cogPG.PG124 41
« ἔρχεται . Τὸ γὰρ « Τίθημι , » τοῦτο δηλοῖ , ὅτι Ουχ ἀρπάζει τις ἐξ ἐμοῦ ταύτην , ἀλλ´ αὐτὸς ἀποτίθημι αὐτήν . Αἰνίττεται δὲ καὶ τοὺς πολλάκις ῥηθέντας στασιαστάς . Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ , φησὶν , οὐκ ἔθηκα » τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προβάτων , ἀλλ´ ἀφῆκαν τοὺς ἀκαλουθήσαντας αὐτοῖς · μισθωτοὶ γὰρ ἦσαν . Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος τούναντίον . Ἡνίκα συνελήφθη , φησίν · « Εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε , ἄφετε τούτους ὑπάγειν , ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος , ὅτι Οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο ·· καὶ ταῦτα οὕτως ἐπιθεμένων τῶν Ἰουδαίων , ὡς οὐδ´ ἂν λύκοι προβάτοις · « Μετὰ μαχαιρῶν γὰρ , φησὶ , καὶ ξύλων ἦλθον συλλαβεῖν αὐτόν . » Ἔστι δὲ λύκον ἐνταῦθα νοῆσαι τὸν νοητὸν ἐχθρὸν , ὃν καὶ λέοντα ὀνομάζει ἡ Γραφὴ , καὶ σκορπίον , καὶ ὄφιν , ὅς ἁρπάζειν μὲν πρόβατον λέγεται , ὅταν τινὰ διὰ τῆς πονηρᾶς πράξεως κατάβρωμα ποιῆται · σκορπίζειν δέ , ὅταν διὰ τῶν πονηρῶν λογισμῶν συγχέῃ τὴν ψυχήν · ὃς καὶ κλέπτης εἰκότως ἂν ῥηθείη , κλέπτων διὰ τῶν πονηρῶν λογισμῶν , θύων διὰ τῆς συγκαταθέσεως , ἀπολλύων διὰ τῆς πράξεως . Πρσσβάλλει μὲν γάρ τινι τυχὸν ὁ τῆς πονηρίας λογισμὸς , τοῦτό ἐστι κλοπή ·· ἐὰν δὲ καὶ συγκατάθηται τῷ πονηρῷ ἐνθυμήματι ὁ ἄνθρωπος , τότε θύεσθαι λέγεται παρὰ τοῦ διαβόλου · ὅταν δὲ καὶ πράξῃ τὸ κακὸν , τότε ἀπόλλυται . Καὶ τοῦτό ἐστιν ἴσως τὸ , « Ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται , εἰ μὴ ἴνα κλέψῃ , καὶ θύσῃ , καὶ ἀπολέσῃ . » Τούτῳ οὖν τῷ κλέπτη τὰναντία ὁ Κύριος διαπραττόμενος , τήν τε θείαν ζωὴν δίδωσιν , ἀγιάζων ἡμῶν καὶ τοὺς λογισμοὺς διὰ τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐνθυμημάτων παρουσίας , καὶ τὰ σώματα διὰ τῶν ἀγαθῶν πράξεων . Καί τι καὶ περισσὸν δίδωσι , τὸ καὶ ἄλλους δηλαδὴ ὡφελεῖν δύνασθαι διὰ διδασκαλικοῦ χαρίσματος , ναὶ μὴν καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ὡς περιττήν τινα φιλοτιμίαν ἐπιβραβεύων ἡμῖν . Οὗτος ἄρα ἐστὶ ποιμὴν καλὸς , ἀλλ´ οὐ μισθωτὸς , ὡς οἱ τῶν Ἰουδαίων ἄρχοντες , ἀμελοῦντες δηλαδὴ τοῦ λαοῦ , καὶ πρὸς μόνον τὸ μισθοὺς λαβεῖν ἐξ αὐτοῦ βλέποντες . Οὐ γὰρ ἐζήτουν τοῦ λαοῦ τὴν ὡφέλειαν , ἀλλὰ τὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αἰσχροκέρδειαν . « Ἑγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς , καὶ γινώσκω τὰ ἐμὰ , καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν . Καθὼς χινώσκει με ὁ Πατὴρ , κἀγὼ γινώσκω τὸν Πατέρα . Καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων , καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω , ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης · κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν · καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι · καὶ γενήσεται μία ποίμνη , εἶς ποιμήν . » Κἀντεῦθεν ἂν ἐπιγνοίης τὸ διάφορον τοῦ ποιμένος καὶ τοῦ μισθωτοῦ . Ὁ μὲν γὰρ μισθωτὸς ἀγνοεῖ τὰ πρόβατα · ὃ συμβαίνει ἐκ τοῦ μὴ συχνάκις αὐτὰ ἐπισκέπτεσθαι · εἰ γὰρ συχνάκις ἐπεσκέπτετο , ἐγίνώσκεν ἂν ταῦτα . Ὁ δὲ ποιμὴν , οἷος ὁ Κύριος , γινώσκει τὰ αὐτοῦ πρόβατα , ὡς ἐπιμελούμενος αὐτῶν , καὶ αὖ γινώσκεται ὑπ´ αὐτῶν ὡς ἐπισκοππἀξιουμένων , καὶ διὰ τῆς συνηθείας γνωριζόντων τὸν αὐτῶν κηδεμόνα . Ὅρα δὲ , ὅτι πρῶτον ἐκεῖνος γνωρίζει ἡμᾶς , εἶτα´ οὕτως ἡμεῖς ἐκεῖνον , καὶ οὐκ ἄλλως δυνατόν ἐστι γνῶναι Θεὸν , εἰ μὴ γνωρισθείημεν ὑπ´ ἐκείνου . Καὶ γὰρ πρῶτον αὐτὸς ᾠκειώθη ἡμῖν σαρκὶ , γεγονὼς ἄνθρωπος · εἶτα´ οὕτως αὐτῷ ἡμεῖς ῴκειώθημεν , θεώσεως εἰληφότες χάρισμα . Θέλων δὲ
Lemmas: « ἔρχομαι . ὁ γάρ « τίθημι , » οὗτος δηλόω , ὅτι οὐ ἁρπάζω τις ἐκ ἐγώ οὗτος , ἀλ αὐτός ἀποτίθημι αὐτός . αἰνίσσομαι δέ καί ὁ πολλάκις εἴρω στασιαστής . ἐκεῖνος μέν γάρ , φημί , οὐ τίθημι » ὁ ψυχή ὑπέρ ὁ πρόβατον , ἀλ ἀφίημι ὁ ἀκαλουθήσαντας αὐτός · μισθωτός γάρ εἰμί . αὐτός δέ ὁ Κύριος τουναντίον . ἡνίκα συλλαμβάνω , φημί · « εἰμί οὖν ἐγώ ζητέω , ἀφίημι οὗτος ὑπάγω , ἵνα πληρόω ὁ λόγος , ὅτι οὐδείς ἐκ αὐτός ἀπόλλυμι ·· καί οὗτος οὕτως ἐπιτίθημι ὁ Ἰουδαῖος , ὡς οὐδός εἄν λύκος πρόβατον · « μετά μάχαιρα γάρ , φημί , καί ξύλον ἔρχομαι συλλαμβάνω αὐτός . » εἰμί δέ λύκος ἐνταῦθα νοέω ὁ νοητός ἐχθρός , ὅς καί λέων ὀνομάζω ὁ γραφή , καί σκορπίον , καί ὄφις , ὅς ἁρπάζω μέν πρόβατον λέγω , ὅταν τις διά ὁ πονηρός πρᾶξις κατάβρωμα ποιέω · σκορπίζω δέ , ὅταν διά ὁ πονηρός λογισμός συγχέω ὁ Ψυχή · ὅς καί κλέπτης εἰκότως εἄν εἴρω , κλέπτω διά ὁ πονηρός λογισμός , θύω διά ὁ συγκατάθεσις , Ἀπολλύων διά ὁ πρᾶξις . Πρσσβάλλει μέν γάρ τις τυγχάνω ὁ ὁ πονηρία λογισμός , οὗτος εἰμί κλοπή ·· ἐάν δέ καί συγκατατίθημι ὁ πονηρός ἐνθύμημα ὁ ἄνθρωπος , τότε θύω λέγω παρά ὁ διάβολος · ὅταν δέ καί πράσσω ὁ κακός , τότε ἀπόλλυμι . καί οὗτος εἰμί ἴσως ὁ , « ὁ κλέπτης οὐ ἔρχομαι , εἰμί μή ἵνα κλέπτω , καί θύω , καί ἀπόλλυμι . » οὗτος οὖν ὁ κλέπτης τἀναντία ὁ Κύριος διαπράσσω , ὁ τε θεῖος ζωή δίδωμι , ἁγίζω ἐγώ καί ὁ λογισμός διά ὁ ὁ ἀγαθός ἐνθύμημα παρουσία , καί ὁ σῶμα διά ὁ ἀγαθός πρᾶξις . καί τίς καί περισσός δίδωμι , ὁ καί ἄλλος δηλαδή ὠφελέω δύναμαι διά διδασκαλικός χάρισμα , ναί μήv καί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ὡς περισσός τις φιλοτιμία ἐπιβραβεύω ἐγώ . οὗτος ἄρα εἰμί ποιμήν καλός , ἀλ οὖον μισθωτός , ὡς ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω , ἀμελέω δηλαδή ὁ λαός , καί πρός μόνος ὁ μισθός λαμβάνω ἐκ αὐτός βλέπω . οὖον γάρ ζητέω ὁ λαός ὁ ὠφέλεια , ἀλλά ὁ ἐκ ὁ λαός αἰσχροκέρδεια . « ἐγώ εἰμί ὁ ποιμήν ὁ καλός , καί γιγνώσκω ὁ ἐμός , καί γιγνώσκω ὑπό ὁ ἐμέω . καθώς χινώσκει ἐγώ ὁ πατήρ , ἐγώ γιγνώσκω ὁ πατήρ . καί ὁ Ψυχή ἐγώ τίθημι ὑπέρ ὁ πρόβατον , καί ἄλλος πρόβατον ἔχω , ὁ οὐ εἰμί ἐκ ὁ αὐλή οὗτος · ἐκεῖνος ἐγώ δεῖ ἄγω · καί ὁ φωνή ἐγώ ἀκούω · καί γίγνομαι εἷς ποίμνη , εἰμί ποιμήν . » ἐντεῦθεν εἄν ἐπιγιγνώσκω ὁ διάφορος ὁ ποιμήν καί ὁ μισθωτός . ὁ μέν γάρ μισθωτός ἀγνοέω ὁ πρόβατον · ὅς συμβαίνω ἐκ ὁ μή συχνάκις αὐτός ἐπισκέπτομαι · εἰμί γάρ συχνάκις ἐπισκέπτομαι , γιγνώσκω εἄν οὗτος . ὁ δέ ποιμήν , οἷος ὁ Κύριος , γιγνώσκω ὁ αὐτός πρόβατον , ὡς ἐπιμελέομαι αὐτός , καί αὖος γιγνώσκω ὑπό αὐτός ὡς επισκοππαξιουμην , καί διά ὁ συνήθεια γνωρίζω ὁ αὐτός κηδεμών . Ὅρας δέ , ὅτι πρῶτος ἐκεῖνος γνωρίζω ἐγώ , εἶμαι οὕτως ἐγώ ἐκεῖνος , καί οὐ ἄλλως δυνατός εἰμί γιγνώσκω θεός , εἰμί μή γνωρίζω ὑπό ἐκεῖνος . καί γάρ πρῶτος αὐτός οἰκειόω ἐγώ σάρξ , γίγνομαι ἄνθρωπος · εἶμαι οὕτως αὐτός ἐγώ οἰκειόω , θέωσις λαμβάνω χάρισμα . Θέλων δέ