cogPG.PG126 476
Κἀγὼ εἶπον · Ἀπῶσμαι ἐξ ὀφθαλμῶν σου . Ἃρᾳ προσθήσω τοῦ ἐπιβλέψαι πρὸς ναὸν τὸν ἄγιόν σοῦ ; Τηνικαῦτα , φησίν , ἐν μέσοις ὢν τοῖς δεινοῖς , ὑπενόουν , ὅτι τῶν σῶν ὀφθαλμῶν καὶ τῆς σῆς ἐπισκοπῆς καὶ ἐφορίας ἀπέῤῥιμμαι , καὶ ἐνεδοίαζον · Ἄρα ὰ πρὸ τοῦ νῦν ζήσω , καὶ προσθήσω , τουτέστι , σπουδάσω καὶ προθυμήσομαι , ἀξιωθήσομαι ἐπιβλέψαι τὸν ἅγιόν σου ναὸν τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ; Τινὲς δὲ , τῆτως · Οἶδα μὲν , ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους ὧν ὅτι σέσωκάς με παραδόξως · πλὴν ἐνδοιάζω , εἰ καὶ ἐκδοθήσομαι , καὶ εἰς φῶς ἔξω , ὥστε καὶ εἰς αὐτὸν φθάσαι τὸν θεῖον ναὸν , καὶ ἐν αὐτῷ δοξολογῆσαί σε . Καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον δὲ μετεωρισμοῖς ἐπῆλθον αἱ σκιαὶ τῆς μετεώρου καὶ ὑπερηφάνου καὶ ἀστάτου Συναγωγῆς · καὶ κύματα , τὰ ποικίλα τοῦ πάθους εἴδη , ἃ ὡς κατὰ γνώμην τοῦ Πατρὸς ἐπελθόντα , ἐκείνου εἶναι λέγονται . Τότε δὴ καὶ εἶπεν · Ἴνα τί με ἐγκατέλιπες ; ὅμοιον τῷ ἐνταῦθα , Ἀπῶσμαι ἐξ ὁφθαλμῶν σου Ἐπεὶ δὲ τοῦτο ἀνθρωπίνως . Οἱ γὰρ ἄνθρωποι ἐγκαταλελεῖφθαι τοὺς εἰς τὰ τοιαῦτα περιπίπτοντας λέγουσιν . Ἃ γοῦν εἰκὸς ἦν τοὺς ἄλλους λέγειν ἀνθρώπους περὶ αὐτοῦ , αὐτὸς ταῦτά φησι περὶ ἑαυτοῦ . Διὸ καὶ ὡς πρὸς τὴν τοιαύτην διάνοιαν , λέγει · Αρα οὖν καὶ ἐπιβλέψω ἔτι πρὸς τὸ σῶμα , ὃ σός ἐστιν ἅγιος ναὸς , ὡς ὑπὸ σοῦ κατασκευασθείς μοι ; Ἢ ὡς καὶ σὲ ἐν ἐμοὶ χωρῶν , καὶ ἀναλήψομαι αὖθις αὐτὸ ἐξ ἀναστάσεως ; Μηδεὶς δὲ ἐπιφυέσθω τῷ λόγῳ , ὡς ἀγνοοῦντα τὸν Κύριον παρεισάγοντι , εἰ καὶ ἀναστήσεται · ἀλλὰ προσεχέτω οἷς εἴπομεν , ὅτι κατὰ τοὺς ἀνθρωπίνους λογισμοὺς ταῦτα εἴρηται ἦΕΙοΓαΙἰΙε , ΠΠ εΙἱ ΝοευΓΓοοιΓΩΩ Αεε , ΙΙΙΓοΔωοεΗΙῖ · νοιλιΛ αΩκανειΙαί ρτα ΠρΙΟΓανῖἱλλιλβ , αΙΑ κία ΛΗαΠΑε ΟμίΑἱοΒΡε ίοἰα ΔἰΙί . Περιεχύθη μοι ὕδωρ ἔως ψυχῆς μου · ἄβυσσος ἐκύκλωσέ με ἐσχάτη · ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰς σχισμὰς ὀρέων . Κατέβην εἰς γῆν , ἢς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς , κάτοχοι αἰώνιοι . Τὴν περὶ αὐτὸν τοῦ Θεοῦ χάριν ποικίλως ὁ προφήτης ἐξυμνῶν , καὶ ὑπὸ ὕδατος περισχοθῆναί φησιν , ὃ φύσιν εἶχε τὴν ψυχὴν ἀφαιρεῖσθαι , καὶ ὑπὸ τῆς ἐσχάτης ἀβύσσου κυκλωθῆναι , καὶ ἐν σχισμαῖς ὀρέων γενέσθαι . Αἰνίττεται δὲ διὰ τοιπου καὶ τὸ τοῦ κήτους μέγεθος · καὶ ὄρη τινὰ καὶ σπήλαια , οἷς εἰκὸς τὸ κῆτος ἐγκαταδύεσθαι . Τοιαῦτα γὰρ ἐν τῇ θαλάσσῃ πολλὰ , οἷς τὰ σκάφη προσαραττόμενα διαφθείρονται . Ὃ δεδιότες οἱ ἐμπειρότατοι τῶν ναυτῶν , τὰς ὑφάλους πέτρας ἐκκλίνειν σπουδάζουσιν . Εἰς γῆν δὲ λέγει καταβῆναι τὴν τοῦ φδου , οὐχ ὅτι ἐκεῖ κατέβηὐ γὰρ ἀπέθανεν ἀληθῶς ! ἀλλ´ ἑτι τοῦ κινδύνου τὸ μέγεθος τοῦτο ἀπῄτει , τὸ τεθνάναι δοκεῖν , καὶ εἰς αὐτὸν ἀφικέσθαι τὸν ἅδην . εἰς ἂν παταὔὰς , ὥσπερ ὑπό τινων μοχλῶν κατέχεται Οὗτοι δέ εἰσι κάτρκοι αἱώντιοι . τουτέστιν . εἰς αἰῶνα κατέχοντες τοὺς ἐμπεσόντας . Ἦ ἀντὶ τοῦ , ἀσφαλῶς καὶ ἀῤῥήτως ἐῤῥιζωμένοι , καὶ ὑπ´ οὐδενὸς ἐξαίῶνος
Lemmas: ἀγός εἶπον · Ἀπῶσμαι ἐκ ὀφθαλμός σύ . ἄρα προστίθημι ὁ ἐπιβλέπω πρός ναός ὁ ἅγιος σύ ; τηνικαῦτα , φημί , ἐν μέσος εἰμί ὁ δεινός , ὑπονοέω , ὅτι ὁ σός ὀφθαλμός καί ὁ σός ἐπισκοπή καί ἐφόριος ἀπορρίπτω , καί ἐνδοιάζω · ἄρας ά πρό ὁ νῦν ζῶ , καί προστίθημι , τουτέστι , σπουδάζω καί προθυμέομαι , ἀξιόω ἐπιβλέπω ὁ ἅγιος σύ ναός ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ; Τινές δέ , τητάω · οἶδα μέν , ἐν ὁ κοιλία ὁ κῆτος ὅς ὅτι σῴζω ἐγώ παράδοξος · πλήν ἐνδοιάζω , εἰμί καί ἐκδίδωμι , καί εἰς φάος ἔξω , ὥστε καί εἰς αὐτός φθάνω ὁ θέω ναός , καί ἐν αὐτός δοξολογέω σύ . καί ἐπί ὁ κύριος δέ μετεωρισμός ἐπέρχομαι ὁ σκιά ὁ μετέωρος καί ὑπερήφανος καί ἄστατος συναγωγή · καί κῦμα , ὁ ποικίλος ὁ πάθος εἶδος , ὁ ὡς κατά γνώμη ὁ πατήρ ἐπέρχομαι , ἐκεῖνος εἰμί λέγω . τότε δή καί εἶπον · ἵνα τίς ἐγώ ἐγκαταλείπω ; ὅμοιος ὁ ἐνταῦθα , Ἀπῶσμαι ἐκ ὀφθαλμός σύ ἐπεί δέ οὗτος ἀνθρώπινος . ὁ γάρ ἄνθρωπος ἐγκαταλείπω ὁ εἰς ὁ τοιοῦτος περιπίπτω λέγω . ἁ γοῦν εἰκός εἰμί ὁ ἄλλος λέγω ἄνθρωπος περί αὐτός , αὐτός οὗτος φημί περί ἑαυτοῦ . Διὸ καί ὡς πρός ὁ τοιοῦτος διάνοια , λέγω · Αρα οὖν καί ἐπιβλέπω ἔτι πρός ὁ σῶμα , ὅς σός εἰμί ἅγιος ναός , ὡς ὑπό σύ κατασκευάζω ἐγώ ; ἤ ὡς καί σύ ἐν ἐγώ χώρα , καί ἀναλαμβάνω αὖθις αὐτός ἐκ ἀνάστασις ; μηδείς δέ ἐπιφύω ὁ λόγος , ὡς ἀγνοέω ὁ κύριος παρεισάγω , εἰμί καί ἀνίστημι · ἀλλά προσέχω ὅς εἶπον , ὅτι κατά ὁ ἀνθρώπινος λογισμός οὗτος εἴρω ἦΕΙοΓαΙἰΙε , ΠΠ Ι Γου Αεε , ΙΙΙΓοΔωοεΗΙῖ · νοιλιΛ αωκανειια Ρτα ΠρΙΟΓανῖἱλλιλβ , Αἶα κία ΑΗ ΟμίΑἱοΒΡε ἴος Ι . περιχέω ἐγώ ὕδωρ ἔως Ψυχή ἐγώ · ἄβυσσος κυκλόω ἐγώ ἔσχατος · δύο ὁ κεφαλή ἐγώ εἰς σχισμή ὄρος . καταβαίνω εἰς γῆ , εἶμαι ὁ μοχλός αὐτός , κάτοχος αἰώνιος . ὁ περί αὐτός ὁ Θεός χάρις ποικίλως ὁ προφήτης ἐξυμνέω , καί ὑπό ὕδωρ περιέχω φημί , ὅς φύσις ἔχω ὁ ψυχή ἀφαιρέω , καί ὑπό ὁ ἔσχατος ἄβυσσος κυκλόω , καί ἐν σχισμή ὄρος γίγνομαι . αἰνίσσομαι δέ διά τοιπος καί ὁ ὁ κῆτος μέγεθος · καί ὄρος τις καί σπήλαιον , ὅς εἰκός ὁ κῆτος ἐγκαταδύω . τοιοῦτος γάρ ἐν ὁ θάλασσα πολύς , ὅς ὁ σκάφη προσαράσσω διαφθείρω . ὅς δείδω ὁ ἔμπειρος ὁ ναύτης , ὁ ὕφαλος πέτρα ἐκκλίνω σπουδάζω . εἰς γῆ δέ λέγω καταβαίνω ὁ ὁ φδου , οὐ ὅτι ἐκεῖ καταβαίνω γάρ ἀποθνῄσκω ἀληθής ! ἀλ ἔτι ὁ κίνδυνος ὁ μέγεθος οὗτος ἀπαιτέω , ὁ θνήσκω δοκέω , καί εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ὁ ἅδην . εἰς εἄν πατάω , ὥσπερ ὑπό τίνω μοχλός κατέχω οὗτος δέ εἰμί κάτρος αἱώντιοι . τουτέστιν . εἰς αἰών κατέχω ὁ ἐμπίπτω . ἦς ἀντί ὁ , ἀσφαλῶς καί ἄρρητος ῥιζόω , καί ὑπό οὐδείς εξαιοινος