρ εἰμί κακός ἐργάομαι ὁ ὁ ὁ κακία ἀναιρέτης · ἄλλος κακία ἐνταῦθα ὁ κάκωσις ὁ λόγος δηλόω , εἄν ἀπειλέω ὁ θεός αὐτός πρότερος , οὐκέτι μέλλω ἐπάγω ὡς μετανοέω , ὡς ἐν ἄλλος προφήτης εἴρω · οὔη εἰμί κακία ἐν πόλις , ὅς Κύριος οὐ ποιέω · καί ἀλλαχοῦ , προστίθημι αὐτός κακός , κύριος , τουτστι ὁ κακόω καί ἀνία . καί παρά οὗτος δέ αὐτός ὁ Ἰωνᾶς , μικρός κατωτέρω , ὁ σκιάζω ΚΕ . δέ . καί λυπέω Ἰωνᾶς λόπη μέγας καί συγχέω , καί προσεύχομαι πρός κύριος . καί εἰμί Πεν · ὤ δή κύριος , οὐ οὗτος ὁ λόγος ἐγώ , ἔτι νέος ἐγώ ἐν ὁ γῆ ἐγώ ; Ζεύς οὗτος προφθιω ὁ φεύγω εἰς θαρσέω , διότι γιγνώσκω , ὅτι σύ ἐλεήμων