cogPG.PG124 18
ᾖχμαλωτίσθησαν , Αἰγυπτίοις , καὶ Βαβυλωνίοις , καὶ ἑτέροις πολλοῖς . Οὐκ ἐλέγχει δὲ ὁ Κύριος αὐτοὺς ψενδομένους , ἐπεὶ μὴ ἐσπούδαζεν αὐτοὺς δεῖξαι δούλαυς ἀνθρώπων , ἀλλὰ ἁμαρτίας , ἤτις καὶ χαλεπωτάτη δουλεία ἐστὶν , ἧς μόνος Θεὸς ἀπαλλάξαι δύναται . Τὸ γὰρ ἀφεῖναι ἀμαρτίας , Θεοῦ μόνου . Διό φησι · « Πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν , δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρσίας · » καὶ ὑμεῖς οὖν δοῦλοί ἐστε , καθὸ ἀμαρτωλοί . Εἶτα ἐπεὶ εἰκὸς ἦν ἐκείνους εἰπεῖν , ὅτι Εἰ καὶ τοιαύτῃ δουλείᾳ ὑποκείμεθα , ἀλλὰ θυσίας ἔχομεν , ἀλλ´ ἱερεῖς , οἶ καθαρίσουσιν ἡμᾶς ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν · φησὶν , ὅτι Καὶ ἐκεῖνοι δοῦλοί εἰσι · « Πάντες γὰρ ἥμαρτον , καὶ στεροῦνται τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . » Καὶ λοιπὸν δοῦλοι κἀκεῖνοι ὄντες οἱ ἱερεῖς ὑμῶν , οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν ἀφιέναι ἄλλοις ἁμαρτίας . Ὃ καὶ αὐτὸς ὁ Παῦλος σαφέστερόν φησιν , ὅτι « ὀφείλει ὁ ἱερεὺς ὑπὲρ ἑαυτοῦ προσφέρειν , καθὰ καὶ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ , ἐπεὶ καὶ αὐτὸς πιρίκειται ἀσθενείαις . » ππ«Ὁ δοῦλος , φησὶν , οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ · » τουτέστιν , οὐκ ἔχει ἐξουσίαν χαρίζεσθαι , ἅτε μὴ ὢν οἰκοδεσπότης · ὁ δὲ Υἱὸς οἰκοδεσπότης ἐστὶ , καὶ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ . Οἰκίαν δὲ λέγει τὴν ἐξουσίαν , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ τὴν ἀρχὴν οὕτως ὀνομάζει , « Ἐν τῇ οἰκίᾳ , λέγων , τοῦ Πατρός μου πολλαὶ μοναί εἰσιν . » Ἐκεῖνοι μὲν οὖν οἱ ἱερεῖς ὑμέτεροι . δοῦλοι ὄντες , οὐκ εἶχον ἐξουσίαν ἀφιέναι · ὁ δὲ Υἱὸς ἐγὼν μένων ἐν τῇ οἰκίᾳ , τῇ ἐξουσίᾳ , φημὶ , καὶ τῇ ἀρχικῇ αὐθεντίᾳ , καὶ οἰκοδεσπότης ὢν , ἐλευθερίαν μὲν χαρίζομαι . Πάντα γὰρ ἐμά ἐστι , καὶ ὁμοδύναμάς εἰμι , καὶ ὁμοεξούσιος τῷ Πατρί · καὶ ἐὰν ἐγὼν ἐλευθερώσω , τότε τῇ ἀληθεῖ ἐλευθερίᾳ τιμηθήσεσθε , ὡς νῦν γε ψευδῆ ἐλευθερίαν ἑαυτοῖς ἐπιοῃιαίζετε · ἔντως δὲ καὶ ἀληθῶς ἐλεύθεροι παρ´ ἐμοῦ ἔσεσθε « οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε , ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι , ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμὸς οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν . Ἑγὼ ὃ ἑώρακα παρὰ τῷ Πατρί μου , λαλῶ · καὶ ὑμεῖς οὖν ὃ ἑωράκατε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν ποιεῖτε . » Ὑμεῖς μὲν , φησὶν , ἐαυτοὺς σπέρμα Ἀβραὰμ ποιεῖτε · κἀγὼ δὲ τοῦτο σύμφημι , ὅτι τὴν σαρκικὴν συγγένειαν πρὸς τὸν ἄγιον ἐκεῖ ον σώζετε · πλὴν ἡ κατὰ πνεῦμα συγτέναια ἄπεστιν ὑαῶν . Ἐκεῖνος δίκαιος , καὶ φιλάνθρωπος , καὶ φιλόξενος · ὑμεῖς δὲ , ἵνα τὸν μὲν ἄλλον βτον ὑμῶν παραδράμω , αὐτὸ δὲ τὸ προφανὲς ἐξετάσω ὅ νῦν πράττετε , μιαιφόνοι καὶ ἀφιλάνθρωποι · δητεῖτε γάρ με ἀποκτεῖναι , καὶ φωνεῖτε κατ´ ἐμοῦ Πῶς οὖν ἐκείνου υἱοὶ ὄντως ἐστὲ , οὕτω τῶν πατιρικῶν χαρακτήρων ἀπολειπόμενοι ; Εἰ τοίνυν τὴν συγὸνειαν αὐχεῖτε , ὀφείλετε καὶ τὴν ἀρετὴν ἐκείνου μιμεῖσθαι . Ετα , ἵνα μὴ ἔχωσι λέγειν , ὅτι Δικαίως σε ζητοῦμεν ἀποκτεῖν αι , τίθησι τὴν αἰτίαν · Οὐ γὰρ κ·ἅλλο , φησὶ , λυσσᾶτε κατ´ ἐμοῦ , εἰ μὴ διὰ τὸ τὸν λόγον τὸν ἐμὸν ὑψηλότερον εἶναι τῆς ὑμῶν διανοίας , Χαὶ μὴ χωρητὸν ὑμῖν . Καίτοι οὐ διὰ τοῦτο ἐχρῆν ἀναιοεῖν ἀλλὰ μᾶλλον ἀξιοῦν , ὥστε διδάξαι τὸ τῶν δογμάτων ὕψος , καὶ τιμᾷν , καὶ θεραπεύειν . Βἰτα , ἰα μὴ εἴπωσιν αὐτῷ , ὅτι Καὶ εἰκότως σε μισοῦμεν ἓιὰ τὸν λόγον σου · οὐ γὰρ λέγεις ἡμῖν ἀπὸ Θεοῦ ,
Lemmas: αἰχμαλωτίζω , Αἰγύπτιος , καί Βαβυλώνιος , καί ἕτερος πολύς . οὐ ἔλεγχος δέ ὁ Κύριος αὐτός ψενδομενος , ἐπεί μή σπουδάζω αὐτός δείκνυμι δοῦλος ἄνθρωπος , ἀλλά ἁμαρτία , ὅστις καί χαλεπός δουλεία εἰμί , ὅς μόνος θεός ἀπαλλάσσω δύναμαι . ὁ γάρ ἀφίημι ἁμαρτία , Θεός μόνος . διό φημί · « Πᾶς ὁ ποιέω ὁ ἁμαρτία , δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρσίας · » καί σύ οὖν δοῦλος εἰμί , καθό ἁμαρτωλός . εἶτα ἐπεί εἰκός εἰμί ἐκεῖνος εἶπον , ὅτι εἰμί καί τοιοῦτος δουλεία ὑπόκειμαι , ἀλλά θυσία ἔχω , ἀλ ἱερεύς , οἶς καθαρίζω ἐγώ ἐκ ὁ ἁμαρτία · φημί , ὅτι καί ἐκεῖνος δοῦλος εἰμί · « πάνετες γάρ ἁμαρτάνω , καί στερέω ὁ δόξα ὁ Θεός . » καί λοιπός δοῦλος ἐκεῖνος εἰμί ὁ ἱερεύς σύ , οὐ ἔχω ἐξουσία ἀφίημι ἄλλος ἁμαρτία . ὅς καί αὐτός ὁ Παῦλος σαφής φημί , ὅτι « ὀφείλω ὁ ἱερεύς ὑπέρ ἑαυτοῦ προσφέρω , καθά καί ὑπέρ ὁ λαός , ἐπεί καί αὐτός πιρικειμαι ἀσθένεια . » Ὁπ δοῦλος , φημί , οὖον μένω ἐν ὁ οἰκίον · » τουτέστιν , οὐ ἔχω ἐξουσία χαρίζομαι , ἅτε μή εἰμί οἰκοδεσπότης · ὁ δέ υἱός οἰκοδεσπότης εἰμί , καί μένω ἐν ὁ οἰκίον . οἰκίον δέ λέγω ὁ ἐξουσία , καθά καί ἀλλαχοῦ ὁ ἀρχή οὕτως ὀνομάζω , « ἐν ὁ οἰκίον , λέγω , ὁ πατήρ ἐγώ πολύς μονή εἰμί . » ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ ἱερεύς ὑμέτερος . δοῦλος εἰμί , οὐ ἔχω ἐξουσία ἀφίημι · ὁ δέ υἱός ἐγώ Μένων ἐν ὁ οἰκίον , ὁ ἐξουσία , φημί , καί ὁ ἀρχικός αὐθεντία , καί οἰκοδεσπότης εἰμί , ἐλευθερία μέν χαρίζομαι . Πάν γάρ ἐμός εἰμί , καί ὁμοδύναμος εἰμί , καί ὁμοεξούσιος ὁ πατήρ · καί ἐάν ἐγώ ἐλευθερόω , τότε ὁ ἀληθής ἐλευθερία τιμάω , ὡς νῦν γε ψευδής ἐλευθερία ἑαυτοῦ ἐπιοῃιαίζετε · εἷς δέ καί ἀληθής ἐλεύθερος παρ´ ἐγώ εἰμί « οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ εἰμί , ἀλλά ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω , ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμός οὖον χωρέω ἐν σύ . ἑγώ ὅς ὁράω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , λαλέω · καί σύ οὖν ὅς ὁράω παρά ὁ πατήρ σύ ποιέω . » σύ μέν , φημί , ἑαυτοῦ σπέρμα Ἀβραάμ ποιέω · ἐγώ δέ οὗτος σύμφημι , ὅτι ὁ σαρκικός συγγένεια πρός ὁ ἀγάω ἐκεῖ εἰμί σῴζω · πλήν ὁ κατά πνεῦμα συγτέναια ἄπειμι ὑαῶν . ἐκεῖνος δίκαιος , καί φιλάνθρωπος , καί φιλόξενος · σύ δέ , ἵνα ὁ μέν ἄλλος βτον σύ παρατρέχω , αὐτός δέ ὁ προφανής ἐξετάζω ὅς νῦν πράσσω , μιαιφόνος καί αφιλάνθρωπος · δητεῖτε γάρ ἐγώ ἀποκτείνω , καί φωνέω κατ´ ἐγώ Πῶς οὖν ἐκεῖνος υἱός εἰμί εἰμί , οὗτος ὁ πατιρικως χαρακτήρ ἀπολείπω ; εἰμί τοίνυν ὁ συγονεια αὐχέω , ὀφείλω καί ὁ ἀρετή ἐκεῖνος μιμέομαι . ἔτης , ἵνα μή ἔχω λέγω , ὅτι δίκαιος σύ ζητέω ἀποκτείνω ὁ , τίθημι ὁ αἴτιος · οὖον γάρ κ·ἅλλο , φημί , λυσσάω κατ´ ἐγώ , εἰμί μή διά ὁ ὁ λόγος ὁ ἐμός ὑψηλός εἰμί ὁ σύ διάνοια , Χάι μή χωρητός σύ . καίτοι οὖον διά οὗτος χρή αναιοεν ἀλλά μᾶλλον ἀξιόω , ὥστε διδάσκω ὁ ὁ δόγμα ὕψος , καί τιμάω , καί θεραπεύω . Βίτα , ἰά μή εἶπον αὐτός , ὅτι καί εἰκότως σύ μισέω εἶα ὁ λόγος σύ · οὖον γάρ λέγω ἐγώ ἀπό Θεός ,