cogPG.PG125 555
χρυσὸν , ἢ ἄργυρον , ἢ δύο χιτῶνας , ἢ ζώνην , ἢ ῥάβδον , ἢ ὑποδήματα . » Τί οὖν ὁ Πέτρος ; Παρὰ τὸ πρόσταγμα ἐποίει , ταῦτα ἔχων , ὅσα ὁ ἄγγελος λέγει . Τί οὖν ἐστιν ; Οὐκ ἠναντιώθησαν , μὴ γένοιτο ! ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἠκολούθησαν τοῖς ἐπιτάγμασι τοῦ Χριστοῦ . Τὰ γὰρ ἐπιτάγματα ἐκεῖνα πρόσκαιρα ἦσαν , καὶ οὐ διὰ παντός . Καὶ τοῦτο οὐ στοχαζόμενος λέγω , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν · ὁ γὰρ Λουκᾶς φησιν εἰρηκέναι τὸν Χριστὸν τοῖς μαθηταῖς · Ὅτε ἀπέστειλα ὑμᾶς ἄτερ βαλαντίου , καὶ πήρας , καὶ ζώνης , μή τι ὑστέρησεν ὑμῖν ; Ο δὲ λέγουσιν αὐτῷ · Οὔ . Λέγει αὐτοῖς · Οὐκοῦν κτήσασθε . » Ἀλλὰ τί ἔδει , εἰπέ μοι , ἔχειν ἕνα ; Τί οὖν , εἰ πλύνασθαι τοῦτον ἔδει · γυμνὸς ἐχρῆν οἴκοι καθῆσθαι ; Καὶ τίνος ἕνεκεν τοῦτο τότε ἐπέταξε ; Τὴν δύναμιν αὐτοῦ δεῖξαι βουλόμενος . Ὁρᾷς , πόση ἐστὶν ἡ ὑπερβολὴ τοῦ σημείου ; πῶς ἐκπλήττει τὸν ὁρῶντα ; πῶς οὐκ ἀφίησιν ἀπιστηθῆναι ; Εἰ γὰρ ὁ Πέτρος ἐδόκει ὅραμα βλέπειν ζωσάμενος καὶ ὑποδησάμενος , τί ἕτερον μαθεῖν ἄν ; Νῦν ἔγνων , φησὶν , οὐ τότε . Διὰ τί δὲ γίνεται τοῦτο , καὶ οὐκ ἔτι ὁ Πέτρος ἐν αἰσθήσει τῶν γινομένων , καίτοι τοιαῦτα ἀπολαύσας , ἀπαλλαγεὶς , ὥσπερ οἱ χειρῶν πεσεῖν , μέγα τεκμήριον τοῦ φαγεῖν [ φυγεῖν ] ἀθρόον . Βούλεται τὴν ἡδονὴν αὐτῷ γενέσθαι , καὶ μετὰ τὸ ἀπαλλαγῆναι τὴν αἴσθησιν λαβεῖν . Ὅρα τὸν Πέτρον , οὐκ εὐθέως ἀναχωροῦντα , ἀλλὰ πρότερον εὐαγγελιζόμενον τοῖς αὐτοῦ . Τί δέ ἐστι τὸ , « συνΚιδών · » Ὃτι οὐχ ἀπλῶς ἀπελθεῖν δεῖ , ἀλλ´ ἀμείψασθαι τὸν εὐεργέτην . « Ηλθεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ΜαΚρίας . » Τίς ἦν ὁ Ἰωάννης ; ἴσως οὐκ ἐκεῖνος , ὁ ἀεὶ αὐτοῖς συνών . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ τὸ παράσημον αὐτοῦ ἔθηκεν · εἶπε γὰρ , « τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου . » Ὅρα καὶ [ σύνεσιν ] παιδίσκης εὐλαβείας γεμούσης · ἀνένευσε τοῦ μὴ ἀνοῖξαι · καὶ καλῶς γέγονεν · ἵνα μὴ ἐκεῖνοι ἐκπλαγέντες , καὶ εὐθέως ἱδόντες , ἀπιστήσωσιν · ἀλλ´ ἐγυμνάσθη αὐτῶν ἡ διάνοια , ὅπερ ἔθος ἡμῖν ποιεῖν . Τοῦτο ἀληθές , ὅτι ἕκαστος ἄγγελον ἔχει . Καὶ τί βούλεται ὁ ἄγγελος ; Ἀπὸ τοῦ καιροῦ τοῦτο προσεδόκησαν Φησὶ γάρ · « Ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα , ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν . » Ὅπου ὁ Χριστὸς μέσος , ἀνάγκη πολὺ πλῆθος καὶ ἀρχαγγέλων καὶ ἄλλων δννάμεων εἶναι . Παντὶ πεπιστευκότι εἰς τὸν Κύριον ἄγγελος παρεδρεύει , ἐὰν μή ποτε ἡμεῖς ἀπὸ των πονηρῶν ἔργων αὐτὸν ἀποδιώξωμεν . Ὡς γὰρ τὰς μελίσσας καπνὸς φυγαδεύει , καὶ τὰς περιστερὰς ἐξελαύνει δυσωδία · οὕτω καὶ τὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν ἄγγελον ἡ πολύδακρυς καὶ δυσώδης ἀφίστησιν ἀμαρτία . Πολλῷ ποθεινότεροῦ [ ποθεινότερος ] ἦν τοῖς μαθηταῖς λοιπὸν οὐ τῳ σωθῆναι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ ἐπιστῆναι , καὶ εὐθέως ἀπελθεῖν . Πῶς οὐκ ἔτι κενόδοξος ! Οὐδὲ εἶπε , τοῖς ἁπανταχοῦ ταῦτα δηλοποιήσατε , ἀλλὰ , τοῖς ἀδελφοῖς . » Οὐ γὰρ ἐπείραζε τὸν Θεὸν , οὐδὲ εἰς πειρασμὸν ἐνεβαλιλγεν ἑαυτόν · ἐπεὶ καὶ τοῦτο ὅτε ἐκελεύσθησαν ἐποίησαν . « Εἰσελθόντες . φησὶ λαλεῖτε ἐτῆ ερῷ τῷ λαῷ · » τοῦτο δὲ οὐκ εἶπενὁ ἄγγελος , ἀλλὰ τὸ [ τῷ ] οιγῇ ἀποστῆναι καὶ νυκτὸς ἐξελαύνειν ἔδωκενὲξουσίαν ἀναχωρῆσαι . Ἵσως τινές ἀποροῦσιν , ὡς περιεῖδεν ὁ Θεὸς τοὺς ἀθλητὰς ἀπολλυμένους , καὶ κῆν πάλιν τοὺς στρατιώτας διὰ τὸν Πέτρον , καίτοι δυνατόν ἦν αὐτῷ μετὰ Πέτρον κἀκείνους ἐξελέσθαι . Ἀλλ´ οὐδέπω τῆς κρίσεως ὁ καιρὸς , ὥστε τὸ κατ´ ἀξίαν ἀπονεῖμαι ἑκάστῳ . Ἄλλως δὲ , οὐκ ἐνέβαλλ[εν αὐποὺς εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ τοῦ Πέτρου Μᾶιλαγὰρ αὐτὸν ἐλύπει τὸ ἐμπαιχθῆναι ὥσπερ τὸν πάππον αὐτοῦ ὑπὸ τῶν Μάγων ἀπατηθέντα · μᾶλλον ἐποίει διατρίβεσθαι , καὶ καταγέλαστος εἶναι . Εἰ γὰρ καὶ τοὺς στρατιώτας ἐξήγαγεν ὁ ἄγγελος μετὰ Πέτρου , ἐνομίσθη ἂν φυγὴ εἶναι τὸ πρᾶγμα . Ταύτης τί μέμνηται τῆς ἔστορίας , εἰπέ μοι ; Τί πρὸς τὸ Εὐαγγέλιον ἀνήκει μαθεῖν ; Ὅτι θυμομαχεῖ Τορίοις καὶ Σιδωνίοις , καὶ μικρὸν οὐδὲ τοῦτό ἐστι , πῶς ἐπῆλθεν εὐθέως ἡ δίκη καὶ κατέλαβεν αὐτὸν , εἰ καὶ μὴ διὰ Πέτρον , ἀλλὰ διὰ τὴν αὐτοῦ μεγαληγορίαν Καὶ μὴν´ εἰ ἐκεῖνοι , φησὶν , ἐβόησαν , τί πρὸς τοῦτον ; Ὅτι κατεδέξατο τὴν φωνήν , ὅτι ἄξον ἑαυτὸν ἐνόμισεν εἶναι τῆς κολακεία , . Ὃρα πάλιν ἀμφοτέρους μὲν ὄντας ἀξίους τιμωρίας , τοῦτο[τοῦτον ] δὲ κολαζόμενον . Οὐ γὰρ ἐπὶ τῆς κρίσεως ὁ καιρός · ἀλλὰ τὸν μάλιστα ὑπεύθυνον τοῦτον κολάζει , ἐκεί . ους ἀφιεὶς ἀπὸ τοῦτο κερδᾶναι . Ἱώσηππός φησιν , ὅτι καὶ ἐσθῆτα λαμπρὰν ἐξ Κἀργυρίου πεποιημένην περιέκειτο . Ὅρα , πῶς καὶ κεῖνοι κόλακες ἦσαν , καὶ τῶν ἀποστόλων τὸ φρόνημα · ὃς [ ὃν ] γὰρ ἔθνος ὁλόκληρον εοὗτος [ τως ἐθειάπευσε , τοῦτον οὗτοι διέπτυον . Ἔτι Βαρνάβα Κπρώτου μνημονεύει · οὔπω γὰρ Παῦλος ἦν λαμπρὸς , οὕπω σημεῖον οὐδὲν εἰργάσατο . Σημειωτέσν ὅτι Παῦλος καὶΒαρνάβας μετὰ τῶν προφητῶν κατετάγησαν . Ἰδοὺ ὁ τρόπος ἑκάστου , καὶ οὐχ ἡ ἐκ παιβὸς ἀναστροφή . Βλέπε γὰρ , πῶς ὁ μὲν Ἡρώδης κόκι . στος ἦν · ὁ δὲ τούτου σύντροφος Μαναὴν τοσοῦτον μετεβλήθη , ὅτι καὶ προφητείας ἠξιώθη . Τί ἐστι , « Λειτουργούντων ; » Τουτέστι κηρυττόντων . Τί ἐστιν , « Ἀφορίσατέ μοι εἰς τὸ ἔργονς » Εἰς τὴν ἀποστολήν . Ὅρα λοιπὸν ὑπὸ τίνων χειροτονεῖται · ὑπλ Λουκίου Κυρηναίου καὶ Μαναὴν , μᾶλλον δὲ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος . Ὅσῳ γὰρ τὰ πρόσωπα ἐλάττονά ἐστι , τοσοῦτον σεμνότερος ἡ τοῦ Θεοῦ φαίνεται χάρις . Χειροτονεῖται λοιπὸν εἰς ἀπόστολον , ὥστε μετ´ ἐξουαίας κηρύττειν . Πῶς οὗν αὐτός φησιν · οὐκ ἀπ´ ἀνθρώπου , οὐδὲ δι´ ἀνθρώπων ; οὐκ ἄνθρωπος αὐτὸν ἐκάλεσεν . οὐδὲ προσήγετο , τουτέστι δι´ ἀνθρώπων . Διὰ τοῦτό φησιν · Οὐκ ἀπὸ τοῦδε ἐπέμφθην , ἀλλ´ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος . Κημειωτέον , ὅτι οὐχ ᾠς ἔτυχεν ἐχειροτόνουν τοὺς διακόνους , ἀλλὰ προνηστεύοντες καὶ εὐχόμενοι . Καὶ ἰδοὺ πάλιν ἐπέθηκαν τὰς χεῖρας τοῖς περὶ Σαῦλον , ὡς ἐκ τούτου στοχάσασθαι , ὅτι τὸν τοῦ διακόνου βαθμόν διὰ τῆς ἐπιγινομένης χειροθεσίας ὑπερέβησαν . ὄντως οὐ τοῖς τυχοῦσι λαλεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἀλλὰ τοῖς λειτουργοῦσιν αὐτῷ καὶ νηστεύουσι . Ὅρα πῶς ἐν Σελευκείᾳ οὐ διατρίβουσιν , εἰδότες ὅτι ἀἐπὸ
Lemmas: χρυσός , ἢ ἄργυρος , ἢ δύο χιτών , ἢ ζώνη , ἢ ῥάβδος , ἢ ὑπόδημα . » τις οὖν ὁ Πέτρος ; παρά ὁ πρόσταγμα ποιέω , οὗτος ἔχω , ὅσος ὁ ἄγγελος λέγω . τις οὖν εἰμί ; οὐ ἐναντιόομαι , μή γίγνομαι ! ἀλλά καί σφόδρα ἀκολουθέω ὁ ἐπίταγμα ὁ Χριστός . ὁ γάρ ἐπίταγμα ἐκεῖνος πρόσκαιρος εἰμί , καί οὖον διά πᾶς . καί οὗτος οὖον στοχάζομαι λέγω , ἀλ ἀπό ὁ θεῖον Γραφής · ὁ γάρ Λουκᾶς φημί εἴρω ὁ Χριστός ὁ μαθητής · ὅτε ἀποστέλλω σύ ἄτερ βαλλάντιον , καί πήρα , καί ζώνη , μή τίς ὑστερέω σύ ; ὁ δέ λέγω αὐτός · οὖον . Λέγος αὐτός · οὐκοῦν κτάομαι . » ἀλλά τίς ἐσθίω , εἶπον ἐγώ , ἔχω εἷς ; τις οὖν , εἰμί πλύνω οὗτος ἐσθίω · γυμνός χρή οἴκοι κάθημαι ; καί τίς ἕνεκα οὗτος τότε ἐπιτάσσω ; ὁ δύναμις αὐτός δείκνυμι βούλομαι . ὁράω , πόσος εἰμί ὁ ὑπερβολή ὁ σημεῖον ; πῶς ἐκπλήσσω ὁ ὁράω ; πῶς οὐ ἀφίημι ἀπιστέω ; εἰμί γάρ ὁ Πέτρος δοκέω ὅραμα βλέπω ζώννυμι καί ὑποδέω , τίς ἕτερος μανθάνω ἄν ; νῦν γιγνώσκω , φημί , οὖον τότε . Ζεύς τίς δέ γίγνομαι οὗτος , καί οὐ ἔτι ὁ Πέτρος ἐν αἴσθησις ὁ γίγνομαι , καίτοι τοιοῦτος ἀπολαύω , ἀπαλλάσσω , ὥσπερ ὁ χείρ πίπτω , μέγας τεκμήριον ὁ ἐσθίω [ φεύγω ] ἀθρόος . βούλομαι ὁ ἡδονά αὐτός γίγνομαι , καί μετά ὁ ἀπαλλάσσω ὁ αἴσθησις λαμβάνω . Ὅρας ὁ Πέτρος , οὐ εὐθύς ἀναχωρέω , ἀλλά πρότερος εὐαγγελίζω ὁ αὐτός . τις δέ εἰμί ὁ , « συνκιδηω · » ὅτι οὐ ἀπλόος ἀπέρχομαι δεῖ , ἀλ ἀμείβω ὁ εὐεργέτης . « ἔρχομαι ἐπί ὁ οἰκίον Μακριάς . » Τῖς εἰμί ὁ Ἰωάννης ; ἴσως οὐ ἐκεῖνος , ὁ ἀεί αὐτός σύνειμι . Ζεύς γάρ οὗτος καί ὁ παράσημον αὐτός τίθημι · εἶπον γάρ , « ὁ ἐπικαλέω Μᾶρκος . » Ὅρας καί [ σύνεσις ] παιδίσκη εὐλάβεια γέμω · ἀνανεύω ὁ μή ἀνοίγω · καί καλῶς γίγνομαι · ἵνα μή ἐκεῖνος ἐκπλάσσω , καί εὐθύς ὁράω , ἀπιστέω · ἀλ γυμνάζω αὐτός ὁ διάνοια , ὅσπερ ἔθος ἐγώ ποιέω . οὗτος ἀληθής , ὅτι ἕκαστος ἄγγελος ἔχω . καί τίς βούλομαι ὁ ἄγγελος ; ἀπό ὁ καιρός οὗτος προσδοκάω φημί γάρ · « ὅπου εἰμί δύο ἢ τρεῖς συνάγω εἰς ὁ ἐμός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός . » ὅπου ὁ Χριστός μέσος , ἀνάγκη πολύς πλῆθος καί ἀρχάγγελος καί ἄλλος δννάμεων εἰμί . Πᾶς πιστεύω εἰς ὁ κύριος ἄγγελος παρεδρεύω , ἐάν μή ποτός ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός ἔργον αὐτός ἀποδιώκω . ὡς γάρ ὁ μέλισσα καπνός φυγαδεύω , καί ὁ περιστερά ἐξελαύνω δυσωδία · οὗτος καί ὁ ὁ ζωή ἐγώ ἄγγελος ὁ πολύδακρυς καί δυσώδης ἀφίστημι ἁμαρτία . πολλός ποθεινός [ ποθεινός ] εἰμί ὁ μαθητής λοιπός οὖον ὁ σῴζω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐφίστημι , καί εὐθύς ἀπέρχομαι . Πῶς οὐ ἔτι κενόδοξος ! οὐδέ εἶπον , ὁ ἁπανταχοῦ οὗτος δηλοποιώ , ἀλλά , ὁ ἀδελφός . » οὖον γάρ πειράζω ὁ θεός , οὐδέ εἰς πειρασμός ἐμβάλλω ἑαυτοῦ · ἐπεί καί οὗτος ὅτε κελεύω ποιέω . « εἰσέρχομαι . φημί λαλέω ἐτός εἴρω ὁ λαός · » οὗτος δέ οὐ ὁράω ἄγγελος , ἀλλά ὁ [ ὁ ] οἴγω ἀφίστημι καί νύξ ἐξελαύνω ἔδωκενὲξουσίαν ἀναχωρέω . ἴσως τις ἀπορέω , ὡς περιοράω ὁ θεός ὁ ἀθλητής ἀπολύω , καί κάν πάλιν ὁ στρατιώτης διά ὁ Πέτρος , καίτοι δυνατός εἰμί αὐτός μετά Πέτρος ἐκεῖνος ἐξαιρέω . Ἀλ οὐδέπω ὁ κρίσις ὁ καιρός , ὥστε ὁ κατ´ ἄξιος ἀπονέμω ἕκαστος . ἄλλος δέ , οὐ ἐμβάλλω αὐποὺς εἰς ὁ χείρ αὐτός ὁ Πέτρος Μᾶιλαγὰρ αὐτός λυπέω ὁ ἐμπαίζω ὥσπερ ὁ πάππος αὐτός ὑπό ὁ Μάγος ἀπατάω · μᾶλλον ποιέω διατρίβω , καί καταγέλαστος εἰμί . εἰμί γάρ καί ὁ στρατιώτης ἐξάγω ὁ ἄγγελος μετά Πέτρος , νομίζω εἄν φυγή εἰμί ὁ πρᾶγμα . Ταύτη τίς μιμνήσκω ὁ στορία , εἶπον ἐγώ ; τις πρός ὁ Εὐαγγέλιος ἀνήκω μανθάνω ; ὅτι2 θυμομαχέω τοριον καί σιδώνιος , καί μικρός οὐδέ οὗτος εἰμί , πῶς ἐπέρχομαι εὐθύς ὁ δίκη καί καταλαμβάνω αὐτός , εἰμί καί μή διά Πέτρος , ἀλλά διά ὁ αὐτός μεγαληγορία καί μήν εἰμί ἐκεῖνος , φημί , βοάω , τίς πρός οὗτος ; ὅτι2 καταδέχομαι ὁ φωνή , ὅτι ἄγω ἑαυτοῦ νομίζω εἰμί ὁ κολακεία , . Ὅρας πάλιν ἀμφότερος μέν εἰμί ἄξιος τιμωρία , τοῦτος ] δέ κολάζω . οὖον γάρ ἐπί ὁ κρίσις ὁ καιρός · ἀλλά ὁ μάλιστα ὑπεύθυνος οὗτος κολάζω , ἐκεῖ . ους ἀφίημι ἀπό οὗτος κερδαίνω . Ἱώσηππός φημί , ὅτι καί ἐσθής λαμπρός ἐκ καργυριον ποιέω περίκειμαι . Ὅρας , πῶς καί ἐκεῖνος κόλαξ εἰμί , καί ὁ ἀπόστολος ὁ φρόνημα · ὅς [ ὅς ] γάρ ἔθνος ὁλόκληρος εὕω [ ὅς ἐθειάπευσε , οὗτος οὗτος διαπτύω . ἔτι Βαρνάβας Κπρώτου μνημονεύω · οὔπω γάρ Παῦλος εἰμί λαμπρός , οὔπω σημεῖον οὐδείς ἐργάζομαι . Σημειωτός ὅτι Παῦλος καὶΒαρνάβας μετά ὁ προφήτης κατάγω . ἰδέ ὁ τρόπος ἕκαστος , καί οὐ ὁ ἐκ παιβὸς ἀναστροφή . βλέπω γάρ , πῶς ὁ μέν Ἡρῴδης Κόκι . Στος εἰμί · ὁ δέ οὗτος σύντροφος Μαναήν τοσοῦτος μεταβάλλω , ὅτι καί προφητεία ἀξιόω . τις εἰμί , « λειτουργέω ; » τουτέστι κηρύσσω . τις εἰμί , « ἀφορίζω ἐγώ εἰς ὁ ἔργω » εἰς ὁ ἀποστολή . Ὅρας λοιπός ὑπό τίνω χειροτονέω · ὑπλ Λούκιος Κυρηναῖος καί Μαναήν , μᾶλλον δέ ὑπό ὁ πνεῦμα . ὅσος γάρ ὁ πρόσωπον ἐλαχύς εἰμί , τοσοῦτος σεμνός ὁ ὁ Θεός φαίνω χάρις . χειροτονέω λοιπός εἰς ἀπόστολος , ὥστε μετέ ἐξουαίας κηρύσσω . Πῶς ἐν αὐτός φημί · οὐ ἀπ´ ἄνθρωπος , οὐδέ δις ἄνθρωπος ; οὐ ἄνθρωπος αὐτός καλέω . οὐδέ προσάγω , τουτέστι δις ἄνθρωπος . Ζεύς οὗτος φημί · οὐ ἀπό ὅδε πέμπω , ἀλ ὑπό ὁ πνεῦμα . Κημειωτέον , ὅτι οὐ ὡς τυγχάνω χειροτονέω ὁ διάκονος , ἀλλά προνηστεύω καί εὔχομαι . καί ἰδού πάλιν ἐπιτίθημι ὁ χείρ ὁ περί Σαῦλος , ὡς ἐκ οὗτος στοχάζομαι , ὅτι ὁ ὁ διάκονος βαθμός διά ὁ ἐπιγίγνομαι χειροθεσία ὑπερβαίνω . εἰμί οὖον ὁ τυγχάνω λαλέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ἀλλά ὁ λειτουργέω αὐτός καί νηστεύω . Ὅρας πῶς ἐν Σελεύκεια οὖον διατρίβω , οἶδα ὅτι ἀφίημι