cogPG.PG126 189
ΕΡΙΘΤ . Γν θεῖα ἐν σοὶ κάλλη ὄψεται , καὶ φωνῶν ἀκούσῃ μυστικωτέρων , καὶ ὧν οἱ κτηνώδεις καὶ θηριώδεις οὐκ ἄξιοι , κάτω βοσκόμενοι , καὶ περιπλανώμενοι . Ἡμῖν δὲ ἀπόχρη τὸ δι´ ἐσόπτρου βλέπειν , καὶ ἐν αἰνίγματι , καὶ ἀκούειν κατὰ τὸ ἔσχατον γοῦν ἀπόχημα [ ἀπήχ . ] Ταῦτα γὰρ ἐμοὶ ἡ διὰ γραμμάτων σὴ πρὸς ἡμῖν συγκατάβασις . οἶσθα οὖν ὃ ποιήσεις , ὡς ἂν μὴ τὰ πάντα ὦμεν σοι ἀτυχεῖς , ἀλλ´ ἔχωμεν καὶ αὐτοὶ γυμνότερόν τι παραπολαύειν τῆς ἐν σοὶ τοῦ Πνεύματος χάριτος . εὐχὰς δίδου τὰς ἐθάδας τοῦ δυσωπεῖν τὸν Θεὸν , αἱ τοσούτου δέουσιν ὁρατῷ τινι διείργεσθαι διαστήματι , ἢ διατειχίσματι , πρὸς τὸ μὴ οὐχὶ παρεἶναι τοῖς αὐτὸν χρήζουσιν , ὥστε καὶ τὸ στεῤῥόν ἡμῶν διατείχισμα τῆς ἁμαρτίας μόναι καθαίρειν δύνανται · τούτων ἡμῖν ἐπιδαψιλεύου , καὶ τὰ κακὰ οὐ φοβηθησόμεθα , εἴτε τὰ κακύνοντα . εἴτε τὰ κακοῦντα , ἅγιε πάτερ καὶ δέσποτα . ΕΠΙΣΤ . Δʹ . Τῷ Ταρωνίτῃ προέδρῳ κυρίῳ Γρηγορίω . Ἐσιώπησα . μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι ; Ἐσιώπησα μὲν , ὅτι τοῦ τῶν πονηρῶν ἡμερῶν τούτων κρατῆρος εἰς κόρον σπάσας , καὶ χολῆς μεθυσθεὶς , ὅ φησιν ὁ Ἱερεμίας , ἐκείμην κακυρωμένως καὶ πρὸς πᾶν ἀναισθητῶν καὶ λάλημα καὶ προσφώνημα . Νῦν δὲ μετρίως τῷ χρόνῳ διαπνευσθείσης τῆς ὑπνοποιοῦ ἀναθυμιάσεως , καὶ τοῦ κάρου διαλυθέντος τῇ τοῦ θείοα . Λόγου θερμότητι , τὴν σιωπὴν ἀποτίθεμαι . Ἄλλως τε καὶ τοιούτῳ διακόνῳ τοῦ πρὸς σὲ γράμματος χρώμενος Ἀλλὰ πῶς ἄν μοι ἔχεις ὁ καὶ τὴν ψυχὴν ἀήττητος , καὶ τὴν ἀνδρείαν ἀσύγκριτος ; καὶ τῇ μὲν , δεικνύων σώματος εὐκρασίαν , τῇ δὲ ψυχικῶν ἁρμονίαν δυνάμεων . Ὁ νοῦν μὲν ἔχων οὐδέν τι χειρῶν δεόμενον χεῖρας δὲ κατορθούσας , ἃ καὶ νοῦς ἂν ἀπελπίσειεν Ὅ μόνης τῆς ἀνθρωπίνης ὑπεραπολογησάμενος φύσεως , ὡς οὐ γεγηρακυίας , οὐδὲ σαπρωθείσης πρ´ ς ἀνδρῶν γένεσιν , ἀλλ´ ἔτι ζούσης [ ζεούσης ἐεί ζώς . ] τὴν ἀκμὴν δυνάμεως . Καὶ εἰρήνης καιροῖς ὁμοίως καὶ πολέμοις ἀρχῶν [ ἀρκῶν ] . ὁ μήτε τὸ πραγματικὸν , μήτε τὸ μαχητικὸν ἐφικτὸν ἔχων λόγῳ καὶ θαύματι · ἢ ἵνα τάληθέστερον εἴπω , ἑκάτερον δεικνύων ἑκατέρων νικώμενον . Ποῦ τʹ ἄν μοι εἰης ὁ πανταχοῦ μοι ποθούμενος , ἡ παντὸς ἀγαθοῦ δεξαμενὴ ὁ πανδέξιος ; Ἄρα καθιστᾷς ἔθνη , καὶ γνώμας καταρτύεις ἀνδρῶν , καὶ Προμηθεὺς γίνῃ , πλάττων ἀνθρώπους πλάσιν ἡμερινήν καὶ φικάνθρωπον . Ἡ λόχους ὑπερκαθίζεις , καὶ λοχαγοὺς ἐφιστᾶς , καὶ φάλαγγας βαθύνεις , καὶ σημαίνεις καιροὺς ἐπελεύσεων , καὶ τοῖς Βαρβάροις ἐκφαίνεις μὴ θανὸν ἐν σοὶ τὸ πάλαι Ῥωμαίων φρόνημα ; ἔχοις μὲν οὖν
Lemmas: ΤΕ . ΓΝ θεῖον ἐν σύ κάλλος ὁράω , καί φωνή ἀκούω μυστικός , καί ὅς ὁ κτηνώδης καί θηριώδης οὐ ἄξιος , κάτω βόσκω , καί περιπλανάομαι . ἡμῖν δέ ἀποχράω ὁ δις εἴσοπτρον βλέπω , καί ἐν αἴνιγμα , καί ἀκούω κατά ὁ ἔσχατος γοῦν αποχημη [ ἀπάγω . ] οὗτος γάρ ἐγώ ὁ διά γράμμα σός πρός ἐγώ συγκατάβασις . οἶδα οὖν ὅς ποιέω , ὡς εἄν μή ὁ πᾶς εἰμί σύ ἀτυχής , ἀλ ἔχω καί αὐτός γυμνός τίς παραπολαύω ὁ ἐν σύ ὁ πνεῦμα χάρις . εὐχή δίδωμι ὁ ἐθάς ὁ δυσωπέω ὁ θεός , ὁ τοσοῦτος δήω ὁρατός τις διείργω διάστημα , ἢ διατείχισμα , πρός ὁ μή οὐ πάρειμι ὁ αὐτός χρῄζω , ὥστε καί ὁ στερρός ἐγώ διατείχισμα ὁ ἁμαρτία μόνος καθαίρω δύναμαι · οὗτος ἐγώ ἐπιδαψιλεύω , καί ὁ κακός οὖον φοβέω , εἴτε ὁ κακύνω . εἴτε ὁ κακόω , ἅγιος πατήρ καί δεσπότης . π̈κοστ . δέ . ὁ Ταρωνίτης πρόεδρος κύριος Γρηγόριος . σιωπάω . μή καί ἀεί σιωπάω ; σιωπάω μέν , ὅτι ὁ ὁ πονηρός ἡμέρα οὗτος κρατήρ εἰς κόρος σπάω , καί χολή μεθύσκω , ὅς φημί ὁ Ἱερεμίας , κεῖμαι κακυρωμένως καί πρός πᾶς ἀναισθητέω καί λάλημα καί προσφώνημα . νῦν δέ μέτριος ὁ χρόνος διαπνέω ὁ ὑπνοποιός ἀναθυμίασις , καί ὁ καρόω διαλύω ὁ ὁ θεῖος . Λόγος θερμότης , ὁ σιωπή ἀποτίθημι . ἄλλος τε καί τοιοῦτος διάκονος ὁ πρός σύ γράμμα χράω ἀλλά πῶς ἄν ἐγώ ἔχω ὁ καί ὁ ψυχή ἀήσσητος , καί ὁ ἀνδρεῖος Ἀσύγκριτος ; καί ὁ μέν , δείκνυμι σῶμα εὐκρασία , ὁ δέ ψυχικός ἁρμονία δύναμις . ὁ νόος μέν ἔχω οὐδείς τίς χείρ δήω χείρ δέ κατορθόω , ὁ καί νόος εἄν ἀπολεπίζω ὅς μόνος ὁ ἀνθρώπινος ὑπεραπολογέομαι φύσις , ὡς οὖον γηράσκω , οὐδέ σαπρόω πρ´ Σ ἀνήρ γένεσις , ἀλ ἔτι ζέω [ ζέω ἐγώ ζῶ . ] ὁ ἀκμή δύναμις . καί εἰρήνη καιρός ὁμοίως καί πόλεμος ἀρχή [ ἀρκέω ] . ὁ μήτε ὁ πραγματικός , μήτε ὁ μαχητικός ἐφικτός ἔχω λόγος καί θαῦμα · ἢ ἵνα τάλλω εἶπον , ἑκάτερος δείκνυμι ἑκάτερος νικάω . πός τε ἄν ἐγώ εἰμί ὁ πανταχοῦ ἐγώ ποθέω , ὁ πᾶς ἀγαθός δεξαμενή ὁ πανδέξιος ; ἄρας καθιστάω ἔθνος , καί γνώμη καταρτύω ἀνήρ , καί Προμηθεύς γίγνομαι , πλάσσω ἄνθρωπος πλάσις ἡμερινός καί φικάνθρωπον . ὁ λόχος ὑπερκαθίζω , καί λοχαγός ἐφίστημι , καί φάλαγξ βαθύνω , καί σημαίνω καιρός ἐπέλευσις , καί ὁ βάρβαρος ἐκφαίνω μή θνῄσκω ἐν σύ ὁ πάλαι Ῥωμαῖος φρόνημα ; ἔχω μέν οὖν