cogPG.PG126 28
πῶς μεῖδον , τὸ ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ ἀποθανεῖν , ἐπεδιίκαντο ; Εἶτα καὶ ἄλλο ἐντρεπτικὸν αὐτῶν ἐπιφέρει , τῶν ἀποδεχομένων μὲν ἐν λόγῳ τὴν ἀγάπην , καὶ ἐπιδεικνυμένων τῇ γλώσσῃ μόνῃ , [ καὶ ] φησί · Μὴ ἀγαπῶμεν λόγῳ καὶ γλώσσῃ , ἀλλ´ ἐν τῷ ἔργῳ καὶ τὴ ἀληθείᾳ . Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν , ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν π-Καὶ ἐκ τούτου , ἐν τίνι ; Ἐν τῷ μὴ λόγῳ τὸν ἀδελφὸν ἀγαπᾷν , ἀλλ´ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ . Ἀ - » σί ονώσκομεν · Ὅτι ἐκ της ἀληθείας ἐσμέν . Πῶς ; Ὁ γὰρ ἄλλο μὲν ὁμολογῶν , ἄλλο δὲ ποιῶν , μὴ σύμφωνον ἔχων τῷ λόγῳ τὴν πρᾶξιν , ψεύστης ἐστί , καὶ οὐκ ἀληθής . Καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πείσωμεν [ ίπείσομεν ] τὰς καρδίας ἡμῶν . Ὅτι ἐὰν καταγννώσκῃ ἡμῶν ἡ καρδία , ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ Θεὸς τῆς καρδίας ἡμῶν , καὶ γινώσκει πάντα . Ἀγαπητοὶ , ἐὰν ἡ καρὸία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν , παῤῥησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν Θεόν . Καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν λαμβάνομεν παρ´ αὐτοῦ · ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν [ ί . τηροῦμεν ] , καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον ἀὺτρῦ ποιοῦμεν . Τοῦτό φησιν , ὅτι Διὰ τοῦ ἀληθεύειν ἀληθεύσομεν δὲ , ὅταν κατὰ τοὺς λόγους καὶ τὰ ἔργα ἡμῶν προβαίνη πείσομεν τὴν συνείδησιν ἡμῶν . Τοῦτο γὰρ βούλεται σημαίνειν διὰ τῆς καρδίας . Καὶ πῶς πείσομεν ; Τοῦτο καθ´ ἑαυτοὺς θέμενοι , ὡς ὑπὸ Θεῷ μάρτυρι ποιούμεθα τοὺς λόγους . Τὸ γὰρ , ἔμπροσθεν , τοῦτο σημαίνει . Ἐὰν γὰρ φησί , μὴ οὕτω ποιήσωμεν , ἀλλ´ ἡ συνείδησις , ἤτοι ὲ καοδία ἡμῶν , καταγινώσκῃ ἡμῶν , οὐ λανθάνομεν ἀμαρτάνοντες . Εἰ γὰρ τὴν συνείδησιν ἡμῶν βραχεῖαν οὗσαν , ὡς ἐκ βραχέου[χο ζώου , οὐ λανθάνομεν ἐν τῷ ἁμαρτάνειν · πολλῷ μᾶλλον τὸν ἀπεριόριστον καὶ πανταχοῦ παρόντα Θεὸν οὐκ ἂν λάθοιμεν . Ἔστιν ν ὁ λόγος τοιοῦτος · Τεκνία , μὴ ψευδώμεθα εἰς ἀλλήλους , ἐν τῷ τῇ γλώσσῃ μόνῃ ἀγαπᾷν , ἀλλὰ καὶ ἔργῳ τὴν ἀγάπην ἐπιδεικνύωμεν · ἐν τούτῳ γὰρ γνωσόμεθα ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας , τοῦτ´ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , ἐσμέν · καὶ ὃ λέγομεν , ὡς τοῦ Θεοῦ ἐπισκοποῦντος λέγωμεν · οὐκ ἂν δέ τις ἀνάσχοιτο , κἂν εἰ αϛν δαιμόνων ἀναιδέστερος ἦ , ὑπὸ Θεῷ μάρτυοι ψεύσασθαι . Εἰ γὰρ μὴ οὕτω ποιήσομεν . ἀλλὰ λεγόντων ἡμῶν ἀγαπᾷν , ἡ καρδία ἡμῶν καταγινώσκει ἡμῶν ψεύδιυς , ἁμαρτάνομεν . Πῶς ; οἰόμενοι λανθόνειν τὸν πανταχοῦ παρόντα Θεόν . Οὕτως οὖν , ἀγαπητοὶ . φησί , παρεσκευακότες ἑαυτοὺς , ἀκαταγνώστους ἑαυτοὺς ἡμῖν αὐτοῖς ἐν τῷ πρὸς ἀλλήλους δηλονότι ἀληθεύειν , παῤῥησίαν[οίας ! ] εὐπορήσομεν πρὸς τὸν Θεὸν , ἀφ´ ἦς παῤῥησίας , καὶ ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν , πάντως ληψόμεθα παρ´ αὐτοῦ . Διὰ τί ; Ὥσι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν . ΜΙέγιστον γὰρ εἰς πακοὴν ἐκκαλέσασθαι τὸν αἰτούμενον , ἡ παρὰ τῶν αἰτούντων εὐπείθεια , ὅταν ἀναμφιβόλως πρὸς δν ἡ αἴτησις γίνεται . Ἐπεὶ οὖν καὶ ἡμεῖς τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν , καὶ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιοῦμεν , θαῥῥῶμεν ὦς οὐχ ἁμάρτωμεν τῶν αἰτήσεων , ἀντι - [ ίδοσθαι φιλούσης ] τῆς παρ´ ἀμφοῖν ἀκριβοῦς διαθέσεως ἁνυπερθέτως [ τῷ ] πρὸς τὴν χρείαν θατέρου
Lemmas: πῶς μεῖδος , ὁ ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἀποθνῄσκω , ἐπιδικάζω ; εἶτα καί ἄλλος ἐντρεπτικός αὐτός ἐπιφέρω , ὁ ἀποδέχομαι μέν ἐν λόγος ὁ ἀγάπη , καί ἐπιδείκνυμι ὁ γλῶσσα μόνος , [ καί ] φημί · μή ἀγαπάω λόγος καί γλῶσσα , ἀλ ἐν ὁ ἔργον καί ὅς ἀλήθεια . καί ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ἐκ ὁ ἀλήθεια εἰμί Κία ἐκ οὗτος , ἐν τίς ; ἐν ὁ μή λόγος ὁ ἀδελφός ἀγαπάω , ἀλ ἐν ἔργον καί ἀλήθεια . ὅς - » βρόχος ὀνίνημι · ὅτι2 ἐκ ὁ ἀλήθεια εἰμί . Πῶς ; ὁ γάρ ἄλλος μέν ὁμολογέω , ἄλλος δέ ποιέω , μή σύμφωνος ἔχω ὁ λόγος ὁ πρᾶξις , ψεύστης εἰμί , καί οὐ ἀληθής . καί ἔμπροσθεν αὐτός πείθω [ πείθω ] ὁ Καρδία ἐγώ . ὅτι2 ἐάν καταγιγνώσκω ἐγώ ὁ καρδία , ὅτι μείζων εἰμί ὁ θεός ὁ Καρδία ἐγώ , καί γιγνώσκω πᾶς . Ἀγαπητός , ἐάν ὁ καρία ἐγώ μή καταγιγνώσκω ἐγώ , παρρησία ἔχω πρός ὁ Θεός . καί ὅς ἐάν αἰτέω λαμβάνω παρ´ αὐτός · ὅτι ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω [ ἵ . τηρέω ] , καί ὁ ἀρεστός ἐνώπιος ἀὺτρῦ ποιέω . οὗτος φημί , ὅτι Ζεύς ὁ ἀληθεύω ἀληθεύω δέ , ὅταν κατά ὁ λόγος καί ὁ ἔργον ἐγώ προβαίνω πείθω ὁ συνείδησις ἐγώ . οὗτος γάρ βούλομαι σημαίνω διά ὁ Καρδία . καί πῶς πείθω ; οὗτος καθ´ ἑαυτοῦ τίθημι , ὡς ὑπό Θεός μάρτυς ποιέω ὁ λόγος . ὁ γάρ , ἔμπροσθεν , οὗτος σημαίνω . ἐάν γάρ φημί , μή οὗτος ποιέω , ἀλ ὁ συνείδησις , ἤτοι ε καοδία ἐγώ , καταγιγνώσκω ἐγώ , οὖον λανθάνω ἁμαρτάνω . εἰμί γάρ ὁ συνείδησις ἐγώ βραχύς ὕω , ὡς ἐκ βραχέω ζῷον , οὖον λανθάνω ἐν ὁ ἁμαρτάνω · πολύς μᾶλλον ὁ ἀπεριόριστος καί πανταχοῦ πάρειμι θεός οὐ εἄν λανθάνω . ἔρτις Ν ὁ λόγος τοιοῦτος · τεκνίον , μή ψεύδω εἰς ἀλλήλων , ἐν ὁ ὁ γλῶσσα μόνος ἀγαπάω , ἀλλά καί ἔργον ὁ ἀγάπη ἐπιδείκνυμι · ἐν οὗτος γάρ γιγνώσκω ὅτι ἐκ ὁ ἀλήθεια , τοῦτος εἰμί ἐκ ὁ Θεός , εἰμί · καί ὅς λέγω , ὡς ὁ Θεός ἐπισκοπέω λέγω · οὐ εἄν δέ τις ἀνέχω , κἀν εἰμί αϛν δαίμων ἀναιδής εἰμί , ὑπό Θεός μάρτυς ψεύδω . εἰμί γάρ μή οὗτος ποιέω . ἀλλά λέγω ἐγώ ἀγαπάω , ὁ καρδία ἐγώ καταγιγνώσκω ἐγώ ψεῦδις , ἁμαρτάνω . Πῶς ; οἴομαι λανθάνω ὁ πανταχοῦ πάρειμι Θεός . οὕτως οὖν , ἀγαπητός . φημί , παρασκευάζω ἑαυτοῦ , ἀκατάγνωστος ἑαυτοῦ ἐγώ αὐτός ἐν ὁ πρός ἀλλήλων δηλονότι ἀληθεύω , παρρησιαν[οια ! ] εὐπορέω πρός ὁ θεός , ἀφή εἰμί παρρησία , καί ὅς ἐάν αἰτέω , πάντως λαμβάνω παρ´ αὐτός . Ζεύς τίς ; εἰμί ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω . Μέγιστος γάρ εἰς πακοὴν ἐκκαλέω ὁ αἰτέω , ὁ παρά ὁ αἰτέω εὐπείθεια , ὅταν ἀναμφιβόλως πρός δν ὁ αἴτησις γίγνομαι . ἐπεί οὖν καί ἐγώ ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω , καί ὁ ἀρεστός αὐτός ποιέω , θαρσέω οὖς οὐ ἁμαρτάνω ὁ αἴτησις , ἀντι - [ ὁράω φιλέω ] ὁ παρ´ ἄμφω ἀκριβής διάθεσις ἀνυπερθέτως [ ὁ ] πρός ὁ χρεία θατέρου