cogPG.PG124 188
λοκαλίσίει ἴπεται ἡ δικαιοκρισία . Σημείωσαι δὲ τὴν κερικοπὴν ταυτην , συμβαλλομένην σοι εἰς τὸ , « Σκληρονῶ τὴν καρδίαν Φαραώ · » μονονουχὶ γὰρ ἐκεῖνα παραφράζει ἐ Παῦλος . « Τοῖς μὲν καθ´´ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ δόξαν καὶ τιμὴν καὶ ἀφθαρσίαν ζητοῦσι , ζωὴν αἰώνιον » Εἰ . τὸν ὅστις ἀποδώσει ἐκάστῳ ὁ Κύριος , ἀπὸ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἀντιδόσεως ἤρξατο , ἱλαρώτερον τὸν λόγον οἷον · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , « Τοῖς καθ´ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ · » δύο ταῦτα δηλοῖ · ἓν μὲν , ὅτι δεῖ μὴ ἀναπίπτειν , μηδὲ ῥαθνμείν , ἀλλ´ ὑπομένειν ἄχρι τέλους ἐν τῷ καλῷ · ἕτερον δὲ , ὅτι οὐ χρὴ τῇ πίστει μόνῃ ἀρκεῖν · καὶ ἔργου γὰρ ἀγαθοῦ χρεία . Ἀφθαροίαν δὲ εἰπὼν , τὰς περὶ ἀναστάσεως ἀνοίγει θύρας . Εἶτα , ἐπειδὴ πάντες μὲν ἀνιστάμεθα , οὐ πάντες δὲ ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς , ἀλλ´ οἱ μὲν εἰς δόξαν , οἱ δὲ εἰς κόλασιν · Διὰ τοῦτο , καὶ δόξαν καὶ τιμὴν εἶπεν . Ἔστιν οὖν ὁ πάς λόγος τοιοῦτος · Ὁ Θεὸς , φησί , τοῖς μὲν ζητοῦσι τὴν μέλλουσαν δόξαν καὶ τιμὴν , καὶ ἀεὶ ἐνθυμουμένοις ταύτην , ἔτι δὲ καὶ τὴν ἀφθαρσίαν , ἐν τῇ ἀναστάσει δηλαδὴ , ἀποδώσει ζωὴν αἰώνιον . Πῶς δὲ ζητεῖται ἡ μέλλουσα δόξα , καὶ τιμὴ , καὶ ἀφθαρσία ; Καθ´ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ . Ὁ γὰρ ἐν τῷ ἀγαθῷ ἔργῳ ὑπομένων , καὶ βεβαίως ἱστάμενος πρὸς ἂπαντα πει.μασμὸν , οὗτος καὶ τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῷ ὄντι ζητεῖ , καὶ τὴν ἀφθαρσίαν , ἤγουν τὴν ἐν τῷ ἀφθάρτῳ σώματι τῶν ἀφθάρτων ἀγαθῶν ἀπόλαυσιν . « Τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας , καὶ ἀπειθοῦσι μὲν τῇ ἀληκ τίᾳ , πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ , θυμὸς , καὶ ὁργὴ , καὶ θλῖψις , καὶ στενοχωρία ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνἑρώπου τρῦ κατεργαζομένου τὸ κακὸν , Ἰουδαίου τε πρώτον , καὶ Ἔλληνος . » Ἐριθεία λέγεται ἡ φιλονει . κία , καὶ ἡ ἄλογος ἔνστασις . « Τοῖς οὖν ἐξ ἐριθείας , » φησί , τουτέστι , τοῖ , ἐριστικοῖς . Δείκνυσι δὲ ἐνταῦθα , ολκ ἀπὸ ἀγνοίας , ἀλλ´ ἀπὸ φιλονεικίας πονηροὺς γινομένους · ὅθεν καὶ ἀσύγγνωστοι . Ἀλλὰ καὶ τὸ εὐπε θεῖν μὲν τῇ ἀδικίᾳ , μὴ πείθεσθαι δὲ τῇ ἀληθείᾳ , προαιρέσεώς ἐστιν ἀμάρτημα . Οὐ γὰρ εἶπε , ὡκαζομένοις , τυραννουμένοις , ἀλλὰ , « Πειθομένοις . » Ὅρα δὲ πῶς τὴν μὲν ζωήν τὴν αἰώνιον , τὸν Θεὸν εήπεν ἀποδώσειν · τὰ δὲ σκυθρωπὰ , οὐκέτι . « Θυμὸς » γὰρ , φησὶ , « καὶ ὀργὴ , καὶ θλῖψις · » οὐκ εἰπεν , ὅτι Ἀπιδοθησεται παρὰ Θεοῦ , ἀλλ´ εἴασεν οὕτως ἀπολε λυμένον , ὥστε νοεῖσθαι τὸ , ἔσται . Τὸ μὲν γὰρὶ δωνποιεῖν , ἴδιον Θεοῦ · ἡ δὲ κόλασις , ἀπὸ τῆς ἡμετέρας ῥᾳόυμίας ἡμῖν ἔπεισι . Πᾶσαν δὲ ψυχὴν ἀνθρώπου « ἰπῶν , συστέλλει τὸν τῦφον τῶν Ῥωμαίων . Κἂν γὰρ ἔασιλεὺς ᾖ τις , οὐ φεύξεται τὴν δίκην , τὸ κακὸν κατργαζόμενος , τουτέστιν ἐπιμένων , καὶ μὴ μετανοῶν . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐργαζόμενος , ἀλλὰ « Κατεργαζόμεος , » ἤγουν μελέτην ποιούμενος τὸ κακόν . Ἐπειδὴ δὲ ὁ Ἰουδαῖος πλείονος ἀπέλαυσε τῆς διδασκαλίας , μείζονος καὶ τιμωρίας ἄξιος ἂν εἴη . « δυνατοὶ » γὰρ
Lemmas: λοκαλισιμαι ἴπτω ὁ δικαιοκρισία . σημειόω δέ ὁ κερικοπτω οὗτος , συμβάλλω σύ εἰς ὁ , « Σκληρός ὁ Καρδία Φαραώ · » μονονού γάρ ἐκεῖνος παραφράζω εἰ Παῦλος . « ὁ μέν καθ´´ ὑπομονή ἔργον ἀγαθός δόξα καί τιμή καί ἀφθαρσία ζητέω , ζωή αἰώνιος » εἰμί . ὁ ὅστις πωλέω ἕκαστος ὁ Κύριος , ἀπό ὁ ὁ ἀγαθός ἀντίδοσις ἄρχω , ἱλαρός ὁ λόγος οἷος · ἐν δέ ὁ εἶπον , « ὁ καθ´ ὑπομονή ἔργον ἀγαθός · » δύο οὗτος δηλόω · εἷς μέν , ὅτι δεῖ μή ἀναπίπτω , μηδέ ῥαίνω , ἀλ ὑπομένω ἄχρι τέλος ἐν ὁ καλός · ἕτερος δέ , ὅτι οὖον χρή ὁ πίστις μόνος ἀρκέω · καί ἔργον γάρ ἀγαθός χρεία . αφθαροεις δέ εἶπον , ὁ περί ἀνάστασις ἀνοίγω θύρα . εἶτα , ἐπεί πᾶς μέν ἀνίστημι , οὖον πᾶς δέ ἐπί ὁ αὐτός , ἀλ ὁ μέν εἰς δόξα , ὁ δέ εἰς κόλασις · Ζεύς οὗτος , καί δόξα καί τιμή εἶπον . ἔρτις οὖν ὁ πᾶς λόγος τοιοῦτος · ὁ θεός , φημί , ὁ μέν ζητέω ὁ μέλλω δόξα καί τιμή , καί ἀεί ἐνθυμέομαι οὗτος , ἔτι δέ καί ὁ ἀφθαρσία , ἐν ὁ ἀνάστασις δηλαδή , πωλέω ζωή αἰώνιος . Πῶς δέ ζητέω ὁ μέλλω δόξα , καί τιμή , καί ἀφθαρσία ; Καθ´ ὑπομονή ἔργον ἀγαθός . ὁ γάρ ἐν ὁ ἀγαθός ἔργον ὑπομένω , καί βεβαίως ἵστημι πρός ἅπας πει.μασμὸν , οὗτος καί ὁ δόξα καί ὁ τιμή ὁ εἰμί ζητέω , καί ὁ ἀφθαρσία , ἤγουν ὁ ἐν ὁ ἄφθαρτος σῶμα ὁ ἄφθαρτος ἀγαθός ἀπόλαυσις . « ὁ δέ ἐκ ἐριθεία , καί ἀπειθέω μέν ὁ ἀληκ Τία , πείθω δέ ὁ ἀδικία , θυμός , καί ὀργή , καί θλῖψις , καί στενοχωρία ἐπί πᾶς ψυχή ἄνωρος τρυς κατεργάζομαι ὁ κακός , Ἰουδαῖος τε πρῶτος , καί Ἕλλην . » ἐριθεία λέγω ὁ φιλονει . κία , καί ὁ ἄλογος ἔνστασις . « ὁ οὖν ἐκ ἐριθεία , » φημί , τουτέστι , τοῖ , ἐριστικός . δείκνυμι δέ ἐνταῦθα , λοκ ἀπό ἄγνοια , ἀλ ἀπό φιλονεικία πονηρός γίγνομαι · ὅθεν καί ασύγγνωστος . ἀλλά καί ὁ εὐπε θέω μέν ὁ ἀδικία , μή πείθω δέ ὁ ἀλήθεια , προαίρεσις εἰμί ἁμάρτημα . οὖον γάρ εἶπον , ὁράω , τυραννεύω , ἀλλά , « πείθω . » Ὅρας δέ πῶς ὁ μέν ζωή ὁ αἰώνιος , ὁ θεός εἶπον ἀποδίδωμι · ὁ δέ σκυθρωπός , οὐκέτι . « Θυμός » γάρ , φημί , « καί ὀργή , καί θλῖψις · » οὐ εἶπον , ὅτι απιδιδωμι παρά Θεός , ἀλ ἐάω οὕτως ἀπόλλυμι λύω , ὥστε νοέω ὁ , εἰμί . ὁ μέν γάρ δωνποιημι , ἴδιος Θεός · ὁ δέ κόλασις , ἀπό ὁ ἡμέτερος ραουεις ἐγώ ἔπειμι . πᾶσα δέ ψυχή ἄνθρωπος « ἴψ , συστέλλω ὁ τύφω ὁ Ῥωμαῖος . κἀν γάρ εἰσέρχομαι εἰμί τις , οὖον φεύγω ὁ δίκη , ὁ κακός κατργαζόμενος , τουτέστιν ἐπιμένω , καί μή μετανοέω . οὖον γάρ εἶπον , ἐργάζομαι , ἀλλά « Κατεργαζόμεος , » ἤγουν μέλω ποιέω ὁ κακός . ἐπεί δέ ὁ Ἰουδαῖος πλείων ἀπολαύω ὁ διδασκαλία , μείζων καί τιμωρία ἄξιος εἄν εἰμί . « δυνατός » γάρ