cogPG.PG124 551
τὸν Κύριον ποιοῦμαι , ὅτι οὐκ ἀπεκρυψάμην πρὸς ὑμᾶς ἃ δεῖ εἰπεῖν . Οὐκ εἰπε δὲ , Μηκέτι ὑμᾶς περι . πατεῖν ὡς περιεπατεῖτε , ἵνα μὴ πλήξῃ · ἀλλὰ , « Κα . θὼς καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη , » τῷ ἑτέρων παραδείγματι σωφρονίζων αὐτούς . « Ἐν ματαιότητι δὲ τοῦ νοὸς » περιεπάτουν , καὶ ὡς τὰ εἴδωλα σεβόμενοι , καὶ ὡς τοῖς πάθεσι δουλεύοντες , καὶ τοῖς τοῦ κόσμου α ταίοις προσηλωμένοι · ἃ ματαιότης λέγονται , δι´ αυεὸ τοῦτο , ὅτι ἡμεῖς αὐτοῖς ματαίως χρώμεθς · οὐ γὰρ τῇ ἑαυτῶν φύσει μάταιά εἰσι · καλὰ γὰρ λίαν ἐκτίσθησαν . « Ἐσκοτισμένοι τῇ διανοίᾳ , ἀπηλλοτριωμένοι τῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ . » Τὸ μὲν φῶς ἔλαμπε τῆς τε θεοννωσίας καὶ τοῦ καθαροῦ βίου · αὐτοὶ δὲ ἐσκότισαν ἑαυτοὺς , ἀσθενὲς ποιήσαντες τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν διὰ τὴν ἀχλὺν τῶν παθῶν καὶ τῶν βιωτικῶν φροντίδων . Ῥεῦμα γὰρ πολὺ καὶ δυσίατόν · εἰσι τά τε πάθη καὶ αἱ μέριμναι τοῦ κόσμου , ἐπιθολοῦσαι τὴν διάνοιαν . Διὰ τοῦτο καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ ζωῆς , Ἐ ἐστίν τῆς κατὰ Θεὸν , ἀπηλλοτριώθησαν οἱ οὕτως ἔχοντες . Τοῦ λογικοῦ γὰρ ζωὴ , τὸ τὴν ἀλήθειαν νοεῖν · ὁ δὲ πρὸς ταύτην τυφλωθείς , εἰκότως οὐδὲ ζῇ . διὰ τὸ τὴν ἀλήθειαν εἶναι οὐσίαν καὶ φως του λόγου , « Διὰ τὴν ἄγνοιαν τὴν οὖσαν αὐτοῖς , διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας αὐτῶν . » Εἰ οὖν ἀγνοοῦσι , τί αὐτοῖς ἐγκαλεῖς ; τὸν γὰρ ἀγνοοῦντα διδάσκεσθαι δεῖʹ , οὐ κατηγορεῖσθαι . Ἀλλ´ ἡ ἄγνοια , φησί , διὰ τὴν πώρωσιν αὐτοῖς ἐπεγένετο , ὅ ἐστίν διὰ τὴν ἀναισθησίαν · ἡ δὲ ἀναισθησία , ἐκ τῆς πρὸς τὸν ἀκάθαρτον βίον διαθέσεως αὐτῶν · . ὥστε ἐγκαλεῖσθαι ἄξιοι . Ἄκουε γὰρ καὶ τῶν ἑξῆς · « Οἵτινες ἀπηλγηκότες ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ , εἰς ἐργασίαν πάσης ἀκαθαρσίας ἐν πλεονεξίᾳ . » Ὁρᾷς , ὅτι ἐκ προαιρέσεως αὐτοῖς ἡ ἀναισθησία ; « Ἀπηλγηκότες » γὰρ , φησί , τοῦτέστι κατεῤῥᾳθυμηκότες , καὶ μὴ θέλοντες καμεῖν πρὸς τὴν εὕρεσιν τοῦ καλοῦ , καὶ ἀναλγήτως διατεθέντες , καὶ οἷον μεμωραμένοι , « ἑαυτοὺς παρέδωκαν τῇ ἀσελγείᾳ . » Ἔνα τί ποιῶσιν ; Ἵνα ἐργάζωνται τὴν ἀκαθαρσίαν · μελέτην γὰρ καὶ ἔργον διηνεκὲσἵ ἔθεντο ταύτην · καὶ οὐχ ἓν εἶδος , ἀλλὰ πᾶσαν . Πῶς οὖν οὐκ ἔμελλον ἀναισθητεῖν , οἱ ἑαυτοὺς παραδόντες ἀκαθαρσία πάσῃ ; Ὀ γὰρ ἀκάθαρτος βίος , καὶ δογμάτων πονηρῶν αἴτιος , καὶ παντὸς καλοῦ ἄγνοιαν ἐμποιεῖ Ὅαν τοίνυν ἀλλαχοῦ ἀκούσῃς , ὅτι ὁ Θεὸς παρέδωκεν εἰς ἀδόκιμον νοῦν , μέμνησο καὶ τούτου τοῦ ὀητοῦ , καὶ συμβιβάζων ἀμφότερα , νόει ὅτι τοὺς παραδόντας ἐαυτοὺς ὁ Θεὸς λέγεται παραδοῦναι ἀντὶ τοῦ , συγκεχωρηκέναι καὶ ἐγκαταλελοιπέναι , ἐπειδὴ ἀξίους ἑαυτοὺς τούτου ἐποίησαν , Καὶ τῷ εἰπεῖν δὲ , « Ἐν πλεονεξίᾳ , » προαιρετικὴν τὴν ἀναισθσσίαα αίτοῖς προσματυρεῖ . Ἐξῆν γὰρἵ , φησὶν , αὐτοῖς καὶ χρημάτων καὶ ἡδονῆς ἐν συμμετρίᾳ ἀπολαύειν · οἱ δὲ τὴν ἀμετρίαν ἑλόμενοι , ἐν πᾶσιν εἰς πώρωσιν ἡλθον καὶ ἀναισθησίαν παντὸς ἀγαθοῦ .
Lemmas: ὁ κύριος ποιέω , ὅτι οὐ ἀποκρύπτω πρός σύ ὁ δεῖ εἶπον . οὐ εἶπον δέ , μηκέτι σύ περί . πατέω ὡς περιπατέω , ἵνα μή πλήσσω · ἀλλά , « κυρία . θώς καί ὁ λοιπάς ἔθνος , » ὁ ἕτερος παράδειγμα σωφρονίζω αὐτός . « ἐν ματαιότης δέ ὁ νόος » περιπατέω , καί ὡς ὁ εἴδωλον σέβομαι , καί ὡς ὁ πάθος δουλεύω , καί ὁ ὁ κόσμος ὅς ταίοις προσηλόω · ὁ ματαιότης λέγω , δις αυεὸ οὗτος , ὅτι ἐγώ αὐτός μάταιος χράω · οὖον γάρ ὁ ἑαυτοῦ φύσις μάταιος εἰμί · καλός γάρ λίαν κτίζω . « σκοτίζω ὁ διάνοια , ἀπαλλοτριόω ὁ ζωή ὁ Θεός . » ὁ μέν φάος λάμπω ὁ τε θεοννωσίας καί ὁ καθαρός βίος · αὐτός δέ σκοτίζω ἑαυτοῦ , ἀσθενής ποιέω ὁ ὁ Ψυχή διορατικός διά ὁ ἀχλύς ὁ πάθος καί ὁ βιωτικός φροντίς . ῥεῦμα γάρ πολύς καί δυσίατος · εἰμί ὁ τε πάθος καί ὁ μέριμνα ὁ κόσμος , ἐπιθολόω ὁ διάνοια . Ζεύς οὗτος καί ὁ ὁ Θεός ζωή , εἰ εἰμί ὁ κατά θεός , ἀπαλλοτριόω ὁ οὕτως ἔχω . ὁ λογικός γάρ ζωή , ὁ ὁ ἀλήθεια νοέω · ὁ δέ πρός οὗτος τυφλόω , εἰκότως οὐδέ ζῶ . διά ὁ ὁ ἀλήθεια εἰμί οὐσία καί φάος ὁ λόγος , « Ζεύς ὁ ἄγνοια ὁ εἰμί αὐτός , διά ὁ πώρωσις ὁ Καρδία αὐτός . » εἰμί οὖν ἀγνοέω , τίς αὐτός ἐγκαλέω ; ὁ γάρ ἀγνοέω διδάσκω δίειμι , οὖον κατηγορέω . Ἀλ ὁ ἄγνοια , φημί , διά ὁ πώρωσις αὐτός ἐπιγίγνομαι , ὅς εἰμί διά ὁ ἀναισθησία · ὁ δέ ἀναισθησία , ἐκ ὁ πρός ὁ ἀκάθαρτος βίος διάθεσις αὐτός · . ὥστε ἐγκαλέω ἄξιος . Ἄκουος γάρ καί ὁ ἑξῆς · « ὅστις ἀπαλγέω ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ ἀσέλγεια , εἰς ἐργασία πᾶς ἀκαθαρσία ἐν πλεονεξία . » ὁράω , ὅτι ἐκ προαίρεσις αὐτός ὁ ἀναισθησία ; « ἀπαλγέω » γάρ , φημί , τουτέστι καταλαμβάνω , καί μή ἐθέλω κάμνω πρός ὁ εὕρεσις ὁ καλός , καί ἀνάλγητος διατίθημι , καί οἷος μωραμένος , « ἑαυτοῦ παραδίδωμι ὁ ἀσέλγεια . » Ἔνα τίς ποιέω ; ἵνα ἐργάζομαι ὁ ἀκαθαρσία · μέλω γάρ καί ἔργον διανεκής τίθημι οὗτος · καί οὐ εἷς εἶδος , ἀλλά πᾶς . Πῶς οὖν οὐ μέλλω ἀναισθητέω , ὁ ἑαυτοῦ παραδίδωμι ἀκαθαρσία πᾶς ; ὁ γάρ ἀκάθαρτος βίος , καί δόγμα πονηρός αἴτιος , καί πᾶς καλός ἄγνοια ἐμποιέω ὄα τοίνυν ἀλλαχοῦ ἀκούω , ὅτι ὁ θεός παραδίδωμι εἰς ἀδόκιμος νόος , μιμνήσκω καί οὗτος ὁ ὀητοῦ , καί συμβιβάζω ἀμφότερος , νοέω ὅτι ὁ παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ θεός λέγω παραδίδωμι ἀντί ὁ , συγχωρέω καί ἐγκαταλείπω , ἐπεί ἄξιος ἑαυτοῦ οὗτος ποιέω , καί ὁ εἶπον δέ , « ἐν πλεονεξία , » προαιρετικός ὁ ἀναισθής αἰτέω προσματυρεω . ἔξεστι γέρα , φημί , αὐτός καί χρῆμα καί ἡδονή ἐν συμμετρία ἀπολαύω · ὁ δέ ὁ ἀμετρία αἱρέω , ἐν πᾶς εἰς πώρωσις ἡλσχω καί ἀναισθησία πᾶς ἀγαθός .