cogPG.PG124 37
νόμενον , ὄντα δὲ καὶ Υἱὸν τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὰρ ἄλλος ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ ἄλλος ὁ ἐκ Μαρίαστοῦτο γὰρ Νεστορίου τὸ ἀσέβημα ! , ἀλλ´ εἷς καὶ ὁ αὐτὸς Υἱὸς Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου . Ὅρα γὰρ πῶς ὁ Κύριος , εἰπόντος τοῦ ποτε τυφλοῦ , « Καὶ τίς ἐστιν » ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , « ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν ; » - « Καὶ ἑώρακας , φησὶν , αὐτὸν , καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ , ἐκεῖνός ἐστιν . » Τίς οὖν ἦν ὁ λαλῶν ; Ἡ πάντως ὁ ἐκ Μαρίας γεννηθείς ; ὁ αὐτὸς δὲ καὶ Υἱὸς Θεοῦ , οὐκ ἄλλος ρα καὶ ἄλλος . Ὅθεν καὶ κυρίως Θεοτόκος ἡ ἀγία Μαρία , ὡς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ σάρκα χεγονότα γεννήσασα , ἀδιαίρετον ὄντα , καὶ ἕνα τὸν διπλοῦν , ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος . « Καὶ εἶπεν ὁ Ἱησοῦς · Εἰς κρῖμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον , ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσι , καὶ αἱ Αλέποντες τυφλοὶ γένωνται . Καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα , οἱ ὄντες μετ´ αὐτοῦ , καὶ εἶπον αὐτῷ · Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν ; Εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Εἰ τυφλοὶ ἦτε , οὐκ ἂν εἴχετε ἀμαρτίαν · νῦν δὲ λέγετε , ὅτι Βλέπομεν · ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει . » Ἐπειδὴ εἶδεν ὁ Κύριος τοὺς Φαρισαίους βλαβέντας μᾶλλον , οὐκ ὡφεληθέντας ἐκ τοῦ θαύματος , καὶ διὰ τοῦτο καὶ μείζονος κατακρίσεως ἀξίους , φησὶν , ὅτι , ὡς ἔοικε , καὶ ὡς ἀποβαίνει τὰ πράγματα , « Εἰς κρῖμα ἦλθον ἐγὼ , » ἀντὶ τοῦ , εἰς μείζονα κέ λασιν καὶ κατάκρισιν , « ἴνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπιωσι . καὶ οἱ βλέποντες , » οἷοι οἱ Φαρισαῖοι , « τυφλοὶ » τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς « γένωνται . » Ἰδοὺ γὰρ ὁ μὲν ἐκ γενετῆς μὴ βλέπων βλέπει , καὶ ψυχῇ καὶ σώιιατι · οἱ δὲ δοκοῦντες βλέπειν , ἐτυφλώθησαν κατὰ νοῦν , Δύο γὰρ ἀναβλέψεις ἐνταῦθα λέγει καὶ δύο τυφλότητας . Οἱ δὲ πρὸς τὰ αἰσθητὰ ἀεὶ κεχηνότες Φαρισαῖοι , νομίσαντες περὶ αἰσθητῆς λέγειν αὐτὸν πηρώσεως , « Μὴ καὶ ἡμεῖς , φασὶ , τυφλοί ἐσμεν · » ταύτην μόνην τὴν σωματικὴν αἰσχυνόμενοι τύφλω σιν . Ὁ δὲ Κύριος , δεῖξαι αὐτοῖς βουλόμενος , ὅτι Αέλτιον τυιολοὺς εἶναι σώματι καὶ μὴ ἀπίστους , φησίν · « Εἰ τυφλοὶ ἦτε , οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν . Εἰ γὰρ κατ´ ἀνάγκην ἐκ φύσεως ἐπεπήρωσθε , ἐδίδοτο ἄν τις συγγνώμη ἀπιστίαν νοσοῦσι · νῦν ἂὲ λέγοντες δλέπειν καὶ μέν τοι καὶ αὐτόπται τοῦ ἐπὶ τῷ τυφλῷ γενόμενοι θαύματος , εἶτα ἀπιστίαν νοσοῦντες ἔτι , οὐκ ἄξιοί ἐστε συγγνώμης . Ἡ γὰρ ἀμαρπία ὑμῶν ἀνεξάλειπτος μένει , καὶ μειζόνως κολασθήσεσθε , ἅτε μὴ ἐξ ὧν ὁρᾶτε θαυμασίων εἰς πίστιν ἐρχόμενοι . Τάχα δ´ ἄν τις καὶ οὕτω νοήσειε τὸ , « Εἰ τυφλοὶ ἧτε , οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν · » Ὑμεῖς μὲν γὰρ . φησὶ , περὶ σωματικῆς ἐρωτᾶττυφλότητος , ὡς μόνην ταύτην ἐπαισχυνόμενοι · ἐγὼ δὲ περὶ τῆς ψυχικῆς ὑμῶν λέγω τυφλώσεως , ὅτι « ἐὰν ἦτε τυφλοὶ , » τουτέστιν , ἀμαθεῖς τῶν Γραφῶν , « οὐκ ἂν ἀμαρτίαν εἴχετε » τηλικαύτην , ὡς ἐν ἀγνοίᾳ ἀμαρτάνοντες · νῦν δὲ λέγετε , ὅτι βλάπετε , καὶ φρονίμους ἑαυτοὺς καὶ νομομαθεῖς ποιεῖσθε , ὥστε αὐτοκατάκριτοί ἐστε , καὶ μείζονα τὴν ἀμαρτίαν ΟΛΡΟΤ Χ ΚΕΦΑΛ . Ν Περὶ τοῦ καλοῦ ποιχμένος , καὶ μισθωτοῦ . Περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἐρωτηθέντος ἐν τῇ στοᾷ , ἐν τῷ περιΧατείν . « Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων , ἀλλὰ ἀναΟοικρορΟΟς
Lemmas: νόμενος , εἰμί δέ καί υἱός ὁ Θεός . οὖον γάρ ἄλλος ὁ υἱός ὁ Θεός , καί ἄλλος ὁ ἐκ Μαρίαστοῦτο γάρ Νεστόριος ὁ ἀσέβημα ! , ἀλ εἷς καί ὁ αὐτός υἱός Θεός καί ἄνθρωπος . Ὅρας γάρ πῶς ὁ Κύριος , εἶπον ὁ ποτός τυφλός , « καί τίς εἰμί » ὁ υἱός ὁ Θεός , « ἵνα πιστεύω εἰς αὐτός ; » - « καί ὁράω , φημί , αὐτός , καί ὁ λαλέω μετά σύ , ἐκεῖνος εἰμί . » Τῖς οὖν εἰμί ὁ λαλέω ; ὁ πάντως ὁ ἐκ Μαρία γεννάω ; ὁ αὐτός δέ καί υἱός Θεός , οὐ ἄλλος ῥεῖα καί ἄλλος . ὅθεν καί κύριος Θεοτόκος ὁ ἅγιος Μαρία , ὡς ὁ υἱός ὁ Θεός σάρξ χέω γεννάω , ἀδιαίρετος εἰμί , καί εἷς ὁ διπλόος , ὅς εἰμί Χριστός Κύριος . « καί εἶπον ὁ Ἰησοῦς · εἰς κρίμα ἐγώ εἰς ὁ κόσμος οὗτος ἔρχομαι , ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω , καί ὁ Αλέποντες τυφλός γίγνομαι . καί ἀκούω ἐκ ὁ Φαρισαῖος οὗτος , ὁ εἰμί μετέ αὐτός , καί εἶπον αὐτός · μή καί ἐγώ τυφλός εἰμί ; εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς · εἰμί τυφλός εἰμί , οὐ εἄν ἔχω ἁμαρτία · νῦν δέ λέγω , ὅτι βλέπω · ὁ οὖν ἁμαρτία σύ μένω . » ἐπεί ὁράω ὁ Κύριος ὁ Φαρισαῖος βλάπτω μᾶλλον , οὐ ὠφελέω ἐκ ὁ θαῦμα , καί διά οὗτος καί μείζων κατάκρισις ἄξιος , φημί , ὅτι , ὡς ἔοικα , καί ὡς ἀποβαίνω ὁ πρᾶγμα , « εἰς κρίμα ἔρχομαι ἐγώ , » ἀντί ὁ , εἰς μείζων κε λα καί κατάκρισις , « ἵνα ὁ μή βλέπω βλέπω . καί ὁ βλέπω , » οἷος ὁ Φαρισαῖος , « τυφλός » ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός « γίγνομαι . » ἰδέ γάρ ὁ μέν ἐκ γενετή μή βλέπω βλέπω , καί Ψυχή καί σῴζω · ὁ δέ δοκέω βλέπω , τυφλόω κατά νόος , δύο γάρ ἀναβλέπω ἐνταῦθα λέγω καί δύο τυφλότης . ὁ δέ πρός ὁ αἰσθητός ἀεί χάσκω Φαρισαῖος , νομίζω περί αἰσθητός λέγω αὐτός πήρωσις , « μή καί ἐγώ , φημί , τυφλός εἰμί · » οὗτος μόνος ὁ σωματικός αἰσχύνω τυφλός βρόχος . ὁ δέ Κύριος , δείκνυμι αὐτός βούλομαι , ὅτι Αέλτιον τυιολος εἰμί σῶμα καί μή ἄπιστος , φημί · « εἰμί τυφλός εἰμί , οὐ εἄν ἔχω ἁμαρτία . εἰμί γάρ κατ´ ἀνάγκη ἐκ φύσις πηρόω , δίδωμι ἄν τις συγγνώμη ἀπιστία νοσέω · νῦν ἀεί λέγω δλέπειν καί μέν ὅς καί αὐτόπτης ὁ ἐπί ὁ τυφλός γίγνομαι θαῦμα , εἶτα ἀπιστία νοσέω ἔτι , οὐ ἄξιος εἰμί συγγνώμη . ὁ γάρ ἀμαρπία σύ ἀνεξάλειπτος μένω , καί μέγας κολάζω , ἅτε μή ἐκ ὅς ὁράω θαυμάσιος εἰς πίστις ἐρχόμενος . Τάχα δδʹ ἄν τις καί οὗτος νοέω ὁ , « εἰμί τυφλός ἵημι , οὐ εἄν ἔχω ἁμαρτία · » σύ μέν γάρ . φημί , περί σωματικός ερωταττυφλοτητη , ὡς μόνος οὗτος ἐπαισχύνομαι · ἐγώ δέ περί ὁ ψυχικός σύ λέγω τύφλωσις , ὅτι « ἐάν εἰμί τυφλός , » τουτέστιν , ἀμαθής ὁ Γραφής , « οὐ εἄν ἁμαρτία ἔχω » τηλικόσδε , ὡς ἐν ἄγνοια ἁμαρτάνω · νῦν δέ λέγω , ὅτι βλάπτω , καί φρόνιμος ἑαυτοῦ καί νομομαθής ποιέω , ὥστε αὐτοκατάκριτος εἰμί , καί μείζων ὁ ἁμαρτία ΟΤ Χ ΚΕ . Ν περι ὁ καλός ποιχμένος , καί μισθωτός . περι ὁ Ἰησοῦς ἐρωτάω ἐν ὁ στοά , ἐν ὁ περιχατεω . « ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὁ μή εἰσέρχομαι διά ὁ θύρα εἰς ὁ αὐλή ὁ πρόβατον , ἀλλά ἀναΟοικρορΟΟς