cogPG.PG124 46
αὐτὸν , ὡς Υίὸν Θεοῦ ἑαυτὸν ποιοῦντα . Ἀλλ´ ἐρωτήσειεν ἄν τις · Πῶς εἰπεν ὁ Κύριος , ὅτι « ΟὐδεὶΔρπάσει αὐτὰ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου » ιτοι γε πολλοὺς ὁρῶμεν ἀπολλυμένους ; Ἔστιν οὖν είπεῖν , ὅτι ἀρπάσαι μὲν οὐδεὶς δύναται ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρὸς , ἀπατῆσαι δὲ πολλοί . Βίᾳ μὲν γὰρι καὶ τυραννίδι ἀποσπάσαι οὐδεὶς ἰσχύει ἐκ Θεοῦ , ἀπάτῃ δὲ καθ´ ἑκάστην ὑποσκελιζόμεθα . Πῶς δέ φησι · « Τὰ πρόβατά μου ἐμοὶ ἀκολουθοῦσι , καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται · » ὁρῶμεν γὰρ , ὅτι Ἰούδας ἀπώλετο . Ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἀπώλετο , διότι οὐκ ἠκολούθησεν , οὐδὲ πρόβατον ἔμεινεν ἄχρι τέλους . Ὁ δὲ Χριστὸς περὶ τῶν ἀκολουθησάντων αὐτῷ καὶ προβάτων ὅντων , φησὶν , ὅτι « Οὐ μὴ ἀπόλωνται , » ἕπεί γε ἐάν τις ἀποπέσῃ τῆς τῶν προβάτων τάξεως , καὶ τοῦ ἀκολουθεῖν · τῷ ποιμένι , εὐθὺς ἀπόληται τῳ περὶ τὸν Ἰούδαν συμβάντι . Καὶ γὰρ οὗτος , ἅγιος ὢν καὶ πρόβατον Θεοῦ , ἀπέπεσεν , ἐθελότρεπτος δηλαδὴ ὤν , καὶ αὐθαιρέτως ἐκπεσών . Οὐκ ἄρα φύσει εἰσὶ τὰ κακὰ , ἢ τὰ ἀγαθὰ , ἀλλὰ προαιρέσει καὶ συνίστανται καὶ λύονται . « Ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι . ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν . Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ Πατρός μου , διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με ; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι , λέγοντες · Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε , ἀλλὰ περὶ βλασφημίας , ὅτι σὺ , ἄνθρωπος ὢν , ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Οὐκ ἔστι γεγραμμένον ἐν τῳ νόμῳ . ὑμῶν · Ἐγὼ εἶπα , Θεοί ἐστε ; Εἰ ἐκείνους εἶπε θεοὺς , πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐγένετο , καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ Γραφή · ὃν ὁ Πατὴρ ἡγίασε , καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον , ὑμεῖς λέγετε , ὅτι βλασφημεῖς , ὅτι εἶπον · Υἱὸς τοῦ Θεοῦ εἰμι ; » Ἐπειδή εἰπεν , ὅτι « Ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἕν ἐσμεν » κατὰ τὴν ἐξουσίαν πάντως καὶ τὴν δύναμιν , καὶ ἔδειξε μίαν οὐσαν τὴν χεῖρα τοῦ Πατρὸς καὶ τὴν ἑαυτοῦ , βλασφημίαν τὸ πρᾶγμα ἐνόμισαν οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ λίθους βάλλουσιν , ὡς ἵσον ἑαυτὸν ποιοῦντα τῷ Θεῷ . Ὁ τοίνυν Κύριος ἐντρέπων αὐτοὺς , καὶ δεικνύων ὅτι οὐδεμίαν αἰτίαν εὔλογον ἔχουσι τῆς κατ´ αὐτοῦ μανίας , ἀλλὰ μάτην λυττῶσιν , ἀναμιμνήσκει αὐτοὺς τῶν παρ´ αὐτοῦ γεγενημένων θαυμάτων , καὶ , « Πολλὰ καλὰ ἔργα , φησὶν , ἐνεδειξάμην ὑμῖν , διὰ ποῖον αὐτῶν λιθάζετέ με ; » Οἱ δέ , « Περὶ βλασφημίας , φασὶ , λιόάζομέν σε , ὅτι ποιεῖς σεαυτὸν Θεόν . » Αὐτὸς οὐν οὐ ἀρνεῖται τοῦτο , οὐδὲ λέγει , ὅτι Οὐ ποιῶ ἐμαυτὸν βεὸν , οὐκ εἰμὶ ἴσος τῷ Πατρὶ , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιβεβαιοῖ τὴν ἐκείνων γνώμην , καὶ κατασκευάζει , ὅτι Θεός ἐστιν ἀπὸ τῶν ἐν τῷ νόμῳ γεγραμμένων . Νάμόν δὲ λέγει καὶ τὴν τοῦ Δαυΐδ βίβλον , ὥσπερ καὶ πᾶσαν ἀπλῶς τὴν Γραφήν · ὃ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · Εἰ οἱ χάριτι τὴν θέωσιν προσλαβόντες θεοί εἰσι , καὶ οὐκ ἐγκαλοῦνται , πῶς ἐγὼ δικαίως ἐπιτιμῶμαι ὑφ´ ὑμῶν , ὁ φύσει Θεὸς ὤν , « ὃν Πατὴρ ἡγίασε , » τοῦτέστιν , ἀφώρισε σφαγιασθῆναι ὑπὲρ τοῦ κόσμου · Ἄγια γὰρ τὰ ἀφωρισμένα λέγονται τῷ Θεῷ . Πρόδηλον Τὰρ , ὅτι ἐπειδή μοι[με ] ἡγίασεν καὶ ἀφώρισεν ὁ Πατὴρ εἰς τὴν τοῦ κόσμου σωτηρίαν , οὐκ ἴσος
Lemmas: αὐτός , ὡς υἱός Θεός ἑαυτοῦ ποιέω . Ἀλ ἐρωτάω ἄν τις · Πῶς εἶπον ὁ Κύριος , ὅτι « ΟὐδεὶΔρπάσει αὐτός ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ ἐγώ » ἴτω γε πολύς ὁράω ἀπολύω ; ἔρτις οὖν εἶπον , ὅτι ἁρπάζω μέν οὐδείς δύναμαι ἐκ ὁ χείρ ὁ πατήρ , ἀπατάω δέ πολύς . Βία μέν γάρι καί τυραννίς ἀποσπάω οὐδείς ἰσχύω ἐκ Θεός , ἀπάτη δέ καθ´ ἕκαστος ὑποσκελίζω . Πῶς δέ φημί · « ὁ πρόβατον ἐγώ ἐγώ ἀκολουθέω , καί οὖον μή ἀπόλλυμι · » ὁράω γάρ , ὅτι Ἰούδας ἀπόλλυμι . ἀλλά διά οὗτος ἀπόλλυμι , διότι οὐ ἀκολουθέω , οὐδέ πρόβατον μένω ἄχρι τέλος . ὁ δέ Χριστός περί ὁ ἀκολουθέω αὐτός καί πρόβατον εἰμί , φημί , ὅτι « οὖον μή ἀπόλλυμι , » ἐπεί γε ἐάν τις ἀποπίπτω ὁ ὁ πρόβατον τάξις , καί ὁ ἀκολουθέω · ὁ ποιμήν , εὐθύς ἀπόλλυμι ὁ περί ὁ Ἰούδας συμβαίνω . καί γάρ οὗτος , ἅγιος εἰμί καί πρόβατον Θεός , ἀποπίπτω , ἐθελότρεπτος δηλαδή εἰμί , καί αὐθαίρετος ἐκπίπτω . οὐ ἄρα φύσις εἰμί ὁ κακός , ἢ ὁ ἀγαθός , ἀλλά προαίρεσις καί συνίστημι καί λύω . « βαστάζω οὖν πάλιν λίθος ὁ Ἰουδαῖος . ἵνα λιθάζω αὐτός . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · Πολύς καλός ἔργον δείκνυμι σύ ἐκ ὁ πατήρ ἐγώ , διά ποῖος αὐτός ἔργον λιθάζω ἐγώ ; ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , λέγω · περι καλός ἔργον οὖον λιθάζω σύ , ἀλλά περί βλασφημία , ὅτι σύ , ἄνθρωπος εἰμί , ποιέω σαυτοῦ Θεός . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · οὐ εἰμί γράφω ἐν ὁ νόμος . σύ · ἐγώ εἶπον , θεός εἰμί ; εἰμί ἐκεῖνος εἶπον θεός , πρός ὅς ὁ λόγος ὁ Θεός γίγνομαι , καί οὖον δύναμαι λύω ὁ γραφή · ὅς ὁ πατήρ ἁγίζω , καί ἀποστέλλω εἰς ὁ κόσμος , σύ λέγω , ὅτι βλασφημέω , ὅτι εἶπον · υἱός ὁ Θεός εἰμί ; » ἐπεί εἶπον , ὅτι « ἐγώ καί ὁ πατήρ εἷς εἰμί » κατά ὁ ἐξουσία πάντως καί ὁ δύναμις , καί δείκνυμι εἷς εἰμί ὁ χείρ ὁ πατήρ καί ὁ ἑαυτοῦ , βλασφημία ὁ πρᾶγμα νομίζω ὁ Ἰουδαῖος , καί λίθος βάλλω , ὡς ἵζω ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός . ὁ τοίνυν Κύριος ἐντρέπω αὐτός , καί δείκνυμι ὅτι οὐδείς αἴτιος εὔλογος ἔχω ὁ κατ´ αὐτός μανία , ἀλλά μάτην λυσσάω , ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ παρ´ αὐτός γίγνομαι θαῦμα , καί , « Πολύς καλός ἔργον , φημί , ἐνδείκνυμι σύ , διά ποῖος αὐτός λιθάζω ἐγώ ; » ὁ δέ , « περι βλασφημία , φημί , λιοαζω σύ , ὅτι ποιέω σαυτοῦ Θεός . » αὐτός ὀν οὖον ἀρνέομαι οὗτος , οὐδέ λέγω , ὅτι οὖον ποιέω ἐμαυτοῦ βεὸν , οὐ εἰμί ἴσος ὁ πατήρ , ἀλλά μᾶλλον ἐπιβεβαιόω ὁ ἐκεῖνος γνώμη , καί κατασκευάζω , ὅτι Θεός εἰμί ἀπό ὁ ἐν ὁ νόμος γράφω . Νάμόν δέ λέγω καί ὁ ὁ Δαυΐδ Βίβλος , ὥσπερ καί πᾶς ἀπλόος ὁ γραφή · ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · εἰμί ὁ χάρις ὁ θέω προσλαμβάνω θεός εἰμί , καί οὐ ἐγκαλέω , πῶς ἐγώ δικαίως ἐπιτιμάω ὑφ´ σύ , ὁ φύσις θεός εἰμί , « ὅς πατήρ ἁγίζω , » τουτέστιν , ἀφορίζω σφαγιάζομαι ὑπέρ ὁ κόσμος · Ἅγιος γάρ ὁ ἀφορίζω λέγω ὁ Θεός . πρόδηλος ἄρα , ὅτι ἐπειδή μοι[με ] ἁγίζω καί ἀφορίζω ὁ πατήρ εἰς ὁ ὁ κόσμος σωτηρία , οὐ ἴσος