cogPG.PG124 313
« Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν · ὑμεῖς δὲ φρόνιμες ἐν Χριστῷ . » Πάλιν καὶ τοῦτο ἐντρεπτικῶς εἴρηται Ἐπειδὴ γὰρ ἐτύπτοντο μὲν οἱ ἀπόστολοι , καὶ κατεφρονοῦντο διὰ Χριστόν · ἐκεῖνοι δὲ ἐτιμῶντοκαὶ σοφοὶ ἐνομίζοντο , καὶ ἐν Χριστῷ ταῦτα εἶναι ἐκόνσα ἔχον · Πῶς , φησί , δυνατὸν τὰ ἐναντία συνελθεῖν ἐν τοῖς τὰ αὐτὰ φρονοῦσιν ; Οὐκοῦν ἀνάγκη ἡ ἡμᾶς μὴ κατὰ Χριστόν φρονεῖν , ἢ ὑμᾶς . Ἀλλὰ μὴν ἀνάξον τοὺς ἀποστόλους τοῦ Χριστοῦ μὴ κατὰ Χριστὸν φρονεῖν · ὑμεῖς ἄρα ἐστὲ οἱ σφαλλόμενοι . « Ἡμεῖς ἀσθενεῖς , ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί · ὑμεῖς ἔνδοξοι , ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι . » Τουτέστιν , ἡμεῖς ἐλαυνόμεθα , διωκόμεθα · ὑμεῖς δὲ ἀδείας ἀπολαύετε . ἀσθένειαν γὰρ πανταχοῦ τοὺς πειρασμούς φησι . Καὶ ὑμεῖς μὲν ἔνδοξοι καὶ εὐγενεῖς · ἡμεῖς δὲ ἐν ἀτιμίᾳ . Ταῦτα δὲ πάντα βαρυνόμενος λέγει . Ἔστι γὰρ ὁ νοῦς τοιοῦτο · Πῶς εἰκὸς ἡμᾶς μὲν κακοπαθεῖν , ὑμᾶς δὲ ἀπολαύειν ἀδείας , καὶ ἐν ἀγαθοῖς εἶναι ; Ὥστε πρόδηλον , ὅτι οὐκ ἐν ἀγαθοῖς ἐστε , ἀλλὰ νῦν μᾶλλον κακῶς καὶ ἀναξίως τῶν ἀποστόλων ἔχετε . Οὐκ ἄρα ὀφελειτι ἐπαίρεσθαι ἐπὶ τούτοις . « Ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν , καὶ διψῶμεν , καὶ γυμνητεύομεν . » Τί , φησὶ , τὰ παλαιὰ λέγως τὰ νῦν ἰδέ · πῶς ὑμεῖς μὲν τρυφᾶτε , ἡμεῖς δὲ πᾶν τοὐναντίον « Καὶ κολαφιζόμεθα . » Τουτέστι , τυπτόμεθε . Τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς πεφυσιωμένους , « Καὶ ἀστατοῦμεν . » Τουτέστιν , ἐλαυνόμεθα , φεύγομεν Τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς πλουτοῦντας . « Καὶ κοπιῶμεν , ἐργαζόμενοι ταῖς οἰκείαις · χερσί . » Ταῦτα λέγει ἐντρέπων τοὺς ἕνεκα κέρδους καὶ πορισμοῦ ἐπιχειροῦντας καὶ ἐπιτολμῶντας τὸ κηρύσσειν . « Λοιδορούμενοι , εὐλογοῦμεν · διωκόμενοι , ἀνεχόμεθα · βλασφημούμενοι , παρακαλοῦμεν , » Καὶ τὸ μεῖζον πάντων , φησὶν , ὅτι οὐδὲ δυσχεραίνομεν ἐπὶ τούτοις . Καὶ πόθεν δῆλον · Ἀπὸ τοῦ καὶ τοὺς ποιοῦντας ἡμᾶς κακῶς τοῖς ἐναντίοις ἀμείβεσθαι Εὑφημοῦμεν γὰρ τοὺς λοιδοροῦντας , καὶ τοὺς ὑβρστικώτερον δὲ προσφερομένουστοῦτο γὰρή βλισφημία , ἡ τραχυτέρα ὕβρις , καὶ τούτους παραχαλοῦμεν , ἀντὶ τοῦ , πραοτέροις λόγοις καὶ μαλακτικοῖς ἀμειβόμεθα . Τοῦτο γὰρ ἡ παράκλησις , ἢ πραθνουσα διάλεξις . Διὰ τοῦτο οἱ Χριστιανοὶ δοκοῦσι μωροί , ὅτι ταῦτα ποιοῦσινθ « Ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν , πάντων περίθημα ἕως ἄρτι . » Τί ἐστι τὸ περικάθαρμα ; Τὸ λεγόμενον ἀποσπόγγισμα . Ὃταν γρ ῥυπαρόν τι ἀποσπογγίσῃ τις , περικάθαρμα λέγεταὶ τὸ ἀποσπόγγισμα ἐκεῖνο . Καὶ τὸ περίψημα δὲ τὸ αὐτὸ δηλοῖ . Περιψᾷν γὰρ λέγεται τὸ περισπογγίζειν , Φησὶν οὖν , ὅτι Τοῦ ἀποῤῥίπτεσθαί ἐσμεν ἄξιοι , καὶ ὡς βδέλυγμα λογίζεσθαι , οὐχ ὑμῖν μόνοις , ἀλλὰ οοροοΘ
Lemmas: « ἐγώ μωρός διά Χριστός · σύ δέ φρόνιμος ἐν Χριστός . » πάλιν καί οὗτος ἐντρεπτικός εἴρω ἐπεί γάρ τύπτω μέν ὁ ἀπόστολος , καί καταφρονέω διά Χριστός · ἐκεῖνος δέ ἐτιμῶντοκαὶ σοφός νομίζω , καί ἐν Χριστός οὗτος εἰμί κονέω ἔχω · Πῶς , φημί , δυνατός ὁ ἐναντίος συνέρχομαι ἐν ὁ ὁ αὐτός φρονέω ; οὐκοῦν ἀνάγκη ὁ ἐγώ μή κατά Χριστός φρονέω , ἢ σύ . ἀλλά μήv ἀνάγω ὁ ἀπόστολος ὁ Χριστός μή κατά Χριστός φρονέω · σύ ἄρα εἰμί ὁ σφάλλω . « ἐγώ ἀσθενής , σύ δέ ἰσχυρός · σύ ἔνδοξος , ἐγώ δέ ἄτιμος . » τουτέστιν , ἐγώ ἐλαύνω , διώκω · σύ δέ ἄδεια ἀπολαύω . ἀσθένεια γάρ πανταχοῦ ὁ πειρασμός φημί . καί σύ μέν ἔνδοξος καί εὐγενής · ἐγώ δέ ἐν ἀτιμία . οὗτος δέ πᾶς βαρύνω λέγω . εἰμί γάρ ὁ νόος τοιοῦτος · Πῶς εἰκός ἐγώ μέν κακοπαθέω , σύ δέ ἀπολαύω ἄδεια , καί ἐν ἀγαθός εἰμί ; ὥστε πρόδηλος , ὅτι οὐ ἐν ἀγαθός εἰμί , ἀλλά νῦν μᾶλλον κακῶς καί ἀνάξιος ὁ ἀπόστολος ἔχω . οὐ ἄρα ὀφείλω ἐπαίρω ἐπί οὗτος . « ἄχρι ὁ ἄρτι ὥρα καί πεινάω , καί διψάω , καί γυμνητεύω . » τις , φημί , ὁ παλαιός λέγω ὁ νῦν ὁράω · πῶς σύ μέν τρυφάω , ἐγώ δέ πᾶς ἐναντίος « καί κολαφίζω . » τουτέστι , τύπτω . οὗτος δέ πρός ὁ πεφυσιωμένος , « καί ἀστατέω . » τουτέστιν , ἐλαύνω , φεύγω οὗτος δέ πρός ὁ πλουτέω . « καί κοπιάω , ἐργάζομαι ὁ οἰκεῖος · χείρ . » οὗτος λέγω ἐντρέπω ὁ ἕνεκα κέρδος καί πορισμός ἐπιχειρέω καί ἐπιτολμάω ὁ κηρύσσω . « λοιδορέω , εὐλογέω · διώκω , ἀνέχω · βλασφημέω , παρακαλέω , » καί ὁ μείζων πᾶς , φημί , ὅτι οὐδέ δυσχεραίνω ἐπί οὗτος . καί πόθεν δῆλος · ἀπό ὁ καί ὁ ποιέω ἐγώ κακῶς ὁ ἐναντίος ἀμείβω εὐφημέω γάρ ὁ λοιδορέω , καί ὁ ὑβρστικώτερον δέ προσφέρω Γάρη βλισφημία , ὁ τραχύς ὕβρις , καί οὗτος παραχαλάω , ἀντί ὁ , πρᾶος λόγος καί μαλακτικός ἀμείβω . οὗτος γάρ ὁ παράκλησις , ἢ πράσσω διάλεξις . Ζεύς οὗτος ὁ Χριστιανός δοκέω μωρός , ὅτι οὗτος ποιέω « ὡς περικάθαρμα ὁ κόσμος γίγνομαι , πᾶς περίθημα ἠώς ἄρτι . » τις εἰμί ὁ περικάθαρμα ; ὁ λέγω ἀποσπόγγισμα . ὅταν γρ ῥυπαρός τίς ἀποσπογγίζω τις , περικάθαρμα λέγω ὁ ἀποσπόγγισμα ἐκεῖνος . καί ὁ περίψημα δέ ὁ αὐτός δηλόω . περιψάω γάρ λέγω ὁ περισπογγίζω , Φησίν οὖν , ὅτι ὁ ἀπορρίπτω εἰμί ἄξιος , καί ὡς βδέλυγμα λογίζομαι , οὐ σύ μόνος , ἀλλά οοροοΘ