cogPG.PG124 592
ἐπαίνων καὶ τοῦτον ἀποστέλλει , ὡς τὸν Τιμόθεον , διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν , ἣν ἀνωτέρω εἰρήκαμεν . Τοῦ συνεργοῦ δὲ μείζων ὁ συστρατιώτης . Συνεργεῖ μὲν γάρ τις καὶ ἐν ἀκινδύνοις πράγμασιν · ὁ δὲ συστρατιώτης , πάντως ἐν κινδύνοις . Ὑμῶν δὲ ἀπόστολον καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας μου πέμναι πρὸς ὑμᾶς . Τουτέστι , Τὸν παρ´ ὑμῶν ἀποσταλέντα πρός με , ὑμῖν χαρίζομαι · δι´ αὐτοῦ γὰρ ἦσαν στείλαντες αὐτῷ τὰ πρὸς χοείαν Ἡ ὑμῶν ἀπόστολον , τὸν διδάσκαλον ὑμῶν , φησίν . Ἐπειδὴ ὴ ἐπιποθῶν ἧν πάντας ὑμᾶς ἰδεῖν , καὶ ἀδημονῶν διότι ἠκούσατε ὅτι ἡσθένησε . Καὶ γὸρήσθένησε παραπλήσιον θανάτῳ . Εἰδὼς , φησὶν , ὅτι ἀγαπᾶτε αὐτὸν , καὶ ὅτι ἐλυπήθητε ἐπὶ τῇ ἀῤῥωστίᾳ αὐτοῦ , ἐπιποθεῖ ἰδεῖν ὑμᾶς , ἵνα τῆς λύπης ὑμᾶς ἀπαλλάξῃ , ἡν ἔχετε ἐπὶ τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ . Καὶ ἄλλο δέ τι κατασκευάζει ἐνταῦθα . Ἀπολογεῖται αὐτοῖς ἐφ´ ᾧ διὰ χρόνου πέμπει πρὸς αὐτοὺς , μονον.ουχὶ λέγων · Οὐ κατὰ ῥᾳθυμίαν τοῦτο γέγονεν , ἀλλὰ τὸν μὲν Τιμόθεον ὡς ἰσόψυχον κατέχω παρ´ ἐμαυτῷ · ὁ δὲ Ἐπαφρόδιτος ἠσθένησε , καὶ διὰ τοῦτο πρὸ και . ροῦ οὐκ ἦλθεν , ἐπεὶ μακρὰ ἡ ἀῤῥωστία αὐτοῦ · παραπλησία γὰρ θανάτῳ . Ἀλλὰ ὁ Θεὸς αὐτὸν ἡλέησε . Τί λέγεις , ὡ Μανιχαῖε ; Εἰ πονηρὸς ὁ κόσμος , καὶ ἡ ἐν τούτῳ ζωὴ , πῶς νῦν ὁ Ἀπόστολος ἔλεον Θεοῦ καλεῖ , τὸ ἐαθῆναι τὸν Ἐπαφρόδιτον ἐν τῇ ζωῇ ; Ἀλλὰ τοῖς μὲν αἱρετικοῖς οὐδεὶς πρὸς τοῦτο λόγος · ζητήσειαν δ´ ἂν καὶ Χριστιανοί · Εἰ καλὸν τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , τίνος ἔνεκεν ἔλεόν φησι τοῦ Θεοῦ τὴν ἐνταῦθα εἶναι ζωήν ; Ἢ τοίνυν διότι καὶ ὁ Ἐπαφρόδιτος διδάσκαλος ὢν , ἔμελλε πλείονας ψυχὰς προσαγαγεῖν τῷ Θεῷ ἐπιζήσασπερ ἀναγκαιέπερόν ἐστι τοῦ ἀνα λῦσαι , ὡς ἀνωτέρω εἴρηται ) · ἢ πολλὰ καὶ κατὰ τὴν κοινὴν συνήθειαν τῶν ἀκουόντων ὁ Παῦλος φθέγγεται , καὶ σὐ πανταχοῦ φιλοσοφεῖ Πρὸς γὰρ ἀνθρώπους βιωτικοὺς ἦν αὐτῷ ὁ λόγος , ἔτι δεδοικότας τὸν θάνατον . Ἄλλως τε , καὶ καλὸν ἡ παροῦσα ζωὴ αὐτὴ καθ´ ἑαυτήν · ἐπεὶ διὰ τί ἐν τάξει κολάσεως τίθησι τοὺς ἀώρους θανάτους ; Διὰ τοῦτο γὰρ , φησὶν , ἀσθενεῖς ἐν ὑμῖν , καὶ κοιμῶνται ἱκανοὶ . Ἡ γὰρ μέλλουσα ζωὴ οὐχὶ πονηροῦ κρείττωνπεὶ οὐκ ἀγαθὴ , ἀλλὰ καλοῦ καλλίων . Οὐκ αὐτὸν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐμέ , Ορᾶς , πῶς καὶ ἀπὸ τούτου αἰδέσιμον ποιεῖ τὸν Ἐπαφρόζιτον ; εἴ γε τὴν ἐκείνου ἐκ τῆς ἀῤῥωστίας ἀνακομιδὴν , εὐεργεσίαν ἐκ Θεοῦ οἱκείαν καὶ ἔλεον τίθεται . τα μὴ λύπην ἐπὶ λύπῃ σχῶ . Τουτέστιν , Ἵνὰ μὴ σὺν τῇ λύπῃ τῇ ἐκ τῆς ἀῤῥωστίας αὐτοῦ ἐπιγενομένῃ
Lemmas: ἔπαινος καί οὗτος ἀποστέλλω , ὡς ὁ Τιμόθεος , διά ὁ αὐτός αἴτιος , ὅς ἀνωτέρω εἴρω . ὁ συνεργός δέ μείζων ὁ συστρατιώτης . συνεργέω μέν γάρ τις καί ἐν ἀκίνδυνος πρᾶγμα · ὁ δέ συστρατιώτης , πάντως ἐν κίνδυνος . ὑμεῖς δέ ἀπόστολος καί λειτουργός ὁ χρεία ἐγώ πέμναι πρός σύ . τουτέστι , ὁ παρ´ σύ ἀποστέλλω πρός ἐγώ , σύ χαρίζομαι · δις αὐτός γάρ εἰμί στέλλω αὐτός ὁ πρός χούς ὁ σύ ἀπόστολος , ὁ διδάσκαλος σύ , φημί . ἐπεί ἤ ἐπιποθέω ἧμαι πᾶς σύ ὁράω , καί ἀδημονέω διότι ἀκούω ὅτι ἀσθενέω . καί γράω παραπλήσιος θάνατος . εἰδώς , φημί , ὅτι ἀγαπάω αὐτός , καί ὅτι λυπέω ἐπί ὁ ἀρρωστία αὐτός , ἐπιποθέω ὁράω σύ , ἵνα ὁ λύπη σύ ἀπαλλάσσω , ἐάν ἔχω ἐπί ὁ ἀσθένεια αὐτός . καί ἄλλος δέ τίς κατασκευάζω ἐνταῦθα . ἀπολογέομαι αὐτός ἐφίημι ὅς διά χρόνος πέμπω πρός αὐτός , μονονουχί λέγω · οὖον κατά ῥᾳθυμία οὗτος γίγνομαι , ἀλλά ὁ μέν Τιμόθεος ὡς ἰσόψυχος κατέχω παρ´ ἐμαυτοῦ · ὁ δέ Ἐπαφρόδιτος ἀσθενέω , καί διά οὗτος πρό και . ῥόος οὐ ἔρχομαι , ἐπεί μακρός ὁ ἀρρωστία αὐτός · παραπλήσιος γάρ θάνατος . ἀλλά ὁ θεός αὐτός ἐλεέω . τις λέγω , εἰμί Μανιχαῖος ; εἰμί πονηρός ὁ κόσμος , καί ὁ ἐν οὗτος ζωή , πῶς νῦν ὁ ἀπόστολος ἔλεος Θεός καλέω , ὁ ἐάω ὁ Ἐπαφρόδιτον ἐν ὁ ζωή ; ἀλλά ὁ μέν αἱρετικός οὐδείς πρός οὗτος λόγος · ζητέω δδʹ εἄν καί Χριστιανός · εἰμί καλός ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί , τίς ἐνέλκω ἔλεος φημί ὁ Θεός ὁ ἐνταῦθα εἰμί ζωή ; ἤ τοίνυν διότι καί ὁ Ἐπαφρόδιτος διδάσκαλος εἰμί , μέλλω πλείων ψυχή προσάγω ὁ Θεός ἐπιζάω ἀναγκαιέπερόν εἰμί ὁ ἀνα λύω , ὡς ἀνωτέρω εἴρω ) · ἢ πολύς καί κατά ὁ κοινός συνήθεια ὁ ἀκούω ὁ Παῦλος φθέγγομαι , καί σῦς πανταχοῦ φιλοσοφέω πρός γάρ ἄνθρωπος βιωτικός εἰμί αὐτός ὁ λόγος , ἔτι δείδω ὁ θάνατος . ἄλλος τε , καί καλός ὁ πάρειμι ζωή αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ · ἐπεί διά τίς ἐν τάξις κόλασις τίθημι ὁ ἄωρος θάνατος ; Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , ἀσθενής ἐν σύ , καί κοιμάω ἱκανός . ὁ γάρ μέλλω ζωή οὐ πονηρός κρείττων οὐ ἀγαθός , ἀλλά καλός καλός . οὐ αὐτός δέ μόνος , ἀλλά καί ἐγώ , ὁράω , πῶς καί ἀπό οὗτος αἰδέσιμος ποιέω ὁ επαφροζιος ; εἰμί γε ὁ ἐκεῖνος ἐκ ὁ ἀρρωστία ἀνακομιδή , εὐεργεσία ἐκ Θεός οἰκεῖος καί ἔλεος τίθημι . ὁ μή λύπη ἐπί λύπη ἔχω . τουτέστιν , ἵνα μή σύν ὁ λύπη ὁ ἐκ ὁ ἀρρωστία αὐτός ἐπιγίγνομαι