cogPG.PG125 638
τούτῳ τῷ σκηνώματι , διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει , εἰδώς , ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σηνώματάς μου , καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέ μοι . » Ἵνα μὴ δέξωσι συνεχῶς ἀναμιμνησκόμενοι περὶ τῶν αὐτῶν , ὡς εἰς ἀργίαν ντες κατεγνωσμένοι ταῦτα ἀκούουσι , καὶ λυπηθῶσιν , ἐπήγαγε τὸ , « Καίπερ εἰδότας καὶ ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ . » Αἰτίαν δὲ ἀποδειδοὺς τῆς συνεχοῦς ὑπομνήσεως , ἐπήγαγε τὸ , « αδέναι τακεῖαν » ἔσεσθαι τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος αὐτοῦ τοιτοιο ἀπαλλαγήν . « Σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς ταῦτα , καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιαῖσθαι . » Τοῦτε τινες ἐν ὑπερβατῷ ἀκούον . τες , οἷον τὸ , « Ἐπουδάσω δὲ καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον ἔχειν ὑμᾶς ἑκάστοτε»οὐτὲ´ ἔστι , καθεκάστην καὶ διηνεκῶς « τὴν τούτων μνήμην , » βούλονται καριστᾷν ἀπὸ τούτου , ὅτι καὶ μετὰ θάνατον οἱ ἅγιοι μέμνηνται τῶν ὧδε , καὶ πρεσβεύουσιν ὑπὲρ των ζώντων , ὥσπερ οκ ἔξω πίστεως ἐναργοῦς [ χῶς ] ἂσημέραι τοῦτο γινόμενον ὁρώντων , τῶν ἑπικαλουμένωων τὴν θείαν αὐτῶν χάρεν . Καὶ τοῦτο μὲν οὖτως ἐκεῖνοι . Ἄλλοι δὲ οὕτως ἔχειν περὶ τούτου ἁπλῶς βούλονται τοῦ ῥητοῦ καὶ νοεῖν , ὅτι τὸ , « Σεουδεσω μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον ἔχειν ὑμᾶς ἑκάστοτε τὴν τούτων μνήμην , » οἰονεὶ διὰ τοῦτο ἐνδελεχῶς ὑμῖν ἐπιείμεθα [ ἐπικείμ . Ἰς τὰ αὐτὰ ὑμῖν ἐπάδοντες , ς ἂν ἕξιν ὑμῖν ἐμποιήσαντες περὶ τούτων , ἀλλ´ ολ κατάγνωσιν ἀνηκοῖας καὶ ἀμαθίας , ἔχητε τῷ ἐμμόνῳ καὶ ἀμετακινήτῳ τῆς τοῦτων ἀντιλήψεως καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν ἀποβίωσιν βέβαια καὶ ἀν ξάλειπτα τὰ περὶ τούτων διατάγματα . « Οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνορίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ xριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίκν , ἀλλ´ ἐπόπται γεννηθέντες [ κᾳ γενηθ - ] τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος . » Εἰπὼν περισπουδάστως ἔχειν [ ὐτοὺς ] ὀφείλειν εἰς τὰ ὑπ´ αὐτοῦ αὐτοῖς εὐαγγελισθέντα , καὶ περὶ τοίτο , πολὺν κατατείνας τὸν λόγον , καίπερ εἰδότας καὶ διαφόρως ἀκηκοότας , νῦν φησιν , ὅτι Οὐ μάτην τὸ περὶ αὐτὰ ἐπιμελὲές ἐπιδείκνυμι , ἀλλὰ τὸ καίριον αὐτῶν ἐπιστάμενος , τούτου περιέχομαι . Καὶ τί τοῦτο · Τὸ μὴ σοφίᾳ ἀνθρωπίνῃ χρήσασθαι ἐἰς ἡμᾶς ὁμ καὶ κεκαλλωπισμένοις λόγοις καταγοητεύσαντας ὑμῶν τὴν ἀκοὴν , « γνωρίσαι τὴν τοῦ Κυρίου δύναμαν ὑμῖν καὶ παρουσίαν , » ὥσπερ Ἔλληνες καὶ αἱρετικοί · Ἔλληνες μὲν , τῷ κάλλει καὶ τοῖς ποιήμασι προσέχοντες , ἐξαπατῶντες · αἱρετικοὶ δὲ , τοῖς πλάσμασιν . Εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἤδη ἄρχεσθαι ὑποφυομένους . Οὐδὲν οὖν τοιοῦτον κατανοεῖν ἔστιν ἐν ἡιῖνλιτῷ γὰρ λόγῳ πεποιήμεθα τὴν πρὸς ὑμᾶς διδασκαλίαν , ὃ καὶ Παῦλος πρὸς Κορινθίους φησί , καὶ ἄπερ ἐξ αὐτοψίας ἔσχημεν [ ἐσχήκαμ . ] . οἱ ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ συναναβάντες αὐτῷ . Αέγει δὲ τὴν ἐν τῆ μεταμορφώσει δειχθεῖσαν αὐτοῖς ὑπὸ τοῦ Μονογενοῦς δόξαν , καὶ τὴν φωνὴν ἢν ὑπὸ τοῦ Πατοὸς ἐξ
Lemmas: οὗτος ὁ σκήνωμα , διεγείρω σύ ἐν ὑπόμνησις , οἶδα , ὅτι ταχινός εἰμί ὁ ἀπόθεσις ὁ σηνώματάς ἐγώ , καθώς καί ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός δηλόω ἐγώ . » ἵνα μή δείκνυμι συνεχῶς ἀναμιμνήσκω περί ὁ αὐτός , ὡς εἰς ἀργία ντε καταγιγνώσκω οὗτος ἀκούω , καί λυπέω , ἐπάγω ὁ , « καίπερ οἶδα καί στηρίζω ἐν ὁ πάρειμι ἀλήθεια . » αἴτιος δέ αποδιδω ὁ συνεχής ὑπόμνησις , ἐπάγω ὁ , « ἀείδω τήκω » εἰμί ὁ ἀπό ὁ σῶμα αὐτός τοιτω ἀπαλλαγή . « σπουδάζω δέ καί ἑκάστοτε ἔχω σύ οὗτος , καί μετά ὁ ἐμός ἔξοδος ὁ οὗτος μνήμη ποιέω . » Τούτος τις ἐν ὑπερβατόν ἀκούω . αἱρέω , οἷος ὁ , « επουδασος δέ καί μετά ὁ ἐμός ἔξοδος ἔχω σύ ἑκάστοτε»οὐτὲ´ εἰμί , καθεκάστην καί διηνεκής « ὁ οὗτος μνήμη , » βούλομαι καριιστημι ἀπό οὗτος , ὅτι καί μετά θάνατος ὁ ἅγιος μιμνήσκω ὁ ὧδε , καί πρεσβεύω ὑπέρ ὁ ζῶ , ὥσπερ κο ἔξω πίστις ἐναργής [ χῶς ] ἂσημέραι οὗτος γίγνομαι ὁράω , ὁ ἑπικαλουμένωων ὁ θεῖος αὐτός χαίρω . καί οὗτος μέν οὖτως ἐκεῖνος . ἄλλος δέ οὕτως ἔχω περί οὗτος ἁπλόος βούλομαι ὁ ῥητός καί νοέω , ὅτι ὁ , « σεουδενω μετά ὁ ἐμός ἔξοδος ἔχω σύ ἑκάστοτε ὁ οὗτος μνήμη , » οἱονεί διά οὗτος ἐνδελεχής σύ ἐπέρχομαι [ ἐπίκειμαι . ἴς ὁ αὐτός σύ ἐπαείδω , Σ εἄν ἕξις σύ ἐμποιέω περί οὗτος , ἀλ ολʹ κατάγνωσις ἀνηκοΐα καί ἀμαθία , ἔχω ὁ ἔμμονος καί ἀμετακίνητος ὁ τοῦτις ἀντίληψις καί μετά ὁ ἐμός ἀποβίωσις βέβαιος καί εἰς ξάλειπτα ὁ περί οὗτος διάταγμα . « οὖον γάρ σοφίζω μῦθος ἐξακολουθέω γνωρίζω σύ ὁ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁριστός δύναμις καί παρουσίκν , ἀλ ἐπόπτης γεννάω [ ἄν γίγνομαι - ] ὁ ἐκεῖνος μεγαλειότης . » εἶπον περισπούδαστος ἔχω [ ὐτοὺς ] ὀφείλω εἰς ὁ ὑπό αὐτός αὐτός εὐαγγελίζομαι , καί περί τέῳ , πολύς κατατείνω ὁ λόγος , καίπερ οἶδα καί διάφορος ἀκούω , νῦν φημί , ὅτι οὖον μάτην ὁ περί αὐτός ἐπιμελής ἐπιδείκνυμι , ἀλλά ὁ καίριος αὐτός ἐπίσταμαι , οὗτος περιέχω . καί τίς οὗτος · ὁ μή σοφία ἀνθρώπινος χράω εἰς ἐγώ ωμ καί καλλωπίζω λόγος καταγοητεύω σύ ὁ ἀκοή , « γνωρίζω ὁ ὁ κύριος δύναμαι σύ καί παρουσία , » ὥσπερ Ἔλληνες καί αἱρετικός · Ἔλληνες μέν , ὁ κάλλος καί ὁ ποίημα προσέχω , ἐξαπατάω · αἱρετικός δέ , ὁ πλάσμα . εἰκώς γάρ αὐτός καί ἤδη ἄρχω ὑποφύω . οὐδείς οὖν τοιοῦτος κατανοέω εἰμί ἐν ἡιῖνλιτῷ γάρ λόγος ποιέω ὁ πρός σύ διδασκαλία , ὅς καί Παῦλος πρός Κορίνθιος φημί , καί Ἄπερ ἐκ αὐτοψία ἔχω [ ἔχω . ] . ὁ ἐν ὁ ὄρος ὁ ἅγιος συναναβαίνω αὐτός . Αέγει δέ ὁ ἐν τῆ μεταμορφόω δείκνυμι αὐτός ὑπό ὁ Μονογενώ δόξα , καί ὁ φωνή εἄν ὑπό ὁ Πατοὸς ἐκ