cogPG.PG124 452
ὑμᾶς ταῦτα λαμβάνομεν , ἀλλ´ ὡς θέλοντες ὑμῖν εὐλογίαν προξενῆσαι . Ὥστε ὁ διδοὺς ἄκων ἐλεημοσύνην ὡσανεὶ πλεονεκτεῖται . « Τοῦτο δὲ , ὁ σπείρων φειδομένως , φειδομένως καὶ θερίσει · καὶ ὁ σπείρων ἐπ´ εὐλογίαις , ἑπ´ εὐλογίαις καὶ θερίσει . » Ἐπὶ τὸ ἕτερον κεφάλαιον μεταβαίνει , τὸ περὶ τοῦ μετὰ δαψιλείας δοῦναι . καῖ φησιν , ὅτι Καὶ τοῦτο λέγω πρὸς οἷς εἶπον , ὅτι οὐ φειδωλῶς δεῖ διδόναι . Καὶ οὐκ εἶπε , Μικρολόγως , ἀλλ´ εὐφημότερον , τὸ τῆς φειδοῦς ὄνομα τέθεικε . Καὶ σπόρον τὸ πρᾶγμα ἐκάλεσεν , ἵνα εὐθέως πρὸς τὴν ἀντίδοσιν βλέψῃς . καὶ μάθῃς ὅτι πλείονα λαμβάνεις ἡ δίδως . Εἰπὼν δὲ περὶ τοῦ μετὰ δαψιλείας διδόναι , πάλιν καὶ τοῦ μετὰ προθυμίας δοῦναι ἐπεμνήσθη · τὸ γὰρ , « Ὁ σπείρων ἐπ´ εὐλογίαις , » τοῦτο δηλοῖ , ὡς ἀκωτέρω εἴρηται . « Ἔκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ , μὴ ἐκ λύπης , ἢ ἐξ ἀνάγκης · ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ θεός . » Ἐνδιατρίβει τῷ περὶ τοῦ μετὰ προθυμίας Ἀδόναι λόγῳ , εἰδὼς ὅτι πρὸς τὸ δοῦναι πολλὰ , καὶ τὸ παράδειγμα τῶν Μακεδόνων ἱκανὸν ἔσται διεγεῖραι αὐτοὺς , καὶ τὸ αἰσχύνεσθαι ἐλάττους φανῆναι Ἀνεύνων Τὴν δὲ γνώμην αὐτῶν ἰᾶται , ἵνα εἴη καὶ ἀρετὴ τὸ παρ´ αὐτῶν γινόμενον . Εἰ γὰρ ἀκούσιον , οὐκ ἀρετή . Ὡς οὖν διδάσκαλος ἀληθής , θέλει τοὺς μαθητὰς κατὰ τὸν λόγον τῆς ἀρετῆς ποιεῖν ὃ ποιοῦσιν , ἅμα δὲ καὶ ἵνα ὁ μισθὸς αὐτοῖς ὁλόκληρος εἴη , ἑκουσίως ποιοῦσι τὸ καλόν · ὡς τό γε ἀκούσιον ὑποτέμνει τὸν μισθὸν · διὰ τοῦτό φησιν · « Ἔκαστος ὡς προαιρεῖται , καὶ οὐκ ἐκ λύπης , ἢ ἐξ ἀνάγκης · » καὶ μαρτυρίαν ἐκ Σολομῶντος παράγει . Καίτοι ὁ λόγος τῷ σοφῷ [ οὐ ] περὶ δαψιλείας εἴρηται · ἀλλ´ ὅμως αὐτὸς εἰς τὸ μετὰ προθυμίας διδόναι τοῦτον ἐξελάβετο · εἰ δὲ βούλει , καὶ πρὸς ἀμφότερα . « Δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς . » Διὰ τούτων τῶν λόγων ἀνατρέπει τὸν λογισμὸν ὃν οἱ πολλοὶ ἔχομεν λέγοντες · Ἐὰν πολλὰ δῶ , δέδοικα μήπως πένης γένωμαι . Φησὶν οὖν , ὅτι Ὁ Θεὸς δύναται τοσοῦτον ὑμᾶς ἀνενδεεῖς ποιῆσαι , ὥστε καὶ πᾶσαν χάριν , τουτέστι πᾶσαν ἐλεημοσύνην , δύνασθαι ὑμᾶς μετὰ περισσείας ποιεῖν . Δότε τοίνυν δαψιλῶς , ἵνα ἡ ἐλεημοσύνη υμῶν ἀεὶ καὶ ἀεὶ περισσεύῃ . « Ἵνα ἐν παντὶ πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν ἔχοντες , περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν . » Ὁρᾷς ; οὐ ολοῦτον αὐτοῖς , ἀλλ´ αὐτάρκειαν ἐπεύχεται . Τοῦτο δὲ εἰπὼν , δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ ἄιάζεται αὐτοὺς οὐδὲ ἀναγκάζει ἐκ τοῦ ὑστερήματος διδόναι · οὐδὲ γὰρ ἂν αὐτάρκειαν λοιπὸν ἔχοιεν · ἅμα δὲ καὶ διδάσκει ποῦ δεῖ τοῖς τοῦ Θεοῦ δώροις κεχρῆσθαι . « Ἰνα γὰρ , φησὶν , εἰς πᾶν ἔργον περισσεύητε ἀγαθόν . » Ἐν μὲν γὰρ τοῖς σαρκικοῖς , φησὶν , αὐτάρκειαν ὑμῖν ἐπεύχομαι · ἐν δὲ τοῖς πνευματικοῖστοῦτο γάρ ἐστι τὸ , « Εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν » ) , περισσείαν · ἵνα μὴ μόνον ἐλεῆτε περισσῶς , ἀλλὰ καὶ πᾶν ἔργον θεάρεστον φιλοτίμως ποιῆτε . Καθώς γέγραπται · Ἐσκόρπισεν , ἔδωκε τοῖς
Lemmas: σύ οὗτος λαμβάνω , ἀλ ὡς ἐθέλω σύ εὐλογία προξενέω . ὥστε ὁ δίδωμι ἄκων ἐλεημοσύνη ὡσανεί πλεονεκτέω . « οὗτος δέ , ὁ σπείρω φείδομαι , φείδομαι καί θερίζω · καί ὁ σπείρω ἐπι εὐλογία , ἑπ´ εὐλογία καί θερίζω . » ἐπί ὁ ἕτερος κεφάλαιος μεταβαίνω , ὁ περί ὁ μετά δαψίλεια δίδωμι . καί φημί , ὅτι καί οὗτος λέγω πρός ὅς εἶπον , ὅτι οὖον φειδωλός δεῖ δίδωμι . καί οὐ εἶπον , μικρολόγος , ἀλ εὔφημος , ὁ ὁ φειδώ ὄνομα τίθημι . καί σπόρος ὁ πρᾶγμα καλέω , ἵνα εὐθύς πρός ὁ ἀντίδοσις βλέπω . καί μανθάνω ὅτι πλείων λαμβάνω ὁ δίδωμι . εἶπον δέ περί ὁ μετά δαψίλεια δίδωμι , πάλιν καί ὁ μετά προθυμία δίδωμι ἐπιμιμνήσκομαι · ὁ γάρ , « ὁ σπείρω ἐπι εὐλογία , » οὗτος δηλόω , ὡς ἀκωτέρω εἴρω . « ἔκαστος καθώς προαιρέω ὁ Καρδία , μή ἐκ λύπη , ἢ ἐκ ἀνάγκη · ἱλαρός γάρ δίδωμι ἀγαπάω ὁ θεός . » ἐνδιατρίβω ὁ περί ὁ μετά προθυμία Ἀδόνη λόγος , εἰδοί ὅτι πρός ὁ δίδωμι πολύς , καί ὁ παράδειγμα ὁ Μακεδών ἱκανός εἰμί διεγείρω αὐτός , καί ὁ αἰσχύνω μικρός φαίνω ανευναω ὁ δέ γνώμη αὐτός ἰάομαι , ἵνα εἰμί καί ἀρετή ὁ παρ´ αὐτός γίγνομαι . εἰμί γάρ ἀεκούσιος , οὐ ἀρετή . ὡς οὖν διδάσκαλος ἀληθής , ἐθέλω ὁ μαθητής κατά ὁ λόγος ὁ ἀρετή ποιέω ὅς ποιέω , ἅμα δέ καί ἵνα ὁ μισθός αὐτός ὁλόκληρος εἰμί , ἑκούσιος ποιέω ὁ καλός · ὡς ὁ γε ἀεκούσιος ὑποτέμνω ὁ μισθός · διά οὗτος φημί · « ἔκαστος ὡς προαιρέω , καί οὐ ἐκ λύπη , ἢ ἐκ ἀνάγκη · » καί μαρτυρία ἐκ Σολομών παράγω . καίτοι ὁ λόγος ὁ σοφός [ οὖον ] περί δαψίλεια εἴρω · ἀλ ὅμως αὐτός εἰς ὁ μετά προθυμία δίδωμι οὗτος ἐκλαμβάνω · εἰμί δέ βούλομαι , καί πρός ἀμφότερος . « Δυνατός δέ ὁ θεός πᾶς χάρις περισσεύω εἰς σύ . » Ζεύς οὗτος ὁ λόγος ἀνατρέπω ὁ λογισμός ὅς ὁ πολύς ἔχω λέγω · ἐάν πολύς δήω , δείδω μήπως πένης γίγνομαι . Φησίν οὖν , ὅτι ὁ θεός δύναμαι τοσοῦτος σύ ἀνενδεής ποιέω , ὥστε καί πᾶς χάρις , τουτέστι πᾶς ἐλεημοσύνη , δύναμαι σύ μετά περισσεία ποιέω . δίδωμι τοίνυν δαψιλής , ἵνα ὁ ἐλεημοσύνη ὑμεῖς ἀεί καί ἀεί περισσεύω . « ἵνα ἐν πᾶς πάντοτε πᾶς αὐτάρκεια ἔχω , περισσεύω εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός . » ὁράω ; οὖον ὄλλυμι αὐτός , ἀλ αὐτάρκεια ἐπεύχομαι . οὗτος δέ εἶπον , δείκνυμι ὅτι οὐδέ αἰάζω αὐτός οὐδέ ἀναγκάζω ἐκ ὁ ὑστέρημα δίδωμι · οὐδέ γάρ εἄν αὐτάρκεια λοιπός ἔχω · ἅμα δέ καί διδάσκω ποῦ δεῖ ὁ ὁ Θεός δῶρον χράομαι . « ἵνα γάρ , φημί , εἰς πᾶς ἔργον περισσεύω ἀγαθός . » ἐν μέν γάρ ὁ σαρκικός , φημί , αὐτάρκεια σύ ἐπεύχομαι · ἐν δέ ὁ πνευματικός γάρ εἰμί ὁ , « εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός » ) , περισσεία · ἵνα μή μόνος ἐλεέω περισσός , ἀλλά καί πᾶς ἔργον θεάρεστος φιλότιμος ποιέω . καθώς γράφω · σκορπίζω , δίδωμι ὁ