cogPG.PG125 620
ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα αὐτοῦ αὐστηρία ; Πολλὴν μὲν κῆν καὶ προσέχειαν , καὶ σπουδὴν , ἡ πρὸς ταῦτα ἐν καιρῷ προσεχῆς ὀλιγωρία · ἐμοὶ μὲν οὕτω δοκεῖ περὶ τούτου « Τὸ δὲ τέλος , πάνες ὁμόφρονες , συμπαθεῖς , φιλάδελφοι , εὔσπλαγχνοι , φιλόφρονες ταπεινόφρονες · μὴ ἀποδιδόντες κακὸν ἀντὶ κακοῦ , ἢ λοιδορίαν ἀντὶ λοιδορίας · τοὐναντίον δὲ εὐλογοῦντες , εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε , ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε . » Το ἐξῆς μετὰ τῆς προειρημένης κατασκευῆς , οὐτως · « Τέλος , » ἤτοι τὸ συνεκτικώτατον , « πάντες ὁμόφρονές » ἐστε , καὶ ἑξῆς , « εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε , » εἰς τὸ « εὐλογεῖν » πάντας . « Εὐλογεῖτε γὰρ , καὶ Παῦλός φησι τοὺς διώκοντας ἡμᾶς . « Τοῦτο δὲ ποιοῦντες , « κληρονομήσετε » ὄνομα παρὰ πάντων ἀκούειν τὸ , « οἱ εὐλογοῦντες . » Αιότι οὐ δίκαιον , τὸν τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀντεχόμενον , διὰ τῆς γλώσσης τινὰ βλασφημεῖν . Διὰ τοῦτο καὶ Δαβὶδ παραινεῖ « τὴν γλῶσσαν καθαρὰν ἔχειν λοιδορίας » τοὺς θέλοντας ἐπεράστως διακεῖσθαι πρὸς τὴν ὄντως ζωήν . Οὕτω γὰρ παρεσκευασμένοι ἕξετε τὸν παντοδύναμον εὐήκοον καὶ ἥμερον . Εἰ δὲ τοῦτο , τίς ὁ δυνάμενος κακῶσαι ὑμᾶς ; Εἰ δὲ καὶ θλίψις ὑμῖν ἐπενεχθείη τοῖς τοῦ ἀγαθοῦ ἐργάταις καὶ μιμηταῖς , μὴ ὀλιγωρεῖτε Σαίρετε δὲ πρῶτον μὲν , ὅτι οὐ κακὰ ταῦτα · ἔπειτα δὲ , ὅτι καὶ μακάριοι διὰ τοῦτο . Διὸ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν τὸν Θεὸν ἁγιάζοντες , τὸν ἀνθρώπινον φόδον μὴ φοβεῖσθε , μηδὲ ταράσσεσθε . Ἄλλως . Ἀποσχᾶς μενος τῶν κατ´ ἄνδρα νουθετημάτων καὶ κατὰ γυναῖκα ; κοινοποιεῖται λοιπὸν τὴν παράκλησιν πρὸς ἅπαντας , ἄνδρας καὶ γυναῖκας , καί φησι · « τὸ δὲ τέλος , » ἀντὶ τοῦ , [ Τί ] χρὴ ἰδιολογεῖσθαι ; ἀπλῶς πᾶσί φημι . Τοῦτο γὰρ ; τέλος , » καὶ πρὸς τοῦτο πᾶσιν ὁ σκοπὸς ἀφορᾷ τῆς σωτηρίας , καὶ οὗτος νόμος πᾶσιν ἀγάπης · ἐξ οὗ φύεται πᾶσα ἀρετὴ , ἡ ταπεικοφροσύνη , ἡ συμπάθεια , ἡ εὐσπλαγχνία , καὶ αἱ λοιπαί . Ὧν ἡ μὴν « ὁμοφροσύνη » ἐστὶ σύννευσις περί τε μετὰ σπουδῆς ἀδιάφορος · ἡ « συμπάθεια » δὲ , ἄ πρὸς τοὺς κακῶς πάσχοντας ὡς καὶ ἐφ´ ἑαυτοὺς ἔλεος · « φιλαδελφία » δὲ , ἡ καὶ ὡς ἑπὶ ἀδελφοῖς ὁφειλομένη πρὸς τοὺς πέλας διάθεσις · εὐσπλαγχνία » δὲ , ἡ ἀπὸ ψυχῆς , κ . τ . λἡ ἀπὸ ψυχῆς ἐπ´ ἀγαθοποιίᾳ τῶν ὁμογενῶν κίνησις · « φιλοφροσύνη » δὲ , ἡ πρὸς πάντας ἡμερότης καὶ προσήνεια · ἤτις καὶ πρὸς ὁμοήθεις ἂν γένοιτο καὶ φίλους · « ταπείνωσις « δὲ , ἤτοι ταπεινοφροσύνη , τὸ ἑτέρου ὀνειδίζοντος φέρειν , τὸ ἐπιγινώσκειν τὸ ἁμάρτημα , τὸ φέρειν τὰς κατηγορίας , ὃ εὐγνωμοσύνη ἂν εἴη · « λοιδορία » δὲ ὰ ἐκ πονηρᾶς συνηθείας ἀνάδοτος περὶ τὸ καταλαλεῖν φιλοτιμία . Ταύταις οὖν ταῖς ἀρεταῖς κατακοαικοήμενοι ποὸς οἷς οὐχ ἀλώσιμοι ἁποφανθείητε κακίᾳ , καὶ ζηλωτοὶ ἔσεσθε τῇ θείᾳ κατευθυνόμενοι βιοτῇ . Ὁ γὰρ ὑπὸ πάντων εὐλογούμενος καὶ ζηωτός ἑστιν « Ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾷν , καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ΡΑΤιίΓ . ἅα.ΝΛv .
Lemmas: ἀνήρ πρός γυνή αὐτός αὐστηρία ; Πολύς μέν κάν καί προσέχεια , καί σπουδή , ὁ πρός οὗτος ἐν καιρός προσεχής ὀλιγωρία · ἐγώ μέν οὗτος δοκέω περί οὗτος « ὁ δέ τέλος , Πᾶνες ὁμόφρων , συμπαθής , φιλάδελφος , εὔσπλαγχνος , φιλόφρων ταπεινόφρων · μή ἀποδίδωμι κακός ἀντί κακός , ἢ λοιδορία ἀντί λοιδορία · ἐναντίος δέ εὐλογέω , οἶδα ὅτι εἰς οὗτος καλέω , ἵνα εὐλογία κληρονομέω . » ὁ ἑξῆς μετά ὁ προερέω κατασκευή , οὕτως · « Τέλος , » ἤτοι ὁ συνεκτικός , « πᾶς ομόφρων » εἰμί , καί ἑξῆς , « οἶδα ὅτι εἰς οὗτος καλέω , » εἰς ὁ « εὐλογέω » πᾶς . « εὐλογέω γάρ , καί Παῦλος φημί ὁ διώκω ἐγώ . « οὗτος δέ ποιέω , « κληρονομέω » ὄνομα παρά πᾶς ἀκούω ὁ , « ὁ εὐλογέω . » Αιότι οὖον Δίκαιος , ὁ ὁ αἰώνιος ζωή ἀντέχω , διά ὁ γλῶσσα τις βλασφημέω . Ζεύς οὗτος καί Δαυίδ παραινέω « ὁ γλῶσσα καθαρός ἔχω λοιδορία » ὁ ἐθέλω ἐπεράστως διάκειμαι πρός ὁ εἰμί ζωή . οὕτως γάρ παρασκευάζω ἔχω ὁ παντοδύναμος εὐήκοος καί ἥμερος . εἰμί δέ οὗτος , τίς ὁ δύναμαι κακόω σύ ; εἰμί δέ καί θλῖψις σύ ἐπιφέρω ὁ ὁ ἀγαθός ἐργάτης καί μιμητής , μή ὀλιγωρέω σαίρω δέ πρῶτος μέν , ὅτι οὖον κακός οὗτος · ἔπειτα δέ , ὅτι καί μακάριος διά οὗτος . Διὸ ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ θεός ἁγίζω , ὁ ἀνθρώπινος φόδος μή φοβέω , μηδέ ταράσσω . ἄλλος . ἀποσχάω μένος ὁ κατ´ ἀνήρ νουθέτημα καί κατά γυνή ; κοινοποιούμαι λοιπός ὁ παράκλησις πρός ἅπας , ἀνήρ καί γυνή , καί φημί · « ὁ δέ τέλος , » ἀντί ὁ , [ τις ] χρή ἰδιολογέω ; ἀπλόος πᾶς φημί . οὗτος γάρ ; τέλος , » καί πρός οὗτος πᾶς ὁ σκοπός ἀφοράω ὁ σωτηρία , καί οὗτος νόμος πᾶς ἀγάπη · ἐκ ὅς φύω πᾶς ἀρετή , ὁ ταπεικοφροσύνη , ὁ συμπάθεια , ὁ εὐσπλαγχνία , καί ὁ λοιπός . ὅς ὁ μήv « ὁμοφροσύνη » εἰμί σύννευσις περί τε μετά σπουδή ἀδιάφορος · ὁ « συμπάθεια » δέ , ὅς πρός ὁ κακῶς πάσχω ὡς καί ἐφίημι ἑαυτοῦ ἔλεος · « φιλαδελφία » δέ , ὁ καί ὡς ἐπί ἀδελφός ὀφείλω πρός ὁ πέλας διάθεσις · εὐσπλαγχνία » δέ , ὁ ἀπό Ψυχή , Κ . τ . λα ἀπό Ψυχή ἐπι ἀγαθοποιία ὁ ὁμογενής κίνησις · « φιλοφροσύνη » δέ , ὁ πρός πᾶς ἡμερότης καί προσήνεια · ὅστις καί πρός ὁμοήθης εἄν γίγνομαι καί φίλος · « ταπείνωσις « δέ , ἤτοι ταπεινοφροσύνη , ὁ ἕτερος ὀνειδίζω φέρω , ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ ἁμάρτημα , ὁ φέρω ὁ κατηγορία , ὅς εὐγνωμοσύνη εἄν εἰμί · « λοιδορία » δέ ά ἐκ πονηρός συνήθεια ἀνάδοτος περί ὁ καταλαλέω φιλοτιμία . οὗτος οὖν ὁ ἀρετή κατακοαικοημαι ποιός ὅς οὐ αλώσιμος ἀποφαίνω κακία , καί ζηλωτός εἰμί ὁ θεῖος κατευθύνω βιοτή . ὁ γάρ ὑπό πᾶς εὐλογέω καί ζωητός εἱμί « ὁ γάρ ἐθέλω ζωή ἀγαπάω , καί ὁράω ἡμέρα ΑΡ . Να .