cogPG.PG124 310
ποῦ Χριστοῦ . Ἡμεῖς μὲν γὰρ δοῦλοί ἐσμεν τοῦ Χριστοῦ καὶ ποίημα · τὰ δὲ πάντα , οὐ δοῦλα ἡμῶν , οὐδὲ ποίημα . Ὥστε οὐ καλῶς ποιεῖτε , ἀνθρώποις ἐαυτοὺς προσνέμοντες , καὶ ταῦτα Χριστοῦ ὄντες . ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Οὖ ως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος , ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ καὶ οἰκονόμους μιστηρίων Θεοῦ . » Ἐπειδὴ ὑπηρέται ἐσμὲν οἱ διδάσκαλοι , τί τὸν Δεσπότην ἀφέντες , ἀφ´ ἡμῶν τῶν ὑπηρετῶν ὀνομάζεσθε · Οἰκονόμους δὲ ὀνομάσας μυστηρίων τοὺς ἀποστόλους καὶ δδκσκάλους , ἔδειξεν ὅτι οὐκ ἀνοικονομήτως πᾶσι χρὴ τὸν λόγον χορηγεῖν , ἀλλ´ οἷς δεῖ , καὶ ὅτε δεῖ , καὶ ώς δεῖ · ἄλλως τε καὶ μυστήρια ὄντα , οὐ πᾶσιν ὀφείλουσιν ἀνακεκαλύφθαι · τοῦτο γὰρ οὐ φρονίμου οἰκονόμου . « Ὃ δὲ ζητεῖται λοιπὸν ἐν τοῖς οἰκονόμοις , ἵνα τις πιστὸς εὐρεθῇ . » Τουτέστιν , ἵνα μὴ τὰ δεσποτικὰ σφέτερίζηται , ἵνα μὴ ὡς δεσπότης τὰ πράγκατα μεταχειριζηται , ἀλλ´ ὡς ἀλλότρια καὶ δεσπο τικὰ οἰκονομῶν · οὐκ οἰκεῖα λέγων εἶναι τὰ δεσποτικὰ , ἀλλὰ τούναντίον , τὰ οἰκεῖα , δεσποτικά , Ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν , ἵνα ὑφ´ ὑμῶν ἀνακριθῶ , ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας . » Νόσημα ἐπεχωρίαζε τῇ Κορίνθῳ τοιοῦτον . Οἱ γὰρ πρὸς τοὺς διδασκάλους διῃρημένοι , καθάπερ δικασταὶ προκαθήμενοι , ἄνδρας εὐσεβεῖς καὶ θεοφιλεῖς διὰ τὴν ἀμαθίαν ἐκωμῴδουν καὶ ἐξέβαλλον · τοὺς δὲ μυρίων γέμοντας κακῶν ἐνέκρινον διὰ τὴν εὐγλωττίαν , τοιαῦτα προπετῶς ψηφιζόμενοι · Ὁ δεῖνα τοῦ δεῖνα νρείττων , καὶ οὗτος ἐκείνου καταδεέστερος , κἀκεῖνος τούτου βελτίων , κἀκεῖνος τούτου . Ἐπεὶ οὖν εἶπεν ὁ Παῦλος ἑν τοῖς οἰκονόμοις ζητεῖσθαι ἵνα πιστός τις εὑρεθῇ , ἐδόκει δὲ πάροδον αὐτοῖς διδόναι τοῦ κρίνειν τὸν ἑκάστου βίον , τοῦτο δὲ τὰς διχοστασίας μείζους ἐποίει · ἵνα μὴ τοῦτο πάθωσιν , ἀναστέλλει αὐτοὺς τοῦ κρίνειν , καί φησιν · « Ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν · » οἷον , ἀδοξίαν ἔχω μεγίστην τὸ ὅλως κρίνεσθαί με ὑφ´ ὑμῶν . Εἶτα , ἵνα μὴ πλήξῃ αὐτοὺς ὡς περιφρονουμένους , προσέθηκεν · « Ἡ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας , » τουτέστιν , ἢ ὑπ´ ἄλλου τινὸς ἀνθρώπου ἐνδόξου καὶ ὑψηλοῦ · ἡμέραν γὰρ ἀνθρώπου ἡ Γραφὴ τὸ ὕψος εἴωθεν ὀνομάζειν . Ἀλλὰ μηδεὶς ἀπόνοιαν καταγινωσκέτω τοῦ Παύλου . Ταῦτα γὰρ αὐ περὶ ἑαυτοῦ ἀληθῶς φησιν · οὐ γὰρ ἔκρινον αὐτὸν ὅλως · ἀλλ´ ἵνα τοὺς ἄλλους μὴ κρίνωσιν , ἐν τῷ οἰκείῳ προσώπῳ κατορθοῖ ὄ βούλεται . « Ἀλλ´ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω · οὐδὲν γὰρ ἐμαιλτῷ σύνοιδα · ἀλλ´ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι · ὁ δὲ ἀνακρίνων με Κύριός ἐστι . » Μὴ νομίσητεἵ , φησὶν , ὅτι ὑμᾶς ἐξευτελίζων , ἢ τοὺς ἄλλους πάντας ἀνθρώπους , ἀπαξιῶ κρίνεσθαι · ἀλλ´ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀρκεῖν ἡγοῦμαι πρὸς τὴν τοιαύτην ἀκρίβειαν . Οὐ ΟΑΡΟΤ Πθ .
Lemmas: ποῦ Χριστός . ἐγώ μέν γάρ δοῦλος εἰμί ὁ Χριστός καί ποίημα · ὁ δέ πᾶς , οὖον δοῦλος ἐγώ , οὐδέ ποίημα . ὥστε οὖον καλῶς ποιέω , ἄνθρωπος ἑαυτοῦ προσνέμω , καί οὗτος Χριστός εἰμί . ΚΕ . δέ . οὖον ως ἐγώ λογίζομαι ἄνθρωπος , ὡς ὑπηρέτης Χριστός καί οἰκονόμος μιστηριζω Θεός . » ἐπεί ὑπηρέτης εἰμί ὁ διδάσκαλος , τίς ὁ δεσπότης ἀφίημι , ἀφή ἐγώ ὁ ὑπηρέτης ὀνομάζω · Οἰκονόμος δέ ὀνομάζω μυστήριον ὁ ἀπόστολος καί δδκσκάλους , δείκνυμι ὅτι οὐ ἀνοικονομήτως πᾶς χρή ὁ λόγος χορηγέω , ἀλ ὅς δεῖ , καί ὅτε δεῖ , καί οὖς δεῖ · ἄλλως τε καί μυστήριον εἰμί , οὖον πᾶς ὀφείλω ἀνακαλύπτω · οὗτος γάρ οὖον φρόνιμος οἰκονόμος . « ὅς δέ ζητέω λοιπός ἐν ὁ οἰκονόμος , ἵνα τις πιστός εὑρίσκω . » τουτέστιν , ἵνα μή ὁ δεσποτικός σφετερίζω , ἵνα μή ὡς δεσπότης ὁ φραγκάτος μεταχειρίζω , ἀλ ὡς ἀλλότριος καί Δέσπο τικόν οἰκονομέω · οὐ οἰκεῖος λέγω εἰμί ὁ δεσποτικός , ἀλλά τουναντίον , ὁ οἰκεῖος , δεσποτικός , ἐμός δέ εἰς ἐλάχιστος εἰμί , ἵνα ὑφ´ σύ ἀνακρίνω , ἢ ὑπό ἀνθρώπινος ἡμέρα . » νόσημα ἐπιχωριάζω ὁ Κόρινθος τοιοῦτος . ὁ γάρ πρός ὁ διδάσκαλος διαλέγω , καθάπερ δικαστής προκάθημαι , ἀνήρ εὐσεβής καί θεοφιλής διά ὁ ἀμαθία κωμῳδέω καί ἐκβάλλω · ὁ δέ μυρίος γέμω κακός ἐγκρίνω διά ὁ εὐγλωσσία , τοιοῦτος προπετῶς ψηφίζομαι · ὁ Δεῖνα ὁ Δεῖνα νρείττων , καί οὗτος ἐκεῖνος καταδεής , ἐκεῖνος οὗτος ἀγαθός , ἐκεῖνος οὗτος . ἐπεί οὖν εἶπον ὁ Παῦλος ἑν ὁ οἰκονόμος ζητέω ἵνα πιστός τις εὑρίσκω , δοκέω δέ πάροδος αὐτός δίδωμι ὁ κρίνω ὁ ἕκαστος βίος , οὗτος δέ ὁ διχοστασία μείζων ποιέω · ἵνα μή οὗτος πάσχω , ἀναστέλλω αὐτός ὁ κρίνω , καί φημί · « ἐμός δέ εἰς ἐλάχιστος εἰμί · » οἷος , ἀδοξία ἔχω μέγας ὁ ὅλως κρίνω ἐγώ ὑφ´ σύ . εἶτα , ἵνα μή πλήσσω αὐτός ὡς περιφρονέω , προστίθημι · « ὁ ὑπό ἀνθρώπινος ἡμέρα , » τουτέστιν , ἢ ὑπό ἄλλος τις ἄνθρωπος ἔνδοξος καί ὑψηλός · ἡμέρα γάρ ἄνθρωπος ὁ γραφή ὁ ὕψος εἴωθα ὀνομάζω . ἀλλά μηδείς ἀπόνοια καταγιγνώσκω ὁ Παῦλος . οὗτος γάρ αὖος περί ἑαυτοῦ ἀληθής φημί · οὖον γάρ κρίνω αὐτός ὅλως · ἀλ ἵνα ὁ ἄλλος μή κρίνω , ἐν ὁ οἰκεῖος πρόσωπον κατορθόω ὅς βούλομαι . « Ἀλ οὐδέ ἐμαυτοῦ ἀνακρίνω · οὐδείς γάρ ἐμαιλτῷ σύνοιδα · ἀλ οὐ ἐν οὗτος δικαιόω · ὁ δέ ἀνακρίνω ἐγώ κύριος εἰμί . » μή νομίζω , φημί , ὅτι σύ ἐξευτελίζω , ἢ ὁ ἄλλος πᾶς ἄνθρωπος , ἀπαξιόω κρίνω · ἀλ οὐδέ ἐμαυτοῦ ἀρκέω ἡγέομαι πρός ὁ τοιοῦτος ἀκρίβεια . οὖον ΟΡ ΠΘ .