cogPG.PG124 42
κῖξαι , ὅτι οἱ ἀπιστήσαντες ἀνάξιοί εἰσι τοῦ γινώσκετσθαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ καὶ οὐδὲ πρόβατά εἰσιν , εἶπε · « Καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ , καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν Ἀμῶν , » κατὰ τὸ , « Ἔγνω Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ . » Ἵνα δὲ μή τις νομίσῃ , ὅτι ὡς ἄνθρωπος οὕτως ἐίνωσκεν , ἐπήγαγε λέγων · » Καθὼς γινώσκει με ὁ Πατὴρ , κἀγὼ γινώσκω τὸν Πατέρα . « οὕτω γὰρ , φησὶν , ἐπίσταμαι αὐτὸν ἀκριβῶς , ὡς αὐτὸς ἐμέ . Συνεχῶς δὲ τίθησι τὸ , « Τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων , » δηλῶν , ὅτι οὐκ ἔστι πλάνος . Τὸ μὲν γὰρ λέγειν , ὅτι « Φῶς εἰμι καὶ ζωὴ , » τύφου ἐδόκει εἶναι παρὰ τοῖς ἀνοήτοις · τὸ δὲ λέγειν , ὅτι ἀποθανεῖν βούλομαι , » οὐδεμίαν βασκανίαν ἔχει , ἀλλὰ καὶ πολλὴν μᾶλλον κηδεμονίαν ἐμφαίνει , εἴ γε ὑπερ τῶν λιθαζόντων ἐαυτὸν ἠβούλετο ἐπιδοῦναι . Εἰπὼν δὲ , « Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , » περὶ τῶν ἐθνῶν λέγει · « Οὐκ εἰσὶ δὲ ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης » τῆς ὑπὸ τὸν νόμον · οὐ γὰρ δὴ τὰ ἔθνη τῷ νόμῳ περικλείονται . « κἀκεῖνα οὖν δεῖ με ἀγαγεῖν · » ἐσκορπισμένα γάρ εἰσι , καὶ ταῦτα , κἀκεῖνα , μὴ ἔχοντα ποιμένας . Καὶ γὰρ καὶ Ἰουδαίων οἱ εὐγνώμονες , καὶ πρὸς τὸ πιετεῦσαι ἐπιτηδειότεροι , ἀποίμαντοι ἦσαν , καὶ πολλῷ μᾶλλον οἱ ἐθνικοί . Δεῖ οὖν κἀκεῖνα τὰ τῶν ἐθνικῶν συναγαγεῖν , ὥσπερ καὶ τῶν τὰ Ἰουδαίων . Τὸ δὲ,.δεῖ . ἐνταῦθα οὐκ ἀνάγκης ἐστὶν , ἀλλὰ τοῦ πάντως ἐκβησομένου σημαντικόν . « Καὶ γενήσεται μία ποίμνη , εἷς ποιμήν . » « Ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ οὐκ ἔνι Ἔλλην καὶ Ἰουδαῖος , » οὐδὲ διαφορά τις · εἰς γὰρ χαρακτὴρἅπασι , μία σφραγὶς ἡ τοῦ βαπτίσματος , εἷς ποιμὴν ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ Θεός . Καὶ αἰσχυναίσθω . ααν Μανιχαῖο τὴν Παλαιὰν Διαθήκην ἀποβάλλοντες · ἀκουέτωσαν , ὅτι Μία ποίμνη , εἶς ποιμήν · ὁ γὰρ αὐτὸς Θεὸς Παλαιᾶς τε καὶ Νέας . Διὰ τοῦτο ὁ Πατήρ με ἀγαπᾷ , ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου , ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν . Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ´ ἐμοῦ , ἀλλ´ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ´ ἑμαυτοῦ . Ἐξουσίαν ἔχωπάλιν λαβεῖν αὐτήν . Ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ Πατρός μου . ὲ ἱσμα οὕν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους . Ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν , στι δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται · τί αὐτοῦ ἀκούεσε · ἀλλὰ ἔλεγον · Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστι δαιμονιζομένου . ΛΙὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὁφθαλμοὺς ἀνοίγειν ; » Ἐπειδὴ ἀλλότριον αὐτὸν τοῦ Πατρὸς ξλεγον , καὶ πλάνον , καὶ λυμεῶνα , οὐχὶ Σωτῆρα ψοχῶν , δείκνυσι δι´ ὧν φησιν , ὅτι Οὐκ εἰμὶ ὑμῶν λομεών , ἀλλὰ πάντα ὑπὲρ ὑμῶν ἕτοιμος δέξασθαι · εἰ δὲ καὶ διὰ μηδὲν ἄλλο , ἀλλ´ οὖν διότι τοσοῦτον ὑμᾶς ἀγαπᾷ ὁ Θεὸς , ὥστε κἀμὲ διὰ τοῦτο ἀγαπᾶσθαι παρ´ αὐτοῦ , ἐπειδὴ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθνήσκω . Πῶς οὸν πλανήσω ὑμᾶς , οὓς οἶδα ἀγαπητοὺς τῷ Θεῷ , ἀλλ´ οὐχὶ μᾶλλον σπουδάσω ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθανεῖν , ὡς εἰ καὶ διὰ μηδὲν ἄλλο , διὰ τοῦτο γοῦν ἀγαπηθησόμενος πλέον ὑπὸ τοῦ Πατρός μου ; Ταῦτα δὲ λέγει Σὰ οὐτω ταπεινὰ , συγκαταβαίνων , διὰ τὸ τοὺς ἀκούοντας μὴ παραδέχεσθαι αὐτὸν τὰ ὑψηλὰ περὶ ἐκυτοῦ λέγοντα · ἐπεὶ ἄλλως γε σκοπούμενον τὸ ῥητὸν ἄτοπον δόξει . Τί γάρ ; τὸν ἔμπροσθεν χρόνον Ρατκοι . ὥ . ΣΚΧΙν .
Lemmas: κίκω , ὅτι ὁ ἀπιστέω ἀνάξιος εἰμί ὁ γιγνώσκω ὑπό ὁ Θεός καί οὐδέ πρόβατον εἰμί , εἶπον · « καί γιγνώσκω ὁ ἐμός , καί γιγνώσκω ὑπό ὁ Ἄμη , » κατά ὁ , « γιγνώσκω Κύριος ὁ εἰμί αὐτός . » ἵνα δέ μή τις νομίζω , ὅτι ὡς ἄνθρωπος οὕτως ἐίνωσκεν , ἐπάγω λέγω · » καθώς γιγνώσκω ἐγώ ὁ πατήρ , ἐγώ γιγνώσκω ὁ πατήρ . « οὗτος γάρ , φημί , ἐπίσταμαι αὐτός ἀκριβῶς , ὡς αὐτός ἐγώ . συνεχής δέ τίθημι ὁ , « ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον , » δηλόω , ὅτι οὐ εἰμί πλάνος . ὁ μέν γάρ λέγω , ὅτι « Φάος εἰμί καί ζωή , » τύφω δοκέω εἰμί παρά ὁ ἀνόητος · ὁ δέ λέγω , ὅτι ἀποθνῄσκω βούλομαι , » οὐδείς βασκανία ἔχω , ἀλλά καί πολύς μᾶλλον κηδεμονία ἐμφαίνω , εἰμί γε ὑπερ ὁ λιθάζω ἑαυτοῦ βούλομαι ἐπιδίδωμι . εἶπον δέ , « καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , » περί ὁ ἔθνος λέγω · « οὐ εἰμί δέ ἐκ ὁ αὐλή οὗτος » ὁ ὑπό ὁ νόμος · οὖον γάρ δή ὁ ἔθνος ὁ νόμος περικλείω . « ἐκεῖνος οὖν δεῖ ἐγώ ἄγω · » σκορπίζω γάρ εἰμί , καί οὗτος , ἐκεῖνος , μή ἔχω ποιμήν . καί γάρ καί Ἰουδαῖος ὁ εὐγνώμων , καί πρός ὁ πιετευσος ἐπιτήδειος , αποίμαντος εἰμί , καί πολύς μᾶλλον ὁ ἐθνικός . Δεύς οὖν ἐκεῖνος ὁ ὁ ἐθνικός συνάγω , ὥσπερ καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος . ὁ εἶδον . ἐνταῦθα οὐ ἀνάγκη εἰμί , ἀλλά ὁ πάντως ἐκβαίνω σημαντικός . « καί γίγνομαι εἷς ποίμνη , εἷς ποιμήν . » « ἐν γάρ Χριστός Ἰησοῦς οὐ ἐν Ἕλλην καί Ἰουδαῖος , » οὐδέ διαφορά τις · εἰς γάρ χαρακτὴρἅπασι , εἷς σφραγίς ὁ ὁ βάπτισμα , εἷς ποιμήν ὁ Λόγος ὁ Θεός καί Θεός . καί αἰσχύνω . ἀάω Μανιχαῖος ὁ Παλαιή διαθήκη ἀποβάλλω · ἀκούω , ὅτι Μία ποίμνη , εἰμί ποιμήν · ὁ γάρ αὐτός θεός Παλαιή τε καί Νέας . Ζεύς οὗτος ὁ Πατήρ ἐγώ ἀγαπάω , ὅτι ἐγώ τίθημι ὁ Ψυχή ἐγώ , ἵνα πάλιν λαμβάνω αὐτός . οὐδείς ἀείρω αὐτός ἀπ´ ἐγώ , ἀλ ἐγώ τίθημι αὐτός ἀπ´ ἐμαυτοῦ . Ἐξουσία ἔχωπάλιν λαμβάνω αὐτός . οὗτος ὁ ἐντολή λαμβάνω παρά ὁ πατήρ ἐγώ . ε ἵσμα οὖν πάλιν γίγνομαι ἐν ὁ Ἰουδαῖος διά ὁ λόγος οὗτος . λέγω δέ πολύς ἐκ αὐτός , εἰμί δαιμόνιον ἔχω καί μαίνομαι · τίς αὐτός ἀκούω · ἀλλά λέγω · οὗτος ὁ ῥῆμα οὐ εἰμί δαιμονίζομαι . Ἰώ δαιμόνιον δύναμαι τυφλός ὀφθαλμός ἀνοίγω ; » ἐπεί ἀλλότριος αὐτός ὁ πατήρ ξλεγον , καί πλάνος , καί λυμεών , οὐ Σωτήρ ψοχῶν , δείκνυμι δις ὅς φημί , ὅτι οὐ εἰμί σύ λομεών , ἀλλά πᾶς ὑπέρ σύ ἑτοῖμος δέχομαι · εἰμί δέ καί διά μηδείς ἄλλος , ἀλ οὖν διότι τοσοῦτος σύ ἀγαπάω ὁ θεός , ὥστε ἐγώ διά οὗτος ἀγαπάω παρ´ αὐτός , ἐπεί ὑπέρ σύ ἀποθνῄσκω . Πῶς ὄον πλανάω σύ , ὅς οἶδα ἀγαπητός ὁ Θεός , ἀλ οὐ μᾶλλον σπουδάζω ὑπέρ σύ ἀποθνῄσκω , ὡς εἰμί καί διά μηδείς ἄλλος , διά οὗτος γοῦν ἀγαπάω πλέω ὑπό ὁ πατήρ ἐγώ ; οὗτος δέ λέγω σός οὗτος ταπεινός , συγκαταβαίνω , διά ὁ ὁ ἀκούω μή παραδέχομαι αὐτός ὁ ὑψηλός περί κυτόω λέγω · ἐπεί ἄλλως γε σκοπέω ὁ ῥητός ἄτοπος δοκέω . τις γάρ ; ὁ ἔμπροσθεν χρόνος Ρατκοι . ὅς . ΣΙ .