cogPG.PG124 468
κατ´´ εἶδος εἶπεν , ἀλλ´ ὧν μὲν ἦν εὔληπτος ὁ ἀριθμὸς , ἀπηριθμήσατο , « Πεντάκις , » εἰπὼν , καὶ , Πρίς · » τῶν δὲ δυσαριθμήτων ἀορίστως ἐπεμνήσθη · « Μερισσοτέρως » γὰρ , φησὶ , καὶ , « ὑπερβαλλόντως , » καὶ , « Πολλάκις . » Ὅρα δὲ πῶς τοσαῦτα ἀπαριθμησάμενος δυσχερῆ , οὐκ εἶπεν , ὅσους ἐπέστρεψεν εἰς Χριστὸν , ἅμα μὲν μετριοφρονῶν , ἅμα δὲ καὶ διδάσκων , ὅτι κἂν μηδὲν γένηται πλέον τῷ πονουμένῳ , καὶ οὕτω τὰ τῶν μισθῶν ἔσται πεπληῥωμένα . « Π ἐπισύστασίς μου ἡ καθ´ ἡμέραν . » τουτέστιν , ἡ ἔφοδος ἡ μανιώδης , καὶ ἡ ἐπανάστασις , ἣν ποιοῦνται κατ´ ἐμοῦ καθ´ ἑκάστην οἱ δῆμοι κοινῇ Τνώμῃ . « Ἡ μέριμνα πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . » Τοῦτο τὸ κεφάλαιον ἀπάντων · εἰ γὰρ οἰκίας μιᾶς προοῶν τις , καὶ ταῦτα , οἰκέτας ἔχων καὶ οἱκονόμους , οὐδὲ ἀναπνεῖν ἰσχύει · τί πάσχειν εἰκὸς ψυχὴν μίαν , μετὰ τοσούτων κινδύνων , πάσης τῆς οἰκουμένης φροντίζουσαν , καὶ ὑπὲρ ψυχῶν ; « Τίς ἀσθενεῖ , καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; « Ἰνα μή τις εἴπῃ , ὅτι ἐμερίμνα μὲν , πλὴν ἀπλῶς οὕτω , δηλοῖ καὶ τὸ εῖδος τῆς μέρίμνης . Καὶ οὐκ εἶπεν , ὅτι Κοινωνῶ τῆς ἀθυμίας , ἀλλ´ , Ὡς αὐτὸς ἀσθενῶν , οὕτω διάκειμαι ἀσθένειαν δὲ νοήσεις μὲν καὶ τὴν σωματικὴν , μάλιστα δὲ καὶ τὴν ψυχικήν . Τὸ δὲ , « Τίς , » Κἂν μέγας ἧ , φησί , κἂν εὐτελής . « Τίς σκανδαλίγεται , καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι · » Ὃρα πῶς παρέστησε τὴν ὑπερβολὴν τῆς ὀδύνης . Ἐαπίπραμαι γὰρ , φησὶ , καὶ καίομαι , καὶ τὰ μὲν ἄλλα πάς,ων ἔχαιρεν , εἰδὼς ὅτι ὑπὲρ τοῦ Δεσπότου ταῦτα πάσχει . Ἐνταῦθα δὲ διετιτρώσκετο τὴν ψυχὴν , ὥστε τὸ σκανδαλίζεσθαί τινα , καὶ τὸν τυχόντα καὶ ἀπεῤῥιμμένον , πλέον ἐκεῖνον ἠνία . Ὁ δέ γε Δαξὶδ διδωσιν ἡμῖν νοεῖν τὸ , « Πυροῦμαι , » ἀντὶ τοῦ , Σκανδαλίζομαι . Ὥσπερ γὰρ εἶπε , « Τίς ἀσθενεῖ , καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; » οὕτω φησί · Κἂν σκανδαλίζεταί τις , αὐτὸς δοκῶ σκανδαλίζεσθαι , καὶ σπουδάζω ἰάσασθαι τὸ πάθος ὡς ἐμόν . Ποῦ δέ φησι τοῦτο ὁ Δαυΐδ · « Ἐν τῷ ὑπερηφανεύεσθαι τὸν ἀσεβῆ , ἐμπυρίζεται ὁ πτωχὸς , » τουτέστι , Σκανδαλίζεται ὁ πτωχὸς , τῇ διανοίᾳ ὁρῶν τοὺς ἀναξίους πλουτοῦν . τας καὶ ὑπεραιρομένους , « Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ , τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι . » ἀσθένειαν καλεῖ τοὺς διωγμούς . Ἐν γὰρ τῷ λιμώττειν , καὶ πλήττεσθαι , καὶ ναυαγεῖν , καὶ τἄλλα πάντα πάσχειν , ἡ ἀνθρωπίνη ἀσθένεια δείκνυται . Σημείων δὲ ἐνταῦθα οὐ μέμνηται · ἐκεῖνα Κγὰρ Θεοῦ δῶρον ἦν · ταῦτα δὲ μετὰ τῆς τοῦ Θεοῦ ῥοπῆς καὶ τὴν αὐτοῦ ὑπομονὴν ἐδείκνυ , « Ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ
Lemmas: κατ´´ εἶδος εἶπον , ἀλ ὅς μέν εἰμί εὔληπτος ὁ ἀριθμός , ἀπαριθμέω , « πεντάκις , » εἶπον , καί , Πρίς · » ὁ δέ δυσαρίθμητος ἀόριστος ἐπιμιμνήσκομαι · « Μερισσοτέρως » γάρ , φημί , καί , « ὑπερβαλλόντως , » καί , « πολλάκις . » Ὅρας δέ πῶς τοσοῦτος ἀπαριθμέω δυσχερής , οὐ εἶπον , ὅσος ἐπιστρέφω εἰς Χριστός , ἅμα μέν μετριοφρονέω , ἅμα δέ καί διδάσκω , ὅτι κἀν μηδείς γίγνομαι πλέω ὁ πονέω , καί οὗτος ὁ ὁ μισθός εἰμί πληρόω . « Π ἐπισύστασις ἐγώ ὁ καθ´ ἡμέρα . » τουτέστιν , ὁ ἔφοδος ὁ μανιώδης , καί ὁ ἐπανάστασις , ὅς ποιέω κατ´ ἐγώ καθ´ ἕκαστος ὁ δῆμος κοινός Τνώμῃ . « ὁ μέριμνα πᾶς ὁ ἐκκλησία . » οὗτος ὁ κεφάλαιος ἀπαντάω · εἰμί γάρ οἰκίον εἷς προοα τις , καί οὗτος , οἰκέτης ἔχω καί οἰκονόμος , οὐδέ ἀναπνέω ἰσχύω · τίς πάσχω εἰκός ψυχή εἷς , μετά τοσοῦτος κίνδυνος , πᾶς ὁ οἰκέω φροντίζω , καί ὑπέρ Ψυχή ; « Τῖς ἀσθενής , καί οὐ ἀσθενέω ; « ἵνα μή τις εἶπον , ὅτι μεριμνάω μέν , πλήν ἀπλόος οὗτος , δηλόω καί ὁ εἶδος ὁ μέριμνα . καί οὐ εἶπον , ὅτι κοινωνέω ὁ ἀθυμία , ἀλ , ὡς αὐτός ἀσθενής , οὗτος διάκειμαι ἀσθένεια δέ νοέω μέν καί ὁ σωματικός , μάλιστα δέ καί ὁ ψυχικός . ὁ δέ , « Τῖς , » κἀν μέγας ἧ , φημί , κἀν εὐτελής . « Τῖς σκανδαλίζω , καί οὐ ἐγώ πυρόω · » Ὅρας πῶς παρίστημι ὁ ὑπερβολή ὁ ὀδύνη . Ἐαπίπραμαι γάρ , φημί , καί καίω , καί ὁ μέν ἄλλος παίων χαίρω , εἰδοί ὅτι ὑπέρ ὁ δεσπότης οὗτος πάσχω . ἐνταῦθα δέ διατιτρώσκω ὁ ψυχή , ὥστε ὁ σκανδαλίζω τις , καί ὁ τυγχάνω καί ἀπορρίπτω , πλέω ἐκεῖνος ἀνιάω . ὁ δέ γε Δάξ δίδωμι ἐγώ νοέω ὁ , « πυρόω , » ἀντί ὁ , σκανδαλίζω . ὥσπερ γάρ εἶπον , « Τῖς ἀσθενής , καί οὐ ἀσθενέω ; » οὗτος φημί · κἀν σκανδαλίζω τις , αὐτός δοκέω σκανδαλίζω , καί σπουδάζω ἰάομαι ὁ πάθος ὡς ἐμός . πός δέ φημί οὗτος ὁ Δαυΐδ · « ἐν ὁ ὑπερηφανεύω ὁ ἀσεβής , ἐμπυρίζω ὁ πτωχός , » τουτέστι , σκανδαλίζω ὁ πτωχός , ὁ διάνοια ὁράω ὁ ἀνάξιος πλουτέω . ὅς καί ὑπεραίρω , « εἰμί καυχάομαι δεῖ , ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ καυχάομαι . » ἀσθένεια καλέω ὁ διωγμός . ἐν γάρ ὁ λιμώσσω , καί πλήσσω , καί ναυαγέω , καί ἄλλος πᾶς πάσχω , ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια δείκνυμι . σημεῖον δέ ἐνταῦθα οὖον μιμνήσκω · ἐκεῖνος Κγὰρ Θεός δῶρον εἰμί · οὗτος δέ μετά ὁ ὁ Θεός ῥοπή καί ὁ αὐτός ὑπομονή δείκνυμι , « ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς