cogPG.PG126 264
καὶ ἔντεινε , και κατευοδοῦ , καὶ τῇ ἀγαθοχυσίᾳ βασίλευε . Ἀλλὰ δοκῶ σου ἀντακούειν τῆς γλυκείας φωνῆς · Τί δ´ ἂν εἴποις , ἀρχιεπίσκοπε , · εἰ καὶ τὰ λοιπὰ χωρία , τὰ δεσποτικά φημι κτήματα , συντελεῖν σοι τὸ ἐπὶ τῷ κανονικῷ νενομισμένον προστάξομεν ; Τί δὲ ἄλλο , ἢ ὅτι ὁ ἐμὸς δεσπότης , οὐ τὴν ἐμὴν μόνον γλῶσσαν νικῆσαι φιλονεικεῖ , ἀλλὰ καὶ παντὸς ποῦ ταύτην φημιζομένην ἀκούσαντος τὴν χρηστότητα , καὶ ὡς ἥλιος ἐστι πρὸς ἡμᾶς τὸ μεσημβρινὸν ἐπιλάμπων ἀεὶ θερμότερον καὶ λαμπρότερον ; Τί τούτου κρεῖττον , ἅγιε δέσποτα , τοῦ νικᾷν οὐ τὴν μόνον ἡμετέραν γλῶσσαν , ἀλλὰ καὶ παντὸς ῥητορικὸν πνέοντος ; Εἴπω τι τούτου μεῖζον ; Εὗρον γὰρ Θεὸν μείζω ἔχειν τὴν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀνάθεσιν , καὶ πᾶσι τὴν ὑποταγὴν ἑαυτῶν ὧν τελέσαι τὸ δίδραχμον ἐντελλόμενον , καὶ τῆς ἀγαθότητος τὰς ἀμοιβὰς κἀνταῦθα κἀκεῖ παρένοντα · ὃν μόνον οὐχ ἕξεις νικῆσαι . κἂν Ἐπαντά μηχανήσαις · ἀλλὰ ὅσον ἡμᾶς νικᾷς , τοσοῦτον ὑπὸ´ ἐκείνου νικηθήσῃ , μᾶλλον δὲ ἀπειροπλάσιον τοῖς φιλοτιμήμασι . ΕΠΙΣΤ . ϛʹ . Τῷ υἱῷ τοῦ σεβαστοκράτορος . Εὐλογητός ὁ Θεὸς ὁ δοὺς ἡμῖν τά τε ἄλλα τῆς αὐτοῦ ἀγαθοχυσίας φιλοτιμήματα , καὶ δὴ καὶ τὰ γράμματα , δι´ ὧν καὶ φίλοι φίλους προσαγορεύομεν , καὶ δοῦλοι δεσπόταις διὰ μακροῦ προσφθενγόμεθα Ἀμέλει καὶ νῦν ὁ δοῦλος τῆς ὑμῶν ἀγαθότητος ἐγὼν στόματι τῷ γράμματι κέχρημαι , καὶ διὰ τούτου τὴν ὀφειλομένην προσάζω φωνήν . Ἡ δέ ἐστι πρῶτον μὲν ὑπὲρ τῆς σῆς ὑγείας εὐχὴ , πανσέβαστέμοι ἀντιλῆπτορ , καὶ μετὰ τοὺς ἐκ τοῦ πρώτου προτέρους , βοηθέ μου καὶ τεῖχος ὁμοῦ καὶ περίτειχος ε γάρ σε τοῖς τῆς Γραφῆς καλεῖν ῥήμασι ] · εἶτα καὶ παράκλησις πρὸς τὸ ἀγαθόν . Μὴ γάρ μοι ἐπιλάθοιο μήτε τῆς αντῆς σου φύσεως , ἐξ ἧς ἀγαθῶν σοι ῥύακες , μήτε τῶν πατρικῶν παραινέσεων , ὧν οὐδέν ἐστιν ἀγχινούστερον ἅμα καὶ σταθηρότερον · ὰλλ´ εἰδὼς , ὡς τὸ μὲν ἀγαθοπαιεῖν Θεοῦ , τὸ δὲ κακοποιεῖν ἐριννυῶδες , ὑπὲρ τῆς ταλαιπωρίας τῶν πτωχῶν , καὶ τοῦ στεναγμοῦ τῶν πενήτων , καὶ τῶν ταῦτα προξενούντων αὐτοῖς ἐξανίστασο · καὶ μὴ κάμνοις , μηδὲ ἄλλο τι προτιμότερον ἡγοῖο τῆς θεομεμησίας , καί σε Θεοῦ οἱ πένητες , μᾶλλον δὲ ὁ , οὗ πένητες , τηροίη σε πάσης κακίας ἀνώτερον καὶ κακώσεως ἐν πᾶσι , καὶ τῆς ἡμετέρας ἀσθενείας καὶ ταπεινότητος τῇ δυνάμει καὶ τῷ ὕψει σου ἀντιλαμβανόμενον ΕΠΙΤ . Ζʹ . Τῷ σεβαστῷ κυρῷ Ἰωάννῃ τῷ υιῷ τοῦ σεβαστοκράτορος . ΚἘπειδὴ Θεὸς τοῖς πτωχοῖς τοῖς μέλεσι Θεοῦ ἐπαπέστειλε τὴν σὴν ἀντίληψιν , πανσέβαστέ μου αὐΒέντα καὶ ἀντιλῆπτορ , μὴ παύσαιο ποιῶν τοῦτο δι´ ὃ ἐξῆλθες . Κατὰ γὰρ τὸν θεσπέσιον Ἀρσένιόν σοι τῷ τὴν φύσιν θειοτάτῳ καὶ παίδευσιν , φθέγγομαι , Τὰ τε οὖν ἄλλα τοῖς πένησιν ἐπικούρει κατὰ τῶν αἱχμαλωτιζόντωνοὕτω γὰρ εἰπεῖν οἰκειότερον ) , καὶ δὴς ΕΡΙΘΤ . ΝΙ . ΕΡΙΘΤ . ΝiΙ .
Lemmas: καί ἐντείνω , και κατευοδόω , καί ὁ ἀγαθοχυσία βασιλεύω . ἀλλά δοκέω σύ ἀντακούω ὁ γλυκύς φωνή · τις δδʹ εἄν εἶπον , ἀρχιεπίσκοπος , · εἰμί καί ὁ λοιπάς χωρίον , ὁ δεσποτικός φημί κτῆμα , συντελέω σύ ὁ ἐπί ὁ κανονικός νομίζω προστάσσω ; τις δέ ἄλλος , ἢ ὅτι ὁ ἐμός δεσπότης , οὖον ὁ ἐμός μόνος γλῶσσα νικάω φιλονεικέω , ἀλλά καί πᾶς ποῦ οὗτος φημίζω ἀκούω ὁ χρηστότης , καί ὡς ἥλιος εἰμί πρός ἐγώ ὁ μεσημβρινός ἐπιλάμπω ἀεί θερμός καί λαμπρός ; τις οὗτος ἀγαθός , ἅγιος δεσπότης , ὁ νικάω οὖον ὁ μόνος ἡμέτερος γλῶσσα , ἀλλά καί πᾶς ῥητορικός πνέω ; εἶπον τίς οὗτος μείζων ; εὗρος γάρ θεός μείζων ἔχω ὁ ὁ ἐκκλησιαστικός ἀνάθεσις , καί πᾶς ὁ ὑποταγή ἑαυτοῦ ὅς τελέω ὁ δίδραχμος ἐντέλλω , καί ὁ ἀγαθότης ὁ ἀμοιβή ἐνταῦθα ἐκεῖ παρενοειντα · ὅς μόνος οὐ ἔχω νικάω . κἀν πάντῃ μηχανάω · ἀλλά ὅσος ἐγώ νικάω , τοσοῦτος ὑπό ἐκεῖνος νικάω , μᾶλλον δέ ἀπειροπλάσιος ὁ φιλοτίμημα . π̈κοστ . ϛυʹ . ὁ υἱός ὁ σεβαστοκράτωρ . εὐλογητός ὁ θεός ὁ δίδωμι ἐγώ ὁ τε ἄλλος ὁ αὐτός ἀγαθοχυσία φιλοτίμημα , καί δή καί ὁ γράμμα , δις ὅς καί φίλος φίλος προσαγορεύω , καί δοῦλος δεσπότης διά μακρός προσφθέγγομαι ἀμέλει καί νῦν ὁ δοῦλος ὁ σύ ἀγαθότης ἐγώ στόμα ὁ γράμμα χράομαι , καί διά οὗτος ὁ ὀφείλω προσάγω φωνή . ὁ δέ εἰμί πρῶτος μέν ὑπέρ ὁ σός ὑγεία εὐχή , πανσέβαστος αντιλήπτορας , καί μετά ὁ ἐκ ὁ πρῶτος πρότερος , βοηθός ἐγώ καί τεῖχος ὁμοῦ καί περίτειχος ε γάρ σύ ὁ ὁ γραφή καλέω ῥῆμα ] · εἶτα καί παράκλησις πρός ὁ ἀγαθός . μή γάρ ἐγώ ἐπιλανθάνομαι μήτε ὁ Αντής σύ φύσις , ἐκ ὅς ἀγαθός σύ ῥύαξ , μήτε ὁ πατρικός παραίνεσις , ὅς οὐδείς εἰμί αγχινουστερος ἅμα καί σταθηροτερος · άλλος εἰδοί , ὡς ὁ μέν αγαθοπαιω Θεός , ὁ δέ κακοποιέω εριννυωδη , ὑπέρ ὁ ταλαιπωρία ὁ πτωχός , καί ὁ στεναγμός ὁ πένης , καί ὁ οὗτος προξενέω αὐτός ἐξανίστημι · καί μή κάμνω , μηδέ ἄλλος τίς πρότιμος ἡγέομαι ὁ θεομεμησίας , καί σύ Θεός ὁ πένης , μᾶλλον δέ ὁ , ὅς πένης , τηρέω σύ πᾶς κακία ἀνώτερος καί κάκωσις ἐν πᾶς , καί ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια καί ταπεινότης ὁ δύναμις καί ὁ ὕψος σύ ἀντιλαμβάνω ΕΤ . γῆ . ὁ σεβαστός κυρόω Ἰωάννης ὁ υἱός ὁ σεβαστοκράτωρ . Ἐπειδή θεός ὁ πτωχός ὁ μέλος Θεός ἐπαποστέλλω ὁ σός ἀντίληψις , πανσέβαστος ἐγώ αὐΒέντα καί αντιλήπτορας , μή παύω ποιέω οὗτος δις ὅς ἐξέρχομαι . κατά γάρ ὁ θεσπέσιος Ἀρσένιος σύ ὁ ὁ φύσις θεῖος καί παίδευσις , φθέγγομαι , ὁ τε οὖν ἄλλος ὁ πένης ἐπικουρέω κατά ὁ αἰχμαλωτίζω γάρ εἶπον οἰκεῖος ) , καί δήω ΤΕ . Ν . ΤΕ . Ἴ .