cogPG.PG124 431
« Διὸ καὶ φιλοτιμούμεθα , εἴτε ἐνδημοῦντες , εἴτε ἐκδημοῦντες , εὐάρεστοι αὐτῷ εἶναι . » Τὸ ζητούμενον τοῦτό ἐστι , τὸ εὐαρέστως αὐτῷ ζῇν . Ἵα γὰρ μὴ ἐκδημίαν ἀκούσας , νομίσῃς ἀρκεῖν σοι ταύτην πρὸς σωτηρίαν , φησὶν , ὅτι Σπούδασον εὐδόκιμος ἀπελθεῖν , διὰ τοῦ ἐνταῦθα εὐαρέστως αὐτῷ βιῶσαι « Τοὺς κὰρ πάντας ἡμᾶς φανερωθῆναι δεῖ ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ . » Φοβεῖ ἐνταῦθα τῆ ὑπομνήσει τοῦ φοβεροῦ ἐκείνου βήματος , καὶ τῷ εἰπεῖν,«Φανερωθῆναι δεῖ . » Μὴ γὰρ ὑπολάβης , ὅτι ἐκεῖ τοῖχοι . καὶ παραπετάσματα , καὶ βαθύτης καρδίας ἀποκρύπτει ἢ τὰ ἔργα , ἢ τὰ βουλεύματα , ἀλλὰ πάντα φανεροῦνται . « Ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἔπραξεν , εἴτε ἀγαθὸν , εἴτε κακόν . » Διὰ τούτων τοὺς μὲν κατωρθωκότας μᾶλλον εὐέλπιδας ποιεῖ · τοὺς δὲ ῥᾳθυμοτέρους σπουδαιοτέρους τῷ φόβῳ . Βεβαιοῖ δὲ καὶ τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως τῶν σωάτων λόγον · τὸ γὰρ διακονησάμενον , εἴτε τοῖς ἀγαθοῖς , εἴτε τοῖς φαύλοις ἔργοις , ἐκεῖνο πάντως ἢ στεφανοῦται , ἢ κολάζεται . Ἐμφράττονται οὗν κἀντεῦθεν τῶν αἱρετικῶν τὰ στόματα . « Εἰδότες οὖν τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ , ἀνθρώπους πείθομεν · Θεῷ δὲ πεφανερώμεθα · ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι . » Εἰδότες , φησί , τὸ δικαστήριον ἐκεῖνο τὸ φοβερὸν , πάντα πράττομεν , ὥστε μὴ σκανδαλίσαι τοὺς ἀνθρώπους · τοὺτο γάρ ἐστι τὸ , « Ἀνθρώπους πείθομεν , » ἀντὶ τοῦ , Τὰ σκάνδαλα θεραπεύομεν . Κἂν γὰρ κακόν τι μὴ πράττωμεν , . ὑποψίαν δὲ παρέχωμεν , καὶ δυνάμενοι λύσαι τὸ σκάνδαλον , οὐ λύωμεν , κατακρινόμεθα · τῷ μέντοι Θεῷ φανεροί ἐσμεν , κἀκεῖνος οἶδε πῶς διάγομεν · καὶ οὐδὲν δεῖ πείθειν ἐκεῖνον , ὡς δῆθεν σκανδαλιζόμενον . Καὶ ὑμῖν δὲ πεφανερώμεθα , ὡς πάντα τὰ ἡμέτερα καλῶς εἰδόσιν . Οὐκ οὖν δεῖ πείθειν ὑμᾶς ὡς σκανδαλισθέντας . « Οὐ γὰρ πάλιν ἑαυτοὺς συνιστάνομεν ὑμῖν , ἀλλ´ ἀφορμὴν διδόντες ὑμῖν καυχήματος ὑπὲρ ἡμῶν . » Συνεχῶς ἀποτρίβεται τὴν τοῦ δοκεῖν καυχᾶσθαι πόνοιαν . καί φησιν , ὅτι Εἰς τούτους τοὺς λόγους ἤλθομεν , οὐχ ἑαυτοὺς συνιστῶντες , τουτέστιν , ἐπαίροντες , ἢ ἐγκωμιάζοντες , ἀλλ´ ὑμῖν ἀφορμὴν παρέ - » χοντες τοῦ καυχᾶσθαι καὶ καλλωπίζεσθαι ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς τοὺς ψευδαποστόλους , οἶ διασύρουσιν ὑμᾶς . « Ἵνα ἔχητε πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους , καὶ οὐ καρδίᾳ . » Ἵα ἔχητέ τι λέγειν καὶ καυχᾶσθαι ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς τοὺς ψευδαποστόλους , . « οἶ ἐν προσώπῳ ἐκαυχῶντο · » τουτέστιν , ἐν τοῖς πρὸς ἐπίδειξιν , ἐν τοῖς κατὰ πρόσωπον . Τοιοῦτοι γὰρ ἦσανεὐλαβείας μὲν ἔχοντες προσωπεῖον , ἐν δὲ καρδίᾳ οὐδὲν φέροντες ἀγαθόν . Οὐκἀεὶ δὲ καυχᾶσθαι κελεύει , ἀλλ´ ὅταν ἐκεῖνοι ἑαυτοὺς ἐπαίρουσιν . « Εἴτε γὰρ ἐξεστημεν . Θεῶ · εἴτε σωφρονοῦμεν , ὑμῖν . » Ἄν τέ τι μέγα φθεγγώμεθακστασιν γὰρ τοῦτο καλεῖ , ὥσπερ καὶ ἀλλαχοῦ ἀφροσύνην ) , διὰ
Lemmas: « Διὸ καί φιλοτιμέομαι , εἴτε ἐνδημέω , εἴτε ἐκδημέω , εὐάρεστος αὐτός εἰμί . » ὁ ζητέω οὗτος εἰμί , ὁ εὐάρεστος αὐτός ζάω . εἷς γάρ μή ἐκδημία ἀκούω , νομίζω ἀρκέω σύ οὗτος πρός σωτηρία , φημί , ὅτι σπουδάζω Εὐδόκιμος ἀπέρχομαι , διά ὁ ἐνταῦθα εὐάρεστος αὐτός βιόω « ὁ κατά πᾶς ἐγώ φανερόω δεῖ ἔμπροσθεν ὁ βῆμα ὁ Χριστός . » φοβέω ἐνταῦθα τῆ ὑπόμνησις ὁ φοβερός ἐκεῖνος βῆμα , καί ὁ εἰπεῖν,«Φανερωθῆναι δεῖ . » μή γάρ ὑπολαμβάνω , ὅτι ἐκεῖ τοῖχος . καί παραπέτασμα , καί βαθύτης Καρδία ἀποκρύπτω ἢ ὁ ἔργον , ἢ ὁ βούλευμα , ἀλλά πᾶς φανερόω . « ἵνα κομίζω ἕκαστος ὁ διά ὁ σῶμα πρός πράσσω , εἴτε ἀγαθός , εἴτε κακός . » Ζεύς οὗτος ὁ μέν κατορθόω μᾶλλον εὔελπις ποιέω · ὁ δέ ῥᾴθυμος σπουδαῖος ὁ φόβος . βεβαιόω δέ καί ὁ περί ὁ ἀνάστασις ὁ σῴζω λόγος · ὁ γάρ διακονέω , εἴτε ὁ ἀγαθός , εἴτε ὁ φαῦλος ἔργον , ἐκεῖνος πάντως ἢ στεφανόω , ἢ κολάζω . ἐμφράσσω ἐν ἐντεῦθεν ὁ αἱρετικός ὁ στόμα . « οἶδα οὖν ὁ φόβος ὁ Θεός , ἄνθρωπος πείθω · Θεός δέ φανερόω · ἐλπίζω δέ καί ἐν ὁ συνείδησις σύ φανερόω . » οἶδα , φημί , ὁ δικαστήριον ἐκεῖνος ὁ φοβερός , πᾶς πράσσω , ὥστε μή σκανδαλίζω ὁ ἄνθρωπος · οὗτος γάρ εἰμί ὁ , « Ἄνθρωπος πείθω , » ἀντί ὁ , ὁ σκάνδαλον θεραπεύω . κἀν γάρ κακός τίς μή πράσσω , . ὑποψία δέ παρέχω , καί δύναμαι λύω ὁ σκάνδαλον , οὖον λύω , κατακρίνω · ὁ μέντοι Θεός φανερόω εἰμί , ἐκεῖνος οἶδα πῶς διάγω · καί οὐδείς δεῖ πείθω ἐκεῖνος , ὡς δῆθεν σκανδαλίζω . καί σύ δέ φανερόω , ὡς πᾶς ὁ ἡμέτερος καλῶς οἶδα . οὐ οὖν δεῖ πείθω σύ ὡς σκανδαλίζω . « οὖον γάρ πάλιν ἑαυτοῦ συνίστημι σύ , ἀλ ἀφορμή δίδωμι σύ καύχημα ὑπέρ ἐγώ . » συνεχής ἀποτρίβω ὁ ὁ δοκέω καυχάομαι πόνος . καί φημί , ὅτι εἰς οὗτος ὁ λόγος ἔρχομαι , οὐ ἑαυτοῦ συνιστάω , τουτέστιν , ἐπαίρω , ἢ ἐγκωμιάζω , ἀλ σύ ἀφορμή πηρός - » χοντες ὁ καυχάομαι καί καλλωπίζω ὑπέρ ἐγώ πρός ὁ ψευδαπόστολος , οἶς διασύρω σύ . « ἵνα ἔχω πρός ὁ ἐν πρόσωπον καυχάομαι , καί οὖον Καρδία . » εἷς ἔχω τίς λέγω καί καυχάομαι ὑπέρ ἐγώ πρός ὁ ψευδαπόστολος , . « οἶς ἐν πρόσωπον καυχάομαι · » τουτέστιν , ἐν ὁ πρός ἐπίδειξις , ἐν ὁ κατά πρόσωπον . τοιοῦτος γάρ ἦσανεὐλαβείας μέν ἔχω προσωπεῖον , ἐν δέ Καρδία οὐδείς φέρω ἀγαθός . ουκαος δέ καυχάομαι κελεύω , ἀλ ὅταν ἐκεῖνος ἑαυτοῦ ἐπαίρω . « εἴτε γάρ ἐξίστημι . θεάομαι · εἴτε σωφρονέω , σύ . » ἄν τε τίς μέγας φθεγγώμεθακστασιν γάρ οὗτος καλέω , ὥσπερ καί ἀλλαχοῦ ἀφροσύνη ) , διά