cogPG.PG124 53
εὐγενεστέρας αἰδούμενοι , ἢ οἱ μὴ ὄντες πονηροί , ἐκεῖνοι παρῆσαν · ὅθεν καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐξ αὐτῶν . Ἡ δὲ Μάρθα μόνη προῦπαντᾷ , καὶ οὐ παραλαμβάνει τὴν ἀδελφὴν ν , ἐπειδὴ κατ´ ἱδίαν αὐτῷ συντυχεῖν ἠβούλετο , καὶ τὸ γεγονὸς ἀπαγγεῖλαι . Ὅθεν ἐπειδὴ αὐτὴν εἰς χρηστὰς ἐλπίδας ἤγαγε , τότε ἄπεισι , καὶ καλεῖ τὴν ἀδελφήν . Πρότερον δὲ οὐλέγει πρὸς τὴν ἀδελφὴν Μαρίαν , βουλομένη λαθεῖν τοῦς παρόντας . Εἰ γὰρ ἡ Μαρία ἥκουσεν , ὅτι « Ἰησοῦς ἔρχεται , » ἐξανέστη ἂν πρὸς συνάντησιν , καὶ συνηκολούθησαν αὐτῇ καὶ οἱ παρόντες Ἰουδαῖοι . οἷς δια γνωσθῆναι τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντα οὐκ ἠβούλετο Μάρθα . « Εἶπεν οὖν Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν · Κύριε ἔἰ ἦς ὧδε , ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει · ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν Θεὸν , δώσει σοι ὁ Θεός . Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς · Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφὸς σου . Λέγει αὐτῷ Μάρθα · Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . Εἶπεν οὖν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς · Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή · ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , κἂν ἀποθάνῃ , ζήσεται · καὶ πᾶς ὁ ζῶν , καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ , οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα . Πιστεύεις τοῦτο ; Λέγει αὐτῷ · Ναὶ , Κύριε . Ἐγὼ πεπίστευκα , ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος . Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθε , καὶ ἐφώνησε Ναρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρα , εἰποῦσα · Ὁ διδάσκαλος πάρεστι , καὶ φωνεῖ σε . » Πίστιν εἶχεν ἡ Μάρθα πρὸς Χριστὸν , ἀλλ´ οὐχ ὅσην ἔδει . Διὸ καί φησι · « Κύριε , εἰ ἡς ὡδε , οὐκ ἂν ἔθανεν μου ὁ ἀδελφός . » Τοῦτα γὰρ πάντως ἔφη , οἷα μὴ πιστεύουσα , ὅτι καὶ ἀπὼν ἠδύνατο , εἴπερ ἠβούλετο , ἀποτρέψαι τὸν θάνατον τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς · καὶ ἔτι διὰ τῶν ἐφεξῆς μείζονα τὴν ἀσθένειαν ἐμφαίνει τῆς πίστεως . « Ὅσα γὰρ , φησὶν , αἰτήσῃ τὸν Θεὸν , δώσει σοι . » Ὁρᾷς ὅτι ὡς ἐνάρετόν τινα ἄνθρωπον καὶ παρὰ Θεῷ εὐδόκιμον τοῦτον ἐνόμιζεν ; Οὐ γὰρ εἷπεν , Ὅσα ἂν θέλης , ποιήσεις , ἀλλ’ , « Ὅσα ἂν αἰτήσῃ , δώσει σοι ἐ Αὐτὸς δὲ ἀνατρέπων τὴν τοιαύτην αὐτῆς ὑπόνοιαν , « Ἀναστήσεται , φησὶν , ὁ ἀδελφός σου . » Οὐ γὰρ εἶπεν αὐτῇ , Ναὶ αἰτήσομαι τὸν Θεὸν , καὶ δώσει μοι , οὐδὲ συνέδραμε τῷ λόγῳ αὐτῆς , ἀλλὰ μέσῃ μὲν ἐχρήσατο λέξει · πλὴν διὰ τῶν ἑξῆς ἐκδηλοτέραν τὴν οἰκείαν αὐθεντίαν καὶ ἐξουσίαν ποιεῖ , « Ἐγώ εἰμι , λέγων , ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή . » Ἐπεὶ γὰρ ἡ γυνὴ ἔτι ἀπιστεῖ , καὶ τὸ , « Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου , » οὐδ´ ἐπέγνω , ἀλλ´ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἀναστάσει νοεῖ αὐτὸν . ἀναστήσεσθαι · ἤδει δὲ τὴν ἐσχάτην ἀνάστασιν ἐσομένην , τοῦτο μὲν καὶ ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν , μάλιστα δὲ ἀπὸ τῶν τοῦ Χριστοῦ συνεχῶν περὶ τῆς ἀναστάσεως ὁμιλιῶν · ἐπεὶ οὖν ἔτι γυνὴ ἦν ἡ γυνὴ , διανιστᾷ αὐτὴν ὁ Κύριος , καὶ ὥσπερ νενεκρωμένην τὴν πίστιν αὐτῆς διεγείρει , φάσκων ἐκδηλότερον · Σύ με]σὺ μὲν ] λέγεις , ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσωμαι τὸν Θεὸν , δώσει μοι · ἐγὼ δὲ φανερῶς οἵ τω σοί φημι , ὅτι « Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή . » Ὥστε οὐ τόπῳ περικλείεταί μου ἡ δύναμις , ἀλλὰ , καὶ ἀπὼν , καὶ παρὼν , δύναμαι ἰᾶσθαι . Ἐγὼ
Lemmas: εὐγενής αἰδέομαι , ἢ ὁ μή εἰμί πονηρός , ἐκεῖνος πάρειμι · ὅθεν καί πολύς πιστεύω ἐκ αὐτός . ὁ δέ Μάρθα μόνος προϋπαντάω , καί οὖον παραλαμβάνω ὁ ἀδελφή Ν , ἐπεί κατ´ ἴδιος αὐτός συντυγχάνω βούλομαι , καί ὁ γίγνομαι ἀπαγγέλλω . ὅθεν ἐπεί αὐτός εἰς χρηστός ἐλπίς ἄγω , τότε ἄπειμι , καί καλέω ὁ ἀδελφός . Πρότερος δέ οὐλέω πρός ὁ ἀδελφή Μαρία , βούλομαι λανθάνω ὁ πάρειμι . εἰμί γάρ ὁ Μαρία ἀκούω , ὅτι « Ἰησοῦς ἔρχομαι , » ἐξανίστημι εἄν πρός συνάντησις , καί συνακολουθέω αὐτός καί ὁ πάρειμι Ἰουδαῖος . ὅς διά γιγνώσκω ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι οὐ βούλομαι Μάρθα . « εἶπον οὖν Μάρθα πρός ὁ Ἰησοῦς · κύριος εἰμί εἰμί ὧδε , ὁ ἀδελφός ἐγώ οὐ εἄν θνῄσκω · ἀλλά καί νῦν οἶδα ὅτι ὅσος εἄν αἰτέω ὁ θεός , δίδωμι σύ ὁ Θεός . λέγος αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἀνίστημι ὁ ἀδελφός σύ . λέγος αὐτός Μάρθα · οἶδα ὅτι ἀνίστημι ἐν ὁ ἀνάστασις ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . εἶπον οὖν αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή · ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , κἀν ἀποθνῄσκω , ζῶ · καί πᾶς ὁ ζῶ , καί πιστεύω εἰς ἐγώ , οὖον μή ἀποθνῄσκω εἰς ὁ αἰών . πιστεύω οὗτος ; λέγος αὐτός · ναίς , κύριος . ἐγώ πιστεύω , ὅτι σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ εἰς ὁ κόσμος ἐρχόμενος . καί οὗτος εἶπον ἀπέρχομαι , καί φωνέω Ναρίαν ὁ ἀδελφή αὐτός λάθρῃ , εἶπον · ὁ διδάσκαλος πάρειμι , καί φωνέω σύ . » πίστις ἔχω ὁ Μάρθα πρός Χριστός , ἀλ οὐ ὅσος ἐσθίω . Διὸ καί φημί · « κύριος , εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ εἄν θνῄσκω ἐγώ ὁ ἀδελφός . » τοῦτα γάρ πάντως φημί , οἷος μή πιστεύω , ὅτι καί ἄπειμι δύναμαι , εἴπερ βούλομαι , ἀποτρέπω ὁ θάνατος ὁ ἀδελφός αὐτός · καί ἔτι διά ὁ ἐφεξῆς μείζων ὁ ἀσθένεια ἐμφαίνω ὁ πίστις . « ὅσα γάρ , φημί , αἰτέω ὁ θεός , δίδωμι σύ . » ὁράω ὅτι ὡς ἐνάρετος τις ἄνθρωπος καί παρά Θεός εὐδόκιμος οὗτος νομίζω ; οὖον γάρ ἕπω , ὅσα εἄν ἐθέλω , ποιέω , ἀλλά , « ὅσα εἄν αἰτέω , δίδωμι σύ εἰ αὐτός δέ ἀνατρέπω ὁ τοιοῦτος αὐτός ὑπόνοια , « ἀνίστημι , φημί , ὁ ἀδελφός σύ . » οὖον γάρ εἶπον αὐτός , Ναίς αἰτέω ὁ θεός , καί δίδωμι ἐγώ , οὐδέ συντρέχω ὁ λόγος αὐτός , ἀλλά μέσος μέν χράω λέγω · πλήν διά ὁ ἑξῆς ἔκδηλος ὁ οἰκεῖος αὐθεντία καί ἐξουσία ποιέω , « ἐγώ εἰμί , λέγω , ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή . » ἐπεί γάρ ὁ γυνή ἔτι ἀπιστέω , καί ὁ , « ἀνίστημι ὁ ἀδελφός σύ , » οὐδός ἐπιγιγνώσκω , ἀλ ἐν ὁ ἔσχατος ἀνάστασις νοέω αὐτός . ἀνίστημι · ἦδος δέ ὁ ἔσχατος ἀνάστασις εἰμί , οὗτος μέν καί ἀπό ὁ θεῖον Γραφής , μάλιστα δέ ἀπό ὁ ὁ Χριστός συνεχής περί ὁ ἀνάστασις ὁμιλία · ἐπεί οὖν ἔτι γυνή εἰμί ὁ γυνή , διανιστάω αὐτός ὁ Κύριος , καί ὥσπερ νεκρόω ὁ πίστις αὐτός διά-ἐγείρω , φάσκω ἔκδηλος · σύ με]σὺ μέν ] λέγω , ὅτι ὅσος εἄν αἰτέω ὁ θεός , δίδωμι ἐγώ · ἐγώ δέ φανερῶς ὁ ὁ σύ φημί , ὅτι « ἐγώ εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή . » ὥστε οὖον τόπος περικλείω ἐγώ ὁ δύναμις , ἀλλά , καί ἄπειμι , καί πάρειμι , δύναμαι ἰάομαι . ἐγώ