cogPG.PG125 192
αὐτοὺς καὶ , Οὐκ ὅστις μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον . Τί Δὲ ἐστιν , ὀρχηγὸν καὶ τελειωτήν · τουτέστιν Αὐτὸς καὶ τὴν πίστιν ἡμῖν ἐξ ἀρχῆς ἐνέθηκεν · οὐ γὰρ ὑμεῖς με , φησίν , ἐξελέξασθε , ἀλλ´ έγὼ ἐξελεξώμην ὑμᾶς·-καὶ τὸ τέλος αὐτὸς ἐπιθήσει , ὡς τελειοτάτην αὐτὴν ἔχειν ὑμᾶς . Ὅς ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς , ὑπέμεινε σταυρὸν , αἰσχύνης καταρφρονήσας . Ἐξῆν γὰρ αὐτῷ μὴ παθεῖν , μὴ ἀποθανεῖν · ἀναμάρτητος γὰρ ὦν , θανάτῳ οὐχ ὑπέκειτο · ὃ καὶ αὐτὸς λέγει · Ἔρχεται ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων , καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν . Εἰ οὖν οὐκ ἤθελεν , οὐκ ἂν ἐσταυρώθη · ὃ καὶ αὐτὸς ἔλεγεν · Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχθ μου . Ἀλλ´ ὅμως σταυρὸν ὑπέμεινε , τουτέστιν , οὐχ ἀπλῶς θάνατον , ἀλλὰ τὸν ἐπονείδιστον , καὶ κατεφρόνησε τῆς ἐπὶ τοιούτου θανάτου αἰσχύνης . Οὐκ εἶπε δὲ , Αύπης καταφρονήσας · οὐδὲ γὰρ μετὰ λύπης ταῦτα ἤφερεν . Ἐν δεξιᾷ τε τοῦ Θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν , ὁρᾷς τὸ τέλος τῆς ὑπομονῆς ποῦ ἀναβιβάζει ; ὃ καὶ ἀλλαχοῦ φησι · Διὸ καὶ ὁ Θοῥς αὐτὸν ὑπερύψωσεν , τὸ κατὰ σάρκα λέγων . Ὥστε δύναται καὶ ὑμᾶς ἀμείψασθαι ὑπὲρ τῶν δι´ αὐτὸν θλίώεων , Ἡ γὰρ ἐν δεξιᾷ καθέδρα , τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ἰσότιμον δηλοῖ . Ἀναλογίσασθε γὰρ τὸν τοιαιλτην ὑπομεχισνηκότα ὑπὲρ τῶν ἁμαρτωλῶν εἰς αὐτὸν ἀντιλογίαν . Καίτοι εἰ καὶ ὁμοδούλων . πάθη ἀναλογίζεταί τις , κανῶς παραμυθεῖται , πόσῳ μᾶλλον τὰ τοῦ Δεσπότου τοῦ τοιαύτην ἀντιλογίαν ὑπομείναντος ; ὅ ἐστι , γέλωτας , χλευασίας , ὀνείδη , κατὰ πρόσωπον πληγὰς , ὅσα ἀντέλεγον ταῖς διδασκαλίαις αὐτοῦ , τὰς ἐπὶ Πιλάτου κραυγὰς , τελευταῖον σταυρόν . Ἐμφαντικὸν γὰρ τὸ , τοσαύτην , τουτέστιν , ἄχρι θανάτου φέρουσαν , καὶ ταῦτα , τοῦ μετὰ λῃστῶν , και ταῦτα ὑπὸ ἀμαρτωλῶν , τῶν ἐθνικῶν δηλαδὴ , ἢ καὶ αὐτῶν τῶν Ἰουδαίων . Ἱνα μὴ κάμητε ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐκλυόμενοι . Τὸ γὰρ ἀναλογίσασθαι τὸν Χριστὸν , τονώσει ὑμῶν τὰς ψυχὰς καὶ νευρώσει , καὶ οὐκ ἐάσει ἐκλελύσθαι καὶ ἀπαγορεῦσαι πρὸς τὰς θλίψεις . Οθαω μέχρις αἷματος ἀντικατέστητε . Δυο εἴδη παρακλήσεως ἀλλήλοις εἰαὶν ἐναντία · ἓν μὲν , ὅταν πρός τινα λέγῃ τις , ὅτι Μεγάλα πέπονθας . ἀναμνήσθητι ἐκείνων · ἕτερον δὲ , ὅταν λέγῃ · οὐδὲν μέγα οὔπω πέπονθας . Τὸ μὲν γὰρ κάμνουσαν ἀνακτᾶται τὴν ψυχὴν , ἔχουσαν πολλοὺς συνίστορας τῶν παθημάτων αὐτῆς · τὸ δὲ φυσᾶσθαι μέλλουσαν κατασπᾷ , καὶ ῥᾳθυμοῦσαν διεγείρει . Τούτοις τοῖς δυσὶ χρῆται Παῦλος νῦν πρὸς Ἐβραίους . Εἰπὼν γὰρ ἀνωτέρω , ὅτι Πολλὴν ἄθλησιν ὑπεμείνατε παθημάτων . καὶ προτρεψάμενος μιμήσασθαι ἑαυτοὺς , νῦν τὸ ἐναντίον , δείκνυσιν αὐτοὺς μήπω μηδὲν ἀξιόλογον ὑποστόντας , ὡς ἂν μὴ ἐπαρθῶσι . Καὶ ὅρα σοφίαν . Μεθ´ ὅ ἐμνήσθη τῶν ἀρχαίων ἀγίων τῶν μεγάλαὧποστάντων , καὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου , τότε δείκνυσι τὰ αὐτῶν οὐδὲν ὄντα . Οὕπω γὰρ , φηαὶν , ἅχριθανάτου
Lemmas: αὐτός καί , οὐ ὅστις μαθητής ὑπέρ ὁ διδάσκαλος . τις δέ εἰμί , ὀρχηγὸν καί τελειωτής · τουτέστιν αὐτός καί ὁ πίστις ἐγώ ἐκ ἀρχή ἐντίθημι · οὖον γάρ σύ ἐγώ , φημί , ἐκλέγω , ἀλ ἐγώ ἐκλέγω ὑμᾶς·-καὶ ὁ τέλος αὐτός ἐπιτίθημι , ὡς τέλειος αὐτός ἔχω σύ . ὅς ἀντί ὁ πρόκειμαι αὐτός χαρά , ὑπομένω σταυρός , αἰσχύνη καταρφρονεος . ἔξεστι γάρ αὐτός μή πάσχω , μή ἀποθνῄσκω · ἀναμάρτητος γάρ οὖν , θάνατος οὐ ὑπόκειμαι · ὅς καί αὐτός λέγω · ἔρχομαι ὁ ὁ κόσμος ἄρχω , καί ἐν ἐγώ οὐ ἔχω οὐδείς . εἰμί οὖν οὐ ἐθέλω , οὐ εἄν σταυρόω · ὅς καί αὐτός λέγω · Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ ψύχω ἐγώ . Ἀλ ὅμως σταυρός ὑπομένω , τουτέστιν , οὐ ἀπλόος θάνατος , ἀλλά ὁ ἐπονείδιστος , καί καταφρονέω ὁ ἐπί τοιοῦτος θάνατος αἰσχύνη . οὐ εἶπον δέ , Αύπης καταφρονέω · οὐδέ γάρ μετά λύπη οὗτος φέρω . ἐν δεξιός τε ὁ Θρόνου ὁ Θεός καθίζω , ὁράω ὁ τέλος ὁ ὑπομονή ποῦ ἀναβιβάζω ; ὅς καί ἀλλαχοῦ φημί · Διὸ καί ὁ Θοῥς αὐτός ὑπερυψόω , ὁ κατά σάρξ λέγω . ὥστε δύναμαι καί σύ ἀμείβω ὑπέρ ὁ δις αὐτός θλιωεον , ὁ γάρ ἐν δεξιός καθέδρα , ὁ πρός ὁ πατήρ ἰσότιμος δηλόω . ἀναλογίζομαι γάρ ὁ τοιαιλτην ὑπομεχισνηκότα ὑπέρ ὁ ἁμαρτωλός εἰς αὐτός ἀντιλογία . καίτοι εἰμί καί ὁμόδουλος . πάθος αναλογίζομαι τις , κανεύς παραμυθέομαι , πόσος μᾶλλον ὁ ὁ δεσπότης ὁ τοιοῦτος ἀντιλογία ὑπομένω ; ὅς εἰμί , γέλως , χλευασία , ὄνειδος , κατά πρόσωπον πληγάς , ὅσος ἀντιλέγω ὁ διδασκαλία αὐτός , ὁ ἐπί Πιλᾶτος κραυγή , τελευταῖος σταυρός . ἐμφαντικός γάρ ὁ , τοσοῦτος , τουτέστιν , ἄχρι θάνατος φέρω , καί οὗτος , ὁ μετά λῃστής , και οὗτος ὑπό ἁμαρτωλός , ὁ ἐθνικός δηλαδή , ἢ καί αὐτός ὁ Ἰουδαῖος . ἵνα μή κάμνω ὁ Ψυχή σύ ἐκλύω . ὁ γάρ ἀναλογίζομαι ὁ Χριστός , τόνωσις σύ ὁ ψυχή καί νευρόω , καί οὐ ἐάω ἐκλύω καί ἀπαγορεύω πρός ὁ θλῖψις . Οθαω μέχρι αἷμα ἀντικαθίστημι . δύο εἶδος παράκλησις ἀλλήλων ἰά ἐναντίος · εἷς μέν , ὅταν πρός τις λέγω τις , ὅτι Μεγάλα πάσχω . ἀναμιμνήσκω ἐκεῖνος · ἕτερος δέ , ὅταν λέγω · οὐδείς μέγας οὔπω πάσχω . ὁ μέν γάρ κάμνω ἀνακτάομαι ὁ ψυχή , ἔχω πολύς συνίστωρ ὁ πάθημα αὐτός · ὁ δέ φυσάω μέλλω κατασπάω , καί ῥᾳθυμέω διά-ἐγείρω . οὗτος ὁ δύο χράω Παῦλος νῦν πρός Ἑβραῖος . εἶπον γάρ ἀνωτέρω , ὅτι Πολύς ἄθλησις ὑπομένω πάθημα . καί προτρέπω μιμέομαι ἑαυτοῦ , νῦν ὁ ἐναντίος , δείκνυμι αὐτός μήπω μηδείς ἀξιόλογος ὑφίστημι , ὡς εἄν μή ἐπαίρω . καί ὁράω σοφία . Μεθ´ ὅς μιμνήσκω ὁ ἀρχαῖος Ἀγίων ὁ μεγαλαωποιστημι , καί αὐτός ὁ κύριος , τότε δείκνυμι ὁ αὐτός οὐδείς εἰμί . οὔπω γάρ , φημί , αχριθανατος