cogPG.PG123 488
τανειριζόμενοι , ἀλλ´ εἰς οἰκείας σπατάλας τοῖς δοθεῖσιν ἀποχρώμενοι , διαβεβλημένοι ἐσμαν οἱκονόμοι . Βούλημα γὰρ τοῦ Δεσπότου ἐστὶ χρᾶσθαι τοῖς δοθεῖσιν εἰς τὰς τῶν ὁμοδούλων χρείας , οὐκ εἰς οἰκείας τρυφάς · διαβαλλόμενοι δὲ καὶ μέλλοντες μεθίστασθαι τῆς οἰκονομίας τῶν χρημάτων , ἤτοι τοῦ βίου τούτου Ἰκκῥπτεσθαι . ὅτε δηλαδὴ καὶ λόγον δώσομεν τῆς οἰκονομίας μετὰ τὴν ἐνθένδε μετάστασιν , ἐὰν φρόνιμοι ὧμεν , ἐπαισθανόμεθα ὀλὲ γοῦν τοῦ δέοντος , καὶ ποιοῦμεν ἡμῖν ἐαυτοῖς φλους ἐκ τῶν τῆς ἀδικίας χρημάτων · ἀδικίας δὲ χρήματα ἐκεῖνα ὁνομάζονται , ὅσα ὁ μὲν Κύριος δέδωκεν ἀναλίσκεσθαι εἰς χρείας τῶν ἀδελφῶν , καὶ ὁμοδούλων , ἡμεῖς δὲ ἑαυτοῖς παρακατέσχομεν . Ἀλλ´ ὀψὲ γοῦν συναισθώμεθα , ποῖ φερόμεθα , καὶ ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὔτε κάμνειν δυνάμεθα · ἐργασίας γὰρ οὐκ ἔστι τότε καιρός · οὔτε ἐπαικεῖν εὐπρεπές · μωραὶ γὰρ αἱ παρθένοι αἱ ἐπαιτήσασαι ὀνομάζονται . Τί τοίνυν λοιπόν ; Τὸ συμμεριστὰς ποιῆσαι τῶν χρημάτων τούτων τοὺς ἀδελφοὺς , Τν´ ὅταν ἐκλίπωμεν ἐντεῦθεν , τουτέστιν , ἀπὸ τοῦ βίου τούτου ἀναχωρῶμεν , δέξωνται ἡμᾶς οἱ πένητες εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς · τοῖς γὰρ ἐν Χριστῷ πένησιν αἱ αἰώνιαι σκηναὶ ἀπεκληρώθησαν , εἰς ἃς δύνανται δέξασθαι τοὺς ἐνταῦθα αὐτοῖς φιλιάσαντας διὰ τῆς δόσεως τῶν χρημάτων , ἃ Δεσποτικὰ ὄντα τοῖς πένησιν ἔδει ἐξ ἀρχῆς δοθῆναι . Οὗτοι γὰρ οἱ χρεῶσται κατὰ τὸ εἰρημένον · « Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐλεεῖ , καὶ δανείζει ὁ δίκαιος · » καὶ πάλιν · « Ὁ ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεῷ . » Ἔδει μὲν οὖν προηγουμένως πάττα δοθῆναι τοῖς καλοῖς τούτοις χρεωφειλέταις τοῖς ἐκατονταπλασίονα ἀποδιδοῦσι . Πλὴν ἐπεὶ οἰκονόμοι τῆς ἀδικίας εὑρισκόμεθα , ἀδίκως παρακατέχοντες ἃ ἄλλοις ἀφώρισται , μὴ πάντη μενητέον ἐν ταύτῃ τῇ ἀπανθρωπίᾳ , ἀλλὰ μεταὰοτέον τοῖς πένησιν , ἵνα παρ´ αὐτῶν ὑποδεχθῶμεν εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς . Οὖτως οὖν ἐκλαμβάνουσιν ἡμῖν τὴν παραβολὴν , οὐδὲν περιτ . ὸν , ἢ περίεργον , ἢ ὀνειροκριτικὸντῇ ἐξηγήσει ἀπαντήσει . Δοκεῖ δὲ ἀλλόκοτόν τι σημαίνειν τό · Υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροί εἰσι , καὶ τὰ ἑξῆς . Οὐκ ἔστι δὲ δυσπαρακολούθητον , ἡ ξενίζον . Υἱοὺς γὰρ αἰῶνος φησι τούτου , τοὺς ἐπινοουμένους πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ αὐτοῖς λυσιτελοῦντα · υἱοὺς δὲ φωτὸς , τοὺς ὀφείλοντας τὸν πνευματικόν πλοῦτον μεταχειρίζεσθαι θεοαιλῶς . Τοῦτο οὖν λέγει , ὅτι Οἱ ἄνθρωποι ο κονόμοι μὲν ἀνθρωπίνων διοικήσεων καθιστάμενοι πάντα τρόπον πραγματεύονται , ὅπως μετὰ τὸ μετασταθῆναι ἐκ τῆς οἰκονομίας , ἔχωσι παρηγορίαν · υἱοὶ δὲ φωτὸς ταττόμενοι , τουτέστι , πνευματικὴν διοίκησιν χρημάτων πιστευόμενοι , οὐδὲν ἐπινοοῦνται πρὸς τὸ ὥφεληθῆναι μετὰ ταῦτα · υἱοὶ οὖν τοῦ αἰῶνος τούτου ροὶ ἀνθρωπίνας διοικήσεις πεπισιευμένοι , καὶ ἐν τῆ γενεᾷ τῇ ἑαυτῶν , τουτέστιν , ἐν τῷ βίῳ τούτῳ , φρονίμως τὰ καθ´ ἑαυτοὺς διοικοῦντες . Υἱοὶ δὲ φωτὸς οἱ χρήματα λαβόντες , ὥστε διοικεῖν αὐτὰ θεοφιλῶς . Κὖριακόιμεθα οὖν ἐν μὲν ταῖς ἀνθρωπίναις διοικήσεσι φρονίμως τὰ ἑαυτῶν διοικοῦντες , καὶ πραγματευόἔχοιμέν
Lemmas: τανειριζομενω , ἀλ εἰς οἰκεῖος σπατάλη ὁ δίδωμι ἀποχράω , διαβάλλω Εσμάν οἰκονόμος . βούλημα γάρ ὁ δεσπότης εἰμί χράομαι ὁ δίδωμι εἰς ὁ ὁ ὁμόδουλος χρεία , οὐ εἰς οἰκεῖος Τρυφᾶς · διαβάλλω δέ καί μέλλω μεθίστημι ὁ οἰκονομία ὁ χρῆμα , ἤτοι ὁ βίος οὗτος Ἰκκῥπτεσθαι . ὅτε δηλαδή καί λόγος δίδωμι ὁ οἰκονομία μετά ὁ ἐνθένδε μετάστασις , ἐάν φρόνιμος ἵημι , ἐπαισθάνομαι ὀλός γοῦν ὁ δήω , καί ποιέω ἐγώ ἑαυτοῦ φλόος ἐκ ὁ ὁ ἀδικία χρῆμα · ἀδικία δέ χρῆμα ἐκεῖνος ὀνομάζω , ὅσος ὁ μέν Κύριος δίδωμι ἀναλίσκω εἰς χρεία ὁ ἀδελφός , καί ὁμόδουλος , ἐγώ δέ ἑαυτοῦ παρακατέχω . Ἀλ ὀψέ γοῦν συναισθάνομαι , ποῖ φέρω , καί ὅτι ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος οὔτε κάμνω δύναμαι · ἐργασία γάρ οὐ εἰμί τότε καιρός · οὔτε ἐφίημι εὐπρεπής · μωρός γάρ ὁ παρθένος ὁ ἐπαιτέω ὀνομάζω . τις τοίνυν λοιπός ; ὁ συμμεριστής ποιέω ὁ χρῆμα οὗτος ὁ ἀδελφός , Τν´ ὅταν ἐκλείπω ἐντεῦθεν , τουτέστιν , ἀπό ὁ βίος οὗτος ἀναχωρέω , δέχομαι ἐγώ ὁ πένης εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή · ὁ γάρ ἐν Χριστός πένης ὁ αἰώνιος σκηνή ἀποκληρόω , εἰς ὅς δύναμαι δέχομαι ὁ ἐνταῦθα αὐτός φιλιάζω διά ὁ δόσις ὁ χρῆμα , ὁ δεσποτικός εἰμί ὁ πένης ἐσθίω ἐκ ἀρχή δίδωμι . οὗτος γάρ ὁ χρεώστης κατά ὁ εἴρω · « ὅλος ὁ ἡμέρα ἐλεέω , καί δανείζω ὁ δίκαιος · » καί πάλιν · « ὁ ἐλεέω πτωχός δανείζω Θεός . » δέω μέν οὖν προηγουμένως Πάττα δίδωμι ὁ καλός οὗτος χρεωφειλέτης ὁ εκατονταπλασιαδων ἀποδίδωμι . πλήν ἐπεί οἰκονόμος ὁ ἀδικία εὑρίσκω , ἄδικος παρακατέχω ὁ ἄλλος ἀφορίζω , μή πάντῃ μενητέον ἐν οὗτος ὁ ἀπανθρωπία , ἀλλά μετααοτις ὁ πένης , ἵνα παρ´ αὐτός ὑποδείκνυμι εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή . οὖτως οὖν ἐκλαμβάνω ἐγώ ὁ παραβολή , οὐδείς Περίτ . εἰμί , ἢ περίεργος , ἢ ὀνειροκριτικός ἐξήγησις ἀπαντάω . δοκέω δέ ἀλλόκοτος τίς σημαίνω ὁ · υἱός ὁ αἰών οὗτος φρόνιμος εἰμί , καί ὁ ἑξῆς . οὐ εἰμί δέ δυσπαρακολούθητος , ὁ ξενίζω . υἱός γάρ αἰών φημί οὗτος , ὁ ἐπινοέω πᾶς ὁ ἐν ὁ γῆ αὐτός λυσιτελέω · υἱός δέ φάος , ὁ ὀφείλω ὁ πνευματικός πλοῦτος μεταχειρίζω θεοαιλῶς . οὗτος οὖν λέγω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὁ κονόμος μέν ἀνθρώπινος διοίκησις καθίστημι πᾶς τρόπος πραγματεύομαι , ὅπως μετά ὁ μεθίστημι ἐκ ὁ οἰκονομία , ἔχω παρηγορία · υἱός δέ φάος τάσσω , τουτέστι , πνευματικός διοίκησις χρῆμα πιστεύω , οὐδείς ἐπινοέω πρός ὁ ὠφελέω μετά οὗτος · υἱός οὖν ὁ αἰών οὗτος ῥόος ἀνθρώπινος διοίκησις πεπισιευμενεω , καί ἐν τῆ γενεά ὁ ἑαυτοῦ , τουτέστιν , ἐν ὁ βίος οὗτος , φρονίμως ὁ καθ´ ἑαυτοῦ διοικέω . υἱός δέ φάος ὁ χρῆμα λαμβάνω , ὥστε διοικέω αὐτός θεοφιλῶς . κυριακεω οὖν ἐν μέν ὁ ἀνθρώπινος διοίκησις φρονίμως ὁ ἑαυτοῦ διοικέω , καί πραγματεύομαι