cogPG.PG125 506
τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν . Ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ , οὖτος οὐρανοῦ καὶ γῆς ὑπάρχων Κύριος , οὐκ ἐν χειρο . ποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ , οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπεύεται , προσδεόμενός τινος , αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν κατὰ πάντα · ἐποίησέ τε ἐξ ἐνὸς αἵματος πᾶν γένος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς , ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν , ζητεῖν τὸν Θεὸν , εἰ ἄραγε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν · καίτοι γε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν πάρχοντα . Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν , καὶ κινούμεθα , καὶ ἐσμέν · ὡς καὶ τιες των καθ´ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι ´ Τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν . Γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ , οὐκ . ὀφείλομεν νομίζειν χρυσίῳ , ἢ ἀργυρίῳ , ἢ λίθῳ , χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήτεως ἀνθρώπου τὸ Θεῖον εἶναι ὅμοιον . Τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεὸς , τὰ νῦν παραγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πᾶσι πανταχοῦ μετανοεῖν . Καθότι ἔστησεν ἡμέραν , ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ , ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε , πίστιν παρασχών πᾶσιν , ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν , οἱ μὲν ἐχλεύαζον , οἱ δὲ εἶπον · Ἀκουσόμεθά σου περὶ τούποιὶ καὶ πάλιν . Καὶ οὕτως ὀ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐῶν . Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ , ἐπίστευσαν , ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης , καὶ γυνὴ ὀνόματι αάμαρις , καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς . ΕΡΜΗΝΕΙΑ . ΟΟΜΜΕΝΤΑΝΙΟὥ . ἤγαγον αὐτὸν , φησὶν , ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον , οὐχ ὥστε μαθεῖν , ἀλλ´ ὥστε κολάσασθαι , ἔνθα αἱ φονικαὶ δίκαι . Ἄρειος δὲ Πάγος ἐλέγετο ὁ τόπος , ἀπειδὴ ὁ Ἄρης , ὥς φασι , τῆς μοιχίας ἑκεῖσε δίκας ἔδωκε . Πάγος δὲ ὁ ὑψηλὸς τόπος · ἐν γὰρ ὄχθῳ τινὶ ἐν ἐκεῖνο τὸ δικαστήριον ·· ὅθεν καὶ Πάγαρχοι καλοῦνται παρά τισιν , οἱ τῶν τόπων ἢ κωμῶν τινων ἄρχοντες . « εὗρον καὶ βωμόν . » Δύο αἰτίας εἶναι λέγουσι . τὸ [ τοῦ ] [ ὲπι γεῖ γράφθαι Ἀθήνησι τῷ βωμῷ « Ἐγνώστῳ Θεῷ » Οἱ μὲν γάρ φασιν , ὡς Αλιππίδην ἔπεμψαν Ἀθηναῖοι πρὸς Λακεδαιμονίους περὶ συμμαχίας , ἡμκα Πέρσαι ἐπεστράτευσαν τῇ Ἐλλάδι , ᾧ κατὰ τὸ Παρθένιον ὄρος Πανὸς φάσμα ἐντυχὸν , ᾐτιᾶτο μὲν Ἀθηναίους ἀμελοῦντας αὐτοῦ , ἄλλους θεοὺς θεραπεύοντας , καὶ βοηθεῖν ἐπηγγέλλετο . Νικήσαντες οὗν , ἐκείνῳ ναὸν ἀνέστησαν καὶ βωμὸν ᾠκοδόμησαν . Καὶ ὡς φυλαττόμενοι , μὴ τὸ αὐτὸ δὴ καὶ ἄλλοτε πάθοιεν , παρέντες τινὰ θεὸν ἄγνωστον αὐτοῖς , ἀνέστησαν τὸν βωμὸν ἐκεῖνον , ἐπιγράφοντες · « Ἀγνώστῳ Θεῷ · » τοῦτο λέγοντε , ὅτι Καὶ εἴ τις ἔτερος ἠγνοεῖτο παρ´ ἡμῶν , εἰς τιμὴν ἐκείνου οὗτος δὴ παρ´ ἡμῶν ἐγήγερται , ὡς ἂν ἵλεως ἡμῖν εἴη , εἴπερ ἀγνοούμενος μὴ θεραπεύτται . Ἄλλοι δέ φασιν , ὅτι λιμὸς κατέσκηψέ ποτε Ἀθήνῃσι , καὶ εἰς τοσοῦτον αὐτοὺς ἐξέκαυσεν , ὡλς μηδὲ τῶν λεπτοτάτων σινδόνων ἀνέχεσθαι . Τοὺς νομιζομένους οὖν αὐτοῖς θεοὺς θεραπεύοντες , οὐδὲν ἀπώναντο . Ἐννοήσαντες οὖν , ὅτι ἴσως ἐστὶν ὁ θεὸς ,
Lemmas: οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ . ὁ θεός ὁ ποιέω ὁ κόσμος καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός , οὗτος οὐρανός καί γῆ ὑπάρχω Κύριος , οὐ ἐν χειρο . ποιητός ναός κατοικέω , οὐδέ ὑπό χείρ ἄνθρωπος θεραπεύω , προσδέω τις , αὐτός δίδωμι πᾶς ζωή καί πνοή κατά πᾶς · ποιέω τε ἐκ εἷς αἷμα πᾶς γένος ἄνθρωπος κατοικέω ἐπί πᾶς ὁ πρόσωπον ὁ γῆ , ὁρίζω προστάσσω καιρός καί ὁ ὁροθεσία ὁ κατοίκιος αὐτός , ζητέω ὁ θεός , εἰμί ἄρα ψηλαφάω αὐτός καί εὑρίσκω · καίτοι γε οὖον μακράν ἀπό εἷς ἕκαστος ἐγώ παρχοειντα . ἐν αὐτός γάρ ζῶ , καί κινέω , καί εἰμί · ὡς καί τίω ὁ καθ´ σύ ποιητής εἴρω ´ ὁ γάρ καί γένος εἰμί . Γένος οὖν ὑπάρχω ὁ Θεός , οὐ . ὀφείλω νομίζω χρυσίον , ἢ ἀργύριον , ἢ λίθος , χάραγμα τέχνη καί ἐνθυμήτεως ἄνθρωπος ὁ θεῖον εἰμί ὅμοιος . ὁ μέν οὖν χρόνος ὁ ἄγνοια ὑπέρ-εἶδον ὁ θεός , ὁ νῦν παραγγέλλω ὁ ἄνθρωπος πᾶς πανταχοῦ μετανοέω . καθότι ἵστημι ἡμέρα , ἐν ὅς μέλλω κρίνω ὁ οἰκέω ἐν δικαιοσύνη , ἐν ἀνήρ ὅς ὁρίζω , πίστις παρέχω πᾶς , ἀνίστημι αὐτός ἐκ νεκρός . ἀκούω δέ ἀνάστασις νεκρός , ὁ μέν χλευάζω , ὁ δέ εἶπον · ἀκούω σύ περί τούπος καί πάλιν . καί οὕτως ὁ Παῦλος ἐξέρχομαι ἐκ μέσος αὔως . Τινές δέ ἀνήρ κολλάω αὐτός , πιστεύω , ἐν ὅς καί Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης , καί γυνή ὄνομα αάμαρις , καί ἕτερος σύν αὐτός . ἑρμηνεία . Ο . ἄγω αὐτός , φημί , ἐπί ὁ Ἄρειος πάγος , οὐ ὥστε μανθάνω , ἀλ ὥστε κολάζω , ἔνθα ὁ φονικός δίκη . Ἄρειος δέ Πάγος λέγω ὁ τόπος , ἐπειδὴ ὁ Ἄρης , ὅς φημί , ὁ μοιχία ἐκεῖσε δίκη δίδωμι . Πάγος δέ ὁ ὑψηλός τόπος · ἐν γάρ ὄχθος τις ἐν ἐκεῖνος ὁ δικαστήριον ·· ὅθεν καί πάγαρχος καλέω παρά τις , ὁ ὁ τόπος ἢ κώμη τίνω ἄρχω . « εὑρίσκω καί βωμός . » δύο αἴτιος εἰμί λέγω . ὁ [ ὁ ] [ ἐπί γίγνομαι γράφω Ἀθήνησι ὁ βωμός « γνωστός Θεός » ὁ μέν γάρ φημί , ὡς Αλιππίδην πέμπω Ἀθηναῖος πρός Λακεδαιμόνιος περί συμμαχία , ἡμκα Πέρσης ἐπιστρατεύω ὁ Ἐλλάς , ὅς κατά ὁ Παρθένιος ὄρος πανός φάσμα ἐντυγχάνω , αἰτιάομαι μέν Ἀθηναῖος ἀμελέω αὐτός , ἄλλος θεός θεραπεύω , καί βοηθέω ἐπαγγέλλω . νικάω ἐν , ἐκεῖνος ναός ἀνίστημι καί βωμός οἰκοδομέω . καί ὡς φυλάσσω , μή ὁ αὐτός δή καί ἄλλοτε πάσχω , παρίημι τις θεός ἄγνωστος αὐτός , ἀνίστημι ὁ βωμός ἐκεῖνος , ἐπιγράφω · « Ἄγνωστος Θεός · » οὗτος λέγω , ὅτι καί εἰμί τις ἕτερος ἀγνοέω παρ´ ἐγώ , εἰς τιμή ἐκεῖνος οὗτος δή παρ´ ἐγώ ἐγείρω , ὡς εἄν ἵλαος ἐγώ εἰμί , εἴπερ ἀγνοέω μή θεραπεύω . ἄλλος δέ φημί , ὅτι λιμός κατασκήπτω ποτός Ἀθῆναι , καί εἰς τοσοῦτος αὐτός ἐκκαίω , ὡλς μηδέ ὁ λεπτός σινδών ἀνέχω . ὁ νομίζω οὖν αὐτός θεός θεραπεύω , οὐδείς ἀπονίναμαι . ἐννοέω οὖν , ὅτι ἴσως εἰμί ὁ θεός ,