cogPG.PG125 425
φῆς ἠρμκε εἰνε » αίκς εἰσί , οὐ μτίκκ καικα Α Οὐ κακὸν , οὐδὲ μέν ἐσθλὸν , ἐπὴν τὰ κρῶτα γέ - [ νηται . Οὐ σημαίνει ὅτι ἀδύνατος ἐκφυγεῖν τοῦ θανάτου εἱμαρμένην , ἅμα τῇ γεννήσει ὁρίζουσαν τοῦ ἀνθρώπου τὸν θάνατον · ἀλλὰ καὶ εἵμαρτο πάντας ἀπολέσθαι , εἶχε δ´ ἂν καὶ ὁ Παῦλος ἀπολέσθαι , ὅσον ἐκ τῶν εἰκότων , ἄσιτος διαμείνας ἐν πελάγει δεκατέσσαρας ἡμέρας . Εἶπε γὰρ ὁ ψευδὴς λόγος · Οὐ κακὸν , οὐδὲ μέν ἐσθλόν · ἀλλὰ τὸ ἐναντίον εἶπεν ἡ Γραφὴ , ὅτι ὁ δίκαιος ἐσώζετο ἐξ ὀμολογουμένου κινδύνου . Τὰς μὲν οὖν ψυχὰς ἐχαρίσατο ὁ Θεὸς τῷ Παύλω , τὸ δὲ πλοῖον ἀπώλετο Κάϊν τὰ σὺν αὐτῷ . Ὧδε οὖνδιὰ τὸν δίκαιον ζῶσιν οἱὰσεβεῖς . Ἔστι δ´ ὅτε καὶ πρὸ ὥρας ὁ ἀσεβὴς ἀπόλλυται διὰ τὴν ἑαυτοῦ κακίαν , καθὼς ὁ Ἐκκλησιαστής φησι · Μὴ ἀσεβήσῃς πολί , μηδὲ γίνου σκληρὸς , Ἰνα μὴ ἀποθάνῃς ἐν οὐκαιρῷ σου.ΣΤότε ἀπέκοψαν οἱ στρατιῶται τὰ σχοινία . τῆς σκάφης . Οἰκονομικῶς τὸ πρῶτον ἀπιστεῖται ὁ Παῦλος , ἵνα μετὰ τὴν πεῖραν τῶν πραγμάτων πιστευ . θῇ . ὅπερ οὖν γέγονεν . Ὅρα γοῦν πῶς πείθεται ὁἑκατόνταρχος , ὥστε καὶ τὴν σκάφην ἀφεῖναι ἀπολέσθαι · αἱ δὲ ναῦται οὐδέπω ἐπίστευσαν , ἀλλ´ ὕστερον πείθονται . Τὸ γὰρ γένος τοῦτο ταμόν ἐστιν , ριΙαΠ ἐοῶΡΙα ηετοι μοιιοε · πΦ τειο οΔΠ τΡοὺαηί , οὰ ροσιεα οιοοίάετοΙ . Ναιῶ ἰ ες ΛοώίηωΠ [ Λ ει εἰ ροιίη Λιὸ παρακαλῶ ὑμᾶς προσλαβεῖν τιτος τροφῆς · τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίος θπάρχει . Οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαἀῆς πεσεῖται . εἰπὼν δὲ ταῦτα , καὶ λαβὼν ἄρτον , εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ ἐνώπιον πάντων , καὶ κλάσας , ἤρξατο ἐσθίειν . Εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες , καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς . ἦμεν δὲ πᾶσαι ἀ ψυχαὶ ἐν τῷ κλοίῳ , διακόσιαι ἑβδομήκοντα ἔξ · Κορεσθέντες δὲ τροφῆς , ἐκούφιζον τὸ πλοῖον , ἐκβαλλόμενοι τὸν στον εἰς τὴν θάλασσαν . Ὅτε δὲ ἡμέρα ἐγένετο , τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίσνωσκον · κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλὸν , εἰς ὃν ἐβουλεύσαντο , εἰ δύναιντο , ἐξῶσαι τὸ πλοῖον . Τὸ φαγεῖν , μήποτε τῷ λιμῷ διαφαθρεῖται · τὸ τὺχαριστῆσαι τῷ Θεῷ , ἐπὶ τοῖς γεγενημένοις . Εαὶ αβὼν ἄρτον , εὐχαρίστησε τῷ Θεῷ . Ὁ τῆς εὐχαριστίας τρόπος τοῦτο διδάσκει λέγειν · Εὐχαριστοῦμέν σοι , ὁ Θεὸς , ὅτι ἡξίωσας ἡμᾶς ἔως ἄρτι ζὴ σαι ἀσίτους μείναντας . Διό σοι δόξαν ἀναπέμποντες , κλῶεν τὸν ἄρτον ἐπὶ τὸ μετασχεῖν τροφης Καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάἸασσαν , ὥμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων ,
Lemmas: φημί ἠρμκε εἵνω » αίκς εἰμί , οὖον μτίκκ Καΐκα Α οὖον κακός , οὐδέ μέν ἐσθλός , ἐπήν ὁ κρῶτα γε - [ νέομαι . οὖον σημαίνω ὅτι ἀδύνατος ἐκφεύγω ὁ θάνατος μείρομαι , ἅμα ὁ γεννάω ὁρίζω ὁ ἄνθρωπος ὁ θάνατος · ἀλλά καί μείρομαι πᾶς ἀπόλλυμι , ἔχω δδʹ εἄν καί ὁ Παῦλος ἀπόλλυμι , ὅσος ἐκ ὁ εἰκός , ἄσιτος διαμένω ἐν πέλαγος δεκατέσσαρες ἡμέρα . εἶπον γάρ ὁ ψευδής λόγος · οὖον κακός , οὐδέ μέν ἐσθλός · ἀλλά ὁ ἐναντίος εἶπον ὁ γραφή , ὅτι ὁ δίκαιος σῴζω ἐκ ομολογώ κίνδυνος . ὁ μέν οὖν ψυχή χαρίζομαι ὁ θεός ὁ Παῦλος , ὁ δέ πλοῖον ἀπόλλυμι Κάϊν ὁ σύν αὐτός . ὧδε οὖνδιὰ ὁ Δίκαιος ζῶ οιασεβης . εἰμί δδʹ ὅτε καί πρό ὥρα ὁ ἀσεβής ἀπόλλυμι διά ὁ ἑαυτοῦ κακία , καθώς ὁ ἐκκλησιαστής φημί · μή ἀσεβέω Πολί , μηδέ γίγνομαι σκληρός , ἵνα μή ἀποθνῄσκω ἐν ουκαιρος Σου ἀποκόπτω ὁ στρατιώτης ὁ σχοινίον . ὁ σκάφη . οἰκονομικός ὁ πρῶτος ἀπιστέω ὁ Παῦλος , ἵνα μετά ὁ πείρω ὁ πρᾶγμα Πιστεύς . τίθημι . ὅσπερ οὖν γίγνομαι . Ὅρας γοῦν πῶς πείθω ὁἑκατόνταρχος , ὥστε καί ὁ σκάφη ἀφίημι ἀπόλλυμι · ὁ δέ ναύτης οὐδέπω πιστεύω , ἀλ ὕστερος πείθω . ὁ γάρ γένος οὗτος τέμνω εἰμί , ριΙαΠ εοωριος ἀετός μοιιοω · πφʹ τέιο Πο τΡοὺαηί , ὀά ροσιεα οιοοιαετος . Ναιώ εἷς εἰς ΛοώίηωΠ [ Λ ει εἰμί ῥέω Λιός παρακαλέω σύ προσλαμβάνω Τίτος τροφή · οὗτος γάρ πρός ὁ ὑμέτερος σωτήριος θπάρχει . οὐδείς γάρ σύ θρίξ ἐκ ὁ κεφαἀῆς πίπτω . εἶπον δέ οὗτος , καί λαμβάνω ἄρτος , εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐνώπιος πᾶς , καί κλάω , ἄρχω ἐσθίω . Εὔθυμος δέ γίγνομαι πᾶς , καί αὐτός προσλαμβάνω τροφή . εἰμί δέ πᾶς ὅς ψυχή ἐν ὁ κλοιός , διακόσιοι ἑβδομήκοντα ἐκ · κορέννυμι δέ τροφή , κουφίζω ὁ πλοῖον , ἐκβάλλω ὁ στον εἰς ὁ θάλασσα . ὅτε δέ ἡμέρα γίγνομαι , ὁ γῆ οὐ ἐπιγιγνώσκω · κόλπος δέ τις κατανοέω ἔχω αἰγιαλός , εἰς ὅς βουλεύω , εἰμί δύναμαι , ἐξωθέω ὁ πλοῖον . ὁ ἐσθίω , μήποτε ὁ λιμός διαφθείρω · ὁ τυχαριιστημι ὁ Θεός , ἐπί ὁ γίγνομαι . ἑός ἀβώ ἄρτος , εὐχαριστέω ὁ Θεός . ὁ ὁ εὐχαριστία τρόπος οὗτος διδάσκω λέγω · εὐχαριστέω σύ , ὁ θεός , ὅτι ἀξιόω ἐγώ ἔως ἄρτι ζῶ σός ἄσιτος μένω . διό σύ δόξα ἀναπέμπω , κλάω ὁ ἄρτος ἐπί ὁ μετέχω τροφή καί ὁ ἄγκυρα περιαιρέω ἐάω εἰς ὁ θάἸασσαν , ὠμός ἀνίημι ὁ ζευκτήριος ὁ πηδάλιον ,