cogPG.PG124 479
ἔστι δὲ ἐν ὑμῖν , ἀπὸ τοῦ ἀδοκίμους εἶναι ὑμᾶς κατὰ τὸν βίον . Οὐκ ἀπεφήνατο δὲ , ἵνα μὴ πλήξῃ , ἀλλ´ ἐνδοιαστικῶς τοῦτο τέθεικεν . « Ἐλπίζω δὲ ὅτι γνώσεσθε ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἐσμὲν ἀδόκιμοι . » Πολλὴ κἀντεῦθεν ἡ ἀπειλή . Ἐπειδὴ γὰρ , φησὶ , βούλεσθε λαβεῖν τὴν δοκιμὴν διὰ τῆς εἰς ὑμᾶς κολάσεως , ἐλπίζω ὅτι οὐκ ἀπορήσομεν δοῦναι ὑμῖν τὴν ἀπόδειξιν , ὅτι οὐκ ἀδόκιμοί ἐσμεν , οὐδὲ ἐξεπέσαμεν τῆς χάριτος τῶν σημείων , καὶ τῆς δυνάμεως · ἢ ὅτι οὐδὲ διεφθάρμεθα τὸν βίον ἡμεῖς , ἵνα καὶ ἐξοικισθῆ ἡμῶν ὁ Χριστὸς , ἀλλ´ ἔστιν ἐν ἡμῖν διὰ τοῦ εὐδοκίμου βίου , καὶ τιμωρήσεται τοὺς ἀπειθοῦντας ὑμῶν . « Εὔχομαι δὲ πρὸς τὸν Θεὸν μὴ ποιῆσαι ὑμᾶς κακὸν μηδέν · οὐχ ἵνα ἡμεῖς δόκιμοι φανῶμεν , ἀλλ´ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιῆτε , ἡμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι ἦμεν Ὅρα σπλάγχνα · κατεφρονεῖτο , ἐκωμῳδεῖτο , ὡς οὐδὲ δὲν δυνάμενος , ἀλλὰ μόνον ἐν γράμμασι κομπάζων · καὶ οὐδὲ μόνον ἀναβάλλεται τὴν τιμωρίαν , ἀλλὰ καὶ εὔχεται μήτε αὐτοὺς ἁμαρτήσειν ποτὲ , μήτε αὐτὸν εἰς ἀνάγκην ἐλεύσεσθαι τοῦ τιμωρῆσαι . Οὐ γὰρ τοῦτο σπουδάζω , φησὶν , ἵνα φανῶ δόκιμος , ὡς δύναμιν ἔχων τοῦ κολάζειν ἀλλ´ ἵνα ὑμεῖς τὸ καλὸν ποιῆτε ἀεὶ , κἂν ἁμάρτητέ ποτε , ἵνα μετανοῆτε · κἀγὼ ἵνα ὧ ὡς ἀδόκιμος , τουτέστιν , ἵνα δοκῶ τοῖς πολλοῖς ἀσθενὴς καὶ ἀδύνατος , ἅτε · εἰ χώραν τοῦ κολάσαι ὑμᾶς . Οὐ γὰρ τῇ ἀληθείᾳ ἔμελλεν εἶναι ἀδόκιμος · μᾶλλον δὲ δόκιμος εὑρίσκετο , ὅτι οὕτω παιδεύει τοὺς μαθητὰς , ὥστε μηδὲν ἁμαρτά - » νειν . Ἀλλὰ διὰ τὴν τῶν πολλῶν ὑπόληψιν εἰπε τὸ , « Ὡς ἀδόκιμοι . » Κ«Οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας , ἀλλ´ ἅπερ τῆς ἀληθείας . » Ἵνα μὴ δέξῃ χαρίσασθαι αὐτοῖς , φησίν · Ἐξ ἀκενοδόξου γνώμης πάντως τοῦτο ποιῶ , ὅτι ἐὰν εὕρωμεν ὑμᾶς ἀνεπισφαλεῖς , οὐδὲ δυνησόμεθα κολάσαι · ἀλλὰ κἂν ἐπιχειρήσωμεν , ὁ Θεὸς οὐδὲ συμπράξει . Δύναμιν γὰρ ἡμῖν δέδωκεν ἵνα ἀληθῆ Κφέρωμεν τὴν ψῆφον , οὐχ ὑπεναντίαν τῇ ἀληθείᾳ . Ἀληθῶς δὲ ψηφίζεται ὁ τὸν ἄξιον τιμωρούμενος · κατὰ τῆς ἀληθείας δὲ , ὁ τὸν μὴ ἀμαρτάνοντα ἐπιχειρῶν κολάζειν « Χαίρομεν γὰρ , ὅταν ἡμεῖς μὲν ἀσθενῶμεν , ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε . » Πάλιν δείκνυσιν ἑαυτὸν σφόδρα οἰκεῖον αὐτοῖς ὄντα . Λέγει γὰρ , ὅτι Μὴ νομίσητε , ὅτι ἐπειδὴ οὐδὲ δύναμαι , ἀπταίστων ὄντων ὑμῶν , τὴν Ἐίναμίν μου ἐπιδείξασθαι , ἀλγῶ διὰ τοῦτο · χαίρω γὰρ μάλιστα ὅταν αὐτὸς μὲν ἐγὼ ἀσθενῶ , τουτέστι ἀσθενὴς νομίζωμαι , ὡς μὴ ἐπιδεικνύμενος δύναὴ τινα ἐν τῷ τιμωρεῖσθαι · ὑμεῖς δὲ δυνατοὶ ἦτε τουτέστιν , ἐνάρετοι , ἄπταιστοι . « Τοῦτο δὲ καὶ εὔχομαι τὴν ὑμῶν κατάρτισιν . » Οὐ μόνον , φησὶ , βούλομαι τοῦτο , ἀλλὰ καὶ εὔχομαι τὸ εἶναι ὑμᾶς ἀλήπτους καὶ κατηρτισμένους , τουτέστι . τετελειωμένους , μηδεμίαν λαβὴν παρέχοντας . « Διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γράφω , ἵνα παρών μὴ
Lemmas: εἰμί δέ ἐν σύ , ἀπό ὁ ἀδόκιμος εἰμί σύ κατά ὁ βίος . οὐ ἀποφαίνω δέ , ἵνα μή πλήσσω , ἀλ ἐνδοιαστικῶς οὗτος τίθημι . « ἐλπίζω δέ ὅτι γιγνώσκω ὅτι ἐγώ οὐ εἰμί ἀδόκιμος . » Πολύς ἐντεῦθεν ὁ ἀπειλή . ἐπεί γάρ , φημί , βούλομαι λαμβάνω ὁ δοκιμή διά ὁ εἰς σύ κόλασις , ἐλπίζω ὅτι οὐ ἀπορέω δίδωμι σύ ὁ ἀπόδειξις , ὅτι οὐ ἀδόκιμος εἰμί , οὐδέ ἐκπίπτω ὁ χάρις ὁ σημεῖον , καί ὁ δύναμις · ἢ ὅτι οὐδέ διαφθείρω ὁ βίος ἐγώ , ἵνα καί ἐξοικίζω ἐγώ ὁ Χριστός , ἀλ εἰμί ἐν ἐγώ διά ὁ εὐδόκιμος βίος , καί τιμωρέω ὁ ἀπειθέω σύ . « εὔχομαι δέ πρός ὁ θεός μή ποιέω σύ κακός μηδείς · οὐ ἵνα ἐγώ δόκιμος φαίνω , ἀλ ἵνα σύ ὁ καλός ποιέω , ἐγώ δέ ὡς ἀδόκιμος εἰμί Ὅρας σπλάγχνον · καταφρονέω , κωμῳδέω , ὡς οὐδέ δέν δύναμαι , ἀλλά μόνος ἐν γράμμα κομπάζω · καί οὐδέ μόνος ἀναβάλλω ὁ τιμωρία , ἀλλά καί εὔχομαι μήτε αὐτός ἁμαρτάνω ποτέ , μήτε αὐτός εἰς ἀνάγκη ἔρχομαι ὁ τιμωρέω . οὖον γάρ οὗτος σπουδάζω , φημί , ἵνα φαίνω δόκιμος , ὡς δύναμις ἔχω ὁ κολάζω ἀλ ἵνα σύ ὁ καλός ποιέω ἀεί , κἀν ἁμαρτάνω ποτός , ἵνα μετανοέω · ἐγώ ἵνα ἵημι ὡς ἀδόκιμος , τουτέστιν , ἵνα δοκέω ὁ πολύς ἀσθενής καί ἀδύνατος , ἅτε · εἰμί χώρα ὁ κολάζω σύ . οὖον γάρ ὁ ἀλήθεια μέλλω εἰμί ἀδόκιμος · μᾶλλον δέ δόκιμος εὑρίσκω , ὅτι οὗτος παιδεύω ὁ μαθητής , ὥστε μηδείς ἁμαρτάς - » νέος . ἀλλά διά ὁ ὁ πολύς ὑπόληψις εἶπον ὁ , « ὡς ἀδόκιμος . » Οὐ γάρ δύναμαι τίς κατά ὁ ἀλήθεια , ἀλ ὅσπερ ὁ ἀλήθεια . » ἵνα μή δέχομαι χαρίζομαι αὐτός , φημί · ἐς ἀκενόδοξος γνώμη πάντως οὗτος ποιέω , ὅτι ἐάν εὑρίσκω σύ ἀνεπισφαλής , οὐδέ δύναμαι κολάζω · ἀλλά κἀν ἐπιχειρέω , ὁ θεός οὐδέ συμπράσσω . Δύναμις γάρ ἐγώ δίδωμι ἵνα ἀληθής Κφέρωμεν ὁ ψῆφος , οὐ ὑπεναντίος ὁ ἀλήθεια . ἀληθής δέ ψηφίζω ὁ ὁ ἄξιος τιμωρέω · κατά ὁ ἀλήθεια δέ , ὁ ὁ μή ἁμαρτάνω ἐπιχειρέω κολάζω « χαίρω γάρ , ὅταν ἐγώ μέν ἀσθενέω , σύ δέ δυνατός εἰμί . » πάλιν δείκνυμι ἑαυτοῦ σφόδρα οἰκέω αὐτός εἰμί . λέγος γάρ , ὅτι μή νομίζω , ὅτι ἐπεί οὐδέ δύναμαι , άπταιστος εἰμί σύ , ὁ Ἐίναμίν ἐγώ ἐπιδείκνυμι , ἀλγέω διά οὗτος · χαίρω γάρ μάλιστα ὅταν αὐτός μέν ἐγώ ἀσθενέω , τουτέστι ἀσθενής νομίζω , ὡς μή ἐπιδείκνυμι δύναμαι τις ἐν ὁ τιμωρέω · σύ δέ δυνατός εἰμί τουτέστιν , ἐνάρετος , ἄπταιστος . « οὗτος δέ καί εὔχομαι ὁ σύ κατάρτισις . » οὖον μόνος , φημί , βούλομαι οὗτος , ἀλλά καί εὔχομαι ὁ εἰμί σύ ἄληπτος καί κατηρτίζω , τουτέστι . τελειόω , μηδείς λαβή παρέχω . « Ζεύς οὗτος οὗτος ἄπειμι γράφω , ἵνα πάρειμι μή