cogPG.PG124 404
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ « Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ , καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός . » Ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ πέμψας ἐκεῖ τὸν Τιμόθεον , εἶτα πάλιν ἀπολαβών αὐτὸν , εἰκότως ἑαυτῷ συνάπτει . Καὶ γὰρ καὶ πεῖραν τῆς οἰκείας ἀρετῆς ἔδωκε Τιμόθεος Κορινθίοις , καὶ ὡς ἤδη γνώριμον αὐτοῖς γεγονότα , καὶ διορθώσαντα πολλὰ τῶν ἐν αὐτοῖς , προσλαμβάνεται Καὐτὸν ἐν τῇ Ἐπιστολῇ . Ὃρα δὲ , ποτὲ μὲν τέκνον αὐτὸν καλεῖ · « Ὡς πατρὶ » γὰρ . φησί , « τέκνον , ἐὸούλευσέ μοι · » ποτὲ δὲ συνεργόν · « Τὸ γὰρ ἔργον Κυρίου ἐργάζεται , ὡς κἀγώ · » νυν δέ , ἀδελφόν · πανταχόθεν αἰδέσιμον αὐτὸν ποιῶν . « Τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ τῇ οὔσῃ ἐν Κορίνθω . » Πάλιν αὐτοὺς συνδέει , Ἐκκλησίαν εἰπών . Οἱ γὰρ διεσπασμένοι οὐκ εἰσὶν Ἐκκλησία Κ«Σὺν τοῖς ἁγίοις πᾶσι τοῖς οὗσιν ἐν ὅλῃτῇ Ἀχαΐᾳ . » Πάντων τῶν ἐν Ἀχαΐᾳ μέμνηται , ἅμα μέν καὶ τιμῶν τοὺς Κορινθίους , ὡς διὰ τῆς πρὸς αὐτοὺς Ἐπιστολῆς πάντας προσαγορεύων · ἅμα δὲ καὶ εἰς ὁμόνοιαν συνάγων ἄπαν τὸ ἔθνος . Καὶ πρός γε , διότι κοινῇ ἑσαλεύοντο , κοινὴν ποιεῖται καὶ τὴν θεραπείαν · ὃ καὶ πρὸς Γαλάτας καὶ πρὸς Ἐβραίους γράφων . ποιεῖ ἁγίους δὲ καλέσας δείκνυσιν , ὅτι εἴ τις ἀκάθαρτος , οὐκ ἔστιν ἄξιος τῆς προσηγορίας καὶ προσΚΡήσεως ταύτης . « Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν , καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Τὴν συνήθη προσηγορίαν καὶ νῦν ποιεῖται . Εἴρηται δὲ ἐν ἄλλοις περὶ τούτων . Ἐὐλογητὸς ὁ Θεὸς , καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Ἐπηγγείλατο ἐν τῇ πρώτῃ ἐπιστολῇ πρὸς αὐτοὺς ἐλθεῖν · εἶτα βραδύνας , σφόδρα ὑσιώπτεοστε λυσπεῖσθαι αὐτοὺς , ὡς ἄλλων προτιμηέντ , ν αὐτῷ . Θέλων οὖν ἀπολογήσασθαι , καὶ δεῖξαι ὅτι πειρασμῶν πολλῶν αὐτῷ περιτεθέντων κεκώλυται , εὐφυῶς ποιεῖται τὴν ἀπολογίαν . Εὐχαριστῶ γὰρ , φησὶί , τῷ Θεῷ δηλαδὴ , ὡς ῥυσαμένω με ἀπὸ κινδύνων · διὰ τῆς εὐχαριστίας αἰνιττόμενος , ὅτι μεγάλα τινὰ ἦσαν τὰ κωλύοντα αὐτὸν , λν ἐλευθερωθεὶς εὐχαριστεῖ . Στίξον δὲ εἰς τὸ , « Θεός · » εἷτα ἄρξαι · « Καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου . » Εἰ δὲ καὶ συναπτῶς νοήσεις τὸ , « Ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου , » οὐδὲν καινόν · καὶ γὰρ τοῦ αὐτοῦ καὶ ἐνὸς ΟΑΡΟΤ Ι .
Lemmas: κεφάλαιος Πρῶτος « Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός διά θέλημα Θεός , καί Τιμόθεος ὁ ἀδελφός . » ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή πέμπω ἐκεῖ ὁ Τιμόθεος , εἶτα πάλιν ἀπολαμβάνω αὐτός , εἰκότως ἑαυτοῦ συνάπτω . καί γάρ καί πείρω ὁ οἰκεῖος ἀρετή δίδωμι Τιμόθεος Κορίνθιος , καί ὡς ἤδη γνώριμος αὐτός γίγνομαι , καί διορθόω πολύς ὁ ἐν αὐτός , προσλαμβάνω αὐτός ἐν ὁ Ἐπιστολή . Ὅρας δέ , ποτέ μέν τέκνον αὐτός καλέω · « ὡς πατήρ » γάρ . φημί , « τέκνον , εοουλευσω ἐγώ · » ποτέ δέ συνεργός · « ὁ γάρ ἔργον κύριος ἐργάζομαι , ὡς ἐγώ · » νυν δέ , ἀδελφός · πανταχόθεν αἰδέσιμος αὐτός ποιέω . « ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός ὁ εἰμί ἐν Κόρινθος . » πάλιν αὐτός συνδέω , ἐκκλησία εἶπον . ὁ γάρ διασπάω οὐ εἰμί ἐκκλησία Κ«Σὺν ὁ ἅγιος πᾶς ὁ εἰμί ἐν ὅλος Ἀχαΐα . » Πάντων ὁ ἐν Ἀχαΐα μιμνήσκω , ἅμα μέν καί τιμή ὁ Κορίνθιος , ὡς διά ὁ πρός αὐτός Ἐπιστολή πᾶς προσαγορεύω · ἅμα δέ καί εἰς ὁμόνοια συνάγω ἅπας ὁ ἔθνος . καί πρός γε , διότι κοινός σαλεύω , κοινός ποιέω καί ὁ θεραπεία · ὅς καί πρός Γαλάτης καί πρός Ἑβραῖος γράφω . ποιέω ἅγιος δέ καλέω δείκνυμι , ὅτι εἰμί τις ἀκάθαρτος , οὐ εἰμί ἄξιος ὁ προσηγορία καί προσΚΡήσεως οὗτος . « Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ , καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . » ὁ συνήθης προσηγορία καί νῦν ποιέω . ἔρομαι δέ ἐν ἄλλος περί οὗτος . Ευλογητός ὁ θεός , καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » ἐπαγγέλλω ἐν ὁ πρῶτος ἐπιστολή πρός αὐτός ἔρχομαι · εἶτα βραδύνω , σφόδρα ὑσιώπτεοστε λύω αὐτός , ὡς ἄλλος προτιμάω , Ν αὐτός . Θέλων οὖν ἀπολογέομαι , καί δείκνυμι ὅτι πειρασμός πολύς αὐτός περιτίθημι κωλύω , εὐφυής ποιέω ὁ ἀπολογία . εὐχαριστέω γάρ , φημί , ὁ Θεός δηλαδή , ὡς ἐρύω ἐγώ ἀπό κίνδυνος · διά ὁ εὐχαριστία αἰνίσσομαι , ὅτι μέγας τις εἰμί ὁ κωλύω αὐτός , λ ἐλευθερόω εὐχαριστέω . στίζω δέ εἰς ὁ , « Θεός · » εἶτα ἄρχω · « καί πατήρ ὁ κύριος . » εἰμί δέ καί συναπτός νοέω ὁ , « ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος , » οὐδείς καινός · καί γάρ ὁ αὐτός καί εἷς ΟΡ Ι .