cogPG.PG124 103
κλάδευμα · δείκνυσιν αὐτοῖς ὁ Κύριος , ὡς διὰ τῶν θλίψεων γονιμώτεροι γενήσονται , ὥσπερ καὶ διὰ τῆς κλαδείας τὰ κλήματα · οἱ γὰρ πειρασμοὶ ἰσχυροτέρους μᾶλλον αὐτοὺς ἐδείκνυον . Εἰτα ἵνα μὴ λέγωσι · Περὶ τίνων ταῦτα λέγεις ; « Ὑμεῖς , φησὶν , ἐστὲ καθαροὶ διὰ τὸν λόγον , ὃν λελάληκα ὑμῖν . » Ὅρα , ἀνωτέρω τὸν Πατέρα ἔλεγεν εἶναι τὸν καθαίροντα · νῦν Σάλιν ἑαυτὸν εἰσάγει τὸν ἐπιμελούμενον . Μία ἄρα ἡ ἐνέργεια τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ . Ἐγὼ , φησὶν , ὑμᾶς ἐκάθηρα διὰ τῆς ἐμῆς διδασκαλίας · ὀφείλετε οὖν τὰ ὑμέτερα λοιπὸν ἐπιδείκνυσθαι · διὸ καὶ ἐπιφέρει · « Μείνατε ἐν ἐμοί , κἀγὼ ἐν ὑμῖν . Καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ´ ἑαυτοῦ , ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ · οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς , ἐὰν μὴ ἐν ἐμοῦ μείνητε . Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος , ὑμεῖς τὰ κλήματα . Ὁ μένων ἐν ἐμοί , κἀγὼ ἐν αὐτῷ , οὗτος φέρει καρπὸν πολὺν . ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν . Ἐἀν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί , ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα , καὶ ἐξηράνθη · καὶ συνάγουσιν αὐτὰ , καὶ εἰς τὸ πορἘΚάλλουσι , καὶ καίεται . » Ἐγὼ μὲν , φησί , καὶ ὑμᾶς ἐκάθηρα διὰ τοῦ λόγου μου καὶ τῆς διδνσκαλίας , καὶ οὐδὲν τῶν παρ´ ἐμοὶ ἐνέλειψε . Δεῖ δὲ ὑπάρξαι λοιπὸν καὶ τὰ παρ´ ὑμῶν . « Μείνατε ἐν ἐμοὶ , » φησίν . ἵνα γὰρ μὴ ἀπὸ τῆς δειλίας ἀποσχισθῶσιν αὐτοῦ , χαυνωθεῖσαν αὐτῶν τὴν ψυχὴν ἐπισφίγγει , καὶ ἑαυτῷ συγκολλᾷ , καὶ χρηστὰς ὑποτείνει λοιπὸν ἐλπίδας , ὅτι Ὅσα ἂν παίτήσησθε , λήψεσθε , ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοί . Ἀπὸ δὲ τοῦ ὑποδείγματος τοῦ κλήματος ἐναργῶς παριστᾷ ἡμῖν τὴν παρ´ αὐτοῦ διδομένιν ποιότητα καὶ ζωὴν τοῖς εὐαρεστοῦσιν αὐτῷ . Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνο καρποφορεῖ μένον ἐν τῇ ἀμπέλῳ , καὶ παρ´ ἐκείνης δεχόμενον τὴν πρὸς τὸ ζῇν συνεργίαν · οὕτω καὶ ὑμεῖς « ἐὰν ἐν ἐμοὶ μείνητε » διὰ τῆς τηρήσεως τῶν ἐντολῶν , τότε πλείονα καρπὸν ἐνέγκετε . Ὁδὲ μὴ μένων ξηραίνεται · τουτέστιν , εἶ τι εῖχεν ἀπὸ τῆς ῥίζης , ἀποβάλλει · εἴ τινα χάριν πνευ ματικὴν ἐδέχετο , γυμνοῦται ταύτης , καὶ στερεῖται · τῆς ἐκεῖθεν βοηθείας καὶ ζωῆς . Καὶ τί τὸ τέκο ; « Εἰς πῦρ βάλλεται , καὶ καίεται . » Ἐντεῦθεν δὲ καὶ παραμυθίαν αὐτοῖς οὐ μικρὰν δίδωσι , δεικνὸς . Ἐτι οἱ μὲν ἐπιβουλεύοντες αὐτῷ , οἷος ὁ Ἰούδας , κατακαήσονται · αὐτοὶ δὲ μείναντες ἐν αὐτῷ , καρπὸν οἴσουσι . Χωρὶς γὰρ τῆς ὑπ´ αὐτοῦ ποιότητος καὶ Ο ζωογονίας , οὐ δυνήσονται ποιεῖν οὐδέν . « Ἐἀν μείνητε ἐν ἐμοὶ , καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ , ὃ ἐὰν θέλητε , αἰτήσεσθε , καὶ γενήσεται ὑμῖν .. Ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ Πατήρ μου , ἵνα καοπὸν πολλν φέρητε , καὶ γένησθε ἐμοὶ μαθηταί . » Ἐνταῦθα ἐρμηνεύει ἡμῖν ὁ Κύριος , τί ἐστι τὸ , « Ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοί . » τουτέστιν , Ἐὰν τὰς ἐντολάς μου φυλάξητε . τὸ γὰρ , « Καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ . » τοῦτο σημαίνει . Τὴ » διὰ τῶν ἔργων προσκόλλοστι ητεῖ . Ἔκαστος γὰρ τῶν θεαρέστως ζώντων , προαιΚρεσει οἰκεῖα μένει ἐν τῇ ἀμπέλῳ , ἑνούμενός τε αὐτῆ διὰ τῆς ἀγάπης , καὶ τῆς τῶν ἐντολῶν τηρήσεως καὶ ιστάμενος τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας , ἀπαλλοτριοῦται ἐκὼν ἀπὸ τοῦ Κυρίου . Ἐν τούτῳ δὲ δοξάζεται ὁ Πατήρ
Lemmas: κλάδευμα · δείκνυμι αὐτός ὁ Κύριος , ὡς διά ὁ θλῖψις γόνιμος γίγνομαι , ὥσπερ καί διά ὁ κλαδεία ὁ κλῆμα · ὁ γάρ πειρασμός ἰσχυρός μᾶλλον αὐτός δείκνυμι . εἶτα ἵνα μή λέγω · περι τίνω οὗτος λέγω ; « σύ , φημί , εἰμί καθαρός διά ὁ λόγος , ὅς λαλέω σύ . » Ὅρας , ἀνωτέρω ὁ πατήρ λέγω εἰμί ὁ καθαίρω · νῦν Σάλιν ἑαυτοῦ εἰσάγω ὁ ἐπιμελέομαι . Μία ἄρα ὁ ἐνέργεια ὁ πατήρ καί ὁ υἱός . ἐγώ , φημί , σύ καθαίρω διά ὁ ἐμός διδασκαλία · ὀφείλω οὖν ὁ ὑμέτερος λοιπός ἐπιδείκνυμι · διό καί ἐπιφέρω · « μένω ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν σύ . καθώς ὁ κλῆμα οὖον δύναμαι καρπός φέρω ἀφή ἑαυτοῦ , ἐάν μή μένω ἐν ὁ ἄμπελος · οὕτως οὐδέ σύ , ἐάν μή ἐν ἐγώ μένω . ἐγώ εἰμί ὁ ἄμπελος , σύ ὁ κλῆμα . ὁ Μένων ἐν ἐγώ , ἐγώ ἐν αὐτός , οὗτος φέρω καρπός πολύς . ὅτι Χωρὶς ἐγώ οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . ἐἀν μή τις μένω ἐν ἐγώ , βάλλω ἔξω ὡς ὁ κλῆμα , καί ξηραίνω · καί συνάγω αὐτός , καί εἰς ὁ πορεκαλλους , καί καίω . » ἐγώ μέν , φημί , καί σύ καθαίρω διά ὁ λόγος ἐγώ καί ὁ διδνσκαλίας , καί οὐδείς ὁ παρ´ ἐγώ ἐλλείπω . Δεύς δέ ὑπάρχω λοιπός καί ὁ παρ´ σύ . « μένω ἐν ἐγώ , » φημί . ἵνα γάρ μή ἀπό ὁ δειλία ἀποσχίζω αὐτός , χαυνόω αὐτός ὁ ψυχή ἐπισφίγγω , καί ἑαυτοῦ συγκολλάω , καί χρηστός ὑποτείνω λοιπός ἐλπίς , ὅτι ὅσα εἄν παίω , λαμβάνω , ἐάν μένω ἐν ἐγώ . ἀπό δέ ὁ ὑπόδειγμα ὁ κλῆμα ἐναργής παρίστημι ἐγώ ὁ παρ´ αὐτός δίδωμι ποιότης καί ζωή ὁ εὐαρεστέω αὐτός . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος καρποφορέω μένω ἐν ὁ ἄμπελος , καί παρ´ ἐκεῖνος δέχομαι ὁ πρός ὁ ζάω συνεργία · οὗτος καί σύ « ἐάν ἐν ἐγώ μένω » διά ὁ τήρησις ὁ ἐντολή , τότε πλείων καρπός φέρω . ὁδός μή Μένων ξηραίνω · τουτέστιν , εἰμί τίς ἔχω ἀπό ὁ ῥίζα , ἀποβάλλω · εἰμί τις χάρις πνέω μητικός δέχομαι , γυμνόω οὗτος , καί στερέω · ὁ ἐκεῖθεν βοήθεια καί ζωή . καί τίς ὁ Τέκο ; « εἰς πῦρ βάλλω , καί καίω . » ἐντεῦθεν δέ καί παραμυθία αὐτός οὖον μικρός δίδωμι , δείκνυμι . ἔτι ὁ μέν ἐπιβουλεύω αὐτός , οἷος ὁ Ἰούδας , κατακαίω · αὐτός δέ μένω ἐν αὐτός , καρπός φέρω . Χωρὶς γάρ ὁ ὑπό αὐτός ποιότης καί ὁ ζωογονία , οὖον δύναμαι ποιέω οὐδείς . « ἐἀν μένω ἐν ἐγώ , καί ὁ ῥῆμα ἐγώ ἐν σύ μένω , ὅς ἐάν ἐθέλω , αἰτέω , καί γίγνομαι σύ .. ἐν οὗτος δοξάζω ὁ Πατήρ ἐγώ , ἵνα καοπως πολ φέρω , καί γίγνομαι ἐγώ μαθητής . » ἐνταῦθα ἑρμηνεύω ἐγώ ὁ Κύριος , τίς εἰμί ὁ , « ἐάν μένω ἐν ἐγώ . » τουτέστιν , ἐάν ὁ ἐντολή ἐγώ φυλάσσω . ὁ γάρ , « καί ὁ ῥῆμα ἐγώ ἐν σύ μένω . » οὗτος σημαίνω . ὅς » διά ὁ ἔργον πρόσκολλος αἰτέω . ἔκαστος γάρ ὁ θεάρεστος ζῶ , προαιρέω οἰκεῖος μένω ἐν ὁ ἄμπελος , ἑνόω τε αὐτῆ διά ὁ ἀγάπη , καί ὁ ὁ ἐντολή τήρησις καί ἵστημι ὁ ὁ ἐντολή ἐργασία , ἀπαλλοτριόω ἔκω ἀπό ὁ κύριος . ἐν οὗτος δέ δοξάζω ὁ Πατήρ