cogPG.PG126 525
Καὶ σὺ μεθυσθήσῃ , καὶ ἔσῃ παρεωραμέη , Περὶ τῆς μερίδος Ἀμμὼν προθεσπίσας τὰ εἰρημένα , πάλιν ἐπὶ τὴν Νινευὶ μεταφέρει τὸν λόγον καί φησιν , ὅτι Τὰ μὲν ἐκείνη πείσεται · καὶ σὺ ὧσπερ τινὶ μέθῃ παραδοθήσῃ τῇ συμφορᾷ , καὶ παροραθήσῃ ὑπ´ ἐμοῦ τοῦ Δεσπότου , οὐκέτι τηροῦντός σε , ὡς πρότερον , ὑπερτέραν παντὸς κακοῦ , ἀλλὰ ταῖς ἁμαρτίαις σου παραδιδόντος , Καὶ σὺ ζητήσεις σεαυτῇ στάσιν ἐχθρῶν σου . Ἐπειδὴ μέθης ἐμνήσθη , ἐπιμένει τῇ τροπῇ , καί φησιν , ὅτι Παραφερομένη τῇδε κἀκεῖσε . καὶ ἀστα τοῦσα , ὥσπερ οἱ μεθύοντες , ζητήσεις μὲν στάσιν , ἤτοι ἐλευθερίαν ἐκ τῶν ἐχθρῶν · οὐχ ἕξεις δέ , ἀλλὰς διηνεκῶς φεύξῃ . Ἐμεθύσθησαν τῷ θυμῷ καὶ οἱ τὸν Κὑριον κτείναντεσυμός γὰρ δρακόντων , ὁ οἰνος Καὐτῶν ) , καὶ διὰ τοῦτο παροραθέντες ὑπὸ Κυρίου , τοῦ ἀεὶ καὶ αὐτοὺς καὶ τὸν οἷκον αὐτῶν ἐφορῶντος , ὥσπερ καὶ Σολομὼν ηὔξατο , ἤκουσαν · Ἰδοὺ ἀφίεται ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος . Καὶ ζητοῦσι μὲν στῆναι ἐν Ἱερουσαλὴμ αὖθις , καὶ παύσασθαι τῆς διασπορᾶς καὶ τοῦ διωγμοῦ · οὐχ εὐρίσκουσι δὲ τὸ ζητούμενον . Πάντα τὰ ὀχυρώματά σου . ὡς συκαῖ σκοποὺς Κκρυσαι , ἐὰν σαλευθῶσι , πεσοῦνται εἰς στόμα Ἐιτθοντος . Αἱ ὁχυραί σου , φησὶ , πόλεις τοῖς πολε μίοις παραδοθήσονται . Ὥσπερ γὰρ συκαῖ , σκοποὺς ἔχουσαι , τουτέστι , σῦκα πρώγμα καὶ πάνυ πέπειρα , ἐὰν ὑπὸ ἀνέμου σαλευθῶσιν , ἢ καὶ μᾶλλον ὑπ´ ἀνθρώπου βουλομένου σῦκα φαγεῖν , ῥᾳδίως ταῦτα ῥίπτουσι , καὶ λοιπὸν ἀνελόμενος ἄνθρωπος ἐσοίσι · οὖτω καὶ αἱ πόλεις σου ῥαδίως τοὺς οἰκήτορας ἀποβαλοῦσιν εἰς στόμα τῶν ἐχθρῶν ἐμπεσόντας . Ὁχμυρώματα τῆς Συναγωγῆς , αἱ φαρισαῖκαὶ καὶ κατὰ τὸ γράμμα παρατηρήσεις , καὶ αἱ παραδόσεις αὐτῶν , εχουσαι καρπούς , γλυκύτητα πρότκαιμον καὶ ἔκλω . τον ἐνδεικνυμένους · αἴτινες σαλευθεῖσαι τῇ ἐπιδημίᾳ Χριστοῦ , ἔπεσον εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ , τοῦ ἀεὶ τὰς ἀνθρωπίνας ψυχάς ἔσθοντος διαβόλου · ὥστε διαβολικοὶ λοιπὸν εἶναι λόγοι , καὶ τοῦ στόματος ἐκείνου ἄξιοι . Ἀλλὰ καὶ ψυχῆς ἁμαρτανούσης ὀγυρώματα μέν εἰσιν αἱ ἡδοναί · διὰ γὰρ ἡδονὴν συνεχόμεθα τῇ ἁμαρτίᾳ . αὗται ὀὲ σῦκα ἔχουσαι πρώῖμα τὰ ἐν τῷ προπάτορι Ἀδὰμ φανένταραῖος γὰρ ἦν εἰς ὅρασιν , καὶ καλὸς εἰς βρῶσιν , ὁ ἐκεῖ νον θανατώσας καρπὸς , σαλεύονται μὲν ὑπὸ τοῦ ἐν ἡμῖν λόγου , δεικνύντος τὸ ἀβέβαιον αὐτῶν , καὶ ὡς πλέον ἔχουσι τὸ λυποῦν · πίπτουσι δὲ αἱ πρὶν δοκοῦσαι ὀχυραὶ εἶναι · οὐ γὰρ δύνανται ἀντιστῆναι τῷ τοῦ λόγου σεισμῷ · ὥστε καὶ αὐτὸν τὸν προτερον ἐσθίοντα ταύτας , τὸ στόμα ἀνοίγειν κατ´ αὐτῶν . καὶ κατύγορεῖν ὡς ἀπατηλῶν , καὶ ἐποπτεὺειν . Οὕτως καὶ ἡ εἰς τὴν Βηρσαβεὲ ἁμαρτία , καὶ ἡ εἰς τὸν Οὐρίαν , συκαῖ μὲν ἡσαν , τέρτουσαι
Lemmas: καί σύ μεθύσκω , καί εἰμί παροράω , περι ὁ μερίς Ἀμμών προθεσπίζω ὁ εἴρω , πάλιν ἐπί ὁ Νινευὶ μεταφέρω ὁ λόγος καί φημί , ὅτι ὁ μέν ἐκεῖνος πείθω · καί σύ ὡς τις μέθη παραδίδωμι ὁ συμφορά , καί παροράω ὑπό ἐγώ ὁ δεσπότης , οὐκέτι τηρών σύ , ὡς πρότερος , ὑπέρτερος πᾶς κακός , ἀλλά ὁ ἁμαρτία σύ παραδίδωμι , καί σύ ζητέω σεαυτοῦ στάσις ἐχθρός σύ . ἐπεί μέθη μιμνήσκω , ἐπιμένω ὁ τροπή , καί φημί , ὅτι παραφέρω ὅδε κἀκεῖσε . καί ἀστή Τούσα , ὥσπερ ὁ μεθύω , ζητέω μέν στάσις , ἤτοι ἐλευθερία ἐκ ὁ ἐχθρός · οὐ ἔχω δέ , ἀλλᾶς διηνεκής φεύγω . μεθύσκω ὁ θυμός καί ὁ ὁ κύριος κτείναντεσυμός γάρ δράκων , ὁ οἶνος καυτός ) , καί διά οὗτος παροράω ὑπό κύριος , ὁ ἀεί καί αὐτός καί ὁ οἶκος αὐτός ἐφοράω , ὥσπερ καί Σολομών εὔχομαι , ἀκούω · ἰδέ ἀφίημι ὁ οἶκος σύ ἐρῆμος . καί ζητέω μέν ἵστημι ἐν Ἱεροσόλυμα αὖθις , καί παύω ὁ διασπορά καί ὁ διωγμός · οὐ εὑρίσκω δέ ὁ ζητέω . Πάν ὁ ὀχύρωμα σύ . ὡς συκέα σκοπός κκρυσος , ἐάν σαλεύω , πίπτω εἰς στόμα Ἐιτθοντος . ὁ ὀχυρός σύ , φημί , πόλις ὁ πόλος μίος παραδίδωμι . ὥσπερ γάρ συκέα , σκοπός ἔχω , τουτέστι , σῦκον πρώγμα καί πάνυ πέπειρα , ἐάν ὑπό ἄνεμος σαλεύω , ἢ καί μᾶλλον ὑπό ἄνθρωπος βούλομαι σῦκον ἐσθίω , ῥᾳδίως οὗτος ῥίπτω , καί λοιπός ἀναιρέω ἄνθρωπος σός · οὗτος καί ὁ πόλις σύ ῥᾳδίως ὁ οἰκήτωρ ἀποβάλλω εἰς στόμα ὁ ἐχθρός ἐμπίπτω . Ὁχμυρώματα ὁ συναγωγή , ὁ φαρισαῖκαὶ καί κατά ὁ γράμμα παρατήρησις , καί ὁ παράδοσις αὐτός , ἔχω καρπός , γλυκύτης πρότκαιμον καί κλάω . ὁ ἐνδείκνυμι · ὅστις σαλεύω ὁ ἐπιδημία Χριστός , πίπτω εἰς ὁ στόμα αὐτός , ὁ ἀεί ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή ἔσθω διάβολος · ὥστε διαβολικός λοιπός εἰμί λόγος , καί ὁ στόμα ἐκεῖνος ἄξιος . ἀλλά καί Ψυχή ἁμαρτάνω ὀγυρώματα μέν εἰμί ὁ ἡδονή · διά γάρ ἡδονά συνέχω ὁ ἁμαρτία . οὗτος οεʹ σῦκον ἔχω πρώϊμος ὁ ἐν ὁ προπάτωρ Ἀδάμ φανένταραῖος γάρ εἰμί εἰς ὅρασις , καί καλός εἰς βρῶσις , ὁ ἐκεῖ νοῦς θανατόω καρπός1 , σαλεύω μέν ὑπό ὁ ἐν ἐγώ λόγος , δείκνυμι ὁ ἀβέβαιον αὐτός , καί ὡς πλέω ἔχω ὁ λυπέω · πίπτω δέ ὁ πρίν δοκέω ὀχυρός εἰμί · οὖον γάρ δύναμαι ἀνθίστημι ὁ ὁ λόγος σεισμός · ὥστε καί αὐτός ὁ πρότερος εἰσθέω οὗτος , ὁ στόμα ἀνοίγω κατ´ αὐτός . καί κατυγορεω ὡς ἀπατηλός , καί ἐποπτεύω . οὕτως καί ὁ εἰς ὁ Βηρσαβεέ ἁμαρτία , καί ὁ εἰς ὁ οὐρία , συκέα μέν ἡμι , τερτουω