cogPG.PG123 223
ΔΑΡΝΤ ΧΧΙ . ΚΕΡΑΛ . ΚϚʹ . Περὶ τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ . Περὶ τοῦ τάσνα . Περὶ τοῦ μυστικοῦ δείπνου . Περὶ τῆς παραδόσεως τοῦ Χριστοῦ . Περὶ τῆς ἀρνήσεως τοῦ Ιέτρου . Καὶ ἐγένετο ὄτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς πάντας τοὺς λόγους τούτους , εἰπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ · Οἴδατε , ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ Πάσχα γίνεται . Καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι » Ἐπειδὴ βασιλείας ἐμνήσθη καὶ ἀνταποδόσεως , εὐκαίρως λοιπὸν καὶ περὶ τοῦ πάθους τοῦ οἰκείου διαλίγεται , μονονουχὶ τοῦτο λέγων , ὅτι Καὶ οἱ σταυρώααντές με τοῦ πυρὸς ἀξιωθήσονται . « Τότε συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ λαοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως τοῦ λεγομένου Καῖάφα , καὶ συνεβουλεύσαντο ἵνα τὸν Ἰησοῦν δόλῳ κρατήσωσι καὶ ἀποκτείνωσιν · ἔλεγον δέ · Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ , ἵνα μὴ θάρυβος γένηται ἐν τῷ λαῷ . » Τοῦ νόμου κελεύοντος να εἶναι ἀρχιερέα διὰ βίου , πολλοὺς ἐποίουν αὐτούς παρανόμως , ἀμείβοντες αὐτοὺς κατ´ ἐνιαυτόν · διὸ καὶ πρὸς τὸν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου ἀρχιερέα ἔρχονται βουλευσόμενοι περὶ φόνου , ὅθεν ἔδει μᾶλλον τοὺς σο ναύτας κολάζεσθαι · ἀρχιερεῖς δὲ λέγει τοὺς πεπληρωκότας ἤδη τὴν ἐνιαύσιον λειτουργίαν . Τὸν δὲ ἀνόσιον φόνον μέλλοντες πράξειν , οὐχὶ τὸν Θεὸν , ὰλλὰ τὸν ὄχλον φοβοῦνται . Ἐδεδίεσαν γὰρ μή πως , ἐν τῇ ἑορτῇ φονευσάντων αὐτὸν , διεγερθῇ ὁ ὄχλος εἰς ἄμυναν , ἢ καὶ τοῦ προσάγειν τὰς νενομισμένας θυαίας ἀπόσγηται διὰ τὴν μιαιφονίαν αὐτῶν , καὶ ἀπολέσωσιν αὐτοὶ τὰ ἐκ τῶν θυσιῶν κέρδη · ἴσως δὲ καὶ τοῦτο ἐφοβοῦντο , μήποτε ἐν τῇ ἑορτῇ φονευθέντος , ἐπίσημος γένηται καὶ ἔνδοξος αὐτοῦ ὁ θάνατος · αὐτοὶ γὰρ ἠβούλοντο ἀφανίσαι τὸ μνημόσυνον αὐ τοῦ Ἐκεῖνοι μὲν οὖν οὕτω πρὸ τῆς ἑορτῆς βουλευθέντες μετὰ τὴν ἑορτὴν τάχα φονεῦσαι · ὁ δὲ , δεικνὺς , ὅτι οὐχ ὅτε ἥθελον , ἀλλ´ ὅτε ἠθέλησεν αὐτὸς , πάσχει , συνεχώρησεν αὐτοῖς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ Πάσχα συλλαβεῖν · ἵνα ὅτε τὸ τυπικὸν Πάσχα ἐγίνετο τότε καὶ τὸ ἀληθινὸν Πάσχα ἐκβαίη . Ἔστι δὲ καὶ τὴν μιαιφονίαν αὐτῶν καταμαθεῖν . Οἱ γὰρ μὴ βουλόμενοι ἐν τῇ ἑορτῇ φονεῦσαι αὐτὸν , ὅτε εὗρον τὸν προδιδόντα , τότε φονεύουσι , καταφρονήσαντες καὶ τοῦ ὄχλου , μόνον ἵνα τὸ θέλημα αὐτῶν γένηται . « Τοῦ δὲ Ἰησοῦ γενομένου ἐν Βηθανία , ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ , προσῆλθεν αὐτῷ γυνὴ ἀλάβαστρον μύρου ἔχουσα βαρυτίμου , καὶ κατέχεεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀνακειμένου . » Τινὲς τρεῖς λέγουσιν εἶναι τὰς ἀλειψάσας τὸν Κύριον γυναῖκας ῶν καὶ οἱ τέσσαρες εὐαγγελισταὶ μέμνηνται · ἄλλοι δὲ δύο ταύτα φασὶ , μίαν τὴν παρὰ τῷ Ἰωάννη , ἤτις ἐστὶ Μαρία ἢ ἀδελφὴ τοῦ Λαζάρου , καὶ τὴν νῦν παρὰ τῷ Ματθαίῳ μνημονευομένην , ἤτις ἐστὶν ἡ αὐτὴ τῇ παρὰ τῷ Λουκᾷ καὶ τῷ Μάρκῳ . Τὸν δὲ Σίμωνα τοῦτον τὸν λεπρὸν , φασί τινες καὶ πατέρα εἶναι τοῦ Λαζάρου , ὅν ἀπὸ τῆς λέπρας καθαρίσας . εἶστιᾶτο παρ´ αὐτῷ . Λέγεται δὲ ὅτι καὶ ὁ Κύριος εἰπών τοῖς μαθηταῖς , Ἀπέλθετε πρὸς τὸν δεῖνα , καὶ δείξει ὑμῖν ἀνώγεων ἐστρωμένον , ποὸς τοῦτον ἀποστέλλει αὐτούς
Lemmas: ΔΡΝ ΧΧΙ . ΑΚ . κϛʹ . περι ὁ ἀλείφω ὁ κύριος μύρον . περι ὁ τάσνα . περι ὁ μυστικός δεῖπνον . περι ὁ παράδοσις ὁ Χριστός . περι ὁ ἄρνησις ὁ Ιέτρου . καί γίγνομαι ὅτε τελέω ὁ Ἰησοῦς πᾶς ὁ λόγος οὗτος , εἶπον ὁ μαθητής αὐτός · οἶδα , ὅτι μετά δύο ἡμέρα ὁ Πάσχα γίγνομαι . καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι εἰς ὁ σταυρόω » ἐπεί βασίλεια μιμνήσκω καί ἀνταπόδοσις , εὔκαιρος λοιπός καί περί ὁ πάθος ὁ οἰκεῖος διαλιγετης , μονονού οὗτος λέγω , ὅτι καί ὁ σταυρόω ἐγώ ὁ πυρός ἀξιόω . « τότε συνάγω ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Γραμματεύς καί ὁ πρέσβυς ὁ λαός εἰς ὁ αὐλή ὁ ἀρχιερεύς ὁ λέγω Καϊάφας , καί συμβουλεύω ἵνα ὁ Ἰησοῦς δόλος κρατέω καί ἀποκτείνω · λέγω δέ · μή ἐν ὁ ἑορτή , ἵνα μή θάρυβος γίγνομαι ἐν ὁ λαός . » ὁ νόμος κελεύω νάω εἰμί ἀρχιερεύς διά βίος , πολύς ποιέω αὐτός παρανόμως , ἀμείβω αὐτός κατ´ ἐνιαυτός · διό καί πρός ὁ ὁ ἐνιαυτός ἐκεῖνος ἀρχιερεύς ἔρχομαι βουλεύω περί φόνος , ὅθεν ἐσθίω μᾶλλον ὁ σο ναύτης κολάζω · ἀρχιερεύς δέ λέγω ὁ πληρόω ἤδη ὁ ἐνιαύσιος λειτουργία . ὁ δέ ἀνόσιος φόνος μέλλω πράσσω , οὐ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ὄχλος φοβέω . δείδω γάρ μή πως , ἐν ὁ ἑορτή φονεύω αὐτός , διεγείρω ὁ ὄχλος εἰς ἄμυνα , ἢ καί ὁ προσάγω ὁ νομίζω Θυαίας ἀπόσγηται διά ὁ μιαιφονία αὐτός , καί ἀπόλλυμι αὐτός ὁ ἐκ ὁ θυσία κέρδος · ἴσως δέ καί οὗτος φοβέω , μήποτε ἐν ὁ ἑορτή φονεύω , ἐπίσημος γίγνομαι καί ἔνδοξος αὐτός ὁ θάνατος · αὐτός γάρ βούλομαι ἀφανίζω ὁ μνημόσυνον αὖος ὁ ἐκεῖνος μέν οὖν οὗτος πρό ὁ ἑορτή βουλεύω μετά ὁ ἑορτή τάχα φονεύω · ὁ δέ , δείκνυμι , ὅτι οὐ ὅτε ἐθέλω , ἀλ ὅτε ἐθέλω αὐτός , πάσχω , συγχωρέω αὐτός κατά ὁ καιρός ὁ Πάσχα συλλαμβάνω · ἵνα ὅτε ὁ τυπικός Πάσχα γίγνομαι τότε καί ὁ ἀληθινός Πάσχα ἐκβαίνω . εἰμί δέ καί ὁ μιαιφονία αὐτός καταμανθάνω . ὁ γάρ μή βούλομαι ἐν ὁ ἑορτή φονεύω αὐτός , ὅτε εὑρίσκω ὁ προδίδωμι , τότε φονεύω , καταφρονέω καί ὁ ὄχλος , μόνος ἵνα ὁ θέλημα αὐτός γίγνομαι . « ὁ δέ Ἰησοῦς γίγνομαι ἐν Βηθανία , ἐν οἰκίον Σίμων ὁ λεπρός , πρόσειμι αὐτός γυνή ἀλάβαστος μύρον ἔχω βαρύτιμος , καί καταχέω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός ἀνάκειμαι . » Τινές τρεῖς λέγω εἰμί ὁ ἀλείφω ὁ κύριος γυνή κυβερνάω καί ὁ τέσσαρες εὐαγγελιστής μιμνήσκω · ἄλλος δέ δύο οὗτος φημί , εἷς ὁ παρά ὁ Ἰωάννης , ὅστις εἰμί Μαρία ἢ ἀδελφή ὁ Λάζαρος , καί ὁ νῦν παρά ὁ Ματθαῖος μνημονεύω , ὅστις εἰμί ὁ αὐτός ὁ παρά ὁ Λουκᾶς καί ὁ Μᾶρκος . ὁ δέ Σίμων οὗτος ὁ λεπρός , φημί τις καί πατήρ εἰμί ὁ Λάζαρος , ὅς ἀπό ὁ λέπρα καθαρίζω . εἰσέρχομαι παρ´ αὐτός . λέγω δέ ὅτι καί ὁ Κύριος εἶπον ὁ μαθητής , ἀπέρχομαι πρός ὁ Δεῖνα , καί δείκνυμι σύ ἀνώγαιον στόρνυμι , ποιός οὗτος ἀποστέλλω αὐτός