cogPG.PG123 444
πᾶσα ὑπόκρισις , ἄλλο μὲν πλαττομένη , ἄλλο δὲ οὖσα . Οἱ μὲν οὖν Φαρισαῖοι , φησὶν , οἴονται λανθάνειν διὰ τῆς ὑποκρίσεως , τὸ χρηστόηθες αὐτοῖς περιποιούμενοι . Πλὴν οὐδὲν συγκεκαλυμμένον ἐστὶν ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται . Πάντα γὰρ καὶ ῥήματα καὶ διανοήματα γυμνὰ παραστήσονται τῷ τελευταίῳ μὲν πάν τως κριτηρίῳ , πλὴν κἀν τῷ παρόντι βίῳ πολλὰ τῶν κρυπτομένων γυμνοῦσθαι φιλεῖ · ὅσα οὗν εἴπατε ἐν τῇ σκοτίᾳ καὶ ἐν τοῖς ταμείοις , καὶ κρυφίως ἐλαλήσατε , κηρυχθήσεται ἐπὶ τῷ φωτὶ καὶ ἐπὶ τῶν δμ.μάτων . Ταῦτα δὲ φαίνεται μὲν πρὸς τοὺς μαθητὰς λέγων , πρὸς δὲ τοὺς Ραρισαίους ἀποτείνεται , τὰς αὐτῶν ἐπιβουλὰς αἰνιττόμενος , καὶ μονονουχὶ τοῦτο δηλῶν αὐτοῖς , κἂν δοκῇ πρὸς τοὺς μαθητὰς ταῦτα λέγειν . Οτι , ὡ Φαρισαῖοι , ὅσα ἐν τῇ σκοτίᾳ , τουτέστιν ἐν ταῖς σκοτειναῖς ὑμῶν καρδίαις , ἐμελετήσατε παγιδεῦσαι μι θέλοντες , ἐν τῷ φωτὶ ἀκουσθήσεται καὶ γνωσθήσεται · ἐγὼ γάρ εἰμι τὸ φῶς , καὶ οὐ δύκασθέ με λαθεῖν , ἀλλ´ ἐν ἐμοὶ τῷ φωτὶ πᾶν ὃ ἡ ὑμετέρα σκοτία βουλεύεται , διαγινώσκεται . Καὶ δ πρὸς τὸ οὖς ἀλλήλους συνεβουλεύσασθε , ἀκουστόν μοι γέγονον οὕτως , ὥσπερ ἂν εἰ ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν δωμάτων ἐκηρύχθη . Ταῦτα δὲ δύνασαι νοῆσαι , καὶ ὄτι φῶς μέν ἐστι τὸ Εὐαγγέλιον , καὶ δώματα ὑψηλὰ , αἱ τῶν ἀποστόλων ὑψηλαὶ ψυχαί . Ὅσα δὲ οἱ Φαρισαῖοι ἐβουλεύοντο , ἐκηρύχθησαν ὕστερον , καὶ ἠκούσθησαν ἐν τῷ σωτὶ τοῦ Εὐαγγελίου , ἐπὶ τῶν ἀποστολικῶν ψυχῶν ἱσταμένου τοῦ μεγάλου κήρυκο τοῦ Πνεύματος . « Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου , μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , καὶ μετὰ ταῦτα μὴ ἐχόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι . Ὑποδείξω δὲ ὑμῖν τίνα φοβηθῆτε . φοβηθῆτε τὸν μετὰ τὸ ἀποκτεῖναι , ἐξουσίαν ἔχοντα ἐμβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν . Ναὶ λέγω ομῖν , τοῦτον φοβηθῆτε . Οὐχὶ πέντε στρουθία πωλεῖται ἀσσαρίων δύος Καὶ ἕν ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κκφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται . Μὴ οὖν φοβεῖσθε , πολλῶν στρουθίων διαφέρετε . » Ἐπειδὴ τῆς ὑποκρίσεως τῶν φαρισαίων κατηγόρησεν ὁ Κύριος , καὶ ἀπίστησεν αὐτῆς τοὺς αὐτοῦ μαθητὰς , καὶ ἐν τῷ μέσῳ δὲ πάλιν τοὺς θαρισαίους ἕπληττε διὰ τοῦ λέγειν · « Ὁείπατε ἐν τῇ σκοτίᾳ , ἀκουσθήσεται ἐν τῷ φωτὶ , » νῦν πρὸς τοὺς φίλους αὐτοῦ τὰ τελειότερα διαλέγεται . Τὰς γὰρ ἀκάνθας ἐξελὼν ἥδη , σπείρει τὸ ἀγαθὸν σπέρμα . Λέγω δὲ ὑμῖν τοῖς φίλοις μου · τὰ γὰρ πρότερον λεγόμενα οὐ πρὸς αὐτοὺς ἦσαν , ἀλλὰ πρὸς τοὺς Φαρισαίους · ὑμῖν οὖν λέγω τοῖς φίλοις μου · οὐ πᾶσι γὰρ ἀρμόζει ὁ λόγος οὗτος , ἀλλ´ οἶ ἐξ ὅλης ψυχῆς ἡγάπησαν αὐτὸν , καὶ οἶ δύνανται λέγειν · Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ · Τοῖς τοιούτοις ἀρμόζει αὕτη ἡ παραίνεσις . Μὴ φοβηθῆτε , φησὶν , ἀπὸ τῶν ἁποκτεινόντων τὸ σῶμα , καὶ μηδὲν τούτου πλέον βλάπτειν ἐχόντων . Εἰς γὰρ μικρὸν ἡ ἀπ´ αὐτῶν ζημία περιίσταται , σῶμα βλαπτόντων , ὃ τὸ οἰκεῖον πείσεται , κἂν αὐτοὶ μὴ βλάψωσιν . Ἐκεῖνον δὲ ἄξιον φοβεῖσθαι τὸν οὐ μμόνον σῶμα κολάζοντα , ἀλλὰ καὶ ψυχὴν , τὸ ἀθάνατον χρῆμα ἀθανάτοις
Lemmas: πᾶς ὑπόκρισις , ἄλλος μέν πλάσσω , ἄλλος δέ εἰμί . ὁ μέν οὖν Φαρισαῖος , φημί , οἴομαι λανθάνω διά ὁ ὑπόκρισις , ὁ χρηστοήθης αὐτός περιποιέω . πλήν οὐδείς συγκαλύπτω εἰμί ὅς οὐ ἀποκαλύπτω . πάν γάρ καί ῥῆμα καί διανόημα γυμνός παρίστημι ὁ τελευταῖος μέν πᾶς ὅς κριτήριον , πλήν ἐν ὁ πάρειμι βίος πολύς ὁ κρύπτω γυμνόω φιλέω · ὅσος ἐν εἶπον ἐν ὁ σκοτία καί ἐν ὁ ταμεῖον , καί κρύφιος λαλέω , κηρύσσω ἐπί ὁ φάος καί ἐπί ὁ ὅμμα . οὗτος δέ φαίνω μέν πρός ὁ μαθητής λέγω , πρός δέ ὁ Ραρισαίους ἀποτείνω , ὁ αὐτός ἐπιβουλή αἰνίσσομαι , καί μονονού οὗτος δηλόω αὐτός , κἀν δοκέω πρός ὁ μαθητής οὗτος λέγω . ὅτι , εἰμί Φαρισαῖος , ὅσος ἐν ὁ σκοτία , τουτέστιν ἐν ὁ σκοτεινός σύ Καρδία , μελετάω παγιδεύω μι ἐθέλω , ἐν ὁ φάος ἀκούω καί γιγνώσκω · ἐγώ γάρ εἰμί ὁ φάος , καί οὖον δυκαω ἐγώ λανθάνω , ἀλ ἐν ἐγώ ὁ φάος πᾶς ὅς ὁ ὑμέτερος σκοτία βουλεύω , διαγιγνώσκω . καί δ πρός ὁ οὖς ἀλλήλων συμβουλεύω , ἀκουστός ἐγώ γόνος οὕτως , ὥσπερ εἄν εἰμί ἐπί ὁ ὑψηλός δῶμα κηρύσσω . οὗτος δέ δύναμαι νοέω , καί ὅστις φάος μέν εἰμί ὁ Εὐαγγέλιος , καί δῶμα ὑψηλός , ὁ ὁ ἀπόστολος ὑψηλός Ψυχή . ὅσα δέ ὁ Φαρισαῖος βουλεύω , κηρύσσω ὕστερος , καί ἀκούω ἐν ὁ σωτὶ ὁ Εὐαγγέλιος , ἐπί ὁ ἀποστολικός Ψυχή ἵστημι ὁ μέγας κῆρυξ ὁ πνεῦμα . « λέγω δέ σύ ὁ φίλος ἐγώ , μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , καί μετά οὗτος μή ἔχω περισσός τίς ποιέω . ὑποδείκνυμι δέ σύ τίς φοβέω . φοβέω ὁ μετά ὁ ἀποκτείνω , ἐξουσία ἔχω ἐμβάλλω εἰς ὁ γέεννα . ναίς λέγω ὄμνυμι , οὗτος φοβέω . οὐ πέντε στρουθίας πωλέω ἀσσάριον δύοςʹ καί εἷς ἐκ αὐτός οὐ εἰμί ἐπιλανθάνω ἐνώπιος ὁ Θεός , ἀλλά καί ὁ θρίξ ὁ κκφαλῆς σύ πᾶς ἀριθμέω . μή οὖν φοβέω , πολύς στρούθιον διαφέρω . » ἐπεί ὁ ὑπόκρισις ὁ Φαρισαῖος κατηγορέω ὁ Κύριος , καί απιστώ αὐτός ὁ αὐτός μαθητής , καί ἐν ὁ μέσος δέ πάλιν ὁ θαρισαίους πλήσσω διά ὁ λέγω · « οειπατος ἐν ὁ σκοτία , ἀκούω ἐν ὁ φάος , » νῦν πρός ὁ φίλος αὐτός ὁ τέλειος διαλέγω . ὁ γάρ ἄκανθα ἐξαιρέω ἥδη , σπείρω ὁ ἀγαθός σπέρμα . λέγω δέ σύ ὁ φίλος ἐγώ · ὁ γάρ πρότερος λέγω οὖον πρός αὐτός εἰμί , ἀλλά πρός ὁ Φαρισαῖος · σύ οὖν λέγω ὁ φίλος ἐγώ · οὖον πᾶς γάρ ἁρμόζω ὁ λόγος οὗτος , ἀλ οἶς ἐκ ὅλος Ψυχή ἀγαπάω αὐτός , καί οἶς δύναμαι λέγω · Τῖς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Θεός · ὁ τοιοῦτος ἁρμόζω οὗτος ὁ παραίνεσις . μή φοβέω , φημί , ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , καί μηδείς οὗτος πλέω βλάπτω ἔχω . εἰς γάρ μικρός ὁ ἀπ´ αὐτός ζημία περιίστημι , σῶμα βλάπτω , ὅς ὁ οἰκέω πείθω , κἀν αὐτός μή βλάπτω . ἐκεῖνος δέ ἄξιος φοβέω ὁ οὖον μόνος σῶμα κολάζω , ἀλλά καί ψυχή , ὁ ἀθάνατος χρῆμα ἀθάνατος