cogPG.PG124 343
« Ἐγενόμην τοῖς ἁσθενέσιν ὡς ἀσθενὴς , ἵνα τοὺς ἀσθενεῖς κερδήσω . » Ὥσπερ νῦν ὑμῖν διὰ τὴν ἀσθενῆ ὑμῶν καὶ εὐσκανδάλιστον γνώμην , μὴ θελήσας ὑφ’Ρ ὑμῶν τραφῆναι . Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἴδῃς αὐτον μή τρανῶς ἢ περὶ τῆς τοῦ Υἱοῦ θεότητος , ἢ περὶ τῆς τοῦ Πνεύματος λέγοντα , διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀκουόντων , καὶ τότε ἴσθι αὐτὸν γίνεσθαι τοῖς ἀσθενέσιν ὡς ἀσθενῆς « Τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα , ἵνα πάντως τινὰς σώσω . » Καὶ τί πολλὰ καταριθμουμαι ; Τοῖς πᾶσι συγκατέβην · καίτοι γε οὐ πάντας σώζειν προσδοκῶν , ἀλλ´ ἵνα καὶ ὀλίγους σώσω · ὃ καὶ θαυμασιώτερον . Τὸ μὲν γὰρ ἐλπίζοντα μεγάλην ἐπικαρπίαν πονεῖν , οὐ τοσοῦτον θαυμαστόν · τὸ δὲ καὶ μικρῶν ἕνεκα τοσαῦτα μοχθεῖν , τοῦτο μέγα . Τὸ δὲ , « Πάντως , » προσέθηκε , παραμυθούμενος διδάσκοντας , Κἂν γὰρ μὴ τοὺς πάντας διασώσῃ τις , πάντως γε ὁλίγους διασώσῃ . Οὐκοῦν οὐκ ὀφείλει ἀποναρκᾶν , « Τοῦτο δὲ ποιῶ διὰ τὸ Εὐαγγέλιον , ἵνα συγκοινωγὸς αὐτοῦ γένωμαι . » Εὐαγγέλιον λέγει τοὺς πιστοὺς , τοὺς διὰ τοῦ Εὐαγγελίου σωζομένους · ὥσπερ καὶ ἀνωτέρω εἶπεν , « Ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου ζῇν , » ἀντὶ τοῦ , ἐκ τῶν πιστευόντων . Ἵνα οὖν , φησί , δυνηθῶ κοινωνῆσαι τῶν στεφάνων τοῖς πιστοῖς , διὰ τοῦτο σαῆτα πριῶ · οὐκ ἐ τειδὴ αὐτὸς ἐπὶ μισθῷ ταῦτα ἐποίει , ἀλλ´ ἵνα ἐκείνους πείσῃ ποιεῖν πάντα ὑπὲρ . τῶν ἀδελφῶν , ἐπ´ ἐλπίδι τῶν ἄνω ἀγαθῶν , Ὃρα δὲ ταπεινοφροσύνην , πῶς ὁ τῶν πρωτείων ἄξιος , τοῖς , ἀπλῶς πιστοῖς ἑαυτὸν συντάττει ἐν τῆ κοινωνία τῶν ἀγαθῶν . « Οὐκ οἴδατε ὅτι οἱ ἐν σταδίῳ τρέχοντες , πάντες μὲν τρέχουσιν , εἷς δὲ λαμβάνει τὸ βραβεῖον ; » Μετὰ τὸ δεῖξαι , ὅτι δεῖ συγκαταβαίνειν τοῖς ἀδελφοῖς λοπὸν πληκτικώτερον αὐτοῖς διαλέγεται . Ὅ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Μὴ νομίσητε , ὅτι ἐπειδὴ ἐπιστεύσατε , καὶ εἰς τὸ στάδιον τῆς Ἐκκλησίας εἰσήλθετε , ἤδη ἀρκεῖ τοῦτο ὑμῖν εἰς σωτηρίαν · ὥσπερ οὐδὲ ἐκείνοις τὸ τρέχειν ἁπλῶς , εἰ μὴ προσγένηται καὶ τὸ , ἀμέμπτως , καὶ τὸ μέχρι τέρματος . Διὸ καὶ μόνος λαμβάνει τὸ βραβεῖον ὁ οὕτω δραμών ἐ · ὅπερ ὑμεῖς κινδυνεύετε μὴ λαβεῖν , διὰ τὴν τελειότητα δῆθεν τῆς γνώσεως καταφρονοῦντες τῶν ἀδελφῶν , καὶ τῶν εἰδωλοθύτων ἐμφορούμενοι . « Οὕτω τρέχετε , ἵνα καταλάβητε . Πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος , πάντα ἐγκρατεύεται . » Ὁφείλετε , φησί , τρέχειν , « ἵνα καταλάβητε . » Τοῦτο δὲ χωρίς τῆς ἀγάπης οὐ γίνεται , ἡν ὑμεῖς οὐκ ἔχετε , εἰ καὶ τελείους ἑαυτοὺς νομίζετε · ὅπερ οὐκ ἔστιν · οὔπω γὰρ κατελάβετε . αἰνιττόμενος δὲ , ὅτι κατὰ πολλὰ ἐλλείποντο [ ἐλείπ . ] , ἅτε γαστριμαργία ; ἐν αὐτοῖς ἐμπολιτευομένης , καὶ πορνείας , καὶ μέθης , φησὶν ὅτι ΚοουοΟΟ
Lemmas: « γίγνομαι ὁ ἀσθενής ὡς ἀσθενής , ἵνα ὁ ἀσθενής κερδαίνω . » ὥσπερ νῦν σύ διά ὁ ἀσθενής σύ καί εὐσκανδάλιστον γνώμη , μή ἐθέλω ὑφ’Ρ σύ τρέφω . ἀλλά καί ὅταν ὁράω αὐτος μή τρανής ἢ περί ὁ ὁ υἱός θεότης , ἢ περί ὁ ὁ πνεῦμα λέγω , διά ὁ ἀσθένεια ὁ ἀκούω , καί τότε εἰμί αὐτός γίγνομαι ὁ ἀσθενής ὡς ἀσθενής « ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ πᾶς , ἵνα πάντως τις σῴζω . » καί τίς πολύς καταριθμέω ; ὁ πᾶς συγκαταβαίνω · καίτοι γε οὖον πᾶς σῴζω προσδοκάω , ἀλ ἵνα καί ὀλίγος σῴζω · ὅς καί θαυμάσιος . ὁ μέν γάρ ἐλπίζω μέγας ἐπικαρπία πονέω , οὖον τοσοῦτος θαυμαστός · ὁ δέ καί μικρός ἕνεκα τοσοῦτος μοχθέω , οὗτος μέγας . ὁ δέ , « πάντως , » προστίθημι , παραμυθέομαι διδάσκω , κἀν γάρ μή ὁ πᾶς διασῴζω τις , πάντως γε ὀλίγος διασῴζω . οὐκοῦν οὐ ὀφείλω ἀποναρκάω , « οὗτος δέ ποιέω διά ὁ Εὐαγγέλιος , ἵνα συγκοινωγὸς αὐτός γίγνομαι . » Εὐαγγέλιος λέγω ὁ πιστός , ὁ διά ὁ Εὐαγγέλιος σῴζω · ὥσπερ καί ἀνωτέρω εἶπον , « ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ζάω , » ἀντί ὁ , ἐκ ὁ πιστεύω . ἵνα οὖν , φημί , δύναμαι κοινωνέω ὁ στέφανος ὁ πιστός , διά οὗτος σαής ὠνέομαι · οὐ εἰ τειδὴ αὐτός ἐπί μισθός οὗτος ποιέω , ἀλ ἵνα ἐκεῖνος πείθω ποιέω πᾶς ὑπέρ . ὁ ἀδελφός , ἐπι ἐλπίς ὁ ἄνω ἀγαθός , Ὅρας δέ ταπεινοφροσύνη , πῶς ὁ ὁ πρωτεῖος ἄξιος , ὁ , ἀπλόος πιστός ἑαυτοῦ συντάσσω ἐν τῆ κοινωνία ὁ ἀγαθός . « οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἐν στάδιον τρέχω , πᾶς μέν τρέχω , εἷς δέ λαμβάνω ὁ βραβεῖον ; » μετά ὁ δείκνυμι , ὅτι δεῖ συγκαταβαίνω ὁ ἀδελφός λοπός πληκτικός αὐτός διαλέγω . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · μή νομίζω , ὅτι ἐπεί πιστεύω , καί εἰς ὁ στάδιον ὁ ἐκκλησία εἰσέρχομαι , ἤδη ἀρκέω οὗτος σύ εἰς σωτηρία · ὥσπερ οὐδέ ἐκεῖνος ὁ τρέχω ἁπλόος , εἰμί μή προσγίγνομαι καί ὁ , ἄμεμπτος , καί ὁ μέχρι τέρμα . Διὸ καί μόνος λαμβάνω ὁ βραβεῖον ὁ οὗτος τρέχω εἰ · ὅσπερ σύ κινδυνεύω μή λαμβάνω , διά ὁ τελειότης δῆθεν ὁ γνῶσις καταφρονέω ὁ ἀδελφός , καί ὁ εἰδωλόθυτος ἐμφορέω . « οὕτως τρέχω , ἵνα καταλαμβάνω . Πᾶς δέ ὁ ἀγωνίζομαι , πᾶς ἐγκρατεύομαι . » ὀφείλω , φημί , τρέχω , « ἵνα καταλαμβάνω . » οὗτος δέ χωρίς ὁ ἀγάπη οὖον γίγνομαι , ἐάν σύ οὐ ἔχω , εἰμί καί τέλειος ἑαυτοῦ νομίζω · ὅσπερ οὐ εἰμί · οὔπω γάρ καταλαμβάνω . αἰνίσσομαι δέ , ὅτι κατά πολύς ἐλλείπω [ ἐλείπ . ] , ἅτε γαστριμαργία ; ἐν αὐτός ἐμπολιτεύω , καί πορνεία , καί μέθη , φημί ὅτι Ο