cogPG.PG123 441
τὸν μεῖον , καὶ τὸ πρὸς τὸν πλησίον , τὰ δύο ταῦτα αἰνίττεσθαι , διὰ μὲν τοῦ εἰπεῖν τὴν κρίσιν , ὑποδηλῶν τὴν εἰς τὸν πλησίον ἀγάπην · τὸ γὰρ δικαίως κρίνειν τὸν πλησίον , καὶ μὴ καταδυναστεύειν αὐτοῦ , ἐκ τοῦ ἀγαπᾷν αὐτὸν γίνεται . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ , τὴν πρὸς τὸν Θεὸν πάντως μηνύων όλικὴν διάθεσιν . Καὶ ὅταν δέ τις ἀγαπᾷ τὸν πλησίον οὐ διά τι κοσμικὸν , ἢ αἰσχρὸν πάθος , ἀλλὰ κατὰ Θεὸν , λεχθείη ἂν καὶ αὕτη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ , ἤγουν ἤν ἐντέλλεται ὁ Θεὸς , ἣν ἀποδέχεται . ἤθελον δὲ παρὰ παντὸς ἀνθρώπου τιμᾶσθαι καὶ προσαγορεύεσθαι ώς διδάσκαλοι ἐν ταῖς ἀγοραῖς · τοῦτο γὰρ ὁ ἀσπασμὸς , ἡ προσηγορία . Ἐοίκατε γοῦν , φησί , μνήμασιν , ἃ γέμουσι μὲν πάσης σαπρίας , ἔξωθεν δὲ λάμπουσιν μαρμάροις · ἃ ὁρῶντες οἱ ἄνθρωποι , οὐκ οἴδασι ποῦ περιπατοῦσιν , ἢ γὰρ ἂν ἐμυσάχθησαν τὴν ἔσωθεν βδελυγμίαν . Ὁ δὲ νομικὸς ἀνοήτως ὑπάγεις ἐαυτὸν τῷ ἐλέγχῳ . Ἄλλοι δὲ ἦσαν οἱ νομικοὶ παρὰ τοὺς Φαρισαίους . Οἱ μὲν γὰρ Φαρισαῖοι ὡς ἀσκηταὶ ἐδόκουν , καὶ ἀποκεκομμένοι τῶν ἄλλων . Οἱ δὲ νομικοὶ γραμματεῖς ἦσαν καὶ διδάσκαλοι , τοῖς βουλομένοις τὰ τοῦ νόμου ζητήματα λύοντες . Ἐφόρτιζον οὖν τοὺς ἀνθρώπους βαρέα καὶ δυσβάστακτα οἱ νομικοὶ , ἐντελλόμενοι αὐτοῖς τὰ τοῦ νόμου δυσφύλακτα παρατηρήματα , αὐτοὶ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ προσέθαυον τοῖς φορτίοις , τουτέστιν , αὐτοὶ οὐδὲν , ἐξ ὧν τοῖς ἄλλοις ἐπέταττον . ἔπραττον . Ὅταν μὲν γὰρ ὁ διδάσκων πράττῃ ἃ διδάοκει , ἐπελαφρύνει τὰ φορτία , ὑπόδειγμα διδοὺς ἑαυτὸν , καὶ παρηγορίαν ἐμποιῶν τοῖς διδασκομένοις . Ὅταν δὲ οὐδὲν ὧν λέγει πράττῃ , τηνικαῦτα Βαρέα ὄντως τὰ φορτία δοκεῖ τοῖς διδασκομένοις , ὡς μηδὲ παρὰ τοῦ διδασκάλου δυνάμενα κατορθωθῆναι . Ἐμφαίνει δὲ ὁ Κύριος τοὺς Ἰουδαίους ἀπογόνους καὶ κληρονόμους τῆς κακίας τοῦ Κάῖν , διὰ τοῦ λέγειν ὅτι πᾶν αἷλα ἐκνυθὲν ἀπὸ Ἄβελ ἕως τοῦ Ζαχαρίου ἀπαιτηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης , Καὶ γὰρ , φησὶν , ὑμεῖς ἀδελφοὺς ὄντας ὑμῶν τοὺς προφήτας ἐφονεύσατε , ὡς κἀκεῖνος τὸν Ἄβελ . Ὅθεν οὐκ ἀλόγως τινὲς τὸν μὲν Κάῖν εἰς τὸν τοὺς προφήτας ἀποκτείναντα λαὸν ἐξελάβοντο , ἀφ´ οὗ ἐκδεδίκηνται ἐπτὰ , ἐλαφροτέρᾳ δηλαδὴ τιμωρία · τὸν δὲ´ Ἀάμεχ εἰς τοὺς ἀποκτείναντας τὸν Χριστὸν , διὸ καὶ ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ ἐκδεδίκηνται , εἰς αἰχμαλωσίαν διασπαρέντες ἀνυπόστροφον . Τίς δὲ ἠν ἄρα Ζαχαρίας ,, ὸν ἐφόνευσαν μετατὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηοίου · Οἱ μὲν λέγουσι τὸν ἀρχαῖον Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Ἰωάδε , καὶ ὃν ἐλιθοβόλησαν , ὡς ἔστι μαθεῖν ἐκ τῆς βίβλου τῶν Βασιλειῶν · οἱ δὲ τὸν πατέρα τοῦ Προδρόμου , τοῦτον γὰρ τάξαντα τὴν Θεοτόκον μετὰ τῶν παρθένων μετὰ τὸ τεκεῖν τὸν Χριστὸν , καὶ στήσαντα ταύτην ἐν τῷ τόπῳ ἐν ᾧ ἐκεῖναι ἵσταντο · ὁ δὲ τόπος ἦν μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ἔξω τοῦ χαλκοῦ . Διὰ τοῦτο τοίνυν ἐφόνευσαν αὐτόν . Ἐπεὶ γὰρ πρεσεδόκων τινὲς τὸν Χριστὸν βασιλέα αὐτῶν ἐσόμενον , οὐκ ἤθελον δὲ βασιλευθῆναι , τούτου ἕνεκα ἐφόνευσαν τὸν ἄγιον , ὡς βεβαιοῦντα ὅτι παρθένος ἔτεκεν καὶ ὁ Χριστὸς ἐγεννήθη ὁ μέλλων αὐτῶν βασιλεύειν , ὅπερ ἀπεστρέφοντο · ἀβασίλευτοι γὰρ ἤθελον εἶναι « Οὐαὶ ὑμῖν τοῖς νομικοῖς , ὅτι ᾑρατε τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως · αὐτοὶ οὐκ εἰσήλθετε , καὶ τοὺς εἰσερχομένους ἐκωλύσατε . Λέγοντος δὲ αὐτοῦ ταῦτα πρὸς
Lemmas: ὁ μείων , καί ὁ πρός ὁ πλησίος , ὁ δύο οὗτος αἰνίσσομαι , διά μέν ὁ εἶπον ὁ κρίσις , ὑποδηλόω ὁ εἰς ὁ πλησίος ἀγάπη · ὁ γάρ δικαίως κρίνω ὁ πλησίος , καί μή καταδυναστεύω αὐτός , ἐκ ὁ ἀγαπάω αὐτός γίγνομαι . Ζεύς δέ ὁ εἶπον ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , ὁ πρός ὁ θεός πάντως μηνύω ὄλιξ διάθεσις . καί ὅταν δέ τις ἀγαπάω ὁ πλησίος οὖον διά τίς κοσμικός , ἢ αἰσχρός πάθος , ἀλλά κατά θεός , λέγω εἄν καί οὗτος ἀγάπη ὁ Θεός , ἤγουν ἐάν ἐντέλλω ὁ θεός , ὅς ἀποδέχομαι . ἐθέλω δέ παρά πᾶς ἄνθρωπος τιμάω καί προσαγορεύω οὖς διδάσκαλος ἐν ὁ ἀγορά · οὗτος γάρ ὁ ἀσπασμός , ὁ προσηγορία . ἔοικα γοῦν , φημί , μνῆμα , ὁ γέμω μέν πᾶς σαπρία , ἔξωθεν δέ λάμπω μάρμαρος · ὁ ὁράω ὁ ἄνθρωπος , οὐ οἶδα ποῦ περιπατέω , ἢ γάρ εἄν μυσάττομαι ὁ ἔσωθεν βδελυγμία . ὁ δέ νομικός ἀνόητος ὑπάγω ἑαυτοῦ ὁ ἔλεγχος . ἄλλος δέ εἰμί ὁ νομικός παρά ὁ Φαρισαῖος . ὁ μέν γάρ Φαρισαῖος ὡς ἀσκητής δοκέω , καί ἀποκόπτω ὁ ἄλλος . ὁ δέ νομικός γραμματεύς εἰμί καί διδάσκαλος , ὁ βούλομαι ὁ ὁ νόμος ζήτημα λύω . φορτίζω οὖν ὁ ἄνθρωπος βαρύς καί δυσβάστακτος ὁ νομικός , ἐντέλλω αὐτός ὁ ὁ νόμος δυσφύλακτος παρατήρημα , αὐτός δέ ὁ δάκτυλος αὐτός οὖον προσέθαυον ὁ φορτίον , τουτέστιν , αὐτός οὐδείς , ἐκ ὅς ὁ ἄλλος ἐπιτάσσω . πράσσω . ὅταν μέν γάρ ὁ διδάσκω πράσσω ὁ διδάσκω , ἐπελαφρύνω ὁ φορτίον , ὑπόδειγμα δίδωμι ἑαυτοῦ , καί παρηγορία ἐμποιέω ὁ διδάσκω . ὅταν δέ οὐδείς ὅς λέγω πράσσω , τηνικαῦτα Βαρεύς εἰμί ὁ φορτίον δοκέω ὁ διδάσκω , ὡς μηδέ παρά ὁ διδάσκαλος δύναμαι κατορθόω . ἐμφαίνω δέ ὁ Κύριος ὁ Ἰουδαῖος ἀπόγονος καί κληρονόμος ὁ κακία ὁ Κάϊν , διά ὁ λέγω ὅτι πᾶς Αἴλανα ἐκνέω ἀπό Ἄβελ ἠώς ὁ Ζαχαρίας ἀπαιτέω ἀπό ὁ γενεά οὗτος , καί γάρ , φημί , σύ ἀδελφός εἰμί σύ ὁ προφήτης φονεύω , ὡς ἐκεῖνος ὁ Ἄβελ . ὅθεν οὐ ἄλογος τις ὁ μέν Κάϊν εἰς ὁ ὁ προφήτης ἀποκτείνω λαός ἐκλαμβάνω , ἀφή ὅς ἐκδικέω ἑπτά , ἐλαφρός δηλαδή τιμωρία · ὁ δέ Ἀάμεχ εἰς ὁ ἀποκτείνω ὁ Χριστός , διό καί ἑβδομήκοντα ἑπτά ἐκδικέω , εἰς αἰχμαλωσία διασπείρω ἀνυπόστροφος . Τῖς δέ ἐάν ἄρα Ζαχαρίας ,, εἰμί φονεύω μετατὺ ὁ ναός καί ὁ θυσιαστηοιος · ὁ μέν λέγω ὁ ἀρχαῖος Ζαχαρίας ὁ ὁ ἰωά , καί ὅς λιθοβολέω , ὡς εἰμί μανθάνω ἐκ ὁ Βίβλος ὁ Βασίλεια · ὁ δέ ὁ πατήρ ὁ πρόδρομος , οὗτος γάρ τάσσω ὁ Θεοτόκος μετά ὁ παρθένος μετά ὁ τίκτω ὁ Χριστός , καί ἵστημι οὗτος ἐν ὁ τόπος ἐν ὅς ἐκεῖνος ἵστημι · ὁ δέ τόπος εἰμί μεταξύ ὁ ναός καί ὁ θυσιαστήριον ὁ ἔξω ὁ χαλκός . Ζεύς οὗτος τοίνυν φονεύω αὐτός . ἐπεί γάρ πρεσεδοκως τις ὁ Χριστός βασιλεύς αὐτός εἰμί , οὐ ἐθέλω δέ βασιλεύω , οὗτος ἕνεκα φονεύω ὁ ἀγάω , ὡς βεβαιόω ὅτι παρθένος τίκτω καί ὁ Χριστός γεννάω ὁ μέλλω αὐτός βασιλεύω , ὅσπερ ἀποστρέφω · ἀβασίλευτος γάρ ἐθέλω εἰμί « οὐαί σύ ὁ νομικός , ὅτι ἀείρω ὁ κλείς ὁ γνῶσις · αὐτός οὐ εἰσέρχομαι , καί ὁ εἰσέρχομαι κωλύω . λέγω δέ αὐτός οὗτος πρός