cogPG.PG124 676
ῥήμασι . Τδοὺ γὰρ καὶ παρόντος ἥκουσαν τοῦ Ἀποστόλου ταῦτα εἰπόντος , καὶ ὅμως πάλιν ἐδεήθησαν στηριγμοῦ . Οὐδὲν , φησί , ξένον λέγω , ἀλλὰ´ ἅπερ καὶ ἀεὶ ἔλεγον . Ἐντρεπτικώτερον δὲ ποιεῖται τὸν λόγον λέγων · Οὐ μνημονεύετε ; Οὕτω ταχέως ἐπελάθεσθες Καὶ νῦν τὸ κατέχον οἴδατε , εἰς τὸ ἀποκαλυφθῆναι αὐτὸν ἐν τῷ ἑαυτοῦ καιρῳ . Κατέχον εστὶ τὸ κωλύον , τὸ ἐμποδίζον . Τί δέ ἐστι τοῦτος οἱ Κμὲν τὴν χάριν τοῦ Πνεύματός φασιν · οἱ δὲ τὴν Ῥωμαῖκὴν ἀρχήν · οἷς καὶ ὁ μακάριος Ἰωάννης συντίθεπαι . Εἰ μὴ γὰρ αὕτη καταλυθῇ , οὐκ ἂν σχοίη πάροδον Ἀ Ἀντίνοιστος ποιῆσαι ἃ βούλεται . Διὰ τοῦτο καὶ συνεσκιασμένως εἶπεν ὁ Παῦλος · οὐδὲ γὰρ ἠβούλετο Κματαίας ἔχθρας ἀναδέχεσθαι , καὶ ἀνοήτους κινδύνους . Εἰ γὰρ εἶπεν , ὅτι μικρὸν ὕστερον καταλυθήσεται ἡ Ῥωμαίων ἀρχὴ , εὐθέως ἂν αὐτὸν κατώρυξαν ὡς λυμεῶνα , καὶ τοὺς ἄλλους πιστοὺς σὺν αὐτῷ , ὡς τῇ καταλύσει τῆς τηλικαύτης ἀρχῆς ἐπιχαίροντας . Ὄτι δὲ οὐ περὶ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος χάριτος λέγει , δῆλον . Πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἄν εἶπεν ἀσαφῶς , ἀλλὰ φανερῶς , ὅτι καὶ νῦν αὐτὸν κατέχει ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις , τουτέστι τὰ χαρίσματα . Ἔπειτα , εἴ γε τῶν χαρισμάτων ἐκλιπόντων ἔμελλε παραγενέσθαι , ἔδει αὐτὸν ἤδη φανῆναι · πάλαι γὰρ ταῦτα ἐνλέλοιπε . Ὅρα δὲ , ὅτι οὐκ εἶπεν ὅτι ταχέως ἔσται , ἀλλὰ´ . ΕΙς τὸ ἀποκαλυφθῆναι , φησὶν , αὐτὸν ἐν τῶ αὐτοῦ καιρῷ . Καὶ πάλιν γὰρ τὸν καιρὸν ἄδηλον εἴασε . Τὸ γὸρ μυστήριον ἥδη ἐνεργεῖται τῆς ἀνομίας . Τὸν Νέρωνα λέγει οὗτω , τύπον ὄντα τοῦ Ἀντιχρίστου . Καὶ γὰρ ἀκάθαρτός τε ἦν , καὶ Θεὸς ἐζήτει λέγεσθαι . Καλῶς δέ φησι · Τὸ μυστήριον . Οὐ γὰρ φανερῶς ὁ Νέρων κατὰ παντὸς Θεοῦ , φησὶ , χωρεῖ ενς ἐκεῖνος , οὐδὲ ἀπηρυθριασμένως . Ὃ δὲ λέγει , τοοῦτόν ἐστι · Πρὸ τοῦ ἐνστῆναι τὸν καιρὸν τοῦ Ἀντινοίστου , εὐρέθη ἄλλος οὐ πολὺ ἐκείνου λειπόμενος . Τί οὖν θαυμαστὸν , εἰ ἤδη ὁ Ἀντίχριστός ἐστιν · Συνεσκιασμένως δὲ εἶπε περὶ τοῦ Νέρωνος , οὐ διὰ δουλείαν , ἀλλὰ παιδεύων καὶ ἡμᾶς , μὴ πεοιττὰ ἔχθρας ἀναδέχεσθαι , ὅταν μηδὲν ᾖ τὸ κατεπεῖγον Μόνον ὁ κατέχων ἄρτι , ἔως ἐκ μέσου γενηται , καὶ τότε ἀποκαλυοθήσεται ὁ ἄνομος . Τουτέστιν , ἡ ἀρχὴ ἡ Ῥωμαῖκὴ ὅταν ἀρθῇ ἐκ μέσου , τότε ἐκεῖνος ἥξει . Ἔως μὲν γὰρ ἂν ὁ ταύτης τῆς ἀρχῆς φόβος ἧ , οὐδεὶς ταχέως ὑποταγήσεται . Ὅταν δὲ αὕτη καταλυθῇ . ἐπιθήσεται τῇ ἀναρχίᾳ , καὶ τὴν τῶν ἀνθρώπων , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ ἐπιχειρήσει ἀρπάζειν ἀρχήν . Ὥσπερ γὰρ αἱ πρὸ ταύτης κατελύθησαν βασιλεῖαι , οἷον ἡ Μήδων ὑπὸ τῶν Βαβυλωνίων , ἡ Βαβυλωνίων ὑπὸ τῶν Περσῶν , ἡ Περσῶν ὑπὸ Μακεδόνων , ἡ Μακεδόνων ὑπὸ Ῥωμαίων · οὕτω καὶ αὕτη ὑπὸ τοῦ Ἀντιχρίστου . Καὶ ταῦτα μετὰ πολλῆς τῆς σαφηνείας ἡμῖν ὁ Δανιὴλ παρατίθεται . Τινὲς δὲ τὸ , Κατέχων , τὴν εἰδωλολατρείαν ἐνόησαν . Ὅταν γὰρ , φασὶν , ἡ
Lemmas: ῥῆμα . Τδοὺ γάρ καί πάρειμι ἥκω ὁ ἀπόστολος οὗτος εἶπον , καί ὅμως πάλιν δήω στηριγμός . οὐδείς , φημί , ξένος λέγω , ἀλλά ὅσπερ καί ἀεί λέγω . Ἐντρεπτικός δέ ποιέω ὁ λόγος λέγω · οὖον μνημονεύω ; οὕτως ταχέως πελάζω καί νῦν ὁ κατέχω οἶδα , εἰς ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός ἐν ὁ ἑαυτοῦ καιρός . κατέχω εἰμί ὁ κωλύω , ὁ ἐμποδίζω . τις δέ εἰμί τοῦτος ὁ ΚΜΕ ὁ χάρις ὁ πνεῦμα φημί · ὁ δέ ὁ Ῥωμαῖκὴν ἀρχή · ὅς καί ὁ μακάριος Ἰωάννης συντίθημι . εἰμί μή γάρ οὗτος καταλύω , οὐ εἄν ἔχω πάροδος ὅς Ἀντίνοιστος ποιέω ὁ βούλομαι . Ζεύς οὗτος καί συνεσκιασμένως εἶπον ὁ Παῦλος · οὐδέ γάρ βούλομαι Κματαίας ἔχθρα ἀναδέχομαι , καί ἀνόητος κίνδυνος . εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι μικρός ὕστερος καταλύω ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή , εὐθύς εἄν αὐτός κατορύσσω ὡς λυμεών , καί ὁ ἄλλος πιστός σύν αὐτός , ὡς ὁ καταλύω ὁ τηλικόσδε ἀρχή επιχαίρω . ὅστις δέ οὖον περί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα χάρις λέγω , δῆλος . Πρῶτος μέν γάρ οὐ ἄν εἶπον ἀσαφής , ἀλλά φανερῶς , ὅτι καί νῦν αὐτός κατέχω ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , τουτέστι ὁ χάρισμα . ἔπειτα , εἰμί γε ὁ χάρισμα ἐκλείπω μέλλω παραγίγνομαι , ἐσθίω αὐτός ἤδη φαίνω · πάλαι γάρ οὗτος ἐλλείπω . Ὅρας δέ , ὅτι οὐ εἶπον ὅτι ταχέως εἰμί , ἀλλά . εἰς ὁ ἀποκαλύπτω , φημί , αὐτός ἐν ὁ αὐτός καιρός . καί πάλιν γάρ ὁ καιρός ἄδηλος ἐάω . ὁ γόρ μυστήριον ἥδη ἐνεργέω ὁ ἀνομία . ὁ Νέρων λέγω οὗτος , τύπος εἰμί ὁ ἀντίχριστος . καί γάρ ἀκάθαρτος τε εἰμί , καί θεός ζητέω λέγω . καλῶς δέ φημί · ὁ μυστήριον . οὖον γάρ φανερῶς ὁ Νέρων κατά πᾶς Θεός , φημί , χωρέω εἰς ἐκεῖνος , οὐδέ ἀπηρυθριασμένως . ὅς δέ λέγω , τοῦτος εἰμί · πρό ὁ ἐνίστημι ὁ καιρός ὁ αντινοιστος , εὑρίσκω ἄλλος οὖον πολύς ἐκεῖνος λείπω . τις οὖν θαυμαστός , εἰμί ἤδη ὁ ἀντίχριστος εἰμί · συνεσκιασμένως δέ εἶπον περί ὁ Νέρων , οὖον διά δουλεία , ἀλλά παιδεύω καί ἐγώ , μή πεοσιττη ἔχθρα ἀναδέχομαι , ὅταν μηδείς εἰμί ὁ κατεπείγω Μόνος ὁ κατέχω ἄρτι , ἔως ἐκ μέσος γίγνομαι , καί τότε ἀποκαλέω ὁ ἄνομος . τουτέστιν , ὁ ἀρχή ὁ ρωμαϊκός ὅταν ἀραρίσκω ἐκ μέσος , τότε ἐκεῖνος ἥκω . ἔως μέν γάρ εἄν ὁ οὗτος ὁ ἀρχή φόβος ἧ , οὐδείς ταχέως ὑποτάσσω . ὅταν δέ οὗτος καταλύω . ἐπιτίθημι ὁ ἀναρχία , καί ὁ ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ ὁ Θεός ἐπιχείρησις ἁρπάζω ἀρχή . ὥσπερ γάρ ὁ πρό οὗτος καταλύω βασίλειος , οἷος ὁ Μῆδος ὑπό ὁ Βαβυλώνιος , ὁ Βαβυλώνιος ὑπό ὁ Πέρσης , ὁ Πέρσης ὑπό Μακεδών , ὁ Μακεδών ὑπό Ῥωμαῖος · οὗτος καί οὗτος ὑπό ὁ ἀντίχριστος . καί οὗτος μετά πολύς ὁ σαφήνεια ἐγώ ὁ Δανιήλ παρατίθημι . Τινές δέ ὁ , κατέχω , ὁ εἰδωλολατρεία νοέω . ὅταν γάρ , φημί , ὁ