cogPG.PG125 457
ΑΡΟΤ ΝΙΙ . ΤΕΧΤΘΟΟΜΜΕΝΤΑΙΚΙΙϛ . ὁσίας ἀπονίαν · . Κύριον γὰρ , μηδὲ μέχρι στόματος ἔφασκε δεῖν τινα λέγειν , μηδὲ κατά τινα τιμὴν καὶ φιλοφροσύνην , μήτε τὸν βασιλεύοντα . Καὶ πολλοί γε αὐτῶν , περὶ τοῦ μὴ εἰπεῖν Καίσαρα κύριον χαλεπωτάτας αἰκίας ὑπέμειναν . Οἱ καὶ ἐδίδασκον , μὴ δεῖν παρὰ τὰς διατεταγμένας ἐν τῷ Μωϋσέως νόμω βυσίας ἀναφέρεσθαι τῷ Θεῷ · διόπερ ἐκώλυον τὰς ὕπὸ τῆς γερουσίας τοῦ λαοῦ παραδεδομένας δίδο αθαι περὶ τῆς σωτηρίας τοῦ βασιλέως . καὶ τοῦ Ῥω μαίων ἔθνους . Εἰκὸς οὖν ἐπὶ τούτοις ἀγανακτοῦντα τὸν Πιλάτον πρὸς Γαλιλαίους , κελεῦσαι [ παρ´ αὐταῖς ] αἷς ἐδόκουν κατὰ τὸν νόμον προσφέρειν θυσίαις αὐτοὺς ἀναιρεθῆναι , ὥστε « ἀναμιχθῆναι » ταῖς προσφερομέναις θυσίαις , « τὸ αἰμα » τῶν προσαγόντων · καθὰ καὶ ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ ἐμΒ φαίνεται , ὗτος ὁ Θευδᾶς πλάνος ἦν , καὶ ἀναπείσας πολλοὺς ἐπηγγείλατο τεμεῖν τὸν Ἰορδάνην καὶ δίοδον ποιῆσαι τῷ λαῷ · καὶ διαμαρτήσας ἀνῃρέθη , καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ πάντες . ΚΕΦΑΛ . Ζʹ . Περὶ χειροτονίας τῶν ἐπτὰ διακόνων ΚΕΙΜΜΕΝΟΝς Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις , πληθυνόντονν τῶν μαθητῶν , ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἐλληνιστῶν , πρὸς τοὺς Ἐβραίους , ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν . Προσκα . λεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν , εἶπον · Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμῖν καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , διακονεῖν τραπέζαις . Ἐπισκέψασθε οῦν , ἀδελφοί , ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτὰ πλήρεις Πνεύματος ἀγίου καὶ σοφίας , οὓς καταστήσωμεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης . Ἰμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ ὅιακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν . Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους · καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον ἄνδρα πλήρη πίσσειη - καὶ Πνεύματος ἀγίου . καὶ Φίλιππον , καὶ Πρόχορον , καὶ Νικάνορα , καὶ Τίμωνα , καὶ Παρμενᾶν , καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα , οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων , καὶ προσευξάμενοι , ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας . Καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ηὔξανε , καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν » Ἱερουσαλὴμ σφόδρα . Πολύς τε ὄχλος τῶν Ἰουδαίων ὑπήκουον τῇ πίστει . ΕΡΜΗΝΕΙΑ . Ἑλληνιστὰς οἶμαι καλεῖν τοὺς Ἑλληνιστὶ φθεγγομένους · οὗτοι γὰρ Ἐλληνιστὶ διελέγοντο , καίτοι Ἑβραῖοι ὄντες . Ὅρα δὲ , ὅτι « καθημερινὴ διακονία » ἦν παῖς χήραις ὑπηρετεῖν . Διακονίαν ἄμα καὶ τοὺς ποιοῦντας καὶ τοὺς πάσχοντας διὰ τούτου ἐπαίρων . Τοῦτο δὲ , οὐ κακίας ην , παρεωρᾶσθαι τὰς τοιαύτας χήρας , ἀλλὰ τῇ τοῦ πλήθους ἴσως ῥᾳθυμίᾳ . Διὰ τοῦτο προὔθηκεν αὐτὸ
Lemmas: ΟΡ Ι . Ο . ὅσιος ἀπονία · . κύριος γάρ , μηδέ μέχρι στόμα φάσκω δήω τις λέγω , μηδέ κατά τις τιμή καί φιλοφροσύνη , μήτε ὁ βασιλεύω . καί πολύς γε αὐτός , περί ὁ μή εἶπον Καῖσαρ κύριος χαλεπός αἰκία ὑπομένω . ὁ καί διδάσκω , μή δήω παρά ὁ διατάσσω ἐν ὁ Μωϋσῆς νόμος βύσιος ἀναφέρω ὁ Θεός · διόπερ κωλύω ὁ ὑπό ὁ γερουσία ὁ λαός παραδίδωμι Διδός ἀθής περί ὁ σωτηρία ὁ βασιλεύς . καί ὁ ῥῶ Μαίων ἔθνος . εἰκώς οὖν ἐπί οὗτος ἀγανακτέω ὁ Πιλᾶτος πρός Γαλιλαῖος , κελεύω [ παρ´ αὐτός ] ὅς δοκέω κατά ὁ νόμος προσφέρω θυσία αὐτός ἀναιρέω , ὥστε « ἀναμίσγω » ὁ προσφέρω θυσία , « ὁ αἷμα » ὁ προσάγω · καθά καί ἐν ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος Β φαίνω , ὗτος ὁ Θευδᾶς πλάνος εἰμί , καί ἀναπείθω πολύς ἐπαγγέλλω τέμνω ὁ Ἰορδάνης καί δίοδος ποιέω ὁ λαός · καί διαμαρτάνω ἀναιρέω , καί ὁ μετέ αὐτός πᾶς . ΚΕ . γῆ . περι χειροτονία ὁ ἑπτά διάκονος ΕΜ ἐν δέ ὁ ἡμέρα οὗτος , πληθύνω ὁ μαθητής , γίγνομαι γογγυσμός ὁ Ἑλληνιστής , πρός ὁ Ἑβραῖος , ὅτι παραθεωρέω ἐν ὁ διακονία ὁ καθημερινός ὁ χαίρω αὐτός . προσκα . λεσάμενοι δέ ὁ δώδεκα ὁ πλῆθος ὁ μαθητής , εἶπον · οὐ ἀρεστός εἰμί ἐγώ καταλείπω ὁ λόγος ὁ Θεός , διακονέω τράπεζα . ἐπισκέπτομαι χύτρειος , ἀδελφός , ἀνήρ ἐκ σύ μαρτυρέω ἑπτά πλήρης πνεῦμα ἅγιος καί σοφία , ὅς καθίστημι ἐπί ὁ χρεία οὗτος . Ἰμεῖς δέ ὁ προσευχή καί ὁ ὅιακονίᾳ ὁ λόγος προσκαρτερέω . καί ἀρέσκω ὁ λόγος ἐνώπιος πᾶς ὁ πλῆθος · καί ἐκλέγω Στέφανος ἀνήρ πλήρης πίσσος - καί πνεῦμα ἅγιος . καί Φίλιππος , καί Πρόχορος , καί Νικάνωρ , καί Τίμων , καί Παρμενᾶς , καί Νικόλαος προσήλυτος Ἀντιοχεύς , ὅς ἵστημι ἐνώπιος ὁ ἀπόστολος , καί προσεύχομαι , ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ . καί ὁ λόγος ὁ Θεός αὐξάνω , καί πληθύνω ὁ ἀριθμός ὁ μαθητής ἐν » Ἱεροσόλυμα σφόδρα . Πολύς τε ὄχλος ὁ Ἰουδαῖος ὑπακούω ὁ πίστις . ἑρμηνεία . Ἑλληνιστής οἴομαι καλέω ὁ Ἑλληνιστί φθέγγομαι · οὗτος γάρ ελληνιστί διαλέγω , καίτοι Ἑβραῖος εἰμί . Ὅρας δέ , ὅτι « καθημέριος διακονία » εἰμί παῖς χήρα ὑπηρετέω . διακονία ἄμη καί ὁ ποιέω καί ὁ πάσχω διά οὗτος ἐπαίρω . οὗτος δέ , οὖον κακία ἐάν , παροράω ὁ τοιοῦτος χήρα , ἀλλά ὁ ὁ πλῆθος ἴσως ῥᾳθυμία . Ζεύς οὗτος προτίθημι αὐτός