cogPG.PG125 113
Υἱῷ προσῆκον μόνῳ , τῷ Πατρὶ προσετίθετο . Τί δὲ σημαίνει τό , δι´ οὖ , μάνθανε . Ἐπειδὴ εἶπε , δι´ ὃν τὰ πάντα , ἵνα μή τις ἄτοπόν τι ἐννοήση , ὅτι δεῖται πῶν πάντων αὐτός · ἡ γὰρ , διὰ , πρόθεσις καὶ τοιοῦτόν τι σημαίνει , ὡς ὅταν εἴπωμεν , Διὰ τὸν ἄνθρωπον παρήχθη ἡ κτίσις · ἐπήγαγε τὸ , δι´ οὖ , ἐρμηνεύων ὅτι τὸ , δι´ ὃν , οὕτω νόει , ὡς δι´ αὐτοῦ , τουτέστιν , ὑφ´ αὐτοῦ γενομένων πάντων . Ὥστε καὶ ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ ὅταν λέγηται τὸ , δι´ οὗ , οὔτω τοῦτο δέχου , ἀντὶ τοῦ ὑφ´ οὗ . Πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα , τὸν ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας αὐτῶν διὰ παθημάτων τελειῶσαι . Ἔτι τοῦ , Δόξῃ καὶ τιμῇ ἐστεφάνωσας , ἔχεται . Ὁ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · Ἄξιον τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ πεποίηκεν ὁ Πατὴρ , τὸν πρωτότοκον πάντων τῶν υἱῶν τῶν μελλόντων ἀπολαῦσαι τῆς δόξης αὐτοῦ , λαμπρότερον πάντων ἀποδείξας διὰ παθημάτων , ἵνα δείξῃ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅπως δεῖ ἀθλεῖν . Τὸν ἀρχηγὸν δὲ τῆς σωτηρίας , τουτέστι , τὸν αἴτιον . Ὅρα δὲ ὅσον τὸ μέσον · καὶ οὗτος Υἱὸς , καὶ ἡμεῖς υἱοί · ἀλλ´ ὁ μὲν καὶ σώζει , ἡμεῖς δὲ σωζόμεθα · συναπτόμεθα αὐτῷ , καὶ πάλιν διῖστάμεθα . Πολλοὺς υἱοὺς εἰς δόξαν ἀγαγόντα , τούτῳ κοινωνοῦμεν · Τὸν ἀρχηγὸν τῆς σωτηρίας αὐτῶν , τούτῳ Ἀιῆστάμεθα . Σημείωσαι δέ , ὅτι τελείωσις τὰ παθήματα , καὶ αἴτια σωτηρίας · καὶ ὅτι ὁ παθὼν ὑπέρ τινος , οὐκ ἐκεῖνον ὡφελεῖ μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς λαμπρότερος γίνεται καὶ τελειότερος . τελείωσιν δὲ ἀνταῦθα νόει , τὴν δόξαν ἡν ἐδοξάσθη · καὶ ταύτην κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ἐκδέχου · ἢ ὅτι φυσικῶς μὲν εἶχε τὴν δόξαν , πλὴν ὅσον τὸ ἐφ´ ἡμῖν ἄδοξος ἦν , ἅτε μὴ ἐπιγινωσκόμενος . Ἐπεὶ δὲ μετὰ τὸν σταυρὸν ἐγνώσθη καὶ ἐδοξάσθη , προσλαβεῖν λέγεται δόξαν , ϟν ἔχων φυσικῶς , παρ ἡμῶν γοῦν οὐκ εἶχε προσαγομένην αὐτῷ . Ὁ δὲ ἅγιος Κύριλλος , τελείωσιν τὴν ἀθανασίαν φησὶν , ἥτις ἐνέλειπε μὲν τῷ Χριστῷ καθ´ ὃ ἄνθρωπος · ἀνεπλήρωσε δὲ ταύτην αὐτῷ ὁ Πατὴρ διὰ τῆς ἀναστάσεως . Ἀναστάντος γὰρ , θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει . Καὶ πᾶσαν δὲ τὴν φύσιν ἐν αὐτῷ ταύτης τῆς τελειώσεως ἠξίωσεν . Ὃ τε γὰρ ἀγιάζων , καὶ οἰ ἀγιαζόμενοι , ἐξ ἐνὸς πάντες . Ἰδοὺ πάλιν τοῦτο δείκνυσιν , ὅτι ἀδελφοί Χριστοῦ ἐσμεν , καὶ οὕτω τετιμήμεθα . Ὅ τε γὰρ ἀγιάζων , φησὶ , τουτέστιν , ὁ Χριστὸς , καὶ οἱ ἁγιαζόμενοι , τουτέστιν , ἡμεῖς , ἐξ ἑνὸς πάντες , τουτέστι , τοῦ Πατρός . Ἀλλ´ ὁ μὲν , ὡς γνήσιος Υἱὸς καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς οὐσίας τοῦ Πατρός · ἡμεῖς δὲ κτίαιατα Ὅρα δὲ ἐν αὐταῖς ταῖς λέξεσι τὴν ὑπεροχήν . Ἐκεῖνος ἀγιάζει , ἡμεῖς δὲ ἁγιαζόμεθα . Ὥστε καὶ ταυτότης , καὶ ὑπεροχή . Δι´ ἣν αἰτίαν , οὐκ ἐπαισχύνεται ἀδελφοὺς αὐτοὺς καλεῖν . Ὅρα κἀνταῦθα τὴν ὑπεροχὴν . Διὰ
Lemmas: υἱός προσήκω μόνος , ὁ πατήρ προστίθημι . τις δέ σημαίνω ὁ , δις οὖον , μανθάνω . ἐπεί εἶπον , δις ὅς ὁ πᾶς , ἵνα μή τις ἄτοπος τίς ἐννοέω , ὅτι δήω ποῦ πᾶς αὐτός · ὁ γάρ , διά , πρόθεσις καί τοιοῦτος τίς σημαίνω , ὡς ὅταν εἶπον , Ζεύς ὁ ἄνθρωπος παράγω ὁ κτίσις · ἐπάγω ὁ , δις οὖον , ἑρμηνεύω ὅτι ὁ , δις ὅς , οὗτος νοέω , ὡς δις αὐτός , τουτέστιν , ὑφ´ αὐτός γίγνομαι πᾶς . ὥστε καί ἐπί ὁ υἱός ὅταν λέγω ὁ , δις ὅς , οὐτάω οὗτος δέχομαι , ἀντί ὁ ὑφ´ ὅς . Πολύς υἱός εἰς δόξα ἄγω , ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός διά πάθημα τελειόω . ἔτι ὁ , δόξα καί τιμή στεφανόω , ἔχω . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · Ἄξιος ὁ φιλανθρωπία αὐτός ποιέω ὁ πατήρ , ὁ πρωτότοκος πᾶς ὁ υἱός ὁ μέλλω ἀπολαύω ὁ δόξα αὐτός , λαμπρός πᾶς ἀποδείκνυμι διά πάθημα , ἵνα δείκνυμι καί ὁ ἄλλος ὅπως δεῖ ἀθλέω . ὁ ἀρχηγός δέ ὁ σωτηρία , τουτέστι , ὁ αἴτιος . Ὅρας δέ ὅσος ὁ μέσος · καί οὗτος υἱός , καί ἐγώ υἱός · ἀλ ὁ μέν καί σῴζω , ἐγώ δέ σῴζω · συνάπτω αὐτός , καί πάλιν διΐστημι . Πολύς υἱός εἰς δόξα ἄγω , οὗτος κοινωνέω · ὁ ἀρχηγός ὁ σωτηρία αὐτός , οὗτος Ἀιῆστάμεθα . σημειόω δέ , ὅτι τελείωσις ὁ πάθημα , καί αἴτιος σωτηρία · καί ὅτι ὁ πάσχω ὑπέρ τις , οὐ ἐκεῖνος ὠφελέω μόνος , ἀλλά καί αὐτός λαμπρός γίγνομαι καί τέλειος . τελέω δέ ἐνταῦθα νοέω , ὁ δόξα ἐάν δοξάζω · καί οὗτος κατά ὁ ἀνθρώπινος ἐκδέχομαι · ἢ ὅτι φυσικός μέν ἔχω ὁ δόξα , πλήν ὅσος ὁ ἐφίημι ἐγώ ἄδοξος εἰμί , ἅτε μή ἐπιγιγνώσκω . ἐπεί δέ μετά ὁ σταυρός γιγνώσκω καί δοξάζω , προσλαμβάνω λέγω δόξα , ϟν ἔχω φυσικός , παρά ἐγώ γοῦν οὐ ἔχω προσάγω αὐτός . ὁ δέ ἅγιος Κύριλλος , τελέω ὁ ἀθανασία φημί , ὅστις ἐλλείπω μέν ὁ Χριστός καθ´ ὅς ἄνθρωπος · ἀναπληρόω δέ οὗτος αὐτός ὁ πατήρ διά ὁ ἀνάστασις . ἀνίστημι γάρ , θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω . καί πᾶς δέ ὁ φύσις ἐν αὐτός οὗτος ὁ τελείωσις ἀξιόω . ὅς τε γάρ ἁγίζω , καί ὁ ἁγίζω , ἐκ εἷς πᾶς . ἰδέ πάλιν οὗτος δείκνυμι , ὅτι ἀδελφός Χριστός εἰμί , καί οὗτος τιμάω . ὅς τε γάρ ἁγίζω , φημί , τουτέστιν , ὁ Χριστός , καί ὁ ἁγίζω , τουτέστιν , ἐγώ , ἐκ εἷς πᾶς , τουτέστι , ὁ πατήρ . Ἀλ ὁ μέν , ὡς γνήσιος υἱός καί ἐκ αὐτός ὁ οὐσία ὁ πατήρ · ἐγώ δέ κτιαιατη Ὅρας δέ ἐν αὐτός ὁ λέξις ὁ ὑπεροχή . ἐκεῖνος ἁγίζω , ἐγώ δέ ἁγίζω . ὥστε καί ταυτότης , καί ὑπεροχή . Δις ὅς αἴτιος , οὐ ἐπαισχύνομαι ἀδελφός αὐτός καλέω . Ὅρας ἐνταῦθα ὁ ὑπεροχή . Ζεύς