cogPG.PG124 212
φευνθυνος ὤν τῷ θανάτῳ . « Ὁ δὲ ζῇ , ζῇ τῷ Θεῷ · » τοῦτέστι , τῇ θείᾳ δυνάμει . Ζῇ γὰρ ἀεὶ ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός . Ἐπειδὴ δὲ δεύτερον οὐκ ἀποθνήσκει Χριστὸς , οὐδὲ ἡμεῖς δεύτερον θάνατον διὰ ἑτέρου βαπτίσματος ἔχομεν . Μένωμεν τοίνυν ἐπὶ τῶν προτέρων , τουτέστι , τοῦ θανάτου μὲν τῆς ἀμαρτίας , ἀναστάσεως δὲ τοῦ κατὰ Θεὸν βίου . Τοῦτο δὲ γενήσεται ἡμῖν , « Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , » τουτίστιν , ἐν τῇ συμμαχίᾳ ἐκείνου . Ὁ γὰρ νεκροὺς . ὄντας ἀναστήσας , πολλῷ μᾶλλον ζῶντας ἐν τῇ ζωῇ σὶντηρῆσει . « Μὴ οὗν βασιλευέτω ἡ ἁμαρτία ἐν τῷ θνητῷ ὡ ὧν σώματι , εἰς τὸ ὑπακούειν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ . » Δεικνὺς , ὅτι οὐ βία καὶ ἀνάτε κατεχόμεθα ὑπὸ τῆς κακίας , ἀλλ´ ἑκόντες , οὐκ εἴπε . Μὴ τυραννείτω , ἀλλὰ , « Μὴ βασιλευέτω · » ῥασιλεία γὰρ , ἑκόντων ἐστὶν ἐπιστασία . Εἰπὼν δὲ ,, « Ἐν τῷ θνητῷ ὑμῶν σώματι , » ἔδειξε δύο ταῦτα · ἑνμὲν , ὅτι οὔτε τὰ ἡδέα τοῦ σώματος , μόνιμανητὸν γάρ ἐστιν ) , ὥστε οὐ δεῖ χαρίζεσθαι αὐτῷ ἐν τούτοις · οὔτε τὰ ἐπίπονα παραμένει · ὥστε οὐ δεῖ φεύγειν τὰ λυπηρά , καὶ τοὺς πρὸς τὰς ἡδονὰς ἀγῶνας . ἀεύτερον δὲ , ὅτι ἀναμιμνήσκει ἡμᾶς , ὅτι ἡ θητότης ἐξ ἀμαρτίας . Μηκέτι οὖν δουλεύσῃς αὐτῆ , τῇ θάνατον ἐπεισαγούσῃ . Πῶς δὲ βασιλεύει ἡ ἁμαρτία ; Ἐὰν ὑπακούσωμεν αὐτῇ ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τοῦ σώματος . Ὥστε οὐ τὸ σῶμα φύσει βλάττει , ἀλλὰ τὸ ὑπακούειν τῇ ἁμαρτίᾳ . Ὅρα δὲ τὴν χάριν τοῦ Χριστοῦ , πῶς ὁ μὲν Ἀδὰμ ἥμαρτε . καίτοι μὴ θνητὸν ἔχων σῶμα · ἡμεῖς δὲ ἐν θνητῷ οώματι « Μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῆ ἀμαρτίᾳ , ἀλλὰ παραστήσατε ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ ὡς ἐκνεκρῶν ζῶντας , καὶ τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα δικαιοσύνης τῷ Θεῶ , » Ποῦ εἰσιν οἱ Μανιχαῖοι , οἱ λέγοντες τὸ σῶμα φύσει πονηρόν ; ὅπλον γάρ ἐστι · τὸ δὴ ὅπλον , μέσον ἀρετῆς καὶ κακίας . Τῷ στρατιώτῃ ἡ μάχαιρα ὅπλον ὑπὲρ τῶν πολιτῶν · τῷ λῃστῇ , ἡ μάχαιρα ὅπλον κατὰ τῶν πολιτῶν . « Μὴ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα ἀδικίας τῇ ἁμαρτίᾳ . » Ὁ γὰρ ἀμαρτάνων , ἀδικεῖ μὲν καὶ τὸν πλησίον πολλάκις , πάντοτε δὲ ἐαυτόν . « Ἀλλὰ τῷ Θεῷ παραστήσατε , » ἐννοήσαντες τὸ μέσον τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας , καὶ ἡτὴ τίνι βέλτιον τάττεσθαι καὶ βασιλεύεσθαι ἀρα τῇ νεκρωσάσῃ ἁμαρτίᾳ , ἢ τῷ ζωώσαντι Θεῷ . « Ὃπλαδὲ δικαιοσύνης τὰ μέλη » εἰπὼν , ἅμα μὲν δείΧουσιν , ὃ καὶ ἀνωτέρω εἴρηται , ὅτι οὐ πονηρὸν τὸ τῶμα , εἴ γε ὅπλον δικαιοσύνης δύναται γενέσθαι · ἀμα δὲ , ὅτι καὶ πόλεμος ἐφέστηκε , καὶ δεῖ ὑπὸ Θεῷ στρατηγῷ εἶναι , καὶ τὰ ὅπλα ὑπὲρ τῆς ψυχῆς πιβθέναι . ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύει . Οὐ γάρ ἐστι
Lemmas: φευνθυνος εἰμί ὁ θάνατος . « ὁ δέ ζῶ , ζῶ ὁ Θεός · » τουτέστι , ὁ θεῖος δύναμις . ζάω γάρ ἀεί ἐν ὁ δύναμις ὁ Θεός καί πατήρ . ἐπεί δέ δύο οὐ ἀποθνήσκω Χριστός , οὐδέ ἐγώ δύο θάνατος διά ἕτερος βάπτισμα ἔχω . μένω τοίνυν ἐπί ὁ πρότερος , τουτέστι , ὁ θάνατος μέν ὁ ἁμαρτία , ἀνάστασις δέ ὁ κατά θεός βίος . οὗτος δέ γίγνομαι ἐγώ , « ἐν Χριστός Ἰησοῦς , » τουτιειμι , ἐν ὁ συμμαχία ἐκεῖνος . ὁ γάρ νεκρός . εἰμί ἀνίστημι , πολύς μᾶλλον ζῶ ἐν ὁ ζωή σὶντηρῆσει . « μή ἐν βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ θνητός εἰμί ὅς σῶμα , εἰς ὁ ὑπακούω αὐτός ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός . » δείκνυμι , ὅτι οὖον βία καί ἀνατείνω κατέχω ὑπό ὁ κακία , ἀλ ἑκών , οὐ εἶπον . μή τυραννέω , ἀλλά , « μή βασιλεύω · » ρασιλειος γάρ , ἑκών εἰμί ἐπιστασία . εἶπον δέ ,, « ἐν ὁ θνητός σύ σῶμα , » δείκνυμι δύο οὗτος · ἑνμὲν , ὅτι οὔτε ὁ ἡδύς ὁ σῶμα , μόνιμος γάρ εἰμί ) , ὥστε οὖον δεῖ χαρίζομαι αὐτός ἐν οὗτος · οὔτε ὁ ἐπίπονος παραμένω · ὥστε οὖον δεῖ φεύγω ὁ λυπηρός , καί ὁ πρός ὁ ἡδονά ἀγών . αευτερος δέ , ὅτι ἀναμιμνήσκω ἐγώ , ὅτι ὁ θητοος ἐκ ἁμαρτία . μηκέτι οὖν δουλεύω αὐτῆ , ὁ θάνατος ἐπεισάγω . Πῶς δέ βασιλεύω ὁ ἁμαρτία ; ἐάν ὑπακούω αὐτός ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ σῶμα . ὥστε οὖον ὁ σῶμα φύσις βλάζω , ἀλλά ὁ ὑπακούω ὁ ἁμαρτία . Ὅρας δέ ὁ χάρις ὁ Χριστός , πῶς ὁ μέν Ἀδάμ ἁμαρτάνω . καίτοι μή θνητός ἔχω σῶμα · ἐγώ δέ ἐν θνητός οώματι « μηδέ παρίστημι ὁ μέλος σύ ὅπλον ἀδικία τῆ ἁμαρτία , ἀλλά παρίστημι ἑαυτοῦ ὁ Θεός ὡς ἐκνεκρῶν ζῶ , καί ὁ μέλος σύ ὅπλον δικαιοσύνη ὁ θεάομαι , » πός εἰμί ὁ Μανιχαῖος , ὁ λέγω ὁ σῶμα φύσις πονηρός ; ὅπλον γάρ εἰμί · ὁ δή ὅπλον , μέσος ἀρετή καί κακία . ὁ στρατιώτης ὁ μάχαιρα ὅπλον ὑπέρ ὁ πολίτης · ὁ λῃστής , ὁ μάχαιρα ὅπλον κατά ὁ πολίτης . « μή παρίστημι ὁ μέλος σύ ὅπλον ἀδικία ὁ ἁμαρτία . » ὁ γάρ ἁμαρτάνω , ἀδικέω μέν καί ὁ πλησίος πολλάκις , πάντοτε δέ ἑαυτοῦ . « ἀλλά ὁ Θεός παρίστημι , » ἐννοέω ὁ μέσος ὁ Θεός καί ὁ ἁμαρτία , καί ἤτω τίς ἀγαθός τάσσω καί βασιλεύω ἀρά ὁ νεκρόω ἁμαρτία , ἢ ὁ ζώννυμι Θεός . « ὅπλον δικαιοσύνη ὁ μέλος » εἶπον , ἅμα μέν δειχοω , ὅς καί ἀνωτέρω εἴρω , ὅτι οὖον πονηρός ὁ τῶμα , εἰμί γε ὅπλον δικαιοσύνη δύναμαι γίγνομαι · ἅμα δέ , ὅτι καί πόλεμος ἐφίστημι , καί δεῖ ὑπό Θεός στρατηγός εἰμί , καί ὁ ὅπλον ὑπέρ ὁ Ψυχή πιβθέναι . ἁμαρτία γάρ σύ οὖον κυριεύω . οὖον γάρ εἰμί