cogPG.PG124 440
« Χωρήσατε ἡμᾶς , οὐδένα ἠδικήσαμεν , οὐδένα ἐφθείραμεν , οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν , » Πάλιν τὸν πρὸ ἀγάπης κινεῖ λόγον . Ἐπειδὴ γὰρ ἐπέπληξεν αὐτοὺς εἰπών , ὅτι αὐτοῦ μὲν ἀποσκιρτῶσι , κολλῶνται δὲ ἀπίστοις καὶ ἀκαθάρτοις · νῦν καταλεαίνει αὐτοὺς , καί φησι , « Χωρήσατε ἡμᾶς · » τουτέστι , Λέξασθε ἡμᾶς πλατέως , καὶ μὴ στενοχωρώμεθα ἐν ὑμῖν . αἰνιττόμενος δὲ τοὺς ψευδαποστόλους , φησὶν , ὅτι « Οὐδένα ἠδικήσαμεν , » ἐν χρήμασιν · « οὐδένα ἐφθείραμεν · » τουτέστιν , Ἡπατήσαμεν , ἐν δόγμασιν ἀσεβέσι τὸν νοῦν αὐτῶν διαφθείραντες · « Οὐδένα ἐπλεονεκτήσαμεν · κ τουτέστιν , Οὐχ ἡρπάσαμεν οὐκ ἐχρηματισάμεθα προφάσει τοῦ κηρύγματος . « Οὐ πρὸς κατάκρισιν λέγω · προείρηκα γὰρ ὅτι ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐστε εἰς τὸ συναποθανεῖν καὶ αζῆν.»Οὐκ ἐπὶ τῷ κατακρῖναι ὑμᾶς , ταῦτα λέγω , Πόθεν δῆλον ; Ἐκ τῆς ἀγάπης , ὅτι ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἐστε . Ἐπεὶ δὲ ἔνι καὶ ἀγαπᾷν , μὴ θέλειν δὲ συγκινδυνεύειν , φησίν · « Εἰς τὸ συναποθανεῖν . » Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ εὐημεροῦσι τοῖς φίλοις οὐ συγχαίρουσι διὰ βασκανίαν , προσέθηκε καὶ τὸ , Συζῆν . » Τὸ πᾶν οὖν τοῦτό φησιν , ὅτι Καὶ ἐν κινδύνοις οὐ φευξόμεθα ὑμᾶς , καὶ ἐν εὐημερίαις συζήσομεν καὶ οὐ φθονήσομεν . « Πολλή μοι παῤῥησία πρὸς ὑμᾶς , πολλή μοι καύησις ὑπὲρ ὑμῶν . » Ἐπειδὴ ἐδόκει πλήττειν αὐτοὺς λέγων , ὅτι « Στενοχωρεῖσθε , » καὶ , « Χωρήσατέ με , » ἀπολογεῖται νῦν θεραπεύων αὐτοὺς , καὶ φησίν , ὅτι Οὐχ ὡς καταγινώσκων ὑμῶν ταῦτα εἶπον , ἀλλὰ διὰ τὴν πρὸς ὑμᾶς πολλὴν παῤῥησίαν , καὶ βουλόμενος ὑμᾶς ἐπιδοῦναι πρὸς ἀρετήν . Ὅτι γὰρ οὐ καταγινώσκω ὑμῶν , δῆλον ἐξ ὧν καὶ πρὸς ἄλλους καυχωμαι ὑπὲρ ὑμῶν . « Πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει , ὑπερπερισσεύομαι τῇ χαρᾷ ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν . » Διορθωθέντες , φησὶν , ἐφ´ οἷς ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ κατέγνων ἡμῶν , παρακλήσεώς με ἐπληρώσατε · καὶ οὐ μόνον παρεκαλέσατέ μεὅπερ ἐστὶ λύπης ἀπαλλάξαι , ἀλλὰ καὶ χαρᾶς μετὰ δαψιλείας ἐπληρώσατε . Τὸ Γὰρ πλῆθος τῆς χαρᾶς δηλοῖ διὰ τοῦ , « Υπερπερισσεύομαι . » Καὶ τοσαύτη , φησὶν , ἦν ἡ χαρὰ , ὥστε ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν μεγάλη οὔσῃ , ἴσχυσεν αὑτη , καὶ κατέσβεσεν ἐκείνην . Ταῦτα δὲ δοκεῖ μὲν εἰναι ἐναντία οἷς πρὸ ὀλίγου περὶ αὐτῶν ἔλεγεν , οὐκ εἰσὶ δέ · καὶ ταῦτα γὰρ κἀκεῖνα , φιλοῦντος · ἐκεῖνα μὲν ἐλέγχ ντος , ταῦτα δὲ βεβαιοῦντος , ὅτι οὐκ ἀπὸ ἔχθρας οἱ ἔλεγχοι , ἀλλ´ ἀπὸ σφοδρᾶς ἀγάπης . « Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονίαν , οὐδενίαν ἔσχηκεν ἄνεσιν ἡ σάρξ ἡμῶν . » Διηγεῖται τὴν θλῖψιν , καὶ ἐπαίρει αὐτὴν τῷ λόγῳ , ἵνα δείξῃ καὶ τὴν παρ´ αὐτῶν χαράν μεγάλην , εἴ γε τοσαύτην ὀδύνην
Lemmas: « χωρέω ἐγώ , οὐδείς ἀδικέω , οὐδείς φθείρω , οὐδείς πλεονεκτέω , » πάλιν ὁ πρό ἀγάπη κινέω λόγος . ἐπεί γάρ ἐπιπλήσσω αὐτός εἶπον , ὅτι αὐτός μέν ἀποσκιρτάω , κολλάω δέ ἄπιστος καί ἀκάθαρτος · νῦν καταλεαίνω αὐτός , καί φημί , « χωρέω ἐγώ · » τουτέστι , λέγω ἐγώ πλατύς , καί μή στενοχωρέω ἐν σύ . αἰνίσσομαι δέ ὁ ψευδαπόστολος , φημί , ὅτι « οὐδείς ἀδικέω , » ἐν χρῆμα · « οὐδείς φθείρω · » τουτέστιν , ἀπατάω , ἐν δόγμα ἀσεβής ὁ νόος αὐτός διαφθείρω · « οὐδείς πλεονεκτέω · Κ τουτέστιν , οὐχ ἁρπάζω οὐ χρηματίζω πρόφασις ὁ κήρυγμα . « οὖον πρός κατάκρισις λέγω · προαγορεύω γάρ ὅτι ἐν ὁ Καρδία ἐγώ εἰμί εἰς ὁ συναποθνήσκω καί αζῆν.»Οὐκ ἐπί ὁ κατακρίνω σύ , οὗτος λέγω , πόθεν δῆλος ; ἐκ ὁ ἀγάπη , ὅτι ἐν ὁ Καρδία ἐγώ εἰμί . ἐπεί δέ ἐν καί ἀγαπάω , μή ἐθέλω δέ συγκινδυνεύω , φημί · « εἰς ὁ συναποθνήσκω . » ἐπεί δέ πολύς εὐημερέω ὁ φίλος οὖον συγχαίρω διά βασκανία , προστίθημι καί ὁ , συζάω . » ὁ πᾶς οὖν οὗτος φημί , ὅτι καί ἐν κίνδυνος οὖον φεύγω σύ , καί ἐν εὐημερία συζάω καί οὖον φθονέω . « Πολύς ἐγώ παρρησία πρός σύ , πολύς ἐγώ καῦσις ὑπέρ σύ . » ἐπεί δοκέω πλήσσω αὐτός λέγω , ὅτι « στενοχωρέω , » καί , « χωρέω ἐγώ , » ἀπολογέομαι νῦν θεραπεύω αὐτός , καί φημί , ὅτι οὐχ ὡς καταγιγνώσκω σύ οὗτος εἶπον , ἀλλά διά ὁ πρός σύ πολύς παρρησία , καί βούλομαι σύ ἐπιδίδωμι πρός ἀρετή . ὅτι2 γάρ οὖον καταγιγνώσκω σύ , δῆλος ἐκ ὅς καί πρός ἄλλος καυχάομαι ὑπέρ σύ . « πληρόω ὁ παράκλησις , ὑπερπερισσεύω ὁ χαρά ἐπί πᾶς ὁ θλῖψις ἐγώ . » Διορθώνω , φημί , ἐφίημι ὅς ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή καταγιγνώσκω ἐγώ , παράκλησις ἐγώ πληρόω · καί οὖον μόνος παρακαλέω Μέο εἰμί λύπη ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί χαρά μετά δαψίλεια πληρόω . ὁ γάρ πλῆθος ὁ χαρά δηλόω διά ὁ , « ὑπερπερισσεύω . » καί τοσοῦτος , φημί , εἰμί ὁ χαρά , ὥστε ἐπί πᾶς ὁ θλῖψις ἐγώ μέγας εἰμί , ἰσχύω ἀϋτή , καί κατασβέννυμι ἐκεῖνος . οὗτος δέ δοκέω μέν εἰναι ἐναντίος ὅς πρό ὀλίγος περί αὐτός λέγω , οὐ εἰμί δέ · καί οὗτος γάρ ἐκεῖνος , φιλέω · ἐκεῖνος μέν ἐλέγχω Ντος , οὗτος δέ βεβαιόω , ὅτι οὐ ἀπό ἔχθρα ὁ ἔλεγχος2 , ἀλ ἀπό σφοδρός ἀγάπη . « καί γάρ ἔρχομαι ἐγώ εἰς Μακεδονία , οὐδενία ἔχω ἄνεσις ὁ σάρξ ἐγώ . » διηγέομαι ὁ θλῖψις , καί ἐπαίρω αὐτός ὁ λόγος , ἵνα δείκνυμι καί ὁ παρ´ αὐτός χαρά μέγας , εἰμί γε τοσοῦτος ὀδύνη