cogPG.PG124 201
σάρκα καλεῖ τοῦτον , ἐκβάλλων αὐτοὺς τῆς κατὰ πνεῦμα συγγενείας · μᾶλλον δὲ καὶ ἀνάγκην αὐτοῖς πεοιτιθεὶς τοῦ λιμήσασθαι αὐτὸν κατὰ πάντα . Εἰ γὰρ ἐξ ἔργων ἐδικαιώθη , ἔχει καύχημα , ἀλλ´ οὐ πρὸς τὸν Θεόν · τουτέστιν , ἔχει καυχήσασθαι , ὡς ἐξ οἰκείων πόνων κατορθώσας · ὅπερ οὐ πρὸς τὸν Θεόν ἐστιν , οὐδὲ πρὸς ἐκεῖνον ἀνατρέχει . Ὁ δὲ ἐκ πίστεως δικαιούμενος , τὸ καύχημα πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει , καυχώμενος ἐπὶ τῷ Θεῷ , ὡς χάριτι ἐκείνου σωθεὶς καὶ ἀγαπηθείς ὑπ´ αὐτοῦ . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἄλλως καυχᾶται ὁ πιστεύων , ὡς τὸν Θεὸν δοξάσας διὰ τοῦ πιστεῦσαι αὐτῷ , ὅτι τὰ ἀδύνατα δύναται . Ἕχει τοίνυν τὸ καύχημα καὶ τὴν παῤῥησίαν πρὸς τὸν Θεὸν , ὡς τὴν ἀληθῆ δόξαν περὶ αὐτοῦ ἔχων , καὶ πιστεύων αὐτῷ ὡς πάντα δυναμένῳ . « Τῷ γὰρ ἐργαζομένῳ ὁ μισθὸς οὐ λογίζεται κανὸ χάριν , ἀλλὰ κατ´ ὀφείλημα · τῷ δὲ μὴ ἐργαζομένῳ , πιστεύοντι δὲ ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ , λογίζεται ἡ πίστις αὐτοῦ εἰς δικαιοσύνην · καθάπερ καὶ Δαυΐὰ λέγει , τὸν μακαρισμὸν τοῦ ἀνθρώπου , ᾧ ὁ Θεὸς λογίζεται δικαιοσύνην χωρὶς ἔργων · Μακάριοι ὡν ἀφέθησαν αἱ ἀνομίαι , καὶ ὧν ἐπεκαλύφθησαν αἱ ἁμαρτίαι . Μακάριος ἀνὴρ ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἀμαρτίαν . » Ὁ ἐργαζόμενος , φησί , μισθὸν λαμβάνει , ὡς χρέος αὐτῷ διδόμενον ἀντὶ τοῦ καμάτου · καὶ ἀ πιστεύων δέ , εἰ καὶ μὴ ἐργάζεται , ἀλλ´ ὅμως καὶ αὐτὸς εἰσφέρει τὴν πίστιν , μέγα τι οὐσαν χρῆμα . Τὸ γὰρ πληροφορηθῆναι ὅτι δύναται ὁ Θεὸς τὸν ἑν ἀσεβείᾳ βεβιωκότα , οὐ μόνον κολάσεως ἐλευθερῶσαι , ἀλλὰ καὶ δίκαιον ποιῆσαι , μέγα τῷ ὄντι . Διὸ καὶ τῷ πιστεύοντι λογίζεται ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην , τουτέστι , δέχεται τὴν πίστιν αὐτοῦ ὁ Θεὸς , οὐχ ἵνα μισθὸν αὐτῷ δώῃ , ἀλλ´ ἵνα δικαιώσῃ αὐτόν . Ὥστε καὶ οὕτος εἰσφέρει τι , τὴν πίστιν , δηλαδή . Δείξας οὖν ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ , ὅτι ἐκ πίστεως ἡ δικαιοσύνη , ἤτοι δικαίωσις , παράγει καὶ τὸν Δαυγδ , μακαρίζοντα τὸν ἄνθρωπον , ᾧ οὐ μὴ λογίσηται Κύριος ἀμαρτίαν · καὶ πλείονα δείκνυσι τὴν ὑπερβολήν . Εἰ γὰρ μακάριος ὁ λαβὼν ἄφεσιν ἀπὸ χαρίσματος , πολλῷ μᾶλλον ὁ τήν πίστιν ἐπιδειξάμενος , καὶ ἐξ αὐτῆς δικαιωθείς . Μὴ γάρ μοι , φησὶν , εἴπῃς , ὅτι κατὰ χάριν λαμβάνει τὴν ἄφεσιν · ἰδοὺ γὰρ οὗτός ἐστιν ὁ μακαριζόμενος · οὐκ ἂν δὲ ἐμακάριζεν αὐτὸν , εἰ μὴ δόξης εἶδεν αὐτὸν ἀπολαύοντα πολλῆς . Ὁ γὰρ μακαρισμὸς μέγα τί ἐστι , καὶ μεῖζον τῆς δικαιοσύνης αὐτῆς , κορυφὴ ὤν πάντων τῶν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἡμῖν γινομένων ἀγαθῶν . « Ὁ μακαρισμὸς οὖν οὗτος , ἐπὶ τὴν περιτομὴν , ἢ καὶ ἐπὶ ἀκροβυστίαν ; Λέγομεν γὰρ , ὅτι ἐλογίσθη τῷ Ἀβραὰμ ἡ πίστις εἰς δικαιοσύνην . Πῶς οὖν ἐλογίσθη ; ἐν περιτομῇ ὄντι , ἢ ἐν ἀκροΚνσοίᾳ ;
Lemmas: σάρξ καλέω οὗτος , ἐκβάλλω αὐτός ὁ κατά πνεῦμα συγγένεια · μᾶλλον δέ καί ἀνάγκη αὐτός πείθω ὁ λιμηδομαι αὐτός κατά πᾶς . εἰμί γάρ ἐκ ἔργον δικαιόω , ἔχω καύχημα , ἀλ οὖον πρός ὁ Θεός · τουτέστιν , ἔχω καυχάομαι , ὡς ἐκ οἰκέω πόνος κατορθόω · ὅσπερ οὖον πρός ὁ Θεός εἰμί , οὐδέ πρός ἐκεῖνος ἀνατρέχω . ὁ δέ ἐκ πίστις δικαιόω , ὁ καύχημα πρός ὁ θεός ἔχω , καυχάομαι ἐπί ὁ Θεός , ὡς χάρις ἐκεῖνος σώζω καί ἀγαπάω ὑπό αὐτός . ἀλλά μήv καί ἄλλως καυχάομαι ὁ πιστεύω , ὡς ὁ θεός δοξάζω διά ὁ πιστεύω αὐτός , ὅτι ὁ ἀδύνατος δύναμαι . ἕχω τοίνυν ὁ καύχημα καί ὁ παρρησία πρός ὁ θεός , ὡς ὁ ἀληθής δόξα περί αὐτός ἔχω , καί πιστεύω αὐτός ὡς πᾶς δύναμαι . « ὁ γάρ ἐργάζομαι ὁ μισθός οὖον λογίζομαι κανό χάρις , ἀλλά κατ´ ὀφείλημα · ὁ δέ μή ἐργάζομαι , πιστεύω δέ ἐπί ὁ δικαιόω ὁ ἀσεβής , λογίζομαι ὁ πίστις αὐτός εἰς δικαιοσύνη · καθάπερ καί Δαυΐὰ λέγω , ὁ μακαρισμός ὁ ἄνθρωπος , ὅς ὁ θεός λογίζομαι δικαιοσύνη Χωρὶς ἔργον · Μακάριος ὡς ἀφίημι ὁ ἀνομία , καί ὅς ἐπικαλύπτω ὁ ἁμαρτία . Μακάριος ἀνήρ ὅς οὖον μή λογίζομαι Κύριος ἁμαρτία . » ὁ ἐργάζομαι , φημί , μισθός λαμβάνω , ὡς χρέος αὐτός δίδωμι ἀντί ὁ κάματος · καί ὅς πιστεύω δέ , εἰμί καί μή ἐργάζομαι , ἀλ ὅμως καί αὐτός εἰσφέρω ὁ πίστις , μέγας τίς εἰμί χρῆμα . ὁ γάρ πληροφορέω ὅτι δύναμαι ὁ θεός ὁ ἑν ἀσέβεια βιόω , οὖον μόνος κόλασις ἐλευθερόω , ἀλλά καί Δίκαιος ποιέω , μέγας ὁ εἰμί . Διὸ καί ὁ πιστεύω λογίζομαι ὁ πίστις εἰς δικαιοσύνη , τουτέστι , δέχομαι ὁ πίστις αὐτός ὁ θεός , οὐ ἵνα μισθός αὐτός δίδωμι , ἀλ ἵνα δικαιόω αὐτός . ὥστε καί οὗτος εἰσφέρω τίς , ὁ πίστις , δηλαδή . δείκνυμι οὖν ἀπό ὁ Ἀβραάμ , ὅτι ἐκ πίστις ὁ δικαιοσύνη , ἤτοι δικαίωσις , παράγω καί ὁ Δαυγδ , μακαρίζω ὁ ἄνθρωπος , ὅς οὖον μή λογίζομαι Κύριος ἁμαρτία · καί πλείων δείκνυμι ὁ ὑπερβολή . εἰμί γάρ μακάριος ὁ λαμβάνω ἄφεσις ἀπό χάρισμα , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ πίστις ἐπιδείκνυμι , καί ἐκ αὐτός δικαιόω . μή γάρ ἐγώ , φημί , εἶπον , ὅτι κατά χάρις λαμβάνω ὁ ἄφεσις · ἰδού γάρ οὗτος εἰμί ὁ μακαρίζω · οὐ εἄν δέ μακαρίζω αὐτός , εἰμί μή δόξα ὁράω αὐτός ἀπολαύω πολύς . ὁ γάρ μακαρισμός μέγας τίς εἰμί , καί μείζων ὁ δικαιοσύνη αὐτός , κορυφή εἰμί πᾶς ὁ ἀπό ὁ Θεός ἐγώ γίγνομαι ἀγαθός . « ὁ μακαρισμός οὖν οὗτος , ἐπί ὁ περιτομή , ἢ καί ἐπί ἀκροβυστία ; λέγω γάρ , ὅτι λογίζομαι ὁ Ἀβραάμ ὁ πίστις εἰς δικαιοσύνη . Πῶς οὖν λογίζομαι ; ἐν περιτομή εἰμί , ἢ ἐν ἀκροΚνσοίᾳ ;