cogPG.PG126 201
ΕΙΘΤ . ΧvΙΙ . καὶ ἰδίᾳ παρ´ αὐτῆς γίνεσθαι , ἵνα ἔχοι κέρδος , ὅ τι ἂν αὐτῷ λάθρα χαρίσηται . Ἐπεὶ καὶ μητέρες πολλάνι . ἓν ἀπολαβοῦσαι τῶν τέκνων ἰδίᾳ , τῶν τι γλυκασμάτων αὐτῷ παοατίθενται . Βούλει δώσω κανἄνα τοῦ λεγομένου ; Ὅσον ὁ Θεοφύλακτος ἐξῄρηταί σοι τῶν λοιπῶν εἰς φιλίαν , τοσαύτας ὀφείλεις ἰδίᾳ τῷ ἀδελφῷ χάριτα ; , τοσοῦτον ἀγαπώμενον σοι δέξεις [ ʹδείξ . ] ὑπὲρ τοὺς ἄλλους τὸν Θεοφύλακτον . Δείξω καὶ ἕτερον μέτρον . Ὁποῖον ἂν ἐβούλου με εἰναι τῷ σῷ Παύλῳ ὑπ´ ἐμοὶ τελουμένῳ σοφίας τι μυστήριον , τοιοῦτος γενοῦ τῷ ἐμῷ Δημητρίῳ , τὰ φιλοσοφίας ὑπὸ σοῦ ὀργιάζοντι . Ἐρρωμένος διαβιοίης εὔθυμος , ἀνθρώπων ἐμοὶ χαριέστατε . ΕΠΙΣΤ . ΙΖʹ . Τῷ Κερκύρας . Πῶς ἂν εἴποις ἡδέως ἐδεξάμην σου τὴν ἐπισταλὴν , τιμιώτατε δέσποτα . Καὶ πάντα μὲν καλὰ ἐν καιρῷ αὐτῶν · λόγος δὲ μᾶλλον . Καὶ λόγος , τοιαὐτης μὲν γνώμης γέννημα , τοιαύτης δὲ γλώττης μαίευμα . Ἐν ἀθυμίᾳ γὰρ ὄντι μοι , τὸ λαθικηδὲς ἐκεῖνο ἀνέχεας φάρμακον · καὶ διψῶντι , τῷ ἐκ τῆς πέτρας κατεγλύκανας νάματι . Καὶ ὡς ὑποφήτης τοῦ Παρακλήτου τὴν κατώδυνόν μου ψυχὴν παρεκάλεσας . Καθ´ ὑπερβολὴν γὰρ ἐβαρύνθημεν , ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῇν . Ἔξωθεν μάχαι , ἔσωθεν φόβοι . Οἶ τε γὰρ ἐχθροὶ κεκραταίωνται · καὶ οἱ φίλοι καὶ οἱ πλησίον , οἱ μὲν , ἀντέστησαν , οἱ δὲ , ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν τὸ φιλανθρωπότερον . Ἀλλ´ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς , καὶ ἰώμενος τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν , παρεκάλεσεν ἡμᾶς οἷς ὡμίλησεν . Καὶ ἡ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα ἡμῖν γέγονε · καὶ χάρις τῷ Πατρὶ τῶν οἱκτιρμῶν , καὶ Θεῷ πάσης παρακλήσεως , ὅτι ἐν οὕτως ἡμέραις πονηραῖς , καὶ ἐν καιροῖς ἀφίλοις καὶ θηριώδεσι , τὴν σὴν ἱερότητα δέδωκεν ἡμῖν τῇ φιλαδελφίᾳ φιλόστοργον , σπλάγχνοις Ἰησοῦ δικαιωμένην . Μὴ κάμοις οὖν , ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ , ᾗ παρὰ τοῦ Κυρίου ἐπλουτίσθης γνώμῃ καὶ σοφίᾳ πρὸς ἡμᾶς χρώμενος καὶ τὸν θησαυρὸν ὃν ἔχοντες ἐν ὁστρακίνῳ σκεύει , τῷ τῆς ταπεινώσεως σώματι , χορηγῶν ἀφθόνως τοῖς χρῄζουσιν · ὡς ἐμέ γε οὔτε πρόσοδοι λυποῦσιν , ἐν αἷς ἦν ποτε τὰ τῆς ἀρχιεπισκοπῆς ἄλκιμα , οὔτε ἡ ἀπὸ ποταμῶν ἕως περάτων θαλάσσης διατεταμένη ἐξουσία καὶ ἐπικράτεια . Τῆς μὲν γὰρ αὐτάρκως ἔχομεν · τὸ δὲ περισσὸν ἐκ τίνος ἐστὶ , μεμαθήκαμεν · τῆς δὲ . ἀῤῥωστότερον ἡ ὥστε ἀντέχεσθαι . Ὁ δὲ τῶν φροντίδων περικλυσμὸς , καὶ ὁ πονηρὸς περισπασμὸς , καὶ τὸ μάτην ταράττεσθαι , καὶ μήπω πραῦναι ἀφ´ ἡμερῶν πονηρῶν , ταῦτά μοι σής ὀστέων ,
Lemmas: ΘΕ . Ι . καί ἴδιος παρ´ αὐτός γίγνομαι , ἵνα ἔχω κέρδος , ὅς τίς εἄν αὐτός λάθρῃ χαρίζομαι . ἐπεί καί μήτηρ πολλάνη . εἷς ἀπολαμβάνω ὁ τέκνον ἴδιος , ὁ τίς γλύκασμα αὐτός παοατίθενται . βούλομαι δίδωμι ἄκαννος ὁ λέγω ; ὅσος ὁ Θεοφύλακτος ἐξαιρέω σύ ὁ λοιπός εἰς φίλιος , τοσοῦτος ὀφείλω ἴδιος ὁ ἀδελφός χάρις ; , τοσοῦτος ἀγαπάω σύ δείκνυμι [ δεξίς . ] ὑπέρ ὁ ἄλλος ὁ Θεοφύλακτος . δείκνυμι καί ἕτερος μέτρον . ὁποῖος εἄν βούλομαι ἐγώ εἰναι ὁ σός Παῦλος ὑπό ἐγώ τελέω σοφία τίς μυστήριον , τοιοῦτος γίγνομαι ὁ ἐμός Δημήτριος , ὁ φιλοσοφία ὑπό σύ ὀργιάζω . ῥώννυμι διαβιόω εὔθυμος , ἄνθρωπος ἐγώ χαρίεις . π̈κοστ . ἵζω . ὁ Κέρκυρα . Πῶς εἄν εἶπον ἡδύς δέχομαι σύ ὁ ἐπιστέλλω , τίμιος δεσπότης . καί πᾶς μέν καλός ἐν καιρός αὐτός · λόγος δέ μᾶλλον . καί λόγος , τοιοῦτος μέν γνώμη γέννημα , τοιοῦτος δέ γλῶσσα μαίευμα . ἐν ἀθυμία γάρ εἰμί ἐγώ , ὁ λαθικηδής ἐκεῖνος ἀνέχω φάρμακον · καί διψάω , ὁ ἐκ ὁ πέτρα κατεγλύκανας νᾶμα . καί ὡς ὑποφήτης ὁ Παράκλητος ὁ κατώδυνος ἐγώ ψυχή παρακαλέω . Καθ´ ὑπερβολή γάρ βαρύνω , ὥστε ἐξαπορέω ἐγώ καί ὁ ζάω . ἔξωθεν μάχη , ἔσωθεν φόβος . οἶς τε γάρ ἐχθρός κραταιόω · καί ὁ φίλος καί ὁ πλησίος , ὁ μέν , ἀνθίστημι , ὁ δέ , ἀπό μακρόθεν ἵστημι ὁ φιλάνθρωπος . Ἀλ ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός , καί ἰάομαι ὁ συντρίβω ὁ Καρδία , παρακαλέω ἐγώ ὅς ὁμιλέω . καί ὁ δρόσος ὁ παρά σύ ἴαμα ἐγώ γίγνομαι · καί χάρις ὁ πατήρ ὁ οικτιρμός , καί Θεός πᾶς παράκλησις , ὅτι ἐν οὕτως ἡμέρα πονηρός , καί ἐν καιρός ἄφιλος καί θηριώδης , ὁ σός ιερότητα δίδωμι ἐγώ ὁ φιλαδελφία φιλόστοργος , σπλάγχνον Ἰησοῦς δικαιόω . μή κάμνω οὖν , ἄνθρωπος ὁ Θεός , ὅς παρά ὁ κύριος πλουτίζω γνώμη καί σοφία πρός ἐγώ χράω καί ὁ θησαυρός ὅς ἔχω ἐν ὀστράκινος σκεῦος , ὁ ὁ ταπείνωσις σῶμα , χορηγός ἄφθονος ὁ χρῄζω · ὡς ἐγώ γε οὔτε πρόσοδος λυπέω , ἐν ὅς εἰμί ποτός ὁ ὁ αρχιεπισκοπή ἄλκιμος , οὔτε ὁ ἀπό ποταμός ἠώς πέρας θάλασσα διατείνω ἐξουσία καί Ἐπικράτεια . ὁ μέν γάρ αὐτάρκης ἔχω · ὁ δέ περισσός ἐκ τίς εἰμί , μανθάνω · ὁ δέ . ἄρωστος ὁ ὥστε ἀντέχω . ὁ δέ ὁ φροντίς περικλυσμός , καί ὁ πονηρός περισπασμός , καί ὁ μάτην ταράσσω , καί μήπω πραύνω ἀφή ἡμέρα πονηρός , οὗτος ἐγώ σός ὀστέον ,