cogPG.PG125 632
πᾶσαν τὴν μέριμνάν σου ἐπὶ Κύριον ῥίψας . Γούτῳ γὰρ μέλει , ἤτοι φροντὶς ἀπόκειται τούτων ἁπάντων . « Νήψατε , γρηγορήσατε · ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὡρυόμενος περιπατεῖ , ζητῶν τίνα καταπίῃ Ὦ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει . » Τοῖς νυητῶς ὑπνοῦν εἰωθόσιοῦτο δέ ἐστι τὸ περὶ τὰ Κιμάταια κεχηκέναι , καὶ ἀπὸ τούτων τὸ νηφάλιον καταβαρύνουσι τῶν ψυχῶν , τὸ πονηρὸν τῆς ἁπογνώσειως ἐπιπηδᾷ θηρίον . Τοῦτο οὖν ἀσφαλιζόμενος ὁ Χριστοῦ μαθητὴς , ἐγρηγορέναι ἀεὶ παραινεῖ , καὶ φυλάττεσθαι τὸν τῶν ζιζανίων σπορέα , μήπως καθεόδουσιν ἡμῖν [ ἤτοι ἀμελῶς καὶ ῥαθύμως διαβιοῦσι , ] λάθοι πονηροὺς ἐπισπείρας λογισμοὺς , καὶ τῆς ὅντως ἀποθουκολήσας ζωῆς . Οὐ γὰρ παύεται , φησὶν , « ὡς λέων ὡρυόμενος » περιέρχεσθαι , « ζητῶν τίνα καταπίῃ . » Περὶ τῆς τοιαύτης δὲ ἀνενδότου ἐπιβουλῆς καὶ Ἰουστῖνος ὁ ἅγιος μάρτυς , καὶ τῆς ἐπιμελοῦς αὐτοῦ πανουργίας τὴν αἰτίαν παρατιθέμενος , φησὶν , ὡς ὁ διάβολος πρὸ τῆς τοῦ Κυρίου παρουσίας , οὐκ ᾔδει τρανᾶς οὕτω τῆς ἑαυτοῦ τιμωοἰας τὴν δύναμιν , τῶν . θείων προφητῶν αἰνιγματωδῶς αὖτὴν διαγορευσάντωνς Ἰίσατας , ὑπὸ προσώπῳ τοῦ Ἀσυρίου πᾶσαν τὴν κατὰ τὸν διάβολον δραματουργίαν ἐκτραγῳδῶν ἐπεκάλυψεν ) · ἐν οἷς δὲ τοῦ Κυρίου παραγενομένου , τῷ διαβόλῳ σαφῶς ἀποκεῖσθαι καὶ ἑτοιμασθῆναι τὸ αἰώνιον πορ καὶ τοῖ ἀγγέλοις αὐτοῦ ᾔσθετο , οὐ παύεται τοῖς πιστοῖς κ-ιβουλεύειν , πολλοὺς ἔχειν βουλόμενος κοινωνοὺς τῆς ἑαυτοῦ ἀποστάσεως · ὡς ᾶν μὴ μόνος αἰσχύνοιτο ἀνεχόμενος , ψυχρᾷ ταύτῃ καὶ βασκάνῳ συγκροτούμενος παραμυθίᾳ . « Εἰδότες , τὰ αὐτὰ τῶν παθημάτων τῇ ἐν κόσμῳ ἀδελφότητι ὑμῶν ἐπιτελεῖσθαι » Ἀς ἔοικε , πολλαῖς ταῖς διὰ Χριστὸν θλίψεσι κατείχοντο [ οὗτοι ] πρὸς οὓς ὁ Πέτρος ταῦτα γράψας , καὶ άνω καὶ λάτω τῆς Ἐπιστολῆς τοῦτο παραμυθεῖται · κεὶ μὲν , δ ἀ τοῦ κοινωνοὺς αὐτοὺς γίνεσθαε τπν τοῦ Κυρίον παθημάτων , καὶ τῆς ἀποκαλυπτομένης Ἀιξης κληρονόμους´ · ἐνταῦθα δέ , διὰ τοῦ μὴ μόνους πάσχειν , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς κατὰ τὸν κόσμον τιστούς . « Ὁ δὲ Θεὸς πάσης χάριτος , ὁ καλέσας ὑμᾶς ελς παθόντας , αὐτὸς καταρτίσαι ὑμᾶς , στηρίξαι , σθενώσαι , θεμελιώσαι Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κρατος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . » Καὶ ἀρχόμενος τῆς Ἐπιστολῆς , τὸν Πατέρα ἔλεγε δὰ τοῦ Υλοῦ ἐλεῆσαι μᾶς · καὶ νῦν τελειῶν , τὸν αὐτὸν Πατέρα καλέσαι Ἐιὰ τοῦ Υἱοῦ διδάσκει · τοῦτο τὰο αὐτοῖς σκοπὸς , τὸ
Lemmas: πᾶς ὁ μέριμνα σύ ἐπί κύριος ῥίπτω . Γούτος γάρ μέλος , ἤτοι φροντίς ἀπόκειμαι οὗτος ἅπας . « νήφω , γρηγορέω · ὁ Ἀντίδικος σύ διάβολος ὡς λέων ὠρύομαι περιπατέω , ζητέω τίς καταπίνω ὦ ἀνθίστημι στερεός ὁ πίστις . » ὁ νυητῶς ὑπνόω ειωθοσιουτος δέ εἰμί ὁ περί ὁ κιματαιος χάσκω , καί ἀπό οὗτος ὁ νηφάλιος καταβαρύνω ὁ Ψυχή , ὁ πονηρός ὁ ἁπόγνωση ἐπιπηδάω θηρίον . οὗτος οὖν ἀσφαλίζω ὁ Χριστός μαθητής , ἐγείρω ἀεί παραινέω , καί φυλάσσω ὁ ὁ ζιζάνιον σπορεύς , μήπως καθοράω ἐγώ [ ἤτοι ἀμελής καί ῥάθυμος διαβιόω , ] λανθάνω πονηρός ἐπισπείρω λογισμός , καί ὁ εἰμί αποθουκολανθανω ζωή . οὖον γάρ παύω , φημί , « ὡς λέων ὠρύομαι » περιέρχομαι , « ζητέω τίς καταπίνω . » περι ὁ τοιοῦτος δέ ανένδοτος ἐπιβουλή καί Ἰουστῖνος ὁ ἅγιος μάρτυς , καί ὁ ἐπιμελής αὐτός πανουργία ὁ αἴτιος παρατίθημι , φημί , ὡς ὁ διάβολος πρό ὁ ὁ κύριος παρουσία , οὐ οἶδα τρανός οὗτος ὁ ἑαυτοῦ τιμωοια ὁ δύναμις , ὁ . θεῖον προφήτης αἰνιγματωδῶς αὐτός διαγορεύω Ἰίσατας , ὑπό πρόσωπον ὁ ασυριον πᾶς ὁ κατά ὁ διάβολος δραματουργία ἐκτραγῳδέω ἐπικαλύπτω ) · ἐν ὅς δέ ὁ κύριος παραγίγνομαι , ὁ διάβολος σαφῶς ἀποκέω καί ἑτοιμάζω ὁ αἰώνιος πούς καί τοῖ ἄγγελος αὐτός αἰσθάνομαι , οὖον παύω ὁ πιστός κ-ιβουλευω , πολύς ἔχω βούλομαι κοινωνός ὁ ἑαυτοῦ ἀπόστασις · ὡς ἄν μή μόνος αἰσχύνω ἀνέχω , ψυχρός οὗτος καί βάσκανος συγκροτώ παραμυθία . « οἶδα , ὁ αὐτός ὁ πάθημα ὁ ἐν κόσμος ἀδελφότης σύ ἐπιτελέω » ἀ ἔοικα , πολύς ὁ διά Χριστός θλῖψις κατέχω [ οὗτος ] πρός ὅς ὁ Πέτρος οὗτος γράφω , καί άνω καί λάτος ὁ Ἐπιστολή οὗτος παραμυθέομαι · κύ μέν , δ ὅς ὁ κοινωνός αὐτός γίγνομαι τπν ὁ Κυρίος πάθημα , καί ὁ ἀποκαλύπτω ἀΐσσω κληρονόμος · ἐνταῦθα δέ , διά ὁ μή μόνος πάσχω , ἀλλά καί πᾶς ὁ κατά ὁ κόσμος τιστος . « ὁ δέ θεός πᾶς χάρις , ὁ καλέω σύ ΕΛΣ πάθος , αὐτός καταρτίζω σύ , στηρίζω , σθενόω , θεμελιόω αὐτός ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . » καί ἄρχω ὁ Ἐπιστολή , ὁ πατήρ λέγω δᾶ ὁ Ὕλας ἐλεέω μᾶς · καί νῦν τελειόω , ὁ αὐτός πατήρ καλέω Εἶα ὁ υἱός διδάσκω · οὗτος Τάο αὐτός σκοπός , ὁ