cogPG.PG123 158
πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα · καὶ ὁ κακολογῶν πατέρα ἢ μητέρα , θανάτῳ τελευτάτω . Υμεῖς δὲ λέγετε · Ὃς ἂν εἴπῃ τῷ πατρὶ ἢ τῇ μητρί · Δῶρον ὃ ἐὰν ἐξ έμοῦ ὡφεληθῇς , καὶ οὐ μὴτιμήσῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα · καὶ ἠκυρώσατε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν . » Οἱ μὲν φαρισαῖοι κατηγόρουν τῶν μαθητῶν , ὡς ἐντολὴν τῶν πρεσβυτέρων παραβαινόντων · ὁ δὲ Χριστὸς δεικνύει αὐτοὺς τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον παραβαίνοντας · ἑδίδασκον γὰρ τοὺς παῖδας μηδὲν διδόναι τοῖς γονεῦσιν , ἀλλ´ ἀνατι . θέναι ὅσα ἔχουσι τῷ γαζοφυλακίῳ τοῦ ἱεροῦ . Ἐν γὰρ ἐν τῷ ἱερῷ θησαυρὸς , ἐν ᾧ ὁ βουλόμενος ἔβαλλεν , ἐκαλεῖτο δὲ ουτος γάζα . Ὁ δὲ θησαυρὸς τοῖς πένησι διεδίδοτο . Οἱ τοίνυν φαρισαῖοι πείθοντες τοὺς παῖδας μηδὲν διδόναι τοῖς γονεῦσιν , ἀλλ´ ἀνατιθέναι αὐτὰ τῷ θησαυρῷ τοῦ ἱεροῦ , ἐδίδασκον αὐτοὺς λέγειν ὅτι Δῶρόν ἐστι , τουτέστιν , ἀνατεθειμένον τῷ Θεῷ ἐστιν , ὧ πάτερ , ὃ ζητεῖς ἐξ ἐμοῦ ὡφεληθῆναι . Καὶ οὕτως ἐμέριζον αὐτοὶ μετὰ τῶν παίδων τὰ χρήματα , καὶ οἱ γονεῖς κατελιμπάνοντο ἀγηροκόμητοι · ἐποίουν δὲ τοῦτο καὶ οἱ δανεισταί . Ἐὰν γάρ τις ἐδάνεισέ τινι χρήματα , εἰ δύσκολος ὁ χρεώστης ἦν καὶ οὐκ ἀπεδίδου τὸ ὀφειλόμενον , ἔλεγεν ὁ δανειστής πρὸς τοῦ τον τὸν ἀγνώμονα χρεῶστην · Κορβάν ἐστιν ὃ ὀφείλεις μοι , τουτέστι , δῶρον τῷ Θεῷ ἀνατεθειμένον . Ὁ οὖν χρεώστης ὡς τῷ Θεῷ ἔκτοτι ὀφείλων καὶ ἄν κατέβαλλε · τοῦτο ἐδίδασκον τοὺς παῖδας οἱ Φαρισαῖοι ποιεῖν . « Ὑποκριταὶ , καλῶς προεφήτευσε περὶ ὑμῶν Ἡσαΐας , λέγων · Ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὐτος τῷ στόματι αὐτῶν , καὶ τοῖς χείλεσί με τιμᾷ , ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόῤῥω ἀπέχει ἀπ´ ἐμοῦ . Μάτην δὲ σέβονταί με , διδάσκοντες διὸασκαλίας ἐντάλματα ἀνθρώπων . » Δείκνυσι διὰ τῆς Ἡσαΐου φωνῆς , καὶ περὶ τὸν Πατέρα αὐτοῦ τοιούτους ὄντας αὐτοὺς , οἷοι καὶ περὶ αὐτὸν εὑρίσκονται · πονηροὶ γὰρ ὄντες , καὶ διὰ τῶν πονηρῶν ἔργων μακρύνοντες ἐαυτοὺς τοῦ Θεοῦ , στόματι μόνον ἐλάλουν τὰ τοῦ Θεοῦ λόγια . Μάτην γὰρ πάντως σέβονται καὶ δοκοῦσι τιμᾷν τὸν Θεὸν , οἱ διὰ σῶν ἔργων αὐτὸν ἁτιμάζοντες , . ι Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον , εἶπεν αὐτοῖς · Ἀκούετε καὶ συνίετε . Οὐ τὸ εἰσερχόμενον εἰς τὴν στόμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον , ἀλλὰ τὸ ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ στόματος , τοῦτο κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον . » Οὐκ ἔτι τοῖς φαρασαίοις διαλέγεται , ὡς ἀθεραπεύτοις , τῷ ὄχλῳ δέ . Καὶ διὰ τοῦ προσκαλέσασθαι δοκεῖ τι μᾷν αὐτοὺς , ἵνα παραδέξωνται τὸν λόγον αὐτοῦ , καί φησιν · Ἀκούετε καὶ συνίετε , διανιστῶν αὐτοὺς εἰς προσοχήν . Τῶν δὲ φαρισαίων αἰτιωμένων τοὺς μαθητὰς ὡς ἀνίπτοις χεροὶν ἐσθίοντας ,, ὁ Κύριος περὶ βρωμάτων λέγει , ὅτι οὐδὲν βρῶμα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον , τουτέστι μολύνει . Καὶ εἰ τὸ βρῶμα οὐ μολύνει , πολλῷ μᾶλλον τὸ ἀνίπτοις χερσὶίν ἐσθίειν . Μολύνει γὰρ τὸν ἐντὸς ἄνθρωπον , τὸ λέγειν ἃ μὴ εῖ . Αἰνίττεται δὲ διὰ τούτου τοὺς Φαρισαίους , μολυνομένους ἐκ τοῦ λέγειν φθονούντων ῥήματα · ὅρα δὲ σοφίαν , πῶς οὕτε φανερῶς τὸ ἄνιπτον ἐσθίειν
Lemmas: πατήρ σύ καί ὁ μήτηρ · καί ὁ κακολογέω πατήρ ἢ μήτηρ , θάνατος τελευτάω . ὑμεῖς δέ λέγω · ὅς εἄν εἶπον ὁ πατήρ ἢ ὁ μήτηρ · Δῶρος ὅς ἐάν ἐκ μου ὠφελέω , καί οὖον μὴτιμήσῃ ὁ πατήρ αὐτός ἢ ὁ μήτηρ · καί ἀκυρόω ὁ ἐντολή ὁ Θεός διά ὁ παράδοσις σύ . » ὁ μέν Φαρισαῖος κατηγορέω ὁ μαθητής , ὡς ἐντολή ὁ πρέσβυς παραβαίνω · ὁ δέ Χριστός δείκνυμι αὐτός ὁ ὁ Θεός νόμος παραβαίνω · διδάσκω γάρ ὁ παῖς μηδείς δίδωμι ὁ γονεύς , ἀλ ἀνατί . Θεναί ὅσος ἔχω ὁ γαζοφυλάκιον ὁ ἱερός . ἐν γάρ ἐν ὁ ἱερός θησαυρός , ἐν ὅς ὁ βούλομαι βάλλω , καλέω δέ οὗτος γάζα . ὁ δέ θησαυρός ὁ πένης διαδίδωμι . ὁ τοίνυν Φαρισαῖος πείθω ὁ παῖς μηδείς δίδωμι ὁ γονεύς , ἀλ ἀνατίθημι αὐτός ὁ θησαυρός ὁ ἱερός , διδάσκω αὐτός λέγω ὅτι δῶρον εἰμί , τουτέστιν , ἀνατίθημι ὁ Θεός εἰμί , ἵημι πατήρ , ὅς ζητέω ἐκ ἐγώ ὠφελέω . καί οὕτως μερίζω αὐτός μετά ὁ παῖς ὁ χρῆμα , καί ὁ γονεύς καταλείπω ἀγηροκόμητος · ποιέω δέ οὗτος καί ὁ δανειστής . ἐάν γάρ τις δανείζω τις χρῆμα , εἰμί δύσκολος ὁ χρεώστης εἰμί καί οὐ ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω , λέγω ὁ δανειστής πρός ὁ ὁ ὁ ἀγνώμων χρεώστης · κορβᾶν εἰμί ὅς ὀφείλω ἐγώ , τουτέστι , δῶρον ὁ Θεός ἀνατίθημι . ὁ οὖν χρεώστης ὡς ὁ Θεός ἔκτος ὀφείλω καί ἄν καταβάλλω · οὗτος διδάσκω ὁ παῖς ὁ Φαρισαῖος ποιέω . « ὑποκριτής , καλῶς προφητεύω περί σύ Ἠσαΐας , λέγω · ἐγγίζω ἐγώ ὁ λαός οὐτος ὁ στόμα αὐτός , καί ὁ χεῖλος ἐγώ τιμάω , ὁ δέ καρδία αὐτός πόρρω ἀπέχω ἀπ´ ἐγώ . Μάτος δέ σέβω ἐγώ , διδάσκω διὸασκαλίας ἔνταλμα ἄνθρωπος . » δείκνυμι διά ὁ Ἠσαΐας φωνή , καί περί ὁ πατήρ αὐτός τοιοῦτος εἰμί αὐτός , οἷος καί περί αὐτός εὑρίσκω · πονηρός γάρ εἰμί , καί διά ὁ πονηρός ἔργον μακρύνω ἑαυτοῦ ὁ Θεός , στόμα μόνος λαλέω ὁ ὁ Θεός λόγιος . Μάτος γάρ πάντως σέβομαι καί δοκέω τιμάω ὁ θεός , ὁ διά σός ἔργον αὐτός ἁτιμάζω , . ι καί προσκαλέω ὁ ὄχλος , εἶπον αὐτός · ἀκούω καί συνίημι . οὖον ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ στόμα κοινόω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ἐκπορεύω ἐκ ὁ στόμα , οὗτος κοινόω ὁ ἄνθρωπος . » οὐ ἔτι ὁ φαρασαίοις διαλέγω , ὡς ἀθεράπευτος , ὁ ὄχλος δέ . καί διά ὁ προσκαλέω δοκέω τίς μείς αὐτός , ἵνα παραδέχομαι ὁ λόγος αὐτός , καί φημί · ἀκούω καί συνίημι , διανίστημι αὐτός εἰς προσοχή . ὁ δέ Φαρισαῖος αἰτιάομαι ὁ μαθητής ὡς ἄνιπτος χείρ ἐσθίω ,, ὁ Κύριος περί βρῶμα λέγω , ὅτι οὐδείς βρῶμα κοινόω ὁ ἄνθρωπος , τουτέστι μολύνω . καί εἰμί ὁ βρῶμα οὖον μολύνω , πολύς μᾶλλον ὁ ἄνιπτος χέρσις ἐσθίω . μολύνω γάρ ὁ ἐντός ἄνθρωπος , ὁ λέγω ὁ μή ἔρχομαι . αἰνίσσομαι δέ διά οὗτος ὁ Φαρισαῖος , μολύνω ἐκ ὁ λέγω φθονέω ῥῆμα · ὁράω δέ σοφία , πῶς ἵημι φανερῶς ὁ ἄνιπτος ἐσθίω