cogPG.PG125 123
λεχθῆναι καὶ τὴν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἴσοδον · οὕτως οὐδὲ νῦν κωλύει μετὰ ταύτην πάλιν κατάπαυσιν κληθῆναι τὴν μέλλουσαν , τὴν τῶν οὐρανῶν φημι βασιλείαν , εἰς ἣν οἱ ἀπιστήσαντες οὐκ εἰσελεύσονται . Ἐπεὶ οὗν ἀπολείπεται πινας ΓΙσεΑειὸ οἱς αὐ τὴν , καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον δι´ ἀπείθειαν , πάλιν τιγὰ ὁρίζει ἡμέραν , Σήμερον , ἐν Δαβὶδ λέγων , μετὰ τοσοῦτον χρόνον , καθὼς ἐρᾶται · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ὰκρύσητε , μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν Εἰ γὰρ αὐτοὺς Ἰησοῦς κατέπαυσεν , οὐκ ἂν περὶ λλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα ἡμέρας . Τὸ δλον τοῦτο αΐεύδει δεῖξαι , ὅτι Ἰησοῦς μὲν ὁ τοῦ Ναυῆ οὐκ ἠδυνήθη εἰσαγαγεῖν εἰς ταύτην τὴν κατάπαυσιν , περὶ ἧς καὶ τῷ Δαβὶδ ὁ λόγος , καὶ ἡμῖν νῦν . Ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνος μὲν οὐκ εἰσήγαγεν , ὁ δὲ Δαβὶδ λέγει πάλιν μετὰ τοσαῦτα ἔτη · Μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς οἱ πατέρες , οἱ διὰ τὴν ἀπιστίαν μὴ εἰσελθόντες , καὶ δίδωσιν ἡμῖν νοεῖν ἐκ τοῦ ἐναντίου , Ἐὰν ἐὰν πιστεύωμεν , εἰσελευσόμεθα · δῆλον , ὅτι ἡ κατάπαυσις αὕτη μέλλουσά ἐστι , καὶ περιμένι ἡμᾶς . Περὶ γὰρ τῆς Παλαιστίνης οὐκ · ἐπηγγέλλετο δήπου ὁ Δαβίδ · ταύτην γὰρ κατεῖχον τότε . Ἀλλ´ οὐδὲ περὶ τῆς ἑβδόμης · αὕτη γὰρ ἀπὸ καταβολῆς κόΚσμου ἦν . Ἄρα οὖν τρίτη τις ἐστὶν , ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , εἰς ἣν ὁ ἀληθινὸς εἰσάγει Ἰησοῦς , καὶ ἡ εἰς αὐτὸν πίστις . Ἄρα ἀπολείπεται Σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ . Οὐκ εἶπε , Κατάπαυσις , ἀλλὰ Σαββατισμὸς , τὸ οἰκεῖον ὄνομα θείς , καὶ ᾧ ἔχαιρον λαοὶ ἐπέτρεχον . Οτωδὲ καλεῖ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Ὡσπερ γὰρ ἐν τῷ Σαββάτῳ πάντων μὲν ἔργων σαρκικῶν καὶ παχέων ἀπέχεσθαι ἐκέλευεν ὁ νόμος , ἐκεῖνα δὴ μόνα τελεῖν τοὺς ἱερεῖς , ὅσα πρὸς λατρείαν Θεοῦ , καὶ ὅσα ὡυχὴν ὡφελεῖ · οὕτω καὶ τότε πάντα πνευματικὰ καὶ θεῖα ἔσται · οὐδὲν σαρκικὸν , οὐδὲν ἐγκοπον , ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη , λύπη καὶ στεναγμός . Ἄκουε δὲ τί καὶ αὐτός φησιν . Ὁ γὰρ εἰσελθών εἰς τὴν κατάκαυσιν αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶ - Κρνως αὐτοῦ ῶσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός . ἑρμηνεύει πῶς Σαββατισμὸν ὠνόμασε τὴν τοιαύτην κατάπαυσιν . Διότι , φησὶ , καταπαύομεν καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν ἡμετέρων ὥσπερ καὶ ὁ Θεὸς καταπαύσας ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν εἰς σύστασιν τοῦ κόσμου , Σάββατον τὴν ἡμέραν ὡνόμασενἵ , Ἐνταῦθα μὲν γὰρ καὶ τοῖς δικαίοις πολὺς ὁ κόπος καὶ ὁ ἀγὼν , τά τε ἄλλα καὶ διὰ τοὺς τῆς ἀρετῆς ἰδρῶτας · ἐκεῖ δὲ οὐδὲ ἀρετῆς ἠθικῆς ἐστιν ἐργασία , ἀλλὰ Θεοῦ ἄπληστος ἀπόλαυσις . Ὅπερ οὖν ἐπεθύμουν ἀκοῦσαι , ὅτι ἀπαλλαγήσονται τῆς νῦν ἐργωδίας , τοῦτο εἶπεν ἀνακτὼμενος αὐτούς . Σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν . Ἐπειδὴ ἀπέδειξε καὶ τρίτην εἶναι κατάπαυσιν ,
Lemmas: λέγω καί ὁ εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία εἴσοδος · οὕτως οὐδέ νῦν κωλύω μετά οὗτος πάλιν κατάπαυσις καλέω ὁ μέλλω , ὁ ὁ οὐρανός φημί βασίλειος , εἰς ὅς ὁ ἀπιστέω οὐ εἰσέρχομαι . ἐπεί ἐν ἀπολείπω πίνω ΓΙσεΑειὸ οἱςστις αὖος ὁ , καί ὁ πρότερος εὐαγγελίζομαι οὐ εἰσέρχομαι δις ἀπείθεια , πάλιν τιγάς ὁρίζω ἡμέρα , σήμερον , ἐν Δαυίδ λέγω , μετά τοσοῦτος χρόνος , καθώς ἐράω · σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός κρύπτω , μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ εἰμί γάρ αὐτός Ἰησοῦς καταπαύω , οὐ εἄν περί λλλης λαλέω μετά οὗτος ἡμέρα . ὁ δλον οὗτος ἀΐω δείκνυμι , ὅτι Ἰησοῦς μέν ὁ ὁ Ναυῆ οὐ δύναμαι εἰσάγω εἰς οὗτος ὁ κατάπαυσις , περί ὅς καί ὁ Δαυίδ ὁ λόγος , καί ἐγώ νῦν . ἐπεί δέ ἐκεῖνος μέν οὐ εἰσάγω , ὁ δέ Δαυίδ λέγω πάλιν μετά τοσοῦτος ἔτος · μή σκληρύνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ὁ πατήρ , ὁ διά ὁ ἀπιστία μή εἰσέρχομαι , καί δίδωμι ἐγώ νοέω ἐκ ὁ ἐναντίος , ἐάν ἐάν πιστεύω , εἰσέρχομαι · δῆλος , ὅτι ὁ κατάπαυσις οὗτος μέλλω εἰμί , καί περιμένω ἐγώ . περι γάρ ὁ Παλαιστίνη οὐ · ἐπαγγέλλω δήπου ὁ Δαβίδ · οὗτος γάρ κατέχω τότε . Ἀλ οὐδέ περί ὁ ἕβδομος · οὗτος γάρ ἀπό καταβολή Κόσμος εἰμί . ἄρας οὖν τρίτος τις εἰμί , ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , εἰς ὅς ὁ ἀληθινός εἰσάγω Ἰησοῦς , καί ὁ εἰς αὐτός πίστις . ἄρας ἀπολείπω Σαββατισμός ὁ λαός ὁ Θεός . οὐ εἶπον , κατάπαυσις , ἀλλά Σαββατισμός , ὁ οἰκέω ὄνομα θέω , καί ὅς χαίρω λαός ἐπιτρέχω . ὅστις καλέω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ὡς γάρ ἐν ὁ σάββατον πᾶς μέν ἔργον σαρκικός καί παχύς ἀπέχω κελεύω ὁ νόμος , ἐκεῖνος δή μόνος τελέω ὁ ἱερεύς , ὅσος πρός λατρεία Θεός , καί ὅσος ὡυχὴν ὠφελέω · οὗτος καί τότε πᾶς πνευματικός καί θεῖον εἰμί · οὐδείς σαρκικός , οὐδείς γκόπος , ἔνθα ἀποδιδράσκω ὀδύνη , λύπη καί στεναγμός . Ἄκουος δέ τίς καί αὐτός φημί . ὁ γάρ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κατάκαυσις αὐτός , καί αὐτός καταπαύω ἀπό ὁ - Κρνως αὐτός ὥσπερ ἀπό ὁ ἴδιος ὁ Θεός . ἑρμηνεύω πῶς Σαββατισμός ὀνομάζω ὁ τοιοῦτος κατάπαυσις . διότι , φημί , καταπαύω καί ἐγώ ἀπό ὁ ἔργον ὁ ἡμέτερος ὥσπερ καί ὁ θεός καταπαύω ἀπό ὁ ἔργον ὁ εἰς σύστασις ὁ κόσμος , σάββατον ὁ ἡμέρα ὁνομάζω , ἐνταῦθα μέν γάρ καί ὁ Δίκαιος πολύς ὁ κόπος καί ὁ ἀγών , ὁ τε ἄλλος καί διά ὁ ὁ ἀρετή ἱδρώς · ἐκεῖ δέ οὐδέ ἀρετή ἠθικός εἰμί ἐργασία , ἀλλά Θεός ἄπληστος ἀπόλαυσις . ὅπερ οὖν ἐπιθυμέω ἀκούω , ὅτι ἀπαλλάσσω ὁ νῦν ἐργωδία , οὗτος εἶπον ἀνακτάομαι αὐτός . σπουδάζω οὖν εἰσέρχομαι εἰς ἐκεῖνος ὁ κατάπαυσις . ἐπεί ἀποδείκνυμι καί τρίτος εἰμί κατάπαυσις ,