cogPG.PG124 45
τὸ ἀπὸ ψιλοῦ ῥήματος πεισθῆναι ; « Τὰ ἔργα , ἃ ἐγὼ ποιῶ , » οὐχ ὡς ἀντίθεος , ἀλλ´´ « ἐν ὀνόματι τοῦ Πατρός μου , » οὐ δέχεσθε , καὶ πῶς ψιλῷ λόγῳ πιστεύσετε ; Πάντως γὰρ τοῖς ἔργοις πλείων πρὸς τὸ πείθειν δύναμις , ἢ τοῖς λόγοις . Ὅ καὶ ἐξ αὐτῶν οἱ εὐγνωμονέστεροι ἔλεγον · « Μὴ δύναπαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός σημεῖα τοιαῦτα ποιεῖν ; » διὰ τοῦτο δέ , φησίν , « Οὐ πιστεύετέ μοι , ὅτι οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν . » Ἐγὼ μὲν γὰρι ὡς ποιμὴν καλὸς , ἅπερ ἐχρῆν ποιῆσαι , ἐποίησα · εἰ δὲ ὑμεῖς οὐκ ἀκολουθεῖτε , οὐκ ἐγὼ τῆς τοῦ ποιιένοἀλλ ´ ὑμεῖς τῆς τῶν προβάτων ἀνάξιοί ἐστε κλήσεω · Σπούδαζε δὲ καὶ σὺ , ἐν ὅσῳ χειμών ἐστιν , ὁ παρὼν , λέγω , βίος , ὁ ἀεὶ ταραχὰς ὑπὸ τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας ἔχων , τὰ ἐγκαίνια ἑορτάσαι τοῦ πνευματικοῦ σου ναοῦ , ἀεὶ νέος γινόμενος , καὶ ἀναβάσεις ἐν τῇ καρδίᾳ διατιθέμενος . Τότε γὰρ δή σοι καὶ ὁ Ἰησοῦς παρέσται τὴν των ἐγκαινίων τούτων συνεργαζόμενος ἑορτὴν ἐν τῇ στοᾷ τοῦ Σολομῶντος , ἐν τῇ σκέπῃ αὐτοῦ περιφρουρῶν σε , καὶ εἰρηνεύειν σε ποιῶν ἀπὸ τῶν παθῶν . Αὐτὸς γὰρ ἔσται ὁ Σολομῶν εἰρηνικὸς ἐρμηνεύεται . Ὅστις οὖν ἐν τῇ σκέπη τοῦ Χριστοῦ τοῦ εἰρηνικοῦ αὐλίζεται , κατὰ τὸν προφήτην , ἔχει αὐτὸν τὸν Κύριον συνεορτάζοντα αὐτῷ τὰ τῆς ψυχῆς ἐγκαίνια , ἐν ὅσῳ ὁ χειμών , ὁ βίος οὖτος , ἐνίσταται . Ἔαρ γὰρ ὁ μέλλων αἰὼν καθ´ ὃν τὰ πάντα ἀναζῇ , καὶ παλιγγενεσίαν λαμβάνει , καθ´ ὃν οὐδεὶς τὴν ψυχὴν ἐγκαινίσαι δύύαται · τῷ γὰρ παρόντι αἰῶνι πάντα τὰ τοιαῦτα συγκλείεται . Καθὼς εἶπον ὑμῖν , τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει , κἀγὼ γινώσκω αὐτὰ , καὶ ἀκολουθοῦσί μοι , κἀγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς , καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα , καὶ οὐχ ἀρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου . Ὁ Πατήρ μου . ὃς ἔδωκέ μοι , μείζων πάντων ἐστὶ , καὶ οὐδεὶς δύναται ἀρπάζειν αὐτὰ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου . Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν . » Ἐπειδὴ εἶπεν αὐτοῖς , ὅτι , « Οὐκ ἐστὲ ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν , » νῦν προτρέπεται αὐτοὺς , ὥστε γενέσθαι πρόβατα . Διὸ καὶ ἐπάγει λέγων · « Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει , καὶ ἀκολουθοῦσί μοι . » Εἰτα παρακνίων αὐτοὺς λέγει καὶ ὅ ἐπιτεύξονται οἱ αὐτῷ ἀκολουθοῦντες . « Ζωὴν γὰρ , φησὶν , αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς , καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα , » καὶ τὰ ἑξῆς . Πάντως δὲ διὰ τῶν ῥημάτων τούτων διεγείρει αὐτοὺς , καὶ εἰς ζῆλον καὶ ἐπιθυμίαν ἐμβάλλει τοῦ καὶ αὐτοὺς ἀκολουθῆσαι αὐτῷ , ὡς τοιαῦτα δωρουμένῳ . Διατί δέ φησιν · « Οὐ μὴ ἀπόλωνται · » Λιῥτι « οὐδεὶς δύναται ἀρπάζειν αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου , » διότι « ὁ Πατήρ μου , ὃς ἔδωκέ μοι » ταῦτα , « μείζων πάντων ἐστὶ , καὶ ἀπὸ τῆς χειρὸς τούτοο . οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν αὐτὰ , » ὥστε οὐδὲ « ἀπὸ τῆς ἐμῆς χειρός . » Ἡ γὰρ χεὶρ ἡ ἐμὴ καὶ τοῦ Πατρὸς μία . « Ἐγὼ γὰρ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν , » κατὰ τὴν ἐξουσίαν δηλαδὴ καὶ τὴν δύναμιν · χεῖρα γὰρ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν δύναμιν λέγει . « Ἐγὼ τοίνυν καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν » κατὰ τὴν φύσιν , καὶ τὴν οὐσίαν , καὶ τὸ κράτος . Ὅπερ οὖν καὶ οἱ Ἰουδαῖοι συνιδόντες , ὅτι ὁμοούσιον ἑαυτὸν ποιεῖ διὰ τούτων τῶν ῥημάτων τοῦ Θεοῦ , λίθοις ἔβαλλον
Lemmas: ὁ ἀπό ψιλός ῥῆμα πείθω ; « ὁ ἔργον , ὁ ἐγώ ποιέω , » οὐ ὡς ἀντίθεος , ἀλ « ἐν ὄνομα ὁ πατήρ ἐγώ , » οὖον δέχομαι , καί πῶς ψιλός λόγος πιστεύω ; πάντως γάρ ὁ ἔργον πλείων πρός ὁ πείθω δύναμις , ἢ ὁ λόγος . ὅς καί ἐκ αὐτός ὁ εὐγνώμων λέγω · « μή δυναπη ἄνθρωπος ἁμαρτωλός σημεῖον τοιοῦτος ποιέω ; » διά οὗτος δέ , φημί , « οὖον πιστεύω ἐγώ , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ πρόβατον ὁ ἐμέω . » ἐγώ μέν γάρι ὡς ποιμήν καλός , ὅσπερ χρή ποιέω , ποιέω · εἰμί δέ σύ οὐ ἀκολουθέω , οὐ ἐγώ ὁ ὁ ποιιένοἀλλ ´ σύ ὁ ὁ πρόβατον ἀνάξιος εἰμί κλῆσις · σπουδάζω δέ καί σύ , ἐν ὅσος χειμών εἰμί , ὁ πάρειμι , λέγω , βίος , ὁ ἀεί ταραχή ὑπό ὁ πνεῦμα ὁ πονηρία ἔχω , ὁ ἐγκαίνια ἑορτάζω ὁ πνευματικός σύ ναός , ἀεί νέος γίγνομαι , καί ἀνάβασις ἐν ὁ Καρδία διατίθημι . τότε γάρ δή σύ καί ὁ Ἰησοῦς πάρειμι ὁ ὁ ἐγκαίνια οὗτος συνεργάζομαι ἑορτή ἐν ὁ στοά ὁ Σολομών , ἐν ὁ σκέπη αὐτός περιφρουρέω σύ , καί εἰρηνεύω σύ ποιέω ἀπό ὁ πάθος . αὐτός γάρ εἰμί ὁ Σολομών εἰρηνικός ἑρμηνεύω . ὅστις οὖν ἐν ὁ σκέπη ὁ Χριστός ὁ εἰρηνικός αὐλίζομαι , κατά ὁ προφήτης , ἔχω αὐτός ὁ κύριος συνεορτάζω αὐτός ὁ ὁ Ψυχή ἐγκαίνια , ἐν ὅσος ὁ χειμών , ὁ βίος οὗτος , ἐνίστημι . Ἔαρ γάρ ὁ μέλλω αἰών καθ´ ὅς ὁ πᾶς ἀναζάω , καί παλιγγενεσία λαμβάνω , καθ´ ὅς οὐδείς ὁ ψυχή ἐγκαινίζω δυάω · ὁ γάρ πάρειμι αἰών πᾶς ὁ τοιοῦτος συγκλείω . καθώς εἶπον σύ , ὁ πρόβατον ὁ ἐμός ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω , ἐγώ γιγνώσκω αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ , ἐγώ ζωή αἰώνιος δίδωμι αὐτός , καί οὖον μή ἀπόλλυμι εἰς ὁ αἰών , καί οὐ ἁρπάζω τις αὐτός ἐκ ὁ χείρ ἐγώ . ὁ Πατήρ ἐγώ . ὅς δίδωμι ἐγώ , μείζων πᾶς εἰμί , καί οὐδείς δύναμαι ἁρπάζω αὐτός ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ ἐγώ . ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί . » ἐπεί εἶπον αὐτός , ὅτι , « οὐ εἰμί ἐκ ὁ πρόβατον ὁ ἐμέω , » νῦν προτρέπω αὐτός , ὥστε γίγνομαι πρόβατον . Διὸ καί ἐπάγω λέγω · « ὁ πρόβατον ὁ ἐμός ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω , καί ἀκολουθέω ἐγώ . » εἶτα παρακνίων αὐτός λέγω καί ὅς ἐπιτυγχάνω ὁ αὐτός ἀκολουθέω . « Ζωή γάρ , φημί , αἰώνιος δίδωμι αὐτός , καί οὖον μή ἀπόλλυμι εἰς ὁ αἰών , » καί ὁ ἑξῆς . πάντως δέ διά ὁ ῥῆμα οὗτος διά-ἐγείρω αὐτός , καί εἰς ζῆλος καί ἐπιθυμία ἐμβάλλω ὁ καί αὐτός ἀκολουθέω αὐτός , ὡς τοιοῦτος δωρέω . διατί δέ φημί · « οὖον μή ἀπόλλυμι · » Λιῥτι « οὐδείς δύναμαι ἁρπάζω αὐτός ἐκ ὁ χείρ ἐγώ , » διότι « ὁ Πατήρ ἐγώ , ὅς δίδωμι ἐγώ » οὗτος , « μείζων πᾶς εἰμί , καί ἀπό ὁ χείρ τοῦτος . οὐδείς δύναμαι ἁρπάζω αὐτός , » ὥστε οὐδέ « ἀπό ὁ ἐμός χείρ . » ὁ γάρ χείρ ὁ ἐμός καί ὁ πατήρ εἷς . « ἐγώ γάρ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί , » κατά ὁ ἐξουσία δηλαδή καί ὁ δύναμις · χείρ γάρ ὁ ἐξουσία καί ὁ δύναμις λέγω . « ἐγώ τοίνυν καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί » κατά ὁ φύσις , καί ὁ οὐσία , καί ὁ κράτος . ὅπερ οὖν καί ὁ Ἰουδαῖος συνοράω , ὅτι ὁμοούσιος ἑαυτοῦ ποιέω διά οὗτος ὁ ῥῆμα ὁ Θεός , λίθος βάλλω