cogPG.PG124 69
τοῦτο διὰ τοῦ προσθεῖναι , « Ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ . » Μὴ χὰρ . φησίν . εἰς ἀπέραντον χρόνον κελεύω μισεῖν τὴν ψυχήν · ἐν τῷ παροδικῷ τούτῳ κόσμῳ ἀποστράφηθι ταύτην , ἐπιτάσσουσάν σοι τὰ ἄτοπα . Ἐπάγει δὲ τὸ κέρδος · « Εἰς ζωὴν αἰώνιον , φησὶ , φυλάξει αὐτήν . » Μισεῖς μὲν πρόσκαιρον , εἰς αἰῶνας δὲ τηρεῖς ζῶσαν τὴν θείαν ζωήν . Προτρεπόμενος δὲ αὐτοὺς πλέον ἐπὶ τὴν τοῦ παρόντος βίου καταφρόνησιν , καὶ κατὰ τοῦ θανάτου θαῤῥύνων , φησίν · « Ὁ ἐμοὶ διακονῶν , ἐμοὶ ἀκολουθείτω · » οὕτως ἕτοιμος ἔστω πρὸς τὸν θάνατον , ὡς ἐγώ , Ἀκολούθησιν γὰρ τὴν διὰ τῶν ἔργων ἐνταῦθα λέγει . Εἶτα καὶ ἡ παραμυθία · » Ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται . » Ποῦ δὲ ὁ Χριστός · Ἐνούρανοῖς . Ὥστε ὁ διὰ τοῦ θανάτου αὐτῷ ἀκολουθῶν , καὶ μὴ τῷ κόσμῳ τούτῳ προσηλωθεὶς , ἐκεῖ ἔσται ἐν οὐρανοῖς . Ἀντίκειται γὰρ ἀλλήλοις τὸ ἄνω καὶ τὸ κάτω . Ὁ ἀγαπῶν κάτω εἶναι , ἄνω οὐκ ἔσται · ὁ δὲ οεύγων τὰ κάτω καὶ τὸν κόσμον , ἄνω καὶ ἐν οὐραρανοῖς ἔσται . « Ἑάν τις γὰρ ἐμοὶ διακονῇ , φησί , μήσω ἐγὼ αὐτὸν , ἀλλʹ , « ὁ Πατὴρ , » τὸ γνήσιον παριστῶν διὰ τούτου · ὡς γὰρ γνησίου Υἱοῦ διάκονον τιμῆς ἀξιώσει ὁ ἀληθινὸς Πατήρ · ἅμα δὲ καὶ τὸ μὴ εἶοαι ἀντίθεος διὰ τούτου δείκνυσιν · οὐκ ἂν γὰρ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐτίμα τοῦτον ἀντικείμενον αὐτῷ ὄνϛα ὅιάκονον . Καὶ μὴ τοίνυν φιλήσωμεν τὴν ψυχὴν Κἡμῶν ἐν τῷ ταύτην ἐκ τῶν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας κινδύνων συντηρεῖν , καὶ μὴ θέλειν κακοπαθεῖν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ · ἀλλ´ εἴπερ διάκονοι Χριστοῦ ἐσμεν . κδῶμεν ταύτην τοῖς ὑπὲρ τῆς ἀληθείας κινδύνοις , καὶ ἐσόμεθα πάντως ἐν οἷς ἐστι νῦν ὁ Χριστὸς , οὐ τοῖς θεοπρεπέσι λέγω ἀξιώμασινκεῖνος γὰρ φύσει Θεὸς ) , ἀλλ´ ἐν οἷς ἐνδέχεται τὴν ἀνθρωπίνην διαπρέπειν δύνασθαι φύσιν , οἷον ἐκεῖνος Θεὸς φύσει , ἡμεῖς θεοὶ θέσει καὶ χάριτι . « Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται . Καὶ τί εἴπω Πάτερ , σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης ; ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην . Πάτερ , δόξασόν σου τὸ ὄνομα . ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ · Καὶ ἐδόἘάτα καὶ πάλιν δοξάσω . » Τί ἐστι τοῦτο ὃ λέγει ; λοκεῖ γὰρ ἐναντιοφωνεῖν αὐτὸς ἑαυτῷ . Ὁ γὰρ ἀνωτέρω πρὸς θάνατον δοκῶν ἐπαλείφειν , καὶ μισεῖν τὴν ψυχὴν προτρεπόμενος , οὖτος νῦν ταράττεται , φησί , μέλλων ἀποθανεῖν · ὃ οὐ προτρεπομένου ἐστὶν εἰς θάνατον , ἀλλ´ ἀποτρεπομένου , Ἀλλ´ εἰ καλῶς σκοπήσεις , εὑρήσεις , ὅτι καὶ τὸ ταράττεσθαι αὐτὸν προτροπή ἐστιν εἰς τὸ θανάτου καταφρονεῖν . Ἵνα γὰρ μὴ ἔχῃ τις λέγειν , ὅτι αὐτὸς ἔξω τῶν ἀνθρωπίνων παθῶν ὤν , εὐκόλως περὶ θανάτου φιλοσοφεῖ , καὶ ὡς ἐκτὸς κινδύνων ἄλλοις παραινεῖ , δείκνυσιν Ἐτι καὶ αὐτὸς τῶν ἀνθρωπίνων ἰδιωμάτων πεπείραται , καὶ τῆς ἡμετέρας μετέσχε φύσεως , εἰ καὶ χωρὶς ἁμαρτίας . Διὸ καίτοι ἀθυμῶν καὶ ταραττόμενος ὡς ἄνθρωπος διὰ τὸ φύσει φιλόζωον , ὅμως οὐ παραιτεῖται τὸν θάνατον , ὡς ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ κόσμου Ἐντα . « Διὰ γὰρ τοῦτο , φησὶν , ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην , » ἵνα τὸν ὑπὲρ πάντων ἀναδέξωμαι θάνατον . ΚΔιδάσκει δὲ φανερῶς διὰ τούτου ἡμᾶς , ἴνα μηδὲ ἡμεῖς κἂν ταραττώμεθα κἂν ἀδημονῶμεν , τὸν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας φεύγωμεν θάνατον .
Lemmas: οὗτος διά ὁ προστίθημι , « ἐν ὁ κόσμος οὗτος . » μή χαρά . φημί . εἰς ἀπέραντος χρόνος κελεύω μισέω ὁ Ψυχή · ἐν ὁ παροδικόν οὗτος κόσμος ἀποστρέφω οὗτος , ἐπιτάσσω σύ ὁ ἄτοπος . ἐπάγω δέ ὁ κέρδος · « εἰς ζωή αἰώνιος , φημί , φυλάσσω αὐτός . » μισέω μέν πρόσκαιρος , εἰς αἰών δέ τηρέω ζώννυμι ὁ θεῖος ζωή . προτρέπω δέ αὐτός πλέω ἐπί ὁ ὁ πάρειμι βίος καταφρόνησις , καί κατά ὁ θάνατος Θαρρύνων , φημί · « ὁ ἐγώ διακονέω , ἐγώ ἀκολουθέω · » οὕτως ἑτοῖμος ἵστημι πρός ὁ θάνατος , ὡς ἐγώ , ἀκολούθησις γάρ ὁ διά ὁ ἔργον ἐνταῦθα λέγω . εἶτα καί ὁ παραμυθία · » ὅπου εἰμί ἐγώ , καί ὁ διάκονος ὁ ἐμός εἰμί . » πός δέ ὁ Χριστός · ενουραινω . ὥστε ὁ διά ὁ θάνατος αὐτός ἀκολουθέω , καί μή ὁ κόσμος οὗτος προσηλόω , ἐκεῖ εἰμί ἐν οὐρανός . ἀντίκειμαι γάρ ἀλλήλων ὁ ἄνω καί ὁ κάτω . ὁ ἀγάπη κάτω εἰμί , ἄνω οὐ εἰμί · ὁ δέ οευγη ὁ κάτω καί ὁ κόσμος , ἄνω καί ἐν οὐραρανοῖς εἰμί . « ἐάν τις γάρ ἐγώ διακονέω , φημί , μῆσον ἐγώ αὐτός , ἀλλά , « ὁ πατήρ , » ὁ γνήσιος παρίστημι διά οὗτος · ὡς γάρ γνήσιος υἱός διάκονος τιμή ἀξιόω ὁ ἀληθινός Πατήρ · ἅμα δέ καί ὁ μή εἶμι ἀντίθεος διά οὗτος δείκνυμι · οὐ εἄν γάρ ὁ θεός καί πατήρ τιμάω οὗτος ἀντίκειμαι αὐτός ὄνος ὅιάκονον . καί μή τοίνυν φιλέω ὁ ψυχή κημός ἐν ὁ οὗτος ἐκ ὁ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια κίνδυνος συντηρέω , καί μή ἐθέλω κακοπαθέω ὑπέρ ὁ καλός · ἀλ εἴπερ διάκονος Χριστός εἰμί . κώδης οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια κίνδυνος , καί εἰμί πάντως ἐν ὅς εἰμί νῦν ὁ Χριστός , οὖον ὁ θεοπρεπής λέγω ἀξιώμασινκεῖνος γάρ φύσις θεός ) , ἀλ ἐν ὅς ἐνδέχομαι ὁ ἀνθρώπινος διαπρέπω δύναμαι φύσις , οἷος ἐκεῖνος θεός φύσις , ἐγώ θεός θέσις καί χάρις . « νῦν ὁ ψυχή ἐγώ ταράσσω . καί τίς εἶπον πατήρ , σῴζω ἐγώ ἐκ ὁ ὥρα οὗτος ; ἀλλά διά οὗτος ἔρχομαι εἰς ὁ ὥρα οὗτος . πατήρ , δοξάζω σύ ὁ ὄνομα . ἔρχομαι οὖν φωνή ἐκ ὁ οὐρανός · καί ἐδόἘάτα καί πάλιν δοξάζω . » τις εἰμί οὗτος ὅς λέγω ; λοκεῖ γάρ ἐναντιοφωνέω αὐτός ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἀνωτέρω πρός θάνατος δοκέω ἐπαλείφω , καί μισέω ὁ ψυχή προτρέπω , οὗτος νῦν ταράσσω , φημί , μέλλω ἀποθνῄσκω · ὅς οὖον προσρέπω εἰμί εἰς θάνατος , ἀλ ἀποτρέπω , Ἀλ εἰμί καλῶς σκοπέω , εὑρίσκω , ὅτι καί ὁ ταράσσω αὐτός προτροπή εἰμί εἰς ὁ θάνατος καταφρονέω . ἵνα γάρ μή ἔχω τις λέγω , ὅτι αὐτός ἔξω ὁ ἀνθρώπινος πάθος εἰμί , εὐκόλως περί θάνατος φιλοσοφέω , καί ὡς ἐκτός κίνδυνος ἄλλος παραινέω , δείκνυμι ἔτι καί αὐτός ὁ ἀνθρώπινος ἰδίωμα πειράω , καί ὁ ἡμέτερος μετέχω φύσις , εἰμί καί Χωρὶς ἁμαρτία . Διὸ καίτοι ἀθυμέω καί ταράσσω ὡς ἄνθρωπος διά ὁ φύσις φιλόζωος , ὅμως οὖον παραιτέομαι ὁ θάνατος , ὡς ἐπί σωτηρία ὁ κόσμος Έντα . « Ζεύς γάρ οὗτος , φημί , ἔρχομαι εἰς ὁ ὥρα οὗτος , » ἵνα ὁ ὑπέρ πᾶς ἀναδέχομαι θάνατος . ΚΔιδάσκει δέ φανερῶς διά οὗτος ἐγώ , ἵνα μηδέ ἐγώ κἀν ταράσσω κἀν ἀδημονέω , ὁ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια φεύγω θάνατος .