cogPG.PG123 508
Ὁρα δὲ κἀν τῇ τοῦ φαρισαίου εὐχῇ τάξιν ὑποδεικνυμένην ἡμῖν . Πρότερον γὰρ εἶπεν ἃ οὐκ ἔστι , καὶ τάτε κατέλεξεν ἂ ἔστιν . Εἰπὼν γὰρ , Ὅτι οὐκ εἰμὶ ώς οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων τάδε καὶ τάδε , προσέθηκε καὶ τὰ τῆς ἀρετῆς , τὸ νηστεύειν δίς τοῦ Σαββάτου , καὶ τὸ ἀποδεκατοῦν ὅσα κτᾶται . Δεῖ γὰρ μὴ ἐκκλίνειν μόνον ἀπὸ κακοῦ , ἀλλὰ καὶ ποιεῖν ἀγαθόν . Καὶ πρότερον δεῖ ἀποσχέσθαι τῆς κακίας , καὶ τότε τῇ ἀρετῇ ἐπιχειρῆσαι , ὥσπερ οὖν καὶ πηγῆς βορβορωθείσης ὕδωρ μέλλων ἀπαρύσασθαι καθαρὸν , πρότερον ἐκκάθαρον τὸν βόρβορον , καὶ τότε ἀρύσῃ τὸ καθαρόν . Καὶ τοῦτο δὲ ἐπισκόπησον , πῶς οὐκ εἰπεν , ὅτι οὐκ εἰμὶ ὡς οἱ πολλοὶ , ἄρπαξ , μοιχὸς , οὐδὲ γὰρ κατεδέξατο ἄχρι καὶ ῥήματος ψιλοῦ ὄνομα διαβεβλημένον τῷ ἑαυτοῦ προσώπῳ μοναδικῶς προσάψαι , ἀλλὰ πληθυντικῶς τοῖς λοιποῖς ἀνθρώποις ταῦτα προσέῤῥιψεν . Εἰπὼν δὲ Ὅτι οὐκ εἰμὶ ὡς οἱ λοιποὶ , ἀντέθηκε τούτῳ τὸ , Νηστεύω δίς τοῦ Σαββάτου , τουτέστι , δεύτερον τῆς ἐβδομάδος . Σάββατον γὰρ ἡ βδομὰς ἐλέγετο , ἀπὸ τῆς τελευταίας καὶ ἀναπαυαίμου ἡμέρας ὀνομαζομένη . Σαββὰτ γὰρ ἡ ἀνάπαυσις , καὶ Σάββατα δὲ τὴν ἐβδομάδα ἔλεγον πληθυντικῶς . Ὅθεν καὶ μίαν Σαββάτων τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς Κβδομάδος τὴν παρ´ ἡμῖν Κυριακὴν ἐκάλουν · παρὰ γὰρ Ἑβραίοις τὸ μίαν ταυτὸν σημαίνει τῷ πρώτην . Ὅντος καὶ ἑτέρου λόγου βαθυτέρου · πρὸς μὲν οὖν τὸ τῆς μοιχείας πάθος τὴν νηστείαν ἀντηλαζωνεύσατο , καὶ γὰρ ἀπὸ τρυφῆς ἡ λαγνεία , αὐτὸς μὲν τὸ σῶμα διὰ νηστείας ἄγχων , πολὺ ἀπεῖχε τῶν τοιούτων παθῶν . Ἐνήστευον δ´ ἄρα οἱ θαρισαῖοι δευτέραν , καὶ πέμπτην . Πρὸς δὲ τὸ , Ἄρπαγες καὶ ἄδικοι , ἀντέταξς τὸ , Ἀποδεκατῶ ὅσα κτῶμαι · τοσοῦτον γὰρ , φησὶν , ἐναντιοῦμαι τῇ ἁρπαγῇ , καὶ ἀδικίᾳ , ὥστε καὶ τὰ ἐμαυτοῦ προσδίδωμι . Ἢ δὲ δεκάτωσις δοκεῖ μέν τισιν ἀπλῶς καὶ ἄπαξ παρὰ τοῦ νόμου διαγορεύεσθαι , τοῖς δὲ βαθέως ἐρευνῶσιν αὐτὸν , εὑρίσκεται τρεῖς δεκατώσεις εἰσηγούμενος , καὶ τοῦτο ἐκ τοῦ Δευτερονομίου μαθήσῃ ἀκριβῶς , ἐπιστήσας τὸν νοῦν . Ταῦτα μὲν οὖν ὀ φαρισαῖος · ὁ δὲ τελώνης πάντα τὰ ἐνανπία . ΜΑακρόθεν γὰρ ἵστατο καὶ σχήματι , καὶ ῥήματι , καὶ κατανύξει καρδίας πάμπολυ ἀπέχων αὐτοῦ , καὶ οὐ μόνῳ τῷ τοπικῷ διαστήματι · τούς τε γὰρ ὀκθαλ μοὺς ᾑδεῖτο εἰς τὸν οὐρανὸν ἆραι , ἀναξίους τῆς τῶν ἄνω θέας κρίνων τοὺς τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ βλέπειν , καὶ καρποῦσθαι θελήσαντας . Εἴς τε τὸ στῆθος ἑαυτοῦ Κτυπτεν , τὴν καρδίαν οἱονεὶ πλήσσων ὑπὲρ τῶν πονηρῶν βουλευμάτων , καὶ εἰς αἴσθησιν διεγείρων οἷα καθεύδουσαν , καὶ οὐδὲν ἄλλο ἔλεγεν , ἢ , Ὁ Θεὸς , ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρὰωλῷ . Καὶ διὰ τούτων ἀπάντων καπέβη δεδικαιωμένος , ἣ ἐκεῖνος , ἀντὶ τοῦ , παρ´ ὃ ἐκεῖνος · Ἀκάθαρτος γὰρ παρὰ Κυρίῳ πᾶς ὑψηλοκάρδιος , καὶ Κύριος ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται , ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν . Ἀλλὰ θαυμάσειεν ἄν τις , πῶς ὁ μὲν Φαρισαῖος ὀλίγα ῥήματα μεγαλοφροσύνης προῖέμενος κατακρίνεται , ὁ δὲ Ἰὼβ πάμπολλα μεγαλοῤῥημονήσας στεφανοῦται ; Ὅτι τοι ὁ μὲν Φαρισαῖος οὐδενὸς
Lemmas: ὁράω δέ ἐν ὁ ὁ Φαρισαῖος εὐχή τάξις ὑποδείκνυμι ἐγώ . Πρότερος γάρ εἶπον ὁ οὐ εἰμί , καί Τάτος καταλέγω ὅς εἰμί . εἶπον γάρ , ὅτι2 οὐ εἰμί οὖς ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ὅδε καί ὅδε , προστίθημι καί ὁ ὁ ἀρετή , ὁ νηστεύω δίς ὁ Σάββατο , καί ὁ ἀποδεκατόω ὅσος κτάομαι . Δεύς γάρ μή ἐκκλίνω μόνος ἀπό κακός , ἀλλά καί ποιέω ἀγαθός . καί πρότερος δεῖ ἀπέχω ὁ κακία , καί τότε ὁ ἀρετή ἐπιχειρέω , ὥσπερ οὖν καί πηγή βορβορώνω ὕδωρ μέλλω ἀπαρύω καθαρός , πρότερος ἐκκαθαίρω ὁ βόρβορος , καί τότε Ἀρύσης ὁ καθαρός . καί οὗτος δέ ἐπισκοπέω , πῶς οὐ εἶπον , ὅτι οὐ εἰμί ὡς ὁ πολύς , ἅρπαξ , μοιχός , οὐδέ γάρ καταδέχομαι ἄχρι καί ῥῆμα ψιλός ὄνομα διαβάλλω ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον μοναδικός προσάπτω , ἀλλά πληθυντικός ὁ λοιπός ἄνθρωπος οὗτος προσρίπτω . εἶπον δέ ὅτι2 οὐ εἰμί ὡς ὁ λοιπός , ἀνατίθημι οὗτος ὁ , νηστεύω δίς ὁ Σάββατο , τουτέστι , δύο ὁ ἑβδομάς . σάββατον γάρ ὁ βδομαω λέγω , ἀπό ὁ τελευταῖος καί ἀναπαύω ἡμέρα ὀνομάζω . Σαβάτ γάρ ὁ ἀνάπαυσις , καί σάββατον δέ ὁ ἑβδομάς λέγω πληθυντικός . ὅθεν καί εἷς σάββατον ὁ πρῶτος ἡμέρα ὁ Κβδομάδος ὁ παρ´ ἐγώ Κυριακός καλέω · παρά γάρ Ἑβραῖος ὁ εἷς τατός σημαίνω ὁ πρῶτος . εἰμί καί ἕτερος λόγος βαθύς · πρός μέν οὖν ὁ ὁ μοιχεία πάθος ὁ νηστεία ἀντηλαζωνεύσατο , καί γάρ ἀπό τρυφή ὁ λαγνεία , αὐτός μέν ὁ σῶμα διά νηστεία ἄγχω , πολύς ἀπέχω ὁ τοιοῦτος πάθος . νηστεύω δδʹ ἄρα ὁ θαρισαῖοι δύο , καί πέμπτος . πρός δέ ὁ , Ἅρπαξ καί ἄδικος , ἀντέχω ὁ , ἀποδεκατόω ὅσος κτείνω · τοσοῦτος γάρ , φημί , ἐναντιόομαι ὁ ἁρπαγή , καί ἀδικία , ὥστε καί ὁ ἐμαυτοῦ προσδίδωμι . ἤ δέ δεκάτωσις δοκέω μέν τις ἀπλόος καί ἅπαξ παρά ὁ νόμος διαγορεύω , ὁ δέ βαθύς ἐρευνάω αὐτός , εὑρίσκω τρεῖς δεκατώσεις εἰσηγέομαι , καί οὗτος ἐκ ὁ Δευτερονόμιον μανθάνω ἀκριβῶς , ἐφίστημι ὁ νόος . οὗτος μέν οὖν ὁ Φαρισαῖος · ὁ δέ τελώνης πᾶς ὁ ἐνανπία . Μακρόθεν γάρ ἵστημι καί σχῆμα , καί ῥῆμα , καί κατάνυξις Καρδία παμπολύς ἀπέχω αὐτός , καί οὖον μόνος ὁ τοπικός διάστημα · ὁ τε γάρ ὀκθαλ μός αἰδέομαι εἰς ὁ οὐρανός ἀείρω , ἀνάξιος ὁ ὁ ἄνω θέα κρίνω ὁ ὁ ὁ γῆ ἀγαθός βλέπω , καί καρπόω ἐθέλω . εἰς τε ὁ στῆθος ἑαυτοῦ Κτυπτεν , ὁ Καρδία οἱονεί πλήσσω ὑπέρ ὁ πονηρός βούλευμα , καί εἰς αἴσθησις διεγείρω οἷος καθεύδω , καί οὐδείς ἄλλος λέγω , ἢ , ὁ θεός , ἱλάσκομαι ἐγώ ὁ ἁμαρὰωλῷ . καί διά οὗτος ἀπαντάω καπέβη δικαιόω , ὅς ἐκεῖνος , ἀντί ὁ , παρ´ ὅς ἐκεῖνος · ἀκάθαρτος γάρ παρά κύριος πᾶς ὑψηλοκάρδιος , καί Κύριος ὑπερήφανος ἀντιτάσσω , ταπεινός δέ δίδωμι χάρις . ἀλλά θαυμάζω ἄν τις , πῶς ὁ μέν Φαρισαῖος ὀλίγος ῥῆμα μεγαλοφροσύνη προῖεμενος κατακρίνω , ὁ δέ Ἰώβ παμπολύς μεγαλορρημονεος στεφανόω ; ὅτι2 ὅς ὁ μέν Φαρισαῖος οὐδείς