cogPG.PG124 30
κογεῖ . Πόθεν δὲ ἐπεγίνωσκεν αὐτὸν , ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ; Ἀπὸ τῆς πρὸς τοὺς μαθητὰς διαλέξεως · ἐπεὶ [ αρ ἠρώτησαν μὲν οἱ μαθηταὶ περὶ αὐτοῦ τὸν Κύριον , ὁ δὲ πλείω διελέχθη αὐτοῖς , ὅτι τε , « Δεῖ με ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με , » καὶ ὅτι , « φῶς εἰμι τοῦ κόσμου , » τοιαῦτα δὲ οὐδεὶς ἄλλος ἀδίδασκεν , εἰ μὴ μόνος ὁ Ἰησοῦς , καὶ τούτοις τοῖς ῥήμασι συχνάκις ἐκέχρητο , ἐκ τούτων ἐπέγνω ὁ τυφλὸς , ὅτι Ἰησοῦς ἐστι . Τὸ μὲν οὖν ποιῆσαι πηλὸν , καὶ ἐπιχρῖσαι τοὺς ὀφθαλμοὺς , ἐκ τῆς ἀφῆς ἐπιγνοὺς εἶπε · τὸ δὲ πτύσαι οὐκ ἔτι . Οὐ γὰρ οἶδε · διόπερ οὐκ ἐπέγνω , οὐδὲ προστίθησιν , οὕτως ἠν ἀληθῆς ὁ ἄνθρωπος . « Εἶπον οὗν αὐτῷ · Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος ; Λέγει · Οὐκ οἶδα . Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισάίους τόν ποτε τυφλόν . Ἡν δὲ Σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς . Ιάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν οἱ Φαρισαῖοι , πῶς ἀνέβλεψεν . Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς · Πηλὸν ἐπέθηκεν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς μου , καὶ ἐνιψάμην , καὶ βλέπω . Ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές · Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστι παρὰ Θεοῦ , ὅτι τὸ Σάββατον οὐ τηρεῖ . λοι ἔλεγον · Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν ; Καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς . » Ἐπειδὴ ὁ Κύριος θεραπεύων , καὶ θαῦμα ποιῶν , εἴωθεν ἐκνεύειν διὰ τὸ ἀκόμπαστον , ἐρωτηθεὶς ὁ τυφλὸς , Ποῦ ἑστιν ἐκεῖνος ; Χέγει · « Οὐκ οἰδα , » ἀληθεύων πάντως κἀν τούτῳ . « Ἄγουσι δὲ αὐτὸν πρὸς τοὺς φαρισαίους , » διὰ τὸ σφοδροτέρας ἐρωτήσεως καὶ δριμυτέρας ἀξιωθῆναι . Ἐπισημαίνεται δὲ ὁ εὐαγγελιστὴς , ὅτι Χχάββατον ἦν , ἵνα ἐνδείξηται τὴν πονηρίαν αὐτῶν , ὡς δρασσομένων προφάσεις κατὰ Χριστοῦ , καὶ ἐγκαλούντων αὐτῷ τὴν τοῦ Σαββάτου παράβασιν , καὶ διὰ ταύτην συσκιάζειν πειρωμένων τὸ θαῦμα · διὸ οὐδὲ ἐρωτῶσιν αὐτὸν , Πῶς ἀνέβλεψας , ἀλλὰ , « Πῶς ἀνέῳξέσου τοὺς ὀφθαλμούς · , τὸ ὅλον διαβάλλοντες τὸν Κύριον , ὡς ἐν τῷ Σαββάτῳ ἐργασάμενον , ἀναγκάζοντες αὐτὸν τὸν τυφλὸν ἐπιμνησθῆναι , ὅτι πηλὸν ἐποίησεν ἐν τῷ Σαββάτῳ ὃηλαδή . Αὐτὸς δὲ ὡς πρὸς ἀκηκοότας ἤδη διαλεγόμενος , οὔτε τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ μνημονεύει , οὔτε τί πρὸς αὐτὸν ὁ Κύριος ἐλάλησεν , ἀλλ´ ἢ μόνον , ὅτι « Πηλὸν ἐπέθηκεν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς μου , καὶ ἐνιψάμην , καὶ βλέπω . » Εἰκὸς γὰρ ἠν προακηκοέναι τοὺς θαρισαίους παρὰ τῶν καὶ τὸν τυφλὸν ἀγαγόντων πρὸς αὐτοὺς , διαβαλλόντων ἴσως τὸν Κύριον , καὶ εἰπάντων ἄν · Ἵδε οἷα ποιεῖ ἐν Σαββάτῳ ὁ Ἰησοὺς . Ἄξιον δὲ ἰδεῖν τὴν παῤῥησίαν τοῦ τυφλοῦ , ὅπως καὶ τοῖς Φαρισαίοις ἀνεκπλήκτως διαλέγεται . Λύτοὶ μὲν ἤνεγκαν αὐτὸν , ἵνα τῷ φόβῳ καταπλαγεὶς , ἀρνήσηται τὴν θεραπείαν · ὁ δὲ τρανώτερον ἐκβοᾷ , ὅτι « Βλέπω . » ππἜλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινὲς » ἀλλ´ οὐχὶ πάντες , ἀλλὰ οἱ ἐταμώτεροι · « Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ . Ἀλλοι δὲ ἔλεγον , ὅτι Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιαῦτα ποιεῖν ; » Ὁρᾷς τοὺς πολλοὺς ἀπὸ των σημείων μαλαττομένους ; Ἰδοὺ οὗτοι Φαρισαῖοι καὶ ἄρχοντες , ὅμως ἀπὸ τοῦ σημείου καταδυσω . ποῦνταο , καιὶ ὑπεραπολογοῦνται , « καὶ σχίσμα ἦν
Lemmas: κογεῖ . πόθεν δέ ἐπιγιγνώσκω αὐτός , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ; ἀπό ὁ πρός ὁ μαθητής διάλεξις · ἐπεί [ ἄρα ἐρωτάω μέν ὁ μαθητής περί αὐτός ὁ κύριος , ὁ δέ πλείων διαλέγω αὐτός , ὅτι τε , « Δεύς ἐγώ ἐργάζομαι ὁ ἔργον ὁ πέμπω ἐγώ , » καί ὅτι , « φάος εἰμί ὁ κόσμος , » τοιοῦτος δέ οὐδείς ἄλλος ἀδίδασκεν , εἰμί μή μόνος ὁ Ἰησοῦς , καί οὗτος ὁ ῥῆμα συχνάκις χράομαι , ἐκ οὗτος ἐπιγιγνώσκω ὁ Τυφλὸς , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί . ὁ μέν οὖν ποιέω πηλός , καί ἐπιχρίω ὁ ὀφθαλμός , ἐκ ὁ ἀφῆς ἐπιγιγνώσκω εἶπον · ὁ δέ πτύω οὐ ἔτι . οὖον γάρ οἶδα · διόπερ οὐ ἐπιγιγνώσκω , οὐδέ προστίθημι , οὕτως ἐάν ἀληθής ὁ ἄνθρωπος . « εἶπον ἐν αὐτός · πός εἰμί ἐκεῖνος ; Λέγος · οὐ οἶδα . ἄγω αὐτός πρός ὁ Φαρισαῖος ὁ ποτός τυφλός . ἐάν δέ σάββατον ὅτε ὁ πηλός ποιέω ὁ Ἰησοῦς , καί ἀνοίγω αὐτός ὁ ὀφθαλμός . Ιάλιν οὖν ἐρωτάω αὐτός ὁ Φαρισαῖος , πῶς ἀναβλέπω . ὁ δέ εἶπον αὐτός · Πηλός ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , καί νίφω , καί βλέπω . λέγω οὖν ἐκ ὁ Φαρισαῖος τις · οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί παρά Θεός , ὅτι ὁ σάββατον οὖον τηρέω . Λόι λέγω · Πῶς δύναμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιοῦτος σημεῖον ποιέω ; καί σχίσμα εἰμί ἐν αὐτός . » ἐπεί ὁ Κύριος θεραπεύω , καί θαῦμα ποιέω , εἴωθα ἐκνεύω διά ὁ ἀκόμπαστος , ἐρωτάω ὁ Τυφλὸς , πός εἱμί ἐκεῖνος ; Χέγει · « οὐ οἰδα , » ἀληθεύω πάντως ἐν οὗτος . « ἄγω δέ αὐτός πρός ὁ Φαρισαῖος , » διά ὁ σφοδρός ἐρώτησις καί δριμύς ἀξιόω . ἐπισημαίνω δέ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι Χχάββατον εἰμί , ἵνα ἐνδείκνυμι ὁ πονηρία αὐτός , ὡς δράσσομαι πρόφασις κατά Χριστός , καί ἐγκαλέω αὐτός ὁ ὁ Σάββατο παράβασις , καί διά οὗτος συσκιάζω πειράω ὁ θαῦμα · διό οὐδέ ἐρωτάω αὐτός , Πῶς ἀναβλέπω , ἀλλά , « Πῶς ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός · , ὁ ὅλος διαβάλλω ὁ κύριος , ὡς ἐν ὁ σάββατον ἐργάζομαι , ἀναγκάζω αὐτός ὁ τυφλός ἐπιμιμνήσκομαι , ὅτι πηλός ποιέω ἐν ὁ σάββατον ὃηλαδή . αὐτός δέ ὡς πρός ἀκούω ἤδη διαλέγω , οὔτε ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς μνημονεύω , οὔτε τίς πρός αὐτός ὁ Κύριος λαλέω , ἀλ ἢ μόνος , ὅτι « Πηλός ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , καί νίφω , καί βλέπω . » εἰκώς γάρ ἐάν προακούω ὁ θαρισαίους παρά ὁ καί ὁ τυφλός ἄγω πρός αὐτός , διαβάλλω ἴσως ὁ κύριος , καί εἶπον ἄν · κύπειρις οἷος ποιέω ἐν σάββατον ὁ Ἰησούς . Ἄξιος δέ ὁράω ὁ παρρησία ὁ τυφλός , ὅπως καί ὁ Φαρισαῖος ἀνέκπληκτος διαλέγω . Λυτός μέν φέρω αὐτός , ἵνα ὁ φόβος καταπλάσσω , ἀρνέομαι ὁ θεραπεία · ὁ δέ τρανός ἐκβοάω , ὅτι « βλέπω . » ππἜλεγον οὖν ἐκ ὁ Φαρισαῖος τις » ἀλ οὐ πᾶς , ἀλλά ὁ ἐταμώτεροι · « οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός . ἄλλος δέ λέγω , ὅτι Πῶς δύναμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιοῦτος ποιέω ; » ὁράω ὁ πολύς ἀπό ὁ σημεῖον μαλάσσω ; ἰδέ οὗτος Φαρισαῖος καί ἄρχω , ὅμως ἀπό ὁ σημεῖον καταδύω . ποῦντα , καί ὑπεραπολογέομαι , « καί σχίσμα εἰμί