cogPG.PG125 307
vί . ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . Ἐκ δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις πλθυνόντων τῶν μαθητῶν , ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἐβραίους , ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν . Οὐκ ἐν ἐκείναις αὐταῖς ταῖς ἡμέραις · ἀλλ´ ἔτι μετ´ ἐκείνας . Ἔθος δὲ τῇ Γραφῇ οὕτω λέγειν Ἔλληνιστὰς δὲ , οἷμαι , καλεῖ τοὺς ἔλληνιστὶ φθεγγο μένους . Τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ · καθημερινὴ ἄρα διακονία ἦν ταῖς χήραις . Διακονίαν καλεῖ τὸ τῆς ἑλεημοσύνης ἔργον . Οὐκ ἦν δὲ κακίας , τὸ παρΚορᾶσθαι τὰς χήρας , ἀλλὰ ῥᾳθυμίας τῶν πολλῶν Διὸ καὶ φροντίδος εἰς μέσον καταβληθείσης , ἐπαύσατο τὸ λυποῦν . Προσκα λεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν , εἶπον · Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς , καταείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , διακονεῖν τραπέζαις . Ἐπισκέψασθε οὖν , ἀδελφοὶ , ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτὰ , πλήρεις νεύματος ἀγίου καὶ σοφίας · οὐς καταστήσομεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης . Ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν . Καὶ ἥρεσεν ὁ λόγος ἑνώπιον παντὸς τοῦ πλήβρυς , καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον , ἄνδρα πλήοο πίστεως καὶ Πνεύματος ἁγίου , καὶ Φίχιππον , καὶ Πρόχορον , καὶ Νικάνορα , καὶ Τίμωνα , καὶ Παρμενᾶν , καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα · Οὑς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν Ἀποστόλων καὶ ροσειξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας Καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἠύξανε , καὶ ἐπληθύνετο ά ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἰερουσαλὴμ σφόδρα · πολύς τε ὅχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει Οὐκ αὐτοὶ ἐκλέγονται · ἀλλὰ τῷ πλήθει τὴν ἐκλογὴν ἑπιτρέπουσιν , οἶ καὶ ὅφελον ἀπολαύειν τῆς τροστασίας αὐτῶν . Αὐτοὶ δὲ ἐκλέγονται καὶ προχειρίζονται καὶ χειροτονοῦσιν , οὐκ ἀρεστὸν ἡμᾶς καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , διακονεῖν τραπέζαις . Τῶν γὰρ μὴ ἀναγκαίων τὰ ἀναγκαῖα προτιμότερα . Ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους , πλήρεις πνεύματος . Οὐχ ἀπλῶς πνευματικοὺς αὐτούς φησιν · ἀλλὸ πλήρεις πνεύματος καὶ σοφίας . Λεγίστης γὰρ φιλοοοφίας ἦν , φέρειν κατηγορίας χηρῶν . Καὶ προσευξάμενοι , ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας . Ὅρα πῶς οὐκ ἔστι περιττός · οὐ γὰρ λέγει πῶς , ἀλλ´ ὅτι μόνον ἐχειροτονήθησαν διὰ τῆς προσευχῆς . Τοῦτο . γὰρ ἡ χειροτανία ἐστὶν , ἡ χεὶρ ἐπίκειται τοῦ ἀνδρός · τὸ δὲ πᾶν ὁ Θεὸς ἐργάζεται . Ποίαν δὲ χειροτονίαν ἐδέξαντο οὔτοι οἱ ἑπτά ; Ἀρα τῶν διακόνων ; Ἀλλὰ τῶν ΠρεσβυτέΚρων οἷμαι τὸ ὄνομα εἶναι καὶ τὸ ἀξίωμα αὐτῶν · ἀλλὰ τέως εἰς τοῦτο , εἰς τὸ διακονεῖν τοῖς πιστοῖς τὸ πρὸς τὴν χρείαν ἐχειροτονήθησαν . Καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν σφόδρα ἐν Ἱρουσαλήμ . Οὐχ
Lemmas: ὅς . ΚΕ . ϛηʹ . ἐκ δέ ὁ ἡμέρα οὗτος πλύνω ὁ μαθητής , γίγνομαι γογγυσμός ὁ Ἑλληνιστής πρός ὁ Ἑβραῖος , ὅτι παραθεωρέω ἐν ὁ διακονία ὁ καθημερινός ὁ χαίρω αὐτός . οὐ ἐν ἐκεῖνος αὐτός ὁ ἡμέρα · ἀλ ἔτι μετέ ἐκεῖνος . ἔθος δέ ὁ γραφή οὗτος λέγω Ἑλληνιστής δέ , οἴομαι , καλέω ὁ ελληνιστί φθεγγο μένος . ὁ διακονία ὁ καθημερινός · καθημέριος ἄρα διακονία εἰμί ὁ χήρα . διακονία καλέω ὁ ὁ ἐλεημοσύνη ἔργον . οὐ εἰμί δέ κακία , ὁ παρΚορᾶσθαι ὁ χήρα , ἀλλά ῥᾳθυμία ὁ πολύς Διὸ καί φροντίς εἰς μέσος καταβάλλω , παύω ὁ λυπέω . προσκα λεσάμενοι δέ ὁ δώδεκα ὁ πλῆθος ὁ μαθητής , εἶπον · οὐ ἀρεστός εἰμί ἐγώ , καταείψαντας ὁ λόγος ὁ Θεός , διακονέω τράπεζα . ἐπισκέπτομαι οὖν , ἀδελφός , ἀνήρ ἐκ σύ μαρτυρέω ἑπτά , πλήρης νεῦμα ἅγιος καί σοφία · οὖς καθίστημι ἐπί ὁ χρεία οὗτος . ἐγώ δέ ὁ προσευχή καί ὁ διακονία ὁ λόγος προσκαρτερέω . καί ἀρέσκω ὁ λόγος ἐνώπιος πᾶς ὁ πλήβρυς , καί ἐκλέγω Στέφανος , ἀνήρ πίμπλημι πίστις καί πνεῦμα ἅγιος , καί Φίχιππον , καί Πρόχορος , καί Νικάνωρ , καί Τίμων , καί Παρμενᾶς , καί Νικόλαος προσήλυτος Ἀντιοχεύς · οὖς ἵστημι ἐνώπιος ὁ ἀπόστολος καί ροσειξάμενοι ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ καί ὁ λόγος ὁ Θεός αὐξάνω , καί πληθύνω ἆ ἀριθμός ὁ μαθητής ἐν Ἱεροσόλυμα σφόδρα · πολύς τε ὄχλος ὁ ἱερός ὑπακούω ὁ πίστις οὐ αὐτός ἐκλέγω · ἀλλά ὁ πλῆθος ὁ ἐκλογή ἐπιτρέπω , οἶς καί ὀφείλω ἀπολαύω ὁ τροστασίας αὐτός . αὐτός δέ ἐκλέγω καί προχειρίζω καί χειροτονέω , οὐ ἀρεστός ἐγώ καταλείπω ὁ λόγος ὁ Θεός , διακονέω τράπεζα . ὁ γάρ μή ἀναγκαῖος ὁ ἀναγκαῖος πρότιμος . ἀνήρ ἐκ σύ μαρτυρέω , πλήρης πνεῦμα . οὐχ ἀπλόος πνευματικός αὐτός φημί · ἀλλό πλήρης πνεῦμα καί σοφία . λεγιιστημι γάρ φιλοοοφίας εἰμί , φέρω κατηγορία χήρα . καί προσεύχομαι , ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ . Ὅρας πῶς οὐ εἰμί περισσός · οὖον γάρ λέγω πῶς , ἀλ ὅτι μόνος χειροτονέω διά ὁ προσευχή . οὗτος . γάρ ὁ χειροτανία εἰμί , ὁ χείρ ἐπίκειμαι ὁ ἀνήρ · ὁ δέ πᾶς ὁ θεός ἐργάζομαι . Ποίας δέ χειροτονία δέχομαι οὔτοι ὁ ἑπτά ; Ἀρά ὁ διάκονος ; ἀλλά ὁ ΠρεσβυτέΚρων οἴομαι ὁ ὄνομα εἰμί καί ὁ ἀξίωμα αὐτός · ἀλλά τέως εἰς οὗτος , εἰς ὁ διακονέω ὁ πιστός ὁ πρός ὁ χρεία χειροτονέω . καί πληθύνω ὁ ἀριθμός ὁ μαθητής σφόδρα ἐν Ἱρουσαλήμ . οὐχ