cogPG.PG124 240
ἔΜὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι · Τί με ἐποίησασοὔτως ; Ἡ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι , ὃ μὲν εἰς τιμὴν σκεῦος ὃ δὲ εἰς ἀτιμίαν · » Τῷ ὑποδείγματι τούτῳ ἐχρήσατο ὁ Παῦλος , οὐχ ἵνα ἀνέλῃ τὸ αὐτεξούσιον ἡμῶν , οὐδ´ ἵνα ἀργοὺς ὄντας καὶ ἀκινήτους ἡμᾶς δείξῃ . ἀλλὰ διδάσκων , πῶς δεῖ πείθεσθαι Θεῷ , καὶ ἐπιτεταμένην σιγὴν καὶ ὑπακοὴν ἐπιδείκνυσθαι καθάπερ γὰρ , φησίν , ὁ κεραμεὺς ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυθαματος , ἀ βούλεται ποιεῖ , καὶ οὐδὲν ἀντιλέγειαύτῷ τῶν σκευῶν · οὕτω καὶ τοῦτον , ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων , τοὺς μὲν κολάζοντα , τοὺς δὲ τιμῶντα , μὴ περιεργάζου , ἀλλὰ προσκύνει μόνον , καὶ μιμοῦ τὸν πηλόν · καὶ ὥσπερ ἐκεῖνος ἕπεται τῇ χειρὶ τοῦ κεραμέως , οὕτω καὶ σὺ τῇ γνώμῃ τοῦ οἰκονομοῦντος . ἴσθι δὲ , ὁ ἀναγινώσκων , ὅτι ὥσπερ ἐπὶ τῶν σκευῶν , οὐχὶ τὸ φύραμα ποιεῖ τὰ μὲν ἔντιμα , πὰ δὲ ἄτιμα ν γάρ ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ ) , ἀλλ´ ἡ χρῆσις τῶν μεταχειριζομένων · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων , οὐχ ἡ φύσις τοὺς μὲν ποιεῖ κολάσεως ἀξίους , τοὺς δὲ στεφάνωνα γάρ ἐστιν , ἀλλ´ ἡ προαίρεσις . « Εἰ δὲ θέλων ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι τὴν ὀργὴν , καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ , ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν · καὶ ἵνα γνωρίση τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ ἐπὶ σκεύη ἐλέους , ἃ προητοίμασεν εἰς δόξαν · οὓς καὶ ἐκ ἀλεσεν ἡμᾶς , οὐ μόνον ἐξ Ἰουδαίων , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐθνῶν . » Ἐπιστομίσας τοὺς πολυπραγμονεῖν ἐπιχειροῦντας , νῦν ἐπάγει τὴν λύσιν · ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Σκεῦος ὀργῆς ἦν ὁ Φαραὼ , τουτέστιν , ἄνθρωπος ἐξάπτων τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς οἰκείας σκληρότητος . Τοῦτον ἤνεγκεν ὁ Θεὸς , τουτέστιν , ὑπέμεινεν , ἠνέσχετο · πολλῆς γὰρ μακροθυμίας αὐτὸν ἡξίωσεν . Ἀλλ´ ἐκεῖνος τῇ μακροθυμίᾳ ταύτῃ εἰς σκληρότητα κατεχρήσατο , καὶ γέγονε σκεῦος ὁργῆς δεκτικὸν , κατηρτισμένον εἰς ἀπώλειαν , τουτέστιν , ἀπηρτισμένον παρ´ ἑαυτοῦ καὶ οἴκοθεν . Οὐδὲ γὰρ ἐνέλειπέ τι τῶν ἀπολλύντων αὐτὸν , ἀλλὰ πάντα ἀπήρτισεν , ὅσα πρὸς ἀπώλειαν αὐτὸν ἔφερον . Ἡ τὸ « ἤνεγκεν , » ἀντὶ τοῦ , εἰς μέσον ἤγαγεν , ὡς ἂν , ἐπεὶ μὴ ἐβελτιώθη διὰ τῆς μακροθυμίας , τιμωρήσηται αὐτὸν , καὶ δείξῃ τὴν οἰκείαν δύναμιν πρὸς τὸ ἐτέρους βελτιῶσαι · ὥσπερ οὗν τοῦτον , σκεῦος ὀργῆς γινόμενον [ γεν . ] ἐκ τῆς οἰκείας προαιρέσεως , κολάσας , ἔδειξε τὴν οἰκείαν δύναμιν · οὕτω τοὺς ἐξ ἐθνῶν πολλὰ ἡμαρτηκότας ἐλεήσας , διότι ἀξίους ἐλέους ἑαυτοὺς ἐποίησαν , ἐγνώρισε « τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ . » Οὐκεἰπε δὲ , Τῆς φιλανθρωπίας , ἀλλὰ , « Τῆς δόξης · » τοῦτο γὰρ τελεία δόξα Θεοῦ τὸ ἐλεεῖν . Τὸ δὲ , « Ἃ προητοίμασεν , » ἀντὶ τοῦ , Ἃ τροέγνω . Οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι πάντας τοὺς ἐθνικοὺς ἔσωσεν , ἀλλ’ , « Ἐξ ἐθνῶν , » δηλαδὴ τινάς . Ὥστε
Lemmas: ἐμέω εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω · τις ἐγώ εποιησασουος ; ὁ οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ὁ πηλός , ἐκ ὁ αὐτός φύραμα ποιέω , ὅς μέν εἰς τιμή σκεῦος ὅς δέ εἰς ἀτιμία · » ὁ ὑπόδειγμα οὗτος χράω ὁ Παῦλος , οὐ ἵνα ἀναιρέω ὁ αὐτεξούσιος ἐγώ , οὐδός ἵνα ἀργός εἰμί καί ἀκίνητος ἐγώ δείκνυμι . ἀλλά διδάσκω , πῶς δεῖ πείθω Θεός , καί ἐπιτείνω σιγή καί ὑπακοή ἐπιδείκνυμι καθάπερ γάρ , φημί , ὁ κεραμεύς ἐκ ὁ αὐτός φυθαμα , ὅς βούλομαι ποιέω , καί οὐδείς ἀντιλέγω ὁ σκεῦος · οὗτος καί οὗτος , ἐκ ὁ αὐτός γένος ὁ ἄνθρωπος , ὁ μέν κολάζω , ὁ δέ τιμή , μή περιεργάζομαι , ἀλλά προσκυνέω μόνος , καί μῖμος ὁ πηλός · καί ὥσπερ ἐκεῖνος ἕπω ὁ χείρ ὁ κεραμεύς , οὗτος καί σύ ὁ γνώμη ὁ οἰκονομέω . εἰμί δέ , ὁ ἀναγιγνώσκω , ὅτι ὥσπερ ἐπί ὁ σκεῦος , οὐ ὁ φύραμα ποιέω ὁ μέν ἔντιμος , πη δέ ἄτιμος Ν γάρ εἰμί καί ὁ αὐτός ) , ἀλ ὁ χρῆσις ὁ μεταχειρίζω · οὗτος καί ἐπί ὁ ἄνθρωπος , οὐ ὁ φύσις ὁ μέν ποιέω κόλασις ἄξιος , ὁ δέ στεφανώνω γάρ εἰμί , ἀλ ὁ προαίρεσις . « εἰμί δέ ἐθέλω ὁ θεός ἐνδείκνυμι ὁ ὀργή , καί γνωρίζω ὁ δυνατός αὐτός , φέρω ἐν πολύς μακροθυμία σκεῦος ὀργή καταρτίζω εἰς ἀπώλεια · καί ἵνα γνωρίζω ὁ πλοῦτος ὁ δόξα αὐτός ἐπί σκεῦος ἔλεος , ὁ προετοιμάζω εἰς δόξα · ὅς καί ἐκ αλέθω ἐγώ , οὖον μόνος ἐκ Ἰουδαῖος , ἀλλά καί ἐκ ἔθνος . » ἐπιστομίζω ὁ πολυπραγμονέω ἐπιχειρέω , νῦν ἐπάγω ὁ λύσις · ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · σκεῦος ὀργή εἰμί ὁ Φαραώ , τουτέστιν , ἄνθρωπος ἐξάπτω ὁ ὀργή ὁ Θεός διά ὁ οἰκεῖος σκληρότης . οὗτος φέρω ὁ θεός , τουτέστιν , ὑπομένω , ἀνέχω · πολύς γάρ μακροθυμία αὐτός ἀξιόω . Ἀλ ἐκεῖνος ὁ μακροθυμία οὗτος εἰς σκληρότης κατά-χράω2 , καί γίγνομαι σκεῦος ἑοργή δεκτικός , καταρτίζω εἰς ἀπώλεια , τουτέστιν , ἀπαρτίζω παρ´ ἑαυτοῦ καί οἴκοθεν . οὐδέ γάρ ἐλλείπω τίς ὁ ἀπόλλυμι αὐτός , ἀλλά πᾶς ἀπαρτίζω , ὅσος πρός ἀπώλεια αὐτός φέρω . ὁ ὁ « φέρω , » ἀντί ὁ , εἰς μέσος ἄγω , ὡς εἄν , ἐπεί μή βελτιόω διά ὁ μακροθυμία , τιμωρέω αὐτός , καί δείκνυμι ὁ οἰκεῖος δύναμις πρός ὁ ἕτερος βελτιόω · ὥσπερ ἐν οὗτος , σκεῦος ὀργή γίγνομαι [ γε . ] ἐκ ὁ οἰκεῖος προαίρεσις , κολάζω , δείκνυμι ὁ οἰκεῖος δύναμις · οὗτος ὁ ἐκ ἔθνος πολύς ἁμαρτάνω ἐλεέω , διότι ἄξιος ἔλεος ἑαυτοῦ ποιέω , γνωρίζω « ὁ πλοῦτος ὁ δόξα αὐτός . » Οὐκεἰπε δέ , ὁ φιλανθρωπία , ἀλλά , « ὁ δόξα · » οὗτος γάρ τέλειος δόξα Θεός ὁ ἐλεέω . ὁ δέ , « ἁ προετοιμάζω , » ἀντί ὁ , ἁ τροέγνω . οὐ εἶπον δέ , ὅτι πᾶς ὁ ἐθνικός σῴζω , ἀλλά , « ἐς ἔθνος , » δηλαδή τις . ὥστε