cogPG.PG123 661
ἀπέθανον . « Ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον , ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα . » Ἐνταῦθα μανθάνομεν τὸ μυστήριον τῆς μεταλήψεως . Ὁ γὰρ τρώγων καὶ πίνων τὴν σάρκα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Κυρίου , ἐν αὐτῷ μένει τῷ Κυρίῳ , καὶ ὁ Κύριος ἐν αὐτῷ . Συνανάκρασις γὰρ βένη καὶ ὑπὲρ λόγον γίνεται , ὥστε εἶναι τὸν Θεὸν ἐν ἡμῖν , καὶ ἡμᾶς ἐν τῷ Θεῷ . Οὐκ ἀκούεις φρικτὸν ἄκουσμα ; Οὐ Θεὸν ψιλὸν τρώγομεν,(ναφὴς γάρ ἐστι καὶ ἀσώματος , καὶ οὕτε ὀφθαλμοῖς , οὔτε ὀδόν σιν ἀλώσιμος ) , οὐδὲ πάλιν ψιλοῦ ἀνθρώπου σάρκα οὐδὲν γὰρ ὠφελῆσαι δύναται · ἀλλ´ ἐπειδὴ Θεὸς ἤνωσεν ἑαυτῷ τὴν σάρκα κατὰ τὴν ἄρρητον ἀνάκρασιν , ζωοποιὸς ὑπάρχει καὶ ἡ σάρξ , οὐχ ὅτι εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ φύσιν μετακεχώρηκεν , ἄπαγε ! ἀλλὰ κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ πεπυρωμένου σιδήρου , ὃς καὶ σίδηρος μένει καὶ τὴν τοῦ πυρὸς δείκνυσιν ἐνέργειαν · οὕτως οὖν καὶ ἡ τοῦ Κυρίου σὰρξ μένουσα σὰρξ , ζωοποιός ἐστιν , ὡς τοῦ Θεοῦ Λόγου σάρξ . Ὡσπερ οὖν , φησὶν , ἐγὼ ζῶ διὰ τὸν Πατέρα , τουτέστιν , ὡς γεννηθεὶς ἐκ τοῦ Πατρὸς , ὅς ἐστι ζω οὔτω καὶ ὁ τρώγων με , ζήσεται δι´ ἐμὲ ἀνακιρνώ μενος , ὥσπερ καὶ μεταστοιχειούμενος εἰς ἐμὲ τὸν ζωογονεῖν ἰσχύοντα . Ὅταν δὲ ἀκούσῃς , ὅτι , « Ἐγὼ ζῶ , » μὴ νόμιζε αὐτὸν κατὰ μετοχὴν ζωῆς ζῆν · ἢ γὰρ ἂν ζῶον ἐλέγετο ὁ Θεός · ἀλλ´ οὐκ ἔστιν . Οὕτε γὰρ Θεὸς ζῶον ὀνομάζεται , οὕτε κτιστὸν ἡ ζωή κληθήσεται . Συνεχῶς δὲ ἄνω καὶ κάτω στρέφει τὸ , « Οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ , » διὰ τὸ πεῖσαι τοὺς ἀκούοντας ἅτι εἰ δυνατὸν ἐνίνφς-ο ἐν τεσσαράκοντα ἔτεσιν ἄνευ ἀμητοῦ καὶ σπορᾶς διατραφῆναι ἀνθρώπους , καὶ διακρατηθῆναι αὐτοῖς τὴν ζωὴν , πολλῷ μᾶλλον νῦν διακρατήσει τὴν ζωὴν ἡμῶν τὴν νοητὴν τῷ κρείττονι ἄρτῳ ὁ Κύριος , τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τῇ ἄνευ σπορᾶς ἀνδρὸς συστάσῃ ἐκ παρθένου γῆς . Πανταχοῦ δὲ ζωῆς μέμνηται , καὶ συχνότερον τοῦτο τὸ ὄνομα παράγει , ἐπειδὴ οὐδὲν οὕτως ἡδὺ τοῖς ἀνθρώποις , ὡς τοῦτο τὸ χρῆμα . Καὶ σὺ τοίνυν δύνασαι οὐ μόνον κατὰ τὴν μυστικὴν μετά . ληψιν ἐσθίειν καὶ πίνειν τὴν σάρκα καὶ τὸ αἷ μα τοῦ Δεσπότου , ἀλλὰ καὶ κατ´ ἄλλον τρόπον . Καὶ γὰρ τὴν μὲν σάρκα ἐσθίει τις , ὅταν διὰ τῆς πρακτικῆς βαδίζῃ · δυσκατέργαστον γὰρ ἡ σὰρξ , ὥσπερ καὶ ἡ πρακτικὴ ἔγκοπος · τὸ δὲ αἶμα πίνει , ὡς οἶνον εὐφραίνοντα καρδίαν , ὁ θεωρητικός · ἄκοπον γὰρ ἡ θεωρία , μᾶλλον δὲ καὶ κόπων ἀνάπαυσις , καὶ πόσει ἐοικυῖα , ἐπεὶ καὶ ἡ πόσις ἄκοπον μᾶλλον , ἤπερ ἡ βρῶσις . « Ταῦτα εἶπεν ἐν τῇ συναγωγὴ διδάσκων ἐν Καπερναούμ . Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , εἶπον · Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὐτος · τίς τῷ , ὅτι γογγύζουσι περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , εἶπεν αὐτοῖς · Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει · Ἐὰν οὖν εωρῆτε τὸν Υἱν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα , ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; » Τὺος ἕνεκεν ἐν τῇ συναγωγῇ ἐδίδασκεν ; Ἃμα μὲν τὸ πλῆθος θηρεῦσαι βουλόμενος , ἅμα δὲ δεικνύων , ὅτι οὐκ ἐναντίος ἐστὶ τῶ νόμῳ τῷ ἀναγινωσκομένῳ ἐν ταῖς συναγωγαῖς , Διατί δὲ τοὺς τοιούτους λόγους εἰς τὸ μέσον προῦφερε , καίτοι μηδένα μέλλων ὠφελῆσαι , ἀλλὰ πολλούς
Lemmas: ἀποθνῄσκω . « ὁ τρώγω οὗτος ὁ ἄρτος , ζῶ εἰς ὁ αἰών . » ἐνταῦθα μανθάνω ὁ μυστήριον ὁ μετάληψις . ὁ γάρ τρώγω καί πίνω ὁ σάρξ καί ὁ αἷμα ὁ κύριος , ἐν αὐτός μένω ὁ κύριος , καί ὁ Κύριος ἐν αὐτός . Συνανάκρασις γάρ Βένη καί ὑπέρ λόγος γίγνομαι , ὥστε εἰμί ὁ θεός ἐν ἐγώ , καί ἐγώ ἐν ὁ Θεός . οὐ ἀκούω φρικτός ἄκουσμα ; οὖον θεός ψιλός τρώγω γάρ εἰμί καί ἀσώματος , καί ἵημι ὀφθαλμός , οὔτε ὀδούς βρόχος αλώσιμος ) , οὐδέ πάλιν ψιλός ἄνθρωπος σάρξ οὐδείς γάρ ὠφελέω δύναμαι · ἀλ ἐπεί θεός νοέω ἑαυτοῦ ὁ σάρξ κατά ὁ ἄρρητος ἀνάκρασις , ζωοποιός ὑπάρχω καί ὁ σάρξ , οὐ ὅτι εἰς ὁ ὁ Θεός φύσις μεταχωρέω , ἀπάγω ! ἀλλά κατά ὁ ὁμοίωσις ὁ πυρόω σίδηρος , ὅς καί σίδηρος μένω καί ὁ ὁ πυρός δείκνυμι ἐνέργεια · οὕτως οὖν καί ὁ ὁ κύριος σάρξ μένω σάρξ , ζωοποιός εἰμί , ὡς ὁ Θεός Λόγος σάρξ . ὡς οὖν , φημί , ἐγώ ζῶ διά ὁ πατήρ , τουτέστιν , ὡς γεννάω ἐκ ὁ πατήρ , ὅς εἰμί ζω οὐτάω καί ὁ τρώγω ἐγώ , ζῶ δις ἐγώ ἀνακιρνώ μένος , ὥσπερ καί μεταστοιχειόω εἰς ἐγώ ὁ ζωογονέω ἰσχύω . ὅταν δέ ἀκούω , ὅτι , « ἐγώ ζῶ , » μή νομίζω αὐτός κατά μετοχή ζωή ζῶ · ἢ γάρ εἄν ζῷον λέγω ὁ Θεός · ἀλ οὐ εἰμί . ἵημι γάρ θεός ζῷον ὀνομάζω , ἵημι κτιστός ὁ ζωή καλέω . συνεχής δέ ἄνω καί κάτω στρέφω ὁ , « ὁ πατήρ σύ ἔφαγον ὁ μάννα ἐν ὁ ἐρῆμος , » διά ὁ πείθω ὁ ἀκούω ἵσμα εἰμί δυνατός ἐνίνφς-ο ἐν τεσσαράκοντα ἔτος ἄνευ ἀμητής καί σπορά διατρέφω ἄνθρωπος , καί διακρατέω αὐτός ὁ ζωή , πολύς μᾶλλον νῦν διακράτησις ὁ ζωή ἐγώ ὁ νοητός ὁ ἀγαθός ἄρτος ὁ Κύριος , ὁ σάρξ αὐτός ὁ ἄνευ σπορά ἀνήρ σύσταση ἐκ παρθένος γῆ . πανταχοῦ δέ ζωή μιμνήσκω , καί συχνός οὗτος ὁ ὄνομα παράγω , ἐπεί οὐδείς οὕτως ἡδύς ὁ ἄνθρωπος , ὡς οὗτος ὁ χρῆμα . καί σύ τοίνυν δύναμαι οὖον μόνος κατά ὁ μυστικός μετά . λῆψις ἐσθίω καί πίνω ὁ σάρξ καί ὁ ὅς μή ὁ δεσπότης , ἀλλά καί κατ´ ἄλλος τρόπος . καί γάρ ὁ μέν σάρξ ἐσθίω τις , ὅταν διά ὁ πρακτικός βαδίζω · δυσκατέργαστος γάρ ὁ σάρξ , ὥσπερ καί ὁ πρακτικός ἔγκοπος · ὁ δέ αἷμα πίνω , ὡς οἶνος εὐφραίνω Καρδία , ὁ θεωρητικός · ἄκοπος γάρ ὁ θεωρία , μᾶλλον δέ καί κόπος ἀνάπαυσις , καί πόσις ἔοικα , ἐπεί καί ὁ πόσις ἄκοπος μᾶλλον , ἤ2 ὁ βρῶσις . « οὗτος εἶπον ἐν ὁ συναγωγή διδάσκω ἐν Καπερναούμ . πολλός οὖν ἀκούω ἐκ ὁ μαθητής αὐτός , εἶπον · Σκληρός εἰμί ὁ λόγος οὐτος · τίς ὁ , ὅτι γογγύζω περί οὗτος ὁ μαθητής αὐτός , εἶπον αὐτός · οὗτος σύ σκανδαλίζω · ἐάν οὖν ἐωρέω ὁ ὗς ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; » Τὺος ἕνεκα ἐν ὁ συναγωγή διδάσκω ; ἅμα μέν ὁ πλῆθος θηρεύω βούλομαι , ἅμα δέ δείκνυμι , ὅτι οὐ ἐναντίος εἰμί ὁ νόμος ὁ ἀναγιγνώσκω ἐν ὁ συναγωγή , διατί δέ ὁ τοιοῦτος λόγος εἰς ὁ μέσος προφέρω , καίτοι μηδείς μέλλω ὠφελέω , ἀλλά πολύς