cogPG.PG124 190
τὴν τοῦ νόμου ἀργίαν · ὅπου γε , ὅτε ἤνθει τὰ σὰ , Ισότιμός σοι ἧν ὁ Ἔλλην , τὸ ἀγαθὸν ποιῶν ΙΟΛΟΓείΓ . ΡίοῖΙΔε ΙεεΙΟΓΙοτίε . ] ωαω , ὀοΜΙΓα οὐδὲ ω εἰ εα βοοιΙὺηε , μοει ἰορίε αὐιοραιλοοι , ὐί , φμαοωὴ Ποτεὺυι , ὡοπονε λἱ τὴν οαι ιποωεμΟΙμΙλ [ ᾶοίοΠε . « Ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον , ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται · καὶ ὅσοι ἐννόμως ἥμαρτον , διὰ νόμου κριθήσονται . Οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ , ἀλλ´ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται . » Ἔδειξεν ἄνω , ὅτι τιμᾶται καὶ ὁ Ἕλλην ἐπίσης τῷ Ἰουδαίῳ · νῦν δείκνυσιν , ὅτι ἐν τῆ κολάσει βαρυτέρα ἡ κατάκρισις τῷ Ἰουδαίῳ . Οἱ μὲν γὰρ . Ἑλληνες , φησὶν , ἀνόμως ἥμαρτον , τουτέστι , χωρὶς τῆς ἀπὸ τοῦ νόμου κατηχήσεως · διὸ καὶ ἀνόμως ἀπολοῦνται , τουτέστι , κολασθήσονται ἐλαφρότερον , μὴ ἔχοντες τὸν νόμον κατηγοροῦντα · τὸ γὰρ , « Ἀνόμως , » χωρὶς τῆς ἑκείνου κατακρίσεως , ἔστιν . Ὁ δὲ Ἰου δαῖος ἐννόμως ἤμαρτεν · ὅ ἐστι , μετὰ τῆς ἀπὸ τοῦ νόμου κατηχήσεως · διὸ καὶ ἐννόμως κριθήσεται , ἀντὶ τοῦ , κατακριθήσεται , τοῦ νόμου σφοδροτέρως αὐτῷ ἐπικειμένου καὶ κατηγοροῦντος , καὶ μείζονα τὴν καταδίκην ποιοῦντος . Πῶς οὖν λέγεις , ὧ Ἰουδκῖε , ὅτι Οὐ δέομαι τῆς χάριτος , οἷα ἐκ τοῦ νόμου δικαιούμενος ; Ἰδοὺ γὰρ ἐδείχθης ὑπὸ τοῦ νόμου μηδὲν ὡφελούμενος . Ὥστε τῆς τοῦ Χριστοῦ χάριτος χρῄξεις μᾶλλον ἢ ὁ Ἕλλην , οἷα μὴ δικαιωθεὶς παρὰ Θεῷ ἐκ μόνης τῆς τοῦ νόμου ἀκροάσεως . Παρὰ μὲν γὰρ ἀνθρώποις , οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου , σεμνοὶ δύνανται φαίνεσθαι · παρὰ δὲ Θεῷ , οὐχ οὕτως · ἀλλ´ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιοῦνται « Ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ , οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες , ἑαυτοῖς εἰσι νόμος . Οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν , συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως . » Ἐν οἷς κατασκευάζει τὰ κατὰ τῶν Ἰουδαίων , οὕτω μεταχειρίζεται συνετῶς τὸν λόγον , ὥστε μὴ δοκεῖν τι κατὰ τοῦ νόμου λέγειν Ἐς γὰρ ἐπαίρων καὶ μεγαλύνων τὸν νόμον , φησὶν ᾶτι οἱ μὴ νόμον ἔχοντες , τὰ δὲ τοῦ νόμου ποιοῦντες « φόσει , » ἀντὶ τοῦ , τοῖς ἐκ φύσεως λογισμοῖς πειθόμενοι , θαυμαστοί τινές εἰσιν · ὅτι τοῦ νόμου οὐκ ἐδεήθησαν , καὶ τὸν νόμον ἐπλήρωσαν , οὐ γράμματα , άλλ´ ἔργα ταῖς καρδίαις αὐτῶν ἐγκολάψαντες , καὶ τῳ συνειδότι καὶ τοῖς φυσικοῖς λογισμοῖς ἀντὶ τοῦ νόμου χρώμενοι εἰς μαρτυρίαν τοῦ καλοῦ . Τρεῖς δὲ νόμους ἐνταῦθά φησι · τὸν γραπτὸν , τὸν φυσικὸν , καὶ τὸν ἐν τοῖς ἔργοις . « ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα . » Ποῖονς Τὸν γραπτόν . « Φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ . » Ηοίου ; Τοῦ διὰ τῶν ἔργων . « Οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες . » Ποῖον ; Τὸν γραπτόν . « ἑαυτοῖς εἰσι νόμος . » Πῶς ; Τῷ φυσικῷ κεχρημένοι . « Οἵτινες ἐνδείκνυνται πὸ ἔργον τοῦ νόμου . » Ποίου ; Τοῦ διὰ τῶν πράξεων . Ὁρα δὲ σοφίαν , πῶς οὐκ ἔπληξε τοὺς Ἰουδαίους , ὡς απθ τει ἡ ἀκολουθίᾳ τοῦ λόγου · πάντως γὰρ κατὰ τὸ ἀνόλουθον οὕτως ἔδει εἰπεῖν · Ὅταν γὰρ ἔθνη χωρίς νόμου , φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ , πολλῷ βελτίους εἰσὶ αῶνν ἀπὸ τοῦ νόμου διδασκομένων . Ἀλλ´ οὐκ εἶπεν
Lemmas: ὁ ὁ νόμος ἀργία · ὅπου γε , ὅτε ἀνθέω ὁ σός , Ἰσότιμος σύ ἧμαι ὁ Ἕλλην , ὁ ἀγαθός ποιέω ΓΙ . Δίος ιεειογιοτιω . ] ωαω , Μο οὐδέ εἰμί εἰμί ἐάω βοοιΙὺηε , μος ἰορίε αυιοραιλοεω , ὗς , φμαοωὴ Ποτεὺυι , ωοπονος λίαν ὁ ὄα ιποωεμΟΙμΙλ [ Ποῖος . « ὅσος γάρ ἄνομος ἁμαρτάνω , ἄνομος καί ἀπόλλυμι · καί ὅσος ἔννομος ἁμαρτάνω , διά νόμος κρίνω . οὖον γάρ ὁ ἀκροατής ὁ νόμος Δίκαιος παρά ὁ Θεός , ἀλ ὁ ποιητής ὁ νόμος δικαιόω . » δείκνυμι ἄνω , ὅτι τιμάω καί ὁ Ἕλλην ἐπίσης ὁ Ἰουδαῖος · νῦν δείκνυμι , ὅτι ἐν τῆ κολάζω βαρύς ὁ κατάκρισις ὁ Ἰουδαῖος . ὁ μέν γάρ . Ἕλλην , φημί , ἄνομος ἁμαρτάνω , τουτέστι , Χωρὶς ὁ ἀπό ὁ νόμος κατήχησις · διό καί ἄνομος ἀπόλλυμι , τουτέστι , κολάζω ἐλαφρός , μή ἔχω ὁ νόμος κατηγορέω · ὁ γάρ , « ἄνομος , » Χωρὶς ὁ ἑκεῖνος κατάκρισις , εἰμί . ὁ δέ ἰός δάϊς ἔννομος ἁμαρτάνω · ὅς εἰμί , μετά ὁ ἀπό ὁ νόμος κατήχησις · διό καί ἔννομος κρίνω , ἀντί ὁ , κατακρίνω , ὁ νόμος σφοδρός αὐτός ἐπίκειμαι καί κατηγορέω , καί μείζων ὁ δίκη ποιέω . Πῶς οὖν λέγω , ἵημι Ἰουδκῖε , ὅτι οὖον δήω ὁ χάρις , οἷος ἐκ ὁ νόμος δικαιόω ; ἰδέ γάρ δείκνυμι ὑπό ὁ νόμος μηδείς ὠφελέω . ὥστε ὁ ὁ Χριστός χάρις χρῄζω μᾶλλον ἢ ὁ Ἕλλην , οἷος μή δικαιόω παρά Θεός ἐκ μόνος ὁ ὁ νόμος ἀκρόασις . παρά μέν γάρ ἄνθρωπος , ὁ ἀκροατής ὁ νόμος , σεμνός δύναμαι φαίνω · παρά δέ Θεός , οὐ οὕτως · ἀλ ὁ ποιητής ὁ νόμος δικαιόω « ὅταν γάρ ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , οὗτος νόμος μή ἔχω , ἑαυτοῦ εἰμί νόμος . ὅστις ἐνδείκνυμι ὁ ἔργον ὁ Θεός γραπτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός , συμμαρτυρέω αὐτός ὁ συνείδησις . » ἐν ὅς κατασκευάζω ὁ κατά ὁ Ἰουδαῖος , οὗτος μεταχειρίζω συνετός ὁ λόγος , ὥστε μή δοκέω τίς κατά ὁ νόμος λέγω ἐς γάρ ἐπαίρω καί μεγαλύνω ὁ νόμος , φημί αἷμα ὁ μή νόμος ἔχω , ὁ δέ ὁ νόμος ποιέω « Φόσεϊ , » ἀντί ὁ , ὁ ἐκ φύσις λογισμός πείθω , θαυμαστός τις εἰμί · ὅτι ὁ νόμος οὐ δήω , καί ὁ νόμος πληρόω , οὖον γράμμα , άλλα ἔργον ὁ Καρδία αὐτός ἐγκολάπτω , καί ὁ σύνοιδα καί ὁ φυσικός λογισμός ἀντί ὁ νόμος χράω εἰς μαρτυρία ὁ καλός . τρεῖς δέ νόμος ἐνταῦθα φημί · ὁ γραπτός , ὁ φυσικός , καί ὁ ἐν ὁ ἔργον . « ἔθνος ὁ μή νόμος ἔχω . » Ποῖος ὁ γραπτός . « Φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω . » Ηοίου ; ὁ διά ὁ ἔργον . « οὗτος νόμος μή ἔχω . » Ποῖον ; ὁ γραπτός . « ἑαυτοῦ εἰμί νόμος . » Πῶς ; ὁ φυσικός χράομαι . « ὅστις ἐνδείκνυμι πόα ἔργον ὁ νόμος . » ποῖος ; ὁ διά ὁ πρᾶξις . ὁράω δέ σοφία , πῶς οὐ πλήσσω ὁ Ἰουδαῖος , ὡς ΑΠΘ τέῳ ὁ ἀκολουθία ὁ λόγος · πάντως γάρ κατά ὁ ἀνόλουθον οὕτως ἐσθίω εἶπον · ὅταν γάρ ἔθνος χωρίς νόμος , φύσις ὁ ὁ νόμος ποιέω , πολύς ἀγαθός εἰμί ἄνη ἀπό ὁ νόμος διδάσκω . Ἀλ οὐ εἶπον