cogPG.PG124 531
τοῖς παραπτώμασι καὶ ταῖς ἁμαρτίαις , παραμυθεῖται διπλῇ , τῷ τεδἱ εἰπεῖν , « Ἐν αἷς ποτε περιεπατήσατε , » καὶ οὐχὶ νῦν · καὶ τῷ ἐπάγειν , ὅτι Ὑπὴν τοῦ διαβόλου κατεξουσιαζόμενοι ἡμαρτάνετε , καὶ οὐχ ὑμῶν ἦν τὸ πᾶν , ἀλλὰ καὶ τοῦ συνεργοῦ ὑμῶν , τοῦ οὕτως ἰσχυρῶς κατεξουσιάζοντος ὑμῶν . Ἡμαρσάνετε τοίνιν « κατὰ τὸν αἱῶνα τοῦ κόσμου τούτος περιπατοῦντες , » τουτέστι , φρονοῦντες τὰ τοῦ κόσμου καὶ τὰ πρόσκαιρα , καὶ κακῶς χρώμενοι τῷ αἰῶνι τούτῳ . Οὐ γὰρ ὁ αἰὼν κακὸς , ἀλλ´ ἡ παράχρησις αὐτοῦ . Αὐτὸς μὲν γὰρ ὁδηγὸς δέδοται , καθὼς φθαρτὸς καὶ ῥευστὸς , διεγείρων ἡμᾶς πρὸς τὰ ἄφθαρτα καὶ ἄρευστα · ἡμεῖς δὲ τῇ φθορᾷ καὶ τῇ ῥοῇ τούτου προσδεθέντες , ἐποιήσαμεν αὐτὸν οὐχ ὁδηγὸν , ἀλλ´ ἐμποδιστήν . « Ἄρχοντα δὲ τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος » τὸν διάβολόν φησιν , οὐ τὸν δημιουργὸν , ὡς οἱ κατάρατοι Μανιχαῖοι . Ἄρχοντα μὲν οὐν , διότι αὐτοὶ ἑαυτοὺς οἱ ἄνθρωποι ὑπέθηκαν αὐτῷ , καὶ πλείονες αὐτῷ δουλεόουσιν ἢ τῷ Θεῷ . Πλὴν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ ἐστὶν ἡ τοιαύτη αὐτῷ ἀρχὴ , καὶ τὸν ἀέρα μὴ ὑπερβαίνουσα · οὐ γὰρ ἐν τῷ οὐρανῷ ἔχει χώραν , ἀλλ´ ὑπὸ τὸν οὐρανόν . Διὸ καὶ ὁ Παῦλος ἄρχοντα τῆς ἐξουσίας τοῦ ἀέρος φησὶν , οὐχ ὡς τοῦ ἀέρος δεσπόζοντα , ὥστε οἱκονομεῖν αὐτὸν , ἄπαγε ! ἀλλ´ ὡς αὐτῷ ἐμφιλοχωροῦντα . Πνεῦμα γὰρ ὢν ὁ διάβολος , ἐν τῷ ἀέρι , ὡς πνεύματι , διατρίβει , καὶ μέχρι τούτου τὴν δύναμιν καὶ ἐξουσίαν ἔχει , ἄρχων τῶν ἑαυτοὺς ὑποτιθέντων αὐτῷ . Τινὲς δὲ , « ἄρχοντα τοῦ ἀέρος , » τῶν ἐναερίων δυνάμεων νοοῦσι . Διὸ καὶ ἐπήγαγε , Κφασί · « Τοῦ πνεύματος · » τουτέστι , κατὰ τὸν ἄρχοντα καὶ ἐξουσιαστὴν παντὸς ἐναερίου πνεύματος , Ἐπεὶ γὰρ ἄρχων ἅπαξ ἐγένετο , δοκεῖ μὴ μεταπεπτωκέναι τῆς ἀρχῆς καὶ μετὰ τὴν παράβασιν « Τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας . » Οὐκ εἰπε , Τοῦ ἀναγκάζοντος , ἀλλὰ , « Τοῦ ἐνεργοῦντος . » Ὅθεν δῆλον , ὅτι ἑκόντων ἄρχει . Εἰ γὰρ ἀκόντων ἡμῶν ἐδέσποζε , καὶ κατηνάγκαζεν ἄν · καὶ ἐκ τοῦ ἐφεξῆς δὲ δῆλον . « Ἐνεργεῖ » γὰρ , φησὶν , « ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας , » τουτέστι , τοῖς μὴ πειθομένοις μὲν Θεῷ . πειθομένοις δὲ ἐκείνῳ , οὐκ ἀναγκαζομένοις . « Ἐν οἷς καὶ ἡμεῖς πάντες ἀνεστράφημέν ποτε ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς σαρκὸς ἡμῶν , ποιοῦντες τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς καὶ τῶν διανοιῶν . » Οὐκ ἐν τούτω μόνον παρεμυθήσατο αὐτοὺς , τῷ εἰπεῖν , ὅτι Διαβόλου ἦν τὸ ὑμᾶς ἀμαρτάνειν , ἀλλὰ καὶ τῷ ἑαυτὸν καὶ πάντας μετ´ ἐκείνων τάξαι · οὐδεὶς γὰρ ἀναμάρτητος ἦν . ἐπιθυμίας δὲ σαρκὸς τὰς τοῦ σαρκικοῦ φρονήν ματός φησι . Καὶ ὅτι οὐ τὴν σάρκα διαβάλλει , δῆλον Εἰπών γὰρ , « Ποιοῦντες τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς , » ἐπήγαγε · « Καὶ τῶν διανοιῶν · » τουτέστιν , οὐδὲν πνευματικὸν φρονοῦντες . Ὥστε οὐχ ἡ σὰρξ διαβολῆς ἀξία , ἀλλ´ ἡ διάνοια , ἡ πρὸς τὰ τῆς ἡδονῆς πάθη κατασυρομένη . Ἢ καὶ οὕτως , ὅτι Καὶ τὰς διανοία ; ἐῤῥυπαίνομενδ · λογιζόμενοι τὰ κακά · καὶ τὴν σάρκας πράττοντες αὐτά . Δύνασαι δὲ σαρκὸς μὲν ἔργα πορνείαν
Lemmas: ὁ παράπτωμα καί ὁ ἁμαρτία , παραμυθέομαι διπλόος , ὁ ὅδε εἶπον , « ἐν ὅς ποτός περιπατέω , » καί οὐ νῦν · καί ὁ ἐπάγω , ὅτι ὕπειμι ὁ διάβολος κατεξουσιάζω ἁμαρτάνω , καί οὐ σύ εἰμί ὁ πᾶς , ἀλλά καί ὁ συνεργός σύ , ὁ οὕτως ἰσχυρῶς κατεξουσιάζω σύ . Ἡμαρσάνετε τοιος « κατά ὁ αἰών ὁ κόσμος τούτος περιπατέω , » τουτέστι , φρονέω ὁ ὁ κόσμος καί ὁ πρόσκαιρος , καί κακῶς χράω ὁ αἰών οὗτος . οὖον γάρ ὁ αἰών κακός , ἀλ ὁ παράχρησις αὐτός . αὐτός μέν γάρ ὁδηγός δίδωμι , καθώς φθαρτός καί ῥευστός , διεγείρω ἐγώ πρός ὁ ἄφθαρτος καί ἄρευστος · ἐγώ δέ ὁ φθορά καί ὁ ῥοή οὗτος προσδέω , ποιέω αὐτός οὐ ὁδηγός , ἀλ ἐμποδιστής . « Ἄρχων δέ ὁ ἐξουσία ὁ ἀήρ » ὁ διάβολος φημί , οὖον ὁ δημιουργός , ὡς ὁ κατάρατος Μανιχαῖος . Ἄρχων μέν ὀν , διότι αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἄνθρωπος ὑποτίθημι αὐτός , καί πλείων αὐτός δουλεύω ἢ ὁ Θεός . πλήν ἐν ὁ αἰών οὗτος εἰμί ὁ τοιοῦτος αὐτός ἀρχή , καί ὁ ἀήρ μή ὑπερβαίνω · οὖον γάρ ἐν ὁ οὐρανός ἔχω χώρα , ἀλ ὑπό ὁ οὐρανός . Διὸ καί ὁ Παῦλος ἄρχω ὁ ἐξουσία ὁ ἀήρ φημί , οὐ ὡς ὁ ἀήρ δεσπόζω , ὥστε οἰκονομέω αὐτός , ἀπάγω ! ἀλ ὡς αὐτός ἐμφιλοχωρέω . πνεῦμα γάρ εἰμί ὁ διάβολος , ἐν ὁ ἀήρ , ὡς πνεῦμα , διατρίβω , καί μέχρι οὗτος ὁ δύναμις καί ἐξουσία ἔχω , ἄρχω ὁ ἑαυτοῦ ὑποτίθημι αὐτός . Τινές δέ , « ἄρχω ὁ ἀήρ , » ὁ ἐναέριος δύναμις νοέω . Διὸ καί ἐπάγω , Κφασί · « ὁ πνεῦμα · » τουτέστι , κατά ὁ ἄρχω καί ἐξουσιαστής πᾶς εναέριος πνεῦμα , ἐπεί γάρ ἄρχω ἅπαξ γίγνομαι , δοκέω μή μεταπίπτω ὁ ἀρχή καί μετά ὁ παράβασις « ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια . » οὐ εἶπον , ὁ ἀναγκάζω , ἀλλά , « ὁ ἐνεργέω . » ὅθεν δῆλος , ὅτι ἑκών ἄρχω . εἰμί γάρ ἄκων ἐγώ δεσπόζω , καί καταναγκάζω ἄν · καί ἐκ ὁ ἐφεξῆς δέ δῆλος . « ἐνεργέω » γάρ , φημί , « ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια , » τουτέστι , ὁ μή πείθω μέν Θεός . πείθω δέ ἐκεῖνος , οὐ ἀναγκάζω . « ἐν ὅς καί ἐγώ πᾶς ἀναστρέφω ποτός ἐν ὁ ἐπιθυμία ὁ σάρξ ἐγώ , ποιέω ὁ θέλημα ὁ σάρξ καί ὁ διάνοια . » οὐ ἐν οὗτος μόνος παραμυθέομαι αὐτός , ὁ εἶπον , ὅτι διάβολος εἰμί ὁ σύ ἁμαρτάνω , ἀλλά καί ὁ ἑαυτοῦ καί πᾶς μετέ ἐκεῖνος τάσσω · οὐδείς γάρ ἀναμάρτητος εἰμί . ἐπιθυμία δέ σάρξ ὁ ὁ σαρκικός φρονέω Ματός φημί . καί ὅτι οὖον ὁ σάρξ διαβάλλω , δῆλος εἶπον γάρ , « ποιέω ὁ θέλημα ὁ σάρξ , » ἐπάγω · « καί ὁ διάνοια · » τουτέστιν , οὐδείς πνευματικός φρονέω . ὥστε οὐ ὁ σάρξ διαβολή ἄξιος , ἀλ ὁ διάνοια , ὁ πρός ὁ ὁ ἡδονή πάθος κατασύρω . ἤ καί οὕτως , ὅτι καί ὁ διάνοια ; ῥυπαίνω · λογίζομαι ὁ κακός · καί ὁ σάρξ πράσσω αὐτός . δύναμαι δέ σάρξ μέν ἔργον πορνεία