cogPG.PG124 221
ἄνθρωπον . Βλέπω δὲ ἕτερον νόμον ἐν τοῖς μέλεοίμου ἀντιστρατευόμενον τῷ νόμῳ τοῦ νοῦς μου , καὶ αἰχμαλωτίζοντά με τῷ νόμῳ τῇ ἁμαρτίας , τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσί μου . » ἰδεῖν μὲν καὶ πρὸ τούτου τὸς καλόν · εὑρών δὲ αὐτὸ ἐν γράμμασι κείμενον , ἐπαινῶ τὸν νόμον , καὶ συγκατατίθεμαι αὐτῷ « κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον , » ἤτοι κατὰ τὸν νοῦν μου . « Βλέπωδὲ ἕτερον νόμον , » τουτέστι , τὴν ἀμαρτίαν · ἣν ἐκάλεσε νόμον , διὰ τὸ πείθεσθαι αὐτῇ τοὺς ἀπατωμένους , καὶ φοβεῖσθαι ἀφεῖναι αὐτὴν , ὡς νόμον τινὰ ἀπαράβατον . Αὕτη οὖν ἀντιστρατεύεται « τῷ νόμῳ τοῦ νοῦς μου , » τουτέστι , τῷ φυσικῶν δὲ ἀνωτέρω « ἔσω ἄνθρωπον » ὠνόμασε , τοῦτον σαφῶς νοῦν ὀνομάζει ] , καὶ νικᾷ · μᾶλλον δὲ αἰχμαλωτίζει με , καὶ τὸν φυσικὸν καὶ τὸν γραπτὸν νόμον νικῶσα . Πῶς δ αἰχμαλωτίζει · « Τῷ νόμῳ τῇ ἀμαρτίας , » τουτέστι , τῇ δυνάμει , τῆ τυραννίδι . Οὐκ εἶπε δὲ , Τῇ ὁρμῇ τῇ σαρκὸς , ἢ τῇς φύσει , ἀλλὰ , « Τῳ νόμῳ τῇ ἀμαρτίας , » τῷ κατακρατήσαντι τῶν μελῶν μου . Τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι διαβολὴ τῇ σαρκός . Ὥσπερ γὰρ λῃστὴς , ἐὰν κατάσχη βασίλεια , καὶ ἐνοικῇ δ αὐτοῖς οὐ διαβολή ἐστι τοῦτο τοῦ οἴκου · οὕτω καὶ ἐνταῦθα , ἐὰν οἰκῇ ἡ ἀμαρτία ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν , οὐ παρὰ τοῦτον[τοῦτο ] πονηρὰ ἡ σάρξ · ἐτυραννήθη γάρ . Τινὲς δὲ τέσσαρας νόμους ἐνταῦθά φασιν · ἕνα τὸν τοῦ Θεοῦ , τὸν διδάσκοντα ἡμᾶς τὸ δέον · δεύτερον , τὸν ἀντιστρατευόμενον , ὅστις ἐστὶν ὁ κατ´ ἐνέργειαν τοῦ διαβόλου ἐπεισιὼν ἡμῖν · τρίτον , τὸν νόμον τοῦ νοὸς , τουτέστι , τὸν φυσικόν · τέταρτον , τὸν ὄντα ἐν τοῖς μέλεσι , τουτέστι , τὴν φιλαμαρτήμονα προαίρεσιν καὶ τὴν πρὸς τὸ καλῷ κὸν σχέσιν , διὰ τῇ συνηθείας ἐνσκιῤῥωθεῖσαν ἡμῖν . « Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος , τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; » Ὁ φυσικὸς νόμος οὐκ ἤρκεσεν , ὁ γραπτὸς οὐκ ἴσχυσεν , ἀλλ´ ἐνίκησε καὶ ἀμφοτέρους ἡ τυραννὶς τῇ ἁμαρτίας , Πόθεν οὖν ἐστι σωτηρίας ἐλπίς ; « Τίς με ῥύσεται ἐκ τοῦ σώματος τοῦθανάτου ; » τουτέστι , τοῦ θανάτῳ ὑποκειμένου . Ἐπειδὴ γὰρ παθητὸν ἐγένετο ἐκ τῇ παραβάσεως , καὶ εὐεπιχείρητον λοιπὸν τῇ ἁμαρτία κατέστη . Ἀλλ´ ἐρεῖ τις · Καὶ ἐπειδὴ εὐεπιχείρητον ἦν τὸ σῶμα τῇ ἀμαρτίᾳ , διὰ τί ἐκολάσθησαν οἱ πρὶ Χριστοῦ ἁμαρτάνοντες ; Διότι τοιαῦτα ἐπετάγησαν . ῳοἷα καὶ τῇ ἁμαρτίας κρατούσης ἠδύναντο κατορθοῦν . Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ δι´ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . » Ἐπειδὴ ἐξηπορήθη , καὶ οὐχ εὖρεν ἄλλον τὸν σώζοντα , ἀναγκαίως εὖρε Χριστόν . Διὸ καὶ εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , δι´ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν , τουτέστιν , αἰτίου ὄντος τῇ εὐχαριστίας τοῦΧριστου Ἀὐτὸς γὰρ , φησὶ , κατώρθωσεν , ἃ ὁ νόμος οὐκ ἠδυνήθη · αὐτός με ἐῤῥύσατο ἐκ τῇ ἀσθενείας τοῦ σώματος , ἐνδυναμώσας αὐτὸ , ὥστεμηκέτι τυραννεῖσθαι ὑπὸ τῆ , ἀμαρτίας . Ἀλλ´ ὥσπερ διὰ τὴν παράβαοιν τοῦ Ἀδάμ θνητὸν γεγονὸς , εὐκαταγώνιστον τῇ ἁμαρτίᾳ κατέστη · οὕτω διὰ τὴν ὑπακοὴν αὐτοῦ σταυοθέντος
Lemmas: ἄνθρωπος . βλέπω δέ ἕτερος νόμος ἐν ὁ μέλεος ἀντιστρατεύομαι ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ , καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλος ἐγώ . » ὁράω μέν καί πρό οὗτος τός καλός · εὑρίσκω δέ αὐτός ἐν γράμμα κεῖμαι , ἐπαινέω ὁ νόμος , καί συγκατατίθεμαι αὐτός « κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , » ἤτοι κατά ὁ νόος ἐγώ . « βλέπω ἕτερος νόμος , » τουτέστι , ὁ ἁμαρτία · ὅς καλέω νόμος , διά ὁ πείθω αὐτός ὁ ἀπατάω , καί φοβέω ἀφίημι αὐτός , ὡς νόμος τις απαράβατος . ἄτη οὖν ἀντιστρατεύω « ὁ νόμος ὁ νόος ἐγώ , » τουτέστι , ὁ φυσικός δέ ἀνωτέρω « εἴδομαι ἄνθρωπος » ὀνομάζω , οὗτος σαφῶς νόος ὀνομάζω ] , καί νικάω · μᾶλλον δέ αἰχμαλωτίζω ἐγώ , καί ὁ φυσικός καί ὁ γραπτός νόμος νικάω . Πῶς δ αἰχμαλωτίζω · « ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , » τουτέστι , ὁ δύναμις , τῆ τυραννίς . οὐ εἶπον δέ , ὁ ὁρμή ὁ σάρξ , ἢ ὅς φύσις , ἀλλά , « ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , » ὁ κατακρατέω ὁ μέλος ἐγώ . οὗτος δέ οὐ εἰμί διαβολή ὁ σάρξ . ὥσπερ γάρ λῃστής , ἐάν κατέχω βασίλεια , καί ἐνοικέω δ αὐτός οὖον διαβολή εἰμί οὗτος ὁ οἶκος · οὗτος καί ἐνταῦθα , ἐάν οἰκέω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ μέλος ἐγώ , οὖον παρά τοῦτος ] πονηρός ὁ σάρξ · τυραννέω γάρ . Τινές δέ τέσσαρες νόμος ἐνταῦθα φημί · εἷς ὁ ὁ Θεός , ὁ διδάσκω ἐγώ ὁ δήω · δύο , ὁ ἀντιστρατεύομαι , ὅστις εἰμί ὁ κατ´ ἐνέργεια ὁ διάβολος ἐπεισέρχομαι ἐγώ · τρίτος , ὁ νόμος ὁ νόος , τουτέστι , ὁ φυσικός · τέταρτος , ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλος , τουτέστι , ὁ φιλαμαρτήμων προαίρεσις καί ὁ πρός ὁ καλός κόος σχέσις , διά ὁ συνήθεια ενσκιρρωθεισαω ἐγώ . « Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος , τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; » ὁ φυσικός νόμος οὐ ἀρκέω , ὁ γραπτός οὐ ἰσχύω , ἀλ νικάω καί ἀμφότερος ὁ τυραννίς ὁ ἁμαρτία , πόθεν οὖν εἰμί σωτηρία ἐλπίς ; « Τῖς ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ σῶμα τουθανατος ; » τουτέστι , ὁ θάνατος ὑπόκειμαι . ἐπεί γάρ παθητός γίγνομαι ἐκ ὁ παράβασις , καί εὐεπιχείρητος λοιπός ὁ ἁμαρτία καθίστημι . Ἀλ εἴρω τις · καί ἐπεί εὐεπιχείρητος εἰμί ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία , διά τίς κολάζω ὁ πρίν Χριστός ἁμαρτάνω ; διότι τοιοῦτος ἐπιτάσσω . οἷος καί ὁ ἁμαρτία κράτος δύναμαι κατορθόω . εὐχαριστέω ὁ Θεός δις Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . » ἐπεί ἐξαπορέω , καί οὐ εὑρίσκω ἄλλος ὁ σῴζω , ἀναγκαῖος εὖρος Χριστός . Διὸ καί εὐχαριστέω ὁ Θεός καί πατήρ , δις Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ , τουτέστιν , αἴτιος εἰμί ὁ εὐχαριστία τουχριστος αὐτός γάρ , φημί , κατορθόω , ὁ ὁ νόμος οὐ δύναμαι · αὐτός ἐγώ ῥύομαι ἐκ ὁ ἀσθένεια ὁ σῶμα , ἐνδυναμόω αὐτός , ἵστημι τυραννέω ὑπό τῆ , ἁμαρτία . Ἀλ ὥσπερ διά ὁ παράβας ὁ Ἀδάμ θνητός γίγνομαι , εὐκαταγώνιστος ὁ ἁμαρτία καθίστημι · οὗτος διά ὁ ὑπακοή αὐτός σταυοθεω