cogPG.PG125 619
τοὺς « κροσσωτοὺς , » διὰ τὸ καὶ τὸ παῥῥησιαζόφεν ἀπὸ τοῦ λανθάνοντος , μὴ κατὰ τὸ ἐπιτυχὸν , ἀλλὰ τιμαλφῶς ἐμφανίζεσθαι καὶ σεμνῶς . « Οὕτω γάρ ποτε καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες αἱ ἐλπίζουσαι εἰς Θεὸν ἐκόσμουν ἑαυτὰς , ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν · ὡς Σάῤῥα ὑπήκουσε τὸν [ τῷ ] Αβραὰμ , κύριον αὐτὸν καλοῦσα . Ἢ ἐγεννήθητε]ίμ . ἐγενήθη . τέκνα , ἀγαθοποιοῦσαι , καὶ μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν . Οἱ ἄνδρες ὁμοίως συνοκῦντε - κατὰ γνῶσιν , ὡς ἀσθενεστέρῳ σκεύει τῷ γυναικείῳ ἀπονέμοντες τιμὴν , ὡς καὶ συγκληρονόμοις χάριτος ζωῆς , εἰς τὸ μὴ ἐκκόπτεσθαι τὰς προσευχὰς ὑμῶν . » Κόσιον ἐνααῶθα τὴν ὑποταγήν φησι , διὰ τοῦ εἰπεῖν · « Ἐκόσμουν ἑαυτὰς ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν . » Εἰπὼν δὲ ἀορίστως « τὰς ἁγίας γυναῖκας , καὶ « υ γατέρας » αὐτάς φησι « τῆς Σάῤῥας , » ἤτοι κατὰ τὴν πίστιν , ἢ καὶ κατὰ τὸ γένος . Ἀνάγκῃ γὰρ τὰ - Πυ-α τέρας μιμεῖσθαι τὰς μητέρας . Μετὰ δὲ τοῦ πρέποντος Χριστιανοῖς κόσμου καὶ ἐλεήμονας αὐτὰς εἶναι παραινεῖ , μηδὲν ὑποβλεπομένας τὸν ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν αὐτῶν διὰ τοῦτο ἐκλελογισμένον . Τοῦτο βούλεται τὸ , « μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν , » ἐμφαίνειν . Κίκὸς γὰρ τοὺς ἄνδρας ἔστι´ ὅτε καὶ τῶν ἀναλωμάτων αὐτὶ - τά γον ἀπαιτεῖν . Οὕτω μετεωρίσας τὸν λόγον , καὶ τὸ τοειδωλὸν καὶ μικρόψυχον τοῦ θήλεος ἐπὶ τὸ ἐλευθε ριώτερον χρῆσθαι τοῖς κατὰ τὸν οἷκον παρακαλέσας , ἐπέχει λοιπὸν καὶ τὰς τῶν ἀνδρῶν πρὸς αὐτὰς απστηρότητας , καί φησιν · « Οἱ ἄοδρες , κατὰ γνῶσιν συνοικοῦντες · » τοῦτ´ ἔστιν , Αἴσθησιν λαμβάνοντες τὴς ποῦ θήλεος κουφότητος καὶ τοῦ εἰς μικροψυχίαν εὐολίσθου , μακρόθυμοι γίνεσθε πρὸς αὐτὰς , μὴ λόγον ἀπαιτοῦντες πικρῶς τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν αὐταῖς εἰς ταμιείαν παρακαταθέντων · τοῦτο δὲ , ὡς εἴπομεν , διὰ τὸ ἐλευθερίως αὐτὰς εἰς τοὺς πένητας περὶ τὴν ἐπίδοσιν διαγινομένας , μὴ ἀκριβεῖς εἶναι ἐξεταστὰς τοὺς ἄνδρας παραινεῖ . ἐμοὶ δὲ δονεῖ καὶ βαθύτερού διὰ τούτων εἰοάγειν καὶ σεμνότεοσΠαύλου αἰνίττεσθαι ἐπὶ τῆς γαμικῆς χρήσεως.[αῦ λος μὲν γὰρ ἀναφανδὸν βοᾷ · « Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλων , ] εἰ μήτι ἂν ἐκ συμφώνου , » καὶ ἑξῆς · [ οὖτος δὲ σεμνότερον , ὡς ἔφημεν , ] « γνῶσαν » εἰπὼν καὶ διὰ τούτου αἰνιξάμενος τὸ πρᾶγμα , παραινεῖ ὡς εὐκολωτέρῳ καὶ πρὸς τοῦτο τῷ γυναικείῳ φύλφ , μὴ ἐπιτιμητικῶς μετὰ σφοδρότητος ποιεῖσθαι τὴν ἀπ´ αὐτῶν ἀπόστασιν , ἀλλὰ πρῶτον μὲν ὡς ἀσθενεστέραις συνγνωμονικῶς αὐταῖς χρῆσθαι , εἶτα πείθειν μετά τινος φειδοῦς τὴν τοῦ τοιούτου καταδέχεσθαι ἀποχήν . Τοῦτο γὰρ βούλεται δηλοῦντὴν φειδώ φημι ) διὰ τοῦ εἰπεῖν · « Ἀπονέμοντες τιμήν . » Τιμὴ γὰρ εἰ μή τις περί τι ἐνορᾶται , οὐδὲ φειδῶς [ Εφειδώ ] ἐπακολουθεῖ . Εἴτ´ οὖν ὡς ἀσθενεστέρως [ ραις ] , ἢ καὶ ὡς συγκληρονόμοις χάριτος ζώσης . οὕτως αὐσαῖς χρῆσθαι περὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ὁμιλιῶν δεῖ . Καὶ ἅπι οὐ κατὰ τὸ ἐπιτυχὸν τῇ τοιαύτη μεταχειρίσει τοῦ προκειμένου ῥητοῦ ἐπιβάλλομεν , τὸ ἐτιφερόμενον δηλοῖ , « Εἰς τὸ μὴ ἐκκόπτεσθαι , φάσκων . τὰς ποὸσευχὰς ὑμῶν . » Τίνα γὰρ ἐκκοπὴν φέρει προσευχῆς ,
Lemmas: ὁ « κροσσωτός , » διά ὁ καί ὁ παρρησιαζοφημι ἀπό ὁ λανθάνω , μή κατά ὁ ἐπιτυγχάνω , ἀλλά τιμαλφῶς ἐμφανίζω καί σεμνός . « οὕτως γάρ ποτός καί ὁ ἅγιος γυνή ὁ ἐλπίζω εἰς θεός κοσμέω ἑαυτοῦ , ὑποτάσσω ὁ ἴδιος ἀνήρ · ὡς Σάρα ὑπακούω ὁ [ ὁ ] Ἀβραάμ , κύριος αὐτός καλέω . ἤ γεννάω . γίγνομαι . τέκνον , ἀγαθοποιέω , καί μή φοβέω μηδείς πτόησις . ὁ ἀνήρ ὁμοίως συνοικέω - κατά γνῶσις , ὡς ἀσθενής σκεῦος ὁ γυναικεῖος ἀπονέμω τιμή , ὡς καί συγκληρονομέω χάρις ζωή , εἰς ὁ μή ἐκκόπτω ὁ προσευχή σύ . » Κόσιος ἐνααῶθα ὁ ὑποταγή φημί , διά ὁ εἶπον · « κοσμέω ἑαυτοῦ ὑποτάσσω ὁ ἴδιος ἀνήρ . » εἶπον δέ ἀόριστος « ὁ ἅγιος γυνή , καί « υ γατέρας » αὐτός φημί « ὁ Σάρα , » ἤτοι κατά ὁ πίστις , ἢ καί κατά ὁ γένος . Ἀνάγκη γάρ ὁ - πύον τέρας μιμέομαι ὁ μήτηρ . μετά δέ ὁ πρέπω Χριστιανός κόσμος καί ἐλεήμων αὐτός εἰμί παραινέω , μηδείς ὑποβλέπω ὁ ἀπό ὁ ἀνήρ αὐτός διά οὗτος ἐκλογίζομαι . οὗτος βούλομαι ὁ , « μή φοβέω μηδείς πτόησις , » ἐμφαίνω . Κῖκος γάρ ὁ ἀνήρ εἰμί ὅτε καί ὁ ἀνάλωμα αὐτί - ὁ γος ἀπαιτέω . οὕτως μετεωρίζω ὁ λόγος , καί ὁ τοειδωλὸν καί μικρόψυχος ὁ θῆλυς ἐπί ὁ ἐλεύθω ῥίος χράω ὁ κατά ὁ οἶκος παρακαλέω , ἐπέχω λοιπός καί ὁ ὁ ἀνήρ πρός αὐτός απστηροτηταω , καί φημί · « ὁ ἄοδρες , κατά γνῶσις συνοικέω · » τοῦτος εἰμί , Αἴσθησις λαμβάνω σής ποῦ θῆλυς κουφότης καί ὁ εἰς μικροψυχία εὐόλισθος , μακρόθυμος γίγνομαι πρός αὐτός , μή λόγος ἀπαιτέω πικρός ὁ κατά ὁ οἰκίον αὐτός εἰς ταμιεία παρακαταθέω · οὗτος δέ , ὡς εἶπον , διά ὁ ἐλευθέριος αὐτός εἰς ὁ πένης περί ὁ ἐπίδοσις διαγίγνομαι , μή ἀκριβής εἰμί ἐξεταστής ὁ ἀνήρ παραινέω . ἐγώ δέ δονέω καί βαθύς διά οὗτος εἰοάγω καί σεμνότεοσΠαύλου αἰνίσσομαι ἐπί ὁ γαμικός χράω Λός μέν γάρ ἀναφανδά βοάω · « μή ἀποστερέω ἀλλήλων , ] εἰμί μῆτις εἄν ἐκ σύμφωνος , » καί ἑξῆς · [ οὗτος δέ σεμνός , ὡς φημί , ] « γιγνώσκω » εἶπον καί διά οὗτος αἰνίσσομαι ὁ πρᾶγμα , παραινέω ὡς εὔκολος καί πρός οὗτος ὁ γυναικεῖος φύλφ , μή επιτιμητικός μετά σφοδρότης ποιέω ὁ ἀπ´ αὐτός ἀπόστασις , ἀλλά πρῶτος μέν ὡς ἀσθενής συνγνωμονικαω αὐτός χράω , εἶτα πείθω μετά τις φειδώ ὁ ὁ τοιοῦτος καταδέχομαι ἀποχή . οὗτος γάρ βούλομαι δηλόω φειδώ φημί ) διά ὁ εἶπον · « ἀπονέμω τιμή . » τιμή γάρ εἰμί μή τις περί τίς ἐνοράω , οὐδέ φειδός [ Εφειδώ ] ἐπακολουθέω . Εἴτ´ οὖν ὡς ἀσθενής [ Ραΐς ] , ἢ καί ὡς συγκληρονομέω χάρις ζώννυμι . οὕτως αὐσαῖς χράω περί ὁ τοιοῦτος ὁ ὁμιλία δεῖ . καί θέραψ οὖον κατά ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ τοιοῦτος μεταχείρισις ὁ πρόκειμαι ῥητός ἐπιβάλλω , ὁ ετιφερω δηλόω , « εἰς ὁ μή ἐκκόπτω , φάσκω . ὁ ποοσευχαω σύ . » τίς γάρ ἐκκοπή φέρω προσευχή ,