cogPG.PG125 625
ΔΑΡΟΤν Ἐξουσιῶν καὶ Δυνάμεων . » π«Αὐτῷ , » τίνι ; Τῷ ἡνωμένῳ αὐτῶν ἀνλοιόιπι , Εολονδτι δνοο . ῶπσζωνο ΚΕΦΑΛ . Δʹ . « Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ὑμῶν σαρκὶ , καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε . » - στην αὐτὴν ἔννοιὰν , » ἀντὶ τοῦ , κατὰ τὴν αὐτῆν ὁρμὴν , κατὰ τὸν αὐτὸν σκοπόν . Λείπει γὰρ ἡ , κατὰ , πρόθεσις , ὅτι ἐλλειπτικῶς εἴρηται . Ἐπεὶ δὲ τὸν οἰκονομίας λόγον διῆλθε , λέγω δὲ τὴν εἰς ᾅδου πορείαν τοῦ κυρίου , καὶ τίνος χάριν κακεῖ πορεύεται · ὅτι ἐπὶ σωτηρίᾳ καὶ τῶν ἑν ἅδη · πάλιν ἑτέραν ἀφορμὴν ἀπὸ τοῦ θανάτου λαμβάνει τοῦ Κυρίου εἰς παράκλησιν ἀρετῆς , καί φησιν , ὅτι Εἰ ἀπέθανε « σαρκὶ » Χριστὸς « ὑπὲρ ἡμῶν [ υμ.]νὐ γὰρ τῆ ἀθανάτω αὐτοῦ καὶ θείᾳ φύσει πάντως ) , καὶ ἡμεῖς[ὑμ . ἀντιδιδόντες αὐτῷ , ἀποθανεῖν δι´ αὐτὸν τῇ ἁμαρτία , οὐκέτι ἀνθρωπίναις ἐπιθυμίαις ἀλώσεσθε , ἀλλὰ κατὰ τὸ θέλημα μόνον τοῦ Θεοῦ , τὸν ἐπίλοιπον χρόνον ζήσεσθε τὸν ἐν τῇ σαρκί . Ὅτι ὁ παθὼν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας , εἰ τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις , ἀλλὰ θελήματι Θεοῦ , τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον » « Ὁ παθὼν , » ἀντὶ τὸῦ , ὁ ἀποθανών · ὅμοιον Παύλῳ λέγων · « Εἰ ἀπεθάνομεν Χριστῷ , καὶ συζήσομεν αὐτῷ · καὶ νεκροὶ μὲν ἐσόμεθα τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῶντες . ὲ τῷ Θεῷ . » « Ἀρκετὸς γὰρ ὑμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου , τὸ βούλημα τῶν ἐθνῶν κατειργάσασθε [ κίᾳκατεργάσασθαι ] , πεπορεομένους ἐν ἀσελγείαις , ἐπιθυμίαις ; οῖνοφλυγίαις κώμοις , πότοις καὶ ἀθεμίτοι - εκωλολατρείαις , » Ὥσπερ εἰ ἔλεγε · Τί δέ · οὐκ ἐκορέσθητε τοσοῦτον χρόνον ταῖς τοῦ βίου συνεξεταζόμενοὶ ἡδυπαθείαις ; ἢ οὐχ ὁμοίως τοῖς ἔθνεσιν ἀσελγῶς ἐξιώσατε ; Καὶ τίνα τὰ ἀσελγῆ ; Κατ´ εἶδος ἐπάγει Ἀνομάζων αὐτά · « Ἐν ᾧ ξενίζονται , μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αῤτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν , βλασφημοῦντες » Τὸ , ὄ ἐν ᾧ , » ἀντὶ τοῦ , διὸ , κεῖται , ὥσπερ καὶ ἄνω Ξτε ἔλεγεν · « ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι . » Τὸ δέ , « Ἐενίζονται , » ἀντὶ τοῦ , θαυμάζουσι κεῖαι Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Δεῖ καθάπαξ ἀπειπαμένους τῶν ἐθνικῶν ἐπιτηδευμάτων , ἐν οἷς ἰζήσατέ ποτε , τοῦ ἐπανῃρημένου ὑμῖν σεμνοῦ βίου ἔχεσθαι . Οὕτω γὰρ ἂν καὶ αὐτοὶ οἰ ἐθνικοὶ θαυμάσωννοι ἡμᾶς [ ὐμΙ μὴ συντρέχοντες αὐτοῖς εἰς τὴν ὁμοίαν αὐτῶν τῆς ἀσεβείας ἀνάχοσιν , ἤτοι σύγχυσιν . Διὸ καὶ μετὰ τοῦ θαυμάζειν καὶ ἐξαπορεῖσθαι τῇ μεταβολῇ ὑμῶν , οὐ μόνον καταισχύνονται , ἀλλὰ καὶ βλασφημοῦσι . « Βδέλυγμα γὰρ ἀμαρτωλῷ θεοσέβεια . » Οὗτοι δὲ [ οὐδὲ ] ἀτιμώρητον ἕξουσι τὴν τοιαύτην βλασφημίαν · ἀλλὰ « δώσουσι λόγον » τῷ [ π´ αὐτῷ τούτῳ ἀμεταθέτως καὶ ἑδραίως καθεδουμένῳ , τῷ πάντων ] Κριτῇ . Τοῦτο γὰρ τὸ , « ἔτοιμον , » σημαίνει ἐνταῦθα , ὡς καὶ ἐοὶ τοῦ , « Ἐτοιμάζων ἔρη
Lemmas: ΑΔ Ἐξουσία καί Δύναμις . » π«Αὐτῷ , » τίς ; ὁ ἑνόω αὐτός ανλοιοιψ , Εολονδτι δνοο . ῶπσζωνο ΚΕ . δέ . « Χριστός οὖν πάθος ὑπέρ σύ σάρξ , καί σύ ὁ αὐτός ἔννοια ὁπλίζω . » - ἵστημι αὐτός ἔννοια , » ἀντί ὁ , κατά ὁ αὐτός ὁρμή , κατά ὁ αὐτός σκοπός . λείπω γάρ ὁ , κατά , πρόθεσις , ὅτι ἐλλειπτικός εἴρω . ἐπεί δέ ὁ οἰκονομία λόγος διέρχομαι , λέγω δέ ὁ εἰς ᾍδης πορεία ὁ κύριος , καί τίς χάρις κέω πορεύω · ὅτι ἐπί σωτηρία καί ὁ ἑν ἀείδω · πάλιν ἕτερος ἀφορμή ἀπό ὁ θάνατος λαμβάνω ὁ κύριος εἰς παράκλησις ἀρετή , καί φημί , ὅτι εἰμί ἀποθνῄσκω « σάρξ » Χριστός « ὑπέρ ἐγώ [ υμ.]νὐ γάρ τῆ ἀθάνατος αὐτός καί θεῖος φύσις πάντως ) , καί ἡμεῖς[ὑμ . ἀντιδίδωμι αὐτός , ἀποθνῄσκω δις αὐτός ὁ ἁμαρτία , οὐκέτι ἀνθρώπινος ἐπιθυμία ἁλίσκομαι , ἀλλά κατά ὁ θέλημα μόνος ὁ Θεός , ὁ ἐπίλοιπος χρόνος ζῶ ὁ ἐν ὁ σάρξ . ὅτι2 ὁ πάσχω σάρξ παύω ἁμαρτία , εἰμί ὁ μηκέτι ἄνθρωπος ἐπιθυμία , ἀλλά θέλημα Θεός , ὁ ἐπίλοιπος ἐν σάρξ βιόω χρόνος » « ὁ πάσχω , » ἀντί τό́ς , ὁ ἀποθνῄσκω · ὅμοιος Παῦλος λέγω · « εἰμί ἀποθνῄσκω Χριστός , καί συζάω αὐτός · καί νεκρός μέν εἰμί ὁ ἁμαρτία , ζῶ . ε ὁ Θεός . » « ἀρκετός γάρ σύ ὁ παρέρχομαι χρόνος ὁ βίος , ὁ βούλημα ὁ ἔθνος κατεργάζομαι [ κίᾳκατεργάσασθαι ] , πορέω ἐν ἀσέλγεια , ἐπιθυμία ; οἰνοφλυγία κῶμος , πότος καί αθέμιτος - εκωλολατρεια , » ὥσπερ εἰμί λέγω · τις δέ · οὐ κορέννυμι τοσοῦτος χρόνος ὁ ὁ βίος συνεξετάζω ἡδυπάθεια ; ἢ οὐ ὁμοίως ὁ ἔθνος ἀσελγής ἐξιόω ; καί τίς ὁ ἀσελγής ; Κατς εἶδος ἐπάγω ανομαστος αὐτός · « ἐν ὅς ξενίζω , μή συντρέχω σύ εἰς ὁ ἀήτης ὁ ἀσωτία ἀνάχυσις , βλασφημέω » ὁ , ὅς ἐν ὅς , » ἀντί ὁ , διό , κεῖμαι , ὥσπερ καί ἄνω Ξτε λέγω · « ἐν ὅς καί ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα . » ὁ δέ , « ἐνίζω , » ἀντί ὁ , θαυμάζω καίω ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Δεύς καθάπαξ ἀπολέγω ὁ ἐθνικός ἐπιτήδευμα , ἐν ὅς ἵζω ποτός , ὁ ἐπαναλέγω σύ σεμνός βίος ἔχω . οὕτως γάρ εἄν καί αὐτός ὁ ἐθνικός θαυμάσωννοι ἐγώ [ Ἰμ μή συντρέχω αὐτός εἰς ὁ ὅμοιος αὐτός ὁ ἀσέβεια ἀνάχωσις , ἤτοι σύγχυσις . Διὸ καί μετά ὁ θαυμάζω καί ἐξαπορέω ὁ μεταβολή σύ , οὖον μόνος καταισχύνω , ἀλλά καί βλασφημέω . « βδέλυγμα γάρ ἁμαρτωλός θεοσέβεια . » οὗτος δέ [ οὐδέ ] ἀτιμώρητος ἔχω ὁ τοιοῦτος βλασφημία · ἀλλά « δίδωμι λόγος » ὁ [ π αὐτός οὗτος ἀμετάθετος καί ἑδραῖος καθοράω , ὁ πᾶς ] κριτής . οὗτος γάρ ὁ , « ἑτοῖμος , » σημαίνω ἐνταῦθα , ὡς καί ἑός ὁ , « ἑτοιμάζω ἔρομαι