cogPG.PG125 281
ὼδίνουσαν ναστέοα τοῦ θανάτου ὥσπερ ἐκ κοελίας τινὸς ὡδινούσης , φημὶ δὴ τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν καὶ τῶν τοῦ ᾅδου μυχῶν , ἀναδύντος τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ , καὶ προελθόντος ὡς ἐκ τοκετοῦ ξένου τῆς ἀναστάσεως . Ταύτῃ τοι καὶ ὡνόμασται πρωτότοσος ἐκ νεκρῶν . Καθότι οὐκ ἧν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ αὐτοῦ . Δαυὶδ γὰρ λέγει εἰς αὐτόν · Προωρώμνην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διαπαντός · ὅτι ἐκ δεξιῶ μοῦ ἐστιν , ἵνα μὴ σαλευθῶ Διὰ τοῦτο εὐφράνθη ἡ καρδία μου , καὶ ἡγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου · ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μοι κατασκηνώσει ἐπ´ ἐλπίδι . Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείνεις τὴν ψυχήν μου εἰς ἄδην · οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιον σου ἰδεῖν διοάφθοράν . Ἐγνώρισας μοι ὁδοὺς ζωῆς · πληρώσεις μω εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώκου σου . Καθότι οὐκ ν δυνατόν . Οἱ ἀθληταὶ ἀλειφόμενοι , ἄληπτοί εἰσι τοῖς ἀντιπάλοις · καὶ οἱ ἐπαοιδοί ἠλειμμένοι , ἄθικτοι γίνονται καὶ ἀπροσπέλαστοι τοῖς ὀδοῦσι τοῦ ὄφεος · τῷ δὲ Χριστῷ ἠλειμμένῳ μυστικῶς τῷ ἐαυτοῦ Πνεύματι συμπλακέντι τῷ θανάτῳ καὶ ὑποτάξαντι τὸν ἀλάστορα , προσελθὼν ὁ ἀντίπαλος κατεάγη . Τὸ δὲ , καθότι , κατὰ τὸ εὑρεθῆναι αὐτὸν Θεὸν ἐκ Θεοῦ γεγενημένον , καὶ ἀνεπίδεκτον πάσης τροπῆς ἢ ἀλλοιώσεως · καὶ ὅτι οὕτως ἀνέστη , ὡς μηκέτι ἀποθανεῖν μέλλων . Εἶα παράγει τὸν Δαυὶδ , πάντα λογισμὸν ἀνθρώπινον ἀναιροῦντα · τοιοῦτον γὰρ ἡ προφητείᾳ , καί φησι · Δαυὶδ γὰρ λέγει εἰς αὐτὸν , οὐκ εἰς ἑαυτόν . Καὶ πάλιν ἄρχεται ἀπὸ ταπεινοτέρων . Εἰ γὰρ καὶ νῦν , φησί , γέγονεν , ἀλλὰ παλαιόν ἐστι . Καὶ ἄνωθεν ταῦτα ὁ Θεὸς ἐβούλετο καὶ οὕτω διετετύπωτο . Προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου Ἐιαπαντός . Κύριον αὐτοῦ τὸν Πατέρα καλεῖ , διὰ τὸ λαβεῖν αὐτὸν δούλου μορφήν . Τὸ δὲ ἐκ δεξιῶν ἐστάναι τὸν Πατέρα λέγεσθαι τοῦ Υἱοῦ νῦν , ποτὲ δὲ πάλιν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς καθέζεσθαι τὸν Υἱὸν , τὴν ἰσότητα σημαίνει . Ἔτι δὲ καὶ ἡ οάρξε μου κατασκηνώσει ἐπ´ ἐλπίδι . Ἐπεὶ Ἰησοῦς , καθὸ ἐνεδέξατο θάνατον , ἀπέθετο ἢν κατ´ οἰκονομίαν ἔλαβε σάρεα ἐπὶ τὸ πάλιν ἀναστῆσαι αὐτὴν ἀπὸ τοῦ θανάτου · αἰκότως τὴν σάρκα ταύτην οὗσαν ἑαυτοῦ ἐπ´ ἐλπίδι κατεσκηνωκέναι διὰ τὴν πρρσδοκίαν τῆς ἀναστάσεω , · Τὸ δὲ , Οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ἄδην , εἰ καί τινες ἐκ προσώπου τοῦ Δαυὶδ εἰρῆσθαι αὐτὸ ἐκλαμβάνουσι , εἰ καὶ μὴ οἷοί τέ εἰσι παριστᾶν ὃ φρονοῦσιν , ἀλλ´ οὖν εὐσεβῶς διάκεινται , φάσκοντες τὴν σάρκα ἀνίστασθαι ἐπὶ τὸ εἶναι ἄφθαρτον καὶ οοκοΟΟϛ
Lemmas: δίνω ναστέοα ὁ θάνατος ὥσπερ ἐκ κοελίας τις ωδινουω , φημί δή ὁ ὁ θάνατος δεσμός καί ὁ ὁ ᾍδης μυχός , ἀναδύνω ὁ Σωτήρ Χριστός , καί προέρχομαι ὡς ἐκ τοκετός ξένος ὁ ἀνάστασις . Ταύτη ὅς καί ὀνομάζω πρωτός ἐκ νεκρός . καθότι οὐ ἧμαι δυνατός κρατέω αὐτός ὑπό αὐτός . Δαυίδ γάρ λέγω εἰς αὐτός · Προωρώμνην ὁ κύριος ἐνώπιον ἐγώ διαπαντός · ὅτι ἐκ δεξιός ἐγώ εἰμί , ἵνα μή σαλεύω Ζεύς οὗτος εὐφραίνω ὁ καρδία ἐγώ , καί ἀγαλλιάω ὁ γλῶσσα ἐγώ · ἔτι δέ καί ὁ σάρξ ἐγώ κατασκήνωσις ἐπι ἐλπίς . ὅτι2 οὐ ἐγκαταλέγω ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς ἅδην · οὐδέ δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διοάφθοράν . γνωρίζω ἐγώ ὁδός ζωή · πληρόω μάω Εὐφρόσυνος μετά ὁ προσοικέω σύ . καθότι οὐ Ν δυνατός . ὁ ἀθλητής ἀλείφω , ἄληπτος εἰμί ὁ ἀντίπαλος · καί ὁ ἐπαοιδός ἠίπω , ἄθικτος γίγνομαι καί ἀπροσπέλαστος ὁ ὀδούς ὁ ὄφις · ὁ δέ Χριστός ἀλείφω μυστικός ὁ ἑαυτοῦ πνεῦμα συμπλέκω ὁ θάνατος καί ὑποτάσσω ὁ ἀλάστωρ , προσέρχομαι ὁ ἀντίπαλος κατάγνυμι . ὁ δέ , καθότι , κατά ὁ εὑρίσκω αὐτός θεός ἐκ Θεός γίγνομαι , καί ἀνεπίδεκτος πᾶς τροπή ἢ ἀλλοίωσις · καί ὅτι οὕτως ἀνίστημι , ὡς μηκέτι ἀποθνῄσκω μέλλω . Εἶα παράγω ὁ Δαυίδ , πᾶς λογισμός ἀνθρώπινος ἀναιρέω · τοιοῦτος γάρ ὁ προφητεία , καί φημί · Δαυίδ γάρ λέγω εἰς αὐτός , οὐ εἰς ἑαυτοῦ . καί πάλιν ἄρχω ἀπό ταπεινός . εἰμί γάρ καί νῦν , φημί , γίγνομαι , ἀλλά παλαιός εἰμί . καί ἄνωθεν οὗτος ὁ θεός βούλομαι καί οὗτος διατυπόω . προοράω ὁ κύριος ἐνώπιον ἐγώ ειαπας . κύριος αὐτός ὁ πατήρ καλέω , διά ὁ λαμβάνω αὐτός δοῦλος μορφή . ὁ δέ ἐκ δεξιός ἵστημι ὁ πατήρ λέγω ὁ υἱός νῦν , ποτέ δέ πάλιν ἐκ δεξιός ὁ πατήρ καθέζομαι ὁ υἱός , ὁ ἰσότης σημαίνω . ἔτι δέ καί ὁ ὀργάω ἐγώ κατασκήνωσις ἐπι ἐλπίς . ἐπεί Ἰησοῦς , καθό ἐνδέχομαι θάνατος , ἀποτίθημι εἄν κατ´ οἰκονομία λαμβάνω σάρος ἐπί ὁ πάλιν ἀνίστημι αὐτός ἀπό ὁ θάνατος · αικοος ὁ σάρξ οὗτος ὕω ἑαυτοῦ ἐπι ἐλπίς κατασκηνόω διά ὁ προσδοκία ὁ ἀνάστασις , · ὁ δέ , οὐ ἐγκαταλείπω ὁ Ψυχή ἐγώ εἰς ἅδην , εἰμί καί τις ἐκ πρόσωπον ὁ Δαυίδ εἴρω αὐτός ἐκλαμβάνω , εἰμί καί μή οἷος τε εἰμί παρίστημι ὅς φρονέω , ἀλ οὖν εὐσεβής διάκειμαι , φάσκω ὁ σάρξ ἀνίστημι ἐπί ὁ εἰμί ἄφθαρτος καί οοκοΟΟϛ