cogPG.PG124 20
« Επεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Εἰ ὁ Θεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν , ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ . Ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον , καὶ ἤκω . Οὐδὲ γὰρ ἀπ´ ἐμαυτοῦ ἐλήλυθα , ἀλλ´ ἐκεῖνος με ἀπέστειλεν . Διὰ τί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ τινώσκετε ; Ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν λόγον τὸν ἐμόν . » Ἐπειδὴ ἐξέβαλεν αὐτοὺς τῆς πρὸς τὸν Ἀβραὰμ αἰκειότητος , αὐτοὶ ἐπὶ τὸ μεῖζον ἀνέβησαν , τὸν Θεὸν ποιούμενοι πατέρα . Ὡς γὰρ ὡνείδισεν αὐτοῖς , ὅτι μιαιφόνοι εἰσίν · αὐτοὶ ὥσπερ ὑπεραπολογούμενοι , ἕόι τὸν Θεὸν ἐκδικοῦσι , καὶ διὰ τοῦτο βουλεύονται κατ´ αὐτοῦ , τοιαῦτα λέγουσι . Διὸ καὶ ὁ Κύριος δεικνύων , ὡς ἄρα οὐ τὸν Θεὸν ἐκδικοῦσιν , οὐδὲ τέκνα εἰσὶ τοῦ Θεοῦ , δι´ αὐτὸ τοῦτο τὸ μελετᾷν κατ´ αὐτοῦ φόνον , ὡς ἐκεῖνοι ᾤοντο , ἀλλὰ μᾶλλον ἐναντιοῶνται τῷ Θεῷ , φησὶν , ὅτι « Εἰ ὁ Θεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν , ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ . Ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον , » εἰς τὸν κόσμον , δηλονότι κατὰ τὴν ἐν σαρκὶ παρουσίαν Οὐ γὰρ ἀντίβιος εἰμι · ἀπ´ ἐκείνου ἦλθον · ὥστε ἐκείνου ἐστὲ ἐχθροὶ , ἐμοὶ πολεμοῦντες . « Διὰ τί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε , » οὐδὲ συνίετε καὶ νοεῖτε ἃ λέγω ; Ἦ πάντως δι´ οὐδὲν ἄλλο , ἢ τὸ μὴ δύνασθαι ἀκούειν τὸν λόγον μου , τουτέστι τὸ μὴ θέλειντὸ γὰρ μὴ δύνασθαι , ἀντὶ τοῦ μὴ θέλειν κεῖται ) . Ἔως γὰρ φθόνος ἐν ὑμῖν πολιτεύεται , καὶ φονωσα γκώμη , πῶς δυνήσεσθε ἀκούειν ἃ λέγω · « Υμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστὲ , καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν . Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν , ὅτι οὐκέστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ . Ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος , ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ , ὅτι ψεύστης ἐστί , καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ . Ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω,οὐ πιστεύετέ μοι.ν Εἶπεν , ὅτι « Οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν λόγον μου , » ἀντὶ τοῦ , Οὐ μούλεσθε . Εἶτα ἐπάγει καὶ τὴν αἰτίαν , διατί οὐκ ἠβούλοντο · Διότι ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ οἱκείου ὑμῖν ἐστε · ποίου , λέγω ; τοῦ διαβόλου . Ὑμεῖς . μὲν γὰρ τὸν Θε’ὶν ἑαυτοῖς πατέρα ἀπονενοημένοι ἐπι γράφεσθε · τὰ δὲ ἔργα ὑμῶν · τὸν διάβολον ὑμῖν προσμᾶρτυρεῖ πατέρα γνησιώτερον · τούτου γὰρ τὰς ἐπιθυμίας θέλετε ποιεῖν · Καὶ οὐκ εἶπε , Τὰ ἔργα , ἀλλὰ , « Τὰς ἐπιθυμίας , » δεικνὸς ὅτι σφόδρα ἐπιθυμητικῶς διέκειντο περί τε τὸ ψεῦδος καὶ τὸν φόνον , ἃ ἰδιαίτατα κακὰ τοῦ διαβόλου . « Ἐκεῖνος γὰρ ἀνθρωπικτόνος ἦν ἀπ´ ἀρχῆς · » ὥστε καὶ ὑμεῖς ζητοῦντές με ἀποκτεῖναι , ἐκείνῳ ἐοίκατε τῶ τὸν Ἀδὰι θαυατώσαντι . Ἀλλὰ « καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν ἐκεῖνος , » ἀλλὰ τοῦ ψεύδους ἐστί πατήρ · καὶ ὑμεῖς οὕν καταψευδόμενοί μου , καὶ λέγοντες , ὅτι οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ ἱστάμενοι ἐν τῇ ἀληθείᾳ , μηδὲ ἐμμένοντες τῷ ἐμῷ λόγῳ , ἐκείνου τέκνα ἐστὲ , τοῦ τὸ ψεῦδος τεκόντος . Ἐκεῖνος γὰρ καὶ τὸν Θεὸν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους διέβαλε , πρὸς τὴν Εὔαν εἰπών , ὅτι « Φθονῶν ὑμῖν ἀπεῖρξεν ὑμᾶς τοῦ ξύλου · » καὶ πρὸς τὸν Θεὸν πάλιν τοὺς ἀνθρώπους διέβαλεν , ὡς τὸν Ἰὼβ , λέγων · « Μὴ δωρεὰν Ἰὼβ σέβεται τὸν Θεόν · « Ὧ-οω ὖν λαλῇ τὸ ψεῦδος , ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ · τουτέστιν , ἄνθρωποι μὲν τῷ ψεύδει χρώμενοι , ὡς ἀλλοτρίῳ λρῶνται τούτῳ · ὀδιάβολος δὲ ὡς ἱδίῳ αὐτοῦ κέχρηπαι
Lemmas: « ἕπω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · εἰμί ὁ θεός πατήρ σύ εἰμί , ἀγαπάω εἄν ἐγώ . ἐγώ γάρ ἐκ ὁ Θεός ἐξέρχομαι , καί ἥκω . οὐδέ γάρ ἀπ´ ἐμαυτοῦ ἔρχομαι , ἀλ ἐκεῖνος ἐγώ ἀποστέλλω . Ζεύς τίς ὁ λαλιά ὁ ἐμός οὖον τίνω ; ὅτι2 οὖον δύναμαι ἀκούω ὁ λόγος ὁ ἐμός . » ἐπεί ἐκβάλλω αὐτός ὁ πρός ὁ Ἀβραάμ αικειοτητη , αὐτός ἐπί ὁ μείζων ἀναβαίνω , ὁ θεός ποιέω πατήρ . ὡς γάρ ὀνειδίζω αὐτός , ὅτι μιαιφόνος εἰμί · αὐτός ὥσπερ ὑπεραπολογέομαι , εἰμί ὁ θεός ἐκδικέω , καί διά οὗτος βουλεύω κατ´ αὐτός , τοιοῦτος λέγω . Διὸ καί ὁ Κύριος δείκνυμι , ὡς ἄρα οὖον ὁ θεός ἐκδικέω , οὐδέ τέκνον εἰμί ὁ Θεός , δις αὐτός οὗτος ὁ μελετάω κατ´ αὐτός φόνος , ὡς ἐκεῖνος οἴομαι , ἀλλά μᾶλλον ἐναντιόομαι ὁ Θεός , φημί , ὅτι « εἰμί ὁ θεός πατήρ σύ εἰμί , ἀγαπάω εἄν ἐγώ . ἐγώ γάρ ἐκ ὁ Θεός ἐξέρχομαι , » εἰς ὁ κόσμος , δηλονότι κατά ὁ ἐν σάρξ παρουσία οὖον γάρ ἀντίβιος εἰμί · ἀπ´ ἐκεῖνος ἔρχομαι · ὥστε ἐκεῖνος εἰμί ἐχθρός , ἐγώ πολεμέω . « Ζεύς τίς ὁ λαλιά ὁ ἐμός οὖον γιγνώσκω , » οὐδέ συνίημι καί νοέω ὁ λέγω ; ἦς πάντως δις οὐδείς ἄλλος , ἢ ὁ μή δύναμαι ἀκούω ὁ λόγος ἐγώ , τουτέστι ὁ μή θελέω γάρ μή δύναμαι , ἀντί ὁ μή ἐθέλω κεῖμαι ) . ἔως γάρ φθόνος ἐν σύ πολιτεύω , καί φονάω γκώμη , πῶς δύναμαι ἀκούω ὁ λέγω · « ὑμεῖς ἐκ ὁ πατήρ ὁ διάβολος εἰμί , καί ὁ ἐπιθυμία ὁ πατήρ σύ ἐθέλω ποιέω . ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος εἰμί ἀπ´ ἀρχή , καί ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι , ὅτι οὐκέστιν ἀλήθεια ἐν αὐτός . ὅταν λαλέω ὁ ψεῦδος , ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω , ὅτι ψεύστης εἰμί , καί ὁ πατήρ αὐτός . ἐγώ δέ ὅτι ὁ ἀλήθεια λέγω πιστεύω μοι.ν εἶπον , ὅτι « οὖον δύναμαι ἀκούω ὁ λόγος ἐγώ , » ἀντί ὁ , οὖον μοῦλος . εἶτα ἐπάγω καί ὁ αἴτιος , διατί οὐ βούλομαι · διότι ἐκ ὁ πατήρ ὁ οἰκεῖος σύ εἰμί · ποῖος , λέγω ; ὁ διάβολος . σύ . μέν γάρ ὁ Θε’ὶν ἑαυτοῦ πατήρ ἀπονοέομαι ἐπι γράφω · ὁ δέ ἔργον σύ · ὁ διάβολος σύ προσμαρτυρέω πατήρ γνήσιος · οὗτος γάρ ὁ ἐπιθυμία ἐθέλω ποιέω · καί οὐ εἶπον , ὁ ἔργον , ἀλλά , « ὁ ἐπιθυμία , » δείκνυμι ὅτι σφόδρα ἐπιθυμητικός διάκειμαι περί τε ὁ ψεῦδος καί ὁ φόνος , ὁ ἴδιος κακός ὁ διάβολος . « ἐκεῖνος γάρ ἀνθρωπίζω εἰμί ἀπ´ ἀρχή · » ὥστε καί σύ ζητέω ἐγώ ἀποκτείνω , ἐκεῖνος ἔοικα ὁ ὁ Ἀδάιος θαυατώσαντι . ἀλλά « καί ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι ἐκεῖνος , » ἀλλά ὁ ψεῦδος εἰμί πατήρ · καί σύ οὖν καταψεύδομαι ἐγώ , καί λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ἐκ ὁ Θεός , καί μή ἵστημι ἐν ὁ ἀλήθεια , μηδέ ἐμμένω ὁ ἐμός λόγος , ἐκεῖνος τέκνον εἰμί , ὁ ὁ ψεῦδος τίκτω . ἐκεῖνος γάρ καί ὁ θεός πρός ὁ ἄνθρωπος διαβάλλω , πρός ὁ Εὔα εἶπον , ὅτι « φθονέω σύ ἀπείργω σύ ὁ ξύλον · » καί πρός ὁ θεός πάλιν ὁ ἄνθρωπος διαβάλλω , ὡς ὁ Ἰώβ , λέγω · « μή δωρεά Ἰώβ σέβομαι ὁ Θεός · « Ἠώος ὗς λαλέω ὁ ψεῦδος , ἐκ ὁ ἴδιος λαλέω · τουτέστιν , ἄνθρωπος μέν ὁ ψεύδω χράω , ὡς ἀλλότριος λέγω οὗτος · ὀδιάβολος δέ ὡς ἴδιος αὐτός χράω