cogPG.PG124 311
σύνοιδα μὲν γὰρ ἐμαυτῷ πταῖσμά τι , ἅτε μὴ δυνάΚμενος ὀρθῶς κρίνειν καὶ ἀκριβῶς . « Πλὴν οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι · » τουτέστιν , Οὐκ εἰμὶ καθαρὸς ἀπὸ ἀμαρτίας . Εἰκὸς γὰρ ἡμαρτῆσθαι μέν μοί τινα , ἐμὲ δὲ ἀγνοεῖν ταῦτα · ὁ δὲ Κύριος μόνος ἐστὶν ὁ ἀκριβῶς καὶ ἀσφαλῶς κρίνων . Ἐντεῦθεν δέ μοι λογίζου , πόση τῆς μελλούσης κρίσεως ἀκρίβεια . « Ὥστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε , ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ Κύριος . » Ὁρᾷς , ὅτι διὰ τὸ μὴ κρίνεσθαι ἑτέροις παρὰ τῶν Κορινθίων ταῦτα εἶπεν ὁ Παῦλος , οὐχὶ δὲ δι´ ἑαυτοῦ ; Τοιοῦτος γὰρ ὁ Παῦλος , ἀεὶ εἰς τὸ οἰκεῖον πρόσωπον ἀναδεχόμενος τὰ τῶν ἑτέρων , καὶ ἐν αὐτῷ διδάσκων , ἃ μέλλει διδάσνειν « Ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν . » Νῦν μὲν , φησὶν , ἀποκρύπτονται αἱ πονηραὶ πράξεισὗται γὰρ « τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους » ) , καὶ πολλάκις ἐνάρετός τις δοκεῖ εἶναι , βέβηλος ὢν καὶ διεφθαρμένος , Τότε δὲ ὁ Θεὸς ἀποκαλύψει πάντα , ναὶ μὴν καὶ τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν φανερώσει . Οἰον · Ἐνταῦθα ἐπαινεῖ τίς τινα · ἰδοὺ τὸ πρᾶγμα καλὸν , ἀλλ´ ἡ βουλὴ ἴσως διέφθαρται · τυχὸν γὰρ οὐ σκοπῷ ἀγαθῶν τοῦτο ποιεῖ . Πάλιν . διελέγχει δῆθέν τινα , ἀλλ´ οὐχ ὥστε διορθώσασθαι , ἀλλ´ ὥστε ἐκπομπεῦσαι τὰ τοῦ ἀδελφοῦ . Καὶ μυρίαι τοιαῦται βουλαὶ καρδιῶν τότε φανερωθήσονται Τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἑκάστῳ ἀπὸ τοῦ θεοῦ » Ἀκόλουθον ἦν εἰπεῖν · Ἢ τιμωρία ἢ ὁ ἕπαινος · ἀλλ´ εἰς τὸ εὐφημότερον ἀπέθετο τὸν λόγον . ἀ Ταῦτα δὲ , ἀδελφοί μου , μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπολλὼ δι´ ὑμᾶς , ἵνα ἐν ἡμῖν μάθητε τὸ μὴ ὑπὲρὃ γέγραπται φρονεῖν.»-«Ταῦτα , » τά τε ἀνωτέρω ῥηθέντα περὶ τῶν διχοστασιῶν , καὶ τὰ προσεχῶς περὶ τῶν κατακρινόντων ἑτέρους . « Ἱνα » φησὶ , διὰ τοῦ ἡμετέρου προσώπου « μάθητε τὸ μὴ φρονεῖν ὑπὲρ ὃ γέγραπται . » Λέχει γὰρ ἡ Γραφὴ περὶ μὲν τοῦ μὴ ἐπαίρεσθαι · « Ὁ θέλων εἶναι πρῶτος , ἔστω πάντων ἔσχατος · » καὶ , « Ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν , ὑψωθήσεται · » καὶ μυρία τοιαῦτα . Περὶ δὲ τοῦ μὴ κρίνειν · « Μὴ κρίνητε[ίς . κρίνετε ] , ἵνα μὴ κριθῆτε . » Ἵνα μὴ εἷς ὑπὲρ τοῦ ἑνὸς φυσιοῦσθε κατὰ τοῦ ἐτέρου . » Τοῦτο πρὸς τὸν λαόν ᾠησι . Ποικίλλει γὰρ τὴν διδασκαλίαν , καὶ ποτὲ μὲν πρὸς τοὺς μαθητάς ἀποτείνεται , ποτὲ δὲ πρὸς τοὺς διδασκάλους καὶ τοὺς ἄρχοντας , ὥσπερ δὴ καὶ νῦν . Καὶ γὰρ ὑπὲρ τῶν διδασκάλων ἐφυσιοῦντο . Οἷον , ὁ τόνδε ἔχων διδάσκαλον κατὰ τοῦδε τοῦ μαθητοῦ μέγα ἐφρόνει , ὑπὲρ τοῦ οἰκείου διδασκάλου φυσιούμενος κατὰ τοῦ ἑτέρου διδασκάλου . Καλῶς δὲ τὸ πρᾶγμα φυσίωσιν ὡνόμασεν , οἱονεὶ ὄγκον καὶ οἴδημα , ἀπὸ μεταφορᾶς σώματος φυσηθέντος ὑπὸ πονηροῦ χυμοῦ ἢ πνεῦμα τοζ .
Lemmas: σύνοιδα μέν γάρ ἐμαυτοῦ πταῖσμα τίς , ἅτε μή δυνάΚμενος ὀρθῶς κρίνω καί ἀκριβῶς . « πλήν οὐ ἐν οὗτος δικαιόω · » τουτέστιν , οὐ εἰμί καθαρός ἀπό ἁμαρτία . εἰκώς γάρ ἁμαρτάνω μέν ἐγώ τις , ἐγώ δέ ἀγνοέω οὗτος · ὁ δέ Κύριος μόνος εἰμί ὁ ἀκριβῶς καί ἀσφαλῶς κρίνω . ἐντεῦθεν δέ ἐγώ λογίζομαι , πόσος ὁ μέλλω κρίσις ἀκρίβεια . « ὥστε μή πρό καιρός τίς κρίνω , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ Κύριος . » ὁράω , ὅτι διά ὁ μή κρίνω ἕτερος παρά ὁ Κορίνθιος οὗτος εἶπον ὁ Παῦλος , οὐ δέ δις ἑαυτοῦ ; τοιοῦτος γάρ ὁ Παῦλος , ἀεί εἰς ὁ οἰκέω πρόσωπον ἀναδέχομαι ὁ ὁ ἕτερος , καί ἐν αὐτός διδάσκω , ὁ μέλλω διδάσκω « ὅς καί φώτισις ὁ κρυπτός ὁ σκότος , καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία . » νῦν μέν , φημί , ἀποκρύπτω ὁ πονηρός πράσσω γάρ « ὁ κρυπτός ὁ σκότος » ) , καί πολλάκις ἐνάρετος τις δοκέω εἰμί , βέβηλος εἰμί καί διαφθείρω , τότε δέ ὁ θεός ἀποκάλυψις πᾶς , ναί μήv καί ὁ βουλή ὁ Καρδία φανέρωσις . Οἷος · ἐνταῦθα ἐπαινέω τίς τις · ἰδού ὁ πρᾶγμα καλός , ἀλ ὁ βουλή ἴσως διαφθείρω · τυγχάνω γάρ οὖον σκοπός ἀγαθός οὗτος ποιέω . πάλιν . διελέγχω δῆθεν τις , ἀλ οὐ ὥστε διορθόω , ἀλ ὥστε ἐκπομπεύω ὁ ὁ ἀδελφός . καί μυρίος τοιοῦτος βουλή Καρδία τότε φανερόω τότε ὁ ἔπαινος γίγνομαι ἕκαστος ἀπό ὁ θεός » ἀκόλουθος εἰμί εἶπον · ἤ τιμωρία ἢ ὁ ἔπαινος · ἀλ εἰς ὁ εὔφημος ἀποτίθημι ὁ λόγος . ὅς οὗτος δέ , ἀδελφός ἐγώ , μετασχηματίζω εἰς ἐμαυτοῦ καί Ἀπολλῶς δις σύ , ἵνα ἐν ἐγώ μανθάνω ὁ μή ύπερος γράφω φρονεῖν.»-«Ταῦτα , » ὁ τε ἀνωτέρω εἴρω περί ὁ διχοστασία , καί ὁ προσεχῶς περί ὁ κατακρίνω ἕτερος . « ἵνα » φημί , διά ὁ ἡμέτερος πρόσωπον « μανθάνω ὁ μή φρονέω ὑπέρ ὅς γράφω . » Λέχος γάρ ὁ γραφή περί μέν ὁ μή ἐπαίρω · « ὁ ἐθέλω εἰμί πρῶτος , ἵστημι πᾶς ἔσχατος · » καί , « ὁ ταπεινός ἑαυτοῦ , ὑψόω · » καί μυρίος τοιοῦτος . περι δέ ὁ μή κρίνω · « μή κρίνω . κρίνω ] , ἵνα μή κρίνω . » ἵνα μή εἷς ὑπέρ ὁ εἷς φυσιόω κατά ὁ ἔτερον . » οὗτος πρός ὁ λαός οἴομαι . ποικίλλω γάρ ὁ διδασκαλία , καί ποτέ μέν πρός ὁ μαθητής ἀποτείνω , ποτέ δέ πρός ὁ διδάσκαλος καί ὁ ἄρχω , ὥσπερ δή καί νῦν . καί γάρ ὑπέρ ὁ διδάσκαλος φυσιόω . οἷος , ὁ ὅδε ἔχω διδάσκαλος κατά ὅδε ὁ μαθητής μέγας φρονέω , ὑπέρ ὁ οἰκεῖος διδάσκαλος φυσιόω κατά ὁ ἕτερος διδάσκαλος . καλῶς δέ ὁ πρᾶγμα φυσίωσις ὀνομάζω , οἱονεί ὄγκος καί οἴδημα , ἀπό μεταφορά σῶμα φυσάω ὑπό πονηρός χυμός ἢ πνεῦμα τοζʹ .