cogPG.PG124 552
« Ἡμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστὸν , εἴ γε αὐτὸν ἠκούσατε , καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε , καθώς ἐστιν ἀλήθεια ἐν τῷ Ἰησοῦ , ἀποθέσθαι ὑμᾶς κατὰ τὴν προτέραν ἀναστροφὴν τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον . » Τὰ μὲν ἔθνη · οὕτως ἔχει · « ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως ἐμάθετε τὸν Χριστὸν , εἴ γε ἠκούσατε τὸν Χριστὸν , καὶ ἐν αὐτῷ ἐδιδάχθητε · » τουτέστιν , Ἐπεὶ ἐμάθετε τὸν Χριστόν . Οὐ γὰρ ἀμφιβάλλων , ἀλλὰ καὶ σφόδρα διαβεβαιούμενος , οὕτω φησί . Δοῦτο γάρ ἐστι μαθεῖν τὸν Χριστὸν , τὸ ὀρθῶς βιοῦν · ὡς ὅ γε πονηρῶς ζῶν , ἀγνοεῖ τὸν Χριστόν . « Θεὸν » γὰρ , φησὶν , « ὁμολογοῦσιν εἰδέναι , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνοῦνται . » Τὸ δὲ , « Καθώς ἐστιν ἀλήθεια , » οὕτω δεῖ νοῆσαι , ὅτι Οὐχ ὥσπερ τὰ ἔθνη ἐν ματαιότητι περιπατοῦσιν , οὕτω καὶ ὑμεῖς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς συνέθεσθε . Οὐ γὰρ ματαιότης τὰ τοῦ Χριστοῦ , ἀλλ´ ἀλήθεια , καὶ τὰ δόγματα καὶ ὁ βίος . Ἡ μὲν γὰρ ἁμαρτία ψεῦδος , ὡς ἀνυπόστατος , καὶ μὴ ἔχουσα τέλος · ἡ δὲ ἀρετὴ ἀλήθεια , ὡς ὑφιστῶσα καὶ τέλος ἔχουσα . Τί δὲ ἐδιδάχθητε , καὶ τί ἐστιν ἡ κατὰ Χριστὸν ἀλήθεια ; Τὸ ἀποθέσθαι ὑμᾶς τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον , τουτέστι , τὸν τῆς προτέρας ἀναστροφῆς τρόπον , καὶ τὴν παλαιὰν ζωὴν καὶ ἐφάμαρτον Τειτει ΛοΠλεμ , ἰο εει , ΡηΙοιε νiίοα ονετβαι ἱομίρημε ποΓεε , οεοφωρ ρτμωοεύίοι νῖνευί ἔαιῖΟεΠ ρεοοαίΙε οὓΩοαῖαΠ « Τὸν φθειρόμενον κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἀπάτης . » Διχῶς τοῦτο νοήσεις · ἢ ὅτι ὥσπερ αἱ ἐπιθυμίαι φθείρονται , οὕτω καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος , τουτέστιν ὁ λογισμὸς , φθείρεται . Πῶς δὲ αἱ ἐπιθυμίαι καὶ γήρᾳ , καὶ ἡ ἰσχὺς ὡσαύτως , καὶ ἀπλῶς πάντα θανάτῳ τὸ τελευταῖον λύονται . « Ἐν ἐκείνῃ » γὰρ , φησὶ , « τῇ ἡμέρᾳ πάντες ἀπολοῦ ται οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ . » Ἦ τὸ , « Κατὰ τὰς ἐπιθυμίας , » ἀντὶ τοῦ , ὑπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν . Καὶ γὰρ ὑπὸ τούτων φθείρεται ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος , ὥσπερ τὸ ἔριον καὶ ὁ σίδηρος , ὑφ´ ὧν γεννῶσιν , ὑπὸ τούτων ἀπολοῦνται , Καὶ γὰρ καὶ δόξης ἔρως ἀπόλλυσι , καὶ ψυχικῶς μὲν πάντως , ἔστι δ´ ὅτε καὶ σωματικῶς · καὶ ἡδοναὶ ὁμοίως . Καλῶς δὲ ἀπάτην ἐκάλεσε τὴν ἐκ τούτων ἡδονήν . Ὑπόκρισις γάρ ἑστι καὶ ψεῦδος , ὡς ἡδονὴ μὲν σχηματιζομένη , πικρία δὲ ὄντως οὐσα . Τουτο οὖν ἀπάτη , τὸ ἄλλο φαινομένη , ἄλλο εἶναι . « Ἀνανεοῦσθε δὲ τῷ πνεύματι τοῦ νοὸς ὑμῶν . » να μή τις νομίσῃ ὅτι ἕτερον ἐπεισάγει ἄνθρωπον , φησίν · « Ἀνανεοῦσθε · » τουτέστιν , αὐτὸ τὸ γεγηρακὸς ἀνανεῶσαι καὶ ἀλλοῖον ποιῆσαι . ὥστε τὸ μὲν ὑποκείμενον τὸ αὐτὸ , ἡ δὲ μεταβολὴ , τοῦ τρόπου ἐστὶ καὶ τῆς γνώμης . Πῶς δ´ ἂν γένοιτο ἡ ἀνανέωσις ; Διὰ τοῦ ἀγίου Πνεύματος , τοῦ ἐν τῷ νοΐ ἡμῶν κατοικοῦντος . Τὸ γὰρ Πνεῦμα οὐκ ἀνέχεται παλαιῶν πράξεων . Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν ·
Lemmas: « ἐγώ δέ οὐ οὕτως μανθάνω ὁ Χριστός , εἰμί γε αὐτός ἀκούω , καί ἐν αὐτός διδάσκω , καθώς εἰμί ἀλήθεια ἐν ὁ Ἰησοῦς , ἀποτίθημι σύ κατά ὁ πρότερος ἀναστροφή ὁ παλαιός ἄνθρωπος . » ὁ μέν ἔθνος · οὕτως ἔχω · « σύ δέ οὐ οὕτως μανθάνω ὁ Χριστός , εἰμί γε ἀκούω ὁ Χριστός , καί ἐν αὐτός διδάσκω · » τουτέστιν , ἐπεί μανθάνω ὁ Χριστός . οὖον γάρ ἀμφιβάλλω , ἀλλά καί σφόδρα διαβεβαιόω , οὗτος φημί . Δοῦτο γάρ εἰμί μανθάνω ὁ Χριστός , ὁ ὀρθῶς βιόω · ὡς ὅς γε πονηρός ζῶ , ἀγνοέω ὁ Χριστός . « θεός » γάρ , φημί , « ὁμολογέω οἶδα , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι . » ὁ δέ , « καθώς εἰμί ἀλήθεια , » οὗτος δεῖ νοέω , ὅτι οὐχ ὥσπερ ὁ ἔθνος ἐν ματαιότης περιπατέω , οὗτος καί σύ ἐπί ὁ αὐτός συντίθημι . οὖον γάρ ματαιότης ὁ ὁ Χριστός , ἀλ ἀλήθεια , καί ὁ δόγμα καί ὁ βίος . ὁ μέν γάρ ἁμαρτία ψεῦδος , ὡς ἀνυπόστατος , καί μή ἔχω τέλος · ὁ δέ ἀρετή ἀλήθεια , ὡς ὑφιστάω καί τέλος ἔχω . τις δέ διδάσκω , καί τίς εἰμί ὁ κατά Χριστός ἀλήθεια ; ὁ ἀποτίθημι σύ ὁ παλαιός ἄνθρωπος , τουτέστι , ὁ ὁ πρότερος ἀναστροφή τρόπος , καί ὁ παλαιός ζωή καί ἐφάμαρτος τειτεω ΛοΠλεμ , Ίος εἰμί , ρηιοις Ἴνιος ονετβαι ἱομίρημε ποΓεε , οεοφωρ ρτμωοευιος νίζω Παῖος ρεοοαίΙε Ποῖος « ὁ φθείρω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ ἀπάτη . » διχόω οὗτος νοέω · ἢ ὅτι ὥσπερ ὁ ἐπιθυμία φθείρω , οὗτος καί ὁ αὐτός ἄνθρωπος , τουτέστιν ὁ λογισμός , φθείρω . Πῶς δέ ὁ ἐπιθυμία καί γῆρας , καί ὁ ἰσχύς ὡσαύτως , καί ἀπλόος πᾶς θάνατος ὁ τελευταῖος λύω . « ἐν ἐκεῖνος » γάρ , φημί , « ὁ ἡμέρα πᾶς ἀπόλλυμι ὁ ὁ διαλογισμός αὐτός . » ἦς ὁ , « κατά ὁ ἐπιθυμία , » ἀντί ὁ , ὑπό ὁ ἐπιθυμία . καί γάρ ὑπό οὗτος φθείρω ὁ παλαιός ἐγώ ἄνθρωπος , ὥσπερ ὁ ἔριον καί ὁ σίδηρος , ὑφ´ ὅς γεννάω , ὑπό οὗτος ἀπόλλυμι , καί γάρ καί δόξα Ἔρως ἀπόλλυμι , καί ψυχικός μέν πάντως , εἰμί δδʹ ὅτε καί σωματικός · καί ἡδονά ὁμοίως . καλῶς δέ ἀπάτη καλέω ὁ ἐκ οὗτος ἡδονή . ὑπόκρισις γάρ εἰμί καί ψεῦδος , ὡς ἡδονή μέν σχηματίζω , πικρία δέ εἰμί εἰμί . οὗτος οὖν ἀπάτη , ὁ ἄλλος φαίνω , ἄλλος εἰμί . « ἀνανεόομαι δέ ὁ πνεῦμα ὁ νόος σύ . » νάω μή τις νομίζω ὅτι ἕτερος ἐπεισάγω ἄνθρωπος , φημί · « ἀνανεόομαι · » τουτέστιν , αὐτός ὁ γηράσκω ἀνανεόομαι καί ἀλλοῖος ποιέω . ὥστε ὁ μέν ὑπόκειμαι ὁ αὐτός , ὁ δέ μεταβολή , ὁ τρόπος εἰμί καί ὁ γνώμη . Πῶς δδʹ εἄν γίγνομαι ὁ ἀνανέωσις ; Ζεύς ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὁ ἐν ὁ νόος ἐγώ κατοικέω . ὁ γάρ πνεῦμα οὐ ἀνέχω παλαιός πρᾶξις . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί ·