cogPG.PG124 426
ἀλλὰ Χριστόν . » Ἐκείνῳ οὖν πολεμεῖτε τῷ κηρυσσομένῳ . Ἡμεῖς γὰρ τοσοῦτον οὐ κηρύσσομεν ἑαυτοὺς , ὥστε καὶ οὐ παραιτούμεθα δοῦλοι ὑμῶν εἶναι διὰ τὸν Χριστόν · τουτέστι , Διότι ἐκείνος οὕτως ἡμᾶς Κὴγάπησε , καὶ πάντα ὑπὲρ ἡμῶν ἔπραξεν . ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν , ἐκ σκότους φῶς λάμψαι , ὁ ἕλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Διὰ τί , φησὶν , οὐχ ἑαυτοὺς κηρύττομεν ; Διότι ὁ Θεὸς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , καὶ ὡσπερ εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Μωσέως πάλαι , οὕτω νῦν εἰς ἡμᾶς . Οὐχ ὡσπερ δὲ ἐπὶ τῆς πρώτης κτίστως , εἶπε , καὶ ἐγένετο φῶς ἐκ σκότους , οὕτω , καὶ νῦν εἶπε , καὶ ἐγένετο φῶς · ἀλλ´ αὐτὸς ἡμῖν γέγονε φῶς . Αὐτὸς γὰρ ἔλαμψεν ἡμῖν ἐν προσώπῳ Χριστοῦ , τουτέστι , διὰ τοῦ Χριστοῦ . Διὰ γὰρ τοῦ Χριστοῦ λάμπει ἐν ἡμῖν ὁ Πατὴρ , καὶ χαρίζεται « τὸν φωτισμὸν τῆς γνώσεως , » οὐ τῆς οὐσίας αὐτοῦ , ἀλλὰ « τῆς δόξης . » Ὅρα δὲ τῆς τριάδος τὴν θεολογίαν παρὰ τῷ Παύλῳ καὶ νῦν · περὶ μὲν τοῦ Πνεύματος , « Τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου κατοπτριζόμεθα · » ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμά ἐστι · περὶ δὲ τοὺ Υἱοῦ , Τὸν φωτισμὸν τῆς δόξης τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ · περὶ Ἀὲ τοῦ Πατρὸς νῦν , « Τὸν φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης » αὐτοῦ « Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σεύεσιν » Ἐπειδὴ πολλὰ καὶ μεγάλα εἶπε περὶ τῆς ἀποῤῥήτου δόξης , ἵνα μή τις εἴπῃ · Καὶ πῶς μένομεν ἐν θνητῷ σώματι οἱ τοιαῦτα , ὡς λέγεις , λαβόντες : φησὶν , ὅτι Καὶ τοῦτο αὐτὸ τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως , ὅτι ὀστράκινον σκεῦος τοιούτους θησαυροὺς χωρεῖ , « ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾗ τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ ἔξ ἡμῶν . » Ἵνα , φησὶν , ᾖ ὑπερβολὴ τῆς φαινομένης ἐν ἡμῖν δυνάμεως τοῦ Θεοῦ ἦ , καὶ μὴ ἡμεῖς νομιζώμεθα κατορθοῦν ἐξ ἑαυτῶν τι , ἀλλὰ πάντες οἱ ἀρῶντες τοῦ Θεοῦ λέγωσιν εἶναι τὸ πᾶν . Αἰνίττεται δὲ τοὺς ψευδαποστόλους , ὅτι ἑαυτοῖς τὸ πᾶν ἐπέγραφον . « Ἐν παντὶ θλιβόμενοι , ἀλλ´ οὐ στενοχωρούμενοι , » Καὶ τοσοῦτον , φησὶν , ἔστι τὸ πᾶν τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως , ὥστε καίτοι ὀστράκινοι ὄντες , καὶ τοσούτοις περικρουόμενοι πειρασμοῖς , οὐ θραυόμεθα καὶ ἀπόλλυμεν τὸν ἐν ἡμῖν θησαυρόν . Θλιβόμεθα γὰρ ἐν παντὶ καιρῷ , καὶ τόπῳ , καὶ πράγματι , ἐν Κφλοις , ἐν ἐχθροῖς · ἀλλ´ οὐ στενοχωρούμεθα , τοῦ θεοῦ πλατύνοντος τὰς καρδίας ἡμῶν . « Ἀπορούμενοι , ἀλλ´ οὐκ ἐξαπορούμενοι . » τουτέστιν , εἰς ἀπορίας καὶ ἀμηχανίας ἐμπίπτοντες · πλὴν ἀλλ´ ὀρθοὶ ἱστάμενοι καὶ οὐκ ἀπογινώσκοντες καὶ ἡττώμενοι , ἀλλὰ πόρους ἐν Θεῷ εὑρίσκοντες καὶ νικῶντες , « Διωκόμενοι , ἀλλ´ οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι . » διώκουσιν ἡμᾶς οἱ ἄνθρωποι , ἀλλ´ ὁ Θεὸς οὐκ ἐγκαταλείπει . Πρὸς γυμνασίαν γὰρ ἡμῶν , οὐ πρὸς ἦτταν ,
Lemmas: ἀλλά Χριστός . » ἐκεῖνος οὖν πολεμέω ὁ κηρύσσω . ἐγώ γάρ τοσοῦτος οὖον κηρύσσω ἑαυτοῦ , ὥστε καί οὖον παραιτέομαι δοῦλος σύ εἰμί διά ὁ Χριστός · τουτέστι , διότι ἐκείνος οὕτως ἐγώ Κὴγάπησε , καί πᾶς ὑπέρ ἐγώ πράσσω . ὅτι ὁ θεός ὁ εἶπον , ἐκ σκότος φάος λάμπω , ὁ λάμπω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , πρός φωτισμός ὁ γνῶσις ὁ δόξα ὁ Θεός ἐν πρόσωπον Ἰησοῦς Χριστός . » Ζεύς τίς , φημί , οὐ ἑαυτοῦ κηρύσσω ; διότι ὁ θεός λάμπω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , καί ὡς εἰς ὁ πρόσωπον ὁ Μωσῆς πάλαι , οὗτος νῦν εἰς ἐγώ . οὐχ ὡς δέ ἐπί ὁ πρῶτος κτίστος , εἶπον , καί γίγνομαι φάος ἐκ σκότος , οὗτος , καί νῦν εἶπον , καί γίγνομαι φάος · ἀλ αὐτός ἐγώ γίγνομαι φάος . αὐτός γάρ λάμπω ἐγώ ἐν πρόσωπον Χριστός , τουτέστι , διά ὁ Χριστός . Ζεύς γάρ ὁ Χριστός λάμπω ἐν ἐγώ ὁ πατήρ , καί χαρίζομαι « ὁ φωτισμός ὁ γνῶσις , » οὖον ὁ οὐσία αὐτός , ἀλλά « ὁ δόξα . » Ὅρας δέ ὁ τριάς ὁ θεολογία παρά ὁ Παῦλος καί νῦν · περί μέν ὁ πνεῦμα , « ὁ δόξα ὁ κύριος κατοπτρίζω · » ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί · περί δέ ὅς υἱός , ὁ φωτισμός ὁ δόξα ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός · περί ἀεί ὁ πατήρ νῦν , « ὁ φωτισμός ὁ γνῶσις ὁ δόξα » αὐτός « ἔχω δέ ὁ θησαυρός οὗτος ἐν ὀστράκινος σεύς » ἐπεί πολύς καί μέγας εἶπον περί ὁ ἀπόρρητος δόξα , ἵνα μή τις εἶπον · καί πῶς μένω ἐν θνητός σῶμα ὁ τοιοῦτος , ὡς λέγω , λαμβάνω : φημί , ὅτι καί οὗτος αὐτός ὁ ὁ Θεός δύναμις , ὅτι ὀστράκινος σκεῦος τοιοῦτος θησαυρός χωρέω , « ἵνα ὁ ὑπερβολή ὁ δύναμις ὅς ὁ Θεός , καί μή ἐκ ἐγώ . » ἵνα , φημί , εἰμί ὑπερβολή ὁ φαίνω ἐν ἐγώ δύναμις ὁ Θεός εἰμί , καί μή ἐγώ νομίζω κατορθόω ἐκ ἑαυτοῦ τίς , ἀλλά πᾶς ὁ ἀράω ὁ Θεός λέγω εἰμί ὁ πᾶς . αἰνίσσομαι δέ ὁ ψευδαπόστολος , ὅτι ἑαυτοῦ ὁ πᾶς ἐπιγράφω . « ἐν πᾶς θλίβω , ἀλ οὖον στενοχωρέω , » καί τοσοῦτος , φημί , εἰμί ὁ πᾶς ὁ ὁ Θεός δύναμις , ὥστε καίτοι ὀστράκινος εἰμί , καί τοσοῦτος περικρούω πειρασμός , οὖον θραύω καί ἀπόλλυμι ὁ ἐν ἐγώ θησαυρός . θλίβω γάρ ἐν πᾶς καιρός , καί τόπος , καί πρᾶγμα , ἐν Κφλοις , ἐν ἐχθρός · ἀλ οὖον στενοχωρέω , ὁ θεός πλατύνω ὁ Καρδία ἐγώ . « ἀπορέω , ἀλ οὐ ἐξαπορέω . » τουτέστιν , εἰς ἀπορία καί ἀμηχανία ἐμπίτνω · πλήν ἀλ ὀρθός ἵστημι καί οὐ ἀπογιγνώσκω καί ἡσσάομαι , ἀλλά πόρος ἐν Θεός εὑρίσκω καί Νίκη , « διώκω , ἀλ οὐ ἐγκαταλείπω . » διώκω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , ἀλ ὁ θεός οὐ ἐγκαταλείπω . πρός γυμνασία γάρ ἐγώ , οὖον πρός ασσα ,