cogPG.PG124 525
« Κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτος αὐτοῦ , ἧς ἐπ . ρίσσευσεν εἰς ἡμᾶς . » Τοῦτο δὲ ἐποίησε , φησὶν , ἐν τῷ πλούτῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ . Ὅρα δὲ τὰς ὑπερβολάς · Πλοῦτος ἡμῖν ἐδόθη , καὶ πλοῦτος Θεοῦ , καὶ χάριτος πλοῦτος . Καὶ οὐχ ἀπλῶς Χάριτος , ἀλλʹ,«ς ἐπερίσσευσενεἰς ἡμᾶς , » τουτέστιν , ἀφθόνως ἐξέχεεν « Ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ φρονήσει , γνωρίσαι ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος αὐτοῦ . » Τουτέστι , τὴν χάριν ἐξέχεεν εἰς ἡμᾶς , ὥστε σοφοὺς καὶ φρονίμους ποιήσας , « γνωρίσαι ἡμῖν τὸ μυστήριον τοῦ θελήματος » ὥσπερ ἂν εἰ ἔλεγε · Τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐγνώρισεν ἡμῖν . Ἥ καὶ οὕτω · « γνωρίσαι ἡμῖν τὸ μυστήριον , » τὸ « ἐν πάσῃ φρονήσει καὶ σοφίᾳ , » τουτέστι , τὸ πάσης σοφίας γέμον καὶ φρονήσεως . Τὸ γὰρ τοὺς ἐχθροὺς τοὺς ἀπεῤῥιμμένους τηλικούτων ἀξιῶσαι , καὶ ταῦτα ἐν τῷ τέλει τῶν καιρῶν , καὶ ταῦτα δια τοῦ σταυροῦ , πῶς οὐ μεγάλης σοφίας ; « Κατὰ τὴν εὐδοκίαν αὐτοὔ , ἢν προέθετο ἐν αὐτῷ . » Ἐποίησε δὲ τοῦτο καθὼς ἤθελε , καὶ καθώς « προέθετο » καὶ προώρισεν « ἐν αὐτῳ , » τῳ Χριστῷ ὃηλαδή . « Εἰς οἰκονομίαν τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν . » Καὶ « τὴν εὐδοκίαν » ταύτην καὶ τὴν θέλησιν « προέλετο » καὶ προώρισεν « εἰς οἰκονομίαν , » καὶ διοίκησιν , καὶ κατάστασιν « τοῦ πληρώματος τῶν καιρῶν . » Τὸ γὰρ πλήρωμα τῶν καιρῶν , τοῦτ´ ἔστιν οἱ ἔσχατοι χρόνοι , κόλασιν ἀπῄτουν καὶ τιμωρίαν , ὡς πληθυνθείσης ἐν αὐτοῖς τῆς κακίας τῶν ἀνθρώπων . Ἡ δὲ παρουσία τοῦ Υἱοῦ μᾶλλον σωτηρίαν ἐν τούτοις τοῖς ἐσχάτοις καιροῖς ᾠνονόμησεν · ὅπερ ἐστὶ σοφίας ἀνεπινοήτου . « Ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ πάντα τὰ ἐν τῷ Χριστῷ , τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ἐν αὐτῷ , » Ἀπέσχιστο , φησί , τὰ ἐπουράνια τῶν ἐπιγείων , οὐα εῖχε μίαν κεφαλήν . Εἰ γὰρ καὶ κατὰ τὸν τῆς δημιουργίας λόγον εἶς Θεὸς ἦν πᾶσιν , ἀλλά γε κατὰ σὸν τῆς οἰκειώσεως , οὐκέτι . Προέθετο οὖν ὁ Πατὴρ ἀνακεφαλαιώσασθαι τὰ οὐράνια καὶ τὰ ἐπίγεια , σουτέστι , μίαν κεφαλὴν ἐπιθεῖναι πᾶσι τὸν Χριστόν · τοῖς μὲν ἀγγέλοις , κατὰ τὴν ἀσώματον φύσιν · τοῖς δὲ ἀνθρώποις , κατὰ τὴν σάρκα . Λέγεται ἀνακεφαλαίωσις καὶ τὸ συντόμως εἰπεῖν τὰ διὰ μακρῶν γινόμενα . Ἐν οὖν τῷ Χριστῷ ἀνεκεφαλαιώσατο ὁ Πατὴρ , τουτέστι , συνέτεμε τὰ διὰ μακροῦ χρόνου οἰκονομούμενα , λόγον συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ . « Ἐν ᾧ καὶ ἐκληρώθημεν , προορισθέντες κατὰ πρόθεσιν τοῦ τὰ πάντα ἐνεργοῦντος κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματος αὐτοῦ . » Εἶπεν ἄνω , ὅτι « Ἐξελέξατο · » νῦν πάλιν , ὅτι « Ἐκληρώθημεν ἐν τῷ Χριστῷ , » τουτέστι , διὰ τοῦ Χριστοῦ . Ἐπεὶ δὲ ὀ κλῆρος , συντυχίας Ῥ πρᾶγμά ἐστι , καὶ οὐκ ἀρετῆς , οὐδὲ προαιρέσεως , διορθοῦται αὐτὸ , καί φησι · « Προοοισθέντες κατὰ πρόθεσιν τοῦ Θεοῦ . » Οὐκ ἂν γὰρ προώρισεν , εἰ μὴ ἀξίους ἐγίνωσκε . Προεώρα οσιιοον
Lemmas: « κατά ὁ πλοῦτος ὁ χάρις αὐτός , ὅς ἔπος . ρίσσευσεν εἰς ἐγώ . » οὗτος δέ ποιέω , φημί , ἐν ὁ πλοῦτος ὁ χάρις αὐτός . Ὅρας δέ ὁ ὑπερβολή · Πλοῦτος ἐγώ δίδωμι , καί πλοῦτος Θεός , καί χάρις πλοῦτος . καί οὐ ἀπλόος Χάρις , ἀλλʹ,«ς ἐπερίσσευσενεἰς ἐγώ , » τουτέστιν , ἄφθονος ἐκχέω « ἐν πᾶς σοφία καί φρόνησις , γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα αὐτός . » τουτέστι , ὁ χάρις ἐκχέω εἰς ἐγώ , ὥστε σοφός καί φρόνιμος ποιέω , « γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον ὁ θέλημα » ὥσπερ εἄν εἰμί λέγω · ὁ ἐν ὁ Καρδία αὐτός γνωρίζω ἐγώ . ὅς καί οὗτος · « γνωρίζω ἐγώ ὁ μυστήριον , » ὁ « ἐν πᾶς φρόνησις καί σοφία , » τουτέστι , ὁ πᾶς σοφία γέμω καί φρόνησις . ὁ γάρ ὁ ἐχθρός ὁ ἀπολέγω τηλικόσδε ἀξιόω , καί οὗτος ἐν ὁ τέλος ὁ καιρός , καί οὗτος διά ὁ σταυρός , πῶς οὖον μέγας σοφία ; « κατά ὁ εὐδοκία αὐτός , εἄν προτίθημι ἐν αὐτός . » ποιέω δέ οὗτος καθώς ἐθέλω , καί καθώς « προτίθημι » καί προορίζω « ἐν αὐτός , » ὁ Χριστός ὃηλαδή . « εἰς οἰκονομία ὁ πλήρωμα ὁ καιρός . » καί « ὁ εὐδοκία » οὗτος καί ὁ θέλησις « προαιρέω » καί προορίζω « εἰς οἰκονομία , » καί διοίκησις , καί κατάστασις « ὁ πλήρωμα ὁ καιρός . » ὁ γάρ πλήρωμα ὁ καιρός , τοῦτος εἰμί ὁ ἔσχατος χρόνος , κόλασις ἀπαιτέω καί τιμωρία , ὡς πληθύνω ἐν αὐτός ὁ κακία ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ παρουσία ὁ υἱός μᾶλλον σωτηρία ἐν οὗτος ὁ ἔσχατος καιρός ωνονοπαραμαω · ὅσπερ εἰμί σοφία ἀνεπινόητος . « ἀνακεφαλαιόω ὁ πᾶς ὁ ἐν ὁ Χριστός , ὁ ἐν ὁ οὐρανός , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ ἐν αὐτός , » Ἀπέσχιστο , φημί , ὁ ἐπουράνιος ὁ ἐπίγειος , οὖον ἔχω εἷς κεφαλή . εἰμί γάρ καί κατά ὁ ὁ δημιουργία λόγος εἰμί θεός εἰμί πᾶς , ἀλλά γε κατά σός ὁ οἰκείωσις , οὐκέτι . προτίθημι οὖν ὁ πατήρ ἀνακεφαλαιόω ὁ οὐράνιος καί ὁ ἐπίγειος , σουτέστι , εἷς κεφαλή ἐπιτίθημι πᾶς ὁ Χριστός · ὁ μέν ἄγγελος , κατά ὁ ἀσώματος φύσις · ὁ δέ ἄνθρωπος , κατά ὁ σάρξ . λέγω ἀνακεφαλαίωσις καί ὁ σύντομος εἶπον ὁ διά μακρός γίγνομαι . ἐν οὖν ὁ Χριστός ἀνακεφαλαιόω ὁ πατήρ , τουτέστι , συντέμνω ὁ διά μακρός χρόνος οἰκονομέω , λόγος συντελής καί συντέμνω ἐν δικαιοσύνη . « ἐν ὅς καί κληρόω , προορίζω κατά πρόθεσις ὁ ὁ πᾶς ἐνεργέω κατά ὁ βουλή ὁ θέλημα αὐτός . » εἶπον ἄνω , ὅτι « ἐκλέγω · » νῦν πάλιν , ὅτι « κληρόω ἐν ὁ Χριστός , » τουτέστι , διά ὁ Χριστός . ἐπεί δέ ὁ κλῆρος , συντυχία Ῥ πρᾶγμα εἰμί , καί οὐ ἀρετή , οὐδέ προαίρεσις , διορθόω αὐτός , καί φημί · « Προοοισθέντες κατά πρόθεσις ὁ Θεός . » οὐ εἄν γάρ προορίζω , εἰμί μή ἄξιος γιγνώσκω . προοράω ὁσιόω