cogPG.PG124 563
« Οἱ ἄνδρες , ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς . » Εἰδες , πως συν ὡθηοε τὴν γυναῖκα ὁ Παῦλος ὑποτάσσεσθαί σοι ἐν τῷ μέτρῳ , ᾧ καὶ ἡ Ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ Χριστῷ · ἄκουε καὶ πῶς σε πάλιν ἀναγκάζει ἀγαπᾶν αὐτην , ἀλλ´ οὐχὶ δεσποτικῶς προσφέρεσθαι . ἀγαπᾷ γὰρ . αὐτήν · ποίῳ μέτρω · Ὢ καὶ ὁ Χριστὸς τὴν Ἐκκλησίαν · προνόει αὐτῆς , ὡς καὶ ὁ Χριστὸς ἐκείνης · κἂν δέῃ τι παθεῖν , κἂν ἀποθανεῖν δι´ αὐτὴν , μὴ παραιτήσῃ . Σὺ μὲν γὰρ ἤδη συναφθεὶς αὐτῇ , ποιήσεις ταῦτα · ἐκεῖνος δὲ εἰς μισοῦσαν καὶ μοιχαλίδα . Καὶ ὥσπερ ἐκεῖνος τὴν ἀποστρεφομένην αὐτὸν προσηγάγετο , οὐκ ἀπειλαῖς οὐδὲ ὕβρεσιν · οὕτω καὶ αὐτὸς κἂν ἀποστρεφομένην ἴδῃς καὶ θρυπτομένην , τῇ πολλῇ ἀγάπῃ καὶ τῇ προνοίᾳ προσαγαγέσθαι σπεῦδε ,, κἂν πάθῃς τι ὑπὲρ αὐτῆς , μὴ ὀνειδίσῃς · οὐδὲ γὰρ ὁ Χριστὸς τὴν Ἐκκλησίαν . « Ἱνα αὐτὴν ἀγιάσῃ , καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι . » Ἄρα ἄναγνος ἦν , καὶ ἀκάθαρτος , καὶ ἄμορφος , ἀλλ´ οὐκ ἐβδελύξατο · οὕτω μηδὲ σὺ τὴν σαυτοῦ γυναῖκα , κἂν ἀμοσφωτάτη ἡ , κἀν εὐτελής . Ὅτι γὰρ ἄμορφος ἦν ἡ Ἐκκλησία , ἄκουσον · « Ἡτε γάρ ποτε σκότος · » τί γὰρ σκότους μελανώτερον ; δουλεύοντες κακίᾳ καὶ φθόνῳ · τί ἀκαθαρτότερον ; Ἀπειθεῖς , ἀνόητοι , ἀλλὰ καὶ βλάσφημοι · τί τούτων εἰδεχθέστερον ; Ἀλλ´ ὅμως ὡς ὑπὲρ ὡραίας , ὡς ὑπὲρ θαυμαστῆς , ἑαυτὸν ἐξέδωκεν . Ἐκαθάρισε δὲ τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος , τουτέστι τῷ βαπτίσματι . « Ἐν ῥήματι . » Ποίῳ ; Ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος . Ἵνα παραστήσῃ αὐτὸς ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν Ἐκκλησίαν . » Οὐχ ἁπλῶς καθαρὰν , ἀλλ´ ἔνδοξον . Ὥσπερ σοίνυν ὁ Χριστὸς πάντων αἴτιος τῶν ἀγαθῶν τῆ Ἐκκλησίᾳ , οὕτω καὶ σὺ ἔσο τῆ σῆ γυναικί · καὶ ὥσπερ ἐκεῖνος τὸ κατὰ ψυχὴν κάλλος αὐτῇ περιεποιήσατο · οὕτω καὶ σὺ περὶ τοῦτο σπεῦδε , μὴ περὶ τὸ τοῦ σώματος . Ἄν γὰρ ψυχῆς κάλλος ἐπιζητῇς παρὰ τῆς γυναικὸς , ταχέως αὐτῇ τοῦτο δημιουργήσεις , ῥυθμίζων αὐτὴν καὶ παριστάνων ἔνδοξον κατὰ πνεῦμα καὶ σαυτῷ καὶ τῷ Θεῷ . « Μὴ ἔχουσαν σπῖλον , ἢ ῥυτίδα , ἤτι τῶν τοιούτων , ἀλλ´ ἵνα ἢ ἁγία καὶ ἄμωμος . » Διὰ τούτων τὰ ψυχικὰ λέγει πάθη Σπῖλοι μὲν οὐν γὰ ποόσφατα τῶν παθῶν , ἃ καὶ ἀπονίψασθαι ῥάδιον , ἃ καὶ μῶμον ἐνεποίει . Ῥυτίδες δὲ τὰ τῷ χρόνῳ παλαιωθέντα , ἃ καὶ ἀνάγνους ἐτίθει , δυσαπόνιπτα ὄντα . Ἀλλὰ [ διὰ ] τὸ θεῖον λουτρὸν πάντα ἐκάθηρε , καὶ ἁγίους καὶ ἀμώμους παρέστησεν . « Πὗτως ὀοείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾷν τὰς ἑαυτῶν Κγυναῖκας , ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα . » Οὐχ ὡς μεῖζον ὑπόδειγμα καὶ ἀναγκαστικώτερον τοῦτο τίθησι νῶν ρόδηλον γὰρ ὅτι ἡ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν
Lemmas: « ὁ ἀνήρ , ἀγαπάω ὁ γυνή ἑαυτοῦ , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ὁ ἐκκλησία , καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὑπέρ αὐτός . » ὁράω , πως σῦς ὡθηοε ὁ γυνή ὁ Παῦλος ὑποτάσσω σύ ἐν ὁ μέτρον , ὅς καί ὁ ἐκκλησία ὑποτάσσω ὁ Χριστός · ἀκούω καί πῶς σύ πάλιν ἀναγκάζω ἀγαπάω αὐτην , ἀλ οὐ δεσποτικός προσφέρω . ἀγαπάω γάρ . αὐτός · ποῖος μέτρον · ὤ καί ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία · προνοέω αὐτός , ὡς καί ὁ Χριστός ἐκεῖνος · κἀν δήω τίς πάσχω , κἀν ἀποθνῄσκω δις αὐτός , μή παραιτέομαι . σύ μέν γάρ ἤδη συνάπτω αὐτός , ποιέω οὗτος · ἐκεῖνος δέ εἰς μισέω καί μοιχαλίς . καί ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ ἀποστρέφω αὐτός προσάγω , οὐ ἀπειλή οὐδέ ὕβρις · οὗτος καί αὐτός κἀν ἀποστρέφω ὁράω καί θρύπτω , ὁ πολύς ἀγάπη καί ὁ πρόνοια προσάγω σπεύδω ,, κἀν πάσχω τίς ὑπέρ αὐτός , μή ὀνειδίζω · οὐδέ γάρ ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία . « ἵνα αὐτός ἁγίζω , καθαρίζω ὁ λουτρόν ὁ ὕδωρ ἐν ῥῆμα . » ἄρας ἄναγνος εἰμί , καί ἀκάθαρτος , καί ἄμορφος , ἀλ οὐ βδελύσσομαι · οὗτος μηδέ σύ ὁ σεαυτοῦ γυνή , κἀν ἀμοσφωτάτη ὁ , ἐν εὐτελής . ὅτι2 γάρ ἄμορφος εἰμί ὁ ἐκκλησία , ἀκούω · « εἰμί γάρ ποτός σκότος · » τίς γάρ σκότος μέλας ; δουλεύω κακία καί φθόνος · τίς ἀκάθαρτος ; ἀπειθέω , ἀνόητος , ἀλλά καί βλάσφημος · τίς οὗτος εἰδεχθής ; Ἀλ ὅμως ὡς ὑπέρ ὡραῖος , ὡς ὑπέρ θαυμαστός , ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι . καθαρίζω δέ ὁ λουτρόν ὁ ὕδωρ , τουτέστι ὁ βάπτισμα . « ἐν ῥῆμα . » ποῖος ; ἐν ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἵνα παρίστημι αὐτός ἑαυτοῦ ἔνδοξος ὁ ἐκκλησία . » οὐχ ἁπλόος καθαρός , ἀλ ἔνδοξος . ὥσπερ σοίνυν ὁ Χριστός πᾶς αἴτιος ὁ ἀγαθός τῆ ἐκκλησία , οὗτος καί σύ εἰμί τῆ σῆ γυνή · καί ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ κατά ψυχή κάλλος αὐτός περιποιέω · οὗτος καί σύ περί οὗτος σπεύδω , μή περί ὁ ὁ σῶμα . ἄν γάρ Ψυχή κάλλος ἐπιζητέω παρά ὁ γυνή , ταχέως αὐτός οὗτος δημιουργέω , ῥυθμίζω αὐτός καί παρίστημι ἔνδοξος κατά πνεῦμα καί σεαυτοῦ καί ὁ Θεός . « μή ἔχω σπῖλος , ἢ ῥυτίς , ἠμί ὁ τοιοῦτος , ἀλ ἵνα ἢ ἅγιος καί ἄμωμος . » Ζεύς οὗτος ὁ ψυχικός λέγω πάθος σπίλος μέν ὀν γε ποόσφατα ὁ πάθος , ὁ καί ἀπονίζω ῥούδιον , ὁ καί μῶμος ἐμποιέω . ῥυτίς δέ ὁ ὁ χρόνος παλαιόω , ὁ καί ἄναγνος τίθημι , δυσαπόνιπτος εἰμί . ἀλλά [ διά ] ὁ θέω λουτρόν πᾶς καθαίρω , καί ἅγιος καί ἄμωμος παρίστημι . « Πῆτος οοειλω ὁ ἀνήρ ἀγαπάω ὁ ἑαυτοῦ κγυναικαι , ὡς ὁ ἑαυτοῦ σῶμα . » οὐχ ὡς μείζων ὑπόδειγμα καί ἀναγκαστικός οὗτος τίθημι νάω ροδηλος γάρ ὅτι ὁ ὁ Χριστός πρός ὁ ἐκκλησία