cogPG.PG125 115
Ἐπειδὴ γὰρ ἀμαρτάνειν ἐποίει τοὺς ἀνθρώπους ἐκ τῆς πρώτης ἐκείνης παρακοῆς , αὐτὸς ἡν ὁ τὸν θάνατον δημιουργήσας , ὥσπερ τινὶ στρατιώτη αὐτῷ καὶ ὅπλῳ ἰσχυρῷ χρώμενος κατὰ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως . Τούτῳ οὗν αὐτῷ ὁ Χριστὸς ἐχρήσατο κατ´ αὐτοῦ , Ὃ καὶ τῷ ὄντι πολλῆς δυνάμεως καὶ σοφίας , τὸ σφάξαι τὸν ἐχθρὸν διὰ τοῦ ὅπλου ὧ ἐκεῖνος πολλοὺς ἔσφαττεν . Τινὲς δὲ οὕτως ἐνόησαν · Τὸν ἔχοντα , φασὶ , τὴν ἁμαρτίαν , τουτέστι , τὸν διάβολον , ἦτις ἐστὶ κράτος καὶ ἰσχὺς τοῦ θανάτου Καὶ ἀπαλλάξη τούτους ὅσοι φόβῳ θανάτου διὰ παντὸς τοῦ ζῇν ἔνοχοι Πσαν δουλείας . Τουτέστιν , ἵνα ἐλευθερώσῃ τοὺς ἀνθρώπους , ὅσοι δοῦλοι ἦσαν τοῦ θανάτου , καὶ ἐφοβοῦντο αὐτὸν καὶ ἔνοχοι αὐτῷ ἦσαν , τουτέστιν , ἐγκατεχόμενοι τῇ ὑπ´ αὐτὸν δουλείᾳ , ἅτε μηδέπω καταλυθέντι · ἢ ὅτι φόβῳ διηνεκεῖ συνέζων οἱ πάλαι ἄνθρωποι , ἀεὶ τεθνήξεσθαι προσδοκῶντες , καὶ διὰ τὸν φόβον τοῦτον οὐδεμιᾶς ἡδονῆς αἴσθησιν λαβεῖν ἠδύναντο . Τοῦτο γὰρ ᾐνίξατο , διὰ παντὸς τοῦ ζῇν , εἰπών . Ἔνοχοι οὖν ἦσαν δουλείας , τουτέστιν , ἀεὶ ἔτρεμον , ὡς δοῦλοι δεσπότην πικρὸν , τὸν θάνατον , οὐδενὸς ἀπολαύοντες τερπνοῦ . Συνάγαγε ? δὲ ἐντεῦθεν , ὅτι ὁ θάνατον δεδοικὼς , ἀνελεύθερος καὶ πάντων δοῦλος . Παράκλησις καὶ τοῦτο τοῖς θλιβομένοις πιστοῖς , εἴγε οἱ ἐλαυνόμενοι νῦν καὶ δεσμούμενοι , ἐλευθερώτερον διάγουσι καὶ ἥδιον τῶν πάλαι τρυφᾷν δοκούντων , ὅτε ἴσχυεν ὁ θάνατος . Ἐκεῖνοι μὲν χὰρ τῷ φόβῳ τοῦ θανάτου κατασειόμενοι , δοῦλοι ἦσαν · ὑμεῖς δὲ τούτου ἀπηλλάγητε . Οὐ γὰρ δήπου ἀγγέλων ἐπιλαμβάνεται . Τουτέστιν , οὐ τῆς τῶν ἀγγέλων φύσεως ἐδράξατο , αύδὲ ταύτην ἐφόρεσε . Τοῦτο δὲ τὴν πολλὴν πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος ἀγάπην τοῦ Θεοῦ δείκνυσιν . Ὃ γὰρ ἀγγέλοις , φησὶν , οὐκ ἐχαρίσατο , τοῦτο ἀνθρώποις δίδωκε , τὸ , ἐξ αὐτῶν σάρκα προσλαβέσθαι . Ἀλλὰ σπέρματος Ἀβραὰμ ἐπιλαμβάνεται Οὐκ εἶπεν , ἀνέλαβεν , Ἀλλ’ , ἐπιλαμβάνεται , ἵνα δείξη ἔτι φεύγουσαν τὴν φύσιν ἡμῶν , καὶ μακρυνθεῖσαν ἐδίωξε · καὶ φθάσας ἐπελάβετο αὐτῆς , καὶ περιεπλάκη ἑνώσας ἑαυτῷ , καὶ στήσας αὐτὴν τῆς ἀπ´ αὐτοῦ φυγῆς . Οὐκ εἶπε δὲ , φύσεως ἀνθρώπων , ἀλλὰ , σπέρματος Ἀβραάμ ; ἅμα μὲν βουλόμενος αὐτοὺς ἐπᾶραι , καὶ δεῖξαι τὸ γένος αὐτῶν τίμιον , καὶ ὅτι πλέον ἔχουσι τῶν ἐθνικῶν ἐν τούτῳ , καθὸ ἐξ αὐτῶν ὁ Κύριος · ἀεὶ γὰρ χαρίζεται αὐτοῖς , . ἐν οἷς οὐδεὶς βλάπτεται · ἅμα δὲ καὶ τῆς ἐπαγγελίας ἀναμιμνήσκων αὐτοὺς , ὅτι Σοὶ καὶ τῷ σπέρματί σουθώσω τὴν γῆν ταύτην . Ὅθεν ὥφειλε κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιῥΡξ
Lemmas: ἐπεί γάρ ἁμαρτάνω ποιέω ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ πρῶτος ἐκεῖνος παρακοή , αὐτός ἐάν ὁ ὁ θάνατος δημιουργέω , ὥσπερ τις στρατιώτης αὐτός καί ὅπλον ἰσχυρός χράω κατά ὁ ἀνθρώπινος φύσις . οὗτος ἐν αὐτός ὁ Χριστός χράω κατ´ αὐτός , ὅς καί ὁ εἰμί πολύς δύναμις καί σοφία , ὁ σφάζω ὁ ἐχθρός διά ὁ ὅπλον ἵημι ἐκεῖνος πολύς σφάζω . Τινές δέ οὕτως νοέω · ὁ ἔχω , φημί , ὁ ἁμαρτία , τουτέστι , ὁ διάβολος , ὅστις εἰμί κράτος καί ἰσχύς ὁ θάνατος καί ἀπαλλάσσω οὗτος ὅσος φόβος θάνατος διά πᾶς ὁ ζάω ἔνοχος Πσαν δουλεία . τουτέστιν , ἵνα ἐλευθερόω ὁ ἄνθρωπος , ὅσος δοῦλος εἰμί ὁ θάνατος , καί φοβέω αὐτός καί ἔνοχος αὐτός εἰμί , τουτέστιν , ἐγκατέχω ὁ ὑπό αὐτός δουλεία , ἅτε μηδέπω καταλύω · ἢ ὅτι φόβος διηνεκής συζάω ὁ πάλαι ἄνθρωπος , ἀεί θνῄσκω προσδοκάω , καί διά ὁ φόβος οὗτος οὐδείς ἡδονή αἴσθησις λαμβάνω δύναμαι . οὗτος γάρ αἰνίζω , διά πᾶς ὁ ζάω , εἶπον . ἔνοχος οὖν εἰμί δουλεία , τουτέστιν , ἀεί τρέμω , ὡς δοῦλος δεσπότης πικρός , ὁ θάνατος , οὐδείς ἀπολαύω τερπνός . συνάγω ? δέ ἐντεῦθεν , ὅτι ὁ θάνατος δείδω , ἀνελεύθερος καί πᾶς δοῦλος . παράκλησις καί οὗτος ὁ θλίβω πιστός , εἰ ὁ ἐλαύνω νῦν καί δεσμέω , ἐλεύθερος διάγω καί ἡδύς ὁ πάλαι τρυφάω δοκέω , ὅτε ἰσχύω ὁ θάνατος . ἐκεῖνος μέν χαρά ὁ φόβος ὁ θάνατος κατασείω , δοῦλος εἰμί · σύ δέ οὗτος ἀπαλλάσσω . οὖον γάρ δήπου ἄγγελος ἐπιλαμβάνω . τουτέστιν , οὖον ὁ ὁ ἄγγελος φύσις δράσσομαι , αὖ οὗτος φορέω . οὗτος δέ ὁ πολύς πρός ὁ ἀνθρώπινος γένος ἀγάπη ὁ Θεός δείκνυμι . ὅς γάρ ἄγγελος , φημί , οὐ χαρίζομαι , οὗτος ἄνθρωπος δίδωμι , ὁ , ἐκ αὐτός σάρξ προσλαμβάνω . ἀλλά σπέρμα Ἀβραάμ ἐπιλαμβάνω οὐ εἶπον , ἀναλαμβάνω , ἀλλά , ἐπιλαμβάνω , ἵνα δείκνυμι ἔτι φεύγω ὁ φύσις ἐγώ , καί μακρύνω διώκω · καί φθάνω ἐπιλαμβάνω αὐτός , καί περιπλέκω ἑνόω ἑαυτοῦ , καί ἵστημι αὐτός ὁ ἀπ´ αὐτός φυγή . οὐ εἶπον δέ , φύσις ἄνθρωπος , ἀλλά , σπέρμα Ἀβραάμ ; ἅμα μέν βούλομαι αὐτός ἐπαίρω , καί δείκνυμι ὁ γένος αὐτός τίμιος , καί ὅτι πλέω ἔχω ὁ ἐθνικός ἐν οὗτος , καθό ἐκ αὐτός ὁ Κύριος · ἀεί γάρ χαρίζομαι αὐτός , . ἐν ὅς οὐδείς βλάπτω · ἅμα δέ καί ὁ ἐπαγγελία ἀναμιμνήσκω αὐτός , ὅτι σοί καί ὁ σπέρμα σουθώσω ὁ γῆ οὗτος . ὅθεν ὀφείλω κατά πᾶς ὁ ἀδελφός ὁμοιῥΡξ