cogPG.PG124 117
ζΑΡΟΤ ΧvΙi . φηοὶ , δοκεῖτε μέγα τι περὶ ἐμοῦ φαντασθῆναι · ἐγὼ δέ λέγω ὑμῖν , ὅτι τοσοῦτόν ἐστε ἀτελεῖς , ὥστε ἐν . καταλιπεῖν με μέλλετε τοῖς ἐχθροῖς · καὶ τοταύτη δειλία ὑμῶν κατακρατήσει , ὥστε οὐδὲ μετ´ ἀλλήλων δυνήσεσθε ἀναχωρῆσαι , ἀλλὰ καὶ ἀπ´ ἀλλήλων διο . σκορπισθήσεσθε , καὶ ἕκαστος καταφυγὴν καὶ σωτηρίαν ἑαυτῷ πορίσεται . Ἀλλ´ οὐδὲν ἐκ τούτου δεινὸν . πείσομαι · « Οὐ γὰρ μόνος εἰμὶ , » ἀλλ´ ἔχω καὶ τὸν Πατέρα μετ´ ἐμοῦ . Ὡστε οὐ δι´ ἀδυναμίαν πάσχω , ἀλλ´ ἑκὼν παραχωρῶ τοῖς σταυρωταῖς . Ὅταν οὖν ἀκούσῃς τὸ , « Ἵνα τί με ἐγκατέλιπες ; » μὴ οὕτως ἁπλῶς νόει , ὅτι ἐγκατελείφθη ὁ Σωτὴρ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ( πῶς γὰρ ἐνταῦθα μαρτυρεῖς ὅτι « Ὁ Πατὴρ μετ´ ἐμοῦ ἐστι ; » ) , ἀλλ´ ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ῥηθῆναι νόει τοῦτο , τῆς ἐγκαταλειφθείσης διὰ τὰς ἀμαρτίας , καὶ ἀποῤῥιφείσης , ἐν Χριστῷ δὲ καταλλαγείσης , καὶ προσληφθείσης τῷ Πατρί . « Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν , ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε . Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε , ἀλλὰ θαρσεῖτε , ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον . » πιΤαῦτα , φησὶν , ἐλάλησα ὑμῖν , » ἵνα μὴ ἐκβάλητέ με ἐκ τῆς διανοία ; ὑμων , μηδὲ διασαλευθῆτε , καὶ ταραχθῆτε ἀπὸ τῆς ἐν τῆς ἐμῇ ἀγάπῃ σταθερότητος , ἀλλ´ εἰρηνεύητε ἐν ἐ οίν τουτέστι , Μένητε ἀκλόνητοι , παραδεχόμενοι ὡς πιστὰ ὅσα εἶπον ὑμῖν . Ἀκουέτω δὲ καὶ Ἄρειος , ὅτι ταῦτα πάντα τὰ ταπεινὰ , καὶ ἀνάξια δοκοῦντα τῆς τοῦ Υίοῦ δόξης , διὰ τοὺς ἀκροατὰς εἴρηται , οὐχ ἱνα ἡμεῖς πρὸς τὰ δόγματα τούτοις χρώμεθα . Ἐλέχθησαν γὰρ τοῖς ἀποστόλοις πρὸς παρηγυρίαν , ὡς ἐνδεικτικὰτῆς αὐτοῦ πρὸς αὐτοὺς ἀγάπης . « Ἐν τῷ κόσμῳ θὴῖψιν ἕξετε . » Οὐ μέχρι τῶν ῥηθέντων , φησί , δεινῶν στήσω ὑμῖν τοὺς πειρασμοὺς , ἀλλ´´ ἕως ἂν ἦτε ἐν τῶ κόσμῳ , « θλῖψιν ἕξετε , » οὐ νῦν , ὅτε παραδίδομαι , ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα · ἀλλ´ ἀντίστητε τῷ λογισμῶ · « Θαρσεῖτε γὰρ , ὅτι ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον · » ἐμοῦ δὲ νικήσαντος , οὐ δεῖ τοὺς μαθητὰς ὑμᾶς ἀλύειν , ἀλλὰ καταφρονεῖν αὐτοῦ ὡς νενικημένου . Πῶς δὲ νενίκηκε τὸν κόσμον ; Τὸν ἄρχοντα τῶν τοῦ κόσμου παθῶν καταπαλαίσας . Ἀλλὰ μὴν καὶ ἀπὸ τῶν μετὰ ταῦτα δῆλον . Πάντα γὰρ αὐτῷ ὑπετάγησαν , καὶ παρεχώρησαν . Ὥσπερ οὖν τοῦ Ἀδὰμ ἡττηθέντος , πᾶσα ἡ φύσις κατεκρίθη · οὕτω τοῦ Χριστοῦ νικήσαντος , εἰς πᾶσαν τὴν φύσιν ἡ νίκη διαβέβηκεν . καὶ δύναμις ἡμῶν ἐχαρίσθη ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ . Δι´ ἀνθρώπου γὰρ εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , καὶ δι´ ἀνθρώπου ἡ ζωὴ , καὶ τὸ κατὰ τοῦ διαβόλσλ κράτος . Εἰ γὰρ ψιλὸς Θεὸς ἐνίκησεν , οὐδὲν ἄν ἣν πρὸς ἡμᾶς . ΚΚΦΑΛ . ΙΖʹ .. ἵερὶ τῆς προσευχῆς τοῦ Ἰλσοῦ πρὸς τὸν Πατέρα πὲμ τῶν δεδομένων ἐαυτῷ μαθητῶν « Ταῦτα ἐλάλγσεν ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἐπῆρε τοὺς ὁφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν , καὶ εἶπε · Πάτεο , ἐλήλυθεν ἡ ὥρα · δόξασόν σου τὸν Υἱὸν , ἵνα καὶ ὁ λἱός σου δοξάσῃ σε , καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός · ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ , δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν
Lemmas: ΡΟ Ὕς . φημί , δοκέω μέγας τίς περί ἐγώ φαντάζω · ἐγώ δέ λέγω σύ , ὅτι τοσοῦτόν εἰμί ἀτελής , ὥστε ἐν . καταλείπω ἐγώ μέλλω ὁ ἐχθρός · καί τοουτος δειλία σύ κατακράτησις , ὥστε οὐδέ μετέ ἀλλήλων δύναμαι ἀναχωρέω , ἀλλά καί ἀπ´ ἀλλήλων διό . σκορπίζω , καί ἕκαστος καταφυγή καί σωτηρία ἑαυτοῦ πορίζω . Ἀλ οὐδείς ἐκ οὗτος δεινός . πείθω · « οὖον γάρ μόνος εἰμί , » ἀλ ἔχω καί ὁ πατήρ μετέ ἐγώ . ὡστε οὖον δις ἀδυναμία πάσχω , ἀλ ἑκών παραχωρέω ὁ σταυρώτης . ὅταν οὖν ἀκούω ὁ , « ἵνα τίς ἐγώ ἐγκαταλείπω ; » μή οὕτως ἁπλόος νοέω , ὅτι ἐγκαταλείπω ὁ Σωτήρ ὑπό ὁ πατήρ ( πῶς γάρ ἐνταῦθα μαρτυρέω ὅτι « ὁ πατήρ μετέ ἐγώ εἰμί ; » ) , ἀλ ἀπό ὁ ἀνθρώπινος φύσις εἴρω νοέω οὗτος , ὁ ἐγκαταλείπω διά ὁ ἁμαρτία , καί ἀπορίπτω , ἐν Χριστός δέ καταλλάσσω , καί προσλαμβάνω ὁ πατήρ . « οὗτος λαλέω σύ , ἵνα ἐν ἐγώ εἰρήνη ἔχω . ἐν ὁ κόσμος θλῖψις ἔχω , ἀλλά θαρσέω , ἐγώ νικάω ὁ κόσμος . » πιουτος , φημί , λαλέω σύ , » ἵνα μή ἐκβάλλω ἐγώ ἐκ ὁ διάνοια ; ὑμεῖς , μηδέ διασαλεύω , καί ταράσσω ἀπό ὁ ἐν ὁ ἐμέω ἀγάπη σταθερότης , ἀλ εἰρηνεύω ἐν εἰ ὅς τουτέστι , μένω ακλόνητος , παραδέχομαι ὡς πιστόν ὅσος εἶπον σύ . ἀκούω δέ καί Ἄρειος , ὅτι οὗτος πᾶς ὁ ταπεινός , καί ἀνάξιος δοκέω ὁ ὁ υἱός δόξα , διά ὁ ἀκροατής εἴρω , οὐ ἵνα ἐγώ πρός ὁ δόγμα οὗτος χράω . λέγω γάρ ὁ ἀπόστολος πρός παρηγυρίαν , ὡς ἐνδεικτικός αὐτός πρός αὐτός ἀγάπη . « ἐν ὁ κόσμος θὴῖψιν ἔχω . » οὖον μέχρι ὁ εἴρω , φημί , δεινός ἵστημι σύ ὁ πειρασμός , ἀλ ἠώς εἄν εἰμί ἐν ὁ κόσμος , « θλῖψις ἔχω , » οὖον νῦν , ὅτε παραδίδωμι , ἀλλά καί μετά οὗτος · ἀλ ἀνθίστημι ὁ λογισμός · « θαρσέω γάρ , ὅτι ἐγώ νικάω ὁ κόσμος · » ἐγώ δέ νικάω , οὖον δεῖ ὁ μαθητής σύ ἀλύω , ἀλλά καταφρονέω αὐτός ὡς νικάω . Πῶς δέ νικάω ὁ κόσμος ; ὁ ἄρχω ὁ ὁ κόσμος πάθος καταπαλαίω . ἀλλά μήv καί ἀπό ὁ μετά οὗτος δῆλος . Πάν γάρ αὐτός ὑποτάσσω , καί παραχωρέω . ὥσπερ οὖν ὁ Ἀδάμ ἡττάω , πᾶς ὁ φύσις κατακρίνω · οὗτος ὁ Χριστός νικάω , εἰς πᾶς ὁ φύσις ὁ νίκη διαβαίνω . καί δύναμις ἐγώ χαρίζομαι ἐν Χριστός Ἰησοῦς , πατέω ἐπάνω ὄφις καί σκορπίος , καί ἐπί πᾶς ὁ δύναμις ὁ ἐχθρός . Δις ἄνθρωπος γάρ εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , καί δις ἄνθρωπος ὁ ζωή , καί ὁ κατά ὁ διαβόλσλ κράτος . εἰμί γάρ ψιλός θεός νικάω , οὐδείς ἄν ὅς πρός ἐγώ . ΚΛ . ἵζω .. ἱερός ὁ προσευχή ὁ Ἰλσοῦ πρός ὁ πατήρ πέμπω ὁ δίδωμι αὐτός μαθητής « οὗτος ἐλάλγσεν ὁ Ἰησοῦς , καί ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός αὐτός εἰς ὁ οὐρανός , καί εἶπον · Πάτος , ἔρχομαι ὁ ὥρα · δοξάζω σύ ὁ υἱός , ἵνα καί ὁ λίς σύ δοξάζω σύ , καθώς δίδωμι αὐτός ἐξουσία πᾶς σάρξ · ἵνα πᾶς ὅς δίδωμι αὐτός , δίδωμι αὐτός ζωή