cogPG.PG124 351
ἀλλ´´ ὑμῶν , ἵνα μὴ καταγινώσκησθε · διὸ καὶ ἐπήγαγεν · « Ἵνα τί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; » Ἐλευθερίαν , τὸ ἀπαρατήρητον λέγει . καὶ ἀκώλυτον . Ἐγὼ μὲν γὰρ , φησὶν , ἐλευθέρως καὶ ἀπαρατηρήτως ἐσθίω · ὁ δὲ Ἔλλην κατακρινεῖ με , καὶ ἐρεῖ · Μῦθος τὰ Χριστιανῶν · τὰ εἴδωλα λένοισι βδελύττεσθαι , καὶ τὰ αὐτοῖς θυόμενα προθύμως ἐσθίουσιν « Εἰ ἐγὼ χάριτι μετέχω , τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; » Ἐγὼ μὲν μετέχω , φησί , τῶν τοῦ Θεοῦ κτισμάτων ἐλευθέρως , διὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν ποιήσασάν με ἑδραῖον καὶ στερεὸν , ὥστε μηδὲν παρατηρεῖσθαι · ἀλλ´ ὁ Ἕλλην βλασφημήσει με , ὡς ὑποκρινόμενον φεύγειν τὰ εἴδωλα , καὶ διὰ γαστριμαργίαν πάλιν τὰ ἐκ τούτων ἐσθίοντα . Τὸ δὲ , « Ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ , » τοιοῦτόν ἐστιν , ὅτι Ἑγὼ μὲν εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ , ὅτι οὕτω με ὑψηλὸν ἐποίησε , καὶ Ἰουδαϊκῆς ταπεινότητος ἀνώτερον , ὡς μηδαμόθεν βλάπτεσθαι · ἀλλ´ , ὅπερ ἔφην , ὁ Ἕλλην σκανδαλίζεται καὶ βλασφημεῖ . « Εἴτε οὗν ἐσθίετε , εἴτε πίνετε , εἴτε τι ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε . » - « άντα , φησὶν , ποιεῖτε εἰς δόξαν Θεοῦ , ὡς τά γε νῦν γινόμενα παρ´ ὑμῶν ἀδοξία ἐστὶ τοῦ Θεοῦ , μᾶλλον δὲ βλασφημία . Ἐσθίει δέ τις εἰς δόξαν Θεοῦ καὶ πίνει , ὅταν μὴ ἐπὶ σκανδάλῳ τινὸς , ὅταν μὴ ὡς γαστρίμαργος , ἢ φιλήδονος , ἀλλ´ ὡς θέλων συγκρατεῖν τὸ σῶμα πρὸς τὴν ἐργασίαν τῆς ἀρετῆς · καὶ ἁπλῶς δὲ πᾶν πρᾶγμα ποιεῖ τις εἰς δόξαν Θεοῦ , ὅταν μήτε ἄλλον βλάπτῃ σκανδα . λίζων , μήτε ἑαυτὸν , οἷον , ὡς ἀνθρωπάρεσκος ποιῶν , ἢ διά τινα ἐμπαθῆ λογισμόν . « Ἀπρόσκοποι γίνεσθε καὶ Ἰουδαίοις καὶ Ἔλλοσι καὶ τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ . » Τουτέστι , μηδεμίαν μηδενὶ ψόγου παρέχοντες ἀφορμήν . Ἔσται δὲ τοῦτο , ἐὰν μήτε Ἰουδαῖον , μήτε Ἔλληνα σκανδαλίζωμεν , μήτε μὴν τοὺς ἀδελφούς · οὐτοι γὰρ ἡ Ἐκκλοσία τοῦ Θεοῦ . Ὅρα δὲ , τὸ μεῖζον ἔσχατον εἶπε · καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἄλλους ἐφέλκεσθαι προσήκει πρὸς τὴν πίστιν · οὐ μὴν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς διώκειν . Ἐμφαίνει δὲ πάντας ἐκ τούτου σκανδαλιζομένους , ἐκ τοῦ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν . Καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσηω , μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ συμφέρον , ἀλλὰ τὸ τῶν πολλῶν , ἵνα σωθῶσι . Μιμηταί μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . » Ἐπεὶ δὲ μέγα αὐτοῖς ἐπέταξεν , ὑπευθύνους αὐποὺς δείξας καὶ τῆς Ἐλλήνων καὶ τῆς Ἰουδαίων βλάβης , ἑαυτὸν εἰς τὸ μέσον παρήγαγεν , ἵνα δείξῃ τὸ πρᾶγμα ῥάδιον . Πῶς δὲ οὐκ ἐζήτει τὸ ἑαυτοῦ συμφέρον , ἐκ πολλῶν δῆλον , ὡν καὶ προλαβὼν εἶπεν , ὅτι « Τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα · » μάλιστα δὲ ἐξ ὧν εὔξατο ἀνάθεμα εἶναι ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν . « Μιμηταί μου γίνεσθε . » Τὸ δὲ , « Καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ , » μὴ ἀλαζόνος λόγον νοήσῃς , ἀλλὰ προτρεΥαΓἱΣΙοοοΠρε ἀα ψυχης ο . λόγου ο . ἐπειδὴ ο . ποιήσας ο Τὸ δὲ , μιμηταί μου γίνε , καθὼς κἀ . Χα δ λόνου λογισμὸν ο . οομοοιΟί
Lemmas: ἀλ σύ , ἵνα μή καταγιγνώσκω · διό καί ἐπάγω · « ἵνα τίς γάρ ὁ ἐλευθερία ἐγώ κρίνω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; » ἐλευθερία , ὁ ἀπαρατήρητος λέγω . καί ἀκώλυτος . ἐγώ μέν γάρ , φημί , ἐλεύθερος καί ἀπαρατηρήτως ἐσθίω · ὁ δέ Ἕλλην κατακρίνω ἐγώ , καί εἴρω · Μῦθος ὁ Χριστιανός · ὁ εἴδωλον λένος βδελύσσομαι , καί ὁ αὐτός θύω προθύμως ἐσθίω « εἰμί ἐγώ χάρις μετέχω , τίς βλασφημέω ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω ; » ἐγώ μέν μετέχω , φημί , ὁ ὁ Θεός κτίσμα ἐλεύθερος , διά ὁ χάρις ὁ Θεός ὁ ποιέω ἐγώ ἑδραῖος καί στερεός , ὥστε μηδείς παρατηρέω · ἀλ ὁ Ἕλλην βλασφημέω ἐγώ , ὡς ὑποκρίνομαι φεύγω ὁ εἴδωλον , καί διά γαστριμαργία πάλιν ὁ ἐκ οὗτος εἰσθέω . ὁ δέ , « ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω , » τοιοῦτος εἰμί , ὅτι ἑγώ μέν εὐχαριστέω ὁ Θεός , ὅτι οὗτος ἐγώ ὑψηλός ποιέω , καί Ἰουδαϊκός ταπεινότης ἀνώτερος , ὡς μηδαμόθεν βλάπτω · ἀλ , ὅσπερ φημί , ὁ Ἕλλην σκανδαλίζω καί βλασφημέω . « εἴτε ἐν ἐσθίω , εἴτε πίνω , εἴτε τίς ποιέω , πᾶς εἰς δόξα Θεός ποιέω . » - « άντα , φημί , ποιέω εἰς δόξα Θεός , ὡς ὁ γε νῦν γίγνομαι παρ´ σύ ἀδοξία εἰμί ὁ Θεός , μᾶλλον δέ βλασφημία . ἐσθίω δέ τις εἰς δόξα Θεός καί πίνω , ὅταν μή ἐπί σκάνδαλον τις , ὅταν μή ὡς γαστρίμαργος , ἢ φιλήδονος , ἀλ ὡς ἐθέλω συγκρατέω ὁ σῶμα πρός ὁ ἐργασία ὁ ἀρετή · καί ἁπλόος δέ πᾶς πρᾶγμα ποιέω τις εἰς δόξα Θεός , ὅταν μήτε ἄλλος βλάπτω σκανδα . λίζω , μήτε ἑαυτοῦ , οἷος , ὡς ἀνθρωπάρεσκος ποιέω , ἢ διά τις ἐμπαθής λογισμός . « ἀπρόσκοπος γίγνομαι καί Ἰουδαῖος καί Ἔλλος καί ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός . » τουτέστι , μηδείς μηδείς ψόγος παρέχω ἀφορμή . εἰμί δέ οὗτος , ἐάν μήτε Ἰουδαῖος , μήτε Ἕλλην σκανδαλίζω , μήτε μήv ὁ ἀδελφός · οὗτος γάρ ὁ εκκλοθεος ὁ Θεός . Ὅρας δέ , ὁ μείζων ἔσχατος εἶπον · καί γάρ καί ὁ ἄλλος ἐφέλκω προσήκω πρός ὁ πίστις · οὖον μήv καί ὁ ἀδελφός διώκω . ἐμφαίνω δέ πᾶς ἐκ οὗτος σκανδαλίζω , ἐκ ὁ ὁ εἰδωλόθυτος ἐσθίω . καθώς ἐγώ πᾶς πᾶς ἀρέσκω , μή ζητέω ὁ ἐμαυτοῦ συμφέρω , ἀλλά ὁ ὁ πολύς , ἵνα σῴζω . μιμητής ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός . » ἐπεί δέ μέγας αὐτός ἐπιτάσσω , ὑπεύθυνος αὐποὺς δείκνυμι καί ὁ Ἕλλην καί ὁ Ἰουδαῖος βλάβη , ἑαυτοῦ εἰς ὁ μέσος παράγω , ἵνα δείκνυμι ὁ πρᾶγμα ῥούδιον . Πῶς δέ οὐ ζητέω ὁ ἑαυτοῦ συμφέρω , ἐκ πολύς δῆλος , ὡς καί προλαμβάνω εἶπον , ὅτι « ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ πᾶς · » μάλιστα δέ ἐκ ὅς εὔχομαι ἀνάθεμα εἰμί ὑπέρ ὁ ἀδελφός . « μιμητής ἐγώ γίγνομαι . » ὁ δέ , « καθώς ἐγώ Χριστός , » μή ἀλαζών λόγος νοέω , ἀλλά προτρευαγισιοοοπρω ἀάω Ψυχή ὁ . λόγος ὁ . ἐπεί ὁ . ποιέω ὁ ὁ δέ , μιμητής ἐγώ γΐνω , καθώς καί . Χα δ λόνου λογισμός ὁ . οομοοιος