cogPG.PG124 216
δώσῃ χώραν κατηγορῆσαι τῆς σαρκός . Ἰ γὰρ ψυχή ἔστιν οἷόν τις κιθαριστὴς , τὰ δὲ μέλη κιθάρα Κακῶς οὔν κρούοντος τοῦ κιθαριστοῦ , κακῶς ἠχεῖ ἡ πάθη οὐκ ἐδυνάμεθα φυγεῖν , ἐτεκνογονοῦμεν τὰς πονηρὰς πράξεις τῷ θανάτῳ . « Νυνὶ δὲ κατηργήθημεν ἀπὸ τοῦ νόμου , ἀποθανόντες ἐν ᾧ κατειχόμεθα , ὥστε δουλεύειν ἡμᾶς ἐν καινότητι Πνεύματος , καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος . » Οὐκ εἰπεν , ὅτι Κατηργήθη ὁ νόμος , ἵνα μὴ πλίξῃ τοὺς Ἰουδαίους , ἀλλὰ , « Κατηργήθημεν » ἠμεῖς « ἀπὸ τοῦ νόμου · » ὅ ἐστιν , Ἀπελύθημεν , ἡλευθερώθημεν , ἁποθανόντες , καὶ νεκροί , καὶ ἀκίνητοι γενόμενοι πρὸς ἐκεῖνο τὸ πρᾶγμα ἐν ᾠ κατειχόμεθα , ὅπερ ἦν ἡ ἀμαρτία · ἐν αὐτῇ γὰρ οἷόν τινι δεσμῷ κατειχόμεθα . Ἀπεθάνομεν δὲ πρὸς ταύτην , ἴα δουλεύσωμεν , τῷ Θεῷ δηλαδὴ , « ἐν καινότητι πνεύματος , καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος . » Πάλαι μέν γάρ δυσκατόρθωτος ἦν ἡ ἀρετὴ , ἅτε τοῦ Ἀδὰμ ἐν τῷ θνητῷ σώματι πολλὰ ἐλαττώματα φυσικὰ ἀναδεξαμένου · νῦν δὲ χάριτι Χριστοῦ ἐν τῷ βα πτίσματι , ἡ φύσις ἡμῶν ἐνεδυναμώθη διὰ τοῦ Πνεύματος , τοῦ καινοὺς καὶ νέους ἡμᾶς ποιήσαντος , καὶ ἀπαλλάξαντος τῆς παλαιότητος καὶ ἀσθενείας τοῦ γράμματος . Διὰ τοῦτο καὶ ἐν τῷ νόμῳ μὲν σπάνιον ἡν ἡ παρθενία , νῦν δὲ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ χιλιάδες τῶν ἐν ταύτη εὐθυνόντων · καὶ ἐν τῇ τοῦ θανάτου καταφρονήσει τὸ ὅμοιον « Τί οὖν ἐροῦμεν ; Ὅτι ὁ νόμος ἁμαρτία ; Μὴ γένοιτο ! Ἀλλὰ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἔγνων , εἰ μὴ διὰ νόμου , Τήν τε γὰρ ἐπιθυμίαν οὐκ ἤδειν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν · Οὐκ ἐπιθυμήσεις . » Πολλὰ εἰπὼν ἂ ἐδόνει διαβολὴν φέρειν τοῦ νόμου , οἷον τὸ , « ἁμαρτία ὑμῶν οὐ κυριεύσει · οὐ χάρ ἐστε ὑπὸ νόμον , ἀλλ´ ὑπὸ χάριν · » καὶ , « Νόμος δὲ παρεισῆλθεν , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα · » καὶ πρὸ μικροῦ , ὅτι « Τὰ παθήματα τῶν ἁμαρτιῶν , τὰ διὰ τοῦ νόμου · » καὶ ιΠαλαιότητα γράμματος · » θεραπεύει τὴν ὑπόοιαν ταύτην , οἷόν τινα ἀντίθεσιν εἰσάγων ὥσπερ συμβουλευτικῶς , καὶ λέγων · « Τί οὖν ἐροῦμεν » περὶ τοῦ νόμου ; « Ὅτι ἀμαρτία ; » μῖτα λύων ταύτην , πρῶτον μὲν ἀπογορευτικῶς , ὡς εἴωθεν ἐπὶ τῶν σφόδρα ἀόπν λένειν · εἶτα καὶ λογισμοὺς προτιθείς · ἁμαρτία μὲν οὐκ ἔστι , φησὶ , γνωριστικὸς δὲ τῆς ἁμαρτίας · οὐ γὰρ ᾔδειν τὴν ἐπιθυμίαν , εἰ μὴ ὁ νόμος ἔλεγεν · « Οὐκ ἐπιθυμήσεις . » Καὶ πῶς λοιπὸν ὁ κατακλυσμὸς γέγονε ; Πῶς τὰ Σόδομα ἐνεπρήσθη , εἰ μὴ καὶ πρὸ τοῦ νόμου ἐγινώσκετο κακὸν ἡ ἐπιθυμία ; Ἐγινώσκετο μὲν , ἀλλ´ οὐχ ἡ ἐπιτεταμένη ἐπιθυμία , αἰδὲ οὖτως ἀκριβῶς καὶ ῒ μετὰ τῆς ἀπὸ τοῦ νόμου Κμαρτυρίας . Πρότερον μὲν γὰρ μόνῳ τῷ φυσικῷ φόμῳ διεγινώσκετο , ὕστερον δὲ διὰ τοῦ γραπτοῦ · ὃ αὶ μείζονος τιμωρίας πρόξενον · ἀλλ´ οὐ παρὰ τὴν τοῦ νόμου διδασκαλίαν , ἀλλὰ παρὰ τὴν τῶν μὴ προσεχόντων ῥφθυμίαν · ὃ καὶ διὰ τῶν ἐξῆς δηλοῖ
Lemmas: δίδωμι χώρα κατηγορέω ὁ σάρξ . εἷς γάρ ψυχή εἰμί οἷος τις κιθαριστής , ὁ δέ μέλος κιθάρα Κακῶς οὒν κρούω ὁ κιθαριστής , κακῶς ἠχέω ὁ πάθος οὐ δύναμαι φεύγω , τεκνογονέω ὁ πονηρός πρᾶξις ὁ θάνατος . « νυνί δέ καταργέω ἀπό ὁ νόμος , ἀποθνῄσκω ἐν ὅς κατέχω , ὥστε δουλεύω ἐγώ ἐν καινότης πνεῦμα , καί οὖον παλαιότης γράμμα . » οὐ εἶπον , ὅτι καταργέω ὁ νόμος , ἵνα μή πλίσσομαι ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά , « καταργέω » ἠμής « ἀπό ὁ νόμος · » ὅς εἰμί , ἀπολύω , ἐλευθερόω , ἀποθνῄσκω , καί νεκρός , καί ἀκίνητος γίγνομαι πρός ἐκεῖνος ὁ πρᾶγμα ἐν ὀͅς κατέχω , ὅσπερ εἰμί ὁ ἁμαρτία · ἐν αὐτός γάρ οἷος τις δεσμός κατέχω . ἀποθνῄσκω δέ πρός οὗτος , εἷς δουλεύω , ὁ Θεός δηλαδή , « ἐν καινότης πνεῦμα , καί οὖον παλαιότης γράμμα . » πάλη μέν γάρ δυσκατόρθωτος εἰμί ὁ ἀρετή , ἅτε ὁ Ἀδάμ ἐν ὁ θνητός σῶμα πολύς ἐλάττωμα φυσικός ἀναδέχομαι · νῦν δέ χάρις Χριστός ἐν ὁ βάω πτίσμα , ὁ φύσις ἐγώ ἐνδυναμόω διά ὁ πνεῦμα , ὁ καινός καί νέος ἐγώ ποιέω , καί ἀπαλλάσσω ὁ παλαιότης καί ἀσθένεια ὁ γράμμα . Ζεύς οὗτος καί ἐν ὁ νόμος μέν σπάνις ἐάν ὁ παρθενίη , νῦν δέ ἐν ὁ ἐκκλησία χιλιάς ὁ ἐν οὗτος εὐθύνω · καί ἐν ὁ ὁ θάνατος καταφρονέω ὁ ὅμοιος « τις οὖν εἴρω ; ὅτι2 ὁ νόμος ἁμαρτία ; μή γίγνομαι ! ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω , εἰμί μή διά νόμος , ὁ τε γάρ ἐπιθυμία οὐ ἀδέω , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω · οὐ ἐπιθυμέω . » Πολύς εἶπον ὅς δονέω διαβολή φέρω ὁ νόμος , οἷος ὁ , « ἁμαρτία σύ οὖον κυριεύω · οὖον χάρ εἰμί ὑπό νόμος , ἀλ ὑπό χάρις · » καί , « Νόμος δέ παρεισέρχομαι , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα · » καί πρό μικρός , ὅτι « ὁ πάθημα ὁ ἁμαρτία , ὁ διά ὁ νόμος · » καί ιπαλαιοτηταω γράμμα · » θεραπεύω ὁ υποοιος οὗτος , οἷος τις ἀντίθεσις εἰσάγω ὥσπερ συμβουλευτικός , καί λέγω · « τις οὖν εἴρω » περί ὁ νόμος ; « ὅτι2 ἁμαρτία ; » Μίτα λύω οὗτος , πρῶτος μέν ἀπογορευτικῶς , ὡς εἴωθα ἐπί ὁ σφόδρα ἄοπος λένω · εἶτα καί λογισμός προτίθημι · ἁμαρτία μέν οὐ εἰμί , φημί , γνωριστικός δέ ὁ ἁμαρτία · οὖον γάρ οἶδα ὁ ἐπιθυμία , εἰμί μή ὁ νόμος λέγω · « οὐ ἐπιθυμέω . » καί πῶς λοιπός ὁ κατακλυσμός γίγνομαι ; Πῶς ὁ Σόδομα ἐμπίμπρημι , εἰμί μή καί πρό ὁ νόμος γιγνώσκω κακός ὁ ἐπιθυμία ; γιγνώσκω μέν , ἀλ οὐ ὁ ἐπιτείνω ἐπιθυμία , εἰ οὖτως ἀκριβῶς καί Ι μετά ὁ ἀπό ὁ νόμος Κμαρτυρίας . πρότερος μέν γάρ μόνος ὁ φυσικός φόμῳ διαγιγνώσκω , ὕστερος δέ διά ὁ γραπτός · ὅς ὅς μείζων τιμωρία Πρόξενος · ἀλ οὖον παρά ὁ ὁ νόμος διδασκαλία , ἀλλά παρά ὁ ὁ μή προσέχω ρφθυεις · ὅς καί διά ὁ ἑξῆς δηλόω