cogPG.PG124 319
δὲ τῇ ἀληθείᾳ , πᾶς ὁ τοῖς ἀπηριθμημένοις ἔνοχος . Τὸ δὲ , « Ἡ πόρνος , » δύναται μὲν καὶ ὡς διαζευκτικὸς σύνδεσμος νοηθῆναι , καθὼς καὶ τὰ ἐξῆς δύναται δὲ καὶ ὡς ῥῆμα , ἀντὶ τοῦ , Ἐάν τις ἐδελφὸ ὀνομαζόμενος ἧ , τουτέστιν , ὑπάρχῃ πόρνος , καὶ τὰ ἑξῆς , τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν , ἵνα γνοὺς ὅτι βδέλυγμά ἐστι διὰ τὴν κακίαν , ἀπόσχηται ταύτης , ΙὥΛ ΟΑΡΙΤ vi « Τί γάρ μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν · » Ἔξω τοὺς Ἔλληνας ὀνομάζει · ἔσω δὲ , τοὺς Χριστιανούς · θὲς . είς μοι , φησί , λόγος πρὸς τοὺς ἔξω · αὐτὸ γὰρ τούτο . ἔξω τῶν ἐμῶν νόμων εἰσί . Περιττὸν οὖν τὰ προστά γματα τοῦ Θεοῦ τιθέναι τοῖς ἔξω τῆς Χριστοῦ αἱ . λῆς · ὅσα γὰρ ὁ νόμος λαλεῖ , τοῖς ἐν τῷ νόμῳ λαλεῖ , . « Οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε ; Τοὺς δὲ ἔξω , δ Θεὸς κρινεῖ , » Τινὲς εἰς τὸ , « Οὐχὶ , » στίζουσιν · εἶτα ἀπ´ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγινώσκουσι χωρὶς ἐρωτήσεως · « Τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε . » Εἰπὼν γὰρ ἄνω , Ἐτι « Τί μοι τοὺς ἔξω κρίνειν ; » ἐπήγαγεν , ὅτι ιθύχί·ὴ ἀντὶ τοῦ . Οὐκ ἔστι μοι τὸ κρίνειν ἐκείνους . Τινές δὲ συναπτῶς καὶ ἐρωτηματικῶς ἀναγινώσκουσιν · « Οὐχ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε · » Ἀντὶ τοῦ Οὐχὶ τοὺς Χριστιανοὺς ὀφείλετε ὑμεῖς κρίνειν ; Τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς φοβερώτερος δικαστὴς παραλήψεται . Ὡστε , εἰ παρ´ ὑμῖν οἱ ἔσω κρίνονται , ἐκφεύξονται τὴν φοβερωτέραν κρίσιν τοῦ Θεοῦ . « Καὶ ἐξαρεῖτε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν . » Ἐμνημόνευσε ῥήσεως ἐν τῇ Παλαιᾷ κειμένης , ἱα δείξῃ ὅτι καὶ ἄνωθεν ἐδόκει τῷ νομοθέτῃ τοὺς πονη · ροὺς ἐκτέμνεσθαι . Τὸ δὲ , « Ἐξ ὑμῶν αὐτῶν , » δείκνυσιν ὅτι μᾶλλον αὐτῶν ὠφέλεια ἐστιν ἡ ἔξαρσις του πονηροῦ . ΚΕΦΑΛ . ϛʹ . Τολμᾷ τις ὑκῶν πρὸς · τὸν ἀδελφὸν αὐοῦν πρᾶγμα ἔχων , κρίνεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων , καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἁγίων ; » Πολλοὶ χρηματικάς δίκας ἔχοντες , ἐκρίνοντο παρὰ τοῖς Ἔλλησι δικασταῖς , ἅτε νομομαθέσι Τοῦτο τοίνυν διορθοῦται παρεμπεσὸν εἰς τὸ μέσον . Ἐπειδὴ γὰρ ἐμνήσθη πλεονεκτῶν , εὐθὺς ἔζεσε τῇ περὶ τῶν ἀμαρτανόντων τὰ τοιαῦτα φροντίι . Καὶ ὅρα , ὅπως θυμόν ἐνδείκνυται ἐξ ἀοχῖς . καὶ τόλμαν καλεῖ τὸ πρᾶγμα καὶ παρανομίαν . Οὐκ εἰπε δὲ , Ἐπὶ τῶν ἀπίστων , ἀλλ’´ , « Ἐπὶ τῶν ἀδίκων . » Ἐπειδὴ γὰρ ὁ δικαζόμενος , τοῦ δικαίου τυχεῖν βού λεται , δείκνυσιν αὐτοὺς τούτου οὐ τυγχάνοντας . ἌδιὋ Δ εἰσὶν ἐ · . ιὴ · ἦ)λῃνες · πῶσοὖν σοι δικαίως κρινοῦσιν ; ἁγίους δὲ , τοὺς πιστούς φησιν , ἐξαύτῶν τῶν ὀνομάτων δεικνὺς τὴν διαφοράνν οἱ μὲν γὰρ ἄδικοί εἰσιν , οἱ δὲ ἅγιοι . « Ἡούκ οἴδατε[Οὐκ οἴδατε ὅτι ] οἱ ἄγοι τὸν
Lemmas: δέ ὁ ἀλήθεια , πᾶς ὁ ὁ ἀπαριθμέω ἔνοχος . ὁ δέ , « ὁ πόρνος , » δύναμαι μέν καί ὡς διαζευκτικός σύνδεσμος νοέω , καθώς καί ὁ ἑξῆς δύναμαι δέ καί ὡς ῥῆμα , ἀντί ὁ , ἐάν τις Δελφός ὀνομάζω ἧ , τουτέστιν , ὑπάρχω πόρνος , καί ὁ ἑξῆς , ὁ τοιοῦτος μηδέ συνεσθίω , ἵνα γιγνώσκω ὅτι βδέλυγμα εἰμί διά ὁ κακία , ἀπέχω οὗτος , Ι ΟΡ vi « τις γάρ ἐγώ καί ὁ ἔξω κρίνω · » ἔσσομαι ὁ Ἕλλην ὀνομάζω · εἴδομαι δέ , ὁ Χριστιανός · τίθημι . εἷς ἐγώ , φημί , λόγος πρός ὁ ἔξω · αὐτός γάρ οὗτος . ἔξω ὁ ἐμέω νόμος εἰμί . Περισσός οὖν ὁ πρόσθη γματα ὁ Θεός τίθημι ὁ ἔξω ὁ Χριστός ὁ . Λῆς · ὅσος γάρ ὁ νόμος λαλέω , ὁ ἐν ὁ νόμος λαλέω , . « οὐ ὁ εἴδομαι σύ κρίνω ; ὁ δέ ἔξω , δ θεός κρίνω , » Τινές εἰς ὁ , « οὐ , » στίζω · εἶτα ἀπ´ ἄλλος ἀρχή ἀναγιγνώσκω Χωρὶς ἐρώτησις · « ὁ εἴδομαι σύ κρίνω . » εἶπον γάρ ἄνω , ἔτι « τις ἐγώ ὁ ἔξω κρίνω ; » ἐπάγω , ὅτι ιθύχί·ὴ ἀντί ὁ . οὐ εἰμί ἐγώ ὁ κρίνω ἐκεῖνος . τις δέ συναπτός καί ἐρωτηματικός ἀναγιγνώσκω · « οὐχ ὁ εἴδομαι σύ κρίνω · » ἀντί ὁ οὐ ὁ Χριστιανός ὀφείλω σύ κρίνω ; ὁ δέ ἔξω ὁ θεός φοβερός δικαστής παραλαμβάνω . ὡστε , εἰμί παρ´ σύ ὁ εἴδομαι κρίνω , ἐκφεύγω ὁ φοβερός κρίσις ὁ Θεός . « καί ἐξαίρω ὁ πονηρός ἐκ σύ αὐτός . » μνημονεύω ῥῆσις ἐν ὁ Παλαιή κεῖμαι , ἰά δείκνυμι ὅτι καί ἄνωθεν δοκέω ὁ νομοθέτης ὁ πονέω · ῥόος ἐκτέμνω . ὁ δέ , « ἐς σύ αὐτός , » δείκνυμι ὅτι μᾶλλον αὐτός ὠφέλεια εἰμί ὁ ἔξαρσις ὁ πονηρός . ΚΕ . ϛυʹ . τολμάω τις ἀνάμπυξ πρός · ὁ ἀδελφός αὐοῦς πρᾶγμα ἔχω , κρίνω ἐπί ὁ ἄδικος , καί οὐ ἐπί ὁ ἅγιος ; » πολλός χρηματικός δίκη ἔχω , κρίνω παρά ὁ Ἕλλην δικαστής , ἅτε νομομαθής οὗτος τοίνυν διορθόω παρεμπίπτω εἰς ὁ μέσος . ἐπεί γάρ μιμνήσκω πλεονέκτης , εὐθύς ζέω ὁ περί ὁ ἁμαρτάνω ὁ τοιοῦτος φροντίς . καί ὁράω , ὅπως θυμός ἐνδείκνυμι ἐκ ἀοχῖς . καί τόλμα καλέω ὁ πρᾶγμα καί παρανομία . οὐ εἶπον δέ , ἐπί ὁ ἄπιστος , ἀλλά , « ἐπί ὁ ἄδικος . » ἐπεί γάρ ὁ δικάζω , ὁ Δίκαιος τυγχάνω βοῦς λεται , δείκνυμι αὐτός οὗτος οὖον τυγχάνω . Ἄδις δ εἰμί εἰ · . εἷς · αἱρέω · πίνω σύ δικαίως κρίνω ; ἅγιος δέ , ὁ πιστός φημί , εξαυος ὁ ὄνομα δείκνυμι ὁ διαφορά ὁ μέν γάρ ἄδικος εἰμί , ὁ δέ ἅγιος . « Ἡούκ οἴδατε[Οὐκ οἶδα ὅτι ] ὁ ἄγω ὁ