cogPG.PG124 329
« αὐτὸν ὁ Θεός . Γυναῖκα ἔχων ἄπιστον ἐκλήθης , ει ἔχων , καὶ μὴ διὰ τὴν ἀπιστίαν ἐκβάλῃς , « Καὶ οὕτως ἐν πάσαις ταῖς Ἐκκλησίαις διατάτ , τομαι . » Τοῦτο εἶπεν , ἵνα τῷ ἔχειν καὶ ἄλλους κοινωνοὺς , προθυμότεροι περὶ τὴν ὑπακοήν διατεθῶσιἔʹ . « Περιτετμημένος τις ἐκλήθη ; Μὴ ἐπισπάσθω . » Εἰκὸς ἦν πολλοὺς αἰσχυνομένους τῇ περιτομῇ διά τινος ἰατρείας , ἐπὶ τὸ ἀρχαῖον ἐπανάγειν τὸ ἐμπερίτομον μόριον , ἐπισπωμένοὺς τὸ δέρμα . « Ἐν ἀκροβυστίᾳ τις ἐκλήθη · μὴ πεοιτεμνέσθαυ » Πάλιν τινὲς διὰ τὸ δοκοῦν ἔνδοξον τῆς περιτομῆς , μετὰ τὸ πιστεῦσαι περιετέμνοντο . Φησίν οὐν , ὅτι ταῦτα οὐδὲν εἰς τὴν πίστιν συντελεῖ . « Ἡ περιτομὴ οὐδέν ἐστι , καὶ ἡ ἀκροβυστίαοὐδέν ἐστιν . ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν Θεοῦ . » Πανταχοῦ τοῦτο ζητεῖται , μετὰ τῆς πίστεως ἡ ἐργασία τῆς ἀρετῆς · τἄλλα δὲ , ἢ ἧττον , ἢ οὐδόλως . « Ἔκαστος ἐν τῇ κλήσει , ἦ ἐκλήθη , ἐν ταύτῃ μενέτω . Δοῦλος ἐκλήθης ; μή σοι μελέτω ἀλλ´ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι , μᾶλλον χρῆσαι » Εν τῇ κλήσει , ᾗ ἐκλήθη , » τουτέστιν , ἐνοῖν βίῳ καὶ ἐν οἴῳ τάγματι καὶ πολιτεύματι ὤν ἐπίστευσεν , ἐν τούτῳ μενέτω . Κλῆσιν γὰρ τὴν εἰς τὴν πίστιν προσαγωγήν φησι . Δοῦλος ὤν ἐπίστευσας ; μὴ φρόντιζε , μηδὲ θορυβοῦ . Τοσοῦτον γὰρ οὐ βλάπτει σε ἡ δουλεία , ὥστε μᾶλλον , καὶ εἰ δύνασαι ἐλευθερωθῆ ναι , χρῆσαι · τουτέστι , Δούλευε , εἰς χρῆσιν σεαυτὸν Ο ἔκδος . « Ὁ γὰρ ἐν Κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος , ἀπελεύθερος Κυρίου ἐστίν · ὁμοίως καὶ ὁ ἐλεύθερος κληθεὶς , δοῦλος Χριστοῦ ἐστιν . » Ἀπελεύθερος λέγεται , ὁ ἀπὸ δουλείας ἐλευθερωθείς . Φησὶν οὐν , ὅτι Σὺ ὁ ἐν δουλείᾳ πιστεύσας , ἀπελεύθερος εἶ τοῦ Χριστοῦ · ἠλειθέρωσε γάρ σε καὶ ἀπὸ τῆς ἀμαρτίας , καὶ ἀπὸ τῆς ἔξωθεν δὲ ταύτης δουλείας , εἰ καὶ δοῦλος εἶ . Ὃταν γάρ τις παθῶν ἀπήλλακται , καὶ εὐγενῆ ἔχῃ ψυχὴν , οὐκ ἔστι δοῦλος , κἂν δοκῇ . Πάλιν , ἄλλος ἐλεύθερος ἅν , ἐκλήθη εἰς τὴν πίστιν , δοῦλος Χοιστοῦ ἐστωυ Ὥστε εἰ τὸ ὄνομα τῆς δουλείας θορυβεῖ τὸν δοῦλον , ἐννοείτω ὅτι ἐν Χριστῷ ἠλευθέρωται · ὃ πολλῷ μεῖόν ἐστι τῆς ἀνθρωπίνης ἐλευθερίας . Αὖθις δὲ , εἰ τὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας ἐπαίρει τὸν ἐλεύθερον , ἐννοείτω , ὅτι δοῦλός ἐστι Χριστοῦ , καὶ συστελλέσοω , ὡς ὑπὸ Δεσπότην τηλικοῦτον ὤν , καὶ αὐτῷ ἀρέσκειν ὀφείλων . Ὁρᾷς σοφίαν , πῶς ἀμφοτέροις τοῖς μέρεσι τὰ προσήκοντα παραινεῖς « Τιμῆς ἠγοράσθητε , μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων . Ἔκαστος ἐν ᾧ ἐκλήθη , ἀδελφοὶ , ἐν τούτῳ μενέτω παρὰ Θεῷ . » Οὐ πρὸς οἰκέτας μόνους τοῖῦτό φησιν , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἐλευθέρους , παραινῶν πᾶσι τοῖς Χριστιανοῖς , μὴ πρὸς ἀρέσκειαν ἀνθρώπων ποιῖνὴ
Lemmas: « αὐτός ὁ Θεός . γυνή ἔχω ἄπιστος καλέω , ει ἔχω , καί μή διά ὁ ἀπιστία ἐκβάλλω , « καί οὕτως ἐν πᾶς ὁ ἐκκλησία διατάσσω , τομή . » οὗτος εἶπον , ἵνα ὁ ἔχω καί ἄλλος κοινωνός , πρόθυμος περί ὁ ὑπακοή διατίθημι . « περιτέμνω τις καλέω ; μή ἐπισπάω . » εἰκώς εἰμί πολύς αἰσχύνω ὁ περιτομή διά τις ἰατρεία , ἐπί ὁ ἀρχαῖος ἐπανάγω ὁ ἐμπερίτομος μόριον , ἐπισπάω ὁ δέρμα . « ἐν ἀκροβυστία τις καλέω · μή πεοιτεμνέσθαυ » πάλιν τις διά ὁ δοκέω ἔνδοξος ὁ περιτομή , μετά ὁ πιστεύω περιτέμνω . φημί ὀν , ὅτι οὗτος οὐδείς εἰς ὁ πίστις συντελής . « ὁ περιτομή οὐδείς εἰμί , καί ὁ ἀκροβυστία εἰμί . ἀλλά τήρησις ἐντολή Θεός . » πανταχοῦ οὗτος ζητέω , μετά ὁ πίστις ὁ ἐργασία ὁ ἀρετή · ἄλλος δέ , ἢ κακός , ἢ οὐδόλως . « ἔκαστος ἐν ὁ κλῆσις , εἰμί καλέω , ἐν οὗτος μένω . Δοῦλος καλέω ; μή σύ μέλω ἀλ εἰμί καί δύναμαι ἐλεύθερος γίγνομαι , μᾶλλον χράω » εν ὁ κλῆσις , ὅς καλέω , » τουτέστιν , ἀδήν βίος καί ἐν οἶος τάγμα καί πολίτευμα εἰμί πιστεύω , ἐν οὗτος μένω . Κλῆσις γάρ ὁ εἰς ὁ πίστις προσαγωγή φημί . Δοῦλος εἰμί πιστεύω ; μή φροντίζω , μηδέ θόρυβος . τοσοῦτος γάρ οὖον βλάπτω σύ ὁ δουλεία , ὥστε μᾶλλον , καί εἰμί δύναμαι ἐλευθερόω ναι , χράω · τουτέστι , δουλεύω , εἰς χρῆσις σαυτοῦ ὁ ἐκδίδωμι . « ὁ γάρ ἐν κύριος καλέω δοῦλος , ἀπελεύθερος κύριος εἰμί · ὁμοίως καί ὁ ἐλεύθερος καλέω , δοῦλος Χριστός εἰμί . » ἀπελεύθερος λέγω , ὁ ἀπό δουλεία ἐλευθερόω . Φησίν ὀν , ὅτι σύ ὁ ἐν δουλεία πιστεύω , ἀπελεύθερος εἰμί ὁ Χριστός · ἐλευθερόω γάρ σύ καί ἀπό ὁ ἁμαρτία , καί ἀπό ὁ ἔξωθεν δέ οὗτος δουλεία , εἰμί καί δοῦλος εἰμί . ὅταν γάρ τις πάθος ἀπαλλάσσω , καί εὐγενής ἔχω ψυχή , οὐ εἰμί δοῦλος , κἀν δοκέω . πάλιν , ἄλλος ἐλεύθερος ὅς , καλέω εἰς ὁ πίστις , δοῦλος χοιστος ἐστωυ ὥστε εἰμί ὁ ὄνομα ὁ δουλεία θορυβέω ὁ δοῦλος , ἐννοέω ὅτι ἐν Χριστός ἐλευθερόω · ὅς πολύς μείων εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ἐλευθερία . αὖθις δέ , εἰμί ὁ ὄνομα ὁ ἐλευθερία ἐπαίρω ὁ ἐλεύθερος , ἐννοέω , ὅτι δοῦλος εἰμί Χριστός , καί συστέλλω , ὡς ὑπό δεσπότης τηλικόσδε εἰμί , καί αὐτός ἀρέσκω ὀφείλω . ὁράω σοφία , πῶς ἀμφότερος ὁ μέρος ὁ προσήκω παραινέω « Τιμῆς ἀγοράζω , μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος . ἔκαστος ἐν ὅς καλέω , ἀδελφός , ἐν οὗτος μένω παρά Θεός . » οὖον πρός οἰκέτης μόνος τοῦτος φημί , ἀλλά καί πρός ἐλεύθερος , παραινέω πᾶς ὁ Χριστιανός , μή πρός ἀρέσκεια ἄνθρωπος ποιός