cogPG.PG123 241
δειλίαν , οὔτω καὶ νῦν φησιν · « Ἱνα τί με ἐγκατέλιπες ; » ἐμφαίνων τὴν φυσικὴν φιλοζωΐαν ἡμῶν . Καὶ γὰρ ὄντως ἄνθρωπος ἦν , καὶ ἡμῖν τὰ πάντα ὅμοιος , χωρὶς ἁμαρτίας . Τινὲς δὲ οὕτω τοῦτο ἐνόησαν , ὅτι τὸ τῶν Ἰουδαίων πρόσωπον ἀναλαμβάνων ὁ Χωτὴρ , φησίν · Ἵνα τί ἐγκατέλιπες τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν , ὧ Πάτερ , ἵνα τηλικαύτην ἀμαρτίαν ποιήσῃ , καὶ ἀπωλείᾳ παραδοθῇ ; Ὡς γὰρ ἐξ Ἰουδαίων γενόμενος ὁ Χριστὸς , τὸ « Ἐγκατέλιπές με , » φησίν , ἀντὶ τοῦ , Τὴν ἐμὴν συγγένειαν , τὸν ἐμὸν λαὸν , ἵνα τί ἀφῆκας , ἄστε τοιοῦτον κακὸν καθ´ ἑαυτοῦ ποιῆσαι · Μὴ νοήσαντες δὲ τὴν φωνὴν οἱ τοῦ ὄχλου ἄγροικοι ὄντες καὶ ἀμαθεῖς τῶν προφητικῶν , ἐνόμιζον ὅτι Ἡλίαν φωνεῖ · οὐ γὰρ πάντες οἱ Ἰουδαῖοι τὰ προφητικὰ ἐνί . νωσκον , ὥσπερ ἴσως οὐδὲ νῦν οἱ Χριστιανοὶ πάντες τὰ τῶν Εὐαγγελίων . ὄξος δὲ ἐπότιζον αὐτὸν , ἵνα ἀποθάνῃ τάχιον πρὶν ἐλθεῖν τὸν Ἡλίαν βοηθήσοντα αὐτῷ . Ὅθεν οἱ λοιποὶ λέγουσιν · « Ἄφες , ἴδωμεν εἰ ἔρχεται Ἡλίας σώσων αὐτὸν , » τουτέστι , Μὴ ποιήσῃς αὐτὸν ἀποθανεῖν , ὡς ἂν γνῶμεν εἰ βοηθήσει αὐτῳ Ἠλίας . « Ὁ δὲ Ἰησοῦς πάλιν κράξας φωνῇ μεγάλῃ , ἀφῆκε τὸ πνεῦμα · καὶ ἰδοὺ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο , ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω , καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη , καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν , καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν , καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων Ἀγίων ἠγέρθη , καὶ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μνημείων μετὰ τὴν ἔγερσιν αὐτοῦ , εἰσῆλθον εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν , καὶ ἐνεφανίσθησαν πολλοῖς . » Κράζει μεγάλῃ φωνῇ ὁ Ἰησοῦς , ἵνα γνῶμεν ὅτι ὅπερ ἔλεγεν , ὅτι « Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου,ο ἀληθὲς ἡν . Κατ´ ἐξουσίαν γὰρ ἀφίησι τὴν ψυχήν . Τίς δὲ ἦν ἡ φωνή ; « Πάτερ , εἰς χεῖράς σου παρατίθημι τὸ πνεῦμά μου . » Οὐ γὰρ βεβιασμένως , ἀλλ´ ἑκοντὶ ἀφῆκε τὸ πνεῦμα . Τοῦτο γὰρ σημαίνει τὸ , Παρατίθημι · ἐμφαίνει δὲ καὶ τὸ μέλλειν αὐτὴν πάλιν ἀπολήψεσθαι · τοιοῦτον γὰρ ἡ παραθήκη , πάλιν ἀποἘιδομένη . Χάρις δὲ τῷ Κυρίῳ , ὅτι ἐκείνου ἀποθανόντος , καὶ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ εἰς χεῖρας τοῦ iiατρὸς παρατεθέντος , ἔκτοτε καὶ αἱ τῶν ἀγίων ψυχαὶ εἰς χεῖρας τοῦ Θεοῦ τίθενται , ἀλλ´ οὐχ ὡς πρότερον ἐν τοῖς τοῦ ἅδου μυχοῖς . ὥστε ἁγιασμὸς ἡμῶν γέγονεν ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ · διὸ καὶ μεγάλη φωνῇ προσκαλεῖται τὸν θάνατον , μὴ τολμῶντα προσελθεῖν , εἰ μὴ κληθείη . Τὸ δὲ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ὀθόνη τις ἦν μέσον κρεμαμένη τοῦ ναοῦ , καὶ ἀποτειχίζουσα τὰ ἔσω πρὸς τὰ ἔξω , οἷόν τι μεσότοι χον . Σχίζεται τοίνυν τοῦτο , δεικνύντος τοῦ Θεοῦ , ὅτι ὁ ναὸς ὁ ἄβατος , ὁ ἀθέατος , οὗ τὰ ἐσώτατα ἀπετείχιζε τὸ καταπέτασμα , οὕτω χυδαιωθήσεται καὶ βεβηλωθήσεται ; ὥστε πᾶσιν εἶναι βατὸς καὶ θεατός . Τινὲς δὲ καὶ ἄλλας αἰτίας λέγουσιν · Ἐσήμαινε γὰρ , φασὶ , τὸ καταπέτασμα σχιζόμενον , τὴν τοῦ γράμματος τοῦ νομικοῦ περιαίρεσιν , καὶ ὅτι ἀποκαλυφθήσεται πάντα τὰ νομικὰ , ἃ πρότερον τῷ γράμματι οἱονεί τινι καταπετάσματι συνεκρύπτοντο , καὶ τὰ πρὶν ἀσαφῆ καὶ αἰνιγματώδη , φανερωθήσεται νῦν εἰς τὸν Χριστὸν ἐκβάντα . Ἔστι δὲ καὶ τοῦτο εἰπεῖν , ὅτι
Lemmas: δειλία , οὐτάω καί νῦν φημί · « ἵνα τίς ἐγώ ἐγκαταλείπω ; » ἐμφαίνω ὁ φυσικός φιλοζωΐα ἐγώ . καί γάρ εἰμί ἄνθρωπος εἰμί , καί ἐγώ ὁ πᾶς ὅμοιος , Χωρὶς ἁμαρτία . Τινές δέ οὗτος οὗτος νοέω , ὅτι ὁ ὁ Ἰουδαῖος πρόσωπον ἀναλαμβάνω ὁ Χωτὴρ , φημί · ἵνα τίς ἐγκαταλείπω ὁ Ἰουδαικός λαός , ἵημι πατήρ , ἵνα τηλικόσδε ἁμαρτία ποιέω , καί ἀπώλεια παραδίδωμι ; ὡς γάρ ἐκ Ἰουδαῖος γίγνομαι ὁ Χριστός , ὁ « ἐγκαταλείπω ἐγώ , » φημί , ἀντί ὁ , ὁ ἐμός συγγένεια , ὁ ἐμός λαός , ἵνα τίς ἀφίημι , ἄστυ τοιοῦτος κακός καθ´ ἑαυτοῦ ποιέω · μή νοέω δέ ὁ φωνή ὁ ὁ ὄχλος ἄγροικος εἰμί καί ἀμαθής ὁ προφητικός , νομίζω ὅτι Ἡλίας φωνέω · οὖον γάρ πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ὁ προφητικός ἐν . νωσκον , ὥσπερ ἴσως οὐδέ νῦν ὁ Χριστιανός πᾶς ὁ ὁ Εὐαγγελίων . ὄξος δέ ποτίζω αὐτός , ἵνα ἀποθνῄσκω τάχα πρίν ἔρχομαι ὁ Ἡλίας βοηθέω αὐτός . ὅθεν ὁ λοιπός λέγω · « ἄφες , ὁράω εἰμί ἔρχομαι Ἡλίας σῴζω αὐτός , » τουτέστι , μή ποιέω αὐτός ἀποθνῄσκω , ὡς εἄν γιγνώσκω εἰμί βοηθέω αὐτός Ἠλίας . « ὁ δέ Ἰησοῦς πάλιν κράζω φωνή μέγας , ἀφίημι ὁ πνεῦμα · καί ἰδού ὁ καταπέτασμα ὁ ναός σχίζω εἰς δύο , ἀπό ἄνωθεν ἠώς κάτω , καί ὁ γῆ σείω , καί ὁ πέτρα σχίζω , καί ὁ μνημεῖον ἀνοίγω , καί πολύς σῶμα ὁ κοιμάω Ἀγίων ἐγείρω , καί ἐξέρχομαι ἐκ ὁ μνημεῖον μετά ὁ ἔγερσις αὐτός , εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος πόλις , καί ἐμφανίζω πολύς . » κράζω μέγας φωνή ὁ Ἰησοῦς , ἵνα γιγνώσκω ὅτι ὅσπερ λέγω , ὅτι « Ἐξουσία ἔχω τίθημι ὁ Ψυχή μου ἀληθής ἐάν . Κατς ἐξουσία γάρ ἀφίημι ὁ Ψυχή . Τῖς δέ εἰμί ὁ φωνή ; « πατήρ , εἰς χείρ σύ παρατίθημι ὁ πνεῦμα ἐγώ . » οὖον γάρ βεβιασμένος , ἀλ ἑκοντί ἀφίημι ὁ πνεῦμα . οὗτος γάρ σημαίνω ὁ , παρατίθημι · ἐμφαίνω δέ καί ὁ μέλλω αὐτός πάλιν ἀπολαμβάνω · τοιοῦτος γάρ ὁ παραθήκη , πάλιν ἀποδίδωμι . Χάρις δέ ὁ κύριος , ὅτι ἐκεῖνος ἀποθνῄσκω , καί ὁ πνεῦμα αὐτός εἰς χείρ ὁ ὁράω παρατίθημι , ἔκτοτε καί ὁ ὁ Ἀγίων ψυχή εἰς χείρ ὁ Θεός τίθημι , ἀλ οὐ ὡς πρότερος ἐν ὁ ὁ ἅδος μυχός . ὥστε ἁγιασμός ἐγώ γίγνομαι ὁ θάνατος ὁ Χριστός · διό καί μέγας φωνή προσκαλέω ὁ θάνατος , μή τολμάω προσέρχομαι , εἰμί μή καλέω . ὁ δέ καταπέτασμα ὁ ναός ὀθόνη τις εἰμί μέσος κρεμάννυμι ὁ ναός , καί ἀποτειχίζω ὁ εἴδομαι πρός ὁ ἔξω , οἷος τίς μεσότης Χον . σχίζω τοίνυν οὗτος , δείκνυμι ὁ Θεός , ὅτι ὁ ναός ὁ ἄβατος , ὁ ἀθέατος , ὅς ὁ ἐσώτατος ἀποτειχίζω ὁ καταπέτασμα , οὗτος χυδαιόω καί βεβηλόω ; ὥστε πᾶς εἰμί βατός καί θεατός . Τινές δέ καί ἄλλος αἴτιος λέγω · σημαίνω γάρ , φημί , ὁ καταπέτασμα σχίζω , ὁ ὁ γράμμα ὁ νομικός περιαίρεσις , καί ὅτι ἀποκαλύπτω πᾶς ὁ νομικός , ὁ πρότερος ὁ γράμμα οἱονεί τις καταπέτασμα συγκρύπτω , καί ὁ πρίν ἀσαφής καί αἰνιγματώδης , φανερόω νῦν εἰς ὁ Χριστός ἐκβαίνω . εἰμί δέ καί οὗτος εἶπον , ὅτι