cogPG.PG123 178
αὐτῷ . τοῦ γὰρ καὶ διὰ τῆς ἐξῆς παραβολῆς , λέγει , ὅτι δεῖ ἡμᾶς συμπαθεῖς εἶναι « Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ , ὃς ἠθέλησε συνᾶραι λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ . » Ἡ μὲν ἕννοια τῆς παραβολῆς διδάσκει συγχωρεῖν τὰ εἰς ἡμᾶς παρὰ τῶν ὁμοδούλων ἀμαρτανόμενα , καὶ μάλιστα ἐὰν καὶ συγχωρήσεως ἐκεῖνοι χρῄζοντες προσπίπτωσι . Τὸ δὲ κατὰ μέρος ἐξηγεῖσθαι τὴν παραβολὴν , μόνου ἂν εἴη τοῦ νοῦν Χριστοῦ ἔχοντος · πλὴν ἐπιβαλοῦμεν καὶ αὐτοί . Βασιλεία , ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος · ἀλλ´ οὐ μικρῶν τινων βασιλεία , ἀλλ´ οὐρανῶν . Ὡμοιώθη οὖν οὗτος ἀνθρώπῳ Bασιλεῖ , σαρκωθεὶς δι´ ἡμᾶς καὶ ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος ·· συναίρει δὲ λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ , ὡς ἀγαθὸς κρίνων αὐτοῖς . Οὐ γὰρ ἀκρίτως κολάζει · ὠμότητος γὰρ τοῦτό . « Ἀρξαμένου δὲ αὐτοῦ συναίρειν , προσηνέχθη αὐτῷ εἷς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων · μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι , ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πραθῆναι , καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ τὰ λτέκνα καὶ πάντα ὅσα εἶχε , καὶ ἀποδοθῆναι . » Μορίων ταλάντων χρεωφειλέται ἡμεῖς , ὡς εὐεργετούμενοι μὲν καθ´ ἑκάστην , μηδὲν δὲ ἀγαθὸν ἀντιδιδόντες τῷ Θεῷ . Μυρίων ταλάντων χρεωφειλέται καὶ οἱ προστασίαν λαοῦ δεξάμενοι καὶ ἀνθρώπων πολλῶνκαστος γὰρ ἄνθρωπος τάλαντον , κατὰ τὸν λέγοντα · Μέγα ἄνθρωπος ) , εἶτα μὴ καλῶς κεχρημένοι τῇ ἁρχῇ . Τὸ δὲ πιπράσκεσθαι τὸν χρεώστην σὺν γυναικὶ καὶ τοῖς αὐτοῦ τέκνοις , δηλοῖ τὴν ἀλλοτρίωσιν τὴν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ Ὁ γὰρ πιπρασκόμενος ἐτέρου δεσπότου γίνεται . Μήποτε δὲ γυνὴ μὲν ἡ σὰρξ , ὡς σύζυγος οὖσα τῆς ψυχῆς · τέκνα δὲ , αἱ πράξεις αἱ ἐνεργούμεναι κακῶς ὑπὸ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος ; Κελεύει οὖν τὴν σάρκα δοθῆναι τῷ Σατανᾷ εἰς ὄλεθρον , τουτέστι νόσοις ἢ πάθει δαίμονος παραδοθῆναι · ἀλλὰ καὶ τὰ τέκνα , λέγω δὴ τὰς ἐνεργείας τῶν κακῶν , στρεβλωθῆναι . Οἷον , ἔστι τινὸς χεὶρ κλέπτουσα , ταύτην ὁ Θεὸς ξηραίνει , ἢ στραγγαλίζει διά τινος δαίμονος . Ἰδοὺ οὖν ἡ γυνὴ ἡ σὰρξ , καὶ τὰ τέκνα , ἤτοι τὸ πνεῦμα σωθῇ · οὐκ ἔτι γὰρ ἐνεργήσει κλεπτικῶς ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος . « πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος προσεκύνει αὐτῷ , λέγων · Κύριε , μακροθύμησον ἐπ´ ἐμοὶ , καὶ πάντα σοι ἀποδώσω · σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ Κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου , ἀπέλυσεν αὐτὸν , καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ . » Ἴδε τὴν τῆς μετανοίας ἰσχὺν , καὶ τὴν φιλανὸρωπίαν τοῦ κυρίου . Ἡ μὲν γὰρ μετάνοια ἐποίησε τὸν δοῦλον πεσεῖν ἀπὸ τῆς κακίας · ὁ γὰρ ἰστάμενος βεβαίως ἐν τῇ κακίᾳ , οὐσυγχωρητέος . Ἡ δὲ φιλανθρωπία τοῦ Θεοῦ συνεχώρησε παντελῶς καὶ δάνειον , καίτοι γε ὲ ἐοῆλος οὐ συνκώρησιν παντελῆ ἐζήτει , ἀλλὰ προΒεσμίαν . Μάνθανε τοίνυν ὅτι ὁ Θεὸς καὶ πλείονα Δίδωσιν ὧν αἰτούμεθα . Ἐπεὶ τοσαύτη ἐστὶν ἡ φιλανθρωπία αὐτοῦ , ὥστε καὶ ἐκεῖνο τὸ δοκοῦν σκληρὸν , τὸ προστάξαι πωληθῆναι αὐτὸν , οὐκ ἀπὸ σκληρότητος εἶπεν , ἀλλ´ ἵνα καταπτοήσῃ τὸν δοῦλον , καὶ πείσῃ αὐτὸν πρὸς ἱκετείαν καὶ παράκλησιν ἀποβλέψαι . ιἘἝελθὼν δὲ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , εὖρεν ἕνα τῶν
Lemmas: αὐτός . ὁ γάρ καί διά ὁ ἑξῆς παραβολή , λέγω , ὅτι δεῖ ἐγώ συμπαθής εἰμί « Ζεύς οὗτος ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , ὅς ἐθέλω συνᾶραι λόγος μετά ὁ δοῦλος αὐτός . » ὁ μέν ἔννοια ὁ παραβολή διδάσκω συγχωρέω ὁ εἰς ἐγώ παρά ὁ ὁμόδουλος ἁμαρτάνω , καί μάλιστα ἐάν καί συγχώρησις ἐκεῖνος χρῄζω προσπίπτω . ὁ δέ κατά μέρος ἐξηγέομαι ὁ παραβολή , μόνος εἄν εἰμί ὁ νόος Χριστός ἔχω · πλήν ἐπιβάλλω καί αὐτός . Βασιλεία , ὁ ὁ Θεός Λόγος · ἀλ οὖον μικρός τίνω βασίλειος , ἀλ οὐρανός . ὁμοιόω οὖν οὗτος ἄνθρωπος Bασιλεῖ , σαρκόω δις ἐγώ καί ἐν ὁμοίωμα ἄνθρωπος γίγνομαι ·· συναιρέω δέ λόγος μετά ὁ δοῦλος αὐτός , ὡς ἀγαθός κρίνω αὐτός . οὖον γάρ ἄκριτος κολάζω · ὠμότης γάρ οὗτος . « ἄρχω δέ αὐτός συναίρω , προσφέρω αὐτός εἷς ὀφειλέτης μυρίος τάλαντον · μή ἔχω δέ αὐτός ἀποδίδωμι , κελεύω αὐτός ὁ κύριος αὐτός πέρνημι , καί ὁ γυνή αὐτός , καί ὁ λτέκνα καί πᾶς ὅσος ἔχω , καί ἀποδίδωμι . » Μορίων τάλαντον χρεωφειλέτης ἐγώ , ὡς εὐεργετέω μέν καθ´ ἕκαστος , μηδείς δέ ἀγαθός ἀντιδίδωμι ὁ Θεός . μυρίος τάλαντον χρεωφειλέτης καί ὁ προστασία λαός δέχομαι καί ἄνθρωπος πολλῶνκαστος γάρ ἄνθρωπος τάλαντον , κατά ὁ λέγω · Μέγης ἄνθρωπος ) , εἶτα μή καλῶς χράομαι ὁ ἀρχή . ὁ δέ πέρνημι ὁ χρεώστης σύν γυνή καί ὁ αὐτός τέκνον , δηλόω ὁ ἀλλοτρίωσις ὁ ἀπό ὁ Θεός ὁ γάρ πέρνημι ἔτερον δεσπότης γίγνομαι . μήποτε δέ γυνή μέν ὁ σάρξ , ὡς σύζυγος εἰμί ὁ Ψυχή · τέκνον δέ , ὁ πρᾶξις ὁ ἐνεργέω κακῶς ὑπό ὁ Ψυχή καί ὁ σῶμα ; κελεύω οὖν ὁ σάρξ δίδωμι ὁ Σατανᾶς εἰς ὄλεθρος , τουτέστι νόσος ἢ πάθος δαίμων παραδίδωμι · ἀλλά καί ὁ τέκνον , λέγω δή ὁ ἐνέργεια ὁ κακός , στρεβλόω . οἷος , εἰμί τις χείρ κλέπτω , οὗτος ὁ θεός ξηραίνω , ἢ στραγγαλίζω διά τις δαίμων . ἰδέ οὖν ὁ γυνή ὁ σάρξ , καί ὁ τέκνον , ἤτοι ὁ πνεῦμα σῴζω · οὐ ἔτι γάρ ἐνεργέω κλεπτικῶς ἐκεῖνος ὁ ἄνθρωπος . « πίπτω οὖν ὁ δοῦλος προσκυνέω αὐτός , λέγω · κύριος , μακροθυμέω ἐπι ἐγώ , καί πᾶς σύ ἀποδίδωμι · σπλαγχνίζομαι δέ ὁ Κύριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , ἀπολύω αὐτός , καί ὁ δάνειον ἀφίημι αὐτός . » εἶδον ὁ ὁ μετάνοια ἰσχύς , καί ὁ φιλανὸρωπίαν ὁ κύριος . ὁ μέν γάρ μετάνοια ποιέω ὁ δοῦλος πίπτω ἀπό ὁ κακία · ὁ γάρ ἰστάμενος βεβαίως ἐν ὁ κακία , οὐσυγχωρητέος . ὁ δέ φιλανθρωπία ὁ Θεός συγχωρέω παντελῶς καί δάνειον , καίτοι γε ε ἐοῆλος οὖον συνκώρησιν παντελής ζητέω , ἀλλά προΒεσμίαν . μανθάνω τοίνυν ὅτι ὁ θεός καί πλείων δίδωμι ὅς αἰτέω . ἐπεί τοσοῦτος εἰμί ὁ φιλανθρωπία αὐτός , ὥστε καί ἐκεῖνος ὁ δοκέω σκληρός , ὁ προστάσσω πωλέω αὐτός , οὐ ἀπό σκληρότης εἶπον , ἀλ ἵνα καταπτόηση ὁ δοῦλος , καί πείθω αὐτός πρός Ἱκεσία καί παράκλησις ἀποβλέπω . ιἘἝελθὼν δέ ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , εὑρίσκω εἷς ὁ