cogPG.PG123 595
Εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐρυθριᾷν , καὶ δεδοικέναι αὐτὸν , ὡς ὑπὲρ ἄνθρωπον μαρτυρούμενον παρὰ τοῦ Ἰωάννου . Σὺ δέ μοι θαύμασον τὴν εὐγνωμοσύνην τούτων . Οὐ γὰρ μόνον ἠκολούθησαν , ἀλλὰ καὶ ῥαββὶ αὐτὸν καλοῦσιν , ὃ ἑστι , διδάσκαλε , καὶ ταῦτα αὔπω οὐδὲν παρ´ αὐτοῦ ἀκούσαντες . Ἰδίᾳ μέντοι Δέλοντές τι παρ´ αὐτοῦ μαθεῖν , ἐρωτωσι · « Ποῦ μένεις ; » ἐν ἡσυχίᾳ γὰρ τὸ εἰπεῖν , καὶ ἀκοῦσαι ἀρμοδιώτερον . Ὁ δὲ Κύριος οὐ λέγει αὐτοῖς τὰ σημεῖα τῆς οἰκίας , ἀλλ’ , « Ἔρχεσθε , φησί , καὶ ἴδετε . Τοῦτο δὲ ποιεῖ , ἅμα μὲν ἐπισπώμενος αὐτοὺς πλέον πρὸς τὴν ἀκολούθησιν , ἅμα δὲ γυμνάζα ν ψυχῶν τὸν σάθον , εἰ μὴ ἀποκάμοιεν πρὸς τὴν ὁδόν · εἰ γὰρ μετὰ ψυχρᾶς γνώμης προσῆλθον , οὐδ´ ἂν πρὸς τὴν οἰκίαν ἠκολούθησαν . Πῶς δὲ ἀλλαχοῦ φησιν , ὅτι « Ὁ υἷες τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι , « ἐνταῦθα δὲ φαίνεται οἰκίαν ἔχων ; Οὐκ ἐναντίον τοῦτο ἐκείνῳ . Καὶ γὰρ ὅταν λέγῃ , « Οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι , » οὐ τοῦτο λέγει , τὸ μηδ´ ὅλως ἔχειν καταγώγιον , ἀλλὰ τὸ μὴ ἵδιον ἔχειν . Εἰ ἔμενεν οὐν ἐν οἰκίᾳ , οὐκ ἐν ἰδίᾳ ἔμενεν , ἀλλ´ ἐν ἀλλοτρίᾳ . Οὐ μάτην δὲ ἐπισημαίνεται ὁ εὐαγγελιστὴς τὸν καιρὸν , ὅτι « Ὥρα ἦν ὡς δεκάτη , » ἀλλ´ ἵνα καὶ τοὺς διδά σκοντας καὶ τοὺς μαθητιῶντας διδάξῃ , ὅτι οὐ διὰ τὸν καιρὸν ἀναβάλλεσθαι ὅεῖ , ἀλλὰ καὶ τὸν διδάσνα λον μὴ ὑπερτίθεσθαι , καὶ λέγειν , ὅτι Ὀψέ ἐστιν , αὔριον μαθήσῃ , καὶ τὸν μαθητὴν πάντα καιρὸν γινώσκειν μαθήσεως , καὶ μὴ ἀναβάλλεσθαι τὸν ἀκρόασιν εἰς τὴν αὔριον . Καὶ τοῦτο δὲ μανθάνομεν ὅτι οὕτως εἶχον ἀβαρῆ τὴν γαστέρα , καὶ ἔννηφον , ὥστε τὸν καιρὸν ὅν ἄλλοι δαπανῶσιν εἰς ἀνάπαυσιν σώματος βαρούμενοι δήπου τοῖς βρώμασι , καὶ μὴ δυνάμενος σπουδαίῳ ἔργῳ ἐπιχειρῆσαι , τοῦτον αὐτοὶ ἀνήλισκον εἰς ἀκρόασιν . ὄντως Ἰωάννου τοῦ ἀτρόφου ἦσαν μαθηταί . Ὅρα δέ μοι , ὅτι πρὸς τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ στρέφεται ὁ Ἰησοῦς , καὶ δεικνύει αὐτοῖς τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον . Εἰ μὴ γὰρ διὰ τῆς ἀγαθῆς πράξεως ἀκολουθήσῃς τῷ Ἰησοῦ , οὐκ ἂν φθάσῃς εἰς θεωρίαν τοῦ προσώπου Κυρίου , οὐδὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τὴν καταμονὴν αὐτοῦ , τουτέστιν , οὐ φθάσεις εἰς τὸν τῆς θείας γνώσεως φωτισμόν · οἰκία γὰρ τοῦ Χριστοῦ τὸ φῶς . « Φῶς γὰρ , φησὶν , οἰκῶν ἀπρόσιτον . » Ὁ γάρ τοι μὴ καθάρας ἐαυτὸν , καὶ διὰ τῆς καθάρσεως ἀκολοιθήσας , πῶς ἐν γνώσει φωτισθήσεται · « Ἄν δὲ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἶς ἐν τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ Ἰωάννου , καὶ ἀπωλουθησάντων αὐτῷ . εὑρίσκει οὗτος πρῶτον τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα , καὶ λέγει αὐτῷ · Εὐρήκαμεν τὸν Μεσσίαν , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , « Χριστός ·· καὶ ἥγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν . Ἐμβλέψας Σὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , εἶπε · Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ , οὐ κληθήσῃ Κηφᾶς , ὃ ἐρμηνεύεται , Πέτρος . » Τὸ μὲν τοῦ Ἀνδοέου ὄνομα γνωρίζει ἡμῖν , τὸ δὲ τοῦ ἐτέρου οὐδαμῶς . Φασὶ γάρ τινες αὐτὸν εἶναι τὸν Ἰωάννην τὸν ταῦτα γράφοντα · τινὲς ὁὲ ὅτι οὐκ ἦν τῶν ἐπισήμων ἐκεῖνος · ἅμα δὲ οὐδὲ κέρδος ἦν τι ἐν τοῦ μαθεῖν τὸ ὅνομα . Τοῦ μέντοι Ἀνδρέου μέμνηται , καὶ
Lemmas: εἰκώς γάρ αὐτός καί ἐρυθριάω , καί δείδω αὐτός , ὡς ὑπέρ ἄνθρωπος μαρτυρέω παρά ὁ Ἰωάννης . σύ δέ ἐγώ θαυμάζω ὁ εὐγνωμοσύνη οὗτος . οὖον γάρ μόνος ἀκολουθέω , ἀλλά καί ῥαββί αὐτός καλέω , ὅς εἰμί , διδάσκαλος , καί οὗτος αὔπω οὐδείς παρ´ αὐτός ἀκούω . Ἴδιος μέντοι Δέλοντές τίς παρ´ αὐτός μανθάνω , ἐρωτάω · « πός μένω ; » ἐν ἡσυχία γάρ ὁ εἶπον , καί ἀκούω ἀρμόδιος . ὁ δέ Κύριος οὖον λέγω αὐτός ὁ σημεῖον ὁ οἰκίον , ἀλλά , « ἔρχομαι , φημί , καί ὁράω . οὗτος δέ ποιέω , ἅμα μέν ἐπισπάω αὐτός πλέω πρός ὁ ἀκολούθησις , ἅμα δέ γυμνάζω Ν Ψυχή ὁ σάθων , εἰμί μή ἀποκάμνω πρός ὁ ὁδός · εἰμί γάρ μετά ψυχρός γνώμη προσέρχομαι , οὐδός εἄν πρός ὁ οἰκίον ἀκολουθέω . Πῶς δέ ἀλλαχοῦ φημί , ὅτι « ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνη , « ἐνταῦθα δέ φαίνω οἰκίον ἔχω ; οὐ ἐναντίος οὗτος ἐκεῖνος . καί γάρ ὅταν λέγω , « οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνη , » οὖον οὗτος λέγω , ὁ μηδ´ ὅλως ἔχω καταγώγιον , ἀλλά ὁ μή ἴδιος ἔχω . εἰμί μένω ὀν ἐν οἰκίον , οὐ ἐν ἴδιος μένω , ἀλ ἐν ἀλλότριος . οὖον μάτην δέ ἐπισημαίνω ὁ εὐαγγελιστής ὁ καιρός , ὅτι « Ὥρα εἰμί ὡς δέκατος , » ἀλ ἵνα καί ὁ διδα Σκόντας καί ὁ μαθητιώ διδάσκω , ὅτι οὖον διά ὁ καιρός ἀναβάλλω ὅς , ἀλλά καί ὁ διδάσκω λος μή ὑπερτίθημι , καί λέγω , ὅτι ὀψέ εἰμί , αὔριον μανθάνω , καί ὁ μαθητής πᾶς καιρός γιγνώσκω μάθησις , καί μή ἀναβάλλω ὁ ἀκρόασις εἰς ὁ αὔριον . καί οὗτος δέ μανθάνω ὅτι οὕτως ἔχω ἀβαρής ὁ γαστήρ , καί ἐννήφω , ὥστε ὁ καιρός ὅς ἄλλος δαπανάω εἰς ἀνάπαυσις σῶμα βαρέω δήπου ὁ βρῶμα , καί μή δύναμαι σπουδαῖος ἔργον ἐπιχειρέω , οὗτος αὐτός ἀναλίσκω εἰς ἀκρόασις . εἰμί Ἰωάννης ὁ ἄτροφος εἰμί μαθητής . Ὅρας δέ ἐγώ , ὅτι πρός ὁ ἀκολουθέω αὐτός στρέφω ὁ Ἰησοῦς , καί δείκνυμι αὐτός ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον . εἰμί μή γάρ διά ὁ ἀγαθός πρᾶξις ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς , οὐ εἄν φθάνω εἰς θεωρία ὁ πρόσωπον κύριος , οὐδέ ἀπέρχομαι πρός ὁ καταμονή αὐτός , τουτέστιν , οὖον φθάνω εἰς ὁ ὁ θεῖος γνῶσις φωτισμός · οἰκίον γάρ ὁ Χριστός ὁ φάος . « Φάος γάρ , φημί , οἰκέω ἀπρόσιτος . » ὁ γάρ ὅς μή καθαίρω ἑαυτοῦ , καί διά ὁ κάθαρσις ἀκολουθέω , πῶς ἐν γνῶσις φωτίζω · « ἄν δέ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφός Σίμων Πέτρος εἰμί ἐν ὁ δύο ὁ ἀκούω παρά Ἰωάννης , καί ἀπόλλυμι αὐτός . εὑρίσκω οὗτος πρῶτος ὁ ἀδελφός ὁ ἴδιος Σίμων , καί λέγω αὐτός · εὑρίσκω ὁ Μεσσίας , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω , « Χριστός ·· καί ἄγω αὐτός πρός ὁ Ἰησοῦς . ἐμβλέπω σός αὐτός ὁ Ἰησοῦς , εἶπον · σύ εἰμί Σίμων ὁ υἱός Ἰωνᾶς , οὖον καλέω Κηφᾶς , ὅς ἑρμηνεύω , Πέτρος . » ὁ μέν ὁ ανδοεος ὄνομα γνωρίζω ἐγώ , ὁ δέ ὁ ἔτερον οὐδαμῶς . φημί γάρ τις αὐτός εἰμί ὁ Ἰωάννης ὁ οὗτος γράφω · τις οεʹ ὅτι οὐ εἰμί ὁ ἐπίσημος ἐκεῖνος · ἅμα δέ οὐδέ κέρδος εἰμί τίς ἐν ὁ μανθάνω ὁ ὄνομα . ὁ μέντοι Ἀνδρέας μιμνήσκω , καί