cogPG.PG124 24
Π.-ερα · καὶ γὰρ τὸν λόγον αὐτοῦ τῆς οὐσίας ἀποσώζω ἀπαράλλακτον . Τὸ δὲ σχῆμα τοῦτο τοῦ λόγου σύνηθες παρὰ τῇ Γραφῇ , ὡς τὸ , « Δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως , καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου . » Ἐνταῦθα γὰρ τὸ , « καὶ , » ἀντὶ τοῦ , « γὰρ , » κεῖται · ὥστε εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · « Δὸς ἡμῖν βοήθειαν · ματαία γὰρ σωτηρία ἀνθρώπου . » Οὕτω κἀνταῦθα · « Οἶδα αὐτὸν , καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ . » τὸ γὰρ , « καὶ , » ἀντὶ τοῦ , « γὰρ , » κεῖται · « Τὸν γὰρ λόγον αὐτοῦ , φησὶ , τηρω . » « Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο , ἵνα ἴδη τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν · καὶ εἰδε , καὶ ἐχάρη . εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτόν · Πεντήκοντα οὕπω ἔχεις ἔτη , καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας ; Εἶπεν οὖν αὐτοῖς · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγων ὑμῖν , πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι , ἐγώ είμι . Ἡραν οὖν λίθους , ἵνα βάλωσιν ἐπ´ αὐτόν . Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη , καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ , διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν · καὶ παρῆγεν οὕτως . » Ἐνταῦθα . κατασκευάζει , ὅτι μείζων ἐστὶ τοῦ Ἀβραάμ . Ἐπεὶ γὰρ ἐκεῖνοι προέφερον αὐτῷ · « Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραὰμ ; » φησίν ἐνταῦθα , ὅτι Ναὶ μείζων εἰμί . « Ἐκεῖνος γάρ τοι ἠγαλλιάσατο , ἵνα ἴδη τήν ἡμέραν τὴν ἐμήν · » τουτέστι , περισπούδαστον καὶ εὐκταίαν εἶχε ταύτην καὶ χαρᾶς πρόξενον , δηλονότι πάντως ἐπ´ εὐεργεσίᾳ γενομένην , ὡς καὶ οὐ μικροῦ τινος , οὐδὲ τυχόντος οὐσαν ἡμέραν , ἀλλὰ μείζονος . Ἡμέραν δὲ λέγει τὸν σταλρόν . Τοῦτον γὰρ προετύπου ὁ Ἀβραὰμ ἐν τῇ τοῦ Ἰσαἀκ προσαγωγῇ , καὶ τῇ τοῦ κριοῦ θυσίᾳ . Ὡς γὰρ ἐκεῖνος τὰ ξύλα , οὕτως ὁ Κύριος τὸν σταυρὸν ἐβάστασε · καὶ ὡς ἀφείθη μὲν Ἰσαὰκ , ἐτύθη δὲ ὁ χρώς · οὖτως ὁ μὲν Θεὸς ἐκτὸς πάθους , τῷ δὲ ἀνθρωπίνῳ καὶ τῇ σαρκὶ ἔπαθε . Ταύτην τὴν ἡμέραν τὴν τοῦ σταυροῦ Ἀβραὰμ προῖδὼν ἐχάρη , ὡς κοσμικῆς γενησομένης σωτηρίας . Ἃμα δὲ δείκνυσιν ἐνταῦθα αὐτοὺς ἀλλοτρίους τοῦ Ἀβραὰμ , εἴ γε ἐφ᾽´ τις ἐκεῖνος ἔχαιρεν , οὗτοι λυττῶσι καὶ μαίνονται . Δηλοῖ δέ , ὅτι οὐκ ἄκων ἐπὶ τὸ πάθος ἔρχεται , εἴ γε´ ἐπαινεῖ τὸν ἡσθέντα ἐπὶ τῷ σταυρῷ · τοῦτο γὰρ , ὡς εἴρηται , σωτηρία τῆς οἰκουμένης . Ἄλλοι δὲ ἡμέραν τὸν ἅπαντα καιρὸν νοοῦσι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας , ἣν ὁ Ἀβραὰμ προειδὼς ἐχάρη , ὅτι ἐξ αὐτοῦ καὶ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ ἀναστήσεται ὁ Σωτήρ . Καὶ τάχα οὐ μόνος ὁ Ἀβραὰμ ἐχάρη , ἀλλὰ καὶ πάντετ , ὡς Δαυΐδ λέγει · « Αὕτη ἡ ἡμέρα , ἢν ἐποίησεν ὁ Κύοος · ἀναλλιασώμεθα , καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν αὐτῇς » Ἀὐτὸς μὲν οὖν ταῦτα . Οἱ δὲ , μὴ δυνάμενοι φθάσαι εἰς τὸ ὕψος τῶν λεγομένων , οὔτε ἀνέχονται ἐρωτῆσαι καὶ μαθεῖν , τίνα φησὶν ἡμέραν , ἣν εἶδεν Ἀβραάμ · ἀλλὰ καὶ μᾶλλον διαχλευάζουσιν , ὡς μαναώδη τινὰ φθεγγόμενον . « Πεντήκοντα γὰρ , φησὶν , ἔττ οὕπω ἔχεις , καὶ Ἀβραὰμ ἑόρακας ; » Τοῦτο δὲ´ εῖσπν νοίζοτντες τὸν Κύριον ἐγγὺς εἶναι τῶν πεν τίκοντα , καίτοι περίπου τριάκοντα καὶ τρία ἔτη τότι νειννότα . Τίνος δὲ ἔνεκεν οὐκ εἶπον · Τεσταράκοντα ἕτη οὕπω ἔχεις , ἀλλὰ , « Πεντήκοντα · » Πεβιττὸν μὲν τὸ τοιοῦτον ἐρώτημα . Ἀπλῶς γὰρ οὕτως
Lemmas: Π.-ερα · καί γάρ ὁ λόγος αὐτός ὁ οὐσία ἀποσῴζω ἀπαράλλακτος . ὁ δέ σχῆμα οὗτος ὁ λόγος συνήθης παρά ὁ γραφή , ὡς ὁ , « δός ἐγώ βοήθεια ἐκ θλῖψις , καί μάταιος σωτηρία ἄνθρωπος . » ἐνταῦθα γάρ ὁ , « καί , » ἀντί ὁ , « γάρ , » κεῖμαι · ὥστε εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος · « δός ἐγώ βοήθεια · μάταιος γάρ σωτηρία ἄνθρωπος . » οὕτως ἐνταῦθα · « οἶδα αὐτός , καί ὁ λόγος αὐτός τηρέω . » ὁ γάρ , « καί , » ἀντί ὁ , « γάρ , » κεῖμαι · « ὁ γάρ λόγος αὐτός , φημί , τηρέω . » « Ἀβραάμ ὁ πατήρ σύ ἀγαλλιάω , ἵνα ἴδη ὁ ἡμέρα ὁ ἐμός · καί ὁράω , καί χαίρω . εἶπον οὖν ὁ Ἰουδαῖος πρός αὐτός · πεντήκοντα οὔπω ἔχω ἔτος , καί Ἀβραάμ ὁράω ; εἶπον οὖν αὐτός · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , πρίν Ἀβραάμ γίγνομαι , ἐγώ εἶμι . ἀείρω οὖν λίθος , ἵνα βάλλω ἐπι αὐτός . Ἰησοῦς δέ κρύπτω , καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἱερός , διέρχομαι διά μέσος αὐτός · καί παράγω οὕτως . » ἐνταῦθα . κατασκευάζω , ὅτι μείζων εἰμί ὁ Ἀβραάμ . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος προφέρω αὐτός · « μή σύ μείζων εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ Ἀβραάμ ; » φημί ἐνταῦθα , ὅτι Ναίς μείζων εἰμί . « ἐκεῖνος γάρ ὅς ἀγαλλιάω , ἵνα ἴδη ὁ ἡμέρα ὁ ἐμός · » τουτέστι , περισπούδαστος καί εὐκταῖος ἔχω οὗτος καί χαρά Πρόξενος , δηλονότι πάντως ἐπι εὐεργεσία γίγνομαι , ὡς καί οὖον μικρός τις , οὐδέ τυγχάνω εἰμί ἡμέρα , ἀλλά μείζων . Ἡμέρα δέ λέγω ὁ σταλρόν . οὗτος γάρ προτυπόω ὁ Ἀβραάμ ἐν ὁ ὁ Ἰσαάκ προσαγωγή , καί ὁ ὁ κριός θυσία . ὡς γάρ ἐκεῖνος ὁ ξύλον , οὕτως ὁ Κύριος ὁ σταυρός βαστάζω · καί ὡς ἀφίημι μέν Ἰσαάκ , θύω δέ ὁ χρώς · οὖτως ὁ μέν θεός ἐκτός πάθος , ὁ δέ ἀνθρώπινος καί ὁ σάρξ πάσχω . οὗτος ὁ ἡμέρα ὁ ὁ σταυρός Ἀβραάμ προοράω χαίρω , ὡς κοσμικός γίγνομαι σωτηρία . ἅμα δέ δείκνυμι ἐνταῦθα αὐτός ἀλλότριος ὁ Ἀβραάμ , εἰμί γε ἐφ᾽´ τις ἐκεῖνος χαίρω , οὗτος λυσσάω καί μαίνομαι . δηλόω δέ , ὅτι οὐ ἄκων ἐπί ὁ πάθος ἔρχομαι , εἰμί γίγνομαι ἐπαινέω ὁ ἥδομαι ἐπί ὁ σταυρός · οὗτος γάρ , ὡς εἴρω , σωτηρία ὁ οἰκέω . ἄλλος δέ ἡμέρα ὁ ἅπας καιρός νοέω ὁ ὁ Χριστός παρουσία , ὅς ὁ Ἀβραάμ πρόοιδα χαίρω , ὅτι ἐκ αὐτός καί ὁ σπέρμα αὐτός ἀνίστημι ὁ Σωτήρ . καί τάχα οὖον μόνος ὁ Ἀβραάμ χαίρω , ἀλλά καί πάντε , ὡς Δαυΐδ λέγω · « ἄτη ὁ ἡμέρα , εἄν ποιέω ὁ Κύος · αναλλιαειδω , καί εὐφραίνω ἐν αὐτός » αὐτός μέν οὖν οὗτος . ὁ δέ , μή δύναμαι φθάνω εἰς ὁ ὕψος ὁ λέγω , οὔτε ἀνέχω ἐρωτάω καί μανθάνω , τίς φημί ἡμέρα , ὅς ὁράω Ἀβραάμ · ἀλλά καί μᾶλλον διαχλευάζω , ὡς μαναώδη τις φθέγγομαι . « πεντήκοντα γάρ , φημί , ἔττ οὔπω ἔχω , καί Ἀβραάμ ὁράω ; » οὗτος δέ εἰσπνέω νοίζοτντες ὁ κύριος ἐγγύς εἰμί ὁ Πεν τικοντος , καίτοι περίπου τριάκοντα καί τρεῖς ἔτος τότι νειννότα . τίς δέ ἐνέλκω οὐ εἶπον · τεσταρακοειντα ἔτος οὔπω ἔχω , ἀλλά , « πεντήκοντα · » Πεβιττὸν μέν ὁ τοιοῦτος ἐρώτημα . ἀπλόος γάρ οὕτως