cogPG.PG124 274
οῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , « ὁμοθυμαδὸν » τὸν Θεόν . Ἐνταῦθα δεῖ στίξαι , εἶτα ἀπ´ ἄλλης ἀρχῆς ἀναγνῶναι · « Καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Εἰ δὲ καὶ ἡνωμένως ἀναγνῷς , ὥστε τοῦ αὐτοῦ Χριστοῦ καὶ Θεὸν εἶναι καὶ Πατέρα , οὐδὲ τοῦτο ἄτοτον θτὸς μὲν γὰρ τοῦ Χριστοῦ , κατὰ τὸ ἀνθρώπινον · Πατὴρ δὲ , κατὰ τὴν θεότητα « Δὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ἡμᾶς , εἰς δόξαν Θεοῦ . » Πάλιν τῆς προτέρας παραινέσεως [ καὶ ] ἔχεται , καὶ παράδειγμα ξἰσάγει τὸν Χριστὸν , ὥστε προσλαμβάνεσθαι ἡμᾶς ἀλλήλους · εἰς δόξαν γὰρ Θεοῦ ἐστι τοῦτο . Τὸ ἵνα ἡνῶσθαι ἡμᾶς μάλιστα δοξάζει τὸν Θεόν . Ἐν τούτῳ γὰρ , φησί , γνώσονται πάντες , ὅτι σύ με ἀπέστειλας , ἐὰν ᾖσιν ἕν · ὥσπερ τὸ διεσχίσθαι , Βλασφημεῖσθαι αὐτὸν ποιεῖ . Χριστιανοὺς γὰρ ὁρῶντες οἱ Ἑλληνες διαστασιάζοντας , τῆς πίστεως κατηγοῥουσι . ιΛέγω δὲ Χριστὸν Ἰησοῦν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας Θεοῦ , εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν πατέρων . » Τοῦ αὐτοῦ κεφαλείου ἔχεται , δεικνὺς , ὅτι οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν ὁ Χριστὸς , ἀλλ´ ὑπὲρ ἡμῶν πάντα κατεδέξατο , καὶ πείδων τοὺς ἐθνικοὺς μὴ κατεπαίρεσθαι τῶν ἐξ Ἰουδαίων πιστευσάντων . Οἱ μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι διὰ τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν ἐσώθησαν · οἱ δὲ ἐθνικοὶ ἐλέῳ μόνῳ καὶ φιλανθρωπίᾳ . Ὃ δὲ λέγει , τοισῦτόν ἐστιν · Ἐπαγγελία ἦν πρὸς τὸν Ἀβραὰμ , ἵνα τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσῃ εἰς τὸν κόσμον · ἀλλ´ ἐγένοντο κολάσεως ὑπεύθυνοι πάντες οἱ ἐξ Ἀβραὰμ , ὅτι παραβαίνοντες τὸν νόμον , καὶ διὰ τοῦτο ἀνάξιοι της ἐπαγγελίας . ἦλθεν οὖν ὁ Χριστὸς , καὶ ἐπλήρωσε τὸν νόμον , τά τε ἄλλα καταδεξάμενος , καὶ τὴν περιτομήν . Πληρώσας οὗν τὸν νόμον , καὶ περιτμηθεὶς , καὶ σπέρμα Ἀβραὰμ γενόμενος , ἔλυσε τὴν τοῦ Θεοῦ ὀργὴν , καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς ἐπιτηδείους εἰς τὸ δέξασθαι τὰς ἐπαγγελίας . Διὰ τοῦτο οὖν ἀνεδέξατο τὴν περιτομὴν , ἵνα ἀληθεῖς ποιήσῃ τὰς τοῦ Θεοῦ ἐπαγγελίας , οὐχ ἵνα στήσῃ τὸν νόμον . Τί τοίνυν , ὡ ὸ ] Ἰοιδαδζων , ἐξέχῃ τοῦ νόμου , δι´ ὃν ἐκινδύνευες τῶν ἐπαγγελιῶν ] ἐκπεσεῖν · « Τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν Θεόν . » Οἱ μὲν ἐξ Ἰουδαίων καὶ ἐπαγγελίας εἶχον , εἰ καὶ ἀνάξιοι ἦσαν · σὺ δὲ , ὁ ἐθνικὸς , ἀπὸ φιλανθρωπίας ἐσώθης μόνης . Διὸ καὶ ἄξιος ἂν εἴης μάλιστα δοξάζειν τὸν Θεόν . Δόξα δὲ Θεοῦ , τὸ ἡνῶσθαι ὑμᾶς ἀλλήλοις , τὸ βαστάζειν σε τοὺς ἀσυενεῖς . « Καθὼς γέγραπται · Διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι , καὶ τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ . Καὶ πάλιν κέγει · Ἕὐφράνθητε , ἔθνη , μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . » Καὶ πάλιν · Αἰνεῖτε τὸν Κύριον , πάντα τὰ ἔθνη · καὶ ἐταινέσατε αὐτὸν , πάντες οἱ λαοί » Καὶ πάλιν Ἰσαΐας λέγει · Ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ , καὶ ὁ
Lemmas: οῦτο γάρ δηλόω ὁ , « ὁμοθυμαδόν » ὁ Θεός . ἐνταῦθα δεῖ στίζω , εἶτα ἀπ´ ἄλλος ἀρχή ἀναγιγνώσκω · « καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » εἰμί δέ καί ἡνωμένως ἀναγιγνώσκω , ὥστε ὁ αὐτός Χριστός καί θεός εἰμί καί πατήρ , οὐδέ οὗτος ἄτοτος θτὸς μέν γάρ ὁ Χριστός , κατά ὁ ἀνθρώπινος · πατήρ δέ , κατά ὁ θεότης « Δὸ προσλαμβάνω ἀλλήλων , καθώς καί ὁ Χριστός προσλαμβάνω ἐγώ , εἰς δόξα Θεός . » πάλιν ὁ πρότερος παραίνεσις [ καί ] ἔχω , καί παράδειγμα ξἰσάγει ὁ Χριστός , ὥστε προσλαμβάνω ἐγώ ἀλλήλων · εἰς δόξα γάρ Θεός εἰμί οὗτος . ὁ ἵνα ἑνόω ἐγώ μάλιστα δοξάζω ὁ Θεός . ἐν οὗτος γάρ , φημί , γιγνώσκω πᾶς , ὅτι σῦς ἐγώ ἀποστέλλω , ἐάν εἰμί εἷς · ὥσπερ ὁ διασχίζω , βλασφημέω αὐτός ποιέω . Χριστιανός γάρ ὁράω ὁ Ἕλλην διαστασιάζω , ὁ πίστις κατηγορέω . ιΛέγω δέ Χριστός Ἰησοῦς διάκονος γίγνομαι περιτομή ὑπέρ ἀλήθεια Θεός , εἰς ὁ βεβαιόω ὁ ἐπαγγελία ὁ πατήρ . » ὁ αὐτός κεφαλείου ἔχω , δείκνυμι , ὅτι οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω ὁ Χριστός , ἀλ ὑπέρ ἐγώ πᾶς καταδέχομαι , καί πειδηω ὁ ἐθνικός μή κατεπαίρω ὁ ἐκ Ἰουδαῖος πιστεύω . ὁ μέν γάρ Ἰουδαῖος διά ὁ πρός ὁ πατήρ ἐπαγγελία σῴζω · ὁ δέ ἐθνικός ἔλεος μόνος καί φιλανθρωπία . ὅς δέ λέγω , τοισυος εἰμί · ἐπαγγελία εἰμί πρός ὁ Ἀβραάμ , ἵνα ὁ σπέρμα αὐτός κληρονομέω εἰς ὁ κόσμος · ἀλ γίγνομαι κόλασις ὑπεύθυνος πᾶς ὁ ἐκ Ἀβραάμ , ὅτι παραβαίνω ὁ νόμος , καί διά οὗτος ἀνάξιος ὁ ἐπαγγελία . ἔρχομαι οὖν ὁ Χριστός , καί πληρόω ὁ νόμος , ὁ τε ἄλλος καταδέχομαι , καί ὁ περιτομή . πληρόω ἐν ὁ νόμος , καί περιτέμνω , καί σπέρμα Ἀβραάμ γίγνομαι , λύω ὁ ὁ Θεός ὀργή , καί ποιέω ἐγώ ἐπιτήδειος εἰς ὁ δέχομαι ὁ ἐπαγγελία . Ζεύς οὗτος οὖν ἀναδέχομαι ὁ περιτομή , ἵνα ἀληθής ποιέω ὁ ὁ Θεός ἐπαγγελία , οὐ ἵνα ἵστημι ὁ νόμος . τις τοίνυν , εἰμί ο ] Ἰοιδαδζων , ἐξέχω ὁ νόμος , δις ὅς κινδυνεύω ὁ ἐπαγγελία ] ἐκπίπτω · « ὁ δέ ἔθνος ὑπέρ ἔλεος δοξάζω ὁ Θεός . » ὁ μέν ἐκ Ἰουδαῖος καί ἐπαγγελία ἔχω , εἰμί καί ἀνάξιος εἰμί · σύ δέ , ὁ ἐθνικός , ἀπό φιλανθρωπία σῴζω μόνος . Διὸ καί ἄξιος εἄν εἰμί μάλιστα δοξάζω ὁ Θεός . Δόξα δέ Θεός , ὁ ἑνόω σύ ἀλλήλων , ὁ βαστάζω σύ ὁ ασυνεος . « καθώς γράφω · Ζεύς οὗτος ἐξομολογέω σύ ἐν ἔθνος , καί ὁ ὄνομα σύ ψάλλω . καί πάλιν κέγει · εὐφραίνω , ἔθνος , μετά ὁ λαός αὐτός . » καί πάλιν · αἰνέω ὁ κύριος , πᾶς ὁ ἔθνος · καί ἐταινέσατε αὐτός , πᾶς ὁ λαός » καί πάλιν Ισαΐας λέγω · εἰμί ὁ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί , καί ὁ