cogPG.PG123 382
ἀλλὰ καταφρονοῦμαι · διὸ οὐδὲ σημεῖα ποιῶ · τοῖς δ´ ἐν Καπερναοὺμ δοκῶν θαυμαστὸς , καὶ σημεῖα ποιῶ καὶ δεκτὸς αὐτοῖς εἰμι . Ἀκούοντες δὲ ταῦτα ἐν τῇ συναγωγῇ , ἐπληροῦντο θυμοῦ , δέον θαυμάζειν , καὶ ἐπειρῶντο κατακρημνίσαι αὐτόν . Ἀλλ´ αὐτὸς ἐλθὼν διὰ μέσου αὐτῶν , ἐπορεύθη · οὐ τὸ παθεῖν τοεύγων , ἀλλὰ τὸν καιρὸν ἀναμένων Εἰς γὰρ τὸ ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν ἐλήλυθεν · ἀλλὰ νῦν ἀρχήν ἔχοντος τοῦ κηρύγματος , οὐκ ἔδει ἑαυτὸν ἐπιδοῦναι τῷ θανάτῳ , ἀλλ´ ἱκανῶς διδάξαντα , οὗτω τελειωθῆναι · ὥστε ἀν πούτου ἂῆλον . ὅτι οὐ δ´ ὅταν ἐσταυρώθη , ἄκωἐσταυρώθη , ἀλλ´ ἐκὼν ἐαυτὸν ἐξέδωκε τῷ θανάτῳ . ἴσθι δὲ ὅτι πατρὶς τῶν προφητῶν ἡ Ἰουδαίων Σιν αγωγὴ , ἐν ᾗ ἀτιμάζονται οἱ προφῆται · οὐδὲ γὰρ δεκτοί εἰσιν · ἡμεῖς δὲ οἱ ἀλλότριοι ἐδεξάμεθα τούτους · ἡ γὰρ χήρα , ἡ ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησία λέγω , ἐδέξατο τὸν Ἠλίαν , τουτέστι , τὸν προφητικὸν λόγον , λιμοῦ γενομένου νοητοῦ ἐν τῇ Ἱουδαίᾳ , λιμοῦ τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Θεοῦ · περὶ ταύτης δὲ τῆς χήρας ὁ προφήτης φησίν , ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἡ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα · καὶ πάλιν ὅτι . στεῖρα ἔτεκεν ἑπτὰ , καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησεν Καὶ κατῆλθεν εἰς Καπερναοὺμ , πόλιν τῆς Γαλιλαίας · καὶ ἦν διδάσκων αὐτοὺς ἐν τοῖς Σάββασι · καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ ὃιδαχῇ αὐτοῦ , ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ ἦν ὁ λόγος αὐτοῦ · καὶ ἐν τῇ Συναγωγῇ ἦν ἄνθρωπος , ἔχων πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου · καὶ ἀνέκραξε φωνῇ μεγάλῃ , λέγων · Ἔα , τί ἡμῖν καὶ σοὶ , Ἰησοῦ Ναζαρηνὲ , ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς ; Οἷδάσα τίς εἶ · Ὁ ἄγιος τοῦ Θεοῦ . Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , λέγων · Φιμώθητι καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ · καὶ ῥίψαν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον εἰς τὸ μέσον , ἐξῆλθεν ἀπ´ αὐτοῦ , μηδὲν βλάψαν αὐτόν . Καὶ ἐγένετο θάμβος επὶ πάντας · καὶ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους , λέγοντες · Τίς ὁ λόγος οὗτος , ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ καὶ δυνάμει ἐπιτάσσει τοῖς ἀκαθάρτοις πνεύμασι , καὶ ἐξέρχονται ; Καὶ ἐξεπορεύετο ἦχος περὶ αὐτοῦ εἰς πάντα τόπον τῆς περιχώρου . » Ἐπειδὴ τοὺς ἀπίστους οὔτε . διδασκαλίᾳ ἐφέλκεται πρὸς πίστιν , διὰ τοῦτο ὁ Κύριος τὰς θαυματουργίας προσάγει , οἷόν τι δραστικώτατον φάρμακον · θαυματουργεῖ οὖν ἐν Καπερναούμ · ἀπι στότατοι γὰρ οὗτοι καὶ πολλῶν δεόμενοι πρὸς πίστιν · ἐπεὶ τοίνυν ἐδίδαξεν ἰκανῶς , καὶ τοῦτο ὡς ἐξουσίαν ἔχωνὐ γὰρ ἔλεγε , τάδε λέγει Κύριος , ἀλλ´ ἐγὼ λέγω ὑμῖν , ὅτι μηδὲ ὡς εἶς τῶν προφητῶν ἦν , ἀλλ´ ἀληθὴς Υἱὸς τοῦ εοῦ , μετὰ ταῦτα ἐπάγει καὶ τὸ θαῦμα , καὶ θεραπεύει τὸν δαιμονιζόμενον . Ὁ δὲ δαίμων πρότερον ὁμολογεῖ τὴν ἔχθραν , ἵνα ἡ μαρτυρία ἀξιόπιστος εἴη · εἶτα ἐπάγει τὴν μαρτυρίαν · Οἶδάσε τίς εἷ . Ὁ ἂγιος τοῦ Θεοῦ Πρότερον οὖν ἐγκαλεῖ αὐτῷ Τί ἦλθες ὧδε ἀπολέσαι ἡμᾶς ; Εἶτα κολακεύει , δοκῶν τὸν Κύριον ὑπὸ τῆς κολακείας μαλακισθέντα , ἑάσειν αὐτόν · οὕτως ἀνόητον ἡ πονηρία · ἀλλ´ ὁ Κύριος , διδάσκων ἡμᾶς , ἵνα μὴ χρήζωμεν τῆς ἀπὸ τῶν δαιμόνων μαρτυρίας καὶ συστάσεως , φησί · Φιμώθητι , καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ . Συγχωρεῖ δὲ τῷ δαίμονι ῥίψαι τὸν ἄνθρωπον , ἵνα μάθωσιν οἱ παρκστῶτες , ὅτι ὄντως δαιμόνιον εἶχε . Κἀκείνου ἦν τὰ ῥήματα , εἰ καὶ ἡ γλῶσσα τοῦ ἀνθρώπου ὑπούργει · καὶ δὴ συνελάλουν πρὸς ἀλλήλους ἅπαντες , θαυμάζοντες
Lemmas: ἀλλά καταφρονέω · διό οὐδέ σημεῖον ποιέω · ὁ δδʹ ἐν Καπερναούμ δοκέω θαυμαστός , καί σημεῖον ποιέω καί δεκτός αὐτός εἰμί . ἀκούω δέ οὗτος ἐν ὁ συναγωγή , πληρόω θυμός , δήω θαυμάζω , καί πειράω κατακρημνίζω αὐτός . Ἀλ αὐτός ἔρχομαι διά μέσος αὐτός , πορεύω · οὖον ὁ πάσχω τοευγη , ἀλλά ὁ καιρός ἀναμένω εἰς γάρ ὁ ὑπέρ ἐγώ πάσχω ἔρχομαι · ἀλλά νῦν ἀρχή ἔχω ὁ κήρυγμα , οὐ ἐσθίω ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ θάνατος , ἀλ ἱκανῶς διδάσκω , οὗτος τελειόω · ὥστε εἰς πότος ἧλος . ὅτι οὖον δδʹ ὅταν σταυρόω , ἄκωἐσταυρώθη , ἀλ ἔκω ἑαυτοῦ ἐκδίδωμι ὁ θάνατος . εἰμί δέ ὅτι πατρίς ὁ προφήτης ὁ Ἰουδαῖος Σιν ἀγωγή , ἐν ὅς ἀτιμάζω ὁ προφήτης · οὐδέ γάρ δεκτός εἰμί · ἐγώ δέ ὁ ἀλλότριος δέχομαι οὗτος · ὁ γάρ χήρα , ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία λέγω , δέχομαι ὁ Ἠλίας , τουτέστι , ὁ προφητικός λόγος , λιμός γίγνομαι νοητός ἐν ὁ Ἰουδαῖος , λιμός ὁ ἀκούω λόγος Θεός · περί οὗτος δέ ὁ χήρα ὁ προφήτης φημί , ὅτι πολύς ὁ τέκνον ὁ ἐρῆμος μᾶλλον ὁ ὁ ἔχω ὁ ἀνήρ · καί πάλιν ὅτι . στεῖρα τίκτω ἑπτά , καί ὁ πολύς ἐν τέκνον ἀσθενέω καί κατέρχομαι εἰς Καπερναούμ , πόλις ὁ Γαλιλαία · καί εἰμί διδάσκω αὐτός ἐν ὁ σάββατον · καί ἐκπλήσσω ἐπί ὁ ὃιδαχῇ αὐτός , ὅτι ἐν ἐξουσία εἰμί ὁ λόγος αὐτός · καί ἐν ὁ συναγωγή εἰμί ἄνθρωπος , ἔχω πνεῦμα δαιμόνιος ἀκάθαρτος · καί ἀνακράζω φωνή μέγας , λέγω · ἔα , τίς ἐγώ καί σύ , Ἰησοῦς Ναζαρηνός , ἔρχομαι ἀπόλλυμι ἐγώ ; Οἶδα τίς εἰμί · ὁ ἅγιος ὁ Θεός . καί ἐπιτιμάω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , λέγω · φιμόω καί ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός · καί ῥίπτω αὐτός ὁ δαιμόνιον εἰς ὁ μέσος , ἐξέρχομαι ἀπ´ αὐτός , μηδείς βλάπτω αὐτός . καί γίγνομαι θάμβος επὶ πᾶς · καί συλλαλέω πρός ἀλλήλων , λέγω · Τῖς ὁ λόγος οὗτος , ὅτι ἐν ἐξουσία καί δύναμις ἐπιτάσσω ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα , καί ἐξέρχομαι ; καί ἐκπορεύω ἦχος περί αὐτός εἰς πᾶς τόπος ὁ περίχωρος . » ἐπεί ὁ ἄπιστος οὔτε . διδασκαλία ἐφέλκω πρός πίστις , διά οὗτος ὁ Κύριος ὁ θαυματουργία προσάγω , οἷος τίς δραστικός φάρμακον · θαυμασιουργέω οὖν ἐν Καπερναούμ · ἀπος ἵστημι γάρ οὗτος καί πολύς δήω πρός πίστις · ἐπεί τοίνυν διδάσκω ἱκανῶς , καί οὗτος ὡς ἐξουσία χόω γάρ λέγω , ὅδε λέγω Κύριος , ἀλ ἐγώ λέγω σύ , ὅτι μηδέ ὡς εἰμί ὁ προφήτης εἰμί , ἀλ ἀληθής υἱός ὁ ἑός , μετά οὗτος ἐπάγω καί ὁ θαῦμα , καί θεραπεύω ὁ δαιμονίζομαι . ὁ δέ δαίμων πρότερος ὁμολογέω ὁ ἔχθρα , ἵνα ὁ μαρτυρία ἀξιόπιστος εἰμί · εἶτα ἐπάγω ὁ μαρτυρία · Οἶδα τίς ὅς . ὁ ἅγιος ὁ Θεός Πρότερος οὖν ἐγκαλέω αὐτός τις ἔρχομαι ὧδε ἀπόλλυμι ἐγώ ; εἶτα κολακεύω , δοκέω ὁ κύριος ὑπό ὁ κολακεία μαλακίζομαι , ἐάω αὐτός · οὕτως ἀνόητος ὁ πονηρία · ἀλ ὁ Κύριος , διδάσκω ἐγώ , ἵνα μή χρῄζω ὁ ἀπό ὁ δαίμων μαρτυρία καί σύστασις , φημί · φιμόω , καί ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός . συγχωρέω δέ ὁ δαίμων ῥίπτω ὁ ἄνθρωπος , ἵνα μανθάνω ὁ παρκστῶτες , ὅτι εἰμί δαιμόνιον ἔχω . ἐκεῖνος εἰμί ὁ ῥῆμα , εἰμί καί ὁ γλῶσσα ὁ ἄνθρωπος ὑπουργέω · καί δή συλλαλέω πρός ἀλλήλων ἅπας , θαυμάζω