cogPG.PG125 475
δὲ ἐπεχείρουν αὐτὸν ἀνελεῖν . Ἐπιγνόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ κατήγαγον αὐτὸν εἰς Καισάρειαν , καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὸν εἰς Ταρσόν . Ἡ μὲν οὖν Ἐκκλησία καθ´ ὅλης τῆς Ἱουδαίας , καὶ Σαμαρείας , καὶ Γαλελαίας εἶχεν εἰρήνην , οἰκοδομουμένη καὶ πορευομένη τῷ φόβῳ τοῦ Κυρίου , καὶ τῇ παρακλῆσει τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπληθύνετο . ΕΡΜΗΝΕΙΑ . Ὅτε , νομομαθὴς ὤν , ἐπεστόμιζεν αὐτοὺς , καὶ οὐκ εἴα φθέγγεσθαι , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν Γραφῶν ἐδείκνυσε « συμβιβάζων , » τουτέστι μετ´ ἐπιεικείας διὸάσκων , « ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . » Ο δὲ ἐπεβουλεύοντο ὥστε ἀνελεῖν αὐτόν . Ὁ δὲ ἀπὸ τοῦ τείχους ἐν σπυρίδι ἐχαλᾶτο διὰ τῶν μαθητῶν , καὶ διεσώζετο φυγάς . Εἰ γὰρ καὶ ἐπεθύμει τῆς ἐντεῦθεν ἀποδημίας , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθρώπων σωτηρίας κήδεται καὶ ἐρᾷ Καὶ πολλάκις τοιαῦτα ἐμηχανᾶτο τηρῶν ἑαυτὸν τῷ κηρύγματι , καὶ οὐ παρῃτεῖτο καὶ ἀνθρωπίνοις χρήσασθαι μηχανήμασιν , ἡνίκα ἀπῄτει καιρὸς . « Σαῦλος δέ . » Ἄξιον ἐνταῦθα ἀπορῆσαι , πῶἐν μὲν τῇ πρὸς Γαλάτας φησὶν , ὅτι « Οὐκ ἀπῆλθον εἴς Ἱεροσόλυμα[ἀλλ´ εἰς Ἀραβίαν καὶ Δαμασκὸν , καὶ μετὰ τρία ἔτη εἰς Ἱεροσόλυμα,[ἰστορῆσαι Πέτρον . καὶ ἂτι « Οὐδένα τῶν ἀποστόλων εἶδον · » ἐνταῦθα δὲ κούναντίον φησὶν , ὅτι ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἀποστόλους ὁ Ὡαρνάβας . Ἡ τοῦτο τοίνυν φησὶν ἐν τῇ πρὸς Γαλάτας Ἐπιστολῇ , ὅτι οὐκ ἀπῆλθεν ὥστε προαναθέσθαι . Φησὶ γὰρ ὅτι , « Οὐ προ[σγανεθέμην · οὐδὲ ἀπῆλθον εἰς Ἰεροσόλυμα . » Εἰ μὴ τοῦτο , δῆ λον , ἢ ἡ ἐπιβουλὴ ἡ ἐν Δαμασκῷ ,, [ οὐκ εὐθέως μετὰ τὸ πιστεῦσαι , ἀλλὰ ] μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἀπὸ Ἀραβίας γέγονε , [ μετὰ ἔτη τρία ] , ἢ , εἰμὴ τοῦτο πάλιν , ἀὐτὸς γοῦν οὐκ ἀπῆλθε πρὸς τοὺς ἀποστόλους , ἀλλὰ τοῖς μαθηταῖς ἐπειρᾶτο κολλᾶσθαι , [ μέτρια ζων , ] ἅτε διδάσκαλος ὢν , καὶ οὐ μαθητής . Διὰ τοῦτο , Οὐκ ἀπῆλθον , φησὶν , ἵνα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους ἀπέλθω Οὐδὲν γοῦν παρ´ αὐτῶν ἔμαθον . Ἡ ταῦτην τὴν ἄνοδον [ λάμβανε , ] ὥστε εἶναι οὕτως , ὅτι ἀπῆλθεν εἰς Ἀραβίαν , εἶτα ἦλθεν εἰς Δαμασκὸν , εἶτα εἰς Ἱεροσόλυμα , εἰτα εἰς Συρίαν . Ἢ , εἰμὴ τοῦτο πάλιν , ὅτι αὖθις ἀνῆλθεν εἰς λεροσόλυμα , εἶτα εἰς Δαμασκὸν ἐξεπέμφθη , εἶτα εἰς Ἀραβίαν , εἶτα εἰς Δάμασκον πάλιν , εἶτα εἰς Καισάρειαν , καὶ τότε διὰ τεσσάρων ἐτῶν [ ἀνέβη πάλιν εἰς Ἱεροσόλυμα , ] ἴσως ὅτε τοὺς ἀδελφοὺς ἀνήγαγε μετὰ Βαρνάβα , Ἡ , εἰ [ μὴ ] τοῦτο , ἔτερον λέγει καιρόν . Ὁ [ γὰρ ] ἱστοριογράφος , πολλὰ ὑποτέμνει , καὶ πολλοὺς συνὰσει [ συνάπτετι αεί συνάγει ] καιρούς . Δοκεῖ δέ μοιῆ ὁπ Βαρνάβας ἄνωθεν αὐτοῦ εἶναι φίλος · ἦν δὲ ἄνθρωπος ἐπιεικὴς καὶ χριστὸς σφόδρα · διὸ καὶ υἱὸς παρακλήσεως φερωνύμως ἐλέγετο · ὅθεν καὶ ἀπρόσιτος γέγονε τῷ ἀνδρί . « Ἐλάλει τε καί . » Ἐλληνιστάς [ φησι ] , τοὺς Ἑλληνιστὶ φθεγγομένους , καὶ σφόδρα σοφῶς · ΟΟΜΜΕΝΤΛΙὲΙΟΦ .
Lemmas: δέ ἐπιχειρέω αὐτός ἀναιρέω . ἐπιγιγνώσκω δέ ὁ ἀδελφός κατάγω αὐτός εἰς Καισάρεια , καί ἐξαποστέλλω αὐτός εἰς Ταρσός . ὁ μέν οὖν ἐκκλησία καθ´ ὅλος ὁ Ἰουδαῖος , καί Σαμάρεια , καί Γαλελαίας ἔχω εἰρήνη , οἰκοδομέω καί πορεύω ὁ φόβος ὁ κύριος , καί ὁ παράκλησις ὁ ἅγιος πνεῦμα πληθύνω . ἑρμηνεία . ὅτε , νομομαθής εἰμί , ἐπιστομίζω αὐτός , καί οὐ ἐάω φθέγγομαι , ἀλ ἀπό ὁ Γραφής δείκνυμι « συμβιβάζω , » τουτέστι μετέ ἐπιείκεια διοασκεω , « ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός . » ὁ δέ ἐπιβουλεύω ὥστε ἀναιρέω αὐτός . ὁ δέ ἀπό ὁ τεῖχος ἐν σπυρίς χαλάω διά ὁ μαθητής , καί διασῴζω φυγάς . εἰμί γάρ καί ἐπιθυμέω ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία , ἀλλά καί ὁ ἄνθρωπος σωτηρία κήδω καί ἐράω καί πολλάκις τοιοῦτος μηχανάομαι τηρέω ἑαυτοῦ ὁ κήρυγμα , καί οὖον παραιτέομαι καί ἀνθρώπινος χράω μηχάνημα , ἡνίκα ἀπαιτέω καιρός . « Σαῦλος δέ . » Ἄξιος ἐνταῦθα ἀπορέω , πάω μέν ὁ πρός Γαλάτης φημί , ὅτι « οὐ ἀπέρχομαι εἰς Ἱεροσόλυμα[ἀλλ´ εἰς Ἀραβία καί Δαμασκός , καί μετά τρεῖς ἔτος εἰς Ἱεροσόλυμα,[ἰστορῆσαι Πέτρος . καί αὔγ-ασμα « οὐδείς ὁ ἀπόστολος εἶδον · » ἐνταῦθα δέ κούνας φημί , ὅτι ἄγω αὐτός πρός ὁ ἀπόστολος ὁ Ὡαρνάβας . ὁ οὗτος τοίνυν φημί ἐν ὁ πρός Γαλάτης Ἐπιστολή , ὅτι οὐ ἀπέρχομαι ὥστε προανατίθημι . φημί γάρ ὅτι , « οὖον προ[σγανεθέμην · οὐδέ ἀπέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ . » εἰμί μή οὗτος , δῆ λος , ἢ ὁ ἐπιβουλή ὁ ἐν Δαμασκός ,, [ οὐ εὐθύς μετά ὁ πιστεύω , ἀλλά ] μετά ὁ ἔρχομαι αὐτός ἀπό Ἀραβία γίγνομαι , [ μετά ἔτος τρεῖς ] , ἢ , ειμή οὗτος πάλιν , αὐτός γοῦν οὐ ἀπέρχομαι πρός ὁ ἀπόστολος , ἀλλά ὁ μαθητής πειράω κολλάω , [ μέτριος ζῶ , ] ἅτε διδάσκαλος εἰμί , καί οὖον μαθητής . Ζεύς οὗτος , οὐ ἀπέρχομαι , φημί , ἵνα πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος ἀπέρχομαι οὐδείς γοῦν παρ´ αὐτός μανθάνω . ὁ οὗτος ὁ ἄνοδος [ λαμβάνω , ] ὥστε εἰμί οὕτως , ὅτι ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία , εἶτα ἔρχομαι εἰς Δαμασκός , εἶτα εἰς Ἱερουσαλήμ , εἶτα εἰς Συρία . ἤ , ειμή οὗτος πάλιν , ὅτι αὖθις ἀνέρχομαι εἰς λεροσόλυμα , εἶτα εἰς Δαμασκός ἐκπέμπω , εἶτα εἰς Ἀραβία , εἶτα εἰς Δαμασκός πάλιν , εἶτα εἰς Καισάρεια , καί τότε διά τέσσαρες ἔτος [ ἀναβαίνω πάλιν εἰς Ἱερουσαλήμ , ] ἴσως ὅτε ὁ ἀδελφός ἀνάγω μετά Βαρνάβας , ὁ , εἰμί [ μή ] οὗτος , ἕτερος λέγω καιρός . ὁ [ γάρ ] ἱστοριογράφος , πολύς ὑποτέμνω , καί πολύς συνέρχομαι [ συνάπτω αεί συνάγω ] καιρός . δοκέω δέ μοιῆ ὁπ Βαρνάβας ἄνωθεν αὐτός εἰμί φίλος · εἰμί δέ ἄνθρωπος ἐπιεικής καί χριστός σφόδρα · διό καί υἱός παράκλησις φερώνυμος λέγω · ὅθεν καί ἀπρόσιτος γίγνομαι ὁ ἀνήρ . « λαλέω τε καί . » Ἑλληνιστής [ φημί ] , ὁ Ἑλληνιστί φθέγγομαι , καί σφόδρα σοφός · Ο .