cogPG.PG123 214
τῆς ἀλώσεως μόνης τῆς Ἰερουσαλὴμ ἐνόησαν ) οὐχ καὶ περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας · ὅθεν οὔτως ἔρμηνεύουσιν · θὲ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη , τουτέστιν , Δμῶν τῶν ἀποστόλων ἡ γενεὰ ὄψεται τὰς τῆς Ἱερουσαλήμ συμφοράς · βεβαιῶν δὲ τὰ ῥηθέντα , φησὶν , εαι Εὐκολώτερόν ἐστιν ἀφανισθῆνανούρανὸν καὶ γῆν , τὰ πεπηγότα ταῦτα καὶ ἀκίνητα στοιχεῖα , ἢ τῶν ὑπὸ μοῦ ῥηθέντων διαψευσθῆναί τι . Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας οὐδεὶς οἶδεν , οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν , εἰ μὴ ῤ Πατήρ μου μόνος . » Διδάσκει τοὺς μαθητὰς ἐν σαῦθα , μὴ ζητεῖν μανθάνειν τὰ ὑπερβαίνοντα τὴν ἀνθρωπίνην γνῶσιν . Ἐν τῷ εἰπεῖν γὰρ οὔτε οἱ ἄγγελοι , ἐπέσχεν αὐτοὺς τοῦ νῦν μαθεῖν , ὅπερ καὶ οἱ ἄγγελοι ἀγνοοῦσιν · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , ὅτι ὁ Πατήρ μου μόνος , ἐκώλυσεν αὐτοὺς καὶ τοῦ ζητῆσαι μαθεῖν πρὸς τὸ μετέπειτα · εἰ γὰρ εἶπεν , ὅτι Οἷδα μὲν , οὐ θέλω δὲ ὑμῖν εἰπεῖν , ἐλυπήθησαν ἂν , ὡς δῆθεν κασαφρινούμενοι ὑπὸ´´ αὐτοῦ · νῦν δὲ ἐν τῷ εἰπεῖν ὅτι Οὐδὲ ὁ Υιὸς οἶδεν , εἰ μὴ ὁ Πατὴρ μόνος , κωλύει αὐτοὺς ζητεῖν · ὥσπερ καὶ πατέρες πολλάκις κατέχοντες τι ἐν ταῖς χερσὶν , εἶτα ζητούμενοι τοῦτο ὑπὸ τῶν παίδων καὶ μὴ θέλοντες δοῦναι , κρύπτουσιν αὐτὸ , λέγοντες · Οὐκ ἔχομεν ὃ ζητεῖτε , καὶ οὔτω παύονται τὰ παιδία κλαυθμυριῶόμενα · οὕτω καὶ δ´ Κύριος ἵνα παύσῃ τοὺς ἀποστόλους ὑέλοντας μαθεῖν περὶ τῆς ἡμέρας καὶ τῆς ὥρας , εἶπεν , ὅτι Οοδὲ ἐγὼ οἶδα , εἰ μὴ ὁ Πατὴρ μόνος · ὅτι γὰρ γινώσκει καὶ αὐτὸς τὴν ὥραν καὶ τὴν ἡμέραν ἐκείνην , δῆλον μὲν και ἐξ ἄλλων πολλῶν . Πάντα γὰρ ὅσα ἔχει ὁ Ιατὴρ , ποῦ Υἱοῦ εἰσι · καὶ τὴν γνῶσιν δὲ ἐχει τῆς ἡμέρας καὶ ὁ Υἱὸς ἄρα ἔχει ταύτην · ἐκδηλότερον δὲνἐκ τοῦδε . Πῶς γὰρ ἐνδέχεται ἀγνοεῖν τὴν ἡμέραν τὸν υἱὸν , ᾧ τὰ πρὸ τῆς ἡμέρας οὕτως ἔγνωσται ; ὁ γὰρ ἐσὶ τὰ πρόθυρα ἀγαγὼν , πρόδηλον , ὅτι καὶ την θύραν ἠπίστατο · ἀλλα συμφερόντως οὐκ ἤνοιξε ταύτην · οὐ συμφέρει γὰρ ἡμῖν τὸ εἰδέναι πότε ἡ συντέλεια , ἵτα μὴ ῥαθυμήσωμεν . Ἡ γὰρ ἄγνοια διεγηΚγερμένους ἡμᾶς ποιεῖ . « Ὅσπερ δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Νώε , οὕτως ἔσται καὶ ψ παρουσίᾳ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου . Ὥσπερ γὰο ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις τα´ προ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώοντες καὶ πίνοντες . γαμοῦντες καὶ ἐκγαμίζον σες . ἄχρις ἥς ἡμέρας εἰ λθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτὸν , καὶ οὐκ ἔγνωσαν βως ἦλθ » ὁ κατακλυσμὸς , καὶ ἦρεν ἅπαντας · οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου . » Ποὸς ἃεβᾳίςʹν τῶν δολειδῶν ανλ-ολλ λόγων , κέχρηται τοῖς κατὰ τὸν Νῶε γενομένοις · ὥσπερ γὰρ τότε χλεύην ἡγοῦντό τινες τὴν τῆς κιἄωτοῦ κατασκευὴν , ἕως οὗ ἠλθε τὸ πάθος καὶ ἠφάνασα
Lemmas: ὁ ἅλωσις μόνος ὁ Ἱεροσόλυμα νοέω ) οὐ καί περί ὁ δύο παρουσία · ὅθεν οὔτως ἑρμηνεύω · ΘΕ μή παρέρχομαι ὁ γενεά οὗτος , τουτέστιν , Δῶμα ὁ ἀπόστολος ὁ γενεά ὁράω ὁ ὁ Ἱερουσαλήμ συμφορά · βεβαιόω δέ ὁ εἴρω , φημί , ἑός Εὔκολος εἰμί ἀφανίζω καί γῆ , ὁ πήγνυμι οὗτος καί ἀκίνητος στοιχεῖον , ἢ ὁ ὑπό ἐγώ εἴρω διαψεύδω τίς . περι δέ ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος καί ὁ ὥρα οὐδείς οἶδα , οὐδέ ὁ ἄγγελος ὁ οὐρανός , εἰμί μή ῥεῖα Πατήρ ἐγώ μόνος . » διδάσκω ὁ μαθητής ἐν σαῦθα , μή ζητέω μανθάνω ὁ ὑπερβαίνω ὁ ἀνθρώπινος γνῶσις . ἐν ὁ εἶπον γάρ οὔτε ὁ ἄγγελος , ἐπέχω αὐτός ὁ νῦν μανθάνω , ὅσπερ καί ὁ ἄγγελος ἀγνοέω · ἐν δέ ὁ εἶπον , ὅτι ὁ Πατήρ ἐγώ μόνος , κωλύω αὐτός καί ὁ ζητέω μανθάνω πρός ὁ μετέπειτα · εἰμί γάρ εἶπον , ὅτι οἶδα μέν , οὖον ἐθέλω δέ σύ εἶπον , λυπέω εἄν , ὡς δῆθεν κασαφρινουμενοω ὑπό αὐτός · νῦν δέ ἐν ὁ εἶπον ὅτι οὐδέ ὁ υἱός οἶδα , εἰμί μή ὁ πατήρ μόνος , κωλύω αὐτός ζητέω · ὥσπερ καί πατήρ πολλάκις κατέχω τίς ἐν ὁ χείρ , εἶτα ζητέω οὗτος ὑπό ὁ παῖς καί μή ἐθέλω δίδωμι , κρύπτω αὐτός , λέγω · οὐ ἔχω ὅς ζητέω , καί οὐτάω παύω ὁ παιδίον κλαυθμυριῶόμενα · οὗτος καί δδʹ Κύριος ἵνα παύω ὁ ἀπόστολος ὑέλοντας μανθάνω περί ὁ ἡμέρα καί ὁ ὥρα , εἶπον , ὅτι ὅς ἐγώ οἶδα , εἰμί μή ὁ πατήρ μόνος · ὅτι γάρ γιγνώσκω καί αὐτός ὁ ὥρα καί ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , δῆλος μέν και ἐκ ἄλλος πολύς . Πάν γάρ ὅσος ἔχω ὁ Ἰατρός , ποῦ υἱός εἰμί · καί ὁ γνῶσις δέ ἔχω ὁ ἡμέρα καί ὁ υἱός ἄρα ἔχω οὗτος · ἔκδηλος ἐνδέχομαι ὅδε . Πῶς γάρ ἐνδέχομαι ἀγνοέω ὁ ἡμέρα ὁ υἱός , ὅς ὁ πρό ὁ ἡμέρα οὕτως γιγνώσκω ; ὁ γάρ ἀδήν ὁ πρόθυρον ἄγω , πρόδηλος , ὅτι καί ὁ θύρα ἐπίσταμαι · ἀλλά συμφέρω οὐ ἀνοίγνυμι οὗτος · οὖον συμφέρω γάρ ἐγώ ὁ οἶδα πότε ὁ συντέλεια , ἄθεμ-ις μή ῥαθυμέω . ὁ γάρ ἄγνοια διεγηΚγερμένους ἐγώ ποιέω . « ὅσπερ δέ ὁ ἡμέρα ὁ Νώε , οὕτως εἰμί καί ψ παρουσία ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ὥσπερ γάο εἰμί ἐν ὁ ἡμέρα τα´ προ ὁ κατακλυσμός τιτρώσκω καί πίνω . γαμέω καί γαμίζω σε . ἄχρι ἥς ἡμέρα εἰμί λανθάνω Νῶε εἰς ὁ κιβωτός , καί οὐ γιγνώσκω βοῦς ἔρχομαι » ὁ κατακλυσμός , καί ἀείρω ἅπας · οὕτως εἰμί καί ὁ παρουσία ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » Ποῦς ἃεβᾳίςʹν ὁ δολειδηω ανλ-ολλ λόγος , χράομαι ὁ κατά ὁ Νῶε γίγνομαι · ὥσπερ γάρ τότε χλεύη ἡγέομαι τις ὁ ὁ ἄκιος κατασκευή , ἠώς ὅς ἔρχομαι ὁ πάθος καί ἠφάνασα