cogPG.PG124 245
αὐτόν · τουτέστι , τὸν πλοῦτον ἐν τούτοις ἔχων . τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτόν · ὥσπερ εἴτις εἴποι · Ὁ Βασιλεὺς πλουτεῖ εἰς χρυσίον καὶ ἀργύριον . Ὥστε . ἐπεὶ πλοῦτον ἔχει τοὺς πιστεύοντας , μὴ ἀπογνῷς ὡς ἀσύγγνωστα ἡμαρτηκώς · προσδέξεται γάρ σε , ἵνα καὶ σὲ μέρος τοῦ οἰκείου πλούτου ποιήσηται . « Πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν · πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν ; πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος ; πῶς δὲ κηρύξουσιν , ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι ; καθὼς γέγραπται · Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδτς τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην , τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά ! » Εἶπεν ἄνω , ὅτι « Πᾶς ὃς ἐὰν ἐπικαλέσηται , σωθήσεται · » κατηγορεῖ νῦν λοιπὸν τῶν Ἱουδαίων , ὡς μὴ ἐπικαλεσαμένων . Διὰ τί δὲ οὐκ ἐπεκαλέσαντο · Διότι οὐκ ἐπίστευσαν . Διὰ τί δὲ οὐκ ἐπίστευσαν ; μὴ διότι οὐκ ἤκουσαν ; Καὶ μὴν ἤκουὶ σαν . Εἰτα ἀντίθεσις , · Καὶ πῶς ἠδύνατο ἀκοῦσαι χωρὶς κηρύσσοντος ; Εἶτα πάλιν λύσις · Καὶ μὴν ἐκήρυξαν καὶ ἀπεστάλησαν εἰς αὐτοὺς πολλοί . Καὶ πόθεν δῆλον , ὅτι οὗτοί εἰσιν ἐκεῖνοι οἱ ἀποσταλέντες ; Τότε δὴ λοιπὸν εἰσάγει τὸν προφήτην λέγοντα · « Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην , σῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθὰ » Οὐδὲν γὰρ ἄλλο περιῄεσαν οἱ ἀπόστολοι λέγοντες , ἀλλ´ ἢ τὰ ἀπόρρητα ἀγαθὰ , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους γενομένην εἰρήνην . Ὥστε τὸ μὴ πιστεῦσαι , ἔγκλημα ἐκείνων , τῶν μὴ παραδεξαμένων τοὺς κηρύσσοντας . Ἀλλ´ οὐ πάντες ὑπήκουσαν τῷ Εὐαγγελίῳ . Ἡσαΐας γὰρ λέγει · Κύριε , τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; » Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι οἱ εὐαγγελιζόμενοι παρὰ τοῦ προφήτου ἐμαρτυρήθησαν ὡς θεόθεν ὄντες·ἵνα μή τις εἴπῃ · Καὶ μὴν εἰ θεόθεν ἦσαν , ἔδει πάντας αὐτῶν ὑπακοῦσαι · φησὶν , ὅτι ἀληθῶς πάντες ούχ ὑπήκουσαν τῷ Εὐαγγελίῳ · ἀλλ´ οὐδὲν ἐκ τούτου βλάπτεται ἡ ἁλήθεια · αὐτὸ γὰρ ] τοῦτο Ἡσαΐας λέγει πρὸ πολλῶν ἐτῶν · « Τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; ν Τὸ γὰρ , Τίς ; ἀντὶ τοῦ , Σπάνιοι . κεῖται ἐνταῦθα · τουτέστιν , ὀλίγοι ἐπίστευσαν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν . « Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς · ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ . » Τοῦτο ἔχεται μὲν τῆς τῶν προτέρων ἀκολουθίας , καὶ ὥσπερ συμπέρασμά τι ἐπάγει τοῖς ποῤῥηθεῖσιν · αἰνίττεται δὲ καί τι ἕτερον . Ἐπειδὴ γὰρ οἱ Ἰουδαῖοι καθ´ ἕκαστον καιρὸν σημεῖα ἐξήτουν , καὶ τὴν ὄψιν αὐτὴν τῆς ἀναστάσεως · φησὶν , ὅτι « Ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς . » Καὶ πλέον τῆς ἀκοῆς οὐ δεῖ ζητεῖν ἕτερόν τι . Οὐ γὰρ ἀκοή ἐστι ῥημάτων ἀπλῶς λεγομένων , ἀλλὰ ῥημάτων Θεοῦ . Ὥστε εἰ θαύματα ζητεῖς , ὡς ἐκ Θεοῦ ὄντα , πίστευσον καὶ τοῖς ῥήμασιν , ὡς ἐκ Θεοῦ λεγομένοις . « Ἀλλὰ λέγω · Μὴ οὐκ ἤκουσαν Κενοῦνγε εἰς πᾶ
Lemmas: αὐτός · τουτέστι , ὁ πλοῦτος ἐν οὗτος ἔχω . ὁ ἐπικαλέω αὐτός · ὥσπερ ἔστις εἶπον · ὁ Βασιλεύς πλουτέω εἰς χρυσίον καί ἀργύριον . ὥστε . ἐπεί πλοῦτος ἔχω ὁ πιστεύω , μή ἀπογιγνώσκω ὡς ἀσύγγνωστος ἁμαρτάνω · προσδέχομαι γάρ σύ , ἵνα καί σύ μέρος ὁ οἰκεῖος πλοῦτος ποιέω . « Πῶς οὖν ἐπικαλέω εἰς ὅς οὐ πιστεύω · πῶς δέ πιστεύω ὅς οὐ ἀκούω ; πῶς δέ ἀκούω Χωρὶς κηρύσσω ; πῶς δέ κηρύσσω , ἐάν μή ἀποστέλλω ; καθώς γράφω · ὡς ὡραῖος ὁ πόδτς ὁ εὐαγγελίζομαι εἰρήνη , ὁ εὐαγγελίζομαι ὁ ἀγαθός ! » εἶπον ἄνω , ὅτι « Πᾶς ὅς ἐάν ἐπικαλέω , σῴζω · » κατηγορέω νῦν λοιπός ὁ Ἰουδαῖος , ὡς μή ἐπικαλέω . Ζεύς τίς δέ οὐ ἐπικαλέω · διότι οὐ πιστεύω . Ζεύς τίς δέ οὐ πιστεύω ; μή διότι οὐ ἀκούω ; καί μήv ἀκούω σάω . εἶτα ἀντίθεσις , · καί πῶς δύναμαι ἀκούω Χωρὶς κηρύσσω ; εἶτα πάλιν λύσις · καί μήv κηρύσσω καί ἀποστέλλω εἰς αὐτός πολύς . καί πόθεν δῆλος , ὅτι οὗτος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ἀποστέλλω ; τότε δή λοιπός εἰσάγω ὁ προφήτης λέγω · « ὡς ὡραῖος ὁ πούς ὁ εὐαγγελίζομαι εἰρήνη , σός εὐαγγελίζομαι ὁ ἀγαθός » οὐδείς γάρ ἄλλος περίειμι ὁ ἀπόστολος λέγω , ἀλ ἢ ὁ ἀπόρρητος ἀγαθός , καί ὁ ὁ Θεός πρός ἄνθρωπος γίγνομαι εἰρήνη . ὥστε ὁ μή πιστεύω , ἔγκλημα ἐκεῖνος , ὁ μή παραδέχομαι ὁ κηρύσσω . Ἀλ οὖον πᾶς ὑπακούω ὁ Εὐαγγέλιος . Ἠσαΐας γάρ λέγω · κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; » ἐπεί εἶπον , ὅτι ὁ εὐαγγελίζομαι παρά ὁ προφήτης μαρτυρέω ὡς θεόθεν ὅς μή τις εἶπον · καί μήv εἰμί θεόθεν εἰμί , ἐσθίω πᾶς αὐτός ὑπακούω · φημί , ὅτι ἀληθής πᾶς οὐ ὑπακούω ὁ Εὐαγγέλιος · ἀλ οὐδείς ἐκ οὗτος βλάπτω ὁ ἀλήθεια · αὐτός γάρ ] οὗτος Ἠσαΐας λέγω πρό πολύς ἔτος · « Τῖς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; Ν ὁ γάρ , Τῖς ; ἀντί ὁ , σπάνις . κεῖμαι ἐνταῦθα · τουτέστιν , ὀλίγος πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ . « ἄρας ὁ πίστις ἐκ ἀκοή · ὁ δέ ἀκοή διά ῥῆμα Θεός . » οὗτος ἔχω μέν ὁ ὁ πρότερος ἀκολουθία , καί ὥσπερ συμπέρασμα τίς ἐπάγω ὁ προέρχομαι · αἰνίσσομαι δέ καί τίς ἕτερος . ἐπεί γάρ ὁ Ἰουδαῖος καθ´ ἕκαστος καιρός σημεῖον ἐξαιτέω , καί ὁ ὄψις αὐτός ὁ ἀνάστασις · φημί , ὅτι « ὁ πίστις ἐκ ἀκοή . » καί πλέω ὁ ἀκοή οὖον δεῖ ζητέω ἕτερος τίς . οὖον γάρ ἀκοή εἰμί ῥῆμα ἀπλόος λέγω , ἀλλά ῥῆμα Θεός . ὥστε εἰμί θαῦμα ζητέω , ὡς ἐκ Θεός εἰμί , πιστεύω καί ὁ ῥῆμα , ὡς ἐκ Θεός λέγω . « ἀλλά λέγω · μή οὐ ἀκούω κενόω εἰς πᾶ