cogPG.PG124 414
Ἀπέπνιγε τὴν καρδίαν μου ἡ ἀθυμία , συνέχουσα καὶ στενοχωροῦσα , καὶ διὰ τοῦτο ἔγραψα . Ὥσπερ εἴ τις πατὴρ ἰατρὸς τέμνων ἢ καίων τὸν παῖδα , δι´ ἀμφοτέρων λυπεῖται , καὶ ὅτι νοσεῖ , καὶ ὅτι ἀναγκάζεται αὐτὸν τέμνειν · κατ´ ἄλλον δὲ τρόπον εὐφραίνεται , διὰ τὴν τῆς ὑγείας ἐλπίδα · οὕτως οὗν κἀγὼ ἁμαρτάνοντας ὑμᾶς λυπῶν , λυποῦμαι · κατ´ ἄλλον δὲ τρόπον εὐφραίνομαι , λυπουμένων , ὑμων , διὰ τὴν ἐλπίδα τῆς διορθώσεως ὑμῶν . « Οὐχ ἵνα λυπηθῆτε , ἀλλ´ ἵνα γνῶτε τὴν ἀγάπην ῆν ἔχω περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς . » Τὸ ἀκόλουθον ἦν εἰπεῖν · Οὐχ ἵνα λυπηθῆτε , ἀλλ´ ἵνα διορθωθῆτε · ἀλλ´ οὐ λέγει τοῦτο · καταγλυκαίνει δὲ τὸν λόγον , βουκόμενος ἐπισπάσασθαι αὐτοὺς , διὰ τοῦ δεῖξαι , ὅτι « περισσοτέρως , » ἢ τοὺς ἄλλους μαθητὰς , ἀγαπᾷ αὐτοὺς , καὶ ὅτι κἂν λυπῇ , ἀπὸ ἀγάπης λυπεῖ , καὶ οὐκ ἀπὸ θυμοῦ . Μεγίστης γὰρ ἀγάπης . τὸ , ἁμαρτανόντων ὑμῶν , ἐμὲ λυπεῖσθαι , καὶ σπεύδειν ἐπιτιμᾶν ὑμῖν , κἀντεῦθεν λυπεῖν ὑμᾶς . Εἰ γὰρ μὴ ἠγάπων , ἀφῆκα ἂν ἀθεραπεύτους , « Εἰ δέ τις λελύπηκεν , οὐκ ἐμὲ λελύπηκεν , ἀλλ´ ἀπὸ μέρους , ἵνα μὴ ἐπιβαρῶ πάντας ὑμᾶς . » βούλεται διὰ τούτων ἀγάπην κυρωθῆναι εἰς τὸν πεπορνευκότα , περὶ οὗ ἔγραψεν ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ · καὶ γὰρ ἦσαν αὐτὸν πάντες τῇ κελεύσει Παύλου ἀποστραφέντες ὡς βδελυκτόν . Ἵνα τοίνυν μὴ πάλιν τὰ ἐναντία κελευσθέντες , τουτέστι , τὸ προσλαβέσθαι αὐτὸν , καὶ χαρίσασθαι αὐτῷ , σκανδαλισθῶσιν ἐπὶ τῷ Παύλῳ ὡς παλιμβόλῳ · μεταχειρίζεται σοφώτατα . τὸν λόγον , καὶ κοινωνοὺς αὐτοὺς ποιεῖται τῆς συγχωρήσεως , λέγων , ὅτι Ὥσπερ κοινῶς ἐλύπησεν ἡμᾶς , οὕτω καὶ κοινῶς πάλιν εὐφράνθητε ἐπὶ τῆς συγχωρήσει αὐτοῦ . Οὐ γὰρ ἐμὲ , φησί , μόνον λελύπηκεν , ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς πάντας « ἐκ μέρους · » τουτέστιν ὀλίγον τι ἐλύπησεν , ἵνα μὴ λέγω ὅτι παντελῶς ἐλύπησεν ὑμᾶς , διὰ τὸ μὴ ἐπιβαρῆσαι αὐτόν · ἐπεὶ τῇ γε ἀληθείᾳ καὶ ὑμᾶς ὁμοίως ἐμοὶ ἐλύπῃσεν · ἀλλ´ ὅμως ἵνα μὴ ἐπιβαρήσω αὐτὸν τὸν πεπορνευκότα , « ἐκ μέρους » φημὶ , ὑμᾶς λυπηθῆναι . « Ἰκανὸν τῷ τοιούτῳ ἡ ἐπιτιμία αὕτη , ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων . » Οὐ λέγει , Τῷ πεπορνευκότι , ἀλλὰ , « Τῷ τοιούτῳ , » ὡς καὶ ἐν τῇ προτέρᾳ . Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν οὐδὲ ὀνομάζεσθαι θέλων αὐτόν · ἐνταῦθα δὲ , φειδόμενος , καὶ οὐδὲ μέμνηται οὐδαμοῦ τῆς ἁμαρτίας · παιδεύων καὶ ἡμᾶς , τοῖς συντετριμμένοις συμπαθεστέρους εἶναι . « Ὥστε τοὐναντίον μᾶλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι καὶ παρακαλέσαι . » Μὴ μόνον , φησί , λύσατε τὴν ἐπιτίμησιν , ἀλλά τι καὶ πλέον αὐτῶ ναρίσσσθε καὶ πα ρακαλέσατε αὐτόν · τουτέστιν , ἀνακτήσασθε , θεραπεύσατε · ὥσπερ εἴ τις μαστίζων τινὰ , μὴ μόνον ὰπολῆααι αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ τὰς πληγὰς θεραπεῦσαι προτραπῇ . Καλῶς δὲ εἶπε , « Χαρίσασθε . » Ἵνα Υἀρ μὴ νομίσῃ ἐκεῖνος , ὅτι ἀφείθη , ὡς ἱκανῶς ἐξομολογησάμενος ,
Lemmas: αποπνίγω ὁ Καρδία ἐγώ ὁ ἀθυμία , συνέχω καί στενοχωρέω , καί διά οὗτος γράφω . ὥσπερ εἰμί τις πατήρ ἰατρός τέμνω ἢ καίω ὁ παῖς , δις ἀμφότερος λυπέω , καί ὅτι νοσέω , καί ὅτι ἀναγκάζω αὐτός τέμνω · κατ´ ἄλλος δέ τρόπος εὐφραίνω , διά ὁ ὁ ὑγεία ἐλπίς · οὕτως ἐν ἐγώ ἁμαρτάνω σύ λύπη , λυπέω · κατ´ ἄλλος δέ τρόπος εὐφραίνω , λυπέω , ὑμεῖς , διά ὁ ἐλπίς ὁ διόρθωσις σύ . « οὐχ ἵνα λυπέω , ἀλ ἵνα γιγνώσκω ὁ ἀγάπη ἐάν ἔχω περισσός εἰς σύ . » ὁ ἀκόλουθος εἰμί εἶπον · οὐχ ἵνα λυπέω , ἀλ ἵνα διορθόω · ἀλ οὖον λέγω οὗτος · καταγλυκαίνω δέ ὁ λόγος , βουκόμενος ἐπισπάω αὐτός , διά ὁ δείκνυμι , ὅτι « περισσός , » ἢ ὁ ἄλλος μαθητής , ἀγαπάω αὐτός , καί ὅτι κἀν λυπέω , ἀπό ἀγάπη λυπέω , καί οὐ ἀπό θυμός . Μεγίστη γάρ ἀγάπη . ὁ , ἁμαρτάνω σύ , ἐγώ λυπέω , καί σπεύδω ἐπιτιμάω σύ , ἐντεῦθεν λυπέω σύ . εἰμί γάρ μή ἀγαπάω , ἀφίημι εἄν ἀθεράπευτος , « εἰμί δέ τις λυπέω , οὐ ἐγώ λυπέω , ἀλ ἀπό μέρος , ἵνα μή ἐπιβαρέω πᾶς σύ . » βούλομαι διά οὗτος ἀγάπη κυρόω εἰς ὁ πορνεύω , περί ὅς γράφω ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή · καί γάρ εἰμί αὐτός πᾶς ὁ κελεύω Παῦλος ἀποστρέφω ὡς βδελυκτός . ἵνα τοίνυν μή πάλιν ὁ ἐναντίος κελεύω , τουτέστι , ὁ προσλαμβάνω αὐτός , καί χαρίζομαι αὐτός , σκανδαλίζω ἐπί ὁ Παῦλος ὡς παλίμβολος · μεταχειρίζω σοφός . ὁ λόγος , καί κοινωνός αὐτός ποιέω ὁ συγχώρησις , λέγω , ὅτι ὥσπερ κοινῶς λυπέω ἐγώ , οὗτος καί κοινῶς πάλιν εὐφραίνω ἐπί ὁ συγχωρέω αὐτός . οὖον γάρ ἐγώ , φημί , μόνος λυπέω , ἀλλά καί σύ πᾶς « ἐκ μέρος · » τουτέστιν ὀλίγος τίς λυπέω , ἵνα μή λέγω ὅτι παντελῶς λυπέω σύ , διά ὁ μή ἐπιβαρέω αὐτός · ἐπεί ὁ γε ἀλήθεια καί σύ ὁμοίως ἐγώ λυπέω · ἀλ ὅμως ἵνα μή ἐπιβαρέω αὐτός ὁ πορνεύω , « ἐκ μέρος » φημί , σύ λυπέω . « Ἱκανός ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπιτιμία οὗτος , ὁ ὑπό ὁ πλείων . » οὖον λέγω , ὁ πορνεύω , ἀλλά , « ὁ τοιοῦτος , » ὡς καί ἐν ὁ πρότερος . Ἀλ ἐκεῖ μέν οὐδέ ὀνομάζω ἐθέλω αὐτός · ἐνταῦθα δέ , φείδομαι , καί οὐδέ μιμνήσκω οὐδαμοῦ ὁ ἁμαρτία · παιδεύω καί ἐγώ , ὁ συντρίβω συμπαθής εἰμί . « ὥστε ἐναντίος μᾶλλον σύ χαρίζομαι καί παρακαλέω . » μή μόνος , φημί , λύω ὁ ἐπιτίμησις , ἀλλά τίς καί πλέω αὐτός ναρίσσσθε καί πῃ ρακαλέσατε αὐτός · τουτέστιν , ἀνακτάομαι , θεραπεύω · ὥσπερ εἰμί τις μαστίζω τις , μή μόνος ἀπολαύω αὐτός , ἀλλά καί ὁ πληγάς θεραπεύω προτρέπω . καλῶς δέ εἶπον , « χαρίζομαι . » ἵνα Υἀρ μή νομίζω ἐκεῖνος , ὅτι ἀφίημι , ὡς ἱκανῶς ἐξομολογέομαι ,