cogPG.PG124 409
γέλιον ἐκήρυξεν . Ὃρα δὲ , ὅτι ὅπερ ἦν αὐτοῦ τὸ κατὑρθωμα , τοῦτο τῇ τοῦ Θεοῦ ἀνατίθησι χάριτι . « Οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν , ἀλλ´ ἢ ἂ ἀναγινώ σκετε , ἢ καὶ ἐπιγινώσκετε . » Ἐπειδὴ μεγάλα ἔδοξε λέγειν περὶ ἑαυτοῦ , ἵνα μή τις εἴπῃ κόμπον ῥημάτων εἰναι ταῦτα , φησὶν , ὅτι Ἐκεῖνα γράφομεν ὑμῖν , Ἀ ἀναγινώσκετε μὲν ἐν τοῖς γράμμασι τούτοις , γιμεσκετε δὲ προφθάσαντες καὶ ὑμεῖς . Οὐ γὰρ ἐναντιοῦται τοῖς γράμμασί μου ἡ ἡμετέρα γνῶσις , ἣν ἔχετε προλαβόντες περὶ ἐμοῦ . Τινὲς δὲ οὕτως ἐνόησαν τοῦτο , ὅτι Ἐκεῖνα γράφομεν ὑμῖν , ἂ ἀναγι-νώσκετε · τουτέστιν , ὑπομιμνήσκεσθε · ἀνάγνωσις γάρ ἐστιν ἡ ὑπόμνησις , ἢ ἄνωθεν γνῶσις , Καὶ τέ λέγω , φησὶν , ἅτινα ὑπομιμνήσκεσθε ; ἅτινα μὲν οἶν ἐπιγινώσκετε εἶναι ἡμῖν ἴδια , μηδὲ ὑπομνήσεως δεόμενα , διὰ τὸ πρόδηλα εἶναι . « Ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸ μέρους . » Τῷ Θεῷ τὸ πᾶν ἀνατίθησιν , « Ἐλπίζω » γὰρ , φησὶν , εἰς τὸν Θεὸν δηλαδὴ , ὅτι τοιούτους ἡμᾶς ἐπιγνώσεσθε , οἴους καὶ αἱ ἐπιστολαὶ ἡμῶν δηλοῦσι , καὶ ὁ παῤελθὸν βίος ἐγγυᾶται . « Ἐκ μέρους » γὰρ « ἐπέγνωτε ἡμᾶς·ν τουτέστιν , ἐπειράθητε , ἡμῶν ἐπιδειξαμένων ὑμῖν ἐκ μέρους τινὰ ἐναρέτου βίου τεκμήρια . Μετριοφρ νῶν δὲ τοῦτο εἶπεν « Ὅτι καύχμα ὑμῶν ἐσμεν , καθάπερ καὶ ὑμεῖς ήμῶν , ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου [ ὴμῶν ] Ἰησοῦ λριστοῦ . » Τί ἐπιγνώσεσθε ; Ὅτι καύχημα ὑμῶν εἰμι · τουτέστι , Τοιοῦτός εἰμι , οἷος διδόναι ὑμῖν ἀφορμὴν καυχήσεως ἐπ´ ἐμοί , ὅτι τοιοῦτον ἔχετε διδάσκαλον , οὐδὲν ἀνθρώπινον διδάξαντα , οὐχ ὕπουλον , οὐ δολερόν . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ περὶ ἑαυτοῦ λέγειν μεγαλαυχῶνἵ , κοινοποιεῖται τὸ καύχημα , καί φησιν , ὅτιΚαὶ ὑμεῖς καύχημα ἔσεσθε ἐμόν . Καυχήσομαι γὰρ , ὅτι τοιούτων ἔτυχον μαθητῶν , μὴ σαλευομένων , μηρς παραλογιζομένων ὑπὸ τῶν ψευδαποστόλων , Πότε δὲ ἐπ´ ἀλλήλοις καυχησόμεθα · Καὶ νῦν μὲν , μάλιστ · δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη . Νῦν μὲν γὰρ οἱ πολλοὶ τὰ ὀνείδη καὶ τὰ σκώμματα , ἃ ὑφιστάμεθα ἡμεῖς , ὁρῶσι , καὶ ἴσως διαβάλλουσιν ἡμᾶς · τότε δὲ , πάντων ἀνακαλιφθέντων , φανήσομαι καὶ ἐγὼ , ὅτι οὐ τοιοῦτος , οἷον οἱ ψευδαπόστολοι διαβάλλουσι · καὶ ὑμεῖς δὲ καύχημα ἡμῶν ἔσεσθε , ὅτι οὐ τοῖς ἀπατεῶσι προσετέθητε . « Καὶ ταύτῃ τῇ πεποιθήσει ἐβουλόμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς τὸ πρότερον . » Ποία πεποιθήσει · Τῷ μηδὲν ἐμαυτῷ συνειδέναι πονηρὸν , τῷ καύχημα ὑμων εἰ ναι , τῷ μηδὲ ἐν σαρκικῇ ἀναστραφῆναι σοφίᾳ . ἀλλὰ ἐν χάριτι τοῦ Θεοῦ , καὶ ὑμᾶς μάρτυρας ἔχειν τούτων πάντων . Διὰ ταῦτα οὖν , φησὶν , « ἐβουλόμην ἐλόειν πρὸς ὑμᾶς . » « Ἵα δευτέραν χάριν ἔχητε . » Τουτέστι , διπλῆν χαρὰν , τήν τε διὰ τῆς προτέρας Ἐπιστολῆς , καὶ τη´ διὰ τῆς παρουσίας μου .
Lemmas: γέλιον κηρύσσω . Ὅρας δέ , ὅτι ὅσπερ εἰμί αὐτός ὁ κατὑρθωμα , οὗτος ὁ ὁ Θεός ἀνατίθημι χάρις . « οὖον γάρ ἄλλος γράφω σύ , ἀλ ἢ ὅς ἀναγιγνώσκω σκῶ , ἢ καί ἐπιγιγνώσκω . » ἐπεί μέγας δοκέω λέγω περί ἑαυτοῦ , ἵνα μή τις εἶπον κόμπος ῥῆμα εἰναι οὗτος , φημί , ὅτι ἐκεῖνος γράφω σύ , ὅς ἀναγιγνώσκω μέν ἐν ὁ γράμμα οὗτος , γιμεσκετε δέ προφθάνω καί σύ . οὖον γάρ ἐναντιόομαι ὁ γράμμα ἐγώ ὁ ἡμέτερος γνῶσις , ὅς ἔχω προλαμβάνω περί ἐγώ . Τινές δέ οὕτως νοέω οὗτος , ὅτι ἐκεῖνος γράφω σύ , ὅς ἀναγιγνώσκω · τουτέστιν , ὑπομιμνήσκω · ἀνάγνωσις γάρ εἰμί ὁ ὑπόμνησις , ἢ ἄνωθεν γνῶσις , καί τε λέγω , φημί , ὅστις ὑπομιμνήσκω ; ὅστις μέν οἶς ἐπιγιγνώσκω εἰμί ἐγώ ἴδιος , μηδέ ὑπόμνησις δήω , διά ὁ πρόδηλος εἰμί . « ἐλπίζω δέ ὅτι καί ἠώς τέλος ἐπιγιγνώσκω καθώς καί ἐπιγιγνώσκω ἐγώ ἀπό μέρος . » ὁ Θεός ὁ πᾶς ἀνατίθημι , « ἐλπίζω » γάρ , φημί , εἰς ὁ θεός δηλαδή , ὅτι τοιοῦτος ἐγώ ἐπιγιγνώσκω , οἶος καί ὁ ἐπιστολή ἐγώ δηλόω , καί ὁ παρέρχομαι βίος ἐγγυάω . « ἐκ μέρος » γάρ « ἐπιγιγνώσκω ἡμᾶς·ν τουτέστιν , πειράω , ἐγώ ἐπιδείκνυμι σύ ἐκ μέρος τις ἐνάρετος βίος τεκμήριον . Μετριοφρ νάω δέ οὗτος εἶπον « ὅτι2 καύχμα σύ εἰμί , καθάπερ καί σύ ἥμων , ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος [ ἥμων ] Ἰησοῦς λιστός . » τις ἐπιγιγνώσκω ; ὅτι2 καύχημα σύ εἰμί · τουτέστι , τοιοῦτος εἰμί , οἷος δίδωμι σύ ἀφορμή καύχησις ἐπι ἐγώ , ὅτι τοιοῦτος ἔχω διδάσκαλος , οὐδείς ἀνθρώπινος διδάσκω , οὐ ὕπουλος , οὖον δολερός . εἶτα ἵνα μή δόξα περί ἑαυτοῦ λέγω μεγαλαυχέω , κοινοποιούμαι ὁ καύχημα , καί φημί , ὅτιΚαὶ σύ καύχημα εἰμί ἐμός . καυχάομαι γάρ , ὅτι τοιοῦτος τυγχάνω μαθητής , μή σαλεύω , μηρός παραλογίζομαι ὑπό ὁ ψευδαπόστολος , πότος δέ ἐπι ἀλλήλων καυχάομαι · καί νῦν μέν , μάλα · δέ ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . νῦν μέν γάρ ὁ πολύς ὁ ὄνειδος καί ὁ σκῶμμα , ὁ ὑφίστημι ἐγώ , ὁράω , καί ἴσως διαβάλλω ἐγώ · τότε δέ , πᾶς ἀνακαλύπτω , φαίνω καί ἐγώ , ὅτι οὖον τοιοῦτος , οἷος ὁ ψευδαπόστολος διαβάλλω · καί σύ δέ καύχημα ἐγώ εἰμί , ὅτι οὖον ὁ ἀπατεών προστίθημι . « καί οὗτος ὁ πεποίθησις βούλομαι ἔρχομαι πρός σύ ὁ πρότερος . » Ποία πεποίθησις · ὁ μηδείς ἐμαυτοῦ σύνοιδα πονηρός , ὁ καύχημα ὑμεῖς εἰμί ναι , ὁ μηδέ ἐν σαρκικός ἀναστρέφω σοφία . ἀλλά ἐν χάρις ὁ Θεός , καί σύ μάρτυς ἔχω οὗτος πᾶς . Ζεύς οὗτος οὖν , φημί , « βούλομαι λούω πρός σύ . » « εἷς δύο χάρις ἔχω . » τουτέστι , διπλόος χαρά , ὁ τε διά ὁ πρότερος Ἐπιστολή , καί τη´ διά ὁ παρουσία ἐγώ .