cogPG.PG124 572
ἤχουν ἡ ἀσπὶς προβέβληται παντὸς τοῦ σώματος , σʹόν τις θύρα φυλάττων καὶ περικλείων αὐτὸ , οὕτω καὶ ἡ ἀδίστακτος πίστις φυλακὴ τῆς ψυχῆς ὅλης . Ἡ πίστις δέ ἐστι θυρεὸς , οὐ τὰ σοφίσματα . Ὁ θυρεὸς σκέπει , ἐκεῖνα δὲ συμποδίζουσιν . « Ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι . » Τουτέστι , τὰς ἀτόπους ἐπιθυμίας , τοὺς τῆς ἀπιστίας λογισμοὺσοἶον , Ἃρα ἀνάστασις ἔστιν ; ἄρα κρίσις ; ) , καὶ τοὺς πειρασμούς . Πεπυρωμένα δὲ , οὐ μόνον ὅτι αἱ ἐπιθυμίαι ἐκπυροῦσι , πρὸς πράξεις αἰσχρὰς ἀνακαίουσαι , ἀλλ´ ὅτι καὶ τῷ συννειδότι ἐντεῦθεν ἤδη καιόμεθα . Καὶ διὰ τῶν τῆς ἀπιστίας δὲ λογισμῶν φλέγει ἡμᾶς ὁ διάβολος , καὶ διὰ τῶν πειρασμῶν . Ἡ πίστις οὐν ταῦτα σβέννυσιν · εἰ γὰρ δαίμονας ὑποτάττει ; πολλῷ μᾶλλον πάθη . Εἴτε γὰρ ἐπιθυμία φλογίζει , τοῖς μέλλουσιν ἀγαθοῖς πιστεύων , καὶ τῇ μελλούσῃ εὐφροσύνη , κατασβέσεις ταύτην · εἴτε πειρασμοὶ , πιστεύων τοῖς μέλλουσι , παρακληθήσῃ . Ἐννόησον , πῶς ἐφλέγετο Ἀβραὰμ , ὅτε τὸν υἱὸν προσέφερεν , ἀλλ´ ἡ πίστις ἐσβέννυε τὴν φλόγα . « Καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε . » Τουτέστι , τὴν σώζουσαν καὶ φυλάττουσαν . Ἐἀν γὰρ τὴν πίστιν ἔχωμεν , [ τουτέστι , τὴν σώζουσαν ἡμᾶς καὶ φυλάττουσαν , ] ταχέως καὶ τοὺς σώζοντας λογισμοὺς δεξόμεθα , τὴν κεφαλὴν ἡμῶν , ἤτοι τὸ ἡγεμονικὸν τηροῦντας . « Καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος , ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ . » Διὰ μὲν τῶν ἄνω ῥηθέντων καθώπλισε Παῦλος , ὥστε μὴ βλάπτεσθαι ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν · νῦν δὲ δίδωσιν ὅπλα , δι´ ὧν · αὐτοὶ μᾶλλον βλάπτειν τοὺς μάχαιραν Πνεύματος περιφραστικῶς , ἢ τὴν πνευματικὴν πολιτείαν , δι´ ἧς ἡ κεφαλὴ τοῦ δράκοντος τέμνεται . Ἡ δὲ πνευματικὴ αὕτη μάχαιρα ῥῆμα Θεοῦ ἐστι , τουτέστι πρόσταγμα . Ἐὰν γὰρ τὰ προστάγματα αὐτοῦ ποιῶμεν , ἀποκτενοῦμεν τὸν ὄφιν τὸν ακολιὸν , ὡς Ἡσαΐας φησίν . Ἡ ῥῆμα Θεοῦ ἐστι , τὸ , « Ἐν τῷ ὀνόματι [ τοῦ Κυρίου ] Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔγειραι καὶ περιπάτει , » καὶ τὰ τοιαῦτα . Ἡ ἀπλῶς μάχαιραν Πνεύματος , τὴν ἐν Πνεύματι σοφίαν , « Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν · » καὶ ὀ τὸ χάρισμα τῆς πνευματικῆς ταύτης ἔχων μαχαίρας , καὶ λαλῶν τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀνύποιστός ἐστιν , οἷος αὐτὸς οὗτος ὁ Παῦλος . « Διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως , προσευχόμενοι ἐν παντὶ [ τῷ ] καιρῷ ἐν Πνεύματι . » Καθοπλίσας αὐτοὺς , λοιπὸν καὶ ἐπὶ τὸν βασιλέα ἄγει , ὥστε δεῖσθαι αὐτοῦ , ἵνα χεῖρα ὁρέξῃ . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε , « Δυνήσεσθε σβέσαι , » ἵνα μὴ φυσηθῶσι , φησὶν , ὅτι Δεῖ ὑμῖν τοῦ Θεοῦ , καὶ κατορθώσετε τὸ πᾶν μετὰ τῶν εἰρημένων καὶ « προσευχόμενοι · » οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ , « Διὰ πάσης προσευχῆς καὶ δεήσεως , » τῆς μετὰ κλαυθμοῦ , τῆς μετὰ στερνοκτυπίας , τῆς μετὰ γονυκλισίας , καὶ τῶν τοιούτων . Ἀλλὰ καὶ οὐκ , ἐν τακταῖς
Lemmas: ἠχέω ὁ ἀσπίς προβάλλω πᾶς ὁ σῶμα , σός τις θύρα φυλάσσω καί περικλείω αὐτός , οὗτος καί ὁ ἀδίστακτος πίστις φυλακή ὁ Ψυχή ὅλος . ὁ πίστις δέ εἰμί θυρεός , οὖον ὁ σόφισμα . ὁ θυρεός σκέπω , ἐκεῖνος δέ συμποδίζω . « ἐν ὅς δύναμαι πᾶς ὁ βέλος ὁ πονηρός ὁ πυρόω σβέννυμι . » τουτέστι , ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία , ὁ ὁ ἀπιστία λογισμοὺσοἶον , ἄρα ἀνάστασις εἰμί ; ἄρα κρίσις ; ) , καί ὁ πειρασμός . πυρόω δέ , οὖον μόνος ὅτι ὁ ἐπιθυμία ἐκπυρόω , πρός πρᾶξις αἰσχρός ἀνακαίω , ἀλ ὅτι καί ὁ σύνοιδα ἐντεῦθεν ἤδη καίω . καί διά ὁ ὁ ἀπιστία δέ λογισμός φλέγω ἐγώ ὁ διάβολος , καί διά ὁ πειρασμός . ὁ πίστις ὀν οὗτος σβέννυμι · εἰμί γάρ δαίμων ὑποτάσσω ; πολύς μᾶλλον πάθος . εἴτε γάρ ἐπιθυμία φλογίζω , ὁ μέλλω ἀγαθός πιστεύω , καί ὁ μέλλω Εὐφρόσυνος , κατάσβεσις οὗτος · εἴτε πειρασμός , πιστεύω ὁ μέλλω , παρακαλέω . ἐννοέω , πῶς φλέγω Ἀβραάμ , ὅτε ὁ υἱός προσφέρω , ἀλ ὁ πίστις σβέννυμι ὁ φλόξ . « καί ὁ περικεφαλαία ὁ σωτήριος δέχομαι . » τουτέστι , ὁ σῴζω καί φυλάσσω . ἐἀν γάρ ὁ πίστις ἔχω , [ τουτέστι , ὁ σῴζω ἐγώ καί φυλάσσω , ] ταχέως καί ὁ σῴζω λογισμός δέχομαι , ὁ κεφαλή ἐγώ , ἤτοι ὁ ἡγεμονικός τηρέω . « καί ὁ μάχαιρα ὁ πνεῦμα , ὅς εἰμί ῥῆμα Θεός . » Ζεύς μέν ὁ ἄνω εἴρω καθοπλίζω Παῦλος , ὥστε μή βλάπτω ὑπό ὁ ἐχθρός · νῦν δέ δίδωμι ὅπλον , δις ὅς · αὐτός μᾶλλον βλάπτω ὁ μάχαιρα πνεῦμα περιφραστικός , ἢ ὁ πνευματικός πολιτεία , δις ὅς ὁ κεφαλή ὁ δράκων τέμνω . ὁ δέ πνευματικός οὗτος μάχαιρα ῥῆμα Θεός εἰμί , τουτέστι πρόσταγμα . ἐάν γάρ ὁ πρόσταγμα αὐτός ποιέω , ἀποκτείνω ὁ ὄφις ὁ ακολιὸν , ὡς Ἠσαΐας φημί . ὁ ῥῆμα Θεός εἰμί , ὁ , « ἐν ὁ ὄνομα [ ὁ κύριος ] Ἰησοῦς Χριστός ἐγείρω καί περιπατέω , » καί ὁ τοιοῦτος . ὁ ἀπλόος μάχαιρα πνεῦμα , ὁ ἐν πνεῦμα σοφία , « ζάω γάρ ὁ λόγος ὁ Θεός , καί ἐνεργός καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα · » καί ὁ ὁ χάρισμα ὁ πνευματικός οὗτος ἔχω μάχαιρα , καί λαλέω ὁ ὁ Θεός , ἀνύποιστος εἰμί , οἷος αὐτός οὗτος ὁ Παῦλος . « Ζεύς πᾶς προσευχή καί δέησις , προσεύχομαι ἐν πᾶς [ ὁ ] καιρός ἐν πνεῦμα . » καθοπλίζω αὐτός , λοιπός καί ἐπί ὁ βασιλεύς ἄγω , ὥστε δήω αὐτός , ἵνα χείρ ὀρέγω . ἐπεί γάρ εἶπον , « δύναμαι σβέννυμι , » ἵνα μή φυσάω , φημί , ὅτι Δεύς σύ ὁ Θεός , καί κατορθόω ὁ πᾶς μετά ὁ εἴρω καί « προσεύχομαι · » οὐ ἀπλόος , ἀλλά , « Ζεύς πᾶς προσευχή καί δέησις , » ὁ μετά κλαυθμός , ὁ μετά στερνοκτυπία , ὁ μετά γονυκλισία , καί ὁ τοιοῦτος . ἀλλά καί οὐ , ἐν τακτός