cogPG.PG124 102
ὅλος , οὐκ ἄν ἔλεγεν , ὅτι Διὰ τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ἀγάπην θνήσκω . Ὁ γὰρ δοῦλος , οὐ διότι ἀγαπᾷ τὸν κύριν αὐτοῦ , διὰ τοῦτο ποιεῖ τὸ θέλημα αὐτοῦ , ἀλλὰ διὰ τὸ δοῦλος εἶναι , καὶ φοβεῖσθαι τὰς κολάσεις . Ὁ δὲ Κύριος Ἰησοῦς , ἐπεὶ ὡς ἀγαπῶν ποιεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , οὐ δοῦλος , οὐδὲ κτίσμα , ἀλλὰ τῷ ὄντι Υἱὸς , Πατρὸς θέλημα πληρῶν . Ὅταν οὖν ἀκούῃς , ὅτι Ἐνιεύατό μοι ὁ Πατὴρ , » μὴ διὰ τὸ , « Ἐνετείλατο , » ὑποβιβάσης τὸν Κύριον ὡς προστασσόμενον · ἀλλὰ διὰ τὸ , Πατὴρ , ἐπίγνωθι αὐτὸν Υἱὸν ὁμοούσιον τῷ Πατρί · τὸ δέ , « Ἐνετείλατο , » νόει , ἀντὶ τοῦ , ἱθέλησεν , εἰπεν , ἐκύρωσεν , εὐδόκησεν . ΚΕΦΑΛ . ΙΕʹ . « Τείρεσθε , ἄγωμεν ἐντεῦθεν . Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινὴ , καὶ ὁ Πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστι . Πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπὸν , αἴρει αὐτό · καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον , καθαίρει αὐτὸ , ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ . Ἡδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὅνλελάληκα ὑμῖν . » Ἐπεὶ περὶ τοῦ πάθους διαλεχθείς τολλὰ , κατέπεισεν αὐτῶν τὰς ψυχὰς , καὶ συνῆκεν αὐτοὺς δειλιῶντας ὡς ἐν τάχει ἀλωσομένους , καὶ ἀπὸ τῆς πολλῆς δειλίας οὐδὲ προσέχοντας τοῖς λεγομένοις , σχηματίζεται αὐτοὺς εἰς τόπον ἀπάγειν κρυπτὸν , ἐν ᾧ οὐχ ἀλώσονται · καὶ δὴ ἀπανιστᾷ ἀπὸ τοῦ χωρίου ἐκείνου ἐν ὧ ἦσαν , ὡς ἂν καταστήσας τὸν τάραχον αὑτῶν τῆς ψυχῆς , παραδῷ αὐτοῖς τὰ μύστικώτερα δόγματα · ἀπάγει δὲ αὐτοὺς , ὡς ἐφεξῆς μαθησόμεθα , εἰς τὸν κῆπον , ὃν Ἰούδας ἐγνώριζεν · ὅπερ τῷ μὲν δοκεῖν ἀναχώρησις ἦν τὸ πρᾶγμα , τῇ δὲ ἀληθείᾳ ἔκδοσις ἑκούσιος , εἰς τοιοῦτον τόπον ἀναγωμοῦντος , ὃν ὁ Ἱούδας ᾔδει . Τί τοίνυν μυστικόν αὐτοῖς καραδίδωσιν · « Ἐγώ εἰμι , φησὶν , ἡ ἄμπελος , » τουτέστιν , ἡ ῥίζα , « ὑμεῖς δὲ τὰ κλήματα , ὁ δέ Πατὴρ μοῦ ἐστιν ὁ γεωργός . » Περὶ τίνα δὲ ἀσχολεῖται ὁ Πατήρ ; Ἅρα περὶ τὴν ῥίζαν ; Οὐχὶ , φησὶν , ἀλλὰ περὶ τὰ κλήματα . « Πᾶν γὰρ κλῆμα , φησὶ , μὴ τέρον καρπὸν , αἴρει αὐτό · » τουτέστι , πάντα ἄνθρωπον , τὸν διὰ τῆς πίστεως μὲν μέρος γενόμενον τῆς ῥέζης , καὶ ἑνωθέντα τῷ Κυρίῳ καὶ σύσσω μον αστου γενόμενον , δεῖ καὶ καρπὸν φέρειν , τουτέστι βίον ἔχειν ἐνάρετον · ὡς ἐάν γε μόνην καὶ ψιλὴν ἀπολογίαν τῆς πίστεως ἔχη τις , οὐ μὴν καὶ διὰ τῆς τηβήσεως τῶν ἐντολῶν καρποφορῇ , νεκρὸν γίνεται . κλῆμα · « Πίστις γὰρ χωρὶς ἔργων νεκρά . » Πᾶς οὖν πεστὸς ἐν τῷ Χριστῷ μὲν εἶναι δοκεῖ καθὸ πιστεύτι « Πᾶν γὰρ κλῆμα , φησὶν , ὃ ἐν ἐμοί , ἐὰν μὴ φέρῃ καρπὸν , αἴρει αὐτὸ ὁ Πατὴρ , » τουτέστιν , ἔξω της μετὰ τοῦ Υἱοῦ κοινωνίας τίθησι · τὸν δὲ καρποφοοῦντα , « καθαίρει . » Ἐνταῦθα τοῦτο μανθάνομεν , ὅτι κἀν σφόδρα ἐνάρετος εἵη τις , δεῖται τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐπιμελείας . Τὸ μὲν γὰρ ἄκαρπον οὐδὲ ἐν τῆ ἀμπέλῳ εἶναι δύναται · τὸ δὲ καρποφοροῦν , γονιμούτερον ἐργάζεται ὁ Πατήρ . Νόει δὲ καὶ διὰ τὰς βαέψεις τῶν μαθητῶν λέγεοθαι ταῦτα . Ἐπεὶ γὰρ αἰ ἐλίζεις δοκοῦσιν εἶναι , οἷον ὃ λέγουσιν οἱ γεωργοί , ΟΑΙὈΤ Χv .
Lemmas: ὅλος , οὐ ἄν λέγω , ὅτι Ζεύς ὁ πρός ὁ πατήρ ἀγάπη θνήσκω . ὁ γάρ δοῦλος , οὖον διότι ἀγαπάω ὁ κύρις αὐτός , διά οὗτος ποιέω ὁ θέλημα αὐτός , ἀλλά διά ὁ δοῦλος εἰμί , καί φοβέω ὁ κολάζω . ὁ δέ Κύριος Ἰησοῦς , ἐπεί ὡς ἀγάπη ποιέω ὁ θέλημα ὁ Θεός , οὖον δοῦλος , οὐδέ κτίσμα , ἀλλά ὁ εἰμί υἱός , πατήρ θέλημα πληρόω . ὅταν οὖν ἀκούω , ὅτι Ἐνιεύατό ἐγώ ὁ πατήρ , » μή διά ὁ , « ἐντέλλω , » υποβιβασμός ὁ κύριος ὡς προστάσσω · ἀλλά διά ὁ , πατήρ , ἐπιγιγνώσκω αὐτός υἱός ὁμοούσιος ὁ πατήρ · ὁ δέ , « ἐντέλλω , » νοέω , ἀντί ὁ , αἱρέω , εἶπον , κυρόω , εὐδοκέω . ΚΕ . ἵημι . « τείρω , ἄγω ἐντεῦθεν . ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος ὁ ἀληθινός , καί ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ γεωργός εἰμί . Πᾶν κλῆμα ἐν ἐγώ μή φέρω καρπός , ἀείρω αὐτός · καί πᾶς ὁ καρπός φέρω , καθαίρω αὐτός , ἵνα πλείων καρπός φέρω . ἤδη σύ καθαρός εἰμί διά ὁ λόγος ὅνλελάληκα σύ . » ἐπεί περί ὁ πάθος διαλέγω Τόλλα , καταπείθω αὐτός ὁ ψυχή , καί συνίημι αὐτός δειλιάω ὡς ἐν τάχος ἀλάομαι , καί ἀπό ὁ πολύς δειλία οὐδέ προσέχω ὁ λέγω , σχηματίζω αὐτός εἰς τόπος ἀπάγω κρυπτός , ἐν ὅς οὐ ἁλίσκομαι · καί δή ἀπανιστάω ἀπό ὁ χωρίον ἐκεῖνος ἐν ἵημι εἰμί , ὡς εἄν καθίστημι ὁ τάραχος ἑαυτοῦ ὁ Ψυχή , παραδίδωμι αὐτός ὁ μυστικός δόγμα · ἀπάγω δέ αὐτός , ὡς ἐφεξῆς μανθάνω , εἰς ὁ κῆπος , ὅς Ἰούδας γνωρίζω · ὅσπερ ὁ μέν δοκέω ἀναχώρησις εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ἀλήθεια ἔκδοσις ἑκούσιος , εἰς τοιοῦτος τόπος ἀναγωμοῦντος , ὅς ὁ Ἰούδας οἶδα . τις τοίνυν μυστικός αὐτός καραδιδηω · « ἐγώ εἰμί , φημί , ὁ ἄμπελος , » τουτέστιν , ὁ ῥίζα , « σύ δέ ὁ κλῆμα , ὁ δέ πατήρ ἐγώ εἰμί ὁ γεωργός . » περι τίς δέ ἀσχολέω ὁ Πατήρ ; ἄρα περί ὁ ῥίζα ; οὐ , φημί , ἀλλά περί ὁ κλῆμα . « Πᾶν γάρ κλῆμα , φημί , μή τέρος καρπός , ἀείρω αὐτός · » τουτέστι , πᾶς ἄνθρωπος , ὁ διά ὁ πίστις μέν μέρος γίγνομαι ὁ ῥέζω , καί ἑνόω ὁ κύριος καί σύσσω νυμφότιμον ἀστός γίγνομαι , δεῖ καί καρπός φέρω , τουτέστι βίος ἔχω ἐνάρετος · ὡς ἐάν γε μόνος καί ψιλός ἀπολογία ὁ πίστις χάω τις , οὖον μήv καί διά ὁ τηβήσεως ὁ ἐντολή καρποφορέω , νεκρός γίγνομαι . κλῆμα · « Πίστις γάρ Χωρὶς ἔργον νεκρός . » Πᾶς οὖν πίπτω ἐν ὁ Χριστός μέν εἰμί δοκέω καθό πιστεύω « Πᾶν γάρ κλῆμα , φημί , ὅς ἐν ἐγώ , ἐάν μή φέρω καρπός , ἀείρω αὐτός ὁ πατήρ , » τουτέστιν , ἔξω ὁ μετά ὁ υἱός κοινωνία τίθημι · ὁ δέ καρποφοουειντα , « καθαίρω . » ἐνταῦθα οὗτος μανθάνω , ὅτι ἐν σφόδρα ἐνάρετος ἵημι τις , δήω ὁ παρά ὁ Θεός ἐπιμέλεια . ὁ μέν γάρ ἄκαρπος οὐδέ ἐν τῆ ἄμπελος εἰμί δύναμαι · ὁ δέ καρποφορέω , γόνιμος ἐργάζομαι ὁ Πατήρ . νοέω δέ καί διά ὁ βάπτω ὁ μαθητής λέγω οὗτος . ἐπεί γάρ ὁ λίζω δοκέω εἰμί , οἷος ὅς λέγω ὁ γεωργός , Ο Χv .