cogPG.PG124 254
τὴν γνῶσιν , καὶ τὰς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ , δοξάζει λοιπὸν αὐτόν · τὸ αὐτὸ καὶ ἡμᾶς διδάσκων , ἐπὶ τοῖς μεγάλοις ἀγαθοῖς εὐχαριστεῖν , καὶ δοξάζειν αὐτὸν καὶ διὰ λόγων , καὶ διὰ πολιτείας ΚΕΦΑΛ . ΠΜʹ . « Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , ἀδελφοί , διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ , παραστῆσαι τὰ σώματα ὑμῶν θυσίαν ζῶσαν , ἀγίαν , εὐάρεστον τῷ Θεῷ , τὴν λογικὴν λατρείαν ὑμῶν . » Ἐπειδὴ ἱκανῶς τῷ δογματικῷ ἐνδιέτριψε λόγῳ , λοιπὸν καὶ εἰς τὸν ἠθικὸν πρόεισι . Καὶ ἐπεὶ ἔδειξε τὴν τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμᾶς ἄφατον οἰκονομίαν καὶ ἀγαθότητα , παρακαλεῖ « διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ , » τουτέστιν , αὐτοὺς τοὺς οἰκτιρμοὺς μεσίτας , προβαλλόμενος , ὡς ἂν τούτους αἰδεσθέντες , μηδὲν ἀνάξιον αὐτῶν ἐπιδειξώμεθα . Τί δὲ παρακαλεῖ · ἵνα παραστήσωμεν τὰ σώματα ἡμῶν , τουτέστιν ἴνα εἰς πόλεμον ταῦτα ἑκδῶμεν . Οὕτω γὰρ εἰωθεν ἡόμιλία λέγειν · Παρέστησεν ὁ στρατηγὸς τὰς ταῖς εἰς πόλεμον . Ἡ καὶ ὡς βασιλεῖ τῷ Θεῷ ὀφείλομεν παριστᾷν τὰ μέλη ἡμῶν δόκιμα καὶ ἐκλελεγμένα · τοιοῦτοι γὰρ οἱ τῷ βασιλεῖ παριστάμενοι . Ἀλλὰ καὶ « θυσίαν ζῶσαν » ταῦτα παραστῶμεν [ παριστ . τεί παραστήσωμ . ] . Ὅταν γὰρ νεκρώσωμεν ταῦτα , τότε ζῶμεν κατὰ πνεῦμα . Ἡ μὲν οὖν Ἰουδαῖκὴ θυσία , οὐκ εὐάρεστος τῷ Θεῷ . « Τίς γὰρ ἐξεζήτησε , » φησί , « ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; » Ἡ δὲ τῶν πιστῶν θυσία , ἡ λογικὴ λατρεία , σφόδρα ζητεῖται παρὰ τοῦ Θεοῦ . , « Θῦσον » γὰρ « τῶ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως · » καὶ , « Θυσία αἱνέσεως δοξάσει με . » Λογικὴ δὲ λατρεία , οὐ μόνον ἡ διὰ λόγου πρὸς Θεὸν γινομένη , ἀλλὰ καὶ ἡ κατὰ Χριστὸν πολιτεία , ὅταν μηδὲν ἄλογον πάθος ἐν ἡμῖν κρατῇ , ἀλλὰ ὁ λόγος τὰ πάντα διοικῇ · καὶ ὥσπερ ἀρχιερεὺς ἕκαστος ἑαυτοῦ γίνεται , ἀποσφάττων τὰς ἐντὸς κακίας , καὶ δοκῶν ἀεὶ παρεστάναι τῷ Θεῷ , καὶ κατὰ πᾶσαν πρᾶξιν καὶ ῥῆς σιν οὕτω φρίττων , ὡς ὁ ἀρχιερεὺς , ὅταν θείῳ θυσιαστηρίῳ παρίσταται . Καὶ μὴ συσχηματίζεσθαι τῷ αἰῶνι τούτῳ ἀλλὰ μεταμορφοῦσθαι τῇ ἀνακαινώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν . » Ὑποτίθεται ἡμῖν τρόπον , δι´ οὗ δυνησώ μεθα τὴν λογικὴν λατρείαν κατορθῶσαι · ὅς ἐστιν ἐὰν μὴ συσχηματιζώμεθα τῷ αἰῶνι τούτῳ . Οὐδὲν γὰρ ἔχει ἑστὸς καὶ βέβαιον , ἀλλὰ πάντα πρόσκαιρα , καὶ σχῆμα μονον ἔχοντα , οὐχ ὑπόστασίν τινα καὶ οὐσίαν μόνιμον . Μὴ οὗν , φησὶν , ἐξομοιοῦσθε καὶ ὑμεῖς τούτῳ τῷ αἰῶνι ἀνυποστάτῳ · τουτέστι , Μὴ φρονεῖτε τὰ τούτου , « ἀλλὰ μεταμορῳοῦσθε τῇ ἀνακαιώσει τοῦ νοὸς ὑμῶν , » τουτέστιν , ἀεὶ ἀνακαίνου σεαυτόν . Ἵμαρτες ; ἐπαλαίωσάς σου τὴν ψυχήν . Ἀνακαινίσθητι πάλιν . Κατώρθωσάς τι μικρόν ; σπούδασον καὶ μεῖζον κατορθῶσαι , καὶ γέγονας καινὸς , ἀεὶ ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταμορφούμενος . Ὅρα δὲ , πῶς ἐπὶ μὲν τοῦ κόσμου σχῆμα ὠνόμασε , διὰ τὸ εὐδιάλυτον ʹἱ ΓΡ . ΔΘΟΔΡΟΤ ΧΙΙ .
Lemmas: ὁ γνῶσις , καί ὁ οἰκονομία ὁ Θεός , δοξάζω λοιπός αὐτός · ὁ αὐτός καί ἐγώ διδάσκω , ἐπί ὁ μέγας ἀγαθός εὐχαριστέω , καί δοξάζω αὐτός καί διά λόγος , καί διά πολιτεία ΚΕ . Πμῶ . « παρακαλέω οὖν σύ , ἀδελφός , διά ὁ οἰκτιρμός ὁ Θεός , παρίστημι ὁ σῶμα σύ θυσία ζώννυμι , ἅγιος , Εὐάρεστον ὁ Θεός , ὁ λογικός λατρεία σύ . » ἐπεί ἱκανῶς ὁ δογματικός ἐνδιατρίβω λόγος , λοιπός καί εἰς ὁ ἠθικός πρόειμι . καί ἐπεί δείκνυμι ὁ ὁ Θεός περί ἐγώ ἄφατος οἰκονομία καί ἀγαθότης , παρακαλέω « διά ὁ οἰκτιρμός ὁ Θεός , » τουτέστιν , αὐτός ὁ οἰκτιρμός μεσίτης , προβάλλω , ὡς εἄν οὗτος αἰδέομαι , μηδείς ἀνάξιος αὐτός ἐπιδείκνυμι . τις δέ παρακαλέω · ἵνα παρίστημι ὁ σῶμα ἐγώ , τουτέστιν ἵνα εἰς πόλεμος οὗτος ἐκδίδωμι . οὕτως γάρ εἴωθα ηομιλιον λέγω · παρίστημι ὁ στρατηγός ὁ ὁ εἰς πόλεμος . ὁ καί ὡς βασιλεύς ὁ Θεός ὀφείλω παριστάω ὁ μέλος ἐγώ δόκιμος καί ἐκλέγω · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ βασιλεύς παρίστημι . ἀλλά καί « θυσία ζώννυμι » οὗτος παρίστημι [ παριστ . τί παραστήσωμ . ] . ὅταν γάρ νεκρόω οὗτος , τότε ζῶ κατά πνεῦμα . ὁ μέν οὖν ιουδαϊκός θυσία , οὐ εὐάρεστος ὁ Θεός . « Τῖς γάρ ἐκζητέω , » φημί , « οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; » ὁ δέ ὁ πιστός θυσία , ὁ λογικός λατρεία , σφόδρα ζητέω παρά ὁ Θεός . , « θύω » γάρ « ὁ Θεός θυσία αἴνεσις · » καί , « Θυσία αἴνεσις δοξάζω ἐγώ . » λογικός δέ λατρεία , οὖον μόνος ὁ διά λόγος πρός θεός γίγνομαι , ἀλλά καί ὁ κατά Χριστός πολιτεία , ὅταν μηδείς ἄλογος πάθος ἐν ἐγώ κρατέω , ἀλλά ὁ λόγος ὁ πᾶς διοικέω · καί ὥσπερ ἀρχιερεύς ἕκαστος ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἀποσφάζω ὁ ἐντός κακία , καί δοκέω ἀεί παρίστημι ὁ Θεός , καί κατά πᾶς πρᾶξις καί ῥάζω βρόχος οὗτος φρίσσω , ὡς ὁ ἀρχιερεύς , ὅταν θεῖον θυσιαστήριον παρίστημι . καί μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος ἀλλά μεταμορφόω ὁ ἀνακαίνωσις ὁ νόος σύ . » ὑποτίθημι ἐγώ τρόπος , δις ὅς δύναμαι μέθη ὁ λογικός λατρεία κατορθόω · ὅς εἰμί ἐάν μή συσχηματίζω ὁ αἰών οὗτος . οὐδείς γάρ ἔχω ἵστημι καί βέβαιος , ἀλλά πᾶς πρόσκαιρος , καί σχῆμα μόνος ἔχω , οὐ ὑπόστασις τις καί οὐσία μόνιμος . μή ἐν , φημί , ἐξομοιόω καί σύ οὗτος ὁ αἰών ἀνυποστατέω · τουτέστι , μή φρονέω ὁ οὗτος , « ἀλλά μεταμορωουω ὁ ἀνακαίω ὁ νόος σύ , » τουτέστιν , ἀεί ἀνακαινόω σεαυτοῦ . Ἵμαρτες ; παλαιόω σύ ὁ Ψυχή . Ἀνακαινίζω πάλιν . Κατώρθωσάς τίς μικρός ; σπουδάζω καί μείζων κατορθόω , καί γίγνομαι καινός , ἀεί ἐπί ὁ ἀγαθός μεταμορφόω . Ὅρας δέ , πῶς ἐπί μέν ὁ κόσμος σχῆμα ὀνομάζω , διά ὁ εὐδιάλυτος ἱ ΓΡ . ΟΔ Ι .