cogPG.PG124 641
ποιήσωμεν , διὰ τῆς ἐπιεικείας αὐτοὺς προσάγοντες τῷ κηρύγματι Ολόγος ὑμῶν πάντοτε ἐν χάριτι ἄλατι ἡρτυμένος . Ἐχέτω μὲν , φησὶ , χαριεντισμὸν ὁ λόγος ὑμῶν · πλὴν μὴ εἰς ἀδιαφορίαν ἐκπιπτέτω καὶ ἔκλυσιν , ἀλλ´ ἔστω καὶ στύφων · τοῦτο γὰρ τὸ ἅλας δηλοῖ . Μήτε πέρα τοῦ μέτρου ἐπίχαρις ἔστω , μήτε αὖ αὐστηρός · ὥσπερ τὸ βρῶμα , ἐάν τε ἄναλον ἦ , ἀηδές ἐστιν · ἐάν τε ἁλυκὸν , ἀπαράδεκτον ὅλως τῇ γεύσει · ἀμφοτέρως δὲ ἄβρωτον . Οὐχ ὁρᾷς τὸν Δανιὴλ πως ἄνθρωπον ἀσεβῆ θεραπεύει ; οὐχ ὁρᾷς τοὺς τρεῖς παῖδας , ὡς οὐδὲν θρασὺ καὶ ἐπαχθές , ἀλλ´ ἀνδρίαν καὶ παῤῥησίαν ἐπεδείκνυντο ; Τὸ γὰρ θρασύνεσθαι οὐκ ἔστι παῤῥησίας , ἀλλὰ κενοδοξίας , Πῶς εἰ ΠρΓΙἰρΙΙ ΟΒΙρΗΔευΑΙΙ ΤΙΦΓΑΓΗΠΠ ΘΙΙΗ Βε εἰ ααο ΠΟΩ Φεἰ Πᾶοία , β ναλα βἰοτπ . εἰδέναι πῶς δεῖ ὑμᾶς ἐνὶ ἐκάστῳ ἀποκρίνεσθοι · Ἄλλως τῷ πλουσίῳ , καὶ ἄλλως τῇ πένητι . Τοῦ μὲν γὰρ ἡ ψυχὴ , ὡς ἀσθενὴς , δεῖται συγκαταβάσεως πολλῆς · τοῦ δὲ πένητος στεῤῥοτέρα , ἑιὸ καὶ δύναται βαστάζειν , κἂν ἐμβριθέστερον αὐτῳ προσαχθῇς . Πηδεμιᾶς οὕσης ἀνάγκης , μὴ κάλει τὸν Ἔλληνα μιαρὸν , μηδὲ ἔστω ὑβριστής . Ἀλλὰ καὶ κἂν πρὸς ἄρχοντα εἰσαχθῇς , τὰς προσηκούσας τιμὰς ἀπόνεμε · ἂν δὲ περὶ τοῦ δόγματος ἐρωτηθῇς , λέγε αὐτὸ μιαρὸν καὶ ἀσεβές . Ὁ Παῦλος Ἀθηναίοις μὲν μετ´ εὐφημίας ὁμιλεῖ · τὸν δὲ Ἐλύμαν κακολογεῖ · ἄξιος γὰρ Χν . Τὰ κατ´ ἐμὲ πάντα γνωρίσει ὑμῖν Τυχικός . Καὶ τοῦτο ἁπὸ σοφίας , τὸ μὴ πάντα τιθέναι ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς , ἀλλὰ τὰ ἀναγκαῖα καὶ κατεπείγοντα . Πρῶτον μὲν διὰ τὸ μὴ μηκύνειν ταύτας · ἔπειτα ἵνα καὶ ὁ ἀπερχόμενος ἔχῃ τι διηγεῖσθαι , κἀντεῦθεν αἰδεσιμώτερος ᾔ . Τρίτον , δείκνυσι πῶς πρὸς αὐτὸν διάκειται · οὐ γὰρ ἂν αὐτῷ τοιαῦτα ἐπίστευσεν Ἔπειτα , ἦν ἂιούκ ἔδει διὰ γραμμάτων ὅηλωθῆναι . Ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς , καὶ πιστὸς διάκονο , καὶ σύνδουλος ἐν Κυρίῳ . Εἰ ἀγαπητὸς , πάντα οἷ . δεν · εἰ πιστὸς , οὐ ψεύσεται · εἰ σύνδουλος , κεκοι.ώνηκε τῶν πειρασμῶν . Ὅν ἔπεμψα πρὸς ὑμᾶς εἰς αὐτὸ τοῦτο , Πγα γνῷ τὰ περὶ ὑμῶν , καὶ παρακαλέσῃ τὰς καρδίος ύμῶν . Ἐνταῦθα τὴν πρὸς αὐτοὺς ἀγάπην δείκνυσιν , εἴ γε διὰ τοῦτο αὐτὸν ἀπέσταλκεν , ἵνα γνῷ τὰ αὐτῶν , οὐχ ἵνα τὰ αὐτοῦ ἀπαγγείλῃ αὐτοῖς , ἀλλ´ ἵνα αὐτοὺς παρακαλέσῃ . Δείκνυσι δὲ αὐτοὺς ἐν πειρασμοῖς ὄντας , καὶ παρακλήσεως χρῄζοντας . Σὺν Ὁνησίμῳ τῷ πιστῷ καὶ ἀγαπητῷ ἀδελρῳ ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν . Ὁνήσιμος οὗτός ἐστιν ὁ τοῦ διλήμονος δοῦλος . Βαβαὶ δὲ , εἰς ἡλίκον ἀνέβη ἀξίωμα , ὥστε καὶ ἀδελφὸς εἶναι Παύλου ! Καὶ Παῦλος δὲ οὐκ αἰσχύνεται τοῦ δούλου εἶναι ἀδελφός . Ἐγκώμιον δὲ τῆς πόλεως αὐτῶν , τὸ , Ὅς ἐστιν ἐξ ὑμῶν , ἵνα καὶ ἐγκαλλωπίζωνται ὡς τοιοῦτον προενεγκόντες .
Lemmas: ποιέω , διά ὁ ἐπιείκεια αὐτός προσάγω ὁ κήρυγμα Ολόγος σύ πάντοτε ἐν χάρις ἅλς ἀρτύω . Ἔχετος μέν , φημί , χαριεντισμός ὁ λόγος σύ · πλήν μή εἰς ἀδιαφορία ἐκπίπτω καί ἔκλυσις , ἀλ ἵστημι καί στύφω · οὗτος γάρ ὁ ἅλς δηλόω . μήτε πέρα ὁ μέτρον Ἐπίχαρις ἵστημι , μήτε αὖος αὐστηρός · ὥσπερ ὁ βρῶμα , ἐάν τε ἄναλος εἰμί , ἀηδής εἰμί · ἐάν τε ἁλυκός , ἀπαράδεκτος ὅλως ὁ γεύω · ἀμφοτέρως δέ ἄβρωτος . οὐχ ὁράω ὁ Δανιήλ πως ἄνθρωπος ἀσεβής θεραπεύω ; οὐ ὁράω ὁ τρεῖς παῖς , ὡς οὐδείς θρασύς καί ἐπαχθής , ἀλ ἀνδρεία καί παρρησία ἐπιδείκνυμι ; ὁ γάρ θρασύνω οὐ εἰμί παρρησία , ἀλλά κενοδοξία , Πῶς εἰμί Ι οβιρηδευαει ΓΑ Ι Βε εἰμί ἀείδω ποιέω φημί Πᾶοία , Β Νάλα βἰοτπ . οἶδα πῶς δεῖ σύ ἐν ἕκαστος ἀποκρίνω · ἄλλος ὁ πλούσιος , καί ἄλλως ὁ πένης . ὁ μέν γάρ ὁ ψυχή , ὡς ἀσθενής , δήω συγκατάβασις πολύς · ὁ δέ πένης στερρός , ἵημι καί δύναμαι βαστάζω , κἀν ἐμβριθής αὐτός προσάγω . Πηδεμιᾶς ὗσις ἀνάγκη , μή καλέω ὁ Ἕλλην μιαρός , μηδέ ἵστημι ὑβριστής . ἀλλά καί κἀν πρός ἄρχω σάττω , ὁ προσήκω τιμή απονέμω · εἄν δέ περί ὁ δόγμα ἐρωτάω , λέγω αὐτός μιαρός καί ἀσεβής . ὁ Παῦλος Ἀθηναῖος μέν μετέ Εὐφημία ὁμιλέω · ὁ δέ Ἐλύμας κακολογέω · ἄξιος γάρ ΧΝ . ὁ κατ´ ἐγώ πᾶς γνώρισις σύ Τυχικός . καί οὗτος ἀπό σοφία , ὁ μή πᾶς τίθημι ἐν ὁ Ἐπιστολή , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος καί κατεπείγω . Πρῶτος μέν διά ὁ μή μηκύνω οὗτος · ἔπειτα ἵνα καί ὁ ἀπέρχομαι ἔχω τίς διηγέομαι , ἐντεῦθεν αἰδέσιμος ἠΐ . Τρίτος , δείκνυμι πῶς πρός αὐτός διάκειμαι · οὖον γάρ εἄν αὐτός τοιοῦτος πιστεύω ἔπειτα , εἰμί ἂιούκ ἐσθίω διά γράμμα ὁράω . ὁ ἀγαπητός ἀδελφός , καί πιστός Διάκονο , καί σύνδουλος ἐν κύριος . εἰμί ἀγαπητός , πᾶς οἷ . δεν · εἰμί πιστός , οὖον ψεύδω · εἰμί σύνδουλος , κοινόω ὁ πειρασμός . ὅς πέμπω πρός σύ εἰς αὐτός οὗτος , Πγα γιγνώσκω ὁ περί σύ , καί παρακαλέω ὁ καρδία ὑμεῖς . ἐνταῦθα ὁ πρός αὐτός ἀγάπη δείκνυμι , εἰμί γε διά οὗτος αὐτός ἀποστέλλω , ἵνα γιγνώσκω ὁ αὐτός , οὐ ἵνα ὁ αὐτός ἀπαγγέλλω αὐτός , ἀλ ἵνα αὐτός παρακαλέω . δείκνυμι δέ αὐτός ἐν πειρασμός εἰμί , καί παράκλησις χρῄζω . σύν Ὁνήσιμος ὁ πιστός καί ἀγαπητός ἀδελρῳ ὅς εἰμί ἐκ σύ . Ὀνήσιμος οὗτος εἰμί ὁ ὁ διλήμονος δοῦλος . βαβαί δέ , εἰς ἡλίκος ἀναβαίνω ἀξίωμα , ὥστε καί ἀδελφός εἰμί Παῦλος ! καί Παῦλος δέ οὐ αἰσχύνω ὁ δοῦλος εἰμί ἀδελφός . Ἐγκώμιον δέ ὁ πόλις αὐτός , ὁ , ὅς εἰμί ἐκ σύ , ἵνα καί ἐγκαλλωπίζω ὡς τοιοῦτος προφέρω .