cogPG.PG123 651
ἄξιον οἴονται . Ἀλλ´ ἐκεῖνος φεύγει , παιδεύων ἡμᾶς τῶν κοσμικῶν καταφρονεῖν ἀξιωμάτων . Ἀναχωρεῖ δὲ εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος , μηδένα τῶν μαθητῶν παραλαβών · ὡς ἂν αὐτῶν τὸν πόθον δοκιμάσῃ , καὶ εἰ μὴ φέρουσι τὴν αὐτοῦ στέρησιν « Ὡς δὲ ὀία ἐγένετο , κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν . Καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον , ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ . Καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει , καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς Ἰησοῦς . Ὥ τε θάλασσα ἀνέμου πνέοντος διηγείρετο . Ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἰκοσιπέντε ἡ τριάκοντα , θεωροῦσι τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης , καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γενόμενον · καὶ ἐφοβήθησαν , Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς · Ἐγώ εἰμι , μὴ φοβεῖσθε . ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον , καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον . » Ὁ μὲν Κύριος ἄνεισιν εἰς τὸ ὄρος μόνος , ἵνα , καθὼς εἴπωμεν , δοκιμάσῃ τὸν πόθον τῶν μαθητῶν , εἰ ἐπιζητοῦσιν αὐτόν . Οἱ δὲ , περιμένουσι μὲν αὐτόν ἄχρις ὀψίας , προσδοκῶντες ἥξειν αὐτόν · μὴ ἐλθόντος δὲ , οὐκ ἀνέχονται , ἀλλὰ πρὸς ζήτησιν αὐτοῦ τῷ πόθω κεντούμενοι , ἐμβαίνουσιν εἰς τὸ πλοῖον . Οὐ γὰρ ἀπλῶς , καὶ ὡς ἔτυχεν , ὁ εὐαγγελιστὴς τὸν καιοὸν ἐδήλωσεν , ἀλλὰ διὰ τούτου τὴν σφοδρὰν ἀγάπην αὐτῶν ἐμφαίνων , ὅτι οὐδὲ ἑσπέρα αὐτοὺς κατέσνεν . Ἀφίησι δὲ αὐτοὺς χειμασθῆναι , ἵνα ἐκ τοῦ κλύδωνος γαλήνης ἐπιγενομένης , τῷ γεγονότι μᾶλλον κπευφρανθῶσι , καὶ ἀνεπίληστος ἡ μνήμη τούτοταῖς αὐτῶν καρδίαις ἐνσημανθῇ . Ἐφίσταται δὲ αὐ τοῖς χειμαζομένοις , καὶ διὰ τοῦ λόγου τόν τε φόβο . ἀκβάλλει , καὶ ἅμα γαλήνην τῇ θαλάσσῃ ἐμποιεῖκαὶ διπλῆν εὐδίαν ἐργάζεται , τῶν τε ψυχῶν αὐτῶν καὶ τῆς θαλάσσης πραθνας τὴν ταραχήν . Οὐκ ἀνέβη δὲ εἰς τὸ πλοῖον , τὸ θαυμα μεῖζον ἐργάσασθαι βουλόμενος . Ὅρα γὰρ τρία τὰ θαύματα · ἓν , ὅτι περιεπάτει ἐπὶ τῆς θαλάσσης · δεύτερον , ὅτι κατεστώρεσε τὰ κύματα · τρίτον , τὸ εὐθέως ποιῆσαι γενέσθαι τὸ πλοῖον ἐπὶ τὴν γῆν , εἰς ἡν ὑπῆγον , καίτοι πολὺ ἀπεῆχε τῆς γῆς , ὅτε τούτῳ ἐπέστη ὁ Κύριος . Διέβησαν μὲν οὖν καὶ Ἰουδαῖοι τὴν Ἐρυθρὰν , Μωσέως ἡγουμένου . ἀλλ´ ἐκεῖνος μὲν ὡς δοῦλος πάντα εἰργάζετο καὶ εὐχόμενος · οὗτος δὲ μετ´ ἐξουσίας ἀπάσης . Κἀκεῖ μὲν νότου πνεύσαντος , εἶξε τὸ ὕδωρ , ὥστε ἐπὶ ξηρᾶς ποιῆσαι παρελθεῖνἐνταῦθα δέ , μεῖζον τὸ θαῦμα ἐγένετο . Μένουσα γὰρ ἐπὶ τῆς οἰκείας φύσεως ἡ θάλασσα , οὔτως Κφερε τὸν Δεσπότην ἐπὶ τῶν νώτων , ἵνα πληρωθῇ τὸ προφητικόν · « Ὁ περιπατῶν ἐπὶ θαλάσσης ὡς ἐπὶ ἐδάφους . » Πολλοὶ καὶ νῦν ἐσμεν ἐν σκότῳ τῷ νοητῷ , καὶ κινδυνεύομεν ἐν τῇ θαλάσσῃ τῇ νοητῇ καταπνίγεσθαι · ἀλλ´ ὑποδεξώμεθα Χριστὸν , καὶ πάντως σωθησόμεθα ἀπὸ τῶν κινδύνων · κἂν πολλάκις φόβους ἐπεισάγωσιν ἡμῖν τινες , πειράζοντες ἡμᾶς ἦ δαίμονες , ἢ ἄνθρωποι , καὶ διὰ τὸν φόβον πειρῶνται ἡμᾶς κατασείειν , ἀκούσωμεν τοῦ Χριστοῦ βοῶντος · « Μὴ φοβεῖσθε , ἐγώ εἰμι . » Ὅ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστι · Τὰ μὲν φοβερὰ παρέρχονται , διὸ μὴ φοβεῖσθε
Lemmas: ἄξιος οἴομαι . Ἀλ ἐκεῖνος φεύγω , παιδεύω ἐγώ ὁ κοσμικός καταφρονέω ἀξίωμα . ἀναχωρέω δέ εἰς ὁ ὄρος αὐτός μόνος , μηδείς ὁ μαθητής παραλαμβάνω · ὡς εἄν αὐτός ὁ πόθος δοκιμάζω , καί εἰμί μή φέρω ὁ αὐτός στέρησις « ὡς δέ οἶος γίγνομαι , καταβαίνω ὁ μαθητής αὐτός εἰς ὁ θάλασσα . καί ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον , ἄρχω πέραν ὁ θάλασσα εἰς Καπερναούμ . καί σκοτία ἤδη γίγνομαι , καί οὐ ἔρχομαι πρός αὐτός Ἰησοῦς . ὅς τε θάλασσα ἄνεμος πνέω διά-ἀγείρω . ἐλαύνω οὖν ὡς στάδιον εἰκοσιπέντε ὁ τριάκοντα , θεωρέω ὁ Ἰησοῦς περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα , καί ἐγγύς ὁ πλοῖον γίγνομαι · καί φοβέω , ὁ δέ λέγω αὐτός · ἐγώ εἰμί , μή φοβέω . ἐθέλω οὖν λαμβάνω αὐτός εἰς ὁ πλοῖον , καί εὐθύς ὁ πλοῖον γίγνομαι ἐπί ὁ γῆ εἰς ὅς ὑπάγω . » ὁ μέν Κύριος ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος μόνος , ἵνα , καθώς εἶπον , δοκιμάζω ὁ πόθος ὁ μαθητής , εἰμί ἐπιζητέω αὐτός . ὁ δέ , περιμένω μέν αὐτός ἄχρι ὄψιος , προσδοκάω ἥκω αὐτός · μή ἔρχομαι δέ , οὐ ἀνέχω , ἀλλά πρός ζήτησις αὐτός ὁ πόθος κεντέω , ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον . οὖον γάρ ἀπλόος , καί ὡς τυγχάνω , ὁ εὐαγγελιστής ὁ καιοὸν δηλόω , ἀλλά διά οὗτος ὁ σφοδρός ἀγάπη αὐτός ἐμφαίνω , ὅτι οὐδέ ἑσπέρα αὐτός καθίημι . ἀφίημι δέ αὐτός χειμάζω , ἵνα ἐκ ὁ κλύδων γαλήνη ἐπιγίγνομαι , ὁ γίγνομαι μᾶλλον κπευφρανθῶσι , καί ἀνεπίληστος ὁ μνήμη τοῦτος αὐτός Καρδία ἐνσημαίνω . ἐφίστημι δέ αὖος ὁ χειμάζω , καί διά ὁ λόγος ὁ τε φόβος . ἐκβάλλω , καί ἅμα γαλήνη ὁ θάλασσα ἐμποιέω διπλόος εὐδία ἐργάζομαι , ὁ τε Ψυχή αὐτός καί ὁ θάλασσα πραθνας ὁ ταραχή . οὐ ἀναβαίνω δέ εἰς ὁ πλοῖον , ὁ θαῦμα μείζων ἐργάζομαι βούλομαι . Ὅρας γάρ τρεῖς ὁ θαῦμα · εἷς , ὅτι περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα · δύο , ὅτι κατεστώρεσε ὁ κῦμα · τρίτος , ὁ εὐθύς ποιέω γίγνομαι ὁ πλοῖον ἐπί ὁ γῆ , εἰς ἐάν ὑπάγω , καίτοι πολύς ἀπέχω ὁ γῆ , ὅτε οὗτος ἐφίστημι ὁ Κύριος . διαβαίνω μέν οὖν καί Ἰουδαῖος ὁ ἐρυθρός , Μωσῆς ἡγέομαι . ἀλ ἐκεῖνος μέν ὡς δοῦλος πᾶς ἐργάζομαι καί εὔχομαι · οὗτος δέ μετέ ἐξουσία ἀπασάω . ἀκέομαι μέν νότος πνέω , ἔοικα ὁ ὕδωρ , ὥστε ἐπί ξηρός ποιέω παρέρχομαι δέ , μείζων ὁ θαῦμα γίγνομαι . Μένουσα γάρ ἐπί ὁ οἰκεῖος φύσις ὁ θάλασσα , οὔτως Κφερε ὁ δεσπότης ἐπί ὁ νῶτον , ἵνα πληρόω ὁ προφητικός · « ὁ περιπατέω ἐπί θάλασσα ὡς ἐπί ἔδαφος . » πολλός καί νῦν εἰμί ἐν σκότος ὁ νοητός , καί κινδυνεύω ἐν ὁ θάλασσα ὁ νοητός καταπνίγω · ἀλ ὑποδείκνυμι Χριστός , καί πάντως σῴζω ἀπό ὁ κίνδυνος · κἀν πολλάκις φόβος ἐπεισάγω ἐγώ τις , πειράω ἐγώ εἰμί δαίμων , ἢ ἄνθρωπος , καί διά ὁ φόβος πειράω ἐγώ κατασείω , ἀκούω ὁ Χριστός βοῦς · « μή φοβέω , ἐγώ εἰμί . » ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ μέν φοβερός παρέρχομαι , διό μή φοβέω