cogPG.PG124 52
σρότερον ἐπεδειξάμην , διεῤῥυηκότα ἤδη νεκρὸν καὶ ὄζοντα συναρμολογεῖν καὶ ἐξανιστᾶν . Ταῦτα τοῦ Κορίου εἰπόντος , καὶ ἀναγκαίαν αὐτοῖς τὴν παρουαίαν τὴν ἐκεῖσε δείξαντος , ὁ δειλότερος τῶν ἄλλων θυμᾶς , « Ἄγωμεν , φησὶν , ἵνα ἀποθάνωμεν μετ´ αὐτοῦ . « Οὐ γὰρ θάρσους , ἀλλὰ δειλίας καὶ βαρυυμίας τὸ ῥῆμα . Ἵνα γὰρ καὶ τοὺς ἄλλους ἐκκόψῃ συμμαθητὰς , ὑπομιμνήσκει αὐτοὺς τοῦ θανάτου , καὶ ἐπίτηδες παρεμβάλλει τὸ , « Ἵνα ἀποθάνω μεν · » ὡσανεὶ τοιαῦτα λέγων · « Ἄγωμεν καὶ ήμεῖς , » οἱ μωροὶ καὶ ἀπονενοημένοι , καὶ μὴ φροντσντες τῆς οἰκείας σωτηρίας καὶ ζωῆς , « ἵνα ἀποθάνωμεν μετ´ αὐτοῦ . » Ἔστω , φησὶν , αὐτὸς περὶ πολλοῦ τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν οὐ τίθεται · ἡμεῖς γὰρ οὕτως ἀνοηταίνομεν ; Ταῦτα τοῦ δειλοῦ τὰ ῥήματα Ἐλ´ ὅρα αὐτὸν ὕστερον , πῶς ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ὡς ἀπόστολος ἑσφάγη · οὕτως αὐτὸν ἡ θεία χάρις ἰστόμωσεν , ἵνα τὸ τοῦ Παύλου καὶ ἐπὶ τούτῳ λεχθῇ , Ἀ«Ἡἱκανότης ἡμῶν ἐκ τοῦ Θεοῦ , καὶ οὐκ ἐγὼ , ἀλλ´ ἡχάρες . » Ὡριγένης δέ φησι καὶ τι ὀνειροκριτιαὸν παρὶ τοῦ Θωμᾶ . Ἀκούσας γὰρ , φησὶν , ὁ Θωμᾶς τοῶν περὶ τοῦ Χριστοῦ προφητειῶν , καὶ μαθὼν ὅτι μετὰ ψυχῆς εἰς ἅδην καταβήσεσθαι μέλλει , ἐλευθεΚμώσων τὰς ψυχὰς , ἐπειδὴ ἤκουσεν , ὅτι « Πορεύομαι ἵκα ἐξυπνήσω Λάζαρον , » ἐνόμισεν οὐκ ἂν ἄλλως δυΚηθῆναι ἐξυπνῆσαι αὐτὸν , τουτέστι , τὴν ψυχλν αὐοῦ ἐλευθερῶσαι , εἰ μὴ καὶ αὐτὸς ἀποθέμενος τὸ σῶκα , εἰς ξδην κατέλθοι . Διὸ ὡς γνήσιος τοῦ Χριστοῦ μαθητὴς , μηδὲ ἐν τούτῳ θέλων ἀπολειφθῆναι πῦ διδασκάλου , βουλεύεται καὶ τοὺς ἄλλους συμμαθητάς , καὶ προτρέπεται ἀποθέσθαι καὶ αὐτὸς τὸ σῶμα , ἵνα συγκατέλθῃ τῷ Ἰησοῦ , ὡς ὑπονόει , μέλλαντι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θεῖναι , ἵνα ἐκ τοῦ δου ἀγάγῃ τὴν τοῦ φίλου ψυχήν . Ταύτην παρεθέμην τὴν γεοιόση ἐξήγησιν πρὸς ἐντροπὴν τῶν τὰ Ὡριγένους ἀποσεμνυνόντων . Ἄρα γὰρ οὐ προφανὴς λῆρος καὶ ἰειρος ἀτεχνῶς ἡ τοῦ σοφοῦ ἐξήγησις ; Σὺ δέ μοι σκόπει , πῶς ὁ Κύριος , καίτοι τοῦ Λαζάρου τεθνηκότος , εἶπεν . « Ἄγωμεν πρὸς αὐτὸν , » ὡς πρὸς ζῶντα · καὶ γὰρ αὐτὸς ὁ λάζαρος ἔζη τῷ Χριστῷ ὡς θεῷ . « ἐθῶν οὔν ὁ Ἰησοῦς , εὐρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ . Ἥν δὲ ἡ Βηθανία ἐγνὸς τῶν Ἰεροσολύμων ὡς ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε . Καὶ πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων συνεληλύθεισαν πρὸς τὰς τερὶ τὴν Μάρθαν καὶ Μαρίαν , ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν . Ἡ . οὖν Μάρθα , ὡς ἱκωσεν ὅτι Ἰησοῦς ἔρχεται , ὑπήντησεν αὐτῷ · Μαρία δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο . » Ἐπίτηδες ἀνέμεινεν ὁ Κύριος τὸν Λάζαρον τετραήμερον γεγονέναι · εἶτα ξλθεν ὡς ἂν τὸ θαῦμα ἀσυκοφάντητον πάντοθεν ἐξεργάσηται . Τίνος δὲ ἕνεκεν προστίθησιν ὁ εὐαγγελι.στὴς , ὅτι δεκαπέντε σταδίους διεῖχεν ἡ Βηθανία τῶν Ἱεροσολύμων ; Ἵνα δείξῃ , ὅτι εἰκότως πολλοὶ τῶν εροσολυμιτῶν παρῆσαν · οὐ γὰρ μακρὰν ἡν ἡ Βηθανία Παρεμυθοῦντο δὲ τὰς γυναῖκας , οὐχ ὡς ἀγατωμένας ὑπὸ Χριστοῦκαὶ γὰρ « συνέθεντο , ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ Χριστὸν , ἀποσυνάγωγος γένηται » , ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνάγκην τῆς συμφορᾶς , ἢ ὡς
Lemmas: σροτερος ἐπιδείκνυμι , διαρρέω ἤδη νεκρός καί ὄζω συναρμολογέω καί ἐξανιστάω . οὗτος ὁ κόριον εἶπον , καί ἀναγκαῖος αὐτός ὁ παρουαῖος ὁ ἐκεῖσε δείκνυμι , ὁ δειλός ὁ ἄλλος θυμός , « ἄγω , φημί , ἵνα ἀποθνῄσκω μετέ αὐτός . « οὖον γάρ θάρσος , ἀλλά δειλία καί βαρυυεις ὁ ῥῆμα . ἵνα γάρ καί ὁ ἄλλος ἐκκόπτω συμμαθητής , ὑπομιμνῄσκω αὐτός ὁ θάνατος , καί ἐπίτηδες παρεμβάλλω ὁ , « ἵνα ἀποθνῄσκω μέν · » ὡσανεί τοιοῦτος λέγω · « ἄγω καί ἡμεῖς , » ὁ μωρός καί ἀπονοέομαι , καί μή φροντσντες ὁ οἰκεῖος σωτηρία καί ζωή , « ἵνα ἀποθνῄσκω μετέ αὐτός . » ἔστω , φημί , αὐτός περί πολύς ὁ ἑαυτοῦ ζωή οὖον τίθημι · ἐγώ γάρ οὕτως ἀνοηταίνω ; οὗτος ὁ δειλός ὁ ῥῆμα Ἐλ ὁράω αὐτός ὕστερος , πῶς ὑπέρ ὁ ἀλήθεια ὡς ἀπόστολος σφάζω · οὕτως αὐτός ὁ θεῖος χάρις ἰστόμωσεν , ἵνα ὁ ὁ Παῦλος καί ἐπί οὗτος λέγω , α«ηικανοος ἐγώ ἐκ ὁ Θεός , καί οὐ ἐγώ , ἀλ άχαρος . » Ὡριγένης δέ φημί καί τίς ονειροκριτιααω Παρί ὁ Θωμᾶς . ἀκέω γάρ , φημί , ὁ Θωμᾶς τοῶν περί ὁ Χριστός προφητεία , καί μανθάνω ὅτι μετά Ψυχή εἰς ἅδην καταβαίνω μέλλω , ἐλευθεΚμώσων ὁ ψυχή , ἐπεί ἀκούω , ὅτι « πορεύω λάριξ ξυπνάω Λάζαρος , » νομίζω οὐ εἄν ἄλλως δυΚηθῆναι ἐξυπνῆσαι αὐτός , τουτέστι , ὁ ψυχλν ἰαύω ἐλευθερόω , εἰμί μή καί αὐτός ἀποτίθημι ὁ Σώκα , εἰς ξδην κατέρχομαι . Διὸ ὡς γνήσιος ὁ Χριστός μαθητής , μηδέ ἐν οὗτος ἐθέλω ἀπολείπω ΠΥ διδάσκαλος , βουλεύω καί ὁ ἄλλος συμμαθητής , καί προτρέπω ἀποτίθημι καί αὐτός ὁ σῶμα , ἵνα συγκατέρχομαι ὁ Ἰησοῦς , ὡς ὑπονοέω , μέλλας ὁ ψυχή αὐτός τίθημι , ἵνα ἐκ ὁ δήω ἄγω ὁ ὁ φίλος Ψυχή . οὗτος παρατίθημι ὁ γεοιοσος ἐξήγησις πρός ἐντροπή ὁ ὁ Ὠριγένης ἀποσεμνύνω . ἄρας γάρ οὖον προφανής λῆρος καί ἱερός ἄτεχνος ὁ ὁ σοφός ἐξήγησις ; σύ δέ ἐγώ σκοπέω , πῶς ὁ Κύριος , καίτοι ὁ Λάζαρος θνῄσκω , εἶπον . « ἄγω πρός αὐτός , » ὡς πρός ζῶ · καί γάρ αὐτός ὁ Λάζαρος ζῶ ὁ Χριστός ὡς θεός . « ἔθος οὒν ὁ Ἰησοῦς , εεὐρνυμι αὐτός τέσσαρες ἡμέρα ἤδη ἔχω ἐν ὁ μνημεῖον . ὅς δέ ὁ Βηθανία γιγνώσκω ὁ Ἱερουσαλήμ ὡς ἀπό στάδιος δεκαπέντε . καί πολύς ὁ Ἰουδαῖος συνέρχομαι πρός ὁ Τέρι ὁ Μάρθα καί Μαρία , ἵνα παραμυθέομαι αὐτός περί ὁ ἀδελφός αὐτός . ὁ . οὖν Μάρθα , ὡς ἱκνέομαι ὅτι Ἰησοῦς ἔρχομαι , ὑπαντάω αὐτός · Μαρία δέ ἐν ὁ οἶκος καθέζομαι . » ἐπίτηδες ἀναμένω ὁ Κύριος ὁ Λάζαρος τετραήμερος γίγνομαι · εἶτα ξλθεν ὡς εἄν ὁ θαῦμα ἀσυκοφάντητος πάντοθεν ἐξεργάζομαι . τίς δέ ἕνεκα προστίθημι ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι δεκαπέντε στάδιον διέχω ὁ Βηθανία ὁ Ἱερουσαλήμ ; ἵνα δείκνυμι , ὅτι εἰκότως πολύς ὁ εροσολυμιτος πάρειμι · οὖον γάρ μακράν ἐάν ὁ Βηθανία παραμυθέομαι δέ ὁ γυνή , οὐ ὡς ἀγατωμένας ὑπό χριστουκης γάρ « συντίθημι , ἵνα ἐάν τις αὐτός ὁμολογέω Χριστός , ἀποσυνάγωγος γίγνομαι » , ἀλλά διά ὁ ἀνάγκη ὁ συμφορά , ἢ ὡς