cogPG.PG123 389
οὐδεὶς πιὼν παλαιὸν , εὐθέως θέλει νέον , λέγει γὰε · Ὃπαλαιὸς χρηστότερός ἐστιν . » Επομεν περὶ τού των ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον . Καὶ νῦν δὲ συντετιτ . μένωις ἐροῆμεν ὄτι τοὺς ἀποστόλους υἱοὺς νυμφῶνος ὁνομάζει . Ἡ γὰρ τοῦ Κυρίου παρουσία γάμῳ ἀπεικάζεται . Διότι τὴν Ἐκκλησίαν μυηστευσάμενος ἡγάγετο . Οὐ δεῖ τοίνυν τοὺς ἀποστόλους νηστεύειν νῦν · οἱ μὲν γὰρ τοῦ Ἰωάννου μαθηταὶ ὀφείλουσι νηστεύειν , ἅτε πόνῳ καὶ καμάτῳ τὴν ἀρετὴν κατ.ορθώσαντος διδασκάλου αὐτῶν . ἦλθε γὰρ , φησὶν , Ἰωάννης , μήτε ἐσθίων , μήτε πίνων . Οἱ δὲ ἐμοὶ μαθηταὶ , ὡς τῷ Θεῷ Λόγῳ ἐμοὶ συνόντες , οὐ χρῄζουσι τέως τῆς ἁπὸ τῆς νηστείας ὡφελείας , αὐτόθεν χαριτωθέντες καὶ φυλαττόμενοι ὑπ´ ἐμοῦ . Ὅταν δὲ ἐγὼ μὲν ἀναληφθῶ , αὐτοὶ δὲ ἐπὶ τὸ κήρυγμα στελῶσι , τότε καὶ νηστεύσουσι καὶ προσεύξονται , οἷα εἰς ἀγῶνας μεγάλους ἀποδυθέντες . Καὶ ἄλλως δὲ νῦν ἀσθενεῖς ὄντες , καὶ μήπω καινισθέντες ὑπὸ τοῦ Πνεύματος , ἀσκοῖς ἐοίκασι παλαιοῖς καὶ ἱματίῳ παλαιῷ . Οὐ δεῖ οὖν αὐτοῖς βαρυτέραν τινὰ διαγωγὴν ἐπιφορτισθῆναι , ὥσπερ οὐδὲ ἱματίῳ παλαιῷ ἐπιτίθεται νέον ἐπίβλημα . Δύνασαι μὲν οὖν , ὡς ἔφην τοὺς ἀποστόλους ἐκλαβέσθαι ἐοικότας ἀσκοῖς παλαιοῖς , οἷα ἔτι ἀσθενεῖς ὄντας . Δύνασαι δὲ καὶ τοὺς Φαρισαίους νοῆσαι τούτοις ἀπεικασθέντας , μονονουχὶ λέγοντος αὐτοῖς τοῦ Κυρίου , ὅτι Ἡ μὲν ἐμὴ διδασκαλία οἶνος ἐστι νέος · ὑμεῖς δὲ ἀσκοὶ ὄντες παλαιοί . οὐ δύνασθε δέξασθαι ταύτην , ἀλλὰ πιόντες τὸν παλαιὸν οἶνον , τουτέστι τὴν παλαιὰν παράδοσιν , οὐ θέλετε τὴν νέαν τὴν ἐμὴν , ἀλλὰ λέγετε ὅτι ὁ παλαιὸς οἶνος , τουτέστιν ἡ Παλαιὰ Διαθήκη , χρηστοτέρα ἐστίν . ΚΕΦΑΛ . ϛʹ . Περὶ τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ ἐν Σαββάτῳ τιμ λόντων τοὺς στάχυας . Περὶ τοῦ ξηρὰν ἔχοντος τὴν χεῖρα . περὶ τῆς τῶν ἀποστό λων ἔν λο γῆς . Περὶ τῶν μακαρισμῶν . Περὶ τοῦ Φιλεῖσθαι τοὺς ἐχθρούς . Περὶ τοῦ πρὸς τὸν πλησίον μὴ φιλονεικεῖν . Περὶ τοῦ μὴ δεῖν τὸν πλησίον κρίνειν . « Ἐγένετο δὲ ἐν Σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ διαπορεύεσθαι αὐτὸν διὰ τῶν σπορίμων . Καὶ ἔτιλλον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τοὺς στάχυας , καὶ ἤσθιον ψώχοντες ταῖς χερσί . Τινὲς δὲ τῶν Φαρισαίων εἶπον αὐτοῖς · Τίποιεῖτε ὃ οὐκ ἔξεστι ποιεῖν ἐν τοῖς Σάββασι · Καὶ ἀποκριθεὶς πρὸς αὐτοὺς εἶπεν ὁ Ἰησοῦς · Οὐδὲ τοῦτο ἀνέγνωτε ὃ ἐποίησε Δαυτδ , ὁπότε ἐπείνασεν αὐτὸς καὶ οἱ μετ´ αὐτοῦ ὄντες , ὡς εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ , καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως λαβὼν ἔφαγε , καὶ ἔδωκε τοῖς μετ´ αὐτοῦ , οὓς οὐκ ἔξεστι φαγεῖν , εἰ μὴ μόνους τοὺς ἱερεῖς ; Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς ἄτι Κύριός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τοῦ Σαββάτου . » Οἱ Ἱουδαῖοι πᾶσαν ἑορτὴν Σάββατον ὡνόμαζον · ἀνάπαυσις γὰρ τὸ Σάββατον · πολλάκις οὐν ἀπήντα ἡ ἐορτὴ ἐν Παρασκευῇ , καὶ ἐκάλουν τὴν παρασκευὴν Σάββατον διὰ τὴν ἑορτὴν , εἰτα τὸ κυρίως Σάββατον ὡνόμαζον δευτερόπρωτον , ὡς δεύτερον ὃν , προηγησαμένης ἄλλης ἐορτῆς καὶ Σαῦβάτου . Ἔτυχεν οὖν καὶ τότε γενέσθαι τὸ τοιοῦτον , καὶ ὠνομάζετο δευτερόπρωτον τὸ Σάββατον ἐκεῖνο Αἰτωμένοις δὲ τοῖς Φαρισαίοις τοὺς μαθητὰς . Στι ἐν τῷ Σαββάτῳ ἤοθιον τίλλοντες , τουτίστιν ἀναΖΑΦΟΤ vί .
Lemmas: οὐδείς πίνω παλαιός , εὐθύς ἐθέλω νέος , λέγω γὰε · ἅπαλος χρηστός εἰμί . » ἔπω περί ὅς ὁ ἐν ὁ κατά Ματθαῖος . καί νῦν δέ συντετιτ . μένω εἴρω ὅστις ὁ ἀπόστολος υἱός νύμφη ὀνομάζω . ὁ γάρ ὁ κύριος παρουσία γάμος ἀπεικάζω . διότι ὁ ἐκκλησία μυέω ἄγω . οὖον δεῖ τοίνυν ὁ ἀπόστολος νηστεύω νῦν · ὁ μέν γάρ ὁ Ἰωάννης μαθητής ὀφείλω νηστεύω , ἅτε πόνος καί κάματος ὁ ἀρετή κατορθόω διδάσκαλος αὐτός . ἔρχομαι γάρ , φημί , Ἰωάννης , μήτε ἐσθίω , μήτε πίνω . ὁ δέ ἐγώ μαθητής , ὡς ὁ Θεός Λόγος ἐγώ σύνειμι , οὖον χρῄζω τέως ὁ ἀπό ὁ νηστεία ὡφελεία , αὐτόθεν χαριτόω καί φυλάσσω ὑπό ἐγώ . ὅταν δέ ἐγώ μέν ἀναλαμβάνω , αὐτός δέ ἐπί ὁ κήρυγμα στέλλω , τότε καί νηστεύω καί προσεύχομαι , οἷος εἰς ἀγών μέγας ἀποδύω . καί ἄλλως δέ νῦν ἀσθενής εἰμί , καί μήπω καινίζω ὑπό ὁ πνεῦμα , ἀσκέω ἔοικα παλαιός καί ἱμάτιον παλαιός . οὖον δεῖ οὖν αὐτός βαρύς τις διαγωγή ἐπιφορτίζω , ὥσπερ οὐδέ ἱμάτιον παλαιός ἐπιτίθημι νέος ἐπίβλημα . δύναμαι μέν οὖν , ὡς φημί ὁ ἀπόστολος ἐκλαμβάνω ἔοικα ἀσκέω παλαιός , οἷος ἔτι ἀσθενής εἰμί . δύναμαι δέ καί ὁ Φαρισαῖος νοέω οὗτος ἀπεικάζω , μονονού λέγω αὐτός ὁ κύριος , ὅτι ὁ μέν ἐμός διδασκαλία οἶνος εἰμί νέος · σύ δέ ἀσκός εἰμί παλαιός . οὖον δύναμαι δέχομαι οὗτος , ἀλλά πίνω ὁ παλαιός οἶνος , τουτέστι ὁ παλαιός παράδοσις , οὖον ἐθέλω ὁ νέος ὁ ἐμός , ἀλλά λέγω ὅτι ὁ παλαιός οἶνος , τουτέστιν ὁ Παλαιά διαθήκη , χρηστός εἰμί . ΚΕ . ϛυʹ . περι ὁ μαθητής ὁ Χριστός ἐν σάββατον Τιμ λόντος ὁ στάχυς . περι ὁ ξηρός ἔχω ὁ χείρ . περί ὁ ὁ ἀφίστημι λάω ἐν Λο γῆ . περι ὁ μακαρισμός . περι ὁ φιλέω ὁ ἐχθρός . περι ὁ πρός ὁ πλησίος μή φιλονεικέω . περι ὁ μή δήω ὁ πλησίος κρίνω . « γίγνομαι δέ ἐν σάββατον δευτερόπρωτος διαπορεύω αὐτός διά ὁ σπόριμος . καί τίλλω ὁ μαθητής αὐτός ὁ στάχυς , καί ἐσθίω ψώχω ὁ χείρ . Τινές δέ ὁ Φαρισαῖος εἶπον αὐτός · τιποιεω ὅς οὐ ἔξεστι ποιέω ἐν ὁ σάββατον · καί ἀποκρίνω πρός αὐτός εἶπον ὁ Ἰησοῦς · οὐδέ οὗτος ἀναγιγνώσκω ὅς ποιέω Δαυτδ , ὁπότε πεινάω αὐτός καί ὁ μετέ αὐτός εἰμί , ὡς εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ Θεός , καί ὁ ἄρτος ὁ πρόθεσις λαμβάνω ἐσθίω , καί δίδωμι ὁ μετέ αὐτός , ὅς οὐ ἔξεστι ἐσθίω , εἰμί μή μόνος ὁ ἱερεύς ; καί λέγω αὐτός αὔγ-ασμα κύριος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ Σάββατο . » ὁ Ἰουδαῖος πᾶς ἑορτή σάββατον ὀνομάζω · ἀνάπαυσις γάρ ὁ σάββατον · πολλάκις ὀν ἀπαντάω ὁ ἑορτή ἐν Παρασκευή , καί καλέω ὁ παρασκευή σάββατον διά ὁ ἑορτή , εἶτα ὁ κύριος σάββατον ὀνομάζω δευτερόπρωτον , ὡς δύο ὅς , προηγέομαι ἄλλος ἑορτή καί σαυβατος . τυγχάνω οὖν καί τότε γίγνομαι ὁ τοιοῦτος , καί ὀνομάζω δευτερόπρωτον ὁ σάββατον ἐκεῖνος Αἰτωμένοις δέ ὁ Φαρισαῖος ὁ μαθητής . εἰμί ἐν ὁ σάββατον ἦθος τίλλω , τουτιειμι Α ὅς .