cogPG.PG126 200
ἀς ἔξεστι , διὰ τῆς οἴης περὶ ἡμᾶς ἀγάπης χαρίζομαι . Ὁ γάρ τοι τὸ παρὸν ἡμῶν ἐγχειρίζων τῇ σῇ λαιμποότητι γραμματίδιον , θυγατριδοῦς μὲν ἐκείνου , πικρᾶς δὲ πειραθεὶς τῆς τύχης , συμφορᾷ κέχρηται , οπως οὖν αὐτῷ καταλλάξῃς τὴν τύραννον . Εἰ γὰρ μὴ μόνον συνεύσεις , προσμειδιάσει τε τούτῳ , καὶ τεριπτύξεται ἤ που καὶ τὴν αὐτοῦ εἰς τὸν κόλπον αὐτῆς εἰσαγαγοῦσα . δώσει τῶν ἀγαθῶν αὐτὸν δράξεσθαι . Καὶ μή τί με οἴου ἄλλως ἀφοσιούμενον αῦτά σοι γράφειν . Ἀλλὰ γὰρ μήτε τῶν λόγων ἀναίαην , μήτε τοῦ ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ τῆς ψυχῆς μου θελήματος , εἰ μὴ ἐγὼ ταῦτά σοι ἐκ βαθείας καρδίας γράφω , ἐλεῶ γὰρ τὸν νεανίαν , ὡς πάλαι ποτὲ ἐν ἀλβίοις ἰδὼν , καὶ τὴν τοῦ πάππου τούτου ψυχὴν δέδοι καὶ Ἀήπως ὀνειδίσῃ ἐμοὶ τὸ σκληρὸν καὶ ἀτέοαμνον . Ὀκνῶ γὰρ εἰπεῖν τέως τὸν ταῖς ἀριστεραῖς ἐρίφοις τὸ ἀπάνθρωπον ἐν κρίσει προφέροντα . Εἰ γάρ μοι φανείη κατ´ ὄναρ , καὶ τὴν γλῶσσαν ἐπαφήσει τὴν δωδεκάκρομον ἄρά με οἴει καὶ τὴν τῆς ἐπιπλήξεως φαντασίαν ὑποστῆναι φρίκης ἄτερ ναὶ ταραχῆς ; Εἰ δὲ πρὸς τοῖς ἄλλοις τὸν Θεὸν παρεισάγῃ διὰ Δαβὶδ , καίτοι τεθνηκότα , τῆς Ἰερουσαλὴμ προασπίζοντα , κἂν ἄλλως ἥν ἀνάξια , καὶ χωρὶς αἱμάτων , τί πρὸς ταῦτα , ὃ πρὸς των ἐκείνου χαρίτων πείσομαι , καὶ τῷ δικαίῳ καὶ τῷ Θεῶ καὶ ʹελλοῦ γλώσσῃ θλιβόμενος ; Ἀλλά με τούτων ῥῦσαι τῶν ἀναγκῶν , ἔν τινι δουλείᾳ τάξας τὸν στελκόμενόν σοι τοῦτον . Πάντως γὰρ πολλῶν σοι ἀνατεθεισῶν , ῥάδιον εἰ τὸ μὴ μᾶλλον , τὸν γοῦν ὑπὸ τοσούτων συνιστάμενόν σοι ὡφελείας ἀξιωθέντα ἀποκαταστῆσαι ἡμῖν · οὐ γὰρ ἐστενοχώρηταί , σοι τὰ τῆς ὁδοῦ . Καί σε Θεὸς εἵη πάσης τηρῶν ἀνώτερον κακίας καὶ κακώσεως . ΕΠΙΣ Γʹ . Ιϛʹ . Τῷ Ἀγκυραίῳ . Μὴ καὶ τὴν γλῶτταν ἐπεδήθης ὁ σοφὸς πρόεδρος , ὑπὲρ , φεῦ ! τῶν νῦν καιρῶν , οἶ τῇ ποδάγρα καὶ γλώττας δεσμεῖν διδοῦσιν ; Οὕτω πάντα πρὸς τὸ χεῖρον ἐξαγριαίνουσιν . Ἀλλὰ μὴ , τοῦτο μὲν , οὔθ´ ὑπο τῶν καιρῶν ἐνεωχμώθη , οὕτ´ αὐτὸς πέπονθας . Ἀφοσιοῖ δὲ τὰς πρὸς ἡμᾶς ὁμιλίας , οἷς τῷ ἀδελφῷ ἥμῶν ὁμιλεῖς , ἐμβιβάζων αὐτὸν καὶ συνετίζων ἐν ἀδῷ ταύτῃ ᾖ πρὸς τὰς φιλοσοφίας πορεύεται · δέχομαι τοῦτο , καὶ πάσης τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμιλίας τίθεμαι ἥδιον . Ὅπως οὖν συνεχέστερον ὁμιλοίης τῷ χέῳ , εἴ τί σοι μέλλει τοῦ ἡμᾶς εὐφροίνειν πμκνότερον , ἀπολαυέτω μὲν ρὖν καὶ τῶν κοινῶν σολλ τῆς σοφίας κρατήρων , καὶ τῶν θυμάτων ἑστιάσθω σών τοῖς λοιποῖς καλῶς ἄφροσιν . Ἐθέλω δέ τι τούτῳ Θ ΕΡΙΘΓ . Χνi Δηομνα ερίουορο .
Lemmas: ἀ ἔξεστι , διά ὁ οἶος περί ἐγώ ἀγάπη χαρίζομαι . ὁ γάρ ὅς ὁ πάρειμι ἐγώ ἐγχειρίζω ὁ σός λαιμποότητι γραμματείδιον , θυγατριδοῦς μέν ἐκεῖνος , πικρός δέ πειράω ὁ τυγχάνω , συμφορά χράομαι , ὅπως οὖν αὐτός καταλλάσσω ὁ τύραννος . εἰμί γάρ μή μόνος συνευω , προσμειδιάω τε οὗτος , καί τεριπτυσσω ἤ ποῦ καί ὁ αὐτός εἰς ὁ κόλπος αὐτός εἰσάγω . δίδωμι ὁ ἀγαθός αὐτός δράσσομαι . καί μή τίς ἐγώ οἶος ἄλλως ἀφοσιόω αὐτός σύ γράφω . ἀλλά γάρ μήτε ὁ λόγος ἀναίαην , μήτε ὁ ἐπί ὁ σωτηρία ὁ Ψυχή ἐγώ θέλημα , εἰμί μή ἐγώ οὗτος σύ ἐκ βαθύς Καρδία γράφω , ἐλεέω γάρ ὁ νεανίας , ὡς πάλαι ποτέ ἐν ἄλβιον εἶδον , καί ὁ ὁ πάππος οὗτος ψυχή δήω καί Ἀήπως ὀνειδίζω ἐγώ ὁ σκληρός καί ἀτέω . ὀκνέω γάρ εἶπον τέως ὁ ὁ ἀριστερός ἔριφος ὁ ἀπάνθρωπος ἐν κρίσις προφέρω . εἰμί γάρ ἐγώ φαίνω κατ´ ὄναρ , καί ὁ γλῶσσα ἐπαφίημι ὁ δωδεκάκρομον ἄρα ἐγώ οἴομαι καί ὁ ὁ ἐπίπληξις φαντασία ὑφίστημι φρίκη ἄτερ ναί ταραχή ; εἰμί δέ πρός ὁ ἄλλος ὁ θεός παρεισάγω διά Δαυίδ , καίτοι θνῄσκω , ὁ Ἱεροσόλυμα προασπίζω , κἀν ἄλλως ὅς ἀνάξιος , καί Χωρὶς αἷμα , τίς πρός οὗτος , ὅς πρός ὁ ἐκεῖνος Χαρίτων πείθω , καί ὁ Δίκαιος καί ὁ θεάομαι καί Ἕλλος γλῶσσα θλίβω ; ἀλλά ἐγώ οὗτος ῥύομαι ὁ ἀνάγκη , ἐν τις δουλεία τάσσω ὁ στέλλω σύ οὗτος . πάντως γάρ πολύς σύ ἀνατίθημι , ῥούδιον εἰμί ὁ μή μᾶλλον , ὁ γοῦν ὑπό τοσοῦτος συνίστημι σύ ὡφελεία ἀξιόω ἀποκαθίστημι ἐγώ · οὖον γάρ στενοχωρέω , σύ ὁ ὁ ὁδός . καί σύ θεός ἵημι πᾶς τηρέω ἀνώτερος κακία καί κάκωσις . επ γε . ιϛʹ . ὁ Ἀγκυραίῳ . μή καί ὁ γλῶσσα πεδάω ὁ σοφός πρόεδρος , ὑπέρ , φεῦ ! ὁ νῦν καιρός , οἶς ὁ ποδάγρα καί γλῶσσα δεσμέω δίδωμι ; οὕτως πᾶς πρός ὁ χείρων ἐξαγριαίνω . ἀλλά μή , οὗτος μέν , οὔθ´ ὑπο ὁ καιρός νεοχμόω , ὕω αὐτός πάσχω . ἀφοσιόω δέ ὁ πρός ἐγώ ὁμιλία , ὅς ὁ ἀδελφός ἥμων ὁμιλέω , ἐμβιβάζω αὐτός καί συνετίζω ἐν Ἁδώ οὗτος εἰμί πρός ὁ φιλοσοφία πορεύω · δέχομαι οὗτος , καί πᾶς ὁ πρός ἐγώ ὁμιλία τίθημι ἡδύς . ὅπως οὖν συνεχής ὁμιλέω ὁ χέω , εἰμί τίς σύ μέλλω ὁ ἐγώ εὐφρονέω πμκνοτερος , ἀπολαύω μέν ρὖν καί ὁ κοινός σολ ὁ σοφία κρατήρ , καί ὁ θῦμα ἑστιάω σός ὁ λοιπός καλῶς ἄφρων . ἐθέλω δέ τίς οὗτος Θ ΘΕ . Χνi Δηομνα εριουορος .