cogPG.PG124 398
αὐτὸ ἔσται κενόν . Τὸ δὲ , « Ἐν Κυρίῳ , » ἢ , ὅτι Ὁ κόπος ὑμῶν ὁ ἐν Κυρίῳ , τουτέστιν , ὁ καὶ τὴν Κνωθεν βοήθειαν ἔχων , ὡς ἐπὶ θεαρέστοις ἔργοις γινόμενος · ἡ , ὅτι Παρὰ Κυρίῳ οὐ ματαιωθήσεται ὁ , κόπος , ἀλλὰ λήψεσθε παρ´ ἐκείνου τὰς ἀμοιβάς . ΚΕΦΑΛ . Ιϛʹ . Περὶ δὲ τῆς λογίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους , ὥσπερ διέταξα ταῖς Ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας , οὔτω καὶ ὑμεῖς ποιήσατε . » Ἀπαρτίσας τὸν περὶ τῶν δογΚμάτων λόγον , εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀρετῶν τὴν ἐλεημοσύνην ἦλθε . Λογίαν δὲ καλεῖ τὴν συλλογὴν , κοῦτον εὐθὺς τὸ πρᾶγμα ποιῶν ἐκ προοιμίων . Τὸ Γὰρ ἐκ πολλῶν συνεισφερόμενον κοῦφον ἦν ἑκάστῳ . Ετα εἰς ζῆλον αὐτοὺς ἄγει τῇ διηγήσει τῶν ἐτέ ροις κατορθωθέντων . Ὥσπερ γὰρ φησὶν , οἱ Γαλάται πεποιήκασιν . Οὐκ εἶπε δέ , Παρῄνεσα , ἀλλὰ , « Διέταξα , » ὅπερ αὐθεντικώτερον , ἵνα μάθης , ὅτι διἀταγμα βασιλικόν ἐστι , καὶ μὴ καταφρονήσῃς τοῦ πράγματος . « Κατὰ μίαν Σαββάτων ἕκαστος ὑμῶν παρ´ ἑαυτῷ τιθέτω . θησαυρίζων ὄ τι ἂν εὐοδῶται . » Μίαν Σαθβάτων τὴν Κυριακὴν καλεῖ , ἀντὶ τοῦ , τὴν πρώτην τῶν τοῦ Σαββάτου ἤτοι τῆς ἑβδομάδος ἡμερῶν . Καὶ ἀπὸ τῆς ἡμέρας δὲ ἐπὶ ἐλεημοσύνην αὐτοὺς προτρέπεται , τῶν ἐν αὐτῇ μυστηρίων ὑπομιμνήσκων . Προνοητικῶς δὲ λίαν κελεύει θησαυρίζειν ἔκαστον , ὅπερ ἂν εὐοδῶται , τουτέστιν , ὅπερ ἂν ὁ Θεὸς πέμψῃ , καὶ ὃ εὐχερὲς ἔχῃ . Οὐ γὰρ εἶπεν , Εὐθὺς φέρε , ἵνα μὴ ὀλίγον τις ἔχων αἰσχύνηται , ἀλλὰ , Παρὰ σεαυτῷ σύναγε , καὶ ὅταν ἀξιόλογον γένηται , τότε φέρε . « Ἵνα μὴ ὅταν ἔλθω , τότε λογίαι γίνωνται . » Ἵνα μὴ , φησὶν , ὅταν δέῃ ἀναλίσκειν , τότε συνάγητε . εἰπὼν δὲ , « Ὅταν ἔλθω , » προθυμοτέρους αὐτοὺς πρὸς τὴν συλλογὴν ποιεῖ , ὡς ἐπ´ ὅψεσιν αὐτοῦ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς συνεισφορᾶς . « Ὅταν δὲ παραγένωμαι , οὓς ἐὰν δοκιμάσητε , δι´ ἐπιστολῶν , τούτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν εἰς Ἱερουσαλήμ . » Καλῶς τὸ , « Οὓς ἐὰν δοκιμάσητε , » τέθεικεν , ἀποφεύγων πανταχοῦ τὰ σκάνἈαλα ἵνα μὴ ὑποπτεύωσσιν ὡς αὐτός τι βούλεται νοσφίζεσθαι ἐκ τῶν συναγομένων . Στίξον οὖν εἰς τὸ , « Λοκιμάσητε · » εἶτα ἀνάγνωθι , « Δι´ ἐπιστολῶν τούτους πέμψω · » ὥστε εἶναι τὸ ἑξῆς τοιοῦτον · Οὓς ἂν δοκιμάσητε , τούτους πέμψω διὰ τῶν γραμμάτων μου · ὡσανεὶ λέγων · Καὶ αὐτὸς συνέσομαι αὐτοῖς , καὶ κοινωνήσω τῆς διακονίας διὰ τῶν γραμμάτων Χάριν δὲ τὸ πρᾶγμα ἐκάλεσε , τουτέστι φιλοτιμίαν , Τνα δείξῃ αὐτοὺς μέγα τι ποιοῦντας , καὶ οὐκ ἐκ λύπης , ἢ ἐξ ἀνάγκης · τοιοῦτον γὰρ ἡ χάρις . Τὸ γὰρ ἐλεημοσύνην εἰπεῖν , ἀνάξιον ἦν τῶν μελλόντων λαμβάνειν ἁγίων « Ἐὰν δὲ ᾗ ἄξιον τοῦ κἀμὲ πορεύεσθαι , σὺν ἐμοὶ πορεύσονται . » Ἐὰν ἧ , φησὶ , τὸ συναγόμενον τοΟΑΡΙΤ ΧvΙ .
Lemmas: αὐτός εἰμί κενός . ὁ δέ , « ἐν κύριος , » ἢ , ὅτι ὁ κόπος σύ ὁ ἐν κύριος , τουτέστιν , ὁ καί ὁ Κνωθεν βοήθεια ἔχω , ὡς ἐπί θεαρεστέω ἔργον γίγνομαι · ὁ , ὅτι παρά κύριος οὖον ματαιόω ὁ , κόπος , ἀλλά λαμβάνω παρ´ ἐκεῖνος ὁ ἀμοιβή . ΚΕ . ιϛʹ . περι δέ ὁ λόγιος ὁ εἰς ὁ ἅγιος , ὥσπερ διατάσσω ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία , οὐτάω καί σύ ποιέω . » ἀπαρτίζω ὁ περί ὁ δογΚμάτων λόγος , εἰς ὁ κεφάλαιος ὁ ἀρετή ὁ ἐλεημοσύνη ἔρχομαι . Λόγιος δέ καλέω ὁ συλλογή , Κουτόν εὐθύς ὁ πρᾶγμα ποιέω ἐκ προοίμιον . ὁ γάρ ἐκ πολύς συνεισφέρω κοῦφος εἰμί ἕκαστος . ἔτης εἰς ζῆλος αὐτός ἄγω ὁ διήγησις ὁ ἐτός ῥόος κατορθόω . ὥσπερ γάρ φημί , ὁ Γαλάτης ποιέω . οὐ εἶπον δέ , παραινέω , ἀλλά , « διατάσσω , » ὅσπερ αὐθεντικός , ἵνα μανθάνω , ὅτι διάταγμα βασιλικός εἰμί , καί μή καταφρονέω ὁ πρᾶγμα . « κατά εἷς σάββατον ἕκαστος σύ παρ´ ἑαυτοῦ τίθημι . θησαυρίζω ὅς τίς εἄν εὐοδόω . » μία Σαθβάτων ὁ Κυριακός καλέω , ἀντί ὁ , ὁ πρῶτος ὁ ὁ Σάββατο ἤτοι ὁ ἑβδομάς ἡμέρα . καί ἀπό ὁ ἡμέρα δέ ἐπί ἐλεημοσύνη αὐτός προτρέπω , ὁ ἐν αὐτός μυστήριον ὑπομιμνήσκω . προνοητικός δέ λίαν κελεύω θησαυρίζω ἕκαστος , ὅσπερ εἄν εὐοδόω , τουτέστιν , ὅσπερ εἄν ὁ θεός πέμπω , καί ὅς εὐχερής ἔχω . οὖον γάρ εἶπον , εὐθύς φέρω , ἵνα μή ὀλίγος τις ἔχω αἰσχύνω , ἀλλά , Παρά σεαυτοῦ συνάγω , καί ὅταν ἀξιόλογος γίγνομαι , τότε φέρω . « ἵνα μή ὅταν ἔρχομαι , τότε λόγιος γίγνομαι . » ἵνα μή , φημί , ὅταν δήω ἀναλίσκω , τότε συνάγω . εἶπον δέ , « ὅταν ἔρχομαι , » πρόθυμος αὐτός πρός ὁ συλλογή ποιέω , ὡς ἐπι ὄψις αὐτός μέλλω εἰμί ὁ συνεισφορά . « ὅταν δέ παραγίγνομαι , ὅς ἐάν δοκιμάζω , δις ἐπιστολή , οὗτος πέμπω ἀποφέρω ὁ χάρις σύ εἰς Ἱερουσαλήμ . » καλῶς ὁ , « ὅς ἐάν δοκιμάζω , » τίθημι , ἀποφεύγω πανταχοῦ ὁ σκάνἈαλα ἵνα μή ὑποπτεύω ὡς αὐτός τίς βούλομαι νοσφίζω ἐκ ὁ συνάγω . στίζω οὖν εἰς ὁ , « Λοκιμάσητε · » εἶτα ἀναγιγνώσκω , « Δις ἐπιστολή οὗτος πέμπω · » ὥστε εἰμί ὁ ἑξῆς τοιοῦτος · ὅς εἄν δοκιμάζω , οὗτος πέμπω διά ὁ γράμμα ἐγώ · ὡσανεί λέγω · καί αὐτός σύνειμι αὐτός , καί κοινωνέω ὁ διακονία διά ὁ γράμμα Χάρις δέ ὁ πρᾶγμα καλέω , τουτέστι φιλοτιμία , Τνα δείκνυμι αὐτός μέγας τίς ποιέω , καί οὐ ἐκ λύπη , ἢ ἐκ ἀνάγκη · τοιοῦτος γάρ ὁ χάρις . ὁ γάρ ἐλεημοσύνη εἶπον , ἀνάξιος εἰμί ὁ μέλλω λαμβάνω ἅγιος « ἐάν δέ ὅς ἄξιος ὁ ἐγώ πορεύω , σύν ἐγώ πορεύω . » ἐάν ἧ , φημί , ὁ συνάγω ΑΤ Χ .