cogPG.PG125 306
Εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστιν , οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό · μήποτε καὶ θερμάχοι εὐρεθητε . ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ , καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους δείραντες παρήγοειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς . ΟΙ μὲν οὖν ἐπορεύοντο τοὺς χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεὸρίου , ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ κατηξιώθησαν ἀτιμασθῆναι . πᾶσαν τε ἡμέραν ἐν τῶ ἰερῷ , καὶ κατ´ οὗκον οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες , καὶ εὐαγγελιζόμενοι Ἰησοῦν τὸν Χοιστόν ποίκασιν οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ τοὺς χρόνους Πιλάτου ἐστασιακέναι δόγμασιν ἑπόμενοι Ἰούδα τοῦ Γαλιλαίου . Ἢν δὲ τὸ δόγμα τοῦ Ἰούδα τοῦτο · Κύριον μηδὲ μέχρι στόματος ἔφασκε δεῖ τινα λέγειν , μηδὲ κατά τινα τιμὴν καὶ φιλοφροσύνην · οὕτω δὲ μήτε τὸν βασιλεύοντα · καὶ πολλοὶ αὐτῶν παρὰ τοῦ μὴ εἰπεῖν Καίσαρα Κύριον , χαλεπωτάτας αἰκίας ὑπέμειναν , διδάσκοντες μὴ δεῖν παρὰ τὰς ἐν τῷ νόμῳ Μωσέως θυσίας , ἑτέρας ἀναφέρεσθαι τῷ Θεῷ , καὶ ἐκώλυον τὰς ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ βασιλέως καὶ τῶν Ῥωμαίων ἔθνους ὑπὲρ σωτηρίας , γινομένας · εἰκὸς οὖν ἐπὶ τούτοις ἀγανακτοῦντα πρὸς Γαλιλαίους τὸν Πιλάτον , κελεῦσαι παρ´ αὐταῖς , αἷς ἐδόκουν κατὰ τὸν νόμον προσφέρειν θυσίαις ἀναιρεθῆναι · ὡς τόγε ἀναμιχθῆναι ταῖς προσφερομέναις θυσίαις τὸ αἷμα τῶν προσαγόντων , καθὰ καὶ ἐν τῷ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγελίῳ ἐμφέρεται Ἀπόστητε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τούτων . Εἰπὼν παραδείγματα τῶν διαλυθέντων , δίδωσιν αὐτοῖς καὶ περὶ ἑαυτῶν ἐννοεῖν , ὅτι μήποτε ἄλλους μελετῶντες καταλύειν , διαλυθήσεσθε · πρὸς γὰρ τὸ τῷ Θεῷ δοκοῦν ἁ μαχόμενος οὐκ ἐκεῖνον , ἀλλ´ ἑαυτὸν καταλύεις Εἰ μὲν γὰρ ἀνθρώπινόν ἐστι , φησί , τί δεῖ πραγμάτων ὑμῖν ; ἀλλὰ θεῖόν ἐστιν · οὐ δὲ μετὰ πραγμάτων ἁυνήσεσθε αὐτὸ καταλύσειν . Οὐκ εἶπε δὲ ὅτι ἐκ Θεοῦ ἐστιν , ἀλλ´ οὐ δὲ ἀνθρώπινον . Εἰ μὲν γὰρ εἶπεν , ἐκ Θεοῦ , ἀντέλεγον ἐκεῖνοι ἄν · εἰ δὲ , ἐξ ἀνθρώπων , προχείρους αὐτοὺς κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐποίει . Διὰ τοῦτο σοφῶς τὸν λόγον οἱκονομήσας , περιμεῖναι τὸ τέλος κελεύει . Ὅρα δὲ , οὐκ εἰπεν · Ἐὰν μὴ καταλύσητε αὐτὸ , ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστιν · Ἀλλʹ , ἐὰς ἐκ τοῦ Θεοῦ ᾖ , οὐ καταλυθήσεται . Ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ . Διὰ τοῦτο ἐπείσθησαν , ὅτι μὴ παρόντων τῶν ἀποστόλων ἔλεγε ταῦτα , καὶ ὡς τὰ αὐτὰ κἀκεῖνος αὐτοῖς φρονῶν . Πῶς οὗν ἔδειραν , εἰ ἐπείσθησαν ; Ἐπείσθησαν μὲν ἀποστῆναι τῆς σφαγῆς αὐτῶν · τοῦτο γὰρ ἠβούλοντο · καὶ τὴν μὲν βουλὴν ἀφῆκαν · ὅμως τὸν οἰκεῖον θυμὸν ἐπλήρουν μαστίΑΡΟΤ
Lemmas: εἰμί δέ ἐκ Θεός εἰμί , οὖον δύναμαι καταλύω αὐτός · μήποτε καί θερμάχοι εὑρίσκω . πείθω δέ αὐτός , καί προσκαλέω ὁ ἀπόστολος δέρω παρηγοειλαω μή λαλέω ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς , καί ἀπολύω αὐτός . ὁ μέν οὖν πορεύω ὁ χαίρω ἀπό πρόσωπον ὁ συνεοριον , ὅτι ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς καταξιόω ἀτιμάζω . πᾶς τε ἡμέρα ἐν ὁ ἱερός , καί κατ´ οὔκω οὐ παύω διδάσκω , καί εὐαγγελίζομαι Ἰησοῦς ὁ χοοιδα ποίκασιν ὁ Γαλιλαῖος κατά ὁ χρόνος Πιλᾶτος στασιάζω δόγμα ἕπομαι Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος . ἤν δέ ὁ δόγμα ὁ Ἰούδας οὗτος · κύριος μηδέ μέχρι στόμα φάσκω δεῖ τις λέγω , μηδέ κατά τις τιμή καί φιλοφροσύνη · οὗτος δέ μήτε ὁ βασιλεύω · καί πολύς αὐτός παρά ὁ μή εἶπον Καῖσαρ κύριος , χαλεπός αἰκία ὑπομένω , διδάσκω μή δήω παρά ὁ ἐν ὁ νόμος Μωσῆς θυσία , ἕτερος ἀναφέρω ὁ Θεός , καί κωλύω ὁ ὑπέρ ὁ λαός καί βασιλεύς καί ὁ Ῥωμαῖος ἔθνος ὑπέρ σωτηρία , γίγνομαι · εἰκός οὖν ἐπί οὗτος ἀγανακτέω πρός Γαλιλαῖος ὁ Πιλᾶτος , κελεύω παρ´ αὐτός , ὅς δοκέω κατά ὁ νόμος προσφέρω θυσία ἀναιρέω · ὡς τόγε ἀναμίσγω ὁ προσφέρω θυσία ὁ αἷμα ὁ προσάγω , καθά καί ἐν ὁ κατά Λουκᾶς Εὐαγγέλιος ἐμφέρω ἀφίστημι ἀπό ὁ ἄνθρωπος οὗτος . εἶπον παράδειγμα ὁ διαλύω , δίδωμι αὐτός καί περί ἑαυτοῦ ἐννοέω , ὅτι μήποτε ἄλλος μελέτη καταλύω , διαλύω · πρός γάρ ὁ ὁ Θεός δοκέω ὅς μάχομαι οὐ ἐκεῖνος , ἀλ ἑαυτοῦ καταλύω εἰμί μέν γάρ ἀνθρώπινος εἰμί , φημί , τίς δεῖ πρᾶγμα σύ ; ἀλλά θεῖος1 εἰμί · οὖον δέ μετά πρᾶγμα αυνεος αὐτός καταλύω . οὐ εἶπον δέ ὅτι ἐκ Θεός εἰμί , ἀλ οὖον δέ ἀνθρώπινος . εἰμί μέν γάρ εἶπον , ἐκ Θεός , ἀντιλέγω ἐκεῖνος ἄν · εἰμί δέ , ἐκ ἄνθρωπος , πρόχειρος αὐτός κατά ὁ ἀπόστολος ποιέω . Ζεύς οὗτος σοφός ὁ λόγος οἰκονομέω , περιμένω ὁ τέλος κελεύω . Ὅρας δέ , οὐ εἶπον · ἐάν μή καταλύω αὐτός , ἐκ ὁ Θεός εἰμί · ἀλλά , ἐάω ἐκ ὁ Θεός εἰμί , οὖον καταλύω . πείθω δέ αὐτός . Ζεύς οὗτος πείθω , ὅτι μή πάρειμι ὁ ἀπόστολος λέγω οὗτος , καί ὡς ὁ αὐτός ἐκεῖνος αὐτός φρονέω . Πῶς ἐν δέρω , εἰμί πείθω ; πείθω μέν ἀφίστημι ὁ σφαγή αὐτός · οὗτος γάρ βούλομαι · καί ὁ μέν βουλή ἀφίημι · ὅμως ὁ οἰκέω θυμός πληρόω μαστίΑΡΟΤ