cogPG.PG123 246
τῶν ἐσχάτων μερῶν τοῦ σώματος αὐτοῦ . Τινὲς δὲ φασιν ὅτι ἐξεπίτηδες ἐδράξαντο τῶν ποδῶν αὐτοῦ , ὡς ἃν μάθωσιν εἰ ἀληθῶς ἀνέστη καὶ μὴ κατὰ φαντασίαν , μηδὲ πνεῦμά ἐστιν . Ὑπενόουν γὰρ ὅτι πνεῦμά ἐστι . Τόιι μὲν οὗν αἱ δύο αὗται Μαρίαι ἤψαντο τῶν ποδῶν αὐτοῦ . Κατὰ δὲ τὸν Ἰωάννην , ἡ Μαγδαληνὴ Μαρία ἐπιχειρεῖ μὲν ἅψασθαι , οὐ συγχωρεῖται ὅὲ , Ειότι ἤθελεν ἀεὶ συνεῖναι αὐτῷ ὥσπερ καὶ πρότερον . Ἠ μᾶλλον διὰ τοῦτο οὐ συγχωρεῖται ἅψασθαι τοῦ Ἰησοῦ κατὰ τὸν Ἰωάννην , ὡς περίεργος . Ἐπεὶ γὰρ , ὥς . φησιν ὁ Ματθαῖος , ἤψατο αὐτοῦ τῶν ποδῶν , τίς ἦν ἔτι χρεία πάλιν ἅψασθαι · ὥστε ὡς περιττὴν οὐσαν λοιπὸν αὐτὴν ἀπωθεῖται « Πορευομένων δὲ αὐτῶν , ἰδού τινες τῆς κουστωδίας ἐλθόντες εἰς τὴν πόλιν ἀπήγγειλαν τοῖς ἀρχιερεῦσιν ἅπαντα τὰ γενόμενα · καὶ συναχθέντες μετὰ τῶν πρεσβυτέρων , συμβούλιόν τε λαβόντες , ἀργύρια ἱκανὰ ἔδωκαν τοῖς στρατιώταις , λέγοντες · Εἴπατε ὄτι , Οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες , ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων · καὶ ἐὰν ἀκουσθῇ τοῦτο ἐπὶ τοῦ ἡγεμόνος , ἡμεῖς πείσομεν αὐτὸν , καὶ ὑμᾶς ἀμερίμνους ποιήσομεν . Οἱ δὲ , λαβόντες τὰ ἀργυρία , ἐποίησαν ὡς ἐδιδάχθησαν · καὶ διεφημίσθη ὁ λόγος οὐτος παρὰ Ἰουδαίοις μέχρι τῆς σήμερον . » Οἱ μὲν ἀπὸ τῆς κουστωδίας ἀπήγγειλαν πάντα · ὅτι σεισμὸς ἐγένετο , ὅτι ὁ λίθος ἤρθη αὐτομάτως , ὅτι αὐτοὶ ἐκφοβηθέντες ἐγένοντο ὡσεὶ νεκροί . Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι οὔτε τὰ ἐπὶ τῷ πάθει γενόμενα θαύματα , οὔτε τὰ ἐπὶ τῷ τάφῳ μαρτυρούμενα παρὰ τῶν στρατιωτῶν υσωπηθέντες , τῷ ἰδίῳ πάθει τῇ φιλαργυρίᾳ ὑπονοθεύουσι τοὺς στρατιώτας , παραπείθοντες αὐτοῖς τὸ πάντων ἀσεβέστερον φθέγξασθαι καὶ ἀνοητότερον , ὅτι ἐκλάπη . Πῶς γὰρ ἂν ἔκλεψαν , ὧ ἀνόητοι , οἱ μαθηταί , οἱ διὰ τὸν φόβον ἀποκλεισθέντες καὶ μὴ τολμῶντες ὅλως ἐξελθεῖν ; Πῶς δ´ ἂν εἰ ἔκλεψαν , ἀπέθνησκον ὕστερον δι´ αὐτὸν , κηρύττοντες ὅτι ἀνέστη , καὶ ὑπὲρ τοῦ ψεύδους κατακοπτόμενοι ; « Οἱ δὲ ἕνδεκα μαθηταὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν , εἰς τὸ ὄρος οὗ ἐτάξατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · καὶ ἰδόντες αὐτὸν , προσεκύνησαν αὐτῷ · οἱ δὲ ἐδί ατασαν . Καὶ προσελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν αὐτοῖς , λέγων · Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξου σία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς · πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῆ καὶ τοῦ ἀνίου Πνεύματος διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν , καὶ ἱδοὺ ἐγὼν μεθ´ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας , ἕως τῆς συντεΧείας τοῦ αἰῶνος . » Κατὰ τὸν Ἰωάννην πρῶτον ὤφθη τοῖς μαθηταῖς ὁ Ἰησοῦς κατ´ αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἀναστάσεως , τῶν θυρῶν κεκλεισμένων · εἶτα μεθ´ ἡμέρας ὁκτὼ , ὅτε καὶ ὁ Θωμᾶς ἐπίστευσεν · εἶτα ἀπειδὴ ἔμελλον εἰς Γαλιλαίαν ἀπαντῆσαι , οὔπω δὲ πίντε · ἀοῦ συνήχθησαν , ἀλλά τινες αὐτῶν ἡλίευον επὶ τῆς Τιβεριάδος , ἐφάνη τότε τοῖς ἀλιεύουσι μόοις ἐπτὰ οὗσι . Νῦν οὖν ὅ φησιν ὁ Ματθαῖος , ὕστερον ἐγένετο , τῶν παρὰ τῷ Ἰωάννῃ πρότερον γενομέων
Lemmas: ὁ ἔσχατος μέρος ὁ σῶμα αὐτός . Τινές δέ φημί ὅτι ἐξεπίτηδες δράσσομαι ὁ πούς αὐτός , ὡς ἄν μανθάνω εἰμί ἀληθής ἀνίστημι καί μή κατά φαντασία , μηδέ πνεῦμα εἰμί . ὑπονοέω γάρ ὅτι πνεῦμα εἰμί . Τόιι μέν ἐν ὁ δύο οὗτος Μαρία ἅπτω ὁ πούς αὐτός . κατά δέ ὁ Ἰωάννης , ὁ Μαγδαληνή Μαρία ἐπιχειρέω μέν ἅπτω , οὖον συγχωρέω οεʹ , Ειότι ἐθέλω ἀεί συνίημι αὐτός ὥσπερ καί πρότερος . ὁ μᾶλλον διά οὗτος οὖον συγχωρέω ἅπτω ὁ Ἰησοῦς κατά ὁ Ἰωάννης , ὡς περίεργος . ἐπεί γάρ , ὅς . φημί ὁ Ματθαῖος , ἄβω αὐτός ὁ πούς , τίς εἰμί ἔτι χρεία πάλιν ἅπτω · ὥστε ὡς περισσός εἰμί λοιπός αὐτός ἀπωθέω « πορεύω δέ αὐτός , ἰδού τις ὁ κουστωδία ἔρχομαι εἰς ὁ πόλις ἀπαγγέλλω ὁ ἀρχιερεύς ἅπας ὁ γίγνομαι · καί συνάγω μετά ὁ πρέσβυς , συμβούλιον τε λαμβάνω , ἀργύριον ἱκανός δίδωμι ὁ στρατιώτης , λέγω · εἶπον ὅστις , ὁ μαθητής αὐτός νύξ ἔρχομαι , κλέπτω αὐτός ἐγώ κοιμάω · καί ἐάν ἀκούω οὗτος ἐπί ὁ ἡγεμών , ἐγώ πείθω αὐτός , καί σύ ἀμέριμνος ποιέω . ὁ δέ , λαμβάνω ὁ Αργυρία , ποιέω ὡς διδάσκω · καί διαφημίζω ὁ λόγος οὐτος παρά Ἰουδαῖος μέχρι ὁ σήμερον . » ὁ μέν ἀπό ὁ κουστωδία ἀπαγγέλλω πᾶς · ὅτι σεισμός γίγνομαι , ὅτι ὁ λίθος ἀραρίσκω αὐτόματος , ὅτι αὐτός ἐκφοβέω γίγνομαι ὡσεί νεκρός . ὁ δέ Ἰουδαῖος οὔτε ὁ ἐπί ὁ πάθος γίγνομαι θαῦμα , οὔτε ὁ ἐπί ὁ τάφος μαρτυρέω παρά ὁ στρατιώτης υσωπηθέντες , ὁ ἴδιος πάθος ὁ φιλαργυρία ὑπονοθεύω ὁ στρατιώτης , παραπείθω αὐτός ὁ πᾶς ἀσεβής φθέγγομαι καί ἀνόητος , ὅτι κλέπτω . Πῶς γάρ εἄν κλέπτω , ἵημι ἀνόητος , ὁ μαθητής , ὁ διά ὁ φόβος ἀποκλείω καί μή τολμάω ὅλως ἐξέρχομαι ; Πῶς δδʹ εἄν εἰμί κλέπτω , ἀποθνήσκω ὕστερος δις αὐτός , κηρύσσω ὅτι ἀνίστημι , καί ὑπέρ ὁ ψεῦδος κατακόπτω ; « ὁ δέ ἕνδεκα μαθητής πορεύω εἰς ὁ Γαλιλαία , εἰς ὁ ὄρος ὅς τάσσω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · καί ὁράω αὐτός , προσκυνέω αὐτός · ὁ δέ ἐσθίω ἀτάω . καί προσέρχομαι ὁ Ἰησοῦς λαλέω αὐτός , λέγω · δίδωμι ἐγώ πᾶς ἔξω σίον ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ · πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱόω καί ὁ ἄνιος πνεῦμα διδάσκω αὐτός τηρέω πᾶς ὅσος ἐντέλλω σύ , καί ἰδού ἐγώ μεθ´ σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα , ἠώς ὁ συντεΧείας ὁ αἰών . » κατά ὁ Ἰωάννης πρῶτος ὁράω ὁ μαθητής ὁ Ἰησοῦς κατ´ αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ἀνάστασις , ὁ θύρα καλέω · εἶτα μεθ´ ἡμέρα ὁκσώς , ὅτε καί ὁ Θωμᾶς πιστεύω · εἶτα ἐπειδὴ μέλλω εἰς Γαλιλαία ἀπαντάω , οὔπω δέ πίντος · άου συνάγω , ἀλλά τις αὐτός ἁλιεύω επὶ ὁ Τιβεριάς , φαίνω τότε ὁ ἁλιεύω μόοις ἑπτά εἰμί . νῦν οὖν ὅς φημί ὁ Ματθαῖος , ὕστερος γίγνομαι , ὁ παρά ὁ Ἰωάννης πρότερος γίγνομαι