cogPG.PG124 76
Οὐχί . Οὐ γὰρ δὴ σῶμα ὁ Πατὴρ , ἵνα ὁ θεωρῶν σωματικῶς τὸν Χριστὸν , θεωρεῖν καὶ τὸν Πατέρα λεχθείη · ἀλλὰ θεωρίαν τὴν κατὰ νοῦν ἐνταῦθά μοι νόει · ὥσπερ ἂν εἰ οὖτως ἔλεγεν · Ὁ τὴν ἐμὴν οὐσίαν , ὡς δυνατὸν ἀνθρώπῳ , καταλαβὼν διὰ τῆς θεωρίας τοῦ νοῦ , καὶ τὴν τοῦ Πατρὸς κατείληφεν . Ὁ ἐμὲ γοὺς , ὅτι Θεὸς , καὶ τὸν Πατέρα πάντως · εἰκῶν γάρ εἰμι τοῦ Πατρός . Διὰ πάντων δὲ τούτων τὸ ὁμοούσιον δηλοῦται τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ Ἀκουέτωσαν οἱ τὰ τοῦ Ἀρείου νοσοῦντες , ὅτι ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν οὐ πιστεύει εἰς αὐτὸν , ἀλλ´ εἰς τὸν Πατέρα · ὥστε ἢ κτίσμα καὶ ὁ Πατὴρ , ἢ οὐδὲ ὁ Υἱός . Ὥσπερ ν εἴποι τις , ὅτι Ὁ τὸ τοῦ ποταμοῦ ἀρυόμενος ὑδωρ , οὐ τὸ τοῦ ποταμοῦ , ἀλλὰ τὸ τῆς πηγῆς λαμβάνει · οὔτω καὶ ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν , οὐκ εἰς τὸν Υἱὸν τιοτεύτι τὸν ποταμὸνὐδὲ γὰρ ἄλλης οὐσίας ἐστὶν ὁ λίὸς , οὐδὲ ἔχει τι παρὰ τὸν Πατέρα ) , ἀλλ´ εἰς τὴν πηγὴν τοῦ ἀγαθοῦ ποστεύει , τὸν Πατέρα φημί . « Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα , ἵνα πᾶς ὁ κιστεύων εἰς ἐμὲ ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ . Καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων , καὶ μὴ πιστεύσῃ , ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν . Οὐ γὰρ ἦλθον , ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλ´ ἵνα σώσω τὸν κόσμον . » Καὶ πάλιν διὰ τούτου τὴν ὁμοουσιότητα ἐμφαίνει . Ἐπεὶ γὰρ καὶ ἐ Πατὴρ πανταχοῦ τῆς Γραφῆς φῶς λέγεται , διὰ τουτο καὶ περὶ ἐαυτοῦ φησιν · « Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα . » Ὅθεν καὶ ὁ Παῦλος ἀπαύγασμα αὐτὸν ὀνομάζει , δεικνὺς ἐντεῦθεν , ὡς οὐδὲν μέσον . Πατρὸς καὶ Υἱοῦ , ἀλλ´ ἅμα Πατὴρ , ἅμα Υἱὸς , ὥσπερ ἅμα τῷ φωτὶ τὸ ἀπαύγασμα . Φῶς οὖν καὶ ὁ Υἱὸς , ἑιά τε τὸ πλάνης ἀπαλλάττειν , καὶ τὸ νοητὸν σκότος λύειν · καὶ ὅτι ὥσπερ τὸ φῶς φανὲν , καὶ ἑαυτὸ δῆχ λον ποιεῖ , καὶ τὰ λοιπὰ ὁρατά · οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς ἐλθὼν καὶ φανεὶς ἡμῖν , ἑαυτὸν ἐγνώρισε καὶ τὸν Πατέρα , καὶ πρὸς πᾶσαν γνῶσιν τὰς καρδίας τῶν παραδεξαμένων αὐτὸν , ἐφώτισεν . « Ἐάν τις ἀκούσῃ μου φησὶ , καὶ οὐ πιστεύση , ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν . Οὐ γὰρ ἦλθον , ἵνα κρίνω τὸν κόσμον , ἀλλ´ ἵνα σώσω τὸν κόσμον . » Ὅ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι · Τῷ ἀπιστοῦντι ἀνθρώπαῳ οὐκ ἐγὼ αἴτιός εἰμι τῆς κατακρίσεως · οὐ γὰρ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον προηγουμένως , ἀλλ´ ἐξ ἀποεελέσματος τοῦτο συνέβη . Ἐγὼ μὲν γὰρ ἠλθον , « ἵνα σώσω , » καὶ διὰ τοῦτο ἐδίδαξα . Καὶ δέ τις ἀπιστεῖ , οὐκ ἐγὼ αἴτιός εἰμι αὐτῷ τῆς κατακρίσεως , ἀλλαὐτὸς ἐαυτῷ ταύτην ἐπεσπάσατο . Καὶ διὰ τῶν Β εα παρὰ εεϛ , μχίς ενῖειε οιῖι , φ α . μετὰ ταῦτα δὲ μᾶλλον σαφηνισθήσεται τὸ λεγόμενον · κεὶ ἄκουε τῶν ἑξῆς . « Ὁ ἀθετῶν ἐμὲ , καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου , ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν . Ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα , ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ · ὅτι ἐγῶ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα , ἀλλ´ ὁ πέμψας με Πατὴρ , αὐτός μοι ἐντολὴν ἔδωκε , τί εἴπω , καὶ τί λαλήσω · καὶ οἷδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν . Ἃ ούν λαλῶ ἐγὼ , καθὼς εἴρηκέ μοι ὁ Πατὴρ , οὐτω λαλῶ . » Ἐγὼ , φησὶν , οὐδένα κρίνω , ἀλλ´ ὁ μὴ πιστεύων ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν · ὥσπερ εἰώθαμεν καὶ ἡμεῖς πολλάκις λέγειν , ὅταν παιδίον ἀτακτοῦν μέλλωΟΑΡΠΤ
Lemmas: οὐ . οὖον γάρ δή σῶμα ὁ πατήρ , ἵνα ὁ θεωρός σωματικός ὁ Χριστός , θεωρέω καί ὁ πατήρ λέγω · ἀλλά θεωρία ὁ κατά νόος ἐνταῦθα ἐγώ νοέω · ὥσπερ εἄν εἰμί οὖτως λέγω · ὁ ὁ ἐμός οὐσία , ὡς δυνατός ἄνθρωπος , καταλαμβάνω διά ὁ θεωρία ὁ νόος , καί ὁ ὁ πατήρ καταλαμβάνω . ὁ ἐγώ πέλαγος , ὅτι θεός , καί ὁ πατήρ πάντως · εἰκών γάρ εἰμί ὁ πατήρ . Ζεύς πᾶς δέ οὗτος ὁ ὁμοούσιος δηλόω ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἀκούω ὁ ὁ ὁ Ἄρειος νοσέω , ὅτι ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός οὖον πιστεύω εἰς αὐτός , ἀλ εἰς ὁ πατήρ · ὥστε ἢ κτίσμα καί ὁ πατήρ , ἢ οὐδέ ὁ υἱός . ὥσπερ Ν εἶπον τις , ὅτι ὁ ὁ ὁ ποταμός ἀρύω ὕδωρ , οὖον ὁ ὁ ποταμός , ἀλλά ὁ ὁ πηγή λαμβάνω · οὐτάω καί ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός , οὐ εἰς ὁ υἱός τίω ὁ ποταμός γάρ ἄλλος οὐσία εἰμί ὁ λίς , οὐδέ ἔχω τίς παρά ὁ πατήρ ) , ἀλ εἰς ὁ πηγή ὁ ἀγαθός ποστευμαι , ὁ πατήρ φημί . « ἐγώ φάος εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι , ἵνα πᾶς ὁ κιστευμαι εἰς ἐγώ ἐν ὁ σκοτία μή μένω . καί ἐάν τίς ἐγώ ἀκούω ὁ ῥῆμα , καί μή πιστεύω , ἐγώ οὖον κρίνω αὐτός . οὖον γάρ ἔρχομαι , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλ ἵνα σῴζω ὁ κόσμος . » καί πάλιν διά οὗτος ὁ ὁμοουσιότης ἐμφαίνω . ἐπεί γάρ καί εἰ πατήρ πανταχοῦ ὁ γραφή φάος λέγω , διά οὗτος καί περί ἑαυτοῦ φημί · « ἐγώ φάος εἰς ὁ κόσμος ἔρχομαι . » ὅθεν καί ὁ Παῦλος ἀπαύγασμα αὐτός ὀνομάζω , δείκνυμι ἐντεῦθεν , ὡς οὐδείς μέσος . πατήρ καί υἱός , ἀλ ἅμα πατήρ , ἅμα υἱός , ὥσπερ ἅμα ὁ φάος ὁ ἀπαύγασμα . Φάος οὖν καί ὁ υἱός , εἶα τε ὁ πλάνης ἀπαλλάσσω , καί ὁ νοητός σκότος λύω · καί ὅτι ὥσπερ ὁ φάος φαίνω , καί ἑαυτοῦ δῆχ λος ποιέω , καί ὁ λοιπάς ὁρατής · οὗτος καί ὁ υἱός ἔρχομαι καί φαίνω ἐγώ , ἑαυτοῦ γνωρίζω καί ὁ πατήρ , καί πρός πᾶς γνῶσις ὁ Καρδία ὁ παραδέχομαι αὐτός , φωτίζω . « ἐάν τις ἀκούω ἐγώ φημί , καί οὖον πιστεύω , ἐγώ οὖον κρίνω αὐτός . οὖον γάρ ἔρχομαι , ἵνα κρίνω ὁ κόσμος , ἀλ ἵνα σῴζω ὁ κόσμος . » ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὁ ἀπιστέω ἀνθρώπαῳ οὐ ἐγώ αἴτιος εἰμί ὁ κατάκρισις · οὖον γάρ ἐπί οὗτος ἔρχομαι προηγουμένως , ἀλ ἐκ ἀποεελέσματος οὗτος συμβαίνω . ἐγώ μέν γάρ ἠλσχω , « ἵνα σῴζω , » καί διά οὗτος διδάσκω . καί δέ τις ἀπιστέω , οὐ ἐγώ αἴτιος εἰμί αὐτός ὁ κατάκρισις , αλλαυος αὐτός οὗτος ἐπισπάω . καί διά ὁ Β ἐάω παρά εϛʹ , μίγνυμι ἐνίημι οιῖι , φ ὅς . μετά οὗτος δέ μᾶλλον σαφηνίζω ὁ λέγω · κύ ἀκούω ὁ ἑξῆς . « ὁ ἀθετέω ἐγώ , καί μή λαμβάνω ὁ ῥῆμα ἐγώ , ἔχω ὁ κρίνω αὐτός . ὁ λόγος ὅς λαλέω , ἐκεῖνος κρίνω αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα · ὅτι ἔσσομαι ἐκ ἐμαυτοῦ οὐ λαλέω , ἀλ ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , αὐτός ἐγώ ἐντολή δίδωμι , τίς εἶπον , καί τίς λαλέω · καί οἶδα ὅτι ὁ ἐντολή αὐτός ζωή αἰώνιος εἰμί . ἁ οὖν λαλέω ἐγώ , καθώς λέγω ἐγώ ὁ πατήρ , οὗτος λαλέω . » ἐγώ , φημί , οὐδείς κρίνω , ἀλ ὁ μή πιστεύω ἔχω ὁ κρίνω αὐτός · ὥσπερ εἴωθα καί ἐγώ πολλάκις λέγω , ὅταν παιδίον ἀτακτέω μέλλωΟΑΡΠΤ