cogPG.PG124 192
ἱ μὴ δεῖ πρᾶξαι . « Διαρέροντα » δὲ , τὰ καθήκοντα Ἰσα δοισονοῖοι οἴμοι . Ρε ἑκάστῳ νοητέον , ἤγουν τὰ συμφέροντα . « Πέποιθάς τε σεαυτὸν ὀδηγὸν εἶναι τυφλῶν , φῶς ῶν ἐν σκότει , παιδευτὴν ἀφρόνων , διδάσκαλον νη , πίων , ἔχοντα τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ . » Ἀνωτέρω μὲν ἔλεγεν , ὅτι οὐδὲν ὡφελεῖ ἡ ἀκρόασις τοῦ νόμου , ἐὰν μὴ πρᾶξις , προσῆ . « Οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ , » φησὶ , « τοῦ νόμου δόκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ , ἀλλ´ οἱ ποιηταί . » Νῦν δὲ τὸ μεῖζον λέγει , ὅτι Κἂν διδάσκαλος εἶ , μὴ πράττης δὲ τὰ τοῦ νόμου , οὐ μόνον οὐδὲν ὡφελῇ , ἀλλὰ καὶ μειζότως κολάζῃ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τούτῳ μάλιστα ἐφρόνουν , τῷ διδασκαλικῷ ἀξιώματι , ἐντεῦθεν ; μάλισοα δείκνυσιν αὐτοὺς καταγελάστους . Ὅταν γὰρ λέγει , « Ὀδηγὸν τυφλῶν , διδάσκαλον νηπίων , » καὶ τὰ λοιπὰ , τὸν τῦφον αὐτῶν καταλέγει . Οὕτω γὰρ ἐκάλουν ἑαυ . τοὺς . ὁδηγοὺς , φῶς , καὶ παιδευτάς · τοὺς δὲ ἐξ ἐθνῶν προσηλύτους , ἐν σκότει , καὶ νηπίους , καὶ ἄφρονας . Ἔχεις δὲ τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας , οὐκ ἐν ταῖς πράξεσι καὶ τοῖς κατορθώμασιν , ἀλλ´´ ἐν τῷ νόμῳ , πεποιθὼς αὐτῷ , ὡς μορφοῦντι τὴν ἀρετήν · ὥσπερ ἐάν τις βασιλέος εἰκόνα ἔχων , αὐτὸς μὲν κατ´ αὐτὴν μηδὲν ζωγραφοίη · οἱ δὲ μὴ πιστευθέντες αὐτὴν , καὶ χωρὶς τοῦ πρὸς αὐτὴν ἀποβλέπειν , μετὰ ἀληθείας αὐτὴν μιμοῖντο . Πᾶς οὐν διδάσκαλος ζωγραφεῖ καὶ μορφοῖ τὴν γνῶσιν τοῦ καλοῦ , καὶ τὴν ἀλήθειαν , ἐν ταῖς τῶν μαθητῶν ψυχαῖς . Ἀλλ´ εἰ μὲν καὶ πράττει , τέλειος · εἰ δ´ οὓ , τοιοῦτος , οἷαι οἱ νῦν ὀνειδιζόμενοι παρὰ τοῦ Ἀποστόλου . Τινὲς δὲ μόρφωσιν ἐνόησαν , τὴν ἐπίπλαστον εἰκόνα τῆς γνώσεως . Οὐ πὴν ἀληθῆ γὰρ , φησὶ , γνῶσιν καὶ εὐσέβειαν ἔχεις , ἀλλ´ ἐπίπλαστόν τινα καὶ ἐπικεχρωσμένην . « Ὁοὖν διδάσκων ἕτερον , σεαυτὸν οὐ διδάσκεις ; Ὁ κηρύσσων μὴ κλέπτειν , κλέπτεις ; Ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν , μοιχεύεις ; Βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα , ἱεροσυλεῖς ; Ὅς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι , διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις ; Τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ Ῥεοῦ δι´ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι , καθῶς γέγραπται . » Κατ´ ἐρώτησιν ποιεῖται τὸν λόγον ἐν τρέπων τοὺς καυχωμένους ἐπὶ τῷ διδάσκειν . Ἰεροαυλίαν δὲ λέγει τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἀνατιθεμένων τοῖς εἰδώλοις . Καὶ γὰρ εἰ καὶ ἐβδελύσσοντο τὰ εἴδωλα , ἀλλ´ ὅμως Ρ τῇ φιλοχρηματίᾳ τυραννούμενοι ἥπτοντο ῶν εἰδωλικῶν ἀναθημάτων δι´ αἰσχροκεοδίαν Ετα τὸ βαρύτερον ἐπάγει , λέγων · « Ὃς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι , » ώς τιμηθεὶς παρὰ Θεοῦ διὰ τὸν νόμον , διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸ Θεὸν ἀτιμάζεισἥ ; Τρία γάρ εἰσιν ἐγκλήματα ἐνταῦθα · ἓν μὲν , ὅτι ἀτιμάζουσι ·· δεύτερον , ὅτι ἀτιμάζουσι τὸν τιμήσαντα αὐτοὺς Θεόν · καὶ τρίτον , δι´ οὗ ἐτιμήθησαν νόμου , διὰ τούτου ἀτιμάζουσι , παραβαίνοντες αὐτόν . Εἶτα , ἵνα μὴ δόξῃ κατηγορεῖν οἴκοθεν , τὸν προφήτην Ἡσαΐαν
Lemmas: Ι μή δεῖ πράσσω . « διαρεροειντα » δέ , ὁ καθήκω Ἴσος δοισονοῖοι οἴμοι . Ρε ἕκαστος νοητέον , ἤγουν ὁ συμφέρω . « πείθω τε σαυτοῦ ὁδηγός εἰμί τυφλός , φάος κυβερνάω ἐν σκότος , παιδευτής ἄφρων , διδάσκαλος νη , πίων , ἔχω ὁ μόρφωσις ὁ γνῶσις καί ὁ ἀλήθεια ἐν ὁ νόμος . » ἀνώτερος μέν λέγω , ὅτι οὐδείς ὠφελέω ὁ ἀκρόασις ὁ νόμος , ἐάν μή πρᾶξις , πρόσειμι . « οὖον γάρ ὁ ἀκροατής , » φημί , « ὁ νόμος δοκαιω παρά ὁ Θεός , ἀλ ὁ ποιητής . » νῦν δέ ὁ μείζων λέγω , ὅτι κἀν διδάσκαλος εἰμί , μή πράσσω δέ ὁ ὁ νόμος , οὖον μόνος οὐδείς ὠφελέω , ἀλλά καί μειζοος κολάζω . ἐπεί γάρ ἐν οὗτος μάλιστα φρονέω , ὁ διδασκαλικός ἀξίωμα , ἐντεῦθεν ; μαλίζω δείκνυμι αὐτός καταγέλαστος . ὅταν γάρ λέγω , « ὁδηγός τυφλός , διδάσκαλος νήπιος , » καί ὁ λοιπάς , ὁ τύφω αὐτός καταλέγω . οὕτως γάρ καλέω ἑ . ὁ . ὁδηγός , φάος , καί παιδευτής · ὁ δέ ἐκ ἔθνος προσήλυτος , ἐν σκότος , καί νήπιος , καί ἄφρων . ἔχω δέ ὁ μόρφωσις ὁ γνῶσις καί ὁ ἀλήθεια , οὐ ἐν ὁ πρᾶξις καί ὁ κατόρθωμα , ἀλ ἐν ὁ νόμος , Πεποιθὼς αὐτός , ὡς μορφόω ὁ ἀρετή · ὥσπερ ἐάν τις βασιλεύς εἰκών ἔχω , αὐτός μέν κατ´ αὐτός μηδείς ζωγραφέω · ὁ δέ μή πιστεύω αὐτός , καί Χωρὶς ὁ πρός αὐτός ἀποβλέπω , μετά ἀλήθεια αὐτός μιμέομαι . Πᾶς ὀν διδάσκαλος ζωγραφέω καί μορφόω ὁ γνῶσις ὁ καλός , καί ὁ ἀλήθεια , ἐν ὁ ὁ μαθητής Ψυχή . Ἀλ εἰμί μέν καί πράσσω , τέλειος · εἰμί δδʹ ἕ , τοιοῦτος , οἷος ὁ νῦν ὀνειδίζω παρά ὁ ἀπόστολος . Τινές δέ μόρφωσις νοέω , ὁ ἐπίπλαστος εἰκών ὁ γνῶσις . οὖον πῆν ἀληθής γάρ , φημί , γνῶσις καί εὐσέβεια ἔχω , ἀλ ἐπίπλαστον τις καί ἐπιχρώννυμι . « οὖν διδάσκω ἕτερος , σαυτοῦ οὖον διδάσκω ; ὁ κηρύσσω μή κλέπτω , κλέπτω ; ὁ λέγω μή μοιχεύω , μοιχεύω ; βδελύσσομαι ὁ εἴδωλον , ἱεροσυλέω ; ὅς ἐν νόμος καυχάομαι , διά ὁ παράβασις ὁ νόμος ὁ θεός ἀτιμάζω ; ὁ γάρ ὄνομα ὁ ῥέω δις σύ βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος , καθώς γράφω . » Κατς ἐρώτησις ποιέω ὁ λόγος ἐν τρέπω ὁ καυχάομαι ἐπί ὁ διδάσκω . ιεροαυλιος δέ λέγω ὁ ἀφαίρεσις ὁ ἀνατίθημι ὁ εἴδωλον . καί γάρ εἰμί καί βδελύσσομαι ὁ εἴδωλον , ἀλ ὅμως Ρ ὁ φιλοχρηματία τυραννεύω ἅπτω κυβερνάω εἰδωλικός ἀνάθημα δις αισχροκεοδιος ἔτης ὁ βαρύς ἐπάγω , λέγω · « ὅς ἐν νόμος καυχάομαι , » οὖς τιμάω παρά Θεός διά ὁ νόμος , διά ὁ παράβασις ὁ νόμος ὁ θεός ἀτιμάζω ; τρία γάρ εἰμί ἔγκλημα ἐνταῦθα · εἷς μέν , ὅτι ἀτιμάζω ·· δύο , ὅτι ἀτιμάζω ὁ τιμάω αὐτός Θεός · καί τρίτος , δις ὅς τιμάω νόμος , διά οὗτος ἀτιμάζω , παραβαίνω αὐτός . εἶτα , ἵνα μή δόξα κατηγορέω οἴκοθεν , ὁ προφήτης Ἡσαΐας