cogPG.PG126 164
τῆς ἐλπίδος θᾶττον ἐπέπνευσεν . Ἐφ´ οἷς δέ με ἠξίωσας , ἀνάσχου μικρὰ νουθετηθῆναι ὁ πολλοῖς νομοθετῶν · ἐπειδὴ καὶ τοῦτο σοφία , μέτρα γινώσκειν τελούσης καὶ τελουμένης τάξεως . Μὴ θέλε πρὸς τὰ θεῖα παρεμβάλλειν σαυτὸν , μηδ´ ἀνθρώπου ψυχῆς εἶναι δοκιμαστὴς , ζώου φύσει εὑμεταβόλου , κατὰ τὸν σὸν εἰπεῖν Πλάτωνα · ἀλλὰ τὸ μέχρι τούτων ἔσο φίλος , τὸ δ´ ἐνδοτέρω βλέπε καπνῷ καὶ πυρὶ σκεπτόμενον [ σκεπόμ . ] καὶ τῇ φλογίνῃ ῥομφαία δορυφορούμενον . Ἀλλὰ βαβαί σου τῆς φιλοσόφου ψυχῆς ὡς ἐδέξω τήν νουθεσίαν , ὡς ἠρυθρίασας , ὡς ηὐλαβήθης τὰ θεῖα , ὡς ἔφριξας ! Οὕτως οὖν ἔχε , καὶ τηροίη σε Κύριος πάσης κακύνσεως ἀνώτερον καὶ κακώσεως . Δʹ.-Τῷ πατριάρχῃ . Πῶς ἐτόλμησας , φαίη ἄν τις , πρὸς τὸν δεσπότην παῤῥησιάσασθαι , ἄνθρωπος τοσούτων ἐνιαυτῶν τὰ σαυτοῦ χείλη τῇ φυλακῇ τῆς σιωπῆς ἐκκλεισάμενος [ ἐκκλ . , καὶ μηδὲν μὴ μικρὸν , μὴ μέγα τῷ εὐεργέτῃ φθεγξάμενος , ὃν ἔδει στόματι , καὶ πνεύματι , καὶ γράμματι κατασπάζεσθαι , καὶ διὰ πάντων ὡς ἔν εστιν ἀγιάζεσθαι ; ὅτι τοι μὴ δεσπότης μόνον , ἀλλὰ καὶ πατὴρ , καὶ πατέρων οἰκειότατος καὶ φιλοστοργώτατος . Εἴπερ ἐγὼ μὲν ἡ ψυχὴ , ταότην δέ μοι ὁ πατριάρχης ἐκτήσατό τε , καὶ ἔπλασε κτίσιν καὶ πλᾶσιν ἡμερινὴν καὶ σωτήριον , καὶ πρός γε ὅτι μετριοπαθεῖν ταῖς ἡμετέραις ἀσθενείαις , καὶ φύσιν ἔχει καὶ ἄσκησιν . Τάχα μὲν καὶ αὐτὸς πεισθεὶς , καὶ μαθὼν , ἐξ ὧν ἔπαθε , τὰ ἡμέτερα , ἕοφα μὴ λέγω τι πλέον γὰρ ἐν τῷ ὑγρῷ ἔύλῳ τὸαῦτα γέγονεν , ἐν τῷ ξηρῷ τί οὐ δράσουσι ; ] · τάχα δὲ καὶ τῷ μεγαλείῳ τοῦ νοῦ περιλαμβάνων ἃ μὴ αὐτοπαθήσας , ἐπέγνωκεν . Οὐ γὰρ ἀγνοεῖ τοὺσεῦ ! πῶς ἂν εἴπω ; ] τῶν ἀρχιερατευόντων νῦν σκόλοπας , καὶ τὰς ἀκάνθας , αἷς ἐμπαγείσαις , εἰς ταλαιπωρίαν ἐστράφημεν · ὅτε οὐρανῷ μὲν στηρίζει τὴν κεφαλὴν ἡ τῶν ἁμαρτωλῶν καύχησις , χήραν καὶ ὀρφανὸν ὸποκτιννύντων , καὶ φονευῥντων πάντα καὶ ἰναγενῆ καὶ προσήλυτον . Οὐκ ἔστι δὲ ὁ βοηθῶν , ἢ ὁ ἐξαι.φούμενος · ἀλλ´ ἄγεται καὶ φέρεται πάντα , μὴ ὄντος λυτρουμένου μηδὲ σώζεντος · καὶ ἐμααῖοται Κμέν ἡμῶν κυριεύσουσιν . Οἱ πράκτορες δὲ ἡμῶν . καλαμῶνται τὰ τομώτερα δρεπάνου κατάλοιπα . Πάν τες ἡμῖν ἐφιστάμενοι νεώτεροι τὴν ἡλικίαν ὁμοῦ καὶ τὸ φρόνημα , ἀλλὰ καὶ τὴν ἀδικίαν ἀεὶ νεώτεροι , οὐ νηοῶντες , ἢ παρακμάζοντες , ἀλλ´ ἑκάστοτε πλεονεξίας εἶδος προσεξευρίσκοντες , καὶ τὸ στρεβλὸν πιρῆ Κχια τοῖς ἐγκάτοις αὐτῶν ἐγκαινίζοντες , καὶ μήτε νυθεσίαι · , μήτε φόβου ἀνθρώπων ἀνακοπτόμενοι , ἀλλὰ πρός τι κραταιότερον ἀφορῶντες , ᾧ τὴν κακίαν εὑροῦνται καὶ τὴν ἀδικίαν ἀνατρέφονται , Ιν.-Ραίηαγοήα .
Lemmas: ὁ ἐλπίς ταχύς ἐπιπνέω . Ἐφ´ ὅς δέ ἐγώ ἀξιόω , ἀνέχω μικρός νουθετέω ὁ πολύς νομοθέτης · ἐπεί καί οὗτος σοφία , μέτρον γιγνώσκω τελέω καί τελέω τάξις . μή ἐθέλω πρός ὁ θεῖον παρεμβάλλω σαυτοῦ , μηδ´ ἄνθρωπος Ψυχή εἰμί δοκιμαστής , ζῷον φύσις ευμετάβλητος , κατά ὁ σός εἶπον Πλάτων · ἀλλά ὁ μέχρι οὗτος εἰμί φίλος , ὁ δδʹ ἐνδοτέρω βλέπω καπνός καί πῦρ σκέπτομαι [ σκεπόμ . ] καί ὁ φλόγινος ῥομφαία δορυφορέω . ἀλλά βαβαί σύ ὁ φιλόσοφος Ψυχή ὡς δέχομαι ὁ νουθεσία , ὡς ἐρυθριάω , ὡς εὐλαβέομαι ὁ θεῖον , ὡς φρίσσω ! οὕτως οὖν ἔχω , καί τηρέω σύ Κύριος πᾶς κάκυνσις ἀνώτερος καί κάκωσις . Δʹ.-Τῷ πατριάρχης . Πῶς τολμάω , φημί ἄν τις , πρός ὁ δεσπότης παρρησιάζομαι , ἄνθρωπος τοσοῦτος ἐνιαυτός ὁ σεαυτοῦ χεῖλος ὁ φυλακή ὁ σιωπή ἐκκλείω [ εκκλ . , καί μηδείς μή μικρός , μή μέγας ὁ εὐεργέτης φθέγγομαι , ὅς ἐσθίω στόμα , καί πνεῦμα , καί γράμμα κατασπάζομαι , καί διά πᾶς ὡς ἐν εἰμί ἁγίζω ; ὅτι ὅς μή δεσπότης μόνος , ἀλλά καί πατήρ , καί πατήρ οἰκεῖος καί φιλόστοργος . εἴπερ ἐγώ μέν ὁ ψυχή , ταοος δέ ἐγώ ὁ πατριάρχης κτάομαι τε , καί πλάσσω κτίσις καί πλάσις ἡμερινός καί σωτήριος , καί πρός γε ὅτι μετριοπαθέω ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια , καί φύσις ἔχω καί ἄσκησις . Τάχα μέν καί αὐτός πείθω , καί μανθάνω , ἐκ ὅς πάσχω , ὁ ἡμέτερος , ἕοφα μή λέγω τίς πλέω γάρ ἐν ὁ ὑγρός ἰάλλω τοῦτος γίγνομαι , ἐν ὁ ξηρός τίς οὖον δράω ; ] · τάχα δέ καί ὁ μεγαλεῖος ὁ νόος περιλαμβάνω ὁ μή αὐτοπαθέω , ἐπιγιγνώσκω . οὖον γάρ ἀγνοέω τουσυς ! πῶς εἄν εἶπον ; ] ὁ ἀρχιερατεύω νῦν σκόλοψ , καί ὁ ἄκανθα , ὅς ἐμπήγνυμι , εἰς ταλαιπωρία στρέφω · ὅτε οὐρανός μέν στηρίζω ὁ κεφαλή ὁ ὁ ἁμαρτωλός καύχησις , χήρα καί ὀρφανός ὸποκτιννύντων , καί ῥοφέω πᾶς καί ἰναγενῆ καί προσήλυτος . οὐ εἰμί δέ ὁ βοηθός , ἢ ὁ εξαι.φουμην · ἀλ ἄγω καί φέρω πᾶς , μή εἰμί λυτρόω μηδέ σῴζω · καί εμααιοος ΚΜΕ ἐγώ κυριεύω . ὁ πράκτωρ δέ ἐγώ . καλαμόω ὁ τόμος δρεπάνη κατάλοιπος . Πάν αἱρέω ἐγώ ἐφίστημι νέος ὁ ἡλικία ὁμοῦ καί ὁ φρόνημα , ἀλλά καί ὁ ἀδικία ἀεί νέος , οὖον νηοῶντες , ἢ παρακμάζω , ἀλ ἑκάστοτε πλεονεξία εἶδος προσεξευρίσκω , καί ὁ στρεβλός Πίρη Κχια ὁ ἔγκατα αὐτός ἐγκαινίζω , καί μήτε νυθεσίαι · , μήτε φόβος ἄνθρωπος ἀνακόπτω , ἀλλά πρός τίς κραταιός ἀφοράω , ὅς ὁ κακία εὑρίσκω καί ὁ ἀδικία ἀνατρέφω , Ιν.-Ραίηαγοήα .