cogPG.PG125 538
ΕΞΗΓΗΣΙΣ ΕΓΣ ΤΑΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ . Ἀντιονεὺς ὑπάρχων τὸ χένος ὁ Λουκᾶς , ἰατρός τε τὴν τέχνην , δύο βίβλους συνεγράψατο , μίαν τὴν τοῦ Εὐαγγελίου , καὶ δευτέραν [ ταύτην τὴν τῶν ἀποστόλων ] Πράξεων . Ἔστιν οὖν ὁ πᾶς λόγος αὐτῷ περὶ τῆς μετὰ τὴν ἀνάστασιν[εἰς οὐρανοὺς ἀνόδου τοῦ Χριστοῦ , καὶ τῆς τοῦ Πνεύματος εἰς τοὺς ἀποστόλους ἐπιφοιτήσεως , ὅπως ] καὶ ὅποι τὴν εἰς Χριστὸν κὸσβειαν κατήγγειλαν οἱ μαθηταὶ , [ καὶ ὡς διὰ προσευχῆς καὶ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἐθαυματ [ ούργησαν , καὶ περὶ τῆς οὐρανόθεν κλήσεως τοῦ Παύλου , ἀποστολῆς τεῖ αὐτοῦ καὶ κηρύγματος · καὶ συλλήβδην εἰπεῖν γε , ὧν [ ετλησανῆ οἱ ἀπόστολοι διὰ Χριστὸν ] πολλῶν καὶ μεγίστων [ κινδύνων ! . Τίνος ἔνεκεν ἀναμιμνήσκει αὐτὸν τοῦ Εὐαγγελίου ὥστε τὴν οἰκ[είαν ] ἀκρίβειαν [ φανερῶσαι ] . Καὶ γὰρ ἀρχόμενος τῆς πραγματείας ἐκείνης φησίν · « Ἔδοξε [ κἀμοὶ παρηκολουθη ] κότι ἄνωθεν [ πᾶσι ἀκριβῶς καθεξῆς σοι γράψαι . » ] Καὶ οὐ τῇ οἰκείᾳ μαρτυρίᾳ ἁρκεῖται μόνον , ἀλλ´ ἀνάγεῖι τοὺς ἀποστόλους , τὸ πᾶν λέγων , « καθὼς παρέδωκαν ἡμῖν οἱ ἀπ´ ἀρχῆς ] αὐτόπται [ καὶ ὑπηρέται γενόμενοι τοῦ λάγου . » ] Διὸ τὸν [ λόγονάξιόπιστον ] ἐκεῖ ποιήσας , οὐδὲν εἰσδεῖται ἐνταῦθασυστάσεως , ἅπαξ τοῦ μ[αθητοῦ πεισθέντος ] . « Μάντων ὧν ἤρξατο » οὐχ ἀπλῶς περὶ πάντων , ἀλλ´ ἀπ´´ ἀρχῆς μέχρι ἡμέρας ἧς ἀνελήφθη . Καὶ μὴν Ἰωάννης φησὶίν ὅτι οὐκ ἦν δυνατὸν π[άντα γράψαι , πῶς ] οὖν οὔτως φησίν;]Ἀλλ´ οὐκ εἰπε πάντα , ὡς ἂν εἴποι τις , ἀδρομερῶς [ καὶ παχυμερῶς , ] ἀλλὰ παρλ πάντων τῶν συνεχόντων καὶ κατεπειγόντων · τουίτέστι , πνευματικὰ πρὸς αὐτοὺς εἰπών ῥήματα , καὶ οὐδὶν ἀνὸρώπενον , ἢ ὅτι διὰ Πνεύματος αὐτοῖς [ νετείλατο . Τί [ αὶ ἐνετείλατο ; ] « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , » κ . τ . λ . « Ἀνελήφθη . » [ Οὐκ εἶπεν , Ἀνέβη , ἐπειδὴ ] ἔτι ὡς περὶ ἀνθρώπου διαλέγεται . Ἄρα καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐδίδασκε τἷοὺς μαθητὰς , ἀλλὰ ) τοῦ χρόνου τούτου , οὐδεὶς ἡμῖν μετὰ ἀκριβείας εἶπαν ἄπαντα Οὐ γὰρ ὥσπερ πρὸ τῆς ἀναστάσεως ἀεὶ μετ´ αὐτῶν ἦν , οὔτω καὶ τότε , ἀλλὰ δι´ ἡμερῶν μʹ . Ἐφίστατο γὰρ καὶ ἀφίστατο ( ἀνάγων [ ὐτῶν τὰς διανοίας , καὶ οὐκ ἔτι συγχωρῶν ὁμοίως πρὸς αὐτὸν δια κεῖσθαι [ ῶσπερ καὶ ] πρότερον , ἀλλὰ μείζον [ αὐτὸν νομισθῆναι ἢ κατὰ ἄνθρωπον . Οὐκ ἐφάνη δὲ πᾶσι , ἀλλ´ ἀποστόλοις μόνον . Ἱὰ μὴ δόξῃ τοῖς πολλοῖς φάν · τασμα . Διὰ τοῦτο καὶ [ τεσσάρακοντα ] ἡμέρας [ ἔμεινε μετὰ τὴν ἀνάστασιν , ἔλεγχον διδοὺς ἐν τῷ μακρῷ χρόνῳ τῆς ὄψεως τῆς οἰκείας ] , ἵκα μὴ νομίσωπι τὸ ὁρώμενον φάντασμα · διὸ καὶ συνεσθίει . Καὶ τί διελέγετο ; [ Περὶ τῆς βα]σιλείας τοῦ Θεοῦ . » Ἐπειδὴ πεπονηκότες ἦσαν καὶ τεταραγμένοι τοῖς ἤδη γεγενημένοις [ καὶ πρὸς μεγάλους ἔμελλον ἐξιέναι ἀγῶνας , τοῖς περὶ τῶν μελλόντων αὐτοὺς ἀνεκτᾶτο λόγοις , [ συναυλζόμενος αὐτοῖς . » ] Καὶ [ οἱ ἀπόστολοι ] μέγα πανταχοῦ τοῦτο τῆς ἀναστάσεως τεκμήριον ἐποιοῦντο[λγοντες · ] Οἴτινες συν[εφάγομεν καὶ ] συνεπίομεν αὐτῷ · τὸ δὲ πῶς , οὐχ ἡμέτεοον ἐἰτεῖν . Πρῶτον μὲν εἰς τὴν Γαλιλαίαν [ ὐτοὺς δεδοιῖκότας [ ἐξήγαγεν , ] ἵνα μετὰ ἀδείας ἀκούσωσι τῶν λαγομένων , εἶτα « παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἰεροσολύμων [ μὴ χωρίζεσθαι » ] πρὸ τοῦ μέλλοντος αὐτοῖς στρατηγῆσαι Πνεύματος . Ἡ διὰ τοῦ , « Μὴ χωρίζε · σθαι , » ἔδειξεν [ ὅτι αὐτοὶ εἰς τὸ λειποῖτακτῆσαι ἦσαν ἕτοιμοι · διὰ δὲ τῆς ἐπαγγελίας κατέσχε , καὶ τῷ ἀδήλῳ τοῦ χρόνου , ... οὖσάν φησιν . Ὅτε ἔλεγε · « Καὶ ἄλλον Παράκλητον πέμψω · καὶ , « Ἐὰν μὴ ἐγὼ ἁπέλθω , ὁ Παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται . » Τίνος ἕνεκεν παρόντος αὐτοῦ , οὐδὲ ἀπελθόντος , εὐθέως παρεγένετο ; Ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοὺς ἔδει γενέσθαι τοῦ πράγματος , καὶ οὕτω δέξασθαι τὴν χάριν . Διὰ [ τοῦτο ὅτε αὐτὸς ] ἀπέστη , τότε ἐκεῖνος ἦλθεν . Εἰ γὰρ παμῆν αὐτὸς , οὐκ ἂν ἐν τοσαύτῃ ἐγένοντο προσδοκίᾳ · ἐν ἐπιθυμίᾳ [ γενῖόμενοι ἀσμένως ἐδέξαντο .
Lemmas: ἐξήγησις ΕΓΣ ΤΑΣ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος . Ἀντιονεὺς ὑπάρχω ὁ Χένος ὁ Λουκᾶς , ἰατρός τε ὁ τέχνη , δύο Βίβλος συγγράφω , εἷς ὁ ὁ Εὐαγγέλιος , καί δύο [ οὗτος ὁ ὁ ἀπόστολος ] Πρᾶξις . ἔρτις οὖν ὁ πᾶς λόγος αὐτός περί ὁ μετά ὁ ἀνάστασιν[εἰς οὐρανός ἄνοδος ὁ Χριστός , καί ὁ ὁ πνεῦμα εἰς ὁ ἀπόστολος ἐπιφοίτησις , ὅπως ] καί ὅποι ὁ εἰς Χριστός κὸσβειαν καταγγέλλω ὁ μαθητής , [ καί ὡς διά προσευχή καί ὁ εἰς Χριστός πίστις ἐθαυματ [ ὀρύσσω , καί περί ὁ οὐρανόθεν κλῆσις ὁ Παῦλος , ἀποστολή τεῖ αὐτός καί κήρυγμα · καί συλλήβδην εἶπον γε , ὅς [ τελέω ὁ ἀπόστολος διά Χριστός ] πολύς καί μέγας [ κίνδυνος ! . τίς ἐνέλκω ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ Εὐαγγέλιος ὥστε ὁ οἰκέω ] ἀκρίβεια [ φανερόω ] . καί γάρ ἄρχω ὁ πραγματεία ἐκεῖνος φημί · « δοκέω [ ἐγώ παρακολουθέω ] Κότι ἄνωθεν [ πᾶς ἀκριβῶς καθεξῆς σύ γράφω . » ] καί οὖον ὁ οἰκεῖος μαρτυρία ἀρκέω μόνος , ἀλ ἀνάγω ὁ ἀπόστολος , ὁ πᾶς λέγω , « καθώς παραδίδωμι ἐγώ ὁ ἀπ´ ἀρχή ] αὐτόπτης [ καί ὑπηρέτης γίγνομαι ὁ Λᾶγος . » ] Διὸ ὁ [ λογοναξιοπιστος ] ἐκεῖ ποιέω , οὐδείς εἰσοράω ενταυθασυστασις , ἅπαξ ὁ μαθητός πείθω ] . « Μάντων ὅς ἄρχω » οὐ ἀπλόος περί πᾶς , ἀλ ἀπ´´ ἀρχή μέχρι ἡμέρα ὅς ἀναλαμβάνω . καί μήv Ἰωάννης φησὶίν ὅτι οὐ εἰμί δυνατός πάντης γράφω , πῶς ] οὖν οὔτως φησίν;]Ἀλλ´ οὐ εἶπον πᾶς , ὡς εἄν εἶπον τις , αδρομερώς [ καί παχυμερῶς , ] ἀλλά παρλ πᾶς ὁ συνέχω καί κατεπείγω · τουίτέστι , πνευματικός πρός αὐτός εἶπον ῥῆμα , καί οὐδή ἀνὸρώπενον , ἢ ὅτι διά πνεῦμα αὐτός [ νετείλατο . τις [ ὅς ἐντέλλω ; ] « πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , » Κ . τ . λ . « ἀναλαμβάνω . » [ οὐ εἶπον , ἀναβαίνω , ἐπεί ] ἔτι ὡς περί ἄνθρωπος διαλέγω . ἄρας καί μετά ὁ ἀνάστασις διδάσκω Τιοῦς μαθητής , ἀλλά ) ὁ χρόνος οὗτος , οὐδείς ἐγώ μετά ἀκρίβεια εἶπον ἅπας οὖον γάρ ὥσπερ πρό ὁ ἀνάστασις ἀεί μετέ αὐτός εἰμί , οὐτάω καί τότε , ἀλλά δις ἡμέρα εἷς . ἐφίστημι γάρ καί ἀφίστημι ( ἀνάγω [ αὐτός ὁ διάνοια , καί οὐ ἔτι συγχωρέω ὁμοίως πρός αὐτός διά κεῖμαι [ ὥσπερ καί ] πρότερος , ἀλλά μείζων [ αὐτός νομίζω ἢ κατά ἄνθρωπος . οὐ φαίνω δέ πᾶς , ἀλ ἀπόστολος μόνος . Ἰά μή δόξα ὁ πολύς φημί · τασμα . Ζεύς οὗτος καί [ τεσσαράκοντα ] ἡμέρα [ μένω μετά ὁ ἀνάστασις , ἔλεγχος δίδωμι ἐν ὁ μακρός χρόνος ὁ ὄψις ὁ οἰκεῖος ] , λάριξ μή νομίσωπι ὁ ὁράω φάντασμα · διό καί συνεσθίω . καί τίς διαλέγω ; [ περι ὁ βασιλεία ὁ Θεός . » ἐπεί πονέω εἰμί καί ταράσσω ὁ ἤδη γίγνομαι [ καί πρός μέγας μέλλω ἔξειμι ἀγών , ὁ περί ὁ μέλλω αὐτός ἀνακτάομαι λόγος , [ συναυλίζω αὐτός . » ] καί [ ὁ ἀπόστολος ] μέγας πανταχοῦ οὗτος ὁ ἀνάστασις τεκμήριον ἐποιοῦντο[λγοντες · ] ὅστις συμφαίνω καί ] συμπίνω αὐτός · ὁ δέ πῶς , οὐ ἡμέτεοον ἴτω . Πρῶτος μέν εἰς ὁ Γαλιλαία [ ὐτοὺς δείδω [ ἐξάγω , ] ἵνα μετά ἄδεια ἀκούω ὁ λαγομένων , εἶτα « παραγγέλλω αὐτός ἀπό Ἱερουσαλήμ [ μή χωρίζω » ] πρό ὁ μέλλω αὐτός στρατηγέω πνεῦμα . ὁ διά ὁ , « μή χωρίζω · ἕπομαι , » δείκνυμι [ ὅτι αὐτός εἰς ὁ λειποτακτέω εἰμί ἑτοῖμος · διά δέ ὁ ἐπαγγελία κατέχω , καί ὁ ἄδηλος ὁ χρόνος , ... εἰμί φημί . ὅτε λέγω · « καί ἄλλος Παράκλητος πέμπω · καί , « ἐάν μή ἐγώ ἀπέρχομαι , ὁ Παράκλητος οὐ ἔρχομαι . » τίς ἕνεκα πάρειμι αὐτός , οὐδέ ἀπέρχομαι , εὐθύς παραγίγνομαι ; ἐν ἐπιθυμία αὐτός ἐσθίω γίγνομαι ὁ πρᾶγμα , καί οὗτος δέχομαι ὁ χάρις . Ζεύς [ οὗτος ὅτε αὐτός ] ἀφίστημι , τότε ἐκεῖνος ἔρχομαι . εἰμί γάρ παμῆν αὐτός , οὐ εἄν ἐν τοσοῦτος γίγνομαι προσδοκία · ἐν ἐπιθυμία [ γίγνομαι ἄσμενος δέχομαι .