cogPG.PG124 412
ικλω ὅ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν . καὶ οὗς οὐκ ἥκουσεν · ἰερεὸς , ὡς ὀφείλων ἑαυτὸν προσάγειν θυσίαν ζῶσαν , ἀγίαν , εὐάρεστον τῷ Θεῷ · καὶ βασιλεὺς , ὡς Θεοῦ τοῦ παμβασιλίως υἱὸς γεγονὼς , καὶ τῆς μελλούσης νὸσοονόμος βασιλείας , καὶ ὡς νῦν βασιλεύων τῶν ἀτόπων λογισμῶν , καὶ τοῦ κόσμου παντὸς ὑπερκείμενος . Ὥσπερ οὖν τὸ παλαιὸν οἱ ἱερεῖς καὶ βασιλεῖς ἐχρίοντο τῳ ἐλαίῳ · οὕτω καὶ νῦν ἡμεῖς τῷ Πνεύματι ἐχρίσθημεν , δόντος τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς κας δίαις ἡμῶν τὸν ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος · εἰ δὲ τὸν ἀῤῥαβῶνα ἔδωκε , καὶ τὸ πᾶν δώσει πάντως . Ἀῤῥαβῶνα δὲ λέγει τὰ νῦν χαρίσματα τοῦ Πνεύματος . Ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν , καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν · τότε δὲ τὸ τέλειον ἀπολτάμεθα , ὅτε φανερωθήσεται ὁ Χριστὸς ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ . Μὴ τοίνυν νομίζετε , ὅτι ἡμεῖς ἐσμεν οἱ ἐπαγν Κγελλόρενοι ὑμῖν , καὶ ἵσως ψευσόμεθα . Οὐδὲ γὰρ , οὐδὲ ἡμεῖς ἐσμεν οἱ στηρίζοντες ὑμᾶς , ἀλλ´ ὁ Θεὸς καὶ ἐπαγγέλλεται , καὶ στηρίζει , καὶ ἐμέ , καὶ ὑμᾶς . Αὐτὸς οὖν μέλλει τὰ πάντα πληροῦν . Ἔξωθεν γὰρ ὀφείλεις συνυπακοῦσαι , ὅτι Ὁ τάδε καὶ τάδε ποιήσας Θεὸς , αὐτὸς πληροῖ τὰς οἰκείας ὑποσχέσεις . « Ἐγώ δὲ μάρτυρα τὸν Θεὸν ἐπικαλοῦμαι ἐπὶ τὴν ἐμὴν ψυχὴν , ὅτι φειδόμενος ὑμῶν , οὐκέτι ἦλθον εἰς Κόε·νθον » Καὶ μὴν ἀνωτέρω εἶπεν , ὅτι Διὰ τοῦτο οὐκ ἦλθον , ὅτι οὐκ εἰχον ἐξουσίαν ἐμαυτοῦ , ἀλλ´ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἐκωλύθην . Πῶς οὖν νῦν λέγει , Ἐγὼ Διὰ τὸ φιίοεσθαι ὑμῶν οὐκ ἦλθον ; Ἡ καὶ τοῦτο αὐτὸ τοῦ Πνεύματος ἦν . Τὸ γὰρ Πνεῦμα ὑπέβαλεν αὐτῷ μὴ παραγενέσθαι , τὴν φειδὼ τὴν αὐτῶν προβαλλόμενον . Ἡ ὅτι κατὰ μὲν τὴν ἀρὸν τὸ Πνεῦμα ἐκώλυεν , ὕστερον δὲ καὶ αὐτὸς ἐπιλογισάμενος , ὅτι τοῦτο βέλτιον , ἔμεινεν . Ὁοα δὲ´ τὴν σοφίαν αὐτοῦ · Ἐπειδὴ γὰρ ἐκεῖνοι ἔλεψον , ὅτι ιὰ τοῦτο οὐκ ἦλθες , διότι , ὡς ἕοικεν , ἐμίσησας ἡμᾶς · αὐτὸς τούναντίον φησὶν , ὅτι Διὰ τοῦτο οὐκ ἦμθον , ὅτι φείδομαι ὑμῶν . Τοῦτο δὲ λέγει , διότι ἦσάν τινες παρ´ αὐτοῖς ἁμαρτάνοντεσδ , καὶ μὴ μοτανοήσαντες , οἷς ἐπεξῆλθεν ἂν , εἰ παρεγένετο , καὶ εὗρεν ἀδιορόώτους . Περιέμενεν οὖν , ἵνα ὅταν διορθώσωνται , τότε ἔλθῃ , καὶ μὴ εὕρῃ κολάσεως ἀσορμήν . « Οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως , ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν . » Ἐπειδὴ αὐθεντικώτερον ἐδόκει ὃ εἴπεν ἐκείνων γάρ τις φείδεται , οὓς κολάσαι κύριός ἐστι ) , θεραπεύει τὸ τοῦ λόγου τραχὺ , καί φησιν , ὅτι Εἶπον , φείδεσθαι ὑμῶν , οὐ διὰ τὸ ἐξουσίαν ἔχειν τῆς πίστεως ὑμῶνπροαιρέσεως γάρ ἐστιν ἡ πίστις , καὶ οὐδεὶς ἀναγκάζει πιστεῦσαι τὸν μὴ ψουλόμενον , ἀλλὰ διότι ἡ ὑμετέρα χαρὰ ἐμή ἐστιν , οὐκ ἦλθον , ἵνα μὴ ἐμβάλω ὑμᾶς εἰς λύπην , καὶ λυπηθῶ κἀγώ . Πάντα γὰρ ἐργάζομαι ὑπὲρ τῆς χαρᾶς ὑμῶν , καὶ διὰ τοῦτο ἔμεινα · ἵνα διοοθωθέντας ἀπὸ τῆς ἀπειλῆς μόνης εὑρὼν , ἀλύπους ὑμᾶς διατηρήσω .
Lemmas: ικλω ὅς ὀφθαλμός οὐ ὁράω . καί ὗς οὐ ἀκούω · ἱερεύς , ὡς ὀφείλω ἑαυτοῦ προσάγω θυσία ζώννυμι , ἅγιος , Εὐάρεστον ὁ Θεός · καί βασιλεύς , ὡς Θεός ὁ παμβασιλίως υἱός γίγνομαι , καί ὁ μέλλω νὸσοονόμος βασίλεια , καί ὡς νῦν βασιλεύω ὁ ἄτοπος λογισμός , καί ὁ κόσμος πᾶς ὑπέρκειμαι . ὥσπερ οὖν ὁ παλαιός ὁ ἱερεύς καί βασιλεύς χρίω ὁ ἔλαιον · οὗτος καί νῦν ἐγώ ὁ πνεῦμα χρίω , δίδωμι ὁ Θεός ἐν ὁ καί δῖος ἐγώ ὁ ἀρραβών ὁ πνεῦμα · εἰμί δέ ὁ ἀρραβών δίδωμι , καί ὁ πᾶς δίδωμι πάντως . ἀρραβών δέ λέγω ὁ νῦν χάρισμα ὁ πνεῦμα . ἐκ μέρος γάρ γιγνώσκω , καί ἐκ μέρος προφητεύω · τότε δέ ὁ τέλειος ἀπόλλυμι , ὅτε φανερόω ὁ Χριστός ἐν ὁ δόξα αὐτός . μή τοίνυν νομίζω , ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ ἐπαγν Κγελλόρενοι σύ , καί ἴσως ψεύδω . οὐδέ γάρ , οὐδέ ἐγώ εἰμί ὁ στηρίζω σύ , ἀλ ὁ θεός καί ἐπαγγέλλω , καί στηρίζω , καί ἐγώ , καί σύ . αὐτός οὖν μέλλω ὁ πᾶς πληρόω . ἔξωθεν γάρ ὀφείλω συνυπακούω , ὅτι ὁ ὅδε καί ὅδε ποιέω θεός , αὐτός πληρόω ὁ οἰκεῖος ὑπόσχεσις . « ἐγώ δέ μάρτυς ὁ θεός ἐπικαλέω ἐπί ὁ ἐμός ψυχή , ὅτι φείδομαι σύ , οὐκέτι ἔρχομαι εἰς Κόε·νθον » καί μήv ἀνωτέρω εἶπον , ὅτι Ζεύς οὗτος οὐ ἔρχομαι , ὅτι οὐ εἰχω ἐξουσία ἐμαυτοῦ , ἀλ ὑπό ὁ πνεῦμα κωλύω . Πῶς οὖν νῦν λέγω , ἐγώ Ζεύς ὁ φιιοω σύ οὐ ἔρχομαι ; ὁ καί οὗτος αὐτός ὁ πνεῦμα εἰμί . ὁ γάρ πνεῦμα ὑποβάλλω αὐτός μή παραγίγνομαι , ὁ φειδώ ὁ αὐτός προβάλλω . ὁ ὅτι κατά μέν ὁ Αρόν ὁ πνεῦμα κωλύω , ὕστερος δέ καί αὐτός ἐπιλογίζομαι , ὅτι οὗτος ἀγαθός , μένω . Ὁοα δέ ὁ σοφία αὐτός · ἐπεί γάρ ἐκεῖνος λέπω , ὅτι ἰά οὗτος οὐ ἔρχομαι , διότι , ὡς ἔοικα , μισέω ἐγώ · αὐτός τουναντίον φημί , ὅτι Ζεύς οὗτος οὐ ἀμάω , ὅτι φείδομαι σύ . οὗτος δέ λέγω , διότι εἰμί τις παρ´ αὐτός ἁμαρτάνω , καί μή μοτανοήσαντες , ὅς ἐπεξέρχομαι εἄν , εἰμί παραγίγνομαι , καί εὑρίσκω αδιοροωτος . περιμένω οὖν , ἵνα ὅταν διορθόω , τότε ἔρχομαι , καί μή εὑρίσκω κόλασις ἀσορμήν . « οὐχ ὅτι κυριεύω σύ ὁ πίστις , ἀλλά συνεργός εἰμί ὁ χαρά σύ . » ἐπεί αὐθεντικός δοκέω ὅς εἶπον ἐκεῖνος γάρ τις φείδομαι , ὅς κολάζω κύριος εἰμί ) , θεραπεύω ὁ ὁ λόγος τραχύς , καί φημί , ὅτι εἶπον , φείδομαι σύ , οὖον διά ὁ ἐξουσία ἔχω ὁ πίστις υμωνπροαιρεσις γάρ εἰμί ὁ πίστις , καί οὐδείς ἀναγκάζω πιστεύω ὁ μή ψουλομενω , ἀλλά διότι ὁ ὑμέτερος χαρά ἐμός εἰμί , οὐ ἔρχομαι , ἵνα μή ἐμβάλλω σύ εἰς λύπη , καί λυπέω ἐγώ . Πάν γάρ ἐργάζομαι ὑπέρ ὁ χαρά σύ , καί διά οὗτος μένω · ἵνα διοοθωθέντας ἀπό ὁ ἀπειλή μόνος εὑρίσκω , ἄλυπος σύ διατηρέω .