cogPG.PG123 446
τοῦ Θεοῦ · ὁ δὲ ἀρνησάμενός με ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων , ἀπαρνηθήσεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ . Καὶ πᾶς ὃς ἐρεῖ λόγον εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , ἀφεθήσεται αὐτῷ · τῷ δὲ εἰς τὸ ἄγιον!νεῦμα μλασφημήσαντι , οὐκ ἀφεθήσεται . Ὅτ´ ἂν δὲ προσφέρωσιν ὑμᾶς ἐπὶ τὰς Συναγωγὰς , καὶ τὰς ἀρχὰς , καὶ τὰς ἐξουσίας , μὴ μεριμνᾶτε , πῶς ἢ τί ἀπολογήσησθε , ἢ τί εἴπητε · τὸ γὰρ ἅγιον Πνεῦμα διδάξει ὑμᾶς ἐν αὐτῆ τῇ ὥρᾳ , ἃ δεῖ εἰπεῖν . » Νῦν τὸ ἔπαθλον τῆς μαρτυρίας προτίθησιν . Ἐπεὶ γὰρ εἶπε , Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , καῖ προσεῖπεν , ὅτι , Καὶ αἱ τρίχες ὑμῶν ἠρίθμηται , ἵνα μή τις εἴπη · Δός μοι καὶ μισθόν τινα · τί γάρ μοι μέλλει εἰ τὰς τρίχας ἔχῃς ἠριθμημένας ; φησί · Θέλεις καὶ μισθόν ; ἄκουε · Ὅς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοί , ὁμολογηθήσεται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ . Τὸ δὲ , Ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ , εἶπεν , ἀντὶ τοῦ , Μετὰ τῆς ἐμῆς συνεργείας , καἱ ἐν τῇ ἐμῇ δυνάμει · Ὁμολογήσω γοῦν κἀγὼ ἐν αὐτῷ , τουτέστιν , ὑπ´ αὐτοῦ συνεργούμενος . Χρῄζομεν γὰρ καὶ ἡμεῖς προηγουμένως τοῦ Θεοῦ · οὐδὲν γὰρ χωρὶς ἐκείνου δυνάμεθα · καὶ ὁ Θεὸς πάλιν χρῄζει ἡμῶν · ἐὰν γὰρ μὴ εὕρῃ ἐν ἡμῖν ἔργα ἄξια οὐδὲ προσλαμβάνεται ἡμᾶς , ἢ γὰρ ἂν προσωπολήπτης εἴη . Ὁμολογοῦμεν οὖν ἡμεῖς ἐν αὐτῷ , τουτέστιν ἐν τῇ αὐτοῦ συνεργείᾳ . Καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν , τουτέστιν ἐν τῇ ἡμῶν συνεργείᾳ . Εἰ μὴ γὰρ δώσομεν αὐτῷ ἀφορμὴν , οὐδὲ ὁμολογήσει ὑπὲρ ἡμῶν . Ὁ δὲ ἀρνούμενος , οὐκ ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ δυνάμει ἀρνεῖται . Διὸ οὐδὲ προσέθηκε τὸ , ἐν ἐμοί , ἀλλ´ , ὁ ἀρνησάμενός με , μήποτε δὲ καρὸ πᾶς ἅγιος ἐν τῷ Χριστῷ μένει , καὶ ὁ Χριστὸς ἐν αὐτῷ , κατὰ τοῦτο εἴρηται τό · Ὅς ἀν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ , τουτέστι μένων , ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ μένων · καὶ πᾶς ὃς ἂν ἐρῆ λόγον εἰς τὸν Υὲὸν τοῦ ἀνθρώπου , ἀφεθήσεται αὐτῷ . Τοῦτ´ ἕστι , ὸς βλασφημήσει εἰς ἐμὲ τὸν φαινόμενον Υἱὸν ψιλὸν τοῦ ἀνθρώπου , καὶ ἐσθίοντα , καὶ πίνοντα , καὶ μετὰ τελωνῶν διάγοντα καὶ πορνῶν , συγγνωστὸς , καν μετανοήσῃ , κἂν μή . Οὐ γὰρ λογίζεται αὐτῷ ἀμαρτία μὴ πιστεύοντι . Τί γὰρ εἶδεν , ἵνα πιστεύοῃ ; Τί δὲ μᾶλλον οὐκ εἶδεν ἄξιον δυσφημίας ; Εἶδεν ἄνθρωπον πόρναις συνδιάγοντα , καὶ βλασφημεῖ εἰς αὐτόν · οὐ λογίζεται οὖν αὐτῷ ἁμαρτία . Κἰκὸς γὰρ ἔπαθε · πῶς γὰρ Υιὸς Θεοῦ , ὁ πόρναις συνδιάγων ; Βλασφημήαει τοίνυν καὶ πλάνον ἀποκαλέσει τὸν οὕτω μὲν διάγοντα , Υἱὸν δὲ Θεοῦ ἑαυτὸν ποιοῦντα . Ὅταν δέ τις εἰς τὸ ἅγιον Πνεῦμα βλασφημῇ , ἀσύγγνωστος . Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ὅταν θεοσημείας βλέπων , καὶ ἔργα μεγάλα καὶ ἐξαίρετα ἀπιστῇ καὶ συκοφαντῆ , τὰς τοῦ ἁγίου Ιἶνεύματος ἐνεργείας τῷ Βεελζεβοὺλ προσανατιθεὶς , τότε βλασφημῶν εἰς τὸ ἅγιον iiνεῦμα , καὶ ἐν πνεύματι πονηρῷ καὶ οὐ θείῳ τὰ σημεῖα γίνεσθαι λέγων , ἀσύγγνωστός ἐστι , καὶ οὐκ Ἕαται ἀθῶος , εἰ μὴ μετανοήσει · τῷ μὲν εἰς τὸν λτὸν τοῦ ἀνθρώπου βλασφημοῦντι , οὐδὲ ἁμαρτία . ἐλογίζετο , διὸ καὶ μὴ μετανοῶν συγγνωστέος . Τῷ Ἐ´ θειου Πνεύματος ἔργα ὁρῶντι , καὶ βλασιονιαοῶν τι , χωρὶς μετανοίας οὐκ ἀφεθήσεται . ἁμαρτία γὰρ
Lemmas: ὁ Θεός · ὁ δέ ἀρνέομαι ἐγώ ἐνώπιος ὁ ἄνθρωπος , ἀπαρνέομαι ἐνώπιος ὁ ἄγγελος ὁ Θεός . καί πᾶς ὅς εἴρω λόγος εἰς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ἀφίημι αὐτός · ὁ δέ εἰς ὁ ἄγιον!νεῦμα μλασφημήσαντι , οὐ ἀφίημι . Ὅς εἄν δέ προσφέρω σύ ἐπί ὁ συναγωγή , καί ὁ ἀρχή , καί ὁ ἐξουσία , μή μεριμνάω , πῶς ἢ τίς ἀπολογέομαι , ἢ τίς εἶπον · ὁ γάρ ἅγιος πνεῦμα διδάσκω σύ ἐν αὐτῆ ὁ ὥρα , ὁ δεῖ εἶπον . » νῦν ὁ ἔπαθλον ὁ μαρτυρία προτίθημι . ἐπεί γάρ εἶπον , μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , καί προσεῖπον , ὅτι , καί ὁ θρίξ σύ ἀριθμέω , ἵνα μή τις εἶπον · δίδωμι ἐγώ καί μισθός τις · τίς γάρ ἐγώ μέλλω εἰμί ὁ θρίξ ἔχω ἀριθμέω ; φημί · ἐθέλω καί μισθός ; ἀκούω · ὅς εἄν ὁμολογέω ἐν ἐγώ , ὁμολογέω ἐνώπιος ὁ Θεός . ὁ δέ , ὁμολογέω ἐν ἐγώ , εἶπον , ἀντί ὁ , μετά ὁ ἐμός συνέργεια , καί ἐν ὁ ἐμέω δύναμις · ὁμολογέω γοῦν ἐγώ ἐν αὐτός , τουτέστιν , ὑπό αὐτός συνεργέω . χρῄζω γάρ καί ἐγώ προηγουμένως ὁ Θεός · οὐδείς γάρ Χωρὶς ἐκεῖνος δύναμαι · καί ὁ θεός πάλιν χρῄζω ἐγώ · ἐάν γάρ μή εὑρίσκω ἐν ἐγώ ἔργον ἄξιος οὐδέ προσλαμβάνω ἐγώ , ἢ γάρ εἄν προσωπολήπτης εἰμί . ὁμολογέω οὖν ἐγώ ἐν αὐτός , τουτέστιν ἐν ὁ αὐτός συνέργεια . καί αὐτός ἐν ἐγώ , τουτέστιν ἐν ὁ ἐγώ συνέργεια . εἰμί μή γάρ δίδωμι αὐτός ἀφορμή , οὐδέ ὁμολογέω ὑπέρ ἐγώ . ὁ δέ ἀρνέομαι , οὐ ἐν ὁ ὁ Θεός δύναμις ἀρνέομαι . Διὸ οὐδέ προστίθημι ὁ , ἐν ἐγώ , ἀλ , ὁ ἀρνέομαι ἐγώ , μήποτε δέ καρό πᾶς ἅγιος ἐν ὁ Χριστός μένω , καί ὁ Χριστός ἐν αὐτός , κατά οὗτος εἴρω ὁ · ὅς εἰς ὁμολογέω ἐν ἐγώ , τουτέστι Μένων , ὁμολογέω ἐγώ ἐν αὐτός Μένων · καί πᾶς ὅς εἄν εἴρω λόγος εἰς ὁ ὑέω ὁ ἄνθρωπος , ἀφίημι αὐτός . Τοῦτ´ εἰμί , ὅς βλασφημέω εἰς ἐγώ ὁ φαίνω υἱός ψιλός ὁ ἄνθρωπος , καί εἰσθέω , καί πίνω , καί μετά τελώνης διάγω καί πόρνη , συγγνωστός , καν μετανοέω , κἀν μή . οὖον γάρ λογίζομαι αὐτός ἁμαρτία μή πιστεύω . τις γάρ ὁράω , ἵνα πιστεύω ; τις δέ μᾶλλον οὐ ὁράω ἄξιος δυσφημία ; εἶδον ἄνθρωπος πόρνη συνδιάγω , καί βλασφημέω εἰς αὐτός · οὖον λογίζομαι οὖν αὐτός ἁμαρτία . Κῖκος γάρ πάσχω · πῶς γάρ υἱός Θεός , ὁ πόρνη συνδιάγω ; Βλασφημέω τοίνυν καί πλάνος αποκαλώ ὁ οὗτος μέν διάγω , υἱός δέ Θεός ἑαυτοῦ ποιέω . ὅταν δέ τις εἰς ὁ ἅγιος πνεῦμα βλασφημέω , ἀσύγγνωστος . ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὅταν θεοσημεία βλέπω , καί ἔργον μέγας καί ἐξαίρετος ἀπιστέω καί συκοφάντης , ὁ ὁ ἅγιος ιινευμα ἐνέργεια ὁ Βεελζεβούλ προσανατίθημι , τότε βλασφημέω εἰς ὁ ἅγιος iiνεῦμα , καί ἐν πνεῦμα πονηρός καί οὖον θεῖον ὁ σημεῖον γίγνομαι λέγω , ασύγγνωστος εἰμί , καί οὐ ἧμαι ἀθῶος , εἰμί μή μετανοέω · ὁ μέν εἰς ὁ λός ὁ ἄνθρωπος βλασφημέω , οὐδέ ἁμαρτία . λογίζομαι , διό καί μή μετανοέω συγγνωστέος . ὁ ἘἘ θεῖον πνεῦμα ἔργον ὁράω , καί βλασιονιαοῶν τίς , Χωρὶς μετάνοια οὐ ἀφίημι . ἁμαρτία γάρ