cogPG.PG124 79
ὅτι πάντα παρέδωκεν αὐτῷ ὁ Πατὴρ , καὶ ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθε . καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπάγει , » οὐδὲ ἐλαττωθήσεται ἡ δόξα αὐτοῦ , νίπτοντος τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν . Οὐ γὰρ ἥρπασε τὴν δόξαν , ἵνα φοβῆται ἐκπεσεῖν ταύτης , καὶ διὰ τοῦτο μὴ καταδέχηταί τι ταπεινὸν ποιεῖν · οἷον οἱ δυσγενεῖς πάσγουσιν , ἐπειδὰν´ ἂν δόξαν ἀρπάσωσι , μὴ θέλοντες ὅλως ὑποκλιθῆναι , ἵνα μὴ ἀπολέσωσιν ὃ μὴ διαφέρον αὐτοῖς ἥρπασαν . Ἀλλὰ πάντων βασιλεὺς ἦν , καὶ τοῦ Θεοῦ Υἱός · τοῦτο γὰρ τὸ , « Ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθε , » τουτέστιν , ἐκ τῆς τοῦ Πατρὸς οὐσίας , « καὶ πάλιν πρὸς Θεὸν ὑπάγει . » Ῥστε οὐκ ἔμελλεν ἐλαττωθῆναι ἡ δόξα αὐτοῦ τηλικούτου ὄντος ἐπὶ τοῦ τοὺς μαθητὰς νῖὺαι Σκέπει δέ μοι , ὅτι εἰ τὸ ταπεινοῦσθαι ἔργον ἐστὶ τοῦ ἀπὸ Θεοῦ ἐξιόντος , καὶ πρὸς Θεὸν ὑπάγοντος · τὸ ἀλαζονεύεσθαι δηλαδὴ ἐκείνου ἔσται ἔργον , τοῦ ἀπὸ δαιμόνων ἐξιόντος , καὶ πρὸς δαίμονας ἀπιόντος . Ὃταν δὲ ἀκούσῃς , ὅτι « Παρέδωκεν αὐτῷ ὁ Πατὴρ , » μὴ ἀδυναμίαν νομίσῃς ἐνταῦθα ἐμφαίνεσθαι τοῦ Υἱοῦ , ἀλλὰ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα τιμὴν καὶ ὁμόνοιαν . Ἐπεὶ εἰ ἀδύνατός σοι δοκεῖ ὁ Υἱὸς , διότι ὁ Πατὴρ λέγεται αὐτῷ παραδοῦναι , ἀδύνατον νόει καὶ τὸν Πατέρα , διότι ὁ Υἱὸς αὐτῷ τὴν βασιλείαν παραδίδωσιν , ὡς ὁ Ἀπόστολός φησιν . Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τοῦτο · ἀλλ´ ἡ παράδοσις τὴν ὁμόνοιαν , καὶ συνεργίαν , ἵν´ οὕτως εἴπω , καὶ εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς δηλοῖ . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ὑπερβολικὸν τῆς ταπεινώσεως . Οὐ γὰρ πρὸ τοῦ δείπνοιυ νίπτει , ἀλλὰ μετὰ τὸ πάντας ἀναπεσεῖν ἐγείρεται . μόνος αὐτὸς , ἐκείνων ἀναπαυομένων · καὶ ἀποτί Θηφε μὲν τὰ ἱμάτια , τὸ περὶ τὴν διακονίαν ἀνεμποδίστους ἐαυτοὺς ποιεῖν καὶ ἐλαφροὺς διδάσκων ἡμᾶς · λεντίω δὲ διαζ ώννυται , αὐτὸς πάντα ποιῶν , καὶ τὸ νῖψαι , καὶ τὸ ἐκμάξαι · βάλλει δὲ ὕδωρ , καὶ τοῦτο αὐτὸς ποιῶν , καὶ οὐκ ἄλλῳ ἐπιτρέψας · ταῦτα δὲ πάντα δείγματα ἡμῖν εἰσι καὶ νομοθεσίαι τοῦ , πῶς δεῖ διακονεῖν , ὅτι μετὰ πάσης προθυμίας , καὶ αὐτοὺς τὰ πάντα διενεργοῦντας , οὐκ ἄλλοις ὑπουργοῖς χρωμένους . « Ἔρχεται οὖν πρὸς Σίμωνα Πέτρον , καὶ λέγει αὐτῶ ἐκεῖνος · ἔύριε , σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας ; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ὁ ἐγὼ ποιῶ , ὃ οὐκ οἶδας ἄρτι , γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα . Οὐ πρῶτον τὸν Πέτρον νπτει , εἰ καὶ τὰ πρωτεῖα τῶν μαθητῶν ἐφέρετο , ἀλλὰ τάχα ὁ προδότης ἰταμὸς ὢν καὶ ἀναίσχυντος , πρὸ τοῦ έτρου κατεκλίνετο , καὶ τοὺς πόδας ἐνίψατο . Πόθεν τοῦτο δῆλονς Ἐντεῦθεν · « Ἵρξατο , φησὶ , νίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν καὶ ἐκμάσσειν · » εἶτα « ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον . » ὥστε δηλοῖ , ὅτι οὐ πρῶτον τὸν Πέτρον ἔνιψεν . Οὐ γὰρ ἂν εἶπεν , ὅτι « Ἔοχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον , » εἰ μὴ ἄλλον τινὰ πρὸ τοῦ Πέτρου ἔνιψεν . Ἐκ τῶν ἄλλων μὲν οὖν μαθητῶν ρὐκ ἄν τις φὐθαδιάσατο , ὡς πρὸ τοῦ Πέτρου νίώααθαι · τὸν δὲ προδότην τοῦτο τολμῆσαι ἐνδέχεται . Εἰ γὰρ ἐκ τῶν ἄλλων μαθητῶν ἥρξατο νίψαι τινὰ , ἐκώλυσεν ἂν τὸν Κύριον ἐκεῖνος , ὅστις ἂν ἦν , καὶ εἶπεν ἂ καὶ Πέτρος · « Κύριε , σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας ; » Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τοῦτο . Οὐκ ἄρα τινὰ τῶν ἄλλων ἔνιψε πρῶτον , ἀλλὰ τὸν προδότην , εἶτα τὸν
Lemmas: ὅτι πᾶς παραδίδωμι αὐτός ὁ πατήρ , καί ὅτι ἀπό Θεός ἐξέρχομαι . καί πρός ὁ θεός ὑπάγω , » οὐδέ ἐλασσόω ὁ δόξα αὐτός , νίζω ὁ πούς ὁ μαθητής . οὖον γάρ ἁρπάζω ὁ δόξα , ἵνα φοβέω ἐκπίπτω οὗτος , καί διά οὗτος μή καταδέχω τίς ταπεινός ποιέω · οἷος ὁ δυσγενής πήγνυμι , ἐπειδάν εἄν δόξα ἁρπάζω , μή ἐθέλω ὅλως ὑποκλίνω , ἵνα μή ἀπόλλυμι ὅς μή διαφέρω αὐτός ἁρπάζω . ἀλλά πᾶς βασιλεύς εἰμί , καί ὁ Θεός υἱός · οὗτος γάρ ὁ , « ἀπό Θεός ἐξέρχομαι , » τουτέστιν , ἐκ ὁ ὁ πατήρ οὐσία , « καί πάλιν πρός θεός ὑπάγω . » Ῥστε οὐ μέλλω ἐλασσόω ὁ δόξα αὐτός τηλικόσδε εἰμί ἐπί ὁ ὁ μαθητής νία σκέπω δέ ἐγώ , ὅτι εἰμί ὁ ταπεινόω ἔργον εἰμί ὁ ἀπό Θεός ἔξειμι , καί πρός θεός ὑπάγω · ὁ ἀλαζονεύομαι δηλαδή ἐκεῖνος εἰμί ἔργον , ὁ ἀπό δαίμων ἔξειμι , καί πρός δαίμων ἄπειμι . ὅταν δέ ἀκούω , ὅτι « παραδίδωμι αὐτός ὁ πατήρ , » μή ἀδυναμία νομίζω ἐνταῦθα ἐμφαίνω ὁ υἱός , ἀλλά ὁ πρός ὁ πατήρ τιμή καί ὁμόνοια . ἐπεί εἰμί ἀδύνατος σύ δοκέω ὁ υἱός , διότι ὁ πατήρ λέγω αὐτός παραδίδωμι , ἀδύνατος νοέω καί ὁ πατήρ , διότι ὁ υἱός αὐτός ὁ βασίλειος παραδίδωμι , ὡς ὁ ἀπόστολος φημί . Ἀλ οὐ εἰμί οὗτος · ἀλ ὁ παράδοσις ὁ ὁμόνοια , καί συνεργία , ὅς οὕτως εἶπον , καί εὐδοκία ὁ πατήρ δηλόω . Ὅρας δέ καί ὁ ὑπερβολικός ὁ ταπείνωσις . οὖον γάρ πρό ὁ δείπνοιυ νίζω , ἀλλά μετά ὁ πᾶς ἀναπίπτω ἐγείρω . μόνος αὐτός , ἐκεῖνος ἀναπαύω · καί ἀποτί Θηφε μέν ὁ ἱμάτιον , ὁ περί ὁ διακονία ἀνεμπόδιστος ἑαυτοῦ ποιέω καί ἐλαφρός διδάσκω ἐγώ · λέντιον δέ διαζ ωννυος , αὐτός πᾶς ποιέω , καί ὁ νίφω , καί ὁ ἐκμάσσω · βάλλω δέ ὕδωρ , καί οὗτος αὐτός ποιέω , καί οὐ ἄλλος ἐπιτρέπω · οὗτος δέ πᾶς δεῖγμα ἐγώ εἰμί καί νομοθεσία ὁ , πῶς δεῖ διακονέω , ὅτι μετά πᾶς προθυμία , καί αὐτός ὁ πᾶς διενεργέω , οὐ ἄλλος ὑπουργέω χράω . « ἔρχομαι οὖν πρός Σίμων Πέτρος , καί λέγω αὐτός ἐκεῖνος · εὑρίσκω , σῦς ἐγώ νίζω ὁ πούς ; ἀποκρίνω Ἰησοῦς , καί εἶπον αὐτός · ὁ ἐγώ ποιέω , ὅς οὐ οἶδα ἄρτι , γιγνώσκω δέ μετά οὗτος . οὖον πρῶτος ὁ Πέτρος νπτει , εἰμί καί ὁ πρωτεῖος ὁ μαθητής φέρω , ἀλλά τάχα ὁ προδότης ἰταμός εἰμί καί ἀναίσχυντος , πρό ὁ τρέω κατακλίνω , καί ὁ πούς νίφω . πόθεν οὗτος δῆλος ἐντεῦθεν · « Ἵρξατο , φημί , νίζω ὁ πούς ὁ μαθητής καί ἐκμάσσω · » εἶτα « ἔρχομαι πρός Σίμων Πέτρος . » ὥστε δηλόω , ὅτι οὖον πρῶτος ὁ Πέτρος νίφω . οὖον γάρ εἄν εἶπον , ὅτι « εοχω πρός Σίμων Πέτρος , » εἰμί μή ἄλλος τις πρό ὁ Πέτρος νίφω . ἐκ ὁ ἄλλος μέν οὖν μαθητής ρ̅ ἄν τις φυθαδιααω , ὡς πρό ὁ Πέτρος νίώααθαι · ὁ δέ προδότης οὗτος τολμάω ἐνδέχομαι . εἰμί γάρ ἐκ ὁ ἄλλος μαθητής ἄρχω νίζω τις , κωλύω εἄν ὁ κύριος ἐκεῖνος , ὅστις εἄν εἰμί , καί εἶπον ὅς καί Πέτρος · « κύριος , σῦς ἐγώ νίζω ὁ πούς ; » Ἀλ οὐ εἰμί οὗτος . οὐ ἄρα τις ὁ ἄλλος νίφω πρῶτος , ἀλλά ὁ προδότης , εἶτα ὁ