cogPG.PG124 445
ὅμως οὐ κατέπεσον , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ χαρὰν ἔσχον · καὶ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ καὶ μετὰ περισσείας , « Καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸν πλοῦτον τῆς ἀπλότητος αὐτῶν . » Τουτέστιν , ὥσπερ ἡ πολλὴ θλίψις ἐπερίσσευσεν εἰς χαρὰν , οὔτως ἡ πολλὴ αὐτῶν καὶ βαθεῖα πτωχεία οὐ μόνον οὐκ ἐνεπόδισεν εἰς ἐλεημοσύνην , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ περισσεῦσαι αὐτοὺς παρέπεισεν εἰς τὸν πλοῦτον Οὐκ εἶπε δέ , Τῶν δοθέντων , ἀλλὰ , « Τῆς ἁπλότητος » τουτέστι , τῆς ἀφθόνου γνώμης , τῆς εὐμεταδότου Οὐ γὰρ τῷ πλήθει τῶν διδομένων , ἀλλὰ τῇ προαιρέσει κρίνεται ἡ φιλοτιμία . Τοῦτο οὖν θαυμαστὸν ἄτι ἐκ τοσαύτης πενίασιηρπάγησαν γὰρ ὑπὸ τῶν οἰκείων συμφυλετῶν τοσαύτην ἐπεδείξαντο φι . λοτιμίαν . « Ὅτι κατὰ δύναμιν μαρτυρῶ , καὶ ὑπὲρ δύναμιν αὐθαίρετοι , μετὰ , πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμων . » ἑρμηνεύει ὃ εἶπε , καί φησιν , ὅτι Ὀση δύναμις , μᾶλλον δὲ « καὶ ὑπὲρ δύναμιν · » τοῦτο γὰρ ἡ περισσεία τῆς ἁπλότητος , τὸ , « ὑπὲρ δύναμιν , » φησίν . Ἀλλὰ καὶ μηδὲ προτραπέντες παρ´ ἡμῶν , ἀλλ´ « αὐθαίρετοι . » Καὶ τί τοῦτο λέγω ; Αὐτοὶ μὲν οὖν ἐκεῖνοι πολλὴν παράκλησιν εἰσφέροντες , καὶ δεόμενοι ἡμῶν . Ταῦτα δὲ λέγει , ἵνα καὶ αὐτοὺς προτρέψηται οὐ τοσοῦτον εἰς τὸ πολλὰ δοῦναι , ὅσον εἰς τὸ μετὰ προθυμίας . Διὸ καὶ ἐνδιατρί βει τῷ περὶ τούτου λόγῳ . « Τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους . » Λείπει τὸ , Παρεκάλουν » ἡμᾶς ἀναδέξασθαι τὴν διακονίαν ταύτην . « Τὴν χάριν » δὲ , εἶπεν , ἵνα ἐπειδὴ ζηλωταὶ ἦσαν τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων οἱ Κορίνθιοι , ἐπιδράμωσι καὶ τούτῳ ώς χαρίσματι , καθὰ καὶ ἀνωτέρω εἴρηται . Καὶ « κοινωνίαν » δὲ ἐκάλεσεν , ἵνα μάθωσιν ὅτι οὐ μόνον διδόασιν , ἀλλὰ καὶ λαμβάνουσι Καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν . » Οὐκ ἠλπίσαμεν ὅτι καὶ τοσαύτην πενίαν ἔχοντες , καὶ ἐν τοσαύτῃ θλίψει ὄντες , τοσαῦτα δεηθήσονται ἡμῶν , ἵνα δεξώμεθα τὴν διακονίαν αὐτῶν . « Ἀλλ´ ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ Κυρίῳ , καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος Θεοῦ . » Ἐνταῦθα καὶ τὰς ἄλλας ἀρετὰς αὐτοῖς προσμαρτυρεῖ · οὐ γὰρ ἐπειδὴ ἐλεημοσύνης ἐπεμελήθησαν τυφωθέντες , τῶν ἄλλων ἠμέλησαν , ἀλλ´ ὅλους ἑαυτοὺς ἔδωκαν τῳ Κυρίῳ , πρὸς πᾶν ἔργον θεάρεστον ὁλοψύχως καὶ οὐ μετὰ διψυχίασἐ νεύσαντες . Καὶ ἡμῖν δὲ ἔδωκαν ἑαυτοὺς , τουτέστιν , ἐν πᾶσιν ὑπετάγησαν , ἀχάπην διὰ θελήματος Θεοῦ ἐνεβείξαντο · τουτέστιν , ὡς ἀρέσκει Θεῷ , καὶ οὐκ ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ . « Ὥστε ἡμᾶς παρακαλέσαι Τίτον , ἵνα καθὼς προενήρξατο , ἐν ὑμῖν ἐπιτελέσῃ οὖτω καὶ τὴν χάριν παύτην . » Τοσοῦτον , φησὶν , ἐκεῖνοι ἔδωκαν ἐαυτοὺς εἰς ἐλεημοσύνην , ὥστε ἐμὲ ἰδόντα τὸ πρᾶγμα μεριμνῆσαι ὑπὲρ ὑμῶν , μήπως ἐλαττωθῆτε αὐτῶν , καὶ διὰ τοῦτοπαρα καλέσαι Τίτον ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς καὶ πρὸ τῆς ἐμῆς προτροπῆς . Οἰκειοῖ δὲ αὐτοις
Lemmas: ὅμως οὖον καταπίπτω , ἀλλά μᾶλλον καί χαρά ἔχω · καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά καί μετά περισσεία , « καί ὁ κατά βάθος πτωχεία αὐτός περισσεύω εἰς ὁ πλοῦτος ὁ απλοτητη αὐτός . » τουτέστιν , ὥσπερ ὁ πολύς θλῖψις περισσεύω εἰς χαρά , οὔτως ὁ πολύς αὐτός καί βαθύς πτωχεία οὖον μόνος οὐ ἐμποδίζω εἰς ἐλεημοσύνη , ἀλλά μᾶλλον καί περισσεύω αὐτός παραπείθω εἰς ὁ πλοῦτος οὐ εἶπον δέ , ὁ δίδωμι , ἀλλά , « ὁ ἁπλότης » τουτέστι , ὁ ἄφθονος γνώμη , ὁ εὐμετάδοτος οὖον γάρ ὁ πλῆθος ὁ δίδωμι , ἀλλά ὁ προαίρεσις κρίνω ὁ φιλοτιμία . οὗτος οὖν θαυμαστός αὔγ-ασμα ἐκ τοσοῦτος πενιασιαρπαζω γάρ ὑπό ὁ οἰκέω συμφυλέτης τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι φεῖ . λοτιμιος . « ὅτι2 κατά δύναμις μαρτυρέω , καί ὑπέρ δύναμις αὐθαίρετος , μετά , πολύς παράκλησις δήω Ἡμων . » ἑρμηνεύω ὅς εἶπον , καί φημί , ὅτι ὅσος δύναμις , μᾶλλον δέ « καί ὑπέρ δύναμις · » οὗτος γάρ ὁ περισσεία ὁ ἁπλότης , ὁ , « ὑπέρ δύναμις , » φημί . ἀλλά καί μηδέ προτρέπω παρ´ ἐγώ , ἀλ « αὐθαίρετος . » καί τίς οὗτος λέγω ; αὐτός μέν οὖν ἐκεῖνος πολύς παράκλησις εἰσφέρω , καί δήω ἐγώ . οὗτος δέ λέγω , ἵνα καί αὐτός προτρέπω οὖον τοσοῦτος εἰς ὁ πολύς δίδωμι , ὅσος εἰς ὁ μετά προθυμία . Διὸ καί ἐνδιατρί Βέι ὁ περί οὗτος λόγος . « ὁ χάρις καί ὁ κοινωνία ὁ διακονία ὁ εἰς ὁ ἅγιος . » λείπω ὁ , παρακαλέω » ἐγώ ἀναδέχομαι ὁ διακονία οὗτος . « ὁ χάρις » δέ , εἶπον , ἵνα ἐπεί ζηλωτής εἰμί ὁ πνευματικός χάρισμα ὁ Κορίνθιος , ἐπιτρέχω καί οὗτος οὖς χάρισμα , καθά καί ἀνωτέρω εἴρω . καί « κοινωνία » δέ καλέω , ἵνα μανθάνω ὅτι οὖον μόνος δίδωμι , ἀλλά καί λαμβάνω καί οὖον καθώς ἐλπίζω . » οὐ ἐλπίζω ὅτι καί τοσοῦτος πενία ἔχω , καί ἐν τοσοῦτος θλῖψις εἰμί , τοσοῦτος δήω ἐγώ , ἵνα δέχομαι ὁ διακονία αὐτός . « Ἀλ ἑαυτοῦ δίδωμι πρῶτος ὁ κύριος , καί ἐγώ διά θέλημα Θεός . » ἐνταῦθα καί ὁ ἄλλος ἀρετή αὐτός προσμαρτυρέω · οὖον γάρ ἐπεί ἐλεημοσύνη ἐπιμελέομαι τυφόω , ὁ ἄλλος ἀμελέω , ἀλ ὅλος ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ κύριος , πρός πᾶς ἔργον θεάρεστος ολόψυχα καί οὖον μετά διψυχία νεύω . καί ἐγώ δέ δίδωμι ἑαυτοῦ , τουτέστιν , ἐν πᾶς ὑποτάσσω , ἀχάπην διά θέλημα Θεός ἐμβαίνω · τουτέστιν , ὡς ἀρέσκω Θεός , καί οὐ ἀνθρώπινος λογισμός . « ὥστε ἐγώ παρακαλέω Τίτος , ἵνα καθώς προενάρχομαι , ἐν σύ ἐπιτελέω οὗτος καί ὁ χάρις παυος . » τοσοῦτος , φημί , ἐκεῖνος δίδωμι ἑαυτοῦ εἰς ἐλεημοσύνη , ὥστε ἐγώ ὁράω ὁ πρᾶγμα μεριμνάω ὑπέρ σύ , μήπως ἐλασσόω αὐτός , καί διά τοῦτοπαρα καλέω Τίτος ἔρχομαι πρός σύ καί πρό ὁ ἐμός προτροπή . οἰκειόω δέ αὐτος