cogPG.PG123 574
ἀρχῆς ὃν , οὐ μὴ εὐρεθῇ πάντως χρόνος , ὅτε οὐκ ἦν . Καὶ πόθεν , φησί , δῆλον ὅτι τὸ , « Ἐν ἀρχῇ ἦν . » ταυτὸν σημαίνει τῷ , ἀπ´ ἀρχῆς ; Πόθεν ; Καὶ ἀπ´ αὐ . τῆς μὲν τῆς κοινῆς ὑπολήψεως , μάλιστα δὲ ἀπ´ αὐτοῦ τούτου τοῦ εὐαγγελιστοῦ . Φησὶ γὰρ ἐν μιᾶ τῶν αὐτοῦ ἐπιστολῶν · « Ὃ ἦν ἀπ´ ἀρχῆς , ὃ ἑωράκαμεν . « Ὁρᾷς οὗν πῶς αὐτὸς ἐαυτὸν ὁ ἠγαπημένος ἑρμηνεύει ; Ναὶ , φησὶν , ἀλλ´ ἐγὼ τὸ , « ἐν ἀρχῇ , » οὖ τοῦ νοῶ , ὥσπερ καὶ παρὰ τῷ Μωσεῖ · « Ἐν ἀρχῆ ἐποίησεν ὁ Θεός . » Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ οὐχ ὡς ἀδίου ὄντος τοῦ οὐρανοῦ τὸ , « ἐν ἀρχῇ , » νοεῖται , οὕτως οὐδ´ ἐνταῦθα τὸ , « ἐν ἀρχῇ , » νοήσω , ὡς ἀιδίου ὄν . ντος τοῦ Μονογενοῦς . Ταῦτα μὲν ὁ αἱρετικός . Ἡμεῖς δὲ πρὸς ταύτην τὴν ἀνόητον ἔνστασιν οὐδὲν ἕτερον ἐροῦμεν , ἀλλ´ ἢ τοῦτο · Ὦ σοφιστὰ τῆς κακίας , πῶς τὸ ἐφεξῆς ὑπεκράτησας ; Ἀλλ´ ἡμεῖς τοῦτο ἐροῦμεν , κἀν σὺ μὴ θέλῃς . Ἐκεῖ μὲν γὰρ ὁ Μωσῆς φησιν · Ἐν ἀρχῆ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · » ἐνταῦθα δὲ , « Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος . » Τίς οὖν κοινωνία τῷ « ἐποίησεν , » πρὸς τὸ « ἠν ; » Εἰ μὲν γὰρ ἐγέγραπτο καὶ ἐνταῦθα · Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν , ἐσίγησα ἄν · νῦν δὲ , « Ἐν ἀρχῇ ἡν · » ἐξ αὗ ψοῶ τὸ ἀδίως εἶναι τὸν Λόγον . ἀλλὰ μὴ ὕστερον , καθὼς ὑμεῖς φλυαρεῖτε . Τίνος δὲ ἕνεκεν οὐκ εἶπεν · Ἐν ἀρχῆ ἦν ὁ Υἱὸς , ἀλλ´ , « ὁ Λόγος , » ἄκουε Ὅτι διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων ἀσθένειαν , ἵνα μὴ ἀκούσαντες εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς υἱὸν , νοήοωμεν γέννησιν ἐμπαθῆ καὶ σωματικὴν , τούτου ἕνεκεν Λόγον αὐτὸν ἐκάλεσεν · ἵνα σὺ μάθῃς ὅτι ὥσπερ ὁ λόγος γεννᾶται Ἐκ τοῦ νοὸς ἀπαθῶς , οὕτω καὶ οὗτος ἐγεννήθη ἐκ τοῦ Πατρὸς ἀπαθῶς · καὶ ἄλλως δὲ αὐτὸν Λόγον ἐκάλεσεν , ἐπειδὴ τὰ τοῦ Πατρὸς ἡμῖν ἀπήγγειλεν , ὥσπερ καὶ πᾶς λόγος τὰ τοῦ νοὸς ἀπαγγέλλει βουλεύματα , ἃιυα δὶ καὶ ἵνα δείξη αὐτὸν συναΐδιον τῶ Πατοὶ ὄν-α Ῥσπερ γὰρ οὐκ ἔστιν εἰπεῖν νοῦν ὄντα ποτὲ χωρὶς λόγου , οὕτως οὐδὲ τὸν Πατέρα καὶ τὸν Θεὸν χωρὶς τοῦ Υίοῦ . Μετὰ τοῦ ἄρθρου δὲ εἶπεν · Ὁ Λόγος . Εἰσὶ γὰρ καὶ ἄλλοι πολλοὶ λόγοι τοῦ Θεοῦ , οἷον δὴ , φημὶ , αἱ προφητεῖαι , καὶ τὰ προστάγματα · καθὸ εἴρηται περὶ τῶν ἀγγέλων , ὅτι δυνατοὶ ἰσχύι ποιοῦντες τὸν λόγον αὐτοῦ , τοῦτέστι , τὰ προστάγματα αὐτοῦἀλλ ´ ὁ κυρίως Λόγος οὐσία τις ἐστὶν ἐνυπόστατος . « Καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν . » Καὶ ἐνταῦθα σαφέστερον δείκνυσι συναΐδιον τὸν Υἱὸν τῷ ΠατρίἽνα γὰρ μὴ νομίσῃς , ὅτι ἦν ποτε ὁ Πατὴρ χωρὶς τοῦ Υἱοῦ , φησὶν , ὅτι « Ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεὸν , » τουτέστι μετὰ Θεοῦ , ἐν τοῖς κόλποις τοῖς πατρικοῖς . Τὸ γὰρ , « πρὸς , » ἀντὶ τοῦ , μετὰ , ὀφείλεις νοῆσαι , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ κεῖται · « Οὐχὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ πρὸς ἡμᾶς εἰσιν · » ἀντὶ τοῦ , μθ´ ἡμῶν ἀναστρέφονται · Οὕτω κἀνταῦθα τὸ , « πρὸς τὸν Θεὸν , » νόησον , ἀντὶ τοῦ , μετὰ Θεοῦ ἦν , σὺν τῳ Θαῶ , ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ . Οὐκ ἐνδέχεται γὰρ τὸν
Lemmas: ἀρχή ὅς , οὖον μή εὑρίσκω πάντως χρόνος , ὅτε οὐ εἰμί . καί πόθεν , φημί , δῆλος ὅτι ὁ , « ἐν ἀρχή εἰμί . » τατός σημαίνω ὁ , ἀπ´ ἀρχή ; πόθεν ; καί ἀπ´ αὖος . ὁ μέν ὁ κοινός ὑπόληψις , μάλιστα δέ ἀπ´ αὐτός οὗτος ὁ εὐαγγελιστής . φημί γάρ ἐν μᾶ ὁ αὐτός ἐπιστολή · « ὅς εἰμί ἀπ´ ἀρχή , ὅς ὁράω . « ὁράω ἐν πῶς αὐτός ἑαυτοῦ ὁ ἀγαπάω ἑρμηνεύω ; ναίς , φημί , ἀλ ἐγώ ὁ , « ἐν ἀρχή , » οὖον ὁ νοέω , ὥσπερ καί παρά ὁ Μωσῆς · « ἐν ἀρχής ποιέω ὁ Θεός . » ὥσπερ γάρ ἐκεῖ οὐ ὡς ἀδίου εἰμί ὁ οὐρανός ὁ , « ἐν ἀρχή , » νοέω , οὕτως οὐδός ἐνταῦθα ὁ , « ἐν ἀρχή , » νοέω , ὡς ἀίδιος εἰμί . Ντος ὁ Μονογενώ . οὗτος μέν ὁ αἱρετικός . ἐγώ δέ πρός οὗτος ὁ ἀνόητος ἔνστασις οὐδείς ἕτερος εἴρω , ἀλ ἢ οὗτος · ὦ σοφιστής ὁ κακία , πῶς ὁ ἐφεξῆς ὑποκρατέω ; Ἀλ ἐγώ οὗτος εἴρω , ἐν σύ μή ἐθέλω . ἐκεῖ μέν γάρ ὁ Μωσῆς φημί · ἐν ἀρχής ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · » ἐνταῦθα δέ , « ἐν ἀρχή εἰμί ὁ Λόγος . » Τῖς οὖν κοινωνία ὁ « ποιέω , » πρός ὁ « ἐάν ; » εἰμί μέν γάρ γράφω καί ἐνταῦθα · ἐν ἀρχή ποιέω ὁ θεός ὁ υἱός , σιγάω ἄν · νῦν δέ , « ἐν ἀρχή ἐάν · » ἐκ αὗ ψάω ὁ ἀδίως εἰμί ὁ Λόγος . ἀλλά μή ὕστερος , καθώς σύ φλυαρέω . τίς δέ ἕνεκα οὐ εἶπον · ἐν ἀρχής εἰμί ὁ υἱός , ἀλ , « ὁ Λόγος , » ἀκούω ὅτι2 διά ὁ ὁ ἀκούω ἀσθένεια , ἵνα μή ἀκούω εὐθύς ἐκ ἀρχή υἱός , νοέω γέννησις ἐμπαθής καί σωματικός , οὗτος ἕνεκα Λόγος αὐτός καλέω · ἵνα σύ μανθάνω ὅτι ὥσπερ ὁ λόγος γεννάω ἐκ ὁ νόος ἀπαθής , οὗτος καί οὗτος γεννάω ἐκ ὁ πατήρ ἀπαθής · καί ἄλλως δέ αὐτός Λόγος καλέω , ἐπεί ὁ ὁ πατήρ ἐγώ ἀπαγγέλλω , ὥσπερ καί πᾶς λόγος ὁ ὁ νόος ἀπαγγέλλω βούλευμα , ὅς δί καί ἵνα δείκνυμι αὐτός συνηΐδιος ὁ πατέω ὄνος ρςʹ γάρ οὐ εἰμί εἶπον νόος εἰμί ποτέ Χωρὶς λόγος , οὕτως οὐδέ ὁ πατήρ καί ὁ θεός Χωρὶς ὁ υἱός . μετά ὁ ἄρθρον δέ εἶπον · ὁ Λόγος . εἰσί γάρ καί ἄλλος πολύς λόγος ὁ Θεός , οἷος δή , φημί , ὁ προφητεία , καί ὁ πρόσταγμα · καθό εἴρω περί ὁ ἄγγελος , ὅτι δυνατός ἰσχύς ποιέω ὁ λόγος αὐτός , τουτέστι , ὁ πρόσταγμα αὐτοῦἀλλ ´ ὁ κύριος Λόγος οὐσία τις εἰμί ἐνυπόστατος . « καί ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ Θεός . » καί ἐνταῦθα σαφής δείκνυμι συνηΐδιος ὁ υἱός ὁ Πατρίνα γάρ μή νομίζω , ὅτι εἰμί ποτός ὁ πατήρ Χωρὶς ὁ υἱός , φημί , ὅτι « ὁ Λόγος εἰμί πρός ὁ θεός , » τουτέστι μετά Θεός , ἐν ὁ κόλπος ὁ πατρικός . ὁ γάρ , « πρός , » ἀντί ὁ , μετά , ὀφείλω νοέω , ὡς καί ἀλλαχοῦ κεῖμαι · « οὐ ὁ ἀδελφός αὐτός καί ὁ ἀδελφή αὐτός πρός ἐγώ εἰμί · » ἀντί ὁ , μθ´ ἐγώ ἀναστρέφω · οὕτως ἐνταῦθα ὁ , « πρός ὁ θεός , » νοέω , ἀντί ὁ , μετά Θεός εἰμί , σύν ὁ θάω , ἐν ὁ κόλπος αὐτός . οὐ ἐνδέχομαι γάρ ὁ