cogPG.PG125 534
Θεὴ - πάντας τοῖς · πλέοντας μετὰ σοῦ « Καὶ ὧδε μὲν διὰ τὸν δίκαιον ζῶσιν οἱ ἀσεβεῖς · ἔστι δὲ ὅτε τοὐναντίον καὶ πρὸ ὥρας ὁ ἀσεβὴς ἀπόλλυται , διὰ τὴν ἐαυτοῦ κακίαν , κατὰ τὸ εἰρημένον · « Μὴ ἀσεβήσῃς πολὺ , μηδὲ γίνου σκληρὸς , ἵνα μὴ ἀποθάνῃς ἐν οὐκ καιρῷ σου . » ἵνα οὗν κατάσχῃ αὐτοὺς ὁ Παῦλος , καὶ μὴ ο πέσῃ ἀὐτοῦ ἡ προφητεία , οἰκονομικῶς ἔλεγεν · « Ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳτοὺς ναύτας λέγων , ὑμεῖς σωθῆναι οὐκ δύνασθε . » Ὅτε οὖν εἶδον ὧτι ἡ ἀβουλία αὐτῶν ἐποίησεν αὐτοὺς κινδυνεῦσαι , τότε ἤρξαντο αὐτῷ πείθεσθαι · , ὡς μᾶλλον τῆς εὐκαίρου συμβουλίας , τῆς παρὰ ἁγίου ἀνδρὸς γινομένης , δυναμένης σῶσαι , ἢ τῆς εἰμαρμένης , τῆς ἐν κινδύνῳ μηδὲ ὄνομα ἐχούσης . Εἰ γὰρ εἰμαρμένῃ ἐπείθοντο ἐκεῖνοι , καίτοι ὄντες ἐθνικοὶ , παρειόντες[παριδόντες ἢ παρεῶντες ] τὴν τοῦ θεοσεβοῦς συμβουλὴν , εἴασαν ἂν ἀπελθεῖν τοὺς ναύτας , λέχοντες , ὅτι . Κἂν οὖτοι ἀπέλθωσι , συμφέρει δὲ ἡμᾶς ἀποθανεῖν , οὐδεμία ὄνησις ἡμῖν γενήσεται ἐκ τοῦ μὴ ἀπελθεῖν τούτους . Ἀλλ´ οὐκ εἶπον τοῦτο , οὐδὲ εἴασαν αὐτοὺς ἀπελθεῖν . Διὸ ἐκ πολλῶν ἐκβλητέος ὁ περὶ εἰμαρμένης ἢ τύχης λόγος . Παραινεῖ Παῦλος μεταλαβεῖν τροφῆς · καὶ αὐτὸς πρῶτος μεταλαμβάνει , οὐκ λόγῳ , ἀλλ´ ἔργῳ πείθων · Τοῦτο γὰρ , φησὶ , πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ἐστὶ(τουτέστι , τὸ φαγεῖν ) , μήποτε λιμῷ διαφθαρῆτε . Οὐ γὰρ ἦν αὐτοῖς τροφῆς φραντὶς . ἅτε οὐκ περὶ τῶν τυχόντων ὄντος τοῦ κινδύνου ἈΙόθεν δὲ γέγονεν αὐτοῖς δῆλος τῶν συμπλεόντων ὁ ἀριθμός ; Εἰκὸς ἦν αὐτοὺς ἐρωτᾷν τὴν αἰτίαν , δι´ ἦν πλέουσι , καὶ μαθεῖν πάντα . Πάλιν ἐκ τούτου δείκνυται , ὅτι τῷ Παύλῳ εὐχαρίστησαν , ὅτι καί τοι βουλομένων τινὰς ἀναιρεῖν , ἵνα μὴ πέσῃ ἡ προφητεία Παύλου , οὐκ εἴασεν αὐτοὺς ἀναιρεθῆναι ὁ ἑκατοντάρχης , ἵνα τὸν Παῦλον σώσῃ . Τῷ Σαββάτῳ τῆς νʹ . ΚΕΙΜΕΝΩΝ . Οἱ τε Βάρβαροι παρεῖχον οὐκ τὴν τυχοῦσαν φιλακΘρωπίαν ἡμῖν . Ἀνάψαντες γὰρ πυρὰν , προσελάβαντο πάντας ἡμᾶς , διὰ τὸν ὑετὸν τὸν ἐφεστῶτα ,, καὶ διὰ τὸ ψύχος . Συστρέψαντος δὲ τοῦ Παύλου φρυγάνων τι πλῆθος , καὶ ἐπιθέντος ἐπὶ τὴν πυρὰν , ἔχιδνα ἀπὸ τῆς θέρμης ἐξελθοῦσα , καθῆψε τῆς χειρὸς αὐτοῦ . Ὡς δὲ εἶδον οἱ Βάρβαροι κρεμάμενον τὸ θηρίον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ , πρὸς ἀλλήλους ἔλεγον · Πάντως φονεύς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὃν διασωβέντα ἐκ τῆς θαλάσσης , ἡ δίκη ζῇν οὐκ εἴασεν , Ὁ μὲν οὗν , ἀποτιναξάμενος τὸ θηρίον εἰς τὸ πῦρ , ἔπαεν οὐδὲν κακόν · οἱ δὲ προσεδόκων αὐτὸν μέλλειν πίμπρασθαι , ἢ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν . Ἐπὶ πολὺ βὰ αὐτῶν προσδοκώντων , καὶ θεωρούντων μηδὲν εἰς αὐτὸν γενόμενον ἄτοπον , μεταβαλλόμενοι ἔλεγον αὐτὸν εἶναι θεόν . Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον ψπῆρχε χωρία τῷ πρώτῳ τῆς νήσου ἀνδρὶ , ὀνόματι Ποπλίῳ . Ὃς ἀναδεξάμενος ἡμᾶς , τρεῖς ἡμέρας φιαΝΑἱ ΡεΙΙΦοείοε . ΤΕΧΤΟΒ .
Lemmas: θεά - πᾶς ὁ · πλέω μετά σύ « καί ὧδε μέν διά ὁ Δίκαιος ζῶ ὁ ἀσεβής · εἰμί δέ ὅτε ἐναντίος καί πρό ὥρα ὁ ἀσεβής ἀπόλλυμι , διά ὁ ἑαυτοῦ κακία , κατά ὁ εἴρω · « μή ἀσεβέω πολύς , μηδέ γίγνομαι σκληρός , ἵνα μή ἀποθνῄσκω ἐν οὐ καιρός σύ . » ἵνα ἐν κατέχω αὐτός ὁ Παῦλος , καί μή ὁ πίπτω αὐτός ὁ προφητεία , οἰκονομικός λέγω · « ἐάν μή οὗτος μένω ἐν ὁ πλοιωτος ναύτης λέγω , σύ σῴζω οὐ δύναμαι . » ὅτε οὖν εἶδον οὖς ὁ ἀβουλία αὐτός ποιέω αὐτός κινδυνεύω , τότε ἄρχω αὐτός πείθω · , ὡς μᾶλλον ὁ εὔκαιρος συμβουλία , ὁ παρά ἅγιος ἀνήρ γίγνομαι , δύναμαι σῴζω , ἢ ὁ εἴμαρμαι , ὁ ἐν κίνδυνος μηδέ ὄνομα ἔχω . εἰμί γάρ μείρομαι πείθω ἐκεῖνος , καίτοι εἰμί ἐθνικός , παρειοντες[παριδιδωμι ἢ παρίημι ] ὁ ὁ θεοσεβής συμβουλή , ἐάω εἄν ἀπέρχομαι ὁ ναύτης , λέγω , ὅτι . κἀν οὗτος ἀπέρχομαι , συμφέρω δέ ἐγώ ἀποθνῄσκω , οὐδείς ὄνησις ἐγώ γίγνομαι ἐκ ὁ μή ἀπέρχομαι οὗτος . Ἀλ οὐ εἶπον οὗτος , οὐδέ ἐάω αὐτός ἀπέρχομαι . Διὸ ἐκ πολύς ἐκβλητέος ὁ περί εἴμαρμαι ἢ τυγχάνω λόγος . παραινέω Παῦλος μεταλαμβάνω τροφή · καί αὐτός πρῶτος μεταλαμβάνω , οὐ λόγος , ἀλ ἔργον πείθω · οὗτος γάρ , φημί , πρός ὁ ὑμέτερος σωτηρία ἐστὶ(τουτέστι , ὁ ἐσθίω ) , μήποτε λιμός διαφθείρω . οὖον γάρ εἰμί αὐτός τροφή φραντὶς . ἅτε οὐ περί ὁ τυγχάνω εἰμί ὁ κίνδυνος ἈΙόθεν δέ γίγνομαι αὐτός δῆλος ὁ συμπλέω ὁ ἀριθμός ; εἰκώς εἰμί αὐτός ἐρωτάω ὁ αἴτιος , δις εἰμί πλέω , καί μανθάνω πᾶς . πάλιν ἐκ οὗτος δείκνυμι , ὅτι ὁ Παῦλος εὐχαριστέω , ὅτι καί ὅς βούλομαι τις ἀναιρέω , ἵνα μή πίπτω ὁ προφητεία Παῦλος , οὐ ἐάω αὐτός ἀναιρέω ὁ ἑκατοντάρχης , ἵνα ὁ Παῦλος σῴζω . ὁ σάββατον ὁ ν . Κεῖμαι . ὁ τε βάρβαρος παρέχω οὐ ὁ τυγχάνω φιλακΘρωπίαν ἐγώ . ἀνάπτω γάρ πυρή , προσλαμβάνω πᾶς ἐγώ , διά ὁ ὑετός ὁ ἐφίστημι ,, καί διά ὁ ψύχος . συστρέφω δέ ὁ Παῦλος φρύγανον τίς πλῆθος , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ πυρή , ἔχιδνα ἀπό ὁ θέρμη ἐξέρχομαι , καθάπτω ὁ χείρ αὐτός . ὡς δέ εἶδον ὁ βάρβαρος κρεμάννυμι ὁ θηρίον ἐν ὁ χείρ αὐτός , πρός ἀλλήλων λέγω · πάντως φονεύς εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὅς διασωβέντα ἐκ ὁ θάλασσα , ὁ δίκη ζάω οὐ ἐάω , ὁ μέν ἐν , ἀποτινάσσω ὁ θηρίον εἰς ὁ πῦρ , επαέ οὐδείς κακός · ὁ δέ προσδοκάω αὐτός μέλλω πίμπρημι , ἢ καταπίπτω ἄφνω νεκρός . ἐπί πολύς βαίνω αὐτός προσδοκάω , καί θεωρέω μηδείς εἰς αὐτός γίγνομαι ἄτοπος , μεταβάλλω λέγω αὐτός εἰμί θεός . ἐν δέ ὁ περί ὁ τόπος ἐκεῖνος ψπῆρχε χωρίον ὁ πρῶτος ὁ νῆσος ἀνήρ , ὄνομα Πόπλιος . ὅς ἀναδέχομαι ἐγώ , τρεῖς ἡμέρα Νια Φεῖος . ΟΤ .