cogPG.PG123 671
ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον ; Τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι ; Ἀπεκρίθη ὁ ὅχλος , καὶ εἶπε · Δαιμόνιον ἔχεις · τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι ; » Φαίνεται μὲν , ὡς οὐδεμίαν ἀκολουθίαν σώζει πρὸς τὰ πρότερα τοῦτο , ὃ λέγει νῦν · καλῶ δὲ σκυποῦσιν ἡμῖν , καὶ λίαν ἀκόλουθα . Ἔπειδὴ γὰρἐνεκάλουν αὐτῷ , ὅτι τὸ Σάββατον ἔλυε , καὶ τὸν νᾷ μον παρέλυε , πρὸς τοῦτο ἐνίσταται , δεικνύων αὐτοὺς μᾶλλον παραβάτας τοῦ νόαου . Ὁ μὲν γὰρ νόμος φησί · Μὴ φονεύσεις · ὑμεῖς δὲ ζητεῖτε ἀποκτεῖναι . Ὥστε ὑμεῖς παραλύττε τὸν νόμον , οὐκ ἐγώ . ἀφέντες οὖν τὸ ἑαυτοὺς καταδικάζειν , ἐμοὶ ἐγκαλεῖτε ώς παραβαίνοντι τὸν νόμον , διότι ἄνθρωπον ἐθεράπευσα ἐν Σαββάτῳ . Τὸ δὲ , « Οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον , » εἶπε , διότι πάντες , πρὸς οὓς διελέγετο , ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι . Ὅρα δὲ , πας αὐτὸς μὲν πραείᾳ τῇ φωνῆ αὐτοῖς ὅιαλέγεται · ἐκεῖνοι δὲ ὑβριστικῶς καὶ μετὰ θράσους , « Δαιιάντον ἔχεις , » φασί · διὰ τοῦτο γὰρ ὑβρίζουσι . προκαταπλήττειν αὐτὸν καὶ ἐκφοβεῖν οἰόμενοι . Τὸν Μωσέα δέ φησι δοῦναι τὸν νόμον , καίτοι αὐτὸς ὤν Κύρεος Μωσέως , καὶ φρῦ νόμου πάροχος , διὰ τὴν ἀσθένοιαν καὶ ἀναισθησίαν τῶν Ἰουδαίων . Ποῦ γὰρ ἂν ἠνέσχοντο ἀκοῦσαι , ὅτι οὐχ ὁ Μωσῆς δέδωκε αὐτοῖς τὸν νόμον , ἀλλ´ αὐτὸς ὁ τοῦ Μωσέως Δεσπότης καὶ Κύριος ; « Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς , καὶ εἶπεν αὐτοῖς · Ἔν ἔργον ἐποίησα . καὶ πάντες θαυμάζετε διὰ τοῦτο . μΙωσῖ - · δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομὴν , οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μσαέως ἐστὶν , ἀλλ´ ἐκ τῶν πατέρων · καὶ ἐν Σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον . Εἰ περιτομὴν λαμβάνει ὁ ἄνθρωπος ἐν Σαββάτῳ , ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Λωαέως , ἐμοὶ χολᾶτε , ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα Σαββάτῳ ; Μὴ κρίνετε κατ´ ὄψιν , ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε . » Ἀπὸ συλλογισμοῦ τινος δείκνυσιν αὐτοὺς μάτην κατ´ αὐτοῦ λυττῶντας , καὶ φησιν · « Ἔν ἔργον ἐποίησα » ἐν Σαββάτῳ , τὴν τοῦ παραλύτου ἀνόρθωσιν , καὶ πάντες θαυμάζετε διὰ τοῦτο » ἀντὶ τοῦ Ταράττεσθε , θορυβεῖσθε . Καίτοι Μωσῆς αὐτὸς ἐκεῖνος ὀ κομοθέτης ἔλυσε τὸ Σάττον . διὰ τὸ κελεῦσαι πᾶσαν ψυχὴν τῆ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ περιτέμνεσθαι . Συνέβαινε γὰρ πολλάκις τὴν ἡμέραν τὴν ὀγδόην , καθ´ ἣν ἀνάγκη ἦν περιτέμνεσθαι , Σάββατον εἰναι . Ὥστε εἰ τὸ Σάββατον παρε λύθη ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Μωσέως διὰ τὴν περιτομὴν , καὶ οὐδὲν κωλύει ἡ τοῦ Σαβήάτου ἡμέρα περιτμηθῆναι ἄνθρωπον , ἀλλὰ κἂν Σάββατον τύχῃ εἶναι ἡ ὀγδόῃ ἡμέρα , παραλύεται ὁ περὶ τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου νόμος , ἵνα μὴ λυθῆ ὁ τῆς περιτομῆσεἰ ταῦτα τοίνυν οὕτως ἔχει , τί ἐμοὶ χολᾶτε καὶ ὀργίζεσθε , ὅτι ἐν Σαββάτῳ ἄνθρωπον ὁλόκληρον ὑγίασα ; αἰτοι ἡ περιτομὴ οὐ τοῦ Μωσέως ἦν , ἀλλὰ τῶν πατέρων · ἀλλ´ ὅυως αὔτη , καίτοι μὴ οὖσα Μωσέως , τὸν περὶ τοῦ Σαββάτου νόμον τὸν ὑπὸ τοῦ Μωσέως τεθέντα , παρέλυσε.βαὶ ἡ μὲν περιτομὴ , ὀδύνην ἐμποιοῦσα , οὐ κωλύτται παρὰ τοῦ Σαβύάτου · ἐγῷ δὲ ὀύνης ἐλευθερώσας ἄνθρωπον , καὶ ὑγιῆ ποιήσας , διαόάλλομπι ; « Μὴ κρίνετε κατ´
Lemmas: σύ ποιέω ὁ νόμος ; τις ἐγώ ζητέω ἀποκτείνω ; ἀποκρίνω ὁ ὄχλος , καί εἶπον · δαιμόνιον ἔχω · τίς σύ ζητέω ἀποκτείνω ; » φαίνω μέν , ὡς οὐδείς ἀκολουθία σῴζω πρός ὁ πρότερος οὗτος , ὅς λέγω νῦν · καλέω δέ σκυπω ἐγώ , καί λίαν ἀκόλουθος . ἔπειδη γὰρἐνεκάλουν αὐτός , ὅτι ὁ σάββατον λύω , καί ὁ νάω νυμφότιμον παραλύω , πρός οὗτος ἐνίστημι , δείκνυμι αὐτός μᾶλλον παραβάτης ὁ νόαου . ὁ μέν γάρ νόμος φημί · μή φονεύω · σύ δέ ζητέω ἀποκτείνω . ὥστε σύ παραλύω ὁ νόμος , οὐ ἐγώ . ἀφίημι οὖν ὁ ἑαυτοῦ καταδικάζω , ἐγώ ἐγκαλέω οὖς παραβαίνω ὁ νόμος , διότι ἄνθρωπος θεραπεύω ἐν σάββατον . ὁ δέ , « οὐδείς ἐκ σύ ποιέω ὁ νόμος , » εἶπον , διότι πᾶς , πρός ὅς διαλέγω , ζητέω αὐτός ἀποκτείνω . Ὅρας δέ , πᾶς αὐτός μέν πρᾶος ὁ φωνή αὐτός ὁράω · ἐκεῖνος δέ ὑβριστικός καί μετά θράσος , « Δαιιάντον ἔχω , » φημί · διά οὗτος γάρ ὑβρίζω . προκαταπλήσσω αὐτός καί ἐκφοβέω οἴομαι . ὁ Μωσῆς δέ φημί δίδωμι ὁ νόμος , καίτοι αὐτός εἰμί Κῦρος Μωσῆς , καί φρῦ νόμος πάροχος , διά ὁ ασθενοεις καί ἀναισθησία ὁ Ἰουδαῖος . πός γάρ εἄν ἀνέχω ἀκούω , ὅτι οὐ ὁ Μωσῆς δίδωμι αὐτός ὁ νόμος , ἀλ αὐτός ὁ ὁ Μωσῆς Δεσπότης καί Κύριος ; « ἀποκρίνω Ἰησοῦς , καί εἶπον αὐτός · ἐν ἔργον ποιέω . καί πᾶς θαυμάζω διά οὗτος . μιαίνω - · δίδωμι σύ ὁ περιτομή , οὐ ὅτι ἐκ ὁ Μσαέως εἰμί , ἀλ ἐκ ὁ πατήρ · καί ἐν σάββατον περιτέμνω ἄνθρωπος . εἰμί περιτομή λαμβάνω ὁ ἄνθρωπος ἐν σάββατον , ἵνα μή λύω ὁ νόμος Λωαέως , ἐγώ χολάω , ὅτι ὅλος ἄνθρωπος ὑγιής ποιέω σάββατον ; μή κρίνω κατ´ ὄψις , ἀλλά ὁ Δίκαιος κρίσις κρίνω . » ἀπό συλλογισμός τις δείκνυμι αὐτός μάτην κατ´ αὐτός λυσσάω , καί φημί · « ἐν ἔργον ποιέω » ἐν σάββατον , ὁ ὁ παράλυτος ἀνόρθωσις , καί πᾶς θαυμάζω διά οὗτος » ἀντί ὁ ταράσσω , θορυβέω . καίτοι Μωσῆς αὐτός ἐκεῖνος ὁ κομοθέτης λύω ὁ Σάττον . διά ὁ κελεύω πᾶς ψυχή τῆ ἡμέρα ὁ ὄγδοος περιτέμνω . συμβαίνω γάρ πολλάκις ὁ ἡμέρα ὁ ὄγδοος , καθ´ ὅς ἀνάγκη εἰμί περιτέμνω , σάββατον εἰναι . ὥστε εἰμί ὁ σάββατον πάρος λύω ὑπό αὐτός ὁ Μωσῆς διά ὁ περιτομή , καί οὐδείς κωλύω ὁ ὁ Σαβήάτου ἡμέρα περιτέμνω ἄνθρωπος , ἀλλά κἀν σάββατον τυγχάνω εἰμί ὁ ὄγδοος ἡμέρα , παραλύω ὁ περί ὁ ἀργία ὁ Σάββατο νόμος , ἵνα μή λύω ὁ ὁ περιτομηδομαι οὗτος τοίνυν οὕτως ἔχω , τίς ἐγώ χολάω καί ὀργίζω , ὅτι ἐν σάββατον ἄνθρωπος ὁλόκληρος ὑγιάζω ; αἰτέω ὁ περιτομή οὖον ὁ Μωσῆς εἰμί , ἀλλά ὁ πατήρ · ἀλ ὅς οὗτος , καίτοι μή εἰμί Μωσῆς , ὁ περί ὁ Σάββατο νόμος ὁ ὑπό ὁ Μωσῆς τίθημι , παραλύω ὁ μέν περιτομή , ὀδύνη ἐμποιέω , οὖον κωλύω παρά ὁ σαβυαατος · ἐγώ δέ ὄνος ἐλευθερόω ἄνθρωπος , καί ὑγιής ποιέω , διαόάλλομπι ; « μή κρίνω κατ´