cogPG.PG123 633
αὐτοῦ ὡς μὴ τελείαν τὴν πίστιν , ἀλλ´ ἐκ πρὶν ἀποθανεῖν τὸν υἱόν μου , » τὴν ἀσθένειαν τῆτίστεως αὐτοῦ ἐμφαίνει , ὡς μὴ πεστεύοντος , ὅτι εἰ καὶ συμβῇ αὐτὸν ἀποθανεῖν , δυνατός ἐστιν ἀναστῆσαι αὐτὸν ) , διὰ ταῦτα οὗν καθαπτόμενος αὐτοῦ φησίν · « Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε , οὐ μὴ πιστεύσητε · » ἅμα δὲ καὶ τῶν ἑτέρων πολιτῶν κατηγορῶν τῶν ἐν τῆ Καπερναούμ . Φαίνονται γὰρ πανταχοῦ πολλὴν ἀπιστίαν κατηγορούμενοι . Ἐπεὶ οὖν ἀσθενὴς ἦν ὁ βασιλικὸς τὴν γνώμην , καὶ κατήπειγε τὸν Κύριον κατελθεῖν εἰς θεραπείαν τοῦ παιδὸς , δεικνύων αὐτῷ ὁ Σωτὴρ , ὅτι καὶ ἀπὼν δύναται αὐτὸν θεραπεῦσαι , λέγει · « Πορεύου , ὁ υἱός σουζῇν Ἀμέλει τοῦ μὲν παιδὸς τὸν πυρετὸν , τοῦ πατρὸς δὲ τὴν ἀπιστίαν ἰάσατο . Γίνωσκε δὲ , ὡς ἄλλο τέρας , καὶ ἄλλο σημεῖον . Τέρας μὲν γὰρ τὸ παρὰ φύσιν , οἷον τὸ διανοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου , καὶ ἐγεῖραι νεκρόν · σημεῖον δὲ , τὸ οὐκ ἔξω τῆς φύσεως οἷον τὸ ἰᾶσθαι ἄῤῥωστον . Τελέσει δὲ καὶ τοῦτο τὸ θαῦμα καὶ νῦν ὁ Κύριος ἐπὶ παντὸς τοῦ προσερχομένου . Οἷον βασιλικός ἐστι πᾶς ἄνθρωπος , οὐ μόνον ὡς τοῦ βασιλέως πάντων συγγενής διὰ τὴν ψυχὴν , ἀλλὰ καὶ ὡς αὐτὸς βασιλικὴν ἀρχὴν κατὰ πάν των δεξάμενος . εὑρίσκεται δὲ πολλάκις ἔχων τις τὸν νοῦν . οἷς υἱὸν , πυρὶ ἡδονῶν ἀτόπων καὶ ἐπιθυμίαις κακῶς ἔχοντα . Εἰ τοίνυν προσέλθῃ τῷ Ἰησοῦ , καὶ αἰτήσει αὐτὸν καταβῆναι , τουτέστι , συγκαταβάσει φιλανθρωπίας χρήσασθαι , καὶ συγχωρῆσαι αὐτῷ τὰς ἁμαρτίας πρὶν ἢ τελείως ἀπὸ τῆς νόσου τῶν ἐπιθυμιῶν ἀπονεκρωθῇ , μὴ γὰρ συγκαταβαίη ἡμῖν ὁ Θεὸς , ἀλλὰ τὰς ἀνομίας παρατηρήσαιτο , καὶ κατ´ ἐκείνας ἐξετάσειε , τίς λοιπὸν ὑποστήσεται ; ] εἰ προσέλθῃ τοίνυν , ὡς εἴρηται , τεύξεται τοῦ ζητουμένου , καὶ ἀπολήψεται τὸν νοῦν αὐτοῦ ὑγιᾶ . Πλὴν ὅρα καὶ τί φησιν ὁ Κύριος πρὸς αὐτόν · « Πορεύου , ὁ υἱός ζοο ζῇ . » τουτέστι , Μὴ ἀκίνητος ἔσο πρὸς τὸ καλὸν , ἀλλὰ πορεύου , καὶ κίνησιν ἀκατάπαυστον ἐνδείκνοσο πρὸς τὸ ἀγαθόν · τἄτε γὰρ ὁ υἱός σου ζῇ . Εἰ δὲ παύσῃ τοῦ πορεύεσθαι , τεθνήξεταί σου πάντως ὃ νοῦς , τῇ περὶ τὸ καλὸν ἀκινησίᾳ τὴν νέκρωσιν λαβών « Ἡη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος , οἱ δοῦλοι αῦτῶῶ ἀπήντησαν αὐτῷ , καὶ ἀπήγγειλαν λέγοντες , ὅτι Ὁ υἱός σου ζῇ . ἐπύθετο οὖν παρ´ αὐτῶν τὴν ὥραν , ἐν ᾖ κομψότερον ἔσχεν . Καὶ εἶπον αὐτῷ , ὅτι Χθὲς ὥραν ἑβθδόμην ἀφῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός . Ἔγνω οὗν ὁ πατὴρ , ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳὲν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , ὅτι Ὁ υἱός σου ζῇ , καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς , καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη . Τοῦτο πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς , ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν . » Ἐκπλαγέντες οἱ δοῦλοι τὴν ἀθρόαν μεταβο ἠν τῆς νόσου , ἀπαντῶσι τῷ κυρίῳ , εὐαγγελιζόμενοι αὐτῷ τὴν τοῦ υἱοῦ ὑγείαν . Οὐ γὰρ ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ´ ἀθρόον ἀπηλλάγη τοῦ πυρετοῦ , ὥστε δειχθῆναι μὴ φύσεως ἀκολουθίαν εἶναι τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ . Μαθὼν δὲ παρὰ τῶν δούλων τὴν ὥραν , ἐν ᾖ κομψότερον ὁ παῖς ἕσχεν , ἀντὶ τοῦ , ἐπὶ τὸ βέλτιον καὶ εὐρωστότερον μετῆλθεν ὁ παῖς , τελείως πιστεύει τῷ Κυρίῳ . Π γὰρ προτέρα
Lemmas: αὐτός ὡς μή τέλειος ὁ πίστις , ἀλ ἐκ πρίν ἀποθνῄσκω ὁ υἱός ἐγώ , » ὁ ἀσθένεια τῆτις αὐτός ἐμφαίνω , ὡς μή πεστευειμι , ὅτι εἰμί καί συμβαίνω αὐτός ἀποθνῄσκω , δυνατός εἰμί ἀνίστημι αὐτός ) , διά οὗτος ἐν καθάπτω αὐτός φημί · « ἐάν μή σημεῖον καί τέρας ὁράω , οὖον μή πιστεύω · » ἅμα δέ καί ὁ ἕτερος πολίτης κατηγορέω ὁ ἐν τῆ Καπερναούμ . φαίνω γάρ πανταχοῦ πολύς ἀπιστία κατηγορέω . ἐπεί οὖν ἀσθενής εἰμί ὁ βασιλικός ὁ γνώμη , καί κατεπείγω ὁ κύριος κατέρχομαι εἰς θεραπεία ὁ παῖς , δείκνυμι αὐτός ὁ Σωτήρ , ὅτι καί ἄπειμι δύναμαι αὐτός θεραπεύω , λέγω · « Πόρευος , ὁ υἱός σουζω ἀμέλει ὁ μέν παῖς ὁ πυρετός , ὁ πατήρ δέ ὁ ἀπιστία ἰάομαι . γιγνώσκω δέ , ὡς ἄλλος τέρας , καί ἄλλος σημεῖον . Τέρας μέν γάρ ὁ παρά φύσις , οἷος ὁ διανοίγω ὀφθαλμός τυφλός γεννάω , καί ἐγείρω νεκρός · σημεῖον δέ , ὁ οὐ ἔξω ὁ φύσις οἷος ὁ ἰάομαι ἄρρωστος . τελέω δέ καί οὗτος ὁ θαῦμα καί νῦν ὁ Κύριος ἐπί πᾶς ὁ προσέρχομαι . οἷος βασιλικός εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , οὖον μόνος ὡς ὁ βασιλεύς πᾶς συγγενής διά ὁ ψυχή , ἀλλά καί ὡς αὐτός βασιλικός ἀρχή κατά πᾶς ὁ δέχομαι . εὑρίσκω δέ πολλάκις ἔχω τις ὁ νόος . ὅς υἱός , πῦρ ἡδονή ἄτοπος καί ἐπιθυμία κακῶς ἔχω . εἰμί τοίνυν προσέρχομαι ὁ Ἰησοῦς , καί αἰτέω αὐτός καταβαίνω , τουτέστι , συγκατάβασις φιλανθρωπία χράω , καί συγχωρέω αὐτός ὁ ἁμαρτία πρίν ἢ τέλειος ἀπό ὁ νόσος ὁ ἐπιθυμία ἀπονεκρόω , μή γάρ συγκαταβαίνω ἐγώ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ἀνομία παρατηρέω , καί κατ´ ἐκεῖνος ἐξετάζω , τίς λοιπός ὑφίστημι ; ] εἰμί προσέρχομαι τοίνυν , ὡς εἴρω , τυγχάνω ὁ ζητέω , καί ἀπολαμβάνω ὁ νόος αὐτός ὑγιής . πλήν ὁράω καί τίς φημί ὁ Κύριος πρός αὐτός · « Πόρευος , ὁ υἱός ζο ζῶ . » τουτέστι , μή ἀκίνητος εἰμί πρός ὁ καλός , ἀλλά πορεύω , καί κίνησις ἀκατάπαυστος ἐνδείκνυμι πρός ὁ ἀγαθός · Τάτος γάρ ὁ υἱός σύ ζῶ . εἰμί δέ παύω ὁ πορεύω , θνῄσκω σύ πάντως ὅς νόος , ὁ περί ὁ καλός ἀκινησία ὁ νέκρωσις λαμβάνω « ἄγω δέ αὐτός καταβαίνω , ὁ δοῦλος αὐτός ἀπαντάω αὐτός , καί ἀπαγγέλλω λέγω , ὅτι ὁ υἱός σύ ζῶ . πυνθάνομαι οὖν παρ´ αὐτός ὁ ὥρα , ἐν εἰμί κομψός ἔχω . καί εἶπον αὐτός , ὅτι χθές ὥρα εβθδομεις ἀφίημι αὐτός ὁ πυρετός . γιγνώσκω ἐν ὁ πατήρ , ὅτι ἐν ἐκεῖνος ὁ ὁράω ὅς εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς , ὅτι ὁ υἱός σύ ζῶ , καί πιστεύω αὐτός , καί ὁ οἰκίον αὐτός ὅλος . οὗτος πάλιν δύο σημεῖον ποιέω ὁ Ἰησοῦς , ἔρχομαι ἐκ ὁ Ἰουδαῖος εἰς ὁ Γαλιλαία . » ἐκπλάσσω ὁ δοῦλος ὁ ἀθρόος μεταβαίνω ἐάν ὁ νόσος , ἀπαντάω ὁ κύριος , εὐαγγελίζομαι αὐτός ὁ ὁ υἱός ὑγεία . οὖον γάρ ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω , ἀλ ἀθρόος ἀπαλλάσσω ὁ πυρετός , ὥστε δείκνυμι μή φύσις ἀκολουθία εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἀλλά ὁ δύναμις ὁ Χριστός . μανθάνω δέ παρά ὁ δοῦλος ὁ ὥρα , ἐν εἰμί κομψός ὁ παῖς ἔχω , ἀντί ὁ , ἐπί ὁ ἀγαθός καί εὔρωστος μετέρχομαι ὁ παῖς , τέλειος πιστεύω ὁ κύριος . Π γάρ πρότερος