cogPG.PG125 119
τὴν φύσιν τῆς γῆς , εἰς ἡν ἔμελλον εἰσελθεῖν Οἱ δὲ ἀπελθόντες ὑπέστρεψαν , τὴν μὲν φύσιν τῆς γῆς θαυμάζοντες , ἀνθρώπους μέντοι ἀπροσμαχήτους κατοικεῖν ταύτην λέγοντες . Ὁ τοίνυν λαὸς δέον ὑπολογίσασθαι τὴν τοῦ Θεοῦ ἀκαταμάχητον δύναμιν , καταπλαγέντες τοῖς λόγοις τούτοις , ἐγόγγυζον , καὶ εἰς Αἴγυπτον ἀποστρέφεσθαι τούτους δεῖν ἐνόμιζον . ὀργισθεὶς οὖν ὁ Θεὸς , ὅτι περ οὕτω ταχέως τὴν τῶν τοσδύτων θαυμασίων μνήμην ἀπόσαντο , ὥμοσε μὴ εἰσελθεῖν τὴν γενεὰν ἐκείνην τὴν γογγύσασαν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας · καὶ δὴ πάντες ἀπώλοντο ἐν τῇ ἐρήμῳ , πλήν Χαλὲβ καὶ Ἰησοῦ , Ἐπεὶ οὖν μετὰ τὴν γενεὰν ἐκείνην ὁ Δαβὶδ αὐτοῦ ἀκούσητε , . καὶ μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ἵναμὴ τὰ αὐτὰ πάθητεἅπερ οἱ πρόγονοι οἱ ἠιιέτεροι καὶ ἀποστερηθῆτε τῆς καταπαύσεως · δῆλον ὅτι ὡς οὔσης τινὸς ἑτέρας καταπαύσεως , ἣν ὀφείλομεν κατ ασχεῖν . ταῦτα λέγει . Ἐπεὶ εἰ ἀπειληφότες ἦσαν ὄντως τὴν κατάπαυσιν , τίνος ἔνεκεν λέγει , Σήμερον μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς οἱ πατέρες , καὶ οὐ μὴ αἰσέλθητε εἰς τὴν κατάπαυσιν ; Τίς οὗν ἐστιν ἄλλη κατάπαυσις , ἢ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , ἦς εἰκὼν τό τε Σάββατον , καὶ ἡ τυπικῶς γενομένη εἰς τὴν Παλαιστίνην εἴσοδος τῶν τέκνων τῆς ἀπιστησάσης γενεᾶς Τρεῖς γάρ εἰσι καταπαύσεις · ἤ τε τοῦ Σαββάτου , ἐν ᾗ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ , περὶ ἦς οὐκ ἕοικε νῦν λέγειν ὁ Δαβὶδ , ἂτε πάλαι γεγενημένης · καὶ ἡ εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἴσοδος , εἰς ἣν εἰσελθόντες . Ἰσυδαῖοι , ἔμελλον ἀναπαύσασθαι τῶν θολέμων καὶ τῆς πλάνης . Οὐδὲ περὶ ταύτης νῦν λέγει · Π γὰρ Παλαιστίνη τότε κατείχετο τοῖς Ἐβραίοις ἐπὶ τῶν χρόνων Δαβίδ . Πῶς οὖν ἔλεγε ἵ περὶ ταύτης , ὡς ὑπολειπομένης ; Ἔοικεν οὖν ἑτέρα τις εἶναι κατάπαυσις , εἰς ἣν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ οὐκ ἠδύνατο εἰσαγαγεῖν τὸν λαόν . Τίς δὲ ἂν φἴη αὕτη , ἢ ἡ ἐν οὐρανοῖς ; Σπουδάσατε οὖν , ἵνα ταύτης μὴ ἐκπέσητε διὰ τὸ ἄπιστῆσαι , ὡς καὶ οἷ πρβγονος ὑμῶν . Οὗτος μὲν οὖν ὁ νοῦς βλου τοῦ χωρίου ἄχρι πολλοῦ διήκων · ἐπεξιτέον δὲ καὶ τοῖς κατὰ μέρος . Ἐννόει δέ , ὅτι οὐ δεῖ τὸν Θεὸν εθθύνας ἀπαιτεῖν ἀλλ´ ἄν τε προὶσταται , ἄν τε μὴ , πιστεύσιν αὐτῷ Καὶ γὰρ κἀκείνοις τοῦτο ἐγκαλεῖ , ὅτι ἐπείρασαν αλτὸν , τουτέστιν , οὐκ ἀσιακρίτως ἐπ´ αὐτῷ ἤλπιζον , ὡς πάντα δυναμένῳ . Ελπετε ἀδελφρὶ μήποτε ἔσται ἔτ τινι ὑμῶν καρθία πονηρὰ ἀπιστίας . δοβοῦντός στι τὸ ῥῆμα Ἔοικε γὰρ ὅτι ἦσάν τινες ἂπιττοῦντες , ἁς οὐκ ὄντουν ἀληθῶν τῶν λεγομένων περὶ ἀνταποδόκεις νοὶ διὰ τοῦτο βουλόμενοι πεῖραν λαβεῖν τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως , καὶ τῆς εἰς αὐτοὺς προνοίας ἑν τοῖς παιρασμοῖς οἷς εἶχον . Διὰ ταῦτα οὖν ἀσφαλίζεται αὐτοὺς , ὰναμιμνήσκων ὧν ἕπαθον πάλαι οἱ ἀπιστήσαντες . Οὐ τοσοῦτον γὰρ τὰ μέλλοντα φοβερὰ συστέλει τοὺς πολλοὺς , ὅσον τὰ παρελθόντα , καὶ ἤθη γνώριαα γεγονότα . Ὅρα δὲ ὅτι καὶ ἀπὸ ἀπιστίας ἔρχεταί τις εἰς τὸ καὶ λογίζεοθαι πονηρὰ καὶ πράττειν ταῦτα . οοιιοοΙ
Lemmas: ὁ φύσις ὁ γῆ , εἰς ἐάν μέλλω εἰσέρχομαι ὁ δέ ἀπέρχομαι ὑποστρέφω , ὁ μέν φύσις ὁ γῆ θαυμάζω , ἄνθρωπος μέντοι απροσμάχητος κατοικέω οὗτος λέγω . ὁ τοίνυν λαός δήω ὑπολογίζομαι ὁ ὁ Θεός ἀκαταμάχητος δύναμις , καταπλάσσω ὁ λόγος οὗτος , γογγύζω , καί εἰς Αἴγυπτος ἀποστρέφω οὗτος δήω νομίζω . ὀργίζω οὖν ὁ θεός , ὅτι περ οὗτος ταχέως ὁ ὁ τοσδυος θαυμάσιος μνήμη ἀφίημι , ομνύω μή εἰσέρχομαι ὁ γενεά ἐκεῖνος ὁ γογγύζω εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία · καί δή πᾶς ἀπόλλυμι ἐν ὁ ἐρῆμος , πλήν Χαλέβ καί Ἰησοῦς , ἐπεί οὖν μετά ὁ γενεά ἐκεῖνος ὁ Δαυίδ αὐτός ἀκούω , . καί μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ , ἵναμὴ ὁ αὐτός πάθης ὁ πρόγονος ὁ ηιιετερος καί ἀποστερέω ὁ κατάπαυσις · δῆλος ὅτι ὡς εἰμί τις ἕτερος κατάπαυσις , ὅς ὀφείλω κατά άσχω . οὗτος λέγω . ἐπεί εἰμί ἀπολαμβάνω εἰμί εἰμί ὁ κατάπαυσις , τίς ἐνέλκω λέγω , σήμερον μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ὁ πατήρ , καί οὖον μή αἰσέλθητε εἰς ὁ κατάπαυσις ; Τῖς ἐν εἰμί ἄλλος κατάπαυσις , ἢ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , εἰμί εἰκών ὁ τε σάββατον , καί ὁ τυπικός γίγνομαι εἰς ὁ Παλαιστίνη εἴσοδος ὁ τέκνον ὁ ἀπιστέω γενεά τρεῖς γάρ εἰμί κατάπαυσις · ἤ τε ὁ Σάββατο , ἐν ὅς καταπαύω ὁ θεός ἀπό ὁ ἔργον αὐτός , περί εἰμί οὐ ἔοικα νῦν λέγω ὁ Δαυίδ , αὔγ-ασμα πάλαι γίγνομαι · καί ὁ εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία εἴσοδος , εἰς ὅς εἰσέρχομαι . ισυδαις , μέλλω ἀναπαύω ὁ θολέμων καί ὁ πλάνης . οὐδέ περί οὗτος νῦν λέγω · Π γάρ Παλαιστίνη τότε κατέχω ὁ Ἑβραῖος ἐπί ὁ χρόνος Δαβίδ . Πῶς οὖν λέγω ἵ περί οὗτος , ὡς ὑπολείπω ; ἔοικα οὖν ἕτερος τις εἰμί κατάπαυσις , εἰς ὅς Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ οὐ δύναμαι εἰσάγω ὁ λαός . Τῖς δέ εἄν φἴη οὗτος , ἢ ὁ ἐν οὐρανός ; σπουδάζω οὖν , ἵνα οὗτος μή ἐκπίπτω διά ὁ ἀπιστέω , ὡς καί οἷ πρβγονος σύ . οὗτος μέν οὖν ὁ νόος βλου ὁ χωρίον ἄχρι πολύς διήκω · ἐπεξιτέον δέ καί ὁ κατά μέρος . ἐννοέω δέ , ὅτι οὖον δεῖ ὁ θεός θύνω ἀπαιτέω ἀλ ἄν τε προΐστημι , ἄν τε μή , πίστευσις αὐτός καί γάρ ἐκεῖνος οὗτος ἐγκαλέω , ὅτι πειράζω αλτὸν , τουτέστιν , οὐ ασιακριτος ἐπι αὐτός ἐλπίζω , ὡς πᾶς δύναμαι . ἔλπω ἀδελφρὶ μήποτε εἰμί ἔτι τις σύ καρθία πονηρός ἀπιστία . δοβοῦντός εἰμί ὁ ῥῆμα ἔοικα γάρ ὅτι εἰμί τις ἂπιττοῦντες , ὅς οὐ ὀντόω ἀληθής ὁ λέγω περί ἀνταποδίδωμι νόος διά οὗτος βούλομαι πείρω λαμβάνω ὁ ὁ Θεός δύναμις , καί ὁ εἰς αὐτός πρόνοια ἑν ὁ περασμός ὅς ἔχω . Ζεύς οὗτος οὖν ἀσφαλίζω αὐτός , ἀναμιμνήσκω ὅς πάσχω πάλαι ὁ ἀπιστέω . οὖον τοσοῦτος γάρ ὁ μέλλω φοβερός συστέλλω ὁ πολύς , ὅσος ὁ παρέρχομαι , καί ἦθος γνώριαα γίγνομαι . Ὅρας δέ ὅτι καί ἀπό ἀπιστία ἔρχομαι τις εἰς ὁ καί λογίζομαι πονηρός καί πράσσω οὗτος . οοιιοω