cogPG.PG124 95
καὶ ταράττεσθαι τὰς ψυχάς , Οὐ τοῦτο , φησὶν , ἔστιν ἀγαπᾷν με , σκυθρωπάζειν , καὶ ταράττεσθαι , ἀλλὰ τὸ πείθεσθαι τοῖς παρ´ ἐμοῦ λεγομένοις . Ἐντολὴν γὰρ ἔδωκα ὑμῖν μὴ φοβεῖσθαι!φοβεῖσθε ] ἀπὸ τῶν ἀποτενόντων τὸ σῶμα . Ὥστε ἐὰν ἀγαπᾶτέ με , ταύτην φυλάξετε , καὶ μὴ λυπεῖσθε λοιπὸν ἐπὶ τῷ θανάτῳ τῷ ἐμοῦ . Τῷ [ τὸ ] γὰρ λυπεῖσθαι οὐκ ἔστι φυλάσσοντος ταύτην τὴν ἐντολήν . Πῶς οὖν μὴ φυλάσσοντες τὴν ἐντολήν μου , ἀλλὰ φοβούμενοι τὸν θάνατον , λέγετε ἀγαπᾷν με ; Εἰτα ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν αὐτοὺς πρὸς ταῦτα εἰπεῖν · Καὶ πῶς οὐ λυπηθησόμεθα , μέλλοντες τοιαὐτης παρακλήσεως καὶ ψυχαγωγίας τῆς παρὰ σοῦ στερηθῆναι ; φησίν · Οὐκ ἔσται τοῦτο , οὐ στερηθήστσθε παρακλήσεως . « Ἐρωτήσω » γὰρ , ὅπερ ἐστὶ , παρακαλέσω«τὸν Πατέρα , καὶ ἄλλον Παράκλητον πέμψει ὑμῖν , » ἄλλον , ὡς ἐμέ . Αἰσχώνέσθω ἐ σαῦθα ὁ Σαβέλλιος , ὁ λέγων ἕν πρόσωπον Πατρὸς , vαὶ Υἱοῦ , καὶ ἁγίου Πνεύματος . Ἰδοὺ γὰρ ἀκούει , ὅτι ἄλλον Παράκλητον πέμψει , ὥστε ἄλλο πρόσωπον τὸ τοῦ Πνεύματος . Αἰσχυνέσθω καὶ Λακεδόνιος ὁ λέγων , Ἐτι ἄλλης οὐσίας τὸ Πνεῦμα , καὶ ὑποδεέστερον τοῦ Υἱοῦ . Ὁ μὲν γὰρ ἀκούει , ὅτι καὶ αὐτὸ Παράκλητός ἐστιν ὥσπερ καὶ ὁ Υἱός . Ὁμοούσιον οὖν τῷ Υἱῷ τὸ Πνεῦμα · πάντως δὲ καὶ Πατρί · τῆς γὰρ αὐτῆς οὐσίας Πατὴρ καὶ Υἱός . Μὴ θαυμάσῃς δὲ εἴ φησιν , ὅτι « Ἐρωτήσω τὸν Πατέρα · » οὐ γὰρ ώς δοῦλος παρακαλεῖ , ἀλλὰ διὰ τὸ πληροφορῆσαι τοὺς μαθητὰς , ὅτι πάντως ἐπελεύσεται αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα Παράκλητος · τούτου ἕνεκεν συγκαταβαίνει αὐτοῖς , καί φησιν , ὅτι Παρακαλέσω τὸν Πατέρα . Εἰ γὰρ εἶπεν , ὅτι Πέμψω , οὐκ ἂν οὕτως ἐπίστευσαν · νῦν δὲ ἀξιόπιστον ποιῶν τὸν λόγον , φησὶν , ὅτι « Ἐρωτήσω τὸν Πατέρα . » Καὶ ἐὰν χρεία γένηται , φησὶ , παρακλήσεως καὶ ἀξιώσεως , πάντα τρόπον σπουδάσω , ἵνα ἐπέλθῃ ὑμῖν τὸ Πνεῦμα · ὅπερ καὶ ἡμεῖς εἰώθαμεν πολλάκις λέγειν , ὅτι Τὴν εὐχήν μου θήσω , ἵνα τόδε γένηται · καίτοι γε ὀλίγης σπουδῆς πολλάκις χρήζει τὸ ἔργον · ἀλλ´ ὅμως δεῖξαι θέλοντες ὡς οὐ παραιτησόμεθα τὴν σπουδὴν , οὕτω λέγομεν . Ἄλλως τε · Ἐπεὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἀνήνεγκεν ἑαυτὸν θυσίαν ὁ Κύριος τῷ Πατρὶ , ἐξιλασάμενος αότὸν διὰ τοῦ οἰκείου θανάτου ὡς ἀρχιερεὺς , εἶθ´ οὕτω τὸ Πνεῦμα ἐπῆλθεν ἡμῖν , ὡς τῆς ἁμαρτίας λυθείσης , καὶ τῆς ἔχθρας ἀναιρεθείσης · διὰ τοῦτό φησιν , ὅτι « Ἐρωτήσω τὸν Πατέρα , καὶ τὸν Παράκλητον δώσει ὑμῖν · » τουτέστιν , Ἐξιλάσομαι ὑπὲρ ὑμῶν τὸν Πατέρα , καὶ ἀποκαταλλάξω τοῦτον ὑμῖν τοῖς διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐχθροῖς , καὶ οὗτος πέμψει ὑμῖν τὸ Πνεῦμα , ἐξιλασθείς διὰ τοῦ ἐμοῦ ὑπὲρ ὑμῶν θανάσου καὶ καταλλαγείς ὑμῖν . Τὸ δὲ , « Ἵνα μένῃ μεθ´ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα , » εἶπεν , ἅμα μὲν παραμυθούμενος αὐτούς . Οὐ γὰρ οὕτω , φησί , πρόσκαιρός ἐστιν ἡ αὐτοῦ παρουσία , ὡς ἡ ἐμὴ , ἀλλ´ ἄχρι τοῦ αἰῶνος διαρκέσει · καὶ οὐδὲ θανόντων ὑμῶν ἀποστήσεται , ἀλλὰ συμπαραμενεῖ , καὶ ἐνδοξοτέρους ποιήσει · καὶ πᾶσι δὲ τοῖς ἀγίοις ἀεὸσύνεστι , καὶ θανοῦσι μᾶλ λον , ὅσῳ καὶ σωματικῶν παθῶν ὑψηλότεροι τέτε μᾶλλον . « Πνεῦμα δὲ ἀληθείας » φησὶν , ἀντὶ τοῦ , Πνεῦμά ἐστιν οὐ τῆς ἅαλαιᾷς Διαθήκης(ἐκείνη γὰρ , τύπος καὶ σριὰ ἀλλὰ τῆς Νέα , ἥτις ἐστον ἀήθετα .
Lemmas: καί ταράσσω ὁ Ψυχή , οὖον οὗτος , φημί , εἰμί ἀγαπάω ἐγώ , σκυθρωπάζω , καί ταράσσω , ἀλλά ὁ πείθω ὁ παρ´ ἐγώ λέγω . ἐντολή γάρ δίδωμι σύ μή φοβέω ] ἀπό ὁ ἀποτείνω ὁ σῶμα . ὥστε ἐάν ἀγαπάω ἐγώ , οὗτος φυλάσσω , καί μή λυπέω λοιπός ἐπί ὁ θάνατος ὁ ἐγώ . ὁ [ ὁ ] γάρ λυπέω οὐ εἰμί φυλάσσω οὗτος ὁ ἐντολή . Πῶς οὖν μή φυλάσσω ὁ ἐντολή ἐγώ , ἀλλά φοβέω ὁ θάνατος , λέγω ἀγαπάω ἐγώ ; εἶτα ἐπεί εἰκός εἰμί αὐτός πρός οὗτος εἶπον · καί πῶς οὖον λυπέω , μέλλω τοιοῦτος παράκλησις καί ψυχαγωγία ὁ παρά σύ στερέω ; φημί · οὐ εἰμί οὗτος , οὖον στερέω παράκλησις . « ἐρωτάω » γάρ , ὅσπερ εἰμί , παρακαλέω πατήρ , καί ἄλλος Παράκλητος πέμπω σύ , » ἄλλος , ὡς ἐγώ . Αἰσχώνέσθω εἰ σαῦθα ὁ Σαβέλλιος , ὁ λέγω εἷς πρόσωπον πατήρ , ὡς υἱός , καί ἅγιος πνεῦμα . ἰδέ γάρ ἀκούω , ὅτι ἄλλος Παράκλητος πέμπω , ὥστε ἄλλος πρόσωπον ὁ ὁ πνεῦμα . αἰσχύνω καί Λακεδών ὁ λέγω , ἔτι ἄλλος οὐσία ὁ πνεῦμα , καί ὑποδεέστερος ὁ υἱός . ὁ μέν γάρ ἀκούω , ὅτι καί αὐτός Παράκλητος εἰμί ὥσπερ καί ὁ υἱός . ὁμοούσιος οὖν ὁ υἱός ὁ πνεῦμα · πάντως δέ καί πατήρ · ὁ γάρ αὐτός οὐσία πατήρ καί υἱός . μή θαυμάζω δέ εἰμί φημί , ὅτι « ἐρωτάω ὁ πατήρ · » οὖον γάρ οὖς δοῦλος παρακαλέω , ἀλλά διά ὁ πληροφορέω ὁ μαθητής , ὅτι πάντως ἐπέρχομαι αὐτός ὁ πνεῦμα Παράκλητος · οὗτος ἕνεκα συγκαταβαίνω αὐτός , καί φημί , ὅτι παρακαλέω ὁ πατήρ . εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι πέμπω , οὐ εἄν οὕτως πιστεύω · νῦν δέ ἀξιόπιστος ποιέω ὁ λόγος , φημί , ὅτι « ἐρωτάω ὁ πατήρ . » καί ἐάν χρεία γίγνομαι , φημί , παράκλησις καί ἀξίωσις , πᾶς τρόπος σπουδάζω , ἵνα ἐπέρχομαι σύ ὁ πνεῦμα · ὅσπερ καί ἐγώ εἴωθα πολλάκις λέγω , ὅτι ὁ εὐχή ἐγώ τίθημι , ἵνα ὅδε γίγνομαι · καίτοι γε ὀλίγος σπουδή πολλάκις χρῄζω ὁ ἔργον · ἀλ ὅμως δείκνυμι ἐθέλω ὡς οὖον παραιτέομαι ὁ σπουδή , οὗτος λέγω . ἄλλος τε · ἐπεί ὑπέρ ἐγώ ἀναφέρω ἑαυτοῦ θυσία ὁ Κύριος ὁ πατήρ , ἐξιλάσκομαι αότὸν διά ὁ οἰκεῖος θάνατος ὡς ἀρχιερεύς , ἔρχομαι οὗτος ὁ πνεῦμα ἐπέρχομαι ἐγώ , ὡς ὁ ἁμαρτία λύω , καί ὁ ἔχθρα ἀναιρέω · διά οὗτος φημί , ὅτι « ἐρωτάω ὁ πατήρ , καί ὁ Παράκλητος δίδωμι σύ · » τουτέστιν , ἐξιλάσκομαι ὑπέρ σύ ὁ πατήρ , καί ἀποκαταλλάσσω οὗτος σύ ὁ διά ὁ ἁμαρτία ἐχθρός , καί οὗτος πέμπω σύ ὁ πνεῦμα , ἐξιλάσκω διά ὁ ἐγώ ὑπέρ σύ Θανάσου καί καταλλάσσω σύ . ὁ δέ , « ἵνα μένω μεθ´ σύ εἰς ὁ αἰών , » εἶπον , ἅμα μέν παραμυθέομαι αὐτός . οὖον γάρ οὗτος , φημί , πρόσκαιρος εἰμί ὁ αὐτός παρουσία , ὡς ὁ ἐμός , ἀλ ἄχρι ὁ αἰών διαρκέω · καί οὐδέ θνῄσκω σύ ἀφίστημι , ἀλλά συμπαραμένω , καί ἔνδοξος ποιέω · καί πᾶς δέ ὁ ἀγάω αεοσυνειμι , καί θνῄσκω μᾶλ λος , ὅσος καί σωματικός πάθος ὑψηλός τίνω μᾶλλον . « πνεῦμα δέ ἀλήθεια » φημί , ἀντί ὁ , πνεῦμα εἰμί οὖον ὁ ἅλλομαι Διαθήκη γάρ , τύπος καί σιρός ἀλλά ὁ Νέα , ὅστις εἰμί ἀήθης .