cogPG.PG123 402
Κύριος ὅμως , καίτοι εἰδὼς αὐτὸν μὴ εὐθῆ ὄντα , εἰσὶν ἔρχεται πρὸς αὐτὸν καὶ συνεσθίει , διδάσκων πάντως ἡμᾶς . διὰ τούτου , ὡς ἂν τοῖς ὑπούλως πρὸς ἡμᾶς ἔχουσιν , ἡμεῖς ἁπλῶς καὶ ἀδόλως προσφερώμεθα Ζητοῦσι δὲ πολλοὶ πόσαι ἦσαν αἱ γυναῖκες αἱ ἀλείψασαι τὸν Κύριον μύρῳ . Καὶ οἱ μέν φασιν ὅτι δύο ἦσαν , ἡ παρὰ τῷ Ἰωάννῃ μία , ἡ καὶ ἀδελφὴ τοῦ Λαζάρου , καὶ ἑτέρα ἡ παρὰ τῷ Ματθαίῳ καὶ Μάρκῳ , καὶ νῦν παρὰ τῷ Λουκᾷ . Ἐγὼ δὲ πείθομαι τοῖς λέγουσι τρεῖς εἶναι ταύτας . Μίαν μὲν τὸν παρὰ τῷ Ἰωάννῃ πρὸ ἑξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα , ἣν καὶ ἀδελφὴν εῖναι Λαζάρου . ἑτέραν δὲ τὸν παρὰ τῷ Ματθαίῳ καὶ Μάρκῳ , πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ Πάσχα , καὶ τρίτην ταύτην τὸν νῦν παρὰ τῷ Λουκᾷ , περὶ τὰ μέσα τοῦ Εὐαγγελίου , μυρίσασαν τὸν Κύριον , καὶ οὐδὲν καινὸν πρότερον ταύτην ποιῆσαι τοῦτο , μήπω ἐνστάντος ποῦ καιροῦ τοῦ πάθους , εἶτα ἐκείνας εἴτε μιμησαμένας ταύτην , εἴτε καὶ ἄλλως , πλησίον τοῦ πάθους σὸ αὐτὸ ποιῆσαι . Εἰ δὲ καὶ ὁ παρὰ τῷ Ματθαίῳ τὸν Κύριον καλέσας , Σίμων ὡνόμαστο , καὶ ὁ νῦν παρὰ τῷ Λουκᾷ , τί καινὸν συμπεσεῖν τὰ ὀνόματα ·· Ἐπεὶ ἐκεῖνός γε καὶ λεπρὸς ἦν , ἀλλ´ οὐχὶ καὶ οὗτος . Κἀκεῖνος μὲν , τεθεραπευμένος ἀπὸ τῆς λέπρας , χαριστήριον τὸν κλῆσιν ἀποδίδωσι τῷ Χριστῷ . Οὗτος δὲ , οὔτε λεπρὸς , οὔτε ἐπὶ χαριστηρίοις λαλῶν . Κἀκεῖνος μὲν οὐδὲν εἶπεν , οὗτος δὲ ἐγόγγυσε , καὶ νατακρίνει ἐν ταὐτῷ τόν τε Ἰησοῦν καὶ τὸν γυναῖκα . Τὴν μὲν , ὡς ἁμαρτωλὸν , τὸν δὲ , ὡς φιλάνθρωπον Ὢ τῆς ἀπονοίας ! ὄντως θαρισαῖος ὁ ἄνθρωπος · ἀλλ´ ὁ Κύριος ἐρωτῶν αὐτὸν ἐν παραβολαῖς , καὶ δύο χρεωφειλέτας παράγων εἰς τὸ μέσον , λεληθότως καὶ αὐτὸν χρεωφειλέτην εἴναι λέγει , ἐλάττω μὲν χρεωστεῖν δοκοῦντα , χρεωστοῦντα δ´ οὗν . Οὔτε γοῦν ὁ τὰ ἀλάττω χρεωστῶν σὺ , δύνασαι δοῦναι τὸν ὀφειλὴν , οὺ γὰρ ἔχεις ἐξομολόγησιν τῇ ὑπερηφανίᾳ κρατούμενος , οὔτε ἡ γυνή . Ἀμφοτέροις οὖν ἀφεθήσεται , κΧ κίς πλερν ἀγαγήπει · Πάντως ΠΛ πολλ ὰ ζόνα . « Καὶ στραφεις πρὸς τὸν γυναϊκα , τῷ Σίμωνι ἕφη · Βλέπεις ταύτην τὸν γυναῖκα ; Εἰσῆλθον εἰς τὸν οἰκίαν σου , ὕδωρ ἐπὶ τοὺς πόδας μου οὐκ ἔδωκας · αὔτη δὲ τοῖς δάκρυσιν ἔβρεξέ μου τοὺς πόδας , καὶ ταῖς θριξὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς ἐξέμαξε . Φίλημά μοι οὐκ ἔδωκας , αὕτη δε ἀφ´ ἧς εἰσῆλθον , οὐ διέλιπε καταφιλοῦσά μου τοὺς πόδας . Ἐλαίῳ τὸν κεφαλήν μου οὐκ ἤλειψας , αὕτη δὲ μύρῳ ἤλειψέ μου τοὺς πόδας . Οὗ χάριν λέγω σοι , ἀφέωνται αἱ ἁμαρτίαι αὐτῆς αἱ πολλαὶ , ὅτι ἠγάπησε πολύ . ᾯ δὲ ὀλίγον ἀφίεται , ὁλίγον ἀγαπᾷ . Εἶπε δὲ αὐτῇ · Ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι . Καὶ ἤρξαντο οἱ συνανακείμενοι λέγειν ἐν ἑαυτοῖς · Τίς οὗτός ἐστιν ὃς καὶ ἀμαρτίας ἀφίησιν ; Εἶπε δὲ πρὸς τὸν γυναῖκα · Ἡ πίστις σου σέσωκέ σε , πορεύου εἰς εἰρήνην . » Δείκνυσι τὸν Σίμωνα ὁ Κύριος καὶ ἀλαζόνα καὶ ἀνόητρν . Ἀλαζόνα μὲν , εἴ γε ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τὸν ἄνθρωπον κατέκρινεν , ἄνθρωπος ὢν καὶ αὐτός . ἀνόητον δὲ , εἴγε οὐ συνεῖδεν ὅτι τοσαῦτα ποιήσασαν τὸν γυναῖκα πίστεως σύμβολα καὶ ἀγάπης , ἔδει παραδέξασθαι , ἀλλ´ οὐκ ἀποπέμψασθα Δὸ καὶ ἐλέγχει αυτὸν ὁ Κύριο ὡς μάτην ο.ις · ποσὸν τὸ οαν ἡ ο πηῶπ ἀφέθη . Καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐπιστομίζει τὸν ἀλα -
Lemmas: Κύριος ὅμως , καίτοι εἰδοί αὐτός μή εὐθύς εἰμί , εἰμί ἔρχομαι πρός αὐτός καί συνεσθίω , διδάσκω πάντως ἐγώ . διά οὗτος , ὡς εἄν ὁ ὕπουλος πρός ἐγώ ἔχω , ἐγώ ἁπλόος καί ἄδολος προσφέρω ζητέω δέ πολύς πόσος εἰμί ὁ γυνή ὁ ἀλείφω ὁ κύριος μύρον . καί ὁ μέν φημί ὅτι δύο εἰμί , ὁ παρά ὁ Ἰωάννης εἷς , ὁ καί ἀδελφή ὁ Λάζαρος , καί ἕτερος ὁ παρά ὁ Ματθαῖος καί Μᾶρκος , καί νῦν παρά ὁ Λουκᾶς . ἐγώ δέ πείθω ὁ λέγω τρεῖς εἰμί οὗτος . μία μέν ὁ παρά ὁ Ἰωάννης πρό ἕξ ἡμέρα ὁ Πάσχα , ὅς καί ἀδελφή εἰμί Λάζαρος . ἕτερος δέ ὁ παρά ὁ Ματθαῖος καί Μᾶρκος , πρό δύο ἡμέρα ὁ Πάσχα , καί τρίτος οὗτος ὁ νῦν παρά ὁ Λουκᾶς , περί ὁ μέσος ὁ Εὐαγγέλιος , μυρίζω ὁ κύριος , καί οὐδείς καινός πρότερος οὗτος ποιέω οὗτος , μήπω ἐνίστημι ποῦ καιρός ὁ πάθος , εἶτα ἐκεῖνος εἴτε μιμέομαι οὗτος , εἴτε καί ἄλλως , πλησίος ὁ πάθος σός αὐτός ποιέω . εἰμί δέ καί ὁ παρά ὁ Ματθαῖος ὁ κύριος καλέω , Σίμων ονομαστός , καί ὁ νῦν παρά ὁ Λουκᾶς , τίς καινός συμπίπτω ὁ ὄνομα ·· ἐπεί ἐκεῖνος γε καί λεπρός εἰμί , ἀλ οὐ καί οὗτος . ἐκεῖνος μέν , θεραπεύω ἀπό ὁ λέπρα , χαριστήριος ὁ κλῆσις ἀποδίδωμι ὁ Χριστός . οὗτος δέ , οὔτε λεπρός , οὔτε ἐπί χαριστήριος λαλέω . ἐκεῖνος μέν οὐδείς εἶπον , οὗτος δέ γογγύζω , καί νατακρίνει ἐν αὐτός ὁ τε Ἰησοῦς καί ὁ γυνή . ὁ μέν , ὡς ἁμαρτωλός , ὁ δέ , ὡς φιλάνθρωπον ὤ ὁ ἀπόνοια ! εἰμί θαρισαῖος ὁ ἄνθρωπος · ἀλ ὁ Κύριος ἐρωτάω αὐτός ἐν παραβολή , καί δύο χρεωφειλέτης παράγω εἰς ὁ μέσος , λεληθότως καί αὐτός χρεωφειλέτης εἶμι λέγω , μικρός μέν χρεωστέω δοκέω , χρεωστέω δδʹ ἐν . οὔτε γοῦν ὁ ὁ ἀλλάσσω χρεώστης σύ , δύναμαι δίδωμι ὁ ὀφειλή , οὔ γάρ ἔχω ἐξομολόγησις ὁ ὑπερηφανία κρατέω , οὔτε ὁ γυνή . Ἀμφότερος οὖν ἀφίημι , κΧ κίς πλερν ἀγαγήπει · πάντως ΠΛ πολύς ά ζόνα . « καί στρέφω πρός ὁ γυνᾳ̈κος , ὁ Σίμων φημί · βλέπω οὗτος ὁ γυνή ; εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον σύ , ὕδωρ ἐπί ὁ πούς ἐγώ οὐ δίδωμι · οὗτος δέ ὁ δάκρυ βρέχω ἐγώ ὁ πούς , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός ἐκμάσσω . Φίλημα ἐγώ οὐ δίδωμι , οὗτος δέ ἀφή ὅς εἰσέρχομαι , οὖον διαλείπω καταφιλέω ἐγώ ὁ πούς . ἔλαιον ὁ κεφαλή ἐγώ οὐ ἀλείφω , οὗτος δέ μύρον ἀλείφω ἐγώ ὁ πούς . οὗ χάρις λέγω σύ , ἀφίημι ὁ ἁμαρτία αὐτός ὁ πολύς , ὅτι ἀγαπάω πολύς . ὧ δέ ὀλίγος ἀφίημι , ὀλίγος ἀγαπάω . εἶπον δέ αὐτός · ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία . καί ἄρχω ὁ συνανάκειμαι λέγω ἐν ἑαυτοῦ · Τῖς οὗτος εἰμί ὅς καί ἁμαρτία ἀφίημι ; εἶπον δέ πρός ὁ γυνή · ὁ πίστις σύ σῴζω σύ , πορεύω εἰς εἰρήνη . » δείκνυμι ὁ Σίμων ὁ Κύριος καί ἀλαζών καί ἀνόητρν . Ἀλαζών μέν , εἰμί γε ἐπί ὁ ἁμάρτημα ὁ ἄνθρωπος κατακρίνω , ἄνθρωπος εἰμί καί αὐτός . ἀνόητος δέ , εἰ οὖον συνοράω ὅτι τοσοῦτος ποιέω ὁ γυνή πίστις σύμβολον καί ἀγάπη , ἐσθίω παραδέχομαι , ἀλ οὐ ἀποπέμπω Δὸ καί ἔλεγχος αὐτός ὁ κύριος ὡς μάτην ὅς · ποσός ὁ ὄα ὁ ὁ πηῶπ ἀφίημι . καί οὗτος εἶπον ἐπιστομίζω ὁ ἀλος -