cogPG.PG124 312
Τίς γὰρ σε διακρίνει · τί δὲ ἔχεις ὁ οὐκ ἔλαβες ; εἰ δὲ καὶ ἔλαβες , τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών ; » Πάλιν πρὸς τοὺς διδασκάλους ἀποτείνεται , καίλφησι · Τίς α διέκοινε καὶ ἐψηφίσατο ἄξιον τοῦ ἐπαινεῖσθαι ; Κἄνθρωπος ; Ἀλλ´ ἐσφάλλετο ἡ ἀνθρωπίνη κρίσις . Ἔστω δὲ ὅτι καὶ ἔχεις τι ἄξιον ἐπαίνου · οὐ σόν ἐστι τοῦτο , ἀλλὰ τοῦ δόντος · καὶ ἔλαβες αὐτὸ , οὐ κατώρδωσας . Εἰ δὲ καὶ ἔλαβες , πῶς λοιπὸν ἐπαίρῃ ὡς μὴ λαβών , ἀλλ´ οἴκοθεν τοῦτο ἔχων καὶ ἐξ οἰκείων πόνοων · Τὸν γὰρ λαβόντα οὐ δεῖ ἐπαίρεσθαι ἐφ´ ᾧ ἔλαβεν · ἀλλότριον γάρ ἐστιν « Ἡδη κεκορεσμένοι ἐστὲ , ἤδη ἐπλουτήσατε . » Παρυνομένου ἐστὶ τὰ ῥήματα . Οὕτω ταχὺ , φησὶν , οὐἈνὸς δεῖσθε ; οὐδενός ἐστε ἐν χρείᾳ ; ἀλλ´ ἤδη ἐκοΚρέσθητε , ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ εἰς τὸ τέλειον φθάσαντες , καὶ τὸν πλοῦτον πάντα τῆς τε γνώσεως καὶ τῶν χαρισμάτων λαβόντες ; Καίτοι γε ἐν τῷ μέλλοντί ἐστι τὸ τέλειον · ὑμεῖς δὲ αὐτὸ ἤδη , ὡς ἔοικεν , ἔχετε · ἡ γὰρ καύχησις τοῦτο δηλοῖ , ὅτι εἰς αὐτὴν ἐφθάσατε τὴν πελειότητα . Ταῦτα δὲ λέγει , δεικνύων ὅτι ἀτελέ ἐτατοί εἰσιν , εἴπερ οὕτως ἔχουσι . « Χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε . » Καὶ ταῦτα μετὰ οῦ αὐτοῦ ἤθους φησί , τὸ ἀσυνείδητον αὐτῶν ἐνδεικνύμενος , ὅτι Τηλικούτων ἀξιωθέντες ὑμεῖς δωρεῶν , οὐ βούλεσθε ἡμᾶς τοὺς πονήσαντας κοινωνοὺς λαβεῖν . « Καὶ ὄφελον [ . ὄφελ . ] γε ἐβασιλεύσατε , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν . » εἴθε , φησὶν , ἐβασιλεύσατε , τουτέστι , τοῦ τελείου ἐτύχετε . Κἶτα ἵνα μὴ δόξῃ εἰρωνεία]εῖναι ὁ λόγος , ἐπάγει · « Ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν · » τουτέστι , τῶν αὐτῶν ἀγαθῶν τύχωμεν . Ἡ γὰρ ὑμῶν δόξα ἐμή ἐστιν · ἐπεὶ καὶ παντὶ διδασκάλῳ ἡ τῶν μαθητῶν τελειότης ἐπιπόθητος . « Δοκῶ γὰρ ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους . » Λυπουμένου , μᾶλλων δὲ ἐντρέποντος ῥήματα λέγει . Ὡς ὁρῶ γὰρ , φησὶν , ἐξ ὤν ὑμεῖς ποιεῖτε , ἡμεῖς οἱ ἀπόστολοι ἱσχατοι πάντων παρὰ Θεοῦ ἀπεδείχθημεν καὶ ἐπιθανάτιοι , τούτεστι κατάδικοι , πρὸς τὸ θανατοῦσθαι ἓ παρεσκευασμένοι . Ἐξ ὤν γὰρ ὑμεῖς ἤδη ἐβασιλεύσατε στοχάζομαι ὅτι λοιπὸν ἡμεῖς κατακεκρίμεθα ἔσχατοι εἶναι , καὶ ὡς κατάδικοι · ἡμεῖς οἱ ἀπόστολοι , τουτέστιν , οἱ τοσαῦτα ὑπὲρ Χριστοῦ πεπονθότες , « Ὅτι θέατρον ἐγενὴθημεν τῷ κόσμῳ , καὶ ἀγγέλοις , καὶ ἀνθρώποις . » Τουτέστιν , Οὐκ ἐν γωνίᾳ μιᾷ πάσχομεν , ἀλλὰ πανταχοῦ γῆς · καὶ θεῶνται ἡμᾶς οὐκ ἄνθρωποι μόνοιὐ γὰρ οὔτως εὐτελῆ τὰ γινόμενα ] , ἀλλὰ καὶ ἄγγελοι . Μεγάλα γὰρ ἡμῶν τὰ ταλαίαιατα . ὡς καὶ ἀγγελικῆς θεωρίας ἄξια εἶναι Καὶ γὰρ οὐ πρὸς ἀνθρώπους παλαίομεν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς τὰς τῶν πονηρῶν ἀγγέλων δυνάμεις .
Lemmas: Τῖς γάρ σύ διακρίνω · τίς δέ ἔχω ὁ οὐ λαμβάνω ; εἰμί δέ καί λαμβάνω , τίς καυχάομαι ὡς μή λαμβάνω ; » πάλιν πρός ὁ διδάσκαλος ἀποτείνω , καίλφησι · Τῖς ὅς διεκοις καί ψηφίζω ἄξιος ὁ ἐπαινέω ; ἄνθρωπος ; Ἀλ σφάλλω ὁ ἀνθρώπινος κρίσις . ἔστω δέ ὅτι καί ἔχω τίς ἄξιος ἔπαινος · οὖον σός εἰμί οὗτος , ἀλλά ὁ δίδωμι · καί λαμβάνω αὐτός , οὖον κατώρδωσας . εἰμί δέ καί λαμβάνω , πῶς λοιπός ἐπαίρω ὡς μή λαμβάνω , ἀλ οἴκοθεν οὗτος ἔχω καί ἐκ οἰκέω πόνος · ὁ γάρ λαμβάνω οὖον δεῖ ἐπαίρω ἐφίημι ὅς λαμβάνω · ἀλλότριος γάρ εἰμί « ἤδη κορεννύω εἰμί , ἤδη πλουτέω . » παρυνομενω εἰμί ὁ ῥῆμα . οὕτως ταχύς , φημί , οὐἈνὸς δήω ; οὐδείς εἰμί ἐν χρεία ; ἀλ ἤδη κορέννυμι , ἐν ὀλίγος χρόνος εἰς ὁ τέλειος φθάνω , καί ὁ πλοῦτος πᾶς ὁ τε γνῶσις καί ὁ χάρισμα λαμβάνω ; καίτοι γε ἐν ὁ μέλλω εἰμί ὁ τέλειος · σύ δέ αὐτός ἤδη , ὡς ἔοικα , ἔχω · ὁ γάρ καύχησις οὗτος δηλόω , ὅτι εἰς αὐτός φθάνω ὁ πελειοτηταω . οὗτος δέ λέγω , δείκνυμι ὅτι ἀτελής ἐτατοί εἰμί , εἴπερ οὕτως ἔχω . « Χωρὶς ἐγώ βασιλεύω . » καί οὗτος μετά ἀρτύω αὐτός ἦθος φημί , ὁ ἀσυνείδητος αὐτός ἐνδείκνυμι , ὅτι τηλικόσδε ἀξιόω σύ δωρεά , οὖον βούλομαι ἐγώ ὁ πονέω κοινωνός λαμβάνω . « καί ὀφείλω [ . ὀφείλω . ] γε βασιλεύω , ἵνα καί ἐγώ σύ συμβασιλεύω . » εἴθε , φημί , βασιλεύω , τουτέστι , ὁ τέλειος τυγχάνω . Κίτα ἵνα μή δόξα εἰρωνεία ὁ λόγος , ἐπάγω · « ἵνα καί ἐγώ σύ συμβασιλεύω · » τουτέστι , ὁ αὐτός ἀγαθός τυγχάνω . ὁ γάρ σύ δόξα ἐμός εἰμί · ἐπεί καί πᾶς διδάσκαλος ὁ ὁ μαθητής τελειότης ἐπιπόθητος . « δοκάζω γάρ ὅτι ὁ θεός ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἔσχατος ἀποδείκνυμι ὡς ἐπιθανάτιος . » λυπέω , Μαλλός δέ ἐντρέπω ῥῆμα λέγω . ὡς ὁράω γάρ , φημί , ἐκ εἰμί σύ ποιέω , ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἱσχατοι πᾶς παρά Θεός ἀποδείκνυμι καί ἐπιθανάτιος , τουτέστι κατάδικος , πρός ὁ θανατόω ἕ παρασκευάζω . ἐς εἰμί γάρ σύ ἤδη βασιλεύω στοχάζομαι ὅτι λοιπός ἐγώ κατακρίνω ἔσχατος εἰμί , καί ὡς κατάδικος · ἐγώ ὁ ἀπόστολος , τουτέστιν , ὁ τοσοῦτος ὑπέρ Χριστός πάσχω , « ὅτι2 θέατρον γίγνομαι ὁ κόσμος , καί ἄγγελος , καί ἄνθρωπος . » τουτέστιν , οὐ ἐν γωνία εἷς πάσχω , ἀλλά πανταχοῦ γῆ · καί θεάομαι ἐγώ οὐ ἄνθρωπος μόνος γάρ οὔτως εὐτελής ὁ γίγνομαι ] , ἀλλά καί ἄγγελος . Μεγάλα γάρ ἐγώ ὁ ταλαιαιατη . ὡς καί ἀγγελικός θεωρία ἄξιος εἰμί καί γάρ οὖον πρός ἄνθρωπος παλαίω μόνος , ἀλλά καί πρός ὁ ὁ πονηρός ἄγγελος δύναμις .