cogPG.PG125 650
Ἡει δὲ ἡ ἡμέρα [ υρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτὶ , ἐν ᾗ οἱ οὐρανοὶ ῥοιζηδόν παρελεύσονται , στοιχεῖα καυσούμενα λυθήσονται , καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται . Τούτων οὕν πάντων λυομένων , ποταποὺς δεῖ ὑπάρχειν ἡμᾶς ἐν ἁγίαις ἀναστροφαῖς καὶ εὐσεβείαις , προσδοκῶντας καὶ σπεύδοντας τὴν παρουσίαν τῆς τοῦ Θεοῦ ἡμέρας , δι´ ἢν οὐρανοὶ πυρούμενοι λυθήσονται , καὶ στοιχεῖα καυσούμενα τακήσονται ; » Τὸ ἄδηλον τῆς τοῦ Κυρίου παρουσίας καὶ τὴν ἀπρολδόνοτον διὰ τῆς τοῦ « κλέπτου » ἐπελεύσεως καὶ τῆς « νυκτὸς » ἐδήλωσε · διὰ μὲν τῆς « νυκτὸς , » τὸ ἄδηλον · διὰ δὲ τοῦ « κλέπτου » τὸ ἀπροσδόκητον οὐδεὶς γὰρ κλέπτην προσδοκῶν κλαπήσεται . Διὸ καὶ ὁ Κύριός φησιν , ὅτι´ « ὥσπερ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ Νῶε ἦσαν οἱ ἄνθρωποι , εὐθυμούμενοι πότοις καὶ γάμοις , » ἕως ὁ κατακλυσμὸς αὐτοῖς ἐπέστη · « οὐτω καὶ ἡ τοῦ Κυρίου παρουσία » ἀπροσδοκήτως ἐπελεύσεται τοῖς ἀσεβέσι . « Ῥοιζηδόν » δὲ τὸ μετ´ ἤχου σημαίνει · διος δὲ ὁ τοιοῦτος ἦχος ἑπὶ τῶν ὑπὸ πυρὸς βοσκομένων . Σκόπει δὲ ὅτι « γῆν » εἶπε « καὶ τὰ ἐν´ αὐτὴν ἔργα κατακαήσεσθαι , » ἀλλ´ οὐχὶ ἀνθρώπους , εἰ μὴ μόνην ἀπώλειαν ἐπὶ τῶν ἀσεβῶν εἶπεν , ἢ τῶν ἀσεβημάτων αὐτῶν . « ὁδὸς γὰρ ἀσεβῶν ἀπολεῖται , » ἀλλ´ οὐχὶ καὶ ὁ ἀσεβής . « Καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ καινὴν γὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν , ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ . Διὸ , ἀγαπητοί , ταῦτα προσδοκῶντες , σπουἘάσατε ἄσπιλοι καὶ ἀμώμητοι αὐτῷ εὐρεθῆναι ἐν εἰρήνῃ , καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν μακροθυμίαν σωτηρίαν ἡγεῖσθε . » Καινοὺς οὐρανοὺς » ὁ Κύριος « καὶ καινὴν γῆν » ὑποστήσεται , οὐ τῇ ὑπάρξει καὶ ὕλῃ · οὐ γὰρ συμπηγνὺς [ νέαν ] οἰκίαν , ἤδη καὶ ἐκ μὴ προῦπαρξάσης ὕλης τοῦτο ποιεῖ . Καὶ ὁ Θεὸς οὖν ἂπαξ ὑποστήσας τὴν ὕλην καὶ διαμορφώσας παντοίοις εἴδεσι καὶ συγκρίμασι , τὸ μὲν ὅσον πρὸς τὴν τότε χρείαν ἀναγκαῖον , πρὸς δὲ τὴν μετὰ ταῦτα ἄοθαρτον ἀλυσιτελές τε καὶ περιττὸν , ἀποπέμπεται · εἴ τι δὲ λυσιτελοῦν , ἀναμορφώσας ἀφθάρτῳ κάλλει καὶ ἀμηχάνῳ , τὸν δεύτερον καὶ ἄφθαρτον συμπληροῦν κόσμον ἐλ , « Καίλ · καὶ ὁ ἀναπητὸς ἡμῶν ἀδελφὸς Παῦλος κατὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ σοφίαν ἕγραψεν ὑμῖν . ὡς ναὶ ἐν πάσαις ταῖς ἐπιστολαῖς λαλῶν ἐν αὐταῖ · περὶ τοιΐ των ἐν αἷς [ vκίᾳ . ἐν οἷς ] ἐστι δυσνόητά τινα , ἃ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι στρεβλοῦσιν , ὡ , καὶ τὰς λοιπὰς Γραφὰς , πρὸς τὴν ἰδίᾳ . αὐτῶν ἀπώλειαν . Υμεῖς οὖν , ἀγαπητοὶ , προγινώσκοντες φυλάσσεσθε · ἵνα μὴ τῇ τῶν ἀθέσμων πλάνῃ συναπαχθέντες , ἐκπέσητε τοῦ ἰδίου στηριγμοῦ . Αὐξάνετε δὲ ἐν χάριτι καὶ γνώσει τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ Πατρός . Ὃ ἡ δόξα καὶ νῦν καὶ εἰς ἡμέραν αἰῶνος . Ἀμήν . » Καὶ τοῦτο Παῦλος εἴρηκε , δι´ ὧν ἔφη · ιΤὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει . » Εἰ δὲ
Lemmas: ἔρχομαι δέ ὁ ἡμέρα [ υρίου ὡς κλέπτης ἐν νύξ , ἐν ὅς ὁ οὐρανός ῥοιζηδόν παρέρχομαι , στοιχεῖον καυσόω λύω , καί γῆ καί ὁ ἐν αὐτός ἔργον κατακαίω . οὗτος οὖν πᾶς λύω , ποταπός δεῖ ὑπάρχω ἐγώ ἐν ἅγιος ἀναστροφή καί εὐσέβεια , προσδοκάω καί σπεύδω ὁ παρουσία ὁ ὁ Θεός ἡμέρα , δις εἄν οὐρανός πυρόω λύω , καί στοιχεῖον καυσόω τήκω ; » ὁ ἄδηλος ὁ ὁ κύριος παρουσία καί ὁ απρολδονοτος διά ὁ ὁ « κλέπτης » ἐπέλευσις καί ὁ « νύξ » δηλόω · διά μέν ὁ « νύξ , » ὁ ἄδηλος · διά δέ ὁ « κλέπτης » ὁ ἀπροσδόκητος οὐδείς γάρ κλέπτης προσδοκάω κλέπτω . Διὸ καί ὁ κύριος φημί , ὅστις « ὥσπερ ἐν ὁ ἡμέρα ὁ Νῶε εἰμί ὁ ἄνθρωπος , εὐθυμέω πότος καί γάμος , » ἠώς ὁ κατακλυσμός αὐτός ἐφίστημι · « οὗτος καί ὁ ὁ κύριος παρουσία » ἀπροσδόκητος ἐπέρχομαι ὁ ἀσεβής . « ῥοιζηδόν » δέ ὁ μετέ ἦχος σημαίνω · δῖος δέ ὁ τοιοῦτος ἦχος ἐπί ὁ ὑπό πυρός βόσκω . σκοπάω δέ ὅτι « γῆ » εἶπον « καί ὁ ἐν αὐτός ἔργον κατακαίω , » ἀλ οὐ ἄνθρωπος , εἰμί μή μόνος ἀπώλεια ἐπί ὁ ἀσεβής εἶπον , ἢ ὁ ἀσέβημα αὐτός . « ὁδός γάρ ἀσεβής ἀπόλλυμι , » ἀλ οὐ καί ὁ ἀσεβής . « καινός δέ οὐρανός καί καινός γή κατά ὁ ἐπάγγελμα αὐτός προσδοκάω , ἐν ὅς δικαιοσύνη κατοικέω . Διὸ , ἀγαπητός , οὗτος προσδοκάω , σπουεαω ἄσπιλος καί ἀμώμητος αὐτός εὑρίσκω ἐν εἰρήνη , καί ὁ ὁ κύριος ἐγώ μακροθυμία σωτηρία ἡγέομαι . » καινός οὐρανός » ὁ Κύριος « καί καινός γῆ » ὑφίστημι , οὖον ὁ ὑπάρχω καί ὕλη · οὖον γάρ συμπήγνυμι [ νέος ] οἰκίον , ἤδη καί ἐκ μή προυπαρχω ὕλη οὗτος ποιέω . καί ὁ θεός οὖν ἅπαξ ὑφίστημι ὁ ὕλη καί διαμορφόω παντοῖος εἶδος καί σύγκριμα , ὁ μέν ὅσος πρός ὁ τότε χρεία ἀναγκαῖος , πρός δέ ὁ μετά οὗτος ἄοθαρτον ἀλυσιτελής τε καί περισσός , ἀποπέμπω · εἰμί τίς δέ λυσιτελέω , ἀναμορφόω ἄφθαρτος κάλλος καί ἀμήχανος , ὁ δύο καί ἄφθαρτος συμπληρόω κόσμος Ελ , « Κάιλ · καί ὁ ἀναπητὸς ἐγώ ἀδελφός Παῦλος κατά ὁ δίδωμι αὐτός σοφία γράφω σύ . ὡς ναί ἐν πᾶς ὁ ἐπιστολή λαλέω ἐν αὐτός · περί τοῖ ὁ ἐν ὅς [ vκίᾳ . ἐν ὅς ] εἰμί δυσνόητος τις , ὁ ὁ ἀμαθής καί ἀστήρικτος στρεβλόω , εἰμί , καί ὁ λοιπάς γραφή , πρός ὁ ἴδιος . αὐτός ἀπώλεια . ὑμεῖς οὖν , ἀγαπητός , προγιγνώσκω φυλάσσω · ἵνα μή ὁ ὁ ἄθεσμος πλάνη συναπάγω , ἐκπίπτω ὁ ἴδιος στηριγμός . αὐξάνω δέ ἐν χάρις καί γνῶσις ὁ κύριος ἐγώ καί Σωτήρ Ἰησοῦς Χριστός καί Θεός πατήρ . ὅς ὁ δόξα καί νῦν καί εἰς ἡμέρα αἰών . ἀμήν . » καί οὗτος Παῦλος εἴρω , δις ὅς φημί · Ίτο χρηστός ὁ Θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω . » εἰμί δέ