cogPG.PG126 360
· ὁ δε λαὸς , οὐχ ὡς Θεοῦ βουλὴν πληρῶν , ἐχειροτόνησεν αὐτόν . Οὐδὲ γὰρ προσῆλθον Θεῷ , οὐδὲ ἠρώτησαν αὐτὸν , ὃ καὶ ἐνταῦθα ὀνειδίζει αὐ τοῖς . Ἔπειτα καὶ τοῦτο ἐνόησαν , ὅτι τῶν λεγομένων γίνεσται ὑπὸ Θεοῦ , τὰ μὲν προηγουμένως ὑπ´ αὐτοῦ γίνονθαι , κατ´ εὐδοκίαν δηλαδὴ , τὰ δὲ κατὰ παραχώρησιν . Ὅταν οὖν ἀκούσῃς λέγοντος τοῦ Θεοῦ , ὅτι αρ´ ἐμοῦ ἐγένετο τὸ ῥῆμα τοῦτο , τὸ βασιλεῦσαι τὸν Ἱεροβοὰμ , ὡς κατὰ συγχώρησιν γεγονὸς τοῦτο νόει . Ὅταν δὲ ἐνταῦθα λέγει , ὅτι Οὐ δι´ ἐμοῦ ἐβασιλευσαν , νόει , ὅτι οὐ προηγούμενον Θεοῦ θέλημα τοῦτο ἦν . Ταῦτα καὶ τοῖς Θεοκτόνοις ἁρμόσει . Τὸν χὰρ Καίσαρα ἑαυτοῖς βασιλέα ἐπεγράψαντο · εἶχον δὲ καὶ τοὺς περὶ Ἄνναν , καὶ Καῖάφαν , ὡνητὰς ἔχοντας τὰς ἀρχάς . Καὶ ὅταν δὲ βασιλεύῃ ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ἡμῶν σώματι , οὐ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ τοιαύτη βασιλεία . Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἄρχωσιν ἐν ἡμῖν ἡ σὰρξ σὺν τοῖς παθήμαάι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις , οὐ γνωρίζεται ἡ τοιαύτη ἀρχὴ τῷ Θεῷ . Ἔγνω γὰρ Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ . Τὰ δὲ πάθη , οὐκ εἰσὶν αὐτοῦ , ὡς μηδὲ ὅλως ὄντα . ρΙίΗ ] ΟοηΙίηΚε . οὐ εἰμι ἐκεῖ , Ρῃνὶ ΑΙΟΙ ἠΠεΩΙΟς Π ἱΡεΙΒς ΠΟΩκΩΙἱ . ἐξ Ιρρ ΟΙΗΙΙΠΟ ΙθεΗ Δλείσἰυλὲ φμϛωο . Τὸ ἀργύριον αὐτῶν , καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν ἐποίησαν ἑαι τοῖς εἴδωλα , ὅπως ἂν ἐξολοθρευκλδσι . Παρ´ ἐμοῦ , φησὶ , πλουτηθέντες [ τισθ . , καλ τῶν ἐμῶν ἀγαθῶν ἀπολαύσαντες , εἰς τιμὴν τῶν εἰδώλων τούτοις ἐχρῶντο , πολυτελέστατα εἴδωλα ἐργαζόμενοι . Ταῦτα δὲ εἰς ἐξολόθρευσιν αὐτῶν ἐξ ἀποτελέσματος ἐγένοντο . Σημείωσαι δὲ τὸ , Ὅπως · συμβαλεῖται γάρ σοι εἰς τὸ , Ὅπως δν δικαιωθῇς σκοπῷ ἐποίουν τὰ εἴδωλα , ὅπως ἂν ἐξολοθρευθῶσιν , ἀλλ´ ἐξ ἁποτελέσματος ἀπέβη τοῦτο · οὔτε ὁ Ααβὶδ διὰ τοῦτο ἥμαρτεν , ἵνα δικαιωθῇ ὁ Θεὸς , ἀλλ´ ἐκ τῆς ἀποβάσεως τοῦτο γίνεται . Καὶ ὁ φιλοσοφῶν δὲ , καὶ λαβὼν δύναμιν ἐκ Θεοῦ , γινώσκειν τὴν φύσιν τῶν ὅντων χρυσοειδεῖ νοῖ καὶ καθαρῷ , καὶ ἐρμηνεύειν τὰ νοηθέντα λόγῳ λαμπρῷ καὶ ἀργυροειδεῖ · εἶτα εἶδωλα ἑαυτῷ ὑφιστὰς , εἴτε τὰς Πλατωνικὰς ἰδέας , εἴτε τὰ κατὰ τὴν Χαλδαῖκὴν καλούμενα φιλοσοφίαν πνευματικὰ εἴδωλα · καὶ ἀπλῶς εἰπεῖν , ἀναπλάττων φαντασίαν ἀνθρωπίνης σοφίας , καὶ κενῆς ἀπάτης , ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον λαοῦ . ὡς κακῶς χρώμενος τοῖς τοῦ Θεοῦ δώροις . οἷοί εἰσι καὶ οἱ νῦν Ἑβραῖοι , οἱ τοῖς νόμου νοήμασι , χρυσίῳ εἰκα ζομένοις , καὶ τοῖς λόγοις ἀργυρίῳ , εἰς εἴδωλα καὶ κενὰς φαντασίας ἀποχρῶνται , εἰδωλοποιοῦντες ἐν ἐκυτοῖς , τόν τε ναὸν , καὶ τἄλλα , ἐφ οἷς ἐλπίζουσιν ἀποκαταστῆναι . Ἀσοστρέψετε [ . ἀπτριψαι ] τὸν μόσχοι σου , Σαμάρεια . παρωξύνθη ὁ θυμός σου ἐπ´ αὐτούς . Ἔως τίνος οὐ μὴ δύναται καθαρισθῆναι ἐν τῷ Ἰσραήλ ; Καὶ αὐτὸ τέκτων ἐπρίῃσε καὶ ον Θεός ἐστι , διότι πλανῶν ἧ μόσχος σου , Σαμάδεια . Μετὰ τὰ ὀνείδη παραίνεσιν προσάγει , νουθετῶν
Lemmas: · ὁ δέ λαός , οὐ ὡς Θεός βουλή πληρόω , χειροτονέω αὐτός . οὐδέ γάρ προσέρχομαι Θεός , οὐδέ ἐρωτάω αὐτός , ὅς καί ἐνταῦθα ὀνειδίζω αὖος ὁ . ἔπειτα καί οὗτος νοέω , ὅτι ὁ λέγω γίγνομαι ὑπό Θεός , ὁ μέν προηγουμένως ὑπό αὐτός γίγνομαι , κατ´ εὐδοκία δηλαδή , ὁ δέ κατά παραχώρησις . ὅταν οὖν ἀκούω λέγω ὁ Θεός , ὅτι ἀρ ἐγώ γίγνομαι ὁ ῥῆμα οὗτος , ὁ βασιλεύω ὁ Ἱεροβοάμ , ὡς κατά συγχώρησις γίγνομαι οὗτος νοέω . ὅταν δέ ἐνταῦθα λέγω , ὅτι οὖον δις ἐγώ βασιλεύω , νοέω , ὅτι οὖον προηγούμενος Θεός θέλημα οὗτος εἰμί . οὗτος καί ὁ θεοκτόνος ἁρμόζω . ὁ χαρά Καῖσαρ ἑαυτοῦ βασιλεύς ἐπιγράφω · ἔχω δέ καί ὁ περί Ἄννα , καί Καϊάφας , ὠνητής ἔχω ὁ ἀρχή . καί ὅταν δέ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός ἐγώ σῶμα , οὖον διά ὁ Θεός ὁ τοιοῦτος βασίλειος . ἀλλά καί ὅταν ἄρχω ἐν ἐγώ ὁ σάρξ σύν ὁ παθέω καί ὁ ἐπιθυμία , οὖον γνωρίζω ὁ τοιοῦτος ἀρχή ὁ Θεός . γιγνώσκω γάρ Κύριος ὁ εἰμί αὐτός . ὁ δέ πάθος , οὐ εἰμί αὐτός , ὡς μηδέ ὅλως εἰμί . ρΙίΗ ] οοηιιιημι . οὖον εἰμί ἐκεῖ , Ρίνη ἀΐω Ω Π ἱΡεΙΒς Ω . ἐκ Ιρρ Ι εὐθύς δλεισιυλος φμϛωο . ὁ ἀργύριον αὐτός , καί ὁ χρυσίον αὐτός ποιέω ἑός ὁ εἴδωλον , ὅπως εἄν ἐξολοθρευκλδσι . Παρ´ ἐγώ , φημί , πλουτέω [ τίνω . , καλστις ὁ ἐμέω ἀγαθός ἀπολαύω , εἰς τιμή ὁ εἴδωλον οὗτος χράω , πολυτελής εἴδωλον ἐργάζομαι . οὗτος δέ εἰς ἐξολόθρευσις αὐτός ἐκ ἀποτέλεσμα γίγνομαι . σημειόω δέ ὁ , ὅπως · συμβάλλω γάρ σύ εἰς ὁ , ὅπως δν δικαιόω σκοπός ποιέω ὁ εἴδωλον , ὅπως εἄν ἐξολοθρεύω , ἀλ ἐκ ἀποτέλεσμα ἀποβαίνω οὗτος · οὔτε ὁ Ααβὶδ διά οὗτος ἁμαρτάνω , ἵνα δικαιόω ὁ θεός , ἀλ ἐκ ὁ ἀπόβασις οὗτος γίγνομαι . καί ὁ φιλοσοφέω δέ , καί λαμβάνω δύναμις ἐκ Θεός , γιγνώσκω ὁ φύσις ὁ εἰμί χρυσοειδής νόος καί καθαρός , καί ἑρμηνεύω ὁ νοέω λόγος λαμπρός καί ἀργυροειδής · εἶτα εἴδωλον ἑαυτοῦ ὑφίστημι , εἴτε ὁ πλατωνικός ἰδέα , εἴτε ὁ κατά ὁ Χαλδαῖκὴν καλέω φιλοσοφία πνευματικός εἴδωλον · καί ἀπλόος εἶπον , ἀναπλάσσω φαντασία ἀνθρώπινος σοφία , καί κενός ἀπάτη , ἐξολοθρεύω ἐκ ὁ κατά ὁ Εὐαγγέλιος λαός . ὡς κακῶς χράω ὁ ὁ Θεός δῶρον . οἷος εἰμί καί ὁ νῦν Ἑβραῖος , ὁ ὁ νόμος νόημα , χρυσίον ἵημι ζέω , καί ὁ λόγος ἀργύριον , εἰς εἴδωλον καί κενός φαντασία ἀποχράω , εἰδωλοποιέω ἐν κυτόω , ὁ τε ναός , καί ἄλλος , ἐπί ὅς ἐλπίζω ἀποκαθίστημι . ασοστρεφω [ . ἀποτρίβω ] ὁ μόσχος σύ , Σαμάρεια . παροξύνω ὁ θυμός σύ ἐπι αὐτός . ἔως τίς οὖον μή δύναμαι καθαρίζω ἐν ὁ Ἰσραήλ ; καί αὐτός τέκτων επριαειδω καί εἰμί Θεός εἰμί , διότι πλανάω ἧ μόσχος σύ , Σαμάδεια . μετά ὁ ὄνειδος παραίνεσις προσάγω , νουθετέω