cogPG.PG125 627
προτέρᾳ ἀμελεῖ ζωῆ καὶ ῥᾳθύμῳ . Τοῦτο δὲ ν αὐτούς ἐστι πνεύματι , τοῦτ´ ἔστι , τῇ κατὰ Χριστὲρους αὐτοὺς περὶ τὰ νῦν καὶ μετὰ χεῖρας ποιεῖ . Κἀκεῖνοι μὲν οὖτως . Εἰ δὲ καὶ καλῶς ἔχειν ταῦτά τις ἐρεῖ , ἀλλ´ οὕτω . καὶ τοῦ παντὸς ἐξέχεται τὸ εἰρημένον . Εἰρημένου γὰρ ἀνωτέρω περὶ τῶν ἐν τῷ ᾷδη , ὅτι κἀκείνοις « τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν ἐκήρυξε , » πρὸς τοῦτο δέον καὶ ἀναφέρειν τὸν παρἄντα μετὰ αἰτίας εἰσαγόμενον λόγον , καὶ μὴ ὡς νῦν μόνον εἰρημένων ἐπισκοπεῖν . Ὅθεν ἐροῦμεν , ὡς ἐπειδὴ προσεχῶς εἶπε · « Τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκροὺς , » τὸ δὲ ἀνθυποφερθμενον ἦν τούτοις · Καὶ ποῦ ζῶντες , ποῦ δὲ νεκροὶ κρΝονοθνιἕπιφέρει τοῦ λόγου τὴν πίστιν ἀφ´ ὧν ἀνωτέρω εἰρήκει , ὅτι καὶ « τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν ἐκήρυξε , » καὶ τὸ κήρυγμα τοῦτο εἰς « κρίσιν » ἐγένετο . ἤτοι κατάκρισιν · τούτων , τῶν μὲν ἑαυτοῖς συνειδότων χρηστὸν βίον , τῆς τοῦ φανέντος ἐκεῖσε , κ τ . λ , χρητ´ στότητος , συναπτομένων εὐθύς · τῶν δὲ πονηρῶν αὐτόθεν αἰσχύνης πεπληρωμένων , καὶ τὴν ἑαυτῶν καταδίκην ἐκδεχομένων . Τοῦτο μὲν οὖν τὸ κριτὴν εἶναι νεκρῶν . Τὸ δὲ , « ζώντων , » ἐλθόντος τοῦ Κυρίου εἰς τὸν φθαρτὸν τοῦτον βίον , τὴν παρουσίαν ἐστήνασιν ἄνθρωποι τούτου κατάκρισιν · τῶν μὲν ἀγαθῶν προσδραμόντων αὐτῷ εἰς μαθητείας [ - αν ] , τῶν δὲ κακῶν ἀποσεισαμένων , καὶ ἑκοντὶ μυσάντων πρὸς τὴν ἀλήθειαν . Διὸ καὶ εἴρηται τὸ , « Εἰς κρῖμα ἐγὼ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον , » ἤτοι εἰς κατάκριμα . Οὕτω μὲν οὖν ζώντων κριτὴς καὶ νεκρῶν ὁ Χριστός . « Ἵνα κριθῶσι μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκὶ , ζῶσι δὲ κατὰ Θεὸν πνεύματι . » Τὸ , « κριθῶσι σαρκὶ , » τὸ ὄλον νόημα οὕτως · Τοῦ Κυρίου τοῖς ἐν τῷ ᾅδη φοιτήσαντος , οἱ μὲν ἐν τῷ κόσμῳ σαρκικῶς ζήσαντες κατεκρίθησαν · οἱ δὲ πνευματικῶς , ἔζησαν ἢ τῇ μετὰ τοῦ Κυρίου ἀναβιώσειπολλὰ γὰρ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἢγέρθη ) , ἢ τῇ εὐελπιστία . Τὸ δέ , « κριθῶσι » καὶ « ζῶσι » κατὰ ἀντιχρονίαν εΓληπται ἀότὶ παρῳχημένων , μέλλων , ὃ τῇ θείᾳ Γραφῇ σύνηθες . Ἀντὶ γὰρ τοῦ , ἔζησαν καὶ ἐκρίθησαν . « Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικε · » τοῦτ´ ἔστι , καὶ τῶν κατὰ ζωὴν δικαιωθέντων , καὶ τῶν κατὰ τὸν ἄδην . Ἐν γὰρ τῇ δευτέρᾳ παρουσίᾳ τὸ ἀποκείμενον ἑκάστῳ τελεσθήσεται . Εἰ δέ τις τὸ ἐν τῷ ᾅδη τοῦ Κυρίου κήρυγμα ἀθετεῖ , φάοκων μηδὲν τοῖς ἐν τῷ ᾅδη τοῦτο λυσιτελεῖν τεθνεῶσιν , κατὰ τὸ , « Τίς ἐν τῷ ῶῃ ἐξομολογήσεταί σοι · » οὗτος καὶ τὸ κήρυγμα τὸ ἐν τῷ ᾅδη παχέως ἐπακούσεται , καὶ τὴν « ἐξομολόγῃσιν οὐκ αἶνον Θεοῦ , » ἀλλ´ ἐξαγόρευσιν λογίζεται . ἀνήκοος ὤν τοῦ , « Οὐχ οἱ νεκροῖαἰνέουσί σε , Κύριε . » Ἔστι δὲ τὸ , Ἐν τῶ ἄδη τίς ἐξομολογήσεταί σοι;»τοιοῦτο · Ἐτσμολόγησίς ἐστιν εὐχαριστία πρὸς Θεὸν , ἐφ´ οἷς τις δυσχερῶν ἀπηλλάγη . Ἐπεὶ οὖν ἐντῷ παρόντι βίῳ πάν · τα τὰ πρακτὰ συντελεῖται ἐνεργούμεναποθανοῦσι γὰρπάντα [ ἀργὰ]ί , εἰκότως ὡς μήτινος τούτων ἐνεργουμένου ὑπὲρ ἂντις ἀπαλλαγεὶς ἐξομολογξστται ,
Lemmas: πρότερος ἀμελής ζωή καί ῥᾴθυμος . οὗτος δέ Ν αὐτός εἰμί πνεῦμα , τοῦτος εἰμί , ὁ κατά Χριστὲρους αὐτός περί ὁ νῦν καί μετά χείρ ποιέω . ἐκεῖνος μέν οὖτως . εἰμί δέ καί καλῶς ἔχω οὗτος τις εἴρω , ἀλ οὗτος . καί ὁ πᾶς ἐξέχω ὁ εἴρω . εἴρω γάρ ἀνωτέρω περί ὁ ἐν ὁ ἀείδω , ὅτι ἐκεῖνος « ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα κηρύσσω , » πρός οὗτος δήω καί ἀναφέρω ὁ πάρειμι μετά αἴτιος εἰσάγω λόγος , καί μή ὡς νῦν μόνος εἴρω ἐπισκοπέω . ὅθεν εἴρω , ὡς ἐπεί προσεχῶς εἶπον · « ὁ ἑτοίμως ἔχω κρίνω ζῶ καί νεκρός , » ὁ δέ ἀνθυποφέρω εἰμί οὗτος · καί ποῦ ζῶ , ποῦ δέ νεκρός κρνονοθνιεπιφερω ὁ λόγος ὁ πίστις ἀφή ὅς ἀνωτέρω εἴρω , ὅτι καί « ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα κηρύσσω , » καί ὁ κήρυγμα οὗτος εἰς « κρίσις » γίγνομαι . ἤτοι κατάκρισις · οὗτος , ὁ μέν ἑαυτοῦ σύνοιδα χρηστός βίος , ὁ ὁ φαίνω ἐκεῖσε , Κ τ . λ , χρης στότης , συνάπτω εὐθύς · ὁ δέ πονηρός αὐτόθεν αἰσχύνη πληρόω , καί ὁ ἑαυτοῦ δίκη ἐκδέχομαι . οὗτος μέν οὖν ὁ κριτής εἰμί νεκρός . ὁ δέ , « ζῶ , » ἔρχομαι ὁ κύριος εἰς ὁ φθαρτός οὗτος βίος , ὁ παρουσία ἵστημι ἄνθρωπος οὗτος κατάκρισις · ὁ μέν ἀγαθός προστρέχω αὐτός εἰς μαθητεία [ - αν ] , ὁ δέ κακός ἀποσείω , καί ἑκοντί μύω πρός ὁ ἀλήθεια . Διὸ καί εἴρω ὁ , « εἰς κρίμα ἐγώ ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , » ἤτοι εἰς κατάκριμα . οὕτως μέν οὖν ζῶ κριτής καί νεκρός ὁ Χριστός . « ἵνα κρίνω μέν κατά ἄνθρωπος σάρξ , ζῶ δέ κατά θεός πνεῦμα . » ὁ , « κρίνω σάρξ , » ὁ ὅλος νόημα οὕτως · ὁ κύριος ὁ ἐν ὁ ᾍδης φοιτάω , ὁ μέν ἐν ὁ κόσμος σαρκικός ζάω κατακρίνω · ὁ δέ πνευματικός , ζῶ ἢ ὁ μετά ὁ κύριος αναβιωσειπολυς γάρ σῶμα ὁ κοιμάω ἅγιος ἐγείρω ) , ἢ ὁ εὐελπιστία . ὁ δέ , « κρίνω » καί « ζῶ » κατά ἀντιχρονία εΓληπται ἀεί παροίχομαι , μέλλω , ὅς ὁ θεῖος γραφή συνήθης . ἀντί γάρ ὁ , ζῶ καί κρίνω . « Πάντων δέ ὁ τέλος ἐγγίζω · » τοῦτος εἰμί , καί ὁ κατά ζωή δικαιόω , καί ὁ κατά ὁ ἅδην . ἐν γάρ ὁ δύο παρουσία ὁ ἀπόκειμαι ἕκαστος τελέω . εἰμί δέ τις ὁ ἐν ὁ ᾍδης ὁ κύριος κήρυγμα ἀθετέω , φαοκως μηδείς ὁ ἐν ὁ ᾍδης οὗτος λυσιτελέω θνῄσκω , κατά ὁ , « Τῖς ἐν ὁ οἴομαι ἐξομολογέω σύ · » οὗτος καί ὁ κήρυγμα ὁ ἐν ὁ ᾍδης παχύς ἐπακούω , καί ὁ « ἐξομολόγησις οὐ αἶνος Θεός , » ἀλ ἐξαγόρευσις λογίζομαι . ἀνήκοος εἰμί ὁ , « οὐχ ὁ νεκροιαινεω σύ , κύριος . » εἰμί δέ ὁ , ἐν ὁ ἀείδω τίς ἐξομολογέω σοι;»τοιοῦτο · Ἐτσμολόγησίς εἰμί εὐχαριστία πρός θεός , ἐφίημι ὅς τις δυσχερής ἀπαλλάσσω . ἐπεί οὖν ἐντός πάρειμι βίος πᾶς · ὁ ὁ πρακτός συντελέω ἐνεργέω γράπας [ ἀργός , εἰκότως ὡς μῆτις οὗτος ἐνεργέω ὑπέρ Ἄντις ἀπαλλάσσω ἐξομολογξστται ,