cogPG.PG125 114
γὰρ τοῦ εἰπεῖν , οὐκ ἐπαισχύνεται , δείκνυσιν οὐ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως ὃν τοῦτο , ἀλλὰ τῆς φιΛρστοργίας τοῦ μὴ ἐπαισχυνομένου . Εἰ γὰρ καὶ ἐξ ἐνός ἐσμεν , ἀλλὰ πολὺ τὸ μέσον , καὶ ὅσον Κτίστου καὶ κτισμάτων . Λέγων · Ἀκαγγελῶ τὸ ὄνομά σου τοῖς ἀδελφοῖς μου · ἐν μέσῳ Ἐκκλησίας ὑμνήσω σε . Τὴν γὰρ σάρκα ἐνδυσάμενος , ἐνεδύσατο καὶ τὴν ἀδελφότητα , καὶ συνῆλθεν τῇ ὁμοῦ ἡ ἀδελφότης . Πλὴν καὶ πάλιν ὑπεροχή . Ἀπαγγελῶ γὰρ , φησί , τοῖς ἐσκοτισμένοις , τοῖς ἀγνοοῦσιν · ὅμοιον τὸ , Ἑφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις . Καὶ πάλιν · Ἐγὼ ἔσομαι πεποιθὼς ἐπ´ αὐτῷ . Καὶ διὰ τούτου δείκνυσιν , ὅτι ἄνθρωπος , καὶ ἀδελφοῖς ἡμῶν γέγονεν . Ὥσπερ γὰρ ἕκαστος τῶν ἀνθρώπων , οὔτω καὶ αὐτὸς πέποιθεν ἐπ´ αὐτῷ , τουτέστι , τῷ Πατρί · ἅμα καὶ δεικνύων ἡμῖν , ἵνα ἐπὶ Θεῷ μόνν πτποιθότες ὧμεν . ὅπου χε καὶ αὐτὸς Υιὸς ὢν , καὶ ἀνενδεής , ὅμως ἐπὶ τῷ Πατρὶ πεποιθέναι φησί . Τινές δὲ οὕτως ἐξεδέξαντο · Ἐπειδὴ , φασὶν , ἄνω μὲν εῖπεν ἀδελφὸν τὸν Χριστὸν , κάτω δὲ πατέρα , ἐν μέσῳ Ἀείκνυσιν , ὅτι ἐκεῖνα μὲν τῆς ἐπ´ ἐσχάτων οἰκονομίας ὁνόματα · τὸ δὲ προαιώνιον αὐτοῦ ὄνομα , Θεός ἐστι Τίς γὰρ ἐπὶ ἄλλῳ πέποιθε κυρίως , ἢ ἐπὶ Θεῷ ; Ὡσανεὶ ἔλεγε · Μὴ ἀκούοντες αὐτὸν ἀδελφὸν καὶ πατέρα , νομίσητε εἶναι ἕνα τῶν πολλῶν · Θκός ἐστι , φησὶν , ἐφ´ ᾧ χρῆναι πεποιθέναι γέγραπται · ὥστε μὴ εἶναι τὸν λόγον , ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Χριστοῦ , ἀλλα τοῦ προφήτου λέγοντος ὅτι Πεποιθὼς ἔσομαι ἐγὼ ὁ προφήτης ἐπ´ αὐτῷ τῷ Χριστῷ , ὡς Θεῷ . Ἀλλ´ οὐκ εὐάρμοστος ἡ τοιαύτη ἐκδοχή . Καὶ κάλιν · Ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ καιδία ἄμοι ἔδωκεν ὁ Θεός . Ἐνταῦθα πατέρα μὲν ἡμῶν ποιεῖ τὸν Χριστόν . Τὸ δὲ , ἔδωκε , διὰ τὴν εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς τὴν ἐπὶ τῷ σαρκωθῆναι αὐτόν . Εἰ μὴ γὰρ εὔδόκησε σαρκωθῆναι τὸν Υἱὸν , οὐκ ἀν οὐδὲ παιδία αὐτῷ ἦσαν . ἐκεῖ οὖν τὰ παιδία κεκοινώνηκε σαρκὸς καὶ αἱματος , καὶ αὐτὸς παραπλησίως μετέσχε τῶν αὐτῶν . Αἰσχυνέσθωσαν ἐνταῦθα οἱ κατὰ φαντασίαν ? καὶ δόκησιν λέγοντες αὐτὸν παραγεγενησθαι , Οὐκ εἶπε γὰρ μόνον , ὅτι μετέσχε σαρκὸς καὶ αἴματος , ὥσπερ τὰ παιδία , τουτέστιν , οἱ λοιποὶ ἄνθρωποι · καίτοι , εἰ καὶ τοῦτο εἶπεν , ἰκανὸν ἦν παραστῆσαι , ὄτι ἀληθῶς ἐσαρκώθη · ἀλλὰ καὶ τὸ , παραπλησίως , Κπροσέθηκε , ἵνα τὴν ἀπαράλλακτον πρὸς ἡμᾶς , καὶ ἀληθινὴν σάρκωσιν παραστήσῃ . Ἱοὰ διὰ τρῦ θανάτου ματαργήσῃ τὸν τὸ κράτος ἐνόντα τοῦ θανάτου , τουτέστι , τὸν Διάβο λον Τὴν αἰτίαν τίθησι τῆς οἰκονομίας . Ὅπως , φησὶ , διὰ ῶ δανάτου αὐτοῦ , ὄν ἀνεβέξατο , ὀς σαρκὸς καὶ αἴματος δολαδὴ μετασχὼν , καταργήσῃ τὸν διάβολον , ἂς ἐκράτει τοῦ θανάτου . Πῶς ; Διὰ τῆς ἁμαρτίας .
Lemmas: γάρ ὁ εἶπον , οὐ ἐπαισχύνομαι , δείκνυμι οὖον ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ὅς οὗτος , ἀλλά ὁ φιΛρστοργίας ὁ μή ἐπαισχύνω . εἰμί γάρ καί ἐκ εἷς εἰμί , ἀλλά πολύς ὁ μέσος , καί ὅσος Κτίστου καί κτίσμα . λέγω · Ἀκαγγελῶ ὁ ὄνομα σύ ὁ ἀδελφός ἐγώ · ἐν μέσος ἐκκλησία ὑμνέω σύ . ὁ γάρ σάρξ ἐνδύω , ἐνδύω καί ὁ ἀδελφότης , καί συνέρχομαι ὁ ὁμοῦ ὁ ἀδελφότης . πλήν καί πάλιν ὑπεροχή . ἀπαγγέλλω γάρ , φημί , ὁ σκοτίζω , ὁ ἀγνοέω · ὅμοιος ὁ , φανερώνω σύ ὁ ὄνομα ὁ ἄνθρωπος . καί πάλιν · ἐγώ εἰμί Πεποιθὼς ἐπι αὐτός . καί διά οὗτος δείκνυμι , ὅτι ἄνθρωπος , καί ἀδελφός ἐγώ γίγνομαι . ὥσπερ γάρ ἕκαστος ὁ ἄνθρωπος , οὐτάω καί αὐτός πείθω ἐπι αὐτός , τουτέστι , ὁ πατήρ · ἅμα καί δείκνυμι ἐγώ , ἵνα ἐπί Θεός μόνος πτποιθοαιρεω ἵημι . ὅπου ΧΕ καί αὐτός υἱός εἰμί , καί ἀνενδεής , ὅμως ἐπί ὁ πατήρ πείθω φημί . τις δέ οὕτως ἐκδέχομαι · ἐπεί , φημί , ἄνω μέν εἶπον ἀδελφός ὁ Χριστός , κάτω δέ πατήρ , ἐν μέσος Ἀείκνυσιν , ὅτι ἐκεῖνος μέν ὁ ἐπι ἔσχατος οἰκονομία ὄνομα · ὁ δέ προαιώνιος αὐτός ὄνομα , Θεός εἰμί Τῖς γάρ ἐπί ἄλλος πείθω κύριος , ἢ ἐπί Θεός ; ὡσανεί λέγω · μή ἀκούω αὐτός ἀδελφός καί πατήρ , νομίζω εἰμί εἷς ὁ πολύς · Θκός εἰμί , φημί , ἐφίημι ὅς χρή πείθω γράφω · ὥστε μή εἰμί ὁ λόγος , ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ Χριστός , ἀλλά ὁ προφήτης λέγω ὅτι Πεποιθὼς εἰμί ἐγώ ὁ προφήτης ἐπι αὐτός ὁ Χριστός , ὡς Θεός . Ἀλ οὐ Εὐάρμοστος ὁ τοιοῦτος ἐκδοχή . καί Καλίν · ἰδέ ἐγώ καί ὁ καιδία Ἁμόι δίδωμι ὁ Θεός . ἐνταῦθα πατήρ μέν ἐγώ ποιέω ὁ Χριστός . ὁ δέ , δίδωμι , διά ὁ εὐδοκία ὁ πατήρ ὁ ἐπί ὁ σαρκόω αὐτός . εἰμί μή γάρ ευδοκώ σαρκόω ὁ υἱός , οὐ εἰς οὐδέ παιδίον αὐτός εἰμί . ἐκεῖ οὖν ὁ παιδίον κοινωνέω σάρξ καί αἷμα , καί αὐτός παραπλήσιος μετέχω ὁ αὐτός . αἰσχύνω ἐνταῦθα ὁ κατά φαντασία ? καί δόκησις λέγω αὐτός παραγίγνομαι , οὐ εἶπον γάρ μόνος , ὅτι μετέχω σάρξ καί αἶμα , ὥσπερ ὁ παιδίον , τουτέστιν , ὁ λοιπός ἄνθρωπος · καίτοι , εἰμί καί οὗτος εἶπον , ἱκανός εἰμί παρίστημι , ὅστις ἀληθής σαρκόω · ἀλλά καί ὁ , παραπλήσιος , Κπροσέθηκε , ἵνα ὁ ἀπαράλλακτος πρός ἐγώ , καί ἀληθινός σάρκωσις παρίστημι . Ἱός διά τρυς θάνατος ματαργήσῃ ὁ ὁ κράτος ἔνειμι ὁ θάνατος , τουτέστι , ὁ Διάβο λος ὁ αἴτιος τίθημι ὁ οἰκονομία . ὅπως , φημί , διά οἰδάνω Δανάτου αὐτός , εἰμί ἀναβαίνω , ὅς σάρξ καί αἶμα δολαδὴ μετέχω , καταργέω ὁ διάβολος , ὅς κρατέω ὁ θάνατος . Πῶς ; Ζεύς ὁ ἁμαρτία .