cogPG.PG125 196
εί ἄρα ἐν γάμῳ , τὴν σωφροσύνην · οὐχ ὅτι ἁγιασμός Ἀστιν ὁ γάμος , ἀλλ´ ὅτι τηρεῖ τὸν ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος ἁγιασμὸν ἀναπόβλητον διὰ τῆς νομίμου μίξεως . Τίμιος μὲν γὰρ ὁ γάμος , οὐχ ἅγιος δέ , ἀλλὰ τοῦ ἁγιασμοῦ φύλαξ . Οὐ νὴ οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον . Οὕτε γὰρ πόρνοι , οὔτε μοιχοὶ , οὔτε μαλακοὶ , οὔτε ἀρσενοκοῖται , βασιλείαν Θεοῦ κληροιομήσουσι . Καὶ ὁ Κύριος δὲ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ · Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρ ῥίᾳ , ὅτι αὐτοὶ ὄψονται τὸν Θεόν Ἐιισκραρῦντες μή τις ἐστερῶν ἀπὸ τῆς χάρι . τοῦ τοῦ Θεοῦ . Καθάπερ ὁδόν τινα μακρὰν ὁβευόντων αὐτῶν ἐν συνοδίᾳ πολλῇ , φησί · Βλέπετε μή τις ἀπέμεινεν . Οὐ γὰρ τοῦτο ζητῶ μόνον , ἵνα ὑμεῖς παραγένησθε , ἀλλ´ ἵνα καὶ τοὺς ἄλλους ἐπισκοπῆτε , τουτέστι ἐπισκέπτησθε , καταλαμβάνητε , καταμανδάνητε , ὅπερ ἐστὶν ἐπὶ τῶν ἀσθενῶν · κἂν εἷς ᾗ ὁ ὑστερῶν , μηδὲ τούτου καταμελήσητε . Χάριν δὲ Θεοῦ τὴν πίστιν φησί , καὶ τὴν ἀρίστην πολιτείαν , καὶ τὰ μέλλοντα ἀγαθά . Πάντα γὰρ ταῦτα , τῆς τοῦ Θεοῦ ἐστι χάριτος . ΜΗτις ῥίζα πικρίας ἄνω φύουσα ἐνοχλῇ . Τοῦτο Ἐν τῷ Δευτερονομίῳ κεῖται . Ἔλαβε δὲ αὐτὸ ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν φυτῶν . Ὁ δὲ ἀλλαχοῦ γράφει , Μικρὰ ζύμη ἅπαν τὸ φύραμα ζυμοῖ , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα φησι , Μή τις πονηρὸς εἰς λύμην πλειόνων εῖναι συγχωρείσθω · ἔκκοπτε τὴν τῆς πικρίας ῥίζαν , τουτέστι , τῆς ἁμαρτίας , ἵνα μὴ βλαστοὺς ἐνέγκη , πουτέστι μὴ ἄλλους τοιούτους ποιήσῃ . Ὅτι δὲ πικρὰ ἡ ἁμαρτία , μᾶλλον δὲ οὐδὲν πικρότερον αὐτῆς , ἴσασιν οἱ μετὰ τὸ πρᾶξαι ὑπὸ τοῦ συνειδότος τηκόμενοι . Ὅρα δὲ , οὐκ εἰπεν ὅτι πικρὰ ῥίζα , ἀλλὰ πικοίας ῥίζα · τὴν μὲν γὰρ πικρὰν ῥίζαν ἔστι καρποὺς γλυκεῖς προσενεγκεῖν · τὴν δὲ πικρίας ῥίζαν , τουτέίστι τὴν πηγὴν καὶ ὑπόθεσιν , οὐκ ἔνι ποτὲ Κγλυκὺν ἐνεγκεῖν καρπόν . Κκὶ διοὰ ταύτης μιανθῶσι κολλοί . Τοὺς γὰρ ἀσεβεῖς ὁρῶντες , εἰς ζῆλον αὐτῶν ἔρχονται οἱ ῥάθυκοι καὶ μιαίνονται τὰς ψυχάς . Ἐκκοπτέσθωσαν οῶν αἱ τοιαῦται ῥίζαι Μν τις πόρνος , ἢ βέβηλος , ὡς Ἡσαῦ , ὃς ἀντὶ Ἐρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια αὐτοῦ Ιλύ τοῦτό φησιν , ὅτι πόρνος ἦν Ἡσαῦ , ἀλλ´ ἄχρις αὐτοῦ στῆσον , ή τις πόρνος ἐν ὑμὴν ᾤτω . Αἰνίπτεται γάρ τινας παρ´ αὐτοῖς τοιούτους , οὐ μέντοι βούλεται ἐλέγχειν αὐτοὺς , ἀλλὰ προσποιεῖται ἄγνοιαν , ὡς ἂν διορθώσωνται . Εἶτα ἀπ´ ἄλλης ἀρχῆς εἰπὲ , Αίδό βέβηλος ὡς Ἐσαῦ , τουτέστι γαστρίμαργος , κοσμικὸς , τὰ πνεοματικὰ βεθηλων καὶ καταπατῶν . Τὴν γὰρ παρὰ Θεοῦ δοθεῖοαν τιμὴν τῶν πρωτοτοκίων ἀπέδοτο , καὶ ταῦτα βρώσεως μιᾶς . Τοῦτο δέ ἐστι βεβήλωσις , ἡ καταφρόνησις τῶν θείων Ἐνταῦθα δείκνυσιν αὐτοῖς πόσον κακὸν ἡ ῥᾳθυμία ,
Lemmas: εἰ ἄρα ἐν γάμος , ὁ σωφροσύνη · οὐ ὅτι ἁγιασμός Άστιν ὁ γάμος , ἀλ ὅτι τηρέω ὁ ἀπό ὁ βάπτισμα ἁγιασμός ἀναπόβλητος διά ὁ νόμιμος μίξις . Τίμιος μέν γάρ ὁ γάμος , οὐ ἅγιος δέ , ἀλλά ὁ ἁγιασμός φύλαξ . οὖον νή οὐδείς ὁράω ὁ κύριος . ἵημι γάρ πόρνος , οὔτε μοιχός , οὔτε μαλακός , οὔτε ἀρσενοκοίτης , βασίλειος Θεός κληροιομησους . καί ὁ Κύριος δέ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος · Μακάριος ὁ καθαρός ὁ Κάρ Ῥίον , ὅτι αὐτός ὁράω ὁ Θεός Ἐιισκραρῦντες μή τις εστέρας ἀπό ὁ χάρις . ὁ ὁ Θεός . καθά ὁδός τις μακράν οβευειμι αὐτός ἐν συνοδία πολύς , φημί · βλέπω μή τις ἀπομένω . οὖον γάρ οὗτος ζητέω μόνος , ἵνα σύ παραγίγνομαι , ἀλ ἵνα καί ὁ ἄλλος ἐπισκοπέω , τουτέστι ἐπισκέπτομαι , καταλαμβάνω , καταμανδάνητε , ὅσπερ εἰμί ἐπί ὁ ἀσθενής · κἀν εἷς ὅς ὁ ὕστερος , μηδέ οὗτος καταμελέω . Χάρις δέ Θεός ὁ πίστις φημί , καί ὁ ἀγαθός πολιτεία , καί ὁ μέλλω ἀγαθός . Πάν γάρ οὗτος , ὁ ὁ Θεός εἰμί χάρις . μῆτις ῥίζα πικρία ἄνω φύω ἐνοχλέω . οὗτος ἐν ὁ Δευτερονόμιον κεῖμαι . λαμβάνω δέ αὐτός ἀπό μεταφορά ὁ φυτός . ὁ δέ ἀλλαχοῦ γράφω , μικρός ζύμη ἅπας ὁ φύραμα ζυμόω , οὗτος καί ἐνταῦθα φημί , μὴ τις πονηρός εἰς λύω πλείων εἰμί συγχωρέω · ἐκκόπτω ὁ ὁ πικρία ῥίζα , τουτέστι , ὁ ἁμαρτία , ἵνα μή βλαστός φέρω , πουτής μή ἄλλος τοιοῦτος ποιέω . ὅτι2 δέ πικρός ὁ ἁμαρτία , μᾶλλον δέ οὐδείς πικρός αὐτός , οἶδα ὁ μετά ὁ πράσσω ὑπό ὁ σύνοιδα τήκω . Ὅρας δέ , οὐ εἶπον ὅτι πικρός ῥίζα , ἀλλά πιποιος ῥίζα · ὁ μέν γάρ πικρός ῥίζα εἰμί καρπός1 γλυκύς προσφέρω · ὁ δέ πικρία ῥίζα , τουτέστι ὁ πηγή καί ὑπόθεσις , οὐ ἐν ποτέ Κγλυκὺν φέρω καρπός . Κκὶ διοὰ οὗτος μιαίνω κόλλος . ὁ γάρ ἀσεβής ὁράω , εἰς ζῆλος αὐτός ἔρχομαι ὁ ραθυκεω καί μιαίνω ὁ Ψυχή . Ἐκκοπτέσθωσαν ὄα ὁ τοιοῦτος ῥίζα Μν τις πόρνος , ἢ βέβηλος , ὡς Ἡσαῦ , ὅς ἀντί ῥῶσις εἷς πωλέω ὁ πρωτοτόκια αὐτός ἰλύς οὗτος φημί , ὅτι πόρνος εἰμί Ἡσαῦ , ἀλ ἄχρι αὐτός ἵστημι , ή τις πόρνος ἐν ὑμήν ὦτος . αινιπτω γάρ τις παρ´ αὐτός τοιοῦτος , οὖον μέντοι βούλομαι ἐλέγχω αὐτός , ἀλλά προσποιέω ἄγνοια , ὡς εἄν διορθόω . εἶτα ἀπ´ ἄλλος ἀρχή εἶπον , Αίδό βέβηλος ὡς Ἐσαῦ , τουτέστι γαστρίμαργος , Κοσμικὸς , ὁ πνεοματικὰ βεθηλων καί καταπατέω . ὁ γάρ παρά Θεός δίδωμι τιμή ὁ πρωτοτόκια πωλέω , καί οὗτος βρῶσις εἷς . οὗτος δέ εἰμί βεβήλωσις , ὁ καταφρόνησις ὁ θεῖον ἐνταῦθα δείκνυμι αὐτός πόσος κακός ὁ ῥᾳθυμία ,