cogPG.PG123 294
τὸ εἰς θάνατον ἐδφόναι ἐαυτὸς , φησίν ,, Ἀλλὰ τοῦναντίον μᾶλλον φιλάνθρωπόν ἑστι τοῦτο , Ὁς γάρ ἄν ἐμλέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , ἀλλ´ ἕνεκεν ἐμοῦ , μὴ ὡτλῃοτὴς φονευόμενος ἡ ἀόάγχων ἐαυτὸν οῦτο γὰρ οὐκ ἔστιν ἕνεκεν ἐμοῦ , ὁ τοιοῦτος οὕν σβρὴσει τὴν ἐαυτοῦ ψυχήν · ὥσονε ρμὕθις ὀ δοκῶν κερδᾶναι , ἐπολέσει αὐτὴν , ὁ ἂν καιρῷ μαρτυρίου μὴ ἀντιστάς . Χὴ γὰρ μοι λέγε , ὅτι Ἀλλ´ ἐκέρδηοε τὴν ζιήν . Ἀν χὰρ μετὰ πούτον θήσες , ὅτι καὶ τὸν κόσμον ὅλον ἐκέρδησεν , οὐδὲν τὸ ὕφελος . Μὴ γὰρ χρημάτων ἔστιν ἀνταλλόξασθαι τὴν σοώτηρίαν · ὡς εἴγε τοῦτο ἦν , ὁ καρδάνας τὸν κόσμον · τὴν δὲ ψυχὴν ἠπολὲσας , ἱδωκεν ἂν τότε ἐ τῇ φλογὶ τηγανεζόμενος , καὶ ἠθοοιῴβη . Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τὸτε τοιοῦτόν τι ἐκεῖ ἀντάλλαγμα , Καὶ ἐντοῦθεν οὖν ἐπιστομίσαιμεν τοὺς ἀπὸ Ὡριγένους , λέγοντας , ὅτι ἀποκατάστασις ἕσται τῶν ψυχῶν μετὰ τὸ κολασθῆναι κατὰ ἀναλογίαν των ἀμαρτιῶν . Ἀκουσάτωσων χὰρ ὅτι οὐκ ἔστιν ἐκεῖ δοῦναι ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς . Οὐκοῦν οὐδὲ κολααθῆναι ἔστι τοσοῦτον , ὅσον ἐντισηκωθῆναι τοῖς μαρνὴμασιν . « Ὃς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με , καὶ τοὺς ἐμοὺς λόχους , ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἀμαρτωλῴ , καὶ ὁ χλὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν , ἔσαν ἔλθῃ ἐν τῇ ἐόξῃ τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγλν . Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς · Ἀμὴς λέγω ὑμῖν , ὅτι αἰσί τινες τῶν ὥδε ἑστηκότων , οἵτινες οὐ μὴ γαύσωνται θανάτου , ἕως ἂν ἴωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ Αληλυθυῖαν ἐν δφνάμει . » Οὐκ ἀρκεῖται τῇ κατὰ δεάνοιαν πίστει , ἀλλὰ καὶ τὴν διὰς στόματος ὁμολογίαν ἀπαιτεῖ . Ἐπῶὶ γὰρ διπλοῦς ὁ ἄνθρωπος , διπλοῦς γενέσθω καὶ ὁ ἀγιασμός · ἀγιαζομένης μὲν τῆς ψυχῆς διὰ τῆς πίοτεως , ἀγιαζομένου Βὲ καὶ τοῦ σώματος διὰ τῆς ὀμολογίας . Ὅστιι οὖν ἐπαισυνθῇ τὸν ἀσταυρωμένον ὁμολογῆσαι Θοὸν ἑαυτοῦ , τοῦτον καὶ αὐτὸς ἐπαισχυνθήσεται , ἀνάξιον ἑαυτοῦ δοῦλον κρίνων , ὅταν πξει , οὐκ Κτι ταπεινὸς , οὐδὲ οἷος ἐνταῦθα ἐφαίνετο εὐτελὴς , ὥστειὰπ’´ αὐτῷ αἰσχύνοσθαί σινας , ἀλλ´ ἑν δόξῃ καὶ μετὰ τῆς δὅορυφορίας τῶν ἀγγέλων . Ἐπεὶ δὲ περὶ τῆς δόξης αὐτοῦ εἶπε , θων δεῖξαι αὐτοῖς , ὅτι οὐ μάπην κομπάζει , φησλν , βτι Εἰσί τινες τῶν ὤδε ἐστηκάτων , τουτέστε , Πέτρος καὶ Ἰάκωδος καὶ Ἰωάννης , οἵ τινες οὐ μὴ ἀποθάνωσιν , ἄχρις ἂν δείξω αὐτοῖς ἐν τῇ μεταμορφώσει μετὰ ποίας δόξης μέλλω παραγενέσθαι ἐν τῇ δευτέρᾳ παρουσίᾳ . Οὐδὲν γὰρ ἕτερον ἡ μταμόρφοσις ἦν , ἀλλ´ ἢ τῆς δευτέρας παρουσίας προμήννμα . οὔτι
Lemmas: ὁ εἰς θάνατος ἐσθίω ἐαυτός , φημί ,, ἀλλά τουναντίον μᾶλλον φιλάνθρωπος εἰμί οὗτος , ὅς γάρ ἄν μέλω ὁ ψυχή αὐτός , ἀλ ἕνεκα ἐγώ , μή ωτληοος φονεύω ὁ αοαγχω ἑαυτοῦ οῦτο γάρ οὐ εἰμί ἕνεκα ἐγώ , ὁ τοιοῦτος οὖν σβρὴσει ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή · ὅσος ρμὕθις ὁ δοκέω κερδαίνω , ἐπολέσει αὐτός , ὁ εἄν καιρός μαρτύριον μή ἀνθίστημι . χέω γάρ ἐγώ λέγω , ὅτι Ἀλ κερδαίνω ὁ ζιήν . εἰς χαρά μετά ποῶ τίθημι , ὅτι καί ὁ κόσμος ὅλος κερδαίνω , οὐδείς ὁ ὑφαιρέω . μή γάρ χρῆμα εἰμί ανταλλοξομαι ὁ σοώτηρίαν · ὡς εἰ οὗτος εἰμί , ὁ καρδάνη ὁ κόσμος · ὁ δέ ψυχή ἀπόλλυμι , ἱδωκεν εἄν τότε εἰ ὁ φλόξ τηγανίζω , καί ἠθοοιῴβη . Ἀλ οὐ εἰμί τότε τοιοῦτος τίς ἐκεῖ ἀντάλλαγμα , καί ἐντίθημι οὖν ἐπιστομίζω ὁ ἀπό Ὠριγένης , λέγω , ὅτι ἀποκατάστασις ἕννυμι ὁ Ψυχή μετά ὁ κολάζω κατά ἀναλογία ὁ ἁμαρτία . Ἀκουσάτωσων χαρά ὅτι οὐ εἰμί ἐκεῖ δίδωμι ἀντάλλαγμα ὁ Ψυχή . οὐκοῦν οὐδέ κολααθῆναι εἰμί τοσοῦτος , ὅσος ἐντισηκωθῆναι ὁ μαρνὴμασιν . « ὅς γάρ εἄν ἐπαισχύνομαι ἐγώ , καί ὁ ἐμός λόχος , ἐν ὁ γενεά οὗτος ὁ μοιχαλίς καί ἁμαρτωλός , καί ὁ χλόος ὁ ἄνθρωπος ἐπαισχύνομαι αὐτός , εἰμί ἔρχομαι ἐν ὁ οἴγω ὁ πατήρ αὐτός μετά ὁ ἄγγελος ὁ ἁγλν . καί λέγω αὐτός · Ἀμῆς λέγω σύ , ὅτι ἀνδρό-παις τις ὁ ὥδε ἵστημι , ὅστις οὖον μή γαυσόω θάνατος , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός αληλυθυια ἐν δφνάμει . » οὐ ἀρκέω ὁ κατά δεανοεις πίστις , ἀλλά καί ὁ Διᾶς στόμα ὁμολογία ἀπαιτέω . Ἐπῶς γάρ διπλόος ὁ ἄνθρωπος , διπλόος γίγνομαι καί ὁ ἁγιασμός · ἁγίζω μέν ὁ Ψυχή διά ὁ πίοτεως , ἁγίζω βέ καί ὁ σῶμα διά ὁ ὁμολογία . Ὅστις οὖν ἐπαισυνθῇ ὁ ἀσταυρωμένον ὁμολογέω θοός ἑαυτοῦ , οὗτος καί αὐτός ἐπαισχύνομαι , ἀνάξιος ἑαυτοῦ δοῦλος κρίνω , ὅταν πέξις , οὐ Κτι ταπεινός , οὐδέ οἷος ἐνταῦθα φαίνω εὐτελής , ὥστειὰπ’´ αὐτός αἰσχύνω σίνομαι , ἀλ ἑν δόξα καί μετά ὁ δὅορυφορίας ὁ ἄγγελος . ἐπεί δέ περί ὁ δόξα αὐτός εἶπον , Θῶν δείκνυμι αὐτός , ὅτι οὖον μάπην κομπάζω , φησλν , βτι εἰμί τις ὁ ὧδε ἵστημι , τουτῶ , Πέτρος καί Ἰάκωδος καί Ἰωάννης , ὁ τις οὖον μή ἀποθνῄσκω , ἄχρι εἄν δείκνυμι αὐτός ἐν ὁ μεταμορφόω μετά Ποίας δόξα μέλλω παραγίγνομαι ἐν ὁ δύο παρουσία . οὐδείς γάρ ἕτερος ὁ μταμορφοτις εἰμί , ἀλ ἢ ὁ δύο παρουσία προμήννμα . οὔτις