cogPG.PG123 635
ἐκεῖτο . Οὕτως οὖν καὶ ἐφ´ ἡμῖν τὸ τοῦ βαπτίσματος ὕδωρ , θδωρ ἐστὶν ἀπλῶς , δεξάμενον δὲ τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν διὰ τῶν θείων ἐπικλήσεων , τὰ ψυχικὰ νοσήματα λύει · κἂν τυφλὸς εἴη τις τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοὺς πεπηρωμένος , καὶ μὴ δυνάμενος , διακρῖναι τὸ κρεῖττον ἀπὸ τοῦ χείρονος , κἂν χωλὸς , ἀκίνητος πρὸς ἐργασίαν καλοῦ , καὶ προκοπὴν τὴν ἐσὶ τὸ κρεῖττον , κἂν ξηρὸς παντάπασι καὶ ἀπεγνωσμένος , καὶ μηδενὸς ἀγαθοῦ μετουσίαν ἔχων , πάντας τὸ ὕδωρ τοῦτο ἰᾶται . Καὶ τότε μὲν ἡ ἀσθένεια ἐνεπόδιζέ τισι πρὸς τὴν θεραπείαν , νῦν δὲ πρ´ς τὸ βαπτισθῆναι οὐδὲν ἔχομεν κώλυμα . Οὐ γὰρ ἑνὸς θεραπευομένου , οἱ ἄλλοι ἀθεραπευτοι ἐῶνται · ἀλλὰ κἂν πᾶσα ἡ οἰκουμένη συνέλθη , οὐκ ἐλαττοῦται χάρις . « Ἡν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ , τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ . Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον , καὶ γνοὺς , ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει , λέγει αὐτῶ · Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι ; Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν · Κύριε , ἄνθρωπον οὐκ ἔχω , ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ , βάλλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν · ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγὼ , ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει . » Ἐκπληκτικὴ ἡ καρτερία τοῦ παραλύτου . Ἔτη τριάκοντα καὶ ὀκτὼ εἶχε , καὶ καθ´ ἕκαστον ὅνιαυτὸν ἀπαλλαγήσεσθαι τοῦ νοσήματος προσδοκῶν , ἐνηδρεύετο ἐμποδιζόμενος ὑπὸ τῶν δυνατωτέρων Καὶ ὅμως οὐκ ἀφίστατο , οὐδὲ ἀπεγίνωσκε · διὸ καὶ ἐρωτᾷ αὐτὸν ὁ Κύριος , θέλων δεῖξαι ἡμῖν τὴν καρτερίαν τοῦ ἀνθρώπου · οὐ γὰρ δὴ ὡς μαθησόμενος ἐρωτᾷ . Τοῦτο γὰρ οὐ μόνον περιττὸν , ἀλλὰ καὶ ἀνόητον , τὸ ἐρωτᾷν εἰθέλει ὁ νοσῶν ὑγιᾶναι . Ὅπερ οὗν εἶπον , ἵνα δείξῃ ἡμῖν τὴν καρτερίαν τοῦ ἀνθρώπου , διὰ τοῦτο ἐρωτᾷ . Τί οὖν ἐκεῖνος ; Μετὰ πολλῆς ἐπιεικείας ἀποκρίνεται · Ναὶ , φησί , Κύριε , θέλω μὲν , ἀλλ´ οὐκ εχω ἄνθρωπον τὸν δυνάμενόν με ἐμβαλεῖν τῷ ὕδατι . Οὐδὲν βλάσφημον ἀπεκρίνατο , οὐκ ἀπεπέμψατο τὸν Χριστὸν , ὡς ἐρωτήσαντα ἄτοπον ἐρώτημα , οὐ κατηράσατο τὴν ἡμέραν τῆς γεννήσεως , οἷα οἱ μικρόψυχοι ποιοῦμεν , καὶ ταῦτα ἐλαφροτέροις νοσήμασι περιπίπτοντες , ἀλλὰ πράως καὶ δυσωπητικῶς ποιεῖται τὴν ἀπόκρισιν , καίτοι γε μὴ εἰδὼς , ὅστις ποτὲ ἦν ὁ ἐρωτῶν , ἀλλ´ ἢ τοῦτο μόνον ἴσως ἐνόμισε , χρησιμεύειίν ] αὐτῷ τὸν Χριστὸν , ὥστε ἐμβαλεῖν αὐτὸν εἰς τὸ ὕδωρ , καὶ διὰ τούτων ἐπισπάσασθαι καὶ δυσωπῆσαι τῶν ῥημάτων βούλεται . Οὐκ εἶπε δὲ ὁ Χριστὸς , Θέλεις ; θεραπεύσω σε , ἵνα μὴ δόξῃ κομπάζειν . « Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς · Ἔγειραι , ἆρον τὸν κράββατόν σου , καὶ περιπάτει . Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος , καὶ ἦρε τὸν κράββατον αὐτοῦ , καὶ περιεπάτει . Ἡν δὲ Σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρα . Ἔλεγον οὕν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ · Σάββατόν ἐστιν · οὐκ ἔξεστί σοι ἄραι τὸν κρέββ-το · Κελεύει ἆραι τὸ κλινίδιον , πιστώσασθαι βουλόμενος τὸ γενόμενον θαῦμα , ὥστε μηδένα νομίσαι φαντασίαν αὐτὸ εἶναι . Οὐ γὰρ ἂν , εἰ μὴ βεβαίως καὶ σφόδρα συνεπάγη αὐτῷ τὰ μέλη , τὴν κλίνην φέρειν ἠδόνατο . ὐκ ἀπαιτεῖ δὲ αὐτὸν πρὸ τῆς ἰάσεως πίστιν , ὥσπερ ἐπὶ ἄλλων τινῶν , ὅτι οὐδέπω αὐτὸν εἶδεν ὁ ἀσθενῶν σημεῖον πεποιηκότα . Καὶ γὰρ κἀκείνους , οὓς ἁπαιταῖ
Lemmas: κεῖμαι . οὕτως οὖν καί ἐφίημι ἐγώ ὁ ὁ βάπτισμα ὕδωρ , θδωρ εἰμί ἀπλόος , δέχομαι δέ ὁ ὁ πνεῦμα χάρις διά ὁ θεῖον ἐπίκλησις , ὁ ψυχικός νόσημα λύω · κἀν Τυφλὸς εἰμί τις ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός πηρόω , καί μή δύναμαι , διακρίνω ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ χείρων , κἀν χωλός , ἀκίνητος πρός ἐργασία καλός , καί προκοπή ὁ ἀδήν ὁ ἀγαθός , κἀν ξηρός παντάπασι καί ἀπογιγνώσκω , καί μηδείς ἀγαθός μετουσία ἔχω , πᾶς ὁ ὕδωρ οὗτος ἰάομαι . καί τότε μέν ὁ ἀσθένεια ἐμποδίζω τις πρός ὁ θεραπεία , νῦν δέ πρ´ς ὁ βαπτίζω οὐδείς ἔχω κώλυμα . οὖον γάρ εἷς θεραπεύω , ὁ ἄλλος αθεράπευτος ἐάω · ἀλλά κἀν πᾶς ὁ οἰκέω συνέρχομαι , οὐ ἐλασσόω χάρις . « ἐάν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ , τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτος ἔχω ἐν ὁ ἀσθένεια . οὗτος εἶδον ὁ Ἰησοῦς κατάκειμαι , καί γιγνώσκω , ὅτι πολύς ἤδη χρόνος ἔχω , λέγω αὐτός · ἐθέλω ὑγιής γίγνομαι ; ἀποκρίνω αὐτός ὁ ἀσθενής · κύριος , ἄνθρωπος οὐ ἔχω , ἵνα ὅταν ταράσσω ὁ ὕδωρ , βάλλω ἐγώ εἰς ὁ κολυμβήθρα · ἐν ὅς δέ ἔρχομαι ἐγώ , ἄλλος πρό ἐγώ καταβαίνω . » ἐκπληκτικός ὁ καρτερία ὁ παράλυτος . ἔτης τριάκοντα καί ὀκτώ ἔχω , καί καθ´ ἕκαστος ὅσιος ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα προσδοκάω , ἐνεδρεύω ἐμποδίζω ὑπό ὁ δυνατός καί ὅμως οὐ ἀφίστημι , οὐδέ ἀπογιγνώσκω · διό καί ἐρωτάω αὐτός ὁ Κύριος , ἐθέλω δείκνυμι ἐγώ ὁ καρτερία ὁ ἄνθρωπος · οὖον γάρ δή ὡς μανθάνω ἐρωτάω . οὗτος γάρ οὖον μόνος περισσός , ἀλλά καί ἀνόητος , ὁ ἐρωτάω ἐθέλω ὁ νοσέω ὑγιαίνω . ὅπερ ἐν εἶπον , ἵνα δείκνυμι ἐγώ ὁ καρτερία ὁ ἄνθρωπος , διά οὗτος ἐρωτάω . τις οὖν ἐκεῖνος ; μετά πολύς ἐπιείκεια ἀποκρίνω · ναίς , φημί , κύριος , ἐθέλω μέν , ἀλ οὐ ἔχω ἄνθρωπος ὁ δύναμαι ἐγώ ἐμβάλλω ὁ ὕδωρ . οὐδείς βλάσφημος ἀποκρίνω , οὐ ἀποπέμπω ὁ Χριστός , ὡς ἐρωτάω ἄτοπος ἐρώτημα , οὖον καταράομαι ὁ ἡμέρα ὁ γέννησις , οἷος ὁ μικρόψυχος ποιέω , καί οὗτος ἐλαφρός νόσημα περιπίπτω , ἀλλά πρᾶος καί δυσωπητικός ποιέω ὁ ἀπόκρισις , καίτοι γε μή εἰδοί , ὅστις ποτέ εἰμί ὁ ἐρωτάω , ἀλ ἢ οὗτος μόνος ἴσως νομίζω , χρησιμεύω ] αὐτός ὁ Χριστός , ὥστε ἐμβάλλω αὐτός εἰς ὁ ὕδωρ , καί διά οὗτος ἐπισπάω καί δυσωπέω ὁ ῥῆμα βούλομαι . οὐ εἶπον δέ ὁ Χριστός , ἐθέλω ; θεραπεύω σύ , ἵνα μή δόξα κομπάζω . « λέγος αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἐγείρω , ἀείρω ὁ κράββατος σύ , καί περιπατέω . καί εὐθύς γίγνομαι ὑγιής ὁ ἄνθρωπος , καί ἀείρω ὁ κράββατος αὐτός , καί περιπατέω . ἐάν δέ σάββατον ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . λέγω οὖν ὁ Ἰουδαῖος ὁ θεραπεύω · σάββατον εἰμί · οὐ ἔξειμι σύ ἀείρω ὁ κρέββ-το · κελεύω ἀείρω ὁ κλινίδιον , πιστόω βούλομαι ὁ γίγνομαι θαῦμα , ὥστε μηδείς νομίζω φαντασία αὐτός εἰμί . οὖον γάρ εἄν , εἰμί μή βεβαίως καί σφόδρα συμπήγνυμι αὐτός ὁ μέλος , ὁ κλίνη φέρω ἀείδω . υκʹ ἀπαιτέω δέ αὐτός πρό ὁ ἴασις πίστις , ὥσπερ ἐπί ἄλλος τις , ὅτι οὐδέπω αὐτός ὁράω ὁ ἀσθενής σημεῖον ποιέω . καί γάρ ἐκεῖνος , ὅς απαιος