cogPG.PG124 130
Πέτρον . « ἠκολούθει γὰρ , φησί , τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος · » εἶτα ἐπάγει τὸ , « καὶ ὁ ἄλλος μαθητής . » ἑὰ ταπεινοφροσύνην οὖν ἑαυτὸν κρύπτει . Καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ , ὃ μέμνηται ἑαυτοῦ , διὰ τοῦτο μέμνηται Ἰνα μάθωμεν , ὅτι ἀκριβέστερον τῶν ἄλλων διπντεῖται τὰ κατὰ τὴν αὐλὴν , ἄτε ἔνδον ὥν . Ὅρα δὲ καὶ πῶς ὑποτέμνεται τὸ ἴδιον ἐγκώμιον . Ὅ γὰρ μὴ ἀκούσῃς . ὅτι « εἰσῆλθε σὺν τῷ Ἰησοῦ » ὁ Ἰωάννης , μέγα περὶ αὐτοῦ ἡγηθῇς , λέγει , ὅτι γνώριμος ἦν τοῦ ἀρχιερέως . Οὐ γὰρ ὡς ἀνδρειότερος τῶν ἄλλων συνεισῆλθον , φησὶν , ἀλλ´ ὡς γνώριμος τοῦ ἀρχιερέως . Τὸν πέντοι Πέτοον ἀνακηρύττει , ὡς ἀκολουθήσαντα μὲν διὰ τὸν πόθον , διὰ δὲ τὸ μὴ εἶναι γνώριμον δηλαδὴ , ἔξω ἱστάμενον . Ὅτι γὰρ καὶ ὁ Πέτρος εἰσῆλεν ἄν , εἴπερ ἐπετράπη , δῆλον . Ἐπειδὴ γὰρ ἐξῆλθεν ὰ Ἰωάννης , καὶ τὴν θυρωρὸν ἐκέλευσεν αὐτὸν εἰσαγαγεῖν , εὐθέως εἰσῆλθεν ὁ Πέτρος . Διατί δὲ ὁ Ἰωάννης οὐκ εἰσήγαγεν αὐτὸν , ἀλλὰ τῇ γυναικὶ τοῦτο ἐπιτρέπει ; Διὰ τὸ σφόδρα ἔχεσθαι τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἐτσολουθεῖν αὐτῶ . καὶ μὴ θέλειν ἀπ´ αὐτοῦ χω εισεῆναι . « Δέγει οὖν ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρὸς τῷ Πέτρῳ · Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τοῦτοιυ · Ἀένει ἐκεῖνος · Οὐκ εἰμί . Εἰστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται , ἀνθρακιὰν πεποιηκότες , ὅτι ψύχος , ἦν , καὶ ἐθερμαίνοντο . Ἢν δὲ μετ´ αὐτῶν ὁ Πέτρος ἐστώς , καὶ θερμαινόμενος . » Ἐρωτᾷ ἡ παιδίσκη τὸν Πέτοον οὐ θρασέως , οὐδ´ ἀποτόμως , ἀλλὰ καὶ λίαν πραέως . Οὐ γὰρ εἶπε · Μὴ καὶ σὺ ἐκ των μαθητῶν εἰ τοῦ πλάνου ; ἀλλὰ , « τοῦ ἀνθρώπου τούτου · » ὅπερ ἐλεούσης μᾶλλον ἦν καὶ φιλανθρωτευομένης . Εἶπε δὲ τὸ , « μὴ καὶ σὺ , » ἐπειδὴ Τωαννης ἔνδον ἦν . Ἀλλ´ ἡ μὲν γυνὴ οὔτω προσηνῶς ἑετλέγετο · ἐκεῖνος δὲ οὐδενὸς τούτων ᾔσθετο , οὐδὲ εἰς νοῦν ἔβαλε τὴν τοῦ Χριστοῦ πρόῤῥησιν · οὕτως ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἀσθενὲς χρῆμα , ὅταν ὑπὸ Θεοῦ ἐγκαταλειφθῇ . Τινές δὲ ματαίαν χάριν τῷ Πέτρῳ χαριζόμενοι , φασὶν ,, ὅτι οὐχ ὀς φοβηθεὶς ὁ Πέτρος ονήσατο , ἀλλ´ ἐπεὶ ἤθελε μὲν ἀεὶ συνεῖναι καὶ ἀκολουθεῖν τῷ Χριστῷ , ἠπίστατο δὲ , ὅτι ἐὰν ὁμολογήσῃ ἑαυτὸν μαθητὴν τοῦ Ἰησοῦ , ἀποχωρισθήσεται αὐτοῦ , καὶ οὐκ ἔτι ἕξει χώραν , ὥστε ἀκολουθεῖν , καὶ βλέπειν τὸν ποθούμενον , διὰ τοῦτο ἠρνήσατο , ἦτι « Οὐκ εἰμί . » Ἐπεὶ καὶ τὸ θερμαίνεσθαι ἀπὸ τοιαύτης ἐποιεῖτο γνώμης . Ὑπεκρίνετο γὰρ τὰ τῶν ὑπηρετῶν δρᾷν , ὡς εἶς ἐκείνων , ἵνα μὴ τῷ κατηφεῖ τοῦ προσώπου φωραθεὶς , ἐκκλεισθείη τοῦ βλέπειν τὸν Χριστὸν , ὡς μαθητὴς τούτου ἐκ τοῦ μέσου διωκόμενος , « Ἀ οὖν ἀρνιερεὺς ἠρώτησε τὸν Ἰησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς · Ἐγὼ παῤῥησίᾳ ἐλάλησα τῷ κόσμῳ , ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν τῆ συναγωγῇ καὶ ὲν τῷ ἱερῷ , ὅπου πάντες οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται , καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν . Τί με ἐρωτᾷς · Ἐπερώτησον τοὺς ἀκηκοότας , τί ἐλάλησα αὐτοῖς . Ἵε
Lemmas: Πέτρος . « ἀκολουθέω γάρ , φημί , ὁ Ἰησοῦς Σίμων Πέτρος · » εἶτα ἐπάγω ὁ , « καί ὁ ἄλλος μαθητής . » ἑός ταπεινοφροσύνη οὖν ἑαυτοῦ κρύπτω . καί οὗτος δέ αὐτός , ὅς μιμνήσκω ἑαυτοῦ , διά οὗτος μιμνήσκω ἵνα μανθάνω , ὅτι ἀκριβής ὁ ἄλλος διπντειος ὁ κατά ὁ αὐλή , αὔγ-ασμα ἔνδον ἀνά . Ὅρας δέ καί πῶς ὑποτέμνω ὁ ἴδιος ἐγκώμιον . ὅς γάρ μή ἀκούω . ὅτι « εἰσέρχομαι σύν ὁ Ἰησοῦς » ὁ Ἰωάννης , μέγας περί αὐτός ἡγέομαι , λέγω , ὅτι γνώριμος εἰμί ὁ ἀρχιερεύς . οὖον γάρ ὡς ἀνδρεῖος ὁ ἄλλος συνεισέρχομαι , φημί , ἀλ ὡς γνώριμος ὁ ἀρχιερεύς . ὁ πέντος πέτομαι ἀνακηρύσσω , ὡς ἀκολουθέω μέν διά ὁ πόθος , διά δέ ὁ μή εἰμί γνώριμος δηλαδή , ἔξω ἵστημι . ὅτι2 γάρ καί ὁ Πέτρος εἰσέρχομαι ἄν , εἴπερ ἐπιτρέπω , δῆλος . ἐπεί γάρ ἐξέρχομαι ά Ἰωάννης , καί ὁ θυρωρός κελεύω αὐτός εἰσάγω , εὐθύς εἰσέρχομαι ὁ Πέτρος . διατί δέ ὁ Ἰωάννης οὐ εἰσάγω αὐτός , ἀλλά ὁ γυνή οὗτος ἐπιτρέπω ; Ζεύς ὁ σφόδρα ἔχω ὁ Χριστός , καί ετσολουθεω αὐτός . καί μή ἐθέλω ἀπ´ αὐτός χόω εἰσέρχομαι . « Δέγει οὖν ὁ παιδίσκη ὁ θυρωρός ὁ Πέτρος · μή καί σύ ἐκ ὁ μαθητής εἰμί ὁ ἄνθρωπος τοῦτος · Ἀένει ἐκεῖνος · οὐ εἰμί . ἵστημι δέ ὁ δοῦλος καί ὁ ὑπηρέτης , ἀνθρακιά ποιέω , ὅτι ψύχος , εἰμί , καί θερμαίνω . ἤν δέ μετέ αὐτός ὁ Πέτρος ἵστημι , καί θερμαίνω . » ἐρωτάω ὁ παιδίσκη ὁ πέτομαι οὖον θρασύς , οὐδός ἀπότομος , ἀλλά καί λίαν πρᾶος . οὖον γάρ εἶπον · μή καί σύ ἐκ ὁ μαθητής εἰμί ὁ πλάνος ; ἀλλά , « ὁ ἄνθρωπος οὗτος · » ὅσπερ Ελεούσης μᾶλλον εἰμί καί φιλανθρωτευομενω . εἶπον δέ ὁ , « μή καί σύ , » ἐπεί Τωαννης ἔνδον εἰμί . Ἀλ ὁ μέν γυνή οὐτάω προσηνῶς ἑετλέγετο · ἐκεῖνος δέ οὐδείς οὗτος αἰσθάνομαι , οὐδέ εἰς νόος βάλλω ὁ ὁ Χριστός πρόρρησις · οὕτως ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀσθενής χρῆμα , ὅταν ὑπό Θεός ἐγκαταλείπω . τις δέ μάταιος χάρις ὁ Πέτρος χαρίζομαι , φημί ,, ὅτι οὐ ὅς φοβέω ὁ Πέτρος ὀνίνημι , ἀλ ἐπεί ἐθέλω μέν ἀεί συνίημι καί ἀκολουθέω ὁ Χριστός , ἐπίσταμαι δέ , ὅτι ἐάν ὁμολογέω ἑαυτοῦ μαθητής ὁ Ἰησοῦς , ἀποχωρίζω αὐτός , καί οὐ ἔτι ἔχω χώρα , ὥστε ἀκολουθέω , καί βλέπω ὁ ποθέω , διά οὗτος ἀρνέομαι , ἠμί « οὐ εἰμί . » ἐπεί καί ὁ θερμαίνω ἀπό τοιοῦτος ποιέω γνώμη . ὑποκρίνομαι γάρ ὁ ὁ ὑπηρέτης δράω , ὡς εἰμί ἐκεῖνος , ἵνα μή ὁ κατηφής ὁ πρόσωπον φωράω , ἐκκλείω ὁ βλέπω ὁ Χριστός , ὡς μαθητής οὗτος ἐκ ὁ μέσος διώκω , « ὅς οὖν ἀρνιερεὺς ἐρωτάω ὁ Ἰησοῦς περί ὁ μαθητής αὐτός , καί περί ὁ διδαχή αὐτός ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἐγώ παρρησία λαλέω ὁ κόσμος , ἐγώ πάντοτε διδάσκω ἐν τῆ συναγωγή καί εἰμί ὁ ἱερός , ὅπου πᾶς ὁ Ἰουδαῖος συνέρχομαι , καί ἐν κρυπτός λαλέω οὐδείς . τις ἐγώ ἐρωτάω · ἐπερωτάω ὁ ἀκούω , τίς λαλέω αὐτός . ἵε