cogPG.PG123 575
Θεὸν ἄλογον ἢ ἄσοφον εἶναί κοτε , ἢ ἀδύνατον . Αιὰ τοῦτο πιστεύομαν , ὅτι ἐπεὶ λόγος , καὶ σοωία οὐ ἄύναμις τοῦ Πατρὸς ἐστιν ὁ Υἱὸς , ἀεὶ ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , ἀντὶ τοῦ , σὺν τῷ Πατρὶ , καὶ μετὰ τοῦ Πατρός . Καὶ πῶς , φησὶν , υἱὸν ὄντα μὴ εἶναι ὕστερον τοῦ πατρός ; Πῶς ; Μάνθανε ἀπὸ τοῦ ὑλικοῦ ὑποδείγματος . Τὸ ἀπαύγασμα τοῦ ἡλίου ἄρα οὐκ ἐξ αὐτοῦ ἐστι τοῦ ἡλίου ; Ναὶ πάντως . Ἅρα οὔν καὶ ὕστερον ἐοτι τοῦ ἡλίου , ὥστε ἐννοηθῆναί ποτε ἤλιον χωρὶς τούτου ; Οὐκ ἔστιν εἰπεῖν . Πῶς γὰρ ἂν καὶ εἴη ἤλιος μὴ ἀπαύγασμα ἔχων ; Ὅπερ οὖν ἐπὶ τούτου , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τού Υἱοῦ νοηθήσεται . Ἀπαύγασμα γὰρ ὢν ὁ Υἱὸς τοῦ Πατρὸς , καθὼς ὁ Παῦλος λέγει , ἀεὶ τῷ Πατρὶ συνεκφαίνεσθαι πιστευθήσεται , καὶ οὐχ ὕστερος ἔσται αὐτοῦ . Νόει δέ μοι καὶ Σαβέλλιον τὸν Λίβυν ἐκ τούτου τοῦ ῥητοῦ ἀνατρεπόμενον . Ἐκεῖνος γὰρ ἐδογμάτιζεν , ὅτι ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Χῖος καὶ τὸ Πνεῦμα ἕν πρόσωπόν εἰσι , καὶ τοῦτο τὸ ἓν πρόσωπον ποτὲ μὲν ἐφάνη ὡς Πατὴρ , ποτὲ δὲ ὡς Ὑἱὸς , ποτὲ δὲ ὡς Πνεῦμα . Ταῦτα ἐφλυάρει ὁ τοῦ πατρὸς τοῦ ψεύδους υἱὸς , καὶ τοῦ πονηροῦ πλήρης πνεύματος . Ἐλέγχεται δὲ προφανῶς ἐκ τούτου , λέγο δὴ τοῦ · « Καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν . » Σαφέστατα γὰρ ὁ εὐαγγελιστὴς ἐνταῦθα λέγει , ἄλλον εναι τὸν Αόγον , καὶ ἄλλον τὸν Θεὸν ἤτοι τὸν Πατέρα . Ἐπεὶ γὰρ ὀ Δόγος ἦν σὺν τῷ Θεῷ , πρόδηλον ὅτι δύο πρόσωπα εἰσάγονται , εἰ καὶ μία φύσις τούτοις τοῖς δυσίν . Ὅτιδὲ μία φύσις , ἄκουε..Καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λέγος . » Ὀρᾷς ὅτι καὶ ὁ Λόγος Θεός ; ὥστε μία φύσις τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ΥΙῷ , ἐπεὶ καὶ μία θεότης . Αἰσχυνέσθωσαν τοίνυν καὶ Ἄρειος καὶ Σαβίλλιος · Ἄρειος μὲν , κτίσμα λέγαν κὸν Υἱλν τοῦ Θεοῦ καὶ ποίημα , ἐντρεπέσθω δεὰ τοῦ , « Ἐν ἀρχῇ ἦν , καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος . » Σαθέλλιος δὲ , ὁ μὴ λέγων τριάδα προσώπων , ἀλλὰ μονάδα , διὰ τοῦ , « Καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν . » Τρανῶς γὰρ Ἀνταῦθα ἄλλον εἶναι τὸν Λόγον , καὶ ἄλλον τὸν Πατέρα , κηρύττει ὁ μέγας Ἰωάννης , εἰ καὶ μὴ ἄλλο καὶ ἄλλο . Τὸ μὲν γὰρ ἄλλος καὶ ἄλλος ἐπὶ τῶν προσώπων λέγεται , τὸ δὲ ἄλλο καὶ ἄλλο , ἐπὶ τῶν φύσεων . Οἷον , ἵνα σαφέστερον τὸ νόημα ἐκθήσωμαι , Πέτρος . καὶ Παῦλος , ἄλλος μὲν καὶ ἄλλος · δύο γὰρ πρόσωπα · οὐκ ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο · μια γὰρ φύσις αὐ τοῖς ἡ ἀνθρωπότης . Οὕτως ουν καὶ ἐπὶ Πατρὸς καὶ λἱοῦ δογματιστέον · ἄλλος μὲν γὰρ καὶ ἄλλος · δύο γὰρ πρόσωπα · οὐκ ἄλλο δὲ καὶ ἄλλο · μία γὰρ φύσις ἡ θεότης . « Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν » Οὗτος ἃ εὸεὸς Λόγος οὐδέποτε ἐχωρίσθη τοῦ Θεοῦ καὶ Παπρός . Ἐπεὶ γὰρ εἶπεν , ὅτι « Καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος · ἵνα μή τις σατανικὴ ὑπόνοια ἐκταράξῃ τινὰς , Ἄρα μήποτε ἐπεὶ καὶ ὁ Αόγος Θεός ἐστιν , ἐπανέστη τῷ Πατρὶ , ὡς οἱ παρ πλλησι μυθευόμενοι , καὶ οἷον ἀποχωρισθ . ς αὐτοῦ , ἀντίθεος γέγονε ; διὰ τοῦτο τοίνυν φησὶν , ὅτι εἰ καὶ Θεός ἐστιν ὁ Λόγος , ἀλλ´ οὗν πάλιν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα ἐστὶ , σὸν αὐτῶ ὢν , καὶ οὐδέποτε χωριζόμενος . Οὐ χεῖρον δὲ καὶ πρὸς τοὺς Ἀρειανίζοντας καὶ τοῦτο εἰπεῖν · Οἱ κωφολ , ἀκούσατε , οἱ λέγοντες ἔργον εἶναι καὶ ποίημα τοῦ
Lemmas: θεός ἄλογος ἢ ἄσοφος εἰμί ποτός , ἢ ἀδύνατος . Αἶα οὗτος πιστεύω , ὅτι ἐπεί λόγος , καί σοωία οὖον ἄύναμις ὁ πατήρ εἰμί ὁ υἱός , ἀεί εἰμί πρός ὁ θεός , ἀντί ὁ , σύν ὁ πατήρ , καί μετά ὁ πατήρ . καί πῶς , φημί , υἱός εἰμί μή εἰμί ὕστερος ὁ πατήρ ; Πῶς ; μανθάνω ἀπό ὁ ὑλικός ὑπόδειγμα . ὁ ἀπαύγασμα ὁ ἥλιος ἄρα οὐ ἐκ αὐτός εἰμί ὁ ἥλιος ; ναίς πάντως . ἄρα οὒν καί ὕστερος εἰμί ὁ ἥλιος , ὥστε ἐννοέω ποτός ἥλιος Χωρὶς οὗτος ; οὐ εἰμί εἶπον . Πῶς γάρ εἄν καί εἰμί ἥλιος μή ἀπαύγασμα ἔχω ; ὅπερ οὖν ἐπί οὗτος , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ πατήρ καί ὅς υἱός νοέω . ἀπαύγασμα γάρ εἰμί ὁ υἱός ὁ πατήρ , καθώς ὁ Παῦλος λέγω , ἀεί ὁ πατήρ συνεκφαίνω πιστεύω , καί οὐ ὕστερος εἰμί αὐτός . νοέω δέ ἐγώ καί Σαβέλλιος ὁ Λίβυς ἐκ οὗτος ὁ ῥητός ἀνατρέπω . ἐκεῖνος γάρ δογματίζω , ὅτι ὁ πατήρ καί ὁ Χῖος καί ὁ πνεῦμα εἷς πρόσωπον εἰμί , καί οὗτος ὁ εἷς πρόσωπον ποτέ μέν φαίνω ὡς πατήρ , ποτέ δέ ὡς υἱός , ποτέ δέ ὡς πνεῦμα . οὗτος φλυαρέω ὁ ὁ πατήρ ὁ ψεῦδος υἱός , καί ὁ πονηρός πλήρης πνεῦμα . ἐλέγχω δέ προφανῶς ἐκ οὗτος , λέγος δή ὁ · « καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός . » σαφής γάρ ὁ εὐαγγελιστής ἐνταῦθα λέγω , ἄλλος ἔναι ὁ Αόγον , καί ἄλλος ὁ θεός ἤτοι ὁ πατήρ . ἐπεί γάρ ὁ Δόγος εἰμί σύν ὁ Θεός , πρόδηλος ὅτι δύο πρόσωπον εἰσάγω , εἰμί καί εἷς φύσις οὗτος ὁ δύο . ὅτι εἷς φύσις , ἄκουε..Καὶ θεός εἰμί ὁ Λέγος . » ὁράω ὅτι καί ὁ Λόγος Θεός ; ὥστε εἷς φύσις ὁ πατήρ καί ὁ υἱός , ἐπεί καί εἷς θεότης . αἰσχύνω τοίνυν καί Ἄρειος καί Σαβίλλιος · Ἄρειος μέν , κτίσμα λέω κόος Υἱλν ὁ Θεός καί ποίημα , ἐντρέπω δεά ὁ , « ἐν ἀρχή εἰμί , καί θεός εἰμί ὁ Λόγος . » Σαθέλλιος δέ , ὁ μή λέγω τριάς πρόσωπον , ἀλλά μόνος , διά ὁ , « καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός . » τρανής γάρ ἐνταῦθα ἄλλος εἰμί ὁ Λόγος , καί ἄλλος ὁ πατήρ , κηρύσσω ὁ μέγας Ἰωάννης , εἰμί καί μή ἄλλος καί ἄλλος . ὁ μέν γάρ ἄλλος καί ἄλλος ἐπί ὁ πρόσωπον λέγω , ὁ δέ ἄλλος καί ἄλλος , ἐπί ὁ φύσις . οἷος , ἵνα σαφής ὁ νόημα ἐκτίθημι , Πέτρος . καί Παῦλος , ἄλλος μέν καί ἄλλος · δύο γάρ πρόσωπον · οὐ ἄλλος δέ καί ἄλλος · εἷς γάρ φύσις αὖος ὁ ὁ ἀνθρωπότης . οὕτως οὖν καί ἐπί πατήρ καί Λιού δογματιστέον · ἄλλος μέν γάρ καί ἄλλος · δύο γάρ πρόσωπον · οὐ ἄλλος δέ καί ἄλλος · εἷς γάρ φύσις ὁ θεότης . « οὗτος εἰμί ἐν ἀρχή πρός ὁ Θεός » οὗτος ὁ ἐάω Λόγος οὐδέποτε χωρίζω ὁ Θεός καί Παπρός . ἐπεί γάρ εἶπον , ὅτι « καί θεός εἰμί ὁ Λόγος · ἵνα μή τις σατανικός ὑπόνοια ἐκταράσσω τις , ἄρας μήποτε ἐπεί καί ὁ Αόγος Θεός εἰμί , ἐπανίστημι ὁ πατήρ , ὡς ὁ παρά πλλησι μυθεύω , καί οἷος ἀποχωρίζω . Σ αὐτός , ἀντίθεος γίγνομαι ; διά οὗτος τοίνυν φημί , ὅτι εἰμί καί Θεός εἰμί ὁ Λόγος , ἀλ ἐν πάλιν πρός ὁ θεός καί πατήρ εἰμί , σός αὐτός εἰμί , καί οὐδέποτε χωρίζω . οὖον χείρων δέ καί πρός ὁ Ἀρειανίζω καί οὗτος εἶπον · ὁ κωφολ , ἀκούω , ὁ λέγω ἔργον εἰμί καί ποίημα ὁ