cogPG.PG124 296
πυοδαῖοι , φησιν , ἔχουσι σκάνδαλον τὸν ἐσταυρωμένον · προσπταίουσι γὰρ τούτῳ , λέγοντες · Πῶς ὁ φαγὼν καὶ πιὼν μετὰ τελωνων καὶ πορνῶν , καὶ τέλος μετὰ λῃστῶν σταυρωθεὶς , δύνατμι εἶναι Θεός ; Ἔλληνες δὲ διαγελῶσι τὸ μυστήριον ὡς μωρίαν , διότι πίστει μόνῃ , καὶ οὐ συλλογισμοῖς , ὦν αὐτοὶ ἐξήρτηνται , καταλαμβάνεται τὸ Θεὸν σταυρωθῆναι , καὶ διότι οὐ καλλιεπείᾳ κοσμεῖται . « Αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς , Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησι , Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν , καὶ Θεοῦ σοφίαν . » Τοῖς μὲν ἀπίστοις Ἰουδαίοις , φησί , σκάνδαλόν ἐστιν ὁΧριστός · καὶ τοῖς ἀπίστοις Ἔλλησι μωρία δοκεῖ , διότι ἃ ζητοῦσιν , ἐν αὐτῷ οὐχ εὐρίσκουσι , σημεῖα καὶ σοφίαν . Τοῖς δὲ κλητοῖς Ἰουδαίοις , καὶ τοῖς κλητοῖς Ἕλλησι , τουτέστι , τοῖς ὑπὸ Θεοῦ κληθεῖσιν , ὡς , ἀξίοις , ἀμφότερα ὁ Χριστὸς εὐρίσκεται , ἃ ἐκεῖνοι ζητοῦσι . Τί γὰρ ζητεῖς , ὧ Ἰουδαῖε ; σημεῖα · Ἰδοὺ ὁ Χριστὸς δύναμις Θεοῦ ἑοτιν , ἥτις . τῶν σημείων ποιητική . Καὶ σὺ τί λέγεις , ὧ Ἔλλην ; σοφίαν ζητεῖς · Ἔχεις τὸν Χριστὸν , σοφίαν ὄντα τοῦ Πατρός . « Ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ , σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί · καὶ τὸ ἀσθενές τοῦ Θεοῦ , ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί . » Τὸν σταυρὸν ὁνομάζει μωρὸν , ώς οὕτως δοκοῦντα · σοφώτερον μέντοι τῶν ἀνθρώπων ἐστίν . Οἱ μὲν γὰρ φιλόσοφοι περὶ ψυχρὰ καὶ ἀνόνητα ἠσχολήθησαν · ὁ δὲ σταυρὸς τὸν κόσμον ἔσπιτε Καὶ ἀσθενὲς δὲ δοκεῖ , ὡς ἐξ ἀσθενείας σταυμωθέντος τοῦ Χριστοῦ · ἀλλ´ ἰσχυρότερον τῶν ἀν θρώπων ἐστὶν , οὐ μόνον ὅτι μυρίων ἐπιχειρησάντων σβέσαι τὸ ὄνομα τοῦτο , ἀνθεῖ μᾶλλον · ἀλλ´ ὅτι καὶ διὰ τοῦ δοκοῦντος ἀσθενοῦς ὁ ἰσχυρὸς διάβολος ἐδίθη Δύνασαι δὲ καὶ οὔτω ταῦτα νοῆσαι , ὅτι ἐπὶ Θεοῦ τὸ ὑπέρσοφον ἄσοφον λέγεται , ὅ ἐστι μωρόν · καὶ ὑπερσθενὲς , ἀσθενές · ὥσπερ καὶ τὸ ὑπέρφωτον αὐτοῦ λέγεται σκότος καὶ γνόφος . « Βλέπετε γὰρ τὴν κλῆσιν ὑμῶν , ἀδελφοί , ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα , οὐ πολλοὶ δυνατοὶ , οὐ πολλοὶ εὐγενεῖς . » Ἐπισκέψασθε , φησὶ , καὶ διερευνήσατε τοὺς κληθέντας εἰς τὴν πίστιν , καὶ εὐρήσετε ὅτι οὐ πολλοὶ σοφοὶ κατὰ σάρκα , τουτέστι , κατὰ τὸ φαινόμενον , κατὰ τὸν παρόντα βίον . Οὐκ εἶπε δὲ , ὅτι ὶδεὶς σοφὸς , ἀλλ´ , « Οὐ πολλοί . » Ἢσαν γὰρ σοφοὶ καὶ ἐν τῇ πίστει , ὡς ὁ Ἀρεοπαγίτης , ὡς ὁ ἀνθύπα . τος , καὶ ἕτεροι δὴ [ δὲ ] οἱ μὴ ὀνομαστὶ νῦν γνωριζόμενοι . Καὶ δυνατοὶ δὲ καὶ εὐγενεῖς ἐπίστευσαν . Διὰ τοῦτο οὖν εἶπεν ἐπὶ πάντων τὸ , « Οὐ πολλοί . » Ὥστε ἰδὲ τὴν δύναμιν τοῦ κηρύγματος , πῶς ἰδιώτας οὖτω σοφὰ δόγματα ἐδίδαξε , καὶ ὅπως ἡ ἔξω σοφία ἀχρεῖόν τι δείκνυται . Ἀλλὰ τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς , ἵνα καταισχύνῃ τοὺς σοφούς · καὶ τὰ ἀσθενῆ τοῦ κόσμου ἐξελέξατο ὁ Θεὸς , ἵνα καταισχύνῃ τιυ
Lemmas: πυοδαιος , φημί , ἔχω σκάνδαλον ὁ σταυρόω · προσπταίω γάρ οὗτος , λέγω · Πῶς ὁ φαγεῖν καί πίνω μετά τελώνης καί πόρνη , καί τέλος μετά λῃστής σταυρόω , δύνατμι εἰμί Θεός ; Ἔλληνες δέ διαγελάω ὁ μυστήριον ὡς μωρία , διότι πίστις μόνος , καί οὖον συλλογισμός , οὖν αὐτός ἐξαρτάω , καταλαμβάνω ὁ θεός σταυρόω , καί διότι οὖον καλλιέπεια κοσμέω . « αὐτός δέ ὁ κλητός , Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην , Χριστός Θεός δύναμις , καί Θεός σοφία . » ὁ μέν ἄπιστος Ἰουδαῖος , φημί , σκάνδαλον εἰμί Χωριστός · καί ὁ ἄπιστος Ἕλλην μωρία δοκέω , διότι ὁ ζητέω , ἐν αὐτός οὐ εὑρίσκω , σημεῖον καί σοφία . ὁ δέ κλητός Ἰουδαῖος , καί ὁ κλητός Ἕλλην , τουτέστι , ὁ ὑπό Θεός καλέω , ὡς , ἄξιος , ἀμφότερος ὁ Χριστός εὐρίͅσκω , ὁ ἐκεῖνος ζητέω . τις γάρ ζητέω , ἵημι Ἰουδαῖος ; σημεῖον · ἰδέ ὁ Χριστός δύναμις Θεός ἑοτιν , ὅστις . ὁ σημεῖον ποιητικός . καί σύ τίς λέγω , ἵημι Ἕλλην ; σοφία ζητέω · ἔχω ὁ Χριστός , σοφία εἰμί ὁ πατήρ . « ὅτι2 ὁ μωρός ὁ Θεός , σοφός ὁ ἄνθρωπος εἰμί · καί ὁ ἀσθενής ὁ Θεός , ἰσχυρός ὁ ἄνθρωπος εἰμί . » ὁ σταυρός ὀνομάζω μωρός , οὖς οὕτως δοκέω · σοφός μέντοι ὁ ἄνθρωπος εἰμί . ὁ μέν γάρ φιλόσοφος περί ψυχρός καί ἀνόνητος ἀσχολέω · ὁ δέ σταυρός ὁ κόσμος σπίζω καί ἀσθενής δέ δοκέω , ὡς ἐκ ἀσθένεια σταυμωθέντος ὁ Χριστός · ἀλ ἰσχυρός ὁ εἰς τρωπάω εἰμί , οὖον μόνος ὅτι μυρίος ἐπιχειρέω σβέννυμι ὁ ὄνομα οὗτος , ἀνθέω μᾶλλον · ἀλ ὅτι καί διά ὁ δοκέω ἀσθενής ὁ ἰσχυρός διάβολος δίδωμι δύναμαι δέ καί οὐτάω οὗτος νοέω , ὅτι ἐπί Θεός ὁ ὑπέρσοφος ἄσοφος λέγω , ὅς εἰμί μωρός · καί ὑπερσθενής , ἀσθενής · ὥσπερ καί ὁ ὑπέρφωτος αὐτός λέγω σκότος καί δνόφος . « βλέπω γάρ ὁ κλῆσις σύ , ἀδελφός , ὅτι οὖον πολύς σοφός κατά σάρξ , οὖον πολύς δυνατός , οὖον πολύς εὐγενής . » ἐπισκέπτομαι , φημί , καί διερευνώ ὁ καλέω εἰς ὁ πίστις , καί εὑρίσκω ὅτι οὖον πολύς σοφός κατά σάρξ , τουτέστι , κατά ὁ φαίνω , κατά ὁ πάρειμι βίος . οὐ εἶπον δέ , ὅτι ἰδέω σοφός , ἀλ , « οὖον πολύς . » ἀσάω γάρ σοφός καί ἐν ὁ πίστις , ὡς ὁ Ἀρεοπαγίτης , ὡς ὁ ανθύπας . ὅς , καί ἕτερος δή [ δέ ] ὁ μή ὀνομαστί νῦν γνωρίζω . καί δυνατός δέ καί εὐγενής πιστεύω . Ζεύς οὗτος οὖν εἶπον ἐπί πᾶς ὁ , « οὖον πολύς . » ὥστε ἰδέ ὁ δύναμις ὁ κήρυγμα , πῶς ἰδιώτης οὗτος σοφός δόγμα διδάσκω , καί ὅπως ὁ ἔξω σοφία ἀχρεῖος τίς δείκνυμι . ἀλλά ὁ μωρός ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ θεός , ἵνα καταισχύνω ὁ σοφός · καί ὁ ἀσθενής ὁ κόσμος ἐκλέγω ὁ θεός , ἵνα καταισχύνω τις