cogPG.PG124 116
ἡμῶν · αὐτὸς γὰρ ὁ Πατήρ φιλεῖ ὑμᾶς , ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε , καὶ πεπιστεύκατε , ὅτι ἐγὼ παρὰ Θεοῦ θεοῦ ἐξῆλθον . Ἐξῆλθον παρὰ τοῦ Πατρὸς , καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον · πάλιν ἀφίημι τὸν κόσμον , καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν Πατέρα . » Παροιμία ἐστὶ λόγος , πλαγίως , καὶ ἐπικεκρυμμένως , καὶ τὸ ὅλον παραβολικῶς ὑποκείμενόν τι δεικνύων . Ἐπεὶ τοίνυν ὁ Κύριος πολλὰ αὐτοῖς ἐπικεκρυμμένως εἶπε , καὶ παραβολικὸν δὲ ἦν τὸ περὶ τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ το - . κετοῦ , φησί · « Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν , ἀλλὰ ἔρχεται ὥρα , ὅτε οὐκ ἔτι ἐν παροιμίαις , ἀλλὰ τοῤῥησίᾳ περὶ τοῦ Πατρὸς ἀναγγελῶ ὑμῖν . » Μετὰ γαρ τὴν ἀνάστασιν παραστήσας ἑαυτὸν ζῶντα , δι´ ἰκέρῶν τεσσαράκοντα ἐλάλει αὐτοῖς τὰ περὶ τοῦ Πατρὸς τὰ μυστικώτερα καὶ ἀκριβέστερα . Πρότερον Κγὰρ οὕτως ἐνόμιζον αὐτοῦ Πατέρα εἶναι τὸν Θεὸν ὃς καὶ ἡμῶν ἐστι , χάριτι . Ιάλιν δὲ θάῤῥος αὐτοῖς διδοὺς , ὅτι λήψονται ἐν τοῖς πειρασμοῖς βοήθειαν ἄνωθεν , « Ἐν τῷ ὀνόματί μου , φησὶν , αἰτήσασθε [ αἰτήσεσθε ] , » καὶ τοσοῦτον ὑμῖν διαβεβαιοῦμαι φίλον εἰναι τὸν Πατέρα , ὥστε οὐδὲ τῆς μεσιτείας λοιπὸν ἐκοῦ γρήζετε . « Αὐτὸς γὰρ » ἐκεῖνος « φιλεῖ ὑμᾶς . » Εἴτα ἵνα μὴ ἀποπηδήσωσι τοῦ Χριστοῦ , ὡς οὐκ ἔτι εὐτοῦ χρήζοντες , ἀλλὰ τῷ Πατρὶ ἀμέσως ἀγαπώμενοι , φησί · « Διὰ τοῦτο φιλεῖ ὑμᾶς ὁ Πατὴρ , διότι ὑμεῖς ἐμὲ ππεφιλήκατε . » Ὅτε οὖν ἐκπέσοιτε τῆς ἐμῖς οιλίας αὐτίνα καὶ τοῦ Πατρὸς ἐκπεσεῖσθε . ἐκεῖ δὲ διαφερόντως αὐτοὺς παρεμυθεῖτο , τὸ ἀκούειν ὅτι παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθε , καὶ πόλιν πρὸς Θεὸν ὑπάγει , διὰ τοῦτο συνεχῶς μὐτὸ στρέφει . Ὅθεν καὶ αὐτοὶ ἐκ τοῦ ταῦτα ἀκούειν ὡφεληθέντες , καὶ ἀνατνεύσαντες , τί φασιν ; « Αέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ · Ἵδε νῦν , παῤῥησίᾳ λαλεῖς , καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις · νῦν οἴδαμεν , ὅτι οἶδας πάντα , καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς δε ἐρωτᾷ . Ἐν τούτῳ πιστεύομεν , ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθες . Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ἄρτι πιστεύετε . ἐδοὸ ἔρχεται ὥρα , καὶ νῦν ἐλήλυθεν , ἵνα σκορπισθῆτε λκαστος εἰς τὰ ἴδια , καὶ ἐμὲ μόνον ἀφῆτε · καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος , ὅτι ὁ Πατὴρ μετ´ ἐμοῦ ἐστιν . » Ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ , ὅτι φίλος ἔσται αὐτοῖς ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , καὶ ὅτι οὐ δέονται τῆς αὐτοῦ μεσιτείας , ὡς τῶ Πατρὶ ᾠκειωμένοι , καὶ ὅτι ἐξῆλθε παρὰ τοῦ Θεοῦ , τάσιν , ὅτι « Νῦν οἴδαμεν , ὅτι οἶδας πάντα , » τουτέστι , Γινώσκεις τὰ σκανδαλίζοντα τὴν ἑκάστου καρδίαν , « καὶ οὐ χρείαν ἔχεις , » ἵνα παρά τινων μανβάνῃς αὐτά . Καὶ « ἐν τούτῳ πιστεύομεν , ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξὴλθες . » Θεοῦ γὰρ , τὸ εἰδέναι τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας . Σκόπει δὲ , πῶς ἀτελεῖς ἦσαν λέγοντες τὸ , « Νῦν οξσαμεν . » Οἱ γὰρ τοσούτων ἀκούσαντες διδασκαλιῶν , Νῦν οἴδαμεν , » φασίν . Ὁ δὲ Χριστὸς δεικνύων αὐτοῖς , ὅτι ἀτελεῖς εἰσιν ἔτι , καὶ οὕπω οὐδὲν μέγα περὶ αὐτοῦ ἐνενόησαν , ἀλλὰ κάτω καὶ περὶ τὴν χῆν ἕτι στρέφονται , φησίν · « Ἄρτι πιστεύετε . » ὥσπερ Κγὰρ ἐπιμέμφεται αὐτοῖς καὶ προσονειδίζει τὴν βραδτῆτα τῆς πίστεως . Ἵνα [ ὸὲ ] μὴ δόξωσι χαρίζεσθαι εὐτῷ , τοιαῦτα περὶ αὐτοῦ ἐννοοῦντες , φησίν · « Ἐλή λυθεν ἡ ὥρα , ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος . » Ὑμεῖς γὰρ ,
Lemmas: ἐγώ · αὐτός γάρ ὁ Πατήρ φιλέω σύ , ὅτι σύ ἐγώ φιλέω , καί πιστεύω , ὅτι ἐγώ παρά Θεός θεός ἐξέρχομαι . ἐξέρχομαι παρά ὁ πατήρ , καί ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος · πάλιν ἀφίημι ὁ κόσμος , καί πορεύω πρός ὁ πατήρ . » παροιμία εἰμί λόγος , πλάγιος , καί ἐπικεκρυμμένως , καί ὁ ὅλος παραβολικός ὑπόκειμαι τίς δείκνυμι . ἐπεί τοίνυν ὁ Κύριος πολύς αὐτός ἐπικεκρυμμένως εἶπον , καί παραβολικός δέ εἰμί ὁ περί ὁ γυνή καί ὁ ὁ - . κετοῦ , φημί · « οὗτος ἐν παροιμία λαλέω σύ , ἀλλά ἔρχομαι ὥρα , ὅτε οὐ ἔτι ἐν παροιμία , ἀλλά ῥοήσιος περί ὁ πατήρ ἀναγγέλλω σύ . » μετά γαρ ὁ ἀνάστασις παρίστημι ἑαυτοῦ ζῶ , δις ἰκέρῶν τεσσαράκοντα λαλέω αὐτός ὁ περί ὁ πατήρ ὁ μυστικός καί ἀκριβής . πρότερος Κγὰρ οὕτως νομίζω αὐτός πατήρ εἰμί ὁ θεός ὅς καί ἐγώ εἰμί , χάρις . Ιάλιν δέ θάρσος αὐτός δίδωμι , ὅτι λαμβάνω ἐν ὁ πειρασμός βοήθεια ἄνωθεν , « ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , φημί , αἰτέω [ αἰτέω ] , » καί τοσοῦτος σύ διαβεβαιόω φίλος εἰναι ὁ πατήρ , ὥστε οὐδέ ὁ μεσιτεία λοιπός ἔκω γράω . « αὐτός γάρ » ἐκεῖνος « φιλέω σύ . » εἴτα̅ ἵνα μή ἀποπηδάω ὁ Χριστός , ὡς οὐ ἔτι εὐτοῦ χρῄζω , ἀλλά ὁ πατήρ ἀμέσως ἀγαπάω , φημί · « Ζεύς οὗτος φιλέω σύ ὁ πατήρ , διότι σύ ἐγώ φιλέω . » ὅτε οὖν ἐκπίπτω ὁ ἐμέω οιλίας αυτις καί ὁ πατήρ ἐκπίπτω . ἐκεῖ δέ διαφερόντως αὐτός παραμυθέομαι , ὁ ἀκούω ὅτι παρά ὁ Θεός ἐξέρχομαι , καί πόλις πρός θεός ὑπάγω , διά οὗτος συνεχῶς μὐτὸ στρέφω . ὅθεν καί αὐτός ἐκ ὁ οὗτος ἀκούω ὠφελέω , καί ανατνευατιμοω , τίς φημί ; « αεγους αὐτός ὁ μαθητής αὐτός · κύπειρις νῦν , παρρησία λαλέω , καί παροιμία οὐδείς λέγω · νῦν οἶδα , ὅτι οἶδα πᾶς , καί οὖον χρεία ἔχω ἵνα τίς δέ ἐρωτάω . ἐν οὗτος πιστεύω , ὅτι ἀπό Θεός ἐξέρχομαι . ἀποκρίνω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἄρτι πιστεύω . ἐδός ἔρχομαι ὥρα , καί νῦν ἔρχομαι , ἵνα σκορπίζω λκαστος εἰς ὁ ἴδιος , καί ἐγώ μόνος ἀφίημι · καί οὐ εἰμί μόνος , ὅτι ὁ πατήρ μετέ ἐγώ εἰμί . » ἀκούω ὁ μαθητής , ὅτι φίλος εἰμί αὐτός ὁ θεός καί πατήρ , καί ὅτι οὖον δήω ὁ αὐτός μεσιτεία , ὡς ὁ πατήρ οἰκειόω , καί ὅτι ἐξέρχομαι παρά ὁ Θεός , τάσις , ὅτι « νῦν οἶδα , ὅτι οἶδα πᾶς , » τουτέστι , γιγνώσκω ὁ σκανδαλίζω ὁ ἕκαστος Καρδία , « καί οὖον χρεία ἔχω , » ἵνα παρά τίνω μανβάνῃς αὐτός . καί « ἐν οὗτος πιστεύω , ὅτι ἀπό Θεός ἐξέρχομαι . » Θεός γάρ , ὁ οἶδα ὁ κρυπτός ὁ Καρδία . σκοπάω δέ , πῶς ἀτελής εἰμί λέγω ὁ , « νῦν ὀξύνω . » ὁ γάρ τοσοῦτος ἀκούω διδασκαλία , νῦν οἶδα , » φημί . ὁ δέ Χριστός δείκνυμι αὐτός , ὅτι ἀτελής εἰμί ἔτι , καί οὔπω οὐδείς μέγας περί αὐτός ἐννοέω , ἀλλά κάτω καί περί ὁ χήν ἔτι στρέφω , φημί · « ἄρτι πιστεύω . » ὥσπερ Κγὰρ ἐπιμέμφομαι αὐτός καί προσονειδίζω ὁ βραδτῆτα ὁ πίστις . ἵνα [ οεʹ ] μή δοκέω χαρίζομαι ἐάω , τοιοῦτος περί αὐτός ἐννοέω , φημί · « Ελής λύω ὁ ὥρα , ἵνα σκορπίζω ἕκαστος . » σύ γάρ ,