cogPG.PG125 553
στιανῷ λαῷ « μηδένα ἄνθρωπον κοινὸν , ἢ ἀκάόαρανν λέγειν , » ἀλλὰ συνεῖναι αὐτοῖς , ἅτε ἐλπίδα ἔχουσι οῦ πιστεύειν μάλιστα εἰς τὸν Χριστόν · ἵνα μὴ νοΚμίσωσιν , ὅτι παρανομία ἦν τὸ πρᾶγμα , μήτε ὅτι ἄρχων διὰ τοῦτο ὑπήκουσεν , ἀλλὰ τὸ πᾶν τῷ Θεῷ λογίζωνται . Οὐ μόνον κολλᾶσθαι , ἀλλ´ οὐδὲ προσέρχεσθαι ἐξῆν . Ἡδη τὸ πᾶν ὁ Πέτρος ἤκουσε καὶ παρὰ τῶν στρατιωτῶν , ἀλλὰ βούλεται πρῶτον αὐτοὺς ὁμολογῆσαι καὶ ὑπευθύνους ποιῆσαι τῇ πίστει . « Τὴν ἐννάτην ραν προσευχόμενος . » Τί ἐστι τοῦτο ; Ἐμοὶ δοκεῖ καὶ καιρὸς[καιρὸν ] οὗτος ὡρικέναι ἑαυτῷ βίου ἀκριβεστέρου , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις · διὰ γὰρ τοῦτο εἶπεν , ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας . Ὅρα , πόσον ἐστὶν εὐχή . Ὅτε ἐπέδωκεν εἰς εὐλάβειαν , τότε φαίνεται αὐτῷ ὁ ἄγγελος , αὕτη μία ἡμέρα · καὶ ἣν ἀπῆλθον οἱ πεμφθέντες παρὰ Κορνηλίου , μία · καὶ ἣν ἦλθον , μία · καὶ τετάρτῃ ἐφάνη ὡσεὶ τρίτην ὥραν μεθ´ ἣν ποοσηύξατο . Οὐ λέγει ἄγγελος · οὕτως ἐστὶν ἄτυΚφος . Ὅρα ὅση πίστις καὶ εὐλάβεια . Ἵδει ὅτι οὐδὲν ἀνθρώπινον εἶπεν ὁ Πέτρος , ὅτι Ὁ Θεὸς ἔδειξέ μοι , φησί . Λέγει λοιπὸν οὗτος · « Πάρεσμεν ἀκοῦσας τὰ´ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ Κυρίου . Οὐχὶ , ἐνώπιον ἀνθρώπου , ἀλλὰ , « τοῦ Θεοῦ . » Οὕτω δεῖ προσέχειν ποῖς τοῦ Θεοῦδούλοις . Τουτέστιν , οὐ προσώπων ποιότητα , ἀλλὰ πραγμάτων ἐξετάζει διαφοράν · τρανῶς σημαίνων , ὅτι ὃν τρόπον τὸν Θεὸν ἐφοβεῖτο ὁ Κορνήλιος , τὸν [ ν ] διὰ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητων κατηχεῖτο , δι´ ὃν καὶ τὰς ἐλεημοσύνας ἐποίει , οὐτος π´ ἀληθείσς ἐστὶ Θεός . Ἔλχε]ιπε δὲ αὐτῷ ἡ τοῦ Χριστοῦ γνῶσις . Τὴν πᾶσάν φησι ἀρετήν . Ὅρα , πῶς αὐτοῦ καταγγέλλει τὸ φρόνημα , ἵνα μὴ δόξῃ ὥσπερ ἐν τάξει ἀπεῤῥιμμένων εἶναι . Ταῦτα λέγει καὶ διὰ τοὺς παρόντας , ἵνα καὶ ἐκείνους πείσῃ . Διὰ τοῦτο ἀνάγει τὸν λόγον , καὶὶ ἀναγκάζει τὸν Κορνήλιον εἰπεῖν , καὶ δίδωσιν αὐτοῖς τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ τὸ ἐξαίρετον . Κατὰ τὸ ἀνθρώπινον δηλονότι . Ἐπειδὴ ἐκένωσεν ἑαυτὸν , καὶ παραπλησίως ἡμῖν μετέσχεν αἵματος καὶ σαρκὸς , ταῦτα ἅπερ ἔχει κατὰ φύσιν ὡς Θεὸς , λαμβάνειν λέγεται καὶ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον . Δέχεται γὰρ οὐχ ἐαυτῷ μᾶλλον , καθὸ Θεὸς Λόγος ἐστὶνια γὰρ ἦν αὐτοῦ , ἀλλ´ ἡμῖν ὡς ἐν ἀπαρχῇ δι´ ἑαυτοῦ . Ἐντεῦθεν δείκνυσι πολλὰς πηρώσεις διαβολκλς , καὶ διατροφὴν [ διαστρ . ] σωμάτων ὑπ´ ἐκείνου γεγενημένας , ὥσπερ καὶ ὁ Χριστὸς ἔλεγεν . Πάλιν τὰ ταπεινά · ὅτε ἔδειξεν , ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἀπέσταλται , τότε λέγει ὅτι ἀνῃρέθη , ἵνα μή τι ἄτοπον φαντασθῇς . Ὁρᾷς αὐτοὺς οὐδαμῶς κρύπτοντας τὸν ταῦρον , ἀλλὰ μετὰ τῶν ἄλλων τιθέντας καὶ τὸν τρόπον , « ὃν καὶ ἀνεῖλον , φησί , κρεμάσαντες ἐπὶ ξόλου ; » Καίτοι γε αὐτὸς αὐτοὺς ἐξελέξατο , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ἀνατίθησι τῷ Θεῷ . « Τοῖς προκεχειροτονημένοις , » φησί . Ὅρα , πόθεν τὴν ἀνάστασιν βεβαιοῦται . Διὰ τί μηδὲν ἀναστὰς ἐποίησε σημεῖον , ῶς τὸ φαγεῖν , καὶ πιεῖν ; διαμαρτύρασθαί φησι φοβερῶς , ἵνα μὴ ἔχωσιν εἰς ἄγνοιαν καταπεσεῖν · καὶ οὐ κ εἶπεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ἀλλ’ , ὃ μᾶλλον τῶν · μεγάλην γὰρ δόξαν ε«χον ἐκεῖνοι . Ὅτε τῷ φόβῳ κατέπεισε [ κατέσεισε ] , τότεο ἐπάγει τν συγχώρησιν , οὐ παρ´ αὐτοῦ λεγομένην , ἀλλὰ παρὰ τῶν προφητῶν . Ὅσοι , φησὶ , προφῆται ἐλάλησαν περ´ ἁμαρτιῶν ἀφέσεως , ἐν τούτῳ τῷ Ἰησοῦ εἶπον αὐτὰς ἀφίεσθαι . Οὕτω καὶ Ἡσαΐας τὸ αὐτοῦ εἰσφέρων πρόσωπον , λέγει · « Ἔγώ εἰμι ὁ ἐξαλείφων τὰς άμαρτίας σου καὶ τὰς ἀνομίας σου . » Θέα τοῦ Θεοῦ τὴν οἰκονομίαν · οὐκ ἀφῆκεν ἀπαρτιαθῆναι τὸν λόγον , οὐδὲ ἐκ προστάγματος Πέτρου γενέσθαι τὸ βάπτισμα · ἀλλ´ ἐπειδὴ τὴν διάνοιαν αὐτῶν ἔδειξαν θαυμαστὴν οὖσαν , καὶ τῆς διδασκαλίας ὰρνὴ γέγονε , καὶ ἐπίστευσαν , ὅτι πάντως τὸ βάπτισμα ἄφεσίς ἐστιν ἀμαρτημάτων , τότε ἐπῆλθε τὸ Ινοεῦμα · τοῦτο δὲ γίνεται , προοικονομοῦντος τοῦ Θεοῦ ἀπολογίαν μεγάλην τῷ Πέτρῳ · καὶ οὐχ ἁπλῶς τὸ Πνεῦμα ἐπῆλθεν , ἀλλὰ γλώσσαις ἐλάλουν , ὅπερ ἐξέπληττε τοὺς συνελθόντας . Πρὸς τοὺς λέγοντας · Λιὰ τί ὁ Φίλιππος οὐ κατήγαγε τὸ Πνεῦμα , καὶ διὰ τίοὗτοι πρὸ τοῦ βαπτισθῆναι ἐπέπεσεν ἐπ´ αὐτρῖιτὸ Πνεῦκα · πρὸς οὓς δεῖ εἰπεῖν , ὅτι τοῦ Θεοῦ κείσσι ταῦτα γίνεται , καὶ οὐδεὶς δύναται κωλῦσαι τὸ Πνεῦμα κατελθεῖν , καὶ πρὸ τοῦ βαπτισθῆναι ὕδατι ἐκεῖνον , ἐφ´ ὃ [ εφ´ ὃν ] συνορᾷ τὸ Πνεῦμα ἐπιπεσεῖν , ὡς ὁ Πέτρος μαρτυρεῖ . Οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ φιλίππου νοητέον , Ἐτι οὐκ ηὐδόκησεν ὁ Θεὸς ἐπιβαλεῖν τοῖς ὑπ´ αὐτοῦ βαπτισθεῖσι τὸ Πνεῦμα κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ βαπτίσματος · καὶ ὑπερβαίνει τὸν ἄνθρωπον ἀναζητεῖν τὴν τοῦ Θεοῦ γνώμην , κατὰ τὸ εἰρημένον · « Τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου : » Τίς ἦν ἡ τοῦ ὕδατος χρεία , τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπιπεσόντος αὐτοῖς · Τὸ μυστήριον ἐκκαλύπτον ἡμῖν τὸ ἀποκεκρυμμένον . θεῖα τελεῖται ἐν αὐτῷ σύμβολα , τάφος καὶ νέκρωνις , καὶ ἀνάστασις , καὶ ζωή . Ὢσπερ εὔκολον ἡμῖν βαπτίσαοθαι , καὶ ἀνανεῦσαι , οὗτως εὔκολον τῷ Θεῷ θάψαι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , καὶ ἀναδεῖξαι τὸν νέον . Τρίτον δὲ τοῦτο γίνεται , ἵνα μάθῃς ὅτι δυνάμει Πατρὸς , καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος τὰ πάντα . Μετὰ τοσαῦτα « διεκρίνοντο οἱ ἐκ περιτομῆς , » οὐχ οἱ ἀπόστολοι , μὴ γένοιτο ! ἐσκανδαλίζοντο δὲ οὐ μικρῶς · καὶ ὅρα τί προβάλλονται . Οὐ λέγουσι , Διὰ τί κατήγγειλες [ κατήγγειλας ] · ἀλλὰ Διὰ τέ σιλνέφαγες · Ἔτι ἐζήλουν ὑπὲρ τοῦ νόμου . Ὁ δὲ Πέτρος οὐ πρὸς τοῦτο ἵσταται τὸ ψυχρὸνυχρὸν γὰρ ὄντως ἦν , ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνο τὸ μέγα , ὅτι εἰ Πνεύματος μετέλαβον , φησί , πῶς τούτου μεταδοῦναι οὐκ ἐνῆνὩσανεὶ ἔλεγεν · Ἱκανὸν μὲν ἦν καὶ τοῦτο πεῖσαι τὸ θεάσασθαι τὴν σινδόνα , πλὴν ἀλλὰ καὶ φωνὴ προσετέθη . Οὐ τῆς συνέσεως τοῦ Πέτρου ἠν τὰ ῥήματα , ἀλλὰ τοῦ Πνεύματος · καὶ δείκνυσι διὰ τῆς ἀπολογίας ἑαυτὸν μὲν οὐδαμοῦ αἴτιον , πανταχοῦ δὲ πὸν Θεάίἐπ ´ αὐτὸν γὰρ ἔῤῥιψε τὸ πᾶν . « Ἐν ἐκστάσει » γὰρ , φησί , αὐτὸ ἐπόίησεν . « Ἐγὼ ἐν Ἰόππῃ ἤμην · » τὸς σκεῦος αὐτὸς ἔδειξεν ·· ἐγὼ καὶ ἀντεῖπον · καὶ πάλ · ν αὐτὸς εἶπε , καὶ οὐδὲ οὕτως ἤκουσα · τὸ Μνεῦμα ἐκέλευσεν ἀπελθεῖν , καὶ οὕτως ἀπελθὼν οὔε ἐπέδραμον .
Lemmas: στιανῷ λαός « μηδείς ἄνθρωπος κοινός , ἢ ἀκάόαρανν λέγω , » ἀλλά συνίημι αὐτός , ἅτε ἐλπίς ἔχω ἀρτύω πιστεύω μάλιστα εἰς ὁ Χριστός · ἵνα μή νοκμισωσις , ὅτι παρανομία εἰμί ὁ πρᾶγμα , μήτε ὅτι ἄρχω διά οὗτος ὑπακούω , ἀλλά ὁ πᾶς ὁ Θεός λογίζομαι . οὖον μόνος κολλάω , ἀλ οὐδέ προσέρχομαι ἔξεστι . ἤδη ὁ πᾶς ὁ Πέτρος ἀκούω καί παρά ὁ στρατιώτης , ἀλλά βούλομαι πρῶτος αὐτός ὁμολογέω καί ὑπεύθυνος ποιέω ὁ πίστις . « ὁ ἐννάω Ραν προσεύχομαι . » τις εἰμί οὗτος ; ἐμός δοκέω καί καιρός ] οὗτος ὁρίζω ἑαυτοῦ βίος ἀκριβής , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα · διά γάρ οὗτος εἶπον , ἀπό τέταρτος ἡμέρα . Ὅρας , πόσος εἰμί εὐχή . ὅτε ἐπιδίδωμι εἰς εὐλάβεια , τότε φαίνω αὐτός ὁ ἄγγελος , οὗτος εἷς ἡμέρα · καί ὅς ἀπέρχομαι ὁ πέμπω παρά Κορνήλιος , εἷς · καί ὅς ἔρχομαι , εἷς · καί τέταρτος φαίνω ὡσεί τρίτος ὥρα μεθ´ ὅς ποιέω . οὖον λέγω ἄγγελος · οὕτως εἰμί Ἄτυφος . Ὅρας ὅσος πίστις καί εὐλάβεια . ἶδος ὅτι οὐδείς ἀνθρώπινος εἶπον ὁ Πέτρος , ὅτι ὁ θεός δείκνυμι ἐγώ , φημί . Λέγος λοιπός οὗτος · « πάρειμι ἀκούω τὰ´ προστάσσω σύ ὑπό ὁ κύριος . οὐ , ἐνώπιος ἄνθρωπος , ἀλλά , « ὁ Θεός . » οὕτως δεῖ προσέχω Πόις ὁ Θεόδουλος . τουτέστιν , οὖον πρόσωπον ποιότης , ἀλλά πρᾶγμα ἐξετάζω διαφορά · τρανής σημαίνω , ὅτι ὅς τρόπος ὁ θεός φοβέω ὁ Κορνήλιος , ὁ [ Ν ] διά ὁ νόμος καί ὁ προφήτης κατηχέω , δις ὅς καί ὁ ἐλεημοσύνη ποιέω , οὐτος π ἀλέω εἰμί Θεός . Ἔλχε]ιπε δέ αὐτός ὁ ὁ Χριστός γνῶσις . ὁ πᾶς φημί ἀρετή . Ὅρας , πῶς αὐτός καταγγέλλω ὁ φρόνημα , ἵνα μή δόξα ὥσπερ ἐν τάξις ἀπολέγω εἰμί . οὗτος λέγω καί διά ὁ πάρειμι , ἵνα καί ἐκεῖνος πείθω . Ζεύς οὗτος ἀνάγω ὁ λόγος , καί ἀναγκάζω ὁ Κορνήλιος εἶπον , καί δίδωμι αὐτός ὁ υἱός Ἰσραήλ ὁ ἐξαίρω . κατά ὁ ἀνθρώπινος δηλονότι . ἐπεί κενόω ἑαυτοῦ , καί παραπλήσιος ἐγώ μετέχω αἷμα καί σάρξ , οὗτος ὅσπερ ἔχω κατά φύσις ὡς θεός , λαμβάνω λέγω καί κατά ὁ ἀνθρώπινος . δέχομαι γάρ οὐ αὐτός μᾶλλον , καθό θεός Λόγος ἐστὶνια γάρ εἰμί αὐτός , ἀλ ἐγώ ὡς ἐν ἀπαρχή δις ἑαυτοῦ . ἐντεῦθεν δείκνυμι πολύς πήρωσις διαβολκλς , καί διατροφή [ διαστρ . ] σῶμα ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι , ὥσπερ καί ὁ Χριστός λέγω . πάλιν ὁ ταπεινός · ὅτε δείκνυμι , ὅτι ἀπό Θεός ἀποστέλλω , τότε λέγω ὅτι ἀναιρέω , ἵνα μή τίς ἄτοπος φαντάζω . ὁράω αὐτός οὐδαμῶς κρύπτω ὁ ταῦρος , ἀλλά μετά ὁ ἄλλος τίθημι καί ὁ τρόπος , « ὅς καί ἀναιρέω , φημί , κρεμάννυμι ἐπί ξόλος ; » καίτοι γε αὐτός αὐτός ἐκλέγω , ἀλλά καί οὗτος ἀνατίθημι ὁ Θεός . « ὁ προχειροτονέω , » φημί . Ὅρας , πόθεν ὁ ἀνάστασις βεβαιόω . Ζεύς τίς μηδείς ἀνίστημι ποιέω σημεῖον , ῶς ὁ ἐσθίω , καί πίνω ; διαμαρτυρέω φημί φοβερός , ἵνα μή ἔχω εἰς ἄγνοια καταπίπτω · καί οὖον Κ εἶπον ὅτι αὐτός εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός , ἀλλά , ὅς μᾶλλον ὁ · μέγας γάρ δόξα ἔχω ἐκεῖνος . ὅτε ὁ φόβος καταπείθω [ κατασείω ] , τότος ἐπάγω τ συγχώρησις , οὖον παρ´ αὐτός λέγω , ἀλλά παρά ὁ προφήτης . ὅσος , φημί , προφήτης λαλέω περ ἁμαρτία ἄφεσις , ἐν οὗτος ὁ Ἰησοῦς εἶπον αὐτός ἀφίημι . οὕτως καί Ἠσαΐας ὁ αὐτός εἰσφέρω πρόσωπον , λέγω · « ἐγώ εἰμί ὁ ἐξαλείφω ὁ ἁμαρτία σύ καί ὁ ἀνομία σύ . » Θέα ὁ Θεός ὁ οἰκονομία · οὐ ἀφίημι ἀπαρτιαθῆναι ὁ λόγος , οὐδέ ἐκ πρόσταγμα Πέτρος γίγνομαι ὁ βάπτισμα · ἀλ ἐπεί ὁ διάνοια αὐτός δείκνυμι θαυμαστός εἰμί , καί ὁ διδασκαλία Ἄρνη γίγνομαι , καί πιστεύω , ὅτι πάντως ὁ βάπτισμα ἄφεσις εἰμί ἁμάρτημα , τότε ἐπέρχομαι ὁ Ινοεῦμα · οὗτος δέ γίγνομαι , προοικονομέω ὁ Θεός ἀπολογία μέγας ὁ Πέτρος · καί οὐ ἁπλόος ὁ πνεῦμα ἐπέρχομαι , ἀλλά γλῶσσα λαλέω , ὅσπερ ἐκπλήσσω ὁ συνέρχομαι . πρός ὁ λέγω · Λία τίς ὁ Φίλιππος οὖον κατάγω ὁ πνεῦμα , καί διά τίω πρό ὁ βαπτίζω ἐπιπίπτω ἐπι αὐτρῖιτὸ Πνεῦκα · πρός ὅς δεῖ εἶπον , ὅτι ὁ Θεός κεῖμαι οὗτος γίγνομαι , καί οὐδείς δύναμαι κωλύω ὁ πνεῦμα κατέρχομαι , καί πρό ὁ βαπτίζω ὕδωρ ἐκεῖνος , ἐφίημι ὅς [ φω ὅς ] συνοράω ὁ πνεῦμα ἐπιπίπτω , ὡς ὁ Πέτρος μαρτυρέω . οὕτως καί ἐπί ὁ Φίλιππος νοητέον , ἔτι οὐ εὐδοκέω ὁ θεός ἐπιβάλλω ὁ ὑπό αὐτός βαπτίζω ὁ πνεῦμα κατά ὁ καιρός ὁ βάπτισμα · καί ὑπερβαίνω ὁ ἄνθρωπος ἀναζητέω ὁ ὁ Θεός γνώμη , κατά ὁ εἴρω · « Τῖς γιγνώσκω νόος κύριος : » Τῖς εἰμί ὁ ὁ ὕδωρ χρεία , ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιπίπτω αὐτός · ὁ μυστήριον ἐκκαλύπτω ἐγώ ὁ ἀποκρύπτω . θεῖον τελέω ἐν αὐτός σύμβολον , τάφος καί νεκρώνω , καί ἀνάστασις , καί ζωή . ὤσπερ Εὔκολον ἐγώ βαπτίζω , καί ἀνανεύω , οὕτως Εὔκολον ὁ Θεός θάπτω ὁ παλαιός ἄνθρωπος , καί ἀναδείκνυμι ὁ νέος . τρίτος δέ οὗτος γίγνομαι , ἵνα μανθάνω ὅτι δύναμις πατήρ , καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα ὁ πᾶς . μετά τοσοῦτος « διακρίνω ὁ ἐκ περιτομή , » οὐ ὁ ἀπόστολος , μή γίγνομαι ! σκανδαλίζω δέ οὖον μικρός · καί ὁράω τίς προβάλλω . οὖον λέγω , Ζεύς τίς καταγγέλλω [ καταγγέλλω ] · ἀλλά Ζεύς τε σιλνέφαγες · ἔτι ζηλόω ὑπέρ ὁ νόμος . ὁ δέ Πέτρος οὖον πρός οὗτος ἵστημι ὁ ψυχρός γάρ εἰμί εἰμί , ἀλλά πρός ἐκεῖνος ὁ μέγας , ὅτι εἰμί πνεῦμα μεταλαμβάνω , φημί , πῶς οὗτος μεταδίδωμι οὐ ἐνῆνὩσανεὶ λέγω · ἱκανός μέν εἰμί καί οὗτος πείθω ὁ θεάομαι ὁ σινδών , πλήν ἀλλά καί φωνή προστίθημι . οὖον ὁ σύνεσις ὁ Πέτρος ἐάν ὁ ῥῆμα , ἀλλά ὁ πνεῦμα · καί δείκνυμι διά ὁ ἀπολογία ἑαυτοῦ μέν οὐδαμοῦ αἴτιος , πανταχοῦ δέ πως Θεάίἐπ ´ αὐτός γάρ ῥίπτω ὁ πᾶς . « ἐν ἔκστασις » γάρ , φημί , αὐτός ποιέω . « ἐγώ ἐν Ἰόππη εἰμί · » τός σκεῦος αὐτός δείκνυμι ·· ἐγώ καί ἀντιλέγω · καί παλʹ · Ν αὐτός εἶπον , καί οὐδέ οὕτως ἀκούω · ὁ Μνεῦμα κελεύω ἀπέρχομαι , καί οὕτως ἀπέρχομαι Ουές ἐπιτρέχω .