cogPG.PG124 377
συγκρίνει τὴν προφῷτείαν πρὸς τὰς γλώσοας καὶ δείκνυσιν αὐτὴν ὑπερέχουσαν · καὶ πῶς , διὰ τῶν ξῆς δῆλον . Νόμον δὲ τὴν Παλαιὰν πᾶσαν εἴωθε καλεῖν · διὸ καὶ νῦν τὰ ἐν τῷ Ἡσαΐᾳ γεγραμμένα , ἐν τῳ νόμῳ φησὶ γεγράφθαι . Ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , « Οδ´ οῦτως εἰσακούσονταί μου , » δείκνυσιν ὅτι ἐκπλῆξαι αὐτοὺς ἠδύνατο τὸ θαῦμα · εἰ δὲ οὐκ ἐπείσθησαν , ἐνείνων τὸ ἔγκλημα . Ὁ γὰρ Θεὸς τὰ αὐτοῦ πάντοτε ποιεῖ , καὶ τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ δεικνύει , καίτοι εἰδώς ἐκείνους μὴ πεισθησομένους , ὡς ἂν ἀναπολόγητοι σιν , Ὅστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν , οὐ τοῖς πιστεύουσιν , ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις . » Τὸ δὲ σημεῖον ἐκπλήττει μὲν , οὐ πάντως δὲ διδάσκει καὶ ὀφελεῖ · Ἀπότε καὶ βλάπτει πολλάκις , ὥσπερ ἡ ἄνευ ἑρμηνείας γλῶσσα , καθὰ προῖών φησιν , ὅτι « ἐροῦσιν , ὅτι μαίνεσθε · » ἀλλὰ μὴν καὶ τοῖς ἀπίστοις δέδοται τὰ σημεῖα · οἱ γὰρ πιστοὶ οὐ δέονται τούτων , ἤδη πιστοὶ ὄντες , « Ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις , ἀλλὰ τοῖς ππ . στεύουσιν . » Ἡ προφητεία , φησὶν , ὡφελεῖ τοὺς πιστοὺς , κατηχοῦσα τούτους . Ἃρα οὖν καὶ τοῖς ἀπίστοις οὐκ ἔστιν ἡ προφητεία ; καὶ πῶς παρακατιὼν λέγει , ὅτι « Ἑὰν πάντες προφητεύωσιν , εἰσέλθῃ δὲ τις ἄπιστος ; » Ἰδοὺ γὰρ καὶ τοῖς ἀπίστοις ἡ προφητεία . Ἔστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι οὐκ εἶπεν ὁ Ἀπόστολος . ὅτι οὐκ ἔστι χρήσιμος ἡ προφητεία τοῖς ἀπίστοις , ἀλλ´ οὐκ ἔστιν εἰς σημεῖον ἀνωφελὲς , ὡς ἡ γλῶσσα Ὅστε συλλήβδην εἰπεῖν , ἡ μὲν γλῶττα εἰς σημεῖόν ἐστι τοῖς ἀπίστοις , τουτέστιν , εἰς τὸ ἐκπλῆξαι μόνον · ἡ δὲ προφητεία , καὶ τοῖς πιστοῖς ἐστι χρήσιμος , καὶ τοῖς ἀπίστοις , ἐλέγχουσα αὐτοὺς , κἂν οὐκ εἰς ση μεῖον αὐτοῖς εἶναι λέγηται . « Ἐὰν οὐν συνέλθῃ ἡ Ἐκκλησία ὅλη ἐπιτοαυτὸ , καὶ πάντες λαλῶσι γλώσσαις , εἰσέλθοσι δὲ ἰδοῶτνι ἢ ἄπιστοι , οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε ; » ἠρέμα δείκνυσιν , ὅτι καὶ ἀφορμὴν βλάβης ἔχει ὴ ἡ γλῶσσα ἐὰν μὴ καὶ ἑρμηνείαν ἔχῃ . Τοῦτο δὲ λέγει καθαιρῶν αὐτῶν τὸ φύσημα . Ἐπεὶ γὰρ ἐνόμιζον , ὡς αἱ γλῶσσαι αὐτοὺς ποιοῦσι θαυμάζεσθαι , τοὐναντίον μᾶλλον δείκνυσιν ὁ Παῦλος , ὅτι εἰς ἀδοξίαν αὐτοῖς εἰσι , μαινομένους αὐτοὺς δοκεῖν ποιοῦσαι . Ἵνα δὲ μὴ νομίσῃς ὅτι τοῦ χαρίσματός ἐστι τοῦτο τὸ ἔργον , τὸ δυσφημίᾳ περιβάλλειν τὸν ἔχοντα , φησὶν . ὅτι οἱ ἀνόητοι ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε . « ἰδιῶται » γὰρ , φησὶν « ἢ ἄπιστοι , » οἷοι καὶ ἐπὶ τῶν ἀποστόλων , οἱ λέγοντες αὐτοὺς γλεύκους μεμεστῶσθαι · ἐπεὶ οἵ γε σωφρονέστεροι καὶ ἀπὸ τῶν γλωσσῶν κερδαίνουσιν , ὡς οἱ ἐπὶ τῶν ἀποστόλων θαυμάζοντες αὐτοὺς , ὡς τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ διηγουμένους . « Ἐὰν δὲ πάντες προφητεύουσιν , εἰσέλθῃ δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων , ἀνακρινεται ὑπὸ πάντων · καὶ οὕτω τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ φανερὰ γίνεται , καὶ οὕτω πεσών ἐπὶ πρόσωπον , προσκυνήσει τῷ Θεῷ , ἀπαγγέλλων ὅτι ὁ θεὸς
Lemmas: συγκρίνω ὁ προφάω πρός ὁ γλώσοας καί δείκνυμι αὐτός ὑπερέχω · καί πῶς , διά ὁ ξέω δῆλος . Νόμος δέ ὁ Παλαιή πᾶς εἴωθα καλέω · διό καί νῦν ὁ ἐν ὁ Ἠσαΐας γράφω , ἐν ὁ νόμος φημί γράφω . ἐν δέ ὁ εἶπον , « Οδ´ οὕτως εἰσακούω ἐγώ , » δείκνυμι ὅτι ἐκπλήσσω αὐτός δύναμαι ὁ θαῦμα · εἰμί δέ οὐ πείθω , ἔνειμι ὁ ἔγκλημα . ὁ γάρ θεός ὁ αὐτός πάντοτε ποιέω , καί ὁ πρόνοια αὐτός δείκνυμι , καίτοι οἶδα ἐκεῖνος μή πείθω , ὡς εἄν ἀναπολόγητος βρόχος , ὅστε ὁ γλῶσσα εἰς σημεῖον εἰμί , οὖον ὁ πιστεύω , ἀλλά ὁ ἄπιστος . » ὁ δέ σημεῖον ἐκπλήσσω μέν , οὖον πάντως δέ διδάσκω καί ὄφελος · ἀπότε καί βλάπτω πολλάκις , ὥσπερ ὁ ἄνευ ἑρμηνεία γλῶσσα , καθά πρόειμι φημί , ὅτι « εἴρω , ὅτι μαίνομαι · » ἀλλά μήv καί ὁ ἄπιστος δίδωμι ὁ σημεῖον · ὁ γάρ πιστός οὖον δήω οὗτος , ἤδη πιστός εἰμί , « ὁ δέ προφητεία οὖον ὁ ἄπιστος , ἀλλά ὁ ππ . ἵστημι . » ὁ προφητεία , φημί , ὠφελέω ὁ πιστός , κατηχέω οὗτος . ἄρα οὖν καί ὁ ἄπιστος οὐ εἰμί ὁ προφητεία ; καί πῶς παρακάτειμι λέγω , ὅτι « ἑός πᾶς προφητεύω , εἰσέρχομαι δέ τις ἄπιστος ; » ἰδέ γάρ καί ὁ ἄπιστος ὁ προφητεία . ἔρτις οὖν εἶπον , ὅτι οὐ εἶπον ὁ ἀπόστολος . ὅτι οὐ εἰμί χρήσιμος ὁ προφητεία ὁ ἄπιστος , ἀλ οὐ εἰμί εἰς σημεῖον ἀνωφελής , ὡς ὁ γλῶσσα ὅστε συλλήβδην εἶπον , ὁ μέν γλῶσσα εἰς σημεῖον εἰμί ὁ ἄπιστος , τουτέστιν , εἰς ὁ ἐκπλήσσω μόνος · ὁ δέ προφητεία , καί ὁ πιστός εἰμί χρήσιμος , καί ὁ ἄπιστος , ἐλέγχω αὐτός , κἀν οὐ εἰς σός μείων αὐτός εἰμί λέγω . « ἐάν ὀν συνέρχομαι ὁ ἐκκλησία ὅλος επιτοαυτος , καί πᾶς λαλέω γλῶσσα , εἰσέρχομαι δέ οἰδέω ἢ ἄπιστος , οὐ εἴρω ὅτι μαίνομαι ; » ἠρέμα δείκνυμι , ὅτι καί ἀφορμή βλάβη ἔχω ἤ ὁ γλῶσσα ἐάν μή καί ἑρμηνεία ἔχω . οὗτος δέ λέγω καθαιρέω αὐτός ὁ φύσημα . ἐπεί γάρ νομίζω , ὡς ὁ γλῶσσα αὐτός ποιέω θαυμάζω , ἐναντίος μᾶλλον δείκνυμι ὁ Παῦλος , ὅτι εἰς ἀδοξία αὐτός εἰμί , μαίνομαι αὐτός δοκέω ποιέω . ἵνα δέ μή νομίζω ὅτι ὁ χάρισμα εἰμί οὗτος ὁ ἔργον , ὁ δυσφημία περιβάλλω ὁ ἔχω , φημί . ὅτι ὁ ἀνόητος εἴρω ὅτι μαίνομαι . « ἰδιώτης » γάρ , φημί « ἢ ἄπιστος , » οἷος καί ἐπί ὁ ἀπόστολος , ὁ λέγω αὐτός γλεῦκος μεστόω · ἐπεί ὁ γε σώφρων καί ἀπό ὁ γλῶσσα κερδαίνω , ὡς ὁ ἐπί ὁ ἀπόστολος θαυμάζω αὐτός , ὡς ὁ μεγαλεῖος ὁ Θεός διηγέομαι . « ἐάν δέ πᾶς προφητεύω , εἰσέρχομαι δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , ἐλέγχω ὑπό πᾶς , ἀνακρίνω ὑπό πᾶς · καί οὗτος ὁ κρυπτός ὁ Καρδία αὐτός φανερός γίγνομαι , καί οὗτος πίπτω ἐπί πρόσωπον , προσκυνέω ὁ Θεός , ἀπαγγέλλω ὅτι ὁ θεός