cogPG.PG124 307
ἕως ἂν μένῃ σοφὸς ἀρχιτέκτων · ἐπεὶ ὅταν μὴ ᾗ τις σοφὸς ἀρχιτέκτων , δύναται θεῖναι , καὶ ἐκ τούτου αἱ αἱρέσεις . Ἐν ὑμῖν οὖν τοῖς Κορινθίοις , ἐπεὶ θεμέλιος εἷς ἐστιν ὁ Χριστὸς , ὀφείλετε καὶ αὐτῷ τούτῳ ἐποικοδομεῖν , μὴ τὰ ἐξ ἔριδος καὶ ζήλου , ἀλλὰ τὰ τῆς ἀρετῆς ἔργα . « Εἶ τις ἐποικοδομεῖ ἐπὶ τὸν θεμέλιον τοῦτον , χρυσὸν , ἄργυρον , λίθους τιμίους , ξύλα , χόρτον , καλάμην , ἑκάστου τὸ ἔργον φανερὸν γενήσεται . » Μετὰ´ δ δεξόμεθα τὸν θεμέλιον τῆς πίστεως , ἐποικοδομοῦμεν ἕκαστος , οἱ μὲν ἀγαθὰς πράξεις · αἵτινες διαφοράν ? ἔχουσι , μείζους οὖσαι καὶ ἐλάττους · οἷον , τὴν παρθενίαν , ὡς χρυσόν · τὸν τίμιον γάμον , ὡς ἄργυρον · τὴν ἀκτημοσύνην , ὡς λίθους τιμίους · τὴν ἐν πλούτῳ ελεημοσύνην , ὡς ἄλλο τι τῶν ἧττον τιμίων . Οἱ δὲ , τὰς πονηρὰς πράξεις ἐποικοδομοῦμεν , αἵτινες καὶ αὐταὶ βαθμοὺς ἔχουσιν · ὡς χόρτον μὲν καὶ καλάμην λέγεσθαι τὰς εὐκολωτέρας πρὸς τὸ καίεσθαι · οἷον , ἐκαθαοσίαν . εἰδωλολατρείαν , πλεονεξίαν · ξύλα δὲ , τὰς ἧττον τοιαύτας · οἷον , μέθην , γέλωτα , καὶ τὰ τοιαῦτα · ἴσως δέ τινες τοὐναντίον · ξύλα , τὰς προῤῥηθείσας · χόρτον δὲ καὶ καλάμην , ταύτας ἐροῦσιν . « Ἡ γὰρ ἡμέρα δηλώσει , ὅτι ἐν πωρὶ αποκαλό-ς πτεται · καὶ ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι , τὸ πῦρ δοκιμάσει . » Ἡμέραν μὲν τὴν τῆς κρίσεώς φησιν · ἐν πυρὶ δὲ λέγει τὰ ἔργα ἀποκαλύπτεσθαι , τουτέστι , φανερὰ γίνεσθαι , ὀποῖα τὴν φύσιν ἐστὶν , ἆρα χρυοὸς , ρα τοὐναντίον . « Εἴ τινος τὸ ἔργον μένει ὃ ἐπῳκοδόμησε , μισθὸν λήψεται . Εἰ τινος τὸ ἔργον κατακαήσεται , ζημιωθήσεται . » Εἰ μὲν ἄργυρον , ἢ χρυσὸν ἔχεις , μενεῖ πάντως τὸ ἔργον σου , καὶ λήψῃ μισθόν · εἰ δὲ χόρτον καὶ τὰ τοιαῦτα , οὐκ οἴσει τοῦ πυρὸς τὴν ῥύμην τὸ ἔργον σουτοῦτο γάρ ἐστι τὸ , « Κατακαήσεται » , ἀλλ´ ἐλεγχθήσεται πονηρὸν ὄν . Ὡσπερ γὰρ εἴ τις χρυσᾶ ὅπλα ἔχων διέλθοι ποταμὸν πυρὸς , φαιδρότιρος διαβαίνει · εἰ δὲ χόρτον ἔχων διέλθοι , οὐ μόνον οὐδὲν ὥνησεν , ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν ἀπολλύει · οὔτω καὶ ἐπὶ τῶν ἔργων ἐστίν . Ὥστε οὐκ ὡφελεῖ πίστις χωρὶς ἔργων ἀγαθῶν . Ἰδοὺ γὰρ ἐνταῦθα θεμέλιος μν ὁ Χριστὸς , ἀλλὰ τὰ ἔργα μὴ κατὰ Χριστὸν ὄντα , τοῦ κατακαῆναι ἄξια λέγονται . « Αὐτὸς δὲ σωθήσεται · οὔτω δὲ , ὡς διὰ πυρός . » Οὐχ ὥσπερ τὰ ἔργα , οὕτω καὶ αὐτὸς ἀπολεῖται , εἰς τὸ μηδὲν χωρῶν , ἀλλὰ σωθήσεται , τουτέστι , σῶς τηρηθήσεται , ὥστε ἐν τῷ πυρὶ κατακαίσθαι Καὶ ήμῖν γὰρ ἔθος οὕτω λέγειν περὶ ξύλου μὴ κατακαιμένου , μηδὲ ἀποτεφρουμένου ῥᾳδίως , ὅτι σώζεταιἐν τῷ πυρὶ , ὥστε διαρκεστέραν γενέσθαι τὴν καῦσιν . Ζημιοῦται μὲν οὗν ὁ ἀμαρτωλὸς , καθ´ ὃ ἐπὶ τοιούτοις ἐκοπίασεν , ἐξ ὧν ἀπώλετο , πάντας τοὺς κόους
Lemmas: ἠώς εἄν μένω σοφός ἀρχιτέκτων · ἐπεί ὅταν μή ὅς τις σοφός ἀρχιτέκτων , δύναμαι τίθημι , καί ἐκ οὗτος ὁ αἵρεσις . ἐν σύ οὖν ὁ Κορίνθιος , ἐπεί θεμέλιος εἷς εἰμί ὁ Χριστός , ὀφείλω καί αὐτός οὗτος ἐποικοδομέω , μή ὁ ἐκ Ἔρις καί ζηλόω , ἀλλά ὁ ὁ ἀρετή ἔργον . « εἰμί τις ἐποικοδομέω ἐπί ὁ θεμέλιος οὗτος , χρυσός , ἄργυρος , λίθος τίμιος , ξύλον , χόρτος , καλάμη , ἕκαστος ὁ ἔργον φανερός γίγνομαι . » Μετά δ δέχομαι ὁ θεμέλιος ὁ πίστις , ἐποικοδομέω ἕκαστος , ὁ μέν ἀγαθός πρᾶξις · ὅστις διαφορά ? ἔχω , μείζων εἰμί καί μικρός · οἷος , ὁ παρθενίας , ὡς χρυσός · ὁ τίμιος γάμος , ὡς ἄργυρος · ὁ ἀκτημοσύνη , ὡς λίθος τίμιος · ὁ ἐν πλοῦτος ἐλεημοσύνη , ὡς ἄλλος τίς ὁ κακός τίμιος . ὁ δέ , ὁ πονηρός πρᾶξις ἐποικοδομέω , ὅστις καί αὐτός βαθμός ἔχω · ὡς χόρτος μέν καί καλάμη λέγω ὁ εὔκολος πρός ὁ καίω · οἷος , ἐκαθαοσίαν . εἰδωλολατρεία , πλεονεξία · ξύλον δέ , ὁ κακός τοιοῦτος · οἷος , μέθη , γέλως , καί ὁ τοιοῦτος · ἴσως δέ τις ἐναντίος · ξύλον , ὁ προλέγω · χόρτος δέ καί καλάμη , οὗτος εἴρω . « ὁ γάρ ἡμέρα δήλωσις , ὅτι ἐν πωρός ἀποκαλέω πέτομαι · καί ἕκαστος ὁ ἔργον ὁποῖος εἰμί , ὁ πῦρ δοκιμάζω . » ἡμέρα μέν ὁ ὁ κρίσις φημί · ἐν πῦρ δέ λέγω ὁ ἔργον ἀποκαλύπτω , τουτέστι , φανερός γίγνομαι , ὁποῖος ὁ φύσις εἰμί , ἆρα χρυοὸς , ῥεῖα ἐναντίος . « εἰμί τις ὁ ἔργον μένω ὅς ἐποικοδομέω , μισθός λαμβάνω . εἰμί τις ὁ ἔργον κατακαίω , ζημιόω . » εἰμί μέν ἄργυρος , ἢ χρυσός ἔχω , μένω πάντως ὁ ἔργον σύ , καί λαμβάνω μισθός · εἰμί δέ χόρτος καί ὁ τοιοῦτος , οὐ φέρω ὁ πυρός ὁ ῥύμη ὁ ἔργον σουουτος γάρ εἰμί ὁ , « κατακαίω » , ἀλ ἐλέγχω πονηρός εἰμί . ὡς γάρ εἰμί τις χρύσεος ὅπλον ἔχω διέρχομαι ποταμός πυρός , φαιδρός διαβαίνω · εἰμί δέ χόρτος ἔχω διέρχομαι , οὖον μόνος οὐδείς ὀνίνημι , ἀλλά καί ἑαυτοῦ ἀπόλλυμι · οὐτάω καί ἐπί ὁ ἔργον εἰμί . ὥστε οὐ ὠφελέω πίστις Χωρὶς ἔργον ἀγαθός . ἰδέ γάρ ἐνταῦθα θεμέλιος μν ὁ Χριστός , ἀλλά ὁ ἔργον μή κατά Χριστός εἰμί , ὁ κατακαίω ἄξιος λέγω . « αὐτός δέ σῴζω · οὐτάω δέ , ὡς διά πῦρ . » οὐχ ὥσπερ ὁ ἔργον , οὗτος καί αὐτός ἀπόλλυμι , εἰς ὁ μηδείς χώρα , ἀλλά σῴζω , τουτέστι , σῶς τηρέω , ὥστε ἐν ὁ πῦρ κατακαίω καί ἡμεῖς γάρ ἔθος οὗτος λέγω περί ξύλον μή κατακαίω , μηδέ ἀποτρέφω ῥᾳδίως , ὅτι σῴζω ὁ πῦρ , ὥστε διαρκής γίγνομαι ὁ καῦσις . ζημιόω μέν ἐν ὁ ἁμαρτωλός , καθ´ ὅς ἐπί τοιοῦτος κοπιάω , ἐκ ὅς ἀπόλλυμι , πᾶς ὁ κόος