cogPG.PG123 141
ἅχιον βλασφημοῦντες . Τινὲς δὲ , οὕτε ὧδε , οὔτε ἐκεῖ · ὡς οἱ ἀπόστολοι , καὶ ὁ Πρόδρομος . Κἂν γὰρ δοκῶσι κολάζεσθαι διωκόμενοι , ἀλλ´ οὐκ εἰσὶν ἐκεῖνα κολάσεις ὑπὲρ ἀμαρτημάτων , ἀλλὰ δοκιμασίαι καὶ τέφανοι ἢ ποιήσατε τὸ δένδρον καλὸν , καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ καλὸν , ἡ ποιήσατε τὸ δένδρον σαπρὸν , καὶ τὸν καρπὸν αὐτοῦ σαπρόν . Ἐκ γὰρ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γινώσκεται . » Ἐπειδὴ οἱ Ἰουδαῖοι τὰ μὲν αιίι απα οὐκ ἠδήναντο διαβάλλειν ὡς κακὰ , τὸν ἄδ ταῦτα ποιοῦντα Χριστὸν ἐβλασφήμουν ὡς δαιμονιώδη . φησὶν , ἢ καὶ ἐμὲ τὸ δένδρον λέγετε εἶναι καλὸν , καὶ πάντως ἔσονται καὶ τὰ θαύματά μου , ἅτινά εἰσιν ὁ καρπὸς , καλά · ἢ ἐὰν ἐμὲ λέγητε σαπρὸν δένδρον . εὔδηλον , ὅτι καὶ ὁ καρπὸς , ἤτοι τὰ θαύματα , σαπρὸς ἔσται · ἀλλὰ μὴν τὰ θαύματα , τουτέστι , τὸν καρπὸν . ἀλλὰ λέγετε εἶναι , καὶ ἐγὼ ἄρα καλός εἰμι , τὸ δένδρον . Πάντως γὰρ ἐκ τοῦ καρποῦ τὸ δένδρον γνω ρίζεται , ὥστε κἀγὼ ἐκ τῶν θαυμάτων « Γεννήματα ἐχιδνῶν , πῶς δύνασθε ἀγαθὰ λαλεῖν πονηροὶ ὄντες ; » Ἰδοὺ , φησὶν , ὑμεῖς δένδρα πονηρὰ ὄντες , καρπὸν πονηρὸν φέρετε , κακολογονες ἐμέ · ὥστε κἀγὼ ἐὰν ἤμην πονηρὸς , καρπὸν ἂν πονηρὸν προέφερον , καὶ οὐ θαύματα τοιαῦτα . Γεννήματα δὲ ἐχιδνῶν τούτους καλεῖ , ἐπεὶ ἐπὶ τῷ Ἀβραὰμ ἐκόμπαΓον Δείκνυσιν οὖν αὐτοὺς , ὅτι οὐκ εἰσὶν ἀπὸ τοῦ Ἀβραὰμ , ἀλλὰ προγόνων ἀξίων τῆς πονηρίας αὐτῶν . « Ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας τὸ στόμα λαλεῖ · ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος , ἐκ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει ἀγαθά · καὶ ὁ πονηρὸς ἄνθρωπος , ἐκ τοῦ πονηροῦ θησαυροῦ ἐκβάλλει πονηρά , » ἴσαν ἴδης τινὰ αἰσχρολόγον , γίνωσκε , ὅτι οὐχ ὅσα λέγει ἔχει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ , ἀλλὰ πολλαπλάσια . Καὶ γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύματος ἐκχεῖται καὶ εἰς τὰ ἔξω , καὶ θησαυρὸν ἔχων κρυπτὸν . ὀλίγον τι μέρος ἐκφαίνει . Ὁμοίως καὶ ὁ ἀγαθὰ λαλῶν πλείονα ἔχει ἐν τῇ καρδίᾳ . « Λέγω δὲ ὑμῖν , ὅτι . πᾶν ῥῆμα ἀργὸν ὃ ἐὰν λαλήσωσιν οἱ ἄνθρωποι , ἀποδώσουσι περὶ αὐτοῦ λόγον ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως · ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ , καὶ ἐκ τῶν λόγων σου καταδικασθήσῃ . » Ἐκ , οκεῖ
Lemmas: ἅχιον βλασφημέω . Τινές δέ , ἵημι ὧδε , οὔτε ἐκεῖ · ὡς ὁ ἀπόστολος , καί ὁ Πρόδρομος . κἀν γάρ δοκέω κολάζω διώκω , ἀλ οὐ εἰμί ἐκεῖνος κολάζω ὑπέρ ἁμάρτημα , ἀλλά δοκιμασία καί τέφανοι ἢ ποιέω ὁ δένδρον καλός , καί ὁ καρπός αὐτός καλός , ὁ ποιέω ὁ δένδρον σαπρός , καί ὁ καρπός αὐτός σαπρός . ἐκ γάρ ὁ καρπός ὁ δένδρον γιγνώσκω . » ἐπεί ὁ Ἰουδαῖος ὁ μέν αιίι Ἄπα οὐ ἠδήναντο διαβάλλω ὡς κακός , ὁ αδʹ οὗτος ποιέω Χριστός βλασφημέω ὡς δαιμονιώδης . φημί , ἢ καί ἐγώ ὁ δένδρον λέγω εἰμί καλός , καί πάντως εἰμί καί ὁ θαῦμα ἐγώ , ὅστις εἰμί ὁ καρπός1 , καλός · ἢ ἐάν ἐγώ λέγω σαπρός δένδρον . εὔδηλος , ὅτι καί ὁ καρπός1 , ἤτοι ὁ θαῦμα , Σαπρὸς εἰμί · ἀλλά μήv ὁ θαῦμα , τουτέστι , ὁ καρπός . ἀλλά λέγω εἰμί , καί ἐγώ ἄρα καλός εἰμί , ὁ δένδρον . πάντως γάρ ἐκ ὁ καρπός ὁ δένδρον γιγνώσκω ριζω , ὥστε ἐγώ ἐκ ὁ θαῦμα « γέννημα ἔχιδνα , πῶς δύναμαι ἀγαθός λαλέω πονηρός εἰμί ; » ἰδέ , φημί , σύ δένδρον πονηρός εἰμί , καρπός πονηρός φέρω , κακολογονη ἐγώ · ὥστε ἐγώ ἐάν εἰμί πονηρός , καρπός εἄν πονηρός προφέρω , καί οὖον θαῦμα τοιοῦτος . γέννημα δέ ἔχιδνα οὗτος καλέω , ἐπεί ἐπί ὁ Ἀβραάμ ἐκόμπαΓον δείκνυμι οὖν αὐτός , ὅτι οὐ εἰμί ἀπό ὁ Ἀβραάμ , ἀλλά πρόγονος ἄξιος ὁ πονηρία αὐτός . « ἐκ γάρ ὁ περίσσευμα ὁ Καρδία ὁ στόμα λαλέω · ὁ ἀγαθός ἄνθρωπος , ἐκ ὁ ἀγαθός θησαυρός ἐκβάλλω ἀγαθός · καί ὁ πονηρός ἄνθρωπος , ἐκ ὁ πονηρός θησαυρός ἐκβάλλω πονηρός , » εἶμι ἴδη τις αἰσχρολόγος , γιγνώσκω , ὅτι οὐ ὅσος λέγω ἔχω ἐν ὁ Καρδία αὐτός , ἀλλά πολλαπλάσιος . καί γάρ ἐκ ὁ περίσσευμα ἐκχέω καί εἰς ὁ ἔξω , καί θησαυρός ἔχω κρυπτός . ὀλίγος τίς μέρος ἐκφαίνω . ὅμοιος καί ὁ ἀγαθός λαλέω πλείων ἔχω ἐν ὁ Καρδία . « λέγω δέ σύ , ὅτι . πᾶς ῥῆμα ἀργός1 ὅς ἐάν λαλέω ὁ ἄνθρωπος , ἀποδίδωμι περί αὐτός λόγος ἐν ἡμέρα κρίσις · ἐκ γάρ ὁ λόγος σύ δικαιόω , καί ἐκ ὁ λόγος σύ καταδικάζω . » ἐκ , οκέι