cogPG.PG124 154
ἠει οὖτως ἀέση , καὶ τοῦ λίθου ἐπικειμένου τῷ τάφω . Πῶς δὲ φάντασμα αὐτὸν οὐκ ἐνόμισαν , θαυμάσειν ἄν τις . Μάλιστα μὲν οὖν ἡ γυνὴ προλαβοῦσα πολλὴν τὴν πίστιν εἰργάσατο , ἄλλως δὲ , καὶ ἥμερον αὐτοῖς τὴν ὄψιν ἔδειξεν , ἅμα δὲ καὶ διὰ τῆς φωνῆς ἐπράῦνεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν κυμαίνουσαν , εἰπὼν τὸ , « Εἰρήνη ὑμῖν · » τουτέστι · Μὴ θορυβεῖσθε · ἄμα δὲ , ἀναμιμνήσκει αὐτοὺς καὶ τοῦ ῥήματος , ἂ πρὸ τοῦ σταυροῦ εἶπεν αὐτοῖς · « Εἰρήνην τὴν ἐμὴν διδωμι ὑμῖν . « Ἐχάρησαν δὲ ἰδόντες τὸν Κύριον . » Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο προεῖπε πρὸ τοῦ σταυροῦ , ὅτι , « θψομαι ὑμᾶς , καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία . » Ἐπειδὴ δὲ πρὸς Ἰουδαίους πόλεμον εἶχον ἄσπονδον , πάλιν αὐτοῖς φησι τὸ , « Εἰρήνη . » Ὥσπερ γὰρ ταῖς τυναιξιν εἰπε , « Χαίρετε , » διότι ἐν λύπαις ἦν τὸ γένος · οὕτω τούτοις τὴν εἰρήνην δίδωσι διὰ τὸν πόλεμον , ὅν πρὸς αὐτοὺς εἶχον καὶ σχεῖν ἔμελλον πάντες . Καταλλήλως οὗν κἀκείναις μὲν τὸ , « Καῖρε · » ἐν γὰρ λύπαις τίκτειν κατηράθησαν · τοῖς δὲ ἀνδράσι τὸ εἰρηνεύειν , διὰ τοὺς πολέμους τοὺς ἕνεκα τοῦ κηριγματος . Ἄμα δὲ ἐμφαίνει καὶ τὰ κατορθώρατα τοῦ σταυροῦ · ταῦτα δὲ ἦν ἡ εἰρήνη . Διὸ καὶ , Ἐπεὶ , φησί , διὰ τοῦ σταυροῦ εἰρήνη κατώρθωται , πέμπω ὑμᾶς ἐπὶ τὸ κήρυγμα . Παραμυθούμενος δὲ αὐτοὺς , καὶ παραθαῤόύνων , φησί · « Καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ Πατὴρ , καγὼ πέμπω ὑμᾶς . » Τὸ γὰρ ἔργον τὸ ἐμόν , φησὶν , ἀναδέχεσθε , ὥστε θσῤῥεῖτε , ὅτι συνέσομαι ὑμῖν . Ὅρα δὲ τὴν αὐθεντίαν · οὐκ εἶπεν , ὅτι Παρακαλέτω τὸν Πατέρα μου , καὶ πέμψει ὑμᾶς , ἀλλὰ , « Ἐγὼ πέμπω ὑμᾶς . » Ἐμφυσᾷ δέ , καὶ δίδωσιν αὐτοῖς Πiνεῦμα ἅγιον , οὐ τὴν τελείαν δωρεὰν τοῦ ἁγίου Πνεύματος νῦν αὐτοῖς νέμωνταύτην γὰρ ἐν τῇ Πεντηκοστῇ ἔμελλεν δοῦναι , ἀλλὰ πρὸς ὑποδοχὴν τοῦ Πνεύματος ἐπιτηδείους αὐτοὺς ποιῶν . Τὸ Κγὰρ , « Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον , » ἀντὶ τοῦ . Γίνεσθε ἐπιτήδειοι πρὸς τὸ λαβεῖν Πνεῦμα . Ἔστι δὲ εἰπεῖν , ὅτι ἐξουσίαν τινὰ καὶ χάριν πνευματικὴν δέδωκεν αὐτοῖς , οὐχ ὥστε νεκροὺς ἐγείρειν καὶ δυνάμεις ποιεῖν , ἀλλὰ´ ὥστε ἀφιέναι τὰ ἁμαρτήματα . Διὸ καὶ ἐπήγαγεν · « Ἅν τινων σφῆτε τὰς ἀμαρτίας , ἀφίεν . ται αὐτοῖς · » δεικνὸς ὅτι τοῦτο τὸ εἶδος τῶν πνευματκπῶν χαρισμάτων αὐτοῖς δέδωκε , τὸ τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν · μετὰ δὲ τὴν ἀνάληψιν , αὐτὸ τὸ ΠνεῦΚμα κατελθὸν , καὶ τῶν σημείων καὶ παντὸς ἄλλου χαο ´σοατος τὰς δυνάμεις αὐτοῖς ἐπεδαψιλεύσατο . ὼξιονδὲ ζητῆσαι , τίνος ἔνεκεν οὐκ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ τοῖς μαθηταῖς ἐπιφαίνεται , ἀλλὰ´ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ · καίτοι ὁ γΙατθαῖος καὶ ὁ Μάρκος ὑποσχέσθαι αὐτὸν αὐτοῖς ἐν Γαλιλαίᾳ ὀφθήσεσθαί φασι · πῶς οὖν ἐν Ἱερουσαλὴμ ζαίνεται ; Φασὶν οὖν τινες , ὅτι Καὶ τί τοῦτος Οὐ γὰρ ʹτν ὅτι Ἐν Γαλιλαίᾳ μόνον ὀφθήσομαι ὑμῖν , ιν δὲ Ἱερουσαλὴμ οὐκ ὀφθήσομαι · ὥστε ιλοτιμίας τοῦτο πλοῦτος , οὐ ψεύδους ἔχει κατηγορίαν . Ἐπειτα τὸ ὄψεσθαι αὐτὸν ἐν Γαλιλαία τοῖς τᾶσι μαθηταῖς , οὐχὶ τοῖς δώδεκα , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἑβεομήκοντα ὑπισχνεῖται , ἐν Ἰερουσαλήμ δὲ μόνοις
Lemmas: ἔρχομαι οὖτως ἀάω , καί ὁ λίθος ἐπίκειμαι ὁ τάφος . Πῶς δέ φάντασμα αὐτός οὐ νομίζω , θαυμάζω ἄν τις . μάλιστα μέν οὖν ὁ γυνή προλαμβάνω πολύς ὁ πίστις ἐργάζομαι , ἄλλως δέ , καί ἥμερος αὐτός ὁ ὄψις δείκνυμι , ἅμα δέ καί διά ὁ φωνή πραΰνω αὐτός ὁ διάνοια κυμαίνω , εἶπον ὁ , « Εἰρήνη σύ · » τουτέστι · μή θορυβέω · ἄμη δέ , ἀναμιμνήσκω αὐτός καί ὁ ῥῆμα , ὅς πρό ὁ σταυρός εἶπον αὐτός · « Εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ . « χαίρω δέ ὁράω ὁ κύριος . » καί γάρ καί οὗτος προεῖπον πρό ὁ σταυρός , ὅτι , « θάπτω σύ , καί χαίρω σύ ὁ καρδία . » ἐπεί δέ πρός Ἰουδαῖος πόλεμος ἔχω ἄσπονδος , πάλιν αὐτός φημί ὁ , « Εἰρήνη . » ὥσπερ γάρ ὁ τυναιξιν εἶπον , « χαίρω , » διότι ἐν λύπη εἰμί ὁ γένος · οὗτος οὗτος ὁ εἰρήνη δίδωμι διά ὁ πόλεμος , ὅς πρός αὐτός ἔχω καί ἔχω μέλλω πᾶς . κατάλληλος ἐν ἐκεῖνος μέν ὁ , « Καῖρος · » ἐν γάρ λύπη τίκτω καταράομαι · ὁ δέ ἀνήρ ὁ εἰρηνεύω , διά ὁ πόλεμος ὁ ἕνεκα ὁ κήρυγμα . ἄμη δέ ἐμφαίνω καί ὁ κατορθώρατα ὁ σταυρός · οὗτος δέ εἰμί ὁ εἰρήνη . Διὸ καί , ἐπεί , φημί , διά ὁ σταυρός εἰρήνη κατορθόω , πέμπω σύ ἐπί ὁ κήρυγμα . παραμυθέομαι δέ αὐτός , καί παραθαρομοσσυν , φημί · « καθώς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ πατήρ , κἀγώ πέμπω σύ . » ὁ γάρ ἔργον ὁ ἐμός , φημί , αναδέχομαι , ὥστε ῥέω , ὅτι σύνειμι σύ . Ὅρας δέ ὁ αὐθεντία · οὐ εἶπον , ὅτι παράκληση ὁ πατήρ ἐγώ , καί πέμπω σύ , ἀλλά , « ἐγώ πέμπω σύ . » ἐμφυσάω δέ , καί δίδωμι αὐτός Πνεῦμα ἅγιος , οὖον ὁ τέλειος δωρεά ὁ ἅγιος πνεῦμα νῦν αὐτός νέμων γάρ ἐν ὁ Πεντηκοστή μέλλω δίδωμι , ἀλλά πρός ὑποδοχή ὁ πνεῦμα ἐπιτήδειος αὐτός ποιέω . ὁ Κγὰρ , « λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος , » ἀντί ὁ . γίγνομαι ἐπιτήδειος πρός ὁ λαμβάνω πνεῦμα . εἰμί δέ εἶπον , ὅτι ἐξουσία τις καί χάρις πνευματικός δίδωμι αὐτός , οὐ ὥστε νεκρός ἐγείρω καί δύναμις ποιέω , ἀλλά ὥστε ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα . Διὸ καί ἐπάγω · « ὅς τίνω σφώ ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι . ὁ αὐτός · » δείκνυμι ὅτι οὗτος ὁ εἶδος ὁ πνευματκπῶν χάρισμα αὐτός δίδωμι , ὁ ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία · μετά δέ ὁ ἀνάληψις , αὐτός ὁ Πνεῦμα κατέρχομαι , καί ὁ σημεῖον καί πᾶς ἄλλος Χάο ´σοαατος ὁ δύναμις αὐτός ἐπιδαψιλεύομαι . ὼξιονδὲ ζητέω , τίς ἐνέλκω οὐ ἐν ὁ Γαλιλαία ὁ μαθητής ἐπιφαίνω , ἀλλά ἐν ὁ Ἱερουσαλήμ · καίτοι ὁ γΙατθαῖος καί ὁ Μάρκος ὑπισχνέομαι αὐτός αὐτός ἐν Γαλιλαία ὁράω φημί · πῶς οὖν ἐν Ἱεροσόλυμα ζαινω ; φημί οὖν τις , ὅτι καί τίς τοῦτος οὖον γάρ ʹτν ὅτι ἐν Γαλιλαία μόνος ὁράω σύ , ἐν δέ Ἱεροσόλυμα οὐ ὁράω · ὥστε ιλοτιμιος οὗτος πλοῦτος , οὖον ψεῦδος ἔχω κατηγορία . ἔπειτα ὁ ὁράω αὐτός ἐν Γαλιλαία ὁ τάσις μαθητής , οὐ ὁ δώδεκα , ἀλλά καί ὁ εβεομηκοειντα ὑπισχνέομαι , ἐν Ἱερουσαλήμ δέ μόνος