cogPG.PG125 395
Ὑμεῖς ἐπίστασθε ἄπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας , ἀφ´ ς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν , πῶς μεθ´ ὑμῶν τὸν κάντα χρόνον ἐγενόμην , Δουλεύων τῷ Κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινορροπύνης , καὶ κολλῶν δακρύων , καὶ πειρασμῶν · τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν · Ἰουδαίων · Ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν σιμφερόντων τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν , καὶ διδάξαι δημοσία καὶ κατ´ οἴκους , ἀιαμαρτυράμενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἔλλησι τὴν εἰς Θεὸν μετάνοιαν , καὶ πίστιν τὴν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν . Μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης . Οὐχ ἀπλῶς ταπεινοφροσύνης , ἀλλὰ , μετὰ πάσης . Πολλὰ γὰρ εἴδη τῆς ταπεινοφροσύνης · ἐν λόγῳ , ἐν ἔργῳ , πρὸς ἄρχοντας , πρὸς ἀρχομένους . Μετεκαλέσστο τοὺς σπρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας . Ἐπειδὴ λανθάνει τοὺς πολλοὺς ἡ συνήθεια , μάλιστα τῆς Καινῆς Δια θήκης , τοὺς ἐπισκόπους τοὺς πρεσβυτέρους ὀνομάζουσα , καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἐπισκῥπους · σεσημείωται καὶ τοῦτο ἐντεῦθέν τε καὶ τῆς πρὸς Τίτον Ἐπιστολῆς , ἔτι τε καὶ τῆς πρὸς Φιλιππησίους · εἰσόμεθα δὲ , εἰ καὶ κατὰ ἀκόλουθον τὸ αὐτό ἐκλεντέπο , καὶ ἐκ τῆς πρὸς Τιμόθεον πρώτης . Ἀπὸ μὲν οὐν τῶν Πράξεων ἔστι περὶ τούτου πεισθῆναι . Γέγραπται γὰρ οὗτως · Ἀπὸ δὲ τῆς Κιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον , μετεκαλέσατο τοὺς πρεσθυτέρους της Ἐκκλησίας · καὶ οὐκ εἴρηκεν , ὅτι τοὺς ἐπισκόπους . Εἶτα ἐπιφέρει · Ἐν ᾠ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον ἔθετο ἐπισκόπους αοιιαίνειν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ · ἀπὸ δὲ τῆς πρὸς Τῖτον Ἐπιστολῆς · Καὶ καταστήσεις κατὰ πόλιν , φησὶ , πρεσβατέρους , ὡς ἐγώ σοι διεταξάμηκ ἀπὸ δὲ τῆς πρὸς Φιλιππησίους · Παῦλος καὶ Τιμόθεος , δοῦλοι Χόιστοῦ Ἰησοῦ , τοῖς οὖσι ἐν Φιλίπποις σύν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις ὸὩρ δὺδὰ Ἀα·ποά μην τῶν συμφερόντων τοῦ μὴ ἄναιγείλαι ὑμιν . Ἥυ γὰρ , [ ἂ οὐκ ἔδει μαθεῖν . Ὢσπερ γὰρ τὰ τινα κρύπτεσθαι , φθόνον , οὕτω τὸ λέγειν τὸ πᾶν αὐτοῖς , μυΠ ] . ΟαοαᾶηοΩΠ εΠΙΙΗ ΙΟΙΗΙΑ οεαε , ἰῃνῖύί · ἱια οα ὀοειο ἱε , αὐΙε εεἰ . Ιᾶοῖτοο λᾶὲ ΕαΓυΙ ΓειΠΙΩκ ΟΙρς εβρΙὲ . Καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ δεδεμένος τῷ Πνεύματι , πρρεύομαι εἰς Ἰερουσαλὴμ , τὰ ἐν αὐτῇ συνυιντή , σοντά μοι μὴ εἰδώς . Πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγον κατὰ κόλιν διαμαρτύρεται λέγον , ὅτι δεσμὰ καὶ θλίψεις με μένοὺΟΙΝ . Ἀλλ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι , οὐδὲ ἔχω τὴν ὗοχήν μου τεμίαν ἐμαυτῷ · ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς , καὶ τὴν · διακονίαν , ἡν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦς διαμαρτύρασθαι τὸ Εὐαγλέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ .
Lemmas: σύ ἐφίστημι ἀπό ὁ πρῶτος ἡμέρα , ἀφή Σ ἐπιβαίνω εἰς ὁ Ἀσία , πῶς μεθ´ σύ ὁ Κάντα χρόνος γίγνομαι , δουλεύω ὁ κύριος μετά πᾶς ταπεινορροπυνεος , καί κόλλα δάκρυ , καί πειρασμός · ὁ συμβαίνω ἐγώ ἐν ὁ ἐπιβουλή ὁ · Ἰουδαῖος · ὡς οὐδείς ὑποστέλλω ὁ συμφέρω ὁ μή ἀναγγέλλω σύ , καί διδάσκω δημόσιος καί κατ´ οἶκος , ἀιαμαρτυράμενος Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην ὁ εἰς θεός μετάνοια , καί πίστις ὁ εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς . μετά πᾶς ταπεινοφροσύνη . οὐχ ἀπλόος ταπεινοφροσύνη , ἀλλά , μετά πᾶς . πολύς γάρ εἶδος ὁ ταπεινοφροσύνη · ἐν λόγος , ἐν ἔργον , πρός ἄρχω , πρός ἄρχω . Μετεκαλέσστο ὁ σπρεσβυτέρους ὁ ἐκκλησία . ἐπεί λανθάνω ὁ πολύς ὁ συνήθεια , μάλιστα ὁ Καινή διά θήκη , ὁ ἐπίσκοπος ὁ πρέσβυς ὀνομάζω , καί ὁ πρέσβυς ἐπίσκοπος · σημειόω καί οὗτος ἐντεῦθεν τε καί ὁ πρός Τίτος Ἐπιστολή , ἔτι τε καί ὁ πρός Φιλιππήσιος · εἶμι δέ , εἰμί καί κατά ἀκόλουθος ὁ αὐτός ἐκλεντέπο , καί ἐκ ὁ πρός Τιμόθεος πρῶτος . ἀπό μέν ὀν ὁ Πρᾶξις εἰμί περί οὗτος πείθω . γράφω γάρ οὕτως · ἀπό δέ ὁ κηλήτης πέμπω εἰς Ἔφεσος , μετακαλέω ὁ πρεσθυτέρους ὁ ἐκκλησία · καί οὐ εἴρω , ὅτι ὁ ἐπίσκοπος . εἶτα ἐπιφέρω · ἐν ὀͅς σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω τίθημι ἐπίσκοπος αοιιαινω ὁ ἐκκλησία ὁ κύριος καί Θεός · ἀπό δέ ὁ πρός Τῖτος Ἐπιστολή · καί καθίστημι κατά πόλις , φημί , πρεσβατέρους , ὡς ἐγώ σύ διατάσσω ἀπό δέ ὁ πρός Φιλιππήσιος · Παῦλος καί Τιμόθεος , δοῦλος χοιστος Ἰησοῦς , ὁ εἰμί ἐν Φίλιππος σῦς ἐπίσκοπος καί διάκονος ὸὩρ δύος Ἀα·ποά μείς ὁ συμφέρω ὁ μή αναιγειλαας ὑμεῖς . ἐΰς γάρ , [ ὅς οὐ ἐσθίω μανθάνω . ὤσπερ γάρ ὁ τις κρύπτω , φθόνος , οὗτος ὁ λέγω ὁ πᾶς αὐτός , Π ] . ΟαοαᾶηοΩΠ Ι ΙΗ οὐ , ἰνέω · ἱ ὄα ὀοειο εἶμι , αὐΙε εἰμί . ιαοιος λαός Γα ΓειΠΙΩκ ΟΙρς εβρΙὲ . καί νῦν ἰδού ἐγώ δήω ὁ πνεῦμα , πρρευομος εἰς Ἱεροσόλυμα , ὁ ἐν αὐτός συνυιντή , σω ἐγώ μή οἶδα . πλήν ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἄγω κατά Κόλιν διαμαρτύρομαι λέγω , ὅτι δεσμός καί θλῖψις ἐγώ μενους . ἀλλά οὐδείς λόγος ποιέω , οὐδέ ἔχω ὁ ὕω ἐγώ τέμνω ἐμαυτοῦ · ὡς τελειόω ὁ δρόμος ἐγώ μετά χαρά , καί ὁ · διακονία , ἐάν λαμβάνω παρά ὁ κύριος Ἰησοῦς διαμαρτύρομαι ὁ Εὐαγλέλιον ὁ χάρις ὁ Θεός .