cogPG.PG126 629
καρδίας αὐτῶν ἄγοιον καὶ ἀτίθασον καὶ περὶ θεοvνσίαν ἀπόκροτον · καὶ καινὸν οὐδὲν , εἰ γνύίταας ἀνθρώπων μεταβαλεῖν ἠπείγετο πρὸς τὸ ἥμερον καὶ ἀνθρώπινον · ὅπου γε πάσῃ τῇ τῶν Βουλγάρων χώρᾳ δένδρεσιν ἀγρίοις κομώσῃ καὶ καρπῶν ἡμέρων ἀπορούσῃ καὶ τοῦτο τὸ καλὸν ἐδωρήσατο , ἀπὸ τῆς τῶν Γραικῶν χώρας πᾶν εἶδος ἡμέρων δένδρων μεταγαγὼν καὶ τοῖς ἐγκεντρισμοῖς καθημερώσας τὰ ἄγρια , ἵν´ , οἶμαι , καὶ διὰ τούτου παιδεύσῃ τὰς τῶν ἀνθρώπωνψυχὰς , μεταποιεῖσθαι τοὺς χυμοὺς τῆς χρηστότητος καὶ καρποφορεῖν Θεῷ τὴν ἐργασίαν τοῦ θείου θελήματος , ἣν ἐκεῖνος μόνην βρῶμα πεποίηται . Οὕτως ἄρα τῆς τῶν ψυχῶν ὡφελείας ἐγίνετο , καὶ ὅπως τὴν Ἐκκλησίαν Κυρίου παντοιοτρόπως πλατύνῃ , φροντίδα πεποίητο , μηδενὸς ἐπιστρεφόμενος τῶν τοῦ σώματος , μηδὲ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τιμίαν ἔχων ἑαυτῳ κατὰ τὸν θειον Ἀπόστολον , ἀλλὰ τῶν πολλῶν ἵνα σωθῶσι κηδόμενος . ΚΔʹ . Οὕτω δὲ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην ἔχοντι τούτῳ καὶ ἐν οὐρανοῖς Πατέρα ὡς υἱῷ ἀγαπῶντι , ἆρα μιρὰ σοῦ ἀνταγαπᾶσθαι παρ´ ἐκείνου μαοτύρια · Οῶμενοῦν · ἀλλὰ δοξάζει καὶ τοῦτον Θεὸς θαυματουργῷ χάριτι . Καὶ πῶς , ἐντεῦθεν ἀκούοιτε ἄν . Ἐπάνειτι μὲν ἐκ Γλαβενίτζας εἰς Ἀχρίδα Κλήμης ἅμα μὲν τοὺς τῆς χώρας ἐπισκεψόμενος , εἰ τὰς ψυχὰς εἶεν εὔρωστοι , εἰ τῷ τοῦ Θεοῦ φόβῳοἷάτινι βακτηρία στηρίζοιντο , ἅμα δὲ καὶ κατὰ σχολὴν ἐν τῷ μοναστηρίῳ τῷ Θεῷ συνεσόμενος , οὖ τοῦ κάλλους ἐρῶν δυσφόρως εἶ . ἔχεν ἄλλοσε ποῦ περιελκόμενος . Ιαράλυτοι δέ τινες δόο ὑπ´ ὄψιν αὐτῷ πεσόντες ὀδεύοντι , ὧν ἅτερος πρὸς τῇ παρέσει καὶ τοῦ πᾶσιν ἡδίστου φωτὸς ἐστέρητο , εἰς οἶκτον τὴν συμπαθεστάτην ψυχὴν ἐκίνησαν . Ἀλλ´ ὅσον πρὸς οἶκτον ἕτοιμος , τοσοῦτον καὶ πρὸς ταπεινοφροσύνην ἐπικλινής · μᾶλλον δὲ πλείων ἐκείνῳ τοῦ λαθεῖν θαυματουργοῦντα φροντὶς , ἢ τοῖς παραλύτοις ἐπιθυμία τοῦ τυχεῖν τῆς ἰάσεως . Ταύτη τοι καὶ περβλεψάμενος κύκλῳ καὶ μηδένα ἑωρακώς ἀνατείνει μὲν τὸ ὄμμα εἰς οὐρανοὺς , αἴρει δὲ χεῖρας Ἀτία · εἰς προσευχὴν καὶ καθέλκει τὴν θείαν βοήθειαν , ἅπτεται χερσὶν ἐκείναις , αἷς τὴν εὐχὴν ἐπλήρου , τῶν παραλελυμένων σωμάτων , καὶ ἡ ἁφὴ σύσφιγξις αὐτοῦ ἐγένετο καὶ συνάρθρωσις . Καὶ ποῦτο δὲ τὸ τοῦ Ἡσαῖου , ἑπάτερος αὐτῶν ἀλλόμενος ἦν ὡς ἔλαφος πλὴν ὅσον οὐ χωλὸς πρὶν μόνον καὶ μέλος ἐν πεπηρωμένος τοῦ σώματος , ἀλλ´ ὅλος ἀκίνητος καὶ μηδὲν τῆς γῆς διαφέρων τι , ἐφ´ ἦς κατέκειτο . Τῷ δέ γε καὶ τυφλῷ ταχὺ ἀνέτειλεν ἴαμα , Κκαὶ φῶς ἰδὼν φωνῇ μεγάλῃ τὸν Κύριον ἐμεγάλυνεν . Ἀλλ´ οὐκ ἔμελλεν ἄρα παντάπασιν ὀφθαλμοὺς λαίλεῖν τὸ θαυματούργημα · ὡράθη γὰρ τῶν τινι τοῖ ἀνίου θεραπευτῶν , ὃν ἰδὼν μετὰ ταῦτα καὶ ἐκεῖνος , γνοὺς θεατὴν ὄντα ἀθέατον καὶ πρὸς τῇ κέλλῃ κρυπτόμενος κατεσκήπτετο , ἐνεβριμήσατό τε ὡς πονηρευομένῳ , καὶ σὺν ἀπειλῇ μὴ ἐξειπεῖν τινι τὸ γεγονὸς , ἄχρις ἂν τῷ κόσμῳ Κλήμης ἐνδημοίη , παρήγγειλεν . ΚΕʹ . Ἡὸη δὲ καὶ γήρᾳ καμφθεὶς καὶ πόνοις ἐκδαπανηθεὶς ἔκρινε τὴν ἐπισκοπὴν παραιτήσασθαι , οὐχ ὡς λειποτακτῶν , οὐδὲ τῆς τάξεως ἐξιστάμενος , ἐν ᾗ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτὸν ἔθετο ποιμαίνειν
Lemmas: Καρδία αὐτός ἄγω καί ἀτίθασος καί περί θεοvνσίαν ἀπόκροτος · καί καινός οὐδείς , εἰμί γνύίταας ἄνθρωπος μεταβάλλω ἐπείγω πρός ὁ ἥμερος καί ἀνθρώπινος · ὅπου γε πᾶς ὁ ὁ Βουλγάρα χώρα δένδρος ἄγριος κομάω καί καρπός ἥμερος ἀπορούω καί οὗτος ὁ καλός δωρέω , ἀπό ὁ ὁ Γραικός χώρα πᾶς εἶδος ἥμερος δένδρον μετάγω καί ὁ ἐγκεντρισμός καθημερόω ὁ ἄγριος , ὅς , οἴομαι , καί διά οὗτος παιδεύω ὁ ὁ ανθρωπωνψυχαω , μεταποιέω ὁ χυμός ὁ χρηστότης καί καρποφορέω Θεός ὁ ἐργασία ὁ θεῖον θέλημα , ὅς ἐκεῖνος μόνος βρῶμα ποιέω . οὕτως ἄρα ὁ ὁ Ψυχή ὡφελεία γίγνομαι , καί ὅπως ὁ ἐκκλησία κύριος παντοιοτρόπως πλατύνω , φροντίς ποιέω , μηδείς ἐπιστρέφω ὁ ὁ σῶμα , μηδέ ὁ ψυχή αὐτός τίμιος ἔχω ἑαυτοῦ κατά ὁ θεῖον ἀπόστολος , ἀλλά ὁ πολύς ἵνα σῴζω κήδω . κδέʹ . οὕτως δέ ὁ πρός θεός ἀγάπη ἔχω οὗτος καί ἐν οὐρανός πατήρ ὡς υἱός ἀγάπη , ἆρα Μίρα σύ ἀνταγαπάω παρ´ ἐκεῖνος μαοτυριον · Οῶμενοῦν · ἀλλά δοξάζω καί οὗτος θεός θαυματουργός χάρις . καί πῶς , ἐντεῦθεν ἀκούω ἄν . Ἐπάνειτι μέν ἐκ Γλαβενίτζας εἰς Αχρίδα Κλήμης ἅμα μέν ὁ ὁ χώρα ἐπισκοπέω , εἰμί ὁ ψυχή ἄγω εὔρωστος , εἰμί ὁ ὁ Θεός φόβος βακτηρία στηρίζω , ἅμα δέ καί κατά σχολή ἐν ὁ μοναστήριον ὁ Θεός σύνειμι , οὖον ὁ κάλλος ἐράω δύσφορος εἰμί . ἔχω ἄλλοσε ποῦ περιέλκω . ιαραλυος δέ τις δόο ὑπό ὄψις αὐτός πίπτω ὀδεύω , ὅς ἕτερος πρός ὁ πάρειμι καί ὁ πᾶς ἡδύς φάος στερέω , εἰς οἶκτος ὁ συμπαθής ψυχή κινέω . Ἀλ ὅσος πρός οἶκτος ἑτοῖμος , τοσοῦτος καί πρός ταπεινοφροσύνη ἐπικλινής · μᾶλλον δέ πλείων ἐκεῖνος ὁ λανθάνω θαυματουργέω φροντίς , ἢ ὁ παράλυτος ἐπιθυμία ὁ τυγχάνω ὁ ἴασις . Ταύτη ὅς καί περιβλέπω κύκλος καί μηδείς ὁράω ἀνατείνω μέν ὁ ὄμμα εἰς οὐρανός , ἀείρω δέ χείρ Ἀτία · εἰς προσευχή καί καθέλκω ὁ θεῖος βοήθεια , ἅπτω χείρ ἐκεῖνος , ὅς ὁ εὐχή πληρόω , ὁ παραλύω σῶμα , καί ὁ ἁφή σύσφιγξις αὐτός γίγνομαι καί συνάρθρωσις . καί Πούτο δέ ὁ ὁ Ησαίου , ἑπάτερος αὐτός ἀαιρλ́ω εἰμί ὡς ἔλαφος πλήν ὅσος οὖον χωλός πρίν μόνος καί μέλος ἐν πηρόω ὁ σῶμα , ἀλ ὅλος ἀκίνητος καί μηδείς ὁ γῆ διαφέρω τίς , ἐφίημι εἰμί κατάκειμαι . ὁ δέ γε καί τυφλός ταχύς ἀνατέλλω ἴαμα , Κκαὶ φάος εἶδον φωνή μέγας ὁ κύριος μεγαλύνω . Ἀλ οὐ μέλλω ἄρα παντάπασι ὀφθαλμός λαίω ὁ θαυματούργημα · ὁράω γάρ ὁ τις τοῖ ἄνιος θεραπευτής , ὅς εἶδον μετά οὗτος καί ἐκεῖνος , γιγνώσκω θεατής εἰμί ἀθέατος καί πρός ὁ κέλλω κρύπτω κατασκήπτω , ἐμβριμάομαι τε ὡς πονηρεύω , καί σύν ἀπειλέω μή ἐξεῖπον τις ὁ γίγνομαι , ἄχρι εἄν ὁ κόσμος Κλήμης ἐνδημέω , παραγγέλλω . κύ . Ἡὸη δέ καί γῆρας κάμπτω καί πόνος ἐκδαπανάω κρίνω ὁ ἐπισκοπή παραιτέομαι , οὐ ὡς λειποτακτέω , οὐδέ ὁ τάξις ἐξίστημι , ἐν ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος αὐτός τίθημι ποιμαίνω