cogPG.PG124 376
τῷ νοὶ · τουτέστι , τῇ διανοίᾳ συνιέναι τὰ τῆς εὐχῆς · ὁμοίως καὶ ἐπὶ τοῦ ψάλλειν . « Ἐπεὶ ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι , ὁ ἀναπληρῶν τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου , πῶς ἐρεῖ τὸ Ἀμὴν ἐπὶ τῇ σῇ εὐχαριστίᾳ , ἐπεὶ ιδὴ τί λέγεις οὐκ οἰδεν ; » Ὅταν , φησὶ , ψάλλῃς , « ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι , » τουτέστι , τῷ πνευματικῷ χαρίσματι διὰ τῆς γλώσσης , « ὁ ἀναπληρῶν τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου , » τουτέστιν , ὁ λαῖκὸς , « πῶς ἐρεῖ τὸ Ἀμὴν ἐπὶ τῇ σῇ εὐχῇ ; » Σοῦ γὰρ εἰπόντος τὸ , Εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων , ἀσαφῶς καὶ ἐν γλώσσῃ , οὐκ ἤκουσεν · ὥστε οὔτε ὡφελεῖται . « Σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς , ἀλλ´ ὁ ἕτερος οὐκ οἰκοδομεῖται . » Ἵνα μὴ δόξῃ παντελῶς κατευτελίζειν τὸ χάρισμα , φησί · Σὺ μὲν καλῶς εὐχαριστεῖς , ἀλλὰ τῆς τοῦ πλησίον ὡφελείας μὴ προσοῦσης , ἄχρηστος ἡ εὐχαριστία . « Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου , πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν . » Ἵνα μὴ ὑπολάβωσιν , ὅτι ὡς μὴ χρῶν τοῦτο τὸ χάρισμα , διὰ τοῦτο εὐτελίζει αὐτον φησὶν , ὅτι Πλέον πάντων γλώσσαις λαλῶ . « Ἀλλ´ ἐν Ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους διὰ τοῦ νοῦ μου λαλῆσαι , ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω , ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ . » - ἰδίᾳ τοῦ νοῦ μου · « τουτέστι , νοῶν καὶ εἰδὼς ἄλέγω , καὶ ἑρμηνεῦαιι ἄω . νάμενος ταῦτα , ἵνα καὶ ἄλλους ὡφελήσω . « Ἡ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ · » τουτέστιν , Ὅταν μὴ ἰσχύω αὐτοὺς ἑρμηνεῦσαι · τότε γὰρ εἰς ἐμὲ μόνον ἡ ὠφέλεια περιίσταται . Πέντε δὲ λόγους λέγει πᾶς διδάσκαλος , ὁ τὰ κατάλληλα φάρμακα ἑκάστῃ τῶν ἐν ἡμῖν πέντε αἰσθήσεων προσάγων . « Ἀδελφοί , μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσὶν , ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε · ὅαῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι κίνεσθε » Μετὰ τὸ δεῖξαι τὸ τῶν γλωσσῶν χάρισμα , ποῖόν τί ἐστι , λοιπὸν πληκτικωτέρῳ κέχρηται τῷ λόγῳ , καὶ ὀνειδίζει αὐτοῖς ὡς παιδικὰ φρονοῦσι . νηπίων γάρ ἑστιν ἀληθῶς , τὸ τὰ μικρὰ θαυμάζειν , διὰ τὸ τυχὸν ἐκπληκτικὰ εἶναι , οἷαί εἰσι καὶ αἱ γλῶσσαι · τῶν δὲ μεγάλων καταφρονεῖν , ὡς μηδὲν καινοπρεπὲς ἕμφαινόντων , οἷαί εἰσι καὶ αἱ προφητεῖαι . παραινεῖ τοίνυν αὐτοῖς ἐνταῦθα , ἵνα μὴ ἐπαίρωνται , μηδὲ γινώσκωσιν ἁπλῶς τί ἐστι καὶ κακία , ὡς οὐδὲ τὰ νήπια · ταῖς δὲ φρεσὶ τέλειοι ὧσι · τουτέστιν , ἱνα διακρίνωσι τίνα μείζω καὶ ὡφελιμώτερα τῶν χαμισμάτων . Καὶ ἄλλος δὲ , νηπιάζει τῇ κακίᾳ , ὁ μηδένα κακοποιῶν , ἀλλ´ ὥσπερ νήπιον , ἄκακος · ταῖς δὲ φρεαὶ τέλειός ἐστιν , ὁ]ῥ ὃς ] μετὰ τοῦ μηδένα κακοποιεῖν , Κστι καὶ ὡφελῶν , καὶ οὐ μόνον κακίαν φεύγων , ἀλλὰ καὶ ἀρετὴν διώκων , καὶ φυλάττων ἐαυτὸν ἀπὸ τοῦ μὴ βλάπτεσθαι περὶ τὰ καίρια . Ὅμοιον τούτῳ τὸ , « Γίνεσθε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις , καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ τεριστεραί . » « Ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται , ὅτι Ἐν ἑτερογλώσσαις , καὶ ἐν χείλεσιν ἑτέροις λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ , καὶ οδ´ οὕτως εἰσακούσονταί μου , λέγει Κύριος . » Πάλιν
Lemmas: ὁ νόος · τουτέστι , ὁ διάνοια συνίημι ὁ ὁ εὐχή · ὁμοίως καί ἐπί ὁ ψάλλω . « ἐπεί ἐάν εὐλογέω ὁ πνεῦμα , ὁ ἀναπληρόω ὁ τόπος ὁ ἰδιώτης , πῶς εἴρω ὁ ἀμήν ἐπί ὁ σός εὐχαριστία , ἐπεί ἴδη τίς λέγω οὐ οἶδα ; » ὅταν , φημί , ψάλλω , « ἐάν εὐλογέω ὁ πνεῦμα , » τουτέστι , ὁ πνευματικός χάρισμα διά ὁ γλῶσσα , « ὁ ἀναπληρόω ὁ τόπος ὁ ἰδιώτης , » τουτέστιν , ὁ λαϊκός , « πῶς εἴρω ὁ ἀμήν ἐπί ὁ σός εὐχή ; » σός γάρ εἶπον ὁ , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών , ἀσαφής καί ἐν γλῶσσα , οὐ ἀκούω · ὥστε οὔτε ὠφελέω . « σύ μέν γάρ καλῶς εὐχαριστέω , ἀλ ὁ ἕτερος οὐ οἰκοδομέω . » ἵνα μή δόξα παντελῶς κατευτελίζω ὁ χάρισμα , φημί · σύ μέν καλῶς εὐχαριστέω , ἀλλά ὁ ὁ πλησίος ὡφελεία μή πρόσειμι , ἄχρηστος ὁ εὐχαριστία . « εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐγώ , πᾶς σύ μᾶλλον γλῶσσα λαλέω . » ἵνα μή ὑπολαμβάνω , ὅτι ὡς μή χράω οὗτος ὁ χάρισμα , διά οὗτος εὐτελίζω αὐτος φημί , ὅτι πλέος πᾶς γλῶσσα λαλέω . « Ἀλ ἐν ἐκκλησία ἐθέλω πέντε λόγος διά ὁ νόος ἐγώ λαλέω , ἵνα καί ἄλλος κατηχέω , ἢ μυρίος λόγος ἐν γλῶσσα . » - ἴδιος ὁ νόος ἐγώ · « τουτέστι , νοέω καί εἰδοί ἀλέγω , καί ἑρμηνεύω ἀάω . νάω οὗτος , ἵνα καί ἄλλος ὠφελέω . « ὁ μυρίος λόγος ἐν γλῶσσα · » τουτέστιν , ὅταν μή ἰσχύω αὐτός ἑρμηνεύω · τότε γάρ εἰς ἐγώ μόνος ὁ ὠφέλεια περιίστημι . Πέντε δέ λόγος λέγω πᾶς διδάσκαλος , ὁ ὁ κατάλληλος φάρμακον ἕκαστος ὁ ἐν ἐγώ πέντε αἴσθησις προσάγω . « ἀδελφός , μή παιδίον γίγνομαι ὁ φρήν , ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω · ὄα δέ φρήν τέλειος κινέω » μετά ὁ δείκνυμι ὁ ὁ γλῶσσα χάρισμα , ποῖος τίς εἰμί , λοιπός πληκτικός χράομαι ὁ λόγος , καί ὀνειδίζω αὐτός ὡς παιδικόν φρονέω . νήπιος γάρ εἱμί ἀληθής , ὁ ὁ μικρός θαυμάζω , διά ὁ τυγχάνω ἐκπληκτικός εἰμί , οἷος εἰμί καί ὁ γλῶσσα · ὁ δέ μέγας καταφρονέω , ὡς μηδείς καινοπρεπής ἐμφαίνω , οἷος εἰμί καί ὁ προφητεία . παραινέω τοίνυν αὐτός ἐνταῦθα , ἵνα μή ἐπαίρω , μηδέ γιγνώσκω ἁπλόος τίς εἰμί καί κακία , ὡς οὐδέ ὁ νήπιος · ὁ δέ φρήν τέλειος ἵημι · τουτέστιν , ἵνα διακρίνω τίς μείζων καί ὠφέλιμος ὁ χαμισμαω . καί ἄλλος δέ , νηπιάζω ὁ κακία , ὁ μηδείς κακοποιέω , ἀλ ὥσπερ νήπιος , Ἄκακος · ὁ δέ φρεαὶ τέλειος εἰμί , ὅς ὅς ] μετά ὁ μηδείς κακοποιέω , Κστι καί ὠφελέω , καί οὖον μόνος κακία φεύγω , ἀλλά καί ἀρετή διώκω , καί φυλάσσω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ μή βλάπτω περί ὁ καίριος . Ὅμοιος οὗτος ὁ , « γίγνομαι φρόνιμος ὡς ὁ ὄφις , καί ἀκέραιος ὡς ὁ τεριστεραί . » « ἐν ὁ νόμος γράφω , ὅτι ἐν ετερογλωσσα , καί ἐν χεῖλος ἕτερος λαλέω ὁ λαός οὗτος , καί οδ´ οὕτως εἰσακούω ἐγώ , λέγω Κύριος . » πάλιν