cogPG.PG125 260
Οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὴν καθεῆν αὐτὸν ἐκ πολλοῖς τεκμηρίοις διί´ ἡμερῶν τεΝΙΡΡΜΧΟΥτΔ . εἰπὼν περὶ τῆς ἀναλήψεως πρότερον , λέγει καὶ περὶ τῆς ἀναστάσεως . Ἐπειδὴ ἤκουσας ὅτι ἀνεληφθη , ἵνα μὴ νομίσῃς ὑφ´ ἑτέρων αὐτὸν ἀνειλῆφθαι , ἐπκγαγεν · Οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα . Εἰ γὰρ ἐν τῷ μείζονι ἑαυτὸν παρέστησε , πολλῷ μᾶλλον ἐν τῷ ἐλάττονι , δι´ ἡμερῶν τεσσαράκοντα , ἀλλ´ οὐκ ἐν ἡμέραις τεσσαράκοντα . Οὐ γὰρὥσπερ πρὸ τῆς ἀναστάσεως συνεχῶς αὐτοῖς συνῆν , οὕτω καὶ τότε , ἀλλ´ ἐφίστατο καὶ ἀφίστατο πάλιν , ἀνάγων αὐτῶν τὰς διανοίας , καὶ οὐκέτι συγχωρῶν ὁμοίως πρὸς αὐτὸν Ειακεῖσθαι , ὥσπερ καὶ ἔμπροσθεν · ἀλλ´ ἑκάτερα μετὰ πολλῆς σοφίας καὶ ἀκριβείας κατεσκεύαζε , καὶ τὸ πιστευθῆναι τὴν ἀνάστασιν , καὶ τὸ μείσονα αὐτὸν νομισθῆναι λοιπὸν , ἢ κατὰ ἄνθρωπον , καίτοι γε ταῦτα ἐναντία ἦν . Ὑπὲρ γὰρ τοῦ πιστευθῆναί τὴν ἀνάστασιν , πολλὰ ἂν ἀνθρώπινα ἔδει γενέσθαι , ὑπὲρ δὲ θατέρου , τοὐναντίον . Ἀλλ´ ὅμως ἀμφότερα γέγονε μετὰ τοῦ προσήκοντος καιροῦ · δι´ ἡμερῶν γὰρ τεσσαράκοντα τῶν ἀπὸ τῆς ἀναστάσεως μέχρι τῆς εἰς οὐρανοὺς ἀνόδου , ἐν αἷς καὶ συνέφαγε καὶ κλέπιτυ αὐτοῖς · δεικνλλς ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ σταυρωθεὶς καὶ ταφεὶς καὶ ἀναστὰς ἐκ νεκοῶν . Τίνος δὲ ἕνεκεν οὐ πᾶσιν , ἀλλὰ τοῖς ἀποστόλοις ἐφάνη Ὅτι οάντααμά ἂν ἔδοξε τοῖς πολλοῖς , οὐκ εἰδόσι τὸ ἀπόρρητον τοῦ μυστηρίου . Εἰ γὰρ καὶ αὐτοὶ οἱ μαθηταὶ ἠπίστουν τὴν ἀρχὴν καὶ ἐθορυβοῦντο , καὶ ἀφῆς ἐδεήθησαν , τῆς διὰ χειρὸς καὶ τραπέζης , τί τοὺς πολλοὺς εἰκὸς ἦν παθεῖν ; Διά τοι τοῦτο ἐκ τῶν σημείων ὧν ἔλαβον χάριν ποιεῖν οἱ ἀπόστολοι , ἀναμφίβολον ποιεῖ τῆς ἀναστάσεως τὴν ἀπόδειξιν καὶ κοινήν · ὥστε μὴ τοῖς τότε μόνον , ὅπερ ἐκ τῆς ὄψεως ἔμελλε γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς μετὰ ταῦτα φανερὰν γενέσθαι τὴν ἀνάστασιν . Οκτανόμενος αὐτοῖς , καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς Κβασιλείας τοῦ Θεοῦ Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἰεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι , ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐκαγγελίαν τοῦ Πατρὸς , ἢν ἠκούσατε μου . Πασιλείαν αὐτὸς ὁ Κύριος ἐκάλεσε τοῦ Πατρὸς καθ´ ὃνδ ἐπηγγείλατο τοῖς μαθηταῖς τὸ καινὸν συμπίνειν ποτήριον · καινὴν πόσιν καλῶν , ἣν μετὰ ὸν ἀνάστασιν ἑαυτοῦ συνέπιεν αὐτοῖς . Καὶ καινὴν βρῶσιν συνέφαγεν , οὐ κατὰ τὴν προτέραν τάξιν , ἢν σονήσθιεν αὐτοῖς καὶ συνέπινε πρὸ τῆς ἀναστάσεως . Τότε γὰρ κατὰ πάντα , χωρὶς ἁμαρτίας , ὁμοιωθεὶς ἡμῖν , ἤσθιε κα . ἔπινε καὔάπερ ἡμεῖς , ἑκὼν ἐνδιδοὺς τῇ σαρκὶ τὴν τῆς τροφῆς χρείαν ἐπιζητεῖν διὸ καὶ τὴν τῆς πείνης βουλόμενος προσήκατο πάθος · μετὰ δέ Κγε . τὴν ἀνάστασιν οὐκέτι κατὰ χρείαν ἔφαγέ τε καὶ ἔπιεν , ἀλλὰ μόνον πιστούμενος ἅπασι τὴν ἀληθῆ
Lemmas: οἷς καί παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ μετά ὁ καθίημι αὐτός ἐκ πολύς τεκμήριον διί ἡμέρα ΡΟ . εἶπον περί ὁ ἀνάληψις πρότερος , λέγω καί περί ὁ ἀνάστασις . ἐπεί ἀκούω ὅτι ἀναλαμβάνω , ἵνα μή νομίζω ὑφ´ ἕτερος αὐτός ἀναλαμβάνω , ἐπάγω · οἷς καί παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ . εἰμί γάρ ἐν ὁ μείζων ἑαυτοῦ παρίστημι , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ μικρός , δις ἡμέρα τεσσαράκοντα , ἀλ οὐ ἐν ἡμέρα τεσσαράκοντα . οὖον γὰρὥσπερ πρό ὁ ἀνάστασις συνεχῶς αὐτός σύνειμι , οὗτος καί τότε , ἀλ ἐφίστημι καί ἀφίστημι πάλιν , ἀνάγω αὐτός ὁ διάνοια , καί οὐκέτι συγχωρέω ὁμοίως πρός αὐτός ειακεω , ὥσπερ καί ἔμπροσθεν · ἀλ ἑκάτερος μετά πολύς σοφία καί ἀκρίβεια κατασκευάζω , καί ὁ πιστεύω ὁ ἀνάστασις , καί ὁ μένω αὐτός νομίζω λοιπός , ἢ κατά ἄνθρωπος , καίτοι γε οὗτος ἐναντίος εἰμί . ὑπέρ γάρ ὁ πιστεύω ὁ ἀνάστασις , πολύς εἄν ἀνθρώπινος ἐσθίω γίγνομαι , ὑπέρ δέ θατέρου , ἐναντίος . Ἀλ ὅμως ἀμφότερος γίγνομαι μετά ὁ προσήκω καιρός · δις ἡμέρα γάρ τεσσαράκοντα ὁ ἀπό ὁ ἀνάστασις μέχρι ὁ εἰς οὐρανός ἄνοδος , ἐν ὅς καί συνεσθίω καί κλέπιτυ αὐτός · δεικνλλς ὅτι αὐτός εἰμί ὁ σταυρόω καί θάπτω καί ἀνίστημι ἐκ νέκος . τίς δέ ἕνεκα οὖον πᾶς , ἀλλά ὁ ἀπόστολος φαίνω ὅτι2 οάντααμά εἄν δοκέω ὁ πολύς , οὐ οἶδα ὁ ἀπόρρητος ὁ μυστήριον . εἰμί γάρ καί αὐτός ὁ μαθητής ἀπιστέω ὁ ἀρχή καί θορυβέω , καί ἀφῆς δήω , ὁ διά χείρ καί τράπεζα , τίς ὁ πολύς εἰκός εἰμί πάσχω ; ζεύς ὅς οὗτος ἐκ ὁ σημεῖον ὅς λαμβάνω χάρις ποιέω ὁ ἀπόστολος , ἀναμφίβολος ποιέω ὁ ἀνάστασις ὁ ἀπόδειξις καί κοινός · ὥστε μή ὁ τότε μόνος , ὅσπερ ἐκ ὁ ὄψις μέλλω γίγνομαι , ἀλλά καί πᾶς ὁ μετά οὗτος φανερός γίγνομαι ὁ ἀνάστασις . Οκτανόμενος αὐτός , καί λέγω ὁ περί ὁ κβασιλειος ὁ Θεός καί συναλιζόμενος παραγγέλλω αὐτός ἀπό Ἱερουσαλήμ μή χωρίζω , ἀλλά περιμένω ὁ ἐκαγγελίαν ὁ πατήρ , εἄν ἀκούω ἐγώ . πασιλειος αὐτός ὁ Κύριος καλέω ὁ πατήρ καθ´ ὅνδε ἐπαγγέλλω ὁ μαθητής ὁ καινός συμπίνω ποτήριον · καινός πόσις καλός , ὅς μετά εἰμί ἀνάστασις ἑαυτοῦ συμπίνω αὐτός . καί καινός βρῶσις συνεσθίω , οὖον κατά ὁ πρότερος τάξις , εἄν σονήσθιεν αὐτός καί συμπίνω πρό ὁ ἀνάστασις . τότε γάρ κατά πᾶς , Χωρὶς ἁμαρτία , ὁμοιόω ἐγώ , ἐσθίω ἄν . πίνω Καυᾶ ἐγώ , ἑκών ἐνδίδωμι ὁ σάρξ ὁ ὁ τροφή χρεία ἐπιζητέω διό καί ὁ ὁ πεῖνα βούλομαι προσίημι πάθος · μετά δέ Κγε . ὁ ἀνάστασις οὐκέτι κατά χρεία ἐσθίω τε καί πίνω , ἀλλά μόνος πιστόω ἅπας ὁ ἀληθής