cogPG.PG124 143
ταῖς φωναῖς ἁπάσαις τὴν Ἰουδαίων μανίαν ἐστηλίτευσεν . Οἱ δὲ καὶ ἐσταυρωμένῳ ἐβάσκαινον . Καὶ τί φασιν ; « Γράψον , ὅτι αὐτὸς εἶπε . » Νῦν μὲν γὰρ κοινὴ ψῆφος τῶν Ἰουδαίων φαίνεται · ἐὰν δὲ προστεθῇ , ὅτι αὐτὸς εἶπεν ἑαυτὸν βασιλέα , τῆς αὐτοῦ προπετείας καὶ ἀλαζονείας τὸ ἔγκλημα φαίνεται . Ἀλλ´ οὐχ ὁ Πιλάτος παρετράπη , ἀλλ´ ἐπὶ τῆς προτέρας ἵσταται γνώμης . Διὸ καί φησιν · « Ὁ γέγραφα , γέγραφα . » Ἀλλὰ μὴν καὶ ἕτερόν τι μέγα οἰκονομεῖται . Ἐπειδὴ γὰρ καταχωσθέντες οἱ τρεῖς σταυροὶ ἐν ταυτῷ ἔμελλον κεῖσθαι , ἵνα μὴ ἀγνοηθῇ , ποῖός ἐστιν ὁ τοῦ Κυρίου , διὰ τοῦτο ᾠκονομήθη αὐτὸν μόνον τῖτλον ἔχειν καὶ ἐπιγραφὴν , ὡς ἂν διὰ τοῦ τοιούτου σημείου ἐπιγνωσθείη · οἱ γὰρ τῶν ληστῶν , τῖτλον οὐκ εἶχον . Αἰνίττεται δὲ καί τι ὑψηλότερον ἡ ἐπιγραφὴ τρισσοῖς γράμμασιν ἐπιγραφεῖσα · δηλοῖ τὸν Κύριον βασιλέα εἰναι πρακτῖκῆς , καὶ φυσικῆς , καὶ θεολογικῆς φιλοσοφίας · διὰ μὲν τῶν Ῥωμαϊκῶν , γραμμάτων τῆς πρακτικῆς τυπουμένης · ἡ γὰρ τῶν Ῥωμαίων ἀρχὴ ἀνδρειοτάτη καὶ πρακτικωτάτη τὰ κατὰ πόλεμον . Διὰ δὲ τῶν Ἐλληνικῶν , τῆς φυσικῆς · οἱ γὰρ Ἔλληνες περὶ τὴν φυσικὴν ἠσχολήθησαν Διὰ δὲ τῶν Ἐβραῖκῶν τῆς θεολογικῆς · οἱ γὰρ Ἑβραῖοι τὴν θείαν ἐπιστεύθησαν γνῶσιν . Δόξα οὖν τῷ διὰ τοῦ σταυροῦ φανέντι τοιαύτην ἔχειν τὴν βασιλείαν , καὶ τόν τε κόσμον νικήσαντι , καὶ τὴν πρακτικὴν ἡμῖν ὁμαῖσαντι , τήν τε γνῶσιν τῆς ἕῖαω νίεινοει ούσεως χαριζομένῳ , καὶ ἀπὸ ταύτης εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος , εἰς τὴν οἰκείαν λέγω γνῶσιν καὶ θεωρίαν , ἤτο θεολογίαν , εἰσάγοντι . Οἱ οὖν στρατιῶται , ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν , ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη , ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος , καὶ τὸν χιτῶνα Ἠν δὲ ὁ χιτὼν ἄῤῥαφος , ἑκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς διόλου . εἶπον οὖν πρὸς ἀλλήλους · Μὴ σχίσωμεν αὐτὸν , ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ , τίνος ἔσται · ἵνα ἡ Γραφὴ πληρωθῇ , ἡ λέγουσα · Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου , καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον . » Δι´ ὧν ὁ διάβολος πονηρεύεται , αἱ προφητεῖαι πληροῦνται . Καὶ ὅρα τὴν ἀλήθειαν · Τρεῖς ἧσαν οἱ σταυρωθέντες , καὶ ὅμως ἐπ´ αὐτοῦ μόνου πληροῦνται τὰ τῶν προφητῶν . Καὶ σκόπει τὴν τῆς προφητείας ἀκρίβειαν . Οὐ γὰρ ὅτι ἐμερίσαντο μόνον , ἀλλ ἕτι καὶ οὐκ ἐμερίσαντο , εἶπεν ὁ προφήτης Τὰ μὲν οὖν ἄλλα ἱμάτια διενείμαντο , τὸν δὲ χιτῶνα , οὐκ , ἀλλὰ κλήρῳ τὸ πρᾶγμα ἐπέτρεψαν . Τὸ δὲ , « Ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς , » οὐχ ἀπλῶς πρόσκειται , ἀλλ´ οἱ μὲν ἀλληγορίαν φασὶ δι´ αὐτοῦ δηλοῦσθαι , ὅτι οὐχ ἀπλῶς ἄνθρωπος ἦν ὁ σταυρούμενος , ἀλλὰ καὶ ἄνωθεν τὴν θεότητα εἶχε . Τινὲς δὲ αὐτὸ τὸ εἶδος τοῦ vιτωνίσκου φασὶ τὸν εὐαγγελιστὴν ἰστορεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ Παλαιστίνῃ δύο ῥάκη συμβάλλοντες , ἤτοι δύο πανία , ὑφαίνουσι τὰ ἱμάτια ἀντὶ ῥαφῆς χρώμενοι τῷ συνυφασμῷ · δηλῶν ὁ Ἰωάννης , ὅτι τοιοῦτος ὁ χιτωνίσκος ἦν , εἶπεν , ὅτι « Ἐκ τῶν ἄνωθεν διόλου ὑφαντὸς , » τουτέστιν , ἀπ´ ἀρχῆς καὶ ἄνωθεν ἕως κάτω . Δηλοῖ δὲ ἐντεῦθεν τὸ εὐτελὲς τῶν ἱματίων τοῦ Χριστοῦ . Ἄλλοι δέ φασιν , ὅτι ἐν Παλαιστίνῃ ὑφαίνουσι τοὺς ἱστοὺς , οὐχ ὡς παρ´ ἡμῖν , ὄντων ἄνω μὲν τῶν μίτων καὶ τοῦ στήμονος , κάτω δὲ ὑφαινομένου
Lemmas: ὁ φωνή ἅπας ὁ Ἰουδαῖος μανία στηλιτεύω . ὁ δέ καί σταυρόω βασκαίνω . καί τίς φημί ; « γράφω , ὅτι αὐτός εἶπον . » νῦν μέν γάρ κοινός ψῆφος ὁ Ἰουδαῖος φαίνω · ἐάν δέ προστίθημι , ὅτι αὐτός εἶπον ἑαυτοῦ βασιλεύς , ὁ αὐτός προπέτεια καί ἀλαζονεία ὁ ἔγκλημα φαίνω . Ἀλ οὐ ὁ Πιλάτος παρατρέπω , ἀλ ἐπί ὁ πρότερος ἵστημι γνώμη . Διὸ καί φημί · « ὁ γράφω , γράφω . » ἀλλά μήv καί ἕτερος τίς μέγας οἰκονομέω . ἐπεί γάρ καταχώννυμι ὁ τρεῖς σταυρός ἐν ταυτός μέλλω κεῖμαι , ἵνα μή ἀγνοέω , ποῖος εἰμί ὁ ὁ κύριος , διά οὗτος οἰκονομέω αὐτός μόνος τίτλος ἔχω καί ἐπιγραφή , ὡς εἄν διά ὁ τοιοῦτος σημεῖον ἐπιγιγνώσκω · ὁ γάρ ὁ λῃστής , τίτλος οὐ ἔχω . αἰνίσσομαι δέ καί τίς ὑψηλός ὁ ἐπιγραφή τρισσός γράμμα ἐπιγράφω · δηλόω ὁ κύριος βασιλεύς εἰναι πρακτικός , καί φυσικός , καί θεολογικός φιλοσοφία · διά μέν ὁ Ῥωμαϊκός , γράμμα ὁ πρακτικός τυπόω · ὁ γάρ ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἀνδρεῖος καί πρακτικός ὁ κατά πόλεμος . Ζεύς δέ ὁ Ἑλληνικός , ὁ φυσικός · ὁ γάρ Ἔλληνες περί ὁ φυσικός ἀσχολέω Ζεύς δέ ὁ εβραϊκός ὁ θεολογικός · ὁ γάρ Ἑβραῖος ὁ θεῖος πιστεύω γνῶσις . Δόξα οὖν ὁ διά ὁ σταυρός φαίνω τοιοῦτος ἔχω ὁ βασίλειος , καί ὁ τε κόσμος νικάω , καί ὁ πρακτικός ἐγώ ὁμαῖσαντι , ὁ τε γνῶσις ὁ ἐάω νιεινοεω ούσεως χαρίζομαι , καί ἀπό οὗτος εἰς ὁ ἐσώτερος ὁ καταπέτασμα , εἰς ὁ οἰκεῖος λέγω γνῶσις καί θεωρία , ἦτο θεολογία , εἰσάγω . ὁ οὖν στρατιώτης , ὅτε σταυρόω ὁ Ἰησοῦς , λαμβάνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί ποιέω τέσσαρες μέρος , ἕκαστος στρατιώτης μέρος , καί ὁ χιτών ἐάν δέ ὁ χιτών ἄραφος , ἐκ ὁ ἄνωθεν ὑφαντός διόλου . εἶπον οὖν πρός ἀλλήλων · μή σχίζω αὐτός , ἀλλά λαγχάνω περί αὐτός , τίς εἰμί · ἵνα ὁ γραφή πληρόω , ὁ λέγω · διαμερίζω ὁ ἱμάτιον ἐγώ , καί ἐπί ὁ ἱματισμός ἐγώ βάλλω κλῆρος . » Δις ὅς ὁ διάβολος πονηρεύομαι , ὁ προφητεία πληρόω . καί ὁράω ὁ ἀλήθεια · τρεῖς ἧσαν ὁ σταυρόω , καί ὅμως ἐπι αὐτός μόνος πληρόω ὁ ὁ προφήτης . καί σκοπέω ὁ ὁ προφητεία ἀκρίβεια . οὖον γάρ ὅτι μερίζω μόνος , ἀλλ' ἔτι καί οὐ μερίζω , εἶπον ὁ προφήτης ὁ μέν οὖν ἄλλος ἱμάτιον διανέμω , ὁ δέ χιτών , οὐ , ἀλλά κλῆρος ὁ πρᾶγμα ἐπιτρέπω . ὁ δέ , « ἐκ ὁ ἄνωθεν ὑφαντός , » οὐ ἀπλόος πρόσκειμαι , ἀλ ὁ μέν ἀλληγορία φημί δις αὐτός δηλόω , ὅτι οὐ ἀπλόος ἄνθρωπος εἰμί ὁ σταυρόω , ἀλλά καί ἄνωθεν ὁ θεότης ἔχω . Τινές δέ αὐτός ὁ εἶδος ὁ vιτωνισκω φημί ὁ εὐαγγελιστής ἱστορέω . ἐπεί γάρ ἐν ὁ Παλαιστίνη δύο ῥάκος συμβάλλω , ἤτοι δύο πανία , ὑφαίνω ὁ ἱμάτιον ἀντί ῥαφή χράω ὁ συνυφασμός · δηλόω ὁ Ἰωάννης , ὅτι τοιοῦτος ὁ χιτωνίσκος εἰμί , εἶπον , ὅτι « ἐκ ὁ ἄνωθεν διόλου ὑφαντός , » τουτέστιν , ἀπ´ ἀρχή καί ἄνωθεν ἠώς κάτω . δηλόω δέ ἐντεῦθεν ὁ εὐτελής ὁ ἱμάτιον ὁ Χριστός . ἄλλος δέ φημί , ὅτι ἐν Παλαιστίνη ὑφαίνω ὁ ἱστός , οὐ ὡς παρ´ ἐγώ , εἰμί ἄνω μέν ὁ μίτος καί ὁ στήμων , κάτω δέ ὑφαίνω