cogPG.PG123 602
στεῤῥ δεῖν εἶναι τὰ τοῦ τοιούτου οἶνου μέλλοντα ἔσεσθαι δοχεῖα , καὶ δυσκατάλυτα . Λιθίνη ὑδρία ἦν τοῦ Παύλου τὸ λογιστικὸν , καὶ ὅταν ἐδίωκε , ζηλωτὴς γὰρ ἦν τῶν πατρικῶν παραδόσεων ὑπὲρ πάντας τοὺς συνηλικιώτας · καὶ ὅταν ἐκήρυττε , τοσαύτην γὰρ τὴν ἐν τοῖς λόγοις δύναμιν εἶχεν , ὥστε καὶ σοῖς Λυκεῦσιν Ἑρμῆς νομισθῆναι , ὡς τοῦ λόγου ἡγούμενος . « Ὡς δὲ ἐγεύσατο ὀ ἀρχιτρίκλινος τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον , καὶ οὐκ ᾔδει πόθεν ἐστὶν δὲ διάκονοι ἤδεισαν οἱ ἠντληκότες τὸ ὕδωρ , φωνεῖ τὸν νυμφίον ὁ ἀρχιτρίκλινος , καὶ λέγει αὐτῷ · Πᾶς ἄνθρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίθησι , καὶ ὅταν μεθυσθῶσι , τότε τὸν ἐλάσσω · σὺ τετήρηκας τὸν καλὸν οἷνον ἕως ἄρτι . » Ὁ ἀρχιτρίκλινος οὐχὶ τοὺς διακόνους ἐρωτᾷ , ἀλλὰ τὸν νυμφίον . Τίνος ἕνεκεν ; Κατ´ οἰκονομίαν πάντως θείαν . Εἰ γὰρ τοὺς διακόνους ἠρώτησε , πάντως ἂν ἀπεκάλυψαν τὸ θαῦμα . οὐδεὶς δὲ ἂν αὐτῷ τοῖς ἐπίστευσεν . Ἀρχὴ γὰρ ἦν τῶν σημείων , καὶ οὔπω οὐδεὶς εἶχεν ὑπόληψιν μεγάλην περὶ τοῦ Χριστοῦ · ὥστε καὶ τῶν διακόνων ἀφηγουμένων τὸ θαῦμα , οὐδεὶς ἂν ἐπίστευε . Μετὰ ταῦτα μέντοι ὅτε καὶ ἔτερα σημεῖα ἐπεδείξατο , ἔμελλε καὶ τοῦτο πιστει . θήσεσθαι , καὶ κατὰ μικρὸν οἱ διάκονοι πρὸς πάντας ἀφηγούμενοι τοῦτο , ἔδοξαν ἂν πιστοί . Διὰ τουτο ᾠκονόμησεν ὁ Κύριος , μὴ τοὺς διακόνους ἐρωτηθῆναι , ὰλλὰ τὸν νυμφίον . Οὐχ ἁπλῶς δὲ οἶνον ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ κάλλιστον . Τοιαῦτα γὰρ τὰ τοῦ Χριστοῦ θαύματα · πολλῷ βελτίω τῶν διὰ φύσεως τελουμένων . Τοῦ μὲν οὖν τὸ ὕδωρ οἶνον γενέσθαι , μάρτυρες οἱ διάκονοι , οἱ ἠντληκότες τὸ ὕδωρ · τοῦ δὲ κάλλιστρν ενέσθαι , ὁ ἀρχιτρίκλινος · ἅπερ πάντα , τοῦ χρόνου προῖόντος , ἔμελλον κηρυχθέντα πιστωθῆναι βεβαιότερον τοῖς ἀκούουσι . Δύνασαι δὲ νοῆσαι οἷνον μὲν τὸν εὐαγγελικὸν λόγον , ὑδωρ δὲ πάντα τὰ πρὸ τοῦ Εὐαγγελίου · ὑδαρέστερα γὰρ ἦσαν , καὶ πρὸς τὴν τοῦ λόγου τελείωσιν μὴ φθάνοντα . Οἷον τί φημι · Ἔδωκεν ὁμους διαφόρους τῷ ἀνθρώπῳ ὁ Κύριος , ἕνα τὸν ἐν τῷ παραδείσῳ , δεύτερον τὸν ἐπὶ Νῶε , τρίτον τὸν ἐπὶ Ἀβραάμ τῆς περιτομῆς , τέταρτον τὸν διὰ τοῦ Μωσέως , πέμπτον διὰ τῶν προφητῶν . Πάντες οὖν οὗτοι , ὡς πρὸς τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀκρίΘειαν καὶ δύναμιν συγκρινόμενοι , ὑδαρεῖς εἰσιν , εἰτις ἁπλῶς αὐτοὺς καὶ κατὰ τὸ γράμμα νοεῖ . Εἰ δ´ ἐμβαθύνας τῷ πνεύματι , κατανοήσει τὰ κεκρυμμένα , εὑρήσει τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον · τὰ γὰρ ἀπλῶς λεγόμενα καὶ κατὰ τὸ γράμμα νοούμενα τοῖς πολλοῖς , ὕδωρ ὄντα , πάντως ὁ πνευματικῶς ἀνακρίνων , εὐρήσει οΓνον κάλλιστον , ὕστερον πινόμενον , καὶ τηρούμενον παρὰ τοῦ νυμφίου Χριστοῦ · ἐπεὶ καὶ ἐν ἐσχάτοις καιροῖς ἐδείχθη τὸ Εὐαγγέλιον « Ταύτην ἐποίησε τὴν ἀρχὴν τῶν σημείων ὁ Ἰησοῦς ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας , καὶ ἐφανέρωσε τὴν δόξαν αὐτοῦ , καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐκοῦ . » Ὅτι μὲν μετὰ τὸ βάπτισμα ἤρξατο τῶν σημείων ὁ Κύριος , καὶ πρότερον εἰρήκαμεν . Ἔοικε δὲ καὶ πρῶτον σημεῖον τοῦτο ποιῆσαι τὸ τοῦ οἵνου . Φησὶ γάρ · « Ταύτην ἐποίησε τὴν ἀρχὴν τῶν σημείων . » Ἀλλ´´ ἐρεῖ τις , ὅτι εἰ καὶ ἀρχή ἐστι τῶν ΚΓμσαο . Οη.ΟΧΧΙii
Lemmas: στεῤῥ δήω εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος οἶνος μέλλω εἰμί δοχεῖον , καί δυσκατάλυτος . λίθινος ὑδρία εἰμί ὁ Παῦλος ὁ λογιστικός , καί ὅταν διώκω , ζηλωτής γάρ εἰμί ὁ πατρικός παράδοσις ὑπέρ πᾶς ὁ συνηλικιώτης · καί ὅταν κηρύσσω , τοσοῦτος γάρ ὁ ἐν ὁ λόγος δύναμις ἔχω , ὥστε καί σός Λυκεῦσιν Ἑρμῆς νομίζω , ὡς ὁ λόγος ἡγέομαι . « ὡς δέ γεύω ὁ ἀρχιτρίκλινος ὁ ὕδωρ οἶνος γίγνομαι , καί οὐ οἶδα πόθεν εἰμί δέ διάκονος ἠδείδω ὁ ἀντλέω ὁ ὕδωρ , φωνέω ὁ νυμφίος ὁ ἀρχιτρίκλινος , καί λέγω αὐτός · Πᾶς ἄνθρωπος πρῶτος ὁ καλός οἶνος τίθημι , καί ὅταν μεθύσκω , τότε ὁ μικρός · σύ τηρέω ὁ καλός οἶνος ἠώς ἄρτι . » ὁ ἀρχιτρίκλινος οὐ ὁ διάκονος ἐρωτάω , ἀλλά ὁ νυμφίος . τίς ἕνεκα ; Κατς οἰκονομία πάντως θεῖος . εἰμί γάρ ὁ διάκονος ἐρωτάω , πάντως εἄν ἀποκαλύπτω ὁ θαῦμα . οὐδείς δέ εἄν αὐτός ὁ πιστεύω . Ἀρχή γάρ εἰμί ὁ σημεῖον , καί οὔπω οὐδείς ἔχω ὑπόληψις μέγας περί ὁ Χριστός · ὥστε καί ὁ διάκονος ἀφηγέομαι ὁ θαῦμα , οὐδείς εἄν πιστεύω . μετά οὗτος μέντοι ὅτε καί ἔτερα σημεῖον ἐπιδείκνυμι , μέλλω καί οὗτος πίστις . τίθημι , καί κατά μικρός ὁ διάκονος πρός πᾶς ἀφηγέομαι οὗτος , δοκέω εἄν πιστός . Ζεύς οὗτος οἰκονομέω ὁ Κύριος , μή ὁ διάκονος ἐρωτάω , ἀλλά ὁ νυμφίος . οὐχ ἁπλόος δέ οἶνος ποιέω , ἀλλά καί καλῶς . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ Χριστός θαῦμα · πολύς ἀγαθός ὁ διά φύσις τελέω . ὁ μέν οὖν ὁ ὕδωρ οἶνος γίγνομαι , μάρτυς ὁ διάκονος , ὁ ἀντλέω ὁ ὕδωρ · ὁ δέ κάλλιστρος ἐνῶ , ὁ ἀρχιτρίκλινος · ὅσπερ πᾶς , ὁ χρόνος προῖω , μέλλω κηρύσσω πιστόω βέβαιος ὁ ἀκούω . δύναμαι δέ νοέω οἶνος μέν ὁ εὐαγγελικός λόγος , ὕδωρ δέ πᾶς ὁ πρό ὁ Εὐαγγέλιος · ὑδαρής γάρ εἰμί , καί πρός ὁ ὁ λόγος τελέω μή φθάνω . οἷος τίς φημί · δίδωμι ὁμός διάφορος ὁ ἄνθρωπος ὁ Κύριος , εἷς ὁ ἐν ὁ παράδεισος , δύο ὁ ἐπί Νῶε , τρίτος ὁ ἐπί Ἀβραάμ ὁ περιτομή , τέταρτος ὁ διά ὁ Μωσῆς , πέμπτος διά ὁ προφήτης . πάνετες οὖν οὗτος , ὡς πρός ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ακριθειος καί δύναμις συγκρίνω , ὑδαρής εἰμί , έιτις ἁπλόος αὐτός καί κατά ὁ γράμμα νοέω . εἰμί δδʹ ἐμβαθύνω ὁ πνεῦμα , κατανοέω ὁ κρύπτω , εὑρίσκω ὁ ὕδωρ οἶνος γίγνομαι · ὁ γάρ ἀπλόος λέγω καί κατά ὁ γράμμα νοέω ὁ πολύς , ὕδωρ εἰμί , πάντως ὁ πνευματικός ἀνακρίνω , εὑρίσκω οΓνον καλῶς , ὕστερος πίνω , καί τηρέω παρά ὁ νυμφίος Χριστός · ἐπεί καί ἐν ἔσχατος καιρός δείκνυμι ὁ Εὐαγγέλιος « οὗτος ποιέω ὁ ἀρχή ὁ σημεῖον ὁ Ἰησοῦς ἐν Κανᾶ ὁ Γαλιλαία , καί φανερόω ὁ δόξα αὐτός , καί πιστεύω εἰς αὐτός ὁ μαθητής Αύκου . » ὅτι2 μέν μετά ὁ βάπτισμα ἄρχω ὁ σημεῖον ὁ Κύριος , καί πρότερος εἴρω . ἔοικα δέ καί πρῶτος σημεῖον οὗτος ποιέω ὁ ὁ οἶνος . φημί γάρ · « οὗτος ποιέω ὁ ἀρχή ὁ σημεῖον . » Ἀλ εἴρω τις , ὅτι εἰμί καί ἀρχή εἰμί ὁ ΚΓμσαο . Ἡ