cogPG.PG124 197
ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν , καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν Οὐκ ἔστι φόβος Θεοῦ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν . » Ἄνωθεν εἰπών , ὅτι ἔστι τι περισσὸν τοῖς Ἰουδαίοις , διὰ τὸ ὅλως πιστευθῆναι καὶ ἐγχειριοθῆναι τὸν νόμον · νῦν δείκνυσι μηδὲν αὐτοὺς ἔχειν περισσὸν , ὅσον ἐκ τῶν οἰκείων πράξεων . Μὴ φυλάξαντες γὰρ ἃ ἐπιστεύθησαν . μᾶλλον καταγινώσκονται . ὥστε περισσὸν μέν τι εἶχον καθὸ ἐξελέγησαν ὑπὸ ἅ Θεοῦ · ἐπειδὴ ; διὰ τῶν οἰκείων πράξεων ἠτί . μησαν τὸν τιμήσαντα αὐτοὺς Θεὸν καὶ ἐκλεξάμενον , οὐ μόνον οὐδὲν περισσὸν ἔχουσιν , ἀλλὰ καὶ πλέον καταγινώσκονται . Φησίν οὗν ὡς ἐκ προσώπου τῶν Ἰουδαίων · « Τίοὖν ; προεχόμεθα ; » Ἀντὶ τοῦ , Ἀρα ἔχομέν τι πλέον , καὶ προέχομεν , καὶ εὐδοκι . μοῦμεν οἱ Ἰουδαῖοι , ὡς τὸν νόμον καὶ τὴν περιτομὴν δεξάμενοι ; « Οὐ πάντως · » ἀντὶ , Οὐδαμῶς . Καὶ Ἰουδαῖοι γὰρ ἐπίσης τοῖς Ἕλλησιν ἥμαρτον , ἵνα μὴ πλέον λέγω . Καὶ πόθεν δῆλον ; Ἀπὸ τῶν προφητῶν , τοῦ τε Δαυΐδ καὶ τοῦ Ἱσαΐου . Δαυΐδ μὲν γάρ εἰσι τὰ ἀπὸ τοῦ , « Οὐκ ἔστι δίκαιος οὐδὲ εἶς , » ἄχρι τοῦ , « ἀρᾶς καὶ πικρίας γέμει · » Ἠσαΐου δὲ τὸ , « ὀξεῖς οἱ πόδες αὐτῶν , » ἕως τοῦ , « ὁδὸν εἰρήνης οὐκ ἔγνωσαν . » Εἰτα πάλιν τὰ τοῦ Δαυΐδ . Τοὺς οὖν γνωριμωτάτους τῶν προφητῶν παράγει κατηγόρους αὐτῶν , καὶ ὁμοφωνοῦντας ἀλλήλοις δείκνυσι . Διὸ μετὰ τοὺς Ἠσαΐου λόγους , αὖθις τὰ τοῦ Δαυΐδ ἐπιφέρει . Ὁ γὰρ Ἠσαΐας προδήλως περὶ τῶν Ἰουδαίων διαλέγεται · ὥστε καὶ ὁ Δαυΐδ περὶ τῶν αὐτῶν . Ἄμα δέ τις ἐκκλίνει ἀπὸ τοῦ καλοῦ , καὶ εὐθέως ἀχρειοῦται . Ἡ γὰρ κακία , οὐδὲν ἀλλ´ ἢ παρατροπή ἐστι τίνῳ ουσικῶν πρὸς τὸ καλὸν κινήσεων · ὅθεν καὶ εἰς τὸ παρὰ φύσιν ἐξάγουσα τὸν ἄνθρωπον , ἀχρεῖον αὐτὸν ποιεῖ . Οὐκέτι γὰρ αὐτῷ χρᾶται ἡ φύσις , ὥσπερ οὐδὲ τῷ νοσοῦντι εἰς τὰ οἰκεῖα ἔργα . « Σύντριμμα δὲ καὶ ταλαιπωρία , » ἡ ἁμαρτία · οὐδὲν γὰρ οὕτως συντρίβε · ψυχὴν , ὡς αὔτη διὰ τὴν ἀνοδίαν αὐτῆς . Ἡ μὲν γὰρ ἀρετὴ , ὡς φυσικὸν ἡμῶν ἀγαθὸν , λείως καὶ ὁμαλῶς ἡμᾶς φέρεσθαι ποιεῖ · ἡ δὲ κακία , ὡς παρὰ φύσιν , ποτὲ μὲν ἄνω , ποτὲ δὲ κάτω ποιεῖ φέρεσθαι , ἐν ἐλλείψεσι καὶ ὑπερβολαῖς φαινομένη · καὶ διὰ τοῦτο ἀνώμαλον ἡμῖν καὶ ἔγκοπον ποιοῦσα τὴν κίνησιν , ἵνα μὴ λέγω τὰς μετὰ ταῦτα κρλάσεις « Καὶ ὁδὸν δα εἰρήνης , » τὴν κατὰ Θεὸν πολιτείαν νοήσεις · αὕτη γὰο ἡ ὁδὸς τῆς ἀταραξίας . « Ἃρατε γὰρ , φησὶ , τὸν ζυγόν μου , καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν · » καὶ τῆς ἀληθοῦς δὲ εἰρήνης τοῦ Χριστοῦ ἐστιν ὁδὸς αὕτη . « Οἴδαμεν δὲ , ὅτι ὅσα ὁ νόμος λέγει , τοῖς ἐν τῶ νόμῳ λαλεῖ · ἵνα πᾶν στόμα φραγῇ , καὶ ὑπόδικος γένηται πᾶς ὁ κόσμος τῷ Θεῷ · διότι ἐξ ἔργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σάρξ . » Ἵνα μὴ εἴπωσιν οἱ Ἰουδαῖοι , ὅτι Ταῦτα οὐ πρὸς ἡμᾶς εἴρηται · φησιν ,
Lemmas: ἐν ὁ ὁδός αὐτός , καί ὁδός εἰρήνη οὐ γιγνώσκω οὐ εἰμί φόβος Θεός ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός αὐτός . » ἄνωθεν εἶπον , ὅτι εἰμί τίς περισσός ὁ Ἰουδαῖος , διά ὁ ὅλως πιστεύω καί ἐγχειρίζω ὁ νόμος · νῦν δείκνυμι μηδείς αὐτός ἔχω περισσός , ὅσος ἐκ ὁ οἰκέω πρᾶξις . μή φυλάζω γάρ ὁ πιστεύω . μᾶλλον καταγιγνώσκω . ὥστε περισσός μέν τίς ἔχω καθό ἐκλέγω ὑπό ὅς Θεός · ἐπεί ; διά ὁ οἰκέω πρᾶξις ἠμί . μησαν ὁ τιμάω αὐτός θεός καί ἐκλέγω , οὖον μόνος οὐδείς περισσός ἔχω , ἀλλά καί πλέω καταγιγνώσκω . φημί ἐν ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ Ἰουδαῖος · « Τίων ; προέχω ; » ἀντί ὁ , Ἀρά ἔχω τίς πλέω , καί προέχω , καί εὐδοκέω . Μουμέν ὁ Ἰουδαῖος , ὡς ὁ νόμος καί ὁ περιτομή δέχομαι ; « οὖον πάντως · » ἀντί , οὐδαμός . καί Ἰουδαῖος γάρ ἐπίσης ὁ Ἕλλην ἁμαρτάνω , ἵνα μή πλέω λέγω . καί πόθεν δῆλος ; ἀπό ὁ προφήτης , ὁ τε Δαυΐδ καί ὁ Ἰσαῖος . Δαυΐδ μέν γάρ εἰμί ὁ ἀπό ὁ , « οὐ εἰμί δίκαιος οὐδέ εἰμί , » ἄχρι ὁ , « ἀρά καί πικρία γέμω · » Ἠσαΐας δέ ὁ , « ὀξύς ὁ πούς αὐτός , » ἠώς ὁ , « ὁδός εἰρήνη οὐ γιγνώσκω . » εἶτα πάλιν ὁ ὁ Δαυΐδ . ὁ οὖν γνώριμος ὁ προφήτης παράγω κατήγορος αὐτός , καί ὁμοφωνέω ἀλλήλων δείκνυμι . Διὸ μετά ὁ Ἠσαΐας λόγος , αὖθις ὁ ὁ Δαυΐδ ἐπιφέρω . ὁ γάρ Ἠσαΐας πρόδηλος περί ὁ Ἰουδαῖος διαλέγω · ὥστε καί ὁ Δαυΐδ περί ὁ αὐτός . Ἄμη δέ τις ἐκκλίνω ἀπό ὁ καλός , καί εὐθύς ἀχρειόω . ὁ γάρ κακία , οὐδείς ἀλ ἢ παρατροπή εἰμί τίνω οὐσικός πρός ὁ καλός κίνησις · ὅθεν καί εἰς ὁ παρά φύσις ἐξάγω ὁ ἄνθρωπος , ἀχρεῖος αὐτός ποιέω . οὐκέτι γάρ αὐτός χράομαι ὁ φύσις , ὥσπερ οὐδέ ὁ νοσέω εἰς ὁ οἰκεῖος ἔργον . « σύντριμμα δέ καί ταλαιπωρία , » ὁ ἁμαρτία · οὐδείς γάρ οὕτως συντρίβω · ψυχή , ὡς οὗτος διά ὁ ἀνοδία αὐτός . ὁ μέν γάρ ἀρετή , ὡς φυσικός ἐγώ ἀγαθός , λεῖος καί ὁμαλός ἐγώ φέρω ποιέω · ὁ δέ κακία , ὡς παρά φύσις , ποτέ μέν ἄνω , ποτέ δέ κάτω ποιέω φέρω , ἐν ἔλλειψις καί ὑπερβολή φαίνω · καί διά οὗτος ἀνώμαλος ἐγώ καί ἔγκοπος ποιέω ὁ κίνησις , ἵνα μή λέγω ὁ μετά οὗτος κρλάσεις « καί ὁδός δα εἰρήνη , » ὁ κατά θεός πολιτεία νοέω · οὗτος γάο ὁ ὁδός ὁ ἀταραξία . « ἀείρω γάρ , φημί , ὁ ζυγόν ἐγώ , καί εὑρίσκω ἀνάπαυσις · » καί ὁ ἀληθής δέ εἰρήνη ὁ Χριστός εἰμί ὁδός οὗτος . « οἶδα δέ , ὅτι ὅσος ὁ νόμος λέγω , ὁ ἐν ὁ νόμος λαλέω · ἵνα πᾶς στόμα φράσσω , καί ὑπόδικος γίγνομαι πᾶς ὁ κόσμος ὁ Θεός · διότι ἐκ ἔργον νόμος οὖον δικαιόω πᾶς σάρξ . » ἵνα μή εἶπον ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι οὗτος οὖον πρός ἐγώ εἴρω · φημί ,