cogPG.PG124 363
ἐπὶ τῷ ἐλάττονι χαρίσματι , δεικνύων αὐτῷ , ὅτι οὐκ ἠλάττωται . Ὥσπερ γὰρ τὸ σῶμα καὶ ἕν ἐστι καὶ πολλὰ , διὰ τὸ μέλη ἔχειν · οὕτω καὶ τὰ μέλη καὶ πολλά εἰσι καὶ ἓν , διὰ τὸ εἰς ἓν σῶμα συντελεῖν . Ποῦ τοίνυν ἡ διαφορά ; ποῦ τὸ μεῖζον · ποῦ τὸ ἔλαττον ; πάντα γὰρ ἕν ἐστιν . « Οὕτως » οὖν , φησὶ , « καὶ ὁ Χριστός · » τουτέστιν , ἡ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία . Ἐπεὶ γὰρ κεφαλή ἐστιν ὁ Χριστὸς τῆς Ἐκκλησίας , οὕτω τὴν Ἐκκλησίαν ὡνόμασεν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς . Καθάπερ γὰρ τὸ σῶμα καὶ ἡ κεφαλὴ εἰς ἐστιν ἄνθρωπος · οὕτω καὶ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὸν Χριστὸν , ὡς σῶμα καὶ κεφαλὴν , ἐν εἰδώς , ἀντὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸν Χριστὸν τέθεικε . Φησὶ τοίνυν , ὅτι καὶ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἕν τι πάντες ἐσμὲν , εἰ καὶ ἐκ διαφόρων ταγμάτων σύγκειται , « Καὶ γὰρ ἐν ἑνὶ Πνεύματι πάντες ἡμεῖς εἰς ἕν σῶμα ἐβαπτίσθημεν , εἴτε Ἰουδαῖοι , εἴτε Ἕλληνες , εἴτε δοῦλοι , εἴτε ἐλεύθεροι . » Νῦν δείκνυσι πῶς ἡ Ἐκκλησία ἔοικε τῷ τοῦ ἑνός σώματος ὑποδείγματι , καί φησιν , ὅτι Ὑπὸ τοῦ αὐτοῦ καὶ ἑνὸς Πνεύματος ἡμεῖς πάντες , καὶ ἐγὼ ὁ Παῦλος , [ φασὶ , ] ἐβαπτίν σθημεν εἰς ἓν σῶμα , τουτέστιν , ὥστε · εἶναι ἓν σῶμα . Οὐ γὰρ ἐν ἄλλῳ μὲν σὺ , ἐν ἄλλῳ δὲ ἐγὼ ἐβαπτίσθημεν Πνεύματι , ἀλλ´ ἐν τῷ αὐτῷ . Ὥστε οὐδὲ ἐχὼ ἔχω πλέον τι σοῦ . « Εἰς » γὰρ « ἓν σῶμα ἐβαπτίσθημεν . » Ἀντὶ τοῦ , Ἵνα ὧμεν ἓν σῶμα καὶ Ἰου δαῖοι καὶ Ἕλληνες , καὶ δοῦλοι καὶ ἐλεύθεροι . Εἰ δὲ τοὺς τοσοῦτον διεστηκότας ἥνωσε τὸ Πνεῦμα , πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸ γενέσθαι ἓν , οὐκ ὀφείλομεν λυπεῖσθαι , ὡς διαφορᾶς τινος οὔσης ἐν ἡμῖν . · « Καὶ πάντες εἰς ἓν Πνεῦμα ἐποτίσθημεν . » Δοκεῖ μὲν λέγειν περὶ τῆς πνευματικῆς τραπέζης , τοῦ τε ἄρτου ? καὶ τοῦ οἴνου . Πνεῦμα γὰρ εἰπών τὸ ποτίσαν ἡμᾶς , ἀμφότερα ἐδήλωσε , τό τε αἷμα καὶ τὴν σάρκα . Πλὴν τὸ ἀληθέστερον , τὴν ἐπιφοίτησιν τοῦ Πνεύματός φησιν ἐνταῦθα , τὴν ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος εἰς ἡμᾶς γενομένην , καὶ πρὸ τῶν μυστηρίων « Ἐποτίσθημεν δὲ » εἶπεν , ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν δένδρων [ καὶ ] τῶν ἐκ τῆς αὐτῆς ἀρδευογμένων πηγῆς . Ἐν οὖν Πνεῦμα ἐπότισεν ἡμᾶς καὶ ἤρδευσε , καὶ ἓν σῶμα εἶναι ἐποίησε « Καὶ γὰρ τὸ σῶμα οὐκ ἔστιν ἓν μέλος , ἀλλὰ πολλὰ » Μὴ θαυμάσης , φησὶν , εἰ τοσοῦτοι ὄντες ἓν σῶμά ἐσμεν . Καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος ἀπὸ πολλῶν μελῶν ἓν σῶμα ἔστιν εὑρεῖν . « Ἐὰν εἴπῃ ὁ ποῦς , ὅτι Οὐκ εἰμὶ χεὶρ , οὐκ εἰμι ἐκ τοῦ σώματος · οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σώματος ; Καὶ ἐὰν εἴπῃ τὸ οὖς , ὅτι Οὐκ εἰμὶ ὀφθαλμὸς , οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ σώματος · οὐ παρὰ τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σώματος ; » εἰσάγει τὰ μέλη φθεγγόμενα καὶ γογγύζοντα διὰ τὸ ἡλαττῶσθαι τῶν ἄλλων μελῶν , ἵνα διὰ τοῦ δεῖξαι τὸν γογγυσμὸν τῶν μελῶν παραλόγως γινόμενον , ἐντρέψῃ τοὺς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ γογγύζοντας , διὰ τὸ εἶναί τινας μείζους αὐτῶν . οοοοΟϛί
Lemmas: ἐπί ὁ μικρός χάρισμα , δείκνυμι αὐτός , ὅτι οὐ ἐλασσόω . ὥσπερ γάρ ὁ σῶμα καί εἷς εἰμί καί πολύς , διά ὁ μέλος ἔχω · οὗτος καί ὁ μέλος καί πολύς εἰμί καί εἷς , διά ὁ εἰς εἷς σῶμα συντελέω . πός τοίνυν ὁ διαφορά ; ποῦ ὁ μείζων · ποῦ ὁ μικρός ; πᾶς γάρ εἷς εἰμί . « οὕτως » οὖν , φημί , « καί ὁ Χριστός · » τουτέστιν , ὁ ὁ Χριστός ἐκκλησία . ἐπεί γάρ κεφαλή εἰμί ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία , οὗτος ὁ ἐκκλησία ὀνομάζω ἀπό ὁ κεφαλή . καθά γάρ ὁ σῶμα καί ὁ κεφαλή εἰς εἰμί ἄνθρωπος · οὗτος καί ὁ ἐκκλησία καί ὁ Χριστός , ὡς σῶμα καί κεφαλή , ἐν οἶδα , ἀντί ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός τίθημι . φημί τοίνυν , ὅτι καί ἐν ὁ ἐκκλησία εἷς τίς πᾶς εἰμί , εἰμί καί ἐκ διάφορος τάγμα σύγκειμαι , « καί γάρ ἐν εἷς πνεῦμα πᾶς ἐγώ εἰς εἷς σῶμα βαπτίζω , εἴτε Ἰουδαῖος , εἴτε Ἕλλην , εἴτε δοῦλος , εἴτε ἐλεύθερος . » νῦν δείκνυμι πῶς ὁ ἐκκλησία ἔοικα ὁ ὁ εἷς σῶμα ὑπόδειγμα , καί φημί , ὅτι ὑπό ὁ αὐτός καί εἷς πνεῦμα ἐγώ πᾶς , καί ἐγώ ὁ Παῦλος , [ φημί , ] ἐβαπτίν ἵημι εἰς εἷς σῶμα , τουτέστιν , ὥστε · εἰμί εἷς σῶμα . οὖον γάρ ἐν ἄλλος μέν σύ , ἐν ἄλλος δέ ἐγώ βαπτίζω πνεῦμα , ἀλ ἐν ὁ αὐτός . ὥστε οὐδέ ἔχω ἔχω πλέω τίς σύ . « εἰς » γάρ « εἷς σῶμα βαπτίζω . » ἀντί ὁ , ἵνα ἵημι εἷς σῶμα καί ἰός δαίω καί Ἕλλην , καί δοῦλος καί ἐλεύθερος . εἰμί δέ ὁ τοσοῦτος διίστημι ἑνόω ὁ πνεῦμα , πολύς μᾶλλον μετά ὁ γίγνομαι εἷς , οὐ ὀφείλω λυπέω , ὡς διαφορά τις εἰμί ἐν ἐγώ . · « καί πᾶς εἰς εἷς πνεῦμα ποτίζω . » δοκέω μέν λέγω περί ὁ πνευματικός τράπεζα , ὁ τε ἄρτος ? καί ὁ οἶνος . πνεῦμα γάρ εἶπον ὁ ποτίζω ἐγώ , ἀμφότερος δηλόω , ὁ τε αἷμα καί ὁ σάρξ . πλήν ὁ ἀληθής , ὁ ἐπιφοίτησις ὁ πνεῦμα φημί ἐνταῦθα , ὁ ἀπό ὁ βάπτισμα εἰς ἐγώ γίγνομαι , καί πρό ὁ μυστήριον « ποτίζω δέ » εἶπον , ἀπό μεταφορά ὁ δένδρον [ καί ] ὁ ἐκ ὁ αὐτός ἀρδεύω πηγή . ἐν οὖν πνεῦμα ποτίζω ἐγώ καί ἀρδεύω , καί εἷς σῶμα εἰμί ποιέω « καί γάρ ὁ σῶμα οὐ εἰμί εἷς μέλος , ἀλλά πολύς » μή θαυμάζω , φημί , εἰμί τοσοῦτος εἰμί εἷς σῶμα εἰμί . καί γάρ καί ἐπί ὁ ἀνθρώπινος σῶμα ἀπό πολύς μέλος εἷς σῶμα εἰμί εὑρίσκω . « ἐάν εἶπον ὁ Ποῦς , ὅτι οὐ εἰμί χείρ , οὐ εἰμί ἐκ ὁ σῶμα · οὖον παρά οὗτος οὐ εἰμί ἐκ ὁ σῶμα ; καί ἐάν εἶπον ὁ οὖς , ὅτι οὐ εἰμί ὀφθαλμός , οὐ εἰμί ἐκ ὁ σῶμα · οὖον παρά οὗτος οὐ εἰμί ἐκ ὁ σῶμα ; » εἰσάγω ὁ μέλος φθέγγομαι καί γογγύζω διά ὁ ἐλασσόω ὁ ἄλλος μέλος , ἵνα διά ὁ δείκνυμι ὁ γογγυσμός ὁ μέλος παράλογος γίγνομαι , ἐντρέπω ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία γογγύζω , διά ὁ εἰμί τις μείζων αὐτός . οοοοΟϛί