cogPG.PG124 591
Ἐλπίζω δὲ ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ , Τιμόθεον ταχέως τέμψαι ὑμῖν , Ἰνα κἀγὼ εὐψυχῶ , γνοὺς τὰ περὶ ὑμῶν . Ὥσπερ πάντα , οὕτω καὶ τὴν Τιμοθέου ἀποστολὴν τῷ Χριστῷ ἀνατίθησι . Πέποιθα γὰρ , φησὶν , ὅτι ἐκεῖνος ἐξευμαρίσει τοῦτο , ἵνα ὥσπερ ὑμεῖς εὐψυχεῖτε , μαθόντες διὰ τῆς Ἐπιστολῆς μου ταύτης τὰ κατ´ ἐμέ , ὅτι εἰς προκοπὴν ἦλθε τὸ Εὐαγγέλιον , καὶ ὅτι τὰ τῶν ἐχθρῶν εἰς τοὐναντίον περεετράπησαν · οὕτω κἀγὼ εὐψυχῶ καὶ παραμυθοῦμαι , γνοὺς τὰ καθ´ ὑμᾶς παρὰ τοῦ Τιμοθέου ἀκριβῶς μοι ἀπαγγελθησόμενα . οὐδένα γὰρ ἔχω ἰσόψυχον , ὅστις γνησίως ἔτι περὶ ὑμῶν μεριμνήσει . ἨἩδυνάμην . φησὶν καὶ ἄλλον πέμψαι , ἀλλ´ οὐδεὶς οὕτως ἰσόψυχός μοι ὡς οὗτος · τουτέστι , κηδόμενος τῶν ὑμετέρων ὁμοίως ἐμοὶ , ὅστις γνησίως , τουτέστι , πατρικῶς τὰ περὶ ὑμῶνμεριμνήσει . Ὅρα δὲ κηδεμονίαν · ὅτε μὴ αὐτὸς ἐπιδημεῖν ηὑκαίρει , ἄλλους ἔπεμψεν , ἵνα μηδένα καιρὸν ῥαθυμῶσιν οἱ μαθητευόμενοι . Οἱ πάντες γὸρ τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν , οὐ τὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ . Τουτέστι , τὴν οἰκείαν ἀνάπαυσιν , καὶ τὸ ἐν ἀσφαλείᾳ εἶναι · οὐδεὶς γὰρ εὐκόλως ἕλοιτο ὁδοιπορίαν τοσαύτηνδ ἀναδέξασθαι . Ταῦτα δὲ λέγει , καὶ Τιμόθεον μὲν ἐγκωμιάζων , παιδεύων δὲ καὶ τοὺς ἀκούοντας μὴ ζητεῖν ἄνεσιν . Ὁ γὰρ ταύτην ζητῶν , οὐ τὰ τοῦ Χριστοῦ ζητεῖ . Βαβαὶ , πόσον ἀπέχομεν Χριστοῦ ! Τὴν δὲ δοκιμὴν αὐτοῦ γινωσκετε , ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον , σὺν ἐμοὶ ἐδούλευσεν εἰς τὸ Εὐαγγέλον Ὑμεῖς , φησὶν , μάρτυρες ὅτι ὡς πατρὶ τέκνον ἐδούλευσεν , οὐκ εἰς σωματικὴν μόνον ὑπουργίαν , ἀλλ´ ἂ πολλῶ μεῖζον , εἰς τὸ κήρυγμα . ὥστε , εἴτε ὡς υἱὸς ἐμός , τιμῆς ἀξιωτέος · εἴτε ὡς Θεοῦ λειτουργὸς , πολλῷ μᾶλλον . Συνιστᾷ δὲ διὰ τούτων αὐτοῖς τὸν Τιμόθεον , οὐ τοσοῦτον ἐκείνῳ χαριζόενο - ἅσον αὐτοῖς . Εἰ γὰρ ὡς ἀξιολόγω αὐτῷ προσέξουσιν , αὐτοὶ πάντως διὰ τοῦ λόγου αὐτοῦ ὡφεληθήσονται , καὶ πλείω μισθὸν ἕξουσι . οῦτον μέν οὖν ἐλπίζωπέμψαι , ὡς ἂν ἀπίδοτὰ περὶ ἐμὲ , ἐξ αὐτῆς . Ὅταν , ἴδω , ποῖον ἔξει τέλος τὰ κατ´ ἐμέ , ἐξ αὐτῆς , τουτέστιν , εὐθέως πέμψω τοῦτον . Πέποιθα δὲ ἐν Κυρίῳ , ὅτι καὶ αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . Οὐχ ὡς ἀπειπάμενος πάντη τὴν πρὸς ὑμᾶς ἄφιξιν , διὰ τοῦτο τὸν Τιμόθεον πέμπω , ἀλλ´ ἵνα , ὅπερ ἔφην , ἐν τῷ μεταξὺ εὐθυμῶ , μαθὼν τὰ καθ´ ὑμᾶς . Ὃρα δὲ , πῶς καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἔλευσιν , τοῦ Θεοῦ ἐξαρτᾷ , Πέποιβα , λέγων , ν Κυρίῳ · τουτέστιν , ἐὰν ὁ Θεὸς βούληται . Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸνκαὶ συνεργὸν καὶ συστρατιώτην μου . Μετὶ
Lemmas: ἐλπίζω δέ ἐν κύριος Ἰησοῦς , Τιμόθεος ταχέως τέμψαι σύ , ἵνα ἐγώ εὐψυχέω , γιγνώσκω ὁ περί σύ . ὥσπερ πᾶς , οὗτος καί ὁ Τιμόθεος ἀποστολή ὁ Χριστός ἀνατίθημι . πείθω γάρ , φημί , ὅτι ἐκεῖνος ἐξευμαρίζω οὗτος , ἵνα ὥσπερ σύ εὐψυχέω , μανθάνω διά ὁ Ἐπιστολή ἐγώ οὗτος ὁ κατ´ ἐγώ , ὅτι εἰς προκοπή ἔρχομαι ὁ Εὐαγγέλιος , καί ὅτι ὁ ὁ ἐχθρός εἰς ἐναντίος περιτρέπω · οὗτος ἐγώ εὐψυχέω καί παραμυθέομαι , γιγνώσκω ὁ καθ´ σύ παρά ὁ Τιμόθεος ἀκριβῶς ἐγώ ἀπαγγέλλω . οὐδείς γάρ ἔχω ἰσόψυχος , ὅστις γνήσιος ἔτι περί σύ μεριμνάω . ἨἩδυνάμην . φημί καί ἄλλος πέμπω , ἀλ οὐδείς οὕτως ἰσόψυχος ἐγώ ὡς οὗτος · τουτέστι , κήδω ὁ ὑμέτερος ὁμοίως ἐγώ , ὅστις γνήσιος , τουτέστι , πατρικός ὁ περί υμωνμεριμιμνησκω . Ὅρας δέ κηδεμονία · ὅτε μή αὐτός ἐπιδημέω εὐκαιρέω , ἄλλος πέμπω , ἵνα μηδείς καιρός ῥαθυμόω ὁ μαθητεύω . ὁ πᾶς γόρ ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , οὖον ὁ Χριστός Ἰησοῦς . τουτέστι , ὁ οἰκεῖος ἀνάπαυσις , καί ὁ ἐν ἀσφάλεια εἰμί · οὐδείς γάρ εὐκόλως αἱρέω ὁδοιπορία τοσαῦτος ἀναδέχομαι . οὗτος δέ λέγω , καί Τιμόθεος μέν ἐγκωμιάζω , παιδεύω δέ καί ὁ ἀκούω μή ζητέω ἄνεσις . ὁ γάρ οὗτος ζητέω , οὖον ὁ ὁ Χριστός ζητέω . βαβαί , πόσος ἀπέχω Χριστός ! ὁ δέ δοκιμή αὐτός γιγνώσκω , ὅτι ὡς πατήρ τέκνον , σύν ἐγώ δουλεύω εἰς ὁ Εὐαγγέλου σύ , φημί , μάρτυς ὅτι ὡς πατήρ τέκνον δουλεύω , οὐ εἰς σωματικός μόνος ὑπουργία , ἀλ ὅς πολύς μείζων , εἰς ὁ κήρυγμα . ὥστε , εἴτε ὡς υἱός ἐμός , τιμή ἀξιωτέος · εἴτε ὡς Θεός λειτουργός , πολύς μᾶλλον . συνιστάω δέ διά οὗτος αὐτός ὁ Τιμόθεος , οὖον τοσοῦτος ἐκεῖνος χαρίζω - ἀείδω αὐτός . εἰμί γάρ ὡς ἀξιόλογος αὐτός προσέχω , αὐτός πάντως διά ὁ λόγος αὐτός ὠφελέω , καί πλείων μισθός ἔχω . οὗτος μέν οὖν ἐλπίζω , ὡς εἄν ἀποδίδωμι περί ἐγώ , ἐκ αὐτός . ὅταν , ὁράω , ποῖος ἔξειμι τέλος ὁ κατ´ ἐγώ , ἐκ αὐτός , τουτέστιν , εὐθύς πέμπω οὗτος . πείθω δέ ἐν κύριος , ὅτι καί αὐτός ταχέως ἔρχομαι πρός σύ . οὐχ ὡς ἀπεῖπον πάντῃ ὁ πρός σύ ἄφιξις , διά οὗτος ὁ Τιμόθεος πέμπω , ἀλ ἵνα , ὅσπερ φημί , ἐν ὁ μεταξύ εὐθυμῶ , μανθάνω ὁ καθ´ σύ . Ὅρας δέ , πῶς καί ὁ πρός αὐτός ἔλευσις , ὁ Θεός ἐξαρτάω , Πέποιβα , λέγω , Ν κύριος · τουτέστιν , ἐάν ὁ θεός βούλομαι . ἀναγκαῖος δέ ἡγέομαι Ἐπαφρόδιτον ὁ ἀδελφός συνεργός καί συστρατιώτης ἐγώ . Μετὶ