cogPG.PG125 557
οἱ τῶν θεοκτόνων ἀδελφοί . Ἐπειδὴ οὖν τὸν Λόγον προλαβὼν εἶπε τεθεῖσθαι ἐν μνήματι , ἵνα μή τις ὑπολάβῃ ἄσαρκον αὐτὸν εἰρηκέναι τὸν Αόγον , πάλιν αὐτὸν Ἰησοῦν καλεῖ , οὐδαμοῦ διαίρεσιν διδοὺς τῷ σαρκωθέντι Λόγῳ μετὰ τὴν ἕνωσιν , τῶν ἀσεβούντων ἐμφράττων τὸ στόμα . Ταῦτα τῇ ἐνανθρωπήσει τοῦ Χριστοῦ πρέπει δήπου τὰ ῥήματα , ἥτις χρονικὴν εἶχε τὴν ἐπιφοίτησιν · τὸ γὰρ , σήμερον , καὶ , αὔριον , ἡμερῶν ἐστι παραστατικάν . ἀχρόνως γὰρ παρὰ τοῦ Πατρὸς , ὡς καὶ παῖδες αἱρετικῶν ὁμολογοῦσι , τίκτεται . Ἀφθαρσίας σημεῖον ἀπεργασάμενος τὸν τάφον · ἐξ αὐτοῦ γὰρ ἡμῖν ἐγερθείς ὁ Χριστὸς , ὡς ἀφθαρσίας ἀληθῶς ἡγεμὼν ἀνατέταλκεν , ἵνα καὶ ἡμεῖς ἐκ τῶν τάφων διαναστάντες , κατὰ τὴν ἐλπιζομένην ἀνάστασιν ἐν νεφέλαις αὐτῷ τὸ δεύτερον ἐρχομένῳ μετὰ δόξης προσυπαντήσωμεν . Τί μὴ ἐπήγαγε μαρτυρίαν , δι´ ἧς ἔμελλον πείθεσθαι , ὅτι ἄφεσις ἁμαρτιῶν δι´ αὐτοῦ γίνεται ; Ὅτι τὸ σπουδαζόμενον τοῦτο ἦν , δεῖξαι τέως ὅτι ἀνέστη · τούτου δὲ ὁμολογουμένου , ἐκεῖνο ἀναμφισβήτητον ἦν . Πλέκει δὲ τὸν λόγον ἀπὸ τῶν παρόντων , ἀπὸ τῶν προφητῶν , ἀπὸ τοῦ σπέρματος τοῦ κατ´ ἐπαγγελίαν , ὅτι ὁ Θεὸς σταυροῦται καὶ ἀποθνήσκει . Μὴ θαυμάσητε ὅτι ἄπιστον δοκεῖ εἶναι , καὶ αὐτὸ προείρηκεν ἄνωθεν . Κατακεκραγότος τοῦ προφήτου Ἀμβακοὺμ , ἀποκρίνεται ὁ Θεὸς τοῖς ἀδικοῦσι τὰς ἐσομένας συμφοράς αὐτοῖς . Καὶ γὰρ ἦν πολλῆς ἐκπλήξεως , πῶς ὁ Ἰσραὴλ ἐν τέκνοις κατηριθμημένος Θεοῦ , καὶ πρωτότοκος ὀνομασθεὶς , δι´ ὃν καὶ Αἴγυπτος ἀπώλετο , παραδέδοται τοῖς Βαβυλωνίοις , καὶ οὐ μόνον μαχαίρᾳ , ἀλλὰ καὶ δουλείᾳ , καὶ αἰχμαλωσία , καὶ τοῖς ἀπευκτοῖς ἅπασι . Ταῦτα δὲ , φησὶ , τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα τὸ μέγεθός ἐστιν , ὡς καὶ ἀπιστεῖσθαι , εἴ τις αὐτὰ ὑμῖν προαπαγγείλειεν . Εἶδε τοῦ Παύλου τὴν σύνεσιν . Οὐχι τότε ἐθαυμάσθη μόνως , ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμίαν αὐτοῖς δεύτερον ἐνέβαλεν ἀκροάσεως , εἰπών τινα σπέρματα , καὶ μὴν ἐπιλύσαι [ ἐπιλύσας ] μηδὲ ἐξελθών τῷ λόγῳ , ὥστε αὐτοὺς ἀναρτῆσαι καὶ οἰκειῶσαι ἐν αὐτῷ . Εἰπεν ὅτι ἄφεσιν ἀμαρτιῶν διὰ τοῦτο ἡμῖν κατήγγεέλται · τὸ δὲ πῶς , οὐκ ἐδήλωσε . Διὰ τί αὐτοὺς οὐκ ἐράπτιαιν εὐθέως Ὅτι οὐκ ἦν καιρός . Πεῖσαι δὲ ἔδει ὥστε βεβαίως μένειν ἀ εἰς τὸ μεταξὺ Σάββα . τον , » ἀντὶ τοῦ , τὸ ἐσόμενον , ὡς σαφηνίζει κάτω . Διὰ τοῦτο ταῦτα λέγεται , ἵνα μὴ ὡς ἐκ παρέργου νομίσῃ τις τοῦτο γεγενῆσθαι . Οὐ γὰρ εἰς ἡμᾶς ἡ ὕβρις ἡ παρ´ ὑμῶν . Ἵνα γὰρ μή τις νομίσῃ εὐλαρεία ; εἶναι , « οὐκ ἀξίους κρίνετε αὐτοὺς , » διὰ τοῦτο πρῶτον εἶπεν , « Ἀπωθεῖσθε αὐτοὺς , » καὶ τότε , « Στοεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη . » Πολλῆς ἐπιεικείας γέμει τὸ ῥῆμα . Οὐκ εἶπε , Καταλιμπάνομεν ὑμᾶς , ἀλλ’ , Ἔσται δυνατὸν , φησὶ , καὶ ἐνταῦθα πάλιν στραφῆναι . Καὶ τοῦτο οὐκ ἀπὸ τῆς ἡμετέρας ὕβρεως γέγονεν , « οὔτως γὰρ ἐντέταλται ὑμῖν [ ί . ἡμῖν ] . » Τί οὔν οὐκ ἐποιήσατε τοῦτο ; Ἔδει μὲν οὖν ἀκοῦσαι τὰ ἔθνη · καὶ τοῦτο οὐ πρὸ ὑμῶν , παρ´ ὑμῶν δὲ γέγονα τὸ πρὸ ὑμῶν . Τουτέστιν εἰς γνῶσιν τὴν ἐπὶ σωτηρίαν , καὶ οὐχ ἀπλῶς ἐθνῶν , ἀλλὰ πάντων , καὶ « ὃσα ἦσαν τι - . γμένα εἰς ζωήν αἰώνιον . » Καὶ τοῦτο τεκμήριον τοῦ κατὰ Θεοῦ γνώμην αὐτοὺς προλαβέσθαι , « τεταγμένοι » δὲ οὐ κατ´ ἀνάγκην , « οὺς προέγνω , φησί , καὶ προώρισε . » [ ΘΕΟΔΩΡΟΥ · ] Γένος τοῦ Κυρίου κατὰ σάρκα , κοινὸν μὲν ἅπασα τῶν ἀνθρώπων ἡ Κφύσις , ἴδιον δὲ καὶ πελάζον ὁ Ἰσραήλ . Ἐπειδὴ τοίνυν πρὸς μὲν τὸν Ἰσραὴλ παρεγένετο , τὰ ἔθνη διὰ τῶν ἀποστόλων ἐφώτισε . Δέδωκά σε , φησὶ , τούτοις διὰ τὴν πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν γεγενημένην ἐπαγγελίαν , φωτιῶ δὲ διὰ σοῦ τὰ ἔθνη , καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις παρέξω τὴν σωτηρίαν ( τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ , « ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς»λ , καὶ πέρας ἐπιθήσω ταῖς πρὸς τοὺς πατέρας αὐτῶν γεγενημέναις μόι συνθήκαις · τὴν γὰρ διαθήκην , συνθήκην οἱ λοιποὶ ἡρμήνευσαν . Τουτέστιν , ἀφωρισμένοι τῷ Θεῷ . Ὅρα , πῶς δείκνυσι τὸ τάχος τὸ τῆς ὡφελείας . Ἀντὶ τοῦ , διεκομίζει Ιῄδιεκομίζετο ] . Ἀντὶ τοῦ , οὐκ ἔστησαν μέχρι τοῦ ζήλου , ἀλλὰ ἔργῳ προσέθηκαν . « Εὐσχήμονας » λέγει τὰς πλουσίας · « σεβομένας » δὲ οὐ τὰς πιστὰς λέγει , ἀλλὰ τὰς Ἑλληνίδας , ἤτοι Ἰουδαίας . Πλὴν ὡς κάκιστοι καὶ τοῦ διαβόλου μιμηταὶ , σπουδάζουσιν ἀποκλεῖσαι τοῖς ἀνθρώποις τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας , ὥσπερ τῷ πρωτοπλάστῳ διὰ τῆς Εὔας ἀπέκλεισς τὸν παρόάδεισον . Ὅπερ προσέταξεν ὁ Χριστὸς ποιοῦσι , καὶ τὸν κονιορτὸν ἐκτινάσσουσι . Καὶ οὐχ ἀπλῶς τοῦτο ποιοῦσιν , ἀλλ´ ἐπειδὴ ἀπελάθησαν παρ´ αὐτῶν . Ὡ νὰρ δοκεῖ αἶναι ἀτιμίας τὸ πάντοθεν ἐλαύνεσθαι , τοῦτο τιμῆς μεγίστης πρόξενον .. Πάλιν εἰς τὰς συναγωγὰς εἰσίεσαν . Ὅρα πῶς οὐκ ἐγένοντο δειλότεροι εἰπόντες , ὅτι « Στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη , » ἑκ πολλῆς περιουσίας , ὅμως ἀναιροῦσιν αὐτῶν τὴν ἀπολογίαν , « στε πιστεῦσαι Ἰουδαίων τε καὶ Ἐλλήνων πολὺ πλῆθος , » Εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς ὡς καὶ πρὸς Ἔλληνας διαλέγεσθαι , κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ λοιπὸν καὶ τὰ ἔθνὴ ἐπἡγειραν , ὡς οὐκ ἀρκοῦντες αὐτοί . Τί οὖν ἐκεῖθεν οὐκ ἐξῆλθον ; Οὐ γὰρ ἐδιώκοντο , ἀλλ´ ἐπολεμοῦντο μόνον , στρυτέστι διεβάλλοντο Τοῦτο ἐποίει τὴν παῤῥησίαν · μᾶλλον δὲ τὴν μὲν παῤῥησίαν ἐποίει ἡ αὐτῶν προθυμία · διὰ τοῦτο μέχρι πολλοῦ σημεῖα οὐ ποιοῦσε . Τὸ δὲ πιστεῦααι τοὺς ἀκούοντας , τῶν σημείων ἦν · συντελεῖ δέ τι καὶ ἡ παῤῥησία . Ὅρα δὲ , πῶς ἁπανταχοῦ ἀνατιθέασι τὸ πᾶν τῷ Θεῷ . Οὐ μικρὸν τοῦτο τὸ σχισθῆναι . Τουτο ἔλεγεν ὁ Χριστός · « Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην , ἀλλὰ μάχαιραν . » Οὐδὲν οὖν ἄτοπον , εἰ ἅγιοι φεύγουσι τοὺς ἐπιβοιλλεύοντας αὐτούς [ αὐτοῖς . Καὶ οὐ δοκοῦσιν ἐκ τούτου δραπετεύειν τὸν ἀπὸ τοῦ μαρτυρίου πόλεμον ἐμβάσανον . Τοῦτο δέ μοι σεσηιιείωται διὰ τοῖλμεμψαμένους Ἀρειανούς τὸν μέγαν Ἀθανάσιον ἐν τῇ πίστει φεύγοντα , καὶ μὴ ἐκδιδόντα αὐτὸν τοῖς Ἀρειανοῖς εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν . Διὰ τί « μεγάλῃ τῇ φωνῇ ; » ὥστε τοὺς ὄχλους πιστεῦσαι . Ὃρα δὲ , προσεῖχε τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις . Εἰδες φιλοσοφίαν ; οὐδὲν ἀπὸ τῆς χωλεία , πρὸς τὴν σπουδὴν τῆς ἀκροάσεως παρεβλάβη.«Ὃἀτενίσας αὐτῷ , φησί , καὶ ἰδὼν ὃτι ἔχει πίστιν τοῦ
Lemmas: ὁ ὁ θεοκτόνος ἀδελφός . ἐπεί οὖν ὁ Λόγος προλαμβάνω εἶπον τίθημι ἐν μνῆμα , ἵνα μή τις ὑπολαμβάνω ἄσαρκος αὐτός εἴρω ὁ Αόγον , πάλιν αὐτός Ἰησοῦς καλέω , οὐδαμοῦ διαίρεσις δίδωμι ὁ σαρκόω Λόγος μετά ὁ ἕνωσις , ὁ ἀσεβέω ἐμφράσσω ὁ στόμα . οὗτος ὁ ἐνανθρωπέω ὁ Χριστός πρέπω δήπου ὁ ῥῆμα , ὅστις χρονικός ἔχω ὁ ἐπιφοίτησις · ὁ γάρ , σήμερον , καί , αὔριον , ἡμέρα εἰμί παραστατικός . ἄχρονος γάρ παρά ὁ πατήρ , ὡς καί παῖς αἱρετικός ὁμολογέω , τίκτω . ἀφθαρσία σημεῖον ἀπεργάζομαι ὁ τάφος · ἐκ αὐτός γάρ ἐγώ ἐγείρω ὁ χριστός , ὡς ἀφθαρσία ἀληθής ἡγεμών ἀνατέλλω , ἵνα καί ἐγώ ἐκ ὁ τάφος διανίστημι , κατά ὁ ἐλπίζω ἀνάστασις ἐν νεφέλη αὐτός ὁ δύο ἐρχόμενος μετά δόξα προσυπαντέω . τις μή ἐπάγω μαρτυρία , δις ὅς μέλλω πείθω , ὅτι ἄφεσις ἁμαρτία δις αὐτός γίγνομαι ; ὅτι2 ὁ σπουδάζω οὗτος εἰμί , δείκνυμι τέως ὅτι ἀνίστημι · οὗτος δέ ὁμολογέω , ἐκεῖνος ἀναμφισβήτητος εἰμί . πλέκω δέ ὁ λόγος ἀπό ὁ πάρειμι , ἀπό ὁ προφήτης , ἀπό ὁ σπέρμα ὁ κατ´ ἐπαγγελία , ὅτι ὁ θεός σταυρόω καί ἀποθνήσκω . μή θαυμάζω ὅτι ἄπιστος δοκέω εἰμί , καί αὐτός προαγορεύω ἄνωθεν . κατακεκραγοος ὁ προφήτης Ἀμβακούμ , ἀποκρίνω ὁ θεός ὁ ἀδικέω ὁ εἰμί συμφορά αὐτός . καί γάρ εἰμί πολύς ἔκπληξις , πῶς ὁ Ἰσραήλ ἐν τέκνον καταριθμέω Θεός , καί πρωτότοκος ὀνομάζω , δις ὅς καί Αἴγυπτος ἀπόλλυμι , παραδίδωμι ὁ Βαβυλώνιος , καί οὖον μόνος μάχαιρα , ἀλλά καί δουλεία , καί αἰχμαλωσία , καί ὁ ἀπευκτός ἅπας . οὗτος δέ , φημί , τοσοῦτος καί τηλικόσδε ὁ μέγεθος εἰμί , ὡς καί ἀπιστέω , εἰμί τις αὐτός σύ προαπαγγέλλω . εἶδον ὁ Παῦλος ὁ σύνεσις . οὐχι τότε θαυμάζω μόνος , ἀλλά καί ἐπιθυμία αὐτός δύο ἐμβάλλω ἀκρόασις , εἶπον τις σπέρμα , καί μήv ἐπιλύω [ ἐπιλύω ] μηδέ ἐξέρχομαι ὁ λόγος , ὥστε αὐτός ἀναρτάω καί οἰκειόω ἐν αὐτός . εἶπον ὅτι ἄφεσις ἁμαρτία διά οὗτος ἐγώ καταγγέλλω · ὁ δέ πῶς , οὐ δηλόω . Ζεύς τίς αὐτός οὐ εραπτιαει εὐθύς ὅτι2 οὐ εἰμί καιρός . πείθω δέ ἐσθίω ὥστε βεβαίως μένω ὅς εἰς ὁ μεταξύ Σάββας . ὁ , » ἀντί ὁ , ὁ εἰμί , ὡς σαφηνίζω κάτω . Ζεύς οὗτος οὗτος λέγω , ἵνα μή ὡς ἐκ πάρεργον νομίζω τις οὗτος γίγνομαι . οὖον γάρ εἰς ἐγώ ὁ ὕβρις ὁ παρ´ σύ . ἵνα γάρ μή τις νομίζω εὐλαρεία ; εἰμί , « οὐ ἄξιος κρίνω αὐτός , » διά οὗτος πρῶτος εἶπον , « ἀπωθέω αὐτός , » καί τότε , « στοεφομεθη εἰς ὁ ἔθνος . » Πολλῆς ἐπιείκεια γέμω ὁ ῥῆμα . οὐ εἶπον , καταλιμπάνω σύ , ἀλλά , εἰμί δυνατός , φημί , καί ἐνταῦθα πάλιν στρέφω . καί οὗτος οὐ ἀπό ὁ ἡμέτερος ὕβρις γίγνομαι , « οὔτως γάρ ἐντέλλω σύ [ ἵ . ἐγώ ] . » τις οὒν οὐ ποιέω οὗτος ; δέω μέν οὖν ἀκούω ὁ ἔθνος · καί οὗτος οὖον πρό σύ , παρ´ σύ δέ γίγνομαι ὁ πρό σύ . τουτέστιν εἰς γνῶσις ὁ ἐπί σωτηρία , καί οὐ ἀπλόος ἔθνος , ἀλλά πᾶς , καί « ὅσος εἰμί τίς - . γ́ω εἰς ζωή αἰώνιος . » καί οὗτος τεκμήριον ὁ κατά Θεός γνώμη αὐτός προλαμβάνω , « τάσσω » δέ οὖον κατ´ ἀνάγκη , « οὖς προγιγνώσκω , φημί , καί προορίζω . » [ Θεόδωρος · ] Γένος ὁ κύριος κατά σάρξ , κοινός μέν ἅπας ὁ ἄνθρωπος ὁ κφυτις , ἴδιος δέ καί πελάζω ὁ Ἰσραήλ . ἐπεί τοίνυν πρός μέν ὁ Ἰσραήλ παραγίγνομαι , ὁ ἔθνος διά ὁ ἀπόστολος φωτίζω . δίδωμι σύ , φημί , οὗτος διά ὁ πρός ὁ πατήρ αὐτός γίγνομαι ἐπαγγελία , φωτίζω δέ διά σύ ὁ ἔθνος , καί πᾶς ἄνθρωπος παρέχω ὁ σωτηρία ( οὗτος γάρ σημαίνω ὁ , « ἠώς ἔσχατος ὁ γῆς»λ , καί πέρας ἐπιτίθημι ὁ πρός ὁ πατήρ αὐτός γίγνομαι Μόι συνθήκη · ὁ γάρ διαθήκη , συνθήκη ὁ λοιπός ἑρμηνεύω . τουτέστιν , ἀφορίζω ὁ Θεός . Ὅρας , πῶς δείκνυμι ὁ τάχος ὁ ὁ ὡφελεία . ἀντί ὁ , διακομίζω ιηδικομιζω ] . ἀντί ὁ , οὐ ἵστημι μέχρι ὁ ζηλόω , ἀλλά ἔργον προστίθημι . « εὐσχήμων » λέγω ὁ πλούσιος · « σέβω » δέ οὖον ὁ πιστός λέγω , ἀλλά ὁ Ἑλληνίς , ἤτοι Ἰουδαῖος . πλήν ὡς κακός καί ὁ διάβολος μιμητής , σπουδάζω ἀποκλείω ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁδός ὁ σωτηρία , ὥσπερ ὁ πρωτόπλαστος διά ὁ Εὔα ἀποκλείω ὁ παροράω . ὅπερ προστάσσω ὁ Χριστός ποιέω , καί ὁ κονιορτός ἐκτινάσσω . καί οὐ ἀπλόος οὗτος ποιέω , ἀλ ἐπεί ἀπελαύνω παρ´ αὐτός . εἰμί νηρ δοκέω αἰνός ἀτιμία ὁ πάντοθεν ἐλαύνω , οὗτος τιμή μέγας Πρόξενος .. πάλιν εἰς ὁ συναγωγή εἰσέρχομαι . Ὅρας πῶς οὐ γίγνομαι δειλός εἶπον , ὅτι « στρέφω εἰς ὁ ἔθνος , » ἐκ πολύς περιουσία , ὅμως ἀναιρέω αὐτός ὁ ἀπολογία , « ΣΤΕ πιστεύω Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην πολύς πλῆθος , » εἰκώς γάρ αὐτός ὡς καί πρός Ἕλλην διαλέγω , κατά ὁ αὐτός δέ λοιπός καί ὁ ἔθνος ἐπεγείρω , ὡς οὐ ἀρκέω αὐτός . τις οὖν ἐκεῖθεν οὐ ἐξέρχομαι ; οὖον γάρ διώκω , ἀλ πολεμόω μόνος , στρυτέστι διαβάλλω οὗτος ποιέω ὁ παρρησία · μᾶλλον δέ ὁ μέν παρρησία ποιέω ὁ αὐτός προθυμία · διά οὗτος μέχρι πολύς σημεῖον οὖον ποιώ . ὁ δέ πιστεύω ὁ ἀκούω , ὁ σημεῖον εἰμί · συντελής δέ τίς καί ὁ παρρησία . Ὅρας δέ , πῶς ἁπανταχοῦ ἀνατίθημι ὁ πᾶς ὁ Θεός . οὖον μικρός οὗτος ὁ σχίζω . οὗτος λέγω ὁ Χριστός · « οὐ ἔρχομαι βάλλω εἰρήνη , ἀλλά μάχαιρα . » οὐδείς οὖν ἄτοπος , εἰμί ἅγιος φεύγω ὁ επιβοιλλευειμι αὐτός [ αὐτός . καί οὖον δοκέω ἐκ οὗτος δραπετεύω ὁ ἀπό ὁ μαρτύριον πόλεμος ἐμβαίνω . οὗτος δέ ἐγώ σεσηιιείωται διά τολμεύω αρειανός ὁ μέγας Ἀθανάσιος ἐν ὁ πίστις φεύγω , καί μή ἐκδίδωμι αὐτός ὁ Ἀρειανός εἰς ὁ θανατόω αὐτός . Ζεύς τίς « μέγας ὁ φωνή ; » ὥστε ὁ ὄχλος πιστεύω . Ὅρας δέ , προσέχω ὁ ὑπό ὁ Παῦλος λέγω . ὁράω φιλοσοφία ; οὐδείς ἀπό ὁ χωλεία , πρός ὁ σπουδή ὁ ἀκρόασις παραβλάπτω αὐτός , φημί , καί εἶδον ὅτι ἔχω πίστις ὁ