cogPG.PG125 540
« Ὡσεὶ πνοῆς , » οὐκ ἄρα ἄνεμος ἦν . « Ὡσεὶ πυρός . » Ὅτε μὲν γὰρ Υἱῷ γνωσθῆναι ἔδει τὸ Πνεῦμα , ὡς ἐν εει περιστερᾶς ἦλθεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Χριστοῦ · νῦν δὲ ὅτε πλῆθος ὅλον ἐπιστραφῆναι ἐχρῆν , « ὡσεὶ πυρός , » Τὸ καθίσαι τοῦ ἑδραίου ἐστὶ σημαντικόν · Παρέμεινεν , Ἐπανεπαύσατο . Ἃρα ἐπὶ τοὺς δώδεκα ἦλθεν ; Οὐχ , ἀλλ´ ἐπὶ τοὺς ἑκατὸν τἴκοσιν · οὐ γὰρ ἂν ἀπλῶς παρήγαγε τὴν μαρτυρίαν τοῦ προφήτου ὁ Πέτρος λέγων · « Ἐκχεῶ ἀπὸ Πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα , » καὶ τὰ ἑξῆς . Τίνος ἕνεκεν πρὸ τῶν Κλλων χαρισμάτων τὸ τῶν γλωσσῶν ἔλαβον οἱ ἀπόστολοι Ἐπειδὴ πανταχοῦ διέρχεσθαι ἤμελλον . Καὶ ῶσπερ ἐν τῷ καιρῷ τῆς πυργοποιίας ἡ μία γλῶσσα εἰς πολλὰς διενέμετο , οὕτω τότε αἱ πολλαὶ γλῶσσαι πολλάκις εἰς ἕνα ἄνθρωπον ἦσαν · καὶ αὐτὸς καὶ τῇ Περσῶν , καὶ τῇ Ἰνδῶν , καὶ τῇ Ῥωμαίων , καὶ ἑτέραις πολλαῖς διελέγετο γλώσσαις · καὶ τὸ χάρισμα ἐκαλεῖτο χάρισμα γλωσσῶν . Τὸκατοικεῖν εὐλαβείας ἦν σημεῖον , ἀπὸ τοσούπων ἐθνῶν πατρίδας ἀφέντας , καὶ οἰκείους , ἐκεῖ κατοικεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν οἰκίᾳ ἐγένετο τὸ γενόμενον , εἰκότως ἔξωθεν συνέδραμον . « Τὸ πλῆθος συνεχύθη » διὰ τὸν φόβον , καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι τὴν σύγχυσιν εἰργάσατο ὁ φόβος καὶ τὸ ξένον τοῦ θεάματος , λέγει · Συνεχύθησαν τῷ φόβῳ . Ἔστιν οὖν σύγχυσις , ἤτοι στάσιν ἐργαζομένη . Ὅταν συγχέη σε ὁ φόβος Θεοῦ , εἰς κατάνυξιν φέρει . Συνεχύθης , διὰ τὴν συνείδησιν πῶν ἁμαρτημάτων · κατέστης , διὰ τὴν ἐλπίδα τῆς μετανοίας . Οὐ γὰρ ἀπλῶς ἐλάλουν , ἀλλὰ τινὰ θαυμαστὰ ἔλεγον . Εἰκότως ἠπόρουν , οὐδέποτε γὰρ γέγονέ τι τοιοῦτον . Ὅρα εὐγνωμοσύνην ἀνθρώπων . Ἡ τῆς ἀναισχυντίας ! Καὶ τί θαυμαστὸν , ὅπου γε καὶ αὐτὸν τὸν Δεσπότην · δαίμονας ἐκβάλλοντα δαί μονα λέγουσιν ἔχειν ; Ἔνθα γὰρ ἰταμότης , ἓν ζητεῖ μόνον · εἰπεῖν ὅτι δήποτε , καὶ οὐχ ὅπως τι λόγου πρᾶγμα ἐχόμενον εἰπεῖν . Τί ἐστι , « σὺν τοῖς ἕνδεκα ; » Κοινὴν προεβάλλοντο φωνὴν , καὶ πάντων αὐτὸ [[ τὸ αὐτὸ ] ἦν στόμα . Παρεστήκασι δὲ οἱ ἕνδεκα μαρτυροῦντες τοῖς λεγομένοις . Ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὑτοῦ · » τουτέστι , μετὰ πολλῆς παῤῥησίας καὶ εὐθέως ἀπὸ τῆς φωνῆς ἐδήλωσεν , Ἐτι οὐχ ἐστήκασι καθάπερ οἱ μάντειΤοὺς ξένους εἶπεν ἀνώτερον · ἐνταῦθα πρὸς ἐκεί . νοιυς τείνει τὸν λόγον , τοὺς διαχλευάζοντας · καὶ δοκεῖ μὲν ἐκείνους [ ἐκείνοις ] διαλέγεσθαι , ὁρθοῖ δὲ τούτη τούτους ] . Τὸ ἐν τρίτῃ ὥρᾳ ταῦτα γενέσθαι , οὐχ ἁπλῶς Τάτε γὰρ τὸ λαμπρὸν τοῦ φωτὸς δείκνυται , ὅτε περὶ ἔργα ἕχουσιν οἱ ἄνθρωποι , ὅτε περὶ ἄριστον , ὅτε λαμπρὰ ἡ ἡμέρα , ὄτε πάντες ἐπ´ ἀγορᾶς . Ὁ οὖν διὰ τοῦ προφήτου ἐπαγγειλάμενος Θεὸς πέμψειν τὸ Πνεῦμα . αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἀνθρωπότητα σὗτος καὶ ἔπεμψε · καὶ ὁ Θεὸς ἀπὸ Πέτρου καταγγέλλεται , τὴν ἰδίαν ἐπαγγελίαν πεπληρωκώς . Οθδαμοῦ τέως ὄνομα τοῦ Χριστοῦ , οὐδὲ ἐπαγγελία αὐτοῦ , ἀλλὰ τοῦ Πνεύματος ἡ ἐπαγγελία . Ὅρα σύνεσιν · Οὐ παρῆλθε , καὶ εἶπεν εὐθέως τὰ κατὰ Χριστὸν , ὅτι ἐκεῖνος ἐπηγγείλατο ταῦτα μετὰ τὸ σταυρωθῆναι . Ἥ γὰρ ἂν πάντα ἀνέτρεψεν Οὕτε ἡμῶν τὸ κατόρθωμα τοῦτος οὔτε ἐγκώμιον , εἰς τὰ παιδία τὰ ἡμέτερα διέβη ἡ χάρις , ἡ .. οὺς ... αὐτὴ αὐτῶν καλεῖ , καὶ τοὺς πατέρας ἐκείνους . Ταῦτα καὶ περὸ μελλούσης κρίσεως , καὶ περὸν τῶν Ἰεροσολύμων φησὶ , καὶ τῆς αἰχμαλωσίας · ἢ τὰ γενησόμενα ἐπὶ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ « Ἡμέραν δὲ ἐπιφανῆ » τὴν τῆς ἀναστάσεως λέγει . Πολλοὶ ἐνόμισαν , ὅτι αἷμα περὶ τῆς σελήνης εἶπε , καὶ οὐ περὶ τῆς πλευρᾶς . αἷμα δὲ λέγει , ὃ ἐξέχεαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ καθ´ ἑαυτῶν ἐπεσπάσαντο , λέγοντες · « Τί βούλεσθε ἐπαγαγεῖν τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἐφ´´ ἡμᾶς : » Οὐχ ἀπλῶς . « Οὐ γὰρ πᾶς ὁ λέγων μοι · Κύριε , Κύριε , » ἀλλὰ μετὰ διαθέσεως . Οὐκ εἶπε , [ είσθητε , ἀλλ´ , « Ἀκούσατε , ὅπερ ἦν ἀνεπαχθές . Ὅρα δέ , πῶς οὐδὲν λέγει τῶν ὑψηλῶν , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν σφόδρα ταπεινῶν ἄρχεται , καὶ οὐδὲ οἷον ἄν τις εἴποι περὶ προφήτου , ἀλλ´ ἀπὸ πατρίδος ἄρχεται , « Ἰησοῦν τὸν Ναζαραῖον · » εἶτα ἐν μέσῳ , θεὶς τὸ τόλμημα αὐτῶν , ὅρα πῶς πειρᾶται αὐτοὺς ἀπαλλάξαι τοῦ ἐγκλήματος . « Εἰ γὰρ καὶ ὡρισμένον ἦν , φησίν · ὡδῖνα θανάτου κίνδυνον ἡ παλαιὰ φησι , καὶ συμφοράν . Ὁ ὠδίνων οὐ κατέχει τὸ κατεχόμενον , μλλὰ πάσχει καὶ ῥῖψαι σπεύδει . ΕΝ δὲ καὶ λύσιν ὡδίνων τοῦ θανάτου , τὴν ἀνάστααν προηγόρευσεν [ προσηγ . ] , ὥσπερ ἐν κοιλίᾳ τινὸς ὡδινούσης , φημὶ δὴ τῶν τοῦ θανάτου δεσμῶν . καὶ τῶν τοῦ ἅδου μυχῶν ἀναδοῦντος [ ἀναδύντος ] τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ , καὶ προελθόντος ὡς ἐκ τοκετοῦ ξένου τῆς ἀναστάσεως . Ταύτῃ τοι καὶ ὡνόμασται « πρωτότοκος ἐκ νεκρῶν · » οὕτως ἀνέστη , ὡς μηκέτι πάλιν ἀποθανεῖν . Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ , « Οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι , » ὅτι οὐ κοινὴ τοῖς ἄλλοις γέγονεν ἡ ἀνάστασις . Τὸ ἐκ δεξιῶν ἑστάναι τὸν Πατέρα λέγεσθαι τοῦ λἱοῦ νῦν , ποτὲ δὲ ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς καθῆσθαι αὸν Υἱὸν , οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν ἰσότητα ἡμῖν σημαίνει · « Κύριον » δὲ αὐτοῦ τὸν Πατέρα καλεῖ , διά γε τὸ λαβεῖν αὐτὸν δούλου μορφήν . Διὰ τοῦτο τριήμερος ἀνεβίω , καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν ζωὴν ὄντα κατὰ φύσιν αὐτὸν τοῖς τοῦ θανάτου κρατεῖσθαι δεσμοῖς . Οὐ γὰρ θέμις εἰπεῖν δύνασθαι κρατεῖσθαί ποτε τὴν ἑνωθεῖσαν τῷ Λόγῳ σάρκα , κάτοχον δὲ αὐταῖς ἅδου πύλαις τὴν θείαν γεύσασθαι [ γενέσθαι ] ψυχὴν(«Οὐκ ἐγκατελείφθη γὰρ εἰς φδου · καθὰ καὶ ὁ θεσπέσιος ἔφη Πέτρος , ἀνεβίω ] γκς σκυλεύσας τὸν δην ) , καὶ « τοῖς ἐν δεσμοῖς εἰπεῖν , Ἐξέλθετε · καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει , Ἀνακαλύφθητε . » ἅπερ αἱ ψυχαὶ τῶν δικαίων μετὰ τοῦ Σωτῆρος ἐκ τῶν κάτω χωρίωνέτριψαν [ ἔπραξαν ] ἀναβαίνουσαι . Ἐκεῖνο διδάσκων ὅτι τὸ τῆς ἀνθρωπότητος ἔχων πρόσωπον , ὡς καθ´ ἡμᾶς γεγονὼς , τοὺς ἡμῖν μᾶλλον , καὶ οὐκ αὐτῷ πρέποντας , καθὸ νοεῖται Θεὸς , ἀνίησι λόγους , ὡς ἐφ´ ἑαυτῷ , καὶ πρῶτον καλῶν ἐφ´ ἡμᾶς , τὴν τῶν οὐρανίων ... ἔξιν ἀγαθῶν . Ὃ γὰρ ἑαυτῷ δεδόσθαι φησί , τῇ τοῦ ἀνθρώπου φύσει
Lemmas: « ὡσεί πνοή , » οὐ ἄρα ἄνεμος εἰμί . « ὡσεί πῦρ . » ὅτε μέν γάρ υἱός γιγνώσκω ἐσθίω ὁ πνεῦμα , ὡς ἐν εἰμί περιστερά ἔρχομαι ἐπί ὁ κεφαλή ὁ Χριστός · νῦν δέ ὅτε πλῆθος ὅλος ἐπιστρέφω χρή , « ὡσεί πῦρ , » ὁ καθίζω ὁ ἑδραῖος εἰμί σημαντικός · παραμένω , ἐπανεπαύω . ἄρα ἐπί ὁ δώδεκα ἔρχομαι ; οὐχ , ἀλ ἐπί ὁ ἑκατόν τἴκοσιν · οὖον γάρ εἄν ἀπλόος παράγω ὁ μαρτυρία ὁ προφήτης ὁ Πέτρος λέγω · « ἐκχέω ἀπό πνεῦμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ , » καί ὁ ἑξῆς . τίς ἕνεκα πρό ὁ Κλών χάρισμα ὁ ὁ γλῶσσα λαμβάνω ὁ ἀπόστολος ἐπεί πανταχοῦ διέρχομαι μέλλω . καί ὥσπερ ἐν ὁ καιρός ὁ πυργοποιία ὁ εἷς γλῶσσα εἰς πολύς διανέμω , οὗτος τότε ὁ πολύς γλῶσσα πολλάκις εἰς εἷς ἄνθρωπος εἰμί · καί αὐτός καί ὁ Πέρσης , καί ὁ Ἰνδός , καί ὁ Ῥωμαῖος , καί ἕτερος πολύς διαλέγω γλῶσσα · καί ὁ χάρισμα καλέω χάρισμα γλῶσσα . τοκατοικεω εὐλάβεια εἰμί σημεῖον , ἀπό τοσουπα ἔθνος πατρίς ἀφίημι , καί οἰκεῖος , ἐκεῖ κατοικέω . ἐπεί γάρ ἐν οἰκίον γίγνομαι ὁ γίγνομαι , εἰκότως ἔξωθεν συντρέχω . « ὁ πλῆθος συγχέω » διά ὁ φόβος , καί ἵνα δείκνυμι ὅτι ὁ σύγχυσις ἐργάζομαι ὁ φόβος καί ὁ ξένος ὁ θέαμα , λέγω · συγχέω ὁ φόβος . ἔρτις οὖν σύγχυσις , ἤτοι στάσις ἐργάζομαι . ὅταν συγχέω σύ ὁ φόβος Θεός , εἰς κατάνυξις φέρω . Συνεχύθης , διά ὁ συνείδησις ποῦ ἁμάρτημα · καθίστημι , διά ὁ ἐλπίς ὁ μετάνοια . οὖον γάρ ἀπλόος λαλέω , ἀλλά τις θαυμαστός λέγω . εἰκότως ἀπορέω , οὐδέποτε γάρ γίγνομαι τίς τοιοῦτος . Ὅρας εὐγνωμοσύνη ἄνθρωπος . ὁ ὁ ἀναισχυντία ! καί τίς θαυμαστός , ὅπου γε καί αὐτός ὁ δεσπότης · δαίμων ἐκβάλλω δή μόνος λέγω ἔχω ; ἔνθα γάρ ἰταμότης , εἷς ζητέω μόνος · εἶπον ὅτι δήποτε , καί οὐ ὅπως τίς λόγος πρᾶγμα ἔχω εἶπον . τις εἰμί , « σύν ὁ ἕνδεκα ; » Κοινός προβάλλω φωνή , καί πᾶς αὐτός [[ ὁ αὐτός ] εἰμί στόμα . παρίστημι δέ ὁ ἕνδεκα μαρτυρέω ὁ λέγω . ἐπαίρω ὁ φωνή αὐτός · » τουτέστι , μετά πολύς παρρησία καί εὐθύς ἀπό ὁ φωνή δηλόω , ἔτι οὐ ἵστημι καθάπερ ὁ μαντειος ξένος εἶπον ἀνώτερος · ἐνταῦθα πρός ἐκεῖ . νοιυς τείνω ὁ λόγος , ὁ διαχλευάζω · καί δοκέω μέν ἐκεῖνος [ ἐκεῖνος ] διαλέγω , ὀρθός δέ Τούτη οὗτος ] . ὁ ἐν τρίτος ὥρα οὗτος γίγνομαι , οὐ ἁπλόος Τάτος γάρ ὁ λαμπρός ὁ φάος δείκνυμι , ὅτε περί ἔργον ἔχω ὁ ἄνθρωπος , ὅτε περί ἀγαθός , ὅτε λαμπρός ὁ ἡμέρα , ὅτε πᾶς ἐπι ἀγορά . ὁ οὖν διά ὁ προφήτης ἐπαγγέλλω θεός πέμπω ὁ πνεῦμα . αὐτός ἐπί ὁ ἀνθρωπότης ἵστημι καί πέμπω · καί ὁ θεός ἀπό Πέτρος καταγγέλλω , ὁ ἴδιος ἐπαγγελία πληρόω . Οθδαμοῦ τέως ὄνομα ὁ Χριστός , οὐδέ ἐπαγγελία αὐτός , ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία . Ὅρας σύνεσις · οὖον παρέρχομαι , καί εἶπον εὐθύς ὁ κατά Χριστός , ὅτι ἐκεῖνος ἐπαγγέλλω οὗτος μετά ὁ σταυρόω . ὅς γάρ εἄν πᾶς ἀνατρέπω ἵημι ἐγώ ὁ κατόρθωμα τοῦτος οὔτε ἐγκώμιον , εἰς ὁ παιδίον ὁ ἡμέτερος διαβαίνω ὁ χάρις , ὁ .. οὖς ... αὐτός αὐτός καλέω , καί ὁ πατήρ ἐκεῖνος . οὗτος καί Περό μέλλω κρίσις , καί Περόν ὁ Ἱερουσαλήμ φημί , καί ὁ αἰχμαλωσία · ἢ ὁ γίγνομαι ἐπί ὁ σταυρός ὁ Χριστός « Ἡμέρα δέ ἐπιφανής » ὁ ὁ ἀνάστασις λέγω . πολλός νομίζω , ὅτι αἷμα περί ὁ σελήνη εἶπον , καί οὖον περί ὁ πλευρά . αἷμα δέ λέγω , ὅς ἐκχέω ὁ Ἰουδαῖος καί καθ´ ἑαυτοῦ ἐπισπάω , λέγω · « τις βούλομαι ἐπάγω ὁ αἷμα ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐφίημι ἐγώ : » οὐχ ἀπλόος . « οὖον γάρ πᾶς ὁ λέγω ἐγώ · κύριος , κύριος , » ἀλλά μετά διάθεσις . οὐ εἶπον , [ εἰσθέω , ἀλ , « ἀκούω , ὅσπερ εἰμί ἀνεπαχθής . Ὅρας δέ , πῶς οὐδείς λέγω ὁ ὑψηλός , ἀλ ἀπό ὁ σφόδρα ταπεινός ἄρχω , καί οὐδέ οἷος ἄν τις εἶπον περί προφήτης , ἀλ ἀπό πατρίς ἄρχω , « Ἰησοῦς ὁ Ναζαραῖον · » εἶτα ἐν μέσος , τίθημι ὁ τόλμημα αὐτός , ὁράω πῶς πειράω αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ἔγκλημα . « εἰμί γάρ καί ὁρίζω εἰμί , φημί · ὠδίς θάνατος κίνδυνος ὁ παλαιός φημί , καί συμφορά . ὁ ὠδίς οὖον κατέχω ὁ κατέχω , μάλ πάσχω καί ῥίπτω σπεύδω . ΕΝ δέ καί λύσις ὠδίς ὁ θάνατος , ὁ ἀνίστημι προαγορεύω [ προσάγω . ] , ὥσπερ ἐν κοιλία τις ωδινουω , φημί δή ὁ ὁ θάνατος δεσμός . καί ὁ ὁ ἅδος μυχός ἀναδέω [ ἀναδύνω ] ὁ Σωτήρ Χριστός , καί προέρχομαι ὡς ἐκ τοκετός ξένος ὁ ἀνάστασις . Ταύτη ὅς καί ὀνομάζω « πρωτότοκος ἐκ νεκρός · » οὕτως ἀνίστημι , ὡς μηκέτι πάλιν ἀποθνῄσκω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , « οὐ εἰμί δυνατός κρατέω , » ὅτι οὖον κοινός ὁ ἄλλος γίγνομαι ὁ ἀνάστασις . ὁ ἐκ δεξιός ἵστημι ὁ πατήρ λέγω ὁ Λιού νῦν , ποτέ δέ ἐκ δεξιός ὁ πατήρ κάθημαι ἀάω υἱός , οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ ἰσότης ἐγώ σημαίνω · « κύριος » δέ αὐτός ὁ πατήρ καλέω , διά γε ὁ λαμβάνω αὐτός δοῦλος μορφή . Ζεύς οὗτος τριήμερος ἀναβιόω , καθότι οὐ εἰμί δυνατός ζωή εἰμί κατά φύσις αὐτός ὁ ὁ θάνατος κρατέω δεσμός . οὖον γάρ θέμις εἶπον δύναμαι κρατέω ποτός ὁ ἑνόω ὁ Λόγος σάρξ , κάτοχος δέ αὐτός ἅδος πύλη ὁ θεῖος γεύω [ γίγνομαι ] ψυχὴν(«Οὐκ ἐγκαταλείπω γάρ εἰς φδου · καθά καί ὁ θεσπέσιος φημί Πέτρος , ἀναβιόω ] γκς σκυλεύω ὁ δήν ) , καί « ὁ ἐν δεσμός εἶπον , ἐξέρχομαι · καί ὁ ἐν ὁ σκότος , ἀνακαλύπτω . » ὅσπερ ὁ ψυχή ὁ Δίκαιος μετά ὁ Σωτήρ ἐκ ὁ κάτω χωρίζω [ πράσσω ] ἀναβαίνω . ἐκεῖνος διδάσκω ὅτι ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἔχω πρόσωπον , ὡς καθ´ ἐγώ γίγνομαι , ὁ ἐγώ μᾶλλον , καί οὐ αὐτός πρέπω , καθό νοέω θεός , ἀνίημι λόγος , ὡς ἐφίημι ἑαυτοῦ , καί πρῶτος καλός ἐφίημι ἐγώ , ὁ ὁ οὐράνιος ... ἐξέρχομαι ἀγαθός . ὅς γάρ ἑαυτοῦ δίδωμι φημί , ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις