cogPG.PG124 124
τέ ἔχον γενέσθαι , ὥσπερ δὴ κἀμὲ ἀπέστειλας μάρτυοα τῆς ἀληθείας καὶ σφάγιονγια γὰρ λέγονται ὄνια τὰ τῷ Θεῷ ἀνακείμενα · « ἵνα δὴ καὶ αὐτοὶ , » ὧσπερ ἐγώ , « ὡσιν ἡγιασμένοι , » καὶ ἀνατεθειμένοι καὶ τῶ Θεῷ , οὐχ ὥσπερ τὰ κατὰ νόμον θυόμενα ἐν τύπῳ , ἀλλ´ « ἐν ἀληθείᾳ . » Αἱ πάλαι μὲν γὰρ θυΚείαι τυπικαὶ , καὶ πάντα τὰ ἅγια ἐν τύπῳ ἦσαν ἀφιερωμένα τῷ Θεῷ , ἄλλα τι πνευματικὸν σκιαγραφοῦντα · οἷον , ὁ ἀμνὸς , αἱ περιστεραὶ , αἱ τρυγόνες , καὶ τἄλλα . Αἱ δὲ τῷ Θεῷ ἀνατεθειμέναι ψυχαὶ , « ἐν ἀληθείᾳ » εἰσὶν ἡγιασμέναι καὶ ἀφωρισμέναι καὶ ἀφιερωμέναι τῷ Θεῷ · καθὰ καὶ Παῦλός φησι · ιΠαραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν ἀγίαν . » - « Ἄγίασον » οὖν , καὶ ἀφιέρωσον τὰς τῶν μαθητῶν ψυχὰς , καὶ ἀναθήματα ταύτας ποίησον ἀληθινὰ , ἢ καὶ ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἐνδυνάμωσον αὐτοὺς τυθῆναι . « Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ Β vελε . Ἰω , Ἱ . « Νωὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμὲ , ἵνα τάντες ἔν ὥσι , καθὼς σὺ , Πάτερ , ἐν ἐμοὶ , κἀγὼ ἑν σοὶ , ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἑν ὧσιν , ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ , ὅτι σύ με ἀπέστειλας . » Εἶπεν , ὅτι « Ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν . » Ἵν´ οὖν μὴ νομίσειά τς . ὅτι ὑπὲρ μόνων τῶν ἀποστόλων ἀπέθανεν , ἐπιφερει · « Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὸ πάντωκ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ . » Ἐνταῦθα δὲ διανέστησε πάλιν τὰς ψυχὰς τῶν ἀποστόλων , εἴ γε μέλλουσιν ἕξειν πολλοὺς μαθητάς . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν , ὅτι « Οὐ περὶ τούτων [ όνον ἐρωτῶ , » ἵνα μὴ σκανδαλισθῶσιν οἱ ἀπόστολοι , ὡς οὐδὲν ἐξαίρετον αὐτοῖς διδόντος παρὰ τοὺς λοιποὺς , παραμυθεῖται αὐτοὺς διὰ τοῦ δηλῶσαι , ὅτι τολλοῖς ἔσονται πίστεως καὶ σωτηρίας αἴτιοι ἔτει δὲ ἱκανῶς αὐτοὺς παρέθετο τῷ Πατρὶ , ὡς ἂν ἀγιάσῃ αὐτοὺς τῇ πίστει , καὶ θυσίαν αὐτοὺς ἁγίαν τῆ ἀληθείᾳ ἀποτελέσῃ , λέγει λοιπὸν πάλιν περὶ ὁμοοίας , καὶ ἀφ´ οὗ ἤρξατο κεφαλαίου , τῆς ἀγάπης λέγω , εἰς ἐκεῖνο λοιπὸν κατακλείει τὸν λόγον καί φησιν · « Ἵνα πάντες ἓν ὧσι · » τουτέστιν , Ἵνα εἰρήνην καὶ ὁμόνοιαν ἔχωσι , καὶ ἐν ἡμῖν , τουτέστιν , ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς πίστει τὸ ἀδιάσπαστον τηρῶσιν . Οὐδὲν γὰρ οὕτω σκανδαλίζει τοὺς μαθητὰς , ὀς τὸ διασπᾶσθαι , καὶ μὴ ὁμοφρονεῖν τοὺς διδασκάλους · πῶς γὰρ τοῖς μὴ τὰ αὐτὰ φρονοῦσι θελήτουσί τινες πεισθῆναι ; Διὰ τοῦτό φησιν · « Ἵνα καὶ αὐτοὶ ἓν ὡσιν » ἐν τῇ εἰς ἡμᾶς πίστει , « καθὼς σὺ , Πάτερ , ἐν ἐμοὶ , κἀγὼ ἐν σοί . » Πάλιν τὸ , « κα θώς , » οὐκ ἀκριβοῦς ἐξισώσεώς ἐστιν . Οὐ γὰρ δυνατὸν οὕτως ἡμᾶς ἡνῶσθαι ἀλλήλοις , ὡς ὁ Πατὴρ τῷ Γῷ · ὧσπερ καὶ ὅταν λέγη · « Γίνεσθε οἰκτίρμονες , ὡς ὁ Πατὴρ ὑμῶν . » - « να ὁ κόσμος πιστευσῃ , δτι σύ λε ἀπέστειλας . » Καὶ γὰρ ἀπὸ τῆς ὁμονοίας . τωῶν μαθητῶν ἐγὼ ὁ διδάσκαλος φανοῦμαι , ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθον . Ἐὰν δὲ μάχωνται , οὐκ ἐροῦσι τοῦ ἔίρηνικοῦ εἶναι μαθητάς · μὴ ὄντα δέ με εἰρηνικὸν βΚ ὀμολογήσουσιν ἀπεστάλθαι παρὰ σοῦ . Ὁρᾷς , πῶς ἄχρι τέλους τοῦτο κατασκευάζει , τὸ πρὸς τὸν Ιατέρα ὀμονοητικόν · « Κἀγώ τὴν δόξαν , ἣν δέδωκάς μοι , δέδωκα αὐτοῖς , ἵνα ὤσιν ἔν , καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν . Ἐγὼ ἐν αὐτοις , καὶ σὺ ἐν ἐμοί , ἵνα ὧσι τετελειωμένοι εἰς ἂν , καὶ
Lemmas: τε ἔχω γίγνομαι , ὥσπερ δή ἐγώ ἀποστέλλω μάρτυς ὁ ἀλήθεια καί σφάγιον γάρ λέγω ὄνιον ὁ ὁ Θεός ἀνάκειμαι · « ἵνα δή καί αὐτός , » ὡς ἐγώ , « οὖς ἁγίζω , » καί αναθέτω καί ὁ Θεός , οὐ ὥσπερ ὁ κατά νόμος θύω ἐν τύπος , ἀλ « ἐν ἀλήθεια . » ὁ πάλαι μέν γάρ θυκαιω τυπικός , καί πᾶς ὁ ἅγιος ἐν τύπος εἰμί αφιερώνω ὁ Θεός , ἄλλος τίς πνευματικός σκιαγραφέω · οἷος , ὁ ἀμνός , ὁ περιστερά , ὁ τρυγών , καί ἄλλος . ὁ δέ ὁ Θεός ἀνατίθημι ψυχή , « ἐν ἀλήθεια » εἰμί ἁγίζω καί ἀφορίζω καί ἀφιερόω ὁ Θεός · καθά καί Παῦλος φημί · ιΠαραστήσατε ὁ μέλος σύ θυσία ζώννυμι ἅγιος . » - « ἁγίζω » οὖν , καί ἀφιερόω ὁ ὁ μαθητής ψυχή , καί ἀνάθημα οὗτος ποιέω ἀληθινός , ἢ καί ὑπέρ ὁ ἀλήθεια ἐνδυναμόω αὐτός θύω . « οὖον περί οὗτος δέ ἐρωτάω μόνος , ἀλλά καί περί Β vελε . Ἰώ , Ι . « νάω ὁ πιστεύω διά ὁ λόγος αὐτός εἰς ἐγώ , ἵνα τάντα ἐν εἰμί , καθώς σύ , πατήρ , ἐν ἐγώ , ἐγώ ἑν σύ , ἵνα καί αὐτός ἐν ἐγώ ἑν ἵημι , ἵνα ὁ κόσμος πιστεύω , ὅτι σῦς ἐγώ ἀποστέλλω . » εἶπον , ὅτι « ὑπέρ αὐτός ἐγώ ἁγίζω ἐμαυτοῦ . » Ἵν´ οὖν μή νομίζω τςʹ . ὅτι ὑπέρ μόνος ὁ ἀπόστολος ἀποθνῄσκω , ἐπιφέρω · « οὖον περί οὗτος δέ ἐρωτάω μόνος , ἀλλά καί Περό πάντοκ ὁ πιστεύω διά ὁ λόγος αὐτός εἰς ἐγώ . » ἐνταῦθα δέ διανίστημι πάλιν ὁ ψυχή ὁ ἀπόστολος , εἰμί γε μέλλω ἔχω πολύς μαθητής . ἐπεί γάρ εἶπον , ὅτι « οὖον περί οὗτος [ ὄνος ἐρωτάω , » ἵνα μή σκανδαλίζω ὁ ἀπόστολος , ὡς οὐδείς ἐξαίρω αὐτός δίδωμι παρά ὁ λοιπός , παραμυθέομαι αὐτός διά ὁ δηλόω , ὅτι τολλοῖς εἰμί πίστις καί σωτηρία αἴτιος ἔτος δέ ἱκανῶς αὐτός παρατίθημι ὁ πατήρ , ὡς εἄν ἁγίζω αὐτός ὁ πίστις , καί θυσία αὐτός ἅγιος τῆ ἀλήθεια ἀποτελέω , λέγω λοιπός πάλιν περί ομοοις , καί ἀφή ὅς ἄρχω κεφάλαιος , ὁ ἀγάπη λέγω , εἰς ἐκεῖνος λοιπός κατακλείω ὁ λόγος καί φημί · « ἵνα πᾶς εἷς ἵημι · » τουτέστιν , ἵνα εἰρήνη καί ὁμόνοια ἔχω , καί ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐν ὁ πρός ἐγώ πίστις ὁ ἀδιάσπαστος τηρέω . οὐδείς γάρ οὗτος σκανδαλίζω ὁ μαθητής , ὅς ὁ διασπάω , καί μή ὁμοφρονέω ὁ διδάσκαλος · πῶς γάρ ὁ μή ὁ αὐτός φρονέω θελητός τις πείθω ; Ζεύς οὗτος φημί · « ἵνα καί αὐτός εἷς οὖς » ἐν ὁ εἰς ἐγώ πίστις , « καθώς σύ , πατήρ , ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν σύ . » πάλιν ὁ , « ἄν θώς , » οὐ ἀκριβής ἐξίσωσις εἰμί . οὖον γάρ δυνατός οὕτως ἐγώ ἑνόω ἀλλήλων , ὡς ὁ πατήρ ὁ ἐγώ · ὡς καί ὅταν λέγω · « γίγνομαι οἰκτίρμων , ὡς ὁ πατήρ σύ . » - « νάω ὁ κόσμος πιστεύω , δ σῦς λεʹ ἀποστέλλω . » καί γάρ ἀπό ὁ ὁμόνοια . τωῶν μαθητής ἐγώ ὁ διδάσκαλος φαίνω , ὅτι ἀπό Θεός ἐξέρχομαι . ἐάν δέ μάχομαι , οὐ εἴρω ὁ Ειρηνίκου εἰμί μαθητής · μή εἰμί δέ ἐγώ εἰρηνικός βΚ ὁμολογέω ἀποστέλλω παρά σύ . ὁράω , πῶς ἄχρι τέλος οὗτος κατασκευάζω , ὁ πρός ὁ Ιατέρα ὁμονοητικός · « ἐγώ ὁ δόξα , ὅς δίδωμι ἐγώ , δίδωμι αὐτός , ἵνα εἰμί ἐν , καθώς ἐγώ εἷς εἰμί . ἐγώ ἐν αὐτος , καί σύ ἐν ἐγώ , ἵνα ἵημι τελειόω εἰς εἄν , καί