cogPG.PG124 449
Ἐκκλησιῶν συνέκδομος ἡμῶν , σὐν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ´ ἡμῶν . » Ἐπαινεῖ τὸν ἄνδρα καὶ ἐκ τῆς κρίσεως τῶν ἐπιλεξαμένων αὐτόν . Οὐ γὰρ μόνον , φησὶν , εὐαγγελιζόμενος ἐπαινεῖται ὡς εὐδόκιμος , ἀλλὰ καὶ συνέκδημος ἡμῶν ἐχειροτονήθη ὡς τῶν Ἐκκλησιῶν . Ὥστε καὶ τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν κινδύνων κοινωνός . Ταῦτα δὲ τῷ Βαρνάβᾳ μᾶλλον προσήκει . Ἐχειροτονήθη δὲ καὶ εἰς τὴν χάριν ταύτην , τουτέστιν , εἰς τὴν διακονίαν τῶν χρημάτων , ὡς ἂν σὺν ἡμῖν διακονῇ . « Πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ὑμῶν . » Τουτέστιν , Ἵνα καὶ ὁ Θεὸς δοξάζηται , καὶ ὑμεῖς προθυμότεροι γένησθε , ἂτε τῶν ὑποδεχομένων τὰ χρήματα ταῦτα δοκίμων ὄντων , καὶ μηδενὸς ὑποψίαν κατ´ αὐτῶν τεκεῖν δυναμένου « Στελλόμενοι τοῦτο , μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἀδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένη ὑφ´ ἡμῶν » Ἅξιον τοῦτο τῆς ἁγίας τοῦ Παύλου ψυχῆς , καὶ τῆς πολλῆς κηδεμονίας καὶ συγκαταβάσεως . Διὰ τοῦτο γὰρ , φησί , τοιούτους ἐπέμψαμεν , καὶ οὐχ ἕνα , ἀλλὰ πλείους , « στελλόμενοι , » τουτέστιν , ὑποπτεύοντες καὶ δεδοικότες ἵνα μή τις ἡμᾶς ὑποπτεύσῃ ὡς νοσοιζσμένους ἐκ τῶν χρημάτων . Καὶ οὐκ εἶπε , Μὴ ὑμεῖς , ἀλλὰ , « Μή τις ἄλλος · ν ὡς ἂν μὴ ἀγανακτήσσιν ὡς τοιαῦτα φρονεῖν περὶ αὐτοῦ ὑποπτευόμενοι . Καὶ ἡ ἀδρότης γὰρ αὕτη , φησὶ , τοῦτέστι τὸ πλῆθος τῶν χρημάτων , ἱκανὸν τοῖς πονηροῖς παρασχεῖν ὑποψίαν , εἰ μὴ ἐπιδειξώμεθα ἀσφάλειαν . « Προνοούμενοι καλὰ , οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου , ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων . » Ἵδε τὴν ψυχὴν τοῦ Παύλοω πῶς ἐορόντιζε τῶν σκανδάλων τῶν ἀδελφῶν . Οὐ γὰρ εἶπεν · Ἐγὼ καθαρός εἰμι , οἰμωζέως ὁ βουλόμενος · ἀλλ´ Ὥσπερ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , φησί , προνοοῦμαι , τουτέστι , φροντίζω φαίνεσθαι ἀνέγκλητος , οὕτω καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων · καὶ μᾶλλον ὅσον ἀσθενέστεροί εἰσὶ , τοσοῦτον δεῖ συγκαταβαίνειν · ἐπεὶ καὶ τοῖς μικροῖς παιδίοις συγκαταβαίνομεν , εἰ μέλλομεν βαστάσαι αὐτά . « Συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδεόν ὄντα , νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς . » Καὶ ἕτερον προστίθησιν , ἀδελφόν ἀνομάζων αὐτὸν , καὶ συνιστῶν ἐκ τοῦ δοκιμάσοι αὐτὸν καὶ κρῖναι σπουδαῖον ὄντα , καὶ ἐν πολλοῖς , καὶ πολλάκις · ἐπίτασις δὲ ἐπαίνου , τὸ οὕτω διπλῶ σιάσαι τὴν λέξιν . Νυνὶ δὲ , φησί , σπουδαιότερος γέγονεν , ἅτε πεποιθὼς ὅτι ὑμεῖς δαψιλεότέραν τὴν ἐλεημοσύνην ποιήσετε , [ εἰς ] ἢν μέλλει διακονῆσαι . « εἴτε ὑπὲρ Τίτου , κοινωνὸς ἐμὸς , καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός . » Τουτέστιν , Εἰ δεῖ τι εἰπεῖν ὑπὲρ Τίτου , σαῦτα ἔχω λέγειν , ὅτι κοινωνὸς ἐμὸς , συνεργῶν μοι εἰς τὴν ὑμῶν διδασκαλίαν καὶ ὡφέλειαν · ἢ ὅτι Εἰ ὑπὲρ Τίτου τι ποιήσετε , οὐκ εἰς τὸν τυχόντα ποιήσετε , ἀλλ´ εἰς ἐμὸν κοινωνόν .
Lemmas: ἐκκλησία συνέκδομος ἐγώ , σῦς ὁ χάρις οὗτος ὁ διακονέω ὑφ´ ἐγώ . » ἐπαινέω ὁ ἀνήρ καί ἐκ ὁ κρίσις ὁ ἐπιλέγω αὐτός . οὖον γάρ μόνος , φημί , εὐαγγελίζω ἐπαινέω ὡς Εὐδόκιμος , ἀλλά καί συνέκδημος ἐγώ χειροτονέω ὡς ὁ ἐκκλησία . ὥστε καί ὁ πειρασμός καί ὁ κίνδυνος κοινωνός . οὗτος δέ ὁ Βαρναβᾶς μᾶλλον προσήκω . χειροτονέω δέ καί εἰς ὁ χάρις οὗτος , τουτέστιν , εἰς ὁ διακονία ὁ χρῆμα , ὡς εἄν σύν ἐγώ διακονέω . « πρός ὁ αὐτός ὁ κύριος δόξα καί προθυμία σύ . » τουτέστιν , ἵνα καί ὁ θεός δοξάζω , καί σύ πρόθυμος γίγνομαι , αὔγ-ασμα ὁ ὑποδέχομαι ὁ χρῆμα οὗτος δόκιμος εἰμί , καί μηδείς ὑποψία κατ´ αὐτός τίκτω δύναμαι « στέλλω οὗτος , μή τις ἐγώ μωμάομαι ἐν ὁ ἀδρότητι οὗτος ὁ διακονέω ὑφ´ ἐγώ » Ἄξιος οὗτος ὁ ἅγιος ὁ Παῦλος Ψυχή , καί ὁ πολύς κηδεμονία καί συγκατάβασις . Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , τοιοῦτος πέμπω , καί οὐ εἷς , ἀλλά πλείων , « στέλλω , » τουτέστιν , ὑποπτεύω καί δείδω ἵνα μή τις ἐγώ ὑποπτεύω ὡς νοσοιζσμένους ἐκ ὁ χρῆμα . καί οὐ εἶπον , μή σύ , ἀλλά , « μὴ τις ἄλλος · Ν ὡς εἄν μή ἀγανακτέω ὡς τοιοῦτος φρονέω περί αὐτός ὑποπτεύω . καί ὁ ἁδροτής γάρ οὗτος , φημί , τουτέστι ὁ πλῆθος ὁ χρῆμα , ἱκανός ὁ πονηρός παρέχω ὑποψία , εἰμί μή ἐπιδείκνυμι ἀσφάλεια . « προνοέω καλός , οὖον μόνος ἐνώπιος κύριος , ἀλλά καί ἐνώπιος ἄνθρωπος . » κύπειρις ὁ ψυχή ὁ Παῦλος πῶς ὀροντίζω ὁ σκάνδαλον ὁ ἀδελφός . οὖον γάρ εἶπον · ἐγώ καθαρός εἰμί , οἰμώζω ὁ βούλομαι · ἀλ ὥσπερ ἐνώπιος ὁ Θεός , φημί , προνοέω , τουτέστι , φροντίζω φαίνω Ἀνέγκλητος , οὗτος καί ἐνώπιος ἄνθρωπος · καί μᾶλλον ὅσος ἀσθενής εἰμί , τοσοῦτος δεῖ συγκαταβαίνω · ἐπεί καί ὁ μικρός παιδίον συγκαταβαίνω , εἰμί μέλλω βαστάζω αὐτός . « συμπέμπω δέ αὐτός ὁ ἀδελφός ἐγώ ὅς δοκιμάζω ἐν πολύς πολλάκις σπουδεω εἰμί , νυνί δέ πολύς σπουδαῖος πεποίθησις πολύς ὁ εἰς σύ . » καί ἕτερος προστίθημι , ἀδελφός ανομαστος αὐτός , καί συνιστάω ἐκ ὁ δοκιμάζω αὐτός καί κρίνω σπουδαῖος εἰμί , καί ἐν πολύς , καί πολλάκις · ἐπίτασις δέ ἔπαινος , ὁ οὗτος διπλόος σιάζω ὁ λέξις . νυνί δέ , φημί , σπουδαῖος γίγνομαι , ἅτε Πεποιθὼς ὅτι σύ δαψιλής ὁ ἐλεημοσύνη ποιέω , [ εἰς ] εἄν μέλλω διακονέω . « εἴτε ὑπέρ Τίτος , κοινωνός ἐμός , καί εἰς σύ συνεργός . » τουτέστιν , εἰμί δεῖ τίς εἶπον ὑπέρ Τίτος , σαῦτα ἔχω λέγω , ὅτι κοινωνός ἐμός , συνεργός ἐγώ εἰς ὁ σύ διδασκαλία καί ὠφέλεια · ἢ ὅτι εἰμί ὑπέρ Τίτος τίς ποιέω , οὐ εἰς ὁ τυγχάνω ποιέω , ἀλ εἰς ἐμός κοινωνός .