cogPG.PG124 87
πρὸς τὸ οὖς , ὥστε μὴ γενέσθαι δῆλον τον προδότην · ἦ γὰρ ἂν διεσπάσατο μάχαιραν τάχα Πέτρος , καὶ ἀνεῖλεν αὐτόν . Ἄρ´ οὐ οὐδὲ Ἰωάννης ἔγνω αὐτόν · Οὐδὲ οὗτος . Οὐ γὰρ ἂν προσεδόκησεν , ὅτι μαθητὴς ἐπὶ τοσοῦτον χωρήσει παρανομίας . Λόῤῥω γὰρ τῆς τοιαύτης πονηρίας ἡ ἁγία οὖσα ἐκείνη ψυχὴ , οὐδὲ περὶ ἑτέρου τοῦτο εὐκόλως ὑπώπτευσεν ἄν . « Οὐδεὶς οὐ ἔγνω , » ἀλλ´´ ἐνόμισαν , ὅτι τὸ , « Ποίησον τάχιον , » περὶ τοῦ ἀγοράσαι τι « εἰς τὴν ἑορτὴν , » λέγει , « ἢ ἵνα τι δῷ τοῖς πτωχοῖς . » Καὶ χὰρ πολλὴν πρόνοιαν τῶν πτωχῶν ἐποιεῖτο , καὶ ὁ τοῖς ἄλλοις παραινῶν μὴ πήραν ἔχειν , μὴ χαλκὸν , αὐτὸς καὶ γλωσσόκομον ἐπεφέρετο · δεικνὺς , ὅτι καὶ τὸν ἀκτήμονα καὶ ἐσταυρωμένον τῷ κόσμῳ , πολλὴν δεῖ τούτου τοῦ μέρους φροντίδα ποιεῖσθαι . « Ἦν δὲ νὺξ φησὶν , ὅτε ἐξῆλθεν . » Οὐδὲ τοῦτο παρέργως ἐπεσημήνατο ὁ εὐαγγελιστὴς , τὸ εἶναι νύκτα , ἀλλ´ ἵνα διδάξῃ ἡμᾶς , ὅτι οὐδὲ ὁ καιρὸς ἐκώλυσεν αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ νυκτὸς οὔσης ἤρτησε[ἤρτυσε ] τὸν δόλον . Ἐξῆλθεν οὐ τῇ πέμπτῃ δοκεῖ μοι ἑσπέρας , ὅτε « καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτὸν ὁ Σατανᾶς . » Τῇ μὲν γὰρ τετράδι προσέβαλεν αὐτῷ , ὅτε δηλαδὴ ἡ παρὰ τῷ Ματθαίῳ γυνὴ ἐκένωσε τὸ μύρον · αὐτὸς δὲ ἀπελθὼν συνελάλησε τοῖς Ἰουδαίοις περὶ τῆς προδοσίας . Τῇ δὲ πέμπτῃ ἑσπέρας εἰσῆλθεν εἰς αὐτὸν , ὅπερ ἐστί , κατέσχεν αὐτοῦ τὴν καρδίαν · ὥσπερ ἄλλο ἐστὶ τὸ πλῆξαι τιν , τῆ χειρὶ ἔξωθεν , καὶ ἄλλο τὸ εἰσωθῆσαι εἰς αὐτὸν τὸ ξίφος , καὶ ἐμβαλεῖν αὐτὸ κατὰ τῶν σπλάγχνων , Ἐξῆλθεν δὲ ὁ Ἰούδας καὶ αἰσθητῶς καὶ νοητῶς ἀπὸ τοῦ Σωτῆρος.«Ἢν δὲ νὺξ , » τάχα δὲ καὶ νοητὴ νὺξ ἢ κατασχοῦσα αὐτὸν τῆς φιλαργυρίας σκότωσις . « Λέγει ὁ Ἰησοῦς · Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ . Εἰ ῥ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ , καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ , καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν . » Ἐπειδὴ κατέπεσον τῶν μαθητῶν οἱ λογισμοί · « Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , » λέγων , διανίστησιν αὐτούς . Πείθει γὰρ αὐτοὺς μὴ κατηφιᾷν , ἀλλὰ μᾶλλον χαίρειν . Δόξα γάρ ἐστι τοῦτο , τὸ παθεῖν δηλαδὴ , καὶ διὰ τῶν ἀτίμων τιμὴν τοῖς ἀνθρώποις προξενῆσαι . Καὶ ἄλλως δέ · Διὰ τὰ ἐν τῷ σταμρῷ θαύματα ἐδοξάσθη , ἡλίου σβεσθέντος , πετρῶν ῥαγεισῶν , τοῦ καταπετάσματος σχισθέντος , καὶ τῶν ἄλλων πάντων τεραστίων γενομένων . Πῶς δὲ « δοξάσει ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν ἐν ἑαυτῷ ; » Τουτέστι . δι´ ἑαυτοῦ , οὐ δι´ ἑτέρου , οὐ δι´ ἁγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων , οὐδὲ δι´ ἄλλης δυνάμεως , ἀλλὰ δι´ ἑαυτοῦ · πάν τα γὰρ ἔπραξε πρὸς δόξαν τοῦ Υἱοῦ . « Εὐθὺς » οὐ , φησί , « δοξάσει αὐτόν · » τουτέστιν , οὐ βραδυνεῖ , ἀλλ´ ἐν αὐτῷ τῷ σταυρῷ καὶ αὖ μετὰ τρεῖς ἡμέρας , ἀναστήσας αὐτὸν , καὶ μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν ἐπιχορηγήσας τοῖς μαθηταῖς , ἽὋωμεν δὲ καὶ ἄνωθεν τὸν σκοπὸν τῶν ῥημάτων . « Νῦν ἐδοξάσθη , φησὶν , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου · » τουτέστιν Ἐγὼ διδάσκων , θαυματουργῶν , καὶ οὐν εἰς ἐμὲ περιίστατο ἡ δόξα , ἀλλ´ εἰς τὸν Θεὸν , καὶ Πατέρα ἀνέβαινεν . Ἐπεὶ τοίνυν ἡ ἐμὴ δόξα δόξα γίνεται τοῦ Πατρὸς , μὴ κατηφιᾶτε . Ὁ γὰρ Πατὴρ πάλιν δοξάσει με , ἵνα καὶ αὐτὸς δοξασθῇ . Λὴ γὰρ
Lemmas: πρός ὁ οὖς , ὥστε μή γίγνομαι δῆλος ὁ προδότης · εἰμί γάρ εἄν διασπάω μάχαιρα τάχα Πέτρος , καί ἀναιρέω αὐτός . Ἄρα οὖον οὐδέ Ἰωάννης γιγνώσκω αὐτός · οὐδέ οὗτος . οὖον γάρ εἄν προσδοκάω , ὅτι μαθητής ἐπί τοσοῦτος χωρέω παρανομία . Λόῤῥω γάρ ὁ τοιοῦτος πονηρία ὁ ἅγιος εἰμί ἐκεῖνος ψυχή , οὐδέ περί ἕτερος οὗτος εὐκόλως ὑποπτεύω ἄν . « οὐδείς οὖον γιγνώσκω , » ἀλ νομίζω , ὅτι ὁ , « Ποίησος τάχα , » περί ὁ ἀγοράζω τίς « εἰς ὁ ἑορτή , » λέγω , « ἢ ἵνα τίς δίδωμι ὁ πτωχός . » καί χαρά πολύς πρόνοια ὁ πτωχός ποιέω , καί ὁ ὁ ἄλλος παραινέω μή πήρα ἔχω , μή χαλκός , αὐτός καί γλωσσοκομεῖον ἐπιφέρω · δείκνυμι , ὅτι καί ὁ ἀκτήμων καί σταυρόω ὁ κόσμος , πολύς δεῖ οὗτος ὁ μέρος φροντίς ποιέω . « ἦς δέ νύξ φημί , ὅτε ἐξέρχομαι . » οὐδέ οὗτος πάρεργον ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής , ὁ εἰμί νύξ , ἀλ ἵνα διδάσκω ἐγώ , ὅτι οὐδέ ὁ καιρός κωλύω αὐτός , ἀλλά καί νύξ εἰμί ἤρτησε[ἤρτυσε ] ὁ δόλος . ἐξέρχομαι οὖον ὁ πέμπτος δοκέω ἐγώ ἑσπέρα , ὅτε « καί εἰσέρχομαι εἰς αὐτός ὁ Σατανᾶς . » ὁ μέν γάρ τετράς προσβάλλω αὐτός , ὅτε δηλαδή ὁ παρά ὁ Ματθαῖος γυνή κενόω ὁ μύρον · αὐτός δέ ἀπέρχομαι συλλαλέω ὁ Ἰουδαῖος περί ὁ προδοσία . ὁ δέ πέμπτος ἑσπέρα εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , ὅσπερ εἰμί , κατέχω αὐτός ὁ Καρδία · ὥσπερ ἄλλος εἰμί ὁ πλήσσω ὅς , τῆ χείρ ἔξωθεν , καί ἄλλος ὁ εἰσοράω εἰς αὐτός ὁ ξίφος , καί ἐμβάλλω αὐτός κατά ὁ σπλάγχνον , ἐξέρχομαι δέ ὁ Ἰούδας καί αἰσθητός καί νοητός ἀπό ὁ Σωτῆρος δέ νύξ , » τάχα δέ καί νοητός νύξ ἢ κατέχω αὐτός ὁ φιλαργυρία σκότωσις . « λέγος ὁ Ἰησοῦς · νῦν δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί ὁ θεός δοξάζω ἐν αὐτός . εἰμί Ῥ θεός δοξάζω ἐν αὐτός , καί ὁ θεός δοξάζω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ , καί εὐθύς δοξάζω αὐτός . » ἐπεί καταπίπτω ὁ μαθητής ὁ λογισμός · « νῦν δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , » λέγω , διανίσταμαι αὐτός . πείθω γάρ αὐτός μή κατηφιάω , ἀλλά μᾶλλον χαίρω . Δόξα γάρ εἰμί οὗτος , ὁ πάσχω δηλαδή , καί διά ὁ ἄτιμος τιμή ὁ ἄνθρωπος προξενέω . καί ἄλλως δέ · Ζεύς ὁ ἐν ὁ σταμρῷ θαῦμα δοξάζω , ἥλιος σβέννυμι , πέτρα ῥήγνυμι , ὁ καταπέτασμα σχίζω , καί ὁ ἄλλος πᾶς τεράστιος γίγνομαι . Πῶς δέ « δοξάζω ὁ θεός ὁ υἱός ἐν ἑαυτοῦ ; » τουτέστι . δις ἑαυτοῦ , οὖον δις ἕτερος , οὖον δις ἄγγελος καί ἀρχάγγελος , οὐδέ δις ἄλλος δύναμις , ἀλλά δις ἑαυτοῦ · πᾶς ὁ γάρ πράσσω πρός δόξα ὁ υἱός . « εὐθύς » οὖον , φημί , « δοξάζω αὐτός · » τουτέστιν , οὖον βραδύνω , ἀλ ἐν αὐτός ὁ σταυρός καί αὖος μετά τρεῖς ἡμέρα , ἀνίστημι αὐτός , καί μετά τεσσαράκοντα ἡμέρα ὁ ὁ πνεῦμα χάρις ἐπιχορηγέω ὁ μαθητής , ἰόω δέ καί ἄνωθεν ὁ σκοπός ὁ ῥῆμα . « νῦν δοξάζω , φημί , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος · » τουτέστιν ἐγώ διδάσκω , θαυματουργός , καί ὀν εἰς ἐγώ περιίστημι ὁ δόξα , ἀλ εἰς ὁ θεός , καί πατήρ ἀναβαίνω . ἐπεί τοίνυν ὁ ἐμός δόξα δόξα γίγνομαι ὁ πατήρ , μή κατηφιάω . ὁ γάρ πατήρ πάλιν δοξάζω ἐγώ , ἵνα καί αὐτός δοξάζω . λα γάρ