cogPG.PG123 678
ἀκρίβειαν τοῦτο λέγοντα . οὗτοι δὲ δολερῶς τοῦτο φασιν , ὅτι οὐκ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται Ἐοίκασι γὰρ γινώσκειν μὲν , ὅτι ἐκ Βηθλεέμ ἐστιν ὃ Ἰησοῦς , εἰ καὶ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ἀνετράφη ἐκ βασκανίας δὲ μὴ θέλειν ὁμολογεῖν τὴν ἐκ Βηθλεὲμ γέννησιν , ἀλλὰ Γαλιλαῖον αὐτὸν προσονομάζειν . Ἔστω δὲ , ὅτι ἠγνόουν αὐτὸν ἐκ Βηθλεὲμ εἶναι · τὸ , « ἐκ σπέρματος Δαυΐδ , » πῶς ἀμφέβαλλον · Ἡ γὰρ οὐ προδήλως ἐκ Δαυὶδ ἡ Μαρία εἶλε τὸ γένος ; Ἐκ τούτου οὖν δῆλον , ὅτι κακούργως ἔλεγον ταῦτα . « Σχίσμα δὲ ἐγένετο ἐν τῷ ὄχλῳ , » οὐκ ἐν τοῖς ἄρχουσιν . Οἱ γὰρ ἄρχοντες , μιᾶς γνώμης ἦσαν , τοῦ μὴ δέχεσθαι αὐτὸν ὡς Χριστόν « Τινές δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτὸν , ἀλλ´ ρὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ´ αὐτὸν τὰς χεῖρας . ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ θαρισαίους · καὶ εῖπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι · Διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν ; Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται · Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος , ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος . » Οἱ μὲν οὐν μετριώτεροι ἐν κακίᾳ , ἐν λόγοις μόνοις ἠναντιοῦντο τῇ δόξῃ τοῦ Χριστοῦ · οἱ δὲ ἀναισχυντότεροι , καὶ χεῖρας ἤθελον ἐπάγειν · ἀλλ´ ὅμως ἀοράτως πεπέδηντο , τῆς θείας αὐτοὺς κατεχούσης δυνάμεως · καὶ οὐδὲ ὑπὸ τούτου τοῦ θαύματος κατενύσσοντο . ὄντως ῥ Δαυὶδ περὶ τούτων εἶπε τό · « Διεσχίσθησαν , καὶ οὐ κατενύγησαν . » Οἱ δὲ ὑπηρέται οἱ σταλέντες , ὥστε ἀγαγεῖν αὐτὸν , ἴδωμεν τί ἀποκρίνονται τοῖς Φαρισαίοις , ὡς λίαν εὐγνώμονες . Οἱ μὲν γὰρ Φαρισαῖοι καὶ σοφώτεροι δοκοῦντες εἶναι , καὶ Γραφὰς ἀναγινώσκοντες , καὶ θαύματα ὁρῶντες , λυττῶσι κατὰ τοῦ Κυρίου , καὶ ἐρωτῶσι λῃστρικῶς · « Διὰ τί οὐκ ἡγάγετεαὐτόν ; » Οἱ δὲ καὶ χωρὶς σημείων ἀπὸ διδασνα . λίας μόνης ἐπείσθησαν · οὕτως ἦσαν εὐφυεῖς πρὸς τὸ ἀγαθόν . Ὅτι δὲ οὐκ ἀπὸ σημείων , ἀλλ´ ἀπὸ τῆς διδασκαλίας ἑάλωσαν , ὃ μεῖζόν ἐστι , δῆλον ἐντεῦθεν Οὐ γὰρ εἷπον , ὅτι Οὐδέποτε οὕτως ἐθαυματούργησεν ὁ ἄνθρωπος , ἀλλ´ , « Οὔτως ἐλάλησεν · » οὕτως ἧσαν συγκεκροτημένοι καὶ ὀξεῖς εἰς τὸ παραδέξασθαι λόγον σωτηρίας . Χρὴ δὲ οὐ μόνον τὴν σύνεσιν αὐτῶν θαι-μάσαι , ἀλλὰ καὶ τὴν παῤῥησίαν . Οὐ γὰρ ὑπέπτηξαν τὸν θυμὸν τῶν Φαρισαίων , οὐδὲ ὡς ὑπηρέται Δαεστάλησαν , καὶ τὰ ἁρεστὰ τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν εἶπον , ἀλλὰ μαρτυροῦσι τῇ ἀληθείᾳ . Οὓς δεῖ μιμεῖσθαι πάντας τοὺς τοῖς ἄρχουσι παρεπομένους , καὶ μὴ ὑπακούειν αὐτοῖς ἐφ´ οἷς ἂν ἀδίκως προστάξαιεν · ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ Σαοὺλ γέγονε . Καὶ γὰρ τούτου προστάξαντος τοὺς ἐερεῖς τοῦ Θεοῦ παρανόμως ἀναιρεθῆναι , οἱ παρεστῶτες αὐτῷ ποιῆσαι οὐκ ἐπείσθησαν . « Ἀπεκρίθησαν οὕν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι · Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε ; Μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν , ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων ; Ἀλλ´ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον , ἐπικατάρατοί εἰσιν . Αέγει Νικόδημος πρὸς αὐτοὺς , ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς . αὐτὸν , εἶς ὢν ἐξ αὐτῶν · Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἀνθρωπον , ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ´ αὐτοῦ πρότερον , καὶ γνῷ τί ποιεῖ ; » Τίνος ἕνεκεν τοῖς ὑπηρέταις οὐκ ὀργλως , ἀλλὰ πράιος προσφέρονται οἱΦαρισαῖοι , ἠπίως
Lemmas: ἀκρίβεια οὗτος λέγω . οὗτος δέ δολερός οὗτος φημί , ὅτι οὐ ἐκ ὁ Γαλιλαία ὁ Χριστός ἔρχομαι ἔοικα γάρ γιγνώσκω μέν , ὅτι ἐκ Βηθλεέμ εἰμί ὅς Ἰησοῦς , εἰμί καί ἐν ὁ Γαλιλαία ἀνατρέφω ἐκ βασκανία δέ μή ἐθέλω ὁμολογέω ὁ ἐκ Βηθλεέμ γέννησις , ἀλλά Γαλιλαῖος αὐτός προσονομάζω . ἔστω δέ , ὅτι ἀγνοέω αὐτός ἐκ Βηθλεέμ εἰμί · ὁ , « ἐκ σπέρμα Δαυΐδ , » πῶς ἀμφιβάλλω · ὁ γάρ οὖον πρόδηλος ἐκ Δαυίδ ὁ Μαρία εἴλω ὁ γένος ; ἐκ οὗτος οὖν δῆλος , ὅτι κακοῦργος λέγω οὗτος . « σχίσμα δέ γίγνομαι ἐν ὁ ὄχλος , » οὐ ἐν ὁ ἄρχω . ὁ γάρ ἄρχω , εἷς γνώμη εἰμί , ὁ μή δέχομαι αὐτός ὡς Χριστός « τις δέ ἐθέλω ἐκ αὐτός πιάζω αὐτός , ἀλ ρυδηω ἐπιβάλλω ἐπι αὐτός ὁ χείρ . ἔρχομαι οὖν ὁ ὑπηρέτης πρός ὁ ἀρχιερεύς καί θαρισαίους · καί ἐπύω αὐτός ἐκεῖνος · Ζεύς τίς οὐ ἄγω αὐτός ; ἀποκρίνω ὁ ὑπηρέτης · οὐδέποτε οὕτως λαλέω ἄνθρωπος , ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος . » ὁ μέν ὀν μέτριος ἐν κακία , ἐν λόγος μόνος ἐναντιόομαι ὁ δόξα ὁ Χριστός · ὁ δέ ἀναίσχυντος , καί χείρ ἐθέλω ἐπάγω · ἀλ ὅμως ἀόρατος πεδάω , ὁ θεῖος αὐτός κατέχω δύναμις · καί οὐδέ ὑπό οὗτος ὁ θαῦμα κατανύω . εἰμί Ῥ Δαυίδ περί οὗτος εἶπον ὁ · « διασχίζω , καί οὖον κατανύσσω . » ὁ δέ ὑπηρέτης ὁ στέλλω , ὥστε ἄγω αὐτός , ὁράω τίς ἀποκρίνω ὁ Φαρισαῖος , ὡς λίαν εὐγνώμων . ὁ μέν γάρ Φαρισαῖος καί σοφός δοκέω εἰμί , καί γραφή ἀναγιγνώσκω , καί θαῦμα ὁράω , λυσσάω κατά ὁ κύριος , καί ἐρωτάω λῃστρικός · « Ζεύς τίς οὐ ηγαγετεαυος ; » ὁ δέ καί Χωρὶς σημεῖον ἀπό διδάσκω . Λία μόνος πείθω · οὕτως εἰμί εὐφυής πρός ὁ ἀγαθός . ὅτι2 δέ οὐ ἀπό σημεῖον , ἀλ ἀπό ὁ διδασκαλία ἁλίσκομαι , ὅς μέγας εἰμί , δῆλος ἐντεῦθεν οὖον γάρ ἕπω , ὅτι οὐδέποτε οὕτως θαυματουργέω ὁ ἄνθρωπος , ἀλ , « οὔτως λαλέω · » οὕτως ἧσαν συγκροτέω καί ὀξύς εἰς ὁ παραδέχομαι λόγος σωτηρία . χρή δέ οὖον μόνος ὁ σύνεσις αὐτός θαι-μάσαι , ἀλλά καί ὁ παρρησία . οὖον γάρ ὑποπτήσσω ὁ θυμός ὁ Φαρισαῖος , οὐδέ ὡς ὑπηρέτης Δαεστάλησαν , καί ὁ αρεστός ὁ ἄρχω αὐτός εἶπον , ἀλλά μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια . ὅς δεῖ μιμέομαι πᾶς ὁ ὁ ἄρχω παρέπομαι , καί μή ὑπακούω αὐτός ἐφίημι ὅς εἄν ἄδικος προστάσσω · ὥσπερ καί ἐπί ὁ Σαῦλος γίγνομαι . καί γάρ οὗτος προστάσσω ὁ εἴρω ὁ Θεός παρανόμως ἀναιρέω , ὁ παρίστημι αὐτός ποιέω οὐ πείθω . « ἀποκρίνω οὖν αὐτός ὁ Φαρισαῖος · μή καί σύ πλανάω ; μὴ τις ἐκ ὁ ἄρχω πιστεύω εἰς αὐτός , ἢ ἐκ ὁ Φαρισαῖος ; Ἀλ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μή γιγνώσκω ὁ νόμος , ἐπικατάρατος εἰμί . Αέγει Νικόδημος πρός αὐτός , ὁ ἔρχομαι νύξ πρός . αὐτός , εἰμί εἰμί ἐκ αὐτός · μή ὁ νόμος ἐγώ κρίνω ὁ ἄνθρωπος , ἐάν μή ἀκούω παρ´ αὐτός πρότερος , καί γιγνώσκω τίς ποιέω ; » τίς ἕνεκα ὁ ὑπηρέτης οὐ ὀργλως , ἀλλά Πραίος προσφέρω οιφαρισαιος , ἤπιος