cogPG.PG124 425
αὶ διαφόροις , εἰσὶ καὶ οἱ ἄπιστοι · τούτων οὖν λ νοήματα ἐτύφλωσεν ὁ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου , » ἐνταῦθα μὲν οἱ Μαρκιωνισταὶ λέγουσι περὶ τοῦ Δημιουργοῦ ταῦτα εἰρῆσθαι , ὃν δίκαιον λέγουσι καὶ αγαθόν · οἱ δὲ Μανιχαῖοι περὶ τοῦ διαβόλου , ὃν καὶ δημιουργὸν τοῦδε τοῦ κόσμου φασί . Πλήν οὐδέτερόν ἐστι τούτων , ἀλλὰ περὶ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν εἶρητενν τοῦτο . Εἰ δὲ τούτου τοῦ αἰῶνος Θεὸς εἴρηται , οὐδὲν καινὸν , ἐπειδὴ καὶ Θεὸς οὐρανοῦ λέγεται · καὶ οὐδὲ ἔστι τούτου μόνου Θεός · καὶ Θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ἱσαὰκ καὶ Ἰακώβ · καὶ οὐκ ἐκείνων μόνων , ἀλλὰ καὶ πάντων . Τί οὖν καινὸν , εἰ καὶ νῦν ὁ Παῦλος εὐκαίρως ὡνόμασεν αὐτὸν Θεὸν τούτου τοῦ αἰῶνος , ἵνα μᾶλλον δείξη τοῖς ἀπίστοις , ὅτι καὶ ταῦτα τὰ ὁρώμενα αὐτὸς ἐποίησεν , οἷς ἐντρυφῶντες , αὐτὸν ἀθετοὺσι ; Καὶ αὐτῷ δὲ ἀναγνωστέον , ὅτι Τῶν ἀπίστων τοὺ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσε τὰ νοήματα · ὁ γὰρ μέλλων , ἀπίστους οὐκ ἔχει . Τί δέ ἐστι τὸ , « Ἐτύφλωσεν · » τουτέστι , συνεχώρησε τυφλοὺς εἶναι · ὥσπερ καὶ τὸ , « Παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς πάθη ἀτιμίας . » Ἐπειδὴ vὰρ ἀπεπήδησαν αὐτοῦ , εἴασεν αὐτοὺς , ἐγκατέλειψεν · οὐ γὰρ βιάζεται πρὸς τὴν σωτηρίαν . Ὃρα δὲ , ὅτι οὐκ εἶπεν , ὅτι ἐτύφλωσε πρὸς τὸ ἀπιστῆσαι , ἀλλὰ πρὸς τὸ μὴ ἰδεῖν τοὺς βεβήλους ὀφθαλμοὺς τὸν φωτισμὸν τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ . Φωτισμὸς δέ ἐστι τὸ πιστεῦσαι ὅτι ἐσταυρώθη , ὅτι ἀνελήφθη , ὅτι τὰ μέλλοντα δώσει . Ὥσπερ εἴ τις ὀφθαλμιῶντότινα ἀποκλείσειε τοῦ μὴ τὰς ἀκτῖνας τοῦ ἡλίου δεῖα , ἵνα μὴ καὶ προσβλαβείη · οὕτω τοίνυν καὶ οὕτοι ἄπιστοι μὲν ἐγένοντο ἀφ´ ἑαυτῶν · γενομένοις δὲ τοιούτοις ἀπέκλεισεν ὁ Θεὸς τὰς ἀκτῖνας τῆς δόξις του Εὐαγγελίου , ὡς καὶ τοῖς Ἰσραηλίταις τὸ πρόσωπον Μωσέως . Οὕτω καὶ ἡμῖν ἐπέταξε μὴ βάλλεν τοὺς μαργαρίτας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων . Καλῶς δὲ εἶπε τὸ , « Αὐγάσαι · » Λὐγὴν γὰρ ἔχομεν νῦν μετρίαν , καὶ οὐ τὸν ὅλον φωτισμόν · ὃ καὶ ἔμπροσθεν εἶπεν ὀσμὴν καὶ ἀῤῥαβῶνα , δεικνὺς ὅτι τὸ πλέον ἐκεῖ μένει . Ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοοάτου » οίκνυσιν ἐνταῦθα , ὅτι οὐ μόνον τὴν τοῦ Χριστοῦ δόξεν ἀγνοοῦσιν , ἀλλὰ καὶ τὴν τοῦ Πατρός . Ἐπεὶ γὰρ εἰκών ἐστι τοῦ Πατρὸς ὁ Χριστὸς , ὁ τοῦτο . μὴ ὁρῶν , οὐὲ ἐκεῖνον οἷδεν . « Οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον · ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Μριστόν » Ἀνω εἶπεν , ὅτι Οὐ περιπατοῦμεν ἐν πανουργίᾳ · εἶτα παρενέβαλε τὰ περὶ τῶν ἀπίστων πῶς εἰσι κεκαλυμμένοι . Φησὶν οὖν νῦν , ὅτι Αιὰ τοῦτο οὐ πανουργευόμεθα , διότι οὐχ ἑαυτοὺς κηρόσσομεν . ώς οἱ ψευδαπόστολοι . Ἐκεῖνοι γὰρ ἔπειθον τοὺς μαθητὰς ἀπ´ αὐτῶν ὀνομάζεσθαι , ὡς καὶ ἐν τῇ προτέρᾳ , ἐδήλωσεν · « Ἐγὼ μέν εἰμι Ἀπολλὼ , ἐγὼ δὲ Κηφᾶ . » Ἥ , ὅτι Μὴ νομίζητε [ ζετε]οἱ πολεμοῦντεσὴμῖο ὅτι ἡμῖν πολεμεῖτε . « Μὴ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν .
Lemmas: ὅς διάφορος , εἰμί καί ὁ ἄπιστος · οὗτος οὖν λ νόημα τυφλόω ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος , » ἐνταῦθα μέν ὁ Μαρκιωνιστής λέγω περί ὁ Δημιουργός οὗτος εἴρω , ὅς Δίκαιος λέγω καί ἀγαθός · ὁ δέ Μανιχαῖος περί ὁ διάβολος , ὅς καί δημιουργός ὅδε ὁ κόσμος φημί . Πλῆν οὐδέτερος εἰμί οὗτος , ἀλλά περί ὁ Θεός ἐγώ λέγω οὗτος . εἰμί δέ οὗτος ὁ αἰών θεός εἴρω , οὐδείς καινός , ἐπεί καί θεός οὐρανός λέγω · καί οὐδέ εἰμί οὗτος μόνος Θεός · καί θεός Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ καί Ἰακώβ · καί οὐ ἐκεῖνος μόνος , ἀλλά καί πᾶς . τις οὖν καινός , εἰμί καί νῦν ὁ Παῦλος εὔκαιρος ὀνομάζω αὐτός θεός οὗτος ὁ αἰών , ἵνα μᾶλλον δείκνυμι ὁ ἄπιστος , ὅτι καί οὗτος ὁ ὁράω αὐτός ποιέω , ὅς ἐντρυφάω , αὐτός ἀθετέω ; καί αὐτός δέ ἀναγνωστέον , ὅτι ὁ ἄπιστος ὅς αἰών οὗτος τυφλόω ὁ νόημα · ὁ γάρ μέλλω , ἄπιστος οὐ ἔχω . τις δέ εἰμί ὁ , « τυφλόω · » τουτέστι , συγχωρέω τυφλός εἰμί · ὥσπερ καί ὁ , « παραδίδωμι αὐτός εἰς πάθος ἀτιμία . » ἐπεί vὰρ ἀποπηδάω αὐτός , ἐάω αὐτός , εγκαταλείπω · οὖον γάρ βιάζομαι πρός ὁ σωτηρία . Ὅρας δέ , ὅτι οὐ εἶπον , ὅτι τυφλόω πρός ὁ ἀπιστέω , ἀλλά πρός ὁ μή ὁράω ὁ βέβηλος ὀφθαλμός ὁ φωτισμός ὁ δόξα ὁ Χριστός . φωτισμός δέ εἰμί ὁ πιστεύω ὅτι σταυρόω , ὅτι ἀναλαμβάνω , ὅτι ὁ μέλλω δίδωμι . ὥσπερ εἰμί τις ὀφθαλμιάω ἀποκλείω ὁ μή ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος δεία , ἵνα μή καί προσβλάπτω · οὗτος τοίνυν καί οὕτος ἄπιστος μέν γίγνομαι ἀφή ἑαυτοῦ · γίγνομαι δέ τοιοῦτος ἀποκλείω ὁ θεός ὁ ἀκτίς ὁ δόξις ὁ Εὐαγγέλιος , ὡς καί ὁ Ἰσραηλίτης ὁ πρόσωπον Μωσῆς . οὕτως καί ἐγώ ἐπιτάσσω μή βάλλω ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος . καλῶς δέ εἶπον ὁ , « αὐγάζω · » λύγη γάρ ἔχω νῦν μέτριος , καί οὖον ὁ ὅλος φωτισμός · ὅς καί ἔμπροσθεν εἶπον ὀσμή καί ἀρραβών , δείκνυμι ὅτι ὁ πλέω ἐκεῖ μένω . ὅς εἰμί εἰκών ὁ Θεός ὁ αοοαατος » οίκνυσιν ἐνταῦθα , ὅτι οὖον μόνος ὁ ὁ Χριστός δοκέω ἀγνοέω , ἀλλά καί ὁ ὁ πατήρ . ἐπεί γάρ εἰκών εἰμί ὁ πατήρ ὁ Χριστός , ὁ οὗτος . μή ὁράω , Ουές ἐκεῖνος οἶδα . « οὖον γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς κύριος · ἑαυτοῦ δέ δοῦλος σύ διά Μριστόν » ἄνω εἶπον , ὅτι οὖον περιπατέω ἐν πανουργία · εἶτα παρεμβάλλω ὁ περί ὁ ἄπιστος πῶς εἰμί καλύπτω . Φησίν οὖν νῦν , ὅτι Αἶα οὗτος οὖον πανουργεύω , διότι οὐ ἑαυτοῦ κηρόσσω . οὖς ὁ ψευδαπόστολος . ἐκεῖνος γάρ πείθω ὁ μαθητής ἀπ´ αὐτός ὀνομάζω , ὡς καί ἐν ὁ πρότερος , δηλόω · « ἐγώ μέν εἰμί Ἀπολλῶς , ἐγώ δέ Κηφᾶς . » ὅς , ὅτι μή νομίζω [ αἰτέω πολεμοῦντεσὴμῖο ὅτι ἐγώ πολεμέω . « μή γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω .