cogPG.PG124 291
προσέθηκε , « Καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμη · ἵνα μήτε κατὰ τὴν πίστιν , μήτε κατὰ τὴν γνώμην διεστηκότες Πσιν . « Ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν , ἀδελφοί μου , ὑπὸ τῶν Χλόης . » Ἵνα μὴ ἀρνήσωνται , μάρτυρας παράγει · καὶ ἵνα μὴ δόξῃ αὐτὸς πλάττειν , ὀνομαστὶ αὐτοὺς λέγει , τοὺς τῆς Χλόης . Οἰκία δὲ ἦν ἐν Κορίνθῳ οὕτως ἐπονομαζομένη Χλόης . Ἀδελφοὺς δὲ αὐτοὺς ἔτι ὀνομάζει · πἂν γὰρ δῆλον ᾖ τὸ ἁμάρτημα , οὐδὲν κωλύει ἀδελφοὺς καλεῖν ἔτι . Οὐκ εἶπε δὲ ῥητῶς , τίνες ἦσαν οἱ εἰπόντες , ἀλλ´ ὁλόκληρον τὴν οἰκίαν τέθεικεν , ἵνα μὴ ἐκπολεμώσῃ αὐτοὺς πρὸς ἐκείνους . « Ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσι . » Τὰ παρὰ τῶν δηλωσάντων ἀπαγγέλλων , ἔριδας εἶπε , πραοτέρᾳ λέξει χρησάμενος . Ὅταν δὲ ἀπὸ τοῦ οἰκείου λέγῃ προσώπου , σχίσματα αὐτὰ καλεῖ , ὃ πολλῷ χεῖρον τῆς ἔριδος . « Λέγω δὲ τοῦτο . ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει · Ἐγὸ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ . » Οὐ μέρος ταῦτα λέγει , ἀλλ´ ἕκαστος ὑμῶν . Οὐκ ἔλεγον δὲ οὕτως ἐκεῖνοι , ἀλλ´ αὐτὸς οὔτω σχηματίζει τὸν λόγον , ἱνα δείξῃ , ὅτι εἰ τὸ λέγειν μὲν αὑτοὺς · Παύλου καὶ Κηφᾶ ὑπεύθυνον , πολλῷ μᾶλλον τὸ ἑτέρων . « Ἐγὼ δὲ Κηφᾶ . » Οὐκ ἐπαίρων ἑαυτὸν τέθεικε Πέτρον ὕστερον , ἀλλ´ ἐκεῖνον προτιμῶν μᾶλλον , ὥσπερ δὴ καὶ τὸν Χριστὸν ὕστερον τέθεικεν . Ἐν πράγμασι γὰρ οὐκ ἀξίοις γενέσθαι , πρώτου ἐπεὶ · μνήσθη τοῦ οἰκείου προσώπου . « Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ . » Οὐ τοῦτο ἐγκαλεῖ , διότιλέΚγουσιν · « Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ · » ἀλλὰ διότι οὐ πάντες τοῦτο λέγουσι . Μᾶλλον δὲ καὶ ἀφ´ ἑαυτοῦ τοῦτο τέθεικε , βουλόμενος τὸ ἔγκλημα βαρύτερον κατασκευάσαι , καὶ δεῖξαι καὶ τὸν Χριστὸν δοθέντα εἰς μέρος ἓν , εἰ καὶ μὴ τοῦτο ἐποίουν ἐκεῖνοι , [ Αέγω δὲ τοῦτο , ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει · Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλὼ , ἐγὼ δὲ Κηφᾶ ἐγὼ δὲ Χριστοῦ . » Λέγω δὲ ἔριδας τοῦτο , ὅτι ἔκαστος ὑμῶν ἴδιον ἐπιφημίζει διδάσκαλον ἑαυτῷ . Οὐ τὸν Παῦλον δὲ καὶ τὸν Ἀπολλὼ καὶ τὸν Κηφᾶν ἐπέγραφον ἑαυτοῖς , ἀλλ´ ἑτέρους οὓς ἀπεσιώπησε , καθάπερ τισὶ προσωπείοις , τοῖς ὀνόμασι τούτοις τῶν ἀποστόλων ὑποκρύπτων αὐτοὺς , ἵνα τε ἀνεχθέστερον σ ἀνεπαχθέστερον ] τὸν λόγον ποιήσῃ , καὶ ἵνα διδάξῃ , ὅτι εἰ τοὺς ἀληθῶς ἀποστόλους καὶ διδασκάλους οὐκ ἐχρῆν ἐπιφημίζειν ἑαυτοῖς , πολλῷ μᾶλλον ἐκείνους . Κατὰ αὔξησιν δὲ προήγαγε τὰ ὀνόματα , ἑαυτοῦ μὲν τὸν Ἀπολλὼ προθείς , τοῦ Ἀπολλὼ δὲ τὸν Κηφᾶν . Ἀλλὰ τοῖς μὲν ἀπὸ τῶν ἄλλων προσαγορευομένοις καλῶς ἐπιτιμᾷ , τοῖς δὲ ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , διὰ τί ; Τούτοις μὲν οὐν οὐκ ἐπιτιμᾷ , τέθεικε δὲ ὅμως καὶ αὐτοὺς , ὡς μέρος καὶ τμῆμα ὑπολειφθὲν τῷ Χριστῷ . βοα . Ανκάεί . « Μεμέρισται ὁ Χριστός ; » Κατετέμετε τὸν
Lemmas: προστίθημι , « καί ἐν ὁ αὐτός γνώμη · ἵνα μήτε κατά ὁ πίστις , μήτε κατά ὁ γνώμη διΐστημι Πσί . « δηλόω γάρ ἐγώ περί σύ , ἀδελφός ἐγώ , ὑπό ὁ χλόη . » ἵνα μή ἀρνέομαι , μάρτυς παράγω · καί ἵνα μή δόξα αὐτός πλάσσω , ὀνομαστί αὐτός λέγω , ὁ ὁ χλόη . οἰκία δέ εἰμί ἐν Κόρινθος οὕτως ἐπονομάζω χλόη . ἀδελφός δέ αὐτός ἔτι ὀνομάζω · πᾶς γάρ δῆλος εἰμί ὁ ἁμάρτημα , οὐδείς κωλύω ἀδελφός καλέω ἔτι . οὐ εἶπον δέ ῥητός , τίς εἰμί ὁ εἶπον , ἀλ ὁλόκληρος ὁ οἰκίον τίθημι , ἵνα μή ἐκπολεμόω αὐτός πρός ἐκεῖνος . « ὅτι2 Ἔρις ἐν σύ εἰμί . » ὁ παρά ὁ δηλόω ἀπαγγέλλω , Ἔρις εἶπον , πρᾶος λέγω χράω . ὅταν δέ ἀπό ὁ οἰκεῖος λέγω πρόσωπον , σχίσμα αὐτός καλέω , ὅς πολύς χείρων ὁ Ἔρις . « λέγω δέ οὗτος . ὅτι ἕκαστος σύ λέγω · ἐγό μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλώ . » οὖον μέρος οὗτος λέγω , ἀλ ἕκαστος σύ . οὐ λέγω δέ οὕτως ἐκεῖνος , ἀλ αὐτός οὐτάω σχηματίζω ὁ λόγος , ἵνα δείκνυμι , ὅτι εἰμί ὁ λέγω μέν ἑαυτοῦ · Παῦλος καί Κηφᾶς ὑπεύθυνος , πολύς μᾶλλον ὁ ἕτερος . « ἐγώ δέ Κηφᾶς . » οὐ ἐπαίρω ἑαυτοῦ τίθημι Πέτρος ὕστερος , ἀλ ἐκεῖνος προτιμάω μᾶλλον , ὥσπερ δή καί ὁ Χριστός ὕστερος τίθημι . ἐν πρᾶγμα γάρ οὐ ἄξιος γίγνομαι , πρῶτος ἐπεί · μιμνήσκω ὁ οἰκεῖος πρόσωπον . « ἐγώ δέ Χριστός . » οὖον οὗτος ἐγκαλέω , διοτιλεκγους · « ἐγώ δέ Χριστός · » ἀλλά διότι οὖον πᾶς οὗτος λέγω . μᾶλλος δέ καί ἀφή ἑαυτοῦ οὗτος τίθημι , βούλομαι ὁ ἔγκλημα βαρύς κατασκευάζω , καί δείκνυμι καί ὁ Χριστός δίδωμι εἰς μέρος εἷς , εἰμί καί μή οὗτος ποιέω ἐκεῖνος , [ Αέγω δέ οὗτος , ὅτι ἕκαστος σύ λέγω · ἐγώ μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλῶς , ἐγώ δέ Κηφᾶς ἐγώ δέ Χριστός . » λέγω δέ Ἔρις οὗτος , ὅτι ἔκαστος σύ ἴδιος ἐπιφημίζω διδάσκαλος ἑαυτοῦ . οὖον ὁ Παῦλος δέ καί ὁ Ἀπολλῶς καί ὁ Κηφᾶς ἐπιγράφω ἑαυτοῦ , ἀλ ἕτερος ὅς ἀποσιωπάω , καθάπερ τις προσωπεῖον , ὁ ὄνομα οὗτος ὁ ἀπόστολος ὑποκρύπτω αὐτός , ἵνα τε ἀνεχθέστερον Σ ἀνεπαχθής ] ὁ λόγος ποιέω , καί ἵνα διδάσκω , ὅτι εἰμί ὁ ἀληθής ἀπόστολος καί διδάσκαλος οὐ χρή ἐπιφημίζω ἑαυτοῦ , πολύς μᾶλλον ἐκεῖνος . κατά αὔξησις δέ προάγω ὁ ὄνομα , ἑαυτοῦ μέν ὁ Ἀπολλῶς προτίθημι , ὁ Ἀπολλῶς δέ ὁ Κηφᾶς . ἀλλά ὁ μέν ἀπό ὁ ἄλλος προσαγορεύω καλῶς ἐπιτιμάω , ὁ δέ ἀπό ὁ Χριστός , διά τίς ; οὗτος μέν ὀν οὐ ἐπιτιμάω , τίθημι δέ ὅμως καί αὐτός , ὡς μέρος καί τμῆμα ὑπολείπω ὁ Χριστός . βοῦς . Ανκάεί . « μερίζω ὁ Χριστός ; » κατατέμνω ὁ