cogPG.PG124 150
τῆς αναστάσεως γενέσθαι τινὰς , καὶ ἐπὶ τὸν τάφον εἰσελθεῖν , αἴρεται ὁ λίθος ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου . Ἡ δὲ Μαοἰα οὐδὲν οὐδέπω περὶ ἀναστάσεως γινώσκουσα , κλοπὴν , καὶ μετάθεσιν ὀνομάζει τὸ πρᾶγμα . Διὸ καὶ οἱ μαθηταὶ ἐφίστανται τῷ μνημείῳ , καὶ θεωροῦσι « τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα , » ὅπερ ἦν ἀναστάσεως ὄντως τὸ σημεῖον . Οὕτε γὰρ εἰ μετέθηκάν τινες τὸ σῶμα , ἐγύμνωσαν ἂν αὐτό · οὕτε εἰ ἔκλεψαν , ἐφρόντισαν ἄν τοῦ « τὸ σουδάριον » ἐντυλίξαι , καὶ θεῖναι « χωρὶς ς εἰς ἔνα τόπον · » ἀλλ´ ἀπλῶς ὡς εἶχεν , ἔλαβον ἂν τὸ σῶμα . Καὶ διὰ τοῦτο προλαβὼν ὁ εὐαγγελιστὴς , εἴπεν , ὅτι σμύρνῃ συνετάφη πολλῇ , ἢ οὐχ ἦττον μολίβδου συγκολλᾷ τῷ σώματι τὰ ὀθόνια · ἵνα ὅταν ἀκούσωμεν , ὅτι τὸ σουδάριον ἔκειτο ἰδίᾳ , μὴ ἀνασπώμεθα τῶν λεγόντων , ὅτι ἐκλάπη . Οὐ γὰρ οὖτως ἀ όητος ἦν ὁ κλέπτων , ὡς περὶ πρᾶγμα περιττὸν τοσοῦτον ἀναλίσκειν χρόνον , καὶ τοσαύτην σπουδὴν ἐπιδείκνυσθαι , καὶ μὴ ὑφορᾶσθαι , ὅτι ἐν ὅσῳ ἀσχολεῖται περὶ τοῦτο , ἴσως κατάφωρος γενήγ σεται . Ποίᾳ οὖν ὥρᾳ γέγονεν ἡ ἀνάστασις , οὐδεὶς οἴδεν · ὥσπερ οὖν καὶ ὁ τῆς δευτέρας παρουσίας καιρὸς ἄδηλος . Εἰ δὲ ὁ μὲν Ματθαῖος ἑσπέρας βαθείας λέγει τὸν σεισμὸν γεγονέναι , ὁ δὲ Ἰωάννης , πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης τὴν Μαρίαν τὸν λίθον ἠρμένον ἐλθοῦσαν ἰδεῖν , οὐκ ἔστι διαφωνία . Πρῶτον μὲν γὰρ τοῦτὸ φαμεν , ὅτι παρὰ μὲν τῷ Ματθαίῳ γυναῖκες ἦλθον ὀψὲ Σαββάτων , παρὰ δὲ τῷ Ἰωάννῃ , γυναῖκες οὐ μνημονεύονται νῦνπεριττόν γὰρ ἦν , τοῦ Ματθαίου εἰπόντος τοῦτο , καὶ τὸν Ἰωάννην τὸ αὐτὸ λέγειν ἀλλὰ « Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωΐ . » Αιάφοροι γὰρ αἱ πρὸς τὸ μνημεῖον ἐλεύσεις , ποτὲ μέν μετὰ τῶν λοιπῶν γυναικῶν τῆς Μαρίας ἐρχομένης , ποτὲ δὲ μόνης αὐτῆς . Ὅθεν οἱ εὐαγγ ελισταὶ τὰς διαφόρους ἐλεύσεις , ἄλλος ἄλλην λέγοντες , δοκοῦσι διαφωνεῖν . Πρῶτον μὲν οὖν τοῦτο λέγομεν , ὅτι ἄλλην ἔλευσιν λέγει Ματθαῖος γυναικῶν , καὶ ἄλλην Ἰωάννης , μιᾶς γυναικὸς τῆς Μαγδαληνῆς . Ἔπειτα τὸ , « ἑσπέρας βαθείας , » καὶ τὸ , « πρωῒ σκοτίας ἔτι οὔσης , » ὅπερ ἕτερος λέγει , « ὄρθρου βαθέος , » εἰς ταὐτὸ φέρουσιν · ὥστε εἶναι μεσονύκτιον πάντας τούτους τοὺς καιρούς . Εἰ ὅτι ἐρωτᾷς , πῶς τῶν φυλάκων παρακαθημένων Ἰωάννης καὶ Πέτρος εἰσήρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον , καὶ αἱ γυναῖκες · ἀπλοῦς ὀ λόγος , ὅτι ἀναστάντος τοῦ Κυρίου , καὶ σὺν λακες ἀπῆλθον ἀπαγγέλλοντες τοῖς Φαρισαίοις , καὶ οὕτω τοῦ μνήματος ἀπαλλαγέντος τῆς στρατιωτικὴς φρουρᾶς , ἄδειαν ἔσχον οἱ μαθηταὶ προσέρχεσθαι . « Καὶ παρακύψας , βλέπει κείμενα τὰ ὁθόνια · οὐ μέντοι εἰσῆλθεν . Ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ , καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον , καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα μόνα , καὶ τὸ σουδάριον , ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ , οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον , ἀλλὰ χωρίς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον . Τότε οὖν εἰσῆλθε καὶ ὁ ἄλλος μαθητής ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον , καὶ ἴδε καὶ ἐπίστευσεν . Οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν Γραφὴν , ὅτι δεῖ αὐτδν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι . Ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οὶ μαθηταί . Μαρία δὲ εἰστήκει πρὸς τὸ μνημεῖον κλοίονσα ἔξω . Ὡς οὖν ἔκλαιε , παρέκυψεν εἰς τὸ
Lemmas: ὁ ἀνάστασις γίγνομαι τις , καί ἐπί ὁ τάφος εἰσέρχομαι , ἀείρω ὁ λίθος ὑπό ὁ ἄγγελος . ὁ δέ Μαοἰα οὐδείς οὐδέπω περί ἀνάστασις γιγνώσκω , κλοπή , καί μετάθεσις ὀνομάζω ὁ πρᾶγμα . Διὸ καί ὁ μαθητής ἐφίστημι ὁ μνημεῖον , καί θεωρέω « ὁ ὀθόνιον κεῖμαι μόνος , » ὅσπερ εἰμί ἀνάστασις εἰμί ὁ σημεῖον . ἵημι γάρ εἰμί μετατίθημι τις ὁ σῶμα , γυμνόω εἄν αὐτός · ἵημι εἰμί κλέπτω , φροντίζω ἄν ὁ « ὁ σουδάριον » ἐντυλίσσω , καί τίθημι « Χωρὶς Σ εἰς νάω τόπος · » ἀλ ἀπλόος ὡς ἔχω , λαμβάνω εἄν ὁ σῶμα . καί διά οὗτος προλαμβάνω ὁ εὐαγγελιστής , εἶπον , ὅτι Σμύρνα συνθάπτω πολύς , ἢ οὐ ἀίσσω μόλυβδος συγκολλάω ὁ σῶμα ὁ ὀθόνιον · ἵνα ὅταν ἀκούω , ὅτι ὁ σουδάριον κεῖμαι ἴδιος , μή ἀνασπάω ὁ λέγω , ὅτι κλέπτω . οὖον γάρ οὖτως ὅς όητος εἰμί ὁ κλέπτω , ὡς περί πρᾶγμα περισσός τοσοῦτος ἀναλίσκω χρόνος , καί τοσοῦτος σπουδή ἐπιδείκνυμι , καί μή ὑφοράω , ὅτι ἐν ὅσος ἀσχολέω περί οὗτος , ἴσως κατάφωρος γενή σέτα . Πόα οὖν ὥρα γίγνομαι ὁ ἀνάστασις , οὐδείς οἶδα · ὥσπερ οὖν καί ὁ ὁ δύο παρουσία καιρός ἄδηλος . εἰμί δέ ὁ μέν Ματθαῖος ἑσπέρα βαθύς λέγω ὁ σεισμός γίγνομαι , ὁ δέ Ἰωάννης , πρωΐ σκοτία ἔτι εἰμί ὁ Μαρία ὁ λίθος ἀείρω ἔρχομαι ὁράω , οὐ εἰμί διαφωνία . Πρῶτος μέν γάρ οὗτος φημί , ὅτι παρά μέν ὁ Ματθαῖος γυνή ἔρχομαι ὀψέ σάββατον , παρά δέ ὁ Ἰωάννης , γυνή οὖον μνημονεύω νῦνπεριττόν γάρ εἰμί , ὁ Ματθαῖος εἶπον οὗτος , καί ὁ Ἰωάννης ὁ αὐτός λέγω ἀλλά « Μαρία ὁ Μαγδαληνή ἔρχομαι πρωΐ . » αιαφορεω γάρ ὁ πρός ὁ μνημεῖον ἔλευσις , ποτέ μέν μετά ὁ λοιπός γυνή ὁ Μαρία ἐρχόμενος , ποτέ δέ μόνος αὐτός . ὅθεν ὁ εὐαγγ λίστα ὁ διάφορος ἔλευσις , ἄλλος ἄλλος λέγω , δοκέω διαφωνέω . Πρῶτος μέν οὖν οὗτος λέγω , ὅτι ἄλλος ἔλευσις λέγω Ματθαῖος γυνή , καί ἄλλος Ἰωάννης , εἷς γυνή ὁ Μαγδαληνή . ἔπειτα ὁ , « ἑσπέρα βαθύς , » καί ὁ , « πρωΐ σκοτία ἔτι εἰμί , » ὅσπερ ἕτερος λέγω , « ὄρθρος βαθύς , » εἰς αὐτός φέρω · ὥστε εἰμί μεσονύκτιον πᾶς οὗτος ὁ καιρός . εἰμί ὅτι ἐρωτάω , πῶς ὁ φύλαξ παρά-κάθημαι Ἰωάννης καί Πέτρος εἰσέρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον , καί ὁ γυνή · Ἀπλοῦς ὁ λόγος , ὅτι ἀνίστημι ὁ κύριος , καί σύν λακές ἀπέρχομαι ἀπαγγέλλω ὁ Φαρισαῖος , καί οὗτος ὁ μνῆμα ἀπαλλάσσω ὁ στρατιωτικός φρουρά , ἄδεια ἔχω ὁ μαθητής προσέρχομαι . « καί παρακύπτω , βλέπω κεῖμαι ὁ ὀθόνιον · οὖον μέντοι εἰσέρχομαι . ἔρχομαι οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθέω αὐτός , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ μνημεῖον , καί θεωρέω ὁ ὀθόνιον κεῖμαι μόνος , καί ὁ σουδάριον , ὅς εἰμί ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός , οὖον μετά ὁ ὀθόνιον κεῖμαι , ἀλλά χωρίς ἐντυλίσσω εἰς εἷς τόπος . τότε οὖν εἰσέρχομαι καί ὁ ἄλλος μαθητής ὁ ἔρχομαι πρῶτος εἰς ὁ μνημεῖον , καί ὁράω καί πιστεύω . οὐδέπω γάρ οἶδα ὁ γραφή , ὅτι δεῖ αὐτδν ἐκ νεκρός ἀνίστημι . ἀπέρχομαι οὖν πάλιν πρός ἑαυτοῦ οἷ μαθητής . Μαρία δέ εἰστήκω πρός ὁ μνημεῖον κλοίονσα ἔξω . ὡς οὖν καλέω , παρακύπτω εἰς ὁ