cogPG.PG126 40
Ἀλλὰ καὶ οἱ μνησικακοῦντες , πρὸς θάνατον ἀμαοτάνουσι . Λέγει γὰρ Σολομῶν · Ὁδοὶ μνησικάκων εἰς θάνατον . Οὐδὲ γὰρ οὗτοι μετανοοῦσιν ἐπιστρέφοντες , μνησικακίας ἐχόμενοι , καὶ διατηροῦντες [ τὴν κατὰ τοῦ πλησίον ] ὀργὴν , ἀλλὰ ἀμετάγνωστα ἁμαρτάνουσιν , Οἴδαμεν . ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐχ ἀμαρτάνει · ἀλλ´ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Θεοῦ τη Εεῖ ἑαυτὸν , καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἄπτεται αὐτοῦ οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐσμεν , καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται . οἴδαμεν δὲ ὁτι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἦκεν · καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γαλώσκωμεν τὸν ἀληθινόν Θεόν · καὶ ἐσμέν ἐν τῷ ἀληθινῷ , ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ . Οὐτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ἡ ζωὴ ἡ αἰώνιος . Ἐπιστήσας ἡμᾶς τίς ἡ ἁμαρτία ἡ πρὸς θάνατον , καὶ τίς ἡ μὴ πρὸς θάνατον , ἐπισημαίνεται λοιπὸν , καὶ τίνων ἐστὶ τὸ πρὸς θάνατον ἀμαρτάνειν , καί φησιν , Ἐον ἀ υἱοθετηθεὶς ἐκ Θεοῦ , οὐκ ἄν ποτε οὗτο - οῶ-ς πρὸς θάνατον [ οὔτε τὴν μὴ πρὸς θάνατον ] ἁμαρτίαν νοσήσῃ . ἅπαξ γὰρἑαυτὸν ἐκδοὺς τῷ ἐνοικοῦντι αὐτῷ διὰ τῆς υἱοθεσίας Χριστῷ , ἀνέπαφος διαμένει ἁμαρτίας . Πλὴν ἵνα μή τις οἰηθείη πάντη τὸν τοιοῦτον μεταπεποιῆσθαι τὴν φύσιν , ὡς ἀνάλωτον εἰναι λοιπὸν τῆ ἁμαρτίᾳ , ἐπιφέρει τὸ , Τιχρέῖ ἑαυτόν · ὡς εἶ γε μὴ τηρῇ ἑαυτὸν καὶ φυλάσσῃ ἐκ τοῦ πονηροῦ , πάντως ἀμαρτησόμενος . Οὐ φύσει οὐν εἰς ἀναμαρτησίαν προβαίνει , φήσίν , ἀλλ´ ἐκ τῆς τοὺ Θεου μεγαλοδωρεᾶς · ὃς διὰ τοῦ υἱοθετῆσαι ἡμᾶς , ταύτης ἡζίωσε τῆς χάριτος , ἵνα φυλάσσοντες ἡμεῖς καὶ τηροῦντες τὸ δώρημα τὸ ὑπ´ αὐτοῦ ἡμῖν δωρηθὲν , καὶ τὸ μὴ ἁμαρτάνειν ἔχωμεν . Ἐπεὶ ἄλλως , φηοὶν , ἐν τῷ τονηρῳ τοῦ κόσμου κειμένουγει δὲ κόσμον τοὺς μὴ διὰ δεξιῶν ἔργων εἰς υἱοθεσίαν ἑαυτοὺς τοῦ Θεοῦ μετατάξαντας , οὐδὶν ἄν ἐκώλυε τοῖς ἀπολλυμένοις αυνεξετάῦεσθαι ὁμᾶς · καθότι ἔγκειται ἡ διάνομ τοῦ ἀιθιώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκνεό τὴτος αὐτοῦ · ὡς ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ ὁ Θεὸς ἀπ . εφήντο . Αλλ´ ἐπεὶ , φησὶν , ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἦκει , καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν τοῦ γινώσκειν αὐτὸν Θεὸν ἀληθινὸν , καὶ εἶναι ἐν αὐτῷ τῷ ἀληθινῷ Υιῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστῷ , ἔγνωμεν διὰ τῆς μεγαλοδωρεᾶς ταύτῆς , ὅτι οὖτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Θεὸς , καὶ ἡ ζωὴ ἡ αἰώνιος · καὶ γνόντες , μένομεν ἀνεπηρέαστοι ἐκ του πονηροῦ , καὶ τῶν σκανδάλων αὐτοῦ . Τινύα συλάξμτε ἑαυτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων Ἄμν . Ἐξήτησάν [ ἐζήτ . ] τινες · Τίνος χάριν , εἰ πρὸς τελείους πιστοὺς ταῦτα ἐγράφει [ νφ ] , παρεγγυᾷ φυλάττεσθαι αὐτοὺς ἀπὸ τῶν εἰδώλων · Φαμὲν οὖν , ὡς ἐπειδὴ τῇ Ἐκκλησίᾳ ὅλῃ ἔγραφε ταῦτα , ἥτις οὐ πᾶσα κεκριμένῳ λαῷ συνεπληροῦτο , ἀλλ´ ἦν τις καὶ ἐν ταῦτῃ νωθέστερον διακείμενος , πρὸς τοὺς τοιούτους παρεγγυᾶ , τὸ εὐόλισθον αὐτῶν ὑφορώμενος . έλος τῆς Ἐπιστολῆς καθολικῆς Ἰωάννου . ἐγράφη ἀπὸ Ἐφέσου , στίχων σξδʹ .
Lemmas: ἀλλά καί ὁ μνησικακέω , πρός θάνατος ἀμάω . λέγος γάρ Σολομών · ὁδός μνησίκακος εἰς θάνατος . οὐδέ γάρ οὗτος μετανοέω ἐπιστρέφω , μνησικακία ἔχω , καί διατηρέω [ ὁ κατά ὁ πλησίος ] ὀργή , ἀλλά ἀμετάγνωστος ἁμαρτάνω , οἶδα . ὅτι πᾶς ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός οὐ ἁμαρτάνω · ἀλ ὁ γεννάω ἐκ ὁ Θεός ὅς Εεῖ ἑαυτοῦ , καί ὁ πονηρός οὐ ἄπτω αὐτός οἶδα ὅτι ἐκ ὁ Θεός εἰμί , καί ὁ κόσμος ὅλος ἐν ὁ πονηρός κεῖμαι . οἶδα δέ ὅτι ὁ υἱός ὁ Θεός ἵημι · καί δίδωμι ἐγώ διάνοια ἵνα γαλώσκωμεν ὁ ἀληθινός Θεός · καί εἰμί ἐν ὁ ἀληθινός , ἐν ὁ υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός . οὗτος εἰμί ὁ ἀληθινός θεός καί ὁ ζωή ὁ αἰώνιος . ἐφίστημι ἐγώ τίς ὁ ἁμαρτία ὁ πρός θάνατος , καί τίς ὁ μή πρός θάνατος , ἐπισημαίνω λοιπός , καί τίνω εἰμί ὁ πρός θάνατος ἁμαρτάνω , καί φημί , εἰμί ὅς υιοθετώ ἐκ Θεός , οὐ ἄν ποτός Ούτο - οὖς πρός θάνατος [ οὔτε ὁ μή πρός θάνατος ] ἁμαρτία νοσέω . ἅπαξ γαρεαυος ἐκδίδωμι ὁ ἐνοικέω αὐτός διά ὁ υἱοθεσία Χριστός , ἀνέπαφος διαμένω ἁμαρτία . πλήν ἵνα μή τις οἴομαι πάντῃ ὁ τοιοῦτος μεταποιέω ὁ φύσις , ὡς ἀνάλωτος εἰναι λοιπός τῆ ἁμαρτία , ἐπιφέρω ὁ , τιχρω ἑαυτοῦ · ὡς εἰμί γε μή τηρέω ἑαυτοῦ καί φυλάσσω ἐκ ὁ πονηρός , πάντως ἁμαρτάνω . οὖον φύσις ὀν εἰς ἀναμαρτησία προβαίνω , φημί , ἀλ ἐκ ὁ ὅς Θεός μεγαλοδωρεα · ὅς διά ὁ υἱοθετέω ἐγώ , οὗτος ηζιωθεω ὁ χάρις , ἵνα φυλάσσω ἐγώ καί τηρέω ὁ δώρημα ὁ ὑπό αὐτός ἐγώ δωρέω , καί ὁ μή ἁμαρτάνω ἔχω . ἐπεί ἄλλως , φηοὶν , ἐν ὁ τονηρος ὁ κόσμος κειμένουγει δέ κόσμος ὁ μή διά δεξιός ἔργον εἰς υἱοθεσία ἑαυτοῦ ὁ Θεός μετατάσσω , οὐδή ἄν κωλύω ὁ ἀπόλλυμι αυνεξεταυιημι ὁμάς · καθότι ἔγκειμαι ὁ διάνομος ὁ αιθιωπον ἐπιμελής ἐπί ὁ πονηρός ἐκνοέω τήτη αὐτός · ὡς ἐπί ὁ κατακλυσμός ὁ θεός ἀπό . φαίνω . Αλ ἐπεί , φημί , ὁ υἱός ὁ Θεός ἥκω , καί δίδωμι ἐγώ διάνοια ὁ γιγνώσκω αὐτός θεός ἀληθινός , καί εἰμί ἐν αὐτός ὁ ἀληθινός υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός , γιγνώσκω διά ὁ μεγαλοδωρεα οὗτος , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ἀληθινός θεός , καί ὁ ζωή ὁ αἰώνιος · καί γιγνώσκω , μένω ανεπηρέαστος ἐκ ὁ πονηρός , καί ὁ σκάνδαλον αὐτός . Τινύα συλάξμτε ἑαυτοῦ ἀπό ὁ εἴδωλον Ἄμν . ἐξαιτέω [ ζητός . ] τις · τίς χάρις , εἰμί πρός τέλειος πιστός οὗτος γράφω [ ΝΦ ] , παρεγγυάω φυλάσσω αὐτός ἀπό ὁ εἴδωλον · φημί οὖν , ὡς ἐπεί ὁ ἐκκλησία ὅλος γράφω οὗτος , ὅστις οὖον πᾶς κρίνω λαός συμπληρόω , ἀλ εἰμί τις καί ἐν ταῦτῃ νωθής διάκειμαι , πρός ὁ τοιοῦτος παρεγγύη , ὁ εὐόλισθος αὐτός ὑφοράω . έλος ὁ Ἐπιστολή καθολικός Ἰωάννης . γράφω ἀπό Ἔφεσος , στίχος σξδʹ .