cogPG.PG124 397
τελείως ἀφανισθῆναι , καὶ μηδὲ ἐλπίδα ὑπολειφθῆναι αὐτῷ τοῦ ὅλως ἰσχῦσαι τοῦ λοιποῦΠοῦ σου , θάνατε , τὸ κέντρον ; ποῦ σου , ἅδη , τὸ νῖκος ; » Ὡσανεὶ γενόμενα ἰδὼν τὰ πράγματα , ἐνθουσιᾷ , καὶ ἐπινίκιον βοᾷ , καὶ ἀλαλάζει , οἱονεὶ κειμένῳ τῷ θανάτῳ ἐπεμβαίνων , καὶ καταπατῶν αὐτόν . εὕροις δ´ ἂν διαφοράν τινα ἅθου καὶ θανάτου , τῷ τὸν μὲν ἅδην τὰς ψυχὰς κατέχειν · τὸν δὲ θανατον , τὰ σώματα · αἱ γὰρ ψυχαὶ ἀθάνατοι . « Τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου , ἡ ἁμαρτία . » Διὰ αὐτῆς γὰρ ἴσχυεν , ὅπλω τινὶ καὶ κέντρῳ ταύτη χρώμενος . Ὥσπερ γὰρ ὁ σκορπίος αὐτὸς μέν ἐστι ζωθφιόν τι μικρὸν , ἐν δὲ τῷ κέντρῳ τὴν ἰσχὺν ἔχειοὔτω καὶ ὁ θάνατος διὰ τῆς ἁμαρτίας ἵσχυεν , ἄλλως ἀνενέργητος ὥν . Δηλοῖ δὲ καὶ τὸ τοῦ Κυρίου · καὶ γάρ ἐν τούτῳ ἀμαρτίαν μὴ εὑρὼν , ἀνενέργητος ἔμεινεν . « Ἡ δὲ δύναμις τῆς ἀμαρτίας , ὁ νόμος . » Πῶς · Ὅτι τοῦ νόμου μὲν μὴ ὄντος , ἐν ἀγνοίᾳ ἁμαρτάνοντες , οὐχ οὕτω κατεκρινόμεθα · ὁ δὲ νόμος φανερώσας αὐτὴν , κατέκρινε μᾶλλον ἡμᾶς , ὡς ἐν γνώσει ἀμαρτάνοντας · καὶ ἰσχυρὰν αὐτὴν ἐποίησεν , οὐ παρὰ τὴν αὐτοῦ φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν ῥᾳθυμίαν , τῶν μὴ καλῶς χρησαμένων τῷ δοθέντι φαρμάκῳ , ὡς καὶ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους πλατύτερον καὶ διὰ πλειόνων εἴρηται . Μὴ οὖν ἀμφίβαλλε , ὡ ἄνθρωπε , περὶ τῆς ἀναστάσεως , ὀρῶν ὅτι καὶ ἡ ἀμαρτία ἀνῃρέθη . ἤτις ἦν τοῦ θανάτου ὅπλον · καὶ ὁ νόμος κατηργήθη , ὃς ἦν ἐξ ἀποτελέσματος δύναμις τῆς ἁμαρτίας . Πρόδηλον γὰρ , ὅτι ἀφοπλισθεὶς ὁ θάνατος οὐκέτι ἰσχύει . « Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νἵκος διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Τοῦ μὲν Κυρίου Ἰησοῦ ὁ ἀγὼν , ἡμῖν δὲ τὸ νῖκος δέδοται · οὐκ ἐξ ἀμοιβῆς , οὐδὲ κατὰ ὁφειλὴν , ἀλλὰ κατὰ χάριν καὶ φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὃς ἡμᾶς ἐποίησε νικᾷν διὰ τοῦ ἀγῶνος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . « Ὥστε , ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ , ἑδραῖοι γίνεσθε , ἁμετακίνητοι , περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε . » Ἐπεὶ · ἔγνωτε , φησὶν , ὅτι ἀνάστασις ἔσται , καὶ ἀμοιβὴ καλῶν καὶ φαύλων , ἑδραῖοι γίνεσθε . Ἐσαλεύοντο γὰρ ἐν τοῖς περὶ ἀναστάσεως λόγοις . Ἐπεὶ δὲ ἠμέλουν καὶ βίου ἀγαθοῦ , ὡς οὐκ οὔσης δῆθεν ἀναστάσεως , φησί · « Περισσεύοντες ἐν τῳ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε · » οὐ μόνον αὐτὸ ἐργαζόμενοι , ἀλλὰ καὶ ἐκ περιουσίας αὐτὸ ποιοῦντες . Τὸ δὲ ἔργον τοῦ Κυρίου , τουτέστιν , ὃ ἀγαπᾷ ὁ Κύριος , καὶ ὃ ἀπαιτεῖ παρ´ ἡμῶν , ἡ ἀρετή ἐστιν . « Εἰδότες , ὅτι καὶ ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔστι κεν ς ἐν Κυρίῳ . » Τουτέστιν , ἐλπίζοντες , ὅτι ἀνάστασις ἔσται , καὶ ὅσα ἂν κοπιάσητε , οὐ μὴ ἀπολέσητε , iρώην μὲν γὰρ ἠμελεῖτε τῆς ἀρετῆς , ὡς μὴ πιστεύοντες ἀνάστασιν εἶναι , καὶ διὰ τοῦτο μὴ θέλοντες κενῶς κοπιᾷν · νῦν δὲ οἰδατε , ὅτι , εἴ τι κοπιάσητε ,
Lemmas: τέλειος ἀφανίζω , καί μηδέ ἐλπίς ὑπολείπω αὐτός ὁ ὅλως ἰσχύω ὁ λοιπουπος σύ , θάνατος , ὁ κέντρον ; ποῦ σύ , ἀείδω , ὁ Νίκη ; » ὡσανεί γίγνομαι εἶδον ὁ πρᾶγμα , ἐνθουσιάω , καί ἐπινίκιος βοάω , καί ἀλαλάζω , οἱονεί κεῖμαι ὁ θάνατος ἐπεμβαίνω , καί καταπατέω αὐτός . εὑρίσκω δδʹ εἄν διαφορά τις ανθός καί θάνατος , ὁ ὁ μέν ἅδην ὁ ψυχή καταχέω · ὁ δέ θάνατος , ὁ σῶμα · ὁ γάρ ψυχή ἀθάνατος . « ὁ δέ κέντρον ὁ θάνατος , ὁ ἁμαρτία . » Ζεύς αὐτός γάρ ἰσχύω , ὅπλον τις καί κέντρον οὗτος χράω . ὥσπερ γάρ ὁ σκορπίος αὐτός μέν εἰμί ζωθφιόν τίς μικρός , ἐν δέ ὁ κέντρον ὁ ἰσχύς εὔχομαι καί ὁ θάνατος διά ὁ ἁμαρτία ἰσχύω , ἄλλως ἀνενέργητος ἀνά . δηλόω δέ καί ὁ ὁ κύριος · καί γάρ ἐν οὗτος ἁμαρτία μή εὑρίσκω , ἀνενέργητος μένω . « ὁ δέ δύναμις ὁ ἁμαρτία , ὁ νόμος . » Πῶς · ὅτι2 ὁ νόμος μέν μή εἰμί , ἐν ἄγνοια ἁμαρτάνω , οὐ οὗτος κατακρίνω · ὁ δέ νόμος φανερόω αὐτός , κατακρίνω μᾶλλον ἐγώ , ὡς ἐν γνῶσις ἁμαρτάνω · καί ἰσχυρός αὐτός ποιέω , οὖον παρά ὁ αὐτός φύσις , ἀλλά παρά ὁ ἡμέτερος ῥᾳθυμία , ὁ μή καλῶς χράω ὁ δίδωμι φάρμακον , ὡς καί ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος πλατύς καί διά πλείων εἴρω . μή οὖν ἀμφιβάλλω , εἰμί ἄνθρωπος , περί ὁ ἀνάστασις , ὄρος ὅτι καί ὁ ἁμαρτία ἀναιρέω . ὅστις εἰμί ὁ θάνατος ὅπλον · καί ὁ νόμος καταργέω , ὅς εἰμί ἐκ ἀποτέλεσμα δύναμις ὁ ἁμαρτία . πρόδηλος γάρ , ὅτι ἀφοπλίζω ὁ θάνατος οὐκέτι ἰσχύω . « ὁ δέ Θεός χάρις ὁ δίδωμι ἐγώ ὁ Νίκη διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » ὁ μέν κύριος Ἰησοῦς ὁ ἀγών , ἐγώ δέ ὁ Νίκη δίδωμι · οὐ ἐκ ἀμοιβή , οὐδέ κατά ὀφειλή , ἀλλά κατά χάρις καί φιλανθρωπία ὁ Θεός καί πατήρ , ὅς ἐγώ ποιέω νικάω διά ὁ ἀγών ὁ υἱός αὐτός . « ὥστε , ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός , ἑδραῖος γίγνομαι , αμετακίνητος , περισσεύω ἐν ὁ ἔργον ὁ κύριος πάντοτε . » ἐπεί · γιγνώσκω , φημί , ὅτι ἀνάστασις εἰμί , καί ἀμοιβή καλός καί φαῦλος , ἑδραῖος γίγνομαι . σαλεύω γάρ ἐν ὁ περί ἀνάστασις λόγος . ἐπεί δέ ἀμελέω καί βίος ἀγαθός , ὡς οὐ εἰμί δῆθεν ἀνάστασις , φημί · « περισσεύω ἐν ὁ ἔργον ὁ κύριος πάντοτε · » οὖον μόνος αὐτός ἐργάζομαι , ἀλλά καί ἐκ περιουσία αὐτός ποιέω . ὁ δέ ἔργον ὁ κύριος , τουτέστιν , ὅς ἀγαπάω ὁ Κύριος , καί ὅς ἀπαιτέω παρ´ ἐγώ , ὁ ἀρετή εἰμί . « οἶδα , ὅτι καί ὁ κόπος σύ οὐ εἰμί ἄν Σ ἐν κύριος . » τουτέστιν , ἐλπίζω , ὅτι ἀνάστασις εἰμί , καί ὅσος εἄν κοπιάω , οὖον μή ἀπόλλυμι , ὁράω μέν γάρ ἀμελέω ὁ ἀρετή , ὡς μή πιστεύω ἀνάστασις εἰμί , καί διά οὗτος μή ἐθέλω κενός κοπιάω · νῦν δέ οἶδα , ὅτι , εἰμί τίς κοπιάω ,