cogPG.PG125 622
ἀγαθήν · πραέως γὰρ καὶ μετ´ ἐπιεικείας , τοῦτο ποιοῦντες , τάτε ἑαυτοὺς συνειδέναι πιστώσεαθε ἀγαθὰ καὶ τοὺς τὰς πονηρὰς ὑπολήψεις ἔχοντας περὶ ὑμῶν , καταισχυνεῖτε . Τούτῳ δὲ τῷ ῥητῷ πρὸς τὸ [ τῷ ] ἀνωτέρω συνυπακούεται τῷ [ τὸ ] . Πάντες ὁμόφρονες ἔσεσθε · τὸ γὰρ , ἔσεσθε , κατὰ κοινοῦ καὶ τοῦτο ἀποδίδοται · ἵνα ἦ Ἔσεσθε « τὸ μοι . » Βούλεται δὲ παρεσκευάσθαι ἀεὶ τὸν πιστὸν ἄνθρωπον περὶ τὸν τῆς πίστεως λόγον , ὡς ἀεὶ ἐν παντὶ καιρῷ ἀπατωμένους ἡμᾶς τὸν περὶ αὐτῆς λόγον εὐχερῶς ἀποκρίνεσθαι , ἀπὸ κοινοῦ δὲ καὶ τὸ « μετὰ πραθτητος » τοῦτο πριεῖν , ὡς καὶ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ παρόντος . οὐδεὶς γὰρ τοῦ κυρίου αὐτοῦ παρόντος εὐγνώμον δοῦλος ἀπαυθαδεῖται . Καὶ τὸ ἀπὸ τούτου κέρδος ἐπάγει τὴν ἀπὸ τῶν ἀπίστων περὶ ἡμᾶς ἐπιγνωμοσύνην τε καὶ εὐγνωμοσύνην . Ἐπιστατέον δὲ , ὡς οὐκ ἐναντία ταῦτα τῶν ἀπὸ τοῦ Κυ . ρίου εἰρημένων · πῶς ὁμὲν « μὴ μεριμνῶν [ μεριμνᾶν φησιν « ἐπὶ τὰς ἀρχὰς ἐπαγομένους καὶ τὰς ἐξουσίας τί ἀπολογησόμεθα · » Πέτρος δὲ « παρεσκευάσθαι » πρὸς τοῦτο νῦν παραγγέλλει , Τὰ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ Κυρίου περὶ μαρτυρίου εἴρηται · τὸ δὲ ἀπὸ τοῦ Πέτρου περὶ διδασκαλίας . Τὸ γὰρ ἄνευ συνέσεως καὶ ἐξετάσεως δοκεῖν τι εἰδέναι μέμψιν φέρει . γνῶσις γὰρ ἀσυνέτων ἀνεξέταστοι λόγοι . Ἄλλως τε , ναὶ ἐπειδὴ πολλὰ κατηγόρουν ἡμῶν ἀθέμιτα , καὶ τὰς ἐλπίδας ἡμῶν κενὰς ἀπεφαίνοντο , περὶ τούτων λελογισμένας φέρειν τὰς ἀποκρίσεις φησὶν , ἔχοντας δὲ τὸν θίον σννέπφινον ῥ καὶ συνείδησιν ΧαλεΙ . « Κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας , εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , πάσχειν , ἢ κακοποιοῦντας , Ὅτι καὶ Χριστὸς ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ἀπέθανε , δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων , ἵνα ἡμᾶς προς[αγάγῃ τῷ Θεῷ . » Ἡ αἰτιολογία αὕτη οὐ πρὸς τὰ προσεχῶς εἰρημένα , ἀλλὰ πρὸς τὰ μικρὸν ἀνωτέρω , ὅτι « Εἰ καὶ πάσχοιγε διὰ Εικαιφσύνην , μακάριοί ἐστε , « διότι » κρεῖττον ἀγαθοὅτοωῦντας πάσχειν κακῶς ἢ κακοποιοῦντας . » Εἰ δέ τις τὴν αἰτίαν πρὸς τὸ προσεχῶς βοόλοιτο ἀποδιδόναι τὸ , « ἀγαθοποιοῦντας , » οὐχὶ πρὸς ἔτερον χρὴ λαμβάνειν εὐεργετικῶς , ἀλλ´ ἀπρλύτως [ ἀντὶ τοῦ , ἀγαθὰ ] ἐργαζομένους , ὡσαύτως χαὶ τὸ , « κακο . ποιοῦντας . » Προστίθησι δὲ καὶ τὸ , « Εἰ θέλοι τὸ Βέλημᾳ τοῦ Θεοῦ , » δεικνὺς , ὅτι οὐδέν ἄνευ τῆς τοῦ Θεοῦ ῥοπῆς εἰς ἡμᾶς γίνεται , ἀλλ´ ἡ δι´ ἁμαρτιῶν κουφισμὸν , ἢ δι´ ἀνάῤῥησιν καὶ δόξαν ἡμῶν , ἢ καὶ εἰς ἑτέρων σωτηρίαν . Καὶ τοῦτο διττόν . Ἡ γὰρ κακοῦταί τις δίκαιος πρὸς σωφρονισμὸν ἑτέρων ἀμαρτωλῶν , καθὸ εἴρηται τὸ , « Εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται , ὁ ἀμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται ; » Καὶ τοῦτο δὲ ἄιττὴν ἐμφαίνει τὴν ὡφέλειαν · τῷ μὲν πάσχοντι δικαίῳ , εἰς προσθήκην δικαιοσύνης διὰ τῆς ὑπομονῆς · τῷ δὲ ἁμαρτωλῷ , πρὸς ἐπιστροφὴν , καθὼς εῖρηται . Ἠ οὖν διὰ ταῦτα πάσχει δίκαιος , ἤτοι πρὸς δόβαν οἰκείαν , ἢ πρὸς ἐπιστροφὴν ἑτέρων καὶ σωτης
Lemmas: ἀγαθός · πρᾶος γάρ καί μετέ ἐπιείκεια , οὗτος ποιέω , Τάτος ἑαυτοῦ σύνοιδα πιστόω ἀγαθός καί ὁ ὁ πονηρός ὑπόληψις ἔχω περί σύ , καταισχύνω . οὗτος δέ ὁ ῥητός πρός ὁ [ ὁ ] ἀνωτέρω συνυπακούω ὁ [ ὁ ] . πάνετες ὁμόφρων εἰμί · ὁ γάρ , εἰμί , κατά κοινός καί οὗτος ἀποδίδωμι · ἵνα εἰμί εἰμί « ὁ ἐγώ . » βούλομαι δέ παρασκευάζω ἀεί ὁ πιστόν ἄνθρωπος περί ὁ ὁ πίστις λόγος , ὡς ἀεί ἐν πᾶς καιρός ἀπατάω ἐγώ ὁ περί αὐτός λόγος εὐχερής ἀποκρίνω , ἀπό κοινός δέ καί ὁ « μετά πραθτητος » οὗτος πρίζω , ὡς καί αὐτός ὁ Θεός πάρειμι . οὐδείς γάρ ὁ κύριος αὐτός πάρειμι ευγνώμων δοῦλος ἀπαυθαδέω . καί ὁ ἀπό οὗτος κέρδος ἐπάγω ὁ ἀπό ὁ ἄπιστος περί ἐγώ ἐπιγνωμοσύνη τε καί εὐγνωμοσύνη . ἐπιστατέον δέ , ὡς οὐ ἐναντίος οὗτος ὁ ἀπό ὁ ΚΥ . Ῥίον εἴρω · πῶς ἀρτύω « μή μεριμνάω [ μεριμνάω φημί « ἐπί ὁ ἀρχή ἐπάγω καί ὁ ἐξουσία τίς ἀπολογέομαι · » Πέτρος δέ « παρασκευάζω » πρός οὗτος νῦν παραγγέλλω , ὁ μέν γάρ ἀπό ὁ κύριος περί μαρτύριον εἴρω · ὁ δέ ἀπό ὁ Πέτρος περί διδασκαλία . ὁ γάρ ἄνευ σύνεσις καί ἐξέτασις δοκέω τίς οἶδα μέμψις φέρω . γνῶσις γάρ ἀσύνετος ἀνεξέταστος λόγος . ἄλλος τε , ναί ἐπεί πολύς κατηγορέω ἐγώ ἀθέμιστος , καί ὁ ἐλπίς ἐγώ κενός ἀποφαίνω , περί οὗτος λογίζομαι φέρω ὁ ἀπόκρισις φημί , ἔχω δέ ὁ θεός σννέπφινον Ῥ καί συνείδησις Χάλεϊ . « κρείσσων γάρ ἀγαθοποιέω , εἰμί ἐθέλω ὁ θέλημα ὁ Θεός , πάσχω , ἢ κακοποιέω , ὅτι2 καί Χριστός ἅπαξ περί ἁμαρτία ἀποθνῄσκω , δίκαιος ὑπέρ ἄδικος , ἵνα ἐγώ προάγω ὁ Θεός . » ὁ αἰτιολογία οὗτος οὖον πρός ὁ προσεχῶς εἴρω , ἀλλά πρός ὁ μικρός ἀνωτέρω , ὅτι « εἰμί καί πάσχω διά εικαιφσυνη , μακάριος εἰμί , « διότι » ἀγαθός ἀγαθοὅτοωῦντας πάσχω κακῶς ἢ κακοποιέω . » εἰμί δέ τις ὁ αἴτιος πρός ὁ προσεχῶς βοάω ἀποδίδωμι ὁ , « ἀγαθοποιέω , » οὐ πρός ἕτερος χρή λαμβάνω εὐεργετικός , ἀλ απρλυος [ ἀντί ὁ , ἀγαθός ] ἐργάζομαι , ὡσαύτως Χάι ὁ , « Κακό . ποιέω . » προστίθημι δέ καί ὁ , « εἰμί ἐθέλω ὁ Βελημάς ὁ Θεός , » δείκνυμι , ὅτι οὐδείς ἄνευ ὁ ὁ Θεός ῥοπή εἰς ἐγώ γίγνομαι , ἀλ ὁ δις ἁμαρτία κουφισμός , ἢ δις ἀνάρρησις καί δόξα ἐγώ , ἢ καί εἰς ἕτερος σωτηρία . καί οὗτος διττός . ὁ γάρ κακόω τις δίκαιος πρός σωφρονισμός ἕτερος ἁμαρτωλός , καθό εἴρω ὁ , « εἰμί ὁ δίκαιος μόλις σῴζω , ὁ ἁμαρτωλός ποῦ φαίνω ; » καί οὗτος δέ οἰδάνω ἐμφαίνω ὁ ὠφέλεια · ὁ μέν πάσχω Δίκαιος , εἰς προσθήκη δικαιοσύνη διά ὁ ὑπομονή · ὁ δέ ἁμαρτωλός , πρός ἐπιστροφή , καθώς εἴρω . ὁ οὖν διά οὗτος πάσχω δίκαιος , ἤτοι πρός Δοβάν οἰκεῖος , ἢ πρός ἐπιστροφή ἕτερος καί Σώτης