cogPG.PG125 26
μὴ χορεῦσαι . Πῶς οὖν ἐμπλέγματα περινοεῖς τῇ κεὶ φαλῇ , βοστρύχους πλέκουσα , καὶ μαργαρίτας τοὺς μὲν ἐξαρτῶσα , τοὺς δὲ περικειμένη , τοὺς δὲ ὑποδουμένη , ὃ καὶ ἐσχάτη ὕβρις ; καὶ ταῦτα ἀπὸ δακρύων πενήτων καὶ χηρῶν καὶ ὁρφανῶν ; Στερεῖς τὴν χήραν τοῦ ῥάκους , ἵνα σὺ πατῇς μαργαρίτας ! Ἄρα οὖν οὐ μεγάλη ἡ ἀνεξικακία τοῦ Θεοῦ ; Αἰτησομένη ἦλθες ἄφεσιν ἁμαρτιῶν , καὶ ὥσπερ εἰς θυμέλλην εἰσιοῦσα , οὕτω σεαυτὴν καλλωπίζεις ! Καλή γε αὕτη ἡκατάνυξις · πάνυγε ἐπακούσεταί σου ὁ Θεὸς , τὰ δάκρυα τῶν πενήτων περικειμένης . Εἰ δὲ ἃ πλούτου μόνου ἐστὶ τεκμήρια κωλύει Παῦλος , πολλῷ μᾶλλον ἃ περιεργείας ἐστὶν , οἷον ἐπιτρίμματα παρειῶν , ὑπογραφὰς ὀφθαλμῶν , φωνὴν διακεκλασμένην , ὄμμα ὑγρὸν , καὶ τἄλλα . Ἀλλὰ´ ὃ πρέπει γυναιξίν ἐπαγελλομέναις εὐσέβειαν , δι´ ἔργων ἀγαθῶν . Ἀλλὰ κοσμεῖν ἐαυτὰς δοῦ´ ἔργων ἀγαθῶν · εἶτα διὰ μέσου , Τοῦτο γὰρ πρέπει γυναιξὶ Χριστιαναῖς ταῖς τὸν ἀληθινὸν ? Θεὸν σεβομέναις . Ἡ καὶ ἄλλως · ἐπειδὴ ἔστι διὰ λόγων ἐπαγγέλλεσθαι εὐσέβειαν προσέθηκε τὸ , δι´ ἔργων ἀγαθῶν . Γυνὴ ἐν ἡσυχίᾳ μανθανέτω , ἐν πάσῃ ὑπρ ταγῇ . Οὐ μόνον μέχρι σχημάτων καὶ καταστολῆς κοσμία ἔστω ἡ γυνή , ἀλλὰ καὶ μέχρι φωνῆς . Μὴ φθεγγέσθω γὰρ , φησὶ , μηδὲ περὶ πνευμαιικῶν , ἀλλὰ μανθανέτω μόνον . Τοῦτο δὲ αὐτῇ ἔσται μᾶλλον , ἐὰν ἡσυχάσῃ . Υιναικὲ δὲ διδάσκειν οὐκ ἐπιτρέπω , οὐδὲ αὐθεντεῖν ἀνδρὸς , ἀλλ´ εἰναι ἐν ἡσυχίᾳ . Πᾶσαν ἀφορμὴν λαλιᾶς περιεῖλε τῇ γυναικί . Ἐπειδὴ γὰρ σιγᾷν παρήγγειλεν , ἵνα μὴ προφάσει εὐλόγῳ τοῦ διδάσκειν λαλοῖεν , Μὴ διδασκέτωσαν , φησί · . τοῦτο γὰρ αὐταῖς αὐθεντεῖν ἐστι καὶ ἐξουσιάζειν τοῦ ἀιδρός . Ἀλλὰ μὴν ἡ γυνὴ ὑποτάττεσθαι ἐκελεύσθη . Πρὸς τὸν ἄνδρα σου γὰρ , φησὶν , ἡ ἀποστροφή σου . Ὥστε ἡσυχάζειν αὐτῇ προσήκει . Διὰ γὰρ τῆς σιγῆς μάλιστα τὴν ὑποταγὴν δείξει . ἴσθι δὲ ὅτι οὐχ Ἀ-λῶ διδάσκειν κωλύει τὴν γυναῖκα , ἀλλ´ ἐν ἐκ νλησίᾳ · ἰδίᾳ γὰρ οὐ κεκώλυται , ἐπεὶ καὶ ἡ Πρίσκιλλα τὸν Ἀπολλὼ κατήχησε , καὶ ἡ πιστὴ γυνὴ τὸν ἄνδρα κατηχεῖ . Ἀδὰμ γὰρ πρῶτον ἐπλάσθη , εἰτα Εα . Ἐπειδὴ , φησὶ , τῶν πρωτείων ἀπέλαυσε τὸ γένος τῶν ἀνδρῶν ἐν τῇ πλάσει , δευτέρα δὲ ἐπιπλάσθη ἡ Εὔα , κοείλουσι λοιπὸν καὶ αἱ λοιπαὶ γυναῖκες τὰ δευτερεῖα ἔχειν τῶν ἀνδρῶν , καὶ ὑποτάττεσθαι . Ὁ γὰρ σάτε περὶ τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔαν συνέβη , τοῦ τανοὸς νένους τῶν ἀνδοῶν ἢ τῶν γυναικῶν ἐγένετο . Καὶ Ἀδὰμ οὐκ ἡπατήθη , ἡ δέ γυνὴ ἀπατηεῖσα ἐν καραβάσει γέγονε . Πῶς οὐκ ἠπατήθη ὁ Ἀδάμ ; Ὅτι οὐδὲ ἡ Γραφὴ τοῦτο λέγει , ἀλλ´ ἡ μὲν
Lemmas: μή χορεύω . Πῶς οὖν ἔμπλεγμα περινοέω ὁ κύ φαλός , βόστρυχος πλέκω , καί μαργαρίτης ὁ μέν ἐξαρτάω , ὁ δέ περίκειμαι , ὁ δέ ὑποδέω , ὅς καί ἔσχατος ὕβρις ; καί οὗτος ἀπό δάκρυ πένης καί χήρα καί ὀρφανός ; στερέω ὁ χήρα ὁ ῥάκος , ἵνα σύ πατέω μαργαρίτης ! ἄρας οὖν οὖον μέγας ὁ ἀνεξικακία ὁ Θεός ; αἰτέω ἔρχομαι ἄφεσις ἁμαρτία , καί ὥσπερ εἰς θυμέλλη εἴσειμι , οὗτος σαυτοῦ καλλωπίζω ! Καλή γε οὗτος ἡκατάνυξις · πάνυ ἐπακούω σύ ὁ θεός , ὁ δάκρυ ὁ πένης περίκειμαι . εἰμί δέ ὁ πλοῦτος μόνος εἰμί τεκμήριον κωλύω Παῦλος , πολύς μᾶλλον ὁ περιεργία εἰμί , οἷος ἐπίτριμμα παρειά , ὑπογραφή ὀφθαλμός , φωνή διακλάω , ὄμμα ὑγρός , καί ἄλλος . Ἀλλά ὅς πρέπω γυνή ἐπαγγέλλω εὐσέβεια , δις ἔργον ἀγαθός . ἀλλά κοσμέω ἑαυτοῦ δίδωμι ἔργον ἀγαθός · εἶτα διά μέσος , οὗτος γάρ πρέπω γυνή Χριστιανός ὁ ὁ ἀληθινός ? θεός σέβομαι . ὁ καί ἄλλως · ἐπεί εἰμί διά λόγος ἐπαγγέλλω εὐσέβεια προστίθημι ὁ , δις ἔργον ἀγαθός . γυνή ἐν ἡσυχία μανθάνω , ἐν πᾶς Υπρ τάσσω . οὖον μόνος μέχρι σχῆμα καί καταστολή κόσμιος ἵστημι ὁ γυνή , ἀλλά καί μέχρι φωνή . μή φθέγγομαι γάρ , φημί , μηδέ περί πνευμαιικω , ἀλλά μανθάνω μόνος . οὗτος δέ αὐτός εἰμί μᾶλλον , ἐάν ἡσυχάζω . Υιναικὲ δέ διδάσκω οὐ ἐπιτρέπω , οὐδέ αὐθεντέω ἀνήρ , ἀλ εἰναι ἐν ἡσυχία . πᾶσα ἀφορμή λαλιά περιαιρέω ὁ γυνή . ἐπεί γάρ σιγάω παραγγέλλω , ἵνα μή πρόφασις εὔλογος ὁ διδάσκω λαλέω , μή διδάσκω , φημί · . οὗτος γάρ αὐτός αὐθεντέω εἰμί καί ἐξουσιάζω ὁ αιδρ . ἀλλά μήv ὁ γυνή ὑποτάσσω κελεύω . πρός ὁ ἀνήρ σύ γάρ , φημί , ὁ ἀποστροφή σύ . ὥστε ἡσυχάζω αὐτός προσήκω . Ζεύς γάρ ὁ σιγή μάλιστα ὁ ὑποταγή δείκνυμι . εἰμί δέ ὅτι οὐ Ἀῶλ διδάσκω κωλύω ὁ γυνή , ἀλ ἐν ἐκ νλησίᾳ · ἴδιος γάρ οὖον κωλύω , ἐπεί καί ὁ Πρίσκιλλα ὁ Ἀπολλῶς κατηχέω , καί ὁ πιστός γυνή ὁ ἀνήρ κατηχέω . Ἀδάμ γάρ πρῶτος πλάσσω , εἶτα ἐάω . ἐπεί , φημί , ὁ πρωτεῖος ἀπολαύω ὁ γένος ὁ ἀνήρ ἐν ὁ πλάσσω , δύο δέ ἐπιπλάσσω ὁ Εὔα , κοιλόω λοιπός καί ὁ λοιπός γυνή ὁ δευτερεῖα ἔχω ὁ ἀνήρ , καί ὑποτάσσω . ὁ γάρ Σάτος περί ὁ Ἀδάμ καί ὁ Εὔα συμβαίνω , ὁ τανοὸς νόος ὁ ἀνώδης ἢ ὁ γυνή γίγνομαι . καί Ἀδάμ οὐ ἀπατάω , ὁ δέ γυνή ἀπατάω ἐν Καραβάσης γίγνομαι . Πῶς οὐ ἀπατάω ὁ Ἀδάμ ; ὅτι2 οὐδέ ὁ γραφή οὗτος λέγω , ἀλ ὁ μέν