cogPG.PG123 627
Οὐλέγει δὲ , ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς , ἀπο,Φαντικῶς ἀλλὰ « Μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός ; βουλομένη λοιπὸν αὐτοὺς ἐκείνους συμψήφους λαβεῖν , καὶ εὐπαραδεκτότερον ποιοῦσα τὸν λόγον . ΕΙ γὰρ ἀπεφήνατο , ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς , τυχὶν ἂν καὶ ἀπεδυσπέτησαν τινες , τὴν ψῆφον αὐτῆς ὡς διαβεβλημένης μὴ παραδεχόμενοι . Ἐνόησαν δέ τινες τοὺς πέντε ἄνδρας τῆς Σαμαρείτιδος εἶναι τὰ πέντε βιβλία , ἃ ἡ Σαμαρεῖτις μόνη παρεδέχετο . « Ὅν δὲ νῦν ἔχεις , » φησὶ , τουτέστιν , ὁ λόγος ὁ ἐμὸς , ὃν νῦν ἐξ ἐμοῦ δέχῃ , « οὐκ ἔστι σου ἀνήρ · » οὔπω γὰρ συνεζεύχθης , φησὶ , τῇ ἐμῇ τοῦ Ἰησοῦ διδασκαλίᾳ . εἴποι δ´ ἄν τις καὶ εἰς τύπον τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως λογίζεσθαι τὴν Σαμαρεῖτιν . Ἡ γὰρ φύσις ἡμῶν πάλαι μὲν ἐν ὄρει κατῴκει , τῷ νοῖ τῷ πλήρει τῆς θείας χάριτος . Πρὶν ἢ γὰρ ἁμάρτῃ ὁ Ἀδὰμ , πᾶσι θείοις ἐκεκόσμητο χαρίσμασι . Καὶ γὰρ καὶ προφήτης ἦν . Ἐγερθεὶς γὰρ ἀπὸ τοῦ ὕπνου , περί τε τῆς διαπλάσεως τῆς γυναικὸς , καὶ περὶ τῆς πρὸς αὐτὴν σχέσεως τοῦ ἀνδρὸς ἀπεφήνατο . Ἔφη γάρ · « Τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν μου · » καὶ ὅτι « Ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα . » Ἢν μὲν οὖν ἡ φύσις ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ , τῷ ὑψηλῷ νοὶ , ἀλλὰ προσκροῦσασα τῷ Θεῷ , αἰχμάλωτος ἀπήχθη , καὶ τὸ μὲν σπέρμα τὸ ἅγιον , πᾶσαν ἕννοιαν λέγω θειοτέραν , ἃ αἰχμαλωτίσας ἡμᾶς διάβολος ἀπήγαγεν εἰς Βαβυλῶνα , τὴν σύγχυσίν φημι τοῦδε τοῦ κόσμου · ἀντκνῴκισε δὲ καὶ τοὺς βαρβαρικοὺς λογισμοὺς οὓς · οἱ λέοντες , οἱ βασιλεύοντες ἐν ἡμῖν ἀγαθοὶ λογισμοὶ , κατήσθιον , ἄχρις ἂν ἔπεισεν αὐτοὺς παραδέξασθαι τὰ τοῦ Θεοῦ λόγια . Ἀλλ´ οὐδὲ ταῦτα ὁλοκλήρως · ἡ γὰρ κακία ἅπαξ ἐν τῷ ὄρει ἡμῶν , τῷ οῒ λέγω , κατοικήσασα , ἐδέξατο μὲν τὰ Μωσέως , οὐχ ὀλοκλήρως δὲ τοῦ καλοῦ ἐγένετο , ἀλλὰ καὶ ἔτι ὑπὸ κατάραν ἦν . Ὁ τοίνυν Ἰησοῦς ὁδοιπορήσας , τουτέστι , πολλὰς ὁδοὺς οἰκονομιῶν καὶ τρόπους πρὸς ἡμετέραν σωτηρίαν μετελθών , καὶ ποτὲ μὲν ἀπειλαῖς , ποτὲ δὲ κακῶν πληγαῖς , ποτὲ δὲ εὐεργεσίαις , ἄλλοτε δὲ ἀγαθῶν ὑποσχέσεσι μεθοδεύων τὴν ἡμετέραν ζωὴν , ἀπέκαμε μὲν , τοιούτοις τρόποις ἐπιχειρῶν ἡμᾶς διορθώσασθαι , εὗρε δὲ καὶ ἄλλην οἰκονομίαν , ἐν ᾗ καὶ ἐκάθισε , καὶ ἐπανεπαύσατο ἀρεσθεὶς ταύτῃ . Ποίαν ; Τὴν πηγὴν τοῦ βαπτίσματος , ἐν ᾗ τὴν φύσιν ἡμῶν ὥσπερ ἦινὰ Σαμαρεῖτιν εὐηργέτησεν . Ἡ δὲ πηγὴ αὔτη τοῦ βαπτίσματος πηγὴ Ἰακὼβ εἰκότως ἂν λεχθείη , τουτέστι πτερνιστοῦ . Ἐν αὐτῇ γὰρ τῇ πηγῇ πτερνίζει τις τὸν διάβολον · ἐπεὶ καὶ ὁ Κύριος ἐν ταύτῃ συνέθλασε τὴν κεφαλὴν τοῦ δράκοντος , ὃν καὶ ἔδωκε βρῶμα λαοῖς τοῖς Αἰθίοψι . Τῷ γὰρ δράκοντι τούτῳ οὐκ ἄλλοι τινὲς ἐνευφραίνονται καὶ τρέφονται , εἰ μὴ οἱ ἐζοφωμένοι καὶ μέλανες τὴν ψυχὴν , καὶ τοῦ θείου φωτὸς ἀμέτοχοι . Ταύτῃ δὲ τῇ φύσει ἡμῶν πέντε ἄνδρες συνεζύγησαν · οἱ διάφοροι νόμοι , οπαρὰ τοῦ Θεοῦ
Lemmas: ουλεγω δέ , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χριστός , Ἀποφαντικός ἀλλά « Μῆτις οὗτος εἰμί ὁ Χριστός ; βούλομαι λοιπός αὐτός ἐκεῖνος σύμψηφος λαμβάνω , καί εὐπαράδεκτος ποιέω ὁ λόγος . ΕΙ γάρ ἀποφαίνω , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χριστός , τυχὶν εἄν καί ἀποδυσπετέω τις , ὁ ψῆφος αὐτός ὡς διαβεβλημένος μή παραδέχομαι . νοέω δέ τις ὁ πέντε ἀνήρ ὁ Σαμαρείτης εἰμί ὁ πέντε βιβλίον , ὁ ὁ Σαμαρείτης μόνος παραδέχομαι . « ὅς δέ νῦν ἔχω , » φημί , τουτέστιν , ὁ λόγος ὁ ἐμός , ὅς νῦν ἐκ ἐγώ δέχομαι , « οὐ εἰμί σύ ἀνήρ · » οὔπω γάρ συζεύγνυμι , φημί , ὁ ἐμέω ὁ Ἰησοῦς διδασκαλία . εἶπον δδʹ ἄν τις καί εἰς τύπος ὁ ἀνθρώπινος φύσις λογίζομαι ὁ Σαμαρείτης . ὁ γάρ φύσις ἐγώ πάλαι μέν ἐν ὄρος κατοικέω , ὁ νόος ὁ πλήρης ὁ θεῖος χάρις . πρίν ἢ γάρ ἁμαρτάνω ὁ Ἀδάμ , πᾶς θεῖον κοσμέω χάρισμα . καί γάρ καί προφήτης εἰμί . ἐγείρω γάρ ἀπό ὁ ὕπνος , περί τε ὁ διάπλασις ὁ γυνή , καί περί ὁ πρός αὐτός σχέσις ὁ ἀνήρ ἀποφαίνω . φημί γάρ · « οὗτος νῦν ὀστέον ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ · » καί ὅτι « ἀντί οὗτος καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ . » ἤν μέν οὖν ὁ φύσις ἐγώ ἐν ὁ ὄρος οὗτος , ὁ ὑψηλός νόος , ἀλλά προσκρούω ὁ Θεός , αἰχμάλωτος ἀπάγω , καί ὁ μέν σπέρμα ὁ ἅγιος , πᾶς ἔννοια λέγω θεῖος , ὁ αἰχμαλωτίζω ἐγώ διάβολος ἀπάγω εἰς Βαβυλών , ὁ σύγχυσις φημί ὅδε ὁ κόσμος · ἀντκνῴκισε δέ καί ὁ βαρβαρικός λογισμός ὅς · ὁ λέων , ὁ βασιλεύω ἐν ἐγώ ἀγαθός λογισμός , κατεσθίω , ἄχρι εἄν πείθω αὐτός παραδέχομαι ὁ ὁ Θεός λόγιος . Ἀλ οὐδέ οὗτος ὁλόκληρος · ὁ γάρ κακία ἅπαξ ἐν ὁ ὄρος ἐγώ , ὁ οἶς λέγω , κατοικέω , δέχομαι μέν ὁ Μωσῆς , οὐ ὀλόκληρος δέ ὁ καλός γίγνομαι , ἀλλά καί ἔτι ὑπό καταίρω εἰμί . ὁ τοίνυν Ἰησοῦς ὁδοιπορέω , τουτέστι , πολύς ὁδός οἰκονομία καί τρόπος πρός ἡμέτερος σωτηρία μετέρχομαι , καί ποτέ μέν ἀπειλή , ποτέ δέ κακός πληγή , ποτέ δέ εὐεργεσία , ἄλλοτε δέ ἀγαθός ὑπόσχεσις μεθοδεύω ὁ ἡμέτερος ζωή , ἀποκάμνω μέν , τοιοῦτος τρόπος ἐπιχειρέω ἐγώ διορθόω , εὑρίσκω δέ καί ἄλλος οἰκονομία , ἐν ὅς καί καθίζω , καί ἐπανεπαύω ἀρέσκω οὗτος . Ποίας ; ὁ πηγή ὁ βάπτισμα , ἐν ὅς ὁ φύσις ἐγώ ὥσπερ αἰνός Σαμαρείτης εὐεργετέω . ὁ δέ πηγή οὗτος ὁ βάπτισμα πηγή Ἰακώβ εἰκότως εἄν λέγω , τουτέστι πτερνιστής . ἐν αὐτός γάρ ὁ πηγή πτερνίζω τις ὁ διάβολος · ἐπεί καί ὁ Κύριος ἐν οὗτος συνθλάω ὁ κεφαλή ὁ δράκων , ὅς καί δίδωμι βρῶμα λαός ὁ Αἰθίοψ . ὁ γάρ δράκων οὗτος οὐ ἄλλος τις ἐνευφραίνω καί τρέφω , εἰμί μή ὁ ζοφόω καί μέλας ὁ ψυχή , καί ὁ θεῖον φάος ἀμέτοχος . Ταύτη δέ ὁ φύσις ἐγώ πέντε ἀνήρ συζεύγνυμι · ὁ διάφορος νόμος , ὀπώρα ὁ Θεός