cogPG.PG124 428
καὶ τὸν Ἰησοῦν ἐγείρας , καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν ἀπολαύσοντας τῶν ἀγαθῶν . Παραθαῤῥύνει δὲ αὐτοὺς τοὺς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγαθήν πολιτείαν . αἰνιττόμενος δὲ τοὺς ψευδαποστόλους λέγοντας , ὅτι Ἡμεῖς ἐσμεν μεσῖται τοῖς μαθηταῖς τῶν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀγαθῶν , φησὶν , ὅτι αΔι´ ὑμᾶς ἐστι τὰ πάντα , κ καὶ ἡ ἀνάστασις αὐτοῦ , οὐχὶ διὰ τὸν δεῖνα , ἢ διὰ τὸν δεῖνα . Τοῦτο δὲ ποιεῖ ὁ Θεὸς , καὶ χαρίζεται πολλοῖς , ὥστε πλεοναζούσης τῆς χάριτος πλεονάσαι καὶ τὴν εὐχαριστίαν διὰ πολλῶν προσώπων προσαγομένην εἰς δόξαν Θεοῦ . Ὥστε οἱ ψευδαπόστολοι τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ σφετεριζόμενοι , ἀμαυροῦσι καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ « Οὐ οὐκ ἐκκακοῦμεν , ἀλλ´ εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος φθείρεται , ἀλλ´ ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ . » Διότι , φησὶν , οἴδαμεν τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν , καὶ ὅτι νῦν τε ἡμᾶς τῶν κινδύνων δόεται , καὶ ὕστερον ἀναστήσει λαμπροὺς , οὐκ ἐκκακοῦμεν , οὐδὲ ἀπαγορεύομεν πάσχοντες · καὶ ὁ μὲν « ἔξω ἄνθρωπος , » τουτέστι , τὸ σῶμα , « φθείρεται . » Πῶς ; Μαστιζόμενος , ἐλαυνόμενος . « Ὁ δὲ ἔσω , » τουτέστι , τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ , « ἀνακαινοῦται » Πῶς · ἀγαθὰς ἐλπίδας ἔχουσα , καὶ παῤῥησιαζομένη , ὡς διὰ τὸν Θεὸν πάσχουσα , καὶ χαίρουσα . « Τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ´ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν , αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν . » ἑρμηνεύει , πῶς ἀνακαινοῦται ὁἱσω ἄνθρωπος , καὶ φησιν , ὅτι ἐνθυμούμενος ὅτι ἡ μέν θλῖψις παραυτίκα ἐστὶ , τουτέστι , πρόσκαιρος καὶ ἐλαφρὰ , διὰ τοῦτο αὐτὸ ὅτι πρόσκαιρος · ἡ δὲ δόξα καὶ αἰώνιος ἐστι , καὶ βάρος ἔχει , τουτέστι , μέγεθος ὑπερβολικῶς ὑπερβολικόν · τοῦτο γὰρ λέγει διὰ τοῦ , « Καθ´ ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολήν . « Μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα . Τὰ γὰρ βλεπόμενα , πρόσκαιρα · τὰ ὲ μὴ βλεπόμενα , αἰώνια . » Πῶς ἐλαφρόν ἐστιν ἡ θλῖψις , δείκνυσι . Διότι , φησὶ , πάντα « τὰ βλεπόμενα , πρόσκαιρα · » ὥστε καὶ ἡ θλῖψις , καὶ ἡ ἀνάπαυσις · καὶ αὕτη γὰρ βλεπόμενον . Διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε , Τὰ βλεπόμενα , » ἵνα καὶ ταύτην περιλάβῃ . Οὔτε οὔν τῇ θλίψει καταπεσούμεθα , οὔτε τῇ ἀναπαύσει χαυνωθησόμεθα · πρόσκαιρα γὰρ ἀμφότερα . Τούτων δὲ τοιούτων ὄντων , « τὰ μὴ βλεπόμενα αἰώνια , » Τουτέστιν , ἡ βασιλεία καὶ ἡ κόλασις · ὥστε καὶ ἐκείνην ποθεῖν , καὶ ταύτην φεύγειν ΚΕΦΑΔ . Εʹ . « Οἴδαμεν γὰρ ὅτι ἐὰν ἡ ἐπίγειος ἡμῶν οἰκία τοῦ ἐκίνους καταλυθῇ , οἰκοδομὴν ἐκ Θεοῦ ἔχομεν οἰκίαν ἀχειροποίητον , αἰώνιον ἐν τοῖς οὐρανοῖς . » ἐπειὸὴ εἶπεν ἀνωτέρω , ὅτι ὅσον ὁ ἔξυω ἄνθρωπος ζθείρεται , τοσοῦτον ὁ ἑσω ἀνακαινοῦται , ἐδόκει δὲ καινόν τι λέγειν , φησὶν , ὅτι μᾶλλον ὅταν τελείως θαρῖ τὸ θνητὸν τοῦτο σῶμα καὶ γήῖνον , τότε μυρία ΑΡΙΤ v .
Lemmas: καί ὁ Ἰησοῦς ἐγείρω , καί παρίστημι σύν σύ ἀπολαύω ὁ ἀγαθός . παραθαρρύνω δέ αὐτός ὁ ὁ πίστις καί ὁ ἀγαθός πολιτεία . αἰνίσσομαι δέ ὁ ψευδαπόστολος λέγω , ὅτι ἐγώ εἰμί μεσίτης ὁ μαθητής ὁ παρά ὁ Θεός ἀγαθός , φημί , ὅτι αΔι´ σύ εἰμί ὁ πᾶς , Κ καί ὁ ἀνάστασις αὐτός , οὐ διά ὁ Δεῖνα , ἢ διά ὁ Δεῖνα . οὗτος δέ ποιέω ὁ θεός , καί χαρίζομαι πολύς , ὥστε πλεονάζω ὁ χάρις πλεονάζω καί ὁ εὐχαριστία διά πολύς πρόσωπον προσάγω εἰς δόξα Θεός . ὥστε ὁ ψευδαπόστολος ὁ χάρις ὁ Θεός σφετερίζω , ἀμαυρόω καί ὁ δόξα αὐτός « οὖον οὐ ἐκκακέω , ἀλ εἰμί καί ὁ ἔξω ἐγώ ἄνθρωπος φθείρω , ἀλ ὁ ἔσωθεν ἀνακαινόω ἡμέρα καί ἡμέρα . » διότι , φημί , οἶδα ὁ ὁ θεός δύναμις , καί ὅτι νῦν τε ἐγώ ὁ κίνδυνος δίδωμι , καί ὕστερος ἀνίστημι λαμπρός , οὐ ἐκκακέω , οὐδέ ἀπαγορεύω πάσχω · καί ὁ μέν « ἔξω ἄνθρωπος , » τουτέστι , ὁ σῶμα , « φθείρω . » Πῶς ; μαστίζω , ἐλαύνω . « ὁ δέ εἴδομαι , » τουτέστι , ὁ πνεῦμα καί ὁ ψυχή , « ἀνακαινόω » Πῶς · ἀγαθός ἐλπίς ἔχω , καί παρρησιάζομαι , ὡς διά ὁ θεός πάσχω , καί χαίρω . « ὁ γάρ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ θλῖψις ἐγώ καθ´ ὑπερβολή εἰς ὑπερβολή , αἰώνιος βάρος δόξα κατεργάζομαι ἐγώ . » ἑρμηνεύω , πῶς ἀνακαινόω φέρω ἄνθρωπος , καί φημί , ὅτι ἐνθυμέομαι ὅτι ὁ μέν θλῖψις παραυτίκα εἰμί , τουτέστι , πρόσκαιρος καί ἐλαφρός , διά οὗτος αὐτός ὅτι πρόσκαιρος · ὁ δέ δόξα καί αἰώνιος εἰμί , καί βάρος ἔχω , τουτέστι , μέγεθος ὑπερβολικός ὑπερβολικός · οὗτος γάρ λέγω διά ὁ , « Καθ´ ὑπερβολή εἰς ὑπερβολή . « μή σκοπέω ἐγώ ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή βλέπω . ὁ γάρ βλέπω , πρόσκαιρος · ὁ ε μή βλέπω , αἰώνιος . » Πῶς ἐλαφρός εἰμί ὁ θλῖψις , δείκνυμι . διότι , φημί , πᾶς « ὁ βλέπω , πρόσκαιρος · » ὥστε καί ὁ θλῖψις , καί ὁ ἀνάπαυσις · καί οὗτος γάρ βλέπω . Ζεύς οὗτος γάρ εἶπον , ὁ βλέπω , » ἵνα καί οὗτος περιλαμβάνω . οὔτε οὒν ὁ θλῖψις καταπίπτω , οὔτε ὁ ἀναπαύω χαυνόω · πρόσκαιρος γάρ ἀμφότερος . οὗτος δέ τοιοῦτος εἰμί , « ὁ μή βλέπω αἰώνιος , » τουτέστιν , ὁ βασίλειος καί ὁ κόλασις · ὥστε καί ἐκεῖνος ποθέω , καί οὗτος φεύγω ΚΑ . εἰ . « οἶδα γάρ ὅτι ἐάν ὁ ἐπίγειος ἐγώ οἰκίον ὁ εκινοος καταλύω , οἰκοδομή ἐκ Θεός ἔχω οἰκίον ἀχειροποίητος , αἰώνιος ἐν ὁ οὐρανός . » ἐπειός εἶπον ἀνωτέρω , ὅτι ὅσος ὁ ξύω ἄνθρωπος ζθείρεται , τοσοῦτος ὁ ἕννυμι ἀνακαινόω , δοκέω δέ καινός τίς λέγω , φημί , ὅτι μᾶλλον ὅταν τέλειος Θᾶρι ὁ θνητός οὗτος σῶμα καί γήινος , τότε μυρίος ΑΡ v .