cogPG.PG124 145
σταυροῦ ἀγωνιῶν , Ιδρῶν · ὥστε ἐκεῖνα μὲν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ταῦτα δὲ τῆς θείας δυνάμεως . Ἐντρεπέσθω Μαρκίων , καὶ οἱ ἄλλοι πάντες ἐν φαντασίᾳ τὸν Κύριον τῷ κόσμῳ φανῆναι φλυαρήσαντες · εἰ γὰρ μὴ ἐγεννήθη , μηδὲ μητέρα ἔσχε , τίνος ἕνεκα τοσαύτην περὶ αὐτὴν ποιεῖται πρόνοιαν · πῶς δὲ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ λέγεται Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καίτοι τοῦ Ἰωακεὶμ μὴ σχόντος ἄλλο τέκνον ; Ὁ Κλοπᾶς ἀδελφὸς ἦν τοῦ Ἰωσήφ · ἄπαιδος δὲ ἀποθανόντος τοῦ Κλωπᾶ , ὢς τινές φασιν , Ἰωσὴφ ἠγάγετο τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα , καὶ παῖδας τῷ ἀδελφῷ ἔτεκεν , ᾧ μία καὶ ἡ νῦν μνημονευομένη Μαρία , ἀδελφὴ λεγομένη τῆς Θεοτόκου , ἀντὶ τοῦ , συγγενής . Εωθε γὰρ ἡ Γραφή τοὺς συγγενεῖς ἀδελφοὺς ὀνομάζειν · ὡς καὶ Ἰσαὰκ περὶ τῆς Ῥεβέκκας , ὅτι « Ἀδελφή μού ἐστι , » καίτοι γυνὴ αὐτοῦ ἦν . Οὕτως οὖν κἀνταῦθα ἀδελφὴ τῆς Θεοτόκου λέγεται ἡ τοῦ Κλωπᾶ νομιζομένη θυγάτηρ , διὰ τὴν συγγένειαν . Τέσσαρες οὖν Μαρίαι ἐμφαίνονται τοῖς Εὐαγγελίοις · πρώτη ἡ Θεοτόκος , ἣν καὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωσῆ μητέρα ὀνομάζουσιν . Οὗτοι γὰρ παῖδες μὲν ἦσαν τοῦ Ἰωσὴφ , ἐκ τῆς προτέρας αὐτοῦ γυναικὸς γεννηθέντες , τάχα τῆς τοῦ Κλωπᾶ γυναικός . Λέγεται δὲ ἡ Θεοτόκος μήτηρ αὐτῶν ὡς μητρυιά · γυνὴ γὰρ ἐλογίζετο τοῦ Ἰωσήφ . Δευτέρα ἡ Μαγδαληνὴ , ἀφ´ ἧς ἐκβεβλήκει ἐπτὰ δαιμόνια ὁ Ἰησοῦς · τρίτη ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ τετάρτη ἡ τοῦ Λαζάρου ἀδελφή . Ἔλαβεν οὖν ὁ μαθητὴς τὴν Μαρίαν εἰς τὰ ἴδια · τῷ καθαρῷ γὰρ ἡ καθαρὰ ἐπιστεύθη . Ὅρα δὲ πῶς τὸ μὲν γυναικεῖον φῦλον παραμένει ἐν τοῖς δεινοῖς , οἱ δὲ ἄνδρες ἐγκατέλιπον πάντες τὸν Κύριον · οὕτως ἄρα ἦλθε τὸ ἀσθενές ἐνισχύων , καὶ τὰ ἐξουθενημένα προσλαμβανόμενος , Μετὰ ταῦτα ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς , οτι πάντατετελεσται ,, ἵνα τελειωθῇ ἡ Γραφὴ , λέγει · Διψῶ . Σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν . Οἱ δὲ πλήσαντες σπόγγον ὄξους , καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες , προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι . Ὃτε οὖν ἔλαβε τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς , εἶπε · Τετέλεσται . Καὶ κλίνας τὴν κεφαλήν , παρέδωκε τὸ πνεῦμα . » πἸδὼν , φησὶν , ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πάντα τετέλεσται · » τουτέστι , οὐδὲν λείπει τῇ οἰκονομίᾳ , οὔτως ἄρα παρηλλαγμένος ἦν ὁ θάνατος αὐτοῦ ὰ γὰρ πρότερον ἐπῆλθε τῷ σώματι αὐτοῦ ἡ τελευτὴ , ἃ ἕω . οὖ αὐτὸς ἐβούλετο · ἐβούλετο δὲ μετὰ τὸ πάντα πληρῶσαι · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔλεγεν · « Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου.»-«Λέγει οὖν · Διψῶ . » προφητείαν ἐνταῦθα πληρῶν . Οἱ δὲ τὸ μιαρὸν τοῦ τρόπου αὐτῶν ἐνδεικνύμενοι , ὄξος αὐτὸν ποτίζουσιν , ὅπερ τοῖς καταδίκοις ἐποίουν . Ἐπεὶ καὶ τὸ ὕσσωπον διὰ τοῦτο πρόσκειται , ὡς δηλητηριῶδες . Τινές δὲ ὑσσωπόν φασιν ὀνομάζεσθαι τὸν κάλαμον · ἡ γὰρ τοῦ καλάμου κόμη τοιαύτη . Περιέθηκαν τοίνυν καλάμῳ τὸν σπόγγον , διὰ τὸ ἐπὶ μετεώρου εἶναι τὸ στόμα τοῦ Ἰησοῦ , καὶ οὕτως ἡ προφητεία ἐπληρώθη , « Καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος , « λέγουσα . Ποτισθεὶς οὖν εἶπε · « Τετέλεσται · » τουτέστι , καὶ αὕτη ἡ προφητεία μετὰ πάντων ἐπράχθη , οὐδὲν λείπει , πάντα τετέλεσται . Ἀταράχως δὲ πράττει καὶ μετ´ ἐξουσίας πάντα · καὶ τὸ ἑξῆς δὲ τοῦτο
Lemmas: σταυρός ἀγωνία , ἱδρόω · ὥστε ἐκεῖνος μέν ὁ ἀνθρώπινος φύσις , οὗτος δέ ὁ θεῖος δύναμις . ἐντρέπω Μαρκίων , καί ὁ ἄλλος πᾶς ἐν φαντασία ὁ κύριος ὁ κόσμος φαίνω φλυαρέω · εἰμί γάρ μή γεννάω , μηδέ μήτηρ ἔχω , τίς ἕνεκα τοσοῦτος περί αὐτός ποιέω πρόνοια · πῶς δέ ἀδελφή ὁ μήτηρ αὐτός λέγω Μαρία ὁ ὁ Κλωπᾶς καίτοι ὁ Ιωακιμ μή ἔχω ἄλλος τέκνον ; ὁ κλοπή ἀδελφός εἰμί ὁ Ἰωσήφ · ἄπαις δέ ἀποθνῄσκω ὁ Κλωπᾶς , ὡς τις φημί , Ἰωσήφ ἄγω ὁ ἑαυτοῦ γυνή , καί παῖς ὁ ἀδελφός τίκτω , ὅς εἷς καί ὁ νῦν μνημονεύω Μαρία , ἀδελφή λέγω ὁ Θεοτόκος , ἀντί ὁ , συγγενής . εἴωθα γάρ ὁ γραφή ὁ συγγενής ἀδελφός ὀνομάζω · ὡς καί Ἰσαάκ περί ὁ Ῥεβέκκα , ὅτι « ἀδελφή ἐγώ εἰμί , » καίτοι γυνή αὐτός εἰμί . οὕτως οὖν ἐνταῦθα ἀδελφή ὁ Θεοτόκος λέγω ὁ ὁ Κλωπᾶς νομίζω θυγάτηρ , διά ὁ συγγένεια . τέσσαρες οὖν Μαρία ἐμφαίνω ὁ Εὐαγγέλιος · πρῶτος ὁ Θεοτόκος , ὅς καί Ἰάκωβος καί ίωση μήτηρ ὀνομάζω . οὗτος γάρ παῖς μέν εἰμί ὁ Ἰωσήφ , ἐκ ὁ πρότερος αὐτός γυνή γεννάω , τάχα ὁ ὁ Κλωπᾶς γυνή . λέγω δέ ὁ Θεοτόκος μήτηρ αὐτός ὡς μητρυιά · γυνή γάρ λογίζομαι ὁ Ἰωσήφ . Δεύτερος ὁ Μαγδαληνή , ἀφή ὅς ἐκβάλλω ἑπτά δαιμόνιος ὁ Ἰησοῦς · τρίτος ὁ ὁ Κλωπᾶς καί τέταρτος ὁ ὁ Λάζαρος ἀδελφός . λάπτω οὖν ὁ μαθητής ὁ Μαρία εἰς ὁ ἴδιος · ὁ καθαρός γάρ ὁ καθαρός πιστεύω . Ὅρας δέ πῶς ὁ μέν γυναικεῖος φῦλον παραμένω ἐν ὁ δεινός , ὁ δέ ἀνήρ ἐγκαταλείπω πᾶς ὁ κύριος · οὕτως ἄρα ἔρχομαι ὁ ἀσθενής ἐνισχύω , καί ὁ ἐξουθενέω προσλαμβάνω , μετά οὗτος εἶδον ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πάντατετελεσται ,, ἵνα τελειόω ὁ γραφή , λέγω · διψάω . σκεῦος οὖν κεῖμαι ὄξος μεστός . ὁ δέ πίμπλημι σπόγγος ὄξος , καί ὕσσωπος περιτίθημι , προσφέρω αὐτός ὁ στόμα . ὅτε οὖν λαμβάνω ὁ ὄξος ὁ Ἰησοῦς , εἶπον · τελέω . καί κλίνη ὁ κεφαλή , παραδίδωμι ὁ πνεῦμα . » πιδάω , φημί , ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πᾶς τελέω · » τουτέστι , οὐδείς λείπω ὁ οἰκονομία , οὔτως ἄρα παραλλάσσω εἰμί ὁ θάνατος αὐτός ά γάρ πρότερος ἐπέρχομαι ὁ σῶμα αὐτός ὁ τελευτή , ὁ ἠώς . οὖον αὐτός βούλομαι · βούλομαι δέ μετά ὁ πᾶς πληρόω · διά οὗτος γάρ καί λέγω · « Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή μου.»-«Λέγει οὖν · διψάω . » προφητεία ἐνταῦθα πληρόω . ὁ δέ ὁ μιαρός ὁ τρόπος αὐτός ἐνδείκνυμι , ὄξος αὐτός ποτίζω , ὅσπερ ὁ κατάδικος ποιέω . ἐπεί καί ὁ ὕσσωπος διά οὗτος πρόσκειμαι , ὡς δηλητηριώδης . τις δέ ὕσσωπος φημί ὀνομάζω ὁ κάλαμος · ὁ γάρ ὁ κάλαμος κόμη τοιοῦτος . περιτίθημι τοίνυν κάλαμος ὁ σπόγγος , διά ὁ ἐπί μετέωρος εἰμί ὁ στόμα ὁ Ἰησοῦς , καί οὕτως ὁ προφητεία πληρόω , « καί εἰς ὁ δίψα ἐγώ ποτίζω ἐγώ ὄξος , « λέγω . ποτίζω οὖν εἶπον · « τελέω · » τουτέστι , καί οὗτος ὁ προφητεία μετά πᾶς πράσσω , οὐδείς λείπω , πᾶς τελέω . ἀτάρακτος δέ πράσσω καί μετέ ἐξουσία πᾶς · καί ὁ ἑξῆς δέ οὗτος