cogPG.PG124 142
Πῶς δὲ ἄλλος εὐαγγελιστής φησιν , ὅτι « Τὸν Σίμωνα ἠγγάρευσαν . ἵνα ἄρῃ τὸν σταυρόν ; » Ὅτι ἀμφότερα χένοντο . Καὶ γὰρ ἐν ἀρχῇ μὲν αὐτὸς ὁ Κύριος ὅ,·άν τοῦτον ἐξῆλθεν . οἷα πάντων ἀποτρεπομένων τὸ ξύλον , καὶ μηδὲ θίγειν αὐτοῦ δεχομένων . Ἐπεὶ δὲ ἐξῆλθον , ἀπήντησαν , φησὶ , Σίμωνι ἐρχομένῳ ἐξ ἀγροῦ . καὶ οὕτως ἐπέθηκαν τούτῳ τὸ ξύλον . Κρανίου δὲ τόπον ἔλεγον τὸν τόπον . Καὶ γὰρ λόγος κατεῖχεν , ὅτι ἐκεῖ τέθαπται ὁ Ἀδὰμ , ἵνα ὅπου ἡ ἀρχὴ τοῦ θανάτου , ἐκεῖ καὶ ἡ πτῶσις αὐτοῦ γένηται . παράδοσις γὰρ ἐκκλησιαστική ἐστιν , ὅτι πρώτη Ἰουδαία μετὰ τὸ ἐκβληθῆναι τὸν ἄνθρωπον ἐκ τοῦ παραδείσου · οἴκήτορα ἔσχεν εἰς παραμυθίαν τῶν ἐν τῷ παραδείσῳ καλῶν , δοθεῖσα αὐτῷ , ὡς τῶν ἄλλων πασῶν χωρῶν κρείττων καὶ πίων · διὸ καὶ πρώτη νεκρὸν ἐδέξατο ἄνθρωπον . Οἱ τοίνυν τότε ἄνθρωποι , θαυμα ποιούμνοι νεκρὸν κρανίον , τοῦ δέρματος αὐτῷ περιῤῥυέντος , ἐν τόπῳ καταθέμενοι , ἀπ´ αὐτοῦ τὸν τόπον ὸόμασαν , καὶ μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ὑπὸ τοῦ Νῶε δαδεόσθαι τὴν φήμην εἰς πάντας · διὸ καὶ ὁ Κύριος , ἕθα ἡ πηγὴ τοῦ θανάτου , ἐκεῖ θανατοῦται , ἵνα ταύτην ξηράνῃ . Σταυροῦσι δὲ καὶ ἄλλους δύο μετ´ αὐτοῦ · αὐτοὶ μὲν πονηρὰν δόξαν περιθεῖναι βουλόμενοι , ὡς ληστῇ καὶ αὐτῷ ὄντι , πλὴν προφητείαν κἀν τούτῳ καὶ μὴ βουλόμενοι πληροῦσι , τὴν , ὅτι « Καὶ μετὰ ἀνόμων ἐλογίσθη . » Ὅρα δὲ τὴν τοῦ Θεοῦ σοφίαν · ὅπως καὶ τοῦτο , ὃ ἐφ´ ὕβρει τοῦ Κυρίου ἐποίουν αὐτοὶ , εἰς δόξαν ἀπέβη αὐτοῦ . Καὶ γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ σταυρῷ ἤστην ἔσωσεν , ὅπερ οὐδενὸς ἦττον θαῦμα , καὶ ἐκ τούτου φαίνεται μᾶλλον Θεὸς , ἐκ τοῦ μόνος αὐτὸς δοκεῖν ἄνομος , ἀλλὰ καὶ παντὸς νόμου ἐπέκεινα , καὶ των ἀνόμων κριτής . « Ἔγραψε δὲ καὶ τῖτλον ὁ Πιλάτος , καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ · ἦν δὲ γεγραμμένον · Ἰησοῦς ὁ Ναῖωοαῖος , ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων . Τοῦτον οὗν τὸν τῖτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων . ὅτι ἐνγὺς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως , ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς . Καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραῖστὶ , Ἑλληνιστὶ , Ῥωμαῖστί . · Ἔλεγον οὐν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων · Λὴ γράφε · Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουἰαίων , ἀλλ´ ὅτι ἐκεῖνος εἶπε · Βασιλεύς εἰμι τῶν Ἰουδαίων . Ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος · Ὁ γέγραφα , γέγραφα . » Γράφει καὶ τῖτλον ὁ Πιλάτος ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , τουτέστιν αἰτίαν , καὶ ἐπιγραφὴν , καὶ ὃνλωσιν · ταῦτα γὰρ ἑρμηνεύεται ὁ τῖτλος . Ἐδηλοῦτο ὅὲ διὰ τοῦ τίτλου , τίνος ἐστὶν ὁ σταυρός . Γράφει οὖν τὸν τῖτλον , ἅμα μὲν ἀμυνόμενος τοὺς Ἰουδαίους , ιυ · ταρακούσαντας αὐτοῦ , καὶ δεικνὺς τὴν κακίαν αὐτῶν , ὅτι τῷ οἱκείῳ βασιλεῖ ἐπανέστησαν · ἅμα δὲ καὶ ὑπεραπολογούμενος τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ , Ἐπεὶ γὰρ ἐκεῖνοι μετὰ λῃστῶν αὐτὸν ἐσταύρωσαν , καταρυπᾶναι τὸ ὄνομα αὐτοῦ βουλόμενοι , ὁ Πιλάτος δείκνυσιν , ὅτι οὐ λῃστὴς ἦν , ἀλλὰ βασιλεὺς αὐτῶν , καὶ τοῦτο οὐ μιᾷ γλώττῃ , ἀλλὰ τρισὶ δῆλον ποιεῖς Εἰκὸς γὰρ ἦν πολλοὺς διὰ τὴν ἑορτὴν ἀναμεμῖχθαι τοῖς Ἰουδαίοις Ἕλληνας · ὡς καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς ἀνωτέρω ἐδίδαξε περί τινων Ἐλλήνων τῶν καὶ τὸν Τησοῦν ἐλθόντων ἰδεῖν . Ἵνα οὖν πάντες ἐπιγινώσκωσι ,
Lemmas: Πῶς δέ ἄλλος εὐαγγελιστής φημί , ὅτι « ὁ Σίμων ἀγγαρεύω . ἵνα ἀείρω ὁ σταυρός ; » ὅτι2 ἀμφότερος χέω . καί γάρ ἐν ἀρχή μέν αὐτός ὁ Κύριος Ἠϊών οὗτος ἐξέρχομαι . οἷος πᾶς ἀποτρέπω ὁ ξύλον , καί μηδέ θίγω αὐτός δέχομαι . ἐπεί δέ ἐξέρχομαι , ἀπαντάω , φημί , Σίμων ἐρχόμενος ἐκ ἀγρός . καί οὕτως ἐπιτίθημι οὗτος ὁ ξύλον . κρανίον δέ τόπος λέγω ὁ τόπος . καί γάρ λόγος κατέχω , ὅτι ἐκεῖ θάπτω ὁ Ἀδάμ , ἵνα ὅπου ὁ ἀρχή ὁ θάνατος , ἐκεῖ καί ὁ πτῶσις αὐτός γίγνομαι . παράδοσις γάρ ἐκκλησιαστικός εἰμί , ὅτι πρῶτος Ἰουδαῖος μετά ὁ ἐκβάλλω ὁ ἄνθρωπος ἐκ ὁ παράδεισος · οἰκήτωρ ἔχω εἰς παραμυθία ὁ ἐν ὁ παράδεισος καλός , δίδωμι αὐτός , ὡς ὁ ἄλλος πᾶς χώρα ἀγαθός καί πίων · διό καί πρῶτος νεκρός δέχομαι ἄνθρωπος . ὁ τοίνυν τότε ἄνθρωπος , θαῦμα ποιέω νεκρός κρανίον , ὁ δέρμα αὐτός περιλέγω , ἐν τόπος κατατίθημι , ἀπ´ αὐτός ὁ τόπος ὄμνυμι , καί μετά ὁ κατακλυσμός ὑπό ὁ Νῶε δαδεοεπομαι ὁ φήμη εἰς πᾶς · διό καί ὁ Κύριος , ἐθάς ὁ πηγή ὁ θάνατος , ἐκεῖ θανατόω , ἵνα οὗτος ξηραίνω . σταυρόω δέ καί ἄλλος δύο μετέ αὐτός · αὐτός μέν πονηρός δόξα περιτίθημι βούλομαι , ὡς λῃστής καί αὐτός εἰμί , πλήν προφητεία ἐν οὗτος καί μή βούλομαι πληρόω , ὁ , ὅτι « καί μετά ἄνομος λογίζομαι . » Ὅρας δέ ὁ ὁ Θεός σοφία · ὅπως καί οὗτος , ὅς ἐφίημι ὕβρις ὁ κύριος ποιέω αὐτός , εἰς δόξα ἀποβαίνω αὐτός . καί γάρ ἐν αὐτός ὁ σταυρός εἰμί σῴζω , ὅσπερ οὐδείς ἀίσσω θαῦμα , καί ἐκ οὗτος φαίνω μᾶλλον θεός , ἐκ ὁ μόνος αὐτός δοκέω ἄνομος , ἀλλά καί πᾶς νόμος ἐπέκεινα , καί ὁ ἄνομος κριτής . « γράφω δέ καί τίτλος ὁ Πιλάτος , καί τίθημι ἐπί ὁ σταυρός · εἰμί δέ γράφω · Ἰησοῦς ὁ Ναῖωοαῖος , ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος . οὗτος ἐν ὁ τίτλος πολύς ἀναγιγνώσκω ὁ Ἰουδαῖος . ὅτι ἐγγύς εἰμί ὁ τόπος ὁ πόλις , ὅπου σταυρόω ὁ Ἰησοῦς . καί εἰμί γράφω Ἑβραϊστί , Ἑλληνιστί , ῥωμαϊστί . · λέγω ὀν ὁ Πιλᾶτος ὁ ἀρχιερεύς ὁ Ἰουδαῖος · λα γράφω · ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουἰαίων , ἀλ ὅτι ἐκεῖνος εἶπον · Βασιλεύς εἰμί ὁ Ἰουδαῖος . ἀποκρίνω ὁ Πιλάτος · ὁ γράφω , γράφω . » γράφος καί τίτλος ὁ Πιλάτος ἐπί ὁ σταυρός , τουτέστιν αἴτιος , καί ἐπιγραφή , καί ὃνλωσιν · οὗτος γάρ ἑρμηνεύω ὁ τίτλος . δηλόω οεʹ διά ὁ τίτλος , τίς εἰμί ὁ σταυρός . γράφος οὖν ὁ τίτλος , ἅμα μέν ἀμύνω ὁ Ἰουδαῖος , ΙΥ · ταρακούσαντας αὐτός , καί δείκνυμι ὁ κακία αὐτός , ὅτι ὁ οἰκέω βασιλεύς ἐπανίστημι · ἅμα δέ καί ὑπεραπολογέομαι ὁ δόξα ὁ Χριστός , ἐπεί γάρ ἐκεῖνος μετά λῃστής αὐτός σταυρόω , καταρυπανης ὁ ὄνομα αὐτός βούλομαι , ὁ Πιλάτος δείκνυμι , ὅτι οὖον λῃστής εἰμί , ἀλλά βασιλεύς αὐτός , καί οὗτος οὖον εἷς γλῶσσα , ἀλλά τρεῖς δῆλος ποιέω εἰκώς γάρ εἰμί πολύς διά ὁ ἑορτή ἀναμείγνυμι ὁ Ἰουδαῖος Ἕλλην · ὡς καί ὁ εὐαγγελιστής ἀνωτέρω διδάσκω περί τίνω Ἕλλην ὁ καί ὁ Τησοῦν ἔρχομαι ὁράω . ἵνα οὖν πᾶς ἐπιγιγνώσκω ,