cogPG.PG124 220
με . Ὥστε τί φλυαροῦσιν οἱ τὴν σάρκα ὁ»βάλλοντες , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ δημιουργίαν ἀλλοτριοῦντες ; Καὶ πῶς , φασὶ , λέγει , ὅτι « Οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοὶ , τουτέστιν , ἐν τῇ σαρκί μου , ἀγαθόν · » Ἄκουε πως τοῦτό φησιν · Ἐκ δύο ὁ ἄνθρωπος σύγκειται , ψυχῆς τε καὶ σαρκός · τούτων δὲ ἡ μὲν ψυχὴ τὸ κράτος ἔχει ἐν πᾶσιν , ἡ δὲ σὰρξ δούλη ἐστίν . Οὐκ οἰκεῖ οὖν ἐν τῇ σαρκὶ τὸ ἀγαθὸν , ἀντὶ τοῦ , οὐ κεῖται εν τῇ ταύτης ἐξουσίᾳ , ἀλλ´ ἐν τῇ τῆς ψυχῆς . Ὁ οῦν ἕλκηται ἡ ψυχὴ , ἐκεῖνο πράττει ἡ σάρξ . Ὥσπερ εἴ τις εἴποι , ὅτι Οὐκ ἔστιν ἐν τῆ κιθάρα τὸ καλὸν κροῦμα , ἀλλ´ ἐν τῷ κιθαριστῇ . Οὐ γὰρ τὴν κιθάραν διαβάλλει , ἀλλὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ τεχνίτου πρὸς τὸ Κρσανον δείκνυσι . « Τὸ γὰρ θέλειν παράκειταί μοι , τὸ δὲ κατεργάΡεσθαι τὸ καλὸν οὐχ εὑρίσκω . Οὐ γὰρ ὃ θέλω ποιῶ ἀγαθόν · αλλ´ ὃ οὐ θέλω κακὸν τοῦτο πράσσω Ε Σὲ ἃ οὐ θέλω ἐγὼ , τοῦτο ποιῶ , οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , ἀλλ´ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . » Ἐν τῷ εἰπεῖν , « Οὐχ εὑρίσκω , » ἐπήρειαν καὶ ἐπιβουλὴν τῆς ἀμαρτίας ἐνέφηνεν · ἀπαλλάττει γὰρ καὶ τὴν οὑσίαν τῆς ψυχῆς , καὶ τὴν οὐσίαν τῆς σαρκὸς ἐγκλήματος , καὶ τὸ πᾶν ἐπὶ τὴν πονηρὰν πρᾶξιν καὶ προαίρεσιν μεθιστᾷ . Ἐν μὲν γὰρ τῷ εἰπεῖν , « Ὃ οὐ θέλω , » τὴν ψυχὴν ἀπαλλάττει ἐγκλήματος · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , « Οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , » τὴν σάρκα ἀδιάβλητον τηρεῖ . Τίς οὖν τὸ κακὸν κατεργάζεται ; Ἡ ἁμαρτία , ἥτις ἐστὶν , ὡς ὁ Χρυσόστομός φησιν , ἡ πονηρά προαίρεσις καὶ φιλαμαρτήμων . Αὕτη δὲ οὐκ ἕστι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἡμέτερον κίνημα . Ἡ μὲν γὰρ ἁπλῶς βούλησις , τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἔργον · ἡ δὲ τοιάδε βούλησις , ἡμέτερον , καὶ τῆς γνώμης ἡμῶν . εἴρηται δὲ ἀνωτέρω , τίς ἐστιν ἡ ἁμαρτία . ὅτι ἡ τῆς ἀμαρτίας τυραννὶς , συναρπαζούσης τὸν νοῦν ἡμῶν διὰ τῆς ἡδονῆς . « Εὑρίσκω ἄρα τὸν νόμον τῷ θέλοντι ἐμοὶ ποιεῖν τὸ αλὸν ὅτι ἐμοὶ τὸ κακὸν παράκειται . » Ἀσαοὲς τὸ εἰρημένον , ὡς ἐλλιπῶς ἔχον · ἔδει γὰρ οὕτω λεχθῆναι · Εὐρίσκω ἄρα τὸν νόμον συνηγοροῦντά μοι , θέλοντι μὲν ποιεῖν τὸ καλὸν , μὴ ποιοῦντι δὲ , διότι ἐμοὶ παράκειται τὸ κακόν . Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Τὴν γνῶσιν τοῦ καλοῦ ἐξ ἀρχῆς συγκαταβεβλημένην ἔσχον · εὑρίσκω δὲ καὶ τὸν νόμον συνηγοροῦντα ταύτῃ κνὶ ἐπαινοῦντα καὶ θέλω μὲν ποιεῖν , πλὴν συναρπάδομαι , καὶ τὸ κακὸν παράκειταί μοι · τουτέστιν , Ἡ πρᾶξις τοῦ κακοῦ οὐκ ἀνήρηται ἀπ´ ἐμοῦ . Πλὴν ὁ μακάριος Ἰωάννης , μετὰ τὸ , καθὰ εἴρηται , ἑρμηνεῦσαι αὐτὸ ὡς ἐλλιπὲς , αἰνίττεται , ὅτι καὶ ἄλλως δύνααι νοηθῆναι · οἷον , Εὑρίσκω ἄρα τὸν νόμον , οὐκ ἄλλῳ τινὶ ὄντα , ἀλλ´ ἐμοὶ τῷ θέλοντι ποιεῖν τὸ καλόν . Μόνῳ γὰρ τῷ θέλοντι ποιεῖν τὸ καλὸν νόμος ἐστὶν ὁ νόμος , τὰ αὐτὰ αὐτῷ βουλόμενος . Ὅ δὲ [ καὶ ] διὰ τῶν ἐφεξῆς δῆλον .
Lemmas: ἐγώ . ὥστε τίς φλυαρέω ὁ ὁ σάρξ ὁ»βάλλοντες , καί ὁ ὁ Θεός δημιουργία ἀλλοτριόω ; καί πῶς , φημί , λέγω , ὅτι « οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ἀγαθός · » Ἄκουος πως οὗτος φημί · ἐκ δύο ὁ ἄνθρωπος σύγκειμαι , Ψυχή τε καί σάρξ · οὗτος δέ ὁ μέν ψυχή ὁ κράτος ἔχω ἐν πᾶς , ὁ δέ σάρξ δοῦλος εἰμί . οὐ οἰκέω οὖν ἐν ὁ σάρξ ὁ ἀγαθός , ἀντί ὁ , οὖον κεῖμαι εν ὁ οὗτος ἐξουσία , ἀλ ἐν ὁ ὁ Ψυχή . ὁ χύτρειος ἕλκω ὁ ψυχή , ἐκεῖνος πράσσω ὁ σάρξ . ὥσπερ εἰμί τις εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί ἐν τῆ κιθάρα ὁ καλός κροῦμα , ἀλ ἐν ὁ κιθαριστής . οὖον γάρ ὁ κιθάρα διαβάλλω , ἀλλά ὁ ὑπεροχή ὁ τεχνίτης πρός ὁ Κρσανον δείκνυμι . « ὁ γάρ ἐθέλω παράκειμαι ἐγώ , ὁ δέ κατεργάΡεσθαι ὁ καλός οὐ εὑρίσκω . οὖον γάρ ὅς ἐθέλω ποιέω ἀγαθός · αλλ´ ὅς οὖον ἐθέλω κακός οὗτος πράσσω Ε σός ὁ οὖον ἐθέλω ἐγώ , οὗτος ποιέω , οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλ ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . » ἐν ὁ εἶπον , « οὐχ εὑρίσκω , » ἐπήρεια καί ἐπιβουλή ὁ ἁμαρτία ἐμφαίνω · ἀπαλλάσσω γάρ καί ὁ οὐσία ὁ Ψυχή , καί ὁ οὐσία ὁ σάρξ ἔγκλημα , καί ὁ πᾶς ἐπί ὁ πονηρός πρᾶξις καί προαίρεσις μεθίστημι . ἐν μέν γάρ ὁ εἶπον , « ὅς οὖον ἐθέλω , » ὁ ψυχή ἀπαλλάσσω ἔγκλημα · ἐν δέ ὁ εἶπον , « οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , » ὁ σάρξ ἀδιάβλητος τηρέω . Τῖς οὖν ὁ κακός κατεργάζομαι ; ὁ ἁμαρτία , ὅστις εἰμί , ὡς ὁ Χρυσοστόμος φημί , ὁ πονηρός προαίρεσις καί φιλαμαρτήμων . ἄτη δέ οὐ εἰμί δημιούργημα ὁ Θεός , ἀλ ἡμέτερος κίνημα . ὁ μέν γάρ ἁπλόος βούλησις , ὁ Θεός εἰμί ἔργον · ὁ δέ τοιόσδε βούλησις , ἡμέτερος , καί ὁ γνώμη ἐγώ . εἴρω δέ ἀνωτέρω , τίς εἰμί ὁ ἁμαρτία . ὅτι ὁ ὁ ἁμαρτία τυραννίς , συναρπάζω ὁ νόος ἐγώ διά ὁ ἡδονή . « εὑρίσκω ἄρα ὁ νόμος ὁ ἐθέλω ἐγώ ποιέω ὁ ἁλίσκομαι ὅτι ἐγώ ὁ κακός παράκειμαι . » Ἀσαοὲς ὁ εἴρω , ὡς ἐλλιπῶς ἔχω · ἐσθίω γάρ οὗτος λέγω · εὑρίσκω ἄρα ὁ νόμος συνηγορέω ἐγώ , ἐθέλω μέν ποιέω ὁ καλός , μή ποιέω δέ , διότι ἐγώ παράκειμαι ὁ κακός . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ γνῶσις ὁ καλός ἐκ ἀρχή συγκαταβάλλω ἔχω · εὑρίσκω δέ καί ὁ νόμος συνηγορέω οὗτος κνίς ἐπαινέω καί ἐθέλω μέν ποιέω , πλήν συναρπάζω , καί ὁ κακός παράκειμαι ἐγώ · τουτέστιν , ὁ πρᾶξις ὁ κακός οὐ ἀναράω ἀπ´ ἐγώ . πλήν ὁ μακάριος Ἰωάννης , μετά ὁ , καθά εἴρω , ἑρμηνεύω αὐτός ὡς ἐλλιπής , αἰνίσσομαι , ὅτι καί ἄλλως δύναμαι νοέω · οἷος , εὑρίσκω ἄρα ὁ νόμος , οὐ ἄλλος τις εἰμί , ἀλ ἐγώ ὁ ἐθέλω ποιέω ὁ καλός . Μόνος γάρ ὁ ἐθέλω ποιέω ὁ καλός νόμος εἰμί ὁ νόμος , ὁ αὐτός αὐτός βούλομαι . ὅς δέ [ καί ] διά ὁ ἐφεξῆς δῆλος .