cogPG.PG125 595
τοὺς μισομένους καὶ ἐχθροὺς ἡμῶν πάσχομεν . ] Δύο τοιγαροῦν ὄντων τῶν περὶ ἃ σπουδάζουσιν ἄνθρωποι , Θεοῦ καὶ κόσμου , καὶ καθ´ ἑκάτερον τούτων τῶν δύο στεφομένων , φιλίας καὶ μίσους , περὶ ὁπότερον τούτων σπουδάζοντες καταληφθείημεν , πάντως το ἑτέρου ἀφειδοῦντες ὁρώμεθα . Πομεῖ δὲ ἡ μὲν σπουδὴ φιλίαν · ἡ δὲ ὀλιγωρία , μῖσος . Ὅς οὗν τῶν θείων ἀντίσχηται , φλος ὄεοῦ καὶ ἔστι καὶ λέγεται · ὅς δὲ Θεοῦ μὲν κατολιγωρήσας , κόσμον δὲ ἠγάπησεν , οὗτος ἐν τοῖς ἐχθροῖς τοῦ Θεοῦ καταλογισθήσεται . Ἐπεὶ δὲ παῦτα πάντα ἐξ ἀλαζονείας [ καὶ ὑπερηφανίας ] τῶν ψευδοσόφων ἐδείχθη [ διδασκάλων φυόμενα ] , δευτέρῳ πάλιν ἐλέγχῳ κέχρηται , ἀνανῆψαι βουλόμενος τῆς μέθης αὐτῶν , [ καὶ τοῦ κάρου ἀπαλλάξαι ] τοὺς τοιούτους · καί φησιν · « Εἰ δοκεῖτε ὅτι κενῶς ἡ Γραφὴ λέγει · Πρὸς φθόνον ἐπιποθεῖ τὸ πνεῦμα , ὅ κατῴκησεν ἐν ὑμῖν · Μείζονα δὲ δίδωσι χάριν . Διὸ λέγει · Ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν . ἐ Τοιοῦτόν τι λέγων καὶ δηλῶν διὰ τούτων , ἐλλειπτικῶς χρῆται τῷ λόγῳ [ καὶ πάλιν ] , διὰ τὴν τοῦ συντετμημένου λόγου χρῆσιν , Ἑγὼ μὲν , φάσκων , ὑμᾶς τοῖς οἰκείοις ἐπέστησα λόγοις , περὶ τὸ εὐθὲς καὶ ἀκατάγνωστον τῆς χρήσεως τῆς σοφίας ὑμῶν , ὡς ἂν μὴ ἐξ ὑπερηφανίας παραχρώμενοι ταύτῃ νοθεύητε καὶ δολοῖτε τὸν τῆς διδασκαλίας λόγον . Εἰ δὲ καὶ ἀπὸ τῆς Γραφῆς τοῦτο ζητεῖτε , ἀκούσατε · « Κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται . » Εἰ οὖν τοῖς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ἐχθροῖς δὴ δὲ εἰώθαμεν ἀντιτάσσεσθαι · πάντως που . καὶ ὑπερήφανοι ἐν τοῖς ἐχθροῖς καταλογισθεῖεν . Οὐ γὰρ κενῶς , ἤτοι ματαίως , ἡ Γραφὴ , ἢ πρὸς φθόνον τὰ ἀμήχανα ἡμῖν διαγορεὔει , ἀλλ´ ἐπιποθρῦσα τὴν διὰ τῆς παρακλήσεως αὐτῆς ἐγκατοικιζομένην ἡμῖν χάριν . Ὥστε εἰ πειθήνιοί ἐστε τῇ Γραφῇ , ταπεινώθητε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , καὶ εὑρήσετε τὴν διὰ τῆς αὐτοῦ ὑψώσεωχάριν . Ὑπερηφανία δέ ἐστιν ἣ εἰς τέλος ἐπηρμένη κακία , Τδιαφέρουσα τῆς οἰήσεως , ὅτι ἡ μὲν ὑπερηφανία ἐπὶ τοῖς ὑπηργμένοις αὐτῇ κατεπαίρεται , ἡ οἴησις δὲ ἐπὶ τῶν μηδὲ ὅλως ὑπαρχόντων . Διαφέρει δὲ καὶ ἀτυφία τῆς ταπεινώσεως , ὅτι ἡ μὲν κατὰ διάμετρον ἡ ἀτυφία , ἤτοι ταπείνωσις , [ ἀντικειμένη ] τῇ ὑπερηφανίᾳ , ἔστι μέγα ἀγαθόν · καὶ ἐπειδὴ ἀμ φότερα προαιρετικῶς ἡμῖν ἐγγίνεται , πᾶς ὁ κατὰ ἀλαζονείαν ὑψῶν ἑαυτὸν , πρὸς τῷ ὑπὸ τοῦ Κυρίου κατακεκρίσθαι ἔτι καὶ ταπεινοῦται ὑπ´ αὐτοῦ ὑιίοῳμένου ἐν καιρῷ τοῦ κατὰ ἀτυφίαν ταπεινώσαντος ἑαυτὸν , ἅτε τῶν ἐπ´ αὐτῇ ἄθλων ξεναγωγησάντων τὸν κεχρημένον πρὸς ὕψος πνευματικόν . Ἄλλως , Κιυρίλλου . Εἰ φθόνῳ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς πὸν κόσιον , καὶ εἰ κατῷκησεν εἰς τὸν ἔσω ἡμῶν ἄνθοωπον ὁ Χριστὸς , κατὰ τὰς Γραφὰς , διὰ τοῦτο
Lemmas: ὁ μισέω καί ἐχθρός ἐγώ πάσχω . ] δύο τοιγάρ εἰμί ὁ περί ὁ σπουδάζω ἄνθρωπος , Θεός καί κόσμος , καί καθ´ ἑκάτερος οὗτος ὁ δύο στέφω , φίλιος καί μῖσος , περί ὁπότερος οὗτος σπουδάζω καταλαμβάνω , πάντως ὁ ἕτερος ἀφειδέω ὁράω . Πομεῖ δέ ὁ μέν σπουδή φίλιος · ὁ δέ ὀλιγωρία , μῖσος . ὅς ἐν ὁ θεῖον ἀντέχω , Φλος ὄη καί εἰμί καί λέγω · ὅς δέ Θεός μέν κατολιγωρέω , κόσμος δέ ἀγαπάω , οὗτος ἐν ὁ ἐχθρός ὁ Θεός καταλογίζομαι . ἐπεί δέ Παῦτα πᾶς ἐκ ἀλαζονεία [ καί ὑπερηφανία ] ὁ ψευδόσοφος δείκνυμι [ διδάσκαλος φύω ] , δύο πάλιν ἔλεγχος χράομαι , ἀνανήφω βούλομαι ὁ μέθη αὐτός , [ καί ὁ καρόω ἀπαλλάσσω ] ὁ τοιοῦτος · καί φημί · « εἰμί δοκέω ὅτι κενός ὁ γραφή λέγω · πρός φθόνος ἐπιποθέω ὁ πνεῦμα , ὅς κατοικέω ἐν σύ · μείζων δέ δίδωμι χάρις . Διὸ λέγω · ὁ θεός ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ δίδωμι χάρις . εἰ τοιοῦτος τίς λέγω καί δηλόω διά οὗτος , ἐλλειπτικός χράω ὁ λόγος [ καί πάλιν ] , διά ὁ ὁ συντέμνω λόγος χρῆσις , ἑγώ μέν , φάσκω , σύ ὁ οἰκέω ἐφίστημι λόγος , περί ὁ εὐθύς καί ἀκατάγνωστος ὁ χρῆσις ὁ σοφία σύ , ὡς εἄν μή ἐκ ὑπερηφανία παραχράομαι οὗτος νοθεύω καί δολόω ὁ ὁ διδασκαλία λόγος . εἰμί δέ καί ἀπό ὁ γραφή οὗτος ζητέω , ἀκούω · « Κύριος ὑπερήφανος ἀντιτάσσω . » εἰμί οὖν ὁ ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ἐχθρός δή δέ εἴωθα ἀντιτάσσω · πάντως ποῦ . καί ὑπερήφανος ἐν ὁ ἐχθρός καταλογίζομαι . οὖον γάρ κενός , ἤτοι μάταιος , ὁ γραφή , ἢ πρός φθόνος ὁ ἀμήχανος ἐγώ διαγορεύω , ἀλ ἐπιποθρῦσα ὁ διά ὁ παράκλησις αὐτός ἐγκατοικίζω ἐγώ χάρις . ὥστε εἰμί πειθήνιος εἰμί ὁ γραφή , ταπεινόω ἐνώπιος ὁ Θεός , καί εὑρίσκω ὁ διά ὁ αὐτός ὑψώσεωχάριν . ὑπερηφανία δέ εἰμί ὅς εἰς τέλος ἐπαίρω κακία , τδιαφερουω ὁ οἴησις , ὅτι ὁ μέν ὑπερηφανία ἐπί ὁ ὑπάρχω αὐτός κατεπαίρω , ὁ οἴησις δέ ἐπί ὁ μηδέ ὅλως ὑπάρχω . διαφέρω δέ καί ἀτυφία ὁ ταπείνωσις , ὅτι ὁ μέν κατά διάμετρος ὁ ἀτυφία , ἤτοι ταπείνωσις , [ ἀντίκειμαι ] ὁ ὑπερηφανία , εἰμί μέγας ἀγαθός · καί ἐπεί ἀνά φοτερας προαιρετικός ἐγώ ἐγγίγνομαι , πᾶς ὁ κατά ἀλαζονεία ὕψος ἑαυτοῦ , πρός ὁ ὑπό ὁ κύριος κατακρίνω ἔτι καί ταπεινόω ὑπό αὐτός ὑιίοῳμένου ἐν καιρός ὁ κατά ἀτυφία ταπεινόω ἑαυτοῦ , ἅτε ὁ ἐπι αὐτός ἆθλος ξεναγωγέω ὁ χράομαι πρός ὕψος πνευματικός . ἄλλος , Κιυρίλλου . εἰμί φθόνος διάβολος θάνατος εἰσέρχομαι εἰς πως κόσιος , καί εἰμί κατοικέω εἰς ὁ εἴδομαι ἐγώ ἄνθοωπον ὁ χριστός , κατά ὁ γραφή , διά οὗτος