cogPG.PG124 331
ὡς τέκνων , καὶ βούλομαι ὑμᾶς ἐλευθέρους εἶναι καὶ ἀλύπους · ὡς ὁ γάμος γε καὶ δεσμός ἐστι , καὶ οἱ ὑπὸ τοῦτον ὄντες , ἑαυτῶν οὐκ ἐξουσιάζουσι , ὡς ἀνωτέρω εἴρηται . « Τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὅτι ὁ καιρὸς συνεσταλμένος τὸ λοιπόν ἐστιν . » Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι « Θλῖψιν ἕξουσι τῇ σαρκὶ , » ἵνα μή τις εἴπῃ · Ἀλλὰ καὶ ἡδονὴν · ὑποτέμνει τὰ τῆς ἡδονῆς , ἐκ τοῦ τὸν καιρὸν συνεσταλμένον εἰσαγαγεῖν . Πρὸς λύσιν γὰρ ἐπείγονται τὰ πάντα , καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ καὶ λοιπὸν πρὸς αὐτὸν ἀποδημεῖν ὀφείλομεν . Ὥστε καὶ εἰ ἡδονή τίς ἐστιν , ἀλλὰ βραχεῖα αὕτη , καὶ ὀλιγοχρόνιος · καὶ τοῦτο δὲ αὐτὸ θλῖψις . « Ἦα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῖκας , ὡς μὴ ἔχοντες ὥσι · καὶ οἱ κλαίοντες , ὡς μὴ κλαίοντες · καὶ οἱ χαίροντες , ὡς μὴ χαίροντες · καὶ οἱ ἀγοράζοντες , ὡς μὴ κατέχοντες · καὶ οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ , ὡς μὴ καταχρώμενοι . » Ἐπεὶ καὶ οἱ ἔχοντες , ὡς μὴ ἔχοντες ὀφείλουσιν εἶναι , τί δεῖ λοιπὸν ὅλως συζυγῆναι , καὶ ἑαυτῷ φορτίον ἐπιβαλεῖν ; Τί δέ ἐστιν , « Ὡς μὴ ἔχοντες ; » ἀντὶ τοῦ , οὐ προσηλώμενοι , οὐδὲ πᾶσαν τὴν σπουδὴν περὶ τὸν γάμον καὶ τὰς γυναῖκας ἀναλίσκοντες . Ὡσαύτως οὐδὲ περί τι τῶν ἄλλων , ἢ λυπηρῶν , ἃ διὰ τοῦ κλαίειν ᾐνίξατο · ἢ τερπνῶν , ἃ διὰ τοῦ χαίρειν ἐδήλωσεν · ἡ τῶν συναλλαγμάτων , ἃ διὰ τοῦ ἀγοράζειν ἐνέφηνεν , ὀφείλει τις πάνυ « σφοδρότερον σπουδάζειν . Καὶ τί , φησί , τάδε καὶ τάδε καταλέγω ; Ἀπλῶς , οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ , οὐκ ὀφείλουσιν αὐτῷ καταχρᾶσθαι · τουτέστι , προσέχειν αὐτῷ μετὰ πάσης σπουδῆς καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν προσπαθείας . Κατάχρησις γὰρ ἡ περιττὴ χρῆσις , καὶ πλείων τοῦ δέοντος . « Παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου . π Ἀντὶ τοῦ , παρέρχεται καὶ διαλύεται . Τί οὖν ἔχεσθαι δεῖ τοῦ λυομένου ; Σχῆμα δὲ ἐκάλεσεν , ἐμφαίνων ὅτι ἄχρις ὄψεώς εἰσι τὰ τοῦ παρόντος κόσμου , καὶ ἐπιπόλαια , μηδὲν βεβηκός καὶ οὐσιῶδες ἔχοντες [ - τα ] , « Θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι . » Πῶς δ´ ἅν εἴημεν ἀμέριμνοι ; Εἰ ἄγαμοι ὧμεν . Ἐπάγει οὖν · « Ὁ ἄγαμος μεριμνᾶ τὰ τοῦ Κυρίου , πῶς ἀρέσει τῷ Κυρίῳ . Ὁ δὲ γαμήσας , μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου , πῶς ἀρέσει τῇ γυναικί . » Πῶς θέλων ἡμᾶς ἀμερίμνους εἶναι , Παῦλε , καὶ διὰ τοῦτο ἀγάμους συντηρῶν , πάλιν λέγεις · « Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου ; » Ἰδοὺ γὰρ καὶ πάλιν μέριμναι . Ἀλλ οὐχ οἷαι , φησὶν , αἱ τοῦ γάμου . Αἱ μὲν γὰρ τοῦ ΚυΚρίου μέριμναι , σωτηριώδεις καὶ τερπναί · αἱ δὲ τοῦ κόσμου , βλαβεραὶ καὶ θλιβεραί . Πῶς γὰρ οὐ θλίψις καὶ ὄχλησις τὸ σπεύδειν ἀρέσαι γυναικὶ , καὶ ταῦτα φιλοκόσμῳ , καὶ ἀπαιτούσῃ χρυσία καὶ μαργαρίτας , καὶ τὴν ἄλλην βλακείαν ; Ἕνθεν καὶ εἰς ἀδικίαν συνωθοῦνται
Lemmas: ὡς τέκνον , καί βούλομαι σύ ἐλεύθερος εἰμί καί ἄλυπος · ὡς ὁ γάμος γε καί δεσμός εἰμί , καί ὁ ὑπό οὗτος εἰμί , ἑαυτοῦ οὐ ἐξουσιάζω , ὡς ἀνωτέρω εἴρω . « οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι ὁ καιρός συστέλλω ὁ λοιπός εἰμί . » ἐπεί εἶπον , ὅτι « θλῖψις ἔχω ὁ σάρξ , » ἵνα μή τις εἶπον · ἀλλά καί ἡδονά · ὑποτέμνω ὁ ὁ ἡδονή , ἐκ ὁ ὁ καιρός συστέλλω εἰσάγω . πρός λύσις γάρ ἐπείγω ὁ πᾶς , καί ἐγγίζω ὁ βασίλειος ὁ Χριστός καί λοιπός πρός αὐτός ἀποδημέω ὀφείλω . ὥστε καί εἰμί ἡδονή τίς εἰμί , ἀλλά βραχύς οὗτος , καί ὀλιγοχρόνιος · καί οὗτος δέ αὐτός θλῖψις . « εἰμί καί ὁ ἔχω γυνή , ὡς μή ἔχω εἰμί · καί ὁ καλέω , ὡς μή καλέω · καί ὁ χαίρω , ὡς μή χαίρω · καί ὁ ἀγοράζω , ὡς μή κατέχω · καί ὁ χράω ὁ κόσμος οὗτος , ὡς μή καταχράομαι . » ἐπεί καί ὁ ἔχω , ὡς μή ἔχω ὀφείλω εἰμί , τίς δεῖ λοιπός ὅλως συζεύγνυμι , καί ἑαυτοῦ φορτίον ἐπιβάλλω ; τις δέ εἰμί , « ὡς μή ἔχω ; » ἀντί ὁ , οὖον προσηλώνω , οὐδέ πᾶς ὁ σπουδή περί ὁ γάμος καί ὁ γυνή ἀναλίσκω . ὡσαύτως οὐδέ περί τίς ὁ ἄλλος , ἢ λυπηρός , ὁ διά ὁ καλέω αἰνίζω · ἢ τερπνός , ὁ διά ὁ χαίρω δηλόω · ὁ ὁ συνάλλαγμα , ὁ διά ὁ ἀγοράζω ἐμφαίνω , ὀφείλω τις πάνυ « σφοδρός σπουδάζω . καί τίς , φημί , ὅδε καί ὅδε καταλέγω ; ἀπλόος , ὁ χράω ὁ κόσμος οὗτος , οὐ ὀφείλω αὐτός καταχράομαι · τουτέστι , προσέχω αὐτός μετά πᾶς σπουδή καί ὁ πρός αὐτός προσπάθεια . κατάχρησις γάρ ὁ περισσός χρῆσις , καί πλείων ὁ δήω . « παράγω γάρ ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος . π ἀντί ὁ , παρέρχομαι καί διαλύω . τις οὖν ἔχω δεῖ ὁ λύω ; σχῆμα δέ καλέω , ἐμφαίνω ὅτι ἄχρι ὄψις εἰμί ὁ ὁ πάρειμι κόσμος , καί ἐπιπόλαιος , μηδείς βαίνω καί οὐσιώδης ἔχω [ - ὁ ] , « ἐθέλω δέ σύ ἀμέριμνος εἰμί . » Πῶς δδʹ ὅς εἰμί ἀμέριμνος ; εἰμί ἄγαμος ἵημι . ἐπάγω οὖν · « ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , πῶς ἀρέσκω ὁ κύριος . ὁ δέ γαμέω , μεριμνάω ὁ ὁ κόσμος , πῶς ἀρέσκω ὁ γυνή . » Πῶς ἐθέλω ἐγώ ἀμέριμνος εἰμί , Παῦλος , καί διά οὗτος ἄγαμος συντηρέω , πάλιν λέγω · « ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος ; » ἰδέ γάρ καί πάλιν μέριμνα . ἀλλά οὐ οἷος , φημί , ὁ ὁ γάμος . ὁ μέν γάρ ὁ Κύριος μέριμνα , σωτηριώδης καί τερπνός · ὁ δέ ὁ κόσμος , βλαβερός καί θλιβερός . Πῶς γάρ οὖον θλῖψις καί ὄχλησις ὁ σπεύδω ἀρέσκω γυνή , καί οὗτος φιλόκοσμος , καί ἀπαιτέω χρυσίον καί μαργαρίτης , καί ὁ ἄλλος βλακεία ; ἔνθεν καί εἰς ἀδικία συνωθούμαι