cogPG.PG124 386
εἰς ταύτην μόνην περιιστάμεθα οἱ ἐν Χριστῷ ἠλπικότες , τουτέστιν , οἱ τὰς ἐλπίδας εἰς Χριστὸν ἔχοντες , καὶ οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ἄλλη ζωή · ἀθλιώτεροι πάντων ἐσμὲν , ὡς μήπροτε τῶν παρόντων ἀπολαύσαντες , καθὸ καὶ ἀνωτέρω εἴρηται , καὶ τὰ μέλλοντα οὐκ ἔχοντες , διότι οὐδὲ ἀναστησόμεθα , ὡς λέγουσί τινες . Ἀλλ´ ἴσως εἴποι τις , ὅτι ἡ ψυχὴ μόνη ἀπολαύσεται Καὶ τί τοῦτο ; Οὐ γὰρ μόνη αὕτη ἐκοπίασεν , ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα . Ποῦ οὖν τὸ δίκαιον , τοῦ τὸν πλείονα κάματον ὑποστάντος σώματος εἰς τὸ μὴ ὃν χωροῦντος , καὶ μηδενὸς ἀγαθοῦ ἀπολαύσαντος , τὴν ψυχήν μόνην στεφανωθῆναι ; « νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν , ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο . » Δείξας ὅσα ἄτοπα ἐκ τοῦ μὴ πιστεύεσθαι τὴν ἀνάστασιν τίκτεται ἓ , ἀναλαμβάνει τὸν λόγον , καί φησι τοιοῦτόν τι , ὅτι Ταῦτα μὲν συμβαίνει , εἴπερ οὐκ ἔστι κοινὴ ἀνάστασις , ὡς μηδὲ τοῦ Χριστοῦ ἐγερθέντος . « Νυνὶ δὲ ἄ Χριστὸς ἐγήγερται · » ἄρα καὶ κοινὴ ἀνάστασις ἔσται , καὶ τὰ ἄτοπα ταῦτα οὐ συμβήσεται . Συνεχῶς δὲ τὸ , « Ἐκ νεκρῶν , » προστίθησιν , ἀποῤῥάπτων τὰ τῶν Μανιχαίων στόματα . Εἰ ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων , καὶ τούτους πάντως ἀναστῆναι δεῖ . Ἡ γὰρ ἀπαρχὴ , καὶ τοὺς ἐπακολουθοῦντας ἔχει · οἷον ὅταν ἐκ πολλῶν ποιήσῃ εἷς πρῶτος ἀρξάμενος , ὃ μέλλουσι καὶ οἱ λοιποὶ ποιεῖν ἐφεξῆς . « Ἐπειδὴ γὰρ δι´ ἀνθρώπου ὁ θάνατος , καὶ δι´ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . Ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδάμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὔτως ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται . » Αἰτίαν προστίθησι δι´ ἧς πιστοῦται τὰ εἰρημένα . Ἔδει γὰρ , φησὶν , αὐτὴν νικῆσαι τὴν ἡττηθεῖσαν φύσιν , καὶ τὸν καταβληθέντα , αὐτὸν ἐκνικῆσαι . Καὶ γὰρ ἐν τῷ Ἀδὰμ , τουτέστι , διὰ τὸ τοῦ Ἀδὰμ πταῖσμα , πάντες τῷ θανάτῳ ὑπέπεσον . Οὕτως οὐν ἐν Χριστῷ πάντες ἀναστήσονται · τουτέστι , διὰ τὸ εὑρεθῆναι τὸν Χριστὸν ἀναμάρτητον καὶ ἀνένοχον τῷ θανάτῳ , καὶ ἑκόντα μὲν ἀποθανεῖν , ἀναστῆναι δὲ , καθὸ οὐκι ἦν δυνατὸν αὐτὸν κρατεῖσθαι ὑπὸ τῆς φθορᾶς τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς . Καὶ ταῦτα δὲ πάντα κατὰ Μανχαιων . « Ἔκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι . » Ἵνα μὴ ἀκούσας , ὅτι « Πάντες ζωοποιηθήσονται , » νομίσῃς καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς σῴζεσθαι , ἐπήγαγεν , Ὅσον μὲν κατὰ τὸ ἀναστῆναι , « πάντες ζωοποιηθήσονται · » πλὴν « ἕκαστος » ἔσται « ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι » καὶ ἐν οἷς ἐστιν ἄξιος , « Ἀπαρχὴ Χριστὸς , ἔπειτα οἱ τοὺ Χριστου ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ · εἶτα , τὸ τέλος . » Ἀπαρχὴ καὶ δὸς τῆς ἀναστάσεως ἐγένετο ὁ Χριστός · μετ´ αὐτὸν οὖν , οἱ αὐτοῦ , τουτέστιν , οἱ πιστοὶ καὶ οἱ εὐδοκιμηκότες ἐν αὐτῷ ἀναστήσονται πρῶτοι , ἐξ οὐρανῶν ἐκείνου ἐρχομένου . Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ , « Ἐν τῆ παρουσίᾳ αὐτοῦρ » δεῖ νὰο ἔχειν προνόμιόν τι καὶ ἐν
Lemmas: εἰς οὗτος μόνος περιίστημι ὁ ἐν Χριστός ἐλπίζω , τουτέστιν , ὁ ὁ ἐλπίς εἰς Χριστός ἔχω , καί οὐ εἰμί ἐκεῖ ἄλλος ζωή · ἄθλιος πᾶς εἰμί , ὡς μήπροτε ὁ πάρειμι ἀπολαύω , καθό καί ἀνωτέρω εἴρω , καί ὁ μέλλω οὐ ἔχω , διότι οὐδέ ἀνίστημι , ὡς λέγω3 τις . Ἀλ ἴσως εἶπον τις , ὅτι ὁ ψυχή μόνος ἀπολαύω καί τίς οὗτος ; οὖον γάρ μόνος οὗτος κοπιάω , ἀλλά καί ὁ σῶμα . πός οὖν ὁ Δίκαιος , ὁ ὁ πλείων κάματος ὑφίστημι σῶμα εἰς ὁ μή ὅς χωρέω , καί μηδείς ἀγαθός ἀπολαύω , ὁ Ψυχή μόνος στεφανόω ; « νυνί δέ Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , ἀπαρχή ὁ κοιμάω γίγνομαι . » δείκνυμι ὅσος ἄτοπος ἐκ ὁ μή πιστεύω ὁ ἀνάστασις τίκτω ἕ , ἀναλαμβάνω ὁ λόγος , καί φημί τοιοῦτος τίς , ὅτι οὗτος μέν συμβαίνω , εἴπερ οὐ εἰμί κοινός ἀνάστασις , ὡς μηδέ ὁ Χριστός ἐγείρω . « νυνί δέ ὅς Χριστός ἐγείρω · » ἄρα καί κοινός ἀνάστασις εἰμί , καί ὁ ἄτοπος οὗτος οὖον συμβαίνω . συνεχής δέ ὁ , « ἐκ νεκρός , » προστίθημι , ἀπορράπτω ὁ ὁ Μανιχαῖος στόμα . εἰμί ἀπαρχή ὁ κοιμάω , καί οὗτος πάντως ἀνίστημι δεῖ . ὁ γάρ ἀπαρχή , καί ὁ ἐπακολουθέω ἔχω · οἷος ὅταν ἐκ πολύς ποιέω εἷς πρῶτος ἄρχω , ὅς μέλλω καί ὁ λοιπός ποιέω ἐφεξῆς . « ἐπεί γάρ δις ἄνθρωπος ὁ θάνατος , καί δις ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὔτως ἐν ὁ Χριστός πᾶς ζῳοποιέω . » αἴτιος προστίθημι δις ὅς πιστόω ὁ εἴρω . δέω γάρ , φημί , αὐτός νικάω ὁ ἡττάω φύσις , καί ὁ καταβάλλω , αὐτός ἐκνικάω . καί γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ , τουτέστι , διά ὁ ὁ Ἀδάμ πταῖσμα , πᾶς ὁ θάνατος ὑποπίπτω . οὕτως ὀν ἐν Χριστός πᾶς ἀνίστημι · τουτέστι , διά ὁ εὑρίσκω ὁ Χριστός ἀναμάρτητος καί ἀνένοχος ὁ θάνατος , καί ἑκών μέν ἀποθνῄσκω , ἀνίστημι δέ , καθό οὐ εἰμί δυνατός αὐτός κρατέω ὑπό ὁ φθορά ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή . καί οὗτος δέ πᾶς κατά Μανχαιων . « ἔκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα . » ἵνα μή ἀκούω , ὅτι « πάνετες ζῳοποιέω , » νομίζω καί ὁ ἁμαρτωλός σῴζω , ἐπάγω , ὅσος μέν κατά ὁ ἀνίστημι , « πᾶς ζῳοποιέω · » πλήν « ἕκαστος » εἰμί « ἐν ὁ ἴδιος τάγμα » καί ἐν ὅς εἰμί ἄξιος , « ἀπαρχή Χριστός , ἔπειτα ὁ ὅς Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός · εἶτα , ὁ τέλος . » ἀπαρχή καί δίδωμι ὁ ἀνάστασις γίγνομαι ὁ Χριστός · μετέ αὐτός οὖν , ὁ αὐτός , τουτέστιν , ὁ πιστός καί ὁ εὐδοκιμέω ἐν αὐτός ἀνίστημι πρῶτος , ἐκ οὐρανός ἐκεῖνος ἐρχόμενος . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , « ἐν τῆ παρουσία αὐτός » δεῖ ναός ἔχω προνομία τίς καί ἐν