cogPG.PG124 443
« Ἀλλ´ ἐκδίκησιν . » Τῶν τοῦ Θεοῦ νόμων ἱξεί . κησαν · γὰρ τούτους ὑβρισθέντας . « Ἐν παντὶ συνεστήσατε ἑαυτοὺς ἀγνοὺς εἶναι ἐν τῷ πράγματι . » Οὐ μόνον , φησὶν , οὐδὲν ἡμῖν ποιοῦτον τετόλμηται , οἷον τῷ πεπορνευκότι , ἀλλ´ οὐδὲ συνήσθητε αὐτῷ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῆ προτέα ἐπιστολῇ εἰρήκει · « Καὶ ὑμεῖς πεφυσιωμένοι ἐστέ · » ὅπερ αὐτοὺς κοινωνοὺς καθέστη · [ καθίσητοῦ ἐγκλήματος · φησὶν , ὅτι Νῦν καὶ ταύτην τὴν ὑποὸίαν ἀπετρίψατε καὶ ἐδείξατε ἑαυτοὺς καθαροὺς τοῦ ἐπὶ τούτῳ μώμου . « Ἄρα εἰ καὶ ἔγραψα ὑμῖν , οὐχ ἕνεκεν τοῦ ἀδικήσαντος , οὐδὲ ἕνεκεν τοῦ ἀδικηθέντος , ἀλλ´ ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν ἡμῶν τὴν ὑπὲρ ὑμῶν πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . » Ἵνα μὴ εἶπωπν αὐτῷ · Τί οὖν ἐπετίμας ἡμῖν , εἰ ἁγνοὶ ἧμεν ἐν τῷ πράγματι ; φησὶν , ὅτι τοσαύτην ἔχω χάριν τοῖς γράμμασιν · ἐκείνοις , καὶ οὐ μεταμέλομαι ἐπὶ τῇ ἐπιτιμήσει , ὥστε καὶ λέγω , ὅτι δι´ αὐτὸ τοῦτο ἔγραψα ταῦτα , ἵνα ἡ ἀγάπη μου , καὶ ἡ σπουδή μου ἡ ὑπερ ὑμῶν , φανερωθῇ πρὸς ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , τουιέστιν , ἐφορῶντος τοῦ Θεοῦ ὅτι ἀληθής ἐστίν . Ἐὲεδοίκειν γὰρ μὴ καὶ εἰς ὑμᾶς διαβῇ ἡ λύμη . Τίνα ὲ λέγει ἀδικήσαντα καὶ ἀδικηθέντα ; Τοὺς πεπορνευκότας · ἀμφότεροι γὰρ ἀλλήλους ἠδίκησαν . Πῶς δὲ φησιν , ὅτι Οὐχ ἕνεκα τούτων ἔγραψα ; Τουτέπιη , Ἔγραψα μὲν , καὶ διὰ τούτους , ἀλλ´ οὐ προηγουμένως δι´ αὐτούς · δι´ ὑμᾶς δὲ , σπουδάζων ἵνα μὴ δλη ἡ πόλις βλαβῇ · ὥσπερ καὶ ὅταν λέγει · « Μὴ τῶν βόων μέλει τῷ Θεῷ ; » οὐ τοῦτο λέγει , ὅτι οὐμέλει · πῶς γὰρ ἂν συνέστησαν ; ἀλλ´ ὅτι οὐ προηχγουμένως διὰ τοὺς βόας νομοθετεῖ . Διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα . » Διότι ἡ σπουδήμον ἐφάνη ὑπὲρ ὑμῶν , καὶ οὐ διεψεύσθησάν μουα ἐλπίδες , διὰ τοῦτο , φησὶ , παραμυθίαν μεγίστην παρεδεξάμην . « Ἐπὶ δὲ τῆ παρακλήσει ὑμῶν περισσοτέρως μᾶλον ἐνάρημεν ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου . » Νῦν δὲ ἐπὶ τῇ παρακλήσει ὑμῶν ᾗ παρεκλήθην ἀφ´ ὑμῶν , ὡς εἴρηται , ἔτι περισσότερον ἐχάρην καὶ ἐπὶ τῇ χαρᾷ Τίτου · καὶ αὕτη δὲ ἡ χαρὰ καὶ ἡ παράκλησις ἐξύμων κστι , καὶ δι´ ὑμᾶς . Φησὶν οὖν ἑξῆς · « Ὅτι ἀναπέπαυται τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἀπὸ πάντων ὑμῶν . Ὅτι εἴ τι αὐτῷ κεκαύχημαι ὑπὲρ ὑμῶν , οὐ κατῃσχύνθην . » Διὰ τοῦτο , φησὶν , ἐχάρην , ὅτι εὗρεν ὑμᾶς ὁ Τίτος τοιούτους , οἵους ἐγὼ αὐτῷ ἔεγον εἶναι ὑμᾶς · καὶ ἀνεπαύθη καὶ αὐτὸς εὑρῶν ὑμᾶς τοιούτους , καὶ οὐδὲν δυσχερὲς αὐτῷ ἢ ἀηδὲς ἀφ´ ὑμῶν ἀπήντησε . Τὸ δὲ καυχᾶσθαι τὸν Παῦλοι ἐπὶ τοῖς μαθηταῖς , δείκνυσι καὶ αὐτοῦς · ἐναρέτους . κἀκεῖνονἰ φιλότεκνον . Τοιούτους δεῖ εἶναι καὶ νον τούς τε μαθητὰς καὶ τοὺς διδασκάλου · Κ«Ἀλλ´ ὡς πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐλάλησα ὑμῖν , οὕα
Lemmas: « Ἀλ ἐκδίκησις . » ὁ ὁ Θεός νόμος ἱκνέομαι . κησαν · γάρ οὗτος ὑβρίζω . « ἐν πᾶς συνίστημι ἑαυτοῦ ἁγνός εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα . » οὖον μόνος , φημί , οὐδείς ἐγώ ποιόω τολμάω , οἷος ὁ πορνεύω , ἀλ οὐδέ συνίημι αὐτός . ἐπεί γάρ ἐν τῆ προτείνω ἐπιστολή εἴρω · « καί σύ φυσιόω εἰμί · » ὅσπερ αὐτός κοινωνός καθίστημι · [ καθίζω ἔγκλημα · φημί , ὅτι νῦν καί οὗτος ὁ υποοιος ἀποτρίβω καί δείκνυμι ἑαυτοῦ καθαρός ὁ ἐπί οὗτος μῶμος . « ἄρας εἰμί καί γράφω σύ , οὐ ἕνεκα ὁ ἀδικέω , οὐδέ ἕνεκα ὁ ἀδικέω , ἀλ ἕνεκα ὁ φανερόω ὁ σπουδή ἐγώ ὁ ὑπέρ σύ πρός σύ ἐνώπιος ὁ Θεός . » ἵνα μή εἶπον αὐτός · τις οὖν ἐπιτιμάω ἐγώ , εἰμί ἁγνός εἰμί ἐν ὁ πρᾶγμα ; φημί , ὅτι τοσοῦτος ἔχω χάρις ὁ γράμμα · ἐκεῖνος , καί οὖον μεταμέλομαι ἐπί ὁ ἐπιτίμησις , ὥστε καί λέγω , ὅτι δις αὐτός οὗτος γράφω οὗτος , ἵνα ὁ ἀγάπη ἐγώ , καί ὁ σπουδή ἐγώ ὁ ὑπερ σύ , φανερόω πρός σύ ἐνώπιος ὁ Θεός , τουιειμι , ἐφοράω ὁ Θεός ὅτι ἀληθής εἰμί . εεεδοικω γάρ μή καί εἰς σύ διαβαίνω ὁ λύμη . τίς ε λέγω ἀδικέω καί ἀδικέω ; ὁ πορνεύω · ἀμφότερος γάρ ἀλλήλων ἀδικέω . Πῶς δέ φημί , ὅτι οὐχ ἕνεκα οὗτος γράφω ; Τουτέπιη , γράφω μέν , καί διά οὗτος , ἀλ οὖον προηγουμένως δις αὐτός · δις σύ δέ , σπουδάζω ἵνα μή δλη ὁ πόλις βλάπτω · ὥσπερ καί ὅταν λέγω · « μή ὁ Βόων μέλος ὁ Θεός ; » οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ουμελος · πῶς γάρ εἄν συνίστημι ; ἀλ ὅτι οὖον προάγω διά ὁ βοῦς νομοθετέω . Ζεύς οὗτος παρακαλέω . » διότι ὁ σπουδημος φαίνω ὑπέρ σύ , καί οὖον διαψεύδω μου ἐλπίς , διά οὗτος , φημί , παραμυθία μέγας παραδέχομαι . « ἐπί δέ τῆ παράκλησις σύ περισσός μῆλον ἐναίρω ἐπί ὁ χαρά Τίτος . » νῦν δέ ἐπί ὁ παράκλησις σύ ὅς παρακαλέω ἀφή σύ , ὡς εἴρω , ἔτι περισσός χαίρω καί ἐπί ὁ χαρά Τίτος · καί οὗτος δέ ὁ χαρά καί ὁ παράκλησις ἐξύμων κστι , καί δις σύ . Φησίν οὖν ἑξῆς · « ὅτι2 ἀναπαύω ὁ πνεῦμα αὐτός ἀπό πᾶς σύ . ὅτι2 εἰμί τίς αὐτός καυχάομαι ὑπέρ σύ , οὖον καταισχύνω . » Ζεύς οὗτος , φημί , χαίρω , ὅτι εὑρίσκω σύ ὁ Τίτος τοιοῦτος , οἷος ἐγώ αὐτός ἐγώ εἰμί σύ · καί ἀναπαύω καί αὐτός εὑρίσκω σύ τοιοῦτος , καί οὐδείς δυσχερής αὐτός ἢ ἀηδής ἀφή σύ ἀπαντάω . ὁ δέ καυχάομαι ὁ Παῦλος ἐπί ὁ μαθητής , δείκνυμι καί αὔτεος · ἐνάρετος . ἐκεῖνος φιλότεκνος . τοιοῦτος δεῖ εἰμί καί νοῦς ὁ τε μαθητής καί ὁ διδάσκαλος · Κ«Ἀλλ´ ὡς πᾶς ἐν ἀλήθεια λαλέω σύ , οὖον