cogPG.PG125 493
ΓΙΗΠὲἕ . ΤΕΚΤΙὡ . ΟΟΜΜΕΝΤΑΝΙΙΘ . ΚΔΒ ΟΑΡΟΝ ΑΙ . ΤΕΝΤΙΒ . οὐκ ἐδέξαντο , ἀλλὰ καὶ ἀπήλασαν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν , ὅπερ ἐστὶ χεῖρον . Οὐδὲ γὰρ κονιορείν θέλει ἔχειν ὁ Κύριος τοὺς μαθητὰς ἐπὶ τῶν ποδῶν ἐκ τῆς τῶν ἀνοσίων ἀνθρώπων γῆς , δεικνύντες διὰ τούτου , ὅτι οὐδὲν ἐκομίσαντο ἀπὸ τῶν ἀπειθῶν . Δεῖγμα δέ ἐστιν ὁ κονιορτὸς τοῦ κόπον ὃν ὑπέμειναν διὰ αὐτούς , ΚΕΙΜΕΝΟΝ . Ὡς δὲ ἐγένετο ὁρμὴ τῶν ἐθνῶν τε καὶ Ἰουδαίων σὺν τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν ὑβρίσαι καὶ λιθοβολῆσαι αὐτοὺς , συνιδόντες , Τῇ δ´ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς . κατέφυγον οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας , Λύστραν , καὶ Δέρβην , καὶ τὴν περίχωρον · κἀκεῖ ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι , ΕΡΜΗΝΕΙΑ Σημειωτέον , ὅτι οὐ δεῖ ἐπιρρίπτειν ἡμᾶς τοῖ κινδύνοις , ἀλλ´ εἰ δέοι , καὶ φεύγειν πρὸς καιρόν · ναὶ τῶν κορυφαίων τοῦτο ποιούντων , ὥσπερ ἐπίτη δες ἐκτεῖναι βουλόμενοι τὸ κήρυγμα , καὶ διὰ τῶν διωγμῶν μᾶλλον αὐξάνεσθαι . ΚΕΦΑΛ . ΚΑʹ . ερὶ τοῦ ἐν Λύστροις ἐκ γενετῆς χωλοῦ ἰαθέντος διὰ τῶν ἀποστόλων , διόπερ εἶναι τε θεοὶ καὶ παρεῖναι ἔδοξαν τοῖς ἐγχωρίοις . ΚΕΙΜΕΝΟΝ . Καί τις ἀνὴρ ἐν Λύστροις ἀδύνατος τοῖς ποσὶν ἐκάθητο , χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων . ὃς οὐδέποτε περιεπεπατήκει . Οὗτος ἤκουσε τοῦ Παύλου λαλοῦντος . Ὃς ἀτενίσας αὐτῷ , καὶ ἰδὼν ὅτι πίστιν ἔχει τοῦ σωθῆναι , εἶπε μεγάλῃ τῇ φωνῇ · Σοὶ λέγω [ ν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ] , ἀνάστηθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου ἀρθείς . Καὶ ἥλλετο καὶ περιεπάτει . Οἱ δὲ ὄχλοι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν ὁ Παῦλος , ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν Λυκαονιστὶ λέγοντες · Οἱ θεοὶ ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς · ἐκάλουν τε τὸν μὲν Βαρνάβαν Δία , τὸν δὲ Παῦλον Ἑρμῆν · ἐπειδὴ αὐτὸς ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου . Ὁ δὲ ἰερεὺς τοῦ Διὸς , τοῦ ὄντος πρὸ τῆς πόλεως αὐτῶν , ταύρους καὶ στέμματα ἐπὶ τοὺς πυλῶνας ἐνέγκας , σὺν τοῖς ὄχλοις ἤθελε θύειν . Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος , διαῤῥήξαντες τὰ ἱμάτια αὐτῶν εἰσεπήδησαν εἰς τὸν ὄχλον κρά ζοντες καὶ λέγοντες · Ἄνδρες , τί ταῦτα ποιεῖτε · Καὶ ὴμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ὑμῖν ἐσμεν ἄνθρωποι , εὐαγγελιζόμενοι ὑμᾶς ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα , ὃς ἐποίησε τὸν οὐραὸν , καὶ τὴν χιήν , καὶ τὸν θάλασσαν , καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς · ὃς ἐν ταῖς παρῳχημέναις γενεαῖς εἴασε πάντα τὰ ἔθνη πορεύεσθαι ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν . Καίτοιγε οὐκ ἀμάρτυρον ἑαυτὸν ἀφῆκεν , ἀγαθοποιῶν . οὐρανόθεν ἡμῖν διδοὺς ὑετοὺς καὶ καιροὺς καρποφόρους , ἐμπιπλῶν τροφῆς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδία ἡμῶν . Καὶ ταῦτα λέγοντες , μόλις κατέπαυσαν τοὺς ὄχλους τοῦ μὴ θύειν αὐτοῖς . ΓΙΗΣΗΤλ ΒΙΙΙΑ ἘΡΜΗΝΕΙΑ . Ἕθος ἐστὶν Ἰουδαίοις ἐπὶ ταῖς κατὰ Θεοῖ δυσφημίαις περιῤῥηγνύναι τὰ ἱμάτια . Καὶ ῶΗΙΙΑ ΣΝΑΟΣΙΓα « Οουεοῖσοῖς ἰυολοῖῳ σωλε . » Μοε εται μωίς , ὡι .
Lemmas: Ι . ΤΕ . Ο . ΚΔΒ Ὄαρος ὁ . ΤΕ . οὐ δέχομαι , ἀλλά καί ἀπελαύνω αὐτός ἀπό ὁ Ὁρίων αὐτός , ὅσπερ εἰμί χείρων . οὐδέ γάρ κονίω ἐθέλω ἔχω ὁ Κύριος ὁ μαθητής ἐπί ὁ πούς ἐκ ὁ ὁ ἀνόσιος ἄνθρωπος γῆ , δείκνυμι διά οὗτος , ὅτι οὐδείς κομίζω ἀπό ὁ ἀπειθέω . δεῖγμα δέ εἰμί ὁ κονιορτός ὁ κόπος ὅς ὑπομένω διά αὐτός , Κεῖμαι . ὡς δέ γίγνομαι ὁρμή ὁ ἔθνος τε καί Ἰουδαῖος σύν ὁ ἄρχω αὐτός ὑβρίζω καί λιθοβολέω αὐτός , συνοράω , ὁ δδʹ ὁ Μεσοπεντηκοστή . καταφεύγω ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας καί Παῦλος εἰς ὁ πόλις ὁ Λυκαονία , Λύστρα , καί Δέρβη , καί ὁ περίχωρος · ἐκεῖ εἰμί εὐαγγελίζομαι , ἑρμηνεία σημειωτέος , ὅτι οὖον δεῖ ἐπιρριπτέω ἐγώ τοῖ κίνδυνος , ἀλ εἰμί δήω , καί φεύγω πρός καιρός · ναί ὁ κορυφαῖος οὗτος ποιέω , ὥσπερ πίπτω δες ἐκτείνω βούλομαι ὁ κήρυγμα , καί διά ὁ διωγμός μᾶλλον αὐξάνω . ΚΕ . καί . ἀθήρ ὁ ἐν Λύστρα ἐκ γενετή χωλός ἰάομαι διά ὁ ἀπόστολος , διόπερ εἰμί τε θεός καί πάρειμι δοκέω ὁ ἐγχώριος . Κεῖμαι . καί τις ἀνήρ ἐν Λύστρα ἀδύνατος ὁ πούς κάθημαι , χωλός ἐκ κοιλία μήτηρ αὐτός ὑπάρχω . ὅς οὐδέποτε περιπατέω . οὗτος ἀκούω ὁ Παῦλος λαλέω . ὅς ἀτενίζω αὐτός , καί εἶδον ὅτι πίστις ἔχω ὁ σῴζω , εἶπον μέγας ὁ φωνή · σοί λέγω [ Ν ὁ ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς ] , ἀνίστημι ἐπί ὁ πούς σύ ἀραρίσκω . καί ἅλλομαι καί περιπατέω . ὁ δέ ὄχλος ὁράω ὅς ποιέω ὁ Παῦλος , ἐπαίρω ὁ φωνή αὐτός λυκαονιστί λέγω · ὁ θεός ὁμοιόω ἄνθρωπος καταβαίνω πρός ἐγώ · καλέω τε ὁ μέν Βαρναβᾶς Ζεύς , ὁ δέ Παῦλος Ἑρμῆς · ἐπεί αὐτός εἰμί ὁ ἡγέομαι ὁ λόγος . ὁ δέ ἱερεύς ὁ Ζεύς , ὁ εἰμί πρό ὁ πόλις αὐτός , ταῦρος καί στέμμα ἐπί ὁ πύλη φέρω , σύν ὁ ὄχλος ἐθέλω θύω . ἀκούω δέ ὁ ἀπόστολος Βαρνάβας καί Παῦλος , διαρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον αὐτός εἰσπηδάω εἰς ὁ ὄχλος κρά ζῶ καί λέγω · ἀνήρ , τίς οὗτος ποιέω · καί ἡμεῖς ὁμοιοπαθής σύ εἰμί ἄνθρωπος , εὐαγγελίζομαι σύ ἀπό οὗτος ὁ μάταιος ἐπιστρέφω ἐπί ὁ θεός ὁ ζῶ , ὅς ποιέω ὁ οὐρανός , καί ὁ χιάν , καί ὁ θάλασσα , καί πᾶς ὁ ἐν αὐτός · ὅς ἐν ὁ παροίχομαι γενεά ἐάω πᾶς ὁ ἔθνος πορεύω ὁ ὁδός αὐτός . καίτοι οὐ ἀμάρτυρος ἑαυτοῦ ἀφίημι , ἀγαθοποιέω . οὐρανόθεν ἐγώ δίδωμι ὑετός καί καιρός καρποφόρος , ἐμπίμπλημι τροφή καί Εὐφρόσυνος ὁ καρδία ἐγώ . καί οὗτος λέγω , μόλις καταπαύω ὁ ὄχλος ὁ μή θύω αὐτός . ΗΤ Ι ἑρμηνεία . ἔθος εἰμί Ἰουδαῖος ἐπί ὁ κατά θεάομαι δυσφημία περιρρήγνυμι ὁ ἱμάτιον . καί Ἰώ ΣΟΣ « οουεοισος ἰυολοῖῳ σωλε . » Μοε ἔτης μωίς , ὡς .