cogPG.PG124 315
« Καὶ πιστὸν ἐν Κυρίῳ . » Τουτέστιν , οὐκ ἐν θωτικοῖς , ἀλλ´ ἐν τοῖς κατὰ Χριστὸν πράγμασιν . Ὡς καὶ ἐν τοῖς καθ´ ὑμᾶς διακονήσει πιστῶς . Ὅς ὑμᾶς ἀναμνήσει τὰς ὁδούς μου τὰς ἐν Χριστῷ , καθὼς πανταχοῦ ἐν πάσῃ Ἐκκλησίᾳ διδάσκω . » Οὐκ εἶπε , Διδάξει , ἵνα μὴ δυσχεραίνωσινέος γὰρ ἦν ὁ Τιμόθεος ) , ἀλλ’ , « Ἀναμνήσει . » ἃ οἴδατε , φησὶ , ταῦτα ἀνανεώσεται ἐν ὑμῖν . Ὁδοὺς δὲ λέγει , τὰς ἐν τῷ κηρύγματι οἰκονομίας , τοὺς κανόνας , τὰ ἔθη , τοὺς νόμους τοὺς θείους · Πῶς περιπατῶ , ὅτι οὐ πεφυσιωμένος ὡς ὑμεῖς , οὐ διαιρέσεις εἰσάγων καὶ σχίσματα . Τὰς ἐν Χριστῷ δὲ εἶπε , τουτέστι , τὰς μηδὲν ἐχούσας ἀνθρώπινον , ἀλλὰ πάντα κατὰ Χριστὸν , ἢ καὶ κατορθουμένας ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ βοηθείᾳ . Ὑποδείξει δὲ ὑμῖν , καθὼς ἐν πάσῃ Ἐκκλησίᾳ διδάσκω . Οὐδὲν γὰρ καινὸν εἶπον ὑμῖν , ἀλλὰ πάντες ταῦτά μοι συνίσασιν . Ὥστε αἰσχύνθητε ὑμεῖς , παρὰ τὰς λοιπὰς Ἐκκλησίας τῶν ἡμῶν [ μόδῶν ἀποσφαλέντες . « Ὡς μὴ ἐρχομένου δὲ μου πρὸς ὑμᾶς , ἐφυσίθθησάν τινες . » Ἐπειδὴ εἰπεν , ὅτι « Ἔπεμψα Τιμόθεον · » ἵνα μὴ ῥᾳθυμότεροι γένωνται , φησίν , ὅτι Εἰ καὶ νῦν οὐκ ἔρχομαι , καὶ διὰ τοῦτο ἡ ἀπουσία μου ἐφυσίωσέ τινας , ἀλλ´ οὖν ἐλεύσομαι . Δείκνωστο δὲ αὐτῶν παιδικὴν τὴν διάνοιαν . Παίδων γὰρ τὸ , ἀπόντος τοῦ διδασκάλου , ἀτακτεῖν . Τίνες δὲ ἦσαν οἱ φυσιούμενοι ; Οἱ περὶ τὸν πεπορνευκότα , ὃς κεὶ σοφὸς ἦν καὶ πλούσιος · καὶ ἁπλῶς πάντες οἱ ἐπὶ τοῖς τοιούτοις ἐπαιρόμενοι · οἱ καὶ , ὡς μὴ ὄντος Παύλου τοῦ ἐλέγχοντος , μέγα ἐφρόνουν Ἐλεύσομαι δὲ ταχέως πρὸς ὑμᾶς , ἐὰν ὁ Κύριις θελήσῃ . » Καταστέλλοντός ἐστι τὸ ῥῆμα τοῦτο , καὶ νήφειν παρασκευάζοντος . Καλῶς δὲ προσέθηκε τὸ « Ἐἀν ὁ Κύριος θελήσῃ . » Πάντα γὰρ τῷ ἐκείνου νεύγ ματι ἄγονται . « Καὶ γνώσομαι οὐ τὸν λόγον τῶν πεφυσιμένων , ἀλλὰ τὴν δύναμιν . Οὐ γὰρ ἐν λόγῳ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἐν δυνάμει , » Ἐπειδὴ ἐπ´ εὐγλωττίᾳ θαῤῥοῦντες ἐξουθένουν τὸν Παῦλον ὡς ἰδιώτην , Κφησὶν , ὅτι Ὅώομαι , οὐ τὴν εὐγλωττίαν ὑμῶν · οὐδὲ γὰρ ταύτης χρεία · ἀλλὰ δυνάμεως τῆς ἐν σημείοις , Οὐ γὰρ διὰ λόγου κομψοῦ ἐκηρύχθη ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ καὶ ἐβεβαιώθη , ἀλλὰ διὰ σημείων , τῇ δνναμει τοῦ Πνεύματος γινομένων « Τί θέλετε ; ἐν ῥάβδῳ πρὸς ὑμᾶς ἔλθω ἡ ἐν ἀγάπῃ , πνεύματί τε πραότητος ; » Ῥάβδον λέγειτὴν κόλασιν , τὴν τιμωρίαν . Φησὶν οὖν , ὅτι Υμεῖς ἐστε κύριοι τοῦ καὶ οὕτως ἢ οὕτως ἐλθεῖν με · ἐὰν μέν ῥαθυμῆτε , ἐλεύσομαι καὶ κολάσω , ὡς τὸν Ἐλύμαν ἐὰν δὲ νήψητε , τῷ πνεύματι τῆς πραότητος χρήσομαι . Ἔνι γὰρ καὶ πνεῦμα αὐστηρότητος καὶ τιΚμωρίας , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν χρηστοτέρων αὐτὸ καλεῖ · ὡή οομορΟ
Lemmas: « καί πιστόν ἐν κύριος . » τουτέστιν , οὐ ἐν θωτικοιξ , ἀλ ἐν ὁ κατά Χριστός πρᾶγμα . ὡς καί ἐν ὁ καθ´ σύ διακονέω πιστῶς . ὅς σύ ἀναμιμνήσκω ὁ ὁδός ἐγώ ὁ ἐν Χριστός , καθώς πανταχοῦ ἐν πᾶς ἐκκλησία διδάσκω . » οὐ εἶπον , διδάσκω , ἵνα μή δυσχεραίνωσινέος γάρ εἰμί ὁ Τιμόθεος ) , ἀλλά , « ἀναμιμνήσκω . » ὁ οἶδα , φημί , οὗτος ἀνανεόομαι ἐν σύ . ὁδός δέ λέγω , ὁ ἐν ὁ κήρυγμα οἰκονομία , ὁ κανών , ὁ ἔθος , ὁ νόμος ὁ θεῖος · Πῶς περιπατέω , ὅτι οὖον πεφυσιωμένος ὡς σύ , οὖον διαίρεσις εἰσάγω καί σχίσμα . ὁ ἐν Χριστός δέ εἶπον , τουτέστι , ὁ μηδείς ἔχω ἀνθρώπινος , ἀλλά πᾶς κατά Χριστός , ἢ καί κατορθόω ἐν ὁ ὁ Χριστός βοήθεια . ὑποδείκνυμι δέ σύ , καθώς ἐν πᾶς ἐκκλησία διδάσκω . οὐδείς γάρ καινός εἶπον σύ , ἀλλά πᾶς οὗτος ἐγώ σύνοιδα . ὥστε αἰσχύνω σύ , παρά ὁ λοιπάς ἐκκλησία ὁ ἐγώ [ μόδος ἀποσφάλλω . « ὡς μή ἐρχόμενος δέ ἐγώ πρός σύ , φύω τις . » ἐπεί εἶπον , ὅτι « πέμπω Τιμόθεος · » ἵνα μή ῥᾴθυμος γίγνομαι , φημί , ὅτι εἰμί καί νῦν οὐ ἔρχομαι , καί διά οὗτος ὁ ἀπουσία ἐγώ φυσιόω τις , ἀλ οὖν ἔρχομαι . Δείκνωστο δέ αὐτός παιδικός ὁ διάνοια . Παίδων γάρ ὁ , ἄπειμι ὁ διδάσκαλος , ἀτακτέω . τίνω δέ εἰμί ὁ φυσιόω ; ὁ περί ὁ πορνεύω , ὅς κύ σοφός εἰμί καί πλούσιος · καί ἁπλόος πᾶς ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος ἐπαίρω · ὁ καί , ὡς μή εἰμί Παῦλος ὁ ἐλέγχω , μέγας φρονέω ἔρχομαι δέ ταχέως πρός σύ , ἐάν ὁ Κῦρις ἐθέλω . » Καταστέλλω εἰμί ὁ ῥῆμα οὗτος , καί νήφω παρασκευάζω . καλῶς δέ προστίθημι ὁ « ἐἀν ὁ Κύριος ἐθέλω . » Πάν γάρ ὁ ἐκεῖνος νεύγ μάτι ἄγω . « καί γιγνώσκω οὖον ὁ λόγος ὁ φυσίζω , ἀλλά ὁ δύναμις . οὖον γάρ ἐν λόγος ὁ βασίλειος ὁ Θεός , ἀλ ἐν δύναμις , » ἐπεί ἐπι εὐγλωσσία ῥαθαίνω ἐξουθενόω ὁ Παῦλος ὡς ἰδιώτης , Κφησὶν , ὅτι οωομης , οὖον ὁ εὐγλωσσία σύ · οὐδέ γάρ οὗτος χρεία · ἀλλά δύναμις ὁ ἐν σημεῖον , οὖον γάρ διά λόγος κομψός κηρύσσω ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί βεβαιόω , ἀλλά διά σημεῖον , ὁ δνναμει ὁ πνεῦμα γίγνομαι « τις ἐθέλω ; ἐν ῥάβδος πρός σύ ἔρχομαι ὁ ἐν ἀγάπη , πνεῦμα τε πραότης ; » ῥάβδος λέγω κόλασις , ὁ τιμωρία . Φησίν οὖν , ὅτι ὑμεῖς εἰμί κύριος ὁ καί οὕτως ἢ οὕτως ἔρχομαι ἐγώ · ἐάν μέν ῥαθυμέω , ἔρχομαι καί κολάζω , ὡς ὁ Ἐλύμας ἐάν δέ νήφω , ὁ πνεῦμα ὁ πραότης χράω . ἐν γάρ καί πνεῦμα αὐστηρότης καί τιΚμωρίας , ἀλ ἀπό ὁ χρηστός αὐτός καλέω · ὁράω οομορΟ