cogPG.PG125 594
χωρῶν ἐπὶ τὸ αἰτεῖν , ἕχει καὶ τὴν ἐπαγγελίαν ἀκεραίαν , μηδενὸς ἀστοχῶν τῶν αἰτουμένων . Εἰ δέ τις ἔξω χωρήσας τοῦ σκοποῦ τῆς παραδοθείσης αἰτήσεως δόξει αἰτεῖν , οὐχὶ αἰτῶν ὃν δεῖ τρόπον , οὗτος οὐδὲ αἰτεῖ · διὸ καὶ οὐδὲ λήψεται , Ὡς γὰρ διδασκάλου , φέρε , γραμματικοῦ ἐπαγγελλομένου πάντα τὸν προσιόντα αὐτῷ διδάξαι τὴν τῶν γραμματικῶν ἐπιστήμην , αὐτὸς δὲ ἐκμελῶς προσέλθῃ , καὶ μὴ συντείνας ἑαυτὸν ὁ μαθητιῶν πρὸς τὴν τῶν ἐπηγγελμένων ἀνάληψιν , εἶτα ὅμοιος ἀποφανθείη τῇ ἐκμελείᾳ , ἄρά γε δικαίως ἄν τις ψεύδους αὐτὸν γράψεται τὸν διδάσκαλον ; Οὐ σῶφρον οὗτος ποιῶν . Οὐ γὰρ προσῆλθεν ὁ μέλλων μανθάνειν ὡς ὁ διδάσκαλος προετρέψατο . Καὶ πῶς δὲ , ἢ τί ἐχρῆν αἰτεῖν ; εἴποι τις ν Αὐτοῦ τοῦ τὴν ἐπαγγελίαν ποιησαμένου ἐπάκουσον · « Αἰτεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ . » Δῆλον οὖν ὡς ὅ γε οὕτως αἰτῶν , καὶ προηγουμένως περὶ τοιούτων , οὐδὲ τῶν Κλλων ἀστοχήσει · ὧν ὁ λαμβάνων οὐκ ἔξω πεσεῖται τῆς ἐαυτοῦ σωτηρίας . Ὁ δὲ ἐπιβλαβῶς καὶ ἐπιζημίως αἰτῶν , οὐχ ἕξει παρέχοντα τοῦτον , παρ´ οὗ « πᾶσα δόσις ἀγαθή . » Ἀλλὰ καὶ γνῶσιν [ είαν αἰτῶν , καὶ μὴ λαμβάνων , ἤ τι πνευματικὸν χάρισμα διὰ φιληδονίαν αἰτῶν , οὐ λήψεται . Κακῶς γὰρ αἰτεῖ [ καὶ . κακὸν ἐπ´ ἀπωλείᾳ ἑαυτοῦ ] · καὶ Θεὸς κακῶν πάροχος οὐκ ἔστιν . « Μοινοὶ καὶ μοιχαλίδες , οὐκ οἴδατε ὅτι ἡ φιλία τοῦ κόσμου ἔχθρα τοῦ Θεοῦ ἐστιν ; Ὃς ἂν οὖν βουληθῇ φίλος εἶναι τοῦ κόσμου , ἐχθρὸς τοῦ Θεοῦ καθίσταται . » Ἐπειδὴ ἀνωτέρω μικρὸν διήλεγξέ τινας ψευδοσόφους , τὴν θείαν καταπορνεύοντας Γραφὴν , καὶ ἐνδιαστρόφως αὐτῇ χρωμένους πρὸς τὸ ἑαυτῶν βούλημα [ να ἔχωσιν ἐκ τούτου ἐφόδισν τῆς ἑαυτῶν ἐνηδόνου ζωῆς ] , τοῦτο δὲ οὐκ ἄλλο τί ἐστι τὸ κακὸν , ἢ ἀλαζονείας εἶδος · διὰ τοῦτο νῦν ἐμβριθεστέρως πρόεισι [ καὶ ἀλλοτριώτερον τῆς ἑαυτοῦ πραϋτητος κέχρηται τοῖς ὀνειδιστικοῖς λόγοις ] , μοιχοὺς καὶ μοιχαλίδας ἀποκαλῶν τοὺς τοιούτους τοιούτοις σχεδὸν κεχρημένος ἐλέγχοις · Εἰπέ μοι , μάταιε , σοφὸν σεαυτὸν ἀποφαίνειν βούλει · Καὶ πόθεν ὑμῖν τὸ μετ´ ἔριδος καὶ διηνεκοῦς πολέμου ζῆν , καὶ τὸ ἀεὶ προσπεφυκέναι τοῖς παροῦσι , καὶ τὸ ἡδὺ τοῦ παρόντος βίου διώκειν [ ἀμεταστρεπτί ] ; Οὐκ ἔστι τοῦτο σοφῶν , ἀλλὰ χυδαίων ἀνδρῶν , καὶ πρὸς τὴν φιλίαν τοῦ κόσμου ἀποκλινάντων · ὄ καὶ μοιχοὺς ὑμᾶς δείκνυσιν [ τοῦ ἐναποθέτου , καὶ θείου , καὶ σώφρονος κάλλους , τὸ δημῶδες προτιμῶντας , καὶ βέβηλον , καὶ αἰσχρὸν , καὶ τῇ πρὸς τὸν παρόντα προσπαθείᾳ τὴν πρὸς Θεὸν ἱχθραν ἐπαναιρουμένους ] . « σὐκ οἴδατε , ὅτι ἡ τοῦ κόσμου φιλία Κχθρα εἰς Θόν ἐστιν , » ἀλλοτριοῦσα τῆς θείας φιλίας , καὶ ἐχθροὺς ἀποφαίνουσα ; Κόσμον γὰ ἐνταῦθα [ πᾶσαν ] τὴν ὑλικὴν ζωὴν ἀποκαλεῖ , ὡς ητέρα τῆς φθορᾶς , ἧς ὁ μετασχεῖν σπεύδων ἐχθρὸς γίνεται τοῦ Θεοῦ [ ὰ γὰρ τὴν περὶ τὰ ἀνωφελῆ οτουδὴν ὀλιγώρως
Lemmas: χώρα ἐπί ὁ αἰτέω , ἕχω καί ὁ ἐπαγγελία ἀκέραιος , μηδείς ἀστοχέω ὁ αἰτέω . εἰμί δέ τις ἔξω χωρέω ὁ σκοπός ὁ παραδίδωμι αἴτησις δοκέω αἰτέω , οὐ αἰτέω ὅς δεῖ τρόπος , οὗτος οὐδέ αἰτέω · διό καί οὐδέ λαμβάνω , ὡς γάρ διδάσκαλος , φέρω , γραμματικός ἐπαγγέλλω πᾶς ὁ πρόσειμι αὐτός διδάσκω ὁ ὁ γραμματικός ἐπιστήμη , αὐτός δέ ἐκμελῶς προσέρχομαι , καί μή συντείνω ἑαυτοῦ ὁ μαθητιάω πρός ὁ ὁ ἐπαγγέλλω ἀνάληψις , εἶτα ὅμοιος ἀποφαίνω ὁ ἐκμέλεια , ἄρα γε δικαίως ἄν τις ψεῦδος αὐτός γράφω ὁ διδάσκαλος ; οὖον σώφρων οὗτος ποιέω . οὖον γάρ πρόσειμι ὁ μέλλω μανθάνω ὡς ὁ διδάσκαλος προτρέπω . καί πῶς δέ , ἢ τίς χρή αἰτέω ; εἶπον τις Ν αὐτός ὁ ὁ ἐπαγγελία ποιέω ἐπακούω · « αἰτέω ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί ὁ δικαιοσύνη αὐτός . » Δῆλος οὖν ὡς ὅς γε οὕτως αἰτέω , καί προηγουμένως περί τοιοῦτος , οὐδέ ὁ Κλών αστοχώ · ὅς ὁ λαμβάνω οὐ ἔξω πίπτω ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία . ὁ δέ ἐπιβλαβῶς καί ἐπιζήμιος αἰτέω , οὐ ἔχω παρέχω οὗτος , παρ´ ὅς « πᾶς δόσις Ἀγαθή . » ἀλλά καί γνῶσις [ οἰδάνω αἰτέω , καί μή λαμβάνω , ἤ τίς πνευματικός χάρισμα διά φιληδονία αἰτέω , οὖον λαμβάνω . Κακῶς γάρ αἰτέω [ καί . κακός ἐπι ἀπώλεια ἑαυτοῦ ] · καί θεός κακός πάροχος οὐ εἰμί . « μοινεω καί μοιχαλίς , οὐ οἶδα ὅτι ὁ φίλιος ὁ κόσμος ἔχθρα ὁ Θεός εἰμί ; ὅς εἄν οὖν βούλομαι φίλος εἰμί ὁ κόσμος , ἐχθρός ὁ Θεός καθίστημι . » ἐπεί ἀνωτέρω μικρός διαλέγω τις ψέυδοσοφος , ὁ θεῖος καταπορνεύω γραφή , καί ἐνδιάστροφος αὐτός χράω πρός ὁ ἑαυτοῦ βούλημα [ νάω ἔχω ἐκ οὗτος ἐφόδισν ὁ ἑαυτοῦ ἐνήδονος ζωή ] , οὗτος δέ οὐ ἄλλος τίς εἰμί ὁ κακός , ἢ ἀλαζονεία εἶδος · διά οὗτος νῦν ἐμβριθής πρόειμι [ καί ἀλλότριος ὁ ἑαυτοῦ πραυτητη χράομαι ὁ ὀνειδιστικός λόγος ] , μοιχός καί μοιχαλίς ἀποκαλέω ὁ τοιοῦτος τοιοῦτος σχεδόν χράομαι ἐλέγχω · ἐπές ἐγώ , μάταιος , σοφός σαυτοῦ ἀποφαίνω βούλομαι · καί πόθεν σύ ὁ μετέ Ἔρις καί διηνεκής πόλεμος ζῶ , καί ὁ ἀεί προσφύω ὁ πάρειμι , καί ὁ ἡδύς ὁ πάρειμι βίος διώκω [ ἀμεταστρεπτί ] ; οὐ εἰμί οὗτος σοφός , ἀλλά χυδαῖος ἀνήρ , καί πρός ὁ φίλιος ὁ κόσμος ἀποκλίνω · ὅς καί μοιχός σύ δείκνυμι [ ὁ ἐναπόθετος , καί θεῖον , καί σώφρων κάλλος , ὁ δημώδης προτιμάω , καί βέβηλος , καί αἰσχρός , καί ὁ πρός ὁ πάρειμι προσπάθεια ὁ πρός θεός ἱχθραν ἐπαναιρέω ] . « συ οἶδα , ὅτι ὁ ὁ κόσμος φίλιος Κχθρα εἰς θον εἰμί , » ἀλλοτριόω ὁ θεῖος φίλιος , καί ἐχθρός ἀποφαίνω ; Κόσμος γε ἐνταῦθα [ πᾶς ] ὁ ὑλικός ζωή ἀποκαλέω , ὡς ἕτερος ὁ φθορά , ὅς ὁ μετέχω σπεύδω ἐχθρός γίγνομαι ὁ Θεός [ ά γάρ ὁ περί ὁ ἀνωφελής οτουδη ὀλίγωρος