cogPG.PG125 45
Εἰ θαν εἰσίν αἱ ἁμαρτίαι , ἴσως δὲ ἐξετάζων εὐρήσεις . Τὸ κὰρ ἐπακρᾶρυθοῦσι . τοιοῦτόν τι αἰνίττεται . Ἔξεστιν οὖν σοι καὶ τούτους φυλάττεσθαι ἐν ταῖς χμιροτονίαις . Ἡ δὲ ὅτι κἂν ἐνταῦθα λάθωσι , καὶ χειροτονήσῃς αὐτοὺς , ἀναίτιος πάντως ὢν ἐπὶ τούτοις , ἀλλ´ ἐκεῖ οὐ λήσονται . Οὐ γὰρ συγκαταλύονται τῷ βίῳ , ἀλλ´ ἐπακολουθοῦσιν . Ὁ δὲ πολὺς Βασίλειος οὕτως ἐξεδέξατο τοῦτο , ὡς κεφάλαιον ἕτερον αὐτὸ καθ´ αὐτὸ , καὶ μὴ συντεῖνον εἰς τὸν περὶ τῶν χειροτονιῶν λόγον . Ὅτι πορνεύει τις τυχὸν , ἢ κλέπτει , τοῦτον ἡ ἁμαρτία αὕτη προάγει εἰς κρίσιν , ἔλκουσα αὐτὸν μόνον . Διδάσκει τις πονηρὰ , καὶ συγκροτεῖ διδασκαλεῖον ἐπ´ ὀλέθρου σοφίας ; τούτου ἡ ἀμαρτία ἐπακολουθεῖ . Οὐ γὰρ αὐτῷ συναποσβέννυται , ἀλλ´ εἰσὶ μετ´ αὐτὸν οἱ τῆς λύμης διάδοχοι , οἷοι οἱ πῶν Ἑλλήνων σοφοί · οἷοι πάντες οἱ τὰ παρὰ τὸ ἐκκλησιαστικὸν δόγμα συγγραψάμενοι . Δώσουσι δὲ οὗτοι δίκας , οὐ μόνον ὅτι αὐτοὶ ἐπλανήθησαν , ἀλλ´ ὅτι καὶ ἄλλοις τοῖς ἐπακολουθήσασιν αἴτιοι τῆς σΛάνης γεγόναστν , Ὡσαύτως καὶ τὰ ἔργα τὰ καλὰ πρόδηλα εἰσι , καὶ τὰ ἄλλως ἔχοντα . κρυβῆναι οὐ δύναται . Μεγίστη παραμυθία τοῦτο τοῖς κατορθοῦσι , τὸ ἦ ἐνταῦθα δῆλα εἶναι τὰ ἀγαθὰ ἔργα , καὶ τὰ μὴ τοι αῦτα , ἢ ἐκεῖ , ἔνθα γυμνὰ πάντα . ΚΕΦΑΛ . ϛʹ . Ὅσοι εἰσὶν ὑπὸ ζυγὸν δοῦλοι , τοὺς οἰκείους δεσπότας πάσης τιμῆς ἀξίους ἡγείσθωσαν , Ἰνα μὴ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία βλασφημῆται . παραινεῖ καὶ δίδασκε , φησὶν , ἵνα κἂν ἄπιστοι ὧσιν οἱ δεσπόται , ὑπείκωσιν αὐτοῖς οἱ δοῦλοι , πάσης τιμῆς , καὶ τῆς διὰ λόγων , καὶ τῆς δι´ ἔργων ἀξιοῦντες . Μὴ γὰρ , ὅτι πιστὸς εἶ , νομίσῃς ἀλεύθερος εἶναι · ἐλεύθερος μὲν εἶ τῇ φύσει , δοῦλος δὲ τῷ σώματι · ὃ καὶ αὐτὸ ἐλευθερία ἐστί · τὸ δουλεύειν , φημὶ , ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ . Ὁ γὰρ ἄπιστος ἐὰν ἴεῃσε τραχηλιῶντα , κατὰ τοῦ δόγματος , βλασφημήσει ὡς στασιαστὰς ποιοῦντος · ἐὰν δὲ ὑπείκοντα εὐγνωμόνως , θαυμάσεται μᾶλλον αὐτὸ , ὡς καταρτίζον καὶ τὰ δουλικὰ ἤθη τὰ δυακΑτάρτιστα . ΟΙ δὲ πιστοὺς ἔχοντες δεσπότας , μὴ καταφρονείτωσαν , ὅτι ἀδελφοί εἰσιν · ἀλλὰ μᾶΣον δοων . λευσάτωσαν , ὅτι πιστοί εἰσι καὶ ἀγαπητοί , οἱ τῆς εὐεργεσίας ἀντιλαμβανόμενοι . Μὴ γὰρ ὅτι ἀδελοὸν ἔσχες τὸν δεσπότην διὰ τοῦ βαπείσματος , καταφρονήσῃς αὐτοῦ ἀλλὰ μᾶλλον διὰ τοῦτο δούλευσον , ὅτὲ πιστός ἐστι [ καὶ αὐτὸς ] καὶ ἀγαπητὸς , γουτέμτιν , ἀδελφὸς ἁντὶ δεσπότου . Ἀλλ´ ἐννόησον ὅτι καὶ εὐσονέτης σοῦ ἐστι , καὶ ὑπὲρ σοῦ κόπτεται καὶ μεριμνᾷ , ἵνα θρέψῃ , ἵνα ἐνδύσῃ , ἵνα τῆς ἄλλης θεραπείας ἀξιώσῃ . Ὡστε πολλὰ ἔχει δίκαια πρὸς σὲ , καὶ χωρὶς τοῦ ὡνήσασθαί σε . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , ἀγαπητὸς , ἐκβάλλει τὸν φόβον , ὅν ἔχοντος οἱ οῶλοι πος
Lemmas: εἰμί θάω εἰμί ὁ ἁμαρτία , ἴσως δέ ἐξετάζω εὑρίσκω . ὁ κατά επακραρυθους . τοιοῦτος τίς αἰνίσσομαι . ἔξεστι οὖν σύ καί οὗτος φυλάσσω ἐν ὁ χμιροτονιος . ὁ δέ ὅτι κἀν ἐνταῦθα λανθάνω , καί χειροτονία αὐτός , ἀναίτιος πάντως εἰμί ἐπί οὗτος , ἀλ ἐκεῖ οὖον λανθάνω . οὖον γάρ συγκαταλύω ὁ βίος , ἀλ ἐπακολουθέω . ὁ δέ πολύς Βασίλειος οὕτως ἐκδέχομαι οὗτος , ὡς κεφάλαιος ἕτερος αὐτός καθ´ αὐτός , καί μή συντείνω εἰς ὁ περί ὁ χειροτονία λόγος . ὅτι2 πορνεύω τις τυγχάνω , ἢ κλέπτω , οὗτος ὁ ἁμαρτία οὗτος προάγω εἰς κρίσις , ἕλκω αὐτός μόνος . διδάσκω τις πονηρός , καί συγκροτέω διδασκαλεῖον ἐπι ὄλεθρος σοφία ; οὗτος ὁ ἁμαρτία ἐπακολουθέω . οὖον γάρ αὐτός συναποσβέννυμι , ἀλ εἰμί μετέ αὐτός ὁ ὁ λύμη διάδοχος , οἷος ὁ ποῦ Ἕλλην σοφός · οἷος πᾶς ὁ ὁ παρά ὁ ἐκκλησιαστικός δόγμα συγγράφω . δίδωμι δέ οὗτος δίκη , οὖον μόνος ὅτι αὐτός πλανάω , ἀλ ὅτι καί ἄλλος ὁ ἐπακολουθέω αἴτιος ὁ Λάνης γίγνομαι , ὡσαύτως καί ὁ ἔργον ὁ καλός πρόδηλος εἰμί , καί ὁ ἄλλως ἔχω . κρύπτω οὖον δύναμαι . Μεγίστη παραμυθία οὗτος ὁ κατορθόω , ὁ εἰμί ἐνταῦθα δῆλος εἰμί ὁ ἀγαθός ἔργον , καί ὁ μή ὅς αὐτός , ἢ ἐκεῖ , ἔνθα γυμνός πᾶς . ΚΕ . ϛυʹ . ὅσος εἰμί ὑπό ζυγόν δοῦλος , ὁ οἰκεῖος δεσπότης πᾶς τιμή ἄξιος ἡγέομαι , ἵνα μή ὁ ὄνομα ὁ Θεός καί ὁ διδασκαλία βλασφημέω . παραινέω καί διδάσκω , φημί , ἵνα κἀν ἄπιστος ἵημι ὁ δεσπότης , ὑφίημι αὐτός ὁ δοῦλος , πᾶς τιμή , καί ὁ διά λόγος , καί ὁ δις ἔργον ἄξιος . μή γάρ , ὅτι πιστός εἰμί , νομίζω ἀλεύθερος εἰμί · ἐλεύθερος μέν εἰμί ὁ φύσις , δοῦλος δέ ὁ σῶμα · ὅς καί αὐτός ἐλευθερία εἰμί · ὁ δουλεύω , φημί , ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός . ὁ γάρ ἄπιστος ἐάν εἶμι τραχηλιάω , κατά ὁ δόγμα , βλασφημέω ὡς στασιαστής ποιέω · ἐάν δέ ὑπείκω εὐγνωμόνως , θαυμάζω μᾶλλον αὐτός , ὡς καταρτίζω καί ὁ δουλικός ἦθος ὁ δυακαταρτιστος . ὁ δέ πιστός ἔχω δεσπότης , μή καταφρονέω , ὅτι ἀδελφός εἰμί · ἀλλά Μάσον δος . λεύω , ὅτι πιστός εἰμί καί ἀγαπητός , ὁ ὁ εὐεργεσία ἀντιλαμβάνω . μή γάρ ὅτι ἀδελοὸν ἔχω ὁ δεσπότης διά ὁ βαπείσματος , καταφρονέω αὐτός ἀλλά μᾶλλον διά οὗτος δουλεύω , ὅτε πιστός εἰμί [ καί αὐτός ] καί ἀγαπητός , γουτέμτιν , ἀδελφός ἀντί δεσπότης . Ἀλ ἐννοέω ὅτι καί εὐσονέτης σύ εἰμί , καί ὑπέρ σύ κόπτω καί μεριμνάω , ἵνα τρέφω , ἵνα ἐνδύω , ἵνα ὁ ἄλλος θεραπεία ἀξιόω . ὡστε πολύς ἔχω Δίκαιος πρός σύ , καί Χωρὶς ὁ ὠνέομαι σύ . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , ἀγαπητός , ἐκβάλλω ὁ φόβος , ὅς ἔχω ὁ ὄλλυμι πούς