cogPG.PG124 389
ὑπόνοιαν , ἣν ὑπενόησεν ἄν τις , ὅτι Υἱὸς ἴσως ἰσχυρότερος ἐστι τοῦ Πατρὸς , ἅτε τοσαῦτα κατορθῶν δυνάμενος . Ὁ δὲ Θεολόγος Γρηγόριός φησιν , ὅτι ὁ Υἱὸς πάντα οἰκειούμενος τὰ ἡμέτερα , καὶ τὴν ἡμετέραν ὑποταγὴν οἰκείαν ἡγεῖται . Νῦν μὲν οὖν στασιάζομεν πρὸς τὸν Θεόν · οἱ μὲν ἄπιστοι , ἀρνούμενοι . αὐτόν · οἱ δὲ πιστοὶ . τοῖς πάθεσι πολλοὶ δουλεύοντες , καὶ ἀνυπότακτοι κατὰ τοῦτό ἐσμεν . Ὅταν δὲ οἱ μὲν ἐπίγνωσιν ὃ νῦν ἀρνοῦνται · οἱ δὲ μεταποιηθῶμεν ἀπὸ τῶν παθῶν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ , πάντως τότε λέγεται ὁ Υἱὸς ὑποταγῆναι · τὸ τῆς ἀνθρωπότητος γὰρ . ὑποδνόμενος πρόσωπον , ἐαυτοῦ ποιεῖται τὰ ἡμέτερα . « Ἵνα ᾗ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . » Τουτέστιν , ἵνα πάντα ᾖ τοῦ Πατρὸς ἡρτημένα , ἵνα μὴ δύο τις , ἀρχὰς ἀνάρχους ὑποπτεύη καὶ ἀπεσχισμένας . Ὅταν γὰρ οἱ μὲν ἐχθροὶ ὑπὸ τοὺς πόδας ὡσι τοῦ Υἱοῦ · ὁ δὲ Υἱὸς μὴ στασιάζῃ πρὸς τὸν Πατέρα , ἀλλ´ ὡς πρέπει υἱῷ , Θεῷ ὑποτάσσηται τῷ Πατρί · πάνπως ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἔσται τὰ πάντα ἐν πᾶσι , Τινὲς δὲ τὴν τῆς κακίας ἀναίρεσιν διὰ τούτων δηλοῦσθαί φασιν , ὡς πάντων ὑποτεταγμένων · ὅταν γὰρ ἀμαρτία μὴ ᾖ , εὔδηλον ὅτι ὁ Θεὸς ἔσται τὰ πάντα ἐν πάσιν · ὅταν μηκέτι πολλοὶ ὦμεν ἐν τοῖς κινήμασι καὶ τοῖς πάθεσι , μηδὲν ὅλως Θεοῦ , ἢ ὀλίγον ἐν ἑαυτοῖς φέροντες · ἀλλ´ ὅλοι θεοειδεῖς , ὅλοι χωρητικοὶ Θεοῦ καὶ μόνου . Πάντα γὰρ ἡμῖν ὁ Θεὸς ἔσται , καὶ βρῶμα , καὶ πόμα , καὶ ἔνδυμα , καὶ νόημα , καὶ κίνημα . « Ἐπεὶ τί ποιήσουσιν οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν , εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται ; τί καὶ βαπιίζονται ὑπὲρ τῶν νεκρῶν ; » Οἱ Μαρκιωνισταὶ αἰρετικοὶ , ἐπειδάν τις παρ´ αὐτοῖς ἀβάπτιστος ἀποθόνο ὑπὸ τὴν κλίνην τοῦ τετελευτηκότος κρύψαντές τινα ζῶντα , προσίασι τῇ κλίνῃ , καὶ ἐρωτῶσι τὸν νεκρὸν , εἰ βούλοιτο βαπτισθῆναι · καὶ ἀποκρίνεται ὁ κεκρυμμένος κάτωθεν , ὅτι βούλεται · καὶ οὕτω βαπτίζουσιν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ ἀπελθόντος . Εἶτα κατηγορούμενοι ἐπὶ τούτῳ , ἀπολογοῦνται , ὅτι ὁ Ἀπόστολος τοῦτο εῖπε , καὶ παράγουσιτὴν ῥῆσιν ταύτην οἱ παράφρονες . Τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει · ἀλλὰ πῶς ; Οἱ μέλλοντες . βαπτισθῆναι πάντες ἀπαγγέλλουσι τὸ σύμβολον τῆς πίστεως · ἐν οὖν τούτῳ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο πρόκειται · « Πιστεύω εἰς ἀνάστασιν νεκρῶν . » Φησὶν οὖν , ὅτι Οἱ πιστεύσαντες , ὅτι ἔσται ἀνάστασις νεκρῶν σωμάτων , καὶ βαπτισθέντες ἐπὶ τοιαύταις ἐλπίσι , τί ποιήσουσιν ἀπατηθέντες ; τί δὲ ὅλως καὶ βαπτίζονται ἄνθρωποι ὑπὲρ ἀναστάσεως , τουτέστιν , ἐπὶ προσδοκίᾳ ἀναστάσεως , εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται ἐ « Τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; » Εἰ οὐ δέχεσθε πρὸς ἀπόδειξιν τῆς ἀναστάσεω , τὴν διὰ τῶν ῥημάτων ὁμολογίαν , ἣν οἱ βαπτιζόμενοι ποιοῦνται , δέξασθε καὶ τὴν διὰ τῶν πραγμάτων φωνήν . Ἡμεῖς Κγὰρ πάντες οἱ ἀπόστολοι ἐν κινδύνοις ἐσμὲν ἀεί · καὶ εἰ μὴ ἦν ἀνάστασις , τίνος ἕνεκεν ἐκινδυνεύομεν ; ἴκα
Lemmas: ὑπόνοια , ὅς ὑπονοέω ἄν τις , ὅτι υἱός ἴσως ἰσχυρός εἰμί ὁ πατήρ , ἅτε τοσοῦτος κατορθόω δύναμαι . ὁ δέ Θεολόγος Γρηγόριος φημί , ὅτι ὁ υἱός πᾶς οἰκειόω ὁ ἡμέτερος , καί ὁ ἡμέτερος ὑποταγή οἰκεῖος ἡγέομαι . νῦν μέν οὖν στασιάζω πρός ὁ Θεός · ὁ μέν ἄπιστος , ἀρνέομαι . αὐτός · ὁ δέ πιστός . ὁ πάθος πολύς δουλεύω , καί ἀνυπότακτος κατά οὗτος εἰμί . ὅταν δέ ὁ μέν ἐπίγνωσις ὅς νῦν ἀρνέομαι · ὁ δέ μεταποιέω ἀπό ὁ πάθος ἐν ὁ βίος οὗτος , πάντως τότε λέγω ὁ υἱός ὑποτάσσω · ὁ ὁ ἀνθρωπότης γάρ . ὑποδίδωμι πρόσωπον , ἑαυτοῦ ποιέω ὁ ἡμέτερος . « ἵνα ὅς ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . » τουτέστιν , ἵνα πᾶς εἰμί ὁ πατήρ ἀρτάω , ἵνα μή δύο τις , ἀρχή ἄναρχος ὑποπτεύω καί ἀποσχίζω . ὅταν γάρ ὁ μέν ἐχθρός ὑπό ὁ πούς ὡσι ὁ υἱός · ὁ δέ υἱός μή στασιάζω πρός ὁ πατήρ , ἀλ ὡς πρέπω υἱός , Θεός ὑποτάσσω ὁ πατήρ · πάνπως ὁ θεός καί πατήρ εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶς , Τινές δέ ὁ ὁ κακία ἀναίρεσις διά οὗτος δηλόω φημί , ὡς πᾶς ὑποτάσσω · ὅταν γάρ ἁμαρτία μή εἰμί , εὔδηλος ὅτι ὁ θεός εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶς · ὅταν μηκέτι πολύς εἰμί ἐν ὁ κίνημα καί ὁ πάθος , μηδείς ὅλως Θεός , ἢ ὀλίγος ἐν ἑαυτοῦ φέρω · ἀλ ὅλος θεοειδής , ὅλος χωρητικός Θεός καί μόνος . Πάν γάρ ἐγώ ὁ θεός εἰμί , καί βρῶμα , καί πόμα , καί ἔνδυμα , καί νόημα , καί κίνημα . « ἐπεί τίς ποιέω ὁ βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός , εἰμί ὅλως νεκρός οὐ ἐγείρω ; τίς καί βαπιιζω ὑπέρ ὁ νεκρός ; » ὁ Μαρκιωνιστής αἱρετικός , ἐπειδάν τις παρ´ αὐτός ἀβάπτιστος ἀποθνῄσκω ὑπό ὁ κλίνη ὁ τελευτάω κρύπτω τις ζῶ , πρόσειμι ὁ κλίνη , καί ἐρωτάω ὁ νεκρός , εἰμί βούλομαι βαπτίζω · καί ἀποκρίνω ὁ κρύπτω κάτωθεν , ὅτι βούλομαι · καί οὗτος βαπτίζω αὐτός ἀντί ὁ ἀπέρχομαι . εἶτα κατηγορέω ἐπί οὗτος , ἀπολογέομαι , ὅτι ὁ ἀπόστολος οὗτος εἶπον , καί παράγω ῥῆσις οὗτος ὁ παράφρων . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω · ἀλλά πῶς ; ὁ μέλλω . βαπτίζω πᾶς ἀπαγγέλλω ὁ σύμβολον ὁ πίστις · ἐν οὖν οὗτος μετά ὁ ἄλλος καί οὗτος πρόκειμαι · « Πιστεύω εἰς ἀνάστασις νεκρός . » Φησίν οὖν , ὅτι ὁ πιστεύω , ὅτι εἰμί ἀνάστασις νεκρός σῶμα , καί βαπτίζω ἐπί τοιοῦτος ἐλπίς , τίς ποιέω ἀπατάω ; τίς δέ ὅλως καί βαπτίζω ἄνθρωπος ὑπέρ ἀνάστασις , τουτέστιν , ἐπί προσδοκία ἀνάστασις , εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω εἰ « τις καί ἐγώ κινδυνεύω πᾶς ὥρα ; » εἰμί οὖον δέχομαι πρός ἀπόδειξις ὁ ἀνάστασις , ὁ διά ὁ ῥῆμα ὁμολογία , ὅς ὁ βαπτίζω ποιέω , δέχομαι καί ὁ διά ὁ πρᾶγμα φωνή . ἐγώ Κγὰρ πᾶς ὁ ἀπόστολος ἐν κίνδυνος εἰμί ἀεί · καί εἰμί μή εἰμί ἀνάστασις , τίς ἕνεκα κινδυνεύω ; ἴξ