cogPG.PG125 494
γνοὺς Μ ὁ Καῖάφας Υἱὸν ἑαυτὸντοῦ Θεοῦλέγοντα τὸν Χριστὸν , « περιέῤῥηξε τὴν ἐσθῆτα . » διακεκραγὼς τε καὶ « λέγων , ὅτι Ἐδυσφήμησε . » Τοῦτο πεπράχασι καὶ οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ Βαρνάβας καὶ Παῦλος ἐνταῦθα , θεοὶ νομισθέντες , ἀπὸ διαθέσεως ψυχῆς ἀποστρεφόμενοι τὰ γενόμενα , καὶ πένθους ποιοῦντες σημεῖα Πένθος γὰρ ἦν ὄντως , εἴγε ἔμελλον θεοὶ νομίζεσθαι , καὶ εἰδωλολατρείαν εἰσάγειν , ἣν ἦλθον καταλῦσαι καὶ εἴς τέλος ἀφανίσαι · Αιθάζετὰι Παῦλος μετὰ τῶν ἀστυγειτόνων Του δαίων ) . ΚΕΙΜΕΝΟΝ . ἐπῆλθον δὲ ἀπὸ Ἀντιοχείας καὶ Ἰκονίου Ἰουδαῖοι , καὶ πείσαντες τοὺς ὄχλους , καὶ λιθάσαντες τὸν Παῦλον , ἔσυρον ἔξω τῆς πόλεως , νομίσαντες αὐτὸν τεθνάναι . Κυκλωσάντων δὲ αὐτὸν τῶν μαθητῶν , ἀναστὰς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν , καὶ τῇ ἐπαύριον , ΕΡΜΗΝΕΙΑ Ἐνταῦθα πληροῦται τὸ , « Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται , » πρὸς αὐτὸν παρὰ Θεοῦ εἰρημένον . Τῇ εʹ τῆς ε ἑβδομάδος . ΚΕΙΜΕΝΟΝ . Ἐξῆλθεν ὁ Παῦλος σὺν τῷ Βαρνάβᾳ εἴς Δέρβην Εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην , καὶ μαθητεύσαντες ἱκανοὺς , ὑπέστρεψαν εἰς Λύστραν , καὶ Ἱκόνιον , καὶ Ἀντιόχειαν , ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν , καὶ παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει , καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . Χειροτονήσαντες δὲ αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ´ Ἐκκλησίαν , καὶ προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν , παρέθεντο αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ , εἰς ὃν πεπιστεύκεισαν . Καὶ διελθόντες τὴν Πισιδίαν , ᾖλθον εἰς Παμφυλιαν · καὶ λαλήσαντες ἐν Πέργῃ τὸν λόγον , κατέβησαν εἰς Ἀττάλειαν · κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς Ἀντιόχειαν , ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ , εἰς τὸ ἔργον ὃ ἐπλήρωσαν . Παραγενόμενοι δὲ , καὶ συναγαγόντες τὴν Ἐκκλησίαν , ἀνήγγειλαν ὅσα ἐποίησεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς , καὶ δτι ἤνοιξε τοῖς ἔθνεσι θύραν πίστεως . ΕΡΜΗΝΕΙΑ . Διὰ τί ἐν Κύπριῳ οὐδὲ ἐν . Σαμαρείᾳ ἐποίησαν πρεσβυτέρους οἱ ἀπόστολοι , ἀλλ´ ἐνταῦθα ; Ὅτι ἐκεῖναι μὲν ἐγγὺς ἦσαν τῆς Ἰερουσαλὴμ καὶ τῶν ἀποστόλων · καὶ ἐν αὐτῇ δὲ τῇ Ἀντιοχείᾳ ὁ λόγος ἐκράτει Ἐνταῦθα δὲ πολλῆς ἐδέοντο παραμυθίας , μάλιστά οἱ ἐξ ἐθνῶν ὀφείλοντες πολλὰ διδάσκεσθαι . Σημειωτέον δα , ὅτι οἱ περὶ Παῦλον καὶ Βαρνάβαν ἐπισκόπων εἶχον ἀξίαν , ἐξ ὧν ἐχειροτόνουν οὐ μόνον διακόνους , ἀλλὰ καὶ πρεσβυτέρους , καὶ ὅτι μετὰ νηστειῶν καὶ εὐχῶν ἐποίουν οἱ μαθηταὶ τὰς χειροτονίας . Σημείωσαι δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι εἰς Μίλητον ἐχειροτονήθησαν οἱ περὶ Βαρνάβαν καὶ Παῦλον Ἅλλο δὲ ἀντίγραφον εὖρον , ἔχον ἀντὶ Μιλήτου , εἰς Ἀντιόχειαν , ἃ καὶ πειθανώτερον . ΤεΧΤΟΦ . ΔΟΜΜΕΝΤΑΗΙΙΩ ΤελΤΟΘ Πάεῖ . ΟΜΜΕΝΤΑΝΙΗΘ .
Lemmas: γιγνώσκω Μ ὁ Καϊάφας υἱός ἑαυτός θεουλεγω ὁ Χριστός , « περιρρήγνυμι ὁ ἐσθής . » διακράζω τε καί « λέγω , ὅτι δυσφημώ . » οὗτος πράσσω καί ὁ θεσπέσιος μαθητής Βαρνάβας καί Παῦλος ἐνταῦθα , θεός νομίζω , ἀπό διάθεσις Ψυχή ἀποστρέφω ὁ γίγνομαι , καί πένθος ποιέω σημεῖον πένθος γάρ εἰμί εἰμί , εἰ μέλλω θεός νομίζω , καί εἰδωλολατρεία εἰσάγω , ὅς ἔρχομαι καταλύω καί εἰς τέλος ἀφανίζω · αιθαζω Παῦλος μετά ὁ ἀστυγείτων ὁ δαίω ) . Κεῖμαι . ἐπέρχομαι δέ ἀπό Ἀντιόχεια καί Ἰκόνιον Ἰουδαῖος , καί πείθω ὁ ὄχλος , καί λιθάζω ὁ Παῦλος , σύρω ἔξω ὁ πόλις , νομίζω αὐτός θνήσκω . κυκλόω δέ αὐτός ὁ μαθητής , ἀνίστημι εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις , καί ὁ ἐπαύριον , ἑρμηνεία ἐνταῦθα πληρόω ὁ , « ἀρκέω σύ ὁ χάρις ἐγώ ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω , » πρός αὐτός παρά Θεός εἴρω . ὁ εἰ ὁ ε ἑβδομάς . Κεῖμαι . ἐξέρχομαι ὁ Παῦλος σύν ὁ Βαρναβᾶς εἰς Δέρβη εὐαγγελίζομαι τε ὁ πόλις ἐκεῖνος , καί μαθητεύω ἱκανός , ὑποστρέφω εἰς Λύστρα , καί Ἰκόνιον , καί Ἀντιόχεια , ἐπιστηρίζω ὁ ψυχή ὁ μαθητής , καί παρακαλέω ἐμμένω ὁ πίστις , καί ὅτι διά πολύς θλῖψις δεῖ ἐγώ εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός . χειροτονέω δέ αὐτός πρέσβυς κατ´ ἐκκλησία , καί προσεύχομαι μετά νηστεία , παρατίθημι αὐτός ὁ κύριος , εἰς ὅς πιστεύω . καί διέρχομαι ὁ Πισιδία , ἔρχομαι εἰς Παμφυλία · καί λαλέω ἐν Πέργη ὁ λόγος , καταβαίνω εἰς Ἀττάλεια · ἐκεῖθεν ἀποπλέω εἰς Ἀντιόχεια , ὅθεν εἰμί παραδίδωμι ὁ χάρις ὁ Θεός , εἰς ὁ ἔργον ὅς πληρόω . παραγίγνομαι δέ , καί συνάγω ὁ ἐκκλησία , ἀναγγέλλω ὅσος ποιέω αὐτός ὁ θεός , καί δ ἀνοίγνυμι ὁ ἔθνος θύρα πίστις . ἑρμηνεία . Ζεύς τίς ἐν κύπριον οὐδέ ἐν . Σαμάρεια ποιέω πρέσβυς ὁ ἀπόστολος , ἀλ ἐνταῦθα ; ὅτι2 ἐκεῖνος μέν ἐγγύς εἰμί ὁ Ἱεροσόλυμα καί ὁ ἀπόστολος · καί ἐν αὐτός δέ ὁ Ἀντιόχεια ὁ λόγος κρατέω ἐνταῦθα δέ πολύς δήω παραμυθία , μάλα ὁ ἐκ ἔθνος ὀφείλω πολύς διδάσκω . σημειωτέος δα , ὅτι ὁ περί Παῦλος καί Βαρναβᾶς ἐπίσκοπος ἔχω ἄξιος , ἐκ ὅς χειροτονέω οὖον μόνος διάκονος , ἀλλά καί πρέσβυς , καί ὅτι μετά νηστεία καί εὖχος ποιέω ὁ μαθητής ὁ χειροτονία . σημειόω δέ καί οὗτος , ὅτι εἰς Μίλητος χειροτονέω ὁ περί Βαρναβᾶς καί Παῦλος ἄλλος δέ ἀντίγραφον εὖρος , ἔχω ἀντί Μίλητος , εἰς Ἀντιόχεια , ὁ καί πειθανός . Τ . ΑΔ Τελ Παεῖ . ΑΜ .