cogPG.PG123 590
Λέγουσι γάρ · « Εἰ σὺ οὐκ εἶ ὁ Χριστὸς , οὕτε ὁ προφήτης · » ἕτερον νοοῦντες τὸν Χριστὸν εἶναι , καὶ ὅλον τὸν προφήτην , κακῶς εἰδότες . Ὁ γὰρ προφήτης αὐτά - ἐστιν ὁ Χριστὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν . Ταῦτα δὲ πάντα ἔλεγον , ὡς ἔφην , ὡς ἂν καταναγκάσωσιν ὁμολογῆσαι ἑαυτὸν Χριστόν · μᾶλλον δὲ , εἰ χρὴ τὸ ἀληθέστερον εἰπεῖν , ὡς βασκαίνοντες αὐτοῦ τῆς δόξης , ἐρωτῶσιν αὐ τόν . Διὸ οὐδὲ πυνθάνονται , εἰαὐτός ἐστιν ὁ Χριστὸς , ἀλλὰ , « Σὺ τίς εἶ ; » ὡσανεὶ λέγοντες · Τίς εἶ σὺ ὁ τηλικούτῳ ἔργῳ ἐπιχειρῶν , τῷ βαπτίζειν καὶ καθαίρειν τοὺς ἐξομολογουμένους ; Καὶ γάρ μοι φαίνονται οἱ Ἰουδαῖοι θέλοντες μηδὲ τὸν Ἰωάννην δόξαι παρὰ τοῖς πολλοῖς Χριστὸν , ἀλλ´ ἀπὸ φθόνου καὶ βασκανίας ἐρωτᾶν αὐτόν · « Σὺ τίς εἶ ; » Καταρατώτατοι τοίνυν , οἱ βαπτίζοντα ὑποδεχόμενοι , μεθ´ ὃ δὲ βαπτισθῶσιν , ἀγνωμονοῦντες , ὄντως γεννήματα ἐχιδνῶν οἱ Ἰουδαῖοι . « Ἀπκοίθη αὐτοῖς ὁ Ἰωάννης λέγων · Ἐγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι · μέσος δὲ ὑμῶν ἕστηκεν , ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε · αὐτός ἐστιν ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος , ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν , οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος , ἵνα λύσω αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος . » Ἵδε καὶ τὴν πραότητα τοῦ ἁγίου , καὶ τὴν ἀλήθειαν · τὴν μὲν , ὅτι οὐδὲν πρὸς αὐτοὺς τραχὺ φθέγγεται , καίτοι ἐπηρεαστὰς ὄντας · τὴν δὲ ἀλήθειαν , ὅτι μάρτυς ἐστὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ δόξης εὐπαῤῥησίαστος · καὶ οὐκ ἀποκρύπτε . ται τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου , ἑαυτῷ περιποιούμενος εθκλειαν , ἀλλ´ ὁμολογεῖ , ὅτι Ἐγὼ μὲν βαπτίζω εὐτελὲς βάπτισμα · ἐν ὕδατι γὰρ μόνῳ , οὐκ ἄφεσιν ἀμαρτιῶν ἔχοντι , ἀλλὰ προπαρασκευάζοντι εἰς τὸ δέξασθαι τὸ πνευματικὸν βάπτισμα , τὸ τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν δωρούμενον . « Μέσος δὲ ὑμῶν ἔστηκεν , ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε · » ἀναμεμιγμένος γὰρ τῷ πλήθει ὁ Κύριος , ἠγνοεῖτο τίς εἴη καὶ πόθεν . Τάχα δ´ ἄν τις εἴποι , ὅτι καὶ κατ´ ἄλλον τρόπον μέσος ἵστατο τῶν Φαρισαίων ὁ Ιύριος , ἀλλ´ ἠγνόουν αὐτόν . Ἐπεὶ γὰρ αὐτοὶ τὰς Γραφὰς ἐδόκουν ἐκμελετᾶν , ἐν δὲ ταύταις κατηγγέλλετο ὁ Κύριος , μέσος αὐτῶν ἦν , τουτέστιν , ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν , ἀλλ´ ἠγνόουν αὐτὸν , οἷα μὴ νοοῦντες τὰς Γραφὰς , εἰ καὶ ἐν ταῖς καρδίαις ταύτας εἶχον . Μή ποτε δὲ καὶ καθὸ μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ἦν ὁ Κύριος , μέσος ἵστατο τῶν Φαρισαίων , ἀποκαταλλάξαι θέλων αὐτοὺς τῷ Θεῷ , ἀλλ´ ἠγνόουν αὐτόν . Συνεχῶς δὲ τίθησι τό · « Ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος · » δεικνύων , ὅτι οὐ τελειωτικόν ἐστι τὸ αὐτοῦ βάπτισμα , ἀλλὰ προοδοποιητικὸν τοῦ πνευματικοῦ βαπτίσματος . Τὸ δέ , « Ἔμπροσθέν μου γέγονεν , » ἀντὶ τοῦ , ἐντιμότερος , ἐνδοξότερος , καὶ τοσοῦτον , ὥστε οὐδὲ ἐν τοῖς ἐσχάτοις τῶν αὐτοῦ δούλων καταριθμεῖσθαί με · τὸ γὰρ λύειν τὸ ὑπόδημα τῆς ἐσχάτης διακονίας ἐστίν . Οἶδα δὲ παρά τινι τῶν ἁγίων τοιαύτην ἀναγνοὺς ἐξήγησιν · Τὸ ὑπόδημα εἰς τὴν τῶν ἁμαρτωλῶν σάρκα , καὶ τῇ φθορᾷ ὑποκειμένην ,, λαμβάνεται πανταχοῦ · ὁ δὲ ἱμὰς , ἤτοι ὁ λῶρος , εἰς τὸν δεσμὸν τῶν ἁμαρτιῶν . Ὁ τοίνυν Ἰωάννης ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις , τοῖς ἐκπορευομένοις πρὸς αὐτὸν καὶ ἐξομολογουμένοις , ἴσχυε λύειν τὸν ἱμάντα τῶν ἁμαρτιῶν · σειραῖς γὰρ τῶν οἰκείων ἀμαρτιῶν σφιγγόμεοι ἐξήρχοντο πρὸς πὐτόν · καὶ διὰ τοῦ εἰς μετάνοιαν
Lemmas: λέγω γάρ · « εἰμί σύ οὐ εἰμί ὁ Χριστός , ἵημι ὁ προφήτης · » ἕτερος νοέω ὁ Χριστός εἰμί , καί ὅλος ὁ προφήτης , κακῶς οἶδα . ὁ γάρ προφήτης αὐτός - εἰμί ὁ Χριστός καί θεός ἐγώ . οὗτος δέ πᾶς λέγω , ὡς φημί , ὡς εἄν καταναγκάζω ὁμολογέω ἑαυτοῦ Χριστός · μᾶλλον δέ , εἰμί χρή ὁ ἀληθής εἶπον , ὡς βασκαίνω αὐτός ὁ δόξα , ἐρωτάω αὖος ὁ . Διὸ οὐδέ πυνθάνομαι , ειαυος εἰμί ὁ Χριστός , ἀλλά , « σύ τίς εἰμί ; » ὡσανεί λέγω · Τῖς εἰμί σύ ὁ τηλικόσδε ἔργον ἐπιχειρέω , ὁ βαπτίζω καί καθαίρω ὁ ἐξομολογέομαι ; καί γάρ ἐγώ φαίνω ὁ Ἰουδαῖος ἐθέλω μηδέ ὁ Ἰωάννης δόξα παρά ὁ πολύς Χριστός , ἀλ ἀπό φθόνος καί βασκανία ἐρωτάω αὐτός · « σύ τίς εἰμί ; » Καταρατώτατοι τοίνυν , ὁ βαπτίζω ὑποδέχομαι , μεθ´ ὅς δέ βαπτίζω , ἀγνωμονέω , εἰμί γέννημα ἔχιδνα ὁ Ἰουδαῖος . « Ἀπκοίθη αὐτός ὁ Ἰωάννης λέγω · ἐγώ βαπτίζω ἐν ὕδωρ · μέσος δέ σύ ἵστημι , ὅς σύ οὐ οἶδα · αὐτός εἰμί ὁ ὀπίσω ἐγώ ἐρχόμενος , ὅς ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι , ὅς οὐ εἰμί ἄξιος , ἵνα λύω αὐτός ὁ ἱμάς ὁ ὑπόδημα . » κύπειρις καί ὁ πραότης ὁ ἅγιος , καί ὁ ἀλήθεια · ὁ μέν , ὅτι οὐδείς πρός αὐτός τραχύς φθέγγομαι , καίτοι ἐπηρεαστής εἰμί · ὁ δέ ἀλήθεια , ὅτι μάρτυς εἰμί ὁ ὁ Χριστός δόξα εὐπαῤῥησίαστος · καί οὐ ἀποκρύπτω . ὁ ὁ δόξα ὁ κύριος , ἑαυτοῦ περιποιέω εθκλειαν , ἀλ ὁμολογέω , ὅτι ἐγώ μέν βαπτίζω εὐτελής βάπτισμα · ἐν ὕδωρ γάρ μόνος , οὐ ἄφεσις ἁμαρτία ἔχω , ἀλλά προπαρασκευάζω εἰς ὁ δέχομαι ὁ πνευματικός βάπτισμα , ὁ ὁ ἄφεσις ὁ ἁμαρτία δωρέω . « Μέσος δέ σύ ἵστημι , ὅς σύ οὐ οἶδα · » ἀναμίσγω γάρ ὁ πλῆθος ὁ Κύριος , ἀγνοέω τίς εἰμί καί πόθεν . Τάχα δδʹ ἄν τις εἶπον , ὅτι καί κατ´ ἄλλος τρόπος μέσος ἵστημι ὁ Φαρισαῖος ὁ Ιύριος , ἀλ ἀγνοέω αὐτός . ἐπεί γάρ αὐτός ὁ γραφή δοκέω ἐκμελετάω , ἐν δέ οὗτος καταγγέλλω ὁ Κύριος , μέσος αὐτός εἰμί , τουτέστιν , ἐν ὁ Καρδία αὐτός , ἀλ ἀγνοέω αὐτός , οἷος μή νοέω ὁ γραφή , εἰμί καί ἐν ὁ Καρδία οὗτος ἔχω . μὴ ποτός δέ καί καθό μεσίτης Θεός καί ἄνθρωπος εἰμί ὁ Κύριος , μέσος ἵστημι ὁ Φαρισαῖος , ἀποκαταλλάσσω ἐθέλω αὐτός ὁ Θεός , ἀλ ἀγνοέω αὐτός . συνεχής δέ τίθημι ὁ · « ὁ ὀπίσω ἐγώ ἐρχόμενος · » δείκνυμι , ὅτι οὖον τελειωτικός εἰμί ὁ αὐτός βάπτισμα , ἀλλά προοδοποιητικός ὁ πνευματικός βάπτισμα . ὁ δέ , « ἔμπροσθεν ἐγώ γίγνομαι , » ἀντί ὁ , ἔντιμος , ἔνδοξος , καί τοσοῦτος , ὥστε οὐδέ ἐν ὁ ἔσχατος ὁ αὐτός δοῦλος καταριθμέω ἐγώ · ὁ γάρ λύω ὁ ὑπόδημα ὁ ἔσχατος διακονία εἰμί . οἶδα δέ παρά τις ὁ ἅγιος τοιοῦτος ἀναγιγνώσκω ἐξήγησις · ὁ ὑπόδημα εἰς ὁ ὁ ἁμαρτωλός σάρξ , καί ὁ φθορά ὑπόκειμαι ,, λαμβάνω πανταχοῦ · ὁ δέ ἱμάς , ἤτοι ὁ λῶρος , εἰς ὁ δεσμός ὁ ἁμαρτία . ὁ τοίνυν Ἰωάννης ἐν μέν ὁ ἄλλος , ὁ ἐκπορεύω πρός αὐτός καί ἐξομολογέομαι , ἰσχύω λύω ὁ ἱμάς ὁ ἁμαρτία · σειρά γάρ ὁ οἰκέω ἁμαρτία σφίγγω ἐξέρχομαι πρός ποτός · καί διά ὁ εἰς μετάνοια