cogPG.PG124 288
καὶ εἰπε · « Καὶ ἡμῶν Κυρίου καὶ αὐτῶν · » ἵνα δείξῃ κοινὸν Δεσπότην ὅντα . Τινὲς δὲ οὕτως ὡς κεῖται νοοῦσιν · « Ἑν παντὶ τόπῳ ἡμῶν τε καὶ αὐτων · » τουτέστιν , Ἐν ᾧ καὶ ἡμεῖς ἐσμεν καὶ ἐκεῖνοι . « Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν , καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Ἀπὸ Θεοῦ ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη . Καὶ πρότερον , ὅτε πρὸς αὐτὸν ἐκπεπολεμωμένοι ὄντες , διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ εἰρηνεύσαμεν , καὶ ἀεὶ δὲ εὔχομαι ταῦτα ὑμῖν ἀπὸ Θεοῦ παρεῖναι , ἵνα μήτε τῆς χάριτος αὐτοῦ ἐκπέσητε , μήτε τῆς εἰρήνης , ὡς διαστασιάζοντες πρὸς ἀλλήλους . Πῶς οὺν ἀνθρώποις ἑαυτοὺς προσνέμετε , καὶ τὴν παρ´ ἐκείνοις χάριν καὶ εὐαρέστησιν ζητεῖτε , ὡς διδασκάλοις ; Χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ Πατρὸς ἡμῶν . » Ἐπεύχεται αὐτοῖς χάριν , ἤγουν οἰκείωσιν καὶ εὐμένειαν ἄπὸ τοῦ Θεοῦ , διασύρων ἐντεῦθεν τὴν ἀπὸ τῶν ἑτεροδιδασκάλων γινομένην αὐτοῖς · ναὶ μὴν καὶ εἰρήνηνδιαστασιάζουσι πρός τε αὐτοὺς καὶ πρὸς τὸν Θεόν . Πατέρα δὲ ἡμῶν τὸν Θεὸν προσηγόρευσεν , ὡς υἱοθετουμένων αὐτῷ διὰ τοῦ λουτροῦ τῆς παλιγΤενεσίας . « Καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Ἃ γὰρ δίδωσιν ἡΠατὴρ , ταῦτα καὶ ὁ Υἱός . Τοῦτο γὰρ δηλωτικὸν τῆς ν ἀμφοτέροις ἰσότητος . βοά . Ανκάρί . ] ἐἕὐχαριστῶ . » Εὐχαρίστους ἡμᾶς εἶναι παιδεύει , καὶ ἐν πάσῃ μὲν Ἐπιστολῇ , εὐκαιρότερον δὲ νῦν τῇ ἔνλαριστίᾳ κέχρηται . Ἡ γὰρ εὐχαριστία ἐπὶ χάριτι χνεται · ἡ δὲ χάρις οὐκ ὀφειλὴ , οὐδὲ ἀμοιβή . Τοῦτο Δ τὴν ἔπαρσιν τῶν Κορινθίων καθαιρεῖ . « Τῷ Θεῷ μου . » Ἀπὸ πολλῆς ἀγάπης τὸν κοινὸν πάντων Θεὸν ἱδιοποιεῖται . « Πάντοτε περὶ ὑμῶν , ἐπὶ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ . » Παιὸεύει διὰ τούτου τοὺς Κορινθίους καὶ αὐτοὺς , καὶ εἰδένοι χάριν τῷ Θεῷ , καὶ μὴ τοῖς οἰκείοις κατορθώμασιν . « Ἐπὶ τῇ χάριτι γὰρ τοῦ Θεοῦ . » φησὶν , οὐκ ἐπὶ τοῖς ὑμετέροις ἔργοις εὐχαριστῶ . « Τῇ δοθείσῃ ὑμῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . » Τουτέστι , διὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ , οὐ διὰ τοῦ δεῖνος ἢ τοῦ δεῖνος . Ὥστε τί ἀνθρώποις προσέχετε · « Ὅτι ἐν παντὶ ἐπλουτίσθητε ἐν αὐτῷ . » Τὸ , « Ἐν αὐτῷ , » πάλιν ἀντὶ τοῦ , δι´ αὐτοῦ . Ὅταν οὐν καὶ πλοῦτος ᾗ , καὶ Θεοῦ πλοῦτος , καὶ ἐν παντὶ , καὶ βι´ αὐτοῦ τοῦ Μονογενοῦς , πῶς ἀχαριστοῦντες ὑμεῖς ἀνθρώπους ἑαυτοῖς διδασκάλους ἐπιγράφεσθε ; « Ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει . » Ἔστι καὶ λόγος χωρὶς γνώσεως · ὥσπερ ὅταν τις λέγῃ μάταια ρὶς νοημάτων · ἔστι καὶ γνῶσις χωρὶς λόψου , ὅταν πς νοῇ μὲν ὑψηλὰ , λόγον δὲ οὐκ ἔχῃ ἐρμηνέα . Τμεῖς δὲ καὶ λόγον ἔχετε καὶ γνῶσιν θείαν , ὥστε καὶ νοεῖν καὶ λέγειν δύνασθαι . « Καθὼς τὸ μαρτύριον τοῦ Χριστοῦ ἐξεβαιώθη ἐν
Lemmas: καί εἶπον · « καί ἐγώ κύριος καί αὐτός · » ἵνα δείκνυμι κοινός δεσπότης ὅντα . Τινές δέ οὕτως ὡς κεῖμαι νοέω · « ἑν πᾶς τόπος ἐγώ τε καί αὐτῖς · » τουτέστιν , ἐν ὅς καί ἐγώ εἰμί καί ἐκεῖνος . « Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ , καί Ἰησοῦς Χριστός . » ἀπό Θεός ὁ χάρις καί ὁ εἰρήνη . καί πρότερος , ὅτε πρός αὐτός ἐκπολεμόω εἰμί , διά ὁ χάρις αὐτός ειρηνεύω , καί ἀεί δέ εὔχομαι οὗτος σύ ἀπό Θεός πάρειμι , ἵνα μήτε ὁ χάρις αὐτός ἐκπίπτω , μήτε ὁ εἰρήνη , ὡς διαστασιάζω πρός ἀλλήλων . Πῶς ούν ἄνθρωπος ἑαυτοῦ προσνέμω , καί ὁ παρ´ ἐκεῖνος χάρις καί εὐαρέστησις ζητέω , ὡς διδάσκαλος ; Χάρις σύ καί εἰρήνη ἀπό Θεός πατήρ ἐγώ . » ἐπεύχομαι αὐτός χάρις , ἤγουν οἰκέω καί εὐμένεια ἀπό ὁ Θεός , διασύρω ἐντεῦθεν ὁ ἀπό ὁ ἑτεροδιδάσκαλος γίγνομαι αὐτός · ναί μήv καί ειρηνηνδιαστασιαζω πρός τε αὐτός καί πρός ὁ Θεός . πατήρ δέ ἐγώ ὁ θεός προσαγορεύω , ὡς υἱοθετέω αὐτός διά ὁ λουτρόν ὁ παλιγΤενεσίας . « καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός . » ἁ γάρ δίδωμι Πατήρ , οὗτος καί ὁ υἱός . οὗτος γάρ δηλωτικός ὁ Ν ἀμφότερος ἰσότης . βοή . Ανκάρί . ] εὐχαριστέω . » εὐχάριστος ἐγώ εἰμί παιδεύω , καί ἐν πᾶς μέν Ἐπιστολή , εὔκαιρος δέ νῦν ὁ ἔνλαριστίᾳ χράομαι . ὁ γάρ εὐχαριστία ἐπί χάρις χνεται · ὁ δέ χάρις οὐ ὀφειλή , οὐδέ ἀμοιβή . οὗτος δ ὁ ἔπαρσις ὁ Κορίνθιος καθαιρέω . « ὁ Θεός ἐγώ . » ἀπό πολύς ἀγάπη ὁ κοινός πᾶς θεός ἰδιοποιέω . « πάντοτε περί σύ , ἐπί ὁ χάρις ὁ Θεός . » παιοευω διά οὗτος ὁ Κορίνθιος καί αὐτός , καί εἶδον χάρις ὁ Θεός , καί μή ὁ οἰκέω κατόρθωμα . « ἐπί ὁ χάρις γάρ ὁ Θεός . » φημί , οὐ ἐπί ὁ ὑμέτερος ἔργον εὐχαριστέω . « ὁ δίδωμι σύ ἐν Χριστός Ἰησοῦς . » τουτέστι , διά Χριστός Ἰησοῦς , οὖον διά ὁ Δεῖνος ἢ ὁ Δεῖνος . ὥστε τίς ἄνθρωπος προσέχω · « ὅτι2 ἐν πᾶς πλουτίζω ἐν αὐτός . » ὁ , « ἐν αὐτός , » πάλιν ἀντί ὁ , δις αὐτός . ὅταν ὀν καί πλοῦτος ὅς , καί Θεός πλοῦτος , καί ἐν πᾶς , καί βι´ αὐτός ὁ Μονογενώ , πῶς ἀχαριστέω σύ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ διδάσκαλος ἐπιγράφω ; « ἐν πᾶς λόγος καί πᾶς γνῶσις . » εἰμί καί λόγος Χωρὶς γνῶσις · ὥσπερ ὅταν τις λέγω μάταιος ἔρις νόημα · εἰμί καί γνῶσις Χωρὶς λόψου , ὅταν ΠΣ νοέω μέν ὑψηλός , λόγος δέ οὐ ἔχω ἑρμηνεύς . Τμεῖς δέ καί λόγος ἔχω καί γνῶσις θεῖος , ὥστε καί νοέω καί λέγω δύναμαι . « καθώς ὁ μαρτύριον ὁ Χριστός ἐκβαίνω ἐν