cogPG.PG124 54
γάρ εἰμι ὁ χορηγὸς τῶν ἀγαθῶν , καὶ οὐχ ὡς ἑτέρου διδόντος , ἀλλ´ αὐτὸς ὢν ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωὴ , ἰσχύω καὶ ἀνιστᾷν καὶ ζωοποιεῖν · καὶ , « Ὁ πιστεύων εἰς ἑμὲ , κἂν ἀποθάνῃ , » τὸν θάνατον τοῦτον τὸν φυσικὸν , « ζήσεται , καὶ πᾶς ὁ ζων καὶ πιστεύων εἰς ἐμὲ , οὐ μὴ ἀποθάνῃ , » τὸν ψυχικόν . Ὥστε μὴ Κθορυβηθῆς · κἂν γὰρ τέθνηκέ σου ὁ ἀδελφὸς , ζήσεΚαὶ τί λένω περὶ τοῦάδελφοῦ σους Οὐδὲ ὑμεῖς , εἴ γε πιστεύετε εἰς ἐμὲ , τεθνήξεσθε , ἀλλὰ τοῦ δεινοτέσου θανάτου κρείττους ἔσεσθε τοῦ ψυχικοῦ . Ὁ δὲ δὲ δεινοτίρου λυτρούμενος , πολλῷ μᾶλλον τοῦ ἐλάττονος τοῦ σωματικοῦ λυτρώσεται τὸν τεθνηκότα σου ἀδελφόν . Ἐρωτᾷ δὲ τὴν γυναῖκα , εἰ πιστεύει · ἡ δὲ καίτον τοιαῦτα ἀκούσασα . ὅμως οὐ συνῆκε , τί εἶπεν αὐτῇ ὁ Κύριος , ὑπὸ τοῦ πάθους , οἶμαι , καὶ ἀνοηπαν νοσοῦσα . Ἄλλο γὰρ ἐρωτήσαντος ἐκείνου , ἄλλο αὐτὴ ἀποκρίνεται . Ὁ μὲν γὰρ ἤρετο , εἰ πιστεύει ὅτι αὐτός ἐστιν « ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή , » καὶ ὅτι « ὁ πιστεύων » εἰς αὐτὸν « οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα , » εἴτε τὸν ψυχικὸν βούλοιο νοεῖν θάνατον είτε τὸν σωματικόν . Καὶ γὰρ ὄντως οἱ πιστοὶ διὰ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀναστάσεως οὐδὲ θνήσκειν λέγονται . Η δὲ τί ἀποκρίνεται ; « Ἐγὼ πεπίστευκα , ὅτι σὺ εἷ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος · » καλῶς μὲν μαρτυρήσασα καὶ ἀληθῶς , οὐ μὴν τῇ ἐρωτήσει κατάλληλον ποιησαμένη τὴν ἀπόκρισιν . Τέως μέντοι κερδαίνει τὸ τὴν σφοδρότητα τῆς λύπης καταστεῖλαι , καὶ κωλῦσαι τὸ πολὺ πένθος · λάθρα δὲ καλεῖ τὴν ἀδελφὴν , σφόδρα συνετῶς τοῦτο ἄαποαξαμένη , διὰ τοὺς ἐκεῖσε παρατυχόντας ο δαίους . Εἰ γὰρ ἔγνωσαν ἐκεῖνοι , ὅτι τῷ Χριστῷ συναντήσουσα ἄπεισιν , ἀνεχώρησαν ἂν , καὶ οὕτως ἔμεινεν ἀμάρτυρον τὸ θαῦμα . Νῦν δὲ νομίσαντες τὴν Ἀαρίαν εἰς τὸν τάφον ὡς δακρύσουσαν ἔρχεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο συναπελθόντες αὐτῇ , ἀναγκαίως τοῦ θαύματος αὐτόπται καὶ μάρτυρες γεγόνασι . Πῶς δὲ ἡΜάρβα φησὶ πρὸς τὴν Μαρίαν , ὅτι « Ὁ διδάσκαλος φωνεῖ σε , » καίτοι τοῦ εὐαγγελιστοῦ μὴ ἐπισημηναμένου ὅτι ἐφώνησεν αὐτὴν ὁ Κύριος ; Εἴτε αῦν κατὰ τὸ σιωπώμενον ἐνετείλατο τῇ Μάρθα ὁ´ Κύριος καλέσαι τὴν ἀδελφὴν , ἢ τὴν παρουσίαν αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἀντὶ φωνῆς νομίσασα εἶναι , φησὶν , ὅτι « φωνεῖ σε ὁ διδάσκαλος . » Πῶς γὰρ οὐκ ὀφειλόμενον ἦν , τοῦ Χριστοῦ παρόντος , καὶ αὐτὴν πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν ; Τὴν γοῦν παρουσίαν τοῦ Κυρίου , ἀπαιτοῦσαν . ἀναγκαίως ἀπαντῆσαι αὐτῷ , φώνημα λέγει ὁ εὐαγγελιστής . « Ὁ διδάσκαλος » γὰρ , φησὶ , πάρεστι , καὶ φωνεῖ σε · » καὶ ἐπειδὴ « πάρεστιν , » αὐτὸ τοῦτο τὸ παρεῖναι ἀντὶ φωνῆς ποιεῖται πρὸς σέ · ἀπαραίτητον γὰρ τὸ , ἐκείνου παρόντος , εἰς συνάντησιν αὐτοῦ προελθεῖν καὶ σε . « ἐκείνῃ ὡς ἤκουσεν , ἐγείρεται ταχὺ , καὶ ἔρχεαι πρὸς αὐτόν . Οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν κώμην , ἀλλ´ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα . Οἱ οὖν Ἱουδαῖοι οἱ ὄντες μετ´ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ , καὶ παραμυθούμενοι αὐτὴν , ἰδόντες τὴν Μαρίαν , ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν , ἠκολούθησαν αότῇ , λέγοντες , ὅτι ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον , ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ . Ἡ οὐν Μαρία ὡς ἦλθεν ὅπου ἠν ὁ Ἰησοῦς , ἰδοῦσα αὐτὸν , ἔπεσεν εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ , λέγουσα αὐτῷ · Κύριε , εἰ ἦς ὧδε , οὐκ ἂν ἀπέθανέ
Lemmas: γάρ εἰμί ὁ χορηγός ὁ ἀγαθός , καί οὐ ὡς ἕτερος δίδωμι , ἀλ αὐτός εἰμί ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή , ἰσχύω καί ἀνίστημι καί ζωοποιέω · καί , « ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , κἀν ἀποθνῄσκω , » ὁ θάνατος οὗτος ὁ φυσικός , « ζῶ , καί πᾶς ὁ ζῶ καί πιστεύω εἰς ἐγώ , οὖον μή ἀποθνῄσκω , » ὁ ψυχικός . ὥστε μή Κθορυβηθῆς · κἀν γάρ θνῄσκω σύ ὁ ἀδελφός , ζήσεΚαὶ τίς Λένω περί τουαδελφος σός οὐδέ σύ , εἰμί γε πιστεύω εἰς ἐγώ , θνῄσκω , ἀλλά ὁ δεινός θάνατος ἀγαθός εἰμί ὁ ψυχικός . ὁ δέ δέ δεινοτιροος λυτρόω , πολύς μᾶλλον ὁ μικρός ὁ σωματικός λυτρόω ὁ θνῄσκω σύ ἀδελφός . ἐρωτάω δέ ὁ γυνή , εἰμί πιστεύω · ὁ δέ καίω τοιοῦτος ἀκούω . ὅμως οὖον συνίημι , τίς εἶπον αὐτός ὁ Κύριος , ὑπό ὁ πάθος , οἴομαι , καί ανοηπαω νοσέω . ἄλλος γάρ ἐρωτάω ἐκεῖνος , ἄλλος αὐτός ἀποκρίνω . ὁ μέν γάρ ἔρομαι , εἰμί πιστεύω ὅτι αὐτός εἰμί « ὁ ἀνάστασις καί ὁ ζωή , » καί ὅτι « ὁ πιστεύω » εἰς αὐτός « οὖον μή ἀποθνῄσκω εἰς ὁ αἰών , » εἴτε ὁ ψυχικός βούλομαι νοέω θάνατος είτε ὁ σωματικός . καί γάρ εἰμί ὁ πιστός διά ὁ ἐλπίς ὁ ἀνάστασις οὐδέ θνῄσκω λέγω . ὁ δέ τίς ἀποκρίνω ; « ἐγώ πιστεύω , ὅτι σύ ὅς ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός , ὁ εἰς ὁ κόσμος ἐρχόμενος · » καλῶς μέν μαρτυρέω καί ἀληθής , οὖον μήv ὁ ἐρωτάω κατάλληλος ποιέω ὁ ἀπόκρισις . Τέως μέντοι κερδαίνω ὁ ὁ σφοδρότητα ὁ λύπη καταστέλλω , καί κωλύω ὁ πολύς πένθος · λάθρῃ δέ καλέω ὁ ἀδελφή , σφόδρα συνετός οὗτος ααποαγω , διά ὁ ἐκεῖσε παρατυγχάνω ὁ δάϊς . εἰμί γάρ γιγνώσκω ἐκεῖνος , ὅτι ὁ Χριστός συναντάω ἄπειμι , ἀναχωρέω εἄν , καί οὕτως μένω ἀμάρτυρος ὁ θαῦμα . νῦν δέ νομίζω ὁ Ἀαρίαν εἰς ὁ τάφος ὡς δακρύζω ἔρχομαι , καί διά οὗτος συναπέρχομαι αὐτός , ἀναγκαῖος ὁ θαῦμα αὐτόπτης καί μάρτυς γίγνομαι . Πῶς δέ ἡΜάρβα φημί πρός ὁ Μαρία , ὅτι « ὁ διδάσκαλος φωνέω σύ , » καίτοι ὁ εὐαγγελιστής μή ἐπισημαίνω ὅτι φωνέω αὐτός ὁ Κύριος ; εἴτε Άυν κατά ὁ σιωπάω ἐντέλλω ὁ Μάρθα ὅς Κύριος καλέω ὁ ἀδελφή , ἢ ὁ παρουσία αὐτός ὁ Χριστός ἀντί φωνή νομίζω εἰμί , φημί , ὅτι « φωνέω σύ ὁ διδάσκαλος . » Πῶς γάρ οὐ ὀφείλω εἰμί , ὁ Χριστός πάρειμι , καί αὐτός πρός αὐτός ἔρχομαι ; ὁ γοῦν παρουσία ὁ κύριος , ἀπαιτέω . ἀναγκαῖος ἀπαντάω αὐτός , φώνημα λέγω ὁ εὐαγγελιστής . « ὁ διδάσκαλος » γάρ , φημί , πάρειμι , καί φωνέω σύ · » καί ἐπεί « πάρειμι , » αὐτός οὗτος ὁ πάρειμι ἀντί φωνή ποιέω πρός σός · ἀπαραίτητος γάρ ὁ , ἐκεῖνος πάρειμι , εἰς συνάντησις αὐτός προέρχομαι καί σύ . « ἐκεῖνος ὡς ἀκούω , ἐγείρω ταχύς , καί ἔρχομαι πρός αὐτός . οὔπω δέ ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ κώμη , ἀλ εἰμί ἐν ὁ τόπος ὅπου ὑπαντάω αὐτός ὁ Μάρθα . ὁ οὖν Ἰουδαῖος ὁ εἰμί μετέ αὐτός ἐν ὁ οἰκίον , καί παραμυθέομαι αὐτός , ὁράω ὁ Μαρία , ὅτι ταχέως ἀνίστημι καί ἐξέρχομαι , ἀκολουθέω αότῇ , λέγω , ὅτι ὑπάγω εἰς ὁ μνημεῖον , ἵνα καλέω ἐκεῖ . ὁ ὀν Μαρία ὡς ἔρχομαι ὅπου ἐάν ὁ Ἰησοῦς , ὁράω αὐτός , πίπτω εἰς ὁ πούς αὐτός , λέγω αὐτός · κύριος , εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ εἄν ἀποθνῄσκω