cogPG.PG123 629
Σαμαρεῖται , καὶ σωθήσονται . Τί ουν οἱ μαθηταίς Ἔτι διαποροῦσι , Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν · Οὐ τολμῶσι γὰρ , διὰ τὸ τὴν συνήθη αὐτοῖς εὐλάβειαν , πεῦσιν προσαγαγεῖν αὐτῷ . Ἐκεῖνος μέντοι καίτοι ἐκείνων μὴ ἐρωτησάντων , ἀποκαλύπτει τὸ αἰνιγματωδῶς ῥηθὲν , καὶ φησιν · « Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν , ἴνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με ληχμα γὰρ Θεοῦ ἡ τῶν ἀνθρώπων σωτηρία ) , καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον , » Οἱ μὲν γὰρ προφῆται καὶ ὁ νόμος οὐκ ἠδυνήθησαν τελειῶσαι τὸ τοῦ Θεοῦ ἔργον · ἀτελεῖς γὰρ ἦσαν , τύπους καὶ σκιὰς τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἐμφαίνοντες . Ὁ δὲ Κύριος ἐτελείωσε τὸ τοῦ Θεοῦ ἔργον , τὴν ἡμετέραν λέγω σωτηρίαν καὶ ἀνακαίνισιν . Τάχα δέ μοι νόει Θεοῦ ἔργον τὸν ἄνθρωπον , ὃν ἐτελείωσε μόνος ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ἐν ἑαυτῶ ἀναμάρτητον ἀποδείξας τὴν φύσιν ἡμῶν καὶ ν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ , διὰ τῆς ἐν σαρκὶ θείας πολιτείας τετελειωμένην καὶ ἀπηρτισμένην ἀποφήνας , καὶ ἄχρι τέλους νικήσας τὸν κόσμον . Καὶ ὁ νόμος δὲ Θεοῦ ἔργον ἐστί , καθὸ δακτύλῳ Θεοῦ ἐγράφη , ὃν νόμον ἐτελείωσεν ὁ Κύριος . Τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς , ὡς πάντα τὰ ἐν τῷ νόμῳ τελούμενα καταπαύσας , καὶ ἀπὸ τῆς σωματικῆς λατρείας ἐπὶ τὴν πνευματ · . κὴν ταῦτα μεταγαγών . Αἰνιγματωδῶς δὲ φθέγγεται πολλάκις ὁ Κύριος προσεκτικωτέρους ποιῶν τοὺς ἀκροατὰς , καὶ διεγείρων αὐτοὺς εἰς τὸ ἐρωτῆσαι καὶ μαθεῖν τὸ συγκεκαλυμμένως λεγόμενον . βρῶσιν δὲ ὀνομάζων τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν , διδάσκει τοὺς μαθητὰς , ἵνα καὶ αὐτοὶ , ὅτε δὴ χειροτονηθεῖεν διδάσκαλοι τῆς οἰκουμένης , περὶ ἐλάττονος ποιοῖντο τὴν σωματικὴν βρῶσιν , ὅλην τὴν ἐπιθυμίαν πρὸς τὸ σώζειν ἀνθρώπους μετενεγκόντες . Σημείωσαι δὲ , ὅτι καὶ τὰ παρά τινων προσφερόμενα βρώματα ἐδέχετο ὁ Κύριος . Φασὶ γέρ οἱ μαθηταί · « Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν · » Τοῦτο δὲ ἐποίει , οὐχ ὡς χρῄζων τῆς παρ´ ἑτέρων διακονίας,(πῶς γὰρ ὁ διδοὺς τροφὴν πάσῃ σαρκί ; ] ἀλλ´ ἵνα οἱ προσφέροντες μισθὸν ἔχωσι καὶ συνεθισθῶσι καὶ ἄλλους τρέφειν , καὶ ἅμα τύπον διδοὺς πᾶσιν ἀνθρώποις τοῦ μὴ ἐπαισχύνεσθαι τὴν πτωχείαν , μηδὲ βαρὺ νομίζειν τὸ παρ´ ἄλλων τρέφεσθαι . Ἵδιον δὲ τοῖς διδάσκουσι καὶ ἀναγκαιότατον τοῦτό ἐστι , τὸ ἄλλους ἔχειν τῆς τροφῆς φροντι στὰς , ἵν´ αὐτοὶ ἀπερίσπαστοι ὄντες , διακονῶσι τὴν τοῦ λόγου διακονίαν . Διὸ καὶ τοῖς μαθηταῖς τοῦτο ἐπέταξε , τὸ παρὰ τῶν μαθητευομένων τρέφεσθαι . « Οὐχ ὑμεῖς λέγετε , ὅτι Τετράμηνόν ἐστι , καὶ ἀ θερισμὸς ἔρχεται ; Ἰδοὺ λέγω ὑμῖν , ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν , καὶ θεάσασθε τὰς χώρας ὅτι λελ καί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη . Καὶ ὁ θερίζων , μισθὸν λαμβάνει , καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον · ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων . Ἐν γὰρ τούτω ὁ λόγος ἐστὶν ἀληθινὸς , ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων , καὶ ἄλλος ὁ θερίζων . Ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε . Ἄλλοι κεκοπιάκασι καὶ ὑμεῖ - εἰς τὸν κόπον αὐτῷν εἰσελῃλύθατε , Ἄρχεται νῦν σαφέστερον ἀνακαλύπτειν τοῖς μαθηταῖς τὰ αἰνιγματωδῶς προῤῥηθέντα . Ὑμεῖς μὲν γὰρ Κφησί , λέγετε , ἀντὶ τοῦ , νομίζετε , ὅτι ὁ θερισμὸς ἐτῆ τετραμήνῳ ταύτῃ ἔρχεται , ὁ αἰσθητὸς δηλαὸή ·
Lemmas: Σαμαρείτης , καί σῴζω . τις οὖν ὁ μαθητής ἔτι διαπορέω , μὴ τις φέρω αὐτός ἐσθίω · οὖον τολμάω γάρ , διά ὁ ὁ συνήθης αὐτός εὐλάβεια , πεῦσις προσάγω αὐτός . ἐκεῖνος μέντοι καίτοι ἐκεῖνος μή ἐρωτάω , ἀποκαλύπτω ὁ αἰνιγματωδῶς ἐρώ , καί φημί · « ἐμός βρῶμα εἰμί , ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ ληχμός γάρ Θεός ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία ) , καί τελειόω αὐτός ὁ ἔργον , » ὁ μέν γάρ προφήτης καί ὁ νόμος οὐ δύναμαι τελειόω ὁ ὁ Θεός ἔργον · ἀτελής γάρ εἰμί , τύπος καί σκιά ὁ μέλλω ἀγαθός ἐμφαίνω . ὁ δέ Κύριος τελειόω ὁ ὁ Θεός ἔργον , ὁ ἡμέτερος λέγω σωτηρία καί ἀνακαίνισις . Τάχα δέ ἐγώ νοέω Θεός ἔργον ὁ ἄνθρωπος , ὅς τελειόω μόνος ὁ υἱός ὁ Θεός , ἐν ἑαυτοῦ ἀναμάρτητος ἀποδείκνυμι ὁ φύσις ἐγώ καί Ν πᾶς ἔργον ἀγαθός , διά ὁ ἐν σάρξ θεῖος πολιτεία τελειόω καί ἀπαρτίζω ἀποφαίνω , καί ἄχρι τέλος νικάω ὁ κόσμος . καί ὁ νόμος δέ Θεός ἔργον εἰμί , καθό δάκτυλος Θεός γράφω , ὅς νόμος τελειόω ὁ Κύριος . Τέλος γάρ νόμος Χριστός , ὡς πᾶς ὁ ἐν ὁ νόμος τελέω καταπαύω , καί ἀπό ὁ σωματικός λατρεία ἐπί ὁ πνεῦμα · . κάν οὗτος μετάγω . αἰνιγματωδῶς δέ φθέγγομαι πολλάκις ὁ Κύριος προσεκτικός ποιέω ὁ ἀκροατής , καί διεγείρω αὐτός εἰς ὁ ἐρωτάω καί μανθάνω ὁ συγκεκαλυμμένως λέγω . βρῶσις δέ ὀνομάζω ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , διδάσκω ὁ μαθητής , ἵνα καί αὐτός , ὅτε δή χειροτονέω διδάσκαλος ὁ οἰκέω , περί μικρός ποιέω ὁ σωματικός βρῶσις , ὅλος ὁ ἐπιθυμία πρός ὁ σῴζω ἄνθρωπος μεταφέρω . σημειόω δέ , ὅτι καί ὁ παρά τίνω προσφέρω βρῶμα δέχομαι ὁ Κύριος . φημί γέρα ὁ μαθητής · « μὴ τις φέρω αὐτός ἐσθίω · » οὗτος δέ ποιέω , οὐ ὡς χρῄζω ὁ παρ´ ἕτερος διακονία γάρ ὁ δίδωμι τροφή πᾶς σάρξ ; ] ἀλ ἵνα ὁ προσφέρω μισθός ἔχω καί συνεθίζω καί ἄλλος τρέφω , καί ἅμα τύπος δίδωμι πᾶς ἄνθρωπος ὁ μή ἐπαισχύνομαι ὁ πτωχεία , μηδέ βαρύς νομίζω ὁ παρ´ ἄλλος τρέφω . Ἴδιος δέ ὁ διδάσκω καί ἀναγκαῖος οὗτος εἰμί , ὁ ἄλλος ἔχω ὁ τροφή φροντίς ἵστημι , ὅς αὐτός ἀπερίσπαστος εἰμί , διακονέω ὁ ὁ λόγος διακονία . Διὸ καί ὁ μαθητής οὗτος ἐπιτάσσω , ὁ παρά ὁ μαθητεύω τρέφω . « οὐχ σύ λέγω , ὅτι Τετράμηνος εἰμί , καί ὅς θερισμός ἔρχομαι ; ἰδέ λέγω σύ , ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός σύ , καί θεάομαι ὁ χώρα ὅτι λεʹ καί εἰμί πρός θερισμός ἤδη . καί ὁ Θερίζων , μισθός λαμβάνω , καί συνάγω καρπός εἰς ζωή αἰώνιος · ἵνα καί ὁ σπείρω ὁμοῦ χαίρω καί ὁ Θερίζων . ἐν γάρ οὗτος ὁ λόγος εἰμί ἀληθινός , ὅτι ἄλλος εἰμί ὁ σπείρω , καί ἄλλος ὁ Θερίζων . ἐγώ ἀποστέλλω σύ θερίζω ὅς οὐ σύ κοπιάω . ἄλλος κοπιάω καί ὕω - εἰς ὁ κόπος αὐτώιν εἰσέρχομαι , ἄρχω νῦν σαφής ἀνακαλύπτω ὁ μαθητής ὁ αἰνιγματωδῶς προλέγω . σύ μέν γάρ Κφησί , λέγω , ἀντί ὁ , νομίζω , ὅτι ὁ θερισμός ἐτός τετράμηνος οὗτος ἔρχομαι , ὁ αἰσθητός δηλαὸή ·