cogPG.PG124 98
ὅτι διὰ τὸ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρεῖν , ἐπιφαίνεται αὐτοῖς · καὶ δὴ σπουδάσωσι πάντοτε τηρεῖν ταύτας , ἵνα καὶ ἀεὶ αὐτοῖς ἐπιφαίνοιτο . Μέγα γὰρ ὃν τὸ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον , ὃυσκόλως ἂν ὑπ´ αὐτῶν παρεδέχθη . Διὰ τοῦτο προομαλίζει ἐν τῷ λέγειν , ὅτι ἐμφανίσει αὐτοῖς ἑαυτόν . Ἐπεὶ καὶ ἀναστὰς , διὰ τοῦτο ἔφαγεν , ἵνα μὴ δόξωσιν αὐτὸν φάντασμα · ὅ καὶ νῦν ὁ Ἰούδας οὗτος ἔπαθεν . ἐνόμισε γὰρ ὁ Ἰούδας ὁ νῦν μνημονευόμενος , ὅτι ὤσπερ τοὺς νεκροὺς ἄρῶμεν ὄναρ , οὕτω καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ἐμφανισθήσεται διὸ καί φησι · « Κύριε , τί γέγονεν , ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτὸν , καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ ; » Ἐκ τiλοῦ γὰρ θάμβους καὶ ἐκπλήξεως τοῦτό φησιν , ὧσπερ ἂν εἰ ἔλεγεν · Οὐαὶ ἡμῖν ὅτι ἀποθνήσκεις , καὶ ὥσπερ οἱ τετελευτηκότες , μέλλεις ἡμῖν ἐμφανίζεσθαι ὄναρ ! Τὸ γὰρ , « Τί γέγονεν ; » ἐκπληκτικῶς καὶ τεθαμβημένῳ λογισμῷ εἶπε . Τί οὖν ὁ Κύριος πρὸς ταῦτα ; Πῶς αὐτοῦ τὴν ὑπόνοιαν ταύτην ὡς ψευδῆ λύει ; « Ἀπεκρίθη Ἰησους , καὶ εἶπεν αὐτῷ · Ἐάν τις ἀγαπᾷ με , τὸν λόγον μου τηρήσει , καὶ ὁ Πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν · καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα , καὶ μονήν παρ´ αὐτῷ ποιήσομεν . Ὁ μὴ ἀγαπῶν με , τοὺς λύγους μου οὐ τηρεῖ . Καὶ ὁ λόγος ὃν ἀκούετε , οὐκ ἔστιν ἐμὸς , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με Πατρός . » Ὁ μέν Ἰούδας ἀπὸ πολλῆς δειλίας ἐνόμιζεν , ὅτι ἀποθανών ὁ Κύριος , ὄναρ ἐμφανίσει ἑαυτὸν αὐτοῖς · ὅθεν καὶ ἐρωτᾷ , καθάπερ εἴρηται . Ὁ δὲ Κύριος διαλύων αύτοῦ τὴν ὑπόνοιαν , φησὶν , ὅτι Ὅσπερ ὁ Πατὴρ ἐμφανίζει ἐαυτὸν , οὕτω κἀγὼ ἐμφανίσω ὑμῖν ἐμαυτόν « Ἐγὼ γὰρ , φησὶ , καὶ ὁ Πατὴρ ἐλευσόμεθα » πρὸς τὸν φυλάσσοντα τοὺς λόγους μου . Οὐ καθ´ ὕπνους ἑμφανισθήσομαι ὑμῖν , ἀλλ´ ἐπεὶ μετὰ τοῦ Πατρὸς , μέλλω ἐλθεῖν , ὡς εἰκός ἐστι τὸν Πατέρα ἐμφανίζεσθαι , οὕτω γενήσεται καὶ ἡ ἐμὴ πρὸς ὑμᾶς ἐμφάνεια . Καὶ τὸ [ τῷ]εἰπεῖν δὲ , ὅτι « μόνην παρ´ αὐτῷ ποιήσομεν , » ἀνατρέπει τοῦ Ἰούδα τὴν ὑπόνοιαν . Οἱ γὰρ ὅνειμοι , φησίν , οὐ παραμένουσιν · ἐγὼ δὲ ἐμφανιζόμενος , παραμενῶ μετὰ τοῦ Πατρός · οὐκ ἄρα ὀνειρώδης ἔσται ἡ ἐπιφοίτησίς μου . Προλέγει δὲ αὐτοῖς , ὡς ἔφην , ὅτι ἐμφανισθήσεται , ἵνα μὴ φάντασμα αὐτὸν δόξωσι , καὶ ἅμα διεγείρει αὐτοὺς εἰς τὸ τηρεῖν τὰς αὐτοῦ ἐντολὰς , εἰδότας ὅτι τοῖς τηροῦσι ταύτας , ἐμφανίζεται καὶ αὐτὸς , καὶ ὁ Πατήρ · ὥσπεραὐ πάλιν τοῦ μὴ τηροῦντος τὰς ἐντολὰς ἀφίσταται καὶ αὐτὸς κὶ ὁ Πατὴρ , ὡς μὴ ἀγαπῶντος . « Ὁ γὰρ μὴ ἀγάπην με , φησί , τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ · » ὥστε οὐδὲς τὸν Πατέρα ἀγαπᾷ , ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν Υἱόν · ὁ γὰρ λόχος τοῦ λἱ ῦ , καὶ τοῦ Πατρός ἐστιν . Ὁ μὴ φυλάττων οὖν τὸν λόγον τοῦ λίοῦ , ἥτοι τοῦ Πατρὸς , ὡς μικιῖ τὸν Υἱὸν , οὕτω καὶ τὸν Πατέρα . Ὑμεῖς τοίνυν , ὡ μαθηταὶ , τοὺς λόγους μου φυλάσσετε · οὕτω γὰρ ἄντὴν τε πρὸς ἐμὲ καὶ τὸν Πατέρα ἀγάπην ἐνδείξησθε . Τινὲς δὲ οὐκ ἀπὸ δειλίας φασὶ , τὸν μαθητὴν Ἰούδαν , ἀλλ´ ἀπὸ φιλανθρώπου γνώμης εἰπεῖν τὸ , Διατί « μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτὸν ἡμῖν , καὶ οὐχὶ τὸ κόσμῳ ; » ἠβούλετο γὰρ μὴ μόνοις τοῖς μαθηταῖς ὑπάρχειν τὴν ἐκ τῆς ἐπιφανείας ὡφέλειαν , ἀλλὰ καὶ παντὶ τῷ κόσμῳ . Ὁ δέ γε Σωτὴρ δείκνυσιν , ὅτι
Lemmas: ὅτι διά ὁ ὁ ἐντολή αὐτός τηρέω , ἐπιφαίνω αὐτός · καί δή σπουδάζω πάντοτε τηρέω οὗτος , ἵνα καί ἀεί αὐτός ἐπιφαίνω . Μέγης γάρ ὅς ὁ ὁ ἀνάστασις μυστήριον , ὃυσκόλως εἄν ὑπό αὐτός παραδείκνυμι . Ζεύς οὗτος προομαλίζω ἐν ὁ λέγω , ὅτι ἐμφάνισις αὐτός ἑαυτοῦ . ἐπεί καί ἀνίστημι , διά οὗτος ἐσθίω , ἵνα μή δοκέω αὐτός φάντασμα · ὅς καί νῦν ὁ Ἰούδας οὗτος πάσχω . νομίζω γάρ ὁ Ἰούδας ὁ νῦν μνημονεύω , ὅτι ὤσπερ ὁ νεκρός ἀρόω ὄναρ , οὗτος καί αὐτός αὐτός ἐμφανίζω διό καί φημί · « κύριος , τίς γίγνομαι , ὅτι ἐγώ μέλλω ἐμφανίζω σαυτοῦ , καί οὐ ὁ κόσμος ; » ἐκ ὅλος γάρ θάμβος καί ἔκπληξις οὗτος φημί , ὡς εἄν εἰμί λέγω · οὐαί ἐγώ ὅτι ἀποθνῄσκω , καί ὥσπερ ὁ τελευτάω , μέλλω ἐγώ ἐμφανίζω ὄναρ ! ὁ γάρ , « τις γίγνομαι ; » ἐκπληκτικός καί θαμβέω λογισμός εἶπον . τις οὖν ὁ Κύριος πρός οὗτος ; Πῶς αὐτός ὁ ὑπόνοια οὗτος ὡς ψευδής λύω ; « ἀποκρίνω Ἰησοῦς , καί εἶπον αὐτός · ἐάν τις ἀγαπάω ἐγώ , ὁ λόγος ἐγώ τηρέω , καί ὁ Πατήρ ἐγώ ἀγαπάω αὐτός · καί πρός αὐτός ἔρχομαι , καί μονή παρ´ αὐτός ποιέω . ὁ μή ἀγάπη ἐγώ , ὁ λύγος ἐγώ οὖον τηρέω . καί ὁ λόγος ὅς ἀκούω , οὐ εἰμί ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ . » ὁ μέν Ἰούδας ἀπό πολύς δειλία νομίζω , ὅτι ἀποθνῄσκω ὁ Κύριος , ὄναρ ἐμφάνισις ἑαυτοῦ αὐτός · ὅθεν καί ἐρωτάω , καθάπερ εἴρω . ὁ δέ Κύριος διαλύω αὐτός ὁ ὑπόνοια , φημί , ὅτι ὅσπερ ὁ πατήρ ἐμφανίζω ἑαυτοῦ , οὗτος ἐγώ ἐμφανίζω σύ ἐμαυτοῦ « ἐγώ γάρ , φημί , καί ὁ πατήρ ἔρχομαι » πρός ὁ φυλάσσω ὁ λόγος ἐγώ . οὖον καθ´ ὕπνος ἐμφανίζω σύ , ἀλ ἐπεί μετά ὁ πατήρ , μέλλω ἔρχομαι , ὡς εἰκός εἰμί ὁ πατήρ ἐμφανίζω , οὗτος γίγνομαι καί ὁ ἐμός πρός σύ ἐμφάνεια . καί ὁ [ τῷ]εἰπεῖν δέ , ὅτι « μόνος παρ´ αὐτός ποιέω , » ἀνατρέπω ὁ Ἰούδας ὁ ὑπόνοια . ὁ γάρ ονειεγω , φημί , οὖον παραμένω · ἐγώ δέ ἐμφανίζω , παραμένω μετά ὁ πατήρ · οὐ ἄρα ὀνειρώδης εἰμί ὁ ἐπιφοίτησις ἐγώ . προλέγω δέ αὐτός , ὡς φημί , ὅτι ἐμφανίζω , ἵνα μή φάντασμα αὐτός δοκέω , καί ἅμα διά-ἐγείρω αὐτός εἰς ὁ τηρέω ὁ αὐτός ἐντολή , οἶδα ὅτι ὁ τηρέω οὗτος , ἐμφανίζω καί αὐτός , καί ὁ Πατήρ · ὥσπεραὐ πάλιν ὁ μή τηρέω ὁ ἐντολή ἀφίστημι καί αὐτός κίς ὁ πατήρ , ὡς μή ἀγάπη . « ὁ γάρ μή ἀγάπη ἐγώ , φημί , ὁ λόγος ἐγώ οὖον τηρέω · » ὥστε οὐδή ὁ πατήρ ἀγαπάω , ὁ μή ἀγάπη ὁ υἱός · ὁ γάρ λόχος ὁ λίαν ὗ , καί ὁ πατήρ εἰμί . ὁ μή φυλάσσω οὖν ὁ λόγος ὁ Λίου , ἤτοι ὁ πατήρ , ὡς μικός ὁ υἱός , οὗτος καί ὁ πατήρ . σύ τοίνυν , εἰμί μαθητής , ὁ λόγος ἐγώ φυλάσσω · οὗτος γάρ ἄντην τε πρός ἐγώ καί ὁ πατήρ ἀγάπη ἐνδείκνυμι . Τινές δέ οὐ ἀπό δειλία φημί , ὁ μαθητής Ἰούδας , ἀλ ἀπό φιλάνθρωπον γνώμη εἶπον ὁ , διατί « μέλλω ἐμφανίζω σαυτοῦ ἐγώ , καί οὐ ὁ κόσμος ; » βούλομαι γάρ μή μόνος ὁ μαθητής ὑπάρχω ὁ ἐκ ὁ ἐπιφάνεια ὠφέλεια , ἀλλά καί πᾶς ὁ κόσμος . ὁ δέ γε Σωτήρ δείκνυμι , ὅτι