cogPG.PG126 312
Χριστῷ ἀκολουθήσαντα , ὃς ἐγεννήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , τὸ ἀνόητον ἀπεβάλοντο , καὶ τὰ ἄνω φρονεῖν , οὗ αὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς , μετεπαιδεύθησαν · μαθόντα δὲ ἀπ´ αὐτοῦ καὶ ὅτι ἔστι πρᾶος καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ , τὴν πικρίαν τῶν ἡθῶν διωρθώσαντο . Ὅτι δὲ τοῖς ἔθνεσιν ἐδόθη ἡ τοῦ νόμου ἄμπε .. λος , φησὶν καὶ ὁ Κύριος ἐν Εὐαγγελίῳ · Τὸν ἀμπελῶνα δώσεται ἄλλοις γεωργοῖς . ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτοῦ . ἄμπελος ἐστι καὶ ὁ Κύριος , ὁ εἰπών · Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος · καὶ συκῆ δὲ , ὡς γλυκασμὸς , καὶ ὅλος ἐπιθυμία . Ἐν ὅσῳ μὲν οὐν μὴ ἐκπορνεύομεν ἀπὸ Θεοῦ , ἐντρυφῶμεν τῷ Κυρίῳ · ὅτε δὲ ἁμαρτάνομεν , ἢ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ γινόμενοι διὰ τῆς ὑψηλοφροσύνης , ἢ θηρία τοῦ ἀγροῦ , ἤτοι κτήνη , διὰ τῆς ἐπιθυμίας , ἢ ἐρπετὰ τῆς γῆς διὰ τοῦ θυμοῦυμς γὰρ , φησὶν , αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως ) , τότε τὸν ἐν ἡμῖν θεῖον λόγον τοῖς πάθεσιν ἐξεδώκαμεν , ὑφ´ ὧν καταδαπανώμενος ἡμᾶς ἀτρόφους περιορᾷ . Καὶ ἐκδικήσω ἐπ´ αὐτὴν τὰς ἡμέρας τῶν Βααλεὶμ ἐν αῖς ἐπέθυεν αὐτοῖς , καὶ περιετίθετο τὰ ἐνώτια αὐτῆς , καὶ τὰ καθόρμια αὐτῆς , καὶ ἐπορεύετο ὀπίσω τῶν ἐραστῶν αὐτῇς , ἐμοῦ δὲ ακε λάθετο . λέγει Κύριος . Ταῦτα ποιήσω αὐτὴ , διὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας , ἐν αἷς ἔθυε τοῖς Βααλεὶμ , τουτέστι τοῖς εἰδώλοις τοῦ Βάαλ , καὶ τὰς ἐκείνων ἑορτὰς ἐπετέλει , κόσμῳ παντοδαπεῖ κεχρημένη . Ἐνώτια μὲν οὖν τὰ τοῖς ὡτίοις ἐντιθέμενα κοσαήματα · καθόρμια δὲ , τὰ ἀπὸ τοῦ περιτραχήλου κόσμου ἐκκρεμάμενα · ὅρμος γὰρ ὁ περιτραχήλιο · κέσμος . Μετὰ τοιούτου , φησὶ , κόσμου τοῖς μὲν εἰδώλοις όρταζεν , ἐμοῦ δὲ ἐπελάθετο . Τάχα τοίνυν το αῦτα ἐνώτια καὶ καθόρμια φοροῦσιν οἱ νῦν Ἑβραῖοι , τὰ ψευδῆ διδάγματα τῶν Φαρισαίων ἐν τοῖς ὦσιν αὐτῶν δεχόμενοι , ἃ καὶ ὡς ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν καταἘαίνον τα , καθόρμια λέγοιτ´ ἂν , δι´ ὧν πείθονται . Ἐαι πάλιν τὴν νομικὴν λατρείαν ἀπολήψονται , καὶ ἑορτάζουσι τοῖς εἰδώλοις , ἥτοι τοῖς ἀναπλασμοῖς τῆς ιοαντασίας αὐτῶν , καθ´ ἢν εἰδωλοποιοῦσι τὸν ναλν καὶ τὰς θυσίας , καὶ τλλα τὰ τοιαῦτα Καὶ ἕ-αν Σὲδδῃς νέον ἀσελγείας ῥήμασι προσέχοντα τὸν νοῦν , ἀαὶ ἐνωτιζόμενον ταῦτα , καὶ ἐπὶ καρδίαν καθιέντα μᾶλλον , ἢ τοὺς περὶ σωφροσύνης καὶ ἐγκρατείας λόγους , καὶ τοῖς εἰδώλοις ἑορτάζοντα , φημὶ δὴ ταῖς ἡδοναῖς , αἱ οὐχ ἡδοναί εἰσιν ὄντως , ἀλλ´ εἰδωλα ἡδονῆς , διὰ τὸ πρόσκαιρον μὲν ἔχειν τὴν ἀπόλαυσιν καὶ ψευδομένην , αἰωνίζουσαν δὲ καὶ ἀληθῆ τὴν ὀδύνην , εἰπὲ τὰ προφητικὰ ἐπ´ αὐτῷ . Αιὰ τρῦτο ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν , καὶ τάξω αὐτὴν ὡς ἔρημον . Διχῶς τοῦτο νοήσεις , ἢ ὅτι Παρασκευάσω αὐτὴν πλανᾶσθαι , καὶ ἀπὸ τόπου εἰς
Lemmas: Χριστός ἀκολουθέω , ὅς γεννάω ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , ὁ ἀνόητος ἀποβάλλω , καί ὁ ἄνω φρονέω , ὅς αὐτός εἰμί ὁ Χριστός , μεταπαιδεύω · μανθάνω δέ ἀπ´ αὐτός καί ὅτι εἰμί πρᾶος καί ταπεινός ὁ Καρδία , ὁ πικρία ὁ ἠθέω διορθόω . ὅτι2 δέ ὁ ἔθνος δίδωμι ὁ ὁ νόμος Άμπε .. Λός , φημί καί ὁ Κύριος ἐν Εὐαγγέλιος · ὁ ἀμπελών δίδωμι ἄλλος γεωργός . ἔθνος ποιέω ὁ καρπός1 αὐτός . ἄμπελος εἰμί καί ὁ Κύριος , ὁ εἶπον · ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος · καί συκέα δέ , ὡς γλυκασμός , καί ὅλος ἐπιθυμία . ἐν ὅσος μέν ὀν μή ἐκπορνεύω ἀπό Θεός , ἐντρυφάω ὁ κύριος · ὅτε δέ ἁμαρτάνω , ἢ πετεινόν ὁ οὐρανός γίγνομαι διά ὁ ὑψηλοφροσύνη , ἢ θηρίον ὁ ἀγρός , ἤτοι κτῆνος , διά ὁ ἐπιθυμία , ἢ ἑρπετόν ὁ γῆ διά ὁ θυμός γάρ , φημί , αὐτός κατά ὁ ὁμοίωσις ὁ ὄφις ) , τότε ὁ ἐν ἐγώ θέω λόγος ὁ πάθος ἐκδίδωμι , ὑφ´ ὅς καταδαπανάω ἐγώ ἄτροφος περιοράω . καί ἐκδικέω ἐπι αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ Βααλείμ ἐν οἰδάνω ἐπιθύω αὐτός , καί περιτίθημι ὁ ἐνώτιον αὐτός , καί ὁ καθόρμιον αὐτός , καί πορεύω ὀπίσω ὁ ἐραστής αὐτός , ἐγώ δέ ἄβαξ λανθάνω . λέγω Κύριος . οὗτος ποιέω αὐτός , διά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἐν ὅς θύω ὁ Βααλείμ , τουτέστι ὁ εἴδωλον ὁ Βάαλ , καί ὁ ἐκεῖνος ἑορτή ἐπιτελέω , κόσμος παντοδαπής χράομαι . ἐνώτιον μέν οὖν ὁ ὁ οὖς ἐντίθημι κοσαήματα · καθόρμιον δέ , ὁ ἀπό ὁ περιτράχηλος κόσμος ἐκκρεμάννυμι · ὅρμος γάρ ὁ περιτραχήλιο · κέσμος . μετά τοιοῦτος , φημί , κόσμος ὁ μέν εἴδωλον ὁρτάζω , ἐγώ δέ ἐπιλανθάνομαι . Τάχα τοίνυν ὁ αὐτός ἐνώτιον καί καθόρμιον φορέω ὁ νῦν Ἑβραῖος , ὁ ψευδής δίδαγμα ὁ Φαρισαῖος ἐν ὁ εἰμί αὐτός δέχομαι , ὁ καί ὡς ἐπί ὁ Καρδία αὐτός καταἘαίνον ὁ , καθόρμιον λέγω εἄν , δις ὅς πείθω . ἑός πάλιν ὁ νομικός λατρεία ἀπολαμβάνω , καί ἑορτάζω ὁ εἴδωλον , ἤτοι ὁ ἀναπλασμός ὁ ιοαντασίας αὐτός , καθ´ εἄν εἰδωλοποιέω ὁ ναλν καί ὁ θυσία , καί τλλα ὁ τοιοῦτος καί ἵημι Σέδη νέος ἀσέλγεια ῥῆμα προσέχω ὁ νόος , ἀαὶ ἐνωτίζω οὗτος , καί ἐπί Καρδία καθίημι μᾶλλον , ἢ ὁ περί σωφροσύνη καί ἐγκράτεια λόγος , καί ὁ εἴδωλον ἑορτάζω , φημί δή ὁ ἡδονή , ὁ οὐ ἡδονή εἰμί εἰμί , ἀλ εἴδωλον ἡδονή , διά ὁ πρόσκαιρος μέν ἔχω ὁ ἀπόλαυσις καί ψεύδω , αἰωνίζω δέ καί ἀληθής ὁ ὀδύνη , εἶπον ὁ προφητικός ἐπι αὐτός . Αἶα τρύω ἐγώ πλανάω αὐτός , καί τάσσω αὐτός ὡς ἐρῆμος . διχόω οὗτος νοέω , ἢ ὅτι παρασκευάζω αὐτός πλανάω , καί ἀπό τόπος εἰς