cogPG.PG125 102
πατέρας αὐτῶν ἐπιμελείας παρ´ ἐκείνου ἀξιουμένους , δείκνυσι τοὐναντίον ὁ Παῦλος , ὅτι Μείζονος ἀπελαύσατε χάριτος ὑμεῖς , ἢ ἐκεῖνοι . Πρὸς ἐκείνους μὲν γὰρ προφήτας ἔπεμψε · πρὸς ὑμᾶς δὲ αὐτὸν τὸν Υἱόν . Τί δέ ἐστι τὸ πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως ) ἀντὶ τοῦ , διαφόρως καὶ πολυειδῶς . Ἐγὼ γὰρ , φησιν , ὀράσεις ἐπλήθυνα , καὶ ἐν χερσὶ προφητῶν ὡμοιώθην . Ὥστε τί δυσχεραίνετε καὶ μικροψυχεῖτε τοιούτων ἀξιωθέντες · Ἐπ´ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν τούτων ἐλάλησεν ἡμῖν ἐν Υἱῷ . Καὶ ἐν τούτῳ αὐτοὺς διανίστησι λέγων ὅτι Ἡ συντέλεια ἐγγύς . Ὁ γὰρ ἐν τῷ ἀγῶνι καταμαλακισθεὶς , ἐπειδὰν ἀκούσῃ τοῦ ἀγῶνος τὸ τέλος , ἀναπνεῖ μικρόν . Καὶ ἄλλο δέ τι αἰνίττεται διὰ τοῦ εἰπεῖν · Ἐπ´ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν . Ὅτε γὰρ , φησὶν , οὐκέτι ὁπελείπετο χρόνος εἰς διόρθωσιν , ἀλλὰ κολάσεως ἦμεν ὑπεύθυνοι , ὅτε ἀπεγνώσθημεν ὅτε ἐπελελοίπει τὰ χαρίσματα , τότε τὸ πλέον ἐσχήκαμεν . Τὸ δὲ , Ἐν Υίῷ , ἀντὶ τοῦ , διὰ τοῦ Υἱοῦ ἐστι . Καὶ σημείωσαι τοῦτο πρὸς τοὺς λέγοντας ἀποκεκληρῶσθαι τὴν ἐν , πρόθεσιν τῷ Πνεύματι . Διὰ τί δὲ οὐκ εἶπεν , Ἐλάλησενήμῖν ὁ Χριστός ; Ἅμα μὲν , διὰ τὸ ἀσθενεῖς εἶναι αὐτοὺς , καὶ μήπω δύνασθαι ἀκοῦσαι περὶ τοῦ Χριστοῦ · ἅμα δὲ καὶ ἄεικνύων , ὅτι ἡ Παλαιὰ καὶ ἥ Καινὴ , ἐνός ἐστι καὶ τοῦ αὐτοῦ . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , ἡμῖν · ἑνοποιεῖ γὰρ καὶ ἐξισοῖ τοῖς μαθηταῖς καὶ αὐτοὺς καὶ ἐαυτόν . Καίτοι γε οὐκ αὐτοῖς ἐλάλησεν ἀλλὰ τοῖς ἀποστόλοις , καὶ δι´ ἑκείνων τοῖς πολλοῖς · ὅμως ἐπαίρει τὸ πρᾶγμα , καὶ δείκνυσιν ὅτι καὶ αὐτοῖς ἐλάλησε , καὶ τοῦτο πρὸς παράκλησιν ὸν ἔθηκε κληρονόμον πάντων Τοῦτέστι τὸοῦ κόσμου παντὸς ἐποίησε Κύριον . Οὐκέτι γὰρ μερὶς Κυρίου ὁ Ἰακὼβ , ἀλλὰ πάντες . Κληρονόμον δὲ εἶπε , δεικνὺς καὶ τὸ τῆς Υἱότητος γνήσιον , καὶ τὸ τῆς Κυριότητος ἀναπόσπαστον . Πῶς δὲ ἐποίησεν αὐτὸν Κύριον ; Ἐς ἄνθρωπον , ὡς καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ φησὶ ψαλμῷ · Αἴτησαι καρ´ ἐμοῦ , καὶ δώσω σοι ἔθνη ἕὴν κληρονομίαν σου . Ποίαν δὲ κυριότητα ἐνταῦθά φησι ; Τὴν τῶν ἐκουσίως ὑποταττομένων , τὴν ποοαιρετικήν . Αὔτη γὰρ ἐδόθη τῷ Υἱῷ ὡς ἀνθρώπῳ , ἐπιγνόντων αὐτὸν πάντων · ἐπεὶ τήν τε φυσικὴν καὶ ἀκόντων , καθὸ εἵρηται , Τὰ σύμπαντα δοῦλα σὰ , πρὸ πάντων τῶν αἰώνων εἶχεν ὴ-Βεὶσἔ , διὰ´ ὃν καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν . Εἰπὼν πεοὸ πῆς σαρκὸς τοῦ Υἱοῦ τῆς χθὲς καὶ πρώην συστάσης , Ἀνάγει σε λοιπὸν καὶ ἐπὴ τὸ θψος τῆς προαιωνίου αὐτοῦ θεότητος . Ποῦ δέ εἰσιν οἱ λέγοντες · Ἦν ἅτε οὐκ ἦν ; Λὐτὸς τοὺς αἰῶνας ἐποίησε , καὶ πῶς ἠν αἰὼν ἅτα οὐκ ἦν αὐτός ; Ἐπειδὴ δὲ αἴτιος ὁ Πατὴρ τοῦ Υἱοῦ , εἰκότως καὶ τῶν ὑπ´ αὐτοῦ γενομένων . Διὰ τοῦτό φησι , διὰ´ οὖὗ . Ὁ Πατὴρ γὰρ δοκεῖ ποιεῖν ,
Lemmas: πατήρ αὐτός ἐπιμέλεια παρ´ ἐκεῖνος ἀξιόω , δείκνυμι ἐναντίος ὁ Παῦλος , ὅτι μέγας ἀπολαύω χάρις σύ , ἢ ἐκεῖνος . πρός ἐκεῖνος μέν γάρ προφήτης πέμπω · πρός σύ δέ αὐτός ὁ υἱός . τις δέ εἰμί ὁ πολυμερής καί πολύτροπος ) ἀντί ὁ , διάφορος καί πολυειδῶς . ἐγώ γάρ , φημί , ὅρασις πληθύνω , καί ἐν χείρ προφήτης ὁμοιόω . ὥστε τίς δυσχεραίνω καί μικροψυχέω τοιοῦτος ἀξιόω · Ἐπ´ ἔσχατος ὁ ἡμέρα οὗτος λαλέω ἐγώ ἐν υἱός . καί ἐν οὗτος αὐτός διανίσταμαι λέγω ὅτι ὁ συντέλεια ἐγγύς . ὁ γάρ ἐν ὁ ἀγών καταμαλακίζω , ἐπειδάν ἀκούω ὁ ἀγών ὁ τέλος , ἀναπνέω μικρός . καί ἄλλος δέ τίς αἰνίσσομαι διά ὁ εἶπον · Ἐπ´ ἔσχατος ὁ ἡμέρα . ὅτε γάρ , φημί , οὐκέτι ὁπελείπετο χρόνος εἰς διόρθωσις , ἀλλά κόλασις εἰμί ὑπεύθυνος , ὅτε ἀπογιγνώσκω ὅτε ἐπιλείπω ὁ χάρισμα , τότε ὁ πλέω ἔχω . ὁ δέ , ἐν υἱός , ἀντί ὁ , διά ὁ υἱός εἰμί . καί σημειόω οὗτος πρός ὁ λέγω ἀποκληρόω ὁ ἐν , πρόθεσις ὁ πνεῦμα . Ζεύς τίς δέ οὐ εἶπον , Ἐλάλησενήμῖν ὁ Χριστός ; ἅμα μέν , διά ὁ ἀσθενής εἰμί αὐτός , καί μήπω δύναμαι ἀκούω περί ὁ Χριστός · ἅμα δέ καί αεικνυω , ὅτι ὁ Παλαιά καί ὅς Καινός , εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός . Ὅρας δέ καί ὁ , ἐγώ · ἑνοποιέω γάρ καί ἐξισόω ὁ μαθητής καί αὐτός καί ἑαυτοῦ . καίτοι γε οὐ αὐτός λαλέω ἀλλά ὁ ἀπόστολος , καί δις ἐκεῖνος ὁ πολύς · ὅμως ἐπαίρω ὁ πρᾶγμα , καί δείκνυμι ὅτι καί αὐτός λαλέω , καί οὗτος πρός παράκλησις εἰμί τίθημι κληρονόμος πᾶς τουτέστι τὸοῦ κόσμος πᾶς ποιέω κύριος . οὐκέτι γάρ μερίς κύριος ὁ Ἰακώβ , ἀλλά πᾶς . Κληρονόμος δέ εἶπον , δείκνυμι καί ὁ ὁ υἱότης γνήσιος , καί ὁ ὁ κυριότης ἀναπόσπαστος . Πῶς δέ ποιέω αὐτός κύριος ; ἐς ἄνθρωπος , ὡς καί ἐν ὁ δύο φημί ψαλμός · αἰτέω καρ ἐγώ , καί δίδωμι σύ ἔθνος εἰμί κληρονομία σύ . Ποίας δέ κυριότης ἐνταῦθα φημί ; ὁ ὁ ἑκούσιος ὑποτάσσω , ὁ ποοαιρετικος . οὗτος γάρ δίδωμι ὁ υἱός ὡς ἄνθρωπος , ἐπιγιγνώσκω αὐτός πᾶς · ἐπεί ὁ τε φυσικός καί ἄκων , καθό λέγω , ὁ σύμπας δοῦλος σός , πρό πᾶς ὁ αἰών ἔχω Βῆς , διά ὅς καί ὁ αἰών ποιέω . εἶπον ποιός πῆς σάρξ ὁ υἱός ὁ χθές καί πρώην συνίστημι , ἀνάγω σύ λοιπός καί ἔπειμι ὁ θψος ὁ προαιώνιος αὐτός θεότης . πός δέ εἰμί ὁ λέγω · ἦς ἅτε οὐ εἰμί ; Λυτός ὁ αἰών ποιέω , καί πῶς ἐάν αἰών ἵσμα οὐ εἰμί αὐτός ; ἐπεί δέ αἴτιος ὁ πατήρ ὁ υἱός , εἰκότως καί ὁ ὑπό αὐτός γίγνομαι . Ζεύς οὗτος φημί , διά ὅς . ὁ πατήρ γάρ δοκέω ποιέω ,