cogPG.PG124 136
οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ . » Καὶ τοῦτο δὲ πνετῶς . Οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι Εἰ καὶ ἥμαρτεν , καὶ εξός ἐστι θανάτου , ὅμως χαρίσασθε αὐτὸν τῇ ἑορτῇ · ἀλλὰ πρῶτον αὐτὸν ἀπαλλάξας αἰτίας ἀπάσης , τότε ἄρξοι αὐτοὺς περὶ τῆς ἀπολύσεως . Ἵνα εἰ μὲν αολνήᾷ ὁ Ἰησοῦς , μηδεμία αὐτοῖς χάρις ὁφείλοιτο · τὸν γὰρ ἀναίτιον ἁπολελύκασιν , Εἰ δὲ καταψηφίσονι . δειχθείη αὐτῶν ἡ κακία , ὅτι τὸν ἀναίτιον κατεδέκασαν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , « τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων , » ποῖόν τινα νοῦν ἔχει . Φανερῶς γὰρ διὰ τούτου ἀπολογεῖται ὁ Πιλάτος , ὡς οὐδὲν Ἰησοῦς πταισεν , ἀλλὰ μάτην ἐγκαλεῖται παρ´ αὐτῶν , ὡς ῥασιλειας ἐπιθυμῶν . Οὐ γὰρ ἂν τὸν βασιλέα ἑαυτὸν ποιοῦντα , καὶ ἀνταίροντα τῇ τῶν Ῥωμαίων δυναστείᾳ , ὁ τῶν Ῥωμαίων ὑποστράτηγος ἀπέλυσεν . Ὥστε ἐν τῷ εἰπεῖν , « Τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ἀπολύσω , » παντελῶς ἀναίτιον τὸν Ἰησοῦν ἀποδείκνυσι , καὶ ἐπεγγελᾷ τοῖς Ἰουδαίοις . ὀσανεὶ τοιαῦτα λέγων · Ὃν ὑμεῖς συκοφαντεῖτε ὡς θασιλειωντα , ὁν ἀντάρτην καὶ στασιαστήν φατε , τοῦτον ἀπολύειν ἐγὼ ἀξιῶ , δῆλον , ὡς οὐκ ὄντα τοιοῦτον . Τινὲς δὲ τὸ , « Εἰς τοῦτο γεγέννημαι , » οὐ τὴν ἐκ τοῦ Πατρὸς προαιώνιον γέννησιν δηλοῦν ἐνόησαν , ἀλλὰ τὴν ὕστερον ἐκ παρθένου . Διὰ τοῦτο γαρ γέγονα ἄνθρωπος , καὶ ἐγεννήθην ἐκ Μαρίας , ἵνα τὸ ψεῦδος καὶ τὸν διάβολον ἀπολέσω , τὴν θείαν φύσιν ἀποδείξας βασιλεύουσαν πάντων . Ἀλήθεια οὖν τοῦτά ἐστιν , ἡ ἐμὴ γνῶσις , καὶ ἡ σωτηρία ἡ διὰ ταύτκς . Διὰ τοῦτο γοῦν ἦλθον , ἵνα καὶ τὴν ἀληθινὴν γνῶειν τοῦθεοῦ καὶ σωτηρίαν χαρίσωμαι . Ἄξιον δὲ ἐξετάσαι , κόθεν ὁρμώμενοι οἱ Ἰουδαῖοι , ἔθος εἶχον ἕνα δέσμιον ἀπολύειν . Πρῶτον μὲν οὖν ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι αἱ « διδάσκοντες διδασκαλίας , ἐντάλματα ἀνθρώτων , » τὰ πλεῖστα ταῖς ἰδίαις ἐστοίχουν γνώμαις , αλλ´ οὐ τοῖς τοῦ Θεοῦ προσεχρῶντο νόμοις . Ὅθεν καὶ τοῦτο ἐν ἔθει τοιούτῳ ἀλόγῳ εἶχον , οἷα τοῦ λοιολ ἐκτρανηλισθέντες τῶν νομικῶν διατάξεων Ἔπειτα , καὶ τοιοῦτόν τι εὔρηται ἐν τῇ Γραφῇ νομοβέτημα , ἀφ οὐ εἰκὸς ἠν ὁρμωμένους αὐτοὺς , τὰς τοιαύτας ἀπολύσεις τῶν κατακρίτων ἐν ἔθει σκεῖν Γέγραπται γὰρ περὶ τοῦ ἀκουσίως φονεύοντος , ἐὰν Κμὴ δι´ ἔχθραν ἢ ἐπίτηδες θέλων κακοποιῆσαί τις τὸν πλησίον αὐτοῦ , ῥίψῃ σκεῦος , ἢ λίθον , τὸ δὲ πεσὸν κατάξει τὸν παρευρεθέντα , καὶ ἀπούάνῃ ὁ ἄνθρωος ἀκούσιος μὲν φονεὺς ὁ τοιοῦτος , κρινεῖ δὲ ἡ αυνανωνὸ πᾶσα καὶ ἀπολύσουσι μὲν τοῦτον τοῦ θανάτουὐ γὰρ κακοήθει γνώμῃ πεφόνευκε , καταστήτουσι δὲ αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν τοῦ φυγαδευτηρίου τουτέστι ουγῇ δημιώσουσιν . Ἐκ τούτου ἴσως ιρώμενοι , ὥς γε στοχάζεσθαι ἡμᾶς , ἔθος τοιοῦτον εἰιχον , ἕνα ἀπολύειν τῶν ἐπὶ φονικῇ γνώμῃ κατακρινομένων . Ὁ μὲν οὖν νόμος προσέταττεν ἐρνον εἶναι τοῦτο τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων · ἐπεὶ δὲ τὰ πράγματα ὑπὸ Ῥωμαίοις γέγονε , τοὺς Γωμαίων ἀρχοντας κυρίους ποιοῦνται τοῦ ἀπολύειν , ὥσπερ οὖν καὶ νῦν τὸν Πιλάτον , ΚΕΦΑΛ . ΙΘʹ ἱερὶ τῆς τοῦ Μριστοῦ μαστιγώσεως . Περὶ τῆς σταυρωσεος τυῦ Χριστοῦ . Ιερὶ τῶν παρὰ τῳ θταυρῷ ἐστώτων . Περὶ τῆς αἰτήσεως του Κυζιακοῦ σῶματος . ἰερὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ . « Ἐκραύγασαν οὖν πάλιν πάντες λέγοντες · Μὴ τοῦὧΑΡΟΤ ΧΙΑ .
Lemmas: οὐδείς αἴτιος εὑρίσκω ἐν αὐτός . » καί οὗτος δέ πνετῶς . οὖον γάρ εἶπον , ὅτι εἰμί καί ἁμαρτάνω , καί Ἔξος εἰμί θάνατος , ὅμως χαρίζομαι αὐτός ὁ ἑορτή · ἀλλά πρῶτος αὐτός ἀπαλλάσσω αἴτιος ἀπασάω , τότε ἄρχω αὐτός περί ὁ ἀπόλυσις . ἵνα εἰμί μέν αολνήᾷ ὁ Ἰησοῦς , μηδείς αὐτός χάρις ὀφείλω · ὁ γάρ ἀναίτιος ἀπολύω , εἰμί δέ καταψηφίζω . δείκνυμι αὐτός ὁ κακία , ὅτι ὁ ἀναίτιος καταδέω . Ὅρας δέ καί ὁ , « ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , » ποῖος τις νόος ἔχω . φανερῶς γάρ διά οὗτος ἀπολογέομαι ὁ Πιλάτος , ὡς οὐδείς Ἰησοῦς φταίω , ἀλλά μάτην ἐγκαλέω παρ´ αὐτός , ὡς ρασιλειος ἐπιθυμέω . οὖον γάρ εἄν ὁ βασιλεύς ἑαυτοῦ ποιέω , καί ἀνταίρω ὁ ὁ Ῥωμαῖος δυναστεία , ὁ ὁ Ῥωμαῖος ὑποστράτηγος ἀπολύω . ὥστε ἐν ὁ εἶπον , « ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ἀπολύω , » παντελῶς ἀναίτιος ὁ Ἰησοῦς ἀποδείκνυμι , καί ἐπεγγελάω ὁ Ἰουδαῖος . ὀσανεὶ τοιοῦτος λέγω · ὅς σύ συκοφαντέω ὡς θασιλειωντα , εἰμί ἀντάρτης καί στασιαστής φημί , οὗτος ἀπολύω ἐγώ ἀξιόω , δῆλος , ὡς οὐ εἰμί τοιοῦτος . Τινές δέ ὁ , « εἰς οὗτος γεννάω , » οὖον ὁ ἐκ ὁ πατήρ προαιώνιος γέννησις δηλόω νοέω , ἀλλά ὁ ὕστερος ἐκ παρθένος . Ζεύς οὗτος γαρ γίγνομαι ἄνθρωπος , καί γεννάω ἐκ Μαρία , ἵνα ὁ ψεῦδος καί ὁ διάβολος ἀπόλλυμι , ὁ θεῖος φύσις ἀποδείκνυμι βασιλεύω πᾶς . Ἀλήθεια οὖν Τούτα εἰμί , ὁ ἐμός γνῶσις , καί ὁ σωτηρία ὁ διά ταύτκς . Ζεύς οὗτος γοῦν ἔρχομαι , ἵνα καί ὁ ἀληθινός γιγνώσκω τουθεος καί σωτηρία χαρίζομαι . Ἄξιος δέ ἐξετάζω , πόθεν ὁρμάω ὁ Ἰουδαῖος , ἔθος ἔχω εἷς δέσμιος ἀπολύω . Πρῶτος μέν οὖν εἰμί εἶπον , ὅτι ὁ « διδάσκω διδασκαλία , ἔνταλμα ἀνθρώτων , » ὁ πλεῖστος ὁ ἴδιος στοιχέω γνώμη , αλλ´ οὖον ὁ ὁ Θεός προσχράομαι νόμος . ὅθεν καί οὗτος ἐν ἔθος τοιοῦτος ἄλογος ἔχω , οἷος ὁ λοιολ ἐκτρανηλισθέντες ὁ νομικός διάταξις ἔπειτα , καί τοιοῦτος τίς εὑρίσκω ἐν ὁ γραφή νομοβέτημα , ἀπό οὖον εἰκός ἐάν ὁρμάω αὐτός , ὁ τοιοῦτος ἀπολύω ὁ κατάκριτος ἐν ἔθος σκῶ γράφω γάρ περί ὁ ἀεκούσιος φονεύω , ἐάν Κμὴ δις ἔχθρα ἢ ἐπίτηδες ἐθέλω κακοποιέω τις ὁ πλησίος αὐτός , ῥίπτω σκεῦος , ἢ λίθος , ὁ δέ πίπτω κατάγω ὁ παρευρίσκω , καί ἀπούάνῃ ὁ ἄνθρωος ἀεκούσιος μέν φονεύς ὁ τοιοῦτος , κρίνω δέ ὁ αυνανωνὸ πᾶς καί ἀπολύω μέν οὗτος ὁ θάνατος γάρ κακοήθης γνώμη φονεύω , καθίστημι δέ αὐτός εἰς ὁ πόλις ὁ φυγαδευτήριον τουτέστι ουγῇ δημιωθεω . ἐκ οὗτος ἴσως ἱερόω , ὅς γε στοχάζομαι ἐγώ , ἔθος τοιοῦτος ἔχω , εἷς ἀπολύω ὁ ἐπί φονικός γνώμη κατακρίνω . ὁ μέν οὖν νόμος προστάσσω ἐρνον εἰμί οὗτος ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος · ἐπεί δέ ὁ πρᾶγμα ὑπό Ῥωμαῖος γίγνομαι , ὁ Γωμαίων ἄρχω κύριος ποιέω ὁ ἀπολύω , ὥσπερ οὖν καί νῦν ὁ Πιλᾶτος , ΚΕ . εὐθύς ἱερός ὁ ὁ Μριστοῦ μαστίγωσις . περι ὁ σταυρόω τῦ Χριστός . Ἱερίς ὁ παρά ὁ θταυρῷ ἵστημι . περι ὁ αἴτησις ὁ κυζιακεω σῶμα . ἰερὶ ὁ ταφή αὐτός . « κραυγάζω οὖν πάλιν πᾶς λέγω · μή ΟΡός Χῖος .