cogPG.PG124 590
Ὁ γὰρ γογγύζων , ἀχάριστος καὶ δύσφημος . Διαλογισμοὺς δὲ , τὴν διάκρισίν φησι καὶ τὸν δισταγμόν . Οἷον · Ὅταν ἐντολῆς προκειμένης λέγῃ τις · Ἄρα , ἐὰν τέδε ποιήσω , ἕξω μισθόν ; ἄρα καλόν ἐστιν · Οὐ δεῖ γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις διστάζειν , ἀλλὰ πεποιθότως ποιεῖν · κἂν πόνος ἦ , κἂν κάματος , μηδὲν διαλογίζεσθαι ψα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι . Τουτέστιν , ἀνεπίληπτοι καὶ ἄσπιλοι · οὐ γὰρ μικρὰ κηλὶς ὁ γογγυσμός . Οὐκ εἶπε δὲ , ὥσπερ ἐν τῇ πρὸς Κορινθίους , ὅτι κόλασις ἀπόκειται τῷ γογγυσμῷ , διότι ὡς ἐλευθέροις τούτοις διαλέγεται . Ἄκουε γὰρ καὶ τῶν ἑξῆς · Τέκνα Θεοῦ ἀμώμητα . Ὥστε δούλων καὶ ἀγνωμόνων τὸ γογγύζειν . Ποῖος γὰρ υἱὸς ἐν τοῖς τοῦ πατρὸς [ πονῶν καὶ ἑαυτῷ κάμνων , γογγύζει ; Ἐν μέσῳ γενεᾶς σκολιᾶς καὶ διεστραμμένης . Οἷδα , φησὶν , ὅτι πολλοὶ οἱ πολεμοῦντες , καὶ εἰς τὸ γογγύζειν ὑμᾶς ἐκβιαζόμενοι · ἀλλὰ τοῦτο μάλιστα ἐπαινετὸν , ὅταν τις καὶ παρακνιζόμενος , οὐδὲν τοιοῦτον πάσχῃ . Ἐν οἷσφαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἑν κόσμῳ , λόγον ζωῆς ἔχοντες . Ὥσπερ οἱ φωστῆρες ἐν σκότει λάμπουσιν , οὕτω καὶ ὑμεῖς ἐν μέσῳ τῶν σκολιῶν , εὐθεῖς ὄντες , μάλλον ἀπολάμπειν σπουδάσατε . Τὸ γὰρ , Φαίνεσθε , προστακτικὸν δοκεῖ μοι . Λόγον δὲ ζωῆς ἔχοντες , τοῦτ´ ἔστι , Σπέρμα ζωῆς ἐν ὑμῖν αὐτοῖς ἔχοντες , καὶ μέλλοντες ζήσεσθαι , καὶ ἐντεῦθεν ἤδη ἀῤῥαβῶνα τῆς σωτηρίας λαβόντες . Ἢ , ὅτι Ὢσπερ οἱ φωστῆρες καὶ φωτίζουσι καὶ ἀναζωοῦσι τὰ σώματα τῇ θάλψει , οὕτω καὶ ὑμεῖς σπεύσατε εἶναι ζωτικὴν τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις δύναμις . Εἰς καύχημαέμο εἰς ἡμέραν χριστοῦ . Τοσαύτη , φησὶν , ἡ ὑμετέρα ἀρετὴ ἔστω , ὥστε μὴ μόνον ὑμᾶς εἰς τὴν ζωὴν ἄγειν , ἀλλὰκαὶ ἐμὲ λαμπρότερον ποιεῖν ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Χριστοῦ . Ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον , οὐδὲ εἰς κενὸν ἑκοπίασα . Τοῦτό μοι καύχημα , ὅτι τοιούτους ὑμᾶς ἐπαίδευσα , καὶ οὐ κενός μουθ´ ὁ ἑφ´ ὑμῖν κόπος γέγονεν Ἀλλ´ εἰ καὶ σπένδομαι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν , χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν . Εἰ καὶ τελευτῶ , φησί · τοῦτο γὰρ σπονδὴν καλεῖ , τὴν τελευτήν . Σπένδομαι δὲ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν · τουτέστι , Πρότερον ὑμᾶς θύσας ? . καὶ λειτουργίαν . [ ὧμᾶς ] προσενεγκὼν , καὶ πιστοὺς ποιήσας · ὅμως οὐχ ὡς ὁ ἀποθανούμενος λυποῦμαι , ἀλλὰ « καὶ χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν . » Χαίρω μὲν οὖν , ὅτι σπονδὴ γίνομαι · συγχαίρω δὲ , ὅτι τὴν πίστιν ὑμῶν ὡς θυσίαν προσάγω τῷ Χριστῷ . Τὸ δʹ´ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε . Ὅτι καὶ αὐτοὶ προσηνέχθητε . Καὶ συγχαίρετέ μοι . Ὅτι σπένδεσθαι μέλλων Χαίρω ἐπ´ αὐτῷʹ .
Lemmas: ὁ γάρ γογγύζω , ἀχάριστος καί δύσφημος . διαλογισμός δέ , ὁ διάκρισις φημί καί ὁ δισταγμός . οἷος · ὅταν ἐντολή πρόκειμαι λέγω τις · ἄρας , ἐάν τε ποιέω , ἔχω μισθός ; ἄρα καλός εἰμί · οὖον δεῖ γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος διστάζω , ἀλλά πείθω ποιέω · κἀν πόνος εἰμί , κἀν κάματος , μηδείς διαλογίζομαι Ψᾶ γίγνομαι ἄμεμπτος καί ἀκέραιος . τουτέστιν , ἀνεπίληπτος καί ἄσπιλος · οὖον γάρ μικρός κηλίς ὁ γογγυσμός . οὐ εἶπον δέ , ὥσπερ ἐν ὁ πρός Κορίνθιος , ὅτι κόλασις ἀπόκειμαι ὁ γογγυσμός , διότι ὡς ἐλεύθερος οὗτος διαλέγω . Ἄκουος γάρ καί ὁ ἑξῆς · τέκνον Θεός ἀμώμητος . ὥστε δοῦλος καί ἀγνώμων ὁ γογγύζω . ποῖος γάρ υἱός ἐν ὁ ὁ πατήρ [ πονέω καί ἑαυτοῦ κάμνω , γογγύζω ; ἐν μέσος γενεά σκολιός καί διαστρέφω . οἶδα , φημί , ὅτι πολύς ὁ πολεμέω , καί εἰς ὁ γογγύζω σύ ἐκβιάζω · ἀλλά οὗτος μάλιστα ἐπαινετός , ὅταν τις καί παρακνίζω , οὐδείς τοιοῦτος πάσχω . ἐν οἷσφαίνεσθε ὡς φωστήρ ἑν κόσμος , λόγος ζωή ἔχω . ὥσπερ ὁ φωστήρ ἐν σκότος λάμπω , οὗτος καί σύ ἐν μέσος ὁ σκολιός , εὐθύς εἰμί , μάλλον ἀπολάμπω σπουδάζω . ὁ γάρ , φαίνω , προστακτικός δοκέω ἐγώ . Λόγος δέ ζωή ἔχω , τοῦτος εἰμί , σπέρμα ζωή ἐν σύ αὐτός ἔχω , καί μέλλω ζῶ , καί ἐντεῦθεν ἤδη ἀρραβών ὁ σωτηρία λαμβάνω . ἤ , ὅτι ὤσπερ ὁ φωστήρ καί φωτίζω καί ἀναζώννυμι ὁ σῶμα ὁ θάλπω , οὗτος καί σύ σπεύδω εἰμί ζωτικός ὁ ἄλλος ἄνθρωπος δύναμις . εἰς καύχημα εἰς ἡμέρα χριστός . τοσοῦτος , φημί , ὁ ὑμέτερος ἀρετή ἵστημι , ὥστε μή μόνος σύ εἰς ὁ ζωή ἄγω , ἀλλὰκαὶ ἐγώ λαμπρός ποιέω ἐν ὁ παρουσία ὁ Χριστός . ὅτι2 οὐ εἰς κενός τρέχω , οὐδέ εἰς κενός κοπιάω . οὗτος ἐγώ καύχημα , ὅτι τοιοῦτος σύ παιδεύω , καί οὖον κενός μουθ´ ὁ ἑφ´ σύ κόπος γίγνομαι Ἀλ εἰμί καί σπένδω ἐπί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ , χαίρω καί συγχαίρω πᾶς σύ . εἰμί καί τελευτάω , φημί · οὗτος γάρ σπονδή καλέω , ὁ τελευτή . σπένδω δέ ἐπί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ · τουτέστι , Πρότερος σύ θύω ? . καί λειτουργία . [ ὠμός ] προσφέρω , καί πιστός ποιέω · ὅμως οὐ ὡς ὁ ἀποθνῄσκω λυπέω , ἀλλά « καί χαίρω καί συγχαίρω πᾶς σύ . » χαίρω μέν οὖν , ὅτι σπονδή γίγνομαι · συγχαίρω δέ , ὅτι ὁ πίστις σύ ὡς θυσία προσάγω ὁ Χριστός . ὁ δʹ´ αὐτός καί σύ χαίρετε . ὅτι2 καί αὐτός προσφέρω . καί συγχαίρω ἐγώ . ὅτι2 σπένδω μέλλω χαίρω ἐπι αὐτός .