cogPG.PG123 166
« Τότε διεότείλατο τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ Ννα μηδενὶ εἵπωσιν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ Χριστός . » Ἐβούλετο ὁ Χριστὸς , πρὸ τοῦ σταυροῦ συσκιάζεσθαι τὴν περὶ αὐτοῦ δόξαν . Εἰ γὰρ ἤκουσαν οἱ ἄνθρωποι πρὸ τοῦ πάθους ὅτι Θεός ἐστιν , εἶτα ἔβλεπον αὐτὸν πάσχοντα , πῶς οὐκ ἂν ἐσκανδαλίσθησαν ; Διὰ τοῦτο οὖν κρύπτει ἐαυτὸν τοῖς πολλοῖς , ἵνα μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἀσκανδαλίστως γνωσθῇ , τοῦ Πνεύματος πάντα ἐξομαλίζοντος διὰ τῶν θαυματουργιῶν . « Ἀπὸ τότε ἡρξατο ὁ ἱησοῦς δεικνύειν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὅτι δεῖ αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Ἱεροσόλυμα , καὶ πολλὰ παθεῖν ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ἀρχιερέων καὶ Γραμματέων , καὶ ἀποκτανθῆναι , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι . » Προλέγει αὐτοῖς τὸ πάθος , ἵνα μὴ ἐλθόντος ἀπροσδοκήτως , σκανδαλισθῶσιν , οἰηθέντες ὡς ἄκων καὶ ἀγνοῶν πέπονθεν · ἐπεὶ γὰρ ἤκουσαν διὰ τῆς τοῦ Πέτρου ὁμολογίας ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐστι , τότε ἀποκαλύπτει αὐτοῖς καὶ τὰ τοῦ πάθους . Μετὰ δὲ τὰ λυπηρὰ , ἐπάγει καὶ τὸ χαρμόσυνον , τὸ ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθῆναι . « Καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέοος , ἤρξατο ἐπιτιμᾷν αὐτῷ , λέγων · εώς σοι , Κύριε , οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο . » Ὁ μὲν ἀπεκαλύφθη , ὁ Πέτρος ὀρθῶς ὡμολόγησεν , ὃ δὲ οὐκ ἀπεκαλύφθη , ἐσφάλη · ἵνα μάθωμεν ὅτι χωρὶς Θεοῦ οὐδὲ ἐκεῖνο ἐφθέγξατο τὸ μέγα . Μὴ θέλων οὖν παθεῖν τὸν Χριστὸν ὁ Πέτρος , καὶ ἀγνοῶν τὸ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον · Ἵλεώς σοι , Κύριε , οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο , φησίν . « Ὁ δὲ στραφείς εἶπε τῷ Πέτρῳ · Ὑπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶς σκάνδαλόν μου εἶ , ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων . » Ὅτε μὲν ὀρθὰ ἀλάλει ὀ Πέτρος . μακαρίζει αὐτὸν ὁ Χριστὸς , ὅτε δὲ ἀλόγως ἐδειλίασε , καὶ οὐκ ἤθελε παθεῖν αὐτὸν , ἐπέπληξεν , εἰπών · Ὑπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ . Σα2ανᾶς δὲ , ὁ ἀντικείμενος λέγεται . Ὑπαγε οὖν ὀπίσω κου , τουτέστι , μὴ ἀνθίστασο , ἀλλ´ ἀκολούθει τῷ θελήματί μου . Καλεῖ δὲ οὔτως τὸν Πέτρον , ἐπεὶ καὶ τῷ Σατανᾷ ἀθέλητον ἦντὸ παθεῖν τὸν Χριστόν · φηα ν οὗν ὅτι , Σὺ μὲν ἀνθρωπίνῳ λογισμῷ δοκεῖς τὸ τέθος ἀπρεπές μοι εἶναι · οὐ νοεῖς ἑὲ ὅτι ὁ Θεὸς διὰ τούτου σωτηρίαν ἐργάζεται , καὶ ὅτι τοῦτο ἐμοὶ πρέπαι μάλιστα . « Ττε ὁ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ · Εἱ τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτο τὸν σταυρὸν αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθείτω μοι . » Τέτε , πότε ; Ὅτε τῷ Πέτριῳ ἐπετίμησε · θέλων γὰρ δεῖξαι ὅτι ἐσφάλη ὁ Πέτρος κωλύων αὐτὸν τοῦ παθεῖν , φησὶν , ὅτι Σὺ ἐμέ κωλύεις . Ἐγὼ δὲ λέγω σοι ἄτι οὐ μόνον τὸ ἐμὲ μὴ παθεῖν ἐπιβλαβές σοι , ἀλλ´ οὖδὲ σὺ σωθῆναι δυνήσῃ , ἐὰν μὴ καὶ αὐτὸς ἀποθάνῃς , ἀλλὰ καὶ εἴ τις ἄλλος , κἂν ἀνὴρ , κἂν γυνή κἂν πένης , κἂν πλούσιος . Θέλει δὲ εἶπεν , ἵνα δείξῃ ὅτι αὐτεξούσιον καὶ οὐκ ἀναγκαστὸν ἡ ἀρετή . Ὁπίσα . δὲ ἀκολουθεῖ τοῦ Ἰησοῦ , οὐχ ὁ ὁμολογῶν αὐτὸν μόνον Υiὸν Θεοῦ , ἀλλ´ ὁ καὶ διὰ πάντων τῶν δεινῶν ἐρχόμενος , καὶ τὰ αὐτὰ ὑφιστάμενος . Ἀπαρνησάσθω
Lemmas: « τότε διεότείλατο ὁ μαθητής αὐτός Ννα μηδείς εἶπον ὅτι αὐτός εἰμί ὁ Χριστός . » βούλομαι ὁ Χριστός , πρό ὁ σταυρός συσκιάζω ὁ περί αὐτός δόξα . εἰμί γάρ ἀκούω ὁ ἄνθρωπος πρό ὁ πάθος ὅτι Θεός εἰμί , εἶτα βλέπω αὐτός πάσχω , πῶς οὐ εἄν σκανδαλίζω ; Ζεύς οὗτος οὖν κρύπτω ἑαυτοῦ ὁ πολύς , ἵνα μετά ὁ ἀνάστασις ἀσκανδαλίστως γιγνώσκω , ὁ πνεῦμα πᾶς ἐξομαλίζω διά ὁ θαυματουργία . « ἀπό τότε ἄρχω ὁ Ἰησοῦς δείκνυμι ὁ μαθητής αὐτός ὅτι δεῖ αὐτός ἀπέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ , καί πολύς πάσχω ἀπό ὁ πρέσβυς καί ἀρχιερεύς καί γραμματεύς , καί ἀποκτείνω , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἐγείρω . » προλέγω αὐτός ὁ πάθος , ἵνα μή ἔρχομαι ἀπροσδόκητος , σκανδαλίζω , οἴομαι ὡς ἄκων καί ἀγνοέω πάσχω · ἐπεί γάρ ἀκούω διά ὁ ὁ Πέτρος ὁμολογία ὅτι ὁ υἱός ὁ Θεός εἰμί , τότε ἀποκαλύπτω αὐτός καί ὁ ὁ πάθος . μετά δέ ὁ λυπηρός , ἐπάγω καί ὁ χαρμόσυνος , ὁ ἐν ὁ τρίτος ἡμέρα ἐγείρω . « καί προσλαμβάνω αὐτός ὁ Πέος , ἄρχω ἐπιτιμάω αὐτός , λέγω · ἐάω σύ , κύριος , οὖον μή εἰμί σύ οὗτος . » ὁ μέν ἀποκαλύπτω , ὁ Πέτρος ὀρθῶς ὁμολογέω , ὅς δέ οὐ ἀποκαλύπτω , σφάλλω · ἵνα μανθάνω ὅτι Χωρὶς Θεός οὐδέ ἐκεῖνος φθέγγομαι ὁ μέγας . μή ἐθέλω οὖν πάσχω ὁ Χριστός ὁ Πέτρος , καί ἀγνοέω ὁ ὁ ἀνάστασις μυστήριον · ἴλαος σύ , κύριος , οὖον μή εἰμί σύ οὗτος , φημί . « ὁ δέ στρέφω εἶπον ὁ Πέτρος · ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς σκάνδαλον ἐγώ εἰμί , ὅτι οὖον φρονέω ὁ ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος . » ὅτε μέν ὀρθός ἀλάλεις ὁ Πέτρος . μακαρίζω αὐτός ὁ Χριστός , ὅτε δέ ἄλογος δειλιάω , καί οὐ ἐθέλω πάσχω αὐτός , ἐπιπλήσσω , εἶπον · ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς . Σα2ανᾶς δέ , ὁ ἀντίκειμαι λέγω . ὑπάγω οὖν ὀπίσω ποῦ , τουτέστι , μή ἀνθίστημι , ἀλ ἀκολουθέω ὁ θέλημα ἐγώ . Καλεῖ δέ οὔτως ὁ Πέτρος , ἐπεί καί ὁ Σατανᾶς ἀθελέω ἀείδω πάσχω ὁ Χριστός · φημί Ν ἐν ὅτι , σύ μέν ἀνθρώπινος λογισμός δοκέω ὁ τίθημι ἀπρεπής ἐγώ εἰμί · οὖον νοέω ἕ ὅτι ὁ θεός διά οὗτος σωτηρία ἐργάζομαι , καί ὅτι οὗτος ἐγώ πρέπω μάλιστα . « Τ ὁ Ἰησοῦς εἶπον ὁ μαθητής αὐτός · εἰ τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀράομαι ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ . » Τέτος , πότε ; ὅτε ὁ Πέτριος ἐπιτιμάω · ἐθέλω γάρ δείκνυμι ὅτι σφάλλω ὁ Πέτρος κωλύω αὐτός ὁ πάσχω , φημί , ὅτι σύ ἐγώ κωλύω . ἐγώ δέ λέγω σύ αὔγ-ασμα οὖον μόνος ὁ ἐγώ μή πάσχω ἐπιβλαβής σύ , ἀλ οὐδέ σύ σῴζω δύναμαι , ἐάν μή καί αὐτός ἀποθνῄσκω , ἀλλά καί εἰμί τις ἄλλος , κἀν ἀνήρ , κἀν γυνή κἀν πένης , κἀν πλούσιος . ἐθέλω δέ εἶπον , ἵνα δείκνυμι ὅτι αὐτεξούσιος καί οὐ ἀναγκαστός ὁ ἀρετή . Ὁπίσα . δέ ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς , οὐ ὁ ὁμολογέω αὐτός μόνος Ὕς Θεός , ἀλ ὁ καί διά πᾶς ὁ δεινός ἐρχόμενος , καί ὁ αὐτός ὑφίστημι . ἀπαρνέομαι