cogPG.PG124 49
οΚύριον μόρῳ , ἡ πόρνη ἡ παρὰ τῷ Λουκᾷ , ἢ ἡ παρὰ τῷ Ματθαίῳ · ἀλλ´ ἄλλη , οὐχὶ πόρνη , ἀλλὰ σεμνὴ , καὶ θεοφιλὴς , καὶ σπουδαία . Καὶ γὰρ περὶ τὴν ὑποδοχὴν ἐσπούδασε τοῦ Χριστοῦ καὶ διηκόνει , ὡς αὐτὸς Ἰωάννης προϊὼν μαρτυρεῖ · ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγαθὴν μερίδα μαρτυρεῖται ἐκλέξασθαι , ὡς ὁ Λουκᾶς φησιν . Οὔτω δὲ ἦσαν θαυμασταὶ αἱ ἀδελφαὶ καὶ γνώριμαι , ὥστε καὶ τὸν Λάζαρον ἐξ αὐτῶν μᾶλλον καθίστασθαι γνώριμον . « Ἢν γὰρ , φησὶν , ὁ Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας . » Διὰ τί δὲ πέμπουσι καλοῦσαι τὸν Ἰησοῦν , καὶ οὐκ αὐταὶ προσέρχονται , ὥσπερ ὁ ἑκατόνταρχος καὶ ὁ βασιλικός ; Διότι σφόδρα ἐθάῤῥουν τῷ Χριστῷ , καὶ ὅτι γυναῖκες ἦσαν , καὶ οὐκ ἔδει αὐτὰς οὕτω ῥαδίως προέρχεσθαι τοῦ δωματίου , καὶ ὅτι τῷ πένθει κατείχοντο , καὶ ἠσχολοῦντο περὶ τὸν ἀδελφόν . Ὅτι γὰρ οὐκ ἀπὸ καταφρονήσεως τοῦτο πεποιήκασι , δῆλον ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα · πολλὴν γὰρ τὴν τιμὴν καὶ τὸ σέβας ἐπιδείκνυνται καὶ τὴν δέησιν ἐπίμονον . Τὸ δὲ , « Ἴδε ὃν φιλεῖς , » λέγουσι , πρὸς οἶκτον ἐπισπάσασθαι βουλόμεναι τὸν Κύριον , διὰ τοῦ ὑπομνῆσαι αὐτὸν τοῦ τῆς φιλίας ὀνόματος . Ἐμφαίνει δέ τινα καὶ πίστιν τοῦτο τὸ ῥῆμα τῶν γυναικῶν . Οὓτω γὰρ ᾔδεσαν πολλὴν τῷ Κυρίῳ περιεῖναι δύναμιν , ὥστε θαυμάζειν , ὅτι ἤψατο ἀσθένεια ἀνδρὸς φιλουμένου παρ´ αὐτοῦ . Θαυμαστικὸν γάρ πως εἶναι δοκεῖ τὸ , « Ἵδε , ὅν φιλεῖς ἀσθενεῖ . » Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν · Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον , ἀλλ´ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , ἴνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ δι´ αὐτῆς . ἠγάπα δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν Μάρθαν , καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς , καὶ τὸν Λάζαρον . Ὡς οὗν ἤκουσεν , ὅτι ἀσθενεῖ , τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ , δύο ἡμέρας . » Ἐπειδὴ ἔμελλεν ἐκεῖ μεῖναι ἡμέρας δύο , τούτου ἕνεκέν φησιν , ὅτι « Οὐκ ἔστιν ἡ ἀσθένεια πρὸς θάνατον , » καίτοι πρὸς θάνατον γέγονεν · ἀλλ´ , ὅπερ ἔφην , τέως μετεωρίσαι θέλων τοὺς μηνυτὰς , καὶ οἱονεί τινα παραμυθίαν αὐτοῖς διδοὺς , ὡς ἂν μὴ ἐγκείμενοι ἐνοχλοῖεν , τούτου ἕνεκέ φησιν , ὅτι « Οὐκ ἔστι πρὸς θάνατον . » Ἄλλως τε , Εἰ καλῶς σκοπήσεις , οὐδὲ πρὸς θάνατον ἦν ἡ ἀῤῥωστία τοιοῦτον , οἱον θνήσκουσιν οἱ πολλοὶ μακροχρόνιον , ἀλλὰ πρόσκαι ρον , καὶ πρὸς τέσσαρας ἡμέρας συστάντα . Ἐπεὶ δὲ ἀνέστη τετραήμερος , πρὸς τὸ πέρας ὁρῶντες τοῦ πράγματος , λέγομεν μὴ εἶναι « πρὸς θάνατον » τὴν ἀσθένειαν , « ἀλλ´ ὑπὲρ τῆς δόξης , φησὶ , τοῦ Θεοῦ , Ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . » Ὁρᾷς μίαν τὴν δόξαν τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ; Εἰπὼν γὰρ , « ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , » ἐπήγαγε · « Ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . » Ἀπαράλλακτος γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ δόξα , του Πατρὸς δὴ λέγω , πρὸς τὴν τοῦ Υἱοῦ . Θεὸς ἄρα καὶ ὀ Υἱὸς , ὡς ὁ Πατὴρ , κυρίως καὶ ἀληθῶς . Ὧν γὰρ ἡ δόξα μία , καὶ ἣ οὐσία μία . Αἰσχυνέσθωσαν τοίνυν κἀντεῦθεν Ἀρειανοί . Τὸ δὲ , « Ἵνα δοξασθῇ , » μὴ αἰτιολογικὸν νοήσης , ἀλλὰ τῆς ἐκβάσεως καὶ τοῦ ἀποτελέσματος , ὡς πολλάκις εἴπομεν .
Lemmas: Κούριον μόρον , ὁ πόρνη ὁ παρά ὁ Λουκᾶς , ἢ ὁ παρά ὁ Ματθαῖος · ἀλ ἄλλος , οὐ πόρνη , ἀλλά σεμνός , καί θεοφιλής , καί σπουδαῖος . καί γάρ περί ὁ ὑποδοχή σπουδάζω ὁ Χριστός καί διακονέω , ὡς αὐτός Ἰωάννης προέρχομαι μαρτυρέω · ἀλλά καί ὁ ἀγαθός μερίς μαρτυρέω ἐκλέγω , ὡς ὁ Λουκᾶς φημί . οὐτάω δέ εἰμί θαυμαστός ὁ ἀδελφή καί γνώριμος , ὥστε καί ὁ Λάζαρος ἐκ αὐτός μᾶλλον καθίστημι γνώριμος . « ἤν γάρ , φημί , ὁ Λάζαρος ἀπό Βηθανία ἐκ ὁ κώμη Μαρία καί Μάρθα . » Ζεύς τίς δέ πέμπω καλέω ὁ Ἰησοῦς , καί οὐ αὐτός προσέρχομαι , ὥσπερ ὁ ἑκατόνταρχος καί ὁ βασιλικός ; διότι σφόδρα θαρσέω ὁ Χριστός , καί ὅτι γυνή εἰμί , καί οὐ ἐσθίω αὐτός οὗτος ῥᾳδίως προέρχομαι ὁ δωμάτιον , καί ὅτι ὁ πένθος κατέχω , καί ἀσχολέω περί ὁ ἀδελφός . ὅτι2 γάρ οὐ ἀπό καταφρόνησις οὗτος ποιέω , δῆλος ἐκ ὁ μετά οὗτος · πολύς γάρ ὁ τιμή καί ὁ σέβας ἐπιδείκνυμι καί ὁ δέησις ἐπίμονος . ὁ δέ , « εἶδον ὅς φιλέω , » λέγω , πρός οἶκτος ἐπισπάω βούλομαι ὁ κύριος , διά ὁ ὑπομιμνήσκω αὐτός ὁ ὁ φίλιος ὄνομα . ἐμφαίνω δέ τις καί πίστις οὗτος ὁ ῥῆμα ὁ γυνή . οὕτως γάρ οἶδα πολύς ὁ κύριος περίειμι δύναμις , ὥστε θαυμάζω , ὅτι ἄβω ἀσθένεια ἀνήρ φιλέω παρ´ αὐτός . θαυμαστικός γάρ πως εἰμί δοκέω ὁ , « κύπειρις , ὅς φιλέω ἀσθενής . » ἀκέω δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπον · ἄτη ὁ ἀσθένεια οὐ εἰμί πρός θάνατος , ἀλ ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός , ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ Θεός δις αὐτός . ἀγαπάω δέ ὁ Ἰησοῦς ὁ Μάρθα , καί ὁ ἀδελφή αὐτός , καί ὁ Λάζαρος . ὡς ἐν ἀκούω , ὅτι ἀσθενής , τότε μέν μένω ἐν ὅς εἰμί τόπος , δύο ἡμέρα . » ἐπεί μέλλω ἐκεῖ μένω ἡμέρα δύο , οὗτος ἕνεκα φημί , ὅτι « οὐ εἰμί ὁ ἀσθένεια πρός θάνατος , » καίτοι πρός θάνατος γίγνομαι · ἀλ , ὅσπερ φημί , τέως μετεωρίζω ἐθέλω ὁ μηνυτής , καί οἱονεί τις παραμυθία αὐτός δίδωμι , ὡς εἄν μή ἔγκειμαι ἐνοχλέω , οὗτος ἕνεκα φημί , ὅτι « οὐ εἰμί πρός θάνατος . » ἄλλος τε , εἰμί καλῶς σκοπέω , οὐδέ πρός θάνατος εἰμί ὁ ἀρρωστία τοιοῦτος , οἱος θνῄσκω ὁ πολύς μακροχρόνιος , ἀλλά πρόσκαι ἀντίμοιρος , καί πρός τέσσαρες ἡμέρα συνίστημι . ἐπεί δέ ἀνίστημι τετραήμερος , πρός ὁ πέρας ὁράω ὁ πρᾶγμα , λέγω μή εἰμί « πρός θάνατος » ὁ ἀσθένεια , « ἀλ ὑπέρ ὁ δόξα , φημί , ὁ Θεός , ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ Θεός . » ὁράω εἷς ὁ δόξα ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ; εἶπον γάρ , « ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Θεός , » ἐπάγω · « ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ Θεός . » ἀπαράλλακτος γάρ ὁ ὁ Θεός δόξα , ὁ πατήρ δή λέγω , πρός ὁ ὁ υἱός . θεός ἄρα καί ὁ υἱός , ὡς ὁ πατήρ , κύριος καί ἀληθής . ὅς γάρ ὁ δόξα εἷς , καί ὅς οὐσία εἷς . αἰσχύνω τοίνυν ἐντεῦθεν αρειανός . ὁ δέ , « ἵνα δοξάζω , » μή αἰτιολογικός νοέω , ἀλλά ὁ ἔκβασις καί ὁ ἀποτέλεσμα , ὡς πολλάκις εἶπον .