cogPG.PG125 120
Ἐν τῷ ἀποστῆναι ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος . ἄλλως γὰρ οὐχ εὐρίσκει πάροδον ἡ ἀπιστία , εἰ μὴ ἀποστῇ τις ἀπὸ Θεοῦ . Ἔως γὰρ ἂν ᾖ ἐχόμενος τοῦ Θεοῦ , καὶ πεποιθὼς ἐπ´ αὐτῷ , ὡς πάντα δυναμένῳ , οὐδὲν ἡγεῖται ἀδύνατον . Ἀλλὰ παρακαλεῖτε ἑαυτοὺς καθ´ ἑκάστην ἡμέραν , Ἄχρις οὖ τὸ σήμερον καλεῖται . Τουτέστιν , οἰκοδομεῖτε ἀλλήλους , καὶ ὑποστηρίζετε , ὥστε μὴ τιαιῖν Σὺ δὲα καὶ πέση τιε , διορθοῦσθε αὐτὸν ἄχρις οὗ δὴ · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , ἄχρις οὖ τὸ σήμερον · ἐλαλς γάῤ ἐστι . Μάλιστα μὲν οὖν , μηδὲ ἔστω καρδία πονηρὰ ἔν τινι · εἰ δὲ καὶ γένοιτο , μὴ εἰς ἀπόγνωσιν τπτέτωλ ἀλλὰ παρακαλεῖτε αὐτὸν καὶ ἀναλαμβάνετε . Ἵνα μὴ σκληρυνθῇ τις ἐξ ὑμῶν ἀπάτῳ τῆς ἀμαρτίας , Τουτέστιν , ἵνα μὴ ἐκ τῆς ἀπογνώσεως εἰς πώρωσιν ἔλθῃ , καὶ ἀνίατος μείνῃ . Ὥσπερ γὰρ τὰ πεπωρωμένα σώματα καὶ σκληρὰ οὐκ εἴκει ταῖς τῶν ἰατρῶν χερσίν · οὕτω καὶ αἱ σκληρυνθεῖσαι ψυχαὶ οὐκ εἰκουσι τῷ λόγω τοῦ Θεοῦ . Ἀπάτην δὲ ἀμαρτίας καλεῖ , ἢ τὴν ἀπάτην τοῦ διαβόλου , τοῦτέστι , τὸ μὴ ἐλπίζειν ὅτι ἔσται ἀνταπόδοσις , ἢ τὴν ἀναλγησίαν . Τὸ γὰρ λέγειν , ὅτι Λοιπὸν ἄπαξ ἥμαρτον , οὐκ Εχω ἐλπίδας , ἀπάτη ὄντως ἐστὶν ἀμαρτίας .. Ἀπατῶσα γὰρ ἡ ἁμαρτία , καὶ πρὸς ἐαυτὴν ἐπισπωμένη , τοιαῦτα λογίζεσθαε ποιεῖ , κατὰ τὸ εἰρημένον · Ἀσσβὴς εἰς βάθος κακῶν ἐμπεσὼν , καταφρονεῖ Ὁ ἐὲ καταφρονῶν , . οὐδὲ πιστεύειν ἀνέχεται . Ἐξ ἀμαρτίας ἄρα ἡ ἀπιστία . Εἶπον γὰρ , φησὶν , ὅτι Οὐκ ἕψεται Κύριος , οὐδὲ συνήσει ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώδ . Καὶ πάλιν · εἶπε γὸρ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ , Οὐκ ἐκζο τσοι · καὶ , Ἐπιλέλσται ὁ Θεός · καὶ ὅσα τοιαῦτα . Κτοχοι γὰρ γεγόναμεν τοῦ Χριστοῦ . Τουτέστιν , Ἀν ἐγενόμεθα ἡμεῖς καὶ αὐτός · καὶ οὕτω μετέχομεν κὸτοῦ , ὡς σῶμα κεφαλῆς . Ἐνταῦθα δὲ ἐλπίδας αὐτοῖς ἐντίδησιν , ὡσανεὶ ταῦτα λέγων · Ὁ οὔτως ἀγαπήσας ἡμᾶς , ὥστε καὶ σῶμα αὐτοῦ ποιῆσαι , οὐκ δάσει ἡμᾶς ἀποῤῥαγῆναι αὐτοῦ , ἐὰν μόνον ἡμεῖς ολωμεν . Ἀμα δὲ καὶ ἐκεῖνο αἰνίττετοι τὸ εἰρημένον ἑτέρωθι · Εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν . Τῶν αὐτῶν γὰρ μετέχοντες νῦν , ὧν καὶ ὁ Χριστὸς , τῶν θλίψεων δηλαδὴ , σπουδάσωμεν καὶ τότε μετασχεῖν τῆς δόξλς Ἐάναῳ τὴν ἀρχὴν τῆς ὀποστάσεως βεβαίαν νατάσνωμεν μέχρι τέλους . Τουτέστι , τὴν πίστιν · δι´ τῆς γὰρ ὑπέστημεν καὶ οὐσιώθημεν τὴν θείαν καὶ πνευματικὴν οὐσωοιν , καὶ ἀναγέννησιν . Καὶ ἀνταῦδα δὲ τὸ μέχρι τέλους στῆναι βεβαίως ἐν τῆ πιστοὶ ἅκμτεῖ . Κν τῷ Μγοσδαι · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐοὅ ἀκούσητς , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ἀμετμέ , κοιε οδάκναιε τονόα νειινα , ηκεεάποοι
Lemmas: ἐν ὁ ἀφίστημι ἀπό Θεός ζῶ . ἄλλως γάρ οὐ εὑρίσκω πάροδος ὁ ἀπιστία , εἰμί μή ἀφίστημι τις ἀπό Θεός . ἔως γάρ εἄν εἰμί ἔχω ὁ Θεός , καί Πεποιθὼς ἐπι αὐτός , ὡς πᾶς δύναμαι , οὐδείς ἡγέομαι ἀδύνατος . ἀλλά παρακαλέω ἑαυτοῦ καθ´ ἕκαστος ἡμέρα , ἄχρι οὖον ὁ σήμερον καλέω . τουτέστιν , οἰκοδομέω ἀλλήλων , καί ὑποστηρίζω , ὥστε μή τιαει σύ δέος καί πίπτω τίω , διορθόω αὐτός ἄχρι ὅς δή · οὗτος γάρ δηλόω ὁ , ἄχρι οὖον ὁ σήμερον · ἐλαλς γάρος εἰμί . μάλιστα μέν οὖν , μηδέ ἵστημι καρδία πονηρός ἐν τις · εἰμί δέ καί γίγνομαι , μή εἰς ἀπόγνωσις τπτέτωλ ἀλλά παρακαλέω αὐτός καί ἀναλαμβάνω . ἵνα μή σκληρύνω τις ἐκ σύ ἀπατάω ὁ ἁμαρτία , τουτέστιν , ἵνα μή ἐκ ὁ ἀπόγνωσις εἰς πώρωσις ἔρχομαι , καί ἀνίατος μένω . ὥσπερ γάρ ὁ πωρόω σῶμα καί σκληρός οὐ εἴκω ὁ ὁ ἰατρός χείρ · οὗτος καί ὁ σκληρύνω ψυχή οὐ εἴκω ὁ λόγος ὁ Θεός . Ἀπάτην δέ ἁμαρτία καλέω , ἢ ὁ ἀπάτη ὁ διάβολος , τουτέστι , ὁ μή ἐλπίζω ὅτι εἰμί ἀνταπόδοσις , ἢ ὁ ἀναλγησία . ὁ γάρ λέγω , ὅτι λοιπός ἅπαξ ἁμαρτάνω , οὐ ἔχω ἐλπίς , ἀπάτη εἰμί εἰμί ἁμαρτία .. ἀπατάω γάρ ὁ ἁμαρτία , καί πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω , τοιοῦτος λογίζομαι ποιέω , κατά ὁ εἴρω · Ἀσσβὴς εἰς βάθος κακός ἐμπίπτω , καταφρονέω ὁ ἐέ καταφρονέω , . οὐδέ πιστεύω ἀνέχω . ἐς ἁμαρτία ἄρα ὁ ἀπιστία . εἶπον γάρ , φημί , ὅτι οὐ ἕπω Κύριος , οὐδέ συνίημι ὁ θεός ὁ Ἰακώδ . καί πάλιν · εἶπον γόρ ἐν Καρδία αὐτός , οὐ ἐκζέω τσοι · καί , Ἐπιλέλσται ὁ Θεός · καί ὅσος τοιοῦτος . κτοχοω γάρ γίγνομαι ὁ Χριστός . τουτέστιν , εἰς γίγνομαι ἐγώ καί αὐτός · καί οὗτος μετέχω κότος , ὡς σῶμα κεφαλή . ἐνταῦθα δέ ἐλπίς αὐτός ἐντίδησιν , ὡσανεί οὗτος λέγω · ὁ οὔτως ἀγαπάω ἐγώ , ὥστε καί σῶμα αὐτός ποιέω , οὐ δατέομαι ἐγώ ἀπολέγω αὐτός , ἐάν μόνος ἐγώ ὁλάω . ἅμα δέ καί ἐκεῖνος αἰνίσσω ὁ εἴρω ἑτέρωθι · εἰμί ὑπομένω , καί συμβασιλεύω . ὁ αὐτός γάρ μετέχω νῦν , ὅς καί ὁ Χριστός , ὁ θλῖψις δηλαδή , σπουδάζω καί τότε μετέχω ὁ δόξλς Ἐάναῳ ὁ ἀρχή ὁ οποστασις βέβαιος νατάσνωμεν μέχρι τέλος . τουτέστι , ὁ πίστις · δις ὁ γάρ ὑφίστημι καί οὐσιόω ὁ θεῖος καί πνευματικός οὐσωοιν , καί ἀναγέννησις . καί ἀνταυδάω δέ ὁ μέχρι τέλος ἵστημι βεβαίως ἐν τῆ πιστός ἅπτω . ΚΝ ὁ Μγοσδαι · σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐοὅ ἀκούσητς , μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ , ἀμετμέ , ποῖος οδάκναιε τονόα νειινα , ηκεεάποοι