cogPG.PG123 642
Ὁ γὰρ πεισθείς , ὅτι καὶ ἀναστήσεται , καὶ αὐτῷ δώσει τὰς εὐθύνας τῶν πεπλημμελημένων , προσδοαμεῖται πάντως αὐτῷ , ἐξιλεούμενος αὐτὸν , ὡς μέλλοντα αὐτοῦ κριτὴν ἔσεσθαι . Μὴ θαυμάζετε δὲ ἅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν . Εἰ γὰρ καὶ Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστὶν , ἀλλὰ καὶ Θεός ἐστιν · ὥστε τὴν κρίσιν εἰκότως ἔχει , ὡς Υἱὸς Θεοῦ . Εἰ δὲ καὶ ἄνθρωπος φαίνεται , μὴ θαυμάζετε . Χρὴ δὲ γινώσκειν , ὅτι Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς , ψιλὸν ἄνθρωπον δογματίζων τὸν Κύριον , οὔτως ἀνεγίνωσκε τοῦτο τὸ χωρίον · « Καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῳ , καὶ κρίσιν ποιεῖν , ὅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν · » ἐνταῦθα δὲ στίζων , ἀπ´ ἄλλης ἀρχῆς ἀνεγίνωσκε τὸ , « Μὴ θαυμάζετε τοῦτο » ἀνόητον δὲ τελείως ἐστὶ τὸ οὕτως ἀναγινώσκειν . Τὴν γὰρ κρίσιν δέδωκε τῷ Υἱῷ ὁ Πατὴρ , οὐχ ὅτι Υἱὸς ἀνθρώπου ἑστὶν , ἀλλ´ ὅτι Θεός . Ἐκεῖνος μὲν οὗν μὴ δεχόμενος εἰπεῖν τὸν Χριστὸν Θεὸν , ἀλλ´ Υἱὸν ἀνθρώπου , οὔτως ἐνόει κριτὴν αὐτὸν εἶναι , οὐχ ὡς Θεὸν , ἀλλ´ ώς Υἱὸν ἀνθρώπου · ἡμεῖς δὲ οὕτω νοοῦμεν , ὡς εἴρηται . Εἰπὼν δὲ περὶ τῆς μερικῆς ἀναστάσεως , τοῦ Λαζάρου , φημί , καὶ τῶν ἄλλων , οἱ πάλαι δηλαδὴ ἔθανον , νῦν λέγει περὶ τῆς καθόλου · « Ὅτι ἔρχεται ὥρα , ἐν ᾖ οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ · » περὶ τῆς καθολικῆς γὰρ ἀναστάσεως ἐνταῦθά φησιν . Ἐπειδὴ δὲ εἶπεν ἀνωτέρω , ὅτι « Ὁ πιστεύων , εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται , » ἵνα μὴ νομίσωμεν , ὅτι ἡ πίστις μόνη εἰς σωτηρίαν ἀρκεῖ , φησὶν , ὅτι « Ἀναστήσονται , οἱ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως , οἱ τὰ ἀγαθὰ , εἰς ἀνάστασιν ζωῆς . » Οὐκ ἄρα ἡ πίστις μόνη χωρὶς ἔργων δικαιοῖ , ἀλλὰ καὶ τὰ ἔργα προσεῖναι δεῖ · τότε γὰρ καὶ κυρίως πίστις ἐστίν . Ὅρα δὲ διπλῆν τὴν διδασκαλίαν γινομένην , διὰ φόβου καὶ ἱλαρότητος . Τὸ μὲν γὰρ κατακριθῆναι τοὺς τὰ φαῦλα πράξαντας , ἐκφοβεῖ · τὸ δὲ εἰς ζωὴν ἀναστῆναι τοὺς τὰ ἀγαθὰ πράξαντας , δι´ ἰλαρότητος προτρέπεται « Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ´ ἐμαυτοῦ οὐδέν · καθὼς ἀκούω , κρίνω , καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν · ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός . » Καθὼς καὶ ἐν τοῖς ἀνωτέρι . λέλεκται . τὴν ἀπαραλλαξίαν τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ἐνδείκνυνται ταῦτα τὰ ῥήματα , τὸ , « Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ´ ἐμαυτοῦ οὐδὲν , » καὶ ὅσα τοιουτότροπα . Οὐδὲν γὰρ ξένον καὶ ἀλλότριον τοῦ Πατρὸς δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν · οὔτε γὰρ θέλημα ἔχω ἀλλοῖον παρὰ τὸ πατρικὸν , οὔτε δύναμιν . Καθὼς δὲ ἀκούω παρὰ τοῦ Πατρὸς , οὕτω κρίνω · τουτέστιν , ὡς ἂν αὐτὸς ὁ Πατὴρ κρίνει , οὕτω κἀγώ . Ταῦτα δὲ λέγει διὰ τὸ δεῖξαι , ὡς πολλάκις ἔφημεν , τὸ ἀπαράλλακτον καὶ ἐν ἔργοις , καὶ λόγοις , καὶ κρίσεσιν . Ἵνα γὰρ μή τινες , ἄνθρωπον ὁρῶντες αὐτὸν , σκανδαλίζωνται , πῶς ὁ φαινόμενος ἄνθρωπος δικαίαν κρίσιν ποιήσειεν , τοῦ Δαυΐδ εἰπόντος , « Πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης · » ἔφθασε μὲν εἰπὼν , ὅτι Μὴ θαυμάζετε , διότι Υἱὸς ἀνθρώπου εἰμί · λέγει δὲ καὶ νῦν , ὅτι Δικαία ἡ κρίσις μού ἐστι , καθὸ κρίνω , ὡς ἀκούω τοῦ Πατρός μου κρίνοντος . Μὴ γὰρ τὸ ἐμὸν θέλημα ζητῶ , ἀλλὰ τὸ τοῦ Πατρός . Ὁ μὲν θέλων τὸ ἑαυτοῦ βούλημα κυρῶσαι ,
Lemmas: ὁ γάρ πείθω , ὅτι καί ἀνίστημι , καί αὐτός δίδωμι ὁ εὐθύνω ὁ πλημμελέω , προσδοαμειος πάντως αὐτός , ἐξιλεόω αὐτός , ὡς μέλλω αὐτός κριτής εἰμί . μή θαυμάζω δέ ἵσμα υἱός ἄνθρωπος εἰμί . εἰμί γάρ καί υἱός ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά καί Θεός εἰμί · ὥστε ὁ κρίσις εἰκότως ἔχω , ὡς υἱός Θεός . εἰμί δέ καί ἄνθρωπος φαίνω , μή θαυμάζω . χρή δέ γιγνώσκω , ὅτι Παῦλος ὁ Σαμοσατεύς , ψιλός ἄνθρωπος δογματίζω ὁ κύριος , οὔτως ἀναγιγνώσκω οὗτος ὁ χωρίον · « καί ἐξουσία δίδωμι αὐτός , καί κρίσις ποιέω , ὅτι υἱός ἄνθρωπος εἰμί · » ἐνταῦθα δέ στίζω , ἀπ´ ἄλλος ἀρχή ἀναγιγνώσκω ὁ , « μή θαυμάζω οὗτος » ἀνόητος δέ τέλειος εἰμί ὁ οὕτως ἀναγιγνώσκω . ὁ γάρ κρίσις δίδωμι ὁ υἱός ὁ πατήρ , οὐ ὅτι υἱός ἄνθρωπος εἰμί , ἀλ ὅτι Θεός . ἐκεῖνος μέν ἐν μή δέχομαι εἶπον ὁ Χριστός θεός , ἀλ υἱός ἄνθρωπος , οὔτως νοέω κριτής αὐτός εἰμί , οὐ ὡς θεός , ἀλ οὖς υἱός ἄνθρωπος · ἐγώ δέ οὗτος νοέω , ὡς εἴρω . εἶπον δέ περί ὁ μερικός ἀνάστασις , ὁ Λάζαρος , φημί , καί ὁ ἄλλος , ὁ πάλαι δηλαδή θνῄσκω , νῦν λέγω περί ὁ καθόλου · « ὅτι2 ἔρχομαι ὥρα , ἐν εἰμί ὁ ἐν ὁ μνημεῖον ἀκούω ὁ φωνή ὁ Θεός · » περί ὁ καθολικός γάρ ἀνάστασις ἐνταῦθα φημί . ἐπεί δέ εἶπον ἀνωτέρω , ὅτι « ὁ πιστεύω , εἰς κρίσις οὐ ἔρχομαι , » ἵνα μή νομίζω , ὅτι ὁ πίστις μόνος εἰς σωτηρία ἀρκέω , φημί , ὅτι « ἀνίστημι , ὁ ὁ φαῦλος πράσσω εἰς ἀνάστασις κρίσις , ὁ ὁ ἀγαθός , εἰς ἀνάστασις ζωή . » οὐ ἄρα ὁ πίστις μόνος Χωρὶς ἔργον δικαιόω , ἀλλά καί ὁ ἔργον πρόσειμι δεῖ · τότε γάρ καί κύριος πίστις εἰμί . Ὅρας δέ διπλόος ὁ διδασκαλία γίγνομαι , διά φόβος καί ἱλαρότης . ὁ μέν γάρ κατακρίνω ὁ ὁ φαῦλος πράσσω , ἐκφοβέω · ὁ δέ εἰς ζωή ἀνίστημι ὁ ὁ ἀγαθός πράσσω , δις ἱλαρότης προτρέπω « οὖον δύναμαι ἐγώ ποιέω ἀπ´ ἐμαυτοῦ οὐδείς · καθώς ἀκούω , κρίνω , καί ὁ κρίσις ὁ ἐμός Δίκαιος εἰμί · ὅτι οὖον ζητέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ . » καθώς καί ἐν ὁ ἀνώτερος . λέγω . ὁ ἀπαραλλαξία ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ ἐνδείκνυμι οὗτος ὁ ῥῆμα , ὁ , « οὖον δύναμαι ἐγώ ποιέω ἀπ´ ἐμαυτοῦ οὐδείς , » καί ὅσος τοιουτότροπος . οὐδείς γάρ ξένος καί ἀλλότριος ὁ πατήρ δύναμαι ἐγώ ποιέω · οὔτε γάρ θέλημα ἔχω ἀλλοῖος παρά ὁ πατρικός , οὔτε δύναμις . καθώς δέ ἀκούω παρά ὁ πατήρ , οὗτος κρίνω · τουτέστιν , ὡς εἄν αὐτός ὁ πατήρ κρίνω , οὗτος ἐγώ . οὗτος δέ λέγω διά ὁ δείκνυμι , ὡς πολλάκις φημί , ὁ ἀπαράλλακτος καί ἐν ἔργον , καί λόγος , καί κρίσις . ἵνα γάρ μή τις , ἄνθρωπος ὁράω αὐτός , σκανδαλίζω , πῶς ὁ φαίνω ἄνθρωπος Δίκαιος κρίσις ποιέω , ὁ Δαυΐδ εἶπον , « Πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης · » φθάνω μέν εἶπον , ὅτι μή θαυμάζω , διότι υἱός ἄνθρωπος εἰμί · λέγω δέ καί νῦν , ὅτι Δίκαιος ὁ κρίσις ἐγώ εἰμί , καθό κρίνω , ὡς ἀκούω ὁ πατήρ ἐγώ κρίνω . μή γάρ ὁ ἐμός θέλημα ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ πατήρ . ὁ μέν ἐθέλω ὁ ἑαυτοῦ βούλημα κυρόω ,