cogPG.PG125 562
τὸν βωμὸν ἐκεῖνον , ἐπιγράψαντες · « Ἀγνώστῳ θεῷ · » τοῦτο δὲ λέγοντες , ὅτι Καὶ εἴ τις ἕτερος ἀγνοοῖτο θεὸς , εἰς τιμὴν ἐκείνου , οὗτος δὴ παρ´ ἡμῶν ἐγηγέρθω , ὡς ἂν ἴλεως εἴη ἡμῖν , εἴπερ ἀγνοούμενος ὢν μὴ θεραπεθοιτο . Ἔστι δὲ ἡ πᾶσα τοῦ βωμοῦ ἐπιγραφή · « Θεοῖς Ἀσίας καὶ Λιβύης καὶ Εὐρώπης , Θεῷ ἀγνώστῳ καὶ ξένῳ . » Οὐ γὰρ ἦν δυνατὸν διὰ τῆς ἔξωθεν σοφίας τὴν ἀκρίβειαν γινώσκειν . Αὕτη γὰρ καθάπερ τις θεραπαινὶς ἠτιμωμένη οὐκ ἀφείθη ἔνδον εἰσελθεῖν , καὶ παρακύψαι εἰς τὰ Δεσποτικὰ μυστήρια . Ἵνα μὴ νομίσωσιν ἕνα τῶν πολλῶν εἶναι θεὸν τὸν ὑπ´ αὐτοῦ κηρυττόμενον , διορθοῦται ἐπάγων · « Οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ . » Ἐνταῦθα λοιπὸν αἰνινιατωδῶς εἶπε τὸ ἑαυτοῦ καὶ ἔστησε , [ καὶ καθαιρεῖ τὸ Ἀκείνων . Οἰκεῖ μὲν γὰρ ἐν ναοῖς , ἀλλ´ οὐκ ἐν τοιούτοις , ἀλλ´ ἐν ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ , τὴν σωματικὴν καθεῖλε . Τί ον ; οὐ κατοικεῖ ἐν τῷ ναῷ τῶν Ἰεροσολύμων ; Οὐ δῆτα , ἀλλ´ ἐνεργεῖ . Πῶς οὖν ἐθεραπεύετο ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων παρὰ Ἰουδαίοις ; Οὐχ ὑπὸ χειρῶν , ἀλλ´ ὑπὸ διανοίας , ἐπεὶ ἐκεῖνά γε οὐκ ἐζήτει οὔτως ὡς προσδεόμενος . « Μὴ φάγωμαι , φησί , κρέα ταύρων , ἢ αἷμα τράγων πίωμαι ;; Ἀύο τεκμήρια θεότητος , τὸ αὐτός τε μηδενὸς δεῖσθαι , καὶ πᾶσι πάντα παρέχειν . « Διδοὺς , φησὶ ,, ζωὴν καὶ πνοήν . » Ἰδοὺ καὶ τῆς ψυχῆς δημιουργὸν αὐτὸν ποιεῖ , οὐ γεννήτορα Ταῦτα βελτίῳ ἐκείνων , καὶ πόση κατηγορία τῶν τε ἀτόμων καὶ τῆς ὕλης ; Οὐκ ἔτι μερικὴ ἡ ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου , τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι Δημιουργὸν εἶναι , ὅπερ ἐκεῖνοί φασιν , ἀλλὰ καὶ διανοίᾳ θεραπεύεται αὐτὸς , καὶ τὰ πάντα αὐτοῦ ἐστι , φησί . Ὥρισεν ζητῆσαι τὸν Θεὸν , ἀλλ´ οὐ διὰ παντὸς τοῦτο ὥρισεν , ἀλλὰ « προστεταγμένους καιρούς · » δεικνὺς ὅτι νῦν οὐχὶ ζητήσαντες εὔρον . Ἐπειδὴ γὰρ ζητήσαντες οὐχ εὗρον , δείκνυσιν ὅτι οὕτως ἦν φανερὸς , ὥσπερ ἂν εἰς μέσον τι ψηλαφώμενον . Οὐ γὰρ ἐνταῦθα ἦν οὐρανὸς , ἀλλαχοῦ δὲ οὔ · οὐδὲ ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ ἦν μὲν , ἄλλῳ δὲ οὔ . ὥστε καὶ κατὰ πάντα καιρὸν καὶ κατὰπᾶσαν ὁροθεσίαν δυνατὸν αὐτὸν εὑρεῖν . Οὕτως γὰρ ᾠκονόμησεν , ὥστε μήτε τόπῳ κωλύεσθαι , μήτε χρόνῳ . Αὐτὸ γὰρ δὴ τοῦτο μάλιστα αὐτοῖς συνεβάλλὲτο , τὸ πανταχοῦ εἶναι τὸν οὐρανὸν , τὸ ἐν παντὶ χρόνῳ ἐστάναι . Ὅρα ποῦ καθαίρει [ καθαιρεῖ ] τοὺς μερικούς . Τί λέγω μακράν ; οὐτως ἐγγύς ἐστιν ὡς χωρίς αὐτοῦ μὴ ζῇν . « Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν , καὶ κενούμεθα , καὶ ἐσμέν · » ὥσπερ ἐν σωματικῷ ὑποδείγματι , ὥσπερ ἀδύνατον ἀγνοῆσαι τὸν ἀέρα πανταχοῦ κεχυμένον , καὶ οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα , μᾶλλον δὲ καὶ ἐν ἡμῖν ὄντα . Ἀλλ´ Ρὺδὶν ἴσον εἶπεν ὃ ποιητὴς ἐκεῖνος · « Τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν . » Ἀλλ´ ἐκεῖνος μὲν περὶ τοῦ Διὸς εἶπεν · οὗτος δὲ περὶ τοῦ Δημιουργοῦ αὐτὸ λαμβάνει , Ρὐ πὸν αὐτὸν ἐκείνῳ λέγων , μὴ γένοιτο ! ἀλλὰ τὸ υρίως ἐπ´ αὐτῷ λέγων · ἐπεὶ δὲ [ κα ] βωμὸν τούτου εἶπεν , οὐκ ἐκείνου οὗ ἕσεβον . Γένος γὰρ Θεοῦ εἷπεν ἡμᾶς εἶναι , τουτέστιν οἰκείους , ἐγγυτάτους , ὥσπερ παροίκους καὶ γείτονας ὅταν λέγῃ . Οὐκ εἶπεν , Οὐκ ὀφελιτε νομίσειν χρυσῷ , ἢ ἀργύρῳ τὸ Θεῖον εῖναι ὅμοιον , καὶ μιαροί ἐστε , ἀλλὰ ταπεινότερον . « Οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν . » Ὅρα πῶς τὸ ἀσώματον πὶσήγαγεν · ἡ γὰρ διάνοια ὅταν ὑποπτεύσῃ σῶμα , καὶ διάστημα ὑπονοεῖται . Τί οὖν ; οὐδεὶς κολάζεται τούτων ; Οὐδεὶς τῶν θελόντων μετανοεῖν . Περὶ τούτων φησὶν , οὐ περὶ τῶν ἀπελθόντων , ἀλλ´ οἷς παραγγέλλει . Οὐκ ἀπαιτεῖ λόγον ἡμᾶς , φησίν . Οὐκ εἶπε , Παρεῖδεν , ἢ , εἴασεν , ἀλλ´ , Ἡγνοήσατε , ὑπερεῖδε · τουτέστιν , Οὐκ ἀπαιτεῖ κόλασιν , ὥσπερ ἀξίους ὄντας κολάσεως · ἠγνοήσατε . Καὶ οὐ λέγει , Ἑκόντες ἐκακουργήσατε , ἀλλὰ τοῦτο διὰ τῶν ἄνω ἔδειξε . Τί δήποτε πείσαντες αὐτοὺς , καὶ πάλιν αὐτῶν [ ὐτοῦ τεί τῶν αὐτῶν ] ἀκούσεσθαι , καὶ κινδύνων οὐκ ὄντων , οὕτως ἠαεί γετο τὰς Ἀθήνας ἀφεῖναι ὁ Παῦλος ; Ἴως ᾔδει οὐ μέγα ὀνήσων , καὶ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος εἰς Κόρινθον ἤγετο . Εἰς Κόρινθον , ὡς ἔφην , ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἤγετο , ἐν ᾖ μένειν ἔδει . Οἱ γὰρ Ἀθηναῖοι , καίτοι ξένης ὄντες ὀκροάσεως ἐρασταὶ , ὅμως οὐ προσεῖχον · οὐ γὰρ τοῦτο ἐσπούδαζον , ἀλλ´ ὥστε ἀεί τι ἔχειν εἰπεῖν . Ἐπὶ μὲν γὰρ Νέρωνος ἐτελειώθη ὁ Παῦλος , ἐπὶ δὲ Κλαυδίου ἀνεῤῥιπίζετο λοιπὸν ὁ πρὸς Ἰοιδαί ους πόλεμος , μακρόθεν μὲν , ὥστε κἀν αὐτῷ σωφρονίσαι , καὶ ἀπὸ Ῥώμης ὡς λυμεῶνες ἠλαύνοντο Διὰ τοῦτο οἰκονομεῖται τοῦτον ὡς δέσμιον ἀπαχθῆναι ἐκεῖ , ἵνα μὴ ὡς Ἰουδαῖος ἀπελαύνηται , ἀλλ´ ὡς ὑπὸ τῇ τάξει πράττων , καὶ φυλάττηται ἐκεῖ , Ἀσαφές ἐστι τὸ ῥητόν · οἶμαι δὲ αὐτὸν τοῦτο λέγειν · Ἔκαστος τῶν ἀποστατούντων Χριστῷ , ὅς ἐστι ζωὴ , δοκεῖ ἑαυτὸν φονεύειν , ἀπὸ τῆς ζωῆς μεταβαίνειν εἰς θάνατον , τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκχέων τρόπον τινὰ διὰ τῆς σφαγῆς , ἣν δπιφέρει ἐφ´ ἑαυτῷ . Τοῦτο οὖν φησιν · Ἀνθ´ ὧν σφάζετε ἐαυτοὺς διὰ τῆς ἀπιστίας , αὐτοῦ τούτου ὁμεῖς ὑπόσχητε δίκην , ἐμοῦ ἀθώου ἐντὸς . Ἐκ ταύτης δὲ τῆς σημειώσεως δυνατὸν τάχα εἰπεῖν , ὅτι ὁ σφάζων ἑαυτὸν τιμωρεῖται ὡς φονεὺς παρὰ τῷ Θεῷ . Ὃρα πῶς πάλιν εἰπών , « ἀπὸ τοῦ νῦν , » οὐδὲ λῆν οὕτως αὐτῶν ἀμελεῖ , ὥστε τοῦ διεγεῖραι ἔμελλε τοῦτο , ὥστε καὶ ἀπὸ τούτου ζῆλον ἔχειν ἀπὸ τῆς γειτνιόσεως . Οὗτός ἐστιν ὁ Κρίσπος ὃς γράφων φησίν · « Οὐδένα ἐβάπτισα εἰ μὴ Κρίσπον καὶ Γάιον . » Τοῦτον οἷμαι καὶ Σωσθένην λέγεται [ λέγεσθαι ] ἄνδρα πιστὸν , ὥστε καὶ τύπτεσθαι καὶ ἀεὶ συμπαρεῖναι τῷ Παύλῳ . Σημειωτέον , ὅτι εἶδε τὸν Κύριον Ἰησοῦς ὁ Παῦλος δι´ ὀνείρων , διὸ καὶ ἔλεγεν · « Οὐχὶ Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἑώρακα ; » Εἴτε δὲ δι´ ὀνείρων , εἴτε δα ἐγρηγορῶν εἶδε τὸν Ἰησοῦν , οὐδεμία διαφορά · πλὴν ἐν ἡμέρᾳ ὥφθη αὐτῷ . Πῶς οὖν συνεπέθεντο , εἰποι τις ἄν ; καὶ μὴν οὐδὲν ἴσχυσαν , ἀλλ´ ἦγον αὐτὸν πρὸς τὸν ἀνθύπατον . Ἐπιεικής τις ἄνθρωπος εἶναί μοι δοκεῖ . Ἀπετείχισεν αὐτοῖς τὸ δικαστήριον , λαμπρὰ γέγονεν ἡ δίκη . Τυπτομένου γὰρ αὐτοῦ , οὐχ ἡγήσαντο ἰδίαν ὕβριν εἶναι , οὕτως ἧσαν ἰταμοὶ Ἰουδαῖοι . Ὡ τῆς αἰσχύνης ! ἀναισχύντησαν , καὶ οὐδὲν τῷ Γαλλίωνι ἔμελλε Τ.ἔμελε ] · καίτοι εἰς τὴν αὐτοῦ ὕβριν τὸ πραγμα ἦν , ἀλλ´ ὡς δῆθεν ἐξουσίαν λαβόντες ἔτυπτον . Διὰ τί μὴ ἐκεῖνος ἐτύπτησε ; Καὶτοι αὐτὸς ἐξουσίαν
Lemmas: ὁ βωμός ἐκεῖνος , ἐπιγράφω · « Ἄγνωστος θεός · » οὗτος δέ λέγω , ὅτι καί εἰμί τις ἕτερος ἀγνοέω θεός , εἰς τιμή ἐκεῖνος , οὗτος δή παρ´ ἐγώ ἐγείρω , ὡς εἄν Ἴλεως εἰμί ἐγώ , εἴπερ ἀγνοέω εἰμί μή θεραπεθοιτο . εἰμί δέ ὁ πᾶς ὁ βωμός ἐπιγραφή · « θεός Ἀσία καί Λιβύη καί Εὐρώπη , Θεός ἄγνωστος καί ξένος . » οὖον γάρ εἰμί δυνατός διά ὁ ἔξωθεν σοφία ὁ ἀκρίβεια γιγνώσκω . ἄτη γάρ καθάπερ τις θεραπαινίς ἀτιμόω οὐ ἀφίημι ἔνδον εἰσέρχομαι , καί παρακύπτω εἰς ὁ δεσποτικός μυστήριον . ἵνα μή νομίζω εἷς ὁ πολύς εἰμί θεός ὁ ὑπό αὐτός κηρύσσω , διορθόω ἐπάγω · « οὐ ἐν χειροποίητος ναός κατοικέω . » ἐνταῦθα λοιπός αἰνινιατωδῶς εἶπον ὁ ἑαυτοῦ καί ἵστημι , [ καί καθαιρέω ὁ ἐκεῖνος . οἰκέω μέν γάρ ἐν ναός , ἀλ οὐ ἐν τοιοῦτος , ἀλ ἐν ἀνθρώπινος Ψυχή , ὁ σωματικός καθαιρέω . τις εἰμί ; οὖον κατοικέω ἐν ὁ ναός ὁ Ἱερουσαλήμ ; οὖον δῆτα , ἀλ ἐνεργέω . Πῶς οὖν θεραπεύω ὑπό χείρ ἄνθρωπος παρά Ἰουδαῖος ; οὐχ ὑπό χείρ , ἀλ ὑπό διάνοια , ἐπεί ἐκεῖνος γε οὐ ζητέω οὔτως ὡς προσδέω . « μή φαγωμός , φημί , κρέας ταῦρος , ἢ αἷμα τράγος πίνω ;; Ἀύο τεκμήριον θεότης , ὁ αὐτός τε μηδείς δήω , καί πᾶς πᾶς παρέχω . « Διδούς , φημί ,, ζωή καί πνοή . » ἰδέ καί ὁ Ψυχή δημιουργός αὐτός ποιέω , οὖον γεννήτωρ οὗτος ἀγαθός ἐκεῖνος , καί πόσος κατηγορία ὁ τε ἄτομος καί ὁ ὕλη ; οὐ ἔτι μερικός ὁ ψυχή ὁ ἄνθρωπος , οὗτος δέ οὐ εἰμί Δημιουργός εἰμί , ὅσπερ ἐκεῖνος φημί , ἀλλά καί διάνοια θεραπεύω αὐτός , καί ὁ πᾶς αὐτός εἰμί , φημί . ὁρίζω ζητέω ὁ θεός , ἀλ οὖον διά πᾶς οὗτος ὁρίζω , ἀλλά « προστάσσω καιρός · » δείκνυμι ὅτι νῦν οὐ ζητέω εὑρίσκω . ἐπεί γάρ ζητέω οὐ εὑρίσκω , δείκνυμι ὅτι οὕτως εἰμί φανερός , ὥσπερ εἄν εἰς μέσος τίς ψηλαφάω . οὖον γάρ ἐνταῦθα εἰμί οὐρανός , ἀλλαχοῦ δέ οὖον · οὐδέ ἐν οὗτος ὁ χρόνος εἰμί μέν , ἄλλος δέ οὖον . ὥστε καί κατά πᾶς καιρός καί καταπαίω ὁροθεσία δυνατός αὐτός εὑρίσκω . οὕτως γάρ οἰκονομέω , ὥστε μήτε τόπος κωλύω , μήτε χρόνος . αὐτός γάρ δή οὗτος μάλιστα αὐτός συμβάλλω , ὁ πανταχοῦ εἰμί ὁ οὐρανός , ὁ ἐν πᾶς χρόνος ἵστημι . Ὅρας ποῦ καθαίρω [ καθαιρέω ] ὁ μερικός . τις λέγω μακρός ; οὕτως ἐγγύς εἰμί ὡς χωρίς αὐτός μή ζάω . « ἐν αὐτός γάρ ζῶ , καί κενόω , καί εἰμί · » ὥσπερ ἐν σωματικός ὑπόδειγμα , ὥσπερ ἀδύνατος ἀγνοέω ὁ ἀήρ πανταχοῦ χέω , καί οὖον μακράν ἀπό εἷς ἕκαστος ἐγώ ὑπάρχω , μᾶλλον δέ καί ἐν ἐγώ εἰμί . Ἀλ Ρὺδὶν ἴσος εἶπον ὅς ποιητής ἐκεῖνος · « ὁ γάρ καί γένος εἰμί . » Ἀλ ἐκεῖνος μέν περί ὁ Ζεύς εἶπον · οὗτος δέ περί ὁ Δημιουργός αὐτός λαμβάνω , ῥέω πως αὐτός ἐκεῖνος λέγω , μή γίγνομαι ! ἀλλά ὁ υρίως ἐπι αὐτός λέγω · ἐπεί δέ [ ἄν ] βωμός οὗτος εἶπον , οὐ ἐκεῖνος ὅς σέβω . Γένος γάρ Θεός ἕπω ἐγώ εἰμί , τουτέστιν οἰκεῖος , εγγύτατος , ὥσπερ πάροικος καί γείτων ὅταν λέγω . οὐ εἶπον , οὐ ὀφείλω νομίζω χρυσός , ἢ ἄργυρος ὁ θεῖον εἰμί ὅμοιος , καί μιαρός εἰμί , ἀλλά ταπεινός . « οὐ ὀφείλω νομίζω . » Ὅρας πῶς ὁ ἀσώματος πήγνυμι · ὁ γάρ διάνοια ὅταν ὑποπτεύω σῶμα , καί διάστημα ὑπονοέω . τις οὖν ; οὐδείς κολάζω οὗτος ; οὐδείς ὁ ἐθέλω μετανοέω . περι οὗτος φημί , οὖον περί ὁ ἀπέρχομαι , ἀλ ὅς παραγγέλλω . οὐ ἀπαιτέω λόγος ἐγώ , φημί . οὐ εἶπον , παροράω , ἢ , ἐάω , ἀλ , ἀγνοέω , ὑπέρ-εἶδον · τουτέστιν , οὐ ἀπαιτέω κόλασις , ὥσπερ ἄξιος εἰμί κόλασις · ἀγνοέω . καί οὖον λέγω , ἑκών κακουργέω , ἀλλά οὗτος διά ὁ ἄνω δείκνυμι . τις δήποτε πείθω αὐτός , καί πάλιν αὐτός [ ὐτοῦ τί ὁ αὐτός ] ἀκούω , καί κίνδυνος οὐ εἰμί , οὕτως ἐάω γομαι ὁ Ἀθῆναι ἀφίημι ὁ Παῦλος ; Ἴος οἶδα οὖον μέγας ὀνίνημι , καί ὑπό ὁ πνεῦμα εἰς Κόρινθος ἄγω . εἰς Κόρινθος , ὡς φημί , ὑπό ὁ πνεῦμα ἄγω , ἐν εἰμί μένω ἐσθίω . ὁ γάρ Ἀθηναῖος , καίτοι ξένος εἰμί οκροασις ἐραστής , ὅμως οὖον προσέχω · οὖον γάρ οὗτος σπουδάζω , ἀλ ὥστε ἀεί τίς ἔχω εἶπον . ἐπί μέν γάρ Νέρων τελειόω ὁ Παῦλος , ἐπί δέ Κλαύδιος ανερριπιζετος λοιπός ὁ πρός ιοιδη ους πόλεμος , μακρόθεν μέν , ὥστε ἐν αὐτός σωφρονίζω , καί ἀπό Ῥώμη ὡς λυμεών ἐλαύνω Ζεύς οὗτος οἰκονομέω οὗτος ὡς δέσμιος ἀπάγω ἐκεῖ , ἵνα μή ὡς Ἰουδαῖος ἀπελαύνω , ἀλ ὡς ὑπό ὁ τάξις πράσσω , καί φυλάσσω ἐκεῖ , ἀσαφής εἰμί ὁ ῥητός · οἴομαι δέ αὐτός οὗτος λέγω · ἔκαστος ὁ ἀποστατέω Χριστός , ὅς εἰμί ζωή , δοκέω ἑαυτοῦ φονεύω , ἀπό ὁ ζωή μεταβαίνω εἰς θάνατος , ὁ αἷμα αὐτός ἐκχέω τρόπος τις διά ὁ σφαγή , ὅς δπιφερω ἐφίημι ἑαυτοῦ . οὗτος οὖν φημί · Ἄνθ ὅς σφάζω ἑαυτοῦ διά ὁ ἀπιστία , αὐτός οὗτος ὄμνυμι ὑπισχνέομαι δίκη , ἐγώ ἀθῶος ἐντός . ἐκ οὗτος δέ ὁ σημείωσις δυνατός τάχα εἶπον , ὅτι ὁ σφάζω ἑαυτοῦ τιμωρέω ὡς φονεύς παρά ὁ Θεός . Ὅρας πῶς πάλιν εἶπον , « ἀπό ὁ νῦν , » οὐδέ λῆν οὕτως αὐτός ἀμελής , ὥστε ὁ διεγείρω μέλλω οὗτος , ὥστε καί ἀπό οὗτος ζῆλος ἔχω ἀπό ὁ γειτνιόσεως . οὗτος εἰμί ὁ Κρίσπος ὅς γράφω φημί · « οὐδείς βαπτίζω εἰμί μή Κρίσπος καί Γάιος . » οὗτος οἴομαι καί Σωσθένης λέγω [ λέγω ] ἀνήρ πιστόν , ὥστε καί τύπτω καί ἀεί συμπάρειμι ὁ Παῦλος . σημειωτέος , ὅτι ὁράω ὁ κύριος Ἰησοῦς ὁ Παῦλος δις ὄνειρος , διό καί λέγω · « οὐ Ἰησοῦς ὁ κύριος ὁράω ; » εἴτε δέ δις ὄνειρος , εἴτε δα ἐγρηγορέω ὁράω ὁ Ἰησοῦς , οὐδείς διαφορά · πλήν ἐν ἡμέρα ὁράω αὐτός . Πῶς οὖν συνεπιτίθημι , εἶπον τις ἄν ; καί μήv οὐδείς ἰσχύω , ἀλ ἄγω αὐτός πρός ὁ ἀνθύπατος . ἐπιεικής τις ἄνθρωπος εἰμί ἐγώ δοκέω . ἀποτειχίζω αὐτός ὁ δικαστήριον , λαμπρός γίγνομαι ὁ δίκη . τύπτω γάρ αὐτός , οὐ ἡγέομαι ἴδιος ὕβρις εἰμί , οὕτως ἧσαν ἰταμός Ἰουδαῖος . εἰμί ὁ αἰσχύνη ! ἀναισχυντέω , καί οὐδείς ὁ Γαλλίων μέλλω Τ.ἔμελε ] · καίτοι εἰς ὁ αὐτός ὕβρις ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἀλ ὡς δῆθεν ἐξουσία λαμβάνω τύπτω . Ζεύς τίς μή ἐκεῖνος τύπτω ; καίτοι αὐτός ἐξουσία