cogPG.PG124 407
τὴν θλίψιν , περὶ ἧς καὶ ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολ ] εῖπεν , ὅτι « Θύρα μοι ἀνέῳκται ομεγάλη , καὶ οὐ ἀντικείμενοι πολλοί . » Δοκεῖ δὲ τὸ αὐτὸ λέγειν , « καθ´ ὑπερβολὴν , » καὶ « ὑπὲρ δύναμιν · » ἀλλ´ οὐκ ἔστιδὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Καθ´ ὑπερβολὴν ἦν ὁ πειρασμὸς , τουτέστι , μέγας . Εἶτα , ἐπειδὴ ἔστι καὶ μέγαν εἶναι πειρασμὸν , βαστάζεσθαι δὲ γενναίως ὑπό τινος δυνατοῦ , φησὶν , ὅτι Οὐ μόνον μέγας ἦν ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν δύναμιν · τουτέστη , καὶ μέγας , καὶ ἀβάστακτος , καὶ τοσοῦτος , « ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν · » τουτέστι , Νον προσδοκῆσαι ἡμᾶς ἔτι ζῇν . Τὸν δὲ τοιοῦτον ὁ Δαυὶδ πύλας ᾤδου καλεῖ , καὶ ὠδῖνας ὡς θάνατον τίκτοντα , καὶ σκιὰν θανάτου . « Ἀλλ´ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτοον ἐσχήκαμεν . » Τὴν κρίσιν , τὴν ψῆφον , τὴν ἀπόφασιν ήν ἐδίδου τὰ πράγματα μονονουχὶ φωνὴν ἀφάνοι · τουτέστι , Μέχρι τῆς ὑπονοίας τῆς ἡμετέρας ἔπη ἡ τοῦ θανάτου προσδοκία , καὶ ἡ ἀπόκρισις , ἣν ἡ των πραγμάτων φύσις ἐποιεῖτο · περαιτέρω δὲ οὐ προέβη . « Ἵνα μὴ πεποιθότες ὧμεν ἐφ´ ἑαυτοῖς , ἀλλ´ ἐπὶ τῷ Θεῷ μόνῳ . » Διὰ τί δὲ τοῦτο ἐγένετο · ογσν . Ἵνα μάθωμεν μὴ θαῤῥεῖν ἐφ´ ἑαυτοῖς , ἀλλ´ ἐπὶ μόνῳ τῷ Θεῷ . Τοῦτο δὲ λέγει Παῦλος , οὐχ ὡς αὐτὸς τοῦτο δεόμενος μαθεῖν νῦν(τίς γὰρ πλέον αὐτοῦ τοῦτο ἠπίστατο , ὅτι ἐπὶ τῷ Θεῷ δεῖ θαῤῥεῖν ; ) , ἀλλὰ τοὺς ἄλλους ὀυθμίζων , ἐν οἷς περὶ ἑαυτοῦ λέγει · ἅμα δὲ καὶ ταπεινοφρονεῖν διδάσκων . Τῷ ἐγείραντι τοὺς νεκρούς . Ὃς ἐκ τηλκούτοιν θανάτου ἐῤῥύσατο ἡμᾶς καὶ ῥύεται . » Πάλιν τον περὶ ἀναστάσεως αὐτοὺς ὑπομιμνήσκει λόγου , ὑπάρ οὗ τοσαῦτα εἶπεν ἐν τῇ προτέρᾳ Ἐπιστολῇ , βεθαιῶν αὐτὴν καὶ ἁπὸ τῶν παρόντων Λιὸ καὶ ἐπήγαγεν · « Ὅς ἐκ τηλικούτου θανάτου ἐῤῥύσατο . » θὐ γὰρ εἶπε , κινδύνου , ἀλλὰ , « Θανάτου . » Ἐπειδὴ γὰ ἡ ἀνάστασις μέλλον πρᾶγμα ἦν καὶ ἄδηλον . δείλοαιν ὅτι καθ´ ἑκάστην ἡμέραν τοῦτο γίνεται . Ἰ σν γὰρ ἄνθρωπον πρὸς αὐτὰς τὰς τοῦ ἄδου πύλας ἐλθόντα ἀνελκύσῃ ὁ Θεὸς , οὐδὲν ἔτερον ἢ ἀνάστασιν ἐπιδείκνυται · ὅθεν καὶ εἰώθαμεν ἐπὶ τῶν τοιούτων » λέγειν · Ἀνάστασιν νεκρῶν ἑωράκαμεν . « Ἐλπίκαμεν δὲ ὅτι καὶ ἔτι ῥύσεται » Ἐνττῦτεμανθάνομεν , ὅτι ἐν ἀγῶνι ἀεὶ χρὴ εἶναι τὸν ἡμέτερον βίον · τὸ γὰρ , « Ῥύσεται , » εἰπών , πολλῶν πείυ Κρασμῶν νιφάδας προαναφωνεῖ . « Συνυπουργούντων καὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τοῇ ὲ Κἡσει . » Ἐπειδὴ τὸ , « Ἵνα μὴ πεποιθότες ὧμεν ἐ ἐαυτοῖς , » κατηγορία κοινὴ ἐδόκει ἐνίοις , καὶ ἐκείνους αἰνιττομένη , παραμυθεῖται τὸ ῥητὸν , τὰς εὐχάς αὐτῶν ἀντὶ προστασίας μεγάλος καλῶν . Διδασόμεία
Lemmas: ὁ θλῖψις , περί ὅς καί ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή ] εἶπον , ὅτι « θύρα ἐγώ ἀνοίγω ομεγάλη , καί οὖον ἀντίκειμαι πολύς . » δοκέω δέ ὁ αὐτός λέγω , « καθ´ ὑπερβολή , » καί « ὑπέρ δύναμις · » ἀλ οὐ εἰμί λέγω , τοιοῦτος εἰμί · Καθ´ ὑπερβολή εἰμί ὁ πειρασμός , τουτέστι , μέγας . εἶτα , ἐπεί εἰμί καί μέγας εἰμί πειρασμός , βαστάζω δέ γενναῖος ὑπό τις δυνατός , φημί , ὅτι οὖον μόνος μέγας εἰμί ἀλλά καί ὑπέρ ὁ ἡμέτερος δύναμις · τουτέστη , καί μέγας , καί Ἀβάστακτος , καί τοσοῦτος , « ὥστε ἐξαπορέω ἐγώ καί ὁ ζῶ · » τουτέστι , Νον προσδοκάω ἐγώ ἔτι ζάω . ὁ δέ τοιοῦτος ὁ Δαυίδ πύλη οἰδέω καλέω , καί ὠδίς ὡς θάνατος τίκτω , καί σκιά θάνατος . « Ἀλ αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀπόκριμα ὁ θανατόω ἔχω . » ὁ κρίσις , ὁ ψῆφος , ὁ ἀπόφασις ἐάν δίδωμι ὁ πρᾶγμα μονονού φωνή ἀφανέω · τουτέστι , μέχρι ὁ ὑπόνοια ὁ ἡμέτερος ἔπος ὁ ὁ θάνατος προσδοκία , καί ὁ ἀπόκρισις , ὅς ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ποιέω · περαιτέρω δέ οὖον προβαίνω . « ἵνα μή πείθω ἵημι ἐφίημι ἑαυτοῦ , ἀλ ἐπί ὁ Θεός μόνος . » Ζεύς τίς δέ οὗτος γίγνομαι · γοσν . ἵνα μανθάνω μή θαρσέω ἐφίημι ἑαυτοῦ , ἀλ ἐπί μόνος ὁ Θεός . οὗτος δέ λέγω Παῦλος , οὐ ὡς αὐτός οὗτος δήω μανθάνω νῦν(τίς γάρ πλέω αὐτός οὗτος ἐπίσταμαι , ὅτι ἐπί ὁ Θεός δεῖ θαρσέω ; ) , ἀλλά ὁ ἄλλος ουθμιζω , ἐν ὅς περί ἑαυτοῦ λέγω · ἅμα δέ καί ταπεινοφρονέω διδάσκω . ὁ ἐγείρω ὁ νεκρός . ὅς ἐκ τηλκουος θάνατος ῥύομαι ἐγώ καί ῥύομαι . » πάλιν ὁ περί ἀνάστασις αὐτός ὑπομιμνῄσκω λόγος , ὑπάρ ὅς τοσοῦτος εἶπον ἐν ὁ πρότερος Ἐπιστολή , βεθαιῶν αὐτός καί ἀπό ὁ πάρειμι Λιός καί ἐπάγω · « ὅς ἐκ τηλικόσδε θάνατος ῥύομαι . » θύω γάρ εἶπον , κίνδυνος , ἀλλά , « Θάνατος . » ἐπεί γε ὁ ἀνάστασις μέλλω πρᾶγμα εἰμί καί ἄδηλος . δέλος ὅτι καθ´ ἕκαστος ἡμέρα οὗτος γίγνομαι . εἷς ς γάρ ἄνθρωπος πρός αὐτός ὁ ὁ ἀείδω πύλη ἔρχομαι ἀνέλκω ὁ θεός , οὐδείς ἕτερος ἢ ἀνάστασις ἐπιδείκνυμι · ὅθεν καί εἴωθα ἐπί ὁ τοιοῦτος » λέγω · Ἀνάστασις νεκρός ὁράω . « ελπικαμνω δέ ὅτι καί ἔτι ῥύομαι » Ἐνττῦτεμανθάνομεν , ὅτι ἐν ἀγών ἀεί χρή εἰμί ὁ ἡμέτερος βίος · ὁ γάρ , « ῥύομαι , » εἶπον , πολύς πείθω χρασμός νιφάς προαναφωνέω . « συνυπουργέω καί σύ ὑπέρ ἐγώ τοῇ ε Κἡσει . » ἐπεί ὁ , « ἵνα μή πείθω ἵημι εἰ ἑαυτοῦ , » κατηγορία κοινός δοκέω ἔνιοι , καί ἐκεῖνος αἰνίσσομαι , παραμυθέομαι ὁ ῥητός , ὁ εὐχή αὐτός ἀντί προστασία μέγας καλός . διδασομειης