cogPG.PG124 455
ὅτι διὰ τὸ μιμεῖσθαι τὴν πραότητα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ , καὶ οὐ διὰ τὸ ἀσθενὴς εἶναι . Μὴ τοίνυν με ἀναγκάσητε ἐκστῆναι ταύτης · ἣν οὕτω ποθῶ , ὥστκαὶ μεσίτην ταύτην ὑμῖν προβάλλομαι « Ὅς κατὰ πρόσωπον μὲν ταπεινὸς ἐν ὑμῖν , ἅπαν δὲ θαῤῥῶ εἰς ὑμᾶς . » Ἡ κατ´ εἰρωνείαν τοῦς φησι , τοῖς τῶν διαβαλλόντων αὐτὸν λόγοις χρησάμενος · ἔλεγον δὲ ἐκεῖνοι , ὅτι ὅταν μὲν παρῇ , οὐδεὶς , ἐστιν ἄξιος λόγου , ἀλλὰ ταπεινὸς , εὐκαταφρόνητος · ὅταν δὲ ἀπῇ , φυσᾷ τε καὶ κομπάζει , καὶ καταθαῤῥε ἡμῶν καὶ ἀπειλεῖ . Ἥ ἀληθῶς ταῦτά φησι περὶ ἑαυτοῦ , ὅτι Ἐγὼ ὁ ἐν τῷ παρεῖναι , ταπεινὸς καὶ πρᾶος εἰς ὑμᾶς , νῦν εἰ καὶ μεγάλα φθέγγομαι , οὐκ ἐξ ἀπονοίας τοῦτο ποιῶ , ἀλλ´ ἐκ τοῦ θαῤῥεῖν ὑμῖν . « Δέομαι δὲ τὸ μὴ παρὼν θαῤῥῆσαι τῇ πεποιδήσει , ᾗ λογίζομαι τολμῆσαι ἐπί τινας τοὺς λογιζομένους ἡμᾶς ὡς κατὰ σάρκα περιπατοῦντας . » πΔομαι φησὶν , ἵνα μή με ἀναγκάσητε θαῤῥούντωσχρήσασθαι τῇ δυνάμει(πεποίθησιν γὰρ τὴν δύναμιν αὐτοῦ καλεῖ « ῇ λογίζομαι τολμῆσαι , » τουτέστιν , ὑπολαμβάνω καὶ λογίζομαι , ἢ)στοχάζομαι ἀφ´ ὧν ἐκεῖοί με ἀναγκάζουσι κατὰ τῶν διαβαλλόντων ἡμᾶς ὡς ὑποκριτὰς καὶ ἀλαζόνας · τοῦτο γὰρ τὸ , « Κατὰ σάρκα περιπατοῦντας . » Ὅρα δὲ , πῶς τόλμαν καλεῖς τὸ ὅλως ἀμύνασθαί τινας , καίτοι γε οὐχ ὑπὲρ ἑαυτοῦ ,, ἀλλ´ ὑπὲρ τοῦ κηρύγματος τοῦτο ἔμελλε ποιῆσαι Ἀλλ´ ὅμως τῷ διδασκάλῳ οἰκειότερον τὸ ἐν ταῖς τιμωρίαις μέλλειν ἀεὶ , καὶ μὴ ταχέως ταύταις ἐπιπηδῶν . « Ἐν σαρκὶ γὰρ περιπατοῦντες , οὐ κατὰ σάρκε στρατευόμεθα . » Τουτέστι , σάρκα περικείμενοι , οὐ σαρκικοῖς ὅπλοις χρώμεθα . Περὶ γὰρ τοῦ κηρύγματος διαλέγεται , δεικνὺς ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνθρώπινον , οὐδὲ τῆς κάτωθεν δεόμενον βοηθείας . « Στρατευό μεθα » δὲ , εἰπὼν , ἔδειξεν ὅτι πόλεμον καὶ μάγην ἀνεδεξάμεθα . « Τὰ γὰρ ὅπλα τῆς στρατείας ἡμῶν οὐ σαρκικά ,, » Τουτέστιν , οὐ πλοῦτος , οὐ δόξα , οὐκ εὐγλωττία , οὐ κολακεῖαι , οὐχ ὑποκρίσεις · τοιαῦτα γὰρ πὰσαρκικὰ ὅπλα . « Ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ , πρὸς καθαίρεσιν ὀχνρωμάτων . » Οὐκ εἶπεν , ὅτι Ἀλλὰ πνευματικὰ οῦτο γὰρ πάντως ὥφειλεν εἰπεῖν πρὸς ἀντιδιαστοιλὴν τοῦ σαρκικοῦ ] , ἀλλὰ , « δυνατὰ · » αἰνιττόμενος δτι τὰ ἐκείνων ἀσθενῆ καὶ ἀδύνατα . Καὶ σκόπει τὸ ἄτυφον · οὐκ εἶπεν , ὅτι Ἡμεῖς δυνατοί , ἀλλὰ , « Τὰ ὅπλα δυνατὰ τῷ Θεῷ , » τουτέστιν , ὁ Θεὸς αὐτὰδυνατὰ καπεσκεύασεν . Ἐπειδὴ γὰρ ἠλαύνοντο καὶ ἐμαστόζοντο , ἀσθενείας δὲ ταῦτα ἐδόκουν , φησὶν ὅτι δυνατὰ εἰσι ταῦτα τῷ Θεῷ , Ἡ γὰρ τοῦ Θεοῦ ἰσχὺς διὰ τούτων μάλιστα φαίνεται , κἀκεῖνός ἐστιν ὁ ἐνεργῶν καὶ πολεμῶν , εἰ καὶ ἡμεῖς αὐτὰ περικείμεθα . Ποῦδὲ εἰπ δυνατά ; « Εἰς καθαίρεσιν ὁχυρωμάτων · » καὶ τίνα πὰ ὀχυρώματα , ἐπιφέρει « Λογισμοὺς καθαιροῦντες . » Τοὺς τῶν Ἐλλήκων σνλλογισμοὺς , φησὶ , καὶ τὸν τῦφον αὐτῶν καθαιροιμεν
Lemmas: ὅτι διά ὁ μιμέομαι ὁ πραότης ὁ Σωτήρ Χριστός , καί οὖον διά ὁ ἀσθενής εἰμί . μή τοίνυν ἐγώ ἀναγκάζω ἐξίστημι οὗτος · ὅς οὗτος πίνω , ὥστκαὶ μεσίτης οὗτος σύ προβάλλω « ὅς κατά πρόσωπον μέν ταπεινός ἐν σύ , ἅπας δέ θαρσέω εἰς σύ . » ὁ κατ´ εἰρωνεία ὁ φημί , ὁ ὁ διαβάλλω αὐτός λόγος χράω · λέγω δέ ἐκεῖνος , ὅτι ὅταν μέν πείρω , οὐδείς , εἰμί ἄξιος λόγος , ἀλλά ταπεινός , εὐκαταφρόνητος · ὅταν δέ ἄπειμι , φυσάω τε καί κομπάζω , καί καταθαῤῥε ἐγώ καί ἀπειλέω . ὅς ἀληθής οὗτος φημί περί ἑαυτοῦ , ὅτι ἐγώ ὁ ἐν ὁ πάρειμι , ταπεινός καί πρᾶος εἰς σύ , νῦν εἰμί καί μέγας φθέγγομαι , οὐ ἐκ ἀπόνοια οὗτος ποιέω , ἀλ ἐκ ὁ θαρσέω σύ . « δέομαι δέ ὁ μή πάρειμι θαρσέω ὁ ποιδέω , ὅς λογίζομαι τολμάω ἐπί τις ὁ λογίζομαι ἐγώ ὡς κατά σάρξ περιπατέω . » πδομης φημί , ἵνα μή ἐγώ ἀναγκάζω θαῤῥούντωσχρήσασθαι ὁ δυναμει(πεποιτιθημι γάρ ὁ δύναμις αὐτός καλέω « ᾗ λογίζομαι τολμάω , » τουτέστιν , ὑπολαμβάνω καί λογίζομαι , η)στοχαζομης ἀφή ὅς κεῖμαι ἐγώ ἀναγκάζω κατά ὁ διαβάλλω ἐγώ ὡς ὑποκριτής καί ἀλαζών · οὗτος γάρ ὁ , « κατά σάρξ περιπατέω . » Ὅρας δέ , πῶς τόλμα καλέω ὁ ὅλως ἀμύνω τις , καίτοι γε οὐ ὑπέρ ἑαυτοῦ ,, ἀλ ὑπέρ ὁ κήρυγμα οὗτος μέλλω ποιέω Ἀλ ὅμως ὁ διδάσκαλος οἰκεῖος ὁ ἐν ὁ τιμωρία μέλλω ἀεί , καί μή ταχέως οὗτος ἐπιπηδάω . « ἐν σάρξ γάρ περιπατέω , οὖον κατά σάρξ στρατεύω . » τουτέστι , σάρξ περίκειμαι , οὖον σαρκικός ὅπλον χράω . περι γάρ ὁ κήρυγμα διαλέγω , δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί ἀνθρώπινος , οὐδέ ὁ κάτωθεν δήω βοήθεια . « Στρατευό μέθη » δέ , εἶπον , δείκνυμι ὅτι πόλεμος καί μάγη ἀναδέχομαι . « ὁ γάρ ὅπλον ὁ στρατεία ἐγώ οὖον σαρκικός ,, » τουτέστιν , οὖον πλοῦτος , οὖον δόξα , οὐ εὐγλωττία , οὖον κολακεία , οὐ ὑπόκρισις · τοιοῦτος γάρ πὰσαρκικὰ ὅπλον . « ἀλλά δυνατός ὁ Θεός , πρός καθαίρεσις ὀχνρωμάτων . » οὐ εἶπον , ὅτι ἀλλά πνευματικός οῦτο γάρ πάντως ὀφείλω εἶπον πρός αντιδιαστοιλη ὁ σαρκικός ] , ἀλλά , « δυνατός · » αἰνίσσομαι δ ὁ ἐκεῖνος ἀσθενής καί ἀδύνατος . καί σκοπέω ὁ ἄτυφος · οὐ εἶπον , ὅτι ἐγώ δυνατός , ἀλλά , « ὁ ὅπλον δυνατός ὁ Θεός , » τουτέστιν , ὁ θεός αὐτὰδυνατὰ καπεσκευααω . ἐπεί γάρ ἐλαύνω καί μαστάζω , ἀσθένεια δέ οὗτος δοκέω , φημί ὅτι δυνατός εἰμί οὗτος ὁ Θεός , ὁ γάρ ὁ Θεός ἰσχύς διά οὗτος μάλιστα φαίνω , ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἐνεργός καί πολεμέω , εἰμί καί ἐγώ αὐτός περίκειμαι . ποῦ ΕΙΠ δυνατός ; « εἰς καθαίρεσις ὀχύρωμα · » καί τίς πη ὀχύρωμα , ἐπιφέρω « Λογισμός καθαιρέω . » ὁ ὁ ἐλληκέω συλλογισμός , φημί , καί ὁ τύφω αὐτός καθαίρω