cogPG.PG124 267
τοῖς ἐπιτιμῶσιν ἐτόλμα εἰπεῖν , ὅτι Κακῶς ποιεῖτε , ἵνα μὴ τοὺς ἀτελεῖς βεβαιώσῃ ἐν τῇ παρατηρήσει · οὔτε πάλιν , ὅτι Καλῶς , ἵνα μὴ σφοδροτέρους κατηγόρους ποιήσῃ · ἀλλὰ συμμεῖμε]τρημένην ποιεῖται τὴν παραίνεσιν . Καὶ δοκεῖ μὲν τοῖς ἰσχυροῖς ἐπιτι . μᾷν · τὸ δὲ πᾶν , εἰς τοὺς ἀσθενεστέρους κενοῖ ἐν τῷ πρὸς τούτους λόγῳ . Αὐτίκα γοῦν εἰπὼν , « Τὸν ἀσθενοῦντα , » ἔδειξεν ἄρρωστον ὄντα . Καὶ τῷ εἰπεῖν δὲ , « Προσλαμβάνεσθε , » δείκνυσι πολλῆς δεόμενον ἐπιμελείας , ὅπερ σημεῖον ἐσχάτης ἀρρωστίας . Μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν . » Τουτέστι , μὴ διακρινόμενοι ἐπὶ τῇ ἀσθενείᾳ , καὶ σκανδαλιζόμενοι , καὶ λογισμοῖς πολλοῖς ταραττόμενοι · ἀλλ´ ὡς ἀσθενῆ ὄντα πάσης θεραπείας ἀξιοῦντες , « Ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα · ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει . » υγκρίνει τὸν τέλειον καὶ τὸν ἀτελῆ , καί φησιν , ὅτι ὁ μὲν τέλειος , τῇ πίστει θαρρῶν , πάντα ἀδιαφόρως ἐσθίει · ὁ δὲ ἀτελέστερος ἅτε ἀσθενῶν , λάχανα ἐσθίει . Ὥστε ἄξιος τοῦ θεραπεύεσθαι , οὐχὶ τοῦ προσπλήττεσθαι . Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω · καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω . Ὁ Θεὸς γὰρι αὐτὸν προσελάβετο . » Οἱ πάντα ἐσθίοντες , ὡς τελεία . τεροι , τοὺς μὴ ἐσθίοντας ἐξηυτέλιζον , ὡς ὀλιγοπίστους καὶ Ἰουδαῖζοντας ἔτι . Πάλιν , οἱ μὴ ἐσθίοντες κατέκρινον τοὺς ἐσθίοντας πάντα , ὡς λαιμάργους . Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐξ ἐθνῶν ἦσαν πολλοὶ τούτων , φὴ σὶν , ὅτι « Ὁ Θεὸς αὐτὸν προσελάβετο · » τουτέστι , τὴν ἄφατον αὐτοῦ χάριν περὶ αὐτὸν ἐπεδείξατο . Τί τοίνυν αὐτῷ περὶ νόμου διαλέγῃ , ὅπου γε αὐτὸν ὁ xριστὸς ἐδικαίωσεν ; « Σὺτίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην ; Τῷ ἰδίῳ κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει . » Πρὸς τὸν τέλειον λέγει τούτο , ἀπάγων αὐτὸν ὥσπερ τοῦ ἐξουθενεῖν , οὕτω καὶ τοῦ κατακρίνειν · ἀμφότερα γὰρ ἐποίουν οἱ τελειότεροι , καὶ ἐξηυτέλιζον , καὶ κατέκρινον τοὺς ἀτελεστέρους . Λανθανόντως δὲ ἐνταῦθα τοῦ ἀτελοῦς καθάπτεται . θὐ γὰρ ἐπειδὴ ἄξια τοῦ μὴ κρίνεσθαι ποιεῖ , διὰ τοῦτο κελεύω μὴ κρίνειν , ἀλλ´ ἐπειδὴ ἀλλότριός ἐστιν οἰκέτης , τουτέστιν , οὐ σὸς , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ . Κἂν γὰρ ἀσθενῇ , ἀλλ´ οὐκ ἐξέπεσε τοῦ οἰκέτης εἶναι · οὐκ οὖν ἀπογνωστέος . Παραμυθούμενος δὲ πάλιν αὐτὸν , οὐκ εἶπεν , ὅτι πίπτει , ἀλλὰ , « Στήκει ἢ πίπτει · » ἄν τε δὲ τοῦτο , ἄν τε ἐκεῖνο , τῷ δεσπότηθιαφέρει , καὶ ἡ ζημία πίπτοντος , καὶ ὁ πλοῦτος ἑστῶτος . « Σταθήσεται δέ · δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι καὶ αὐτόν . » Ἐν τῷ εἰπεῖν , ὅτι « Σταθήσεται , » δείκνυσιν ἔτι σαλευόμενον . καὶ τοσοῦτον , ὥστε Θεοῦ μόνου δεῖσθαι τοῦ στήσοντος · ὅπερ ἐπὶ τῶν σφόδρα ἀπεγνωσμένων λέγομεν . « Ὅς μὲν κρίνει ἡμέραν παρ´ ἡμέραν , ὃς δὲ πᾶσαν ἡμέραν . » Ἦσάν τινες νηστεύοντες , ἢ καὶ τῶν
Lemmas: ὁ ἐπιτιμάω τολμάω εἶπον , ὅτι Κακῶς ποιέω , ἵνα μή ὁ ἀτελής βεβαιόω ἐν ὁ παρατήρησις · οὔτε πάλιν , ὅτι καλῶς , ἵνα μή σφοδρός κατήγορος ποιέω · ἀλλά συμμένω ποιέω ὁ παραίνεσις . καί δοκέω μέν ὁ ἰσχυρός ἐπιτι . μείς · ὁ δέ πᾶς , εἰς ὁ ἀσθενής κενόω ἐν ὁ πρός οὗτος λόγος . αὐτίκα γοῦν εἶπον , « ὁ ἀσθενέω , » δείκνυμι ἄρρωστος εἰμί . καί ὁ εἶπον δέ , « προσλαμβάνω , » δείκνυμι πολύς δήω ἐπιμέλεια , ὅσπερ σημεῖον ἔσχατος ἀρρωστία . μή εἰς διάκρισις διαλογισμός . » τουτέστι , μή διακρίνω ἐπί ὁ ἀσθένεια , καί σκανδαλίζω , καί λογισμός πολύς ταράσσω · ἀλ ὡς ἀσθενής εἰμί πᾶς θεραπεία ἄξιος , « ὅς μέν πιστεύω ἐσθίω πᾶς · ὁ δέ ἀσθενής λάχανον ἐσθίω . » υγκρίνει ὁ τέλειος καί ὁ ἀτελής , καί φημί , ὅτι ὁ μέν τέλειος , ὁ πίστις θαρσέω , πᾶς ἀδιάφορος ἐσθίω · ὁ δέ ἀτελής ἅτε ἀσθενής , λάχανον ἐσθίω . ὥστε ἄξιος ὁ θεραπεύω , οὐ ὁ προσπλήσσω . ὁ ἐσθίω ὁ μή εἰσθέω μή ἐξουθενέω · καί ὁ μή ἐσθίω ὁ εἰσθέω μή κρίνω . ὁ θεός γάρι αὐτός προσλαμβάνω . » ὁ πᾶς ἐσθίω , ὡς τέλειος . τερέω , ὁ μή ἐσθίω ἐξευτελίζω , ὡς ὀλιγόπιστος καί Ἰουδαῖος ἔτι . πάλιν , ὁ μή ἐσθίω κατακρίνω ὁ ἐσθίω πᾶς , ὡς λαίμαργος . ἐπεί δέ καί ἐκ ἔθνος εἰμί πολύς οὗτος , φημί ἵν , ὅτι « ὁ θεός αὐτός προσλαμβάνω · » τουτέστι , ὁ ἄφατος αὐτός χάρις περί αὐτός ἐπιδείκνυμι . τις τοίνυν αὐτός περί νόμος διαλέγω , ὅπου γε αὐτός ὁ ὁριστός δικαιόω ; « Σὺτίς εἰμί ὁ κρίνω ἀλλότριος οἰκέτης ; ὁ ἴδιος κύριος στήκω ἢ πίπτω . » πρός ὁ τέλειος λέγω οὗτος , ἀπάγω αὐτός ὥσπερ ὁ ἐξουθενέω , οὗτος καί ὁ κατακρίνω · ἀμφότερος γάρ ποιέω ὁ τέλειος , καί ἐξευτελίζω , καί κατακρίνω ὁ ἀτελής . λανθάνω δέ ἐνταῦθα ὁ ἀτελής καθάπτω . θύω γάρ ἐπεί ἄξιος ὁ μή κρίνω ποιέω , διά οὗτος κελεύω μή κρίνω , ἀλ ἐπεί ἀλλότριος εἰμί οἰκέτης , τουτέστιν , οὖον σός , ἀλλά ὁ Θεός . κἀν γάρ ἀσθενέω , ἀλ οὐ ἐκπίπτω ὁ οἰκέτης εἰμί · οὐ οὖν ἀπογνωστέος . παραμυθέομαι δέ πάλιν αὐτός , οὐ εἶπον , ὅτι πίπτω , ἀλλά , « στήκω ἢ πίπτω · » ἄν τε δέ οὗτος , ἄν τε ἐκεῖνος , ὁ δεσπότηθιαφέρει , καί ὁ ζημία πίπτω , καί ὁ πλοῦτος ἵστημι . « ἵστημι δέ · δυνατός γάρ εἰμί ὁ θεός ἵστημι καί αὐτός . » ἐν ὁ εἶπον , ὅτι « ἵστημι , » δείκνυμι ἔτι σαλεύω . καί τοσοῦτος , ὥστε Θεός μόνος δήω ὁ ἵστημι · ὅσπερ ἐπί ὁ σφόδρα ἀπογιγνώσκω λέγω . « ὅς μέν κρίνω ἡμέρα παρ´ ἡμέρα , ὅς δέ πᾶς ἡμέρα . » εἰμί τις νηστεύω , ἢ καί ὁ