cogPG.PG124 211
« ὥσπερ ὁ Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν σαρκὶ διὰ τῆς δόξης τοῦ Πατρὸς , » τουτέστι , διὰ τῆς οἰκείας θειότητοσξα γὰρ τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός ] · οὕτω καὶ ἡμεῖς ἑτέραν ἀνάστασιν ἀναστῶμεν , τὴν καινὴν πολιτείαν . Ὅταν γὰρ ὁ πόρνος γένηται σώφρων , δοὺ θάνατος καὶ ἀνάστασις , τῆς κακίας θανούσης , καὶ τῆς ἀρετῆς ἀναστάσης καὶ ζώσης ἐν τῷ ἀνθρώπῳ . « Εἰ γὰρ σύμφυτοι γεγόναμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναστάσεως ἐσόμεθα · τοῦτο γινώσκοντες , ὅτι ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη , ἵνα καταργηθῇ τὸ σῶμα τῆς ἀμαρτίας , τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ . » Οὐκ εῖπεν ὅτι Ἐκοινωνήσαμεν τῷ ὁμοιώματι τοῦ θαυά . του αὐτοῦ , ἀλλὰ , « Σύμφυτοι γεγόναμεν , » τῷ τῆς φυτείας ὀνόματι τὸν ἐκ ταύτης καρπὸν αἰνιξάμενος . Ταφὲν γὰρ τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ἐν τῇ γῇ , καρπὸν σωτηρίας ἤνεγκεν . Ἐπειδὴ δὲ ἡμεῖς μὲν ἐν ὕδατι , ἐκεῖνος δὲ ἐν τῇ γῇ ἐτάφη · καὶ ἡμεῖς μὲν τῇ ἁμαρτίᾳ , ἐκεῖνος δὲ τῷ σώματι · διὰ τοῦτο οὐκ εἶπε , Τῷ θανάτῳ , ἀλλὰ , « Τῷ ὁμοιώματι τοῦ θανάτου . » Καὶ τῆς ἀναστάσεως οὖν κοινωνοὶ ἐσόμεθα , ζωὴν αἰώνιον καὶ αὐτοὶ κληρονομοῦντες , διὰ τοῦ τὸν ἐα τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις ἀνάστασιν ἐποδείξασθαι . « Καὶ γὰρ ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος , τουτέστιν , ἢ κακία . συνεσταυρώθη , » τουτέστιν , ὁμοίως τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ , ἐν τῷ βαπτίσματι ἐτάφη , « ἵνα καταργηθῆ τὸ σῶμα τῆς ἀμαρτίας , » τουτέστιν , ἤτοι ἡ ἀπὸ διαφόρων μερῶν συγκειμένη κακία , καὶ ὥσπερ ἓν σῶμα . οὖσα , ἢ καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τὸ ἀμαρτητικόν . Διὰ ἐπιφέρει · « Τοῦ μηκέτι δουλεύειν ἡμᾶς τῇ ἁμαρτίᾳ . » Βούλομαι γὰρ , φησὶν , αὐτὸ εἶναι νεκρὸν , οὐχ ἵνα ἀφανισθῇ , ἀλλ´ ἵνα μὴ ἁμαρτάνῃ . « Ὁ γὰρ ἀποθανὼν δεδικαίωται ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας . » Περὶ παντὸς ἀνθρώπου τοῦτό φησιν , ὅτι Ὥσπερ « ὁ ἀποθανὼν δεδικαίωται ἁπὸ τῆς ἁμαρτίας » τουτέστιν , ἀπολέλυται , ἠλευθέρωται · οὕτω καὶ σὺ ὁ βαπτισθεὶς , καὶ νεκρωθεὶς τῇ ἀμαρτίᾳ , μένε νεκρός . Εἰ δὲ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ , πιστεύομεν ὅτι καὶ συζήσομεν αὐτῷ · εἰδότες ὅτι Χριστὸς ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν , οὐκέτι ἀποθνήσκει · θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει . Ὃ γὰρ ἀπέθανε , τῇ ἀμαρτίᾳ ἀπέθανεν ἐφάπαξ · ὃ δὲ ζῇ , ζῇ τῷ Θεῷ . Οὕτω καὶ ὑμεῖς λογίζεσθε , ἑαυτοὺς νεκροὺς μὲν εἶναι τῇ ἁμαρτίᾳ , ζῶντας δὲ τῷ Θεῷ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . » Δοκεῖ παλιλλογεῖν , ἀλλ´ οὐκ ἔστι . Καὶ γὰρ ἀνωτέρω μὲν , περὶ τοῦ ἀεὶ δεῖν νεκροὺς μένειν ἡμᾶς τῇ ἀμαρτίᾳ , ἔλεγε · νῦν δέ , περὶ τοῦ ἀεὶ ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς τὴν ἀνάστασιν τῆς κατὰ Θεὸν πολιτείας . Εἰ γὰρ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος , πιστεύομεν , ὅτι καὶ τὴν ἐν καινότητι ζωῆς ἀνάστασιν ἕξομεν ἀεὶ παροῦσαν ἡμῖν . Καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς ἐγερθεὶς , ἀεὶ ζῇ , οὐκέτι ἀποθνήσκων . Καὶ ἐκεῖνα γὰρ , « Ὃ ἀπέθανε , τῇ ἁμαρτίᾳ ἀπέθανε , » τοῦτ´ ἔστι , διὰ τὴν ἁμαρτίαν τὴν ἡμετέραν , καὶ οὐχ
Lemmas: « ὥσπερ ὁ Χριστός ἀνίστημι ἐκ νεκρός σάρξ διά ὁ δόξα ὁ πατήρ , » τουτέστι , διά ὁ οἰκεῖος θειοτητοσξαʹ γάρ ὁ πατήρ ὁ υἱός ] · οὗτος καί ἐγώ ἕτερος ἀνάστασις ἀνίστημι , ὁ καινός πολιτεία . ὅταν γάρ ὁ πόρνος γίγνομαι σώφρων , δήω θάνατος καί ἀνάστασις , ὁ κακία θνῄσκω , καί ὁ ἀρετή ἀνίστημι καί ζώννυμι ἐν ὁ ἄνθρωπος . « εἰμί γάρ σύμφυτος γίγνομαι ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀνάστασις εἰμί · οὗτος γιγνώσκω , ὅτι ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος συσταυρόομαι , ἵνα καταργέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , ὁ μηκέτι δουλεύω ἐγώ ὁ ἁμαρτία . » οὐ εἶπον ὅτι κοινωνέω ὁ ὁμοίωμα ὁ θαυά . ὁ αὐτός , ἀλλά , « σύμφυτος γίγνομαι , » ὁ ὁ φυτεία ὄνομα ὁ ἐκ οὗτος καρπός αἰνίσσομαι . θάπτω γάρ ὁ σῶμα ὁ κύριος ἐν ὁ γῆ , καρπός σωτηρία φέρω . ἐπεί δέ ἐγώ μέν ἐν ὕδωρ , ἐκεῖνος δέ ἐν ὁ γῆ θάπτω · καί ἐγώ μέν ὁ ἁμαρτία , ἐκεῖνος δέ ὁ σῶμα · διά οὗτος οὐ εἶπον , ὁ θάνατος , ἀλλά , « ὁ ὁμοίωμα ὁ θάνατος . » καί ὁ ἀνάστασις οὖν κοινωνός εἰμί , ζωή αἰώνιος καί αὐτός κληρονομέω , διά ὁ ὁ ἐάω ὁ ἀγαθός ἔργον ἀνάστασις ἐπιδείκνυμι . « καί γάρ ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος , τουτέστιν , ἢ κακία . συσταυρόομαι , » τουτέστιν , ὁμοίως ὁ σῶμα ὁ Χριστός , ἐν ὁ βάπτισμα θάπτω , « ἵνα καταργέω ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , » τουτέστιν , ἤτοι ὁ ἀπό διάφορος μέρος σύγκειμαι κακία , καί ὥσπερ εἷς σῶμα . εἰμί , ἢ καί ὁ σῶμα ἐγώ ὁ ἁμαρτητικός . Ζεύς ἐπιφέρω · « ὁ μηκέτι δουλεύω ἐγώ ὁ ἁμαρτία . » βούλομαι γάρ , φημί , αὐτός εἰμί νεκρός , οὐ ἵνα ἀφανίζω , ἀλ ἵνα μή ἁμαρτάνω . « ὁ γάρ ἀποθνήσκω δικαιόω ἀπό ὁ ἁμαρτία . » περι πᾶς ἄνθρωπος οὗτος φημί , ὅτι ὥσπερ « ὁ ἀποθνήσκω δικαιόω ἀπό ὁ ἁμαρτία » τουτέστιν , ἀπολύω , ἐλευθερόω · οὗτος καί σύ ὁ βαπτίζω , καί νεκρώνομαι ὁ ἁμαρτία , μένω νεκρός . εἰμί δέ ἀποθνῄσκω σύν Χριστός , πιστεύω ὅτι καί συζάω αὐτός · οἶδα ὅτι Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός , οὐκέτι ἀποθνήσκω · θάνατος αὐτός οὐκέτι κυριεύω . ὅς γάρ ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω ἐφάπαξ · ὅς δέ ζῶ , ζῶ ὁ Θεός . οὕτως καί σύ λογίζομαι , ἑαυτοῦ νεκρός μέν εἰμί ὁ ἁμαρτία , ζῶ δέ ὁ Θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . » δοκέω παλιλλογέω , ἀλ οὐ εἰμί . καί γάρ ἀνωτέρω μέν , περί ὁ ἀεί δήω νεκρός μένω ἐγώ ὁ ἁμαρτία , λέγω · νῦν δέ , περί ὁ ἀεί ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀνάστασις ὁ κατά θεός πολιτεία . εἰμί γάρ ἀποθνῄσκω σύν Χριστός διά ὁ βάπτισμα , πιστεύω , ὅτι καί ὁ ἐν καινότης ζωή ἀνάστασις ἔχω ἀεί πάρειμι ἐγώ . καί γάρ ὁ Χριστός ἐγείρω , ἀεί ζῶ , οὐκέτι ἀποθνήσκω . καί ἐκεῖνος γάρ , « ὅς ἀποθνῄσκω , ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω , » τοῦτος εἰμί , διά ὁ ἁμαρτία ὁ ἡμέτερος , καί οὐ