cogPG.PG125 580
λαλήσας μετέγνω πολλάκις · ὁ δὲ σιωπήσας οὐδέποτε . Καὶ ἐ μακάριος Δαβίδ · « Ὁργίζεσθε , καὶ μὴ ἁμαρτάνετε · » τοῦτ´ ἔστι , Μὴ ὁργιζόμενοι εὐθὺς , καὶ τὴν ἐκ τῆς ὀργῆς ἐπάγετε μανίαν . Σύμφωνα τούτοις καὶ τὰ παρόντα , τῆς [ τῇ ] τε περὶ τὸ λαλῆσαι αὐτὸ , καὶ τὸ περὶ τὸ ὀργισθῆναι · μάλιστα δὲ περὶ τῆς ὀργῆς , ἥτις ἀλογίστως προσενεχθείσα [ προεν . ] , τῆς τοῦ [ Θεοῦ ] δικαιοσύνης ἀποστερεῖ . Διὸ καὶ λέγει · « ὀργῇ δικαιοσύνην Θεοῦ οὐ κατεργάζεται . » « ὀργῇ γὰρ ἀνδρὸς δικαιοσύνην Θεοῦ οὐ κατεργάζεται . » Δικαιοσύνη ἐστὶν ἕξις ἐν τῇ ψυχῆ τῆς κατ´ ἀξίαν ἑκάστῳ ἀπονεμητική · ὀργὴ δὲ ἀπόλλυσι καὶ φρονίμους . Πῶς ἂν αὐτῇ διὰ τὴν ἄγαν ἐμπάθειαν πκοτοῦσα τὸν νοῦν , τὴν κεκριμένως ἀπονέμουσαν ἑκάστῳ τὸ κατ´ ἀξίαν συστήσειεν ; Ἀλλὰ γὰρ σκόπει , ὅτι οὐχ ἀπλῶς εἶπε [ περὶ ] τοῦ μὴ κατεργαζομένου τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην , ἀλλὰ [ περὶ ] τοῦ ἐπὶ τοῖς ὀλεθρίοις ἑαυτῷ ἀνδριζομένου . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ ἄνευ τῆς τοῦ ἄρθρου προσθήκης προσήνεγκε [ προήν ] τὸν λόγον · καὶ ὅτι τοῦτο βούλεται , δείκνυαι τὸ , « Μακάριος ἀνὴρ , ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεβῶν . » Ἡ γὰρ τοῦ ὑποτακτικοῦ ἄρθρου ἐπιφορὰ δείκνυσιν , ὅτι τὸ , ἀνὴρ , τῶν ἐπ´ ἄμφω τὴν ῥοπὴν ἀγαθῶν ἐχόντων καὶ κακῶν σημαίνειν βούλεται . Ἐπιστατέον δέ , καὶ ὅτι οὐκ Ἐργάζεται , εἶπε κατὰ τὸ ἀπλοῦν , ἀλλὰ μετὰ τῆς προθήκης τῆς προθέσεως , « Κατεργάζεται . » Τοῦτ´ ἔστιν , Οὐχ ὁλοτελῶς ἀποστερεῖται τοῦ δέοντος . Ἔστι γὰρ ἐν ὀργῇ θεωρῆσαί τινα λυσιτέλειαν , καθ´ ὅσον οὐδὲ ἐν ἄλλῃ ψυχικῇ κινήσει τοῦ ἐπαινετοῦ ἀ μοιρήσει τὸ ὁπωσοῦν ἀπόβλητον , ἀλλά τι καὶ Χριστὸν [ χρηστὸν ] ἔστιν εὑρεῖν « Διὸ ἀποθέμενοι πᾶσαν ῥυπαρίαν καὶ περισσείαν κακίας , ἐν πραΰτητι καρδίας δέξασθε τὸν μὲν ἔμφυ.τον Λόγον τὸν δυνάμενον σῶσαι τὰς ψυχὰς ὑμῶν » Τῷ , « ῥυπαρίαν , » προστίθησι καὶ τὸ , « Περισσεία [ ʹαν ] κακίας ; » τοῦτο παραστῆσαι βουλόμενος , τὸ , καὶ εἴ τινι πολλάκις περιέπεσέ τις ῥυπαρίᾳ , ταχέως αὐτῆς ὑπεξίστασθαι , ἀλλὰ μὴ τῇ κατ´ αὐτὴν ἐπιμονῇ διὰ ἐῆς συνηθείας βεβαιότερον [ τὸ κακὸν ] ἀπεργάζεσθαι · πεφυκότων τῶν συνεχέστερον ἡμῖν καὶ περιττότερον ἐπιτελουμένων , εἰς φύσιν ἀποκαθιστᾷν τὸ τελούμενον , ἤτοι φύσεως ἕξιν αὐτῷ περιποιεῖν . « Ἐν πραθτητι » δὲ εἶπε διὰ τὸν διδασκαλικὸν λόγον , ὃς οὐκ ἐν θορύβῳ καὶ ταραχῇ τὴν ὑποδοχὴν ποιεῖται . « Ἔμφυτον δὲ λόγον » καλεῖ τὸν , καθ´ ὃν λογιΚκοὶ γεγόναμεν , διακριτικοὶ τοῦ βελτίονος καὶ τοῦ χείρονος . « γίνεσθε δὲ ποιηταὶ νόμου , καὶ μὴ ἀκροαταὶ μόνον , παραλογιζόμενοι ἐαυτούς . Ὅτι εἴ τις
Lemmas: λαλέω μεταγιγνώσκω πολλάκις · ὁ δέ σιωπάω οὐδέποτε . καί εἰ μακάριος Δαβίδ · « ὀργίζω , καί μή ἁμαρτάνω · » τοῦτος εἰμί , μή ὁργίζω εὐθύς , καί ὁ ἐκ ὁ ὀργή ἐπάγω μανία . Σύμφωνος οὗτος καί ὁ πάρειμι , ὁ [ ὁ ] τε περί ὁ λαλέω αὐτός , καί ὁ περί ὁ ὀργίζω · μάλιστα δέ περί ὁ ὀργή , ὅστις ἀλογίστως προσφέρω [ προΐημι . ] , ὁ ὁ [ Θεός ] δικαιοσύνη ἀποστερέω . Διὸ καί λέγω · « ὀργή δικαιοσύνη Θεός οὖον κατεργάζομαι . » « ὀργή γάρ ἀνήρ δικαιοσύνη Θεός οὖον κατεργάζομαι . » Δικαιοσύνη εἰμί ἕξις ἐν ὁ Ψυχή ὁ κατ´ ἄξιος ἕκαστος ἀπονεμητικός · ὀργή δέ ἀπόλλυμι καί φρόνιμος . Πῶς εἄν αὐτός διά ὁ ἄγαν ἐμπάθεια προσέχω ὁ νόος , ὁ κεκριμένως ἀπονέμω ἕκαστος ὁ κατ´ ἄξιος συνίστημι ; ἀλλά γάρ σκοπέω , ὅτι οὐ ἀπλόος εἶπον [ περί ] ὁ μή κατεργάζομαι ὁ ὁ θεός δικαιοσύνη , ἀλλά [ περί ] ὁ ἐπί ὁ ὀλέθριος ἑαυτοῦ ἀνδρίζω . Ζεύς γάρ οὗτος καί ἄνευ ὁ ὁ ἄρθρον προσθήκη προσφέρω [ προήν ] ὁ λόγος · καί ὅτι οὗτος βούλομαι , δείκνυμι ὁ , « Μακάριος ἀνήρ , ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεβής . » ὁ γάρ ὁ ὑποτακτικός ἄρθρον ἐπιφορά δείκνυμι , ὅτι ὁ , ἀνήρ , ὁ ἐπι ἄμφω ὁ ῥοπή ἀγαθός ἔχω καί κακός σημαίνω βούλομαι . ἐπιστατέον δέ , καί ὅτι οὐ ἐργάζομαι , εἶπον κατά ὁ ἀπολόω , ἀλλά μετά ὁ προθήκη ὁ πρόθεσις , « κατεργάζομαι . » Τοῦτ´ εἰμί , οὐχ ὁλοτελῶς ἀποστερέω ὁ δήω . εἰμί γάρ ἐν ὀργή θεωρέω τις λυσιτέλεια , καθ´ ὅσος οὐδέ ἐν ἄλλος ψυχικός κινέω ὁ ἐπαινετός ὅς μοιρώ ὁ ὁπωσοῦν ἀπόβλητος , ἀλλά τίς καί Χριστός [ χρηστός ] εἰμί εὑρίσκω « Διὸ ἀποτίθημι πᾶς ῥυπαρία καί περισσεία κακία , ἐν πραότης Καρδία δέχομαι ὁ μέν ἔμφυτος Λόγος ὁ δύναμαι σῴζω ὁ ψυχή σύ » ὁ , « ῥυπαρία , » προστίθημι καί ὁ , « περισσεία [ ʹαν ] κακία ; » οὗτος παρίστημι βούλομαι , ὁ , καί εἰμί τις πολλάκις περιπίπτω τις ῥυπαρία , ταχέως αὐτός ὑπεξίσταμαι , ἀλλά μή ὁ κατ´ αὐτός ἐπιμονή διά ἑός συνήθεια βέβαιος [ ὁ κακός ] ἀπεργάζομαι · φύζω ὁ συνεχής ἐγώ καί περισσός ἐπιτελέω , εἰς φύσις ἀποκαθιστάω ὁ τελέω , ἤτοι φύσις ἕξις αὐτός περιποιέω . « ἐν πράσσω » δέ εἶπον διά ὁ διδασκαλικός λόγος , ὅς οὐ ἐν θόρυβος καί ταραχή ὁ ὑποδοχή ποιέω . « ἔμφυτος δέ λόγος » καλέω ὁ , καθ´ ὅς λογιΚκοὶ γίγνομαι , διακριτικός ὁ ἀγαθός καί ὁ χείρων . « γίγνομαι δέ ποιητής νόμος , καί μή ἀκροατής μόνος , παραλογίζομαι ἑαυτοῦ . ὅτι2 εἰμί τις