cogPG.PG125 423
ἀλλ’´ ἀπὸ στοχασμοῦ λέγειν , Θεωρῶ , φησίν · οὐ γὰρ ἂν ἐδέξαντο εὐθέως , εἰ τοῦτο εἶπεν . Ὃ δὲ ἑκατοντάρχης τῶ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον , ἢ τοῖς Ἰ ὑπὸ τοῦ Παύλου Ἰεγομένοις . Ἀνεβέτου δὲ τοῦ λμένος ὑκάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν , οἱ πλείους ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι κἀκεῖθεν · εἴπως ὃύναιντο κσταντήσαντες εἰς Φοίνικα καραχειμάσαι , λμένα τῆς Κρήτης , βλέποντα κατὰ Αἰβα καὶ κατὰ Χῶρον Υαρκνεύσαντος δὲ νότου , δόξαντες τῆς πΡο θέσεως κεκρατηκέναι , ἄραντες ἄσσον καρελέγοντο τὴν Κρήτην . Τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον . Τοῦτο ἐποίει νομίζων ὅτι δεῖ μᾶλλον τοῖς ἐμπείρας ἔχουσι πρὸς τὴ πλεῖν πείθεσθαι , ἢ ἐπιβάτῃ ἀπείρῳ ναυτικῆς . ὥστε οὖν γνώμης ἦν καὶ οὐ τύχης ἀμάρτημα . ετ´ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλε κατ´ αὐτῆς ἄνεμος τυρωνικὸς ὁ καλούμενος Εὐροκλύδων . Συνὰρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίσυ , καὶ μὴ δυναμένου ἀντορθαλμεῖν τῷ ἀκέμῳ , ἐπιδόντες ἐφερόμεθα . Μησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην , μόλες ἰσχύσαμεν κερικρατεῖς γονέσθαι τῆς σκάφης . Ἡν ἄραντες βοηθείαις ἐχρῶντο , ὑποῖωννύν . τες τὸ πλοῖον , φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν Σύρτινὲ ἐκπέσωσιν .. Οὐ δεῖ κυριολεκτεῖν ἀπαιτεῖν τὴν Γραφήν . Τὲ γὰρ ,, ἀντοφθαλμεῖν , ἐπὶ ἀνθρώπου ἁρμόζει , καὶ οὐκ ἐπὶ πλοίου . καλάσαντες τὸ σκεῦοά οὐτως ἐφέροντο . Σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν , τῇ ἐξῆς ἐκβαιλν κποιοῦντο . Καὶ τῇτρίτῃ αὐτόχειφες τὴν σκευὴντοῦ Κοίευ ἐῥῥίψαμεν . Μήτε δὲ ἡλίσυ μήτε ἄστρων ἐπιφαινάν-ον ἐπὶ πλείονας ἢμόρας , χειμῶνός τε οὐκ ἀλίγου ἐπικειμέχου , λοιαὸν περιῃρεῖτο πᾶσα ἐλπίς τοῦ σώγεσθαι ἡμᾶς . Πρλλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπαρχούσης , τότε στρθείς ὰ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν , εἰπε · Ἔδει μέν , ὅ ἄνδρες , πειβαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης , κερὸῆσαί τεδ τὴν θβριν ταύτην καὶ Κτὴν ζημίαν . Τουτίστι , τὰ ἱστία . Οταν γὰρ σφοδρὸς ὁ ἄνεμος ᾗ , τοῦτο γίνεται , ἐκκοπτομένης τῆς πρύμνης Καὶ τανῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν . Ἀσρβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν , πλὴν τοῦ πλοίου .
Lemmas: ἀλλά ἀπό στοχασμός λέγω , θεωρέω , φημί · οὖον γάρ εἄν δέχομαι εὐθύς , εἰμί οὗτος εἶπον . ὅς δέ ἑκατοντάρχης ὁ κυβερνήτης καί ὁ ναύκληρος πείθω μᾶλλον , ἢ ὁ εἷς ὑπό ὁ Παῦλος ιεγομενω . Ἀνεβέτου δέ ὁ λεμένος ὑκάρχοντος πρός παραχειμασία , ὁ πλείων τίθημι βουλή ἀνάγω ἐκεῖθεν · εἴπως ὃύναιντο κσταντήσαντες εἰς Φοῖνιξ καραχειμαιομαι , λεμένος ὁ Κρήτη , βλέπω κατά Αἰβα καί κατά Χῶρος Υαρκνεύσαντος δέ νότος , δόξα ὁ προ θέσις κρατέω , ἀείρω Ἄσσος καρελέγοντο ὁ Κρήτη . ὁ ναύκληρος πείθω μᾶλλον . οὗτος ποιέω νομίζω ὅτι δεῖ μᾶλλον ὁ Έμπειρας ἔχω πρός ὅς πλέω πείθω , ἢ ἐπιβάτης ἤπειρος ναυτικός . ὥστε οὖν γνώμη εἰμί καί οὖον τυγχάνω ἁμάρτημα . προστάσσω οὖον πολύς δέ βάλλω κατ´ αὐτός ἄνεμος τυρωνικὸς ὁ καλέω Εὐροκλύδων . Συνὰρπασθέντος δέ ὁ πλοίσυ , καί μή δύναμαι ἀντορθαλμεῖν ὁ ἀκέμῳ , ἐπεῖδον φέρω . Μήσιος δέ τίς ὑποτρέχω καλέω Κλαύδην , βλώσκω ἰσχύω κερικρατεω γονάω ὁ σκάφη . ἐάν ἀείρω βοήθεια χράω , ὑποῖωννύν . αἱρέω ὁ πλοῖον , φοβέω τε μή εἰς ὁ Σύρτις ἐκπίπτω .. οὖον δεῖ κυριολεκτέω ἀπαιτέω ὁ γραφή . τε γάρ ,, ἀντοφθαλμέω , ἐπί ἄνθρωπος ἁρμόζω , καί οὐ ἐπί πλοῖον . χαλάω ὁ σκεῦος οὕτως φέρω . σφοδρός δέ χειμάζω ἐγώ , ὁ ἑξῆς ἐκβαιλν κποιοῦντο . καί τῇτρίτῃ αὐτόχειφες ὁ σκευὴντοῦ Κοῖος ῥίπτω . μήτε δέ ἁλίζω μήτε ἄστρον ἐπιφαίνω ἐπί πλείων ἀμόρα , χειμών τε οὐ ἀλίγου ἐπιχέω , λοιαων περιαιρέω πᾶς ἐλπίς ὁ σῴζω ἐγώ . Πρλλῆς δέ ἀσιτία ὑπάρχω , τότε στόρνυμι ά Παῦλος ἐν μέσος αὐτός , εἶπον · δέω μέν , ὅς ἀνήρ , πειβαρχήσαντάς ἐγώ μή ἀνάγω ἀπό ὁ Κρήτη , κείρω ΤΕΔ ὁ θʹ οὗτος καί κτείνω ζημία . τουτιειμι , ὁ ἱστίον . ὅταν γάρ σφοδρός ὁ ἄνεμος ὅς , οὗτος γίγνομαι , ἐκκόπτω ὁ πρύμνα καί τανῦν παραινῶ σύ εὐθυμέω . Ἀσρβολὴ γάρ Ψυχή οὐδείς εἰμί ἐκ σύ , πλήν ὁ πλοῖον .