cogPG.PG124 317
σήναξις γένηται , ἀλλὰ κατὰ Θεόν · ἵνα αὐτὸς ὁ Χριστὸς συνάξῃ ὑμᾶς , ὑπὲρ οὑ καὶ συνέρχεσθε . ἐπέστησε δὲ αὐτοῖς καὶ τὸ αὐτοῦ πνεῦμα , ἵνα μὴ συγγνώμης αὐτὸν ἀξιώσωσιν , ἀλλ´ ὁρθῶς κρίνωσιν , ὡς , καὶ αὐτοῦ παρόντος . « Σὺν τῇ δυνάμει τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῷ Σατανᾷ . » Τουτέστιν , ἢ Ἐτι Ὁ Χριστὸς δύναται τοιαύτην ὑμῖν χάριν δοῦναι ? ῶστε δύνασθαι τῷ διαβόλῳ παραδιδόναι · ἢ ὅτι Καὶ αὐτὸς μεθ´ ὑμῶν κατ´ αὐτοῦ φέρει τὴν ψῆφον . Καὶ οὐκ εἶπεν , ἐκδοῦναι , ἀλλὰ , « παραδοῦναι . , ὑ - . ἀνοίγων αὐτῷ τὰς τῆς μετανοίας θύρας . Καὶ οὐδὲ πάλιν ὀνόματος μέμνηται , ἀλλὰ , « Τὸν τοιοῦτον , » λέγει . « Εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκὸς , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῆ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . » Τουτέστιν , ἵνα νόσῳ αὐτὸν τήξῃ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκ τῆς σωματικῆς τρυφῆς αἱ ἐπιθυμίαι , τὸ σῶμα κολασθῆναι βούλεται , ἵνα τὸ πνεῦμα , τουτέστιν , ἡ ψυχὴ , σωθῇ · οὐχ ὡς ταύτης σωζομένης μόνης , ἀλλ´ ὡς ὡμολογημένου τούτου , ὅτι ταύτης σωζομένης , καὶ τὸ σῶμα σωθήσεται . Τινὲς δέ φασι πνεῦμα , τὸ χάρισμα . ἵνα σῶν τηρηθῇ αὐτῷ , καὶ μὴ ἀναχωρήσῃ ὡς ἐξ ἀσεβοῦς · τοῦτο δὲ κηδομένου μᾶλλον ἢ τιμωρουμένου ἐστί . Καλῶς δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἀνεμνήσθη , ἱνα καὶ ἐκεῖνοι δείσαντες , τὴν ἰατρείαν ἀπενέγκωσι · καὶ ἐκεῖνος ὡσαύτως ταύτην δέξηται . Ὅρον δὲ τίΚθησι τῷ διαβόλῳ , καθάπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰὼβ , του σώματος ἅψασθαι , ἀλλὰ μὴ καὶ τῆς ψυχῆς . « Οὐ καλὸν τὸ καύχημα ὑμῶν . » Αἰνίττεται ὅτι αὐτοὶ οὐκ εἴασαν αὐτὸν μετανοῆσαι , καυχώμενοι εἰς αὐτόν . Καὶ γὰρ εἶς τῶν παρ´ αὐτοὺς σοφῶν ἦν οὗτος . « Οὐκ οἴδατε ὅτι μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ » Καὶ ὑμῶν , φησίν , οὐκ ἐκείνου μόνου κήδομαι . Καὶ γὰρ ἀμελούμενον τὸ κακὸν δύναται καὶ τὸ λοιπὸν σῶμα τῆς Ἐκκλησίας λυμήνασθαι . Ὅπερ γὰρ ἡ ζύμη μικρὰ οὖσα , τὸ φύραμα πᾶν · ζυμοῖ καὶ πρὸς ἑαυτὴν μεταβάλλει · οὕτω καὶ ἡ τούτου ἁμαρτία πρὸς ἑαυτὴν πολλοὺς ἐπισπὰσεται , « Ἐκκαθάρατε οὕν τὴν παλαιὰν ζύμην , ἱνα ἠτε νέον φύραμα , καθώς ἐστε ἄζομοι . » Τουτέσιι , Τὸν πόρνον τοῦτον ἐκβάλετε , μᾶλλον δὲ καὶ ἄλλους κα-κούς . Παλαιὰν γὰρ ζύμην πᾶσαν κακίαν φησί . Καὶ οὐκ εἶπε , Καθάρατε , ἀλλὰ , « Ἐκκαθάρατε · » τουτέστι , Μετὰ ἀκριβείας καθάρατε , ἵνα νέον φύραμα καὶ ἀμιγὲς κακίας ἦτε . « Καθώς ἐστε , » ἀντὶ τοῦ , Καθὼς πρέπει εἶναι ὑμᾶς , χωρὶς ζύμης , τουτέστι , τῆς παλαιᾶς κακίας , καὶ ὀξώδους , καὶ δακνούσης τὴ μεταμελείᾳ . « Καὶ γὰρ τὸ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . » Ἐπειδὴ ἀζύμων ἐμνήσθη , ταῦτα δὲ ἐν τῳ Πάσχα ἠσθίοντο , ἀλληγορήσας τὰ ἄζυμα τί εἰσιν , ὅτι ἡ διάθεσις ἡ ἀμιγὴς κακίας , νῦν ἀλληγορεῖ ] καὶ τὸ Πάσχα , καί φησιν , ὅτι Ὁ Χριστός ἐστιν ἡμῶν τὸ
Lemmas: σήναξις γίγνομαι , ἀλλά κατά Θεός · ἵνα αὐτός ὁ Χριστός συνάγω σύ , ὑπέρ ὅς καί συνέρχομαι . ἐφίστημι δέ αὐτός καί ὁ αὐτός πνεῦμα , ἵνα μή συγγνώμη αὐτός ἀξιόω , ἀλ ὀρθῶς κρίνω , ὡς , καί αὐτός πάρειμι . « σύν ὁ δύναμις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , παραδίδωμι ὁ τοιοῦτος ὁ Σατανᾶς . » τουτέστιν , ἢ ἔτι ὁ Χριστός δύναμαι τοιοῦτος σύ χάρις δίδωμι ? ῶστε δύναμαι ὁ διάβολος παραδίδωμι · ἢ ὅτι καί αὐτός μεθ´ σύ κατ´ αὐτός φέρω ὁ ψῆφος . καί οὐ εἶπον , ἐκδίδωμι , ἀλλά , « παραδίδωμι . , ὑ - . ἀνοίγω αὐτός ὁ ὁ μετάνοια θύρα . καί οὐδέ πάλιν ὄνομα μιμνήσκω , ἀλλά , « ὁ τοιοῦτος , » λέγω . « εἰς ὄλεθρος ὁ σάρξ , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω ἐν τῆ ἡμέρα ὁ κύριος Ἰησοῦς . » τουτέστιν , ἵνα νόσος αὐτός τήκω . ἐπεί γάρ ἐκ ὁ σωματικός τρυφή ὁ ἐπιθυμία , ὁ σῶμα κολάζω βούλομαι , ἵνα ὁ πνεῦμα , τουτέστιν , ὁ ψυχή , σῴζω · οὐ ὡς οὗτος σῴζω μόνος , ἀλ ὡς ὁμολογέω οὗτος , ὅτι οὗτος σῴζω , καί ὁ σῶμα σῴζω . Τινές δέ φημί πνεῦμα , ὁ χάρισμα . ἵνα σός τηρέω αὐτός , καί μή ἀναχωρέω ὡς ἐκ ἀσεβής · οὗτος δέ κήδω μᾶλλον ἢ τιμωρέω εἰμί . καλῶς δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἀναμιμνήσκω , ἵνα καί ἐκεῖνος δείδω , ὁ ἰατρεία ἀποφέρω · καί ἐκεῖνος ὡσαύτως οὗτος δέχομαι . Ὅρος δέ τίΚθησι ὁ διάβολος , καθάπερ καί ἐπί ὁ Ἰώβ , ὁ σῶμα ἅπτω , ἀλλά μή καί ὁ Ψυχή . « οὖον καλός ὁ καύχημα σύ . » αἰνίσσομαι ὅτι αὐτός οὐ ἐάω αὐτός μετανοέω , καυχάομαι εἰς αὐτός . καί γάρ εἰμί ὁ παρ´ αὐτός σοφός εἰμί οὗτος . « οὐ οἶδα ὅτι μικρός ζύμη ὅλος ὁ φύραμα ζυμόω » καί σύ , φημί , οὐ ἐκεῖνος μόνος κήδω . καί γάρ ἀμελέω ὁ κακός δύναμαι καί ὁ λοιπός σῶμα ὁ ἐκκλησία λυμαίνομαι . ὅπερ γάρ ὁ ζύμη μικρός εἰμί , ὁ φύραμα πᾶς · ζυμόω καί πρός ἑαυτοῦ μεταβάλλω · οὗτος καί ὁ οὗτος ἁμαρτία πρός ἑαυτοῦ πολύς ἐπισπάω , « ἐκκαθαίρω οὖν ὁ παλαιός ζύμη , ἵνα εἰμί νέος φύραμα , καθώς εἰμί ἄζω . » Τουτέσιι , ὁ πόρνος οὗτος ἐκβάλλω , μᾶλλον δέ καί ἄλλος κακός . Παλαιή γάρ ζύμη πᾶς κακία φημί . καί οὐ εἶπον , καθαίρω , ἀλλά , « ἐκκαθαίρω · » τουτέστι , μετά ἀκρίβεια καθαίρω , ἵνα νέος φύραμα καί ἀμιγής κακία εἰμί . « καθώς εἰμί , » ἀντί ὁ , καθώς πρέπω εἰμί σύ , Χωρὶς ζύμη , τουτέστι , ὁ παλαιός κακία , καί ὀξώδης , καί δάκνω ὅς μεταμέλεια . « καί γάρ ὁ Πάσχα ἐγώ ὑπέρ ἐγώ θύω Χριστός . » ἐπεί ἄζυμος μιμνήσκω , οὗτος δέ ἐν ὁ Πάσχα ἐσθίω , ἀλληγορέω ὁ ἄζυμος τίς εἰμί , ὅτι ὁ διάθεσις ὁ ἀμιγής κακία , νῦν ἀλληγορέω ] καί ὁ Πάσχα , καί φημί , ὅτι ὁ Χριστός εἰμί ἐγώ ὁ