cogPG.PG126 548
Καὶ οὐκ ἡν ὁ κωλόσων αὐτὸν τοῦ ὑποστρέψαι . Οὔτε ὁ Χαμὼς , φησὶν , οὔτε´ ὁ Βὴλ , οὔτ´ ἄλλος τι . τοιοῦτος ὑμῶν θεὸς , ἠδυνήθησαν κωλῦσαι αὐτὸν , τουτέστι τὸν μετροῦντα , τοῦ ἀποστρέψαι ἀπὸ τοῦ μετρεῖν . Τοῦτο δὲ λέγει , κωμῳδῶν τοὺς θεοὺς αὐ τῶν . Ἡ , ὅτι Οὐκ ἦν ὁ κωλύσων τὸν λαόν μου ὥστε μὴ τὴν πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν ὁδὸν πορεύεσθαι , ἀλλὰ ἀποστρέψαι ἀπὸ ταύτης . ΟΙ ἀγροὶ ὑμῶν διεμερίσθησαν · διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται βάλλων σχοινίον ἐν κλήρῳ . Ἀπὸ ἀλλοτρίων μὲν , φησὶν , οἱ ἀγροὶ ὑμῶν κατεμετρήθησαν καὶ διεμερίσθησαν · ὑπὲρ σοῦ δὲ τοῦ λαοῦ οὐκ ἔσται ὁ βάλλων σχοινίον μετρητικὸν , ὥστε καὶ σοὶ ἀπονεμηθῆναι κλῆρον . Τοῦτο πεπόνθασι καὶ οἱ ἀλαζόνες Ἰουδαῖοι , Πρωτότοκοι μὲν γὰρ ἦσαν , καὶ σχοίνισμα . κληρονομίας Θεοῦ , καὶ αὐτῶν αἱ ἐπαγγελίαι . Καὶ οἱ πατέρες ἐμπαροινήσαντες δὲ τῷ Χριστῷ , ἀπώλεσαν τὴν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις κληρονομίαν . Καὶ λοιπὸν τὰ ἔθνη γεγόνασι συμπολῖται τῶν ἁγίων , καὶ κλγρονόιοι μὲν Θεοῦ , συγκληρονόμοι δὲ Χριστοῦ . Οἶδε δὲ ὁ Δαβὶδ καὶ τὰς ἐπιβουλὰς , καὶ τὰ πειρατήρια , σχοινία ὀνομάζειν , ὡς τὸ , Σχοινίε ἀμαρτω.λῶν περισπλάκησάν μοι · καὶ , Σχοινίοις διέτειναν παγίδα τοῖς ποσί μου . Ὅταν οὖν τις ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ του πειραστοῦ , ἀπολέσῃ τὴν μερίδα αὐτοῦ τὴν θείαν . ἤν ἔχων ἠδύνατο λέγειν · Μερίς μου εἶ Κλθρις · τέτε τὸ ἐνοειδὲς τῆς ἐν αὐτῷ θείας μερίδος καταμετρεῖται , καὶ καταμερίζεται εἰς τὴν πολυσχεδῆ [ σχιδῆ ] καὶ πλατεῖαν τῆς κακίας ὁδὸν , καὶ οὐκ ἔστιν ὲ κωλύσων αὐτὸν τοῦ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῆς τοιαύτης ὁδοῦ Βάλλει δὲ σχοινίον ἐν κλήρῳ , ὁ τὸν ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ ἐπαγόμενον αὐτῷ πειρασμὸν ἀφορμὴν ποιούΚμενος τοῦ σχεῖν τὸν ἐν οὐρανοῖς κλῆρον , οἷος ἦν ὁ´ λέγων · Αοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν · καὶ Εὐδοκοῦ - [ εν ἐν ἀσθενείαις , ἐν θλίψεσι , καὶ ἐν πᾶσι τούτρις ὑπερνικῶμεν , διὰ τοῦ εὐδοκήσανεος Θεοῦ . Ὅπερ οὐ γίνεται ἐν ἡμῖν , ὅταν οἱ ἀγροὶ ἡμῶν διαμερισθῶσιν , ἤγουν αἱ κατὰ κόσμον πράξεις ἡμῶν Κμερίδες ἀλωπέκων γένωνται , τῶν πονηρῶν δαιμόνων Ἐ ἐκκλησίᾳ Κυρίου μὴ κλαίετε δάκρυσι . Τὰ λυπηρὰ διαγγείλας , παραίνεσιν εἰσφέρει , πολὺ τὸ χρήσιμον ἔχουσαν , καὶ φησιν , ὅτι οὐ δεῖ ἡμᾶς ἐκκλησιάζοντας , ἤτοι , εἰς τὸν τοῦ Κυρίου συναγομένους ναὸν , ψιλῶς οὕτως καὶ ἐπιπολαίως δακρύειν , καὶ ἀφοσιοῦσθαι τὸν κλαυθμὸν μόνοις δάκρυσιν , ἀλλὰ καὶ ἔργα προστιθέναι συντριβῆς καὶ κατανύξεως , ὴ δακρυέτωσαν ἐπὶ τούτοις . Τουτέστιν , Οὐ δεῖ ὑμᾶς δακρύειν ἐπὶ τῷ αἰχμαλωτισθῆναι , καὶ καταμετρηθῆναι τὴν γῆν ὑμῶν , ἀλλὰ διότι παρωργίσατε τὸν Θεόν · τοῦτο γὰρ δακρύων ἄξιον . Ἡ δ´ ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τιμωρία , οὐ δακρύων , ἀλλὰ χαρᾶς ἀξία , διότι τῆς αἰωνίου τιμωρίας ἐστὶ κουφισμός . Οὕτω καὶ Παῦλος εἶπε · Κρινόμενοι δὲ ὑπὸ
Lemmas: καί οὐ ἐάν ὁ κωλοσος αὐτός ὁ ὑποστρέφω . οὔτε ὁ Χαμώς , φημί , οὐτάω ὁ Βήλ , οὔτ´ ἄλλος τίς . τοιοῦτος σύ θεός , δύναμαι κωλύω αὐτός , τουτέστι ὁ μετρέω , ὁ ἀποστρέφω ἀπό ὁ μετρέω . οὗτος δέ λέγω , κωμῳδέω ὁ θεός αὖος ὁ . ὁ , ὅτι οὐ εἰμί ὁ κωλύω ὁ λαός ἐγώ ὥστε μή ὁ πρός ὁ αἰχμαλωσία ὁδός πορεύω , ἀλλά ἀποστρέφω ἀπό οὗτος . ὁ ἀγρός σύ διαμερίζω · διά οὗτος οὐ εἰμί βάλλω σχοινίον ἐν κλῆρος . ἀπό ἀλλότριος μέν , φημί , ὁ ἀγρός σύ καταμετρέω καί διαμερίζω · ὑπέρ σύ δέ ὁ λαός οὐ εἰμί ὁ βάλλω σχοινίον μετρητικός , ὥστε καί σύ ἀπονέμω κλῆρος . οὗτος πάσχω καί ὁ ἀλαζών Ἰουδαῖος , πρωτότοκος μέν γάρ εἰμί , καί σχοίνισμα . κληρονομία Θεός , καί αὐτός ὁ ἐπαγγελία . καί ὁ πατήρ ἐμπαροινέω δέ ὁ Χριστός , ἀπόλλυμι ὁ ἐν ὁ ἁγίζω κληρονομία . καί λοιπός ὁ ἔθνος γίγνομαι συμπολίτης ὁ ἅγιος , καί κλγρονόιοι μέν Θεός , συγκληρονόμος δέ Χριστός . οἶδα δέ ὁ Δαυίδ καί ὁ ἐπιβουλή , καί ὁ πειρατήριος , σχοινίον ὀνομάζω , ὡς ὁ , σχοινιά ἀμαρτωλός περισπλάκησάν ἐγώ · καί , σχοινίον διατείνω παγίς ὁ πούς ἐγώ . ὅταν οὖν τις ἐπιβουλεύω ὑπό ὁ πειραστής , ἀπόλλυμι ὁ μερίς αὐτός ὁ θεῖος . ἐάν ἔχω δύναμαι λέγω · Μερίς ἐγώ εἰμί Κλθρις · τίνω ὁ νοειδής ὁ ἐν αὐτός θεῖος μερίς καταμετρέω , καί καταμερίζω εἰς ὁ πολυσχεδής [ σχιδῆ ] καί πλατύς ὁ κακία ὁδός , καί οὐ εἰμί ε κωλύω αὐτός ὁ ἀποστρέφω ἀπό ὁ τοιοῦτος ὁδός βάλλω δέ σχοινίον ἐν κλῆρος , ὁ ὁ ὑπό ὁ ἐχθρός ἐπάγω αὐτός πειρασμός ἀφορμή ποιούΚμενος ὁ ἔχω ὁ ἐν οὐρανός κλῆρος , οἷος εἰμί ὅς λέγω · αοιδορουμενοω εὐλογέω · καί εὐδοκέω - [ εν ἐν ἀσθένεια , ἐν θλῖψις , καί ἐν πᾶς τούτρις ὑπερνικάω , διά ὁ εὐδοκέω Θεός . ὅπερ οὖον γίγνομαι ἐν ἐγώ , ὅταν ὁ ἀγρός ἐγώ διαμερίζω , ἤγουν ὁ κατά κόσμος πρᾶξις ἐγώ Κμερίδες ἀλώπηξ γίγνομαι , ὁ πονηρός δαίμων εἰ ἐκκλησία κύριος μή καλέω δάκρυ . ὁ λυπηρός διαγγέλλω , παραίνεσις εἰσφέρω , πολύς ὁ χρήσιμος ἔχω , καί φημί , ὅτι οὖον δεῖ ἐγώ ἐκκλησιάζω , ἤτοι , εἰς ὁ ὁ κύριος συνάγω ναός , ψιλός οὕτως καί ἐπιπόλαιος δάκρυ , καί ἀφοσιόω ὁ κλαυθμός μόνος δάκρυ , ἀλλά καί ἔργον προστίθημι συντριβή καί κατάνυξις , ἤ δακρύω ἐπί οὗτος . τουτέστιν , οὖον δεῖ σύ δάκρυ ἐπί ὁ αἰχμαλωτίζω , καί καταμετρέω ὁ γῆ σύ , ἀλλά διότι παροργίζω ὁ Θεός · οὗτος γάρ δάκρυ ἄξιος . ὁ δδʹ ἐπί ὁ ἁμάρτημα τιμωρία , οὖον δάκρυ , ἀλλά χαρά ἄξιος , διότι ὁ αἰώνιος τιμωρία εἰμί κουφισμός . οὕτως καί Παῦλος εἶπον · κρίνω δέ ὑπό