cogPG.PG124 67
τὴν προτέραν ἄγνοιαν τῶν ἀποστόλων . « Ταῦτα γὰρ , φησὶν , οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρότερον , ἀλλ´ ὅτε Ἰησοῦς ἐδοξάσθη . » Δόξαν δὲ λέγει τὴν μετὰ τὸν σταυρὸν καὶ τὸ πάθος ἀνάληψιν . Τότε δὴ τότε ἔγνωσαν τῇ τοῦ Πνεύματος πάντως παρουσίᾳ , « ὅτι ἐπ´ αὐτῷ ἦσαν γεγραμμένα . » Ὅτι μὲν γὰρ ἐγέγραπτο , τυχὸν ἤδεσαν · ὅτι δὲ ἐπὶ τοῦ Ἰησοῦ , τοῦτο αὐτοὺς ἐλάνθανε συμφερόντως · ἦ γὰρ ἂν ἐσκανδαλίσθησαν ἐπ´ αὐτῷ σταυρουμένῳ , εἴ γε βασιλεὺς παρὰ τῆς Γραφῆς ἀναγορευόμενος , τοιαῦτα πάσχει . « Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ´ αὐτοῦ , ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου , καὶ ἥγει . ρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος , ὅτι ἤκουσε τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον . Οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπον πρὸς ἑαυτούς · Θεωρεῖτε , ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν ; δε ὁ κόσμος ἀπῆλθεν ὀπίσω αὐτοῦ . » Ὁ ὄχλος , φησὶν , ὁ ἐπὶ τῷ Λαζάρῳ τὸ θαῦμα ἰδὼν , μάρτυς ἦν , καὶ κήρυξ τῆς τούτου δυνάμεως · διὸ καὶ ὑπήντησαν αὐτῷ μετὰ δόξης οἱ ἀκούσαντες τοῦτο γενέσθαι τὸ σημεῖον , δηλονότι πιστεύσαντες . Οὐ γὰρ ἂν , εἰ μὴ ἐπίστεω . σαν , οὕτως ἀθρόον μετετέθησαν . Οἱ δὲ Φαρισαῖοι οἱ λέγοντες , ὅτι « Θεωρεῖτε , ὅτι οὐκ ὡφελεῖτε οὐδὲν , » τύκ ἀπὸ πονηρίας ταῦτα φθέγγονται · οὐ γὰρ ἐκ τῶν κατὰ τοῦ Σωτῆρος μελετώντων ἦσαν , ἀλλ´ εὐγνώμονες μὲν ἐοίκασιν εἶναι , ἀπαῤῥησίαστοι δέ · διὸ μὴ τολμῶντες φανερῶς ἀντιστῆναι τοῖς κατὰ τοῦ Κυρίου λυττῶσιν , ἀπὸ τῆς ἐκβάσεως τοῦ πράγματος πειρῶνται ἀναστέλλειν αὐτοὺς , μονονουχὶν τοιαῦτα λέγοντες · Ποία ὑμῖν ὠφέλεια ἀπὸ τῶν πολλῶν τῶν κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἐπιβουλῶν · σον ἂν ἐπιβουλεύητε , τοσοῦτον οὖτος αὔξεται , καὶ ἐπιδίδωσιν ἡ δόξα αὐτοῦ . « Ὁ κόσμος » γὰρ , ἤτοι τὸ πᾶν πλῆθος , « ὁπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν . » Ὥστε ἐπεὶ οὐδὲν ἀνύετε , παύσασθε τῶν ἐπιβουλῶν , ἵνα μὴ ἀνομῆτε διακενῆς . « Ἡσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων , ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ . Οὗτοι προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαῖδᾶ τῆς Γαλιλαίας , καὶ ἡρώτησαν αὐτὸν , λέγοντες · Κύριε , θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν . Ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ · καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσι τῷ Ἰησοῦ . Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς , λέγων · Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα , ἵνα δοξασθῇ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ , αὐτὸς μόνος μένει ἐκν δὲ ἀποθάνη , πολὺν καρπὸν φέρει . » Διὰ τὸ τοῦ ναοῦ κάλλος , καὶ τὰ λεγόμενα παρὰ Ἰουδαίοις θαυμαστὰ , πολλοὶ καὶ τῶν Ἑλλήνων ἀνήεσαν προσκυνήσοντες . Οὗτοι δὲ ἐγγὺς ἦσαν τοῦ καὶ προσήλυτοι γενέσθαι , ἥτοι τῷ Ἰουδαϊσμῷ προσελθεῖν . Τῆς οὖν περὶ τοῦ Ἰησοῦ φήμης διαδοθείσης , « προσἱασι τῷ Φιλίππῳ , καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν » ὥστε τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν , τουτέστιν , ἠτήσαντο . Ὁ δὲλλ´ ὅρα μετριοφροσύνην καὶ εὐταξίαν ) « τῷ Ἀνδρέᾳ λέγει , » ώς πρὸ αὐτοῦ ὄντι . κἀκεῖνος οὐχ ἁρπάζει τὴν ὑπόμνησιν , οὐδὲ αὐθεντεῖ , ἀλλὰ συμπαοαλαβῶν καὶ Φίλιππον , οὕτω θαῤῥεῖ τὴν ὑπόμνησιν · τοσαύτη εὐταξία καὶ φιλαλληλία αὐτοῖς ἐνεπολιτεύετο . Τί τοίνυν ὁ Κύριος ; Ἐπειδὴ οῖς μαθηταῖς παρήγγειλεν εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀτελθεῖν , ἑώρα δὲ ἤδη τὰ
Lemmas: ὁ πρότερος ἄγνοια ὁ ἀπόστολος . « οὗτος γάρ , φημί , οὐ γιγνώσκω ὁ μαθητής αὐτός ὁ πρότερος , ἀλ ὅτε Ἰησοῦς δοξάζω . » δόξα δέ λέγω ὁ μετά ὁ σταυρός καί ὁ πάθος ἀνάληψις . τότε δή τότε γιγνώσκω ὁ ὁ πνεῦμα πάντως παρουσία , « ὅτι ἐπι αὐτός εἰμί γράφω . » ὅτι2 μέν γάρ γράφω , τυγχάνω οἶδα · ὅτι δέ ἐπί ὁ Ἰησοῦς , οὗτος αὐτός λανθάνω συμφέρω · εἰμί γάρ εἄν σκανδαλίζω ἐπι αὐτός σταυρόω , εἰμί γε βασιλεύς παρά ὁ γραφή ἀναγορεύω , τοιοῦτος πάσχω . « μαρτυρέω οὖν ὁ ὄχλος ὁ εἰμί μετέ αὐτός , ὅτε ὁ Λάζαρος φωνέω ἐκ ὁ μνημεῖον , καί ἡγέομαι . Ρεν αὐτός ἐκ νεκρός . Ζεύς οὗτος καί ὑπαντάω αὐτός ὁ ὄχλος , ὅτι ἀκούω οὗτος αὐτός ποιέω ὁ σημεῖον . ὁ οὖν Φαρισαῖος εἶπον πρός ἑαυτοῦ · θεωρέω , ὅτι οὐ ὀνίνημι οὐδείς ; δέ ὁ κόσμος ἀπέρχομαι ὀπίσω αὐτός . » ὁ ὄχλος , φημί , ὁ ἐπί ὁ Λάζαρος ὁ θαῦμα εἶδον , μάρτυς εἰμί , καί κῆρυξ ὁ οὗτος δύναμις · διό καί ὑπαντάω αὐτός μετά δόξα ὁ ἀκούω οὗτος γίγνομαι ὁ σημεῖον , δηλονότι πιστεύω . οὖον γάρ εἄν , εἰμί μή ἐφίστημι . σάω , οὕτως ἀθρόος μετατίθημι . ὁ δέ Φαρισαῖος ὁ λέγω , ὅτι « θεωρέω , ὅτι οὐ ὀνίνημι οὐδείς , » τύκος ἀπό πονηρία οὗτος φθέγγομαι · οὖον γάρ ἐκ ὁ κατά ὁ Σωτήρ μελετάω εἰμί , ἀλ εὐγνώμων μέν ἔοικα εἰμί , απαρρησίαστος δέ · διό μή τολμάω φανερῶς ἀνθίστημι ὁ κατά ὁ κύριος λυσσάω , ἀπό ὁ ἔκβασις ὁ πρᾶγμα πειράω ἀναστέλλω αὐτός , μονονού τοιοῦτος λέγω · Ποία σύ ὠφέλεια ἀπό ὁ πολύς ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐπιβουλή · σός εἄν ἐπιβουλεύω , τοσοῦτος οὗτος αὐξάνω , καί ἐπιδίδωμι ὁ δόξα αὐτός . « ὁ κόσμος » γάρ , ἤτοι ὁ πᾶς πλῆθος , « ὀπίσω αὐτός ἀπέρχομαι . » ὥστε ἐπεί οὐδείς ἀνύω , παύω ὁ ἐπιβουλή , ἵνα μή ἀνομέω διακενῆς . « ἡμι δέ τις Ἕλλην ἐκ ὁ ἀναβαίνω , ἵνα προσκυνέω ἐν ὁ ἑορτή . οὗτος προσέρχομαι Φίλιππος ὁ ἀπό Βηθσαϊδά ὁ Γαλιλαία , καί ἐρωτάω αὐτός , λέγω · κύριος , ἐθέλω ὁ Ἰησοῦς ὁράω . ἔρχομαι Φίλιππος καί λέγω ὁ Ἀνδρέας · καί πάλιν Ἀνδρέας καί Φίλιππος λέγω ὁ Ἰησοῦς . ὁ δέ Ἰησοῦς ἀποκρίνω αὐτός , λέγω · ἔρχομαι ὁ ὥρα , ἵνα δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ἐάν μή ὁ κόκκος ὁ σῖτος πίπτω εἰς ὁ γῆ ἀποθνῄσκω , αὐτός μόνος μένω ΕΚΝ δέ ἀποθνῄσκω , πολύς καρπός φέρω . » Ζεύς ὁ ὁ ναός κάλλος , καί ὁ λέγω παρά Ἰουδαῖος θαυμαστός , πολύς καί ὁ Ἕλλην ἄνειμι προσκυνέω . οὗτος δέ ἐγγύς εἰμί ὁ καί προσήλυτος γίγνομαι , ἤτοι ὁ Ἰουδαϊσμός προσέρχομαι . ὁ οὖν περί ὁ Ἰησοῦς φήμη διαδίδωμι , « πρόσειμι ὁ Φίλιππος , καί ἐρωτάω αὐτός » ὥστε ὁ Ἰησοῦς ὁράω , τουτέστιν , αἰτέω . ὁ δέλλος ὁράω μετριοφροσύνη καί εὐταξία ) « ὁ Ἀνδρέας λέγω , » οὖς πρό αὐτός εἰμί . ἐκεῖνος οὐ ἁρπάζω ὁ ὑπόμνησις , οὐδέ αὐθεντέω , ἀλλά συμπαοαλαβῶν καί Φίλιππος , οὗτος θαρσέω ὁ ὑπόμνησις · τοσοῦτος εὐταξία καί φιλαλληλία αὐτός ἐμπολιτεύω . τις τοίνυν ὁ Κύριος ; ἐπεί Δαναός μαθητής παραγγέλλω εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀτελθεῖν , ὁράω δέ ἤδη ὁ