cogPG.PG124 224
σερινοῦντες · οἱ δὲ ὑποταγέντες ὁλικῶς τῷ πιεύματι , πάντα πνευματικὰ καὶ φρονοῦσι καὶ ποιοῦσι . « Τὸ γὰρ φρόνημα τῆς σαρκὸς , θάνατος · τὸ δὲ φρόνημα τοῦ πνεύματος , ζωὴ καὶ εἰρήνη . » Φρόνημα σαρκὸς τὴν παχυτέραν διάνοιαν ὀνομάζει , ἀπὸ τοῦ χείρονος αὐτὴν καλέσας . Οὐ γὰρ δὴ αὐτὴ καθ´ ἑαυτὴν ἡ σὰρξ ἴδιον ἔχει φρόνημα , ἀλλ´ ἡ παχεῖα καὶ ὑλικὴ διάνοια φρόνημά ἐστι σαρκὸς , ὡς ἄν τις εἴποι , νοῦς σαρκικὰ φρονήσας · ὥσπερ καὶ φρόνημα τοῦ πνεύματος , τὴν διάνοιαν τὴν φρονοῦσαν τὰ τοῦ πνεύματος · ἥτις γεννᾷ « ζωὴν , » πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ θανάτου , ὃν γεννᾷ ἡ σαρκικὴ διάνοια · ἀλλὰ καὶ « εἰρήνην , » πρὸς ἀντιδιαστολὴν τοῦ ἐφεξῆς . Ἐπάγει γάρ · « Διότι τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς ἔχθρα εἰς Θεόν . Τῷ γὰρ νόμῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὑποτάσσεται · οὐδὲ γὰρ δύναται . » Ἡ μὲν πνευματικὴ διάνοια εἰρήνην γεννᾷ · ἡ δὲ φρονοῦσα τὰ σαρκικὰ , ἔχθραν πρὸς βεόν . Ἄρα οὖν χεῖρας ἀνταίρει τῳ Θεῷ ; Οὐχὶ , φησὶν , ἀλλὰ τῷ νόμῳ αὐτοῦ μὴ ὑποτασσομένη , λέγεται ἔχθρα εἶναι τῷ Θεῷ . Μὴ θορυβηθῇς δὲ ἀκούσας τὸ , « Οὐδὲ γὰρ δύναται , » ἀλλὰ νόει τὸ λεγόμενον ὡς δεῖ . Οὐ γὰρ δύναται τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς , ἕως ἂν μένῃ τοιοῦτον , ὑποταγῆναι Θεῷ · ὡσανεί τις εἴποι Ἡ πόρνη οὐ δύναται εἶναι σώφρων . Καὶ γὰρ οὐκ εἶπεν , ὅτι Οὐ δυνήσεται , ἀλλ´ , « Οὐ δύναται » νύν , σαρκικὸν μένον . Ἐπεὶ πῶς αὐτὸς Παῦλος ] , πως μυρίοι ἁπλῶς ἐκ πονηρῶν ἀγαθοὶ ἐγένοντο , εἰ ἀδύνατος ἦν ἡ μεταβολή ; Οὕτω καὶ ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ ὁ Κύριος εἶπεν · , « Οὐ δύναται δένδρον πονηρὸν καρποὺς καλοὺς ποιεῖν · » ἀντὶ τοῦ , ἔς τ´ ἂν ᾖ πονηρόν . Μὴ τοίνυν σαρκικὰ φρονῶμεν , ἀλλὰ τὰ τοῦ πνεύματος , ἴνα εἰρήνην ἔχωμεν πρὸς τὸν Θεὸν δόντα ἡμῖν τὸ Πνεῦμα , δι´ οὗ πάντα ῥάω ἡμῖν τὰ ἐν τῷ νόμῳ δυσκατόρθωτα . « Οἱ δὲ ἐν σαρκὶ ὄντες , Θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται , Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ , ἀλλ´ ἐν πνεύματι . » Τουτέστιν , Οἱ τὸ σαρκικὸν φρόνημα ἔχοντες οὐ δύνανται Θεῷ ἀρέσαι , ἕως ἂν ὢσι τοιοῦτοι . Οὐ γὰρ . τὴν οὐσίαν τῆς σαρκὸς , ἀλλὰ τὸν παχὺν καὶ σαρκικὸν βίον , καὶ ὅλον σαρκοποιοῦντα τὸν ἄνθρωπον , οὕτως ὀνομάζει , καθὰ καὶ ἐν τῇ Παλαιᾷ · « Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ Πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις , διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας . » Καὶ τὸ , « Υμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν σαρκὶ , » τοιοῦτόν ἐστιν , ἀντὶ τοῦ , Οὐ δουλεύετε τῷ σαρκικῷ βίῳ , ἀλλὰ τῷ πνευματικῷ . Καὶ τίνος ἕνεκεν οὐκ εἶπεν , Ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐστὲ ἐν ἁμαρτίαις ; Ἵνα μάθῃς ὅτι οὐχὶ τὴν τυραννίδα μόνον τῆς ἁμαρτίας ἔσβεσεν ὁ Χριστὸς , ἀλλὰ καὶ τὴν σάρκα κουφοτέραν καὶ πνευματικωτέραν ἐποίησεν . Ὥσπερ ἵὰρ πυρὶ σίδηρος ὁμιλήσας πῦρ γίνεται · οὕτω καὶ
Lemmas: σερινοῦντες · ὁ δέ ὑποτάσσω ὁλικός ὁ πιεύματι , πᾶς πνευματικός καί φρονέω καί ποιέω . « ὁ γάρ φρόνημα ὁ σάρξ , θάνατος · ὁ δέ φρόνημα ὁ πνεῦμα , ζωή καί εἰρήνη . » Φρόνημα σάρξ ὁ παχύς διάνοια ὀνομάζω , ἀπό ὁ χείρων αὐτός καλέω . οὖον γάρ δή αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ σάρξ ἴδιος ἔχω φρόνημα , ἀλ ὁ παχύς καί ὑλικός διάνοια φρόνημα εἰμί σάρξ , ὡς ἄν τις εἶπον , νόος σαρκικός φρονέω · ὥσπερ καί φρόνημα ὁ πνεῦμα , ὁ διάνοια ὁ φρονέω ὁ ὁ πνεῦμα · ὅστις γεννάω « ζωή , » πρός ἀντιδιαστολή ὁ θάνατος , ὅς γεννάω ὁ σαρκικός διάνοια · ἀλλά καί « εἰρήνη , » πρός ἀντιδιαστολή ὁ ἐφεξῆς . ἐπάγω γάρ · « διότι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ ἔχθρα εἰς Θεός . ὁ γάρ νόμος ὁ Θεός οὐ ὑποτάσσω · οὐδέ γάρ δύναμαι . » ὁ μέν πνευματικός διάνοια εἰρήνη γεννάω · ὁ δέ φρονέω ὁ σαρκικός , ἔχθρα πρός βιόω . ἄρας οὖν χείρ ἀνταίρω ὁ Θεός ; οὐ , φημί , ἀλλά ὁ νόμος αὐτός μή ὑποτάσσω , λέγω ἔχθρα εἰμί ὁ Θεός . μή θορυβέω δέ ἀκούω ὁ , « οὐδέ γάρ δύναμαι , » ἀλλά νοέω ὁ λέγω ὡς δεῖ . οὖον γάρ δύναμαι ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , ἠώς εἄν μένω τοιοῦτος , ὑποτάσσω Θεός · ὡσανεί τις εἶπον ὁ πόρνη οὖον δύναμαι εἰμί σώφρων . καί γάρ οὐ εἶπον , ὅτι οὖον δύναμαι , ἀλ , « οὖον δύναμαι » νῦν , σαρκικός μένω . ἐπεί πῶς αὐτός Παῦλος ] , πως μυρίος ἁπλόος ἐκ πονηρός ἀγαθός γίγνομαι , εἰμί ἀδύνατος εἰμί ὁ μεταβολή ; οὕτως καί ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Κύριος εἶπον · , « οὖον δύναμαι δένδρον πονηρός καρπός1 καλός ποιέω · » ἀντί ὁ , εἰς τ εἄν εἰμί πονηρός . μή τοίνυν σαρκικός φρονέω , ἀλλά ὁ ὁ πνεῦμα , ἵνα εἰρήνη ἔχω πρός ὁ θεός δίδωμι ἐγώ ὁ πνεῦμα , δις ὅς πᾶς ῥᾴδιος ἐγώ ὁ ἐν ὁ νόμος δυσκατόρθωτος . « ὁ δέ ἐν σάρξ εἰμί , Θεός ἀρέσκω οὖον δύναμαι , σύ δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλ ἐν πνεῦμα . » τουτέστιν , ὁ ὁ σαρκικός φρόνημα ἔχω οὖον δύναμαι Θεός ἀρέσκω , ἠώς εἄν εἰμί τοιοῦτος . οὖον γάρ . ὁ οὐσία ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ παχύς καί σαρκικός βίος , καί ὅλος σαρκοποιέω ὁ ἄνθρωπος , οὕτως ὀνομάζω , καθά καί ἐν ὁ Παλαιή · « οὖον μή καταμένω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος , διά ὁ εἰμί αὐτός σάρξ . » καί ὁ , « ὑμεῖς δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , » τοιοῦτος εἰμί , ἀντί ὁ , οὖον δουλεύω ὁ σαρκικός βίος , ἀλλά ὁ πνευματικός . καί τίς ἕνεκα οὐ εἶπον , σύ δέ οὐ εἰμί ἐν ἁμαρτία ; ἵνα μανθάνω ὅτι οὐ ὁ τυραννίς μόνος ὁ ἁμαρτία σβέννυμι ὁ Χριστός , ἀλλά καί ὁ σάρξ κοῦφος καί πνευματικός ποιέω . ὥσπερ ἱερός πῦρ σίδηρος ὁμιλέω πῦρ γίγνομαι · οὗτος καί