cogPG.PG124 99
οὐ πάντες καταξιοῦνται τῶν τοιούτων , ἀλλὰ μόνοι οἱ πυλάσσοντες αὐτοῦ τὰς ἐντολὰς , ἄξιοι γενήσονται τῆς τε αὐτοῦ ἐπιφανείας , καὶ τῆς τοῦ Πατρὸς ἀγάπης . Ἐν γὰρ τῷ φυλάσσοντι τὰς ἐντολὰς , ἔστιν ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ · ἀλλ´ οὐχ ὥσπερ ἐν τῷ Υἱῳ , οὕτω καὶ ἐν τούτῳ · ἐν τῷ Υἱῷ μὲν γὰρ φυσικῶς , ἐν τῷ ἀνθρώπῳ δὲ σχετικῶς . « Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν , παρ´ ὑμῖν μένων · ὁ δὲ Παράκλητος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὃ πέμψει ὁ Πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματι μου , ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα , καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν . » Ἐπειδὴ ἀσαφῆ τοῖς μαθηταῖς ἦσαν τὰ ὑπὸ τοῦ Κυρίου λεγόμενα , καὶ τὰ μὲν οὐδὲ συνίεσαν , τὰ δὲ πλείονα καὶ ἀμφέβαλλον · ἵνα μὴ πάλιν ἐρωτῶσιν αὐτὸν , καὶ λέγωσι · Ποίας ἐντολὰς ὀφείλομεν φυλάττειν ; ἀπαλλάττει αὐτοὺς ὀχλήσεων καὶ ταραχῆς , λέγων , ὅτι Ὁ Παράκλητος , τὰ ἀσαφῆ καὶ δυσνόητα , εὔγνωστα ὑμῖν καταστήσει . « Ταῦτα » μὲν οὖν τὰ ἀσαφῆ δοκοῦντα ὑμῖν , « λελάληκα , παρ ὑμῖν μένων , » καὶ μεθ´ ὑμῶν ἄν · ἐὰν δὲ ἀποδημήσω , πάντα διδαχθήσεσθε . Οὐ τοίνυν χρὴ ὑμᾶς λυπεῖσθαι ἐπὶ τῇ ἀναχωρήσει μου , τοσούτων ἀγαθῶν προξένῳ ἐσομένῃ καὶ τοσαύτης σοΚφίας . Ἔως οὐ γὰρ αὐτὸς παρ´ ὑμῖν μένω , καὶ τὸ Πνεῦμα μὴ ἔρχηται , οὐδὲν μέγα , οὐδὲ ὑψηλὸν ἐννοῆσαι δυνήσεσθε . Συνεχῶς δὲ Παράκλητον ὀνομάζει , διὰ τὰς συνεχούσας αὐτοὺς θλίψεις , εὐέλπιδας αὐτοὺς ποιῶν , ὡς ὑπ´ ἐκείνου ψυχαγωγηθήσονται . Τὸ δὲ , « Ἐν τῷ ὀνοματί μου » ἐλεύσεται « ὁ Παράκλητος , » τοῦτο δηλοῖ , ὅτι Οὐδὲν ἀλλότριον ἐμοῦ διδάξει ὑμᾶς , οὐδὲ οἰκείαν δόξαν σφετερίσεται , ἀλλ´ ἐν τῷ ὁνόματι τῷ ἐμῷ ἥξει , τουτέστιν , εἰς δόξαν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος , οὐχὶ τοῦ ἰδίου , ὃ ποιοῦσιν οἱ ἀντιδιδάσκοντες εἰς ἴδιον ὄνομα , τοὺς ἐπακολουθήσαντας αὐτοῖς ἐπαγόΚμενοι . Τινὲς δὲ τὸ , « ἐν τῷ ὀνόματί μου , » οὕτω νοοῦσιν · Ὅνομα τοῦ Χριστοῦ , τὸ , Παράκλητος . Ἔχομεν γὰρ , φησὶ , Παράκλητον Ἰησοῦν Χριστόν . Ἐπεὶ οὐν καὶ τὸ Πνεῦμα ἐλθὸν τοῖς μαθηταῖς Παράκλητον γέγονε , τὰς λύπας αὐτοῖς παραμυθησάμενον , ἐν τῳ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ ἦλθε · Παράκλητος γὰρ καὶ αὐτὸ , ώς καὶ ὁ Χριστός . Ἀλλὰ καὶ Χριστὸν καὶ Πνεῦμα ὁ Παῦλος ὡνόμασεν , ἐν οἷς λέγει · « μεῖς δὲ οὐκ ἐστέ ἐν σαρκὶ , ἀλλ´ ἐν Πνεύματι , εἴπερ Πνεῦμα Θεοῦ οἰκεῖ ἐν ὑμῖν . Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ . » Ἔτι ἐπάγει · « Εἰ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . » Ὁρᾷς , πῶς ἄνω εἰπὼν καὶ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ οἰκεῖν ἐν αὐτοῖς , εἶτα ἐπήγαγε , « Χριστὸς ἐν ὑμῖν ; » Χριστὸν γὰρ δηλονότι τὸ Πνεῦμα ὡνόμασεν Ἐπεὶ οὖν τὸ Πνεῦμα Χριστὸς ὀνομάζεται , οὕτως ὀφείλεις νοεῖν αὐτό · « Ἐν τῷ ὀνόματι μου πέμύει αὐτὸ ὁ Πατὴρ · » τοῦτέστιν , ὅτι καὶ αὐτὸς Χριστὸς ἀνομασθήσεται , Τὸ οὖν ἅγιον Πνεῦμα καὶ ἐδίδαξε , καὶ ὑπέμνησεν · ἐδίδαξε μὲν , ὅσα οὐκ εἶπεν ὁ Χριστὸς αὐτοῖς , ὡς μὴ δυναμένοις βαστάσαι · ὑπέμνησε δέ , ὅσα εἶπε μὲν ὁ Κύριος , εἴτε δὲ δι´ ἀσάφειαν , ἢ διὰ τὸ νωθὲς τοῦ λογισμοῦ οὐκ ἠδυνήθησαν κατασχεῖν τῇ μνήμῃ οἱ ἀπόστολοι . « Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι
Lemmas: οὖον πᾶς καταξιόω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά μόνος ὁ φυλάσσω αὐτός ὁ ἐντολή , ἄξιος γίγνομαι ὁ τε αὐτός ἐπιφάνεια , καί ὁ ὁ πατήρ ἀγάπη . ἐν γάρ ὁ φυλάσσω ὁ ἐντολή , εἰμί ὁ θεός καί Πατήρ · ἀλ οὐ ὥσπερ ἐν ὁ υἱός , οὗτος καί ἐν οὗτος · ἐν ὁ υἱός μέν γάρ φυσικός , ἐν ὁ ἄνθρωπος δέ σχετικός . « οὗτος λαλέω σύ , παρ´ σύ Μένων · ὁ δέ Παράκλητος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὅς πέμπω ὁ πατήρ ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐκεῖνος σύ διδάσκω πᾶς , καί ὑπόμνησις σύ πᾶς ὁ εἶπον σύ . » ἐπεί ἀσαφής ὁ μαθητής εἰμί ὁ ὑπό ὁ κύριος λέγω , καί ὁ μέν οὐδέ συνίημι , ὁ δέ πλείων καί ἀμφιβάλλω · ἵνα μή πάλιν ἐρωτάω αὐτός , καί λέγω · Ποίας ἐντολή ὀφείλω φυλάσσω ; ἀπαλλάσσω αὐτός ὄχλησις καί ταραχή , λέγω , ὅτι ὁ Παράκλητος , ὁ ἀσαφής καί δυσνόητος , εὔγνωστος σύ καθίστημι . « οὗτος » μέν οὖν ὁ ἀσαφής δοκέω σύ , « λαλέω , παρά σύ Μένων , » καί μεθ´ σύ ἄν · ἐάν δέ ἀποδημέω , πᾶς διδάσκω . οὖον τοίνυν χρή σύ λυπέω ἐπί ὁ ἀναχωρέω ἐγώ , τοσοῦτος ἀγαθός Πρόξενος εἰμί καί τοσοῦτος σοΚφίας . ἔως οὖον γάρ αὐτός παρ´ σύ μένω , καί ὁ πνεῦμα μή ἔρχομαι , οὐδείς μέγας , οὐδέ ὑψηλός ἐννοέω δύναμαι . συνεχής δέ Παράκλητος ὀνομάζω , διά ὁ συνέχω αὐτός θλῖψις , εὔελπις αὐτός ποιέω , ὡς ὑπό ἐκεῖνος ψυχαγωγέω . ὁ δέ , « ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ » ἔρχομαι « ὁ Παράκλητος , » οὗτος δηλόω , ὅτι οὐδείς ἀλλότριος ἐγώ διδάσκω σύ , οὐδέ οἰκεῖος δόξα σφετερίζω , ἀλ ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἐμός ἥκω , τουτέστιν , εἰς δόξα ὁ ἐγώ ὄνομα , οὐ ὁ ἴδιος , ὅς ποιέω ὁ ἀντιδιδάσκω εἰς ἴδιος ὄνομα , ὁ ἐπακολουθέω αὐτός ἐπάγω . Τινές δέ ὁ , « ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ , » οὗτος νοέω · ὄνομα ὁ Χριστός , ὁ , Παράκλητος . ἔχω γάρ , φημί , Παράκλητος Ἰησοῦς Χριστός . ἐπεί ὀν καί ὁ πνεῦμα ἔρχομαι ὁ μαθητής Παράκλητος γίγνομαι , ὁ λύπη αὐτός παραμυθέομαι , ἐν ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ἔρχομαι · Παράκλητος γάρ καί αὐτός , οὖς καί ὁ Χριστός . ἀλλά καί Χριστός καί πνεῦμα ὁ Παῦλος ὀνομάζω , ἐν ὅς λέγω · « μείς δέ οὐ εἰμί ἐν σάρξ , ἀλ ἐν πνεῦμα , εἴπερ πνεῦμα Θεός οἰκέω ἐν σύ . εἰμί δέ τις πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός . » ἔτι ἐπάγω · « εἰμί δέ Χριστός ἐν σύ . » ὁράω , πῶς ἄνω εἶπον καί πνεῦμα ὁ Θεός οἰκέω ἐν αὐτός , εἶτα ἐπάγω , « Χριστός ἐν σύ ; » Χριστός γάρ δηλονότι ὁ πνεῦμα ὀνομάζω ἐπεί οὖν ὁ πνεῦμα Χριστός ὀνομάζω , οὕτως ὀφείλω νοέω αὐτός · « ἐν ὁ ὄνομα ἐγώ πέμπω αὐτός ὁ πατήρ · » τουτέστιν , ὅτι καί αὐτός Χριστός ἀνομασθήσεται , ὁ οὖν ἅγιος πνεῦμα καί διδάσκω , καί ὑπομιμνῄσκω · διδάσκω μέν , ὅσος οὐ εἶπον ὁ Χριστός αὐτός , ὡς μή δύναμαι βαστάζω · ὑπομιμνῄσκω δέ , ὅσος εἶπον μέν ὁ Κύριος , εἴτε δέ δις ἀσάφεια , ἢ διά ὁ νωθής ὁ λογισμός οὐ δύναμαι κατέχω ὁ μνήμη ὁ ἀπόστολος . « Εἰρήνη ἀφίημι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι