cogPG.PG123 311
φητειῶν τελειουμένων ἐπιγνῶσιν ὅτι ἀληθὴς Θεός ἐστιν . Εἰ δὲ μὴ θελήσωσι συνιέναι , εἰς κατάκριμα μεῖζον αὐτοῖς εἰη , ὅτι οὐδὲ μετὰ τοσαῦτα λαμπρὰ θαύματα ἐπίστευσαν . Ὅρα γὰρ πόσα ἐνταῦθα σημεῖα . Εἶπεν αὐτοῖς , ὅτι εὑρήσετε πῶλον . Εἶπεν ὅτι κωλυθήσονται , εἶτα εἰπόντες , ὃτι Ὁ Κύριος χρῄζεε , αὐτοῦ , ἐαθήσονται . Οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τοῦτο μικρῥν ἐστι , τὸ συγχωρηθῆναι τοὺς ἀποστάλους ἀπάγειν τὸν κιωλονσδπερ οὐκ ἂν ἐγένετο εἰ μὴ θεία τις ἀνάγκη ἐπέκειτο τοῖς κυρίοις τοῦ πώλου ἀναγκάζουσα αὐτοὺς , καίτοι πένητας ὄντας καὶ γεωργοὺς τυχὸν , ἀφεῖναι τὸ ζῶον . Πλὴν μάνθανε , ὅτι οὐ μάτην τοῦτο ἐποίησεν ὁ Κύριις . Οὐδὲ γὰρ ἔχρῃζε τοῦ πώλου , ὁ πολλάκις τὴν Γαλιλαίαν καὶ τὴν Ἰουδαίαν ἅπασαν ἐκπεριῖών · ἀλλὰ δεικνύων ὅτι ἐπὶ τὸν ἐθνικὸν λαὸν ἐπιθήσεται , ὃς ἀπειθὴς μὲν ἦν καὶ ἀπαίδευτος , ἐδέδετο δὲ ταῖς οἰκείαις ἁμαρτίαις ἐν τῇ ἀμφόδῳ , τουτέστι τῷ βίῳ τούτῳ , πρὸς τῆν θύραν , ἤ γουν ἔξω τῆς Ἐκκλησίας . Ἐλύθη δὲ παρὰ τῶν μαθητῶν διὰ τοῦ βαπτίσματος καὶ τῆς πίστεως · καὶ ἐπωχήθη αὐτῷ ὁ Κὐριος , ἐπιθέντων τῶν ἀποστόλων τὰ ἱμάτια αὐτῶν , τουτέστι πᾶσαν εὐσχημοσύνην τὴν ἐξ ἀρετῆς . Πρώην μὲν γὰρ γυμνοὶ ὄντες οἱ ἐξ ἐθνῶν ἀσχήμονες ἦσαν , πράττοντες ἄθεσμα . Ἐπεὶ δὲ . ὑπὸ τῶν ἀποστόλων Πχθησαν , τότε δὴ τότε εὐσχημόνως ἔμαθον περιπατεῖν , καὶ διὰ τοῦτο καὶ ἐπ´ αὐτῶν φέρεται ὁ Χριστὸς βασταζόμενος . Τίνες δὲ ἦσαν οἱ πρώην δεσπόται τοῦ πώ καλύοντες τοὺς ἀποστόλους , ἢ πάντως οἱ δαίμονες ; λλὰ καὶ τούτων ἐπικρατέστερο χίνονται οἱ ἀπόστολοι « Καὶ ἤγαγον τὸν πωλον πρὸς τὸν Ἰησοῦν , καὶ ἐπέβαλον αὐτῷ τὰ ἱμάτια αὐτῶν , καὶ ἐκάθισεν ἐπ´ αὐτόν . Πολλοὶ δὲ τὰ ἱμάτια αὐτῶν ἕστρωσαν εἰς τὴν ὁδόν · ἄλλοι δὲ στιβάδας ἕκοπτον ἐκ τῶν δένδρων , καὶ ἐστρώννυον εἰς τὴν ὁδόν . Καὶ οἱ προἁγοντες καὶ οἱ ἀκολουθοῦντες κραζον λέγοντες · Ὡσαννὰ εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου . Εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ πατρὸς ἡμῶν Δαβίδ · Ὡσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις . » Τὸ κλῆθος μέχρις ἂν ἀδιάφθορον μένῃ , ἐπιγινώσκει τὸ δέον . Διὸ καὶ τιμῶσι τὸν Ἰησοῦν ἕκαστρς ὡς ιἶχε δυνάμεως . Οἱ δὲ ὑμνοῦντες τί ἔλεγον , ἴδωμεν . Ἐκ τοῦ Δαβὶδ μὲν τὸν ὄμνον τοῦτον ἔλαβον , Τὸ δὲ Ὡέαννὰ , κατὰ μέν τινας σημαίνει , σῶσον δὴ , κατὰ δέ τινας σημαίνει , ὕμνος . Πλὴν , κρεῖττον τὸ πρῶτον . Ἐν γὰρ τῷ ἑκατοστῷ ἑπτακαιδεκάτῳ ψαλμῷ κεῖται · Ὦ Κύριε , σῶσον δή · ὅπερ ἐν τῷ Ἑβραῖκῷ Ὡσαννὰ γέγραπται . Βασιλείαν δὲ Δαβὶδ τὴν βασιλείαν τοῦ Χριστοῦ ἔλεγον , ἅμα μὲν διότι καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τοῦ Δαβὶδ κατήγετο ὁ Κύριος , ἅμα δά , ὅτι Δαβὶδ ἑρμηνεύεται , δυνατὸς χειρὶ , ἤτοι ἱκανὸς χειρί . Τίς δὲ ἄλλος ἰκανδς χειρὶ , εἰ μὴ ὁ Κύριος οὗ αἱ χεῖρες τοσαῦτα θαύματα ἐνήργησαν · Ἀλλὰ γὰρ στρώσωμεν καὶ ἡμεῖς τὰ ἰμάτια ἡμῶν , ἤτοι τὴν σάρκαμάτιον γὰρ ἡ σὰρξ τῆς ψυχῆς , καὶ ὑποτάξωμεν ταύτην τῷ Κυρίῳ . Καὶ στρώσωμεν τὴν ὁδὸν τοῦ ἡμετέρου βίου , κόπτοντες ἐκ τῶν δένδρων κλάδους , τουτέστι , τοὺς τῶν ἁγίων βίους μιμούμεοι
Lemmas: φητειῶν τελειόω ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἀληθής Θεός εἰμί . εἰμί δέ μή ἐθέλω συνίημι , εἰς κατάκριμα μείζων αὐτός ἐω , ὅτι οὐδέ μετά τοσοῦτος λαμπρός θαῦμα πιστεύω . Ὅρας γάρ πόσος ἐνταῦθα σημεῖον . εἶπον αὐτός , ὅτι εὑρίσκω πῶλος . εἶπον ὅτι κωλύω , εἶτα εἶπον , ὅτι ὁ Κύριος χρῄζω , αὐτός , ἐάω . οὐδέ γάρ οὐδέ οὗτος μικρῥν εἰμί , ὁ συγχωρέω ὁ αποσταλος ἀπάγω ὁ κιωλονσδπερ οὐ εἄν γίγνομαι εἰμί μή θεῖος τις ἀνάγκη ἐπίκειμαι ὁ κύριος ὁ πῶλος ἀναγκάζω αὐτός , καίτοι πένης εἰμί καί γεωργός τυγχάνω , ἀφίημι ὁ ζῷον . πλήν μανθάνω , ὅτι οὖον μάτην οὗτος ποιέω ὁ Κῦρις . οὐδέ γάρ χρῄζω ὁ πῶλος , ὁ πολλάκις ὁ Γαλιλαία καί ὁ Ἰουδαῖος ἅπας ἐκπεριῖών · ἀλλά δείκνυμι ὅτι ἐπί ὁ ἐθνικός λαός ἐπιτίθημι , ὅς ἀπειθής μέν εἰμί καί ἀπαίδευτος , δήω δέ ὁ οἰκεῖος ἁμαρτία ἐν ὁ ἄμφοδον , τουτέστι ὁ βίος οὗτος , πρός ὁ θύρα , ἤ γοῦν ἔξω ὁ ἐκκλησία . λύω δέ παρά ὁ μαθητής διά ὁ βάπτισμα καί ὁ πίστις · καί ἐποίχομαι αὐτός ὁ κύριος , ἐπιτίθημι ὁ ἀπόστολος ὁ ἱμάτιον αὐτός , τουτέστι πᾶς εὐσχημοσύνη ὁ ἐκ ἀρετή . πρώην μέν γάρ γυμνός εἰμί ὁ ἐκ ἔθνος ἀσχήμων εἰμί , πράσσω ἄθεσμος . ἐπεί δέ . ὑπό ὁ ἀπόστολος Πχθησαν , τότε δή τότε εὐσχήμων μανθάνω περιπατέω , καί διά οὗτος καί ἐπι αὐτός φέρω ὁ Χριστός βαστάζω . τίνω δέ εἰμί ὁ πρώην δεσπότης ὁ πω καλέω ὁ ἀπόστολος , ἢ πάντως ὁ δαίμων ; λός καί οὗτος επικρατέστερος χινοντ ὁ ἀπόστολος « καί ἄγω ὁ πῶλος πρός ὁ Ἰησοῦς , καί ἐπιβάλλω αὐτός ὁ ἱμάτιον αὐτός , καί καθίζω ἐπι αὐτός . πολλός δέ ὁ ἱμάτιον αὐτός στόρνυμι εἰς ὁ ὁδός · ἄλλος δέ στιβάς κόπτω ἐκ ὁ δένδρον , καί στόρεννυμι εἰς ὁ ὁδός . καί ὁ προαγω καί ὁ ἀκολουθέω κράζω λέγω · ὡσαννά εὐλογέω ὁ ἐρχόμενος ἐν ὄνομα κύριος . εὐλογέω ὁ ἔρχομαι βασίλειος ἐν ὄνομα κύριος ὁ πατήρ ἐγώ Δαβίδ · ὡσαννά ἐν ὁ ὕψιστος . » ὁ κλῆθος μέχρι εἄν ἀδιάφθορος μένω , ἐπιγιγνώσκω ὁ δήω . Διὸ καί τιμάω ὁ Ἰησοῦς ἕκαστρς ὡς ἰάχω δύναμις . ὁ δέ ὑμνέω τίς λέγω , ὁράω . ἐκ ὁ Δαυίδ μέν ὁ ὄμνυμι οὗτος λαμβάνω , ὁ δέ Ὡέαννὰ , κατά μέν τις σημαίνω , σῴζω δή , κατά δέ τις σημαίνω , ὕμνος . πλήν , ἀγαθός ὁ πρῶτος . ἐν γάρ ὁ ἑκατοστός ἑπτακαιδέκατος ψαλμός κεῖμαι · ὦ κύριος , σῴζω δή · ὅσπερ ἐν ὁ Ἑβραῖκῷ ὡσαννά γράφω . βασιλεία δέ Δαυίδ ὁ βασίλειος ὁ Χριστός λέγω , ἅμα μέν διότι καί ἀπό ὁ σπέρμα ὁ Δαυίδ κατάγω ὁ Κύριος , ἅμα δᾶ , ὅτι Δαυίδ ἑρμηνεύω , δυνατός χείρ , ἤτοι ἱκανός χείρ . Τῖς δέ ἄλλος ἰκανδς χείρ , εἰμί μή ὁ Κύριος ὅς ὁ χείρ τοσοῦτος θαῦμα ἐνεργέω · ἀλλά γάρ στόρνυμι καί ἐγώ ὁ ἱμάτιον ἐγώ , ἤτοι ὁ σάρκαμάτιον γάρ ὁ σάρξ ὁ Ψυχή , καί ὑποτάσσω οὗτος ὁ κύριος . καί στόρνυμι ὁ ὁδός ὁ ἡμέτερος βίος , κόπτω ἐκ ὁ δένδρον κλάδος , τουτέστι , ὁ ὁ ἅγιος βίος μιμέομαι