cogPG.PG125 75
« Οὐχ ὡς τῶν ἀγίων δὲ ταῖς τιμωρίαις ἐπιτρέχόντων , τοῦτο εἴρηται παρὰ τοῦ Παύλου , ἀλλ´ ὡς τοῦ κηρύγματος δεομένου τῆς τῶν ἐμποδιζόντων αὐτῷ συστολῆς , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσθενεστέρων ἐκ τούτου παραμυθουμένων τὰ μέγιστα . Ὅν καὶ σὺ φυλάσσου . Οὐκ εἶπε , Τιμώρησον , κόλασονκαίτοιγε ἐνῆν διὰ τῆς χάριτος τοῦ Πνεύματος ταῦτα ἐργάσασθαι , ἀλλὰ φυλάσσεσθαι , τουτέστιν ἐκκλίνειν , ἀναχωρεῖν ἀπ´ αὐτοῦ κελεύει , τᾷ Θεῷ παραχωροῦντα τῆς τιμωρίας . Αίαν γὰρ ἀνθέστηκε τοις ἡμετέροις λόγοις . Τουτέστι , πολεμεῖ καὶ ἐναντιοῦται τοῖς τοῦ Εὐαγγελίου · λόγοις . Ἐντῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο , ἀλλὰ πάντες με ἐγκατέλιπον Πάλιν ἑτέρους πειρασμοὺς διηγεῖται , ἵνα μᾶλλον ἀλείψῃ τὸν μαθητήν . Πρώτην δὲ ἀπολογίαν ποίαν λέγει ; Παρέστη πρότερον τῷ Νέρωνι , καὶ διέφυγε τὸν θάνατον , ὥστε καὶ κηρύσσειν ἔκτοτε · ἐπεὶ δὲ τὸν οἰνοχόον αὐτοῦ κατήχησε , τότε ὑπερζέσας Νέρων τῇ μανίᾳ , ἀπέτεμεν αὐτόν . ἀθυμίαν δὲ ἐμφαίνει τὸ , Πάντες με ἐγκατέλιπον · ὡσανεὶ ἔλεγε · Καὶ οἱ οἰκεῖοί μοι προέδωκαν , καὶ πάσης ἐστερήθην παραμυθίας . Ὥστε καὶ σὺ ἐν δεινοῖς καταλειφθεὶς ἔχε παραμυθίαν τὰ κατ´ ἐμέ , Μὴ αὐτοῖς λογισθείη . Ὁρᾷς πῶς φείδεται τῶν οἰκείων ; καίτοι ἔργον εἰργάσαντο δεινὸν οἱ οἰκεῖοι οἱ συνεργοί , ἐγκαταλιπόντες αὐτόν . Οὐ γάρ ἐστιν Πσον παρὰ τῶν ἔξωθεν καταφρονηθῆναι , καὶ παρὰ τῶν οἰκείων . Ἀλλ´ ὅσως εὔχεται μὴ λογισθῆναι αὐτοῖς τοῦτο , παρὰ Θεῷ δηλαδὴ , ἄλλως ἁμάρτημα ὃν μέγα , καὶ ἄξιον λογίζεσθαι . Ἀλλ´ ὁ Κύριός μοι παρέστη . Τοῦτο πάλιν παραμυθία τῷ μαθητῇ · δείκνυσι γὰρ , ὅτι τὸν παρὰ ἀνθρώπων ἐγκαταλειπόμενον οὐκ ἀφίησί τι δεινὸν παθεῖν ὁ Θεός . Καὶ ἐνεδυνάμωσέμε . Ττυτέστι , παῤῥησίαν ἐχαρίσατο οὐκ ἀφῆκε καταπεσεῖν . Ἵνα δι´ ἐμοῦ τὸ κήρυγμα πληροφορηθῇ . Ὅρα τὴν πολλὴν αὐτοῦ ταπεινοφμοσύνην . Οὐχ ὡς ἄξιον γὰρ , φησὶ , τυχεῖν τῆς δωρεᾶς ἐνεδυνάμωσέ με , ἀλλ´ ἷνα τὸ κήρυγμα δι´ ἐμοῦ πληροφορηθῇ , τουτέστι βεβαιωθῇ , ἢ εἰς πέρας ἔλθῃ καὶ πληρωθῇ · ὥσπερ ἂν εἴτις ἀλουργίδα καὶ διάδημα βαστάζοι , καὶ διὰ ταῦτα σώζοιτο . Καὶ ἀκούσῃ πάντα τὰ ἔθνη . Τουτέστιν . ἵνα κατέδηλος πᾶσι γένηται καὶ τοῦ κηρύγματος ἡ δόξα , καὶ τῆς περὶ ἐμὲ προνοίας ἡ κηδεμονία . Καὶ ἐμόύσατό με ἐκ στόματος λέοντος . Τουτέστι τοῦ Νέρωνος . Λέοντα γὰρ τοῦτόν φησι , διὰ τὸ ἰσχυρὸν αὐτοῦ τῆς βασιλείας καὶ ἀκατάπληκτον . Ὅρα δὲ πῶς παρὰ μικρὸν ἦλθεν ἀποθανεῖν , εἰς αὐτὸν τὸν φάρυγγα τοῦ λέοντος ἐμπεσών . Καὶ ῥύσεταί με ὁ Κύριος ἀπὸ παντὸς ἔργου
Lemmas: « οὐχ ὡς ὁ Ἀγίων δέ ὁ τιμωρία ἐπιτρέχω , οὗτος εἴρω παρά ὁ Παῦλος , ἀλ ὡς ὁ κήρυγμα δήω ὁ ὁ ἐμποδίζω αὐτός συστολή , ἀλλά καί ὁ ἀσθενής ἐκ οὗτος παραμυθέομαι ὁ μέγας . ὅς καί σύ φυλάσσω . οὐ εἶπον , τιμωρέω , κόλασονκαίτοιγε ἐν-εἰμί διά ὁ χάρις ὁ πνεῦμα οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά φυλάσσω , τουτέστιν ἐκκλίνω , ἀναχωρέω ἀπ´ αὐτός κελεύω , ὁ Θεός παραχωρέω ὁ τιμωρία . Αἴας γάρ ἀνθίστημι ὁ ἡμέτερος λόγος . τουτέστι , πολεμέω καί ἐναντιόομαι ὁ ὁ Εὐαγγέλιος · λόγος . ἐντή πρῶτος ἐγώ ἀπολογία οὐδείς ἐγώ συμπαραγίγνομαι , ἀλλά πᾶς ἐγώ ἐγκαταλείπω πάλιν ἕτερος πειρασμός διηγέομαι , ἵνα μᾶλλον ἀλείφω ὁ μαθητής . πρότερος δέ ἀπολογία ποῖος λέγω ; παρίστημι πρότερος ὁ Νέρων , καί διαφεύγω ὁ θάνατος , ὥστε καί κηρύσσω ἔκτοτε · ἐπεί δέ ὁ οἰνοχόος αὐτός κατηχέω , τότε ὑπερζέω Νέρων ὁ μανία , ἀποτέμνω αὐτός . ἀθυμία δέ ἐμφαίνω ὁ , πάνετες ἐγώ ἐγκαταλείπω · ὡσανεί λέγω · καί ὁ οἰκεῖος ἐγώ προδίδωμι , καί πᾶς στερέω παραμυθία . ὥστε καί σύ ἐν δεινός καταλείπω ἔχω παραμυθία ὁ κατ´ ἐγώ , μή αὐτός λογίζομαι . ὁράω πῶς φείδομαι ὁ οἰκέω ; καίτοι ἔργον ἐργάζομαι δεινός ὁ οἰκεῖος ὁ συνεργός , ἐγκαταλείπω αὐτός . οὖον γάρ εἰμί Πσον παρά ὁ ἔξωθεν καταφρονέω , καί παρά ὁ οἰκέω . Ἀλ ὅσος εὔχομαι μή λογίζομαι αὐτός οὗτος , παρά Θεός δηλαδή , ἄλλως ἁμάρτημα ὅς μέγας , καί ἄξιος λογίζομαι . Ἀλ ὁ κύριος ἐγώ παρίστημι . οὗτος πάλιν παραμυθία ὁ μαθητής · δείκνυμι γάρ , ὅτι ὁ παρά ἄνθρωπος ἐγκαταλείπω οὐ ἀφίημι τίς δεινός πάσχω ὁ Θεός . καί ἐνδυναμόω . Ττυτέστι , παρρησία χαρίζομαι οὐ ἀφίημι καταπίπτω . ἵνα δις ἐγώ ὁ κήρυγμα πληροφορέω . Ὅρας ὁ πολύς αὐτός ταπεινοφμοσυνειμι . οὐχ ὡς ἄξιος γάρ , φημί , τυγχάνω ὁ δωρεά ἐνδυναμόω ἐγώ , ἀλ ἷνα ὁ κήρυγμα δις ἐγώ πληροφορέω , τουτέστι βεβαιόω , ἢ εἰς πέρας ἔρχομαι καί πληρόω · ὥσπερ εἄν ἔστις ἁλουργίς καί διάδημα βαστάζω , καί διά οὗτος σῴζω . καί ἀκούω πᾶς ὁ ἔθνος . τουτέστιν . ἵνα κατέδηλος πᾶς γίγνομαι καί ὁ κήρυγμα ὁ δόξα , καί ὁ περί ἐγώ πρόνοια ὁ κηδεμονία . καί μουσάτος ἐγώ ἐκ στόμα λέων . τουτέστι ὁ Νέρων . Λέων γάρ οὗτος φημί , διά ὁ ἰσχυρός αὐτός ὁ βασίλεια καί ἀκατάπληκτος . Ὅρας δέ πῶς παρά μικρός ἔρχομαι ἀποθνῄσκω , εἰς αὐτός ὁ φάρυγξ ὁ λέων ἐμπίπτω . καί ἐρύω ἐγώ ὁ Κύριος ἀπό πᾶς ἔργον