cogPG.PG126 124
τινες οἰκείῳ πάθει κατάχαρέζονται , ὃ κρῆκα καὶ παγίς τοῦ διαβόλου Παύλῳ δοκεῖ · ἃ μὲν δεῖ πρὸς τούτους εἰπεῖν , ἐν ὑστέριῳ λέξομεν · τῶν μέν , τὸ ἄμετρον τοῦ ζήλου κολάζοντες · τοῖς δέ , ταπεινὸν δεικνύντες τὸ ἀταπείνωτον . Πρὸς δὲ τοὺς Λατίνους οὐ τὴν πρώτην παρεξηγησόμεθα τῶν ἀζύμων , φάσκοντες εἶναι ταύτην , τὴν τοῦ μηνὸς δεκάτην , καθ´ ἥν τὸ πρόβατον ἐλαμβάνετο . Οἴδαμεν γὰρ τὸν νόμον Κπρώτην τῶν ἀζύμων τὴν εʹ ἡμέραν λέγοντα · εἰς ἡν ἡ νὺξ ἐπεφώσκει τῆς τοῦ πάσχα Θρώσεως . Ὅὸ εν καί τις τῶν παρ´ ἡμῖν θείων διδασκάλων , ἐξηγούμενος τὴν παρὰ τῷ εὐαγγελιστῇ λεγομένην πρώτην τῶν ἀξύμων , πρώτην , φησὶ , τῶν ἀζύμων τῷ ἡἱατθαίῳ , τὴν πρὸ τῶν ἀζύμων ἡμέραν λέγεσθαι , εἰδώς μὲν τὸν νόμον κατὰ τῆς πόστης ἡμέρας τοῦνομα τίθησιν , ὡς δὲ καινόν τι τοῦτο παρὰ τοῦ εὐαγγελιστοῦ λεγόμενον ἐπισημαινόμενος . Ἀλλ´ οὐδὲ τὸν Κύριον παρεισάξομεν , ἢ μὴ τελέσαντα τὸ πάσχα τὸ νομικὸν , ὡς ἂν μηδὲ τῶν ἀζύμων μοταλαβόντα συναποδείξωμεν · ἢ τελέσαντα μὲν , ἀλλὰ πρὸ τοῦ καιροῦ τοῦ τὴν ζύμην αἷροντος · ὥστε καὶ ἄρτον ζυμίτην εὑρίσκεσθαι . Ταῦτα γάρ τινες ἥδη καὶ τῶν ὑπὲρ λίαν ἐθάῤῥησαν . οὐκοῦν αὐτός τινος τῶν οὕτω λεγομένων ἀνάξομαι · οὐ γὰρ θέμις σπεύδειν συνιστᾷν ἐκ τοῦ ψεύδους τὰ τῆς ἀληθείας μυστήρια . Εἰ δὲ καὶ ἔστιν ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια ὁ Χριστὸς , οὕτε τῆς ὁδοῦ ἑκὼν εἶναι ἀποπλανήσομαι , οὔτε τῆς ἀληθείας τὸ μὴ ὃν καταψεύσομαι . Τίς οὐν ὁ ἐμὸς λόγος ; Φαγεῖν μὲν τὸ πάσχα τὸν Κύριον ἐν καιρῷ , καὶ ὅτε ἡ ὥρα ἐγένετο , ἐτοιμασθὲν αὐτῷ παρὰ τῶν μαθητῶν καὶ τοῦ οἰκοδεσπότου , κατὰ τὸ ἔθος δηλαδή , καὶ οὐκ ἄλλωσἦ γὰρ ἂν ἐπεσημήνατο τὴν καινοτομίαν , τὸ Εὐαγγέλιον , ὥσπερ καὶ τ´ ἄλλα , οἱς τὸν νόμον ὑπεραναβαίνων ἐχρῆτο , οὐ μόνος αὐτὸς ἀλλὰ καὶ οἱ μαθηταί · οἷον , τὸ ἐν Σαββάτῳ πηλὸν ποιεῖν . τὸ κελεύειν αἴρειν τὸν κράββατον , τὸ ψώΧειν τοὺς στάχυας , τὸ τὸν ἄρτον ἐσθίειν ἀνίπτοις κερσί · φαγεῖν δὲ τὸ νομικὸν πρότερον , εἶτα καὶ τὸ μυστήριον τοῦ κατ´ αὐτὸν Πάσχα παραδοῦναι τοῖς μαθηταῖς , δηλονότι , ὡς ἐκ τοῦ παρευρεθέντος ἄρτου · εὖρητο δὲ τηνικαῦτα ἄζυμος . Οὐ μὴν ἐπειδὴ ἐκεῖνος ὁ ἄρτος ἄζυμος ἦν , τῆς ἀνάγκης του νόμου τουτο ποιούσης , ἤδη καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς ἐν Χριστῷ ἐλευθερίας καταπολαύοντες , ἄζυμον ἐξ ἀνάγκης ποθήσομεν , τὸν ζυμίτην ἀποῤῥαπίσαντες . Ἥ οὕτωγε ὐ χεῖρον γὰρ καὶ τοιουτοτρόπως συμπλακῆναι τοῖς ἄλλον τρόπον περιεχομένοις του γράμματος , ἐπειδὴ τὸν ἄρτον ἐκεῖνον , εἰκὸς , μᾶλλον δὲ καὶ πλεῖον τοῦ εἰκότος , εὐτελῆ τινα εἶναι , καὶ τυχὸν κρίθινονὐ γὰρ ἁβροδίαιτος οὓθ´ ὁ ἑστιάτωρ , οὔθ´ οἱ δαιτυμόνες · ἀλλὰ τῇ τε ἄλλῃ εὐτελείᾳ τοῦ βίου σύντροφοι , καὶ τῶν κριθίνων ἄρτων ἐθάδυ [ ἐθάδες ] , ἐξ ὧν καὶ χιλιάδες αὐτοῖς ἐτράφησαν ,
Lemmas: τις οἰκεῖος πάθος καταχαρεζοντ , ὅς κρῆκος καί παγίς ὁ διάβολος Παῦλος δοκέω · ὁ μέν δεῖ πρός οὗτος εἶπον , ἐν ὑστέριος λέγω · ὁ μέν , ὁ ἄμετρος ὁ ζηλόω κολάζω · ὁ δέ , ταπεινός δείκνυμι ὁ ἀταπείνωτος . πρός δέ ὁ Λατῖνος οὖον ὁ πρῶτος παρεξηγέομαι ὁ ἄζυμος , φάσκω εἰμί οὗτος , ὁ ὁ μείς δέκατος , καθ´ ὅς ὁ πρόβατον λαμβάνω . οἶδα γάρ ὁ νόμος Κπρώτην ὁ ἄζυμος ὁ εἰ ἡμέρα λέγω · εἰς ἐάν ὁ νύξ φωνέω ὁ ὁ πάσχα θρῶσις . ὅς εν καί τις ὁ παρ´ ἐγώ θεῖον διδάσκαλος , ἐξηγέομαι ὁ παρά ὁ εὐαγγελιστής λέγω πρῶτος ὁ ἀξύμων , πρῶτος , φημί , ὁ ἄζυμος ὁ ἡἱατθαίῳ , ὁ πρό ὁ ἄζυμος ἡμέρα λέγω , οἶδα μέν ὁ νόμος κατά ὁ πόστος ἡμέρα τοὔνομα τίθημι , ὡς δέ καινός τίς οὗτος παρά ὁ εὐαγγελιστής λέγω ἐπισημαίνω . Ἀλ οὐδέ ὁ κύριος παρεισάγω , ἢ μή τελέω ὁ πάσχα ὁ νομικός , ὡς εἄν μηδέ ὁ ἄζυμος μοταλαβοειντα συναποδείκνυμι · ἢ τελέω μέν , ἀλλά πρό ὁ καιρός ὁ ὁ ζύμη αἱρέω · ὥστε καί ἄρτος ζυμίτης εὑρίσκω . οὗτος γάρ τις ἥδη καί ὁ ὑπέρ λίαν θαρσέω . οὐκοῦν αὐτός τις ὁ οὗτος λέγω ἀνάγω · οὖον γάρ θέμις σπεύδω συνιστάω ἐκ ὁ ψεῦδος ὁ ὁ ἀλήθεια μυστήριον . εἰμί δέ καί εἰμί ὁ ὁδός καί ὁ ἀλήθεια ὁ Χριστός , ἵημι ὁ ὁδός ἑκών εἰμί ἀποπλανάω , οὔτε ὁ ἀλήθεια ὁ μή ὅς καταψεύδομαι . Τῖς ὀν ὁ ἐμός λόγος ; ἐσθίω μέν ὁ πάσχα ὁ κύριος ἐν καιρός , καί ὅτε ὁ ὥρα γίγνομαι , ἑτοιμάζω αὐτός παρά ὁ μαθητής καί ὁ οἰκοδεσπότης , κατά ὁ ἔθος δηλαδή , καί οὐ ἀλέω γάρ εἄν ἐπισημαίνω ὁ καινοτομία , ὁ Εὐαγγέλιος , ὥσπερ καί τ ἄλλος , οἱςστις ὁ νόμος ὑπεραναβαίνω χράω , οὖον μόνος αὐτός ἀλλά καί ὁ μαθητής · οἷος , ὁ ἐν σάββατον πηλός ποιέω . ὁ κελεύω ἀείρω ὁ κράββατος , ὁ ψώχω ὁ στάχυς , ὁ ὁ ἄρτος ἐσθίω ἄνιπτος κερσί · ἐσθίω δέ ὁ νομικός πρότερος , εἶτα καί ὁ μυστήριον ὁ κατ´ αὐτός Πάσχα παραδίδωμι ὁ μαθητής , δηλονότι , ὡς ἐκ ὁ παρευρίσκω ἄρτος · εὖρος δέ τηνικαῦτα ἄζυμος . οὖον μήv ἐπεί ἐκεῖνος ὁ ἄρτος ἄζυμος εἰμί , ὁ ἀνάγκη ὁ νόμος οὗτος ποιέω , ἤδη καί ἐγώ ὁ ὁ ἐν Χριστός ἐλευθερία καταπολαύω , ἄζυμος ἐκ ἀνάγκη ποθέω , ὁ ζυμίτης ἀπολαμβάνω . ὅς οὗτος υἱός χείρων γάρ καί τοιουτότροπος συμπλέκω ὁ ἄλλος τρόπος περιέχω ὁ γράμμα , ἐπεί ὁ ἄρτος ἐκεῖνος , εἰκός , μᾶλλον δέ καί πλείων ὁ εἰκός , εὐτελής τις εἰμί , καί τυγχάνω κρίθινος γάρ ἁβροδίαιτος ἦθος ὁ ἑστιάτωρ , οὔθ´ ὁ δαιτυμών · ἀλλά ὁ τε ἄλλος εὐτέλεια ὁ βίος σύντροφος , καί ὁ κρίθινος ἄρτος θάζω [ ἐθάς ] , ἐκ ὅς καί χιλιάς αὐτός τρέφω ,