cogPG.PG126 159
συσκοπούμενος · καὶ γὰρ αὖ καὶ αὐτῷ διαπορῆσαί μοι παρέστη ἐν ἐπιστάσει γενομένῳ τοῦ πράγματος , καὶ μόλις εὖρον τῆς τοιαύτης εὐκοσμίας τὸ ἀρχικώτατον αἴτιον , τὴν μακαρίαν ῥίζαν ὑμῶν τὴν ὁσίαν μητέρα . Εἰ γὰρ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία , πάντως που καὶ τὸ φύραμα Ἐκείνη παντὸς ὑμῖν καλοῦ καὶ χορηγία καὶ πρόξενος · ἐκείνη καὶ τὴν ἕνωσιν ὑμῖν δίδωσι , κλάδοις μὲν οὖσι καὶ σχιζομένοις εἰς διάφορα πρόσωπα · τῇ ῥίζῃ δ´ ἑνουμένοις , καὶ ἀπ´ ἐκείνης ἕλκουσι τὴν ποιότητα ρᾶτε γοῦν , πῶς καὶ ὁ λόγος ἅμα τε ἐκείνης ἐμνήσθη . καὶ ὑμᾶς ἥνωσε ! Πρῶτον μὲν γὰρ τῆς πρὸς τὸν βασιλέα μόνον ἀπέλαυον προσφωνήσεως · ἐκείνης δ´ ἐπιμνησθεὶς , εὐθὺς ἐμνήσθην τῆς μεγίστης καὶ τιμίας μοι κεφαλῆς , τοῦ πρώτου μετὰ τὸν πρῶτον , καὶ κρατίστου βασιλέως μετὰ τὸν κράτιστον ] · ἐκείνης τὰ χρυσᾶ δάκρυα τὴν ἄδακρυν ἡμῖν νίκην διδόασιν · ἐκείνης οἱ πάννυχοι στεναγμοὶ τὰς τῆς χαὸᾶς ἐκβοήσεις , καὶ τὰ ἐπινίκια ᾷσματα · ἐκείνη σε , βασιλεῦ , τροπαίῳ τῳ κατὰ Σκυθῶν ἐστεφάνωσε . Θέλεις ἄσωμαί σοι τὰ ἐκ τοῦ Ἀσματος , ἐπεί μοι καιοὐς καὶ νίκηθς καὶ πανηγύρεως ; Ἐξέλθετε καὶ ἴδετε έν τῷ στεφάνῳ , ᾧ ἐστεφάνωσεν αὐτὸν ἡ μήτηρ αὺτοῦ ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνης καρδίας αὐτοῦ . Αἰεὶ ταυτα καν μὴ παρῆτε , τοῖς πράγμασι πάρεστε · τὰς ἀπάντων γὰρ φροντίδας ὡς οὐδεὶς ἑνὸς ἀναδέχεται Κἂν παρῆτε , οὐ πάρεστε , τῇ ταύτης μεγαλονοίᾳ τὸ πᾶν ἐπιτρέποντες . Πολλαὶ γυναῖκες ἐποίησαν δύναμιν · σὺ δὲ ὑπέρκεισαι καὶ ὑπεοῆρας πάσα - Σολομῶν λειτουργεῖ σοι μεθ´ ἡμῶν τὸ ἐγκώμιον . οὗ σὺ τῆς φρονήσεως βαβαὶ ὅσον προώδευσας ! Ἀλλὰ καὶ ὁ Δαβίδ σε μητέρα ἐπὶ τέκνοις εὐφραινομένην ψάλλει , οὐχ ἀπλῶς τέκνοις , ὦ σὺ μακάριε , ἀλλὰ πρόσθες καὶ τέκνοις τέκνων · τάχα δὲ κἀκείνων ἐκγόνοις , ἵνα τὴν εὐδαιμονίαν παραστήσῃ σαφεστέραν . Ὦ πανολβία τοῦ ἀνεμπλήστου ὁράματος , μᾶλλον μὲν θαυμασία δι ἑαυτὴν , μᾶλλον δὲ διὰ τοὺς ἐξ αὐτῆς · οἶ νόμον ἔμπρακτον ἐαυτοὺς προθέντες ἀνθρώποις ἅπασι , δι´ ἑαυτῶν κηρύττουσι τὸ φιλάδελφον , λάλῳ σιωπῇ τὸν βίον ἡμῶν σωφρονίζοντες . Τὸ γὰρ πρὶν ἀκοινώνητον τὸ χρῆμα τῆς βασιλείας , ἢ δυσκοινώνητον · διὸ τὰ Θυέστεια δεῖπνα πεπαροιμίασται . καὶ οὐδ´ ὁ πολὺς χρόνος τὴν μιαρὰν ἐκείνην συνέστειλε τράπεζαν Ἀλλ´ οὗτοι μεθ´ ἱλαρότητος ἐκοινώσαντο καὶ δυοῖν ἐνὸς μέλει , καὶ τῷ ἑνὶ τοῖν δυοῖν . Οὐ γὰρ ἔχω πῶς ἄλλως φθέγξωμαι , ὅθεν ἐμοὶ δοκεῖν βουληθεὶς ὁ Θεὸς τῶν πραγμάτων ἐτέραν κτίσιν καὶ νεωτέραν ἐνδείξασθαι τῷ τῆς βασιλείας οὐρανῷ τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους ἐγκαταστήσασθαι . Καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ τὸ σοφὸν , Ἀγαθοὶ οἱ δύο ὑπὲρ τὸν ὅνα . Ὢ μόνοι τοῖς ἴσοις ἀλλήλους ἀμειψάμενοι , μόνοι μὲν νικῶντες ἅπαντας , μόνοι δὲ ἀλλήλων νικώμενοι . Μακάριοί τε καὶ ὑμεῖς οἱ ἀρχόμενοι , καὶ τῶν πρὸ τούτου μακαριώτεροι , τῶν μὲν ὑφ´ ἑνὸς , ὅτι ὑπὸ δύο ἀρχόμεθα , τῶν δὲ ὑπὸ δύο , ὅτι ὑπὸ τοιούτων . Οἱ
Lemmas: συσκοπέω · καί γάρ αὖος καί αὐτός διαπορέω ἐγώ παρίστημι ἐν ἐπίστασις γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , καί μόλις εὖρος ὁ τοιοῦτος εὐκοσμία ὁ ἀρχικός αἴτιος , ὁ μακάριος ῥίζα σύ ὁ ὅσιος μήτηρ . εἰμί γάρ ὁ ἀπαρχή ἅγιος , πάντως ποῦ καί ὁ φύραμα ἐκεῖνος πᾶς σύ καλός καί χορηγία καί πρόξενος · ἐκεῖνος καί ὁ ἕνωσις σύ δίδωμι , κλάδος μέν εἰμί καί σχίζω εἰς διάφορος πρόσωπον · ὁ ῥίζα δδʹ ἑνόω , καί ἀπ´ ἐκεῖνος ἕλκω ὁ ποιότης ρᾶτε γοῦν , πῶς καί ὁ λόγος ἅμα τε ἐκεῖνος μιμνήσκω . καί σύ ἑνόω ! Πρῶτος μέν γάρ ὁ πρός ὁ βασιλεύς μόνος ἀπολαύω προσφώνησις · ἐκεῖνος δδʹ ἐπιμιμνήσκομαι , εὐθύς μιμνήσκω ὁ μέγας καί τίμιος ἐγώ κεφαλή , ὁ πρῶτος μετά ὁ πρῶτος , καί ἀγαθός βασιλεύς μετά ὁ ἀγαθός ] · ἐκεῖνος ὁ χρύσεος δάκρυ ὁ ἀδάκρυτος ἐγώ Νίκη δίδωμι · ἐκεῖνος ὁ πάννυχος στεναγμός ὁ ὁ χαῦς ἐκβόησις , καί ὁ ἐπινίκιος ᾆσμα · ἐκεῖνος σύ , βασιλεύς , τρόπαιον ὁ κατά Σκύθης στεφανόω . ἐθέλω ἀείδω σύ ὁ ἐκ ὁ ᾆσμα , ἐπεί ἐγώ καίω καί νικάω καί πανήγυρις ; ἐξέρχομαι καί ὁράω ἐν ὁ στέφανος , ὅς στεφανόω αὐτός ὁ μήτηρ αυτοῦ́ ἐν ἡμέρα Εὐφρόσυνος Καρδία αὐτός . ἀεί Ούτος καν μή πείρω , ὁ πρᾶγμα πάρειμι · ὁ ἀπαντάω γάρ φροντίς ὡς οὐδείς εἷς ἀναδέχομαι κἀν πείρω , οὖον πάρειμι , ὁ οὗτος μεγαλόνοια ὁ πᾶς ἐπιτρέπω . πολλή γυνή ποιέω δύναμις · σύ δέ ὑπέρκειμαι καί υπεοαειρω πᾶς - Σολομών λειτουργέω σύ μεθ´ ἐγώ ὁ ἐγκώμιον . ὅς σύ ὁ φρόνησις βαβαί ὅσος προοδεύω ! ἀλλά καί ὁ Δαβίδ σύ μήτηρ ἐπί τέκνον εὐφραίνω ψάλλω , οὐ ἀπλόος τέκνον , εἰμί σύ μακάριος , ἀλλά προστίθημι καί τέκνον τέκνον · τάχα δέ ἐκεῖνος ἔκγονος , ἵνα ὁ εὐδαιμονία παρίστημι σαφής . ὦ πανόλβιος ὁ ἀνεμπλήστου ὅραμα , μᾶλλον μέν θαυμάσιος Ζεύς ἑαυτοῦ , μᾶλλον δέ διά ὁ ἐκ αὐτός · οἶς νόμος ἔμπρακτος ἑαυτοῦ προτίθημι ἄνθρωπος ἅπας , δις ἑαυτοῦ κηρύσσω ὁ Φιλάδελφος , λάλος σιωπή ὁ βίος ἐγώ σωφρονίζω . ὁ γάρ πρίν ἀκοινώνητος ὁ χρῆμα ὁ βασίλεια , ἢ δυσκοινώνητος · διό ὁ Θυέστειος δεῖπνον παροιμιαστής . καί οὐδός ὁ πολύς χρόνος ὁ μιαρός ἐκεῖνος συστέλλω τράπεζα Ἀλ οὗτος μεθ´ ἱλαρότης κοινόω καί δύο εἷς μέλος , καί ὁ εἷς ὁ δύο . οὖον γάρ ἔχω πῶς ἄλλως φθέγγομαι , ὅθεν ἐγώ δοκέω βούλομαι ὁ θεός ὁ πρᾶγμα ἕτερος κτίσις καί νέος ἐνδείκνυμι ὁ ὁ βασίλεια οὐρανός ὁ δύο φωστήρ ὁ μέγας ἐγκαθίστημι . καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ ἐκκλησιαστής ὁ σοφός , ἀγαθός ὁ δύο ὑπέρ ὁ αἵμων . ὤ μόνος ὁ ἴσος ἀλλήλων ἀμείβω , μόνος μέν Νίκη ἅπας , μόνος δέ ἀλλήλων νικάω . Μακάριος τε καί σύ ὁ ἄρχω , καί ὁ πρό οὗτος μακάριος , ὁ μέν ὑφ´ εἷς , ὅτι ὑπό δύο ἄρχω , ὁ δέ ὑπό δύο , ὅτι ὑπό τοιοῦτος . ὁ