cogPG.PG124 573
ὥραις , ἀλλὰ καὶ , « Ἐν παντὶ καιρῷ · » Κάϊν « ἐν Πνεύματι , » τουτέστι , πνευματικὰ αἰτοῦντες , μηδὲν κοσμικόν . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , « Προσευνόενοι διὰ πάσης προσευχῆς , » ἠνίξατο , ὅτι ἔστι καὶ προσευχὴν ποιοῦντα μὴ προσεύχεσθαι , ὅταν βαττολογῇ τις . « Καὶ εἰς αὐτὸ τοῦτο ἀγρυπνοῦντες . » Εἴτε παννυχίδας ἐνταῦθα λέγει , εἴτε τὴν νῆψιν τῆς ψυχῆς , ἀμφότερα δεκτά . Νηφάλιον γὰρ εἶναι δεῖ τὸν καθμωπλισιμένον . τὸν παρὰ βασιλεῖ ἑστῶτα - « Ἐν πάσῃ προσκαρτερήσει καὶ δεήσει . » Ὡς ἡ Χαναναία , ὡς ἡ χήρα , ὡς ἡ Ἅννα . Τοῦτο γὰρ ὄντως εὐχὴ , ἡ μετὰ καρτερίας . « Περὶ πάντων ἁγίων καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ . » Οὐκ ἄρα ὑπὲρ ἑαυτῶν μόνον προσεύχεσθαι δεῖ . Ὅρα δὲ ταπεινοφροσύνην · καὶ γὰρ ἔσχατόν τε ἑαυτὸν τίθησι , καὶ δεῖται τῆς τῶν μαθητῶν εὐχῆς , καὶ ταῦτα ἀλύσεσιν ὑπὲρ Χριστοῦ περικείμενος . Καὶ γὰρ καὶ Πέτρος ἁλύσεσι περιέκειτο , ἀλλ´ ὑπὲρ αὐτοῦ ἐκτενὴς εὐχὴ ἐγένετο παρὰ τῆς Ἐκκλησίας . « Ἵνα μοι δοθῇ λόγος ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός μου.ν Οὐκ ἄρα ἐμελέτα ἃ ἔλεγεν , ἀλλὰ καθὰ εἶπεν ὁ Χριστός · « Μὴ μεριμνᾶτε , τί λαλήσητε · δοθήσεται γὰρ . ὑμῖν ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τί λαλήσετε · » οὕτω καὶ αὐτὸς ἀνοίγων τὸ στόμα , τὰ παρὰ Θεοῦ χορηγούμενα διεπόρθμευεν , οὕτω πάντα θείᾳ χάριτι ἐτέλει . Ἐντεῦθεν νοήσεις τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος , ὅ ἐστι ῥῆμα Θεου , « Ἐν παῤῥησίᾳ γνωρίσαι τὸ μυστήριον τοῦ Εὐαγγελίου , ὑπὲρ οὐ πρεσβεύω ἐν ἀλύσει ἵνα ἐν αὐτῶ παῤῥησιάσωμαι ὡς δεῖ με λαλῆσαι . » Τουτέστιν , Ἵνα ἀπολογήσωμαι ὡς χρὴ , μετὰ παῤῥησίας καὶ ἀνδρείας καὶ συνέσεως πολλῆς . Πρὸς τίνας δὲ πρεσβεύεις Πρὸς ἀνθρώπους , ἵνα αὐτοὺς καταλλάξω τῷ Θεῳ · ἀλλ´ οὗτοι ἔδεσάν με , καίτοι τοὺς πρέσβεις νόμος μηδὲν πάσχειν κακόν . Ἡ μὲν οὖν ἄλυσις περιετέθη μοι , ἵνα ἐπιστομίσῃ τὴν παῤῥησίαν · ἡ δὲ ὑμετέρα εὐχὴ ἀνοίξει μοι τὸ στόμα , ἵνα παῤῥησιάζωιαι καὶ εἴπω πάντα , ὅσα ὁ πέμψας με πρέσβυν ἐνετείλατό μοι . Ὁρᾷς μάχαιραν τὴν παῤῥησίαν τοῦ ῥήματος σοῦ Θεοῦ , ὃ ἔμελλε Παῦλος λαλεῖν ἐν ἀνοίξει του στόματος ; Ὡς , ο αοοριιυε εἶ Ραῖυε ἰα αρεῖιῖουε « Ἡα δὲ εἰδῆτε καὶ ὑμεῖς τὰ κατ´ ἐμὲ , τί πράσσω , πάντα ὑμῖν γνωρίσει Τυχικὸς , ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν Κυρίῳ . » Ἃ μὲν ἦν δογμά.σων καὶ παρακλήσεως , αὐτὸς διὰ τῆς Ἐπιστολῆς ἐδήλωσεν · ἐπεὶ δὲ δεσμων ἐμνήσθη , οὐκ ἐνδιατρίβει τοῖς περὶ τούτων λόγοις , ἀλλ´ ἀφίησί τι καὶ τῷ Τυχικῷ διαλεχθῆναι περὶ αὐτοῦ , ἵνα μὴ ἄχρηστος ἡ παρουσία τοῦ ἀδελφοῦ ᾗ . Εἰ οὖν ἀγαπητὸς , πάντα σῖδεν · εἰ πιστὸς , οὐ ὡεύσεται . « Λιάκονος » δέ « ὲστιν ἐν Κυρίῳ , » τουτέστι . διὰ Θεὸν διαχονῶν καὶ ἐν τοῖνθείοις , οὐ διά τι κοσμικὸν , ἢ ἔν τινι τῶν γηῖνων ·
Lemmas: ὥρα , ἀλλά καί , « ἐν πᾶς καιρός · » Κάϊν « ἐν πνεῦμα , » τουτέστι , πνευματικός αἰτέω , μηδείς κοσμικός . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , « προσευνοενος διά πᾶς προσευχή , » αἰνίζω , ὅτι εἰμί καί προσευχή ποιέω μή προσεύχομαι , ὅταν βατταλογέω τις . « καί εἰς αὐτός οὗτος ἀγρυπνέω . » εἴτε παννυχίς ἐνταῦθα λέγω , εἴτε ὁ νῆψις ὁ Ψυχή , ἀμφότερος δεκτός . νηφάλιος γάρ εἰμί δεῖ ὁ καθμωπλισιμενω . ὁ παρά βασιλεύς ἵστημι - « ἐν πᾶς προσκαρτέρησις καί δήω . » ὡς ὁ Χαναναῖος , ὡς ὁ χήρα , ὡς ὁ Ἅννα . οὗτος γάρ εἰμί εὐχή , ὁ μετά καρτερία . « περι πᾶς ἅγιος καί ὑπέρ ἐγώ . » οὐ ἄρα ὑπέρ ἑαυτοῦ μόνος προσεύχομαι δεῖ . Ὅρας δέ ταπεινοφροσύνη · καί γάρ ἔσχατος τε ἑαυτοῦ τίθημι , καί δήω ὁ ὁ μαθητής εὐχή , καί οὗτος ἄλυσις ὑπέρ Χριστός περίκειμαι . καί γάρ καί Πέτρος ἅλυσις περίκειμαι , ἀλ ὑπέρ αὐτός ἐκτενής εὐχή γίγνομαι παρά ὁ ἐκκλησία . « ἵνα ἐγώ δίδωμι λόγος ἐν ἀνοίγω ὁ στόμα μουν οὐ ἄρα μελετάω ὁ λέγω , ἀλλά καθά εἶπον ὁ Χριστός · « μή μεριμνάω , τίς λαλέω · δίδωμι γάρ . σύ ἐν ἐκεῖνος ὁ ὥρα τίς λαλέω · » οὗτος καί αὐτός ἀνοίγω ὁ στόμα , ὁ παρά Θεός χορηγέω διαπορθμεύω , οὗτος πᾶς θεῖος χάρις τελέω . ἐντεῦθεν νοέω ὁ μάχαιρα ὁ πνεῦμα , ὅς εἰμί ῥῆμα Θεός , « ἐν παρρησία γνωρίζω ὁ μυστήριον ὁ Εὐαγγέλιος , ὑπέρ οὖον πρεσβεύω ἐν ἅλυσις ἵνα ἐν αὐτός παρρησιάζομαι ὡς δεῖ ἐγώ λαλέω . » τουτέστιν , ἵνα ἀπολογέομαι ὡς χρή , μετά παρρησία καί ἀνδρεῖος καί σύνεσις πολύς . πρός τίς δέ πρεσβεύω πρός ἄνθρωπος , ἵνα αὐτός καταλλάσσω ὁ θέω · ἀλ οὗτος δένω ἐγώ , καίτοι ὁ πρέσβυς νόμος μηδείς πάσχω κακός . ὁ μέν οὖν ἄλυσις περιτίθημι ἐγώ , ἵνα ἐπιστομίζω ὁ παρρησία · ὁ δέ ὑμέτερος εὐχή ἀνοίγω ἐγώ ὁ στόμα , ἵνα παρρησιαζωια καί εἶπον πᾶς , ὅσος ὁ πέμπω ἐγώ πρέσβυς ἐντέλλω ἐγώ . ὁράω μάχαιρα ὁ παρρησία ὁ ῥῆμα σύ Θεός , ὅς μέλλω Παῦλος λαλέω ἐν ἀνοίγω ὁ στόμα ; ὡς , ὁ αοοριιυε εἰμί Ραῖυε ἰά αρειιιουες « εἰμί δέ οἶδα καί σύ ὁ κατ´ ἐγώ , τίς πράσσω , πᾶς σύ γνώρισις Τυχικός , ὁ ἀγαπητός ἀδελφός καί πιστός διάκονος ἐν κύριος . » ἁ μέν εἰμί δόγμα καί παράκλησις , αὐτός διά ὁ Ἐπιστολή δηλόω · ἐπεί δέ δεσμός μιμνήσκω , οὐ ἐνδιατρίβω ὁ περί οὗτος λόγος , ἀλ ἀφίημι τίς καί ὁ Τυχικός διαλέγω περί αὐτός , ἵνα μή ἄχρηστος ὁ παρουσία ὁ ἀδελφός ὅς . εἰμί οὖν ἀγαπητός , πᾶς σῴζω · εἰμί πιστός , οὖον ωευσετα . « λιακινος » δέ « εἰμί ἐν κύριος , » τουτέστι . διά θεός διαχοναω καί ἐν τοῖνθείοις , οὖον διά τίς κοσμικός , ἢ ἐν τις ὁ γήϊνος ·