cogPG.PG124 636
Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ Φραβευέτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν . Ὑβρίσθημεν πολλάκις ὑπό τινος · ἀγωνίζονται παρ´ ἡμῖν λογισμοὶ δύο , ὁ μὲν εἰς ἄλναν κινῶν , ὁ δὲ εἰς μακροθυμίαν . Ἐὰν ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ οτῇ ἐν ἡμῖν , ὥσπερ τις βραβευτὴς δίκαιος , τουτέστι κριτὴς καὶ ἀγωνοθέτης , καὶ δῷ τὸ βραβεῖον τῆς νίκης τῷ κελεύοντι μακροθυμεῖν , παύσεται ὁ ἀνταγωνιστής . Αὕτη οὖν βραβευέτω ἐν ὑμῖν , μὴ ὁ θυμὸς , μὴ ἡ φιλονεικία , μὴ ἡ ἀνθρωπίνη εἰρήνη · ἐκείνη γὰρ ἐκ τοῦ ἀμύνασθαι γίνεται , ἐκ τοῦ ἀντιδρᾶν · ἀλλ´ ἡ τοῦ Θεοῦ , ἡ βεβαία , ἡ ἀδιάλυτος , ἡ διὰ μηδὲν κοσμικὸν ἀγαθὸν γινομένη , ὥσπερ οὐδὲ ἡ τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς διά τι ἐγένετο , ἀλλ´ ἁπλῶς διὰ φιλανθρωπίαν καὶ ἀγάπην ἔλυσε τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχθραν . Πῶς δὲ τῆς ἀγάπης μνησθεὶς , πάλιν περὶ τῆς εἰρήνης ἄρχεται καὶ διαλέγεται ; Φαίνεται ὰρ περιττὴ ἡ παραίνεσις , εἴ γε τῇ ἀγάπῃ καὶ ἡ εἰρήνη ἐμπεριέχεται . Ἔστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι ἐπεὶ πολλάκις ἐγκαλεῖ καὶ φίλος τῷ φίλῳ , καὶ ἀπὸ πολλῆς ἔτι ἀγάπης , καὶ φιλονεικίαι , καὶ ὕβρεις , καὶ μάχαι ἐγείρονται , Οὐ , φησίν , οὐ τοῦτο βούλομαι , ἀλλὰ μετὰ τῆς ἀγάπης καὶ τὴν εἰρήνην ἔχετε τοῦ Θεοῦ , πάντα Ὑατατάττουσαν καὶ κρίνουσαν . Εἰς ἡν καὶ ἐκλήθητε ἐν ἑνί σώματι . Τουτέστιν , εἰς εἰρήνην καλῶν ὁ Χριστὸς , ἐποίησεν ἡμᾶς ἓν σῶμα , κεφαλὴ αὐτὸς γενόμενος . Διὰ τί γὰρ ἄλλο ἐσμεν ἓν σῶμα , ἢ ἵνα ὡς μέλη ὄντες ἀλλήλων ταύτην τηρῶμεν , καὶ μὴ διιστώμεθα ; Ἢ , ὅτι Ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ ἐκλήθητε , τουτέστι , μυρίων ἀγαθῶν ἠξιώθητε διὰ τῆς εἰρήνης . Εἰ μὴ γὰρ εἰρηνεύσαμεν πρὸς Θεὸν , οὐκ ἂν ἐκλήθημεν ὑπ´ αὐτοῦ εἰς τὸ δοῦλοι αὐτοῦ εἶναι , καὶ τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ μετέχειν . Καὶ εὐχάριστοι γίνεσθε . Τοῦτ´ ἔστιν εὐχάριστον εἶναι , τὸ ὁμοίως κεχρῆσθαι τοῖς ὁμοδούλοις , ὥσπερ αὐτῷ ὁ Θεός . Ὁ γὰρ τῷ Θεῷ χάριν ὁμολογῶν , ὡς ὑπ´ αὐτοῦ ἀφεθείς , οὐκ ἀμυνεῖται τὸν ἀδικήσαντα · ὡς ὅ γε ἀμυνόμενος οὐ μέμνηται ὡν αὐτὸς εὖ ἔπαθε · κατ´ ἐκεῖνον τὸν ἀφεθέντα μὲν μυρίων ταλάντων , μὴ ἀφέντα δὲ τὰ ἑκατὸν δηνάρια . Εὐχαριστῶμεν τοίνυν ὅ τι δ´ ἂν πάσχωμεν , καὶ παρ´ ὅτου δήποτε , καὶ μαρτυρίου στέφανον ληψόμεθα . Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἐνοικείτω ἐν ὑμῖν πλουσίως . Δείκνυσιν ἡμῖν ὁδὸν δι´ ἠς εὐχάριστοι σόμεθα . Ἐὰν γὰρ ἐνοικῇ ἐν ἡμῖν ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ , τουτέστιν , ἡ διδασκαλία , τὰ δόγματα , αἱ παραινέσεις , δι´ ὧν διδάσκει ἡμᾶς καταφρονεῖν τῆς παρούσης ζωῆς , καὶ τῶν ἐνταῦθα ἀγαθῶν , οὐδενὶ τῶν δυσχερῶν εἴξομεν , ἀλλὰ πάντα καρτερῶς φέροντες , εὐχαριστήσομεν ἐπὶ τοῖς συμβαίνουσιν . Οὐκ εἶπε δὲ ἀπλῶς , Ἔστω ἐν ὑμῖν , ἀλλ´ , Ἐνοικείτω , καὶ , Πλουσίως . Ἐὰν γὰρ πλούσιοι ὧμεν ἐν τῇ
Lemmas: καί ὁ εἰρήνη ὁ Θεός φραβευιημι ἐν ὁ Καρδία σύ . ὑβρίζω πολλάκις ὑπό τις · ἀγωνίζομαι παρ´ ἐγώ λογισμός δύο , ὁ μέν εἰς ἄλναν κινέω , ὁ δέ εἰς μακροθυμία . ἐάν ὁ εἰρήνη ὁ Θεός ὅτῳ ἐν ἐγώ , ὥσπερ τις βραβεύς δίκαιος , τουτέστι κριτής καί ἀγωνοθέτης , καί δίδωμι ὁ βραβεῖον ὁ Νίκη ὁ κελεύω μακροθυμέω , παύω ὁ ἀνταγωνιστής . ἄτη οὖν βραβεύω ἐν σύ , μή ὁ θυμός , μή ὁ φιλονικία , μή ὁ ἀνθρώπινος εἰρήνη · ἐκεῖνος γάρ ἐκ ὁ ἀμύνω γίγνομαι , ἐκ ὁ ἀντιδράω · ἀλ ὁ ὁ Θεός , ὁ βέβαιος , ὁ ἀδιάλυτος , ὁ διά μηδείς κοσμικός ἀγαθός γίγνομαι , ὥσπερ οὐδέ ὁ ὁ Θεός πρός ἐγώ διά τίς γίγνομαι , ἀλ ἁπλόος διά φιλανθρωπία καί ἀγάπη λύω ὁ πρός ἐγώ ἔχθρα . Πῶς δέ ὁ ἀγάπη μιμνήσκω , πάλιν περί ὁ εἰρήνη ἄρχω καί διαλέγω ; φαίνω ἄρα περισσός ὁ παραίνεσις , εἰμί γε ὁ ἀγάπη καί ὁ εἰρήνη ἐν-περιέχω . ἔρτις οὖν εἶπον , ὅτι ἐπεί πολλάκις ἐγκαλέω καί φίλος ὁ φίλος , καί ἀπό πολύς ἔτι ἀγάπη , καί φιλονικία , καί ὕβρις , καί μάχη ἐγείρω , οὖον , φημί , οὖον οὗτος βούλομαι , ἀλλά μετά ὁ ἀγάπη καί ὁ εἰρήνη ἔχω ὁ Θεός , πᾶς υαταταττουω καί κρίνω . εἰς ἐάν καί καλέω ἐν εἷς σῶμα . τουτέστιν , εἰς εἰρήνη καλός ὁ Χριστός , ποιέω ἐγώ εἷς σῶμα , κεφαλή αὐτός γίγνομαι . Ζεύς τίς γάρ ἄλλος εἰμί εἷς σῶμα , ἢ ἵνα ὡς μέλος εἰμί ἀλλήλων οὗτος τηρέω , καί μή διΐστημι ; ἤ , ὅτι ἐπί ὁ εἰρήνη καλέω , τουτέστι , μυρίος ἀγαθός ἀξιόω διά ὁ εἰρήνη . εἰμί μή γάρ ειρηνεύω πρός θεός , οὐ εἄν καλέω ὑπό αὐτός εἰς ὁ δοῦλος αὐτός εἰμί , καί ὁ ἀγαθός αὐτός μετέχω . καί εὐχάριστος γίγνομαι . Τοῦτ´ εἰμί εὐχάριστος εἰμί , ὁ ὁμοίως χράομαι ὁ ὁμόδουλος , ὥσπερ αὐτός ὁ Θεός . ὁ γάρ ὁ Θεός χάρις ὁμολογέω , ὡς ὑπό αὐτός ἀφίημι , οὐ ἀμύνω ὁ ἀδικέω · ὡς ὅς γε ἀμύνω οὖον μιμνήσκω ὡς αὐτός εὕω πάσχω · κατ´ ἐκεῖνος ὁ ἀφίημι μέν μυρίος τάλαντον , μή ἀφίημι δέ ὁ ἑκατόν δηνάριον . εὐχαριστέω τοίνυν ὅς τίς δδʹ εἄν πάσχω , καί παρ´ ὅστις δήποτε , καί μαρτύριον στέφανος λαμβάνω . ὁ λόγος ὁ Χριστός ἐνοικέω ἐν σύ πλούσιος . δείκνυμι ἐγώ ὁδός δις εἰμί εὐχάριστος σέο . ἐάν γάρ ἐνοικέω ἐν ἐγώ ὁ λόγος ὁ Χριστός , τουτέστιν , ὁ διδασκαλία , ὁ δόγμα , ὁ παραίνεσις , δις ὅς διδάσκω ἐγώ καταφρονέω ὁ πάρειμι ζωή , καί ὁ ἐνταῦθα ἀγαθός , οὐδείς ὁ δυσχερής ἔοικα , ἀλλά πᾶς καρτερός φέρω , εὐχαριστέω ἐπί ὁ συμβαίνω . οὐ εἶπον δέ ἀπλόος , ἔστω ἐν σύ , ἀλ , ἐνοικέω , καί , πλούσιος . ἐάν γάρ πλούσιος ἵημι ἐν ὁ