cogPG.PG125 282
πνευματικὸν σῶμα . Ἰ γὰρ ἐγειρομένη σὰρξ μετὰ τὴν ἄγερσιν πνευματικὸν καὶ ἄφθαρτον σῶμά ἐστιν . Ὁδοὺς δὲ ζωῆς σησιν , ἂς αἱ ψυχαὶ τῶν δικαίων μετὰ τοῦ Σωτῆρος ἐκ τῶν κάτω χωρίων ἔτριψαν ἀναβαίνουσαι . Τὸ δὲ , Πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου , πρόσωπον Κυρίου νοητέον , τὴν θεοπρεπεστάτην θεοφάνειαν , καὶ τὴν ἡμετέραν ἐπισκοπὴν , ἢν ἡμᾶς τὸ τελειότερον ἐπισκέψηται εἰς ἐαα , ροι [ Βολη ῃοῖῖρεᾶα ει , ἀνῖαη ποίεειαιοη Πμῖπλε ἀοσεηε αρραιιίο Βεῖ . Ποσισίαιιο ἰπερεειῖο , Πος ρειῖεοις ι αὐερίιῖυε νίειαιωιαε οἰ ἱηεροοιις οει . Ἄνὸρες ἀδελφοί , ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παῤῥησίας κρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυῖθ , δτι καὶ ἐτελεύτησεκαὶ ἐτάφη · καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἐστιν ἐν ἡμῖν , ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης . Προφήτης οὖν ὑπάρχων , καὶ εἰδὼς ἄτι ἄρκῳ ὥμοσεν αὐτῶ ὁ Θεὸς , ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ , τὸ κατὰ σάρκα , ἀναστήσειν τὸν λριστὸν , καβίσαι ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ ΠροΩὰν ἐλάλησε περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριωτοῦ , δτι σὺκ ἐγκατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ἄδου , οὐδὲ ἡ σὸρξ αὐτοῦ εἰδε διαφθορόν . Πληρώσας τὴν τοῦ Δαυὶδ μαρτυρίαν , ἐπάγει · Ἄνδρες ἀδελφοί . Ὅταν μέλλῃ τι λέγειν μέγα , τούτῳ κέχρηται τῷ προοιμίῳ , διεγείρων αὐτοὺς καὶ οικειούμενος · ἔνθα δὲ οὐδὲν ἔβλαπτε , πολλῇ κέχρηται τῇ μετριοφροσόνῃ . Εἰ γὰρ εἶπεν οὕτως ἀπλῶς ὅτι Ταῦτα εἴρηται παρὰ τοῦ Δαυλδ , τραχὺς ἄν ἔδοξε καὶ εἰς ὀργὴν αὐτοὺς ἀνακινῶν , ἢ πειθηνίους ποιῶν . Τῇ δὲ πολλῇ περὶ τὸν μακάριον Δαυΐδ τιμῆ . εὐπαράδεκτον περὶ τοῦ Χριστοῦ εἰρῆσθαι τὴν προφητείαν κατασκευάζει · καὶ ὅλος ὁ λόγος αὐτοῦ οὗτος ᾠκονόμηται οὕτως . Εἰπών γὰρ , ὅτι Καὶ ἐτελεύτησε καὶ ἐτάφη , οὐκ εἶπε , Καὶ ἀνέστη · ἀλλὰ , Καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἐν ἡμῖν ἐστιν · ὅπερ ἴσον ἐστὶ τῷ ύκ ἀνέστη . Εἶτα οὐδὲ οὔτως ἦλθεν εἰς τὸν Χριστόν · ἀλλὰ πάλιν ἐγκωμιάζεται ὁ Δαυὶδ , καὶ διὰ τῶν εἰς ἐκεῖνον ἐγκωμίων πρόεισιν ὁ σκοπός · καὶ γὰρ διὰ τοῦτο ταῦτα λέγει , ἵνα διὰ τὴν εἰς ἐκεῖνον τιμὴν καὶ τὸ γένος δέξωνται τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγον · ὡς καὶ τῆς προφητείας βλαπτομένης , εἰ μὴ οῆτο εἴη , καὶ τῆς εἰς αὐτοὺς τιμῆς διαφθειρομένης , Ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ Θεός . Οὐκ εἰπεν , ἐπηγγείλατο , ἀλλ´ ὥμοσε , τὸ ἀπαράβατον τῆς ὑποσχέσεως παριστῶν . καθίσαι ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ . Ἐν πολλοῖς τόποις τῆς θείας Γραφῆς , ἀντὶ βασιλείας , ὁ θρόνος ὀνομάζεται · ὡς καὶ ἐνταῦθα · καὶ ἐν τῷ , Ὁ θρόνος σου , ὁ Θεὸς , εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος . Τὸ δὲ κατὰ σάρκα ἀναστήσειν τὸν Χριστόν . Τὸ κατὰ σάρκα , φησίν · τὸ γὰρ κατὰ τὴν θεότητα , σύνεστιν ἀδίως συνεδριάζων τῷ Πατρί . Πάντα δὲ ἀνατίθησι τῷ Πατρί , ἵνα παραδέξωνται τέως τὰ λεγόμενα . Ἀλλὰ πῶς ἐκάθισεν ἐπὶ θρόνου Δαβίδ ; Ὅτι βασιλεύει καὶ Ἰου . δαίων καὶ πολλῷ μᾶλλον τῶν σταυρωσάντων .
Lemmas: πνευματικός σῶμα . εἷς γάρ ἐγείρω σάρξ μετά ὁ ἄγερσις πνευματικός καί ἄφθαρτος σῶμα εἰμί . ὁδός δέ ζωή σός , ὅς ὁ ψυχή ὁ Δίκαιος μετά ὁ Σωτήρ ἐκ ὁ κάτω χωρίον τρίβω ἀναβαίνω . ὁ δέ , πληρόω ἐγώ Εὐφρόσυνος μετά ὁ πρόσωπον σύ , πρόσωπον κύριος νοητέον , ὁ θεοπρεπής θεοφάνεια , καί ὁ ἡμέτερος ἐπισκοπή , εἄν ἐγώ ὁ τέλειος ἐπισκοπέω εἰς ΕΑΑ , ῥόος [ βολή ἠοῖος ει , ἀνιάω ποιέω Πμῖπλε ἀοσεηε αρραιιίο Βέι . Ποσισίαιιο ἰπερεειῖο , πούς ῥεῖος ι αὐερίιῖυε νίειαιωιαε ὁ ἱερόω οὐ . Ἄνὸρες ἀδελφός , ἔξεστι εἶπον μετά παρρησία Κρος σύ περί ὁ πατριάρχης Δαυῖθ , δ καί τελευτάω θάπτω · καί ὁ μνῆμα αὐτός εἰμί ἐν ἐγώ , ἄχρι ὁ ἡμέρα οὗτος . Προφήτης οὖν ὑπάρχω , καί εἰδοί αὔγ-ασμα ἄρκος ομνύω αὐτός ὁ θεός , ἐκ καρπός ὁ ὀσφῦς αὐτός , ὁ κατά σάρξ , ἀνίστημι ὁ λιστός , καθίζω ἐπί θρόνος αὐτός προωα λαλέω περί ὁ ἀνάστασις ὁ χριωτος , δ σὺκ ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή αὐτός εἰς ἀείδω , οὐδέ ὁ σὸρξ αὐτός ὁράω διαφθείρω . πληρόω ὁ ὁ Δαυίδ μαρτυρία , ἐπάγω · ἀνήρ ἀδελφός . ὅταν μέλλω τίς λέγω μέγας , οὗτος χράομαι ὁ προοίμιον , διεγείρω αὐτός καί οἰκειόω · ἔνθα δέ οὐδείς βλάπτω , πολύς χράομαι ὁ μετριοφροσόνῃ . εἰμί γάρ εἶπον οὕτως ἀπλόος ὅτι οὗτος εἴρω παρά ὁ Δαυλδ , τραχύς ἄν δοκέω καί εἰς ὀργή αὐτός ἀνακινέω , ἢ πειθήνιος ποιέω . ὁ δέ πολύς περί ὁ μακάριος Δαυΐδ τιμή . εὐπαράδεκτος περί ὁ Χριστός εἴρω ὁ προφητεία κατασκευάζω · καί ὅλος ὁ λόγος αὐτός οὗτος οἰκονομέω οὕτως . εἶπον γάρ , ὅτι καί τελευτάω καί θάπτω , οὐ εἶπον , καί ἀνίστημι · ἀλλά , καί ὁ μνῆμα αὐτός ἐν ἐγώ εἰμί · ὅσπερ ἴσος εἰμί ὁ υκʹ ἀνίστημι . εἶτα οὐδέ οὔτως ἔρχομαι εἰς ὁ Χριστός · ἀλλά πάλιν ἐγκωμιάζω ὁ Δαυίδ , καί διά ὁ εἰς ἐκεῖνος ἐγκώμιον πρόειμι ὁ σκοπός · καί γάρ διά οὗτος οὗτος λέγω , ἵνα διά ὁ εἰς ἐκεῖνος τιμή καί ὁ γένος δέχομαι ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος · ὡς καί ὁ προφητεία βλάπτω , εἰμί μή οὗτος εἰμί , καί ὁ εἰς αὐτός τιμή διαφθείρω , Ὅρκος ὄμνυμι αὐτός ὁ Θεός . οὐ εἶπον , ἐπαγγέλλω , ἀλ ομνύω , ὁ απαράβατος ὁ ὑπόσχεσις παρίστημι . καθίζω ἐπί θρόνος αὐτός . ἐν πολύς τόπος ὁ θεῖος γραφή , ἀντί βασίλεια , ὁ θρόνος ὀνομάζω · ὡς καί ἐνταῦθα · καί ἐν ὁ , ὁ θρόνος σύ , ὁ θεός , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ὁ δέ κατά σάρξ ἀνίστημι ὁ Χριστός . ὁ κατά σάρξ , φημί · ὁ γάρ κατά ὁ θεότης , σύνειμι ἀδίως συνεδριάζω ὁ πατήρ . Πάν δέ ἀνατίθημι ὁ πατήρ , ἵνα παραδέχομαι τέως ὁ λέγω . ἀλλά πῶς καθίζω ἐπί θρόνος Δαβίδ ; ὅτι2 βασιλεύω καί ἰός . δαίω καί πολύς μᾶλλον ὁ σταυρόω .