cogPG.PG123 566
ἐν ταῖς καρόιαις ὑμῶν ; » πάντως δὲ τὸ γινώσκειν καρδίας Θεοῦ ὁμολογουμένως ἐστίν . Ἐπιφέρει καὶ ἕτερον , τὴν ψηλάφησιν τῶν χειρῶν καὶ τῶν ποδῶν , Ὑμεῖς μὲν γὰρ , φησὶ , μὴ πνεῦμα δοκεῖτε εἶναι , ἤτοι φάντασμα , οἷα πολλὰ τῶν τεθνεώτων μάλιστα περὶ τὰ μνήματα φαντάζειν εἴωθεν · ἀλλ´ ἴστε , ὅτι τὸ κὲν πνεῦμα οὔτε σάρκα , οὔτε ὀστέα ἔχει · ἐγὼ δὲ καὶ σάρκα καὶ ὀστέα ἔχω , εἰ καὶ θειότερα καὶ πνειματικά . Τὸ γὰρ τοῦ Κυρίου σῶμα πνεῦμα μὲν οὐκ ἦν , πνευματικὸν δέ , τουτέστι , πάσης παχύτητος ἐκτὸς , πνεύματι διοικούμενον . Τὸ μὲν γὰρ σῶμα , ὃ νῦν ἔχομεν , ψυχικόν ἐστι , τουτέστιν , ψυχῇ διοικούμενον , καὶ ζωογονούμενον ταῖς φυσικαῖς καὶ ψυχικαῖς ποιότησι καὶ δυνάμεσι . Τὸ δὲ μετὰ τὴν ἀνάστασιν πνευματικὸν ὡνόμασεν ὁ Παῦλος , ἤγουν πνεύματι ζωογονούμενον θείῳ καὶ διοικούμενον , καὶ οὐ ψυχῆ . τρόπῳ ἀπορρήτῳ καὶ πνευματικῷ πρὸς ἀφθαρσίαν μεταστοιχειωθὲν , καὶ ἐν ταύτῃ συντηρούμενον . Τοιοῦτον οὗν χρὴ νοεῖν τὸ τοῦ Κυρίου σῶμα μετὰ τὴν ἀνάστασιν , πνευματικὸν , καὶ λεπτὸν , καὶ πάσῃ ; παχύτητος ἐκτὸς , καὶ οὔτε τροφῆς , οὔτε ἄλλου τινὸς δεόμενον , εἰ καὶ πρὸς πίστωσιν ἔφαγεν . Ὁ γὰρ ἔφαγεν , οὐ κατὰ φύσιν ἔφαγεν , ἀλλὰ κατ´ οἰονομίαν , ἵνα δείξῃ ὅτι αὐτὸ τὸ παθὸν σῶμα ἀνέστη . Κατὰ φύσιν μέντοι τοῦτο τῷ σώματι ἦν , τὸ κεκλεισμένων τῶν θυρῶν εἰσιέναι , τὸ ἀκόπως ἀπὸ τόπου εἰς τόπον μεταβαίνειν . Ἀπιστούντων οὖν τῶν μαθητῶν ἄτι , καὶ μηδὲ ἀπὸ τῇς ψηλαφήσεως ἀναπεισθέντων , καὶ ἕτερον προστίθησι , τὸ τῆς βρώσεως , θείᾳ τινὶ δυνάμει καταναλισκομένων τῶν βιβρωσκομένων Πᾶν γὰρ τὸ φυσικῶς βιβρωσκόμενον διὰ τοῦ στόματος εἰς ἀφεδρῶνα χωρεῖ · τὰ δὲ οὐ φυσικῶς , ὡς εἴπομεν , ἀλλ´ οἰκονομικῶς ἐβιβρώσκετο . Ἔνεισιν Σέ τι καὶ αἴνιγμα ἔοικε τὰ τότε βρωθέντα · ἰχθύος γὰρ ἁπλοῦ μέρος φαγὼν , αἰνίττεται ὅτι τὴν φύσιν ἡμῶν τὴν ἐν τῷ ἁλμυρῷ τούτῳ βίῳ νηχομένην τῷ πυρὶ τῆς οἰκείας θεότητος ἐκτήξας , καὶ πᾶσαν ἢν εἶχεν ἐκ τῶν βαθέων τῶν ὑδάτων , μᾶλλον δὲ τῶν κυμάτων , ὑγρότητα ἐξικμάσας , θείαν βρῶσιν πεποίηκε ταύτην , τὴν πρώην βδελυκτήν ἡδεῖαν βρῶσιν ἐργασάμενος τῷ Θεῷ . Τοῦτο γὰρ , φησὶν , αἰνίττεται τὸ μελίσσιον κηρίον , τὴν νῦν γλυκύτητα λέγω τῆς πρὶν ἀποβλήτου ἡμῶν φύσεως . Ἢ καὶ τοῦτο , οἷμαι , αἰνίττεται . διὰ μὲν τοῦ ὀπτοῦ ἰχθύος τὴν πρακτικὴν , ὑφαιροῦσαν ἡμῶν τὴν πολλὴν ὑγρότητα καὶ παχύτητα διὰ τῆς τῶν ἐρημικῶν καὶ ἡσυχαστικῶν ἀνθράκων βοηθείας · τὴν δὲ γνῶσιν , ἤτοι θεωρίαν , διὰ τοῦ μελισσίου κηρίου , εἴπερ γλυκέα τὰ τοῦ Θεοῦ λόγια . Ἔστι δὲ κηρίον , ἀλλὰ κηφηνῶδες , τὸ τῆς Ἑλληνικῆς σοφίας · ἔστι δὲ κηρίον μελίσσιον , τὸ τῆς θείας σοφία · εἴπερ Χριστὸς ἡ μέλισσα , μικρὰ μὲν τῷ μεγέθεισυντετῶημένος γὰρ ὁ λόγος , καὶ τῇ ῥώμῃ ἀσθενής · οὐκ ἐν δυνάμει γαρ λόγου Παῦλος κηρύττει , ἵνα μὴ κενώσῃ τὸν σταυρὸν ) , πλὴν βασιλεῦσι καὶ ἰδιώταις ἐράσμιος , εἰς ὑγίειαν ψυχικήν προσφερομένοις τοὺς πόνους αὐτῆς . « τότε διήνοιξεν αὐτων τὸν νουν τοῦ συνιέναι τὰς Γραφὰς , καὶ εἰπεν αὐτοῖ,ς , ὅτι οὕτω γέγραπται , καὶ οὕτως ἔδει παθεῖν τὸν Κριστον , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ,
Lemmas: ἐν ὁ καροια σύ ; » πάντως δέ ὁ γιγνώσκω Καρδία Θεός ὁμολογουμένως εἰμί . ἐπιφέρω καί ἕτερος , ὁ ψηλάφησις ὁ χείρ καί ὁ πούς , σύ μέν γάρ , φημί , μή πνεῦμα δοκέω εἰμί , ἤτοι φάντασμα , οἷος πολύς ὁ θνῄσκω μάλιστα περί ὁ μνῆμα φαντάζω εἴωθα · ἀλ οἶδα , ὅτι ὁ ἄν πνεῦμα οὔτε σάρξ , οὔτε ὀστέον ἔχω · ἐγώ δέ καί σάρξ καί ὀστέον ἔχω , εἰμί καί θεῖος καί πνευματικός . ὁ γάρ ὁ κύριος σῶμα πνεῦμα μέν οὐ εἰμί , πνευματικός δέ , τουτέστι , πᾶς παχύτης ἐκτός , πνεῦμα διοικέω . ὁ μέν γάρ σῶμα , ὅς νῦν ἔχω , ψυχικός εἰμί , τουτέστιν , Ψυχή διοικέω , καί ζωογονέω ὁ φυσικός καί ψυχικός ποιότης καί δύναμις . ὁ δέ μετά ὁ ἀνάστασις πνευματικός ὀνομάζω ὁ Παῦλος , ἤγουν πνεῦμα ζωογονέω θεῖον καί διοικέω , καί οὖον Ψυχή . τρόπος ἀπόρρητος καί πνευματικός πρός ἀφθαρσία μεταστοιχειόω , καί ἐν οὗτος συντηρέω . τοιοῦτος ἐν χρή νοέω ὁ ὁ κύριος σῶμα μετά ὁ ἀνάστασις , πνευματικός , καί λεπτόν , καί πᾶς ; παχύτης ἐκτός , καί οὔτε τροφή , οὔτε ἄλλος τις δήω , εἰμί καί πρός πίστωσις ἐσθίω . ὁ γάρ ἐσθίω , οὖον κατά φύσις ἐσθίω , ἀλλά κατ´ οιονομια , ἵνα δείκνυμι ὅτι αὐτός ὁ πάσχω σῶμα ἀνίστημι . κατά φύσις μέντοι οὗτος ὁ σῶμα εἰμί , ὁ καλέω ὁ θύρα εἴσειμι , ὁ ἄκοπος ἀπό τόπος εἰς τόπος μεταβαίνω . ἀπιστέω οὖν ὁ μαθητής αὔγ-ασμα , καί μηδέ ἀπό ὅς ψηλάφησις ἀναπείθω , καί ἕτερος προστίθημι , ὁ ὁ βρῶσις , θεῖος τις δύναμις καταναλίσκω ὁ βιβρώσκω Πᾶν γάρ ὁ φυσικός βιβρώσκω διά ὁ στόμα εἰς ἀφεδρών χωρέω · ὁ δέ οὖον φυσικός , ὡς εἶπον , ἀλ οἰκονομικός βιβρώσκω . ἔνειμι σός τίς καί αἴνιγμα ἔοικα ὁ τότε βιβρώσκω · ἰχθύς γάρ ἁπλόος μέρος φαγεῖν , αἰνίσσομαι ὅτι ὁ φύσις ἐγώ ὁ ἐν ὁ ἁλμυρός οὗτος βίος νήχω ὁ πῦρ ὁ οἰκεῖος θεότης ἐκτήκω , καί πᾶς εἄν ἔχω ἐκ ὁ βάθος ὁ ὕδωρ , μᾶλλον δέ ὁ κῦμα , ὑγρότης ἐξικμάζω , θεῖος βρῶσις ποιέω οὗτος , ὁ πρώην βδελυκτός ἡδύς βρῶσις ἐργάζομαι ὁ Θεός . οὗτος γάρ , φημί , αἰνίσσομαι ὁ μέλισσα κηρίον , ὁ νῦν γλυκύτης λέγω ὁ πρίν απόβλητος ἐγώ φύσις . ἤ καί οὗτος , οἴομαι , αἰνίσσομαι . διά μέν ὁ ὀπτός ἰχθύς ὁ πρακτικός , ὑφαιρέω ἐγώ ὁ πολύς ὑγρότης καί παχύτης διά ὁ ὁ ἐρημικός καί ησυχαστικός ἄνθραξ βοήθεια · ὁ δέ γνῶσις , ἤτοι θεωρία , διά ὁ μελίσσι κηρίον , εἴπερ γλυκύς ὁ ὁ Θεός λόγιος . εἰμί δέ κηρίον , ἀλλά κηφηνώδης , ὁ ὁ Ἑλληνικός σοφία · εἰμί δέ κηρίον μέλισσα , ὁ ὁ θεῖος σοφία · εἴπερ Χριστός ὁ μέλισσα , μικρός μέν ὁ μεγέθεισυντετῶημένος γάρ ὁ λόγος , καί ὁ ῥώμη ἀσθενής · οὐ ἐν δύναμις γαρ λόγος Παῦλος κηρύσσω , ἵνα μή κενόω ὁ σταυρός ) , πλήν βασιλεύς καί ἰδιώτης ἐράσμιος , εἰς ὑγίεια ψυχικός προσφέρω ὁ πόνος αὐτός . « τότε διανοίγνυμι αὐτῖς ὁ νόος ὁ συνίημι ὁ γραφή , καί εἶπον αὐτός , ὅτι οὗτος γράφω , καί οὕτως ἐσθίω πάσχω ὁ Κρίστον , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ,