cogPG.PG124 626
ἐν Χριστῷ · καὶ , Εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμἔασιλεύσομεν · καὶ συγκληρονόμους καλεῖ Ὅς ἐστιν ἡ κεφαλὴ πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας . Οὐχ ὡς ὁμοούσιον αὐτὸν τίθης . κεφαλὴν , ἀλλ´ , ὥς ἀνωτέρω , ὡς αἴτιον . Πῶς οὖν τοῦτον ἀφέντες , ἀγγέλοις προστρέχετε , ὧνἐ ἐστιν ἡ κεφαλή ; Διὰ Κπόντων γὰρ τούτων διορύττει καὶ καταλύει τὸ περὶ τῶν ἀγγέλων δόγμα . Ἐν ᾧ καὶ περιετμήθητε περιτομῇ ἀχειροποιήτῳ . Τὸ θαυμαστὸν τῆς εὐεργεσίας ἐπήγαγεν , ὅτι Ἐν Χριστῷ περιετμήθητς , Οὐ γὰρ χεὶρ ἀνθρώπου ἐπάγει τὴν περιτομὴν ταύτην τῆς σαρκὸς , ἀλλα τὸ Πνεῦμα · καὶ οὐ μέρος , ἀλλ´ ὅλον ἄνθρωπον περιτέμνει . Ἐν τῇ ἀπεκδύσει τοῦ σώματος τῶν ἁμαρτιῶν τῆς σαρκὸς , ἐν τῆ περιτομῇ τοῦ Χριστοῦ . Ἐκεῖ μὲν ἀπεξεδύετο τὸ μόριον διὰ τῆς περιτομῆς , περιαιρουμένου τοῦ σαρκίνου καλύμματος · ἐνταῦθα δὲ ἀπεκδύεται τὸ σῶμα ἡμῶν τὰς ἀμαρτίας , ἂς διὰ τῆς σαρκὸς ἐπιτελοῦμεν . Τοιαύτην δὲ περιτομὴν οὐχ Δ νόμος , ἀλλ´ ὁ Χριστὸς περιτέμνει ἐν τῷ βαπτίσματι . ἀπεκδύων ἡμᾶς τοῦ παλαιοῦ βίου τοῦ ἐφαμάρτου , καὶ τὸ ὅλον σαρκικοῦἱ , Συνταφέντες αὐτῷ τῷ βαπτίσματι . Ὃ περιτομὴν ἐκάλεσε , τοῦτο νῦν τάφον καλεῖ , μεῖζόν τι τῆς περιτομῆς παριστῶν . Οὐ γὰρ ἐῤῥίφη τὸ περιτμηθὲν , ἀλλ´ ἀπώλετο καὶ ἐφθάρη . Ὁ τοίνυν βαπτισθεὶς συνθάπτεται τῷ Χριστῷ , διὰ τῶν τριῶν καταδήσεων τὴν τριήμερον ταφὴν τοῦ Κυρίου σχηματίζων , καὶ ἀποθνήσκων ὅσον γε κατὰ τὸν παλαιὸν καὶ ἁμαρτητικὸν ἄνθρωπον . Ἐν ᾧ καὶ συνηγέρθητε διὰ τῆς αίστεως τῆς ἐν ρργείας τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Οὐ τάφος μόνον , ἀλλὰ καὶ ἔγερσίς ἐστι τὸ βάπτισμα . Πῶς ; Διὰ τῆς πίστεως Πιστεύπαντεγὰρ , ὅτι δύναται ὁ Θεὸς ἐγείρειν , καὶ δεῖγμα τούτου ἔχοντες τὸ καὶ τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν ἐγεῖραι , οὕτως ἠγέρθημεν κατὰ δύο τρόπους · καὶ ὅτι ἀνάστασιν ἐλπίζοντες , ἤδη δοκοῦμεν ταύτης τυχεῖν , εἰ καὶ μέλἠει · καὶ ὅτι πνευματικῶς τὴν νέκρωσιν τῶν ἔργων τῆς ἁμαρτίας ἀπεῤῥίψαμεν · ὃ καὶ ἐπιφέρει ικᾶλλον . Καὶ ὑμᾶς νεκροὺς ὄντας τοῖς παραπτώμασι , καὶ τῇ ἀκροβυστ.ᾳ τῆς σαρκὸς ὑμῶν , συνεζωοποίησε σὺν αὐτῷ . Ὁ μὲν Χριστὸς , φησὶί , σωματικὸν θάνατον ὑποστὰς , ἐζωοποιήθη ὑπὸ τοῦ Πατρὸς , οὐχ ὡς αὐτὸς ἀδύνατος ὤν ζωῶσαι ἑαυτὸν , ἀλλ´ ὡς πάντων εἰς τὸν Πατέρα ἀναφερομένων . Ἐπεὶ ὅτι γε αὐτὸς ἑαυτὸν ἤγειρε , φησίν · Ἐν τρισὶν ἡμέραις τὸν ναὸν ἐγερῶ · καὶ αὖ , Παρέστησε , φησὶν , ἐαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν . Ὑμεῖς δὲ τὸν τῶν ἁμαρτιῶν θάνατον ὑποστάντες , καὶ ἀκρόβυστοι ὄντες , τουτέστι , πολὺ καὶ περιττὸν τὸ σαρκῶδες φρόνημα ἔχοντες , ὅπερ ἐνέκρου ὑμᾶς , συνεζωοποιήθητε τῷ
Lemmas: ἐν Χριστός · καί , εἰμί ὑπομένω , καί συμεασιλευσσω · καί συγκληρόνομος καλέω ὅς εἰμί ὁ κεφαλή πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία . οὐχ ὡς ὁμοούσιος αὐτός τίθημι . κεφαλή , ἀλ , ὅς ἀνωτέρω , ὡς αἴτιος . Πῶς οὖν οὗτος ἀφίημι , ἄγγελος προστρέχω , ὄνομαι εἰμί ὁ κεφαλή ; Ζεύς Κπόντων γάρ οὗτος διορύσσω καί καταλύω ὁ περί ὁ ἄγγελος δόγμα . ἐν ὅς καί περιτέμνω περιτομή ἀχειροποίητος . ὁ θαυμαστός ὁ εὐεργεσία ἐπάγω , ὅτι ἐν Χριστός περιτέμνω , οὖον γάρ χείρ ἄνθρωπος ἐπάγω ὁ περιτομή οὗτος ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ πνεῦμα · καί οὖον μέρος , ἀλ ὅλος ἄνθρωπος περιτέμνω . ἐν ὁ ἀπέκδυσις ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία ὁ σάρξ , ἐν τῆ περιτομή ὁ Χριστός . ἐκεῖ μέν απεξεδυαρτυω ὁ μόριον διά ὁ περιτομή , περιαιρέω ὁ σάρκινος κάλυμμα · ἐνταῦθα δέ ἀπεκδύομαι ὁ σῶμα ἐγώ ὁ ἁμαρτία , ὅς διά ὁ σάρξ ἐπιτελέω . τοιοῦτος δέ περιτομή οὐ δ νόμος , ἀλ ὁ Χριστός περιτέμνω ἐν ὁ βάπτισμα . ἀπεκδύω ἐγώ ὁ παλαιός βίος ὁ ἐφαμαρτέω , καί ὁ ὅλος σαρκικός , συνθάπτω αὐτός ὁ βάπτισμα . ὅς περιτομή καλέω , οὗτος νῦν τάφος καλέω , μέγας τίς ὁ περιτομή παρίστημι . οὖον γάρ ῥίπτω ὁ περιτέμνω , ἀλ ἀπόλλυμι καί φθείρω . ὁ τοίνυν βαπτίζω συνθάπτω ὁ Χριστός , διά ὁ τρεῖς καταδήσεων ὁ τριήμερον ταφή ὁ κύριος σχηματίζω , καί ἀποθνήσκω ὅσος γε κατά ὁ παλαιός καί ἁμαρτητικός ἄνθρωπος . ἐν ὅς καί συνεγείρω διά ὁ αίστεως ὁ ἐν ῥήγνυμι ὁ Θεός ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός . οὖον τάφος μόνος , ἀλλά καί ἔγερσις εἰμί ὁ βάπτισμα . Πῶς ; Ζεύς ὁ πίστις Πιστεύπαντεγὰρ , ὅτι δύναμαι ὁ θεός ἐγείρω , καί δεῖγμα οὗτος ἔχω ὁ καί ὁ Χριστός ἐκ νεκρός ἐγείρω , οὕτως ἐγείρω κατά δύο τρόπος · καί ὅτι ἀνάστασις ἐλπίζω , ἤδη δοκέω οὗτος τυγχάνω , εἰμί καί μέλω · καί ὅτι πνευματικός ὁ νέκρωσις ὁ ἔργον ὁ ἁμαρτία ἀπορρίπτω · ὅς καί ἐπιφέρω ικᾶλλον . καί σύ νεκρός εἰμί ὁ παράπτωμα , καί ὁ ἀκροβύστης ὁ σάρξ σύ , συζῳοποιέω σύν αὐτός . ὁ μέν Χριστός , φημί , σωματικός θάνατος ὑφίστημι , ζῳοποιέω ὑπό ὁ πατήρ , οὐ ὡς αὐτός ἀδύνατος εἰμί ζώννυμι ἑαυτοῦ , ἀλ ὡς πᾶς εἰς ὁ πατήρ ἀναφέρω . ἐπεί ὅτι γε αὐτός ἑαυτοῦ ἐγείρω , φημί · ἐν τρεῖς ἡμέρα ὁ ναός ἐγείρω · καί αὖος , παρίστημι , φημί , ἑαυτοῦ ζῶ μετά ὁ πάσχω . σύ δέ ὁ ὁ ἁμαρτία θάνατος ὑφίστημι , καί ἀκροβυστέω εἰμί , τουτέστι , πολύς καί περισσός ὁ σαρκώδης φρόνημα ἔχω , ὅσπερ νεκρός σύ , συζῳοποιέω ὁ