cogPG.PG124 451
τοὺς ἀδελφοὺς , ἵναμὴ κενωθῇ , » τουτέστι , μάταιονκαι κενὸν ἐλεγχθῇ « τὸ καύχημά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν . » Ἐγὼ γὰρ , φησὶ , καλλωπιζόμενος ἐφ´ ὑμῖν , παρὰ πᾶσην ἑκαυχησάμην , καὶ παρ´ ἐκείνοις . ὥστε ἐὰν ὑστερίΚσητε , κοινὴ ἡ αἰσχύνη · οὐ πανταχοῦ δὲ , ἀλλ´ « ἐν τούτῳ τῷ μέρει·ν τουτέστιν , Ἵνα μὴ καταισχυνθῶ ἐντῇ περὶ τῆς ἐλεημοσύνης ὑποθέσει μόνῃ · ἀλλὰ παρεσκειασμένοι ἦτε , καθὼς ἔλεγον τοῖς Μακεδόσιν , ὅτι ἕτοιμοι εἰσι τῆς Ἀχαΐας ἅπαντες , καὶ οὐδὲν αὐτοῖς λείπει . « Μή πως ἐὰν ἔλθωσι σὺν ἐμοὶ Μακεδόνες καὶ εὖ ρωσιν ὑμᾶς ἀπαρασκευάστους καταισχυνθῶμεν ἡμεῖς μὴ λέγωμεν , ὑμεῖς ) ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστέσω τῆς καυχήσεως . » Πάλιν περὶ τὰ αὐτὰ στρέφεται , καὶ ἐπιτείνει τὴν ἀγωνίαν , ἀπὸ ἀνθρωπίνων λογισμῶν ἀνάγων [ ἐνάγ . ] αὐτούς . Μείζων γὰρ ἡ ἐντροπὴ , ὅταν ἐπὶ ἀλλοτρίων προσώπων καταισχύνεταί τις . ἴσως γὰρ , φησὶν , ἐμοὶ θαῤῥεῖτε , ὡς συγγινώσκοντι · ἀλλὰ Μακεδόνας ἐννοεῖτε , οἶ τυνὸν ἐλεύσονται σὺν ἐμοὶ(κὸς γάρ ἐστι τοῦτο , « καὶ ἐὰν εὕρωσιν ὑμᾶς , » οὐκ εἶπεν , ὅτι μὴ θέλοντας δοῦναι , ἀλλ’ , « ἀπαρασκευάστους . » Εἰ γὰρ τὸ μὴ παρασκευάσασθαι , μημὲ ταχέως εἰσενεγκεῖν , αἰσχύνη · πολλῷ μᾶλλον τὸ μηδὲν ὅλως εἰσενεγκεῖν , ἢ ἔλαττον τοῦ δέοντος . Κολάζει Ἐγὼ τὸν λόγον , λέγων , ὅτι Ἡμεῖς καταισχυνθησόμεθα ν μὴ λέγω , ὅτι ὑμεῖς ) « ἐν τῇ ὑποστάσει ταύτη τῆς καυχήσεως · » τουτέστιν , Οὐκἀλλαχοῦ καταισχυνθησόμεθα , ἀλλ´ ἑν μόνῃ [ ταύτῃ ] τῇ περὶ τῆς ἐλεημοσύνης καυχήσει , ὡς τά γε ἄλλα ὑμῶν ἀνεπίληπτα . Τοῦτο δὲ λέγει , οὐ κολακεύων αὐτοὺς , ἀλλὰ μᾶλλον προθυμοτέρους ποιῶν , ἵνα ἐν τοῖς ἄλλοις εὐδοκιμοῦντες , καὶ ἐν τούτῳ μὴ εὐρεθῶσιν ἀδόκιμοι καὶ ἑαυτῶν ἐλάττους . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , Ἵνα μὴ λέγω , ὅτι ὑμεῖο , δείκνυσιν ὅτι μᾶλλον αὐτοὶ καταισχυνθήσονται · αὐτῶν γὰρ τὸ ἁμάρτημα . ὑπόστασιν δὲ τὴν , ὑπόθεσιη , καὶ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα , ἤτοι τὴν οὐσίαν τῆς καυχήσεως νοεῖ . « Ἀναγκαῖον οὖν ἡγησάμην παρακαλέσαι τοὺς ἀδελφοὺς , ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς , καὶ προσκαταρτίσωσι [ ᾳ . προκ . ] τὴν προεπηγγελμένην εὐλογίαν ὑμῶν , ταύτην εἰναι ἑτοίμην οὕτως ὡς εὐλογίαν , καὶ μὴ ὡς πλεονεξίαν . » Ἵνα μὴ δόξῃ ἐναντιολογεῖσθαι , ἄνω μὲν εἰπὼν , ὅτι « περιττὸν μοι γράφειν , » νῦν δὲ πάλιν περὶ τούτων διαλεγόμενος , νῦν περὶ δαήιλείας διαλέγεται , καὶ τοῦ μετὰ προθυμίας ποιῆσαι τὸ ἔγον · καὶ διὰ ταῦτα πέμψαι φησὶ τοὺς ἀδελφούς . Εʹς Ἐήο δὲ ἐναντία προτρέπων , τό τε φιλοτίμως δοῦναι , καὶ τὸ μετὰ προθυμίας , σοφώτατα ἀμφότερα μεταχειρίζεται . Πρότερον γὰρ περὶ τοῦ μετὰ προθυμίας δοῦναι διαλέγεται , εἶτα καὶ περὶ τοῦ ἑτέρου κεφελαίου . Φησὶν οὖν , ὅτι εὐλογία ἐστὶ τὸ διδόμενον οδεί . δὲ εὐλογίανν διδοὺς λυπεῖται . Δείκνυσι δὲ καὶ τὸν καρπὸν εὐθὺς ἐνταῦθα βλαστάνοντα , καὶ εὐλογίας πεπληρωμένους τοὺς παρέχοντας . Καὶ οὐδὲ τούτῳ ἡρκέσθη , ἀλλὰ προσέθηκε · « Καὶ μὴ ὡς πλεονεξίαν . Μὴ γὰρ νομίσητε , φησὶν , ὅτι ὡς πλεονεκτοῦίή
Lemmas: ὁ ἀδελφός , ἵναμὴ κενόω , » τουτέστι , μάταιονκαι κενός ἐλέγχω « ὁ καύχημα ἐγώ ὁ ὑπέρ σύ . » ἐγώ γάρ , φημί , καλλωπίζω ἐφίημι σύ , παρά πάσος καυχάομαι , καί παρ´ ἐκεῖνος . ὥστε ἐάν ὑστερίΚσητε , κοινός ὁ αἰσχύνη · οὖον πανταχοῦ δέ , ἀλ « ἐν οὗτος ὁ μέρει·ν τουτέστιν , ἵνα μή καταισχύνω ἐντή περί ὁ ἐλεημοσύνη ὑπόθεσις μόνος · ἀλλά παρεσκειασμενος εἰμί , καθώς λέγω ὁ Μακεδών , ὅτι ἑτοῖμος εἰμί ὁ Ἀχαΐα ἅπας , καί οὐδείς αὐτός λείπω . « μὴ πως ἐάν ἔρχομαι σύν ἐγώ Μακεδών καί εὕω ῥῶσις σύ ἀπαρασκεύαστος καταισχύνω ἐγώ μή λέγω , σύ ) ἐν οὗτος ὁ ὑφίστημι ὁ καύχησις . » πάλιν περί ὁ αὐτός στρέφω , καί ἐπιτείνω ὁ ἀγωνία , ἀπό ἀνθρώπινος λογισμός ἀνάγω [ ἐνάγω . ] αὐτός . μείζων γάρ ὁ ἐντροπή , ὅταν ἐπί ἀλλότριος πρόσωπον καταισχύνω τις . ἴσως γάρ , φημί , ἐγώ θαρσέω , ὡς συγγιγνώσκω · ἀλλά Μακεδών ἐννοέω , οἶς τυνὸν ἔρχομαι σύν ἐμοὶ(κὸς γάρ εἰμί οὗτος , « καί ἐάν εὑρίσκω σύ , » οὐ εἶπον , ὅτι μή ἐθέλω δίδωμι , ἀλλά , « ἀπαρασκεύαστος . » εἰμί γάρ ὁ μή παρασκευάζω , μημὲ ταχέως εἰσφέρω , αἰσχύνη · πολύς μᾶλλον ὁ μηδείς ὅλως εἰσφέρω , ἢ μικρός ὁ δήω . κολάζω ἐγώ ὁ λόγος , λέγω , ὅτι ἐγώ καταισχύνω Ν μή λέγω , ὅτι σύ ) « ἐν ὁ ὑπόστασις οὗτος ὁ καύχησις · » τουτέστιν , Οὐκἀλλαχοῦ καταισχύνω , ἀλ ἑν μόνος [ οὗτος ] ὁ περί ὁ ἐλεημοσύνη καυχάομαι , ὡς ὁ γε ἄλλος σύ ἀνεπίληπτος . οὗτος δέ λέγω , οὖον κολακεύω αὐτός , ἀλλά μᾶλλον πρόθυμος ποιέω , ἵνα ἐν ὁ ἄλλος εὐδοκιμέω , καί ἐν οὗτος μή εὑρίσκω ἀδόκιμος καί ἑαυτοῦ μικρός . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , ἵνα μή λέγω , ὅτι ὑμεῖο , δείκνυμι ὅτι μᾶλλον αὐτός καταισχύνω · αὐτός γάρ ὁ ἁμάρτημα . ὑπόστασις δέ ὁ , ὑπόθεσις , καί αὐτός ὁ πρᾶγμα , ἤτοι ὁ οὐσία ὁ καύχησις νοέω . « ἀναγκαῖος οὖν ἡγέομαι παρακαλέω ὁ ἀδελφός , ἵνα προέρχομαι εἰς σύ , καί προσκαταρτισωσις [ εὐχέρεια . προ . ] ὁ προεπαγγέλλω εὐλογία σύ , οὗτος εἰναι ἑτοῖμος οὕτως ὡς εὐλογία , καί μή ὡς πλεονεξία . » ἵνα μή δόξα ἐναντιολογέω , ἄνω μέν εἶπον , ὅτι « περισσός ἐγώ γράφω , » νῦν δέ πάλιν περί οὗτος διαλέγω , νῦν περί δαηιλειος διαλέγω , καί ὁ μετά προθυμία ποιέω ὁ ἐγώ · καί διά οὗτος πέμπω φημί ὁ ἀδελφός . Εϛʹ Ἐήο δέ ἐναντίος προτρέπω , ὁ τε φιλότιμος δίδωμι , καί ὁ μετά προθυμία , σοφός ἀμφότερος μεταχειρίζω . Πρότερος γάρ περί ὁ μετά προθυμία δίδωμι διαλέγω , εἶτα καί περί ὁ ἕτερος κεφελαίου . Φησίν οὖν , ὅτι εὐλογία εἰμί ὁ δίδωμι ὄζω . δέ εὐλογία δίδωμι λυπέω . δείκνυμι δέ καί ὁ καρπός εὐθύς ἐνταῦθα βλαστάνω , καί εὐλογία πληρόω ὁ παρέχω . καί οὐδέ οὗτος ἀρκέω , ἀλλά προστίθημι · « καί μή ὡς πλεονεξία . μή γάρ νομίζω , φημί , ὅτι ὡς πλεονεκτέω