cogPG.PG125 277
δὲ τίνατασνειάζει Θεός · εἰ μὴ ὑπενοήθη ἡχλεύη , παρητοῦντο οἱ Ἰουδαῖοι εἰσελθεῖν καὶ ἀκοῦσαι . Συνεχώρησεν ὁ Θεὸς , ἵνα ἡ χλεύη πολλοὺς συναγάγῃ . Σταθες δὲ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα , ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὐτοῦ , καὶ ἄπεφβέγξατο αὐτοῖς · Ἄνδρες Ἰουδαῖοι καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἱερουσαλὴμ ἄπαντες , τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ὅστω , καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου . Ο γὰρ , ὡς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε , οὗτοι μεθδουσιν · ἔστι γὰρ ὥρα τρίτη τῆς ἡμέρας . Εἶδες ἐκεῖ κηδεμονίαν · ὅρα δὲ τὴν ἀνδρείαν ἐν ταῦτα . Εἰ γὰρ θαυμάζοντας εἶχε τοὺς ἀκροατὰς πάντας , οὐχὶ καὶ οὕτω θαυμαστὸν ἦν μεταξὺ τοσούτων ῥῆξαι φωνὴν ἄνθρωπον ἀγράμματον καὶ ἰδιώτην ; ὅτε δὲ καὶ γελῶντας καὶ ψανῶντας , κῶς οὐχὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον ; Ἀλλ´ ὅρα , εὐθέως ἀπὸ τῆς φωνῆς ἐλέγχει τὴν συκοφαντίαν , ὅτι οὐ μεθύουσιν . Ἀλλ´ οὐδὲ ὅτι ἐξεστήκασι , καθάπερ οἱ μανέντες Τἱ δέ ἐστι , σὺν τοῖς ἕνδεκα ; Κοινὴν προεβάλετο γνώμην καὶ φωνήν · καὶ πάντων αὐτὸς ἦν τὸ στόμα . Παρειστήκεισαν δὲ οἱ ἕνδεκα , τοῖς λεγομένοις μαρτυροῦντες . Τὸ δὲ , ἐπῆρε τὴν φωνὴν αὑτοῦ , τουτέστι , μετὰ πολλῆς παῤῥησίας · ἵνα εὐθέως ἀρχομένου , μάθωσι τοῦ Πνεύματος τὴν χάριν . Ὁ γὰρ μὴ ἐνεγκὼν ἐρώτησιν κορασίου εὐτελοῦς , οὗτος ἐν μέσω δήμων φονώντων μετὰ τοσαύτης διαλέχεται παῤῥησίας . [ ΣΕΥΗΡΙΑΝΟΥ ] Ηρὸ τοῦ δέξασθαι τὰς γλώσσας , ὁ Πέτρος ὑπὸ μιᾶς παιδίσκης ἐριντώμενος ὄ ἐφοβήθη , . καὶ λέγει · Οὐκ οἶξα τὸν ἄνθρωπον . ἐκεῖ μία παιδίσκη καὶ δειλία πολλή · ὧδε πλῆθος ἄπειρον , καὶ φωνὴ εὐπαῤῥησίαστος . Οὐκ εἶπε δὲ Ὡς ὑμεῖς χλευάζετε , οὖτοι μεθύουσν · ἀλλ’ , ὡς ὑπολαμβάνετε , ἐπιεικέστερον . φθεγγόμενος , καὶ οὖκ ἐπίτηδες ἀπὸ κακουργίας βουλόμενος αὐτοὺς δεῖξαι τοῦτο λέγοντας · ἀλλὰ τέως περετίθησιν αὐτοῖς ἄγνοιαν , οὐ πονηρίας ἔγκλημα , προοδοποιῶν αὐτοῖς τὴν ἐπιστροφήν . Καὶ τί τοῦτο , Οὐκ ἔνι ὥρα τρίτῃ μεθύειν ; Ἀλλ´ οὐκ ἔσται πρὸς τοῦτο · οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνοι οὕτως εἶχον περὶ αὐτῶν · ἀλλὰ διασύροντες ξλῇξζξʹα , παῃνοοονς πααοαοῖπιαπαλα ταος καίυεμαα α ανiiἱαωΙεε ἰα Δἰοοὺαι . Ἀλλὰ τοῦτό ἐστι τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ προρήτου Ἰωήλ · Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις , λέγει ὁ Θεὸς , ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ Πνεύμαεός μον ἐκὶ πᾶσοσάρκα , καὶ κροφητεύσουσιν οἰ υἱοὶ ὑμάν καὶ αἱ
Lemmas: δέ τινατασνειαζομαι Θεός · εἰμί μή ὑπονοέω ἡχλεύη , παραιτέομαι ὁ Ἰουδαῖος εἰσέρχομαι καί ἀκούω . συγχωρέω ὁ θεός , ἵνα ὁ χλεύη πολύς συνάγω . στάτης δέ Πέτρος σύν ὁ ἕνδεκα , ἐπαίρω ὁ φωνή αὐτός , καί ἀποφαίνω αὐτός · ἀνήρ Ἰουδαῖος καί ὁ κατοικέω Ἱεροσόλυμα ἀπάντομαι , οὗτος σύ γνωστός ὀστέον , καί ἐνωτίζομαι ὁ ῥῆμα ἐγώ . ὁ γάρ , ὡς σύ ὑπολαμβάνω , οὗτος μεθδους · εἰμί γάρ ὥρα τρίτος ὁ ἡμέρα . εἶδον ἐκεῖ κηδεμονία · ὁράω δέ ὁ ἀνδρεῖος ἐν οὗτος . εἰμί γάρ θαυμάζω ἔχω ὁ ἀκροατής πᾶς , οὐ καί οὗτος θαυμαστός εἰμί μεταξύ τοσοῦτος ῥήγνυμι φωνή ἄνθρωπος ἀγράμματος καί ἰδιώτης ; ὅτε δέ καί γελάω καί ψάω , Κῶς οὐ ὑπέρ ἄνθρωπος ; Ἀλ ὁράω , εὐθύς ἀπό ὁ φωνή ἔλεγχος ὁ συκοφαντία , ὅτι οὖον μεθύω . Ἀλ οὐδέ ὅτι ἐξίστημι , καθάπερ ὁ μαίνομαι τίς δέ εἰμί , σύν ὁ ἕνδεκα ; Κοινός προβάλλω γνώμη καί φωνή · καί πᾶς αὐτός εἰμί ὁ στόμα . παρίστημι δέ ὁ ἕνδεκα , ὁ λέγω μαρτυρέω . ὁ δέ , ἐπαίρω ὁ φωνή αὐτός , τουτέστι , μετά πολύς παρρησία · ἵνα εὐθύς ἄρχω , μανθάνω ὁ πνεῦμα ὁ χάρις . ὁ γάρ μή φέρω ἐρώτησις κοράσιον εὐτελής , οὗτος ἐν μέσος δῆμος φονόω μετά τοσοῦτος διαλέγω παρρησία . [ ΟΥ ] Ηρὸ ὁ δέχομαι ὁ γλῶσσα , ὁ Πέτρος ὑπό εἷς παιδίσκη ἐριντώμενος ὅς φοβέω , . καί λέγω · οὐ οἴγω ὁ ἄνθρωπος . ἐκεῖ εἷς παιδίσκη καί δειλία πολύς · ὧδε πλῆθος ἤπειρος , καί φωνή εὐπαῤῥησίαστος . οὐ εἶπον δέ ὡς σύ χλευάζω , οὗτος μεθύω · ἀλλά , ὡς ὑπολαμβάνω , ἐπιεικής . φθέγγομαι , καί οὐ ἐπίτηδες ἀπό κακουργία βούλομαι αὐτός δείκνυμι οὗτος λέγω · ἀλλά τέως περιτίθημι αὐτός ἄγνοια , οὖον πονηρία ἔγκλημα , προοδοποιέω αὐτός ὁ ἐπιστροφή . καί τίς οὗτος , οὐ ἐν ὥρα τρίτος μεθύω ; Ἀλ οὐ εἰμί πρός οὗτος · οὐδέ γάρ ἐκεῖνος οὕτως ἔχω περί αὐτός · ἀλλά διασύρω ξλῇξζξʹα , παῃνοοονς πααοαοιπιαπαλος Τάος καίυεμαα ὅς ανiiἱαωΙεε ἰά διοουη . ἀλλά οὗτος εἰμί ὁ εἴρω διά ὁ πρόρρητος Ἰωήλ · καί εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα , λέγω ὁ θεός , ἐκχέω ἀπό ὁ Πνεύμαεός νυμφότιμον ἐπίτεξ πασοσαρξ , καί κροφητευσεω ὁ υἱός ὑμήν καί ὁ