cogPG.PG124 135
δεομένη . Οἱ Μανιχαῖοι δὲ ἐντεῦθεν λαβέντις ἀφορμῆς , λέγουσιν , ὅτι ὁ κόσμος οὗτος ἀλλότριός ἐστι τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ . Ὁ γὰρ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , φησί , λέγει , ὅτι « Οὐκ ἔστιν ἡ βασιλεία μου ἐντεῦθεν . » Ἀλλ , ὧ ἀνόητοι , μάθετε μὲν , πρῶτον ἀπὸ τῆς λέξεως . Εἶπε γὰρ , ὅτι « Ἡ βασιλεία μου οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου · » καὶ αὖθις . « Οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν « Οὐ γὰρ εἶπεν · Οὐκ ἔστιν ἐν τῷ κόσμῳ , οὐδέ ἐστιν ἐνταῦθα . Βασιλεύει μὲν γὰρ ἐν τῷ κόσμῳ , καὶ προνοεῖται τούτου , καὶ ὡς βούλεται , περιάγει τὰ πάντα . Οὐκ ἕστι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἀλλ´ ἄνωθεν καὶ προαιώνιος · καὶ οὐκ ἐντεῦθεν , κάτωθεν λέγω , συστᾶσα · ἀλλ´ ἑνταῦθα μὲν κρατοῦσα , καὶ διοικοῦσα · οὐκ ἐντεῦθεν δὲ οὖσα , οὐδὲ τὴν σύστασιν κάτωθεν σχοῦσα , οὐδὲ ἐπίκηρος οὖσα . Ἔπειτα πῶς νοηθείη τὸ , « Εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν , » εἰ μὴ ἦν ὁ κόσμος ἴδιος αὐτοῦ ; « Εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος · Οὐκοῦν ἱασιλελεἶ σύς Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς · Σὺ λέγεις , ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγώ · ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι , καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον , ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ . Πᾶς ὁ ὤν ἐκ τῆς ἀληθείας , ἀκούει μου τῆς φωνῆς . Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλάτος · Τίἐστιν ἀλήθεια ; Καὶ τοῦτο εἰπών , πάλιν ἐξῆλθε πρὸς τοὺς Ἰουδαίουσκοὶ λέγει αὐτοῖς · Ἐγὼ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῶ . Ἔστι δὲ συνήθειαὑμῖν , ἵνα ἔνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ Πάσνα Πούλεσθε οὖν ὑμῖν ἀπολύσω τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων ; » Τοῦ Πιλάτου ἐρωτήσαντος τὸν Κύριον , εἰ βασιλεύς ἐστιν · « Ἐγὼ , φησὶν , εἰς τοῦτο γεγέννημαι , » τουτέστιν , εἰς τὸ βασιλεὺς εἶναι . Φύσει γὰρ ἔχει τοῦτο , καὶ ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ γεννηθῆναι ἐκ Πατρός . Αὐτὸ γὰρ τοῦτο τὸ ἐκ βασιλέως γεννηθῆναι , βασιλέα εἶναί με μαρτυρεῖ . Ὥστε καὶ ὅταν ἀκούῃς , ὅτι ζωὴν ἔδωκε τῷ Υἱῷ ὁ Πατὴρ , καὶ κρίσιν καὶ τἄλλα πάντα , οὕτω νόει τό · « ἔδωκεν , » ἀντὶ τοῦ , ἐγέννησεν αὐτὸν , ὥστε ἔχειν ζωὴν , καὶ κρίνειν , καὶ φυσικῶς ταῦτα πάντα πρόσεστι τῷ Υἱῷ ἐκ Πατρός . Καὶ διὰ τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον , ἵνα τοῦτο αὐτὸ εἴπω , καὶ διδάξω , καὶ πείσω πάντας , ὅτι Βασιλεὺς , καὶ Δεσπότης , καὶ Κύριός εἰμι . Ἐπισπάαασθαι δὲ θέλων καὶ διὰ τούτων τὸν Πιλάτον καὶ πεῖσαι , ὥστε παραδέξασθαι τὰ λεγόμενα , φησί · « Πᾶς ὁ ὤν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς . » Ὅστε καὶ σἰ ὧ Πιλάτε , εἴπερ ἀληθείας τέκνον εἶ καὶ ποθεῖς ταύτην , ἀκούσεις μου τῆς φωνῆς , καὶ πιστεύσεις με εἶναι βασιλέα οὐ τοιοῦτον , οἷοι οἱ τοῦ κόσμου , ἐπίκτητον ἔχοντα τὴν ἀρχὴν , ἀλλὰ φυσικὴν , καὶ ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ γεννηθῆναι ἐκ Θεοῦ καὶ βασιλέως προσοῦσάν μοι . Αἰνίττεται δὲ ἐνταῦθα καὶ τοὺς Ἰουδαίους μὴ ὄντας ἐκ τῆς ἀληθείας , ἐπεὶ οὐκ ἀκοίειν θέλουσι τῆς φωνῆς αὐτοῦ . Μὴ ὄντες δὲ ἐκ τῆς ἀληείας , ψευδῆ πάντως καὶ κατ´ αὐτοῦ πλάττονται , καὶ οὐκ ἀληθῶς ἔνοχός ἐστι θανάτου . Οὕτω γοῦν εἶλε τοῖς βραχέσι τούτοις ῥήμασι τὸν Πιλάτον , ὥστε περὶ ἀληθείας ἐρωτῆσαι τὸν Πιλάτον , « Τί ἐστι ; » Σχεδὸν γὰρ ἐξ ἀνθρώπων ἠφάνιστο , καὶ ἠγνοεῖτο ὑπὸ πάντων . ἔτι ἐν ἀπιστίᾳ ὄντων . Ἐπεὶ δὲ καιοοῦ Κμὲν ἐδεῖτο ἰδίου τὸ ἐρώτημα , τὸ δὲ κατεπεῖγον ἦν ἐξαρπάσαι τὸν Ἰησοῦν τῆς τῶν Ἰουδαίων ὁρμῆς , διὰ τοῦτο ἐξέρχεται πρὸς αὑτοὺς , καί φησιν · « Ἐγὸ
Lemmas: δήω . ὁ Μανιχαῖος δέ ἐντεῦθεν λαμβάνω ἀφορμή , λέγω , ὅτι ὁ κόσμος οὗτος ἀλλότριος εἰμί ὁ ἀγαθός Θεός . ὁ γάρ υἱός ὁ Θεός , φημί , λέγω , ὅτι « οὐ εἰμί ὁ βασίλειος ἐγώ ἐντεῦθεν . » ἀλλά , ἵημι ἀνόητος , μανθάνω μέν , πρῶτος ἀπό ὁ λέξις . εἶπον γάρ , ὅτι « ὁ βασίλειος ἐγώ οὐ εἰμί ἐκ ὁ κόσμος οὗτος · » καί αὖθις . « οὐ εἰμί ἐντεῦθεν « οὖον γάρ εἶπον · οὐ εἰμί ἐν ὁ κόσμος , οὐδέ εἰμί ἐνταῦθα . βασιλεύω μέν γάρ ἐν ὁ κόσμος , καί προνοέω οὗτος , καί ὡς βούλομαι , περιάγω ὁ πᾶς . οὐ εἰμί δέ ἐκ ὁ κόσμος ὁ βασίλειος αὐτός ἀλ ἄνωθεν καί προαιώνιος · καί οὐ ἐντεῦθεν , κάτωθεν λέγω , συνίστημι · ἀλ ἐνταῦθα μέν κρατέω , καί διοικέω · οὐ ἐντεῦθεν δέ εἰμί , οὐδέ ὁ σύστασις κάτωθεν ἔχω , οὐδέ ἐπίκηρος εἰμί . ἔπειτα πῶς νοέω ὁ , « εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , » εἰμί μή εἰμί ὁ κόσμος ἴδιος αὐτός ; « εἶπον οὖν αὐτός ὁ Πιλάτος · οὐκοῦν ἱασιλελεἶ σῦς ἀποκρίνω Ἰησοῦς · σύ λέγω , ὅτι βασιλεύς εἰμί ἐγώ · ἐγώ εἰς οὗτος γεννάω , καί εἰς οὗτος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἵνα μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια . Πᾶς ὁ εἰμί ἐκ ὁ ἀλήθεια , ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή . λέγος αὐτός ὁ Πιλάτος · τιειμι ἀλήθεια ; καί οὗτος εἶπον , πάλιν ἐξέρχομαι πρός ὁ Ἰουδαῖος λέγω αὐτός · ἐγώ οὐδείς αἴτιος εὑρίσκω ἐν αὐτός . εἰμί δέ συνήθεια , ἵνα νάω σύ ἀπολύω ἐν ὁ Πάσνα φούλω οὖν σύ ἀπολύω ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; » ὁ Πιλᾶτος ἐρωτάω ὁ κύριος , εἰμί βασιλεύς εἰμί · « ἐγώ , φημί , εἰς οὗτος γεννάω , » τουτέστιν , εἰς ὁ βασιλεύς εἰμί . Φύσις γάρ ἔχω οὗτος , καί ἀπ´ αὐτός ὁ γεννάω ἐκ πατήρ . αὐτός γάρ οὗτος ὁ ἐκ βασιλεύς γεννάω , βασιλεύς εἰμί ἐγώ μαρτυρέω . ὥστε καί ὅταν ἀκούω , ὅτι ζωή δίδωμι ὁ υἱός ὁ πατήρ , καί κρίσις καί ἄλλος πᾶς , οὗτος νοέω ὁ · « δίδωμι , » ἀντί ὁ , γεννάω αὐτός , ὥστε ἔχω ζωή , καί κρίνω , καί φυσικός οὗτος πᾶς πρόσειμι ὁ υἱός ἐκ πατήρ . καί διά οὗτος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , ἵνα οὗτος αὐτός εἶπον , καί διδάσκω , καί πείθω πᾶς , ὅτι Βασιλεύς , καί Δεσπότης , καί κύριος εἰμί . Ἐπισπάω δέ ἐθέλω καί διά οὗτος ὁ Πιλᾶτος καί πείθω , ὥστε παραδέχομαι ὁ λέγω , φημί · « Πᾶς ὁ εἰμί ἐκ ὁ ἀλήθεια ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή . » ὅστε καί θεός ἵημι Πιλᾶτος , εἴπερ ἀλήθεια τέκνον εἰμί καί ποθέω οὗτος , ἀκούω ἐγώ ὁ φωνή , καί πιστεύω ἐγώ εἰμί βασιλεύς οὖον τοιοῦτος , οἷος ὁ ὁ κόσμος , Ἐπίκτητος ἔχω ὁ ἀρχή , ἀλλά φυσικός , καί ἀπ´ αὐτός ὁ γεννάω ἐκ Θεός καί βασιλεύς πρόσειμι ἐγώ . αἰνίσσομαι δέ ἐνταῦθα καί ὁ Ἰουδαῖος μή εἰμί ἐκ ὁ ἀλήθεια , ἐπεί οὐ ἀκούω ἐθέλω ὁ φωνή αὐτός . μή εἰμί δέ ἐκ ὁ ἀλεία , ψευδής πάντως καί κατ´ αὐτός πλάσσω , καί οὐ ἀληθής ἔνοχος εἰμί θάνατος . οὕτως γοῦν εἴλω ὁ βραχύς οὗτος ῥῆμα ὁ Πιλᾶτος , ὥστε περί ἀλήθεια ἐρωτάω ὁ Πιλᾶτος , « τις εἰμί ; » σχεδόν γάρ ἐκ ἄνθρωπος ἀφανίζω , καί ἀγνοέω ὑπό πᾶς . ἔτι ἐν ἀπιστία εἰμί . ἐπεί δέ καίω ΚΜΕ δήω ἴδιος ὁ ἐρώτημα , ὁ δέ κατεπείγω εἰμί ἐξαρπάζω ὁ Ἰησοῦς ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὁρμή , διά οὗτος ἐξέρχομαι πρός ἑαυτοῦ , καί φημί · « ἐγό