cogPG.PG124 464
εἴποι , ὅτι καὶ ἐν τούτῳ ἠλαττώθησαν , ὅτι τε πλούσοι ὄντες αὐτοὶ οὐκ ἐλάμβανον , τοῦ Παύλου ἐν πενίᾳ πολλῇ μὴ λαμβάνοντος · καὶ ὅτι οὐδὲ τοῦτο ἀληθός κατώρθουν , ἀλλ´ ὑπεκρίνοντο · ὁ δέ γε Ἀπόστολος ἀληθῶς κατώρθου . « Οἱ γὰρ τοιοῦτοι ψευδαπόστολοι , ἐργάται , δόλιοι , μετασχηματιζόμενοι εἰς ἀποστόλους Χριστοῦ . » Τί λέγεις ; Οἱ Χριστὸν κηρύσσοντες , οἱ Εὐαγγέλιον ἕτερον μὴ ἐπεισάγοντες , ὡς ἀνωτέρω εἴρηκας , ὡευδ ἀπόστολοι νῦν ; Ναὶ , φησί , δι´ αὐτὸ τοῦτο · ὑποκρινόμενοι γὰρ ταῦτα , λάθρα ἀνόσια παρεισφέρουσι δόγματα . « Ἐργάται δὲ δόλιοι , » καθὸ ἐργάζεσθαι μὲν δοκοῦσιν , ἀνασπῶσι δὲ τὰ πεφυτευμένα , καὶ σχῆμα μόνον ἔχουσιν ἀποστόλων , καὶ δορὰν προβάτων , λύκοι δέ εἰσιν ὄντως . « Καὶ οὐ θαυμαστόν · αὐτὸς γὰρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζεται εἰς ἄγγελον φωτός . » Ὅταν γὰρ ὁ διδάσκαλος αὐτῶν πάντα τολμᾷ , οὐδὲν θαυμαστὸν καὶ τούτους μιμεῖσθαι αὐτόν . « ἄγγελον δὲ φωτὸς » λέγει τὸν παῤῥησίαν ἔχοντα , τὸν τῷ ἀληθινῷ φωτὶ παρεστῶτα , τὸν ἀγγέλλοντα ὅτι καὶ ὁ Θεὸς φῶς ἐστιν , ἐν τῷ καὶ αὐτὸν εἶναι φῶς . Μετασχηματίζεται καὶ εἰς τοιοῦτον ἵνα ὁ διάβολος , οὐ γίνεται τοιοῦτος . Οὕτως οὖν καὶ οὗτοι σχῆμα μόνον φέρουσιν ἀποστόλων , οὐκ αὐτὴν τὴν ἐνέργειαν . Μανθάνομεν δὲ ἐντεῦθεν , ὅτι τὸ πρὸς ἐπίδειξίν τι ποιεῖν , μάλιστα πάντων διαβολικόν . « Οὐ μέγα οὖν εἰ καὶ οἱ διάκονοι αὐτοῦ μετασχηματίζονται ὡς διάκονοι δικαιοσύνης , ὧν τὸ τέλος ἔσται κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν . » Τουτέστιν , ὡς διάκονοι τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ τὴν δικαιοσύνην ἔχοντος · . ἢ ὅτι ικαίων ἀνδρῶν δόξαν ἑαυτοῖς περιτιθέασιν · ἀλλ´ οὐκ ἐκφεύξονται εἰς τέλος · κατὰ γὰρ τὰ ἔργα αὐτῶν ἕσται τὸ τέλος αὐτῶν , τουτέστι , πονηρόν . στε ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν ἐπιγνωσόμεθα αὐτούς · τὸ γὰρ τέλος κατάλληλον τοῖς ἔργοις ἕξουσιν « Πάλιν λέγω(μ τις με δόξῃ ἄφρονα εἶναι · εἰ δὲ μή γε , κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με , ἵνα κἀγὼ μικρόν τι καυχήσωμα , » Εἰ γὰρ καὶ ἤδη προδιορθώσεσιν ἐχρήσατο , ἀλλ´ ὅμως , Οὐκ ἀρκοῦμαι , φησί , τοῖς εἰρημένοις , ἀλλὰ πάλιν λέγω , ἵνα « μήτις με δοξῇ ἄφρονα εἶναι . » Τὸ μὲν γὰρ καυχᾶσθαι ἁπλῶς , ἀφροσύνης ἐστίν · ἐγὼ δὲ , οὐχ ὡς ἀνόητος τοῦτο ποιῶ , ἀλλ´ ἀναγκαζόμενος . Ὅμως εἰ μὴ συγγινώσκετέ μοι , ἀλλ´ ἐκ παντὸς ἄφρονα καὶ ἐμὲ κρίνετε , καίτοι κατὰ ἀνάγκην καυχώμενον , οὐ παραιτοῦμαι τοῦτο . Οὐκοῦν ὡς ἄφρονος ἀνέχεσθέ μου λέγοντος , « ἵνα κἀγὼ , » τουτέστιν , ὥσπερ ἐκεῖνοι , « καυχήσωΚμαι , » ἀλλὰ καὶ τοῦτο « μικρόν τι . » « Ὁ λαλῶ , οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον , ἀλλ´ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ , ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει τῆς καυχήσεως . » Ὅ λαλῶ , φησὶν , οὐκ ἔστι κατὰ Κύριον , τουτέστι , τὰ ῥήματα · ὁ δὲ σκοπὸς τῶν ῥημάτων , σφόδρα κατὰ
Lemmas: εἶπον , ὅτι καί ἐν οὗτος ἐλασσόω , ὅτι τε πλέω εἰμί αὐτός οὐ λαμβάνω , ὁ Παῦλος ἐν πενία πολύς μή λαμβάνω · καί ὅτι οὐδέ οὗτος Ἄληθος κατορθόω , ἀλ ὑποκρίνομαι · ὁ δέ γε ἀπόστολος ἀληθής κατορθόω . « ὁ γάρ τοιοῦτος ψευδαπόστολος , ἐργάτης , δόλιος , μετασχηματίζω εἰς ἀπόστολος Χριστός . » τις λέγω ; ὁ Χριστός κηρύσσω , ὁ Εὐαγγέλιος ἕτερος μή ἐπεισάγω , ὡς ἀνωτέρω εἴρω , ὡευδ ἀπόστολος νῦν ; Ναίς , φημί , δις αὐτός οὗτος · ὑποκρίνομαι γάρ οὗτος , λάθρῃ ἀνόσιος παρεισφέρω δόγμα . « ἐργάτης δέ δόλιος , » καθό ἐργάζομαι μέν δοκέω , ἀνασπάω δέ ὁ φυτεύω , καί σχῆμα μόνος ἔχω ἀπόστολος , καί δορά πρόβατον , λύκος δέ εἰμί εἰμί . « καί οὖον θαυμαστός · αὐτός γάρ ὁ Σατανᾶς μετασχηματίζω εἰς ἄγγελος φάος . » ὅταν γάρ ὁ διδάσκαλος αὐτός πᾶς τολμάω , οὐδείς θαυμαστός καί οὗτος μιμέομαι αὐτός . « ἄγγελος δέ φάος » λέγω ὁ παρρησία ἔχω , ὁ ὁ ἀληθινός φάος παρίστημι , ὁ ἀγγέλλω ὅτι καί ὁ θεός φάος εἰμί , ἐν ὁ καί αὐτός εἰμί φάος . μετασχηματίζω καί εἰς τοιοῦτος ἵνα ὁ διάβολος , οὖον γίγνομαι τοιοῦτος . οὕτως οὖν καί οὗτος σχῆμα μόνος φέρω ἀπόστολος , οὐ αὐτός ὁ ἐνέργεια . μανθάνω δέ ἐντεῦθεν , ὅτι ὁ πρός ἐπίδειξις τίς ποιέω , μάλιστα πᾶς διαβολικός . « οὖον μέγας οὖν εἰμί καί ὁ διάκονος αὐτός μετασχηματίζω ὡς διάκονος δικαιοσύνη , ὅς ὁ τέλος εἰμί κατά ὁ ἔργον αὐτός . » τουτέστιν , ὡς διάκονος ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ὁ δικαιοσύνη ἔχω · . ἢ ὅτι ικαίων ἀνήρ δόξα ἑαυτοῦ περιτίθημι · ἀλ οὐ ἐκφεύγω εἰς τέλος · κατά γάρ ὁ ἔργον αὐτός ἕννυμι ὁ τέλος αὐτός , τουτέστι , πονηρός . ΣΤΕ ἀπό ὁ ἔργον αὐτός ἐπιγιγνώσκω αὐτός · ὁ γάρ τέλος κατάλληλος ὁ ἔργον ἔχω « πάλιν λέγω(μ τις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί · εἰμί δέ μή γε , κἀν ὡς ἄφρων δέχομαι ἐγώ , ἵνα ἐγώ μικρός τίς καυχήσωμα , » εἰμί γάρ καί ἤδη προδιόρθωσις χράω , ἀλ ὅμως , οὐ ἀρκέω , φημί , ὁ εἴρω , ἀλλά πάλιν λέγω , ἵνα « μῆτις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί . » ὁ μέν γάρ καυχάομαι ἁπλόος , ἀφροσύνη εἰμί · ἐγώ δέ , οὐ ὡς ἀνόητος οὗτος ποιέω , ἀλ ἀναγκάζω . ὅμως εἰμί μή συγγιγνώσκω ἐγώ , ἀλ ἐκ πᾶς ἄφρων καί ἐγώ κρίνω , καίτοι κατά ἀνάγκη καυχάομαι , οὖον παραιτέομαι οὗτος . οὐκοῦν ὡς ἄφρων ἀνέχω ἐγώ λέγω , « ἵνα ἐγώ , » τουτέστιν , ὥσπερ ἐκεῖνος , « Καυχάομαι , » ἀλλά καί οὗτος « μικρός τίς . » « ὁ λαλέω , οὖον λαλέω κατά κύριος , ἀλ ὡς ἐν ἀφροσύνη , ἐν οὗτος ὁ ὑπόστασις ὁ καύχησις . » ὅς λαλέω , φημί , οὐ εἰμί κατά κύριος , τουτέστι , ὁ ῥῆμα · ὁ δέ σκοπός ὁ ῥῆμα , σφόδρα κατά