cogPG.PG123 121
τὸ κράσπεδον · ἀλλ´ ὁ Σωτὴρ φανεροῖ αὐτὴν · οὐχ ὡς δόξης ἐρῶν , ἀλλ´ ἵνα τὴν πίστιν αὐτῆς δείξῃ πρὸς ὡφέλειαν ἡμῶν , καὶ ἵνα πιστωθῇ καὶ ὁ ἀρχισυνάγωγος . Θάρσει δὲ , λέγει αὐτῇ , διότι ἐφοβήθη ὡς κλέψασα τὴν δωρεὰν , καὶ θυγατέρα δὲ καλεῖ ὡς πιστήν . Δείκνυσι δὲ ὅτι , ἐὰν μὴ πίστιν προσήγαγεν , οὐκ ἂν ἔλαβε τῆν χάριν , κἂν τὰ ἱμάτια ἅγια ἦσαν . Λέγουσι δὲ ὡς ἀνδριάντα αὕτη τοῦ Σωτῆρος εἰργάσατο οὗ παρὰ τοὺς πόδας ἐφύετο βοτάνη ταῖς αἰμοῤῥοούσαις βοήθοῦσα , ὃν ἐν τοῖς Ἰουλιανοῦ χρόνοις οἱ ἀσεβεῖς συνέτριψαν . « Καὶ ἐλθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν οἱκίαν τοῦ ἄρχοντος , καὶ ἰδὼν τοὺς αὐλητὰς , καὶ τὸν ὄχλον θορυβούμενον , λέγει αὐτοῖς · Ἀναχωρεῖτε , οὐ γὰρ ἀπέθανε τὸ κοράσιον , ἀλλὰ καθεύδει . Καὶ κατεγέλων αὐτοῦ . » Ἐπειδὴ ἄγαμος ἦν , μετὰ τῶν γαμικῶν αὐλῶν αὐτὴν ἐθρήνουν , παρὰ τὸν νόμον τοῦτο ποιοῦντες · καθεύδειν δὲ λέγει αὐτὴν , διότι παρ´ αὐτῷ ὁ θάνατος ὕπνος ἦν , δυναμένῳ εὐκόλως ἀναστῆσαι . Εἰ δὲ καταγελῶσιν αὐτοῦ , μὴ αυμᾶσης · μαρτυροῦσι γὰρ μᾶλλον τῷ θαύματι , ὡς νεκρὰν τῷ ὄντι ἀναστήσαντος · ἵνα γὰρ μήτις λέγῃ ὅτι κάτοχος ἐγένετο , διὰ τοῦτο ὡμολογήθη παρὰ πάντων ἀποθανεῖν . « Ὅτε δὲ ἐξεβλήθη ὁ ὄχλος , εἰσελθὼν ἐκράτησε τῆς χειρὸς αὐτῆς , καὶ ἡγέρθη τὸ κοράσιον , καὶ ἐξῆλθεν ἡ φήμη αὔτη εἰς ὅλην τὴν γῆν ἐκείνην . » Ἔνθα ὄχλος καὶ περισπασμὸς , οὐ θαυματουργεῖ ὁ Ἰησοῦς . ἐὰν νεκρωθῇς ταῖς ἀμαρτίαις , τότε ἀναστήσῃ ὅτε κρατήσει σου τῆς χειρὸς τῆς πρακτικῆς , τὸν ὄχλον καὶ τὸν περισπασμὸν ἐκβαλών . « Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ , ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοί , κράζοντες καὶ λέγοντες · Ἐλέηοον ἡμᾶς , Υἱὲ Δαυϊὸ . » Οἱ τυφλοὶ ὡς μὲν Θεῷ ἔλεγον τὸ , Ἐλέησον · ὡς δὲ ἀνθρώπῳ τὸ , Υἱὲ Δαυθδ . Ἐθρυλλεῖτο γὰρ παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις ὡς ὁ Μεσσίας ἐκ σπέρματος Δαυΐδ ἐλεύσεται . « Ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν , προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί . Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι ; Λέγουσιν αὐτῷ · Ναὶ , Κύρις · Παρέλκει τοὺς τυφλοὺς ἄχρι καὶ τῆς οἰκίας , ἵνα δείξῃ τὴν ἐπίμονον αὐτῶν πίστιν , καὶ κατακρίνη τοὺς Ἰουδαίους . Ἐρωτᾷ δὲ αὐτοὺς εἰ πιστεύουσι , δεικνὸς ὅτι πάντα ἡ πίστις κατορθοῖ . « Τότε ἤψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν , λέγων · Κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν . Καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί . » Ἐν οἰκίᾳ θεραπεύει καὶ κατ´ ἰδίαν , διὰ τὸ ἀφιλόδοξον . Πανταχοῦ γὰρ ταπεινοφρονεῖν διδάσκει . « Καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , λέγων · Ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω . Οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ . » Ὁρᾷς τὸ ἄτυφον · Ἐκεῖνοι δέ , οὐχ ὡς ἀπειθοῦντες , ἀλλ´ ὡς εὐχαρστοῦντες διεφήμισαν . Εὲ δὲ ἀλλαχοῦ φαίνεται , λέγων · ἄπελθε , καὶ ὅιηγοῦ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ , οὐδὲν ἐναντίον
Lemmas: ὁ κράσπεδον · ἀλ ὁ Σωτήρ φανερόω αὐτός · οὐ ὡς δόξα ἐράω , ἀλ ἵνα ὁ πίστις αὐτός δείκνυμι πρός ὠφέλεια ἐγώ , καί ἵνα πιστόω καί ὁ ἀρχισυνάγωγος . Θάρσος δέ , λέγω αὐτός , διότι φοβέω ὡς κλέπτω ὁ δωρεά , καί θυγάτηρ δέ καλέω ὡς πιστός . δείκνυμι δέ ὅτι , ἐάν μή πίστις προσάγω , οὐ εἄν λαμβάνω ὁ χάρις , κἀν ὁ ἱμάτιον ἅγιος εἰμί . λέγω δέ ὡς ἀνδριάς οὗτος ὁ Σωτήρ ἐργάζομαι ὅς παρά ὁ πούς φύω βοτάνη ὁ αιμορροειμι βοηθέω , ὅς ἐν ὁ Ἰουλιανός χρόνος ὁ ἀσεβής συντρίβω . « καί ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ οἰκίον ὁ ἄρχω , καί εἶδον ὁ αὐλητής , καί ὁ ὄχλος θορυβέω , λέγω αὐτός · ἀναχωρέω , οὖον γάρ ἀποθνῄσκω ὁ κοράσιον , ἀλλά καθεύδω . καί καταγελάω αὐτός . » ἐπεί ἄγαμος εἰμί , μετά ὁ γαμικός αὐλή αὐτός θρηνέω , παρά ὁ νόμος οὗτος ποιέω · καθεύδω δέ λέγω αὐτός , διότι παρ´ αὐτός ὁ θάνατος ὕπνος εἰμί , δύναμαι εὐκόλως ἀνίστημι . εἰμί δέ καταγελάω αὐτός , μή αυμᾶσης · μαρτυρέω γάρ μᾶλλον ὁ θαῦμα , ὡς νεκρός ὁ εἰμί ἀνίστημι · ἵνα γάρ μῆτις λέγω ὅτι κάτοχος γίγνομαι , διά οὗτος ὁμολογέω παρά πᾶς ἀποθνῄσκω . « ὅτε δέ ἐκβάλλω ὁ ὄχλος , εἰσέρχομαι κρατέω ὁ χείρ αὐτός , καί ἐγείρω ὁ κοράσιον , καί ἐξέρχομαι ὁ φήμη οὗτος εἰς ὅλος ὁ γῆ ἐκεῖνος . » ἔνθα ὄχλος καί περισπασμός , οὖον θαυμασιουργέω ὁ Ἰησοῦς . ἐάν νεκρόω ὁ ἁμαρτία , τότε ἀνίστημι ὅτε κρατέω σύ ὁ χείρ ὁ πρακτικός , ὁ ὄχλος καί ὁ περισπασμός ἐκβάλλω . « καί παράγω ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς , ἀκολουθέω αὐτός δύο τυφλός , κράζω καί λέγω · Ἐλέηοον ἐγώ , υἱός Δαυϊὸ . » ὁ τυφλός ὡς μέν Θεός λέγω ὁ , ἐλεάω · ὡς δέ ἄνθρωπος ὁ , υἱός Δαυθδ . θρυλέω γάρ παρά ὁ Ἰουδαῖος ὡς ὁ Μεσσίας ἐκ σπέρμα Δαυΐδ ἔρχομαι . « ἔρχομαι δέ εἰς ὁ οἰκίον , προσέρχομαι αὐτός ὁ τυφλός . καί λέγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · πιστεύω ὅτι δύναμαι οὗτος ποιέω ; λέγω αὐτός · Ναίς , Κῦρις · παρέλκω ὁ τυφλός ἄχρι καί ὁ οἰκίον , ἵνα δείκνυμι ὁ ἐπίμονος αὐτός πίστις , καί κατακρίνω ὁ Ἰουδαῖος . ἐρωτάω δέ αὐτός εἰμί πιστεύω , δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ πίστις κατορθόω . « τότε ἄβω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , λέγω · κατά ὁ πίστις σύ γίγνομαι σύ . καί ἀνοίγω αὐτός ὁ ὀφθαλμός . » ἐν οἰκίον θεραπεύω καί κατ´ ἴδιος , διά ὁ ἀφιλόδοξος . πανταχοῦ γάρ ταπεινοφρονέω διδάσκω . « καί ἐμβριμάομαι αὐτός ὁ Ἰησοῦς , λέγω · ὁράω μηδείς γιγνώσκω . ὁ δέ ἐξέρχομαι διαφημίζω αὐτός ἐν ὅλος ὁ γῆ ἐκεῖνος . » ὁράω ὁ ἄτυφος · ἐκεῖνος δέ , οὐ ὡς ἀπειθέω , ἀλ ὡς εὐχαριστέω διαφημίζω . ἐγώ δέ ἀλλαχοῦ φαίνω , λέγω · ἀπέρχομαι , καί οἴγω ὁ δόξα ὁ Θεός , οὐδείς ἐναντίος