cogPG.PG125 276
ἐξῇ αὐτοῖς κατὰ τὸν νόμον τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ φαίνεσθαι ἐν τῷ ναῷ . Ὅρα δὲ τῶν ἄλλων τὴν ἀπόνοιαν . Γᾶεύκους , φησί , μεμεστωμένοι εἰσί · καίτοι οὐδὲ καιρὸς ἦν τοιοῦτος , Πεντηκοστὴ γὰρ ἦν , καὶ ὥρᾳ τρίτῃ · ἀλλ´ οὐδέν ὀκνεῖ ἡ οἰκία . Τὸ δὲ δεινότερον , ὅτι ἐκείνων θαυμαζόντων καὶ ὁμολογούντων Ἰουδαίων ὄντων , Ῥωμαίων ὄντων , προσηλύτων ὄντων , τῶν σταυρωσάντων ἴσως , ἐξ ἐθνῶν σχεδὸν ἁπάντων τούτων κηρυττόντων ὅτι ταῖς γλώσσαις αὐτῶν λαλοῦσιν , εὑρέθησαν ὅμως τινές χλενάζοντες . Πότερον δὲ οἱ χλευάζοντες συνίεσαν λαλούντων γλώσσαις τῶν ἀποστόλων , ἢ οὐχί ; Εἰ μὲν γὰρ οὐ συνίεσαν , πως πάσαις γλώσσαις ἐλάλουν οἱ ἀπόστολοι · Εἰ δὲ συν ἱεσαν , πῶς ἐθάῤῥησαν μέθην αἰτιάσασθαι , παρὰ πόδας ἔχοντες τοὺς ἐλέγχους , αὐτοὺς τοὺς ἀκούοντας καὶ συνιέντας ὅτι γλώσσαις λαλοῦσι καὶ οὐ μεθύουσιν ; Οὕτω μὲν ἄν τις διαπορήσειεν . Ἐγὼ δὲ τοῦναντίον φημί , ὡς εἰ μὴ συνίεσαν , οὐδ´ ἂν εἰς μέθην τὸ θαῦμα διέβαλλον · τί γὰρ ἄν τις καὶ διαβάλλειν ἐπι χειροίη , ὅπερ οὐδὲν αὐτὸν παραλυπεῖ ; Διὸ καὶ ὁν Λουκᾶς , χλευάζοντες , φησὶν , οἷον διασύροντες , ἐνδιαβάλλοντες . Διέβαλλον οὖν ὡς συνιέντες μὲν , μὴ ἀρεσκόμενοι δὲ τοῖς λεγομένοις · τὰ γὰρ μεγαλεῖα ἔλεγον ἐκεῖνοι τοῦ Θεοῦ . Πῶς οὖν συνιέντες εἰς μέθην - ἀνέφερον τὰ λεγόμενα ; Ἀπὸ , πολλῆς ἀπονοίας , ἐξ ὑπερβαλλούσης ὠμότητος . Ἔθος γάρ ἐστι τοῖς πολλοῖς , ἂν μὴ ἀρέσκωνται τοῖς λεγομένοις , δαιμονᾷν ἢ παραπαίειν ἡγεῖσθαι τὸν λέγοντα , ἢ μέθην αἰτιᾶσθαι καὶ μὴ συνιέναι ἃ λέγει · καίτοι κἀκείνου ἀσφαλῶς φθεγγομένου , καὶ τοῦ χλευάζοντος αἰτιωμένου ὅμως ἀκούοντος καὶ συνεέντος . Ἐκεῖνοι δὲ καὶ μᾶλλον ἐθάῤῥουν ἐγκαλεῖν μέθην , ὅτι καὶ τῇ ἰδίᾳ γλώσσῃ ἀκούοντες , καὶ τοὺς ἄλλους μὴσυνιέναινομίζοντες , ἅτε δὴ ἑτερογλώσσους ὄντας . Αὐτοὶ μὲν γὰρ συνίεσαν τὰ λεγόμενα · τοὺς δὲ λοιποὺς , δι´ οὓς καὶ μέθην ἐχλεύαζον , τὸ θαῦμα . οὐκ ἐνόμιζον συνιέναι . Ὥσπερ γὰρ ὅτε ἐξέβαλεν ὁ Ἀεσπότης τὰ δαιμόνια , συνίεσαν μὲν καὶ ἔβλεπον τὰ ερατουργήματα , δέον δὲ ὑμνεῖν , εἰς Βεελζεβοὺλ ἐνδιέσυρον , καὶ νόσους πάσας καὶ πάθη ὁρῶντες θεραπευόμενα , τὰς θαυματουργίας φθόνου καὶ συκοφαντίας καὶ φόνου ὕλην ἐποιοῦντο . Οὕτω καὶ νῦν , ἀρνήσασθαι μὴ ἔχοντες τὸ παράδοξον καὶ ὑπερφυὲς τῶν γλωσσῶν , ὅμως εἰς μέθην τὸ θαῦμα διασύρειν ἀπετλμησαν . Ὅρα δὲ καὶ κακουργίαν . Ἐπειδὴ ἀπίθανον ἦν τὸ μεθύειν ἐν ὥρᾳ τοιαύτῃ , καὶ μάλιστα ἀνθρώπους ἐν κινδόνοις καὶ φήβοις ἐξεταζομένους , τῇ ποιότητι τὸ πᾶν ἐπιγράφουσι , Γλεύκους , λέγοντες , μεμεστωμένοι εἰσίν . Ἔνθα γὰρ . ἰταμότης , ἂν ζητεῖ μόνον εἰπεῖν , ὅτι δήποτε , οὐχ ὅπως τι λόγου ἐχόμενον εἴποι · διὰ τοῦτο καὶ ὃ δοκοῦσι περιεσκιασμένως εἰπεῖν , πολλῆς ἀνοίας γέμει καὶ μανίας . Ὅρα δὲ τὴν κακίαν καὶ ἀπὸ τοῦ χρόνου καὶ τῆς ὥρας ἐλεγχομένην . Ἐν τῇ Πεντηκοστῇ πόθεν γλεῦκος ; Γλεῦκος γὰρ λέγεται ὁ νέος οἶνος . Εἶτα μέθη διαφόρους γλώσοας διδωσιν , ἢ καὶ τὴν οὖσαν ἀφανίζει ; Ὅρα
Lemmas: ἔξεστι αὐτός κατά ὁ νόμος τρίς ὁ ἐνιαυτός φαίνω ἐν ὁ ναός . Ὅρας δέ ὁ ἄλλος ὁ ἀπόνοια . γαευκα , φημί , μεστόω εἰμί · καίτοι οὐδέ καιρός εἰμί τοιοῦτος , Πεντηκοστή γάρ εἰμί , καί ὥρα τρίτος · ἀλ οὐδείς ὀκνέω ὁ οἰκίον . ὁ δέ δεινός , ὅτι ἐκεῖνος θαυμάζω καί ὁμολογέω Ἰουδαῖος εἰμί , Ῥωμαῖος εἰμί , προσήλυτος εἰμί , ὁ σταυρόω ἴσως , ἐκ ἔθνος σχεδόν ἅπας οὗτος κηρύσσω ὅτι ὁ γλῶσσα αὐτός λαλέω , εὑρίσκω ὅμως τις χλενάζοντες . πότερος δέ ὁ χλευάζω συνίημι λαλέω γλῶσσα ὁ ἀπόστολος , ἢ οὐ ; εἰμί μέν γάρ οὖον συνίημι , πως πᾶς γλῶσσα λαλέω ὁ ἀπόστολος · εἰμί δέ σῦς ἵημι , πῶς θαρσέω μέθη αἰτιάομαι , παρά πούς ἔχω ὁ ἔλεγχος , αὐτός ὁ ἀκούω καί συνίημι ὅτι γλῶσσα λαλέω καί οὖον μεθύω ; οὕτως μέν ἄν τις διαπορέω . ἐγώ δέ τουναντίον φημί , ὡς εἰμί μή συνίημι , οὐδός εἄν εἰς μέθη ὁ θαῦμα διαβάλλω · τίς γάρ ἄν τις καί διαβάλλω ἐπι χειρόω , ὅσπερ οὐδείς αὐτός παραλυπέω ; Διὸ καί εἰμί Λουκᾶς , χλευάζω , φημί , οἷος διασύρω , ἐνδιαβάλλω . διαβάλλω οὖν ὡς συνίημι μέν , μή ἀρέσκω δέ ὁ λέγω · ὁ γάρ μεγαλεῖος λέγω ἐκεῖνος ὁ Θεός . Πῶς οὖν συνίημι εἰς μέθη - ἀναφέρω ὁ λέγω ; ἀπό , πολύς ἀπόνοια , ἐκ ὑπερβάλλω ὠμότης . ἔθος γάρ εἰμί ὁ πολύς , εἄν μή ἀρέσκω ὁ λέγω , δαιμονάω ἢ παραπαίω ἡγέομαι ὁ λέγω , ἢ μέθη αἰτιάομαι καί μή συνίημι ὁ λέγω · καίτοι ἐκεῖνος ἀσφαλῶς φθέγγομαι , καί ὁ χλευάζω αἰτιάομαι ὅμως ἀκούω καί συνίημι . ἐκεῖνος δέ καί μᾶλλον θαρσέω ἐγκαλέω μέθη , ὅτι καί ὁ ἴδιος γλῶσσα ἀκούω , καί ὁ ἄλλος μησυνιεναινομιζω , ἅτε δή ἑτερόγλωσσος εἰμί . αὐτός μέν γάρ συνίημι ὁ λέγω · ὁ δέ λοιπός , δις ὅς καί μέθη χλευάζω , ὁ θαῦμα . οὐ νομίζω συνίημι . ὥσπερ γάρ ὅτε ἐκβάλλω ὁ αεσποος ὁ δαιμόνιος , συνίημι μέν καί βλέπω ὁ ερατουργήματα , δήω δέ ὑμνέω , εἰς Βεελζεβούλ ἐνδιασύρω , καί νόσος πᾶς καί πάθος ὁράω θεραπεύω , ὁ θαυματουργία φθόνος καί συκοφαντία καί φόνος ὕλη ποιέω . οὕτως καί νῦν , ἀρνέομαι μή ἔχω ὁ παράδοξος καί ὑπερφυής ὁ γλῶσσα , ὅμως εἰς μέθη ὁ θαῦμα διασύρω ἀπετλμησαν . Ὅρας δέ καί κακουργία . ἐπεί ἀπίθανος εἰμί ὁ μεθύω ἐν ὥρα τοιοῦτος , καί μάλιστα ἄνθρωπος ἐν κίνδων καί ἔφηβος ἐξετάζω , ὁ ποιότης ὁ πᾶς ἐπιγράφω , γλεῦκος , λέγω , μεστόω εἰμί . ἔνθα γάρ . ἰταμότης , εἄν ζητέω μόνος εἶπον , ὅτι δήποτε , οὐ ὅπως τίς λόγος ἔχω εἶπον · διά οὗτος καί ὅς δοκέω περιεσκιασμένως εἶπον , πολύς ἄνοια γέμω καί μανία . Ὅρας δέ ὁ κακία καί ἀπό ὁ χρόνος καί ὁ ὥρα ἐλέγχω . ἐν ὁ Πεντηκοστή πόθεν γλεῦκος ; γλεῦκος γάρ λέγω ὁ νέος οἶνος . εἶτα μέθη διάφορος γλώσοας δίδωμι , ἢ καί ὁ εἰμί ἀφανίζω ; Ὅρας