cogPG.PG125 558
σωθῆναι . » Ἡδη ᾠκείωτο τῇ προαιρέσει · καίτοι Ἀγι τῶν ἄλλων τοὐναντίον γέγονε . Πρότερον ἰώμενοι τὰ κώματα , τότε τὰς ψυχὰς ἐθεράπευον · οὗτος δὲ οὐχ οὕτως . Ἐμοὶ δοκεῖ εἰς τὴν ψυχὴν ἰδεῖν τὴν αὐ ποῦ τὸν Παῦλον . Τεκμήριον τῆς ὑγείας τῆς ἀληθοῦς τὸ ἅλλεσθαι . Ὅρα καὶ τῶν ἐθνῶν τὴν ὡφέλειαν , καὶ τῶν Ἰουδαίων τὴν κακουργίαν , Ἔθος τοῖς Ἔλλησιν ἀπὸ ἀνθρώπων θεοὺς ποιεῖν . ὥστε ὅταν λέγωσι · Πόθεν ἡ εἰδωλολατρεία ; μάνθανε τὴν ἀρχήν . Οὔτω καὶ τοὺς ἀποστόλους ἐξ ἀνθρώπων ἐποίουν θεούς · οὕτω καὶ διάβολος ἐνίπησα παρὰ τὴν ἀρχὴν τὴν ἀσέβειαν εἰσαγαγεῖν , λέγων · « Ἔσεσθε ὡς θεοί . » Καὶ ἐπειδὴ τότε οὐκ ἴσχυσεν , ὕστερον ἐπιχειρεῖ , πανταχοῦ φιλονεικῶν τὴν πολυθεῖαν εἰσαγαγεῖν . Ἔθος ἐστὶν Ἱουδαίοις , ἐπὶ ταῖς κατὰ Θεὸν δυσφημίαις περεῤῥηγνύναι τὰ ἱμάτια . Καὶ γοῦν ὁ Καῖάφας , Υἱὴν τοῦ Θεοῦ ἑαυτὸν λέγοντος τοῦ Χριστοῦ , περιέῤῥηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ . Δεδράκασι δὲ τοῦτο καὶ οὗτοι ἐν Αυκαονίᾳα παραγεγονότες . Ἄνθρωποι μέν ἐσμεν , φησὶ , τούτων δὲ μείζους · ταῦτα γὰρ νεκρά . Ὅρα αὐτοὺς οὐκ ἀνατρέποντας μόνον , ἀλλὰ καὶ διδάσκοντας , οὐδὲν περὶ ἀοράτων φθεγγομένους . Διὰ τί δὲ εἴασεν , οὐκ ἔτι φησί . Τέως γὰρ πρὸς τὸ κατεπεῖγον ἴσταται , οὐδαμοῦ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ τιθείς . Μάρτυρας αὐτοὺς λέγει τοὺς ἐνιαυσιαίους ὑετούς . Ὢ τῆς Ἰουδαϊκῆς μανίας ! εἰς δῆμον οὕτω τιμήσαντα τοὺς ἀποστόλους , ἐτόλμησαν ἐμβῇναι καὶ λιθάσαι Παῦλον , καὶ ἔξω τῆς πόλεως , δεδοικότες ἐκείνους . Ὁρᾷς ζέοντα καὶ πεπυρωμένον ζῆλον ; Εἰς αὐτὴν πάλιν τὴν πόλιν ἦλθεν · ὥστε δειχθῆναι , ὅτι εἴπω καὶ σανώρει διά τε τὸν λόγον κατεσπαρκέναι , καὶ διὰ τό μὴ δεῖν ἐκκαίειν αὐτῶν τὸν θυμὸν , ταῦτα τῶν σημείων οὐχ ἧττον λαμπροτέρους ἐποίει , καὶ μᾶλλον χαίρειν παρεσκεύαζεν . Οὐδαμοῦ λέγει , ὅτι ὑπέστρεψαν χαίροντες , ὅτι σημεῖα ἐποίησαν , ἀλλ´ ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τον ὀνόματος αὐτοῦ ἀτιμασθῆναι · καὶ τοῦτο παρὰ τοῦ Χριστοῦ ἐδιδάσκοντο λέχοντος · « Μὴ χαίρετε ὅτι τὰ δαιμόνια ὑμῖν ὑπακούει . » Ἵνα γὰρ μὴ καταπέσῃ τὰ φρονήματα τῶν μαθητῶν , ὅτε ο νομιζόμενοι θεοὶ τοιαῦτα πάσχουσιν , εἰσῆλθον πρὸς αὐτοὺς καὶ διελέχθησαν . Καὶ ὅρα , πρῶτον εἰς Δέρβην ἐξέρχεται διδοὺς αὐτοῖς ἀναπνεῦσαι τοῦ θυμοῦ , καὶ τῥτε πάλιν εἰς Λύστραν , καὶ Ἰκόνιον , καὶ Ἀντιόχειαν · θυμουμένοις μὲν αὐτοῖς εἴκων , πεπαυμένοις δὲ ἐπιτιθέμενος . Ὁρᾷς , ὅτι οὐ πάντα χάριτι , ἀλλὰ καὶ ἰδίᾳ σπουδῇ διῴκουν ; Ἄλλη παραμυθίας καὶ νηστεύειν ἐδίδασον ἐνι τῷ πειρασμῷ , καὶ μετὰ νηστειῶν αἱ χειροτονίαι . Διὰ τί ἐν Κύπρῳ οὐκ ἐποίησε πρεσβυτέρους , κόἄα ἐν Χαμαρείᾳ ; Ὅτι ἐκαίνη μὲν ἐγγὺς ἦν τῆς Ἰκοουσαλὴμ , καὶ τῶν ἀποστόλων , καὶ ἐν αὐτῆ δὲ τῇ Ἀντιοχείᾳ ὁ λόγος ἐκράτει · ἐνταῦθα δὲ πολλῆς ἐδέοντο παραμυθίας , ταὶ μάλιστα οἱ ἐξ ἐθνῶν ὀφείλοντες πολλὰ διὰάσκεσθαι . Οὐκ εἶπεν οἷα ἐποίησαν αὐτοὶ , ἀλλ´ οἷα ὁ Θεός . Ἐμοὶ δοκοῦσι τοὺς πειρασμοὺς λέγειν . Θυρῶν ἄνοιξιν τὴν διδασκαλίαν καλεῖ , ἡν τὰ ἕθνη δι´ αὐτῶν παρεδέξαντο , πάλαι βεβιασμένα τῇ πατρῴᾳ πλάνῃ . Μεγάλη γὰρ οὖσα ἡ πόλις , ἐδεῖτο τῶν διδασκάλων · καὶ οὐκ ἔλεγον περιτομὴν ἁπλῶς , ἀλλ´ ὅτι « Οὐδὲ σωθῆναι δύνασθε . » Ὁ τοὺναντίου ἦν . αΓ περιτεμνόμενοι σωθῆναι οὐκ ἠδύναντο . Ὁρᾷς συνεχῶς τοὺς πειρασμούς · Οὐκ εἶπε Παῦλος · Τί γάρ ; οὐκ εἰμὶ ἀξιόπιστος ἀπὸ τοσούτων σημείων : ἀλλ´ κπείσθη δι´ ἐκείνους . Ἔθος λέγεται ὄννομον πρᾶγμα παρὰ τῇ Γραφῇ . Πῶς τοίνυν ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῇ , « Οὐδὲ ἀνῆλθον , φησίν , εἰς Ἰεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους , οὐδὲ ἀνεθέμην · » Ὅἕι πρῶτον μὲν οὐκ αὐτὸς ἀνῆλθεν , ἀλλ´ ἀπεστάλη παρ´ ἑτέρων . Δεύτερον δὲ , οὐ μαθησόμενος παρεγένετο , ἀλλ´ ἐτέρως [ ἑτέρους ] πείσων . Αὐτὸς μὲν γὰρ ἐξ ἀρχῆς ταύτης εἴχετο τῆς γνώμης , ἢν καὶ οἱ ἀπόστολοι μετὰ ταῦτα ἐκύρωσαν , τὸ μὴ δεῖν παριτέμνεσθαι . Ἐπειδὴ δὲ οὐκ ἐδόκει τέως αὐτοῖς ἀξιόπιστος εἶναι , ἀλλὰ τοῖς ἐν Ἱεροσολύμοις προσεῖχον , ἀνῆλθεν οὐκ αὐτός τι εἰσόμενος πλεῖον , ἀλλὰ πείσων τοὺς ἀντιλέγοντας , ὅτι καὶ ἐν Ἰεροσολύμοις τούτοις ψηφίζονται . Οὐχ οἱ ἀπὸ ἐθνῶν πιστοῖ , ἀλλ´ οἱ ἀπὸ Ἰουδαίων ἀπῄτουν τοὺς πιστοὺς περιτέμνεσθαι , καὶ τὰ ἄλλα τὰ τοῦ νόμου σαρκικὰ ποιεῖν · οὓς ὡς ἔτι τὰ τοῦ νόμου φρονοῦντας , καὶ εἰς ἱδίαν καύχησιν θέλοντας παριτέμνειν τοὺς πιστοὺς , οὐκ ἀπεδέξαντο οἱ ἀπόστολοι · οὐ γὰρ τὸ ἴιον θέλημα ἐζήτουν στῆσαι , ἀλλὰ τὸ κοινωφελές τοῦ κόσμου . Πάλιν νθεν ἔστι στοχάσασθαι , ὅτι ἄλλην τινὰ ἀξίαν ἐπαναβαίνουσαν τοὺς πρεσβυτέρους εἶχον οἱ ἀπόστολοι · διὸ οὐ συμπεριέλαβεν αὐτοὺς τοῖς πρεσβυτέροις , κοινῷ ὀνόματι πάντας σημαναι . Ὅρα τὸν Πέτρον ἄνωθεν κεχαρισμένον [ κχωρ τοῦ πράγματος , καὶ οὐ μέχρι τοῦ νῦν ἰουδαίζοντα . « Ὑμεῖς , φησὶν , ἐπίστασθε . » Παρῆσαν ἴσως καὶ οἱ ἐγκαλέσαντες αὐτῷ πάλαι ἐπὶ Κορνηλίου , εἰαελθόν . τες μετ´ αὐτοῦ · διὰ τοῦτο αὐτοὺς παράγει μάρτυρας . « Ἐν ὑμῖν [ ομ . Ἐν ἡμ.λ , φησὶν , ἀφ´ ἡμερῶν ἀρχαίων ἐξελέξατο . » Τί ἐστιν , « ἐν ὑμῖν · » Τουτπέστον ἐν Παλαιστίνῃ , ἢ παρόντων ἡμῶν διὰ τοῦ στόματός μου · ὅρα πῶς δείκνυσι δι´ αὐτοῦ τὸν Θεὸν φθεγγόμενον , καὶ οὐδὲν ἀνθρώπινον . Οὐδεμία . φησί , διαφορὰ πιστῶν , εἴτε Ἰουδαῖοί πἱσιν , εἴτε Ἕλληνες , ὅπου ἡ πίοτις καθαρισμὸν ποιεῖ τῶν ἀπὸ τῆς καρδίας ἐξιόντων , οὗτος δὲ ὁ καθαρισμὸς ἔοικε περιτομῇ · καὶ ἀντὶ τῆς ἐν σαρκὶ περιτομῆς δίδοται ἡ ἐν Πνεύματι περιτομὴ , καθαρίζουσα τῇ πίστει τῇ εἰς Χριστὸν τὰ κρυπτά · οὕτω δλοὸκ ἦν κοινωφελὴς ἡ σαρκικὴ περιτομὴ , ὅτι μόνῳ τῷ ἄῤῥεν , ἐδόθη , οὐδὲν τῷ τῶν θηλειῶν προσώπῳ συντελοῦσα . Ἐν δὲ τῇ ἀληθεῖ πίστει οὐκ Κνι ἄῤῥεν καὶ θῆλο , καὶ δοῦλος ἡ ἐλεύθερος · ἀλλὰ πάντες ἕν ἐσμεν . Τί ἐστι , αΠειράζετε ; » Τουτέστι , Τί ἀπιστεῖτε τῷ Θεῷ ; Ἄρα ἀπιστίας ἐστὶ τὸ τὸν νόμον εἰσφέρειν . Ετα δείκνυσι καὶ τοὺς οὐδὲν ὡφελουμένους , καὶ τὸ πᾶν ἐπὶ τὸν νόμον στρέφει , οὐκ ἐπ´ αὐτοὺς , καὶ τὴν κατηγορίαν ὰποτέμνεται . Σημειωτέον , ὅτι τὰ δυσκατόρβωτα ἐπιτάγματα τῆς οαρκὸς οὐ δεῖ ἐπικλᾷν τισιν , οἷον ἄκραν
Lemmas: σῴζω . » ἤδη οἰκειόω ὁ προαίρεσις · καίτοι ἄγω ὁ ἄλλος ἐναντίος γίγνομαι . Πρότερος ἰάομαι ὁ κῶμα , τότε ὁ ψυχή θεραπεύω · οὗτος δέ οὐ οὕτως . ἐμός δοκέω εἰς ὁ ψυχή ὁράω ὁ αὖος ποῦ ὁ Παῦλος . τεκμήριον ὁ ὑγεία ὁ ἀληθής ὁ ἅλλομαι . Ὅρας καί ὁ ἔθνος ὁ ὠφέλεια , καί ὁ Ἰουδαῖος ὁ κακουργία , ἔθος ὁ Ἕλλην ἀπό ἄνθρωπος θεός ποιέω . ὥστε ὅταν λέγω · πόθεν ὁ εἰδωλολατρία ; μανθάνω ὁ ἀρχή . οὐτάω καί ὁ ἀπόστολος ἐκ ἄνθρωπος ποιέω θεός · οὗτος καί διάβολος ἐνίπτω παρά ὁ ἀρχή ὁ ἀσέβεια εἰσάγω , λέγω · « εἰμί ὡς θεός . » καί ἐπεί τότε οὐ ἰσχύω , ὕστερος ἐπιχειρέω , πανταχοῦ φιλονεικέω ὁ πολυθεΐα εἰσάγω . ἔθος εἰμί Ἰουδαῖος , ἐπί ὁ κατά θεός δυσφημία περεῤῥηγνύναι ὁ ἱμάτιον . καί γοῦν ὁ Καϊάφας , Υἱή ὁ Θεός ἑαυτοῦ λέγω ὁ Χριστός , περιρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον αὐτός . δράω δέ οὗτος καί οὗτος ἐν Αυκαονίᾳα παραγίγνομαι . Ἄνθρωπος μέν εἰμί , φημί , οὗτος δέ μείζων · οὗτος γάρ νεκρός . Ὅρας αὐτός οὐ ἀνατρέπω μόνος , ἀλλά καί διδάσκω , οὐδείς περί ἀόρατος φθέγγομαι . Ζεύς τίς δέ ἐάω , οὐ ἔτι φημί . Τέως γάρ πρός ὁ κατεπείγω ἴστημι , οὐδαμοῦ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός τίθημι . Μάρτυρας αὐτός λέγω ὁ ἐνιαυσιαῖος ὑετός . ὤ ὁ Ἰουδαϊκός μανία ! εἰς δῆμος οὗτος τιμάω ὁ ἀπόστολος , τολμάω ἐμβαίνω καί λιθάζω Παῦλος , καί ἔξω ὁ πόλις , δείδω ἐκεῖνος . ὁράω ζέω καί πυρόω ζῆλος ; εἰς αὐτός πάλιν ὁ πόλις ἔρχομαι · ὥστε δείκνυμι , ὅτι εἶπον καί σανώρει διά τε ὁ λόγος κατασπείρω , καί διά ὁ μή δήω ἐκκαίω αὐτός ὁ θυμός , οὗτος ὁ σημεῖον οὐ κακός λαμπρός ποιέω , καί μᾶλλον χαίρω παρασκευάζω . οὐδαμός λέγω , ὅτι ὑποστρέφω χαίρω , ὅτι σημεῖον ποιέω , ἀλ ὅτι καταξιόω ὑπέρ ὁ ὄνομα αὐτός ἀτιμάζω · καί οὗτος παρά ὁ Χριστός διδάσκω λέγω · « μή χαίρετε ὅτι ὁ δαιμόνιος σύ ὑπακούω . » ἵνα γάρ μή καταπίπτω ὁ φρόνημα ὁ μαθητής , ὅτε ὁ νομίζω θεός τοιοῦτος πάσχω , εἰσέρχομαι πρός αὐτός καί διαλέγω . καί ὁράω , πρῶτος εἰς Δέρβη ἐξέρχομαι δίδωμι αὐτός ἀναπνέω ὁ θυμός , καί ῥέω πάλιν εἰς Λύστρα , καί Ἰκόνιον , καί Ἀντιόχεια · θυμόω μέν αὐτός εἴκω , παύω δέ ἐπιτίθημι . ὁράω , ὅτι οὖον πᾶς χάρις , ἀλλά καί ἴδιος σπουδή διοικέω ; ἄλλη παραμυθία καί νηστεύω διδάσκω ἐνι ὁ πειρασμός , καί μετά νηστεία ὁ χειροτονία . Ζεύς τίς ἐν Κύπρος οὐ ποιέω πρέσβυς , ἄκος ἐν Χαμαρείᾳ ; ὅτι2 καίνω μέν ἐγγύς εἰμί ὁ Ἰκοουσαλὴμ , καί ὁ ἀπόστολος , καί ἐν αὐτῆ δέ ὁ Ἀντιόχεια ὁ λόγος κρατέω · ἐνταῦθα δέ πολύς δήω παραμυθία , ὁ μάλιστα ὁ ἐκ ἔθνος ὀφείλω πολύς διασκεδάννυμι . οὐ εἶπον οἷος ποιέω αὐτός , ἀλ οἷος ὁ Θεός . ἐμός δοκέω ὁ πειρασμός λέγω . θύρα ἄνοιξις ὁ διδασκαλία καλέω , ἐάν ὁ ἔθνος δις αὐτός παραδέχομαι , πάλαι βεβιασμένος ὁ πατρῷος πλάνη . Μεγάλη γάρ εἰμί ὁ πόλις , δήω ὁ διδάσκαλος · καί οὐ λέγω περιτομή ἁπλόος , ἀλ ὅτι « οὐδέ σῴζω δύναμαι . » ὁ τούνας εἰμί . αγ περιτέμνω σῴζω οὐ δύναμαι . ὁράω συνεχῶς ὁ πειρασμός · οὐ εἶπον Παῦλος · τις γάρ ; οὐ εἰμί ἀξιόπιστος ἀπό τοσοῦτος σημεῖον : ἀλ κπείσθη δις ἐκεῖνος . ἔθος λέγω ὄννομον πρᾶγμα παρά ὁ γραφή . Πῶς τοίνυν ἐν ὁ πρός Γαλάτης Ἐπιστολή , « οὐδέ ἀνέρχομαι , φημί , εἰς Ἱερουσαλήμ πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος , οὐδέ ἀνατίθημι · » ὅς πρῶτος μέν οὐ αὐτός ἀνέρχομαι , ἀλ ἀποστέλλω παρ´ ἕτερος . Δεύτερος δέ , οὖον μανθάνω παραγίγνομαι , ἀλ ἑτέρως [ ἕτερος ] πείθω . αὐτός μέν γάρ ἐκ ἀρχή οὗτος ἔχω ὁ γνώμη , εἄν καί ὁ ἀπόστολος μετά οὗτος κυρόω , ὁ μή δήω παρατέμνω . ἐπεί δέ οὐ δοκέω τέως αὐτός ἀξιόπιστος εἰμί , ἀλλά ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ προσέχω , ἀνέρχομαι οὐ αὐτός τίς εἶμι πλείων , ἀλλά πείθω ὁ ἀντιλέγω , ὅτι καί ἐν Ἱερουσαλήμ οὗτος ψηφίζω . οὐχ ὁ ἀπό ἔθνος πιστός , ἀλ ὁ ἀπό Ἰουδαῖος ἀπαιτέω ὁ πιστός περιτέμνω , καί ὁ ἄλλος ὁ ὁ νόμος σαρκικός ποιέω · ὅς ὡς ἔτι ὁ ὁ νόμος φρονέω , καί εἰς ἴδιος καύχησις ἐθέλω παριτεμνω ὁ πιστός , οὐ ἀποδείκνυμι ὁ ἀπόστολος · οὖον γάρ ὁ ἰάομαι θέλημα ζητέω ἵστημι , ἀλλά ὁ κοινωφελής ὁ κόσμος . πάλιν θνῄσκω εἰμί στοχάζομαι , ὅτι ἄλλος τις ἄξιος ἐπαναβαίνω ὁ πρέσβυς ἔχω ὁ ἀπόστολος · διό οὖον συμπεριλαμβάνω αὐτός ὁ πρέσβυς , κοινός ὄνομα πᾶς σημαίνω . Ὅρας ὁ Πέτρος ἄνωθεν χαρίζομαι [ κχωρ ὁ πρᾶγμα , καί οὖον μέχρι ὁ νῦν ἰουδαῖος . « σύ , φημί , ἐφίστημι . » πάρειμι ἴσως καί ὁ ἐγκαλέω αὐτός πάλαι ἐπί Κορνήλιος , εἰαελθόν . αἱρέω μετέ αὐτός · διά οὗτος αὐτός παράγω μάρτυς . « ἐν σύ [ ωμ . ἐν ἡμ.λ , φημί , ἀφή ἡμέρα ἀρχαῖος ἐκλέγω . » τις εἰμί , « ἐν σύ · » Τουτπέστον ἐν Παλαιστίνη , ἢ πάρειμι ἐγώ διά ὁ στόμα ἐγώ · ὁράω πῶς δείκνυμι δις αὐτός ὁ θεός φθέγγομαι , καί οὐδείς ἀνθρώπινος . οὐδείς . φημί , διαφορά πιστός , εἴτε Ἰουδαῖος πισί , εἴτε Ἕλλην , ὅπου ὁ πῖος καθαρισμός ποιέω ὁ ἀπό ὁ Καρδία ἔξειμι , οὗτος δέ ὁ καθαρισμός ἔοικα περιτομή · καί ἀντί ὁ ἐν σάρξ περιτομή δίδωμι ὁ ἐν πνεῦμα περιτομή , καθαρίζω ὁ πίστις ὁ εἰς Χριστός ὁ κρυπτός · οὗτος δλοὸκ εἰμί κοινωφελής ὁ σαρκικός περιτομή , ὅτι μόνος ὁ ἄρσην , δίδωμι , οὐδείς ὁ ὁ θῆλυς πρόσωπον συντελέω . ἐν δέ ὁ ἀληθής πίστις οὐ Κνις ἄρσην καί θάλλω , καί δοῦλος ὁ ἐλεύθερος · ἀλλά πᾶς εἷς εἰμί . τις εἰμί , απειραζω ; » τουτέστι , τις ἀπιστέω ὁ Θεός ; ἄρας ἀπιστία εἰμί ὁ ὁ νόμος εἰσφέρειν . ἔτης δείκνυμι καί ὁ οὐδείς ὠφελέω , καί ὁ πᾶς ἐπί ὁ νόμος στρέφω , οὐ ἐπι αὐτός , καί ὁ κατηγορία ἀποτέμνω . σημειωτέος , ὅτι ὁ δυσκατόρβωτα ἐπίταγμα ὁ οαρκὸς οὖον δεῖ ἐπικλάω τις , οἷος ἄκρος