cogPG.PG124 515
ησαν τὰ πάθη , οὐκ ἂν εἶπε , « Πράσσοντες , » ἀλλὰ Ιάσχοντες · τὸ γὰρ πράσσειν προαίρεσιν ἐμφαίνει , ἔχθρας δὲ νόει τὰς ἀδίκους · Εἰσὶ γὰρ καὶ δίκαιαι ἔχθραι , αἱ γε διὰ τὴν πίστιν γινόμεναι , καὶ αἱ πρὸς πάντας τοὺς τοῦ εὐθέος ἑκνεύοντας . Ζήλους δὲ λέγει τὰς ζηλοτυπίας · ἔστι γὰρ καὶ ζῆλος ἀγαθὸς , ὅταν τις τὸν τὸ καλὸν πράσσοντα μιμεῖται . Καλῶς δὲ , μετὰ τὰς διχοστασίας καὶ τὰς ἐριθείας , τὰς αἱρέσεις τέθεικε · πᾶσα γὰρ αἵρεσις ἀπὸ φιλονεικείας , τὸ οἰ κεῖαν θέλημα ἱστᾷν θέλοντος τοῦ φιλονείκου , καὶ διὰ τοῦτο αἴρεσιν συνιστῶντος . Καὶ δ όνος δὲ ἀπὸ τοῦ φθόνου , καὶ οἱ κῶμοι ἀπὸ μέθης . Κῶμοι γὰρ τὰ τῶν μεθυόντων μεθ´ ὕβρεων ᾤσματα · διὸ προτέθεικε τὰ γεννῶντα , εἶτα τὰ ἐξ αὐτῶν γεννώμενα Οὐδὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη , χαρὰ , εἰρήνη . » Τὰ μὲν πονηρὰ ἔργα ἐξ ἡμῶν γίνονται μόνον · διὸ καὶ ἔργα σαρκὸς εἶπεν , ἅμα καὶ ὡς ἐργωδίαν καὶ βαρύτητα ἔχοντα . Τὰ δὲ καλὰ , οὐχ ἡμετέρας δεῖται μόνον ἐπιμελείας , ἀλλὰ καὶ τῆς ἄνωθεν συνεργείας · διὸ καρπὸν αὐτὰ εἶπε τοῦ Πνεύματος · ώς παρ´ ἡμῶν μὲν τοῦ σπόρου διδομένου , ἤτοι τῆς προθέσεως , τοῦ δὲ καρπὸν γενέσθαι , ἐν τῷ θεῷ κειμένου . Τὴν ῥίζαν δὲ πάντων τῶν ἀγαθῶν τίθησι πρῶτον τὴν ἀγάπην , εἶτα τὴν χαράν . Ὁ γὰρ ἀγαπῶν ἀεὶ χαίρει , καὶ ὅταν πάσχῃ κακῶς · ὡς εὐεργέτην γὰρ ὁρᾷ τὸν κακῶς ποιοῦντα . Χαίρει δὲ καὶ ἐτὶ τῷ Θεῷ , ὡς δι´ αὐτὸν πάντα ποιῶν καὶ πάσχων καὶ διὰ τοῦτο ἀγαθῷ συνειδότι ἐπευφραινόμενος . Ἐκ τῆς ἀγάπης δὲ καὶ τῆς χαρᾶς εἰρηνεύει καὶ κατὰ ψυχὲν , μὴ ταραττόμενος τοῖς λογισμοῖς · καὶ πρὸς τοὺς ἔξωθεν δὲ πάντας . Εἰ γὰρ καὶ ἀπεχθάνεσθαι δοκεῖ τι . σιν . οὐκ αὐτοῖς , ἀλλὰ τῇ ἐν αὐτοῖς κακίᾳ ἀπεχθάνεται . ἐκείνους ἀγαπῶν ὡς ἀδελφοὺς , καὶ πρὸς τὸ συμφέρον αὐτῶν τὴν ἀπέχθειαν ἐνδεικνύμενος ταύτην , ἵνα διορθωθῶσι . « Μακροθυμία , χρηστότης , ἀγαθωσύνη , πίστις , πραότης , ἐγκράτεια . » Μακροθυμία πραότητος ἐν τούτῳ δοκεῖ παρὰ τῇ Γραφῇ διαφέρειν , τῷ τὸν μὲν μακρόθυμον πολὺν ὄντα ἐν φρονήσει , μὴ ὀξέως , ἀλλὰ σχολῇ ἐπιτιθέναι τὴν προσήκουσαν δίκην τῷ πταίομν τι · τὸν δὲ πρᾶον ἀφιέναι παντάπασιν · ὡς ὁ Μωσῆς τῇ Μαριὰμ καὶ τῷ Ἀαρὼν ἀφείς , πραῦς ἐκλήθη παρὰ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν . Χρηστότης δὲ κοινότερόν τί ἐστι παρὰ τὴν ἀγαθωσύνην . Χρηστὸς γὰρ Κύριος τοῖς σύμπασιν · ἡ δὲ ἀγαθωσύνη μόνους τοὺς ἀξίους εὐεργετεῖ , κατὰ τό - « Ἀγάθυνον , Κύριε . τοῖς ἀγαθοῖς . » Πίστιν δὲ λέγει οὐ τὴν ἀπλῶς . ἀλλὰ τὴν καὶ ὄρη μεθιστῶσαν , τὴν τὰ παρὰ ἀνθρώποις ἀδύνατα πιστεύουσαν παρὰ Θεῷ δυνατὰ εἶναι ἀδιστάκτως · ἐπὶ πᾶσι δὲ ἡ ἐγκράτεια , οὐ βρωμάτω μόνον , ἀλλὰ καὶ παντὸς πονηροῦ .
Lemmas: ἀείδω ὁ πάθος , οὐ εἄν εἶπον , « πράσσω , » ἀλλά Ιάσχοντες · ὁ γάρ πράσσω προαίρεσις ἐμφαίνω , ἔχθρα δέ νοέω ὁ ἄδικος · εἰσί γάρ καί Δίκαιος ἔχθρα , ὁ γε διά ὁ πίστις γίγνομαι , καί ὁ πρός πᾶς ὁ ὁ εὐθύς εκνευειμι . Ζῆλος δέ λέγω ὁ ζηλοτυπία · εἰμί γάρ καί ζῆλος ἀγαθός , ὅταν τις ὁ ὁ καλός πράσσω μιμέομαι . καλῶς δέ , μετά ὁ διχοστασία καί ὁ ἐριθεία , ὁ αἵρεσις τίθημι · πᾶς γάρ αἵρεσις ἀπό φιλονεικεία , ὁ ὁ καίω θέλημα ἱστάω ἐθέλω ὁ φιλονεικέω , καί διά οὗτος αἵρεσις συνίστημι . καί δ όνος δέ ἀπό ὁ φθόνος , καί ὁ κῶμος ἀπό μέθη . Κῶμος γάρ ὁ ὁ μεθύω μεθ´ ὕβρις ᾤσματα · διό προτίθημι ὁ γεννάω , εἶτα ὁ ἐκ αὐτός γεννάω οὐδέ καρπός1 ὁ πνεῦμα εἰμί ἀγάπη , χαρά , εἰρήνη . » ὁ μέν πονηρός ἔργον ἐκ ἐγώ γίγνομαι μόνος · διό καί ἔργον σάρξ εἶπον , ἅμα καί ὡς ἐργωδία καί βαρύτης ἔχω . ὁ δέ καλός , οὐ ἡμέτερος δήω μόνος ἐπιμέλεια , ἀλλά καί ὁ ἄνωθεν συνέργεια · διό καρπός αὐτός εἶπον ὁ πνεῦμα · οὖς παρ´ ἐγώ μέν ὁ σπόρος δίδωμι , ἤτοι ὁ πρόθεσις , ὁ δέ καρπός γίγνομαι , ἐν ὁ θεός κεῖμαι . ὁ ῥίζα δέ πᾶς ὁ ἀγαθός τίθημι πρῶτος ὁ ἀγάπη , εἶτα ὁ χαρά . ὁ γάρ ἀγάπη ἀεί χαίρω , καί ὅταν πάσχω κακῶς · ὡς εὐεργέτης γάρ ὁράω ὁ κακῶς ποιέω . χαίρω δέ καί τίμι ὁ Θεός , ὡς δις αὐτός πᾶς ποιέω καί πάσχω καί διά οὗτος ἀγαθός σύνοιδα ἐπευφραίνω . ἐκ ὁ ἀγάπη δέ καί ὁ χαρά εἰρηνεύω καί κατά ψύχω , μή ταράσσω ὁ λογισμός · καί πρός ὁ ἔξωθεν δέ πᾶς . εἰμί γάρ καί ἀπεχθάνομαι δοκέω τίς . βρόχος . οὐ αὐτός , ἀλλά ὁ ἐν αὐτός κακία ἀπεχθάνομαι . ἐκεῖνος ἀγάπη ὡς ἀδελφός , καί πρός ὁ συμφέρω αὐτός ὁ ἀπέχθεια ἐνδείκνυμι οὗτος , ἵνα διορθόω . « μακροθυμία , χρηστότης , ἀγαθωσύνη , πίστις , πραότης , ἐγκράτεια . » μακροθυμία πραότης ἐν οὗτος δοκέω παρά ὁ γραφή διαφέρω , ὁ ὁ μέν μακρόθυμος πολύς εἰμί ἐν φρόνησις , μή ὀξύς , ἀλλά σχολή ἐπιτίθημι ὁ προσήκω δίκη ὁ πταίω τίς · ὁ δέ πρᾶος ἀφίημι παντάπασι · ὡς ὁ Μωσῆς ὁ Μαρία καί ὁ Ἀαρών ἀφίημι , Πραῦς καλέω παρά πᾶς ὁ κατοικέω ὁ γῆ . χρηστότης δέ κοινός τίς εἰμί παρά ὁ ἀγαθωσύνη . Χρηστός γάρ Κύριος ὁ σύμπας · ὁ δέ ἀγαθωσύνη μόνος ὁ ἄξιος εὐεργετέω , κατά ὁ - « ἀγαθύνω , κύριος . ὁ ἀγαθός . » πίστις δέ λέγω οὖον ὁ ἀπλόος . ἀλλά ὁ καί ὄρος μεθίστημι , ὁ ὁ παρά ἄνθρωπος ἀδύνατος πιστεύω παρά Θεός δυνατός εἰμί ἀδιστάκτως · ἐπί πᾶς δέ ὁ ἐγκράτεια , οὖον βρῶμα μόνος , ἀλλά καί πᾶς πονηρός .