cogPG.PG124 21
τῷ ψεύδει · αὐτοῦ γάρ ἐστι γέννημα , καὶ αὐτός ἐσσιν ὁ κυρίως ψεύστης , καὶ ὀ πατὴρ αὐτοῦ τουιτέστι , τοῦ ψεύδους , αὐτός ἐστιν . Εἶπε γὰρ πρὸς τὴν Εὔαν , ὅτι « ἂν ἡμέρᾳ φόγητε , ἔσεσθε ὡς θεοί . » Οἰ δὲ θάνατον μᾶλλον ἐτρύγησαν , « Ἐγὼ δὲ , φησὶν , ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω , οὐ πιστεύετέ μοι » Οὐδὲν γὰρ ἄλλο ἔχοντες ἐγκαλεῖν , εἰ μὴ μόνον τὴν ἀλήθειαν , διὰ τοῦτο λυσσᾶτε κατ´ ἐμοῦ , ὡς υἱοὶ τοῦ πατρὸς τοῦ ψεύδους . « Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας ; Εἰ δὲ ἀλήθειαν λέγω , διὰ τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι ; Ὁ ἦλν ἐκ Θεοῦ , τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ ἀκούει . Διὰ τοῦτο ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε , ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐστέ , Ἀπεκρίθησαν οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ εἶπον αὐτῷ · Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς , ὅτι Σαμαρείτης εἶ σὺ , καὶ δαιμόνιον ἔχεις ; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς · Ἐγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω , ἀλλὰ τιμῶ τὸν Πατέρα μου , καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με . Ἐγὼ δὲ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν μου · ἔστιν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων . » Ἐπειδὴ τοῦ Θεοῦ υἱοὺς ἑαυτοὺς ὡνόμαζον , φησὶν , ὅτι Εἰ τοῦ Θεοῦ υἱοί ἐστε , πάντως τὸν ἁμαρτάνοντα ὀφείλετε μισεῖν . Εἰ τοίνυν καὶ ἐμὲ , ὃν μισεῖτε , δύνασθε ἐλέγξαι ἁμαρτάνοντα , πρόδηλον ὅτι δικαίως μισεῖτε · εἰ δὲ οὐκ ἔχει τις ἐλέγξαι , φανερὸν ὅτι διὰ τὴν ἀλήθειάνμε μισεῖτε . Ποίαν δὲ ἀλήθειαν ; Η πάντως ὅτι ἔλεγεν ἑαυτὸν Υἱὸν Θεοῦ , ὅπερ πανάληθές ἐστιν . « Ὁ ὢν ὲ ἐν τοῦ Θεοῦ τὰ ῥήματα τοῦ Θεοῦ ἀκούει · » ὥστε καὶ ὑμεῖς , εἰ τοῦ Θεοῦ τέκνα ἦτε , οὐκ ἂν ἐμοῦ παρηκούετε , οὐδ´ ἄν ἐφονᾶτε κατὰ τοῦ ἄνωθεν ἐλθόντος Υἱρῆ τοῦ Θεοῦ , καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ φθεγγομένου . Ὁ μὲν οὖν Κύριος οὕτω πράως · οἱ δὲ εἰς ὕβρεις χωροῦσιν . « Οὐ καλῶς γὰρ , φασὶν , ἐλέγομεν , ὅτι Σαμαρείτης εἶ , καὶ δαιμόνιον ἔχεις ; » Σαμαρείτην μὲν οὖν αὐτὸν ἔλεγον , ὡς τὰ Ἰουδαϊκὰ ἔθη παραλύοντα , οἷον τὸ τοῦ vαββάτου · οἱ γὰρ Σαμαρεῖται οὐκ ἀκριβῶς Ἰουδάῖζον · δαιμονιῶντα δὲ καλοῦσιν αὐτὸν , τάχα μὲν καὲ κακ´ ἐκεῖνον τὸν τρόπον , καθὸ καὶ ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλειν αὐτὸν τὰ δαιμόνια ἔλεγον . Πάνσες νὰρ οἱ συκοφαντοῦντες αὐτὸν ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν τοὺς δαίμονας , δαιμόνιον ἔχειν τὸ τοῦ Βεελζεβοὺλ , ἐν ᾧ ἐτέλει τὰ θαύματα , ἔλεγον . Τάχα δὲ καὶ καθὸ ἀνεκάλυπτεν αὐτῶν τὰ διανοήματα καὶ τὰ ἐνθι . μήματα , δαιμόνιον αὐτὸν ἔχειν ἐνόμιζον , οἰόμενοε παρὰ δαιμόνων αὐτῷ τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτῶν ἐπιγινώσκεσθαι . Πότε δὲ εἶπον αὐτὸν Σαμαρείτην · Οὐδαμοῦ ὁ εὐαγγελιστὴς τοῦτο εἴρηκεν . Ἐκ τούτου οὖν δῆλον ὅτι πολλὰ παρέλειψαν οἱ εὐαγγελισταὶ , καὶ οὐχ ἅπαντα συνεγράψαντο , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ ἐπεσημηνάμεθα τοῦτο αὐτό . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν τοιαῦτα ψεοίζουαιν αὐτὸς δ´ ἀνεξικάκως τὰς εἰς αὐτὸν ὕβρεις δέχεται . Ὅτε μὲν γὰρ ἑαυτοὺς υἱοὺς Θεοῦ ἔλεγον , σφοδρῶς αὐτοὺς ἐλέγχει , τὴν ἀλήθειαν ἐκδικῶν · ὅτε δὰ αὐτὸν ὑβρίζουσιν , οὐκ ἀμύνεται , διδάσκων καὶ ἡμᾶς , τὰ μὲν εἰς Θεὸν ἐκδικεῖν , τὰ δὲ εἰς ἡιμᾶς αὐ τοὺς πράως φέρειν · ὥσπερ οὖν καὶ αὐτὸς ἡμέρως , « Ἔγὼ , φησὶ , δαιμόνιον οὐκ ἔχω , ἀλλὰ τιμῶ τὸν Πατέρα μου . » Πῶς δὲ ἐτίμα τὸν Πατέρα ; Ἐκδικῶν αὐψεύστας ,
Lemmas: ὁ ψεύδω · αὐτός γάρ εἰμί γέννημα , καί αὐτός εἰμί ὁ κύριος ψεύστης , καί ὁ πατήρ αὐτός τουιτέστι , ὁ ψεῦδος , αὐτός εἰμί . εἶπον γάρ πρός ὁ Εὔα , ὅτι « εἄν ἡμέρα φώγω , εἰμί ὡς θεός . » ὁ δέ θάνατος μᾶλλον τρυγάω , « ἐγώ δέ , φημί , ὅτι ὁ ἀλήθεια λέγω , οὖον πιστεύω ἐγώ » οὐδείς γάρ ἄλλος ἔχω ἐγκαλέω , εἰμί μή μόνος ὁ ἀλήθεια , διά οὗτος λυσσάω κατ´ ἐγώ , ὡς υἱός ὁ πατήρ ὁ ψεῦδος . « Τῖς ἐκ σύ ἔλεγχος ἐγώ περί ἁμαρτία ; εἰμί δέ ἀλήθεια λέγω , διά τίς σύ οὖον πιστεύω ἐγώ ; ὁ ἄλη ἐκ Θεός , ὁ ῥῆμα ὁ Θεός ἀκούω . Ζεύς οὗτος σύ οὐ ἀκούω , ὅτι ἐκ ὁ Θεός οὐ εἰμί , ἀποκρίνω ὁ Ἰουδαῖος , καί εἶπον αὐτός · οὖον καλῶς λέγω ἐγώ , ὅτι Σαμαρείτης εἰμί σύ , καί δαιμόνιον ἔχω ; ἀποκρίνω Ἰησοῦς · ἐγώ δαιμόνιον οὐ ἔχω , ἀλλά τιμάω ὁ πατήρ ἐγώ , καί σύ ἀτιμάζω ἐγώ . ἐγώ δέ οὖον ζητέω ὁ δόξα ἐγώ · εἰμί ὁ ζητέω καί κρίνω . » ἐπεί ὁ Θεός υἱός ἑαυτοῦ ὀνομάζω , φημί , ὅτι εἰμί ὁ Θεός υἱός εἰμί , πάντως ὁ ἁμαρτάνω ὀφείλω μισέω . εἰμί τοίνυν καί ἐγώ , ὅς μισέω , δύναμαι ἐλέγχω ἁμαρτάνω , πρόδηλος ὅτι δικαίως μισέω · εἰμί δέ οὐ ἔχω τις ἐλέγχω , φανερός ὅτι διά ὁ ἀλήθω μισέω . Ποίας δέ ἀλήθεια ; ὁ πάντως ὅτι λέγω ἑαυτοῦ υἱός Θεός , ὅσπερ παναληθής εἰμί . « ὁ εἰμί ε ἐν ὁ Θεός ὁ ῥῆμα ὁ Θεός ἀκούω · » ὥστε καί σύ , εἰμί ὁ Θεός τέκνον εἰμί , οὐ εἄν ἐγώ παρακούω , οὐδός ἄν φονάω κατά ὁ ἄνωθεν ἔρχομαι Υἱρῆ ὁ Θεός , καί ὁ ὁ Θεός φθέγγομαι . ὁ μέν οὖν Κύριος οὗτος πρᾶος · ὁ δέ εἰς ὕβρις χωρέω . « οὖον καλῶς γάρ , φημί , λέγω , ὅτι Σαμαρείτης εἰμί , καί δαιμόνιον ἔχω ; » Σαμαρείτης μέν οὖν αὐτός λέγω , ὡς ὁ Ἰουδαικός ἔθος παραλύω , οἷος ὁ ὁ vαββάτου · ὁ γάρ Σαμαρείτης οὐ ἀκριβῶς Ἰουδαΐζω · δαιμονιάω δέ καλέω αὐτός , τάχα μέν καέ̅ κακ ἐκεῖνος ὁ τρόπος , καθό καί ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω αὐτός ὁ δαιμόνιος λέγω . πανσές νηρ ὁ συκοφαντέω αὐτός ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω ὁ δαίμων , δαιμόνιον ἔχω ὁ ὁ Βεελζεβούλ , ἐν ὅς τελέω ὁ θαῦμα , λέγω . Τάχα δέ καί καθό ἀνακαλύπτω αὐτός ὁ διανόημα καί ὁ ἐνθι . μήματα , δαιμόνιον αὐτός ἔχω νομίζω , οἴομαι παρά δαίμων αὐτός ὁ κρυπτός ὁ Καρδία αὐτός ἐπιγιγνώσκω . πότος δέ εἶπον αὐτός Σαμαρείτης · οὐδαμός ὁ εὐαγγελιστής οὗτος εἴρω . ἐκ οὗτος οὖν δῆλος ὅτι πολύς παραλείπω ὁ εὐαγγελιστής , καί οὐ ἅπας συγγράφω , καθά καί ἀλλαχοῦ ἐπισημαίνω οὗτος αὐτός . ἐκεῖνος μέν οὖν τοιοῦτος ψεοιζουη αὐτός δδʹ ἀνεξίκακος ὁ εἰς αὐτός ὕβρις δέχομαι . ὅτε μέν γάρ ἑαυτοῦ υἱός Θεός λέγω , σφοδρός αὐτός ἔλεγχος , ὁ ἀλήθεια ἐκδικέω · ὅτε δᾶ αὐτός ὑβρίζω , οὐ ἀμύνω , διδάσκω καί ἐγώ , ὁ μέν εἰς θεός ἐκδικέω , ὁ δέ εἰς ἡιμᾶς αὖος ὁ πρᾶος φέρω · ὥσπερ οὖν καί αὐτός ἥμερος , « ἐγώ , φημί , δαιμόνιον οὐ ἔχω , ἀλλά τιμάω ὁ πατήρ ἐγώ . » Πῶς δέ τιμάω ὁ πατήρ ; ἐκδικέω αυψευστης ,