cogPG.PG125 605
Ἐλπὶς οὖν ζῶσα τὸ διδόμένον , κληρονομία ἄφθαρτος , οὐκ ἐν γῇ , ὡς τοῖς πατράσιν , ἀποκειμένη , ἀλλ´ ἐν οὐρανοῖς , ἀφ´ οὗ καὶ τὸ ὅιαιωνίζον κέκτηται · ὅ καὶ μεῖζον τῆς ἐν γῇ κληρονομίας . Καὶ πρός γε τούτοις συντήρησις καὶ φρουρὰ τῶν πιστευόντων . Ἐπεὶ καὶ τοῦτο προσηύξατο ὁ Κύριος , εἰπών · « Τήρησον αὐτοὺς , Πάτερ ἅγιε . » Ἀλλὰ καὶ « ἐν δυνάμει . » Καὶ τίς ἡ δύναμις ; Τὸ μέχρι τῆς τοῦ Κυρίου ἀπο καλύψεως . Εἰ γὰρ μὴ δυνατὴ ἡ φρουρὰ , οὐκ ἂν μέχρι παρετείνετο τούτου . Ἐπεὶ οὖν τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα τὰ διδόμενα , οὐδὲν ἀπεικὸς καὶ ἀγαλλίαμα ἐπακολουθεῖν τοῖς λαβάνοοαιν « Τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς εἰς ἡμᾶς , τοὺς ἐν δυνάμει Θεοῦ φρουρουμένους διὰ πίστεως , εἰς σωτηρίαν ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ » Εἰ « ὲν οὐρανοῖς » ἡ κληρονομία , μυθώδης ἡ χιλιετὴς ἐν γῇ ἀποκατάστασις . « Ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε , ὀλίγον ἄρτι , εἰ δέον ἐστὶ , λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς · ἵνα τὸ δοκίμιον τῆς πίστεως ὑμῶν πολὺ τιμιώτερον χρυσίου , τοῦ ἀπολλυμένου , διὰ πυρὸς δὲ δοκιμαζομένου , εὐρεθῇ . » Τὸ ἑξῆς οὕτως · Λυπηθέντες ἄρτι , εἰ δέον ἐστὶ , τοῦτ´ ἔστιν , εἰ καὶ τοῦτο δεῖ(οὔτε γὰρ πάν τες οἱ ἅγιοι θλίβονται , « ἐν ἐσχάτῳ καιρῷ » ἀγαλλιάσεσθε · τὸ γὰρ , « Ἀγαλλιᾶσθε , » ἀντὶ μέλλοντο · εἴληπται , ἢ καὶ κατὰ τὸ ἐνεστὸς , ὡς καὶ κάτε ὑπεμνημάτισται . Ἐπειδὴ δὲ ἡ τοῦ Διδασκάλου ἐπανγελία , οὐχὶ χαρὰν , ἀλλὰ λύπην εἰσηγεῖται ἐν τῷ κόσμω , φάσκουσα , ὅτι « Θλῖψιν ἕξετε , » προστίθησι τῷ ἀγαλλιάματι τὸ , « ὀλίγον · » καὶ ἐπειδὴ τοῦτο λυπηρὸν , προστίθησι τὸ , « Ἅρτι , » σύμφωνα λέγων τῷ ἑαυτοῦ καθηγεμόνι . Κἀκεῖνος γάρ φησιν · « Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε , ἀλλ´ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαράν γενήσεται . » Ἦ οὖν τὸ , « Ἅρτι , » διὰ τὸ ἀγαλλίαμα ποοσατέθη , ὡς τοῦ μέλλοντος διαδέχεσθαι ἀναλλιὲ ματος , οὐκ[ἐπ´ ὁλίγον ὄντος , ἀλλ´ ἐπὶ μακρόν τε καὶ ἄπειρον · ἢ τὸ , « ὀλίγον , » πρὸς τὸ ἐπιφερόμενον λυπηρὸν λογιστέον · ἵνα ᾗ οὕτως · « Εἰ δέον ἄρτι ἐστὶν ὀλίγον » λυπηθῆναι « ἐν τοῖς ποικίλοις πειρασμοῖς . » Ἀλλ´ ἐπειδὴ τὸ τῶν πειρασμῶν θόρυβον ἐνεποίει , διὰ τοῦτο ἐπήγαγε τὴν τῶν πειρασικῶν αἰτίαν , ὅτι διὰ τούτων « τὸ δοκίμιον ὑμῶν , » φανερώτερον γόνεται καὶ « τιριώτερον χρυσίου , ἐπεὶ καὶ αὐτὸ δοκιμαζόμενον πυρὶ , μᾶλλον ἀνθρώποις σπουδάζεται · προστίθησι . δὲ καὶ τὸ , « Εἰ δέον . » διδάσκων , ὡς οὕτε πᾶς πιστὸς πειράζεται διὰ θλίύεων , οὕτε πᾶς ἀμαρτωλός . Ἀλλ´ οὐδὲ εὐθυνεῖται ! εὐθύν . ] τούτων ἑκάτερος εἰς ἀεί · ἀλλ´ οἱ μέν θλθ βόμενοι δίκαιοι , εἰς πρρσθήκην στεφάνων πάσνουσον . οἱ δὲ ἀμαρτωλοὶ , ἵνα τῶν ἀμαρτιῶν δίκην ἐκτίσωσιν . Οὐ πάντες δὲ δίκαιοι θλίβονται · ἵνα μὴ τὴν κακίαν ἐπαινετὴν νομίσας , μισήσης τὴν αρετήν . κρὐδὲ πάντες οἱ ἁμαρτωλοὶ θλίβονται · ἵνα μὴ ἡ ἀνάστασις ἀπιστηθῇ , ὡς πάντων ἐνταῦθα τὰ ἑαυτὸν ἀπολαμβανόντων .
Lemmas: Ἐλπὶς οὖν ζῶ ὁ δίδωμι , κληρονομία ἄφθαρτος , οὐ ἐν γῆ , ὡς ὁ πατήρ , ἀπόκειμαι , ἀλ ἐν οὐρανός , ἀφή ὅς καί ὁ οιαιωνιζω κτάομαι · ὅς καί μείζων ὁ ἐν γῆ κληρονομία . καί πρός γε οὗτος συντήρησις καί φρουρά ὁ πιστεύω . ἐπεί καί οὗτος προσεύχομαι ὁ Κύριος , εἶπον · « τηρέω αὐτός , πατήρ ἅγιος . » ἀλλά καί « ἐν δύναμις . » καί τίς ὁ δύναμις ; ὁ μέχρι ὁ ὁ κύριος ἀπος κάλυψις . εἰμί γάρ μή δυνατός ὁ φρουρά , οὐ εἄν μέχρι παρατείνω οὗτος . ἐπεί οὖν τοσοῦτος καί τοιοῦτος ὁ δίδωμι , οὐδείς ἀπεοικώς καί ἀγαλλίαμα ἐπακολουθέω ὁ λαβανοοα « τηρέω ἐν οὐρανός εἰς ἐγώ , ὁ ἐν δύναμις Θεός φρουρέω διά πίστις , εἰς σωτηρία ἑτοῖμος ἀποκαλύπτω ἐν καιρός ἔσχατος » εἰμί « εἰμί οὐρανός » ὁ κληρονομία , μυθώδης ὁ χιλιετής ἐν γῆ ἀποκατάστασις . « ἐν ὅς ἀγαλλιάω , ὀλίγος ἄρτι , εἰμί δήω εἰμί , λυπέω ἐν ποικίλος πειρασμός · ἵνα ὁ δοκίμιον ὁ πίστις σύ πολύς τίμιος χρυσίον , ὁ ἀπόλλυμι , διά πυρός δέ δοκιμάζω , εὑρίσκω . » ὁ ἑξῆς οὕτως · λυπέω ἄρτι , εἰμί δήω εἰμί , τοῦτος εἰμί , εἰμί καί οὗτος εὕδω γάρ πᾶς αἱρέω ὁ ἅγιος θλίβω , « ἐν ἔσχατος καιρός » ἀγαλλιάω · ὁ γάρ , « ἀγαλλιάω , » ἀντί μέλλω · λαμβάνω , ἢ καί κατά ὁ ἐνίστημι , ὡς καί Κάτε ὑπομνηματίζω . ἐπεί δέ ὁ ὁ Διδασκάλου ἐπανγελία , οὐ χαρά , ἀλλά λύπη εἰσηγέομαι ἐν ὁ κόσμος , φάσκω , ὅτι « θλῖψις ἔχω , » προστίθημι ὁ ἀγαλλίαμα ὁ , « ὀλίγος · » καί ἐπεί οὗτος λυπηρός , προστίθημι ὁ , « ἄρτι , » σύμφωνος λέγω ὁ ἑαυτοῦ καθηγεμών . ἐκεῖνος γάρ φημί · « ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω , ἀλ ὁ λύπη σύ εἰς χαρά γίγνομαι . » ἦς οὖν ὁ , « ἄρτι , » διά ὁ ἀγαλλίαμα ποιέω , ὡς ὁ μέλλω διαδέχομαι ἀναλλιὲ μα , οὐκ[ἐπ´ ὀλίγος εἰμί , ἀλ ἐπί μακρός τε καί ἤπειρος · ἢ ὁ , « ὀλίγος , » πρός ὁ ἐπιφέρω λυπηρός λογίζομαι · ἵνα ὅς οὕτως · « εἰμί δήω ἄρτι εἰμί ὀλίγος » λυπέω « ἐν ὁ ποικίλος πειρασμός . » Ἀλ ἐπεί ὁ ὁ πειρασμός θόρυβος ἐμποιέω , διά οὗτος ἐπάγω ὁ ὁ πειρασικως αἴτιος , ὅτι διά οὗτος « ὁ δοκίμιον σύ , » φανερός γίγνομαι καί « τίριος χρυσίον , ἐπεί καί αὐτός δοκιμάζω πῦρ , μᾶλλον ἄνθρωπος σπουδάζω · προστίθημι . δέ καί ὁ , « εἰμί δήω . » διδάσκω , ὡς ἵημι πᾶς πιστός πειράζω διά θλιυιος , ἵημι πᾶς ἁμαρτωλός . Ἀλ οὐδέ εὐθύνω ! εὐθύς . ] οὗτος ἑκάτερος εἰς ἀεί · ἀλ ὁ μέν θλθ βοάω Δίκαιος , εἰς πράσσω στέφανος πασνουω . ὁ δέ ἁμαρτωλός , ἵνα ὁ ἁμαρτία δίκη ἐκτίνω . οὖον πᾶς δέ Δίκαιος θλίβω · ἵνα μή ὁ κακία ἐπαινετός νομίζω , μισέω ὁ ἀρετή . κρὐδὲ πᾶς ὁ ἁμαρτωλός θλίβω · ἵνα μή ὁ ἀνάστασις ἀπιστέω , ὡς πᾶς ἐνταῦθα ὁ ἑαυτοῦ ἀπολαμβάνω .