cogPG.PG123 111
χος ἐπὶ ὡφελείᾳ , . ἐστὶν , ἡ δὲ κατάκρισις ἐπὶ ὀνειδισμῷ καὶ ἐξουδενώσει , ἄλλως τε καὶ ὅταν ἔχων τις μεγάλας ἀμαρτίας , ὀνειδίζῃ ἑτέροις , καὶ κατακρίνῃ τοὺς ἐλάττονα ἔχοντας , ἃ ὁ Θεὸς μέλλει κρίνειν . « Ἐν ᾧ γάρ κρίνετε , κριθήσεσθε · καὶ ἐν ᾧ μέτρῳ μετρεῖτε , μετρηθήσεται ὑμῖν . Τί δὲ βλέπεις τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου , τὴν δὲ ἐν τῷ σῷ ὀφθαλμῷ δοκὸν οὐ κατανοεῖς ; ἢ πῶς ἐρεῖς τῷ ἀδελφῷ σου , Ἄφες ἐκβόάλω τὸ κάρφος ἀπὸ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου , καὶ ἰδοὺ ἡ δοκὸς ἐν τῷ ὀφθαλμῷ σου ; Ὑποκριτὰ , ἔκβαλε πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὁτθαὶ μοῦ σοῦ , καὶ τότε διαβλέψεις ἐκβαλεῖν τὸ κάρφος ἐκ τοῦ ὁφθαλμοῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου . » Τὸν μέλλοντα ἐπιπλήττειν ἄλλοις δεῖ ἄμωμον εἶναι . Εἰ γὰρ αὐτὸς ἤτοι ἀμάρτημα , ἐπιμέμφεται ἄλλῳ κάρφος ἔχοντι , ἀναισχύντερον ἐκεῖνον ἐποίησε . Δείκνυσι δὲ ὁ Κύριος , ὅτι οὐδὲ δὐναται ἰδεῖν καλῶς τὸ τοῦ ἀδελφοῦ ἀμάρτημα ὁ μεγάλα ἁμαρτάνων · ὁ γὰρ ἔχων δοκὸν ἐν τῷ ὀφθαλμῷ , πῶς ἂν ἴδοι ἄλλον μετρίως βλαπτόμενΟΝ ; « Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσί , μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων , μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν , καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς . » Κύνες εἰσὶν οἱ ἄπιστοι , χοῖροι δὲ , οἱ πιστοὶ μὲν , βορβορώδη δὲ βίον ἔχοντες . Ἀεῖ τοίνυν τὰ μυστήρια μὴ λέγειν τοῖς ἀπίστοις , μηδὲ τοὺς λαμπροὺς καὶ μαργαρώδεις λόγους τοὺς περὶ θεολογίας τοῖς ἀκαθάρτοις οἱ μὲν γὰρ χοῖροι , καταπατοῦσιν , ἤτοι καταφρονοῦσι τῶν λεγομένων , οἱ δὲ κύνες στραφέντες διασπαράττουσιν ἡμᾶς · οἴα ποιοῦσιν οἱ λεγόμενοι φιλόσοφοι , ὅταν ἀκούσωσιν ὅτι ἐσταυρώθη Θεὸς , σπαράττουσιν ἡμᾶς τοῖς συλλογι σμοῖς , ἀδύνατον εἶναι τοῦτο σοφιζόμενοι . « Αἰτεῖτε , καὶ δοθήσεται ὑμῖν · ζητεῖτε , καὶ εὐρήσετε · κρούετε , καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν · πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει , καὶ ὁ ζητῶν εὑρίσκει , καὶ τῷ Κκρούοντι ἀνοιγήσεται . » ἐπέταξεν ἡμῖν ἐν τοῖς προλαβοῦσι μεγάλα καὶ χαλεπά . Δείκνυσιν οὖν ἐνταῦθα πῶς κατορθωθήσονται , καὶ ὅτι διὰ τῆς εὐχῆς τῆς διηνεκοῦς . Αἰτεῖτε γὰρ , εἴπεν , ἀντὶ τοῦ ἀεὶ , οὐ γὰρ εἶπεν , Αἰτήσασθε ἅπαξ . Εἶτα καὶ ἀπὸ ὑποδείγματος ἀνθρωπίνου βεβαιοῖ τὸ λεχθέν . « Η τίς ἐστιν ἄνθρωπος ἐξ ὑμῶν , ὃν ἐὰν αἰτήση ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἄρτον , μὴ λίθον ἐπιδώσει αὐτῷ ; καὶ ἐὰν ἰχθῦν αἰτήσῃ , μὴ ὄφιν ἐπιδώσει αὐτῷ ; » Παιδεύει ἐνταῦθα ὅτι δεῖ καὶ σφοδρῶς αἰτεῖν , καὶ τὰ συμφέροντα αἰτεῖν . Ὑμεῖς γὰρ , φησὶ , βλέπετε τοὺς παῖδας ὑμῶν τὰ πρέποντα αἰτοῦντας , ἄρτον καὶ ἰχθῦν , καὶ τότε δίδοτε αὐτοῖς ὅταν τοιαῦτα ζητῶσιν · οὑτως οὗν καὶ ὑμεῖς τὰ πνευματικὰ ζητεῖτε , μὴ τὰ σαρκικά . « Εἰ οὖν ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες , οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν , πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατήρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν αὐτόν ; » πονηροὺς ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους , ὡς πρὸς . τὸν Θεὸν συγκρίνων αὐτοὺς , ἐπεὶ ἡ φύσις ἡμῶν ἀγαθή ἐστιν , ὡς Θεοῦ δημιούργημα , κατὰ δὲ προαί -
Lemmas: χος ἐπί ὠφέλεια , . εἰμί , ὁ δέ κατάκρισις ἐπί ὀνειδισμός καί ἐξουδένωσις , ἄλλως τε καί ὅταν ἔχω τις μέγας ἁμαρτία , ὀνειδίζω ἕτερος , καί κατακρίνω ὁ μικρός ἔχω , ὁ ὁ θεός μέλλω κρίνω . « ἐν ὅς γάρ κρίνω , κρίνω · καί ἐν ὅς μέτρον μετρέω , μετρέω σύ . τις δέ βλέπω ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ , ὁ δέ ἐν ὁ σός ὀφθαλμός δοκός οὖον κατανοέω ; ἢ πῶς εἴρω ὁ ἀδελφός σύ , ἄφες εκβοαλεω ὁ κάρφος ἀπό ὁ ὀφθαλμός σύ , καί ἰδού ὁ δοκός ἐν ὁ ὀφθαλμός σύ ; ὑποκριτής , ἐκβάλλω πρῶτος ὁ δοκός ἐκ ὁ ὁτθαὶ ἐγώ σύ , καί τότε διαβλέπω ἐκβάλλω ὁ κάρφος ἐκ ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ . » ὁ μέλλω ἐπιπλήσσω ἄλλος δεῖ ἄμωμον εἰμί . εἰμί γάρ αὐτός ἤτοι ἁμάρτημα , ἐπιμέμφομαι ἄλλος κάρφος ἔχω , ἀναίσχυντος ἐκεῖνος ποιέω . δείκνυμι δέ ὁ Κύριος , ὅτι οὐδέ δυνατός ὁράω καλῶς ὁ ὁ ἀδελφός ἁμάρτημα ὁ μέγας ἁμαρτάνω · ὁ γάρ ἔχω δοκός ἐν ὁ ὀφθαλμός , πῶς εἄν ὁράω ἄλλος μέτριος βλάπτω ; « μή δίδωμι ὁ ἅγιος ὁ κύω , μηδέ βάλλω ὁ μαργαρίτης σύ ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος , μήποτε καταπατέω αὐτός ἐν ὁ πούς αὐτός , καί στρέφω ῥήγνυμι σύ . » κύω εἰμί ὁ ἄπιστος , χοῖρος δέ , ὁ πιστός μέν , βορβορώδης δέ βίος ἔχω . Ἀεῖ τοίνυν ὁ μυστήριον μή λέγω ὁ ἄπιστος , μηδέ ὁ λαμπρός καί μαργαρώδης λόγος ὁ περί θεολογία ὁ ἀκάθαρτος ὁ μέν γάρ χοῖρος , καταπατέω , ἤτοι καταφρονέω ὁ λέγω , ὁ δέ κύω στρέφω διασπαράσσω ἐγώ · οἶος ποιέω ὁ λέγω φιλόσοφος , ὅταν ἀκούω ὅτι σταυρόω θεός , σπαράσσω ἐγώ ὁ συλλογεύς ὀρχησμός , ἀδύνατος εἰμί οὗτος σοφίζω . « αἰτέω , καί δίδωμι σύ · ζητέω , καί εὑρίσκω · κρούω , καί ἀνοίγνυμι σύ · πᾶς γάρ ὁ αἰτέω λαμβάνω , καί ὁ ζητέω εὑρίσκω , καί ὁ κκρουω ἀνοίγνυμι . » ἐπιτάσσω ἐγώ ἐν ὁ προλαμβάνω μέγας καί χαλεπός . δείκνυμι οὖν ἐνταῦθα πῶς κατορθόω , καί ὅτι διά ὁ εὐχή ὁ διηνεκής . αἰτέω γάρ , εἶπον , ἀντί ὁ ἀεί , οὖον γάρ εἶπον , αἰτέω ἅπαξ . εἶτα καί ἀπό ὑπόδειγμα ἀνθρώπινος βεβαιόω ὁ λέγω . « ὁ τίς εἰμί ἄνθρωπος ἐκ σύ , ὅς ἐάν αἰτέω ὁ υἱός αὐτός ἄρτος , μή λίθος ἐπιδίδωμι αὐτός ; καί ἐάν ἰχθύς αἰτέω , μή ὄφις ἐπιδίδωμι αὐτός ; » παιδεύω ἐνταῦθα ὅτι δεῖ καί σφοδρός αἰτέω , καί ὁ συμφέρω αἰτέω . σύ γάρ , φημί , βλέπω ὁ παῖς σύ ὁ πρέπω αἰτέω , ἄρτος καί ἰχθύς , καί τότε δίδωμι αὐτός ὅταν τοιοῦτος ζητέω · οὕτως ἐν καί σύ ὁ πνευματικός ζητέω , μή ὁ σαρκικός . « εἰμί οὖν σύ πονηρός εἰμί , οἶδα δόμα ἀγαθός δίδωμι ὁ τέκνον σύ , πόσος μᾶλλον ὁ Πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός δίδωμι ἀγαθός ὁ αἰτέω αὐτός ; » πονηρός ὀνομάζω ὁ ἄνθρωπος , ὡς πρός . ὁ θεός συγκρίνω αὐτός , ἐπεί ὁ φύσις ἐγώ Ἀγαθή εἰμί , ὡς Θεός δημιούργημα , κατά δέ προαί -