cogPG.PG124 395
καὶ τὰ τῆς γῆς φρονοῦντες · οὖτω καὶ ἐν ἀρετῇ αὖθις ζήσωμεν , ὡς τοῦ ἐπουρανίου τὴν εἰκόνα καὶ τὴν μίμησιν τηροῦντες . Εἰκὼν δὲ τοῦ χοϊκοῦ καὶ τὸ , « Γῇ εἶ , καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ · » εἰκὼν δὲ τοῦ ἐπουρανίου ἡ ἐκ νεκρῶν ἀνάστασις καὶ ἀφθαρσία . Ὥστε εἰ ώς περὶ ἀναστάσεως λεγόμενα , οὐ περὶ πολιτείας παῦτα δεῖ νοῆσαι , καὶ τὸ , « Φορέσομεν τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου , » οὐχ ὡς συμβουλευτικῶς λεγόμενον δεῖ νοῆσαι ἢ γράψαι , ἀλλ´ ὡς μέλλοντος πράγματος ἐνδεικτικὸν , τουτέστιν , ὅτι μέλλομεν φορέσαι . « Τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται . » Ἐπειδὴ εἶπεν , « Εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , » ὡσανεὶ ἐφερμηνεύων ταύτην , φησὶν ὅτι σὰρξ καὶ αἷμά εἰσιν ἡ εἰκὼν τοῦ χοϊκοῦ · τουτέστιν , αἱ σαρκικαὶ πράξεις καὶ τῇ παχύτητι τοῦ σώματος οἰκεῖαι , αἵτινες « βασιλείαν Θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται . » « Οὐδὲἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ . » Τοντέστιν , ἡ κακία , ἡ καταφθείρουσα τὴν τῆς ψυχῆς εὐγένειαν , οὐ δύναται κληρονομεῖν τὴν δόξαν ἐνεί . νην καὶ τὰ ἄφθαρτα ἀγαθά . Δύνασαι δὲ ταῦτα πάντα , οὐχ ὡς περὶ πολιτείας εἰρημένα , ἀλλ´ ὡς περὶ ἀναστάσεως ἐκλαβεῖν , οἷοντὸ , « Σὰρξκαὶ αἷμα · » οἷον , ὅτι Οὐ σῶμα τοιοῦτον ἐκ σαρκὸς καὶ αἵματος συνεστὼς , ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι ἀπολαύσει τῆς βασιλείας . Οὐκ ἔστι γὰρ ἐκεῖ βρῶσις καὶ πόσις , ἐξ ῶν πάντως τὸ τοιοῦτον σῶμα τρέφεται . « Οὐδὲ ἡ φθορὰ , » τουτέστι , τὸ φθαρτὸν σῶμα , κληρονομήσει τὰ ἄφθαρτα · ὥστε ἀνάγκη πνευματικὸν ἡμῶν ἔσεσθαι τὸ σῶμα καὶ ἄφθαρτον . ἴσθι μέντοι ὡς Χρυσόστομος παραινετικῶς ταῦτα εἰρῆσθαι τῷ Ἀποστόλῳ περὶ βίου ἀρίστου ἐδέξατο . « Ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω . » Πάλιν εἰς τὸν περὶ ἀναστάσεως λόγον ἐπάνεισι , καί φησιν , ὅτι φρικτόν τι καὶ ἀπόρρητον αὐτοῖς μέλλει λέγειν . Ἐνδείκνυται δὲ διὰ τούτου καὶ πολλὴν τὴν εἰς αὐτοὺς τιμὴν , ὡς τὰ ἀπόρρητα αὐτοῖς λέγων . « Πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα , πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα . » Οὐ πάντες μὲν , φησὶν , ἀποθανοῦνται , δμως μέντοι πάντες ἀλλαγήσονται , καὶ οἱ μὴ ἀποθνήσκοντες , τουτέστιν , εἰς ἀφθαρσίαν μεταπεσοῦνται . Μὴ τοίνυν , ἐπειδὴ ἀποθνήσκεις , φοβηθῇς ὅτι οὐκ ἀναστήσῃ . Ἰδοὺ γὰρ λέγω σοι , ὅτι τινὲς οὐ τεθνήξονται , καὶ ὅμως οὐκ ἀρκεῖ αὐτοῖς τοῦτο πρὸς τὴν ἀνάστασιν ἐκείνην , ἐὰν μὴ ἀλλαγῶσι , καὶ οὕτως εἰς ἀθανασίαν ἔλθωσιν ἀπὸ τῆς θνητότητος ταύτης ὥν ἔχουσι σωμάτων . Ὥσπερ οὖν οὐκ ὠὡφελεῖ ἐκείνους τὸ μὴ ἀποθανεῖν · οὕτως οὐδὲ ἡμᾶς βλάψει τὸ ἀποθανεῖν Καὶ γὰρ κἀκείνοις ἡ ἀλλαγὴ θάνατός ἐστιν · ἀτρθνήσκει γὰρ ἐν αὐτοῖς ἡ φθορὰ , ἀλλαττομένη εἰς ἀφθαρσίαν . « Ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι . » Ἐν ἀκαριαίῳ χρόνῳ καὶ ἀμερεῖ , καὶ ὅσον μύσαι βλέφαρον , γενήσονται τὰ τηλικαῦτα ·
Lemmas: καί ὁ ὁ γῆ φρονέω · οὗτος καί ἐν ἀρετή αὖθις ζῶ , ὡς ὁ ἐπουράνιος ὁ εἰκών καί ὁ μίμησις τηρέω . Εἰκών δέ ὁ χοϊκός καί ὁ , « Γῆ εἰμί , καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι · » εἰκών δέ ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις καί ἀφθαρσία . ὥστε εἰμί οὖς περί ἀνάστασις λέγω , οὖον περί πολιτεία Παῦτα δεῖ νοέω , καί ὁ , « φορέω ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος , » οὐ ὡς συμβουλευτικός λέγω δεῖ νοέω ἢ γράφω , ἀλ ὡς μέλλω πρᾶγμα ἐνδεικτικός , τουτέστιν , ὅτι μέλλω φορέω . « οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι σάρξ καί αἷμα βασίλειος Θεός κληρονομέω οὖον δύναμαι . » ἐπεί εἶπον , « Εἰκών ὁ χοϊκός , » ὡσανεί ἐφερμηνεύω οὗτος , φημί ὅτι σάρξ καί αἷμα εἰμί ὁ εἰκών ὁ χοϊκός · τουτέστιν , ὁ σαρκικός πρᾶξις καί ὁ παχύτης ὁ σῶμα οἰκεῖος , ὅστις « βασίλειος Θεός κληρονομέω οὖον δύναμαι . » « Οὐδέ φθορά ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω . » Τοντέστιν , ὁ κακία , ὁ καταφθείρω ὁ ὁ Ψυχή εὐγένεια , οὖον δύναμαι κληρονομέω ὁ δόξα ἐνεί . νη καί ὁ ἄφθαρτος ἀγαθός . δύναμαι δέ οὗτος πᾶς , οὐ ὡς περί πολιτεία εἴρω , ἀλ ὡς περί ἀνάστασις ἐκλαμβάνω , οἷος , « Σάρξ αἷμα · » οἷος , ὅτι οὖον σῶμα τοιοῦτος ἐκ σάρξ καί αἷμα συνίστημι , ἐν ὁ μέλλω αἰών ἀπολαύω ὁ βασίλεια . οὐ εἰμί γάρ ἐκεῖ βρῶσις καί πόσις , ἐκ κυβερνάω πάντως ὁ τοιοῦτος σῶμα τρέφω . « οὐδέ ὁ φθορά , » τουτέστι , ὁ φθαρτός σῶμα , κληρονομέω ὁ ἄφθαρτος · ὥστε ἀνάγκη πνευματικός ἐγώ εἰμί ὁ σῶμα καί ἄφθαρτος . εἰμί μέντοι ὡς Χρυσόστομος παραινετικώς οὗτος εἴρω ὁ ἀπόστολος περί βίος ἀγαθός δέχομαι . « ἰδέ μυστήριον σύ λέγω . » πάλιν εἰς ὁ περί ἀνάστασις λόγος ἐπάνειμι , καί φημί , ὅτι φρικτός τίς καί ἀπόρρητος αὐτός μέλλω λέγω . ἐνδείκνυμι δέ διά οὗτος καί πολύς ὁ εἰς αὐτός τιμή , ὡς ὁ ἀπόρρητος αὐτός λέγω . « πάνετες μέν οὖον κοιμάω , πᾶς δέ ἀλλάσσω . » οὖον πᾶς μέν , φημί , ἀποθνῄσκω , δμώς μέντοι πᾶς ἀλλάσσω , καί ὁ μή ἀποθνῄσκω , τουτέστιν , εἰς ἀφθαρσία μεταπίπτω . μή τοίνυν , ἐπεί ἀποθνῄσκω , φοβέω ὅτι οὐ ἀνίστημι . ἰδέ γάρ λέγω σύ , ὅτι τις οὖον θνῄσκω , καί ὅμως οὐ ἀρκέω αὐτός οὗτος πρός ὁ ἀνάστασις ἐκεῖνος , ἐάν μή ἀλλάσσω , καί οὕτως εἰς ἀθανασία ἔρχομαι ἀπό ὁ θνητότης οὗτος ἀνά ἔχω σῶμα . ὥσπερ οὖν οὐ ὠφελέω ἐκεῖνος ὁ μή ἀποθνῄσκω · οὕτως οὐδέ ἐγώ βλάπτω ὁ ἀποθνῄσκω καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀλλαγή θάνατος εἰμί · ἀτρθνήσκει γάρ ἐν αὐτός ὁ φθορά , ἀλλάσσω εἰς ἀφθαρσία . « ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ . » ἐν ἀκαριαῖος χρόνος καί ἀμερής , καί ὅσος μύω βλέφαρον , γίγνομαι ὁ τηλικόσδε ·