cogPG.PG124 110
τοευθῶ , πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς . » Λίαν ἐβαρύνθηὶτῆ λύπῃ οἱ ἀπόστολοι , ἀκούσαντες τοιαῦτα περὶ απολς συμβησόμενα . Διὸ καὶ ὁ Κύριος , « Ταῦτα , » φησὶ , αὐτῷ λυπηρὰ « ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον ὑμῖν , » οὐχ ὡσἀγνοῶν , ἀλλ´ « ὅτι μεθ´ ὑμῶν ἤμην , » καὶ ἐκανὸν Κτροσφύγιον ἐμὲ εἴχετε , καὶ ἅπας ὁ πόλεμος ἐπ´ ἐμὲ ἀνερριπίζετο , αὐτοὶ δὲ ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳ ἦτε . Οὔκλν ἔδει τοιούτων λόγων τότε , προπαρασκευαζόντων ἰηλαδὴ καὶ προασφαλιζομένων ὑμᾶς · ἀλλὰ νῦν ὑπάγων πρὸς τὸν Ιατέρα μου , καὶ μέλλων ὑμᾶς καταλιπεῖν , προὶ ἐγω ταῦτα , ἵνα ἑαυτοὺς ἀσφαλίζησθε . « Καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με · Ποῦ ὑπάγεις ; » ἀλλ´ ὑπὸ τῆς λύπης συνεχύθητε , καὶ ἔκστασιν πεπόνθατε , τῆ προσδοκίᾳ τῶν δεινῶν σαλευθέντες τὰς κδίας . « Ἀλλ´ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν . » Ὅρα πῶς παραμυθεῖται αὐτούς . Κἄν μυριάκις , φησὶ , λυπηθῆτε , ἐγώ τὸ συμφέρον ὑμῖν λέγω . Ὑμεῖς Κμεν γάρ θέλετε ἀεὶ παρεῖναί με ὑμῖν · οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο συμφέρον . « Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω , ὁ ΙαΚῥάκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς . » ὥστε κἂν ὑμεῖς τὴν παρουσίαν μου θέλητε , οὐ πεισθήσομαι μῶν , ἀλλὰ τὸ συμφέρον ὑμῖν μᾶλλον αἱρήσομαι , ἢ τὸ ἐπιόλαβὲς ὑμῖν θέλημα . Οὕτω καὶ ἡμεῖς ὀοείλομέν ποιεῖν πανταχοῦ , τὸ συμφέρον καὶ ἑαυτοῖς καὶ τοῖς ἀδελφοῖς περινοεῖν , καὶ μὴ τὸ ἡδύ . Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀποθάνω ὑπὲρ τοῦ κόσμου , καὶ ἀπέλθω πρὸς τὸν Πατέρα , θυσίαν καὶ ἱλασμὸν ἑαυτὸν δοὺς ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ κόσμου , « ὁ Παράκλητος οὐκ ἐλεύσετι Ο . » Πῶς γὰρ ἂν ἐπέλθῃ , ἐὰν μὴ ἡ ἔχθρα ἀθῇ , τῆς ἁμαρτίας θανατωθείσης , ἐὰν μὴ καταλλαγῇ ὁ Πατὴρ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει ; Ἀλλ´ ἐνταῦθα εί περὶ Μακεδόνιον τί ἔχουσιν εἰπεῖν , κατασμικρύνοντες τὴν δόξαν τοῦ Πνεύματος , καὶ δοῦλον αὐτὸ τοῦ Λοῦ λέγοντες ; Πῶς συμφέρει Δεσπότην ἀπελθεῖν , ααὶ δοῦλον παραγενέσθαι ; Ὥστε κἂν λυπηθῆτε , ὧ Κμαθητα , διὰ τὴν ἐμὴν ἀπουσίαν , ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ Πνεύματος χάρητε παρουσίαν , ἣ τὰ πλείω ὑμᾶς εεργετήσει καὶ μείζω . Πῶς δὲ ὁ Κύριος εἶπεν , ὅτι « Ταυτα ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον ; » Καὶ μὴν γένοαπται , ὅτι προσκαλεσάμενος τοὺς δώδεκα , εἶπεν αὐτοῖς , ὄτι « Ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε . » ἔόπε μὲν , ὅτι « Ἐπὶ ἡγεμόνας ἀχθήσεσθε , » οὐ μὴν , ὅτι Οοτω , ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς , ὡς ἀσεβεῖς , καὶ λυμεῶνας , καὶ τεῦ Θεοῦ ἐχθρούς . Ἄλλως τε · Ἐκεῖ μὲν τὰ παρὰ αλν ἐθνικῶν αὐτοῖς ἐπαχθησόμενα εἶπε , νῦν δὲ καὶ τὰ παρά τῶν Ἰουδαίων . Τὸ γὰρ , « Ἀποσυναγώγους ποήσουσιν , » οἱ Ἰουδαῖοι πόντως . Ὅρα δέ μοι ἐν ταλτῳ καὶ τὸ τοῦ Πνεύματος αὐτεξούσαον , καὶ τὴν τοῦ Υλοῦ συνευδόκησιν . Τὸ μὲν γὰρ , « Ἐλεύσεται ὁ « Ἐγὼ πέμψω αὐτὸν , » τῆς τοῦ Υἱοῦ εὐδοκίας , καὶ τλς τὸ ἐλθεῖν τὸν Παράκλητον ἀρεσκείας , εἰ δεῖ οὕτως εἰπεῖν , καὶ συννεύσεως . ἐΚαὶ ἐλθὼν ἐκεῖνος , ἐλέγξει τὸν κόσμον περν ἀμαρτίας , καὶ περὶ δικαιοσύνης , καὶ περὶ κρίσειως · περι ἁμαρτίας μὲν , ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ · περὶ δκαιοσύνης δέ , ὅτι πρὸς τὸν Πατέρα μου ὑπάγω , καὶ
Lemmas: τοευθῶ , πέμπω αὐτός πρός σύ . » Λίαν βαρύνω λύπη ὁ ἀπόστολος , ἀκούω τοιοῦτος περί ἀπόλλυμι συμβαίνω . Διὸ καί ὁ Κύριος , « οὗτος , » φημί , αὐτός λυπηρός « ἐκ ἀρχή οὐ εἶπον σύ , » οὐ ὡσἀγνοῶν , ἀλ « ὅτι μεθ´ σύ εἰμί , » καί καίνω Κτροσφύγιον ἐγώ ἔχω , καί ἅπας ὁ πόλεμος ἐπι ἐγώ ἀνά-ῥιπίζω , αὐτός δέ ἐν πᾶς ἀσφάλεια εἰμί . Οὔκλν ἐσθίω τοιοῦτος λόγος τότε , προπαρασκευάζω ἰηλαδὴ καί προασφαλίζω σύ · ἀλλά νῦν ὑπάγω πρός ὁ Ιατέρα ἐγώ , καί μέλλω σύ καταλείπω , πρώ ἐγώ οὗτος , ἵνα ἑαυτοῦ ἀσφαλίζω . « καί οὐδείς ἐκ σύ ἐρωτάω ἐγώ · πός ὑπάγω ; » ἀλ ὑπό ὁ λύπη συγχέω , καί ἔκστασις πάσχω , τῆ προσδοκία ὁ δεινός σαλεύω ὁ κίδα . « Ἀλ ἐγώ ὁ ἀλήθεια λέγω σύ . » Ὅρας πῶς παραμυθέομαι αὐτός . κἀν μυριάκις , φημί , λυπέω , ἐγώ ὁ συμφέρω σύ λέγω . σύ ΚΜΕ γάρ ἐθέλω ἀεί πάρειμι ἐγώ σύ · οὐ εἰμί δέ οὗτος συμφέρω . « ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέρχομαι , ὁ ΙαΚῥάκλητος οὐ ἔρχομαι πρός σύ . » ὥστε κἀν σύ ὁ παρουσία ἐγώ ἐθέλω , οὖον πείθω μῶν , ἀλλά ὁ συμφέρω σύ μᾶλλον αἱρέω , ἢ ὁ επιολαμβανω σύ θέλημα . οὕτως καί ἐγώ οοαιρεω ποιέω πανταχοῦ , ὁ συμφέρω καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἀδελφός περινοέω , καί μή ὁ ἡδύς . ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ κόσμος , καί ἀπέρχομαι πρός ὁ πατήρ , θυσία καί ἱλασμός ἑαυτοῦ δίδωμι ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος , « ὁ Παράκλητος οὐ ἐλεύθω ὁ . » Πῶς γάρ εἄν ἐπέρχομαι , ἐάν μή ὁ ἔχθρα Άθης , ὁ ἁμαρτία θανατόω , ἐάν μή καταλλαγή ὁ πατήρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις ; Ἀλ ἐνταῦθα εἰ περί Μακεδ ́νιος τίς ἔχω εἶπον , κατασμικρύνω ὁ δόξα ὁ πνεῦμα , καί δοῦλος αὐτός ὁ Λοῦ λέγω ; Πῶς συμφέρω δεσπότης ἀπέρχομαι , ὅς δοῦλος παραγίγνομαι ; ὥστε κἀν λυπέω , ἵημι Κμαθητα , διά ὁ ἐμός ἀπουσία , ἀλλά διά ὁ ὁ πνεῦμα χαίρω παρουσία , ὅς ὁ πλείων σύ ἔργω καί μείζων . Πῶς δέ ὁ Κύριος εἶπον , ὅτι « Ούτος ἐκ ἀρχή οὐ εἶπον ; » καί μήv γίγνομαι , ὅτι προσκαλέω ὁ δώδεκα , εἶπον αὐτός , ὅστις « ἐπί ἡγεμών καί βασιλεύς ἄγω . » ὄψ μέν , ὅτι « ἐπί ἡγεμών ἄγω , » οὖον μήv , ὅτι Οοτω , ἀποκτείνω σύ , ὡς ἀσεβής , καί λυμεών , καί τίς Θεός ἐχθρός . ἄλλος τε · ἐκεῖ μέν ὁ παρά αλ ἐθνικός αὐτός ἐπάγω εἶπον , νῦν δέ καί ὁ παρά ὁ Ἰουδαῖος . ὁ γάρ , « ἀποσυνάγωγος ποιέω , » ὁ Ἰουδαῖος πόντος . Ὅρας δέ ἐγώ ἐν ταλτῳ καί ὁ ὁ πνεῦμα αυτεξουσως , καί ὁ ὁ Ὕλας συνευδόκησις . ὁ μέν γάρ , « ἔρχομαι ὁ « ἐγώ πέμπω αὐτός , » ὁ ὁ υἱός εὐδοκία , καί τλς ὁ ἔρχομαι ὁ Παράκλητος ἀρέσκεια , εἰμί δεῖ οὕτως εἶπον , καί σύννευσις . καίμι ἔρχομαι ἐκεῖνος , ἐλέγχω ὁ κόσμος Περν ἁμαρτία , καί περί δικαιοσύνη , καί περί κρῖσις · περί ἁμαρτία μέν , ὅτι οὖον πιστεύω εἰς ἐγώ · περί δκαιοσυνιημι δέ , ὅτι πρός ὁ πατήρ ἐγώ ὑπάγω , καί