cogPG.PG126 350
Κφησιν , ὅτι Ἐπειδὴ πρὸ τῆς τῶν κακῶν πείρας οὐκ τθέλησας γνῶναι τὸ δέον , οὐδὲ τρυγῆσαι τοὺς τῆς δικαιοσύνης καρποὺς , κἂν μετὰ τὴν τῆς αἰχμαλωσίας ἐπάνοδον ἐν νόμῳ πολιτεύου , καὶ ἄρξαι δρέπεσθαι τοὺς ἐκ τῆς τοιαύτης πολιτείας φυομένους καρπούς . Δρέπου δὲ τοῦτο σεαυτῷ · οὐ γὰρ τῷ Θεῷ τι κέρδος φέρομεν , ἐννόμως βιοῦντες , ἀλλ´ ἡμῖν αὐτοῖς . Τὸ δὲ , Ἐν τῷ ἰάσασθαί με τὸν Ἰσραὴλ , τοῦτο σημαίνει , ὅτι Ἐν τῷ παρηγορῆσαί με αὐτὸν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἄλγεσιν , οἷς εἶχεν ὢν ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ , καὶ ἀναγαγεῖν αὐτὸν ἀπὸ Βαβυλῶνος , σύνες σὺ τὸ δέον , καὶ βίου ἀγαθοῦ γενοῦ . ΚΕΦΑΛ . Ζʹ . Καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ ἀδικία Ἑρραμ , καὶ ἡ κακία Σαμαρείας , ὅτι εἰργάσατο ψευδῆ , καὶ κλέπτης πρὸς αὐτοὺς εἰσελεύσεται , ἐκδιδάσκων λῃστὴς ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ . Πάλιν διδάσκει , ὅτι δικαίως τιμωρεῖται τοὺς περὶ τὸν Ἐφραὶμ , καί φησιν , ὅτι Δήλη πᾶσιν ἡ παρανομία αὐτῶν γενήσεται , ὅτι εἰργάσαντο τὰ ψευδῆ , τουτέστι τὰ εἴδωλα . Καὶ λοιπὸν οἱ πολέμιοι , δίκην κλεπτῶν καὶ λῃστῶν αὐτοῖς ἐπελθόντες , ἐκδύσουσιν αὐτοὺς καὶ ἀπογυμνώσουσι πάντων ᾧν ἔχουσιν ἀγαθῶν . Μονονουχὶ καὶ ὁ Χριστὸς πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν φησιν · Ἄρχου τὰ πρὸς σωτηρίαν τρυγᾷν καὶ καρποῦσθαι νῦν γοῦν , ὅτε ἦλθον ἐγὼ ἐπιστρέψαι τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραὴλ , καὶ ἰάσασθαι τοὺς συντεπριμμένους . Οὐ γὰρ οἰ ἰσχύοντες χρείαν ἔχουσιν ἰατροῦ , ἀλλ οἰ κακῶς ἔχοντες . Τότε ἀπεκαλύφθη πᾶσα ἡ κακία τοῦ λαοῦ , ὅτε τοῦ Πιλάτου ἐ ρωτήσαντος , Τίνα ἀπολύσω ; εἶπον · Ἀπόλυσον Κἡμῖν Βαραββᾶν , τὸν δὲ Ἰησοῦν σταύρωσον . Καὶ των στοιχείων καινοτομουμένων , αὐτοὶ ἐνέμενον τῇ κακίᾳ , ὅτε καὶ ὁ κλέπτης καὶ λῃστής , ὁ συσταυρωθεὶς , πρὸς αὐτὸν εἰσῆλθε , τουτέστιν ὼκειώθη αὐτῷ διὰ τῆς πίστεως , καὶ σὺν αὐτῷ ἐγένετο ἐν τῷ παραδείσῳ . Ταῦτα καὶ πρὸς τὴν ψυχὴν παραίνεσίς ἐστιν , ἐπιστρεφομένην ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας , ἡν ἠχμαλωτίσθη τοῖς πάθεσι δουλεύουσα , καὶ ἰαθεῖσαν ἀπὸ τῶν πληγῶν τῆς ἀμαρτίας καὶ τῶν τραυμάτων , ἅπερ ἄλλως οὐ θεραπεύονται , εἰ μὴ δυσωδίαν καὶ ἀηδίαν αὐτῇ προβάλλωσι . Τότε γὰρ καὶ ἰατρὸν ἐπιζητεῖ , ὅτε ἀηδίζεται καὶ δυσχεραίνει πρὸς τὴν δυσωδίαν , παθὼς καὶ Δαβίδ · Προσώζεσαν καὶ ἐσάπησαν οἱ μώλωπές μου · εἰπὼν δὲ λέγει · Μὴ ἐγκαταλίπῃς με , Κύριε ὁ Θεός μου , μὴ ἀποστῇς ἀπ´ ἐμοῦ . , Τότε τοίνυν ἀπαλλαγεῖσα , ὧ ψυχὴ , τῆς ἁμαρτίας , τρύγα τοὺς καρποὺς τῆς ἀρετῆς · ἀλλὰ σεαυτῇ τούτους τρύγα , μὴ πρὸς ἐπίδειξίν τι ποιοῦσα , ἀλλ´ ἐν αὐτῇ τὸ καλὸν ἐργαζομένη . Ἀποκαλύπτεται δὲ αὐτῇ τότε καὶ τὸ ψεῦδος τῆς κακίας . Τότε γὰρ ὁρᾷ , ὅπως τὰ τῆς κακίας ἔργα ψευδῆ εἰσι καὶ ἀπατηλά · καὶ δι´ αὐτῶν ὁ κλέπτης καὶ λῃστὴς διάβολος εἰσιὼν , ἐκδιδύσκει τὸν ἄνθρωπον , καὶ γυμνὸν πάσης θείας βΑΡΙΤ τΙΙ .
Lemmas: Κφησιν , ὅτι ἐπεί πρό ὁ ὁ κακός πείρω οὐ θάλλω γιγνώσκω ὁ δήω , οὐδέ τρυγάω ὁ ὁ δικαιοσύνη καρπός1 , κἀν μετά ὁ ὁ αἰχμαλωσία ἐπάνοδος ἐν νόμος πολιτεύω , καί ἄρχω δρέπω ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος πολιτεία φύω καρπός . δρέπω δέ οὗτος σεαυτοῦ · οὖον γάρ ὁ Θεός τίς κέρδος φέρω , ἔννομος βία , ἀλ ἐγώ αὐτός . ὁ δέ , ἐν ὁ ἰάομαι ἐγώ ὁ Ἰσραήλ , οὗτος σημαίνω , ὅτι ἐν ὁ παρηγορέω ἐγώ αὐτός ἐπί πᾶς ὁ ἄλγος , ὅς ἔχω εἰμί ἐν ὁ αἰχμαλωσία , καί ἀνάγω αὐτός ἀπό Βαβυλών , συνίημι σύ ὁ δήω , καί βίος ἀγαθός γίγνομαι . ΚΕ . γῆ . καί ἀποκαλύπτω ὁ ἀδικία Ἑρραμ , καί ὁ κακία Σαμάρεια , ὅτι ἐργάζομαι ψευδής , καί κλέπτης πρός αὐτός εἰσέρχομαι , ἐκδιδάσκω λῃστής ἐν ὁ ὁδός αὐτός . πάλιν διδάσκω , ὅτι δικαίως τιμωρέω ὁ περί ὁ Ἐφραίμ , καί φημί , ὅτι Δήλη πᾶς ὁ παρανομία αὐτός γίγνομαι , ὅτι ἐργάζομαι ὁ ψευδής , τουτέστι ὁ εἴδωλον . καί λοιπός ὁ πολέμιος , δίκη κλέπτης καί λῃστής αὐτός ἐπέρχομαι , ἐκδύω αὐτός καί ἀπογυμνόω πᾶς εἰμί ἔχω ἀγαθός . μονονού καί ὁ Χριστός πρός ὁ Ἰσραηλιτικός λαός φημί · ἄρχω ὁ πρός σωτηρία τρυγάω καί καρπόω νῦν γοῦν , ὅτε ἔρχομαι ἐγώ ἐπιστρέφω ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ , καί ἰάομαι ὁ συντρίβω . οὖον γάρ ὁ ἰσχύω χρεία ἔχω ἰατρός , ἀλλ' ὁ κακῶς ἔχω . τότε ἀποκαλύπτω πᾶς ὁ κακία ὁ λαός , ὅτε ὁ Πιλᾶτος εἰ ρωτήσαντος , τίς ἀπολύω ; εἶπον · ἀπολύω Κἡμῖν Βαραββᾶς , ὁ δέ Ἰησοῦς σταυρόω . καί ὁ στοιχεῖον καινοτομέω , αὐτός ἐμμένω ὁ κακία , ὅτε καί ὁ κλέπτης καί λῃστής , ὁ συσταυρόω , πρός αὐτός εἰσέρχομαι , τουτέστιν οἰκειόω αὐτός διά ὁ πίστις , καί σύν αὐτός γίγνομαι ἐν ὁ παράδεισος . οὗτος καί πρός ὁ ψυχή παραίνεσις εἰμί , ἐπιστρέφω ἀπό ὁ αἰχμαλωσία , ἐάν αἰχμαλωτίζω ὁ πάθος δουλεύω , καί ἰάομαι ἀπό ὁ πληγή ὁ ἁμαρτία καί ὁ τραῦμα , ὅσπερ ἄλλως οὖον θεραπεύω , εἰμί μή δυσωδία καί ἀηδία αὐτός προβάλλω . τότε γάρ καί ἰατρός ἐπιζητέω , ὅτε ἀηδίζω καί δυσχεραίνω πρός ὁ δυσωδία , πάσχω καί Δαβίδ · προσόζλυμι καί σήπω ὁ μώλωψ ἐγώ · εἶπον δέ λέγω · μή ἐγκαταλείπω ἐγώ , κύριος ὁ Θεός ἐγώ , μή ἀφίστημι ἀπ´ ἐγώ . , τότε τοίνυν ἀπαλλάσσω , ἵημι ψυχή , ὁ ἁμαρτία , τρύξ ὁ καρπός1 ὁ ἀρετή · ἀλλά σεαυτοῦ οὗτος τρύξ , μή πρός ἐπίδειξις τίς ποιέω , ἀλ ἐν αὐτός ὁ καλός ἐργάζομαι . ἀποκαλύπτω δέ αὐτός τότε καί ὁ ψεῦδος ὁ κακία . τότε γάρ ὁράω , ὅπως ὁ ὁ κακία ἔργον ψευδής εἰμί καί ἀπατηλός · καί δις αὐτός ὁ κλέπτης καί λῃστής διάβολος εἴσειμι , ἐκδιδύσκω ὁ ἄνθρωπος , καί γυμνός πᾶς θεῖος ΑΒ Ι .