cogPG.PG124 349
« Τίοὖν φημι ; ὅτι εἴδωλόν τί ἐστιν ; ἢ ὅτι εἰκών . λόθυτόν τί ἐστιν ; » Οὐχ ὡς ἰσχύν τινα ἐχόντων τῶν εἰδώλων , καὶ δυναμένων βλάψαι ἢ ὠφελῆσαι , ἀπάγω τούτων ὑμᾶς · οὐδὲ γὰρ εἰσὶν ὅλως · ἀλλλὅτι οὐ προσάγεται τὸ θυόμενον τῷ Δεσπότῃ τῷ σῷν Ἐπιφέρει οὖν · Ἀλλ´ ἅτι Σ θύει τὰ ἔθνη , δαιμονίοις θύει , καὶ οὐ Θεῷ . » Μὴ τοίνυν τρέχετε ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ ε . σπότου ὑμῶν · καὶ γὰρ εἰ βασιλικὴν ἀφεὶς τράπεζαν , ἔτρεχες ἐπὶ τὴν τῶν καταδίκων , πάντως ἡμάρτανες · οὐχ ὅτι ἔβλαπτεν ἐκείνη , ἢ ὠφελεῖ , ἀλλ´ ὅτι θβρις ἐδόκει τοῦτο τῆς βασιλικῆς τραπέζηςʹ . « Οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι . » Εἰ γὰρ τῆς μυστικῆς τραπέζης μετέχοντες , κοινωνοῦσι Χριστῷ · οὐ δαιμόνων τραπέζης μει έχοντες , δῆλον ὅτι δαίμοσι κοινωνοῦσιν . « Οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν , καὶ ποτήριον δαιμονίων . » Ἐπειδὴ ἐν τάξει παραινέσεως εἶπεν · « Οὐθέλω ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι · » ἵνα μὴ παραίνεσις καταφρονηθῇ , ἐν τάξει ἀποφάσεως νῦν αὐτὸ τέθεικεν , εἰπών · « Ο δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν , καὶ ποτήριον δαιμονίων . » « Οὐ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν , καὶ τραπέζης δαιμονίων . » Ἐκ μόνων τῶν ὀνομάτων κατασκευάζει , τὸ δεῖν ἀπέχεσθαι τῶν εἰδωλοθύτων . « Ἡ παραζηλοῦμεν τὸν Κύριον ; μὴ ἰσχυρότεροι αὐτου ἐσμεν ; » Ἐντρεπτικῶς τοῦτο τέθεικεν , ἦ πειράζομεν , φησὶ , καὶ παρακνίζομεν τὸν Θεὸν , εἶ δύναται κολάσαι ἡμᾶς πρὸς τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἀποχωροῦντας ; Εἶτα εἰς ἄτοπον ἀπάγων τὸν λόγον , Κφησί · « Μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμεν;»ἀναμμνήσκων σφόδρα πληκτικῶς τῆς Μωσαῖκῆς ῥήσεως · « Παρεζήλωσάν με ἐπ´ οὐ Θεῷ , παρώργισάν με ἐνʹ τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν . » « Πάντα μοι ἔξεστιν , ἀλλ´ οὐ πάντα συμφέρει . » Ἵνα μή τις εἴπῃ αὐτῷ , ὅτι Μετὰ καθαρᾶς ἐσθίων συνειδήσεως ἐξουσίαν ἔχω τοῦτο ποιεῖν · Ναὶ , φησὶ πάντα μέν σοι ἔξεστιν , ἐπειδὴ αὐτὸς παρὰ θεοῦ αὐτεξούσιος γέγονας · ἀλλ´ οὐ πάντως συμφέρει σοι τὸ ἐσθίειν · ὁδῷ γὰρ προβαίνων , ὅιάθεσιν ἕξεις πρὸς τὰ εἴδωλα , τῷ συνεχῶς κοινωνεῖν τῶν τραπεζῶν αὐτῶν . « Πάντα μοι ἔξεστιν , ἀλλ´ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ . » Οὔτε σοὶ συμφέρει , φησί , καθὸ καὶ προλαβὼν εἶπον . οὔτε τῷ ἀδελφῷ σου · οὐ γὰρ οἰκοδομεῖ αὐτὸν , ἀλλὰ μᾶλλον καθαιρεῖ , καὶ κατασκάπτει τὴν πίστιν αὐτου . Ὅστε ἐπεὶ οὔτε σὲ ὡφελεῖ , οὕτε τὸν ἀδελφόν , τί τοῦτο ποιεῖς ; « Μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω , ἀλλὰ τὸ τοῦ πλησίον ἕκαστος . » Μὴ ζήτει τοῦτο , εἰ σὺ ἐσθίεις καθαοᾷ
Lemmas: « Τίων φημί ; ὅτι εἴδωλον τίς εἰμί ; ἢ ὅτι εἰκών . λοθυος τίς εἰμί ; » οὐχ ὡς ἰσχύς τις ἔχω ὁ εἴδωλον , καί δύναμαι βλάπτω ἢ ὠφελέω , ἀπάγω οὗτος σύ · οὐδέ γάρ εἰμί ὅλως · ἀλλότης οὖον προσάγω ὁ θύω ὁ δεσπότης ὁ σός ἐπιφέρω οὖν · Ἀλ ἵσμα Σ θύω ὁ ἔθνος , δαιμόνιος θύω , καί οὖον Θεός . » μή τοίνυν τρέχω ἐπί ὁ ἐχθρός ὁ ε . σποος σύ · καί γάρ εἰμί βασιλικός ἀφίημι τράπεζα , τρέχω ἐπί ὁ ὁ κατάδικος , πάντως ἁμαρτάνω · οὐ ὅτι βλάπτω ἐκεῖνος , ἢ ὠφελέω , ἀλ ὅτι θβρις δοκέω οὗτος ὁ βασιλικός τραπέζηςʹ . « οὖον ἐθέλω δέ σύ κοινωνός ὁ δαιμόνιος γίγνομαι . » εἰμί γάρ ὁ μυστικός τράπεζα μετέχω , κοινωνέω Χριστός · οὖον δαίμων τράπεζα Μέι ἔχω , δῆλος ὅτι δαίμων κοινωνέω . « οὖον δύναμαι ποτήριον κύριος πίνω , καί ποτήριον δαιμόνιος . » ἐπεί ἐν τάξις παραίνεσις εἶπον · « ουεθελω σύ κοινωνός ὁ δαιμόνιος γίγνομαι · » ἵνα μή παραίνεσις καταφρονέω , ἐν τάξις ἀπόφασις νῦν αὐτός τίθημι , εἶπον · « ὁ δύναμαι ποτήριον κύριος πίνω , καί ποτήριον δαιμόνιος . » « οὖον δύναμαι τράπεζα κύριος μετέχω , καί τράπεζα δαιμόνιος . » ἐκ μόνος ὁ ὄνομα κατασκευάζω , ὁ δήω ἀπέχω ὁ εἰδωλόθυτος . « ὁ παραζηλόω ὁ κύριος ; μή ἰσχυρός αὐτός εἰμί ; » Ἐντρεπτικός οὗτος τίθημι , εἰμί πειράζω , φημί , καί παρακνίζω ὁ θεός , εἰμί δύναμαι κολάζω ἐγώ πρός ὁ ἐχθρός αὐτός ἀποχωρέω ; εἶτα εἰς ἄτοπος ἀπάγω ὁ λόγος , Κφησί · « μή ἰσχυρός αὐτός ἐσμεν;»ἀναμμνήσκων σφόδρα πληκτικός ὁ μωσαϊκός ῥῆσις · « παραζηλόω ἐγώ ἐπι οὖον Θεός , παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ εἴδωλον αὐτός . » « Πάν ἐγώ ἔξεστι , ἀλ οὖον πᾶς συμφέρω . » ἵνα μή τις εἶπον αὐτός , ὅτι μετά καθαρός ἐσθίω συνείδησις ἐξουσία ἔχω οὗτος ποιέω · Ναίς , φημί πᾶς μέν σύ ἔξεστι , ἐπεί αὐτός παρά θεός αὐτεξούσιος γίγνομαι · ἀλ οὖον πάντως συμφέρω σύ ὁ ἐσθίω · ὁδός γάρ προβαίνω , ὅιάθεσιν ἔχω πρός ὁ εἴδωλον , ὁ συνεχῶς κοινωνέω ὁ τράπεζα αὐτός . « Πάν ἐγώ ἔξεστι , ἀλ οὖον πᾶς οἰκοδομέω . » οὔτε σύ συμφέρω , φημί , καθό καί προλαμβάνω εἶπον . οὔτε ὁ ἀδελφός σύ · οὖον γάρ οἰκοδομέω αὐτός , ἀλλά μᾶλλον καθαιρέω , καί κατασκάπτω ὁ πίστις αὐτός . ὅστε ἐπεί οὔτε σύ ὠφελέω , ἵημι ὁ ἀδελφός , τίς οὗτος ποιέω ; « μηδείς ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ πλησίος ἕκαστος . » μή ζητέω οὗτος , εἰμί σύ ἐσθίω καθαοᾷ