cogPG.PG123 237
οὐκ ἀφεθήσεται , ἑτέραν ὀδὸν τρέπεται ὁ Πιλάτος , καὶ καταφεύγει λοιπὸν ἐπὶ τὸ ἔθος , μονονουχὶ τοῦτο λέγων · Εἰ μὴ ὡς ἀθῶον ἀφίετε τὸν Ἰησοῦν , κἂν ὡς κατάκριτον χαρίσασθε τοῦτον τῆ ἑορτῇ . Ποῦ γὰρ ἂν ὑπέλαβεν ὁ Πιλάτος ὅτι ἀθῶον ὄντα τὸν Ἰησοῦν αἰτήσονται σταυρωθῆναι , καὶ τὸν ὑπαίτιον λῃστὴν ἀπολύσουσιν ; Εἰδὼς οὖν ὅτι ὑπαίτιος οὐκ ἔστι , φθονεῖται δὲ , τούτου ἔνεκεν ἐρωτᾷ αὐτούς · ὅθεν δείκνυται ὅτι μαλακώτερος ἦν · ἔδει γὰρ αὐτὸν προκινδυνεῦσαι τοῦ ἀγαθοῦ . Διὰ τοῦτο οὖν καὶ ἄξιος κατακοίσεως , ὡς τὴν ἀλήθειαν συγκαλύψας . Βαραββᾶς δὲ ἑρμηνεύεται , υἱὸς τοῦ πατρός · βὰρ γὰρ ὁ υἱὸς , ἀββᾶς δὲ ὁ πατήρ . Οἱ τοίνυν Ἰουδαῖοι , τὸν υἱὸν τοῦ πατρὸς αὐτῶν , τοῦ σιαβόλου , ἐξῃτήσαντο , τὸν δὲ Ἰησοῦν ἐσταύρωσαν · καὶ μέχρι δὲ τοῦ νῦν , τῷ μὲν υἱῷ τοῦ πατρὸς αὐτῶν , τῷ Ἀντιχρίστῳ , προστίθενται , τὸν δὲ Χριστὸν παραιτοῦνται . « Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος , ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἡ γυνὴ αὐτοῦ , λέγουσα · Μηδὲν σοὶ καὶ τῷ δικαίῳ ἐκείνῳ . Πολλὰ γὰρ ἔπαθον σήμερον κατὰ´ ὄναρ δι´ αὐτόν . Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεισαν τοὺς ὄχλους ἵνα αἰτήσωνται τὸν Βαραββᾶν , τὸν δὲ Ἰησοῦν ἀπολέσωσιν . Ἀποκριθεὶς ὁ ἡγεμὼν , εἶπεν αὐτοῖς · Τίνα θέλετε ἀπὸ τῶν δύο ἀπολύσωὐμῖν · Οἱ δὲ εἶπον · Βαραββᾶν . Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλάτος · Τί οὖν ποιήσω Ἰησοῦν τὸν λεγόμενον Χριστόν ; Λέγουσιν αὐτῷ πάντες · Σταυρωθήτω . Ὁ δὲ ἡγεμὼν ἔφη · Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν ; Οἱ δὲ περισσῶς ἔκραζον , λέγοντες · Σταυρωθήτω . Ἰδὼν δὲ ὁ Πιλάτος , ὅτι οὐδὲν ὡφελεῖ , ἀλλὰ μᾶλλον θόρυβος γίνεται , λαβὼν ὕδωρ ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ἀπέναντι τοῦ ὄχλου , λέγων · Ἀθῶός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου , ὑμεῖς ὄψεσθε Καὶ ἀποκριθεὶς πᾶς ὁ λαὸς , εἶπε · Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν . Τότε ἀπέλυσεν αὐτοῖς τὸν Βαραββᾶν , τὸν δὲ Ἰησοῦν φραγγελώσσας παρέδωκεν ἵνα σταυρωθῇ . » Ὢ τοῦ θαύματος ! κρινόμενος ὑπὸ Πιλάτου , ἐξεφόβει τὴν τούτου γυναῖκα · οὐκ αὐτὸς δὲ ὁρᾷ τὸ ὄναρ , ἀλλ´ ἡ γυνὴ , ἢ διότι ἀνάξιος ἦν αὐτὸς , ἢ ὅτι οὐκ ἂν ἐπιστεύθη , ἀλλ´ ἔδοξε πρὸς . χάριν λέγειν · τυχὸν δὲ καὶ ἐσιώπησε ἂν , εἰ εἰδὼς τοῦτο , οἷα κριτὴς ὤν . Προνοίας δὲ ἔργον τὸ ὄναρ , οὐχ ἵνα ἀπολυθῇ ὁ Χριστὸς διὰ τοῦτο γενόμενον , ἀλλ´ ἵνα σωθη ἡ γυνή . Πῶς οὐν οὐκ ἀπέλυσεν ; Ὅτι οὐκἦν ἀσφαλὲς αὐτῷ ἀφεῖναι αυτὸν , οἷα ἐπὶ τυραννίδι κατηγορούμενον · ἀλλ´ ἐχρῆν ἀποδείξεις ζητῆσαι , εἰ στρατιώτας κατέλεγεν , εἰ ὅπλα ἐχάλκευε · νῦν δὲ ὡς κοῦφος καὶ μαλακὸς , παρασύρεται . Διόπερ οὐδὲ ἀνέγκλητος · αἰτησαμένων γὰρ ἐκείνων τὸν ἐν κακίᾳ περιβόητον , δέδωκε · περὶ δὲ Χριστοῦ ἠρώτα · Τί οὖν ποιήσω Ἰησοῦν ; κυρίους ποιῶν τῆς κρίσεως ἐκείνους · καίτοι ἡγεμὼν ὤν , ἠδύνατο αὐτὸν ἁρπάσαι , ὥσπερ τὸν Παῦλον ὁ χιλίαρχος . Οἱ δὲ , Σταυρωθήτω , ἔλεγον , οὐ μόνον ἀποκτεῖναι αὐτὸν βουλόμενοι , ἀλλὰ καὶ πονηρᾷ αἰτίᾳ περιβαλεῖν · ὁ γὰρ σταυρὸς τοῖς πονηροῖς ἀπέκειτο τιμωρία . Νίπτεται δέ , καθαρὸν δῆθεν ἑαυτὸν ἀποδεικνύων τοῦ μύσους , κακῶς φρονῶν · δίκαιον γὰρ ὀνομάζων τὸν Ἰησοῦν , ὅμως προδέδῶκε
Lemmas: οὐ ἀφίημι , ἕτερος ὁδός τρέπω ὁ Πιλάτος , καί καταφεύγω λοιπός ἐπί ὁ ἔθος , μονονού οὗτος λέγω · εἰμί μή ὡς ἀθῶος ἀφίημι ὁ Ἰησοῦς , κἀν ὡς κατάκριτος χαρίζομαι οὗτος τῆ ἑορτή . πός γάρ εἄν ὑπολαμβάνω ὁ Πιλάτος ὅτι ἀθῶος εἰμί ὁ Ἰησοῦς αἰτέω σταυρόω , καί ὁ ὑπαίτιος ληιστής ἀπολύω ; εἰδώς οὖν ὅτι ὑπαίτιος οὐ εἰμί , φθονέω δέ , οὗτος ἐνέλκω ἐρωτάω αὐτός · ὅθεν δείκνυμι ὅτι μαλακός εἰμί · ἐσθίω γάρ αὐτός προκινδυνεύω ὁ ἀγαθός . Ζεύς οὗτος οὖν καί ἄξιος κατακοισις , ὡς ὁ ἀλήθεια συγκαλύπτω . Βαραββᾶς δέ ἑρμηνεύω , υἱός ὁ πατήρ · βᾶρ γάρ ὁ υἱός , ἀββα δέ ὁ πατήρ . ὁ τοίνυν Ἰουδαῖος , ὁ υἱός ὁ πατήρ αὐτός , ὁ σιαβολος , ἐξαιτέω , ὁ δέ Ἰησοῦς σταυρόω · καί μέχρι δέ ὁ νῦν , ὁ μέν υἱός ὁ πατήρ αὐτός , ὁ ἀντίχριστος , προστίθημι , ὁ δέ Χριστός παραιτέομαι . « κάθημαι δέ αὐτός ἐπί ὁ βῆμα , ἀποστέλλω πρός αὐτός ὁ γυνή αὐτός , λέγω · μηδείς σύ καί ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος . Πολύς γάρ πάσχω σήμερον κατά ὄναρ δις αὐτός . ὁ δέ ἀρχιερεύς καί ὁ πρέσβυς πείθω ὁ ὄχλος ἵνα αἰτέω ὁ Βαραββᾶς , ὁ δέ Ἰησοῦς ἀπόλλυμι . ἀποκρίνω ὁ ἡγεμών , εἶπον αὐτός · τίς ἐθέλω ἀπό ὁ δύο ἀπολύω · ὁ δέ εἶπον · Βαραββᾶς . Λέγος αὐτός ὁ Πιλάτος · τις οὖν ποιέω Ἰησοῦς ὁ λέγω Χριστός ; λέγω αὐτός πᾶς · σταυρόω . ὁ δέ ἡγεμών φημί · τις γάρ κακός ποιέω ; ὁ δέ περισσός κράζω , λέγω · σταυρόω . εἶδον δέ ὁ Πιλάτος , ὅτι οὐδείς ὠφελέω , ἀλλά μᾶλλον θόρυβος γίγνομαι , λαμβάνω ὕδωρ ἀπονίζω ὁ χείρ ἀπέναντι ὁ ὄχλος , λέγω · ἀθῶος εἰμί ἀπό ὁ αἷμα ὁ Δίκαιος οὗτος , σύ ὁράω καί ἀποκρίνω πᾶς ὁ λαός , εἶπον · ὁ αἷμα αὐτός ἐπί ἐγώ καί ἐπί ὁ τέκνον ἐγώ . τότε ἀπολύω αὐτός ὁ Βαραββᾶς , ὁ δέ Ἰησοῦς φραγγελώσσας παραδίδωμι ἵνα σταυρόω . » ὤ ὁ θαῦμα ! κρίνω ὑπό Πιλᾶτος , ἐκφοβέω ὁ οὗτος γυνή · οὐ αὐτός δέ ὁράω ὁ ὄναρ , ἀλ ὁ γυνή , ἢ διότι ἀνάξιος εἰμί αὐτός , ἢ ὅτι οὐ εἄν πιστεύω , ἀλ δοκέω πρός . χάρις λέγω · τυγχάνω δέ καί σιωπάω εἄν , εἰμί εἰδοί οὗτος , οἷος κριτής εἰμί . Πρόνοια δέ ἔργον ὁ ὄναρ , οὐ ἵνα ἀπολύω ὁ Χριστός διά οὗτος γίγνομαι , ἀλ ἵνα σῴζω ὁ γυνή . Πῶς ὀν οὐ ἀπολύω ; ὅτι2 οὐκἦν ἀσφαλής αὐτός ἀφίημι αὐτός , οἷος ἐπί τυραννίς κατηγορέω · ἀλ χρή ἀποδείκνυμι ζητέω , εἰμί στρατιώτης καταλέγω , εἰμί ὅπλον χαλκεύω · νῦν δέ ὡς κοῦφος καί μαλακός , παρασύρω . διόπερ οὐδέ Ἀνέγκλητος · αἰτέω γάρ ἐκεῖνος ὁ ἐν κακία περιβόητος , δίδωμι · περί δέ Χριστός ἐρωτάω · τις οὖν ποιέω Ἰησοῦς ; κύριος ποιέω ὁ κρίσις ἐκεῖνος · καίτοι ἡγεμών εἰμί , δύναμαι αὐτός ἁρπάζω , ὥσπερ ὁ Παῦλος ὁ χιλίαρχος . ὁ δέ , σταυρόω , λέγω , οὖον μόνος ἀποκτείνω αὐτός βούλομαι , ἀλλά καί πονηρός αἴτιος περιβάλλω · ὁ γάρ σταυρός ὁ πονηρός ἀπόκειμαι τιμωρία . νίζω δέ , καθαρός δῆθεν ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι ὁ μύσος , κακῶς φρονέω · Δίκαιος γάρ ὀνομάζω ὁ Ἰησοῦς , ὅμως προδίδωμι