cogPG.PG125 208
ῶν μἰώνων . Ἀμήν . Ὥστε ὅταν ποιῶμεν ἡμεῖς τὸ καλὸν , ὁ Θεὸς ποιεῖ τοῦτο ἐν ἡμῖν διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . τουτέστι , μεσίτῃ καὶ ἐνεργῷ ἐκείνῳ νρώασνος . Ὁ γὰρ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν ἐξ ἀρχῆς ἐνεργήσας , τί θαυμαστὸν εἰ καὶ ἐν τῇ ἐργασίᾳ τῶν ἀρετῶν μεσίτης γίνεται , καὶ τὸ Πατρικὸν θέλημα ἐν ἡμῖν πληροῖ αὐτὸς ἐνισχύων ἡμᾶς καὶ ἐνδυναμῶν πρὸς τὰς ἀγαθὰς πράξεις ; Εἰπὼν δὲ τὸ , εὐάρεστον , προς . έθηκε τὸ , ἀνώπιον αὐτοῦ . Τότε γὰρ ὄντως εὐαρεστοῦμεν ἅ-αν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καλοὶ φαινώμεθα , οὐχ ὅταν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων . Ὃ καὶ ὁ Δαβὶδ´ λέγει · κατὰ τὴν καθοριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ . Καὶ ὁ Ἡσαΐας · Ἀφέλεσθε τὰς πονηρίας ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὔʹ . Παρακαλῶ δέ ὑμᾶς , ἀδελφοί , ἀνέχεσθε τοῦ λόγου τῆς παρακλήσεως . Ὁρᾷς ; ὃ μηδενὶ ἐπέσταλκε , τοῦτο τούτοις ἐπιστέλλει . Οὐ λέγει δέ , τῆς παραινέσεως , ἀλλὰ , τῆς παρακλήσεως , τουτέστι , της παραμυθίας , . τῆς εἰς τὸ ὑπομένειν προτροπῆς , διὰ τὸ πρὸς τοὺς θλιβομένους εἶναι αὐτῷ τὸν λόγον . Καὶ γὰρ διὰ βραχέωνιέπέστει λα ὑμῖν . Τοσαῦτα . εἰπών , ὅμως βραχέα ταῦτά φησιν , ὅσον πρὸς ἃ ἐπεθύμει λέγειν . Ὡσανεὶ δὲ τοῦτο λέγει αὐτοῖς Εἰ καὶ ὀλιγοψυχεῖτε , ἀνέχεσθέ μου , οὐ γὰρ ἔχει τις πρὸς μῆκος τῶν λεχθέντων ἀπαγορεῦσαι · ὃ καὶ ἐν τοῖς ὀλιγοψύχοις ὁρῶμεν γινόμενον . Τῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶ τὸ μὴ ἀνέχεσθαι λόγου μακροῦ . Γινώσκετε τὸν ἀδελφὸν Τιχμόθεον ἀπολελυμένον . Μᾶλλον πρὸς τὸν Τιμόθεον οὐκ εἶχον ἀπεχθῶς , διὸ καὶ αὐτὸν προεστήσατο . Ἀπολελυμένον δὲ πόθεν · Ἡ ἐν φυλακῇ ἦν , καὶ ἀπελύθη · ἢ ἐξ·λθηνῶν ἀπελέλυτω · ἐκεῖ γὰρ ἦν . Μίεθ´ οὖ , ἐὰν τάχιον ἔρχηται , ὅψομαι ὑμτς . Καὶ τοῦτο ἰκανὸν αὐτοὺς πεῖσαι καθυφεῖναι τῆς πρὸς αὐτὸν ἀπεχθείας , εἴγε ἕτοιμός ἐστιν ἐλθεῖν μετὰ τοῦ μαθητοῦ . ἴσως δὲ εἰκὸς τοῦτο ἐκβῆναι καὶ ἀπελθεῖν εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἀπὸ Ῥώμης . Ἀπελύθη γὰρ τὴν πρώτην ὑπὸ Νέρωνος , καθὰ καὶ ἐν προοιμίοις τῆς Ἐπιστολῆς εἴπομεν . Ἀυπάσασθε πάντας τοὺς ἡγουμένους ὑμῶν , καὶ κάντας τοὺς ἁγίους . Ὅρα πῶς αὐτοὺς τιμᾶ , εἴγε δι´ αὐτῶν τοὺς ἡγουμένους προσαγορεύει · μᾶλλον γὰρ ἔδει τοῖς ἡγουμένοις ἐπιστεῖλαι , καὶ δι´ ἐκείνων τοὺς ἀρχομένους προσαγορεῦσαι · ὁ δὲ σογώτατα τοὺς ἀσθενεστέρους ἐκθεραπεύει . Ἐσαάζονται ὑμᾶς οἱ ἁπὸ τῆς Ἰεαλίας . Οὕτως ὑκκῶν περιέχομαι , φστε μὴ μόνος ἐγὼ ἀσπάζεσθαι μᾶς , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις ἐγκαταστῆσαι τὸν πρὸς ὑμᾶς πόθον τοσοῦτον , ὥοτε καὶ ἀπὸτοσούτου διαστήματος ἐρᾷν ἐκείνους ὑμῶν , καὶ διὰ τοῦτο ἀσπάζεσθαι . Ἡ χάρις μετὰ πάντων ὑμῶν . Ἀμήν . Ἐπειδὴ κοινόν τι ἐστὶν ἡ χάρις , κοινῇ ταύτην πᾶσι καὶ ἡγουμένοις καὶ ἀρχομένοις ἐπεύχεται . Τίς δέ ἐστιν ἠ χάρις ; Ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν , ἡ κάθαρσις , ἡ τοῦ Πνεύματος μετάληψις . Πῶς δ´ ἂν εἴη μεθ´ ὑμῶν ; Ἐὰν μὴ ὑβρίζητε ταύτην , ἐὰν μὴ ἀναξίως αὐτῆς
Lemmas: κυβερνάω μίων . ἀμήν . ὥστε ὅταν ποιέω ἐγώ ὁ καλός , ὁ θεός ποιέω οὗτος ἐν ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός . τουτέστι , μεσίτης καί ἐνεργός ἐκεῖνος νρώασνος . ὁ γάρ ὁ σωτηρία ἐγώ ἐκ ἀρχή ἐνεργέω , τίς θαυμαστός εἰμί καί ἐν ὁ ἐργασία ὁ ἀρετή μεσίτης γίγνομαι , καί ὁ πατρικός θέλημα ἐν ἐγώ πληρόω αὐτός ἐνισχύω ἐγώ καί ἐνδυναμόω πρός ὁ ἀγαθός πρᾶξις ; εἶπον δέ ὁ , Εὐάρεστον , προς . τίθημι ὁ , ἀνώπιον αὐτός . τότε γάρ εἰμί εὐαρεστέω ἅπας ἐνώπιος ὁ Θεός καλός φαίνω , οὐ ὅταν ἐνώπιος ὁ ἄνθρωπος . ὅς καί ὁ Δαβίδ λέγω · κατά ὁ καθοριοτηταω ὁ χείρ ἐγώ ἐνώπιος ὁ ὀφθαλμός αὐτός . καί ὁ Ἠσαΐας · ἀφαιρέω ὁ πονηρία ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός υἱός . παρακαλέω δέ σύ , ἀδελφός , ἀνέχω ὁ λόγος ὁ παράκλησις . ὁράω ; ὅς μηδείς ἐπιστέλλω , οὗτος οὗτος ἐπιστέλλω . οὖον λέγω δέ , ὁ παραίνεσις , ἀλλά , ὁ παράκλησις , τουτέστι , ὁ παραμυθία , . ὁ εἰς ὁ ὑπομένω προτροπή , διά ὁ πρός ὁ θλίβω εἰμί αὐτός ὁ λόγος . καί γάρ διά βραχέωνιέπέστει λάω σύ . τοσοῦτος . εἶπον , ὅμως βραχύς οὗτος φημί , ὅσος πρός ὁ ἐπιθυμέω λέγω . ὡσανεί δέ οὗτος λέγω αὐτός εἰμί καί ὀλιγοψυχέω , ἀνέχω ἐγώ , οὖον γάρ ἔχω τις πρός μῆκος ὁ λέγω ἀπαγορεύω · ὅς καί ἐν ὁ ὀλιγόψυχος ὁράω γίγνομαι . ὁ γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ μή ἀνέχω λόγος μακρός . γιγνώσκω ὁ ἀδελφός τιχμοθεος ἀπολύω . μᾶλλος πρός ὁ Τιμόθεος οὐ ἔχω ἀπεχθῶς , διό καί αὐτός προΐστημι . ἀπολύω δέ πόθεν · ὁ ἐν φυλακή εἰμί , καί ἀπολύω · ἢ ἐξέρχομαι ἀπολύω · ἐκεῖ γάρ εἰμί . Μίος οὖον , ἐάν τάχα ἔρχομαι , ὁράω ὑμτς . καί οὗτος ἱκανός αὐτός πείθω καθυφίημι ὁ πρός αὐτός ἀπέχθεια , εἰ ἑτοῖμος εἰμί ἔρχομαι μετά ὁ μαθητής . ἴσως δέ εἰκός οὗτος ἐκβαίνω καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ Ἰουδαῖος ἀπό Ῥώμη . ἀπολύω γάρ ὁ πρῶτος ὑπό Νέρων , καθά καί ἐν προοίμιον ὁ Ἐπιστολή εἶπον . αυπασσω πᾶς ὁ ἡγέομαι σύ , καί Κάντας ὁ ἅγιος . Ὅρας πῶς αὐτός τιμάω , εἰ δις αὐτός ὁ ἡγέομαι προσαγορεύω · μᾶλλον γάρ ἐσθίω ὁ ἡγέομαι ἐπιστέλλω , καί δις ἐκεῖνος ὁ ἄρχω προσαγορεύω · ὁ δέ σόγος ὁ ἀσθενής ἐκθεραπεύω . εσααζοντ σύ ὁ ἀπό ὁ Ἰεαλίας . οὕτως ὑκκῶν περιέχω , φστε μή μόνος ἐγώ ἀσπάζομαι μᾶς , ἀλλά καί ἄλλος ἐγκαθίστημι ὁ πρός σύ πόθος τοσοῦτος , ὁράω καί αποτοσουτος διάστημα ἐράω ἐκεῖνος σύ , καί διά οὗτος ἀσπάζομαι . ὁ χάρις μετά πᾶς σύ . ἀμήν . ἐπεί κοινός τίς εἰμί ὁ χάρις , κοινός οὗτος πᾶς καί ἡγέομαι καί ἄρχω ἐπεύχομαι . Τῖς δέ εἰμί ὁ χάρις ; ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία , ὁ κάθαρσις , ὁ ὁ πνεῦμα μετάληψις . Πῶς δδʹ εἄν εἰμί μεθ´ σύ ; ἐάν μή ὑβρίζω οὗτος , ἐάν μή ἀνάξιος αὐτός