cogPG.PG124 550
πλησίον , καὶ μηκέτι ψευδῆ δόγματα ἔχοντες , μήτε ἐν ὑποκρίσει ζῶντες(νταῦθα γὰρ δοκεῖ καὶ περὶ βίου αὐτοῖς διαλέγεσθαι , αὐξήσωμεν εἰς Χριστὸν τὰ πάντα ἡμῶν , τόν τε βίον καὶ τὰ δόγματα . Αὐτῷ γὰρ κεφαλῇ ὄντι ὀφείλομεν προσαρμόζειν τὰ ἡμέτερα , ἵνα μηδὲν ἀκατάλληλον φέρωμεν καὶ ἀνάρμοστον τῆς κεφαλῆς , ἀλλὰ πάντα πρὸς αὐτὸν αὐξάνωμεν , « Ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἀφῆς τῆς ἐπιχορηγίας , κατ´ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἐκάστου μέρους τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται , εἰς οἰκοδομὴν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ . » Ἡʹδιάνοια τοῦ ῥητοῦ τοιαύτη , εἰ καὶ ἀσαφῶς πέφρασται · Καθάπερ ἐν τῷ σώματι τὸ πνεῦμα τὸ ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου καταβαῖνον διὰ τῶν νεύρων , οὐχ ἀπλῶς δίδωσι πᾶσι τοῖς μέλεσι τὴν αἴσθησιν ἀλλὰ κατὰ ἀναλογίαν ἑκάστῳ , τῷ μὲν πλέον δέξασθαι δυναμένῳ , πλέον , τῷ δὲ ἔλαττον , ἔλαττον · οὖτω καὶ ὁ Χριστὸς εἰς τὰς ψυχὰς ἡμῶν , αἵτινές εἰσι μέλη αὐτοῦ , ποιεῖται τὴν χορηγίαν τῶν χαρισμάτων αὐτοῦ , οὐχ ἁπλῶς , ἀλλ´ « ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέλους » τουτέστιν , ὡς δύναται χωρῆσαι ἕκαστον · καὶ οὖτω τὸ σῶμα ἅπαν « τὴν οἰκοδομὴν καὶ αὔξησιν ἑαυτοῦ ποιεῖται ἐν ἀγάπῃ . » Ἄλλως γὰρ οὐκ ἔστι δέξασθαι τὴν χορηγίαν τοῦ ἄνωθεν καταβαίνοντος Ινεύματος , ὑφ´ οὕ καὶ ζωογονούμεθα καὶ αὔξοιενἓ εἰ μὴ διὰ τῆς ἀγάπης συνδεδεμένοι ᾖμεν καὶ ἡνωμένοι , ὡς ἓν σῶμα . Ὥσπερ γὰρ , εἰ τύχοι , χεὶρ αποσπασθεῖσα τοῦ σώματος , οὐ δέξαιτο ἂν τὸ αἰσθητὸν πνεῦμα , οἷα τῆς συνεχείας ἀποδιαιρεθεῖσα · οὖτω καὶ ἡμεῖς , ἐὰν μὴ ἡνωμένοι ᾖμεν , οὐ δεχόμεθα τὴν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἡμῶν τοῦ Χριστοῦ κατα . βαίνουσαν τοῦ Πνεύματος χάριν . Διὰ τοῦτο εἶπε , καὶ ὅτι « Τὸ σῶμα συναομολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον » τουτέστιν , οὐχ ἀπλῶς κειμένων τῶν μελῶν , ἀλλὰ καὶ ἡνωμένων , καὶ ἑκάστου τὸν οἰκεῖον τόπον ἐπέχοντος , καὶ μὴ παρηρθρωμένου , μηδὲ παρὰ σχῆμα κειμένου . Παρ´ ἡμῖν μὲν οὖν ἐστι τὸ συναρμολογεῖν ἑαυτοὺς καὶ συμβιβάζειν διὰ τῆς ἀγάπης · τοῦ δὲ Χριστοῦ , τῆς κεφαλῆς ἡμῶν τὸ πνεῦμα ἐπιστέλλειν . Ὁ πᾶς οὖν λόγος περὶ ταπεινοφροσύνης καὶ ἑνώσεως . Τὸ δὲ , « Διὰ πάσης ἀφῆς τῆς ἐπιχορηγίας , » τοῦτο δηλοῖ , ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἀπο τῆς κεφαλῆς ἐποχετευόμενον καὶ χορηγούμενον , ἅπτεται πάντων . Τὸ τοίνυν σῶμα αὔξει καὶ οἰκοδομεῖται διὰ τοῦ ἄστεστθαι τῶν μελῶν τὴν ἐπιχορηγίαν τοῦ πνεύματος , καὶ ἐνεργεῖν ἐν αὐτοῖς ( τοῦτο γάρ ἐστι τὸ « Κατ´ ἐνέργειαν » · ἢ ὅτι τὴν ἐνέργειαν τοῖς μέλεσι τὸ πνεῦμα δίδωσι « Τοῦτο οὖν λέγω καὶ μαρτύρομαι ἐν Κυρίῳ , μηκέτι ὑμᾶς περιπατεῖν , καθὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη περιπατεῖ , ἐν ματαιότητι τοῦ νοὸς αὐτων . » Διδασκάλου , οὐ μόνον τὸ παραινεῖν , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐκφοβεῖν , διὰ τοῦ καὶ τὸν Θεὸν ἐφιστᾷν τοῖς μαθηταῖς , ῶσπερ καὶ ἐνταῦθα Παῦλος ποιεῖ . « Μαρτύρομαι » γὰρ , φησὶν , ὑμᾶς « ἐν Κυρίῳ · » τουτέστι , μάρτυρα
Lemmas: πλησίος , καί μηκέτι ψευδής δόγμα ἔχω , μήτε ἐν ὑπόκρισις ζώννυμι γάρ δοκέω καί περί βίος αὐτός διαλέγω , αὐξάνω εἰς Χριστός ὁ πᾶς ἐγώ , ὁ τε βίος καί ὁ δόγμα . αὐτός γάρ κεφαλή εἰμί ὀφείλω προσαρμόζω ὁ ἡμέτερος , ἵνα μηδείς ἀκατάλληλος φέρω καί ἀνάρμοστος ὁ κεφαλή , ἀλλά πᾶς πρός αὐτός αὐξάνω , « ἐς ὅς πᾶς ὁ σῶμα συναρμολογέω καί συμβιβάζω διά πᾶς ἀφῆς ὁ ἐπιχορηγία , κατ´ ἐνέργεια ἐν μέτρον εἷς ἕκαστος μέρος ὁ αὔξησις ὁ σῶμα ποιέω , εἰς οἰκοδομή ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπη . » Ἡʹδιάνοια ὁ ῥητός τοιοῦτος , εἰμί καί ἀσαφής φράζω · καθά ἐν ὁ σῶμα ὁ πνεῦμα ὁ ἀπό ὁ ἐγκέφαλος καταβαίνω διά ὁ νεῦρον , οὐ ἀπλόος δίδωμι πᾶς ὁ μέλος ὁ αἴσθησις ἀλλά κατά ἀναλογία ἕκαστος , ὁ μέν πλέω δέχομαι δύναμαι , πλέω , ὁ δέ μικρός , μικρός · οὗτος καί ὁ Χριστός εἰς ὁ ψυχή ἐγώ , ὅστις εἰμί μέλος αὐτός , ποιέω ὁ χορηγία ὁ χάρισμα αὐτός , οὐ ἁπλόος , ἀλ « ἐν μέτρον εἷς ἕκαστος μέλος » τουτέστιν , ὡς δύναμαι χωρέω ἕκαστος · καί οὗτος ὁ σῶμα ἅπας « ὁ οἰκοδομή καί αὔξησις ἑαυτοῦ ποιέω ἐν ἀγάπη . » ἄλλος γάρ οὐ εἰμί δέχομαι ὁ χορηγία ὁ ἄνωθεν καταβαίνω ινευμα , ὑφ´ ἕ καί ζωογονέω καί αὐξάνω εἰμί μή διά ὁ ἀγάπη συνδέω ἔρχομαι καί ἑνόω , ὡς εἷς σῶμα . ὥσπερ γάρ , εἰμί τυγχάνω , χείρ ἀποσπάω ὁ σῶμα , οὖον δέχομαι εἄν ὁ αἰσθητός πνεῦμα , οἷος ὁ συνέχεια ἀποδιαιρέω · οὗτος καί ἐγώ , ἐάν μή ἑνόω ἔρχομαι , οὖον δέχομαι ὁ ἀπό ὁ κεφαλή ἐγώ ὁ Χριστός κατά . βαίνω ὁ πνεῦμα χάρις . Ζεύς οὗτος εἶπον , καί ὅτι « ὁ σῶμα συναομολογεω καί συμβιβάζω » τουτέστιν , οὐ ἀπλόος κεῖμαι ὁ μέλος , ἀλλά καί ἑνόω , καί ἕκαστος ὁ οἰκέω τόπος ἐπέχω , καί μή παρηρθρωμένου , μηδέ παρά σχῆμα κεῖμαι . Παρ´ ἐγώ μέν οὖν εἰμί ὁ συναρμολογέω ἑαυτοῦ καί συμβιβάζω διά ὁ ἀγάπη · ὁ δέ Χριστός , ὁ κεφαλή ἐγώ ὁ πνεῦμα ἐπιστέλλω . ὁ πᾶς οὖν λόγος περί ταπεινοφροσύνη καί ἕνωσις . ὁ δέ , « Ζεύς πᾶς ἀφῆς ὁ ἐπιχορηγία , » οὗτος δηλόω , ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἀπος ὁ κεφαλή ἐποχετεύω καί χορηγέω , ἅπτω πᾶς . ὁ τοίνυν σῶμα αὐξάνω καί οἰκοδομέω διά ὁ ἄστεστθαι ὁ μέλος ὁ ἐπιχορηγία ὁ πνεῦμα , καί ἐνεργέω ἐν αὐτός ( οὗτος γάρ εἰμί ὁ « Κατς ἐνέργεια » · ἢ ὅτι ὁ ἐνέργεια ὁ μέλος ὁ πνεῦμα δίδωμι « οὗτος οὖν λέγω καί μαρτύρομαι ἐν κύριος , μηκέτι σύ περιπατέω , καθώς καί ὁ λοιπάς ἔθνος περιπατέω , ἐν ματαιότης ὁ νόος αὐτῖς . » Διδασκάλου , οὖον μόνος ὁ παραινέω , ἀλλά καί ὁ ἐκφοβέω , διά ὁ καί ὁ θεός ἐφιστάω ὁ μαθητής , ὥσπερ καί ἐνταῦθα Παῦλος ποιέω . « μαρτύρομαι » γάρ , φημί , σύ « ἐν κύριος · » τουτέστι , μάρτυς