cogPG.PG124 501
Ἀβραὰμ , ἄκυρός ἐστι καὶ ἐκβέβληται . Ἀλλ´ οὐκ ἂν ἔχοι τοῦτο λόγον · ματαγενέστερος γὰρ ὢν ὁ νόμος , πῶς ἀκυρώσει τὴν προτέραν διαθήκην ; Μὴ σπεῦδε δὲ πᾶν τὸ ὑπόδειγμα εἰς τὸ προκείμενον ἐλκλσαι Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ αὐτὸς εἶπε · « Κατὰ ἄνθρωπον λέγω · » τουτόστιν , Ἀνθρώπινον ὑπόδειγμα παράγω . Ὥστε εἰ μὴ δυνηθῇ πρὸς τὰ θεῖα ἐξισωθῆναι , οὐδὲν καινόν . « Τί οὖν ; Ὁ νόμος , τῶν παραβάσεων χάριν προσΚετέθη ; » Ἐπειδὴ τὴν πίστιν ἐπῆρε , καὶ πρεσβυτέραν ἔδειξεν , ἀνέκυπτε ἀντίθεσις · Τίνος οὐν ἕνεκεν ὁ νόμος ἐδόθη , εἰ ἡ πίστις πρεσβυτέρα ἦν , καὶ τὰς εὐλογίας αὕτη ἐδίδου ; Φησὶ τοίνυν , ὅτι οὐκ εἰκῆ , ἀλλὰ τῶν παραβάσεων χάριν , ἵνα ἀντὶ χαλινοῦ εἴη τοῖς Ἰουδαίοις , κωλύων παραβαίνειν τινὰς γοῦν τῶν ἐντολῶν , εἰ μὴ καὶ πάσας . Καλῶς δὲ τὸ , « προσετέθη · » ἵνα δείξῃ τὸν νόμον μὴ προηγουμένως δοθέντα , ὥσπερ αἱ ἐπαγγελίαι , ἀλλ´ οἷον παρατεθέντα διὰ τὰς πολλὰς παραβάσεις , ἵνα κἂν ὀλίγας κωλύῃ .. « Ἄχρις οὖ ἦλθε τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται ἐ Ἀλλ´ ὅμως οὐκ εἰς ἀπέραντον ἐδόθη ὁ νόμος , ἀλλ´ ἄχρις οὗ ἔλθῃ ὁ Χριστὸς , ᾧ ἐπήγγελται τὸ εὐλογεῖσθαι ἐν αὐτῷ τὰ ἔθνη . Εἰ τοίνυν μέχρι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας δέδοται , τί περαιτέρω ἕλκεις μύτόν ; « Διαταγεὶς δι´ ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου . » ἐδόθη , φησὶν , ὁ νόμος , διακονηθεὶς διὰ μέσων ἀγγέλων , ἢ τῶν ἱερέων , ἢ ὄντως ἀγγέλων . Καὶ γὰρ καὶ πρὸς τὰς σάλπιγγας ἐκείνας , καὶ τὰς βροντὰς , καὶ τὰ δείγματα , ἄγγελοι διηκόνουν . « Ἐν χειρὶ μεσίτου , » τουτέστι , Χριστοῦ . Δείκνυσι γὰρ ὅτι καὶ τὸν νόμον ὁ Χριστὸς δέδωκεν · ὥστε καὶ τοῦ ἀνελεῖν αὐτὸν αὐτός ἐστι κύριος . « Ὁ δὲ μεσίτης , ἑνὸς οὐκ ἔστιν · ὁ δὲ Θεὸς εἶς ἐστιν » Ὥστε καὶ ὁ Χριστὸς δύο τινῶν ἐστι μεσίτης , Θεοῦ δηλαδὴ καὶ ἀνθρώπων . Ἐμεσίτευσε γὰρ . ἀμφοτέροις , εἰρήνην ποιήσας , καὶ τὸν πόλεμον λύσας , ὃς ἦν τοῖς ἀνθρώποις πρὸς Θεόν . Ἀφ´ οὖ γὰρ ἥνωσεν ἑαυτῷ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , ἔκτοτε τὴν εἰρήνην ἐποίησε , τῇ θείᾳ φύσει τὴν ἐχθρὰν διὰ τῆς ἁμαρτίας σάρκα παραδόξως ἀνακεράσας . Ἀστε ἐπεὶ μεσίτης καὶ διαλλακτὴς αὐτός ἐστιν , εἴδηλον ὡς αὐτὸς σώζει , καὶ οὐχ ὁ νόμος . « Ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ Μὴ γένοιτο . » Εἰ αἱ μὲν ἐπαγγελίαι ηὐλόγουν , ὁ δὲ νόμος κατάραν εἰσάγει · πρόδηλον , ὅτι ἐὰν παοαδεξώμεθα αὐτὸν , ὡς τὸ κῦρος ἔχοντα , λύει τὰς ἐπαγγελίας τοῦ Θεοῦ , τὰς τὴν εὐλογίαν διδούσας . Ἀλλὰ μὴ γένοιτο . Ἄκουε δὲ καὶ τῶν ἑξῆς . « Εἰ γὰρ ἐδόθηνόμος ὁ δυνάμενος ζωοποιῆσαι , ὄντως ἂν ἐκ τοῦ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη . » Τότε , φησὶν , ὁ νόμος ἐπικρατέστερος ἂν ἦν τῆς πίστεως , καὶ εὐλόγει , καὶ ἐδικαίου τὸν ἄνθρωπον , εἰ ζωσποιῆσαι ἠδύνατο καὶ σῶσαι . Νῦν δὲ μᾶλλον ἀποκτιννύει . καθ´ ὃ οὐ δύναται ἁμαρτιῶν ἐλευθερῶσαι . Πῶς οὖν ἐπνκρατήσει
Lemmas: Ἀβραάμ , ἄκυρος εἰμί καί ἐκβάλλω . Ἀλ οὐ εἄν ἔχω οὗτος λόγος · ματαγενέστερος γάρ εἰμί ὁ νόμος , πῶς ἀκύρωσις ὁ πρότερος διαθήκη ; μή σπεύδω δέ πᾶς ὁ ὑπόδειγμα εἰς ὁ πρόκειμαι ἔλκω Ζεύς οὗτος γάρ καί αὐτός εἶπον · « κατά ἄνθρωπος λέγω · » τουτός , ἀνθρώπινος ὑπόδειγμα παράγω . ὥστε εἰμί μή δύναμαι πρός ὁ θεῖον ἐξισόω , οὐδείς καινός . « τις οὖν ; ὁ νόμος , ὁ παράβασις χάρις προσΚετέθη ; » ἐπεί ὁ πίστις ἐπαίρω , καί πρέσβυς δείκνυμι , ἀνακύπτω ἀντίθεσις · τίς ὀν ἕνεκα ὁ νόμος δίδωμι , εἰμί ὁ πίστις πρέσβυς εἰμί , καί ὁ εὐλογία οὗτος δίδωμι ; φημί τοίνυν , ὅτι οὐ εἰκῇ , ἀλλά ὁ παράβασις χάρις , ἵνα ἀντί χαλινός εἰμί ὁ Ἰουδαῖος , κωλύω παραβαίνω τις γοῦν ὁ ἐντολή , εἰμί μή καί πᾶς . καλῶς δέ ὁ , « προστίθημι · » ἵνα δείκνυμι ὁ νόμος μή προηγουμένως δίδωμι , ὥσπερ ὁ ἐπαγγελία , ἀλ οἷος παρατίθημι διά ὁ πολύς παράβασις , ἵνα κἀν ὀλίγος κωλύω .. « ἄχρι οὖον ἔρχομαι ὁ σπέρμα ὅς ἐπαγγέλλω εἰ Ἀλ ὅμως οὐ εἰς ἀπέραντος δίδωμι ὁ νόμος , ἀλ ἄχρι ὅς ἔρχομαι ὁ Χριστός , ὅς ἐπαγγέλλω ὁ εὐλογέω ἐν αὐτός ὁ ἔθνος . εἰμί τοίνυν μέχρι ὁ ὁ Χριστός παρουσία δίδωμι , τίς περαιτέρω ἕλκω μύτόν ; « διατάσσω δις ἄγγελος ἐν χείρ μεσίτης . » δίδωμι , φημί , ὁ νόμος , διακονέω διά μέσος ἄγγελος , ἢ ὁ ἱερός , ἢ εἰμί ἄγγελος . καί γάρ καί πρός ὁ σάλπιγξ ἐκεῖνος , καί ὁ βροντή , καί ὁ δεῖγμα , ἄγγελος διακονέω . « ἐν χείρ μεσίτης , » τουτέστι , Χριστός . δείκνυμι γάρ ὅτι καί ὁ νόμος ὁ Χριστός δίδωμι · ὥστε καί ὁ ἀναιρέω αὐτός αὐτός εἰμί κύριος . « ὁ δέ μεσίτης , εἷς οὐ εἰμί · ὁ δέ θεός εἰμί εἰμί » ὥστε καί ὁ Χριστός δύο τις εἰμί μεσίτης , Θεός δηλαδή καί ἄνθρωπος . μεσιτεύω γάρ . ἀμφότερος , εἰρήνη ποιέω , καί ὁ πόλεμος λύω , ὅς εἰμί ὁ ἄνθρωπος πρός Θεός . Ἀφή οὖον γάρ ἑνόω ἑαυτοῦ ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἔκτοτε ὁ εἰρήνη ποιέω , ὁ θεῖος φύσις ὁ ἐχθρός διά ὁ ἁμαρτία σάρξ παράδοξος ἀνακεράννυμι . ἀστός ἐπεί μεσίτης καί διαλλακτής αὐτός εἰμί , οἶδα ὡς αὐτός σῴζω , καί οὐ ὁ νόμος . « ὁ οὖν νόμος κατά ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός μή γίγνομαι . » εἰμί ὁ μέν ἐπαγγελία εὐλογέω , ὁ δέ νόμος καταίρω εἰσάγω · πρόδηλος , ὅτι ἐάν παοαδεξώμεθα αὐτός , ὡς ὁ κῦρος ἔχω , λύω ὁ ἐπαγγελία ὁ Θεός , ὁ ὁ εὐλογία δίδωμι . ἀλλά μή γίγνομαι . Ἄκουος δέ καί ὁ ἑξῆς . « εἰμί γάρ δίδωμι ὁ δύναμαι ζωοποιέω , εἰμί εἄν ἐκ ὁ νόμος εἰμί ὁ δικαιοσύνη . » τότε , φημί , ὁ νόμος επικρατέστερος εἄν εἰμί ὁ πίστις , καί εὐλογέω , καί δικαιόω ὁ ἄνθρωπος , εἰμί ζωσποιαομαι δύναμαι καί σῴζω . νῦν δέ μᾶλλον ἀποκτείνω . καθ´ ὅς οὖον δύναμαι ἁμαρτία ἐλευθερόω . Πῶς οὖν ἐπικρατέω