cogPG.PG124 289
ὑμῖν . » Τό , « Καθὼς , » ἀντὶ τοῦ . δι´ ὧν . Διὰ τοῦ λόγυ , φησὶ , καὶ τῆς γνώσεως , ἐν οἷς ἐπλουτίσθητε , ἐβεβαίωθη ἐν ὑμῖν τὸ μαρτύριον , τουτέστι τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ . Οὐ γὰρ διὰ τῆς ἔξωθεν σοφίας ἐδέξασθε τὸ κήρυγμα , ἀλλὰ διὰ τῶν σημείων καὶ τῶν χαρισμάτων , ὧν ἠξιώθητε . « Ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενὶ χαρίσματι . » Εἰ ἀνελλιπῆ τὰ χαρίσματα εἰχον , πως προϊὼν σαρκικοὺς αὐτοὺς λέγει ; Ἕστιν οὐν εἰπεῖν , ὅτι οὔτε πάντες ἦσαν πνευματικοὶ , οὔτε πάντες σαρκικοί · διὸ ἃ μὲν νῦν λέγει , πρὸς τοὺς πνευματικοὺς λέγει · ἐκεῖνα δὲ πρὸς τοὺς σαρκικούς . Ἦ ὅτι καὶ ἐν ἀρχῇ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς πάντων ἐπιτυχεῖν τῶν χαρισμάτων , ὕστερον δὲ ῥᾳθυμῆσαι , καὶ κατὰ σάρκα ζῆν . Κ[«Ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενὶ χαρίσματι . » Ζητεῖται ἐνταῦθα , πῶς οἷς τοσαῦτα πνευματικὰ προτερήματα προσεμαρτύρησε , καὶ οὕτως ἐπῄνεσε , τούτοις ἐπιτιμᾷ παρακατιὼν , καὶ σαρκι . κοὺς καλῶν ἐγκαλεῖ . Ἔστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι παρὰ μὲν τὴν ἀρχὴν ὅτε ἐπίστευσαν , τοιοῦτοι ἦσαν πᾶσπι κομῶντες χαρίσμασι , καὶ ἀξιέπαινοι γεγονότες · ὕστερον δὲ ῥᾳθυμήσαντες , μέμψεως ἀξίους ἑαυτοὺς πεποιήκασιν . Ἡ καὶ ἄλλως · Οὐ πρὸς πάντας , οὔτε τὰ ἐγκώμια , οὔτε τὰ κατηγορήματα , ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἀξίους καὶ ταῦτα κἀκεῖνα . Ἢσαν γὰρ αὐτῶν οἱ μέν ἕτι σπουδάζοντες , οἱ δὲ ῥᾳθυμήσαντες . Ἔστι δὲ καὶ τρίτον εἰπεῖν , ὅτι οἰκονομικῶς οἱ ἔπαινοι ἔγκεινται , προοδοποιοῦντες τῷ λόγῳ . Ὁ γὰρ ἐκ προοιμίων εὐθέως φορτικὰ φθεγξάμενος ἀπέκλεισε τῷ λόγῳ τὴν ἀκοήν . Ἄν τε γὰρ ὁμότιμοι ᾖσιν οἱ ἀκούοντες , ὀργισθήσονται · ἄν τε ἐλάττους , λυπηθήσονται , καὶ μάτην ἐρεῖ . Οὐα . Ατκηάεί . ] « Ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίουν ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Ἐνταῦθα φοβεῖ αὐτοὺς , ἀναμνήσας τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Χριστοῦ . Εἰ γὰρ ὁ Χριστὸς μέλλει ἀποκαλύπτεσθαι , πῶς ὑμεῖς ἄλλους προστάτας ἔχετε ; Λείκνυσι δὲ , καὶ ὅτι δεῖ μετὰ τῶν χαρισμάτων καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς . Ἐν γὰρ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὰ χαρίσματα οὐδένα · ὡφελεῖ , εἰ μὴ καὶ βίον ἐνάρετον ἔχοι . Ἀποκάλυψιν δὲ εἰπῶν , δηλοῖ ὅτι καὶ νῦν πάρεστι μὲν , κρύπτεται δέ · τότε « Ὅς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Ἐν μὲν τῷ εἰπεῖν , « Βεβαιώσει , » δείκνυσιν αὐτοὺς σαλευομένους · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , « Ἀνεγκλήτους , » δείκνυσιν αὐτοὺς ἐγκλήμασι νῦν ὑποκειμένους . ολλάκις δέ ἐστι μεμνημένος ἐνταῦθα τοῦ Κυρίου Ἰσοῦ Χριστοῦ , καὶ ὁσάκις ἐν οὐδεμιᾷ ἄλλῃ ἘπιστολῇὭστε διὰ τούτου ὑπομιμνήσκει τοὺς Κορινθίους διὰ τίνος ἐσώθησαν , καὶ τίνος ὀνόματι καλοῦνται . Σριστιανοὶ γὰρ ἀπὸ Χριστοῦ , καὶ οὐκ ἀπ´ ἄλλου ἀνθρωπίνου ὀνόματος .
Lemmas: σύ . » ὁ , « καθώς , » ἀντί ὁ . δις ὅς . Ζεύς ὁ λόγος , φημί , καί ὁ γνῶσις , ἐν ὅς πλουτίζω , βεβαιόω ἐν σύ ὁ μαρτύριον , τουτέστι ὁ κήρυγμα ὁ Χριστός . οὖον γάρ διά ὁ ἔξωθεν σοφία δέχομαι ὁ κήρυγμα , ἀλλά διά ὁ σημεῖον καί ὁ χάρισμα , ὅς ἀξιόω . « ὥστε σύ μή ὑστερέω ἐν μηδείς χάρισμα . » εἰμί ἀνελλιπής ὁ χάρισμα εἰχω , πως προέρχομαι σαρκικός αὐτός λέγω ; ἕστiν ὀν εἶπον , ὅτι οὔτε πᾶς εἰμί πνευματικός , οὔτε πᾶς σαρκικός · διό ὁ μέν νῦν λέγω , πρός ὁ πνευματικός λέγω · ἐκεῖνος δέ πρός ὁ σαρκικός . ἦς ὅτι καί ἐν ἀρχή εἰκός εἰμί αὐτός πᾶς ἐπιτυγχάνω ὁ χάρισμα , ὕστερος δέ ῥᾳθυμέω , καί κατά σάρξ ζῶ . Κ[«Ὥστε σύ μή ὑστερέω ἐν μηδείς χάρισμα . » ζητέω ἐνταῦθα , πῶς ὅς τοσοῦτος πνευματικός προτέρημα προσμαρτυρέω , καί οὕτως ἐπαινέω , οὗτος ἐπιτιμάω παρακάτειμι , καί σάρξ . κός καλός ἐγκαλέω . ἔρτις οὖν εἶπον , ὅτι παρά μέν ὁ ἀρχή ὅτε πιστεύω , τοιοῦτος εἰμί πᾶσπι κομάω χάρισμα , καί ἀξιέπαινος γίγνομαι · ὕστερος δέ ῥᾳθυμέω , μέμψις ἄξιος ἑαυτοῦ ποιέω . ὁ καί ἄλλως · οὖον πρός πᾶς , οὔτε ὁ ἐγκώμιον , οὔτε ὁ κατηγόρημα , ἀλλά πρός ὁ ἄξιος καί οὗτος ἐκεῖνος . ἀσάω γάρ αὐτός ὁ μέν ἔτι σπουδάζω , ὁ δέ ῥᾳθυμέω . εἰμί δέ καί τρίτος εἶπον , ὅτι οἰκονομικός ὁ ἔπαινος ἔγκειμαι , προοδοποιέω ὁ λόγος . ὁ γάρ ἐκ προοίμιον εὐθύς φορτικός φθέγγομαι ἀποκλείω ὁ λόγος ὁ ἀκοή . ἄν τε γάρ ὁμότιμος εἰμί ὁ ἀκούω , ὀργίζω · ἄν τε μικρός , λυπέω , καί μάτην εἴρω . οὖον . Ατκηάεί . ] « ἀπεκδέχομαι ὁ ἀποκάλυψις ὁ κυριόω ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » ἐνταῦθα φοβέω αὐτός , ἀναμιμνήσκω ὁ δύο παρουσία ὁ Χριστός . εἰμί γάρ ὁ Χριστός μέλλω ἀποκαλύπτω , πῶς σύ ἄλλος προστάτης ἔχω ; λεικνυμι δέ , καί ὅτι δεῖ μετά ὁ χάρισμα καί ὁ ἄλλος ἀρετή . ἐν γάρ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ χάρισμα οὐδείς · ὠφελέω , εἰμί μή καί βίος ἐνάρετος ἔχω . ἀποκάλυψις δέ εἶπον , δηλόω ὅτι καί νῦν πάρειμι μέν , κρύπτω δέ · τότε « ὅς καί βεβαιόω σύ ἠώς τέλος ἀνέγκλητος ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » ἐν μέν ὁ εἶπον , « βεβαιόω , » δείκνυμι αὐτός σαλεύω · ἐν δέ ὁ εἶπον , « Ἀνέγκλητος , » δείκνυμι αὐτός ἔγκλημα νῦν ὑπόκειμαι . ολλάκις δέ εἰμί μιμνήσκω ἐνταῦθα ὁ κύριος Ἴσος Χριστός , καί ὁσάκις ἐν οὐδείς ἄλλος ἘπιστολῇὭστε διά οὗτος ὑπομιμνῄσκω ὁ Κορίνθιος διά τίς σῴζω , καί τίς ὄνομα καλέω . Σριστιανοὶ γάρ ἀπό Χριστός , καί οὐ ἀπ´ ἄλλος ἀνθρώπινος ὄνομα .