cogPG.PG124 444
ναὶ ἡ καύχησις ὑμῶν ἡ ἐπὶ Τίτου ἀληθὴς ἐγενήθη . » θττερ . οησὶν , ὅσα ἐκήρυξα ὑμῖν , ἀληθῆ ἦσαν , ἢ ἕτι εἰκὸς ἦν καὶ περὶ τοῦ Τίτου αὐτοῖς ἐγκώμια εἰπεῖν . Ὡσπερ οὖν ταῦτα πάντα ἀληθῆ , οὕτω καὶ βσα περὶ ὑμῶν ἐκαυχησάμην , ἀληθῆ ἐφάνη , « Καὶ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως ἐστὶν εἰς ὑμᾶς . » Διὰ τοῦτο τὸν Τίτον αὐτοῖς συνιστᾷ , ἵνα καὶ´ αὐτοὶ ἀνταγαπῶσιν αὐτὸν , ὡς συνδεδεμένον αὐτοῖς καὶ περικα . ὁμενον αὐτῶν . Διὰ τοῦτο γὰρ εἶπε , « Τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ , » ἵνα τὸ ἐνδιάθετον καὶ διάπυρον Κτῆς γνησίας ἀγάπης δηλώση . « Ἀναμιμνησκομένου τὴν πάντων ὑμῶν ὑπακοὴν , ὡς μετὰ φόβου καὶ τρόμου ἐδέξασθε αὐτόν . » Τὰς αίτίας τίθησι δι´ ἂς αὐτοὺς ὁ Τίσος οὕτως ἀγαπᾷ , δεικνὺς τὴν ἀρχὴν τῆς ἀγάπης ἐξ αὐτῶν οὖσαν , καὶ ἄμα προτρέπων αὐτοὺς ἔτι εἰς ταύτην . Οὐ γὰρ ἀπλῶς ἀγάπην ἢ σπουδὴν ἐνεδείξασθε εἰς αὐτὸν , ἀλλ´ ὑπακοὴν , ὡς τέκνα πατέρα ὑποδεξάμενοι , ἀλλὰ καὶ ὡς ἄρχοντα . « Μετὰ φόβου » γὰρ , « καὶ » ἔτι « μετὰ τρόμου . » Διπλῆν γὰρ αὐτοῖς ἀρετὴν μαρτυρεῖ · ἀγάπην , ὡς πρὸς πατέρα · καὶ φόβον , ὡς πρὸς ἄρχοντα · ἵνα μήτε ἡ ἀγάπῃ χωρὶς φόβου οὖσα ἐκλυθῇ · μήτε ὁφόβος χωρὶς τῆς ἀγάπης ὤν , ἄχαρις ἠν « Χαίρω ὅτι ἐν παντὶ θαῤῥῶ ἐν ὑμῖν . » Οὐ διὰ τὸν λίτον χαίρω τοσοῦτον , ὅτι ἐτιμήθη παρ´ ὑμῶν , ἀλλ´ δτι τοιούτους ὑμᾶς εὑρίσκω , μὴ καταισχύνοντάς με , ἀλλὰ ποιοῦντάς με θαῤῥεῖν καὶ παῤῥησιάζεσθαι ἐφ´ ὑμῖν ἐν παντὶ πράγμαφι καὶ καιρῷ . Καὶ ἄλλως δὲ , θαῤῥῶ ἐφ´ ὑμῖν , ὅτι ὅσα ἂν ἢ πράξω , ἢ λέξω πρὸς ὑμᾶς , ἡδέως ταῦτα δέχεσθε , καὶ πρὸς τὴν ὑμῶν αὐτῶν βελτίωσιν , κἂν ἐπιπλῆξαι δέῃ , κἂν ἐγκωμιάσαι . ἄν τι βαρὺ ἐπιτάξαι . ΚΕΦΛΛ . Πʹ . « Γνωρίζομεν δὲ ὑμῖν , ἀδελφοί , τὴν χάριν τοῦ βεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας . » Οὐ μάτην προλαβὼν τὰ πολλὰ ἐγκώμια τούτοις ἐ ἔπλεξεν , ἀλλὰ προλεαίνων αὐτοὺς , ἐπειδὴ ἔμελλεν εἰς φιλοπτωχίαν προτρέψασθαι . Διὰ τοῦτο γάρ τοι καὶ ἀνωτέρω εἶπεν , ὅτι « Θαῤῥῶ ἐφ´ ὑμῖν · » τουτέστιν , ὅτι Ὅσα ἂν ὑμῖν λέγω , ποιεῖτε . Οὐκ εἶπεν οὖν εὐθὺς , Δέτε ἐλεημοσύνην , ἀλλὰ τὰ ἐτέροις πεπραγμένα εἰς μέσον τιθεὶς , πρὸς τὸν ζμοιον ζῆλον ἕαὶ τούτους προτρέπεται . Ὅρα δὲ ,, πῶς χάριν Θεοῦ τὴν ἐλεήμονα γνώμην καλεῖ , ἅμα μὲν ἀνεπίφθονον τὸν λόγον ἐργαζόμενος , ἅμα δὴ καὶ ἐκκαλούμενος τοὺς Κορινθίους ὥστε ἀρπάσαι καὶ αὐτοὺς τὸ αὐτὸ ὡς χάρισμα τοῦ Θεοῦ . Καὶ οὐκ κῖκε , Τῇδε ἢ τῇ δε τῇ πόλει , ἀλλ´ ὁλόκληρον τὴν Μακεδονίαν ἐπαινεῖ , ἵνα καὶ αὐτοι πάντες πρὸς τὰ ἴσα ἀποβλέψωσιν « Ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν . » Τουτέστι , πολλὰ θλιβέντες , καὶ οὖτως , ὥστε δόκιμοι γενέσθαι διὰ τῆς ὑπομονῆς · ζΑΡΙΤ vΙΙi .
Lemmas: ναί ὁ καύχησις σύ ὁ ἐπί Τίτος ἀληθής γίγνομαι . » θττερ . ὅς , ὅσος κηρύσσω σύ , ἀληθής εἰμί , ἢ ἔτι εἰκός εἰμί καί περί ὁ Τίτος αὐτός ἐγκώμιον εἶπον . ὡς οὖν οὗτος πᾶς ἀληθής , οὗτος καί βʹ περί σύ καυχάομαι , ἀληθής φαίνω , « καί ὁ σπλάγχνον αὐτός περισσός εἰμί εἰς σύ . » Ζεύς οὗτος ὁ Τίτος αὐτός συνιστάω , ἵνα καί αὐτός ἀνταγαπάω αὐτός , ὡς συνδέω αὐτός καί περικάω . μαί αὐτός . Ζεύς οὗτος γάρ εἶπον , « ὁ σπλάγχνον αὐτός , » ἵνα ὁ ἐνδιάθετος καί διάπυρος κτείνω Γνησίας ἀγάπη δηλόω . « ἀναμιμνῄσκω ὁ πᾶς σύ ὑπακοή , ὡς μετά φόβος καί τρόμος δέχομαι αὐτός . » ὁ αἴτιος τίθημι δις ὅς αὐτός ὁ Τίσου οὕτως ἀγαπάω , δείκνυμι ὁ ἀρχή ὁ ἀγάπη ἐκ αὐτός εἰμί , καί ἄμη προτρέπω αὐτός ἔτι εἰς οὗτος . οὖον γάρ ἀπλόος ἀγάπη ἢ σπουδή ἐνδείκνυμι εἰς αὐτός , ἀλ ὑπακοή , ὡς τέκνον πατήρ ὑποδέχομαι , ἀλλά καί ὡς ἄρχω . « μετά φόβος » γάρ , « καί » ἔτι « μετά τρόμος . » διπλῆ γάρ αὐτός ἀρετή μαρτυρέω · ἀγάπη , ὡς πρός πατήρ · καί φόβος , ὡς πρός ἄρχω · ἵνα μήτε ὁ ἀγάπη Χωρὶς φόβος εἰμί ἐκλύω · μήτε ὁφόβος Χωρὶς ὁ ἀγάπη εἰμί , Ἄχαρις ἐάν « χαίρω ὅτι ἐν πᾶς θαρσέω ἐν σύ . » οὖον διά ὁ Λίτον χαίρω τοσοῦτος , ὅτι τιμάω παρ´ σύ , ἀλ δ τοιοῦτος σύ εὑρίσκω , μή καταισχύνω ἐγώ , ἀλλά ποιέω ἐγώ θαρσέω καί παρρησιάζομαι ἐφίημι σύ ἐν πᾶς πράγμα καί καιρός . καί ἄλλως δέ , θαρσέω ἐφίημι σύ , ὅτι ὅσος εἄν ἢ πράσσω , ἢ λέγω πρός σύ , ἡδύς οὗτος δέχομαι , καί πρός ὁ σύ αὐτός βελτίωσις , κἀν ἐπιπλήσσω δήω , κἀν ἐγκωμιάζω . ἄν τίς βαρύς ἐπιτάσσω . ΛΕ . μετά . « γνωρίζω δέ σύ , ἀδελφός , ὁ χάρις ὁ Βέου ὁ δίδωμι ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ Μακεδονία . » οὖον μάτην προλαμβάνω ὁ πολύς ἐγκώμιον οὗτος εἰ πλέκω , ἀλλά προλεαίνω αὐτός , ἐπεί μέλλω εἰς φιλοπτωχία προτρέπω . Ζεύς οὗτος γάρ ὅς καί ἀνωτέρω εἶπον , ὅτι « θαρσέω ἐφίημι σύ · » τουτέστιν , ὅτι ὅσα εἄν σύ λέγω , ποιέω . οὐ εἶπον οὖν εὐθύς , δετός ἐλεημοσύνη , ἀλλά ὁ ἕτερος πράσσω εἰς μέσος τίθημι , πρός ὁ ζμοιον ζῆλος ἑός οὗτος προτρέπω . Ὅρας δέ ,, πῶς χάρις Θεός ὁ ἐλεήμων γνώμη καλέω , ἅμα μέν ἀνεπίφθονος ὁ λόγος ἐργάζομαι , ἅμα δή καί ἐκκαλέω ὁ Κορίνθιος ὥστε ἁρπάζω καί αὐτός ὁ αὐτός ὡς χάρισμα ὁ Θεός . καί οὐ Κίκε , ὅδε ἢ ὁ δέ ὁ πόλις , ἀλ ὁλόκληρος ὁ Μακεδονία ἐπαινέω , ἵνα καί αὐτός πᾶς πρός ὁ ἴσος ἀποβλέπω « ὅτι2 ἐν πολύς δοκιμή θλῖψις ὁ περισσεία ὁ χαρά αὐτός . » τουτέστι , πολύς θλίβω , καί οὖτως , ὥστε δόκιμος γίγνομαι διά ὁ ὑπομονή · ΡΙ Ἴ .