cogPG.PG125 90
νακὰ παρεσκευασμένοι , οὗτοι ἀπειθοῦσι ταῖς ἀρχαῖς . Ὥ καὶ´ ὅτι ἕτοιμοι ἔστωσκν , ἵνα πρὸς τὰ καλὰ πείθωνται , μὴ πρὸς ἀσέβειαν ,, ἦ ἄλλο τι ψυχοἕλαβέξ . ηδένα βλασφημεῖν , ἀμάχους εἶναι , ἐκιεικαῖς , Καὶ κακῶς πράττῃ τις , μηδὲ τοῦτον βλασφήμει , τουτέστι , μὴ λοιδόρει . Καθαρὸν γὰρ εἶναι δεῖ ἡμῶν τὸ στόμα ἀπὸ λοιδορίας . Εἴτε γὰρ ἀληθής ἐστιν αὕτη , οὐχ ἡμῶν τὸ κρίνειν , εἴτε ψευδής . Ὅρα πόσος ὲ κίνδυνος . Πᾶσαν ἐνὰικνυκένους πραδτητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους . Καὶ Ἰουδαίους καὶ Ἔλληνας , καὶ μοχθηροὺς καὶ ἀδικοῦντας . ἦμεν γάρ ποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι , ἀπειθεῖς , πλανώενοι , ὃουλεύοντες ἐπιθυμίαις καὶ ἡδοναῖς κοικίλαις . Ἐν μὲν τῇ πρὸς Κορινθίους ἀπὸ τῶν μελλόντων φοβεῖ ὥστε μὴ κρίνειν , λέγων · Ὁ ὁρῶν ἑστάναι , βλεκέτω μὴ πέσῃ · ἐνταῦθα δὲ ἀπὸ τῶν παρελθόντων σωφρονεστέρους ποιεῖ , λέγων · Ἀ λοιδορῶμεν ἄλλους , ἐπειδὴ καὶ αὐτοὶ χείρω ἡμάρτομεν πάλαι . Ὃ καὶ ὁ λῃστὴς πρὸς τὸν ἕτερον λφστὴν ἔλεγεν · Ὅτι ἑν τῷ αὐτῶ κρίματί ἐσμεν Πότε δὲ ἀνόητοι ἦμεν ; Πρὸ Χριστοῦ . Πῶς γὰρ οὐκ ἀνοησία , τὸ τοῖς τοιούτοις θεοῖς λατρεύειν ; Ἀνθρωποθυτεῖν , πῶς ὀὐ πλάνη μεγίστη ; ἄλλὰ καὶ ἐπιθυμίαις ποικλαις καὶ ἡδοναῖς ἐδουλεύομεν . Ἐνταῦθα ἀῤῥενογαμίας , καὶ μητρογαμίας , καὶ ἀδελφογαμίας νόει , καὶ τὰς ἄλλας ἀκαθαρσίας · ποικίλως γὰρ ἐνέπαιξεν ὁδιάβολος ἡμῖν . Ἐν κακίᾳ κοὶ φθόνῳ διάγοντες στυγητοί , Ιασοῦντες δὸ ἀλλήλους . Ἐν κακίᾳ καὶ φθόνῳ διάγοντες , τουτέστι , μνησικακίᾳ καὶ φθόνῳ διατρίβοντες ἀεὶ , καὶ οἷον βίον ταῦτα ἔχοντες · ὅθεν καὶ ἄξιοι μέσους ἦμεν , ὡς ἀλλήλους μισοῦντες . Εἰκότως · ἀπὸ τοῦ φθόνου γὰρ καὶ τὸ μῖσος . Ὅτε δὲ ἢ χρηστότης καὶ ἡ φιλανόρωπία ἐπέφανε τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ . Ὅτε ἐσαρκώθη δηλαδὴ ὁ Μονογενὴς , καὶ ἡμῖν ὡμοιώθη . θύκέξ ἄργων τῶν ἐν δικαιοσύνῃ , ὡν ἐποιήσαμεν ἡμεῖς , ἀλλὰ πατὰ τὸν αὐτοῦ ἔλεον ἔσωσεν Αμᾶς . Ἔσωσεν ἡμᾶς , οὐκ ἐξ ἔργων ὧν ἐποιήσαμεν · ἐντὶ ποῆ οὔπε ἐποιήσαμεν ἱργα δικαιοσύνης , οὔτε κσώθημεν ἐκ τούτων , ἀλλὰ τὸ πᾶν ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ · ἐποίησε . Δὰ λουτροῦ καλιγγενεσίας καὶ ἀνακαινώσεως Πνεύματος ἀγίου , οὖ ἐξέχεεν ἐφ´ ἡμᾶς πλουσίως διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν . Βαβαὶ , δτι οὕτως ἦμεν ἐν τῆ κακίᾳ βεβαπτισμένοι , ὡς μηδὲ Ἀύνασθαι καθαρθῆναι , ἀλλ´´ ἀναγεννήσεως δεηθῆναι τέρα γέννησις , καὶ νέα πλάσις . Ὡσπερ γὰρ οἰκίαν
Lemmas: Νακάς παρασκευάζω , οὗτος ἀπειθέω ὁ ἀρχή . ὅς καί ὅτι ἑτοῖμος ἵστημι , ἵνα πρός ὁ καλός πείθω , μή πρός ἀσέβεια ,, εἰμί ἄλλος τίς ψυχοἕλαβέξ . δένω βλασφημέω , ἄμαχος εἰμί , ἐκιεικαῖς , καί κακῶς πράσσω τις , μηδέ οὗτος βλασφημέω , τουτέστι , μή λοιδορέω . καθαρός γάρ εἰμί δεῖ ἐγώ ὁ στόμα ἀπό λοιδορία . εἴτε γάρ ἀληθής εἰμί οὗτος , οὐ ἐγώ ὁ κρίνω , εἴτε ψευδής . Ὅρας πόσος ε κίνδυνος . πᾶσα εναικνυκενος πραδτητα πρός πᾶς ἄνθρωπος . καί Ἰουδαῖος καί Ἕλλην , καί μοχθηρός καί ἀδικέω . εἰμί γάρ ποτός καί ἐγώ ἀνόητος , ἀπειθέω , πλανάω , οουλευειμι ἐπιθυμία καί ἡδονή κοικίλαις . ἐν μέν ὁ πρός Κορίνθιος ἀπό ὁ μέλλω φοβέω ὥστε μή κρίνω , λέγω · ὁ ὁράω ἵστημι , βλέπω μή πίπτω · ἐνταῦθα δέ ἀπό ὁ παρέρχομαι σώφρων ποιέω , λέγω · ὅς λοιδορέω ἄλλος , ἐπεί καί αὐτός χείρων ἁμαρτάνω πάλαι . ὅς καί ὁ λῃστής πρός ὁ ἕτερος λφστὴν λέγω · ὅτι2 ἑν ὁ αὐτός κρίμα εἰμί Πότος δέ ἀνόητος εἰμί ; πρό Χριστός . Πῶς γάρ οὐ ἀνοησία , ὁ ὁ τοιοῦτος θεός λατρεύω ; ἀνθρωποθυτέω , πῶς οὖον πλάνη μέγας ; ἀλλά καί ἐπιθυμία ποικλεις καί ἡδονή δουλεύω . ἐνταῦθα ἀρρενογαμία , καί μητρογαμία , καί αδελφογαμία νοέω , καί ὁ ἄλλος ἀκαθαρσία · ποικίλως γάρ ἐμπαίζω ὁδιάβολος ἐγώ . ἐν κακία κοί φθόνος διάγω στυγητός , Ιασοῦντες δίδωμι ἀλλήλων . ἐν κακία καί φθόνος διάγω , τουτέστι , μνησικακία καί φθόνος διατρίβω ἀεί , καί οἷος βίος οὗτος ἔχω · ὅθεν καί ἄξιος μέσος εἰμί , ὡς ἀλλήλων μισέω . εἰκότως · ἀπό ὁ φθόνος γάρ καί ὁ μῖσος . ὅτε δέ ἢ χρηστότης καί ὁ φιλανορωπιον φαίνω ὁ Σωτήρ ἐγώ Θεός . ὅτε σαρκόω δηλαδή ὁ Μονογενής , καί ἐγώ ὁμοιόω . θύκέξ Ἄργων ὁ ἐν δικαιοσύνη , ὡς ποιέω ἐγώ , ἀλλά πατά ὁ αὐτός ἔλεος σῴζω ἀμάω . εἰσωθέω ἐγώ , οὐ ἐκ ἔργον ὅς ποιέω · εἰμί ποιέω οὔπω ποιέω ἱργα δικαιοσύνη , οὔτε κσώθημεν ἐκ οὗτος , ἀλλά ὁ πᾶς ὁ ἀγαθότης αὐτός · ποιέω . δᾶ λουτρόν καλιγγενεσίας καί ἀνακαίνωσις πνεῦμα ἅγιος , οὖον ἐκχέω ἐφίημι ἐγώ πλούσιος διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ Σωτήρ ἐγώ . βαβαί , δ οὕτως εἰμί ἐν τῆ κακία βαπτίζω , ὡς μηδέ αυναω καθαίρω , ἀλ ἀναγέννησις δήω τέρας γέννησις , καί νέος πλάσις . ὡς γάρ οἰκίον