cogPG.PG125 515
ΟΟΜΜΕΝΤΑΛΙΟΘ . πρώτης ἡμέρας ἀφ´ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν , πῶς μεθ´ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην · δουλεύων τῷ Κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης , καὶ πολλῶν δακρύων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβόντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων · ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων τοῦ μὴ ἀναγγελαι ὑμῖν , καὶ διδάξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καὶ κατ´ οἴκους · διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἔλλησι τὴν εἰς τὸν Θεὸν μετάνοιαν , καὶ πίστιν τὴν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν . Καὶ νῦν ἰδοὺ δεδεμένος ἐγὼ τῷ Πνεύματι πορεύομαι εἰς Ἰερουσαλὴμ , τὰ ἐν αὐτῇ συμβησόμανά μΚοι μὴ εἰδώς · πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεταί μοι λέγον · ὅτι δεσμά με καὶ θλίψεις μένουσιν . Ἀλλ´ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι , οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχήν μου τιμίαν ἐμαυτῷ , ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς , καὶ τὴν διακονίαν , ἤν ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , διαμαρτύρασθαι τὸ Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ . Καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ οἷδα , ὅτι οὐκ ἔτι ὄψεσθο τὸ πρόσωπόν μου ὑμεῖς πάντες , ἐν οἷς διῆλθον κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . Διὸ μαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ , Ἐτι καθαρός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων ὑμῶν . Οὴ γὰρ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ . Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς , καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ , ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκάπους , πο·μαίνειν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , ἡν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος . Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο , ὅτι μετὰ τὴν ἄφιξίν μου εἰσελεύσονται λύκοι βαρεῖς εἰς Κὑμᾶς , μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου · καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα , τοῆ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὁπίσω αὐτῶν . Διὸ γρηγορεῖτε μνημονεύοντες , ὅτι τριετίαν , νύκτα καὶ ἡμέραν , οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον ὑμῶν . Καὶ τανῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς , ἀδελφοί , τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ , τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ἡμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν . ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα . Αὐτοὶ δὲ γινώσκετε , ὅτι ταῖς χρείαις μου , καὶ τοῖς οὖσι μετ´ ἐμοῦ , ὑπηρέτησαν αι χεῖρες αὗται . Πάνταὑπέδειξα ὑμῖν , ὅτιοὗτω κοπιῶντας δεῖἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων , μνημονεύσιν τ τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , ὅτι αὐτὸς εἶπε Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι , ἢ λαμβάνειν . Καὶ ταῦτα εἰπὼν , θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ , σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο ΕΡΜΠΝΕΙΑ . Ἐνταῦθα χαρακτῆρα διδασκαλίας δείκνυσι , τὸ Ἀοθονον , τὸ ἄοκνον τὸ συμπαβὲσπασχε γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀπολλυμένων , ὑπὲρ τῶν ἀπολλύντων , καὶ τὸ ταπεινὸν(καὶ οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ , « μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης , » φησί · κολλὰ γὰρ εἴδη τῆς ταπεινοφροσύνης · ἐν λόγῳ , ἐν ἔργῳ , πρὸς ἄρχοντας , Κπρὸς ἀρχομένους ] , καὶ τὸ τὰ συμφέροντα λέγειν · ἦν γὰρ πρῶτον δὲ οὐκ ἔσει μαθεῖν . Ὥσπερ γὰρ τό
Lemmas: Ο . πρῶτος ἡμέρα ἀφή ὅς ἐπιβαίνω εἰς ὁ Ἀσία , πῶς μεθ´ σύ ὁ πᾶς χρόνος γίγνομαι · δουλεύω ὁ κύριος μετά πᾶς ταπεινοφροσύνη , καί πολύς δάκρυ καί πειρασμός ὁ συμβαίνω ἐγώ ἐν ὁ ἐπιβουλή ὁ Ἰουδαῖος · ὡς οὐδείς ὑποστέλλω ὁ συμφέρω ὁ μή ἀναγγέλλω σύ , καί διδάσκω σύ δημόσιος καί κατ´ οἶκος · διαμαρτύρομαι Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην ὁ εἰς ὁ θεός μετάνοια , καί πίστις ὁ εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί νῦν ἰδού δήω ἐγώ ὁ πνεῦμα πορεύω εἰς Ἱεροσόλυμα , ὁ ἐν αὐτός συμβαίνω μΚοι μή οἶδα · πλήν ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος κατά πόλις διαμαρτύρομαι ἐγώ λέγω · ὅτι δεσμός ἐγώ καί θλῖψις μένω . Ἀλ οὐδείς λόγος ποιέω , οὐδέ ἔχω ὁ Ψυχή ἐγώ τίμιος ἐμαυτοῦ , ὡς τελειόω ὁ δρόμος ἐγώ μετά χαρά , καί ὁ διακονία , ἐάν λαμβάνω παρά ὁ κύριος Ἰησοῦς , διαμαρτύρομαι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ χάρις ὁ Θεός . καί νῦν ἰδού ἐγώ οἶδα , ὅτι οὐ ἔτι ὄπτω ὁ πρόσωπον ἐγώ σύ πᾶς , ἐν ὅς διέρχομαι κηρύσσω ὁ βασίλειος ὁ Θεός . Διὸ μαρτύρομαι σύ ἐν ὁ σήμερον ἡμέρα , ἔτι καθαρός εἰμί ἀπό ὁ αἷμα πᾶς σύ . οηʹ γάρ ὑποστέλλω ὁ μή ἀναγγέλλω σύ πᾶς ὁ βουλή ὁ Θεός . προσέχω οὖν ἑαυτοῦ , καί πᾶς ὁ ποίμνιον , ἐν ὅς σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος τίθημι επισκαπος , ποιμαίνω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ἐάν περιποιέω διά ὁ ἴδιος αἷμα . ἐγώ γάρ οἶδα οὗτος , ὅτι μετά ὁ ἄφιξις ἐγώ εἰσέρχομαι λύκος βαρύς εἰς κυμάς , μή φείδομαι ὁ ποίμνιον · καί ἐκ σύ αὐτός ἀνίστημι ἀνήρ λαλέω διαστρέφω , τοῆ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . Διὸ γρηγορέω μνημονεύω , ὅτι τριετία , νύξ καί ἡμέρα , οὐ παύω μετά δάκρυ νουθετέω εἷς ἕκαστος σύ . καί τανῦν παρατίθημι σύ , ἀδελφός , ὁ Θεός καί ὁ λόγος ὁ χάρις αὐτός , ὁ δύναμαι ἐποικοδομέω καί δίδωμι ἐγώ κληρονομία ἐν ὁ ἁγίζω πᾶς . ἀργύριον ἢ χρυσίον ἢ ἱματισμός οὐδείς ἐπιθυμέω . αὐτός δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ χρεία ἐγώ , καί ὁ εἰμί μετέ ἐγώ , ὑπηρετέω ὁ χείρ οὗτος . Πάνταὑπέδειξα σύ , ὅστιος κοπιάω δειαντιλαμβανω ὁ ἀσθενέω , μνημόνευσις τ ὁ λόγος ὁ κύριος Ἰησοῦς , ὅτι αὐτός εἶπον Μακάριος εἰμί μᾶλλον δίδωμι , ἢ λαμβάνω . καί οὗτος εἶπον , τίθημι ὁ γόνυ αὐτός , σύν πᾶς αὐτός προσεύχομαι ΑΕ . ἐνταῦθα χαρακτήρ διδασκαλία δείκνυμι , ὁ Ἀοθονον , ὁ ἄοκνος ὁ συμπαβὲσπασχε γάρ ὑπέρ ὁ ἀπόλλυμι , ὑπέρ ὁ ἀπόλλυμι , καί ὁ ταπεινός οὐ ἁπλόος , ἀλλά , « μετά πᾶς ταπεινοφροσύνη , » φημί · κολλάω γάρ εἶδος ὁ ταπεινοφροσύνη · ἐν λόγος , ἐν ἔργον , πρός ἄρχω , Κπρὸς ἄρχω ] , καί ὁ ὁ συμφέρω λέγω · εἰμί γάρ πρῶτος δέ οὐ εἰμί μανθάνω . ὥσπερ γάρ ὁ