cogPG.PG125 194
ἐχρημάσισαν · πρόδηλον καὶ ἀναντίρρητον , ὅτι ὡς υἱοῖς ὑμῖν προσφέρεται ὁ Θεὸς , καὶ διὰ φροντίδος ὑμᾶς ἕχει , ἵνα μὴ ἀπαίδευτοι ἀποβῆτε , καὶ ἐκ τούτου ἀποκλήρους ὑμᾶς ἐξωθήση . ἘΤτα τοὺς μὲν τῆς σαρκὸς ἡμῶν πατέρας εἴχομεν παιδευτάς , καὶ ἐνετρεπόμεθα . Οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑποταγησόμεθα τῷ πατρὶ τῶν πνευμάτων , καὶ ζήσομεν . Ἐκ τῶν κατ´ αὐτοὺς πάλιν ἀποδείκνυσιν ὅτι δεῖ ὑπομένειν . Εἰ γὰρ ὅταν οἱ σαρκικοὶ πατέρες ἐπαίδευον ἡμᾶς , οὐκ ἐτολμῶμεν ἀποπηδῆσαι , ἀλλ´ ἐνετρεπόμεθα καὶ ὑπεμένομεν , ὅσα ἂν ἐπέφερον · πόσῳ μᾶλλον νῦν τοῦ Θεοῦ παιδεύοντος ; Ὅρα δέ , οὐκ εἶπε Πόσῳ μᾶλλον ὑπομενοῦμεν , ἀλλ´ , ὑποταγησόμεθα · δεικνὺς ὅτι ἀντιστάτου ἔστι καὶ ἀντιθέου , τὸ μὴ ὑπομένειν θλίψιν . Πατέρα δὲ πνευμάτων , ἢ τῶν χαρισμάτων , ἢ τῶν ἀσωμάτων δυνάμεων , ἢ , ὅπερ καὶ οἰκειότερον , τῶν ψυχῶν . Πρὸς γὰρ ἀντιδιαστολὴν τῶν σαρκικῶν πατέρων , εἶπε τὸ πνευματικόν . Καὶ ζήσομεν δὲ προσέθηκεν , ἵνα δείξῃ , ὅτι ὁ ἀνυπότακτος οὐδὲ ζῇ . Ἔξιο γάρ ἐστι τοῦ Θεοῦ , ὅς ἐστι ζωή . Ι μέν γὰρ πρὸς ὀλίγ .. ημέρας . Οὔτε γὰρ ἰσχύουσι δι´ ὅλου παιδεύειν ἡμᾶς , ἵνα τελείους ἐργάσωνται . Ἠ γὰρ θάνατος τοῦ πατρὸς , ἢ αὔξησις , ἢ σκληρότης τοῦ παιδὸς , ἴστησι τὴν παιδείαν · ὁ δὲ Θεὸς ἀεὶ παιδεύων , δύναται τελείους ποιεῖν , Κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς , ἐπαίδευον . Οὐ πάντως δὲ τὸ δοκοῦν τῷ πατρὶ λυσιτελεῖ τῷ υἱῷ · πολλοὶ γὰρ καὶ αἰσχρὰς διδάσκουσι τέχνας . κ δὲ ἐκεῖ τὸ συμφέρον , πρὸς τὸ μεταλαμβά . νειν τῆς ἀγιότητος αὐτοῦ . Ὁ δὲ Θεὸς πρὸς τὸ συμφέρον ἡμῖν ἐπάγει τὴν παιδείαν · οὐχ ἵνα λάβῃ τι παρ´ ἡμῶν , ἀλλ´ ἵνα μεταδῷ μᾶλλον τῆς ἁγιότητος , τουτέστι , τῆς καθαρότητος αὐτοῦ · ἄστε , φησί , γενέσθαι ἡμᾶς δεκτικοὺς τῶν αὐτοῦ ἀγαθῶν . Ἄρα οὖν ἡ παιδεία μετάληψις ἀγιότητός ἐστι · καὶ εἰνέτως · συστρέφει γὰρ τὴν ψυχὴν πρὸς τὸν ἅγιον Θεὸν , μὴ ἐῶσα αὐτὴν πρὸς ἀνθρώπινόν τι ῥέμβεσθαι . Πᾶσα δὲ παιδεία πρὸς μέν τὸ παρὸν οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι , ἀλλὰ λόπης . Πάλιν ἀπὸ τῆς κοινῆς ἐννοίας τὰς ἀφορμὰς ἔλαβε τῆς παραινέσεως , καί φησι · Πᾶσα δὲ παιδεία , καὶ θεία καὶ ἀνθρωπίνη , οὐ δοκεῖ χαρᾶς εἶναι , ἀλλὰ λύπης . Καλῶς τὸ , Δοκεῖ · οὐ γὰρ ἀληθῶς ἐστι λύπης . Πῶς γὰρ ἂν εἴη κυρίως λύπης , εὐφροσύνης οὖσα μήτηρ ; Ἀλλ´ ὡς πρὸς ἡμᾶς τοὺς δυσχεραίνοντας πρὸς τὰ παιδείας . πρὸ Δοκεῖ , εἴρηται . ὕστερον δὲ καρπὸν εἰρηνικὸν τοῖς δι´ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀποδίδωσι δικαιοσύνης . Τί ἐστιν , εἰρηνικόν ; τοῦτ´ ἔστιν , ἀτάραχον , λεῖον , ἡδύν . Ὁ μὲν γὰρ λυπούμενος ταράττεται · ὁ δὲ χαίρων λειότητά τινα ἔχει καὶ γαλήνην . Ὁ δὲ καρπὸς οὗτος δικαιοσύνης ἐστὶ , διότι δίκαιος ὢν ὲ ὁ
Lemmas: εχρημασισαω · πρόδηλος καί ἀναντίρρητος , ὅτι ὡς υἱός σύ προσφέρω ὁ θεός , καί διά φροντίς σύ ἕχω , ἵνα μή ἀπαίδευτος ἀποβαίνω , καί ἐκ οὗτος ἀπόκληρος σύ εξώθηση . ἘΤτα ὁ μέν ὁ σάρξ ἐγώ πατήρ ἔχω παιδευτής , καί ἐντρέπω . οὖον πολύς μᾶλλον ὑποτάσσω ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα , καί ζῶ . ἐκ ὁ κατ´ αὐτός πάλιν ἀποδείκνυμι ὅτι δεῖ ὑπομένω . εἰμί γάρ ὅταν ὁ σαρκικός πατήρ παιδεύω ἐγώ , οὐ τολμάω ἀποπηδάω , ἀλ ἐντρέπω καί ὑπομένω , ὅσος εἄν ἐπιφέρω · πόσος μᾶλλον νῦν ὁ Θεός παιδεύω ; Ὅρας δέ , οὐ εἶπον πόσος μᾶλλον ὑπομένω , ἀλ , ὑποτάσσω · δείκνυμι ὅτι ἀντιστάτης εἰμί καί ἀντίθεος , ὁ μή ὑπομένω θλῖψις . πατήρ δέ πνεῦμα , ἢ ὁ χάρισμα , ἢ ὁ ἀσώματος δύναμις , ἢ , ὅσπερ καί οἰκεῖος , ὁ Ψυχή . πρός γάρ ἀντιδιαστολή ὁ σαρκικός πατήρ , εἶπον ὁ πνευματικός . καί ζῶ δέ προστίθημι , ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὁ ἀνυπότακτος οὐδέ ζῶ . Ἔξιο γάρ εἰμί ὁ Θεός , ὅς εἰμί ζωή . Ι μέν γάρ πρός ὀλίγος .. ἡμέρα . οὔτε γάρ ἰσχύω δις ὅλος παιδεύω ἐγώ , ἵνα τέλειος ἐργάζομαι . ὁ γάρ θάνατος ὁ πατήρ , ἢ αὔξησις , ἢ σκληρότης ὁ παῖς , ἵστημι ὁ παιδεία · ὁ δέ θεός ἀεί παιδεύω , δύναμαι τέλειος ποιέω , κατά ὁ δοκέω αὐτός , παιδεύω . οὖον πάντως δέ ὁ δοκέω ὁ πατήρ λυσιτελής ὁ υἱός · πολύς γάρ καί αἰσχρός διδάσκω τέχνη . Κ δέ ἐκεῖ ὁ συμφέρω , πρός ὁ μεταλαμβάνω . νέος ὁ ἁγιότης αὐτός . ὁ δέ θεός πρός ὁ συμφέρω ἐγώ ἐπάγω ὁ παιδεία · οὐ ἵνα λαμβάνω τίς παρ´ ἐγώ , ἀλ ἵνα μεταδίδωμι μᾶλλον ὁ ἁγιότης , τουτέστι , ὁ καθαρότης αὐτός · ἄστυ , φημί , γίγνομαι ἐγώ δεκτικός ὁ αὐτός ἀγαθός . ἄρας οὖν ὁ παιδεία μετάληψις ἁγιότης εἰμί · καί ἔρχομαι · συστρέφω γάρ ὁ ψυχή πρός ὁ ἅγιος θεός , μή ἐάω αὐτός πρός ἀνθρώπινος τίς ῥέμβω . πᾶσα δέ παιδεία πρός μέν ὁ πάρειμι οὖον δοκέω χαρά εἰμί , ἀλλά λόπη . πάλιν ἀπό ὁ κοινός ἔννοια ὁ ἀφορμή λαμβάνω ὁ παραίνεσις , καί φημί · πᾶσα δέ παιδεία , καί θεῖος καί ἀνθρώπινος , οὖον δοκέω χαρά εἰμί , ἀλλά λύπη . καλῶς ὁ , δοκέω · οὖον γάρ ἀληθής εἰμί λύπη . Πῶς γάρ εἄν εἰμί κύριος λύπη , Εὐφρόσυνος εἰμί μήτηρ ; Ἀλ ὡς πρός ἐγώ ὁ δυσχεραίνω πρός ὁ παιδεία . πρό δοκέω , εἴρω . ὕστερος δέ καρπός εἰρηνικός ὁ δις αὐτός γυμνάζω ἀποδίδωμι δικαιοσύνη . τις εἰμί , εἰρηνικός ; τοῦτος εἰμί , Ἀτάραχον , λεῖος , ἡδύς . ὁ μέν γάρ λυπέω ταράσσω · ὁ δέ χαίρω λειότητα τις ἔχω καί γαλήνη . ὁ δέ καρπός1 οὗτος δικαιοσύνη εἰμί , διότι δίκαιος εἰμί ε ὁ