cogPG.PG125 621
ἀγαθὰς , παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἁπὸ κακοῦ , καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον . Ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ , καὶ ποιησάτω ἀγαθόν · ζητησάω εἰρήνην , καὶ διωξάτω αὐτήν . » Εἰς ἀπαραλόγιστον ἐκφέρων τὸν τῆς νουθεσίας αὐτοῦ λόγον . καὶ ἀπλῶς τῷ Δαβὶδ τὸ πιστὸν αὐτῷ προσπορίζει , καί φησιν · « Ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾷν , » τοῦτ´ ἔστιν , ὁ πρὸς τὴν ὄντως ζωὴν μεταστοιχειῶν ἑαυτὸν , καὶ ἐπέραστον αὐτὴν ἀποφῆναι(πρὸς τοῦτο γὰρ ἀπονεύει τὸ , « θέλων ἀγαπᾷν , » οἱονεὶ , ποθεινὸν ἀποφαίνειν περιμάχητον ἀνθρώποις ) , ἐχέσθω τούτων ἀναπιστρόφως , ἧν καὶ ὁ προφητικὸς λόγος συναίρεταί μοι . Ὅτι ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὧτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . Πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά . Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς , ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ ʹηλωταὶ γένησθες Ἀλλὰ´ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην , μακάριοι . Τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φα βηθῆτε μηδὲ ταραχθῆτε . Κύριον δὲ τὸν Θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν . » Συμπερανάμενος τὴν προφητικὴν χρῆσιν , ἐπεὶ ἐν αὐτῇ τὸ , « Ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , » ἔγκειται , καὶ τὸ , « πρόσωπον Κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακὰ , » τούτοις ἐπιφέρει , ὅτι Εἰ οὑτω διαβῴστε , εὐμενῆ ἕξετε τὸν Θεὸν καὶ εὐήκοον Δὲ γεγονότος , τίς κακωτικῶς ὑμῖν ἐπενεχθείη ; Πάντα γὰρ ἐν χειρὶ αὐτοῦ , θάνατος , ζωή . Πλήν ἐπειδή τισιν αἱ περιστάσεις , αἱ διὰ τὴν πίστιν , κακὰ ἐδόκουν , ἐπανορθούμενος ταῦτα ὁ Πέτρος φησί · Μὴ λογίζεσθε ταῦτα κακὰ , εἰ μὴ καὶ μακαρισμοῦ ἄξια . Ὁ γὰρ ἐξ ἀνθρώπων φόβος οὐδενὸς λόγου ἄξιος , ἀλλὰ´ ἐφήμερος . Εἰ γὰρ « ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὧτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν · ἐπὶ δὲ τοὺς ποιοῦντας κακὰ τὸ πρόαωπον αὐτοῦ « ἀπώλειαν ἐπαπειλοῦν τοῖς κακοῖς · πάντως εἰ κακὰ ταῦτα , οὐκ ἂν ὁ τῶν ἀγαθῶν ταμίας ἡμᾶς τοὺς ἀγαπωμένους αὐτῷ κακοῖς ἀντημείβετο . Τὰ γὰρ κακὰ τοῖς κακοῖς καταπέμπει . ὥστε οὐ κακαὶ αἰ διὰ τὴν εὐσέβειαν θλίψεις . « Ἄγιάζειν δὲ τὸν Κύριον ἐν ταῖς καρδίαις » μετὰ Ἡσαΐου παρακελεύεται · τοῦτ´ ἔστι , Μὴ τοῖς φαινομένοις μεγαλαυχεῖσθε , ἀλλὰ’´ ἐν τῷ [ κρυπτῷ τῆς καρδίας ταμιείῳ ὑμῶν τὸν ἁγιασμὸν ἐνεργήσαντες τοῦ Κυρίου , ὃς ἐν τῷ ἀπὸ τῶν μιασμάτων , ἤτοι τῶν πονηρῶν ἐθῶν , ἀφορισμῷ τῶν ἐθνῶν περιγίνεται , οὕτως αὐτὸν « ἁγιάσατε . » Ἀγιάζεται δὲ διὰ τῆς καλῆς ὑμῶν ἀναστροφῆς , δοξαζόυ των αὐτὸν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Θεάνθρωπος παραγγέλλει · « Οὕτω λαμψάτω τὸ φως ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλὰ ὑμῶν ἔργα . » ιἘτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦτι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος , ἀλλὰ μετὰ πραύτητος καὶ φόβου συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν · ἵνα ἐν ᾧ καταλαλῶσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν , καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφὴν . » Τὸ δὲ , « ἕτοιμοι πρὸς ἀτρλογίαν , » καὶ τὰ ἑξῆς , μετὰκαὶ τοῦ πρᾶξιν ἐπιὸοίκνυσθαι
Lemmas: ἀγαθός , παύω ὁ γλῶσσα αὐτός ἀπό κακός , καί χεῖλος αὐτός ὁ μή λαλέω δόλος . ἐκκλίνω ἀπό κακός , καί ποιέω ἀγαθός · ζητέω εἰρήνη , καί διώκω αὐτός . » εἰς ἀπαραλόγιστος ἐκφέρω ὁ ὁ νουθεσία αὐτός λόγος . καί ἀπλόος ὁ Δαυίδ ὁ πιστόν αὐτός προσπορίζω , καί φημί · « ὁ γάρ ἐθέλω ζωή ἀγαπάω , » τοῦτος εἰμί , ὁ πρός ὁ εἰμί ζωή μεταστοιχειόω ἑαυτοῦ , καί ἐπέραστος αὐτός ἀποφῆναι(πρὸς οὗτος γάρ ἀπονεύω ὁ , « ἐθέλω ἀγαπάω , » οἱονεί , ποθεινός ἀποφαίνω περιμάχητος ἄνθρωπος ) , ἔχω οὗτος αναπιστροφαω , ἧμαι καί ὁ προφητικός λόγος συναίρω ἐγώ . ὅτι2 ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί ἄτη αὐτός εἰς δέησις αὐτός . πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός . καί τίς ὁ κακόω σύ , ἐάν ὁ ἀγαθός ʹηλωταὶ γίγνομαι Ἀλλά εἰμί καί πάσχω διά δικαιοσύνη , μακάριος . ὁ δέ φόβος αὐτός μή φάω βαίνω μηδέ ταράσσω . κύριος δέ ὁ θεός ἁγίζω ἐν ὁ Καρδία σύ . » συμπεραίνω ὁ προφητικός χρῆσις , ἐπεί ἐν αὐτός ὁ , « ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , » ἔγκειμαι , καί ὁ , « πρόσωπον κύριος ἐπί ποιέω κακός , » οὗτος ἐπιφέρω , ὅτι εἰμί οὗτος διαβοάω , εὐμενής ἔχω ὁ θεός καί εὐήκοος δέ γίγνομαι , τίς κακωτικός σύ ἐπιφέρω ; Πάν γάρ ἐν χείρ αὐτός , θάνατος , ζωή . Πλῆν ἐπειδή τις ὁ περίστασις , ὁ διά ὁ πίστις , κακός δοκέω , ἐπανορθόω οὗτος ὁ Πέτρος φημί · μή λογίζομαι οὗτος κακός , εἰμί μή καί μακαρισμός ἄξιος . ὁ γάρ ἐκ ἄνθρωπος φόβος οὐδείς λόγος ἄξιος , ἀλλά ἐφήμερος . εἰμί γάρ « ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος , καί ἄτη αὐτός εἰς δέησις αὐτός · ἐπί δέ ὁ ποιέω κακός ὁ πρόαωπον αὐτός « ἀπώλεια επαπειλώ ὁ κακός · πάντως εἰμί κακός οὗτος , οὐ εἄν ὁ ὁ ἀγαθός τάμιας ἐγώ ὁ ἀγαπάω αὐτός κακός ἀνταμείβομαι . ὁ γάρ κακός ὁ κακός καταπέμπω . ὥστε οὖον κακός ὁ διά ὁ εὐσέβεια θλῖψις . « ἁγίζω δέ ὁ κύριος ἐν ὁ Καρδία » μετά Ἠσαΐας παρακελεύομαι · τοῦτος εἰμί , μή ὁ φαίνω μεγαλαυχέω , ἀλός ἐν ὁ [ κρυπτός ὁ Καρδία ταμιεῖον σύ ὁ ἁγιασμός ἐνεργέω ὁ κύριος , ὅς ἐν ὁ ἀπό ὁ μίασμα , ἤτοι ὁ πονηρός ἔθος , ἀφορισμός ὁ ἔθνος περιγίγνομαι , οὕτως αὐτός « ἁγίζω . » ἁγίζω δέ διά ὁ καλός σύ ἀναστροφή , δοξάζω ὁ αὐτός ὁ ἄλλος ἄνθρωπος , ὡς καί αὐτός ὁ Θεάνθρωπος παραγγέλλω · « οὕτως λάμπω ὁ φάος σύ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός σύ ἔργον . » ιετοιεγω δέ ἀεί πρός ἀπολογία πᾶς ὁ αἰτέω σύ λόγος περί ὁ ἐν σύ ἐλπίς , ἀλλά μετά πραυτητη καί φόβος συνείδησις ἔχω ἀγαθός · ἵνα ἐν ὅς καταλαλέω σύ ὡς κακοποιέω , καταισχύνω ὁ ἐπηρεάζω σύ ὁ ἀγαθός ἐν Χριστός ἀναστροφή . » ὁ δέ , « ἑτοῖμος πρός ἀτρλογίαν , » καί ὁ ἑξῆς , μετὰκαὶ ὁ πρᾶξις επιοοικνυεπομαι