cogPG.PG123 360
γυναῖκας τιαι βεβήλους Κτεκον , ὡς ἡ Τεβέκκα τὸν Ἐααῦ , φησὶν ὄτι , Ἀλλὰ καὶ ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου εὐλογημένος · καὶ ἄλλως δὲ νοηθήσεται , Εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξίν · εἶτα ὥσπερ ἐρωτήσαντός τινος , βιατί ; λέγει τὴν αἰτίαν . Εὐλογημένος γὰρ ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου , τουτέστι , Θεὸς γὰρ ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου , εὐλογημένος γὰρ μόνος ὁ Θεός · ὡς καὶ ὁ Δαυὶδ λέγει · Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος · εἴωθε γὰρ ή Γραφὴ τὸν , καὶ , σύνδεσμον ἀντὶ τοῦ , γὰρ , παραλαμβάνειν · ὡς τὸ , Δδς ἡμῖν βοήθειαν , καὶ ματαία σωτηρία ἀνθρώπου , ἀντὶ τοῦ , Ματαία γὰρ σωτηρία ἀνθρώπου · καὶ πάλιν , Σὺ ὡργίσθης , καὶ ἡμεῖς ἡμάρτομεν , ἀντὶ τοῦ , Ἡμεῖς γὰρ ἡμάρτομεν . Καρπὸν δὲ τῆς κοιλίας εἶπε τῆς Θεοτόκου τὸν Κύριον , διότι ἄνευ ἀνδρὸς ἡ κύησις · οἱ μὲν γὰρ ἄλλοι παῖδες τῶν πατέρων εἰσὶ καρποί , ὁ δὲ Χριστὸς μόνης τῆς κοιλίας τῆς Θεοτόκου καρπός · μένη γὰρ αὐτὸν ἐκυοφόρησεν « Καὶ πόθεν μοι τοῦτο , ἵνα ἔλθῃ ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρὸς . μέ ; Ἰδοὺ γὰρ ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὧτά μου , ἐσκίρτησε τὸ βρέτος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου . Καὶ μακαρία ἢ πιστεύσασα . ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖ - λαλαλόμένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου . » Ὥσπερ ὕστερον ἐλμόντα τὸν Χριστὸν εἰς τὸ βαπτισθῆναι ὁ Ἰωάννης ἐκώλυς δι´ εὐλάβειαν , λέγων · Οὐκ εἰμὶ ἄξιος , οὕτω καὶ νῦν διὰ τῆς μητρὸς αὐτοῦ φθέγγεται · Πόθεν μοι τοῦτο , ἵνα ἱλθῃ ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρὸς μές πρὶν ἢ τέκῃ τὸν Κύριον , μητέρα τὴν κυοφοροῦσαν ῥνομάζων . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν ἄλλων , πρὶν ἢ τέκωσιν , οὸ χρὴ μητέρας ὀνομάζειν ὅιὰ τὸν φόβον τῆς ἀμἔλώσεως , τοῦτέστι τῆς ἀποβολῆς . Ἐπὶ δὲ τῆς Παρθένου οὐδὲν τοιοῦτον ὑπωπτεύετο . Διὰ τοῦτο καὶ πρὸ τοῦ τεκεῖν μήτηρ καὶ μακαρία ὑπάρχεις σὺ , ὦ λημένοις σοι παρὰ Κυρίου . « Καὶ εἶπε Μαριάμ · Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον · καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρί μου , ὅτι ἐπέβλείεν ἐπὶ τὴν ταπείνοοσιν τῆς δούλης αὐτοῦ · ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαὶ , ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ ἑυνατός · καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ . Καὶ τὸ ἔλεος μὸτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γειεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν . » Ἡ Παρθένος τελεώτερον πληροφορηθεῖσα , ζκοξολογεῖ τὸν Θεὸν , ἐκείνῳ ἐπιγράφουσα τὸ θαῦμα , οὐχ ἐαυτῇ . Ἐκεῖνος γὰρ , φησὶν , ἐπέβλεψεν ἐπ´ ἐμὲ σὴν ταπεινὴν , οὐκ ἐγὼ πρὸς ἐκεῖνον ἀνέβλεψα · κκεῖνός με ἠλέησεν , οὐκ ἐγὼ αὐτὸν ἐξήτησα · καὶ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί · οὐ μένη Ἐλισάβετ , ἀλλὰ καὶ αἱ τῶν πιστευσάντων γεσιαί · διατί δὲ μακαριοῦσιν ; Ἅρα διὰ τὴν ἐμὴν ἀρετήν ; Οὐχί · ἀλλ´ ὅτι ἐποίησε μετ´ ἐμοῦ μεγαλεῖα ὁ Θεός . Δυνατὸν δὲ ὡνόμασεν αὐτὸν , ἵνα μηδεὶς ἀπιστήσῃ τοῖς λεγομένοις , λογισάμενος ὅτι οὐκ ἀδύνα . τός ἐστι ταῦτα ποιῆσαι ὁ Κύριος . Ἄγιον δὲ εἶπε τὸ ὄνομα αὐτοῦ , δηλοῦσα ὅτι οὐδὲν μολύνεται ἐν γυαικὸς μήτρᾳ συλλαμβανόμενος ὁ καθαρώτατος ἀλλ´ ἄγος μένει . Οὐκ εἰς ἐμὲ δὲ μόνην τὸ ἔλεος αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας τοὺς φοβουμένους αὐτόν · οἱ γὰρ μὴ φοβούμενοι αὐτὸν , ἀλλὰ πάντη ἀνάξιοι , οὐκ
Lemmas: γυνή τιαι βέβηλος Κτεκον , ὡς ὁ Τεβέκκα ὁ Ἐααῦ , φημί ὅστις , ἀλλά καί ὁ καρπός1 ὁ κοιλία σύ εὐλογέω · καί ἄλλως δέ νοέω , εὐλογέω σύ ἐν γυνή · εἶτα ὥσπερ ἐρωτάω τις , βιατί ; λέγω ὁ αἴτιος . εὐλογέω γάρ ὁ καρπός1 ὁ κοιλία σύ , τουτέστι , θεός γάρ ὁ καρπός1 ὁ κοιλία σύ , εὐλογέω γάρ μόνος ὁ Θεός · ὡς καί ὁ Δαυίδ λέγω · εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος · εἴωθα γάρ ή γραφή ὁ , καί , σύνδεσμος ἀντί ὁ , γάρ , παραλαμβάνω · ὡς ὁ , Δδς ἐγώ βοήθεια , καί μάταιος σωτηρία ἄνθρωπος , ἀντί ὁ , μάταιος γάρ σωτηρία ἄνθρωπος · καί πάλιν , σύ ὀργίζω , καί ἐγώ ἁμαρτάνω , ἀντί ὁ , ἐγώ γάρ ἁμαρτάνω . καρπός δέ ὁ κοιλία εἶπον ὁ Θεοτόκος ὁ κύριος , διότι ἄνευ ἀνήρ ὁ κύησις · ὁ μέν γάρ ἄλλος παῖς ὁ πατήρ εἰμί καρπός , ὁ δέ Χριστός μόνος ὁ κοιλία ὁ Θεοτόκος καρπός · μένω γάρ αὐτός κυοφορέω « καί πόθεν ἐγώ οὗτος , ἵνα ἔρχομαι ὁ Μήτηρ ὁ κύριος ἐγώ πρός . ἐγώ ; ἰδέ γάρ ὡς γίγνομαι ὁ φωνή ὁ ἀσπασμός σύ εἰς ὁ οὖς ἐγώ , σκιρτάω ὁ Βρέτος ἐν ἀγαλλιάω ἐν ὁ κοιλία ἐγώ . καί μακάριος ἢ πιστεύω . ὅτι εἰμί τελείωσις τοῖ - λαλάζω αὐτός παρά κύριος . » ὥσπερ ὕστερος εἴλω ὁ Χριστός εἰς ὁ βαπτίζω ὁ Ἰωάννης κωλύω δις εὐλάβεια , λέγω · οὐ εἰμί ἄξιος , οὗτος καί νῦν διά ὁ μήτηρ αὐτός φθέγγομαι · πόθεν ἐγώ οὗτος , ἵνα αἱρέω ὁ Μήτηρ ὁ κύριος ἐγώ πρός μές πρίν ἢ τίκτω ὁ κύριος , μήτηρ ὁ κυοφορώ ρνομαστος . ἐπί μέν γάρ ὁ ἄλλος , πρίν ἢ τίκτω , ὅς χρή μήτηρ ὀνομάζω οἶος ὁ φόβος ὁ ἀμἔλώσεως , τουτέστι ὁ ἀποβολή . ἐπί δέ ὁ παρθένος οὐδείς τοιοῦτος ὑποπτεύω . Ζεύς οὗτος καί πρό ὁ τίκτω μήτηρ καί μακάριος ὑπάρχω σύ , εἰμί λαμβάνω σύ παρά κύριος . « καί εἶπον Μαρία · μεγαλύνω ὁ ψυχή ἐγώ ὁ κύριος · καί ἀγαλλιάω ὁ πνεῦμα ἐγώ ἐπί ὁ Θεός ὁ Σωτήρ ἐγώ , ὅτι ἐπιβάλλω ἐπί ὁ ταπεινοαδων ὁ δοῦλος αὐτός · ἰδού γάρ ἀπό ὁ νῦν μακαρίζω ἐγώ πᾶς ὁ γενεά , ὅτι ποιέω ἐγώ μεγαλεῖος ὁ ἔνατος · καί ἅγιος ὁ ὄνομα αὐτός . καί ὁ ἔλεος μοτός εἰς γενεά καί γειεὰν ὁ φοβέω αὐτός . » ὁ Παρθένος τέλειος πληροφορέω , ζκοξολογευς ὁ θεός , ἐκεῖνος ἐπιγράφω ὁ θαῦμα , οὐ ἑαυτοῦ . ἐκεῖνος γάρ , φημί , ἐπιβλέπω ἐπι ἐγώ σός ταπεινός , οὐ ἐγώ πρός ἐκεῖνος ἀναβλέπω · καίνω ἐγώ ἐλεέω , οὐ ἐγώ αὐτός ἐξαιτέω · καί ἀπό ὁ νῦν μακαρίζω ἐγώ πᾶς ὁ γενεά · οὖον μένω Ἐλισάβετ , ἀλλά καί ὁ ὁ πιστεύω γέσιος · διατί δέ μακαρίζω ; ἄρα διά ὁ ἐμός ἀρετή ; οὐ · ἀλ ὅτι ποιέω μετέ ἐγώ μεγαλεῖος ὁ Θεός . Δυνατός δέ ὀνομάζω αὐτός , ἵνα μηδείς ἀπιστέω ὁ λέγω , λογίζομαι ὅτι οὐ ἀδύνα . ὅς εἰμί οὗτος ποιέω ὁ Κύριος . ἀγάω δέ εἶπον ὁ ὄνομα αὐτός , δηλόω ὅτι οὐδείς μολύνω ἐν γυαιξ μήτρα συλλαμβάνω ὁ καθαρός ἀλ ἄγος μένω . οὐ εἰς ἐγώ δέ μόνος ὁ ἔλεος αὐτός , ἀλλά καί εἰς πᾶς ὁ φοβέω αὐτός · ὁ γάρ μή φοβέω αὐτός , ἀλλά πάντῃ ἀνάξιος , οὐ