cogPG.PG124 264
τῷ θενήματι τοῦ Θεοῦ , πονοῦντες ὑπὲρ τῆς κοινῆς καταστάσειυς , καὶ εἰς αὐτὸ τοῦτο προσκαρτεροῦντες , ἵνα ἡρεῖς ἐν εἰρήνῃ καὶ ἀταραξίᾳ διάγωμεν . Εἰ δὲ κακῶς τις τῇ ἀρχῇ κέχρηται , οὐδὲν τοῦτο πρὸς τὴν αὐτοῦ » τοῦ πράγματος εὐκοσμίαν . « Ἀπόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὁφειλάς · τῷ τὸν φόρον , τὸν φόρον · τῷ τὸ τέλος , τὸ τέλος · τῷ τὸν φόβον , τὸν φόβον · τῷ τὴν τιμὰν τὴν τιμήν . » χρέος , φησὶν , ἔστι σοι ἀπαραιτήτως ] ἐπικείμενον , ἡ πρὸς τοὺς ἄρχοντας εὐγνωμοσύνη . Ἀπόδος οὖν ἃ ὀφείλεις πᾶσι σοῖς διαφόρους ἀρχὰς ἐμπεπιστευμένοις · τῷ τὸν φόρον λρεωστουμένῳ , ἤγουν τὴν λεγομένην κεφαλησιῶνα . Ἀπόδος τὸν φόρον · τῷ τὸ τέλος δὲ , ἤγουν τὴν ὑπὲρ τῆς γῆς συνεισφορὰν , τὸ τέλος · καὶ οὐ μόνον χρήματα , ἀλλὰ καὶ φόβον , τουτέστιν , αἰδὼ , καὶ εὐλάβειαν καὶ ἐπιτεταμένην τιμήν . Ἐπάγει γοῦν · « Τῷ τὴν τιμὴν , τὴν τιμὴν . » Ὁ φόβος γὰρ διττός · ὁ μὲν ἐ , ὃν φοβοῦνται οἱ πταίοντες . ἐκ τοῦ ποντοοῶ συλντιότος · ὃν ἀνωτέρω ἀπηγόρευσεν ὁ Ἀπόστολος · ὁ δὲ , ὁν ἔχουσιν οἱ ἀγαπῶντες πρὸς τοὺς ἀγαπωμένους , τουτέστιν , ἡ ὑπερβάλλουσα τιμὴ , καθὼς εἰρηται · « Οὐκ ἔστιν ὑστέρημα τοῖς φοβουμένοις αὐτόν · » καὶ , « Ὁ φόβος Κυρίου διαμένων εἰς αἰῶνα αἰῶνος . » Τὴν γὰρ εὐλάβειαν ἐνταῦθα ὑποδηλοῖ . « Μηδενὶ μηδὲν ἀφείλετε , εἰ μὴ τὸ ἀγαπᾷν ἀλλήλους . » Τὰς μὲν ἄλλας , φησὶν ὀφειλὰς ἀπόδοτε · μηδέποτε δὲ τὴν ἀγάπην ἀποδοῦναι θελήσετε [ τσητε ] ,, ἀλλ´ ἀεὶ ὄφλημα αὐτὴν ἔχετε διηνεκές . Μὴ γὰρ , ἐπειδὴ σήμερον ἀγαπητικὴν ἐπεδείξω διάθεσιν πρὸς τὸν πλησίον , νομίσῃς ἀποπληρῶσαι τὴν ὀφειλὴν , καὶ διὰ τοῦτο παρίδῃς αὐτὸν αὔριον · ἀλλὰ διηνεκῶς νόμεζε τὴν ἀγάπην χρεωστεῖν τῷ πλησίον . ιὉ γὰρ ἀγαπῶν τὸν ἕτερον , νόμον πεπλήρωκε . Τὸ γὰρ , Οὐ μοιχεύσεις · Οὐ φονεύσεις · Οὐ κλέψεις · Οὑκ ἐπιθυμήσεις , καὶ εἴτις ἑτέρα ἐντολὴ , ἐν τούτῳ τῷ λόγῳ ἀνακεφαλαιοῦται , ἐν τῷ , Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν . » Τὸν νόμον πάντα πληροῖ ὁ ἀγαπῶν τὸν πλησίον . ὥστε λοιπὸν χρέος ἔχει ἀγαπᾷν αὐτὸν , εἴ γε τοσαῦτα εὐεργετεῖται ἐξ αὐτοῦ καὶ τῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης , ὡς τὸν νόμον πάντα πληροῦν Οὐκ εἶπε δὲ , Πληροῦται , ἀλλ´ « Ἀνακεφαλαιοῦται , » τουτέστιν , ἐν συντόμῳ καὶ ἐν βραχεῖ τὸ πᾶν τῶν ἐν . τολῶν ἀπαρτίζεται . Καὶ γὰρ καὶ ἀρχὴ καὶ τέλος ἀρετῆς ἡ ἀγάπη . Ἐπιτεταμένην δὲ ἀγάπην ἀπαιτεῖ ὁ νόμος . · « Ὡς ἑαυτὸν » γὰρ , φησὶν , « ἁγάπησον τὸν πλησίαν · » ὁ δὲ Κύριος τὸ μεῖζον καὶ ὑπὲρ ἑαυτὸν , σησί . Τὴν γὰρ ψυχὴν τιθέναι ὑπὲρ τοῦ φίλου διδάσκει . « Ἡ ἀγάπη , τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται Πiλήρωμα οὖν νόμου , ἡ ἀγάπη . » Ἀμφότερα τὰ εἴδη τῆς ἀρετῆς προσόντα τῇ ἀγάπῃ δεικνύει · τήν τε τῶν κακῶν ἀποχὴν , ἐν τῷ εἰπεῖν · « Κακὸν οὐκ ἐργάζεααι »
Lemmas: ὁ θενήματι ὁ Θεός , πονέω ὑπέρ ὁ κοινός καταστάσειυς , καί εἰς αὐτός οὗτος προσκαρτερέω , ἵνα αἱρέω ἐν εἰρήνη καί ἀταραξία διάγω . εἰμί δέ κακῶς τις ὁ ἀρχή χράομαι , οὐδείς οὗτος πρός ὁ αὐτός » ὁ πρᾶγμα εὐκοσμία . « ἀπόδοτος οὖν πᾶς ὁ ὀφειλή · ὁ ὁ φόρος , ὁ φόρος · ὁ ὁ τέλος , ὁ τέλος · ὁ ὁ φόβος , ὁ φόβος · ὁ ὁ τιμή ὁ τιμή . » χρέος , φημί , εἰμί σύ ἀπαραίτητος ] ἐπίκειμαι , ὁ πρός ὁ ἄρχω εὐγνωμοσύνη . ἀποδίδωμι οὖν ὁ ὀφείλω πᾶς σός διάφορος ἀρχή ἐμπιστεύω · ὁ ὁ φόρος λρεωστουμενοω , ἤγουν ὁ λέγω κεφαλησιαναξ . ἀποδίδωμι ὁ φόρος · ὁ ὁ τέλος δέ , ἤγουν ὁ ὑπέρ ὁ γῆ συνεισφορά , ὁ τέλος · καί οὖον μόνος χρῆμα , ἀλλά καί φόβος , τουτέστιν , αἰδώς , καί εὐλάβεια καί ἐπιτείνω τιμή . ἐπάγω γοῦν · « ὁ ὁ τιμή , ὁ τιμή . » ὁ φόβος γάρ διττός · ὁ μέν εἰ , ὅς φοβέω ὁ πταίω . ἐκ ὁ ποντοοῶ συλντιεικος · ὅς ἀνωτέρω ἀπαγορεύω ὁ ἀπόστολος · ὁ δέ , εἰμί ἔχω ὁ ἀγάπη πρός ὁ ἀγαπάω , τουτέστιν , ὁ ὑπερβάλλω τιμή , καθώς ἐρω · « οὐ εἰμί ὑστέρημα ὁ φοβέω αὐτός · » καί , « ὁ φόβος κύριος διαμένω εἰς αἰών αἰών . » ὁ γάρ εὐλάβεια ἐνταῦθα ὑποδηλόω . « μηδείς μηδείς ἀφαιρέω , εἰμί μή ὁ ἀγαπάω ἀλλήλων . » ὁ μέν ἄλλος , φημί ὀφειλή ἀποδίδωμι · μηδέποτε δέ ὁ ἀγάπη ἀποδίδωμι ἐθέλω [ τσητε ] ,, ἀλ ἀεί ὄφλημα αὐτός ἔχω διηνεκής . μή γάρ , ἐπεί σήμερον ἀγαπητικός ἐπιδείκνυμι διάθεσις πρός ὁ πλησίος , νομίζω ἀποπληρόω ὁ ὀφειλή , καί διά οὗτος παροράω αὐτός αὔριον · ἀλλά διηνεκής νομάζω ὁ ἀγάπη χρεωστέω ὁ πλησίος . Ίος γάρ ἀγάπη ὁ ἕτερος , νόμος πληρόω . ὁ γάρ , οὖον μοιχεύω · οὖον φονεύω · οὖον κλέπτω · οὑκ ἐπιθυμέω , καί ἔστις ἕτερος ἐντολή , ἐν οὗτος ὁ λόγος ἀνακεφαλαιόω , ἐν ὁ , ἀγάπησις ὁ πλησίος σύ ὡς ἑαυτοῦ . » ὁ νόμος πᾶς πληρόω ὁ ἀγάπη ὁ πλησίος . ὥστε λοιπός χρέος ἔχω ἀγαπάω αὐτός , εἰμί γε τοσοῦτος εὐεργετέω ἐκ αὐτός καί ὁ πρός αὐτός ἀγάπη , ὡς ὁ νόμος πᾶς πληρόω οὐ εἶπον δέ , πληρόω , ἀλ « ἀνακεφαλαιόω , » τουτέστιν , ἐν σύντομος καί ἐν βραχύς ὁ πᾶς ὁ ἐν . Τόλων ἀπαρτίζω . καί γάρ καί ἀρχή καί τέλος ἀρετή ὁ ἀγάπη . ἐπιτείνω δέ ἀγάπη ἀπαιτέω ὁ νόμος . · « ὡς ἑαυτοῦ » γάρ , φημί , « ἀγαπάω ὁ πλησίος · » ὁ δέ Κύριος ὁ μείζων καί ὑπέρ ἑαυτοῦ , σός . ὁ γάρ ψυχή τίθημι ὑπέρ ὁ φίλος διδάσκω . « ὁ ἀγάπη , ὁ πλησίος κακός οὐ ἐργάζομαι Πλήρωμα οὖν νόμος , ὁ ἀγάπη . » Ἀμφότερος ὁ εἶδος ὁ ἀρετή πρόσειμι ὁ ἀγάπη δείκνυμι · ὁ τε ὁ κακός ἀποχή , ἐν ὁ εἶπον · « Κακός οὐ ἐργάζομαι »