cogPG.PG124 564
σχέσις μείζων ἐστὶν ἢ ὑποδείγματος λόγος , ἀλλ´ ὡς ἐγγύτερον καὶ οἰκειότερον . Ἵνα α γὰρ μὴ ἔχῃ τις λέγειν , ὅτι ἐκεῖνος Θεὸς ἦν , καὶ ἑαυτὸν παρδωκεν · ἑτέρωθεν ἡμῖν τὴν ἀνάγκην ἐφίστησιν . Ὁφείλουσι γὰρ , φησὶν , ἀγαπᾷν · τουτέστιν , οὐ χάρις ἐστὶ τὸ πρᾶγμα , ἀλλ´ ὀφειλὴ καὶ ἀνάγκη · σῶμα γάο σοῦ ἐστιν ἡ γυνή . Τὸ μὲν οὖν τοῦ Χριστοῦ ὑπόδειγμα , οὐ διὰ τὸ δεῖν ἀγαπᾷν μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τὸ ῥυθμίζειν παρέλαβεν . « Ἵνα » γὰρ , φησίν , « ῃ ἀγία καὶ ἄμωμος . » Τὸ δὲ τῆς σαρκὸς , διὰ τὸ ἀγαπᾶν μόνον . Ὁ ἀγαπῶν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , ἑαυτὸν ἀγαπᾷ . Οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν . ἀλλ´ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτὴν , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς τὴν Ἐκκλησίαν . » Τὴν ἐπιτεταμένην , φησὶ , καὶ ἐπιμεμελημένην θεραπείαν προσφέρει πᾶς τῇ σαρκί · ὥστε καὶ σὺ τῇ γυναικί . Πάλιν δὲ τῷ Χριστῷ χρᾶται πρὸς ὑπόδειγμα , δεικνύων ὅτι καὶ ὁ Χριστὸς ἡμᾶς ὡς οἰκείαν αὐτοῦ σάρκα ἠγάπησεν . « Ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ . » Γουτ στι , γνησιότητα πολλὴν πρὸς αὐτὸν ἔχομεν « Ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ » Ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμετέρας γέγονεν ὕλης , ὥσπερ καὶ ἡ Εὔα ἐκ [ τῆς ] τοῦ Ἀδάμ . Καὶ ὥσπερ ἐκεῖ τοσαύτη ἐγγύτης ἐστὶν , οὕτω καὶ ἐφ´ ἡμῶν . Καὶ ἄλλως δὲ . ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ ἐσμεν , καὶ ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ , ὅτι τε ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκ Πνεύματος γεγέννηται ἄνευ συνουσίας · οὕτω καὶ ἡμεῖς ἐν τῷ λουτρῷ · καὶ ὅτι μεταλαβόντες τῶν μυστηρίων , ἐκ τούτου εὐθέως ? μεταπλαττόμεθα . Συνελόντα οὖν εἰπεῖν , τοῦτό φησιν , ὅτι τὴν ἄκραν οἰκειότητα πρὸς αὐτὸν ἔχομεν . Καὶ γὰρ καὶ κατὰ τὸ ὁρώμενον ἐκοινώνησεν ἡμῖν σαρκὸς καὶ αἵματος · καὶ κατὰ τὸ νοούμενον , αἴτιος τῆς πνευματικῆς ἀναπλάσεως ἡμῖν ἐγένετο . ὥσπερ καὶ ὁ Ἀδὰμ τῇ Εὔᾳ τῆς πλάσεως . « Ἀντὶ τούτου καταλείθει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα , καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα ιμίαν » Ἰδοὺ καὶ ἕτερον δικαίωμα , ὅτι καὶ τοὺς γεννησαμένους τις ἀφεὶς , ἐκείνῃ [ προσκολληθήσεται καὶ ] σλμπλέκεται . Καὶ οὐκ εἶπε , Συνοικήσει , ἀλλὰζ « Προσκολληθήσεται , » τὴν ἀδιάσπαστον ἕνωσιν δηλῶν , Τὸ δὲ « Εἰς σάρκα μίαν , » ἐκλαμβάνεται μὲν καὶ ἀπλῶς οὔτως ὁ μέγας Ιωαννης ἀντὶ τοῦ , Ἔσονται μία σάρξ · αἰνίττεται δὲ καί τι ἕτερον , καὶ ὅτι ἔσονται οἱ δύο εἰς τὸ ἀποτελέσαι μίαν σάρκα , τὸ τέκνον δηλαδή , « Τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν · ἐγὼ δὲ λέγω εἰς Χριστὸν καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν . » Τουτέστι , μέγα τι καὶ θαυμαστὸν ᾐνίξατο ὁ μακάριος Μωϋσῆς . Τῷ ὄντι γὰρ μυστήριον , τὸ τοὺς γεννησαμένους , τοὺς ταλαιπωρηθέντας ἐπ´ αὐτῷ , τοὺς εὐεργετήσαντας ἀφεῖναι , καὶ προσκολληθῆναι πρὸς τὴν μηδέποτε θεαθεῖσαν , μηδὲ προκατάρξασάν τινος ἀγαθοῦ . Μέγα ὄντως μυστήριον , τέως μέντοι εἰς Χριστὸν ἐκλκμβάνεται παρ´ ἐμοῦ τοῦτο φησὶν , ὡς προφηἅΙΡΙΙΒΘ .
Lemmas: σχέσις μείζων εἰμί ἢ ὑπόδειγμα λόγος , ἀλ ὡς ἐγγύς καί οἰκεῖος . ἵνα ὅς γάρ μή ἔχω τις λέγω , ὅτι ἐκεῖνος θεός εἰμί , καί ἑαυτοῦ παρδίδωμι · ἑτέρωθεν ἐγώ ὁ ἀνάγκη ἐφίστημι . ὀφείλω γάρ , φημί , ἀγαπάω · τουτέστιν , οὖον χάρις εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλ ὀφειλή καί ἀνάγκη · σῶμα γάος σύ εἰμί ὁ γυνή . ὁ μέν οὖν ὁ Χριστός ὑπόδειγμα , οὖον διά ὁ δήω ἀγαπάω μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ῥυθμίζω παραλαμβάνω . « ἵνα » γάρ , φημί , « ὁ ἅγιος καί ἄμωμος . » ὁ δέ ὁ σάρξ , διά ὁ ἀγαπάω μόνος . ὁ ἀγάπη ὁ γυνή αὐτός , ἑαυτοῦ ἀγαπάω . οὐδείς γάρ ποτός ὁ ἑαυτοῦ σάρξ μισέω . ἀλ ἐκτρέφω καί θάλπω αὐτός , καθώς καί ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία . » ὁ ἐπιτείνω , φημί , καί ἐπιμελέομαι θεραπεία προσφέρω πᾶς ὁ σάρξ · ὥστε καί σύ ὁ γυνή . πάλιν δέ ὁ Χριστός χράομαι πρός ὑπόδειγμα , δείκνυμι ὅτι καί ὁ Χριστός ἐγώ ὡς οἰκεῖος αὐτός σάρξ ἀγαπάω . « ὅτι2 μέλος εἰμί ὁ σῶμα αὐτός . » Γουτ εἰμί , γνησιότης πολύς πρός αὐτός ἔχω « ἐκ ὁ σάρξ αὐτός , καί ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός » ἀπό γάρ ὁ ἡμέτερος γίγνομαι ὕλη , ὥσπερ καί ὁ Εὔα ἐκ [ ὁ ] ὁ Ἀδάμ . καί ὥσπερ ἐκεῖ τοσοῦτος ἐγγύτης εἰμί , οὗτος καί ἐφίημι ἐγώ . καί ἄλλως δέ . ἐκ ὁ σάρξ αὐτός εἰμί , καί ἐκ ὁ ὀστέον αὐτός , ὅτι τε ὥσπερ ἐκεῖνος ἐκ πνεῦμα γεννάω ἄνευ συνουσία · οὗτος καί ἐγώ ἐν ὁ λουτρόν · καί ὅτι μεταλαμβάνω ὁ μυστήριον , ἐκ οὗτος εὐθύς ? μεταπλάσσω . συναιρέω οὖν εἶπον , οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἄκρος οἰκειότης πρός αὐτός ἔχω . καί γάρ καί κατά ὁ ὁράω κοινωνέω ἐγώ σάρξ καί αἷμα · καί κατά ὁ νοέω , αἴτιος ὁ πνευματικός ἀνάπλασις ἐγώ γίγνομαι . ὥσπερ καί ὁ Ἀδάμ ὁ Εὔα ὁ πλάσις . « ἀντί οὗτος καταλέγω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ , καί προσκολλάω πρός ὁ γυνή αὐτός , καί εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ ιμίαν » ἰδέ καί ἕτερος δικαίωμα , ὅτι καί ὁ γεννάω τις ἀφίημι , ἐκεῖνος [ προσκολλάω καί ] σλμπλέκεται . καί οὐ εἶπον , συνοικέω , ἀλλά « προσκολλάω , » ὁ ἀδιάσπαστος ἕνωσις δηλόω , ὁ δέ « εἰς σάρξ εἷς , » ἐκλαμβάνω μέν καί ἀπλόος οὔτως ὁ μέγας Ἰωάννης ἀντί ὁ , εἰμί εἷς σάρξ · αἰνίσσομαι δέ καί τίς ἕτερος , καί ὅτι εἰμί ὁ δύο εἰς ὁ ἀποτελέω εἷς σάρξ , ὁ τέκνον δηλαδή , « ὁ μυστήριον οὗτος μέγας εἰμί · ἐγώ δέ λέγω εἰς Χριστός καί εἰς ὁ ἐκκλησία . » τουτέστι , μέγας τίς καί θαυμαστός αἰνίζω ὁ μακάριος Μωϋσῆς . ὁ εἰμί γάρ μυστήριον , ὁ ὁ γεννάω , ὁ ταλαιπωρέω ἐπι αὐτός , ὁ εὐεργετέω ἀφίημι , καί προσκολλάω πρός ὁ μηδέποτε θεάομαι , μηδέ προκατάρχω τις ἀγαθός . Μέγης εἰμί μυστήριον , τέως μέντοι εἰς Χριστός ἐκλκμβάνεται παρ´ ἐγώ οὗτος φημί , ὡς προφηἅΙΡΙΙΒΘ .