cogPG.PG123 617
μανθάνειν · ἀλλ´ ἐπεὶ πάντα . ὅσα εἶδεν ὁ Υἱὸς φυσικῶς , πάντα ἐκ τοῦ Πατρὸς ἔχει ὡς ὁμοούσιος αὐτῷ , τούτου ἕνεκεν λέγεται παρὰ τοῦ Πατρὸς ἀκούειν , ὃ οἶδεν · ὥσπερ εἰ ἴδοις υἱὸν κατὰ πάντα τῷ πατρὶ ἐοικότα , λέγεις ὅτι Πάντα ἐκ τοῦ πατρὸς ἔχει , ἀντὶ τοῦ Οὐδενὶ ἄλλῳ ὅμοιος ἀπέβη , ἢ τῷ πατρί . Ἀκούων δὲ ἀπεστάλθαι , ὡς ἀκτῖνα νόησον ἀπὸ τοῦ ἡλίου τοῦ , Πατρὸς , αὐτὸν ἀποσταλῆναι . Ἱ οὐχ οὕτω λέγομεν . ὅτι ἥλιος , ἀντὶ τοῦ , ἔπεμψε τῇ γῇ , Καὶ οὐδέ που τὴν ἀκτῖνα , ἑτέρας οὐσίας λέγομεν εἶναι , ἢ ὑς έραν τοῦ ἡλίου . λῆτως οὖν καὶ τὸν Υἱὸν ἀπεστάλθαι τῷ κόσμῳ παρὰ τοῦ νοητοῦ ἡλίου , τοῦ Πατρὸς , ὡς ἀπαύγασμα καὶ ἀκτῖνα , καὶ φῶς , καὶ ὡς ἂν βούλοιο , καθ´ ὅσον ἐνγωρεῖ , καλεῖν αὐτόν . Οὐκ ἄκαιρον δὲ εἰπεῖν , ἐνταῦθα τοῦ λόγου γενομένου , πῶς ἔχει ὁ Υἱὸς τὸ Πνεῦμα , καὶ πῶς λέγεται τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ . φησὶ γὰρ καὶ ὁ Ἀπόστολος · « Τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ἀπέστειλε , κράζον · Ἀββᾶ ὁ Πατήρ · » καὶ πάλ.ν , « Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ . » Οἱ γὰρ Λατῖνοι , κακῶς ταῦτα ἐκδεχόμενοι καὶ παρανοοῦντες , φασὶν , ὅτι τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται . Ἡμεῖς δὲ πρῶτον μὲν τοῦτό φαμεν πρὸς αὐτοὺς , ὅτι ἄλλο ἐστὶ τὸ εἶναι ἔκ τινος , καὶ ἄλλο τὸ εἶναί τινος · οἷον , τὸ Πνεῦμα εἶναι μὲν τοῦ Υἱοῦ Πνεῦμα , ἀναμφίβολον · , καὶ παρὰ τῆς Γραφῆς πάσης βεβαιούμενον · εἶναι δὲ ἐκ τοῦ Υἱοῦ , οὐδεμία Γραφὴ μαρτυρεῖ , ἵνα μὴ δύο τοὺς αἰτίους τοῦ Πνεύματος εἰσάξωμεν , τόν τε ἱατέρα καὶ τὸν Υἱόν . Ναὶ , φασὶν , ἀλλ´ ἐνεφύσησε τοῖς μαθηταῖς , καὶ εἶπε · « Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον . » Βαβαὶ τῆς παροινίας ! Εἰ τότε ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τὸ Πνεῦμα , ὅτε ἐνεφύσησε , πῶς λοιπὸν ἔλεγεν αὐτοῖς , ὅτι « Λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου Πνεύατος ἐφ´ ὑμᾶς οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας ; » ἢ πῶς ἐν τῇ Πεντηκοστῇ πιστεύομεν τὴν κάθοδον γενέσθαι τοῦ Πνεύματος , εἴγε ἐν τῇ ὀψίᾳ τῇς ἀναστασίμου ἡμέρας ἔδωκεν αὐτό ; τότε γὰρ δήπου ἐνεφύσησεν . Ἀλλὰ ταῦτα μέν ἐστι πλατὺς γέλως . Φανερὸν γὰρ , ὡς τότε αὐτοῖς οὐ τὸ ἅγιον Πνεῦμα δέδωκεν , ἀλλὰ χάρισμα ἓν τῶν τοῦ Πνεύματος , τὸ ἀφιέναι πὰς ἀμαρτίας . Εὐθὺς γὰρ ἐπάγει · « Ἄν τινων ἁφῆτε τὰς ἁμαρτίας . » Τὸ δὲ Πνεῦμα οὐσιωδῶς ἔχει . ὁ Υἱὸς , ὡς ὁμοούσιος αὐτῷ , οὐχ ὡς ἐνεργούμενος ὑπ´ αὐτοῦ · οἰ γὰρ προφῆται ἐνεργοῦνται . Αέγεται δὲ τὸ Πνεῦμα εἶναι τοῦ Υἱοῦ , καθὸ ἀλήθεια μέν ἐστιν ὁ Υἱὸς , καὶ δύναμις , καὶ σοφία · τὸ δὲ ἅγιον Πνεῦμα , καὶ ἀληθείας , και ἰσχύος , καὶ σοφίας Πνεῦμα παρὰ τοῦ Ἡσαϊου ἀναγέγραπται . Καὶ ἄλλως δὲ , ἐπεὶ διὰ Υἰοῦ χορηγεῖται , τοῖς ἀνθρώποις , διὰ τοῦτο τοῦ Υἱοῦ λέγεται . Πίστευε σὺ τὸ Πνεῦμα , ἐκ τοῦ Πατρὸ αὲν προῖέναι , δι´ Υἱοῦ δὲ χορηγεῖσθαι τῇ κτίσει , καὶ οὗτος ἔσται σοι κανὼν ὀρθοδοξίας . « Ὁ Πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν Υἱὸν , καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ . Ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν , ἔχει ζωὴν αἰώνιον · ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ Υἱῷ , οὐκ ὄψεται ζωὴν , ἀλλ´ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μενεῖὲ π´ αὐτόν . » Εἰπὼν περὶ τοῦ Χριστοῦ τὰ ὑψηλά , νῦν πάλιν τὰ ταπεινὰ φθέγγεται εὐπαράδεκτον τὸν λόγον τοῖς ἀκροαταῖς ποιῶν . Διὰ τοῦτο , φησὶν , ἀγαπᾷ ὁ Πατὴρ τὸν Υἱὸν , ὡς περὶ ἀνθρωπου
Lemmas: μανθάνω · ἀλ ἐπεί πᾶς . ὅσος ὁράω ὁ υἱός φυσικός , πᾶς ἐκ ὁ πατήρ ἔχω ὡς ὁμοούσιος αὐτός , οὗτος ἕνεκα λέγω παρά ὁ πατήρ ἀκούω , ὅς οἶδα · ὥσπερ εἰμί ὁράω υἱός κατά πᾶς ὁ πατήρ ἔοικα , λέγω ὅτι Πάν ἐκ ὁ πατήρ ἔχω , ἀντί ὁ οὐδείς ἄλλος ὅμοιος ἀποβαίνω , ἢ ὁ πατήρ . ἀκούω δέ ἀποστέλλω , ὡς ἀκτίς νοέω ἀπό ὁ ἥλιος ὁ , πατήρ , αὐτός ἀποστέλλω . Ι οὐ οὗτος λέγω . ὅτι ἥλιος , ἀντί ὁ , πέμπω ὁ γῆ , καί οὐδέ ποῦ ὁ ἀκτίς , ἕτερος οὐσία λέγω εἰμί , ἢ ὗς ἐράω ὁ ἥλιος . Λητώ οὖν καί ὁ υἱός ἀποστέλλω ὁ κόσμος παρά ὁ νοητός ἥλιος , ὁ πατήρ , ὡς ἀπαύγασμα καί ἀκτίς , καί φάος , καί ὡς εἄν βούλομαι , καθ´ ὅσος ἐνγωρεῖ , καλέω αὐτός . οὐ ἄκαιρος δέ εἶπον , ἐνταῦθα ὁ λόγος γίγνομαι , πῶς ἔχω ὁ υἱός ὁ πνεῦμα , καί πῶς λέγω ὁ πνεῦμα ὁ υἱός . φημί γάρ καί ὁ ἀπόστολος · « ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός ἐν ὁ Καρδία σύ ἀποστέλλω , κράζω · Ἀββᾶ ὁ Πατήρ · » καί πάλ.ν , « εἰμί δέ τις πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός . » ὁ γάρ Λατῖνος , κακῶς οὗτος ἐκδέχομαι καί παρανοέω , φημί , ὅτι ὁ πνεῦμα ἐκ ὁ υἱός ἐκπορεύω . ἐγώ δέ πρῶτος μέν οὗτος φημί πρός αὐτός , ὅτι ἄλλος εἰμί ὁ εἰμί ἐκ τις , καί ἄλλος ὁ εἰμί τις · οἷος , ὁ πνεῦμα εἰμί μέν ὁ υἱός πνεῦμα , ἀναμφίβολος · , καί παρά ὁ γραφή πᾶς βεβαιόω · εἰμί δέ ἐκ ὁ υἱός , οὐδείς γραφή μαρτυρέω , ἵνα μή δύο ὁ αἴτιος ὁ πνεῦμα εἰσάγω , ὁ τε ἱατέρα καί ὁ υἱός . Ναίς , φημί , ἀλ ἐμφυσάω ὁ μαθητής , καί εἶπον · « λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος . » βαβαί ὁ παροινία ! εἰμί τότε δίδωμι ὁ μαθητής ὁ πνεῦμα , ὅτε ἐμφυσάω , πῶς λοιπός λέγω αὐτός , ὅτι « λαμβάνω δύναμις ἐπέρχομαι ὁ ἅγιος πνευαατος ἐφίημι σύ οὖον μετά πολύς οὗτος ἡμέρα ; » ἢ πῶς ἐν ὁ Πεντηκοστή πιστεύω ὁ κάθοδος γίγνομαι ὁ πνεῦμα , εἰ ἐν ὁ ὄψιος ὅς αναστάσιμος ἡμέρα δίδωμι αὐτός ; τότε γάρ δήπου ἐμφυσάω . ἀλλά οὗτος μέν εἰμί πλατύς γέλως . Φανερός γάρ , ὡς τότε αὐτός οὖον ὁ ἅγιος πνεῦμα δίδωμι , ἀλλά χάρισμα εἷς ὁ ὁ πνεῦμα , ὁ ἀφίημι πάν ἁμαρτία . εὐθύς γάρ ἐπάγω · « ἄν τίνω ἀφίημι ὁ ἁμαρτία . » ὁ δέ πνεῦμα οὐσιωδῶς ἔχω . ὁ υἱός , ὡς ὁμοούσιος αὐτός , οὐ ὡς ἐνεργέω ὑπό αὐτός · ὁ γάρ προφήτης ἐνεργέω . Αέγεται δέ ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ υἱός , καθό ἀλήθεια μέν εἰμί ὁ υἱός , καί δύναμις , καί σοφία · ὁ δέ ἅγιος πνεῦμα , καί ἀλήθεια , και ἰσχύς , καί σοφία πνεῦμα παρά ὁ Ἠσαΐας ἀναγράφω . καί ἄλλως δέ , ἐπεί διά υἱός χορηγέω , ὁ ἄνθρωπος , διά οὗτος ὁ υἱός λέγω . πιστεύω σύ ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ Πατρός ἀεί προΐημι , δις υἱός δέ χορηγέω ὁ κτίζω , καί οὗτος εἰμί σύ κανών ὀρθοδοξία . « ὁ πατήρ ἀγαπάω ὁ υἱός , καί πᾶς δίδωμι ἐν ὁ χείρ αὐτός . ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός , ἔχω ζωή αἰώνιος · ὁ δέ ἀπειθέω ὁ υἱός , οὐ ὁράω ζωή , ἀλ ὁ ὀργή ὁ Θεός μένω π αὐτός . » εἶπον περί ὁ Χριστός ὁ ὑψηλός , νῦν πάλιν ὁ ταπεινός φθέγγομαι εὐπαράδεκτος ὁ λόγος ὁ ἀκροατής ποιέω . Ζεύς οὗτος , φημί , ἀγαπάω ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὡς περί ἄνθρωπος