cogPG.PG125 433
ΙΗΙΤΙΟΑ ΤΕΧΤΟΘ . ΟΟΜΜΕΝΤΑΗΙΟΒ . ἀπαγγελίαστῆς τοῦ ἀγίου Πνεύματος δωρεᾶς βέας τε καὶ τρόπου τῆς ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ . Καὶ περὶ τῆς ἐνδόξουκαὶ ἡευτέήας αὐτοῦ παροωσίας · ΑΡΧΗΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων , ὧ Θεόφιλε , ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν , ἄχρι ἧς ἡμέρας ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ Πνεύματος ἁγίου , οὓς ἐξελέξατο , ἀνελήφθη · οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις , διὰ´´ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς , καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ . Καὶ συναυλιζόμενος παρήννιι . λεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἰεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι , ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρὸς , ἡν ἠκούσατε μου , ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι , ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἀγίῳ , οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας . Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες · Κύριε , εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀπο . Κκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ ; Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς · Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς , οὓς ὁ Πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ , ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν [ ὕψους ] ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐφ´ ὑμᾶς , καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἓν τῇ Ἰερουσαλὴμ , καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ . Τέλος τοῦ Πάσχα Καὶ ταῦτα εἰπών , βλεπόντων αὐτῶν , ἐπήρθη , καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν . Καὶ ὠς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ , καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ . οἱ καὶ εἶπον · Ἄνδρες Γαλιλαῖοι , τί ἐστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν · Οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ´ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν , οὖτως ἐλεύσεται [ πάλιν ] ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορενόμενον εἰς τὸν οὐρανόν . Τότε ὑπκστρεψαν οἱ ἀπόστολοι εἰς Ἰερουσαλὴμ , ἀπὸ ὄρους τοῆ καλουένου Ἐλαιῶνος , ὅ ἐστιν ἐγγὺς ἹερουσαΕΡΜΗΝΕΙΑ . Λναμιμνῆσκει τὸν Θεόφιλον τοῦ Εὐαγγελίου , ὥστε τὴν οἰκείαν ἀκρίβειαν ἐνδείξασθαι . Καὶ γὰρ ἀρχόμενος ἐκείνης τῆς πραγματείας φησίν · « Ἔοξε κἀμοὶ ἡαρηκολουθηκότι ἄνωθεν , » καὶ τὰ ἑξῆς Μέμνηται οὖν τῆς πραγματείας ἐκείνης , τῆς ἐκεῖσεέ ἀναμιμνήσκων ἀκριβείας , ἵνα τὴν αὐτὴν καὶ περὶ τοῦ παρόντος βιβλίου κατέχων τὴν διάνοιαν , προαέχῃ μάλιστα τοῖς γραφομένοις . Διὰ δὲ τὸ ἄτυφον [ ὐκὴ εἶπε · Τὸ μὲν πρῶτον Εὐαγγέλιον ἐποιησάμην , ὥ Θεόφιλε . Οὗτος δὲ εἷς ἦν τῶν κατηχηθέντων καρ αὐτοῦ τὴν εὐσέβειαν , « Ὡν ἡρξατο . » Τὰ θαύματα καὶ τὰς διδασκαλί απ φησίν . Οὐ τοῦτο δὲ μόνον , ἀλλ´ ὅτι καὶ τῷ ποιεῖν ἐδίδασκεν . Οὐ γὰρ λόγῳ μὲν ἐπέτρεπε τοῖς ἄλλοις
Lemmas: Ι ΟΤ . Ο . ἀπαγγέλλω ὁ ἅγιος πνεῦμα δωρεά Βέας τε καί τρόπος ὁ ἀνάληψις ὁ Χριστός . καί περί ὁ ενδοξουκης ἡευτέήας αὐτός παροωσίας · ΟΡ Κεῖμαι ὁ μέν πρῶτος λόγος ποιέω περί πᾶς , ἵημι Θεόφιλος , ὅς ἄρχω ὁ Ἰησοῦς ποιέω τε καί διδάσκω , ἄχρι ὅς ἡμέρα ἐντέλλω ὁ ἀπόστολος διά πνεῦμα ἅγιος , ὅς ἐκλέγω , ἀναλαμβάνω · ὅς καί παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ μετά ὁ πάσχω αὐτός ἐν πολύς τεκμήριον , διά ἡμέρα τεσσαράκοντα ὀπτάνομαι αὐτός , καί λέγω ὁ περί ὁ βασίλεια ὁ Θεός . καί συναυλίζω παρήννιι . Λεν αὐτός ἀπό Ἱερουσαλήμ μή χωρίζω , ἀλλά περιμένω ὁ ἐπαγγελία ὁ πατήρ , ἐάν ἀκούω ἐγώ , ὅτι Ἰωάννης μέν βαπτίζω ὕδωρ , σύ δέ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος , οὖον μετά πολύς οὗτος ἡμέρα . ὁ μέν οὖν συνέρχομαι ἐπερωτάω αὐτός λέγω · κύριος , εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος ἀπος . καθιστάνω ὁ βασίλειος ὁ Ἰσραήλ ; εἶπον δέ πρός αὐτός · οὐχ σύ εἰμί γιγνώσκω χρόνος ἢ καιρός , ὅς ὁ πατήρ τίθημι ἐν ὁ ἴδιος ἐξουσία , ἀλλά λαμβάνω δύναμις [ ὕψος ] ἐπέρχομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐφίημι σύ , καί εἰμί ἐγώ μάρτυς εἷς ὁ Ἱεροσόλυμα , καί ἐν πᾶς ὁ Ἰουδαῖος καί Σαμάρεια . Τέλος ὁ Πάσχα καί οὗτος εἶπον , βλέπω αὐτός , ἐπαίρω , καί νεφέλη ὑπολαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ ὀφθαλμός αὐτός . καί ὡς ἀτενίζω εἰμί εἰς ὁ οὐρανός πορεύω αὐτός , καί ἰδού ἀνήρ δύο παρίστημι αὐτός ἐν ἐσθής λευκός . ὁ καί εἶπον · ἀνήρ Γαλιλαῖος , τίς ἵστημι ἐμβλέπω εἰς ὁ οὐρανός · οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναλαμβάνω ἀφή σύ εἰς ὁ οὐρανός , οὖτως ἔρχομαι [ πάλιν ] ὅς τρόπος θεάομαι αὐτός πορενομενω εἰς ὁ οὐρανός . τότε ὑποστρέφω ὁ ἀπόστολος εἰς Ἱεροσόλυμα , ἀπό ὄρος τοῆ καλέω ἐλαιών , ὅς εἰμί ἐγγύς ἹερουσαΕΡΜΗΝΕΙΑ . Λναμιμνῆσκει ὁ Θεόφιλος ὁ Εὐαγγέλιος , ὥστε ὁ οἰκεῖος ἀκρίβεια ἐνδείκνυμι . καί γάρ ἄρχω ἐκεῖνος ὁ πραγματεία φημί · « ὀξός ἐγώ ἡαρηκολουθηκότι ἄνωθεν , » καί ὁ ἑξῆς μιμνήσκω οὖν ὁ πραγματεία ἐκεῖνος , ὁ κεῖσος ἀναμιμνήσκω ἀκρίβεια , ἵνα ὁ αὐτός καί περί ὁ πάρειμι βιβλίον κατέχω ὁ διάνοια , προάγω μάλιστα ὁ γράφω . Ζεύς δέ ὁ ἄτυφος [ ὕκης εἶπον · ὁ μέν πρῶτος Εὐαγγέλιος ποιέω , ὅς Θεόφιλος . οὗτος δέ εἷς εἰμί ὁ κατηχέω Κάρ αὐτός ὁ εὐσέβεια , « ὡς ἄρχω . » ὁ θαῦμα καί ὁ διδασκαλί ΑΠ φημί . οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλ ὅτι καί ὁ ποιέω διδάσκω . οὖον γάρ λόγος μέν ἐπιτρέπω ὁ ἄλλος