cogPG.PG124 474
Ὁρα δὲ τὴν ταπεινοφροσύνην , πόσους κινδύνους , πόσους πολέμους , τῶν ἔσο , τῶν ἔξω , διὰ μιᾶς ταύτης λέξεως αἰνιξάμενος παρέδραμεν . Ὃ μὲν γὰρ ἦν αὐτοῦ κατόρθωμα , τὴν ὑπομονήν φημι , μιᾷ λέξει εἶπε · τὰδὲ των σημείων , ἅπερ οὐκ ἦν αὐτοῦ , ἀλλὰ χάριτος τῆς τοῦ Θεοῦ , διὰ πλειόνων ἐξηγήσατο . Καὶ ἄκουε . « Ἐν σημείοις καὶ τέρασι καὶ δυνάμεσι , » Τί διαφέρει σημεῖον τέρατος , εἴρηται ἀλλαχοῦ . Ἵνα δὲ μὴ νομίσῃ τις ὅτι ταῦτα ἐπὶ τοῦ εὐεργετεῖν μόνον εἴρηται , προσέθηκε ἐν καὶ τὸ « δυνάμεσιν . » Ἡ δύναμις γὰρ ἐμφανέστερον καὶ τὸ κολαστικὸν εἶδος δηλοῖ . Ὅρα δὲ καὶ ἐνταῦθα πόσους νεκροὺς , λεπροὺς , τυφλοὺς , δαιμονιῶντας , πάντας εὐεργετηθέντας , ἀπλῶς περιέλαβεν · ὡσαύτως καὶ τοὺς σωφρονισθέντας , οἷος ὁ Ἐλύμας . « Τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ὑπὲρ τὰς λοιπάς Ἐκκλησίας ; » Ἵνα μή τις εἴπῃ , ὅτι Μέγας μὲν εἰ , ὅμως οὐ τοσαῦτα εἰργάσω , ὅσα οἱ ἀπόστολοι ἐν ταῖς ἄλλαις Ἐκκλησίαις , φησί · « Τί ἡττήθητε ; » τουτέστι , Τί ἔλαττον ἔσχετε ; μὴ ἐλάττονος ἐτύχετε χαΡίσματος παρὰ τοὺς λοιπούς ; « Εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν ; χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην . » Μετὰ βαρύτητος πολλῆς ἐπιτιμᾷ , καί φησιν , ὅτι Εἰ τοῦτο ἐγκαλεῖτε , ὅτι οὐκ ἐπεβάρησα ὑμᾶς , ἀλλ´ ἀδαπάνως ὑμῖν ἐκήρυξα , συγγνώμην αἰτῶ · χαρίσασθέ μοι τοῦτο τὸ ἀμάρτημα · ἅμα δὲ καὶ ἐγκώμιον ἐκείνων περιέχει ὁ λόγος , εἴ γε ἀδικεῖσθαι νομίζουσι παρ´ αὐτοῦ μὴ ἀξιώσαντος λαβεῖν τι παρ´ αὐτῶν . « Ἰδοὺ τρίτον τοῦτο ἑτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ οὐ καταναρκήσω ὑμῶν · οὐ γὰρ ζητῶ τὰ ὑμῶν , ἀλλ´ ὑμᾶς . Ἵνα μὴ δόξῃ συνεχῶς τοῦτο προφέρειν αὐτοῖς , ὡς ἂν ἀπό γε τοῦ νῦν λάβοι , φησὶν , ὅτι Οὐκ ἐπειδὴ οὐ λαμβάνω , διὰ τοῦτο οὐ παραγίνομαι , ἀλλὰ καὶ δεύτερον παρεγενόμην , καὶ τρίτον παρεσκεύασμαι ἐλθεῖν , καὶ οὐκ ἐπιβαρήσω ὑμᾶς , Διὰ τίς Οὐχ ὅτι πλήττεσθε , οὐδ´ ὅτι ἀσθενεῖτε , ἀλλ´ ὅτι ὑμᾶς ζητῶ , οὐ τὰ ὑμῶν , τουτέστι , Τὴν ὁμετέράν σωτηρίαν καὶ τὰς ψυχας , οὐ τὰ χρήματα . « Οὐ γὰρ ὀφείλει τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσι θησαυρίζειν , ἀλλ´ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις . » Ἐπειδὴ εἰκός ἦν αὐτοὺς εἰπεῖν · Οὐ γὰρ ἔξεστι καὶ ἡμᾶς ἔχειν · καὶ τὰ ἡμῶν · ὥστε οὐχ ἡδέως διάκεισαι πρὸς ἡμᾶς · διὰ τοῦτο λογισμὸν ἐπάγει , ὅτι Οἱ γονεῖς ὀφείλουσι τοῖς τέκνοις διδόναι · ἀντὶ τῶν διδασκάλων καὶ τῶν μαθητῶν , τοὺς πατέρας καὶ τὰ τέκνα λαβὼν , καὶ δεῖξας ὅτι ὀφειλὴν ἐκπληροῖ , καὶ ἀπαραίτητον τὸ Ἐρᾶγμα . « Ἐγὼ δὲ ἤδιστα δαπανήσω καὶ ἐκδαπανηθήσομαι ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ὑμῶν . » Ἐγὼ , φησὶν , οὐ μόνον οὐ μὴ λήψομαι ἀφ´ ὑμῶν , ἀλλὰ μάλλον προσδώσω · τοῦτο γάρ ἐστι τὸ , « Δαπανήσω . » Καὶ τί λέγω
Lemmas: ὁράω δέ ὁ ταπεινοφροσύνη , πόσος κίνδυνος , πόσος πόλεμος , ὁ εἰμί , ὁ ἔξω , διά εἷς οὗτος λέξις αἰνίσσομαι παρατρέχω . ὅς μέν γάρ εἰμί αὐτός κατόρθωμα , ὁ ὑπομονή φημί , εἷς λέγω εἶπον · ὅδε ὁ σημεῖον , ὅσπερ οὐ εἰμί αὐτός , ἀλλά χάρις ὁ ὁ Θεός , διά πλείων ἐξηγέομαι . καί ἀκούω . « ἐν σημεῖον καί τέρας καί δύναμις , » τις διαφέρω σημεῖον τέρας , εἴρω ἀλλαχοῦ . ἵνα δέ μή νομίζω τις ὅτι οὗτος ἐπί ὁ εὐεργετέω μόνος εἴρω , προστίθημι ἐν καί ὁ « δύναμις . » ὁ δύναμις γάρ ἐμφανής καί ὁ κολαστικός εἶδος δηλόω . Ὅρας δέ καί ἐνταῦθα πόσος νεκρός , λεπρός , τυφλός , δαιμονιάω , πᾶς εὐεργετέω , ἀπλόος περιλαμβάνω · ὡσαύτως καί ὁ σωφρονίζω , οἷος ὁ Ἐλύμας . « τις γάρ εἰμί ὅς ἡσσάομαι ὑπέρ ὁ λοιπός ἐκκλησία ; » ἵνα μή τις εἶπον , ὅτι Μέγας μέν εἰμί , ὅμως οὖον τοσοῦτος ἐργάζομαι , ὅσος ὁ ἀπόστολος ἐν ὁ ἄλλος ἐκκλησία , φημί · « τις ἡσσάομαι ; » τουτέστι , τις μικρός ἔχω ; μή μικρός τυγχάνω χάρισμα παρά ὁ λοιπός ; « εἰμί μή ὅτι αὐτός ἐγώ οὖον καταναρκάω σύ ; χαρίζω ἐγώ ὁ ἀδικία οὗτος . » μετά βαρύτης πολύς ἐπιτιμάω , καί φημί , ὅτι εἰμί οὗτος ἐγκαλέω , ὅτι οὐ ἐπιβαρέω σύ , ἀλ ἀδάπανος σύ κηρύσσω , συγγνώμη αἰτέω · χαρίζω ἐγώ οὗτος ὁ ἁμάρτημα · ἅμα δέ καί ἐγκώμιον ἐκεῖνος περιέχω ὁ λόγος , εἰμί γε ἀδικέω νομίζω παρ´ αὐτός μή ἀξιόω λαμβάνω τίς παρ´ αὐτός . « ἰδέ τρίτος οὗτος ἑτοίμως ἔχω ἔρχομαι πρός σύ , καί οὖον καταναρκάω σύ · οὖον γάρ ζητέω ὁ σύ , ἀλ σύ . ἵνα μή δόξα συνεχῶς οὗτος προφέρω αὐτός , ὡς εἄν ἀπό γε ὁ νῦν λαμβάνω , φημί , ὅτι οὐ ἐπεί οὖον λαμβάνω , διά οὗτος οὖον παραγίγνομαι , ἀλλά καί δύο παραγίγνομαι , καί τρίτος παρασκευάζω ἔρχομαι , καί οὐ ἐπιβαρέω σύ , Ζεύς τίς οὐχ ὅτι πλήσσω , οὐδός ὅτι ἀσθενέω , ἀλ ὅτι σύ ζητέω , οὖον ὁ σύ , τουτέστι , ὁ ὁμετέράν σωτηρία καί ὁ Ψυχή , οὖον ὁ χρῆμα . « οὖον γάρ ὀφείλω ὁ τέκνον ὁ γονεύς θησαυρίζω , ἀλ ὁ γονεύς ὁ τέκνον . » ἐπεί εἰκός εἰμί αὐτός εἶπον · οὖον γάρ ἔξεστι καί ἐγώ ἔχω · καί ὁ ἐγώ · ὥστε οὐ ἡδύς διάκειμαι πρός ἐγώ · διά οὗτος λογισμός ἐπάγω , ὅτι ὁ γονεύς ὀφείλω ὁ τέκνον δίδωμι · ἀντί ὁ διδάσκαλος καί ὁ μαθητής , ὁ πατήρ καί ὁ τέκνον λαμβάνω , καί δείκνυμι ὅτι ὀφειλή ἐκπληρόω , καί ἀπαραίτητος ὁ Ἐρᾶγμα . « ἐγώ δέ ήδιστος δαπανάω καί ἐκδαπανάω ὑπέρ ὁ Ψυχή σύ . » ἐγώ , φημί , οὖον μόνος οὖον μή λαμβάνω ἀφή σύ , ἀλλά μάλλον προσδίδωμι · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , « δαπανάω . » καί τίς λέγω