cogPG.PG124 359
ναὶ τότε οἱ κεντήσαντες , οὐχ ἱνα πίωσιν ἐκέντησαν . ἀλλ´ ἵνα ἐκχέωσιν · οὕτω καὶ ὁ ἀναξίως μὲν πίνων , μηδὲν δὲ ἐντεῦθεν καρπούμενος , μάτην ἐξέχεε τὸ αἷμα . Καὶ οἱ μὲν Ἰουδαῖοι διέῤῥηξαν τοῦ βασιλέω , τὴν χλαμύδα · ὁ δὲ ἀναξίως κοινωνῶν , εἰς βόρβορον , τὴν αὐτοῦ φημι ψυχὴν , ταύτην ἐνέβαλεν . Ἄρα οὐκ ἴση ἡ ἀτιμία ; διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ταύτης ἔνογός ἐστι . « Δοκιμαζέτω δὲ ἄνθρωπος ἑαυτὸν , καὶ οὖτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω , καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου πινέτω . » Εἴωθεν ὁ Παῦλος , ἐπειδὰν ἐν μέσῳ · τινὸς ὑποθέσεως ἑτέρα ἀναγκαία παρεμπέσῃ . καὶ ταύτην ἐπεξέρχεσθαι · ὥσπερ οὖν καὶ νῦν ἐτέρας προκειμένης ὑποθέσεως τῆς περὶ τῶν τραπεζῶν , ἐπειδὴ εἰς τὸν τῶν μυστηρίων ἐνέπεσε λόγον , ἐπεξεργάζεται τοῦτον ὡς ἀναγκαιότατον , καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν ὑποδείκνυσι , τὸ μετὰ καθαροῦ προσιέναι συνειδότος · καί φησιν , ὅτι Οὐχ ἕτερον δικαστὴν ἐφιστῶ σοι , ἀλλ´ ἑαυτὸν σαυτῷ . Δίκασον οὖν τῷ συνειδότι σου , καὶ οὕτως πρόσιθι , μὴ ὅταν ἑορτὴ ᾖ ἀλλ´ ὅταν καθαρὸν σεαυτὸν καὶ ἄξιον εὕρῃς . « Ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως , κρῖμα ἐαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει . » Οὐ διὰ τὴν τῶν μυστηρίων φύσιν Καῦτα γὰρ ζωηρὰ ) , ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ προσιόντος ἀναξιότητα · ὥσπερ καὶ ὁ ἥλιος τοῖς τὰς βψεις διεφθαρμένοις βλαβερός . « Μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου . » Τουτέστι , μὴ ἐξετάζων , μὴ ἐννοῶν τὸ τοῦ προκειμένου μέγεθος . Εἰ γὰρ μάθοιμεν τίς ποτέ ἐστιν ὁ προκείμενος , οὐ δεησόμεθα ἑτέρου , ἀλλ´ αὐτὸ τοῦτο νήφειν ἡμᾶς παρασκευάσει . « Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄῤῥωστοι , καὶ κοιμῶνται ἱκανοί . » Ἐκ τῶν παρ´ ὑμῖν γινοιένων λάβετε τὰς ἀποδείξεις . Διὰ τοῦτο γὰρ ἄωροι θάνατοι , καὶ μακραὶ νόσοι , διότι ἀναξίως μεταλαμξάνουσι πολλοί . Τί οὖν ; οἱ ἄνοσοι τηρούμενοι μέχρι βαθυτάτου γήρως , οὐχ ἁμαρτάνουσιν ; ἁμαρτάνουσι μὲν , ἀλλ´ οὐχ αἱ ἐνταῦθα κολάσεις μόναι τοῖς ἀναέίως προσιοῦσιν , ἀλλ´ ἐκεῖ χαλεπώτερα αὐτοῖς ἀπόκεινται . Ἡμεῖς δὲ οὐδ´ ἂν ἐνταῦθα ἐκολάσθημεν , εἰ μὴ ἡμαρτάνομεν · ὥσπερ δὴ καὶ αὐτὸς ἐπιφέρει · « Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόεθα . » Οὐκ εἶπεν , Εἰ ἑαυτοὺς ἐκολάζομεν , ἀλλὰ μόνον , « Εὲ ἐκρίνομεν » καὶ κατεγινώσκομεν ἑαυτῶν , οὐκ ἂν οὐδὲ ἐνταῦθα κατεκοινόμεθα παρὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἐξεφεύγομεν ἂν καὶ τὰς ἐνταῦθα κολάσεις , καὶ τὰς ἐκεῖ . « Κρινόμενοι δὲ ὑπὸ Κυρίου , παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . » Ἐπειδὴ , φησί , τὸ οὕτω κοῦφον καὶ ἐλαφρὸν οὐ ποιοῦμεν , τουτέστι , τὸ καταγινώσκεινἵ ἑαυτῶν , οὐδὲ οὕτως ἀφειδῶς ἡμῖν ὁ Θεὸς κέχρηται , ἀλλ´ ὧδε παιδεύει , ἵνα ἐκεῖ ἐλεήση . Παιδευόμεθα γὰρ , φησὶν , ὤδε , οὐ κολαζόμεθα , ἀλλ ὑπὸ Πατρὸς νουθετούμεθα , « ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ , » τουτέστι , τοῖς ἀπίστοις , κατακριθῶμεν ἐκεῖ . Περιστούδαστοι
Lemmas: ναί τότε ὁ κεντέω , οὐ ἵνα πίνω κεντέω . ἀλ ἵνα ἐκχέω · οὗτος καί ὁ ἀνάξιος μέν πίνω , μηδείς δέ ἐντεῦθεν καρπόω , μάτην ἐκχέω ὁ αἷμα . καί ὁ μέν Ἰουδαῖος διαρρήγνυμι ὁ βασιλεύω , ὁ χλαμύς · ὁ δέ ἀνάξιος κοινωνός , εἰς βόρβορος , ὁ αὐτός φημί ψυχή , οὗτος ἐμβάλλω . ἄρας οὐ ἴσος ὁ ἀτιμία ; διά οὗτος καί αὐτός οὗτος ἔνογός εἰμί . « δοκιμάζω δέ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ , καί οὖτως ἐκ ὁ ἄρτος ἐσθίω , καί ἐκ ὁ ποτήριον πίνω . » εἴωθα ὁ Παῦλος , ἐπειδάν ἐν μέσος · τις ὑπόθεσις ἕτερος ἀναγκαῖος παρεμπίπτω . καί οὗτος ἐπεξέρχομαι · ὥσπερ οὖν καί νῦν ἕτερος πρόκειμαι ὑπόθεσις ὁ περί ὁ τράπεζα , ἐπεί εἰς ὁ ὁ μυστήριον ἐμπίπτω λόγος , επεξεργάζομαι οὗτος ὡς ἀναγκαῖος , καί ὁ κεφάλαιος ὁ ἀγαθός ὑποδείκνυμι , ὁ μετά καθαρός πρόσειμι σύνοιδα · καί φημί , ὅτι οὐχ ἕτερος δικαστής ἐφίστημι σύ , ἀλ ἑαυτοῦ σεαυτοῦ . δικάζω οὖν ὁ σύνοιδα σύ , καί οὕτως πρόσειμι , μή ὅταν ἑορτή εἰμί ἀλ ὅταν καθαρός σαυτοῦ καί ἄξιος εὑρίσκω . « ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω ἀνάξιος , κρίμα αὐτός ἐσθίω καί πίνω . » οὖον διά ὁ ὁ μυστήριον φύσις καῦτα γάρ ζωηρός ) , ἀλλά διά ὁ ὁ πρόσειμι αναξιότητα · ὥσπερ καί ὁ ἥλιος ὁ ὁ βψεις διαφθείρω βλαβερός . « μή διακρίνω ὁ σῶμα ὁ κύριος . » τουτέστι , μή ἐξετάζω , μή ἐννοέω ὁ ὁ πρόκειμαι μέγεθος . εἰμί γάρ μανθάνω τίς ποτός εἰμί ὁ πρόκειμαι , οὖον δήω ἕτερος , ἀλ αὐτός οὗτος νήφω ἐγώ παρασκευάζω . « Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . » ἐκ ὁ παρ´ σύ γινοιναω λαμβάνω ὁ ἀποδείκνυμι . Ζεύς οὗτος γάρ ἄωρος θάνατος , καί μακρός νόσος , διότι ἀνάξιος μεταλαμξανους πολύς . τις οὖν ; ὁ ἄνοσος τηρέω μέχρι βαθύς γῆρας , οὐ ἁμαρτάνω ; ἁμαρτάνω μέν , ἀλ οὐ ὁ ἐνταῦθα κολάζω μόνος ὁ ἀναέίως πρόσειμι , ἀλ ἐκεῖ χαλεπός αὐτός ἀπόκειμαι . ἐγώ δέ οὐδός εἄν ἐνταῦθα κολάζω , εἰμί μή ἁμαρτάνω · ὥσπερ δή καί αὐτός ἐπιφέρω · « εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω , οὐ εἄν κρίνω . » οὐ εἶπον , εἰμί ἑαυτοῦ κολάζω , ἀλλά μόνος , « ἐγώ κρίνω » καί καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , οὐ εἄν οὐδέ ἐνταῦθα κατακοινόω παρά ὁ Θεός , ἀλ ἐκφεύγω εἄν καί ὁ ἐνταῦθα κολάζω , καί ὁ ἐκεῖ . « κρίνω δέ ὑπό κύριος , παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . » ἐπεί , φημί , ὁ οὗτος κοῦφος καί ἐλαφρός οὖον ποιέω , τουτέστι , ὁ καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , οὐδέ οὕτως ἀφειδής ἐγώ ὁ θεός χράομαι , ἀλ ὧδε παιδεύω , ἵνα ἐκεῖ ἐλεέω . παιδεύω γάρ , φημί , ὧδε , οὖον κολάζω , ἀλλ' ὑπό πατήρ νουθετέω , « ἵνα μή σύν ὁ κόσμος , » τουτέστι , ὁ ἄπιστος , κατακρίνω ἐκεῖ . Περιστούδαστοι