cogPG.PG124 394
φησίν ὥσπερ καὶ ὃ προφήτης τὴν Ἰερουστλδα εἰπε κληθήσεσθαι πόλιν δικαιοσύνης , καὶ οὐκ ἐκλήθη ῥητῶς · καὶ τὸν Κύριον τὸ Εὐαγγέλιον , Ἐμμανουήλ · καὶ οὐκ ἓ αὐτὸς οὕτως ἐκλήθη , ἀλλὰ τὰ πράγματα ταύτην ἀφῆκαν τὴν φωνήν . Ὁ μὲν οὗν πρῶτος Ἀδὰμ ψυχικὸς ἦν ἄνθρωπος , τουτέστι , ψυχικαῖς δυνάμεσι διοικούμενον σῶμα εἶχεν · « ὁ δὲ ἔσχατος Ἀδὰμ , » ὁ Κύριος , « εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . » Οὐκ εἶπεν , Εἰς πνεῦμα ζῶν , ἀλλὰ , « Ζωοποιοῦν , » τὸ μεῖζον εἰπών . Καὶ γὰρ ὁ Κύριος εἶχε τὸ οὐσιωδῶς αὐτῷ συνὸν τὸ ἅγιον Πνεῦμα , δι´ οὗ καὶ τὴν ἰδίαν σάρκα ἀζωοποίει , καὶ ἡμῖν δι´ αὐτοῦ τὴν ἀφθαρσίαν ἐχαρίσατο . Ὥστε τῆς μὲν φθαρτῆς ταύτης ζωῆς τὰ ἐνέχυρα ἐν τῷ πρώτῳ Ἀδὰμ ἔσχομεν · τῆς δὲ μελλούσης , ἐν Χριστῷ . « Ἀλλ´ οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν , ἀλλὰ τὸ ψυχικὸν , ἔπειτα τὸ πνευματικόν . » Ἵνα μή τις εἴπῃ · διὰ τί τὸ ψυχικὸν σῶμα καὶ χεῖρον νῦν ἔχομεν , τὸ δὲ πνευματικὸν μέλλει ; φησίν , ὅτι καὶ αἱ ἀρχαὶ ἑκατέρων οὔτω διετάγησαν . Καὶ ὁ μὲν Ἀδάμ πρότερος , ὁ δὲ Χριστὸς ὕστερος . Ὥστε ἐπὶ τὸ βέλτιον ἀεὶ τὰ ἡμέτερα πρόεισι · καὶ πίστευε , ὅτι καὶ τὰ Κνῦν ἐν σοὶ φθαρτὰ καὶ χείρω ἐπὶ τὸ ἄφθαρτον καὶ κρεῖττον μεταστοιχειωθήσονται , « Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοῖκός · ὁ δεύτερος ἄνθρωπος , ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ . » Ἵνα μὴ ἀελῶσιν ἀρίστου βίου , μέλλει παραινεῖν λοιπὸν περὶ πολιτείας θεαρέστου , καί φησιν , ὅτι « Ὁ Ἀδὰμ ἐκ γῆς ἦν · » τοιγαροῦν καὶ οὕτως ὡνόμασται · τὸ γὰρ , « Ἀδὰμ , » γήῖνον καὶ χοϊκὸν δηλοῖ . « Ὁ δὲ δεύτεΚρος ἄνθρωπος , ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ » ἦν . Καὶ τὸν μὲν ἐκ τοῦ χείρονος ὀνομάζει · τὸν δὲ δεύτερον , ἐκ τοῦ κρείττονος · οὐχ ὅτι δὲ ὁ ἄνθρωπος , ἤτο τὸ ἀνθρώπινον πρόσλημμα , ἐξ οὐρανοῦ ἦν , ὡς ὁ ἄφρων Ἀτολλινάριος ἐλήρει · ἀλλ´ ὅτι ἓν πρόσωπον τοῦ ἑνὸς Χριστοῦ , καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐξ οὐρανοῦ εἶναι διὰ τὴν ἕνωσιν λέγεται , καὶ ὁ Θεὸς σταυρωθῆναι , διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν . « Οἷος ὁ χοῖκὸς , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοῖκοί . » Τουτστιν , οὕτω ἀπολοῦνται καὶ τελευτήσουσιν · ἢ , ὅτι τὸν τῆς ἁμαρτίας θάνατον ἀποθανοῦνται οἱ τῇ γῇ προσηλωμένοι , « Καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουοάνιοι » Τολτέατιν οὕτω μενοῦσιν ἀθάνατοι καὶ λάμποντες . Εἰ γὰρ καὶ ὁ δεύτερος Ἀδὰμ ἀπέθανεν , ἀλλ´ να καταλύσῃ τὸν θάνατον · ἢ ὅτι οὕτω δοξασθήσονται καὶ αὐτοὶ θεοειδῶς βιώσαντες , ὡς τὰ οὐράνια σρονοῦντες . « Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοῖκοῦ , Κφορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου . » Ἐνταῦθα γυμνότερον ἀποκαλύπτει τὸ παραινετικὸν Κσχῆμα τοῦ λόγου . « Εἰκόνα δὲ χοῖκοῦ » τὰς φαύλας πράβεις λέγει · « εἰκόνα δὲ τοῦ ἐπουρανίου , » τὰς ἀγαθάς . Ὥσπερ οὖν ἐν κακίᾳ διεζήσαμεν ὡς τοῦ χοῖκοῦ υἱοὶ ,
Lemmas: φημί ὥσπερ καί ὅς προφήτης ὁ Ἰερουστλδα εἶπον καλέω πόλις δικαιοσύνη , καί οὐ καλέω ῥητός · καί ὁ κύριος ὁ Εὐαγγέλιος , Ἐμμανουήλ · καί οὐ ἕ αὐτός οὕτως καλέω , ἀλλά ὁ πρᾶγμα οὗτος ἀφίημι ὁ φωνή . ὁ μέν ἐν πρῶτος Ἀδάμ ψυχικός εἰμί ἄνθρωπος , τουτέστι , ψυχικός δύναμις διοικέω σῶμα ἔχω · « ὁ δέ ἔσχατος Ἀδάμ , » ὁ Κύριος , « εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . » οὐ εἶπον , εἰς πνεῦμα ζῶ , ἀλλά , « ζωοποιέω , » ὁ μείζων εἶπον . καί γάρ ὁ Κύριος ἔχω ὁ οὐσιωδῶς αὐτός σύνειμι ὁ ἅγιος πνεῦμα , δις ὅς καί ὁ ἴδιος σάρξ αζωοποιεω , καί ἐγώ δις αὐτός ὁ ἀφθαρσία χαρίζομαι . ὥστε ὁ μέν φθαρτός οὗτος ζωή ὁ ἐνέχυρον ἐν ὁ πρῶτος Ἀδάμ ἔχω · ὁ δέ μέλλω , ἐν Χριστός . « Ἀλ οὖον πρῶτος ὁ πνευματικός , ἀλλά ὁ ψυχικός , ἔπειτα ὁ πνευματικός . » ἵνα μή τις εἶπον · διά τίς ὁ ψυχικός σῶμα καί χείρων νῦν ἔχω , ὁ δέ πνευματικός μέλλω ; φημί , ὅτι καί ὁ ἀρχή ἑκάτερος οὐτάω διατάσσω . καί ὁ μέν Ἀδάμ πρότερος , ὁ δέ Χριστός ὕστερος . ὥστε ἐπί ὁ ἀγαθός ἀεί ὁ ἡμέτερος πρόειμι · καί πιστεύω , ὅτι καί ὁ Κνῦν ἐν σύ φθαρτός καί χείρων ἐπί ὁ ἄφθαρτος καί ἀγαθός μεταστοιχειόω , « ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆ χοϊκός · ὁ δύο ἄνθρωπος , ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός . » ἵνα μή ἀελῶσιν ἀγαθός βίος , μέλλω παραινέω λοιπός περί πολιτεία θεάρεστος , καί φημί , ὅτι « ὁ Ἀδάμ ἐκ γῆ εἰμί · » τοιγάρ καί οὕτως ὀνομάζω · ὁ γάρ , « Ἀδάμ , » γήινος καί χοικός δηλόω . « ὁ δέ δεύτεΚρος ἄνθρωπος , ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός » εἰμί . καί ὁ μέν ἐκ ὁ χείρων ὀνομάζω · ὁ δέ δύο , ἐκ ὁ ἀγαθός · οὐ ὅτι δέ ὁ ἄνθρωπος , ἦτο ὁ ἀνθρώπινος πρόσλημμα , ἐκ οὐρανός εἰμί , ὡς ὁ ἄφρων Ἀτολλινάριος ληρέω · ἀλ ὅτι εἷς πρόσωπον ὁ εἷς Χριστός , καί ὁ ἄνθρωπος ἐκ οὐρανός εἰμί διά ὁ ἕνωσις λέγω , καί ὁ θεός σταυρόω , διά ὁ αὐτός αἴτιος . « Οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός . » Τουτστιν , οὗτος ἀπόλλυμι καί τελευτάω · ἢ , ὅτι ὁ ὁ ἁμαρτία θάνατος ἀποθνῄσκω ὁ ὁ γῆ προσηλόω , « καί οἷος ὁ ἐπουράνιος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπουοάνιοι » Τολτέατιν οὗτος μένω ἀθάνατος καί λάμπω . εἰμί γάρ καί ὁ δύο Ἀδάμ ἀποθνῄσκω , ἀλ νάω καταλύω ὁ θάνατος · ἢ ὅτι οὗτος δοξάζω καί αὐτός θεοειδής βιόω , ὡς ὁ οὐράνιος σέρνω . « καί καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , Κφορέσομεν καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος . » ἐνταῦθα γυμνός ἀποκαλύπτω ὁ παραινετικός Κσχῆμα ὁ λόγος . « Εἰκών δέ χοϊκός » ὁ φαῦλος πράβεις λέγω · « εἰκών δέ ὁ ἐπουράνιος , » ὁ ἀγαθός . ὥσπερ οὖν ἐν κακία διαζάω ὡς ὁ χοϊκός υἱός ,