cogPG.PG125 156
ν τῷ αὐτῷ οἴκῳ ἔνθα οἱ Ἰουδαῖοι . ο Ναζαραῖοι , οἱ προσήλυτοι , οἱ Ἔλληνες . Ἐπεὶ οὖν καὶ λλησιν ἐπιβατὸν ἦν , κοσμικὸν αὐτὸ καλεῖ . Σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη , ἐν ᾖ ἡ ἡ λυχνία καὶ ἡ τράπεζα , καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων ὄτιὲ λέτεται Ἄγια . Ιρώτην λέγει ταύτην , ὡς πρὸς τὰ Ἄγια τῶν ἁγίων , ἐπείτοιγε μέση αὕτη ἦν . Πρὸ δὲ αὐτῆς ἦν τὸ χαλκοῦν θυσιαστήριον , τὸ τῶν ὁλοκαυτωμάτων . ἐν ὑπαίθρῳ ἱστάμενον · εἶτα κατασετάσματος τεταμένου , μᾶλλον δὲ ἐπισπάστρου , ἦν αὐτῇ ἡ μέση , ἐν ᾖ ἢ ἡ λυχνία , καὶ ἡ τράπεζα , καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων . Μετὰ δὲ τὸ δεύτερρν καταπέτασμα , σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἄγια ἀγίων . Ὁρᾷς ὅτι ἦν μὲν πρῶτον καταπέτασμα , ὃ ἐπίσπαστρον καλεῖ ἡ Γραφὴ , ὡς ἐπισπώμενον καὶ ἐφελκόμενον , ὃ διεῖλε τὴν αὐλὴν εἰς ἢν εἰσήρχοντο πάντες κοινῶς , ἐν ᾗ καὶ ἔθυον κατὰ τοῦ χαλκοῦ θυσιαστηρίου ἀπὸ τῆς σκηνῆς ἑκάστοτε δεχομένης τοὺς ἱερεῖς τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντας . Μεθ´ ὃ δὲ ταύτην διῆλθες , ἦν αὖθις ἔτε ρον καταπέτασμα , καὶ ἔσωθεν τούτου σκηνὴ , ἡ λεγομένη Ἄγια ἁγίων , εἰς ἤν οὐδεὶς ἕτερος εἰσῄει εἰ μὴ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς , καὶ οὗτος ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ . Σκηνὴν δὲ πανταχοῦ καλεῖ , διὰ τὸ σκηνοῦν ἐκεῖ τὸν Θεόν,ο xρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον , καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς Διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ . Κιβωτὸν Διαθήκης ταύτην καλεῖ , ὡς τὰς πλάκας ἔχουσαν , αἴτινες τὸν νόμον περιεῖχον Ἐν ἦ στάμνος χρυσὴ ἔχουσα τὸ Μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα , καὶ αἱ πλάκες τᾶς Διαθήκης . Ταῦτα πάντα τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀγνωμοσύνης ἦν ὑπομνήματα . Ἡ μὲν στάμνος ἔχουσα τὸ Μάννα , διότι ἐγόγγυσαν τούτῳ τρεφόμενοι καινοτρόπως , ἵνα καὶ εἰς τοὺς ἐκγόνους παραπεμφθῇ ἡ μνήμη καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ χρηστότητος καὶ τῆς αὐτῶν πικρίας . Ἡ ῥάβδος δὲ Ἀαρὼν , διὰ τὴν ἀντιλογίαν τὴν γενομένην ἐπ´ αὐτῷ . Αἰ πλάκες δὲ τῆς Διαθήκης . διότι κατέαξαν τὰς πρώτας διὰ τῆς εἰδωλολατρείας . ὧητήσεις δὲ Πῶς ἐν μὲν ταῖς Βασιλείαις γέγραπται , ὅτι οὐκ ἦν ἄλλο τι ἐν τῇ κιβωτῷ , εἰ μὴ αἱ πλάκες , νῦν δὲ καὶ τὴν στάμνον φησὶν ὁ Ἀπόστολος , καὶ τὴν ῥάβδον Ἀαρὼν ἐν ταύτῃ ἀποτεθεῖσθαι · ἴσως οὗν ἅτε ἄριστα παιδευθεὶς τὰ Ἑβραῖκὰ ὑπὸ τοῦ Γαιμαλιὰλ , ἐκ παραδόσεως ἂν εἶχε τοῦτο · ἐπεὶ καὶ νῦν οἱ φαρισαιάζοντες τῶν Ἑβραίων συντίθενται τοῦτο οὔτως ἔχειν . Πλὴν οὐκ ἐξ ἀρχῆς , ἀλλ´ ὅτε ἔμελλε κρυβῆναι ἡ Κιβωτὸς ἐπὶ Ἱερεμίου , ἴσως ἀπετέθησαν ἂν , φασὶ , καὶ ταῦτα ἐν αὐτῇ . ἠοσράνω δὲ αὐτῆς . Τουτέστι , τῆς κιβωτοῦ Χερουβὶμ ὃόξης . Ἡ τὰ ἔνδοξα , ἢ τὰ λειτουργικὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ πρὸς δόξαν αὐτοῦ ὄντα . Ταῦτα δὲ ἐπίτηδες ἐπαίρει , ἵνα δείξη μείζονα ὄντα τὰ καθ´ ἡμᾶς . Κατασκιάζοντα τὸ ἰλαστήριον . Ἱλαστήριον ἐλέ
Lemmas: Ν ὁ αὐτός οἶκος ἔνθα ὁ Ἰουδαῖος . ὁ Ναζαραῖος , ὁ προσήλυτος , ὁ Ἔλληνες . ἐπεί οὖν καί λῆσις ἐπιβατός εἰμί , κοσμικός αὐτός καλέω . σκηνή γάρ κατασκευάζω ὁ πρῶτος , ἐν εἰμί ὁ ὁ λυχνία καί ὁ τράπεζα , καί ὁ πρόθεσις ὁ ἄρτος ὄτι λέτεται Ἅγιος . Ιρώτην λέγω οὗτος , ὡς πρός ὁ Ἅγιος ὁ ἅγιος , ἐπείτοιγε μέσος οὗτος εἰμί . πρό δέ αὐτός εἰμί ὁ χάλκεος θυσιαστήριον , ὁ ὁ ὁλοκαύτωμα . ἐν ὕπαιθρος ἵστημι · εἶτα κατασετάσματος τείνω , μᾶλλον δέ ἐπίσπαστρον , εἰμί αὐτός ὁ μέσος , ἐν εἰμί ἢ ὁ λυχνία , καί ὁ τράπεζα , καί ὁ πρόθεσις ὁ ἄρτος . μετά δέ ὁ δεύτερρν καταπέτασμα , σκηνή ὁ λέγω Ἅγιος Ἀγίων . ὁράω ὅτι εἰμί μέν πρῶτος καταπέτασμα , ὅς ἐπίσπαστρον καλέω ὁ γραφή , ὡς ἐπισπάω καί ἐφέλκω , ὅς διαιρέω ὁ αὐλή εἰς εἄν εἰσέρχομαι πᾶς κοινῶς , ἐν ὅς καί θύω κατά ὁ χαλκός θυσιαστήριον ἀπό ὁ σκηνή ἑκάστοτε δέχομαι ὁ ἱερεύς ὁ λατρεία ἐπιτελέω . Μεθ´ ὅς δέ οὗτος διέρχομαι , εἰμί αὖθις ἵημι ἀντίμοιρος καταπέτασμα , καί ἔσωθεν οὗτος σκηνή , ὁ λέγω Ἅγιος ἅγιος , εἰς ἐάν οὐδείς ἕτερος εἰσέρχομαι εἰμί μή μόνος ὁ ἀρχιερεύς , καί οὗτος ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός . σκηνή δέ πανταχοῦ καλέω , διά ὁ σκηνόω ἐκεῖ ὁ Θεόν,ο ὀρύσσω ἔχω θυμιατήριον , καί ὁ κιβωτός ὁ διαθήκη περικαλύπτω πάντοθεν χρυσίον . Κιβωτός διαθήκη οὗτος καλέω , ὡς ὁ πλάξ ἔχω , ὅστις ὁ νόμος περιέχω ἐν εἰμί στάμνος χρύσεος ἔχω ὁ Μάννα καί ὁ ῥάβδος Ἀαρών ὁ βλαστάνω , καί ὁ πλάξ ὁ διαθήκη . οὗτος πᾶς ὁ Ἰουδαϊκός ἀγνωμοσύνη εἰμί ὑπόμνημα . ὁ μέν στάμνος ἔχω ὁ Μάννα , διότι γογγύζω οὗτος τρέφω καινοτρόπως , ἵνα καί εἰς ὁ ἔκγονος παραπέμπω ὁ μνήμη καί ὁ ὁ Θεός χρηστότης καί ὁ αὐτός πικρία . ὁ ῥάβδος δέ Ἀαρών , διά ὁ ἀντιλογία ὁ γίγνομαι ἐπι αὐτός . ὁ πλάξ δέ ὁ διαθήκη . διότι κατάγνυμι ὁ πρῶτος διά ὁ εἰδωλολατρία . ὧητήσεις δέ Πῶς ἐν μέν ὁ Βασίλεια γράφω , ὅτι οὐ εἰμί ἄλλος τίς ἐν ὁ κιβωτός , εἰμί μή ὁ πλάξ , νῦν δέ καί ὁ στάμνος φημί ὁ ἀπόστολος , καί ὁ ῥάβδος Ἀαρών ἐν οὗτος ἀποτίθημι · ἴσως ἐν ἅτε ἀγαθός παιδεύω ὁ εβραϊκά ὑπό ὁ Γαιμαλιὰλ , ἐκ παράδοσις εἄν ἔχω οὗτος · ἐπεί καί νῦν ὁ φαρισαιάζοντες ὁ Ἑβραῖος συντίθημι οὗτος οὔτως ἔχω . πλήν οὐ ἐκ ἀρχή , ἀλ ὅτε μέλλω κρύπτω ὁ Κιβωτός ἐπί Ἱερεμίας , ἴσως ἀποτίθημι εἄν , φημί , καί οὗτος ἐν αὐτός . ἠοσράνω δέ αὐτός . τουτέστι , ὁ κιβωτός χερουβίν οἴγω . ὁ ὁ ἔνδοξος , ἢ ὁ λειτουργικός ὁ Θεός , καί πρός δόξα αὐτός εἰμί . οὗτος δέ ἐπίτηδες ἐπαίρω , ἵνα δείκνυμι μείζων εἰμί ὁ καθ´ ἐγώ . κατασκιάζω ὁ ἰλαστήριον . ἱλαστήριος ἐλὲ