cogPG.PG125 474
ἐβάπτισε δὲ μόνον · ἅμα γὰρ φωτισθεὶς , ἔμελλεν ἐπισπᾶσθαι πολλὴν τοῦ Πνεύματος χάριν ἀπὸ τοῦ ζήλου καὶ τῆς πολλῆς προθυμίας . Ἐντεῦθεν δὲ σημειωτέον , ὅτι ἐκεῖνα τὰ ὄνειρα δεῖ λέγεσθαι , ἅπερ κοινωφελῆ ἐστι καὶ συμβάλλεται εἰς θεοσέβειαν , ὅσα ἔχει τοῦ Κυρίου τὴν παράστασιν , ἢ ἀγγέλου ] . Ἐστι δὲ καὶ κατ´ ὄναρ ἰδικά , ἃ οὐκ ὀφείλει λαλεῖν αθαι · πλὴν εἰ καὶ ἰδικὴ τοῦ Σαύλου ἦν ἡ ὠφέλεια , ἀλλ´ οὖν παραδόξως συμβᾶσα , πάλιν εἰς θεοσέβειαν τὸν ἄνθρωπον προσκαλεῖται , καὶ διὰ τοῦτο , ὡς κοινωφελῆ ἐκλαλεῖσθαι ἔδει . « Ἢν δέ τις μαθητής . » Ταῦτά φησιν ὁ Ἀνανίας , οὐχ ὡς ἀπιστῶν τοῖς λεγομένοις , οὐδὲ ἠπατῆσθαι τὸν Χριστὸν νομίζων , μὴ γένοιτο ! ἀλλὰ φοβούμενος καὶ τρέμων . Εἰκός γὰρ ἦν αὐτοὺς , ἐν φόβῳ ὄντας , περιεργάζεσθαι καὶ λέγειν , ἄτι Τούτων ὄντων , πῶς δύναται , φησὶ , ταῦτα γενέσθαι · Τί οὖν ὁ Κύριος , ὁ ταῖς καρδίαις τῶν ἀνθρώπων ἐμβατεύων , κατὰ Παύλου ἐμαρτύρησε ; Δείκνυσιν ὅτι οὐκ ἔστι φυσικὴ ἡ κακία αὐτῷ , « Σκεῦος , φησὶν , ἐκλογῆς ἐστιν . » Ἔδειξεν ὅτι δόκιμός ἐστι . Τὴν δόκιμον γάρ τις ἐκλέγεται σκεῦος . Καὶ οὐ μόνον πιστὸς ἔσται , φησὶν , ἀλλὰ καὶ διδάσκαλος καὶ κῆρυξ τῆς οἰκουμένης , ἀλλὰ καὶ πείσεται πολλὰ ὑπὲρ ἐμοῦ ἴῷ Σαββάτῳ τῆς γʹ ἑβδομάδος . ΚΕΙΜΕΝΟΝ Ἐγένετο δὲ ὁ Σαῦλος μετὰ τῶν ὄντων ἐν Δαμασκῶ μαθητῶν ἡμέρας τινάς . Καὶ εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσε τὸν Χριστὸν , ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . Ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες , καὶ ἔλεγον · Οὐκ οὖτός ἐστιν ὁ πορθήσας ἐν Ἱερουσαλὴμ πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομα τοῦτο , καὶ ὧδε εἰς τοῦτο ἐλήλυθεν , ἵνα δεδεμένους αὐτοὺς ἀγάγῃ εἰς Ἰερουσαλὴμ ἐπὶ τοὺς ἀρχεερεῖς · Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο καὶ συνέχεε συμβιβάζων , ὅτι Οὐτός ἐστιν ὁ Χριστός . Ὡς δὲ ἐπληροῦντο ἡμέραι ἱκαναὶ , συνεβουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀνελεῖν αὐτόν . ἐγνώσθη δὲ τῷ Σαύλω ἡ ἐπιωρ βουλὴ αὐτῶν · παρετήρουν τε τὰς πύλας τῆς πόλεως ἡμέρας τε καὶ νυκτὸς , ὅπως αὐτὸν ἀνέλωσι . Λαβόντες δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ νυκτὸς , καθῆκαν διὰ τοῦ τείχους χαλάσαντες ἐν σπυρίδι . Παραγενόμενος δὲ ὁ Σαῦλος εἰς Ἱερουσαλὴμ , ἐπειρᾶτο κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς · καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτὸν , μὴ πιστεύον τες ὅτι ἔστι μαθητής . Βαρνάβας δὲ ἐπιλαβόμενος · αὐτὸν , ἤγαγε πρὸς τοὺς ἀποστόλους , καὶ διηγήσατο αὐτοῖς , πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδε τὸν Κύριον , καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ , καὶ πῶς ἐν Δαμασκῶ ἐπαῤῥησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ . Καὶ ἦν μετ´ αὐτῶν εἰσπορουόμενος καὶ ἐκπορευόμενος εἰς Ἱερουσαλὴμ καὶ παῤῥησιαζόμενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , ἐλάλει τε καὶ συνεζήτει πρὸς τοὺς Ἑλληνισταῖς . Οἱ ὴ υυαιο ϟεὺάοοΦ ἰοιια . ΤΕΧΤΟΘ
Lemmas: βαπτίζω δέ μόνος · ἅμα γάρ φωτίζω , μέλλω ἐπισπάω πολύς ὁ πνεῦμα χάρις ἀπό ὁ ζηλόω καί ὁ πολύς προθυμία . ἐντεῦθεν δέ σημειωτέος , ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὄνειρος δεῖ λέγω , ὅσπερ κοινωφελής εἰμί καί συμβάλλω εἰς θεοσέβεια , ὅσος ἔχω ὁ κύριος ὁ παράστασις , ἢ ἄγγελος ] . εἰμί δέ καί κατ´ ὄναρ ἰδικός , ὁ οὐ ὀφείλω λαλέω ἀθής · πλήν εἰμί καί ιδικός ὁ Σαῦλος εἰμί ὁ ὠφέλεια , ἀλ οὖν παράδοξος συμβαίνω , πάλιν εἰς θεοσέβεια ὁ ἄνθρωπος προσκαλέω , καί διά οὗτος , ὡς κοινωφελής ἐκλαλέω ἐσθίω . « ἤν δέ τις μαθητής . » ταῦτα φημί ὁ Ἀνανίας , οὐ ὡς ἀπιστέω ὁ λέγω , οὐδέ ἀπατάω ὁ Χριστός νομίζω , μή γίγνομαι ! ἀλλά φοβέω καί τρέμω . εἰκός γάρ εἰμί αὐτός , ἐν φόβος εἰμί , περιεργάζομαι καί λέγω , αὔγ-ασμα οὗτος εἰμί , πῶς δύναμαι , φημί , οὗτος γίγνομαι · τις οὖν ὁ Κύριος , ὁ ὁ Καρδία ὁ ἄνθρωπος ἐμβατεύω , κατά Παῦλος μαρτυρέω ; δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί φυσικός ὁ κακία αὐτός , « σκεῦος , φημί , ἐκλογή εἰμί . » δείκνυμι ὅτι δόκιμος εἰμί . ὁ δόκιμος γάρ τις ἐκλέγω σκεῦος . καί οὖον μόνος πιστός εἰμί , φημί , ἀλλά καί διδάσκαλος καί κῆρυξ ὁ οἰκέω , ἀλλά καί πείθω πολύς ὑπέρ ἐγώ Ἰώ σάββατον ὁ γε ἑβδομάς . Κεῖμαι γίγνομαι δέ ὁ Σαῦλος μετά ὁ εἰμί ἐν Δαμασκός μαθητής ἡμέρα τις . καί εὐθύς ἐν ὁ συναγωγή κηρύσσω ὁ Χριστός , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός . ἐξίστημι δέ πᾶς ὁ ἀκούω , καί λέγω · οὐ οὗτος εἰμί ὁ πορθέω ἐν Ἱεροσόλυμα πᾶς ὁ ἐπικαλέω ὁ ὄνομα οὗτος , καί ὧδε εἰς οὗτος ἔρχομαι , ἵνα δέω αὐτός ἄγω εἰς Ἱεροσόλυμα ἐπί ὁ ἀρχεερεῖς · Σαῦλος δέ μᾶλλον ἐνδυναμόω καί συγχέω συμβιβάζω , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χριστός . ὡς δέ πληρόω ἡμέρα ἱκανός , συμβουλεύω ὁ Ἰουδαῖος ἀναιρέω αὐτός . γιγνώσκω δέ ὁ Σαῦλος ὁ ἐπιωρ βουλή αὐτός · παρατηρέω τε ὁ πύλη ὁ πόλις ἡμέρα τε καί νύξ , ὅπως αὐτός ἀναιρέω . λαμβάνω δέ αὐτός ὁ μαθητής νύξ , καθίημι διά ὁ τεῖχος χαλάω ἐν σπυρίς . παραγίγνομαι δέ ὁ Σαῦλος εἰς Ἱεροσόλυμα , πειράω κολλάω ὁ μαθητής · καί πᾶς φοβέω αὐτός , μή πιστεύω αἱρέω ὅτι εἰμί μαθητής . Βαρνάβας δέ ἐπιλαμβάνω · αὐτός , ἄγω πρός ὁ ἀπόστολος , καί διηγέομαι αὐτός , πῶς ἐν ὁ ὁδός ὁράω ὁ κύριος , καί ὅτι λαλέω αὐτός , καί πῶς ἐν Δαμασκός ῥαπίζω ἐν ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς . καί εἰμί μετέ αὐτός εισπορουω καί ἐκπορεύω εἰς Ἱεροσόλυμα καί παρρησιάζομαι ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς , λαλέω τε καί συζητέω πρός ὁ Ἑλληνιστής . ὁ ἤ υυαιο ϟεὺάοοΦ ἰοιια . ΟΤ