cogPG.PG123 478
ῳεός μου , δύναμίς μου · » καὶ μηδέποτε εἰρηνεύσωμεν πρὸς τὴν ἀμαρτίαν , ὅπερ ἐστὶ δουλωθῆναι τοῖς πάθε - . σιν · ἀλλὰ μᾶλλον ἀντιστῶμεν αὐτοῖς καὶ ἄσπονδον μῖσος πρὸς αὐτὰ ἀναδεξώμεθα , μηδὲν θέλοντες ἔχειν πῶν τοῦ κόσμου ἐμπαθῶν , ἀλλ´ ἀποτασσόμενοι πᾶσιν · ὅτι οὐ δύναται Χριστοῦ εἶναι μαθητὴς ὁ μὴ ἀποτασσόμενος πᾶσιν , ἀλλ´ εἰρηνεύων πρὸς τινα τῶν ἐν τῷ κόσμῳ ψυχοβλαβῶν . Ὁ γὰρ Χριστοῦ μαθητὴς , ἅλας ὀφείλει εἶναι , οὐ μόνον αὐτὸς ἀγαθὸς ὡν , καὶ κακίας ἀμέτοχος , ἁλλὰ καὶ ἄλλοις μεταδοτικὸς ἀγαθότητος · τοιοῦτον γὰρ τὸ ἅλας · αὐτό τε ἄσηπτον μένον καὶ ἀβλαβές , καὶ ἕτερα διαφυλάττει ἄσηπτα , οἷς ἂν μεταδῷ τῆς ποιότητος . Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας ἀποβάλῃ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἄχρηστον πάντη γίνεται , οὔτε εἰς γῆν , οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετον ὄν Ὁ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ἐγὼ μὲν πάντα Χριστιανὸν ὡφέλιμον καὶ ἀρτυτικὸν βούλομαι εἶναι , οὐ μόνον τὸν διδασκαλίας χάρισμα ἐγκεχειρισμένον , οἷοι ἦσαν οἱ ἀπόστολοι , καὶ διδάσκαλοι , καὶ ποιμένες , ἀλλὰ καὶ τοὺς λαῖκοὺς αὐτοὺς χρησίμους , καὶ ἐπιωφελεῖς τοῖς πλησίον ἀπαιτῶ εἶναι . Ἐὰν δὲ ὁ μέλλων ἐτέρως ὡφελεῖν , αὐτὸς ἀδόκιμος γένηται , καὶ ἐκστῇ τῆς ποοσηκούσης τῷ Χριστιανῷ καταστάσεως , οὕτε ὠφελῆσαι , οὔτε ὠφεληθῆναι δυνήσεται . « Οὔτε γὰρ εἰς γῆν , φησὶν , οὔτε εἰς κοπρίαν εὔθετόν ἐστιν . » Αἰνίττεται δὲ διὰ μὲν τῆς γῆς τὸ ὡφελούμενον , δοὰ δὲ τῆς κοπρίας τὸ ὡφελοῦν . Διὸ ὡς μήτε ὡφελῶν , μήτε ὡφελούμενος ἀπόβλητος πάντη καὶ ἀποῤῥιπτέος · ἐπεὶ δὲ σκοτεινὸς καὶ παραβολικὸς ὁ λόγος ἦν , διεγείρων τοὺς ἀκροατὰς ὁ Κύριος εἰς τὸ μὴ ἁπλῶς παραδίξασθαι τὸ ῥηθὲν περὶ τοῦ ἅλατος , φητίν · « Ὁ ἔχων ὧτα ἀκούειν , ἀκουέτω , » τοῦτ´ ἔστιν , Ὁ ἔχων σύνεσιν συνιέτω · ὧτα γὰρ ἐνταῦθα τὴν αἰσθητικὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς , καὶ τὴν πρὸς τὸ συνιέναι ἐπιτηδειότητα νοητέον · ἕκαστος οὖν ἡμῶν τῶν πιστῶν ἅλας ἐστὶν , ἐκ τῶν θείων λόγων καὶ τῆς ἄνωθεν χάριτος ταὐτην τὴν ποιότη τα δεδεγμένος · Ὅτι δὲ ἡ χάρις ἅλας ἐστὶν , ἄκουε τοῦ Παύλου · « Ὁ λόγος ὑμῶν ἔστω ἐν χάριτι ἅατι ἠρτυμένος · » ὡς ὅταν ὁ λόγος εἴη ἄχαρις , ἄναλος λέγοιτο ἄν . Εἰ τοίνυν κατύφρονξσομον τῆς τῶν θείων λόγων ποιότητος , καὶ οὐ δεχόμεθα ταύτην εἰς ἑαυτοὺς καὶ ποιούμεθα ἐξ αὐτῆς , τύτε μωροὶ καὶ ἀσύνετοι γινόμεθα , καὶ ὄνίως ἐμωράνθη τὸ ἅλας ἡμῶν , ὡς μὴ ἔχον τὴν τῆς ἄνωθεν ΚΕΦΑΛ . Ιʹ . Ιερὶ τῶν ἑκατὸν προβάτων παραβολή . Περὶ το ἀποδημῆσαντος εἰς χώραν μακράν . « ἴσαν δὲ ἐγγίζοντες αὐτῷ πάντες οἱ τελῶναι , καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀκούειν αὐτοῦ · καὶ διεγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ Γραμματεῖς λέγοντες , ὅτι , Οὐτος . ἁμαρτωλοὺς προσδέχεται καὶ συνεσθίει αὐτοῖς . Εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγων · Τίς δνθρωπος ἐξ ὑμῶν ἔχων ἑκατὸν πρόβατα , καὶ ἀπιπ λέσας ἓν ἐξ αὐτῶν , οὐ καταλείπει τὰ ἐννενηκονταενλέα ἐν τῇ ἐρήμῳ , καὶ πορεύτται ἐπὶ τὸ ἀπολωλὸς , ἄθ ΟΑΙΩΓ Χν .
Lemmas: οἶος ἐγώ , δύναμις ἐγώ · » καί μηδέποτε εἰρηνεύω πρός ὁ ἁμαρτία , ὅσπερ εἰμί δουλόω ὁ πάσχω - . βρόχος · ἀλλά μᾶλλον ἀνθίστημι αὐτός καί ἄσπονδος μῖσος πρός αὐτός ἀναδέχομαι , μηδείς ἐθέλω ἔχω ποῦ ὁ κόσμος ἐμπαθής , ἀλ ἀποτάσσω πᾶς · ὅτι οὖον δύναμαι Χριστός εἰμί μαθητής ὁ μή ἀποτάσσω πᾶς , ἀλ εἰρηνεύω πρός τις ὁ ἐν ὁ κόσμος ψυχοβλαβής . ὁ γάρ Χριστός μαθητής , ἅλς ὀφείλω εἰμί , οὖον μόνος αὐτός ἀγαθός ὡς , καί κακία ἀμέτοχος , ἀλλά καί ἄλλος μεταδοτικός ἀγαθότης · τοιοῦτος γάρ ὁ ἅλς · αὐτός τε ἄσηπτος μένω καί ἀβλαβής , καί ἕτερος διαφυλάσσω ἄσηπτος , ὅς εἄν μεταδίδωμι ὁ ποιότης . ἐάν δέ ὁ ἅλς ἀποβάλλω ὁ οἰκεῖος φύσις , ἄχρηστος πάντῃ γίγνομαι , οὔτε εἰς γῆ , οὔτε εἰς κοπρίας εὔθετος εἰμί ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ἐγώ μέν πᾶς Χριστιανός ὠφέλιμος καί ἀρτυτικός βούλομαι εἰμί , οὖον μόνος ὁ διδασκαλία χάρισμα ἐγχειρίζω , οἷος εἰμί ὁ ἀπόστολος , καί διδάσκαλος , καί ποιμήν , ἀλλά καί ὁ λαϊκός αὐτός χρήσιμος , καί επιονινημι ὁ πλησίος ἀπαιτέω εἰμί . ἐάν δέ ὁ μέλλω ἑτέρως ὠφελέω , αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι , καί ἐξίστημι ὁ ποιέω ὁ Χριστιανός κατάστασις , ἵημι ὠφελέω , οὔτε ὠφελέω δύναμαι . « οὔτε γάρ εἰς γῆ , φημί , οὔτε εἰς κοπρίας εὔθετος εἰμί . » αἰνίσσομαι δέ διά μέν ὁ γῆ ὁ ὠφελέω , ΔΟΑ δέ ὁ Κοπρίας ὁ ὠφελέω . Διὸ ὡς μήτε ὠφελέω , μήτε ὠφελέω ἀπόβλητος πάντῃ καί απορριπτέος · ἐπεί δέ σκοτεινός καί παραβολικός ὁ λόγος εἰμί , διεγείρω ὁ ἀκροατής ὁ Κύριος εἰς ὁ μή ἁπλόος παραδείκνυμι ὁ ἐρώ περί ὁ ἅλς , φημί · « ὁ ἔχω ἄτη ἀκούω , ἀκούω , » τοῦτος εἰμί , ὁ ἔχω σύνεσις συνίημι · ἄτη γάρ ἐνταῦθα ὁ αἰσθητικός δύναμις ὁ Ψυχή , καί ὁ πρός ὁ συνίημι ἐπιτηδειότης νοητέον · ἕκαστος οὖν ἐγώ ὁ πιστός ἅλς εἰμί , ἐκ ὁ θεῖον λόγος καί ὁ ἄνωθεν χάρις ταὐτος ὁ ποιότης ὁ δέχομαι · ὅτι2 δέ ὁ χάρις ἅλς εἰμί , ἀκούω ὁ Παῦλος · « ὁ λόγος σύ ἵστημι ἐν χάρις ἧμαι ἀρτύω · » ὡς ὅταν ὁ λόγος εἰμί Ἄχαρις , ἄναλος λέγω ἄν . εἰμί τοίνυν κατύφρονξσομον ὁ ὁ θεῖον λόγος ποιότης , καί οὖον δέχομαι οὗτος εἰς ἑαυτοῦ καί ποιέω ἐκ αὐτός , τύτε μωρός καί ἀσύνετος γίγνομαι , καί ὄνιος μωραίνω ὁ ἅλς ἐγώ , ὡς μή ἔχω ὁ ὁ ἄνωθεν ΚΕ . εἷς . Ἱερίς ὁ ἑκατόν πρόβατον παραβολή . περι ὁ ἀποδημέω εἰς χώρα μακρός . « εἶμι δέ ἐγγίζω αὐτός πᾶς ὁ τελώνης , καί ὁ ἁμαρτωλός ἀκούω αὐτός · καί διαγογγύζω ὁ Φαρισαῖος καί ὁ Γραμματεύς λέγω , ὅτι , οὐτος . ἁμαρτωλός προσδέχομαι καί συνεσθίω αὐτός . εἶπον δέ πρός αὐτός ὁ παραβολή οὗτος λέγω · Τῖς δνθρωπος ἐκ σύ ἔχω ἑκατόν πρόβατον , καί ἀπιπ Λεσᾶς εἷς ἐκ αὐτός , οὖον καταλείπω ὁ ἐννενηκονταενλέα ἐν ὁ ἐρῆμος , καί πορεύω ἐπί ὁ ἀπόλλυμι , αθʹ ΑΩ ΧΝ .