cogPG.PG124 223
ὅτι ὁ νόμος ἐδίδασκε μὲν , οὐκ ἠδύνατο δὲ νικῆσαι τὸ σαρκικώτερον φρόνημα . Ὁ τοίνυν Πατὴρ ἔπεμψε τὸν ἑαυτοῦ Υἱὸν « ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς ἀμαρτίας , » τουτέστι , σάρκα ἔχοντα ὁμοίαν μὲν κατὰ τὴν οὐσίαν τῇ ἡμετέρᾳ τῇ ἁμαρτωλῷ , ἀναμάρτητον δέ , Διότι γὰρ ἐμνήσθη ἁμαρτίας , διὰ τοῦτο τὸ ὁμοίωμα προσέθηκεν . Οὐ γὰρ δὴ ἄλλην σάρκα ἀνέλαβεν , ἀλλ´ αὐτὴν ταύτην λαβὼν , ἡγίασε καὶ ἐστεφάνωσε , κατακρίνας τὴν ἁμαρτίαν ἐν τῇ σαρκὶ τῇ προσληφθείσῃ , καὶ δείξας , ὅτι οὐ φύσει ἀμαρτωλὸς ἡ σάρξ . Ὃμοιον οὖν γέγονεν ὑπὸ Χριστοῦ , οἷον εἴ τις ἐν ἀγορᾷ τὴν γυναῖκα τυπτομένην ἰδὼν , εἴποι αὐτῆς εἰναι υἱὸς , βασιλέως ὢν υἱὸς , καὶ οὕτως αὐτὴν ἀπαλλάξειε τῶν τυπτόντων . Τὸ δὲ , « Καὶ περὶ ἁμαρτίας , » δύναται μὲν νοηθῆναι καὶ ἁπλούστερον , ἀντὶ τοῦ , ἔπεμψε τὸν Υἱὸν ὁ Πατὴρ περὶ ἀμαρτίας , τουτέστιν , ἕνεκα τοῦ καταγωνίσασθαι τὴν ἀμαρτίαν . Ὁ δὲ πάμμεγας Ἰωάννης τοῦτο δηλῶν , ἔφησεν ὅτι Ἡλεγξε τὴν ἁμαρτίαν ὁ Χριστὸς μεγάλα ἡμαρτηκυῖαν . Ἔως μὲν γὰρ ἀμαρτωλοὺς ἐθανάτου ἡ ἁμαρτία , κατὰ τὸν τοῦ δικαίου λόγον ἐπῆγε τούτοις τὴν τελευτήν . Ἐπειδὴ δὲ ἀναμάρτητον εὑροῦσα σῶμα τὸ τοῦ Κυρίου ἐθανάτωσεν , ὡς ἀδικήσασα καὶ ἁμαρτοῦσα κατεκρίθη , ἔπεμψε γοῦν τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ὁ Θεὸς , καὶ περὶ τοῦ δεῖξαι τὴν ἁμαρτίαν ἄδικον καὶ ἡμαρτηκυῖαν , καὶ κατακρῖναι αὐτὴν δικαίως , ἵνα μὴ ἔχῃ λέγειν ὁ διάβολος , ὅτι Ὡς ἰσχυρός με ἐνίκησεν ὁ Χριστός . « Ἵνα τὸ δικαίωμα τοῦ νόμου πληρωθῇ ἐν ἡμῖν τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατοῦσιν , ἀλλὰ κατὰ πυεῦς μα . » Ἵνα μή τις εἴπῃ . Καὶ τί πρὸς ἐμὲ , εἰ ὁ Χριστὸς ἐν τῇ σαρκὶ , ἣν προσείληφεν , ἐνίκησε · διὰ τοῦτο ταῦτά φησιν , ὅτι Πρὸς σὲ μὲν οὖν μάλιστα . Το γὰρ δικαίωμα τοῦ νόμου , τουτέστι , τὸ τέλος , ὁ σκοπὸς κοπῶν γὰρ εἶχε τὸ δικαιοῦν τὸν ἄνθρωπον , πληροῦται , φησὶν , ἐν ἡμῖν . Ὃ γὰρ ὁ νόμος ἠβούλετο μέν , ἠσθένει δὲ , τοῦτο ὁ Χριστὸς ἐποίησε δι´ ἡμᾶς · καὶ τὸ μὲν ἀγώνισμα γέγονεν ἐκείνῳ , ἡμεῖς δὲ τῆς νίκης ἀπελαύσαμεν . Διὸ καὶ οὐχ ἁμαρτησόμεθα , ἐὰν μὴ κατὰ σάρκα περιπατῶμεν , τουτέστι , σαρκικὰ φρονῶμεν · μᾶλλον δὲ οὐκ ἀρκεῖ τοῦτο , τὸ μὴ φρονεῖν σαρκικὰ , ἀλλὰ δεῖ προσεῖναι ἡμῖν , ὡς και ἀνωτέρω εἴρηται , καὶ πνευματικὸν φρόνημα . Διὸ προσέθηκε · « Ἀλλὰ κατὰ πνεῦμα . » - ιἜκκλινον » » γὰρ « ἀπὸ κακοῦ , » καὶ οὐ μόνον τοῦτο , ἀλλὰ « καὶ ποίησον ἀγαθόν . » Μὴ γὰρ , ἐπειδὴ ἠκούσαμεν , ὅτι ὁ Χριστὸς ἡμῖν τὴν νίκην ἐχαρίσατο . ἀναπέσωμεν πάντη · ἀλλὰ δεῖ φυλάττειν τὴν τοῦ λουτροῦ χάριν . Πάντως γὰρ εὐκολωτέρα ἡμῖν ἡ πάλη νῦν , ἢ πρότερον . « Οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ὄντες τὰ τῆς σαρκὸς φρονοῦσιν · οἱ δὲ κατὰ πνεῦμα , τὰ τοῦ πνεύματος . » Οἱ ἐκδόντες , φησὶν , ἑαυτοὺς τῇ τῆς σαρκὸς ἀμέτρῳ δουλείᾳ , τὰ τῆς σαρκὸς ἀεὶ φρονοῦσι , μηδὲν θεῖον
Lemmas: ὅτι ὁ νόμος διδάσκω μέν , οὐ δύναμαι δέ νικάω ὁ σαρκικός φρόνημα . ὁ τοίνυν πατήρ πέμπω ὁ ἑαυτοῦ υἱός « ἐν ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία , » τουτέστι , σάρξ ἔχω ὅμοιος μέν κατά ὁ οὐσία ὁ ἡμέτερος ὁ ἁμαρτωλός , ἀναμάρτητος δέ , διότι γάρ μιμνήσκω ἁμαρτία , διά οὗτος ὁ ὁμοίωμα προστίθημι . οὖον γάρ δή ἄλλος σάρξ ἀναλαμβάνω , ἀλ αὐτός οὗτος λαμβάνω , ἁγίζω καί στεφανόω , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ σάρξ ὁ προσλαμβάνω , καί δείκνυμι , ὅτι οὖον φύσις ἁμαρτωλός ὁ σάρξ . ὅμοιος οὖν γίγνομαι ὑπό Χριστός , οἷος εἰμί τις ἐν ἀγορά ὁ γυνή τύπτω εἶδον , εἶπον αὐτός εἰναι υἱός , βασιλεύς εἰμί υἱός , καί οὕτως αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ τύπτω . ὁ δέ , « καί περί ἁμαρτία , » δύναμαι μέν νοέω καί ἁπλόος , ἀντί ὁ , πέμπω ὁ υἱός ὁ πατήρ περί ἁμαρτία , τουτέστιν , ἕνεκα ὁ καταγωνίζομαι ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ πάμμεγας Ἰωάννης οὗτος δηλόω , φημί ὅτι ἐλέγχω ὁ ἁμαρτία ὁ Χριστός μέγας ἁμαρτάνω . ἔως μέν γάρ ἁμαρτωλός θανατόω ὁ ἁμαρτία , κατά ὁ ὁ Δίκαιος λόγος ἐπάγω οὗτος ὁ τελευτή . ἐπεί δέ ἀναμάρτητος εὑρίσκω σῶμα ὁ ὁ κύριος θανατόω , ὡς ἀδικέω καί ἁμαρτάνω κατακρίνω , πέμπω γοῦν ὁ υἱός αὐτός ὁ θεός , καί περί ὁ δείκνυμι ὁ ἁμαρτία ἄδικος καί ἁμαρτάνω , καί κατακρίνω αὐτός δικαίως , ἵνα μή ἔχω λέγω ὁ διάβολος , ὅτι ὡς ἰσχυρός ἐγώ νικάω ὁ Χριστός . « ἵνα ὁ δικαίωμα ὁ νόμος πληρόω ἐν ἐγώ ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , ἀλλά κατά πυεῦς μή . » ἵνα μή τις εἶπον . καί τίς πρός ἐγώ , εἰμί ὁ Χριστός ἐν ὁ σάρξ , ὅς προσλαμβάνω , νικάω · διά οὗτος οὗτος φημί , ὅτι πρός σύ μέν οὖν μάλιστα . ὁ γάρ δικαίωμα ὁ νόμος , τουτέστι , ὁ τέλος , ὁ σκοπός κοπή γάρ ἔχω ὁ δικαιόω ὁ ἄνθρωπος , πληρόω , φημί , ἐν ἐγώ . ὅς γάρ ὁ νόμος βούλομαι μέν , ἀσθενέω δέ , οὗτος ὁ Χριστός ποιέω δις ἐγώ · καί ὁ μέν ἀγώνισμα γίγνομαι ἐκεῖνος , ἐγώ δέ ὁ Νίκη ἀπολαύω . Διὸ καί οὐ ἁμαρτάνω , ἐάν μή κατά σάρξ περιπατέω , τουτέστι , σαρκικός φρονέω · μᾶλλον δέ οὐ ἀρκέω οὗτος , ὁ μή φρονέω σαρκικός , ἀλλά δεῖ πρόσειμι ἐγώ , ὡς και ἀνωτέρω εἴρω , καί πνευματικός φρόνημα . Διὸ προστίθημι · « ἀλλά κατά πνεῦμα . » - ιἜκκλινον » » γάρ « ἀπό κακός , » καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά « καί ποιέω ἀγαθός . » μή γάρ , ἐπεί ἀκούω , ὅτι ὁ Χριστός ἐγώ ὁ Νίκη χαρίζομαι . ἀναπίπτω πάντῃ · ἀλλά δεῖ φυλάσσω ὁ ὁ λουτρόν χάρις . πάντως γάρ εὔκολος ἐγώ ὁ πάλη νῦν , ἢ πρότερος . « ὁ γάρ κατά σάρξ εἰμί ὁ ὁ σάρξ φρονέω · ὁ δέ κατά πνεῦμα , ὁ ὁ πνεῦμα . » ὁ ἐκδίδωμι , φημί , ἑαυτοῦ ὁ ὁ σάρξ ἄμετρος δουλεία , ὁ ὁ σάρξ ἀεί φρονέω , μηδείς θέω