cogPG.PG124 209
τὸν θάνατον ἐποίησε βασιλεῦσαι · πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ τὴν περισσείαν καὶ δαψίλειαν τῆς χάριτος λαβόντες , καὶ δικαιωθέντες , ζησόμεθα καὶ βασιλεύσομεν διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ , οὗ ἀδελφοί ἐσμεν , καὶ σύσσωμοι αὐτοῦ κατέστημεν , καὶ ὥσπερ σῶμα κεφαλῇ , οὕτως αὐτῷ ἡνώμεθα ὗ . Μὴ γὰρ ἁπλοῦν καὶ μονοειδὲς ἀγαθὸν ἐλάβομεν , ἵνα καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα ἐνδοιάσωμεν · ἀλλὰ περισσεία χάριτος ἡμῖν τὰ ἀγαθά · ὥσπερ εἴ τις ὀφείλων πολλὰ , καὶ εἰς φυλακὴν ἐμβληθεὶς μετὰ γυναικὸς καὶ παίδων , εἶτα οὐ μόνον ἀπαλλαγείη τῆς φυλακῆς καὶ τοῦ χρέους , ἀλλὰ καὶ μυρία τάλαντα λάβοι , καὶ εἰς βασιλικὰς αὐυiὸς γένοιτο . Συμπεραίνων τοίνυν τὸ νόημα , φησίν · Ἃρα οὖν ὡς δι´ ἑνὸς παραπτῶματος εἰς πάντας ἀνθρώπους ἦλθεν ἡ κατάραπερ εἶπεν ἄνω κρῖμα , τοῦτο νῦν λέγων παράπτωμα , τουτέστι , τὴν ἁμαρτίαν τοῦ Ἀδὰμ ) , οὕτω καὶ διὰ τοῦ δικαιώματος τοῦ ἑνὸς Χριστοῦ , εἰς πάντας ἀνθρώπους ἡ χάρις , διδοῦσα αὐτοῖς καὶ δικαίωσιν ἀντὶ τῆς ἀμαρτίας , καὶ ζωὴν ἁντὶ τοῦ θανάτου . « Ὅσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου . ἁμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοὶ , οὕτω καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἑνὸς δίκαιοι κατασταθήσονται οἰ πολλοί . » Οὐ ταυτολογία ἐστὶν , ὡς δοκεῖ · ἀλλ´ εἰπὼν ἀνωτέρω , « Ὥσπερ δι´ ἑνὸς παραπτώματος , οὕτω καὶ δι´ ἑνὸς δικαιώματος , » νῦν ἑρμηνεύει , τί ἦν τὸ παράπτωμα τοῦ ἑνὸς , καί φησιν , ὅτι ἡ παρακοὴ , δι´ ἧς « ἀμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἱ πολλοί , » τουτέστιν ὑπεύθυνοι κολάσει , καὶ κατάδικοι θανάτου · καὶ τί ἐστι τὸ δικαίωμα τοῦ ἑνὸς , τουτέστι , Χριστοῦ · καί φησιν , ὅτι ἡ ὑπακοὴ ἡ « μέχρι θανάτου , βανάτου δὲ σταυροῦ · » δι´ ἧς ὑπακοῆς συντριβέντος τοῦ θανάτου , ἀπηλλάγημεν ἡμεῖς τῆς αὐτοῦ καταδίκης . « Νόμος δὲ παρεισῆλθεν , ἵνα πλεονάσῃ τὸ παράπτωμα · οὗ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία , ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις . ἡ Ἐπειδὴ ἔδειξε πάντας ἀπὸ μὲν τοῦ Ἀδὰμ καταδικασθέντας , ἀπὸ δὲ τοῦ Χριστοῦ σωθέντας , εἰκὸς δὲ ἦν τινα ἐπαπορῆσαι καὶ κἰπεῖν · Τί οὖν ὁ νόμος τὰ τοσαῦτα ἔτη ἐποίει , εἴπερ ὁ Χριστὸς ἡμᾶς ἐδικαίωσε ; φησὶν , ὅτι « Ὁ νόμος παρεισῆλθεν , » ἀντὶ τοῦ , πρὸς καιρὸν ἐδόθη , οὐ προΚηγουμένως οὐδὲ κυρίως · παρεισελθὼν δὲ , πλέον ἐποίησε τὸ παράπτωμα . Πολλὰς γὰρ ἐντολὰς ἐδίδου , ἁς πάσας παραβαινόντων τῶν ἀνθρώπων , ἐπλεόνασε τὸ παράπτωμα . Τὸ δὲ , « Ἵνα , » ἐνταῦθα οὐκ αἰτιολογικόν ἐστιν , ἀλλ´ ἐκ τῆς ἀποβάσεως . Ἐδόθη μὲν γὰρ ὁ νόμος ὥστε μειῶσαι καὶ ἀνελεῖν τὴν ἁμαρτίαν · ἐξέβη δὲ τοὐναντίον , διὰ τὴν ῥᾳθυμίαν τῶν ἀνθρώπων , οὐ τὴν τοῦ νόμου φύσιν . Ἐπεὶ δὲ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία διὰ τοῦ νόμου , διὰ τοῦ Χριστοῦ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ὑπερεπερίσσευσεν , οὐ μόνον ἀμαρτῶν ἀπαλλάξασα , ἀλλὰ καὶ δικαιώσασα , καὶ οὐρανίους
Lemmas: ὁ θάνατος ποιέω βασιλεύω · πολύς μᾶλλον ἐγώ ὁ ὁ περισσεία καί δαψίλεια ὁ χάρις λαμβάνω , καί δικαιόω , ζῶ καί βασιλεύω διά ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ἀδελφός εἰμί , καί σύσσωμος αὐτός καθίστημι , καί ὥσπερ σῶμα κεφαλή , οὕτως αὐτός νάω ὗς . μή γάρ ἁπλόος καί μονοειδής ἀγαθός λαμβάνω , ἵνα καί πρός ὁ μέλλω ἐνδοιάζω · ἀλλά περισσεία χάρις ἐγώ ὁ ἀγαθός · ὥσπερ εἰμί τις ὀφείλω πολύς , καί εἰς φυλακή ἐμβάλλω μετά γυνή καί παῖς , εἶτα οὖον μόνος ἀπαλλάσσω ὁ φυλακή καί ὁ χρέος , ἀλλά καί μυρίος τάλαντον λαμβάνω , καί εἰς βασιλικός αὐοῦς γίγνομαι . συμπεραίνω τοίνυν ὁ νόημα , φημί · ἄρα οὖν ὡς δις εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι ὁ κατάρα εἶπον ἄνω κρίμα , οὗτος νῦν λέγω παράπτωμα , τουτέστι , ὁ ἁμαρτία ὁ Ἀδάμ ) , οὗτος καί διά ὁ δικαίωμα ὁ εἷς Χριστός , εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ χάρις , δίδωμι αὐτός καί δικαίωσις ἀντί ὁ ἁμαρτία , καί ζωή ἀντί ὁ θάνατος . « ὅσπερ γάρ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος . ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , οὗτος καί διά ὁ ὑπακοή ὁ εἷς Δίκαιος καθίστημι ὁ πολύς . » οὖον ταυτολογία εἰμί , ὡς δοκέω · ἀλ εἶπον ἀνωτέρω , « ὥσπερ δις εἷς παράπτωμα , οὗτος καί δις εἷς δικαίωμα , » νῦν ἑρμηνεύω , τίς εἰμί ὁ παράπτωμα ὁ εἷς , καί φημί , ὅτι ὁ παρακοή , δις ὅς « ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , » τουτέστιν ὑπεύθυνος κολάζω , καί κατάδικος θάνατος · καί τίς εἰμί ὁ δικαίωμα ὁ εἷς , τουτέστι , Χριστός · καί φημί , ὅτι ὁ ὑπακοή ὁ « μέχρι θάνατος , Βανάτο δέ σταυρός · » δις ὅς ὑπακοή συντρίβω ὁ θάνατος , ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ αὐτός καταδίκη . « Νόμος δέ παρεισέρχομαι , ἵνα πλεονάζω ὁ παράπτωμα · ὅς δέ πλεονάζω ὁ ἁμαρτία , ὑπερπερισσεύω ὁ χάρις . ὁ ἐπεί δείκνυμι πᾶς ἀπό μέν ὁ Ἀδάμ καταδικάζω , ἀπό δέ ὁ Χριστός σώζω , εἰκός δέ εἰμί τις ἐπαπορέω καί εἶπον · τις οὖν ὁ νόμος ὁ τοσοῦτος ἔτος ποιέω , εἴπερ ὁ Χριστός ἐγώ δικαιόω ; φημί , ὅτι « ὁ νόμος παρεισέρχομαι , » ἀντί ὁ , πρός καιρός δίδωμι , οὖον προΚηγουμένως οὐδέ κύριος · παρεισέρχομαι δέ , πλέω ποιέω ὁ παράπτωμα . πολύς γάρ ἐντολή δίδωμι , ὅς πᾶς παραβαίνω ὁ ἄνθρωπος , πλεονάζω ὁ παράπτωμα . ὁ δέ , « ἵνα , » ἐνταῦθα οὐ αἰτιολογικός εἰμί , ἀλ ἐκ ὁ ἀπόβασις . δίδωμι μέν γάρ ὁ νόμος ὥστε μειόω καί ἀναιρέω ὁ ἁμαρτία · ἐκβαίνω δέ ἐναντίος , διά ὁ ῥᾳθυμία ὁ ἄνθρωπος , οὖον ὁ ὁ νόμος φύσις . ἐπεί δέ πλεονάζω ὁ ἁμαρτία διά ὁ νόμος , διά ὁ Χριστός ὁ χάρις ὁ Θεός ὑπερπερισσεύω , οὖον μόνος ἁμαρτάνω ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί δικαιόω , καί οὐράνιος