cogPG.PG124 207
ὁργῆς οὐ σώσει ; Σωθεῖσι δὲ ἀπὸ τῆς ὀργῆς , καὶ τὰ ἀγαθὰ δώσει , διὰ τὴν πολλὴν αὐτοῦ ἀγάπην . Εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , πολλῷ μᾶλλον καταλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ . » Δοκεῖ τὰ αὐτὰ λέγειν · πλὴν διάφορά εἰσι τὰ ἐνθυμήματα συγκριτικῶς γενόμενα . Ἄνω μὲν γὰρ τὸ , ἁμαρτωλοὺς εἶναι ἡμᾶς , προτίθησι · καὶ τὸ , δικαιωθῆναι , ὕστερον λαβὼν , συγκριτικῶς ἔλεγεν , ὅτι ἁμαρτωλοὺς ὄντας δικαιώσας διὰ τοῦ θανάτου , πολλῷ μᾶλλον δικαιωθέντας σώσει . Νῦν δὲ τὸν θάνατον τοῦ Χοιπ-οῶ καὶ τὴν ζωὴν λαβὼν , πάλιν συγκριτικῶς ἐκφέρει τὸ νόημα , λέγων οὕτω · Τότε κατηλλάγημεν διὰ τοῦ αἴματος καὶ τοῦ θανάτου , νῦν δὲ ἐν τῇ ζωῆ αὐτοῦ οὐ σωθησόμεθα ; Ὁ γὰρ μὴ φεισάμενος τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ , ἀλλὰ δοὺς αὐτὸν θανεῖν ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας καταλλαγῆς , οὐ νῦν πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ σώσει ἡμᾶς ; « Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι´ οὗ νῦν τὴν καταλλαγὴν ἐλάβομεν . » Οὐ μόνον δὲ ἐσώθημεν φησὶν , ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν τῷ Θεῷ Ῥ δι´ αὐτὸ τοῦτο . ὅτι ἀσεβεῖς ὄντες ἐσώθημεν , καὶ τότεδ διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Μονογενοῦς.θ Καυχώμεθα δὲ διὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ · αὐτὸς γὰρ αἴτιος τῆς καυχήσεως ἡμῖν , ὁ καὶ τῆς καταλλαγῆς αἴτιος . « Διὰ τοῦτο ὥσπερ δι´ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἀμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ διὰ τῆς ἀμαρτίας ὁ θάνατος , καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν , ἐφ´ ᾧ πάντες ἥμαρτον . » Εἰπὼν , ὅτι ἐδικαίω . σεν ἡμᾶς ὁ Κύριος Ἰησοῦς , ἀνατρέχει ἐπὶ τὴν ῥίζαν τοῦ κακοῦ , τὴν ἀμαρτίαν καὶ τὸν θάνατον · καὶ δείκνυσιν , ὅτι ταῦτα τὰ δύο δι´ ἑνὸς ἀνθρώπου τοῦ Ἀδὰμ εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον , ἡ ἁμαρτία δηλαδὴ καὶ ὁ θάνατοσν καὶ αὖ δι´ ἑνὸς ἀνῃρέθησαν ἀνθρώπου , τοῦ Χριστοῦ . Τί δέ ἐστι τὸ , « Ἐφ´ ᾧ πάντες ἥμαρτον ; » Τουτέστιν , ἐπὶ τῷ Ἀδὰμ πάντες ἥμαρτον . Πεσόντος γὰρ ἐκείνου , καὶ οἱ μὴ φαγόντες ἀπὸ τοῦ ἔύλου γεγόνασιν ἐξ ἐκείνου θνητοί , ὡς ἂν καὶ αὐτοὶ πταίσαντες , διότι ἐκεῖνος ἔπταισεν . « Ἄχρι γὰρ νόμου ἡ ἀμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ · ἀμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται μὴ ὄντος νόμου . Ἀλλ´ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπ´ Ἀδὰμ μέχοι Μωϋσέως , καὶ καὶ τοὺς μὴ ἀμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ , ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος . » Σκοπὸν ἔχει δεῖξαι , ὅτι καὶ οἱ μὴ φαγόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου , μηδὲ ἁμαρτάνοντες ὁμοίως τῷ Ἀδὰμ , ὅμως διὰ τὴν ἐκείνου ἁμαρτίαν , ὡς καὶ αὐτοὶ ἀμαρτόντες ἐλογίζοντο , καὶ ἀπέθνησκον . Κατασκευάζει οὖν τοῦτο οὕτως · ἁμαρτία ἐκράτει ἄχρι τῆς τοῦ νόμου δόσεως , τοῦτέστι , καὶ πρὸ τοῦ νόμου . Ποία τοίνυν ἦν ἡ ἁμαρτία αὕτη ; Αοα μὴ ἡ ἐκ της παραβάσεως τοῦ νάμου ;
Lemmas: ἑοργή οὖον σῴζω ; σῴζω δέ ἀπό ὁ ὀργή , καί ὁ ἀγαθός δίδωμι , διά ὁ πολύς αὐτός ἀγάπη . εἰμί γάρ ἐχθρός εἰμί καταλλάσσω ὁ Θεός διά ὁ θάνατος ὁ υἱός αὐτός , πολύς μᾶλλον καταλήγω σῴζω ἐν ὁ ζωή αὐτός . » δοκέω ὁ αὐτός λέγω · πλήν διάφορος εἰμί ὁ ἐνθύμημα συγκριτικός γίγνομαι . ἄνοος μέν γάρ ὁ , ἁμαρτωλός εἰμί ἐγώ , προτίθημι · καί ὁ , δικαιόω , ὕστερος λαμβάνω , συγκριτικός λέγω , ὅτι ἁμαρτωλός εἰμί δικαιόω διά ὁ θάνατος , πολύς μᾶλλον δικαιόω σῴζω . νῦν δέ ὁ θάνατος ὁ Χοιπ-οῶ καί ὁ ζωή λαμβάνω , πάλιν συγκριτικός ἐκφέρω ὁ νόημα , λέγω οὗτος · τότε καταλλάσσω διά ὁ αἶμα καί ὁ θάνατος , νῦν δέ ἐν ὁ ζωή αὐτός οὖον σῴζω ; ὁ γάρ μή φείδομαι ὁ υἱός αὐτός , ἀλλά δίδωμι αὐτός θνῄσκω ὑπέρ ὁ ἡμέτερος καταλλαγή , οὖον νῦν πολύς μᾶλλον ἐν ὁ ζωή αὐτός σῴζω ἐγώ ; « οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ Θεός διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , δις ὅς νῦν ὁ καταλλαγή λαμβάνω . » οὖον μόνος δέ σῴζω φημί , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ Θεός Ῥ δις αὐτός οὗτος . ὅτι ἀσεβής εἰμί σῴζω , καί τόδε διά ὁ αἷμα ὁ Μονογενοῦς.θ καυχάομαι δέ διά ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός · αὐτός γάρ αἴτιος ὁ καύχησις ἐγώ , ὁ καί ὁ καταλλαγή αἴτιος . « Ζεύς οὗτος ὥσπερ δις εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος , καί οὕτως εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ θάνατος διέρχομαι , ἐφίημι ὅς πᾶς ἁμαρτάνω . » εἶπον , ὅτι Δίκαιος . Σεν ἐγώ ὁ Κύριος Ἰησοῦς , ἀνατρέχω ἐπί ὁ ῥίζα ὁ κακός , ὁ ἁμαρτία καί ὁ θάνατος · καί δείκνυμι , ὅτι οὗτος ὁ δύο δις εἷς ἄνθρωπος ὁ Ἀδάμ εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ὁ ἁμαρτία δηλαδή καί ὁ θνῄσκω καί αὖος δις εἷς ἀναιρέω ἄνθρωπος , ὁ Χριστός . τις δέ εἰμί ὁ , « Ἐφ´ ὅς πᾶς ἁμαρτάνω ; » τουτέστιν , ἐπί ὁ Ἀδάμ πᾶς ἁμαρτάνω . πίπτω γάρ ἐκεῖνος , καί ὁ μή ἐσθίω ἀπό ὁ Ὕλας γίγνομαι ἐκ ἐκεῖνος θνητός , ὡς εἄν καί αὐτός πταίω , διότι ἐκεῖνος πταίω . « ἄχρι γάρ νόμος ὁ ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος · ἁμαρτία δέ οὐ ἐλλογέω μή εἰμί νόμος . Ἀλ βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπ´ Ἀδάμ μίγνυμι Μωϋσῆς , καί καί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ , ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω . » Σκοπός ἔχω δείκνυμι , ὅτι καί ὁ μή ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον , μηδέ ἁμαρτάνω ὁμοίως ὁ Ἀδάμ , ὅμως διά ὁ ἐκεῖνος ἁμαρτία , ὡς καί αὐτός ἁμαρτάνω λογίζομαι , καί ἀποθνήσκω . κατασκευάζω οὖν οὗτος οὕτως · ἁμαρτία κρατέω ἄχρι ὁ ὁ νόμος δόσις , τουτέστι , καί πρό ὁ νόμος . Ποία τοίνυν εἰμί ὁ ἁμαρτία οὗτος ; Αοα μή ὁ ἐκ ὁ παράβασις ὁ νάμου ;