cogPG.PG124 358
« Ὅτι ἐ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ , ᾗ παρεδίδοτο , ἔλαβεν ἄρτον , καὶ εὐχαριστήσας ἔκλασε , καὶ εἶπε · Λάβετε , φάγετε · τοῦτό μου ἐστὶ τὸ σῶμα τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον . » Ἀναμνήσθητε , φησίν , ὅτι ταύτην ἐσχάτην ὑμῖν δέδωκε τὴν μυσταγωγίαν , καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ᾖ σφάττεσθαι ἔμελλε , καὶ τὸν προδότην εἶχε συνέστιον · καὶ σὺ ἀπαξιοῖς τὸν ἀδελφόνΚαὶ ἐδιδάχθης μὲν εὐχαριστεῖν · καὶ γὰρ κἀκεῖνος εὐχαρίστησε , τύπον ἡμῖν διδούς · ἀνάξια δὲ τῆς εὐχαριστίας ποιεῖς , ὑβρίζων τὴν Ἐκκλησίαν , καὶ τεινῶντος ἄλλου , αὐτὸς μεθύων . Καὶ ὁ μὲν πᾶσιν εἶπε κοινῶς , « Λάβετε , φάγετε , » καὶ ταῦτα , τὸ σῶμα αὐτοῦ , ὃ ὑπὲρ πάντων ἐπίσης ἔκλασε , διδοὺς εἰς θάνατον · σὺ δὲ προλαμβάνεις ἐσθίων , καὶ οὐδὲ τὸν κοινὸν ἄρτον εἰς τὸ μέσον τίθης , οὐδὲ κλᾷς αὐτὸν , Ἰαδοθῇ πολλοῖς , ἀλλὰ σαυτῷ κατέχεις . « Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . » Τί λέγεις ; Εἰ μὲν Υἱοῦ ἀνάμνησιν ἢ Πατρὸς ἐποίεις , Ἀπλήγης ἂν ὑπὸ τοῦ συνειδότος , εἰ μὴ τὰ νενομιΚσμένα ἐπλήρωσας , καὶ πένητας ἐκάλεσας · ἀνάμνησιν δὲ τελῶν τοῦ Δεσπότου , οὐδὲ τραπέζης ἁπλως μεταδίδως , « Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι , λέγων · Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ Καινὴ Διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι . » Ἦσαν καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ ποτήρια , ἐν οἷς τὸ αἱμα τῶν ἀλόγων ἔσπενδον μετὰ τὸ θῦσαι , φιάλῃ καὶ ποτηρίῳ τοῦτο δεχόμενοι . Ἀντὶ τοῦ αἴματος τοίνυν τῶν ἀλόγων , ὃ τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ἐσφράγισε , τὸ ἐμὸν αἷμα νῦν τίθημι , τὴν Καινὴν Διαθήκην ἐπισφραγίζων . Μὴ θορυβηθῇς οὖν , αἱματος ἀκούων . Καὶ γὰρ εἰ τὸ τῶν ἀλόγων ἐδέξω ἐν τῆ Πα λαιᾷ , πόσῳ μᾶλλον τὸ θεῖον νῦν ; , Τοῦτο ποιεῖτε ὁσάκις ἂν πίνητε , εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . » Καὶ διὰ τοῦ ποτηρίου , φησὶν , ἀνάμνησιν πέλει - τοῦ Δεσποτικοῦ θανάτου . Πῶς οὖν αὐτὸς Κμόνος πίνεις καὶ μεθύεις , τοῦ φρικτοῦ ποτηρίου πᾶσιν ἐπίσης δοθέντος ; Ὁσάκις γὰρ ἂν ἐσθίητε τὸν ἄρτον τοῦτον , καὶ τὸ ποτίοιον τοῦτο πίνητε . τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου κεταγγέλλετε ἄχρις ἂν ἔλθη . » Οὕτω , φησὶν , ὸφελετε διακεῖσθαι , ὡσπερανεὶ ἐν αὐτῇ ἐκείνῃ τῇ ἑσπέρᾳ , καὶ ἐπ´ αὐτῆς κείμενοι τῆς στιβάδος , καὶ παρ´ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ λαμβάνοντες τὴν θυσίαν . Δὐτὸ γὰρ ἐκεῖνο τὸ δεῖπνόν ἐστι , καὶ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν θάνατον καταγγέλλομεν , τουτέστιν , ὑποδεικνύοΚμεν , ἄχρι τῆς δευτέρας παρουσίας . « Ὥστε , ὅς ἂν ἐσθίῃ τέν ἄρτον τοῦτον , ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως , ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου . » Αὐτοὺς αἰνίττεται ἀναξίως μεταλαμβάνοντας , ὡς περιορῶντας τοὺς πένητας . Πῶς δὲ ἔνοχος γίνεται ὁ ἀναξίως μεταλαμβάνων ; Ὡς καὶ αὐτὸς ἐκχέας τὸ αἷμα . Ὥσπερ γὰρ
Lemmas: « ὅτι2 εἰ Κύριος Ἰησοῦς ἐν ὁ νύξ , ὅς παραδίδωμι , λαμβάνω ἄρτος , καί εὐχαριστέω κλάω , καί εἶπον · λαμβάνω , ἐσθίω · οὗτος ἐγώ εἰμί ὁ σῶμα ὁ ὑπέρ σύ κλάω . » ἀναμιμνήσκω , φημί , ὅτι οὗτος ἔσχατος σύ δίδωμι ὁ μυσταγωγία , καί ἐν αὐτός ὁ νύξ εἰμί σφάζω μέλλω , καί ὁ προδότης ἔχω συνέστιος · καί σύ ἀπαξιόω ὁ ἀδελφός διδάσκω μέν εὐχαριστέω · καί γάρ ἐκεῖνος εὐχαριστέω , τύπος ἐγώ δίδωμι · ἀνάξιος δέ ὁ εὐχαριστία ποιέω , ὑβρίζω ὁ ἐκκλησία , καί τείνω ἄλλος , αὐτός μεθύω . καί ὁ μέν πᾶς εἶπον κοινῶς , « λαμβάνω , ἐσθίω , » καί οὗτος , ὁ σῶμα αὐτός , ὅς ὑπέρ πᾶς ἐπίσης κλάω , δίδωμι εἰς θάνατος · σύ δέ προλαμβάνω ἐσθίω , καί οὐδέ ὁ κοινός ἄρτος εἰς ὁ μέσος τίθημι , οὐδέ κλάω αὐτός , Ἰαδοθῇ πολύς , ἀλλά σεαυτοῦ καταχέω . « οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . » τις λέγω ; εἰμί μέν υἱός ἀνάμνησις ἢ πατήρ ποιέω , Ἀπληγής εἄν ὑπό ὁ σύνοιδα , εἰμί μή ὁ νενομιΚσμένα πληρόω , καί πένης καλέω · ἀνάμνησις δέ τέλος ὁ δεσπότης , οὐδέ τράπεζα ἀπλος μεταδίδωμι , « ὡσαύτως καί ὁ ποτήριον μετά ὁ δειπνέω , λέγω · οὗτος ὁ ποτήριον ὁ Καινός διαθήκη εἰμί ἐν ὁ ἐμός αἷμα . » εἰμί καί ἐν ὁ Παλαιή ποτήριον , ἐν ὅς ὁ αἷμα ὁ ἄλογος σπένδω μετά ὁ θύω , φιάλη καί ποτήριον οὗτος δέχομαι . ἀντί ὁ αἶμα τοίνυν ὁ ἄλογος , ὅς ὁ Παλαιή διαθήκη σφραγίζω , ὁ ἐμός αἷμα νῦν τίθημι , ὁ καινός διαθήκη ἐπισφραγίζω . μή θορυβέω οὖν , αἷμα ἀκούω . καί γάρ εἰμί ὁ ὁ ἄλογος δέχομαι ἐν τῆ Πα λαιός , πόσος μᾶλλον ὁ θέω νῦν ; , οὗτος ποιέω ὁσάκις εἄν πίνω , εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . » καί διά ὁ ποτήριον , φημί , ἀνάμνησις πέλω - ὁ δεσποτικός θάνατος . Πῶς οὖν αὐτός Κόμνος πίνω καί μεθύω , ὁ φρικτός ποτήριον πᾶς ἐπίσης δίδωμι ; ὁσάκις γάρ εἄν ἐσθίω ὁ ἄρτος οὗτος , καί ὁ ποτιοιος οὗτος πίνω . ὁ θάνατος ὁ κύριος καταγγέλλω ἄχρι εἄν πίλσκω . » οὕτως , φημί , ὀφείλω διάκειμαι , ὥσπερ ἐν αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἑσπέρα , καί ἐπι αὐτός κεῖμαι ὁ στιβάς , καί παρ´ αὐτός ὁ Χριστός λαμβάνω ὁ θυσία . Δὐτὸ γάρ ἐκεῖνος ὁ δεῖπνον εἰμί , καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ θάνατος καταγγέλλω , τουτέστιν , ὑποδείκνυμι , ἄχρι ὁ δύο παρουσία . « ὥστε , ὅς εἄν ἐσθίω Τεν ἄρτος οὗτος , ἢ πίνω ὁ ποτήριον ὁ κύριος ἀνάξιος , ἔνοχος εἰμί ὁ σῶμα καί αἷμα ὁ κύριος . » αὐτός αἰνίσσομαι ἀνάξιος μεταλαμβάνω , ὡς περιοράω ὁ πένης . Πῶς δέ ἔνοχος γίγνομαι ὁ ἀνάξιος μεταλαμβάνω ; ὡς καί αὐτός ἐκχέω ὁ αἷμα . ὥσπερ γάρ