cogPG.PG125 556
ὠφέλειαν , ἀλλὰ πρὸς τὰ κατεπείγοντα ἔσπευδον . ὁρᾷς πᾶσαν σπουδὴν ποιουμένους αὐτοὺς ἐκείνοις καταστέλλειν πρώτοις , ἵν α μὴ φιλονεικωτέρους Ιʹ φιλονεικοτ . ] ἐργάσωνται · καὶ ἐκείνοις οὐκ ἐλάλουν , εἰφιὴ μόνον Ἰουδαίοις , καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς συναγωγὰς · ἀπῄεσαν . Πάλιν μάγος Ἰουδαῖος καθάπερ Σίμων · καὶ ὅρα τοῦτον , ὅτε μὲν τοῖς ἄλλοις ἐκήρυττον , οὐ σφόδρα ἀγανακτοῦντα · ἐπειδὴ δὲ τῷ ἀνθυπάτῳ προσῄεσαν , τότε . Τὸ δὲ θαυμαστὸν τοῦ ἀνθυπάτου , ὅτι καὶ προκατειλημμένος ὢν ἐκείνου τῇ μαγείᾳ , ἤθελεν ἀκοῦσαι τῶν ἀποστόλων . οὕτω καὶ οἱ Σαμαρεῖται ἐποίησαν . Ἐνταῦθα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀμείβεται τῆς χειροτονίας , ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Πέτρου γεγένηται . Τίνος ἕνεκεν ; Ἵνα μηδὲ ταῦτα τῶν ἀποστόλων ἔλαττον ἔχῃ , ἀλλ´ ὅπερ ἔσχεν ἐξαίρετον ὁ κορυφαῖος τῶν μαθητῶν , τοῦτο καὶ αὐτὸς κτήσηται , καὶ πλείονος οἰκειῴσεως ὑπόθεσιν λάβῃ . Οὐδενὶ ἐλλιπῶς φησι · καὶ καλῶς εἶπα · « παντὸς δόλου · » ὑπεκρίνετο γάρ . « Υἱὲ διαβόλου · » τὸ γὰρ ἔργον ἐκείνου ἔπραττεν . « Ἑχθρὲ πάσης δικαιοσύνης · » ἡ γὰρ πᾶσα ἀικαιοσύνη αὐτῇ ἦν , ἐμοὶ δοκεῖ , καὶ τὸν βίον ἐλέγχειν τοῦ αὐτοῦ . Οὐκ ἦν θυμοῦ τὰ ῥήματα . Διὰ τοῦτο προλαβὼν εἶπε · « πλησθεὶς Πνεύματος ἁγίου , » τουτέστιν ἐνεργείας . Οὐχ ἡμῖν πολεμεῖς , φησίν , οὐδὲ μάχη ἀλλὰ « Τὰς ὀδοὺς Κυρίου διαστρέφεις τὰς Κὐθείας . » Τὸ , « ἄχρι καιροῦ , » ὅριον τῇ γνώμῃ διδοὺς , ἐν αὐτῇ ἔχειν τοῦ φωτὸς τὴν ἀπόληψιν , τῶν τρόπων μεταβάλλουσα τὸ βέλτιον . ᾯ γὰρ αὐτὸς προσήχθη σημείῳ , τούτῳ καὶ τοῦτον ἠβουλήθη προσαγαγεῖν . Φὐκοάρα τιμωρία ἦν , ἀλλ´ ἴασις · μονονουχὶ λέγων · Οὐκ ἐγὼ ποιῶ , ἀλλ´ ἡ τοῦ Θεοῦ χείρ . Καὶ ὅρα τὸ ἄτυφον · τοῦτο οὐ κολάζοντος ἦν τὸ ῥῆμα , ἀλλ´ ἐπιστρέφοντος . Εἰ γὰρ κολάζοντος ἦν , δια παντὸς ἂν ἐποίησε τυφλόν . Νῦν δὲ οὐ τοῦτο , ἀλλὰ πρὸς καιρὸν , ἵνα τὸν ἀνθύπατον κερδάνῃ . Διὰ τί μὴ ἕτερον σημεῖον ἐποίησεν ; Ὅτι οὐκ ἦν τοῦτο ἴσον τοῦ ἐχθρὸν ἀνελεῖν . Τεκμήριον οὖν τῆς τυφλότητος , τὸ χειραγωγοὺς ζητεῖν . Καὶ ὅρα τὴν πώρωσιν · ὁ ἀνθύπατος μόνον ἐπίστευσεν . Τί δήποτε ὁ Ἰωάννης ὑποχωρεῖ ἀπ´ αὐτῶν ; Ἄτε ἐπὶ μακροτέραν λοιπὸν στελλόμενοι ὁδὸν , καίτοι γε ὑπηρέτης ἦν , ἀλλὰ τὸν κίνδυνον αὐτοὶ εἶχον , ἀλλ´ ἐλθόντες πάλιν εἰς Πέργην , παρατρέχουσιν · ἐπὶ γὰρ τὴν μητρόπολιν ἠπεί.γοντο τὴν Ἀντιόχειαν . Πάλιν εἰς τὰς συναγωγὰς ἐν σχήματι Ἰουδαίων εἰσήεσαν , ὢστε μὴ πολεμεῖσθαι μηδὲ ἐλαύνεσθαι · καὶ οὓτω τὸ πᾶν κατώρθολν . Λοιπὸν , ἐντεῦθεν πὸ κατὰ Παῦλον μανθάνομεν , οὐ μικρὰ περὶ τοῦ Πέτρου μαθόντες ἐν τοῖς πρώην εἰρημένοις . Ὃρα δὲ τοὺς Ἰουδαίους ἀφθόνως τοῦτο ποιοῦντας · μετὰ δὲ τοῦτο , οὐκ ἔτι . Εἰ τοῦτο ἐβούλεσθε , Κμᾶλλον ἔδει παρακαλέσαι . Ὢ τῆς κενοδοξίας ! Ἐνταῦθα πρῶτον κηρύττει Παῦλος · καὶ ὅρα τὴν αὐτοῦ Κσύνεσιν · ἔνθα μὲν οὖν κατεσπαρμένος ὁ λόγος , περιτρέχει · ἔνθα δὲ οὐδεὶς ἦν , ἐνδιατρίβει , καθώς φηΒαρνάβαν παραχωροῦντα τῷ Παύλῳ , βπῶς γὰρ οὕ ] ὃν ἤγαγεν ἀπὸ Ταρσοῦ · ὥσπερ καὶ Πέτρῳ Ἰωάννης πανταχοῦ , καίτοι ἔτι αὐτοῦ αἰδεσιμώτερος ἦν , ἀλλὰ πρὸς τὸ κοινῆ συμφέρον ἑώρων . Ὅρα αὐτὸν τὸν Θεὸν αὐτῶν καλεῖ τὸν κοινὸν τῶν ἁνθρώπων πάντων Θεὸν , καὶ δείκνυσιν ἄνωθεν τὰς εὐεργεσίας αὐτοῦ μεγάλας οὕσας , καθάπερ καὶ Στέφανος ποιεῖ Ἐνταῦθα ὅτι διαφόρως οἰκονομεῖ , τὰ κατ´ αὐτος ἐδήλωσε . « Ζητήσει γὰρ Κύριος , φησὶν , ἑαυτῷ ἄνθρωπον κατὰ τὴν καρδίαν αὑτοῦ , καὶ ἐντελεῖται αὐτῷ Κύριος εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ , ὅτι οὐκ ἐφύλαξας ὅσα ἐνετείλατό σοι Κύριος . » Ἐντεῦθεν ὁ Παῦλος τέθεικε τὸ , « Εὗρον Δαβὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαι , ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου , ὃς ποιήσει πάντα τὰ θελήματά μου . » Προφητικῶς γὰρ ταῦτα εἴρηκεν ὁ προφητικὼτατος Σαμουὴλ πρὸς τὸν Σαούλ . Σημειωτέον δὲ , ὡς οὐδαμῶς αὐτολεξεὶ ταῦτα τὰ ῥήματα κεῖνται ἐν τῇ βίβλῳ τῶν βασιλείων , ἢ μόνον προφητικῶς ὑπὸ τοῦ θείου Σαμουήλ εἴρηται πρὸς τὸν Σαοὺλ οὕτως · « Καὶ νῦν » βασιλεία σου οὐ στήσεται , καὶ ζητήσει Κύριος ἑαυτῷ ἄνθρωπον κατὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ , » καὶ τὰ ἑξῆς . « Προκηρύξαντος Ἰωάννου , πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ » Εσοδετὴν σάρκωσιν λέγει . Οὕτω καὶ Ἰωάννης τὸ Εὐαγγέλιον γράφων , ἐπὶ τοῦτον καταφεύγει συνετῶς · ὅνομα γὰρ ἦν αὐτῷ πρλὺ κατὰ τὴν οἰκουμένην ἄπασαν . Καὶ Ἰωάννης δὲ μῤρτυρεῖ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ πάνταν ἑπ´ αὐτὸν ἀγόντων τὴν δόξαν , αὐτὸς ἀποκρούετει αὐτήν . Οὐ γάρ ἐστιν ἴσον μηδενὸς διδόντος καὶ πολλῶν παρεχόντων ταύτην τὴν τιμὴν διωθεῖσθαι , καὶ μηδὲ ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ μετὰ τοσαύτης ὑποστολῆς . Ἀπὸ τοῦ προπάτορος αὐτοὺς καλεῖ , τὴν εὐγένειαν ἐνταῦθα δείκνυσι τὴν Ἰουδαῖκήν . Καὶ πανταχοῦ τοῦτο σπουδάζουσι δεῖξαι , οἱκεῖον αὐτῶν δν τὸ ἀγαθὸν , ἵνα μὴ ὡς ἀλλοτρίῳ προσέχοντες φεύγωσιν . Ἐπειδὴ ἐσταύρωσαν αὐτὸν , τοῦτο [ τοῦτον ) , φησὶν , ἀγνοήσαντες , ἀγνοίας ἦν , φησὶ , τὸ ἁμάρτημα . Ὃρα , πῶς καὶ ὑπὲρ ἐκείνων ἀπολογεῖται ἠρέμα , καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλ´ ὄτι καὶ οὕτως ἔδει γενέσθαι . Ὅρα , πῶς αὐτοῖς περισπούδαστον τὸν τρόπον εἰπεῖν τοῦ θανάτου . καὶ Πιλάτον εἰς μέσον φέρουσιν , ἄμα μὲν , ἵνα δῆλον τὸ πάθος γένηται ἀπὸ τοῦ κριτηρίου , ἅμα δὲ ἵνα ἐκεῖνοι μειζόνως κατηγοροῦνται , ἀνδρὶ παραδόντες ἀλλοφύλῳ . Καὶ οὐκ εἶπεν , ἘνέτυΚχον , ἀλλ´ , « Ἡτήσαντο , » χάριν ἔλαβον , φησὶν , ὡς ἐκείνου μὴ θέλοντος αὐτὸν σταυρῶσαι . Μὴ θορυβείτω δέ σε τὸ τὸν Ἰησοῦν ἐγηγέρθαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ λέγεαθαι . Εἰ γὰρ Ἰησοῦς οὐκ ἄλλος ἐστὶν ἢ ὁ σαρκωθεὶς Λάγος , οὗτος δέ ἐστιν ἡ δύναμις τοῦ Πατρὸς , δι´ ὧε ἅπαντα ἐνεργεῖ , κατὰ τὸ , « Χριστὸς , Θεοῦ δύνακις καὶ Θεοῦ σοφία , » αὐτὸς ἐαυτὸν ἀνεστακέναι νοηθήσεται , καὶ ἐγηγέρθαι λεγόμενος ὑπὸ τοῦ Πατρὸς , ἐφ´ ὃν καὶ ὡς ἀρχὴν καὶ ὡς αἰτίαν ἄχρονον ἄπαντα ἀναφέρεται . Ἀλλὰ καὶ αὐτός φησι · « Λύτατε τὸν ναὸν τοῦτον , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτὸν . » Οὐκ ἄν ἡσαν , εἰ μὴ θείᾳ δυνάμει ἐβεβαιοῦντο , οὐκ ἂν πρὸς ἀνθρώπους φονῶντας τοιαῦτα ἐμαρτύρησαν . Τὸ Ἰλσοῦς ὄνομα ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου ἐκλαμβάνουσιν
Lemmas: ὠφέλεια , ἀλλά πρός ὁ κατεπείγω σπεύδω . ὁράω πᾶς σπουδή ποιέω αὐτός ἐκεῖνος καταστέλλω πρῶτος , ἵνα ὅς μή φιλόνεικος εἷς φιλονειποτ . ] ἐργάζομαι · καί ἐκεῖνος οὐ λαλέω , ἴφιος μόνος Ἰουδαῖος , καί αὐτός εἰς ὁ συναγωγή · ἄπειμι . πάλιν μάγος Ἰουδαῖος καθάπερ Σίμων · καί ὁράω οὗτος , ὅτε μέν ὁ ἄλλος κηρύσσω , οὖον σφόδρα ἀγανακτέω · ἐπεί δέ ὁ ἀνθύπατος πρόσειμι , τότε . ὁ δέ θαυμαστός ὁ ἀνθύπατος , ὅτι καί προκαταλαμβάνω εἰμί ἐκεῖνος ὁ μαγεία , ἐθέλω ἀκούω ὁ ἀπόστολος . οὗτος καί ὁ Σαμαρείτης ποιέω . ἐνταῦθα ὁ ὄνομα αὐτός ἀμείβω ὁ χειροτονία , ὅσπερ καί ἐπί ὁ Πέτρος γίγνομαι . τίς ἕνεκα ; ἵνα μηδέ οὗτος ὁ ἀπόστολος μικρός ἔχω , ἀλ ὅσπερ ἔχω ἐξαίρω ὁ κορυφαῖος ὁ μαθητής , οὗτος καί αὐτός κτάομαι , καί πλείων εξοικείωση ὑπόθεσις λαμβάνω . οὐδείς ἐλλιπῶς φημί · καί καλῶς εἶπον · « πᾶς δόλος · » ὑποκρίνομαι γάρ . « υἱός διάβολος · » ὁ γάρ ἔργον ἐκεῖνος πράσσω . « ἐχθρός πᾶς δικαιοσύνη · » ὁ γάρ πᾶς ἀικαιοσύνη αὐτός εἰμί , ἐγώ δοκέω , καί ὁ βίος ἐλέγχω ὁ αὐτός . οὐ εἰμί θυμός ὁ ῥῆμα . Ζεύς οὗτος προλαμβάνω εἶπον · « πίμπλημι πνεῦμα ἅγιος , » τουτέστιν ἐνέργεια . οὐχ ἐγώ πολεμέω , φημί , οὐδέ μάχη ἀλλά « ὁ ὀδούς κύριος διαστρέφω ὁ κυθειος . » ὁ , « ἄχρι καιρός , » ὅριον ὁ γνώμη δίδωμι , ἐν αὐτός ἔχω ὁ φάος ὁ ἀπόληψις , ὁ τρόπος μεταβάλλω ὁ ἀγαθός . ὧ γάρ αὐτός προσάγω σημεῖον , οὗτος καί οὗτος βούλομαι προσάγω . Φὐκοάρα τιμωρία εἰμί , ἀλ ἴασις · μονονού λέγω · οὐ ἐγώ ποιέω , ἀλ ὁ ὁ Θεός χείρ . καί ὁράω ὁ ἄτυφος · οὗτος οὖον κολάζω εἰμί ὁ ῥῆμα , ἀλ ἐπιστρέφω . εἰμί γάρ κολάζω εἰμί , διά πᾶς εἄν ποιέω τυφλός . νῦν δέ οὖον οὗτος , ἀλλά πρός καιρός , ἵνα ὁ ἀνθύπατος κερδαίνω . Ζεύς τίς μή ἕτερος σημεῖον ποιέω ; ὅτι2 οὐ εἰμί οὗτος ἴσος ὁ ἐχθρός ἀναιρέω . τεκμήριον οὖν ὁ τυφλότης , ὁ χειραγωγός ζητέω . καί ὁράω ὁ πώρωσις · ὁ ἀνθύπατος μόνος πιστεύω . τις δήποτε ὁ Ἰωάννης ὑποχωρέω ἀπ´ αὐτός ; αὔγ-ασμα ἐπί μακρός λοιπός στέλλω ὁδός , καίτοι γε ὑπηρέτης εἰμί , ἀλλά ὁ κίνδυνος αὐτός ἔχω , ἀλ ἔρχομαι πάλιν εἰς Πέργη , παρατρέχω · ἐπί γάρ ὁ μητρόπολις ἐπείγω ὁ Ἀντιόχεια . πάλιν εἰς ὁ συναγωγή ἐν σχῆμα Ἰουδαῖος εἴσειμι , ὥστε μή πολεμέω μηδέ ἐλαύνω · καί οὕτως ὁ πᾶς κατώρθολν . λοιπός , ἐντεῦθεν πόα κατά Παῦλος μανθάνω , οὖον μικρός περί ὁ Πέτρος μανθάνω ἐν ὁ πρώην εἴρω . Ὅρας δέ ὁ Ἰουδαῖος ἄφθονος οὗτος ποιέω · μετά δέ οὗτος , οὐ ἔτι . εἰμί οὗτος βούλομαι , Κμᾶλλον ἐσθίω παρακαλέω . ὤ ὁ κενοδοξία ! ἐνταῦθα πρῶτος κηρύσσω Παῦλος · καί ὁράω ὁ αὐτός Κσύνεσιν · ἔνθα μέν οὖν κατασπείρω ὁ λόγος , περιτρέχω · ἔνθα δέ οὐδείς εἰμί , ἐνδιατρίβω , καθώς φηΒαρνάβαν παραχωρέω ὁ Παῦλος , βπῶς γάρ ἕ ] ὅς ἄγω ἀπό Ταρσός · ὥσπερ καί Πέτρος Ἰωάννης πανταχοῦ , καίτοι ἔτι αὐτός αἰδέσιμος εἰμί , ἀλλά πρός ὁ κοινῆ συμφέρω ὁράω . Ὅρας αὐτός ὁ θεός αὐτός καλέω ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος πᾶς θεός , καί δείκνυμι ἄνωθεν ὁ εὐεργεσία αὐτός μέγας εἰμί , καθάπερ καί Στέφανος ποιέω ἐνταῦθα ὅτι διάφορος οἰκονομέω , ὁ κατ´ αὐτός δηλόω . « ζητέω γάρ Κύριος , φημί , ἑαυτοῦ ἄνθρωπος κατά ὁ Καρδία αὐτός , καί ἐντέλλω αὐτός Κύριος εἰς ἄρχω ἐπί ὁ λαός αὐτός , ὅτι οὐ φυλάσσω ὅσος ἐντέλλω σύ Κύριος . » ἐντεῦθεν ὁ Παῦλος τίθημι ὁ , « εὗρος Δαυίδ ὁ ὁ Ἰεσσαί , ἀνήρ κατά ὁ Καρδία ἐγώ , ὅς ποιέω πᾶς ὁ θέλημα ἐγώ . » προφητικός γάρ οὗτος εἴρω ὁ προφητικός Σαμουήλ πρός ὁ Σαῦλος . σημειωτέος δέ , ὡς οὐδαμῶς αὐτολεξεί οὗτος ὁ ῥῆμα κεῖμαι ἐν ὁ Βίβλος ὁ βασίλειος , ἢ μόνος προφητικός ὑπό ὁ θεῖον Σαμουήλ εἴρω πρός ὁ Σαῦλος οὕτως · « καί νῦν » βασίλειος σύ οὖον ἵστημι , καί ζητέω Κύριος ἑαυτοῦ ἄνθρωπος κατά ὁ Καρδία αὐτός , » καί ὁ ἑξῆς . « προκηρύσσω Ἰωάννης , πρό πρόσωπον ὁ εἴσοδος αὐτός » εσοδετος σάρκωσις λέγω . οὕτως καί Ἰωάννης ὁ Εὐαγγέλιος γράφω , ἐπί οὗτος καταφεύγω συνετός · ὄνομα γάρ εἰμί αὐτός πρός κατά ὁ οἰκέω ἅπας . καί Ἰωάννης δέ μαρτυρέω οὐ ἀπλόος , ἀλλά λήγω ἑπ´ αὐτός ἄγω ὁ δόξα , αὐτός ἀποκρούω αὐτός . οὖον γάρ εἰμί ἴσος μηδείς δίδωμι καί πολύς παρέχω οὗτος ὁ τιμή διωθέω , καί μηδέ ἀπλόος , ἀλλά καί μετά τοσοῦτος ὑποστολή . ἀπό ὁ προπάτωρ αὐτός καλέω , ὁ εὐγένεια ἐνταῦθα δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖκήν . καί πανταχοῦ οὗτος σπουδάζω δείκνυμι , οἰκέω αὐτός δν ὁ ἀγαθός , ἵνα μή ὡς ἀλλότριος προσέχω φεύγω . ἐπεί σταυρόω αὐτός , οὗτος [ οὗτος ) , φημί , ἀγνοέω , ἄγνοια εἰμί , φημί , ὁ ἁμάρτημα . Ὅρας , πῶς καί ὑπέρ ἐκεῖνος ἀπολογέομαι ἠρέμα , καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλ ὅστις καί οὕτως ἐσθίω γίγνομαι . Ὅρας , πῶς αὐτός περισπούδαστος ὁ τρόπος εἶπον ὁ θάνατος . καί Πιλᾶτος εἰς μέσος φέρω , ἄμη μέν , ἵνα δῆλος ὁ πάθος γίγνομαι ἀπό ὁ κριτήριον , ἅμα δέ ἵνα ἐκεῖνος μέγας κατηγορέω , ἀνήρ παραδίδωμι ἀλλόφυλος . καί οὐ εἶπον , ἘνέτυΚχον , ἀλ , « αἰτέω , » χάρις λαμβάνω , φημί , ὡς ἐκεῖνος μή ἐθέλω αὐτός σταυρόω . μή θορυβέω δέ σύ ὁ ὁ Ἰησοῦς ἐγείρω ὑπό ὁ Θεός λέγω . εἰμί γάρ Ἰησοῦς οὐ ἄλλος εἰμί ἢ ὁ σαρκόω Λάγος , οὗτος δέ εἰμί ὁ δύναμις ὁ πατήρ , δις δμώς ἅπας ἐνεργέω , κατά ὁ , « Χριστός , Θεός δύνακις καί Θεός σοφία , » αὐτός ἑαυτοῦ ἀνίστημι νοέω , καί ἐγείρω λέγω ὑπό ὁ πατήρ , ἐφίημι ὅς καί ὡς ἀρχή καί ὡς αἴτιος ἄχρονος ἅπας ἀναφέρω . ἀλλά καί αὐτός φημί · « Λύτας ὁ ναός οὗτος , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω αὐτός . » οὐ ἄν ἡμι , εἰμί μή θεῖος δύναμις βεβαιόω , οὐ εἄν πρός ἄνθρωπος φονόω τοιοῦτος μαρτυρέω . ὁ Ἰλσοῦς ὄνομα ἐπί ὁ ἄνθρωπος ἐκλαμβάνω