cogPG.PG124 504
της ἡμῶν ἐκώλυε , Βουλόμενος δὲ πάνυ καθελεῖν τὸν νόμον , οὐκ εἶπεν , ὅτι Ταῖς ἡμέραις ἦμεν δεδουλωμένοι , ἀλλ´ , « Ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου , » ἵνα ἐντρέψῃ μᾶλλον τοὺς καὶ ἔτι τῷ νόμω πείθοντας Κπροσέχειν . Μὴ ταραχθῇς δὲ εἴ γε ἐκ τοῦ ἀκολούθου ἐπίτροποι καὶ οἰκονόμοι νοοῦνται τὰ στοιχεῖα , . Πρῶτον μὲν γὰρ τὸν νόμον ὀφείλεις ἐπίτροπον νοεῖν ὥσπερ καὶ παιδαγωγὸν , οὐχὶ ταῦτα · ἔπειτα τὰς νουμηνίας , καὶ τὰ Σάββατα , στοιχεῖα εἰπεν . Ἄλλως τε , καὶ διὰ τὸ ἐκ περιουσίας ἀποστῆσαι τοῦ νόμον . καὶ ἐντρέψαι αὐτοὺς , τοῦτο οὕτως εἶπεν ὥτ περ καὶ προϊὼν ἔτι μᾶλλον δείξει . Τινὲς δὲ στοιχεῖα , τὸν στοιχειώδη καὶ εἰσαγωγικὸν νόμον ἐνόησαν « Ὅτε δὲ ἔλθῃ τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ γενόμενον ἐκ γυναικὸς , γενόμενον ὑπὸ νόμον , ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ , ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν . » Τέως μὲν οὖν νήπιοι ὄντες ὑπὸ νουμηνίας ἦμεν καὶ Σάββατα · ὅτε δὲ ἦλθεν ὁ ὡρισμένος καιρὸς τῆς σαρκώσεως τοῦ Χριστοῦ , ὅτε πᾶν εἶδος κακίας διεξελθοῦσα ἡ φύσις ἡ ἀνθρωπίνη ἐδεῖτο θεραπείας , « ἐξαπέστειλεν τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ὁ Θεὸς»τουτέστιν , εὐδόκησεν ἐλθεῖν ) « γενόμενον , » οὐκ εἶπε διὰ γυναικὸς , ἵνα μὴ πόροδον εὕρωσιν οἱ λέγοντες , ὡς διὰ σωλῆνος τῆς Παρθένου διελθεῖν τὸν Κύριον κατὰ φαντασίαν πάντως · ἀλλ´ , « Ἐκ γυναικός · » τουτέστιν , ἐκ τῆς οὐσίας αὐτῆς σῶμα λαβόντα , καὶ καρπὸν ὄντα τῆς κοιλίας αὐτῆς . Ἐγένετο δὲ ὑπὸ νόμον , περιτμηθεὶς καὶ τε λέσας πάντα , ἵνα´ ἐκτὸς τῆς κατάρας γενόμενος , ἡμᾶς ἐξαγοράσῃ . Δύο δὲ κατορθώματά φησι τῆς σαρκώσεως τοῦ Χριστοῦ · τό τε ἐξαγοράσαι ἡμᾶς ἐκ τῆς τοῦ νόμου κατάρας , καὶ τὸ ἀποδοῦναι τὴν υἱοθεσίαν « Ἀπολάβωμεν » δὲ , εἶπε , δεικνὺς ἄνωθεν καὶ ἐξ ἐπαγγελίας ὀφειλομένην ταύτην ἡμῖν , εἰ καὶ μὴ ἐδίδοτο διὰ τὴν νηπιότητα . Καὶ γὰρ καὶ ἡ ἐπαγγελθεῖσα τῷ Ἀβραὰμ κληρονομία , ἡ υἱοθεσία ἦν . Ὁ γὰρυίὸς κληρονομεῖ . « Ὅτι δέ ἐστε υἱοὶ , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν , κράζον · Ἀββὰ ὁ Πατήρ . Ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος , ἀλλὰ υἱός ; » εἰ δὲ υἱὸς , καὶ κληρονόμος · κληρονόμος μὲν Θεοῦ , σνγκληρονόμος δὲ Χριστοῦ . » Πόθεν , φησὶ , δῆλον δτι υἱ . οθεσίας ἠξιώθημεν ; Ἀπέδειξε μὲν αὐτὸ καὶ πρότερον , ὅτε ἔδειξεν ἡμᾶς Χριστὸν ἐνδεδυμένους , δς ἐστιν Υἱός · δείκνυσι δὲ καὶ νῦν , ἐκ τοῦ τὸ Πνεῦμα ἡμᾶς λαβεῖν , ὃ παρασκευάζει ἡμᾶς Πατέρα καλεῖν τὸν Θεὸν , τῶν καρδιῶν ἡμῶν ἁπτόμενον ἐνθέως καὶ καινοπρεπῶς . Τοῦτο δὲ οὐκ ἂν ἐγένετο , εἰ μὴ υἱοθεσίας ἠξιώθημεν . Ὥστε ἐπεὶ υἱοί ἐσμεν καὶ κληρονόμοι οὐ τῶν τυχόντων πραγμάτων , ἀλλὰ τῶν τοῦ Θεοῦ , καὶ συμμερισταὶ τοῦ Μονογενοῦς , τί πάλιν ? δοῦλοι γινόμεθα , καὶ ἀθετοῦμεν τὴν υἱοθετήσασαν ἡμᾶς πίστιν , τῷ νόμῳ προσέχοντες ;
Lemmas: ὁ ἐγώ κωλύω , βούλομαι δέ πάνυ καθαιρέω ὁ νόμος , οὐ εἶπον , ὅτι ὁ ἡμέρα εἰμί δουλόω , ἀλ , « ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος , » ἵνα ἐντρέπω μᾶλλον ὁ καί ἔτι ὁ νόμος πείθω Κπροσέχειν . μή ταράσσω δέ εἰμί γε ἐκ ὁ ἀκόλουθος ἐπίτροπος καί οἰκονόμος νοέω ὁ στοιχεῖον , . Πρῶτος μέν γάρ ὁ νόμος ὀφείλω ἐπίτροπος νοέω ὥσπερ καί παιδαγωγός , οὐ οὗτος · ἔπειτα ὁ Νουμηνίας , καί ὁ σάββατον , στοιχεῖον εἶπον . ἄλλος τε , καί διά ὁ ἐκ περιουσία ἀφίστημι ὁ νόμος . καί ἐντρέπω αὐτός , οὗτος οὕτως εἶπον ὥστε περ καί προέρχομαι ἔτι μᾶλλον δείκνυμι . Τινές δέ στοιχεῖον , ὁ στοιχειώδης καί εἰσαγωγικός νόμος νοέω « ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ πλήρωμα ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός γίγνομαι ἐκ γυνή , γίγνομαι ὑπό νόμος , ἵνα ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω , ἵνα ὁ υἱοθεσία ἀπολαμβάνω . » Τέως μέν οὖν νήπιος εἰμί ὑπό Νουμηνίας εἰμί καί σάββατον · ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ ὁρίζω καιρός ὁ σάρκωσις ὁ Χριστός , ὅτε πᾶς εἶδος κακία διεξέρχομαι ὁ φύσις ὁ ἀνθρώπινος δήω θεραπεία , « ἐξαποστέλλω ὁ υἱός αὐτός ὁ Θεὸς»τουτέστιν , εὐδοκέω ἔρχομαι ) « γίγνομαι , » οὐ εἶπον διά γυνή , ἵνα μή πόρος εὑρίσκω ὁ λέγω , ὡς διά σωλήν ὁ παρθένος διέρχομαι ὁ κύριος κατά φαντασία πάντως · ἀλ , « ἐκ γυνή · » τουτέστιν , ἐκ ὁ οὐσία αὐτός σῶμα λαμβάνω , καί καρπός εἰμί ὁ κοιλία αὐτός . γίγνομαι δέ ὑπό νόμος , περιτέμνω καί τε Λεσᾶς πᾶς , ἵημι ἐκτός ὁ κατάρα γίγνομαι , ἐγώ ἐξαγοράζω . δύο δέ κατόρθωμα φημί ὁ σάρκωσις ὁ Χριστός · ὁ τε ἐξαγοράζω ἐγώ ἐκ ὁ ὁ νόμος κατάρα , καί ὁ ἀποδίδωμι ὁ υἱοθεσία « ἀπολαμβάνω » δέ , εἶπον , δείκνυμι ἄνωθεν καί ἐκ ἐπαγγελία ὀφείλω οὗτος ἐγώ , εἰμί καί μή δίδωμι διά ὁ νηπιότης . καί γάρ καί ὁ ἐπαγγέλλω ὁ Ἀβραάμ κληρονομία , ὁ υἱοθεσία εἰμί . ὁ γὰρυίὸς κληρονομέω . « ὅτι2 δέ εἰμί υἱός , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός ἐν ὁ Καρδία σύ , κράζω · Ἀββά ὁ Πατήρ . ὥστε οὐκέτι εἰμί δοῦλος , ἀλλά υἱός ; » εἰμί δέ υἱός , καί κληρονόμος · κληρονόμος μέν Θεός , σνγκληρονόμος δέ Χριστός . » πόθεν , φημί , δῆλος δ ὗς . οθεσίας ἀξιόω ; ἀποδείκνυμι μέν αὐτός καί πρότερος , ὅτε δείκνυμι ἐγώ Χριστός ἐνδύω , ΔΣ εἰμί υἱός · δείκνυμι δέ καί νῦν , ἐκ ὁ ὁ πνεῦμα ἐγώ λαμβάνω , ὅς παρασκευάζω ἐγώ πατήρ καλέω ὁ θεός , ὁ Καρδία ἐγώ ἅπτω ἔνθεος καί καινοπρεπῶς . οὗτος δέ οὐ εἄν γίγνομαι , εἰμί μή υἱοθεσία ἀξιόω . ὥστε ἐπεί υἱός εἰμί καί κληρονόμος οὖον ὁ τυγχάνω πρᾶγμα , ἀλλά ὁ ὁ Θεός , καί συμμεριστής ὁ Μονογενώ , τίς πάλιν ? δοῦλος γίγνομαι , καί ἀθετέω ὁ υἱοθετέω ἐγώ πίστις , ὁ νόμος προσέχω ;