cogPG.PG125 591
« Οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα μικρὸν μέλος ἐστὶ καὶ μεγαλαυχεῖ . Ἰδοὺ ὀλίγον πῦρ , ἡλίκηνβλην ἀνάπτει . » Ἀντὶ , Τοῦτον τὸν τρόπον καὶ ἡ γλῶσσα ὀφείλει κινεῖσθαι κατὰ τρόπον . « Μικρὸν γὰρ μέλος ἐστὶν , » ἀλλὰ κεγάλα ἐργάζεται , κακὰ δηλαδὴ καὶ καλά · τὸ δέ , « Μεγαλαυχεῖ , » ἀντὶ ποῦ , μεγάλα ἐργα ἔχει . « Καὶ ἡ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος τῆς ἀδικίας . Οὖτως ἡ γλῶσσα καθίσταται ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν ἡ σπ-λοῦσα ὅλον τὸ σῶμα , καὶ φλογίζουσα τὸν τροχὸν τῆς γενέσεως , καὶ φλογιζομένη ἀπὸ τῆς γεέννης . » Τὸ ἐξῆς · Οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα οὗν ὀ κόσμος τῆς ἀδικίας πῦρ ἐστιν . Ὡς γὰρ τὸ πῦρ ἀφανίζει πάντα , οὕτω καὶ αὐτή . Κόσμον δέ τινες ἐνταῦθα τὸ πλῆθος λέγουσιν , ὥσπερ καὶ ἐν τῷ , « Ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω . » Κόσμος οὕν καὶ ἡ γλῶσσα , τοῦτ´ ἕστι πλῆθος ἀδικίας . « Πᾶσα γὰρ φύσις θηρίων καὶ ἑρπετῶν , πετεινῶν πε καὶ ἐναλίων , δαμάζεται καὶ δεδάμασται τῇ φύσει τῇ ἀνθρωπίνῃ . Τὴν δὲ γλῶσσαν οὐδεὶς δύναται ἀνθρώπων δαμάσαι . Ἀκατάσχετον κακόν · μεστὴ ἰοῦ θανατηφόρου . » Τὰ τῆς αἰτιολογίας ταύτης πρὸς τὰ ἄνω εἰρημένα ἀκουστέον . Εἰπὼν γὰρ καὶ διδάξας διὰ τοῦ χαλινοῦ , διὰ τοῦ πηδαλίου , ἃ μικρὰ μέν ἐστι μεγάλα δὲ κατορθοῖ καλῶς κινούενα καὶ ἐπενέγκας,οὔτι οὕτω καὶ ἡ γλῶσσα ὀφείλει μετάγεσθαι τῷ ὀρθῷ λόγῳ , δείκνυσι διὰ τῶν παρόντων ὡς οὐκ ἀδύνατα προστόσσει διὰ τῶν ὑποκειμένων ὑάοδεινωάτων . Ὥσπερ εἰ ἔλεγεν · Ἀλλ´ ἐρεῖ τις , ὅτι κἂν μικρὸν μέλος ἡ γλῶσσα , ἀλλ´ οὖν μεγάλα ἐργα.ζομένη καλὰ καὶ κακὰ , οὐκ εὐπειθής ἐστι πρὸς ἂ βουλόμεθα . Οὐδὲν τοῦτο πρὸς ἀπολογίαν . Εἰ γὰρ ἀνοίκεια τῇ ἑαυτοῦ φύσει δαμάζει ὁ ἄνθρωπος θηρία , πολλῷ μᾶλλον τὸ ἑαυτοῦ μέλος . « Οὐδεὶς ἀνθρώπων δύναται δαμάσαι , » μὴ κατὰ ἀπόφανσιν ἀναγνωστέον , ἀλλὰ κατ´ ἐπαπόρησιν · ἵνα ἦ οὕτως · Εἰ τὰ ἀτίθασσαηρία ] ἄνθρωποστιθασσεύει καὶ ] χειροήθη ποιεῖ , ἄρα τὴν ἑαυτοῦ γλῶσσαν οὐ μὴ δαμάσει ; Οὕτως ἀναγνωστέον . Εἰ γὰρ κατὰ ἀποφανσιν . οὐκ ἄν δόξῃ καλῶς προϊὼν κεχρῆσθαι τῷ νουετήματι · λέγω δὲ τῷ , « Οὐ χρὴ , ἀδελφοί μου , ταῦτα οὔτω γίνεσθαι.ν Εἰ γὰρ ἀδύνατον τὴν γλῶσσαν » μετορυθμίσαι,[ὁ ] ἀδυνάτοις ἐπιχειρεῖν]παραινῶν ] οὐκ ἀσφαλῆ τὴν παραίνεσιν ποιεῖ , φήσειέν τις Τὸ δὲ , « Ἀκατάσχετον κακόν · μεστὴ ἰοῦ θανατηφόΚρου , » κατὰ ἁπόφανσιν προσενεκτέον . « Ἐν αὐτῇ εὐλογοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα , καὶ ἐν αὐτῆ καταρώμεθα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθ´ ὸμοίωσιν Θεοῦ γεγονότας . Ἐκ τοῦ αὐτοῦ στόματος ἐξέρχεται εὐλογία καὶ κατάρα . Οὐ χρὴ , ἀδελφοί μου ,
Lemmas: « οὕτως καί ὁ γλῶσσα μικρός μέλος εἰμί καί μεγαλαυχέω . ἰδέ ὀλίγος πῦρ , ἡλίκηνβλην ἀνάπτω . » ἀντί , οὗτος ὁ τρόπος καί ὁ γλῶσσα ὀφείλω κινέω κατά τρόπος . « μικρός γάρ μέλος εἰμί , » ἀλλά κεγάλα ἐργάζομαι , κακός δηλαδή καί καλός · ὁ δέ , « μεγαλαυχέω , » ἀντί ποῦ , μέγας ἐρξ ἔχω . « καί ὁ γλῶσσα πῦρ , ὁ κόσμος ὁ ἀδικία . οὖτως ὁ γλῶσσα καθίστημι ἐν ὁ μέλος ἐγώ ὁ σπ-λουω ὅλος ὁ σῶμα , καί φλογίζω ὁ τροχός ὁ γένεσις , καί φλογίζω ἀπό ὁ γέεννα . » ὁ ἑξῆς · οὕτως καί ὁ γλῶσσα ἐν ὁ κόσμος ὁ ἀδικία πῦρ εἰμί . ὡς γάρ ὁ πῦρ ἀφανίζω πᾶς , οὗτος καί αὐτός . Κόσμος δέ τις ἐνταῦθα ὁ πλῆθος λέγω , ὥσπερ καί ἐν ὁ , « ὁ κόσμος αὐτός οὐ γιγνώσκω . » Κόσμος οὖν καί ὁ γλῶσσα , τοῦτος εἰμί πλῆθος ἀδικία . « πᾶσα γάρ φύσις θηρίον καί ἑρπετόν , πετεινός μετά καί ἐνάλιος , δαμάζω καί δαμάζω ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος . ὁ δέ γλῶσσα οὐδείς δύναμαι ἄνθρωπος δαμάζω . ἀκατάσχετος κακός · μεστός ἰός θανατηφόρος . » ὁ ὁ αἰτιολογία οὗτος πρός ὁ ἄνω εἴρω ἀκούω . εἶπον γάρ καί διδάσκω διά ὁ χαλινός , διά ὁ πηδάλιον , ὁ μικρός μέν εἰμί μέγας δέ κατορθόω καλῶς κινώ καί ἐπενέγκας,οὔτι οὗτος καί ὁ γλῶσσα ὀφείλω μετάγω ὁ ὀρθός λόγος , δείκνυμι διά ὁ πάρειμι ὡς οὐ ἀδύνατος προστόσσει διά ὁ ὑπόκειμαι ὑάοδεινωάτων . ὥσπερ εἰμί λέγω · Ἀλ εἴρω τις , ὅτι κἀν μικρός μέλος ὁ γλῶσσα , ἀλ οὖν μέγας ἐργάζομαι καλός καί κακός , οὐ εὐπειθής εἰμί πρός ὅς βούλομαι . οὐδείς οὗτος πρός ἀπολογία . εἰμί γάρ ἀνοίκειος ὁ ἑαυτοῦ φύσις δαμάζω ὁ ἄνθρωπος θηρίον , πολύς μᾶλλον ὁ ἑαυτοῦ μέλος . « οὐδείς ἄνθρωπος δύναμαι δαμάζω , » μή κατά ἀπόφανσις ἀναγνωστέον , ἀλλά κατ´ ἐπαπόρησις · ἵνα εἰμί οὕτως · εἰμί ὁ ἀτίθασσαηρία ] ἄνθρωποστιθασσεύει καί ] χειροήθης ποιέω , ἄρα ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα οὖον μή δαμάζω ; οὕτως ἀναγνωστέον . εἰμί γάρ κατά ἀποφαίνω . οὐ ἄν δόξα καλῶς προέρχομαι χράομαι ὁ νουετήματι · λέγω δέ ὁ , « οὖον χρή , ἀδελφός ἐγώ , οὗτος οὐτάω γίγνομαι εἰμί γάρ ἀδύνατος ὁ γλῶσσα » μετορυθμίσαι,[ὁ ] ἀδύνατος ἐπιχειρέω ] οὐ ἀσφαλής ὁ παραίνεσις ποιέω , φημί τις ὁ δέ , « ἀκατάσχετος κακός · μεστός ἰός θανατηφοκρης , » κατά αποφανσις προσενεκτέον . « ἐν αὐτός εὐλογέω ὁ θεός καί πατήρ , καί ἐν αὐτῆ καταίρω ὁ ἄνθρωπος ὁ καθ´ ὁμοιόω Θεός γίγνομαι . ἐκ ὁ αὐτός στόμα ἐξέρχομαι εὐλογία καί κατάρα . οὖον χρή , ἀδελφός ἐγώ ,