cogPG.PG124 542
Κριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . » Νῦν μὲν ἐγνώσθη , φησίν , ἡσοφίατῶν περὶ ἡμᾶς γενομένων , πλὴν ἄνω . θεν ἦν προωρισμένη . « Κατὰ πρόθεσιν » γὰρ , φησὶ , « τῶναῖώνων · » τουτέστι , κατὰ πρόγνοσιν τῶν μελλόντων αἰώνων , Ἵδει γὰρ ὁ Θεὸς τὰ ἐσόμενα , καὶ οὕτως ὥρισε . Τὸ δὲ , « Ἡν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , » νοεῖται μὲν περὶ τῆς σοφίας , ἤτοι τῆς οἰκονομίας ἣν ἐποίησεν ὁ Πατὴρ διὰ τοῦ Υἱοῦ . Ὁ δὲ Χρυσόστομος , ΠὯν ἐποίησεν , » ἀναγνοὺς , Ὅν ἐποίησεν αἰώνων , φησὶν , ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Υἱοῦ . « Ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παῤόησίαν καὶ τὴν προσαγωγὴν , ἐν πεποιθήσει διὰ τῆς πίστεως αὐτοῦ . » Ὅτι διὰ τοῦ Χριστοῦ τὸ πᾶν γέγονε , δῆλον , φησὶν , ἐξ ὡν αὐτός ἐστιν ὁ προσαγαγὼν ἡμᾶς . Πλὴν οὐχ ὡς αχμάλωτοι προσήχθημεν , οὐδ´ ὡς ἡμαρτηκότες , ἀλλὰ παῤῥησίαν ἔχομεν · οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ μετὰ τῆς πτοιθέναι καὶ θαὸῥεῖν . Πόθεν δὲ ταῦτα ἡμῖν Διὰ τῆς πίοτεως , φησίν · αὕτη γὰρ λύσασα τὰ ἁμαρτήματα , παῤῥησίαν καὶ θάῤῥος ἡμῖν ἐνέθηκε . « Λιὸ αἰτοῦμαι μὴ ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσί μου ὑπερ ὑμῶν , ἥτις ἐστὶ δόξα ὑμῶν . » Διὰ τοῦτο , φησί . Ιοῆον · Διότι μέγα τὸ μυστήριον τῆς κλήσεως ὑμῶν , καὶ μεγάλα ἃ ἐνεπιστεύθην ἐγὼ , ὥστε κηρύττειν αῖν . καὶ ἀνάγκη ἐστὶ δεδέσθαι με , καὶ πάσχειν κακῶς παρὰ τῶν μὴ συνιέντων τὸ μυστήριον , ἀλλὰ ἀντιλεγόντων · αἰτοῦμαι ὑμᾶς ἵνα μὴ ἐκκακῆτε · τουτέστι , ταράσσησθε καὶ θορυβῆσθε , ὡς παραλόγου τινὸς γενομένου . Δόξα γὰρ ὑμῶν μᾶλλον τοῦτό ἐστιν , ὅτι οὕτως ἠγάπησεν ὑμᾶς ἐ ὁ Θεὸς , ὥστε οὐ μόνον ὸν Υἱὸν αὐτοῦ δοῦναι ὑπὲρ ὑμῶν , ἀλλὰ καὶ ἡμᾶς τοὺς δούλους αὐτοῦ διὰ τὴν ὑμετέραν ὡφέλειαν εἰς κινδύνους ἐκδιδόναι καὶ δεσμά . Εἰ δὲ αἱ ἐμαὶ θλίψεις δόξα ὑμῶν , πολλῷ μᾶλλον διὰ τῶν ὑμετέρων δοξασθήσεσθε . ὥστε μηδὲ ὅταν αὐτοὶ θλίβησθε , ἐκκακεῖτε . « Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν iστέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται . » Ἐπειδὴ οῦτως ἠγαπήθητε , καὶ ἀκατάληπτά εἰσι τὰ ἀγαθὰ ὡν ἐτύχετε καὶ τεύξεσθε · εὔχομαι , φησὶν , ἵνα δοθῇ ὑμῖν χάρις ἐνοικήσαντος ὑμῖν τοῦ Χριστοῦ , καταλαοεῖν αὐτὰ . καὶ γνῶναι πῶς ἠγαπήθητε . Τὴν δὲ μετὰ κατανύξεως δέησιν ἐσήμανε διὰ τοῦ , « Κάμπτω τὰ γόνατά μου . » Ἐκ τοῦ ἄνω δὲ Πατρὸς « πᾶσα , » φησὶ , « πατριά · » - « ἐπὶ τῆς γῆς » μὲν τὰς γενεὰς ὀνομάζων πατριὰς , ἀπὸ τοῦ τῶν πατέρων ὀνόματος ολτω καλουμένας · « ἐν οὐρανῷ » δὲ , ἐπεὶ ἐκεῖ οὐδεὶς ἐξ οὐδενὸς γεννᾶται , πατριὰς τὰ συστήματα λέγει · τουτέστι , καὶ τὰς ἄνω καὶ τὰς κάτω φυλὰς αὐτὸς ἐποίησε , καὶ ἀπ´ αὐτοῦ ὁνομαζόμενοι πατέρες . « Ἰα δῴη ὑμῖν κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐιοῦ , δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εὔς τὸν ἔσω ἄνθρωπον · κατοικῆσαι τὸν Χριοτὸν διὰ
Lemmas: χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . » νῦν μέν γιγνώσκω , φημί , ησοφιατη περί ἐγώ γίγνομαι , πλήν ἄνω . τίθημι εἰμί προορίζω . « κατά πρόθεσις » γάρ , φημί , « τωναιωνος · » τουτέστι , κατά πρόγνος ὁ μέλλω αἰών , ἶδος γάρ ὁ θεός ὁ εἰμί , καί οὕτως ὁρίζω . ὁ δέ , « ἐάν ποιέω ἐν Χριστός Ἰησοῦς , » νοέω μέν περί ὁ σοφία , ἤτοι ὁ οἰκονομία ὅς ποιέω ὁ πατήρ διά ὁ υἱός . ὁ δέ Χρυσόστομος , πάω ποιέω , » ἀναγιγνώσκω , ὅς ποιέω αἰών , φημί , ὁ θεός διά ὁ υἱός . « ἐν ὅς ἔχω ὁ παῤόησίαν καί ὁ προσαγωγή , ἐν πεποίθησις διά ὁ πίστις αὐτός . » ὅτι2 διά ὁ Χριστός ὁ πᾶς γίγνομαι , δῆλος , φημί , ἐκ ὡς αὐτός εἰμί ὁ προσάγω ἐγώ . πλήν οὐ ὡς ἀχμάλωτος προσάγω , οὐδός ὡς ἁμαρτάνω , ἀλλά παρρησία ἔχω · οὐ ἀπλόος , ἀλλά μετά ὁ πτοιθέναι καί ῥαίνω . πόθεν δέ οὗτος ἐγώ Ζεύς ὁ πίοτεως , φημί · οὗτος γάρ λύω ὁ ἁμάρτημα , παρρησία καί θάρσος ἐγώ ἐντίθημι . « Λιός αἰτέω μή ἐκκακέω ἐν ὁ θλῖψις ἐγώ ὑπερ σύ , ὅστις εἰμί δόξα σύ . » Ζεύς οὗτος , φημί . Ιοῆον · διότι μέγας ὁ μυστήριον ὁ κλῆσις σύ , καί μέγας ὁ ἐμπιστεύω ἐγώ , ὥστε κηρύσσω ὅς . καί ἀνάγκη εἰμί δήω ἐγώ , καί πάσχω κακῶς παρά ὁ μή συνίημι ὁ μυστήριον , ἀλλά ἀντιλέγω · αἰτέω σύ ἵνα μή ἐκκακέω · τουτέστι , ταράσσω καί θορυβέω , ὡς παράλογος τις γίγνομαι . Δόξα γάρ σύ μᾶλλον οὗτος εἰμί , ὅτι οὕτως ἀγαπάω σύ εἰ ὁ θεός , ὥστε οὖον μόνος εἰμί υἱός αὐτός δίδωμι ὑπέρ σύ , ἀλλά καί ἐγώ ὁ δοῦλος αὐτός διά ὁ ὑμέτερος ὠφέλεια εἰς κίνδυνος ἐκδίδωμι καί δεσμός . εἰμί δέ ὁ ἐμός θλῖψις δόξα σύ , πολύς μᾶλλον διά ὁ ὑμέτερος δοξάζω . ὥστε μηδέ ὅταν αὐτός θλίβω , ἐκκακέω . « οὗτος χάρις κάμπτω ὁ γόνυ ἐγώ πρός ὁ ἄστερος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ἐκ ὅς πᾶς πατριά ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ ὀνομάζω . » ἐπεί οὕτως ἀγαπάω , καί ἀκατάληπτος εἰμί ὁ ἀγαθός ὡς τυγχάνω καί τυγχάνω · εὔχομαι , φημί , ἵνα δίδωμι σύ χάρις ἐνοικέω σύ ὁ Χριστός , καταλαλέω αὐτός . καί γιγνώσκω πῶς ἀγαπάω . ὁ δέ μετά κατάνυξις δέησις σημαίνω διά ὁ , « κάμπτω ὁ γόνυ ἐγώ . » ἐκ ὁ ἄνω δέ πατήρ « πᾶς , » φημί , « πατριά · » - « ἐπί ὁ γῆ » μέν ὁ γενεά ὀνομάζω πατριά , ἀπό ὁ ὁ πατήρ ὄνομα ὄλλυμι καλέω · « ἐν οὐρανός » δέ , ἐπεί ἐκεῖ οὐδείς ἐκ οὐδείς γεννάω , πατριά ὁ σύστημα λέγω · τουτέστι , καί ὁ ἄνω καί ὁ κάτω φυλή αὐτός ποιέω , καί ἀπ´ αὐτός ονομάζω πατήρ . « Ἰά δίδωμι σύ κατά ὁ πλοῦτος ὁ δόξα αὐιοῦ , δύναμις κραταιόω διά ὁ πνεῦμα αὐτός Εὖς ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος · κατοικέω ὁ χριοτω διά