cogPG.PG124 662
τοὺς ὀλοκλήρους ἀγαγεῖν , οὕτω κἀκείνους . Ἰμεῖς δὲ Ρἰ ζῶν τες , λέγων , οὐ περὶ ἑαυτοῦ φησινοὐδὲ γὰρ ἄχρι τῆς ἀναστάσεως ἔμελλε ζῇν , ἀλλὰ τοὺς πιστοὺς λέγει · διὸ προσέθηκεν · Οἱ περιλειπόμενοι εἰς τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου . Ἐν γὰρ τῷ ἑαυτοῦ προσώπῳ πάντας τοὺς τότε εὐρεθησομένους ζῶντας δηλοῖ . Μεθόδιος δὲ ὁ μακάριος ζῶντας τὰς ψυχὰς λέγει · τοῦτο διδάσκων , οτι αἱ ψυχαὶ οὐ μὴ ποολάβωσι τὰ σώματα · πρῶτον γὰρ ἐγείρεται τὰ σώματα , ἵνα αὐτὰ ἀπολαύσωσιν αἱ ψυχαὶ , ἂς καὶ περιλείπεσθαι ἕφη , διὰ τὸ ἀθανάτους εἰναι . Ὅτι αὐτὸς ὁ κυρίως ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγχέλου , καὶ ἐν σάλπιγι Θεοῦ καταβήσεται ὰπ´ οὐρανοῦ . Μὴ ἀπιστήσῃς , φησὶν , οἷς λέγω · καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ Κύριος κελεύσει τοῦτο . Πῶς δὲ δὲ ] [ κα ] κελεύσει [ τοῦτο ] ; Ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου , τοῦ ἐφεστῶτος τοῖς ἑτέροις ἀγγέλοις , καὶ βοῶντος · Ἔτοί . λους ποιεῖτε πάντας · πάρεστι γὰρ ὁ κριτής . Πολλαὶ Εὲ ἔσονται σάλπιγγες , ἀλλὰ πρὸς τῇ ἐσχάτη καταβήσεται ὁ κριτής . Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἐν τῷ Σιναίω ὄρει καὶ σάλπιγγας εἶχε καὶ ἀγγέλους ὑπηρετοῦντας · βῦτω καὶ ὁ Υἱὸς , ὡς βασιλεύς . Ἱ τὸ μὲν κέλευσμα αοῦ Θεοῦ ποιήσει τὴν γῆν ἀναδοῦναι τὰ οώματα εἰς ἀρθαρσίαν μεταποιηθέντα · τὸ δὲ εἰς ἓν συναχθῆναι τοὺς πανταχοῦ διεσπαρμένους ἡ φωνὴ τοῦ ἁρχαγΚγέλου ἐνεργήσει , ἀγγέλων ὑπηρετούντων . Καὶ οἱ κεκροὶ ἐν Χριστῷ ἀναστήσονται πρῶτρν . Οἱ νεκροὶ ἐν Χριστῷ , τουτέστιν οἱ πιστοί . Ἅτε γὰρ μέλλοντες αἴρεσθαι ἐν νεφέλαις , καὶ πρῶτοι ἀναστήσονται · οἱ δὲ λοιποὶ , ἔσχατοι , ὡς μήτε ἀρπάζεσθαι , μήτε ἀπαντᾷν μέλλοντες . Ἐπειτα ἡμεῖς οἱ ζῶντες , οἱ περιλειπόμενοι , ἄμα σὸν αὐτοῖς ἁρπαγησόμεθα ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα , καὶ οὕτω πάντοτε τὴν Κυρίῳ ἐσόμεθα . Εἰ καὶ οἱ νεκροὶ πρῶτοι ἐγείρονται , ἀλλ´ ὅμως καὶ ἡμεῖς οἱ ζῶντες ὁμοίως ? ἁρπαζόμεθα , οἱ ἄξιοι δηλαδὴ , ἐν νεφέλαις , ὥσπερ καὶ τὸν Κύριον νεφέλη ὑπέλαβε . Τίνος δὲ ἕνεκεν , εἰ καταβαίνεινέλλει , ἀρπάζει τοὺς πιστούς ; Τιμῆς ἕνεκεν . Ὥσπερ γὰρ , βασιλέως εἰς πόλιν εἰσερχομένου , οὶ μὲν ἔντιμοι ὑπαντῶσιν , οἱ δὲ κατάδικοι ἔσω μένουσι τὸν κριτήν · οὕτω καὶ τότε · οἱ μὲν [ οὖν ] ἀμαρτοολοὶ μένουσι κάτω , κἂν Χριστιανοὶ ὧσιν · οἱ δὲ δίκαιοι ἀρπάζονται , καὶ οὕτω τὸ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν καρποῦνται , τὸ πάντοτε συνεῖναι Χοιστοῦ [ Ο φοροι οὐ οιο οἰί . Χριστῷ . Ὥστε παρακαλεῖτε ἀλλήλους ἐν τοῖς λόγοις τούτοις . Πρὸς τὸ μὴ λυπεῖσθαι ὡς καὶ οἱ λοιποι οἱ Κμὴ ἐλπίζοντες ἀνάστασιν . ΚΕΦΑΛ , Εʹ . iερὶ δὲ τῶν χρόνων καὶ τῶν καιρῶν , ἀδελφο , ρὐ κρείαν ἔχετεράφεσθαι ὑμῖν . Περιττὸν γάρ ἐστι καὶ ἀσύμφορον τὸ τοὺς καιροὺς καὶ τοὺς χρόνους τῆς συντελείας εἰδέναι . Καὶ γὰρ οὐδὲ τοῖς ἀποστόλοις ἐξεκάλυψε τοῦτο ὁ Κύριος , ὅτε προσιόντες ἠρώτων ἰ ΑοΙ.ἰ , Τ . ΕΔΙΙΤ v .
Lemmas: ὁ ολόκληρος ἄγω , οὗτος ἐκεῖνος . Ἰμεῖς δέ Ῥίον ζῶ αἱρέω , λέγω , οὖον περί ἑαυτοῦ φησινοὐδὲ γάρ ἄχρι ὁ ἀνάστασις μέλλω ζάω , ἀλλά ὁ πιστός λέγω · διό προστίθημι · ὁ περιλείπομαι εἰς ὁ παρουσία ὁ κύριος . ἐν γάρ ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον πᾶς ὁ τότε εὑρίσκω ζῶ δηλόω . Μεθόδιος δέ ὁ μακάριος ζῶ ὁ ψυχή λέγω · οὗτος διδάσκω , ὅτι ὁ ψυχή οὖον μή πολαμβάνω ὁ σῶμα · πρῶτος γάρ ἐγείρω ὁ σῶμα , ἵνα αὐτός ἀπολαύω ὁ ψυχή , ὅς καί περιλείπομαι φημί , διά ὁ ἀθάνατος εἰναι . ὅτι2 αὐτός ὁ κύριος ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχαγχέλου , καί ἐν σάλπις Θεός καταβαίνω ὰπ´ οὐρανός . μή ἀπιστέω , φημί , ὅς λέγω · καί γάρ αὐτός ὁ Κύριος κελεύω οὗτος . Πῶς δέ δέ ] [ ἄν ] κελεύω [ οὗτος ] ; ἐν φωνή ἀρχάγγελος , ὁ ἐφίστημι ὁ ἕτερος ἄγγελος , καί βοῦς · ἐτός . Λοῦς ποιέω πᾶς · πάρειμι γάρ ὁ κριτής . πολλή ἐγώ εἰμί σάλπιγξ , ἀλλά πρός ὁ ἔσχατος καταβαίνω ὁ κριτής . ὥσπερ γάρ ὁ πατήρ ἐν ὁ Σιναῖον ὄρος καί σάλπιγξ ἔχω καί ἄγγελος ὑπηρετέω · βῶτος καί ὁ υἱός , ὡς βασιλεύς . Ι ὁ μέν κέλευσμα άου Θεός ποιέω ὁ γῆ ἀναδίδωμι ὁ οώματα εἰς ἀρθαρσίαν μεταποιέω · ὁ δέ εἰς εἷς συνάγω ὁ πανταχοῦ διασπείρω ὁ φωνή ὁ ἁρχαγΚγέλου ἐνεργέω , ἄγγελος ὑπηρετέω . καί ὁ κρεω ἐν Χριστός ἀνίστημι πρῶτρν . ὁ νεκρός ἐν Χριστός , τουτέστιν ὁ πιστός . ἅτε γάρ μέλλω ἀείρω ἐν νεφέλη , καί πρῶτος ἀνίστημι · ὁ δέ λοιπός , ἔσχατος , ὡς μήτε ἁρπάζω , μήτε ἀπαντάω μέλλω . ἔπειτα ἐγώ ὁ ζῶ , ὁ περιλείπομαι , ἄμη σός αὐτός ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ , καί οὗτος πάντοτε ὁ κύριος εἰμί . εἰμί καί ὁ νεκρός πρῶτος ἐγείρω , ἀλ ὅμως καί ἐγώ ὁ ζῶ ὁμοίως ? ἁρπάζω , ὁ ἄξιος δηλαδή , ἐν νεφέλη , ὥσπερ καί ὁ κύριος νεφέλη ὑπολαμβάνω . τίς δέ ἕνεκα , εἰμί καταβαίνω , ἁρπάζω ὁ πιστός ; Τιμῆς ἕνεκα . ὥσπερ γάρ , βασιλεύς εἰς πόλις εἰσέρχομαι , οἷ μέν ἔντιμος ὑπαντάω , ὁ δέ κατάδικος εἴδομαι μένω ὁ κριτής · οὗτος καί τότε · ὁ μέν [ οὖν ] αμαρτοολος μένω κάτω , κἀν Χριστιανός ἵημι · ὁ δέ Δίκαιος ἁρπάζω , καί οὗτος ὁ κεφάλαιος ὁ ἀγαθός καρπέω , ὁ πάντοτε συνίημι χοιστος [ ὁ φόρος οὖον ὅς οἶς . Χριστός . ὥστε παρακαλέω ἀλλήλων ἐν ὁ λόγος οὗτος . πρός ὁ μή λυπέω ὡς καί ὁ λοιπός ὁ Κμὴ ἐλπίζω ἀνάστασις . ΚΕ , εἰ . iερὶ δέ ὁ χρόνος καί ὁ καιρός , αδελφός , ῥέω κρεῖος ἔχετεράφεσθαι σύ . Περισσός γάρ εἰμί καί ἀσύμφορος ὁ ὁ καιρός καί ὁ χρόνος ὁ συντέλεια οἶδα . καί γάρ οὐδέ ὁ ἀπόστολος ἐκκαλύπτω οὗτος ὁ Κύριος , ὅτε πρόσειμι ἐρωτάω εἷς ΑοΙ.ἰ , Τ . Ι v .