cogPG.PG126 284
οὐκοῦν καὶ τοῦτο τῆς αὐτοῦ μοίρας τίθει . Σὺ δὲ ἐκτέρπου [ ἐντ . ] τῇ ἐπωδύνῳ παροικίᾳ ἐκείνου . Καὶ μὲν γὰρ ἐννυπείθει [ ἐνηδυπάθει , ἐνευπάθει ? ] τῇ ζωῇ , καὶ καλῶς εἶχεν αὐτῷ τὰ πάντα , οὐδ´ οὕτως ἔδει τὸ καταπενθὲς τοῦτο καὶ φιλόδακρυ ἐπιδείκνυσθαι Εἰ α τὴν ζωὴν ἡγεῖτο πικρὸν ὡς ἀληθῶς θάνατον , καὶ τῆς φυλακῆς ἐξαλθῆναι [ ὲξελαθ . , καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῷ διαῤῥαγῆναι ἐπηύχετο · ἄρ´ οὐκ ἂν ἐχθρῶν ἔργα ποιοῖμεν , εἴπερ διακοπείσης ἐκείνῳ τῆς τῶν ὀδυνῶν σχοίνου , αὐτοὶ δακρύοιμεν , καὶ πενθοῖμεν ἀπαρηγόρητα ; Ἀλλ´ ὅτι καλῶς εἶχεν ἡμῖν τοιοῦτον ἔχειν μεθ´ ἡμῶν , ἐπὶ τούτο κοπτώμεθα ; Ἀλλὰ πρῶ τον μὲν τοῦτο φίλαυτον , εἴ γε τὸ οἰκεῖον καλὸν πρὸ τοῦ καθήκοντος ἐκείνῳ τιθέμεθα . Ἐκείνῳ γὰρ τὸ ἀναλῦσαι , καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , βέλτιον . Ἔπειτα καὶ τούναντίον ἄπαν , νῦν μᾶλλον τῆς παρ´ ἐκείνου βοηθείας τευξόμεθα , ὅσῳ καὶ τῷ μόνῳ βοηθῷ πεπλησίακε , καὶ ἀμέτως ὁμιλεῖν ἐκείνῳ διὰ τοῦτο δεδβνηται . Ταῦτά μοι , ὦ λὲ [ οὖλε ? ὧ καλὲ ? ὧ λῷστε ]] παὶ , ὃν ἐγὼ ἐν Κυρίῳ ὡδίνησα , καὶ ἐγέννησα καὶ ἀπεγαλάκτισα , ὁ λόγος πρὸς τὸ πάθος ἀντεῤῥητόευσε . ἃεῖν δὲ ᾠήθην καὶ σὲ κοινωνὸν προσλαβέσθαι σῶν ἐκ τοῦ λόγου μοι ἀγαθῶν , ὅπερ δὴ καὶ πάλαι Κμοι σύνηθες . Σὺ δὲ τὸν μακάριον ἐκεῖνον καὶ πολλάκις τοῦτον ζῶντα ἐν σαυτῷ ἐπιδείκνυε · κἀπειδὴ Θεός σο τὴν ἀρχὴν ἐνεχείρισεν , ἐννόει τὴν ἐκείνου πρὸς τοὺς ὑποτελεῖς πραότητα , τὸ εὐόμιλον , τὸ ἐν πᾶσι τεριεσκεμμένον , καὶ εὔβουλον , καὶ τὸ μηδὲν ἄνευ μελέτης ποιεῖν . Καὶ ἐπὶ πᾶσι καὶ πρὸ πάντων , τὸ πρὸς Θεόν εὐλαβὲς καὶ κακόφοβον , καὶ πρὸς ἀνθρώπους ἐντροπικόν τε καὶ εὔσχημον , καὶ τὰ ἄλλα ὅσα κἀγὼ ἐν ἐκείνῳ κατανενόηκα , καὶ σὺ ἐξ ἐκείνου πέφυκας . έφυκας γὰρ τῷ πάντα τὰ καλὰ καὶ φύοντι Θεῷ καὶ [ αὔξειν ] παρασκευάζοντι , ὅτιοθς ἀπ´ ἐκείνης τῆς ῥίζης ἔσχες κλάδους , δείξεις ἰθυτενῶς ἀνατρέχοντας καὶ καρποφοροῦντας , καὶ Θεὸν καὶ ἀνθρώπους εὐφραίνοντας · μόνον ἔχοις [ χοιο ? ] τῆς ῥίζης , καὶ μὴ ἀποσπασθείης τῆς ἐκεῖθεν πιότητος . ΕΠΙΣΤ . ΑΒʹ . Τῷ κυρίῳ Νικήτᾳ τῷ Πολίτῃ . οἴκοθεν οἴκαδε παρ´ ἡμῶν ὁ Γλαβηνίτζης πρὸς σὲ , ἀδελφὲ θεοτίμητετοῦτον γὰρ καὶ αὐτὸν συνεπείσαμεν ) , καὶ τἄλλα γε ἄθυμος ὁ ἀνὴρ , ὡς [ ς ] καὶ ἄκων τὸ φορτίον τῆς ἐπισκοπῆς ἤρατο , καὶ τοσοῦτον ὑπερεχώρει [ ὕπεξεχ . ] τῷ ἀμηχάνῳ βάρει τοῦ πράγματος , ὅσον ἄλλοι καὶ προαρπάζούσιν . Ἀλλ´ ἡμεῖς ἄλλαις τε λόγων ἐπῳδαῖς τὴν ἀσπίδα τούτῳ τῆς ἀθυ-μίας ἐφαρμακεύσαμεν , καὶ δὴ καὶ τὰς ἐπὶ σοὶ ἐλπίδας ἐπᾴδοντες , τὸ πᾶν ἐξηνύσαμεν . Ὅπως οὖν αὐτῷ οἷος ἠλπίσθης , ὦ τὰ πάντα καλὲ κάγαθὲ , γένοιο , καὶ´ μήτε τούτῳ ἀναφανείη ὁ θησαυρὸς , φασὶν , ἄνθρακες , μήτ´ αὐτὸς ἢ ἄνοιαν ἐγκληθείην , ἢ κακόνοιαν · τὸ μὲν , ὧς ἔστι ἐξαπατώμενος , καὶ μήποτε συνεὶς , ὃν αἰδέναι διετεινόμην μᾶλλον , ἢ αὐτὸς ἐμαυτόν · τὸ δ´ ὡς ἐξηπατηκὼς τὸν ἐν ἐπισκόποις εὐνούστατον . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς ὄρος ἢ εἰς κυμα πολυφλοίσβοιοα θαὶάσσης . Σὺ δὲ τά τε ἐν κοπρῶνι τὰ τῷ ἀδελφῷ ΕΡΙΘΤʹ . ΧΧΙ .
Lemmas: οὐκοῦν καί οὗτος ὁ αὐτός μοῖρα τίθημι . σύ δέ ἐκτρέπω [ εἰμί . ] ὁ ἐπώδυνος παροικία ἐκεῖνος . καί μέν γάρ εννυπειθω [ ἐνηδυπαθέω , ἐνευπαθέω ? ] ὁ ζωή , καί καλῶς ἔχω αὐτός ὁ πᾶς , οὐδός οὕτως ἐσθίω ὁ καταπενθής οὗτος καί φιλόδακρυς ἐπιδείκνυμι εἰμί ὅς ὁ ζωή ἡγέομαι πικρός ὡς ἀληθής θάνατος , καί ὁ φυλακή ἐξάλλομαι [ ἐξελαύνω . , καί ὁ δεσμός αὐτός διαῤῥαγῆναι ἐπεύχομαι · ἀείρω οὐ εἄν ἐχθρός ἔργον ποιέω , εἴπερ διακόπτω ἐκεῖνος ὁ ὁ ὀδύνη σχοῖνος , αὐτός δάκρυ , καί πενθέω ἀπαρηγόρητος ; Ἀλ ὅτι καλῶς ἔχω ἐγώ τοιοῦτος ἔχω μεθ´ ἐγώ , ἐπί οὗτος κόπτω ; ἀλλά πρός ὁ μέν οὗτος φίλαυτος , εἰμί γε ὁ οἰκέω καλός πρό ὁ καθήκω ἐκεῖνος τίθημι . ἐκεῖνος γάρ ὁ ἀναλύω , καί σύν Χριστός εἰμί , ἀγαθός . ἔπειτα καί τουναντίον ἅπας , νῦν μᾶλλον ὁ παρ´ ἐκεῖνος βοήθεια τυγχάνω , ὅσος καί ὁ μόνος βοηθός πλησιάζω , καί ἀμέτως ὁμιλέω ἐκεῖνος διά οὗτος δύναμαι . ταῦτα ἐγώ , εἰμί λεʹ [ ὅλος ? ἵημι καλός ? ἵημι λωίων ]] πη , ὅς ἐγώ ἐν κύριος ωδινεος , καί γεννάω καί ἀπογαλακτίζω , ὁ λόγος πρός ὁ πάθος αντερρητοευω . ἀάω δέ οἴομαι καί σύ κοινωνός προσλαμβάνω σός ἐκ ὁ λόγος ἐγώ ἀγαθός , ὅσπερ δή καί πάλαι Κμοι συνήθης . σύ δέ ὁ μακάριος ἐκεῖνος καί πολλάκις οὗτος ζῶ ἐν σεαυτοῦ ἐπιδείκνυμι · ἐπειδή Θεός σο ὁ ἀρχή ἐγχειρίζω , ἐννοέω ὁ ἐκεῖνος πρός ὁ ὑποτελής πραότης , ὁ εὐόμιλος , ὁ ἐν πᾶς τερισκεπτομαι , καί εὔβουλος , καί ὁ μηδείς ἄνευ μελέτη ποιέω . καί ἐπί πᾶς καί πρό πᾶς , ὁ πρός Θεός εὐλαβής καί κακόφοβος , καί πρός ἄνθρωπος ἐντροπικός τε καί εὔσχημος , καί ὁ ἄλλος ὅσος ἐγώ ἐν ἐκεῖνος κατανοέω , καί σύ ἐκ ἐκεῖνος φύω . φύκης γάρ ὁ πᾶς ὁ καλός καί φύω Θεός καί [ αὐξάνω ] παρασκευάζω , ὅστις ἀπ´ ἐκεῖνος ὁ ῥίζα ἔχω κλάδος , δείκνυμι ἰθυτενῶς ἀνατρέχω καί καρποφορέω , καί θεός καί ἄνθρωπος εὐφραίνω · μόνος ἔχω [ χόω ? ] ὁ ῥίζα , καί μή ἀποσπάω ὁ ἐκεῖθεν πιότης . π̈κοστ . ἄβα . ὁ κύριος Νικήτας ὁ Πολίτης . οἴκοθεν οἴκαδε παρ´ ἐγώ ὁ Γλαβηνίτζης πρός σύ , ἀδελφός θεοτιμητετουος γάρ καί αὐτός συμπείθω ) , καί ἄλλος γε ἄθυμος ὁ ἀνήρ , ὡς [ Σ ] καί ἄκων ὁ φορτίον ὁ ἐπισκοπή ἔραμαι , καί τοσοῦτος ὑπερχωρέω [ ὑπεξέχω . ] ὁ ἀμήχανος βάρος ὁ πρᾶγμα , ὅσος ἄλλος καί προαρπάζω . Ἀλ ἐγώ ἄλλος τε λόγος ἐπῳδή ὁ ἀσπίς οὗτος ὁ ἀθυμία φαρμακεύω , καί δή καί ὁ ἐπί σύ ἐλπίς ἐπαείδω , ὁ πᾶς ἐξανύω . ὅπως οὖν αὐτός οἷος ἐλπίζω , εἰμί ὁ πᾶς καλός κάζω , γίγνομαι , καί μήτε οὗτος ἀναφαίνω ὁ θησαυρός , φημί , ἄνθραξ , μῆτε αὐτός ἢ ἄνοια ἐγκαλέω , ἢ κακόνοια · ὁ μέν , ὅς εἰμί ἐξαπατάω , καί μήποτε συνίημι , ὅς αἰδέναι διατείνω μᾶλλον , ἢ αὐτός ἐμαυτοῦ · ὁ δδʹ ὡς ἐξαπατάω ὁ ἐν ἐπίσκοπος εὔνους . ἀλλά οὗτος μέν εἰς ὄρος ἢ εἰς κῦμα πολυφλοίσβοιοα θαιασσω . σύ δέ ὁ τε ἐν κοπρών ὁ ὁ ἀδελφός Ι . ΧΧΙ .