cogPG.PG123 434
Τριάδα πίστιν . Φλος γὰρ παρεγένετο τουτέστιν , ὁ ἄγγελος ὁ τὴν ψυχὴν παραλαμβάνιον . Φίλος δὲ καὶ πᾶς ἄγγελος , καθὰ δὴ καὶ ὁ Κύριός φησι · Χαρὰ γίνεται ἐν οὐρανῷ ἐπὶ σωτηρίᾳ ἀνθρώπου . Τὰ δὲ παιδία τὰ ἐπὶ τῆς κλίνης ἀναπαυόμενα , εἰσὶν οἱ στραφέντες , καὶ γεγονότες ὡς τὰ παιδία , καὶ ἠξιωμένοι τῷ Κυρίῳ συναναπαύεσθαι . Ἀναίδειαν δὲ λέγει τὴν μεθ´ ὑπομονῆς ἐπιτεταμένην προσευχήν . Νόει δὲ καὶ ἄλλως , μεσονύκτιον μὲν , τὴν ἀκμὴν , καὶ τὸ μεσαίτατον τῶν πειρασμῶν . Νὺξ μὲν γὰρ πᾶς πειρασμὸς , μεσονύκτιον δὲ πάντως τὸ μέσον τῶν πειρασμῶν . Ὅταν οὖν τις ἐν μέσοις τοῖς πειρασμοῖς γένηται , προσέρχεται τῷ φιλοῦντι ἡμᾶς Θ ῷ , καὶ λέγει · Χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους , τὴν σωτηρίαν τοῦ σώματος . καὶ τῆς ψυχῆς , καὶ τοῦ πνευματος . Ἀπὸ γὰρ τῶν πειρασμῶν δέος , μὴ κινδυνεύσῃ ταῦτα τὰ τρία . Τίς δὲ ὁ φίλος ὁ παραγενόμενος ἐξ ὀδοῦ ; Ἢ πάντως ὁ Κύριος ὁ δοκιμάζων ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς , καὶ θέλων φαγεῖν τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ; Οὐκ ἔχει δὲ τί παραθήσει τούτῳ ὁ ἐν τοῖς πειρασμοῖς ἐμπεσὼν , καὶ ἀσθενῶν ἀφ´ ἑαυτοῦ ἀντιστῆναι τούτοις , καὶ θεραπεῦσαι δεέν Τὸ δὲ κλεισθῆναι τὴν θύραν , τοῦτο σημαίνει , ὅτι δεῖ πρὸ τῶν πειρασμῶν ἡμᾶς εἶναι ἡτοιμασμένους , ἐπὰν δὲ ἐμπέσωμεν , κέκλεισται ἡ τῆς ἑτοιμασίας θύρα , καὶ ἀνέτοιμοι εὐρισκόμενοι , εἰ μὴ ὁ Θεὸς βοηθήσει , κινδυνεύσωμεν . Παιδία δέ , καθὰ προαπεδόθησαν , εἶεν ἂν οἱ γενόμενοι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ δι´ ἀρετῆς , καὶ ἀνακλινόμενοι , καὶ ἀναπαυόμενοι ἐν Θεῷ . « Κἀγὼ ὑμῖν λέγω · Αἰτεῖτε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν , ζητεῖτε , καὶ εὑρήσετε , κρούετε , καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν . Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει , καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει , καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται . Τίνα δὲ ὑμῶν τὸν πατέρα αἰτήσει ὁ υἱὸς ἄρτον , μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ ; Ἦ καὶ ἰχθὺν , μὴ ἀντὶ ἐχθύος ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ ; Ἡ καὶ ἐὰν αἰτήσῃ ὡὸν , μὴ ἐπιδώσει αὐτῷ σκορπίον ; Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὑπάρχοντες οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πόσῳ μᾶλ . λον ὁ Πατὴρ ὁ ἐξ οὐρανοῦ δώσει Πνεῦμα ἅγιον τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν ! » Ὅρα τὸ ἀκριβὲς τῆς λέξεως . Οὐκ εἴπεν , ὅτι Αἰτήσασθε , καὶ δοθήσεται , ἀλλ´ʹ , Αἰτεῖτε , ἀντὶ τοῦ , διηνεκῶς ζητεῖτε . Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαιιβά νει . Ἄρα οὖν ὁ ἀσύμφορα αἰτῶν λαμβάνει ; Οὐχί · πρῶτον μὲν γὰρ ἡ τῶν ἀσυμφόρων αἴτησις οὐδὲ αἴτησις ἂν κληθείη πρὸς τὸν Θεόν . Ὁ γὰρ τῷ Θεῷ προσευχόμενος , ὀφείλει αἰτεῖσθαι , ἃ ἐκεῖνος δίδωσιν . Ὅταν δέ τις τὰ ἀσύμφορα αἰτεῖται , οὐ πρὸς τὸν Θεὸν ποιεῖται τὴν αἴτησιν · οὗτος γὰρ ἀσύμφορα οὐ δίδωσιν . Ἔπειτα ἄκουε καὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου , πῶς διδάσκει ἡμᾶς αἰτεῖσθαι ἃ δεῖ . Ἄρτον γὰρ , φησίν , ὁ υἱὸς καὶ ἰχθὺν καὶ ὠὸν αἰτεῖται . Ὥσπερ οὖν ταῦτα ἀνθρώπου ἐστὶ βρῶσις , οὕτω καὶ τὰ αἰτήματα ἡμῶν ὀφείλουσιν εἶναι συμφέροντα καὶ συμβαλλόμενα ἡμῖν . Νόει δέ μοι , ὅτι ἄρτον μὲν αἰτεῖται πᾶς ὁ τὴν εἰς Τριάδα πίστιν ἀποκαλυφθῆναι αὐτῷ , καὶ τὴν ὀρθότητα τῶν δογμάτων αἰτῶν · ἄρτος γὰρ ταῦτά εἰσιν ὡς σταρίζοντα καρδίαν . Ἰχθὺν δὲ αἰτεῖ ὁ ἐν τῷ πελάγει
Lemmas: Τριάς πίστις . Φλος γάρ παραγίγνομαι τουτέστιν , ὁ ἄγγελος ὁ ὁ ψυχή παραλαμβάνω . Φίλος δέ καί πᾶς ἄγγελος , καθά δή καί ὁ κύριος φημί · Χαρά γίγνομαι ἐν οὐρανός ἐπί σωτηρία ἄνθρωπος . ὁ δέ παιδίον ὁ ἐπί ὁ κλίνη ἀναπαύω , εἰμί ὁ στρέφω , καί γίγνομαι ὡς ὁ παιδίον , καί ἀξιόω ὁ κύριος συναναπαύομαι . ἀναίδεια δέ λέγω ὁ μεθ´ ὑπομονή ἐπιτείνω προσευχή . νοέω δέ καί ἄλλως , μεσονύκτιον μέν , ὁ ἀκμή , καί ὁ μέσος ὁ πειρασμός . Νύξ μέν γάρ πᾶς πειρασμός , μεσονύκτιον δέ πάντως ὁ μέσος ὁ πειρασμός . ὅταν οὖν τις ἐν μέσος ὁ πειρασμός γίγνομαι , προσέρχομαι ὁ φιλέω ἐγώ Θ ῷ , καί λέγω · χράω ἐγώ τρεῖς ἄρτος , ὁ σωτηρία ὁ σῶμα . καί ὁ Ψυχή , καί ὁ πνεῦμα . ἀπό γάρ ὁ πειρασμός δέος , μή κινδυνεύω οὗτος ὁ τρεῖς . Τῖς δέ ὁ φίλος ὁ παραγίγνομαι ἐκ οὐδός ; ἤ πάντως ὁ Κύριος ὁ δοκιμάζω ἐγώ ἐν ὁ πειρασμός , καί ἐθέλω ἐσθίω ὁ ἡμέτερος σωτηρία ; οὐ ἔχω δέ τίς παρατίθημι οὗτος ὁ ἐν ὁ πειρασμός ἐμπίπτω , καί ἀσθενής ἀφή ἑαυτοῦ ἀνθίστημι οὗτος , καί θεραπεύω δήω ὁ δέ καλέω ὁ θύρα , οὗτος σημαίνω , ὅτι δεῖ πρό ὁ πειρασμός ἐγώ εἰμί ἑτοιμάζω , ἐπάν δέ ἐμπίπτω , καλέω ὁ ὁ ἑτοιμασία θύρα , καί ἀνέτοιμος ευρισκομενω , εἰμί μή ὁ θεός βοηθέω , κινδυνεύω . παιδία δέ , καθά προαποδίδωμι , ἄγω εἄν ὁ γίγνομαι υἱός ὁ Θεός δις ἀρετή , καί ανακλίνω , καί ἀναπαύω ἐν Θεός . « ἀγός σύ λέγω · αἰτέω , καί δίδωμι σύ , ζητέω , καί εὑρίσκω , κρούω , καί ἀνοίγνυμι σύ . Πᾶς γάρ ὁ αἰτέω λαμβάνω , καί ὁ ζητέω εὑρίσκω , καί ὁ κρούω ἀνοίγνυμι . τίς δέ σύ ὁ πατήρ αἰτέω ὁ υἱός ἄρτος , μή λίθος ἐπιδίδωμι αὐτός ; ἦς καί ἰχθύς , μή ἀντί ἐχθύος ὄφις ἐπιδίδωμι αὐτός ; ὁ καί ἐάν αἰτέω ᾠόν , μή ἐπιδίδωμι αὐτός σκορπίον ; εἰμί οὖν σύ πονηρός ὑπάρχω οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πόσος μᾶλ . λος ὁ πατήρ ὁ ἐκ οὐρανός δίδωμι πνεῦμα ἅγιος ὁ αἰτέω αὐτός ! » Ὅρας ὁ ἀκριβής ὁ λέξις . οὐ εἶπον , ὅτι αἰτέω , καί δίδωμι , ἀλ , αἰτέω , ἀντί ὁ , διηνεκής ζητέω . Πᾶς γάρ ὁ αἰτέω λαιιβά νέομαι . ἄρας οὖν ὁ ἀσύμφορος αἰτέω λαμβάνω ; οὐ · πρῶτος μέν γάρ ὁ ὁ ἀσύμφορος αἴτησις οὐδέ αἴτησις εἄν καλέω πρός ὁ Θεός . ὁ γάρ ὁ Θεός προσεύχομαι , ὀφείλω αἰτέω , ὁ ἐκεῖνος δίδωμι . ὅταν δέ τις ὁ ἀσύμφορος αἰτέω , οὖον πρός ὁ θεός ποιέω ὁ αἴτησις · οὗτος γάρ ἀσύμφορος οὖον δίδωμι . ἔπειτα ἀκούω καί αὐτός ὁ κύριος , πῶς διδάσκω ἐγώ αἰτέω ὁ δεῖ . Ἄρτος γάρ , φημί , ὁ υἱός καί ἰχθύς καί ᾠόν αἰτέω . ὥσπερ οὖν οὗτος ἄνθρωπος εἰμί βρῶσις , οὗτος καί ὁ αἴτημα ἐγώ ὀφείλω εἰμί συμφέρω καί συμβάλλω ἐγώ . νοέω δέ ἐγώ , ὅτι ἄρτος μέν αἰτέω πᾶς ὁ ὁ εἰς Τριάς πίστις ἀποκαλύπτω αὐτός , καί ὁ ὀρθότης ὁ δόγμα αἰτέω · ἄρτος γάρ οὗτος εἰμί ὡς σταριθεριζω Καρδία . ἰχθύς δέ αἰτέω ὁ ἐν ὁ πέλαγος