cogPG.PG125 567
καὶ δείκνυσιν αὐτοὺς οὐκ ἀνθρωπίνῳ σκοπῷ ποιοῦντα , ἀλλὰ ζήλῳ θείῳ . Ὅρα πόσους ἐπάγει μάρτυρας , τὸ πρεσβυτέριον . τὸν ἀρχιερέα , τοὺς ἐν τῇ πόλει · ἡ γὰρ ἀπολογία αὐτοῦ οὐ δειλίας ἦν , ἀλλὰ διδασκαλίας καὶ καυχήσεως . Τίς ἡ διαφωνία τῶν ἐν ταῖς Πράξεσι ἀναγεγραμμένων ἐν τῇ κατὰ τὸν Παῦλον ὀπτασίᾳ ; Ἐν μὲν γὰρ τῇ κατὰ τὴν ὁδὸν ὀπτασίᾳ ἱστορεῖ ὁ Λουκᾶς τοὺς μετ´ αὐτοῦ ὄντας τῆς φωνῆς μὲν ἀκοῦσαι , μηδένα δὲ θεωρῆσαι · ἐνταῦθα δὲ λέγει ἐπὶ τῶν ἀναβαθμῶν τοὺς μετ´ αὐτοῦ ὄντας , τὸ μὲν φῶς τεθεᾶ · σθαι , τὴν δὲ φωνὴν τοῦ λαλοῦντος μὴ ἀκοῦσαι . Κατὸ μὲν τὴν ἱστορίαν ὁ Χρυσόστομος πάνυ ἐπιστημόνως ἑρμηνεύσας τὸν τόπον , ἔφη , ὅτι πρώτη ἐξήγησις ἡ λέγουσα , Τῆς φωνῆς ἤκουον οἱ συνόντες , τῆς Παύλου φωνῆς , λέγει , « Τίς εἶ , Κύριε ; » ἀκούειν αὐτοὺς , οὐδένα δὲ ἔβλεπον , εἰ μὴ Παῦλον . Ἡ δὲ δευτέρα ἐξήγησις ἡ λέγουσα , τὸ μὲν φῶς τεθεᾶσθαι , τὴν δὲ φωνὴν τοῦ λαλοῦντος μὴ ἀκηκοέναι , φωνῆς , λέγει , τῆς τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Παῦλον γεγενημένης , μνον δὲ τὸ φῶς τεθεᾶσθαι . Εἰκότως τοῦτο ἐχίνετο · αὐτὸν γὰρ ἔδει τῆς φωνῆς καταξιωθῆναι μόνον ἐκείνης · εἰ μὴν γὰρ ἤκουσαν κἀκεῖνοι , οὐκ ἂν τοσοῦτον ἐγένοντο βελτίους ; Ἐπειδὴ γὰρ οἱ παχύτεροι , ὄψει πείθονται μᾶλλον , τὸ φῶς εἶδον ἐκεῖνοι , καὶ ἔμφοβοι γίνονται · καὶ γὰρ ἐπήρωσεν αὐτοῦ τὰς ὄψεις , κἀκείνοις ἔδωκεν ἀναβλέψαι εἴ γε ἤθελον . Ἐμοὶ δοκεῖ ἐκείνους μὴ πιστεῦσαι οἰκονομικῶς , ὥστε εἶναι μάρτυρας ἀξιοπίστους . Καλῶς εἶπε , « τῶν πατέρων , » ἵνα δείξῃ αὐτοὺς . οὐκ ὄντας Ἰουδαίους , ἀλλὰ ἀλλοτρίους τοῦ νόμου , καὶ οὐχὶ ζηλοποιοῦντας . « γνῶναι , φησί , τὸ θέλημα αὐτοῦ . Οὐκοῦν αὐτοῦ τὸ θέλημα τοῦτο . Ὅρα , πῶς ἐν τάξει διηγήσεως διδασκαλία ἐστίν Ἐνταῦθα μέγα ἐφθέγξατο , εἰπών , « ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου , » δείκνυσιν αὐτὸν Θεὸν ὄντα · οὐ γὰρ ἔνι ἕτερον ἐπικαλέσασθαί τινα , εἰ μὴ τὸν Θεόν . Ὅρα πῶς ἑαυτὸν εἰσωθεῖ . ἦλθον , φησί , μετὰ τὴν ψιν ἐκείνην εἰς Ἰερουσαλήμ . Πάλιν τοῦτο ἀμάρτυρον · ἀλλ´ ὅρα , ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως ἡ μαρτυρία . οὐκ ἐδέξαντο . Καὶ μὴν , φησὶν , εἴγε ἀπὸ λογισμῶν ἔδει τοῦτο ὑποπτεῦσαι ὅτι πάντως δέξονται . Ἐγὼ γὰρ ἥμην ὁ πολεμῶν Χριστιανοῖς · ὥστε διὰ τοῦτο δει αὐτοὺς δέξασθαι . Ἐνταῦθα δύο κατασκευήζει ὅτι τε ἀναπολόγητα αὐτοῖς ἐστιν(οὐ γὰρ κατὰ τὸ εἰκὸς αὐτὸν ἐδίωκον , οὐδὲ κατὰ λογισμὸν ) , καὶ ὅτι θεὸς ἦν ὁ Χριστός · τὰ παρὰ προσδοκίαν προφητεύων , καὶ οὐχ ὁρῶν εἰς τὰ γινόμενα , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα προειδώς . Διὰ τί εἶπεν , ὅτι « Αὐτοὶ ἐπίστανται , ὅτι ἐγὼ ἤμην δεσμεύων ; » Οὐχὶ ἀντιλέγων τῷ Χριστῷ , ἀλλὰ βουλόμενος μαθεῖν τὸ οὕτω παράδοξον . Ἀλλ´ οὐκ ἐδίδασκεν αὐτὸν ὁ Χριστὸς , ἀλλ´ εἶπε μόνον ἀπελθεῖν . Τὸν Στέφανον ὑπέμνησεν αὐτοὺς , μιαιφονίας χαλεπῆς . Τότε δὴ μάλιστα οὐκ ἤνεγκαν , ἐπειδὴ τοῦτο ἤλεγχεν αὐτοῖς . Καὶ ἤδη ἡπροφητεία ἐπληροῦτο . Ὁ ζῆλος πολὺς , καὶ σἱ μάρτυρες τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ . Οὐκ ἠνέσχοντο λοιπὸν οἱ Ἰουδαῖοι πάσης ἀκοῦ σαι τῆς δημηγορίας , ἀλλ´ ὑπὸ τοῦ θυμοῦ σφόδρα ἐμπλησθέντες ἐβλασφήμουν . Ὅρα , πῶς ἄνω καὶ κάτω διισχυρίζειο , ὅτι τοῦ Χριστοῦ γέγονε μαθητὴς . οὐκ ἀνθρώπου μεσιτεύσαντος , ἀλλ´ αὐτοῦ δι´ ἑα τοῦ καταξιώσαντος ἀποκαλύψαι αὐτῷ τὴν γνῶσιν πᾶσαν . Καὶ μὴν παρ´ ἐκείνων ἔδει μαθεῖν , εἴ τινος τῶν εἰρημένων ἐπελάβοντο , ἀλλ´ ἀπλῶς τῇ ἐξουσίᾳ χαρίζεται , καὶ ἐκείνοις πρὸς χάριν ποιεῖ . Οὐ γὰρ τοῦτο ἐζήτει ὅπερ δικαίως τι πράξειεν , ἀλλ´ ὅπως παύσειε τῶν [[ τὸν ] ἐκείνων θυμὸν ἄδικον Κν-α Τί δήποτε ὁ ἀπόστολος Παῦλος Ῥωμαῖον ἑαυτὸν ἀποκαλεῖ , καὶ πρὸς τὸν χιλίαρχον διαλεγόμενος ἔφη ὅτι « Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι ; » [ ΑΞΙΛΟΥ ΕΚ Τ Α...]Οἱ κατὰ πᾶσαν χώραν ὡς δή τε μέγα τὸ Ῥωμαῖοι καλεῖσθαι ἐνομίζοντο , παρέχοντες δόσεις , ἀπεγράφοντο Ῥωμαῖοι καὶ ἔτρεχον εἰς τὸ τοῦ γένους ὄνομα . Ἐπειδὴ οὐν καὶ οἱ γονεῖς τοῦ Ἀποστόλου ὄντες ἐν Ταρσῷ ἀπεγράφησαν εἰς τὸ καλεῖσθαι Ῥωμαῖοι , εἰκότως ὁ Ἀπόστολος , ἁς ἐξ αὐτῶν γεννηθεὶς , λέγει , ὅτι « Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι . » Οὐκ ἂν ἐψεύσατο Παῦλος , μὴ γένοιτο ! [ ΝΝΟΥ Ῥωμαῖος γὰρ ἦν , εἰ καὶ , μηδὲν ἕτερον ἔδεισεν ἂν μὴ ἀλῷ καὶ μείζονα δίκην δῷ . Ἡ οὐχ ἀπλῶς ἀφῆκε ταύτην τὴν φωνὴν , ἀλλὰ βασάνων ἑαυτὸν ἐξικιρούμενος , καὶ τὸν ἄρχοντα δεδιττόμενος . Καὶ οὐχ ἁπλῶς φησιν , ἀλλ´ , « Εἰ ἔξεστιν ὑμῖν . » Δύο τὰ ἐγκλήματα , καὶ τὸ ἄνευ λόγου , καὶ τὸ Ῥωμαῖον ὄντα . Ῥωμαῖος εἶ » Ὁ δὲ ἔφη · Παί · εἰδὼς ὅτι δεῖ ἀρχαῖς καὶ ἐξουσῖαις ὑποτάττεσθαι , καὶ ὅτι ὁ Ῥωμαίων βασιλεὺς κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ πάσης τῆς γῆς ἐκράτει . ὡμολόγησεν ἑαυτὸν Ῥωμαῖον , μὴ ἀποσειόμενος τὴν Ῥομαῖκὴν ἀρχὴν καὶ δεσποτείαν , ὅπερ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι φρεναπατοῦντες [ τῶντες ] , τὸν μὲν Θεὸν ἑαυτῶν μόνον ἔλεγον βασιλέα , οὐ μὴν ἄνθρωπον , ἔργοις δὲ αὐτοῖς , ὡς ὑποτελεῖς οἰκέται , όρον ἐτέλουν , τὸ μὲν ὄνομα ἀρνούμενοι , ἔργοις δὲ ὑποκείμενοι . Τκονονουχὴ καθαίρων [ καθαιρῶν ] αὐτοῦ τὸ φρόνημα δῆαῦλος φάσκων , ὅιι Σὺ μὲν σερήρφατον καὶ ἀπὸ σοῦ προῖέναι ἀπαγγέλλεις τὸ ἀξίωμα · ἐμοὶδὲ ἕνωθεν ἐῤῥιζωμένον , ἐκ πατρὸς ταττόμενον , τῆς προσηγορίας ἐκληρώθη τὸ προνόμιον . ἀιά τοι τοῦτο ἀκούσας κἀκαῖνος , καὶ βεβαιωθεὶς ὅτι Ῥωμαῖον ὄντα τύπτειν ἂπιχειρεῖ , εἰς δειλίαν καὶ φόβον τὸ θράσος καὶ τὴν ὁργὴν διαλύων συνεστέλλετο . Τιμῆς γὰρ ἀπήλαβον [ ρ ἀπἡλαυον ] κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ ; οὐχ ὅσοι μθαγενεῖς τῆς Ῥὼμης ἐτύγχανον , ἀλλὰ καὶ ὅσοις αὐτοῖς ἡ κλῆσις νόμῳ χαρίτων ἢ χρημάτων , ἐπολιτεύετο , Τουτέστι , καὶ σύνοιδα ἐμαυτῷ . Τἱ ἠδικηκὼς ὑμᾶς ; Οὐδὲ ἄξιον τῶν δεσμῶν τούτων . Τινέξ φασεν , ὅτι οὐκ βδει ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς · ζΤί οὖν ; ἀπολογεῖται ὡς καπηγορίας οὖσης , καὶ ἐπάγει · « ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου σὐκ ἐρεῖς κακῶς ; » εἰ γὰρ μὴ ἄρχων ἦν , ἄλλως ἀπλῶς ὑβρίζειν ἔδει · Καὶ γὰρ αὐτός φησι · « Λοιδορούμεν εὐλογοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα · » ἐνταῦθατοὸναντίον ποιεῖ , καὶ οὐ λοιδορεῖ μόνον , ἀλλὰ φαὶ ἐπαρᾶται . Παῥ
Lemmas: καί δείκνυμι αὐτός οὐ ἀνθρώπινος σκοπός ποιέω , ἀλλά ζῆλος θεῖον . Ὅρας πόσος ἐπάγω μάρτυς , ὁ πρεσβυτέριον . ὁ ἀρχιερεύς , ὁ ἐν ὁ πόλις · ὁ γάρ ἀπολογία αὐτός οὖον δειλία εἰμί , ἀλλά διδασκαλία καί καύχησις . Τῖς ὁ διαφωνία ὁ ἐν ὁ Πρᾶξις ἀναγράφω ἐν ὁ κατά ὁ Παῦλος ὀπτασία ; ἐν μέν γάρ ὁ κατά ὁ ὁδός ὀπτασία ἱστορέω ὁ Λουκᾶς ὁ μετέ αὐτός εἰμί ὁ φωνή μέν ἀκούω , μηδείς δέ θεωρέω · ἐνταῦθα δέ λέγω ἐπί ὁ ἀναβαθμός ὁ μετέ αὐτός εἰμί , ὁ μέν φάος θεάομαι · ἕπομαι , ὁ δέ φωνή ὁ λαλέω μή ἀκούω . Κάτο μέν ὁ ἱστορία ὁ Χρυσόστομος πάνυ ἐπιστήμων ἑρμηνεύω ὁ τόπος , φημί , ὅτι πρῶτος ἐξήγησις ὁ λέγω , ὁ φωνή ἀκούω ὁ σύνειμι , ὁ Παῦλος φωνή , λέγω , « Τῖς εἰμί , κύριος ; » ἀκούω αὐτός , οὐδείς δέ βλέπω , εἰμί μή Παῦλος . ὁ δέ δύο ἐξήγησις ὁ λέγω , ὁ μέν φάος θεάομαι , ὁ δέ φωνή ὁ λαλέω μή ἀκούω , φωνή , λέγω , ὁ ὁ κύριος πρός ὁ Παῦλος γίγνομαι , μνός δέ ὁ φάος θεάομαι . εἰκότως οὗτος ἐχίνετο · αὐτός γάρ ἐσθίω ὁ φωνή καταξιόω μόνος ἐκεῖνος · εἰμί μήv γάρ ἀκούω ἐκεῖνος , οὐ εἄν τοσοῦτος γίγνομαι ἀγαθός ; ἐπεί γάρ ὁ παχύς , ὁράω πείθω μᾶλλον , ὁ φάος εἶδον ἐκεῖνος , καί ἔμφοβος γίγνομαι · καί γάρ πηρόω αὐτός ὁ ὄψις , ἐκεῖνος δίδωμι ἀναβλέπω εἰμί γε ἐθέλω . ἐμός δοκέω ἐκεῖνος μή πιστεύω οἰκονομικός , ὥστε εἰμί μάρτυς ἀξιόπιστος . καλῶς εἶπον , « ὁ πατήρ , » ἵνα δείκνυμι αὐτός . οὐ εἰμί Ἰουδαῖος , ἀλλά ἀλλότριος ὁ νόμος , καί οὐ ζηλοποιέω . « γιγνώσκω , φημί , ὁ θέλημα αὐτός . οὐκοῦν αὐτός ὁ θέλημα οὗτος . Ὅρας , πῶς ἐν τάξις διήγησις διδασκαλία εἰμί ἐνταῦθα μέγας φθέγγομαι , εἶπον , « ἐπικαλέω ὁ ὄνομα ὁ κύριος , » δείκνυμι αὐτός θεός εἰμί · οὖον γάρ ἐν ἕτερος ἐπικαλέω τις , εἰμί μή ὁ Θεός . Ὅρας πῶς ἑαυτοῦ εἰσωθέω . ἔρχομαι , φημί , μετά ὁ ψεῖ ἐκεῖνος εἰς Ἱερουσαλήμ . πάλιν οὗτος ἀμάρτυρος · ἀλ ὁράω , ἀπό ὁ ἔκβασις ὁ μαρτυρία . οὐ δέχομαι . καί μήv , φημί , εἰ ἀπό λογισμός ἐσθίω οὗτος ὑποπτεύω ὅτι πάντως δέχομαι . ἐγώ γάρ ἧμαι ὁ πολεμέω Χριστιανός · ὥστε διά οὗτος δεῖ αὐτός δέχομαι . ἐνταῦθα δύο κατασκευάζω ὅτι τε ἀναπολόγητος αὐτός ἐστιν(οὐ γάρ κατά ὁ εἰκός αὐτός διώκω , οὐδέ κατά λογισμός ) , καί ὅτι θεός εἰμί ὁ Χριστός · ὁ παρά προσδοκία προφητεύω , καί οὐ ὁράω εἰς ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὁ μέλλω πρόοιδα . Ζεύς τίς εἶπον , ὅτι « αὐτός ἐπίσταμαι , ὅτι ἐγώ εἰμί δεσμεύω ; » οὐ ἀντιλέγω ὁ Χριστός , ἀλλά βούλομαι μανθάνω ὁ οὗτος παράδοξος . Ἀλ οὐ διδάσκω αὐτός ὁ Χριστός , ἀλ εἶπον μόνος ἀπέρχομαι . ὁ Στέφανος ὑπομιμνῄσκω αὐτός , μιαιφονία χαλεπός . τότε δή μάλιστα οὐ φέρω , ἐπεί οὗτος ἐλέγχω αὐτός . καί ἤδη ἡπροφητεία πληρόω . ὁ ζῆλος πολύς , καί βρόχος μάρτυς ὁ ἀλήθεια ὁ Χριστός . οὐ ἀνέχω λοιπός ὁ Ἰουδαῖος πᾶς ἀκέομαι σός ὁ δημηγορία , ἀλ ὑπό ὁ θυμός σφόδρα ἐμπίπλημι βλασφημέω . Ὅρας , πῶς ἄνω καί κάτω διισχυρίζομαι , ὅτι ὁ Χριστός γίγνομαι μαθητής . οὐ ἄνθρωπος μεσιτεύω , ἀλ αὐτός δις ἐάω ὁ καταξιόω ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ γνῶσις πᾶς . καί μήv παρ´ ἐκεῖνος ἐσθίω μανθάνω , εἰμί τις ὁ εἴρω ἐπιλαμβάνω , ἀλ ἀπλόος ὁ ἐξουσία χαρίζομαι , καί ἐκεῖνος πρός χάρις ποιέω . οὖον γάρ οὗτος ζητέω ὅσπερ δικαίως τίς πράσσω , ἀλ ὅπως παύω ὁ [[ ὁ ] ἐκεῖνος θυμός ἄδικος κνάω τις δήποτε ὁ ἀπόστολος Παῦλος Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ ἀποκαλέω , καί πρός ὁ χιλίαρχος διαλέγω φημί ὅτι « ἐγώ δέ καί γεννάω ; » [ Ι ΕΚ Τ Α...]Οἱ κατά πᾶς χώρα ὡς δή τε μέγας ὁ Ῥωμαῖος καλέω νομίζω , παρέχω δόσις , ἀπογράφω Ῥωμαῖος καί τρέχω εἰς ὁ ὁ γένος ὄνομα . ἐπεί ὀν καί ὁ γονεύς ὁ ἀπόστολος εἰμί ἐν Ταρσός ἀπογράφω εἰς ὁ καλέω Ῥωμαῖος , εἰκότως ὁ ἀπόστολος , ὅς ἐκ αὐτός γεννάω , λέγω , ὅτι « ἐγώ δέ καί γεννάω . » οὐ εἄν ψεύδω Παῦλος , μή γίγνομαι ! [ ΝΝΟΥ Ῥωμαῖος γάρ εἰμί , εἰμί καί , μηδείς ἕτερος δείδω εἄν μή ἀλέω καί μείζων δίκη δίδωμι . ὁ οὐ ἀπλόος ἀφίημι οὗτος ὁ φωνή , ἀλλά βάσανος ἑαυτοῦ εξικιρεω , καί ὁ ἄρχω δειδίσσομαι . καί οὐ ἁπλόος φημί , ἀλ , « εἰμί ἔξεστι σύ . » δύο ὁ ἔγκλημα , καί ὁ ἄνευ λόγος , καί ὁ Ῥωμαῖος εἰμί . Ῥωμαῖος εἰμί » ὁ δέ φημί · Παῖς · εἰδοί ὅτι δεῖ ἀρχή καί ἐξουσία ὑποτάσσω , καί ὅτι ὁ Ῥωμαῖος βασιλεύς κατ´ ἐκεῖνος καιρός πᾶς ὁ γῆ κρατέω . ὁμολογέω ἑαυτοῦ Ῥωμαῖος , μή ἀποσείω ὁ Ῥομαῖκὴν ἀρχή καί δεσποτεία , ὅσπερ ὁ λοιπός Ἰουδαῖος φρεναπατάω [ τῶντες ] , ὁ μέν θεός ἑαυτοῦ μόνος λέγω βασιλεύς , οὖον μήv ἄνθρωπος , ἔργον δέ αὐτός , ὡς ὑποτελής οἰκέτης , ὅρος τελέω , ὁ μέν ὄνομα ἀρνέομαι , ἔργον δέ ὑπόκειμαι . Τκονονουχὴ καθαίρω [ καθαιρέω ] αὐτός ὁ φρόνημα δῆαῦλος φάσκω , οἶς σύ μέν σερήρφατον καί ἀπό σύ προΐημι ἀπαγγέλλω ὁ ἀξίωμα · ἐγώ νοέω ῥιζόω , ἐκ πατήρ τάσσω , ὁ προσηγορία κληρόω ὁ προνομία . Αἶα ὅς οὗτος ἀκούω κἀκαῖνος , καί βεβαιόω ὅτι Ῥωμαῖος εἰμί τύπτω ἐπιχειρέω , εἰς δειλία καί φόβος ὁ θράσος καί ὁ ὀργή διαλύω συστέλλω . Τιμῆς γάρ ἀπηλαύω [ ρ ἀπἡλαυον ] κατ´ ἐκεῖνος καιρός ; οὐ ὅσος μθαγενεῖς ὁ Ῥώμη τυγχάνω , ἀλλά καί ὅσος αὐτός ὁ κλῆσις νόμος Χαρίτων ἢ χρῆμα , πολιτεύω , τουτέστι , καί σύνοιδα ἐμαυτοῦ . τίς ἀδικέω σύ ; οὐδέ ἄξιος ὁ δεσμός οὗτος . Τινέξ φάσω , ὅτι οὐ βδέω ὅτι εἰμί ἀρχιερεύς · ζΤί οὖν ; ἀπολογέομαι ὡς καπηγορίας εἰμί , καί ἐπάγω · « ἄρχω ὁ λαός σύ συ εἴρω κακῶς ; » εἰμί γάρ μή ἄρχω εἰμί , ἄλλως ἀπλόος ὑβρίζω ἐσθίω · καί γάρ αὐτός φημί · « λοιδορέω εὐλογέω , διώκω ἀνέχω · » ἐνταῦθατοὸναντίον ποιέω , καί οὖον λοιδορέω μόνος , ἀλλά φή ἐπαράομαι . Παρά