cogPG.PG125 570
μηδὲν ἔχειν τὸν δικαστὴν ὅ τι εἶπε [ εἴποι ] περὶ αὐτοῦ . Καίτοι γε εἰ συνῄδει ἑαυτῷ , φοβηθῆναι ἐχρῆν , παρὰ τῷ πάντα εἰδότι ὅικαζόμενον . Ἀλλὰ καθαροῦ συνειδότος τοῦτό ἐστι , μὴ παραιτεῖσθαι δικαστὴν τὸν ἀκριβῶς εἰδότα τὰ γεγενημένα , ἀλλὰ καὶ χαίρειν , καὶ μακάριον αὐτὸν λέγειν . Ἐπειδὴ μέλλει λόγον ἐκτείνειν καὶ λέγειν τι περὶ αὐτοῦ διὰ τοῦτο προλαβὼν παρεκάλεσε καὶ ! αά οὐ ] λέγει ποταπὸς αὐτοῦ ὁ βίος , ἀλλ´ ἀφίησιν αὐτῶν τῷ συνειδότι , καὶ τὸ πᾶν ἐν τῇ αἱρέσει τίθησι , οὐκ ἃν ἐλόμενος αὐτὴν , εἰ μοχθηρὸς ἦν καὶ πονηρός . Δύο τίθησι περὶ ἀναστάσεως λογισμοὺς , ἕνα μὲν τὸν ἀπὸ τῶν προφητῶν , καὶ οὐ παράγει προυφήτην ,, ἀλλ´ αὐτὴν τῶν Ἰουδαίων τὴν δόξαν · ἄλλον δὲ , τὸν ἰσχυρότερον , τὸν ἀπὸ πραγμάτων , ὅτι διηλέχθη αὐτῶ ὁ Χριστὸς , καὶ κατασκευάζει καὶ τοῦτον ἀπὸ λογισμῶν τὴν προτέραν αὐτοῦ μαγίαν διηγούμενον βπνος ] ἀκριβῶς · εἶτα καὶ μετ´ ἐγκωμίου τῶν Ἰουδαίων · « Νύκτα καὶ ἡμέραν , φησὶ , λατρεῦον ἐλπίζει καταντῆσαι . » Ὥστε εἰ καὶ μὴ εὐλήπτου βίου ἦν , ὧσπὲ ρο τοῦτων οὐκ ἔδει κρίνεσθαι . « Τί ἄπιστον εἰ ὁ´ Θεὸς νεκροὺς ἐγείρει ; » Καὶ ἄλλος λογισμός . Εἰ γὰρ μὴ τοιαύτῃ δόξα ἦν , εἰ γὰρ μὴ ἀνατεθραμμένοι ἧσαν ἐν τούτοις τοῖς δόγμασι , νῦν δὲ εἰσεφέρετο , τίς οὐκ ἂν ἐδέξατο τὸν λόγον ; Ὑπὲρ τῆς αἱρέσεως [ ʹ αὐτοῖς ] πρεσβεύεται Ἀέγει πῶς ἐδίωκε , καὶ τοῦτο δὲ κατασκευαστικόν · παράγει δὲ καὶ τοὺς ἱερεῖς μάρτυρας , καὶ τὰς ἔξω πᾶλεις , ὅτι ἤκουσαν αὐτοῦ λέγοντος · Σκληρόν ἐστι τὸ πρὸς κέντρα λακτίζειν , καὶ δείκνυσι τοῦ Θεοῦ τὴν φιλανθρωπίαν , ὅτι διωκόμενος ὥφθη αὐτῷ . Οὐδὲ γὰρ ἐμὲ μόνον , φησὶν , εὐηργέτησαν [ σεν ] , ἀλλὰ καὶ ἑτέροις ἔπεμψε διδάσκαλον , καὶ δεικνὺς τὴν προφητείαν ἐξελθοῦσαν τὴν λέγουσαν · « Ἐξαιρούμενός σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐθνῶν . » ἠγάγετο , καὶ οὕτως ἔπεισε μὴ ἀναβάλλεσθαι . Τὰ συνέχοντα κακὰ τοὺς ἀπίστους δείκνυσι τὸν Σατανᾶν · τὸ σκότος , τὰ ἀγαθὰ τῶν πιστῶν · τὸ φῶς , τὸν Θεὸν , τὸν κλῆρον τῶν ἁγίων . Οὐχ ἀπλῶς μετανοεῖν παραινεῖ ἀλλὰ καὶ Βίον ἐπιδείκνυσθαι θαυμαστόν . Καὶ ὅρα , πανταχοῦ τὰ ἔθνη συμπλεκόμενα τῷ λαῷ · ρἱ γὰρ παρόντες ἐξ ἐθνῶν ἦσαν τοίνυν καὶ τοὺς ἄλλους παιδεύων περὶ βίου ἀρίστου , πῶς ἂν αὐτὸς στάσεως καὶ φιλονεικίας ἀρχηγὸς γέγονεν ; Ὧσπερ οὖν ἐγὼ ἐπίστευσα , οὕτω δεῖ καὶ τὸν ἀκούοντά μου πιστεῦσαί μοι . Οὐ γὰρ ἀκοὴν ἀπαγγέλλω λόγων ἑτέρων , ἀλλ´ ὧν ἐγὼ ξκουσα . Ὁπτασία δέ ἐστιν ἡ καθαρὰ θέα , ἡ ὑπερβαίνουσα ἄνθρωπον , ἅπερ[νπερ τις ἐν σαρκὶ ὤν , δίχα τοῦ ἀποκαλυφθῆναι αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς , ρὐκ ἔστιν ἰδεῖν δυνατόν . Ὅρα , πῶς ἐκτὸς κολακείας ἐστὶν ὁ λόγος αὐτοῦ , καὶ τὸ πᾶν ἐπιγράφει τῷ Θεῷ . Εἶτα ἡ παῤῥησία · Ἀλλ´ οὐδὲ νῦν ἀφίσταμαι · καὶ τὸ ἀσφαλές · Ἀπὸ γὰρ προφητῶν ἰσχυρίζομαι . « Εἰ παθητὸς ὁ Χριστὸς , » εἰ ἀνάστασις ἡ ἐπαγγελία . Εἶδε τὴν παῤῥησίαν ὁ Φῆστος , καὶ ὥσπερ ἔπαθέ τι ἀπὸ θυμοῦ ναὶ ὀργῆς , ἐπειδὴ εἶδεν αὐτὸν ἀεὶ πρὸς τὸν βασιλέα ἄεα λεγόμενον , καί φησι · « Μαίνῃ , Παύλε . » Ὁ δὲ τὴν αἰτίαν διδάσκει δι´ ἣν πρὸς τὸν βασιλέα τὸν λόγον ἀπέστρεψε . Τὸ , « εἰ , » ἀντὶ τοῦ , ὅτι , ἔστιν , ὅτι παθητὸς ὁ Χριστὸς , ὅτι πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως · πρῶτος γὰρ οὗτος ἀνέστη , καὶ οὐκ ἕτι ἀποθνήσκει . Οἱ γὰρ ἀναστάντες δι´ αὐτοῦ , ἢ διὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , πάλιν ἀπέθανον , ἕως τῆς καθολικῆς ἀναστάσεως μένοντες . Ἐνταῦθα περὶ τοῦ σταυροῦ φησι , περὶ τῆς ἀνα2τάσεως , ὅτι πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης γέγονε τὸ δόγμα . Ταῦτά φησι δεικνὺς ὅτι πάντα οἷδεν ὁ Ἀγρίππας , μονονουχὶ λέγων καὶ πρὸς αὐτούς · ἔδει μὲν γὰρ ὑμᾶς ταῦτα εἰδέναι · τὸ γὰρ ἐπαγόμενον τοῦτό ἐστιν · « Οὐ γάρ ἐστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον » Καίτοι ἄξιον ἦν δόξης , ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐκείνων ὑπόληψιν ἀφορῶν , διὰ τοῦτο εἶπε · « παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων · » οὐκ αὐτὸς οὖν ἀπευχόμενος τὰ δεσμὰ , ἢ αἰσχυνόμενος ταῦτά φησιν , ἀλλ´ ἐκείνων τῆ ἀσθενείᾳ συγκαταβαίνων . ἔμαθε γὰρ παρὰ τοῦ Δεσπότου μὴ ἐπιβάλλειν ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ · διὰ τοῦτο οὕτως εἶπε . Δεῖ τοίνυν συγκαταβαίνειν . Ὅταν γὰρ μάθωσι φλοσοφεῖν , τότε εἴσονται τοῦ σιδήρου τούτου τὸ κάλλος , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν δεσμῶν περιφάνειαν . Ὅρα , πῶς πάλιν ὑπὲρ αὐτοῦ ψηφίζονψρς , καὶ μετὰ τὸ εἰπεῖν , « Μαίνῃ , » ὰοίησιν αὐτὸν , οὐ τοῦ θανάτου , ἀλλὰ τῶν δεσμῶν , καὶ τέλεον ἂν ἀφῆκεν αὐτὸν , « εἰ μὴ Καίσαρα ἐπεκέκλητο . » Ἀλλὰ τοῦτο οἰκονομικῶς γέγονε . καὶ τὸ μετὰ δεσμῶν ἀπελθεῖν , μέχρι δεσμῶν ὡς κακοῦργος , φησί . Καὶ Ἀρίσταρχος μέχρι που συνάρχεται τῷ Παύλῳ , καλῶς καὶ χρησίμως , πάρεστι ὁ Ἀρίσταρχος μέλλων ἅπαντα ἀπαγγέλλειν εἰς Μακεδονίαν τὰ περὶ αὐτοῦ ἕρκος γὰρ ἦν αὐτὸν ἀπὸ πολλῆς κακώσεως εἶναι [ ἀνεῖναι ] τῶν δεσμῶν , τοῦ φόβου , τοῦ ἄγεσθαι καὶ φέρεσθαι . Ὅρα , πῶς οὐδὲ τοῦτο κρύπτει , ὅτι ἐβούλετο « ἐπιμελείας τυχεῖν . » Νηστείαν ἐνταῦθα τὴν τῶν Ἰουδαίων λέγειν ἡγοῦμαι . Μετὰ γὰρ τὴν Πεντηκοστὴν ἐξῆλθον ἐκεῖθεν μετὰ πολὺν χρόνον , χὡς ἐν αὐτῷ σχεδὸν τῷ χειμῶνι παραγενέσθαι εἰς τὰ μέρη τῆς Κρήτης . Καὶ τοῦτο δὲ οὐ μικρὸν θαῦμα . τὸ διασωθῆναι , καὶ δι´ αὐτὸν ἐκείνους . Ὃρα τὸ ἄτυφον · ἵνα μὴ δόξῃ προφητεύειν , ἀλλὰ ἀπὸ στοχασμοῦ λέγειν , « Θεωρῶ , » φησίν · οὐ γὰρ ἂν ἐδέξαντο τὴ θέως , εἰ τοῦτο εἶπεν . ὥστε οὐ χρὴ κυριολεξίαν πανταχοῦ ἀπαιτεῖν τῇ Γραφῇ · ἐπεὶ πῶς δύναται κυρίως ἐπὶ πλοίου λαβεῖν τὴν λέξιν τοῦ ἀντοφθαλμεῖν , ὅπου ἐπὶ ἀνθρώπου ἁρμόζει ; τουτέστι τὰ ἱστία · ὅταν γὰρ σφοδρὸς ἄνεμος ἢ , τοῦτο χίνεται ἐγκοπτομένης τῆς νεὼς καὶ τῆς πρύμνης . Τὸ μὲν γενόμενον ὑπὸ τοῦ καιροῦ ἐγένετο , τὸ δὲ θαῦμα μεῖζον , ὅτι ἐν καιρῷ τοιούτῳ ἐκ μέσων ἐσώθησαν τῶν κινδύνων , αὐτός τε καὶ δι´ αὐτὸν ρἱ λαιποί Ετα χαλεπὸς ὁ χειμὼν , πολὺ τὸ σκότος , καὶ ἵνα μὴ ἐπιλάθωνται καὶ τὸ πλοῖον διαλύεται . καὶ ὁ σῖτος ἐίτται , καὶ πάντα , ἵνα μὴ ἔχωσι μετὰ ταῦτα ἀναισχυντεῖν
Lemmas: μηδείς ἔχω ὁ δικαστής ὅς τίς εἶπον [ εἶπον ] περί αὐτός . καίτοι γε εἰμί σύνοιδα ἑαυτοῦ , φοβέω χρή , παρά ὁ πᾶς οἶδα οικαζω . ἀλλά καθαρός σύνοιδα οὗτος εἰμί , μή παραιτέομαι δικαστής ὁ ἀκριβῶς οἶδα ὁ γίγνομαι , ἀλλά καί χαίρω , καί μακάριος αὐτός λέγω . ἐπεί μέλλω λόγος ἐκτείνω καί λέγω τίς περί αὐτός διά οὗτος προλαμβάνω παρακαλέω καί ! ἀάω οὖον ] λέγω ποδαπὸς αὐτός ὁ βίος , ἀλ ἀφίημι αὐτός ὁ σύνοιδα , καί ὁ πᾶς ἐν ὁ αἵρεσις τίθημι , οὐ ἄν αἱρέω αὐτός , εἰμί μοχθηρός εἰμί καί πονηρός . δύο τίθημι περί ἀνάστασις λογισμός , εἷς μέν ὁ ἀπό ὁ προφήτης , καί οὖον παράγω προφύω ,, ἀλ αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ὁ δόξα · ἄλλος δέ , ὁ ἰσχυρός , ὁ ἀπό πρᾶγμα , ὅτι διαλέγω αὐτός ὁ Χριστός , καί κατασκευάζω καί οὗτος ἀπό λογισμός ὁ πρότερος αὐτός μαγία διηγέομαι βπνος ] ἀκριβῶς · εἶτα καί μετέ ἐγκώμιον ὁ Ἰουδαῖος · « Νύξ καί ἡμέρα , φημί , λατρεύω ἐλπίζω καταντάω . » ὥστε εἰμί καί μή εύληπτος βίος εἰμί , ὅς ροʹ τοῦτις οὐ ἐσθίω κρίνω . « τις ἄπιστος εἰμί ὅς θεός νεκρός ἐγείρω ; » καί ἄλλος λογισμός . εἰμί γάρ μή τοιοῦτος δόξα εἰμί , εἰμί γάρ μή ἀνατρέφω ἧσαν ἐν οὗτος ὁ δόγμα , νῦν δέ εἰσφέρω , τίς οὐ εἄν δέχομαι ὁ λόγος ; ὑπέρ ὁ αἵρεσις [ ʹ αὐτός ] πρεσβεύω Ἀέγει πῶς διώκω , καί οὗτος δέ κατασκευαστικός · παράγω δέ καί ὁ ἱερεύς μάρτυς , καί ὁ ἔξω Παλείς , ὅτι ἀκούω αὐτός λέγω · σκληρός εἰμί ὁ πρός κέντρον λακτίζω , καί δείκνυμι ὁ Θεός ὁ φιλανθρωπία , ὅτι διώκω ὁράω αὐτός . οὐδέ γάρ ἐγώ μόνος , φημί , εὐηργταίνω [ Σεν ] , ἀλλά καί ἕτερος πέμπω διδάσκαλος , καί δείκνυμι ὁ προφητεία ἐξέρχομαι ὁ λέγω · « ἐξαιρέω σύ ἐκ ὁ λαός καί ὁ ἔθνος . » ἄγω , καί οὕτως πείθω μή ἀναβάλλω . ὁ συνόχωκα κακός ὁ ἄπιστος δείκνυμι ὁ Σατανᾶς · ὁ σκότος , ὁ ἀγαθός ὁ πιστός · ὁ φάος , ὁ θεός , ὁ κλῆρος ὁ ἅγιος . οὐχ ἀπλόος μετανοέω παραινέω ἀλλά καί Βίον ἐπιδείκνυμι θαυμαστός . καί ὁράω , πανταχοῦ ὁ ἔθνος συμπλέκω ὁ λαός · ριʹ γάρ πάρειμι ἐκ ἔθνος εἰμί τοίνυν καί ὁ ἄλλος παιδεύω περί βίος ἀγαθός , πῶς εἄν αὐτός στάσις καί φιλονεικία ἀρχηγός γίγνομαι ; ὡς οὖν ἐγώ πιστεύω , οὗτος δεῖ καί ὁ ἀκούω ἐγώ πιστεύω ἐγώ . οὖον γάρ ἀκοή ἀπαγγέλλω λόγος ἕτερος , ἀλ ὅς ἐγώ ξκουω . οπτασία δέ εἰμί ὁ καθαρός θέα , ὁ ὑπερβαίνω ἄνθρωπος , ἅπερ[νπερ τις ἐν σάρξ εἰμί , δίχα ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ ὀφθαλμός , ρ̅ εἰμί ὁράω δυνατός . Ὅρας , πῶς ἐκτός κολακεία εἰμί ὁ λόγος αὐτός , καί ὁ πᾶς ἐπιγράφω ὁ Θεός . εἶτα ὁ παρρησία · Ἀλ οὐδέ νῦν ἀφίστημι · καί ὁ ἀσφαλής · ἀπό γάρ προφήτης ἰσχυρίζομαι . « εἰμί παθητός ὁ Χριστός , » εἰμί ἀνάστασις ὁ ἐπαγγελία . εἶδον ὁ παρρησία ὁ Φῆστος , καί ὥσπερ πάσχω τίς ἀπό θυμός ναί ὀργή , ἐπεί ὁράω αὐτός ἀεί πρός ὁ βασιλεύς ΑΕΑ λέγω , καί φημί · « μαίνη , Παῦλος . » ὁ δέ ὁ αἴτιος διδάσκω δις ὅς πρός ὁ βασιλεύς ὁ λόγος ἀποστρέφω . ὁ , « εἰμί , » ἀντί ὁ , ὅτι , εἰμί , ὅτι παθητός ὁ Χριστός , ὅτι πρῶτος ἐκ ἀνάστασις · πρῶτος γάρ οὗτος ἀνίστημι , καί οὐ ἔτι ἀποθνήσκω . ὁ γάρ ἀνίστημι δις αὐτός , ἢ διά ὁ μαθητής αὐτός , πάλιν ἀποθνῄσκω , ἠώς ὁ καθολικός ἀνάστασις Μένων . ἐνταῦθα περί ὁ σταυρός φημί , περί ὁ ἀνάτασις , ὅτι πανταχοῦ ὁ οἰκέω γίγνομαι ὁ δόγμα . ταῦτα φημί δείκνυμι ὅτι πᾶς οἶδα ὁ Ἀγρίππας , μονονού λέγω καί πρός αὐτός · ἐσθίω μέν γάρ σύ οὗτος οἶδα · ὁ γάρ ἐπάγω οὗτος εἰμί · « οὖον γάρ εἰμί ἐν γωνία πράσσω » καίτοι ἄξιος εἰμί δόξα , ἀλλά πρός ὁ ἐκεῖνος ὑπόληψις ἀφοράω , διά οὗτος εἶπον · « παρεκτός ὁ δεσμός οὗτος · » οὐ αὐτός οὖν ἀπεύχομαι ὁ δεσμός , ἢ αἰσχύνω οὗτος φημί , ἀλ ἐκεῖνος τῆ ἀσθένεια συγκαταβαίνω . μανθάνω γάρ παρά ὁ δεσπότης μή ἐπιβάλλω ἐπίβλημα ῥάκος ἄγναπτος ἐπί ἱμάτιον παλαιός · διά οὗτος οὕτως εἶπον . Δεύς τοίνυν συγκαταβαίνω . ὅταν γάρ μανθάνω φλοσοφεῖν , τότε εἶμι ὁ σίδηρος οὗτος ὁ κάλλος , καί ὁ ἀπό ὁ δεσμός περιφάνεια . Ὅρας , πῶς πάλιν ὑπέρ αὐτός ψηφίζω , καί μετά ὁ εἶπον , « μαίνη , » οἴομαι αὐτός , οὖον ὁ θάνατος , ἀλλά ὁ δεσμός , καί τελέω εἄν ἀφίημι αὐτός , « εἰμί μή Καῖσαρ ἐπικαλέω . » ἀλλά οὗτος οἰκονομικός γίγνομαι . καί ὁ μετά δεσμός ἀπέρχομαι , μέχρι δεσμός ὡς κακοῦργος , φημί . καί Ἀρίσταρχος μέχρι ποῦ συνάρχω ὁ Παῦλος , καλῶς καί χρήσιμος , πάρειμι ὁ Ἀρίσταρχος μέλλω ἅπας ἀπαγγέλλω εἰς Μακεδονία ὁ περί αὐτός ἕρκος γάρ εἰμί αὐτός ἀπό πολύς κάκωσις εἰμί [ ἀνίημι ] ὁ δεσμός , ὁ φόβος , ὁ ἄγω καί φέρω . Ὅρας , πῶς οὐδέ οὗτος κρύπτω , ὅτι βούλομαι « ἐπιμέλεια τυγχάνω . » νηστεία ἐνταῦθα ὁ ὁ Ἰουδαῖος λέγω ἡγέομαι . μετά γάρ ὁ Πεντηκοστή ἐξέρχομαι ἐκεῖθεν μετά πολύς χρόνος , χὡς ἐν αὐτός σχεδόν ὁ χειμών παραγίγνομαι εἰς ὁ μέρος ὁ Κρήτη . καί οὗτος δέ οὖον μικρός θαῦμα . ὁ διασῴζω , καί δις αὐτός ἐκεῖνος . Ὅρας ὁ ἄτυφος · ἵνα μή δόξα προφητεύω , ἀλλά ἀπό στοχασμός λέγω , « θεωρέω , » φημί · οὖον γάρ εἄν δέχομαι ὅς θεάομαι , εἰμί οὗτος εἶπον . ὥστε οὖον χρή κυριολεξία πανταχοῦ ἀπαιτέω ὁ γραφή · ἐπεί πῶς δύναμαι κύριος ἐπί πλοῖον λαμβάνω ὁ λέξις ὁ ἀντοφθαλμέω , ὅπου ἐπί ἄνθρωπος ἁρμόζω ; τουτέστι ὁ ἱστίον · ὅταν γάρ σφοδρός ἄνεμος ἢ , οὗτος χινω ἐγκόπτω ὁ ναός καί ὁ πρύμνα . ὁ μέν γίγνομαι ὑπό ὁ καιρός γίγνομαι , ὁ δέ θαῦμα μείζων , ὅτι ἐν καιρός τοιοῦτος ἐκ μέσος σῴζω ὁ κίνδυνος , αὐτός τε καί δις αὐτός ριʹ λέπω ἔτης χαλεπός ὁ χειμών , πολύς ὁ σκότος , καί ἵνα μή ἐπιλανθάνομαι καί ὁ πλοῖον διαλύω . καί ὁ σῖτος ἔρχομαι , καί πᾶς , ἵνα μή ἔχω μετά οὗτος ἀναισχυντέω