cogPG.PG125 280
πάλιν ἀπὸ προοιμίου ἄρχεται , ἵνα μὴ θορυβηθῶσιν · ἐπειδὴ ἔμελλεν αὐτοὺς τοῦ Ἰησοῦ ἀναμιμνήσκειν Ἀνωτέρω μὲν γὰρ οὐκ ἂν ἐθορυβήθησαν τοῦ Προφήτου ἀκούοντες τ , Καὶ ὅρα πῶς οὐδὲν λέγει τῶν ὑψηλῶν , ἀλλ´ ἁπὸ τῶν σφόδρα ταπεινῶν ἄρχεται . Τὸν Ναζωραῖον , φησίν · ἀπὸ τῆς πατρίδος ὀνομάζων , ἥτις εὐτελὴς ἐδόκει εἶναι . Ὥσπερ γὰρ ὁ Χριστὸς πτ´ ἂν λέγηται δύναμις Θεοῦ , καὶ Θεοῦ σοφία , περὶ τῆς θεότητος αὐτοῦ τὰ λεγόμενα ἐκλαμβάνομεν , οὕτως , ὅταν λέγηται ἀνὴρ καὶ τεθνηκὼς ὑπὲρ τῶν ἀμαρτιῶν ἡμῶν , περὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ τὸ λεγόμενον ἐκλαμβάνομεν . Ὅρα γὰρ καὶ αὐτὸν ποτὲ μὲν λέγοντα · ζητεῖτε με ἀποκτεῖναι ἄνθρωπον , ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα · ποτὲ δὲ , Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἄν ἐσμεν . Ἐντεῦθεν μανέντες οἱ ἀπὸ Ἀρτεμᾶ οἱς ἠκολούθησαν καὶ οἱ ἀπὸ Σαμοσάτων , οἴονται ψιλὸν ἄνθρωπον τὸν Ἰησοῦν , διὰ τὴν προκειμένην τάξιν . Αυνάμεσι καὶ τέρασι καὶ σημείοις . Πρὸς ταύτην Ῥ τὴν διάνοιαν τείνει καὶ τὸ εἰρημένον ἐν τῇ πρὸς Τωμαίους Ἐπιστολῇ · τοῦ ὁρισθέντος Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐν δυνάμει · τουτέστι , τοῦ διὰ τῶν ἔργων ἀποδειχθέντος καὶ τῆς δυνάμεως τῶν δαυμάτων · ὡς ἔστιν ἀληθῶς Υἱὸς τοῦ Πατρός . Κατ´ οὐδὲν γὰρ διαφέρει πρὸ εἰπεῖν , ὁρισθῆναι αὐτὸν Υἱὸν Θεοῦ ἐν δυνάμει , καὶ τὸ εἰπεῖν , ἀποδειχθῆναι αὐτὸν δυνάμεσι , καὶ τέρασι , καὶ σημείοις , οἷς ἐποίησε διὰ´ αὐτοῦ ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ ὑμῶν . Τέως ὁ Θεὸς καθάπερ διὰ Υἱοῦ . Διὰ αὐτοῦ γὰρ θεοπρεπῶς καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησε Διὰ δὲ τοῦ · Ἐν μέσῳ ὑμῶν , μάρτυρας αὐτοὺς τῶν λεγομένων καλεῖ · οὐ λάθρα , οὐδὲ ἐν γωνίᾳ . Εἶτα ἐμπεσών εἰς τὸ τόλμημα αὐτῶν , πειρᾶται αὐτοὺς ἀπαλλάττειν αὐτοῦ , καί φησι · Τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ , δεικνὺς ὅτι οὐ τῇ αὐτῶν ἰσχύϊ ἔπραξαν ὅπερ ἐτόλμησαν , ἀλλ´ ὅτι ἐκόντος ἐκείνου , καὶ ὅτι ἄνωθεν ὡοι . σμένον ἦν . Εἰτα , ἵνα μὴ πάλιν ἀθῶοι δόξωσιν · εἶ γὰρ καὶ ὠρισμένον , ὅμως οὐδὲν ἦττον ἐκεῖνοι ἀνδροφόνοι ἦσαν · ἐπάγει · Διὰ χειρῶν ἀνόμων · ἤτοι διὰ τοῦ παραδόντος Ἰούδα · ἢ διὰ τῶν σταυρωσάντων στρατιωτῶν . Εἰ δὲ ἄνομοι οἱ προσπήξαντες , καὶ οἱ ἀνελόντες δῆλον · τέως δὲ συνεσκιασμένως αὐτὸ λέγει , ἵνα μὴ αὐτοὺς εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβάλῃ . Ὃν ὁ Θεὸς ἀνέστησε . Βαβαὶ οἷον ἐτόλμησεν εἰπεῖν μεταξὺ τῶν φονώντων , ὅτι ἀνέστη . Τὸ δὲ ἐγηγέρθαι αὐτον ὑπὸ τοῦ Πατρὸς λέγεσθαι , διὰ τῶν ἀκουόντων τὸ ἀσθενές · ἐν τίνι γὰρ ὁ Πατὴρ ἐνεργεῖ ; Ἐν τῇ οἰκεία δυνάμει δηλονότι · δύναμις δὲ τοῦ Πατρὸς , ὁ Χριστός . Οὐκοῦν ἑαυτὸν ἀνέστησε , καὶ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ἐγηγέρθαι λεγόμενος . Λύσας τὰς ὡδῖνας τοῦ θανάτου . Δείκνυσιν ὅτι καὶ ὁ θάνατος ὥδινε κατέχων αὐτὸν καὶ τὰ δεινὰ ἔπασχε . Ὡδῖνα γὰρ θανάτου ἡ παλαιὰ κίνδυνον καὶ συμφοράν φησιν . Ὁ ὡδίνων οὐ κατέχει τὸ κατεχόμενον , οὐδὲ δρᾷ , ἀλλὰ πάσχει καὶ ῥίψαι σπεύδει Εὖ δὲ λύσιν ἰδίνων τοῦ θανάσοι , τὴν ἀνάστασιν προσηγόρευσεν , ἵνα εἴπῃ · Ἔῤῥηξε καὶ ἀνέῤῥηξε τὴν ἔγκυον καὶ ὀγκωμένην καὶ
Lemmas: πάλιν ἀπό προοίμιον ἄρχω , ἵνα μή θορυβέω · ἐπεί μέλλω αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἀναμιμνήσκω ἀνώτερος μέν γάρ οὐ εἄν θορυβέω ὁ Προφήτου ἀκούω τ , καί ὁράω πῶς οὐδείς λέγω ὁ ὑψηλός , ἀλ ἀπό ὁ σφόδρα ταπεινός ἄρχω . ὁ Ναζωραῖος , φημί · ἀπό ὁ πατρίς ὀνομάζω , ὅστις εὐτελής δοκέω εἰμί . ὥσπερ γάρ ὁ Χριστός π εἄν λέγω δύναμις Θεός , καί Θεός σοφία , περί ὁ θεότης αὐτός ὁ λέγω ἐκλαμβάνω , οὕτως , ὅταν λέγω ἀνήρ καί θνῄσκω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , περί ὁ σάρξ αὐτός ὁ λέγω ἐκλαμβάνω . Ὅρας γάρ καί αὐτός ποτέ μέν λέγω · ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω ἄνθρωπος , ὅς ὁ ἀλήθεια σύ λαλέω · ποτέ δέ , ἐγώ καί ὁ πατήρ ἄν εἰμί . ἐντεῦθεν μαίνομαι ὁ ἀπό Ἀρτεμής οἱςστις ἀκολουθέω καί ὁ ἀπό Σαμόσατα , οἴομαι ψιλός ἄνθρωπος ὁ Ἰησοῦς , διά ὁ πρόκειμαι τάξις . Αυνάμεσι καί τέρας καί σημεῖον . πρός οὗτος Ῥ ὁ διάνοια τείνω καί ὁ εἴρω ἐν ὁ πρός Τωμαίους Ἐπιστολή · ὁ ὁρίζω υἱός ὁ Θεός ἐν δύναμις · τουτέστι , ὁ διά ὁ ἔργον ἀποδείκνυμι καί ὁ δύναμις ὁ δαυματη · ὡς εἰμί ἀληθής υἱός ὁ πατήρ . Κατς οὐδείς γάρ διαφέρω πρό εἶπον , ὁρίζω αὐτός υἱός Θεός ἐν δύναμις , καί ὁ εἶπον , ἀποδείκνυμι αὐτός δύναμις , καί τέρας , καί σημεῖον , ὅς ποιέω διά αὐτός ὁ θεός ἐν μέσος σύ . Τέως ὁ θεός καθάπερ διά υἱός . Ζεύς αὐτός γάρ θεοπρεπῶς καί ὁ αἰών ποιέω Ζεύς δέ ὁ · ἐν μέσος σύ , μάρτυς αὐτός ὁ λέγω καλέω · οὖον λάθρῃ , οὐδέ ἐν γωνία . εἶτα ἐμπίπτω εἰς ὁ τόλμημα αὐτός , πειράω αὐτός ἀπαλλάσσω αὐτός , καί φημί · ὁ ὁρίζω βουλή , δείκνυμι ὅτι οὖον ὁ αὐτός ἰσχύς πράσσω ὅσπερ τολμάω , ἀλ ὅτι ἑκών ἐκεῖνος , καί ὅτι ἄνωθεν ὡοι . σ́ω εἰμί . εἶτα , ἵνα μή πάλιν ἀθῶς δοκέω · εἰμί γάρ καί ὁρίζω , ὅμως οὐδείς ἀίσσω ἐκεῖνος ἀνδροφόνος εἰμί · ἐπάγω · Ζεύς χείρ ἄνομος · ἤτοι διά ὁ παραδίδωμι Ἰούδας · ἢ διά ὁ σταυρόω στρατιώτης . εἰμί δέ ἄνομος ὁ προσπήγνυμι , καί ὁ ἀναιρέω δῆλος · τέως δέ συνεσκιασμένως αὐτός λέγω , ἵνα μή αὐτός εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω . ὅς ὁ θεός ἀνίστημι . βαβαί οἷος τολμάω εἶπον μεταξύ ὁ φονόω , ὅτι ἀνίστημι . ὁ δέ ἐγείρω αὐτος ὑπό ὁ πατήρ λέγω , διά ὁ ἀκούω ὁ ἀσθενής · ἐν τίς γάρ ὁ πατήρ ἐνεργέω ; ἐν ὁ οἰκεῖος δύναμις δηλονότι · δύναμις δέ ὁ πατήρ , ὁ Χριστός . οὐκοῦν ἑαυτοῦ ἀνίστημι , καί ὑπό ὁ πατήρ ἐγείρω λέγω . Λύσας ὁ ὠδίς ὁ θάνατος . δείκνυμι ὅτι καί ὁ θάνατος ὠδίς κατέχω αὐτός καί ὁ δεινός πάσχω . ὠδίς γάρ θάνατος ὁ παλαιός κίνδυνος καί συμφορά φημί . ὁ ὠδίς οὖον κατέχω ὁ κατέχω , οὐδέ δράω , ἀλλά πάσχω καί ῥίπτω σπεύδω εὕω δέ λύσις ιδιναω ὁ θνῄσκω , ὁ ἀνάστασις προσαγορεύω , ἵνα εἶπον · ῥήγνυμι καί ἀναλέγω ὁ ἔγκυος καί ὀγκάομαι καί