cogPG.PG124 100
μῖν · οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωσιν , ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν . Μὴ τὰρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία , μηδὲ οειλιάτω . » Πλὴν ἐν λύπαις ἦσαν οἱ ἀπόστολοι , ἀκούοντες τοῦ Κχρίου λέγοντος , ὅτι Ἐνὼ μὲν ἀναχωρῶ , τὸ δὲ Πνεῦμα ἐπελεύσεται . Διὸ ὁρῶν ἐν ταραχαῖς οὗσαν vν καοδίαν αὐτῶν , καὶ μάλιστα διὰ τὰς μελλούσας ἐπιέναι αὐτοῖς θλίψεις καὶ τοὺς πολέμους , « Εἰρήνην , Κφησίν , ἀφίημι ὑμῖν · » τοῦτο λέγων αὐτοῖς · Τί βλάπισθε ὑπὸ τῆς τοῦ κόσμου ταραχῆς , ἕως ἂν εἰρηνεύητε πρός με ; Οὐ γὰρ τοιαύτη ἐστὶν ἡ ἐμὴ εἰρήνη . οἰα ἡ τοῦ κόσμου , πολλάκις ἐπὶ κακῷ γινομένη καὶ ἀόνητος οὔσα . Ἀλλ´ ἐγὼ τοιαύτην δίδωμι , ὥστε´μετ´ ἀλλήλων εἰρηνεύειν , καὶ ἓν σῶμα εἶναι . Τοῦτο δὲ ἰσχυρωτέρους πάντων ὑμᾶς καταστήσει · κἂν πολλοὶ ἐπαναστῶσιν ὑμῖν , οὐδὲν πείσεσθε , τῇ ὁμοψυχίᾳ καὶ τῆ μετ´ ἀλλήλων εἰρήνῃ φραττόμενοι . Εἶτα ἐπειδὴ άιν εἶπεν , « Ἀφίημι , » ὅπερ ἦν ἀναχωροῦντος ναὶ ἱκανὸν αὐτοὺς συγχεῖν , ἐπάγει · « Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία , μηδὲ δειλιάτω . » Τὸ μὲν οὖν ταράσσεσθαι , ἀπὸ φιλοστοργίας καὶ ἀγάπης τῆς πρὸς αἰτὸν ἔπασχον , ὡς μέλλοντες αὐτοῦ στερηθῆναι · τὸ δὲ δειλιᾷν , διὰ τὰ συμβήσεσθαι μέλλοντα αὐτοῖς κακὰ μετὰ τὸν αὐτοῦ θάνατον . Λὐτὸς οὖν οὔτε τὴν ἀπὸ « οιλλστοργίας ταραχὴν , οὔτε τὴν διὰ τὰς μελλούσας βιίξεις δειλίαν ἀφίησιν αὐτοῖς ἀθεράπευτον · ἀλλ´ ὑμῶν ἡ καρδία . μηδὲ δειλιάτω . » ἀλφότερα καταστέλλει , « Μὴ ταρασσέσθω , λέγων , « ἠκούσατε , ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν · Ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς . Εἰ ἠγαπᾶτέ με , ἐχάρητε ἂν , ἂτι εἶπον · Πορεύομαι πρὶς τὸν Πατέρα , ὅτι ὁ Πατήρ μαυ μείζων μοῦ ἐστι . Καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὶν γενέστὔαι · ἵνα ὅταν γένηται , πιστεύσητε . » Ἐπειδὴ ἐώρα ὁ Κύριος τοὺς ἀποστόλους μηδ´ ὅλως περὶ τῆς ἀαστάσεως αὐτοῦ ἐλπίζοντας , μηδ´ εἰδότας αὐτὴν ἀπλῶς τί ἐστι , καὶ διὰ τοῦτο σφόδρα λυπουμένους , καὶ ταραττομένους ὡς μέλλοντας στερηθῆναι αὐτοῦ , συγκαταβαίνει πρὸς τὴν αὐτῶν ἀσθένειαν , καί φησιν · « θτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν , Ὑπάγω , καὶ ἐλεύσομαι , » καὶ ὅμως ἔτι λυπεῖσθε , οὐ γὰρ θαῤῥεῖτε ἐμοί , ὅτι κνάποθάνω , ὅμως ἐν ταῖς θλίψεσιν ὑμῶν οὐκ ἀφήσω . ὑμᾶς . Νῦν οὖν ἀκούσαντες , ὅτι « Πρὸς τὸν Πατέρα μου πορεύομαι , » ὃν ὑμεῖς μέγαν δοκεῖτε καὶ μείζονα ἐμοῦ , ὀφείλετε χαίρειν , ὅτι πρὸς ἐκεῖνον ἄπειμι τὸν μείζονά μου , καὶ δυνάμενον πάντα λῦσαι τὰ δεινά . Ὀρᾷς τὴν ἀκολουθίαν τοῦ νοήματος , πῶς τὸ , « Ὅτι ὁ Πατήρ μου μείζων μοῦ ἐστι , » διὰ τὸ παραμυθήσασθαι τοὺς μαθητὰς εἶπεν ; Ἐπεὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἐλυποῦντο , ὡς οὐκ ἂν δυνησομένου τοῦ Χριστοῦ ἐπαμῦναι αὐτοὺς , φησὶν , ὅτι Εἰ καὶ μὴ ἐγὼ δύναμαι , ὁ γοῦν Πατέο μου , ὃν μείζονά μου δοκεῖτε , οὐκ ἀξιόχρεώς . ἐστι βοηθῆσαι ὑμῖν ; ὥσπερ καὶ ἀλλαχοῦ φησι · « Μὴ δρκεῖτε , ὅτι οὐ δύναμαι παρακαλέσαι τὸν Πατέρα μου , καὶ παραστήσει μοι δώδεκα λεγεῶνας ἀγγέλων · » Οὐδὲ γὰρ ἐνταῦθα , ὡς ἀδύνατος , τοῦτό φησι πῶς γὰρ , ὅς καὶ μόνον ἐρωτήσας τοὺς Ἰουδαίους , ἔῥχιψεν αὐτοὺς ἀθρόως πάντας εἰς τὰ ὁπίσω ; ] ἀλλ´ ἐπειδὴ περὶ αὐτοῦ ὡς ἀνθρώπου δόξαν εἶχον , διὰ τοῦτο ταῦτά φησιν · οὖτως οὖν καὶ τὸ , « Ὥ Πατήρ μου μείζων μοῦ ἐστι . » Πρὸς γὰρ τὴν ἐκείνων διάνοιαν
Lemmas: μιν · οὖον καθώς ὁ κόσμος δίδωμι , ἐγώ δίδωμι σύ . μή ταράσσω σύ ὁ καρδία , μηδέ ὁράω . » πλήν ἐν λύπη εἰμί ὁ ἀπόστολος , ἀκούω ὁ Κχρίου λέγω , ὅτι νάω μέν ἀναχωρέω , ὁ δέ πνεῦμα ἐπέρχομαι . Διὸ ὁράω ἐν ταραχή ὕω vν καοδιος αὐτός , καί μάλιστα διά ὁ μέλλω ἔπειμι αὐτός θλῖψις καί ὁ πόλεμος , « Εἰρήνη , Κφησίν , ἀφίημι σύ · » οὗτος λέγω αὐτός · τις βλάπτω ὑπό ὁ ὁ κόσμος ταραχή , ἠώς εἄν εἰρηνεύω πρός ἐγώ ; οὖον γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ ἐμός εἰρήνη . οἶος ὁ ὁ κόσμος , πολλάκις ἐπί κακός γίγνομαι καί ἀόνητος εἰμί . Ἀλ ἐγώ τοιοῦτος δίδωμι , ὥστε´μετ´ ἀλλήλων εἰρηνεύω , καί εἷς σῶμα εἰμί . οὗτος δέ ἰσχυρός πᾶς σύ καθίστημι · κἀν πολύς ἐπανίστημι σύ , οὐδείς πείθω , ὁ ομοψυχία καί τῆ μετέ ἀλλήλων εἰρήνη φράσσω . εἶτα ἐπεί ἀεί εἶπον , « ἀφίημι , » ὅσπερ εἰμί ἀναχωρέω ναί ἱκανός αὐτός συγχέω , ἐπάγω · « μή ταράσσω σύ ὁ καρδία , μηδέ δειλιάω . » ὁ μέν οὖν ταράσσω , ἀπό φιλοστοργία καί ἀγάπη ὁ πρός οἰδάνω πάσχω , ὡς μέλλω αὐτός στερέω · ὁ δέ δειλία , διά ὁ συμβαίνω μέλλω αὐτός κακός μετά ὁ αὐτός θάνατος . Λυτός οὖν οὔτε ὁ ἀπό « οιλλστοργίας ταραχή , οὔτε ὁ διά ὁ μέλλω βιικω δειλία ἀφίημι αὐτός ἀθεράπευτος · ἀλ σύ ὁ καρδία . μηδέ δειλιάω . » ἀλφός καταστέλλω , « μή ταράσσω , λέγω , « ἀκούω , ὅτι ἐγώ εἶπον σύ · ὑπάγω καί ἔρχομαι πρός σύ . εἰμί ἀγαπάω ἐγώ , χαίρω εἄν , αὔγ-ασμα εἶπον · πορεύω πρίς ὁ πατήρ , ὅτι ὁ Πατήρ ΜΑΥ μείζων ἐγώ εἰμί . καί νῦν εἴρω σύ πρίν γενής · ἵνα ὅταν γίγνομαι , πιστεύω . » ἐπεί αἰώρα ὁ Κύριος ὁ ἀπόστολος μηδ´ ὅλως περί ὁ ἀαστάσεως αὐτός ἐλπίζω , μηδ´ οἶδα αὐτός ἀπλόος τίς εἰμί , καί διά οὗτος σφόδρα λυπέω , καί ταράσσω ὡς μέλλω στερέω αὐτός , συγκαταβαίνω πρός ὁ αὐτός ἀσθένεια , καί φημί · « θ ἐγώ εἶπον σύ , ὑπάγω , καί ἔρχομαι , » καί ὅμως ἔτι λυπέω , οὖον γάρ θαρσέω ἐγώ , ὅτι κναποθνησκω , ὅμως ἐν ὁ θλῖψις σύ οὐ ἀφίημι . σύ . νῦν οὖν ἀκούω , ὅτι « πρός ὁ πατήρ ἐγώ πορεύω , » ὅς σύ μέγας δοκέω καί μείζων ἐγώ , ὀφείλω χαίρω , ὅτι πρός ἐκεῖνος ἄπειμι ὁ μέγας ἐγώ , καί δύναμαι πᾶς λύω ὁ δεινός . ὁράω ὁ ἀκολουθία ὁ νόημα , πῶς ὁ , « ὅτι2 ὁ Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί , » διά ὁ παραμυθέομαι ὁ μαθητής εἶπον ; ἐπεί γάρ ἐκεῖνος λυπέω , ὡς οὐ εἄν δύναμαι ὁ Χριστός ἐπαμύνω αὐτός , φημί , ὅτι εἰμί καί μή ἐγώ δύναμαι , ὁ γοῦν Πατέο ἐγώ , ὅς μέγας ἐγώ δοκέω , οὐ ἀξιόχρεως . εἰμί βοηθέω σύ ; ὥσπερ καί ἀλλαχοῦ φημί · « μή δέρκομαι , ὅτι οὖον δύναμαι παρακαλέω ὁ πατήρ ἐγώ , καί παρίστημι ἐγώ δώδεκα λεγεών ἄγγελος · » οὐδέ γάρ ἐνταῦθα , ὡς ἀδύνατος , οὗτος φημί πῶς γάρ , ὅς καί μόνος ἐρωτάω ὁ Ἰουδαῖος , ῥίπτω αὐτός ἀθρόος πᾶς εἰς ὁ ὀπίσω ; ] ἀλ ἐπεί περί αὐτός ὡς ἄνθρωπος δόξα ἔχω , διά οὗτος οὗτος φημί · οὖτως οὖν καί ὁ , « ὅς Πατήρ ἐγώ μείζων ἐγώ εἰμί . » πρός γάρ ὁ ἐκεῖνος διάνοια