cogPG.PG124 337
βΑΡΗΤΙΧ . Πῶς δὲ τὸ ἁμάρτημα εἰς Χριστὸν ἀναφέρεται ; Κατὰ πολλοὺς τρόπους · ὅτι τε τὰ τῶν οἰκετῶν αὐτὸς οἰκειοῦται , καὶ ὅτι σῶμα αὐτοῦ καὶ μέλη εἰσὶν οἱ τυπτόμενοι , καὶ ὅτι ἃ ὠκοδόμησεν αὐτὸς διὰ τῆς οἰ κείας σφαγῆς , τουτέστι , τὴν σωτηρίαν , αὐτοὶ καθαιροῦσι . Λιόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου , ού μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα , ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω . » Ὡς διδάσκαλος ἄοιστος δι´ ἑαυτοῦ συνιστᾷ , ἃ λέγει . Καὶ οὐκ εἶπεν , ὅτι Ἐὰν σκανδαλίζῃ δικαίως , ἀλλ´ , Ὁπωσοῦν . Καὶ οὐκ εἰπεν , Οὐ μὴ φάγω εἰδωλόθυτον , ἀλλὰ , « Κρέα » ἀπλῶς , κὰν [ καὶ ] συγκεχωρημένον εἴη · καὶ οὐ μίαν ἢ δευτέραν ἡμέραν , ἀλλὰ πάντα τὸν χρόνον τῆς ζωῆς μου · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , « Εἰς τὸν αἰῶνα . » Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἄνα μὴ ἀπολέσω , ἀλλ’ , « Ἵνα μὴ » ἁπλῶς « σκανΚΕΦΑΛ . Θʹ . Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος ; Οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος ; Οὐχὶ Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα ; » Ἐπειδὴ εῖπεν · « Εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου , οὐ μὴ φάγω κρέα · » ἵνα μή τις νομίσῃ κομπάζειν αὐτὸν καὶ ἀλαζονεύεσθαι , ἀναγκάζεται λοιπὸν δεῖξαι , πῶς καὶ τῶν συγκεχωρημένων ἀπέσχετο , ὑπὲρ τοῦ μὴ σκανδαλίσαι τινάς . Αὐτοῦ γὰρ τοῦ Χριστοῦ ἐπιτάξαντος τὸν κηρύσσοντα τὸ Εὐαγγέλιον , ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου , τουτέστι , τῶν μαθητευομένων , ἐσθίειν · ἐγώ εἱλόμην λιμῷ διαφθαρῆναι μᾶλλον , καὶ μηδὲν παρ ὑμῶν λαβεῖν , ἀλλὰ ταῖς χερσί μου ἐκοπίων ἐργαζόμενος καὶ ἀποτρεφόμενος . σαν γὰρ καὶ παρ´ αὐτοῖς τινες , ὡς ἔοικεν , πλούσιοι διδάσκαλοι , φλοιιμούμενοι ἐπὶ τῷ διδάσκειν ἀδαπάνως , καὶ καταισχύνειν ἐντεῦθεν τὸν Παῦλον μηχανώμενοι . Ὃπρ αὐτὸς συνεὶς , ἀπέσχετο , ὡς εἶπον , τοῦ παρὰ τῶν μαθητῶν τρέφεσθαι , καίτοι συγχωρηθεῖς τοῦτο . Ἐγὼ μὲν , φησὶν , οὕτως · ὑμεῖς δὲ οὐδὲ εἰδωλοθύτων ἀπέχεσθε . Ἡ μὲν οὖν διάνοια πᾶσα τοῦ λόγου , αὕτη ἐστὶν , ἣν διὰ πολλῶν ἐργάζεται στίχων · λοιπὸν δὲ ἴδωμεν καὶ ἑκάστην λέξιν · « Οὐκ εἰμί ἀπόστολος ; » Ἵνα μή τις εἴπῃ αὐτῷ , ὅτι Οὐκ ἔξεστί σοι , καὶ διὰ τοῦτο οὐ λαμβάνεις · φησίν , ὅτι Πῶς ; Μὴ ἄλλά ἀπόστολοι οὐλαμβάνουσι ; Ναὶ , φησί . Τί οὖν ; « Ἐγὸ οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος ; » Τουτέστιν , ὡς ἐχεῖνοι . « Οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος ; » Τουτέστι , Μὴ ἔχω τινὰ τὸν κωλύοντά με λαβεῖν . Ἵα δὲ πάλιν μὴ εἴπωσιν ἦτι οἱ ἄλλοι ἀπόστολοι πλέον ἔχουσιν , ὅτι εἶδον τὸν Κύριον · φησὶν , ὅτι « Οὐχὶ Ἰησοῦν τὸν Κύριον ἡμῶνἑώρακας » ἔσχατον γὰρ πάντων ὡσπερεί τῳ ἐκτρώματι ὥφθη κἀμοί . » Μέγα γὰρ ἦν τὸ , αὐτόπτας γενέσθαι Χριστοῦ « Ὑμῶν γὰρ , » φησί , « μακάριοι οἱ ὀφθαλμο ὅτι βλέπετε ἃ οὐκ εἶδον οἱ προφῆται καὶ βασιλεῖς » « Οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ · » Εὲ ἐλεύθερος εἶ , καὶ ἀπόστολος , οὐδὲν δὲ ἐπέδειξας ἔργον τοῦ ἀποστόλου , τί τοῦτο ; Καὶ γὰρ καὶ Ἰούδας
Lemmas: ΑΒ . Πῶς δέ ὁ ἁμάρτημα εἰς Χριστός ἀναφέρω ; κατά πολύς τρόπος · ὅτι τε ὁ ὁ οἰκέτης αὐτός οἰκειόω , καί ὅτι σῶμα αὐτός καί μέλος εἰμί ὁ τύπτω , καί ὅτι ὁ οἰκοδομέω αὐτός διά ὁ ὁ καίω σφαγή , τουτέστι , ὁ σωτηρία , αὐτός καθαιρέω . Λιός εἰμί βρῶμα σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός ἐγώ , ὅς μή ἐσθίω κρέας εἰς ὁ αἰών , ἵνα μή ὁ ἀδελφός ἐγώ σκανδαλίζω . » ὡς διδάσκαλος ἄοιστος δις ἑαυτοῦ συνιστάω , ὁ λέγω . καί οὐ εἶπον , ὅτι ἐάν σκανδαλίζω δικαίως , ἀλ , ὁπωσοῦν . καί οὐ εἶπον , οὖον μή ἐσθίω εἰδωλόθυτον , ἀλλά , « κρέας » ἀπλόος , κάν [ καί ] συγχωρέω εἰμί · καί οὖον εἷς ἢ δύο ἡμέρα , ἀλλά πᾶς ὁ χρόνος ὁ ζωή ἐγώ · οὗτος γάρ δηλόω ὁ , « εἰς ὁ αἰών . » καί οὐ εἶπον , Ἄνα μή ἀπόλλυμι , ἀλλά , « ἵνα μή » ἁπλόος « Λ . ὁ . οὐ εἰμί ἀπόστολος ; οὐ εἰμί ἐλεύθερος ; οὐ Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ ὁράω ; » ἐπεί εἶπον · « εἰμί βρῶμα σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός ἐγώ , οὖον μή ἐσθίω κρέας · » ἵνα μή τις νομίζω κομπάζω αὐτός καί ἀλαζονεύομαι , ἀναγκάζω λοιπός δείκνυμι , πῶς καί ὁ συγχωρέω ἀπέχω , ὑπέρ ὁ μή σκανδαλίζω τις . αὐτός γάρ ὁ Χριστός ἐπιτάσσω ὁ κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος , ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος , τουτέστι , ὁ μαθητεύω , ἐσθίω · ἐγώ αἱρέω λιμός διαφθείρω μᾶλλον , καί μηδείς παρά σύ λαμβάνω , ἀλλά ὁ χείρ ἐγώ κοπιάω ἐργάζομαι καί ἀποτρέφω . σάω γάρ καί παρ´ αὐτός τις , ὡς ἔοικα , πλούσιος διδάσκαλος , φλοιιμουμενοω ἐπί ὁ διδάσκω ἀδάπανος , καί καταισχύνω ἐντεῦθεν ὁ Παῦλος μηχανάομαι . Ὃπρ αὐτός συνίημι , ἀπέχω , ὡς εἶπον , ὁ παρά ὁ μαθητής τρέφω , καίτοι συγχωρέω οὗτος . ἐγώ μέν , φημί , οὕτως · σύ δέ οὐδέ εἰδωλόθυτος ἀπέχω . ὁ μέν οὖν διάνοια πᾶς ὁ λόγος , οὗτος εἰμί , ὅς διά πολύς ἐργάζομαι στίχος · λοιπός δέ ὁράω καί ἕκαστος λέξις · « οὐ εἰμί ἀπόστολος ; » ἵνα μή τις εἶπον αὐτός , ὅτι οὐ ἔξειμι σύ , καί διά οὗτος οὖον λαμβάνω · φημί , ὅτι Πῶς ; μή ἄλλος ἀπόστολος ουλαμβανω ; Ναίς , φημί . τις οὖν ; « ἐγό οὐ εἰμί ἀπόστολος ; » τουτέστιν , ὡς χείνω . « οὐ εἰμί ἐλεύθερος ; » τουτέστι , μή ἔχω τις ὁ κωλύω ἐγώ λαμβάνω . εἷς δέ πάλιν μή εἶπον ἠμί ὁ ἄλλος ἀπόστολος πλέω ἔχω , ὅτι εἶδον ὁ κύριος · φημί , ὅτι « οὐ Ἰησοῦς ὁ κύριος ἡμῶνἑώρακας » ἔσχατος γάρ πᾶς ὥσπερ ὁ ἔκτρωμα ὁράω ἐγώ . » Μέγης γάρ εἰμί ὁ , αὐτόπτης γίγνομαι Χριστός « ὑμεῖς γάρ , » φημί , « μακάριος ὁ οφθαλμός ὅτι βλέπω ὁ οὐ εἶδον ὁ προφήτης καί βασιλεύς » « οὖον ὁ ἔργον ἐγώ σύ εἰμί ἐν κύριος · » ἐγώ ἐλεύθερος εἰμί , καί ἀπόστολος , οὐδείς δέ ἐπιδείκνυμι ἔργον ὁ ἀπόστολος , τίς οὗτος ; καί γάρ καί Ἰούδας