cogPG.PG123 449
Κμεριστὴν ποιοῦμαι , οὐ τοῦ Θεοῦ εἰσιν , ἀλλ´ ἐμὰ , μόνος οὖν ἀπολαύσω · οὐ τὸν Θεὸν προσλήψομαι εἰς τὴν τούτων ἀπόλαυσιν . Ἐπεὶ δὲ ταῦτα αὐτοῦ ἀνόητα , ἴδωμεν καὶ τὰ ἑξῆς . Ψυχὴ , ἔχεις πολλὰ ὰγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά . Μῆκος ἑαυτῷ ὁρίζει ζωῆς , ὥσπερ καὶ τοῦτο ἐκ γῆς γεωργήσας · μὴ γὰρ καὶ τοῦτο γέννημα σὸν , μὴ γὰρ καὶ τοῦτο ἀγαθὸν σόν . Φάγε , πίε , εὐφραίνου . Εὖγε τῶν ἀγαθῶν τῆς ψυχῆς · τὸ γὰρ φαγεῖν καὶ τὸ πιεῖν , ἀλόγου ψυχῆς ἀγαθόντοιαύτην οὖν ἔχων καὶ αὐτὸς ψυχὴν , εἰκότως αὐτῇ ταῦτα προσανατίθης . Λογικῆς δὲ ψυχῆς ἀγαθὸν , νοῆσαι , λογίσασθαι , εὐφρανθῆναι νόμῳ Θεοῦ καὶ διανοήμασιν ἀγαθοῖς . Οὐκ ἀρκεῖ δέ σοι τὸ φαγεῖν καὶ πιεῖν , ὡ ἄφρον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐπακολουθοῦσαν τούτοις αἰσχίστην καὶ μυσαρὰν ἡδονὴν ἐπιτάττεις τῇ ψυχῇ Εὐφήμως γὰρ ὁ Κύριος διὰ τοῦ , Εὐφραίνου , τὰ ἀσελγέστατα πάθη ἐδήλωσεν , ἃ τῇ πλησμονῇ τῶν βρωμάτων καὶ πομάτων παρέπεται . Εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός · Ἄφρον , ταύτῃ τῆς νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ . Οὐχ ὡς τοῦ Θεοῦ τῷ πλουσίῳ ὁμιλήσαντος λέγεται τὸ , Εἰπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς , ἀλλὰ τοιοῦτόν τι λέγει , ὅτι ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἐνθυμουμένου , εἶπεν ὁ Θεὸς(πλάττεται γὰρ ταῦτα ἡ παραβολή ] · Ἄφρων . Ἄφρονα μὲν οὖν αὐτὸν ὀνομάζει , ὡς πάντη ἀνόητα βουλευσάμενον , καθὰ δὴ ἀπεδείξαμεν . Ἄφρων γὰρ καὶ μάταιος πᾶς τοιοῦτος , καθὰ καὶ Δαυΐδ λέγει · Νάτην πᾶς ἄνθρωπος · καὶ ἡ αἰτία , θησαυρίζει καὶ οὐ γινώσκει τίνι συνάξει αὐτά · πῶς γὰρ οὐκ ἄφρων , ὁ μὴ γνοὺς ὅτι ζωῆς μέτρα παρὰ μόνῳ τῷ Θεῷ , καὶ « οὐκ αὐτός τις ἕκαστος ἑαυτῷ ὁριστὴς τῆς ζωῆς , Ὅρα δὲ καὶ τὴν λέξιν τοῦ , Ἀπαιτοῦσιν . Ὥσπερ γάρ τινες ἀπηνεῖς φορολόγοι , φοβεροὶ ἄγγελοι τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἄκοντος , οἷα διὰ φιλοζωΐαν ἀντιποιουμένου τῶν ἐνταῦθα · ὁ μὲν γὰρ δίκαιος οὐκ ἀπαιτεῖται τὴν ψυχὴν , ἀλλὰ παρατίθεται ταύτην τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ τῶν πνευμάτων , χαίρων καὶ ἀγαλλόμενος , καὶ οὐδὲ δυσφορεῖ περὶ τὴν ἀπόθεσιν · ἐλαφρὸν γὰρ φορτίον τὸ σῶμα περίκειται · ὁ δέ γε ἀμαρτωλὸς κατασαρκώσας τὴν ψυχὴν , καὶ προσσω ματοποιώσας αὐτὴν , καὶ γῆν ποιήσας , δυσαποσπάστω · αὐτὴν ἔχειν παρεσκεύασε , διὸ καὶ ἀπαιτεῖσθαι ταύτην λέγεται , ὥσπερ τις χρεώστης ἀπειθὴς πράκτορσιν ἀπηνέσι παραδιδόμενος . Ὅρα δὲ πῶς οὐκ εἶπεν · Ἀπαιτῶ τὴν ψυχήν σου , ἀλλ’ , Ἀπαιτοῦσι · τῶν δικαίων γὰρ αἱ ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ . Τῷ ὄντι οὗν ἐν νυκτὶ ἀπαιτεῖται τὴν ψυχὴν ὁ τοιοῦτος . Οὐ γὰρ ἔχει φῶς θείας ἐπιγνώσεως ἐπιλάμπον αὐτῷ , ἀλλ´ ἐν νυκτὶ τῆς φιλοπλουτίας ὤν , καὶ ὑπὸ ταύτης ἐσκοτισμένος , θανάτῳ καταλαμβάνεται · οὕτως ἄρα ἃ θησαυρίζων ἑαυτῷ , ἄφρων δηλαδὴ καλούμενος , καὶ μὴ περαίνων τὰς αὐτοῦ βουλὰς , ἀλλ´ ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ τῆς βουλῆς ἐκτεμνόμενος ὅλως τοῦ βίου . Εἰ δέ γε τοῖς πένησι καὶ τῷ Θεῷ ἐθησαύριζεν , οὐκ ἂν εἶχεν οὕτως · σπουδάσωμεν οὖν εἰς Θεὸν πλουτεῖν , τουτέστιν , ἐπ´ ἐκείνω πεποιθέναι καὶ ἐκεῖνον ἐιιέσε ρον ἔχειν πλοῦτον , καὶ τοῦ πλούτου ταμείαν , καὶ μὴ λέγειν ὅτι τὰ ἀγαθά μου , ἀλλὰ , τὰ ἀγαθὰ τοῦ Θεοῦ ·
Lemmas: κμεριιστημι ποιέω , οὖον ὁ Θεός εἰμί , ἀλ ἐμός , μόνος οὖν ἀπολαύω · οὖον ὁ θεός προσλαμβάνω εἰς ὁ οὗτος ἀπόλαυσις . ἐπεί δέ οὗτος αὐτός ἀνόητος , ὁράω καί ὁ ἑξῆς . Ψυχή , ἔχω πολύς ἀγαθός κεῖμαι εἰς ἔτος πολύς . μῆκος ἑαυτοῦ ὁρίζω ζωή , ὥσπερ καί οὗτος ἐκ γῆ γεωργέω · μή γάρ καί οὗτος γέννημα σός , μή γάρ καί οὗτος ἀγαθός σός . φάγος , πίνω , εὐφραίνω . εὖγε ὁ ἀγαθός ὁ Ψυχή · ὁ γάρ ἐσθίω καί ὁ πίνω , ἄλογος Ψυχή αγαθοντοιαυτος οὖν ἔχω καί αὐτός ψυχή , εἰκότως αὐτός οὗτος προσανατίθεμαι . λογικός δέ Ψυχή ἀγαθός , νοέω , λογίζομαι , εὐφραίνω νόμος Θεός καί διανόημα ἀγαθός . οὐ ἀρκέω δέ σύ ὁ ἐσθίω καί πίνω , εἰμί ἄφρων , ἀλλά καί ὁ ἐπακολουθέω οὗτος αἰσχρός καί μυσαρός ἡδονά ἐπιτάσσω ὁ Ψυχή Εὔφημος γάρ ὁ Κύριος διά ὁ , εὐφραίνω , ὁ ἀσελγής πάθος δηλόω , ὁ ὁ πλησμονή ὁ βρῶμα καί πόμα παρέπομαι . εἶπον δέ αὐτός ὁ Θεός · ἄφρων , οὗτος ὁ νύξ ὁ Ψυχή σύ ἀπαιτέω ἀπό σύ . οὐχ ὡς ὁ Θεός ὁ πλούσιος ὁμιλέω λέγω ὁ , εἶπον δέ αὐτός ὁ θεός , ἀλλά τοιοῦτος τίς λέγω , ὅτι οὗτος δέ αὐτός ἐνθυμέομαι , εἶπον ὁ Θεὸς(πλάττεται γάρ οὗτος ὁ παραβολή ] · Ἄφρος . ἄφρων μέν οὖν αὐτός ὀνομάζω , ὡς πάντῃ ἀνόητος βουλεύω , καθά δή ἀποδείκνυμι . Ἄφρος γάρ καί μάταιος πᾶς τοιοῦτος , καθά καί Δαυΐδ λέγω · Νάτης πᾶς ἄνθρωπος · καί ὁ αἰτία , θησαυρίζω καί οὖον γιγνώσκω τίς συνάγω αὐτός · πῶς γάρ οὐ ἄφρων , ὁ μή γιγνώσκω ὅτι ζωή μέτρον παρά μόνος ὁ Θεός , καί « οὐ αὐτός τις ἕκαστος ἑαυτοῦ ὁριστής ὁ ζωή , Ὅρας δέ καί ὁ λέξις ὁ , ἀπαιτέω . ὥσπερ γάρ τις ἀπηνής φορολόγος , φοβερός ἄγγελος ὁ Ψυχή σύ ἀπαιτέω ἄκων , οἷος διά φιλοζωΐα ἀντιποιέω ὁ ἐνταῦθα · ὁ μέν γάρ δίκαιος οὐ ἀπαιτέω ὁ ψυχή , ἀλλά παρατίθημι οὗτος ὁ Θεός καί πατήρ ὁ πνεῦμα , χαίρω καί ἀγάλλομαι , καί οὐδέ δυσφορέω περί ὁ ἀπόθεσις · ἐλαφρός γάρ φορτίον ὁ σῶμα περίκειμαι · ὁ δέ γε ἁμαρτωλός κατασαρκόω ὁ ψυχή , καί πρόσω ματοποιωθεω αὐτός , καί γῆ ποιέω , δυσαποσπαστέω · αὐτός ἔχω παρασκευάζω , διό καί ἀπαιτέω οὗτος λέγω , ὥσπερ τις χρεώστης ἀπειθής πράκτωρ ἀπηνής παραδίδωμι . Ὅρας δέ πῶς οὐ εἶπον · ἀπαιτέω ὁ Ψυχή σύ , ἀλλά , ἀπαιτέω · ὁ Δίκαιος γάρ ὁ ψυχή ἐν χείρ Θεός . ὁ εἰμί ἐν ἐν νύξ ἀπαιτέω ὁ ψυχή ὁ τοιοῦτος . οὖον γάρ ἔχω φάος θεῖος ἐπίγνωσις ἐπιλάμπω αὐτός , ἀλ ἐν νύξ ὁ φιλοπλουτία εἰμί , καί ὑπό οὗτος σκοτίζω , θάνατος καταλαμβάνω · οὕτως ἄρα ὁ θησαυρίζω ἑαυτοῦ , ἄφρων δηλαδή καλέω , καί μή περαίνω ὁ αὐτός βουλή , ἀλ ἐν αὐτός ὁ καιρός ὁ βουλή ἐκτέμνω ὅλως ὁ βίος . εἰμί δέ γε ὁ πένης καί ὁ Θεός θησαυρίζω , οὐ εἄν ἔχω οὕτως · σπουδάζω οὖν εἰς θεός πλουτέω , τουτέστιν , ἐπι ἐκεῖνος πείθω καί ἐκεῖνος εἰσέρχομαι ἀντίμοιρος ἔχω πλοῦτος , καί ὁ πλοῦτος ταμεία , καί μή λέγω ὅτι ὁ ἀγαθός ἐγώ , ἀλλά , ὁ ἀγαθός ὁ Θεός ·