cogPG.PG126 174
τῇ ἡμῶν ἀθλιότητι τὸ πραῦναι ἀφ´ ὑμῶν ρῶν πονηρῶν , κατάστασις ἡμῖν τῆς συγχωρήσεως . ΙΔʹ.-Τῷ Πακουριανῷ . άλαι τὴν ἐμαυτοῦ θρηνῶν τύχην , πανσέβαστέ μοι ἐν Κυρίῳ υἱὲ , καὶ τελχινώδη ταύτην ἀποκαλῶν καὶ δυσδαίμονα , ὅτι με φέρουσα ἐπὶ τὴν ἐσχατιὰν ταύτην ἔρριψεν , ἔνθα φθόνος κότος τε , καὶ ἄλλων ἕιαεα κηρῶν . ἔνθα λόγου φωνὴ μισεῖται , μᾶλλον ἢ μύρον κανθάροις · νῦν ἤδη καὶ χάριτας αὐτῆ χινώ σχεῖν προάγομαι , τὴν ἐν τοῖς Βαρβάροις τούτοις παρασχομένῃ κατοίκησιν , δι´ ἣν ἀκροατήν σε πεπλούτηκα . Ὁ καὶ τῶν ἐν τῇ μεγάλῃ πόλει πολλοῖς τοῦ παντὸς τιμώμενον , μόλις ὀλίγοις ἂν ἐξεγένετο . Καί μοι ὁ κύβος ἔπεσεν εὐτυχέστερον ἢ τῷ Πλάτων Ἐκεῖνος γὰρ ἐπὶ Διονύσιον πλεύσας , ὡς ἂν Κεὐφυᾶ νέον καὶ τῷ προσληψομένῳ εὐχείρωτον τοῖς τοῦ λόγου χαλινοῖς καταρτύσας συνάψῃ βασιλείᾳ φιλοσοφίαν , καὶ τῷ δύνασθαι τὰ μέγιστα πράττειν δῷ καὶ τὸ τὰ βέλτιστα βούλεσθαι . παρὰ τοσούτων τοσοῦτον ] ἦλθε τῶν ἐλπίδων , ὥστε Διονύσιος μήπω μηοεν πρότερον εἰς φιλοσοφίαν παρανομήσας , μετὰ τὴν τοῦ Πλάτωνος περὶ τοῦ δικαίου συνουσίαν καὶ τοῦ καλοῦ , αἴσχιστα αἰσχίστων ἐπὶ ταύτην ἐξύβρισεν . ἴσασι τὴν ὕβριν ὅσον τὸν Πόλλιν οὐκ ἀγνοοῦσι καὶ τὸν Ἀννικόριον . Ἐγὼ δὲ οὕτε μακράν τεμὼν θάλασσαν , οὔτε τὴν ὁλοὴν ἐκμετρήσας Χάρυβδιν , τὸν οἰκίσκον τοῦτον οἰκῶν , τῆς σῆς μεγαλονοίας κατατρυφῶ , καὶ σοῦ τὴν ἀκοὴν ὑποτιθέντος απάσιον Λύδιον τὸ ἄρμα μοι φέρειν τοσοῦτον εὐμοιρότερον ἐγὼ Πλάτωνος . Οὐκοῦν οὐδὲ τὸν Βριάρεω δημόσιον ὑποπτήξομεν , ἀλλὰ ταῖς ἑκατὸν ἐκείνου χερσὶ τὴν τῆς δικαιοσύνης δεξιὰν ἀντιτάζαντες , διὰ ταύτης ποιήσομεν δύναμεν . Οὐ γάρ σε , ὡ πανσέβαστέ μοι τοῦ λόγου μέλημα , ἀναγκαίως ἀξιοῦμεν τῶν δικαίων ὑφίεσθαι , ἀλλὰ τοῦτο μὲν ἑκούσιόν σοι ποιούμεθα , καὶ ἀνατίθεμεν μᾶλλον ἢ ἐπιτίθεμεν . Ἄλλο δέ ἐστιν ὃ ἀπαραιτήτως σε εἰσπεατθόυεθα , καὶ σφοῖρότερον ἢ αὐτὸς ὑποτελῆ σοι τοὺς φόρους , τὸ μηδόλως ὑφίεσθαι κατὰ τοῦ δικαίου νεωτερίζειν τοῦ πλείονος ἔρωτι . Ἵνα γάρ σοι διέλω τὸ τοῖς πολλοῖς ἀγνοούμενον , ζῶμεν ἄνθρωποι ἢ κατὰ τὸ δίκαιον , ἢ παρὰ τὸ δίκαιον , ἢ ὑπὲρ τὸ δίκαιον . Καὶ τῷ μὲν ἄνθρωποι φυλαττόμεθα · τῷ δὲ , θηρία μεταπλαττόμεθα · τῷ δὲ , θεοὶ ἀπεικονιζόμεθα . Σὺ τοίνυν πάγκαλος μὲν ἂν εἴης , εἰ τὴν σαυτοῦ ψυχὴν ζωγραφοίης τοῖς θείοις τῆς ὑπέρ τὸ δίκαιον ζωῆς χρώμασι . Τοῦτο δὲ ἔστω σοι κατὰ τὴν άρχὴν ταύτην ἐφ´ οἷς καθέστηκας , εἰ καὶ τῶν ἐκ βασιλέως ἐφειμένων ὑπέροπτος εἶναι δύναιο , ἢ βούλοιο . Εἰ δ´ ἄρα τοῦτο μὴ πάνυ σοι δυνατὸν , ἣ μὴ βουλητὸν , οὐ προσβιασόμεθά σε τὸν ἄπτερον ἀέριον φέρεσθαι , καὶ κινεῖσθαι μέντοι κατὰ τὸν ΥΙν πΡμεμκηίακο .
Lemmas: ὁ ἐγώ ἀθλιότης ὁ πραύνω ἀφή σύ ῥόος πονηρός , κατάστασις ἐγώ ὁ συγχώρησις . Ιώ Πακουριανός . ἅλλομαι ὁ ἐμαυτοῦ θρηνέω Τύχη , πανσέβαστος ἐγώ ἐν κύριος υἱός , καί τελχινώδης οὗτος ἀποκαλέω καί δυσδαίμων , ὅτι ἐγώ φέρω ἐπί ὁ ἐσχατιά οὗτος ῥίπτω , ἔνθα φθόνος κότος τε , καί ἄλλος ἵημι κῆρ . ἔνθα λόγος φωνή μισέω , μᾶλλον ἢ μύρον κάνθαρος · νῦν ἤδη καί χάρις αὐτῆ χινώ ἔχω προάγω , ὁ ἐν ὁ βάρβαρος οὗτος παρέχω κατοίκησις , δις ὅς ἀκροατής σύ πλουτέω . ὁ καί ὁ ἐν ὁ μέγας πόλις πολύς ὁ πᾶς τιμάω , μόλις ὀλίγος εἄν ἐκγίγνομαι . καί ἐγώ ὁ κύβος πίπτω εὐτυχής ἢ ὁ Πλάτων ἐκεῖνος γάρ ἐπί Διονύσιος πλέω , ὡς εἄν κευφυη νέος καί ὁ προσλαμβάνω εὐχείρωτος ὁ ὁ λόγος χαλινός καταρτύω συνάπτω βασίλεια φιλοσοφία , καί ὁ δύναμαι ὁ μέγας πράσσω δίδωμι καί ὁ ὁ ἀγαθός βούλομαι . παρά τοσοῦτος τοσοῦτος ] ἔρχομαι ὁ ἐλπίς , ὥστε Διονύσιος μήπω μηοεν πρότερος εἰς φιλοσοφία παρανομέω , μετά ὁ ὁ Πλάτων περί ὁ Δίκαιος συνουσία καί ὁ καλός , αἰσχρός αἰσχρός ἐπί οὗτος ἐξυβρίζω . οἶδα ὁ ὕβρις ὅσος ὁ Πόλλις οὐ ἀγνοέω καί ὁ Ἀννικόριον . ἐγώ δέ ἵημι μακρός τέμνω θάλασσα , οὔτε ὁ ὀλοός ἐκμετρέω Χάρυβδις , ὁ οἰκίσκος οὗτος οἰκέω , ὁ σός μεγαλόνοια κατατρυφάω , καί σύ ὁ ἀκοή ὑποτίθημι απάσιον Λύδιον ὁ ἄρμα ἐγώ φέρω τοσοῦτος εὔμοιρος ἐγώ Πλάτων . οὐκοῦν οὐδέ ὁ Βριάρεως δημόσιος ὑποπτήσσω , ἀλλά ὁ ἑκατόν ἐκεῖνος χείρ ὁ ὁ δικαιοσύνη δεξιά ἀντιτάζαντες , διά οὗτος ποιέω δύναμαι . οὖον γάρ σύ , εἰμί πανσέβαστος ἐγώ ὁ λόγος μέλημα , ἀναγκαῖος ἀξιόω ὁ Δίκαιος ὑφίημι , ἀλλά οὗτος μέν ἑκούσιος σύ ποιέω , καί ἀνατίθημι μᾶλλον ἢ ἐπιτίθημι . ἄλλος δέ εἰμί ὅς ἀπαραίτητος σύ εισπεατθουεθας , καί σφοιροτερος ἢ αὐτός ὑποτελής σύ ὁ φόρος , ὁ μηδόλως ὑφίημι κατά ὁ Δίκαιος νεωτερίζω ὁ πλείων Ἔρως . ἵνα γάρ σύ διαιρέω ὁ ὁ πολύς ἀγνοέω , ζῶ ἄνθρωπος ἢ κατά ὁ Δίκαιος , ἢ παρά ὁ Δίκαιος , ἢ ὑπέρ ὁ Δίκαιος . καί ὁ μέν ἄνθρωπος φυλάσσω · ὁ δέ , θηρίον μεταπλάσσω · ὁ δέ , θεός ἀπεικονίζω . σύ τοίνυν πάγκαλος μέν εἄν εἰμί , εἰμί ὁ σεαυτοῦ ψυχή ζωγραφέω ὁ θεῖον ὁ ὑπέρ ὁ Δίκαιος ζωή χρῶμα . οὗτος δέ ἵστημι σύ κατά ὁ ἀρχή οὗτος ἐφίημι ὅς καθίστημι , εἰμί καί ὁ ἐκ βασιλεύς ἐφέζομαι ὑπέροπτος εἰμί δύναμαι , ἢ βούλομαι . εἰμί δδʹ ἄρα οὗτος μή πάνυ σύ δυνατός , ὅς μή βουλητός , οὖον προσβιάζομαι σύ ὁ ἄπτερος ἀέριος φέρω , καί κινέω μέντοι κατά ὁ ΥΙ πΡμεμκηίακο .