cogPG.PG125 530
ΚΕΙΜΕΝΟΝ . Ἔνεκα τοῖτιων Ἰουδαῖοί με συλλαβόμενοι , ὄντα ἐν τῷ ἱερῷ , ἐπειρῶντο διαχειρίσασθαι . ἐπικουρίας οὖν τυχὼν τῆς ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύό της ἕστηκα μαρτυρούμενος μικρῷ τε καὶ μεγάλῳ · οὐδὲν ἐκτὸς λέγων , ὧν τε οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γίνεσθαι , καὶ Μωϋσῆς , εἰ παθητὸς ὁ Χριστὸς , εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν , φῶς μέλλει καταγγέλλειν τῷ τε λαῷ καὶ τοῖς ἔθνεσι Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου , ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ φησι · Μαίνῃ , Παῦλε · τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει . Ὁ δὲ Παῦλος , Οὐ μαίνομαι , φησί , κράτιστε Φῆστε , ἀλλὰ ἀληθείας καὶ σωφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι . Ἐπίσταται γὰρ περὶ τοῦτων ὁ βασιλεὺς , πρὸς ὃν καὶ παῤῥησιαζόμενος λαλῶ . λανθάνειν γὰρ αὐτόν τι τούτων οὐ πείθομαι οὐδέν . Οὐ γάρ ἐστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγαένον σοσο Πιστεύεις , βασιλεῦ Ἀγρίππα , τοῖς προφήταις ; Οἶδα Ἐτι πιστεύεις . Ὁ δὲ Ἀγρίππας πρὸς τὸν Παῦλον ξφη · Ἑν ὀλίγῳ με πείθεις Χριστιανὸν γενέσθαι . Ὁ δὲ Παῦλος εἶπεν · Εὐξαίμην ἂν τῳ Θεῷ . καὶ ἐν λίγῳ , καὶ ἐν πολλῷ , οὐ μόνον σὲ , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντάς μου σήμερρν , γενέσθαι τοιούτους , οἷος κἀγώ εἰμι , παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων . Καὶ ταῦτα εἰπόντος αὐτοῦ , ἀνέστη τε ὁ βασιλεὺς , καὶ ὁ ἡγεμὼν , ἤ τε Βερνίκη , καὶ οἱ συγκαθήμενοι αὐτοῖς · καὶ ἀναχωρήσαντες ἐλάλουν πρὸς ἀλλήΤΕΧΤΗΘ . λους , λέγοντες , ὅτι Οὐδὲν θανάτου ἄξιόν τι , ἢ δεσμῶν πράσσει ὁ ἄνθρωπος οὗτος . Ἀγρίππας δὲ τῷ Φήστῳ ἔφη · Ἀπολελύσθαι ἠδύνατο ὁ ἄνθρωπος οὗτος , εἰ μὴ ἐπικέκλητο Καίσαρα . Ἵνα μὴ δόξῃ αὐτὸς διδάσκαλος εἶναι τούτου ἐπάγει προφήτας καὶ τὸν Μωϋσέα λέγοντα · « Εἰ παθητὸς ὁ Χριστὸς , εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν , » καὶ τὰ ἑξῆς . Τὸ δέ , « εἰ , » ἐνταῦθα , ἀντὶ τοῦ , ὅτι , ἐστί . Μωϋσῆς , φησὶν , εἶπε , ὅτι « παθητὸς » ὁ Χριστὸς [ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως · » ] πρῶτος γὰρ οὗτος ἀνέστη , καὶ οὐκ ἔτι ἀποθνήσκει Οἱ καὶ ἀναστάντες δι´ αὐτοῦ , ἢ διὰ τῶν μαθητῶν , καὶ οἱ διὰ τῶν προφητῶν , πάλιν ἀπέθανον , ἕως τῆς καθόλου ἀναστάσεως μένοντες , Ἐπειδὴ ἀεὶ πρὸς τὸν βασιλέα διελέγετο , ὥσπερ ἔπαθέ τι ὁ Φῆστος , καὶ ἰδὼν τὴν παῤῥησίαν , ἀπὸ θυμοῦ καὶ ὀργῆς φησι · « Μαίνῃ , Παῦλε . » Ὁ δὲ Παῦλος τὴν αἰτίαν διδάσκει , δι´ ἡν πρὸς τὸν βασιλέα τὸν λόγον ἀπέστρεψε . [ Γἶτα δει . κνὺς ] ὅτι πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης τοῦτο γέγονε τὸ δόγμα , ἐπήγαγεν · [ Οὐ γὰρ ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο · » ] τουτέστι τὸ περὶ τοῦ σταυροῦ καὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ λέγων . [ Παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων . » ] Οὐκ ἀπευχόμενος ἑαυτῷ τὰ δεσμὰ , οὐδὲ αἰσχυνόμενος , τοῦτο ἔλεγεν οῦτο γὰρ ἦν αὐτῷ , εἴπερ ἄλλο τι , ἄξιον δόξης καὶ καύχημα · ἀλλὰ πρὸς τὴν ἐκείνων ὑπόληψιν ἀφορῶν , καὶ τῇ ἐκείνων ἀσθενείᾳ συγκαταβαίνων , « Γέ νοιτό μοι , φησὶ , πάντας τοιούτους γενέσθαι οἷος ἐγώ εἰμι , παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων . »
Lemmas: Κεῖμαι . ἕνεκα τοιτια Ἰουδαῖος ἐγώ συλλαμβάνω , εἰμί ἐν ὁ ἱερός , πειράω διαχειρίζω . ἐπικουρία οὖν τυγχάνω ὁ ἀπό ὁ Θεός , ἄχρι ὁ ἡμέρα ταῦ ὁ ἵστημι μαρτυρέω μικρός τε καί μέγας · οὐδείς ἐκτός λέγω , ὅς τε ὁ προφήτης λαλέω μέλλω γίγνομαι , καί Μωϋσῆς , εἰμί παθητός ὁ Χριστός , εἰμί πρῶτος ἐκ ἀνάστασις νεκρός , φάος μέλλω καταγγέλλω ὁ τε λαός καί ὁ ἔθνος οὗτος δέ αὐτός ἀπολογέομαι , ὁ Φῆστος μέγας ὁ φωνή φημί · μαίνη , Παῦλος · ὁ πολύς σύ γράμμα εἰς μανία περιτρέπω . ὁ δέ Παῦλος , οὖον μαίνομαι , φημί , ἀγαθός Φῆστος , ἀλλά ἀλήθεια καί σωφροσύνη ῥῆμα ἀποφθέγγομαι . ἐπίσταμαι γάρ περί τοῦτις ὁ βασιλεύς , πρός ὅς καί παρρησιάζομαι λαλέω . λανθάνω γάρ αὐτός τίς οὗτος οὖον πείθω οὐδείς . οὖον γάρ εἰμί ἐν γωνία πράσσω σο πιστεύω , βασιλεύς Ἀγρίππας , ὁ προφήτης ; οἶδα ἔτι πιστεύω . ὁ δέ Ἀγρίππας πρός ὁ Παῦλος ξφη · ἑν ὀλίγος ἐγώ πείθω Χριστιανός γίγνομαι . ὁ δέ Παῦλος εἶπον · εὔχομαι εἄν ὁ Θεός . καί ἐν λίγω , καί ἐν πολύς , οὖον μόνος σύ , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀκούω ἐγώ σήμερρν , γίγνομαι τοιοῦτος , οἷος ἐγώ εἰμί , παρεκτός ὁ δεσμός οὗτος . καί οὗτος εἶπον αὐτός , ἀνίστημι τε ὁ βασιλεύς , καί ὁ ἡγεμών , ἤ τε Βερνίκη , καί ὁ σύν-κάθημαι αὐτός · καί ἀναχωρέω λαλέω πρός Αλή . Λοῦς , λέγω , ὅτι οὐδείς θάνατος ἄξιος τίς , ἢ δεσμός πράσσω ὁ ἄνθρωπος οὗτος . Ἀγρίππας δέ ὁ Φῆστος φημί · ἀπολύω δύναμαι ὁ ἄνθρωπος οὗτος , εἰμί μή ἐπικαλέω Καῖσαρ . ἵνα μή δόξα αὐτός διδάσκαλος εἰμί οὗτος ἐπάγω προφήτης καί ὁ Μωϋσῆς λέγω · « εἰμί παθητός ὁ Χριστός , εἰμί πρῶτος ἐκ ἀνάστασις νεκρός , » καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ , « εἰμί , » ἐνταῦθα , ἀντί ὁ , ὅτι , εἰμί . Μωϋσῆς , φημί , εἶπον , ὅτι « παθητός » ὁ Χριστός [ πρῶτος ἐκ ἀνάστασις · » ] πρῶτος γάρ οὗτος ἀνίστημι , καί οὐ ἔτι ἀποθνήσκω ὁ καί ἀνίστημι δις αὐτός , ἢ διά ὁ μαθητής , καί ὁ διά ὁ προφήτης , πάλιν ἀποθνῄσκω , ἠώς ὁ καθόλου ἀνάστασις Μένων , ἐπεί ἀεί πρός ὁ βασιλεύς διαλέγω , ὥσπερ πάσχω τίς ὁ Φῆστος , καί εἶδον ὁ παρρησία , ἀπό θυμός καί ὀργή φημί · « μαίνη , Παῦλος . » ὁ δέ Παῦλος ὁ αἴτιος διδάσκω , δις ἐάν πρός ὁ βασιλεύς ὁ λόγος ἀποστρέφω . [ Γίτας δεῖ . κνύω ] ὅτι πανταχοῦ ὁ οἰκέω οὗτος γίγνομαι ὁ δόγμα , ἐπάγω · [ οὖον γάρ ἐν γωνία πράσσω οὗτος · » ] τουτέστι ὁ περί ὁ σταυρός καί ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός λέγω . [ παρεκτός ὁ δεσμός οὗτος . » ] οὐ ἀπεύχομαι ἑαυτοῦ ὁ δεσμός , οὐδέ αἰσχύνω , οὗτος λέγω οῦτο γάρ εἰμί αὐτός , εἴπερ ἄλλος τίς , ἄξιος δόξα καί καύχημα · ἀλλά πρός ὁ ἐκεῖνος ὑπόληψις ἀφοράω , καί ὁ ἐκεῖνος ἀσθένεια συγκαταβαίνω , « Γε νέομαι ἐγώ , φημί , πᾶς τοιοῦτος γίγνομαι οἷος ἐγώ εἰμί , παρεκτός ὁ δεσμός οὗτος . »