cogPG.PG124 567
αὐτοὺς τῆς Γραφῆς · μαθήσονται γὰρ ἐκεῖθεν · « τιμᾷ σὸν πατέρα σου , καὶ τὴν μητέρα σου . » Εἶτα , Ἑλληνικοῖς μὲν λόγοις συνανατρέφεις τὸν παῖδα ,, ἐξ ὧν πάντα τὰ χείριστα διδάσκεται , τοῖς δὲ τοῦ Θεοῦ οὐκέτι ; « Οἱ δοῦλοι , ὑπακούετε τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις . » Ἐπειδὴ καὶ ἡ τῶν οἰκετῶν ἀρετὴ εἰς σύστασιν τῆς οἰκίας συντελεῖ , οὐδὲ τούτου τοῦ μέρους ἀμελεῖ · ἀλλ´ ἔρχεται καὶ ἐπὶ τοῦτο ἔσχατον , ἐπειδὴ καὶ ἔσχατόν ἐστι τῷ ἀξιώματι . Οὐκέτι δὲ τούτοις ὡς παιδίοις νηπίοις διαλέγεται , ἀλλ´ ὡς τελείοις , καθὰ προῖόντες δείξομεν . Κατὰ σάρκα δὲ κυρίοις , τοῖς προσκαίροις φησίν . Εὐθὺς γὰρ παραμυθεῖται αὐτοὺς , πρόσκαιρον ὑποδείξας τὴν δουλείαν , καὶ τῇ σαρκὶ συγκαταλυομένην . Μετὰ φόβου καὶ τρόμου , ἐν ἀπλότητι τῆς καρδίας ὑμῶν , ὡς τῷ Χριστῷ . » Ἐπὶ μὲν τῆς γυναικὸς ἀπλῶς εἶπεν , « Ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα · » ἐνταῦθα δὲ μετ´ ἐπιτάσεως . Ὁ γὰρ τρόμος ἐπίτασις φόβου . Ἰ μὲν γὰρ γυνὴ , ὁμότιμος τῷ ἀνδρὶ καὶ ἐλευθέρα · οἱ δὲ δοῦλοι , οὐ τῆς αὐτῆς τιμῆς . Εἰ γὰρ καὶ ἀδελφοὶ κατὰ Χριστόν εἰσιν . ἀλλ´ ἐπειδὴ καὶ τοὺς ἐλευθέρους ἀλλήλοις ὑποτάσσεσθαι κελεύει , καὶ τὴν γυναῖκα τῷ ἀνδρὶ , πολλῷ μᾶλλον τοὺς δούλοι - τοῖκυρίοις . Οὐδὲ γὰρ δυσγένεια τὸ πρᾶγμα ἐστιν ἀλλὰ μᾶλλον πρώτη εὐγένεια , τὸ εἰδέναι μετριάζειν , καὶ [ τὸ ] εἴκειν τῷ πλησίον . Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ φοβοῦνται μὲν τοὺς δεσπότας , οὐκ ἐξ εὐνοίας δέ , ἀλλ´ ὅταν λάθωσιν , ἐπιβουλεύουσιν αὐτοῖς καὶ κακουργοῦσι , διὰ τοῦτο προστίθησιν · « Ἐν ἁπλότητι καρδίας , » ἀναιρῶν τὴν κακουργίαν . « Μὴ κατ´ ὀφθαλμοδουλείαν , ὡς ἀνθρωπάρεσκοι · Τουτέστι , μὴ μόνον παρόντων των δεσποτῶν καὶ ὁρώντων , ἀλλὰ καὶ ἀπόντων , οὕτως αὐτοῖς δοιλεύετε . « Ἀλλ´ ὡς δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ » Ὁ ἀνθρωπάρεσκος οὐ δοῦλος τοῦ Χριστοῦ , ὥσπερ καὶ ἀλλαχοῦ λέγει · « Εἰ ἀνθρώποις ἤρεσκον , Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην . » « Ποιοῦντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκ ψυχῆς μετ´ εὐνοίας . » Ἐπειδὴ ἔστι μὲν ἐν ἀπλότητι καρδίας καὶ ἀδόλως δουλεύειν , μὴ μέντοι γε τῇ πάσῃ δυνάμει , ἀλλὰ μόνον τὸ ἀφωρισμένον ποιεῖν ἔργον · διὰ τοῦτο προστίθησι νῦν , « Ἐκ ψυχῆς , » τουτέστιν ἐκ πάσης τῆς δυνάμεως καὶ προθυμίας · ἀλλὰ καὶ « Μετ´ εὐνοίας , » τοῦτέστι , μετὰ πάσης ἀποδοχῆς , καὶ αὐθαιρέτως , μὴ ἀπὸ βίας . Οὕτω καὶ ἡ δυσγένεια τῆς δουλείας περιαιρεῖται , ἐὰν ἑκόντες τὸ καλὸν ποιῶσιν οἱ δοῦλοι , καὶ μὴ περιμένωσιν ἀνάγκην καὶ μάστιγας . Θέλημα δὲ Θεοῦ , ἢ τὸ ὑποτάσσεσγαι τοῦτο γὰρ θέλει ὁ Θεὸς , τὴν εὐταξίαν ) , ἢ , ὅτι Εἰς ἐκεῖν α ὑποτάσσεσθε . οἱ δοῦλοι , τοῖς κυρίοις , εἰς ἃ θέλει ὁ Θεός . Τυχὸν γὰρ , ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν τέπνων
Lemmas: αὐτός ὁ γραφή · μανθάνω γάρ ἐκεῖθεν · « τιμάω σός πατήρ σύ , καί ὁ μήτηρ σύ . » εἶτα , Ἑλληνικός μέν λόγος συνανατρέφω ὁ παῖς ,, ἐκ ὅς πᾶς ὁ κακός διδάσκω , ὁ δέ ὁ Θεός οὐκέτι ; « ὁ δοῦλος , ὑπακούω ὁ κατά σάρξ κύριος . » ἐπεί καί ὁ ὁ οἰκέτης ἀρετή εἰς σύστασις ὁ οἰκίον συντελής , οὐδέ οὗτος ὁ μέρος ἀμελής · ἀλ ἔρχομαι καί ἐπί οὗτος ἔσχατος , ἐπεί καί ἔσχατος εἰμί ὁ ἀξίωμα . οὐκέτι δέ οὗτος ὡς παιδίον νήπιος διαλέγω , ἀλ ὡς τέλειος , καθά πρόειμι δείκνυμι . κατά σάρξ δέ κύριος , ὁ πρόσκαιρος φημί . εὐθύς γάρ παραμυθέομαι αὐτός , πρόσκαιρος ὑποδείκνυμι ὁ δουλεία , καί ὁ σάρξ συγκαταλύω . μετά φόβος καί τρόμος , ἐν ἀπόλλυμι ὁ Καρδία σύ , ὡς ὁ Χριστός . » ἐπί μέν ὁ γυνή ἀπλόος εἶπον , « ἵνα φοβέω ὁ ἀνήρ · » ἐνταῦθα δέ μετέ ἐπίτασις . ὁ γάρ τρόμος ἐπίτασις φόβος . εἷς μέν γάρ γυνή , ὁμότιμος ὁ ἀνήρ καί ἐλεύθερος · ὁ δέ δοῦλος , οὖον ὁ αὐτός τιμή . εἰμί γάρ καί ἀδελφός κατά Χριστός εἰμί . ἀλ ἐπεί καί ὁ ἐλεύθερος ἀλλήλων ὑποτάσσω κελεύω , καί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ , πολύς μᾶλλον ὁ δοῦλος - τοικυριος . οὐδέ γάρ δυσγένεια ὁ πρᾶγμα εἰμί ἀλλά μᾶλλον πρῶτος Εὐγένεια , ὁ οἶδα μετριάζω , καί [ ὁ ] εἴκω ὁ πλησίος . ἐπεί δέ πολύς φοβέω μέν ὁ δεσπότης , οὐ ἐκ εὔνοια δέ , ἀλ ὅταν λανθάνω , ἐπιβουλεύω αὐτός καί κακουργέω , διά οὗτος προστίθημι · « ἐν ἁπλότης Καρδία , » ἀναιρέω ὁ κακουργία . « μή κατ´ ὀφθαλμοδουλεία , ὡς ἀνθρωπάρεσκος · τουτέστι , μή μόνος πάρειμι ὁ δεσπότης καί ὁράω , ἀλλά καί ἄπειμι , οὕτως αὐτός δοιλευω . « Ἀλ ὡς δοῦλος ὁ Χριστός » ὁ ἀνθρωπάρεσκος οὖον δοῦλος ὁ Χριστός , ὥσπερ καί ἀλλαχοῦ λέγω · « εἰμί ἄνθρωπος ἀρέσκω , Χριστός δοῦλος οὐ εἄν εἰμί . » « ποιέω ὁ θέλημα ὁ Θεός ἐκ Ψυχή μετέ εὔνοια . » ἐπεί εἰμί μέν ἐν ἀπόλλυμι Καρδία καί ἄδολος δουλεύω , μή μέντοι γε ὁ πᾶς δύναμις , ἀλλά μόνος ὁ ἀφορίζω ποιέω ἔργον · διά οὗτος προστίθημι νῦν , « ἐκ Ψυχή , » τουτέστιν ἐκ πᾶς ὁ δύναμις καί προθυμία · ἀλλά καί « Μετς εὔνοια , » τουτέστι , μετά πᾶς ἀποδοχή , καί αὐθαίρετος , μή ἀπό Βίας . οὕτως καί ὁ δυσγένεια ὁ δουλεία περιαιρέω , ἐάν ἑκών ὁ καλός ποιέω ὁ δοῦλος , καί μή περιμένω ἀνάγκη καί μάστιξ . θέλημα δέ Θεός , ἢ ὁ ὑποτάσσω οὗτος γάρ ἐθέλω ὁ θεός , ὁ εὐταξία ) , ἢ , ὅτι εἰς ἐκεῖνος ὅς ὑποτάσσω . ὁ δοῦλος , ὁ κύριος , εἰς ὁ ἐθέλω ὁ Θεός . τυγχάνω γάρ , ὅσπερ καί ἐπί ὁ τέπνων