cogPG.PG125 65
ΟΑΡΙΤ ΙΗΙ . Μή κοτε δῷ αὐτοῖς ὁ Θεὸς μετάνοιαν , εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας . Ἱως , φησὶν , ἔσται τις διόρἂωσις . Τὸ δὲ , ἴσως , ἐπὶ τῶν ἀδήλων ἐστὶ καὶ ἀμφι.ἄάλων . Ὥστε τῶν μὲν προδήλως ἀνιάτων ἀφίστασθαι χρή · τοὺς δὲ ἀμφιβόλους πειρᾶσθαι διορθοῦν . Ὅρα δὲ πῶς διδάσκων ταπεινοφρονεῖν , οὐκ εἶπε , μήποτε δυνηθῇς , ἀλλὰ , μήποτε δῷ αὐτοῖς Κύριος ἁνανῆψαι . Κἂν γένηταί τι , φησὶ , τοῦ Κυρίου ἐστὶ , σὺ μὴ ἐπαίρου . Ὥστε κἂν πείσωμέν τινα καὶ ἡμελς , μὴ λοντζώμεθα ὡς αὐτοὶ πείθομεν . Καὶ ἀνανήψωσιν ἐκ τῆς τοῦ διαβάλου παγίδος . Ταῦτα μὴ περὶ δογμάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ θίου . νόσῳ Τῇ τῆς παγίδι γὰρ τοῦ διαβόλου εἰσὶν οἱ ἄνθρωποι , οὐ δογμάτων ἕνεκεν , ἀλλὰ καὶ βίου . ὥστε καὶ ποὺς περὶ τὸν βίον σφαλλομένους ἀνεξικάκως διορθοῦσθαι δεῖ . Ὡς γὰρ ὁ στρουθὸς , κἂν ἐξ ἑνὸς μέρους , τοῦ ποδὸς λέγω , κατέχηται , ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν ἐστὶ τοῦ τὴν παγίδα στήσαντος · οὕτω καὶ ἡμεῖς , κἂν μὴ ἐξ ἀμφοῖν , πίστεως λέγω καὶ βίου , κατεχώμεθα , ἀλλ´ ἐκ τοῦ βίου μόκου , ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν ἐσμὲν τοῦ διαβόλου . Ἐζόωγρημένοι ὑπ´ αὐτοῦ εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα . Ἐν πλάνῃ , φησὶς νήχονται · ἀλλὰ ζωγρηθέντες ὑπὸ Θεοῦ εἰς · τὸ ἐκείνου θέλημα , τουτέστι τοῦ Θεοῦ ἴσως ἀνανήψουσιν ἀπὸ τῶν ὑδάτων τῆς πλάνης . Ρέλημα δὲ τοῦ Θεοῦ , οὐ τὸ πιστεύειν μόνον . ἀλλὰ καὶ τὸ βιοῦν ὁρθῶς . Ὅστε καὶ περὶ βίου ταῦτα νόει , μὴ μόνον περὶ δογμάτων . Τινὲς δὲ τὸ , ἐξωγρημένοι ὑπ´ αὐτοῦ , τοῦ διαβόλου ἐνόησαν , καὶ τὰ ἑξῆς ὡσαύτως . ΚΕΦΑΛ . Γʹ . οῦτο δέ γίνωσκε , ὅτι ἑν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί . Ἐπειδὴ πολλοὶ πονηροὲ κατὰ τοὺς τότε καιροὺς ἦσαν , ἵνα μὴ θορυβῆται ὁ Τιμόθεος ἐπὶ τούτοις , προεῖπε μὲν αὐτῷ , ὅτι Ἐνμεγάλῃ οἰκίᾳ , καὶ τὰ ἑξης · λέγει δὲ καὶ νῦν ὅτε μετὰ ταῦτα ἔσονται . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἐπὶ Μωϋσέως Ἰαννῆς καὶ Ἰαμβρῆς ἦσαν . Ὥστε οὐ κενοφανὲς τὸ πρᾶγμα , οὐδὲ μέχρι σοῦ στήσεται . Μὴ τοίνυν δυσχέραινε . Καιροὶ δὲ χαλεποὶ , τουτέστι πάνυ πονηροί . Οὐ περὶ ἡμερῶν δὲ τοῦτο νοητέον,τίς γὰρ πονηρία ἡμέρας ; ] ἀλλὰ περὶ τῶν ἑν ταῖς ἡμέραις πονηρῶν καὶ πραγμάτων καὶ ἀνθρώπων . Καὶ ἡμεῖς ἂν τῇ συνηθείᾳ οὕτω λέγομεν καιροὺς πονηροὺς καὶ οὐ πονηροὺς , ἀπὸ τῶν ἐν αὐτοῖς συμβαινόντων πραΚγμάτων , ἢ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων Ἔσονται γὸρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι . Εὐθὸς τὸ πάντων αἰτιον τῶν κακῶν τίθησι , τὸ μὴ τὰ τοῦ πλησίον , ἀλλὰ τὰ αὐτοῦ μόνου σκοπεῖν . φλαυτος γὰρ ὁ ἑαυτὸν μόνον φιλῶν · ἐξοὗ συμβαίνει τὸ μηδὲ εαυτὸν φιλεῖν . Ὧσπερ γὰρ ἐν τοῖς μέλεσιν ἡ τοῦ ἐνὸς βλάβη καὶ εἰς τὰ λοιπὰ διαβαίνει , καὶ ἐπὶ τῶν οἰκοδομημάτων ὡσαύτως · οὔτω καὶ ἐν τῇ Ἐκκλησίφ , ὁ ἀμελῶν τοῦ ἀδελφοῦ , καὶ ἑαυτὸν μόνον τημελῶν , καὶ ἑαυτῷ λυμαίνεται .
Lemmas: ΟΡ Ι . μὴ ποτός δίδωμι αὐτός ὁ θεός μετάνοια , εἰς ἐπίγνωσις ἀλήθεια . ἰός , φημί , εἰμί τις διόρἂωσις . ὁ δέ , ἴσως , ἐπί ὁ ἄδηλος εἰμί καί ἀμφίαλος . ὥστε ὁ μέν πρόδηλος ἀνίατος ἀφίστημι χρή · ὁ δέ ἀμφίβολος πειράω διορθόω . Ὅρας δέ πῶς διδάσκω ταπεινοφρονέω , οὐ εἶπον , μήποτε δύναμαι , ἀλλά , μήποτε δίδωμι αὐτός Κύριος ἁνανήφω . κἀν γίγνομαι τίς , φημί , ὁ κύριος εἰμί , σύ μή ἐπαίρω . ὥστε κἀν πείθω τις καί ἡμελς , μή λοντζώμεθα ὡς αὐτός πείθω . καί ἀνανήφω ἐκ ὁ ὁ διαβάλλω παγίς . οὗτος μή περί δόγμα μόνος , ἀλλά καί περί θίου . νόσος ὁ ὁ παγίς γάρ ὁ διάβολος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὖον δόγμα ἕνεκα , ἀλλά καί βίος . ὥστε καί πούς περί ὁ βίος σφάλλω ἀνεξίκακος διορθόω δεῖ . ὡς γάρ ὁ στρουθός , κἀν ἐκ εἷς μέρος , ὁ πούς λέγω , κατέχω , ὑπό ὁ ἐξουσία εἰμί ὁ ὁ παγίς ἵστημι · οὗτος καί ἐγώ , κἀν μή ἐκ ἄμφω , πίστις λέγω καί βίος , κατέχω , ἀλ ἐκ ὁ βίος Μόκου , ὑπό ὁ ἐξουσία εἰμί ὁ διάβολος . Ἐζόωγρημένοι ὑπό αὐτός εἰς ὁ ἐκεῖνος θέλημα . ἐν πλάνη , φημί νήχω · ἀλλά ζωγρέω ὑπό Θεός εἰς · ὁ ἐκεῖνος θέλημα , τουτέστι ὁ Θεός ἴσως ἀνανήφω ἀπό ὁ ὕδωρ ὁ πλάνης . Ρέλημα δέ ὁ Θεός , οὖον ὁ πιστεύω μόνος . ἀλλά καί ὁ βιόω ὀρθῶς . ὅστε καί περί βίος οὗτος νοέω , μή μόνος περί δόγμα . Τινές δέ ὁ , ἐξωγρημένοι ὑπό αὐτός , ὁ διάβολος νοέω , καί ὁ ἑξῆς ὡσαύτως . ΚΕ . γε . οῦτο δέ γιγνώσκω , ὅτι ἑν ἔσχατος ἡμέρα ἐνίστημι καιρός χαλεπός . ἐπεί πολύς πονηρός κατά ὁ τότε καιρός εἰμί , ἵνα μή θορυβέω ὁ Τιμόθεος ἐπί οὗτος , προεῖπον μέν αὐτός , ὅτι Ἐνμεγάλῃ οἰκίον , καί ὁ ἑξῆς · λέγω δέ καί νῦν ὅτε μετά οὗτος εἰμί . ἀλλά μήv καί ἐπί Μωϋσῆς Ἰαννῆς καί Ἰαμβρῆς εἰμί . ὥστε οὖον κενοφανής ὁ πρᾶγμα , οὐδέ μέχρι σύ ἵστημι . μή τοίνυν δυσχεραίνω . Καιρός δέ χαλεπός , τουτέστι πάνυ πονηρός . οὖον περί ἡμέρα δέ οὗτος νοητέον,τίς γάρ πονηρία ἡμέρα ; ] ἀλλά περί ὁ ἑν ὁ ἡμέρα πονηρός καί πρᾶγμα καί ἄνθρωπος . καί ἐγώ εἄν ὁ συνήθεια οὗτος λέγω καιρός πονηρός καί οὖον πονηρός , ἀπό ὁ ἐν αὐτός συμβαίνω πράγμα , ἢ ἀπό ὁ ἄνθρωπος εἰμί γόρ ὁ ἄνθρωπος φίλαυτος . εὐθός ὁ πᾶς αἴτιος ὁ κακός τίθημι , ὁ μή ὁ ὁ πλησίος , ἀλλά ὁ αὐτός μόνος σκοπέω . φλαυος γάρ ὁ ἑαυτοῦ μόνος φίλος · εξού συμβαίνω ὁ μηδέ ἑαυτοῦ φιλέω . ὡς γάρ ἐν ὁ μέλος ὁ ὁ εἷς βλάβη καί εἰς ὁ λοιπάς διαβαίνω , καί ἐπί ὁ οἰκοδόμημα ὡσαύτως · οὐτάω καί ἐν ὁ Ἐκκλησίφ , ὁ ἀμελής ὁ ἀδελφός , καί ἑαυτοῦ μόνος τημελέω , καί ἑαυτοῦ λυμαίνομαι .