cogPG.PG126 67
ἀγαπησις · ἵνα δόξῃ πάντως δικαίως καταλλαγῆναι , καὶ ὡς ὀφείλων , καὶ μὴ χαριζόμενος . ιςʹ . Ταύτης τῆς καταλλαγῆς ὁ σταυρὸς ὑμῖν μεσίτης καὶ πρόξενος · ἢν δὴ μεσιτείαν αἰνίττεται συμβολικῶς νῦν ἐν τῷ μέσῳ τῶν Νηστειῶν προτιθέμενός τε καὶ προσκυνούμενος . Εἰ βούλει δέ μοι καὶ παράδεισον ἐκδέχου τὴν νηστείαν , οὗ ἐν μέσῳ τὸ τῆς ζωῆς ξύλον καὶ νῦν φυτεύεται πᾶσιν ἐξίσου μεταληπτὸν , ἐκτὸς εἰ μή τις τὴν κοιλίαν ἐθερποίησε . Τοῦτον γὰρ ἐχθρὸν ὁ Παῦλος τοῦ σταυροῦ σίθεται · μᾶλλον δὲ καὶ τοῦτον ὁ σταυρὸς προσκαλεῖται καὶ παραδέχεται , δαπανήσων αὐτοῦ τὸν ..... κον , καὶ πείσων μὴ πάντα ἡμᾶς γαστρὸς θδοναῖς χαρίζεσθαι , πρὸς τὴν χολὴν καὶ τὸ ὄξος ὁρῶντα , ὧν ὁ ἐν αὐτῷ παγεὶς πεπείραται · μηδὲ πάντοθεν τὴν ἄνεσιν κατατείνεσθαι τοὺς ἥλους ἀνασκοποῦντα , καὶ τὰ τῆς λόγχης κεντήματα , καὶ βάλλοντα δι´ αὐτῶν τὸν τῆς ἐράνης δάκτυλον , καὶ ἀντὶ τῆς κοιλίας , θεὸν καὶ Κύριον τὸν τῆς πικρᾶς ταύτης καὶ ὀδυνηρᾶς ζωῆς ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν κηρύττοντα · ἐπεὶ καὶ τὴν ἀρχὴν , ὑπὲρ τῶν ἁμαρτόντων , καὶ προσκεκρουκότων , ἐπάγη , καὶ πάντα πνεύματα ἑνώσας ἀλλήλοις , καὶ τῷ Κυρίῳ συνέδησεν . ιςʹ . Ὅσπερ[Ὥσπερ ] ὕψος ἔχει , καὶ βάθος , καὶ τὴν ἐπὶ πλάτος ἑκατέρωθεν ἔκτασιν · οὕτω τὰ οὐράνια , καὶ τὰ ἐπίγεια , ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν Χριστῷ συναγαγὼν τῷ τὰ πάντα κτίσαντι , ἵνα μηκέτι δύο κτίσεις ὧσιν , ἄγγελοι καὶ υἱοὶ ἀνθρώπων . σαλευόμενα καὶ μὴ σαλευόμενα , τὰ ἐν οὐρανῷ καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς , τὰ ἐγγὺς καὶ τὰ μακρὰν , ἀλλὰ μία κτίσις πάντων ἐν Χριστῷ καινισθέντων ἵνα [ ᾗ ] πάντα μὴ σαλευόμενα , καὶ οὐράνια καὶ ἐγγίζοντα . Τοιαῦτα τοῦ σταυροῦ τὰ χαρίσματα , οὐχ ἅπαξ μόνον γενόμενα , οὐδὲ φανέντα πρὸς μικρὸν , ἀλλ´ ἀεὶ καὶ γινόμενα καὶ φαινόμενα , καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ ἐν αὐτῷ τὴν σωτηρίαν εἰργασμένου κηρύττοντα · τότε μόνως παυσόμενα , ὅτε καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ ἀσθενήσει δύναμις . Ἔως δ´ ἂν ἐκείνη ἡ δύναμις μένῃ , καὶ τὰ ἀσθενῆ ἐνισχύουσα , καὶ τὸν σταυρὸν ἴσθι τοιαῦτα καὶ τοσαῦ τα τοῖς σωζομένοις δυνάμενον · οἷς καὶ δύναμιν εἶναι Θεοῦ ποῦτον μαρτυρεῖ ὁ Ἀπόστολος . Ὁ Αόγος γὰρ , φησὶν , ὁ τοῦ σταυροῦ , τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί · τοῖς δὲ σωζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἑστι . Κιζʹ . Οὕτος καὶ ὅπλον εὐδοκίας καλεῖται τοῖς Χριστοῦ στρατιώταις , οἷς αὐτοὺς [ αὐτὸς ] ἀγαθῦναι [ ἀγαθῦναι ] θέλει Θεὸς , διδόμενον καὶ κατὰ τῶν ἐχθρῶν στέφανος · ἅμα γὰρ ὁπλίζει καὶ στεφανοῖ · ναὶ τοῦτο παρὰ Λαυΐδ διδασκόμεθα . Οὗτος καὶ σημείωσις τοῖς φοβουμένοις τὸν Θεὸν , καὶ καθηλωμένοις τὰς σάρκας . Οὐ γὰρ ἄλλοθεν αὐτοῖς τὸ γνώρισμα , ὅτι Χριστοῦ εἰσιν , ἢ ἐκ τοῦ τὴν σάρκα
Lemmas: ἀγάπησις · ἵνα δόξα πάντως δικαίως καταλλάσσω , καί ὡς ὀφείλω , καί μή χαρίζομαι . ιʹ . Ταύτη ὁ καταλλαγή ὁ σταυρός σύ μεσίτης καί πρόξενος · εἄν δή μεσιτεία αἰνίσσομαι συμβολικός νῦν ἐν ὁ μέσος ὁ νηστεία προτίθημι τε καί προσκυνέω . εἰμί βούλομαι δέ ἐγώ καί παράδεισος ἐκδέχομαι ὁ νηστεία , ὅς ἐν μέσος ὁ ὁ ζωή ξύλον καί νῦν φυτεύω πᾶς ἐξισόω μεταληπτός , ἐκτός εἰμί μή τις ὁ κοιλία εθερποιαειδω . οὗτος γάρ ἐχθρός ὁ Παῦλος ὁ σταυρός σιθετης · μᾶλλον δέ καί οὗτος ὁ σταυρός προσκαλέω καί παραδέχομαι , δαπανάω αὐτός ὁ ..... Κον , καί πείθω μή πᾶς ἐγώ γαστήρ θδοναιας χαρίζομαι , πρός ὁ χολή καί ὁ ὄξος ὁράω , ὅς ὁ ἐν αὐτός πήγνυμι πειράω · μηδέ πάντοθεν ὁ ἄνεσις κατατείνω ὁ ἧλος ἀνασκοπέω , καί ὁ ὁ λόγχη κέντημα , καί βάλλω δις αὐτός ὁ ὁ ῥαίνω δάκτυλος , καί ἀντί ὁ κοιλία , θεός καί κύριος ὁ ὁ πικρός οὗτος καί ὀδυνηρός ζωή ἀρχηγός καί τελειωτής κηρύσσω · ἐπεί καί ὁ ἀρχή , ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω , καί προσκρούω , πήγνυμι , καί πᾶς πνεῦμα ἑνόω ἀλλήλων , καί ὁ κύριος συνδέω . ιʹ . Ὅσπερ[Ὥσπερ ] ὕψος ἔχω , καί βάθος , καί ὁ ἐπί πλάτος ἑκατέρωθεν ἔκτασις · οὗτος ὁ οὐράνιος , καί ὁ ἐπίγειος , ἀπό ἀνατολή ἥλιος μέχρι δυσμή Χριστός συνάγω ὁ ὁ πᾶς κτίζω , ἵνα μηκέτι δύο κτίζω ἵημι , ἄγγελος καί υἱός ἄνθρωπος . σαλεύω καί μή σαλεύω , ὁ ἐν οὐρανός καί ὁ ἐπί ὁ γῆ , ὁ ἐγγύς καί ὁ μακράν , ἀλλά εἷς κτίσις πᾶς ἐν Χριστός καινίζω ἵνα [ ὅς ] πᾶς μή σαλεύω , καί οὐράνιος καί ἐγγίζω . τοιοῦτος ὁ σταυρός ὁ χάρισμα , οὐ ἅπαξ μόνος γίγνομαι , οὐδέ φαίνω πρός μικρός , ἀλ ἀεί καί γίγνομαι καί φαίνω , καί ὁ μεγαλεῖον ὁ ἐν αὐτός ὁ σωτηρία ἐργάζομαι κηρύσσω · τότε μόνος παύω , ὅτε καί ὁ ὁ Θεός ἀσθενέω δύναμις . ἔως δδʹ εἄν ἐκεῖνος ὁ δύναμις μένω , καί ὁ ἀσθενής ἐνισχύω , καί ὁ σταυρός εἰμί τοιοῦτος καί τοσαὺ ὁ ὁ σῴζω δύναμαι · ὅς καί δύναμις εἰμί Θεός ποῶ μαρτυρέω ὁ ἀπόστολος . ὁ Αόγος γάρ , φημί , ὁ ὁ σταυρός , ὁ μέν ἀπόλλυμι μωρία εἰμί · ὁ δέ σῴζω ἐγώ δύναμις Θεός εἰμί . Κίζα . οὗτος καί ὅπλον εὐδοκία καλέω ὁ Χριστός στρατιώτης , ὅς αὐτός [ αὐτός ] ἀγαθύνω [ ἀγαθύνω ] ἐθέλω θεός , δίδωμι καί κατά ὁ ἐχθρός στέφανος · ἅμα γάρ ὁπλίζω καί στεφανόω · ναί οὗτος παρά Λαυΐδ διδάσκω . οὗτος καί σημείωσις ὁ φοβέω ὁ θεός , καί καθηλόω ὁ σάρξ . οὖον γάρ ἄλλοθεν αὐτός ὁ γνώρισμα , ὅτι Χριστός εἰμί , ἢ ἐκ ὁ ὁ σάρξ