cogPG.PG124 587
βήθη καταβῆναι τοῦ οἰκείου ἀξιώματος , διὸ δ ἱ οὐκ εἶχεν ἐξ ἀρπαγῆς τοῦτο , φημὶ δὴ τὸ , τὸ εἶναι ἴσος τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ἀλλὰ φυσικὸν αὐτοῦ ἀξίωμα τοῦτο ἐγίνωσκε . Διὸ καὶ ταπεινωθῆναι εἵλετο , ὡς καὶ ἐν τῇ ταπεινώσει τὸ ὕψος αὐτοῦ τηρῶν , Ἀλλὰ ἑαυτὸν ἐκένοωσε , μορφὴν δούλου λαβὼν . Ποῦ οἱ λέγοντες , ὅτι ἄκων καὶ ἐπίταγμα πληρῶν κατέβη ; Ἀκουέτωσαν ὅτι ἑαυτὸν ἐκένωσεν , ὡς Κύριος , ὡς αὐτεξούσιος . Μορφὴν δὲ δούλου , εἰπὸν Ἀπολλινάριον ἐντρέπει . Ὁ γὰρ μορφήν , ἤτοι τὴν φύσιν τοῦ δούλου λαβὼν , καὶ νοερὰν πάντως ψυχὴν ἔχει . Ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμεν ὡς . Ἐνταῦθα οἱ Μαρκιωνισταί φασιν , ὅτι κατὰ φαντασίαν ἐσαρκώθη . Ὁρᾷς γὰρ , φασί , πῶς ὁ Παῦλος ὁμοίωμα ἀνθρώπου [ ὐ ] λαβεῖν φησιν αὐτὸν , καὶ σχηματίσασθαι , οὐχὶ οὐσίᾳ γενέσθαι ἄνθρωπον · Τί οὖν ἐστιν ; Ο Κύριος οὐ πάντα τὰ ἡμέτερα εἶχεν , ἀλλὰ καί τινὰ οὐκ εἶχεν , οἰον , τὸ ἀπὸ συνουσίας [ μὴ ] τεχθῆναι , τὸ ἀμαρτίαν [ μὴ ] ποιῆσαι . Οὐκ ἦν δὲ τὸ φαινόμενον μόνον , ἀλλὰ καὶ Θεός · οὐκ ἡν ψιλὸς ἄνθρωπος . Διὰ τοῦτό φησιν · Ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων . Ἐμεῖς μὲν γὰρψυχὴ καὶ σῶμα · ἐκεῖνος δὲ ψυχὴ καὶ σῶμα . καὶ Θεός · ἐπεὶ καὶ ὅταν λέγῃ , Ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἀμαρτίας , οὐ τοῦτο λέγει , ὅτι σάρκα οὐκ εἶχεν , ἀλλ´ ὅτι ἡ σὰρξ ἐκείνη οὐχ ἤμαρτεν , ἀλλ´ ὁμοία ἦν τῇ ἁμαρτωλῷ κατὰ τὴν φύσιν , οὐ κατὰ τὴν κακίαν . Ὥσπερ οὖν ἐκεῖ τὸ ὅμοιον , διὰ τὸ μὴ πάντα εἶναι Ἰαα · οὔτω καὶ ἐνταῦθα τὸ ὁμοίωμα , διὰ τὸ μὴ ἐκ συνουσίας τεχθῆναι , διὰ τὸ ἀναμάρτητον , διὰ τὸ μὴ ψιλὸν ἄνθρωπον εἶναι . Καὶ σχήματι εἰρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος . Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι Ἐκένωσεν ἐαυτὸν , ἵνα μὴ μεταβολὴν . νομίσῃς τὸ πρᾶγμα καὶ μετάπτωσιν , φησί · Μένων ὃ ἦν , ἔλαβεν ὃ οὐκ ἦν . Οὐχ ἡ φύσις μετέπεσεν , ἀλλ´ ἐν σχήματι ἐγένετο , τουτέστιν , ἐν σαρκί · σαρκὸς γὰρ τὸ ἐσχηματίσθαι . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε , μορφὴν δούλου ἔλαβεν , ἐθάρσησε λοιπὸν καὶ τοῦτο εἰπεῖν , ὼς ἐκείνου ταῦτα ἐπιστομίζοντος . Καλῶς δὲ εἶτε τὸ , Ὡς ἄνθρωπος . Οὐ γὰρ ἠν εἷς τῶν πολλῶν , ἀλλ´ ὡς εἶς τῶν πολλων · οὐ γὰρ εἰς ἄνθρωπον μετέπεσεν ὁ Θεὸς Λόγος , ἀλλ´ ὡς ἄνθρωπος ἐφάνη · καὶ ἀσνημάτιστο . ὢν . ὑπὸ σχῆμα ἐγένετο . Τινὲς δὲ οὕτως ἡρμήνευσαν · Καὶ σχήματι εἰρεθεὶς , οἷα δὴ ἄνθρωπος ἀληθῶς , καθὰ καὶ Ἰωάννης λέγει · όξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ Πατρός · ἀντὶ τοῦ , οπν πρέπει ἔχειν τὸν Μονογενῆ . Τὸ γὰρ , Ὡς , σημαίνει καὶ δισταγμὸν , σημαίνει καὶ βεβαίωσιν .
Lemmas: βαίνω καταβαίνω ὁ οἰκεῖος ἀξίωμα , διό δ Ι οὐ ἔχω ἐκ ἁρπάζω οὗτος , φημί δή ὁ , ὁ εἰμί ἴσος ὁ Θεός καί πατήρ , ἀλλά φυσικός αὐτός ἀξίωμα οὗτος γιγνώσκω . Διὸ καί ταπεινόω αἱρέω , ὡς καί ἐν ὁ ταπείνωσις ὁ ὕψος αὐτός τηρέω , ἀλλά ἑαυτοῦ κενόω , μορφή δοῦλος λαμβάνω . πός ὁ λέγω , ὅτι ἄκων καί ἐπίταγμα πληρόω καταβαίνω ; ἀκούω ὅτι ἑαυτοῦ κενόω , ὡς Κύριος , ὡς αὐτεξούσιος . Μορφή δέ δοῦλος , εἶπον Ἀπολλινάριος ἐντρέπω . ὁ γάρ μορφή , ἤτοι ὁ φύσις ὁ δοῦλος λαμβάνω , καί νοερός πάντως ψυχή ἔχω . ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι ὡς . ἐνταῦθα ὁ Μαρκιωνιστής φημί , ὅτι κατά φαντασία σαρκόω . ὁράω γάρ , φημί , πῶς ὁ Παῦλος ὁμοίωμα ἄνθρωπος [ υἱός ] λαμβάνω φημί αὐτός , καί σχηματίζω , οὐ οὐσία γίγνομαι ἄνθρωπος · τις οὖν εἰμί ; ὁ Κύριος οὖον πᾶς ὁ ἡμέτερος ἔχω , ἀλλά καί τις οὐ ἔχω , οἷος , ὁ ἀπό συνουσία [ μή ] τίκτω , ὁ ἁμαρτία [ μή ] ποιέω . οὐ εἰμί δέ ὁ φαίνω μόνος , ἀλλά καί Θεός · οὐ ἐάν ψιλός ἄνθρωπος . Ζεύς οὗτος φημί · ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος . ἐμέω μέν γὰρψυχὴ καί σῶμα · ἐκεῖνος δέ ψυχή καί σῶμα . καί Θεός · ἐπεί καί ὅταν λέγω , ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι σάρξ οὐ ἔχω , ἀλ ὅτι ὁ σάρξ ἐκεῖνος οὐ ἁμαρτάνω , ἀλ ὅμοιος εἰμί ὁ ἁμαρτωλός κατά ὁ φύσις , οὖον κατά ὁ κακία . ὥσπερ οὖν ἐκεῖ ὁ ὅμοιος , διά ὁ μή πᾶς εἰμί Ἰαα · οὐτάω καί ἐνταῦθα ὁ ὁμοίωμα , διά ὁ μή ἐκ συνουσία τίκτω , διά ὁ ἀναμάρτητος , διά ὁ μή ψιλός ἄνθρωπος εἰμί . καί σχῆμα ἐρεθέω ὡς ἄνθρωπος . ἐπεί εἶπον , ὅτι κενόω ἑαυτοῦ , ἵνα μή μεταβολή . νομίζω ὁ πρᾶγμα καί μετάπτωσις , φημί · Μένων ὅς εἰμί , λαμβάνω ὅς οὐ εἰμί . οὐχ ὁ φύσις μεταπίπτω , ἀλ ἐν σχῆμα γίγνομαι , τουτέστιν , ἐν σάρξ · σάρξ γάρ ὁ σχηματίζω . ἐπεί γάρ εἶπον , μορφή δοῦλος λαμβάνω , θαρσέω λοιπός καί οὗτος εἶπον , οὖς ἐκεῖνος οὗτος ἐπιστομίζω . καλῶς δέ ἄγω ὁ , ὡς ἄνθρωπος . οὖον γάρ ἐάν εἷς ὁ πολύς , ἀλ ὡς εἰμί ὁ πολύς · οὖον γάρ εἰς ἄνθρωπος μεταπίπτω ὁ θεός Λόγος , ἀλ ὡς ἄνθρωπος φαίνω · καί ἀσνημάτιστο . εἰμί . ὑπό σχῆμα γίγνομαι . Τινές δέ οὕτως ἑρμηνεύω · καί σχῆμα ἐρεθέω , οἷος δή ἄνθρωπος ἀληθής , καθά καί Ἰωάννης λέγω · οἴγω ὡς μονογενής παρά πατήρ · ἀντί ὁ , οπν πρέπω ἔχω ὁ Μονογενεύς . ὁ γάρ , ὡς , σημαίνω καί δισταγμός , σημαίνω καί βεβαίωσις .