cogPG.PG123 144
ΚΕΦΑΛ . ΙΓʹ . Περὶ τῶν παραβαλῶν οῦ σπείραντος καὶ τῆς βασιλείας τών οὐρανῶν . Ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς ἀποτῆς οἰκίας , ἐκάθητο παρὰ τὴν θάλασταν . Καὶ συνχθησαν πρὸς αὐτὸν ὄχλοι πολλοὶ , ὥστε αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον ἐμβάντα καθῆσθαι , καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει . » Ἐκάθισεν ἐν τῷ πλοίῳ , ἵνα φάντας τοὺς ἀκροατὰς κατὰ πρόσωπον στήσῃ , καὶ πάντες ἀκούωσιν . Καὶ δὴ ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἀλιεύει τοὺς ἐν τῇ γῇ . « Καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ἐν παραβολαῖς , λέγων · » Τοῖς μὲν ἀπλάστοις ὄχλοις ἐπὶ τοῦ ὅρους χωρὶς παραβολῶν λαλεῖ · ἐνταῦθα δὲ τῶν δολερῶν θαρισαίων ὄντων , ἐν παραβολαῖς λέγει · ἵνα κἂν ὡς μὴ νοοῦντες , ἐρωτήσωσι καὶ μάθωσιν . Ἄλλως τε ἀναξίοις οὖσιν , οὐκ ἔδει γυμνὰς τὰς διβασκαλίας αὐτοῖς προκεῖσθαι . Οὐ δεῖ γὰρ τοὺς μαργαρίτας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων ῥίπτεσθαι . Πρώτην δὲ παραβολὴν λέγει τὴν ποιοῦσαν προσεκτικώτερον τὸν ἀκροατήν · ἄκουε γάρ · « Ἰδοὺ ἐξῆλθεν ὁ σπείρων τοῦ σπεῖραι τὸν σπόρον αὐτοῦ . » Ἐαυτὸν λέγει τὸν σπείροντα , σπόρον δὲ τὸν λόγον . Ἐξῆλθε δὲ οὐ τόπω · πανταχοῦ γὰρ ἦν · ζἀλλὰ καθ´ ὃ ἐπλησίασεν ἡμῖν μετὰ σαρκὸς , κατὰ τοῦτο λέγεται ἐξελθεῖν , τῶν κόλπων τῶν πατρικῶν δηλονότι . Ἐξῆλθεν οὐν πρὸς ἡμᾶς , ἐπειδὴ ἡμεῖς οὐκ ἡδυνάμεθα πρὸς αὐτὸν ἐλθεῖν . Καὶ τί ποιῆσαι ἐξῆλθαν ; Ἅρα ἐμπρῆσαι τὴν γῆν διὰ τὰς πολλὰς ἀκάν . θας ; Ἄρα τιμωρήσασθαι ; Οὐχὶ , ἀλλὰ τοῦ σπεῖραι . Τὸν σπόρον δὲ αὐτοῦ εἶπε , διότι καὶ οἱ προφῆται ἔσπειρον . Ἀλλ´ οὐ τὸν σπόρον αὐτῶν , ἀλλὰ τὸν τοῦ θαοῦ Οὕτος δὲ Θεὸς ὢν , τὸν σπόρον αὐτοῦ τὸν ἴδιον ἔσπειρεν · οὐ γὰρ χάριτι θείᾳ ἐσοφίσθη , ἄπαγε ! ἀλλ´ αὐτὸς ἦν ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ . « Καὶ ἐν τῷ σπείρειν αὐτὸν , ἃ μὲν ἔπεσε παρὰ τὴν ὁδόν · καὶ ἦλθε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , καὶ κατέφαγεν αὐτά · ἄλλα δὲ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ πετρώδη , ὅποι οὐκ εἶχε γῆν πολλν , καὶ εὐθέως ἐξανέτειλε διὰ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς · ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος , ἐκαύματίσθη , καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν , ἐξηράνθη . » Οἱ παρὰ τὴν ὁδὸν , εἰσὶν οἱ ῥᾴθυμοι καὶ ὀκνηροὶ , οἶ οὐδ´ δλως παραδέχονται τὸν λόγον . Ὁ γὰρ λογισμὸς αὐτῶν ὁδός ἐστι καταπεπατημένη καὶ σκληρὰ , καὶ μὴ ἀροτριωθεῖσα ὅλως · ἀπὸ τούτων οὖν ἁρπάζει τὸν λόγον τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , ἤτοι τοῦ ἀέρος τὰ πνεύματα , τουτέστιν , οἱ δαίμονες . Οἱ δὲ ἐπὶ τὰ πετρώδη , οἱ ἀκούσαντες μὲν , διὰ δὲ τὴν ἀσθένειαν μὴ αντιβάντες πειρασμοῖς ἢ θλίψεσιν , ἀλλὰ καταπροδόνς τες τὴν οἰκείαν σωτηρίαν · ἥλιον γὰρ ἀνατείλαντα , τοὺς πειρασμοὺς νόει , διότι οἱ πειρασμοὶ δεικνύουσι τοὺς ἀνθρώπους , καὶ φανεροῦσιν ὡς ὁ ἥλιος τὰ κρυπτόμενα . « Ἄλλα δὲ ἕπεστν ἐπὶ τὰς ἀκάνθας , καὶ ἀνέβησαν αἱ ἄκανθαι , καὶ ἀπέπνιξα αὐτά . » Οὑτοί εἰσιν οἱ διὰ τῶν φροντίδων ἀποπνίγοντες τὸν λόγον · κἂν γὰρ δοκῇ ὁ πλούσιος ἀγαθήν τινα πρᾶξιν ΔΑΡΓΓ ΣΙ .
Lemmas: ΚΕ . πνίξ . περι ὁ παραβάλλω ἀρτύω σπείρω καί ὁ βασίλεια ὅς οὐρανός . ἐν δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ἐξέρχομαι ὁ Ἰησοῦς αποος οἰκίον , κάθημαι παρά ὁ θάλλω . καί συνάγω πρός αὐτός ὄχλος πολύς , ὥστε αὐτός εἰς ὁ πλοῖον ἐμβαίνω κάθημαι , καί πᾶς ὁ ὄχλος ἐπί ὁ αἰγιαλός ἵστημι . » καθίζω ἐν ὁ πλοῖον , ἵνα φημί ὁ ἀκροατής κατά πρόσωπον ἵστημι , καί πᾶς ἀκούω . καί δή ἀπό ὁ θάλασσα ἁλιεύω ὁ ἐν ὁ γῆ . « καί λαλέω αὐτός πολύς ἐν παραβολή , λέγω · » ὁ μέν ἄπλαστος ὄχλος ἐπί ὁ ὅρος Χωρὶς παραβολή λαλέω · ἐνταῦθα δέ ὁ δολερός θαρισαίων εἰμί , ἐν παραβολή λέγω · ἵνα κἀν ὡς μή νοέω , ἐρωτάω καί μανθάνω . ἄλλος τε ἀνάξιος εἰμί , οὐ ἐσθίω γυμνάς ὁ διβασκαλίας αὐτός πρόκειμαι . οὖον δεῖ γάρ ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος ῥίπτω . πρότερος δέ παραβολή λέγω ὁ ποιέω προσεκτικός ὁ ἀκροατής · ἀκούω γάρ · « ἰδέ ἐξέρχομαι ὁ σπείρω ὁ σπείρω ὁ σπόρος αὐτός . » ἑαυτοῦ λέγω ὁ σπείρω , σπόρος δέ ὁ λόγος . ἐξέρχομαι δέ οὖον τόπος · πανταχοῦ γάρ εἰμί · Ζάλλα καθ´ ὅς πλησιάζω ἐγώ μετά σάρξ , κατά οὗτος λέγω ἐξέρχομαι , ὁ κόλπος ὁ πατρικός δηλονότι . ἐξέρχομαι ὀν πρός ἐγώ , ἐπεί ἐγώ οὐ ἡδύνω πρός αὐτός ἔρχομαι . καί τίς ποιέω ἐξέρχομαι ; ἄρα ἐμπίμπρημι ὁ γῆ διά ὁ πολύς Ακάν . τίθημι ; ἄρας τιμωρέω ; οὐ , ἀλλά ὁ σπείρω . ὁ σπόρος δέ αὐτός εἶπον , διότι καί ὁ προφήτης σπείρω . Ἀλ οὖον ὁ σπόρος αὐτός , ἀλλά ὁ ὁ θάω οὗτος δέ θεός εἰμί , ὁ σπόρος αὐτός ὁ ἴδιος σπείρω · οὖον γάρ χάρις θεῖος σοφίζω , ἀπάγω ! ἀλ αὐτός εἰμί ὁ σοφία ὁ Θεός . « καί ἐν ὁ σπείρω αὐτός , ὁ μέν πίπτω παρά ὁ ὁδός · καί ἔρχομαι ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , καί κατεσθίω αὐτός · ἄλλος δέ πίπτω ἐπί ὁ πετρώδης , ὅποι οὐ ἔχω γῆ πολ , καί εὐθύς ἐξανατέλλω διά ὁ μή ἔχω βάθος γῆ · ἥλιος δέ ἀνατέλλω , καυματίζω , καί διά ὁ μή ἔχω ῥίζα , ξηραίνω . » ὁ παρά ὁ ὁδός , εἰμί ὁ ῥᾴθυμος καί ὀκνηρός , οἶς οὐδός δλως παραδέχομαι ὁ λόγος . ὁ γάρ λογισμός αὐτός ὁδός εἰμί καταπατέω καί σκληρός , καί μή ἀρότριος ὅλως · ἀπό οὗτος οὖν ἁρπάζω ὁ λόγος ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , ἤτοι ὁ ἀήρ ὁ πνεῦμα , τουτέστιν , ὁ δαίμων . ὁ δέ ἐπί ὁ πετρώδης , ὁ ἀκούω μέν , διά δέ ὁ ἀσθένεια μή ἀντιβαίνω πειρασμός ἢ θλῖψις , ἀλλά καταπροδίδωμι αἱρέω ὁ οἰκεῖος σωτηρία · ἥλιος γάρ ἀνατέλλω , ὁ πειρασμός νοέω , διότι ὁ πειρασμός δείκνυμι ὁ ἄνθρωπος , καί φανερόω ὡς ὁ ἥλιος ὁ κρύπτω . « ἄλλος δέ ἕπος ἐπί ὁ ἄκανθα , καί ἀναβαίνω ὁ ἄκανθα , καί αποπνίγω αὐτός . » οὗτος εἰμί ὁ διά ὁ φροντίς ἀποπνίγω ὁ λόγος · κἀν γάρ δοκέω ὁ πλούσιος ἀγαθός τις πρᾶξις ΔΓ ΣΙ .