cogPG.PG124 627
Χριστῶ . Ὡς γὰρ ἐκεῖνος ἀνέστη σώματι , οὔτως ὑμεῖς πνεύματι · ἀναστησόμεθα μέντοι πάντως καὶ σώματι . Καὶ ἐτέρως δὲ ὁ πάμμεγας Ἰωάννης τὴν νέκρωσιν αἰνίττεται δεῖν νοεῖσθαι . Διὰ γὰρ τὰ παραπτώματα , φησὶν , ὑπὸ τὴν καταδίκην ἔκεισθε τοῦ ἀποθανεῖν . xαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παρακτωματα Ἃ τὴν νεκρότητα ἐποίουν . Ὅρα δὲ τίνων ἡμᾶς ὄντας ἀξίους , πῶς ἠλευθέρωσεν Ἐξαλείψας τὸ καθ´ ἡμῶν χειρόιραφον τοῖς δόγμασιν , ὃ ἣν ὑπεναιτίον ἡμῖν . Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι Ἐχαρίσατο ἡμῖν , ἵνα μὴ νομίσῃς , ὅτι ἀφῆκεν αὐτὰ μένειν καὶ φαίνεσθαι · Οὐχὶ , φησίν , οὐ τοῦτο , ἀλλ´ ἐξήλειψε , τουτέστιν , ἐχάραξε . Χειρόγραφον δὲ ἢ τὴν ὁμολογίαν νοήσωμεν , ἣν ὥσπερ ἰδιόγραφον ἐποιήσατο ὁ λαὸς πρὸς Μωσέα , εἰπόντες · Πάντα βσα εἰπεν ὁ Θεὸς , ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα · ἢ τὴν συνθήκην , ἡν ἐποίησεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀδὰμ , εἰπών · Ἅ ἂν ἡμέρᾳ φαγῇ . ἀποθανῇ . Ταύτην γὰρ κατεῖχεν ὁ διάβολος , ὡς χειρόγραφον , καὶ αὕτη ἀνθίστατο ἡμῖν , μὴ ἐῶσα ἀνακύψαι · τὸ δίκαισν γὰρ εἶχε . Τοῦτο ἐξήλειψεν ὁ Χριστὸς τοῖς δόγμαση , τουτέστι τῇ πίστει · οὐ γὰρ ἔργοις , ἀλλὰ τοῖς τῆς πίστεως δόγμασι λέλυται τοῦτο . Καὶ αὐτὸ ἡρεν ἐκ τοῦ μέσου , προσηλόσας αὐτὸ τῷ σταυρῷ . Οὐκ ἐχάραξε τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ « ἦρεν ἐκ τοῦ μέσου , » τουτέστιν , ἐποίησε μηδὲ φαίνεσθαι · καὶ οὔτε ἡμῖν ἔδωκεν , οὕτε αὐτὸς ἐφί λαξεν , ἀλλὰ περιπείρας αὐτὸ ἐν τῷ σταυρῷ , κατέσχισεν · ὃ τοῦ μετὰ χαρᾶς ἀφιέντος ἐστί . Πέντες γὰρ ἦμεν ἔνοχοι ἁμαρτίας καὶ κολάσεως · αὐτὸς δὲ ν´ ὸ ἀναμάρτητος κολασθεὶς ἀνθ´ ἡμῶν , ἐν τῷ σταυρῷ ἔλυσε τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὴν κάλασιν · ἐκεῖ οὖν καὶ τὸ χειρόγραφον διέῤῥηξεν . Ἀπεκδυσάμενος τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας . Τὰς διαβολικὰς δυνάμεις λέγει , ἐπειδὴ αὐτὰς ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἐνεδύσατο · ἢ ἐπειδὴ αὐτὸς ἄνθρωπος γενόμενος , ὥσπερ λαβὴν εἶχε τοῦτο αὐτὸ τὸ ἄνθρωπος εἶναι · ἀπεξεδύσατο τὴν λαβὴν , τουτέστιν , ἄληπτος εὑρέθη ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις . Εἰ γὰρ καὶ τὴν ἀμαρτωλὸν φύσιν προσελάβετο , ἀλλ´ ἀναμαρτήτως . μάθοις δ´ ἂν τὸ λεγόμενον οὖτως · Ὁ διάβολος διὰ δύο τούτων κατεκράτει τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ἡδονῆς καὶ λύπης . Ὁ τοίνυν Κύριος διὰ τοῦτο τὴν φύσιν προσλαβόμενος , ὡς ἄν ὑπὲρ ἡμῶν παλαίσῃ πρὸς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας αὐτοῦ · ἀφίημι λέγειν , ὅτι καὶ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐν τῇ προσλήψει τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκὸς , ἔθραυσε ταύτας , ἄνευ ἡδονῆς συλληφθεὶς , καὶ ἄνευ λύπης τεχθείς · πλὴν ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ τεχθῆναι καὶ ἀνδρωθῆναι . ἐπειράσθη μὲν ὑπὸ τῶν τῆς ἡδονῆς δελεασμάτων πρότερον ἐν τῷ ὄρει , γαστριμαργίας , λέγω , καὶ φιλοπλουτίας , καὶ κενοδοξίας , αὐτοπροσώπως προσβαλόντος τοῦ ἐχθροῦ , καὶ ἐνίκησεν ὑπὲρ ἡμῶν . Εἶια οουοορΟ
Lemmas: Χριστός . ὡς γάρ ἐκεῖνος ἀνίστημι σῶμα , οὔτως σύ πνεῦμα · ἀνίστημι μέντοι πάντως καί σῶμα . καί ἑτέρως δέ ὁ πάμμεγας Ἰωάννης ὁ νέκρωσις αἰνίσσομαι δήω νοέω . Ζεύς γάρ ὁ παράπτωμα , φημί , ὑπό ὁ δίκη κεῖμαι ὁ ἀποθνῄσκω . ὁρίζω ἐγώ πᾶς ὁ παρακτωματα ἁ ὁ νεκρότης ποιέω . Ὅρας δέ τίνω ἐγώ εἰμί ἄξιος , πῶς ἐλευθερόω ἐξαλείφω ὁ καθ´ ἐγώ χειροιραπτω ὁ δόγμα , ὅς ὅς ὑπεναιτίον ἐγώ . ἐπεί εἶπον , ὅτι χαρίζομαι ἐγώ , ἵνα μή νομίζω , ὅτι ἀφίημι αὐτός μένω καί φαίνω · οὐ , φημί , οὖον οὗτος , ἀλ ἐξαλείφω , τουτέστιν , χαράσσω . χειρόγραφος δέ ἢ ὁ ὁμολογία νοέω , ὅς ὥσπερ ἰδιόγραφος ποιέω ὁ λαός πρός Μωσῆς , εἶπον · Πάν βʹ εἶπον ὁ θεός , ποιέω καί ἀκούω · ἢ ὁ συνθήκη , ἐάν ποιέω ὁ θεός πρός ὁ Ἀδάμ , εἶπον · ὁ εἄν ἡμέρα ἐσθίω . ἀποθνῄσκω . οὗτος γάρ κατέχω ὁ διάβολος , ὡς χειρόγραφον , καί οὗτος ἀνθίστημι ἐγώ , μή ἐάω ἀνακύπτω · ὁ δίκη γάρ ἔχω . οὗτος ἐξαλείφω ὁ Χριστός ὁ δόγμα , τουτέστι ὁ πίστις · οὖον γάρ ἔργον , ἀλλά ὁ ὁ πίστις δόγμα λύω οὗτος . καί αὐτός ἀείρω ἐκ ὁ μέσος , προσηλόω αὐτός ὁ σταυρός . οὐ χαράσσω οὗτος μόνος , ἀλλά καί « ἀείρω ἐκ ὁ μέσος , » τουτέστιν , ποιέω μηδέ φαίνω · καί οὔτε ἐγώ δίδωμι , ἵημι αὐτός ἐφίημι λαξεν , ἀλλά περιπείρω αὐτός ἐν ὁ σταυρός , κατασχίζω · ὅς ὁ μετά χαρά ἀφίημι εἰμί . Πέντες γάρ εἰμί ἔνοχος ἁμαρτία καί κόλασις · αὐτός δέ ν ο ἀναμάρτητος κολάζω ἄνθ ἐγώ , ἐν ὁ σταυρός λύω ὁ ἁμαρτία καί ὁ κάλη · ἐκεῖ οὖν καί ὁ χειρόγραφον διαρρήγνυμι . ἀπεκδύομαι ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία . ὁ διαβολικός δύναμις λέγω , ἐπεί αὐτός ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐνδύω · ἢ ἐπεί αὐτός ἄνθρωπος γίγνομαι , ὥσπερ λαβή ἔχω οὗτος αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἰμί · ἀπεκδύομαι ὁ λαβή , τουτέστιν , ἄληπτος εὑρίσκω ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία . εἰμί γάρ καί ὁ ἁμαρτωλός φύσις προσλαμβάνω , ἀλ ἀναμάρτητος . μανθάνω δδʹ εἄν ὁ λέγω οὖτως · ὁ διάβολος διά δύο οὗτος κατακρατέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἡδονή καί λύπη . ὁ τοίνυν Κύριος διά οὗτος ὁ φύσις προσλαμβάνω , ὡς ἄν ὑπέρ ἐγώ Παλαίση πρός ὁ ἀρχή καί ὁ ἐξουσία αὐτός · ἀφίημι λέγω , ὅτι καί εὐθύς ἐκ ἀρχή ἐν ὁ πρόσληψις ὁ ἅγιος αὐτός σάρξ , θραύω οὗτος , ἄνευ ἡδονή συλλαμβάνω , καί ἄνευ λύπη τίκτω · πλήν ἀλλά καί μετά ὁ τίκτω καί ἀνδρόω . πειράζω μέν ὑπό ὁ ὁ ἡδονή δελέασμα πρότερος ἐν ὁ ὄρος , γαστριμαργία , λέγω , καί φιλοπλουτία , καί κενοδοξία , αὐτοπρόσωπος προσβάλλω ὁ ἐχθρός , καί νικάω ὑπέρ ἐγώ . Εἶια οουοορος