cogPG.PG124 219
τικός ἐστιν . Ὡμολογημένον γάρ ἐστι τοῦτο , φησὶ , καὶ πᾶσιν ἐγνωμένον , ὅτι τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ αἴτιος εἶναι ὁ νόμος ἁμαρτίας , ὥστε καὶ διδάσκαλος ἀρετῆς ἐστι , καὶ κακίας πολέμιος · τοῦτο γὰρ τὸ , « Πνευματικός . » Πόθεν οὖν ἡ ἁμαρτία γέγονεν , εἰ , οὕτω θαυμαστός ἐστιν ὁ διδάσκαλος ; Παρὰ τὴν τῶν μαθητῶν ῥᾳθυμίαν καὶ ἀσθένειαν . « Ἑγὼ » γὰρ , φησί , « σαρκικός εἰμι , » τουτέστιν , ἡ ἀνθρωπίνη πᾶσαφύσις , ἥ τε πρὸ νόμου , καὶ ἡ ἐν νόμῳ , πάντα τὸν ὄχλον τῶν παθῶν ἐπεισαχθέντα αὐτῇ ἔσχεν . Οὐ γὰρ μόνον θνητοὶ γεγόναμεν ἐκ τῆς παραβάσεως τοῦ Ἀδὰμ , ἀλλὰ καὶ ἡ φύσις ἐδέξατο τὰ πάθη , πραθεῖσα ὑπὸ τὴν ἀμαρτίαν , καὶ δούλη γενομένη , ὥστε μηδὲ ἀνακύψαι Εήνασθαι . « Ὅγὰρ κατεργάζομαι , » φησὶν , « οὐ γινώσκω . » Οὐ τὴν παντελῆ ἄγνοιαν ἐνταῦθά φησιν . Εἰ γὰρ ἀγνοοῦν . τες ἡμάρτανον , πῶς λοιπὸν ἐκολάζοντο ; Ἀλλὰ τί φησι ; Σκοτοῦμαι , συναρπάζομαι , οὐκ οἶδα , πῶς με συναρπάζει ἡ ἁμαρτία . Ὥστετὸ , « Οὐ γινώσκω , » οὐκ ἄγνοιαν ἐμφαίνει τοῦ πρακτέουΡί , ἀλλὰ περίστασιν , καὶ ἐπιβουλὴν , καὶ ἀπάτην , καὶ συναρπαγήν . Ταῦτα δὲ πάντα περὶ τῶν πρὸ τῆς ἐπιδημίας τοῦ Χριστοῦ ἀνθρώπων λέγει , εἰ καὶ τὸ οἰκεῖον πρόσωπον τέθεικεν . « Οὐ γὰρ ὃ θέλω , τοῦτο πρασσω . » Ἀντὶ τοῦ , Οὐ γὰρ ὃ ἤθελον οἱ τότε ἄνθρωποι , τοῦτο ἔπραττον Νίν ἀνάγκην δὲ εἰσάγει , οὐδὲ βίαν διὰ τῶν τοιούτων λόγων . Ἀλλὰ τί φησιν ; Ἀντὶ τοῦ , ὃ μὴ ἐπήνουν , ὃ μὴ ἀπεδέχοντο , ὃ μὴ ἠγάπων , τοῦτο ἐποίουν · ἐπάγει γὰρ ἐφεξῆς « Ἀλλὰ ὃ μισῶ , τοῦτο ποιῶ » Ὀρᾷς , ὅτι οὐ βίαν εἰσάγει , οὐδὲ ἀνάγκην ; ἐπήγαγε γὰρ ἂν , Ἀλλ´ ὃ ἀναγκάζομαι , τοῦτο πράσσω . Νῦν δὲ οὐχ οὔτως εἴπεν , ἀλλ´ , « Ὁ μισῶ . » Ὥστε τὸ , « Ὁ οὐ θέλω , » οὕτω νοήσεις , ὡς ἐξελήφθη . Πῶς οὗν ἐγένοντο τὰ κακά ; Κατὰ συναρπαγὴν . κατὰ ἀσθένειαν , ἢν ἔσχον ἀπὸ τῆς παραβάσεως τοῦ Ἀδάμ . Ταύτην δὲ τὴν ἀσθένειαν ὁ μὲν νόμος οὐκ ἴσχυσεν ἰάσασθαι , καίτοι τὸ πρακτέον ὑπαγορεύων · ὁ δὲ Χριστὸς ἐλθὼν ἰάσατο . Οὗτος οὖν ἐστιν ὁ σκοπὸς τῷ Ἀποστόλῳ διὰ πάντων , ὧν τε εἶπεν , καὶ ὧν μέλλει εἰπεῖν , τὸ δεῖξαι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀνίατα παθοῦσαν , καὶ οὐχ ὑπὸ ἄλλου ἰαθεῖσαν , ἢ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ . « Εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω , τοῦτο ποιῶ , σύμφημι τῷ νόμῳ Ἐτι καλάς · » Ὅτι καλὸς ὁ νόμος , δῆλον ἐξ ὧν καὶ αὐτὸς οἶδα φυσικῶς τὸ πρακτέον , καὶ οὐ . διέφθαρμαι τὴν γνώμην , εἰ καὶ τὴν κακίαν μετέρχομαι . « Νῦν δὲ οὐκέτι ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτὸ , ἀλλ´ ἡ οὶκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . Οἶδα δὲ ὅτι οὐκ οἰκεῖ ἐν ἐμοὶ , τουτέστιν , ἐν τῇ σαρκί μου , ἀγαθόν . , Οὐ εἶπεν ὅτι ἡ σὰρξ αὐτὸ κατεργάζεται , ἀλλ’ , « Ἡ ἀμαρτία , » τουτέστιν , ἡ τῆς ἁμαρτίας τυραννὶς συναρπάζουσά
Lemmas: Τίκος εἰμί . ὁμολογέω γάρ εἰμί οὗτος , φημί , καί πᾶς γιγνώσκω , ὅτι τοσοῦτος ἀπέχω ὁ αἴτιος εἰμί ὁ νόμος ἁμαρτία , ὥστε καί διδάσκαλος ἀρετή εἰμί , καί κακία πολέμιος · οὗτος γάρ ὁ , « Πνευματικός . » πόθεν οὖν ὁ ἁμαρτία γίγνομαι , εἰμί , οὗτος θαυμαστός εἰμί ὁ διδάσκαλος ; παρά ὁ ὁ μαθητής ῥᾳθυμία καί ἀσθένεια . « ἑγώ » γάρ , φημί , « σαρκικός εἰμί , » τουτέστιν , ὁ ἀνθρώπινος πασαφυτις , ὅς τε πρό νόμος , καί ὁ ἐν νόμος , πᾶς ὁ ὄχλος ὁ πάθος ἐπεισάγω αὐτός ἔχω . οὖον γάρ μόνος θνητός γίγνομαι ἐκ ὁ παράβασις ὁ Ἀδάμ , ἀλλά καί ὁ φύσις δέχομαι ὁ πάθος , πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία , καί δοῦλος γίγνομαι , ὥστε μηδέ ἀνακύπτω Εήνασθαι . « Ἁγάρ κατεργάζομαι , » φημί , « οὖον γιγνώσκω . » οὖον ὁ παντελής ἄγνοια ἐνταῦθα φημί . εἰμί γάρ ἀγνοέω . αἱρέω ἁμαρτάνω , πῶς λοιπός κολάζω ; ἀλλά τίς φημί ; σκοτόω , συναρπάζω , οὐ οἶδα , πῶς ἐγώ συναρπάζω ὁ ἁμαρτία . Ὥστετὸ , « οὖον γιγνώσκω , » οὐ ἄγνοια ἐμφαίνω ὁ πρακτέουΡί , ἀλλά περίστασις , καί ἐπιβουλή , καί ἀπάτη , καί συναρπαγή . οὗτος δέ πᾶς περί ὁ πρό ὁ ἐπιδημία ὁ Χριστός ἄνθρωπος λέγω , εἰμί καί ὁ οἰκέω πρόσωπον τίθημι . « οὖον γάρ ὅς ἐθέλω , οὗτος πράσσω . » ἀντί ὁ , οὖον γάρ ὅς ἐθέλω ὁ τότε ἄνθρωπος , οὗτος πράσσω ὅς ἀνάγκη δέ εἰσάγω , οὐδέ βία διά ὁ τοιοῦτος λόγος . ἀλλά τίς φημί ; ἀντί ὁ , ὅς μή ἐφενόω , ὅς μή ἀποδέχομαι , ὅς μή ἀγαπάω , οὗτος ποιέω · ἐπάγω γάρ ἐφεξῆς « ἀλλά ὅς μισέω , οὗτος ποιέω » ὁράω , ὅτι οὖον βία εἰσάγω , οὐδέ ἀνάγκη ; ἐπάγω γάρ εἄν , Ἀλ ὅς ἀναγκάζω , οὗτος πράσσω . νῦν δέ οὐ οὔτως εἶπον , ἀλ , « ὁ μισέω . » ὥστε ὁ , « ὁ οὖον ἐθέλω , » οὗτος νοέω , ὡς ἐκλαμβάνω . Πῶς ἐν γίγνομαι ὁ κακός ; κατά συναρπαγή . κατά ἀσθένεια , εἄν ἔχω ἀπό ὁ παράβασις ὁ Ἀδάμ . οὗτος δέ ὁ ἀσθένεια ὁ μέν νόμος οὐ ἰσχύω ἰάομαι , καίτοι ὁ πρακτέος ὑπαγορεύω · ὁ δέ Χριστός ἔρχομαι ἰάομαι . οὗτος οὖν εἰμί ὁ σκοπός ὁ ἀπόστολος διά πᾶς , ὅς τε εἶπον , καί ὅς μέλλω εἶπον , ὁ δείκνυμι ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀνίατος πάθος , καί οὐ ὑπό ἄλλος ἰάομαι , ἢ ὑπό ὁ Χριστός . « εἰμί δέ ὅς οὖον ἐθέλω , οὗτος ποιέω , σύμφημι ὁ νόμος ἔτι καλός · » ὅτι2 καλός ὁ νόμος , δῆλος ἐκ ὅς καί αὐτός οἶδα φυσικός ὁ πρακτέος , καί οὖον . διαφθείρω ὁ γνώμη , εἰμί καί ὁ κακία μετέρχομαι . « νῦν δέ οὐκέτι ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλ ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . οἶδα δέ ὅτι οὐ οἰκέω ἐν ἐγώ , τουτέστιν , ἐν ὁ σάρξ ἐγώ , ἀγαθός . , οὖον εἶπον ὅτι ὁ σάρξ αὐτός κατεργάζομαι , ἀλλά , « ὁ ἁμαρτία , » τουτέστιν , ὁ ὁ ἁμαρτία τυραννίς συναρπάζω