cogPG.PG123 229
πάντες σκανδαλισθήσονται ἐν σοὶ , ἐγὼ οὐδέποτε πανδαλισθήσομαι . Ἔφη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς · Ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ νυκτὶ , πρὶν ἀλέκτορα φωνῆσαι , τρὶς ἀπαρνήσῃ με . » Ὑπὸ πολλῆς αὐθαδείας ὁ Πέτρος μόνος ὑπισχνεῖται μὴ σκανδαλισθῆναι · διὸ εἴασεν αὐτὸν ὁ Χριστὸς πεσεῖν , ἵνα πείσῃ μὴ ἐαυτῷ θαῤῥεῖν , ἀλλὰ τῷ Θεῷ , καὶ πιστοτέρους ἡγεῖσθαι τοὺς τοῦ Χριστοῦ λόγους τῆς οἰκείας συνειδήσεως · ἐπαὶ καὶ ὑπερεψίας γέμει τὸ εἰπεῖν · « Εἰ πάντες σανλαλιεθήσονται · » δείκνυσι γὰρ αὐτὸν ἀλαζόνα , καὶ μὴ ἐπιγινώσκοντα τὴν οἰκείαν ἀσθένειαν . Προλέγει οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ τὴν ὥραν , ὅτι ἐν ταύτῃ τῇ νυκιὶ , καὶ πρὶν ἢ ἀλέκτορα φωνῆσαι , καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀρνήσεων , ὅτι ἐκ τρίτου ἀρνήσεται « Λέγει αὐτῷ ὁ Πέτρος · Κἂν δέῃ με σὺν σοὶ ἀποθανεῖν , οὐ μή σε ἀπαρνήσωμαι . Ὁμοίως δὲ καὶ πάντες οἱ μαθηταὶ εἶπον . Τότε ἔρχεται μετ´ αὐτῶν ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λεγόμενον Γεθσημανὴ , καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς · Καθίσατε αὐτοῦ , ἕως οὖ ἀπελθὼν προσεύξομαι ἐκεῖ . » Ὁ Πέτρος θέλων ἐνδείξασθαι ὅτι γνησίαν ἔχει διάθεσιν , ἀντιλέγει τῷ Σωτῆρι · ἁπαλῶς λαγεὶς γὰρ τοῦ διὰ τὴν προδοσίαν φόβου , ἐκ πολλῆς ἀγάπης καὶ φιλοτιμίας ἥρξατο καὶ τῶν ἄλλων κατεξανίστασθαι , καὶ τῷ Χριστῷ ἀνθίστασθαι · ἀλλὰ καὶ οἱ λοιποὶ μαθηταὶ ἀπὸ ἀγνοίας ὑπισχνοῦντο πρὸ τῆς τῶν πειρασμῶν πείρας , ἃ οὐκ ἔμελλον τελειῶσαι . Ἀπέρχεται δὲ ἰδίᾳ προσευξόμενος . Σχολῆς γὰρ καὶ ἰδιασμοῦ δεῖται ἡ προσευχή . « Καὶ παραλαβὼν τὸν Πέτρον καὶ τοὺς ὅύο υἱοὺς Ζεβεδαίου , ἤρξατο λυπεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν · τάτλέγει αὐτοῖς · Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου · μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ´ ἑμοῦ · καὶ προελθὼν μικρὸν , ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ , προσκυχόμενος καὶ λέγων · Πάτερ μου , εἰ δυνατόν ἐστι , παρελθέτω ἀπ´ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο . Πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θάλω , ἀλλ´ ὡς σύ . » Οὐ πάντας παραλαμβένει τοὺς μαθητὰς , ἀλλὰ τοὺς τρεῖς οἷς ἔδειξε τὴν δόξαν ἐν τῷ Θαβὼρ , ἵνα μὴ ἰδόντες αὐτὸν προσευχόμενον καὶ ἀδημονοῦντα , σκανδαλισθῶσιν · ὅμως δὲ καὶ τούτους ἀφίησι , καὶ ἀπελθὼν ἰδιαίτατα προσεύχεται · οἰκωνομικῶς δὲ λυπεῖται καὶ ἀδημονεῖ , ὅπως πεστώσηται ὅτι ἀληθῶς ἄνθρωπος ἦν . Τῆς γὰρ ἀνθρωπίνης φύσεως τὸ δειλιᾶν θάνατον · διότι καὶ παρὰ φύσιν εἰσῆλθεν ὁ θάνατος , καὶ διὰ τοῦτο ἡ φύσις φεύγει τοῦτον · ἃμα δὲ ἵνα καὶ λάθῃ τὸν διάβολον , καὶ ἐπιπηδήσῃ αὐτῷ ὡς ψιλῷ ἀνθρώπῳ , ὥστε θανατῶσαι αὐτὸν , καὶ οὕτω συντριβῇ . Ἄλλως τε , Εἰ ἐπεπήδησε τῷ θανάτῳ ὁ Κύριος , ἔδωκεν ἂν τοῖς Ἰουδαίοις ἀπολογίαν , ὡς οὐχ ἥμαρτον ἀποκτείναντες τὸν ἐπιπηδήσαντα τῷ πάθει . Ἐκ τούτου δὲ μανθάνομεν καὶ αὐτοὶ μὴ ἐπιῤῥίπτειν ἐαυτοὺς εἰς πειρασμοὺς , ἀλλ´ εὔχεσθαι ῥυσθῆναι ἐκ τούτων · διὰ τοῦτο γὰρ καὶ οὐ πολὺ παρεξέρχεται διάστημα , ἀλλὰ πλησίον των τριῶν μαθητῶν , ἵνα ἀκούοντες αὐτοῦ , μνήσωνται καὶ αὐτοὶ πειρασμοῖς περιπεσόντες , καὶ τὰ ὅμοια εὔξωνται · ποτήριον δὲ ὀνομάζει τὸ πάθος , ἢ διὰ τὸν ἐκ τούτου ὕπνον , ἢ διότι εὐφροσύνης αἴτιον καὶ σωσοτήριον ,
Lemmas: πᾶς σκανδαλίζω ἐν σύ , ἐγώ οὐδέποτε πανδαλισθησομης . φημί αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἀμήν λέγω σύ ὅτι ἐν οὗτος ὁ νύξ , πρίν ἀλέκτωρ φωνέω , τρίς ἀπαρνέομαι ἐγώ . » ὑπό πολύς αὐθάδεια ὁ Πέτρος μόνος ὑπισχνέομαι μή σκανδαλίζω · διό ἐάω αὐτός ὁ Χριστός πίπτω , ἵνα πείθω μή αὐτός θαρσέω , ἀλλά ὁ Θεός , καί πιστός ἡγέομαι ὁ ὁ Χριστός λόγος ὁ οἰκεῖος συνείδησις · πη καί ὑπερεψίας γέμω ὁ εἶπον · « εἰμί πᾶς σανλαλιιημι · » δείκνυμι γάρ αὐτός ἀλαζών , καί μή ἐπιγιγνώσκω ὁ οἰκεῖος ἀσθένεια . προλέγω οὖν αὐτός ὁ Κύριος καί ὁ ὥρα , ὅτι ἐν οὗτος ὁ νύξ , καί πρίν ἢ ἀλέκτωρ φωνέω , καί ὁ ἀριθμός ὁ ἄρνησις , ὅτι ἐκ τρίτος ἀρνέομαι « λέγος αὐτός ὁ Πέτρος · κἀν δήω ἐγώ σύν σύ ἀποθνῄσκω , οὖον μή σύ ἀπαρνέομαι . ὅμοιος δέ καί πᾶς ὁ μαθητής εἶπον . τότε ἔρχομαι μετέ αὐτός ὁ Ἰησοῦς εἰς χωρίον λέγω Γεθσημανί , καί λέγω ὁ μαθητής · καθίζω αὐτός , ἠώς οὖον ἀπέρχομαι προσεύχομαι ἐκεῖ . » ὁ Πέτρος ἐθέλω ἐνδείκνυμι ὅτι γνήσιος ἔχω διάθεσις , ἀντιλέγω ὁ Σωτήρ · ἁπαλός λαγεὶς γάρ ὁ διά ὁ προδοσία φόβος , ἐκ πολύς ἀγάπη καί φιλοτιμία ἄρχω καί ὁ ἄλλος κατεξανίσταμαι , καί ὁ Χριστός ἀνθίστημι · ἀλλά καί ὁ λοιπός μαθητής ἀπό ἄγνοια ὑπισχνέομαι πρό ὁ ὁ πειρασμός πείρω , ὁ οὐ μέλλω τελειόω . ἀπέρχομαι δέ ἴδιος προσεύχομαι . σχολή γάρ καί ἰδιασμός δήω ὁ προσευχή . « καί παραλαμβάνω ὁ Πέτρος καί ὁ ὅς υἱός Ζεβεδαῖος , ἄρχω λυπέω καί ἀδημονέω · τάλλω αὐτός · περίλυπος εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος · μένω ὧδε καί γρηγορέω μετέ μου · καί προέρχομαι μικρός , πίπτω ἐπί πρόσωπον αὐτός , προσχέω καί λέγω · πατήρ ἐγώ , εἰμί δυνατός εἰμί , παρέρχομαι ἀπ´ ἐγώ ὁ ποτήριον οὗτος . πλήν οὐ ὡς ἐγώ θάλλω , ἀλ ὡς σῦς . » οὖον πᾶς παραλαμβάνω ὁ μαθητής , ἀλλά ὁ τρεῖς ὅς δείκνυμι ὁ δόξα ἐν ὁ Θαβώρ , ἵνα μή ὁράω αὐτός προσεύχομαι καί ἀδημονέω , σκανδαλίζω · ὅμως δέ καί οὗτος ἀφίημι , καί ἀπέρχομαι ἴδιος προσεύχομαι · οἰκονομικός δέ λυπέω καί ἀδημονέω , ὅπως πίπτω ὅτι ἀληθής ἄνθρωπος εἰμί . ὁ γάρ ἀνθρώπινος φύσις ὁ δειλιάω θάνατος · διότι καί παρά φύσις εἰσέρχομαι ὁ θάνατος , καί διά οὗτος ὁ φύσις φεύγω οὗτος · ἅμα δέ ἵνα καί λανθάνω ὁ διάβολος , καί ἐπιπηδάω αὐτός ὡς ψιλός ἄνθρωπος , ὥστε θανατόω αὐτός , καί οὗτος συντρίβω . ἄλλος τε , εἰμί ἐπιπηδάω ὁ θάνατος ὁ Κύριος , δίδωμι εἄν ὁ Ἰουδαῖος ἀπολογία , ὡς οὐ ἁμαρτάνω ἀποκτείνω ὁ ἐπιπηδάω ὁ πάθος . ἐκ οὗτος δέ μανθάνω καί αὐτός μή ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ εἰς πειρασμός , ἀλ εὔχομαι ἐρύω ἐκ οὗτος · διά οὗτος γάρ καί οὖον πολύς παρεξέρχομαι διάστημα , ἀλλά πλησίος ὁ τρεῖς μαθητής , ἵνα ἀκούω αὐτός , μνάομαι καί αὐτός πειρασμός περιπίπτω , καί ὁ ὅμοιος εὔχομαι · ποτήριον δέ ὀνομάζω ὁ πάθος , ἢ διά ὁ ἐκ οὗτος ὕπνος , ἢ διότι Εὐφρόσυνος αἴτιος καί σωσοτήριον ,