cogPG.PG124 118
ανρν Δὖτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωὴ , ἵνα γινώσκως σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν , καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν . » Εἰπὼν τοῖς μαθηταῖς , ὅτι « Θλῖψιν ἕξετε , » καὶ παραινέσας αὐτοῖς θαρσεῖν , ἀνίστησι τελῶν διὰ τῆς εὐχῆς , παιδεύων ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς , πάντα ἀφιέντας , ἐπὶ τὸν Θεὸν καταφεύγειν . Ἄλλως τε · Οὐδὲ εὐχὴ τὸ πρᾶγμά ἐστιν , ἀλλὰ ἓάλεξις πρὸς τὸν Πατέρα . Εἰ δὲ ἀλλοχοῦ εὔχεται , καὶ ἐπὶ γόνατα κάμπτεται , μὴ θαυμάσῃς Ἡλθεχὰρ ἀ Χριστὸς μὴ μόνον ἑαυτὸν φανερώσων , ἀλλὰ καὶ ἀρετὴν πᾶσαν παιδεύσων · τὸν δὲ παιδεύοντα οὐ ΣεΔ Κῥημάτων μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ πραγμάτων παιδεύειν νο · . Δεῖζαι δὲ θέλων , ὅτι οὐκ ἄκων , ἀλλ´ ἑκὼν ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται , φησί · « Πάτερ , ἐλήλυθεν ἡ ὥρα » Ἐαὸ γὰρ ὡς ἀσπαστὸν τοῦτο ποθεῖ , καὶ δόξαν τὸ πρᾶγμα καλεῖ , οὐκ οἰκείαν μόνην , ἀλλὰ καὶ τοῦ Πατρός · ὃ καὶ γέγονεν . Οὐ γὰρ ὁ Υἱὸς μόνος , ἀλλὰ καὶ ἐ Πατὴρ ἐδοξάσθη . Πρὸ μὲν γὰρ τοῦ σταυροῦ οὐδὲ Ἰουδαῖοι αὐτὸν ᾔδεσανἸσραὴλ γάρ με οὐκ ἔγνω , » Κφησί ) · μετὰ δὲ τὸν σταυρὸν ἡ οἰκουμένη πᾶσα αὐτῷ προσέδραμε . Δείκνυσι δὲ τίς ἐστιν ἡ δόξα αὐτοῦ τε καὶ τοῦ Πατρός . Τὸ πιστεῦσαι , φησὶ , πᾶσαν σάρκα , καὶ εὐεργετηθῆναι , τοῦτό ἐστι δόξα Θεοῦ . Οὐ γὰρ εἰς Ἰουδαίους μόνους ἡ χάρις συσταλήσεται , ἀλλ´ εἰς τὴν οἰκουμένην ἐκταθήσεται . Εἶπε δὲ τοῦτο . ὅτι ἔμελλε πέμπειν αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη . Ἵν´ οὖν μὴ νομίσωσι καινοτομίαν εἶναι τοῦτο , καὶ ἀβούλητον τῶ Πατοὶ . δείκνυσιν , ὅτι ὑπὸ τοῦ Πατρὸς δέδοται αὐτῷ κατὰ πάσης σαρκὸς ἐξουσία . Πρὸ τούτου δὲ ἔλεγεν αύτοῖς · « Εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε . » Τί δέ ἐστι τὸ « Πάσης σαρκός ; » οὐ γὰρ δὴ πάντες ἐπίστευ , σαν . Καὶ μὴν ὁ Χριστὸς , τὸ ἑαυτοῦ μέρος , ἐσπούδαζε πάντας εἰς πίστιν ὑπαγαγέσθαι · εἰ δὲ μὴ προσέσχον ἐκεῖνοι , οὐ τοῦ διδάσκοντος τὸ ἔγκλημα , ἀλλὰ τῶν μὴ δεχομένων . Ὅταν δὲ ἀκούσῃς τὸ , « Δέδωκας , » καὶ , « ἔλαβον , » καὶ τὰ τοιαῦτα , συγκαταβατικῶς εἰρῆτόαι νόει . ὡς μυριάκις εἴπομεν . φυλάττων γὰρ ἀεὶ τὸ αὐτός τι περὶ αὑτοῦ λέγειν μέγα , συγκαταβαίνει τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀκροατῶν · καὶ ἐπειδὴ ἐσκανδαλίζοντο , μεγάλα περὶ αὐτοῦ ἀκούοντες , τὰ τέως αὐτοῖς Ζωρητὰ φθέγγεται · ὥσπερ καὶ ἡμεῖς , τοῖς παιδίοις διαλεγόμενοι , καὶ τὸν ἄρτον οὕτως ὀνομάζομεν ὡς ἐκεῖνα καὶ τὸ ὕδωρ , καὶ ἀπλῶς τ´ ἄλλα πάντα . Ἐπεὶ ὅταν ὁ Εὐαγγελιστὴς περὶ τοῦ Κυρίου λέγῃ , ἄκουσον τί φησι · « Πάντα δι´ αὐτοῦ ἐγένετο · » καὶ , « Ὅσοι Εαβον αὐτὸν , ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ τνέσθαι . » Ὁ ἐτέροις διδοὺς , πῶς αὐτὸς ταύτην οὐκ εἰχεν , ἀλλ´ ἐλάμβανε παρὰ τοῦ Πατρός ; Ἔ πειτα καὶ ἐνταῦθα ἐν τοῖς δοκοῦσι τούτοις ταπεινοῖς ῥήμασι , παραπέπλεκταί τι καὶ ὑψηλόν . « Ἵνα γὰρ , φησὶ , πᾶν ὅ δέδωκας αὐτῷ , » τοῦτο τῆς συγκαταβάσεως · « δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον , » τοῦτο τῆς ἐξουσίας τοῦ Μονογενοῦς καὶ τῆς θεότητος . Θεοῦ γὰρ , τὸ διδόναι ζωὴν , καὶ ταύτην αἰώνιον . « Μόνον δὲ ἀληθινὸν Θεὸν » εἶπε τὸν Πατέρα , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῶν ψευὰωνύμων παρ´ Ἕλλησιθεῶν , οὐ γὰρ δὴ χωρίζων
Lemmas: ἀναρ Δύτης δέ εἰμί ὁ αἰώνιος ζωή , ἵνα γινώσκως σύ ὁ μόνος ἀληθινός θεός , καί ὅς ἀποστέλλω Ἰησοῦς Χριστός . » εἶπον ὁ μαθητής , ὅτι « θλῖψις ἔχω , » καί παραινέω αὐτός θαρσέω , ἀνίστημι τέλος διά ὁ εὐχή , παιδεύω ἐγώ ἐν ὁ πειρασμός , πᾶς ἀφίημι , ἐπί ὁ θεός καταφεύγω . ἄλλος τε · οὐδέ εὐχή ὁ πρᾶγμα εἰμί , ἀλλά ἄλεξις πρός ὁ πατήρ . εἰμί δέ αλλοχοω εὔχομαι , καί ἐπί γόνυ κάμπτω , μή θαυμάζω Ἡλθεχὰρ ὅς Χριστός μή μόνος ἑαυτοῦ φανερόω , ἀλλά καί ἀρετή πᾶς παιδεύω · ὁ δέ παιδεύω οὖον Σε κρίμα μόνος , ἀλλά καί διά πρᾶγμα παιδεύω νο · . Δεῖζαι δέ ἐθέλω , ὅτι οὐ ἄκων , ἀλ ἑκών ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , φημί · « πατήρ , ἔρχομαι ὁ ὥρα » Ἐαὸ γάρ ὡς ἀσπαστός οὗτος ποθέω , καί δόξα ὁ πρᾶγμα καλέω , οὐ οἰκεῖος μόνος , ἀλλά καί ὁ πατήρ · ὅς καί γίγνομαι . οὖον γάρ ὁ υἱός μόνος , ἀλλά καί εἰ πατήρ δοξάζω . πρό μέν γάρ ὁ σταυρός οὐδέ Ἰουδαῖος αὐτός ᾔδεσανἸσραὴλ γάρ ἐγώ οὐ γιγνώσκω , » Κφησί ) · μετά δέ ὁ σταυρός ὁ οἰκέω πᾶς αὐτός προστρέχω . δείκνυμι δέ τίς εἰμί ὁ δόξα αὐτός τε καί ὁ πατήρ . ὁ πιστεύω , φημί , πᾶς σάρξ , καί εὐεργετέω , οὗτος εἰμί δόξα Θεός . οὖον γάρ εἰς Ἰουδαῖος μόνος ὁ χάρις συστέλλω , ἀλ εἰς ὁ οἰκέω ἐκτείνω . εἶπον δέ οὗτος . ὅτι μέλλω πέμπω αὐτός εἰς ὁ ἔθνος . Ἵν´ οὖν μή νομίζω καινοτομία εἰμί οὗτος , καί ἀβούλητος ὁ πατέω . δείκνυμι , ὅτι ὑπό ὁ πατήρ δίδωμι αὐτός κατά πᾶς σάρξ ἐξουσία . πρό οὗτος δέ λέγω αὐτός · « εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι . » τις δέ εἰμί ὁ « Πάσης σάρξ ; » οὖον γάρ δή πᾶς Πιστεύς , σάω . καί μήv ὁ Χριστός , ὁ ἑαυτοῦ μέρος , σπουδάζω πᾶς εἰς πίστις ὑπάγω · εἰμί δέ μή προσέχω ἐκεῖνος , οὖον ὁ διδάσκω ὁ ἔγκλημα , ἀλλά ὁ μή δέχομαι . ὅταν δέ ἀκούω ὁ , « δίδωμι , » καί , « λαμβάνω , » καί ὁ τοιοῦτος , συγκαταβατικώς εἴρω νοέω . ὡς μυριάκις εἶπον . φυλάσσω γάρ ἀεί ὁ αὐτός τίς περί αὐτός λέγω μέγας , συγκαταβαίνω ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκροατής · καί ἐπεί σκανδαλίζω , μέγας περί αὐτός ἀκούω , ὁ τέως αὐτός Ζωρητὰ φθέγγομαι · ὥσπερ καί ἐγώ , ὁ παιδίον διαλέγω , καί ὁ ἄρτος οὕτως ὀνομάζω ὡς ἐκεῖνος καί ὁ ὕδωρ , καί ἀπλόος τ ἄλλος πᾶς . ἐπεί ὅταν ὁ εὐαγγελιστής περί ὁ κύριος λέγω , ἀκούω τίς φημί · « Πάν δις αὐτός γίγνομαι · » καί , « ὅσος ἀβώ αὐτός , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον Θεός τίνω . » ὁ ἕτερος δίδωμι , πῶς αὐτός οὗτος οὐ ἔχω , ἀλ λαμβάνω παρά ὁ πατήρ ; ἔ ἔπειτα καί ἐνταῦθα ἐν ὁ δοκέω οὗτος ταπεινός ῥῆμα , παραπλέκω τίς καί ὑψηλός . « ἵνα γάρ , φημί , πᾶς ὅς δίδωμι αὐτός , » οὗτος ὁ συγκατάβασις · « δίδωμι αὐτός ζωή αἰώνιος , » οὗτος ὁ ἐξουσία ὁ Μονογενώ καί ὁ θεότης . Θεός γάρ , ὁ δίδωμι ζωή , καί οὗτος αἰώνιος . « Μόνος δέ ἀληθινός θεός » εἶπον ὁ πατήρ , πρός ἀντιδιαστολή ὁ ψευὰωνύμων παρ´ ελλησιθεος , οὖον γάρ δή χωρίζω