cogPG.PG125 643
ἐποψίας , ἐπὶ πᾶσαν ἐχώρησαν ἀδεῶς σαρκικὴν ἀκαθαρσίαν . Καὶ εἴ τις περὶ τούτων ἐθέλει μαθεῖν , τὴν Εἰρηναίῳ τοῦ [ τῷ ] Κελτῷ βίβλον περὶ αὐτῶν ἐκπεπονημένην λαβών ἐπὶ χεῖρας , τὴν ἐπιγεγραμμένην , « Κατὰ τῆς ψευδωνύμου γνώσεως , » τὰς τούτων ἁμαρτίας εὐρήσει , διὰ [ άρκου ] μάλιστα τοῦ ἀσελγεστάτου , καὶ τῶν ὑπ´ αὐτοῦ διαφθαρεισῶγυναικῶν , καὶ τὰς ἄλλας ἀθεμιτουργίας , τὰς παρὰ τῶν λοιπῶν γενομένας , ἃς οὐδὲ διὰ γραφῆς παραστῆσαί τις δυνήσεται , ὡς λυμαινόντων καὶ διὰ μνήμης . Οἱ γὰρ ἐκ καταφρονήσειως οὐ δεδοικότες τὴν κυριότητα , τί ἂν πρᾶγμα , εἰ καὶ πρὸς πᾶσαν δόξαν ἀδεῶς διεγένετο ; Τρανότερον περὶ τούτων ὁ ἀπόστολος Ἱούδας ἐρεῖ ὁ μακάριος , ὅπου καὶ περὶ τοῦ Μωὕαίως γώματος μνημονεύσει . Αὐτὸς μὲν γὰρ νῦν [ μόνον ] ὑπέκρουσεν , ἁψάμενος[μοῦ ] καὶ καταπαῦσας τὸν περὶ τούτου λόγον . Ἐξ ἐκείνου τοίνυν λαὶ περὶ τῶν προκειμένων [ λαβόντες τὰς ἀφορμὰς ] λέγομεν · « Τολμηταὶ , αὐθάδεις , δόξας οὐ τρέμουσε βλασφημοῦντες . » Πρρσυπακουστέον , οἵ εἰσι . Τὸ ἄὲ « Δόξας οὐ τρέμουσιν , » ἀντὶ τοῦ , καταφρονητικῶς ἔχουσι πᾶσαν δόξαν βλασφημεῖν οὐ δεδίασιν . « Ὅπου ἄγγελοι ἰσχύτ καὶ δυνάμει μείζονες ὄντες , οὐ φέρουσι κατ´ αὐτῶν παρὰ Κυρίῳ βλάσφημον κρίσιν . » Βουλόμενος αὐτοὺς ἐπισχεῖν τῆς περὶ ταύτα τόλμης , φησίν · « Ὅπου ἄγγελοι ἰσχύτ καὶ δυνάμει . μείζονες ὄντες οὐ φέρουσι κατ’´ αὐτῶν παρὰ Κυρίω βλάσφημον κρίσιν , » ταὐτὸ τῷ μακαρίῳ Ἰούδα , ὡς ἔφημεν , λέγων · ἐπεὶ κἀκεῖνος τήν τινων γλωσσαλγίαν κολάζων , ἁπὸ τοῦ αὐτοῦ παραδείγματος ποιεῖται τὴν νουθεσίαν . πλατύτερον μέντοι δι´ ὧν λέγει · « Ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος , » καὶ ἐξῆς , « οὐκ ἀτόλμησε καίσιν ἐξενεγκεῖν βλάσφημον . » Τοιοῆτοοὖν καὶ ΠΙέτρος βούλεται [ λέγειν ] νῦν , ὅτι Οὗτοι οἱ κακοδαίμονες οὐδὲν ἔχουσιν εἰς φειδῶ περὶ τὸ τὰς δόξας βλασφημεῖν , [ καίτοι γε οὐδὲ ] αὐτοὶ οἱ δυνάμει καὶ ἰσχύῖ μείζονες ὄντες , δηλονότι τῶν μιαρῶν τούτων , οὐ φέρουσιν , ἥτοι οὐ προκομίζουσι κατ´ αὐτων , οἰονεὶ τῶν δοξῶν , βλάσφημον κρίσιν παρὰ Κυρίῳ . Ἐπεὶ γὰρ δόξης τινὸς μετέχει καὶ ὁ διάβολος , διὰ τὸ ἀρχὴ εἶναι πλάσματός Κυρίου , οὐκ ἤνεγκε ῥῆμα κας´ αὐτοῦ Βλάσφημον . Εἰ γὰρ ὁ μᾶλλον ἄξιος θλασφημεῖν , τὸν διάβολον λέγων , ὅμως διὰ τὸ δόξης μετέχειν , οὐκ ἔτυχε τούτου παρὰ τοῦ Μιχαὴλἐνώπιον Κυρίου · οὐκ ἂν σωφρονήσειεν οἱ προχείρως τὰς δάξας βλασφημοῦντες , πολλῷ τῆς τῶν ἁγγέλων τιμεῥτητος κατόπιν φερόμενοι . « Δόξας ἡ δὲ τὰς θείας δυνάμεις φησίν , ἢ καὶ τὰς ἐκκλησιαστικὰς ἀρχὰς , ὧν ἀπεναντίας φερόμενοι δὐτοι οἱ βλασφημοῦντες αὐτάς διατελοῦσιν , « Οὗτοι δὲ ὡς ἄλογα ζῶα γεγεννημένα φυσικὰ εἰς ἅλωσιν καὶ φθορὰν , ἐν οἷς ἀγνοοῦσι βλασφημοῦντες ἐν τῇ φθορᾷ αὐτῶν καταφθαρήσονται · κομιούμενοι
Lemmas: ἐποψία , ἐπί πᾶς χωρέω ἀδεῶς σαρκικός ἀκαθαρσία . καί εἰμί τις περί οὗτος ἐθέλω μανθάνω , ὁ Εἰρηναῖος ὁ [ ὁ ] Κελτός Βίβλος περί αὐτός ἐκπονέω λαμβάνω ἐπί χείρ , ὁ ἐπιγράφω , « κατά ὁ ψευδώνυμος γνῶσις , » ὁ οὗτος ἁμαρτία εὑρίσκω , διά [ Άρκου ] μάλιστα ὁ ἀσελγής , καί ὁ ὑπό αὐτός διαφθαρεισωγυναικως , καί ὁ ἄλλος ἀθεμιτουργία , ὁ παρά ὁ λοιπός γίγνομαι , ὅς οὐδέ διά γραφεύς παρίστημι τις δύναμαι , ὡς λυμαίνω καί διά μνήμη . ὁ γάρ ἐκ καταφρόνηση οὖον δείδω ὁ κυριότης , τίς εἄν πρᾶγμα , εἰμί καί πρός πᾶς δόξα ἀδεῶς διαγίγνομαι ; τρανής περί οὗτος ὁ ἀπόστολος Ἰούδας εἴρω ὁ μακάριος , ὅπου καί περί ὁ Μωὕαίως γώματος μνημονεύω . αὐτός μέν γάρ νῦν [ μόνος ] ὑποκρούω , ἅπτω ] καί καταπαύω ὁ περί οὗτος λόγος . ἐς ἐκεῖνος τοίνυν ληΐς περί ὁ πρόκειμαι [ λαμβάνω ὁ ἀφορμή ] λέγω · « τολμητής , αὐθάδης , δόξα οὖον τρέμω βλασφημέω . » Πρρσυπακουστέον , ὁ εἰμί . ὁ ἀεί « δόξα οὖον τρέμω , » ἀντί ὁ , καταφρονητικός ἔχω πᾶς δόξα βλασφημέω οὖον δείδω . « ὅπου ἄγγελος ἰσχύς καί δύναμις μείζων εἰμί , οὖον φέρω κατ´ αὐτός παρά κύριος βλάσφημος κρίσις . » βούλομαι αὐτός ἐπέχω ὁ περί οὗτος τόλμα , φημί · « ὅπου ἄγγελος ἰσχύς καί δύναμις . μείζων εἰμί οὖον φέρω κατ’´ αὐτός παρά κύριος βλάσφημος κρίσις , » αὐτός ὁ μακάριος Ἰούδας , ὡς φημί , λέγω · ἐπεί ἐκεῖνος ὁ τίνω γλωσσαλγία κολάζω , ἀπό ὁ αὐτός παράδειγμα ποιέω ὁ νουθεσία . πλατύς μέντοι δις ὅς λέγω · « ὁ δέ Μιχαήλ ὁ ἀρχάγγελος , » καί ἑξῆς , « οὐ ἀτόλμησε καίω ἐκφέρω βλάσφημος . » Τοιοῆτοοὖν καί Πέτρος βούλομαι [ λέγω ] νῦν , ὅτι οὗτος ὁ κακοδαίμων οὐδείς ἔχω εἰς φειδώ περί ὁ ὁ δόξα βλασφημέω , [ καίτοι γε οὐδέ ] αὐτός ὁ δύναμις καί ἰσχύς μείζων εἰμί , δηλονότι ὁ μιαρός οὗτος , οὖον φέρω , ἤτοι οὖον προκομίζω κατ´ αὐτῖς , οἱονεί ὁ δόξα , βλάσφημος κρίσις παρά κύριος . ἐπεί γάρ δόξα τις μετέχω καί ὁ διάβολος , διά ὁ ἀρχή εἰμί πλάσμα κύριος , οὐ φέρω ῥῆμα καʹ αὐτός βλάσφημος . εἰμί γάρ ὁ μᾶλλον ἄξιος θλασφημεῖν , ὁ διάβολος λέγω , ὅμως διά ὁ δόξα μετέχω , οὐ τυγχάνω οὗτος παρά ὁ Μιχαὴλἐνώπιον κύριος · οὐ εἄν σωφρονέω ὁ προχείρως ὁ δάσσω βλασφημέω , πολύς ὁ ὁ ἄγγελος τιμεῥτητος κατόπιν φέρω . « δόξα ὁ δέ ὁ θεῖος δύναμις φημί , ἢ καί ὁ ἐκκλησιαστικός ἀρχή , ὅς απεναντίας φέρω δὐτοι ὁ βλασφημέω αὐτός διατελέω , « οὗτος δέ ὡς ἄλογος ζῷον γεννάω φυσικός εἰς ἅλωσις καί φθορά , ἐν ὅς ἀγνοέω βλασφημέω ἐν ὁ φθορά αὐτός καταφθείρω · κομίζω