cogPG.PG123 225
« Βαλοῦσα γὰρ αὕτη τὸ μύρον τοῦτο ἑπὶ τοῦ σώματός μου , πρὸς τὸ ἐνταφιάσαι με ἐποίησε . Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅπου ἐὰν κηρυχθῇ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦτο ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ , λαληθήσοται καὶ δ ἐποίησεν αὔτη , εἰς μνημόσυνον αὐτῆς . » Διδάσκει ἡμᾶς , ὅτι κατά τινα θείαν κίνησιν ἐποίησε τοῦτο ἡ γυνὴ , προτυποῦσα τὸν θάνατον αὐτοῦ , καὶ τὴν τοῦ σώματος ταφήν · οὐ γὰρ ἂν ἠνέσχετο ὁ Κύριος μόρῳ καταχρίεσθαι , εἰ μὴ μυστήριόν τι ἐδήλου . Ὡς Θεὸς δὲ προεῖπε τὸ ἐσόμενον , ὅτι εἰς καύχημα αὐτῆς μλλει λαλεῖσθαι πανταχοῦ ὃ ἐποίησεν ἔργον ἡ γυνή . Ὁ δὲ τὴν τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίαν , πῶς ἀμείβεται τὴν γυναῖκα μεγάλῃ χάριτι · ποιεῖ γὰρ αὐτὴν μνημονούεσθαι διάλου , ἄχρις ἂν τὸ αὐτοῦ Εὐαγγέλιον διασώζηται . Πῶς δὲ εἰς τὸν ἐνταφιασμὸν αὐτοῦ συνεβάλλετο τὸ μύρον ; Ἔθος ἦν τοῖς Ἰουδαίοις μετὰ μύρων ἐνταφιάζειν τὰ σώματα , ὡς καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐποίουν , διὰ τὸ ἄσηπτα τηρεῖσθαι καὶ ἄνευ δυς-Θδίας . Δείκνυσιν οὖν , φησίν , ἡ γυνὴ ἐκ τοῦ τὸ μύρον καταχέαι , ὅτι τὸ σῶμά μου ἐνταφιασθήσεται . Ταῦτα δὲ πάντα λέγει , δυσωπῶν καὶ Ἀντρέπων τὸν Ἰούδαν , δι´ οὗ Κμελλε ταφῇ παραδοθῆναι . Νόησον δὲ καὶ κατὰ ἀναγωγὴν , λεπρὸν μὲν εἶναι τὸν ἐθνικὸν λῶν γυναῖκα δὲ ἀμαρτωλὴν τὴν ἐξ ἐθνῶν συναγωγὴν καὶ Ἐκκλησίαν , ἤτις τὸ μύρον , τουτέστι τὴν πίστιν , εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ κεφαλὴν , ἤτοι τὴν θεότητα , ἑξέχεε . Πᾶς γὰρ ὁ πιστεύων Θεὸν εἶναι τὸν Χριστὸν , μύρον καταχέτι εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ Χριστοῦ · ὁ δὲ Ἰούδας ἐπιτιμήσας τῇ γυναικὶ , ὡς Ἰωάννης φησί ,, τύπον ἐπέχει τῶν Ἰουδαίων , τῶν ἔτι καὶ νύν γογγυζόντων κατὰ τῆς Ἐκκλησίας . « Τότε πορευθεὶς εἷς τῶν δώδεκα , ὁ λεγόμενος Ἰούδας Ἰσκαριώτης , πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς εἶπε · Τί θέλετέ μοι δοῦναι , κάγὼ παραδώσω αὐτόν ; οἶδε ἔστησαν αὐτῷ τριάκοντα ἀργύρια · καὶ ἀπὸ τότε ἐζήτει κὑκαιρίαν , ἵνα αὐτὸν παραδῷ . » Ὃτε ἡ ἀλλοτρία γυνὴ , ἡ πόρνη , τοσαύτην ἐπεδείξατο τιμὴν , τότε ὁ μαθητὴς ἀπίρχεται προδώσων αὐτόν . Οὐ γὰρ μάτην κεῖται τὸ , τότε πορευθεὶς , ἀλλ´ ἵνα δείξῃ τὴν ἀναδειαν τοῦ Ἰούδα · ὁ Ἰσκαρεώτης δὲ προστίθησιν , ὄνα γνωριμώτερον αὐτὸν ποιήσῃ . Ὥν γὰρ καὶ ἕτερος Ἰούδας , ὁ καὶ Λεββαῖος . Οὕτος μέντοι ὁ προδότης ἀπὸ κώμης τινὸς ἦν , ἤτις ἐκαλεῖτο Ἰσκάρα . οἶδε Κστησαν τριάκοντα ἀργύρια , ἀντὶ τοῦ , συνεφώνησαν , ἀφώρισαν δοῦναι , οὐχ ὤς οἱ πολλοὶ νοοῦσιν , ἀντὶ τοῦ ἐζυγοστάτησαν . Ἐζήτει οὗν εὐκαιρίαν , μόνον αὐτὸν παραδοῦναι αὐτοῖς · ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν ὄχλον , καὶ διὰ τοῦτο ἐμισθώσαντο τὸν Ἰούδαν , ἵνα καταμηνύσῃ αὐτοῖς ὅτε καταμόνας ἐστί . Τῇ δὲ πρώτῃ τῶν ἀζύμων , προσῆλθον οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ , λέγοντες αὐτῷ · Ποῦ θέλεις ἑτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχα ; Ὁ δὲ εἶπεν · Ὑπάγετε εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὸν δεῖνα , καὶ εἴπατε αὐτῷ · Ὁ διδάσκαλος λέγει · Ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστι · πρὸς σὲ ποιῶ τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου . Καὶ ἐποίησαν οἱ μαθηταὶ ὡς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἡτοίμασαν τὸν Πάσχα . » Πρώτην τῶν ἀζύμων , τὴν πρὸ τῶν ἀζύμεαν
Lemmas: « βάλλω γάρ οὗτος ὁ μύρον οὗτος ἐπί ὁ σῶμα ἐγώ , πρός ὁ ἐνταφιάζω ἐγώ ποιέω . ἀμήν λέγω σύ , ὅπου ἐάν κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος οὗτος ἐν ὅλος ὁ κόσμος , λαλέω καί δ ποιέω οὗτος , εἰς μνημόσυνον αὐτός . » διδάσκω ἐγώ , ὅτι κατά τις θεῖος κίνησις ποιέω οὗτος ὁ γυνή , προτυπόω ὁ θάνατος αὐτός , καί ὁ ὁ σῶμα ταφή · οὖον γάρ εἄν ἀνέχω ὁ Κύριος μόρον καταχρίω , εἰμί μή μυστήριον τίς δηλόω . ὡς θεός δέ προεῖπον ὁ εἰμί , ὅτι εἰς καύχημα αὐτός μέλλω λαλέω πανταχοῦ ὅς ποιέω ἔργον ὁ γυνή . ὁ δέ ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία , πῶς ἀμείβω ὁ γυνή μέγας χάρις · ποιέω γάρ αὐτός μνημονέω διάβολος , ἄχρι εἄν ὁ αὐτός Εὐαγγέλιος διασῴζω . Πῶς δέ εἰς ὁ ἐνταφιασμός αὐτός συμβάλλω ὁ μύρον ; ἔθος εἰμί ὁ Ἰουδαῖος μετά Μύρων ἐνταφιάζω ὁ σῶμα , ὡς καί ὁ Αἰγύπτιος ποιέω , διά ὁ ἄσηπτος τηρέω καί ἄνευ δυς-Θδίας . δείκνυμι οὖν , φημί , ὁ γυνή ἐκ ὁ ὁ μύρον καταχέω , ὅτι ὁ σῶμα ἐγώ ἐνταφιάζω . οὗτος δέ πᾶς λέγω , δυσωπέω καί ἀνατρέπω ὁ Ἰούδας , δις ὅς Κμελλε θάπτω παραδίδωμι . νοέω δέ καί κατά ἀναγωγή , λεπρός μέν εἰμί ὁ ἐθνικός λάω γυνή δέ ἁμαρτωλός ὁ ἐκ ἔθνος συναγωγή καί ἐκκλησία , ὅστις ὁ μύρον , τουτέστι ὁ πίστις , εἰς ὁ ὁ Χριστός κεφαλή , ἤτοι ὁ θεότης , ἐκχέω . Πᾶς γάρ ὁ πιστεύω θεός εἰμί ὁ Χριστός , μύρον κατάγω εἰς ὁ κεφαλή ὁ Χριστός · ὁ δέ Ἰούδας ἐπιτιμάω ὁ γυνή , ὡς Ἰωάννης φημί ,, τύπος ἐπέχω ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ἔτι καί νῦν γογγύζω κατά ὁ ἐκκλησία . « τότε πορεύω εἷς ὁ δώδεκα , ὁ λέγω Ἰούδας Ἰσκαριώτης , πρός ὁ ἀρχιερεύς εἶπον · τις ἐθέλω ἐγώ δίδωμι , κἀγώ παραδίδωμι αὐτός ; οἶδα ἵστημι αὐτός τριάκοντα ἀργύριον · καί ἀπό τότε ζητέω κυκαιριος , ἵνα αὐτός παραδίδωμι . » ὅτε ὁ ἀλλότριος γυνή , ὁ πόρνη , τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι τιμή , τότε ὁ μαθητής ἀπέρχομαι προδίδωμι αὐτός . οὖον γάρ μάτην κεῖμαι ὁ , τότε πορεύω , ἀλ ἵνα δείκνυμι ὁ ἀναδέω ὁ Ἰούδας · ὁ Ἰσκαριώτης δέ προστίθημι , ἄκμων γνώριμος αὐτός ποιέω . ἀνά γάρ καί ἕτερος Ἰούδας , ὁ καί Λεββαῖος . οὗτος μέντοι ὁ προδότης ἀπό κώμη τις εἰμί , ὅστις καλέω Ἰσκάρα . οἶδα Κστησαν τριάκοντα ἀργύριον , ἀντί ὁ , συμφωνέω , ἀφορίζω δίδωμι , οὐ ὅς ὁ πολύς νοέω , ἀντί ὁ ζυγόω . ζητέω ἐν εὐκαιρία , μόνος αὐτός παραδίδωμι αὐτός · φοβέω γάρ ὁ ὄχλος , καί διά οὗτος μισθόω ὁ Ἰούδας , ἵνα καταμηνύω αὐτός ὅτε καταμόνας εἰμί . ὁ δέ πρῶτος ὁ ἄζυμος , προσέρχομαι ὁ μαθητής ὁ Ἰησοῦς , λέγω αὐτός · πός ἐθέλω ἑτοιμάζω σύ ἐσθίω ὁ Πάσχα ; ὁ δέ εἶπον · ὑπάγω εἰς ὁ πόλις πρός ὁ Δεῖνα , καί εἶπον αὐτός · ὁ διδάσκαλος λέγω · ὁ καιρός ἐγώ ἐγγύς εἰμί · πρός σύ ποιέω ὁ Πάσχα μετά ὁ μαθητής ἐγώ . καί ποιέω ὁ μαθητής ὡς συντάσσω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , καί ἑτοιμάζω ὁ Πάσχα . » Πρότερος ὁ ἄζυμος , ὁ πρό ὁ ἀζύμεαν