cogPG.PG124 560
Ἀυσώδης ἐστὶν ὡς ὁ νεκρὸς , καὶ ἀνενέργητος , ὡς ὲ καθεύδων , καὶ ὀνειρώττει , καὶ φαντάζεται τὰ ἀνάστατα . Ὅταν οὖν ἐγερθῇ τις ἀπὸ τῆς ἀμαρτίας , τότε ἐπιφαύσει αὐτῷ ὁ Χριστὸς , τουτέστιν , ἐπιλάμψει , ὥσπερ καὶ ὁ ἥλιος τοῖς ἐξ ὕπνου ἐγερθεῖσιν . Ἐως γὰρ ἂν ἐν ἁμαρτίαις ἐστὶ , μισεῖ τὸ φῶς , καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς αὐτό ? . Οὐ περὶ ἀπίστων δὲ ταῦτα μόνον φησὶν , ἀλλὰ καὶ περὶ πιστῶν . Εὕροις δ´ ἂν διαφορὰν τοῦ τε καθεύδοντος καὶ τοῦ νεκροῦ . Πολλοὶ γὰρ τὸ κακὸν μὲν ποιοῦντες , τῷ πραττομένῳ δὲ οὐ συναινοῦντες , καθεύδοντες ἂν λεχθεῖεν · οἶ καὶ ταχέως καὶ ποιοῦσι τὸ κακὸν , καὶ συνηγοροῦσιν · οἶ καὶ νεκροὶ ἂν ὀνομασθεῖεν , ὡς δυσανακλητότεροι πρὸς τὸ ἀνασταῖεν · οὐ γὰρ ἀπογνωστέα ἡ τρεπτὴ φύσις . « Βλέπετε οὖν , πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε , μὴ ὡς ἄσοφοι , ἀλλὰ ὡς σοφοί . » Καὶ ἔτι τὴν πικρίαν καὶ τὴν ὀργὴν ἐκκαθαίρει , ὡς ἂν εἰ λέγων αὐτοῖς , ὅτι πρόβατα . ἐστε μεταξὺ λύκων , πολλοὶ πρὸς ὑμᾶς ἀγριαίνουσι , καὶ οἱ οἰκειότατοι · βλέπετε , μηδενὶ δῶτε ἀφορμὴν ἔχθρας · πλὴν τῆς πίστεως , μηδεὶς ὑμῶν ὶ ἕτερόν τι ἐγκαλείτω , ἀλλὰ καὶ τιμὴν καὶ ὑπακοὴν πᾶσαν ἐπιδείκνυσθε , ἔνθα μὴ ἡ πίστις βλάπτηται , καὶ περιστεραὶ γίνεσθε . Τοῦτο γὰρ σοφίας , ἤτοι φρονήσεως , τὸ τηρεῖν ἑαυτοὺς ἀνεπιλήπτους , μηδένα ἀμυνομένους . « Ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν . » Οὐ ποικίλους ἡμᾶς εἶναι διδάσκει , ἀλλὰ´ ἐπειδὴ , φησὶν , οὐκ ἔστιν ὑμέτερος ὁ καιρὸς , ἀλλὰ πάροικοί ἐστε , καὶ παρεπίδημοι , καὶ ἀλλότριοι , μὴ ζητεῖτε τιμὴν καὶ δόξαν , μηδὲ ἐκδίκησιν , ἀλλὰ πάντα φέρετε , κἀν τούτῳ τὸν καιρὸν ἐξαγοράζετε · πάντα κατάθεσθε ὅσα ἂν θέλωσιν . Ὥσπερ εἴ τις πλούσιος , ὁρῶν τινας ἐπιόντας ὥστε αὐτὸν ἀνελεῖν , πάντα δώσει καὶ ἐξελεῖται ἑαυτόν · οῦτω καὶ ὑμεῖς πάντα δότε , ὡς τὸ κεφάλαιον διασώσασθαι , τὴν πίστιν λέγω « Ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν . » Οὐ τὴν οὐσίαν τῶν ἡμερῶν διαβάλλει · οὐσία γὰρ ἡμέρας τὸ φῶς τυχὸν , καὶ αἱ ὧραι · τίς οὖν πονηρία ἐν τούτοις ; ἀλλὰ διὰ τὰ ἐν ταῖς ἡμέραις γινόμενα , τὰς ἡμέρας δοκεῖ διαβάλλειν · καθάπερ εἰώθαμεν λέγειν · Κακὴν ἡμέραν διήγαγον , διὰ τὰ ἐν ταύτῃ συμβάντα δηλαδὴ , ἃ παρ´ ἀνθρώπων πονηρῶν ἐγένετο , οὐ παρὰ Θεοῦ . Διὰ τοῦτο τοίνυν αἱ ἡμέραι πονηραὶ λέγονται , ὡς πονηροὺς ἀνθρώπους ἔχουσαι ἐν αὐταῖς κρατοῦντας « Διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες , ἀλλὰ συνιέντες τί τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ . » Ἐπειδὴ , φησίν , αἱ ἡμέραι πονηροὺς ἀνθρώπους ἔχουσιν , ὑμεῖς ὡς φρόνιμοι σπεύδετε μηδεμίαν αὐτοῖς ἀφορμὴν διδόναι · τοῦτο γὰρ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , τὸ ἐν πᾶσιν ἀνεπιλήπτους ἑαυτοὺς τηρεῖν , μετὰ τοῦ καὶ τὴν πίστιν φυλάττειν .
Lemmas: Ἀυσώδης εἰμί ὡς ὁ νεκρός , καί ἀνενέργητος , ὡς ε καθεύδω , καί ὀνειρώσσω , καί φαντάζω ὁ ἀνάστατος . ὅταν οὖν ἐγείρω τις ἀπό ὁ ἁμαρτία , τότε ἐπιφαύσκω αὐτός ὁ Χριστός , τουτέστιν , ἐπίλαμψις , ὥσπερ καί ὁ ἥλιος ὁ ἐκ ὕπνος ἐγείρω . ἠώς γάρ εἄν ἐν ἁμαρτία εἰμί , μισέω ὁ φάος , καί οὐ ἔρχομαι πρός αὐτός ? . οὖον περί ἄπιστος δέ οὗτος μόνος φημί , ἀλλά καί περί πιστός . εὑρίσκω δδʹ εἄν διαφορά ὁ τε καθεύδω καί ὁ νεκρός . πολλός γάρ ὁ κακός μέν ποιέω , ὁ πράσσω δέ οὖον συναινέω , καθεύδω εἄν λέγω · οἶς καί ταχέως καί ποιέω ὁ κακός , καί συνηγορέω · οἶς καί νεκρός εἄν ὀνομάζω , ὡς δυσανάκλητος πρός ὁ ἀνίστημι · οὖον γάρ ἀπογιγνώσκω ὁ τρεπτός φύσις . « βλέπω οὖν , πῶς ἀκριβῶς περιπατέω , μή ὡς ἄσοφος , ἀλλά ὡς σοφός . » καί ἔτι ὁ πικρία καί ὁ ὀργή ἐκκαθαίρω , ὡς εἄν εἰμί λέγω αὐτός , ὅτι πρόβατον . εἰμί μεταξύ λύκος , πολύς πρός σύ ἀγριαίνω , καί ὁ οἰκεῖος · βλέπω , μηδείς δίδωμι ἀφορμή ἔχθρα · πλήν ὁ πίστις , μηδείς σύ ί ἕτερος τίς ἐγκαλέω , ἀλλά καί τιμή καί ὑπακοή πᾶς ἐπιδείκνυμι , ἔνθα μή ὁ πίστις βλάπτω , καί περιστερά γίγνομαι . οὗτος γάρ σοφία , ἤτοι φρόνησις , ὁ τηρέω ἑαυτοῦ ἀνεπίληπτος , μηδείς ἀμύνω . « ἐξαγοράζω ὁ καιρός . » οὖον ποικίλος ἐγώ εἰμί διδάσκω , ἀλλά ἐπεί , φημί , οὐ εἰμί ὑμέτερος ὁ καιρός , ἀλλά πάροικος εἰμί , καί παρεπίδημος , καί ἀλλότριος , μή ζητέω τιμή καί δόξα , μηδέ ἐκδίκησις , ἀλλά πᾶς φέρω , ἐν οὗτος ὁ καιρός ἐξαγοράζω · πᾶς κατατίθημι ὅσος εἄν ἐθέλω . ὥσπερ εἰμί τις πλούσιος , ὁράω τις ἔπειμι ὥστε αὐτός ἀναιρέω , πᾶς δίδωμι καί ἐξελαύνω ἑαυτοῦ · οὗτος καί σύ πᾶς δίδωμι , ὡς ὁ κεφάλαιος διασῴζω , ὁ πίστις λέγω « ὅτι2 ὁ ἡμέρα πονηρός εἰμί . » οὖον ὁ οὐσία ὁ ἡμέρα διαβάλλω · οὐσία γάρ ἡμέρα ὁ φάος τυγχάνω , καί ὁ ὥρα · τίς οὖν πονηρία ἐν οὗτος ; ἀλλά διά ὁ ἐν ὁ ἡμέρα γίγνομαι , ὁ ἡμέρα δοκέω διαβάλλω · καθάπερ εἴωθα λέγω · κακός ἡμέρα διάγω , διά ὁ ἐν οὗτος συμβαίνω δηλαδή , ὁ παρ´ ἄνθρωπος πονηρός γίγνομαι , οὖον παρά Θεός . Ζεύς οὗτος τοίνυν ὁ ἡμέρα πονηρός λέγω , ὡς πονηρός ἄνθρωπος ἔχω ἐν αὐτός κράτος « Ζεύς οὗτος μή γίγνομαι ἄφρων , ἀλλά συνίημι τίς ὁ θέλημα ὁ Θεός . » ἐπεί , φημί , ὁ ἡμέρα πονηρός ἄνθρωπος ἔχω , σύ ὡς φρόνιμος σπεύδω μηδείς αὐτός ἀφορμή δίδωμι · οὗτος γάρ ὁ θέλημα ὁ Θεός , ὁ ἐν πᾶς ἀνεπίληπτος ἑαυτοῦ τηρέω , μετά ὁ καί ὁ πίστις φυλάσσω .