cogPG.PG124 55
μου ὁ ἀδελφός . » Ἄρα τῷ ἀκοῦσαι ὅτι πάρεστιν ὁ Ἰησοῦς , οὐ βραδύνει ἡ Μαρία , ἀλλ´ « ἐγείρεται , καὶ πρὸς αὐτὸν ἔρχεται . » Ὅθεν δῆλον , ὡς οὐκ ἂν προ.έλαβεν αὐτὴν ἡ Μάρθα οὐδὲ πρότερον , εἴπερ ἔγνω αὕτη τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον . « Οὔπω δὲ Ἰησοῦς ἐληλύθει εἰς τὴν κώμην . » Σχολαιότερον γὰρ ἐβάδιζεν , ἵνα μὴ δόξῃ ἑαυτὸν ἐπιῤῥίπτειν τῷ θαύματι , ἀλλ´ ὡς ἀξιούμενος παρ´ ἐκείνων , τοῦτο πεποιηκέναι . Καὶ ἐπειδήπερ τὸ μέλλον γενέσθαι θαῦμα μέγα ἦν , καὶ οἷον ὀλιγάκις πεποίηκε , καὶ ἔμελλον πολλοὶ κεοδαίνειν δι´ αὐτοῦ διὰ τοῦτο οἱκονομεῖ πολλοὺς γενέσθαι τοῦ θαύματος μάρτυρας . Φησὶ γὰρ ὁ εὐαγγελιστὴς , ὅτι « Οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες ἐν τῷ οἴκῳ μετ´ αὐτῆς , ἠκολούθησαν αὐτῇ . » θερμότερον δὲ ἡ Μαρία παρὰ τὴν ἀδελφὴν Μάρθαν προσῆλθε τῷ Χριστῷ , Ἰδοῦσα γὰρ αὐτὸν , φησὶν , ἔπεσεν αὐτοῦ πρὸς τοὺς πόδας · » οὐκ αἰδεσθεῖσα τὸν ὄχλον , οὐχ ὑποπτεύσασα ὅλως , ὅτι , εἰκὸς εἶναί τινας ἐκεῖ ἀπεχθῶς τῶ Χριστῷ ἔχοντας · πάντα δὲ ἀνθρώπινον σκοπὸν ἐκβαλοῦσα , παρόντος τοῦ διδασκάλου , καὶ ἔμμονος γενομένη τῆς εἰς αὐτὸν τιμῆς , φησί · « Κύριε , εἰ ἠς ὧδε , οὐκ ἂν ἀπέθανεν μου ὁ ἀδελφός . » Ἡ δὲ Μάρθα οὐδὲν τοιοῦτον ποιεῖ · οὔτε γὰρ προσπίπτει , ἀλλὰ μᾶλλον τῷ Χριστῷ ὑπισχνουμένῳ αὐτῇ περὶ τοῦ ἀδελφοῦ τὰ χρηστότερα φαίνεται ἀπιστοῦσα . Κἂν ἡ Μαρία δὲ ἀτελῶς καὶ αὕτη φαίνεται ἔχουσα διὰ τοῦ εἰπεῖν , « Εἰ ἦς ὧδε , οὐκ ἂν ἀπέθανεν μου ὁ ἀδελφὸς , » ὅμως οὐδὲν πρὸς ταύτην ὁ Χριστὸς λέγει , οἷον πρὸς τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς , διὰ τὸ πολὺν παρεῖναι ὄχλον , καὶ μὴ εἶναι καιρὸν τῶν τοιούτων ῥημάτων . Συγκατααίνει δὲ μᾶλλον , καὶ ἀπογυμνοῖ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , καὶ τὰ ταύτης οἰκεῖα ἐνδείκνυται . Ἄκουε γὰρ τί φησιν ὀ εὐαγγελιστής . « Ἰησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν , καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Ἰουδαίους κλαίοντας , ἐνεβριμήσατο τῶ πνεύματι , καὶ ἐτάραξεν ἑαυτὸν , καὶ εἶπε · Ποῦ τεθείκατε αὐτόν ; Λέγουσιν αὐτῷ · Κύριε , ἔρχου καὶ ἱδε . Ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς . Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι · Ἵε πῶς ἐφίλει αὐτόν . Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον · Οὐκ ἠδύνατο οὗτος , ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ , ποιῆσαι , ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ ; » Εἰς δάκρυα μὲν ἡ φύσις ἐκινεῖτο , καὶ συνεχεῖτο διὰ τὴν Μαρίαν κλαίουσαν καὶ αὐτὴν , καὶ τοὺς συνελθόντας . Ὁ δὲ Κύριος ἐμβριμᾶται τῷ πάθει ἐν τῷ πνεύματι , τουτέστιν , ἐπιτιμᾷ διὰ τοῦ πνεύματος τῇ συγχύσει , καὶ ἐπέχει ταύτην , καὶ οὕτως ἐρωτᾷ , ὥστε μὴ μετὰ ὀλοφυρμοῦ γενέσθαι τὴν ἐρώτησιν . Ἐπεὶ γὰρ ἐλυπήθηνθρωπος γὰρ ἦν ἀληθῶς , καὶ διὰ τὸ πιστώσασθαι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , ἐνέδωκε ταύτη τὸ ἴδιον ἐργάσασθαι ) , καὶ ἐπιπλήττει τῇ σαρκὶ , καὶ ἐπιτιμᾷ αὐτῇ τῇ τοῦ ἀγίου Πνεύματος δυνάμει . Ἡ οὖν σὰρξ μὴ ἐνεγκοῦσα τὴν ἐπι.τίμησιν , ταράσσεται , καὶ τρέμει , καὶ τῆς λύπης περικρατεῖ . Ταῦτα δὲ πάντα συγχωρεῖ τὴν φύσιν πάσχειν ὁ Κύριος , ἅμα μὲν καὶ βεβαιῶν , ὅτι ἀληθῶς , καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν ἄνθρωπος ἦν , ἅμα δὲ καὶ παιδεύων ἡμᾶς καὶ ὅρους καὶ μέτρα τῆς λύπης καὶ τῆς ἀλυπίας τιθείς . Τό τε γὰρ ἀσυμπαθὲς καὶ ἄδακρυ , θηριῶδες , τό τε πολύδακρυ καὶ φιλόθρηνον καὶ πολύλυπον , γυναικῶδες . Ἡπεὶ τοίνυν κεκοινώνηκεν
Lemmas: ἐγώ ὁ ἀδελφός . » ἄρας ὁ ἀκούω ὅτι πάρειμι ὁ Ἰησοῦς , οὖον βραδύνω ὁ Μαρία , ἀλ « ἐγείρω , καί πρός αὐτός ἔρχομαι . » ὅθεν δῆλος , ὡς οὐ εἄν προλαμβάνω αὐτός ὁ Μάρθα οὐδέ πρότερος , εἴπερ γιγνώσκω οὗτος ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι . « οὔπω δέ Ἰησοῦς ἔρχομαι εἰς ὁ κώμη . » σχολαῖος γάρ βαδίζω , ἵνα μή δόξα ἑαυτοῦ ἐπιρριπτέω ὁ θαῦμα , ἀλ ὡς ἀξιόω παρ´ ἐκεῖνος , οὗτος ποιέω . καί ἐπεί ὁ μέλλω γίγνομαι θαῦμα μέγας εἰμί , καί οἷος ὀλιγάκις ποιέω , καί μέλλω πολύς κεοδαινεος δις αὐτός διά οὗτος οἰκονομέω πολύς γίγνομαι ὁ θαῦμα μάρτυς . φημί γάρ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι « ὁ Ἰουδαῖος ὁ εἰμί ἐν ὁ οἶκος μετέ αὐτός , ἀκολουθέω αὐτός . » θερμός δέ ὁ Μαρία παρά ὁ ἀδελφή Μάρθα προσέρχομαι ὁ Χριστός , εἶδον γάρ αὐτός , φημί , πίπτω αὐτός πρός ὁ πούς · » οὐ αἰδέομαι ὁ ὄχλος , οὐ ὑποπτεύω ὅλως , ὅτι , εἰκός εἰμί τις ἐκεῖ ἀπεχθῶς ὁ Χριστός ἔχω · πᾶς δέ ἀνθρώπινος σκοπός ἐκβάλλω , πάρειμι ὁ διδάσκαλος , καί Ἔμμονος γίγνομαι ὁ εἰς αὐτός τιμή , φημί · « κύριος , εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ εἄν ἀποθνῄσκω ἐγώ ὁ ἀδελφός . » ὁ δέ Μάρθα οὐδείς τοιοῦτος ποιέω · οὔτε γάρ προσπίπτω , ἀλλά μᾶλλον ὁ Χριστός ὑπισχνέομαι αὐτός περί ὁ ἀδελφός ὁ χρηστός φαίνω ἀπιστέω . κἀν ὁ Μαρία δέ ἀτελής καί οὗτος φαίνω ἔχω διά ὁ εἶπον , « εἰμί εἰμί ὧδε , οὐ εἄν ἀποθνῄσκω ἐγώ ὁ ἀδελφός , » ὅμως οὐδείς πρός οὗτος ὁ Χριστός λέγω , οἷος πρός ὁ ἀδελφή αὐτός , διά ὁ πολύς πάρειμι ὄχλος , καί μή εἰμί καιρός ὁ τοιοῦτος ῥῆμα . Συγκατααίνει δέ μᾶλλον , καί ἀπογυμνόω ὁ ἀνθρώπινος φύσις , καί ὁ οὗτος οἰκεῖος ἐνδείκνυμι . Ἄκουος γάρ τίς φημί ὁ εὐαγγελιστής . « Ἰησοῦς οὖν ὡς ὁράω αὐτός καλέω , καί ὁ συνέρχομαι αὐτός Ἰουδαῖος καλέω , ἐμβριμάομαι ὁ πνεῦμα , καί ταράσσω ἑαυτοῦ , καί εἶπον · πός τίθημι αὐτός ; λέγω αὐτός · κύριος , ἔρχομαι καί ἑδρχομαι . δάκρυ ὁ Ἰησοῦς . λέγω οὖν ὁ Ἰουδαῖος · ἵε πῶς φιλέω αὐτός . Τινές δέ ἐκ αὐτός εἶπον · οὐ δύναμαι οὗτος , ὁ ἀνοίγω ὁ ὀφθαλμός ὁ τυφλός , ποιέω , ἵνα καί οὗτος μή ἀποθνῄσκω ; » εἰς δάκρυ μέν ὁ φύσις κινέω , καί συγχέω διά ὁ Μαρία καλέω καί αὐτός , καί ὁ συνέρχομαι . ὁ δέ Κύριος ἐμβριμάομαι ὁ πάθος ἐν ὁ πνεῦμα , τουτέστιν , ἐπιτιμάω διά ὁ πνεῦμα ὁ σύγχυσις , καί ἐπέχω οὗτος , καί οὕτως ἐρωτάω , ὥστε μή μετά ὀλοφυρμός γίγνομαι ὁ ἐρώτησις . ἐπεί γάρ ἐλυπήθηνθρωπος γάρ εἰμί ἀληθής , καί διά ὁ πιστόω ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἐνδίδωμι οὗτος ὁ ἴδιος ἐργάζομαι ) , καί ἐπιπλήσσω ὁ σάρξ , καί ἐπιτιμάω αὐτός ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις . ὁ οὖν σάρξ μή φέρω ὁ ἐπιτίμησις , ταράσσω , καί τρέμω , καί ὁ λύπη περικρατέω . οὗτος δέ πᾶς συγχωρέω ὁ φύσις πάσχω ὁ Κύριος , ἅμα μέν καί βεβαιόω , ὅτι ἀληθής , καί οὖον κατά φαντασία ἄνθρωπος εἰμί , ἅμα δέ καί παιδεύω ἐγώ καί ὅρος καί μέτρον ὁ λύπη καί ὁ ἀλυπία τίθημι . ὁ τε γάρ ασυμπαθής καί ἄδακρυς , θηριώδης , ὁ τε πολύδακρυς καί φιλόθρηνος καί πολύλυπος , γυναικώδης . ἄπειμι τοίνυν κοινωνέω