cogPG.PG123 203
ΛΑΡΙΤ ΧΙΙi . σπέρματος καταγόμενος . Ταῦτα δὲ ἐρωτᾷ ὁ Κύριος , ὡς ἂν ἢ εἰπόντες , ὅτι , Οὐκ οἴδαμεν , ἐρωτήσωσι καὶ μάθωσιν , ἢ εἰπόντες τὸ ἀληθὲς , πιστεύσωσιν , ἢ μηδὲν ἔχοντες εἰπεῖν , καταισχυνθῶσι καὶ ἀναχωρήσωσι , μηκέτι τολμῶντες ἐρωτῆσαι αὐτόν . ΚΕΦΑΛ . ΚΓʹ . Περὶ τοῦ ταλανισμοῦ τῶν φαρισαίων . « Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , λέγων · Ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ Γραμματεῖς καὶ οἰ Φαρισαῖοι · πάντα ὅ ὄσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν , τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε , κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε . Λέγουσι γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσιν . » Ὅτε αὐτοὺς ἐπεστόμισε , καὶ ἔδειξεν ἀνίατα νοσοῦντας , τότε περὶ αὐτῶν λέγει · περὶ βίοι δὲ καὶ πολιτείας διαλέγεται , διορθούμενος τοὺς ἀκούοντας , ἵνα μὴ καταφρονῶσι τῶν διδασκάλων , κἂν διεφθαρμένου βίου ὧσιν . Ἄρα δὲ δείκνυσιν ὅτι οὐδὲ τῷ νόμῳ ἐναντιοῦται , ἀλλὰ μᾶλλον θέλει τὰ τοῦ νόμου πράττεσθαι , κἂν οἱ ταῦτα διδάσκοντες ἀνάξιοι ὧσιν . Ὅσα γὰρ , φησὶ , λέγουσιν οἱ διδάσκαλοι , τὸν Μωσῆν νομίζετε ταῦτα λέγειν , μᾶλλον δὲ τὸν Θεόν . Ἄρα´ οὖν πάντα ὅσα λέγουσι δεῖ ποιεῖν , κἂν κακὰ ὦσιν ; Λέγομεν οὗν πρῶτον μὲν ὅτι οὐδὲ τολμήσειέ ποτε ὁ διδάσκων προτρέψασθαί τινα εἰς κακόν . Ἔπειτα εἰ καὶ δῶμεν τοῦτο , ὅτι ἔσται τις εἰς κακὸν βίον προτρεπόμενος , οὐκ ἀπὸ τῆς Μωσέως καθέδρας ὁ τοιοῦτος , οὐδ´ ἀπὸ τοῦ νόμου φθέγγεται . Ὁδὲ Κύριος περὶ τῶν ἐν τῇ Μωσέως καθέδρᾳ καθῃμένων λέγει , τουτέστι , τῶν τὰ τοῦ νόμου διδασκόνσων . Δεῖ οὗν τῶν διδασκόντων τι ἀπὸ τοῦ θείοι όου ἀκούειν , κἂν αὐτοὶ μὴ ποιῶσιν « Δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα , καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων , τῷ Ἀὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά · πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις · πλατύνουσι δὲ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν , καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν . » φορτία βαρέα ἐπετίθεσαν οἱ φαρισαῖοι , ἀναγκάζοντες τοὺς ἀνθρώπους τὰς ἐντολὰς τοῦ νόμου ἐκπληροῦν , λεπτὰς οὕσας καὶ δυσφυλάκτους · ἢ καὶ πλείω τῶν ἐντολῶν τοῦ νόμου ἐβάρυνον , παραδόσεις τινὰς παραδιδόντες ἐπέκεινα τοῦ νόμου , αὐτοὶ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτῶν μὴ κινοῦντες , τουτέστι , μηδὲν αὐτοὶ ἐνερνοῦντες , μηδὲ πλησιάσαι τολμῶντες τοῖς τοιούτοις φορτίοις . Ὅταν γὰρ ὁ διδάσκων οὐ μόνον διδάσκει , ἀλλὰ καὶ πράττει , ὅοκεῖ συμβαστάζειν καὶ συνεργεῖν τοῖς διδασκομένοις · ὅταν δὲ ἐμὲ μὲν ἐπιφορτίζη , αὐτὸς δὲ μηδὲν πράττῃ , βαρύνει μᾶλλον ἐμέ · δεικνύων ἐξ ὧν αὐτὸς ἀμελεῖ , ὡς ἀδύνατόν ἐστι κατρρθωθῆναι ἃ λέγει . Ἐγκαλεῖ τοίνυν ὁ Κύριος τοῖς Φαρισαίοις , ὡς μὴ θέλουσι συμβαστάζειν τὰ βάρη τῶν ἐντολῶν καὶ συμπράττειν . Οὐ μόνον δὲ οὐ ποιοῦσί τι ἀγαθὸν , ἀλλὰ καὶ σχηματίζονται ὡς ποιοῦντες · καίτοι κἂν ἐποίουν , διὰ δὲ τὸ θεαθῆναι ἐποίουν , ὑφῃρεῖτο ἂν αὐτοῖς τὸ κέρδος · νῦν δὲ πόσης καταδίκης ἄξιοι , ὅταν οὔτε ποιῶσι , καὶ θέλωσι δοἘάζεσθαι ὡς ποιοῦντες · Τί δὲ ποιοῦσις Πλατύνουσι τὰ φυλακτήρια αὐτῶν . καὶ μεγαλύνουσι τὰ κοάσπεδα
Lemmas: ΑΤ Ἴ . σπέρμα κατάγω . οὗτος δέ ἐρωτάω ὁ Κύριος , ὡς εἄν ἢ εἶπον , ὅτι , οὐ οἶδα , ἐρωτάω καί μανθάνω , ἢ εἶπον ὁ ἀληθής , πιστεύω , ἢ μηδείς ἔχω εἶπον , καταισχύνω καί ἀναχωρέω , μηκέτι τολμάω ἐρωτάω αὐτός . ΚΕ . κγʹ . περι ὁ ταλανισμός ὁ Φαρισαῖος . « τότε ὁ Ἰησοῦς λαλέω ὁ ὄχλος καί ὁ μαθητής αὐτός , λέγω · ἐπί ὁ Μωσῆς καθέδρα καθίζω ὁ Γραμματεύς καί ὁ Φαρισαῖος · πᾶς ὅς ὅσος εἄν εἶπον σύ τηρέω , τηρέω καί ποιέω , κατά δέ ὁ ἔργον αὐτός μή ποιέω . λέγω γάρ καί οὖον ποιέω . » ὅτε αὐτός ἐπιστομίζω , καί δείκνυμι ἀνίατος νοσέω , τότε περί αὐτός λέγω · περί βίος δέ καί πολιτεία διαλέγω , διορθόω ὁ ἀκούω , ἵνα μή καταφρονέω ὁ διδάσκαλος , κἀν διαφθείρω βίος ἵημι . ἄρας δέ δείκνυμι ὅτι οὐδέ ὁ νόμος ἐναντιόομαι , ἀλλά μᾶλλον ἐθέλω ὁ ὁ νόμος πράσσω , κἀν ὁ οὗτος διδάσκω ἀνάξιος ἵημι . ὅσα γάρ , φημί , λέγω ὁ διδάσκαλος , ὁ Μωσῆς νομίζω οὗτος λέγω , μᾶλλον δέ ὁ Θεός . Ἄρα οὖν πᾶς ὅσος λέγω δεῖ ποιέω , κἀν κακός εἰμί ; λέγω ἐν πρῶτος μέν ὅτι οὐδέ τολμάω ποτός ὁ διδάσκω προτρέπω τις εἰς κακός . ἔπειτα εἰμί καί δήω οὗτος , ὅτι εἰμί τις εἰς κακός βίος προτρέπω , οὐ ἀπό ὁ Μωσῆς καθέδρα ὁ τοιοῦτος , οὐδός ἀπό ὁ νόμος φθέγγομαι . ὁδός Κύριος περί ὁ ἐν ὁ Μωσῆς καθέδρα κάθημαι λέγω , τουτέστι , ὁ ὁ ὁ νόμος διδάσκω . Δεύς ἐν ὁ διδάσκω τίς ἀπό ὁ θεῖος ὅς ἀκούω , κἀν αὐτός μή ποιέω « δεσμεύω γάρ φορτίον βαρύς καί δυσβάστακτος , καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ὦμος ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἀεί δάκτυλος αὐτός οὖον ἐθέλω κινέω αὐτός · πᾶς δέ ὁ ἔργον αὐτός ποιέω πρός ὁ θεάομαι ὁ ἄνθρωπος · πλατύνω δέ ὁ φυλακτήριον αὐτός , καί μεγαλύνω ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός . » φορτίον βαρύς ἐπιτίθημι ὁ Φαρισαῖος , ἀναγκάζω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐντολή ὁ νόμος ἐκπληρόω , λεπτός εἰμί καί δυσφύλακτος · ἢ καί πλείων ὁ ἐντολή ὁ νόμος βαρύνω , παράδοσις τις παραδίδωμι ἐπέκεινα ὁ νόμος , αὐτός δέ ὁ δάκτυλος αὐτός μή κινέω , τουτέστι , μηδείς αὐτός ἐνερνοῦντες , μηδέ πλησιάζω τολμάω ὁ τοιοῦτος φορτίον . ὅταν γάρ ὁ διδάσκω οὖον μόνος διδάσκω , ἀλλά καί πράσσω , ὅοκεῖ συμβαστάζω καί συνεργέω ὁ διδάσκω · ὅταν δέ ἐγώ μέν ἐπιφορτίζω , αὐτός δέ μηδείς πράσσω , βαρύνω μᾶλλον ἐγώ · δείκνυμι ἐκ ὅς αὐτός ἀμελής , ὡς ἀδύνατος εἰμί κατρρθωθῆναι ὁ λέγω . ἐγκαλέω τοίνυν ὁ Κύριος ὁ Φαρισαῖος , ὡς μή ἐθέλω συμβαστάζω ὁ βάρος ὁ ἐντολή καί συμπράσσω . οὖον μόνος δέ οὖον ποιέω τίς ἀγαθός , ἀλλά καί σχηματίζω ὡς ποιέω · καίτοι κἀν ποιέω , διά δέ ὁ θεάομαι ποιέω , ὑφαιρέω εἄν αὐτός ὁ κέρδος · νῦν δέ πόσος καταδίκη ἄξιος , ὅταν οὔτε ποιέω , καί ἐθέλω δοἘάζεσθαι ὡς ποιέω · τις δέ ποιοῦσιμί πλατύνω ὁ φυλακτήριον αὐτός . καί μεγαλύνω ὁ κοάσπεδα