cogPG.PG124 472
ρυγμα ἀντίθεσιν , καὶ τῶν κινδύνων ἐπιφορὰν , ἄγγελον Σατᾶν ἀνόμασε . Παρὰ τίνος δὲ ἐδόθη ; Παρὰ τοῦ Θεοῦ , φησὶ , συνεχωρήθη · τοῦτο γὰρ τὸ , « Ἐδόθη · » καὶ οὐχ ἵνα ἅπαξ με κολαφίσῃ , ἀλλ´ ἀεί . Τὸ δὲ , « Ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι , » τινὲς ἐνόησαν ἀντὶ τοῦ , Ἰνα μὴ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων δοξάζωμαι . Ἀλλ´´ οὐ τοῦτο λέγει Παῦλος ἐνταῦθα , εἰ καὶ ἀνωτέρω εἶπεν , . ἀλλ´ αὐτὸ τοῦτο , Ἵνα μὴ κενοδοξῶ , φησίν · ἄνθρωπος γὰρ ἧν καὶ αὐτός . « Υπὲρ τούτου τρὶς τὸν Κύριον παρεκάλεσα , ἵνα ἀποστῇ ἀπ´ ἐμοῦ · καὶ εἴρηκέ μοι · Ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου . » - « Τρὶς , » ἀντὶ τοῦ , πολλάκις , « παρενύλεσα . » Καὶ τοῦτο δὲ ταπεινοφροσύνης , τὸ ὁμολογῆσαι , ὅτι οὐκ ἔφερε τὰς ἐπιβουλὰς καὶ τὰς θλίψεις , καὶ διὰ τοῦτο παρεκάλει . Εἴρηκεν οὖν μοι · « Ἀρκεῖ σοι , » ὅτι τοιαύτην ἔδωκά σοι χάριν , ἵνα νεκροὺς ἐγείρης , ἴνα δυνάμεις πάσας ἐπιτελῇς . Μὴ ζήτει καὶ ἀκίνδυνόν σοι προβαίνειν τὸ κήρυγμα · περιττὸν γάρ ἐστι τοῦτο · ὃ δὲ ἀρκεῖ σοι , ἔλαβες . « Ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται . » Τουτέστιν , Ἀλλ´ ἴσως ἀλγεῖς , ὡ Παῦλε , μὴ δόξῃ τοῦτο ἀσθενείας εἶναι ἐμῆς , τὸ πολλοὺς τῳ λόγῳ κπιβουλεύειν · θάῤῥει . Τότε γὰρ τελεώτερον μᾶλλον διαφαίνεται ἡ δύναμίς μου , ὅταν διωκόμενοι τῶν ωωκόντων περιγίνεσθε . Ὅρα δὲ , πῶς αὐτὸς μὲν ἔφη , διὰ τοῦτο ἐκδοθῆναι τοῖς πειρασμοῖς , ἵνα μὴ ὑπεραίρηται · ὁ δὲ Θεὸς ἄλλην αἰτίαν εἶπε τούτου , τὸ τὴν δύναμιν αὐτοῦ τότε φαίνεσθαι τὸ τέλειον ἔχουσαν , ὅταν « ἐν ἀσθενείᾳ , » τουτέστιν , ἑν διωγμοῖς καὶ κινδύνοις αὐτοὶ ᾖσιν . « ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου , ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ´ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ . » Ἐπεὶ , φησί , ταῦτα ἤκουσα καὶ ὅτι ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται , λοιπὸν αυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου . Αὗται γὰρ ὅσῳ πλείους εἰσὶ , τοσούτῳ δαύιλεστέραν τὴὸν δύναιλιν ποῦ Θεοῦ προξενοῦσί μοι . Μὴ τοίνυν νομίσητέ με , ὅτι ὡς λυπούμενος εἶπον τὰ περὶ τοῦ σκόλοπος , ἀλλὰ μᾶλλον χαίρων καὶ καυχώμενος , ὡς καὶ τὴν τοῦ Οεοῦ δύναμιν πλείονα ἐπισπώμενος πρὸς ἐμαυτὸν διὰ τῆς ἐπιτάσεως τῶν θλίψεων . « ιὸ εὐδοκῶ ἐν ταῖς ἀσθενείαις , ἐν ὕβρεσιν , ἐν ἀνάγκαις , ἐν διωγμοῖς , ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ Χριστού » Ἐπεθύμουν , φησὶν , ὡς ἄνθρωπος , ἀπαλλαγῆναι τῶν δεινῶν · ἐπεὶ δὲ ἤκουσα ἃ ἤκουσα , ἔκτωτε καὶ καυχῶμαι καὶ εὐδοκῶ , τουτέστιν , ἐπευφραίνομαι , εὐχαριστῶν εὐαρεστοῦμαι ἐν ἀσθενείαις . Εἶτα , ἵνα μὴ νομίσῃς πυρετὸν καὶ τοιαῦτα . νοσήματα , ἐρμηνεύει σοι ταύτας , ὅτι αἱ ὕβρεις , καὶ τἄλλα , εἰσὶν αἱ ἀσθένειαι Ταῦτα δὲ καὶ τοίι - καιλδ αποατόλους καταισχύνει ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις καυχωμένους , ὡς ἀντιθέους · καὶ τοὺς μαθητὰς παραμυθεῖται , ἵνα μὴ ἐπαισχύνωνται τῷ διδασκάλῳ , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ ἐγκαλλωπίζωνται , ὡς τοῦ Θεοῦ τοῦτο θέλοντος , καὶ ὑπὲρ Χριστοῦ ὄντων τῶν κινδύνων .
Lemmas: ρυγμα ἀντίθεσις , καί ὁ κίνδυνος ἐπιφορά , ἄγγελος Σατᾶν ἀνόμασε . παρά τίς δέ δίδωμι ; παρά ὁ Θεός , φημί , συγχωρέω · οὗτος γάρ ὁ , « δίδωμι · » καί οὐ ἵνα ἅπαξ ἐγώ κολαφίζω , ἀλ ἀεί . ὁ δέ , « ἵνα μή ὑπεραίρω , » τις νοέω ἀντί ὁ , ἵνα μή ὑπό ὁ ἄνθρωπος δοξάζω . Ἀλ οὖον οὗτος λέγω Παῦλος ἐνταῦθα , εἰμί καί ἀνωτέρω εἶπον , . ἀλ αὐτός οὗτος , ἵνα μή κενοδοξέω , φημί · ἄνθρωπος γάρ ἧμαι καί αὐτός . « υπερά οὗτος τρίς ὁ κύριος παρακαλέω , ἵνα ἀφίστημι ἀπ´ ἐγώ · καί λέγω ἐγώ · ἀρκέω σύ ὁ χάρις ἐγώ . » - « τρίς , » ἀντί ὁ , πολλάκις , « παρενύλεσα . » καί οὗτος δέ ταπεινοφροσύνη , ὁ ὁμολογέω , ὅτι οὐ φέρω ὁ ἐπιβουλή καί ὁ θλῖψις , καί διά οὗτος παρακαλέω . εἴρω οὖν ἐγώ · « ἀρκέω σύ , » ὅτι τοιοῦτος δίδωμι σύ χάρις , ἵνα νεκρός ἐγείρω , ἵνα δύναμις πᾶς ἐπιτελέω . μή ζητέω καί ἀκίνδυνος σύ προβαίνω ὁ κήρυγμα · περισσός γάρ εἰμί οὗτος · ὅς δέ ἀρκέω σύ , λαμβάνω . « ὁ γάρ δύναμις ἐγώ ἐν ἀσθένεια τελειόω . » τουτέστιν , Ἀλ ἴσως ἀλγέω , εἰμί Παῦλος , μή δόξα οὗτος ἀσθένεια εἰμί ἐμός , ὁ πολύς ὁ λόγος ἐπιβουλεύω · θαρσέω . τότε γάρ τέλειος μᾶλλον διαφαίνω ὁ δύναμις ἐγώ , ὅταν διώκω ὁ οἰκέω περιγίγνομαι . Ὅρας δέ , πῶς αὐτός μέν φημί , διά οὗτος ἐκδίδωμι ὁ πειρασμός , ἵνα μή ὑπεραίρω · ὁ δέ θεός ἄλλος αἴτιος εἶπον οὗτος , ὁ ὁ δύναμις αὐτός τότε φαίνω ὁ τέλειος ἔχω , ὅταν « ἐν ἀσθένεια , » τουτέστιν , ἑν διωγμός καί κίνδυνος αὐτός εἰμί . « ἡδύς οὖν μᾶλλον καυχάομαι ἐν ὁ ἀσθένεια ἐγώ , ἵνα ἐπισκηνόω ἐπι ἐγώ ὁ δύναμις ὁ Χριστός . » ἐπεί , φημί , οὗτος ἀκούω καί ὅτι ὁ δύναμις ὁ Θεός ἐν ἀσθένεια τελειόω , λοιπός αὐχέω ἐν ὁ ἀσθένεια ἐγώ . οὗτος γάρ ὅσος πλείων εἰμί , τοσοῦτος δαύιλεστέραν τὴὸν δυναιλις ποῦ Θεός προξενόω ἐγώ . μή τοίνυν νομίζω ἐγώ , ὅτι ὡς λυπέω εἶπον ὁ περί ὁ σκόλοψ , ἀλλά μᾶλλον χαίρω καί καυχάομαι , ὡς καί ὁ ὁ Οεοῦ δύναμις πλείων ἐπισπάω πρός ἐμαυτοῦ διά ὁ ἐπίτασις ὁ θλῖψις . « ιός εὐδοκέω ἐν ὁ ἀσθένεια , ἐν ὕβρις , ἐν ἀνάγκη , ἐν διωγμός , ἐν στενοχωρία ὑπέρ Χριστός » ἐπιθυμέω , φημί , ὡς ἄνθρωπος , ἀπαλλάσσω ὁ δεινός · ἐπεί δέ ἀκούω ὁ ἀκούω , ἐκτίνω καί καυχάομαι καί εὐδοκέω , τουτέστιν , ἐπευφραίνομαι , εὐχαριστέω ευαρεστούμαι ἐν ἀσθένεια . εἶτα , ἵνα μή νομίζω πυρετός καί τοιοῦτος . νόσημα , ἑρμηνεύω σύ οὗτος , ὅτι ὁ ὕβρις , καί ἄλλος , εἰμί ὁ ἀσθένεια οὗτος δέ καί τοῖος - καιλδ αποατόλους καταισχύνω ἐπί ὁ ἐναντίος καυχάομαι , ὡς ἀντίθεος · καί ὁ μαθητής παραμυθέομαι , ἵνα μή ἐπαισχύνω ὁ διδάσκαλος , ἀλλά μᾶλλον καί ἐγκαλλωπίζω , ὡς ὁ Θεός οὗτος ἐθέλω , καί ὑπέρ Χριστός εἰμί ὁ κίνδυνος .