cogPG.PG126 117
τυχὸν ἐμπλησθῆναι εἰς κόρον ) , ἔτι πείνης [ πείνῃ ] κατείχετο . Ποτὲ δὲ καὶ κριὸν ὅλον βεβρωκώς , ς νῆστις διέκειτο . Ἔλεγε δέ ποτε καὶ ταῦρον ὅλον μὴ ἀρκέσαι εἰς βρῶσιν αὐτῷ . Ἐν μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν , καὶ ληνὸν ὅλον βοτρύων κατέφαγε . Πάντως δὲ τοῦτο δαιμόνων ἦν . Τὰ γὰρ παρὰ φύσιν πάθη , δαιμόνων ἐνονλήυατα τίθημι . Αἴσθησιν δὲ τοῦ πάθους λαβὼν δ ἄνθρωπος , ἠσχύνετο μὲν , οὐκ ἔχων δὲ ὃ καὶ δράσοιε [ σειε ] , τοὺς ἀνὰ πάντας τόπους ἐν ἁγίοις θαυματουργοὺς περιῄει · ὥστε καὶ τῆς Ῥώμης [ τῇ Ῥώμῃ ] ἐπιφοιτῆσαι , τὴν τοῦ μεγάλου καὶ κορυφαίου Πέτρου τῶν ἀποστόλων ἐπικαλούμενος δύναμιν . Ἐπεζήτησε δὲ καὶ τὸν ἅγιον Εἰρηναῖον , πολὺν καὶ αὐτὸν ἀδόμενον ἐν τοῖς θαύμασιν . Ὡς δὲ τῆς αἰτήσεως οὐκ ἐτύγχανε , μόγις εἰς μνήμην ἔρχεται τῶν καθ´ ἡμᾶς τούτων ἁγίων · καὶ δὴ τὴν πρὸς αὐτοὺς πορείαν στέλλεται . Ὅτε δὲ τὰ ἐπιτείχια τῆς πόλεως εἶδε πόῤῥωθεν , καὶ τὸν ναὸν ἔνθα οἱ ἅγιοι ἔκειντο , ἦλθεν ἐπί τι ὕδωρ , καὶ εὖρε γέροντα παρὰ τὴν διέξοδον τοῦ ὕδατος ἀνακείμενον . Καὶ ὁ γέρων χαριεντέ στατος τῷ εἴδει , τὴν τῆς πολιᾶς λευκότητα ἔχων ἐπιεικῶς αὐτῷ ἐπιπρέπουσαν · καὶ ἰδοὺ ἔμπροσθεν τοῦ γέροντος ἄρτος . Ὁ τοίνυν τῷ ῥηθέντι πάθεν ἀκατάσχετος ἄνθρωπος , προεθυμεῖτο μὲν ζητῆσαι τροφὴν τῷ γέροντι · λογιζόμενος δὲ ὡς βραχὺς μὲν δ ἄρτος , οὐ μᾶλλον αὐτὸν παύσει τῆς πείνης , ἢ τὴν ὄρεξιν ἐρεθίσει , τὴν προθυμίαν ἐνεκόπτετο . Ἐν ὅσω δὲ παῦτα διελονίζετο προσκαλεῖται τοῦτον ὁ γέρων , καὶ , « Δεῦρο , φησὶν , ἀδελφὲ , καὶ συνανακλίθητι , καὶ τοῦ ἄρτου ἄμφω γευσώμεθα . » Ὁ δὲ πάλιν τὰ αὐτὰ λογιζόμενος , καὶ τὴν τοῦ ἄρτου βραχύτητα , τῷ ἀκορέστῳ αὐτοῦ πάθει ἀντιμέτρει [ ετρῶν ] , καὶ διὰ τοῦτο πρὸς τὴν φιλάνθρωπον τοῦ γέροντος ἀναβαλλάμενος ποόσκλησιν , τέλος , πείθεται , καὶ συρκάθηται τῷ γέροντι . Ὁ δὲ διχῆ κλάσας τὸν ἄρτον , καὶ θάτερον τῶν διχοτομημάτων πάλιν εἰς δύο τεμὼν , τὸ ἥμισυ τῶν δυοῖν τούτων τμημάτων , τὴν τοῦ ἄρτου φημὶ τετάρτην μερίδα εἰς βρῶσιν τῷ ἀκορέστῳ ἐκείνῳ δέδωκε . Καὶ ἔφαγε καὶ ἐνεπλήσθη , καί τι μέρος αὐτῷ ἐπερίσσευσεν . Ὃ ἐπιφερόμενος εἰσῆλθεν εἰς τὴν μονὴν , ἕως τούτου μόνον ἀκόρεστος ὤν · τοῦ λοιποῦ δὲ τὴν εἰς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἁγίους εὐχαριστίαν οὐ διέλιπεν ἀναφέρειν [ ρων ] καθεκάστην . Καὶ ταῦτα μὲν οὕτως τὰ κατὰ τῶν ἁγίων νεʹ . Ἐγὼ δὲ ἔοικα ἀνθρώπῳ ἀντλοῦντι τῇ κοτύλῃ τὴν ἄβυσσον , καὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ ἀριθμοῦντι , καὶ σταγόνας ὑετοῦ , καὶ ψάμμον παράλιον , καὶ τὴν σκιὰν αὐτοῦ καταδιώκοντι , καὶ μὴ καταλαμβανομένῳ , ἀλλ´ εἰς κενὸν καὶ μάτην κοπιοῦντι [ ῶντι ] καὶ μηδὲν ὀνουμένῳ , ἀνόνητα μοχθοῦντι καὶ ἀτέλεστα . Ἵσον γὰρ τοιούτοις ἔργοις ἐπιχειρεῖν , καὶ πειρᾶσθαι τῶν ἁγίων ἐφεξῆς διηγεῖσθαι τὰ θαύματα . Ἀλλ´ ἐγὼ μὲν ἐνταῦθα , πέρας λαβὼν τοῦ λόγου , στήσομαι τὴν διήγησιν . Τὰ δὲ ποταμὸς ὄντως ὄντα ἀένναος καὶ χείμαῤῥος τρυφῆς , καὶ πηγὴ ἀνεξάντλητος , ῥεῖ τε ἀκαταπαύστως καὶ ῥεύσοιεν [ σειεν ] · ἀῤῥαβὼν πιστευόμενα , καὶ δόγματα τῆς οομνοοοιΟΟ
Lemmas: τυγχάνω ἐμπίμπλημι εἰς κόρος ) , ἔτι πεῖνα [ πεῖνα ] κατέχω . ποτέ δέ καί κριός ὅλος ἐσθίω , Σ νῆστις διάκειμαι . Ἐλέγω δέ ποτός καί ταῦρος ὅλος μή ἀρκέω εἰς βρῶσις αὐτός . ἐν εἷς δέ ὁ ἡμέρα , καί ληνός ὅλος Βότρυς κατεσθίω . πάντως δέ οὗτος δαίμων εἰμί . ὁ γάρ παρά φύσις πάθος , δαίμων ενονληυατη τίθημι . Αἴσθησις δέ ὁ πάθος λαμβάνω δ ἄνθρωπος , αἰσχύνω μέν , οὐ ἔχω δέ ὅς καί δράω [ σείω ] , ὁ ἀνά πᾶς τόπος ἐν ἅγιος θαυματουργός περίειμι · ὥστε καί ὁ Ῥώμη [ ὁ Ῥώμη ] ἐπιφοιτάω , ὁ ὁ μέγας καί κορυφαῖος Πέτρος ὁ ἀπόστολος ἐπικαλέω δύναμις . ἐπιζητέω δέ καί ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος , πολύς καί αὐτός ἀείδω ἐν ὁ θαῦμα . ὡς δέ ὁ αἴτησις οὐ τυγχάνω , μόγις εἰς μνήμη ἔρχομαι ὁ καθ´ ἐγώ οὗτος ἅγιος · καί δή ὁ πρός αὐτός πορεία στέλλω . ὅτε δέ ὁ ἐπιτείχιος ὁ πόλις ὁράω πόρρωθεν , καί ὁ ναός ἔνθα ὁ ἅγιος κεῖμαι , ἔρχομαι ἐπί τίς ὕδωρ , καί εὖρος γέρων παρά ὁ διέξοδος ὁ ὕδωρ ἀνάκειμαι . καί ὁ γέρων χαρίεις στατός ὁ εἶδος , ὁ ὁ πολιός λευκότης ἔχω ἐπιεικής αὐτός ἐπιπρέπω · καί ἰδού ἔμπροσθεν ὁ γέρων ἄρτος . ὁ τοίνυν ὁ εἴρω πάσχω ἀκατάσχετος ἄνθρωπος , προθυμέομαι μέν ζητέω τροφή ὁ γέρων · λογίζομαι δέ ὡς βραχύς μέν δ ἄρτος , οὖον μᾶλλον αὐτός παύω ὁ πεῖνα , ἢ ὁ ὄρεξις ἐρεθίζω , ὁ προθυμία ἐγκόπτω . ἐν ὅσος δέ Παῦτα διελονιζω προσκαλέω οὗτος ὁ γέρων , καί , « δεῦρο , φημί , ἀδελφός , καί συνανακλίνω , καί ὁ ἄρτος ἄμφω γεύω . » ὁ δέ πάλιν ὁ αὐτός λογίζομαι , καί ὁ ὁ ἄρτος βραχύτης , ὁ ἀκόρεστος αὐτός πάθος ἀντιμετρέω [ τρέω ] , καί διά οὗτος πρός ὁ φιλάνθρωπον ὁ γέρων ἀναβάλλω ποόσκλησιν , τέλος , πείθω , καί συρκάθηται ὁ γέρων . ὁ δέ διχῆ κλάω ὁ ἄρτος , καί ἕτερος ὁ διχοτόμημα πάλιν εἰς δύο τέμνω , ὁ ἥμισυς ὁ δύο οὗτος τμῆμα , ὁ ὁ ἄρτος φημί τέταρτος μερίς εἰς βρῶσις ὁ ἀκόρεστος ἐκεῖνος δίδωμι . καί ἐσθίω καί ἐμπίμπλημι , καί τίς μέρος αὐτός περισσεύω . ὅς ἐπιφέρω εἰσέρχομαι εἰς ὁ μονή , ἠώς οὗτος μόνος ἀκόρεστος εἰμί · ὁ λοιπός δέ ὁ εἰς ὁ θεός καί ὁ ἅγιος εὐχαριστία οὖον διαλείπω ἀναφέρω [ ῥόος ] καθεκάστην . καί οὗτος μέν οὕτως ὁ κατά ὁ ἅγιος ναῦς . ἐγώ δέ ἔοικα ἄνθρωπος ἀντλέω ὁ κοτύλη ὁ ἄβυσσος , καί ὁ ἄστρον ὁ οὐρανός ἀριθμέω , καί σταγών ὑετός , καί ψάμμος παράλιος , καί ὁ σκιά αὐτός καταδιώκω , καί μή καταλαμβάνω , ἀλ εἰς κενός καί μάτην κοπιάω [ εἰμί ] καί μηδείς ὀνομαίνω , ἀνόνητος μοχθέω καί ἀτέλεστος . ἵζω γάρ τοιοῦτος ἔργον ἐπιχειρέω , καί πειράω ὁ ἅγιος ἐφεξῆς διηγέομαι ὁ θαῦμα . Ἀλ ἐγώ μέν ἐνταῦθα , πέρας λαμβάνω ὁ λόγος , ἵστημι ὁ διήγησις . ὁ δέ ποταμός εἰμί εἰμί ἀένναος καί χειμάρρους τρυφή , καί πηγή ἀνεξάντλητος , ῥέω τε ἀκατάπαυστος καί ῥέω [ σείω ] · ἀρραβών πιστεύω , καί δόγμα ὁ οομνοοοιος