cogPG.PG124 557
τες . ἐὰν ὡφεληθῶμεν φαρμάκιῳ τινὸ , καὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα τοῦ φαρμάκου τιμῶμεν · οὕτω καὶ τὴν ἀγάπην περιέπειν ὀφείλομεν διὰ ταύτην γὰρ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Δεσπότης . Καίτοι ἐκεῖνομὲν ὑπὲρ ἐχθρῶν παρέδωκεν ἑαυτὸν , σὺ δὲ τῶν φίλων φείσῃ . Ὥστε τότε ὄντως μιμήσῃ Χριστὸν , ὅταν τοὺς ἐχθροὺς εὖ ποιῇς . Τὸ γὰρ , « Καθὼς , » τότες σώζεται · καὶ τὸ ὑπὲρ ἐχθρῶν ἀποθανεῖν τοῦτό ἐστι θυσία καὶ ὀσμὴ εὐωδίας · τοῦτο γὰρ καὶ ὁ Χριστὸς γέγονεν , ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν τῶν ἐχθρῶν · τοῦτό ἐστι μιμήσασθαι τὸν Θεόν . « Πορνεία δὲ καὶ πᾶσα ἀκαθαρσία , ἢ πλεονεξία , μηδὲν ὁνομαζέσθω παρ´ ὑμῖν , καθὼς πρέπει ἀγίοις « Εἰπών περὶ τοῦ πικροῦ πάθους τοῦ θυμοῦ , ἦλθεν[καλ ] ἐπὶ τὸ ἦττον κακὸν , τὴν ἐπιθυμίαν · ὡς καὶ ὁ νομοθέτης εἰπών τὸ , « Οὐ φονεύσεις , » ὅπερ ἐστὶ τοῦ θυμοῦ , δεύτερον ἔταξε τὸ , « Οὐ μοιχεύσεις , » ὅπερ ἐστὶ τῆς ἐπιθυμίας . Ὢσπερ γὰρ ἡ πικρία , καὶ ἡ κραυγὴ , καὶ ἡ Βλασφημία , τοῦ θυμοῦ · οὕτω καὶ τῇ ἐσιΒλ μητικοῦ , ἡ πορνεία , καὶ ἡ ἀκαθαρσία , καὶ ἡ πλεονεξία · τῷ γὰρ αὐτῷ καὶ χρημάτων ἐρῶμεν καὶ τωμάτων . Μηδὲ ὀνομαζέσθωσαν οὖν παρ´ ὑμῖν τὰ τοιαῦτα , ἀλλ´ ὁλόκληροι καθαρεύετε · οἱ γὰρ λόγοι , ὁδοί πρὸς τὰ πράγματα . ὥστε εἰ ἅγιοί ἐστε . καὶ ἡ γλῶσσα ὑμῶν ἁγία ἔστω . Ἐπιφέρει δὲ καὶ ἑξῆς · « Καὶ αἰσχρότης , καὶ μωρολογία , ἢ εὐτραπελία , τὰ οὐκ ἀνήκ ντα , ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία . » Ὥσπερ τὴν κραυγὴν περιεῖλεν , ὄχημα οὗσαν τῆς ὀργῆς · οὕτω νῦν τὴν αἰσχρολογίαν καὶ εὐτραπελίαν , ὄχημα μηδὲν αἰσχρὰ , καὶ κατέσβεσας τὴν φλόγα τῆς πορνείας . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ βαρὺς καὶ δύσκολος , ὡς ἐκκόπτων τὴν εὐτραπελίαν , ἐπήγαγε καὶ τὴν αἰτίαν , εἰπών · « Τὰ μὴ ἀνήκοντα , » τοῦτέστι . Τὰ οὐδὲν πρὸς ὑμᾶς . Ὥσπερ γὰρ ὁ σκυτοτόμος οὐκ ἀνέξεταί τι ποιεῖν τῶν μὴ ἀνηκόντων εἰς τὴν αὐτοῦ τέχνηνη οὕτω καὶ ὁ Χριστιανὸς ἅγιος γενόμενος , οὐκ ὀφείλει λέγειν τὰ [ ὐτοῦ ] μὴ ἀνήκοντα εἰς ἁγιασμόν . Τὰ γὰρ οὐκ ἐν χρείᾳ , οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς . Ἀλλ´ ἂν θέλης λέγειν τι , εὐχαριστία ἔστω σοι πᾶν ῥῆμα · καὶ ἐὰν εθισθῇς εὐχαριστεῖν , ἀναμιμνησθήσῃ τίς ὤν τί γέγονας , καὶ πενυήσεις ἐπὶ τοῖς σοῖς κακοῖς , καὶ ὑπερεκπλαγήσῃ τὸν τοιουτων σε ἀξιώσαντα , καὶ οὐδὲ καιρὸν ἔξεις ἄλλο τι εἰπεῖν . Οὐ γὰρ γέλωτος ἡ εὐτραπελίας ὁ παρὼν καιρὸς , ἀλλὰ πένθους καὶ ἀγῶνος . Ὁ ἐχθρὸς περιίεισι τρίζων τοὺς ὀδόντας κατὰ σοῦ , καὶ σὺ παίζεις καὶ εὐτραπελεύῃ ; Καὶ ἀγωνιζόμενον γὰρ δυσχερὲς αὐτοῦ περιγενέσθαι , πόσῳ γε μᾶλλον παίζοντα ; Τί δέ ἐστιν εὐτράπελος ; Ὁ εὔκολος , ὁ πάντα γινόμενος , ὁ εὐκόλως περιτρέπων τοὺς λόγους · τοῦτο δὲ ἀστάτου γνώμης καὶ ἀλ λοτρίας τῶν τῇ πέτρᾳ δουλευόντων . « Τουτο γάρ ἐστε γινώσκοντες , ὅτι πᾶς πόρνος , ἢ
Lemmas: αἱρέω . ἐάν ὠφελέω φαρμάκιον Τίνος , καί αὐτός ὁ ὄνομα ὁ φάρμακον τιμάω · οὗτος καί ὁ ἀγάπη περιέπω ὀφείλω διά οὗτος γάρ παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ ὁ Δεσπότης . καίτοι ἐκεῖνος ὑπέρ ἐχθρός παραδίδωμι ἑαυτοῦ , σύ δέ ὁ Φίλων φείδομαι . ὥστε τότε εἰμί μιμέομαι Χριστός , ὅταν ὁ ἐχθρός εὕω ποιέω . ὁ γάρ , « καθώς , » τότε σῴζω · καί ὁ ὑπέρ ἐχθρός ἀποθνῄσκω οὗτος εἰμί θυσία καί ὀσμή εὐωδία · οὗτος γάρ καί ὁ Χριστός γίγνομαι , ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ ὁ ἐχθρός · οὗτος εἰμί μιμέομαι ὁ Θεός . « πορνεία δέ καί πᾶς ἀκαθαρσία , ἢ πλεονεξία , μηδείς ὀνομάζω παρ´ σύ , καθώς πρέπω ἀγάω « εἶπον περί ὁ πικρός πάθος ὁ θυμός , ἦλθεν[καλ ] ἐπί ὁ ἀίσσω κακός , ὁ ἐπιθυμία · ὡς καί ὁ νομοθέτης εἶπον ὁ , « οὖον φονεύω , » ὅσπερ εἰμί ὁ θυμός , δύο τάσσω ὁ , « οὖον μοιχεύω , » ὅσπερ εἰμί ὁ ἐπιθυμία . ὤσπερ γάρ ὁ πικρία , καί ὁ κραυγή , καί ὁ βλασφημία , ὁ θυμός · οὗτος καί ὁ ἐσιΒλ μητικός , ὁ πορνεία , καί ὁ ἀκαθαρσία , καί ὁ πλεονεξία · ὁ γάρ αὐτός καί χρῆμα ἐράω καί τομάω . μηδέ ὀνομάζω οὖν παρ´ σύ ὁ τοιοῦτος , ἀλ ὁλόκληρος καθαρεύω · ὁ γάρ λόγος , ὁδός πρός ὁ πρᾶγμα . ὥστε εἰμί ἅγιος εἰμί . καί ὁ γλῶσσα σύ ἅγιος ἵστημι . ἐπιφέρω δέ καί ἑξῆς · « καί αἰσχρότης , καί μωρολογία , ἢ εὐτραπελία , ὁ οὐ ἀνήκω είντα , ἀλλά μᾶλλον εὐχαριστία . » ὥσπερ ὁ κραυγή περιαιρέω , ὄχημα ὕω ὁ ὀργή · οὗτος νῦν ὁ αἰσχρολογία καί εὐτραπελία , ὄχημα μηδείς αἰσχρός , καί κατασβέννυμι ὁ φλόξ ὁ πορνεία . εἶτα ἵνα μή δόξα βαρύς καί δύσκολος , ὡς ἐκκόπτω ὁ εὐτραπελία , ἐπάγω καί ὁ αἴτιος , εἶπον · « ὁ μή ἀνήκω , » τουτέστι . ὁ οὐδείς πρός σύ . ὥσπερ γάρ ὁ σκυτοτόμος οὐ ἀνέχω τίς ποιέω ὁ μή ἀνήκω εἰς ὁ αὐτός τέχνη οὗτος καί ὁ Χριστιανός ἅγιος γίγνομαι , οὐ ὀφείλω λέγω ὁ [ ὐτοῦ ] μή ἀνήκω εἰς ἁγιασμός . ὁ γάρ οὐ ἐν χρεία , οὐδείς πρός ἐγώ . Ἀλ εἄν ἐθέλω λέγω τίς , εὐχαριστία ἵστημι σύ πᾶς ῥῆμα · καί ἐάν ἐθίζω εὐχαριστέω , ἀναμιμνήσκω τίς εἰμί τίς γίγνομαι , καί πενυιημι ἐπί ὁ σός κακός , καί ὑπερεκπλήσσω ὁ τοιοῦτος σύ ἀξιόω , καί οὐδέ καιρός ξέω ἄλλος τίς εἶπον . οὖον γάρ γέλως ὁ εὐτραπελία ὁ πάρειμι καιρός , ἀλλά πένθος καί ἀγών . ὁ ἐχθρός περίειμι τρίζω ὁ ὀδούς κατά σύ , καί σύ παίζω καί εὐτραπελεύομαι ; καί ἀγωνίζομαι γάρ δυσχερής αὐτός περιγίγνομαι , πόσος γε μᾶλλον παίζω ; τις δέ εἰμί εὐτράπελος ; ὁ Εὔκολος , ὁ πᾶς γίγνομαι , ὁ εὐκόλως περιτρέπω ὁ λόγος · οὗτος δέ ἄστατος γνώμη καί ἀλ λοτρίας ὁ ὁ πέτρα δουλεύω . « οὗτος γάρ εἰμί γιγνώσκω , ὅτι πᾶς πόρνος , ἢ