cogPG.PG126 474
δηλαδὴ , ἢν ὑπηρέτει αὐτῷ , πρόνοιαν αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ποιουμένη ἐπιθυμίαν . Τῶν οὖν πνευμάτων τῆς πονηρίας ταραττόντων τὴν θάλασσαν , τὰ κιύματα τῶν ἡδονῶν ἐπανίσταντο . καὶ κατεβάπτιζον τὸ σῶμα σὺν τῇ ψυχῇ . Ἢν οὖν ἀναγκαῖον θανεῖν πινα τῶν ἐν τῷ πλοίῳ , τῷ σώματι δηλαδὴ λέγω . Ὁ οῦν τὴν φύσιν ἡμῶν ἐνδυσάμενος Κύριος , καὶ εἰς ἐξ ἡμῶν γεγονὼς , καὶ εἰς τὸ πλοῖον ἡμῶν εἰσελθὼν , σκηνώσας ἐν ἡμῖν , ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἀμαρτίας , ἀποθνήσκει κατὰ κλῆρον , πουτέστι , κατὰ προορισμὸν , ὃν προώρισεν ὁ Πατὴρ , ἀποκληρώσας καὶ ποοθέμενος πρὸ πάντων τῶν αἰώνων τὸ ὑπὲρ ἡμων ἀποθανεῖν τὸν αὐτοῦ Υἱὸν , ὀς ὁ Πέτρος λέγει καὶ Παῦλος . Καὶ ὅρα · Ἰωνᾶς ἑρμηνεύεται , Ὑψίστου κονοῖντρς . Π περιστερά . Ὁ γοῦν Ὑψιστος ἐπόνησεν ὑπὲρ ἡμῶν πόνους , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ὀδυνᾶται · ἑκὼν μὲν , οὐ μὴν ἀποσφάττει ἑαυτὸν , ἀλλὰ διὰ χειρῶν ἀνόμων προσπήγνυται τῷ σταυρῷ · ὥσπερ καὶ Ἰωνᾶς , καίτοι αὐτὸς ἑαυτῷ καταψηφισάμενος θάνατον , οὐ ῥίπτει ἑαυτὸν , ἀλλὰ ῥίπτεται · διδάσκοντος καὶ ἡμᾶς τοῦ λόγου , μὴ ῥιψοκινδυνεῖν , μηδὲ τοῖς θανάτοις περιπίπτειν παραβολώτερον . ἀνόντος οὖν Χριστοῦ , καὶ τῷ κήτει τῷ παμφάγῳ παραδοθέντος , τὰ μὲν πνεύματα τῆς πονηρίας ἐκόπασε , τὰ δὲ κύματα τῶν ἡδονῶν κατεστορέσθη , καὶ γαλήνη πᾶσα καὶ εἰρήνη τῷ βίῳ ἐνεπολιτεύθη , καὶ ταῖς ψυχαῖς καὶ τοῖς σώμασι , καθὰ καὶ αὐτὸς ἔλεγεν · Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν · καὶ αὖθις ἀναστὰς Εἰρήνη ὑμῖν , τοῖς μαθηταῖς προσεφώνησε . Καὶ Καλῶς δέ φασί τινες , τὸν μὲν προφήτην , τύπον Χριστοῦ · τὸ πλοῖον , τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς · τὸν πρωρέα , τοῦ Μωσέως · τοὺς ναύτας , τῶν προφητῶν · τὴν θάλασσαν , τῶν παθῶν , ἃ παρ´ ἡμῶν ὑπῆρχε χρεωστούμενα · τὸν κλῆρον , τῆς βουλῆς τοῦ Πατρὸς , καθ´ ἤν ὁ Χριστὸς εἰς τὴν θάλασσαν τῶν παθημάτων ῥίπτεται , καὶ εἰς τὴν κοιλίαν τοῦ μεγάλου κήτους τοῦ θανάτου εἰσέρχεται · ἔνθα τρεῖς ἡμέρας διατρίθας , ἀνέστη , καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἐκήρυξε , τὰ δὲ ιᾶε , εουόυΠ υα Οὴιειε ἱ ΠΑΓΡ ρτΧΙΑΓΠ ΡΓΦοῖΡΙΙΑἰΗΓ . εὲ αἱνΠ ΙημοΙἱἱε οεἰΙ , Βοο εεί , λοΓἐἶ βῖοῶω , μὐί ἰνιῶωο ολυονιε τεσυτιοκῖι , φεηιῖΒωεσς Ενερμεία αωπιανε , οκ φ οεάεΙεε οσεῖταιὶ εΠ . Καὶ προσηύξατο Ἰωνᾶς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους , καὶ εἶαεν · Ἐβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου , καὶ εἰσήκουσέ μου . Ἐκ κοιλίας ᾷδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου . Οὐδὲν ὑπὸ τοῦ κήτους ἀδικηθεὶς ὁ προφήτης , ἀλλ´ ὥσπερ οἴκῳ τῷ κήτει χρησάμενος , καὶ μήτε τὸ σῶμα λωβηθεὶς μήτε τὰς φρένας , αἰσθάνεται τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας . Οὐκ ἀγνοήσας δὲ καὶ ὅτι προσέκρουσεν αὐτῷ ἐκ τοῦ κατοκνῆσαι τὴν διακονίαν , τρέπεται πρὸς εὐχάς · Κιαὶ ὁ πάλαι ἐν Ἰερουσαλὴμ μόνῃ τὸν Θεὸν ἐναργῶς
Lemmas: δηλαδή , εἄν ὑπηρετέω αὐτός , πρόνοια αὐτός εἰς πᾶς ποιέω ἐπιθυμία . ὁ οὖν πνεῦμα ὁ πονηρία ταράσσω ὁ θάλασσα , ὁ κιυματη ὁ ἡδονή ἐπανίστημι . καί καταβαπτίζω ὁ σῶμα σύν ὁ Ψυχή . ἤν οὖν ἀναγκαῖος θνῄσκω πίνω ὁ ἐν ὁ πλοῖον , ὁ σῶμα δηλαδή λέγω . ὁ χύτρειος ὁ φύσις ἐγώ ἐνδύω Κύριος , καί εἰς ἐκ ἐγώ γίγνομαι , καί εἰς ὁ πλοῖον ἐγώ εἰσέρχομαι , σκηνόω ἐν ἐγώ , ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , ἀποθνήσκω κατά κλῆρος , πουτής , κατά προορισμός , ὅς προορίζω ὁ πατήρ , ἀποκληρόω καί ποθέω πρό πᾶς ὁ αἰών ὁ ὑπέρ Ἡμων ἀποθνῄσκω ὁ αὐτός υἱός , ὅς ὁ Πέτρος λέγω καί Παῦλος . καί ὁράω · Ἰωνᾶς ἑρμηνεύω , ὕψιστος κονοῖντρς . Π περιστερά . ὁ γοῦν ὕψιστος πονέω ὑπέρ ἐγώ πόνος , καί ὑπέρ ἐγώ ὀδυνάω · ἑκών μέν , οὖον μήv ἀποσφάζω ἑαυτοῦ , ἀλλά διά χείρ ἄνομος προσπήγνυμι ὁ σταυρός · ὥσπερ καί Ἰωνᾶς , καίτοι αὐτός ἑαυτοῦ καταψηφίζομαι θάνατος , οὖον ῥίπτω ἑαυτοῦ , ἀλλά ῥίπτω · διδάσκω καί ἐγώ ὁ λόγος , μή ῥιψοκινδυνέω , μηδέ ὁ θάνατος περιπίπτω παράβολος . ἄνειμι οὖν Χριστός , καί ὁ κῆτος ὁ παμφάγος παραδίδωμι , ὁ μέν πνεῦμα ὁ πονηρία κοπάζω , ὁ δέ κῦμα ὁ ἡδονή κατεστορέσθη , καί γαλήνη πᾶς καί εἰρήνη ὁ βίος ἐμπολιτεύω , καί ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα , καθά καί αὐτός λέγω · Εἰρήνη ἀφίημι σύ · καί αὖθις ἀνίστημι Εἰρήνη σύ , ὁ μαθητής προσφωνέω . καί καλῶς δέ φημί τις , ὁ μέν προφήτης , τύπος Χριστός · ὁ πλοῖον , ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή · ὁ πρωρεύς , ὁ Μωσῆς · ὁ ναύτης , ὁ προφήτης · ὁ θάλασσα , ὁ πάθος , ὁ παρ´ ἐγώ ὑπάρχω χρεωστέω · ὁ κλῆρος , ὁ βουλή ὁ πατήρ , καθ´ ἐάν ὁ Χριστός εἰς ὁ θάλασσα ὁ πάθημα ῥίπτω , καί εἰς ὁ κοιλία ὁ μέγας κῆτος ὁ θάνατος εἰσέρχομαι · ἔνθα τρεῖς ἡμέρα διατρίθας , ἀνίστημι , καί ὁ ἔθνος κηρύσσω , ὁ δέ ἰάομαι , εουόυΠ Ὕη Οὴιειε Ι ΑΠ Αρ Ι . ἐγώ αἱνΠ ΙημοΙἱἱε οεἰΙ , Βοο ἀπολύω , λογεῖον βοῖος , μῦς ἰνιῶωο ολυονιος τεσυτιοκῖι , φεηιῖΒωεσς Ενερμεία αωπιειμαι , κο φ οεάεΙεε φέρω ἔπος . καί προσεύχομαι Ἰωνᾶς πρός κύριος ὁ θεός αὐτός ἐκ ὁ κοιλία ὁ κῆτος , καί ἐάω · βοάω ἐν θλῖψις ἐγώ πρός κύριος ὁ Θεός ἐγώ , καί εἰσακούω ἐγώ . ἐκ κοιλία ἀείδω κραυγή ἐγώ ἀκούω φωνή ἐγώ . οὐδείς ὑπό ὁ κῆτος ἀδικέω ὁ προφήτης , ἀλ ὥσπερ οἶκος ὁ κῆτος χράω , καί μήτε ὁ σῶμα λωβάομαι μήτε ὁ φρήν , αἰσθάνομαι ὁ ὁ Θεός βοήθεια . οὐ ἀγνοέω δέ καί ὅτι προσκρούω αὐτός ἐκ ὁ κατοκνέω ὁ διακονία , τρέπω πρός εὐχή · Κία ὁ πάλαι ἐν Ἱεροσόλυμα μόνος ὁ θεός ἐναργής