cogPG.PG123 159
νοιμοθετεῖ , οὔτε ἀποτρέπει . Ἀλλ´ ἕτερόν τι διὰάσκει , τὸ μὴ ἐκβάλλειν ἀπὸ τῆς καρδίας πονηροὺς λόγους . « Τότ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , εἶπον αὐτῷ · Οἶδας ὅτι οἱ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες τὸν λόγον , Ἀσανλαλίσθησαν ; » Οἱ μὲν μαθηταὶ διὰ τοὺς Φαρισαίους λέγουσιν , ὅτι ἐσκανδαλίσθησαν . Πλὴν ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ ἐθορυβήθησαν · τοῦτο δὲ δῆλον ἀπὸ τοῦ προσελθεῖν τὸν Πέτρον καὶ ἐρωτῆσαι περὶ τούτου . Ὁ γοῦν Ἰησοῦς ἀκούσας , ὅτι ἐσκανδαλίσθησαν οἵ Φαρισαῖοι , ειπε · « Πᾶσα φυτεία ἣν οὐκ ἐφύτευσεν ὁ Πατήρ μου ὁ οὐράνιος , ἐκριζωθήσεται · ἄφετε αὐτούς · ὁδηγοί εἰσι τυφλοὶ τυφλῶν , τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ , ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται . » Τὰς τῶν πρεσβυτέροων παραδόσεις καὶ τὰ Ἰουδαῖκὰ ἐντάλματα λέγει ἐκριζωθήσεσθαι · οὐχὶ τὰ τοῦ νόμου , ὡς νοοῦσι Μανιχαῖοι · ὁ γὰρ νόμος φυτεία ἐστὶ Θεοῦ · οὐ τοίνυν οὗτος ἐξεῤῥιζώθη . Μένει γὰρ ἡ ῥίζα αὐτοῦ , τουτέστι , τὸ κουπτόμενον πνεῦμα . Τὰ δὲ φύλλα , ἥτοι τὸ φαινόμενον γράμμα , ἀπεῤῥύη · οὐκ ἔτι γὰρ τὸν νόμον κατὰ τὸ χράμμα , ἀλλὰ κατὰ τὸ πνεῦμα νοοῦμεν · Ἀσαννιωαιμένων δὲ ὄντων τῶν Φαρισαίων καὶ ἀνιάτων , εἶπε τό · Ἄφετε αὐτούς . Ἐντεῦθεν οὖν μανθάνομεν , ὅτι τὸ σκανδαλίζεσθαι τοὺς ἑκοντὶ σκανδαλιζομένους καὶ ἀνιάτους , οὐκ ἔστιν ἡμῖν βλαβερόν · διδασκάλους δὲ αὐτοὺς λέγει τυφλοὺς τυφλῶν · τοῦτο δέ φησιν ὡς ἂν ἀποστήσῃ ἀπ´ αὐτῶν τοὺς ὄχλους . « Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος , εἶπεν αὐτῷ · θράσον ἡμῖν τὴν παραβολὴν ταύτην . » Ὁ Πέτρος ἐπεὶ ᾔδει ὅτι ὁ νόμος ἐκώλυεν πάντα ἐσθίειν , δεδιὼς εἰπεῖν τῷ Ἰησοῦ , ὅτι Σκανδαλίζομαι ἐφ´ οἷς εἶπας , φαινομένοις παρανόμοις εἶναι · προσποιεῖται ἄγνοιαν καὶ ἐπερωτᾷ - . « Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν , Ἀκμὴν καὶ ὑμεῖς ἀσύνετοί ἐατε Οὔπω νοεῖτε , ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς πὸ στόμα , εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλαται · Τὰ δὲ ἐκπορευόμενα ἐκ τοῦ στόματος , ἐκ τῆς καρδίας ἐξέρχεται , κἀκεῖνα κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον · ἐκ γὰρ τῆς καρδίας ἐξίρχονται διαλογισμοὶ πονηροὶ , φόνοι , μοιχεῖαι , πορνεῖαι , κλοπαὶ , ψευδομαρτυρίαι , βλασφημίαι . Ταῦτά ἐστι τὰ κοινοῦντα τὸν ἄνθρωπον . Τὸ δὲ ἀνίπτοις χερσὶ φαγεῖν , οὐ κοινοῖ τὸν ἄνθρωπον . » Ἐπιτιμᾷ τοῖς μαθηταῖς ὁ Σωτὴρ , καὶ ἀφροσύνην ὀνειδίζει , ἢ ὡς σκανδαλισθεῖσιν , ἢ ὡς ἀγνοήσασι τὸ σαφές · φησὶν οὖν , ὅτι Τοῦτο τὸ πᾶσι νοούμενον καὶ φαινόμενον οὐ νοεῖτε ; ὅτι τὰ μὲν βρώματα οὐ μένει ἔσω , ἀλλὰ κάτω ἐξέρχονται , μηδὲν μολύνοντα κατὰ ψυχὴν τὸν ἄνθρωπον , οὐ γὰρ λένουσιν ἔνδον . Οἱ ἃ λογισμοὶ ἔσωθέν τε γεννῶνται , καὶ μένουσιν ἐκ ἵ , καὶ ἐξερχόμενοι , τουτέστιν , εἰς ἔργον προχωροῦντες καὶ εἰς πρᾶξιν , μολύνουσι τὸν ἄνθρωπον · ὁ γὰρ λογισμὸς τῆς πορνείας , ἔσωθέν τε μένων , μιαίνει , καὶ ἐξερχόμενος εἰς ἔργον καὶ πραττόμενος , κατασπιλοῖ . Καὶ ἐξελθὼν ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς , ἀνεχώρησεν εἰς τὰ μέρη Τύρου καὶ Σιδῶνος · καὶ ἰδοὺ γυνὴ Χαναναίᾳ ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων ἐξελθοῦσα , ἐκραύγαζεν αὐτῷ ,
Lemmas: νοιμοθετω , οὔτε ἀποτρέπω . Ἀλ ἕτερος τίς διασκέω , ὁ μή ἐκβάλλω ἀπό ὁ Καρδία πονηρός λόγος . « τότε προσέρχομαι ὁ μαθητής αὐτός , εἶπον αὐτός · οἶδα ὅτι ὁ Φαρισαῖος ἀκούω ὁ λόγος , Ἀσανλαλίσθησαν ; » ὁ μέν μαθητής διά ὁ Φαρισαῖος λέγω , ὅτι σκανδαλίζω . πλήν ἀλλά καί αὐτός θορυβέω · οὗτος δέ δῆλος ἀπό ὁ προσέρχομαι ὁ Πέτρος καί ἐρωτάω περί οὗτος . ὁ γοῦν Ἰησοῦς ἀκούω , ὅτι σκανδαλίζω ὁ Φαρισαῖος , εἶπον · « πᾶσα φυτεία ὅς οὐ φυτεύω ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος , ἐκριζόω · ἀφίημι αὐτός · ὁδηγός εἰμί τυφλός τυφλός , Τυφλὸς δέ τυφλός ἐάν ὁδηγέω , ἀμφότερος εἰς βόθυνος πίπτω . » ὁ ὁ πρεσβύτερος παράδοσις καί ὁ ιουδαϊκός ἔνταλμα λέγω ἐκριζόω · οὐ ὁ ὁ νόμος , ὡς νοέω Μανιχαῖος · ὁ γάρ νόμος φυτεία εἰμί Θεός · οὖον τοίνυν οὗτος ἐξεῤῥιζώθη . μένω γάρ ὁ ῥίζα αὐτός , τουτέστι , ὁ κουπετομαι πνεῦμα . ὁ δέ φύλλον , ἤτοι ὁ φαίνω γράμμα , ἀπολύω · οὐ ἔτι γάρ ὁ νόμος κατά ὁ χράμμα , ἀλλά κατά ὁ πνεῦμα νοέω · Ἀσαννιωαιμένων δέ εἰμί ὁ Φαρισαῖος καί ἀνίατος , εἶπον ὁ · ἄφετος αὐτός . ἐντεῦθεν οὖν μανθάνω , ὅτι ὁ σκανδαλίζω ὁ ἑκοντί σκανδαλίζω καί ἀνίατος , οὐ εἰμί ἐγώ βλαβερός · διδάσκαλος δέ αὐτός λέγω τυφλός τυφλός · οὗτος δέ φημί ὡς εἄν ἀφίστημι ἀπ´ αὐτός ὁ ὄχλος . « ἀποκρίνω δέ ὁ Πέτρος , εἶπον αὐτός · θράζω ἐγώ ὁ παραβολή οὗτος . » ὁ Πέτρος ἐπεί οἶδα ὅτι ὁ νόμος κωλύω πᾶς ἐσθίω , δείδω εἶπον ὁ Ἰησοῦς , ὅτι σκανδαλίζω ἐφίημι ὅς εἶπον , φαίνω παράνομος εἰμί · προσποιέω ἄγνοια καί ἐπερωτάω - . « ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπον , ἀκμή καί σύ ἀσύνετος ἐάω οὔπω νοέω , ὅτι πᾶς ὁ εἰσπορεύω εἰς πόα στόμα , εἰς ὁ κοιλία χωρέω καί εἰς ἀφεδρών ἐκβάλλω · ὁ δέ ἐκπορεύω ἐκ ὁ στόμα , ἐκ ὁ Καρδία ἐξέρχομαι , ἐκεῖνος κοινόω ὁ ἄνθρωπος · ἐκ γάρ ὁ Καρδία ἐξέρχομαι διαλογισμός πονηρός , φόνος , μοιχεία , πορνεία , κλοπή , ψευδομαρτυρία , βλασφημία . ταῦτα εἰμί ὁ κοινόω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἄνιπτος χείρ ἐσθίω , οὖον κοινόω ὁ ἄνθρωπος . » ἐπιτιμάω ὁ μαθητής ὁ Σωτήρ , καί ἀφροσύνη ὀνειδίζω , ἢ ὡς σκανδαλίζω , ἢ ὡς ἀγνοέω ὁ σαφής · φημί οὖν , ὅτι οὗτος ὁ πᾶς νοέω καί φαίνω οὖον νοέω ; ὅτι ὁ μέν βρῶμα οὖον μένω εἴδομαι , ἀλλά κάτω ἐξέρχομαι , μηδείς μολύνω κατά ψυχή ὁ ἄνθρωπος , οὖον γάρ λένω ἔνδον . ὁ ὁ λογισμός ἔσωθεν τε γεννάω , καί μένω ἐκ ἵ , καί ἐξέρχομαι , τουτέστιν , εἰς ἔργον προχωρέω καί εἰς πρᾶξις , μολύνω ὁ ἄνθρωπος · ὁ γάρ λογισμός ὁ πορνεία , ἔσωθεν τε Μένων , μιαίνω , καί ἐξέρχομαι εἰς ἔργον καί πράσσω , κατασπιλέω . καί ἐξέρχομαι ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς , ἀναχωρέω εἰς ὁ μέρος Τύρος καί Σιδών · καί ἰδού γυνή Χαναναῖος ἀπό ὁ Ὁρίων ἐκεῖνος ἐξέρχομαι , κραυγάζω αὐτός ,