cogPG.PG124 61
ἀπὸ´ ἐκείνης τῆς ἡμέρας κυρίως καὶ τελείως ἐκύρωσαν τὴν γνώμην . Καὶ πρὸ τούτου μὲν γὰρ ἐσκέπτοντο περὶ τοῦ φόνου , ἀλλὰ μαλακώτερον , καὶ ζήτησις μᾶλλον ἦν τὸ πρᾶγμα , καὶ οὐκ ἀπόφασις·νῦν δὲ τελεία κρίσις , καὶ ψῆφος κεκυρωμένη . Πρώην γὰρ « ἐζήτουν , φησὶν , ἀποκτεῖναι αὐτόν · » καὶ αὐτὸς δὲ αὐτοὺς ἐλέγχων , φησὶν , ὅτι « ζητεῖτε με ἀποκτεῖναι . » Σκόπησον οὖν τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξίας τὴν δύναμιν , πῶς γέμει τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος , κᾶν οἱ ταύτην φοροῦντες ὧσιν ἀνάξιοι . Καὶ τίμα μοι τοὺς ἀρχιερεῖς ἀξίως τῆς ἐν αὐτοῖς χάριτος , οὐ τῆς αὐτῶν προαιρέσεως . Οὐ μόνον δὲ ἄρα Καῖάφας προφητεύει , ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πολλοὶ ἀνάξιοι τὰ μέλλοντα εἶδον · Φαραὼ τὰ περὶ τῆς εὐφορίας καὶ ἀφορίας · Ναβουχοδονόσωρ τὰ περὶ τῶν βασιλειῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ , καὶ Βαλαὰμ περὶ Χριστοῦ . Οὐκ εἴτια δὲ προφητεύει , προφήτης ἂν λεχθείη · ἀλλ´ εἴ τις προφήτης , ἐκεῖνος καὶ προφητεύει · ὥσπερ οὖν οὐδὲ πᾶς ὁ ἰατρικόν τι ποιῶν , ἤδη καὶ ἰατρός · ἀλλ´ ὁ καὶ κατὰ τὸν ἰατρικὸν λόγον ποιῶν τὸ ἰατρικὸν , ἐκεῖνος ἂν λεχθείη ἰατρός · ὥσπερ καὶ δίκαιος οὐχ ὁ ποιῶν δίκαιόν τι , ἀλλ´ ὁ δικαίως ποιῶν , κατὰ τὸ εἰρημένον · Δικαίως τὸ δίκαιον διώξεις . προφητεύει ταὶ Καϊάφας , ἀλλ´ οὐ προφητικῷ λογισμῷ · οὐκ ἄρα προφήτης . « Ἰησοῦς οὖν οὐκ ἔτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις , ἀλλὰ πόῤῥωθεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τῆς ἐρήμου εἰς Ἐφραμ λεγομένην πόλιν , κἀκεῖ διέτριβε μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ . Ἡν δὲ ἐγγὺς τὸ ροσόλυμα ἐκ τῆς χώρας πρὸ τοῦ Πάσχα , ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς . Ἐζήτουν οὖν τὸν Ἰησοῦν , καὶ ἔλεὑμῖν , ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἑορτήν ; Δεδώκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι · ἐντολὴν , ἵνα ἐάν τις γνῷ ποῦ ἐστι , μηνύσῃ , ὅπως πιάσωσιν αὐτόν . » Εἰς κατάκριμα τῶν Ἰουδαίων ἀναχωρεῖ ὁ Κύριος οὐ δειλιῶν , ἅμα δὲ καὶ ἡμᾶς διδάσκων μὴ ἐπιῤῥίπτειν ἑαυτούς εἰς κινδύνους , κἂν ὑπὲρ εὐσεβείας ὥσιν , ἀλλὰ καταλαμβανομένους μὲν ἵστασθαι γενναίως , μὴ καταληφθέντας δὲ , εἰς ἐθελούσιον κίνδυνον μὴ παραβάλλεσθαι , διὰ τὸ τῆς ἐκβάσεως ἄδηλον . Ὅρα δὲ τὴν ἀνόητον γνώμην τῶν Ἰουδαίων , ὅπως οὐδ´ ἐν τῷ τῆς ἑορτῆς καιρῷ τῆς μιαιφονίας ἀπείχοντο , ἀλλὰ καὶ φόνον ἐβουλεύσαντο δρᾶσαι , καὶ ἀνέβαινον ἁγνισθη ; σόμενοι . Οἱ γὰρ ἡμαρτηκότες ἢ ἐκούσια , ἢ ἀκούσια , οὐκ ἐτέλουν τὸ Πάσχα , εἰ μὴ πρότερον ἡγνίσθησαν . κατὰ τὸ ἔθος , λουόμενοί τε καὶ νηστεύοντες , καὶ ξυρόμενοι , καὶ θυσίας τινάς νενομισμένας προσφέροντες . Οὗτοι τοίνυν οἱ βέλτιστοι οἱ τὸν ἁγνισμὸν ποιούμενοι , ἐνήδρευον τὸν Κύριον , καί φασι · « Τί δοκεῖτε , ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἑορτήν ; » τοῦτέστιν , Ἐξ ἀνάγκης ἐμπεσεῖν μέλλει · ὁ γὰρ καιρὸς , εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο , ἀναγκάσει αὐτὸν παγιδευθῆναι . Ὦ τὴς πονηρίας ! Ὅτε μᾶλλον καὶ τοὺς ὀμολογουμένως κατακρίτους ἔδει ἀπολύειν διὰ τὴν ἑορτήν , τότε τὸν ἀναίτιον ἐνεδρεύουσι . Ἀλλ´ εἰ μὲν οἱ ἰδιῶται μόνοι ταῦτα ἐποίουν , ἐδόκει ἂν ἀμαθίας εἶναι τὸ πάθος · νῦν δὲ Φαρισαὶοι ἐντέλλονται , ἵνα καταμηνυθῇ , καὶ
Lemmas: ἀφίημι ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα κύριος καί τέλειος κυρόω ὁ γνώμη . καί πρό οὗτος μέν γάρ σκέπτομαι περί ὁ φόνος , ἀλλά μαλακός , καί ζήτησις μᾶλλον εἰμί ὁ πρᾶγμα , καί οὐ ἀπόφασις δέ τέλειος κρίσις , καί ψῆφος κυρόω . πρώην γάρ « ζητέω , φημί , ἀποκτείνω αὐτός · » καί αὐτός δέ αὐτός ἐλέγχω , φημί , ὅτι « ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω . » σκοπέω οὖν ὁ ἀρχιερατικός ἄξιος ὁ δύναμις , πῶς γέμω ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , κἄν ὁ οὗτος φορός ἵημι ἀνάξιος . καί τιμάω ἐγώ ὁ ἀρχιερεύς ἀξίως ὁ ἐν αὐτός χάρις , οὖον ὁ αὐτός προαίρεσις . οὖον μόνος δέ ἄρα Καϊάφας προφητεύω , ἀλλά καί ἄλλος πολύς ἀνάξιος ὁ μέλλω εἶδον · Φαραώ ὁ περί ὁ εὐφορία καί ἀφορία · Ναβουχοδονόσωρ ὁ περί ὁ βασίλεια καί ὁ Χριστός , καί Βαλαάμ περί Χριστός . οὐ ἔρχομαι δέ προφητεύω , προφήτης εἄν λέγω · ἀλ εἰμί τις προφήτης , ἐκεῖνος καί προφητεύω · ὥσπερ οὖν οὐδέ πᾶς ὁ ἰατρικός τίς ποιέω , ἤδη καί ἰατρός · ἀλ ὁ καί κατά ὁ ἰατρικός λόγος ποιέω ὁ ἰατρικός , ἐκεῖνος εἄν λέγω ἰατρός · ὥσπερ καί δίκαιος οὐ ὁ ποιέω δίκαιος τίς , ἀλ ὁ δικαίως ποιέω , κατά ὁ εἴρω · δίκαιος ὁ Δίκαιος διώκω . προφητεύω ὁ Καϊάφας , ἀλ οὖον προφητικός λογισμός · οὐ ἄρα προφήτης . « Ἰησοῦς οὖν οὐ ἔτι παρρησία περιπατέω ἐν ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά πόρρωθεν εἰς ὁ χώρα ἐγγύς ὁ ἐρῆμος εἰς Ἐφραμ λέγω πόλις , ἐκεῖ διατρίβω μετά ὁ μαθητής αὐτός . ἐάν δέ ἐγγύς ὁ ροσόλυμος ἐκ ὁ χώρα πρό ὁ Πάσχα , ἵνα ἁγνίζω ἑαυτοῦ . ζητέω οὖν ὁ Ἰησοῦς , καί εἴλω , ὅτι οὖον μή ἔρχομαι εἰς ὁ ἑορτή ; δίδωμι δέ ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Φαρισαῖος · ἐντολή , ἵνα ἐάν τις γιγνώσκω ποῦ εἰμί , μηνύω , ὅπως πιάζω αὐτός . » εἰς κατάκριμα ὁ Ἰουδαῖος ἀναχωρέω ὁ Κύριος οὖον δειλιάω , ἅμα δέ καί ἐγώ διδάσκω μή ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ εἰς κίνδυνος , κἀν ὑπέρ εὐσέβεια εἰμί , ἀλλά καταλαμβάνω μέν ἵστημι γενναῖος , μή καταλαμβάνω δέ , εἰς ἐθελούσιος κίνδυνος μή παραβάλλω , διά ὁ ὁ ἔκβασις ἄδηλος . Ὅρας δέ ὁ ἀνόητος γνώμη ὁ Ἰουδαῖος , ὅπως οὐδός ἐν ὁ ὁ ἑορτή καιρός ὁ μιαιφονία ἀπέχω , ἀλλά καί φόνος βουλεύω δράω , καί ἀναβαίνω ἁγνίζω ; σέομαι . ὁ γάρ ἁμαρτάνω ἢ ἐκούσιος , ἢ ἀεκούσιος , οὐ τελέω ὁ Πάσχα , εἰμί μή πρότερος ἁγνίζω . κατά ὁ ἔθος , λουόμενος τε καί νηστεύω , καί ξυρέω , καί θυσία τις νομίζω προσφέρω . οὗτος τοίνυν ὁ ἀγαθός ὁ ὁ ἁγνισμός ποιέω , ἐνεδρεύω ὁ κύριος , καί φημί · « τις δοκέω , ὅτι οὖον μή ἔρχομαι εἰς ὁ ἑορτή ; » τουτέστιν , ἐς ἀνάγκη ἐμπίπτω μέλλω · ὁ γάρ καιρός , εἰμί καί μηδείς ἄλλος , ἀναγκάζω αὐτός παγιδεύω . ὦ σής πονηρία ! ὅτε μᾶλλον καί ὁ ὁμολογουμένως κατάκριτος ἐσθίω ἀπολύω διά ὁ ἑορτή , τότε ὁ ἀναίτιος ἐνεδρεύω . Ἀλ εἰμί μέν ὁ ἰδιώτης μόνος οὗτος ποιέω , δοκέω εἄν ἀμαθία εἰμί ὁ πάθος · νῦν δέ Φαρισαῖος ἐντέλλω , ἵνα καταμηνύω , καί