cogPG.PG125 608
« Λιὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὤμων , νήφοντες , τελείως ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ · ὡς τέκνα ὑπακοῆς , μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις · ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς Ἄγιον , καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε . Διότι γέγραπται · ἅγιοι γίνεσθε , ὅτι ἐγώ ἅγιός εἰμι . » Συσχηματισμὸν , τὴν συμπεριφορὰν τὴν πρὸς τὰ πράγματα τὰ παρόντα λέγει · ὅ τενες τῶν ἀνοήτων [ καὶ νῦν ] φασιν , ὅτι πρὸς τὰ πράγματα [ Θεοῦ ] διαγίνεσθαι . Τοῦτο οὗν ἐᾶσαι , ὡς μάταιον , [ κελεύει , ] εἴτε ἐν γνώσει , εἰτε καὶ « ν ἀγνοίᾳ » ταύτῃ πρὸ τούτου ἐνεσχέθησαν « Ἀλλὰ » νῦν , [ λέγει , ] τῷ καλέσαντι « συσχηματιζόμενοι , » Ἀγίῳ ἄντι , « ἅγιοι καὶ αὐτοὶ γίνεσθε . » « Καὶ εἰ Πατέρα ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸν ἑκάστου ἔργον , ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε · εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς , ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ , ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν πατροπαραδότου ἀναστροφῆς , ἀλλ τιμίῳ αἴματι ὡς ἀμνοῦ καὶ [ ᾳ . ο . καὶ ] ἀμώμου καὶ ἀσπίλου Χριστοῦ . » Διττὸν ἡ Γραφὴ τὸν φόβον οἶδε · τὸν μὲν προκαταρκτικὸν , τὸν δὲ τελειωτικόν . Προκαταρκτικὸν , μὲν , ὃς καὶ στοιχειωτικός ἐστι , τὸν διὰ φόβον τῶν πεπραγμένων τινὶ πρὸς τὸν σωφρονεῖν ἐκκαλούμενον · τελειωτικὸν δὲ , τὸν [ τὸν ] , διὰ τὸν τελειῶσθαι [ - οὖσθαι ] ἐν τῇ ἀγάπῃ τοῦ πρὸς ὃν φιλία σπεύδειν , φοβεῖσθαι , μή τι τούτων αὐτῷ ἐνδεῖ . ὧν τις]τοῖς ] σφόδρα ἀγαπῶσιν ὀφείλεται . Ὑπόδειγμα τοῦ πρώτου , ὃς καὶ στοιχειωτικός ἐστι , τὸν ἐν Ψαλμοῖς εἰρημένον , τὸν , « Φοβηθήτω τὸν Κύριον πᾶσα ἡ γῆ , » τοῦτ´ ἔστιν , οἵ οὐδὲν μέλλει [ μέλειὶ οὐρανίου φρονήματος , ἀλλὰ γηἓνου ματαιότητος . Τί γὰρ ἂν πάθοιεν , « ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν ; » Τοῦ δευτέρου δὲ , τοῦ τειλειωτικοῦ , λέγω , ὃ καὶ αὐτὸ παρὰ τῷ Δαβὶδ ἔστιν εὑρεῖν ἐν οἷς ἠένει · « Φοβήθητε τὸν Κύριον , πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ , ὅτι οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν · » ταὶ πβλιν , « Ὁ φόβος Κυρίου , ἀγνὸς , διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶνος . » Κατὰ τοῦτον οὗν τὸν τελειωτικὸν φόβον καὶ Πέτρος παρακαλεῖ νῦν διατίθεσθαι τοὺς ὑπηκόους αὐτῷ , φάσκων , ὡς Ἐπεὶ δι´ οἰκτιρμὸν ἄφατον τοῦ πεποιηκότος Θεοῦ εἰς υἱοὺς αὐτοῦ ἀνλήφθητε , ὁ φόβος ὑμῖν οὗτος συμπάρεδρος ἔστω , ὡς ἐξ ἀγάπης ὑμεῖς τοῦ πεποιηκότος γενόμενοι , καὶ οὐκ ἐξ ἔργων . Ἐκ πολλῶν δὲ ποιησάμενος τὴν παράκλησιν(ρῶτον διὰ τῶν ἐπιθυμῃτικῶν [ κῶς ] πρὸς αὐτὰ διακειμένων ἀγγέλων , εἶτα ὰπὰ τοῦ Γραφικρῦ , εἰτα ἀπὸ τοῦ ἀναγκαίου · ἐπεὶ γὰρ τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦνται Πατέρα , ἀνάγκη τὸν ἐπιΟυμοῦντα υἱοθεσίαν [ - ας ] , ἄξια τοῦ Πατρὸς ποιεῖν · καὶ τέταρτον , ὅτι μυρία ἔλαβον ἀγαθὰ διὰ τοῦ καταβληθέντος ὑπὲρ αὐτῶν τιμήματος · τοῦτο δέ ἐστι τὸν τοῦ Χριστοῦ αἷμα , ὅπερ ἀντίλυτρον ἐδόθη τῶν ἀμαρτιῶν τῶν ἀνθρώπων ) · κελεύει οὖν διὰ ταῦτα τὸν χρόνον πάντα τοῦ ζῇν σύνοικον ἔχειν τὸυ φόβον τὸν τελειωτικόν . Φόβος γὰρ ἀεὶ τοῖς τελειωθεῖσιν
Lemmas: « Λιός ἀναζώννυμι ὁ ὀσφῦς ὁ διάνοια ὦμος , νήφω , τέλειος ἐλπίζω ἐπί ὁ φέρω σύ χάρις ἐν ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός · ὡς τέκνον ὑπακοή , μή συσχηματίζω ὁ πρότερος ἐν ὁ ἄγνοια σύ ἐπιθυμία · ἀλλά κατά ὁ καλέω σύ ἀγάω , καί αὐτός ἅγιος ἐν πᾶς ἀναστροφή γίγνομαι . διότι γράφω · ἅγιος γίγνομαι , ὅτι ἐγώ ἅγιος εἰμί . » συσχηματισμός , ὁ συμπεριφορά ὁ πρός ὁ πρᾶγμα ὁ πάρειμι λέγω · ὅς Τένες ὁ ἀνόητος [ καί νῦν ] φημί , ὅτι πρός ὁ πρᾶγμα [ Θεός ] διαγίγνομαι . οὗτος ἐν ἐάω , ὡς μάταιος , [ κελεύω , ] εἴτε ἐν γνῶσις , εἴτε καί « Ν ἄγνοια » οὗτος πρό οὗτος ἐνέχω « ἀλλά » νῦν , [ λέγω , ] ὁ καλέω « συσχηματίζω , » Ἅγιος Αἴας , « ἅγιος καί αὐτός γίγνομαι . » « καί εἰμί πατήρ ἐπικαλέω ὁ ἀπροσωπόληπτος κρίνω κατά ὁ ἕκαστος ἔργον , ἐν φόβος ὁ ὁ παροικία σύ χρόνος ἀναστρέφω · οἶδα ὅτι οὖον φθαρτός , ἀργύριον ἢ χρυσίον , λυτρόω ἐκ ὁ μάταιος σύ πατροπαράδοτος ἀναστροφή , ἀλλ' τίμιος αἷμα ὡς ἀμνός καί [ εὐχέρεια . ὁ . καί ] ἄμωμον καί ἄσπιλος Χριστός . » δισσός ὁ γραφή ὁ φόβος οἶδα · ὁ μέν προκαταρκτικός , ὁ δέ τελειωτικός . προκαταρκτικός , μέν , ὅς καί στοιχειωτικός εἰμί , ὁ διά φόβος ὁ πράσσω τις πρός ὁ σωφρονέω ἐκκαλέω · τελειωτικός δέ , ὁ [ ὁ ] , διά ὁ τελειόω [ - ουεπομαι ] ἐν ὁ ἀγάπη ὁ πρός ὅς φίλιος σπεύδω , φοβέω , μή τίς οὗτος αὐτός ἐνδέω . ὅς τις ] σφόδρα ἀγαπάω ὀφείλω . ὑπόδειγμα ὁ πρῶτος , ὅς καί στοιχειωτικός εἰμί , ὁ ἐν ψαλμός εἴρω , ὁ , « φοβέω ὁ κύριος πᾶς ὁ γῆ , » τοῦτος εἰμί , ὁ οὐδείς μέλλω [ μέλω οὐράνιος φρόνημα , ἀλλά γηἓνου ματαιότης . τις γάρ εἄν πάσχω , « ὅταν ἀνίστημι θραύω ὁ γῆ ; » ὁ δύο δέ , ὁ τειλειωτικος , λέγω , ὅς καί αὐτός παρά ὁ Δαυίδ εἰμί εὑρίσκω ἐν ὅς ἠένει · « φοβέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ ἅγιος αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί ὑστέρημα ὁ φοβέω αὐτός · » ὁ πβλιν , « ὁ φόβος κύριος , ἁγνός , διαμένω εἰς αἰών αἰών . » κατά οὗτος ἐν ὁ τελειωτικός φόβος καί Πέτρος παρακαλέω νῦν διατίθημι ὁ ὑπήκοος αὐτός , φάσκω , ὡς ἐπεί δις οἰκτιρμός ἄφατος ὁ ποιέω Θεός εἰς υἱός αὐτός ἀναλαμβάνω , ὁ φόβος σύ οὗτος συμπάρεδρος ἵστημι , ὡς ἐκ ἀγάπη σύ ὁ ποιέω γίγνομαι , καί οὐ ἐκ ἔργον . ἐκ πολύς δέ ποιέω ὁ παράκλησιν(ρῶτον διά ὁ επιθυμητικός [ Κῶς ] πρός αὐτός διάκειμαι ἄγγελος , εἶτα Ἄπα ὁ Γραφικρῦ , εἶτα ἀπό ὁ ἀναγκαῖος · ἐπεί γάρ ὁ θεός ἐπικαλέω πατήρ , ἀνάγκη ὁ επιουμουντος υἱοθεσία [ - ὅς ] , ἄξιος ὁ πατήρ ποιέω · καί τέταρτος , ὅτι μυρίος λαμβάνω ἀγαθός διά ὁ καταβάλλω ὑπέρ αὐτός τίμημα · οὗτος δέ εἰμί ὁ ὁ Χριστός αἷμα , ὅσπερ ἀντίλυτρον δίδωμι ὁ ἁμαρτία ὁ ἄνθρωπος ) · κελεύω οὖν διά οὗτος ὁ χρόνος πᾶς ὁ ζάω σύνοικος ἔχω τις φόβος ὁ τελειωτικός . Φόβος γάρ ἀεί ὁ τελειόω