cogPG.PG124 396
Λ καὶ θαύματος γέμει . Οὐ γὰρ μόνον ὅτι σαπέν-α ἀναστήσεται , οὐδ´ ὅτι ἕκαστος τὸ οἰκεῖον λήψεται , Ἀεῖ θαυμάζειν · ἀλλ´ ὅτι καὶ οὕτω ταχέως ὡς οὐδὲ ἔστιν εἰπεῖν . Τινὲς δὲ τὸ , « Ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι , » ἰρβτω . ἐνόησαν ὡς ἀπὸ τῆς ἀποκαλύψεως τοῦ εὐαγΚγελιστοῦ Ἰωάννου . Ἑπτὰ γὰρ σαλπίγγων , φησὶν , αὐσῶν , αἱ μὲν πρῶται τὴν συντέλειαν τῶν ἀνθρώπων ποιοῦσιν(ὐ γὰρ ὁμοῦ πάντες συντελοῦνται , ἀλλὰ κατὰ μέρος ) · καὶ τοῦτο οἰκονομίᾳ , φησί , τοῦ Θεοῦ , ἵνα τοὺς πρώτους ἀπολλυμένους οἱ ὑπολιμπανόμενοι ὁρῶντες , αὐτοὶ μετανοήσωσιν · ἡ μέντοι ἐσχάτη σάλπιγξ τήν τε ἔγερσιν καὶ τὴν ἐναλλαγὴν τῶν ἤδη ἀναστάντων ποιεῖ , « ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὁφθαλμοῦ . » « Σαλπίσει γὰρ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι . » Ἵνα μὴ ἀπιστήσῃ τις , πῶς τὰ τηλικαῦτα ἐν ῥιπῇ ὁφθαλμοῦ γίνονται , τὸ ἀξιόπιστον τοῦ λόγου δείκνυσιν ἀπὸ τῆς δυνάμεως τοῦ ποιοῦντος ταῦτα Θεοῦ , καί φησιν , ὅτι « Σαλπίσει , καὶ γενήσονται · » ὅμοιον τῷ , « Αὐτὸς εἶπε , καὶ ἐγενήθησαν . » Ἠ σάλπιγξ γὰρ οὐδὲν ἄλλο ἢ τὸ κέλευσμα καὶ τὸ νεῦμα . τοῦ Θεοῦ δηλοῖ , τὸ διὰ πάντων φθάνον . « Καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα . » Οὐχὶ περὶ ἑαυτοῦ τοῦτο λέγει , ἀλλὰ περὶ τῶν τότε εὑρισκομένων ζώντων . Ἀεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν . Ἵνα μὴ ἀκούσας τις , ὅτι « Σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι · » καὶ πάλιν , ὅτι « Ἅφθαρτοι ἀναστήσονται οἱ νεκροὶ , » νομίσῃ τὰ σώματα μὴ ἀνίστασθαι , διότι νῦν ἐκ σαρκὸς καὶ αἵματος συνίσταται . ἐπιφέρει , ὅτι ἀνίσταται μὲν τὰ σώματα , ἀλλ´ οὐ σὰρξὄντα καὶ αἱμα , εἰς ἀφθαρσίαν δὲ μεταστοιχειωθέντα . Σημείωσαι δὲ τὰς ῥήσεις ταύτας κατὰ τῶν λεγόντων , ὅτι οὐ τὰ αὐτὰ σώματα ἐγείρονται , ἀλλ´ ἕτερα . « Τὸ φθαρτὸν » γὰρ , φησί , « τοῦτο , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο , » οὐχ ἕτερον , ἀλλὰ τοῦτο , δεικτικῶς . Ὥστε τὸ μὲν σῶμα τὸ αὐτὸ μένει(ὐτὸ Κγέρ ἐστι τὸ ἐνδυόμενον · ἡ δὲ θνητότης καὶ ἡ φθαρτότης ἀφανίζεται , ἀφθαρσίας καὶ ἀθανασίας περιεχούσης αὐτήν . Διαφέρει δὲ θνητότης καὶ φθορὰ ο , Κτῷ τὴν μὲν θνητότητα λέγεσθαι ἐπὶ ἐμψύχων μόνων , τὴν δὲ φθορὰν καὶ ἐπὶ ἀψύχων . Ἐν ἡμῖν οὖν εἰσί τινα ἀψύχοις ἐοικότα , οἷον , τρίχες , καὶ ὄνυχες · καὶ ταῦτα γοῦν ἀφθαρσίαν ἐνδύσεται . « Ὅταν γοῦνθ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν , καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν , τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος · Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος . » Ὅταν ταῦτα γένηται , τότε πληροῦται ἡ γραφὴ ἡ τοῦ Ὡσηέ . Ἐπειδὴ γὰρ παράδοξα εἶπε , πιστοῦται ταῦτα Γραφικῇ μαρτυρίᾳ . Τὸ δέ , « Εἰς νῖκος , » τουτέστιν , εἰς τέλος , ὥστε νικηθέντα
Lemmas: Λ καί θαῦμα γέμω . οὖον γάρ μόνος ὅτι σαπέν-α ἀνίστημι , οὐδός ὅτι ἕκαστος ὁ οἰκέω λαμβάνω , Ἀεῖ θαυμάζω · ἀλ ὅτι καί οὗτος ταχέως ὡς οὐδέ εἰμί εἶπον . Τινές δέ ὁ , « ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ , » ἰρβτω . νοέω ὡς ἀπό ὁ ἀποκάλυψις ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης . ἑπτά γάρ σάλπιγξ , φημί , ἰαύω , ὁ μέν πρῶτος ὁ συντέλεια ὁ ἄνθρωπος ποιέω γάρ ὁμοῦ πᾶς συντελέω , ἀλλά κατά μέρος ) · καί οὗτος οἰκονομία , φημί , ὁ Θεός , ἵνα ὁ πρῶτος ἀπολύω ὁ ὑπολείπω ὁράω , αὐτός μετανοέω · ὁ μέντοι ἔσχατος σάλπιγξ ὁ τε ἔγερσις καί ὁ ἐναλλαγή ὁ ἤδη ἀνίστημι ποιέω , « ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός . » « σαλπίζω γάρ , καί ὁ νεκρός ἐγείρω ἄφθαρτος . » ἵνα μή ἀπιστέω τις , πῶς ὁ τηλικόσδε ἐν ῥιπή ὀφθαλμός γίγνομαι , ὁ ἀξιόπιστος ὁ λόγος δείκνυμι ἀπό ὁ δύναμις ὁ ποιέω οὗτος Θεός , καί φημί , ὅτι « σαλπίζω , καί γίγνομαι · » ὅμοιος ὁ , « αὐτός εἶπον , καί γίγνομαι . » ὁ σάλπιγξ γάρ οὐδείς ἄλλος ἢ ὁ κέλευσμα καί ὁ νεῦμα . ὁ Θεός δηλόω , ὁ διά πᾶς φθάνω . « καί ἐγώ ἀλλάσσω . » οὐ περί ἑαυτοῦ οὗτος λέγω , ἀλλά περί ὁ τότε εὑρίσκω ζῶ . Ἀεῖ γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία . ἵνα μή ἀκούω τις , ὅτι « σάρξ καί αἷμα βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω · » καί πάλιν , ὅτι « ἄφθαρτος ἀνίστημι ὁ νεκρός , » νομίζω ὁ σῶμα μή ἀνίστημι , διότι νῦν ἐκ σάρξ καί αἷμα συνίστημι . ἐπιφέρω , ὅτι ἀνίστημι μέν ὁ σῶμα , ἀλ οὖον σαρξοειντα καί αἷμα , εἰς ἀφθαρσία δέ μεταστοιχειόω . σημειόω δέ ὁ ῥῆσις οὗτος κατά ὁ λέγω , ὅτι οὖον ὁ αὐτός σῶμα ἐγείρω , ἀλ ἕτερος . « ὁ φθαρτός » γάρ , φημί , « οὗτος , καί ὁ θνητός οὗτος , » οὐ ἕτερος , ἀλλά οὗτος , δεικτικός . ὥστε ὁ μέν σῶμα ὁ αὐτός μένειος Κγέρ εἰμί ὁ ἐνδύω · ὁ δέ θνητότης καί ὁ φθαρτότης ἀφανίζω , ἀφθαρσία καί ἀθανασία περιέχω αὐτός . διαφέρω δέ θνητότης καί φθορά ὁ , κτείνω ὁ μέν θνητότης λέγω ἐπί ἔμψυχος μόνος , ὁ δέ φθορά καί ἐπί ἄψυχος . ἐν ἐγώ οὖν εἰμί τις ἄψυχος ἔοικα , οἷος , θρίξ , καί ὄνυξ · καί οὗτος γοῦν ἀφθαρσία ἐνδύω . « ὅταν γίγνομαι ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία , καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία , τότε γίγνομαι ὁ λόγος ὁ γράφω · καταπίνω ὁ θάνατος εἰς Νίκη . » ὅταν οὗτος γίγνομαι , τότε πληρόω ὁ γραφή ὁ ὁ Ὡσηέ . ἐπεί γάρ παράδοξος εἶπον , πιστόω οὗτος γραφικός μαρτυρία . ὁ δέ , « εἰς Νίκη , » τουτέστιν , εἰς τέλος , ὥστε νικάω