cogPG.PG124 638
ἀμελεῖν . Πολλὴ δὲ ἡ ἐμφέρεια κἀν τούτοις ταύτῃ τῇ ἐπιστολῇ καὶ τῇ πρὸς Ἐφεσίους . Τί δέ ἐστι τὸ , Ἐν Κυρίῳ ; Ἀντὶ τοῦ , Διὰ τὸν Κύριον ὑποτάσσεσθε . Οὐ γὰρ μόνον τὴν ἀπὸ φύσεως ὑποταγὴν ἀπαιτῶ τοῦτο γὰρ δηλοῖ διὰ τοῦ , Ὡς ἀνῆκε , τουτστιν , ὥσπερ ἐστὶ καθῆκον ) , ἀλλὰ καὶ τὴν διὰ Θεὸν μάλιστα . Οἱ ἄνδρες , ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας , καὶ μὴ πικραίνεσθε πρὸς αὐτάς . Ὅρα , πῶς τὸ κατάλληλον ἐκάστῳ γένει παραινεῖ · γυναιξὶ μὲν τὴν ὑποταγήν · ἀνδράσι δὲ , τὴν ἀγάπην . Οὐχ οὕτω γὰρ ἡ [ παρά]τοῦ ἀρχομένου ἀγάπη πρὸς τὸν ἄρχοντα ζητεῖται , ὡς ἡ τοῦ ἄρχοντος πρὸς τὸν ἀρχόμενον . Ἀπὸ μὲν οὖν τοῦ ἀγαπᾶσθαι ἡ γυνὴ γίνεται καὶ αὐτὴ φιλική · ἀπὸ δὲ τοῦ δουλεύεσθαι , ὁ ἀνὴρ ἐπιεικής . Ἐπειδὴ δὲ ἔστι καὶ ἀγαπῶντα πικραίνεσθαι(άλιστα γὰρ αἱ πρὸς τὰ φιλούμενα πρόσωπα μάχαι αὗται πικραὶ , διὰ τοῦτό φησι · Μὴ πικραίνεσθε . Τῷ ὄντι γὰρ ἀπὸ πολλῆς πικρίας τοῦτο γίνεται , τὸ ιαστασιάζειν τινὰ πρὸς τὸ μέλος αὑτοῦ . Τὰ τέκνα , ὑπακούετε τοῖς γονεῦσι κατὰ πάντα Τοῦτο γάρ ἑστιν εὐάρεστον ἐν Κυρίῳ . Πάλιν τὸ , Ἐν Κυρίῳ . Οὐ γὰρ ἀπὸ τῆς φύσεως μόνης βούλεται ἡμᾶς ταῦτα ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ ὅν τῷ Θεῷ δοκεῖ , ἵνα καὶ μισθὸν ἔχωμεν , ὡς διὰ τὸν Θεὸν ποιοῦντες Εὐσεβῶν δὲ πατέρων παισὶ διαλεγόμενος , εἰπε τὸ , Κατὰ πάντα , ἐπεὶ τοῖς γε ἀσεβέσι πατράσιν οὐ κατὰ πάντα δεῖ ὑπακούειν . Οὐ γὰρ δὴ καὶ ὅτε εἰς ἀσέβειαν ἐκβιάζονται , πειστέον . Οἱ πατέρες , μὴ παροργίζετε τὰ τέκνα ὑμῶν ἵνα μὴ ἀθυμῶσι . Τουτέστι , Μὴ πάντα ὅσα πράττουσι . πικρῶς ἐξετάζετε · ἀλλ´ ἔστιν ἃ καὶ παρορᾶν θέλετε , ἵνα μὴ φιλονεικοτέρους αὐτοὺς ποιῆτε , καὶ εἰς ἀθυμίαν ἐμβάλητε . Ὅρα δὲ σοφίαν , πῶς ἐπέκλασε τοὺς γονεῖς , καὶ ἔκαμψεν αὐτῶν τὰ σπλάγχνα διὰ τοῦ εἰπεῖν , Ἵνα μὴ ἀθυμῶσι . Τοῖς γὰρ πατράσι πᾶσα σπουδὴ , μὴ ἀθυμεῖν τοὺς παῖδας . Οἱ δοῦλοι , ὑπακούετε κατὰ κάντα τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις . Εὐθέως δικαίωμα τοῦ ὑπακούειν αὐτὸ τὸ ὄνομα τὸ τοῦ δούλου · ἀλλ´ ἵνα μὴ ἀλγήσῃ , ἐπήγαγε · Τοῖς κατὰ σάρκα κυρίοις . Τὸ γὰρ κρεῖττόν σου , ἡ ψυχὴ , φησὶν , ἠλευθέρωται . Πρόσκαιρος ἡ δουλεία · μᾶλλον οὖν ὑπόταξον τὴν ψυχὴν , ἵνα ἐθελουσίως [ λούσιος ? ] ᾗ ἡ δουλεία Μὴ ἐν ὀφθαλμοδουλείᾳ , ὡς ἀνθρωπάρεσκοι . Ποίησον , φησί , τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου δουλείαν ἀπὸ τοῦ φόβου γίνεσθαι τοῦ Χριστοῦ . Ὅταν γὰρ μὴ ὁρῶντος τοῦ δεσπότου πράττης τὰ δέοντα , δῆλον ὡς διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμὸν ποιεῖς · ἐὰν δὲ ὅταν ὁρᾷ ὁ δεσπότης μόνον , τότε ἀνθρωπάρεσκος εἶ · τοιοῦτος δὲ ῶν , σαυτὸν βλάψεις . Κύριος γὰρ διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων .
Lemmas: ἀμελέω . Πολύς δέ ὁ ἐμφέρεια ἐν οὗτος οὗτος ὁ ἐπιστολή καί ὁ πρός Ἐφέσιος . τις δέ εἰμί ὁ , ἐν κύριος ; ἀντί ὁ , Ζεύς ὁ κύριος ὑποτάσσω . οὖον γάρ μόνος ὁ ἀπό φύσις ὑποταγή ἀπαιτέω οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ , ὡς ἀνίημι , τουτστιν , ὥσπερ εἰμί καθήκω ) , ἀλλά καί ὁ διά θεός μάλιστα . ὁ ἀνήρ , ἀγαπάω ὁ γυνή , καί μή πικραίνω πρός αὐτός . Ὅρας , πῶς ὁ κατάλληλος ἕκαστος γένος παραινέω · γυνή μέν ὁ ὑποταγή · ἀνήρ δέ , ὁ ἀγάπη . οὐχ οὗτος γάρ ὁ [ παρά]τοῦ ἄρχω ἀγάπη πρός ὁ ἄρχω ζητέω , ὡς ὁ ὁ ἄρχω πρός ὁ ἄρχω . ἀπό μέν οὖν ὁ ἀγαπάω ὁ γυνή γίγνομαι καί αὐτός φιλικός · ἀπό δέ ὁ δουλεύω , ὁ ἀνήρ ἐπιεικής . ἐπεί δέ εἰμί καί ἀγάπη πικραίνω γάρ ὁ πρός ὁ Φιλουμένα πρόσωπον μάχη οὗτος πικρός , διά οὗτος φημί · μή πικραίνω . ὁ εἰμί γάρ ἀπό πολύς πικρία οὗτος γίγνομαι , ὁ ιαστασιαζω τις πρός ὁ μέλος αὐτός . ὁ τέκνον , ὑπακούω ὁ γονεύς κατά πᾶς οὗτος γάρ εἱμί Εὐάρεστον ἐν κύριος . πάλιν ὁ , ἐν κύριος . οὖον γάρ ἀπό ὁ φύσις μόνος βούλομαι ἐγώ οὗτος ποιέω , ἀλλά καί ὅς ὁ Θεός δοκέω , ἵνα καί μισθός ἔχω , ὡς διά ὁ θεός ποιέω Εὐσεβής δέ πατήρ παῖς διαλέγω , εἶπον ὁ , κατά πᾶς , ἐπεί ὁ γε ἀσεβής πατήρ οὖον κατά πᾶς δεῖ ὑπακούω . οὖον γάρ δή καί ὅτε εἰς ἀσέβεια ἐκβιάζω , πειστέον . ὁ πατήρ , μή παροργίζω ὁ τέκνον σύ ἵνα μή ἀθυμέω . τουτέστι , μή πᾶς ὅσος πράσσω . πικρός ἐξετάζω · ἀλ εἰμί ὁ καί παροράω ἐθέλω , ἵνα μή φιλόνεικος αὐτός ποιέω , καί εἰς ἀθυμία ἐμβάλλω . Ὅρας δέ σοφία , πῶς ἐπικλάω ὁ γονεύς , καί κάμπτω αὐτός ὁ σπλάγχνον διά ὁ εἶπον , ἵνα μή ἀθυμέω . ὁ γάρ πατήρ πᾶς σπουδή , μή ἀθυμέω ὁ παῖς . ὁ δοῦλος , ὑπακούω κατά Κάντα ὁ κατά σάρξ κύριος . εὐθύς δικαίωμα ὁ ὑπακούω αὐτός ὁ ὄνομα ὁ ὁ δοῦλος · ἀλ ἵνα μή ἀλγέω , ἐπάγω · ὁ κατά σάρξ κύριος . ὁ γάρ κρατύς σύ , ὁ ψυχή , φημί , ἐλευθερόω . πρόσκαιρος ὁ δουλεία · μᾶλλον οὖν ὑποτάσσω ὁ ψυχή , ἵνα ἐθελούσιος [ Λούσιος ? ] ὅς ὁ δουλεία μή ἐν ὀφθαλμοδουλεία , ὡς ἀνθρωπάρεσκος . Ποίησος , φημί , ὁ ἀπό ὁ νόμος δουλεία ἀπό ὁ φόβος γίγνομαι ὁ Χριστός . ὅταν γάρ μή ὁράω ὁ δεσπότης πράσσω ὁ δήω , δῆλος ὡς διά ὁ ὁ Θεός ὀφθαλμός ποιέω · ἐάν δέ ὅταν ὁράω ὁ δεσπότης μόνος , τότε ἀνθρωπάρεσκος εἰμί · τοιοῦτος δέ κυβερνάω , σαυτοῦ βλάπτω . Κύριος γάρ διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος .