cogPG.PG125 21
ἀμαρτίᾳ καὶ τῇ ἀκαθαρσίᾳ . στρατείας δὲ ἐμνήσθη . ἵνα δηλώσῃ . ὅτι καὶ πᾶσι μὲν πόλεμος σφοδρὸς , μάλιστα ἢ τῶ διδασκάλῳ . Ὥστε δεῖ νήφειν καὶ μηδὲν χαῦνον ἐνδείκνυσθαι . Ἔχων πίστιν καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν . Μὴ νομίζῃ . φησὶν , ἀρκεῖσθαι σοι τὸ μετὰ προφητείας ἱεράσασθαι , ἀλλὰ δεῖ σε ἔχειν πίστιν , ὥστε τὸν λόγον ὀρθοτομεῖν , καὶ ἀγαθὴν συνείδησιν , τουτέστι , πολιτείαν ἀκατάγνωστον κεκτῆσθαι . Ἐκ γὰρ ταύτης ἡ ἀγαθὴ συνείδησις , ἵνα καὶ τῶν ἄλλων δύνασαι προΐστασθαι . Ὡς γὰρ τὸν στρατηγὸν δεῖ πρότερον ἀναθὸν στοατιώτον εἶναι , οὔτω καὶ τὸν διδάσκαλον δεῖ αὐτὸν ἔχειν , ἃ τοὺς μαθητὰς ἀπαιτεῖ . Ἔντεῦθεν ὅ ἑ μανθάνωμεν , κἂν διδάοκαλοι ὦμεν , μὴ ἀπαξιοῦν τὰς τῶν ὑπὲρ ἡμᾶς ἀξιώσεις καὶ παραινέσεις . Ἡν τινες ἀπωσάμενοι , περὶ τὴν πίστικ ἐναναγοσαν . Ἵνα , τὴν ἀγαθὴν συνείδησιν ὅηλονότι . Εἰκότως · ὅταν γὰρ ὁ βίος ἀκάθαρτος ᾖ , καὶ δόγματα ἐντεῦθεν διεστραμμένα τίκτεται . Ἵνα γὰρ μὴ τῷ φόβῳ τῶν μελλόντων βασανίζωνται οἱ ἀκαθάρτως ζῶντες , πείθουσιν ἑαυτοὺς , ὅτι πάντα τὰ παρ´ ἡμῖν ψευδῆ . Καὶ ὁ τὴν πίστιν δὲ ἀπωσάμενος , καὶ λογισμοῖς τὸ πᾷν ἐπιτρέψας , ναυαγεῖ περὶ τὴν πίστιν . Ἡ γὰρ πίστις λιμὴν ἄκλυστος , ἐν γαλήνη καθιστῶσα τὸν νοῦν · αἱ δὲ ζητήσεις κύματά εἰσι , τὸν νοῦν ῶσπερ εἰς ναυάγιονδ ἐλεεινὸν ἄλλοτε ἀλλαχοῦ συναρπάζοντα , καὶ πέτραις προσαράττοντα , ἢ καὶ ἀπορ πνίγοντα . ν ἐστιν Ὑαέναιος καὶ Ἀλέξανδρος . Ὁρᾷς πῶς ἔκπαλαι ἧσαν οἱ παραδιδάσκοντες , οἱ τῆς πίστεως ἀπεχόμενοι , λογισμοῖς δὲ καὶ ζητήσεσι κατακολουθοῦντες · Μὴ τοίνον καὶ νῦν ἐκλύου , ὅταν τοιούτους βλέπῃς , ἀλλ´ ἀνθίστασο . Οθς παρέδωκα τῷ Σατανᾷ , ἵνα παιδειθῶσι μὴ βλασφημεῖν . Ἄλλους παιδεύων ὀ Χατανᾶς , πῶς οὐχ ἑαυτὸν παιδεύει ; Οὐκ εἶπεν , Ἵνα παιδεύσῃ , ἀλλ´ , Ἵα ταιδευθῶσιν . Οὐ γὰρ ἐκεῖνος τοῦτο ἐργάζεται , ἀλλὰ τοῦτο ἐκβαίνει ἐξ ἀποτελέσματος . Ὥσπερ γὰρ οἱ δήμιοι , μυρίων γέμοντες κακῶν , τοῖς ἄλλοις τοῦ σωφρονεῖν αἴτιοι γίνονται , οὕτω καὶ ὁ διάβολος . Διὰ τί δὲ μὴ δι´ ἑαυτοῦ τούτους ὁ Παῦλος ἐκόλασεν , ῶσπερ ἐκεῖνον τὸν Βαριησοῦν , ὡς καὶ Πέτρος Ἀνα.νίαν · Ἵνα μετὰ τῆς σφοδρότητος τῆς κολάσεως καὶ ἡ ὕθβρις ᾖ μείζων , καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι καὶ τῷ Σατανᾷ ἐπιτάσσει , καὶ ἐκ τούτου φοβερώτερος ᾗ . Μᾶλλον δὶ τοὺς μὲν ἀπίστους αὐτοὶ ἐκόλαζον , ἵνα μάθωσιν ὅτι οὐ δύνανται λαθεῖν . Καὶ γὰρ καὶ Ἀνανίας ἄπιστος ἦν , ἔτι πειράζων . Τοὺς δὲ τοῦτο μαθόντας λοιπὸν , εῖτα ἐκτραπέντας , τῷ Σατανᾷ παρεδίδουν , δεικνύντες αὐτοῖς , ὅτι οὐκ οἰκείᾳ δυνάμει , ἀλλὰ τῇ αὐτῶν , τῶν ἀποστόλων φημὶ , συνείχοντο φυλακῇ . Ἵ καὶ ὄτι οὓς μὲν διορθώσασθαι ἠβούλοντο , οὐκ ἐκόλαζον αὐτοὶ , τοὺς δὲ ἀδιορθώτους αὐτοὶ ἐκόλαζον . Πῶς δὲ οοωοο ργΟ
Lemmas: ἁμαρτία καί ὁ ἀκαθαρσία . στρατεία δέ μιμνήσκω . ἵνα δηλόω . ὅτι καί πᾶς μέν πόλεμος σφοδρός , μάλιστα ἢ ὁ διδάσκαλος . ὥστε δεῖ νήφω καί μηδείς χαῦνος ἐνδείκνυμι . ἔχω πίστις καί ἀγαθός συνείδησις . μή νομίζω . φημί , ἀρκέω σύ ὁ μετά προφητεία ἱεράομαι , ἀλλά δεῖ σύ ἔχω πίστις , ὥστε ὁ λόγος ὀρθοτομέω , καί ἀγαθός συνείδησις , τουτέστι , πολιτεία ἀκατάγνωστος κτάομαι . ἐκ γάρ οὗτος ὁ ἀγαθός συνείδησις , ἵνα καί ὁ ἄλλος δύναμαι προίστημι . ὡς γάρ ὁ στρατηγός δεῖ πρότερος ἀνατίθημι στοατιωτος εἰμί , οὐτάω καί ὁ διδάσκαλος δεῖ αὐτός ἔχω , ὁ ὁ μαθητής ἀπαιτέω . ἐντεῦθεν ὅς ὅς μανθάνω , κἀν διδαοκαλος εἰμί , μή ἀπαξιόω ὁ ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀξιόω καί παραίνεσις . ἐάν τις ἀπωθέω , περί ὁ πίστικ εναναγοσαω . ἵνα , ὁ ἀγαθός συνείδησις ὅλος . εἰκότως · ὅταν γάρ ὁ βίος ἀκάθαρτος εἰμί , καί δόγμα ἐντεῦθεν διαστρέφω τίκτω . ἵνα γάρ μή ὁ φόβος ὁ μέλλω βασανίζω ὁ ἀκάθαρτος ζῶ , πείθω ἑαυτοῦ , ὅτι πᾶς ὁ παρ´ ἐγώ ψευδής . καί ὁ ὁ πίστις δέ ἀπωθέω , καί λογισμός ὁ πᾶς ἐπιτρέπω , ναυαγέω περί ὁ πίστις . ὁ γάρ πίστις λιμήν ἄκλυστος , ἐν γαλήνη καθίστημι ὁ νόος · ὁ δέ ζητέω κῦμα εἰμί , ὁ νόος ὥσπερ εἰς ναυάγιος ἐλεεινός ἄλλοτε ἀλλαχοῦ συναρπάζω , καί πέτρα προσαράσσω , ἢ καί ἀπορρ πνίγω . Ν εἰμί Ὑαέναιος καί Ἀλέξανδρος . ὁράω πῶς ἔκπαλαι ἧσαν ὁ παραδιδάσκω , ὁ ὁ πίστις ἀπέχω , λογισμός δέ καί ζήτησις κατακολουθέω · μή τόνος καί νῦν ἐκλύω , ὅταν τοιοῦτος βλέπω , ἀλ ἀνθίστημι . Οθς παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς , ἵνα παιδειτιθημι μή βλασφημέω . ἄλλος παιδεύω ὁ Χατανᾶς , πῶς οὐ ἑαυτοῦ παιδεύω ; οὐ εἶπον , ἵνα παιδεύω , ἀλ , εἷς ταιδηω . οὖον γάρ ἐκεῖνος οὗτος ἐργάζομαι , ἀλλά οὗτος ἐκβαίνω ἐκ ἀποτέλεσμα . ὥσπερ γάρ ὁ δήμιος , μυρίος γέμω κακός , ὁ ἄλλος ὁ σωφρονέω αἴτιος γίγνομαι , οὗτος καί ὁ διάβολος . Ζεύς τίς δέ μή δις ἑαυτοῦ οὗτος ὁ Παῦλος κολάζω , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ βαριειμαι , ὡς καί Πέτρος Ἀνανίας · ἵνα μετά ὁ σφοδρότης ὁ κόλασις καί ὁ ὕθβρις εἰμί μείζων , καί ἵνα δείκνυμι ὅτι καί ὁ Σατανᾶς ἐπιτάσσω , καί ἐκ οὗτος φοβερός ὅς . μᾶλλος δί ὁ μέν ἄπιστος αὐτός κολάζω , ἵνα μανθάνω ὅτι οὖον δύναμαι λανθάνω . καί γάρ καί Ἀνανίας ἄπιστος εἰμί , ἔτι πειράζω . ὁ δέ οὗτος μανθάνω λοιπός , εἶτα ἐκτρέπω , ὁ Σατανᾶς παραδίδωμι , δείκνυμι αὐτός , ὅτι οὐ οἰκεῖος δύναμις , ἀλλά ὁ αὐτός , ὁ ἀπόστολος φημί , συνόχωκα φυλακή . ἵ καί ὅστις ὅς μέν διορθόω βούλομαι , οὐ κολάζω αὐτός , ὁ δέ αδιόρθωτος αὐτός κολάζω . Πῶς δέ οἴομαι ργΟ