cogPG.PG125 499
ΤΕΧΤΟΘ . ΓΟΜΜΕΝΤΑΛΙΟΘ . Τῷ Σαββάτῳ τῆς εʹ ἑβδομάδας , Ἀντίῤῥησις Παύλου πρὸς Βαρνάβαν περὶ ἁρμῷ υ . ΚΕΙΜΕΝΟΝ . Παῦλος δὲ καὶ Βαρνάβας διέτριβον ἐν Ἀντιοχείᾳ , διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι μετὰ καὶ ἑτέρων τὸν λόγον τοῦ Κυρίου . Μετὰ δέ τινας ἡμέρας εἶπε πρὸς Βαρνάβαν ὁ Παῦλος · Ἐπιστρέψαντες δὴ ἐπισκεψώμεθα τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν κατὰ πᾶσαν πάλιν ἐν αἷς κατηγγείλαμεν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου , πῶς ἔχουσι . Βαρνάβας δὲ ἐβούλετο συμπαραλαβεῖν καὶ Ἰωάννην τὸν ἐπικαλούμενον Μάρκον · Παῦλος Σὲ ἠξίου τὸν ἀποστάντα ἀπ´ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλἕας , καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον , μὴ συμπαρα λαβεῖν τοῦτον . Ἐγένετο οὖν παροξυσμὸς , ὥστε ἀποχωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ´ ἀλλήλων · τόν τε θαρνάβαν σπαραλαβόντα τὸν Μάρκον ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον . Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σἴλαν , ἐξῆλθε παραδοθεὶς τῆ χάριτι τοῦ Κυρίου ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν . Διήργετο δὲ τὴν Συρίαν καὶ τὴν Κιλικίαν , ἐπιστηρίζων τὰς ἐκκλησίας . ΕΡΜΙΙΝΕΙΑ . Ἰωάννης ὁ καλούμενος Μάρκος ἦν συνοδοιπορῶν αὐτοῖς εἰς τὸν εὐαγγελικὸν δρόμον ἀπὸ Παλαιστίνης μέχρι τῆς Παμφυλίας . Εἶτα τῶν ἀποστόλων εὖτόνῳ κεχρημένων δρόμῳ , καὶ ἀκαμπεῖ τῇ ψυχῇ πρὸς τοὺς ἀγῶνας ὁπλιζομένων , Μάρκος ὡς ἄνθρωπος ναρκήσας , καὶ μὴ εὐτονῶν πρὸς τὸν δρόμον τὸν τοσοῦτον , καὶ πρὸς τοὺς ἐν ἑκάστῃ πόλει ἀνακύπτοντας ἀγῶνας καὶ κινδύνους , ἀποταξάμενος τῷ δρόμῳ τῶν ἀποστόλων , ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Παλαιστίνην · οὐ Χριστὸν ἀρνησάμενος , ἀλλὰ τὸν δρόμον τὸν πολὺν ὡδ βαρὺν παραιτησάμενος . ἐπανῆλθον πάλιν Παῦλος καὶ Βαρνάβας , καρποὺς εὐσεβείας γάμοντες , καὶὶ εὐαγγελιζόμενοι τὴν ἐν Ἱεροσολύμοις Ἐκκλησίαν . Τῶν ἐθνῶν οὖν πάντων ἐπαινούντων τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν , ὁ Μάρκος λυπηθεὶς ἐπλήγη τὴν ψυχὴν , καὶ ἴσως ἐνενόησε , λέγων , ὅτι Εἰ ἤμην κοινωνὸς τῶν πόνων , ἐγενόμην ἂν ἄρτι καὶ κοινωνὸς τῶν ἐπαένων , καὶ ἐβουλεύσατο τοῖς ἀποστόλοις συνεξελθεῖ . εἰς τὸ κήρυγμα . Ὁ οὐν Βαρνάβας μετανοήσαντα αὐτὸν ἐδέξατο · ὁ Παῦλος ἐφιλονείκει καὶ ἔλεγε · Τὸν μὴ συνελθόντα ἡμῖν εἰς τὸ ἔργον Κυρίου οὐ δεῖ συμπαραλαμβάνειν . Ἡ οὗν στάσις δικαιοσύνης ἦν , οὐ θυμοῦ . Ὁ Παῦλος ἐζήτει τὸ δίκαιον , ὁ Μαρνάβας τὸ φιλάνθρωπον . Σονῆν τοίνυν ὁ Μάρκος τῷ Βαρνάβᾳ σπουδάζων · καὶ τρέχων ὁ Παῦλος , ταῖς Ἐκκλησίαις παρήγγειλε μὴ ἅεχθῆναι τὸν Μάρκον · οὐχ ἵνα λυπήσῃ , ἀλλ´ ἵνα σπουδαιότερον ποιήσῃ . Ὡς δὲ εἶδεν ὁ Παῦλος προλαβόντα τὴν σπουδὴν τὸν Μάρκον , καὶ ἀπολογησάμενον διὰ τῶν δευτέρων , ἄφχεται αὐτὸν παραπίθεσθαι , καί φησιν · « Ἀσπάζεται ὑμᾶς Μάρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα , περὶ οὐ ἐλάβετε ἐντολάς · ἐὰν ἔλθῃ , δέξασθε αὐτόν . » - « Ἐγένετό οὖν παροξυσμός . » π - « παροξυσμὸς , φησὶν ἐγένετο , » οὐκ ἔχθρα , οὐ φιλονεικία . Τοσοῦτον δα ἴσχυσεν ὃ παροξυσμὸς , ὥστε χωρίααι αὖτοὺς ἀο´
Lemmas: ΟΤ . ΑΜ . ὁ σάββατον ὁ εἰ ἑβδομάς , ἀντίρρησις Παῦλος πρός Βαρναβᾶς περί ἁρμός υ . Κεῖμαι . Παῦλος δέ καί Βαρνάβας διατρίβω ἐν Ἀντιόχεια , διδάσκω καί εὐαγγελίζομαι μετά καί ἕτερος ὁ λόγος ὁ κύριος . μετά δέ τις ἡμέρα εἶπον πρός Βαρναβᾶς ὁ Παῦλος · ἐπιστρέφω δή ἐπισκοπέω ὁ ἀδελφός ἐγώ κατά πᾶς πάλιν ἐν ὅς καταγγέλλω ὁ λόγος ὁ κύριος , πῶς ἔχω . Βαρνάβας δέ βούλομαι συμπαραλαμβάνω καί Ἰωάννης ὁ ἐπικαλέω Μᾶρκος · Παῦλος σός ἀξιόω ὁ ἀφίστημι ἀπ´ αὐτός ἀπό παμφυλεα , καί μή συνέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἔργον , μή συμπαρά λαμβάνω οὗτος . γίγνομαι οὖν παροξυσμός , ὥστε ἀποχωρίζω αὐτός ἀπ´ ἀλλήλων · ὁ τε θαρνάβαν σπαραλαβοειντα ὁ Μᾶρκος ἐκπλέω εἰς Κύπρος . Παῦλος δέ ἐπιλέγω Σίλας , ἐξέρχομαι παραδίδωμι τῆ χάρις ὁ κύριος ὑπό ὁ ἀδελφός . Διήργετο δέ ὁ Συρία καί ὁ Κιλικία , ἐπιστηρίζω ὁ ἐκκλησία . Ι . Ἰωάννης ὁ καλέω Μάρκος εἰμί συνοδοιπόρος αὐτός εἰς ὁ εὐαγγελικός δρόμος ἀπό Παλαιστίνη μέχρι ὁ Παμφυλία . εἶτα ὁ ἀπόστολος εὐτονέω χράομαι δρόμος , καί ἀκαμπής ὁ Ψυχή πρός ὁ ἀγών ὁπλίζω , Μάρκος ὡς ἄνθρωπος ναρκάω , καί μή εὐτονέω πρός ὁ δρόμος ὁ τοσοῦτος , καί πρός ὁ ἐν ἕκαστος πόλις ανακύπτω ἀγών καί κίνδυνος , ἀποτάσσω ὁ δρόμος ὁ ἀπόστολος , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Παλαιστίνη · οὖον Χριστός ἀρνέομαι , ἀλλά ὁ δρόμος ὁ πολύς ὁδʹ βαρύς παραιτέομαι . ἐπανέρχομαι πάλιν Παῦλος καί Βαρνάβας , καρπός1 εὐσέβεια γαμέω , καί εὐαγγελίζομαι ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἐκκλησία . ὁ ἔθνος οὖν πᾶς ἐπαινέω ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς ἐπί ὁ κατόρθωμα , ὁ Μάρκος λυπέω πλήσσω ὁ ψυχή , καί ἴσως ἐννοέω , λέγω , ὅτι εἰμί εἰμί κοινωνός ὁ πόνος , γίγνομαι εἄν ἄρτι καί κοινωνός ὁ ἐπανίημι , καί βουλεύω ὁ ἀπόστολος συνεξέρχομαι . εἰς ὁ κήρυγμα . ὁ ὀν Βαρνάβας μετανοέω αὐτός δέχομαι · ὁ Παῦλος φιλονεικέω καί λέγω · ὁ μή συνέρχομαι ἐγώ εἰς ὁ ἔργον κύριος οὖον δεῖ συμπαραλαμβάνω . ὁ ἐν στάσις δικαιοσύνη εἰμί , οὖον θυμός . ὁ Παῦλος ζητέω ὁ Δίκαιος , ὁ Μαρνάβας ὁ φιλάνθρωπον . Σονῆν τοίνυν ὁ Μάρκος ὁ Βαρναβᾶς σπουδάζω · καί τρέχω ὁ Παῦλος , ὁ ἐκκλησία παραγγέλλω μή ἄγω ὁ Μᾶρκος · οὐ ἵνα λυπέω , ἀλ ἵνα σπουδαῖος ποιέω . ὡς δέ ὁράω ὁ Παῦλος προλαμβάνω ὁ σπουδή ὁ Μᾶρκος , καί ἀπολογέομαι διά ὁ δύο , ἄφχεται αὐτός παραπείθω , καί φημί · « ἀσπάζομαι σύ Μάρκος ὁ ἀνεψιός Βαρνάβας , περί οὖον λαμβάνω ἐντολή · ἐάν ἔρχομαι , δέχομαι αὐτός . » - « γίγνομαι οὖν παροξυσμός . » π - « παροξυσμός , φημί γίγνομαι , » οὐ ἔχθρα , οὖον φιλονικία . τοσοῦτος δα ἰσχύω ὅς παροξυσμός , ὥστε ὠχριῶ αὐτός ἀο´