cogPG.PG124 536
ἐποίησε , πλακεισῶν καὶ περιπτυξαμένων ἀλλήλας ῶν δύο φύσεων . Καὶ ἄλλως δὲ , καὶ τῷ ἀναμάρτητος φανῆναι , καὶ τὸν νόμον πάντα πληρῶσαι , τὴν ἔχθραν ἔλυσεν . Ὁ γὰρ νόμος φραγμὸς μὲν ἦν , ἅτε πρὸς ἀσφάλειαν δοθεὶς , ἵνα περιφράττη · παραβαινόμενος δὲ , μεσότοιχον ἀνέδειξε τὴν ἁμαρτίαν · δι´ οὐκ ἐν ἀσφαλείᾳ καθιστάμεθα , ἀλλ´ ἐχωριζόμεθα τοῦ Θεοῦ . « Τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας . » ? να μή τις εἶπῃ · Τί οὖν , εἰ τῆς μὲν προτέρας παραβάσεως τοῦ νόμου ἀπηλλάγημεν , πάλιν δὲ αὐτὸν ἀναγκαζόμεθα τηρεῖν ; φησὶν , ὅτι Καὶ αὐτὸν ἔλυσε . Δοὺς γὰρ ἡμῖν τοῦτον εἰς ἀσφάλειαν , ἐπειδὴ οὐκ ἐφυλάξαμεν , δέον κολάσαι , ὁ δὲ τὸν νόμον κατέλυσεν , ὥσπερ ἂν εἴ τις παιδαγωγῷ παραδοὺς ταιδίον . ἐπειδὴ μὴ ὑπακούει , καὶ τοῦ παιδαγωγοῦ ἐλευθερώσειε . Νόμον δὲ ἐντολῶν τοῦτόν φησιν , ὡς περὶ πολιτείας διαταττόμενον · δόγματα δὲ τὴν πίστιν , οἷα διὰ δογμάτων συνισταμένην · ὡς εἰ ἔλεγεν , ὅτι ἀντὶ τοῦ βίου πίστιν εἰσήγαγεν . Οὐ γὰρ ἐξ ἐντολῶν ἐδικαιώθημεν , τῶν τάδε καὶ τάδε διοριζομένων ποιεῖν · ἀλλ´ « ἐὰν πιστεύσης τῇ καρδίᾳ , καὶ ὁμολογήσῃς τῷ στόματι , σωθήσῃ . » Ἥ δόγματά φησι τὰς ἀποφαντικὰς τοῦ Κυρίου παραγγελίας , τόδε · « Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , μὴ ὀμόσαι ὅλως · » καὶ « Μὴ ὀργισθῆναι · » καὶ τὰ τοιαῦτα . « α τοὺς δύο κτίση ἐν ἐαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον . » Οὐ τὸν Ἕλληνα ἐποίησεν Ἰουδαῖον , ἀλλ´ ἀμφοτέρους εἰς κρείττω κατάστασιν ἀνήγαγεν λκ εἶπε δὲ , Μεταβάλῃ , ἀλλὰ , « Κτίσῃ , » ἵνα πείξῃ · ἐναργῶς τὸ λεγόμενον , καὶ ὅτι ὡς ἀπὸ φυσικῶν πραγμάτων ἀποπηδᾷν ἡμᾶς οὐ χρὴ λοιπόν . Τὸ δὲ , « Ἐν ἑαυτῷ , » ἢ ἀντὶ τοῦ , « Δι´ ἑαυτοῦ · » οὐ γὰρ ἄλλος τοῦτο ἔπραξεν , ἀλλ´ αὐτὸς δι´ ἑαυτοῦ , καὶ τὸν Ἰουδαῖον καὶ τὸν ἐθνικὸν ἀναχωνεύσας , ἕνα ἀνήνεγκε καινὸν καὶ θαυμαστόν . Ἵ ὅτι αὐτὸς πρῶτος τύπον παρασχὼν καὶ ὑπόδειγμα , καὶ φανεὶς καὶ αὐτὸς πρῶτον τοῦτο ὅπερ ἐκείνους ἐποίησε · καὶ ὅτι μέσος ἀμφοῖν γενόμενος , καὶ ἔνθεν τὸν Ἰουδαῖον κατασχὼν , κἀκεῖθεν τὸν Ἕλληνα , καὶ συμμίξας αὐτοὺς , καὶ πᾶν τὸ ἀλλότριον ἀφανίσας , ἀνέπλασεν ἔνωθεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος . Ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ οὔν φύσει , ἣν προσέλαβε , κοινῇ οὔσῃ τοῦ τε ἐθνικοῦ καὶ τοῦ Ἰουδαίου , καὶ ὑπὲρ ἀμφοτέρων προσληφθείσῃ . ἐν ταύτῃ πάσης φθορᾶς καὶ παλαιότητος τῆς ἐξ ἀμαρτιῶν ἠλλοτριωμένῃ , ἔκτισε τοὺς δύο εἰς ἓνα καινὸν ἄνθρωπον , τοῦ γήρως τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τῆς ἀδικίας ἀπηλλαγμένον · οὐκέτι γὰρ τοῖ , ἰδίοις · ἰδιώμασι καὶ οὗτος κἀκεῖνος χαρακτηρίζονται , ἀλλ´ ἐνὸς ἀνθρώπου τοῦ κατὰ Χριστὸν μορφωθέντος ἰδιώματα ἀμφοτέρους χαρακτηρίζουσιν . ἐγγύτερον δὲ ἅγῃ τοῦ λεγομένου , ἐὰν ἐννοήσῃς τὸν Κύριον ἀκρογωνιαῖον λίθον , τούτους δὲ δύο , τοίχους ἐν τούτῳ κτιζομένους . Κ«ἰοιῶν εἰρήνην . » Καὶ πρὸς ἀλλήλους μὲν(ὁ
Lemmas: ποιέω , πλακείς καί περιπτύσσω ἀλλήλων κυβερνάω δύο φύσις . καί ἄλλως δέ , καί ὁ ἀναμάρτητος φαίνω , καί ὁ νόμος πᾶς πληρόω , ὁ ἔχθρα λύω . ὁ γάρ νόμος φραγμός μέν εἰμί , ἅτε πρός ἀσφάλεια δίδωμι , ἵνα περιφράσσω · παραβαίνω δέ , μεσότοιχον ἀναδείκνυμι ὁ ἁμαρτία · δις οὐ ἐν ἀσφάλεια καθίστημι , ἀλ χωρίζω ὁ Θεός . « ὁ νόμος ὁ ἐντολή ἐν δόγμα καταργέω . » ? νάω μή τις εἶπον · τις οὖν , εἰμί ὁ μέν πρότερος παράβασις ὁ νόμος ἀπαλλάσσω , πάλιν δέ αὐτός ἀναγκάζω τηρέω ; φημί , ὅτι καί αὐτός λύω . δίδωμι γάρ ἐγώ οὗτος εἰς ἀσφάλεια , ἐπεί οὐ φυλάσσω , δήω κολάζω , ὁ δέ ὁ νόμος καταλύω , ὥσπερ εἄν εἰμί τις παιδαγωγός παραδίδωμι ταιδιος . ἐπεί μή ὑπακούω , καί ὁ παιδαγωγός ἐλευθερόω . Νόμος δέ ἐντολή οὗτος φημί , ὡς περί πολιτεία διατάσσω · δόγμα δέ ὁ πίστις , οἷος διά δόγμα συνίστημι · ὡς εἰμί λέγω , ὅτι ἀντί ὁ βίος πίστις εἰσάγω . οὖον γάρ ἐκ ἐντολή δικαιόω , ὁ ὅδε καί ὅδε διορίζω ποιέω · ἀλ « ἐάν πιστεύω ὁ Καρδία , καί ὁμολογέω ὁ στόμα , σῴζω . » ὅς δόγμα φημί ὁ ἀποφαντικός ὁ κύριος παραγγελία , ὅδε · « ἐγώ δέ λέγω σύ , μή ὄμνυμι ὅλως · » καί « μή ὀργίζω · » καί ὁ τοιοῦτος . « ὅς ὁ δύο κτίζω ἐν αὐτός εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος . » οὖον ὁ Ἕλλην ποιέω Ἰουδαῖος , ἀλ ἀμφότερος εἰς ἀγαθός κατάστασις ἀνάγω λκ εἶπον δέ , μεταβάλλω , ἀλλά , « κτίζω , » ἵνα πέκω · ἐναργής ὁ λέγω , καί ὅτι ὡς ἀπό φυσικός πρᾶγμα ἀποπηδάω ἐγώ οὖον χρή λοιπός . ὁ δέ , « ἐν ἑαυτοῦ , » ἢ ἀντί ὁ , « Δις ἑαυτοῦ · » οὖον γάρ ἄλλος οὗτος πράσσω , ἀλ αὐτός δις ἑαυτοῦ , καί ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ ἐθνικός ἀναχωνεύω , εἷς ἀναφέρω καινός καί θαυμαστός . ἵ ὅτι αὐτός πρῶτος τύπος παρέχω καί ὑπόδειγμα , καί φαίνω καί αὐτός πρῶτος οὗτος ὅσπερ ἐκεῖνος ποιέω · καί ὅτι μέσος ἄμφω γίγνομαι , καί ἔνθεν ὁ Ἰουδαῖος κατέχω , ἐκεῖθεν ὁ Ἕλλην , καί συμμίγνυμι αὐτός , καί πᾶς ὁ ἀλλότριος ἀφανίζω , ἀναπλάσσω νοέω διά πυρός καί ὕδωρ . ἐν ὁ ἀνθρώπινος οὒν φύσις , ὅς προσλαμβάνω , κοινός εἰμί ὁ τε ἐθνικός καί ὁ Ἰουδαῖος , καί ὑπέρ ἀμφότερος προσλαμβάνω . ἐν οὗτος πᾶς φθορά καί παλαιότης ὁ ἐκ ἁμαρτία ἀλλοτριόω , κτίζω ὁ δύο εἰς εἷς καινός ἄνθρωπος , ὁ γῆρας ὁ ἁμαρτία καί ὁ ἀδικία ἀπαλλάσσω · οὐκέτι γάρ τοῖ , ἴδιος · ἰδίωμα καί οὗτος ἐκεῖνος χαρακτηρίζω , ἀλ εἷς ἄνθρωπος ὁ κατά Χριστός μορφόω ἰδίωμα ἀμφότερος χαρακτηρίζω . ἐγγύς δέ ἄγω ὁ λέγω , ἐάν ἐννοέω ὁ κύριος ἀκρογωνιαῖος λίθος , οὗτος δέ δύο , τοῖχος ἐν οὗτος κτίζω . κ«ιοις εἰρήνη . » καί πρός ἀλλήλων ὁμός