cogPG.PG124 271
ὡς ἂν μὴ καταβάλῃ τὸν ἀδελφὸν , σκανδαλίζων αὐτόν · μᾶλλον δὲ κοινὰ ταῦτα πεποίηκεν , εἰπών · « Τῆς εἰς ἀλλήλους . » Μνησθεὶς δὲ προτέρας τῆς εἰρήνης , εἶτα τῆς οἰκοδομῆς , ἔδειξεν , ὅτι χωρὶς εἰρήνης οὐκ εὔκολον οἰκοδομεῖν . « Μὴ ἕνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ . » πιἜργον τοῦ Θεοῦ » τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ φησι . Μὴ οὖν ταύτην κατάλυε , ἣν ὁ Θεὸς αὐτῷ περιεποιήσατο , καὶ ταῦτα ἕνεκεν βρωμάτων , μὴ βουλόμενος δηλαδὴ ἀπέχεσθαι τοῦ χοιρείου διὰ τὸ κερδῆσαι αὐτόν « Πάντα μὲν καθαρὰ , ἀλλὰ κακὸν τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι . » Πολλὰ ἐπιτιμήσας τῷ τελειοτέρῳ , ἐφοβήθη μή πως ὁ ἀσθενὴς βεβαιωθῇ ἐν τῇ πονηρᾷ ὑπολήψει . Διὰ τοῦτο γοῦν δογματίζει πάλιν καὶ λέγει , ὅτι πάντα καθαρὰ , ἀλλὰ κακὸν τῷ μετὰ συνειδότος πονηροῦ ἐσθίοντι καὶ σκανδαλιζομένῳ . Ὁ γὰρ ἀτελὴς , ἀκάθαρτον νομίζων τὸ χοίρειον , εἶτα ἀπογεύεσθαι τούτου ἀναγκαζόμενος , βλάπτεται μᾶλλον . Ὥστε δεῖ αὐτὸν πρότερον μαθεῖν παρὰ σοῦ , ὅτι καθαρά εἰσι πάντα . « Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα , μηδὲ πιεῖν οἷνον , μηδὲ ἐν ᾧ ἀδελφός σου σκανδαλίζεται , ἢ προσκόπτει , ᾖ ἀσθενεῖ . » Σὺ μὲν , φησὶν , ἀναγκάζεις τὸν ἀδελφὸν ἐσθίειν ἃ οὐ θαῤῥεῖ · ἐγὼ δὲ καὶ σὲ δεῖν φημι ἀπέχεσθαι παντὸς τοῦ σκανδαλίζοντος τὸν ἀδελφόν · οὐχ ὅτι κακόν ἐστι(πάντα γὰρ καθαρὰ , ἀλλ´ ὅτι σεα . δαλίζει . Κἰπών δέ , ὅτι « Προσκόπτει , » ἔδειξεν αὐτὸν τυφλώττοντα · οἱ γὰρ τοιοῦτοι προσκόπτουσιν . Σκανδαλίζεται δὲ ὡς κοῦφος · ἀσθενεῖ δὲ ὡς ὀλιγόπιστος . Διὰ τούτων δὲ πάντων ἐφέλκεται τὸν δυνατώτερον πρὸς βοήθειαν τοῦ ἀδελφοῦ , ὡς τὰ πάντα ἀσθενοῦς . « Σὺ πίστιν ἔχεις ; Κατὰ σεαυτὸν ἔχε ἐνώπιον τοῦ ρεοῦ » Ἐνταῦθα ὑπαινίττεται , ὅτι καὶ ὡς κενόδοξος ὁ τελειότερος ἐπεδείκνυτο ζ τὴν ἑαυτοῦ ἓὶ τελειότητα . Φησὶν οὖν · Θέλεις μοι δεῖξαι ὅτι ἐν τῇ περὶ τῶν βρωμάτων πίστει τέλειος εἶ , πιστεύων πάντα εἶναι καλὰ καὶ καθαρά ; Μὴ ἐμοὶ δείκνυε , ἀλλὰ ἀρκεῖ τὸ συνειδὸς , καὶ ὁ Θεὸς , ᾧ ταῦτα δεικνύεις . Μακάριος ὁ μὴ κρίνων ἐαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει . » Κἂν ἄνθρωπος μὴ ἴδῃ , αὐτὸς σεαυτῷ ἀρκεῖς εἰς τὸ εἶναι μακάριος , ἐὰν μὴ σεαυτὸν κατακρίνῃς . μηδὲ τὸ συνειδό - σου καταγινώσκῃ σου ἐν πράγματι ᾠ ἐδοκίμασας , ἥτοι ἐξελέγξω . Ταῦτα δὲ νόει περὶ τῆς προκειμένης ὑποθέσεως μόνης , τῆς τῶν βρωμάτων . « Ὁ δὲ διακρινόμενος , ἐὰν φάγῃ . κατακέκριται , ὕτι οὐκ ἐκ πίστεως . » Ὁ δὲ διστάζων , φησί , καὶ μὴ πεποιθότως ἐσθίων , κατακέκριται . Διὰ τί ; Οὐχ Ἐτι ἀκάθαρτον ἦν τὸ βρῶμα , ἀλλ´ ὅτι οὐκ ἐπίστευσεν , Ἐτι καθαρόν ἐστιν , ἀλλ´ ἥψατο τοῦ βρώματος , ὡς ἀκαθάρτου . « Πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως , ἀμαρτία ἐστίν . » Ὅταν γὰρ μὴ θαῤῥήσῃ , μηδὲ πιστεύσῃ ὅτι καθαρόν ἐστι βρῶμα , ἀλλὰ γεύσηται αὐτοῦ μετὰ πονηροῦ συνειδόΤῷ
Lemmas: ὡς εἄν μή καταβάλλω ὁ ἀδελφός , σκανδαλίζω αὐτός · μᾶλλον δέ κοινός οὗτος ποιέω , εἶπον · « ὁ εἰς ἀλλήλων . » μιμνήσκω δέ πρότερος ὁ εἰρήνη , εἶτα ὁ οἰκοδομεύς , δείκνυμι , ὅτι Χωρὶς εἰρήνη οὐ Εὔκολον οἰκοδομέω . « μή ἕνεκα βρῶμα καταλύω ὁ ἔργον ὁ Θεός . » πιἜργον ὁ Θεός » ὁ σωτηρία ὁ ἀδελφός φημί . μή οὖν οὗτος καταλύω , ὅς ὁ θεός αὐτός περιποιέω , καί οὗτος ἕνεκα βρῶμα , μή βούλομαι δηλαδή ἀπέχω ὁ χοίρειος διά ὁ κερδαίνω αὐτός « Πάν μέν καθαρός , ἀλλά κακός ὁ διά πρόσκομμα ἐσθίω . » Πολύς ἐπιτιμάω ὁ τέλειος , φοβέω μή πως ὁ ἀσθενής βεβαιόω ἐν ὁ πονηρός ὑπολαμβάνω . Ζεύς οὗτος γοῦν δογματίζω πάλιν καί λέγω , ὅτι πᾶς καθαρός , ἀλλά κακός ὁ μετά σύνοιδα πονηρός ἐσθίω καί σκανδαλίζω . ὁ γάρ ἀτελής , ἀκάθαρτος νομίζω ὁ χοίρειος , εἶτα ἀπογεύω οὗτος ἀναγκάζω , βλάπτω μᾶλλον . ὥστε δεῖ αὐτός πρότερος μανθάνω παρά σύ , ὅτι καθαρός εἰμί πᾶς . « κηλόν ὁ μή ἐσθίω κρέας , μηδέ πίνω οἶνος , μηδέ ἐν ὅς ἀδελφός σύ σκανδαλίζω , ἢ προσκόπτω , εἰμί ἀσθενής . » σύ μέν , φημί , ἀναγκάζω ὁ ἀδελφός ἐσθίω ὁ οὖον θαρσέω · ἐγώ δέ καί σύ δήω φημί ἀπέχω πᾶς ὁ σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός · οὐ ὅτι κακός ἐστι(πάντα γάρ καθαρός , ἀλ ὅτι ΣΕΑ . δαλιζεω . Κἰπών δέ , ὅτι « προσκόπτω , » δείκνυμι αὐτός τυφλός · ὁ γάρ τοιοῦτος προσκόπτω . σκανδαλίζω δέ ὡς κοῦφος · ἀσθενής δέ ὡς ὀλιγόπιστος . Ζεύς οὗτος δέ πᾶς ἐφέλκω ὁ δυνατός πρός βοήθεια ὁ ἀδελφός , ὡς ὁ πᾶς ἀσθενής . « σύ πίστις ἔχω ; κατά σαυτοῦ ἔχω ἐνώπιος ὁ ῥέω » ἐνταῦθα ὑπαινίσσομαι , ὅτι καί ὡς κενόδοξος ὁ τέλειος ἐπιδείκνυμι ζ ὁ ἑαυτοῦ εἰ τελειότης . Φησίν οὖν · ἐθέλω ἐγώ δείκνυμι ὅτι ἐν ὁ περί ὁ βρῶμα πίστις τέλειος εἰμί , πιστεύω πᾶς εἰμί καλός καί καθαρός ; μή ἐγώ δείκνυμι , ἀλλά ἀρκέω ὁ σύνοιδα , καί ὁ θεός , ὅς οὗτος δείκνυμι . Μακάριος ὁ μή κρίνω ἑαυτοῦ ἐν ὅς δοκιμάζω . » κἀν ἄνθρωπος μή ὁράω , αὐτός σεαυτοῦ ἀρκέω εἰς ὁ εἰμί μακάριος , ἐάν μή σαυτοῦ κατακρίνω . μηδέ ὁ συνειδό - σύ καταγιγνώσκω σύ ἐν πρᾶγμα ὀͅς δοκιμάζω , ἤτοι ἐξελέγχω . οὗτος δέ νοέω περί ὁ πρόκειμαι ὑπόθεσις μόνος , ὁ ὁ βρῶμα . « ὁ δέ διακρίνω , ἐάν ἐσθίω . κατακρίνω , ὕς οὐ ἐκ πίστις . » ὁ δέ διστάζω , φημί , καί μή πείθω ἐσθίω , κατακρίνω . Ζεύς τίς ; οὐχ ἔτι ἀκάθαρτος εἰμί ὁ βρῶμα , ἀλ ὅτι οὐ πιστεύω , ἔτι καθαρός εἰμί , ἀλ ἅπτω ὁ βρῶμα , ὡς ἀκάθαρτος . « Πᾶν δέ ὅς οὐ ἐκ πίστις , ἁμαρτία εἰμί . » ὅταν γάρ μή θαρσέω , μηδέ πιστεύω ὅτι καθαρός εἰμί βρῶμα , ἀλλά γεύω αὐτός μετά πονηρός συνειδιδωμι