cogPG.PG124 314
ταιντὶ τῷ κόσμῳ , καὶ πᾶσιν ἀνθρώποις · καὶ οὐχ ἕνα καιρὸν , ἀλλὰ´ ἕως ἄρτι . Ορα δὲ ὁποῖον εἶναι δεῖ τὸν Χριστιανὸν , καὶ ὅτι ἀθλεῖν ὀφείλει ἄχρι τέλους . « Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς ταῦτα γράφω , ἀλλὰ´ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ ὃς νουθετῶν . » Οὐ καταισχύνων ὑμᾶς , φησὶν , οὐδὲ πονηρᾷ καὶ μισούσῃ γνώμῃ ταῦτα λέγω , ἀλλὰ´ ὡς τέκνα · καὶ οὐχ ἀπλῶς τέκνα , ἀλλὰ ἀγαπητά . Σύγγνωτέ μοι εἴ τι καὶ φορτικὸν εἴρηται · ἐξ ἀγάπης γὰρ ταῦτα γίνεται . Καὶ οὐκ εἰπεν , Ἔπιτιμῶ , ἀλλὰ , « Νουθετῶδʹ . » Τίς δὲ οὐκ ἂν ἀνάσχοιτο πατρὸς νουθετοῦντος ; Ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ , ἀλλὰ´´ οὐ πολλοὺς πατέρας . » Τί οὐν , φασίνς οἱ ἄλλοι οὐκ ἀγαπῶσιν ἡμᾶς ; Οὐχ οὔτω , φησὶν , ὡς εγώ . Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ παιδαγωγοί · ἐγὼ δὲ πατήρ . Ὥσπερ οὖν ἐπὶ τῶν παίδων , ὁ μὲν πατὴρ εἶς , οἱ δὲ παιδαγωγοὶ τυχὸν πολλοί · πρὸς δὲ τὸ τοῦ ἑνὸς φλτρον , τοῦ πατρὸς , φημί , πολλῷ λείπεται ἡ διάθεσις αὐτῶν · οὕτω καὶ ἐφ´ ἡμῶν , φησίν . Ὅρα δὲ , πῶς καὶ τὸ , « Ἐν Χριστῷ , » προσέθηκεν ἐπὶ τῶν παιδαγωγῶν , ἵνα μὴ πάντη πλήξῃ αὐτούς · ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπιπονώτερον μὲν ἐκείνοις δέδωκετοιοῦτον γὰρ ὁ παιδαγωγὸς ) , τὴν δὲ τῆς ἀγάπης ὑπερβολὴν ἑαυτῷ ἐταμιεύσατο « Ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ Εὐαγγελίου ἐγώ ὑμᾶς ἐγέννησα . » Κατασκευάζων , πῶς πατήρ ἐστι , φησὶν , ὅτι Ἐν τῇ τοῦ Χριστοῦ βοηθείᾳ ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα διὰ τοῦ Εὐαγγελίου . Οὐ γὰρ , ὥσπερ οἱ πολλοὶ παρ´ ὑμῖν , ἐμαυτῷ λογίζομαι τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ τῷ Χριστῷ . Οὐκ εἶπε δὲ , Ἐδίδαξα , ἀλλὰ , « ἕγέννησα , » τῷ τῆς φύσεως ὁνόματι τὴν ἀγάπην ἐπιδεικνύων , καὶ ὅτι οἰκειότατοι καὶ γνησιώτατοι αὐτοῦ μαθηταὶ οὗτοί εἰσιν , ὡς πανταχοῦ τῆς Ἐπιστολῆς δηλοῖ « Παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς , μιμηταί μου γίνεσθε . » Μιμήσασθε , φησὶν , ἐν πᾶσιν ἐμὲ , μήτε ἐπὶ σοφίᾳ , μήτε ἐπὶ πλούτῳ ἐπαιρόμενοι , μήτε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς διιστάμενοι · ἀλλὰ καὶ σοφίαν καὶ πλοῦτον , τὴν πρὸς Χριστὸν καὶ ἀδελφοὺς ἀγάπην εἰδότες . Ὃρα ὲ σπλάγχνα , πῶς παρακαλεῖ , οὐκ ἐπιτάσσει . Μεγάλης δὲ παῤῥησίας καὶ τὸ ἑαυτὸν ἀρχέτυπον προτιθέναι . « Διὰ τοῦτο ἕπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον , ὅς ἐστι τέκνον μου ἀγαπητόν . » Διότι , φησὶ , κήδομαι ὑμῶν ὡς ταίδων , ἔπεμψα ὑμῖν Τιμόθεον . Αὐτὸς μὲν γὰρ ἠβουλόμην ἐλθεῖν , ὡς ἂν καταρτίσω ὑμᾶς · ἐπειδὴ δὲ οὐ δυνατὸν , ἔπεμψα τοῦτον , ὅς ἐστι τέκνον μου ἀγαπητόν . Τοῦτο δὲ εἶπεν , ἵνα ἅμα μὲν δείξῃ πόσον αὐτοὺς ἀγαπᾷ , εἴ γε εἶλετο αὐτοῦ χωρισθῆναι δι´ αὐτοῦ · ἂμα δὲ , ἵνα καὶ αἰδέσιμος αὐτοῖς γέται .
Lemmas: ταιντὶ ὁ κόσμος , καί πᾶς ἄνθρωπος · καί οὐ εἷς καιρός , ἀλλά ἠώς ἄρτι . ὁράω δέ ὁποῖος εἰμί δεῖ ὁ Χριστιανός , καί ὅτι ἀθλέω ὀφείλω ἄχρι τέλος . « οὐ ἐντρέπω σύ οὗτος γράφω , ἀλλά ὡς τέκνον ἐγώ ἀγαπητός ὅς νουθετέω . » οὖον καταισχύνω σύ , φημί , οὐδέ πονηρός καί μισέω γνώμη οὗτος λέγω , ἀλλά ὡς τέκνον · καί οὐ ἀπλόος τέκνον , ἀλλά ἀγαπητός . συγγιγνώσκω ἐγώ εἰμί τίς καί φορτικός εἴρω · ἐκ ἀγάπη γάρ οὗτος γίγνομαι . καί οὐ εἶπον , ἐπιτιμάω , ἀλλά , « Νουθετῶδʹ . » Τῖς δέ οὐ εἄν ἀνέχω πατήρ νουθετέω ; ἐάν γάρ μυρίος παιδαγωγός ἔχω ἐν Χριστός , ἀλλά οὖον πολύς πατήρ . » τις ὀν , φασίνς ὁ ἄλλος οὐ ἀγαπάω ἐγώ ; οὐχ οὐτάω , φημί , ὡς εγώ . ἐκεῖνος μέν γάρ παιδαγωγός · ἐγώ δέ πατήρ . ὥσπερ οὖν ἐπί ὁ παῖς , ὁ μέν πατήρ εἰμί , ὁ δέ παιδαγωγός τυγχάνω πολύς · πρός δέ ὁ ὁ εἷς φλτρον , ὁ πατήρ , φημί , πολύς λείπω ὁ διάθεσις αὐτός · οὗτος καί ἐφίημι ἐγώ , φημί . Ὅρας δέ , πῶς καί ὁ , « ἐν Χριστός , » προστίθημι ἐπί ὁ παιδαγωγός , ἵνα μή πάντῃ πλήσσω αὐτός · ἀλλά καί ὁ ἐπίπονος μέν ἐκεῖνος δίδωμι γάρ ὁ παιδαγωγός ) , ὁ δέ ὁ ἀγάπη ὑπερβολή ἑαυτοῦ ταμιεύω « ἐν γάρ Χριστός Ἰησοῦς διά ὁ Εὐαγγέλιος ἐγώ σύ γεννάω . » κατασκευάζω , πῶς πατήρ εἰμί , φημί , ὅτι ἐν ὁ ὁ Χριστός βοήθεια ἐγώ σύ γεννάω διά ὁ Εὐαγγέλιος . οὖον γάρ , ὥσπερ ὁ πολύς παρ´ σύ , ἐμαυτοῦ λογίζομαι ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ Χριστός . οὐ εἶπον δέ , διδάσκω , ἀλλά , « γεννάω , » ὁ ὁ φύσις ὄνομα ὁ ἀγάπη ἐπιδείκνυμι , καί ὅτι οἰκεῖος καί γνήσιος αὐτός μαθητής οὗτος εἰμί , ὡς πανταχοῦ ὁ Ἐπιστολή δηλόω « παρακαλέω οὖν σύ , μιμητής ἐγώ γίγνομαι . » μιμέομαι , φημί , ἐν πᾶς ἐγώ , μήτε ἐπί σοφία , μήτε ἐπί πλοῦτος ἐπαίρω , μήτε πρός ὁ ἀδελφός διίστημι · ἀλλά καί σοφία καί πλοῦτος , ὁ πρός Χριστός καί ἀδελφός ἀγάπη οἶδα . Ὅρας ε σπλάγχνον , πῶς παρακαλέω , οὐ ἐπιτάσσω . Μεγάλης δέ παρρησία καί ὁ ἑαυτοῦ ἀρχέτυπος προτίθημι . « Ζεύς οὗτος πέμπω σύ Τιμόθεος , ὅς εἰμί τέκνον ἐγώ ἀγαπητός . » διότι , φημί , κήδω σύ ὡς ταιδηω , πέμπω σύ Τιμόθεος . αὐτός μέν γάρ βούλομαι ἔρχομαι , ὡς εἄν καταρτίζω σύ · ἐπεί δέ οὖον δυνατός , πέμπω οὗτος , ὅς εἰμί τέκνον ἐγώ ἀγαπητός . οὗτος δέ εἶπον , ἵνα ἅμα μέν δείκνυμι πόσος αὐτός ἀγαπάω , εἰμί γε αἱρέω αὐτός χωρίζω δις αὐτός · ἄμη δέ , ἵνα καί αἰδέσιμος αὐτός Γέτης .