cogPG.PG123 108
οὔχεται ἐλθεῖν τὴν ἀνάστασιν καὶ τὴν κρίσιν . « Γʹνηθήτω τὸ θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.ν Ὥσπερ , φησὶν , οἱ ἄγγελοι ποιοῦσιν τὸ θέλημά σου , οὔτω καὶ ἡμῖν δὸς ποιεῖν αὐτό , « Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον . » Ἐπιούσιον , τὸν ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ καὶ συστάσει ἡμῶν αὐτάρκη , φησίν · ἀναιρεῖ δὲ τὴν περὶ τῆς αὔριον μέριμναν , καὶ τὸ σῶμα δὲ τοῦ Χριστοῦ ἄρτος Ἀστὶν ἐπιούσιος · οὗ μεταλαμβάνειν ἀκατακρίτως εὐχόμεθα . « Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν , ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν . » Ἐπειδὴ καὶ μετὰ τὸ βάπτισμα ἀμαρτάνομεν , ἱκετεύομεν ἵνα ἀφήσῃ ἡμῖν · οὕτω δὲ ἀφήσε ὡς καὶ ἡμεῖς . Ἐὰν γὰρ μνησικακῶμεν , οὐκ ἀφήσει ἡμῖν · ἐμὲ γὰρ ἔχει ὁ Θεὸς παράδειγμα · καὶ ὃ ποιῶ ἐπ´´ ἄλλῳ , ποιεῖ ἐπ´ ἐμοί . « Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν . » ἀσθενεῖς ἐσμεν οἱ ἄνθρωποι , διὸ οὐ δεῖ ἐπιῤῥίπτειν ἐαυ τοὺς τοῖς πειρασμοῖς · ἀλλ´ ἐμπεσόντας εὔχεσθαι μὴ καταποθῆναι ὑπὸ τοῦ πειρασμοῦ . Ὁ γὰρ καταπο θεὶς καὶ νικηθεὶς , ἐκεῖνος εἰσηνέχθη εἰς τὸν βόθρον τοῦ πειρασμοῦ , ἀλλ´ οὐχ ὁ ἐμπεσὼν μὲν , νικήσας δέ . « Ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ . » Οὐκ εἶπεν , ὰπὸ τῶν πονηρῶν ἀνθρώπων · οὐ γὰρ ἐκεῖνοι ἀδικοῦσιν ἡμᾶς , ἀλλ´ ὁ πονηρός . « Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας , Ἀμήν . » Θαρσύνει ἡμᾶς ἐνταῦθα . Εἰ γὰρ βασιλεύς ἐστι , καὶ δυνατὸς ὁ Πατὴρ καὶ ἔνδοξος , πάντως καὶ ἡμεῖς νικήσομεν τὸν πονηρὸν , καὶ δοξασθησόμεθα θστερον . « Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν , ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος . » Πάλιν ἀμνησικάκους ἡμᾶς εἶναι διδάσκει . Ἀναμιμ ήσκει δὲ ἡμᾶς τοῦ Πατρὸς , ἵνα αἰδεσθῶμεν αὐτὸν , καὶ μὴ ἐκθηριώμεθα , τοιούτου παῖδες ὄντες . « Ἑὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν , οὐδὲ ὁ Πατήρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν . » Οὐδὲν οὕτω μισεῖ ὁ πρᾶος Θεὸς , ὡς τὴν ὡμότητα . « Ὅταν δὲ νηστεύητε , μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ , σκυθρωποί · ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν , ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες . Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν . » Ἀφανισμὸς προσώπου ἐστὶν ἡ ὠχρότης , ὅταν οὐχ οἷός ἐστί τις φαίνηται , ἀλλὰ προσποιῆται στυγνότητα . « Σὺ δὲ νηστεύων , ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν , καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι , ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων , ἀλλὰ τῷ Πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ · καὶ ὁ Πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ , ἀποδώσει σοι . » Οἱ παλαιοὶ χαρᾶς εἶχον σημεῖον τὸ ἀλείφεσθαι ἐλαίῳ μετὰ τὸ λουτρόν · καὶ σὺ οὖν οὕτω χαίρων φαίνου . Ἔλαιον δὲ νοεῖται καὶ ἡ ἐλεημοσύνη . Κεφαλὴ δὲ ἡμῶν ὁ Χριστὸς , ὃν δεῖ ἀλείφειν ταῖς ἐλεημοσύναις · καὶ τὸ πρόσωπον , ἤτοι τὰς αἰσθήσεις , νίπτειν διὰ δακρύων . « Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς ,
Lemmas: ουχω ἔρχομαι ὁ ἀνάστασις καί ὁ κρίσις . « Γʹνηθήτω ὁ θέλημα σύ ὡς ἐν οὐρανός καί ἐπί ὁ γῆς.ν ὥσπερ , φημί , ὁ ἄγγελος ποιέω ὁ θέλημα σύ , οὐτάω καί ἐγώ δίδωμι ποιέω αὐτός , « ὁ ἄρτος ἐγώ ὁ ἐπιούσιος δίδωμι ἐγώ σήμερον . » ἐπιούσιος , ὁ ἐπί ὁ οὐσία καί σύστασις ἐγώ αὐτάρκης , φημί · ἀναιρέω δέ ὁ περί ὁ αὔριον μέριμνα , καί ὁ σῶμα δέ ὁ Χριστός ἄρτος Ἀστίς ἐπιούσιος · ὅς μεταλαμβάνω ἀκατάκριτος εὔχομαι . « καί ἀφίημι ἐγώ ὁ ὀφείλημα ἐγώ , ὡς καί ἐγώ ἀφίημι ὁ ὀφειλέτης ἐγώ . » ἐπεί καί μετά ὁ βάπτισμα ἁμαρτάνω , ἱκετεύω ἵνα ἀφίημι ἐγώ · οὗτος δέ αφήνω ὡς καί ἐγώ . ἐάν γάρ μνησικακέω , οὐ ἀφίημι ἐγώ · ἐγώ γάρ ἔχω ὁ θεός παράδειγμα · καί ὅς ποιέω ἐπι ἄλλος , ποιέω ἐπι ἐγώ . « καί μή εἰσφέρω ἐγώ εἰς πειρασμός . » ἀσθενής εἰμί ὁ ἄνθρωπος , διό οὖον δεῖ ἐπιρριπτέω ἐαυ ὁ ὁ πειρασμός · ἀλ ἐμπίπτω εὔχομαι μή καταποθῆναι ὑπό ὁ πειρασμός . ὁ γάρ καταπίνω τίθημι καί νικάω , ἐκεῖνος εἰσφέρω εἰς ὁ βόθρος ὁ πειρασμός , ἀλ οὐ ὁ ἐμπίπτω μέν , νικάω δέ . « ἀλλά ῥύομαι ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός . » οὐ εἶπον , άπο ὁ πονηρός ἄνθρωπος · οὖον γάρ ἐκεῖνος ἀδικέω ἐγώ , ἀλ ὁ πονηρός . « ὅτι2 σύ εἰμί ὁ βασίλειος καί ὁ δύναμις καί ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών , ἀμήν . » θάρσυνος ἐγώ ἐνταῦθα . εἰμί γάρ βασιλεύς εἰμί , καί δυνατός ὁ πατήρ καί ἔνδοξος , πάντως καί ἐγώ νικάω ὁ πονηρός , καί δοξάζω θστερον . « ἐάν γάρ ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος ὁ παράπτωμα αὐτός , ἀφίημι καί σύ ὁ Πατήρ σύ ὁ οὐράνιος . » πάλιν αμνησίκακος ἐγώ εἰμί διδάσκω . Ἀναμιμ ἀσκέω δέ ἐγώ ὁ πατήρ , ἵνα αἰδέομαι αὐτός , καί μή ἐκθηριόω , τοιοῦτος παῖς εἰμί . « ἑός δέ μή ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος ὁ παράπτωμα αὐτός , οὐδέ ὁ Πατήρ σύ ἀφίημι ὁ παράπτωμα σύ . » οὐδείς οὗτος μισέω ὁ πρᾶος θεός , ὡς ὁ ωμότητα . « ὅταν δέ νηστεύω , μή γίγνομαι ὥσπερ ὁ ὑποκριτής , σκυθρωπός · ἀφανίζω γάρ ὁ πρόσωπον αὐτός , ὅπως φαίνω ὁ ἄνθρωπος νηστεύω . ἀμήν λέγω σύ , ὅτι ἀπέχω ὁ μισθός αὐτός . » ἀφανισμός πρόσωπον εἰμί ὁ ὠχρότης , ὅταν οὐ οἷος εἰμί τις φαίνω , ἀλλά προσποιέω στυγνότης . « σύ δέ νηστεύω , ἀλείφω σύ ὁ κεφαλή , καί ὁ πρόσωπον σύ νίζω , ὅπως μή φαίνω ὁ ἄνθρωπος νηστεύω , ἀλλά ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ κρυπτός · καί ὁ Πατήρ σύ ὁ βλέπω ἐν ὁ κρυπτός , πωλέω σύ . » ὁ παλαιός χαρά ἔχω σημεῖον ὁ ἀλείφω ἔλαιον μετά ὁ λουτρόν · καί σύ οὖν οὗτος χαίρω φαίνω . ἔλαιος δέ νοέω καί ὁ ἐλεημοσύνη . Κεφαλή δέ ἐγώ ὁ Χριστός , ὅς δεῖ ἀλείφω ὁ ἐλεημοσύνη · καί ὁ πρόσωπον , ἤτοι ὁ αἴσθησις , νίζω διά δάκρυ . « μή θησαυρίζω σύ θησαυρός ἐπί ὁ γῆ ,