cogPG.PG124 218
ὑπεύθυνος ἤμην . Τὸ γὰρ , « Ἀπέκτεινε , » ἐπ´ ἀμφοτέρων δεῖ νοεῖν , καὶ ἐπὶ τοῦ ἁμαρτάνειν , καὶ ἐπὶ τοῦ κολάζεσθαι , ὥσπερ καὶ ἀνωτέρω εἴρηται τὸ , « Ἀπέθανον . » Τὸ οὖν συμπέρασμα πᾶν τῆς ἀποστολικῆς ἐννοίας τοιοῦτόν ἐστι · Νόμου μὴ ὄντος , ἀμαρτία οὐ λογίζεται · τοῦ νόμου δὲ ἐλθόντος καὶ παραβαινομένου , ἐφάνη ἡ ἀμαρτία καὶ ἀνέζησεν Ὥστε διὰ τῆς ἐντολῆς παραβαινομένης ἡ ἀμαρτία τουτέστιν , ἡ τῆς ἁμαρτίας ἔκφανσις καὶ ὑπόστασις ὑφίσταται , πρότερον μὴ ὑφισταμένης μηδὲ λοΚγιζομένης , ἐν τῷ μηδὲ νόμον εἶναι . Αἴτιος μὲν οὖν καθ´ αὐτὸν ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας οὐκ ἦν · οὐ μὴν οὐδὲ λυτρώσασθαι ταύτης ἴσχυεν . Ὥστε τῆς χάριτος ἐδεήθημεν διὰ τὸ τούτου ἀνίσχυρον « Ὥστε ὁ μὲν νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἀγία , καὶ δικαία , καὶ ἀγαθή . » Ἰδοὺ φανερώτατα ἐνταῦθα Μαρκιωνιτῶν , καὶ Μανιχαίων , καὶ Σιμωνιανῶν , καὶ πάντων τῶν τὴν Παλαιὰν διαβαλλόντων τὰ στόματα ἐνέφραξεν . Ἄγιον γὰρ τὸν νόμον ἀνακηρύττει σαφῶς , καὶ τὴν ἐντολὴν ἁγίαν , καὶ δικαίαν , καὶ ἀγαθήν . Διαφέρει δὲ νόμος ἐντολῆς , ὡς καθολικώτερον μερικωτέρου . Τοῦ γὰρ νόμου τὰ μέν ἐστι δόγματα , τὰ δὲ ἐντολαί . Καὶ τὰ δόγματα οὖν τοῦ νόμου ἅγια , καὶ αἱ περὶ πράξεων ἐντολαὶ , ἅγιαι , καὶ Κίκαιαι . καὶ ἀγαθαί . Ὥστε τοῦ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου Θεοῦ εἰσι νομοθετήματα , κἂν οἱ ῥηθέντες αἱρετικοὶ τοῦ πονηροῦ Θεοῦ τὸν νόμον εἶναι βλασφημωσι . « Τὸ οὖν ἀγαθὸν ἐμοὶ γέγονε θάνατος ; Μὴ γένοιτο ! Ἀλλ´ ἡ ἀμαρτία , ἵνα φανῇ ἁμαρτία , διὰ τοῦ ἀγαθοῦ μοι κατεργαζομένη θάνατον . » Ὁ μὲν νόμος , φησὶν , οὐ γέγονέ μοι θάνατος , ἀλλ´ ἡ ἀμαρτία με ἐθανάτωσεν , ἵνα φανῆ , πηλίκον ἐστὶ κακὸν καὶ ὅτι καὶ ὑπὸ τοῦ νόμου ἰατρευόμενον , χεῖρον ἐγένετο . Ἀμαρτίαν δὲ , ὡς καὶ ἀνωτέρω εἴπομεν , νοήσεις καὶ τὴν φιλήδονον γνώμην , καὶ τὴν ἐπὶ τὸ ἁμαρτάνειν ὁρμὴν , ἤδη δὲ καὶ τὸν διάβολον , καὶ αὐτὴν δὲ τὴν πρᾶξιν διὰ τῆς ἡδονῆς ὑποσύρουσαν . Χάρις οὖν τῷ Χριστῷ τῷ τηλικούτου κακοῦ ἡμᾶς ἀπαλλάξαντι . « Ἵνα γένηται καθ´ ὑπερβολὴν ἁμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς . » Τὸ , « να γένηται , » ἀντὶ τοῦ , ἵνα φανῇ ἡλίκος ὄλεθρος ἡ ἀμαρτία · ὥσπερ καὶ τὸ , « Γενέσθω δὲ ὁ Θεὸς ἀληθὴς , « ἀντὶ τοῦ , φανήτω , Τοῦτο δὲ διὰ τῆς ἐντολῆς ἐδείχθη · ἐχρήσατο γὰρ τῇ ἐντολὴ εἰς θάνατον · ὥσπερ καὶ νόσημα , ὅταν διὰ πῶν ἰατρικῶν φαρμάκων χεῖρον γένηται , τὴν κακοήθειαν αὐτοῦ ἐκφαίνειν λεχθείη διὰ τῆς ἰατρικῆς τέχης , ὡς μὴ ὡφελούμενον ὑπ´ αὐτῆς . « Οἴδαμεν γὰρ , ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν · ὲγὼ δὲ σαρκικός εἰμι , πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρπεαν . » Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι ἤδη διὰ τῆς ἐντολῆς ἡ Κάμαρτία ἐφάνη , ἵνα μὴ νομίσῃς τὸν νόμον αἴτιον αύτης , ἀπολογεῖται ὑπὲρ αὐτοῦ , κοινὴν ἐκφέρων ψῆφον , καὶ λέγων · « Οἴδαμεν ὅτι ὁ νόμος πνευμαΡΑΤΗΟΕ . ΔΙ . ΣΧΧΙv .
Lemmas: ὑπεύθυνος εἰμί . ὁ γάρ , « ἀποκτείνω , » ἐπι ἀμφότερος δεῖ νοέω , καί ἐπί ὁ ἁμαρτάνω , καί ἐπί ὁ κολάζω , ὥσπερ καί ἀνωτέρω εἴρω ὁ , « ἀποθνῄσκω . » ὁ οὖν συμπέρασμα πᾶς ὁ ἀποστολικός ἔννοια τοιοῦτος εἰμί · Νόμος μή εἰμί , ἁμαρτία οὖον λογίζομαι · ὁ νόμος δέ ἔρχομαι καί παραβαίνω , φαίνω ὁ ἁμαρτία καί ἀναζάω ὥστε διά ὁ ἐντολή παραβαίνω ὁ ἁμαρτία τουτέστιν , ὁ ὁ ἁμαρτία ἔκφανσις καί ὑπόστασις ὑφίστημι , πρότερος μή ὑφίστημι μηδέ λοκγιζομενω , ἐν ὁ μηδέ νόμος εἰμί . αἴτιος μέν οὖν καθ´ αὐτός ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία οὐ εἰμί · οὖον μήv οὐδέ λυτρόω οὗτος ἰσχύω . ὥστε ὁ χάρις δήω διά ὁ οὗτος ἀνίσχυρος « ὥστε ὁ μέν νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος , καί Δίκαιος , καί Ἀγαθή . » ἰδέ φανερός ἐνταῦθα Μαρκιωνίτης , καί Μανιχαῖος , καί Σιμωνιανός , καί πᾶς ὁ ὁ Παλαιή διαβάλλω ὁ στόμα ἐμφράσσω . ἀγάω γάρ ὁ νόμος ἀνακηρύσσω σαφῶς , καί ὁ ἐντολή ἅγιος , καί Δίκαιος , καί ἀγαθός . διαφέρω δέ νόμος ἐντολή , ὡς καθολικός μερικός . ὁ γάρ νόμος ὁ μέν εἰμί δόγμα , ὁ δέ ἐντολή . καί ὁ δόγμα οὖν ὁ νόμος ἅγιος , καί ὁ περί πρᾶξις ἐντολή , ἅγιος , καί κικαια . καί ἀγαθός . ὥστε ὁ ἀγαθός καί Δίκαιος Θεός εἰμί νομοθέτημα , κἀν ὁ εἴρω αἱρετικός ὁ πονηρός Θεός ὁ νόμος εἰμί βλασφημέω . « ὁ οὖν ἀγαθός ἐγώ γίγνομαι θάνατος ; μή γίγνομαι ! Ἀλ ὁ ἁμαρτία , ἵνα φαίνω ἁμαρτία , διά ὁ ἀγαθός ἐγώ κατεργάζομαι θάνατος . » ὁ μέν νόμος , φημί , οὖον γίγνομαι ἐγώ θάνατος , ἀλ ὁ ἁμαρτία ἐγώ θανατόω , ἵνα φανός , πηλίκος εἰμί κακός καί ὅτι καί ὑπό ὁ νόμος ἰατρεύω , χείρων γίγνομαι . ἁμαρτία δέ , ὡς καί ἀνωτέρω εἶπον , νοέω καί ὁ φιλήδονος γνώμη , καί ὁ ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ὁρμή , ἤδη δέ καί ὁ διάβολος , καί αὐτός δέ ὁ πρᾶξις διά ὁ ἡδονή ὑποσύρω . Χάρις οὖν ὁ Χριστός ὁ τηλικόσδε κακός ἐγώ ἀπαλλάσσω . « ἵνα γίγνομαι καθ´ ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή . » ὁ , « νάω γίγνομαι , » ἀντί ὁ , ἵνα φαίνω ἡλίκος ὄλεθρος ὁ ἁμαρτία · ὥσπερ καί ὁ , « γίγνομαι δέ ὁ θεός ἀληθής , « ἀντί ὁ , φαίνω , οὗτος δέ διά ὁ ἐντολή δείκνυμι · χράω γάρ ὁ ἐντολή εἰς θάνατος · ὥσπερ καί νόσημα , ὅταν διά ποῦ ἰατρικός φάρμακον χείρων γίγνομαι , ὁ κακοήθεια αὐτός ἐκφαίνω λέγω διά ὁ ἰατρικός τίκτω , ὡς μή ὠφελέω ὑπό αὐτός . « οἶδα γάρ , ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί · ἐγώ δέ σαρκικός εἰμί , πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρπεαν . » ἐπεί εἶπον , ὅτι ἤδη διά ὁ ἐντολή ὁ Κάμαρτία φαίνω , ἵνα μή νομίζω ὁ νόμος αἴτιος αὐτός , ἀπολογέομαι ὑπέρ αὐτός , κοινός ἐκφέρω ψῆφος , καί λέγω · « οἶδα ὅτι ὁ νόμος πνευμαΡΑΤΗΟΕ . Ζεύς . Χ .