cogPG.PG124 68
εὸνη αὐτῷ προσιόνα γὰρ Ἔλληνες οἱ θέλοντες αεὴν ἰᾶεῖν ἐθνικοῖς πάντως ἦσαν τοὺς δὲ Ἰουδαίους ἤδει αὐτῷ ἐπιβουλεύοντας · Καιρὸς , φησὶν , λοιπὸν ἐτὶ τὸ πάθος ἐλθεῖν . « Ἐλήλυθεν γὰρ ἡ ὥρα » τοῦ σταυροῦ , « ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . » Τί γὰρ ὄφελος τὰ μὲν ἔθνη προσιόντα ἡμῖν μὴ προσδέχεσθαι , τοῖς δὲ Ἰουδαίοις μισοῦσι καὶ διώκους · Κπροστρέχειν ; Ἐπεὶ τοίνυν οἱ ἐξ ἐθνῶν προστρέΚχαυσιν ἡμῖν , νῦν λοιπὸν ἡ ὥρα τοῦ σταυρωθῆναι . οὐκοῦν συγχωρήσω τοῖς Ἰουδαίοις πέρας ἐπαγατν τοῖς βουλεύμασιν αὐτῶν , καὶ ἐνδώσω αὐτοῖς , ὥστε σταυρῶσαι με , ἵνα δὴ ἀπροφάσιστοι ὧσιν εἰς τὸ μετέπειτα , εὐλόγως ἐμοῦ ἀφέντος αὐτοὺς ὡς σταυρωτὰς ὁμοῦ καὶ φονεῖς , καὶ τοῖς ἔθνεσι προσχωρήσαντος τοῖς ἤδη ἀρξαμένοις προσιέναι τῇ ἐμῇ διλότου καὶ τῆς σωτηρίας , μηδὲν διδόναι . τοῖς δὲ ἀσπτούοισι τὰ διδόμενα Ἰουδαίοις καὶ ἐπιβουλεύουσι τῷ εὐεργέτῃ προσλιπαρεῖν . Εἶτα ἵνα μὴ σκανδαλισθῶσιν οἱ μαθηταί , ὅτι ὅτε καὶ τὰ ἔθνη προσιέναι ἤρξαντο , τότε καὶ ἀποθνήσκει , φησὶν , ὡς Αὐτὸ τοῦτο μᾶλλον τὸ ἀποθανεῖν ἐμὲ , αὐξήσει τὴν τῶν ἐθνῶν πίστιν . Ὥσπερ γὰρ « ὁ κόκκος τοῦ σίτου ὅταν σπαρεὶς ἀποθάνῃ , τηνικαῦτα πολὺν καρπὸν φέρει · » οὕτω δὴ καὶ ὁ ἐκὼν θάνατος πολὺν τὸν ἐν τῇ πίστει τῶν ἐθνῶν καρπὸν ἐνέγκοι . ὥστε μηδεὶς σκανδαλιζέσθω , ὡς τῆς τῶν ἐθνῶν προσαγωγῆς διὰ τοῦ θανάσου μὴ κολωβουμένης · ἀλλὰ τῷ τοῦ κόκκου ὑποδείγματι πειθέσθω , τὴν ἐν τῷ θανάτῳ μου πτῶσιν , αὔξησιν τῶν πιστευόντων γενήσεσθαι . Εἰ γὰρ ἐν τῷ ανών γὰρ καὶ ἀναστὰς , μᾶλλον δείξω τὴν ἐμὴν δύναμιν διὰ τοῦ ἀναστῆναι , καὶ πάντες ὡς Θεῳ μοι τστεύσουσιν . « Ὁφιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , ἀπολέσει αὐτήν · καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , εἰς ζωῆν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν . Ἐὰν ἐμοὶ διακονῇ τις , ἐμοὶ ἀκολουθείτω · καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , ἐκεῖ καὶ ἀ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται . Καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ , τιωήσει αὐτὸν ὁ Πατήρ . » Ἐπειδὴ ἐγγὺς ἦν τοῦ πάθους ὁ Κύριος , ὗδει δὲ τοὺς μαθητὰς κατηφείας πλήρεις ἐσομένους , διὰ τοῦτό φησιν , ὅτι Τοσοῦτον αὐ δεῖ ὑμᾶς ἐπὶ τῷ ἐμῷ θανάτω κατηφιᾷν , ὥστε ἐὰν καὶ ὑαεῖς αὐτοὶ μὴ ἁποθάνητε , οὐδ´ ὑμῖν ἔσται κέρδος , ἀλλὰ καὶ πᾶς ἄνθρωπος ἁπλῶς , ὃς τὴν παρασαν ζωὴν ἀγαπᾷ , καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ φιλεῖ , πουτέστι , τὰς ἐπιθυμίας αὐτῆς τὰς ἀτόπους ποιεῖ , καὶ παρὰ τὸ δέον χαρίζεται αὐτῇ , καὶ μὴ καταφρονεῖ Ηανάτου . ἀπόλλυσι ταύτην . « Ὁ δὲ μισῶν αὐτὴν , » τουτέστιν , ὁ μὴ ὑπείκων αὐτῇ , μηδὲ ὑποκλινόμενος , « συλάξει αὐτὴν εἰς ζωὴν αἰώνιον . » Θέλων δὲ ἐνδείξασθαι τὴν ἐπιτεταμένην ἀποστροφὴν , ἣν δεῖ ποιεῖσθαι πρὸς τὰς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς , εἶπες τὸ , « Ὁ μασῶν . » Καὶ γὰρ τῶν μισουμένων οὕτε ὄψιν ἰδεῖν , οὔτε φωνὴν ἀκοῦσαι ὑπομένομεν . Οὕτως οὖν δεῖ διακεῖσθαι πρὸς τὰς ἀλόγους τῆς ψυχῆς ὀρέξεις , τέλειον μῖσος μισοῦντας αὐτάς . Τῷ δὲ εἰπεῖν , ὅτι « Ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῳ κόσμῳ τούτῳ , » ἐμφαίνει τὸ πρόσκαιρον τοῦ πράγματος . Ἐπεὶ γὰρ ονικὸν ἐδόκει καὶ ἀπηνές τὸ παράγγελμα , παραμυθεῖται
Lemmas: ὄνομαι αὐτός προσέρχομαι γάρ Ἔλληνες ὁ ἐθέλω αεὴν ἰάομαι ἐθνικός πάντως εἰμί ὁ δέ Ἰουδαῖος ἦδος αὐτός ἐπιβουλεύω · Καιρός , φημί , λοιπός τίμι ὁ πάθος ἔρχομαι . « ἔρχομαι γάρ ὁ ὥρα » ὁ σταυρός , « ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » τις γάρ ὄφελος ὁ μέν ἔθνος πρόσειμι ἐγώ μή προσδέχομαι , ὁ δέ Ἰουδαῖος μισέω καί διώκω · Κπροστρέχειν ; ἐπεί τοίνυν ὁ ἐκ ἔθνος προστρέΚχαυσιν ἐγώ , νῦν λοιπός ὁ ὥρα ὁ σταυρόω . οὐκοῦν συγχωρέω ὁ Ἰουδαῖος πέρας ἐπαγατν ὁ βούλευμα αὐτός , καί ἐνδίδωμι αὐτός , ὥστε σταυρόω ἐγώ , ἵνα δή ἀπροφάσιστος ἵημι εἰς ὁ μετέπειτα , εὔλογος ἐγώ ἀφίημι αὐτός ὡς σταυρώτης ὁμοῦ καί φονεύς , καί ὁ ἔθνος προσχωρέω ὁ ἤδη ἄρχω πρόσειμι ὁ ἐμέω διλοτος καί ὁ σωτηρία , μηδείς δίδωμι . ὁ δέ ασπτουος ὁ δίδωμι Ἰουδαῖος καί ἐπιβουλεύω ὁ εὐεργέτης προσλιπαρέω . εἶτα ἵνα μή σκανδαλίζω ὁ μαθητής , ὅτι ὅτε καί ὁ ἔθνος πρόσειμι ἄρχω , τότε καί ἀποθνήσκω , φημί , ὡς αὐτός οὗτος μᾶλλον ὁ ἀποθνῄσκω ἐγώ , αὐξάνω ὁ ὁ ἔθνος πίστις . ὥσπερ γάρ « ὁ κόκκος ὁ σῖτος ὅταν σπείρω ἀποθνῄσκω , τηνικαῦτα πολύς καρπός φέρω · » οὗτος δή καί ὁ ἔκω θάνατος πολύς ὁ ἐν ὁ πίστις ὁ ἔθνος καρπός φέρω . ὥστε μηδείς σκανδαλίζω , ὡς ὁ ὁ ἔθνος προσαγωγή διά ὁ Θανάσου μή κολωβουμενω · ἀλλά ὁ ὁ κόκκος ὑπόδειγμα πείθω , ὁ ἐν ὁ θάνατος ἐγώ πτῶσις , αὔξησις ὁ πιστεύω γίγνομαι . εἰμί γάρ ἐν ὁ ἰδμάν γάρ καί ἀνίστημι , μᾶλλον δείκνυμι ὁ ἐμός δύναμις διά ὁ ἀνίστημι , καί πᾶς ὡς θέω ἐγώ τστευσεω . « οφιλαω ὁ ψυχή αὐτός , ἀπόλλυμι αὐτός · καί ὁ μισέω ὁ ψυχή αὐτός ἐν ὁ κόσμος οὗτος , εἰς ζωή αἰώνιος φυλάσσω αὐτός . ἐάν ἐγώ διακονέω τις , ἐγώ ἀκολουθέω · καί ὅπου εἰμί ἐγώ , ἐκεῖ καί ὅς διάκονος ὁ ἐμός εἰμί . καί ἐάν τις ἐγώ διακονέω , τιωήσει αὐτός ὁ Πατήρ . » ἐπεί ἐγγύς εἰμί ὁ πάθος ὁ Κύριος , ὕδωρ δέ ὁ μαθητής κατήφεια πλήρης εἰμί , διά οὗτος φημί , ὅτι τοσοῦτος αὖος δεῖ σύ ἐπί ὁ ἐμός θάνατος κατηφιάω , ὥστε ἐάν καί ὕω αὐτός μή ἀποθνῄσκω , οὐδός σύ εἰμί κέρδος , ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος ἁπλόος , ὅς ὁ παρασαίνω ζωή ἀγαπάω , καί ὁ ψυχή αὐτός φιλέω , πουτής , ὁ ἐπιθυμία αὐτός ὁ ἄτοπος ποιέω , καί παρά ὁ δήω χαρίζομαι αὐτός , καί μή καταφρονέω Ηανάτου . ἀπόλλυμι οὗτος . « ὁ δέ μισέω αὐτός , » τουτέστιν , ὁ μή ὑπείκω αὐτός , μηδέ ὑποκλίνω , « συλάξει αὐτός εἰς ζωή αἰώνιος . » Θέλων δέ ἐνδείκνυμι ὁ ἐπιτείνω ἀποστροφή , ὅς δεῖ ποιέω πρός ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή , εἶπον ὁ , « ὁ Μασών . » καί γάρ ὁ μισέω ἵημι ὄψις ὁράω , οὔτε φωνή ἀκούω ὑπομένω . οὕτως οὖν δεῖ διάκειμαι πρός ὁ ἄλογος ὁ Ψυχή ὄρεξις , τέλειος μῖσος μισέω αὐτός . ὁ δέ εἶπον , ὅτι « ὁ μισέω ὁ ψυχή αὐτός ἐν ὁ κόσμος οὗτος , » ἐμφαίνω ὁ πρόσκαιρος ὁ πρᾶγμα . ἐπεί γάρ ὀνικόν δοκέω καί ἀπηνής ὁ παράγγελμα , παραμυθέομαι