cogPG.PG124 418
πτῶστιν κείμενος · καὶ τὸ πῦρ , τὸν χρυσόν λαμπρύνον , τὰς ἀκάνθας πιμπρᾷ . « Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανός ; » Ἐπειδὴ μεγάλα ἐφθέγξατο , ὅτι « Εὐωδία ἐσμὲν , » καὶ ὅτι Θριαμβευόμεθα · πάλιν μετριοφρονεῖ , καί φησιν , οτι Πρὸς ταῦτα ἡ ἡμετέρα ἀσθένεια οὐκ ἤρκει , εἰ μὴ ἠν τοῦ Θεοῦ δύναμις · ἐκείνου γὰρ τὸ πᾶν , καὶ οὐδὲν ἡμέτερον . « Οὐ γάρ ἐσμεν , ὡς πολλοὶ , καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . » Τοὺς ψευδαποστόλους ἐνταῦθα δηλοῖ οἱ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν οἰκεῖον ἔφασκον κατόρθωμα · καί φησιν , ὅτι Διὰ τοῦτο εἶπον · « Τίς ἱκανός ; » καὶ τῷ Θεῷ τὸ πᾶν ἀνέθηκα , διότι οὐκ εἰμὶ , ὡς οἰ ψευδαπόστολοι , καπηλεύων καὶ νοθεύων τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ . Αἰνίττεται δὲ αὐτοὺς καὶ τὴν διδασκαλίαν δολοῦντας τοῖς τῆς ἔξω σοφίας σοφίσμασι , καὶ χρημάτων πωλοῦντας , ὅπερ δωρεὰν ἔδει διδόναι . Ἀλλ´ οὐχ ἡμεῖς τοιοῦτοι . Ἐπάγει τοίνυν · « Ἀλλ´ ὡς ἐξ εἰλικρινείας , ἀλλ´ ὠς ἐκ Θεοῦ , κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν . » Τουτέστιν , κ καθαρᾶς καὶ ἀδόλου γνώμης , καὶ ὡς ἐκ Θεοῦ ἔχοντες ἃ λαλοῦμεν , καὶ οὐχ ὡς οἴκοθεν αὐτοὶ κατορθοῦντες . Καὶ « ἐν Χριστῷ · » οὐκ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ . σοφίᾳ , ἀλλὰ τῇ παρ´ ἐκείνου δυνάμει ἐνηχούμενοι Τὸ δὲ , « Ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , » εἶπεν , ἵνα δείξῃ τὸ εὐθὲς τῆς καρδίας καὶ εὐπαῤῥησίαστον . Τοσοῦτον γὰρ ἡ καρδία ἡμῶν ἐστι καθαρὰ , φησίν , ὥστε τῷ θεῷ αὐτὴν ἐμφανίζομεν . ΚΕΦΑΛ . Γʹ « Ἀρχόμεθα πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνειν ; » Ἐπειδὴ μεγάλα περὶ ἑαυτοῦ ἐφθέγξατο , φησίν · Ὡς τις ἐρεῖ · Τί τοῦτο , ὧ Παῦλε ; ἐπαίρεις σεαυτὸν ταῦτα λέγων περὶ σεαυτοῦ . Ταύτην οὖν τὴν ἀντίθεσιν λύει διὰ τῶν ἑξῆς · « Εἰ μὴ χρῄζομεν , ὥς τινες , συστατικῶν ἐπιστολῶν πρὸς ὑμᾶς , ἢ ἐξ ὑμῶν συστατικῶν ; » Τοῦτο μετὰ βαρύτητος λέγει . πληκτικώτερον ποιῶν τὸν λόγον · αἰνίττεται δὲ τοὺς ἀποστόλουσἔ τοὺς ψευδεῖς , οἶ μὴ ἔχοντες ἐκ τῶν οἰκείων ἔργων γνωρίζεσθαι , συστατικὰς ἐπιστολὰς πλάττοντες , διεκόμιζον οἷς ἀν ἤθελον , διὰ τούτων συνιστώμενοι καὶ γνωριζόμενοι . Ὃ τοίνυν λέγει βαρυνόμενος , τοῦτό ἐστιν · Εἰ μὴ ἄρα τις εἴπῃ , ὅτι δεῖ ἡμᾶς συστατικὰς ἐπιστολὰς ἐπιφέρεσθαι πρὸς ὑμᾶς , ἵνα δι´ αὐτῶν γνωρισθῶμεν , ἢ πάλιν ἐξ ὑμῶν πρὸς ἄλλους ; Εἶτα ἐνδιαθέτως ἐπάγει · « Ἡ Ἐπιστολὴ ἡμῶν ὑμεῖς ἐστε ἐγγεγραμμένη ταῖς καρδίαις ἡμῶν , γινωσκομένη καὶ ἀναγινωσκομένη ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων . » Ὅπερ ἂν ἐποίησε , φησὶ , τὰ γράμματα συνιστῶντα ἡμᾶς , καὶ αἰδεσί . μους ποιοῦντα , τοῦτο ὑμεῖς ποιεῖτε , καὶ ὁρώμενοι , καὶ ἀκουόμενοι · καὶ ὅπου ἂν ἀπέλθωμεν , περιφέομεν ὑμᾶς · ἐν τῇ καρδίᾳ γὰρ ἐγγεγραμμένους ΟΑΡΩΤ ΙΙi .
Lemmas: πέτομαι κεῖμαι · καί ὁ πῦρ , ὁ χρυσός λαμπρύνω , ὁ ἄκανθα πιμπράω . « καί πρός οὗτος τίς ἱκανός ; » ἐπεί μέγας φθέγγομαι , ὅτι « εὐωδία εἰμί , » καί ὅτι θριαμβεύω · πάλιν μετριοφρονέω , καί φημί , ὅτι πρός οὗτος ὁ ἡμέτερος ἀσθένεια οὐ ἀρκέω , εἰμί μή ἐάν ὁ Θεός δύναμις · ἐκεῖνος γάρ ὁ πᾶς , καί οὐδείς ἡμέτερος . « οὖον γάρ εἰμί , ὡς πολύς , καπηλεύω ὁ λόγος ὁ Θεός . » ὁ ψευδαπόστολος ἐνταῦθα δηλόω ὁ ὁ ὁ Θεός χάρις οἰκέω φάσκω κατόρθωμα · καί φημί , ὅτι Ζεύς οὗτος εἶπον · « Τῖς ἱκανός ; » καί ὁ Θεός ὁ πᾶς ἀνατίθημι , διότι οὐ εἰμί , ὡς ὁ ψευδαπόστολος , καπηλεύω καί νοθεύω ὁ δωρεά ὁ Θεός . αἰνίσσομαι δέ αὐτός καί ὁ διδασκαλία δολόω ὁ ὁ ἔξω σοφία σόφισμα , καί χρῆμα πωλέω , ὅσπερ δωρεά ἐσθίω δίδωμι . Ἀλ οὐ ἐγώ τοιοῦτος . ἐπάγω τοίνυν · « Ἀλ ὡς ἐκ εἰλικρίνεια , ἀλ ὡς ἐκ Θεός , κατενώπιον ὁ Θεός ἐν Χριστός λαλέω . » τουτέστιν , Κ καθαρός καί ἄδολος γνώμη , καί ὡς ἐκ Θεός ἔχω ὁ λαλέω , καί οὐ ὡς οἴκοθεν αὐτός κατορθόω . καί « ἐν Χριστός · » οὐ ἐν ὁ ἡμέτερος . σοφία , ἀλλά ὁ παρ´ ἐκεῖνος δύναμις ἐνηχέω ὁ δέ , « ἐνώπιος ὁ Θεός , » εἶπον , ἵνα δείκνυμι ὁ εὐθύς ὁ Καρδία καί ευπαρρησιαστος . τοσοῦτος γάρ ὁ καρδία ἐγώ εἰμί καθαρός , φημί , ὥστε ὁ θεός αὐτός ἐμφανίζω . ΚΕ . γε « ἄρχω πάλιν ἑαυτοῦ συνίστημι ; » ἐπεί μέγας περί ἑαυτοῦ φθέγγομαι , φημί · ὡς τις εἴρω · τις οὗτος , ἵημι Παῦλος ; ἐπαίρω σαυτοῦ οὗτος λέγω περί σεαυτοῦ . οὗτος οὖν ὁ ἀντίθεσις λύω διά ὁ ἑξῆς · « εἰμί μή χρῄζω , ὅς τις , συστατικός ἐπιστολή πρός σύ , ἢ ἐκ σύ συστατικός ; » οὗτος μετά βαρύτης λέγω . πληκτικός ποιέω ὁ λόγος · αἰνίσσομαι δέ ὁ αποστολουω ὁ ψευδής , οἶς μή ἔχω ἐκ ὁ οἰκέω ἔργον γνωρίζω , συστατικός ἐπιστολή πλάσσω , διακομίζω ὅς εἰς ἐθέλω , διά οὗτος συνίστημι καί γνωρίζω . ὅς τοίνυν λέγω βαρύνω , οὗτος εἰμί · εἰμί μή ἄρα τις εἶπον , ὅτι δεῖ ἐγώ συστατικός ἐπιστολή ἐπιφέρω πρός σύ , ἵνα δις αὐτός γνωρίζω , ἢ πάλιν ἐκ σύ πρός ἄλλος ; εἶτα ἐνδιάθετος ἐπάγω · « ὁ Ἐπιστολή ἐγώ σύ εἰμί ἐγγράφω ὁ Καρδία ἐγώ , γιγνώσκω καί ἀναγιγνώσκω ὑπό πᾶς ἄνθρωπος . » ὅπερ εἄν ποιέω , φημί , ὁ γράμμα συνιστάω ἐγώ , καί ἀϊδής . ξενότιμος ποιέω , οὗτος σύ ποιέω , καί ὁράω , καί ἀκούω · καί ὅπου εἄν ἀπέρχομαι , περιφέρω σύ · ἐν ὁ Καρδία γάρ ἐγγράφω ΟΡ Ἴ .