cogPG.PG124 208
Καὶ πῶς τοιαύτη ἀμαρτίᾳ ἔμελλεν εἶναι νέμοιλ μὴ ὄντος ; ἁμαρτία γὰρ τότε λογίζεται , ὅτε ἔστι νόμος · καὶ παραβαίνοντες τοῦτον οἱ ἄνθρωποι , ἀναγκαίως λέτονται ἁμαρτάνειν . Ἀλλὰ μὴν « ὁ θάνατος ἐβασίλευσεν ἄχρι Μωϋσέως , » τουτέστι , καὶ πρὶν δ νόμος δοθῇ · ὥστε ἦν ἁμαρτία δι´ ἧς ὁ θάνατος ἐβασλευσεν . Οὐκ ἂν δὲ ἐβασίλευσεν , εἰ μὴ ἦν τις ἁμαρτία συνιστῶσα αὐτόν . Ἐπεὶ οὖν ἀπεδείχθη ὅτι ἐκ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου ἀμαρτία οὕπω ἦν , λείπεται τὴν τοῦ Ἀδάμ ἁμαρτίαν εἶναι ταύτην , δι´ ἣν ὁ θάνα τος ἐβασίλευσε καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτόντας μὲν , ὅτον τὸ ἐφ´ ἑαυτοῖς(νόμον γὰρ μὴ δεξάμενοι , μηδὲ παραβάντες τοῦτον , οὐδὲ λέγονται ἡμαρτηκέναι ) , ὧκως μέντοι ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδάμ ἀμαρτήσαντας , καὶ κοινωνοὺς γενομένους ἐκείνῳ τοῦ πταίσματος , ὡς προπάτορι , ὅς ἐστι τύπος τοῦ Χριστοῦ . Ὡς γὰρ ὁ παλαιὸς Ἀδὰμ πάντας ὑποδίκους ἐποίησε τῷ οἰκείῳ πταίσματι , καίτοι μὴ πταίσαντας · οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς ἐδικαίωσε πάντας , καίτοι μὴ δικαιώσεως ἄξια ποιήσαντας . Διὰ τοῦτο « τύπος ἐστὶ τοῦ μέλλοντος , » τουτέστι , Χριστοῦ « Ἀλλ´´ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , οὕτω καὶ τὸ χάρισμα . Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι οἱ πολλοὶ ἀπέθανον , πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ , καὶ ἡδωρεὰ , ἐν χάριτι τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς πολλοὺς ἐπερίσσευσε . Καὶ οὐχ ὡς δι´ ἑνὸς ἀμαρτήσαντος , τὸ δώρημα . Τὸ μὲν γὰρ κρῖμα ἐξ ἐνὸς εἰς κατάκριμα · τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα . » Οὐ τοσοῦτον μόνον , φησἰν , ὡφέλησεν ὁ Χριστὸς , ὅσον ἔβλαψεν ὁ Ἀδάμ ε . Εἰ γὰρ ἡ ἀμαρτία τοσοῦτον ἴσχυσεν , ὥστε ἑνὸς πταίσαντος , πάντας τοὺς ἐξ ἐκείνου , καίτοι μὴ πταίσαντας , κατακριθῆναι · πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις ἡ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς , οὐ μόνου τούτου , ἀλλὰ καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ , εἰς τοὺς πολλοὺς περισσεύσει δαψιλῶς ῥ-εῖσα . Καὶ οὐκ ἔσται τὸ δώρημα τοῦ Θεοῦ τοσοῦτον , ὅσον καὶ τὸ δι´ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος κατάκριμα ; « Τὸ μὲέν γὰρ κρῖμα , » τουτέστιν , ἡ εὐκατάκριτος ἀμαρτία , « ἐξ ἐνὸς » τοῦ Ἀδὰμ ῥυεῖσα , « εἰς κατάκριμα , » τοῦτέστιν , εἰς θάνατον , ἢ καὶ πλείους ἀμαρτίας , ἀεὶ τοῖς ἐξ ἐκείνου ἐγίνετο , ὥστε πολλαῖς ἀμαρτίαις καὶ θανάτω ἐνσχεθῆναι τοὺς ἀνθρώπους . « Τὸ δὲ χάρισμα ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα , » τουτέστιν , ἡ χάρις οὐ τὴν μίαν ἐκείνην ἀνεῖλεν ἁμαρτίαν μόνον ,, ἀλλὰ καὶ τὰς μετ´ ἐκείνην ἐπεισελθούσας Πάναρον Κγὰρ τῶν μετὰ τὴν παράβασιν παραπτωμάτων λύσιν δοῦσα , εἰς δικαίωσιν ἡμῖν ἐγένετο . « Ἐἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίευσε διὰ τοῦ ἑνὸς , πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν πεαιασείαν τῆς χάριτος , καὶ τὴν δωρεὰν τῆς δικαιοσύνης λαμβάνοντες , ἐν ζωῇ βασιλεύσουσι διὰ τοῦ ενὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἄρα οὖν ὡς δι´ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκοικα ὗ . τωκαὶ δι´ ἑνὸς δικαιώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς . » Εἰ τὸ φαγεῖν ἀπὸ τοῦ ξύλου ἕνα ἄνθρωπον ,
Lemmas: καί πῶς τοιοῦτος ἁμαρτία μέλλω εἰμί νέμος μή εἰμί ; ἁμαρτία γάρ τότε λογίζομαι , ὅτε εἰμί νόμος · καί παραβαίνω οὗτος ὁ ἄνθρωπος , ἀναγκαῖος λετοντ ἁμαρτάνω . ἀλλά μήv « ὁ θάνατος βασιλεύω ἄχρι Μωϋσῆς , » τουτέστι , καί πρίν δ νόμος δίδωμι · ὥστε εἰμί ἁμαρτία δις ὅς ὁ θάνατος ἐβασλευσεν . οὐ εἄν δέ βασιλεύω , εἰμί μή εἰμί τις ἁμαρτία συνιστάω αὐτός . ἐπεί οὖν ἀποδείκνυμι ὅτι ἐκ ὁ παράβασις ὁ νόμος ἁμαρτία οὔπω εἰμί , λείπω ὁ ὁ Ἀδάμ ἁμαρτία εἰμί οὗτος , δις ὅς ὁ Θάνα ὅς βασιλεύω καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω μέν , ὅτῳ ὁ ἐφίημι ἑαυτοῖς(νόμον γάρ μή δέχομαι , μηδέ παραβαίνω οὗτος , οὐδέ λέγω ἁμαρτάνω ) , ὅπως μέντοι ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ ἁμαρτάνω , καί κοινωνός γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ πταῖσμα , ὡς προπάτωρ , ὅς εἰμί τύπος ὁ Χριστός . ὡς γάρ ὁ παλαιός Ἀδάμ πᾶς ὑπόδικος ποιέω ὁ οἰκεῖος πταῖσμα , καίτοι μή πταίω · οὗτος καί ὁ Χριστός δικαιόω πᾶς , καίτοι μή δικαίωσις ἄξιος ποιέω . Ζεύς οὗτος « τύπος εἰμί ὁ μέλλω , » τουτέστι , Χριστός « Ἀλ οὐ ὡς ὁ παράπτωμα , οὗτος καί ὁ χάρισμα . εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ πολύς ἀποθνῄσκω , πολύς μᾶλλον ὁ χάρις ὁ Θεός , καί ἡδωρεὰ , ἐν χάρις ὁ εἷς ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός εἰς ὁ πολύς περισσεύω . καί οὐ ὡς δις εἷς ἁμαρτάνω , ὁ δώρημα . ὁ μέν γάρ κρίμα ἐκ εἷς εἰς κατάκριμα · ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα . » οὖον τοσοῦτος μόνος , φημί , ὠφελέω ὁ Χριστός , ὅσος βλάπτω ὁ Ἀδάμ ε . εἰμί γάρ ὁ ἁμαρτία τοσοῦτος ἰσχύω , ὥστε εἷς πταίω , πᾶς ὁ ἐκ ἐκεῖνος , καίτοι μή πταίω , κατακρίνω · πολύς μᾶλλον ὁ χάρις ὁ ὁ Θεός καί πατήρ , οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ὁ υἱός αὐτός , εἰς ὁ πολύς περίσσευσις δαψιλής ῥέω . καί οὐ εἰμί ὁ δώρημα ὁ Θεός τοσοῦτος , ὅσος καί ὁ δις εἷς ἁμαρτάνω κατάκριμα ; « ὁ μένω γάρ κρίμα , » τουτέστιν , ὁ εὐκατάκριτος ἁμαρτία , « ἐκ εἷς » ὁ Ἀδάμ ῥέω , « εἰς κατάκριμα , » τουτέστιν , εἰς θάνατος , ἢ καί πλείων ἁμαρτία , ἀεί ὁ ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι , ὥστε πολύς ἁμαρτία καί θάνατος ἐνέχω ὁ ἄνθρωπος . « ὁ δέ χάρισμα ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα , » τουτέστιν , ὁ χάρις οὖον ὁ εἷς ἐκεῖνος ἀναιρέω ἁμαρτία μόνος ,, ἀλλά καί ὁ μετέ ἐκεῖνος ἐπεισέρχομαι Πάναρον Κγὰρ ὁ μετά ὁ παράβασις παράπτωμα λύσις δήω , εἰς δικαίωσις ἐγώ γίγνομαι . « εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος εβασιευω διά ὁ εἷς , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ πεαιαειδω ὁ χάρις , καί ὁ δωρεά ὁ δικαιοσύνη λαμβάνω , ἐν ζωή βασιλεύω διά ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός . ἄρας οὖν ὡς δις εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς κατακοιξ ὗς . τωκαὶ δις εἷς δικαίωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς δικαίωσις ζωή . » εἰμί ὁ ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον εἷς ἄνθρωπος ,