cogPG.PG124 456
διὰ τούτων τῶν ὅπλων · ἢ , ὅτι αὐτοὺς τοὺς λογισμούς αὐτῶν καὶ τὰς ψυχὰς καταβάλλομεν ἐκ τῆς τλάνης , ᾗ κεκράτηνται , καὶ ὑποτάσσομεν τῆ ἀληθείᾳ . Ὁ γὰρ τοῦ Ἀρειοπαγίτου λογισμὸς , καὶ ἡ μεγαλόνοια , καθῃρέθη μὲν ἀπὸ τῆς ἀσεβείας , ὑπεκλίθη δὲ τῆ εὐσεβείᾳ . Ὅρα δὲ , οὐκ εἶπεν , ὅτι μηχανήματα προσάγομεν , ἀλλ´ , Εὐθὺς καθαιροῦμεν · τὸ εὔκαλον τῆς νίκης καὶ τὸ δυνατὸν τῶν βελῶν δηλῶν , « Καὶ πᾶν ὕψωμα ἐπαιρόμενον κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ . » Ἐπιμένει τῇ τροπῇ , ἵνα ἐναργέστερον δηλώσῃ ὃ βούλεται . Φησὶν οὗν , ὅτι Κἂν ὕψωμα εἴπῃς , τουτέστι πύργωμα , ἢ φρούριον ἀνθιστάμενον τῇ γνώσει τοῦ Θεοῦ , ἤτοι τῷ Εὐαγγελίῳ , καὶ τοῦτο καθαιροῦμεν , Καὶ αἰχμαλωτίζοντες πᾶν νόημα εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ . » Τὸ τῆς αἰχμαλωσίας ὄνομα δύο δηλοῖ · καὶ τὴν ἔκπτωσιν τῆς ἐλευθερίας , καὶ τὴν τελείαν ἂλωσιν , ὥστε μὴ ἀντιστῆναι πάλιν . Κατὰ γοῦν τὸ δεύτερον σημαινόμενον , εἶπεν ὁ Παῦλος νῦν σὸ , « Αἰχμαλωτίζοντες . » Οὐ γὰρ περιγινόμεθα , φησί , μόνον , καὶ νικῶμεν πᾶσαν ἀνθρωπίνην διάκιαν , ἀλλὰ καὶ αἱχμαλωτίζομεν · ὅπερ ἐστὶν ἡ τελειοτέρα νίκη . Εἶτα ἐπεὶ τὸ τῆς αἰχμαλωσίας ὄνομα θαρὺ , φησίν · « Εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ · τουτέστιν , Εἰς δουλείαν αὐτοῦ ὑπάγομεν , πάσης ἐλευθερίας τιμιμωτέραν · ἀπὸ γὰρ ἀπωλείας εἰς σωτηρίαν , καὶ ἀπὸ θανάτου εἰς ζωὴν , ὑποτάττοντες αὐτοὺς τῷ Χριστῷ . Ἐννόησον οὖν τοὺς ἐν Ἐφέσῳ τὰς μαγικὰς αὐτῶν βίβλους κατακαύσαντας , καὶ νοήσεις πῶς ᾑχμαλώτευσε Παῦλος . Κοὺν , ὅταν πληρωθῇ ὑμῶν ἡ ὑπακοή . » ἐνταῦθα καὶ τούτους ἐφόβησεν . Ὑμᾶς γὰρ , φησὶν , ἀναμένομεν , ἵν´ ὅταν διὰ τῆς παραινέσεως διορθώσωμεν ὑμᾶς καὶ ἀποστήσωμεν ἐκείνων , τότε ἐκείνοις μόνοις , ἀπολειφθεῖσιν ἀνιάτοις , τὴν τομὴν ἐπενέγκωμεν . « Ἐν ἐτοίμῳ » οὗν ἔχομεν τὴν τιμωρίαν , ἀλλ´ ἀναμίξ ὄντων ὑμῶν , κωλυόμεθα , ἵνα μὴ καὶ ὑμῶν ἅψηται ἡ πληγή . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν , « Ὅταν πληρωθῇ ὑμῶν ἡ ὑπακοὴ , » αἰνίττεται ὑπακούοντας μὲν καὶ νῦν , ἀλλ´ οὐ τελείως . Ταῦτα δὲ ἀπειλεῖ , ἵνα καὶ οὖτοι κἀκεῖνοι διορθωθῶσι , καὶ μηδένα πλήξῃ . Πρότερον δὲ ἐν ἡμῖν λογισμοὶ συνίστανται , παλαιόντων τῶν χειρόνων πρὸς τοὺς κρείττονας · εἰτα γίνονται ὑψώματα , νικώντων δηλαδὴ , ὅτε καὶ ἐπαίρωνται κατὰ τῆς θείας γνώσεως , καὶ τοσοῦτον , ὥστε καὶ εἰς τὴν τοῦ νοήματος τάξιν ἀνατρέχειν , οἷον λεγόμενοι ἐνθουσιασμοί . Ἔστι γὰρ νόησις , ἀπλῆ καὶ ἀσυλλόγιστος ἐπιβολὴ τοῦ νοῦ , αὐτὰ δεικνῦσα τὰ πράγματα κρειττόνως ἢ ἡ ἀπόδειξις . Εἰσὶν οὖν καὶ ἐν τοῖς ὑπὸ δαιμόνων ἀπατωμένοις τοιαῦται δοκοῶσαι νοήσεις , ἃς ὁ Παῦλος , καὶ εἴ τις κατὰ τοῦτον . αἰχμαλωτίζει εἰς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Χριστοῦ .
Lemmas: διά οὗτος ὁ ὅπλον · ἢ , ὅτι αὐτός ὁ λογισμός αὐτός καί ὁ ψυχή καταβάλλω ἐκ ὁ τλάνης , ὅς κρατέω , καί ὑποτάσσω τῆ ἀλήθεια . ὁ γάρ ὁ Ἀρειοπαγίτης λογισμός , καί ὁ μεγαλόνοια , καθαιρέω μέν ἀπό ὁ ἀσέβεια , ὑποκλίνομαι δέ τῆ εὐσέβεια . Ὅρας δέ , οὐ εἶπον , ὅτι μηχάνημα προσάγω , ἀλ , εὐθύς καθαιρέω · ὁ εὔκαλος ὁ Νίκη καί ὁ δυνατός ὁ βέλος δηλόω , « καί πᾶς ὕψωμα ἐπαίρω κατά ὁ γνῶσις ὁ Θεός . » ἐπιμένω ὁ τροπή , ἵνα ἐναργής δηλόω ὅς βούλομαι . Φησίν ἐν , ὅτι κἀν ὕψωμα εἶπον , τουτέστι πύργωμα , ἢ φρούριον ἀνθίστημι ὁ γνῶσις ὁ Θεός , ἤτοι ὁ Εὐαγγέλιος , καί οὗτος καθαιρέω , καί αἰχμαλωτίζω πᾶς νόημα εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός . » ὁ ὁ αἰχμαλωσία ὄνομα δύο δηλόω · καί ὁ ἔκπτωσις ὁ ἐλευθερία , καί ὁ τέλειος ἅλωσις , ὥστε μή ἀνθίστημι πάλιν . κατά γοῦν ὁ δύο σημαίνω , εἶπον ὁ Παῦλος νῦν σός , « αἰχμαλωτίζω . » οὖον γάρ περιγίγνομαι , φημί , μόνος , καί νικάω πᾶς ἀνθρώπινος διάκιαν , ἀλλά καί αἰχμαλωτίζω · ὅσπερ εἰμί ὁ τέλειος νίκη . εἶτα ἐπεί ὁ ὁ αἰχμαλωσία ὄνομα θαρσύς , φημί · « εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός · τουτέστιν , εἰς δουλεία αὐτός ὑπάγω , πᾶς ἐλευθερία τιμιμωτέραν · ἀπό γάρ ἀπώλεια εἰς σωτηρία , καί ἀπό θάνατος εἰς ζωή , ὑποτάσσω αὐτός ὁ Χριστός . ἐννοέω οὖν ὁ ἐν Ἔφεσος ὁ μαγικός αὐτός Βίβλος κατακαίω , καί νοέω πῶς αἰχμαλωτεύω Παῦλος . κέω , ὅταν πληρόω σύ ὁ ὑπακοή . » ἐνταῦθα καί οὗτος φοβέω . ὑμός γάρ , φημί , ἀναμένω , ὅς ὅταν διά ὁ παραίνεσις διορθόω σύ καί ἀφίστημι ἐκεῖνος , τότε ἐκεῖνος μόνος , ἀπολείπω ἀνίατος , ὁ τομή ἐπιφέρω . « ἐν ἑτοῖμος » ἐν ἔχω ὁ τιμωρία , ἀλ ἀναμίξ εἰμί σύ , κωλύω , ἵνα μή καί σύ ἅπτω ὁ πληγή . Ζεύς δέ ὁ εἶπον , « ὅταν πληρόω σύ ὁ ὑπακοή , » αἰνίσσομαι ὑπακούω μέν καί νῦν , ἀλ οὖον τέλειος . οὗτος δέ ἀπειλέω , ἵνα καί οὗτος ἐκεῖνος διορθόω , καί μηδείς πλήσσω . πρότερος δέ ἐν ἐγώ λογισμός συνίστημι , παλαίω ὁ χείρων πρός ὁ ἀγαθός · εἶτα γίγνομαι ὕψωμα , νικάω δηλαδή , ὅτε καί ἐπαίρω κατά ὁ θεῖος γνῶσις , καί τοσοῦτος , ὥστε καί εἰς ὁ ὁ νόημα τάξις ἀνατρέχω , οἷος λέγω ἐνθουσιασμός . εἰμί γάρ νόησις , ἀπλῆ καί ἀσυλλόγιστος ἐπιβολή ὁ νόος , αὐτός δείκνυμι ὁ πρᾶγμα κρατύς ἢ ὁ ἀπόδειξις . εἰμί οὖν καί ἐν ὁ ὑπό δαίμων ἀπατάω τοιοῦτος δοκέω νοέω , ὅς ὁ Παῦλος , καί εἰμί τις κατά οὗτος . αἰχμαλωτίζω εἰς ὁ ὑπακοή ὁ Χριστός .