cogPG.PG124 457
« Τὰ κατὰ πρόσωπον βλέπετε . » Οὐ μόνους τοὺς ἀπατῶντας ἐκφοβεῖ , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀπατωμένοις ἐπιτιμᾷ · διό φησιν · Ἀπὸ τῶν φαινομένων κρίνετε εἴ τις μεγαλαυχεῖ , εἴ τις πλουτεῖ , εἴ τις ἀρετῆς προσωπεῖον περίκειται · « Εἴτις πέποιθεν ἑαυτῷ Χριστοῦ εἶναι , τοῦτο λογιζέσθω πάλιν ἀφ´ ἑαυτοῦ , ὅτι καθὼς αὐτὸς Χριστοῦ , αὕτω καὶ ἡμεῖς . » Οἱ γὰρ ψευδαπόστολοι ἐμεγαλαύχουν ὡς Χριστοῦ ὄντες , καὶ τάχα αὐτόπται . Τὸ δὲ , « Ἀφ´ ἑαυτοῦ , » , εἶπεν , ἀντὶ τοῦ , Μὴ ἀναμενέτω τὴν ἡμετέραν κατ´ αὐτοῦ ἐπιτίμησιν , ἀλλ´ ἐννοείτω . ὅτι κατ´ αὐτὸ τοῦτο τὸ εἶναι Χριστοῦ , οὐδὲν πλέον ἔχει ἡμῶν . Οὐ γὰρ ἐκεῖνος μὲν Χριστοῦ , ἐγὼ δὲ ἄλλου τινός . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν συγκαταβατικῶς εἶπεν , ἐπεὶ προϊὼν δείκνυσι πόσον αὐτὸς ὑπερέχει . Ἐὰν γὰρ καὶ περισσόν τι καυχήσομαι[καυ χήσωμ . περὶ τῆς ἐξουσίας ἦς ἔδωκέ μοὁ Κύριος ες οἰκοδομὴν , καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν , οὐκ αἰσχυνθήσομαι . » Οὐκ εἶπε , κολάζειν ἔχω ἐξουσίαν καὶ ἀποτιννύναι ἐγὼ , ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔχουσιν · ἀλλ´ ὑπεσταλ . μένως , « Περισσόν τι . Καὶ οὐκ εἶπεν , Ἐἀν καυχῶμαι , ἀλλ´ , « Ἐὰν καυχήσωμαι » τουτέστιν , Ἐὰν βουληθῶ « περὶ τῆς ἐξουσίας , φησὶν , ἧς δέδωκέ μοι ὁ Κύριος · » πάλιν τὸ πᾶν αὐτῷ ἀνατιθείς , Ἔλαβον δὲ ταύτην παρὰ Θεοῦ , ἵνα εἰς τὴν πίστιν οἰκοδομῶεύεργετῶν , οὐχ ἴνα κολάζω Πῶς οὖν εἶπες , « λογισμοῖς καθαιοοῶντες · ὅτι αὐτὸ τοῦτο μάλιστα οἰκοδομεῖ , τὸ [ πάντα ] τὰ σαθρὰ καθαιρεῖν , καὶ τὰ κωλύματα καταβάλλειν . Πῶς οὖν αὐτοῖς ἀπειλεῖς , εἰ οὐκ ἔλαβε , εἰς καθαίρεσιν τὴν ἐξουσίαν ; Προηγουμένως μὲν εἰ , οἰκοδομὴν ἔλαβον · ἐὰν δέ τις ἀνίατος ἦ , καὶ τῇ καθαιρέσει χρησόμεθα . Ἐὰν οὖν θελήσω , φησί , καυχήσασθαι ὅτι ὁ Θεὸς πλέον τι δέδωκέ μοι , ὥστε ἐξουσίαν ἔχειν με καὶ εὐεργετεῖν προηγουμένως , καὶ ὅταν ἐκβιασθῶ , κολάζειν , « οὐκ αἰσχυνθήσομαι · » τουτέστιν , Οὐ δειχθήσομαι ψεύστης ἢ ἀλαζών . « Ἵνα μὴ δόξω ὡς ἂν ἐκφοβεῖν ὑμᾶς διὰ τῶν ἐπι . στολὼν . Ὅτι αἱ μὲν ἐπιστολαὶ , φησί , βαρεῖαι καὶ ἰσχυραί · ἡ δὲ παρουσία τοῦ σώματος ἀσθενὴς , καὶ ὁ λόνος ἐξουθενημένος . Τοῦτο δὲ λογιζέσθω ὁ τοιοῦτος , ὅτι οἷοί ἐσμεν τῷ λόγῳ δι´ ἐπιστολῶν ἀπόντες , τοιοῦτοι καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ . » Ὁ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ἡδυνάμην καυχήσασθαι , ἀλλ´ ἵνα μὴ δόξω ὅτι ἐκφοβῶ ὑμᾶς διὰ τῶν γραμμάτων , οἶα δή λέγουσιν οἱ διαβάλλοντές με , ὅτι Κομπάζει ἐν ταῖς ἐπι·στολαῖς , καὶ φοβερὰ ἐπιστέλλει · παραγενόμενος δί , εὐκαταφρόνητός ἐστι , καὶ ἐλέγχεται μὴ ὧν οἴες Κγράφει · ἀλλὰ γινωσκέτω , φησὶν , ὅστις ΐ ἀν ᾖ ὁ ταῦτα λέγων , ὅτι οὐ μόνον ἀπειλοῦμεν βαρέα , ἀλλὰ καὶ δυνάμεθα παρόντες εἰς ἔργον τὰς ἀπειλὰς ἐξενεγκεῖν . « Οὐ γὰρ τολμῶμεν ἐγκρῖναι ἢ συγκρῖναι ἑαυ ·
Lemmas: « ὁ κατά πρόσωπον βλέπω . » οὖον μόνος ὁ ἀπατάω ἐκφοβέω , ἀλλά καί ὁ ἀπατάω ἐπιτιμάω · διό φημί · ἀπό ὁ φαίνω κρίνω εἰμί τις μεγαλαυχέω , εἰμί τις πλουτέω , εἰμί τις ἀρετή προσωπεῖον περίκειμαι · « ἔστις πείθω ἑαυτοῦ Χριστός εἰμί , οὗτος λογίζομαι πάλιν ἀφή ἑαυτοῦ , ὅτι καθώς αὐτός Χριστός , αὐτός καί ἐγώ . » ὁ γάρ ψευδαπόστολος μεγαλαυχέω ὡς Χριστός εἰμί , καί τάχα αὐτόπτης . ὁ δέ , « Ἀφή ἑαυτοῦ , » , εἶπον , ἀντί ὁ , μή ἀναμένω ὁ ἡμέτερος κατ´ αὐτός ἐπιτίμησις , ἀλ ἐννοέω . ὅτι κατ´ αὐτός οὗτος ὁ εἰμί Χριστός , οὐδείς πλέω ἔχω ἐγώ . οὖον γάρ ἐκεῖνος μέν Χριστός , ἐγώ δέ ἄλλος τις . ἀλλά οὗτος μέν συγκαταβατικώς εἶπον , ἐπεί προέρχομαι δείκνυμι πόσος αὐτός ὑπερέχω . ἐάν γάρ καί περισσός τίς καυχάομαι χήσωμ . περί ὁ ἐξουσία εἰμί δίδωμι ὁμός Κύριος εἰς οἰκοδομή , καί οὐ εἰς καθαίρεσις , οὐ αἰσχύνω . » οὐ εἶπον , κολάζω ἔχω ἐξουσία καί ἀποτίννυμι ἐγώ , ἐκεῖνος δέ οὐ ἔχω · ἀλ ὑποστέλλω . μένος , « Περισσός τίς . καί οὐ εἶπον , ἐἀν καυχάομαι , ἀλ , « ἐάν καυχάομαι » τουτέστιν , ἐάν βούλομαι « περί ὁ ἐξουσία , φημί , ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ Κύριος · » πάλιν ὁ πᾶς αὐτός ἀνατίθημι , λαμβάνω δέ οὗτος παρά Θεός , ἵνα εἰς ὁ πίστις οικοδομωευεργω , οὐ ἵνα κολάζω Πῶς οὖν εἶπον , « λογισμός καθαιοοῶντες · ὅτι αὐτός οὗτος μάλιστα οἰκοδομέω , ὁ [ πᾶς ] ὁ σαθρός καθαιρέω , καί ὁ κώλυμα καταβάλλω . Πῶς οὖν αὐτός ἀπειλέω , εἰμί οὐ λαμβάνω , εἰς καθαίρεσις ὁ ἐξουσία ; προηγουμένως μέν εἰμί , οἰκοδομή λαμβάνω · ἐάν δέ τις ἀνίατος εἰμί , καί ὁ καθαίρεσις χράω . ἐάν οὖν ἐθέλω , φημί , καυχάομαι ὅτι ὁ θεός πλέω τίς δίδωμι ἐγώ , ὥστε ἐξουσία ἔχω ἐγώ καί εὐεργετέω προηγουμένως , καί ὅταν ἐκβιάζω , κολάζω , « οὐ αἰσχύνω · » τουτέστιν , οὖον δείκνυμι ψεύστης ἢ ἀλαζών . « ἵνα μή δοκέω ὡς εἄν ἐκφοβέω σύ διά ὁ ἐπι . στολή . ὅτι2 ὁ μέν ἐπιστολή , φημί , βαρύς καί ἰσχυρός · ὁ δέ παρουσία ὁ σῶμα ἀσθενής , καί ὁ λόνος ἐξουθενέω . οὗτος δέ λογίζομαι ὁ τοιοῦτος , ὅτι οἷος εἰμί ὁ λόγος δις ἐπιστολή ἄπειμι , τοιοῦτος καί πάρειμι ὁ ἔργον . » ὁ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἡδύνω καυχάομαι , ἀλ ἵνα μή δοκέω ὅτι ἐκφοβῶ σύ διά ὁ γράμμα , οἶος δή λέγω ὁ διαβάλλω ἐγώ , ὅτι κομπάζω ἐν ὁ ἐπιστολή , καί φοβερός ἐπιστέλλω · παραγίγνομαι Ζεύς , εὐκαταφρόνητος εἰμί , καί ἐλέγχω μή ὅς οἶς Κγράφει · ἀλλά γιγνώσκω , φημί , ὅστις ἵ εἰς εἰμί ὁ οὗτος λέγω , ὅτι οὖον μόνος ἀπειλέω βαρύς , ἀλλά καί δύναμαι πάρειμι εἰς ἔργον ὁ ἀπειλή ἐκφέρω . « οὖον γάρ τολμάω ἐγκρίνω ἢ συγκρίνω ἑ ·