cogPG.PG124 637
γνώσει τῶν Γραφῶν , πάσας τὰς συμφοράς εὐκόλως οἴσομεν , ὢσπερ καὶ ὁ πλούσιος ἐν χρήμασι ζημίαν ἐνεγκεῖν δύναται . Εν πάσῃ σοφίᾳ . Τουτέστιν , ἐν πάσῃ ἀρετῇ Σοφίαν γὰρ τὴν ἀρετήν φησιν , ὥσπερ καὶ τὴν ἁμαρτίαν ἀφροσύνην ὁ Δαυΐδ · εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ · καὶ , Προσώζεσαν οἱ μώλωπές μου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀφροσύνης μου Αιδάσκοντες καὶ νουθετοῦντες ἑαυτοὺς ψαλμοῖς , καὶ ὕμνοις , καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς . Ἐπει . δὴ ἡ ἀνάγνωσις ἔχει πόνον καὶ πολὺ τὸ φορτικὸν , οὐκ ἐπὶ ἱστορίας ἤγαγεν , ἀλλ´ ἐπὶ ψαλμοὺς , ἵνα ὁμοῦ καὶ τέρπῃς τὴν ψυχὴν ᾄδων , καὶ ὑποκλέπτῃς τὸν πόνον . Μετὰ δὲ τοὺς ψαλμοὺς , τοὺς ὕμνους τέθεικεν , ὡς τελειότερόν τι πρᾶγμα . Τὸ μὲν γὰρν ἐ ψάλλειν , τῶν ἀνθρώπων · τὸ δὲ ὑμνεῖν , των ἀγγέλων . Ἐν χάριτι ᾄδοντες . Ἀντὶ τοῦ , μετὰ χάριτος καὶ ἡδονῆς πνευματικῆς . Ὥσπερ γὰρ τὰ ἀνθρώπινα ᾄσματα χάριν ἔχειν δοκοῦσιν , εἰ μὴ πνευματικήν · οὔτω τὰ θεῖα , πνευματικήν . Ἢ ὅτι καὶ ἀπὸ χαρίσματος εἶχον τὸ ἄδειν . Ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ . Οὐχ ἀπλῶς τῷ στόματι , ἀλλ´ , Ἐν τῇ καρδίᾳ , ὅ ἐστι , μετὰ προσοχῆς . Τοῦτο γάρ ἐστι τῷ Θεῷ ἄδειν , ἐκεῖνο δὲ τῶ ἀέρι . Καὶ ἄλλως ἐν τῇ καρδίᾳ , μὴ πρὸς ἐπίδειξιν . Κἂν γὰρ ἐν ἀγορᾷ ἧς , δύνασαι κατὰ σαυτὸν ἄδειν μηδενὸς ἀκούοντος . Καὶ πᾶν ὓ δὲ ποιῆτε ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ , πάντα ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ . Ἐἀν ἐσθίῃς , ἐὰν πίνῃς , ἐὰν ἀποδημῇς , πάντα ἐν ὀνόματι τοῦ Θεοῦ πράττε , τουτέστιν , αὐτὸν καλῶν βοηθὸν , πρότερον αὐτῷ εὐχόμενος , καὶ οὗτως ἅπτου τῶν ἔργων . Τὸ τοῦ Θεοῦ ὄνομα δαίμονας ἐκβάλλει , καὶ τὰ πράγματα οὐκ εὐμαρίσει σοι · Ἢ τοῦτό φησιν , ὅτι Τὸν Κύριον Ἰησοῦν ὀνομάζετε · μὴ τοὺς ἀγγέλους ἐπεισάγετε . Εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ δι αὐτοῦ Ἐὰν τὸν Υἱὸν καλῇς , δι´ αὐτοῦ τὸν Πατέρα καλεῖς . Ἐὰν τῷ Υἱῷ εὐχαριστῇς , δι´ αὐτοῦ τῷ Πατρὶ εὐχαριστεῖς . Ἢ , ὅτι Ὅσπερ ἡμᾶς αὐτοὺς ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ προσήγαγεν , οὕτω καὶ τὴν εὐχαριστίαν ἡμῶν αὐτὸς προσάγει τῷ Πατρί , πάντων τῶν ἀγαθῶν μεσίτης ἡμῖν ὥν , Οἱ συναῖκες , ὑποτάσσεσθε τοῖς ἀνδράσιν ὑμῶν , ὡς ἀνῆκεν ἐν Κυρίῳ . Τί δήποτε μὴ ἐν πάσαις ταῖς Ἐπιστολαῖς , ἀλλ´ ἐν ταύτῃ , καὶ τῇ πρὸς Ἐφεσίους , καὶ τῇ πρὸς Τιμόθεον καὶ Τίτον , ταῦτα ἐπιτάττει ; Ἢ ὅτι εἰκὸς ἐν ταύταις ταῖς πόλεσιν εἶναι τοιαύτας διχοστασίας · ἢ ὅτι ἐδραία ἦν ἐνταῦθα ἡ Ἐκκλησία , καὶ τὰ ἄλλα αὐτοῖς κατώρθωτο . καὶ λοιπὸν περὶ τούτων διαλέγεται . Τοῖς δὲ ἄλλοις ἐλλειπόντων δογμάτων ὑψηλοτέρων , ἀναγκαιότερον · ἂν δι´ ἐκεῖνα γράφειν , τῶν δὲ τοιούτων ὑποθηκῶν
Lemmas: γνῶσις ὁ Γραφής , πᾶς ὁ συμφορά εὐκόλως φέρω , ὤσπερ καί ὁ πλούσιος ἐν χρῆμα ζημία φέρω δύναμαι . εν πᾶς σοφία . τουτέστιν , ἐν πᾶς ἀρετή Σοφία γάρ ὁ ἀρετή φημί , ὥσπερ καί ὁ ἁμαρτία ἀφροσύνη ὁ Δαυΐδ · εἶπον ἄφρων ἐν Καρδία αὐτός · καί , προσόζλυμι ὁ μώλωψ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἀφροσύνη ἐγώ Αιδάσκοντες καί νουθετέω ἑαυτοῦ ψαλμός , καί ὕμνος , καί ᾠδή πνευματικός . ἐπεί . δή ὁ ἀνάγνωσις ἔχω πόνος καί πολύς ὁ φορτικός , οὐ ἐπί ἱστορία ἄγω , ἀλ ἐπί ψαλμός , ἵνα ὁμοῦ καί τέρπω ὁ ψυχή ἀείδω , καί ὑποκλέπτω ὁ πόνος . μετά δέ ὁ ψαλμός , ὁ ὕμνος τίθημι , ὡς τέλειος τίς πρᾶγμα . ὁ μέν γὰρν εἰ ψάλλω , ὁ ἄνθρωπος · ὁ δέ ὑμνέω , ὁ ἄγγελος . ἐν χάρις ἀείδω . ἀντί ὁ , μετά χάρις καί ἡδονή πνευματικός . ὥσπερ γάρ ὁ ἀνθρώπινος ᾆσμα χάρις ἔχω δοκέω , εἰμί μή πνευματικός · οὐτάω ὁ θεῖον , πνευματικός . ἤ ὅτι καί ἀπό χάρισμα ἔχω ὁ ἀνδάνω . ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ κύριος . οὐχ ἀπλόος ὁ στόμα , ἀλ , ἐν ὁ Καρδία , ὅς εἰμί , μετά προσοχή . οὗτος γάρ εἰμί ὁ Θεός ἀνδάνω , ἐκεῖνος δέ ὁ ἀήρ . καί ἄλλως ἐν ὁ Καρδία , μή πρός ἐπίδειξις . κἀν γάρ ἐν ἀγορά ὅς , δύναμαι κατά σαυτοῦ ἀνδάνω μηδείς ἀκούω . καί πᾶς ὗ δέ ποιέω ἐν λόγος ἢ ἔργον , πᾶς ἐν ὄνομα ὁ κύριος Ἰησοῦς . ἐἀν ἐσθίω , ἐάν πίνω , ἐάν ἀποδημέω , πᾶς ἐν ὄνομα ὁ Θεός πράσσω , τουτέστιν , αὐτός καλός βοηθός , πρότερος αὐτός εὔχομαι , καί οὕτως ἅπτω ὁ ἔργον . ὁ ὁ Θεός ὄνομα δαίμων ἐκβάλλω , καί ὁ πρᾶγμα οὐ εὐμαρίζω σύ · ἤ οὗτος φημί , ὅτι ὁ κύριος Ἰησοῦς ὀνομάζω · μή ὁ ἄγγελος ἐπεισάγω . εὐχαριστέω ὁ Θεός καί πατήρ Ζεύς αὐτός ἐάν ὁ υἱός καλός , δις αὐτός ὁ πατήρ καλέω . ἐάν ὁ υἱός εὐχαριστέω , δις αὐτός ὁ πατήρ εὐχαριστέω . ἤ , ὅτι ὅσπερ ἐγώ αὐτός ὁ υἱός ὁ πατήρ προσάγω , οὗτος καί ὁ εὐχαριστία ἐγώ αὐτός προσάγω ὁ πατήρ , πᾶς ὁ ἀγαθός μεσίτης ἐγώ ἀνά , ὁ συναῖκες , ὑποτάσσω ὁ ἀνήρ σύ , ὡς ἀνίημι ἐν κύριος . τις δήποτε μή ἐν πᾶς ὁ ἐπιστολή , ἀλ ἐν οὗτος , καί ὁ πρός Ἐφέσιος , καί ὁ πρός Τιμόθεος καί Τίτος , οὗτος ἐπιτάσσω ; ἤ ὅτι εἰκός ἐν οὗτος ὁ πόλις εἰμί τοιοῦτος διχοστασία · ἢ ὅτι εδραίος εἰμί ἐνταῦθα ὁ ἐκκλησία , καί ὁ ἄλλος αὐτός κατορθόω . καί λοιπός περί οὗτος διαλέγω . ὁ δέ ἄλλος ἐλλείπω δόγμα ὑψηλός , ἀναγκαῖος · εἄν δις ἐκεῖνος γράφω , ὁ δέ τοιοῦτος ὑποθήκη