cogPG.PG125 443
πάντοτε οὖσα καὶ εἰσαεὶ διαμένουσα . Ἐν δὲ τῶ πάθει , τῷ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , τὴν ὑπὲρ ἡμῶν οἰκονομίαν ἐπλήρωσε , διαζεύξασα τὴν ψυχὴν ἐκ τοῦ σώματος . χωρισθεῖσα δὲ οὐδ´ ἑτέρου ὡς ἅπαξ ἡνώθη , καὶ πάλιν τὰ διεστῶτα συνάψασα , ὥστε ἀκολουθίαν καὶ ἀρχὴν δοῦναι τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει πάσῃ τῆς ἐν νεκρῶν ἀναστάσεως , ἵνα « τὸ φθαρτὸν ἅπαν ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τὴν ἀθανασίαν , » τῆς ἀπαρχῆς ἡμῶν διὰ τῆς πρὸς Θεὸν ἀνακράσεως εἰς θείαν φύσιν μεταποιηθείσης . ὥστε τὸ μὲν , « Προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντὸς , . τὸ ἀχώριστον τῆς θεότητος τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ δηλοῖ τῆς πρὸς τὸν Χριστόν . Τὸ δὲ ἐκ δεξιῶν ἑστάναι λέγεσθαι τὸν Πατέρα τοῦ Υἱοῦ νῦν , ποτὲ δὲ πάλιν ἐκ δεξιῶν καθίσαι τοῦ Πατρὸς τὸν Υἱὸν , οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν ἰσότητα ἡμῖν σημαίνει . Κύριον δὲ αὐτοῦ τὸν Πατέρα καλεῖ , διά γε τὸ λαβεῖν αὐτὸν « δούλου μορφήν . » Εἶτα , εἰπών , « Οὐ δώσεις τὸν Ἐσιῥν σου ἰδεῖν διαφθορὰν , » εὐθέως ἐπήγαγεν · « Ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς . » Οὐ γὰρ θέμις εἰπεῖν , φθορᾷ μὲν δύνασθαί ποτε κρατεῖσθαι τὴν ἐνωθεῖσαν τῷ Λόγῳ σάρκα , κάτοχον δὲ ταῖς ἅδου πύλαις τὴν Κθείαν γενέσθαι ψυχήν . Τριήμερος γὰρ ἀνεβίω « καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν , » ζωὴν ὄντα κατὰ φύστν αὐτὸν , τοῖς τοῦ θανάτου « κρατεῖσθαι » δεσμοῖς , Τὸ δὲ « Πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσδίιπου σου , » φησὶν , ἐκεῖνο διδάσκων , ὅτι τὸ τῆς ἀνθρωπότητος , ἔχων πρόσωπον ὡς καθ´ ἡμᾶς τενονῶ - τοὺς ἡμῖν μᾶλλον καὶ οὐκ αὐτῷ πρέποντας , καθὸ νοεῖται Θεὸς , ἀνίησι λόγους , ὡς ἐφ´ ἑαυτοῦ , καὶ πρόσωπον ! καλῶν [ ἐφ´ ἡμᾶς ] τὴν τῶν οὐρανίων ἀγαθῶν μέθεξιν · ὡς γὰρ ἑαυτῷ δεδόσθαι φησὶ , τῇ τοῦ ἀνθρώπου φύσει προσνέμει . « Ἄνδρες ἀδελφοὶ . » Ταῦτα λέγει ἵνα κἂν διὰ τῆς εἰς ἐκεῖνον τιμῆς καὶ τὸ γένος , δέξωνται τὸν περὶ ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ λόγον , ὡς καὶ τῆς προφητείας Βλαπτομένης , εἰ μὴ τοῦτο εἴη καὶ τῆς εἰς αὐτὸν τιμῆς . Καὶ τοῦτο πάλιν τὸ θαυμαστὸν δείκνυσιν εἰπών · « Ὅτι οὐ κατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ἅδην · οὐ δὲ ἡσάρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθοράν . » Οὐ γὰρ ὁμοία τοῖς ἄλλοις ἦν ἡ ἀνάστασις · κατέσχετο μὲν αὐτὸν , οὐκ εἰργάσατο δὲ τὸ αὐτοῦς τότε ὁ θάνατος , Πάντα δὲ ἀνατίθησι τῷ Πατρὶ , ἵνα δέξωνται τὰ λεγόμενα . « Τῇ δεξιᾷ οὖν . » Τοῦ ἀποστόλου Πέτρου λέγοντος τὸν Χριστὸν ἄνδρα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἀποδεδειγμένον , δυνάμεσι καὶ τέρασι , καὶ σημείοις , οἷς ἐποίησεν ὁ Θεὸς δι αὐτοῦ · » καὶ , « ὃν ὁ Θεὸς ἀνέστησε · » καὶ πάλιν , « Τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ Θεός · » καὶ ὅτι « Κύριον καὶ Χριστὸν ὁ Θεὸς αὐτὸν ἐποίησε τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε , . » καὶ ὅσα τοιαῦτα · οὐ τοῦτό φησιν , ὅτι ὡς ἄνθρωπος ὑπὸ θείας δυνάμεως , συνεργούμενος ταῦτα ἐνήργει , ἄπαγε ! ἀλλὰ ταῦτα οὕτω φησὶ διὰ τὸ ἀνθρώπινον , συκκαταβαίνων τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀκουόντων , ὅπως εὐπαραδεκτον ποιήσῃ τὸν λόγον . Καὶ δεικνὺς ὅτι
Lemmas: πάντοτε εἰμί καί εἰσαεί διαμένω . ἐν δέ ὁ πάθος , ὁ ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ ὑπέρ ἐγώ οἰκονομία πληρόω , διαζεύγνυμι ὁ ψυχή ἐκ ὁ σῶμα . χωρίζω δέ οὐδός ἕτερος ὡς ἅπαξ ἑνόω , καί πάλιν ὁ διίστημι συνάπτω , ὥστε ἀκολουθία καί ἀρχή δίδωμι ὁ ἀνθρώπινος φύσις πᾶς ὁ ἐν νεκρός ἀνάστασις , ἵνα « ὁ φθαρτός ἅπας ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός ὁ ἀθανασία , » ὁ ἀπαρχῆς ἐγώ διά ὁ πρός θεός ἀνάκρασις εἰς θεῖος φύσις μεταποιέω . ὥστε ὁ μέν , « προοράω ὁ κύριος ἐνώπιον ἐγώ διά πᾶς , . ὁ ἀχώριστος ὁ θεότης ὁ μονογενής υἱός δηλόω ὁ πρός ὁ Χριστός . ὁ δέ ἐκ δεξιός ἵστημι λέγω ὁ πατήρ ὁ υἱός νῦν , ποτέ δέ πάλιν ἐκ δεξιός καθίζω ὁ πατήρ ὁ υἱός , οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ ἰσότης ἐγώ σημαίνω . κύριος δέ αὐτός ὁ πατήρ καλέω , διά γε ὁ λαμβάνω αὐτός « δοῦλος μορφή . » εἶτα , εἶπον , « οὖον δίδωμι ὁ Ἐσιῥν σύ ὁράω διαφθορά , » εὐθύς ἐπάγω · « γνωρίζω ἐγώ ὁδός ζωή . » οὖον γάρ θέμις εἶπον , φθορά μέν δύναμαι ποτός κρατέω ὁ ἐνωθέω ὁ Λόγος σάρξ , κάτοχος δέ ὁ ἅδος πύλη ὁ χθεια γίγνομαι Ψυχή . τριήμερος γάρ ἀναβιόω « καθότι οὐ εἰμί δυνατός , » ζωή εἰμί κατά φῦστις αὐτός , ὁ ὁ θάνατος « κρατέω » δεσμός , ὁ δέ « πληρόω ἐγώ Εὐφρόσυνος μετά ὁ προσδιιπος σύ , » φημί , ἐκεῖνος διδάσκω , ὅτι ὁ ὁ ἀνθρωπότης , ἔχω πρόσωπον ὡς καθ´ ἐγώ τείνω - ὁ ἐγώ μᾶλλον καί οὐ αὐτός πρέπω , καθό νοέω θεός , ἀνίημι λόγος , ὡς ἐφίημι ἑαυτοῦ , καί πρόσωπον ! καλός [ ἐφίημι ἐγώ ] ὁ ὁ οὐράνιος ἀγαθός μέθεξις · ὡς γάρ ἑαυτοῦ δίδωμι φημί , ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις προσνέμω . « ἀνήρ ἀδελφός . » οὗτος λέγω ἵνα κἀν διά ὁ εἰς ἐκεῖνος τιμή καί ὁ γένος , δέχομαι ὁ περί ἀνάστασις ὁ Χριστός λόγος , ὡς καί ὁ προφητεία βλάπτω , εἰμί μή οὗτος εἰμί καί ὁ εἰς αὐτός τιμή . καί οὗτος πάλιν ὁ θαυμαστός δείκνυμι εἶπον · « ὅτι2 οὖον καταλείπω ὁ ψυχή αὐτός εἰς ἅδην · οὖον δέ ἡσάρξ αὐτός ὁράω διαφθορά . » οὖον γάρ ὅμοιος ὁ ἄλλος εἰμί ὁ ἀνάστασις · κατέχω μέν αὐτός , οὐ ἐργάζομαι δέ ὁ αὔτεος τότε ὁ θάνατος , Πάν δέ ἀνατίθημι ὁ πατήρ , ἵνα δέχομαι ὁ λέγω . « ὁ δεξιός οὖν . » ὁ ἀπόστολος Πέτρος λέγω ὁ Χριστός ἀνήρ ἀπό ὁ Θεός ἀποδείκνυμι , δύναμις καί τέρας , καί σημεῖον , ὅς ποιέω ὁ θεός Ζεύς αὐτός · » καί , « ὅς ὁ θεός ἀνίστημι · » καί πάλιν , « οὗτος ὁ Ἰησοῦς ἀνίστημι ὁ Θεός · » καί ὅτι « κύριος καί Χριστός ὁ θεός αὐτός ποιέω οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω , . » καί ὅσος τοιοῦτος · οὖον οὗτος φημί , ὅτι ὡς ἄνθρωπος ὑπό θεῖος δύναμις , συνεργέω οὗτος ἐνεργέω , ἀπάγω ! ἀλλά οὗτος οὗτος φημί διά ὁ ἀνθρώπινος , συκκαταβαιναω ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκούω , ὅπως εὐπαράδεκτος ποιέω ὁ λόγος . καί δείκνυμι ὅτι