cogPG.PG123 327
συντέλειαν τοῦ βίου , εἴτε τὴν καθολικὴν εἴτε τὴν Κνὸς ἑκάστου , ἵνα ὡς ἀδήλου ὄντος τοῦ τέλους , ἀεὶ ἀγωνιζώμεθα , προσδοκῶντες αὐτὸ καὶ φοβούμενοι μὴ ἀνετοίμοις ἐπιστῇ . Σκοπήσωμεν δὲ καὶ τὰς λέξεις . Θψὲ μὲν ἐφίσταται τὸ τέλος , ὅταν τις γηράσας ἀποθάνῃ . Μεσονυκτίου δὲ , ὅταν τις μέσης ἡλι κίας εἴη . Ἀλεκτοροφωνίας δὲ ὅταν ὁ λόγος ἐν ἡμῖν συμπληρωθῇ . Ἀλέκτωρ γὰρ ὁ λόγος , ὁ ἐγείρων ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ὕπνου τῆς ἀναισθησίας . Ὅταν οὖν ἄρξηται κατὰ λόγον ζῇν ὁ παῖς καὶ φρονεῖν , τότε ὁ ἀλέκτωρ ἐν αὐτῷ φωνει . Πρωΐα δὲ , ἡ παντελῶς παιδικὴ ἡλικία . Δεῖ οὖν πάντας προνοεῖσθαι τοῦ τέλους . Κἂν γὰρ παιδίον εἴη , προνοητέον καὶ τούτου , μήπως ἀβάπτιστον ἀπέλθοι . Πᾶσι ὅδε ταῦτα παραγγέλλει ὁ Κύριος , καὶ τοῖς κοσμικωτέροις , καὶ τοῖς ἀναχωρηταῖς . Ὀφελομεν οὖν γρηγορεῖν καὶ προσεύχεσθαι ἄμφω ταῦτα . Πολλοὶ γὰρ γρηγοροῦσι μὲν , ἀλλ´ εἰς πονηρὰ τὰς νύκτας ἀναλίσκοντες . Ὅρα δὲ πῶς οὐκ εἶπεν , ὅτι , Οὐ οἶδα πότε ὁκαιρῥς ἐστιν , ὰλλ´ . Οὐ οἴδατε . Διὰ γὰρ τὸ ἡμῶν συμφέρον ἀπέκρυψεν . Εἰ γὰρ καὶ νῦν ἀδήλου τοῦ τέλους ὄντος , κατ´ ἀλλήλων μαινόμεθα , τί οὐκ ἀν ἑποιοῦμεν εἰ ἑγινώσκομεν τὸ τέλος ; Εἰς ἐσχάτην γὰρ κακίαν τὸν πρὸ τῆς τελευτῆς καιρὸν ἐνηλίσκομεν ἂν , εἶτα μιᾷ ἡμέρᾳ ματάνοιαν ἐνδεικνύμενοι , ἐβλαπτόμεθα ἂν τὰ χείριστα . ΚΕΦΑΛ . ΙΔʹ . Περὶ τῆς ἀλειψάσης τὸν Κύριον μύρῳ . Περὶ τοῦ Πάσχα . Περὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ παραδόσεως . Περὶ τῆς ἀρνήσεως τοῦ Πέτρου . Περὶ τὼν τῷ Κυρίῳ παρὰ τῷ ἀρχιερεῖ ἐπιτεθεισῶν αἰτιῶο Ην δὲ τὸ Πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα , μετὰ δύο ἡμέρας . Καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Γραμματεῖς , πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν . Ἔλεγον δὲ , Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ , μήποτε θόρυβος ἔσται τοῦ λαοῦ . Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ ἐνʹοἰκία Σίμωνος τοῆ λεπροῦ , κατακειμένου αὐτοῦ , ἧλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς , πολυτελοῦς . Καὶ συντρίψασα τὸ ἀλάβαστρον , κατέχεεν αὐτοῦ κατὰ τῆς κεφαλῆς . ἔσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑα . τοὺς καὶ λέγοντες , Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μήσολ γέγονεν ; ἠδύνατο γὰρ τοῦτο πραθῆναι ἐπάνω τριακοσίων δηναρίων , καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς . Καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ . » Τῇ τετράδι τὸ συμβούλιον συνέστη . Καὶ διὰ τοῦτο νηστεύομεν καὶ ἡμεῖς τὰς τετράδας . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν ἠβούλοντο τὸν τῆς ἑορτῆς καιρὸν ὑπερθέσθαι , οὐ συνεχωρήθησαν δέ , ἀλλ´ αὐτὸς ἑαυτῷ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους τηρῶν , κατὰ τὸ Πάσχα εὐδόκησε σταυρωθῆναι . Αὐτὸς γὰρ ἦν τὸ Πάσχα τὸ ἀληθινόν . Ὅθεν θαυμάσαι πάρεστι τὴν αὐτοῦ δύναμιν . Ὅτε μὲν γὰρ ἐκεῖνοι ἠβούλοντο καΟΑΓΝΤ ΚΙΝ .
Lemmas: συντέλεια ὁ βίος , εἴτε ὁ καθολικός εἴτε ὁ Κνὸς ἕκαστος , ἵνα ὡς ἄδηλος εἰμί ὁ τέλος , ἀεί ἀγωνίζομαι , προσδοκάω αὐτός καί φοβέω μή ἀνέτοιμος ἐφίστημι . σκοπέω δέ καί ὁ λέγω . Θῆψ μέν ἐφίστημι ὁ τέλος , ὅταν τις γηράσκω ἀποθνῄσκω . μεσονύκτιος δέ , ὅταν τις μέσος ἡλς κίς εἰμί . ἀλεκτοροφωνία δέ ὅταν ὁ λόγος ἐν ἐγώ συμπληρόω . Ἀλέκτωρ γάρ ὁ λόγος , ὁ ἐγείρω ἐγώ ἀπό ὁ ὕπνος ὁ ἀναισθησία . ὅταν οὖν ἄρχω κατά λόγος ζάω ὁ παῖς καί φρονέω , τότε ὁ ἀλέκτωρ ἐν αὐτός φωνέω . πρωΐα δέ , ὁ παντελῶς παιδικός ἡλικία . Δεύς οὖν πᾶς προνοέω ὁ τέλος . κἀν γάρ παιδίον εἰμί , προνοητέον καί οὗτος , μήπως ἀβάπτιστος ἀπέρχομαι . Πᾶς ὅδε οὗτος παραγγέλλω ὁ Κύριος , καί ὁ κοσμικός , καί ὁ ἀναχωρητής . ὀφείλω οὖν γρηγορέω καί προσεύχομαι ἄμφω οὗτος . πολλός γάρ γρηγορέω μέν , ἀλ εἰς πονηρός ὁ νύξ ἀναλίσκω . Ὅρας δέ πῶς οὐ εἶπον , ὅτι , οὖον οἶδα πότε ὁκαιρῥς εἰμί , άλλος . οὖον οἶδα . Ζεύς γάρ ὁ ἐγώ συμφέρω ἀποκρύπτω . εἰμί γάρ καί νῦν ἄδηλος ὁ τέλος εἰμί , κατ´ ἀλλήλων μαίνομαι , τίς οὐ εἰς ποιέω εἰμί γιγνώσκω ὁ τέλος ; εἰς ἔσχατος γάρ κακία ὁ πρό ὁ τελευτή καιρός ενηλισκω εἄν , εἶτα εἷς ἡμέρα ματανοεις ἐνδείκνυμι , βλάπτω εἄν ὁ κακός . ΚΕ . ἴδη . περι ὁ ἀλείφω ὁ κύριος μύρον . περι ὁ Πάσχα . περι ὁ ὁ Χριστός παράδοσις . περι ὁ ἄρνησις ὁ Πέτρος . περι ὅς ὁ κύριος παρά ὁ ἀρχιερεύς ἐπιτίθημι αἰτιάομαι ἐάν δέ ὁ Πάσχα καί ὁ ἄζυμος , μετά δύο ἡμέρα . καί ζητέω ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Γραμματεύς , πῶς αὐτός ἐν δόλος κρατέω ἀποκτείνω . λέγω δέ , μή ἐν ὁ ἑορτή , μήποτε θόρυβος εἰμί ὁ λαός . καί εἰμί αὐτός ἐν Βηθανία ἐνοικία Σίμων τοῆ λεπρός , κατάκειμαι αὐτός , ἔρχομαι γυνή ἔχω ἀλάβαστος μύρον νάρδος πιστικός , πολυτελής . καί συντρίβω ὁ ἀλάβαστος , καταχέω αὐτός κατά ὁ κεφαλή . εἰμί δέ τις ἀγανακτέω πρός ἐάω . ὁ καί λέγω , εἰς τίς ὁ ἀπώλεια οὗτος ὁ μήσολ γίγνομαι ; δύναμαι γάρ οὗτος πέρνημι ἐπάνω τριακόσιοι δηνάριον , καί δίδωμι ὁ πτωχός . καί ἐμβριμάομαι αὐτός . » ὁ τετράς ὁ συμβούλιον συνίστημι . καί διά οὗτος νηστεύω καί ἐγώ ὁ τετράς . ἐκεῖνος μέν οὖν βούλομαι ὁ ὁ ἑορτή καιρός ὑπερτίθημι , οὖον συγχωρέω δέ , ἀλ αὐτός ἑαυτοῦ ὁ καιρός ὁ πάθος τηρέω , κατά ὁ Πάσχα εὐδοκέω σταυρόω . αὐτός γάρ εἰμί ὁ Πάσχα ὁ ἀληθινός . ὅθεν θαυμάζω πάρειμι ὁ αὐτός δύναμις . ὅτε μέν γάρ ἐκεῖνος βούλομαι Α ΚΙΝ .