cogPG.PG123 275
ἀλύσεις , καὶ τὰς πάδας συντετρῖφθαι · καὶ οὐδεὶς αὐτὸν ἴσχυε δαμάσαι · καὶ διὰ παντὸς , νυκτὸς καὶ ἡμέρας , ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ἐν τοῖς μνήμασιν ἦν κράζων καὶ κατακόπτων ἑαυτὸν λίθοις . » Τὰ ἀκριβέστερα τῶν ἀντιγράφων , εἰς τὴν χώραν τῶν Γεργεσηνῶν , ἔχει . Ὁ μὲν οὖν Ματθαῖος δύο εἶναι τοὺς δαιμονιζομένους λέγει · ὁ δὲ Μάρκος καὶ ὁ Λουκᾶς , ἔνα · τὸν γὰρ χαλεπώτερον ἐπιλεξάμενοι , διηγοῦνται περὶ αὐτοῦ . Ἔρχεται τοίνυν ὁ δαιμονιζόμενος , Υἱὸν αὐτὸν ὁμολογῶν εἶναι Θεοῦ . ἐκεῖ γὰρ οἱ ἐν τῷ πλοίῳ ἀμφέβαλλον , ποταπός ἐστιν οὗτος , ἡ παρὰ τῶν ἐχθρῶν μαρτυρία πιστοτέρα γίνεται · λέγω δὴ τῶν δαιμόνων . Κατῴκει δὲ ἐν τοῖς μνήμασι , πονηρὰν ὑπόληψιν ἐνθεῖναι βουλόμενος τοῖς ἀνθρώποις , ὅτι τῶν ἀποθνησκόντων αἱ ψυχαὶ δαίμονες γίνονται . ἐ Ὃ μὴ γένοιτο τινὰ πιστεῦσαι . « Ἰδών δὲ τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ μακρόθεν , ἔδραμε καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ , καὶ κράξας φωνῇ μεγάλῃ , εἶπε · Τί ἐμοὶ καὶ σοὶ , Ἰησοῦ , Υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου · Ὁρκίζω σε τὸν Θεὸν , μή με βασανίσῃς . Ἔλεγε γὰρ αὐτῷ · Ἔξελθε , τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον , ἐκ τοῦ ἀνθρώπου . Καὶ ἐπηρώτα αὐτὸν , Τί σοι ὄνομα ; Καὶ ἀπεκρίθη , λέγων · Λεγεὼν ὄνομά μοι , ὅτι πολλοί ἐσμεν . Καὶ παρεκάλει αὐτὸν πολλὰ , ἵνα μὴ αὐτοὺς ἀποστείλῃ ἔξω τῆς χώρας . βάσανον νομίζουσιν οἱ δαίμονες τὸ ἐξελθεῖν ἐκ τοῦ ἀνθρώπου . Διό φασι , Μὴ βασανίσῃς , τουτέστι , μὴ ἐξαγάγης ἡμᾶς ἐκ τοῦ κατοικητηρίου ἡμῶν , ἤτοι τοῦ ἀνθρώπου · καὶ ἄλλως δὲ , ἐνόμιζον ὅτι διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν ὑπ´ αὐτῶν τολμωμένων , οὐκ ἀνέξεται · ἀλλὰ παραδώσει αὐτοὺς ἀντεῦθεν ἤδη τῇ κολάσει · διὰ τοῦτο καὶ παρακαλοῦσιν ἵνα´ μὴ βασανίσῃ αὐτούς . Ἐρωτᾷ δὲ αὐτὸν ὁ Κύριος , οὐχ ἵνα μάθῃ αὐτὸς , ἀλλ´ ἵνα οἱ ἄλλοι μάθωσι τὸ πλῆθος τῶν ἐνοικούντων αὐτῷ δαιμόνων . Ἐπειδὴ γὰρ εἶς ἐφαίνετο , δείκνυσιν ὁ Χριστὸς ὅσοις ἐχθροῖς ἐπάλαιεν ὁ ἐλεεινὸς ἐκεῖνος ἄνθρωπος . « Ἢν δὲ ἐκεῖ πρὸς τῷ ὄρει ἀγέλη χοίρων μεγάλη βοσκομένη . Καὶ παρεκάλεσαν αὐτὸν πάντες οἱ δαίμονες , λέγοντες · Πέμψον ἡμᾶς εἰς τοὺς χοίρους , ἵνα εἰς αὐτοὺς εἰσέλθωμεν · καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς εὐθέως ὁ Ἰησοῦς · καὶ ἐξελθόντα τὰ πνεύματα τὰ ἀκάθαρτα , εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους . Καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν . Ἡσαν δὲ ὡς δισχίλιοι , καὶ ἐπνίγοντο ἐν τῇ θαλάσσῃ . Οἱ δὲ βόσκοντες τοὺς χοίρους , ἔφυγον , καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς . » Οἱ μὲν δαίμονες ἀξιοῦσι τὸν Κύριον μὴ ἀποστεῖλαι αὐτοὺς ἔξω τῆς χώρας , ἀλλ´ εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων ἀπολῦσαι · ὁ δὲ συγχωρεῖ τοῦτο . Ἐπειδὴ γὰρ παλαίστρα ἐστὶν ὁ βίος ἡμῶν , οὐκ ἡθέλησεν ὁ Κύριος ἔξώ τοῦ Βίου τοιτο ἀπολῦσαι τοὺς · δαίιιονας . ἐν παλαίοντες ἡμῖν , δοκιμωτέρους ἡμᾶς ἐγράζωνται . Συνεχώρησι ἄν αὐτοῖς εἰς τοὺς χοίρους εἰσελθεῖν , ὡς ἂν μάθωμεν ὅτι ὥσπερ τῶν χοίρων οὐκ ἐφείσαντο , οὕτως οὐδ´ ἂν . τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου ἐφείσαντο , εἰ μὴ θεία δύναμις ἦν ἡ συντηροῦσα αὐτόν · οἱ δαίμονες γὰρ ἐχθροὶ ὄντες , κατέκοψαν ἂν ἡμᾶς αὐθωρὸν , εἰ μὴ ὁ Θεὸς συνετήρει ἡμᾶς . Μάνθανε δὲ ὅτι οὐδὲ κατὰ χοίρων
Lemmas: ἄλυσις , καί ὁ παδάω συντρίβω · καί οὐδείς αὐτός ἰσχύω δαμάζω · καί διά πᾶς , νύξ καί ἡμέρα , ἐν ὁ ὄρος καί ἐν ὁ μνῆμα εἰμί κράζω καί κατακόπτω ἑαυτοῦ λίθος . » ὁ ἀκριβής ὁ ἀντίγραφος , εἰς ὁ χώρα ὁ Γερασηνός , ἔχω . ὁ μέν οὖν Ματθαῖος δύο εἰμί ὁ δαιμονίζομαι λέγω · ὁ δέ Μάρκος καί ὁ Λουκᾶς , νάω · ὁ γάρ χαλεπός ἐπιλέγω , διηγέομαι περί αὐτός . ἔρχομαι τοίνυν ὁ δαιμονίζομαι , υἱός αὐτός ὁμολογέω εἰμί Θεός . ἐκεῖ γάρ ὁ ἐν ὁ πλοῖον ἀμφιβάλλω , ποταπός εἰμί οὗτος , ὁ παρά ὁ ἐχθρός μαρτυρία πιστός2 γίγνομαι · λέγω δή ὁ δαίμων . κατοικέω δέ ἐν ὁ μνῆμα , πονηρός ὑπόληψις ἐντίθημι βούλομαι ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὁ ἀποθνῄσκω ὁ ψυχή δαίμων γίγνομαι . εἰ ὅς μή γίγνομαι τις πιστεύω . « εἶδον δέ ὁ Ἰησοῦς ἀπό μακρόθεν , τρέχω καί προσκυνέω αὐτός , καί κράζω φωνή μέγας , εἶπον · τις ἐγώ καί σύ , Ἰησοῦς , υἱός ὁ Θεός ὁ ὕψιστος · ὁρκίζω σύ ὁ θεός , μή ἐγώ βασανίζω . Ἐλέγω γάρ αὐτός · ἐξέρχομαι , ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος , ἐκ ὁ ἄνθρωπος . καί ἐπερωτάω αὐτός , τις σύ ὄνομα ; καί ἀποκρίνω , λέγω · λεγεών ὄνομα ἐγώ , ὅτι πολύς εἰμί . καί παρακαλέω αὐτός πολύς , ἵνα μή αὐτός ἀποστέλλω ἔξω ὁ χώρα . βάσανος νομίζω ὁ δαίμων ὁ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ ἄνθρωπος . διό φημί , μή βασανίζω , τουτέστι , μή ἐξάγω ἐγώ ἐκ ὁ κατοικητήριος ἐγώ , ἤτοι ὁ ἄνθρωπος · καί ἄλλως δέ , νομίζω ὅτι διά ὁ ὑπερβολή ὁ ὑπό αὐτός τολμάω , οὐ ἀνέχω · ἀλλά παραδίδωμι αὐτός ἀνατίθημι ἤδη ὁ κολάζω · διά οὗτος καί παρακαλέω ἵημι μή βασανίζω αὐτός . ἐρωτάω δέ αὐτός ὁ Κύριος , οὐ ἵνα μανθάνω αὐτός , ἀλ ἵνα ὁ ἄλλος μανθάνω ὁ πλῆθος ὁ ἐνοικέω αὐτός δαίμων . ἐπεί γάρ εἰμί φαίνω , δείκνυμι ὁ Χριστός ὅσος ἐχθρός παλαίω ὁ ἐλεεινός ἐκεῖνος ἄνθρωπος . « ἤν δέ ἐκεῖ πρός ὁ ὄρος ἀγέλη χοῖρος μέγας βόσκω . καί παρακαλέω αὐτός πᾶς ὁ δαίμων , λέγω · πέμπω ἐγώ εἰς ὁ χοῖρος , ἵνα εἰς αὐτός εἰσέρχομαι · καί ἐπιτρέπω αὐτός εὐθύς ὁ Ἰησοῦς · καί ἐξέρχομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος , εἰσέρχομαι εἰς ὁ χοῖρος . καί ὁρμάω ὁ ἀγέλη κατά ὁ κρημνός εἰς ὁ θάλασσα . ἡμι δέ ὡς δισχίλιοι , καί πνίγω ἐν ὁ θάλασσα . ὁ δέ βόσκω ὁ χοῖρος , φεύγω , καί ἀναγγέλλω εἰς ὁ πόλις καί εἰς ὁ ἀγρός . » ὁ μέν δαίμων ἀξιόω ὁ κύριος μή ἀποστέλλω αὐτός ἔξω ὁ χώρα , ἀλ εἰς ὁ ἀγέλη ὁ χοῖρος ἀπολύω · ὁ δέ συγχωρέω οὗτος . ἐπεί γάρ παλαίστρα εἰμί ὁ βίος ἐγώ , οὐ ἐθέλω ὁ Κύριος ἔξω ὁ Βίος τέῳ ἀπολύω ὁ · δαιιιων . ἐν παλαίω ἐγώ , δόκιμος ἐγώ ἐγράζωνται . Συνεχώρησι ἄν αὐτός εἰς ὁ χοῖρος εἰσέρχομαι , ὡς εἄν μανθάνω ὅτι ὥσπερ ὁ χοῖρος οὐ φείδομαι , οὕτως οὐδός εἄν . ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος φείδομαι , εἰμί μή θεῖος δύναμις εἰμί ὁ συντηρέω αὐτός · ὁ δαίμων γάρ ἐχθρός εἰμί , κατακόπτω εἄν ἐγώ αὐθωρός , εἰμί μή ὁ θεός συντηρέω ἐγώ . μανθάνω δέ ὅτι οὐδέ κατά χοῖρος