cogPG.PG124 516
Κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος . » Ψυχὴ γὰρ κατορθοῦσα ταῦτα ἀπὸ Πνεύματος , οὐ δεῖται τῆς ἀπὸ τοῦ νόμου νουθεσίας , ὑψηλοτέρα αὐτὴ οὐσα · ὧσπερ καὶ οἱ φύσει ὁξεῖς ἵπποι οὐ δέονται μάστιγος . Οὐχ ὡς πονηρὸν δὲ τὸν νόμον ἐκβάλλει οὐδὲ ἐνταῦθα , ἀλλ´ ὡς ἐλάττονα τῆς παρὰ τοῦ Πνεύματος διδομέἘης φιλοσοφίας . ιθί δὲ τοῦ Χριστοῦ , τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις . » Ὡσπερ τινὸς εὰπόντος · Τίς ἐστιν ὁ ταῦτα , ἃ εἶπας , κατορθῶν ; φησὶν , ὅτι « Οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ , » τουτέστιν , οἱ τῆς μερίδος τοῦ Χριστοῦ ὄντες , « τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν , » τουτέστι , τὸ σαρκικὸν φρόνημα ἐνέκρωσαν . Οὐ γὰρ δὴ ἑαυτοὺς ἀνεῦον · ἵνα σάρκα νοήσῃς μὴ τὴν οὐσίαν τῆς σαρκὸς , ἀλλὰ τὸν γεώδη λογισμὸν , ὥστε μήτε τὰ τοῦ θυμου παθήματα ἐν αὐτοῖς ζῇν , μήτε τὰς ἐπιθυμίας , ἀλλὰ καὶ ταῦτα κἀκείνας ἐστυρῶσθαι . καὶ νενεκρῶσθαι Ἦ παθήιιατα ἀπλῶ--ὸρ ἐμπαθεῖς πράξεις φησί , κἄν τε ἀπὸ θυμοῦ σι , κᾷν τι ἀπὸ ἐπιθυμίας . Οὐ μόνον οὖν τὰς πράξεις φησὶ νεκροῦσθαι , ἀλλὰ καὶ αὐτὰς τὰς ἀρχὰς τούτων , ἤτοι τὰς ἐπιθυμίας . « Εἰ ζῶμεν Πνεύματι , Πνεύματι καὶ στοιχῶμεν , » Ἐπειδὴ , φησὶ , τοσαύτη ἡ τοῦ Πνεύματος ἰσχὺς , ἐκείνῳ ζῶμεν , ἐκείνῳ ἀρκώμεθα . Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ , Στοιχῶμεν , » ἀντὶ τοῦ , Ἀρκεσθῶμεν τῇ τοῦ Πνεύματος δυνάμει , καὶ μὴ ἐπιζητῶμεν τὴν ἀπὸ τοῦ νόμου προσθήκην . « Μὴ γενώμεθα [ ί . γιν . ] κενόδοξοι , ἀλλήλους προκαλούμενοι , ἀλλήλοις φθονοῦντες . » Δείκνυσιν ἐνταῦθα ὅτι οἱ πλανήσαντες αὐτοὺς , ἀπὸ φιλοδοξίας τ » εἰς τοῦτο ἦλθοναὕτη γὰρ αἰτία πάντων τῶν κακῶν ) , ἀλλήλους δὴ προκαλούμενοι εἰς φιλονεικίαν καὶ ἔρεις · ὡς ὅταν τις λέγῃ τῷ ἀντιπάλῳ · Ἐὰν εἶ δυνατὸς , δεῦρο ποιήσωμεν τόδε τι . Ἐπεὶ δὲ ἀπὸ κενοδοξίας ὁ φθόνος , καὶ τοῦτον κωλύει . ΚΕΦΑΛ . ϛʹ . » Ἀδελφοὶ , ἐὰν και προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινε ααραπτώματι , ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ , καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πραότητος . » Ἐπειδὴ πολΣοὶ παρ´ αὐτοῖς δοκοῦντες ἐπιτιμᾷν τοῖς ἁμαρτάνουσι , τὰ ἑαυτῶν ἐξεδίκουν πάθη , ἀπὸ φιλαρχίας εἰς τοῦτο ἐρχόμενοι · φησὶν , ὅτι « Ἐὰν προληφθῇ τις , » τουτέστι , Συναρπαγῇ , παθὼν ἐπήρειαν ὑπὸ δαίμονος , « μεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε · » τουτέστι , Λὴ κολάζετε , ἀλλὰ διορθοῦσθε « ἐν πνεύματι ποα . ότητος . » Οὐκ εἶπεν , Ἐν πραότητι , ἀλλ’ , « Ἐν Πνεύματι [ πραότητος ] , » δεικνὺς ὅτι καὶ τῷ Πνεύματι τοῦτο δοκεῖ , καὶ ὅτι πνευματικοῦ χαρίσματος , τὸ Κμετ´ ἐπιεικείας τοὺς ἁμαρτάνοντας διορθοῦσθαι . « Σκοπῶν σεαυτὸν , μὴ καὶ σὺ πειρασθῆς . Ἵνα μὴ ἐπαρθῇ ὁ ἕτερον καταρτίζων , ἀσφαλίζεται αὐτόν . Σκόπει γὰρ , φησὶ , καὶ τήρει σεαυτὸν , μὴ καὶ σὺ τοῖς αὐτοῖς περιπέσῃς , πειρασμὸν παθὼν ὑπὸ τοῦ ἀντικειμένου . Ἐμφαντικῶς δὲ εἶπε τὸ , ΙΙΝεί . ΕΑΡΙΤ vΙ .
Lemmas: κατά ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί νόμος . » Ψυχή γάρ κατορθόω οὗτος ἀπό πνεῦμα , οὖον δήω ὁ ἀπό ὁ νόμος νουθεσία , ὑψηλός αὐτός εἰμί · ὡς καί ὁ φύσις ὀξύς ἵππος οὖον δήω μάστιξ . οὐχ ὡς πονηρός δέ ὁ νόμος ἐκβάλλω οὐδέ ἐνταῦθα , ἀλ ὡς μικρός ὁ παρά ὁ πνεῦμα διδομέἘης φιλοσοφία . ἔρχομαι δέ ὁ Χριστός , ὁ σάρξ σταυρόω σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία . » ὡς τις ἄπειμι · Τῖς εἰμί ὁ οὗτος , ὁ εἶπον , κατορθόω ; φημί , ὅτι « ὁ δέ ὁ Χριστός , » τουτέστιν , ὁ ὁ μερίς ὁ Χριστός εἰμί , « ὁ σάρξ σταυρόω , » τουτέστι , ὁ σαρκικός φρόνημα νεκρώνω . οὖον γάρ δή ἑαυτοῦ ἀνεῦον · ἵνα σάρξ νοέω μή ὁ οὐσία ὁ σάρξ , ἀλλά ὁ γεώδης λογισμός , ὥστε μήτε ὁ ὁ θυμός πάθημα ἐν αὐτός ζάω , μήτε ὁ ἐπιθυμία , ἀλλά καί οὗτος ἐκεῖνος ἐστυρῶσθαι . καί νεκρόω ἦς παθηιιατον ἀπόλλυμι ἐμπαθής πρᾶξις φημί , ἄν τε ἀπό θυμός βρόχος , κἄν τίς ἀπό ἐπιθυμία . οὖον μόνος οὖν ὁ πρᾶξις φημί νεκρόω , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀρχή οὗτος , ἤτοι ὁ ἐπιθυμία . « εἰμί ζῶ πνεῦμα , πνεῦμα καί στοιχέω , » ἐπεί , φημί , τοσοῦτος ὁ ὁ πνεῦμα ἰσχύς , ἐκεῖνος ζῶ , ἐκεῖνος ἀρκέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , στοιχέω , » ἀντί ὁ , ἀρκέω ὁ ὁ πνεῦμα δύναμις , καί μή ἐπιζητέω ὁ ἀπό ὁ νόμος προσθήκη . « μή γίγνομαι [ ἵ . γιν . ] κενόδοξος , ἀλλήλων προκαλέω , ἀλλήλων φθονέω . » δείκνυμι ἐνταῦθα ὅτι ὁ πλανάω αὐτός , ἀπό φιλοδοξία τ » εἰς οὗτος αἱρέω γάρ αἰτία πᾶς ὁ κακός ) , ἀλλήλων δή προκαλέω εἰς φιλονεικία καί εἴρω · ὡς ὅταν τις λέγω ὁ ἀντίπαλος · ἐάν εἰμί δυνατός , δεῦρο ποιέω ὅδε τίς . ἐπεί δέ ἀπό κενοδοξία ὁ φθόνος , καί οὗτος κωλύω . ΚΕ . ϛυʹ . » ἀδελφός , ἐάν και προλαμβάνω ἄνθρωπος ἐν τίνω ααραπτώματι , σύ ὁ πνευματικός , καταρτίζω ὁ τοιοῦτος ἐν πνεῦμα πραότης . » ἐπεί πολΣοὶ παρ´ αὐτός δοκέω ἐπιτιμάω ὁ ἁμαρτάνω , ὁ ἑαυτοῦ ἐκδικέω πάθος , ἀπό φιλαρχία εἰς οὗτος ἐρχόμενος · φημί , ὅτι « ἐάν προλαμβάνω τις , » τουτέστι , συναρπάζω , πάσχω ἐπήρεια ὑπό δαίμων , « μείς ὁ πνευματικός καταρτίζω · » τουτέστι , Λα κολάζω , ἀλλά διορθόω « ἐν πνεῦμα πόα . ότητος . » οὐ εἶπον , ἐν πραότης , ἀλλά , « ἐν πνεῦμα [ πραότης ] , » δείκνυμι ὅτι καί ὁ πνεῦμα οὗτος δοκέω , καί ὅτι πνευματικός χάρισμα , ὁ Κμετ´ ἐπιείκεια ὁ ἁμαρτάνω διορθόω . « σκοπός σαυτοῦ , μή καί σύ πειράζω . ἵνα μή ἐπαίρω ὁ ἕτερος καταρτίζω , ἀσφαλίζω αὐτός . σκοπάω γάρ , φημί , καί τηρέω σαυτοῦ , μή καί σύ ὁ αὐτός περιπίπτω , πειρασμός πάσχω ὑπό ὁ ἀντίκειμαι . ἐμφαντικός δέ εἶπον ὁ , Ι . ΑΤ Ἱ .