cogPG.PG123 470
φαρισαίων ὁ Κύριος , ὅμως εἰσίει εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν · ὡφελείας γὰρ ψυχῶν ἐφρόντιζε , καὶ διὰ τοῦτο εἰσήρχετο · ἢ γὰρ ἐκ λόγου καὶ διδασκαλίας , ἢ ἐκ σημείων ἐπιδείξεως δυνατὸν ἦν αὐτοὺς ὡφελεῖσθαι . εἴνε ἠβούλοντο Παρελθόντος οὖν εἰς μέσον τοῦ ὑδρωπικοῦ ὁ Κύριος οὐ τοῦτο ἐσκόπησεν , ὅπως μὴ σκανδαλίσῃ αὐτοὺς , ἀλλ´ ὅπως εὐεργετήσῃ τὸν θεραπείας δεόμενον . Δεῖ γὰρ ἡμᾶς , ἔνθα ὠφέλεια ἀνακύπτει μάλα πολλὴ , μὴ φροντίζειν τῶν ἀνοήτως σκανδαλιζομένων . Ἐλέγχει δὲ τὴν ἀφροσύνην τῶν ἐγκαλεῖν μελλόντων αὐτῷ , διὸ καὶ ἐρωτᾷ , Εἰ ἔξεστι τῷ Σαββάτῳ θεραπεύειν , ἢ οὔς Ἀρα γὰρ οὐ προφανῶς καταγελᾷ αὐτῶν ὡς ἀνοήτων ; εἴγε τοῦ Θεοῦ τὸ Σάββατον εὐλογήσαντος , αὐτοὶ κωλύουσιν ἀγαθοποιεῖν ἐν τούτῳ , καὶ ποιοῦσιν αὐτὸ πάντως ἐπικατάρατον · Ἐ γὰρ ἡμέρα ἡ μηδὲν ἔργον ἀγαθὸν ἐπιδεχομένη , οὐκ εὐλογημένη . Ἀλλ´ οὗτοί γε γνόντες ὅποι φέρει τὸ ἐρώτημα , ἡσύχασαν · τότε δὴ ὁ Ἰησοῦς τὸ οἰκεῖον ποιεῖ , καὶ διὰ τῆς ἁφῆς ἰᾶται τὸν ἄνθρωπον · εἶτα καὶ τοὺς Φαρισαίους ἐντρέπει διὰ τούτου , μονονουχὶ τοιαῦτα λέγων αὐτοῖς · Εἰ κεκώλυκεν ὁ νόμος ἐλεεῖν ἐν Σαββάτῳ , μὴ φροντίσῃς υἱοῦ κινδυνεύοντος ἐν Σαββάτῳ ; Καὶ τί λέγωυίοῦ ; ὅπου οὐδὲ βοῦν ἀβοήθητον καταλείψεις εἰ κινδυνεύοντα ὄψει ; Πῶς οὖν οὐκ ἀνόητον παρατηρεῖσθαι τὴν τοῦ ὑδρωπικοῦ θεραπείαν ἐν Σαββάτῳ ; Ὑδρωπικός ἐστι καὶ πᾶς ὃς διὰ τοῦ ἀνειμένου βίου καὶ ὑγροῦ κατὰ ψυχὴν νοσήσας δει νῶν , δεῖται Χριστοῦ , οὐκοῦν καὶ θεραπευθήσεται , εἰ ἔμπροσθεν Χριστοῦ γένηται . Ὁ γὰρ ἔμπροσθεν Θεοῦ εἶναι ἐννοῶν ἀεὶ , καὶ παρ´ αὐτοῦ ὁρᾶσθαι , ἐλάχισταποο ὐ ἰρεο νίὰοαιω , πἰωίσε ρεοσαὺίι . ἀμαρτήσεται « Ἔλεγε δὲ πρὸς τοὺς κεκλημενους παραβολὴν , ἐπέχων πῶς τὰς πρωτοκλισίας ἐξελέγοντο , λέγων πρὸς αὐτούς · Ὅταν κληθῇς ὑπό τινος εἰς γάμον , μὴ κατακλιθῇς εἰς τὴν πρωτοκλισίαν , μήποτε ἐντιμότερός σου ᾖ κεκλημένος ὑπ´ αὐτοῦ , καὶ ἐλθὼν ὁ σὲ καὶ αὐτὸν καλέσας , ἐρεῖ σοι , Δὸς τούτῳ τόπον , καὶ τότε ἄρξῃ μετ´ αἰσχύνης τὸν ἔσχατον τόπον κατέχειν · ἀλλ´ Ὅταν κληθῇς , πορευθεὶς ἀνάπεσον εἰς τὸν ἔσχατον τόπον , ἵνα ὅταν ἔλθῃ ὁ κεκληκώς σε , εἴπῃ σοι · Φίλε , προσανάβηθι ἀνώτερον · τότε ἔσται σοι δόξα ἐνώπιον τῶν συνανακειμένων σοι . ὅτι πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται , καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται . » ὁρᾷς τὰ δεῖπνα τοῦ Χρι τοῦ ποῖά τινά εἰσιν , εἰς ὡφέλειαν ψυχῶν , οὐκ εἰς κόρον γαστρὸς καταστρέφοντα ; Ἵδε γὰρ , ἰάσατο τὸν ὑδρωπικὸν , ἐδίδαξε τοὺς Φαρισαίους , ὅτι καλὸν τὸ ἐν Σαββάτῳ εὐεργετεῖν Ἐπεὶ δὲ εἶδεν αὐτοὺς καὶ περὶ τῆς πρωτοκλισίας θορυβουμένους , ἰᾶται καὶ τοῦτο τὸ πάθος οὐκ ἀπὸ σμικρᾶς ἀρχόμενον προφάσεως , ἀλλ´ ἀπὸ μεγάλης καὶ δυσδιαφεύκτου , τῆς κενοδοξίας φημί · καὶ μή τις νομιζέτω τὴν περὶ τούτου διδασκαλίαν μικρὰν εἶναι , καὶ ἀναξίαν τῆς τοῦ Θεοῦ μεγαλοπρεπείας · μάλιστα μὲν γὰρ οὐδὲ ἰατρὸν φιλάνθρωπον εἴποις ἂν , τὸν ποδάγρας μὲν ἰᾶσθαι ἐπαγγελλόενον να ὅσα τῶν νοσημάτων ἀξιόλογα , δακτύλου δὲ σύντριμμα ἣ δόντος ἄλγος μὴ δεχόμενον θεραπεύειν . Ἔπειτα πῶς μικρὸν τὸ τῆς κενοδοξίας πάθος , ὃ ἠνώχλει πάντως τοῖς τὰς πρωτοκλισίας ζητοῦσιν ; Ἐχρῆν οὐν , ἐχρῆν
Lemmas: Φαρισαῖος ὁ Κύριος , ὅμως εἰσίημι εἰς ὁ οἶκος αὐτός · ὡφελεία γάρ Ψυχή φροντίζω , καί διά οὗτος εἰσέρχομαι · ἢ γάρ ἐκ λόγος καί διδασκαλία , ἢ ἐκ σημεῖον ἐπίδειξις δυνατός εἰμί αὐτός ὠφελέω . εἵνω βούλομαι παρέρχομαι οὖν εἰς μέσος ὁ ὑδρωπικός ὁ Κύριος οὖον οὗτος σκοπέω , ὅπως μή σκανδαλίζω αὐτός , ἀλ ὅπως εὐεργετέω ὁ θεραπεία δήω . Δεύς γάρ ἐγώ , ἔνθα ὠφέλεια ἀνακύπτω μάλα πολύς , μή φροντίζω ὁ ἀνόητος σκανδαλίζω . ἔλεγχος δέ ὁ ἀφροσύνη ὁ ἐγκαλέω μέλλω αὐτός , διό καί ἐρωτάω , εἰμί ἔξεστι ὁ σάββατον θεραπεύω , ἢ οὖς Ἀρά γάρ οὖον προφανῶς καταγελάω αὐτός ὡς ἀνόητος ; εἰ ὁ Θεός ὁ σάββατον εὐλογέω , αὐτός κωλύω ἀγαθοποιέω ἐν οὗτος , καί ποιέω αὐτός πάντως ἐπικατάρατος · εἰ γάρ ἡμέρα ὁ μηδείς ἔργον ἀγαθός ἐπιδέχομαι , οὐ εὐλογέω . Ἀλ οὗτος γε γιγνώσκω ὅποι φέρω ὁ ἐρώτημα , ἡσυχάζω · τότε δή ὁ Ἰησοῦς ὁ οἰκέω ποιέω , καί διά ὁ ἁφή ἰάομαι ὁ ἄνθρωπος · εἶτα καί ὁ Φαρισαῖος ἐντρέπω διά οὗτος , μονονού τοιοῦτος λέγω αὐτός · εἰμί κωλύω ὁ νόμος ἐλεέω ἐν σάββατον , μή φροντίζω υἱός κινδυνεύω ἐν σάββατον ; καί τίς λέγω ; ὅπου οὐδέ βοῦς ἀβοήθητος καταλείπω εἰμί κινδυνεύω ὁράω ; Πῶς οὖν οὐ ἀνόητος παρατηρέω ὁ ὁ ὑδρωπικός θεραπεία ἐν σάββατον ; ὑδρωπικός εἰμί καί πᾶς ὅς διά ὁ ἀνίημι βίος καί ὑγρός κατά ψυχή νοσέω δεῖ νάω , δήω Χριστός , οὐκοῦν καί θεραπεύω , εἰμί ἔμπροσθεν Χριστός γίγνομαι . ὁ γάρ ἔμπροσθεν Θεός εἰμί ἐννοέω ἀεί , καί παρ´ αὐτός ὁράω , ἐλάχισταποο υἱός ἱερός νίὰοαιω , πἰωίσε ῥέω . ἁμαρτάνω « Ἐλέγω δέ πρός ὁ καλέω παραβολή , ἐπέχω πῶς ὁ πρωτοκλισία ἐκλέγω , λέγω πρός αὐτός · ὅταν καλέω ὑπό τις εἰς γάμος , μή κατακλίνω εἰς ὁ πρωτοκλισία , μήποτε ἔντιμος σύ εἰμί καλέω ὑπό αὐτός , καί ἔρχομαι ὁ σύ καί αὐτός καλέω , εἴρω σύ , δός οὗτος τόπος , καί τότε ἄρχω μετέ αἰσχύνη ὁ ἔσχατος τόπος καταχέω · ἀλ ὅταν καλέω , πορεύω ἀναπίπτω εἰς ὁ ἔσχατος τόπος , ἵνα ὅταν ἔρχομαι ὁ καλέω σύ , εἶπον σύ · Φίλος , προσαναβαίνω ἀνώτερος · τότε εἰμί σύ δόξα ἐνώπιος ὁ συνανάκειμαι σύ . ὅτι πᾶς ὁ ὕψος ἑαυτοῦ ταπεινόω , καί ὁ ταπεινός ἑαυτοῦ ὑψόω . » ὁράω ὁ δεῖπνον ὁ Χρις ὁ ποῖος τις εἰμί , εἰς ὠφέλεια Ψυχή , οὐ εἰς κόρος γαστήρ καταστρέφω ; κύπειρις γάρ , ἰάομαι ὁ ὑδρωπικός , διδάσκω ὁ Φαρισαῖος , ὅτι καλός ὁ ἐν σάββατον εὐεργετέω ἐπεί δέ ὁράω αὐτός καί περί ὁ πρωτοκλισία θορυβέω , ἰάομαι καί οὗτος ὁ πάθος οὐ ἀπό μικρός ἄρχω πρόφασις , ἀλ ἀπό μέγας καί δυσδιαφευκτος , ὁ κενοδοξία φημί · καί μή τις νομίζω ὁ περί οὗτος διδασκαλία μικρός εἰμί , καί ἀναξία ὁ ὁ Θεός μεγαλοπρέπεια · μάλιστα μέν γάρ οὐδέ ἰατρός φιλάνθρωπον εἶπον εἄν , ὁ ποδάγρα μέν ἰάομαι ἐπαγγέλλω νάω ὅσος ὁ νόσημα ἀξιόλογος , δάκτυλος δέ σύντριμμα ὅς δίδωμι ἄλγος μή δέχομαι θεραπεύω . ἔπειτα πῶς μικρός ὁ ὁ κενοδοξία πάθος , ὅς ἀνά-ὀχλέω πάντως ὁ ὁ πρωτοκλισία ζητέω ; Ἐχρεύς ὀν , χρή