cogPG.PG124 484
σεν . Ὃταν οὖν ἀκούσῃς , αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Πατρὸς δεῖσθαι , τὴν εὐδοκίαν καὶ τὴν θέλησιν ἐννόει τοῦ Πατρός . Ἔδωκε δὲ ἑαυτὸν , ἵνα ἀπαλλάξῃ ἡμᾶς τῶν ἁμαρτιῶν , ὧν ὁ νόμος ἀπαλλάξαι οὐκ ἴσχυε . Πῶς οὕν τὸν ἀπαλλάξαντα ἀφέντες , τῷ νόμῳ προσέχετε , τῷ μηδὲν ὡφελήσαντι ; « Ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ . » Ἐνταῦθα οἱ Μανιχαῖοι ἐπιπηδῶσι τῷ ῥητῷ , λέγοντες , ὅτι Ἰδοὺ πονηρὸν ἐκάλεσε τὸν ἐνεστῶτα αἰῶνα , ἤτοι τὴν ζωὴν ἡμῶν . Οὐκ ἔστι δὲ τοῦτο . Οὔτε γὰρ αἱ ἡμέραι πονηραὶ αὐταὶ καθ´ ἑαυτάς γὰρ πονηρία τοῦ ἡλιακοῦ δρόμου , ἢ τοῦ διαστήματος τῶν ἡμερῶν ; ) Οὕτε ἡ ζωὴ ἡμῶν αὐτὴ καθ´ ἑαυτὴν πονηρά ἐστι · πῶς γὰρ , ἐν ᾗ τὸν Θεὸν ἐπιγινώσκομεν , καὶ περὶ τῶν μελλόντων φιλοσοφοῦμεν · ἀλλ´ αἰῶνα πονηοὸν , τὰς πράξεις φησὶ τὰς πονηρὰς , καὶ τὴν διεφθαρμένην προαίρεσιν . Ὥσπερ καὶ ἡμεῖς εἰώθαμεν λέγειν , Κακὴν ἔσχον ἡμέραν , οὐ τὸν καιρὸν , ἀλλὰ τὴν περίστασιν , καὶ τὴν πρᾶξιν διαβάλλοντες . Οὐ γὰρ ἵνα ἡμᾶς ἀποκτείνῃ . καὶ ἐκβάλῃ τῆς παρούσης ζωῆς , διὰ τοῦτο ἀπέθανεν ὁ Χριστὸς , ἀλλ´ ἵνα τῶν πονηρῶν πράξεων ἀπαλλάξῃ τοῦ λοιποῦ . Ττειδὴ γὰρ εἶπεν ἀνωτέρω , ὅτι Ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἀμαρτιῶν ἡμῶν , τουτέστιν , Ἡλευθέρωσεν ἡμᾶς τῶν προγεγονότων πταισμάτων · λέγει λοιπὸν , ὅτι καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀσφάλειαν ἔδωκεν , ἵνα ἐξέληται ἐμᾶς τῆς πονηρᾶς διαγωγῆς . Ὁ νόμος δὲ , οὕτε τὰ προγεγονότα ἁμαρτήματα ἐξήλειφεν , οὔτε πρὸς τὸ μέλλον ἐνίσχυε . Κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν . » Ἐτειδὴ ἐνόμιζον ἐκεῖνοι ὅτι τοῦ Θεοῦ παρακούουσιν ἀφέντες τὸν νόμον , διορθοῦται τὴν ὑπόνοιαν αὐτῶν , Δεικνὺς ὅτι θέλημα τοῦ Πατρός ἐστι , τὸ διὰ τοῦ Υἱοῦ ἀλευθερωθῆναι . Ὁρᾷς δὲ ὅτι οὐκ εἶπε , Κατ´ ἐπιταγὴν τοῦ Πατρὸς , ἀλλὰ , « Κατὰ τὸ θέλημα , » τουτέστι , τὴν εὐδοκίαν . Εἰπὼν δὲ Πατέρα ἡμῶν τὸν Θεὸν , πάλιν τοῦ εὐεργέτου ὑπομιμνήσκει Χριστοῦ , ς τὸν αὐτοῦ Πατέρα , καὶ ἡμῶν Πατέρα ἐποίησε . Πῶς οὖν τούτου ἀφίστασθε ; « Ὢ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . » Οὐδαμοῦ ἀλλαχοῦ ἐν προοιμίοις τὸ , « Ἀμὴν , » θεὶς , ἐνταῦθα τέθεικε · δεικνὺς ὅτι ὁ λόγος ἀπηρτισμένος ἐστὶν αὐτῷ , καὶ πρὸς τὴν κατηγορίαν τῶν Γαλατῶν ἱκανὰ τὰ εἰρημένα · καὶ γὰρ ἀναμνήσας τῶν ἀφάτων τοῦ Θεοῦ εὐεργεσιῶν , ἐξ ὧν κατεκρίνοντο οὗτοι , ἀφιέντες τὸν εὐεργετήσαντα Χριστόν · εἶτα ἐκπλαγεὶς ταύτας , καὶ μηκέτι μηδὲν δυνάμενος ἄλλο περὶ αὐτῶν ἐξειπεῖν , εἰς δοξολογίαν κατακλείει τὸν λόγον , Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ . » Δείκνυσιν ὄτι μεγάλην τινὰ ὑπόληψιν περὶ αὐτῶν εἶχε . ΘαυΚμάζω γὰρ , φησὶν , εἴγε ὑμεῖς οἱ τοσαῦτα πεπονηκότες ἐν τῇ πίστει , οὕτω ταχέως μετατίθεσθε . Δύο δὲ τὰ ἐγκλήματα , τό τε , « Μετατίθεσθε , » καὶ τὸ , « Ταχέως · » ὥστε μηδὲ χρόνου δεῖσθαι τοὺς ἀπατῶντας · ὅπερ κουφότητα τῶν παραδεχομένων κατηγορεῖ ,
Lemmas: Σεν . ὅταν οὖν ἀκούω , αὐτός ὑπό ὁ πατήρ δήω , ὁ εὐδοκία καί ὁ θέλησις ἐννοέω ὁ πατήρ . δίδωμι δέ ἑαυτοῦ , ἵνα ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ ἁμαρτία , ὅς ὁ νόμος ἀπαλλάσσω οὐ ἰσχύω . Πῶς οὖν ὁ ἀπαλλάσσω ἀφίημι , ὁ νόμος προσέχω , ὁ μηδείς ὠφελέω ; « ὅπως ἐξαιρέω ἐγώ ἀπό ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός . » ἐνταῦθα ὁ Μανιχαῖος ἐπιπηδάω ὁ ῥητός , λέγω , ὅτι ἰδέ πονηρός καλέω ὁ ἐνίστημι αἰών , ἤτοι ὁ ζωή ἐγώ . οὐ εἰμί δέ οὗτος . οὔτε γάρ ὁ ἡμέρα πονηρός αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ γάρ πονηρία ὁ ἡλιακός δρόμος , ἢ ὁ διάστημα ὁ ἡμέρα ; ) ἵημι ὁ ζωή ἐγώ αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ πονηρός εἰμί · πῶς γάρ , ἐν ὅς ὁ θεός ἐπιγιγνώσκω , καί περί ὁ μέλλω φιλοσοφέω · ἀλ αἰών πονηοὸν , ὁ πρᾶξις φημί ὁ πονηρός , καί ὁ διαφθείρω προαίρεσις . ὥσπερ καί ἐγώ εἴωθα λέγω , κακός ἔχω ἡμέρα , οὖον ὁ καιρός , ἀλλά ὁ περίστασις , καί ὁ πρᾶξις διαβάλλω . οὖον γάρ ἵνα ἐγώ ἀποκτείνω . καί ἐκβάλλω ὁ πάρειμι ζωή , διά οὗτος ἀποθνῄσκω ὁ Χριστός , ἀλ ἵνα ὁ πονηρός πρᾶξις ἀπαλλάσσω ὁ λοιπός . Ττειδὴ γάρ εἶπον ἀνωτέρω , ὅτι δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ , τουτέστιν , ἐλευθερόω ἐγώ ὁ προγίγνομαι πταῖσμα · λέγω λοιπός , ὅτι καί πρός ὁ μέλλω ἀσφάλεια δίδωμι , ἵνα ἐξαιρέω ἐμός ὁ πονηρός διαγωγεύς . ὁ νόμος δέ , ἵημι ὁ προγίγνομαι ἁμάρτημα ἐξαλείφω , οὔτε πρός ὁ μέλλω ενισχύω . κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ . » Ἐτειδὴ νομίζω ἐκεῖνος ὅτι ὁ Θεός παρακούω ἀφίημι ὁ νόμος , διορθόω ὁ ὑπόνοια αὐτός , δείκνυμι ὅτι θέλημα ὁ πατήρ εἰμί , ὁ διά ὁ υἱός ἐλευθερόω . ὁράω δέ ὅτι οὐ εἶπον , Κατς ἐπιταγή ὁ πατήρ , ἀλλά , « κατά ὁ θέλημα , » τουτέστι , ὁ εὐδοκία . εἶπον δέ πατήρ ἐγώ ὁ θεός , πάλιν ὁ εὐεργέτης ὑπομιμνῄσκω Χριστός , Σ ὁ αὐτός πατήρ , καί ἐγώ πατήρ ποιέω . Πῶς οὖν οὗτος ἀφίστημι ; « ὤ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . » οὐδαμός ἀλλαχοῦ ἐν προοίμιον ὁ , « ἀμήν , » τίθημι , ἐνταῦθα τίθημι · δείκνυμι ὅτι ὁ λόγος ἀπαρτίζω εἰμί αὐτός , καί πρός ὁ κατηγορία ὁ Γαλάτης ἱκανός ὁ εἴρω · καί γάρ ἀναμιμνήσκω ὁ ἄφατος ὁ Θεός εὐεργεσία , ἐκ ὅς κατακρίνω οὗτος , ἀφίημι ὁ εὐεργετέω Χριστός · εἶτα ἐκπλήσσω οὗτος , καί μηκέτι μηδείς δύναμαι ἄλλος περί αὐτός ἐξεῖπον , εἰς δοξολογία κατακλείω ὁ λόγος , θαυμάζω ὅτι οὗτος ταχέως μετατίθημι ἀπό ὁ καλέω σύ ἐν χάρις Χριστός . » δείκνυμι ὅστις μέγας τις ὑπόληψις περί αὐτός ἔχω . Θαυμάζω γάρ , φημί , εἰ σύ ὁ τοσοῦτος πονέω ἐν ὁ πίστις , οὗτος ταχέως μετατίθημι . δύο δέ ὁ ἔγκλημα , ὁ τε , « μετατίθημι , » καί ὁ , « ταχέως · » ὥστε μηδέ χρόνος δήω ὁ ἀπατάω · ὅσπερ κουφότης ὁ παραδέχομαι κατηγορέω ,