cogPG.PG124 365
τὰ πάντα . Ὥστε ἐκ τοῦ διάφορα εἶναι τὰ μέλη , ἀποτελεῖται ἓν σῶμα · ἐκ τοῦ ἓν εἶναι σῶμα , ἰσοτιμία ἐστὶ πᾶσι , κατ´ αὐτὸ τοῦτο , καθὸ συντελοῦν σιν εἰς ἑνὸς σώματος συμπλήρωσιν · καὶ γάρ φησι · « Πολλὰ μὲν μέλη , ἓν δὲ σῶμα . » « Οὐ δύναται δὲ ὀφθαλμὸς εἰπεῖν τῇ χειρί · Χρείαν σου οὐκ ἔχω · ἢ πάλιν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσί · Σρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω . » Καταστείλας τοὺς τὰ ἐλάττονα χαρίσματα ἔχοντας , νῦν πρὸς τοὺς τὰ μείζοα ἔχον τας , καὶ κατεπαιρομένους τῶν ὑποδεεστέρων , διαλέγεται . Ὥσπερ γὰρ , φησὶν , οὐ δύναται ὁ ὀφθαλμὸς λέγειν τοῖς λοιποῖς μέλεσι · « Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω » νὸς γὰρ ἐνδέοντος , χωλεύει τὸ πᾶν σῶμα ) · οὕτως οὐδὲ οἱ τὰ μείζονα εἰληφότες χαρίσματα δύνανται ἐπαίρεσθαι κατὰ τῶν τὰ ἐλάττονα εἰληφότων , Χρῄζουσι γὰρ αὐτῶν , ὡς οὐκ ὄντες αὐτάρκεις αὐτοὶ μόνοι τὴν Ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖν . Καλῶς δὲ εἶπε τὸ , « Οὐ δύναται . » Κἂν γὰρ πολλὰ θέλῃ , φησίν , ἀλλ´ οὐχ οὕτως ἔχει φύσεως τὸ πρᾶγμα . « Ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον τὰ δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ὑπάρχειν , ἀναγκαῖά ἐστι . Καὶ ἄ δοκοῦμεν ἀτιμότερα εἶναι τοῦ σώματος , τούτοις τιμὴν περισσοτέραν περιτίθεμεν , καὶ τὰ ἀσχήμονα ἡμῶν περισσοτέραν τιμὴν ἔχει . » Νῦν δείκνυσιν , ὅτι καὶ χρειώδη καὶ ἀναγκαῖά εἰσι τὰ δοκοῦντα ἐλάττονα · δοκοῦσι γὰρ ἐλάττονα , οὐκ εἰσὶ δέ . Τίνα δέ ἔστη ταῦτα , τὰ ἀσθενέστερα μὲν δοκοῦντα καὶ ἀτιιώσεοα ἀναγκαῖα δὲ ὄντα ; Τινὲς μὲν τὰ γεννητικὰ μόριά φασιν , ἃ δοκοῦσι μὲν ἄτιμα εἶναι καὶ ἀσχήμονα · τοσοῦτον δέ εἰσιν ἀναγκαῖα , ὥστε ἄνευ αὐτῶν οὐδὲ ὁ βίος ἐστίν . Ἀλλὰ καὶ τιμὴν περισσοτέραν τούτοις περιτίθεμεν · κἂν γὰρ γυμνός τις εἴη ὅλον τὸ σῶμα , ταῦτά γε οὐκ ἀνέχεται γυμνὰ ἐᾷν . Τινὲς δὲ ἀσθενέστερα μὲν , ἀναγκαῖα δέ , τοὺς ὀφθαλμούς φασιν · μικροὶ γὰρ ὄντες καὶ τῶν ἄλλων μελῶν ἀσθενέστεροι , ἀναγκαιότατοί εἰσιν . Ἀτιμώτερα δὲ καὶ ἀσχήμονα , τοὺς πόδας . Τούς τε οὖν ὀφθαλμοὺς πολλῆς ἀξιοῦμεν κηδεμονίας , ὡς ἀσθενεῖς · καὶ τοὺς πόδας δὲ αὖ σκέπομεν καὶ προνοίας ἀξιοῦμεν , καίτοι κάτω κειμένους , καὶ ἀτίμους δοκοῦντας . Δύναται δέ τις νοῆσαι τρεῖς τάξεις ἐν τοῖς λεγομένοις · ὡς τὰ μὲν ἀσθενῆ εἶναι καὶ ἀναγκαῖα , καθάπερ οἱ ὀφθαλμοί · τὰ δὲ ἄτιμα , καθάπερ οἱ πόδες · τὰ δὲ ἀσχήμονα , καθάπερ τὰ γεννητικά . « Τὰ δὲ εὐσχήμονα ἡμῶν οὐ χρείαν ἔχει . » Ἵνα · μή τις εἴπῃ · Καὶ ποῖος οὗτος λόγος , προνοεῖν τῶν ἀσχημόνων καὶ ἀτίμων , καταφρονεῖν δὲ τῶν εὐσχημόνων ; Οὐ καταφρονοῦμεν , φησὶν , ἀλλ´ ἐκεῖνα οὐδενὸς ἐξ ἡμῶν δέονται , φύσει τὸ εὔσχημον ἔχοντα .
Lemmas: ὁ πᾶς . ὥστε ἐκ ὁ διάφορος εἰμί ὁ μέλος , ἀποτελέω εἷς σῶμα · ἐκ ὁ εἷς εἰμί σῶμα , ἰσοτιμία εἰμί πᾶς , κατ´ αὐτός οὗτος , καθό συντελέω βρόχος εἰς εἷς σῶμα συμπλήρωσις · καί γάρ φημί · « Πολύς μέν μέλος , εἷς δέ σῶμα . » « οὖον δύναμαι δέ ὀφθαλμός εἶπον ὁ χείρ · χρεία σύ οὐ ἔχω · ἢ πάλιν ὁ κεφαλή ὁ πούς · Σρείαν σύ οὐ ἔχω . » καταστέλλω ὁ ὁ μικρός χάρισμα ἔχω , νῦν πρός ὁ ὁ μέζοος ἔχω ὅς , καί κατεπαίρω ὁ ὑποδεέστερος , διαλέγω . ὥσπερ γάρ , φημί , οὖον δύναμαι ὁ ὀφθαλμός λέγω ὁ λοιπός μέλος · « χρεία σύ οὐ ἔχω » Μύκονος γάρ ἐνδέω , χωλεύω ὁ πᾶς σῶμα ) · οὕτως οὐδέ ὁ ὁ μείζων λαμβάνω χάρισμα δύναμαι ἐπαίρω κατά ὁ ὁ μικρός λαμβάνω , χρῄζω γάρ αὐτός , ὡς οὐ εἰμί αὐτάρκης αὐτός μόνος ὁ ἐκκλησία οἰκοδομέω . καλῶς δέ εἶπον ὁ , « οὖον δύναμαι . » κἀν γάρ πολύς ἐθέλω , φημί , ἀλ οὐ οὕτως ἔχω φύσις ὁ πρᾶγμα . « ἀλλά πολύς μᾶλλον ὁ δοκέω μέλος ὁ σῶμα ἀσθενής ὑπάρχω , ἀναγκαῖος εἰμί . καί ὅς δοκέω ἄτιμος εἰμί ὁ σῶμα , οὗτος τιμή περισσός περιτίθημι , καί ὁ ἀσχήμων ἐγώ περισσός τιμή ἔχω . » νῦν δείκνυμι , ὅτι καί χρειώδης καί ἀναγκαῖος εἰμί ὁ δοκέω μικρός · δοκέω γάρ μικρός , οὐ εἰμί δέ . τίς δέ ἵστημι οὗτος , ὁ ἀσθενής μέν δοκέω καί ἀτιιώσεοα ἀναγκαῖος δέ εἰμί ; Τινές μέν ὁ γεννητικός μόριον φημί , ὁ δοκέω μέν ἄτιμος εἰμί καί ἀσχήμων · τοσοῦτος δέ εἰμί ἀναγκαῖος , ὥστε ἄνευ αὐτός οὐδέ ὁ βίος εἰμί . ἀλλά καί τιμή περισσός οὗτος περιτίθημι · κἀν γάρ γυμνός τις εἰμί ὅλος ὁ σῶμα , οὗτος γε οὐ ἀνέχω γυμνός ἐάω . Τινές δέ ἀσθενής μέν , ἀναγκαῖος δέ , ὁ ὀφθαλμός φημί · μικρός γάρ εἰμί καί ὁ ἄλλος μέλος ἀσθενής , ἀναγκαῖος εἰμί . Ἀτιμώτερα δέ καί ἀσχήμων , ὁ πούς . ὁ τε οὖν ὀφθαλμός πολύς ἀξιόω κηδεμονία , ὡς ἀσθενής · καί ὁ πούς δέ αὖος σκέπω καί πρόνοια ἀξιόω , καίτοι κάτω κεῖμαι , καί ἄτιμος δοκέω . δύναμαι δέ τις νοέω τρεῖς τάξις ἐν ὁ λέγω · ὡς ὁ μέν ἀσθενής εἰμί καί ἀναγκαῖος , καθάπερ ὁ ὀφθαλμός · ὁ δέ ἄτιμος , καθάπερ ὁ πούς · ὁ δέ ἀσχήμων , καθάπερ ὁ γεννητικός . « ὁ δέ εὐσχήμων ἐγώ οὖον χρεία ἔχω . » ἵνα · μή τις εἶπον · καί ποῖος οὗτος λόγος , προνοέω ὁ ἀσχήμων καί ἄτιμος , καταφρονέω δέ ὁ εὐσχήμων ; οὖον καταφρονέω , φημί , ἀλ ἐκεῖνος οὐδείς ἐκ ἐγώ δήω , φύσις ὁ εὔσχημος ἔχω .