cogPG.PG124 78
ὥραν τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐνστάσης δὲ τότε αὐτῆς , κρᾶγμα ποιεῖ πολλῆς τῆς φιλανθρωπίας καὶ συγκα . ταβάσεως γέμον , καὶ πολλὴν τὴν ἀγάπην ἐμφαίνων πρὸς τοὺς μαθητάς . Μέλλων γὰρ ἐγκαταλιμπάνειν αὐτοὺς , σφοδροτέραν τὴν ἀγάπην ἐπιδείκνυται . Τὸ γὰρ , « Ἀγαπήσας αὐτοὺς , εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτοὺς , » τοῦτο δηλοῖ , ὅτι οὐδὲν ἐνέλιπεν , ὧν τὸν σφόδρα ἀγαπῶντα εἰκὸς ἦν ποιῆσαι . Διὸ καὶ τὸ τελευταῖον πάντων τοῦτο ποιεῖ , νίπτων τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν , ὥστε αὐτοῖς ἐπιτεῖναι τὸν πόθον , καὶ πολλὴν αὐτοῖς προαποθέσθαι παράκλησιν πρὸς τὰ μέλ λοντα ἐπιέναι δεινὰ , λογισαμένοις ὅτι ὁ οὕτως ἀγαπήσας αὐτοὺς , ὡς καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν νῖώαι αὼπεριόψεται αὐτοὺς , οὐδὲ ἐν τοῖς δεινοῖς . μετάβασιν δὲ ὀνομάζει τὸν θάνατον τοῦ Χριστοῦ διὰ τὴν ἐξ ἀναστάσεως ἀνάληψιν . Ἐπεὶ τοίνυν μεταβῆναι ἔμελλεν « ἐκ τοῦ κόσμου τούτου , » ἐνδείκνυται τὴν πρὸς « τοὺς ἰδίους » ἀγάπην · ἰδίους δὲ τοὺς μαθητὰς ὀνομάζει κατὰ τὸν τῆς οἰκειώσεως λόγον . Ἱιοι μὲν γὰρ Θεοῦ κατὰ τὸν τῆς δημιουργίας τρόπον καὶ τοντες ἄνθρωποι · καθὸ εἴρηται · « Εἰς τὰ ἴδια ἦλθε , καὶ οἷ Πδικ αὐτὸν οὐ παρέλαβον · » ἴδιοι δὲ αὐτοῦ οἶ ἐμοι κατὰ τὸ οἰκεῖοι αὐτῷ εἶναι · ὥσπερ οὖν καὶ ἐνταῦθα ἰδίους ἐκάλεσε τοὺς μαθητὰς , προσέθηκε δὲ , « τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ , » ἐπειδὴ καὶ ἄλλοι εἰσὶν αὐτοῦ Ἐιοι , Ἀβραὰμ καὶ οἱ πατριάρχαι , ἀλλ´ οὐκ ἐν τῷ κόσμι . ἐξεδήμησαν γὰρ ἐντεῦθεν . Τούτους δὴ « τοὺς ἰδίους » αὐτῷ « τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ εἰς τέλος ἠγάπηκιν » ὅπερ ἐστὶ , τελείαν ἀγάπην εἰς αὐτοὺς ἐνεδείξατο . « Καὶ δείπνου γενομένου , τοῦ διαβόλου ἤδη βεἔηκότος εἰς τὴν καρδίαν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου , ἵνα αὐτὸν παραδῷ , εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πάπτα δδωκεν αὐτῷ ὁ Πατὴρ εἰς τὰς χεῖρας , καὶ ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἐξῆλθε καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ὑπάγει , ἐγείρεται ἐκ δείπνου , καὶ τίθησι τὰ ἱμάτια , καὶ λαβὼν λέντιον διέζωσεν ἐαυτόν · εἶτα βάλλει ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα καὶ ἤρξατο νίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν , καὶ ἰκμάσσειν τῷ λεντίῳ , ᾧ ἦν διεζωσμένος . » θαῦμα ζων ὁ εὐαγγελιστὴς , ὅτι τὸν ἤδη τὴν προδοσίαν ἐκμελετήσαντα ἔνιψε ὁ Χριστὸς , φησί , « Τοῦ διαἔδου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν Σίμωνος · , ὥτως ἄχρο τέλους τὸν προδότην ἐθεράπευε . Καὶ τὸ , « μείπνου δὲ γενομένου , « οὐ μάτην κεῖται , ἀλλ´ ἵφα ἐειγθῇ τὸ ἀπάνθρωπον τοῦ Ἰούδα , ὅτι οὐδὲ ἡ τῆς τραπίζης κοινωνία κατεδυσώπησεν αὐτόν . « Εἰδὼς τὖν ὁ Ἰησοβς , ὅτι πάντα παρέδωκεν αὐτῷ ὁ Πατὴρ ς τὰς χεῖρας · » τουτέσοιν , ὅτι τὴν σωτηρίαν τῶν πιστῶν αὐτῷ ἐνεχείρισε , καὶ δεῖ λοιπὸν πάντα τὰ κρὸς σοιτηρίαν ὑποδεικνύναι αὐτοῖς , ὁποῖον καὶ τὸ ὸναι τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν . Ταπεινοφροσύνην γὰρ ἐντεῦθεν νομοθετεῖται . Καὶ ἄλλως δέ · « Εἰδὼς
Lemmas: ὥρα ὁ θάνατος αὐτός ἐνίστημι δέ τότε αὐτός , κρᾶγμα ποιέω πολύς ὁ φιλανθρωπία καί Σύγκα . ταβάσεως γέμω , καί πολύς ὁ ἀγάπη ἐμφαίνω πρός ὁ μαθητής . Μέλλων γάρ ἐγκαταλιμπάνω αὐτός , σφοδρός ὁ ἀγάπη ἐπιδείκνυμι . ὁ γάρ , « ἀγαπάω αὐτός , εἰς τέλος ἀγαπάω αὐτός , » οὗτος δηλόω , ὅτι οὐδείς ἐλλείπω , ὅς ὁ σφόδρα ἀγάπη εἰκός εἰμί ποιέω . Διὸ καί ὁ τελευταῖος πᾶς οὗτος ποιέω , νίζω ὁ πούς ὁ μαθητής , ὥστε αὐτός ἐπιτείνω ὁ πόθος , καί πολύς αὐτός προαποτίθημι παράκλησις πρός ὁ Μέλ λοντα ἔπειμι δεινός , λογίζομαι ὅτι ὁ οὕτως ἀγαπάω αὐτός , ὡς καί ὁ πούς αὐτός νῖώαι ἀπορρίπτω αὐτός , οὐδέ ἐν ὁ δεινός . μετάβασις δέ ὀνομάζω ὁ θάνατος ὁ Χριστός διά ὁ ἐκ ἀνάστασις ἀνάληψις . ἐπεί τοίνυν μεταβαίνω μέλλω « ἐκ ὁ κόσμος οὗτος , » ἐνδείκνυμι ὁ πρός « ὁ ἴδιος » ἀγάπη · ἴδιος δέ ὁ μαθητής ὀνομάζω κατά ὁ ὁ οἰκείωσις λόγος . Ἱιοι μέν γάρ Θεός κατά ὁ ὁ δημιουργία τρόπος καί τοντες ἄνθρωπος · καθό εἴρω · « εἰς ὁ ἴδιος ἔρχομαι , καί οἷ Πδικ αὐτός οὖον παραλαμβάνω · » ἴδιος δέ αὐτός οἶς ἐμοι κατά ὁ οἰκεῖος αὐτός εἰμί · ὥσπερ οὖν καί ἐνταῦθα ἴδιος καλέω ὁ μαθητής , προστίθημι δέ , « ὁ ἐν ὁ κόσμος , » ἐπεί καί ἄλλος εἰμί αὐτός εἴεω , Ἀβραάμ καί ὁ πατριάρχης , ἀλ οὐ ἐν ὁ κόσμις . ἐκδημέω γάρ ἐντεῦθεν . οὗτος δή « ὁ ἴδιος » αὐτός « ὁ ἐν ὁ κόσμος εἰς τέλος ἀγαπάω » ὅσπερ εἰμί , τέλειος ἀγάπη εἰς αὐτός ἐνδείκνυμι . « καί δεῖπνον γίγνομαι , ὁ διάβολος ἤδη βαίνω εἰς ὁ Καρδία Ἰούδας Σίμων Ἰσκαριώτης , ἵνα αὐτός παραδίδωμι , εἰδοί ὁ Ἰησοῦς , ὅτι πάπτα δίδωμι αὐτός ὁ πατήρ εἰς ὁ χείρ , καί ὅτι ἀπό Θεός ἐξέρχομαι καί πρός ὁ θεός ὑπάγω , ἐγείρω ἐκ δεῖπνον , καί τίθημι ὁ ἱμάτιον , καί λαμβάνω λέντιον διαζώννυμι ἑαυτοῦ · εἶτα βάλλω ὕδωρ εἰς ὁ νιπτήρ καί ἄρχω νίζω ὁ πούς ὁ μαθητής , καί ἰκμάζω ὁ λέντιον , ὅς εἰμί διαζώννυμι . » θαῦμα ζῶ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι ὁ ἤδη ὁ προδοσία ἐκμελετάω νίφω ὁ Χριστός , φημί , « ὁ διαδέω ἤδη βάλλω εἰς ὁ Καρδία Σίμων · , ὅς ἄχροος τέλος ὁ προδότης θεραπεύω . καί ὁ , « μειπνεω δέ γίγνομαι , « οὖον μάτην κεῖμαι , ἀλ ἵημι ἔργω ὁ ἀπάνθρωπος ὁ Ἰούδας , ὅτι οὐδέ ὁ ὁ τρέπω κοινωνία καταδυσωπέω αὐτός . « εἰδώς τύν ὁ Ἰησοβς , ὅτι πᾶς παραδίδωμι αὐτός ὁ πατήρ Σ ὁ χείρ · » τοῦτος , ὅτι ὁ σωτηρία ὁ πιστός αὐτός ἐγχειρίζω , καί δεῖ λοιπός πᾶς ὁ Κρος σοιτηρίαν ὑποδείκνυμι αὐτός , ὁποῖος καί ὁ ὄνομαι ὁ πούς ὁ μαθητής . ταπεινοφροσύνη γάρ ἐντεῦθεν νομοθετέω . καί ἄλλως δέ · « εἰδώς