cogPG.PG125 72
κατὰ λόγον ποιούντων , ἀλλὰ τοὺς συντρέχοντας ταῖς εαυτῶν ἐπιθυμίαις , καὶ τὰ πρὸς ἡδονὴν αὐτοῖς καὶ λέγοντας , καὶ ποιοῦντας , τούτους χειροτονούντων . Κνηβόμενοι τὴν ἀκοήν . Τουτέστι , τερπόμενοι τὴν ἀκοὴν , καὶ γαργαλιζόμενοι , καὶ ἀεὶ ἐπιθυμοῦντες τὰ πρὸς χάριν ἀκούειν . Καὶ ἀπὸ μεν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν · ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται . Ὀ ᾶς ὅτι οὐχ ὡς ἀγνοοῦντες σφάλλονται , ἀλλ´ ἑκόντες ; τ ἠαοστρέψουσι γὰρ τὴν ἀκοὴν , φησὶ , καὶ ἐκτραπήσονται . Ὥστε ἑκούσιον τὸ κακόν . Ταυτα δὲ λέγει , οὐχ ἵνα εἰς ἀθυμίαν ἐμβάλλῃ τὸν μαθητὴν , ἀλλ´ ἵνα πείσῃ , τῷ μὲν παρόντι τῆς ἀδείας καιρῷ εἰς σν κεχρῆσθαι · ὅταν δὲ ἐκβῇ , γενναίως φέρειν · ὥσπερ καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγε · Παραδώσουσιν ὑμάς , καὶ μαστιγώσουσι . Καὶ ὁ αὐτὸς σὗτος · Μετὰ τὴν ἄφιξίν μον εἰσελεύσονται λύκοι βαρεῖς . Σὺ δὲ νῆφφε ἐν πᾶσι , κακοπάθησον . Ὁρᾷς ὅτι Ἀοὰ τὸ νήφειν ταῦτα προλέγει ; ὡσανεὶ ἔλεγε , Πρὶν ἢ τὴν λύμην ἐκείνην ἐπελθεῖν , ἕως οὐ πάρεισιν οἱ λύκοι , κακοπάθησον , καὶ ἑκουσίως καὶ ἀκουσίως , ἵνα ἐν ἀσφαλεῖ τὰ πρόβατα καταστήσῃς . Ἔργον εὐαγγελιστοῦ . Ἄρα τοῦτο τὸ ἔργον τοῦ εὐαγγελιστοῦ τὸ κακοπαθεῖν , καὶ παρ´ ἑαυτοῦ , καὶ παρὰ τῶν ἔξωθεν . Τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον . Τουτέστι , πλήρωσον . ὥστε τότε ἡ διακονία πληροῦται . ὅταν τίς κακοπαθῇ . Ἐγὼ γὰρ ἡδη σπένὸομαι , καὶ ὁ καιρὸς τῆς μῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκεν . Οὐκ εἶπε , Θύομαι , ἀλλὰ τὸ πλέον . Τῆς μὲν χὰρ θυσίας οὐ τὸ πᾶν ἀναφέρεται τῷ Θεῷ , τῆς δὲ σπονδῆς τὸ ὅλον . Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι . Τίνος ἕνεκα Παῦλος νῦν ταῦτα μεγαληγορεῖ ; Οὐ μεγαληγορεῖ , ἀλλὰ παραμυθεῖται τὸν μαθητὴν , ὡς ἂν μὴ ἀλγῇὑπὲρ αὐτοῦ , ἅτε καλῆς ἐπιτυχόντος τελευτῆς , καὶ πρὸς στεφάνους ἀπιόντος . Ὡσπερανεὶ πατὴρ ἀποθνήσκων , παραμυθούμενος τὸ παιδίον παρακαθήμενκον καὶ κλαῖον , λέγῃ · Τέκνον , μὴ κλαῖε , ἐζήσαμεν καλῶς , τρόπαια ἐστήσαμεν , μεγάλας ἡμῖν οἶδεν ὁ βασιλεὺς τὰς χάριτας , ἔχεις καὶ σὺ θαυμάζεσθαι ἐπὶ τῶν ἡμῖν πεπραγμένων . Δῆλον γὰρ ὅτι ταῦτα λέγει ὁ πατὴρ , ἀνιστὰς τὸν παῖδα τοῖς ἐγκωμίοις πρὸς τὸ κούφως φέρειν τὸν χωωρισμόν . Οὕτω καὶ Παῦλος ἐνταῦθα παραμυθεῖται Τιμόθεον , ὡσανεὶ διαθήκην συντιθεὶς τὴν ἐπιστολήν . Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι · οὐκοῦν καὶ σὺ αὐτοῦ ἐπιλαβοῦ Ἔνθα οὖν ἅλυσις , ἔνθα δεσμὰ , ὦ Παῦλε , οὗτος ἀγὼν καλός ; Ναὶ , δι´ αὐτὸ τοῦτο , ὑπὲρ γὰρ Χριστοῦ γίνεται ταῦτα . Ἐν τοῖς ἔξω ἀγῶσι πολλὰς ἡμέρας πονοπσαν ἐε οἱ ἄνθρωποι , καὶ ἐν ὥρᾳ μιᾷ τὸν στέφανον λαμβάνουσιν · ἐνταῦθα δὲ διαπαντὸς ἡ λαμπρότης
Lemmas: κατά λόγος ποιέω , ἀλλά ὁ συντρέχω ὁ ἑαυτοῦ ἐπιθυμία , καί ὁ πρός ἡδονά αὐτός καί λέγω , καί ποιέω , οὗτος χειροτονέω . κνηβομενω ὁ ἀκοή . τουτέστι , τέρπω ὁ ἀκοή , καί γαργαλίζω , καί ἀεί ἐπιθυμέω ὁ πρός χάρις ἀκούω . καί ἀπό μέν ὁ ἀλήθεια ὁ ἀκοή ἀποστρέφω · ἐπί δέ ὁ μῦθος ἐκτρέπω . ὁ οἰδάνω ὅτι οὐ ὡς ἀγνοέω σφάλλω , ἀλ ἑκών ; τ ηαοστρεφω γάρ ὁ ἀκοή , φημί , καί ἐκτρέπω . ὥστε ἑκούσιος ὁ κακός . Ούτος δέ λέγω , οὐ ἵνα εἰς ἀθυμία ἐμβάλλω ὁ μαθητής , ἀλ ἵνα πείθω , ὁ μέν πάρειμι ὁ ἄδεια καιρός εἰς ς χράομαι · ὅταν δέ ἐκβαίνω , γενναῖος φέρω · ὥσπερ καί ὁ Χριστός λέγω · παραδίδωμι ὑμέτερος , καί μαστιγόω . καί ὁ αὐτός ἵστημι · μετά ὁ ἄφιξις νυμφότιμον εἰσέρχομαι λύκος βαρύς . σύ δέ νήφω ἐν πᾶς , κακοπαθέω . ὁράω ὅτι Ἀοὰ ὁ νήφω οὗτος προλέγω ; ὡσανεί λέγω , πρίν ἢ ὁ λύω ἐκεῖνος ἐπέρχομαι , ἠώς οὖον πάρειμι ὁ λύκος , κακοπαθέω , καί ἑκούσιος καί ἀεκούσιος , ἵνα ἐν ἀσφαλής ὁ πρόβατον καθίστημι . ἔργον εὐαγγελιστής . ἄρας οὗτος ὁ ἔργον ὁ εὐαγγελιστής ὁ κακοπαθέω , καί παρ´ ἑαυτοῦ , καί παρά ὁ ἔξωθεν . ὁ διακονία σύ πληροφορέω . τουτέστι , πληρόω . ὥστε τότε ὁ διακονία πληρόω . ὅταν τίς κακοπαθέω . ἐγώ γάρ ἤδη σπενοομος , καί ὁ καιρός ὁ μείς ἀνάλυσις ἐφίστημι . οὐ εἶπον , θύω , ἀλλά ὁ πλέω . ὁ μέν χαρά θυσία οὖον ὁ πᾶς ἀναφέρω ὁ Θεός , ὁ δέ σπονδή ὁ ὅλος . ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι . τίς ἕνεκα Παῦλος νῦν οὗτος μεγαληγορέω ; οὖον μεγαληγορέω , ἀλλά παραμυθέομαι ὁ μαθητής , ὡς εἄν μή ἀλγῇὑπὲρ αὐτός , ἅτε καλός ἐπιτυγχάνω τελευτή , καί πρός στέφανος ἄπειμι . ὥσπερ πατήρ ἀποθνήσκω , παραμυθέομαι ὁ παιδίον παρακαθήμενος καί καλέω , λέγω · Τέκνος , μή καλέω , ζῶ καλῶς , τρόπαιον ἵστημι , μέγας ἐγώ οἶδα ὁ βασιλεύς ὁ χάρις , ἔχω καί σύ θαυμάζω ἐπί ὁ ἐγώ πράσσω . Δῆλος γάρ ὅτι οὗτος λέγω ὁ πατήρ , ἀνίστημι ὁ παῖς ὁ ἐγκώμιον πρός ὁ κοῦφος φέρω ὁ χωρισμός . οὕτως καί Παῦλος ἐνταῦθα παραμυθέομαι Τιμόθεος , ὡσανεί διαθήκη συντίθημι ὁ ἐπιστολή . ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι · οὐκοῦν καί σύ αὐτός ἐπιλαμβάνω ἔνθα οὖν ἅλυσις , ἔνθα δεσμός , εἰμί Παῦλος , οὗτος ἀγών καλός ; Ναίς , δις αὐτός οὗτος , ὑπέρ γάρ Χριστός γίγνομαι οὗτος . ἐν ὁ ἔξω ἀγών πολύς ἡμέρα πονοπσαν ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , καί ἐν ὥρα εἷς ὁ στέφανος λαμβάνω · ἐνταῦθα δέ διαπαντός ὁ λαμπρότης