cogPG.PG124 132
Ἐν τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ ; ἠρνήσατο ἐκεῖνος , καὶ αἰτεῖ · Οὐκ εἰμί . Λέγει εἶς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως συγγενὴς ὢν , οὗ ἀπέκοψε Πέτρος τὸ ὠτίον · Οὐχ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ´ αὐτοῦ ; Πάλιν οὖν ἠρνήσατο ὁ Πέτρος , καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν . » Ἀπάγουσιν αὐτὸν πρὸς Καῖάφαν διὰ τὸ ἐν αὐτῷ μηδὲν εὐρεῖν αἴτιον , ἴσως ὑποπτεύσαντες ἐκεῖνον σρτώτερον ὄντα , εὑρεῖν τι κατὰ τοῦ Ἰησοῦ θανάτου Κξιον , ὑποσκελίσαντα ἢ ἐν ἀποκρίσει , ἢ πράξεώς πνος δραξάμενον . Ὁ δὲ Πέτρος , ὁ θερμὸς ἐραστὴς , τοσούτῳ κάρῳ κατείχετο , ὥστε ἀπαγομένου τοῦ διἈσκάλου , οὐδὲ μετακινεῖται , ἀλλ´ ἔτι θερμαίνεται . Ὃστεκαὶ πάλιν ἐρωτηθεὶς , ἀρνεῖται , καὶ οὐ δεύτερον μόνον , ἀλλὰ καὶ τρίτον . Διατί δὲ οἱ εὐαγγελισταὶ τάνηες ὁμοῦ περὶ τοῦ Πέτρου ἀνέγραψαν ; Οὐχὶ τοῦ συμμαθητοῦ κατηγοροῦντες , ἀλλ´ ἡμᾶς παιδεύοντες , τόσον κακὸν τὸ μὴ τὸ πᾶν ἐπιτρέπειν Θεῷ , ἀλλ´ ἑαυτῶ θαῤῥεῖν . Χρὴ δὲ θαυμάσαι τοῦ Δεσπότου τὴν φλανδρωπίαν , ὅτι καὶ δεδεμένος , καὶ ἀπαγόμενος , οὐκ ἡμέλησε τοῦ μαθητοῦ , ἀλλὰ στραφεὶς ἐνέβλεψε τῷ Πέτρῳ , ὡς ἕτερος εὐαγγελιστής φησι , καὶ διὰ τοῦ βλέμματος προσωνείδισεν αὐτῷ τὴν ἀσθένειαν , καὶ εἰς μεταμέλειαν καὶ δάκρυα ἤγειρεν . Ὅπερ δὲ τότε Πέτρος πέπονθε , καὶ νῦν πάρεστιν ἰδεῖν πολλοὺς ἀμῶν πάσχοντας . Δεσμεῖται γὰρ ὁ ἐν ἡμῖν λόγος τοῦ Θεοῦ , καὶ οἷον αἰχμαλωτίζεται , εἴτε ὑπὸ λύπης , ἴτ · ὑπὸ ἡδονῆς ἐξανδραποδιζόμενος . ἀμφοτέρωθεν τὰο δεσμευόμεθά τε καὶ ἀπαγόμεθα , ἢ ὑπὸ τῶν τοῦ κόσμου ἡδέων , ἢ ὑπὸ τῶν λυπηρῶν , τοῦ Θεοῦ ἐπιλανθανόμενοι , καὶ κατακρίνεται μὲν ὁ λόγος , νικᾷ δὲ ἡ ἀλογία , καὶ ὁ δοῦλος ῥαπίζει τὸν δεσπότην · τοιοῦτον γὰρ ἡ τῶν παθῶν ἐπανάστασις . Ὁ δὲ νοῦς ἡμῶν , ερνήσηται τὸν λόγον , διὸ καὶ ἵσταται καὶ θερμαίνεπι ἵσταται μὲν , ὡς μὴ κλινόμενος , μηδὲ ὑποταεινούμενος , ἀλλ´ ἐπὶ τῆς αὐθαδείας ἱστάμενος ὁμοίως καὶ μένων . θερμαίνεσθαι δὲ λέγεται , οἷα δὴ ἀπὸ θερμότητος καὶ τύφου νοσῶν τὴν αὐθάδειαν . Ἐλέγχει δὲ αὐτὸν παιδίσκη , μικρά τις ἡδονὴ , καὶ θηλύνουσα , καὶ εὐθέως ἀρνεῖται τὸν λόγον , καὶ τῇ ἀλογίᾳ ὑπάγεται . Ἀλλὰ καὶ ὑπό τινος πειρασμοῦ λυπηροῦ ἐλέγχεται , ὥσπερ καὶ τότε Πέτρος ὑπὸ δούλου , καὶ οὕτως ἡ ἀσθένεια αὐτοῦ διαδείκνυται . Ἀλλ´ τὐξώμεθα , ἵνα ἐμβλέψῃ ἡμῖν Ἰησοῦς ὁ Λόγος τοῦ θεοῦ , καὶ εἰς μετάνοιαν καὶ δάκρυα ἐξεγείρῃ , ἐξελθόντας ἡμᾶς ἔξω τῆς αὐλῆς τοῦ τὸν Κύριον σταυροῦντος ἀρχιερέως , ὅς ἐστιν ὁ κοσμοκράτωρ . Ὅταν γαρ ἐκ τοῦ κόσμου , ὅς ἐστιν αὐλὴ τοῦ κοσμοκράτορος , ἐξέλθωμεν , τότε δὴ , τότε εἰς μετάνοιαν εἰλιΚκρινῆ ἀναστησόμεθα · καθὰ καὶ ὁ Παῦλός φησιν · « Ἐξερχόμεθα πρὸς αὐτὸν ἔξω τῆς πύλης , τουτέστι , το ] κάσιου τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ φέροντες . » « Ἄγουσι τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον . Ἢν δὲ πρωΐα · καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον , ἵνα μὴ μιανθῶσιν , ἀλλ´ ἵνα φάπυσι τὸ Πάσχα . Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πιλάτος πρὸς αὐτοὺς , Κκαὶ εἶπε · Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατὰ τοῦ ἁνθρώπου
Lemmas: ἐν ὁ μαθητής αὐτός εἰμί ; ἀρνέομαι ἐκεῖνος , καί αἰτέω · οὐ εἰμί . Λέγος εἰμί ἐκ ὁ δοῦλος ὁ ἀρχιερεύς συγγενής εἰμί , ὅς ἀποκόπτω Πέτρος ὁ οὖς · οὐχ ἐγώ σύ εἶδον ἐν ὁ κῆπος μετέ αὐτός ; πάλιν οὖν ἀρνέομαι ὁ Πέτρος , καί εὐθύς ἀλέκτωρ φωνέω . » ἀπάγω αὐτός πρός Καϊάφας διά ὁ ἐν αὐτός μηδείς εὑρίσκω αἴτιος , ἴσως ὑποπτεύω ἐκεῖνος σρτώτερον εἰμί , εὑρίσκω τίς κατά ὁ Ἰησοῦς θάνατος Κξιον , ὑποσκελίζω ἢ ἐν ἀπόκρισις , ἢ πρᾶξις ΠΝΟΣ δράσσομαι . ὁ δέ Πέτρος , ὁ θερμός ἐραστής , τοσοῦτος κάρος κατέχω , ὥστε ἀπάγω ὁ διασκάλλω , οὐδέ μετακινέω , ἀλ ἔτι θερμαίνω . Ὃστεκαὶ πάλιν ἐρωτάω , ἀρνέομαι , καί οὖον δύο μόνος , ἀλλά καί τρίτος . διατί δέ ὁ εὐαγγελιστής τάνη ὁμοῦ περί ὁ Πέτρος ἀναγράφω ; οὐ ὁ συμμαθητής κατηγορέω , ἀλ ἐγώ παιδεύω , τόσος κακός ὁ μή ὁ πᾶς ἐπιτρέπω Θεός , ἀλ ἑαυτοῦ θαρσέω . χρή δέ θαυμάζω ὁ δεσπότης ὁ φλανδρωπίαν , ὅτι καί δήω , καί ἀπάγω , οὐ ἀμελέω ὁ μαθητής , ἀλλά στρέφω ἐμβλέπω ὁ Πέτρος , ὡς ἕτερος εὐαγγελιστής φημί , καί διά ὁ βλέμμα προσονειδίζω αὐτός ὁ ἀσθένεια , καί εἰς μεταμέλεια καί δάκρυ ἐγείρω . ὅπερ δέ τότε Πέτρος πάσχω , καί νῦν πάρειμι ὁράω πολύς ἄμη πάσχω . δεσμέω γάρ ὁ ἐν ἐγώ λόγος ὁ Θεός , καί οἷος αἰχμαλωτίζω , εἴτε ὑπό λύπη , εἶμι · ὑπό ἡδονή ἐξανδραποδίζομαι . ἀμφοτέρωθεν Τάο δεσμεύω τε καί ἀπάγω , ἢ ὑπό ὁ ὁ κόσμος ἡδύς , ἢ ὑπό ὁ λυπηρός , ὁ Θεός ἐπιλανθάνομαι , καί κατακρίνω μέν ὁ λόγος , νικάω δέ ὁ ἀλογία , καί ὁ δοῦλος ῥαπίζω ὁ δεσπότης · τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ πάθος ἐπανάστασις . ὁ δέ νόος ἐγώ , ῥαίνω ὁ λόγος , διό καί ἵστημι καί θερμαίνω ἵστημι μέν , ὡς μή κλίνω , μηδέ ὑποτείνω , ἀλ ἐπί ὁ αὐθάδεια ἵστημι ὁμοίως καί Μένων . θερμαίνω δέ λέγω , οἷος δή ἀπό θερμότης καί τύφω νοσέω ὁ αὐθάδεια . ἔλεγχος δέ αὐτός παιδίσκη , μικρός τις ἡδονή , καί θηλύνω , καί εὐθύς ἀρνέομαι ὁ λόγος , καί ὁ ἀλογία ὑπάγω . ἀλλά καί ὑπό τις πειρασμός λυπηρός ἐλέγχω , ὥσπερ καί τότε Πέτρος ὑπό δοῦλος , καί οὕτως ὁ ἀσθένεια αὐτός διαδείκνυμι . Ἀλ αὐξάνω , ἵνα ἐμβλέπω ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Λόγος ὁ θεός , καί εἰς μετάνοια καί δάκρυ ἐξεγείρω , ἐξέρχομαι ἐγώ ἔξω ὁ αὐλή ὁ ὁ κύριος σταυρόω ἀρχιερεύς , ὅς εἰμί ὁ κοσμοκράτωρ . ὅταν γαρ ἐκ ὁ κόσμος , ὅς εἰμί αὐλή ὁ κοσμοκράτωρ , ἐξέρχομαι , τότε δή , τότε εἰς μετάνοια εἰλιΚκρινῆ ἀνίστημι · καθά καί ὁ Παῦλος φημί · « ἐξέρχομαι πρός αὐτός ἔξω ὁ πύλη , τουτέστι , ὁ ] Κασίου ὁ ὀνειδισμός αὐτός φέρω . » « ἄγω ὁ Ἰησοῦς ἀπό ὁ Καϊάφας εἰς ὁ πραιτώριον . ἤν δέ πρωΐα · καί αὐτός οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πραιτώριον , ἵνα μή μιαίνω , ἀλ ἵνα φάπυσι ὁ Πάσχα . ἐξέρχομαι οὖν ὁ Πιλάτος πρός αὐτός , Κκαὶ εἶπον · τίς κατηγορία φέρω κατά ὁ ἄνθρωπος