cogPG.PG124 278
τώτοις , διὰ τοῦτο καὶ γράφω ὑμῖν , καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς , οὐχὶ δι´ ἄλλο τι , οἷον διὰ δόξος ἔρωτα Κίτα , ἵνα μὴ εἴπωσιν αὐτῷ , ὅτι Διὰ τὸ μὴ ἔχειν σε αὐτόθι ἔργον , ὡς ἐν παρέργῳ ποιῇ ἡμᾶς · ἐπιφέρει , ὅτι ἐπιποθίαν ἔχω πρὸ πολλῶν ἐτῶν · τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην σπεύδω πληρῶσαι . Ἵνα δὲ μὴ πάλιν φυσηθῶσιν , ὡς ἐπιποθοῦντος αὐτοὺς τούτου , οἰα δὴ μείζους τῶν ἄλλων , ἐπάγει · « Ὡς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Ἱσπανίαν ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . » Ἵνα δὲ μὴ εἴπωσι πάλιν · Ὁδοῦ πάρεργον ποιῇ ἡμᾶς , ἐπήγαγε · « Καὶ ὑφ´ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ · » τουτέστιν , Ὑμεῖς αὐτούς ἰδόντες τὴν ἀνάγκην ? κατεπείγουσάν με πρὸς τὸ καὶ ἐκείνοις ἐπιδημῆσαι , προπέμψειν μέλλετε με . Ὥστε οὐ καταφρονῶν ὑμῶν , ἀλλ´ ἀναγκαίως , ὑμᾶς παρελεύσομαι . Ἐπεὶ δὲ ἔτι τοῦτο ἐλύπει πλέον , θεραπεύει αὐτούς λέγων · « Ἑὰν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶΛείκνυσι γὰρ ἑαυτὸν ἐρῶντα τῆς ἀγάπης αὐτῶν , καὶ σφοδρῶς · διὸ οὐδὲ εἶπε , Θεάσωμαι , ἀλλ’ , « Ἐμπλησβῶ , » τὰ τῶν γονέων μιμούμενος ῥήματα . « ἂπὸ μέρους » δέ , εἶπε · τουτέστιν , Οὐδείς με χρόνος ἐμπλῆσαι δύναται , οὐδὲ ἐμποιῆσαί μοι κόρον τῆς ὁμιλίας ὑμῶν . Ἀγαπητὸν οὖν μοι , ἐὰν μερικῶς ὑμῶν ἐμπλησθῶ « Νυνὶ δὲ πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ , διακονῶν τοῖς ς ἀγίοις . Εὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ Ἀχαῖα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν ἁγίων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ . » Ὑπέσχετο ἀνωτέρω πρὸς αὐτοὺς ιελθεῖν · ἐπεὶ δὲ ἔμελλεν ἐμβραδῦναι , ἵνα μὴ δόξῃ χλευάζειν αὐτοὺς , λέγει καὶ τὴν αἰτίαν δι´ ἢν ἐμβραδύνει , καί φησιν , ὅτι « Πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ , διακονῶν τοῖς ἁγίοις . » Οὐκ εἰπεν , Ἐλεημοσύνας ἀποκομίζων , ἀλλὰ , « διακόνων · » ἵνα μάθωμεν ἡλίκον καὶ ὕφ´ οὗ γινόμενον τὸ γινόμενον , καὶ ὅτι μέγα . Διὰ δὲ τούτου προτρέπεται καὶ τοὺς Ῥωμαίουσἵ εἰς ἐλεημοσύνην . Λέγων γὰρ , ὅτι « Εὐδόκησαν Μακεδονία καὶ Ἀχαΐα , » καὶ τὰ ἑξῆς , ζῆλον αὐτοῖς ἐντίθησιν εἰς τὸ μιμήσασθαι τούτους . Τὸ δὲ , « Εὐδόκησαν , ἀντὶ τοῦ , ἠθέλησαν , ἀγαθὸν ἔκριναν , τὸ στεῖλαι κοινωνίαν τινά . Πανταχοῦ δὲ κοινωνίαν καλεῖ τὴν έλεημοσύνην , ὡς κοινοῦ τοῦ κέρδους ὄντος καὶ τῶν διδόντων , καὶ τῶν λαμβανόντων . « Τινὰ » δὲ , κἵπεν . ἀντὶ τοῦ , μικρὰν , ἵνα μὴ δόξῃ τοῖς Ῥωμαίοις δνειδίζειν , ὡς φειδωλοῖς καὶ ἀκοινωνήτοις . « Πτωχοὐς δὲ τῶν ἁγίων , » τουτέστι , τῶν πιστῶν . Ὥστε διπλῶς Ν ἄξιοι ἐλεεῖσθαι , διὰ τὴν πενίαν καὶ διὰ τὴν ἀρετήν . « Εὐδόκησαν γὰρ , καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσιν · εἰ ὰρ ἓν τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν ἐκοινώνησαν τὰ ἔθνη , ὀφείλουσι καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς λειτουρνῆσαι αὐτοῖς . » Οὐδὲν , φησί , καινὸν , εἰ εὐδόκησαν κοινωνῆσαι τοῖς ἀγίοις · ὀφειλέται γὰρ αὐτῶν εἰσι . Καὶ πῶς ; Ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἦν ὁ Χριστὸς , δι´ αὐτοὺς αλρεν ἐκεῖθεν οἱ ἀπόστολοι , οἱ προφῆται , πάντα τὰ αγαθά . Τούτων οὖν ἁπάντων ἐκοινώνησεν ἡ οἰκουμένη . ὀφείλουσιν οὖν πάλιν μεταδοῦναι αὐτοῖς τῶν
Lemmas: τῶθος , διά οὗτος καί γράφω σύ , καί ἔρχομαι πρός σύ , οὐ δις ἄλλος τίς , οἷος διά δόξος Ἔρως Κίτα , ἵνα μή εἶπον αὐτός , ὅτι Ζεύς ὁ μή ἔχω σύ αὐτόθι ἔργον , ὡς ἐν πάρεργον ποιέω ἐγώ · ἐπιφέρω , ὅτι ἐπιποθία ἔχω πρό πολύς ἔτος · ὁ ἐπιθυμία οὗτος σπεύδω πληρόω . ἵνα δέ μή πάλιν φυσάω , ὡς ἐπιποθέω αὐτός οὗτος , οἶος δή μείζων ὁ ἄλλος , ἐπάγω · « ὡς ἐάν πορεύω εἰς ὁ Ἱσπανία ἔρχομαι πρός σύ . » ἵνα δέ μή εἶπον πάλιν · ὁδός πάρεργον ποιέω ἐγώ , ἐπάγω · « καί ὑφ´ σύ προπέμπω ἐκεῖ · » τουτέστιν , σύ αὐτός ὁράω ὁ ἀνάγκη ? κατεπείγω ἐγώ πρός ὁ καί ἐκεῖνος ἐπιδημέω , προπέμπω μέλλω ἐγώ . ὥστε οὖον καταφρονέω σύ , ἀλ ἀναγκαῖος , σύ παρέρχομαι . ἐπεί δέ ἔτι οὗτος λυπέω πλέω , θεραπεύω αὐτός λέγω · « ἑός σύ πρῶτος ἀπό μέρος ἐμπλήσσω γάρ ἑαυτοῦ ἐράω ὁ ἀγάπη αὐτός , καί σφοδρός · διό οὐδέ εἶπον , θεάομαι , ἀλλά , « Ἐμπλησβῶ , » ὁ ὁ γονεύς μιμέομαι ῥῆμα . « ἀπό μέρος » δέ , εἶπον · τουτέστιν , οὐδείς ἐγώ χρόνος ἐμπίμπλημι δύναμαι , οὐδέ ἐμποιέω ἐγώ κόρος ὁ ὁμιλία σύ . Ἀγαπητός οὖν ἐγώ , ἐάν μερικός σύ ἐμπίμπλημι « νυνί δέ πορεύω εἰς Ἱεροσόλυμα , διακονέω ὁ Σ ἀγάω . εὐδοκέω γάρ Μακεδονία καί Ἀχαΐα κοινωνία τις ποιέω εἰς ὁ πτωχός ὁ ἅγιος ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ . » ὑπέχω ἀνωτέρω πρός αὐτός ιελθεῖν · ἐπεί δέ μέλλω ἐμβραδύνω , ἵνα μή δόξα χλευάζω αὐτός , λέγω καί ὁ αἴτιος δις εἄν ἐμβραδύνω , καί φημί , ὅτι « πορεύω εἰς Ἱεροσόλυμα , διακονέω ὁ ἅγιος . » οὐ εἶπον , ἐλεημοσύνη ἀποκομίζω , ἀλλά , « διάκονος · » ἵνα μανθάνω ἡλίκος καί ὕφος ὅς γίγνομαι ὁ γίγνομαι , καί ὅτι μέγας . Ζεύς δέ οὗτος προτρέπω καί ὁ Ῥωμαῖος εἰς ἐλεημοσύνη . λέγω γάρ , ὅτι « εὐδοκέω Μακεδονία καί Ἀχαΐα , » καί ὁ ἑξῆς , ζῆλος αὐτός ἐντίθημι εἰς ὁ μιμέομαι οὗτος . ὁ δέ , « εὐδοκέω , ἀντί ὁ , ἐθέλω , ἀγαθός κρίνω , ὁ στέλλω κοινωνία τις . πανταχοῦ δέ κοινωνία καλέω ὁ ἐλεημοσύνη , ὡς κοινός ὁ κέρδος εἰμί καί ὁ δίδωμι , καί ὁ λαμβάνω . « τις » δέ , ἱκνέομαι . ἀντί ὁ , μικρός , ἵνα μή δόξα ὁ Ῥωμαῖος δνειδιζω , ὡς φειδωλός καί ἀκοινώνητος . « Πτωχός δέ ὁ ἅγιος , » τουτέστι , ὁ πιστός . ὥστε διπλόος Ν ἄξιος ἐλεέω , διά ὁ πενία καί διά ὁ ἀρετή . « εὐδοκέω γάρ , καί ὀφειλέτης αὐτός εἰμί · εἰμί ἄρα εἷς ὁ πνευματικός αὐτός κοινωνέω ὁ ἔθνος , ὀφείλω καί ἐν ὁ σαρκικός λειτουρνῆσαι αὐτός . » οὐδείς , φημί , καινός , εἰμί εὐδοκέω κοινωνέω ὁ ἀγάω · ὀφειλέτης γάρ αὐτός εἰμί . καί πῶς ; ἐκ ὁ Ἰουδαῖος εἰμί ὁ Χριστός , δις αὐτός αλρεν ἐκεῖθεν ὁ ἀπόστολος , ὁ προφήτης , πᾶς ὁ ἀγαθός . οὗτος οὖν ἅπας κοινωνέω ὁ οἰκέω . ὀφείλω οὖν πάλιν μεταδίδωμι αὐτός ὁ