cogPG.PG125 87
τοσαύτην τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν , ὅτι περ τούτων καλῶς ἐχόντων , καὶ τὰ πνευματικὰ εὖ ἕξει . Ἔα μὴ ὁ λότος τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται . Ὁρᾷς , ὅτι προηγουμένως τοῦ κηρύγματος φροντίζει , οὐχὶ τῶν κοσμικῶν πραγμάτων · Ἄν γὰρ πιστὴ γυνὴ ἀπίστῳ συνοικοῦσα , μὴ εἴη ἐνάρετος , ἡ βλασφημία ἐπὶ τὴν πίστιν διαβαίνει . νεωτέρους ὡσαύτως παρακάλει σωφρονεῖν . Ταῖς μὲν νοωτέραις τὰς πρεσβυτέρας διδασκάλους ἐπέστησε , γυναῖκας γυναιξί · τοῖς δὲ νεωτέροις αὐτὸν τὸν Τίτον , ἄνδρα ἀνδράσι · τὸ εὐπρεπὲς γὰρ πανταχοῦ φυλάττει . Τί δὲ δεῖ παρακαλεῖν τούτους ἢ νουθετεῖν ; Σωφρονεῖν · μάλιστα γὰρ τῇ νέᾳ ἡλικίᾳ τὸ πῦρ τῶν ἀτόπων ἡδονῶν ἐνοχλεῖ , ὃ δεῖ σβεννύειν , καὶ σπεύδειν σωφρονεῖν . Περὶ πάντα σεαυτὸν παρεχόμενος τύπον καλῶν ἔργων . Διδασκέτωσαν μὲν καὶ αἱ πρεσβύτεραι τὰς νεωτέρας , καὶ σὺ δὲ αὐτὸς τοὺς νεωτέρουΠλὴν κοινὸν διδασκαλεῖον καὶ ὑπόδειγμα ἀρετῆς ἡ τοῦ σοῦ βίσυ λαμπρότης . ἔστω , οἷόν τις εἰκῶν ἀρχέτυπος πᾶσι προκειμένη τοῖς βουλομένοις ἐναπομάξασθαί τι τῶν ἐν αὐτῇ καλῶν Ἐν τῇ διδασκαλίᾳ ἀδιαφθορίαν . Ἀπὸ κοινοῦ τὸ , παρεχόμσνος , ἵνα μὴ ὧσι , φησί , διεφθαρμένα καὶ ψευδῆ ἃ διδάσκεις , ἀλλ´ ὑγιῆ , καὶ τοῦ ὁρθοῦ λόγου . ηαοῖΙαισμα . ΓΙ Λἰ]ν ἰνελῖΙε οἰ αοηεἶρίοίσε Σεμνότητα . ἵνα μηδὲν νεώτερον καὶ διαχέον τοὺς ἄφρονας ἔχῃ ἡ διδασκαλία , ἀλλὰ πάντα σεβάσμια καὶ ἄξια Θεοῦ . Λόγον ὑγιῆ , ἀκστάγνωστον . Τουτέστιν , ὀρθά δοξον , μηδὲν ἐπιλήψιμον ἔχοντα . Ἵνα ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ , μηδὲν ἔχων περὶ ὤμων φαῦλον λέγειν . Ἐξ ἐναντίας . ἢ τὸν διάβολόν φησιν , ἢ πάντα τὸν αὐτῷ ὑπηρετούμενον . Δούλους ἰδίοις δεσπόταις ὑποτάσσεσθαι , ἐν πᾶσιν εὐαρέστους εἶναι . Ὥστε ὁ τῶν ἀνδρῶν τὰς γυναῖκας διαζευγνὸς προφάσει τῆς ἐγκρατείας , καὶ Ἀούλους δεσποτῶν ἀφιστῶν προσχήματι εὐσεβείας . οὐκ ἔστιν ἀκατάγνωστος . Πολλὰς γὰρ λαβὰς πᾶσι δίδωσι , καὶ τὰ πάντων στόματα κατὰ τῆς πίστεως Ρ ἀνοίγει . Μὴ ἀντιλέγοντας , μὴ νοσφιζομένους , ἀλλὰ πίστιν πᾶσν ἐνδεικνυμένους ἀγαθήν . Ὅρα τι ἐκεῖνα ἀπαιτεῖ τοὺς δούλους , ἃ μάλιστα πάντων ἀναπαύει τοὺς δεσπότας , τὸ μὴ ἀντιλέγειν , τὸ μὴ ἀλέπτειν , ἀλλὰ πιστοὺς εἶναι . Τοῖς γὰρ βιωτικοῖς μάλισεα ταῦτα περισπούδαστα . τα τὴν θιδασκαλίσν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θοοῦ κοσμῶσιν ἐν πᾶσι . Καὶ γὰρ ἐὰν ὧσιν ο δοῦλοι τοιοῦτοι , εἰς δόξαν εἰσὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ . Ὃταν γὰρ ἴδῃ ὁ Ἔλλην τὸν ζοῦλον αὐτοῦ οὔτως ὤπὸ τοῦ Χριστιανισμοῦ παιδευθέντα , πῶς οὐ θαυμάσεται τὸ
Lemmas: τοσοῦτος ὁ κατά ὁ οἰκίον , ὅτι περ οὗτος καλῶς ἔχω , καί ὁ πνευματικός εὕω ἔχω . ἔα μή ὁ λότος ὁ Θεός βλασφημέω . ὁράω , ὅτι προηγουμένως ὁ κήρυγμα φροντίζω , οὐ ὁ κοσμικός πρᾶγμα · ἄν γάρ πιστός γυνή ἄπιστος συνοικέω , μή εἰμί ἐνάρετος , ὁ βλασφημία ἐπί ὁ πίστις διαβαίνω . νέος ὡσαύτως παρακαλέω σωφρονέω . ὁ μέν νόος ὁ πρέσβυς διδάσκαλος ἐφίστημι , γυνή γυνή · ὁ δέ νέος αὐτός ὁ Τίτος , ἀνήρ ἀνήρ · ὁ εὐπρεπής γάρ πανταχοῦ φυλάσσω . τις δέ δεῖ παρακαλέω οὗτος ἢ νουθετέω ; σωφρονέω · μάλιστα γάρ ὁ νέος ἡλικία ὁ πῦρ ὁ ἄτοπος ἡδονή ἐνοχλέω , ὅς δεῖ σβέννυμι , καί σπεύδω σωφρονέω . περι πᾶς σαυτοῦ παρέχω τύπος καλός ἔργον . Διδασκέτωσαν μέν καί ὁ πρέσβυς ὁ νέος , καί σύ δέ αὐτός ὁ νεωτέρουΠλὴν κοινός διδασκαλεῖον καί ὑπόδειγμα ἀρετή ὁ ὁ σύ Βισύ λαμπρότης . ἵστημι , οἷος τις εἰκών ἀρχέτυπος πᾶς πρόκειμαι ὁ βούλομαι ἐναπομάσσω τίς ὁ ἐν αὐτός καλός ἐν ὁ διδασκαλία ἀδιαφθορία . ἀπό κοινός ὁ , παρέχω , ἵνα μή ἵημι , φημί , διαφθείρω καί ψευδής ὁ διδάσκω , ἀλ ὑγιής , καί ὁ ὀρθός λόγος . ηαοιιαισμαω . ΓΙ Λιν ἰνελῖΙε ὁ αοηειριοισος σεμνότης . ἵνα μηδείς νέος καί διαχέω ὁ ἄφρων ἔχω ὁ διδασκαλία , ἀλλά πᾶς σεβάσμιος καί ἄξιος Θεός . Λόγος ὑγιής , ἀκστάγνωστον . τουτέστιν , ὀρθός δοκέω , μηδείς ἐπιλήψιμος ἔχω . ἵνα ὁ ἐκ ἐναντίος ἐντρέπω , μηδείς ἔχω περί ὦμος φαῦλος λέγω . ἐς ἐναντίος . ἢ ὁ διάβολος φημί , ἢ πᾶς ὁ αὐτός ὑπηρετέω . Δοῦλος ἴδιος δεσπότης ὑποτάσσω , ἐν πᾶς εὐάρεστος εἰμί . ὥστε ὁ ὁ ἀνήρ ὁ γυνή διαζεύγνυμι πρόφασις ὁ ἐγκράτεια , καί Άουλους δεσπότης ἀφίστημι πρόσχημα εὐσέβεια . οὐ εἰμί ἀκατάγνωστος . Πολύς γάρ λαβή πᾶς δίδωμι , καί ὁ πᾶς στόμα κατά ὁ πίστις Ρ ἀνοίγω . μή ἀντιλέγω , μή νοσφίζω , ἀλλά πίστις πᾶς ἐνδείκνυμι ἀγαθός . Ὅρας τίς ἐκεῖνος ἀπαιτέω ὁ δοῦλος , ὁ μάλιστα πᾶς ἀναπαύω ὁ δεσπότης , ὁ μή ἀντιλέγω , ὁ μή ἀλέπτειν , ἀλλά πιστός εἰμί . ὁ γάρ βιωτικός μαλίζω οὗτος περισπούδαστος . ὁ ὁ θιδασκαλίσν ὁ σωτήρ ἐγώ θοός κοσμέω ἐν πᾶς . καί γάρ ἐάν ἵημι ὁ δοῦλος τοιοῦτος , εἰς δόξα εἰμί ὁ χριστιανισμός . ὅταν γάρ ὁράω ὁ Ἕλλην ὁ ζοιαλλω αὐτός οὔτως ὁράω ὁ χριστιανισμός παιδεύω , πῶς οὖον θαυμάζω ὁ