cogPG.PG124 640
έν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ . Οἶδεν ὁ διάβολος ὅσον ἀγαθὸν ἡ εὐχὴ , καὶ διὰ τοῦτο ἀποπηδᾶν ἡμᾶς ποιεῖ . Ριό φησι Παῦλος · Προσκαρτερεῖτε . Ἐπεὶ δὲ ὁ προσκαρτερῶν πολλάκις εἰς ῥᾳθυμίαν καὶ ἔκλυσιν ὑπάγεται , φησί · Γρηγοροῦντες · τουτέστι νήφοντες , ἀεὶ νεκροὶ ὄντες πρὸς τὸ ἔργον τῆς προσευχῆς · ὰλλὰ καὶ ἐν εὐχαριστίᾳ , τουτέστι , μετὰ εὐχαριστίας ταύτην ποιοῦντες · αὕτη γὰρ ἡ ἀληθινὴ εὐχὴ ἡ εὐχαριστίαν ἔχουσα ὑπὲρ πάντων ὧν ἴσμεν , καὶ ὧν οὐκ ἴσμεν , ὧν εὖ ἐπάθομεν , ἢ ἐθλίσημεν , ὑπὲρ τῶν κοινῶν εὐεργεσιῶν . Προσει χόμενοι ἄμα καὶ ὑπὲρ ἡμῶν Ὅρα ταπεινοφροσύνην , εἴ γε Παῦλος τῆς τούτων ἐδεῖτο εὐχῆσἹῬα ὁ Θεὸς ἀνοίξῃ ἡμῖν θύραν τοῦ λαλῆσαι τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ ὃ καὶ δέδεμαι´ , ἵνα φανερώσω αὐτὸ , ὡς δεῖ με λαλῆσαι . Τουτέστιν , Ἵνα παῤῥησίαν μοι δῷ , οὐχ ὅπως ἀπαλλαγῶ τῶν δεσμῶν , ἀλλ´ ὅπως λαλήσω τὸ μυστήριον τοῦ Χριστοῦ , ὡς δεῖ με λαλῆσαι · τουτέστι , μὴ μετὰ ὑποστολῆς , ἀλλ´ εὐπαῤῥησιάστως . Πῶς δὲ δεδεμένος Ἀτέρους παρακαλεῖ καὶ ἀξιοῖ λαβεῖν ὃ εἶχεν ; Οὐ Κμόνον ταπεινοφρονῶν , ἀλλὰ καὶ δεικνὺς τὴν δύναμιν τῆς φιλαδέλφου εὐχῆς . Ἐδεῖτο γὰρ καὶ τῆς ἄνωθεν ῥοπῆς , ἢν αὐτῷ πλείονα ἡ εὐχὴ τῶν ἀδελφῶν ἔμελλε δώσειν · ἅμα δὲ καὶ ἐνάγων αὐτοὺς εἰς τὸ εὔχεσθαι . Εἰ γὰρ ὑπὲρ αὐτοῦ , πόσῳ μᾶλλον ὑπὲρ ἑαυτῶν ; Ἐν σοφία περιπατεῖτε πρὸς τοὺς ἔξω . ὅπερ καὶ ὁ Κύριος εἶπεν · Ἰδοὺ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων . Γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις , καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί · τοῦτο ὲ οὗτος νῦν φησιν , ὅτι φυλακτικοὶ γίνεσθε , μηδεμίαν λαβὴν διδόντες τοῖς ἔξω καθ´ ὑμῶν ἐν οἷς οὐ βλάπτουσι , μηδὲ ἀκαίρως σκανδαλίζοντες αὐτούς . Ἕξω γάρ εἰσι , τουτέστιν , οὐ συνήθεις ἡμῖν , οὐδὲ τῆς αὐτῆς αὐλῆς , ἀλλὰ κἂν τὸν αὐτὸν οἰκῶσι κόσμον , ἔξω εἰσὶν , ὡς καὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῆς βασιλείας πόῤῥω ὄντες . Διὸ ἐν φρονήσει δεῖ προσφέρεσθαι αὐτοῖς . Σοφίαν γὰρ τὴν φρόνησιν λέγει ὲνταῦθα . Πρὸς γὰρ τοὺς συνήθεις οὐ τοσαύτης δεῖ ἀσφαλείας . Παραμυθεῖται δὲ αὐτοὺς καὶ διὰ τοῦ καλέσαι τοὺς Ἔλληνας ἔξω Τὸν καιρὸν ἐξαγοραζόμενοι . Οὐ ποικίλους ἡμᾶς εἶναι βουλόμενος ἢ ὑποκριτάς , ταῦτά φησιν , ἀλλὰ τοῦτο λέγει , ὅτι Οὐκ ἔστιν ὑμέτερος ὁ καιρὸς , ἐκείνων ἐστί . Δύνασθε οὖν καὶ ὑμέτερον τοῦτονδ ποιῆσαι ἑτέρως , ἐὰν μετὰ φρονήσεως περιπατῆτε , ἐὰν μὴ μάχας ἀκαίρους ἀναδέχησθε , ἀλλὰ τὴν προσΚήκουσαν τιμὴν ἀπονέμητε αὐτοῖς , ὅταν μὴ κατὰ ψυχὴν βλάπτησθε . Ἄκουε τούτου αὐτοῦ πρὸς Ἀγρίππαν λέγοντος · Μακάριον ἑαυτὸν οἴομαι ἐπὶ σοῦ μέλλων ἀπολογεῖσθαι . Οὕτω καὶ τοὺς ἔξω ἔσω
Lemmas: ἐν αὐτός ἐν εὐχαριστία . οἶδα ὁ διάβολος ὅσος ἀγαθός ὁ εὐχή , καί διά οὗτος ἀποπηδάω ἐγώ ποιέω . Ρίο φημί Παῦλος · προσκαρτερέω . ἐπεί δέ ὁ προσκαρτερέω πολλάκις εἰς ῥᾳθυμία καί ἔκλυσις ὑπάγω , φημί · γρηγορέω · τουτέστι νήφω , ἀεί νεκρός εἰμί πρός ὁ ἔργον ὁ προσευχή · ἀλλά καί ἐν εὐχαριστία , τουτέστι , μετά εὐχαριστία οὗτος ποιέω · οὗτος γάρ ὁ ἀληθινός εὐχή ὁ εὐχαριστία ἔχω ὑπέρ πᾶς ὅς οἶδα , καί ὅς οὐ οἶδα , ὅς εὕω πάσχω , ἢ ἐθέλω , ὑπέρ ὁ κοινός εὐεργεσία . πρόσειμι χομενω ἄμη καί ὑπέρ ἐγώ Ὅρας ταπεινοφροσύνη , εἰμί γε Παῦλος ὁ οὗτος δήω εὐχῆσἹῬα ὁ θεός ἀνοίγω ἐγώ θύρα ὁ λαλέω ὁ μυστήριον ὁ Χριστός ὅς καί ἐσθίω , ἵνα φανερόω αὐτός , ὡς δεῖ ἐγώ λαλέω . τουτέστιν , ἵνα παρρησία ἐγώ δίδωμι , οὐ ὅπως ἀπαλλάσσω ὁ δεσμός , ἀλ ὅπως λαλέω ὁ μυστήριον ὁ Χριστός , ὡς δεῖ ἐγώ λαλέω · τουτέστι , μή μετά ὑποστολή , ἀλ εὐπαῤῥησιάστως . Πῶς δέ δήω ἕτερος παρακαλέω καί ἀξιόω λαμβάνω ὅς ἔχω ; οὖον Κόμνος ταπεινοφρονέω , ἀλλά καί δείκνυμι ὁ δύναμις ὁ Φιλάδελφος εὐχή . δέομαι γάρ καί ὁ ἄνωθεν ῥοπή , εἄν αὐτός πλείων ὁ εὐχή ὁ ἀδελφός μέλλω δίδωμι · ἅμα δέ καί ἐνάγω αὐτός εἰς ὁ εὔχομαι . εἰμί γάρ ὑπέρ αὐτός , πόσος μᾶλλον ὑπέρ ἑαυτοῦ ; ἐν σοφία περιπατέω πρός ὁ ἔξω . ὅσπερ καί ὁ Κύριος εἶπον · ἰδέ ἀποστέλλω σύ ὡς πρόβατον ἐν μέσος λύκος . γίγνομαι οὖν φρόνιμος ὡς ὁ ὄφις , καί ἀκέραιος ὡς ὁ περιστερά · οὗτος ε οὗτος νῦν φημί , ὅτι φυλακτικός γίγνομαι , μηδείς λαβή δίδωμι ὁ ἔξω καθ´ σύ ἐν ὅς οὖον βλάπτω , μηδέ ἄκαιρος σκανδαλίζω αὐτός . ἔχω γάρ εἰμί , τουτέστιν , οὖον συνήθης ἐγώ , οὐδέ ὁ αὐτός αὐλή , ἀλλά κἀν ὁ αὐτός οἰκέω κόσμος , ἔξω εἰμί , ὡς καί ὁ ἐκκλησία καί ὁ βασίλεια πόρρω εἰμί . Διὸ ἐν φρόνησις δεῖ προσφέρω αὐτός . Σοφία γάρ ὁ φρόνησις λέγω ἐνταῦθα . πρός γάρ ὁ συνήθης οὖον τοσοῦτος δεῖ ἀσφάλεια . παραμυθέομαι δέ αὐτός καί διά ὁ καλέω ὁ Ἕλλην ἔξω ὁ καιρός ἐξαγοράζω . οὖον ποικίλος ἐγώ εἰμί βούλομαι ἢ ὑποκριτής , οὗτος φημί , ἀλλά οὗτος λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ὑμέτερος ὁ καιρός , ἐκεῖνος εἰμί . δύναμαι οὖν καί ὑμέτερος τοῦτος ποιέω ἑτέρως , ἐάν μετά φρόνησις περιπατέω , ἐάν μή μάχη ἄκαιρος ἀναδέχομαι , ἀλλά ὁ προσκηκουω τιμή ἀπονέμω αὐτός , ὅταν μή κατά ψυχή βλάπτω . Ἄκουος οὗτος αὐτός πρός Ἀγρίππας λέγω · Μακάριος ἑαυτοῦ οἴομαι ἐπί σύ μέλλω ἀπολογέομαι . οὕτως καί ὁ ἔξω εἴδομαι