cogPG.PG124 82
ἡμῶν ποιεῖν , ἄκουε · Ἔχομεν ἐν ἑαυτοῖς ἅπαντες εἰς Χριστὸν πιστεύσαντες , τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα . Πάντες γὰρ ὑπεδεξάμεθα τὸν Χριστὸν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , ἀλλ´ ὀφείλομεν ἐν τῷ δείπνῳ τούτῳ τῷ θείῳ ἐξανιστᾷν τὸν Λόγον , καὶ ἀποτίθεσθαι αὐτοῦ τὰ ἱμάτια , ἃ συγκαλύπτουσιν αὐτόν . ἱμάτιον δέ ἐστιν ἡ φιλαργυρία , ἱμάτιον ἡ κενοδοξία , ἱμάτιον ὁ φθόνος καὶ ἕκαστον τὸ ἄλλων παθῶν , ἃ τῷ ἐν ἡμῖν θείῳ Λόγῳ ἑπικείμενα βαρύνουσιν αὐτόν . Ταῦτα τοίνυν δεῖ ἀποτίθεσθαι ἐγειρομένου τοῦ Λόγου , ἵνα ἐλαφρὸς ὢν δύνηται τὴν ἡμετέραν διὰ μετανοίας κάθαρσιν ἐνεργῆσαι . Ἐγερθεὶς γὰρ ὁ Χόγος , καὶ πᾶν φορτίον καὶ μέριμναν βιωτικὴν ἀποθέμενος , νίψει τοὺς ἡμετέρους λογισμούς μαθητὰς αὐτοῦ ὄντας , καὶ ἑπομένους αὐτῷ · νύψει δὲ τοὺς πόδας , τουτέστι , τὰς πρακτικὰς ἡμῶν κινήσεις καὶ τὰ διαβήματα ἡμῶν . Εἰ δέ τπις δεῖται ἑτέρας καθάρσεως , καὶ τῆς ἐν τῷ διδασκαλικῷ καὶ θεωρητικῷ εὐδοκιμήσεως ἐφίεται . λεγέτω πρὸς τὸν Κύριον · « Κύριε , μὴ τοὺς πόδας μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν · » τουτἰπι , Μὴ μόνον τὰ διαβήματά μου καθαρίσῃς , ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας , ὡς ἂν καὶ ἐτέρους χειραγωγεῖν καὶ πρὸς τὸ καλὸν προσλαμβάνεσθαι δύνωμαι · καὶ τὴν κεφαλὴν , ἵνα ἐν τῷ θεωρητικῷ καὶ θεολογικῷ μέρει κεκαθαρμένην καὶ ἀρύπαντον τὴν περὶ τὸ Θεῖον δόξαν ἔχω . Οὕτως οὖν διὰ τῆς ἐξομολογήσεως δυνάμεθα νψασθαι , ὡς ἂν μὴ ἀναξίως μετάσχωμεν τοῦ δείπνου , « καὶ κρῖμα ἑαυτοῖς φάγωμεν καὶ πίωμεν . » « Ὅτε οὖν ἔνιψε τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν , καὶ Λαβε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , ἀναπεσὼν πάλιν εἰπεν αὐτοῖς · Γινώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν ; Ὑμεῖς φωνεῖτέ με ὁδιάσκαλος , καὶ ὁ Κύριος · καὶ καλῶς λέχετε · ἀἱρὶ γάρ . Εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας , ὁ Κύροως καὶ ὁ διδάσκαλος , καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας . Ὑπόδειγμα γὰρ ἔδωκα , ναὶ καθὰς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν , καὶ ὑμεῖς ποιῆτε . Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐκ ἔστι δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου μύτοῦ , οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τοῦ πέμψαντος αὐτόν . » θόκ τι πρὸς τὸν Πέτρον μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς ἅπαντας διαλέγεται , καὶ τὴν αἰτίαν τῆς τοσαύτης περὶ Ἀσυτοῦ ταπεινοφροσύνης τίθησιν . Ἡ δέ ἐστι τὸ δεῖν μιμγτὰς αὐτοὺς τούτου γίνεσθαι . Μή ποτε οὖν καὶ ἐταν Βεγε τῷ Πέτρῳ , ὅτι « Γνώσῃ ὅὲ μετὰ ταῦτα , » περὶ τούτου τοῦ νῦν καιροῦ ἔλεγε ; « γνώσῃ » γὰρ , Πέτρε , « μετὰ ταῦτα , » ὅτε λαβὼν τὰ ἱμάτιά μσυ καὶ ἀναπεσὼν , ἄρξομαι διδάσκειν ὑμᾶς καὶ λέγειν · « Γενώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν ; » πππ«Εἰ γὰρ ἐΖω » ὀ παρ´ ὑμῶν μαρτυρούμενος « ὁ Κύριος καὶ ἀάάσεαλος , » καὶ οὐ ψευδῶς μαρτυρούμενοσμὶ γάρὶ , τοὺς πόδας ὑμῶν ἕνιψακαὶ οὐκ εἶπε , τῶν ἐοῦλων , τῶν ἀγραμμάτων καὶ ἀμαθῶν , ἀλλ´ ἀφῆκε τοῦτο συλλογίζεσθαι · ὑμεῖς ἀναγκαιότατον χρέως ἔχετε , « ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας · » τουτέστι πᾶσαν διακονίαν ἀλλήλους [ ἀλλήλοις ] ὑπουργεῖν . Διὰ γὰρ τοῦ νίπτειν , ὅπερ ἐσχάτη ὑπηρεσία δοκεῖ ,
Lemmas: ἐγώ ποιέω , ἀκούω · ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ἅπας εἰς Χριστός πιστεύω , ὁ Λόγος ὁ Θεός καί ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα . πάνετες γάρ ὑποδείκνυμι ὁ Χριστός ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , ἀλ ὀφείλω ἐν ὁ δεῖπνον οὗτος ὁ θεῖον ἐξανιστάω ὁ Λόγος , καί ἀποτίθημι αὐτός ὁ ἱμάτιον , ὁ συγκαλύπτω αὐτός . ἱμάτιον δέ εἰμί ὁ φιλαργυρία , ἱμάτιον ὁ κενοδοξία , ἱμάτιον ὁ φθόνος καί ἕκαστος ὁ ἄλλος πάθος , ὁ ὁ ἐν ἐγώ θεῖον Λόγος επικείμενος βαρύνω αὐτός . οὗτος τοίνυν δεῖ ἀποτίθημι ἐγείρω ὁ Λόγος , ἵνα ἐλαφρός εἰμί δύναμαι ὁ ἡμέτερος διά μετάνοια κάθαρσις ἐνεργέω . ἐγείρω γάρ ὁ Χόγος , καί πᾶς φορτίον καί μέριμνα βιωτικός ἀποτίθημι , νίζω ὁ ἡμέτερος λογισμός μαθητής αὐτός εἰμί , καί ἕπομαι αὐτός · νύψει δέ ὁ πούς , τουτέστι , ὁ πρακτικός ἐγώ κινέω καί ὁ διάβημα ἐγώ . εἰμί δέ τπις δήω ἕτερος κάθαρσις , καί ὁ ἐν ὁ διδασκαλικός καί θεωρητικός εὐδοκίμησις ἐφίημι . λέγω πρός ὁ κύριος · « κύριος , μή ὁ πούς μόνος , ἀλλά καί ὁ χείρ καί ὁ κεφαλή · » τουτἰπι , μή μόνος ὁ διάβημα ἐγώ καθαρίζω , ἀλλά καί ὁ χείρ , ὡς εἄν καί ἕτερος χειραγωγέω καί πρός ὁ καλός προσλαμβάνω δύναμαι · καί ὁ κεφαλή , ἵνα ἐν ὁ θεωρητικός καί θεολογικός μέρος καθαρ́νω καί αρυληγω ὁ περί ὁ θεῖον δόξα ἔχω . οὕτως οὖν διά ὁ ἐξομολόγησις δύναμαι νάσσω , ὡς εἄν μή ἀνάξιος μετέχω ὁ δεῖπνον , « καί κρίμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω . » « ὅτε οὖν νίφω ὁ πούς ὁ μαθητής , καί ἐπιλαμβάνω ὁ ἱμάτιον αὐτός , ἀναπίπτω πάλιν εἶπον αὐτός · γιγνώσκω τίς ποιέω σύ ; σύ φωνέω ἐγώ ὁδιάσκαλος , καί ὁ Κύριος · καί καλῶς λεχώ · ἀἱρὶ γάρ . εἰμί οὖν ἐγώ νίφω σύ ὁ πούς , ὁ Κύρος καί ὁ διδάσκαλος , καί σύ ὀφείλω ἀλλήλων νίζω ὁ πούς . ὑπόδειγμα γάρ δίδωμι , ναί κάθαμι ἐγώ ποιέω σύ , καί σύ ποιέω . ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , οὐ εἰμί δοῦλος μείζων ὁ κύριος μύτης , οὐδέ ἀπόστολος μείζων ὁ πέμπω αὐτός . » θόκ τίς πρός ὁ Πέτρος μόνος , ἀλλά καί πρός ἅπας διαλέγω , καί ὁ αἴτιος ὁ τοσοῦτος περί ασυος ταπεινοφροσύνη τίθημι . ὁ δέ εἰμί ὁ δήω μίγμα αὐτός οὗτος γίγνομαι . μὴ ποτός οὖν καί ὅς βε ὁ Πέτρος , ὅτι « γιγνώσκω οεʹ μετά οὗτος , » περί οὗτος ὁ νῦν καιρός λέγω ; « γιγνώσκω » γάρ , Πέτρος , « μετά οὗτος , » ὅτε λαμβάνω ὁ ἱμάτιον μύσος καί ἀναπίπτω , ἄρχω διδάσκω σύ καί λέγω · « Γενώσκετε τίς ποιέω σύ ; » πππ«Εἰ γάρ Ζω » ὁ παρ´ σύ μαρτυρέω « ὁ Κύριος καί ἀάάσεαλος , » καί οὖον ψευδής μαρτυρούμενοσμὶ γάρ , ὁ πούς σύ ἕνιψακαὶ οὐ εἶπον , ὁ ὅλος , ὁ ἀγράμματος καί ἀμαθής , ἀλ ἀφίημι οὗτος συλλογίζομαι · σύ ἀναγκαῖος χρέος ἔχω , « ἀλλήλων νίζω ὁ πούς · » τουτέστι πᾶς διακονία ἀλλήλων [ ἀλλήλων ] ὑπουργέω . Ζεύς γάρ ὁ νίζω , ὅσπερ ἔσχατος ὑπηρεσία δοκέω ,