cogPG.PG124 642
Ηάντα ὑμῖν γνωριοῦσι τὰ ὧδε . Τουτέστι , Τὰ δεσμὰ , καὶ τὰ ἄλλα τὰ κατέχοντά με . Εἰ γὰρ μὴ ταῦτα ἦν , ἦλθον ἂν πρὸς ὑμᾶς Ἀσπάζεταιὐμᾶς Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτός , μμφυ . Οὗτός ἐστιν ὁ ἀπὸ Ἱεροσολύμων ἀναχθεὶς μετ´ αὐτοῦ . Μεῖζον δὲ εἰπε τῶν προφητῶν ὁ Παῦλος , εἴ γε ἐκεῖνοι μὲν ξένους καὶ παρεπιδήμους ἑαυτοὺς . κάλουν , οὗτος δὲ καὶ αἰχμάλωτον ἑαυτόν . Καὶ γὰρ τῷ ὄντι καθάπερ αἰχμάλωτος , οὕτως ἤγετο καὶ ἐφέρετο · μᾶλλον δὲ καὶ χεῖρον . Τῶν μὲν γὰρ αἰχμαλώτων , ὡς οἰκείων κτημάτων , οἱ κεκρατηκότες ἐπιμελοῦνται · τοῦτον δὲ , ὡς ἐχθρὸν καὶ πολέμιον πάντες ἦγον καὶ φερον . Τοῦτο καὶ ἐκείνοις παράκλησις , εἴ γε ὁ διδάσκαλος ἐν τοιούτοις . Καὶ Μάρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα . Καὶ τοῦτον ἐγκωμιάζει ἀπὸ τῆς συγγενείας · μέγας γὰρ ὁ Βαρνάβας . Περὶ οὓς ἐλάβετε ἐντολὰς , ἐὰν ἔλθ , πρὸς ὑμᾶς , δέξασθε αὐτόν . Περὶ Βαρνάβα ἴσως ἔλαβον τὰς ἐντολὰς , ὥστε δέξασθαι αὐτὸν μετὰ τιμῆς . Δύνασαι δὲ στίξαι μὲν εἰς τὸ , ἐλάβετε ἐντολάς · εἶτα ἀπ´ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγνῶναι τὸ , Ἕἀν ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς ὧ Κολοσσαεῖς , δέξασθε αὐτὸν ἐντίμως Καὶ Ἰησοῦς ὁλεγόμενος Ἰοῦστος . Ὡς Κορίνθιος ἢν οὗτος . Οἱ ὄντες ἐκ περιτομῆς , οὖτοι μόνοι συνεργοὶ εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . Εἰπών τὸ ἰδιάζον ἐκάστῳ ἐγκώμιον , νῦν τὸ κοινὸν τίθησι . Μέγα γὰρ ἐδόκει τὸ ἐξ Ἰουδαίων εἶναι . Ἐπειδὴ δὲ αἰχμαλωσίας ἐμνήσθη , ἴνα μὴ κατενέγκη τὴν ποῦ ἀκούοντρς ψυχὴν , διανίστησι λοιπὸν , εἰπών , ὅτι Συνεργοῦσί μοι ἐν τοῖς εἰς βασιλείαν εἰσάγουσιν . Ὥστε τῆς αἰχμαλωσίας κοινωνοῦντες , καὶ τῆς βασιλείας κοινωνήσουσιν . Ὁ δὲ μακάριος Ἰωάννης οὕτως ἀνέγνω , ὡς ἀμυδρῶς παρῃνίξατο · Οἱ ὄντες ἐκ πε.ριτομῆς , οὖτοι μόνοι . Οἱ γὰρ πλείους , ἐξ ἐθνῶν ἦσαν . οἵτινες ἐγενήθησάν μοι παρηγορία . Δείκνυσι καὶ ἑαυτὸν ἐν μεγάλαις κακώσεσι , καὶ τούτους μαγάλους τινὰς , εἴ γε Παύλῳ παρηγορία γεγένηνται . Ὅρα δέ , πῶς τὸν ἐν δεσμοῖς ὄντα παρηγορῶν , κοινωνὸς αὐτῷ τῆς βασιλείας ἀνακηρύττεται Ὥστε δεῖ τοὺς κακουχουμένους διὰ Χριστὸν περιποιεῖσθαι . Ἀσπάζεται ὑμᾶς ὁ Ἐπαρρᾶς , ὁ ἑξ ὑμῶν , δοῦλος Χριστοῦ . Καὶ ἐν ἀρχῇ τῆς Ἐπιστολῆς , καὶ νῦν αὐτὸν συνίστησιν , ἵνα ὡς ἀγαπῶντα αὐτοὺς ἀνταγαπῶσι , καὶ ἡδέως ἀκούωσιν αὐτοῦ , εἴ τι διδάσκει . Τὸ γὰρ αἰδέσιμον εἶναι τὸν διδάσκαλον , ὠφέλεια αν μαθητῶν , πειθομένων αὐτῷ ὃ ἂν λέγῃ . Μέγα δὲ αὐτοῦ ἐγκώμιον τὸ , δοῦλον εἶναι Χριστοῦ . Δόξα οὖν ὑμῶν ἐστι τοιοῦτος ὤν , ὡς ἵ ἐξ ὑμῶν γεγονώς . Πάντοτε ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ ὑμῶν ἐν ταῖς κροσευχαῖς . Οὐχ ἀπλῶς εὐχόμενος , ἀλλ´ ἀγωνιῶν καὶ τρέμων ὑπὲρ ὑμῶν , οὐ νῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντοτε .
Lemmas: Ηάντα σύ γνωρίζω ὁ ὧδε . τουτέστι , ὁ δεσμός , καί ὁ ἄλλος ὁ κατέχω ἐγώ . εἰμί γάρ μή οὗτος εἰμί , ἔρχομαι εἄν πρός σύ ασπαζεταιυμεις Ἀρίσταρχος ὁ συναιχμάλωτος , μμφυ . οὗτος εἰμί ὁ ἀπό Ἱερουσαλήμ ἀνάγω μετέ αὐτός . Μέγας δέ εἶπον ὁ προφήτης ὁ Παῦλος , εἰμί γε ἐκεῖνος μέν ξένος καί παρεπίδημος ἑαυτοῦ . καλέω , οὗτος δέ καί αἰχμάλωτος ἑαυτοῦ . καί γάρ ὁ εἰμί καθάπερ αἰχμάλωτος , οὕτως ἄγω καί φέρω · μᾶλλον δέ καί χείρων . ὁ μέν γάρ αἰχμάλωτος , ὡς οἰκέω κτῆμα , ὁ κρατέω ἐπιμελέομαι · οὗτος δέ , ὡς ἐχθρός καί πολέμιος πᾶς ἄγω καί φέρω . οὗτος καί ἐκεῖνος παράκλησις , εἰμί γε ὁ διδάσκαλος ἐν τοιοῦτος . καί Μάρκος ὁ ἀνεψιός Βαρνάβας . καί οὗτος ἐγκωμιάζω ἀπό ὁ συγγένεια · μέγας γάρ ὁ Βαρνάβας . περι ὅς λαμβάνω ἐντολή , ἐάν ἔρχομαι , πρός σύ , δέχομαι αὐτός . περι Βαρνάβας ἴσως λαμβάνω ὁ ἐντολή , ὥστε δέχομαι αὐτός μετά τιμή . δύναμαι δέ στίζω μέν εἰς ὁ , λαμβάνω ἐντολή · εἶτα ἀπ´ ἄλλος ἀρχή ἀναγιγνώσκω ὁ , ἐάν ἔρχομαι πρός σύ ἵημι Κολοσσαεύς , δέχομαι αὐτός ἔντιμος καί Ἰησοῦς ὁλεγόμενος Ἰοῦστος . ὡς Κορίνθιος εἄν οὗτος . ὁ εἰμί ἐκ περιτομή , οὗτος μόνος συνεργός εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός . εἶπον ὁ ἰδιάζον ἕκαστος ἐγκώμιον , νῦν ὁ κοινός τίθημι . Μέγης γάρ δοκέω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος εἰμί . ἐπεί δέ αἰχμαλωσία μιμνήσκω , ἵνα μή καταφέρω ὁ ποῦ ἀκούω ψυχή , διανίσταμαι λοιπός , εἶπον , ὅτι συνεργέω ἐγώ ἐν ὁ εἰς βασίλειος εἰσάγω . ὥστε ὁ αἰχμαλωσία κοινωνέω , καί ὁ βασίλεια κοινωνέω . ὁ δέ μακάριος Ἰωάννης οὕτως ἀναγιγνώσκω , ὡς ἀμυδρός παραινίζω · ὁ εἰμί ἐκ περιτομή , οὗτος μόνος . ὁ γάρ πλείων , ἐκ ἔθνος εἰμί . ὅστις γίγνομαι ἐγώ Παρηγορία . δείκνυμι καί ἑαυτοῦ ἐν μέγας κάκωσις , καί οὗτος μαγάλους τις , εἰμί γε Παῦλος Παρηγορία γίγνομαι . Ὅρας δέ , πῶς ὁ ἐν δεσμός εἰμί παρηγορέω , κοινωνός αὐτός ὁ βασίλεια ἀνακηρύσσω ὥστε δεῖ ὁ κακουχέω διά Χριστός περιποιέω . ἀσπάζομαι σύ ὁ ἐπαίρω , ὁ ἕξ σύ , δοῦλος Χριστός . καί ἐν ἀρχή ὁ Ἐπιστολή , καί νῦν αὐτός συνίστημι , ἵνα ὡς ἀγάπη αὐτός ἀνταγαπάω , καί ἡδύς ἀκούω αὐτός , εἰμί τίς διδάσκω . ὁ γάρ αἰδέσιμος εἰμί ὁ διδάσκαλος , ὠφέλεια αν μαθητής , πείθω αὐτός ὅς εἄν λέγω . Μέγης δέ αὐτός ἐγκώμιον ὁ , δοῦλος εἰμί Χριστός . Δόξα οὖν σύ εἰμί τοιοῦτος εἰμί , ὡς ἵ ἐκ σύ γίγνομαι . πάντοτε ἀγωνίζομαι ὑπέρ σύ ἐν ὁ κροσευχαῖς . οὐχ ἀπλόος εὔχομαι , ἀλ ἀγωνία καί τρέμω ὑπέρ σύ , οὖον νῦν μόνος , ἀλλά καί πάντοτε .