cogPG.PG125 442
Χριστὸν , καθίσαι ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ , προῖδ λν ἐλάλησι περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ὅτι οὐν ἐγκατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ἅδην , οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἰδε διαφθοράν . Τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ό Θεὸς , οὖ πάντες ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες . Τῇ δεξιᾷ οὖν τοῦ Θεοῦ ὑψωθεὶς , τήν τε ἐπαγγελίαν τοῦ ἁγίου Πνεύματος λαβὼν παρὰ τοῦ Πατρὸς , ἐξέχεεν τοῦτο , ὃ νῦν ὑμεῖς βλέπετε καὶ ἀκούετε . Οὐ γὰρ Δαβὶδ ἀνέβη εἰς τοῦς οὐρανούς . Λέγει δὲ ὁ αὐτός · Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου · Κάθου ἐκ δεξιῶν μαυ , ἔως δν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Ἀσφαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραὴλ , ὅτι καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐποίησε τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε ΕΡΜΙΝΕΙΑ . αΙ ΟΟΜΕΝΤΑΩΙΟΘ . Ἐπειδὴ καθίψατο αὐτῶν σφόδρα , ἀνίησιν αὐτοὺς καὶ ἀναμιμνήσκει τοῦ προπάτορος , καὶ πάλιν ἀπὸ πὴοοιμίων ἄρχεται . Καὶ ἐπειδὴ ἔμελλεν αὐτοὺς τοῦ Ἰησοῦ ἀναμιμνήσκειν , ἵνα μὴ θορυβηθῶσι , οὐ λέγει ἀπὸ τῶν ὑψηλῶν , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν σφόδρα ταπεινῶν ἄρχεται , καὶ εὐθέως τὴν πατρίδα λέγει , ἥπερ ἐδόκει εὐτελὴς εἶναι . Ἀμέλει ἀλλαχοῦ « ἄνδρα ποθητὸν » λέγει [ λέγων ] τὸν Χριστὸν , εὐθέως συνῆκαν · « Οὗτος ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς ἐστι . » Τὸ δὲ λέγειν ἀρχηγὸν ζωῆς τὸν Χριστὸν , καὶ Υἱὸν Θεοῦ καὶ κύριον , τί ἂν εἴη ἕτερον , ἢ ὅτι ἐν σώματι « Λόγος » ἦν ε τοῦ Θεοῦ , δι´ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο ; » Νῦν δὲ , οὐδὲν λέγει μέγα περὶ αὐτοῦ , ἀλλ´ οἰον ἄν τις εἴπῃ περὶ προφήτου , ἐκ Θεοῦ τὸ δύνασθαι οἰληφότος . Εἶτα ἐν μέσῳ θεὶς τὸ τόλμημα αὐτῶν , πειρᾶται ἀπαλλάξαι αὐτοὺς τοῦ ἐγκλήματος · ἅμα τε δείκνυσιν , ὅτι οὐ τῆς αὐτῆς ἰσχύος ἦν , εἰ μὴ καὶ αὐτὸς συνεχώρησεν . εἶτα , ἵνα μὴ λοιπὸν εἴπωσιν ὅτι Καλῶς ἐποιήσαμεν ντοῦτο ποιήσαντες , διὰ τοῦτο προσέθηκε · « Διὰ χειρῶν ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλετε . » Ἢτοι , « διὰ χειρῶν ἀνόμων , » τῶν στρατιωτῶν , λέγει Ε δὲ καὶ λύσιν ὡδίνων , τὴν ἀνάστασιν προσηγάρευσε , τοῦ θανάτου . ὥσπερ ἐκ κοιλίας τινὸς ὡδινονλσησν φημὶ δὴ , τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν , καὶ τῶν τοῦ ἄδου μυχῶν , ἀναδύντος τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ , καὶ προσελθόντος ὡς ἐκ τοῦ ἔένου τῆς ἀναστάσεως · ταύτῃ τοι καὶ ὡνόμασται « πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν . » Τὸ δὲ εἰπεῖν , « Καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ´ αὐτοῦ , » τουτέστιν , οὐ κοινὴ τοῖς ἄλλοις γέγονεν αὐτῷ ἡ ἀνάστασις , ἀλλ´ οὕτως ὰαέστη . ὡς μηκέτι πάλιν ἀποθανεῖν . Τὸ γὰρ ὡδῖνον ρὐ δύναταί ὅτι κατέχειν τὸ κατεχόμενον , ἀλλὰ πάσχει καὶ ῥίψαι σπεύδει . « Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις . » Οὕτω τοῦ ἀποστόλου Πέτρου τὸ ῥητὸν ἑρμηνεύεἱς ἅδου , οὔτε « ἡ σάρξ » αὐτοῦ « εἰδε διαφθορὰν , » ἄνθρωπον ὁμοῦ καὶ Θεὸν ἀποδείκνυσιν . Ἡ γὰρ θεότης , καὶ πρὸ τῆς σαρκὸς , καὶ ἐν τῇ σαρκὶ , καὶ μετὰ τὸ πάθος , ἀεὶ ὡααύτως ἔχει , ὃ ἦν τῇ φύσει
Lemmas: Χριστός , καθίζω ἐπί ὁ θρόνος αὐτός , προοράω λ λάλησις περί ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός ὅτι ὀν ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή αὐτός εἰς ἅδην , οὐδέ ὁ σάρξ αὐτός ὁράω διαφθορά . οὗτος ὁ Ἰησοῦς ἀνίστημι ὅς θεός , οὖον πᾶς ἐγώ εἰμί μάρτυς . ὁ δεξιός οὖν ὁ Θεός ὑψόω , ὁ τε ἐπαγγελία ὁ ἅγιος πνεῦμα λαμβάνω παρά ὁ πατήρ , ἐκχέω οὗτος , ὅς νῦν σύ βλέπω καί ἀκούω . οὖον γάρ Δαυίδ ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός . Λέγος δέ ὁ αὐτός · εἶπον ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ · κάθημαι ἐκ δεξιός ΜΑΥ , ἔως δν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ἀσφαλῶς οὖν γιγνώσκω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι καί κύριος καί Χριστός αὐτός ὁ θεός ποιέω οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὅς σύ σταυρόω ΑΕ . ὁ Ο . ἐπεί καθίζω αὐτός σφόδρα , ἀνίημι αὐτός καί ἀναμιμνήσκω ὁ προπάτωρ , καί πάλιν ἀπό πὴοοιμίων ἄρχω . καί ἐπεί μέλλω αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἀναμιμνήσκω , ἵνα μή θορυβέω , οὖον λέγω ἀπό ὁ ὑψηλός , ἀλ ἀπό ὁ σφόδρα ταπεινός ἄρχω , καί εὐθύς ὁ πατρίς λέγω , ὅσπερ δοκέω εὐτελής εἰμί . ἀμέλει ἀλλαχοῦ « ἀνήρ ποθητός » λέγω [ λέγω ] ὁ Χριστός , εὐθύς συνίημι · « οὗτος ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή εἰμί . » ὁ δέ λέγω ἀρχηγός ζωή ὁ Χριστός , καί υἱός Θεός καί κύριος , τίς εἄν εἰμί ἕτερος , ἢ ὅτι ἐν σῶμα « Λόγος » εἰμί ε ὁ Θεός , δις ὅς ὁ πᾶς γίγνομαι ; » νῦν δέ , οὐδείς λέγω μέγας περί αὐτός , ἀλ οἷος ἄν τις εἶπον περί προφήτης , ἐκ Θεός ὁ δύναμαι οιληφοος . εἶτα ἐν μέσος τίθημι ὁ τόλμημα αὐτός , πειράω ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ἔγκλημα · ἅμα τε δείκνυμι , ὅτι οὖον ὁ αὐτός ἰσχύς εἰμί , εἰμί μή καί αὐτός συγχωρέω . εἶτα , ἵνα μή λοιπός εἶπον ὅτι καλῶς ποιέω ντοῦτο ποιέω , διά οὗτος προστίθημι · « Ζεύς χείρ ἄνομος προσπήγνυμι ἀναιρέω . » ἤτοι , « διά χείρ ἄνομος , » ὁ στρατιώτης , λέγω Ε δέ καί λύσις ὠδίς , ὁ ἀνάστασις προσηγάρευσε , ὁ θάνατος . ὥσπερ ἐκ κοιλία τις ὡδινονλσησν φημί δή , ὁ ὁ θάνατος δεσμός , καί ὁ ὁ ἀείδω μυχός , ἀναδύνω ὁ Σωτήρ Χριστός , καί προσέρχομαι ὡς ἐκ ὁ ἕνος ὁ ἀνάστασις · οὗτος ὅς καί ὀνομάζω « πρωτότοκος ἐκ νεκρός . » ὁ δέ εἶπον , « καθότι οὐ εἰμί δυνατός κρατέω αὐτός ὑπό αὐτός , » τουτέστιν , οὖον κοινός ὁ ἄλλος γίγνομαι αὐτός ὁ ἀνάστασις , ἀλ οὕτως ἀάω . ὡς μηκέτι πάλιν ἀποθνῄσκω . ὁ γάρ ὠδίνω ῥέω δύναμαι ὅτι καταχέω ὁ κατέχω , ἀλλά πάσχω καί ῥίπτω σπεύδω . « ὅτι2 οὐ ἐγκαταλείπω . » οὕτως ὁ ἀπόστολος Πέτρος ὁ ῥητός ἑρμηνεύω ἅδος , οὔτε « ὁ σάρξ » αὐτός « ὁράω διαφθορά , » ἄνθρωπος ὁμοῦ καί θεός ἀποδείκνυμι . ὁ γάρ θεότης , καί πρό ὁ σάρξ , καί ἐν ὁ σάρξ , καί μετά ὁ πάθος , ἀεί ωααυος ἔχω , ὅς εἰμί ὁ φύσις