cogPG.PG124 448
ἄντιδιδομένων εἴρηται ἡ ἰσότης , ἀλλὰ καθὸ δ περισσεύει ὑμῖν , δίδοτε ὑμεῖς · καὶ πάλιν Λ περισσειλει ἐκείνοις , διδόασιν ἐκεῖνοι · καὶ πάλιν , ὃ ὑστερεῖσθε ὑμεῖς , λα μβάνετε · καὶ δίὐστεροῦνται ἐκεῖνοι , λαμβάνουσι · κατὰ τοῦτο ἡ ἰσότης . Ἄλλως τε καὶ κατὰ τὸν παρόντα , φησὶ , καιρὸν ἡ ἰσότης αὕτη · ἐν δὲ τῷ μέλλοντι , ὑπεροχὴ πολλὴ ὧν ἐκεῖνοι διδόασιν . Ὡστε συστάλητε , οἱ πλούσιοι , εἴ γε ἐν τοῖς ἑστῶσιν ὑπερέχουσιν ὑμῶν οἱ πένητες . Παράγει δὲ τὸ ἐπὶ τοῦ μάννα γινόμενον , ἅμα μὲν ἵνα δείξῃ πῶς γίνεται ἡ ἰσότης · ὅτι ὅταν ὁ τὸ πολὺ ἔχων πλούσιος , εἰ δῷ τὸ περιττεῦον τῷ ἔχοντι τὰ ὀλίγα , οὕτε αὐτὸς πλεονάζει , καὶ ὁ τὸ ὀλίγον ἔχων , οὐκ ἐλαττονεῖται , ἅτε λαβὼν παρ´ ἐκείνου . Καὶ πάλιν ἐπὶ τῆς πρὸς Θεὸν παῤῥησίας τὸ αὐτό · ἅμα δὲ καί τι μεῖζον κατορθοῖ , Ἀεικνύων τοῖς πλουσίοις , ὅτι ὥσπερ ἐπὶ τοῦ μάννα οἶ τε πλέον συνάγοντες , καὶ οἱ ἔλαττον , πάντες τὸ αὐτὸ μέτρον εὑρίσκοντο ἔχοντες , τὴν ἀπληστίαν τοῦ Θεοῦ κολάζοντος · οὕτω ] καὶ νῦν οὐ δεῖ τοῦ πλείονος ἐφίεσθαι ἄάρις δὲ τῷ Θεῷ τῷ δόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν . ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου . » Διαλεχθεὶς περὶ τῆς ἐλεημοσύνης ὅσα ἔδει , λοιπὸν ἐπαινεῖ τοὺς ἐπὶ τούτῳ σταλέντας · ἵνα ἀνύποπτοι γεγονότες , μᾶλλον εἰς προθυμίαν αὐτοὺς τοῦ συνεισενεγκεῖν ἐμβάλωσιν . Ἐπειδὴ δὲ πρῶτος τούτων Τίτος ἦν , τοῦτον ἐπαινεῖ , καὶ Θεοῦ ἔργον λέγει τὸ διεγερβῆναι αὐτὸν εἰς τὸ διακονῆσαι . Τὴν αὐτὴν γὰρ σπουδὴν ἡν κἀγὼ ἔχω ὑπὲρ ὑμῶν , ἐνέθηκεν αὐτῷ . Ἐντεῦθεν δὲ προτρέπεται αὐτοὺς ἵνα ἀξιόλογον ποιήσωνται τὴν Ἀόσιν . Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς αὐτὸν διήγειρεν , ὁ Θεὸς λοιπὸν vτεῖ , καὶ ὀφείλετε ἀξιόθεον τὴν δόσιν ποιήσασθαι . « Ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο , σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων , αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς . » Πόθεν δῆλον , ὅτι ὀ Θεὸς προετρέψατο τὸν Τίτον · Ὃτι καὶ παρακληθεὶς παρ´ ἐμοῦ , προθύμως ἐδέξατο τὴν παράκλησιν , καὶ οὐκ ἐγόγγυσεν , ἀλλὰ μὴν καὶ αὐθαίρετος ἐξῆλθεν , ὥστε κἂν μὴ ἐγὼ παρεκάλεσα , αὐτὸς τὴν οἰκείαν σπουδὴν ἐνεδείξατο . « Συνεπέμψαμεν δὲ μετ´ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν , οὗ Α ἔπαινος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . » Τινὲς μὲν τὸν Λουκᾶν φασι , διὰ τὸ Εὐαγγέλιον ὅπερ ἔγραφε · τινὲς δὲ τὸν Βαρνάβαν · καὶ γὰρ καὶ τὸ ἄγραφον κήρυγμα , Εὐαγγέλιον καλεῖ . Οὐκι ἐμφιλοχωρεῖ δὲ τοῖς ἐγκωμίοις τούτου , ὥσπερ τοῦ Τίτου , ἴσως διότι ἠγνοεῖτο τοῖς Κορινθίοις , ὁ δὲ Τίτος ἔγνωστο ἱκανῶς . Πλὴν καὶ οὕτως ἱκανὸν αὐτῷ πλέκει ἐγκώμιον . Οὐ γὰρ ἁπλῶς , φησίν , Εὐαγγέλιον κηρύττει . ἀλλὰ καὶ ἐπαινεῖται · οὐχ ὑπὸ δύο ἢ τριῶν , ἀλλ´ ὑπὸ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν « Οὖ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν
Lemmas: ἀντιδίδωμι εἴρω ὁ Ἰσότης , ἀλλά καθό δ περισσεύω σύ , δίδωμι σύ · καί πάλιν Λ περισσειλει ἐκεῖνος , δίδωμι ἐκεῖνος · καί πάλιν , ὅς ὑστερέω σύ , λάω μβαίνω · καί διαστερέω ἐκεῖνος , λαμβάνω · κατά οὗτος ὁ Ἰσότης . ἄλλος τε καί κατά ὁ πάρειμι , φημί , καιρός ὁ Ἰσότης οὗτος · ἐν δέ ὁ μέλλω , ὑπεροχή πολύς ὅς ἐκεῖνος δίδωμι . ὡστε συστέλλω , ὁ πλούσιος , εἰμί γε ἐν ὁ ἵστημι ὑπερέχω σύ ὁ πένης . παράγω δέ ὁ ἐπί ὁ μάννα γίγνομαι , ἅμα μέν ἵνα δείκνυμι πῶς γίγνομαι ὁ Ἰσότης · ὅτι ὅταν ὁ ὁ πολύς ἔχω πλούσιος , εἰμί δίδωμι ὁ περισσεύω ὁ ἔχω ὁ ὀλίγος , ἵημι αὐτός πλεονάζω , καί ὁ ὁ ὀλίγος ἔχω , οὐ ἐλαττονέω , ἅτε λαμβάνω παρ´ ἐκεῖνος . καί πάλιν ἐπί ὁ πρός θεός παρρησία ὁ αὐτός · ἅμα δέ καί τίς μείζων κατορθόω , αεικνυω ὁ πλούσιος , ὅτι ὥσπερ ἐπί ὁ μάννα οἶς τε πλέω συνάγω , καί ὁ μικρός , πᾶς ὁ αὐτός μέτρον εὑρίσκω ἔχω , ὁ ἀπληστία ὁ Θεός κολάζω · οὗτος ] καί νῦν οὖον δεῖ ὁ πλείων ἐφίημι Ἀάρις δέ ὁ Θεός ὁ δίδωμι ὁ αὐτός σπουδή ὑπέρ σύ . ἐν ὁ Καρδία Τίτος . » διαλέγω περί ὁ ἐλεημοσύνη ὅσος ἐσθίω , λοιπός ἐπαινέω ὁ ἐπί οὗτος στέλλω · ἵνα ἀνύποπτος γίγνομαι , μᾶλλον εἰς προθυμία αὐτός ὁ συνεισφέρω ἐμβάλλω . ἐπεί δέ πρῶτος οὗτος Τίτος εἰμί , οὗτος ἐπαινέω , καί Θεός ἔργον λέγω ὁ διεγείρω αὐτός εἰς ὁ διακονέω . ὁ αὐτός γάρ σπουδή ἐάν ἐγώ ἔχω ὑπέρ σύ , ἐντίθημι αὐτός . ἐντεῦθεν δέ προτρέπω αὐτός ἵνα ἀξιόλογος ποιέω ὁ ἀών . εἰμί γάρ ὁ θεός αὐτός διεγείρω , ὁ θεός λοιπός ὅς , καί ὀφείλω ἀξιόθεος ὁ δόσις ποιέω . « ὅτι2 ὁ μέν παράκλησις δέχομαι , σπουδαῖος δέ ὑπάρχω , αὐθαίρετος ἐξέρχομαι πρός σύ . » πόθεν δῆλος , ὅτι ὁ θεός προτρέπω ὁ Τίτος · ὅτι καί παρακλάομαι παρ´ ἐγώ , προθύμως δέχομαι ὁ παράκλησις , καί οὐ γογγύζω , ἀλλά μήv καί αὐθαίρετος ἐξέρχομαι , ὥστε κἀν μή ἐγώ παρακαλέω , αὐτός ὁ οἰκεῖος σπουδή ἐνδείκνυμι . « συμπέμπω δέ μετέ αὐτός ὁ ἀδελφός , ὅς Α ἔπαινος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος διά πᾶς ὁ ἐκκλησία . » Τινές μέν ὁ Λουκᾶς φημί , διά ὁ Εὐαγγέλιος ὅσπερ γράφω · τις δέ ὁ Βαρναβᾶς · καί γάρ καί ὁ ἄγραφος κήρυγμα , Εὐαγγέλιος καλέω . οὐ εμφιλοχωρώ δέ ὁ ἐγκώμιον οὗτος , ὥσπερ ὁ Τίτος , ἴσως διότι ἀγνοέω ὁ Κορίνθιος , ὁ δέ Τίτος γιγνώσκω ἱκανῶς . πλήν καί οὕτως ἱκανός αὐτός πλέκω ἐγκώμιον . οὖον γάρ ἁπλόος , φημί , Εὐαγγέλιος κηρύσσω . ἀλλά καί ἐπαινέω · οὐ ὑπό δύο ἢ τρεῖς , ἀλ ὑπό πᾶς ὁ ἐκκλησία « οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί χειροτονέω ὑπό ὁ