cogPG.PG124 297
ἰσχυρὰ . » Τοῦτο γάρ ἐστι μεγίστη αἰσχύνη τῶν Ἔλλήνων , ὅταν ἴδωσι τὸν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς χειροτέ . χρῆν ὑπὲρ αὐτοὺς φιλοσοφοῦντα , καὶ τὸν ἀσθενῆ καὶ εὐκαταφρόνητον τοὺς ἐν δυναστείᾳ καὶ πλούτῳ ταπεινοῦντα , « Καὶ τὰ ἀγενῆ τοῦ κόσμου καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο ὁ Θεὸς , καὶ τὰ μὴ ὄντα , ἵνα τὰ ὄντα καταργήση . » Τοὺς μηδὲν εἶναι λογιζομένους , τούτους μὴ ὄντα ὀνομάζει · ὄντα δὲ , τοὺς εἶναί τι δοκοῦντας . Ἵνα οὖν τούτους ἀργοὺς καὶ ἀχρείους ἀποδείξῃ , ταῦτο ἕνεκα τοὺς μηδὲν ὄντας ἐξελέξατο . Ἀκούων δὲ τὸ , « ἐξελέξατο , » μὴ νοήσῃς οὔτως , ὅτι ἔργον ἐποίησε τοὺς μὲν Ἐξουθενημένους λαβεῖν , τοὺς δὲ ἐνδόξους ἀπώσασθαι · ἀλλ´ ὅτι τῶν ἐνδόξων ἀλαζονευομένων ἐπὶ τῇ οἰκείᾳ σοφίᾳ , καὶ διὰ τοῦτο μὴ παραδεχομένων τὸ κήρυγμα , οἱ μὴ ἀλαζόνες πρὸς τὴν τούτου παραδοχὴν ἐπιτηδειότεροι ἔδοξαν τῷ Θεῷ . « Ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ » Διὰ τοῦτο , φησί , ταῦτα πεποίηκεν ὁ Θεὸς , ἵνα καταστείλῃ τὸν τῦφον καὶ τὴν ἀλαζονείαν τῶν τὰ τοῦ κόσμου φρονούντων , καὶ πείσῃ πάντα αὐτῶν ἀνατιθέναι , καὶ μὴ καυχᾶσθαι ἐνώπιον αὐτοῦ . Πῶς οὖν ὑμεῖς , ὧ Κορίνθιοι , ἐπὶ τούτῳ ἐπαίρεσθε ; Ὅρα δὲ ὅτι οὐκ ἀπεικότως ἡμῖν εἴρηται , ὡς διὰ τὴν ἀλαζονείαν ἀνάξιοι ἐγένοντο τοῦ κηρύγματος οἱ ἀπωσθέντες . « Ἐξ αὐτοῦ δὲ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐ Τὸ , « Ἐξαὐτοῦ , » μὴ περὶ τῆς εἰς τὸ εἶναι παραγωγῆς νοήσῃς λέγεσθαι , ἀλλὰ περὶ τῆς εἰς τὸ εὖ εἶναι · ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι · Τέκνα Θεοῦ ἐγένεσθε , καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐστε , υἱοὶ αὐτοῦ γενόμενοι ἐν Χριστῳ , ἀντὶ τοῦ , διὰ Χριστοῦ , Ἐπεὶ δὲ εἶπεν , ὅτι « Τὰ ἁγενῆ ἐξελέξατο , » δείκνυσιν ὅτι πάντων εἰαὶν εὐνενέστεοοι . οἱ Πατέρα Θεὸν πλουτήσαντες . « Ὅς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , δικαιοσύνη τεκαὶ ἁγιασμὸς , καὶ ἀπολύτρωσις . » Τουτέστι , Σοφοὺς ἡμᾶς , καὶ δικαίους , καὶ ἁγίους , καὶ ἐλευθέρους εἰργάσατο . Τοῦτο γὰρ ἡ ἀπολύτρωσις , ἡ ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπανάκλησις . Ὢσπερ δὲ τοὺς ἀγενεῖς ἐκλεξάμενος , εὐγενεῖς ἐποίησεν , υἱοὺς Θεοῦ αὐτοὺς θέμενος · οὕτω καὶ τοὺς μωροὺς , σοφοὺς ἐποίησε , γενηθεὶς ἡμῖν σοφία . Πῶς οὖν οὐκ εἶπεν , ὅτι Ἐσόφισεν ἡμᾶς , ἀλλ’ , « Ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ; » Τὸ δαψιλὲς ἐνδεικνύμενος τῆς δωρεᾶς , ὡσανεὶ ἔλεγεν , ὅτι Ἐαυτὸν ἡμῖν ἔδωκε . Μεγάλα δὲ εἰπὼν περὶ τοῦ Υίοῦ , προστίθησι τὸ , « Ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , » ἵνα μὴ ἀγέννητον αὐτὸν ὑπολάβης , ἀλλ´ ἐπὶ τὴν αἰτίαν ἀναδράμῃς τὸν Πατέρα . Ὅρα δὲ τάξιν · πρῶτον σοφοὺς ἐποίησεν , ἀπαλλάξας τῆς πλάνης , καὶ θεογνωσίαν διδάξας · καὶ τότε δικαίους , τῶν ἁμαρτιῶν τὴν ἄφεσιν δωρησάμενος · εἶτα καὶ ἀγιάσας διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος · καὶ οὕτω τελείαν ἀπαλλαγὴν πάντων τῶν κακῶν χαρισάμενος καὶ ἐλευθερώσας , ὥστε αὐτοῦ μόνο . εἶναι ἡμᾶς , καὶ αὐτῷ ἀνακεῖσθαι ιἽνα καθὼς γέγραπται · Ὁ καυχώμενος , ἐν τῷ
Lemmas: ἰσχυρός . » οὗτος γάρ εἰμί μέγας αἰσχύνη ὁ Ἕλλην , ὅταν ὁράω ὁ ἐπί ὁ ἀγορά χειρόω . χράω ὑπέρ αὐτός φιλοσοφέω , καί ὁ ἀσθενής καί εὐκαταφρόνητος ὁ ἐν δυναστεία καί πλοῦτος ταπεινόω , « καί ὁ ἀγενής ὁ κόσμος καί ὁ ἐξουθενέω ἐκλέγω ὁ θεός , καί ὁ μή εἰμί , ἵνα ὁ εἰμί καταργέω . » ὁ μηδείς εἰμί λογίζομαι , οὗτος μή εἰμί ὀνομάζω · εἰμί δέ , ὁ εἰμί τίς δοκέω . ἵνα οὖν οὗτος ἀργός καί ἀχρεῖος ἀποδείκνυμι , ταῦτο ἕνεκα ὁ μηδείς εἰμί ἐκλέγω . ἀκούω δέ ὁ , « ἐκλέγω , » μή νοέω οὔτως , ὅτι ἔργον ποιέω ὁ μέν ἐξουθενέω λαμβάνω , ὁ δέ ἔνδοξος ἀπωθέω · ἀλ ὅτι ὁ ἔνδοξος ἀλαζονεύομαι ἐπί ὁ οἰκεῖος σοφία , καί διά οὗτος μή παραδέχομαι ὁ κήρυγμα , ὁ μή ἀλαζών πρός ὁ οὗτος παραδοχή ἐπιτήδειος δοκέω ὁ Θεός . « ὅπως μή καυχάομαι πᾶς σάρξ ἐνώπιος ὁ Θεός » Ζεύς οὗτος , φημί , οὗτος ποιέω ὁ θεός , ἵνα καταστέλλω ὁ τύφω καί ὁ ἀλαζονεία ὁ ὁ ὁ κόσμος φρονέω , καί πείθω πᾶς αὐτός ἀνατίθημι , καί μή καυχάομαι ἐνώπιος αὐτός . Πῶς οὖν σύ , ἵημι Κορίνθιος , ἐπί οὗτος ἐπαίρω ; Ὅρας δέ ὅτι οὐ ἀπεικότως ἐγώ εἴρω , ὡς διά ὁ ἀλαζονεία ἀνάξιος γίγνομαι ὁ κήρυγμα ὁ ἀπωθέω . « ἐς αὐτός δέ σύ εἰμί ἐν Χριστός Ἰησοῦς εἰ ὁ , « εξαυος , » μή περί ὁ εἰς ὁ εἰμί παραγωγή νοέω λέγω , ἀλλά περί ὁ εἰς ὁ εὕω εἰμί · ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · τέκνον Θεός γίγνομαι , καί ἐκ αὐτός εἰμί , υἱός αὐτός γίγνομαι ἐν Χριστός , ἀντί ὁ , διά Χριστός , ἐπεί δέ εἶπον , ὅτι « ὁ ἀγενής ἐκλέγω , » δείκνυμι ὅτι πᾶς ἰά εὐνενέστεοοι . ὁ πατήρ θεός πλουτέω . « ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , δικαιοσύνη τεκαὶ ἁγιασμός , καί ἀπολύτρωσις . » τουτέστι , Σοφός ἐγώ , καί Δίκαιος , καί ἅγιος , καί ἐλεύθερος ἐργάζομαι . οὗτος γάρ ὁ ἀπολύτρωσις , ὁ ἀπό ὁ αἰχμαλωσία ἐπανάκλησις . ὤσπερ δέ ὁ ἀγενής ἐκλέγω , εὐγενής ποιέω , υἱός Θεός αὐτός τίθημι · οὗτος καί ὁ μωρός , σοφός ποιέω , γίγνομαι ἐγώ σοφία . Πῶς οὖν οὐ εἶπον , ὅτι σοφίζω ἐγώ , ἀλλά , « γίγνομαι ἐγώ σοφία ; » ὁ δαψιλής ἐνδείκνυμι ὁ δωρεά , ὡσανεί λέγω , ὅτι ἑαυτοῦ ἐγώ δίδωμι . Μεγάλα δέ εἶπον περί ὁ υἱός , προστίθημι ὁ , « ἀπό ὁ Θεός , » ἵνα μή ἀγέννητος αὐτός ὑπολαμβάνω , ἀλ ἐπί ὁ αἴτιος ἀνατρέχω ὁ πατήρ . Ὅρας δέ τάξις · πρῶτος σοφός ποιέω , ἀπαλλάσσω ὁ πλάνης , καί θεογνωσία διδάσκω · καί τότε Δίκαιος , ὁ ἁμαρτία ὁ ἄφεσις δωρέω · εἶτα καί ἁγίζω διά ὁ ἅγιος πνεῦμα · καί οὗτος τέλειος ἀπαλλαγή πᾶς ὁ κακός χαρίζομαι καί ἐλευθερόω , ὥστε αὐτός μόνος . εἰμί ἐγώ , καί αὐτός ἀνάκειμαι Ἴνα καθώς γράφω · ὁ καυχάομαι , ἐν ὁ