cogPG.PG123 248
ἀπὸ τοῦ Θεοῦ Λόγου λεγόμενον ἐκλάβοις , ὅτι « ἐδόθη μοι ἡ πᾶσα ἐξουσία , » καθὸ καὶ ἄκοντες καὶ ἑκόντες νῦν ἐπιγινώσκουσί με Θεὸν , οἱ πρώην κατὰ τὸν τῆς ἀκουσίου ὑποταγῆς τρόπον δουλεύοντές μοι · εἰ δὲ ὡς ἀπὸ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως λεγόμενον , οὕτω νόει , ὅτι Ἐγὼ ἡ πρώην κατάκριτος φύσις , κατὰ δὲ τὴν πρὸς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἁσύγγυτον ἕνωσιν Θεὸς εσα , ἔλαβον τὴν ἐξουσίαν κατὰ πάντων , ὥστε προσκυνεῖσθαι ὑπ´ ἀγγέλων ἐν οὐρανῷ , καὶ ἐπὶ γῆς δοξάζεσθαι ὑπὸ τῶν περάτων πάντων . Ἀποστέλλει οὖν τοὺς μαθητὰς οὐκ ἔτι πρὸς τοὺς Ἰουδαίους μάνους , ἀλλ´ ἐπεὶ πάντων ἔλαβε τὴν ἐξουσίαν , πᾶσαν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἁγιάσας ἐν ἑαυτῷ , εἰκότως πρὸς πάντα τὰ ἔθνη πέμπει , ἐντειλάμενος βαπτίζειν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Αἰσχύνεσθωσαν οὖν Ἄρειος καὶ Σαβέλλιος · Ἄρειος μὲν , καθ᾽´ δ οὐκ εἶπεν ὁ Χριστὸς εἰς τὰ ὀνόματα βαπτίζειν , ἀλλ´ εἰς τὸ ὄνομα · ὅνομα Ἐὲ τῶν τριῶν ἐν , ἡ θεότης · εἷς οὖν Θεὸς τὰ τρία . Σαβέλλιος δὲ , καθ᾽´ ὃ καὶ τῶν τριῶν προσώπων ἐμνήσθη ὁ Κύριος , οὐχ ἐνὸς προσώπου , ὡς ἐκεῖνος ἐμφλυάρει , τὰ τρία ὀνόματα ἔχοντος , καὶ ποτὲ μὲν καλουμένου Πατρὸς , ποτὲ δὲ Υἱοῦ , ποτὲ δὲ Πνεύματος · ἀλλὰ τριῶν μᾶλλον προσώπων ἓν ὄνομα ἔχόντων , τὸ Θεός . Εἶτα ἐπεὶ οὐκ ἀρκεῖ τὸ βαπτισθῆναι μόνον , ἀλλὰ δεῖ καὶ ἐργάζεσθαι τὸ ἀγαθὸν μετὰ τὸ ἱάπτισμα , φησί · Διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἔνετειλάμην ὑμῖν , οὐκ ἓν ἢ δὐο , ἀλλὰ πάντα τὰ ἐντάλματά μου . θρίξωμεν οὕν , ἀδελφοὶ , ἐννοοῦντες ὅτι ἐὰν ἂν λείπη ἡμῖν οὔκ ἐσμεν πέλειο δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ . Πάντα γὰρ ἀπαιτούμεθα φυλάττειν . Ὃρα δὲ τὴν τοῦ Κυρίου διάλεξιν , πῶς ἀμφότερα τὰ κεφάλαια τοῦ Χριστιανισμοῦ περιέχει , Θεολογίαν καὶ πρακτικὴν ἀρετήν · εἰπων μὲν γὰρ , ὅτι δεῖ βαπτίζειν εἰς τὸ ὄνομα τῆς Τριάδος , τὴν θεολογίαν ἡμῖν παρέδωκεν · εἰπὼν δὲ διδάσκειν καὶ τὸ τὰς ἐντολὰς τηρεῖν , τὴν πρακτικὴν ἀρετὴν ἡμῖν εἰσηγήσατο . Παραθαῤῥύνων δὲ αὐτοὺς , ἐπειδὴ ἀπέστελλεν εἰς ἔθνη καὶ εἰς σφαγὰς καὶ κινδύνους , φησὶν ὅτι , Μὴ φοβεῖσθε · ἐγὼ γὰρ ἔσομαι μεθ´ ὑμῶν Κν ρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . Ὅρα δὲ καὶ τοῦτο . πῶς ἐμνήσθη τῆς συντελείας , ἵνα διαναστήσῃ αὐτοὺς μᾶλλον καταφρονεῖν τῶν δεινῶν . Μὴ δυσχεράνητε γὰρ , φησί · συντέλειαν ἕξουσι πάντα , εἴτε ἀλγεινὸ τἷεν κοσμικὰ , εἴτε ἀγαθὰ , ὥστε μήτε τοῖς ἀλγεινοῖς ὑποπέσητε · παρέρχονται γάρ · μήτε τοῖς ἀγαθοῖς ἀπατηθῆτε , συντελοῦνται γάρ . Οὐ μόνοις δὲ τοῖς ἀποστόλοις τοῦτο ὑπέσχετο , τὸ συνεῖναι αὐτοῖς , ἁλλὰ καὶ πᾶσιν ἁπλῶς τοῖς αὐτοῦ μαθηταῖς . Οὐ γὰρ δήπου οἱ ἀπόστολοι ἄχρι τῆς συντελείας ἔμελλον ζῇν . Καὶ ἡμῖν οὖν καὶ τοῖς μεθ´ ἡμᾶς ὑπισχνεῖται ποῦτο , οὐκ ἄχρι δὲ τῆς συντελείας παρῶν , μετὰ τὴν συντέλειαν ἀπέσται , ἄπαγε . Ἔκτοτε γὰρ μᾶλλον συνέσται καθαρώτερον καὶ τρανότερον · τὸ γὰρ , Ἔως , οὐ τὸ μετὰ ταῦτα ἀναιρεῖ , ἔνθα ἂν εὑρεθῇ κείμενον ἐν τῇ γραφὴ . Εὐχαριστήσαντες οὖν τῷ Κυρίῳ τῷ ἐνταῦθα συνόντι ἡμῖν , καὶ πᾶν ἀγαθὸν χορηγοῦντι , καὶ πάλιν συνεσομένῳ τελεώτερον
Lemmas: ἀπό ὁ Θεός Λόγος λέγω κλάβος , ὅτι « δίδωμι ἐγώ ὁ πᾶς ἐξουσία , » καθό καί ἄκων καί ἑκών νῦν ἐπιγιγνώσκω ἐγώ θεός , ὁ πρώην κατά ὁ ὁ ἀεκούσιος ὑποταγή τρόπος δουλεύω ἐγώ · εἰμί δέ ὡς ἀπό ὁ ἀνθρώπινος φύσις λέγω , οὗτος νοέω , ὅτι ἐγώ ὁ πρώην κατάκριτος φύσις , κατά δέ ὁ πρός ὁ υἱός ὁ Θεός ασυγγυος ἕνωσις θεός Έσα , λαμβάνω ὁ ἐξουσία κατά πᾶς , ὥστε προσκυνέω ὑπό ἄγγελος ἐν οὐρανός , καί ἐπί γῆ δοξάζω ὑπό ὁ πέρας πᾶς . ἀποστέλλω οὖν ὁ μαθητής οὐ ἔτι πρός ὁ Ἰουδαῖος μανός , ἀλ ἐπεί πᾶς λαμβάνω ὁ ἐξουσία , πᾶς ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἁγίζω ἐν ἑαυτοῦ , εἰκότως πρός πᾶς ὁ ἔθνος πέμπω , ἐντέλλω βαπτίζω εἰς ὁ ὄνομα ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . Αἰσχύνεσθωσαν οὖν Ἄρειος καί Σαβέλλιος · Ἄρειος μέν , καθά δ οὐ εἶπον ὁ Χριστός εἰς ὁ ὄνομα βαπτίζω , ἀλ εἰς ὁ ὄνομα · ὄνομα ἐέ ὁ τρεῖς ἐν , ὁ θεότης · εἷς οὖν θεός ὁ τρεῖς . Σαβέλλιος δέ , καθά ὅς καί ὁ τρεῖς πρόσωπον μιμνήσκω ὁ Κύριος , οὐ εἷς πρόσωπον , ὡς ἐκεῖνος εμφλυαειρω , ὁ τρεῖς ὄνομα ἔχω , καί ποτέ μέν καλέω πατήρ , ποτέ δέ υἱός , ποτέ δέ πνεῦμα · ἀλλά τρεῖς μᾶλλον πρόσωπον εἷς ὄνομα ἔχοω , ὁ Θεός . εἶτα ἐπεί οὐ ἀρκέω ὁ βαπτίζω μόνος , ἀλλά δεῖ καί ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός μετά ὁ ιαπτισμαω , φημί · διδάσκω αὐτός τηρέω πᾶς ὅσος ἐντέλλω σύ , οὐ εἷς ἢ δύο , ἀλλά πᾶς ὁ ἔνταλμα ἐγώ . θρίζω οὖν , ἀδελφός , ἐννοέω ὅτι ἐάν εἄν λείπω ἐγώ οὐ εἰμί πέλειος δοῦλος ὁ Χριστός . Πάν γάρ ἀπαιτέω φυλάσσω . Ὅρας δέ ὁ ὁ κύριος διάλεξις , πῶς ἀμφότερος ὁ κεφάλαιος ὁ χριστιανισμός περιέχω , θεολογία καί πρακτικός ἀρετή · εἶπον μέν γάρ , ὅτι δεῖ βαπτίζω εἰς ὁ ὄνομα ὁ Τριάς , ὁ θεολογία ἐγώ παραδίδωμι · εἶπον δέ διδάσκω καί ὁ ὁ ἐντολή τηρέω , ὁ πρακτικός ἀρετή ἐγώ εἰσηγέομαι . παραθαρσύνω δέ αὐτός , ἐπεί ἀποστέλλω εἰς ἔθνος καί εἰς σφαγή καί κίνδυνος , φημί ὅτι , μή φοβέω · ἐγώ γάρ εἰμί μεθ´ σύ ΚΝ ριʹ ὁ συντέλεια ὁ αἰών . Ὅρας δέ καί οὗτος . πῶς μιμνήσκω ὁ συντέλεια , ἵνα διανίστημι αὐτός μᾶλλον καταφρονέω ὁ δεινός . μή δυσχεραίνω γάρ , φημί · συντέλεια ἔχω πᾶς , εἴτε αλγεινός τίω κοσμικός , εἴτε ἀγαθός , ὥστε μήτε ὁ ἀλγεινός ὑποπίπτω · παρέρχομαι γάρ · μήτε ὁ ἀγαθός ἀπατάω , συντελέω γάρ . οὖον μόνος δέ ὁ ἀπόστολος οὗτος ὑπισχνέομαι , ὁ συνίημι αὐτός , ἀλλά καί πᾶς ἁπλόος ὁ αὐτός μαθητής . οὖον γάρ δήπου ὁ ἀπόστολος ἄχρι ὁ συντέλεια μέλλω ζάω . καί ἐγώ οὖν καί ὁ μεθ´ ἐγώ ὑπισχνέομαι Πούτο , οὐ ἄχρι δέ ὁ συντέλεια πηρός , μετά ὁ συντέλεια ἄπειμι1 , ἀπάγω . ἔκτοτε γάρ μᾶλλον σύνειμι καθαρός καί τρανής · ὁ γάρ , ἔως , οὖον ὁ μετά οὗτος ἀναιρέω , ἔνθα εἄν εὑρίσκω κεῖμαι ἐν ὁ γραφή . εὐχαριστέω οὖν ὁ κύριος ὁ ἐνταῦθα σύνειμι ἐγώ , καί πᾶς ἀγαθός χορηγέω , καί πάλιν σύνειμι τέλειος