cogPG.PG124 31
ἑν αὐτοῖς . » Τοῦτο τὸ σχίσμα πρότερον μὲν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐφύη · οἱ μὲν γὰρ ἔλεγον , ὅτι « Πλανᾷ τὸν ὄχλον · οἱ δὲ , ὅτι Οὔ . » Νῦν δὲ καὶ ἄρχουσι φύεται , καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τῶν Φαρισαίων ἀποσχισθέντες τῶν ἄλλων , συνηγοροῦσι τῷ θαύματι . Πλὴν εἰ καὶ ἐπεσνίσθησαν ἀλλὰ μαλακώτερον ἐνίσταντο ὑπὲρ τοῦ xριστοῦ , καὶ ἀμφιβόλως μᾶλλον καὶ διψύχως , ἢ Ἐεβαίως . Ἄκουε γὰρ τί φασι · « Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα ποιεῖν ; » Ὁρᾷς τὸ μαλακὸν τῆς ἐνστάσεως · Ὅρα καὶ τὴν κακουργίαν τῶν διαβαλλόντων . Οὐ γὰρ λέγουσιν , ὅτι Οὗτος οὐκ ἔστιν ἐκ Θεοῦ , ὅτι ἐν Σαββάτῳ θεραπεύει , ἀλλ´ , « ὅτι τὸ Σάββατον οὐ τηρεῖ , » ἄνω καὶ κάτω οὐ τὴν εὐεργεσίαν , ἀλλὰ τὴν παράλυσιν τῆς ἡμέρας προφέροντες . Σημείωσαι δὲ καὶ τοῦτο , ὅπως οἱ ἄρχοντες νωθρότεροι τοῦ ὄχλου εἰσὶ περὶ τὸ καλόν . Ἰδοὺ γὰρ ὁ μὲν ὄχλος πρότερον ἐσχίσθησαν ταῖς γνώμαις , καὶ οὐχὶ πάντες ὡμοφώνουν κατὰ τοῦ Χριστοῦ · οἱ δὲ ἄρχοντες ὕστερον τοῦτο τὸ ἐπαινετὸν σχίσμα πεπόνθασιν . Ἔστι γὰρ καὶ καλῶς σχισθῆναι · καθὰ καὶ ὁ Κύριός φησι · « μάχαιραν ἠλθον βαλεῖν ἐπὶ τὴν γῆν , » τὴν ἐπὶ καλῷ πάντως καὶ εὐσεβείᾳ διχογνωμοσύνην . « Λέγουσι τῷ τυφλῷ πάλιν · Σὺ τί λέγεις περῖ αὐτοῦ , ὅτι ἤνοιξεν σου τοὺς ὀφθαλμούς ; Ὁ δὲ εἶπεν , ὅτι Προφήτης ἐστίν . Οὐκ ἐπίστευσαν οὗν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ , ὅτι τυφλὸς ἦν , καὶ ἀνέβλεψεν , ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος , καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς , λέγοντες · Οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν , ὃν ὑμεῖς ἑλέγετε , ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη ; πῶς οὖν ἄρτι βλέπει ; » Τίνες ἦσαν οἱ ἐρωτῶντες τὸν τυφλὸν , « Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ ; » Τῆς τῶν εὐγνωμόνων μοίρας ἦσαν . Ἐπεὶ γὰρ εἶπον , ὅτι « Πῶς δύναται ἀμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν ; » ἵνα μὴ δόξωσιν αὐτοὶ μάτην συνηγορεῖν , τὸν λαβόντα τὴν εὐεργεσίαν , αὐτὸν παράγουσι μάρτυρα ὡς αἰαθάιενον τῆς δυνάμεως , ὡς ἂν ἐπιστομίσωσι τοὺς διαβολεῖς . Ὅρα γὰρ πῶς εὐγνωμόνως ἐρωτῶσιν . Ο γὰρ εἶπον · Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ , ὅτι πηλὸν ἐποίησεν ; ὅτι τὸ Σάββατον οὐκ ἐτήρησεν · ἀλλὰ τοῦ θαύματος μνημονεύουσιν , « Ὅτι ἤνοιξεν σου τοὺς ὀφθαλμοὺς·ν » μονονουχὶ καὶ τὸν θεραπευθέντα παραθήγοντες εἰς τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ τὰ εἰκότα εἰπεῖν . Ἀναμιμνήσκουσι γὰρ αὐτὸν , καὶ νύττουσιν αὐτόν · « Ὅτι ἤνοιξεν σου τοὺς ὀφθαλμοὺς . » Εὐηργέτησε σὲ , σομσλν ὥστε ὀφείλεις ἀνακῃρύξαι αὐτόν , Διὸ καὶ ἄ τυφλὸς ὁμολογεῖ τέως ὅπερ ἠδύνατο , ὅτι Οὐκ ἔστιν ἁμαρτωλὸς , ἀλλ´ ἐκ τοῦ Θεοῦ « Προφήτης γάρ ἐστι , » ὡς ἕτεροι λέγωσιν . ὅτι « Οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ · διότι τὸ Σάββατον οὐ τηρεῖ . » Καίτοι ὁ μὲν Χριστὸς ἐνὶ δακτύλῳ τὸν πηλὸν ἐπιχρίσας , παραλύειν ἐδόκει τὸ Σάββατον · αὐτοὶ δὲ ὅλῃ χειρὶ λύοντες τῷ Σαβἔέτῳ
Lemmas: ἑν αὐτός . » οὗτος ὁ σχίσμα πρότερος μέν ἐν ὁ ὄχλος φύω · ὁ μέν γάρ λέγω , ὅτι « πλανάω ὁ ὄχλος · ὁ δέ , ὅτι οὖον . » νῦν δέ καί ἄρχω φύω , καί ἰδού πολύς ὁ Φαρισαῖος ἀποσχίζω ὁ ἄλλος , συνηγορέω ὁ θαῦμα . πλήν εἰμί καί ἐπεσνίσθησαν ἀλλά μαλακός ἐνίστημι ὑπέρ ὁ ὁριστός , καί ἀμφίβολος μᾶλλον καί διψύχως , ἢ Ἐεβαίως . Ἄκουος γάρ τίς φημί · « Πῶς δύναμαι ἄνθρωπος ἁμαρτωλός τοιοῦτος ποιέω ; » ὁράω ὁ μαλακός ὁ ἔνστασις · Ὅρας καί ὁ κακουργία ὁ διαβάλλω . οὖον γάρ λέγω , ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ἐκ Θεός , ὅτι ἐν σάββατον θεραπεύω , ἀλ , « ὅτι ὁ σάββατον οὖον τηρέω , » ἄνω καί κάτω οὖον ὁ εὐεργεσία , ἀλλά ὁ παράλυσις ὁ ἡμέρα προφέρω . σημειόω δέ καί οὗτος , ὅπως ὁ ἄρχω νωθρός ὁ ὄχλος εἰμί περί ὁ καλός . ἰδέ γάρ ὁ μέν ὄχλος πρότερος σχίζω ὁ γνώμη , καί οὐ πᾶς ὁμοφωνέω κατά ὁ Χριστός · ὁ δέ ἄρχω ὕστερος οὗτος ὁ ἐπαινετός σχίσμα πάσχω . εἰμί γάρ καί καλῶς σχίζω · καθά καί ὁ κύριος φημί · « μάχαιρα ἠλσχω βάλλω ἐπί ὁ γῆ , » ὁ ἐπί καλός πάντως καί εὐσέβεια διχογνωμοσύνη . « λέγω ὁ τυφλός πάλιν · σύ τίς λέγω περί αὐτός , ὅτι ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός ; ὁ δέ εἶπον , ὅτι Προφήτης εἰμί . οὐ πιστεύω ἐν ὁ Ἰουδαῖος περί αὐτός , ὅτι Τυφλὸς εἰμί , καί ἀναβλέπω , ἠώς ὅστις φωνέω ὁ γονεύς αὐτός ὁ ἀναβλέπω , καί ἐρωτάω αὐτός , λέγω · οὗτος εἰμί ὁ υἱός σύ , ὅς σύ λέγω , ὅτι Τυφλὸς γεννάω ; πῶς οὖν ἄρτι βλέπω ; » τίνω εἰμί ὁ ἐρωτάω ὁ τυφλός , « σύ τίς λέγω περί αὐτός ; » ὁ ὁ εὐγνώμων μοῖρα εἰμί . ἐπεί γάρ εἶπον , ὅτι « Πῶς δύναμαι ἁμαρτωλός τοιοῦτος σημεῖον ποιέω ; » ἵνα μή δοκέω αὐτός μάτην συνηγορέω , ὁ λαμβάνω ὁ εὐεργεσία , αὐτός παράγω μάρτυς ὡς αιαθαιενος ὁ δύναμις , ὡς εἄν ἐπιστομίζω ὁ διαβολέας . Ὅρας γάρ πῶς εὐγνωμόνως ἐρωτάω . ὁ γάρ εἶπον · σύ τίς λέγω περί αὐτός , ὅτι πηλός ποιέω ; ὅτι ὁ σάββατον οὐ τηρέω · ἀλλά ὁ θαῦμα μνημονεύω , « ὅτι2 ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός » μονονού καί ὁ θεραπεύω παραθήγω εἰς ὁ ὑπέρ Χριστός ὁ εἰκός εἶπον . ἀναμιμνήσκω γάρ αὐτός , καί νύσσω αὐτός · « ὅτι2 ἀνοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός . » εὐεργετέω σύ , σομσλν ὥστε ὀφείλω ἀνακηρύσσω αὐτός , Διὸ καί ὅς Τυφλὸς ὁμολογέω τέως ὅσπερ δύναμαι , ὅτι οὐ εἰμί ἁμαρτωλός , ἀλ ἐκ ὁ Θεός « Προφήτης γάρ εἰμί , » ὡς ἕτερος λέγω . ὅτι « οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός · διότι ὁ σάββατον οὖον τηρέω . » καίτοι ὁ μέν Χριστός ἐν δάκτυλος ὁ πηλός ἐπιχρίω , παραλύω δοκέω ὁ σάββατον · αὐτός δέ ὅλος χείρ λύω ὁ Σαβἔέτῳ