cogPG.PG124 598
ἀναστῆναι ; Ἀλλ´ ἐξανάστασιν ἐνταῦθα νόει , τὴν ἔνδοξον , τὴν ἐν νεφέλαις ἔξαρσιν . Πάντες μὲν γὰρ ἀνίστανται , οὐ πάντες δὲ καὶ ἐξανίστανται · ἀλλ´ οἱ μὲν ἁμαρτωλοὶ , κάτω μένουσι τὸν κριτὴν · οἱ δὲ ἄγιοι , ἀρπάζονται ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου . Νοήσεις δὲ καὶ ἀπὸ τῆς ἀκολουθίας τὸ λεγόΚμενον . Ἀπέθανε , φησὶν , ὁ Χριστός · ἀποθνήσκω κἀγώ . Ἀνέστη ἐκεῖνος ἐνδόξως , σπουδάζω κἀγὼ τοιαύτης ἀναστάσεως τυχεῖν ἐνδόξου . Ὅρα δὲ καὶ εὐλάβειαν τοῦ τοσαῦτα κατορθώσαντος , τοῦ ὑπὲρ τοὺς ἀνθρώπους ὄντος · Εἰπως φθάσω . Οὐ θαῤῥῶ Κγὰρ , φησὶν , οὔπω · οὕτως ἐταπεινοφρόνει · ὅπερ ἀλλαχοῦ λέγει · Ὁ δοκῶν ἐστάναι , βλεπέτῳ μὴ πέσῃ · καὶ , Μήπως ἄλλοις κηρύξας , αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι . χ ὁτι ἡδη ἄλαβον , ἢ ἡδη τετελείωμαι . Εἰπὼν , ὅτι Εἶ πως καταντήσω , κατασκευάζει τοῦτο , καί φησιν , ὅτι Διὰ τοῦτο οὕτως εἶπον διστακτικῶς , ὅτι οὔπω ἔλαβον τὸ βραβεῖον , οὔπω τετελείωμαι . Διώκω δέ , εἰ καὶ καταλάβω , ἐφ´ ᾠ καὶ κατμλήφθην ὑπὸ Χριστοῦ Ἰησοῦ . Ἔτι , φησὶν , ἐναγώνιός εἰμι , ἔτι διώκω , εἴ πως ἰσχύσω καταλαβεῖν τὸ τέλος καὶ τὸ βραβεῖον . Ετα δεικνὺς ὅτι ὀφειλή ἐστὶ τὸ πρᾶγμα , φησί · Διότι καὶ κατελήφθην ὑπὸ Χριστοῦ · τουτέστι , Τῶν ἀπολλυμένων ἤμην , τῶν ἀπεγνωσμένων · κατεδίωξέ με ὁ Χριστὸς , καὶ φεύγοντα ἀπ´ αὐτοῦ κατέλαβε , καὶ ἐπέστρεφεν . Ὁφείλω τοίνυν καὶ αὐτὸς διώκειν αὐτὸν λοιπὸν , ὡς ἂν καταλάβω . Ἐμφαντικώτατα δὲ τὸ διώκειν εἶπεν . Ὁ γὰρ διώκων , οὐδὲν ἄλλο ὁρᾷ ἢ πρὸς ὃ σπεύδει , πάντα δὲ παρέρχεται , καὶ τὰ φίλτατα καὶ τὰ ἀναγκαιότατα . Οὕτως ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς σπεύδειν , ὑπ´ οὐδενὸς διακοπτόμενοι . Ἀδελφοὶ , ἐγὼ ἐμαυτὸν οὕπω λογίζομαι κατειληφέναι . Ἐπειδὴ πολλὰ ἐπήνεσε Φιλιππησίους , νῦν καταστέλλων αὐτῶν τὸ φρόνημα , φησὶν , ὅτι Ἐγὼ ὁ τοσοῦτος καὶ τηλικοῦτος , ὁ διδάσκαλος ὑμῶν , οὔπω λογίζομαι κατειληφέναι τὴν ἀρετὴν ἅπασαν · ὡς ἂν εἰ ἐπὶ δρομέως εἴποι τις · Οὔπως τὸ πᾶν ἤνυσε . Πῶς οὖν ἀλλαχοῦ φησι · Τὸν δρόμον τετέλεκα · Ἐκεῖνο πρὸς τῇ τελευτῇ ὢν ἔφη Ἐν δὲ , τῶν μέν ὅπισθεν ἐπιλανθανόμενος , τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος . Ἔν ποιῶ , φησὶν , ἑνὸς γίνομαι μόνου , ὅπως ἀεὶ προκόπτοιμι · ἐπιλανθάνομαι τῶν κατορθωμάτων , καὶ ἀφίημι αὐτὰ ὀπίσω , καὶ οὐδὲ μέμνημαι ὅλως αὐτῶν , καὶ οὗτω τὰ ἔμπροσθεν διώκω , ὡς λείποντα μοι · ὡς ὅ γε[δη ] τετελειῶσθαι νομίζων , παύσεται τρέχων , ὡς ἤδη τὸ πᾶν κατωρθωκώς . Τί δέ ἐστι τὸ , Ἐπεκτεινόμενος ; τοῦτ´ ἔστι · Πρὶν φθάσαι , λαβεῖν σπουδάζων , καὶ τοὺς πόδας , καίτοι τρέχοντας , τῷ λοιπῷ σώματι
Lemmas: ἀνίστημι ; Ἀλ ἐξανάστασις ἐνταῦθα νοέω , ὁ ἔνδοξος , ὁ ἐν νεφέλη ἔξαρσις . πάνετες μέν γάρ ἀνίστημι , οὖον πᾶς δέ καί ἐξανίστημι · ἀλ ὁ μέν ἁμαρτωλός , κάτω μένω ὁ κριτής · ὁ δέ ἅγιος , ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος . Νόησις δέ καί ἀπό ὁ ἀκολουθία ὁ λεγόΚμενον . ἀποθνήσκω , φημί , ὁ Χριστός · ἀποθνῄσκω ἐγώ . ἀνίστημι ἐκεῖνος ἔνδοξος , σπουδάζω ἐγώ τοιοῦτος ἀνάστασις τυγχάνω ἔνδοξος . Ὅρας δέ καί εὐλάβεια ὁ τοσοῦτος κατορθόω , ὁ ὑπέρ ὁ ἄνθρωπος εἰμί · Εἰπως φθάνω . οὖον θαρσέω Κγὰρ , φημί , οὔπω · οὕτως ταπεινοφρονέω · ὅσπερ ἀλλαχοῦ λέγω · ὁ δοκέω ἵστημι , βλέπω μή πίπτω · καί , μήπως ἄλλος κηρύσσω , αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . χ ὅτι ἤδη ἄλαβος , ἢ ἤδη τελειόω . εἶπον , ὅτι εἰμί πως καταντάω , κατασκευάζω οὗτος , καί φημί , ὅτι Ζεύς οὗτος οὕτως εἶπον διστακτικῶς , ὅτι οὔπω λαμβάνω ὁ βραβεῖον , οὔπω τελειόω . διώκω δέ , εἰμί καί καταλαμβάνω , ἐφίημι ὀͅς καί κατμλήφθην ὑπό Χριστός Ἰησοῦς . ἔτι , φημί , εναγώνιος εἰμί , ἔτι διώκω , εἰμί πως ἰσχύω καταλαμβάνω ὁ τέλος καί ὁ βραβεῖον . ἔτης δείκνυμι ὅτι ὀφειλή εἰμί ὁ πρᾶγμα , φημί · διότι καί καταλαμβάνω ὑπό Χριστός · τουτέστι , ὁ ἀπόλλυμι εἰμί , ὁ ἀπογιγνώσκω · καταδιώκω ἐγώ ὁ Χριστός , καί φεύγω ἀπ´ αὐτός καταλαμβάνω , καί ἐπιστρέφω . ὀφείλω τοίνυν καί αὐτός διώκω αὐτός λοιπός , ὡς εἄν καταλαμβάνω . ἐμφαντικός δέ ὁ διώκω εἶπον . ὁ γάρ διώκω , οὐδείς ἄλλος ὁράω ἢ πρός ὅς σπεύδω , πᾶς δέ παρέρχομαι , καί ὁ φίλος καί ὁ ἀναγκαῖος . οὕτως ὀφείλω καί ἐγώ σπεύδω , ὑπό οὐδείς διακόπτω . ἀδελφός , ἐγώ ἐμαυτοῦ οὔπω λογίζομαι καταλαμβάνω . ἐπεί πολύς ἐπαινέω Φιλιππήσιος , νῦν καταστέλλω αὐτός ὁ φρόνημα , φημί , ὅτι ἐγώ ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε , ὁ διδάσκαλος σύ , οὔπω λογίζομαι καταλαμβάνω ὁ ἀρετή ἅπας · ὡς εἄν εἰμί ἐπί δρομεύς εἶπον τις · οὔπως ὁ πᾶς ἀνύω . Πῶς οὖν ἀλλαχοῦ φημί · ὁ δρόμος τελέω · ἐκεῖνος πρός ὁ τελευτή εἰμί φημί ἐν δέ , ὁ μέν ὄπισθεν ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω . ἐν ποιέω , φημί , εἷς γίγνομαι μόνος , ὅπως ἀεί προκόπτω · ἐπιλανθάνομαι ὁ κατόρθωμα , καί ἀφίημι αὐτός ὀπίσω , καί οὐδέ μιμνήσκω ὅλως αὐτός , καί οὗτος ὁ ἔμπροσθεν διώκω , ὡς λείπω ἐγώ · ὡς ὅς γε[δη ] τελειόω νομίζω , παύω τρέχω , ὡς ἤδη ὁ πᾶς κατορθόω . τις δέ εἰμί ὁ , ἐπεκτείνω ; τοῦτος εἰμί · πρίν φθάνω , λαμβάνω σπουδάζω , καί ὁ πούς , καίτοι τρέχω , ὁ λοιπός σῶμα