cogPG.PG125 578
φύσεως , τὴν ἐπιφορὰν ἀπεύξασθαι τῶν πειρασμῶν ὑποθέσθαι , ἀτελέστερον ἔτι τῶν μαθητῶν διακειμένων . Ἐπεὶ δὲ τῇ διὰ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ ἐπιγνώσει , καὶ τῇ εἰς οὐρανοὺς ἀναλήψει ἐπεῤῥώσθη ἡ ἀσθενής φύσις ἡμῶν , μηκέτι τοὺς πειρασμοὺς δεδοικέναι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ κατὰ σάρκα εἰσηγεῖται . « Μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω , ὅτι Ἀπὸ Θεοῦ πειράζομαι . » Εἰ διττοὶ οἱ πειρασμοὶ , τοίνυν πάντα πειρασμὸν ἐκβάλλει τῆς ἀπὸ τοῦ Θεοῦ αἰτίας . Ἀλλὰ σκόπει , ὅτι οὐκ εἶπε , Πειρασθεὶς , ἀλλὰ , « Πειραζόμενος . » Τὸν γὰρ ἑαυτῷ διὰ πλημμέλειαν καὶ ἀκοἐααίαν ἐκπορίζοντα τοὺς πειρασμοὺς , καὶ ὥσπερ ἐν διηνεκεῖ σάλῳ ταῖς περιστάσεσι κυβιστεύοντα , τοῦτον λέγει μὴ ἀπὸ Θεοῦ πειράζεσθαι , ἀλλ´ ἀπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας . Ὁ γὰρ τὸν ἐπενεχθέντα νικήσας πειρασμὸν ν , ἀσφαλέστερον · ἑαυτὸν καταστήσας , δυσανάλωτος ἔτι καθίσταται πειρασμοῖς μάλιστα τοῖς ἀφ´ ἑαυτοῦ κινουμένοις . Πρὸς γὰρ φιλοσοφωτέραν ἀποκλῖναι [ πνας ] ζωὴν ἐν ἀνέσει λοιπὸν τῶν πειρασμῶν διατελεῖ . « Ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστος ἐστι κακῶν · πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα . » - « Ἀπείραστος Θεὸς κακῶν , κατὰ τὸν εἰρηκότα · « Τὸ θεῖόν τε καὶ μακάριον , οὔτε αὐτὸ πράγματα ἕχει , οὔτε ἑτέροις παρέχει . » Περὶ τὴν θνητὴν γὰρ φύσιν καὶ περίγειον ταῦτα πάντα , περὶ ἣν ἀλλοίωσις [ ὁρᾶται ] καὶ κατα βολὴ , τὰ τῆς φύσεως ἡμῶν προκατάρχοντα . Ἐπιθυμία δὲ [ καὶ ἁμαρτία ] καὶ ὁ ἐκ ταύτης ἐπιφυόμενος τῇ ψυχῇ θάνατος , βαθμοί τινες τῆς ἀνθρωπίνης καθεστήκασιν ἀπωλείας . Ἡ γὰρ ἐπιθυμία χώραν εὑροῦσα παραδοχῆς , εἰργάσατο τὴν ἁμαρτίαν , ἥτις ἀπέτεκε θάνατον , ἂν μὴ διὰ μετανοίας ἐκριζώσαντις , δευτέρας ἡμῖν ὑποθώμεθα ζωῆς ἀρχήν . « Ἔκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίας ἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος . Εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα , τίκτει ἁμαρτίαν · ἡ δὲ ἀμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον . » Ἐπειδὴ ἔδειξε τὴν θείαν φύσιν , μήτ’´ αὐτὴν πειράζεσθαι , μήτ´ ἄλλοις τοῦτο παρέχουσαν , λέγει δέ πειρασμοὺς ἐνταῦθα
Lemmas: φύσις , ὁ ἐπιφορά ἀπεύχομαι ὁ πειρασμός ὑποτίθημι , ἀτελής ἔτι ὁ μαθητής διάκειμαι . ἐπεί δέ ὁ διά ὁ ἀνάστασις αὐτός ἐπιγιγνώσκω , καί ὁ εἰς οὐρανός ἀναλαμβάνω ἐπιλέγω ὁ ἀσθενής φύσις ἐγώ , μηκέτι ὁ πειρασμός δείδω ὁ ἀδελφός αὐτός κατά σάρξ εἰσηγέομαι . « μηδείς πειράζω λέγω , ὅτι ἀπό Θεός πειράζω . » εἰμί δισσός ὁ πειρασμός , τοίνυν πᾶς πειρασμός ἐκβάλλω ὁ ἀπό ὁ Θεός αἴτιος . ἀλλά σκοπέω , ὅτι οὐ εἶπον , πειράω , ἀλλά , « πειράζω . » ὁ γάρ ἑαυτοῦ διά πλημμέλεια καί ἀκοἐααίαν ἐκπορίζω ὁ πειρασμός , καί ὥσπερ ἐν διηνεκής σάλος ὁ περίστασις κυβιστεύω , οὗτος λέγω μή ἀπό Θεός πειράζω , ἀλ ἀπό ὁ ἴδιος ἐπιθυμία . ὁ γάρ ὁ ἐπιφέρω νικάω πειρασμός Ν , ἀσφαλής · ἑαυτοῦ καθίστημι , δυσανάλωτος ἔτι καθίστημι πειρασμός μάλιστα ὁ ἀφή ἑαυτοῦ κινέω . πρός γάρ φιλόσοφος ἀποκλίνω [ Πνας ] ζωή ἐν ἄνεσις λοιπός ὁ πειρασμός διατελέω . « ὁ γάρ θεός ἀπείραστος εἰμί κακός · πειράζω δέ αὐτός οὐδείς . » - « ἀπείραστος θεός κακός , κατά ὁ ἐρῶ · « ὁ θεῖος1 τε καί μακάριος , οὔτε αὐτός πρᾶγμα ἕχω , οὔτε ἕτερος παρέχω . » περι ὁ θνητός γάρ φύσις καί περίγειον οὗτος πᾶς , περί ὅς ἀλλοίωσις [ ὁράω ] καί κατά βολή , ὁ ὁ φύσις ἐγώ προκατάρχομαι . Ἐπιθυμία δέ [ καί ἁμαρτία ] καί ὁ ἐκ οὗτος ἐπιφύω ὁ Ψυχή θάνατος , βαθμός τις ὁ ἀνθρώπινος καθίστημι ἀπώλεια . ὁ γάρ ἐπιθυμία χώρα εὑρίσκω παραδοχή , ἐργάζομαι ὁ ἁμαρτία , ὅστις ἀποτίκτω θάνατος , εἄν μή διά μετάνοια ἐκριζόω , δύο ἐγώ ὑποτίθημι ζωή ἀρχή . « ἔκαστος δέ πειράζω ὑπό ὁ ἴδιος ἐπιθυμία ἐξέλκω καί δελεάζω . εἶτα ὁ ἐπιθυμία συλλαμβάνω , τίκτω ἁμαρτία · ὁ δέ ἁμαρτία ἀποτελέω ἀποκυέω θάνατος . » ἐπεί δείκνυμι ὁ θεῖος φύσις , μῆτος αὐτός πειράζω , μῆτε ἄλλος οὗτος παρέχω , λέγω δέ πειρασμός ἐνταῦθα