cogPG.PG125 560
σοῦ ] Παύλου ὁ Βαρνάβας , διὰ τοῦτο ἀνεχώρησεν . Εθε καὶ ἡμεῖς τοιούτους ἐχωριζόμεθα χωρισμοὺς , ὥστε ἐπὶ τὸ κήρυγμα ἀπιέναι . Ταῦτα γέγραπται πρὸς τύπον ἡμέτερον , ἵνα μὴ καταπίπτωμεν . Οὐ γὰρ ἔστιν ἀνθρώπους ὄντας μὴ παροξύνεσθαι · παροξυνθέντας δὲ χρὴ μεταθάλλεσθαι . Θαυμαστὸς οὖτός ἐστιν ὁ ἀνήρ , καὶ σφόδρα μέγας · πάνυ ὠφελεῖ ἡ μάχη τὸν Μάρκον . Τὸ μὲν γὰρ Παύλου φοβερὸν ἐπέστρεφεν αὐτὸν · τὸ δὲ Βαρνάβα χρηστὸν ἐποίει μηκέτι ἀπολειφθῆναι . Ὥστε μάχονται μὲν , εἰς ἓν δὲ τέλος ἅπαντα τὸ κέρδος . Καὶ γὰρ Παῦλον ὁρῶν αἱρούμενον ἀποστῆναι , καὶ πάνυ ἐφοβήθη ; καὶ κατέγνω αὐτοῦ · καὶ Βαρνάβαν ὁρῶν οὔτως ἀντεχόμενον , πάνυ αὐτὸν ὡφέλησε , καὶ διωρθοῦτο ὁ μαθητὴς διὰ τῆς μάχης τῶν διδασκάλκων · τοσοῦτον ἀπεῖχε τοῦ σκανδαλισθῆναι . ρα τὴν σύνεσιν τοῦ Παύλου , οὐ πρότερον ἐπ´ ἄλλην ἔρχεται πόλιν , πρὶν ἢ τὰς δεξαμένας τὸν λόγον ἐπισκέψασθαι · καὶ γὰρ ἀνίας ἐστὶ τὸ εἰκῆ τρέΧΡν ντως ἄξιον ἐκπλαγῆναι τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν · ὁ τοσαῦτα μαχῃσάμενος παρὰ τῆς περιτομῆς περιΚτεμε τὸν μαθητήν . Καὶ οὐ μόνον ἐτέρους οὐ νωλύει , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς τοῦτο ἐργάζεται .. Οὐδὲν συνετώτερον , ὥστε πάντα πρὸς τὸ συμφέρον ἑώρα , καὶ οὐδὲν ἁπλῶς ἐποίει προλήψει . « Τοῦτον ἠθέλησε . φησὶν , ἐξελθεῖν σὺν αὐτῷ . » Καὶ τὸ θαυμαστὸν τοῦτο , ὅτι περιέτεμεν αὐτὸν , διὰ τοὺς Ἰουδαίους , φησί , τοὺς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις · οὐκ ἂν γὰρ ἠνέσχοντο παρὰ ἀκροβύστου τὸν λόγον ἀκοῦσαι . » Καὶ τί ; ὅρα τὸ κατόρθωμα · περιέτεμεν ἵνα περιτομὴν καθάλῃ · τὰ δόγματα γὰρ ἐκήρυττε τῶν ἀποστόλων . δοὺ σαφῶς δόγματα κέκληκε τὴν ἀποχὴν τῆῶν εἰδωλοθύτων , πορνείας τε καὶ πνικτοῦ , ἅπερεἰσὶ κανονικῆς ζωῆς . Διὰ τί μὴν ἐκωλύθησαν , οὐ λέγει · ὅτι δὲ ἐκωλύθησαν , λέγει · παιέεύων ἡμᾶς πείθεσθαι μόνον , καὶ μὴ ζητεῖν , καὶ δεικνὺς ὅτι καὶ πολλὰ ἀνθρωπίνως ἐποίουν . Οὐκ ἔτι δι´ ἀγγέλου , καθάπερ φίλιππος εἶδε καὶ Κορνήλιος · ἀλλὰ τί ; Δι´ ὁράματος φαίνεται αὐτῷ , λοιπὸν ἀνθρωπινότερον · νθα ἔὲ πολλὴ βία , θειότερον . Ἐπειὸὴ γὰρ κηρόξαι μὲν ἠπείγετο μόνον , εἰς τοῦτο ὄναρ φαίνεται αὐτῷ · μὴ κηρύξαι δὲ οὐκ ἠνέσχετο , εἰς τοῦτο τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀποκαλύπτει . Οὔτω καὶ ἐκεῖ τῷ Πέτρῳ · « Ἀναστὰς κατάβηθι . » Οὐ γὰρ δὴ καὶ τὰ εὐκολα τὸ Πνεῦμα εἰργάξετο , ἀλλ´ ἤρκει καὶ ὄναρ - Σημειωτέον . ὅτι σὺν τῷ Παύλῳ ἦν ἐν ταῖς πόλεσι ταύταις καὶ ὁ Λουκᾶς , ὡς ἐξ ὧν·καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ παραλαμβάνει λέγων · « Ἐζητήσαμεν εὐθυδρομῆν σαι . » Οὐ γὰρδὴ ἔνθα συναγωγὴ ἦν μόνον , ἀλλὰ καὶ ξω ηὔχοντο , ὥσπερ τόπον τινὰ ἀφορίζοντες , ἅτε σωματικώτεροι ὄντες οἱ Ἰουδαῖοι · καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῶν Σαββάτων , ὅτε καὶ ὄχλον εἰκὸς ἦν συνελθεῖν . Ὃρα τὸ . ἄτυφον πάλιν · γονὴ καὶ ταπεινὴ αὕτη , καὶ ἀπὸ τῆς τέχνης · καὶ γὰρ πορφυρόβαφα ἦν πιπράσκουσα . Ἀλλ´ ὅρα φιλόσοφον γυναῖκα · πρώτον αὐτὴ ἐμαρτύρησε , τὸ [ τῷ ] τὸν Θεὸν καλέσαι αὐτήν . Ὅρα δὲ , πῶς οὐκ αἰαχύνεται τὰ ἐπιτηδεύματα . ὁ τὴν ἱστορίαν γράφων , ἅτε δὴ καὶ ἀργίας οθσης , μᾶλλον προσεῖχον τοῖς λεγομένοις , καὶ οὐδὲ ἡ πόλις αὔτη μεγάλη ἡ τῶν Φιλιππήσίων . Πολλῆς ταπεινότητος γεμει τὰ ῥήματα καὶ σοφίας . Οὐκ εἶπεν , Εἰ . μεγάλη [ μεγάλην ] γυναῖκα , εἰ εὐλαβῆς [ εὐλαβῆ ] κεκρίκατέ με , ἀλλὰ , « πιστὴν τῷ Κυρίῳ , » πολλῷ μᾶλλον ἡμῖν [ μῖν ] , Ἐπίοι μέν τις [ εἴποι ἄν τις , οεί ἐπίδοιμεν τίς ] οὗτός ἐστιν ὁ δαίμων . Θεὸς , φησὶ , Πύθων , ἀπὸ τοῦ τέπου οὕτω λέγεται . Ὁρᾷς ὅτι ὁ Ἀπόλλων δαίμων ἐστί , καὶ ἐβούλετο εἰς πειρασμοὺς ἐμβαλεῖν ὥστε παροξύναι ; Π μιαρὲ , εἰ οἶδας ὅτι σωτηρίας ὁδὸν καταγγέλλουσι , τί μὴ ἐξίστασαι ἐκείνων · Ἀλλ´ ὥσπερ ὁ Σίμων ἐβούλετο , λέγων · « Δότε μοι ᾧ ἑὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας , λαμβάνῃ Πνεῦμα ἅγιον · » τοῦτο καὶ οὗτος ἐποίει . Λέγεται οὗν ἡ Πυθία γυνή τις αὗσα ἐπικαθῆσθαι τῷ τρίποδι τοῦ Ἀπόλλωνος , διαιροῦσα τὰ σκέλη , εἶθ´ οὕτω πνεῦμα πονηρὸν κάτωδεν ἀναδιδόμενον , καὶ διὰ τῶν γεννητικῶν αὐτῆς ἀναξυόμενον μορίων , πληροῦν τὴν γυναῖκα τῆς μανίας , καὶ παύτην τὰς τρίχας λύουσαν , λοιπὸν βακχεύεσθαί τε καὶ ἀφρὸν ἐκ τοῦ στόματος ἀφιέναι , καὶ οὕτως ἐν παροινίᾳ γενομένην τὰ τῆς μανίας φθέγγεσθαι ῥήματα . Τί δήποτε καὶ ὁ δαίμων ταῦτα ἐφθέγγετο , καὶ ὁ Παῦλος ἐκώλυσε ; Κἀκεῖνος κακώσεως[κακῶς τέως ] ἐποίαι , καὶ οὗτος συνετῶς . Ἐβούλετα λοιπὸν ἀξιόπιστον ἑαυτὸν ποιεῖν . Εἰ γὰρ προσήκατο αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ὁ Παῦλος , πολλοὺς ἂν καὶ τῶν πιστῶν ἠπάτησεν , ἅτε ὑπὸ ἐκείνου δεχθείς · καὶ αὐτὸς συγκαταβάσει κέχρηται πρὸς τὴν ἀπώλειαν . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον οὐ προσήκατο ὁ Παῦλος , ἀλλὰ κατέπτυσεν , οὐ βουλόμενος ἁπλῶς ἑαυτὸν ἐπιῥῥίπτειν τοῖς σημείοις . Ὡς δὲ ἐπέμενε τοῦτο ποιῶν , καὶ τὸ ἔργον ἐδείκνυ , τότε ἐκέλευσεν αὐτῷ ἐξελθεῖν . « Διαπονπθεὶς δὲ ὁ Παῦλος , » τουτέστι , τὴν κακουργίαν εἶέε τοῆ δαίμονος καθὼς αὐτὸς λέγει · « Οὐ γὰρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν . » Κινηβεὶς καὶ δειχθεὶς [ δηχθεὶς ] , καὶ ἀληθῆ λέγουσαν ἐπιστομίσας αὐτήν · διδάσκων ἡμᾶς , μηδὲ τῇ ἀληθείᾳ συνηγορεῖν προσποιουμένους δέχεσθαι δαίμονας , ἀλλὰ πᾶσαν αὐτοῖς ἀποτειχίζειν πλάνης ὁδόν . Πανταχοῦ τὰ χρήματα αἴτια τῶν κακῶν . Ὢ τῆς Ἐλληνικῆς ὠμότητος ! Ἐβούλοντο δαιμονᾷν τὸ κοράσιον , ὥστε χρηματίζεσθαι . Τί λέγεις ; πείθῃ τῷ δαίμονι ; Διὰ τί μὴ ἐνταῦθα . καὶ ἐκεῖνος λργει , ὅτι « Δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσί ; » Σὺ λέγεις , ἄπι « Ἐκταράσσουσι τὴν πόλιν - ἡμῶν . » Ὅρα οὐδλ τῶ δαίμονι προσέχοντας , ἀλλὰ πρὸς ἓν ὁρῶντας τὴμ φιλαργυρίαν , Καὶ ὁ μὲν Παῦλος τὸ πᾶν εἰργάσατο , τῶν δὲ κινδύνων ... κοινωνεῖ . Ὡστε ἰδόντε , . αὐτῶν τὴν δύναμιν ἐφρεναπάτουν , ἢ ἐμαρτύρουν , ἅτι οὐκ ἦσαν οἱ τυχόντες ἄνθρωποι , ἀλλά τινες μεγάλοι , ἐξουσίαν ἔχοντες ποιεῖν ὃ θέλουσι διὰ τοῦ Κυρίου . Ὡς ἂν εἴποι τις , εἰς τὸν Ἔρεβον . Πόσων δακρύων ταῦτα ἄξια ! Οα μὲν ἔπαθον ἐκεῖνοι ! Ἡμεῖς δὲ οὐδὲ μέχρι ῥημάτων διὰ τὸν Χριστὸν ἀνεχόμενοι [ ἀνεχόμεθα ] λυπηθῆναι . Τίνος χάριν μεσονύκτιον ηὔχοντο ; Τῷ Ἑαλμῳδῇ
Lemmas: σύ ] Παῦλος ὁ Βαρνάβας , διά οὗτος ἀναχωρέω . ἔθω καί ἐγώ τοιοῦτος χωρίζω χωρισμός , ὥστε ἐπί ὁ κήρυγμα ἀφίημι . οὗτος γράφω πρός τύπος ἡμέτερος , ἵνα μή καταπίπτω . οὖον γάρ εἰμί ἄνθρωπος εἰμί μή παροξύνω · παροξύνω δέ χρή μεταθάλλεσθαι . Θαυμαστός οὗτος εἰμί ὁ ἀνήρ , καί σφόδρα μέγας · πάνυ ὠφελέω ὁ μάχη ὁ Μᾶρκος . ὁ μέν γάρ Παῦλος φοβερός ἐπιστρέφω αὐτός · ὁ δέ Βαρνάβας χρηστός ποιέω μηκέτι ἀπολείπω . ὥστε μάχομαι μέν , εἰς εἷς δέ τέλος ἅπας ὁ κέρδος . καί γάρ Παῦλος ὁράω αἱρέω ἀφίστημι , καί πάνυ φοβέω ; καί καταγιγνώσκω αὐτός · καί Βαρναβᾶς ὁράω οὔτως ἀντέχω , πάνυ αὐτός ὠφελέω , καί διορθόω ὁ μαθητής διά ὁ μάχη ὁ διδασκάλκων · τοσοῦτος ἀπέχω ὁ σκανδαλίζω . ῥεῖα ὁ σύνεσις ὁ Παῦλος , οὖον πρότερος ἐπι ἄλλος ἔρχομαι πόλις , πρίν ἢ ὁ δέχομαι ὁ λόγος ἐπισκοπέω · καί γάρ ἀνία εἰμί ὁ εἰκῇ τρέΧΡν ντος ἄξιος ἐκπλάσσω ὁ Παῦλος ὁ σύνεσις · ὁ τοσοῦτος μάχομαι παρά ὁ περιτομή περιΚτεμε ὁ μαθητής . καί οὖον μόνος ἕτερος οὖον νωλύει , ἀλλά καί αὐτός οὗτος ἐργάζομαι .. οὐδείς συνετός , ὥστε πᾶς πρός ὁ συμφέρω ὁράω , καί οὐδείς ἁπλόος ποιέω προλαμβάνω . « οὗτος ἐθέλω . φημί , ἐξέρχομαι σύν αὐτός . » καί ὁ θαυμαστός οὗτος , ὅτι περιτέμνω αὐτός , διά ὁ Ἰουδαῖος , φημί , ὁ εἰμί ἐν ὁ τόπος ἐκεῖνος · οὐ εἄν γάρ ἀνέχω παρά ἀκρόβυστος ὁ λόγος ἀκούω . » καί τίς ; ὁράω ὁ κατόρθωμα · περιτέμνω ἵνα περιτομή καθαιρέω · ὁ δόγμα γάρ κηρύσσω ὁ ἀπόστολος . δήω σαφῶς δόγμα καλέω ὁ ἀποχή τῆ εἰδωλόθυτος , πορνεία τε καί πνικτός , ἀπέρεισις κανονικός ζωή . Ζεύς τίς μήv κωλύω , οὖον λέγω · ὅτι δέ κωλύω , λέγω · παίω ἐγώ πείθω μόνος , καί μή ζητέω , καί δείκνυμι ὅτι καί πολύς ἀνθρώπινος ποιέω . οὐ ἔτι δις ἄγγελος , καθάπερ φίλιππος ὁράω καί Κορνήλιος · ἀλλά τίς ; Δις ὅραμα φαίνω αὐτός , λοιπός ἀνθρώπινος · θνῄσκω ἐγώ πολύς βία , θεῖος . Ἐπειός γάρ κηροξαγι μέν ἐπείγω μόνος , εἰς οὗτος ὄναρ φαίνω αὐτός · μή κηρύσσω δέ οὐ ἀνέχω , εἰς οὗτος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀποκαλύπτω . οὐτάω καί ἐκεῖ ὁ Πέτρος · « ἀναστάς καταβαίνω . » οὖον γάρ δή καί ὁ εύκολος ὁ πνεῦμα ἐργάζομαι , ἀλ ἀρκέω καί ὄναρ - σημειωτέος . ὅτι σύν ὁ Παῦλος εἰμί ἐν ὁ πόλις οὗτος καί ὁ Λουκᾶς , ὡς ἐκ ὧν·καὶ ὁ πρόσωπον αὐτός παραλαμβάνω λέγω · « ζητέω εὐθυδρομέω σός . » οὖον γὰρδὴ ἔνθα συναγωγή εἰμί μόνος , ἀλλά καί ξέω εὔχομαι , ὥσπερ τόπος τις ἀφορίζω , ἅτε σωματικός εἰμί ὁ Ἰουδαῖος · καί ὁ ἡμέρα ὁ σάββατον , ὅτε καί ὄχλος εἰκός εἰμί συνέρχομαι . Ὅρας ὁ . ἄτυφος πάλιν · γονή καί ταπεινός οὗτος , καί ἀπό ὁ τέχνη · καί γάρ πορφυρόβαφος εἰμί πέρνημι . Ἀλ ὁράω φιλόσοφος γυνή · πρῶτος αὐτός μαρτυρέω , ὁ [ ὁ ] ὁ θεός καλέω αὐτός . Ὅρας δέ , πῶς οὐ αιαχυνω ὁ ἐπιτήδευμα . ὁ ὁ ἱστορία γράφω , ἅτε δή καί ἀργία ὀθέω , μᾶλλον προσέχω ὁ λέγω , καί οὐδέ ὁ πόλις οὗτος μέγας ὁ ὁ Φιλιππήσιος . Πολλῆς ταπεινότης γέμω ὁ ῥῆμα καί σοφία . οὐ εἶπον , εἰμί . μέγας [ μέγας ] γυνή , εἰμί εὐλαβής [ εὐλαβής ] κρίνω ἐγώ , ἀλλά , « πιστός ὁ κύριος , » πολύς μᾶλλον ἐγώ [ μιν ] , ἔπειμι μέν τις [ εἶπον ἄν τις , οἴομαι ἐπιδέω τίς ] οὗτος εἰμί ὁ δαίμων . θεός , φημί , Πύθων , ἀπό ὁ τέπου οὗτος λέγω . ὁράω ὅτι ὁ Ἀπόλλων δαίμων εἰμί , καί βούλομαι εἰς πειρασμός ἐμβάλλω ὥστε παροξύνω ; Π μιαρός , εἰμί οἶδα ὅτι σωτηρία ὁδός καταγγέλλω , τίς μή ἐξίστημι ἐκεῖνος · Ἀλ ὥσπερ ὁ Σίμων βούλομαι , λέγω · « δίδωμι ἐγώ ὅς ἑός ἐπιτίθημι ὁ χείρ , λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος · » οὗτος καί οὗτος ποιέω . λέγω ἐν ὁ Πυθία γυνή τις ἰαύω ἐπικάθημαι ὁ τρίπους ὁ Ἀπόλλων , διαιρέω ὁ σκέλος , ἔρχομαι οὗτος πνεῦμα πονηρός κατοράω ἀναδίδωμι , καί διά ὁ γεννητικός αὐτός ἀναξύω μόριον , πληρόω ὁ γυνή ὁ μανία , καί παυος ὁ θρίξ λύω , λοιπός βακχεύω τε καί ἀφρός ἐκ ὁ στόμα ἀφίημι , καί οὕτως ἐν παροινία γίγνομαι ὁ ὁ μανία φθέγγομαι ῥῆμα . τις δήποτε καί ὁ δαίμων οὗτος φθέγγομαι , καί ὁ Παῦλος κωλύω ; ἐκεῖνος κακόω τέως ] ποῖος , καί οὗτος συνετός . Ἐβούλετα λοιπός ἀξιόπιστος ἑαυτοῦ ποιέω . εἰμί γάρ προσίημι αὐτός ὁ μαρτυρία ὁ Παῦλος , πολύς εἄν καί ὁ πιστός ἀπατάω , ἅτε ὑπό ἐκεῖνος δέχομαι · καί αὐτός συγκατάβασις χράομαι πρός ὁ ἀπώλεια . ὁ μέν οὖν πρῶτος οὖον προσίημι ὁ Παῦλος , ἀλλά καταπτύω , οὖον βούλομαι ἁπλόος ἑαυτοῦ ἐπιρριπτέω ὁ σημεῖον . ὡς δέ ἐπιμένω οὗτος ποιέω , καί ὁ ἔργον δείκνυμι , τότε κελεύω αὐτός ἐξέρχομαι . « Διαπονπθεὶς δέ ὁ Παῦλος , » τουτέστι , ὁ κακουργία εἴεω τοῆ δαίμων καθώς αὐτός λέγω · « οὖον γάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω . » Κινηβεὶς καί δείκνυμι [ δάκνω ] , καί ἀληθής λέγω ἐπιστομίζω αὐτός · διδάσκω ἐγώ , μηδέ ὁ ἀλήθεια συνηγορέω προσποιέω δέχομαι δαίμων , ἀλλά πᾶς αὐτός ἀποτειχίζω πλάνης ὁδός . πανταχοῦ ὁ χρῆμα αἴτιος ὁ κακός . ὤ ὁ Ἑλληνικός ὠμότης ! βούλομαι δαιμονάω ὁ κοράσιον , ὥστε χρηματίζω . τις λέγω ; πείθω ὁ δαίμων ; Ζεύς τίς μή ἐνταῦθα . καί ἐκεῖνος λργει , ὅτι « Δοῦλος ὁ Θεός ὁ ὕψιστος εἰμί ; » σύ λέγω , θέραψ « ἐκταράσσω ὁ πόλις - ἐγώ . » Ὅρας οὐδλ ὁ δαίμων προσέχω , ἀλλά πρός εἷς ὁράω τήμʹ φιλαργυρία , καί ὁ μέν Παῦλος ὁ πᾶς ἐργάζομαι , ὁ δέ κίνδυνος ... κοινωνέω . ὡστε ὁράω , . αὐτός ὁ δύναμις φρεναπατάω , ἢ μαρτυρέω , ἵσμα οὐ εἰμί ὁ τυγχάνω ἄνθρωπος , ἀλλά τις μέγας , ἐξουσία ἔχω ποιέω ὅς ἐθέλω διά ὁ κύριος . ὡς εἄν εἶπον τις , εἰς ὁ ἐρέβω . πόσος δάκρυ οὗτος ἄξιος ! ὄα μέν πάσχω ἐκεῖνος ! ἐγώ δέ οὐδέ μέχρι ῥῆμα διά ὁ Χριστός ἀνέχω [ ἀνέχω ] λυπέω . τίς χάρις μεσονύκτιον εὔχομαι ; ὁ Ἑαλμῳδῇ