cogPG.PG124 137
τον , ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν . Ἡν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής . Τέτε αῶν ἔλαβεν ὁ Πιλάτος τὸν Ἰησοῦν καὶ ἐμαστίγωσε . Καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτῷ τῇ κεφαλῇ , καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτὸν , καὶ ἔλεγον · Χαῖρε , ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων , καὶ ἐδίδουν αὐτῶ ῥαπίσματα . Ἐξῆλθεν οὖν ἔξω πάλιν ὁ Πιλάτος . καὶ λέγει αὐτοῖς · δε ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω , ἵνα γνῶτε , ὅτι ἐν αὐτῷ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω . Ἐξῆλθεν οὖν δ Ἰησοῦς ἔξω φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον , καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον . Καὶ λέγει αὐτοῖς · Ἵδε ὁ ἄνθρωπος . Ὅτε οὗν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται , ἐκραύγασαν λέγοντες · Σταύρωσον , σταύρωσον αὐτόν . Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλάτος · Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς , καὶ σταυρώσατε · ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν . Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι · Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν , καὶ κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν , ὅτι ἑαυτὸν Θεοῦ Υἱὸν ἐποίησεν . » Ὅρα διὰ πόσων ἡ κακία τῶν Ἰουδαίων δείκνυται . Τὸν γὰρ Βαραββᾶν ὁμολογουμένως λῃστήν ἐξαιτοῦνται , τὸν δὲ Κύριον παραδιδόασι . Μαστιγοῖ οὖν αὐτὸν ὁ Πιλάτος παραμυθήσασθαι τέως καὶ ἐκλῦσαι τὸν θυμὸν αὐτων βουλόμενος . Ἐπειδὴ γὰρ διὰ ῥημάτων οὐκ ἴσχυσεν αὐτὸν ἐξελέσθαι , μαστίζει , σπεύδων ἄχρι τούτουω στῆσαι τὴν μανίαν αὐτῶν , καὶ τὴν χλαμύδα , καὶ τὸν στέφανον συγχωρεῖ περιτεθῆναι αὐτῷ , ὥστε αὐτῶν χαλάσαι τὴν ὀργήν · οἱ δὲ στρατιῶται πάντα πρὸς χάριν τῶν Ἰουδαίων πράττουσιν . Ἐπεὶ γὰρ . ἤκουσαν τοῦ Πιλάτου λέγοντος . « Τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ἀπολύσω , » ἐμπαίζουσι λοιπὸν αὐτῷ ὡς βασιλεῖ . Οὐ γὰρ δὴ ὑπὸ τοῦ Πιλάτου προτραπέντες , ἐποίουν ταῦτα , οἷ γε καὶ νυκτὸς ἐπῆλθον τῷ Ἰησοῦ παρὰ γνώμην τοῦ ἡγεμόνος , τοῖς Ἰουδαίοις χαριζόμενοι χρημάτων ἕνεκα . Μαλθακὸς μὲν οὖν ὁ Πιλάτος , οὐ κακοήθης δὲ κατὰ τοὺς Ἰουδαίους . Ἐξάγει μὲν γὰρ τὸν Ἰησοῦν , σβέσαι πάλιν αὐτῶν τὸν θυμὸν ἄου λόμενος , ἀλλ´ ἐκεῖνοι οὐδὲ οὕτως ἤμεροι γεγόνασι , βοῶσι δέ · « Σταύρωσον , σταύρωσον αὐτόν . » Ἰδὼν δὲ ὁ Πιλάτος μάτην πάντα γινόμενα , φησί · « Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς , καὶ σταυρώσατε · ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν . » Ποιεῖ δὲ τοῦτο , συνωθῶν αὐτοὺς εἰς πρᾶγμα μὴ συγκεχωρημένον αὐτοῖς , ὡς ἂν ἀπολυθῇ ὁ Ἰησοῦς . Ἐγὼ μὲν γὰρ , φησὶν , ὁ ἔχων ἐξουσίαν σταυρῶσαι , « οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω · » ὑμεῖς δὲ οἱ μὴ ἔχοντες ἐξουσίαν σταυροῦν , φατὲ ὑπαίτιον εἶναι τοῦτον . « Λάβετε οὖν αὐτὸν καὶ σταυρώσατε » Ἀλλ´ οὐκ ἔχετε ἐξουσίαν ; οὐκοῦν ἀπολυθήτω ὁ ἄνθρωπος . Τοιοῦτος μὲν οὖν ὁ σκοπὸς τοῦ Πιλάτου ἐπιεικέστερος δηλαδὴ , οὐ μὴν ἐνστατικὸς ὑπὲρ τῆς ἀληθείας . Οἱ δὲ καὶ ἐν τούτῳ καταισχυνθέντες λέγουσιν , ὅτι « Κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀπο θανεῖν , ὅτι Υἱὸν Θεοῦ ἑαυτὸν ἐποίησεν . » Ὅρα τὴν κακίαν ἀσύμφωνον ἑαυτῇ . Ἄνω ἔλεγεν αὐτοῖς ὁ Πιλάτος · « Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς , καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε · » καὶ οὐκ ἐδέξαντο τοῦτο . Νῦν πάλιν , ὅτι « Κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν , » προφέρουσιν . Ἄνω . ὅτι Βασιλέα ἑαιλ τὸν ποιεῖ , ἐνεκάλουν · νῦν ἐκείνου ψευδοῦς ἐλεγχθένΚαὶ
Lemmas: ὁ , ἀλλά ὁ Βαραββᾶς . ἐάν δέ ὁ Βαραββᾶς λῃστής . Τέτος ἠϊών λαμβάνω ὁ Πιλάτος ὁ Ἰησοῦς καί μαστιγόω . καί ὁ στρατιώτης πλέκω στέφανος ἐκ ἄκανθα ἐπιτίθημι αὐτός ὁ κεφαλή , καί ἱμάτιον πορφύρεος περιβάλλω αὐτός , καί λέγω · Χαῖρος , ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , καί δίδωμι αὐτός ῥάπισμα . ἐξέρχομαι οὖν ἔξω πάλιν ὁ Πιλάτος . καί λέγω αὐτός · δέ ἄγω σύ αὐτός ἔξω , ἵνα γιγνώσκω , ὅτι ἐν αὐτός οὐδείς αἴτιος εὑρίσκω . ἐξέρχομαι οὖν δ Ἰησοῦς ἔξω φορός ὁ ἀκάνθινος στέφανος , καί ὁ πορφύρεος ἱμάτιον . καί λέγω αὐτός · κύπειρις ὁ ἄνθρωπος . ὅτε ἐν εἶδον αὐτός ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ ὑπηρέτης , κραυγάζω λέγω · σταυρόω , σταυρόω αὐτός . λέγος αὐτός ὁ Πιλάτος · λαμβάνω αὐτός σύ , καί σταυρόω · ἐγώ γάρ οὐ εὑρίσκω ἐν αὐτός αἴτιος . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος · ἐγώ νόμος ἔχω , καί κατά ὁ νόμος ἐγώ ὀφείλω ἀποθνῄσκω , ὅτι ἑαυτοῦ Θεός υἱός ποιέω . » Ὅρας διά πόσος ὁ κακία ὁ Ἰουδαῖος δείκνυμι . ὁ γάρ Βαραββᾶς ὁμολογουμένως λῃστής ἐξαιτέω , ὁ δέ κύριος παραδίδωμι . μαστιγόω οὖν αὐτός ὁ Πιλάτος παραμυθέομαι τέως καί ἐκλύω ὁ θυμός αὐτῖς βούλομαι . ἐπεί γάρ διά ῥῆμα οὐ ἰσχύω αὐτός ἐξαιρέω , μαστίζω , σπεύδω ἄχρι τοῦτος ἵστημι ὁ μανία αὐτός , καί ὁ χλαμύς , καί ὁ στέφανος συγχωρέω περιτίθημι αὐτός , ὥστε αὐτός χαλάω ὁ ὀργή · ὁ δέ στρατιώτης πᾶς πρός χάρις ὁ Ἰουδαῖος πράσσω . ἐπεί γάρ . ἀκούω ὁ Πιλᾶτος λέγω . « ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ἀπολύω , » ἐμπαίζω λοιπός αὐτός ὡς βασιλεύς . οὖον γάρ δή ὑπό ὁ Πιλᾶτος προτρέπω , ποιέω οὗτος , οἷ γε καί νύξ ἐπέρχομαι ὁ Ἰησοῦς παρά γνώμη ὁ ἡγεμών , ὁ Ἰουδαῖος χαρίζομαι χρῆμα ἕνεκα . μαλθακός μέν οὖν ὁ Πιλάτος , οὖον κακοήθης δέ κατά ὁ Ἰουδαῖος . ἐξάγω μέν γάρ ὁ Ἰησοῦς , σβέννυμι πάλιν αὐτός ὁ θυμός άου λέομαι , ἀλ ἐκεῖνος οὐδέ οὕτως ἥμερος γίγνομαι , βοῦς δέ · « σταυρόω , σταυρόω αὐτός . » εἶδον δέ ὁ Πιλάτος μάτην πᾶς γίγνομαι , φημί · « λαμβάνω αὐτός σύ , καί σταυρόω · ἐγώ γάρ οὐ εὑρίσκω ἐν αὐτός αἴτιος . » ποιός δέ οὗτος , συνωθέω αὐτός εἰς πρᾶγμα μή συγχωρέω αὐτός , ὡς εἄν ἀπολύω ὁ Ἰησοῦς . ἐγώ μέν γάρ , φημί , ὁ ἔχω ἐξουσία σταυρόω , « οὐδείς αἴτιος εὑρίσκω · » σύ δέ ὁ μή ἔχω ἐξουσία σταυρόω , φημί ὑπαίτιος εἰμί οὗτος . « λαμβάνω οὖν αὐτός καί σταυρόω » Ἀλ οὐ ἔχω ἐξουσία ; οὐκοῦν ἀπολύω ὁ ἄνθρωπος . τοιοῦτος μέν οὖν ὁ σκοπός ὁ Πιλᾶτος ἐπιεικής δηλαδή , οὖον μήv ἐνστατικός ὑπέρ ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ καί ἐν οὗτος καταισχύνω λέγω , ὅτι « κατά ὁ νόμος ἐγώ ὀφείλω ἀπος θνῄσκω , ὅτι υἱός Θεός ἑαυτοῦ ποιέω . » Ὅρας ὁ κακία ἀσύμφωνος ἑαυτοῦ . ἄνοος λέγω αὐτός ὁ Πιλάτος · « λαμβάνω αὐτός σύ , καί κατά ὁ νόμος σύ κρίνω · » καί οὐ δέχομαι οὗτος . νῦν πάλιν , ὅτι « κατά ὁ νόμος ἐγώ ὀφείλω ἀποθνῄσκω , » προφέρω . ἄνοος . ὅτι Βασιλεύς ἑαιλ ὁ ποιέω , ἐγκαλέω · νῦν ἐκεῖνος ψευδής ἐλεγχθένΚαὶ