cogPG.PG124 654
τὸ Καιχήσεως . Ἐφ´ ὑμῖν γὰρ , φησὶν , ἐλπίζω , ὅτι παῤῥησίας πλείονος παρὰ Χριστῷ τεύξομαι δι´ ὑμᾶς , καὶ χαίρω δι´ αὐτὸ τοῦτο , ὅτι στέφανός μοι , καὶ στέφανος καυχήσεως , τουτέστι δόξης λαμπρᾶς , καὶ νυν ἐστε , καὶ τότε ἔσεσθε · Ἡ οὐχὶ καὶ ὑμεῖς ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ὑσοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ ; Τί οὐν ; Θεσσαλονικεῖς εἰσιν ἡ ἐλπίς σου , μακάριε Παῦλε · Οὐχ οὗτοι μόνοι . Διὸ εἶπε · Καὶ ὑμεῖς , δεικνὺς ὅτι καὶ ἄλλοι ἦσαν . Ὑμεῖς γάρ ἐστεἡ δόξα ἡμῶν καὶ ἡ χαρά . Πόση γὰρ δόξα , τὸ τοσαύτην ἐκκλησίαν προσαγαγεῖν Χριστῷ , καὶ οὔτως εὐδόκιμον ! ΚΕΦΑΛ . Γʹ . Οὐ μηκέτι στέγοντες , εὐδοκήσαμεν κατα . λειφῆναι ἐν Ἀθήναις μόνοι . Ἀντὶ τοῦ , Εἰλόμεθα , καὶ προεκρίναμεν . Καὶ ἐπέμψαμεν Τιμόθεον τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ , καὶ συνεργὸν ἡμῶν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ . Τοσαύτη ἡ μέριμνα τῷ ἁγίῳ τούτῳ τῶν μαθητῶν , ὥστε ἡνίκα αὐτὸς ἐκωλύετο ἀναγκαίως περιστάσεσί τισιν , ἑτέρους ἔπεμπεν ἐπισκεπτομένους τοὺς μαθητάς . Τοῦτο δὲ τότε ἐποίησε τὸν Τιμόθεον ἀποστείλας . Λέγει δὲ περὶ αὐτοῦ τοσαῦτα ἐγκώμια , οὐκ αὐτὸν τοσοῦτον ἐπαίρων , ἀλλ´ αὐτοὺς [ τηρῶν καὶ ] τιμῶν , ὅτι τὸν κατὰ τοσοῦτον καιρὸν οὕτως ἀναγκαῖον τὸν συνεργὸν τοῦ εὐαγγελίου ἀπέσπασε τοῦ ἔργου τῆς διακονίας δι´ αὐτοὺς . ΕΙς τὸ στηρίξαι ὑμᾶς καὶ παρακαλέσαι ὑμῶς περὶ τῆς πίστεως ὑμῶν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐσαλεύοντο ὲπὶ τῷ πειράζεσθαι τὸν διδάσκαλον , ἐδέοντο στηριγμοῦ καὶ παρακλήσεως , ὡς ἂν μὴ ἐκπέσωσι τῆς πίστεως , Οὐ μικρὸς γὰρ θόρυβος τοῖς μαθηταῖς οἱ τοῦ διδασκάλου πειρασμοὶ , ὡς καὶ στρατιώταις τὸ τὸν στρατηγὸν τρωθῆναι Τῷ μηδένα σαίνεσθαι ἐν θλίψεσι ταύταις . ἑρμηνεύει νῦν , τί ἔμελλεν αὐτοὺς ὠφελῆσαι ὁ παρὰ τοῦ Τιμοθέου στηριγμός · καί φησιν , ὅτι τὸ , Μηδένα σαίνεσθαι , τουτέστι θορυβεῖσθαι , χαυνοῦσθαι ἐν τοῖς ἐμοῖς πειρασμοῖς . Ὁ γὰρ διάβολος ἐπειδὰν εὕρῃ καιρὸν πειρασμοῦ , σαίνει τοὺς ἀστηρίκτους τῆ ὑπομνήσει τῆς ἀνέσεως , ὡς ἂν ἀποπηδήσωσι τοῦ λυποῦντος . Τινές δὲ τὸ , Δαίνεσθαι , ἀντὶ τοῦ , ταράσσεσθαι , εἶπον τεθῆναι , ἐκ μεταφορᾶς τῶν κυνῶν τῶν τὰς οὐρὰς ταρασσόντων ἐν τῷ σαίνειν . Αὐτοὶ γὰρ οἴδατε , ὅτι εἰς τοῦτο κείμεθα , Ἀκούσωμεν , ὅτι οἱ Χριστιανοὶ εἰς τὸ θλίόεσθαι κεῖνται · οὐ γὰρ περὶ τῶν ἀποστόλων μόνων ταῦτα . Εἰς τοῦτο οὖν ταγέντες , τί καινὸν εἰ θλιβόμεθα ; Ὥστε οὐ μόνον ἐπὶ τοῖς παρελθοῦσι πειρασμοῖς ἀταράχους δεῖ μένειν ἡμᾶς , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς μέλλουσι · τοῦτο γὰρ ἡμῖν οἰκειότερον . Καὶ γὰρ ὅτε πρὸς ὑμᾶς ἠμεν , προελόγομεν ὑμῖν ὅτι μέλλομεν θλίβεωθαι , καθὼς καὶ ἐγένετο , ὄΙΦ ΟΑΡΙΤ ΙΙ .
Lemmas: ὁ καύχησις . Ἐφ´ σύ γάρ , φημί , ἐλπίζω , ὅτι παρρησία πλείων παρά Χριστός τυγχάνω δις σύ , καί χαίρω δις αὐτός οὗτος , ὅτι στέφανος ἐγώ , καί στέφανος καύχησις , τουτέστι δόξα λαμπρός , καί νυν εἰμί , καί τότε εἰμί · ὁ οὐ καί σύ ἔμπροσθεν ὁ κύριος ἐγώ Ὑσοῦ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός ; τις ὀν ; Θεσσαλονικεύς εἰμί ὁ ἐλπίς σύ , μακάριος Παῦλος · οὐχ οὗτος μόνος . Διὸ εἶπον · καί σύ , δείκνυμι ὅτι καί ἄλλος εἰμί . σύ γάρ ἵστημι δόξα ἐγώ καί ὁ χαρά . Πόση γάρ δόξα , ὁ τοσοῦτος ἐκκλησία προσάγω Χριστός , καί οὔτως εὐδόκιμος ! ΚΕ . γε . οὖον μηκέτι στέγω , εὐδοκέω κατά . λείπω ἐν Ἀθῆναι μόνος . ἀντί ὁ , εἴλω , καί προκρίνω . καί πέμπω Τιμόθεος ὁ ἀδελφός ἐγώ καί διάκονος ὁ Θεός , καί συνεργός ἐγώ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός . τοσοῦτος ὁ μέριμνα ὁ ἅγιος οὗτος ὁ μαθητής , ὥστε ἡνίκα αὐτός κωλύω ἀναγκαῖος περίστασις τις , ἕτερος πέμπω ἐπισκοπέω ὁ μαθητής . οὗτος δέ τότε ποιέω ὁ Τιμόθεος ἀποστέλλω . λέγος δέ περί αὐτός τοσοῦτος ἐγκώμιον , οὐ αὐτός τοσοῦτος ἐπαίρω , ἀλ αὐτός [ τηρέω καί ] τιμή , ὅτι ὁ κατά τοσοῦτος καιρός οὕτως ἀναγκαῖος ὁ συνεργός ὁ εὐαγγέλιον ἀποσπάω ὁ ἔργον ὁ διακονία δις αὐτός . εἰς ὁ στηρίζω σύ καί παρακαλέω ὑμός περί ὁ πίστις σύ . ἐπεί γάρ σαλεύω έπι ὁ πειράζω ὁ διδάσκαλος , δήω στηριγμός καί παράκλησις , ὡς εἄν μή ἐκπίπτω ὁ πίστις , οὖον μικρός γάρ θόρυβος ὁ μαθητής ὁ ὁ διδάσκαλος πειρασμός , ὡς καί στρατιώτης ὁ ὁ στρατηγός τιτρώσκω ὁ μηδείς σαίνω ἐν θλῖψις οὗτος . ἑρμηνεύω νῦν , τίς μέλλω αὐτός ὠφελέω ὁ παρά ὁ Τιμόθεος στηριγμός · καί φημί , ὅτι ὁ , μηδείς σαίνω , τουτέστι θορυβέω , χαυνόω ἐν ὁ ἐμέω πειρασμός . ὁ γάρ διάβολος ἐπειδάν εὑρίσκω καιρός πειρασμός , σαίνω ὁ ἀστήρικτος τῆ ὑπόμνησις ὁ ἄνεσις , ὡς εἄν ἀποπηδάω ὁ λυπέω . τις δέ ὁ , δαινω , ἀντί ὁ , ταράσσω , εἶπον τίθημι , ἐκ μεταφορά ὁ κύω ὁ ὁ οὐρά ταράσσω ἐν ὁ σαίνω . αὐτός γάρ οἶδα , ὅτι εἰς οὗτος κεῖμαι , ἀκούω , ὅτι ὁ Χριστιανός εἰς ὁ θλιοιημι κεῖμαι · οὖον γάρ περί ὁ ἀπόστολος μόνος οὗτος . εἰς οὗτος οὖν τάσσω , τίς καινός εἰμί θλίβω ; ὥστε οὖον μόνος ἐπί ὁ παρέρχομαι πειρασμός ἀτάρακτος δεῖ μένω ἐγώ , ἀλλά καί ἐπί ὁ μέλλω · οὗτος γάρ ἐγώ οἰκεῖος . καί γάρ ὅτε πρός σύ ἠμέν , προέρχομαι σύ ὅτι μέλλω θλίβω , καθώς καί γίγνομαι , Ἴ ΟΡ ΙΙ .