cogPG.PG124 393
Ἄλλον ἐκ τοῦ ἐπαγαγεῖν ἥλιον , καὶ σελήνην , καὶ τοὺς ἀστέρας . Ὥστε περὶ τούτων ὁ λόγος . « οὕτω καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν»-«Οὕτω , » πῶς ; Ἐν διαφορᾷ πολλῇ , καθὼς καὶ τὰ προγραφέντα ἐδήλωσε παραδείγματα . « Σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ . » Ἄνω περὶ σπερμάτων λέγων , λέξεσιν ἐχρᾶτο σώ . ιλασιν οἰκείαις · ὡς ὅταν ἔλεγεν · « Οὐ ζωοποιεῖται , ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ · » νῦν περὶ σωμάτων λέγων , λέξεσι . χρᾶται σπέρμασιν οἰκείαις · « Σπείρεται » γὰρ . φησὶν , « ἐν φθορᾷ . » Σπορὰν δὲ λέγει νῦν , οὐ τὸν ἐν τῇ μήτρᾳ , ἀλλὰ τὴν ἐν τῇ γῇ των νεκρῶν σωμάπων ἀπόθεσιν , ὡσεὶ ἔλεγε · Κατατίθεται ἐν τῇ γῇ τὸ νεκρὸν σῶμα ἐν φθορᾷ , τουτέστιν , ὥστε φθαρῆναι . Καλῶς δὲ εἶπεν · « Ἐγείρεται , » καὶ ολ , Φύεται , ἵνα μὴ τῆς γῆς εἶναι νομίσῃς τὸ ἔργον . Σπείρεται ἐν ἀτιμίᾳ , ἐγείρεται ἐν δόξη . » Τί γὰρ νεκροῦ ἀτιμότερον ; ἀλλ´ ἐν τῆ δόξη τῆς ἀφθαρσίας ἐγείρεται , εἰ καὶ μὴ τῆς αὐτῆς τιμῆς ἀπολαύσωσι πάντες . Σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ , ἐγείρεται ἐν δυνάμειλ Οὔπω γὰρ ἡμέραι πέντε , καὶ οὐκ ἰσχύει ἡ σὰρξ ἀντισχεῖν πρὸς τὴν φθοράν · ἀλλ´ ἐγείρεται ἐν τῇ τῆς ἀφθαρσίας δυνάμει , ἀνάλωτος οὖσα λοιπὸν πάση φθορᾷ , εἰ καὶ ἡ ἀφθαρσία τοῖς ἁμαρτωλοῖς πρὸς κόλασιν πλείω ἐστί , « Σπείρεται σῶμα ψυχικόν · ἐγείρεται σῶμα πνευματικόν . » ποΜʹυχικὸν σῶμα , » το ὑπὸ των ψυχικῶν Ζυνόμεων διοικούμενον . καὶ ἐν ᾧ ἡ ψυχὴ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἡγεμονίαν ἔχει · « πνευματικὸν » δὲ , τὸ τῆν τοῦ ἁγίου Πνεύματος καταπλουτοῦν ἐνέργειαν , καὶ ὑπ´ ἐκείνου τὰ πάντα διυικούμενον . Εἰ γὰρ καὶ νῶν ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖ τὸ Ὀὶιῦμα , ἀλλ´ οὐχ οὕτως , οὐδὲ ἀεί · ἀφίπταται γὰρ ἁμαρτανόντων . Καὶ τοῦ Πνεύματος δὲ παρόντος , ἡ ψυχὴ διοικεῖ τὸ σῶμα · τότε δὲ διηνεκῶς παραμένει τοῖς σώμασι τῶν δικαίων τὸ Πνεῦμα . Ἢ πνευματικὸν ἁπλῶς λέγει τὸ ἄφθαρτον , ὡς λεπτομερέστερον καὶ κοῦφον οἷον καὶ ἐπ´ ἀέρος ὀχεῖσθαι · πλὴν οὐχ ὡς Ὡριγένης λέγει , ἀερῶδες καὶ αἰθέριον , ἤτοι ἐκ τῆς τοῦ ἀέρος καὶ τοῦ αἰθέρος οὐσίας . Εἰ δὲ ἀπιστιῖς τῇ ἀφθαρσίᾳ , ὅρα τὰ » οὐράνια σώματα , τὰ τέως ἀγήρω καὶ ἀκάματα · ὁ γὰρ ταῦτα τοιαῦτα ποιήσας , καὶ τὰ φθαρτὰ ἡμων ἀφθαρτίσει , « Ἔτι σῶμα ψυχικόν . » Ὁ νῦν ἔχομεν ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ . « Καὶ ἔστι σωμα πνευματικέν . » Ὃ μέλλομεν ἔξειν ἐν τῷ μέλλοντι , τὸ αὐτὸ μὲν ὃν , πνευματικὸν δὲ , τουτέστιν , ἄφθαρτον . « Οὕτω καὶ γέγραπται · Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν · ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς Πνεῦμα ζυωοποιοῦν . » Καὶ μὴν τὸ μὲν γέγραπται , τὸ δέ ὕστερον οὐ γέγραπται , ἀλλ´ ἐκ τῆς ἀκολουθίας τῶν πραγμάτων τὸ ἐκβεβηκὸς , γεγράφθαι
Lemmas: ἄλλος ἐκ ὁ ἐπάγω ἥλιος , καί σελήνη , καί ὁ ἀστήρ . ὥστε περί οὗτος ὁ λόγος . « οὗτος καί ὁ ἀνάστασις ὁ νεκρῶν»-«Οὕτω , » πῶς ; ἐν διαφορά πολύς , καθώς καί ὁ προγράφω δηλόω παράδειγμα . « σπείρω ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία . » ἄνοος περί σπέρμα λέγω , λέξις χράω σός . ἱλήκω οἰκεῖος · ὡς ὅταν λέγω · « οὖον ζωοποιέω , ἐάν μή ἀποθνῄσκω · » νῦν περί σῶμα λέγω , λέξις . χράομαι σπέρμα οἰκεῖος · « σπείρω » γάρ . φημί , « ἐν φθορά . » σπορά δέ λέγω νῦν , οὖον ὁ ἐν ὁ μήτρα , ἀλλά ὁ ἐν ὁ γῆ ὁ νεκρός σωμάπων ἀπόθεσις , ὡσεί λέγω · κατατίθημι ἐν ὁ γῆ ὁ νεκρός σῶμα ἐν φθορά , τουτέστιν , ὥστε φθείρω . καλῶς δέ εἶπον · « ἐγείρω , » καί ολʹ , φύω , ἵνα μή ὁ γῆ εἰμί νομίζω ὁ ἔργον . σπείρω ἐν ἀτιμία , ἐγείρω ἐν δόξα . » τις γάρ νεκρός ἄτιμος ; ἀλ ἐν τῆ δόξα ὁ ἀφθαρσία ἐγείρω , εἰμί καί μή ὁ αὐτός τιμή ἀπολαύω πᾶς . σπείρω ἐν ἀσθένεια , ἐγείρω ἐν δυνάμειλ οὔπω γάρ ἡμέρα πέντε , καί οὐ ἰσχύω ὁ σάρξ ἀντέχω πρός ὁ φθορά · ἀλ ἐγείρω ἐν ὁ ὁ ἀφθαρσία δύναμις , ἀνάλωτος εἰμί λοιπός πᾶς φθορά , εἰμί καί ὁ ἀφθαρσία ὁ ἁμαρτωλός πρός κόλασις πλείων εἰμί , « σπείρω σῶμα ψυχικός · ἐγείρω σῶμα πνευματικός . » ποΜʹυχικὸν σῶμα , » ὁ ὑπό ὁ ψυχικός ζυνομευς διοικέω . καί ἐν ὅς ὁ ψυχή ὁ κῦρος καί ὁ ἡγεμονία ἔχω · « πνευματικός » δέ , ὁ ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα καταπλουτέω ἐνέργεια , καί ὑπό ἐκεῖνος ὁ πᾶς διυικεω . εἰμί γάρ καί νάω ἐν ἐγώ ἐνεργέω ὁ Ὀία , ἀλ οὐ οὕτως , οὐδέ ἀεί · ἀποπέτομαι γάρ ἁμαρτάνω . καί ὁ πνεῦμα δέ πάρειμι , ὁ ψυχή διοικέω ὁ σῶμα · τότε δέ διηνεκής παραμένω ὁ σῶμα ὁ Δίκαιος ὁ πνεῦμα . ἤ πνευματικός ἁπλόος λέγω ὁ ἄφθαρτος , ὡς λεπτομερής καί κοῦφος οἷος καί ἐπι ἀήρ ὀχέω · πλήν οὐ ὡς Ὡριγένης λέγω , ἀερώδης καί αἰθέριος , ἤτοι ἐκ ὁ ὁ ἀήρ καί ὁ αἰθήρ οὐσία . εἰμί δέ ἀπιστιῖς ὁ ἀφθαρσία , ὁράω ὁ » οὐράνιος σῶμα , ὁ τέως ἀγήραος καί ἀκάματος · ὁ γάρ οὗτος τοιοῦτος ποιέω , καί ὁ φθαρτός Ἡμων ἀφθαρτίζω , « ἔτι σῶμα ψυχικός . » ὁ νῦν ἔχω ἐν ὁ πάρειμι ζωή . « καί εἰμί σῶμα πνευματικός . » ὅς μέλλω ἔχω ἐν ὁ μέλλω , ὁ αὐτός μέν ὅς , πνευματικός δέ , τουτέστιν , ἄφθαρτος . « οὕτως καί γράφω · γίγνομαι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι · ὁ ἔσχατος Ἀδάμ εἰς πνεῦμα ζῳοποιέω . » καί μήv ὁ μέν γράφω , ὁ δέ ὕστερος οὖον γράφω , ἀλ ἐκ ὁ ἀκολουθία ὁ πρᾶγμα ὁ ἐκβαίνω , γράφω