cogPG.PG125 197
ἄτις ὁ πρῶτος , ὕστερος γέγονεν ὀλιγοψυχήσας , καὶ μὴ ἀντιστὰς πρὸς τὴν τῆς βρώσεως ἐπιθυμίαν . ἴστε γὰρ ὅτι καὶ μετέπειτα θέλων κληρονομῆσαι τὴν εὐλογίαν , ἀπεδοκιμάσθη . Ἀπεδοκιμάσθη παρὰ τοῦ πατρὸς εἰπόντος πρὸς αὐτόν · Εἰ κύριον αὐτὸν ἐποίησά σου , σοὶ δὲ τί ποιήσω , τέκνον ; Τινὲς δὲ , ἀπεδοκιμάσθη παρὰ τοῦ Θεοῦ , εἷπον . Τὸ μὲν οὖν πρῶτον , παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀπεδοκιμάσθη . Ὁ γὰρ Θεὸς αἴτιος τοῦ , τὸν Ἰσαὰκ ἀπατηέντα εὐλογῆσαι τὸν Ἰακῶβ . Τὸ δὲ μετὰ ταῦτα τὴν εὐλογίαν ζητοῦντα ἀποδοκιμασθῆναι , παρὰ τοῦ πατρὸς νοητέον , ἢ καὶ τότε παρ´ ἀμφοτέρων · δῆλον γὰρ ὅτι καὶ ὁ πατὴρ κατὰ Θεὸν ἀπεδοκίμασεν αὐτόν . δακούων ἐκζητήσας αὐτήν . Ἄρα μὴ ἐκβάλλει τὴν μετάνοιαν ἐνταῦθα Παῦλος ; Μὴ γένοιτο . Πῶς οὖν ιοῃσιν , ὅτι μετανοίας τόπον οὐχ εὖρε , καίτοι μετα δακρύων ἐκζητήσας αὐτήν ; Πρῶτον μὲν οὖν τοῦτο δέξαι , ὅτι , αὐτὴν , οὐ τὴν μετάνοιαν δεῖ νοεῖν , ἀλλὰ τὴν εὐλογίαν · διὰ μέσου δὲ τὸ , Μετανοίας γὰρ τόπον οὐχ εὖρεν . Ἔπειτα καὶ τὴν μετάνοιαν ἐξήτησε μὲν , οὐχ ὡς δεῖ δέ . Πῶς γαρ μετανοίας τὸ λέγειν · Ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τού πατρός μου , καὶ ἀποκτενῶ τὸν ἀδελφόν μου ; Ὥστε διὰ τοῦτο οὐχ εὗρε τὴν μετάνοιαν , ἐπειδὴ μὴ ὡς ἐχρῆν , αὐτὴν ἐζήτησεν . Εἰ γὰρ καὶ δάκρυα εἶχεν , ὅμως οὐ μετανοίας τὰ δάκρυα , ἀλλὰ φθόνου καὶ πικρίας , μὴ ἀνεχομένου μηδὲ στέργοντος τὴν παρευδοκίμησιν . Ὥσπερ οὐδὲ ἡ λύπη τοῦ καθὰ ἦν μετανοίας , ἀλλὰ φθόνου , καὶ ἐδήλωσεν ὁ φόνος . Ἦ οὖν τοῦτο ἔστιν ὃ ἔφην , ἢ ὅτι σοφώτατα Παῦλος , τοὺς μὲν μήπω πεσόντας φοβεῖ λέγων , ὅτι ἐπὶ τοῖς μεγάλοις ἁμαρτήμασι τόπος μετανοίας οὐκ ἔστιν · οἰκονομικῶς τοῦτο ποιῶν , ὡς ἂν τῷ φόβῳ συντηρήσῃ αὐτοὺς , ὥστε μὴ πεσεῖν . Ὅταν δὲ ἴδῃ τινὰς πεσόντας , πάλιν ἀνακαλεῖται , ἵνα μὴ ἀπογνῶσιν · ὥσπερ πρὸς Γαλάτας · Τεκνία μου . φησίν , οἵς πάλινώδίνω , ἄχρις οὖ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Οὐ τοίουν ἐκβάλλει ἐνταῦθα ὁ Παῦλος μετάνοιαν , ἀλλ ἀσφαλίζεται τοὺς ἐξ Ἑβραίων πιστοὺς , πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν Οὐ γὰρ προσεληλόθατε ὑηλαφωμένῳ δρει καὶ κεκαυμένῳ πυρὶ , καὶ γνόφῳ , καὶ σκότῳ : καὶ θυέλλῃ , καὶ σάλπιγγος ἤχῳ . Δείκνυσιν ὅτι μειζόνων εἰσὶν ὑπεύθυνοι , ἐὰν μὴ ὑπομένωσιν , ἀλλὰ ἀπιστῶσι
Lemmas: Ἄτις ὁ πρῶτος , ὕστερος γίγνομαι ὀλιγοψυχέω , καί μή ἀνθίστημι πρός ὁ ὁ βρῶσις ἐπιθυμία . οἶδα γάρ ὅτι καί μετέπειτα ἐθέλω κληρονομέω ὁ εὐλογία , ἀποδοκιμάζω . ἀποδοκιμάζω παρά ὁ πατήρ εἶπον πρός αὐτός · εἰμί κύριος αὐτός ποιέω σύ , σύ δέ τίς ποιέω , τέκνον ; Τινές δέ , ἀποδοκιμάζω παρά ὁ Θεός , ἕπω . ὁ μέν οὖν πρῶτος , παρά ὁ Θεός ἀποδοκιμάζω . ὁ γάρ θεός αἴτιος ὁ , ὁ Ἰσαάκ ἀπατάω εὐλογέω ὁ Ἰακώβ . ὁ δέ μετά οὗτος ὁ εὐλογία ζητέω ἀποδοκιμάζω , παρά ὁ πατήρ νοητέον , ἢ καί τότε παρ´ ἀμφότερος · δῆλος γάρ ὅτι καί ὁ πατήρ κατά θεός ἀποδοκιμάζω αὐτός . δάκος ἐκζητέω αὐτός . ἄρας μή ἐκβάλλω ὁ μετάνοια ἐνταῦθα Παῦλος ; μή γίγνομαι . Πῶς οὖν ἰόω , ὅτι μετάνοια τόπος οὐ εὖρος , καίτοι μετά δάκρυ ἐκζητέω αὐτός ; Πρῶτος μέν οὖν οὗτος δέχομαι , ὅτι , αὐτός , οὖον ὁ μετάνοια δεῖ νοέω , ἀλλά ὁ εὐλογία · διά μέσος δέ ὁ , μετάνοια γάρ τόπος οὐ εὑρίσκω . ἔπειτα καί ὁ μετάνοια ἐξαιτέω μέν , οὐ ὡς δεῖ δέ . Πῶς γαρ μετάνοια ὁ λέγω · ἐγγίζω ὁ ἡμέρα ὁ πένθος ὅς πατήρ ἐγώ , καί ἀποκτείνω ὁ ἀδελφός ἐγώ ; ὥστε διά οὗτος οὐ εὑρίσκω ὁ μετάνοια , ἐπεί μή ὡς χρή , αὐτός ζητέω . εἰμί γάρ καί δάκρυ ἔχω , ὅμως οὖον μετάνοια ὁ δάκρυ , ἀλλά φθόνος καί πικρία , μή ἀνέχω μηδέ στέργω ὁ παρευδοκίμησις . ὥσπερ οὐδέ ὁ λύπη ὁ καθά εἰμί μετάνοια , ἀλλά φθόνος , καί δηλόω ὁ φόνος . ἦς οὖν οὗτος εἰμί ὅς φημί , ἢ ὅτι σοφός Παῦλος , ὁ μέν μήπω πίπτω φοβέω λέγω , ὅτι ἐπί ὁ μέγας ἁμάρτημα τόπος μετάνοια οὐ εἰμί · οἰκονομικός οὗτος ποιέω , ὡς εἄν ὁ φόβος συντήρηση αὐτός , ὥστε μή πίπτω . ὅταν δέ ὁράω τις πίπτω , πάλιν ἀνακαλέω , ἵνα μή ἀπογιγνώσκω · ὥσπερ πρός Γαλάτης · τεκνίον ἐγώ . φημί , οἶς πάλινος , ἄχρι οὖον μορφόω Χριστός ἐν σύ . οὖον τοῖος ἐκβάλλω ἐνταῦθα ὁ Παῦλος μετάνοια , ἀλλ' ἀσφαλίζω ὁ ἐκ Ἑβραῖος πιστός , πρός ὁ μή πίπτω οὖον γάρ προσέρχομαι ὑηλαφωμένῳ δρε καί καίω πῦρ , καί γνόφος , καί σκότος : καί θύελλα , καί σάλπιγξ ἦχος . δείκνυμι ὅτι μείζων εἰμί ὑπεύθυνος , ἐάν μή ὑπομένω , ἀλλά ἀπιστέω