cogPG.PG124 156
« ὁέρε γὰρ , φησὶ , τὴν χεῖρά σου · » τὸ δὲ μετὰ ταῦτα , παραινετικῶς · « Μὴ γίνου γὰρ , φησὶν , ἄπι . στος , ἀλλὰ πιστός . » Ὅθεν δῆλον , ὅτι ἐξ ἀπιστίας ἧν ἡἀμφιβολία , καὶ μάτην λοιπὸν καταχαρίζονταί τινες τῷ Θωμᾷ , φάσκοντες , ὡς ἐξ ἀκριβείας , οὐ ῥαδίως ἐπίστευσεν . Ἰδοὺ γὰρ ὁ Κύριος ἄπιστον αὐτὸν ἀποκαλεῖ . Ὅρα δὲ τὸν πρώην ἄπιστον , πῶς ἀπὸ τοῦ ἅψασθαι τῆς πλευρᾶς , θεολόγος ἄριστος ἀνεδείχθη . Τὰς γὰρ δύο φύσεις , καὶ τὴν μίαν ὑπόστασιν τοῦ ἐνὸς Χριστοῦ ἐδίδαξεν · ἐν μὲν τῷ εἰπεῖν Κύριον , τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν(καὶ γὰρ ἐπ´ ἀνθρώπων τὸ Κύριος λέγεται · ὡς τὸ , « Κύριε , εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν · » ) διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , « Ὁ Θεός μου . » τὴν θείαν οὐσίαν , ἕνα μέντοι καὶ τὸν αὐτὸν εἶναι Κύριον καὶ Θεόν . Δεικνύων δὲ ἡμῖν ὁ Κύριος , ὅτι τοῦτό ἐστι πίστεως , ὡς τὸ τὰ μὴ ὁρώμενα δέξασθαι , φησί ·· « Μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες , καὶ πιστεύταντες . » Λνίττεται δὲ ἐνταῦθα τοὺς μαθητὰς , οἷ οὔτε τόπτον ῆλων , οὔτε πλευρὰν ψηλαφήσαντες ἐπίστευσαν , οὐκ ἐκείνους δὲ μόνους , ἀλλὰ καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα πι . στεύσαντας . Οὐκ ἀποστερῶν δὲ τὸν Θωμᾶν τοῦ μακαρισμοῦ , εἶπε τοῦτο , ἀλλὰ παραμυθούμενος τοὺς μὴ ἰδόντας . Ἐπεὶ γὰρ πολλοὶ λέγουσιν , ὅτι Μακάριοι οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ ἰδόντες τὸν Κύριον , παραμυθεῖται τούτους , ὅτι τοῦτο μᾶλλον ἐστι μακάριον , τὸ μὴ Ἰάντα πιστεῦσαι . Πῶς δὲ σῶμα ἄφθαρτον , τύπους ἔχον ἐδείχθη , καὶ ἀπτὸν ἐγένετο χειρὶ ἀνθρωπίνης ὃτι συγκατάβασις ἦν ταῦτα πάντα . Τὸ γὰρ εἰσελδὸν « κεκλεισμένων τῶν θυρῶν , » καὶ οὕτω λεπτὸν καὶ κοῦφον , πάσης παχύτητος ἀπήλλακτο . Ἵνα γοῦν πιστευθῆ ἡ ἀνάστασις , ταῦτα δείκνυσι , καὶ διὰ τοῦτο ἐνίσταται ἔχων τὰ σημεῖα τοῦ σταυροῦ καὶ τὰς τρώσεις . Ἐπεὶ καὶ ὃ ἔφαγεν , οὐκ ἀνάγκῃ σώματος , ἀλλ´ εἰς πίστωσιν τῆς ἀναστάσεως ἔφαγεν . Ὥσπερ οὖν πρὸ τοῦ σταυροῦ ἐπὶ τῶν κυμάτων περιπατῶν , οὐκ ἄλλις φύσεως εἶχε σῶμα · οὔτω καὶ νῦν ψηλαφητὸν αὐτὸ καὶ τύπους ἔχον δείκνυσιν · ὅμως καὶ ἄφθαρτον αὐτὸ περιφέρει , εἰ καὶ ψηλαφητὸν καὶ ὁρατόν . Λιὰ γὰρ πίστωσιν ταῦτα δείκνυται , ἀλλ´ οὐχὶ ἀνάγκῃ καὶ νόμῳ σώματος . Πᾶν γὰρ τὸ βιβρωσκόμενον εἰς ἀρεδρῶνα χωρεῖ , καὶ ἀλλοιοῦται · ὅπερ μετὰ τὴν ἀνάστασιν οὐκ ἦν ἐπὶ Χριστοῦ , ἀλλὰ δυνάμει τινὶ ἀοράτῳ καὶ θείᾳ κατηναλίσκοντο τὰ βιβρωσκόμενα , ποὸς πίστωσιν τῆς ἀναστάσεως μόνον παραλαμβα νόμενα . Ὅρα δὲ πῶς δι´ ἕνα ἄνθρωπον τὸν Θωμᾶν , οὐκ ἀπηξίωσε συγκαταβῆναι ὁ Κύριος , καὶ πλευρὰν ποδεῖξαι , ἵνα σώσῃ ψυχὴν μίαν ἀπιστοῦσαν . Οὕτω καὶ ἡμεῖς οὐκ ὀφείλομεν καταφρονεῖν οὐδὲ τοῦ ἀνὲς καὶ ἐλαχίστου . « Πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς Ἀνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , ἃ οὐκ ἔστι γεγραμκένα ἑν τῷ βιβλίῳ τούτῳ . Ταῦτα δὲ γέγραπται , ἵνα πιστεύσητε , ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ ἵνα πιστεύοντες , ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὁνάΚματι αὐτου . » Περὶ ποίων σημείων ἐνταῦθα λέγει ὁ εὐαγγελεστής ; Ἅρα τῶν πρὸ τοῦ σταυροῦ ; Οὐχὶ , ἀλλὰ τῶν μετὰ τὴν ἀνάστασιν . Ἐπάγει γάρ · « Ἐποίησεν ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ · » τὰ δὲ πρὸ τοῦ σταυροῦ , οὐκ ἐνώπιον τῶν μαθητῶν , ἀλλὰ
Lemmas: « ὁράω γάρ , φημί , ὁ χείρ σύ · » ὁ δέ μετά οὗτος , παραινετικώς · « μή γίγνομαι γάρ , φημί , θέραψ . Στος , ἀλλά πιστός . » ὅθεν δῆλος , ὅτι ἐκ ἀπιστία ἧμαι ἀμφιβολία , καί μάτην λοιπός καταχαρίζομαι τις ὁ Θωμᾶς , φάσκω , ὡς ἐκ ἀκρίβεια , οὖον ῥᾳδίως πιστεύω . ἰδέ γάρ ὁ Κύριος ἄπιστος αὐτός ἀποκαλέω . Ὅρας δέ ὁ πρώην ἄπιστος , πῶς ἀπό ὁ ἅπτω ὁ πλευρά , θεολόγος ἀγαθός ἀναδείκνυμι . ὁ γάρ δύο φύσις , καί ὁ εἷς ὑπόστασις ὁ εἷς Χριστός διδάσκω · ἐν μέν ὁ εἶπον κύριος , ὁ ἀνθρώπινος φύσιν(καὶ γάρ ἐπι ἄνθρωπος ὁ Κύριος λέγω · ὡς ὁ , « κύριος , εἰμί σύ βαστάζω αὐτός · » ) διά δέ ὁ εἶπον , « ὁ Θεός ἐγώ . » ὁ θεῖος οὐσία , εἷς μέντοι καί ὁ αὐτός εἰμί κύριος καί Θεός . δείκνυμι δέ ἐγώ ὁ Κύριος , ὅτι οὗτος εἰμί πίστις , ὡς ὁ ὁ μή ὁράω δέχομαι , φημί ·· « μακάριος ὁ μή ὁράω , καί πιστεύς . » Λνίττεται δέ ἐνταῦθα ὁ μαθητής , οἷ οὔτε τόπτον ἁλίσκομαι , οὔτε πλευρά ψηλαφάω πιστεύω , οὐ ἐκεῖνος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος πεῖ . ἵστημι . οὐ ἀποστερέω δέ ὁ Θωμᾶς ὁ μακαρισμός , εἶπον οὗτος , ἀλλά παραμυθέομαι ὁ μή ὁράω . ἐπεί γάρ πολύς λέγω , ὅτι Μακάριος ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁράω ὁ κύριος , παραμυθέομαι οὗτος , ὅτι οὗτος μᾶλλον εἰμί μακάριος , ὁ μή Ἰάντα πιστεύω . Πῶς δέ σῶμα ἄφθαρτος , τύπος ἔχω δείκνυμι , καί ἁπτός γίγνομαι χείρ ἀνθρώπινος ὅτι συγκατάβασις εἰμί οὗτος πᾶς . ὁ γάρ εἰσέρχομαι « καλέω ὁ θύρα , » καί οὗτος λεπτόν καί κοῦφος , πᾶς παχύτης ἀπαλλαξείω . ἵνα γοῦν πιστεύω ὁ ἀνάστασις , οὗτος δείκνυμι , καί διά οὗτος ἐνίστημι ἔχω ὁ σημεῖον ὁ σταυρός καί ὁ τιτρώσκω . ἐπεί καί ὅς ἐσθίω , οὐ ἀνάγκη σῶμα , ἀλ εἰς πίστωσις ὁ ἀνάστασις ἐσθίω . ὥσπερ οὖν πρό ὁ σταυρός ἐπί ὁ κῦμα περιπατέω , οὐ Αλλίς φύσις ἔχω σῶμα · οὐτάω καί νῦν ψηλαφητός αὐτός καί τύπος ἔχω δείκνυμι · ὅμως καί ἄφθαρτος αὐτός περιφέρω , εἰμί καί ψηλαφητός καί ὁρατός . Λία γάρ πίστωσις οὗτος δείκνυμι , ἀλ οὐ ἀνάγκη καί νόμος σῶμα . Πᾶν γάρ ὁ βιβρώσκω εἰς ἀρεδρῶνα χωρέω , καί ἀλλοιόω · ὅσπερ μετά ὁ ἀνάστασις οὐ εἰμί ἐπί Χριστός , ἀλλά δύναμις τις ἀόρατος καί θεῖος καταναλίσκω ὁ βιβρώσκω , ποιός πίστωσις ὁ ἀνάστασις μόνος παραλαμβάνω νόμενα . Ὅρας δέ πῶς δις εἷς ἄνθρωπος ὁ Θωμᾶς , οὐ ἀπαξιόω συγκαταβαίνω ὁ Κύριος , καί πλευρά ποδεικνυμι , ἵνα σῴζω ψυχή εἷς ἀπιστέω . οὕτως καί ἐγώ οὐ ὀφείλω καταφρονέω οὐδέ ὁ ἰδμάν καί μικρός . « πολύς μέν καί ἄλλος σημεῖον ποιέω ὁ Ἰησοῦς ἀνώπιον ὁ μαθητής αὐτός , ὁ οὐ εἰμί γράφω ἑν ὁ βιβλίον οὗτος . οὗτος δέ γράφω , ἵνα πιστεύω , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός , καί ἵνα πιστεύω , ζωή ἔχω ἐν ὁ ὁνάΚματι αὐτός . » περι ποῖος σημεῖον ἐνταῦθα λέγω ὁ εὐαγγελής ; ἄρα ὁ πρό ὁ σταυρός ; οὐ , ἀλλά ὁ μετά ὁ ἀνάστασις . ἐπάγω γάρ · « ποιέω ἐνώπιος ὁ μαθητής αὐτός · » ὁ δέ πρό ὁ σταυρός , οὐ ἐνώπιος ὁ μαθητής , ἀλλά