cogPG.PG124 507
Ἐγὼ δὲ τοὐναντίον ἠβουλόμην ὑμᾶς αὐτοῖς καὶ πάσι καθηγητὰς εἶναι πρὸς τὰ τελεώτερα . Ὃ δὴ καὶ ἐγένετο , ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἤμην . Αἰνίττεται δὲ ταῦτα ἑξῆς . « Καλὸν δὲ τὸ ζηλοῦσθαι ἐν καλῷ πάντοτε , καὶ μὴ μόνον ἐν τῷ παρεῖναί με πρὸς ὑμᾶς . » Ὁρᾷς ὅτι τοῦτο αἰνίττεται , ὡς ἄρα ζηλωτοὶ ἠσαν πᾶσιν ἐπὶ τῇ τελειότητι , ὅτε παρῆν ὁ Ἀπόστολος ; Καὶ τοῦτο δὲ αἰνίττεται , ὅτι ἡ ἀπουσία αὐτοῦ ταῦτα εἰργάσατο . Μακάριον οὗν , φησὶν , ὅταν μὴ μόνον παρόντος τοῦ διδασκάλου , ἀλλὰ καὶ ἀπόντος , οἱ μαθηταὶ τὸ δέον φρονῶσι . « Τεκνία μου , οὓς πάλιν ὡδίνω , ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . » Μητέρα μιμεῖται περιτρέμουσαν τοῖς παιδίοις . Διεφθείρατε , φησὶ , τὴν μορφὴν τοῦ Χριστοῦ , ἡν εἴχετε ἐν ὑμῖν αὐτοῖς ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος , καὶ δέεσθε πάλιν ἑτέρας ἀναγεννήσεως καὶ ἀναπλάσεως , ἵνα πάλιν ἐν ὑμῖν ἡ μορφὴ τοῦ Χριστοῦ γένηται , ὥστε ἐξ αὐτοῦ χαρακτηρίζεσθαι ὑμᾶς . Πάλιν γὰρ ὑμᾶς ὡδίνω , διὰ τῆς διδασκαλίας πάλιν ἀνάγεννῶ . Οὐ γὰρ ἀπογινώσκω . Διὰ τοῦτο καὶ τεκνία καλῶ , ἵνα μὴ ὑμεῖς ἀπογνῶτε . Καὶ τοῦτο ὃ κατὰ Ναυατιανῶν · τοὺς γὰρ Γαλάτας Παῦλος μὲν πάλιν ὡδίνει καὶ ἀναμορφοῖ · ἐκεῖνοι δὲ οὐ παραδὲχονται τὴν ἐκ μετανοίας διόρθωσιν . « ἤθελον δὲ παρεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἄρτι , καὶ ἀλλά ξαι τὴν φωνήν μου , ὅτι ἀποροῦμαι ἐν ὕμῖν . » Οὐκ ἀρκοῦμαι τοῖς γράμμασιν , ἀλλ´ ἤθελον καὶ παρεῖναι καὶ ἀλλάξαι τὴν φωνήν μου , τουτέστιν , εἰς ὀλεφυρμοὺς καὶ θρήνους τρέψαι ταύτην . Καὶ γὰρ ἀπορῶ τί εἴπω περὶ ὑμῶν , πῶς οἱ οὕτως ὑψωθέντες , ὥστε καὶ κινδυνεῦσαι ὑπὲρ τῆς πίστεως , καὶ σημεῖα τελέσαι διὰ τῆς πίστεως , νῦν εἰς τὴν νομικὴν εὐτέλειαν περισύρεσθε . Διὰ τοῦτο οὖν ἤθελον παρὼν ὑμῖν , ὀλοφύρεσθαι . Ὅταν γὰρ ἀμηχανήσωμεν , εἰώθαμενεῖς , δάκρυα καταφέρεσθαι « Λέγετέ μοι , οἱ ὑπὸ νόμου θέλοντες εἶναι , τὸν νόμον οὐκ ἀκούετε ; » Ἐπειδὴ ἱκανῶς αὐτοὺς ἐμάλαξε καὶ ἐπεσπάσατο , πάλιν εἰς ἀγῶνας ἐμβαίει , δεικνὺς ὅτι αὐτὸς ὁ νόμος οὐ βούλεται ἑαυτὸν φυλότπεσθαι · καί φησιν · Ἀποκρίθητέ μοι . Καλῶς δὲ εἰπε τὸ , « Θέλοντες . » Οὐ γὰρ τῆς τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας , ἀλλὰ τῆς αὐτῶν ἁκαίρου φιλονεικίας ἦν τὸ πρᾶγμα . Νόμον δὲ λέγει τὸ τῆς γενέσεως βιβλίον ἔθος γὰρ αὐτῷ πᾶσαν τὴν Παλαιὰν νόμον καλεῖν . « Γέγραπται γὰρ , ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς εἶχεν ἓνα ἐκ τῆς παιδίσκης , καὶ ἕνα ἐκ τῆς ἐλευθέρας . » Εἶπεν ἀνωτέρω , ὅτι « Υἱοί ἐστε Ἀβραὰμ . » Ἐπεὶ δὲ οὐ της αὐτῆς ἀξίας ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ πατριάρχου , ἀλλ´ ὁ μὲν ἐκ τῆς δούλης , ὁ δὲ ἐκ τῆς ἐλευθέρας · δείκνυσι νῦν , ὅτι Οὐ μόνον υἱοί , ἀλλὰ καὶ τοιοῦτοί ἐστε , οἷος ὁ ἐλεύθερος καὶ εὐγενής · οὕτως ὑμᾶς ἡ πίστις ἐξν -
Lemmas: ἐγώ δέ ἐναντίος βούλομαι σύ αὐτός καί πᾶς καθηγητής εἰμί πρός ὁ τέλειος . ὅς δή καί γίγνομαι , ὅτε πρός σύ εἰμί . αἰνίσσομαι δέ οὗτος ἑξῆς . « κηλόν δέ ὁ ζηλόω ἐν καλός πάντοτε , καί μή μόνος ἐν ὁ πάρειμι ἐγώ πρός σύ . » ὁράω ὅτι οὗτος αἰνίσσομαι , ὡς ἄρα ζηλωτός ἀείδω πᾶς ἐπί ὁ τελειότης , ὅτε πάρειμι ὁ ἀπόστολος ; καί οὗτος δέ αἰνίσσομαι , ὅτι ὁ ἀπουσία αὐτός οὗτος ἐργάζομαι . Μακάριος ἐν , φημί , ὅταν μή μόνος πάρειμι ὁ διδάσκαλος , ἀλλά καί ἄπειμι , ὁ μαθητής ὁ δήω φρονέω . « τεκνίον ἐγώ , ὅς πάλιν ὠδίνω , ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ . » Μήτηρ μιμέομαι περιτρέμω ὁ παιδίον . διαφθείρω , φημί , ὁ μορφή ὁ Χριστός , ἐάν ἔχω ἐν σύ αὐτός ἀπό ὁ βάπτισμα , καί δήω πάλιν ἕτερος ἀναγέννησις καί ἀνάπλασις , ἵνα πάλιν ἐν σύ ὁ μορφή ὁ Χριστός γίγνομαι , ὥστε ἐκ αὐτός χαρακτηρίζω σύ . πάλιν γάρ σύ ὠδίνω , διά ὁ διδασκαλία πάλιν ἀναγεννάω . οὖον γάρ ἀπογιγνώσκω . Ζεύς οὗτος καί τεκνίον καλέω , ἵνα μή σύ ἀπογιγνώσκω . καί οὗτος ὅς κατά Ναυατιανός · ὁ γάρ Γαλάτης Παῦλος μέν πάλιν ὠδίνω καί ἀναμορφόω · ἐκεῖνος δέ οὖον παραδέχομαι ὁ ἐκ μετάνοια διόρθωσις . « ἐθέλω δέ πάρειμι πρός σύ ἄρτι , καί ἀλλά ξάγι ὁ φωνή ἐγώ , ὅτι ἀπορέω ἐν ὑμεῖς . » οὐ ἀρκέω ὁ γράμμα , ἀλ ἐθέλω καί πάρειμι καί ἀλλάσσω ὁ φωνή ἐγώ , τουτέστιν , εἰς ὀλεφυρμοὺς καί θρῆνος τρέπω οὗτος . καί γάρ ἀπορέω τίς εἶπον περί σύ , πῶς ὁ οὕτως ὑψόω , ὥστε καί κινδυνεύω ὑπέρ ὁ πίστις , καί σημεῖον τελέω διά ὁ πίστις , νῦν εἰς ὁ νομικός εὐτέλεια περισύρω . Ζεύς οὗτος οὖν ἐθέλω πάρειμι σύ , ὀλοφύρομαι . ὅταν γάρ ἀμηχανάω , εἴωθα , δάκρυ καταφέρω « λέγω ἐγώ , ὁ ὑπό νόμος ἐθέλω εἰμί , ὁ νόμος οὐ ἀκούω ; » ἐπεί ἱκανῶς αὐτός μαλάσσω καί ἐπισπάω , πάλιν εἰς ἀγών ἐμβαίνω , δείκνυμι ὅτι αὐτός ὁ νόμος οὖον βούλομαι ἑαυτοῦ φυλότπεσθαι · καί φημί · ἀποκρίνω ἐγώ . καλῶς δέ εἶπον ὁ , « ἐθέλω . » οὖον γάρ ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία , ἀλλά ὁ αὐτός ἀκαιρέω φιλονεικία εἰμί ὁ πρᾶγμα . Νόμος δέ λέγω ὁ ὁ γένεσις βιβλίον ἔθος γάρ αὐτός πᾶς ὁ Παλαιή νόμος καλέω . « γράφω γάρ , ὅτι Ἀβραάμ δύο υἱός ἔχω εἷς ἐκ ὁ παιδίσκη , καί εἷς ἐκ ὁ ἐλεύθερος . » εἶπον ἀνωτέρω , ὅτι « υἱός εἰμί Ἀβραάμ . » ἐπεί δέ οὖον ὁ αὐτός ἄξιος εἰμί ὁ υἱός ὁ πατριάρχης , ἀλ ὁ μέν ἐκ ὁ δοῦλος , ὁ δέ ἐκ ὁ ἐλεύθερος · δείκνυμι νῦν , ὅτι οὖον μόνος υἱός , ἀλλά καί τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὁ ἐλεύθερος καί εὐγενής · οὕτως σύ ὁ πίστις ἐν -