cogPG.PG124 303
πνευματικῶν νοημάτων , ἢ ἱστοριῶν . Ὅταν γὰρ ἀπορῇ τις , πῶς ὁ Χριστὸς ἐκ παρθένου γεγέννηται , παράγομεν εἰς πίστιν τοὺς τοκετοὺς τῶν στειρῶν , Σάῤῥας , Ῥεβέκκας , καὶ τῶν λοιπῶν · αἱ οὐ φυσικῇ ἀκολουθίᾳ , ὅσον γε πρὸς τὴν δύναμιν ἑκάστης μθτρας , συνέλαβον . Ἔτι δὲ καὶ τὴν ἀπὸ γῆς γονὴν τοῦ Ἀδὰμ , καὶ τὴν ἐκ τούτου μόνου τῆς Εὔας . Καὶ ὅταν ζητῆται , πῶς ὁ Χριστὸς ἀνέστη , φέρομεν τὸν Ἰωνᾶν εἰς μέσον , καὶ τὴν ἐν τῷ κήτει διατριβὴν αὐτοῦ , καὶ τὴν ἐκεῖθεν ἀπαλλαγήν . Καὶ διὰ τῶν τοιούτων λύομεν τὰς ἀπορίας . Τοῖς γὰρ παλαιοῖς ὡς ἐν τύποις καὶ σκιαῖς διεγράφετο τὰ μέλλοντα , ἵνα ἐξ ἐκείνων ταῦτα πιστευηται . Καὶ οὐκ ἔχομεν χρείαν συλλογισμῶν καὶ τῆς λογικῆς Ἑλλήνων ἀποδείξεως . Ἐκεῖνοι γὰρ παρασαλεύουσι τὴν ἀσθενῆ διάνοιαν , ταράττοντες , μᾶλλον δὲ ζόφου πληροῦντες καὶ ἀπορίας . Νοήσεις δέ , καὶ τὰ λοιπά . [ ονκάεί . « Τυχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεῶματος τοῦ Θεοῦ · μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστι . » υχικός ἐστιν ἄνθρωπος ὁ τὸ πᾶν τοῖς τῆς ψυχῆς λογισμοῖς διδοὺς , καὶ μὴ νομίζων δεῖσθαι τῆς ἄνωθεν βοηθείας , μηδὲ πίστει θέλων δέχεσθαί τι , ἀλλὰ πάντα μωρίαν ἡγούμενος τὰ μὴ ἀπόδειξιν ἔχοντα . Τὸν οὖν φυσικῇ ἀκολουθίᾳ τὰ πάντα γίνεσθαι οἰόμενον , καὶ μηδὲν ὑπὲρ φύσιν γίνεσθαι δοξάζοντα , ψυχικὸν καλεῖ , τουτέστι φυσικόν . Ἡ γὰρ ψυχὴ περὶ τὴν τῆς φύαεως οἰκονομίαν στρέφεται . Καὶ ὥσπερ οἱ τοῦ σώ ματος ὀφθαλμοί , κάλλιστοι μὲν καὶ χρησιμώτατοι , χωρὶς δὲ φωτὸς ὁρᾷν οὐκ ἰσχύουσιν · οὗτω καὶ ἡ ψυχὴ , δεκτικὴ τοῦ ἁγίου Πνεύματος κατασκευα . σθεῖσα , χωρὶς αὐτοῦ τὰ θεῖα βλέπειν οὐ δύναται . « Καὶ οὐ δύναται γνῶναι , ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται . » Τουτέστιν , οὐκ ἐννοεῖ , ὅτι πίστεως δεῖται τὰ λεγόμενα , καὶ λογισμοῖς αὐτὰ καταλαβεῖν οὐκ ἔστι . Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ , « Πνευματικῶς ἀνακρίνε . ται , ἀντὶ τοῦ , διὰ πίστεως καὶ Πνεύματος τὰς ἀποδείξεις ἔχουσιν . « Ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα , αὐτὸς δὲ ὑπ´ οὐδενὸς ἀνακρίνεται . » Ὁ μὲν πνευματικὸς , φησὶ , πάντα οἶδε · καὶ τὰ ὧδε , ὅτι πρόσκαιρα · καὶ τὰ ἐκεῖ , ὅτι μόνιμα · καὶ τὰ αὐτοῦ , ὅτι σωτηρίας τεύξεται · καὶ τὰ τῶν ἀπίστων , ὅτι κολασθήσονται . Διὸ καὶ ἐλέγχει τούτους · αὐτὸς μέντοι ὑπ´ οὐδενὶ τούτον ἀνακρίνεται , τουτέστιν , ἐλέγχεται · ὥσπερ καὶ ὁ ὁρῶν , αὐτὸς μὲν καὶ τὰ οἰκεῖα βλέπει , καὶ τὰ ν τῶν μὴ ὁρώντων · ἐκεῖνοι δὲ τυφλοὶ ὄντες , οὕτε τὰ ] αυτῶν , οὔτε τὰ ἐκείνου . « Ὁ δὲ πνευματικὸς ἀνακρίνει μὲν πάντα , αὐτὸς δὲ ὑπ´ οὐδενὸς ἀνακρίνεται . » Τίς μέν ἐστιν ὁ ψυχικὸς ἄνθρωπος ἐμάθομεν . Πνευματικὸς δέ ἐστιν ὁ τῇ ψυχῇ τὴν αἴγλην τοῦ ἁγίου Πνεύματος εἰσεεξάμενός , καὶ παρ´ αὐτοῦ τὸν νουν σωτιζόιιενος Ὁ τοίνυν πνευμανικὸς καταλαμβάνει μὲν πάντα
Lemmas: πνευματικός νόημα , ἢ ἱστορία . ὅταν γάρ ἀπορέω τις , πῶς ὁ Χριστός ἐκ παρθένος γεννάω , παράγω εἰς πίστις ὁ τοκετός ὁ στεῖρα , Σάρα , Ῥεβέκκα , καί ὁ λοιπός · ὁ οὖον φυσικός ἀκολουθία , ὅσος γε πρός ὁ δύναμις ἕκαστος μθτρας , συλλαμβάνω . ἔτι δέ καί ὁ ἀπό γῆ γονή ὁ Ἀδάμ , καί ὁ ἐκ οὗτος μόνος ὁ Εὔα . καί ὅταν ζητέω , πῶς ὁ Χριστός ἀνίστημι , φέρω ὁ Ἰωνᾶς εἰς μέσος , καί ὁ ἐν ὁ κῆτος διατριβή αὐτός , καί ὁ ἐκεῖθεν ἀπαλλαγή . καί διά ὁ τοιοῦτος λύω ὁ ἀπορία . ὁ γάρ παλαιός ὡς ἐν τύπος καί σκιά διαγράφω ὁ μέλλω , ἵνα ἐκ ἐκεῖνος οὗτος πιστεύω . καί οὐ ἔχω χρεία συλλογισμός καί ὁ λογικός Ἕλλην ἀπόδειξις . ἐκεῖνος γάρ παρασαλεύω ὁ ἀσθενής διάνοια , ταράσσω , μᾶλλον δέ ζόφος πληρόω καί ἀπορία . Νόησις δέ , καί ὁ λοιπός . [ ὀνίνημι . « τυχικός δέ ἄνθρωπος οὖον δέχομαι ὁ ὁ Πνεῶματος ὁ Θεός · μωρία γάρ αὐτός εἰμί . » υχικός εἰμί ἄνθρωπος ὁ ὁ πᾶς ὁ ὁ Ψυχή λογισμός δίδωμι , καί μή νομίζω δήω ὁ ἄνωθεν βοήθεια , μηδέ πίστις ἐθέλω δέχομαι τίς , ἀλλά πᾶς μωρία ἡγέομαι ὁ μή ἀπόδειξις ἔχω . ὁ οὖν φυσικός ἀκολουθία ὁ πᾶς γίγνομαι οἴομαι , καί μηδείς ὑπέρ φύσις γίγνομαι δοξάζω , ψυχικός καλέω , τουτέστι φυσικός . ὁ γάρ ψυχή περί ὁ ὁ φύαεως οἰκονομία στρέφω . καί ὥσπερ ὁ ὁ σός μα ὀφθαλμός , καλός μέν καί χρήσιμος , Χωρὶς δέ φάος ὁράω οὐ ἰσχύω · οὗτος καί ὁ ψυχή , δεκτικός ὁ ἅγιος πνεῦμα κατασκευή . ἵημι , Χωρὶς αὐτός ὁ θεῖον βλέπω οὖον δύναμαι . « καί οὖον δύναμαι γιγνώσκω , ὅτι πνευματικός ἀνακρίνω . » τουτέστιν , οὐ ἐννοέω , ὅτι πίστις δήω ὁ λέγω , καί λογισμός αὐτός καταλαμβάνω οὐ εἰμί . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , « πνευματικός ἀνακρίνω . ὁ , ἀντί ὁ , διά πίστις καί πνεῦμα ὁ ἀποδείκνυμι ἔχω . « ὁ δέ πνευματικός ἀνακρίνω μέν πᾶς , αὐτός δέ ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω . » ὁ μέν πνευματικός , φημί , πᾶς οἶδα · καί ὁ ὧδε , ὅτι πρόσκαιρος · καί ὁ ἐκεῖ , ὅτι μόνιμος · καί ὁ αὐτός , ὅτι σωτηρία τυγχάνω · καί ὁ ὁ ἄπιστος , ὅτι κολάζω . Διὸ καί ἔλεγχος οὗτος · αὐτός μέντοι ὑπό οὐδείς οὗτος ἀνακρίνω , τουτέστιν , ἐλέγχω · ὥσπερ καί ὁ ὁράω , αὐτός μέν καί ὁ οἰκεῖος βλέπω , καί ὁ Ν ὁ μή ὁράω · ἐκεῖνος δέ τυφλός εἰμί , ἵημι ὁ ] αὐτός , οὔτε ὁ ἐκεῖνος . « ὁ δέ πνευματικός ἀνακρίνω μέν πᾶς , αὐτός δέ ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω . » Τῖς μέν εἰμί ὁ ψυχικός ἄνθρωπος μανθάνω . πνευματικός δέ εἰμί ὁ ὁ Ψυχή ὁ αἴγλη ὁ ἅγιος πνεῦμα εἰσέχω , καί παρ´ αὐτός ὁ νόος σωτιζοιιεις ὁ τοίνυν πνευμανικὸς καταλαμβάνω μέν πᾶς