cogPG.PG124 62
αυλκγιτθῇ . Καλῶς οὖν ἀναχωρεῖ ἀπὸ τούτων ὁ Κύριος . Ὃ γὰρ Λόγος τοῦ Θεοῦ πρότερον μὲν παῤῥησία περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις , διὰ τῶν προφητῶν κτταννελλόμενος · νῦν δὲ οὐκ ἔτι , ἀλλ´ ἀνεχώρησεν εἶς τὴ » ἔρημον τῶν ἐθνῶν συναγωγὴν , περὶ ἧς εἴρηται , ὅτι « Μλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον , ἢ τʹς ἐχούσης τὸν ἄνδρα . » Ἐγγὺς δὲ Ἐφραῖμ ἐστιν , ἐ ἔρημος αὐτῇ . Ἐφραὶμ δὲ λέγεται « καρποφορία , » Ἀδελφὸς δὲ ὕστερος οὗτος , τοῦ Μανασσῆ πρεσβυτέριυὃντος · Μανασσῆς δὲ ἑρμηνεύεται « ἀπὸ λήθης . » Ὁ τοίνυν Ἰουδαίων λαὸς πρεσβύτερος υἱὸς ἦν τοῦ Θεοῦ(Υτὸς γάρ μου , φησὶ , πρωτότοκος Ἰσραὴλ » ) , λήθην δὲ αὐτοῦ ἔσχε Θεός · τὸν δὲ Ἐφραὶμ , τουτέστι , τὴν ἐξ ἐθνῶν καρποφορίαν , δεύτερον ποιεῖται υἱον ὁ Κύριος . Εἰς τὴν ἔρημον οὖν Ἐφραὶμ , τὴν ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίαν τὴν καρποφορηθεῖσαν διὰ τοῦ Εὐαγγελίου , ὁ Λόγος ἐξῆλθεν , τὴν Ἰουδαίαν καταλιπών . ΚΕφΑΛ . ΙΒʹ . υιαΡϋΤ ΧΙi ερὶ τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ . Περὶ ὧν εἰαιν Ἰρλίδας . Περὶ τοῦ ὀναρίου . Περὶ τῶν Ἐλήνων πρωσελθόντων , καὶ ἐρωτώντων τὸν´ Φίλρπαρν . Περὶ τῆς φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀκουσθείσης . « Ὁοῦν Ἰησοῦς πρὸ ἕξήμερῶν τοῦ Πάσχα ἦλθεν εἰς Εηθανίαν , ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκὼς , ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν . Ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ · καὶ ἡ Μάρόα διηκόνει ; ὁ δὲ Λάζαρος εἶς ἦν τῶν συνανακειμένον αὐτῷ . Ἡ οὖν Μαρία λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολιτίμου , ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Τησοῦ , καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξίν αὐτῆς τοὺς πόδας τύτοῦ . Ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοὺ μύρου . » Τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς λαμβάνουσι τὸ ἑν τῇ τοῦ Πάσχα ἑορτῇ τυθησόμενον πρόβατον , ἔκτοτε δὲ πν πρὸς τὴν ἑορτὴν ἐπιτηδείων ἄρχονται . Ἀμέλει κ ἐ τῇ πρὸ ἕξ ἡμερῶν , ἥ ἐστι ἐννάτη τοῦ μηνὸς , σόᾳότερον ἑστιῶνται , καὶ προοίμια τῆς ἑορτῆς τὴν ἡμέραν ταύτην ποιοῦνται . Διὸ καὶ Ἰησοῦς συνειιᾶται , εἰς Βηθανίαν ἐλθών . Δεῖξαι δὲ θέλων ὁ εὐαγλιστὴς , τῆς ἀληθοῦς ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου σηἐόῖσν , φησίν · « Ὁ δὲ Λάζαρος εἰς ἦν τῶν συνανακειμένων . » Οὐ γὰρ φανεὶς εὐθὺς ἀπέθανεν , ἀλλ´ ἐμετνεν ἐπὶ πολὺν καιρὸν ἐσθίων καὶ πίνων , καὶ τὰ ἀλα τὰ συνήθη διατελῶν . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι « Ἡ Ἀίαγθα διηκόνει , » ἐσήμανεν ὅτι ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτῆς ἡ ἐστίασις ἦν . Ὃρα δέ μοι τὴν πίστιν τῆς γυναικὸς , πῶς οὐ θεραπαινίσιν ἐπιτρέπει τὴν διακονίαν , ἀλλ´ εὐτὴ δι´ ἑαυτῆς ταύτην ποιεῖται . Καὶ ὁ Παῦλος λέγει περὶ γυναικὸς χήρας , ἢ ἀγίων πόδας ἔνιψεν · « Αὕτη μὲν οὖν κοινῇ πᾶσι διακονεῖ · » ἡ δὲ Μαρία εἰς τὸν λριστὸν μόνον περιίστησι τὴν τιμὴν , ἐπειδὴ οὐχ ὡς ἀνθμώπῳ προσέχει τούτῳ , ἀλλ´ ὡς Θεῷ . Τὸ γὰρί μ.ρον διὰ τοῦτο ἐξέχεε , καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς ἐξέμαξεν , οὐκ ἔχουσα τοιαύτην περὶ αὐτοῦ ὑπόληὅιν , οἷαν οἱ πολλοὶ ὡς περὶ ψιλοῦ ἀνθρώπου , ἀλλ´ . ὡς Δεσπότου καὶ Κυρίου . ληφθείη δ´ ἂν ἡ Μαρία τρόποις ἀναγωγῆς εἰς τὴν θεότητα τοῦ Πατρὸς καὶ Κυρίου πάντων · Μαρία γὰρ « κυρία » ἐρμηνεύεται Ἀ τοίνυν κυρία πάντων θεότης τοῦ Πατρὸς , ἔχοισε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ , τὴν ἐπ´ ἐσχάτων σάρκα τοῦ υαΑ ὧ ΚΙ
Lemmas: αυλκγιτθῇ . καλῶς οὖν ἀναχωρέω ἀπό οὗτος ὁ Κύριος . ὅς γάρ Λόγος ὁ Θεός πρότερος μέν παρρησία περιπατέω ἐν ὁ Ἰουδαῖος , διά ὁ προφήτης κτταννελλόμενος · νῦν δέ οὐ ἔτι , ἀλ ἀναχωρέω εἰμί ὅς » ἐρῆμος ὁ ἔθνος συναγωγή , περί ὅς εἴρω , ὅτι « Μάλ ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μᾶλλον , ἢ τʹς ἔχω ὁ ἀνήρ . » ἐγγύς δέ Ἐφραίμ εἰμί , εἰ ἐρῆμος αὐτός . Ἐφραίμ δέ λέγω « καρποφορία , » ἀδελφός δέ ὕστερος οὗτος , ὁ Μανασσῆς πρεσβυτεριυω · Μανασσῆς δέ ἑρμηνεύω « ἀπό λήθη . » ὁ τοίνυν Ἰουδαῖος λαός πρέσβυς υἱός εἰμί ὁ θεου(υος γάρ ἐγώ , φημί , πρωτότοκος Ἰσραήλ » ) , λήθη δέ αὐτός ἔχω Θεός · ὁ δέ Ἐφραίμ , τουτέστι , ὁ ἐκ ἔθνος καρποφορία , δύο ποιέω υἱος ὁ Κύριος . εἰς ὁ ἐρῆμος οὖν Ἐφραίμ , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία ὁ καρποφορέω διά ὁ Εὐαγγέλιος , ὁ Λόγος ἐξέρχομαι , ὁ Ἰουδαῖος καταλείπω . ΕΚ . ἶβις . υιαΡϋΤ Ἴ ἀθήρ ὁ ἀλείφω ὁ κύριος μύρον . περι ὅς ἰά ιρλιδαις . περι ὁ ὀνάριον . περι ὁ λῆνος προσέρχομαι , καί ἐρωτάω τὸν´ Φίλρπαρν . περι ὁ φωνή ἐκ ὁ οὐρανός ἀκούω . « Ὁοῦν Ἰησοῦς πρό ἑξήμερος ὁ Πάσχα ἔρχομαι εἰς Εηθανίαν , ὅπου εἰμί Λάζαρος ὁ θνῄσκω , ὅς ἐγείρω ἐκ νεκρός . ποιέω οὖν αὐτός δεῖπνον ἐκεῖ · καί ὁ Μάρος διακονέω ; ὁ δέ Λάζαρος εἰμί εἰμί ὁ συνανακειμενω αὐτός . ὁ οὖν Μαρία λαμβάνω λίτρα μύρον νάρδος πιστικός πολιτιμος , ἀλείφω ὁ πούς ὁ Τησοῦ , καί ἐκμάσσω ὁ θρίξ αὐτός ὁ πούς τύτοῦ . ὁ δέ οἰκίον πληρόω ἐκ ὁ ὀσμή ὅς μύρον . » ὁ δέκατος ὁ μείς λαμβάνω ὁ ἑν ὁ ὁ Πάσχα ἑορτή θύω πρόβατον , ἔκτοτε δέ ΠΝ πρός ὁ ἑορτή ἐπιτήδειος ἄρχω . ἀμέλει Κ εἰ ὁ πρό ἕξ ἡμέρα , ὅς εἰμί ἐννάτη ὁ μείς , σοαοτερος ἑστιόομαι , καί προοίμιον ὁ ἑορτή ὁ ἡμέρα οὗτος ποιέω . Διὸ καί Ἰησοῦς συνειιαομαι , εἰς Βηθανία ἔρχομαι . δείκνυμι δέ ἐθέλω ὁ ευαγλιιστημι , ὁ ἀληθής ἀνάστασις ὁ Λάζαρος εἰμί , φημί · « ὁ δέ Λάζαρος εἰς εἰμί ὁ συνανάκειμαι . » οὖον γάρ φαίνω εὐθύς ἀποθνῄσκω , ἀλ μεταφέρω ἐπί πολύς καιρός ἐσθίω καί πίνω , καί ὁ ἀλος ὁ συνήθης διατελέω . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , ὅτι « ὁ Ἀίαγθα διακονέω , » σημαίνω ὅτι ἐν ὁ οἰκίον αὐτός ὁ ἑστίασις εἰμί . Ὅρας δέ ἐγώ ὁ πίστις ὁ γυνή , πῶς οὖον θεραπαινίς ἐπιτρέπω ὁ διακονία , ἀλ εὐτὴ δις ἑαυτοῦ οὗτος ποιέω . καί ὁ Παῦλος λέγω περί γυνή χήρα , ἢ Ἀγίων πούς νίφω · « Ἄτη μέν οὖν κοινός πᾶς διακονέω · » ὁ δέ Μαρία εἰς ὁ λιστός μόνος περιίστημι ὁ τιμή , ἐπεί οὐ ὡς ἀνθμώπῳ προσέχω οὗτος , ἀλ ὡς Θεός . ὁ γάριος Ὅμερος διά οὗτος ἐκχέω , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή ἐκμάσσω , οὐ ἔχω τοιοῦτος περί αὐτός υπολαος , οἷος ὁ πολύς ὡς περί ψιλός ἄνθρωπος , ἀλ . ὡς δεσπότης καί κύριος . λαμβάνω δδʹ εἄν ὁ Μαρία τρόπος ἀναγωγή εἰς ὁ θεότης ὁ πατήρ καί κύριος πᾶς · Μαρία γάρ « κύριος » ἑρμηνεύω ὅς τοίνυν κύριος πᾶς θεότης ὁ πατήρ , ἔχω ὁ πούς ὁ Ἰησοῦς , ὁ ἐπι ἔσχατος σάρξ ὁ υαΑ ἵημι Κις