cogPG.PG126 17
ΟΑΡΗΤ Ι . κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν · καὶ δι´ ἑαυτοῦ γάλιν · ἡ νιικλς ἐλάλησα , μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ · εἰ δὲ κμλῶς , τί με δέρεις ; Εἰ τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων αὐτοὶ λέγομεν μὴ ἡμαρτηκίναι , τὸν λόρον αὐτοῦ ἀρνούμεθα , ὅς ἐστι πνεῦμα καὶ ζωή . Τὰ ῥήματα γὰρ , φησὶν , ἄ ἐγὼ λαλῶ , πνεῦμά ἐστὶ καὶ ζωή . ΚΕΦΛΛ . Βʹ . Τεκνία μου , ταῦτα γράφω ὑμῆ , ἵνα ὴ ἁμαρτάνητε . Καὶ ἐάν τις ἀμάρτῃ . Παράκλητον ἔχο μεν πρὸς τὸν Πατέρα , Ἰησοῦν Χριστὸν δίααιον . Καὶ αὐτὸς ἰλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν · οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ ὃλου τοῦ κόσμου . Τὸ ἀστάθμητον καὶ πλημμελὲς τῆς ιοιθσεως ἡμῶν ἐπιστάμενος , καὶ ὅτι σύνοικον ἀεὶ ἔχοντες τήν τε ἐπὶ τὰ χείρω ῥοπὴν , καὶ τὸν ἐφεδρεύοντα τῇ σωτηρίᾳ ἡμῶν φθονερὸν δαίμονα , ἀνάγκη μὴ ποοαεχόντως βιοῦντας ἁμαρτάνειν τοὺς ἤδη δι´ ἐξομολογήσεως οἰκειωθέντας Θεῷ , ἐπάγει ταῦτα , ὅτι κἂν μετὰ τὴν ἄφεσιν πταίσωμεν , μὴ ἀπογνῶμεν ἑαυτῶν . Ἐπιστρέφοντες γὰρ τύχοιμεν καὶ πάλιν τῆς σωτηρίας διὰ τῆς τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεσιτείας . Λὐτὸς γὰρ τῷ Πατρὶ περὶ ἡμῶν ἐντυγχάνων , ἱλάσεται περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν , καὶοὐ περὶ τῶν ἡμετέρων μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου . Τοῦτο δὲ εἶπεν , ὅτι πρὸς Ἰουδαίους ἔγραφε · καὶ ἵνα μὴ μόνοις ἐκείνοις περικλείσῃ τὰ τῆς μετανοίας , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰ ἔθνη ἐξαπλώσῃ ταύτην · ἢ ὅτι μὴ τοῖς κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ ἡ ἐπαγγελία μόνον , ἀλλὰ καὶ τοῖς μετέπειτα πᾶσι . Παράκλητον δὲ τὸν ὑπὲρ ἡμῶν , φησι τὸν Πατέρα παρακαλοῦντα , ἤτοι προτρεπόμενον . Ἀνθρωπινώτερον δὲ ταῦτα καὶ οἰκονομικώτερον εἴρηται · ὡς τὸ , Οὐδέν δύναται ἀφ´ ἑαυτοῦ ποιεῖν ὁ Υἱός · διὰ γὰρ τὸ μὴ ἀντίθεος δόξαι ταῦτά φησιν · ἐπεὶ ὅτι καὶ ὁ Υἱὸς ἐξουσίαν ἔχει ἀφιέναι ἁμαρτίας , ἔδειξεν ἐπὶ τοῦ παραλύτου . Ἀλλὰ καὶ τοῖς μαθηταῖς τοῦτο δοὺς τὸ ἀφιέναι ἁμαρτίας , ἐνέφηνεν ὡς αὐτοδεσπότως τοῦτο παρέχει , Ἀλλ´ʹ . ὡς ἔφημεν , οἰκονομικῶς τοῦτο νῦν ὁ Ἀπόστολός φησιν , ἢ παριστῶν τὸ πρὸς τὸν Πατέρα τοῦ Υἱοῦ ὁμοφυες τε καὶ ὁμοδύναμον , καὶ ὅτι ὃ ἂν ποιῇ τὸ ἓν τῶν τριῶν ἐγιαστικῶν ὑποστάσεων · κοινόν ἐστι καὶ τῶν λοιπῶν . Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν , ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτὸν , ἐὰν τὰς ἐντολὰς ὐτοῦ τὴρῶμεν . Ἔθος τῷ μακαρίῳ τούτῳ ἀνδρὶ , ταῖς ὁμωνυμίαις χρῆσθαι κατὰ ταὐτὸν , ὥσπερ καὶ , Ἐν τῷ κόσμῳ ἧν , καὶ ὁ κόσμος δι´ αὐτοῦ ἐγένετο , [ καὶ ] ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω . Οὕτως οὖν καὶ νῦν κέχρηται τῷ , ἐγνωκέναι , ὁμωνύμως . Λέγεται γὰρ τὸ γινώσκειν καὶ έπὶ τοῦ ἐπίστασθαί τι , καὶ ἐπὶ τοῦ παντελῶς πρός τινα ἀνα[κε ] κρᾶσθαι · καθὸ σημαινόμενον τὸ , Ἑνω Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ · καὶ τὸ , Τὸν γὰρ μὴ νόντα ἀμαρτίαν ὑπὲρ ἡμῶν ἀμαρτίαν ἐποίησεν Ὁ λέγων , ὅτι Ἔγνωκα αὐτὸν , καὶ τὰς ἐντολὰς Καὐτοῦ μὴ τηρῶν , ψείστης ἐστί · καὶ ἐν τούτῳ
Lemmas: ΟΡ Ι . κακός ἀντί ἀγαθός · καί δις ἑαυτοῦ γάλι · ὁ νικλής λαλέω , μαρτυρέω περί ὁ κακός · εἰμί δέ κμλῶς , τίς ἐγώ δέρω ; εἰμί οὗτος δέ οὕτως ἔχω αὐτός λέγω μή ἁμαρτάνω , ὁ λόρος αὐτός ἀρνέομαι , ὅς εἰμί πνεῦμα καί ζωή . ὁ ῥῆμα γάρ , φημί , ὅς ἐγώ λαλέω , πνεῦμα εἰμί καί ζωή . ΛΕ . βέ . τεκνίον ἐγώ , οὗτος γράφω ὑμέτερος , ἵνα ἤ ἁμαρτάνω . καί ἐάν τις ἁμαρτάνω . Παράκλητος ἔχω μέν πρός ὁ πατήρ , Ἰησοῦς Χριστός διαίνω . καί αὐτός ιλασμός εἰμί περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ · οὖον περί ὁ ἡμέτερος δέ μόνος , ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος . ὁ ἀστάθμητος καί πλημμελής ὁ ιοιθσεως ἐγώ ἐπίσταμαι , καί ὅτι σύνοικος ἀεί ἔχω ὁ τε ἐπί ὁ χείρων ῥοπή , καί ὁ ἐφεδρεύω ὁ σωτηρία ἐγώ φθονερός δαίμων , ἀνάγκη μή ποοαεχόντως βία ἁμαρτάνω ὁ ἤδη δις ἐξομολόγησις οἰκειόω Θεός , ἐπάγω οὗτος , ὅτι κἀν μετά ὁ ἄφεσις πταίω , μή ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ . ἐπιστρέφω γάρ τυγχάνω καί πάλιν ὁ σωτηρία διά ὁ ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός μεσιτεία . Λυτός γάρ ὁ πατήρ περί ἐγώ ἐντυγχάνω , ἱλάσκομαι περί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , καίω περί ὁ ἡμέτερος μόνος , ἀλλά καί περί ὅλος ὁ κόσμος . οὗτος δέ εἶπον , ὅτι πρός Ἰουδαῖος γράφω · καί ἵνα μή μόνος ἐκεῖνος περικλείω ὁ ὁ μετάνοια , ἀλλά καί πρός ὁ ἔθνος εξάπλωση οὗτος · ἢ ὅτι μή ὁ κατ´ ἐκεῖνος καιρός ὁ ἐπαγγελία μόνος , ἀλλά καί ὁ μετέπειτα πᾶς . Παράκλητος δέ ὁ ὑπέρ ἐγώ , φημί ὁ πατήρ παρακαλέω , ἤτοι προτρέπω . ἀνθρώπινος δέ οὗτος καί οἰκονομικός εἴρω · ὡς ὁ , οὐδείς δύναμαι ἀφή ἑαυτοῦ ποιέω ὁ υἱός · διά γάρ ὁ μή ἀντίθεος δόξα οὗτος φημί · ἐπεί ὅτι καί ὁ υἱός ἐξουσία ἔχω ἀφίημι ἁμαρτία , δείκνυμι ἐπί ὁ παράλυτος . ἀλλά καί ὁ μαθητής οὗτος δίδωμι ὁ ἀφίημι ἁμαρτία , ἐμφαίνω ὡς αὐτοδέσποτος οὗτος παρέχω , Ἀλ . ὡς φημί , οἰκονομικός οὗτος νῦν ὁ ἀπόστολος φημί , ἢ παρίστημι ὁ πρός ὁ πατήρ ὁ υἱός ὁμοφυής τε καί ὁμοδύναμος , καί ὅτι ὅς εἄν ποιέω ὁ εἷς ὁ τρεῖς εγιαστικος ὑπόστασις · κοινός εἰμί καί ὁ λοιπός . καί ἐν οὗτος γιγνώσκω , ὅτι γιγνώσκω αὐτός , ἐάν ὁ ἐντολή ὐτοῦ τηρέω . ἔθος ὁ μακάριος οὗτος ἀνήρ , ὁ ὁμωνυμία χράω κατά αὐτός , ὥσπερ καί , ἐν ὁ κόσμος ἧμαι , καί ὁ κόσμος δις αὐτός γίγνομαι , [ καί ] ὁ κόσμος αὐτός οὐ γιγνώσκω . οὕτως οὖν καί νῦν χράομαι ὁ , γιγνώσκω , ὁμώνυμος . λέγω γάρ ὁ γιγνώσκω καί ἐπί ὁ ἐφίστημι τίς , καί ἐπί ὁ παντελῶς πρός τις ἀνα[κε ] κραίνω · καθό σημαίνω ὁ , νάω Κύριος ὁ εἰμί αὐτός · καί ὁ , ὁ γάρ μή Νόντα ἁμαρτία ὑπέρ ἐγώ ἁμαρτία ποιέω ὁ λέγω , ὅτι γιγνώσκω αὐτός , καί ὁ ἐντολή αὐτός μή τηρέω , ψέστης εἰμί · καί ἐν οὗτος