cogPG.PG124 577
Εὐκαριστῶ τῷ Θεῷ μου , ἐπὶ πάσῃ τῇ μνεία ὑμῶν , πάντοτε ἐν πάσῃ δεήσει μου ὑπὲρ πάντων ὑμῶν . Ὁοάκις ὑμῶν ἀναμνησθῶ , φησὶπάντοτε δὲ τοῦτο ποιῶ , δοξάζω τὸν Θεὸν , ὅτι τοσοῦτον εἰς ἀρετὴν ἐπιδεδώκατε . Οὐ μὴν εἴπε δὴ οὕτως εὐδόκιμοί ἐστε ἐν τοῖς θείοις , παύομαι δεόμενος , ἀλλὰ καὶ δέομαι ὑπὲρ πάντων , ἵνα ἔτι εὐοδωθῆτε . Μετὰ χαρᾶς τὴν δέησίν μου ποιούμενος . Ἔστι γὰρ καὶ μετὰ λύπης μεμνῆσθαι , ὡς ὅταν ἀλλαγοῦ λέγει · Ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχής καρδίας ἔγραψα ὑμῖν . Ὥστε τὸ μετὰ χαρᾶς μεμνῆσθαι , σημεῖον τῆς ἐκείνων ἀρετῆς . Ἐπὶ τῇ κοινωνίᾳ ὑμῶν εἰς τὸ Εὐαγνέλιον ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἄχρι τοῦ νῦν . Μέγα αὐτοῖς ἐνταῦθα θαπροσμαρτυρεῖ , καὶ ἀποστολικὸν τῷ ὄντι , ὅτι , φησὶ , καὶ κοινωνοὶ μου γίνεσθε καὶ συμμερισταὶ τῶν ἐπὶ τῷ Εὐαγγελίῳ πόνων · οὐχ ἔνα χρόνον , οὐδὲ δεύτερονἰ , ἀλλ´ ἀφ´οῦ ἐπιστεύσατε μέχρι τοῦ νῦν . Πῶς δὲ κοινωνεῖτε · Πέμποντές μοι τὰ πρὸς χρείαν [ οηζομένῳ ] καὶ κηδόμενοί μου . Ὁ γὰρ τῷ καλόν τι μεταχειριζομένῳ συνεργῶν , καὶ βοηθῶν πᾶσι τρόποις , Κμεριστὴς αὐτῷ τοῦ ἔργου γίνεται . Οὕτω καὶ τοῖς μάρτυσιν , οἱ τούτους μελοῦντες , καὶ τοῖς ἀσκηταῖς οἱ πᾶσαν ἀμεριμνίαν αὐτοῖς ἐμποιοῦντες , καὶ τοῖς , διδασκάλοις οἱ ἀπερισπάστους αὐτοὺς ποιοῦντες , κοινωνοὶ τῶν στεφάνων γίνονται . Πεποιθὼς αὐτὸ τοῦτο , ὅτι ὁ ἐνορξάμενος ἐν ὑμῖν ἔργον ὡγαθὸν , ἐπιτελέσει . Εὐχαριστῶ , φησί , καὶ χαίρω , θαῤῥῶν ὅτι ὁ Θεὸς , ὃς ἐνήρξατο ποιιῖιἐν ὑμῖν τὰ ἀγαθὰ ἔργα , αὐτὸς καὶ πληρώσει ἀπὸ γὰρ τῶν παρελθόντων καὶ περὶ τῶν μελλόντων στοΚχάζομαι . Ὁρα δὲ , πῶς μετριοφρονεῖν αὐτοὺς διδόσκει , τῷ Θεῷ πάντα ἀναθεὶς , καὶ οὐκ αὐτοῖς μόνοις . Οὐ μὴν οὐδὲ οὕτως ἀπεστέρησεν αὐτοὺς ἐνκωΚμίων · εἶπε γάρ · Ὁ ἐναρξάμενος ἐν ὑμῖν · τουτέστι , Διὰ τῆς ὑμῶν προαιρέσεως · εἰ γὰρ μὴ ἡ προαίρεσις τοῦ ἀνθρώπου εἴη , οὐδε ὁ Θεὸς ἐνεργήσει . Ἐπεὶ εἰ ἀπλῶς ἐνήργει , οὐδὲν ἂν ἐκώλυε καὶ Ἕλληνας καὶ πάντας ἀνθρώπους ἐνεργεῖσθαι Ὅπε οὐ μικρῶς κἀν τούτῳ · ἐγκωμιάζει αὐτοὺς , ὡς ἐπισπασαμένους τοῦ Θεοῦ τὴν χάριν συμπράττειν αὐτοῖς · καὶ ὅτι τηλικαῦτά εἰσι τὰ κατορθώματα , ὥστε μηδὲ ὑπ´ ἀνθρωπίνης ἐνεργεῖσθαι δυνάμεω , ἀλλ ὑπὸ Θεοῦ . Ἄμα δὲ καὶ παραθαῤῥύνει αὐτοὺς ὥστε μὴ ῥᾳθυμῆσαι · εἰ γὰρ ὁ Θεὸς ἐπιτελεῖν μέλλει , οὐδὲ πολὺς ἔσται κάματος . ἄχρις ἡμέρας Ἰησοῦ Χριστοῦ . Τουτέστιν , ἔχο , τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου . Οὕτω , φησὶ , θαῤῥῶ , ὅτι οὐκ ἐν μόνοις ὑμῖν ὁ Θεὸς ἐνεργήσει , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἐξ ὑμῶν , ἄχρι τῆς συντελείας τοῦ κόσμου . Ἡ τὴν ἑκάστου τελευτὴν , ἡμέραν Ἰησοῦ Χριστον νόει , τουτέστι συντέλειανι Καθώς ἐστι δίκαιον ἐμοὶ τοῦτο φροιεὴ ἱαέδ ἀπάντων ὑμῶν , διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ ῳφέθ
Lemmas: εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐγώ , ἐπί πᾶς ὁ μνεία σύ , πάντοτε ἐν πᾶς δήω ἐγώ ὑπέρ πᾶς σύ . Ὁοάκις σύ ἀναμιμνήσκω , φησὶπάντοτε δέ οὗτος ποιέω , δοξάζω ὁ θεός , ὅτι τοσοῦτος εἰς ἀρετή ἐπιδίδωμι . οὖον μήv εἶπον δή οὕτως εὐδοκιμέω εἰμί ἐν ὁ θεῖον , παύω δήω , ἀλλά καί δήω ὑπέρ πᾶς , ἵνα ἔτι εὐοδόω . μετά χαρά ὁ δέησις ἐγώ ποιέω . εἰμί γάρ καί μετά λύπη μιμνήσκω , ὡς ὅταν ἀλλάσσω λέγω · ἐκ γάρ πολύς θλῖψις καί συνοχή Καρδία γράφω σύ . ὥστε ὁ μετά χαρά μιμνήσκω , σημεῖον ὁ ἐκεῖνος ἀρετή . ἐπί ὁ κοινωνία σύ εἰς ὁ Εὐαγνέλιον ἀπό πρῶτος ἡμέρα ἄχρι ὁ νῦν . Μέγης αὐτός ἐνταῦθα θαπροσμαρτυρεω , καί ἀποστολικός ὁ εἰμί , ὅτι , φημί , καί κοινωνός ἐγώ γίγνομαι καί συμμεριστής ὁ ἐπί ὁ Εὐαγγέλιος πόνος · οὐ νάω χρόνος , οὐδέ δεύτερονἰ , ἀλ ἀφίημι πιστεύω μέχρι ὁ νῦν . Πῶς δέ κοινωνέω · πέμπω ἐγώ ὁ πρός χρεία [ ὄζω ] καί κήδω ἐγώ . ὁ γάρ ὁ καλός τίς μεταχειρίζω συνεργός , καί βοηθός πᾶς τρόπος , κμεριιστημι αὐτός ὁ ἔργον γίγνομαι . οὕτως καί ὁ μάρτυς , ὁ οὗτος μέλω , καί ὁ ἀσκητής ὁ πᾶς ἀμεριμνία αὐτός ἐμποιέω , καί ὁ , διδάσκαλος ὁ ἀπερίσπαστος αὐτός ποιέω , κοινωνός ὁ στέφανος γίγνομαι . Πεποιθὼς αὐτός οὗτος , ὅτι ὁ ενοερδω ἐν σύ ἔργον ὡγαθὸν , ἐπιτελέω . εὐχαριστέω , φημί , καί χαίρω , θαρσέω ὅτι ὁ θεός , ὅς ἐνάρχομαι ἔπειμι σύ ὁ ἀγαθός ἔργον , αὐτός καί πληρόω ἀπό γάρ ὁ παρέρχομαι καί περί ὁ μέλλω στοκχαζομης . ὁράω δέ , πῶς μετριοφρονέω αὐτός δίδωμι , ὁ Θεός πᾶς ἀνατίθημι , καί οὐ αὐτός μόνος . οὖον μήv οὐδέ οὕτως ἀποστερέω αὐτός ἐνκωΚμίων · εἶπον γάρ · ὁ ἐνάρχομαι ἐν σύ · τουτέστι , Ζεύς ὁ σύ προαίρεσις · εἰμί γάρ μή ὁ προαίρεσις ὁ ἄνθρωπος εἰμί , οὐ ὁ θεός ἐνεργέω . ἐπεί εἰμί ἀπλόος ἐνεργέω , οὐδείς εἄν κωλύω καί Ἕλλην καί πᾶς ἄνθρωπος ἐνεργέω Δρύοψ οὖον μικρός ἐν οὗτος · ἐγκωμιάζω αὐτός , ὡς ἐπισπάω ὁ Θεός ὁ χάρις συμπράσσω αὐτός · καί ὅτι τηλικοῦτος εἰμί ὁ κατόρθωμα , ὥστε μηδέ ὑπό ἀνθρώπινος ἐνεργέω δυναμέω , ἀλλ' ὑπό Θεός . ἄμη δέ καί παραθαρρύνω αὐτός ὥστε μή ῥᾳθυμέω · εἰμί γάρ ὁ θεός ἐπιτελέω μέλλω , οὐδέ πολύς εἰμί κάματος . ἄχρι ἡμέρα Ἰησοῦς Χριστός . τουτέστιν , ἔχω , ὁ παρουσία ὁ κύριος . οὕτως , φημί , θαρσέω , ὅτι οὐ ἐν μόνος σύ ὁ θεός ἐνεργέω , ἀλλά καί ἐν ὁ ἐκ σύ , ἄχρι ὁ συντέλεια ὁ κόσμος . ὁ ὁ ἕκαστος τελευτή , ἡμέρα Ἰησοῦς Χριστός νοέω , τουτέστι συντέλλω καθώς εἰμί Δίκαιος ἐγώ οὗτος φροιεὴ ἱαέδ ἀπαντάω σύ , διά ὁ ἔχω ἐγώ ἐν ὁ ῳφέθ