cogPG.PG123 431
γὰρ ἢ ἀπαγαγεῖν εἰς τοῦτο , μόνον κατέδησε τὰ τραύματα . Τί οὕν ἐστιν ὅ φημι ; Ὅτι τῆς Ἐκκλησίας συστάσης , καὶ γενομένου τοῦ πανδοχείου , τουτέστιν , ἐκ πάντων σχεδὸν τῶν ἐθνῶν τῆς πίστεως αὐξηθείσης , τότε ἐγένετο καὶ Πνεύματος ἀγίου δωρεὰ , καὶ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἐπλατύνετο . Καὶ τοῦτο μαθήσῃ ἀπὸ τῶν Πράξεων τῶν ἀποστόλων . Ἐπέχει δὲ τύπον πανδονέως πᾶς ἀπόστολος , καὶ διδάσκαλος , καὶ ποιμὴν , οἷς δέδωκεν ὁ Κύριος δύο δηνάρια , τὰς δύο Ἀιαθήκας , τὴν Παλαιὰν καὶ τὴν Νέαν . Ἑνὸς γὰρ εἰκόνα βασιλέως φέρουσιν ἀμφότεραι , τοῦ αὐτοῦ Θεοῦ λάτια οὗσαι . Ταῦτα γοῦν τὰ δηνάρια εἰς οὐρανοὺς ἀνερχόμενος ὁ Κύριος κατέλιπε τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς κατὰ καιροὺς ἐπισκόποις , καὶ διδασκάλοις . Εἶπε δὲ , ὅτι Ὃ ἂν προσδαπανήσῃς οἴκοθεν , ἃ ἐγὼ δώσω σοι . Τῷ ὄντι γὰρ προσεδαπάνησαν οἴκοθεν οἱ ἀπόστολοι , πολλὰ κοπιάσαντες , καὶ πανταχοῦ τὴν διδασκαλίαν σπείροντες . Ἀλλὰ καὶ οἱ κατὰ καιροὺς διδάσκαλοι ἐξηγούμενοι τὴν Παλαιὰν καὶ τὴν Νέαν , πολλὰ προσεδαπάνησαν οἴκοθεν , ὑπὲρ ὧν τὸν μισθὸν ἀπολήψονται ἐν τῷ ἐπανέρχεσθαι τὸν Κύριον , τουτέστιν ἐν τῇ δευτέρᾳ παρουσίᾳ . Τότε γὰρ ἂν εἴποι ἕκαστος αὐτῶν αὐτῷ · Κύριε , δύο δηνάρια δέδωκάς μοι , ἰδοὺ ἄλλα δύο προσεδαπάνησα . Πρὸς λν ἐρεῖ καὶ αὐτός · Εὖ , δοῦλε ἀγαθέ . « Ἐνένετο δὲ ἐν τὸ πορεύεσθαι αὐτοὺς , καὶ αὐτος εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινὰ , γυνὴ δέ τις , ὀνόματι Μάρθα , ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς . Καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία , ἢ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ , ἤκουε τῶν λόγων αὐτοῦ . Ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν Ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε · Κύριε , οὐ μέλει σοι . ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνη με κατέλιπε διακονεῖν ; Εἰπὲ οὖν αὐτῇ , ἵνα μοι συναντιλάβηται . Ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς · Μάρθα , Μάρθα , μεριμνᾷς , καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά . ἑνὸς δέ ἐστι χρεία . Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο , ἦτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ´ αὐτῆς . » Μέγα μὲν τὸ τῆς φιλοξενίας ἀγαθὸν , ὅπερ ἡ Μάρθα ἐπεδείκνυτο , καὶ οὐκ ἀπόβλητον · μεῖζον δὲ τὸ προσέχειν τοῖς πνευματικωτέροις λόγοις . Δι´ ἐκείνου μὲν γὰρ τὸ σῶμα τρέφεται , Διὰ δὲ τούτου ἡ ψυχὴ ζωοῦται . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο , φησὶ , πάρεσμεν , ὦ Μάρθα , ἵνα τὴν γαστέρα ἐμπλήσωμεν ποικίλων βρωμάτων , ἀλλ´ ἵνα ψυχὰς ὡφελήσωμεν . Ὅρα δὲ τὴν τοῦ Κυρίου γνώμην . Οὐ πρότερον εἶπέ τι πρὸς τὴν Μάρθαν , πρὶν ἢ παρ´ ἐκείνης λαβεῖν τὰς ἀφορμὰς τῆς ἐπιπλήξεως . Ἐπεὶ γὰρ ἐκείνη ἀποσπάσασθαι ἐπειρᾶτο τὴν ἀδελφήν αὐτῆς ἀπὸ τῆς ἀκροάσεως , τότε ὁ Κύριος δραξάμενος ἀφορμῆς , ἐπιπλήττει αὐτήν . Μέχρι γὰρ τότε ἡ φιλοξενία τιμητέα , μέχρις ὅτου οὐ περισπᾷ ἡμᾶς , καὶ ἀπαγάγει τῶν ἀναγκαιοτέρων . Ἐπὰν δὲ ἄρξηται κωλύειν ἡμᾶς ἀπὸ τῶν σπουδαιοτέρων , τηνικαῦτα σαύτης προτιμητέον τὴν τῶν θείων ἀκρόασιν , μἄλλον ἄα εἰ δεῖ τὸ ἀκριβέστερον εἰπεῖν , οὐ τὴν φιλοξενίαν κωλύει ὁ Κύριος , ἀλλὰ τὴν ποικιλίαν καὶ τύρ βην , τουτέστι τὸν περισπασμὸν , καὶ τὴν ταραχήν · ἐπεὶ τὴν λιτὴν ὑποδοχὴν ἐπαινεῖ . Ἵνα τί γὰρ , φησὶ , Μάρθα μεριμνᾷς , καὶ τυρβάζῃ πολλὰ , τουτέστι , περισπᾷ , ταράττῃ ; Ἑνὸς ἔχομεν χρείαν τοῦ φαγεῖν ὅ τι δή πστε , οὐχὶ ποικιλίας . Τινές δὲ τὸ , Ἐνός ἐστι χρεία , οὐ περὶ τοῦ φαγεῖν ἐνόησαν , ἀλλὰ τοῦ προσάχειν τῇ διδασκαλίᾳ . Δι´ ὧν δὶ λέγει , διδάσκει τοὺς
Lemmas: γάρ ἢ ἀπάγω εἰς οὗτος , μόνος καταδέω ὁ τραῦμα . τις οὖν εἰμί ὅς φημί ; ὅτι2 ὁ ἐκκλησία συνίστημι , καί γίγνομαι ὁ πανδοκεῖον , τουτέστιν , ἐκ πᾶς σχεδόν ὁ ἔθνος ὁ πίστις αὐξάνω , τότε γίγνομαι καί πνεῦμα ἅγιος δωρεά , καί ὁ χάρις ὁ Θεός πλατύνω . καί οὗτος μανθάνω ἀπό ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος . ἐπέχω δέ τύπος πανδονεος πᾶς ἀπόστολος , καί διδάσκαλος , καί ποιμήν , ὅς δίδωμι ὁ Κύριος δύο δηνάριον , ὁ δύο Ἀιαθήκας , ὁ Παλαιή καί ὁ Νέος . εἷς γάρ εἰκών βασιλεύς φέρω ἀμφότερος , ὁ αὐτός Θεός Λάτιον εἰμί . οὗτος γοῦν ὁ δηνάριον εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι ὁ Κύριος καταλείπω ὁ ἀπόστολος καί ὁ κατά καιρός ἐπίσκοπος , καί διδάσκαλος . εἶπον δέ , ὅτι ὅς εἄν προσδαπανάω οἴκοθεν , ὁ ἐγώ δίδωμι σύ . ὁ εἰμί γάρ προσδαπανάω οἴκοθεν ὁ ἀπόστολος , πολύς κοπιάω , καί πανταχοῦ ὁ διδασκαλία σπείρω . ἀλλά καί ὁ κατά καιρός διδάσκαλος ἐξηγέομαι ὁ Παλαιή καί ὁ Νέος , πολύς προσδαπανάω οἴκοθεν , ὑπέρ ὅς ὁ μισθός ἀπολαμβάνω ἐν ὁ ἐπανέρχομαι ὁ κύριος , τουτέστιν ἐν ὁ δύο παρουσία . τότε γάρ εἄν εἶπον ἕκαστος αὐτός αὐτός · κύριος , δύο δηνάριον δίδωμι ἐγώ , ἰδού ἄλλος δύο προσδαπανάω . πρός λ εἴρω καί αὐτός · εὕω , δοῦλος ἀγαθός . « Ἐνένετο δέ ἐν ὁ πορεύω αὐτός , καί αὐτός εἰσέρχομαι εἰς κώμη τις , γυνή δέ τις , ὄνομα Μάρθα , ὑποδείκνυμι αὐτός εἰς ὁ οἶκος αὐτός . καί ὅδε εἰμί ἀδελφή καλέω Μαρία , ἢ καί παρακαθίζω παρά ὁ πούς ὁ Ἰησοῦς , ἀκούω ὁ λόγος αὐτός . ὁ δέ Μάρθα περισπάω περί πολύς διακονία ἐφίστημι δέ εἶπον · κύριος , οὖον μέλος σύ . ὅτι ὁ ἀδελφός ἐγώ μόνος ἐγώ καταλείπω διακονέω ; εἶπον οὖν αὐτός , ἵνα ἐγώ συναντιλαμβάνομαι . ἀποκρίνω δέ εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς · Μάρθα , Μάρθα , μεριμνάω , καί τυρβάζω περί πολύς . εἷς δέ εἰμί χρεία . Μαρία δέ ὁ ἀγαθός μερίς ἐκλέγω , ὅστις οὐ ἀφαιρέω ἀπ´ αὐτός . » Μέγης μέν ὁ ὁ φιλοξενία ἀγαθός , ὅσπερ ὁ Μάρθα ἐπιδείκνυμι , καί οὐ ἀπόβλητος · μείζων δέ ὁ προσέχω ὁ πνευματικός λόγος . Δις ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ σῶμα τρέφω , Ζεύς δέ οὗτος ὁ ψυχή ζωόω . οὖον γάρ διά οὗτος , φημί , πάρειμι , εἰμί Μάρθα , ἵνα ὁ γαστήρ ἐμπίμπλημι ποικίλος βρῶμα , ἀλ ἵνα ψυχή ὠφελέω . Ὅρας δέ ὁ ὁ κύριος γνώμη . οὖον πρότερος εἶπον τίς πρός ὁ Μάρθα , πρίν ἢ παρ´ ἐκεῖνος λαμβάνω ὁ ἀφορμή ὁ ἐπίπληξις . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος ἀποσπάω πειράω ὁ ἀδελφός αὐτός ἀπό ὁ ἀκρόασις , τότε ὁ Κύριος δράσσομαι ἀφορμή , ἐπιπλήσσω αὐτός . μέχρι γάρ τότε ὁ φιλοξενία τιμητέος , μέχρι ὅστις οὖον περισπάω ἐγώ , καί απάγω ὁ ἀναγκαῖος . ἐπάν δέ ἄρχω κωλύω ἐγώ ἀπό ὁ σπουδαῖος , τηνικαῦτα σεαυτοῦ προτιμητέον ὁ ὁ θεῖον ἀκρόασις , μᾶλλον ἄα εἰμί δεῖ ὁ ἀκριβής εἶπον , οὖον ὁ φιλοξενία κωλύω ὁ Κύριος , ἀλλά ὁ ποικιλίας καί Τυρ βαίνω , τουτέστι ὁ περισπασμός , καί ὁ ταραχή · ἐπεί ὁ λιτός ὑποδοχή ἐπαινέω . ἵνα τίς γάρ , φημί , Μάρθα μεριμνάω , καί τυρβάζω πολύς , τουτέστι , περισπάω , ταράσσω ; εἷς ἔχω χρεία ὁ ἐσθίω ὅς τίς δή πετ , οὐ ποικιλίας . τις δέ ὁ , εἷς εἰμί χρεία , οὖον περί ὁ ἐσθίω νοέω , ἀλλά ὁ προσάγω ὁ διδασκαλία . Δις ὅς δί λέγω , διδάσκω ὁ