cogPG.PG125 397
ἐπειδὴ ὅταν ἑαυτοῖς προσέχωμεν , τότε καὶ τὸ ποίμνιον κερδαίνει . Ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον ἔθετο ἐπισκόπους . Παρὰ τοῦ Πνεύματος τὴν χειροτονίαν ἔχετε , φησί . Σημειωτέον δὲ , ὅτι οὓς ὀπίσω ἐκάλεσε πρεσβυτέρους , ὦδε ἐπισκόπους καλεῖ · ἤτοι διὰ τὸ καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἀνάγκην ἔχειν ἐποπτεύειν τὰ τῆς ἐκκλησίας λογικὰ ποίμνια , μέ τις ἀσθενῇ τῇ πίστει , μή τις πεινᾷ ἢ διψᾷ , ἢ ἐλέγχου καὶ ἐπιστροφῆς δεῖται , κατὰ τὸ , Ἔλεγξον , ἐπιτίμησον , παρακάλεσον · ἢ καὶ ἐπισκόπους ὧδε τοῦς ἐπισκόπους λέγει . Ἢν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἷματος . Οὐχ ὑπὲρ μικρῶν , φησὶν , ὁ κίνδ.νος · εἴγε τοῦ ἰδίου αἴματος ἐκεῖνος οὐκ ἐφείσατο Ἵνα γὰρ ἐχθροὺς καταλλάξῃ , καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεε · σὺ δὲ φίλους γενομένους ἰσχύεις κατασχεῖν εἶφμΔοΙ Ιiο εο εηφοίηὶ ΠοΑΡερετοῖι . Ναι ὡἸῖλῆοο 2ΠΗὲ · ἰ τεΓΟ αΙΙλοοε ΔΙΙ ΙαΙΟε ερ ρΟΙρε ΓυιΙΗΦΤω . Ἐγὼ γὰρ οἷδα τοῦτο , ὅτι ἑλεύσονται · μετὰ τὴν ἄφιξίν μουὶ λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς , μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου · Καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνὸρες λαλοῦντες διεστραμμένα , τοῦ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν . Διὸ γρηγορεῖτε , μνημονεύοντες ὅτι τριετείσν · αοόκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην · νουθετῶν Ἐνα ἄκαστον . Λιπλοῦν τὸ κακὸν , ὅτι τε αὐτὸς οὐ πάρεστι , καὶ ὅτι ἔτεροι ἐπιθήσονται , καὶ τὸ χαλεπώτερον , ἐξ ὑμῶν αὐτῶν . Τὸ βαρὺ , ὅταν ἐμφύλιος ὁ πόλεμος ἧ . Ἀπεσπχν τοὺς αθητὰς ὀπίσω αὐτῶν , Ὁ γὰρ τῷν αἱρετικῶν σκοπὸς σπουδάζει , οὐ τῷ Κυρίῳ , ἀλλ´ ἑαυτοῖς περιποιῆσαι λαὸν , ἴνα ἑαυτοῖς καυχῶνται ἐμφερομένου αὐτοῖς τοῦ ὀνόματος τῶν αἱρετικῶν ἰνα ἐἔ αὐτοῦ χρηματίσωσιν · οἶον , ἐκ Μάνεν . τος Μανιχαῖοι , ἐξ Ἀρείου Ἀρειανοὶ , . καὶ ἄλλα αἱρέσεων εἴδη . Τοῦτο ἔστι τὸ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰρ ὀπίσω αὐτῶν . Διὰ τοῦτο προαναστέλλων αὐτοὺς ὁ Παῦλος , ἐπιστομίζει καὶ μέμφεται τοὺς λέγοντας · Ἐγὼ μέν εἰμι ἰαύλου , ἐγὼ Ἀπολλῶ . Καὶ τανῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς , ἀδελφοί , τῷ Θεῷ , καὶ τῷ ἄόῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ , τῷ διναμένῳ ἀποικοδομὴσαι καὶ δοῖναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν . Ἀργυρίου , ἢ χρυσίου , ἢ ἠματισμοῦ οὐδενὸς έπεθύμησα . Δύτο γινώσκετε , ὁτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ´ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὖται Ἀπὸ παραινέσεως εἰς εὐχὴν τελευτᾷ . Ἐπειδὴ γὰρ αὐτοὺς σφόδρα ἐφόβήσεν , ἵνα μὴ καταπλήξῃ , ὅρα τὴν παραμυθίαν . Καὶ τανῦν , φησὶ , παρατίθεμαι ὑμᾶς τῷ Θεῷ , καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ , τουτέστι τῇ χάριτι αὐτοῦ . Ἀργνρίοα , ἢ
Lemmas: ἐπεί ὅταν ἑαυτοῦ προσέχω , τότε καί ὁ ποίμνη κερδαίνω . ἐν ὅς σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω τίθημι ἐπίσκοπος . παρά ὁ πνεῦμα ὁ χειροτονία ἔχω , φημί . σημειωτέος δέ , ὅτι ὅς ὀπίσω καλέω πρέσβυς , ὧδε ἐπίσκοπος καλέω · ἤτοι διά ὁ καί ὁ πρέσβυς ἀνάγκη ἔχω ἐποπτεύω ὁ ὁ ἐκκλησία λογικός ποίμνιον , ἐγώ τις ἀσθενέω ὁ πίστις , μή τις πεινάω ἢ διψάω , ἢ ἐλέγχω καί ἐπιστροφή δήω , κατά ὁ , ἐλέγχω , ἐπιτιμάω , παρακαλέω · ἢ καί ἐπίσκοπος ὧδε ὁ ἐπίσκοπος λέγω . ἤν περιποιέω διά ὁ ἴδιος αἷμα . οὐχ ὑπέρ μικρός , φημί , ὁ κίνδων · εἰ ὁ ἴδιος αἶμα ἐκεῖνος οὐ φείδομαι ἵνα γάρ ἐχθρός καταλλάσσω , καί ὁ αἷμα ἐκχέω · σύ δέ φίλος γίγνομαι ἰσχύω κατέχω εἶφμΔοΙ Ἴος εἰμί ἐφίημι Ποῖος . ναι ὁράω ΠΗ · εἷς Τεγός αΙΙλοοε Ζεύς ἰόω ἄρα Ορ ΓυιΙΗΦΤω . ἐγώ γάρ οἶδα οὗτος , ὅτι ἔρχομαι · μετά ὁ ἄφιξις Μούι λύκος βαρύς εἰς σύ , μή φείδομαι ὁ ποίμνιον · καί ἐκ σύ αὐτός ἀνίστημι ἄνορ λαλέω διαστρέφω , ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . Διὸ γρηγορέω , μνημονεύω ὅτι τριετής · αοόκτα καί ἡμέρα οὐ παύω · νουθετέω εἷς ἄκαστος . λιπλοος ὁ κακός , ὅτι τε αὐτός οὖον πάρειμι , καί ὅτι ἔτερος ἐπιτίθημι , καί ὁ χαλεπός , ἐκ σύ αὐτός . ὁ βαρύς , ὅταν ἐμφύλιος ὁ πόλεμος ἧ . Ἀπεσπχν ὁ αθητὰς ὀπίσω αὐτός , ὁ γάρ τῷ αἱρετικός σκοπός σπουδάζω , οὖον ὁ κύριος , ἀλ ἑαυτοῦ περιποιέω λαός , ἵνα ἑαυτοῦ καυχάομαι ἐμφέρω αὐτός ὁ ὄνομα ὁ αἱρετικός ἵνα εἴλω αὐτός χρηματίζω · οἶος , ἐκ μαίνομαι . ὅς Μανιχαῖος , ἐκ Ἄρειος Ἀρειανός , . καί ἄλλος αἵρεσις εἶδος . οὗτος εἰμί ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . Ζεύς οὗτος προαναστέλλω αὐτός ὁ Παῦλος , ἐπιστομίζω καί μέμφομαι ὁ λέγω · ἐγώ μέν εἰμί ἰάλλω , ἐγώ Ἀπολλῶς . καί τανῦν παρατίθημι σύ , ἀδελφός , ὁ Θεός , καί ὁ ἄος ὁ χάρις αὐτός , ὁ δύναμαι ἀποικοδομέω καί δόνος σύ κληρονομία ἐν ὁ ἁγίζω πᾶς . Ἀργύριος , ἢ χρυσίον , ἢ ηματισμοω οὐδείς ἐπιθυμέω . Δύτο γιγνώσκω , ὅτι ὁ χρεία ἐγώ καί ὁ εἰμί μετέ ἐγώ ὑπηρετέω ὁ χείρ αὔτης ἀπό παραίνεσις εἰς εὐχή τελευτάω . ἐπεί γάρ αὐτός σφόδρα φοβέω , ἵνα μή καταπλήσσω , ὁράω ὁ παραμυθία . καί τανῦν , φημί , παρατίθημι σύ ὁ Θεός , καί ὁ λόγος ὁ χάρις αὐτός , τουτέστι ὁ χάρις αὐτός . Ἀργνρίοα , ἢ