cogPG.PG124 410
« Καὶ δι´ ὑμῶν διελθεῖν εἰς Μακεδονίαν . » Καίτοι ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ εἰρήκει · « Ἐλεύσομαι δὲ πρὸς ὑμᾶς , ὅταν Μακεδονίαν διέλθω · » ἐνταῦθα δέ φησιν , ὅτι « Ἐβουλόμην πρότερον ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς · Τίοὖν ; ἑαυτῷ ἐναντιοῦται ; Μὴ γένοιτο ! Οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι Ἔὸραιὶα δι´ ὑμῶν ἀπελθεῖν εἰς Μακεδννίαν , ἀλλὰ , « Ἐβουλόμην . » Εἰ γὰρ καὶ οὐχ οὕτως ἔγραψα , φησὶν , ὅμως ἐσπούδαζον καὶ ἐβουλόμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸ Μακεδονίαν ἵδω · τοσοῦτον ἀπέσχον τοῦ ῥαθυμῆσαι ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ ὑστερῆσαι τῆς ὑποσχέσεως , ὥστε καὶ προφθάσαι αὐτὴν ἠθέλησα . « Καὶ πάλιν ἀπὸ Μακεδονίας ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ ὑφ´ ὑμῶν προπεμφθῆναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν . » Ἐν τῆ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ ἀδιορίστως εἶπεν · « Ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε οὗ ἐὰν πορεύσωμαι · » δεδοικώς μήπως εἰπών , ὅτι Εἰς τὴν Ἰουδαίαν , εἶτα ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἑτέρωθι ἀναγκασθεὶς ἀπελθεῖν , φανῇ ψεύστης . Νῦν δὲ ἐπειδὴ ἀπέτυχε τοῦ πρὸς αὐτοὺς ἐλθεῖν , θαῤῥῶν λέγει λοιπὸν , ὅτι Εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἤθελον προπεμφθῆναι ὑφ´ ὑμῶν · ἀλλὰ´ ὁ Θεὸς οὕτε εἰς ὑμᾶς ὅλως ἐλθεῖν εὐδόκησεν , οὕτε εἰς τὴν Ἰουδαίαν ὑφ´ ὑμῶν προπεμφθῆναι . Ἄκουε οὖν καὶ τῶν ἑξῆς · « Τοῦτο οὖν βουλόμενος , μήτι ἄρα τῇ ἐλαφρίᾳ ἐχρησάμην ; Ἡ ἃ βουλεύομαι , κατὰ σάρκα βουλεύομαι , ἵνα ᾖ παρ´ ἐμοὶ τὸ ναὶ , ναὶ , καὶ τὸ οὓ , οὔ · « Ἐνταῦθα ἐκδηλότερον ἀπολογεῖται ὑπὲρ τῆς βοαδύτητος , καί φησιν , ὅτι Βουλόμενος ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , τινος ἕνεκεν οὐκ ἦλθον ; ἄρα ὡς ἐλαφρὸς καὶ εὐρίπιστος , καὶ ἄλλοτε ἄλλα φρονῶν ; Οὐδαμῶς , ρα δὲ κατὰ σάρκα , τοῦτέστιν , ἀνθρωπίνως βουλεύομαι , καὶ οκεία γνώμῃ διοικοῦμαι , ὥστε ὃ ἀφορίσω παρ´ ἐμαυτῷ , τοῦτο καὶ πληρῶ , κἄν τε ναὶ , κἄν τε οὔ · Οὐκ ἔστιν οὐδὲ τοῦτο Ἀλλὰ τῷ Πνεύματι ἄγομαι , καὶ οὐκ ἔχω ἐξουσίαν ὅπου θέλω ἀπιέναι , ἀλλὰ´ ὅπου ἐκεῖνο προστάξει . Ὥστε πολλάκις παρ´ ἐμοὶ τὸ ναὶ αὶκ ἔστι ναὶ , διὰ τὸ μὴ καὶ τῷ Πνεύματι δόξαι τοῦτα · αὐδὲ τὸ αὖ . οὖ διότι ὅπερ ἐγὼ ἀπαναίνομαι , τοῦτο κελεύει τὸ Πνεῦμα . Ὅρα δὲ σοφίαν , πῶς ὅπερ οἱ διαβάλλοντες πρόφασιν λοιδορίας ἐποιοῦντο , τὸ μὴ ἐλθεῖν ὑποσχόμενον , τοῦτο αὐτὸς ἐν ἐγκωμίου μοίρα τάττει , τὸ μὴ ἐξουσιάζειν ἑαυτοῦ , ἀλλὰ´ ἄγεσθαι ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ὅπου ἂν ἐκείνῳ δοκῇ . Τί δέ ; ἐκεῖνα ἃ ὑπισχνεῖτο , οὐ μετὰ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας κπισχνεῖτο , ἀλλὰ´ ἠγνόει τὸ μέλλον ; ἠγνόει · οὐ γὰρ τάντα ἐπίστατο · ὥστε καὶ ἀσύμφορα ηὔχετο , ὡς ἀσὶ τοῦ σκόλοπος . Καὶ ἐν ταῖς Πράξεσι δὲ εὐρίσκεται βουλόμενος ἀπελθεῖν ἀλλεχοῦ , καὶ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος κωλυόμενος . Τοῦτο δὲ συμφερόντως ὁ Θεὸς ἐποίει , Σνα μὴ ὡς θεοῖς αὐτοῖς προσέχωσιν οἱ ἄνθρωποι δπερ οἱ Λυκάονες ἔπαθον . « Πιστὸς δὲ ὁ Θεὸς , ὅτι ὁ λόγος ἡμῶν ὁ πρὸς ὑμᾶς οὐκ ἐγένετο ναὶ , καὶ οὔ . » Ἀντίθεσιν ἀνακύπτουσαν λύει . Εἰκὸς γὰρ εἰπεῖν τινα · Εἰ ἅπερ λέγεις οὐκ
Lemmas: « καί δις σύ διέρχομαι εἰς Μακεδονία . » καίτοι ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή εἴρω · « ἔρχομαι δέ πρός σύ , ὅταν Μακεδονία διέρχομαι · » ἐνταῦθα δέ φημί , ὅτι « βούλομαι πρότερος ἔρχομαι πρός σύ · Τίων ; ἑαυτοῦ ἐναντιόομαι ; μή γίγνομαι ! οὖον γάρ εἶπον ὅτι Ἔὸραιὶα δις σύ ἀπέρχομαι εἰς Μακεδννίαν , ἀλλά , « βούλομαι . » εἰμί γάρ καί οὐ οὕτως γράφω , φημί , ὅμως σπουδάζω καί βούλομαι ἔρχομαι πρός σύ καί πρό Μακεδονία ὁράω · τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ῥᾳθυμέω ἔρχομαι πρός σύ , καί ὑστερέω ὁ ὑπόσχεσις , ὥστε καί προφθάνω αὐτός ἐθέλω . « καί πάλιν ἀπό Μακεδονία ἔρχομαι πρός σύ , καί ὑφ´ σύ προπέμπω εἰς ὁ Ἰουδαῖος . » ἐν τῆ πρότερος Ἐπιστολή ἀδιορίστως εἶπον · « ἵνα σύ ἐγώ προπέμπω ὅς ἐάν πορεύω · » δείδω μήπως εἶπον , ὅτι εἰς ὁ Ἰουδαῖος , εἶτα ὑπό ὁ πνεῦμα ἑτέρωθι ἀναγκάζω ἀπέρχομαι , φαίνω ψεύστης . νῦν δέ ἐπεί ἀποτυγχάνω ὁ πρός αὐτός ἔρχομαι , θαρσέω λέγω λοιπός , ὅτι εἰς ὁ Ἰουδαῖος ἐθέλω προπέμπω ὑφ´ σύ · ἀλλά ὁ θεός ἵημι εἰς σύ ὅλως ἔρχομαι εὐδοκέω , ἵημι εἰς ὁ Ἰουδαῖος ὑφ´ σύ προπέμπω . Ἄκουος οὖν καί ὁ ἑξῆς · « οὗτος οὖν βούλομαι , μῆτις ἄρα ὁ ἐλαφρία χράω ; ὁ ὁ βουλεύω , κατά σάρξ βουλεύω , ἵνα εἰμί παρ´ ἐγώ ὁ ναί , ναί , καί ὁ ἕ , οὖον · « ἐνταῦθα ἔκδηλος ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ βοαδυτητη , καί φημί , ὅτι βούλομαι ἔρχομαι πρός σύ , τις ἕνεκα οὐ ἔρχομαι ; ἄρα ὡς ἐλαφρός καί εὐρίπιστος , καί ἄλλοτε ἄλλος φρονέω ; οὐδαμός , ῥεῖα δέ κατά σάρξ , τουτέστιν , ἀνθρώπινος βουλεύω , καί οκεία γνώμη διοικέω , ὥστε ὅς ἀφορίζω παρ´ ἐμαυτοῦ , οὗτος καί πληρόω , ἄν τε ναί , ἄν τε οὖον · οὐ εἰμί οὐδέ οὗτος ἀλλά ὁ πνεῦμα ἄγω , καί οὐ ἔχω ἐξουσία ὅπου ἐθέλω ἀφίημι , ἀλλά ὅπου ἐκεῖνος πρόσταξις . ὥστε πολλάκις παρ´ ἐγώ ὁ ναί Άικ εἰμί ναί , διά ὁ μή καί ὁ πνεῦμα δόξα τοῦτα · αὐδέ ὁ αὖος . οὖον διότι ὅσπερ ἐγώ ἀπαναίνομαι , οὗτος κελεύω ὁ πνεῦμα . Ὅρας δέ σοφία , πῶς ὅσπερ ὁ διαβάλλω πρόφασις λοιδορία ποιέω , ὁ μή ἔρχομαι ὑπισχνέομαι , οὗτος αὐτός ἐν ἐγκώμιον μοῖρα τάσσω , ὁ μή ἐξουσιάζω ἑαυτοῦ , ἀλλά ἄγω ὑπό ὁ πνεῦμα ὅπου εἄν ἐκεῖνος δοκέω . τις δέ ; ἐκεῖνος ὁ ὑπισχνέομαι , οὖον μετά ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια κπισχνεῖτο , ἀλλά ἀγνοέω ὁ μέλλω ; ἀγνοέω · οὖον γάρ Τάντα ἐπίσταμαι · ὥστε καί ἀσύμφορος εὔχομαι , ὡς ἁλί-ευμα ὁ σκόλοψ . καί ἐν ὁ Πρᾶξις δέ εὐρίͅσκω βούλομαι ἀπέρχομαι ἀλλεχοῦ , καί ὑπό ὁ πνεῦμα κωλύω . οὗτος δέ συμφέρω ὁ θεός ποιέω , Σνα μή ὡς θεός αὐτός προσέχω ὁ ἄνθρωπος δπερ ὁ Λυκάων πάσχω . « πιστός δέ ὁ θεός , ὅτι ὁ λόγος ἐγώ ὁ πρός σύ οὐ γίγνομαι ναί , καί οὖον . » ἀντίθεσις ἀνακύπτω λύω . εἰκώς γάρ εἶπον τις · εἰμί ὅσπερ λέγω οὐ