cogPG.PG125 533
χρόνον , ὡς ἐν αὐτῷ σχεδὸν τῷ χειμῶνι παραγενέσθαι εἰς τὰ μέρη τῆς Κρήτης . Ἰδοὺ προφητεύει καὶ νῦν ὁ Παῦλος , ναυαγῆσαι λέγων αὐτοῖς , [ καὶ οὖ γέγονεν αὐτοῖς , ] μετὰ ζημίας ψυχῶν τὸ ναυάγιο · κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ . Τοῦτο μὲν γὰρ , ὅσον κατὰ τὴν φύσιν τοῦ πράγματος , ἐγένετο ἂν , εἰ μὴ ὁ Θεὸς διέσωσε . Διὰ´ αὐτὸν γὰρ καὶ ἐκείνους σωθῆναι ἐποίησεν . Οὐ προσέχει τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις ὁ ἑκατοντάρχης , πειθόμενος μᾶλλον τοῖς ἐμπείροις ἔχουσι πρὸς τὸ πλεῖν , ἢ ἐπιβάτῃ ἀπείρῳ ναυτικῆς · καὶ ἐκ τούτου διδάσκει , ὅτι γνώμης ἐστὶ , καὶ οὐ τύχης , τὸ ἁμάρτημα . Ὅτι γὰρ ἔστι κατὰ φύσιν ἐκφυγεῖν τὸν κίνδυνον , αὕτη ἡ πεῖρα διδάσκει , μὴ κατα κρημνίζειν ἑαυτόν τινα , ὡς ἀναμφιβόλως τοῦ πράγματος κίνδυνον φέροντος , τῆς τύχης καὶ εἰμαρμένης ἐπὶ τῶν προὔπτων κοιμωμένης · ἢ γρηγορούσης μὲν , μηδὲν δὲ δυναμένης ἀντιπράξασθαι κατὰ τῆς πρραιοέσεως τῶν ἀνθρώπων , καθ´ ἡν ἂν βούλωνται τὰ ἐφ´ αὐτοῖς πράγματα ἄγουσι καὶ φέρυυσιν , ὡς καὶ οἱ σὺν τῷ Παύλῳ ἐκδημοῦντες . Οὕτω γὰρ κατὰ προαίρεσιν ἔπραττον , ὅτι εὐθέως ἐπιτηδείου ἐπιτυχόντες ἀνέμου , χαίροντες διήνυον τὸν πλοῦν . Ἰστέον δὲ , ὅτι « τὸ ἀντοφθαλμεῖν , » ἐπὶ πλοίου λέγειν , οὐκ ἔστι κυριολεξίας · τοῦτο γὰρ ἐπὶ ἀνθρώπου μόνον ἀρμόζει . Ὥστε οὐ δεῖ κυριολεκτεῖν ἀπαιτεῖν ἀεὶ τὴν Τραφήν . « Σφοδρῶς δέ . » Τὸ μὲν οὖν γενόμενον ναυάγιον , ἀπὸ τοῦ καιροῦ ἐγένετο , ἐπειδὴ μέγας ὁ χειμών · τὸ δὲ θαῦμα μεῖζον , ὅτι καιρῷ τοιούτῳ ἐκ μέσων ἐσώθησαν τῶν κινδύνων αὐτός τε ὁ Ἀπάστολος , καὶ δι´ αὐτὸν οἱ λοιποί · ὥστε οὐ διέμευσται . « Καὶ ἰδοὺ κενάρισται , » Ἐντεῦθεν δείκνυται ψευδὲς τὸ παρ´ Ὁμήρῳ εἰρημένον · Μρφαν δ´ οὔ τινά φημι πεφυγμένον ἔμμεναι ἀ - [ ρῶν . Οὐ κακὸν οὐδὲ μέν ἐσθλὸν , ἐπὴν τὰ πρῶτα γέ´ [ νηται . Τουτέστιν Ἀδύνατον ἐκφυγεῖν τὴν τοῦ θανάτου εἰμαρμένην , ἅμα τῇ γεννήσει ὁρίζουσαν τοῦ ἀνθρώπου τὸν θάνατον . Ἰδοὺ γὰρ , εἰ μὴ διὰ Παύλου [ ἐσώθησαν [ , πάντες εἶχον ἐν τῷ πλοίῳ ἀπολέσθαι τοῦ Θεοῦ τούτους Κῥυσαμένου , τιμῇ τοῦ δικαίου . Ἔπειτα δὲ εἰ εἰμαρμένα Ἐν τὸ πάντας ἀπολέσθαι , εἶχεν ἂν καὶ ὁ Παῦλος ἀπο λέσθαι · φησὶ γάρ · « Οὐ κακὸν , οὐδὲ μὲν ἐσθλόν . » Ἔδει γὰρ τοὺς καλοὺς καὶ τοὺς κακοὺς , ἐν ἑνὶ κισόντας πτώματι ἀναμφίβολον φέροντι θάνατον , ἀποθανεῖν . Ἀλλὰ τοὐναντίον δείκνυται νῦν · ὅτι ὁ δίκαιος ἐσώζετο ἐξ ὁμολογουμένου κινδύνου , καί τοι πάντων τῶν σὺν αὐτῷ ἀποθνησκόντων · οὕτω γὰρ ἦν τῷ Θεῷ δόξαν . Φησὶ γάρ · « δοὺ κεχάρισταί σοι ὁ
Lemmas: χρόνος , ὡς ἐν αὐτός σχεδόν ὁ χειμών παραγίγνομαι εἰς ὁ μέρος ὁ Κρήτη . ἰδέ προφητεύω καί νῦν ὁ Παῦλος , ναυαγέω λέγω αὐτός , [ καί οὖον γίγνομαι αὐτός , ] μετά ζημία Ψυχή ὁ ναυάγιο · κατά ὁ λόγος αὐτός . οὗτος μέν γάρ , ὅσος κατά ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα , γίγνομαι εἄν , εἰμί μή ὁ θεός διασῴζω . Διά αὐτός γάρ καί ἐκεῖνος σῴζω ποιέω . οὖον προσέχω ὁ ὑπό ὁ Παῦλος λέγω ὁ ἑκατοντάρχης , πείθω μᾶλλον ὁ ἔμπειρος ἔχω πρός ὁ πλέω , ἢ ἐπιβάτης ἤπειρος ναυτικός · καί ἐκ οὗτος διδάσκω , ὅτι γνώμη εἰμί , καί οὖον τυγχάνω , ὁ ἁμάρτημα . ὅτι2 γάρ εἰμί κατά φύσις ἐκφεύγω ὁ κίνδυνος , οὗτος ὁ πείρω διδάσκω , μή κατά κρημνίζω ἑαυτοῦ τις , ὡς ἀναμφιβόλως ὁ πρᾶγμα κίνδυνος φέρω , ὁ τυγχάνω καί εἴμαρμαι ἐπί ὁ προπέτομαι κοιμάω · ἢ Γρηγορούσης μέν , μηδείς δέ δύναμαι ἀντιπράσσω κατά ὁ πρραιοέσεως ὁ ἄνθρωπος , καθ´ ἐάν εἄν βούλομαι ὁ ἐφίημι αὐτός πρᾶγμα ἄγω καί φερυυς , ὡς καί ὁ σύν ὁ Παῦλος ἐκδημέω . οὕτως γάρ κατά προαίρεσις πράσσω , ὅτι εὐθύς ἐπιτήδειος ἐπιτυγχάνω ἄνεμος , χαίρω διανύω ὁ πλόος . ἰστέον δέ , ὅτι « ὁ ἀντοφθαλμέω , » ἐπί πλοῖον λέγω , οὐ εἰμί κυριολεξία · οὗτος γάρ ἐπί ἄνθρωπος μόνος ἁρμόζω . ὥστε οὖον δεῖ κυριολεκτέω ἀπαιτέω ἀεί ὁ τρέφω . « σφοδρός δέ . » ὁ μέν οὖν γίγνομαι ναυάγιον , ἀπό ὁ καιρός γίγνομαι , ἐπεί μέγας ὁ χειμών · ὁ δέ θαῦμα μείζων , ὅτι καιρός τοιοῦτος ἐκ μέσος σῴζω ὁ κίνδυνος αὐτός τε ὁ Ἀπάστολος , καί δις αὐτός ὁ λοιπός · ὥστε οὖον διεμευειμι . « καί ἰδού κεναριειμι , » ἐντεῦθεν δείκνυμι ψευδής ὁ παρ´ Ὅμηρος εἴρω · Μρφαν δδʹ οὖον τις φημί φεύγω εἰμί ὅς - [ ῥόος . οὖον κακός οὐδέ μέν ἐσθλός , ἐπήν ὁ πρῶτος γίγνομαι [ νέομαι . τουτέστιν ἀδύνατος ἐκφεύγω ὁ ὁ θάνατος λέγω , ἅμα ὁ γεννάω ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος ὁ θάνατος . ἰδέ γάρ , εἰμί μή διά Παῦλος [ σῴζω [ , πᾶς ἔχω ἐν ὁ πλοῖον ἀπόλλυμι ὁ Θεός οὗτος Κῥυσαμένου , τιμή ὁ Δίκαιος . ἔπειτα δέ εἰμί λέγω ἐν ὁ πᾶς ἀπόλλυμι , ἔχω εἄν καί ὁ Παῦλος ἀπος λανθάνω · φημί γάρ · « οὖον κακός , οὐδέ μέν ἐσθλός . » δέω γάρ ὁ καλός καί ὁ κακός , ἐν εἷς κίω πτῶμα ἀναμφίβολος φέρω θάνατος , ἀποθνῄσκω . ἀλλά ἐναντίος δείκνυμι νῦν · ὅτι ὁ δίκαιος σῴζω ἐκ ὁμολογέω κίνδυνος , καί ὅς πᾶς ὁ σύν αὐτός ἀποθνῄσκω · οὗτος γάρ εἰμί ὁ Θεός δόξα . φημί γάρ · « δήω χαρίζω σύ ὁ