cogPG.PG124 262
ἀνίνω · « Μὴ νικῶ ὑπὸ τοῦ κακοῦ · » τουτέστι , Μὴ μνησικάκῳ προαιρέσει τοῦτο ποίει , μηδὲ μιμοῦ τὸν κακοποιὸνἦττα γάρ ἐστι τοῦτο ] , ἀλλὰ σπούδαζε μἄλλον ἐν τῆ ἀγαθοποιίᾳ σου νικῆσαι ἐκεῖνον , καὶ μεταβαλεῖν ἀπὸ τῆς κακίας . Ὅπερ οὖν εἰπεν ἀνωτέρω , πρὸς παραμυθίαν τῆς μικροψυχίας εἶπε · νυνί δὲ τὸ τελεώτερον εἰσηγήσατο . ΚΕΦΑΛ . ΙΓʹ .. « Πᾶσα ψυχὴ ἐξου σίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω . » Ἐπειδὴ ἱκανῶς κατήρτυσε τὰ ἤθη τῶν ἀκουόντων . καὶ ἐδίδαξεν αὐτοὺς καὶ ἐχθροῖς εἶναι εὐμενεῖς , εἰσάγων καὶ ταύτην τὴν παραίνεσιν · παιδεύων πᾶσαν ψυχὴν , κάνἰερεὺς ᾗ τις , κἂν μοναχὸς , κἂν ἀπόστολός , ὑποτάσσεσθαι τοῖς ἄρχουσιν . Αὕτη γὰρ ἡ ὑποταγὴ οὐκ ἀνατρέπει τὴν εὐσέβειαν . Παραινεῖ δὲ οῦτο ὁ Ἀπόστολος , δεικνύων , ὅτι οὐκ ἀποστασίαν δὲλάσκει τὸ Εὐαγγέλιον , οὐδὲ ἀπείθειαν , ἀλλὰ μᾶλλον ἔὐωμοσύνην καὶ εὐπείθειαν . « Οὐ γὰρ ἔστιν ἐξουσία , εἰ μὴ ἀπὸ Θεοῦ · αἱ δὲ οἷσι ἐξουσίαι . ὑπὸ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν . » Τί λέγεις , Πᾶς ἄρχων ὑπὸ Θεοῦ κεχειροτόνηται ; Οὐ τοῦτο λένω , φησὶν , οὐδὲ περὶ τῶν καθ´ ἕκαστον ἀρχόντων ὁλόγος μοι νῦν , ἀλλὰ περὶ τοῦ πράγματος αὐτοῦ . Τὸ γάρ ἀρχὰς εἶναι , καὶ τοὺς μὲν ἄρχειν , τοὺς δὲ ἄρκεαθαι , καὶ μὴ ἄνω καὶ κάτω τὰ πάντα φύρεσθαι , τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας ἔργον φημὶ εἶναι . Οὐκ εἶπε γὰρ , ὅτι θὐκ ἔστιν ἄρχων , ἀλλ’ , « Οὐκ ἔστιν ἐξουσία , εἰ μὴ ὑπὸ Θεοῦ . » Ὡστε περὶ αὐτοῦ τοῦ πράἠματος , τῆς ἀρχῆς , φημὶ , διαλέγεται . Ὥσπερ καὶ τις σοφὸς ὅταν λέγῃ · « Παρὰ Κυρίου ἀρμόζεται γυνὴ ἀδρί · » οὐ τοῦτο λέγει , ὅτι ἕκαστον συνιόντα γυναικὶ , αὐτὸς συνάπτει · ἀλλ´ ὅτι τὸν γάμον ἐποίησεν αὐτός . Πᾶσαι οὖν αἱ ἐξουσίαι , ὑπὸ Θεοῦ δικαίως τεταγμέναι εἰσὶν , οἴαν ἂν σκοπήσῃς , κἂν τὴν τοῦ πατρὸς πρὸ,ί υίόν , κἂν τὴν τοῦ ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα , καν τὰς ἄλλας πάσας · καὶ τὰς ἐν τοῖς ζώοις δέ , ὡς τῶν μελισσῶν ὡς τῶν γεράνων , ὡς τῶν ἰχθύων « Ὅττε ὁ ἀντιπασσόμενος τῆ ἐξουσίᾳ , τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν . Οἱ δὲ ἀνθεστηκότες , ἑαυτοῖς κρῖμα λήψονται . » Ἵνα μὴ ἔχωσι λέγειν οἱ πιστοὶ , ζτι Ἐξευτελίζεις ἡμᾶς , τοὺς τῆς τῶν οὐρανῶν βασι2είας ἀπολαύειν μέλλοντας , ἄρχουσιν ὑποτάττων · ὅεικνυσιν , ὅτι τῷ Θεῷ ὑποτάττεται , ὁ ταῖς ἀρχαῖς ποτασσόμενος · μᾶλλον δὲ τὸ φοβερώτερον τίθηπ σιν , ὅτι ὁ μὴ ταύταις πειθόμενος , ἀντιτάσσεται τῷ Θεῷ , τῷ τὰς ἀρχὰς τάξαντι · ὁ δὲ ἀνθεστηκὸς , καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ τιμωρηθήσεται καὶ παρὰ ἀνθρώπων Τοῦτο γὰρ αἰνίττεται εἰπών · « ἑαυτοῖς κρῖμα λής φονται οἱ ἀνθεστηκότες » « Οἱ γὰρ ἄρχοντες οὐκ εἰσὶ φόβος τῶν ἀγαθῶν ἔργων , ἀλλὰ τῶν κακῶν . Θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν ; τὸ ἀγαθὸν ποίει , καὶ ἕξεις ἔπαινον ἐξ αὐΟΑΡΟΤ ΧΙii .
Lemmas: ἀνίημι · « μή νικάω ὑπό ὁ κακός · » τουτέστι , μή μνησικακῶ προαίρεσις οὗτος ποιέω , μηδέ μῖμος ὁ κακοποιός γάρ εἰμί οὗτος ] , ἀλλά σπουδάζω μᾶλλον ἐν τῆ ἀγαθοποιία σύ νικάω ἐκεῖνος , καί μεταβάλλω ἀπό ὁ κακία . ὅπερ οὖν εἶπον ἀνωτέρω , πρός παραμυθία ὁ μικροψυχία εἶπον · νυνί δέ ὁ τέλειος εἰσηγέομαι . ΚΕ . πνίξ .. « πᾶσα ψυχή ἔξω σία ὑπερέχω ὑποτάσσω . » ἐπεί ἱκανῶς καταρτύω ὁ ἦθος ὁ ἀκούω . καί διδάσκω αὐτός καί ἐχθρός εἰμί εὐμενής , εἰσάγω καί οὗτος ὁ παραίνεσις · παιδεύω πᾶς ψυχή , καίνω ὅς τις , κἀν μοναχός , κἀν ἀπόστολος , ὑποτάσσω ὁ ἄρχω . ἄτη γάρ ὁ ὑποταγή οὐ ἀνατρέπω ὁ εὐσέβεια . παραινέω δέ οῦτο ὁ ἀπόστολος , δείκνυμι , ὅτι οὐ ἀποστασία δὲλάσκει ὁ Εὐαγγέλιος , οὐδέ ἀπείθεια , ἀλλά μᾶλλον ευωμοσυνειμι καί εὐπείθεια . « οὖον γάρ εἰμί ἐξουσία , εἰμί μή ἀπό Θεός · ὁ δέ ὅς ἐξουσία . ὑπό Θεός τάσσω εἰμί . » τις λέγω , Πᾶς ἄρχω ὑπό Θεός χειροτονέω ; οὖον οὗτος Λένω , φημί , οὐδέ περί ὁ καθ´ ἕκαστος ἄρχω ὁλόγος ἐγώ νῦν , ἀλλά περί ὁ πρᾶγμα αὐτός . ὁ γάρ ἀρχή εἰμί , καί ὁ μέν ἄρχω , ὁ δέ ἀρκέω , καί μή ἄνω καί κάτω ὁ πᾶς φύρω , ὁ ὁ Θεός σοφία ἔργον φημί εἰμί . οὐ εἶπον γάρ , ὅτι θʹ εἰμί ἄρχω , ἀλλά , « οὐ εἰμί ἐξουσία , εἰμί μή ὑπό Θεός . » ὡστε περί αὐτός ὁ πρᾶμα , ὁ ἀρχή , φημί , διαλέγω . ὥσπερ καί τις σοφός ὅταν λέγω · « παρά κύριος ἁρμόζω γυνή ἀδρί · » οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ἕκαστος συνέρχομαι γυνή , αὐτός συνάπτω · ἀλ ὅτι ὁ γάμος ποιέω αὐτός . Πᾶς οὖν ὁ ἐξουσία , ὑπό Θεός δικαίως τάσσω εἰμί , οἶος εἄν σκοπέω , κἀν ὁ ὁ πατήρ πρός υἱός , κἀν ὁ ὁ ἀνήρ πρός γυνή , καν ὁ ἄλλος πᾶς · καί ὁ ἐν ὁ ζῷον δέ , ὡς ὁ μέλισσα ὡς ὁ γέρανος , ὡς ὁ ἰχθύς « Όττε ὁ αντιπασσω τῆ ἐξουσία , ὁ ὁ Θεός διαταγή ἀνθίστημι . ὁ δέ ἀνθίστημι , ἑαυτοῦ κρίμα λαμβάνω . » ἵνα μή ἔχω λέγω ὁ πιστός , τζι εξευτελίζω ἐγώ , ὁ ὁ ὁ οὐρανός βασι2είας ἀπολαύω μέλλω , ἄρχω ὑποτάσσω · ὁρίζω , ὅτι ὁ Θεός ὑποτάσσω , ὁ ὁ ἀρχή ποτάζω · μᾶλλον δέ ὁ φοβερός τίθηπ βρόχος , ὅτι ὁ μή οὗτος πείθω , ἀντιτάσσω ὁ Θεός , ὁ ὁ ἀρχή τάσσω · ὁ δέ ἀνθίστημι , καί παρά ὁ Θεός τιμωρέω καί παρά ἄνθρωπος οὗτος γάρ αἰνίσσομαι εἶπον · « ἑαυτοῦ κρίμα Λῆς φοντά ὁ ἀνθίστημι » « ὁ γάρ ἄρχω οὐ εἰμί φόβος ὁ ἀγαθός ἔργον , ἀλλά ὁ κακός . ἐθέλω δέ μή φοβέω ὁ ἐξουσία ; ὁ ἀγαθός ποιέω , καί ἔχω ἔπαινος ἐκ ΑΟ Ἴ .