cogPG.PG123 276
κατὰ ἀνθρώπων , εἰ μὴ συγχωρήσει ὁ Θεός · νόει δὲ ὅτι καὶ εἰς τοὺς κατὰ χοίρους ζῶντας ἀνθρώπους , ῷ βορβόρῳ τῆς ἡδονῆς ἐγκυλιομένους , εἰς τούτους εἰσέρχονται οἱ ἑαίμονες , καὶ ῥίπτουσιν αὐτοὺς κατὰ τοῦ κρημνοῦ τῆς ἀπωλείας , ἐν τῇ θαλάσσῃ τοῦ « Καὶ ἐξῆλθον ἰδεῖν τί ἐστι τὸ γεγονός . Καὶ ἔρχονται πρὸς τὸν Ἰησοῦν , καὶ θεωροῦσι τὸν δαιμονιζέμενον καθήμενον , καὶ ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα , τὸν ἐσχηκότα τὸν λεγεῶνα , καὶ ἐφοβήθησαν Ἰιηγήσαντο δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες , πῶς ἐγένετο τῷ δαιμονιζομένῳ , καὶ περὶ τῶν χοίρων · καὶ ἤρξαντο παρακαλεῖν αὐτὸν ἀπελθεῖν ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν . Καὶ ἐμβάντος αὐτοῦ εἰς τὸ πλοῖον , παρεκάλει αὐτὸν ὰ δαιμονισθεὶς , ἵνα ἧ μετ´ αὐτοῦ · ὁ δὲ Ἰησοῦς οὐκ ἀφῆκεν αὐτὸν , ἀλλὰ λέγει αὐτῷ · Ὑπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου πρὸς τοὺς σοὺς καὶ ἀνάγγειλον αὐτοῖς ὅσα σοι ὁ Κύριος κεποίηκε , καὶἠλάησέ σε . Καὶ ἀπῆλθε , καὶ ἤρξατο κηρύσσειν ἐν τῇ Δεκαπόλει , ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , καὶ πάντες ἐθαύμαζον . » Ἐξῆλθον μὲν οἱ τῆς πόλεως ἐκείνης πρὸς τὸν Ἰησοῦν , ἐκπλαγέντες τὸ θαῦμα · ἀκούσαντες δε , ἐφοβήθησαν πλέον . Λιὸ καὶ παρακαλοῦσι τὸν Ἰησοῦν ἵνα ἐξέλθῃ ἐκ τῶν ὁρίων αὐτῶν . Ἐδε δοίκεισαν γὰρ μήποτε καὶ μεῖζόν τι πάθωσι . Τοὺς γὰρ χοίρους ἀπολέσαντες , καὶ λυ πηθέντες ἐπὶ τῇ ἀπωλείᾳ , παραιτοῦνται καὶ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου · ὁ δὲ δαιμονισθεὶς παρεκάλει αὐτὸν , ἵνα ᾗ μετ´ αὐτοῦ · ἐφοβεῖτο γὰρ μήποτε μόνον εὐρόντες αὐτὸν οἱ δαίμονες , πάλιν ἐπέλθωσιν αὐτῷ . Ὁ δὲ Κύριος ἀπολύει αὐτὸν εἰς τὸν οἷκον αὐτοῦ , δεικνύων αὐτῷ ὅτι κἂν μὴ αὐτὸς παρῇ , ἀλλ´ ἥγε δύνα . μις αὐτοῦ καὶ ἡ ἐπισκοπὴ φυλάξει αὐτὸν , ἅμα δὲ , ἵνα καὶ ἐτέρους ὁραθεὶς ὡφελήσῃ . Ἰδοὺ γοῦν ἤρξατο κηρύσσειν , καὶ πάντες ἐθαύμαζον . Ὅρα δὲ καὶ τὸ ἄτυφον τοῦ Σωτῆρος . Οὐκ εἶπεν ὅτι . ἈπάννειλονἘαα σοι πεποίηκα , ἀλλ´ , Ὅσα σοι πεποίηκεν ὁ Κύριος . Οὕτω καὶ σὺ , ὅταν ἀγαθόν τι ποιήσῃς , μὴ σεαυτῷ , ἀλλὰ τῷ Θεῷ ἀνατίθει τὸ πραχθέν « Καὶ διαπεράσαντος τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ πλοίῳ πάλιν εἰς τὸ πέραν , συνήχθη ὄχλος πολὺς ἐπ´ αὐτὸν , καὶ ἦν παρὰ τὴν θάλασσαν . Καὶ ἰδοὺ ἔρχεται εἰς τῶν ἀρχισυναγώγων , ὀνόματι Ἰάειρος . Καὶ ἰδὼν αὐτὸν , πίπτει πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ , λέγων ὅτι , Τὸ θυγάτριόν μου ἐσχάσως ἔχει · ἵνα ἐλθὼν ἐπιθῇς αὐτῇ τὰς χεῖρας , ὅπως σωθῇ καὶ ζήσεται . Καὶ ἀπῆλθε μετ´ αὐτοῦ · καὶ ἡκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολὺς , καὶ συνέθλιβον αὐτὸν . Καὶ γυνή τις οὗσα ἐν ῥύσει αἵματος ἔτη δώδεκα , καὶ πολλὰ παθοῦσα ὑπὸ πολλῶν ἰατρῶν , καὶ δαπανήαα σα τὰ παρ´ αὐτῆς πάντα , καὶ μηδὲν ὡφεληθεῖσα , ἀλλὰ μᾶλλον εἰς τὸ χεῖρον ἐλθοῦσα , ἀκούσασα περὶ τοῦ Ἰησοῦ , ἐλθοῦσα ἐν τῷ ὄχλῳ ὄπισθεν , ἤψατοτοῦ ἱματίου αὐτοῦ · ἔλεγε γὰρ ὅτι , Κἂν τῶν ἱματίων αὐτοῦ ἅψωμαι , σωθήσομαι · καὶ εὐθέως ἐξηράνθη ἡ πηγὴ τοῦ αἴματος αὐτῆς , καὶ ἔγνω τῷ σώματι . ἦτι ἴαται ἀπὸ τῆς μάστιγος . » Μετὰ τὸ ἐπὶ τῷ δαιμονιζομένῳ θαῦμα , ἕτερον ἐργάζεται ὁ Κύριος , τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου ἀνιστῶν . Λέγει δὲ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχισυναγώγου , διὰ τοὺς Ἰουδαίους ποὺς εἰδότας τὸ γενόμενον . Ἐξ ἡμισείας δὲ πιστὸς ὁ ἀνήρ · καθὸ μὲν γὰρ πίπτει παρὰ τοὺς πόδας , πιστὸς ,
Lemmas: κατά ἄνθρωπος , εἰμί μή συγχωρέω ὁ Θεός · νοέω δέ ὅτι καί εἰς ὁ κατά χοῖρος ζῶ ἄνθρωπος , ῷ βόρβορος ὁ ἡδονή ἐγκυλτίιομαι , εἰς οὗτος εἰσέρχομαι ὁ εαιμονος , καί ῥίπτω αὐτός κατά ὁ κρημνός ὁ ἀπώλεια , ἐν ὁ θάλασσα ὁ « καί ἐξέρχομαι ὁράω τίς εἰμί ὁ γίγνομαι . καί ἔρχομαι πρός ὁ Ἰησοῦς , καί θεωρέω ὁ δαιμονίζω κάθημαι , καί ἱματίζω καί σωφρονέω , ὁ ἔχω ὁ λεγεών , καί φοβέω ιιηγεομαι δέ αὐτός ὁ ὁράω , πῶς γίγνομαι ὁ δαιμονίζομαι , καί περί ὁ χοῖρος · καί ἄρχω παρακαλέω αὐτός ἀπέρχομαι ἀπό ὁ Ὁρίων αὐτός . καί ἐμβαίνω αὐτός εἰς ὁ πλοῖον , παρακαλέω αὐτός ά δαιμονίζομαι , ἵνα ἧ μετέ αὐτός · ὁ δέ Ἰησοῦς οὐ ἀφίημι αὐτός , ἀλλά λέγω αὐτός · ὑπάγω εἰς ὁ οἶκος σύ πρός ὁ σός καί ἀναγγέλλω αὐτός ὅσος σύ ὁ Κύριος κεποιιημι , καὶἠλάησέ σύ . καί ἀπέρχομαι , καί ἄρχω κηρύσσω ἐν ὁ Δεκάπολις , ὅσος ποιέω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , καί πᾶς θαυμάζω . » ἐξέρχομαι μέν ὁ ὁ πόλις ἐκεῖνος πρός ὁ Ἰησοῦς , ἐκπλάσσω ὁ θαῦμα · ἀκούω δέ , φοβέω πλέω . Λιός καί παρακαλέω ὁ Ἰησοῦς ἵνα ἐξέρχομαι ἐκ ὁ Ὁρίων αὐτός . ἐσθίω δοικεισαω γάρ μήποτε καί μέγας τίς πάσχω . ὁ γάρ χοῖρος ἀπόλλυμι , καί Λυ πήθω ἐπί ὁ ἀπώλεια , παραιτέομαι καί ὁ παρουσία ὁ κύριος · ὁ δέ δαιμονίζομαι παρακαλέω αὐτός , ἵνα ὅς μετέ αὐτός · φοβέω γάρ μήποτε μόνος εὑρίσκω αὐτός ὁ δαίμων , πάλιν ἐπέρχομαι αὐτός . ὁ δέ Κύριος ἀπολύω αὐτός εἰς ὁ οἶκος αὐτός , δείκνυμι αὐτός ὅτι κἀν μή αὐτός πείρω , ἀλ ἥγε δύναμαι . μις αὐτός καί ὁ ἐπισκοπή φυλάσσω αὐτός , ἅμα δέ , ἵνα καί ἕτερος ὁράω ὠφελέω . ἰδέ γοῦν ἄρχω κηρύσσω , καί πᾶς θαυμάζω . Ὅρας δέ καί ὁ ἄτυφος ὁ Σωτήρ . οὐ εἶπον ὅτι . ἈπάννειλονἘαα σύ ποιέω , ἀλ , ὅσα σύ ποιέω ὁ Κύριος . οὕτως καί σύ , ὅταν ἀγαθός τίς ποιέω , μή σεαυτοῦ , ἀλλά ὁ Θεός ἀνατίθημι ὁ πράσσω « καί διαπεράω ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ πλοῖον πάλιν εἰς ὁ πέραν , συνάγω ὄχλος πολύς ἐπι αὐτός , καί εἰμί παρά ὁ θάλασσα . καί ἰδού ἔρχομαι εἰς ὁ ἀρχισυνάγωγος , ὄνομα Ἰάϊρος . καί εἶδον αὐτός , πίπτω πρός ὁ πούς αὐτός καί παρακαλέω αὐτός πολύς , λέγω ὅτι , ὁ θυγάτριον ἐγώ σχάζω ἔχω · ἵνα ἔρχομαι ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ , ὅπως σῴζω καί ζῶ . καί ἀπέρχομαι μετέ αὐτός · καί ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος πολύς , καί συνθλίβω αὐτός . καί γυνή τις ὕω ἐν ῥύσις αἷμα ἔτος δώδεκα , καί πολύς πάσχω ὑπό πολύς ἰατρός , καί δαπανάω σός ὁ παρ´ αὐτός πᾶς , καί μηδείς ὠφελέω , ἀλλά μᾶλλον εἰς ὁ χείρων ἔρχομαι , ἀκούω περί ὁ Ἰησοῦς , ἔρχομαι ἐν ὁ ὄχλος ὄπισθεν , ἅπτω ἱμάτιον αὐτός · λέγω γάρ ὅτι , κἀν ὁ ἱμάτιον αὐτός ἅπτω , σῴζω · καί εὐθύς ξηραίνω ὁ πηγή ὁ αἶμα αὐτός , καί γιγνώσκω ὁ σῶμα . ἠμί ἰάομαι ἀπό ὁ μάστιξ . » μετά ὁ ἐπί ὁ δαιμονίζομαι θαῦμα , ἕτερος ἐργάζομαι ὁ Κύριος , ὁ θυγάτηρ ὁ ἀρχισυνάγωγος ἀνίστημι . λέγος δέ καί ὁ ὄνομα ὁ ἀρχισυνάγωγος , διά ὁ Ἰουδαῖος πούς οἶδα ὁ γίγνομαι . ἐς ἥμισυς δέ πιστός ὁ ἀνήρ · καθό μέν γάρ πίπτω παρά ὁ πούς , πιστός ,