cogPG.PG124 251
« Ἐρεῖς οὖν · Ἐξεκλάοθησαν οἱ κλάλοι , ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ . Καλῶς · τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν , σὺ Ἰδὲ τῇ πίστει ἔστηκας · μὴ ὑψηλοφρόνει , ἀλλὰ φοβοῦ » Ἐνταῦθα δείκνυσιν . ὅτι οὐχὶ διότι ἐκεῖνοι ἔπταισαν , διὰ τοῦτο οἱ ἐθνικοὶ ἀντεισήχθησαν , ἀλλὰ διὰ τὴν πίσσιν ἢν ἐπεδείξαντο . Ἐν οἷς οὖν δοκεῖ καταστέλλειν τὸν ἐθνικὸν , δείκνυσι τὸν Ἰουδαῖον ἀσύγγνωστα πταίσαντα . Ἀμφοτέρους Ἰδὲ κατορθοῖ . « Ἐρεῖς οὖν » σὺ ὁ ἐθνικὸς , ὅτι « Ἐξεκλάσθησαν , ἵνα ἐγὼ ἐγκεντρισθῶ » Ἐξεκλάσθησαν μὲν , ἀλλὰ διὰ τὴν αὐτῶν ἀπρ στίαν , οὐχὶ διότι σοὶ ὀ Θεὸς ἐχρεώστει τιμήν · « Ἐστηκας γὰρ τῇ πίστει , » ἀντὶ τοῦ , Διὰ τὴν πίστιν ἔστηκας , ἐν τῇ ῥίζῃ ἐγκεκεντρισμένος . Φοβοῦ τοίνυν · οὐ γὰρ φύσεώς ἐστι τὸ ἐγκέντρισμα , ἀλλὰ πίστεως , « Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς των κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο , μήπως οὐδὲ σοῦ φείσηται . » Ἐκεῖνοι γὰρ φύσει ἦσαν υἱοὶ τῶν ἁγίων πατριαρχῶν , καὶ διὰ τὴν ἀπιστίαν ἐξεκλάσθησαν . Φοβοῦ σὺ πολλῷ μᾶλλον ὁ εἰσποίητος , μήπως πταίσαντός σου οὐ φείσηΤαὶ . « Ἰδὲ οὖν χρηστότητα καὶ ἄποτομίαν Θεοῦ · ἐὶ μὲν τοὺς πεσόντας , ἀποτομίαν · ἐπὶ Ἰδὲ σέ , χρηστότητα , ἐὰν ἐπιμείνης τῇ χρηστότητι · ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ . Καὶ ἐκεῖνοι δέ , ἐὰν μὴ ἐπιμείνωσι τῆ ἀπιστίᾳ , ἐγκεντρισθήσονται · δυνατὸς γάρ ἐστιν ὀ Θεὸς πάλιν ἐγκεντρίσαι αὐτούς . » Οὐκ εἶπεν , Ἰδὲ οὖν τὸ κατόρθωμά σου , ἀλλὰ , « Τὴν χρηστότητα τοῦ Θεοῦ · » τὸ πᾶν γὰρ τῆς ἐκείνου χάριτος · καὶ σπούδαζε ἐπιμεῖναι , οὐκ εἰπε , Τῇ πίστει , ἀλλὰ , « Τῇ χρηστότητι · » τουτέστιν , Ἄξια πρᾶττε τῆς τοῦ Θεοῦ Κφιλανθρωπίας ἄχρι τέλους . Εἰ γὰρ μὴ πράττῃς οὖτως , ἐκκοπήσῃ · ὥσπερ ἐκεῖνοι , ἐὰν μὴ ἐπιμείνωσι · τῇ ἀπιστίᾳ , ἐγκεντρισθήσονται . Καὶ γὰρ οὐδὲ ὁθεὶς αὐτοὺς προηγουμένως ἐξέκλασεν , ἀλλ´ αὐτοὶ ὑφ´ ἑαυτῶν τῇ ἀπιστίᾳ ἐξέπεσον , καὶ ἐξεκλάσθησαν Ἀποτομίαν Ἰδὲ Θεοῦ λέγει , τὸ μὴ φείσασθαι αὐτῶν , ἀλλ´ ἀναξίους κρῖναι τῆς πρὸς τοὺς ἀγίους πατέρας κοινωνίας καὶ ἀλληλουχίας . Σοφώτατα Ἰδὲ ὁ Παῦλος καὶ τὸν ἐθνικὸν φοβεῖ , ἀπὸ τῶν συμβάντων τῷ Ἰουδαίῳ · καὶ τὸν Ἰουδαῖον παραθαῤῥύνει τῶ τοῦ ἐθνπκοῦ ὑποδείγματι , εἰς τὸ διὰ τῆς πίστεως ἐγκεντρισθῆ ναι . καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως εὐέλπιδα ποιῖ « Δυνατὸς γάρ ἐστι , φησὶν , ὁ Θεὸς ἐγκεντρίσαι , » ὁ πάντα ὑπὲρ ἐλπίδα ποιῶν . « Εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φυσιν ἐξεκόπης ἀγρελαίου , καὶ παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον · πόσῳ μᾶλλον οὗτοι οἱ κατὰ φύσιν , ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ ; » Εἰ σὺ ὁ ἐθνικὸς , φησὶί , κακ ἐ ὧν φύσει , καὶ ἔχων πατέρας ἀγριελαίῳ ἐοικότας , ἐξεκόπης ἐκείνων διὰ τῆς πίστεως , καὶ ἐνεκεντρίσθης παρὰ φύσιν τῇ καλλιελαίῳ , ἤ γουν τοῖς πατριάρχαις · πόσῳ μᾶλλον ὁ Ἰουδαῖος , κατὰ φύσιν ἔχων τὸ καλὸν , ούκ ἐπαναδραμεῖται πρὸς τὴν ἰδίαν ἐλαίαν , τουτέστι , ποὺς πατέρας ; Ὅταν Ἰδὲ ἀκούσῃς τοῦ Παύλου τὸ , « Κατὰ φύσιν , » λέγοντος , τὸ εἰκὸς νόει καὶ τὸ ἀκόοοῶσορΟΙ
Lemmas: « ἐρέω οὖν · εξεκλαοθημι ὁ κλάλοι , ἵνα ἐγώ ἐγκεντρίζω . καλῶς · ὁ ἀπιστία ἐκκλάω , σύ ἰδέ ὁ πίστις ἵστημι · μή ὑψηλοφρονέω , ἀλλά φοβέω » ἐνταῦθα δείκνυμι . ὅτι οὐ διότι ἐκεῖνος πταίω , διά οὗτος ὁ ἐθνικός ἀντέχω , ἀλλά διά ὁ πῖσις εἄν ἐπιδείκνυμι . ἐν ὅς οὖν δοκέω καταστέλλω ὁ ἐθνικός , δείκνυμι ὁ Ἰουδαῖος ἀσύγγνωστος πταίω . Ἀμφότερος ἰδέ κατορθόω . « ἐρέω οὖν » σύ ὁ ἐθνικός , ὅτι « ἐκκλάω , ἵνα ἐγώ ἐγκεντρίζω » ἐκκλάω μέν , ἀλλά διά ὁ αὐτός Απρίλιος στία , οὐ διότι σύ ὁ θεός χρεωστέω τιμή · « ἵστημι γάρ ὁ πίστις , » ἀντί ὁ , Ζεύς ὁ πίστις ἵστημι , ἐν ὁ ῥίζα ἐγκεντρίζω . φοβέω τοίνυν · οὖον γάρ φύσις εἰμί ὁ ἐγκέντρισμα , ἀλλά πίστις , « εἰμί γάρ ὁ θεός ὁ κατά φύσις κλάδος οὐ φείδομαι , μήπως οὐδέ σύ φείδομαι . » ἐκεῖνος γάρ φύσις εἰμί υἱός ὁ ἅγιος πατριάρχης , καί διά ὁ ἀπιστία ἐκκλάω . φοβέω σύ πολύς μᾶλλον ὁ εἰσποίητος , μήπως πταίω σύ οὖον φείδομαι . « ἰδέ οὖν χρηστότης καί ἀποτομία Θεός · εἰ μέν ὁ πίπτω , ἀποτομία · ἐπί ἰδέ σός , χρηστότης , ἐάν ἐπιμένω ὁ χρηστότης · ἐπεί καί σύ ἐκκόπτω . καί ἐκεῖνος δέ , ἐάν μή ἐπιμένω τῆ ἀπιστία , ἐγκεντρίζω · δυνατός γάρ εἰμί ὁ θεός πάλιν ἐγκεντρίζω αὐτός . » οὐ εἶπον , ἰδέ οὖν ὁ κατόρθωμα σύ , ἀλλά , « ὁ χρηστότης ὁ Θεός · » ὁ πᾶς γάρ ὁ ἐκεῖνος χάρις · καί σπουδάζω ἐπιμένω , οὐ εἶπον , ὁ πίστις , ἀλλά , « ὁ χρηστότης · » τουτέστιν , Ἄξιος πράσσω ὁ ὁ Θεός Κφιλανθρωπίας ἄχρι τέλος . εἰμί γάρ μή πράσσω οὖτως , ἐκκόπτω · ὥσπερ ἐκεῖνος , ἐάν μή ἐπιμένω · ὁ ἀπιστία , ἐγκεντρίζω . καί γάρ οὐδέ ὀθέω αὐτός προηγουμένως ἐκκλάω , ἀλ αὐτός ὑφ´ ἑαυτοῦ ὁ ἀπιστία ἐκπίπτω , καί ἐκκλάω ἀποτομία ἰδέ Θεός λέγω , ὁ μή φείδομαι αὐτός , ἀλ ἀνάξιος κρίνω ὁ πρός ὁ ἅγιος πατήρ κοινωνία καί ἀλληλουχία . σοφός ἰδέ ὁ Παῦλος καί ὁ ἐθνικός φοβέω , ἀπό ὁ συμβαίνω ὁ Ἰουδαῖος · καί ὁ Ἰουδαῖος παραθαρρύνω ὁ ὁ θνῄσκω ὑπόδειγμα , εἰς ὁ διά ὁ πίστις ἐγκεντρίζω ναι . καί ἀπό ὁ ὁ Θεός δύναμις εὔελπις ποιέω « Δυνατός γάρ εἰμί , φημί , ὁ θεός ἐγκεντρίζω , » ὁ πᾶς ὑπέρ ἐλπίς ποιέω . « εἰμί γάρ σύ ἐκ ὁ κατά φύσις ἐκκόπτω ἀγρελαίου , καί παρά φύσις ἐγκεντρίζω εἰς καλλιέλαιος · πόσος μᾶλλον οὗτος ὁ κατά φύσις , ἐγκεντρίζω ὁ ἴδιος ἐλαία ; » εἰμί σύ ὁ ἐθνικός , φημί , κατά εἰ ὅς φύσις , καί ἔχω πατήρ ἀγριέλαιος ἔοικα , ἐκκόπτω ἐκεῖνος διά ὁ πίστις , καί ἐγκεντρίζω παρά φύσις ὁ καλλιέλαιος , ἤ γοῦν ὁ πατριάρχης · πόσος μᾶλλον ὁ Ἰουδαῖος , κατά φύσις ἔχω ὁ καλός , οὐ ἐπανατρέχω πρός ὁ ἴδιος ἐλαία , τουτέστι , πούς πατήρ ; ὅταν ἰδέ ἀκούω ὁ Παῦλος ὁ , « κατά φύσις , » λέγω , ὁ εἰκός νοέω καί ὁ ακοοοωσοροος