cogPG.PG125 629
δουλεύουσι τῷ Κυρ’ῳ ἐπαγγελίαν ἀνενοχλήτου θίου κειμένην · καὶ ἄνω μὲν διὰ βραχέων , ἡνίκα τοῖς δούλοις ἐνομοθέτει , τὴν περὶ τούτου παράκλησιν ἐποιήσατο , νῦν δὲ διεξοδικώτερον τῷ λόγῳ κέχρηται , καί φησιν · « Ἀγαπητοί · » εὐθὺς διὰ τοῦ ὀνόματοσημαίνων , ὡς οὐ μισουμένοις , ἀλλ´ ὡς ἄγαν ἀγαπωμένοις ταῦτα συμβαίνει . « Μὴ ξενίζεσθε » δὲ , ἀντὶ τοῦ , μὴ θαυμάζετε . Εἶτα καὶ « πύρωσιν » τὰς θλίψεις εἰπὼν , ἐνέφηνεν , ὡς διὰ δοκιμασίαν αὐτοῖς αὗται ἐπάγονται . « Ἡ δὲ δοκιμασία περισπούδαστον τὸ δοκιμαζόμενον ἀποτελεῖ , ὡς καὶ τὸν χρυσὸν καὶ ἄργυρον . Τούτοις δὲ τὸ μακαριώτερον ἀπάντων ἐπενέγκας , τὸ τοὺς ταῦτα πάσχοντας , ἐναμίλλους εἶναι Χριστῷ τῷ διδασκάλῳ , καὶ μετ´ αὐτοῦ τοὺς νῦν ἠτιμωμένους , ἵνα καὶ συνδοξασθῶσιν αὐτῷ , κατὰ τὸν μέλλοντα αἰῶνα , τὸ πᾶν ἐν τούτοις καταπαύει τοῦ σκοποῦ . » Εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι Χριστοῦ , μακάριο · ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ Θεοῦ Πνεῦμα ἐφ´ ὑμᾶς Αυαπαιλεπαι » Ἐν τῶ Χριστιανοὶ καλεῖσθαι . « Κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται , κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται . Μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεὺς , ἢ λοίδορος , ἢ κλέπτης , ἢ κακοποιός . » Προσυπακουστέον τὸ , ὅπερ , κΚατ´ αὐτοὺς μὲν βλασφημεῖται , » τὸ τοῦ Θεοῦ δηλονότι Πνεῦμα , κατὰ μὲν τοὺς ἀσεβεῖς , βλασφημεῖται , « κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται . » Πῶς ; Ὅτιψευδῶς ὑμῶν κατηγορούντων αὐτῶν . ἐκείνοις μὲν καταχεῖται αἰσχύνη , ὑμῖν δὲ δόξα . Ἡ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος . Ε δὲ ὡς Χριστιανὸς , μὴ αἰσχυνέσθω · δοξαζέτω δὲ τὸν Θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ . » πι Ἀλλοτριοεπίσκοπος , » ὁ τὰ ἀλλότρια περιεργαζόμενος , ἵνα ἀφορμὴν λοιδορίας ἔχῃ . Τοῦτο δὲ μιαρᾶς καὶ κακούργου ψυχῆς , καὶ πρὸς πᾶν ἑτοίμης κακόν ἐστι . « Ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρῖμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ . Εἰ δὲ πρῶτον ἀφ´ ὑμῶν , τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ Θεοῦ Εὐαγγελίῳ ; Καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται , ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς , ποῦ φανεῖται ; » - « Κρῖμα » νῦν οὐ τὸ κατάκριμα ,, ἀλλὰ τὴν ἐξέτασιν λέγει , τὴν ἔρευναν . Ἐμφόβους δὲ αὐτοὺς ποιεῖ , τοῦ ῥᾳθύμου βίου αὐτοὺς ἀπανιστῶν . Διὸ καὶ ἐπιφέρει · Εἰ οὖν « πρώτη ἀφ´ ὑμῶν « ἐξέτασις τῶν βεβιωμένων , τί χρὴ τέλος νομίζειν [ τῶν ἀπ · Σησάντων ] ; Ἄρχεται δὲ πρῶτον ἀπὸ τοῦ οἶκου τοῦ Θεοῦ · κατὰ γὰρ τὸν μέγαν Βασίλειον , φυσικῶς τοῖς οἰκειοτάτοις ἡμῶν χαλεπαίνομεν , ὅταν εἰς ἡμᾶς ἐξαμαρτάνωσιν . Οἰκειότατοι δὲ Θεῷ , οὐκ ἄλλοι , ἢ οἱ πιστοὶ , οἱ συμπληροῦντες αὐτοῦ τὸν οἶκον , ἤτοι τὴν Ἐκκλησίαν . Διὸ καὶ ὁ Σωτὴρ ἔλεγε · Πρῶτον « ἐρεῖ τοῖς ἐκ δεξιῶν , » πο«Κρῖμα»δὲ ἐνταῦθα , τὸν ἐτασμὸν , τὰς θλίψεις λέγει τὰς ἀπὸ τῶν ἀσεβῶν ἀπενεχθείσας τοῖς πιστοῖς ἦν καὶ ὁ Κύριος τοοκατήγγειλε τὴν ἐπαγωγὴν ἱρηκώς · « Παραδώουν
Lemmas: δουλεύω ὁ Κυρ’ῳ ἐπαγγελία ἀνενόχλητος θίου κεῖμαι · καί ἄνω μέν διά βραχύς , ἡνίκα ὁ δοῦλος νομοθετέω , ὁ περί οὗτος παράκλησις ποιέω , νῦν δέ διεξοδικός ὁ λόγος χράομαι , καί φημί · « Ἀγαπητός · » εὐθύς διά ὁ ονοματοσημαινω , ὡς οὖον μισέω , ἀλ ὡς ἄγαν ἀγαπάω οὗτος συμβαίνω . « μή ξενίζω » δέ , ἀντί ὁ , μή θαυμάζω . εἶτα καί « πύρωσις » ὁ θλῖψις εἶπον , ἐμφαίνω , ὡς διά δοκιμασία αὐτός οὗτος ἐπάγω . « ὁ δέ δοκιμασία περισπούδαστος ὁ δοκιμάζω ἀποτελέω , ὡς καί ὁ χρυσός καί ἄργυρος . οὗτος δέ ὁ μακάριος ἀπαντάω ἐπιφέρω , ὁ ὁ οὗτος πάσχω , ἐνάμιλλος εἰμί Χριστός ὁ διδάσκαλος , καί μετέ αὐτός ὁ νῦν ἀτιμόω , ἵνα καί συνδοξάζω αὐτός , κατά ὁ μέλλω αἰών , ὁ πᾶς ἐν οὗτος καταπαύω ὁ σκοπός . » εἰμί ὀνειδίζω ἐν ὄνομα Χριστός , μακάριος · ὅτι ὁ ὁ δόξα καί ὁ ὁ Θεός πνεῦμα ἐφίημι σύ Αυαπαιλεπαι » ἐν ὁ Χριστιανός καλέω . « κατά μέν αὐτός βλασφημέω , κατά δέ σύ δοξάζω . μή γάρ τις σύ πάσχω ὡς φονεύς , ἢ λοίδορος , ἢ κλέπτης , ἢ κακοποιός . » προσυπακουστέον ὁ , ὅσπερ , Κκατ αὐτός μέν βλασφημέω , » ὁ ὁ Θεός δηλονότι πνεῦμα , κατά μέν ὁ ἀσεβής , βλασφημέω , « κατά δέ σύ δοξάζω . » Πῶς ; οτιψευδης σύ κατηγορέω αὐτός . ἐκεῖνος μέν καταχέω αἰσχύνη , σύ δέ δόξα . ὁ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος . Ε δέ ὡς Χριστιανός , μή αἰσχύνω · δοξάζω δέ ὁ θεός ἐν ὁ μέρος οὗτος . » πεῖ ἀλλοτριοεπίσκοπος , » ὁ ὁ ἀλλότριος περιεργάζω , ἵνα ἀφορμή λοιδορία ἔχω . οὗτος δέ μιαρός καί κακοῦργος Ψυχή , καί πρός πᾶς ἑτοῖμος κακός εἰμί . « ὅτι2 ὁ καιρός ὁ ἄρχω ὁ κρίμα ἀπό ὁ οἶκος ὁ Θεός . εἰμί δέ πρῶτος ἀφή σύ , τίς ὁ τέλος ὁ ἀπειθέω ὁ ὁ Θεός Εὐαγγέλιος ; καί εἰμί ὁ δίκαιος μόλις σῴζω , ὁ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός , ποῦ φαίνω ; » - « κρίμα » νῦν οὖον ὁ κατάκριμα ,, ἀλλά ὁ ἐξέτασις λέγω , ὁ ἔρευνα . ἔμφοβος δέ αὐτός ποιέω , ὁ ῥᾴθυμος βίος αὐτός ἀπανιστάω . Διὸ καί ἐπιφέρω · εἰμί οὖν « πρῶτος ἀφή σύ « ἐξέτασις ὁ βιόω , τίς χρή τέλος νομίζω [ ὁ ἀπό · σήθω ] ; ἄρχω δέ πρῶτος ἀπό ὁ οἶκος ὁ Θεός · κατά γάρ ὁ μέγας Βασίλειος , φυσικός ὁ οἰκεῖος ἐγώ χαλεπαίνω , ὅταν εἰς ἐγώ ἐξαμαρτάνω . οἰκεῖος δέ Θεός , οὐ ἄλλος , ἢ ὁ πιστός , ὁ συμπληρόω αὐτός ὁ οἶκος , ἤτοι ὁ ἐκκλησία . Διὸ καί ὁ Σωτήρ λέγω · Πρῶτος « εἴρω ὁ ἐκ δεξιός , » πο«Κρῖμα»δὲ ἐνταῦθα , ὁ ἐτασμός , ὁ θλῖψις λέγω ὁ ἀπό ὁ ἀσεβής ἀποφέρω ὁ πιστός εἰμί καί ὁ Κύριος τοοκαταγγελλω ὁ ἐπαγωγή ἱερόω · « Παραδώουν