cogPG.PG125 112
δόξῃ καὶ τμῇ ἑστεφανωμένον . σπουδάζει δεῖξαι τὰ ῥηθέντα τῷ Χριστῷ προσαρμάζοντα , καὶ φησιν τι Εἰ καὶ τὸ , Πάντα ὑπέταξεν , οὕτω δοκεῖ ἁρμόζειν αὐτῷ , καίτοι ἐδείξαμεν ὅτι πάντως καὶ τοῦτο κβήσεται . Ἀλλ´ οὖν τὸ , βραχὺ τι ἠλαττῶσθαι παρ´ ἀγγέλους , τούτῳ ἁρμόζει ἢ ἡμῖν . Καὶ γὰρ ὁ μὲν τρεῖς ἡμέρας γεγονὼς ἐν τῷ ἅδῃ ὡς ἄνθρωπος , βραχὺ ἠλάττωται τῶν ἀγγέλων , ἅτε μηδόλως θανάτοιυ ἀπαγομένων ἐκείνων · ἡμεῖς δὲ ἐπὶ πολὺ φθειρόμενοι , οὐ βραχὺ , ἀλλὰ πάμπολυ αὐτῶν ἠλαττώμεθα . Καὶ τὸ , Δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφανῶσθαι δ τὸ πάβος . ἐπαίνῳ μᾶλλον ἁρμόζει , ἢ ἡμῖν . πάθημα δὲ θανάτου εἰπὼν , τὸν ἀληθῆ θάνατον ἐδήλωσεν . Οὐ φαντασία γὰρ θανάτου , ἀλλὰ πάθημα ἦν ἐνεργόν . Ἀνέμνησε δὲ τοῦ σταυροῦ καὶ τοῦ θανάτου , ἵνα πείσῃ αὐτοὺς γενναίως φέρειν τὰς θλίψεις , εἴς τὸν Διδάσκαλον φορῶντας . Ἀλλὰ καὶ δόξα , φησὶ , καὶ τιμὴ ὁ σταυρὸς ἐκείνῳ γέγονεν · οὐκοῦν καὶ ὑμῖν αἱ θλίψεις , καὶ τὰ πάθη . Τί οὖν ἀποπηδᾶτε τῶν στεφανούντων · ἕκαστος δπὸς οὐ τοῦ δούλου ἔπαθε · σὺ ὑπὲρ αὐτοῦ οὐκ ἀνέχῃ θλιβῷναι τοῦ Δεσπότου · Ὅκως χάριτι Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται θασάτου . Οὐ γὰρ ὀφείλων ἡμῖν ὁ Θεὸς , ἀλλὰ χόριτι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἔδωκεν εἰς θάνατον , οὐχ ὑπὲρ των σιστῶν δὲ μόνον , ἀλλ´ ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἁπάσης . Ἐἰ γὰρ καὶ μὴ πάντες ἐσώθησαν , ἀλλ´ αὐτός γε τὸ αὐτοῦ πεπλήρωκε . Καλῶς δὲ εἶπε , γεύσηται . Ὥσπερ γὰρ ὄντως Ἀπογευσάμενος , οὔτω μικρὸν καὶ ἐν τῷ θανάτῳ ποιήσας διάστημα , εὐθέως ἀνέστη . Ἀοιν καὶ κατὰ τοῦσο κρείττων τῶν ἄγγελον , ὅτ , ἀνώτερος θαύτου ἐδείχθη . Ὥσπερ γὰρ ἰατρὸς παρέσκευαμένοὸν σιτίων ὁρῶν τὸν ἄῤῥωστον δεδιότα ἀπογεύσασθαι , αὐτὸς πρότερον ἀπογεύεται , ἵνα πείσῃ θαρῥῆσαι τὸν ἄῤῥωστον τὴν μετάληψιν · οὕτω καὶ ὁ´Κύριος ὁρῶν ἡμᾶς δεδιότας τὸν θάνατον , ἀπεγεύσατο τούτου , καίτοι μὴ ἕχων ἀνάγκην . Οὐ γὰρ ὑπέναιτο τούτῳ , ἀλλὰ χάρις τὸ ὅλον ἦν , ὡς ἀν δείξας τὸ μηδὲν ὄνια , κείσῃ καταθαῤῥεῖν τούτου καὶ ἡμάς . Οἱ Δὲ Κεστοριανοὶ παραποιοῦντες τὴν Γραφήν φασι · Χωρὶς Θεοῦ ὑπὲρ παντὸς γεύσηται , ἵνα συστήσωσιν , ὅτι ἐσταυρωμένῳ τῷ Χριστῷ οὐ συνῆν ἡ θεότης , ἅτε μὴ καθ´ ὑπόστασιν αὐτῷ ἡνωμένη , ἀλλὰ κατὰ αχέσιν . Πρὸς οὓς ὁρθόδοξός τις χλευάζων τὴν ἀνοησίαν αὐτῶν εἰπεν , ὅτι Ἐχέτω , ὥς φατε , ἡ Γραφὴ , καὶ οὕτας οὖν ὑπὲρ ἡμῶν ἐστι τὸ λεγόμενον . Χωρὶς γὰρ Ρερῆ ὕκὲ ῥ παντὸς ἄλλου ἀπέθανεν ὁ Κύριος , καὶ ὑκὲρ τῶν ἁγγέλων αὐτῶν , ἵνα λύσῃ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχθραν αὐτῶν , καὶ χαράν αὐτοῖς περιποιήσηται . Ἕκρεκε γὸρ αὐτῷ , δι´ ὃν τὰ πάντα . Τουτέστι , τῷ Πατρί · δι´ αὐτὸν δὲ τὰ πάγτα , τουτέστιν , αὐτδς αἴτιος πάντων . Κκὶ ὅι´ οϋ τὰ τάντα . Ὃρα τὸ , δι´ οὖ , ἐπὶ Πα τρὸς κείμανον . Οὐκ λν δ , εἰ ἐλαττώσως ἦν , καὶ τῷ
Lemmas: δόξα καί τέμνω στεφανόω . σπουδάζω δείκνυμι ὁ εἴρω ὁ Χριστός προσαρμαζοειντα , καί φημί τίς εἰμί καί ὁ , Πάν ὑποτάσσω , οὗτος δοκέω ἁρμόζω αὐτός , καίτοι δείκνυμι ὅτι πάντως καί οὗτος ἐκβαίνω . Ἀλ οὖν ὁ , βραχύς τίς ἐλασσόω παρ´ ἄγγελος , οὗτος ἁρμόζω ἢ ἐγώ . καί γάρ ὁ μέν τρεῖς ἡμέρα γίγνομαι ἐν ὁ ἁνδάνω ὡς ἄνθρωπος , βραχύς ἐλασσόω ὁ ἄγγελος , ἅτε μηδόλως θάνατος ἀπάγω ἐκεῖνος · ἐγώ δέ ἐπί πολύς φθείρω , οὖον βραχύς , ἀλλά παμπολύς αὐτός ἐλασσόω . καί ὁ , δόξα καί τιμή στεφανόω δ ὁ πάβος . ἔπαινος μᾶλλον ἁρμόζω , ἢ ἐγώ . πάθημα δέ θάνατος εἶπον , ὁ ἀληθής θάνατος δηλόω . οὖον φαντασία γάρ θάνατος , ἀλλά πάθημα εἰμί ἐνεργός . ἀναμιμνήσκω δέ ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος , ἵνα πείθω αὐτός γενναῖος φέρω ὁ θλῖψις , εἰς ὁ διδάσκαλος φοράω . ἀλλά καί δόξα , φημί , καί τιμή ὁ σταυρός ἐκεῖνος γίγνομαι · οὐκοῦν καί σύ ὁ θλῖψις , καί ὁ πάθος . τις οὖν ἀποπηδάω ὁ στεφανόω · ἕκαστος δπὸς οὖον ὁ δοῦλος πάσχω · σύ ὑπέρ αὐτός οὐ ἀνέχω θλίβω ὁ δεσπότης · ὅπως χάρις Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω θασάτου . οὖον γάρ ὀφείλω ἐγώ ὁ θεός , ἀλλά χόριτι ὁ υἱός αὐτός δίδωμι εἰς θάνατος , οὐ ὑπέρ ὁ σειστός δέ μόνος , ἀλ ὑπέρ ὁ οἰκέω ἅπας . εἰμί γάρ καί μή πᾶς σῴζω , ἀλ αὐτός γε ὁ αὐτός πληρόω . καλῶς δέ εἶπον , γεύω . ὥσπερ γάρ εἰμί ἀπογεύω , οὐτάω μικρός καί ἐν ὁ θάνατος ποιέω διάστημα , εὐθύς ἀνίστημι . ἀάω καί κατά τοῦσο ἀγαθός ὁ ἄγγελος , ὅτε , ἀνώτερος θαύτης δείκνυμι . ὥσπερ γάρ ἰατρός παρασκευάζω σιτίον ὁράω ὁ ἄρρωστος δείδω ἀπογεύω , αὐτός πρότερος ἀπογεύω , ἵνα πείθω θαρσέω ὁ ἄρρωστος ὁ μετάληψις · οὗτος καί Κούριος ὁράω ἐγώ δείδω ὁ θάνατος , ἀπογεύω οὗτος , καίτοι μή ἔχω ἀνάγκη . οὖον γάρ ὑποναίω οὗτος , ἀλλά χάρις ὁ ὅλος εἰμί , ὡς εἰς δείκνυμι ὁ μηδείς ὄνιον , κεῖμαι καταθαρσέω οὗτος καί ἡμέτερος . ὁ δέ Κεστοριανοὶ παραποιέω ὁ γραφή φημί · Χωρὶς Θεός ὑπέρ πᾶς γεύω , ἵνα συνίστημι , ὅτι σταυρόω ὁ Χριστός οὖον σύνειμι ὁ θεότης , ἅτε μή καθ´ ὑπόστασις αὐτός ἑνόω , ἀλλά κατά ἄχος . πρός ὅς ὀρθόδοξος τις χλευάζω ὁ ἀνοησία αὐτός εἶπον , ὅτι Ἔχετος , ὅς φημί , ὁ γραφή , καί οὐτάω οὖν ὑπέρ ἐγώ εἰμί ὁ λέγω . Χωρὶς γάρ Ρέρη ἄμβυξ Ῥ πᾶς ἄλλος ἀποθνῄσκω ὁ Κύριος , καί ὑκὲρ ὁ ἄγγελος αὐτός , ἵνα λύω ὁ πρός ἐγώ ἔχθρα αὐτός , καί χαρά αὐτός περιποιέω . κρέκω γόρ αὐτός , δις ὅς ὁ πᾶς . τουτέστι , ὁ πατήρ · δις αὐτός δέ ὁ πάγτα , τουτέστιν , αὐτδς αἴτιος πᾶς . Κκὶ ὅς ου ὁ Τάντα . Ὅρας ὁ , δις οὖον , ἐπί Πα τρος κειμανος . οὐ λ δ , εἰμί ἐλάττωσις εἰμί , καί ὁ