cogPG.PG124 64
« Αέγει οὖν εἶς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης , ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι · Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων , καὶ ἐδόθη πτωχοῖς ; Εἶπε δὲ τοῦτο , οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ὥν ἔμελεν αὐτῷ , ἀλλ´ , ὅτι κλέπτης ἦν , καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε , καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν . εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς · φῦς αὐτήν · εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτήν , Τοὺς πτωχοὺς γάρ πάντοτε ἔχετε μεθ´ ἑαυτῶν · ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε . » Φιλοχρῆματος ὢν ὁ Ἰούδας , αἰτιᾶται τὸν τῆς τιμῆς τρόπον . Διατί γὰρ οὐκ ἀργύριον , φησί , προσἡνεγκας , ἵνα ἔχω δηλαδὴ κλέαι , ἀλλὰ μύρον ; Πως οὖν ἄλλος εὐαγγελιστὴς λέγει , ὅτι πάντες οἱ μαθηταὶ τοῦτο εἶπον ; Ῥητέον τοίνυν , ὅτι καὶ πάντες μὲν εῖπον , ἀλλ´ οὐ τοιαύτῃ προαιρέσει οἱ ἄλλοι , οἷᾳ οὗτος . Ούκ ἐλέγχει δὲ αὐτὸν ὁ Κύριος , καίτοι γε εἰδὼς αὐὸν κλεπτικῇ γνώμῃ τοῦτο εἰπόντα · οὐ γὰρ ἠβούλετο ἐντρέψαι αὐτὸν , μακροθυμεῖν καὶ ἡμᾶς πρὸς τοὺς τοιούτους παιδεύων . Ἐπικεκρυμμένως μέντο ὀνειδίζει αὐτῷ τὴν προδοσίαν , καὶ ὅτι διὰ φιλοχρηματίαν μέλλει προδοῦναι αὐτὸν εἰς θάνατον . Διὸ καὶ τοῦ ἐνταφιασμοῦ μέμνηται , πλήσσων τὴν ἀσύνετον αὐτοῦ καρδίαν , εἴπως διορθωθείη . Καὶ τὸ ἐπαγόμενον δέ , τοιοῦτον νοῦν τινα ἐμφαίνει . « Τοὺς πτωχοὺς γὰρ , φησὶ , πάντοτε ἔχετε μεθ´ ἑαυτῶν · ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε . » Ὅσον οὕπω , φησὶν , ἀπελεύσομαι , σοῦ κατασκευάσαντός μου τὸν θάνατον . Εἰ τοίνυν ἐπαχθής σοί εἰμι , καὶ φορτικὴ ἡ εἰς ἐμὲ τιμὴ , ἀνάμεινον μικρὸν , καὶ ἀπαλλαγήσῃ μου , καὶ τότε γνωσθήσῃ , εἰ διὰ τοὺς πτωχοὺς χρήζεις τῆς τοῦ μύρου πράσεως . Τίο δὲ ἕνεκεν , εἴ γε φιλοχρήματος ἦν καὶ κλέπτης , τὴν τῶν χρημάτων οἰκονομίαν αὐτῷ ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος Ἰιʹ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο ὅτι κλέπτης ἦν , ἵνα πᾶσαν αὐτοῦ ἑκκόψῃ πρόφασιν . Οὐ γὰρ εἰχεν εἰπεῖν , ὅτι διὰ χρημάτων ἔρωτα προὔδωκεν . ἱκανὴν γὰρ εἶχεν εκ τοῦ γλωσσοκόμου παραμυθίαν , ἀλλ´ οὔτε τὸ γλωσαόκομον ἔχων πιστὸς ἦν . « Ἐβάσταζε « γὰρ , τουτἐστιν , ἔκλεπτε « τὰ βαλλόμενα , » καὶ ἱερόσυλος ἦν , τὰ εἰς τὴν θείαν χρείαν διδόμενα νοσφιζόμενος κουέτωσαν δὲ οἱ ἱερόσυλοι , ποίας μερίδος εἰσὶ ) , ναὶ τὸ κεφάλαιον τῆς κακίας , ὕστερον προὔδωκε προδοσίαν . Καλῶς οὖν ὁ Παῦλος « ῥίζαν πάντων τῶν κακῶν » ταύτην ἐκάλεσεν , ὡς προδοῦσαν τὸν Κύριον , καὶ καθ´ ἑκάστην τοῦτ´ αὐτὸ ποιοῦσαν . Τινὲς δέ φασι τὸν Ἰούδαν ἐγχειρισθῆναι τὴν τῶν χρημάτων διακονίαν , ὡς ἐλάττονα τῶν ἄλλων · τὸ γὰρ περὶ χρήματα διακονεῖν , τοῦ περὶ διδασκαλίαν ἔλαττον , ὡς καὶ ἐν ταῖς πράξεσι φασιν οἱ ἀπόστολοι · « Οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν , καταλιποῦσι τὸν λόγον , διακονεῖν τραπέζαις . « Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων , ὅτι ἐκεῖ ἐστι , καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον , ἀλλ´ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν , ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν . ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς , ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν , ὅτι πολλοὶ δι´ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων , καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν
Lemmas: « Αέγει οὖν εἰμί ἐκ ὁ μαθητής αὐτός , Ἰούδας Σίμων Ἰσκαριώτης , ὁ μέλλω αὐτός παραδίδωμι · Ζεύς τίς οὗτος ὁ μύρον οὐ πέρνημι τριακόσιοι δηνάριον , καί δίδωμι πτωχός ; εἶπον δέ οὗτος , οὐ ὅτι περί ὁ πτωχός ἀνά μέλω αὐτός , ἀλ , ὅτι κλέπτης εἰμί , καί ὁ γλωσσοκομεῖον ἔχω , καί ὁ βάλλω βαστάζω . εἶπον οὖν ὁ Ἰησοῦς · φύω αὐτός · εἰς ὁ ἡμέρα ὁ ἐνταφιασμός ἐγώ τηρέω αὐτός , ὁ πτωχός γάρ πάντοτε ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ · ἐγώ δέ οὖον πάντοτε ἔχω . » φιλοχρήματος εἰμί ὁ Ἰούδας , αἰτιάομαι ὁ ὁ τιμή τρόπος . διατί γάρ οὐ ἀργύριον , φημί , προσφέρω , ἵνα ἔχω δηλαδή κλέα , ἀλλά μύρον ; πως οὖν ἄλλος εὐαγγελιστής λέγω , ὅτι πᾶς ὁ μαθητής οὗτος εἶπον ; ῥητέος τοίνυν , ὅτι καί πᾶς μέν ἐπύω , ἀλ οὖον τοιοῦτος προαίρεσις ὁ ἄλλος , οἶος οὗτος . οὐ ἔλεγχος δέ αὐτός ὁ Κύριος , καίτοι γε εἰδοί ἰαύω κλεπτικός γνώμη οὗτος εἶπον · οὖον γάρ βούλομαι ἐντρέπω αὐτός , μακροθυμέω καί ἐγώ πρός ὁ τοιοῦτος παιδεύω . ἐπικεκρυμμένως μέντος ὀνειδίζω αὐτός ὁ προδοσία , καί ὅτι διά φιλοχρηματία μέλλω προδίδωμι αὐτός εἰς θάνατος . Διὸ καί ὁ ἐνταφιασμός μιμνήσκω , πλήσσω ὁ ἀσύνετος αὐτός Καρδία , εἴπως διορθόω . καί ὁ ἐπάγω δέ , τοιοῦτος νόος τις ἐμφαίνω . « ὁ πτωχός γάρ , φημί , πάντοτε ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ · ἐγώ δέ οὖον πάντοτε ἔχω . » ὅσος οὔπω , φημί , ἀπέρχομαι , σύ κατασκευάζω ἐγώ ὁ θάνατος . εἰμί τοίνυν ἐπαχθής σύ εἰμί , καί φορτικός ὁ εἰς ἐγώ τιμή , ἀναμένω μικρός , καί ἀπαλλάσσω ἐγώ , καί τότε γιγνώσκω , εἰμί διά ὁ πτωχός χρῄζω ὁ ὁ μύρον πρᾶσις . Τίω δέ ἕνεκα , εἰμί γε φιλοχρήματος εἰμί καί κλέπτης , ὁ ὁ χρῆμα οἰκονομία αὐτός ἐπιτρέπω ὁ Κύριος Ἰιʹ αὐτός μέν οὖν οὗτος ὅτι κλέπτης εἰμί , ἵνα πᾶς αὐτός ἐκκόπτω πρόφασις . οὖον γάρ ἔχω εἶπον , ὅτι διά χρῆμα Ἔρως προδίδωμι . ἱκανός γάρ ἔχω ἐκ ὁ γλωσσόκομον παραμυθία , ἀλ οὔτε ὁ γλωσαόκομον ἔχω πιστός εἰμί . « βαστάζω « γάρ , τουτέστιν , κλέπτω « ὁ βάλλω , » καί ἱερόσυλος εἰμί , ὁ εἰς ὁ θεῖος χρεία δίδωμι νοσφίζομαι κουέτωσαν δέ ὁ ἱερόσυλος , Ποίας μερίς εἰμί ) , ναί ὁ κεφάλαιος ὁ κακία , ὕστερος προδίδωμι προδοσία . καλῶς οὖν ὁ Παῦλος « ῥίζα πᾶς ὁ κακός » οὗτος καλέω , ὡς προδίδωμι ὁ κύριος , καί καθ´ ἕκαστος τοῦτος αὐτός ποιέω . Τινές δέ φημί ὁ Ἰούδας ἐγχειρίζω ὁ ὁ χρῆμα διακονία , ὡς μικρός ὁ ἄλλος · ὁ γάρ περί χρῆμα διακονέω , ὁ περί διδασκαλία μικρός , ὡς καί ἐν ὁ πρᾶξις φημί ὁ ἀπόστολος · « οὐ ἔξεστι ἐγώ , καταλείπω ὁ λόγος , διακονέω τράπεζα . « γιγνώσκω οὖν ὄχλος πολύς ἐκ ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ἐκεῖ εἰμί , καί ἔρχομαι οὖον διά ὁ Ἰησοῦς μόνος , ἀλ ἵνα καί ὁ Λάζαρος ὁράω , ὅς ἐγείρω ἐκ νεκρός . βουλεύω δέ ὁ ἀρχιερεύς , ἵνα καί ὁ Λάζαρος ἀποκτείνω , ὅτι πολύς δις αὐτός ὑπάγω ὁ Ἰουδαῖος , καί πιστεύω εἰς ὁ