cogPG.PG124 380
φησιν , ὅτι τὸ ὑποτάσσεσθαι αὐταῖς ἀρμοδιώτερον , Ἡγὰρ ὑποταγὴ τὴν μετὰ φόβου σιωπὴν δηλοῖ , ὡς ἐπὶ τῶν δουλίδων γίνεται . Νόμον δὲ τὸ τῆς Γενέσελββλίον λέγει , ἐν ᾧ γέγραπται · « Πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου , καὶ αὐτός σου κυριεύσει . » Εἰ οὖν τῷ ἀνδρὶ ὑποτάσσεσθαι ὡρίσθη , πολλῷ μᾶλλον τοῖς πνευματικοῖς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ διδασκάλοις . « Εἰ δέ τιμαθεῖν θέλουσιν , ἐν οἴκῳ τοὺς οἰκείους ἄνδρας ἐπερωτάτωσαν . » Ὥσπερ τινὸς εἰπόντος · Ἐὰν μὴ λαλῶσι , πῶς μάθοιεν τὰ ἀγνοούμενα ; φησίν , ὅτι Ἐν οἶκῳ παρὰ τῶν ἀνδρῶν μανθανέτωσαν . Τοῦτο δὲ καὶ ἐκείνας κοσμίας ποιεῖ , καὶ τοὺς ἄνδρας προσεκτικωτέρους , ἅτε ὀφείλοντας , ἃ ἤκουσαν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ , ταῖς γυναιξὶ παρακατατίθεσθαι ἐρωτώσαις αύτούς . Σημείωσαι δὲ , ὅτι οὐδὲ περὶ ἀναγκαίων καὶ ψυχωφελῶν ἐπιτέτραπται γυναιξὶ λαλεῖν ἐν ἐκ - ] κΑῆσίᾳ . « αἰσχρὸν γάρ ἐστι γυναιξὶν ἐν ἐκκλησίᾳ λαλεῖν , » Ἐπειδὴ ἐκεῖναι ἴσως ἐνεκαλλωπίζοντο ταῖς δῆθεν τεωαατικαῖς ἐν ἐκκλησίᾳ ὁμιλίαις , αὐτὸς τοὐναντίον φησὶν , ὅτι ἀδοξία ἐστὶν αὐταῖς καὶ αἰσχύνη τοῦτο . « Ἡ ἀφ´ ὁμῶν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθεν ; ἢ εἰς ὑμᾶς μόνους κατήντησεν ; » Ὡσανεὶ πρός τινας ἀντέιπόντας αὐτῷ ὁ λόγος ἐσχημάτισται . Τί γὰρ . φησιν , ἐναντιοῦσθε , καὶ οὐχ ἡγεῖσθε καλὸν εἰναι τὸ σιγᾶν ἐν ἐκκλησίᾳ τὰς γυναῖκας ; Μὴ ὑμεῖς ἐστε διδάσκαλοι ; καὶ ἀφ´ ὑμῶν ἐξῆλθε τὸ κήρυγμα [ καὶ ] εἰς τοὺς λοιπούς ; ἢ εἰς ὑμᾶς μόνους ἐστάθη ἡ πίστις · καὶ οὐ δεῖἐ τὰ παρ´ ἑτέρων δεχθέντα , καὶ ὑμᾶς ἐέχεσθαι ; Οὔτε οὗν πρῶτοι ὑμεῖς ἐστε πιστοὶ , οὔτε μόνοι . Δεῖ τοίνυν τὰ τῆς οἰκουμένη δοκοῦντα καὶ ὑμᾶς στέργειν . « Εἴ τις δοκεῖ προφήτης εἶναι ἢ πνευματικὸς , ἐπιγνωσκέτω ἃ γράφω ὑμῖν , ὅτι τοῦ Κυρίου εἰσὶν ἐντολαί . » Τὸ πάντων ἰσχυρότερον , τελευταῖον τέθει . κεν , ὅτι Ὁ Θεὸς ταῦτα ἐπιτάττει δι´ ἐμοῦ , καὶ τοῦτο πάντως γνώσεται , ὃς ἂν δοκῇ παρ´ ὑμῖν προφήτης εἶναι , ἢ ἄλλο τι πνευματικὸν χάρισμα ἔχων , τουτέστι νώσεως . « Εἰ δέ τις ἀγνοεῖ , ἀγνοείτω . » Τουτέστιν · Ἐγὼ εἶπον · ὁ θέλων , πειθέσθω . Τὸ δὲ οὔτω λέγειν , σημεῖόν ἐστιν ἀνδρὸς μὴ τὸ οἰκεῖον θέλημα συνιστῶν . τος . ἀλλὰ τὸ κοινῇ συμφέρον σκοποῦντος . Εἴωθε δὲ τουτο ποιεῖν ὁ Παῦλος , ἔνθα μὴ σφόδρα ἀναγκαῖον ἐχει τὸ ἀντιτείνειν . Τί γὰρ Παύλῳ ἀναγκαῖον τὸ ἀνθἴστασθαι , καὶ πείθειν , ὅτι Θεοῦ εἰσιν ἐντολαὶ ἃ λέγει , καὶ ταῦτα πρὸς μαθητὰζαύτοῦ λέγοντι , καὶ [ ταῦτα ] εἰπόντι ὅτι ὁ πνευματικὸς ἐπιγνώσεται ταῦτα , ὅτι εῖά εἰαι ; πρόδηλον γὰρ . ὅτι πάντες ἂν ἐπέδραμον τῷ εἰπεῖν αὐτὰ θεῖα , ἵνα δόξωσι πνευματικοί . « Ὥστε , ἀδελφοῖ μου , ζηλοῦτε τὸ προφητεύειν , αι τὸ λαλεῖν γλώσσαις μὴ κωλύετε . » Περὶ των χαριαμάτων διαλεχθεὶς , εἶτα παρενέβαλε μέσον τὸν
Lemmas: φημί , ὅτι ὁ ὑποτάσσω αὐτός ἀρμόδιος , Ἡγὰρ ὑποταγή ὁ μετά φόβος σιωπή δηλόω , ὡς ἐπί ὁ δουλίδα γίγνομαι . Νόμος δέ ὁ ὁ Γενέσελββλίον λέγω , ἐν ὅς γράφω · « πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ , καί αὐτός σύ κυριεύω . » εἰμί οὖν ὁ ἀνήρ ὑποτάσσω ὁρίζω , πολύς μᾶλλον ὁ πνευματικός ἐν ὁ ἐκκλησία διδάσκαλος . « εἰμί δέ τιμάω ἐθέλω , ἐν οἶκος ὁ οἰκεῖος ἀνήρ ἐπερωτάω . » ὥσπερ τις εἶπον · ἐάν μή λαλέω , πῶς μανθάνω ὁ ἀγνοέω ; φημί , ὅτι ἐν οἶκος παρά ὁ ἀνήρ μανθάνω . οὗτος δέ καί ἐκεῖνος κόσμιος ποιέω , καί ὁ ἀνήρ προσεκτικός , ἅτε ὀφείλω , ὁ ἀκούω ἐν ὁ ἐκκλησία , ὁ γυνή παρακατατίθεμαι ἐρωτάω αὐτός . σημειόω δέ , ὅτι οὐδέ περί ἀναγκαῖος καί ψυχωφελής ἐπιτρέπω γυνή λαλέω ἐν ἐκ - ] κΑῆσίᾳ . « αἰσχρός γάρ εἰμί γυνή ἐν ἐκκλησία λαλέω , » ἐπεί ἐκεῖνος ἴσως ἐγκαλλωπίζω ὁ δῆθεν τεωαατικαῖς ἐν ἐκκλησία ὁμιλία , αὐτός ἐναντίος φημί , ὅτι ἀδοξία εἰμί αὐτός καί αἰσχύνη οὗτος . « ὁ ἀφή ὁμός ὁ λόγος ὁ Θεός ἐξέρχομαι ; ἢ εἰς σύ μόνος κατά-ἀντάω ; » ὡσανεί πρός τις ἀντιλέγω αὐτός ὁ λόγος σχηματίζω . τις γάρ . φημί , ἐναντιόομαι , καί οὐ ἡγέομαι καλός εἰναι ὁ σιγάω ἐν ἐκκλησία ὁ γυνή ; μή σύ εἰμί διδάσκαλος ; καί ἀφή σύ ἐξέρχομαι ὁ κήρυγμα [ καί ] εἰς ὁ λοιπός ; ἢ εἰς σύ μόνος ἵστημι ὁ πίστις · καί οὖον ἐσθίω ὁ παρ´ ἕτερος δέχομαι , καί σύ ἔχω ; οὔτε ἐν πρῶτος σύ εἰμί πιστός , οὔτε μόνος . Δεύς τοίνυν ὁ ὁ οἰκέω δοκέω καί σύ στέργω . « εἰμί τις δοκέω προφήτης εἰμί ἢ πνευματικός , ἐπιγιγνώσκω ὁ γράφω σύ , ὅτι ὁ κύριος εἰμί ἐντολή . » ὁ πᾶς ἰσχυρός , τελευταῖος τίθεμαι . ἄν , ὅτι ὁ θεός οὗτος ἐπιτάσσω δις ἐγώ , καί οὗτος πάντως γιγνώσκω , ὅς εἄν δοκέω παρ´ σύ προφήτης εἰμί , ἢ ἄλλος τίς πνευματικός χάρισμα ἔχω , τουτέστι νώση . « εἰμί δέ τις ἀγνοέω , ἀγνοέω . » τουτέστιν · ἐγώ εἶπον · ὁ ἐθέλω , πείθω . ὁ δέ οὐτάω λέγω , σημεῖον εἰμί ἀνήρ μή ὁ οἰκέω θέλημα συνιστάω . ὅς . ἀλλά ὁ κοινός συμφέρω σκοπός . εἴωθα δέ οὗτος ποιέω ὁ Παῦλος , ἔνθα μή σφόδρα ἀναγκαῖος ἔχω ὁ ἀντιτείνω . τις γάρ Παῦλος ἀναγκαῖος ὁ ἀνθίστημι , καί πείθω , ὅτι Θεός εἰμί ἐντολή ὁ λέγω , καί οὗτος πρός μαθηταζαυος λέγω , καί [ οὗτος ] εἶπον ὅτι ὁ πνευματικός ἐπιγιγνώσκω οὗτος , ὅτι εἶα ἰά ; πρόδηλος γάρ . ὅτι πᾶς εἄν ἐπιτρέχω ὁ εἶπον αὐτός θεῖον , ἵνα δοκέω πνευματικός . « ὥστε , ἀδελφός ἐγώ , ζηλόω ὁ προφητεύω , ὁ ὁ λαλέω γλῶσσα μή κωλύω . » περι ὁ χαριαμαω διαλέγω , εἶτα παρεμβάλλω μέσος ὁ