cogPG.PG124 74
καὶ ὅτι οὐκ ἡγνόει οὐδὲ ὁ Χριστὸς τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν , ἀλλ´ ὅμως ἦλθεν , ἵνα μὴ πρόφασιν ἔχωσι περὶ τῆς ἀμαρτίας αὐτῶν , μηδὲ δύνωνται λέγειν , ὅτι Εἰ ἦλθειν , ἐπιστεύσαμεν ἄν . Τὸ δὲ , « Οὐκ ἠδύναντο πι στεύειν , » ἀντὶ τοῦ οὐκ ἤθελον , νόει . Ὁ γὰρ κακὸς καὶ πονρὸς ἄνθρωπος οὐ δύναται πιστεύειν ὅς τ´ ἂν τοιοῦτος εἶη , τὰ πονηρὰ δηλαδὴ προαιρούμενος , Ὅταν δὲ ἀκούσῃς , ὅτι « Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὁφθαλμοὺς ὁ Θεὸς , καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν , » μὴ νόμιζε ὅτι ἀπλῶς τοὺς μὲν ἀγαθοὺς ποιεῖ , τοὺς δὲ πονηροὺς , ἄπαγε ! ἀλλὰ τὴν τοῦ Θεοῦ ἐγκατάλειψιν τύφλωσιν νόει παντελῆ . Οἷόν τι λέγω · Ἔστω τις μετρίως πονηρευόμενος · τούτῳ δοκεῖ συνεῖναι ὅτι ὁ Θεός · ἐλπίζεται γὰρ ἐπιστραφῆναι . Ὃταν δὲ εἰς κόρον τῆς κακίας ἐμφορηθῇ ὁ ἄνθρωπος , τότε ἐγαταλιμπά ει μὲν αὐτὸν ὁ Θεὸς διὰ τὴν πονηρὰν αὐτοῦ προαίρεσιν · λέγεται δὲ ὁ ἄνθρωπος ὡς τυφλὸς ἄγειν , στερηθεὶς τοῦ θείου φωτὸς , καὶ ἐν τῷ σκάτιι τῆς ἀμαρτίας περιπατῶν · καὶ λοιπὸν τύφλωσις αὐτῷ δοκεῖ ἡ τοῦ θείου φωτὸς ἀπουσία · καὶ πώρωσις καρἕας , ἡ στέρησις τοῦ θείου λόγου τοῦ τὰς καρδίας τῶν ὑποδεχομένων αὐτὸν μαλάττοντος Τιτύσλωτει λοιπὸν ὁ μὴ παραδεχόμενος ὅλως ἀκτῖνα τοῦ θείου χόγου καὶ πεπώρωται ὁ μὴ τὸν μαλάττοντα τὰς καρδίας λόγον θέλων ἐνωτίσασθαι , καὶ ὅλως ἡ ἀπουσία τοῦ Θεοῦ τυφλοῖ καὶ σκοτίζει . Ὅταν οὖν ἀκούσῃς , ὅτι τυφλοῖ ὁ Θεὸς , οὕτω νόει , ὅτι τῷ μὴ παρεῖναι τυφλοῖ . Εἰ γὰρ παρῆν Θεὸς , οὐκ ἂν τετύφλωται ὁί ἄνθρωπος . Εἰ ἦν ἤλιος , οὺκ ἂν σκοτία · νῦν δὲ ὁ ἤλιος ποιεῖ τὴν νύκτα . Ἀλλὰ πῶς ; Δυόμενος . Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τυφλοὺς ποιεῖ τοὺς ἀνθρώπους τῷ μὴ παρεἶναι αὐτοῖς . Οὐ πάρεστι δὲ διὰ τὴν αὐτῶν κακίαν , καὶ ἔκτοτε ὡς τυφλοὶ ἀμετάστροφα ἁμαρτάνουσι καὶ ἀδιόρθωτα προσπταίουσιν . δῶμεν δὲ καὶ τὰ πῆ Ἡσαΐου · « Κύριε , τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; ἀγὶ τοῦ , οὐδεὶς ἐπίστευσε , Τὸ κὰρ . « τίς » σπολλαΤοῦ τῆς Γραφῆς , ἀντὶ τοῦ , οὐδεὶς , κεῖται . Ὡς ἐκ κροσώπου δὲ τοῦ Χριστοῦ εἶπε τοῦτο ὁ προφήτης , λέγοντος δηλαδὴ τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν Πατέρα · « κύρια , τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; » ἀντὶ τοῦ , Οὐδεὶς ἐπίστευσε τῷ λόγῳ ἡμῶν , καὶ τῷ κηρύγματι μου · ὅπερ κήρυγμα ἀκοὴν ὠνόμασε . Καὶ γὰρ , « ἤκουσα παρὰ τοῦ Πατρός μου , φησὶν , ἐκεῖνα λέγω . ΣΚαὶ ὁ βραχίων δὲ τίνι ἀπεκαλύφθη ; » τουτ-έστιν , Ἐ δυνατὴ τῶν σημείων ἐνέργεια , ἣν βραχίονο ὀομάζει , οὐδενὶ ἀπεκαλύφθη τῶν ἀγνωμόνων Ἰουδαίων · ἀλλὰ καὶ τοσαῦτα σημεῖα ποιοῦντά με δυκεφαντούσι . « Ταῦτα εἶπεν Ἡα-ΐας , ὅτε εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ , καὶ ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ . Ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν · ἀλλὰ διὰ τοὺς δαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν , ἵνα μὴ ἀποσυνἀγωγοι γένωνται . Ἐγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.»-«Ταῦτα εῖαιν Ἡταὶας , ὅτε εἶδε τὴν δόξαν αὐτοῦ » Τίνος ; Τοῦ Υἱοῦ , καίτοι τοῦ Πατρὸς τὴν δόξαν δοκεῖ μεῖν , ὅσον ἀπὸ τῆς ἀκολουθίας , ὁ προφήτης . Ἐνπαῦθα
Lemmas: καί ὅτι οὐ ἡγνοεέρχομαι οὐδέ ὁ Χριστός ὁ ἀπιστία αὐτός , ἀλ ὅμως ἔρχομαι , ἵνα μή πρόφασις ἔχω περί ὁ ἁμαρτία αὐτός , μηδέ δύναμαι λέγω , ὅτι εἰμί ἔρχομαι , πιστεύω ἄν . ὁ δέ , « οὐ δύναμαι πεῖ στεῦμαι , » ἀντί ὁ οὐ ἐθέλω , νοέω . ὁ γάρ κακός καί πονρὸς ἄνθρωπος οὖον δύναμαι πιστεύω ὅς τ εἄν τοιοῦτος εἰμί , ὁ πονηρός δηλαδή προαιρέω , ὅταν δέ ἀκούω , ὅτι « τυφλόω αὐτός ὁ ὀφθαλμός ὁ θεός , καί πωρόω αὐτός ὁ Καρδία , » μή νομίζω ὅτι ἀπλόος ὁ μέν ἀγαθός ποιέω , ὁ δέ πονηρός , ἀπάγω ! ἀλλά ὁ ὁ Θεός ἐγκατάλειψις τύφλωσις νοέω παντελής . οἷος τίς λέγω · ἔστω τις μέτριος πονηρεύομαι · οὗτος δοκέω συνίημι ὅτι ὁ Θεός · ἐλπίζω γάρ ἐπιστρέφω . ὅταν δέ εἰς κόρος ὁ κακία ἐμφορέω ὁ ἄνθρωπος , τότε ἐγαταλιμπά ει μέν αὐτός ὁ θεός διά ὁ πονηρός αὐτός προαίρεσις · λέγω δέ ὁ ἄνθρωπος ὡς Τυφλὸς ἄγω , στερέω ὁ θεῖον φάος , καί ἐν ὁ σκατής ὁ ἁμαρτία περιπατέω · καί λοιπός τύφλωσις αὐτός δοκέω ὁ ὁ θεῖον φάος ἀπουσία · καί πώρωσις Καρέας , ὁ στέρησις ὁ θεῖον λόγος ὁ ὁ Καρδία ὁ ὑποδέχομαι αὐτός μαλάσσω Τιτύσλωτει λοιπός ὁ μή παραδέχομαι ὅλως ἀκτίς ὁ θεῖον χόγου καί πωρόω ὁ μή ὁ μαλάσσω ὁ Καρδία λόγος ἐθέλω ἐνωτίζομαι , καί ὅλως ὁ ἀπουσία ὁ Θεός τυφλόω καί σκοτίζω . ὅταν οὖν ἀκούω , ὅτι τυφλόω ὁ θεός , οὗτος νοέω , ὅτι ὁ μή πάρειμι τυφλόω . εἰμί γάρ πάρειμι θεός , οὐ εἄν τυφλόω οἷ ἄνθρωπος . εἰμί εἰμί ἥλιος , οὐ εἄν σκοτία · νῦν δέ ὁ ἥλιος ποιέω ὁ νύξ . ἀλλά πῶς ; δύο . οὕτως καί ὁ θεός τυφλός ποιέω ὁ ἄνθρωπος ὁ μή πάρειμι αὐτός . οὖον πάρειμι δέ διά ὁ αὐτός κακία , καί ἔκτοτε ὡς τυφλός ἀμετάστροφος ἁμαρτάνω καί ἀδιόρθωτος προσπταίω . δήω δέ καί ὁ πῇ Ἠσαΐας · « κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; θυάρπαξ ὁ , οὐδείς πιστεύω , ὁ κατά . « τίς » σπολλαΤοῦ ὁ γραφή , ἀντί ὁ , οὐδείς , κεῖμαι . ὡς ἐκ κροσώπου δέ ὁ Χριστός εἶπον οὗτος ὁ προφήτης , λέγω δηλαδή ὁ Χριστός πρός ὁ πατήρ · « κύριος , τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; » ἀντί ὁ , οὐδείς πιστεύω ὁ λόγος ἐγώ , καί ὁ κήρυγμα ἐγώ · ὅσπερ κήρυγμα ἀκοή ὀνομάζω . καί γάρ , « ἀκούω παρά ὁ πατήρ ἐγώ , φημί , ἐκεῖνος λέγω . Σκάι ὁ βραχύς δέ τίς ἀποκαλύπτω ; » τουτέστιν , εἰ δυνατός ὁ σημεῖον ἐνέργεια , ὅς βραχύς ὀμάζω , οὐδείς ἀποκαλύπτω ὁ ἀγνώμων Ἰουδαῖος · ἀλλά καί τοσοῦτος σημεῖον ποιέω ἐγώ δυκεφαντους . « οὗτος εἶπον Ἡα-ΐας , ὅτε ὁράω ὁ δόξα αὐτός , καί λαλέω περί αὐτός . ὅμως μέντοι καί ἐκ ὁ ἄρχω πολύς πιστεύω εἰς αὐτός · ἀλλά διά ὁ δαρισαίους οὐ ὁμολογέω , ἵνα μή αποσυνάγωγος γίγνομαι . Ἐγάπησαν γάρ ὁ δόξα ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ἤ2 ὁ δόξα ὁ Τεοῦτα ἰά Ἡταὶας , ὅτε ὁράω ὁ δόξα αὐτός » τίς ; ὁ υἱός , καίτοι ὁ πατήρ ὁ δόξα δοκέω ἐπιθυμέω , ὅσος ἀπό ὁ ἀκολουθία , ὁ προφήτης . Ἐνπαῦθα