cogPG.PG123 591
αὐτοῖς παρακαλεῖν . προωδοποίει αὐτοῖς εἰς τὸ καὶ ελείως ἀποβαλέσθαι τὸν ἱμάντα τοῦτον , καὶ τὸ ἀμαρτωλὸν ὑπόδημα · ἐπὶ δὲ Χριστοῦ , ἱμάντα μὴ εὑρίσκων , ἤτοι σύνὸεσμον ἀμαρτίας , εἰκότως οὐδὲ λύειν αὐτὸν ἐδύνατο . Πῶς γὰρ , ὃν οὐχ εὖρισκεν ; « Ἀμαρτίαν γὰρ οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ εὐρέθη ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ δόλος . » Ὑπόδημα δὲ ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἡ εἰς ἡμᾶς · ἱμὰς δὲ αὐτῆς , ὁ τρόπος τῆς σαρκώσεως , καὶ τοῦ πῶς συνεδέθη τῷ σώματι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ Τοῦτον οὖν τὸν τρόπον λύεν ἀδύνατον · τές γὰρ δύναται λῆσαι πῶς συνεδέθη τῷ σώματι Θεός ; « Ταῦτα ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ὅπου ἦν Ἰωάννης βαπτίζων . Τίνος ἕνεκεν εἶπεν , ἄτι « Ταῦτα ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο ; » Ἵνα δείξῃ τὴν παῤῥησίαν τοῦ μεγάλου κήρυκος , ὅτι οὐκ ἐν οἰκία , οὐδὲ ἐν γωνίᾳ , ἀλλὰ τὸν Ἰορδάνην καταλαβὼν , ἐν μέσῳ πλήθους ταῦτα περὶ Χριστοῦ ἀνεκήρυττε . Χρὴ δὲ γινώσκειν , ὅτι τὰ ἀκριβῆ τῶν ἀντιγράφων , « ἐν Bηθαβαρᾷ , » ἔχει · ἡ γὰρ Πηθανία οὐχὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου , ἀλλ´ ἐγγύς που τῶν Ἱεροσολύμων ἐστίν . « Τῇ ἐπαύριον βλέπει τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτὸν , καὶ λέγει · Ἵδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . » Συνεχῶς ὁ Κύριος ἔρχεται πρὸς τὸν Πρόδρομον · τίνος ἕνεκεν Ἢ πάντως ἐσειδὴ ὡς εἶς τῶν πολλῶν ἐβαπτίσθη καὶ αὐτὸς ὑπὸ Ἰωάννου , Ἵνα μὴ νομίσωσί τινες , ὅτι ὡς ἁμαρτίαις ἔνοχος ὤν ἐπίσης , τοῖς ἄλλοις ἐβαπτίσατο , ταύτην τὴν ὑπόνοιαν διορθώσασθαι βουλόμενος ὁ Βαπτιστὴς , φησίν · « Ἱδεὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὁ αἴρων τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν . » Ὁ γὰρ οὕτω καθαρὸς ὥστε καὶ τὰ τῶν ἄλλων ἀμαρτήματα αἴρειν καὶ ἀφανίζειν , πρόδηλον , ὅτι οὐκ ἂν τὸ τῆς ἐξομολογήσεως βάπτισμα ἐπίσης τοῖς ἄλλοις ἐδάξατο . Ἐξέτασον δέ μοι καὶ τὸ ῥητόν · « Ἵδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , » ὡς πρὸς ἐπιθυμοῦντας ἰδεῖν τὸν ὑπὸ τοῦ Ἡσαίου κηρυττόμενον ἀμνὸν , ῤ λόγος ἐστίν . Ἴδε ὁ ἀμνὸς , φησὶν , ὁ ζητούμενος , ἐκεῖνος ὁ ἀμνὸς ἱδοὺ πάρεστιν . Εἰκὸς γὰρ , πολλοὺς τῇ προφητικῇ τοῦ Ἡσαίου βίβλῳ ἐμμελετήσαντας , ζητεῖν τίς ἂν εἴη ὁ ἀμνός . Ὁ τοίνυν Ἰωάννης ὑποδείκνυσιν αὐτόν · οὐκ εἶπε δέ , ἀμνὸς , ἀλλ´ , « ὁ ἀμνός . » Πολλοὶ μὲν γὰρ ἀμνοὶ , ὥσπερ καὶ πολλοῖ Χριστοί · ἀλλ´ ὁ ἀληθινὸς ἀμνὸς ὁ παρὰ Μωσῇ τυπούμενος , καὶ παρὰ Ἡσαΐου κηρυττόμενος , οὗτός κστι . Τοῦ Θεοῦ δὲ λέγεται ἀμνὸς ὁ Χριστὸς , εἴτε τοῦ βεοῦ ὡς προσδεξαμένου τὸν ἐπὶ σωτηρίᾳ ἡμῶν θάνατον τοῦ Χριστοῦ , εἴτε ὡς τοῦ Θεοῦ δόντος αὐτὸν ὑπὲρ ἡμῶν εἰς θάνατον . Ὢσπερ εἰώθαμεν λέγειν · Τέδε τὸ θῦμα τοῦ δεῖνός ἐστιν , ἀντὶ τοῦ · Ὁ δεῖνα τοῦτο προσήγαγεν · οὕτως οὖν καὶ ὁ Κύριος λέγεται ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ , ὡς τοῦ Θεοῦ . καὶ Πατρὸς διὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην δόντος αὐτὸν εἰς σφαγὴν ὑπὲρ
Lemmas: αὐτός παρακαλέω . προοδοποιέω αὐτός εἰς ὁ καί λεῖος ἀποβάλλω ὁ ἱμάς οὗτος , καί ὁ ἁμαρτωλός ὑπόδημα · ἐπί δέ Χριστός , ἱμάς μή εὑρίσκω , ἤτοι συνοεσμος ἁμαρτία , εἰκότως οὐδέ λύω αὐτός δύναμαι . Πῶς γάρ , ὅς οὐ εὑρίσκω ; « ἁμαρτία γάρ οὐ ποιέω , οὐδέ εὑρίσκω ἐν ὁ στόμα αὐτός δόλος . » ὑπόδημα δέ ὁ παρουσία ὁ κύριος ὁ εἰς ἐγώ · ἱμάς δέ αὐτός , ὁ τρόπος ὁ σάρκωσις , καί ὁ πῶς συνδέω ὁ σῶμα ὁ Λόγος ὁ Θεός οὗτος οὖν ὁ τρόπος λύω ἀδύνατος · τέ γάρ δύναμαι λανθάνω πῶς συνδέω ὁ σῶμα Θεός ; « οὗτος ἐν Βηθανία γίγνομαι πέραν ὁ Ἰορδάνης , ὅπου εἰμί Ἰωάννης βαπτίζω . τίς ἕνεκα εἶπον , αὔγ-ασμα « οὗτος ἐν Βηθανία γίγνομαι ; » ἵνα δείκνυμι ὁ παρρησία ὁ μέγας κῆρυξ , ὅτι οὐ ἐν οἰκίον , οὐδέ ἐν γωνία , ἀλλά ὁ Ἰορδάνης καταλαμβάνω , ἐν μέσος πλῆθος οὗτος περί Χριστός ἀνακηρύσσω . χρή δέ γιγνώσκω , ὅτι ὁ ἀκριβής ὁ ἀντίγραφος , « ἐν Bηθαβαρᾷ , » ἔχω · ὁ γάρ Πηθανία οὐ πέραν ὁ Ἰορδάνης , ἀλ ἐγγύς ποῦ ὁ Ἱερουσαλήμ εἰμί . « ὁ ἐπαύριον βλέπω ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι πρός αὐτός , καί λέγω · κύπειρις ὁ ἀμνός ὁ Θεός , ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . » συνεχής ὁ Κύριος ἔρχομαι πρός ὁ πρόδρομος · τίς ἕνεκα ἤ πάντως εἰσοράω ὡς εἰμί ὁ πολύς βαπτίζω καί αὐτός ὑπό Ἰωάννης , ἵνα μή νομίζω τις , ὅτι ὡς ἁμαρτία ἔνοχος εἰμί ἐπίσης , ὁ ἄλλος βαπτίζω , οὗτος ὁ ὑπόνοια διορθόω βούλομαι ὁ βαπτιστής , φημί · « ὁράω ἀμνός ὁ Θεός , ὁ ἀείρω ὁ κόσμος ὁ ἁμαρτία . » ὁ γάρ οὗτος καθαρός ὥστε καί ὁ ὁ ἄλλος ἁμάρτημα ἀείρω καί ἀφανίζω , πρόδηλος , ὅτι οὐ εἄν ὁ ὁ ἐξομολόγησις βάπτισμα ἐπίσης ὁ ἄλλος δάκνω . ἐξετάζω δέ ἐγώ καί ὁ ῥητός · « κύπειρις ὁ ἀμνός ὁ Θεός , » ὡς πρός ἐπιθυμέω ὁράω ὁ ὑπό ὁ Ἠσαΐας κηρύσσω ἀμνός , ῥεῖα λόγος εἰμί . εἶδον ὁ ἀμνός , φημί , ὁ ζητέω , ἐκεῖνος ὁ ἀμνός ἰδού πάρειμι . εἰκώς γάρ , πολύς ὁ προφητικός ὁ Ἠσαΐας Βίβλος ἐμμελετάω , ζητέω τίς εἄν εἰμί ὁ ἀμνός . ὁ τοίνυν Ἰωάννης ὑποδείκνυμι αὐτός · οὐ εἶπον δέ , ἀμνός , ἀλ , « ὁ ἀμνός . » πολλός μέν γάρ ἀμνός , ὥσπερ καί πολύς Χριστός · ἀλ ὁ ἀληθινός ἀμνός ὁ παρά Μωσῆς τυπόω , καί παρά Ἠσαΐας κηρύσσω , οὗτος κστι . ὁ Θεός δέ λέγω ἀμνός ὁ Χριστός , εἴτε ὁ Βέου ὡς προσδέχομαι ὁ ἐπί σωτηρία ἐγώ θάνατος ὁ Χριστός , εἴτε ὡς ὁ Θεός δίδωμι αὐτός ὑπέρ ἐγώ εἰς θάνατος . ὤσπερ εἴωθα λέγω · τε ὁ θῦμα ὁ δεῖνα εἰμί , ἀντί ὁ · ὁ Δεῖνα οὗτος προσάγω · οὕτως οὖν καί ὁ Κύριος λέγω ἀμνός ὁ Θεός , ὡς ὁ Θεός . καί πατήρ διά ὁ πρός ἐγώ ἀγάπη δίδωμι αὐτός εἰς σφαγή ὑπέρ