cogPG.PG125 283
Τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ Θεὸς οἵ πάντες ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες . Τῇ δεξιᾷ οὖν τοῦ Θεοῦ ὑψωθεὶς , τήν τε ἐπαγγελίαν τοῦ ἀγίου Πνεύματος λαβὼν παρὰ τοῦ Πατρὸς , ἐξέχεεν τοῦτο , ὑ νῦν ὑμεῖς βλέπετε καὶ ἀκούετε . Οὐ γὰρ Δαυὶδ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανοὺς , λέγει δὲ αὐτός · Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου · Κάθουι ἐκ δεξιῶν μου , Ἕ , μὴ θῶ τοὺς ἐχθρούς σω ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . ἀσφαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἵκος Ἰσραὴλ , ὅτι καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν αὐτὸν ὁ θεὸς , ἐποίησε τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε . Πάλιν ἐπὶ τὸν Πατέρα καταφεύγει , λκαίτοι γε ἤρκει εἰπεῖν τὸ πρότερον · ἀλλ´ οἷδεν ὅσον τοῖς ἀκροαταῖς εἰς τὴν παραδοχὴν τῶν κατεπειγόντων τοῦτο χρησιμεύει . Τὸ δέ , ὑψωθεὶς , καὶ περὶ τῆς ἀναλήψεως ἠνίξατο δ , καὶ ὅτι ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐστιν ἀλλ´ οὐδὲ τοῦτο τέως φανερῶς . Ὃρα δέ , πῶς ἀρχόμενος τοῦ λόγου , οὐχὶ τὸν Χριστὸν ἔλεγε καταπεπομφέναι τὸ Πνεῦμα , ἀλλὰ τὸν Πατέρα · ὅτε καὶ τὸν προιφήτην Ἰωὴλ παρῆγεν εἰς μαρτυρίαν . Ἐπειδὴ δὲ ἐμνήσθη καὶ τῶν σημείων αὐτοῦ , καὶ τῶν εἰς αὐτὸν γεγενημένων , καὶ περὶ τῆς ἀναστάσεως διελέχθη θαρσῶν , λοιπόν φησιν αὐτὸν ἐκχέαι τὸ Πνεῦμα · ὥστε περὶ αὐτοῦ ὁ προφήτης ἔλεγε · Καὶ ἔσται ἐν τοῖς ἐσχάταις ἡμέραις . ἐπαγγελίαν δέ φησιν . ἢ ἣν ἡμῖν τοῖς ἀποστόλοις ἐπηγγείλατο , ἢ ἡν ἐπηγγείλατο αὐτῷ ὁ Πατὴρ πρὸ τοῦ σταυροῦ καὶ πρὸ τοῦ παθεῖν . Ἐπεὶ γὰρ μέγα καὶ ὑψηλὸν ἔμελλεν εἰπεῖν τὸ ἐκχέαι τὸν Χριστὸν τὸ Πνεῦμα , συσκιάζει αὐτὸ τῷ εἰπεῖν , ὅτι ὁ Πατὴρ αὐτῷ ἐπηγγείλατο . τοῦτο . Ὁ γὰρ ἂν εἴπῃ τις , ἐἰ μὴ εἰς τὸ συμφέρον τελευτήσει , εἰκῆ καὶ μάτην λέγει . Καὶ δείκνυσιν , ὅτι ὁ σταυρὸς οὐ μόνον αὐτὸν οὐκ ἠλάττωσεν , ἀλλὰ καὶ λαμπρότεροι εἰργάσατο , εἴγε τότε μὲν ἐπηγγείλατο κατὰ τὴν τοῦ Ἰωάννου φωνήν · Αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί · νῦν δὲ μετὰ τὸν σταυρὸν ἕδωκε . Λέγει δὲ αὐτός · ΕΙκεν ὁ Κύριος τῶ Κυρίῳ μου . Ἐνταῦθα οὐκ ἔτι μεθ´ ὑποστολῆς λέγει , ἔχων τὸ ἀπὲ τῶν εἰρημένων θάρσος , ἀλλὰ τί εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου ; Εἰδὲ Δαυΐδ Κύριον αὐτὸν καλεί , πολλῷ μᾶλλον αὐτοῖὶ οὐκ ἀπαξιώσουσι . Διὰ δὲ τοῦ · Ἐως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου , φόβον ἐπέσεισεν αὐτοῖς , τὴν αὐτῶν ἐπικράτησιν . Ἵνα δὲ μὴ ἀπιστῆσαι , τῷ Πατρὶ ἀνατίθησιν . Ἐπεὶ δὲ καὶ μεγάλα ἐφθέγξατο , πάλιν ἕπὶ τὰ ταπεινὰ ζ κατάγει τὸν λάγον . Κάθου ἐκ δεξιῶν μου . Διὰ τοῦ , Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , τὸ ἰσότιμον Υἱοῦ καὶ Πατρὸς νοῦμεν . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς ἀσωμάτου οὐσίας , οὐ δυνατὸν νοεῖσθαι δεξιὸν ἢ ἀριστερόν . Τίνεσδ δὲ εἰεν ο ἐχθροὶ , ὁ Ἀπόστολος δηλοῖ βοῶν · Ὅταν καταργήση πᾶσαν ἐξουσίαν , ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ ὑα
Lemmas: οὗτος ὁ Ἰησοῦς ἀνίστημι ὁ θεός ὁ πᾶς ἐγώ εἰμί μάρτυς . ὁ δεξιός οὖν ὁ Θεός ὑψόω , ὁ τε ἐπαγγελία ὁ ἅγιος πνεῦμα λαμβάνω παρά ὁ πατήρ , ἐκχέω οὗτος , ὑ νῦν σύ βλέπω καί ἀκούω . οὖον γάρ Δαυίδ ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός , λέγω δέ αὐτός · εἶπον ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ · Κάθουι ἐκ δεξιός ἐγώ , ὅς , μή τίθημι ὁ ἐχθρός σός ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ἀσφαλῶς οὖν γιγνώσκω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι καί κύριος καί Χριστός αὐτός ὁ θεός , ποιέω οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω . πάλιν ἐπί ὁ πατήρ καταφεύγω , λκαιος γε ἀρκέω εἶπον ὁ πρότερος · ἀλ οἶδα ὅσος ὁ ἀκροατής εἰς ὁ παραδοχή ὁ κατεπείγω οὗτος χρησιμεύω . ὁ δέ , ὑψόω , καί περί ὁ ἀνάληψις αἰνίζω δ , καί ὅτι ἐν ὁ οὐρανός εἰμί ἀλ οὐδέ οὗτος τέως φανερῶς . Ὅρας δέ , πῶς ἄρχω ὁ λόγος , οὐ ὁ Χριστός λέγω καταπέμπω ὁ πνεῦμα , ἀλλά ὁ πατήρ · ὅτε καί ὁ προοράω Ἰωήλ παράγω εἰς μαρτυρία . ἐπεί δέ μιμνήσκω καί ὁ σημεῖον αὐτός , καί ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι , καί περί ὁ ἀνάστασις διαλέγω θάρσος , λοιπός φημί αὐτός ἐκχέω ὁ πνεῦμα · ὥστε περί αὐτός ὁ προφήτης λέγω · καί εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . ἐπαγγελία δέ φημί . ἢ ὅς ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἐπαγγέλλω , ἢ ἐάν ἐπαγγέλλω αὐτός ὁ πατήρ πρό ὁ σταυρός καί πρό ὁ πάσχω . ἐπεί γάρ μέγας καί ὑψηλός μέλλω εἶπον ὁ ἐκχέω ὁ Χριστός ὁ πνεῦμα , συσκιάζω αὐτός ὁ εἶπον , ὅτι ὁ πατήρ αὐτός ἐπαγγέλλω . οὗτος . ὁ γάρ εἄν εἶπον τις , εἰμί μή εἰς ὁ συμφέρω τελευτάω , εἰκῇ καί μάτην λέγω . καί δείκνυμι , ὅτι ὁ σταυρός οὖον μόνος αὐτός οὐ ἐλασσόω , ἀλλά καί λαμπρός ἐργάζομαι , εἰ τότε μέν ἐπαγγέλλω κατά ὁ ὁ Ἰωάννης φωνή · αὐτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ · νῦν δέ μετά ὁ σταυρός δίδωμι . Λέγος δέ αὐτός · ἵημι ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ . ἐνταῦθα οὐ ἔτι μεθ´ ὑποστολή λέγω , ἔχω ὁ ἀπό ὁ εἴρω θάρσος , ἀλλά τίς εἶπον ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ ; ἀνάκλεις Δαυΐδ κύριος αὐτός καλέω , πολύς μᾶλλον αὐτός οὐ ἀπαξιόω . Ζεύς δέ ὁ · ἠώς εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ , φόβος ἐπισείω αὐτός , ὁ αὐτός ἐπικράτησις . ἵνα δέ μή ἀπιστέω , ὁ πατήρ ἀνατίθημι . ἐπεί δέ καί μέγας φθέγγομαι , πάλιν ἐπί ὁ ταπεινός ζ κατάγω ὁ Λᾶγος . κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ . Ζεύς ὁ , κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ὁ ἰσότιμος υἱός καί πατήρ νέος . ἐπί μέν γάρ ὁ ἀσώματος οὐσία , οὖον δυνατός νοέω δεξιός ἢ ἀριστερός . Τίνεσδ δέ ἄγω ὁ ἐχθρός , ὁ ἀπόστολος δηλόω βοῦς · ὅταν καταργέω πᾶς ἐξουσία , ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ Ὕη