cogPG.PG126 110
χειρῶν , καὶ ἐκ τῶν κόλπων ἡμῶν ἀφαιρούμενον τὸν ἀσινῆ καὶ ἀσύλητον θησαυρόν . οἶδε ἡμεῖς , καὶ δεσμεῖσθαι , καὶ κολάζεσθαι , καὶ εἰς πῦρ παραπεμφθῆναι , καὶ θάνατον ὑποστῆναι ἑτοίμως ἔχομεν . Οὐκ εὐκλεὴς [ ἀκλεὴς ] οὐδὲ οὗτος ὁ θάνατος ἡμῖν ἔσται . Εἴτε περὶ τὰ κιβώτια στῶμεν , αὐτοῦ τὰ σώματα καταθύσομεν , καὶ τὰς ψυχὰς ἀποῤῥίθομεν . Μὴ μαλακισθῶμεν τὰ νεῦρα τῆς προθυμίας · μὴ φανῶμεν ὄντως ἀνάξιοι τηλικαύτης χάριτος . Φανησόμεθα δέ , εἰ ἄλλοις ταῦτα παραχωρήσομεν . Πόσοι . πίπτουσιν ἐπὶ παρατάξεων ὑπὲρ ἀγαθῶν δωρεὰν [ πρεᾶς ] τῶν καὶ φθειρομένων , καὶ ὧν πολλάκις Ρὸν αὐτοὶ κύριοι , ἀλλ´ ἕτερος δεσπότης , ὧ μισθοφοροῦντες ἐκεῖνοι , τὸν πόλεμον ὑποδύονται ! Ἡμῖν δὲ , καὶ οἰκεῖον τὸ ἀγαθὸν , καὶ ἄφθαρτον , καὶ αἰώνιον Πόσης ὕν μαλακίας ὑπεκστῆναι τούτους τοῖς λαβεῖν θέλουσι ! Ποῖον ἄλλον τόπον τάφον[τάφων κί τάφου ] ἱερώτερον ἕξομεν , ἢ τοῦτον τὸν καὶ τοὺς ἁγίους καλύψαντα , ὑπὲρ ὃν νῦν διασυνδεινεύσωμεν Πʹ ὑπὲρ ὧν νῦν διακινδυνεύσομεν ] ; » μʹ . Τοιαῦτα λέγοντος τοῦ πλήθους , καὶ θρασυνομένου πλέον τοῦ δέοντοσερμὸν γὰρ ὁ ζῆλος , καὶ μάλιστα τοῦ κοινοῦ πλήθους , ὡς κουφοτέρας ὑλης δραξάμενος , ἐκ μικροῦ σπινθῆρος πυρσὸς ἐγείρετο · ἃ κόμης σὺν τοῖς ἐπισκόποις μόλις κατασιγάσας τὸν πολὺν ἐν τῷ κοινῷ θόρυβον , « Τί τοῦτο , ἔφησεν ἀδελφοὶ , καὶ τέκνα ; τίς ἡ ἀλόγιστος αὕτη θρασύτης καὶ ἐπανάστασις ; Εἰ μὲν οἴκοθεν αὐτὸς ἐπεβαλλόμην τῷ πράγματι , καὶ αὐθαιρέτως ἐνήργουν τὴν ὀδυνηρὰν ὑμῖν ταύτην τῶν ἁγίων μετάθεσιν , εἶχεν ἂν λόγον ὑμῖν ἡ ἀντίστασις · εἰ δὲ πρόσταγμα τοῦτο τοῦ θεοφιλοῦς ἡμῶν βασιλέως , ἡμεῖς δὲ ὑπηρέτα , καὶ ἐκπληρωταὶ τοῦ προστάγματος ἀπεστάλημεν · τίς ὁ λόγος , δούλους εἶναι ὁμολογοῦντας , δεσποτικῷ μὴ ὑποκύπτειν κελεύσματι ; Οὐκ ἴστε πικρὰς βασάκους ἀποκειμένας τοῖς τὰ βασιλικὰ προστάγματα παραθραύουσιν ; Ὁρᾶτε , μὴ τὸν μέχρι νῦν πρᾶον καὶ χριστοήθη [ χρηστ . ] βασιλέα , πρὸς τὴν καθ´ ὑμῶν ὁργὴν ἀναστήσητε τῷ πολλῷ θράσει , τῆς φυσικῆς ἐκστῆναι χρηστότητος βιασάμενοι . Μὴ οὔτως ἀπονενοημένως ὡς κατὰ μαχαιρῶν καὶ ξίφων πηδήσητε . Ἄδοξος ὁ τοιοῦτος θάνατος · οὐκ ἀρεστὴ γὰρ ἡ θρασύτης , εἰ καὶ δόξης ἀποφέρητε στέφανον μὴ ποιήσητε τὸν θεῖον καὶ ἱερὸν τόπον τοῦτον , πολυάνδριον · μὴ τὸν ἅγιον βεβηλώσητε μιανθέντα ἐμωι ’ἰδίῳ ἐναγῶς αἵματι . » Τούτων ἔτι λεγομένων παρὰ τοῦ κόμητος , τὸ πλῆθος ἐπὶ μᾶλλον ἀνῆπτε τὸν θόρυ βον , καὶ τῇν πρὸς τὸν θάνατον προθυμίαν , προθυμοτέραν καὶ θερμοτέραν ἅπαντες ἐπεδείκνυντο . Ἐνταῦθα ὁ κόμης παντοῖος ἐγένετο[ἐγίν . ] , νῦν μὲν τῇ χρηστολογίᾳ μαλάττειν , νῦν δὲ τῇ τῶν ἀπειλῶν αὐστηρίᾳ καταστέλλειν πειρώμενος . Ὡς δὲ ὁ χρόνος ἐτρίβετο , καὶ μηδέν τι διαπρᾶξαι ἰσχύοντες ἐκάτερα τὰ μέρη , ἀλλ´ ἄπρακτοι διαμένοντες οἱ ἀμσότεοοι . τέλος . συνεβίβασαν ὥστε τρεῖς ἐκ τῶν κπισημοτέρων ἁγίων μόνους ἄραντες , λέγω δὴ , Τιμόθεον , Κομάσιον , καὶ Εὐσέβιον , τοὺς δὲ λοιποὺς , ἐν Τιβεριουπόλει καταλιπεῖν .
Lemmas: χείρ , καί ἐκ ὁ κόλπος ἐγώ ἀφαιρέω ὁ ἀσινής καί ἀσύλητος θησαυρός . οἶδα ἐγώ , καί δεσμέω , καί κολάζω , καί εἰς πῦρ παραπέμπω , καί θάνατος ὑφίστημι ἑτοίμως ἔχω . οὐ εὐκλεής [ ἀκλεής ] οὐδέ οὗτος ὁ θάνατος ἐγώ εἰμί . εἴτε περί ὁ κιβώτιον ἵστημι , αὐτός ὁ σῶμα καταθύω , καί ὁ ψυχή ἀπολέγω . μή μαλακίζομαι ὁ νεῦρον ὁ προθυμία · μή φαίνω εἰμί ἀνάξιος τηλικόσδε χάρις . φαίνω δέ , εἰμί ἄλλος οὗτος παραχωρέω . πόσος . πίπτω ἐπί παράταξις ὑπέρ ἀγαθός δωρεά [ πρεᾶς ] ὁ καί φθείρω , καί ὅς πολλάκις ρός αὐτός κύριος , ἀλ ἕτερος δεσπότης , ἵημι μισθοφορέω ἐκεῖνος , ὁ πόλεμος ὑποδύομαι ! ἡμῖν δέ , καί οἰκέω ὁ ἀγαθός , καί ἄφθαρτος , καί αἰώνιος Πόσις ὗς μαλακία ὑπεξίσταμαι οὗτος ὁ λαμβάνω ἐθέλω ! Ποῖον ἄλλος τόπος τάφον[τάφων κίω τάφος ] ἱερός ἔχω , ἢ οὗτος ὁ καί ὁ ἅγιος καλύπτω , ὑπέρ ὅς νῦν διασυνδεινεος μετά ὑπέρ ὅς νῦν διακινδυνεύω ] ; » εἷς . τοιοῦτος λέγω ὁ πλῆθος , καί θρασύνω πλέω ὁ δέων γάρ ὁ ζῆλος , καί μάλιστα ὁ κοινός πλῆθος , ὡς κοῦφος ὕλη δράσσομαι , ἐκ μικρός σπινθήρ πυρσός ἐγείρω · ὁ κόμης σύν ὁ ἐπίσκοπος μόλις κατασιγάζω ὁ πολύς ἐν ὁ κοινός θόρυβος , « τις οὗτος , φημί ἀδελφός , καί τέκνον ; τίς ὁ ἀλόγιστος οὗτος θρασύτης καί ἐπανάστασις ; εἰμί μέν οἴκοθεν αὐτός ἐπιβάλλω ὁ πρᾶγμα , καί αὐθαίρετος ἐνεργέω ὁ ὀδυνηρός σύ οὗτος ὁ ἅγιος μετάθεσις , ἔχω εἄν λόγος σύ ὁ Ἀντίστασις · εἰμί δέ πρόσταγμα οὗτος ὁ θεοφιλής ἐγώ βασιλεύς , ἐγώ δέ ὑπηρέτης , καί ἐκπληρωτής ὁ πρόσταγμα ἀποστέλλω · τίς ὁ λόγος , δοῦλος εἰμί ὁμολογέω , δεσποτικός μή ὑποκύπτω κέλευσμα ; οὐ οἶδα πικρός βασάκος ἀπόκειμαι ὁ ὁ βασιλικός πρόσταγμα παραθραύω ; ὁράω , μή ὁ μέχρι νῦν πρᾶος καί χρίω [ Χρηστ . ] βασιλεύς , πρός ὁ καθ´ σύ ὀργή ἀνίστημι ὁ πολύς θράσος , ὁ φυσικός ἐξίστημι χρηστότης βιάζομαι . μή οὔτως ἀπονενοημένως ὡς κατά μάχαιρα καί Ξίφων πηδάω . ἄδοξος ὁ τοιοῦτος θάνατος · οὐ ἀρεστός γάρ ὁ θρασύτης , εἰμί καί δόξα ἀποφέρω στέφανος μή ποιέω ὁ θέω καί ἱερόν τόπος οὗτος , πολυάνδριον · μή ὁ ἅγιος βεβηλόω μιαίνω ἐμέω ἴδιος ἐναγῶς αἷμα . » οὗτος ἔτι λέγω παρά ὁ κόμης , ὁ πλῆθος ἐπί μᾶλλον ἀνάπτω ὁ θόρυ Βον , καί ὁ πρός ὁ θάνατος προθυμία , πρόθυμος καί θερμός ἅπας ἐπιδείκνυμι . ἐνταῦθα ὁ κόμης παντοῖος ἐγένετο[ἐγίν . ] , νῦν μέν ὁ χρηστολογία μαλάσσω , νῦν δέ ὁ ὁ ἀπειλέω αὐστηρία καταστέλλω πειράω . ὡς δέ ὁ χρόνος τρίβω , καί μηδείς τίς διαπράσσω ἰσχύω ἑκάτερος ὁ μέρος , ἀλ ἄπρακτος διαμένω ὁ ἀμσότεοοι . τέλος . συμβιβάζω ὥστε τρεῖς ἐκ ὁ κπισημοτερας ἅγιος μόνος ἀείρω , λέγω δή , Τιμόθεος , Κομάσιος , καί Εὐσέβιος , ὁ δέ λοιπός , ἐν τιβεριουπολις καταλείπω .