cogPG.PG124 273
βαστάζειν , διδάσκει πῶς ἂν γένηται τοῦτο · ὅτι ἐὰν μὴ τὰ ἑαυτῶν μόνον ζητῶμεν « Ἔκαστος ὑμῶν τῷ πλησίον ἀρεσκέτω εἰς τὸ ἀγαθὸν , πρὸς οἰκοδομήν . » Τουτέστιν , Ὃ ἀρέσκει τῷ πλησίον , ἐκεῖνο ποιείτω , καὶ δουλευέτω τῶ ἀδελφῷ , ἀλλ´ εἰς τὸ ἀγαθόν . Ἵνα δὲ μὴ λέγη ὁ τέ λειος · Ἰδοὺ καὶ ἐγὼ εἰς τὸ ἀγαθὸν ἕλκω · προσέθηκε · « Πρὸς οἰκοδομήν . » Νῦν μὲν γὰρ ὃ ποιεῖς , εἰ καὶ ἀγαθόν ἐστιν , ὅμως καθὸ οὐκ εὐκαίρως γίνεται , εἰς κατάλυσίν ἐστιν . Ἡ γὰρ ἄκαιρος ἐπίπληξις οὐκ οἰκοδομεῖ . « Καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς οὐχ ἑαυτῷ ἤρεσεν , ἀλλὰ καθὼς γέγραπται · Οἱ ὀνειδισμοὶ τῶν ὀνειδιζόντων σε ἐπέπεσον ἐπ´ ἐμέ . » Τὸν Χριστὸν εἰς τὸ μέσον ἄγων , ὑπόδειγμα τοῦτον δίδωσιν ἡμῖν . Ἐξῆν γὰρ αὐτῷ μὴ ὀνειδισθῆναι , μηδὲ παθεῖν ἃ ἔπαθεν , εἴ γε ἤθελεν ἑαυτῷ ἀρέσκειν , τουτέστι , τὸ ἑαυτοῦ ζητεῖν · ἀλλ´ οὐκ ἠθέλησεν , ἀλλὰ καταδεξάμενος παθεῖν , πονηρὰν παρὰ τοῖς πολλοῖς ἔσχε δόξαν , ἀσθενὴς εἶναι νομισθεὶς , καὶ ὡς πλάνος καὶ κακοῦργος . « Ἄλλους » γὰρ , φασὶν , « ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι , « Π Δυειδισιμοὶ » οὖν « τῶν ὀνειδιζόντων σὲ » τὸν Πατέια ἐν τῇ Παλαιᾷ , « ἐπέπεσον ἐπ´ ἐμέ τὸν Υἱόν σου , καὶ οὐδὲν καινὸν συνέβη . « Ὅσα δὲ προεγράφη , εἰς τὴν ἡμετέραν διδασκα · λίαν προεγράφη · ἵνα διὰ τῆς ὑπομονῆς , καὶ τῆς παρακλήσεως τῶν Γραφῶν , τὴν ἐλπίδα ἔχωμεν . » Ταῦτα , φησὶ , προεγράφη , ἵνα μιμώμεθα . Ἐνταῦθα δὲ καὶ εἰς ὑπομονὴν πειρασμῶν αὐτοὺς παρακαλεῖ , καί φησιν · Ἵνα ὑπὸ τῶν Γραφῶν νευρούμενοι ὑπομένωμεν , καὶ ὑπομένοντες δεικνύωμεν ἐν ἑαυτοῖς πᾶσαν τὴν ἐλπίδα ζῶσαν καὶ βεβαίαν . Ὁ γὰρ ὑπομένων , ἐκεῖνος δοκεῖ ἐλπίδα ἔχειν τῶν μελλόντων ἀγαθῶν · ὥσπερ ὁ ἀνυπομόνητος , τῆς ἐλπίδος ἐκπέπτωκεν . « Ὁ δὲ Θεὸς τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως , δῴη ὑμῖν τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν . » Δείκνυσιν , ὅτι μετὰ τῶν Γραφῶν ὁ Θεὸς δίδωσι τὴν ὑπομονὴν καὶ τὴν παράκλησιν . Διὰ καὶ Θεὸν αὐτὸν ὑπομονῆς καὶ παρακλήσεως ὀνομάζει , ὡς δοτῆρα τούτων καὶ αἴτιον . Ἐπεύχεται οὖν παρ´ αὐτοῦ δοθῆναι τὸ αὐτὸ φρονεῖν ἐν ἀλλήλοις . Τοῦτο γὰρ ἀγάπης ἀληθοῦς , ὃ περὶ ἑαυτοῦ τι φρονεῖ , τοῦτο καὶ περὶ τοῦ πλησίον φρονεῖν . Ἐπειδὴ ἔστιν ἀγάπη κατὰ κόσμον , προσέθηκε · « κατὰ Χριστὸν Ἰησοῦν · » τουτέστιν , ἵνα α ἐκεῖνα φρονῆτε , ἃ ἀρέσκει τῷ Χριστῷ Ἰησοῦ . « ἵνα ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι δοῖάγττε τὸν Θεὸν , καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Τί τὸ κέρδος τοῦ τὰ αὐτὰ φρονεῖν ; Τὸ δοξάζειν , οὐ μόνον ἐν ἐνὶ στόματι , ἀλλὰ καὶ μιᾷ ψυῆ
Lemmas: βαστάζω , διδάσκω πῶς εἄν γίγνομαι οὗτος · ὅτι ἐάν μή ὁ ἑαυτοῦ μόνος ζητέω « ἔκαστος σύ ὁ πλησίος ἀρέσκω εἰς ὁ ἀγαθός , πρός οἰκοδομή . » τουτέστιν , ὅς ἀρέσκω ὁ πλησίος , ἐκεῖνος ποιέω , καί δουλεύω ὁ ἀδελφός , ἀλ εἰς ὁ ἀγαθός . ἵνα δέ μή λέγω ὁ τε λεῖος · ἰδέ καί ἐγώ εἰς ὁ ἀγαθός ἕλκω · προστίθημι · « πρός οἰκοδομή . » νῦν μέν γάρ ὅς ποιέω , εἰμί καί ἀγαθός εἰμί , ὅμως καθό οὐ εὔκαιρος γίγνομαι , εἰς κατάλυσις εἰμί . ὁ γάρ ἄκαιρος ἐπίπληξις οὐ οἰκοδομέω . « καί γάρ ὁ Χριστός οὐ ἑαυτοῦ ἀρέσκω , ἀλλά καθώς γράφω · ὁ ὀνειδισμός ὁ ὀνειδίζω σύ ἐπιπίπτω ἐπι ἐγώ . » ὁ Χριστός εἰς ὁ μέσος ἄγω , ὑπόδειγμα οὗτος δίδωμι ἐγώ . ἔξεστι γάρ αὐτός μή ὀνειδίζω , μηδέ πάσχω ὁ πάσχω , εἰμί γε ἐθέλω ἑαυτοῦ ἀρέσκω , τουτέστι , ὁ ἑαυτοῦ ζητέω · ἀλ οὐ ἐθέλω , ἀλλά καταδέχομαι πάσχω , πονηρός παρά ὁ πολύς ἔχω δόξα , ἀσθενής εἰμί νομίζω , καί ὡς πλάνος καί κακοῦργος . « ἄλλος » γάρ , φημί , « σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύναμαι σῴζω , « Π δυειδισιμος » οὖν « ὁ ὀνειδίζω σύ » ὁ Πατέια ἐν ὁ Παλαιή , « ἐπιπίπτω ἐπι ἐγώ ὁ υἱός σύ , καί οὐδείς καινός συμβαίνω . « ὅσα δέ προγράφω , εἰς ὁ ἡμέτερος διδάσκω · λίαν προγράφω · ἵνα διά ὁ ὑπομονή , καί ὁ παράκλησις ὁ Γραφής , ὁ ἐλπίς ἔχω . » οὗτος , φημί , προγράφω , ἵνα μιμέομαι . ἐνταῦθα δέ καί εἰς ὑπομονή πειρασμός αὐτός παρακαλέω , καί φημί · ἵνα ὑπό ὁ Γραφής νευρόω ὑπομένω , καί ὑπομένω δείκνυμι ἐν ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ἐλπίς ζώννυμι καί βέβαιος . ὁ γάρ ὑπομένω , ἐκεῖνος δοκέω ἐλπίς ἔχω ὁ μέλλω ἀγαθός · ὥσπερ ὁ ἀνυπομόνητος , ὁ ἐλπίς ἐκπίπτω . « ὁ δέ θεός ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις , δίδωμι σύ ὁ αὐτός φρονέω ἐν ἀλλήλων κατά Χριστός Ἰησοῦς . » δείκνυμι , ὅτι μετά ὁ Γραφής ὁ θεός δίδωμι ὁ ὑπομονή καί ὁ παράκλησις . Ζεύς καί θεός αὐτός ὑπομονή καί παράκλησις ὀνομάζω , ὡς δοτήρ οὗτος καί αἴτιος . ἐπεύχομαι οὖν παρ´ αὐτός δίδωμι ὁ αὐτός φρονέω ἐν ἀλλήλων . οὗτος γάρ ἀγάπη ἀληθής , ὅς περί ἑαυτοῦ τίς φρονέω , οὗτος καί περί ὁ πλησίος φρονέω . ἐπεί εἰμί ἀγάπη κατά κόσμος , προστίθημι · « κατά Χριστός Ἰησοῦς · » τουτέστιν , ἵνα ὅς ἐκεῖνος φρονέω , ὁ ἀρέσκω ὁ Χριστός Ἰησοῦς . « ἵνα ὁμοθυμαδόν ἐν εἷς στόμα δοκέω ὁ θεός , καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » τις ὁ κέρδος ὁ ὁ αὐτός φρονέω ; ὁ δοξάζω , οὖον μόνος ἐν ἐν στόμα , ἀλλά καί εἷς ψυῆ