cogPG.PG124 488
τοίτους γὰρ σάρκα καὶ αἷμα καλεῖ , ἀπὸ τῆς φύσεως αὐτοὺς ὀνομάζων · ἢ ἁπλῶς περὶ πάντων ἀνθρώπων τοῦτό φησιν , ὅτι Παρ´ οὐδενὸς ἀνθρώπου ἔμαθόν τι . οὐδὲ ἀνῆλθον »» εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους . » Πῶς οὗν ταῦτά φησιν ὁ Ἀπόστολος ; ἆρα οὕτω τετύφωται , ὡς καὶ αὐτάρκη αὐτὸν ἑαυτῷ νομίζειν , καὶ μὴ δεῖσθαι συμβούλου ; καὶ πῶς οὐκ ἤκουσε τοῦ λέγοντος · « Μὴ ἴσθι φρόνιμος παρὰ σεαυτῷ;»καὶ , « Οὐαὶ οἱ συνετοὶ παρ´ ἑαυτοῖς ; » Μὴ γένοιτο . Ἀλλ´ ἐπειδὴ οἱ αὐτὸν διαβάλλοντες ἕλεγον . ὅτι Τοῖς ἀποστόλοις ἕπεσθαι δεῖ , ἀλλ´ οὐκ αὐτῷ · καὶ ὅτι Πρὸ αὐτοῦ ἦσαν ἐκεῖνοι ἀπόστολοι · ἠναγκάσθη ταῦτα εἰπεῖν , ἵνα τοὺς πλάνους κατασπτεύλη . Καὶ γὰρ ἄλογον ἦν , τὸν παρὰ Θεοῦ μαθόντα , ἀνθρώποις προσανέχειν λοιπόν . Οὐ τοίνυν ἀπονοούμενος ταῦτα λέγει , ἀλλ´ ἵνα δείξη τοῦ οἰκείου κηρύγματος τὸ ἀξίωμα , Καὶ μὴν ἀπῆλθεν εἰς Ἰεροσόλυμα , ἀλλ´ οὐχ ὥστε αὐτὸν μαθεῖν , ἀλλ´´ ὥστε ἑτέρους πεῖσαι , ὅτι καὶ τοῖς ἐν Ἱεροσολύμοις ταῦτα δοκεῖ Ἔπειτα εὐθέως οὐκ ἀνῆλθε , τουτέστιν , ἐν προοιμίοις · μετὰ ταῦτα δὲ ἀνῆλθε , καὶ τότε ὑπὲρ τοῦ ἄλλους πεῖσαι . « Ἀλλ´ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν , καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν . » Τοὺς ἀγεωργήτους τόπους περιῄει , καὶ ἀγρίους · εἰ γὰρ ἔμενε μετὰ τῶν ἀποστόλων . ἐνεποδίζετο ἂν τὸ κήρυγμα , καὶ οὐχ οὕτω ταχέως ἂν διεδόθη . Διὰ τοῦτο πρὸς τὰ ἀγριώτατα τῶν ἐθνῶν ἔτρεχεν . Ὅρα δὲ ταπεινοφροσύνην , πῶς τὰς πόλεις καταλέγων , οὐδαμοῦ εἰπεν ὅσους ἐπέστρεψε , καίτοι γε ἐν Δαμασκῷ οὕτω συνέχεε τοὺς Ἰουδαίους , ὡς καὶ ἐπιβουλευθῆναι παρὰ τοῦ ἐθνάρχου . Οὕτως ἄρα οὐ φιλοτιμίας ἕνεκα λέγει , ἃ δοκεῖ λέγειν μεγάλα περὶ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τοῦ μὴ βλαβῆναι τὸ κήρυγμα , ἀπιστουμένου αὐτοῦ , ὡς εὐτελοῦς , καὶ μαθητῶν μαθητοῦ . « Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα , ἱστορῆσαι Πέτρον . » Καὶ τοῦτο ταπεινοφροσύνης , εἴ γε ὁ τοσαῦτα κατορθώσας ἀπῄει πρὸς Πέτρον , οὐκ ὡφελείας ἕνεκα , ἀλλ´ ἱστορίας μόνης , τιμῶν ὡς μείζονα αὐτοῦ . Διὸ οὐδὲ εἶπεν , Ἰδεῖν Πέτρον , ἀλλ´ , « Ἰστορῆσαι · » ὅπερ οἱ τὰς μεγάλας πόλεις καὶ λαμπράς καταμανθάνοντες λέγουσιν , ὥσπερ καὶ ἡμεῖς ἀπίεμεν πρὸς ἁγίους ἄνδρας · μᾶλλονδὲ ἡμεῖς ὡφελείας ἕνεκεν , ἐκεῖνος δὲ τιμῆς μόνης . « Καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε . » Τὸ μὲν ἰστορῆσαι , τιμῆς σημεῖον · τὸ δὲ ἐπιμεῖναι , φιλίας καὶ ἀγάπης σφοδρᾶς . Οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι Ἐδιδάχθην , ἀλλ´’ , « Ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν , » ἀντὶ τοῦ , μετ´ αὐτοῦ . « Ἔτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον , εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου . » Διὰ μὲν τὸν Ιέτρον ἀνέβη , οὕτως αὐτὸν ἐτίμα καὶ ἐπόθει · εἶδε δ
Lemmas: τοίτος γάρ σάρξ καί αἷμα καλέω , ἀπό ὁ φύσις αὐτός ὀνομάζω · ἢ ἁπλόος περί πᾶς ἄνθρωπος οὗτος φημί , ὅτι Παρ´ οὐδείς ἄνθρωπος μανθάνω τίς . οὐδέ ἀνέρχομαι »» εἰς Ἱερουσαλήμ πρός ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος . » Πῶς ἐν οὗτος φημί ὁ ἀπόστολος ; ἆρα οὗτος τυφόω , ὡς καί αὐτάρκης αὐτός ἑαυτοῦ νομίζω , καί μή δήω σύμβουλος ; καί πῶς οὐ ἀκούω ὁ λέγω · « μή εἰμί φρόνιμος παρά σεαυτῷ;»καὶ , « οὐαί ὁ συνετός παρ´ ἑαυτοῦ ; » μή γίγνομαι . Ἀλ ἐπεί ὁ αὐτός διαβάλλω λέγω . ὅτι ὁ ἀπόστολος ἕπω δεῖ , ἀλ οὐ αὐτός · καί ὅτι πρό αὐτός εἰμί ἐκεῖνος ἀπόστολος · ἀναγκάζω οὗτος εἶπον , ἵνα ὁ πλάνος κατασπτεύλη . καί γάρ ἄλογος εἰμί , ὁ παρά Θεός μανθάνω , ἄνθρωπος προσανέχω λοιπός . οὖον τοίνυν ἀπονοέω οὗτος λέγω , ἀλ ἵνα δείκνυμι ὁ οἰκεῖος κήρυγμα ὁ ἀξίωμα , καί μήv ἀπέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , ἀλ οὐ ὥστε αὐτός μανθάνω , ἀλ ὥστε ἕτερος πείθω , ὅτι καί ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ οὗτος δοκέω ἔπειτα εὐθύς οὐ ἀνέρχομαι , τουτέστιν , ἐν προοίμιον · μετά οὗτος δέ ἀνέρχομαι , καί τότε ὑπέρ ὁ ἄλλος πείθω . « Ἀλ ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία , καί πάλιν ὑποστρέφω εἰς Δαμασκός . » ὁ ἀγεώργητος τόπος περίειμι , καί ἄγριος · εἰμί γάρ μένω μετά ὁ ἀπόστολος . ἐμποδίζω εἄν ὁ κήρυγμα , καί οὐ οὗτος ταχέως εἄν διαδίδωμι . Ζεύς οὗτος πρός ὁ ἄγριος ὁ ἔθνος τρέχω . Ὅρας δέ ταπεινοφροσύνη , πῶς ὁ πόλις καταλέγω , οὐδαμοῦ εἶπον ὅσος ἐπιστρέφω , καίτοι γε ἐν Δαμασκός οὗτος συγχέω ὁ Ἰουδαῖος , ὡς καί ἐπιβουλεύω παρά ὁ ἐθνάρχης . οὕτως ἄρα οὖον φιλοτιμία ἕνεκα λέγω , ὁ δοκέω λέγω μέγας περί ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ μή βλάπτω ὁ κήρυγμα , ἀπιστέω αὐτός , ὡς εὐτελής , καί μαθητής μαθητής . « ἔπειτα μετά ἔτος τρεῖς ἀνέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , ἱστορέω Πέτρος . » καί οὗτος ταπεινοφροσύνη , εἰμί γε ὁ τοσοῦτος κατορθόω ἄπειμι πρός Πέτρος , οὐ ὡφελεία ἕνεκα , ἀλ ἱστορία μόνος , τιμή ὡς μείζων αὐτός . Διὸ οὐδέ εἶπον , εἶδον Πέτρος , ἀλ , « ιστορώ · » ὅσπερ ὁ ὁ μέγας πόλις καί λαμπρός καταμανθάνω λέγω , ὥσπερ καί ἐγώ ἀφίημι πρός ἅγιος ἀνήρ · μᾶλλον ἐγώ ὡφελεία ἕνεκα , ἐκεῖνος δέ τιμή μόνος . « καί ἐπιμένω πρός αὐτός ἡμέρα δεκαπέντε . » ὁ μέν ἱστορέω , τιμή σημεῖον · ὁ δέ ἐπιμένω , φίλιος καί ἀγάπη σφοδρός . οὐ εἶπον δέ , ὅτι διδάσκω , ἀλλά , « ἐπιμένω πρός αὐτός , » ἀντί ὁ , μετέ αὐτός . « ἕτερος δέ ὁ ἀπόστολος οὐ εἶδον , εἰμί μή Ἰάκωβος ὁ ἀδελφός ὁ κύριος . » Ζεύς μέν ὁ Ιέτρον ἀναβαίνω , οὕτως αὐτός τιμάω καί ποθέω · ὁράω δ