cogPG.PG124 459
ΚΟΑΡΟΤ ΧΙi τουτέστι , τὸ μέτρον ὃ ἔλαχε , περισσῶς προκὸπτῃ . Τ οὖν ἐλπίζομεν ; Ὅτι καὶ εἰς τὰ ὑπερεπεκεινα ὑμῶν εὑαγγελισόμεθα , καὶ τυχὸν καὶ ἐπ´ ἐκείνοις καυχησόμεθα , εἴ γε ὡφελήσομεν αὐτούς . Κανόνα δὲ πανταχοῦ καλεῖ καὶ μέτρον , ὡς οἰκοδόμος τῆς οἰκουμένης καὶ ἀρχιτέκτων , καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι τοῦ Θεοῦ τὸ πᾶν , τοῦ τὸν κανόνα δόντος καὶ τὸ μέτρον · διὸ ἐπάγει · « Ὁ δὲ καυχώμενος , ἐν Κυρίῳ καυχάσθω . » Ἔχοντες γὰρ τοιαῦτα ἔργα , οὐ κομπάζομεν , οὐδὲ ἑαυτοῖς τι λογιζόμεθα · ἀλλὰ τῶ Θεῷ τὸ πᾶν , καὶ αὐτὸ ὃ ἐφθάσαμεν μέτρον . Ἔδει οὖν κἀκείνους ἐν τούτῳ καυχᾶσθαι . « Οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστῶν ἐκεῖνός ἐστι δόκιμος , ἀλλ´ ὃν ὁ Κύριος συνίστησιν . » Οὐκ εἶπεν , Ἡμεῖς ἐσμεν δόκιμοι , ἀλλ´ « Ὅν ὁ Κύριος συνίστησι · » τουτστιν , ὄν ἡ ἀλήθεια τοῦ ἔργου καὶ τοῦ κόπου μετὰ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἀποδεικνύει δόκιμον . ΚΕΦΑΛ . ΙΑʹ . « Ὅρελον ἠνείχεσθε μου μικρόν τι τῆς ἀφροσύνης · ἀλλὰ καὶ ἀνέχεσθέ μου . » Μέλλων ἐμβαίνειν εἴς τοὺς οἰκείους ἐπαίνους , πολλαῖς κέχρηται ταῖς προΕιορθίσεσι τὸ φορτικὸν τοῦ δοκεῖν ἑαυτὸν ἐπαινεῖν ἀποφεύγων . Εἰς τοῦτο δὲ ἤνεγκεν αὐτὸν ἡ ἀνάγκη καὶ τὸ δεδιέναι μὴ εἰς βλάβην τῶν μαθητῶν γένηται τὸ αὐτὸν μὲν ἐξευτελίζεσθαι , τοὺς δὲ ψευδαποστόλους δοκεῖν εἰναί τι . Ὅτι γὰρ ὑπὸ πολλῆς ἀνάγκης , καὶ διὰ τὴν ὡφέλειαν των μαθητῶν εἰς τοῦτο ἦλθε , δῆλον καὶ τοῖς σφόδρα ἀνοήτοις . Ὁ γὰρ τῶν προτίρων ἁμαρτημάτων μεμνημένος , ὧν διὰ τοῦ βαπτίσματος ἠλευθέρωται , καὶ ἀνάξιον ἑαυτὸν ἀποκαλῶν τῆς τοῦ ἀποστόλου προσηγορίας , πῶς ἂν χωρὶς ἀνάγκης ἐμεγαληγόρει περὶ ἑαυτοῦ ; Φησίν οἶν · Εἴθε ἠνείχεσθέ μου μικρά τινα ἀνοηταίνοντος · μᾶλλον δὲ καὶ ἀνέχεσθε . Θαῤῥῶ γὰρ ὅτι ἀγαπᾶτέ μει καὶ πάντα μου ἀνέχεσθε « Ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς Θεοῦ ζήλῳ , » Οὐκ εἰπει , Ἀγαπω , ἀλλ´ ὃ πολλῷ σφοδρότερον ἦν , « Ζηλῶ . » ἡ γὰρ ζηλοτυπία ἐπὶ τῶν διακαῶς ἐρώντων τίκτεται . Εἰτα ἵνα μὴ νομίσωσιν ὅτι διά τι ἀνθρώπινον , οἷον χρήματα , ἢ δόξαν , αὐτοὺς ζηλοῖ , φησί , « Θεοῦ · ζήλῳ · » καὶ γὰρ καὶ ὁ Θεὸς ζηλοῦν λέγεται , διὰ τὸ ἄγαν ἡμᾶς ἀγαπᾷν , οὐχ ἵνα αὐτός τι κερδάνῃ , ἀλλ´ ἵνα ἡμᾶς σώσῃ , πρὸς ἑαυτὸν συνάγων , καὶ ἑαυτῳ συγκολλῶν . Τοιοῦτος οὖν , φησὶ , καὶ ὁ ἐμὸς πρὸς ὑμᾶς ζῆλος , οὐχ ἴνα ἐγὼ κερδάνω , ἀλλ´ ἱα ὑμεῖς μὴ διαφθαρῆτε . ιἩομοσάμην γὰρ ὑμᾶς ἐνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἀγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ . » ΠροεμνηστευσόΚμην ὑμᾶς , φησὶ , τῷ Χριστῷ . Οὐκοῦν ὑπὲρ ἐκείνου ζηλῶ , οὐχ ὑπὲρ ἐμαυτοῦ . Οὐ γὰρ ἐγὼ ἀνὴρ , ἀλλλ νυμφαγωγός . Ὅρα δὲ , πῶς οὐκ εἶπεν ὅτι λδίτνιλος ὑμῶν εἰμι , καὶ διὰ τοῦτο ὀφείλετέ μου ἀνέχεσθει , ἀλλ´ ἐκείνους μὲν ἐν τάξει νύμφης , ἑαυτὸν δὲ ἐν
Lemmas: ΟΡ Ἴ τουτέστι , ὁ μέτρον ὅς λαγχάνω , περισσός προκόπτω . Τ οὖν ἐλπίζω ; ὅτι2 καί εἰς ὁ ὑπερεπεκεινα σύ εὐαγγελίζω , καί τυγχάνω καί ἐπι ἐκεῖνος καυχάομαι , εἰμί γε ὠφελέω αὐτός . Κανών δέ πανταχοῦ καλέω καί μέτρον , ὡς οἰκοδόμος ὁ οἰκέω καί ἀρχιτέκτων , καί ἵνα δείκνυμι ὅτι ὁ Θεός ὁ πᾶς , ὁ ὁ κανών δίδωμι καί ὁ μέτρον · διό ἐπάγω · « ὁ δέ καυχάομαι , ἐν κύριος καυχάομαι . » ἔχω γάρ τοιοῦτος ἔργον , οὖον κομπάζω , οὐδέ ἑαυτοῦ τίς λογίζομαι · ἀλλά ὁ Θεός ὁ πᾶς , καί αὐτός ὅς φθάνω μέτρον . δέω οὖν ἐκεῖνος ἐν οὗτος καυχάομαι . « οὖον γάρ ὁ ἑαυτοῦ συνιστάω ἐκεῖνος εἰμί δόκιμος , ἀλ ὅς ὁ Κύριος συνίστημι . » οὐ εἶπον , ἐγώ εἰμί δόκιμος , ἀλ « ὅς ὁ Κύριος συνίστημι · » τουτστιν , εἰμί ὁ ἀλήθεια ὁ ἔργον καί ὁ κόπος μετά ὁ χάρις ὁ Θεός ἀποδείκνυμι δόκιμος . ΚΕ . ἰά . « Ὅρελον ἀνέχω ἐγώ μικρός τίς ὁ ἀφροσύνη · ἀλλά καί ἀνέχω ἐγώ . » Μέλλων ἐμβαίνω εἰς ὁ οἰκεῖος ἔπαινος , πολύς χράομαι ὁ προΕιορθίσεσι ὁ φορτικός ὁ δοκέω ἑαυτοῦ ἐπαινέω ἀποφεύγω . εἰς οὗτος δέ φέρω αὐτός ὁ ἀνάγκη καί ὁ δείδω μή εἰς βλάβη ὁ μαθητής γίγνομαι ὁ αὐτός μέν ἐξευτελίζω , ὁ δέ ψευδαπόστολος δοκέω εἰμί τίς . ὅτι2 γάρ ὑπό πολύς ἀνάγκη , καί διά ὁ ὠφέλεια ὁ μαθητής εἰς οὗτος ἔρχομαι , δῆλος καί ὁ σφόδρα ἀνόητος . ὁ γάρ ὁ προτιροος ἁμάρτημα μιμνήσκω , ὅς διά ὁ βάπτισμα ἐλευθερόω , καί ἀνάξιος ἑαυτοῦ ἀποκαλέω ὁ ὁ ἀπόστολος προσηγορία , πῶς εἄν Χωρὶς ἀνάγκη μεγαληγορέω περί ἑαυτοῦ ; φημί οἶς · εἴθε ἀνέχω ἐγώ μικρός τις ἀνοηταίνω · μᾶλλον δέ καί ἀνέχω . θαρσέω γάρ ὅτι ἀγαπάω Μέι καί πᾶς ἐγώ ἀνέχω « ζηλόω γάρ σύ Θεός ζῆλος , » οὐ εἶπον , ἀγαπάω , ἀλ ὅς πολύς σφοδρός εἰμί , « ζηλόω . » ὁ γάρ ζηλοτυπία ἐπί ὁ διακαῶς ἐράω τίκτω . εἶτα ἵνα μή νομίζω ὅτι διά τίς ἀνθρώπινος , οἷος χρῆμα , ἢ δόξα , αὐτός ζηλόω , φημί , « Θεός · ζῆλος · » καί γάρ καί ὁ θεός ζηλόω λέγω , διά ὁ ἄγαν ἐγώ ἀγαπάω , οὐ ἵνα αὐτός τίς κερδαίνω , ἀλ ἵνα ἐγώ σῴζω , πρός ἑαυτοῦ συνάγω , καί ἑαυτοῦ συγκολλάω . τοιοῦτος οὖν , φημί , καί ὁ ἐμός πρός σύ ζῆλος , οὐ ἵνα ἐγώ κερδαίνω , ἀλ ἰά σύ μή διαφθείρω . ιηομοσαμη γάρ σύ ἐν ἀνήρ παρθένος ἁγνός παρίστημι ὁ Χριστός . » ΠροεμνηστευσόΚμην σύ , φημί , ὁ Χριστός . οὐκοῦν ὑπέρ ἐκεῖνος ζηλόω , οὐ ὑπέρ ἐμαυτοῦ . οὖον γάρ ἐγώ ἀνήρ , ἀλ νυμφαγωγός . Ὅρας δέ , πῶς οὐ εἶπον ὅτι λδίτνιλος σύ εἰμί , καί διά οὗτος ὀφείλω ἐγώ ἀνέχω , ἀλ ἐκεῖνος μέν ἐν τάξις νύμφη , ἑαυτοῦ δέ ἐν