cogPG.PG124 350
συνειδήσει , ἀλλ´ εἰ τὸν ἀδελφὸν οἰκοδομεῖ τὸ γινόμεψον . Πολλαχοῦ δὲ Π τῶν Ἐπιστολῶν τοῦτο τίθησιν , ὡς ἀναγκαιότατον . Οὐχ ἀπλῶς δὲ κελεύει μὴ ζητεῖν τὸ οἰκεῖον συμφέρον , ἀλλ´ ὅταν τοῦτο βλάπτη τὸν ἀδελφόν . Τότε γὰρ τὸ ἐκείνου συμφέρον χρὴ προτιμᾷν καὶ προαιρεῖσθαι τοῦ ἰδίου . « Πᾶν τὸ ἐν μακέλλῳ πωλούμενον ἐσθίετε , μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν . » Ἐπειδὴ διὰ πολλῶν κατεσκεύασεν , ὅτι δεῖ αὐτοὺς ἀπέχεσθαι τῶν εἰδωλοθύτων · ἵνα μὴ πάλιν περιεργότεροι τοῦ δέοντος γίνωνται , ὥστε παραιτεῖσθαι καὶ τὰ ἐπ´ ἀγορᾶς ὥνια , δεδοικότες μήπως εἶεν καὶ αὐτὰ εἰδωλόθυτα , Κφησὶν , ὅτι « Πᾶν τὸ πωλούμενον ἐσθίετε , » μὴ ἀνακοίνοντες τοὺς πωλοῦντας , καὶ ἐρωτῶντες , εἰ ἄρα εἰδωλόθυτόν ἐστιν , ὡς πληττόμενοι τὴν συνείδησιν , καὶ καθαρίσαι αὐτὴν θέλοντες . Ἡ καὶ οὕτως · Ἵνα μὴ πληγῇ ἡ συνείδησίς σου , διὰ τοῦτο μὴ ἀνάκρινε · ἴσως γὰρ ἀνακρίνων μαθήσῃ , ὅτι εἰδωλόθυτόν ἐστι , καὶ πληγήσεταί σου ἡ συνείδησις . Τοῦγὰρ Κυρίου ἡ γῆ , καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . » Οὐχὶ τῶν δαιμονίων . Εἰ δὲ ἡ γῆ , καὶ οἱ καρποὶ καὶ τὰ δένδρα καὶ ζῶα . Εἰ δὲ αὐτοῦ πάντα , οὐδὲν ἀκάθαρτον φύσει , ἀλλ´ ἀπὸ τῆς ἑκάστου διανοίας . « Εἰ δέ τις καλεῖ ὑμᾶς τῶν ἀπίστων , καὶ θέλετε πορεύεσθαι , πᾶν τὸ παρατιθέμενον ὑμῖν ἐσθίετε , μηδὲν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδησιν . » Καλῶς τὸ , « Θέλετε · » οὔτε γὰρ προτρέψασθαι , οὕτε ἀπο.τρέψασθαι αὐτὸς ἠβούλετο . Μηδὲν δὲ ἀνακρίνετε , ἵνα μὴ τῇ περιττοτέρᾳ περιεργίᾳ νομισθῆτε δειλιᾷν τὰ εἴδωλα , καὶ ἵνα φυλάττητε καθαράν καὶ ἀπλῆγα τὴν συνείδησιν ὑμῶν . « Ἐὰν δέ τις ὑμῖν εἴπῃ · Τοῦτο εἰδωλόθυτόν ἐστι · μὴ ἐσθίετε , διὰ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα , καὶ τὴν συνείδησιν · τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αύτῆς . » Οὐχ ὡς βλαβερῶν ἀπέχεσθαί σε κελεύω , ἀλλὰ δι´ ἐκεῖνον τὸν μηνύσαντα , ἵνα μὴ βλαβῇ , καὶ νομίσῃ . ὅτι τὰ τῶν εἰδώλων οὐκ ἀπόβλητά εἰσι τοῖς Χριστιανοῖς . Ἐπεὶ ὅτι οὐχ ὡς ἀκαθάρτων , οὐδὲ ἀλλοτρίων ὄντων τοῦ ἡμετέρου Κυρίου , ἀπέχεσθαι διδάσκω , δῆλον ἐντεῦθεν . « Τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , » τουτέστι , πάντα τὰ πλην ροῦντα αὐτὴν , τὰ ἐμπεριεχόμενα αὐτῇ . Ἢ καὶ οὕτως · Ἀπόσχου , φησί , τοῦ βρώματος τούτου · πᾶσα γὰρ ἡ γῆ τοῦ Κυρίου ἐστὶ , καὶ ἔξεστί σοι ἄλλοθεν ἐξ πλησθῆναι . Ἀνέῳκται γάρ σοι πάντα , « συνείδησιν δὲ λέγω οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου . » Τουτέστι , τοῦ Ἕλληνος . ως γὰρ ερ εἶπον ] σκανδαλισθήσεται , ἢ ὡς λαίμαργον κρίνων . ἢ ὡς τὰ εἴδωλα καὶ σὲ ἀποδεχόμενον ἐπίσης αὐτῷ . Ἀλλ´ ἴσως εἴποι τις ἄν · Διὰ τί φροντίζεις τοῦ μηνύσαντος ; εἴπας γὰρ προλαβών · Τί μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν ; Οὐκ ἐκείνου φροντίζω , φησίν ,
Lemmas: συνείδησις , ἀλ εἰμί ὁ ἀδελφός οἰκοδομέω ὁ γίγνομαι . πολλαχοῦ δέ Π ὁ Ἐπιστολή οὗτος τίθημι , ὡς ἀναγκαῖος . οὐχ ἀπλόος δέ κελεύω μή ζητέω ὁ οἰκέω συμφέρω , ἀλ ὅταν οὗτος βλάπτω ὁ ἀδελφός . τότε γάρ ὁ ἐκεῖνος συμφέρω χρή προτιμάω καί προαιρέω ὁ ἴδιος . « Πᾶν ὁ ἐν μάκελλον πωλέω ἐσθίω , μηδείς ἀνακρίνω διά ὁ συνείδησις . » ἐπεί διά πολύς κατασκευάζω , ὅτι δεῖ αὐτός ἀπέχω ὁ εἰδωλόθυτος · ἵνα μή πάλιν περίεργος ὁ δήω γίγνομαι , ὥστε παραιτέομαι καί ὁ ἐπι ἀγορά ἄνιος , δείδω μήπως ἄγω καί αὐτός εἰδωλόθυτος , Κφησὶν , ὅτι « Πᾶν ὁ πωλέω ἐσθίω , » μή ἀνακοινόω ὁ πωλέω , καί ἐρωτάω , εἰμί ἄρα εἰδωλόθυτος εἰμί , ὡς πλήσσω ὁ συνείδησις , καί καθαρίζω αὐτός ἐθέλω . ὁ καί οὕτως · ἵνα μή πλήσσω ὁ συνείδησις σύ , διά οὗτος μή ἀνακρίνω · ἴσως γάρ ἀνακρίνω μανθάνω , ὅτι εἰδωλόθυτος εἰμί , καί πλήσσω σύ ὁ συνείδησις . Τοῦγὰρ κύριος ὁ γῆ , καί ὁ πλήρωμα αὐτός . » οὐ ὁ δαιμόνιος . εἰμί δέ ὁ γῆ , καί ὁ καρπός καί ὁ δένδρον καί ζῷον . εἰμί δέ αὐτός πᾶς , οὐδείς ἀκάθαρτος φύσις , ἀλ ἀπό ὁ ἕκαστος διάνοια . « εἰμί δέ τις καλέω σύ ὁ ἄπιστος , καί ἐθέλω πορεύω , πᾶς ὁ παρατίθημι σύ ἐσθίω , μηδείς ἀνακρίνω διά ὁ συνείδησις . » καλῶς ὁ , « ἐθέλω · » οὔτε γάρ προτρέπω , ἵημι ἀποτρέπω αὐτός βούλομαι . μηδείς δέ ἀνακρίνω , ἵνα μή ὁ περισσός περιεργία νομίζω δειλία ὁ εἴδωλον , καί ἵνα φυλάσσω καθαρός καί ἀπλήξ ὁ συνείδησις σύ . « ἐάν δέ τις σύ εἶπον · οὗτος εἰδωλόθυτος εἰμί · μή ἐσθίω , διά ἐκεῖνος ὁ μηνύω , καί ὁ συνείδησις · ὁ γάρ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός . » οὐχ ὡς βλαβερός ἀπέχω σύ κελεύω , ἀλλά δις ἐκεῖνος ὁ μηνύω , ἵνα μή βλάπτω , καί νομίζω . ὅτι ὁ ὁ εἴδωλον οὐ ἀπόβλητος εἰμί ὁ Χριστιανός . ἐπεί ὅτι οὐ ὡς ἀκάθαρτος , οὐδέ ἀλλότριος εἰμί ὁ ἡμέτερος κύριος , ἀπέχω διδάσκω , δῆλος ἐντεῦθεν . « ὁ γάρ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός , » τουτέστι , πᾶς ὁ πλην ρέω αὐτός , ὁ ἐμπεριέχω αὐτός . ἤ καί οὕτως · ἀπέχω , φημί , ὁ βρῶμα οὗτος · πᾶς γάρ ὁ γῆ ὁ κύριος εἰμί , καί ἔξειμι σύ ἄλλοθεν ἐκ πίμπλημι . ἀνοίγω γάρ σύ πᾶς , « συνείδησις δέ λέγω οὐ ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος . » τουτέστι , ὁ Ἕλλην . ως γάρ ἄρα εἶπον ] σκανδαλίζω , ἢ ὡς λαίμαργος κρίνω . ἢ ὡς ὁ εἴδωλον καί σύ ἀποδέχομαι ἐπίσης αὐτός . Ἀλ ἴσως εἶπον τις ἄν · Ζεύς τίς φροντίζω ὁ μηνύω ; εἶπον γάρ προλαμβάνω · τις ἐγώ καί ὁ ἔξω κρίνω ; οὐ ἐκεῖνος φροντίζω , φημί ,