cogPG.PG124 304
πνευματικῶς , ὡς προείρηται · αὐτὸς δὲ τίς ἐστιν , ὡς´ οὐδενὸς τῶν ψυχικῶν καταλαμβάνεται · ὑπὲρ . αὐτοὺτ γὰρ ὤν , ἀγνοεῖται τούτοις . Ἥ , καταλαμβάνει μὲν τίς ἐστιν ὁ ψυχικὸς , καὶ τί πείσεται μετὰ θάνατον , καὶ οἶδε καὶ τὰ ἑαυτοῦ καὶ τὰ τοῦ ψυχικοῦ · αὐτὸς δὲ ὑπ´ οὐδενὸς ψυχικοῦ καταλαμβάνεται , τίς ἑστι , καὶ τί πείσεται · ὥσπερ δὴ καὶ ὁ βλέπων ἐρᾷ μὲν τὸν τυφλὸν , οὐχ ὁρᾶται δὲ ὑπὸ τοῦ τυφλοῦ , Ἐπεὶ δὲ ἀνακρίνειν ἔτι νοεῖται καὶ τὸ ἐλέγχειν , ὁ μὲν πνευματικὸς ἐλέγχει πάντοσε τὸν κακῶς ἔχοντα , αὐτὸς δὲ ὑπ´ οὐδενὸς τῶν κακῶς ἐχόντων ἐλέγχεται , ἄτε ὀρθῶς βιῶν . [ ο Ακπεί . ] « ΤΙς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου , ὃς συμβιβάσει αὐτόν ; » Τὸν πνευματικὸν νοῦν , νοῦν Κυρίου ὀνομάζει . Τὸ δ . « Συμβιβάσει , . ἀντὶ τοῦ , διορθώσεται . Ἐπεὶ τοίνυν ἔφθη εἰπὼν , ὅτι ὁ πνευματικὸς ὑπ´ οὐδενὸς ἀνακρίνεται , φησὶ νῦν , ὅτι εἰκότως τοῦτο εἰπον . « Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου , ὃς μέλλει συμβιβάσαι αὐτὸν τὸν νοῦν φημε ] , » τουτέστι διορθώσασθαι ; Εἰ γὰρ κὴδέναι οὐδεὶς δύναται τὸν τοῦ Κυρίου νοῦν , ὃν ἔχει ὁ πνευματικὸς , πολλῷ μᾶλλον διδάσκειν καὶ διορθώσασθαι « Ἡμεῖς δὲ νοῦν Κυρίου ἔχομεν . » Μὴ θαυμάσης , φησὶν , ὅτι εἶπον νοῦν Κυρίου τὸν πνευματικὸν καὶ τὸν νοῦν αὐτοῦ . Ἡμεῖς γὰρ πάντες νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν · τουτέστι , Πάντα ὅσα ἴσμεν , ὁ Χριστὸς ἡμῖν ἀπεκάλυψε · καὶ τὸν νοῦν ὃ [ ν ] ἔχομεν περὶ τῶν θείων πραγμάτων , τοῦ Χριστοῦ ἔχομεν · τουτέστι , Τὴν γνῶσιν ἡν ἔχομεν περὶ τῶν κατὰ τὴν πίστιν πραγμάτων πνευματικῶν , ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ ἔχομεν · ὥστε εἰκότως ὑπ´ οὐδενὸς ἀνακρινόμεθα . Τινὲς δὲ νοῦν Χριστοῦ τὸν Πατέρα , ἄλλοι καὶ ΚΕΦΑΛ . Γʹ . « Καὶ ἐγὼ , ἀδελφοὶ , οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὑμῖν , ὡ - πνευκατικοῖς . ἀλλ´ ὡς σαρκικοῖς . » Κατέβαλεν αὐτῶν τὸν ἐπὶ τῇ ἔξω σοφίᾳ τῦφον . Ἵνα οὐν μὴ ἔχωσι λέγειν , ὅτι Ἡμεῖς οὐκ ἐπ´ ἐκείνῃ ἐπαιρόμεθα , ἀλλ´ ἐπὶ τῆ πνευματικῇ · νῦν δείκνυσιν αὐτοὺς οὐδὲ ἐπὶ τῇ ἡμετέρᾳ σοφίᾳ τὸ τέλειον ἔχοντας , ἀλλ´ ἔτι ἀτελεῖς ὄντας · καί φησιν , ὅτι Οὔπωοὐδὲνδο τῶν τελειοτέρων ἠκούσατε . Καλῶς δὲ εἶπε τὸ , « Οὐκ ἠδυνήθην , » ἵνα μὴ δόξῃ διὰ φθόνον αὐτοῖς τὸ τελειότερονΡ μὴ εἰπεῖν . Διὰ γὰρ τὸ στρέφεσθαι ὑμᾶς ἔτι πορὶ τὰ σαρκικὰ , οὐκ ἠδυνήθην λαλῆσαι ὡς τελείοις , Καὶ πῶς σαρκικοὶ ὄντες σημεῖα ἐπετέλουν ; σαν καὶ τοιοῦτοι , ὃ καὶ κατ´ ἀρχὰς εἴρηται . Ἄλλως τε , ἔνι καὶ σημεῖα ποιεῖν , καὶ σαρκικὸν εἶναι , ὡς οἰ τὰ δαιμόνια ἐκβάλλοντες τῷ ὁνόματι τοῦ Χριστοῦ . Τὰ γὰρ σημεῖα , πρὸς ὡφέλειαν ἑτέρων γίνονται · διὸ καὶ διὰ τῶν ἀναξίων ἐνεργοῦνται πολλάκις , βΑΡΠΤ ΙΙ
Lemmas: πνευματικός , ὡς προερέω · αὐτός δέ τίς εἰμί , ὡς οὐδείς ὁ ψυχικός καταλαμβάνω · ὑπέρ . αὐτός γάρ εἰμί , ἀγνοέω οὗτος . ὅς , καταλαμβάνω μέν τίς εἰμί ὁ ψυχικός , καί τίς πείθω μετά θάνατος , καί οἶδα καί ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ ψυχικός · αὐτός δέ ὑπό οὐδείς ψυχικός καταλαμβάνω , τίς εἰμί , καί τίς πείθω · ὥσπερ δή καί ὁ βλέπω ἐράω μέν ὁ τυφλός , οὐ ὁράω δέ ὑπό ὁ τυφλός , ἐπεί δέ ἀνακρίνω ἔτι νοέω καί ὁ ἐλέγχω , ὁ μέν πνευματικός ἔλεγχος πάντοσε ὁ κακῶς ἔχω , αὐτός δέ ὑπό οὐδείς ὁ κακῶς ἔχω ἐλέγχω , αὔγ-ασμα ὀρθῶς βία . [ ὁ Ακπεί . ] « τις γάρ γιγνώσκω νόος κύριος , ὅς συμβίβασις αὐτός ; » ὁ πνευματικός νόος , νόος κύριος ὀνομάζω . ὁ δ . « συμβίβασις , . ἀντί ὁ , διορθόω . ἐπεί τοίνυν φθάνω εἶπον , ὅτι ὁ πνευματικός ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω , φημί νῦν , ὅτι εἰκότως οὗτος εἶπον . « Τῖς γάρ γιγνώσκω νόος κύριος , ὅς μέλλω συμβιβάζω αὐτός ὁ νόος φημί ] , » τουτέστι διορθόω ; εἰμί γάρ κήδω οὐδείς δύναμαι ὁ ὁ κύριος νόος , ὅς ἔχω ὁ πνευματικός , πολύς μᾶλλον διδάσκω καί διορθόω « ἐγώ δέ νόος κύριος ἔχω . » μή θαυμάζω , φημί , ὅτι εἶπον νόος κύριος ὁ πνευματικός καί ὁ νόος αὐτός . ἐγώ γάρ πᾶς νόος Χριστός ἔχω · τουτέστι , Πάν ὅσος οἶδα , ὁ Χριστός ἐγώ ἀποκαλύπτω · καί ὁ νόος ὅς [ Ν ] ἔχω περί ὁ θεῖον πρᾶγμα , ὁ Χριστός ἔχω · τουτέστι , ὁ γνῶσις ἐάν ἔχω περί ὁ κατά ὁ πίστις πρᾶγμα πνευματικός , ἀπό ὁ Χριστός ἔχω · ὥστε εἰκότως ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω . Τινές δέ νόος Χριστός ὁ πατήρ , ἄλλος καί ΚΕ . γε . « καί ἐγώ , ἀδελφός , οὐ δύναμαι λαλέω σύ , εἰμί - πνευκατικοιξ . ἀλ ὡς σαρκικός . » καταβάλλω αὐτός ὁ ἐπί ὁ ἔξω σοφία τύφω . ἵνα ὀν μή ἔχω λέγω , ὅτι ἐγώ οὐ ἐπι ἐκεῖνος ἐπαίρω , ἀλ ἐπί τῆ πνευματικός · νῦν δείκνυμι αὐτός οὐδέ ἐπί ὁ ἡμέτερος σοφία ὁ τέλειος ἔχω , ἀλ ἔτι ἀτελής εἰμί · καί φημί , ὅτι Οὔπωοὐδὲνδο ὁ τέλειος ἀκούω . καλῶς δέ εἶπον ὁ , « οὐ δύναμαι , » ἵνα μή δόξα διά φθόνος αὐτός ὁ τελειότερονΡ μή εἶπον . Ζεύς γάρ ὁ στρέφω σύ ἔτι πόρις ὁ σαρκικός , οὐ δύναμαι λαλέω ὡς τέλειος , καί πῶς σαρκικός εἰμί σημεῖον ἐπιτελέω ; σάω καί τοιοῦτος , ὅς καί κατ´ ἀρχή εἴρω . ἄλλος τε , ἐν καί σημεῖον ποιέω , καί σαρκικός εἰμί , ὡς ὁ ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ ὄνομα ὁ Χριστός . ὁ γάρ σημεῖον , πρός ὠφέλεια ἕτερος γίγνομαι · διό καί διά ὁ Ἀναξίων ἐνεργέω πολλάκις , ΤΒ ΙΙ