cogPG.PG124 417
παίων διὰ μέσης τῆς πόλεως πρόοδος βασιλέως ἢ στρατηγοῦ . Καὶ ἡμᾶς οὓν ὁ Θεὸς μετὰ τῶν κατὰ τοῦ διαβόλου τροπαίων περιφανεῖς ποιεῖ . Αἱ γὰρ δοκοῦσαι ἀτιμίαι , δόξα ἡμετέρα · τότε γὰρ πίπτει ὁ διάβολος . « Ἐν Χριστῷ » δὲ ταῦτα γίνονται , πουτέστι , διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὸ κήρυγμα · ἢ ὅτι ἐν Χριστῷ θριαμβευόμεθα , τοῦτέστι δοξαζόμεθα · τὸν γὰρ Χριστὸν οἷόν τι τρόπαιον φέροντες , ἐν τῇ ἐκείνου περιφανείᾳ δοξαζόμεθα καὶ ἡμεῖς . « Καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ φανεροῦντι δι´ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ . » Μῦρον πολύτιμον , φησὶν , ἔστιν ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ , ἢν ἡμεῖς πᾶσιν ἀνθρώποις φανεροῦμεν , μᾶλλον δὲ οὐκ αὐτὸ τὸ μῦρον , ὰλλὰ τὴν ὀσμὴν τούτου . Καὶ γὰρ ἡ παροῦσα γνῶσις οὐ σφόδρα σαφὴς , ἀλλὰ δι´ ἐσόπτρου καὶ ἐν αἰνίγματι . Ὥσπερ οὖν ὁ τῆς ὀσμῆς ὀσφραινόμενος , ὅτι μὲν ἔστι μῦρον κείμενόν που , οἶδεν · ποταπὸν δὲ τὴν οὐσίαν , οὐκέτι · οὕτω καὶ ἡμεῖς , ὅτι μὲν θεὸς ἕστιν , ἴσμεν · τί δὲ τὴν οὐσίαν , οὐκέτι . Ὡσανεὶ οὖν θυμιατήριόν ἐσμεν βασιλικὸν , καὶ ὅπου ἂν ἀπ . ἔλθωμεν , καὶ τὴν ὀσμὴν τοῦ πνευματικοῦ μύρου πεοιρέρομεν , τουτέστι τῆς θεογνωσίας . Ἄνω ταίνν εἰπών , ὅτι Πάντοτε θριαμβευόμεθα , νῦν φησιν , ὅτι Καὶ ἐν παντὶ τόπῳ εὐωδιάζομεν τοὺς ἀνθρώπους . Πᾶς γὰρ , καὶ τόπος , καὶ καιρὸς , τῶν ἡμετέρων ἐμπέπλησται . Ὥστε δεῖ φέρειν γενναίως , εἴ γε τοσαῦτα καὶ νῦν δοξαζόμεθα καὶ πρὸ τῶν μελλόντων . « Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἐν τοῖς σωζομένοις , καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις . » Ἢ τοῦτό φησιν , ὅτι Ἑαυτοὺς θυσίαν προσφέρομεν , ἀποθνήσκοντες διὰ τὸν Χριστόν · ἢ ὅτι Ἐπὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ σφαγῇ , οἷόν τι θυμίαμα καὶ ἡμεῖς ἐπιθυμιώμεθα . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι Κἂν σῴζωνται τινες , κἂν ἀπόλλωνται , τὸ Εὐαγγέλιον μένει ἔχον τὴν οἰκείαν ἀρετὴν , καὶ ἡμεῖς μένομεν τοῦτο ὄντες ὅπερ ἐσμέν . Καὶ ὥσπερ τὸ φῶς κἂν σκοτίζῃ τοὺς ἀσθενεῖς , ὅμως φῶς ἐστι · καὶ τὸ μέλι , κἂν τοῖς ἰκτεριῶσι πικρὸν ἡ , ὄμως γλυκύ ἐστιν · οὕτω καὶ τὸ Εὐαγγέλιον εὐῶδές ἐστι , κἂν ἀπιστοῦντές τινες ἀπολλύωνται . Καὶ ἡμεῖς « εὐωδία ἐσμέν · » καὶ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ , « τῷ Θεῷ Ὅταν δὲ ἐκεῖνος ψηφίζηται , τίς ὁ ἀντιλέγων ; « Οἷς μὲν ὀσμὴ θανάτου εἰς θάνατον · οἷς δ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν . » Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι « Εὐωδία ἐσμὲν ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις · » ἵνα μὴ νομίσῃς , ὅτικάκεῖνοι εὐπρόσδεκτοί εἰσιν , ἐπήγαγε ταῦτα , καὶ Κφησιν , ὅτι τὴν εὐωδίαν ταύτην οἱ μὲν οὖτω προσἱεντιαι ἵστε σωθῆναι , οἱ δὲ ὥστε ἀπολέσθαι · ὥσπερ καὶ τὰς ὕς , καὶ τοὺς κανθάρους , λέγεται πνίγειν τὸ μῦρον · καὶ ὁ Χριστὸς , πέτρα σκανδάλου , καὶ εἰς
Lemmas: Παίων διά μέσος ὁ πόλις πρόοδος βασιλεύς ἢ στρατηγός . καί ἐγώ οὖν ὁ θεός μετά ὁ κατά ὁ διάβολος τρόπαιον περιφανής ποιέω . ὁ γάρ δοκέω ἀτιμία , δόξα ἡμέτερος · τότε γάρ πίπτω ὁ διάβολος . « ἐν Χριστός » δέ οὗτος γίγνομαι , πουτής , διά ὁ Χριστός καί ὁ κήρυγμα · ἢ ὅτι ἐν Χριστός θριαμβεύω , τουτέστι δοξάζω · ὁ γάρ Χριστός οἷος τίς τρόπαιον φέρω , ἐν ὁ ἐκεῖνος περιφάνεια δοξάζω καί ἐγώ . « καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός φανερόω δις ἐγώ ἐν πᾶς τόπος . » μῦρος πολύτιμος , φημί , εἰμί ὁ γνῶσις ὁ Θεός , εἄν ἐγώ πᾶς ἄνθρωπος φανερόω , μᾶλλον δέ οὐ αὐτός ὁ μύρω , ἀλλά ὁ ὀσμή οὗτος . καί γάρ ὁ πάρειμι γνῶσις οὖον σφόδρα σαφής , ἀλλά δις εἴσοπτρον καί ἐν αἴνιγμα . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ὀσμή ὀσφραίνομαι , ὅτι μέν εἰμί μύρω κεῖμαι ποῦ , οἶδα · ποδαπός δέ ὁ οὐσία , οὐκέτι · οὗτος καί ἐγώ , ὅτι μέν θεός ἕστiν , οἶδα · τίς δέ ὁ οὐσία , οὐκέτι . ὡσανεί οὖν θυμιατήριον εἰμί βασιλικός , καί ὅπου εἄν ἀπό . ἔρχομαι , καί ὁ ὀσμή ὁ πνευματικός μύρον πεοιρέρομεν , τουτέστι ὁ θεογνωσία . ἄνοος ταίνν εἶπον , ὅτι πάντοτε θριαμβεύω , νῦν φημί , ὅτι καί ἐν πᾶς τόπος εὐωδιάζω ὁ ἄνθρωπος . Πᾶς γάρ , καί τόπος , καί καιρός , ὁ ἡμέτερος ἐμπίμπλημι . ὥστε δεῖ φέρω γενναῖος , εἰμί γε τοσοῦτος καί νῦν δοξάζω καί πρό ὁ μέλλω . « ὅτι2 Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ Θεός ἐν ὁ σῴζω , καί ἐν ὁ ἀπόλλυμι . » ἤ οὗτος φημί , ὅτι ἑαυτοῦ θυσία προσφέρω , ἀποθνῄσκω διά ὁ Χριστός · ἢ ὅτι ἐπί ὁ ὁ Χριστός σφαγή , οἷος τίς θυμίαμα καί ἐγώ ἐπιθυμιάω . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί , ὅτι κἀν σῴζω τις , κἀν ἀπόλλω , ὁ Εὐαγγέλιος μένω ἔχω ὁ οἰκεῖος ἀρετή , καί ἐγώ μένω οὗτος εἰμί ὅσπερ εἰμί . καί ὥσπερ ὁ φάος κἀν σκοτίζω ὁ ἀσθενής , ὅμως φάος εἰμί · καί ὁ μέλι , κἀν ὁ ἰκτεριάω πικρός ὁ , ὅμως γλυκύς εἰμί · οὗτος καί ὁ Εὐαγγέλιος εὐώδης εἰμί , κἀν ἀπιστέω τις ἀπόλλυμι . καί ἐγώ « εὐωδία εἰμί · » καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά , « ὁ Θεός ὅταν δέ ἐκεῖνος ψηφίζω , τίς ὁ ἀντιλέγω ; « οἷς μέν ὀσμή θάνατος εἰς θάνατος · ὅς δ ὀσμή ζωή εἰς ζωή . » ἐπεί εἶπον , ὅτι « εὐωδία εἰμί ἐν ὁ ἀπόλλυμι · » ἵνα μή νομίζω , οτικακεινοος εὐπρόσδεκτος εἰμί , ἐπάγω οὗτος , καί Κφησιν , ὅτι ὁ εὐωδία οὗτος ὁ μέν οὗτος προσφωνέω οἶδα σῴζω , ὁ δέ ὥστε ἀπόλλυμι · ὥσπερ καί ὁ ὕς , καί ὁ κάνθαρος , λέγω πνίγω ὁ μύρω · καί ὁ Χριστός , πέτρα σκάνδαλον , καί εἰς