cogPG.PG125 98
δέ τι ἠδίκησεν , ἢ ὀφείλει , ταῦτα ἐμοὶ ἐλ λῆ γει . Οὐκ εἶπεν , Ἔκλεψεν , ἀλλ´ εὐφημότερον , ἡδίκησεν , ἢ ὀφείλει . Εἰκὸς γὰρ ἦν αὐτὸν καταναλῶσαι τὰ κλαπέντα . Διό φησιν , Ἐμοὶ εἰς χρέος τοῦτο λόγισαι , ἐμὲ ἔχε ὀφειλέτην . Ὡς Παῦ λος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χερὶ , ἐγὼ ἀποτίσω . Χαριέντως ταῦτά φησι , μετὰ πνευματικῆς χάριτος γράφων , καὶ ὡσανεὶ τοῦτο λέχων · Πρὸς ἀσφάλειαν πλείονα , ὅτι ἀποδώσω · τὸ χρέος , ἰδιόχέρά μοι τὰ γράμμντα . ἵνα μὴ λέγω , ὅτι καὶ σεαυτόν μοι προσοφείλεις . Ἵνα μὴ δόξῃ ὥσπερ ὑβρίζειν τὸν Φιλήμονα , ὅτι οὐκ ἐθάῤῥησεν ὑπὲρ κλοπῆς ἑτέρου , οἰκέτου , ἁπλῶς οὕτως αἰτήσασθαι αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ χειρόγραφον αὐτῶ ποιεῖ · τοῦτο γὰρ ὦμον τινα καὶ πρὸς τὸν διδάσκαλον ἄσπλαγχνον ἐδείκνυ τὸν Φιλήμονα δείκωυσιν ὅτι καὶ σφόδρα αὐτῷ θαῤῥεῖ . Οὐ μόνον γὰρ , σησί , τὰ σὰ , ἀλλὰ πρὸς τούτοις καὶ σεαυτόν μοι προσοσεῖλεις . Ναὶ , ἀδελφέ , ἐγώ σου ὀναίμην ἐν Κυρίῳ . Ἦλθε πάλιν ἀπὸ τοῦ χαρίεντος ἐπὶ τὸ σπουδαιότερον , καὶ παρακαλεῖ . Ἐγώ σου , φησιν , ὀναίμην , τουτέστιν , ἁπολαύσαιμι τῶν σῶν χαρίτων , οὐκ ἐν κοσμικοῖς πράγμασιν , ἀλλ´ ἐν τοῖς κατὰ Κύριον » . Ἀνάπαυσόν μου τὰ σπΙάγχνα ἐν Χριστῷ . Ἀνάπαυσόν μου , φησὶ , τὴν περὶ σὲ ἀγάπην , ἢ τὴν καρδίαν μου διὰ τὸν Χριστόν . Οὐκ ἐμοὶ γὰρ τὴν χάριν δίδως , ἀλλὰ τῷ Χριστῷ . Ιεποιθὼς τῇ ὑπακοῇ σου ἔγραψά σοι , εἰδὼς , ὅτι καὶ ὑπὲρ ὃ λέγω , κοιήσεις . Οὐκ ἐπιτάττων , φησὶν , οὐδὲ αὐθαδιαζόμενος ἔγραψά σοι , ἀλλὰ θαῤῥῶν τῇ ὑπακοῇ σου . Ποῖον σίδηρον ταῦτα οὐκ ἐμάλαξαν ; Ἄμα δὲ καὶ ἑτοίμαζό μοι ξενίαν . Ὅπερ ἴσως ἂν ὑπενόησεν ὁ Φιλήμων ὄτι Εἰ μὴ διὰ Ὁνήσιμον , οὐδὲ λόγου με ἠξίου , τοῦτο νῦν θεραπεύει ὅτι Οὐ δι´ ἐκεῖνον μόνον ἔγραψα , ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο ἔγραψα , φησὶν , ἵνα ἑτοιμάσης μοι ξενίαν · ἅμα δὲ καὶ ὅπως φοβηθῇ . ὅτι ἥξει ὁ Ἀπόστολος , καὶ καταγνώσεται αὐτοῦ , εἰ μὴ παραδέξηται τὸν Ὁνήσιμον . εΙπίζω γὰρ ὅτι διὰ τῶν προσευχῶν ὑμῶν χαρισθήσομαι ὑμὴν . Δύο ταῦτα μανθάνομεν · ἓν μὲν , ἄτι πολλὴ ἡ τῶν εὐχῶν δύναμις , εἴγε καὶ ὁ τηλικοῦ τος Παῦλος δεῖται τῆς ἐκ τούτων βοηθείας · καὶ ἔτερον δέ , ὅτι δεῖ ταπεινοφρονεῖν , εἴγε ὁ Παῦλος τῶν εὸχῶν τῶν μαθητῶν χρῄοει . Ἀσπάζεταί σε Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτός μου έν Χριστῷ Ἰησοῦ . Οὕτος ὁ Ἐπαφρᾶς παρὰ Κολασσαέων ἦν ἀποσταλείς πρὸς Παῦλον · ὥστε εἶναι δῆλον , ὅτι ἁπὸ Κολασσαξων ἦν ὁ Φιλήμων . Συναιχμάλωτον δὲ αὐτὸν καλεῖ , δεικνὺς ὅτι καὶ Ἑπαφρᾶς ἐν πολλῇ Ολίψει ἐστὶ , καὶ διὰ τοῦτο ἐντρέπων τὸν Φιλήα μονα , εἴγε ἐκεῖνος μὲν καὶ συγκακοναθῇ Παύλῳ , ιὐτὸς δὲ οὐδὲ τὴν ἐπὶ Ὁνησίμου χάριν παρέξει αὐτῷ .
Lemmas: δέ τίς ἀδικέω , ἢ ὀφείλω , οὗτος ἐγώ Ελ λάω γει . οὐ εἶπον , κλέπτω , ἀλ εὔφημος , ἀδικέω , ἢ ὀφείλω . εἰκώς γάρ εἰμί αὐτός καταναλίσκω ὁ κλέπτω . διό φημί , ἐμός εἰς χρέος οὗτος λογίζομαι , ἐγώ ἔχω ὀφειλέτης . ὡς παῦ Λός γράφω ὁ ἐμέω χείρ , ἐγώ ἀποτίνω . χαρίεις οὗτος φημί , μετά πνευματικός χάρις γράφω , καί ὡσανεί οὗτος λέχος · πρός ἀσφάλεια πλείων , ὅτι ἀποδίδωμι · ὁ χρέος , ιδιοχειρ ἐγώ ὁ γράμμντα . ἵνα μή λέγω , ὅτι καί σεαυτοῦ ἐγώ προσοφείλω . ἵνα μή δόξα ὥσπερ ὑβρίζω ὁ Φιλήμων , ὅτι οὐ θαρσέω ὑπέρ κλοπή ἕτερος , οἰκέτης , ἁπλόος οὕτως αἰτέω αὐτός , ἀλλά καί χειρόγραφον αὐτός ποιέω · οὗτος γάρ ὦμος τις καί πρός ὁ διδάσκαλος ἄσπλαγχνος δείκνυμι ὁ Φιλήμων δείκνυμι ὅτι καί σφόδρα αὐτός θαρσέω . οὖον μόνος γάρ , σός , ὁ σός , ἀλλά πρός οὗτος καί σεαυτοῦ ἐγώ προσοσειλις . ναίς , ἀδελφός , ἐγώ σύ ὄνομαι ἐν κύριος . ἔρχομαι πάλιν ἀπό ὁ χαρίεις ἐπί ὁ σπουδαῖος , καί παρακαλέω . ἐγώ σύ , φημί , ὄνομαι , τουτέστιν , ἀπολαύω ὁ σός Χαρίτων , οὐ ἐν κοσμικός πρᾶγμα , ἀλ ἐν ὁ κατά κύριος » . ἀναπαύω ἐγώ ὁ σπΙάγχνα ἐν Χριστός . ἀναπαύω ἐγώ , φημί , ὁ περί σύ ἀγάπη , ἢ ὁ Καρδία ἐγώ διά ὁ Χριστός . οὐ ἐγώ γάρ ὁ χάρις δίδωμι , ἀλλά ὁ Χριστός . Ιεποιθὼς ὁ ὑπακοή σύ γράφω σύ , εἰδοί , ὅτι καί ὑπέρ ὅς λέγω , κοιιημι . οὐ ἐπιτάσσω , φημί , οὐδέ αὐθαδιάζω γράφω σύ , ἀλλά θαρσέω ὁ ὑπακοή σύ . Ποῖον σίδηρος οὗτος οὐ μαλάσσω ; ἄμη δέ καί ἑτοιμάζω ἐγώ ξένιος . ὅπερ ἴσως εἄν ὑπονοέω ὁ Φιλήμων ὅστις εἰμί μή διά Ὁνήσιμος , οὐδέ λόγος ἐγώ ἀξιόω , οὗτος νῦν θεραπεύω ὅτι οὖον δις ἐκεῖνος μόνος γράφω , ἀλλά καί διά οὗτος γράφω , φημί , ἵνα ἑτοιμάζω ἐγώ ξένιος · ἅμα δέ καί ὅπως φοβέω . ὅτι ἥκω ὁ ἀπόστολος , καί καταγιγνώσκω αὐτός , εἰμί μή παραδείκνυμι ὁ Ὁνήσιμος . ἐπιζάω γάρ ὅτι διά ὁ προσευχή σύ χαρίζομαι ὑμήν . δύο οὗτος μανθάνω · εἷς μέν , αὔγ-ασμα πολύς ὁ ὁ εὖχος δύναμις , εἰ καί ὁ τηλίκος ὅς Παῦλος δήω ὁ ἐκ οὗτος βοήθεια · καί ἕτερος δέ , ὅτι δεῖ ταπεινοφρονέω , εἰ ὁ Παῦλος ὁ ὄχος ὁ μαθητής χρῄζω . ἀσπάζομαι σύ Ἐπαφρᾶς ὁ συναιχμάλωτος ἐγώ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . οὗτος ὁ Ἐπαφρᾶς παρά Κολασσαέων εἰμί ἀποστέλλω πρός Παῦλος · ὥστε εἰμί δῆλος , ὅτι ἀπό Κολασσαξων εἰμί ὁ Φιλήμων . συναιχμάλωτος δέ αὐτός καλέω , δείκνυμι ὅτι καί Ἐπαφρᾶς ἐν πολύς Ολίψει εἰμί , καί διά οὗτος ἐντρέπω ὁ Φιλήας Μόνος , εἰ ἐκεῖνος μέν καί συγκακοναθῇ Παῦλος , ἰός δέ οὐδέ ὁ ἐπί Ὁνήσιμος χάρις παρέχω αὐτός .