cogPG.PG123 396
Ἀξιός ἐστιν ᾧ παρέξει τοῦτο , ἀγαπᾷ γὰρ τὸ ἔθνος ἡμῶν , καὶ τὴν συναγωγὴν αὐτὸς ᾠκοδόμησεν ἡμῖν . Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπορεύετο σὺν αὐτοῖς . Ἥδη δὲ αὐτοῦ οὐ μακρὰν ἀπέχοντος ἀπὸ τῆς οἰκίας , ἔπεμψε πρὸς αὐτὸν ὁ ἑκατόνταρχος φίλους , λέγων αὐτῷ · Κύριε , μὴ σκύλλου , οὐ γάρ εἰμι ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς . Διὸ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἠξίωσα πρός σε ἐλθεῖν . Ἀλλ´´ εἰπὲ λόγῳ , καὶ ἱαθήσεται ὁ παῖς μου Καὶ γὰρἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν τασσόμενος , ἔχων ὑπ´ ἐμαυτὸν στρατιώτας , καὶ λέγω τούτῳ , Πορεύθητι , καὶ πορεύεται · καὶ ἄλλῳ , Ἔρχου , καὶ ἔρνεταικαὶ τῷ δούλῳ μου , Ποίησον τούτῳ , καὶ ποιεῖ . Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς , ἐθαύμασεν αὐτόν . Καὶ στραφεὶς , τῷ ἀκολουθοῦντι αὐτῷ ὄχλῳ εἶπε · Λέγω ὑμῖν ὧτι οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὖρον . Καὶ ψποστρέψαντες οἱ πεμφθέντες εἰς τὸν οἶκον , εὖρον τὸν ἀσθενοῦντα δοῦλον ὑγιαίνοντα . » Ὁ αὐτός ἐστιν οὔτος τῷ παρὰ τῷ Ματθαίῳ . Κἂν γὰρ μὴ λέγῃ ὁ Ματθαῖος ὅτι ἔπεμψε τοὺς Ἰουδαίους ἐρωτῶν καὶ ἱκετεύν αὐτὸν , τί τοῦτο ; Εἰκὸς γὰρ πρότερον μὲν πέμψαι τοὺς Ἰουδαίους , εἶτα αὐτὸν ἐκεῖνον ἐλθεῖν · ὃ γοῦν παρέλειψεν ὁ Ματθαῖος , λέγει ὁ Λουκᾶς . Τάχα γάρ τοι καὶ οἱ Ἰουδαῖοι φθόνῳ τηκόμενοι , οὐδὲ εἴασαν ἂν τὸν ἑκατόνταρχον πρὸς τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἐλθεῖν . Δόξαν γὰρ ἔφερε τῷ Ἰησοῦ τοῦτο , εἰ τελευταῖον αὐτὸς ἀναγκαζόμενος προσῆλθεν ἂν τῷ Ἰησοῦ . Ἀλλ´ ἴσως πάλιν ἀπορήσειεν ἄν τις · Πῶς οὗν ὁ μὲν Ματθαῖός φησιν ὅτι αὐτὸς ἐκεῖνος οἰκειοφώνως παρῃτεῖτο ἐλθεῖν τὸν Ἰησοῦν ; ὁ δὲ Λουκᾶς ἐνταῦθά φησιν ὅτι πέμψας παρεκάλει αὐτὸν μὴ ἐλθεῖν ; Ἕστιν οὐν εἰπεῖν ὅτι οὐδὲν καινὸν καὶ ἑτέρους πέμψαι , καὶ αὐτὸν ἐλθόντα ταῦτα λέγειν , παραιτούμενον μὴ ἐλθεῖν . Ἀξία δὲ ἡ πίστις τοῦ ἀνδρὸς θαυμάζεσθαι , ἀνάξιον ἑαυτὸν καλοῦντος τῆς ἐπιδημίας τοῦ Ἰησοῦ . Διὸ καὶ ὁ Κύριός φησιν , ὅτι , Οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραηλιτικῷ λαῷ τοσαύτην πίστιν εὖρον . Ἐθνι κὸς γὰρ ἦν ὁ ἑκατόνταρχος , ἀπὸ τῶν Ῥωμαϊκῶν ἴσως ταγμάτων · ἑκατόνταρχος δέ ἐστι καὶ πᾶς νοῦς ὃς ἄρχει πολλῶν ἐν κακίᾳ , πράγματα πολλὰ ἐν τῷ βίῳ ἔχων . Ἔχει δὲ δοῦλον νοσοῦντα , τὸ ἄλογον μέρος τῆς ψυχῆς , θυμὸν λέγω καὶ ἐπιθυμίαν · δοῦλα γὰρ αὖτα ἐτάχθησαν εἶναι · καὶ ἐπικαλεῖται τὸν Ἰησοῦν πέμψας πρὸς αὐτὸν μεσίτας τοὺς Ἰουδαίους , τουτέστι , τοὺς τῆς ἐξομολογήσεως λογισμούς τε καὶ λόγὰρ οὐκ ἐξομολογήσεως ῥήματα καὶ ταπεινώσεως τὸ , Οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς , καὶ τὰ ἐξῆς . Πιστεύσας οὖν οὕτος ἐπὶ τὸν Ἰησοῦν . ταχὺς ἀπολήψεται τὸν δοῦλον αὐτοῦ ὑγιαίνοντα · τὸν θυμὸν λέγω καὶ τὴν ἐπιθυμίαν . ο « Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς , ἐπορεύετο εἰς πόλιν Β νεπε . Ι . « ΕΙ [ ι , ὡεῖλοορκαλουμένην Ναὶν . Καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ , καὶ ὄχλος πολύς . Ὡς δὲ ἥγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως , καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῆ μητρὶ αὐτου , και αὕτη ἦν χήρα · καὶ ὁλος τῆς πόλεως ἐκανὸς σὺν αὐτῇ , Καὶ ἰδὼν αὐτὴν ῤ Κύριος , ἐσπλαγχνίσθη ἐπ´ αὐτῇ , καὶ εἶπεν αὐτῇ · ΜΙὴ κλαῖε . Καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ . Οἱ ὀὲ βαστάζοντες ἔστησαν . Καὶ εἶπε , Νεανίσκε , σοὶ λέγω , ἐγέρθητι . Καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς , καὶ ἥρξατο λαλεῖν · καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ . Ἔλαβε δὲ φόβος πάντας , καὶ ἐδόξα , ον τὸν Θεὸν , λέγοντες , ὅτι
Lemmas: Ἀξιός εἰμί ὅς παρέχω οὗτος , ἀγαπάω γάρ ὁ ἔθνος ἐγώ , καί ὁ συναγωγή αὐτός οἰκοδομέω ἐγώ . ὁ δέ Ἰησοῦς πορεύω σύν αὐτός . ἥδη δέ αὐτός οὖον μακράν ἀπέχω ἀπό ὁ οἰκίον , πέμπω πρός αὐτός ὁ ἑκατόνταρχος φίλος , λέγω αὐτός · κύριος , μή σκύλλω , οὖον γάρ εἰμί ἱκανός ἵνα ἐγώ ὑπό ὁ στέγη εἰσέρχομαι . Διὸ οὐδέ ἐμαυτοῦ ἀξιόω πρός σύ ἔρχομαι . Ἀλ εἶπον λόγος , καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ καί γὰρἐγὼ ἄνθρωπος εἰμί ὑπό ἐξουσία τάσσω , ἔχω ὑπό ἐμαυτοῦ στρατιώτης , καί λέγω οὗτος , πορεύω , καί πορεύω · καί ἄλλος , ἔρχομαι , καί ἔρνεταικαὶ ὁ δοῦλος ἐγώ , Ποίησος οὗτος , καί ποιέω . ἀκέω δέ οὗτος ὁ Ἰησοῦς , θαυμάζω αὐτός . καί στρέφω , ὁ ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος εἶπον · λέγω σύ οὖς οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραήλ τοσοῦτος πίστις εὖρος . καί ψποστρέψαντες ὁ πέμπω εἰς ὁ οἶκος , εὖρος ὁ ἀσθενέω δοῦλος ὑγιαίνω . » ὁ αὐτός εἰμί οὗτος ὁ παρά ὁ Ματθαῖος . κἀν γάρ μή λέγω ὁ Ματθαῖος ὅτι πέμπω ὁ Ἰουδαῖος ἐρωτάω καί ἱκετεύω αὐτός , τίς οὗτος ; εἰκώς γάρ πρότερος μέν πέμπω ὁ Ἰουδαῖος , εἶτα αὐτός ἐκεῖνος ἔρχομαι · ὅς γοῦν παραλείβω ὁ Ματθαῖος , λέγω ὁ Λουκᾶς . Τάχα γάρ ὅς καί ὁ Ἰουδαῖος φθόνος τήκω , οὐδέ ἐάω εἄν ὁ ἑκατόνταρχος πρός ὁ πούς ὁ Ἰησοῦς ἔρχομαι . δόξα γάρ φέρω ὁ Ἰησοῦς οὗτος , εἰμί τελευταῖος αὐτός ἀναγκάζω πρόσειμι εἄν ὁ Ἰησοῦς . Ἀλ ἴσως πάλιν ἀπορέω ἄν τις · Πῶς ἐν ὁ μέν Ματθαῖος φημί ὅτι αὐτός ἐκεῖνος οἰκειοφώνως παραιτέομαι ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς ; ὁ δέ Λουκᾶς ἐνταῦθα φημί ὅτι πέμπω παρακαλέω αὐτός μή ἔρχομαι ; ἕστiν ὀν εἶπον ὅτι οὐδείς καινός καί ἕτερος πέμπω , καί αὐτός ἔρχομαι οὗτος λέγω , παραιτέομαι μή ἔρχομαι . Ἀξία δέ ὁ πίστις ὁ ἀνήρ θαυμάζω , ἀνάξιος ἑαυτοῦ καλέω ὁ ἐπιδημία ὁ Ἰησοῦς . Διὸ καί ὁ κύριος φημί , ὅτι , οὐδέ ἐν ὁ Ἰσραηλιτικός λαός τοσοῦτος πίστις εὖρος . Ἐθνι γυνή γάρ εἰμί ὁ ἑκατόνταρχος , ἀπό ὁ Ῥωμαϊκός ἴσως τάγμα · ἑκατόνταρχος δέ εἰμί καί πᾶς νόος ὅς ἄρχω πολύς ἐν κακία , πρᾶγμα πολύς ἐν ὁ βίος ἔχω . ἔχις δέ δοῦλος νοσέω , ὁ ἄλογος μέρος ὁ Ψυχή , θυμός λέγω καί ἐπιθυμία · δοῦλος γάρ αὐτός τάσσω εἰμί · καί ἐπικαλέω ὁ Ἰησοῦς πέμπω πρός αὐτός μεσίτης ὁ Ἰουδαῖος , τουτέστι , ὁ ὁ ἐξομολόγησις λογισμός τε καί λόγαρος οὐ ἐξομολόγησις ῥῆμα καί ταπείνωσις ὁ , οὐ εἰμί ἄξιος ἵνα ἐγώ ὑπό ὁ στέγη εἰσέρχομαι , καί ὁ ἑξῆς . πιστεύω οὖν οὗτος ἐπί ὁ Ἰησοῦς . ταχύς ἀπολαμβάνω ὁ δοῦλος αὐτός ὑγιαίνω · ὁ θυμός λέγω καί ὁ ἐπιθυμία . ὁ « καί γίγνομαι ἐν ὁ ἑξῆς , πορεύω εἰς πόλις Β νέπος . Ι . « ΕΙ [ ι , ὡεῖλοορκαλουμένην ναίς . καί συμπορεύομαι αὐτός μαθητής αὐτός ἱκανός , καί ὄχλος πολύς . ὡς δέ ἐγγίζω ὁ πύλη ὁ πόλις , καί ἰδού ἐκκομίζω θνῄσκω υἱός μονογενής τῆ μήτηρ αὐτός , και οὗτος εἰμί χήρα · καί ὅλος ὁ πόλις κανός σύν αὐτός , καί εἶδον αὐτός ῥεῖα Κύριος , σπλαγχνίζομαι ἐπι αὐτός , καί εἶπον αὐτός · εἷς καλέω . καί προσέρχομαι ἅπτω ὁ σορός . ὁ οεʹ βαστάζω ἵστημι . καί εἶπον , Νεανίσκος , σύ λέγω , ἐγείρω . καί ἀνακαθίζω ὁ νεκρός , καί ἄρχω λαλέω · καί δίδωμι αὐτός ὁ μήτηρ αὐτός . λαμβάνω δέ φόβος πᾶς , καί δοκέω , εἰμί ὁ θεός , λέγω , ὅτι