cogPG.PG123 213
ἐν τῷ οὐρανῷ , καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς , καὶ ὄψονται τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ , μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς . » Ὁ σταυρὸς τότε ὀφθήσεται ἐν τῷ οὐρανῷ ὑπὲρ τὸν ἥλιον λάμπων , πρὸς ἔλεγγον τῶν Ἰουδαίων · ὥσπερ γάρ τι δικαίωμα μέγιστον ἔχων τὸν σταυρὸν , ἔρχεται κατὰ τῶν Ἰουδαίων ὁ Κύριος · καθάπερ εἴ τις λίθῳ πληγεὶς ἐπεδείκνυτο τὸν λίθον . Σημεῖον δὲ λέγει τὸν σταυρὸν , ὥσπερ τι τοόπαιον καὶ παράσημον βασιλικόν . Τότε τοίνυν κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς αἱ Ἰουδαϊκαί , θρηνοῦσαι τὴν ἑαυτῶν ἀπείθειαν · καὶ πάντες δὲ οἱ τὰ γήῖνα φρονοῦντες , εἰ καὶ Χριστιανοί εἰσι , κόψονται . φαῖ γὰρ τῆς γῆς λεχθεῖεν ἂν οἱ τοῖς γηίνοις προσκείμενοι · εἰ δὲ καὶ μετὰ τοῦ σταυροῦ ἔρχεται ὁ Κύριος , ἀλλ´ οὖν καὶ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς . « Καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης , καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων , ἀπ´ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν . » Ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους ἐπισυνάξαι τοὺς ἁγίους , καὶ τοὺς ἐκ νεκρῶν ἀναστάντας ὥστε ὑπαντῆσαι αὐτῷ ἐν νεφέλαις . Τιμᾷ οὐν αὐτοὺς καὶ τῇ δι´ ἄγγελον κλήσει . Εἰ δὲ καὶ ὁ Παῦλος λέγει αὐτοὺς διὰ νεφελῶν ἁρπαγήσεσθαι , οὐκ ἐναντίον τοῦτο · συλλεγέντας γὰρ ὑπὸ τῶν ἀγγέλων ἀρπάσο , . σιν αἱ νεφέλαι . Ἡ σάλπιγξ δὲ , πρὸς πλείονα Ἰκπληξιν . Ἀπὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν Ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς , καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ , γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος . Οὕτω καὶ ὑμεῖς ὅταν ἴδητε πάντα ταῦτα , γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις . » Ὅταν , φησὶ , ταῦτα πάντα γένηται , οὐ πολὺ ἔσται τὸ μέσον τῆς συντελείας καὶ τῆς ἐμῆς παρουσίας . Θέρος δὲ λέγει τὸν μέλλοντα αἰῶνα , καὶ γαλήνην ἀπὸ χειμῶνος , ἀλλὰ τοῖς δικαίοις · ὡς τοῖσγε ἁμαρτωλοῖς χειμὼν καὶ ταραχὴ μᾶλλόν ἐστιν · Ὥσπερ οὖν , φησὶ , τῆς συκῆς τοὺς κλάδους καὶ τὰ φύλλα ὁρῶντες , θέρος ἐλπίζετε · οὕτω καὶ τὰ σημεῖα ἐκεῖνα ἂ εἶπον ὁρῶντες , τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην ἀλλοιούμενα , τὴν ἐμήν προσδέχεσθε παρουσίαν . « Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη , ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται · ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται , οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσιν . » Γενεὰν ἐνταῦθα λέγει , οὐ τὴν τότε οὖσαν ἀλλὰ τὴν τῶν πιστῶν · ὡσανεὶ τοῦτο λέγων · Οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ τῶν πιστῶν , ἕως οὐ ταῦτα πάντα γένηται · μὴ γὰρ ἐπειδὴ ἀκούετε λιμοὺς καὶ λοιμοὺς , νομίσητε , ὅτι ἡ γενεὰ τῶν πιστῶν ὑπὸ τούτων τῶν κακῶν φθαρήσεται , ἀλλὰ παραμενεῖ , καὶ οὐδὲν αὐτῆς κρατήσει δεινόν . Τινές δὲ τὸ , ταῦτα πάντα , περὶ
Lemmas: ἐν ὁ οὐρανός , καί τότε κόπτω πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ , καί ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι ἐπί ὁ νεφέλη ὁ οὐρανός , μετά δύναμις καί δόξα πολύς . » ὁ σταυρός τότε ὁράω ἐν ὁ οὐρανός ὑπέρ ὁ ἥλιος λάμπω , πρός ἔλεγγον ὁ Ἰουδαῖος · ὥσπερ γάρ τίς δικαίωμα μέγας ἔχω ὁ σταυρός , ἔρχομαι κατά ὁ Ἰουδαῖος ὁ Κύριος · καθάπερ εἰμί τις λίθος πλήσσω ἐπιδείκνυμι ὁ λίθος . σημεῖον δέ λέγω ὁ σταυρός , ὥσπερ τίς τοοπαιος καί παράσημον βασιλικός . τότε τοίνυν κόπτω πᾶς ὁ φυλή ὁ γῆ ὁ Ἰουδαϊκός , θρηνέω ὁ ἑαυτοῦ ἀπείθεια · καί πᾶς δέ ὁ ὁ γήινος φρονέω , εἰμί καί Χριστιανός εἰμί , κόπτω . φή γάρ ὁ γῆ λέγω εἄν ὁ ὁ γήϊνος πρόσκειμαι · εἰμί δέ καί μετά ὁ σταυρός ἔρχομαι ὁ Κύριος , ἀλ οὖν καί μετά δύναμις καί δόξα πολύς . « καί ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος αὐτός μετά σάλπιγξ φωνή μέγας , καί ἐπισυνάγω ὁ ἐκλεκτός αὐτός ἐκ ὁ τέσσαρες ἄνεμος , ἀπ´ ἄκρος οὐρανός ἠώς ἄκρος αὐτός . » ἀποστέλλω ὁ ἄγγελος ἐπισυνάγω ὁ ἅγιος , καί ὁ ἐκ νεκρός ἀνίστημι ὥστε ὑπαντάω αὐτός ἐν νεφέλη . τιμάω ὀν αὐτός καί ὁ δις ἄγγελος κλῆσις . εἰμί δέ καί ὁ Παῦλος λέγω αὐτός διά νεφέλη ἁρπάζω , οὐ ἐναντίος οὗτος · συλλέγω γάρ ὑπό ὁ ἄγγελος ἀρπάζω , . βρόχος ὁ νεφέλη . ὁ σάλπιγξ δέ , πρός πλείων Ἰκπληξιν . ἀπό δέ ὁ συκέα μανθάνω ὁ παραβολή ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτός γίγνομαι ἁπαλός , καί ὁ φύλλον ἐκφύω , γιγνώσκω ὅτι ἐγγύς ὁ θέρος . οὕτως καί σύ ὅταν ὁράω πᾶς οὗτος , γιγνώσκω ὅτι ἐγγύς εἰμί ἐπί θύρα . » ὅταν , φημί , οὗτος πᾶς γίγνομαι , οὖον πολύς εἰμί ὁ μέσος ὁ συντέλεια καί ὁ ἐμός παρουσία . Θέρος δέ λέγω ὁ μέλλω αἰών , καί γαλήνη ἀπό χειμών , ἀλλά ὁ Δίκαιος · ὡς τοῖσγε ἁμαρτωλός χειμών καί ταραχή μάλα εἰμί · ὥσπερ οὖν , φημί , ὁ συκέα ὁ κλάδος καί ὁ φύλλον ὁράω , θέρος ἐλπίζω · οὗτος καί ὁ σημεῖον ἐκεῖνος ὅς εἶπον ὁράω , ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη ἀλλοιόω , ὁ ἐμός προσδέχομαι παρουσία . « ἀμήν λέγω σύ , οὖον μή παρέρχομαι ὁ γενεά οὗτος , ἠώς εἄν πᾶς οὗτος γίγνομαι · ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι , ὁ δέ λόγος ἐγώ οὖον μή παρέρχομαι . » γενεά ἐνταῦθα λέγω , οὖον ὁ τότε εἰμί ἀλλά ὁ ὁ πιστός · ὡσανεί οὗτος λέγω · οὖον μή παρέρχομαι ὁ γενεά ὁ πιστός , ἠώς οὖον οὗτος πᾶς γίγνομαι · μή γάρ ἐπεί ἀκούω λιμός καί λοιμός , νομίζω , ὅτι ὁ γενεά ὁ πιστός ὑπό οὗτος ὁ κακός φθείρω , ἀλλά παραμένω , καί οὐδείς αὐτός κρατέω δεινός . τις δέ ὁ , οὗτος πᾶς , περί