cogPG.PG125 44
προσκλινόμενος τῷ ἑνὶ μέρει . Κἂν διὰ τοῦ , η , γράφηται , τὸν αὐτὸν νοῦν σημαίνει · ὡς ἂν εἰ γὰρ τοῦτό φησι · προσκαλεῖταί σε τὸ ἓν μέρος εἰς τὸ βοηθεῖν αὐτῷ · μὴ τοίνυν ποιήσῃς κατὰ τὴν ἐκείνου πρόσχλησιν . Δεῖρας ταχέως μηδενὶ ἐπιτίθει . ἦλθεν ἐπὶ τὸ κυριώτερον καὶ ὃ μάλιστα συνέχει τὴν ? Ἐκκλησίαν , τὸ τῶν χειροτονιῶν , καί φησι · Μὴ ταχέως , ουτέστι , μὴ ἐκ πρώτης δοκιμασίας , μηδὲ ἐκ τρί-της . ἀλλὰ πολλάκις ἐξετάσας καὶ ἀκριβῶς . Οὐ γὰρἀκίνδυνον τὸ πρᾶγμα . Καὶ πῆς , ἄκουε . Ληδὲ κοινώνει ἀλλοτρίαις ἀμαρτίαις . Τῶν τε μελλουσῶν ὑπ´ αὐτοῦ γίνεσθαι αἴτιος εἰ , καὶ διὰ τούτο ὥσπερ τῶν κατορθωμάτων κοινωνεῖς , οὕτω καὶ τῶν ἀμαρτημάτων . Ἀλλὰ δὲ καὶ ἐπὶ ταῖς παρελθούσαις ἐνέχῃ , διότι παρεῖδες αὐτὰς , καὶ τὸ σκότος ἐποίησας φῶς , καὶ οὐκ ἀφῆκας αὐτὸν πενθῆσαι Κσᾳι , καὶ ἐν κατανύξει γενέσθαι , Σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει . Περὶ σωφροσύνης αὐτῷ παραινεῖ ἐνταῦθα . Μηκέτι ὑδροπότει , ἀλλ´ οἶνῳ ὀλίγῳ χρῶ , διὰ τὸν στόμαχόν σου καὶ τὰς πυκνὰς σου ἀσθενείας . Ὁρᾷς πόσους κόπους ἔχων , ἔτι καὶ ἑαυτὸν συνέτριβεν τῇ ὑδροποσίᾳ ; Μάθε δὲ καὶ μὴ δυσχεραίνειν ἐπειδὰν παραινῶσιν ἡμῖν τινες περὶ σωφροσύνης , καὶ γὰρ καὶ Τιμοθέῳ τοσοῦτον ὑδροποτήσαντι , ὥστε καὶ πυκνῶς ἀσθενεῖν , παραγγέλλει Α Παῦλος περὶ ἁγνείας . Οὐκ εἶπε δὲ , οἴνῳ χρῶ , ἀλλ´ ἐκόλασεν , ὀλίγῳ , προσθείς . Πρὸς ὑγίειαν , φησὶν , οὐ πρὸς τρυφήν . Θερμὸν γάρ τι ἡ νεότης , καὶ ταχέως ὑπὸ τοῦ οἵνου παρακινούμενον . Διὰ τί δὲ μὴ ἐθεράπευσεν αὐτὸν ὁ Παῦλος , ὁ νεκροὺς ἀνιστῶν . διὰ τῶν σουδαρίων ; Ἵνα καὶ νῦν ἐπειδὰν ἴδωμεν ἀγίους κακοπαθοῦντας , μὴ σκανδαλιζώμεθα . καὶ ἵνα μὴ νομίζωμεν τοὺς παλαιοὺς ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν τήσινἐ ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς ἀνθρώπους εἶναι πιστειῖμμεν · καὶ ἵνα μηδὲ αὐτὸς ἐκεῖνος ὁ Τιμόθεος ἐπαίρηται τῇ ἀρετῇ . Περὶ τούτου δὲ πλατύτερον εἴρηται τῷ μακαρίῳ Ἰωάννῃ ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ τῶν ἀνδριάντων καλουμένου βιβλίου . Δοκεῖ δὲ καὶ φύσει ἐπίνοσος εἶναι ὁ Τιμόθεος , οὐ μόνον κατὰ τὸν στόμαχον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα μέρη . Προσξθηκε γὰρ , τὰς πυκνὰς ρου ἀσθενείας . Τινῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι πρόδηχοί εἰσι , προᾷγουσαι εἰς κρίσιν · τισὶ δὲ καὶ ἐπακολουθοῦσιν . Ἐπειδὴ περὶ χειροτονιῶν διαταττόμενος εἶπε , Μὴ κοινώνει ἀμαρτίαις ἀλλοτρίαις , εἰκὸς ἦν ἀνθυπενεγκεῖν τὸν Τιμόθεον καὶ εἰπεῖν · Τέ οὖν ἂν ἀγνοῶ ; τοῦτο διορθούμενος , φησὶν , ὅτι Τενές ὅῆλα καὶ προφανῆ ἁμαρτάνουσι , προάγοντα αὐτοὺς εἰς κρίσιν , τουτέστιν , ἐντεῦθεν ἡδη αὐτοὺς κατακρίνοντα , καὶ ἔμπροσθεν αὐτῶν προπορευόμενα , ἂ καὶ σὺ διαγνώσῃ · τινῶν δὲ ἄδηλοι μὲν αὐτόΟΝΡΗΤ
Lemmas: προσκλίνω ὁ εἷς μέρος . κἀν διά ὁ , ὁ , γράφω , ὁ αὐτός νόος σημαίνω · ὡς εἄν εἰμί γάρ οὗτος φημί · προσκαλέω σύ ὁ εἷς μέρος εἰς ὁ βοηθέω αὐτός · μή τοίνυν ποιέω κατά ὁ ἐκεῖνος πρόσκλησις . δέρω ταχέως μηδείς ἐπιτίθημι . ἔρχομαι ἐπί ὁ κύριος καί ὅς μάλιστα συγχέω ὁ ? ἐκκλησία , ὁ ὁ χειροτονία , καί φημί · μή ταχέως , ουτέστι , μή ἐκ πρῶτος δοκιμασία , μηδέ ἐκ τρίτος . ἀλλά πολλάκις ἐξετάζω καί ἀκριβῶς . οὖον γὰρἀκίνδυνον ὁ πρᾶγμα . καί πῆς , ἀκούω . λα κοινωνέω ἀλλότριος ἁμαρτία . ὁ τε μέλλω ὑπό αὐτός γίγνομαι αἴτιος εἰμί , καί διά οὗτος ὥσπερ ὁ κατόρθωμα κοινωνέω , οὗτος καί ὁ ἁμάρτημα . ἀλλά δέ καί ἐπί ὁ παρέρχομαι ἐνέχω , διότι παρεῖδον αὐτός , καί ὁ σκότος ποιέω φάος , καί οὐ ἀφίημι αὐτός πενθέω Κσᾳι , καί ἐν κατάνυξις γίγνομαι , σαυτοῦ ἁγνός τηρέω . περι σωφροσύνη αὐτός παραινέω ἐνταῦθα . μηκέτι ὑδροποτέω , ἀλ οἶνος ὀλίγος χράω , διά ὁ στόμαχος σύ καί ὁ πυκνός σύ ἀσθένεια . ὁράω πόσος κόπος ἔχω , ἔτι καί ἑαυτοῦ συντρίβω ὁ ὑδροποσία ; μανθάνω δέ καί μή δυσχεραίνω ἐπειδάν παραινέω ἐγώ τις περί σωφροσύνη , καί γάρ καί Τιμόθεος τοσοῦτος ὑδροποτέω , ὥστε καί πυκνός ἀσθενέω , παραγγέλλω Α Παῦλος περί ἁγνεία . οὐ εἶπον δέ , οἶνος χράω , ἀλ κολάζω , ὀλίγος , προστίθημι . πρός ὑγίεια , φημί , οὖον πρός τρυφή . Θερμός γάρ τίς ὁ νεότης , καί ταχέως ὑπό ὁ οἶνος παρακινέω . Ζεύς τίς δέ μή θεραπεύω αὐτός ὁ Παῦλος , ὁ νεκρός ἀνίστημι . διά ὁ σουδάριον ; ἵνα καί νῦν ἐπειδάν ὁράω ἅγιος κακοπαθέω , μή σκανδαλίζω . καί ἵνα μή νομίζω ὁ παλαιός ὑπέρ ὁ ἡμέτερος τήσινἐ ἀλλά καί αὐτός ἄνθρωπος εἰμί πιστέω · καί ἵνα μηδέ αὐτός ἐκεῖνος ὁ Τιμόθεος ἐπαίρω ὁ ἀρετή . περι οὗτος δέ πλατύς εἴρω ὁ μακάριος Ἰωάννης ἐν ὁ ἀρχή ὁ ὁ ἀνδριάς καλέω βιβλίον . δοκέω δέ καί φύσις ἐπίνοσος εἰμί ὁ Τιμόθεος , οὖον μόνος κατά ὁ στόμαχος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος μέρος . Προσξθηκε γάρ , ὁ πυκνός ῥόος ἀσθένεια . τις ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία πρόδηχοί εἰμί , προάγω εἰς κρίσις · τις δέ καί ἐπακολουθέω . ἐπεί περί χειροτονία διατάσσω εἶπον , μή κοινωνέω ἁμαρτία ἀλλότριος , εἰκός εἰμί ἀνθυποφέρω ὁ Τιμόθεος καί εἶπον · τε οὖν εἄν ἀγνοέω ; οὗτος διορθόω , φημί , ὅτι Τενές ὅλος καί προφανής ἁμαρτάνω , προάγω αὐτός εἰς κρίσις , τουτέστιν , ἐντεῦθεν ἤδη αὐτός κατακρίνω , καί ἔμπροσθεν αὐτός προπορευόμενα , ὅς καί σύ διαγιγνώσκω · τις δέ ἄδηλος μέν ΟΥ