cogPG.PG125 628
ἄρηται τὸ,«Ἐντῷ ἄρα τίς ἐξομολογήσεταί σοι » ἃ οἱ εἰ « Νοφοιιαί ακάαὺαι ιο , ὓαηῖως « Οοαίεειῖο ἰαρο οι ιοιίαωπο αειο Βοο , οιιπο αὐ αὐ οἱῃοα οὶεειῖα Κὼεταιιε ει . Ρωιτο οὖν μὲν δὲ οοτάἱ ἤας νίια ἄηαια,ος αὈ ουΠἱ ναοαιοροτε , ρτοίοειο οαπ Δἱῖὶ ἱῆε οοσιλχὰὲ , φὐ ᾑιΦὰ ϛωέε Ιἱθοναιως οοΠίεαι , οιΙιο φι αει ἐ«Ιλ ἱαίοιπο φὴῖς οῳλίοὺῖεων ΙΒἱ ? » « Πάντων δὲ τὸ τλος ἤγγικε . Σωφρονήσατε οὖν , καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς . Πρὸ πάντων λὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες , ὅτι ἡ ἀγάπη καλύκτοι πλῆθος ἁμαρτιων . Φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους πνν γογγισμόῦ . » - « Τέλος , » ἀντὶ τοῦ , συμπλήροσις , συντέλεια . « Τέλος » φησίη « ἠγγικέναι πάν ταον · » τοῦτο ὅὲ ἀληθεῖ λόγῳ ἐστὶν ὁ Χριστός · ἡ κάντων γὰρ τελειότης αὐτός ἐστιν · ἀλλ´ οὐχ ὡς Ἕλληνες ληροῦσιν , οἱ μὲν τὴν ἡδονὴν φάσκοντες τλος , ὡς Ἐπίκουρος · οἱ δὲ τὴν ἐπιστήμην , ἡτοι θαωρίαν , ἢ ἀρετήν . Ἐπὶ [ ἐπεὶ ] τοίνυν ἡ πάντων τελειότης Χριστὸς παραγέγονε , καὶ αὐτοὶ ταύτῃ τῇ τελειότητι , φησὶ , συμμορφούμενοι , ἀνελλιπεῖς ἑαυτοὺς ἐν παντὶ δείξατε , εν σωφροσύνῃ , ἐν νήψει προσευχόμενοι . Νηφόντων γὰρ ἡ προσευχή ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους ἀγάπῃ . Ταύτην δὲ Παῦλος « πλήρωμα » εἶπε νόμοο · οὗτος δὲ « ἀμαρτίας » δυναμένην ακαλύπτειν . » Ὁ γὰρ εἰς τὸν πλησίου ἔλεος τὸν βεὸν ἡμῖν ἵἅεων ποιεῖ . Εἰπών δὲ « ἀγάπην , » ἐπάγει καὶ τὰ τῇ ἀγάπῃ συνακολουθοῦντα , τὴν « φιλοξεοἱαν , » ἤν « ἄνευ γογγυσμοῦ » ἐκτελεῖν κελεύει . Ἀλλὰ καὶ τοῖς εὐπορουμένοις ἑκάστῳ χαρίσματι τῷ κῆ ἕχοντι ἀδελφῷ κοινωνεῖν , οἷον ὁ λόγον ἔχων διδασκαλικὸντοῦτο γὰρ τὸ , « ὡς λόγια Θεοῦ , » δηλοῖ ] , τῷ χρήζοντι τούτου . Ὁ χορηγίαν ἔχων τροφῶν τῷ μὴ ἔχοντι ἐπιδιδόναι , μὴ μικροψύχως , ἀλλ´ ὡς ἡ δύναμις « παρέχει τῆς ἁπὸ Θεοῦ χορηγίας . Ταῦτα δὲ παραινῶ , φησὶν , « ἵνα ἐν πᾶσιν » εἴτε ἔθνεσιν , ἢ καὶ τοῖς ἐγγὸς ὁμῶν , « δοξάζηται ὁ Θεός . » « Ἕκαστος καθὼς ἔλαβε χάρισμα ἀπὸ Θεοῦ , εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ δικκονοῦντες , ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποι κίλης χάριτος Θεοῦ . Εἰ τις λαλεῖ , ὡς λόγια Θεοῦ · ἐἵ τις διακονεῖ , ὠς ἐξ ἰσχύος ἦς χορηγεῖ ὁΘεός · ἵνα ἐν πᾶσιν ὁ Θεὸς δοξάζηται διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧν ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνὸων . Ἀμήν . » Τῶν γὰρ ἐφ´ ἡμῖν κειμένων , καὶ ὡν ἐσμεν κύριοι , μὴ ποιεῖν , τοῦτο πάσης ἀδικίας ἔχει γραφήν . Οὐ γὰρ ἐπὶ τῆς τῶν χρημάτων κτήσεως μόνης , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων φυσικῶν πλεονεκτημάτων ἔχων , ὑπόχρεώς ἐστι παρέχειν τῷ μὴ ἔγοντι Ὅτι καὶ αὐτὸς μὴ ἔχων παρὰ Θεοῦ ἔλαβεν , ἵνα παρέχῃ τῷ μὴ ἔχοντι . « Ἀγαπητοὶ , μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει , δερὸς πειρασμὸν ὑμῖν γενομένῃ [ ο γιν . , ὡς ξένου ὁμῖν συμβαίνοντος · ἀλλὰ καθὸ [ καθὼς ] κοινμωνεῖτε τοῖς τοῦ Κυρίου παθήμασι , χαίρετε · ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι . » Οὕτω διαταξάμενος περὶ τῶν προσεχῶς εἰρημένων , ἂπεί τινας ἑώρα διὰ τὰς ἐπαγομένας αὐτοῖς θλίψεις σκὰνδαλιζομένους , ἅτε ἐν τῷ νόμῳ τοῖς
Lemmas: ἀείρω Ἐτός ἄρα τίς ἐξομολογέω σύ » ὁ ὁ εἰμί « νοφοιια ακάαὺαι Ίος , ὓαηῖως « Οοαίεειῖο ἰαρο ὁ ιοιίαωπο ἄημι Βοο , οιιπο αὖος αὖος οἷος οἴομαι Κὼεταιιε ει . Ρωτός οὖν μέν δέ οὐτάω ἦ νία ἄηαια,ος άου Πουἱ ναοαιοροτε , ρτοιοιημι οʹ Δῖς ἵημι οοσιλχὰὲ , φυή ᾑιΦὰ οἴομαι Ιἱθοναιως Ποῖος , οιΙιο φεῖ ἀεί Ιλ ἱαίοιπο φύς οωλιουιος ἶβις ? » « Πάντων δέ ὁ τλος ἐγγίζω . σωφρονέω οὖν , καί νήφω εἰς ὁ προσευχή . πρό πᾶς λεʹ ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἀγάπη ἐκτενής ἔχω , ὅτι ὁ ἀγάπη καλυκτεω πλῆθος ἁμαρτία . Φιλόξενος εἰς ἀλλήλων πνν γογγισμοω . » - « Τέλος , » ἀντί ὁ , συμπλήρωσις , συντέλεια . « Τέλος » φημί « ἐγγίζω πᾶς τάων · » οὗτος οεʹ ἀληθής λόγος εἰμί ὁ Χριστός · ὁ κάντος γάρ τελειότης αὐτός εἰμί · ἀλ οὐ ὡς Ἕλλην ληρέω , ὁ μέν ὁ ἡδονά φάσκω τλος , ὡς Ἐπίκουρος · ὁ δέ ὁ ἐπιστήμη , ἤτοι θαωρίαν , ἢ ἀρετή . ἐπί [ ἐπεί ] τοίνυν ὁ πᾶς τελειότης Χριστός παραγίγνομαι , καί αὐτός οὗτος ὁ τελειότης , φημί , συμμορφούμενος , ἀνελλιπής ἑαυτοῦ ἐν πᾶς δείκνυμι , εν σωφροσύνη , ἐν νῆψις προσεύχομαι . νήφω γάρ ὁ προσευχή ἐν ὁ πρός ἀλλήλων ἀγάπη . οὗτος δέ Παῦλος « πλήρωμα » εἶπον νόμος · οὗτος δέ « ἁμαρτία » δύναμαι ἀκάλυπτος . » ὁ γάρ εἰς ὁ πλησίος ἔλεος ὁ βεὸν ἐγώ ἵημι ποιέω . εἶπον δέ « ἀγάπη , » ἐπάγω καί ὁ ὁ ἀγάπη συνακολουθέω , ὁ « φιλοξεοεις , » ἐάν « ἄνευ γογγυσμός » ἐκτελέω κελεύω . ἀλλά καί ὁ εὐπορέω ἕκαστος χάρισμα ὁ ἐκεῖ ἔχω ἀδελφός κοινωνέω , οἷος ὁ λόγος ἔχω διδασκαλικὸντοῦτο γάρ ὁ , « ὡς λόγιος Θεός , » δηλόω ] , ὁ χρῄζω οὗτος . ὁ χορηγία ἔχω τροφή ὁ μή ἔχω ἐπιδίδωμι , μή μικρόψυχος , ἀλ ὡς ὁ δύναμις « παρέχω ὁ ἀπό Θεός χορηγία . οὗτος δέ παραινῶ , φημί , « ἵνα ἐν πᾶς » εἴτε ἔθνος , ἢ καί ὁ ἔγγος ὁμός , « δοξάζω ὁ Θεός . » « ἕκαστος καθώς λαμβάνω χάρισμα ἀπό Θεός , εἰς ἑαυτοῦ αὐτός δικκονοῦντες , ὡς καλός οἰκονόμος ποῖ Κίλης χάρις Θεός . εἰμί τις λαλέω , ὡς λόγιος Θεός · εἰ τις διακονέω , ὡς ἐκ ἰσχύς εἰμί χορηγέω Θεός · ἵνα ἐν πᾶς ὁ θεός δοξάζω διά Ἰησοῦς Χριστός , εἰμί εἰμί ὁ δόξα καί ὁ κράτος , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . » ὁ γάρ ἐφίημι ἐγώ κεῖμαι , καί ὡς εἰμί κύριος , μή ποιέω , οὗτος πᾶς ἀδικία ἔχω γραφεύς . οὖον γάρ ἐπί ὁ ὁ χρῆμα κτῆσις μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος φυσικός πλεονέκτημα ἔχω , ὑπόχρεως εἰμί παρέχω ὁ μή γίγνομαι ὅτι2 καί αὐτός μή ἔχω παρά Θεός λαμβάνω , ἵνα παρέχω ὁ μή ἔχω . « Ἀγαπητός , μή ξενίζω ὁ ἐν σύ πυρόω , δέρος πειρασμός σύ γίγνομαι [ ὁ γιν . , ὡς ξένος ὁμός συμβαίνω · ἀλλά καθό [ καθώς ] κοινμωνεῖτε ὁ ὁ κύριος πάθημα , χαίρετε · ἵνα καί ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ δόξα αὐτός χαίρω ἀγαλλιάω . » οὕτως διατάσσω περί ὁ προσεχῶς εἴρω , ἄπειμι τις ὁράω διά ὁ ἐπάγω αὐτός θλῖψις σκανδαλιζομενος , ἅτε ἐν ὁ νόμος ὁ