cogPG.PG123 512
τὰ χρήματα προεμένους , ἐπιπνεῖν τῶν ἄνω . Δύσκολον μέντοι τοῦτο · ἰξοῦ γὰρ κολλητικώτερα τὰ κρήματα καὶ δυσκόλως ἀποσπᾶται ὁ τούτοις συσχεθείς . Παρακατιὼν δὲ καὶ ὡς ἀδύνατον αὐτὸ τίθησι , φησὶ γὰρ , Εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ῥαφίδος εἰσελθεῖν , ἢ πλούσιον σωθῆναι · ἀδύνατον γὰρ πάντως κάμηλον διὰ τρυπήματος βελονίου νωρῆσαι , εἴτε τὸ ζῶον αὐτὸ νοήσεις κόμηλον , εἴτε σνοῖνόν τινα καυτικὴν παχεῖαν . Εἰ οὖν κἀμηλον χωρηθῆναι διὰ τρυπήματος βελονίου εὐκοπώτερον , ἢ πλούσιον σωθῆναι , ἀδύνατον δὲ τοῦτο , ἀδυνατότερον ἄρα τὸ σωθῆναι πλούσιον . Τί οὖν ἕστιν εἰπεῖν · Πρῶτον μὲν , ὅτι ἀληθῶς οὕτως ἕχει · πλούσιον γὰρ ὄντα ἀδύνατον σωθῆναι . Μὴ γάρ μοι εἴπῃς ὅτι ὁ δεῖνα πλούσιος ὤν , ἐδίδου τὰ προσόντα , καὶ ἐσώθη · οὐ γὰρ πλούσιος ἐσώθη , ἀλλ´ ἢ ἀκτήμων γεγονὼς , ἢ τέως οἰκονόμος ὤν ἐσώθη , καὶ οὐχὶ πλούσιος Ἄλλο γὰρ οἰκονόμος καὶ ἄλλο πλούσιος · πλούσιος μὲν γάρ ἐστιν , ὁ ἑαυτῷ τηρῶν τὸν πλοῦτον , οἰκονόμος δὲ ὁ δι´ ἑτέρου τοῦτον ἐγχειρισθείς . Ὅστε καὶ εἰ οὗτος ἐσώθη , οὐ πλούσιος ἐσώθη , ἀλλ´ ἢ , ὡς ἔφημεν , πάντα ἀποκτησάμενος ἃ εἶχεν , ἢ ὧς οἰκονόμος καλῶς αὐτὰ διατιθέμενος . Ἔπειτα καὶ τοῦτο σκόπει , ὅτι τὸν μὲν πλούσιον ἀδύνατον σωθῆναι , τὸν δὲ τὰ χρήματα ἔχοντα δύσκολον , ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν , Ὁ μὲν ἀχόμενος Ἀπὸ τῶν χρημάτων , καὶ δουλεύων αὐτοῖς , καὶ κρατούμενος οὐ σωθήσεται , ὁ δὲ ἕχων τὰ χρήματα , τουτστι , κύριος αὐτῶν ὤν , καὶ αὐτὸς ἔχων ταῦτα , οὐκ ἐχόμενος δὲ ὑπ´ αὐτῶν , δυσκόλως σωθήσεται διὰ τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν . Ἀδύνατον γὰρ μὴ παραχρήσασθαι οἷς ἔχομεν · ἕως γὰρ ἔχομεν χρήματα , σπουδάζει ὁ διάθολος ὑποσκελίζειν ἡμᾶς , εἰς τὸ παρὰ τὸν κανόνα , καὶ τὸν νόμον τῆς οἰκονομίας χρήσασθαί στιν ὅτε , καὶ δύσκολον ἐκφυγεῖν τὰς παγίδας αὐτοῦ . Διὰ τοῦτο καλὸν ἡ ἀχρημοσύνη καὶ σχεδὸν ἀπείραστον . ΚΙπον δὲ , φησὶν , οἱ ἀκούσαντες · Τίς ἄρα δύναται σωθῆναι ; Ὁ δὲ εἶπε · « Τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις , δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ . » Παρὰ μὲν γὰρ τοῖς ἀνθρωπίνην γνώμην ἔχουσιν , ἤτοι κάτω συρομένοις , καὶ ἐπιθυμοῦσι τῶν γηλνων , ἀδύνατόν ἐστι σωθῆναι , ὡς εἴρηται , παρὰ δὲ Θεῷ δυνατὸν , τουτέστιν , ὅταν τις σύμβουλον ἔχῃ τὸν Θεὸν , καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ Θεοῦ , καὶ τὰς περὶ ἀχρημοσύνης ἐντολὰς διδασκάλους λάβῃ , καὶ τὴν παρ´ ἐκείνου ἐπικαλοῖτο ἐπικουρίαν , δυνατὸν ἔσται τοῦτο · ἡμῶν μὲν γάρ ἐστι τὸ θελῆσαι τὸ ἀγαθὸν , Θεοῦ δὲ τὸ τελειῶσαι . Καὶ ἄλλως δὲ εἴπερ ὑπεραναβάντες πᾶσαν ἀνθρωπίνην ἐπὶ τῷ πλούτῳ μικροψυχίαν , θαλήσομεν φίλους ἡμῖν αὐτοὺς ποιῆσαι ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας , σωθησόμεθα , ὑπ´ αὐτῶν εἰς τὰς αἰωνίους σκηνὰς παραπεμπόμενοι . Βέλτιον μὲν γὰρ ἐὰν πάντα προώμεθα , εἰ δὲ μὴ πάντα , συμμεριστὰς γοῦν ποιῆσαι τοὺς πένητας , καὶ οὔτως τὸ ἀδύνατον δυνατὸν γίνεται . Ἀδύνατον μὲν γὰρ τὸν μὴ πάντα προέμενον σωθῆναι , πλὴν διὰ φιλανθρωπίαν Θεοῦ γίνεται καὶ τὸ μερικῶς μεταδοῦναι εἰς ὡφέλειαν ἀνάλογον . Πρὸς ταῦτα ὁ Πέτρος ἐρωτᾷ · Ἰδοὺ ἡμεῖς ἀφήκαμεν πάντα · καὶ ἐρωτᾷ οὐχ ὑπὰρ ἑαυτοῦ μόνον , ἀλλὰ πρὸς παραμυθίαν πάντων τῶν πενήτων . Ἵνα γὰρ μὴ οἱ
Lemmas: ὁ χρῆμα προίημι , ἐπιπνέω ὁ ἄνω . δύσκολος μέντοι οὗτος · ἰξός γάρ κολλητικός ὁ χρῆμα καί δύσκολος ἀποσπάω ὁ οὗτος συνέχω . παρακάτειμι δέ καί ὡς ἀδύνατος αὐτός τίθημι , φημί γάρ , εὔκοπος εἰμί κάμηλος διά τρυμαλιά ῥαφίς εἰσέρχομαι , ἢ πλούσιος σῴζω · ἀδύνατος γάρ πάντως κάμηλος διά τρύπημα βελόνα νωρέω , εἴτε ὁ ζῷον αὐτός νοέω κόμηλον , εἴτε σνοινος τις καυτικός παχύς . εἰμί οὖν κάμηλος χωρέω διά τρύπημα βελόνα εὔκοπος , ἢ πλούσιος σῴζω , ἀδύνατος δέ οὗτος , ἀδύνατος ἄρα ὁ σῴζω πλούσιος . τις οὖν ἕστiν εἶπον · Πρῶτος μέν , ὅτι ἀληθής οὕτως ἕχω · πλούσιος γάρ εἰμί ἀδύνατος σῴζω . μή γάρ ἐγώ εἶπον ὅτι ὁ Δεῖνα πλούσιος εἰμί , δίδωμι ὁ πρόσειμι , καί σῴζω · οὖον γάρ πλούσιος σῴζω , ἀλ ἢ ἀκτήμων γίγνομαι , ἢ τέως οἰκονόμος εἰμί σῴζω , καί οὐ πλούσιος ἄλλος γάρ οἰκονόμος καί ἄλλος πλούσιος · πλούσιος μέν γάρ εἰμί , ὁ ἑαυτοῦ τηρέω ὁ πλοῦτος , οἰκονόμος δέ ὁ δις ἕτερος οὗτος ἐγχειρίζω . ὅστε καί εἰμί οὗτος σῴζω , οὖον πλούσιος σῴζω , ἀλ ἢ , ὡς φημί , πᾶς ἀποκτάομαι ὁ ἔχω , ἢ ὅς οἰκονόμος καλῶς αὐτός διατίθημι . ἔπειτα καί οὗτος σκοπέω , ὅτι ὁ μέν πλούσιος ἀδύνατος σῴζω , ὁ δέ ὁ χρῆμα ἔχω δύσκολος , ὡς εἄν εἰμί λέγω , ὁ μέν ἄχω ἀπό ὁ χρῆμα , καί δουλεύω αὐτός , καί κρατέω οὖον σῴζω , ὁ δέ ἔχω ὁ χρῆμα , τουτστι , κύριος αὐτός εἰμί , καί αὐτός ἔχω οὗτος , οὐ ἔχω δέ ὑπό αὐτός , δύσκολος σῴζω διά ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια . ἀδύνατος γάρ μή παραχράομαι ὅς ἔχω · ἠώς γάρ ἔχω χρῆμα , σπουδάζω ὁ διάθολος ὑποσκελίζω ἐγώ , εἰς ὁ παρά ὁ κανών , καί ὁ νόμος ὁ οἰκονομία χράω2 εἰμί ὅτε , καί δύσκολος ἐκφεύγω ὁ παγίς αὐτός . Ζεύς οὗτος καλός ὁ ἀχρημοσύνη καί σχεδόν ἀπείραστος . ΚΙπον δέ , φημί , ὁ ἀκούω · Τῖς ἄρα δύναμαι σῴζω ; ὁ δέ εἶπον · « ὁ ἀδύνατος παρά ἄνθρωπος , δυνατός παρά ὁ Θεός . » παρά μέν γάρ ὁ ἀνθρώπινος γνώμη ἔχω , ἤτοι κάτω σύρω , καί ἐπιθυμέω ὁ γηλνων , ἀδύνατος εἰμί σῴζω , ὡς εἴρω , παρά δέ Θεός δυνατός , τουτέστιν , ὅταν τις σύμβουλος ἔχω ὁ θεός , καί ὁ δικαίωμα ὁ Θεός , καί ὁ περί ἀχρημοσύνη ἐντολή διδάσκαλος λαμβάνω , καί ὁ παρ´ ἐκεῖνος ἐπικαλέω ἐπικουρία , δυνατός εἰμί οὗτος · ἐγώ μέν γάρ εἰμί ὁ ἐθέλω ὁ ἀγαθός , Θεός δέ ὁ τελειόω . καί ἄλλως δέ εἴπερ ὑπεραναβαίνω πᾶς ἀνθρώπινος ἐπί ὁ πλοῦτος μικροψυχία , θάλλω φίλος ἐγώ αὐτός ποιέω ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία , σῴζω , ὑπό αὐτός εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή παραπέμπω . Ἀγαθός μέν γάρ ἐάν πᾶς προΐημι , εἰμί δέ μή πᾶς , συμμεριστής γοῦν ποιέω ὁ πένης , καί οὔτως ὁ ἀδύνατος δυνατός γίγνομαι . ἀδύνατος μέν γάρ ὁ μή πᾶς προΐημι σῴζω , πλήν διά φιλανθρωπία Θεός γίγνομαι καί ὁ μερικός μεταδίδωμι εἰς ὠφέλεια ἀνάλογος . πρός οὗτος ὁ Πέτρος ἐρωτάω · ἰδέ ἐγώ ἀφίημι πᾶς · καί ἐρωτάω οὐ ὑπάρ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά πρός παραμυθία πᾶς ὁ πένης . ἵνα γάρ μή ὁ