cogPG.PG123 589
νεῖται οὖν καὶ τοῦτο . « Ὁ προφήτης εἶ σύς » Ἀρνεῖται καὶ τοῦτο , καίτοι γε προφήτης ἠν . Πῶς οὖν ἀρνεῖται ; Πῶς ; Ὅτι οὐκ ἠρώτησαν αὐτὸν , Προφήτης εἶ σύ ; ἀλλ’ , « Ὁ προφήτης εἶ ; » μετὰ τοῦ , « ὁ , » ἄρθρου ποιησάμενοι τὴν ἐρώτησιν , ἀντὶ τοῦ , ἐκεῖνος ὁ προφήτης ὁ προσδοκώμενος , ὃν εἶπε Μωσῆς , ὅτε ΠΙροφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεός . » Οὐκ ἠρνήσατο οὖν ὁ Ἰωάννης τὸ προφήτης εἶναι , ἀλλὰ τὸ , « ὁ προφήτης , » ἐκεῖνος ὁ προσδοκώμενος . Ἐπεὶ γὰρ ἤκουσαν Μωσέως εἰπόντος , ὅτι προφήτης ἀναστήσεται , ἤλπιζον κατά τινας καιροὺς γενήσεσθαι ταῆτον τὸν προφήτην . Εἶτα πάλιν ἐπίκεινται · Εἰπὲ σῆν ἡμῖν , τίς εἶ ; Τότε ἀποκρίνεται αὐτοῖς · « Ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ . » Ἐγὼ , φησὶν , εἰμὶ , περὶ οὗ γέγραπται · « Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ .. Εἰ μὴ γὰρ προσθήσεις τὸ , « περὶ οὖ γέγραπται , » ἄτοπος τις φαένεται ἡ τοῦ λόγου σύνταξις . Τί δέ βοῶντος ; « Εὐθύνατε τὴν ὀδὸν Κυρίου . » Δοῦλος , φησὶν , εἰμὶ , καὶ προοδοποιῶ τῷ Κυρίῳ τὰς καρδίας ὑμῶν . Εὐθύνατε οὖν ταύτας , οἱ σκολιοὶ καὶ δόλιοι . καὶ ὁμαλίσατε , ὥστε ὁδὸν γενέσθαι τῷ Κυρίῳ Χριστῷ δι´ ὑμῶν . Εἴτα ἐπεισάγει τὸν Ἡσαϊαν μάρτυρα . Μεγάλα γὰρ εἰπών περὶ τοῦ Χριστοῦ , ὅτι Κύριός ἐστι , καὶ ὅτι αὐτὸς δούλου καὶ κήρυκος ἔργον μεταχειρίζεται , καταφεὔγει ἐπὶ τὸν προφήτην . Τάχα δ´´ ἄν τις τὸ , « Ἑγὼ φωνὴ βοῶντος , » οὕτως ἑρμηνεύσειεν , ὅτι Ἐγώ εἰμι φωνὴ τοῦ Χριστοῦ τοῦ βοῶντος , τουτέστι , τοῦ τὴν ἀλήθειαν τρανῶς διαγγέλλοντος . Οἱ μὲν γὰρ τοῦ νόμου πάντες ἰσχνόφωνοι , οἰα μὴ τῆς . ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου καιρὸν ἐχούσης · καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ ἰσχνόφωνον τοῦ Μωσέως , τὸ τοῦ νόμου · ἀτράνωτον καὶ ἀσαφές . Ὁ δὲ Χριστὸς οἷα δὴ αὐτοαλήθεια ὢν , καὶ πάντα ἡμῖν ἀπαγγείλας τὰ τοῦ Πατρὸς , βοῶν ἐστιν . Ὁ τοίνυν Ἰωάννης φησίν · Ἐγώ εἰμι ἡ φωνὴ τοῦ Λόγου τοῦ βοῶντος , ἐν τῇ ἐρήμῳ διάγων . Εἶτα ἀπ´ ἄλλης ἀρχῆς · « Εὐθύνατε τὴν ὀδόν ποῦ Κυρίου . » Εἰκότως λέγεται φωνὴ ὁ Ἰωάννης , ὡς Πρόδρομος ὢν τοῦ Χριστοῦ , ὥσπερ καὶ ἡ φωνὴ προτρέχει τοῦ λόγου · οἷον , ἵνα σαφέστερον εἴπω , φωνὴ μέν ἐστιν πνεῦμα ἀδιάρθρωτον , ὃ ἐκ τοῦ θώρακος ἔξξεισιν · ὅταν δὲ ὑπὸ τῆς γλώττης διαρθρωθῇ , τότε γίνεται λόγος . Πρῶτον οὓν ἡ φωνὴ , εἰτα ὁ λόγος · πρότερος Ἰωάννης , εἶτα Χριστὸς κατὰ τὴν ἐν σαρκὶ παρουσίαν . Καὶ τὸ μὲν τοῦ Ἰωάννου βάπτισμα , ἀδιάρθρωτον · οὐ γὰρ εἶχε τὸ , « ἐν Πνεύματι · » τὸ δὲ τοῦ Χριστοῦ , διηρθρωμένον , καὶ οὐδὲν τοῦ σκιώδους καὶ τυπικοῦ ἔχον · « ἐν Πνεύματι » γάρ . « Καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων · καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν , καὶ εἶπον αὐτῷ · Τί οὖν βαπτίζεις , εἰ σὸ οὐκ εἶ ὁ Χριστὸς , οὔτε Ἡλίας , οὔτε ὁ προφήτης » Ἐπειδὴ διὰ κολακείας οὐκ ἠδύναντο αὐτὸν ἑλεῖν , διὰ σκληροτέρων καὶ ἐπιπληκτικωτέρων λόγων ἐκφοβοῦσιν · ἵνα εἴπῃ ὃ ἥθελον , καὶ ὁμολογήσῃ ἑαυτὸν Χριστὸν , « Τί οὖν βαπτίζεις ; » λέγοντες · τίς σοι τοσαύτην ἐξουσίαν ἔδωκεν ; Ὅσον δὲ ἐκ τοῦ λόγου τούτου , δείκνυται , ὅτι ἄλλον εἶναι ἐνόμιζον τὸν Χριστὸν , καὶ ἄλλον τὸν προσδοκώμενον προφήτην .
Lemmas: νέομαι οὖν καί οὗτος . « ὁ προφήτης εἰμί σῦς » ἀρνέομαι καί οὗτος , καίτοι γε προφήτης ἐάν . Πῶς οὖν ἀρνέομαι ; Πῶς ; ὅτι2 οὐ ἐρωτάω αὐτός , Προφήτης εἰμί σῦς ; ἀλλά , « ὁ προφήτης εἰμί ; » μετά ὁ , « ὁ , » ἄρθρον ποιέω ὁ ἐρώτησις , ἀντί ὁ , ἐκεῖνος ὁ προφήτης ὁ προσδοκάω , ὅς εἶπον Μωσῆς , ὅτε Προφήτης σύ ἀνίστημι Κύριος ὁ Θεός . » οὐ ἀρνέομαι οὖν ὁ Ἰωάννης ὁ προφήτης εἰμί , ἀλλά ὁ , « ὁ προφήτης , » ἐκεῖνος ὁ προσδοκάω . ἐπεί γάρ ἀκούω Μωσῆς εἶπον , ὅτι προφήτης ἀνίστημι , ἐλπίζω κατά τις καιρός γίγνομαι τείνω ὁ προφήτης . εἶτα πάλιν ἐπίκειμαι · εἶπον σός ἐγώ , τίς εἰμί ; τότε ἀποκρίνω αὐτός · « ἐγώ φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος . » ἐγώ , φημί , εἰμί , περί ὅς γράφω · « φωνή βοῦς ἐν ὁ ἐρῆμος .. εἰμί μή γάρ προστίθημι ὁ , « περί οὖον γράφω , » ἄτοπος τις φαίνω ὁ ὁ λόγος σύνταξις . τις δέ βοῦς ; « εὐθύνω ὁ ὁδός κύριος . » Δοῦλος , φημί , εἰμί , καί προοδοποιέω ὁ κύριος ὁ Καρδία σύ . εὐθύνω οὖν οὗτος , ὁ σκολιός καί δόλιος . καί ομαλίζω , ὥστε ὁδός γίγνομαι ὁ κύριος Χριστός δις σύ . εἴτα̅ ἐπεισάγω ὁ Ἠσαΐας μάρτυς . Μεγάλα γάρ εἶπον περί ὁ Χριστός , ὅτι κύριος εἰμί , καί ὅτι αὐτός δοῦλος καί κῆρυξ ἔργον μεταχειρίζω , καταφεύγω ἐπί ὁ προφήτης . Τάχα δδʹ ἄν τις ὁ , « ἑγώ φωνή βοῦς , » οὕτως ἑρμηνεύω , ὅτι ἐγώ εἰμί φωνή ὁ Χριστός ὁ βοῦς , τουτέστι , ὁ ὁ ἀλήθεια τρανής διαγγέλλω . ὁ μέν γάρ ὁ νόμος πᾶς ἰσχνόφωνος , οἶος μή ὁ . ἀλήθεια ὁ Εὐαγγέλιος καιρός ἔχω · καί οὗτος εἰμί ἄρα ὁ ἰσχνόφωνος ὁ Μωσῆς , ὁ ὁ νόμος · ἀτράνωτος καί ἀσαφής . ὁ δέ Χριστός οἷος δή αὐτοαλήθεια εἰμί , καί πᾶς ἐγώ ἀπαγγέλλω ὁ ὁ πατήρ , βοῦς εἰμί . ὁ τοίνυν Ἰωάννης φημί · ἐγώ εἰμί ὁ φωνή ὁ Λόγος ὁ βοῦς , ἐν ὁ ἐρῆμος Διάγων . εἶτα ἀπ´ ἄλλος ἀρχή · « εὐθύνω ὁ ὀδούς ποῦ κύριος . » εἰκότως λέγω φωνή ὁ Ἰωάννης , ὡς Πρόδρομος εἰμί ὁ Χριστός , ὥσπερ καί ὁ φωνή προτρέχω ὁ λόγος · οἷος , ἵνα σαφής εἶπον , φωνή μέν εἰμί πνεῦμα ἀδιάρθρωτος , ὅς ἐκ ὁ θώραξ ἔξις · ὅταν δέ ὑπό ὁ γλῶσσα διαρθρόω , τότε γίγνομαι λόγος . Πρῶτος οὖν ὁ φωνή , εἶτα ὁ λόγος · πρότερος Ἰωάννης , εἶτα Χριστός κατά ὁ ἐν σάρξ παρουσία . καί ὁ μέν ὁ Ἰωάννης βάπτισμα , ἀδιάρθρωτος · οὖον γάρ ἔχω ὁ , « ἐν πνεῦμα · » ὁ δέ ὁ Χριστός , διαρθρόω , καί οὐδείς ὁ σκιώδης καί τυπικός ἔχω · « ἐν πνεῦμα » γάρ . « καί ὁ ἀποστέλλω εἰμί ἐκ ὁ Φαρισαῖος · καί ἐρωτάω αὐτός , καί εἶπον αὐτός · τις οὖν βαπτίζω , εἰμί σός οὐ εἰμί ὁ Χριστός , οὔτε Ἡλίας , οὔτε ὁ προφήτης » ἐπεί διά κολακεία οὐ δύναμαι αὐτός αἱρέω , διά σκληρός καί ἐπιπληκτικός λόγος ἐκφοβέω · ἵνα εἶπον ὅς ἐθέλω , καί ὁμολογέω ἑαυτοῦ Χριστός , « τις οὖν βαπτίζω ; » λέγω · τίς σύ τοσοῦτος ἐξουσία δίδωμι ; ὅσος δέ ἐκ ὁ λόγος οὗτος , δείκνυμι , ὅτι ἄλλος εἰμί νομίζω ὁ Χριστός , καί ἄλλος ὁ προσδοκάω προφήτης .