cogPG.PG125 626
σου . » Τῷ οὕν κρίνοντι ζῶντας καὶ νεκροὺς ἀμεταθέτως καὶ βεβαίως « δώσουσι λόγον » οἱ χλευάζοντες ὑμᾶς . Πῶς δὲ ζώντων [ κριτὴς ] καὶ νεκρῶν , ἑξῆς , δηλώσει ὁ ταῦτα γράφων . α ἰάῖὺεῖο Ἀαυεωί , « αιίο ἰοεηέ.»Οα εἶπε , ἀεῖοερε ὡόοίασαι Λπε οιΒεε . « Ο ἀποδώσουσι λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς . » Τὸ ἑξῆς , οὕτως · Οὗτοι οἱ βλασφημοῦντες ὑμᾶς « δώσουσι λόγον τῷ πάντας κρινοῦντι ζῶντας καὶ νεκρούς . » Κρίνονται γὰρ καὶ νεκροὶ , καὶ δῆλον ἀπὸ τοῦ Κυρίου τῆς εἰς ᾠδὴν παρουσίας . Κἀκεῖ γὰρ ἐπιδημήσας ἐν τῷ μετὰ τὸν σταυρὸν δηλονότι θανάτῳ αὐτοῦ [ κήρυξεν , ] ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς . Ἐκήρυξε δὲ οὐ λόγῳ , ἀλλὰ πράγματι Καὶ ὥσπερ ἐν τῷ κόσμῳ παραγενόμενος τοῖς μὲν ἑτοίμως ἔχουσιν ἐπεγνωκέναι αὐτὸν εἰς δικαίωμα παραγέγονε , τοῖς δὲ ἀγνοήσασιν εἰς κατάκριμα · οὗτω καὶ τοῖς ἐν ᾍδῃ , τοῖς μὲν κατὰ σάρκα ἴήσασιν εἰς κρῖμα παραγέγονε , τοῖς δὲ κατὰ πνεῦμα , τοῦτ´ ἔστι κατὰ τὸν πνευματικὸν καὶ ἐνάρετον βίον , εἰς δόξμν καὶ σωτηρίαν . Ὥστε καὶ ζώντων καὶ νεκρῶν δικαίως ἂν Κριτὴς λέγοιτο . Ἄλλως . ΚΥΡΙΛΛΟΥ ] . Νεκροὺς ἐνταῦθα καλεῖ τοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὑπὸ τῶν κατηριθμημένων ἁμαρτιῶν νενεκρωμένους , οὖς καὶ εὔχεται ὁ ἀπόστολος ἐπιστρέψαντας « λόγον » ἄμειπτον « ἀποδοῦναι τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς . » - « Ζῶντας δὲ καὶ νεκροὺς » πάλεν φησὶ τοὺς δικαίους καὶ ἀμαρτωλοὺς , οἷς ὁ θεῖος Λόγος ἐπιδημήσας εὐηγγελίσατο τὴν τῶν οὐρανῶν βασιλείαν . Οἵτινες ἁμαρτωλοὶ προσδεξάμενοι αὐτοῦ τὰς ἐντολὰς , κρινοῦσιν ἑαυτοὺς κατὰ ἀνθρώπου σαρκί · τοῦτ´ ἔστιν , ἐν τῷ ἀνθρωπίνῳ τούτῳ βίῳ τὴν ἑαυτῶν σάρκα καταδικάζουσιν ἐν νηστείαις , καὶ χαμευνίαις , καὶ δάκρυσι , καὶ τῇ λοιπῇ κακοπαθείᾳ , ἵνα ζήσωσι κατὰ Θεὸν πνεύματι . τὸ ἀποστολικὸν λόγιον ἐνθυμούμενοι τὸ φάσκον · « Εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται , ἀλλ´ ὁ ἔσω ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ τῆ ἡμέρᾳ . » « Εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη.ν Οἱ μὲν παλαιοὶ τῶν Πατέρων τοῦτο τὸ , « νεκροῖς εὐηγγελίσθη , » ὡς περικοπὴν ἐξηγήσαντο , οὐδὲν φροντίσαντες τῆς συνεχείας τῶν ἄνω , οὐδ´ ὅτε αἰτιολογικῶς εἰρημένων [ - νον ] δεῖ πρὸς τοὺς πρὸ αὐτοῦ ἀναφέρεσθαι . Τοῦτο γὰρ ὀφείλει τὸ κατ´ αἰτίαν λεγόμενον ἔχειν · ἀλλ´ ὡς εἴρηται , ὡς περικοπὴν αὐτὸ ἐξηγήσαντο οὔτως , « Νεκροὺς » γὰρ ἔφασαν διττῶς λέγειν τὴν θείαν Γραφὴν , ἢ τοὺς ταῖς ἀμαρτίαις ἐναποθανόντας , οἱ οὐδὲ ζωήν ποτε ἴδοιεν · ἢ τοὺς τῷ θανάτῳ τοῦ Χριστοῦ συμμορφωθέντας , καὶ ἀποθανόντας μὲν τῷ κόσμῳ , τοῦτ´ ἔστι ταῖς κοσμικαῖς ἐπι.θυμίαις , ζῶντας δὲ μόνῳ Χριστῷ · ὡς καὶ Παῦλος , φησιν · « Ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκὶ , ἐν πίστει ζῶ τῇ ποῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ . » Φασὶν οὖν · Οἱ οὕτως ἀποθανόν · τες Χριστῷ , τῇ σαρκὶ ἑαυτοὺς κατακρίνουσιν ἐπὶ τῇ
Lemmas: σύ . » ὁ οὖν κρίνω ζῶ καί νεκρός ἀμετάθετος καί βεβαίως « δίδωμι λόγος » ὁ χλευάζω σύ . Πῶς δέ ζῶ [ κριτής ] καί νεκρός , ἑξῆς , δήλωσις ὁ οὗτος γράφω . ὅς ἰάομαι Ἀαυεωί , « αιίο Οἴος εἶπον , ἀείρω ὁράω Λπε οιΒεε . « ὁ ἀποδίδωμι λόγος ὁ ἑτοίμως ἔχω κρίνω ζῶ καί νεκρός . » ὁ ἑξῆς , οὕτως · οὗτος ὁ βλασφημέω σύ « δίδωμι λόγος ὁ πᾶς κρίνω ζῶ καί νεκρός . » κρίνω γάρ καί νεκρός , καί δῆλος ἀπό ὁ κύριος ὁ εἰς ἀοιδή παρουσία . ἀκέομαι γάρ ἐπιδημέω ἐν ὁ μετά ὁ σταυρός δηλονότι θάνατος αὐτός [ κηρύσσω , ] ὥσπερ καί ἐπί ὁ γῆ . κηρύσσω δέ οὖον λόγος , ἀλλά πρᾶγμα καί ὥσπερ ἐν ὁ κόσμος παραγίγνομαι ὁ μέν ἑτοίμως ἔχω ἐπιγιγνώσκω αὐτός εἰς δικαίωμα παραγίγνομαι , ὁ δέ ἀγνοέω εἰς κατάκριμα · οὗτος καί ὁ ἐν ᾍδης , ὁ μέν κατά σάρξ ἰάομαι εἰς κρίμα παραγίγνομαι , ὁ δέ κατά πνεῦμα , τοῦτος εἰμί κατά ὁ πνευματικός καί ἐνάρετος βίος , εἰς δόξμν καί σωτηρία . ὥστε καί ζῶ καί νεκρός δικαίως εἄν κριτής λέγω . ἄλλος . Κύριλλος ] . νεκρός ἐνταῦθα καλέω ὁ ἐν ὁ ἔθνος ὑπό ὁ καταριθμέω ἁμαρτία νεκρωμένος , οὖς καί εὔχομαι ὁ ἀπόστολος ἐπιστρέφω « λόγος » ἀμείβω « ἀποδίδωμι ὁ ἑτοίμως ἔχω κρίνω ζῶ καί νεκρός . » - « ζῶ δέ καί νεκρός » πάλιν φημί ὁ Δίκαιος καί ἁμαρτωλός , ὅς ὁ θεῖος Λόγος ἐπιδημέω εὐαγγελίζω ὁ ὁ οὐρανός βασίλειος . ὅστις ἁμαρτωλός προσδέχομαι αὐτός ὁ ἐντολή , κρίνω ἑαυτοῦ κατά ἄνθρωπος σάρξ · τοῦτος εἰμί , ἐν ὁ ἀνθρώπινος οὗτος βίος ὁ ἑαυτοῦ σάρξ καταδικάζω ἐν νηστεία , καί χαμευνία , καί δάκρυ , καί ὁ λοιπός κακοπάθεια , ἵνα ζῶ κατά θεός πνεῦμα . ὁ ἀποστολικός λόγιος ἐνθυμέομαι ὁ φάσκω · « εἰμί καί ὁ ἔξω ἐγώ ἄνθρωπος φθείρω , ἀλ ὁ εἴδομαι ἀνακαινόω ἡμέρα τῆ ἡμέρα . » « εἰς οὗτος γάρ καί νεκρός εὐαγγελίζω ὁ μέν παλαιός ὁ Πατέρων οὗτος ὁ , « νεκρός εὐαγγελίζω , » ὡς περικοπή ἐξηγέομαι , οὐδείς φροντίζω ὁ συνέχεια ὁ ἄνω , οὐδός ὅτε αἰτιολογικός εἴρω [ - νοῦς ] δεῖ πρός ὁ πρό αὐτός ἀναφέρω . οὗτος γάρ ὀφείλω ὁ κατ´ αἴτιος λέγω ἔχω · ἀλ ὡς εἴρω , ὡς περικοπή αὐτός ἐξηγέομαι οὔτως , « νεκρός » γάρ φημί διττός λέγω ὁ θεῖος γραφή , ἢ ὁ ὁ ἁμαρτία ἐναποθνῄσκω , ὁ οὐδέ ζωή ποτός ὁράω · ἢ ὁ ὁ θάνατος ὁ Χριστός συμμορφόομαι , καί ἀποθνῄσκω μέν ὁ κόσμος , τοῦτος εἰμί ὁ κοσμικός ἐπιθυμία , ζῶ δέ μόνος Χριστός · ὡς καί Παῦλος , φημί · « ὅς δέ νῦν ζῶ ἐν σάρξ , ἐν πίστις ζῶ ὁ ποῦ υἱός ὁ Θεός . » φημί οὖν · ὁ οὕτως ἀποθνῄσκω · αἱρέω Χριστός , ὁ σάρξ ἑαυτοῦ κατακρίνω ἐπί ὁ