cogPG.PG125 97
Ἵνα ὑπὲρ σοῦ μοι διακονῇ ἑν τοῖς δεσμοῖς τοῦ Εὐαγγελίου . Ὅρα σοφίαν , πῶς κατὰ μικρὸν εἰς τὸν τόπον τοῦ δεσπότου αὐτὸν κατέστησεν · Ἵνα γὰρ , φησὶν , ὑπέρ σοῦμοι διακονῇ . Αείκνυσι δὲ καὶ ὅτι τὸ τοῦ δεσπότου συμφέρον βούλεται . Εἰ γὰρ σὺ , φησὶ , χρεωστεῖς τὸ διακονεῖν μοι , οὗτος δὲ ἀντὶ σοῦ τοῦτο ποιεῖ , σὺ κερδαίνεις . Χωρὶς δὲ τῆς σῆς γνώμης οὐδὲν ἡθέλησα ποιῆσαι . Καὶ διὰ τούτου μάλιστα καπαμαλάσστι τὸν ὸιλήμονα . Πρᾶγμα γὰρ οὕτως ἀναγκαῖον · ἐν δεσμοῖς γὰρ , καὶ τούτοις ὑπέρ τοῦ Θεοῦ , ἔμελλε διακονεῖν , ὅμως παρὰ γνώμην αὐτοῦ ποιῆσαι οὐκ ἠθέλησεν . Ὥστε πῶς οὐ προσήκει δοῦναι τὴν χάριν τῷ δυναμένῳ μὲν καὶ χωρὶς αὐτοῦ ταύτην καρποῦσθαι , μὴ θελήσαντι δέ ; Ἵ α μὴ , ὡς κατ´ ἀνάγκην τὸ ἀγαθόν σουψ , ἀλλὰ ὡς καθὰ ἑκούσιον . Οὐκ εἶπε , Κατὰ ἀνάγκην . ὰλλʹ , Ὡς κατὰ ἀνάγκην , ὡσανεὶ τοῦτο λέγων . ὅτιΚαὶ παρὰ γνώμην σου κατέχων τοῦτον , ἀληθῶς μὲν οὐκ ἐλόπουν σε · ἐφαίνετο δὲ ὅμιως τοῖς πολλοῖς , ὅτι Κατὰ ἀνάγκην καὶ ἄκοντός σου γίνεται . Νῦν οὖν εἱλόμην μᾶλλον τὸ μηδὲ ὅλως τισὶ δοκεῖν τοῦτο ἀκούσιον , ἀλλ´ ἑκούσιον ἀναμφιβόλως . Τάχα γὰρ ὅτι τοῦτο ἑχωρίσθη πρὸς ὥραν . Μαβαὶ τῆς σοφίας · ἐπειδὴ γὰρ Ὀνήσιμος ἀπὸ κακούρτου ννώμης ἔφυγε . μεταστρέφει Παῦλος τὴν φυγὴν , ς πρὸς συμφέρον γενομένην . Τάχα γὰρ , φησὶ , καεὰ θείαν οἰκονομίαν ἔφυγεν . Εὐφήμως δὲ καὶ τὴν φυγὴν χωρισμὸν καλεῖ , ἵνα μὴ τῷ ὀνόματι τῆς φυγῆς παροξύνῃ τὸν δεσπότην . Καὶ ἐν τῷ συστεῖλαι δὲ τὸν χρόνον , παύει τὴν ὁργήν · Πρὸς ὤραν γὰρ φησὶν , έχωρίσθη . Ἄμα δὲ καὶ δείκνυσιν , ὅτι ὅσον χρόνον μετὰ Παύλου ἦν , Φιλήμονι συνῆν . Ἐκεῖνο οὖν μόνον ἀπῆν , ὅσον πρὸ τοῦ συγγενέσθαι τῷ Παύλῳ · τοῦτο δὲ ὁλίγον , καὶ οἷον ὥρα μία . Ὥστε καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν , εἰ ἐμοὶ συνέσται ἀποσταλεὶς παρὰ σοῦ , λσγίζου σοθ πυνεῖναι αὐτόν . Ἵνα αἰώνιον αὐτὸν ἀπέχῃς . Τουτίστιν , ἀπολαύῃς . ὺκέτι ὡς δοῦλον , ἀλλ´ ὑπὲρ δοῦλον , ἀδελωὲν ἀγαπητὸν , μάλιστα ἐμοί , πόσῳ δὲ μᾶλλόν σοι , καὶ ἐν σαρκὶ καὶ ἐν Κυρίῳ . Πρὸς πολλὰ , φησὶν , ὡεοέλησεν ἡ φυγή · ἀντὶ γὰρ ὥρας μιᾶς , ἔχεις αὐτὸν αἰώνιον . Καὶ ὁ πᾶς μὲν γὰρ βίος τοῦ ἀνθρώπου , ὡς πρὸς τὸν αἰῶνα , οὐδέν ἐστι · πολλῷ δὲ μᾶλλον ὃ τῆς φυγῆς καιρός · καὶ ἀντὶ δούλου ἀδελφὸν , ἀντὶ ἀχρήστου ἀγαπητόν · καὶ ἐν σαρκὶ , τουτέστι , καὶ ἐν ταῖς κοσμικαῖς ὑπηρεσίαις ἄξιον ἀγαπᾶσθαι , ὡς θεραπευτικὸν , καὶ ἐν Κυρίῳ , τουτέστι καὶ ἐν ταις πνευματικαῖς . Ἐἰ οὖν με ἔχεις κοινωνὸν , προσλαβοῦ αὐτὸν ὡς ἑμέ . Τουτέστιν , εἰ τὰ αὐτά μοι φρονεῖν ελιολόγησας , ὡς ἐμὲ δέξαι αὐτόν . Τίνα οὐκ ἂν κατεδυσώπησε ; Τίς γὰρ οὐκ ἂν ἐθέλησε Παῦλον προσδέξεἐὶ
Lemmas: ἵνα ὑπέρ σύ ἐγώ διακονέω ἑν ὁ δεσμός ὁ Εὐαγγέλιος . Ὅρας σοφία , πῶς κατά μικρός εἰς ὁ τόπος ὁ δεσπότης αὐτός καθίστημι · ἵνα γάρ , φημί , ὑπέρ σέω διακονέω . αεικνυμι δέ καί ὅτι ὁ ὁ δεσπότης συμφέρω βούλομαι . εἰμί γάρ σύ , φημί , χρεωστέω ὁ διακονέω ἐγώ , οὗτος δέ ἀντί σύ οὗτος ποιέω , σύ κερδαίνω . Χωρὶς δέ ὁ σός γνώμη οὐδείς ἐθέλω ποιέω . καί διά οὗτος μάλιστα καπαμαλάσστι ὁ ἰάλλω . πρᾶγμα γάρ οὕτως ἀναγκαῖος · ἐν δεσμός γάρ , καί οὗτος ὑπέρ ὁ Θεός , μέλλω διακονέω , ὅμως παρά γνώμη αὐτός ποιέω οὐ ἐθέλω . ὥστε πῶς οὖον προσήκω δίδωμι ὁ χάρις ὁ δύναμαι μέν καί Χωρὶς αὐτός οὗτος καρπόω , μή ἐθέλω δέ ; ἵ ὅς μή , ὡς κατ´ ἀνάγκη ὁ ἀγαθός σου , ἀλλά ὡς καθά ἑκούσιος . οὐ εἶπον , κατά ἀνάγκη . ἀλλά , ὡς κατά ἀνάγκη , ὡσανεί οὗτος λέγω . ὅτιΚαὶ παρά γνώμη σύ κατέχω οὗτος , ἀληθής μέν οὐ λοπάω σύ · φαίνω δέ ὅμιως ὁ πολύς , ὅτι κατά ἀνάγκη καί ἄκων σύ γίγνομαι . νῦν οὖν αἱρέω μᾶλλον ὁ μηδέ ὅλως τις δοκέω οὗτος ἀεκούσιος , ἀλ ἑκούσιος ἀναμφιβόλως . Τάχα γάρ ὅτι οὗτος χωρίζω πρός ὥρα . Μαβαὶ ὁ σοφία · ἐπεί γάρ Ὀνήσιμος ἀπό κακούρτου νῶμος φεύγω . μεταστρέφω Παῦλος ὁ φυγή , Σ πρός συμφέρω γίγνομαι . Τάχα γάρ , φημί , κάος θεῖος οἰκονομία φεύγω . Εὔφημος δέ καί ὁ φυγή χωρισμός καλέω , ἵνα μή ὁ ὄνομα ὁ φυγή παροξύνω ὁ δεσπότης . καί ἐν ὁ συστέλλω δέ ὁ χρόνος , παύω ὁ ὀργή · πρός ὤρα γάρ φημί , χωρίζω . ἄμη δέ καί δείκνυμι , ὅτι ὅσος χρόνος μετά Παῦλος εἰμί , Φιλήμων σύνειμι . ἐκεῖνος οὖν μόνος ἄπειμι1 , ὅσος πρό ὁ συγγίγνομαι ὁ Παῦλος · οὗτος δέ ὀλίγος , καί οἷος ὥρα εἷς . ὥστε καί ἀπό ὁ νῦν , εἰμί ἐγώ σύνειμι ἀποστέλλω παρά σύ , λίζω εἰμί πυνεῖναι αὐτός . ἵνα αἰώνιος αὐτός ἀπέχω . τουτιειμι , ἀπολαύω . κύω ὡς δοῦλος , ἀλ ὑπέρ δοῦλος , ἀδελωὲν ἀγαπητός , μάλιστα ἐγώ , πόσος δέ μάλα σύ , καί ἐν σάρξ καί ἐν κύριος . πρός πολύς , φημί , ὁράω ὁ φυγή · ἀντί γάρ ὥρα εἷς , ἔχω αὐτός αἰώνιος . καί ὁ πᾶς μέν γάρ βίος ὁ ἄνθρωπος , ὡς πρός ὁ αἰών , οὐδείς εἰμί · πολύς δέ μᾶλλον ὅς ὁ φυγή καιρός · καί ἀντί δοῦλος ἀδελφός , ἀντί ἄχρηστος ἀγαπητός · καί ἐν σάρξ , τουτέστι , καί ἐν ὁ κοσμικός ὑπηρεσία ἄξιος ἀγαπάω , ὡς θεραπευτικός , καί ἐν κύριος , τουτέστι καί ἐν ὅς πνευματικός . εἰμί οὖν ἐγώ ἔχω κοινωνός , προσλαμβάνω αὐτός ὡς ἐγώ . τουτέστιν , εἰμί ὁ αὐτός ἐγώ φρονέω ελιολόγησας , ὡς ἐγώ δέχομαι αὐτός . τίς οὐ εἄν καταδυσωπέω ; Τῖς γάρ οὐ εἄν ἐθέλω Παῦλος προσδέχομαι