cogPG.PG124 534
σαι . Ὁ γὰρ Θεὸς προητοίμασε ταῦτα · ὥστε οὐκ ἔστιν ἀναβαλέσθαι , ὡς ὡρισμένου θεόθεν τοῦ ἔργουΐὸʹ . Ἀλλὰ καὶ ἐν πᾶσιν · εἰ γὰρ ἓν λείπει , ἐκολοβώθη ἡ ἀρετή . Ὁ δὲ Θεολόγος Γρηγόριος τὸ , « Κτισθέντες ἐπ´ ἔργοις ἀγαθοῖς , » οὐ περὶ τῆς ἐν τῷ βαπτίσματι κτίσεως , ἀλλὰ περὶ τῆς δημιουργίας ἐξεδέξατο . ιΛιὸ μνημονεύετε , ὅτι ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθνη ἐν σαρκὶ , οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου , ὅτι ἦτε ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ . » Εἰπών ὅτι νεκροὺς ὄντας ἔσωσε , νῦν μέλλει εἰπεῖν , τίνων ἐποίησεν ἴσους καὶ συγκληρονόμους , καὶ ὅτι τῶν Ἰσραηλιτῶν · μέγα γὰρ ἦν τὸ τούτων ἀξίωμα · κἀί φησι · « Διὸ μνημονεύετε . » π«Διό . » Ποῖον ; Διότι ἐκτίσθημεν ἐπ´ ἔργοις ἀγαθοῖς · τοῦτο γὰρ μόνον ἱκανὸν ἡμᾶς πεῖσαι τῆς ἀρετῆς ἐπιμελεῖσθαι . « Μνημονεύετε » δὲ , εἶπε , διότι ἔθος ἐστὶ τοῖς ἀπὸ πολλῆς εὐτελεία εἰς ὕψος ἀναδραμοῦσι , μηδὲ μεμνῆσθαι τῶν προτέγων . Τί δὲ « μνημονεύετε ; » Ὅτι ἀπηλλοτριωμένοι ἦτε τοῦ Χριστοῦ ἐν τοῖς πρώην καιροῖς · νῦν δὲ ἐγγὺς ἐγένεσθε αὐτοῦ , ὥσπερ καὶ ὁ Ἰσραήλ . Τοῦτο μὲν οὖν ὁ σκοπὸς τοῦ λόγου . Ὅρα δὲ , πῶς εὐφυῶς καταβάλλει τὴν περιτομὴν , δεικνὺς ἐν λόγῳ μόνῳ διαφέρουσαν τῆς ἀκροβυστίας , καὶ οὐκ ἐν ἔργῳ . ἐΥαεῖ , γὰρ , » φησί , « τὰ ἔθνη ἐν σαρκὶ , » ἀλλ´ οὐκ ἐν πνεύματι · καὶ « λεγόμενοι , » ἀλλ´ οὐκ ὄντες · ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν , ὅτι Ἐν σαρκὶ ἔχετε τὸ ἔλαττον , οὐκ ἐν πνεύματι . Καὶ πάλιν · « Ὑπὸ τῆς λεγομένης περιτομῆς ἐν σαρκί · » τὴν ἐν λόγοις μόνοις καὶ σαρκὶ προτίμησιν δηλῶν . Ἡ μὲν οὖν ἀκροβυστία οὐκ ἦν δεινὸν , οὐδὲ βδελυκτὸν , εἰ καὶ ἐλέγετο ὑπὸ τῶν ἐπὶ τῇ περιτομῇ κομπαζόντων · τὸ δὲ χωρὶς εἶναι Χριστοῦ , τοῦτο ἦν ὄντως δεινὸν καὶ ἀφόρητον . Τί δήποτε μέλλων δεῖξαι αὐτοὺς κοινωνοὺς τῆς δόξης τοῖς Ἰσραηλίταις , καθαιρεῖ τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀξίωμα ; Ἀλλ´ ὅρα , ἐν τίσι καθαιρεῖ · ἐν τοῖς μὴ ἀναγκαίοις . Οὐ γάρ ἐστιν ἀναγκαῖον ἡ περιτομὴ , ἀλλὰ ἀδιάφορον . Ἐν δὲ τοῖς ἀναγκαίοις καὶ σφόδρα ἐπαίρει , ἀγίους ὀνομάζων τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ οἰκείους Θεῷ . « Ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραήλ . » Οὐκεῖπε , Κεχωρισμένοι , ἀλλ´ , « Ἀπηλλοτριωμένοι · » ἐπεὶ καὶ οἱ Ἰσραηλῖται τῆς νομικῆς καὶ κατὰ Θεὸν τολιτείας ἦσαν ἐκιός · ἀλλ´ οὐχ ὡς ἀλλότριοι , ἀλλ´ ὡς ῥάθυμοι . « Καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας . » Καὶ τοῦτο μέγας χωρισμός . Οὐκ εἶπε γὰρ , ὅτι Οὐ προσέχοντες ταῖς διαθήκαις , ἀλλὰ , Πάντη « ξένοι . » Εἰ καὶ γὰρ οἱ Ἰσραηλῖται ἐξέπεσον τῶν ἐπαγγελιῶν , ἀλλ´ οὐχ ὡς ξένοι . Τίνες δὲ αἱ διαθῆκαι τῆς ἐπαγγελίας ; « Σοι δώσω καὶ τῷ σπέρματί σου τὴν γην ταύτην · » καὶ ὅσα ἕτερα ἐπηγγείλατο , πνευματικῶς πάντως νοούμενα .
Lemmas: σός . ὁ γάρ θεός προετοιμάζω οὗτος · ὥστε οὐ εἰμί ἀναβάλλω , ὡς ὁρίζω θεόθεν ὁ ἔργος . ἀλλά καί ἐν πᾶς · εἰμί γάρ εἷς λείπω , κολοβόω ὁ ἀρετή . ὁ δέ Θεολόγος Γρηγόριος ὁ , « κτίζω ἐπι ἔργον ἀγαθός , » οὖον περί ὁ ἐν ὁ βάπτισμα κτίσις , ἀλλά περί ὁ δημιουργία ἐκδέχομαι . Λιός μνημονεύω , ὅτι σύ ποτός ὁ ἔθνος ἐν σάρξ , ὁ λέγω ἀκροβυστία ὑπό ὁ λέγω περιτομή ἐν σάρξ χειροποίητος , ὅτι εἰμί ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος Χωρὶς Χριστός . » εἶπον ὅτι νεκρός εἰμί σῴζω , νῦν μέλλω εἶπον , τίνω ποιέω ἴσος καί συγκληρόνομος , καί ὅτι ὁ Ἰσραηλίτης · μέγας γάρ εἰμί ὁ οὗτος ἀξίωμα · καί φημί · « Διὸ μνημονεύω . » π«Διό . » Ποῖον ; διότι κτίζω ἐπι ἔργον ἀγαθός · οὗτος γάρ μόνος ἱκανός ἐγώ πείθω ὁ ἀρετή ἐπιμελέομαι . « μνημονεύω » δέ , εἶπον , διότι ἔθος εἰμί ὁ ἀπό πολύς Εὐτέλεια εἰς ὕψος ἀνατρέχω , μηδέ μιμνήσκω ὁ προτάσσω . τις δέ « μνημονεύω ; » ὅτι2 ἀπαλλοτριόω εἰμί ὁ Χριστός ἐν ὁ πρώην καιρός · νῦν δέ ἐγγύς γίγνομαι αὐτός , ὥσπερ καί ὁ Ἰσραήλ . οὗτος μέν οὖν ὁ σκοπός ὁ λόγος . Ὅρας δέ , πῶς εὐφυής καταβάλλω ὁ περιτομή , δείκνυμι ἐν λόγος μόνος διαφέρω ὁ ἀκροβυστία , καί οὐ ἐν ἔργον . ἐΥαεῖ , γάρ , » φημί , « ὁ ἔθνος ἐν σάρξ , » ἀλ οὐ ἐν πνεῦμα · καί « λέγω , » ἀλ οὐ εἰμί · ὡς εἄν εἰμί λέγω , ὅτι ἐν σάρξ ἔχω ὁ μικρός , οὐ ἐν πνεῦμα . καί πάλιν · « ὑπό ὁ λέγω περιτομή ἐν σάρξ · » ὁ ἐν λόγος μόνος καί σάρξ προτίμησις δηλόω . ὁ μέν οὖν ἀκροβυστία οὐ εἰμί δεινός , οὐδέ βδελυκτός , εἰμί καί λέγω ὑπό ὁ ἐπί ὁ περιτομή κομπάζω · ὁ δέ Χωρὶς εἰμί Χριστός , οὗτος εἰμί εἰμί δεινός καί ἀφόρητος . τις δήποτε μέλλω δείκνυμι αὐτός κοινωνός ὁ δόξα ὁ Ἰσραηλίτης , καθαιρέω ὁ ὁ Ἰσραηλίτης ἀξίωμα ; Ἀλ ὁράω , ἐν τίσις καθαιρέω · ἐν ὁ μή ἀναγκαῖος . οὖον γάρ εἰμί ἀναγκαῖος ὁ περιτομή , ἀλλά ἀδιάφορος . ἐν δέ ὁ ἀναγκαῖος καί σφόδρα ἐπαίρω , ἅγιος ὀνομάζω ὁ Ἰσραηλίτης καί οἰκεῖος Θεός . « ἀπαλλοτριόω ὁ πολιτεία ὁ Ἰσραήλ . » Οὐκεῖπε , χωρίζω , ἀλ , « ἀπαλλοτριόω · » ἐπεί καί ὁ Ἰσραηλίτης ὁ νομικός καί κατά θεός τολιτείας εἰμί κίς · ἀλ οὐ ὡς ἀλλότριος , ἀλ ὡς ῥάθυμος . « καί ξένος ὁ διαθήκη ὁ ἐπαγγελία . » καί οὗτος μέγας χωρισμός . οὐ εἶπον γάρ , ὅτι οὖον προσέχω ὁ διαθήκη , ἀλλά , Πάντη « ξένος . » εἰμί καί γάρ ὁ Ἰσραηλίτης ἐκπίπτω ὁ ἐπαγγελία , ἀλ οὐ ὡς ξένος . τίνω δέ ὁ διαθήκη ὁ ἐπαγγελία ; « σός δίδωμι καί ὁ σπέρμα σύ ὁ γῆ οὗτος · » καί ὅσος ἕτερος ἐπαγγέλλω , πνευματικός πάντως νοέω .