cogPG.PG124 105
Ἐπεὶ δὲ τὸ πάθος παρενέπεσε , καὶ τὰ σκυθοω-ὲ διέκοπτε τὴν χαρὰν αὐτῶν , φησὶν , ὅτι « Ταῦτα » τὰ παραμυθητικὰ ῥήματα « λελάληκα ὑμῖν , » ἵνα διὰ παντὸς καὶ ἄχρι τέλους ἡ χαρὰ ὑμῶν μείνῃ ἀδιάκοπος καὶ πλήρης καὶ ἐντελὴς εἴη . Οὐ γὰρ λύπης ἄξιον τὰ παρόντα , ἀλλὰ χαρᾶς , κἂν σταυρὸς , κἂν αἰογύνη , καὶ ἀτιμία προσῇ . Ἐπεὶ δὲ ἄνω εἶπεν , ὅτι « Ἑὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε , » τότε « μενεῖτε ἐν ἐμοὶ , » νῦν δείκνυσι ποίας ἐντολὰς ὁφείλουσι τηρεῖν , καὶ ψσοδείκνυσιν αὐτοῖς τὴν ἀγάπην . « Ἵνα γὰρ , φησὶν , ἀγαπᾶτε ἀλλήλους , καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς . » Οὐ γὰρ ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε , βούλεται ἡμᾶς ἀγαπᾶν ἀλλήλους , ἀλλὰ καθὼς αὐτὸς ἡμᾶς ἠγάπησε . Παρατήοει δὲ , πῶς ἄνω μὲν πληθυντικῶς εἶπε τὰς ἐντολὰς , ἐνταῦθα δέ οησιν . « Αὕτη δέ ἐστιν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή , » τῷ ἑνικῷ ἀριθμῷ . Καὶ οἷμαι , ὅτι ἐπεὶ πασῶν τῶν ἐντολῶν περιεκτικὴ καὶ κεφάλαιόν ἐστιν ἡ ἀγάπη , λέγεται καὶ ἐντολαὶ καὶ ἐντολή . Ἄμα δὲ , καὶ δείκνοσιν ἡμῖν ὁδὸν , πῶς τηρήσομεν τὰς ἐντολὰς , ὅτι διὰ τοῦ μίαν ἐντολὴν τηρεῖν τὴν περὶ τῆς ἀγάπης , Ἐπειδὴ δὲ εἶπεν , ὅτι « Καθὼς ἐγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς , ἀγαπᾶτε καὶ ὑμεῖς ἀλλήλους , » δείκνυσι τὸ μέτρον τῆς ἀγάπης καὶ τὴν ἀκρότητα . « Μείζονα γὰρ ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει , ἵνα θῇ τις τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν φίλων . » Ὥστε καὶ ὑμεῖς ὑπὲρ ἀλλήλων τὰς ψυχὰς τίθεσθε , ἐπεὶ κἀγὼ ὑπὲρ ὑμῶν θνήσκω . Μὴ δὴ οὖν νομίζετε ἀπὸ τοῦ πρὸς ὑμᾶς μίσους γενέσθαι τὴν ἀναχώρησιν ταύτην , ἣν ἀναχωρῶ νῦν ἀφ´ ὑμῶν · ἀπὸ γὰρ ἀγάπης μᾶλλον καὶ τελεωτέρας γίνεται Ζοῦτο . « Ταεῖς φίλοι μου ἐστὲ , ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν . Οὐκ ἔτι ὑμᾶς λέγω δούλους , ὅτι δ δοῦλος οὐκ οἶδε , τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος · ὑυλε δὲ εἴρηκα φίλους , ὅτι πάντα ὅσα ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός μου , ἐγνώρισα ὑμῖν . Οὐκ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε , ἀλλ´ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς , καὶ ἔθηκα ὑμᾶς , ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε , καὶ καρπὸν φέρητε , καὶ ὁ καρπ´σν ὑμῶν μένῃ · ἵνα ὅ τι ἐὰν αἰτήσητε τὸν Πατέρα ἐν τῷ ὀνόματι μου , δῷ ὑμῖν . » Ἄνω καὶ κάτω τὰ περὶ τῆς ἀγάπης στρέφει , τοῦτο δεικνὺς ἡμῖν διὰ τῶν πολλῶν τούτων ῥημάτων ὅτι αὐτῇ ἡ ἐντολὴ ἀξιλννωτέρα τῶν ἄιλων καὶ ἀξιοσπουδαστοτέρα . Παρήστησι δὲ καὶ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ σημεῖον μέγιστον . Τοσοῦτον γὰρ , φησὶν , ἀγαπῶ ὑμᾶς , ὥστε καὶ τὰ ἀπόῤῥητα ὑμῖν ἀνεκάλυψα . Ὁ μὲν γὰρ δοῦλος οῦκ οἶδε τὰ τοῦ δεσπότου μυστήρια · ὑμεῖς δὲ ἤόη , ὡς φίλοι ἐμοί , μυστηρίων ἠξιώθητε . « Πάντα γὰρ ὅσα . ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός μου , ἐγνώρισα ὑμῖν . » Πῶς οὖν ἀλλαχοῦ φησιν , ὅτι « Πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν , ἀλλ´ οὐ δύνασθε βαστάζειν ; » Πάντα ἐγνώρισιν αὐτοῖς , ὅσα αὐτοὺς ἐνεδέχετο ἀκοῦσαι , καὶ ὅσα ἦσαν εὐθὺς χωρητά-Ὅταν δὲ εἴπῃ , ὅτι « Ὅσα[ἤκουσα παρὰ τοῦ ἰατρὸς μου , » μὴ ὑπολάβῃς ὅτι διλασκαλίας δέεται ὁ Υἱὸς , ἀλλὰ τοῦτο δείκνυσιν , ὅτι οὐδὲν ἀλλότριον φθέγγεται , ἀλλὰ τὰ τοῦ Πατρὸς , καὶ ὅσα ἂν εἴπῃ , ἐκείνου εἰσίν . Εἰπών δὲ , ὅτι Τῆς πρὸς ὑρᾶς ἀγάπης δεῖγμα ποιοῦμαι τὸ γνωρίσαι ὑμῖν τὰ μυστήρια , ἐπιφέρει καὶ ἕτερον σημεῖον τῆς ὁγάπης ·
Lemmas: ἐπεί δέ ὁ πάθος παρεμπίπτω , καί ὁ σκυθοω-ὲ διακόπτω ὁ χαρά αὐτός , φημί , ὅτι « οὗτος » ὁ παραμυθητικός ῥῆμα « λαλέω σύ , » ἵνα διά πᾶς καί ἄχρι τέλος ὁ χαρά σύ μένω ἀδιάκοπος καί πλήρης καί ἐντελής εἰμί . οὖον γάρ λύπη ἄξιος ὁ πάρειμι , ἀλλά χαρά , κἀν σταυρός , κἀν αἰογύνη , καί ἀτιμία πρόσειμι . ἐπεί δέ ἄνω εἶπον , ὅτι « ἑός ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω , » τότε « μένω ἐν ἐγώ , » νῦν δείκνυμι Ποίας ἐντολή ὀφείλω τηρέω , καί ψσοδεικνυμι αὐτός ὁ ἀγάπη . « ἵνα γάρ , φημί , ἀγαπάω ἀλλήλων , καθώς ἀγαπάω σύ . » οὖον γάρ ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω , βούλομαι ἐγώ ἀγαπάω ἀλλήλων , ἀλλά καθώς αὐτός ἐγώ ἀγαπάω . Παρατήοει δέ , πῶς ἄνω μέν πληθυντικός εἶπον ὁ ἐντολή , ἐνταῦθα δέ ὅσος . « ἄτη δέ εἰμί ὁ ἐντολή ὁ ἐμός , » ὁ ἑνικός ἀριθμός . καί οἴομαι , ὅτι ἐπεί πᾶς ὁ ἐντολή περιεκτικός καί κεφάλαιος εἰμί ὁ ἀγάπη , λέγω καί ἐντολή καί ἐντολή . ἄμη δέ , καί δέκνος ἐγώ ὁδός , πῶς τηρέω ὁ ἐντολή , ὅτι διά ὁ εἷς ἐντολή τηρέω ὁ περί ὁ ἀγάπη , ἐπεί δέ εἶπον , ὅτι « καθώς ἐγώ ἀγαπάω σύ , ἀγαπάω καί σύ ἀλλήλων , » δείκνυμι ὁ μέτρον ὁ ἀγάπη καί ὁ ἀκρότης . « μείζων γάρ οὗτος ἀγάπη οὐδείς ἔχω , ἵνα τίθημι τις ὁ ψυχή ὑπέρ ὁ Φίλων . » ὥστε καί σύ ὑπέρ ἀλλήλων ὁ ψυχή τίθημι , ἐπεί ἐγώ ὑπέρ σύ θνήσκω . μή δή οὖν νομίζω ἀπό ὁ πρός σύ μῖσος γίγνομαι ὁ ἀναχώρησις οὗτος , ὅς ἀναχωρέω νῦν ἀφή σύ · ἀπό γάρ ἀγάπη μᾶλλον καί τέλειος γίγνομαι Ζοῦτος . « Τάεις φίλος ἐγώ εἰμί , ἐάν ποιέω ὅσος ἐγώ ἐντέλλω σύ . οὐ ἔτι σύ λέγω δοῦλος , ὅτι δ δοῦλος οὐ οἶδα , τίς ποιέω αὐτός ὁ κύριος · ὑλεύς δέ εἴρω φίλος , ὅτι πᾶς ὅσος ἀκούω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , γνωρίζω σύ . οὐ σύ ἐγώ ἐκλέγω , ἀλ ἐγώ ἐκλέγω σύ , καί τίθημι σύ , ἵνα σύ ὑπάγω , καί καρπός φέρω , καί ὁ καρπ´σν σύ μένω · ἵνα ὅς τίς ἐάν αἰτέω ὁ πατήρ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , δίδωμι σύ . » ἄνοος καί κάτω ὁ περί ὁ ἀγάπη στρέφω , οὗτος δείκνυμι ἐγώ διά ὁ πολύς οὗτος ῥῆμα ὅτι αὐτός ὁ ἐντολή ἀξιλννωτέρα ὁ Αἴλων καί ἀξιοσπούδαστος . Παρήστησι δέ καί ὁ ἀγάπη αὐτός σημεῖον μέγας . τοσοῦτος γάρ , φημί , ἀγαπάω σύ , ὥστε καί ὁ ἀπόρρητος σύ ἀνακαλύπτω . ὁ μέν γάρ δοῦλος οὐ οἶδα ὁ ὁ δεσπότης μυστήριον · σύ δέ ἤόη , ὡς φίλος ἐγώ , μυστήριον ἀξιόω . « Πάν γάρ ὅσος . ἀκούω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , γνωρίζω σύ . » Πῶς οὖν ἀλλαχοῦ φημί , ὅτι « Πολύς ἔχω λέγω σύ , ἀλ οὖον δύναμαι βαστάζω ; » Πάν γνώρισις αὐτός , ὅσος αὐτός ἐνδέχομαι ἀκούω , καί ὅσος εἰμί εὐθύς χωρητα-οος δέ εἶπον , ὅτι « οσα[ηκουω παρά ὁ ἰατρός ἐγώ , » μή ὑπολαμβάνω ὅτι διλασκαλίας δήω ὁ υἱός , ἀλλά οὗτος δείκνυμι , ὅτι οὐδείς ἀλλότριος φθέγγομαι , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ , καί ὅσος εἄν εἶπον , ἐκεῖνος εἰμί . εἶπον δέ , ὅτι ὁ πρός σύμμαρτυς ἀγάπη δεῖγμα ποιέω ὁ γνωρίζω σύ ὁ μυστήριον , ἐπιφέρω καί ἕτερος σημεῖον ὁ ὁγάπης ·