cogPG.PG124 206
« οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν , εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται · ἡ δὲ ὑπομονὴ , δοκιμήν · ἡ δὲ δοκιμὴ , ἐλπίδα · ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει . » Οὐ μόνον , φησὶν , ἐπὶ τοῖς μέλλουσιν ἀγαθοῖς καυχώμεθα , ἀλλ´ ὅπερ μεῖζόν ἐστι , καὶ ἐπὶ ταῖς νῦν παρούσαις ἡμῖν θλίψεσι . Μὴ γὰρ θορυβηθῆτε , φησὶν , ὅτι θλιβόμεθα · αὐτὸ γὰρ τοῦτο καύχημα τοῦ Χριστιανοῦ . Καὶ πῶς ; Ὅτι ἡ θλίψις ὑπομονὴν ποιεῖ · ἡ δὲ ὑπομονὴ , δόκιμον τὸν πειραζόμενον ἀπεργάζεται · δόκιμος δὲ γενόμενος ὁ ἄνθρωπος , καὶ θαῤῥῶν ἐπὶ τῷ ἀγαθῷ αὐτοῦ αυνειδότι , ὅτι διὰ τὸν Θεὸν ἐθλίβη , ἐλπίζει τὰς ὑπὲρ τῶν τοιούτων θλίψεων ἀμοιβάς . Ἡ δὲ τοιαύτη ἐλπὶς οὐ διαπίπτει καὶ καταισχύνεε τὸν ἐλπίσαντα . Αἱ μὲν γὰρ ἀνθρώπιναι ἐλπίδες μὴ ἐκβαίνουσαι , καταισχύκυσι τοὺς ἠλπικότας . Ἐν δὲ ταῖς θείαις οὐδὲν τοιοῦ τον . Ὃ τε γὰρ διδοὺς τὰ ἀγαθὰ , ἀθάνατος καὶ ἀγαθός · ἡμεῖς τε οἱ μέλλοντες λαβεῖν , κἀν ἀποθάνω . μεν , ζήσομεν · καὶ λοιπὸν οὐδὲν τὸ κωλύον τὰς ἐλπίδας ἡμῖν ἐκβῆναι . « Ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος ἁγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν . , πιστοῦται τὰ μέλλοντα ἀπὸ τῆς ἀγάπης , ἣν ἤδη περὶ ἡμᾶς ἐδείξατο ὁ Θεός . Μονονουχὶ γὰρ τοιαῦτά φησι · λίή ἀπιστήσῃς , ὅτι ἡ ἐπὶ τοῖς θείοις ἐλπὶς οὐ διαπίπτει . Ὁ γὰρ οὕτως ἡμᾶς ἀγαπήσας , ὥστε υἱοὺς Θεοῦ ποιῆσαι ἀπόνως ἐντεῦθεν ἤδη διὰ Πνεύματος ἀγίου , πως οὐχὶ δώσει στεφάνους μετὰ τοὺς πόνους ; Ἐκκέχυται οὖν ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν · ἀντὶ τοῦ , δαψιλὴς καὶ πλουσία φαίνεται , ἐχόντων ἡμων ἐν καρδίαις τὸ Πνεῦμα , ὃ ἔδωκεν ἡμῖν « Ἔτὶ γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν , κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανε . Μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίοα τις ἀποθανεῖται · ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν . Συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην ὁ Θεὸς εἰς ἡμᾶς , ὅτι ἔτι ἀμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν , Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε . Πολλῷ οὖν μᾶλλον , δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ , σωθησόμεθα δι´ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὁργῆς . » Εἶπεν , ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δείκνυται ἐκκεχυμένη . ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματος , ὃ ἔχομεν ἐν αὐταῖς δοθὲν παρ´ αὐτοῦ · καὶ ἔτι οὗν δείκνυσι τὸ τῆς ἀγάπης μέγεθος , ἐκ τοῦ ἀποθανεῖν τὸν Χριστὸν ὑπὲρ « ἡμῶν ἀσθενῶν » ὄντων , τουτέστιν , ἁμαρτωλῶνἀσθένεια γὰρ ἡ ἁμαρτία , ὥσπερ ἡ δικαιοσύνη ὑγεία ] · καὶ οὐ μόνον ἀμαρτωλῶν ὄντων , ἀλλὰ καὶ « ἀσεβῶν , » τὸ χεῖρον , καίτοι ὑπὲρ δικαίου μόλις τις ἀποθανεῖται . Ὑπερβολή οὖν ἀγάπης , τὸ ὑπὲρ ἁμαρτωλῶν καὶ ἀσεβῶν ἀποθανεῖν . Τὸ δὲ , « Κατὰ καιρὸν , » τουτέστιν , ἐν τῷ προσήκοντι καὶ προωρισμένῳ χρόνῳ · ὅτε γὰρ ἦν εὔκαιρον ,, τότε ἀπέθανεν . Ἐπεὶ οὗν διὰ τὴν ἀγάπην ἀπέθανε , διὰ δὲ τοῦ θανάτου ἐδικαίωσεν , πολλῶ μᾶλλον ἀπὸ ποῦ νῦν σώσει ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὁργῆς , οὓς ἤδη ἐδικαίωσεν Τὸ γὰρ μεῖζον ἔδωκε , τὸ δικαιῶσαι · καὶ ἀπὸ τῆς
Lemmas: « οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ θλῖψις , οἶδα ὅτι ὁ θλῖψις ὑπομονή κατεργάζομαι · ὁ δέ ὑπομονή , δοκιμή · ὁ δέ δοκιμή , ἐλπίς · ὁ δέ Ἐλπὶς οὖον καταισχύνω . » οὖον μόνος , φημί , ἐπί ὁ μέλλω ἀγαθός καυχάομαι , ἀλ ὅσπερ μέγας εἰμί , καί ἐπί ὁ νῦν πάρειμι ἐγώ θλῖψις . μή γάρ θορυβέω , φημί , ὅτι θλίβω · αὐτός γάρ οὗτος καύχημα ὁ Χριστιανός . καί πῶς ; ὅτι2 ὁ θλῖψις ὑπομονή ποιέω · ὁ δέ ὑπομονή , δόκιμος ὁ πειράζω ἀπεργάζομαι · δόκιμος δέ γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος , καί θαρσέω ἐπί ὁ ἀγαθός αὐτός αυνειδότι , ὅτι διά ὁ θεός θλίβω , ἐλπίζω ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος θλῖψις ἀμοιβή . ὁ δέ τοιοῦτος Ἐλπὶς οὖον διαπίπτω καί καταισχύνω ὁ ἐλπίζω . ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος ἐλπίς μή ἐκβαίνω , καταισχυκυω ὁ ἐλπίζω . ἐν δέ ὁ θεῖος οὐδείς οιὁ ὁ . ὅς τε γάρ δίδωμι ὁ ἀγαθός , ἀθάνατος καί ἀγαθός · ἐγώ τε ὁ μέλλω λαμβάνω , ἐν ἀποθνῄσκω . μέν , ζῶ · καί λοιπός οὐδείς ὁ κωλύω ὁ ἐλπίς ἐγώ ἐκβαίνω . « ὅτι2 ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ἐκχέω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ διά πνεῦμα ἅγιος ὁ δίδωμι ἐγώ . , πιστόω ὁ μέλλω ἀπό ὁ ἀγάπη , ὅς ἤδη περί ἐγώ δείκνυμι ὁ Θεός . μονονού γάρ τοιοῦτος φημί · λία ἀπιστέω , ὅτι ὁ ἐπί ὁ θεῖον Ἐλπὶς οὖον διαπίπτω . ὁ γάρ οὕτως ἐγώ ἀγαπάω , ὥστε υἱός Θεός ποιέω ἄπονος ἐντεῦθεν ἤδη διά πνεῦμα ἅγιος , πως οὐ δίδωμι στέφανος μετά ὁ πόνος ; ἐκχέω οὖν ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ἐν ὁ Καρδία ἐγώ · ἀντί ὁ , δαψιλής καί πλούσιος φαίνω , ἔχω Ἡμων ἐν Καρδία ὁ πνεῦμα , ὅς δίδωμι ἐγώ « ἔτι γάρ Χριστός εἰμί ἐγώ ἀσθενής , κατά καιρός ὑπέρ ἀσεβής ἀποθνῄσκω . Μόλις γάρ ὑπέρ δικαῖος τις ἀποθνῄσκω · ὑπέρ γάρ ὁ ἀγαθός τάχα τις καί τολμάω ἀποθνῄσκω . συνίστημι δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη ὁ θεός εἰς ἐγώ , ὅτι ἔτι ἁμαρτωλός εἰμί ἐγώ , Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω . πολλός οὖν μᾶλλον , δικαιόω νῦν ἐν ὁ αἷμα αὐτός , σῴζω δις αὐτός ἀπό ὁ ἑοργή . » εἶπον , ὅτι ὁ ἀγάπη ὁ Θεός δείκνυμι ἐκχέω . ἐν ὁ Καρδία ἐγώ διά ὁ πνεῦμα , ὅς ἔχω ἐν αὐτός δίδωμι παρ´ αὐτός · καί ἔτι ἐν δείκνυμι ὁ ὁ ἀγάπη μέγεθος , ἐκ ὁ ἀποθνῄσκω ὁ Χριστός ὑπέρ « ἐγώ ἀσθενής » εἰμί , τουτέστιν , ἁμαρτωλῶνἀσθένεια γάρ ὁ ἁμαρτία , ὥσπερ ὁ δικαιοσύνη ὑγεία ] · καί οὖον μόνος ἁμαρτωλός εἰμί , ἀλλά καί « ἀσεβής , » ὁ χείρων , καίτοι ὑπέρ Δίκαιος μόλις τις ἀποθνῄσκω . ὑπερβολή οὖν ἀγάπη , ὁ ὑπέρ ἁμαρτωλός καί ἀσεβής ἀποθνῄσκω . ὁ δέ , « κατά καιρός , » τουτέστιν , ἐν ὁ προσήκω καί προορίζω χρόνος · ὅτε γάρ εἰμί Εὔκαιρον ,, τότε ἀποθνῄσκω . ἐπεί ἐν διά ὁ ἀγάπη ἀποθνῄσκω , διά δέ ὁ θάνατος δικαιόω , πολύς μᾶλλον ἀπό ποῦ νῦν σῴζω ἐγώ ἀπό ὁ ἑοργή , ὅς ἤδη δικαιόω ὁ γάρ μείζων δίδωμι , ὁ δικαιόω · καί ἀπό ὁ