cogPG.PG123 490
πιστῶς · ἀλλότριος γάρ ἐστι , καὶ οὐχ ἡμῶν · ἡμεῖς νὰρ οἰκονόμοι , καὶ οὐχὶ κύριοι καὶ δεσπόται . Ἑπεὶ δὲ ἡ κατὰ Θεὸν τοῦ πλούτου διοίκησις οὐκ ἄλλως κατορθοῦται , εἰ μὴ διὰ τῆς ἀπροσπαθείας , προστίθησι καὶ τοῦτο τῇ διδασκαλίᾳ , εἰπών · Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύεν καὶ μαμωνᾷ , τουτέστιν , ἀδύνα τον τὸν προσηλωμένον τῷ πλούτῳ , καὶ ὑποκρατοῦντά πι κατὰ προσπάθειαν , δοῦλον εἶναι Θεοῦ · ὥστε εἰ μέλλεις πιστῶς διοικεῖν τὸν πλοῦτον , μὴ δουλεύσῃς αὐτῷ , ὅπερ ἐστί , μὴ ἔχῃς σχέσιν πρὸς αὐτὸν , καὶ ντως ἐδούλευσας τῷ Θεῷ · πανταχοῦ γὰρ ἡ φιλαργυρία διαβάλλεται , ὅπερ ἔστιν ἡ ἐμπαθὴς σχέσις καὶ φιλία τοῦ πλούτου . « ἤκουον δὲ ταῦτα πάντα καὶ οἱ Φαρισαῖοι φιλάργυροι ὑπάρχοντες καὶ ἐξεμυκτήριζον αὐτόν . Καὶ εῖπεν αὐτοῖς · Ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἐαυτοὺς ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων , ὁ δὲ Θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν , ὅτι τὸ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλὸν , βδέλυγμα παρὰ τῷ Θεῷ . » Οἱ μὲν Φαρισαῖοι ἐξεμυκτήριζον τὸν Κύριον , ὡς ἐπὶ τοῖς λόγοις δακνόμενοι · δυσηρεστοῦντω Κγὰρ ὡς φιλάργυροι περὶ ἀκτημοσύνης ἀκούοντες , ἐπεὶ καὶ εἴρηται · Βδέλυγμα ἀμαρτωλῷ θεοσέβεια , καὶ οἱ ἔλεγχοι τῷ ἀσεβεῖ μώλωπες . Ὁ δὲ Κύριος ἐκκαλύπτων τὴν ὑποκεκρυμμένην αὐτων πονηρίαν ,, καὶ δεικνὺς , ὅτι εἰ καὶ ὑποκρίνονται δικαιοσύνην , βδελυκτοί εἰσι παρὰ τῷ Θεῷ διὰ τὴν οἴησιν , ἣν περὶ ἑαυτῶν ἔχουσι , φησίν · Ὑμεῖς ἐστε οἱ δικαιοῦντες ἑαυτοὺς , καὶ οἰόμενοι , ὡς μόνοις ὑμῖν τὸ νοεῖν ἃ δεῖ καὶ διδάσκειν δέδοται´ διὸ καὶ μυκτηρίζετε τοὺς ἐμοὺς λόγους ὡς ἄφρονος , θέλοντες νομίζεσθαι τῷ πλήθει ἀληθείας διδάσκαλοι . Ἀλλ´ οὐχ οὕτως · ὁ γὰρ Θεὸς γινώσκει τὰς καρδίας ὑμῶν , καὶ βδελυκτοὺς ὑμᾶς ἡγεῖται διὰ τὴν ὑψηλοφροσύνην , καὶ τὴν τῆς ἀνθρωπίνης δόξης ἐπιθυμίαν . « Τὸ γὰρ ἐν ἀνθρώποις ὑψηλόν βδέλυγμα παρὰ τῷ Θεῷ , « ἀκάθαρτος γὰρ παρὰ Κυρίῳ πᾶς ὑψηλοκάρδιος . Ἔδει γοῦν ὑμᾶς · ὧ Φαρισαῖοι , μὴ πρὸς ὑπόληψιν ζῇν ἀνθρωπίνην , Θεὸς γὰρ διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων · δικαιοῦν δὲ μᾶλλον ἑαυτοὺς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . « Ὁνόμος · καὶ οἱ προφῆται ἕως Ἰωάννου , ἀπὸ τότε ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ εὐαγγελίζεται · καὶ πᾶς εἰς αὐτὴν βιάζεται . Εὐκοπώτερον δέ ἐστι τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν παρελθεῖν , ἢ τοῦ νόμου μίαν κεραίσν πεσεῖν . Πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ γαμῶν ἑτέραν , μοιχεύει , καὶ πᾶς ὁ ἀπολελυμένην ἀπὸ ἀνδρὸς γαμῶν , μοιχεύει . » Δοκεῖ ἀπηρτημένα εἶναι ταῦτα , καὶ μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν πρὸς τὰ προῤῥηθέντα , ἀλλὰ τῷ προσέχοντι οὐκ ἀνακόλουθα δόξαιεν ἂν , λίαν δὲ τοῖς προλαβοῦσιν ἀκόλουθα . Ἐπειδὴ γὰρ αὐτὸς μὲν ἀκτημοσύνην εἰσηγήσατο δι´ ὧν ἀνωτέρω εἶπε , καὶ τὸν πλοῦτον ἄδικον μαμωνᾶν ἐκάλεσεν , ὁ δὲ νόμος τὰς εὐλογίας καὶ ἐν τῷ πλούτῳ ἐδίδου , καὶ οἱ προφῆται τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς ἐπηγγέλλοντο , ἵνα μή τις εἴπῃ αὐτῷ διαμυκτηρίζων , ὥσπερ οἱ Φαρισαῖοι , Τί σὺ λέγεις ; ἐναντίοις τῷ νόμῳ ; ἐκεῖνος καὶ ἀν τῷ πλούτῳ εὐλογεῖ , καὶ σὺ ἀκτημοσθνην διδάσκεις ; Διὰ τοῦτό φησιν · Ὁ νόμος καὶ οἱ προφηται ΡΑΤΙΩΙ .. ΣΙι . ΟΧΧΙΙΙ .
Lemmas: πιστῶς · ἀλλότριος γάρ εἰμί , καί οὐ ἐγώ · ἐγώ νηρ οἰκονόμος , καί οὐ κύριος καί δεσπότης . ἐπεί δέ ὁ κατά θεός ὁ πλοῦτος διοίκησις οὐ ἄλλως κατορθόω , εἰμί μή διά ὁ ἀπροσπαθής , προστίθημι καί οὗτος ὁ διδασκαλία , εἶπον · οὖον δύναμαι Θεός δουλεύω καί μαμωνᾶς , τουτέστιν , ἀδύνα ὁ ὁ προσηλόω ὁ πλοῦτος , καί ὑποκρατέω πεῖ κατά προσπάθεια , δοῦλος εἰμί Θεός · ὥστε εἰμί μέλλω πιστῶς διοικέω ὁ πλοῦτος , μή δουλεύω αὐτός , ὅσπερ εἰμί , μή ἔχω σχέσις πρός αὐτός , καί ντος δουλεύω ὁ Θεός · πανταχοῦ γάρ ὁ φιλαργυρία διαβάλλω , ὅσπερ εἰμί ὁ ἐμπαθής σχέσις καί φίλιος ὁ πλοῦτος . « ἀκούω δέ οὗτος πᾶς καί ὁ Φαρισαῖος φιλάργυρος ὑπάρχω καί ἐκμυκτηρίζω αὐτός . καί εἶπον αὐτός · σύ εἰμί ὁ δικαιόω ἑαυτοῦ ἐνώπιος ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ θεός γιγνώσκω ὁ Καρδία σύ , ὅτι ὁ ἐν ἄνθρωπος ὑψηλός , βδέλυγμα παρά ὁ Θεός . » ὁ μέν Φαρισαῖος ἐκμυκτηρίζω ὁ κύριος , ὡς ἐπί ὁ λόγος δάκνω · δυσαρεστέω Κγὰρ ὡς φιλάργυρος περί ἀκτημοσύνη ἀκούω , ἐπεί καί εἴρω · βδέλυγμα ἁμαρτωλός θεοσέβεια , καί ὁ ἔλεγχος2 ὁ ἀσεβής μώλωψ . ὁ δέ Κύριος ἐκκαλύπτω ὁ ὑποκρύπτω αὐτῖς πονηρία ,, καί δείκνυμι , ὅτι εἰμί καί ὑποκρίνομαι δικαιοσύνη , βδελυκτός εἰμί παρά ὁ Θεός διά ὁ οἴησις , ὅς περί ἑαυτοῦ ἔχω , φημί · σύ εἰμί ὁ δικαιόω ἑαυτοῦ , καί οἴομαι , ὡς μόνος σύ ὁ νοέω ὁ δεῖ καί διδάσκω δίδωμι διό καί μυκτηρίζω ὁ ἐμός λόγος ὡς ἄφρων , ἐθέλω νομίζω ὁ πλῆθος ἀλήθεια διδάσκαλος . Ἀλ οὐ οὕτως · ὁ γάρ θεός γιγνώσκω ὁ Καρδία σύ , καί βδελυκτός σύ ἡγέομαι διά ὁ ὑψηλοφροσύνη , καί ὁ ὁ ἀνθρώπινος δόξα ἐπιθυμία . « ὁ γάρ ἐν ἄνθρωπος ὑψηλός βδέλυγμα παρά ὁ Θεός , « ἀκάθαρτος γάρ παρά κύριος πᾶς ὑψηλοκάρδιος . δέω γοῦν σύ · ἵημι Φαρισαῖος , μή πρός ὑπόληψις ζάω ἀνθρώπινος , θεός γάρ διασκορπίζω ὀστέον ἀνθρωπάρεσκος · δικαιόω δέ μᾶλλον ἑαυτοῦ ἐνώπιος ὁ Θεός . « Ὁνόμος · καί ὁ προφήτης ἠώς Ἰωάννης , ἀπό τότε ὁ βασίλειος ὁ Θεός εὐαγγελίζω · καί πᾶς εἰς αὐτός βιάζομαι . εὔκοπος δέ εἰμί ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι , ἢ ὁ νόμος εἷς κερός πίπτω . Πᾶς ὁ ἀπολύω ὁ γυνή αὐτός , καί γαμέω ἕτερος , μοιχεύω , καί πᾶς ὁ ἀπολύω ἀπό ἀνήρ γαμέω , μοιχεύω . » δοκέω ἀπαρτάω εἰμί οὗτος , καί μηδείς κοινωνία ἔχω πρός ὁ προλέγω , ἀλλά ὁ προσέχω οὐ ἀνακόλουθος δοκέω εἄν , λίαν δέ ὁ προλαμβάνω ἀκόλουθος . ἐπεί γάρ αὐτός μέν ἀκτημοσύνη εἰσηγέομαι δις ὅς ἀνωτέρω εἶπον , καί ὁ πλοῦτος ἄδικος μαμωνᾶς καλέω , ὁ δέ νόμος ὁ εὐλογία καί ἐν ὁ πλοῦτος δίδωμι , καί ὁ προφήτης ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐπαγγέλλω , ἵνα μή τις εἶπον αὐτός διαμυκτηρίζω , ὥσπερ ὁ Φαρισαῖος , τις σύ λέγω ; ἐναντίος ὁ νόμος ; ἐκεῖνος καί εἰς ὁ πλοῦτος εὐλογέω , καί σύ ἀκτημοσθνην διδάσκω ; Ζεύς οὗτος φημί · ὁ νόμος καί ὁ προφήτης ΡΙ .. Σι . ΟΧΧΙΙΙ .