cogPG.PG124 670
τῆς ἀττῆς , καὶ τοὺς θλίβοντας αὐτοὺς ἰδεῖν ἀπρλαύοντας ἀξίας κολάσεως , ὑπέβαλε τοῖς ψκουργοὺς αὐτοῦ διδάσκειν , ὅτι ἐνέστηκεν ἀ κρίσις καὶ ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ , Ἰνα δείξωτν ὅτι οὐκ ἔσται λοιπὸν ἀντίδοσις . οὐδὲ δὲ καστήριον καὶ κόλασις , κἀντεῦθεν τῶν μέν ἀγίων τὰς ἐλπίδας θραύσωσι , τοὺς δὲ ἐχθροὺς τοῦ κηρύγματος θρασυτέρους ἐργάσωνται , ἀλλὰ καὶ τὸν Χριστὸν ψευδῆ ἐλέγξωσιν , εἰπόντα σημεῖα τινα τῆς αὐτοῦ παρουσίας μέλλειν ἔσεσθαι · ὅν μὴ προγινομένων [ . κροιεν . , τῆς δὲ ἀναστάσεως , ὡς αὐτοὶ ἐπλάνων , ἐκβάσης · προδήλως ὁ Κύριος ψευδὴς ἐδείκνυτο . Αμὰ ταῦτα Παῦλος τὴν Ἐπιστολὴν γράρει , καὶ λέει περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου , τὸν μέν καιρὸν αὐτοὶ οὐκ ἀποκαλύπτων , τὸ δὲ σημεῖον αὐτῆς δηλῶν , τὸν Ἀντίχριστον . Παρακαλεῖ δὲ αὐτοὺς σφόδρα τεταριχουμένους ὑπὸ τῶν παθῶν . Καὶ τέλος , δίδωσιν αὐτοῖς σημεῖα δὲ´ ὧν ἐπιννώ - · σονται τὸς νησίας αὐτοῦ Ἐπιστολάς , ΤΗΕΟΡΗΗΙΑΩΤΙ ΟΟΜΜΕΝΤΑΕΙΗΘ ΠΝ ΕΡΙΘΤΟΙΑΜ ΙΙ ΑΟ ΤΗΕΘΘΑΙΟΝΙΩΕΝΕκα Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ Ἐκκληκσίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ Πατρὶ ἡμῶν , καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ . Καὶ ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ οὕτως ἤρξατο . Ὅσα οὖν ἑκεῖ εἴρηται ἡμῖν , παράλαβς καὶ ἐνταῦθα . Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς , καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἐπειδὰν ὁ Θεὸς χαριτώσῃ τινὰ , οὐδὲν αὐτῷ ἔσται ἀναιρὸν [ ἀνιαρὸν ] , ἀλλὰ πάντα ῥᾳδίως λυθήσεται . Εἰδὼς οὖν ὁ μακάριος οὗτος , ὅση τοῦ Θεοῦ ἡ χάρις , διὰ τοῦτο ταύτην αὐτοῖς ἐπεύχεται . Ἐὰν γὰρ αὕτη αὐτοῖς παρῇ , οὐδενὸς τῶν πειρασμῶν αἴσθησιν λήψονται , ἀλλὰ καὶ τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ συναπολαύοντες , ἀσάλευτοι καὶ εἰρηνικοὶ διαμενοῦσιν . Ἄμα δὲ καὶ ἀναμιμνήσκει αὐτοὺς τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ , ὡς εἰ καὶ θλίψεις αὐτοῖς εἰσέλθοιεν , ἀναμιμνησκόμενοι τῆς χάριτος , ἐξ ἧς ἐσώθησαν , παρακαλῶνται , καὶ ἐκ τῶν προγεγονότων καὶ μειζόνων πληροφορούμενοι , ἐν τοῖς ἐλάττοσι μὴ ἀπογινώσκωσιν Ἐὐχαριστεῖν ὀὁφείλομεν πάντοτε τῷ Θεῷ περὶ ὑμῶν , ἀδελφοὶ , καθὼς ἄξιόν ἑστι . Τρία ταῦτα διδάσκει · ἓν μὲν ὅτι ἐφ´ οἷς κατωρθώσαμεν , οὐχ ἡμῖν αὐτοῖς δεῖ χάριν ἔχειν , ἀλλὰ τῷ Θεῷ , κἀκείνῳ τὸ πᾶν λογιῦομένους μὴ ἀλαζονεθεσθαι · ἕτερον δὲ , ὅτι οὐ δακρύων ἄξια , οὐδὲ θρήνων , ἃ πάσχουσιν , ἀλλ´ εὐχαριστίας τῆς εἰς Θεόν · ὥστε καὶ αὐτοὺς δεῖ χαίρειν , ἀλλὰ μὴ καταπίπτειν · καὶ τρίτον , ὅτι οὐ δεῖ φθονεῖν τοῖς κατορθοῦσιν , ἀλλὰ χαίρειν , καὶ
Lemmas: ὁ Ἀττῆς , καί ὁ θλίβω αὐτός ὁράω απρλαυειμι ἄξιος κόλασις , ὑποβάλλω ὁ ψκουργοὺς αὐτός διδάσκω , ὅτι ἐνίστημι ὅς κρίσις καί ὁ παρουσία ὁ Χριστός , ἵνα δείκνυμι ὅτι οὐ εἰμί λοιπός Ἀντίδοσις . οὐδέ δέ καστήριον καί κόλασις , ἐντεῦθεν ὁ μέν Ἀγίων ὁ ἐλπίς θραύω , ὁ δέ ἐχθρός ὁ κήρυγμα θρασύς ἐργάζομαι , ἀλλά καί ὁ Χριστός ψευδής ἐλέγχω , εἶπον σημεῖον τις ὁ αὐτός παρουσία μέλλω εἰμί · ὅς μή προγίγνομαι [ . κρεω . , ὁ δέ ἀνάστασις , ὡς αὐτός πλανάω , ἐκβαίνω · πρόδηλος ὁ Κύριος ψευδής δείκνυμι . ἅμα οὗτος Παῦλος ὁ Ἐπιστολή γράρει , καί λέω περί ὁ παρουσία ὁ κύριος , ὁ μέν καιρός αὐτός οὐ ἀποκαλύπτω , ὁ δέ σημεῖον αὐτός δηλόω , ὁ ἀντίχριστος . παρακαλέω δέ αὐτός σφόδρα τεταριχουμενος ὑπό ὁ πάθος . καί τέλος , δίδωμι αὐτός σημεῖον δέ ὅς πίννος - · σοντ τός Νησίας αὐτός Ἐπιστολή , ΑΗ ΕΜ ΠΝ ΑΤ ΙΙ ΑΟ ΘΕ Παῦλος καί Σιλουανός καί Τιμόθεος ὁ Ἐκκληκσίᾳ Θεσσαλονικεύς ἐν Θεός πατήρ ἐγώ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . καί ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή οὕτως ἄρχω . ὅσα οὖν ἐκεῖ εἴρω ἐγώ , παραλαμβάνω καί ἐνταῦθα . Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . ἐπειδάν ὁ θεός χαριτόω τις , οὐδείς αὐτός εἰμί ὄναρ [ ἀνιαρός ] , ἀλλά πᾶς ῥᾳδίως λύω . εἰδώς οὖν ὁ μακάριος οὗτος , ὅσος ὁ Θεός ὁ χάρις , διά οὗτος οὗτος αὐτός ἐπεύχομαι . ἐάν γάρ οὗτος αὐτός πείρω , οὐδείς ὁ πειρασμός αἴσθησις λαμβάνω , ἀλλά καί ὁ εἰρήνη ὁ Θεός συναπολαύω , ἀσάλευτος καί εἰρηνικός διαμένω . ἄμη δέ καί ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ χάρις ὁ Θεός , ὡς εἰμί καί θλῖψις αὐτός εἰσέρχομαι , ἀναμιμνήσκω ὁ χάρις , ἐκ ὅς σῴζω , παρακαλέω , καί ἐκ ὁ προγίγνομαι καί μείζων πληροφορώ , ἐν ὁ μικρός μή ἀπογιγνώσκω εὐχαριστέω ὁράω πάντοτε ὁ Θεός περί σύ , ἀδελφός , καθώς ἄξιος εἰμί . τρία οὗτος διδάσκω · εἷς μέν ὅτι ἐφίημι ὅς κατορθόω , οὐ ἐγώ αὐτός δεῖ χάρις ἔχω , ἀλλά ὁ Θεός , ἐκεῖνος ὁ πᾶς λογίζομαι μή ἀλαζονεθεσθαι · ἕτερος δέ , ὅτι οὖον δάκρυ ἄξιος , οὐδέ θρῆνος , ὁ πάσχω , ἀλ εὐχαριστία ὁ εἰς Θεός · ὥστε καί αὐτός δεῖ χαίρω , ἀλλά μή καταπίπτω · καί τρίτος , ὅτι οὖον δεῖ φθονέω ὁ κατορθόω , ἀλλά χαίρω , καί