cogPG.PG123 594
οὗτός ἐστιν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ; Οὐδαμοῦ γὰρ γέγραπται τοῦτο · ἀμνὸν μὲν γὰρ λέγει , Υἱὸν δὲ Θεοῦ οὐδαμοῦ . Ὅθεν εἰκὸς στοχάζεσθαι , ὅτι καὶ ἕτερα πλείονα παραλέλειπται · οὐ γὰρ πάντα συνεγράφησαν . « Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἰστήκει ὁ Ἰωάννης , καὶ ἐν τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο , καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι , λέγει · Ἔε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ . Καὶ ἕκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος , καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ . » Διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων ῥᾳθυμίαν ἀναγκάζεται ὁ Ἰωάννης τὰ αὐτὰ λέγειν , ἵνα τῷ συνεχεῖ γοῦν τῆς μαρτυρίας κατεργάσηταί τι . Οὐκ οὖν οὐδὲ διεψεύσθη , ἀλλὰ δύο μαθητὰς προσήγαγετῷ Χριστῷ . Νυμφαγωγὸς γὰρ ὤν τῷ ὄντι , πάντα ἐποίει , ὥστε προσαγαγεῖν τῷ νυμφίῳ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν · διὸ καὶ ὁ μὲν Χριστὸς σιγᾷ ὡς νυμφίος , ὁ δὲ πρόξενος ἄπαντα φθέγγεται . Καὶ ὡς νυμφίος δὲ παραγίνεται πρὸς τὸ πλῆθος ὁ Κύριος Ἐπὶ γὰρ τῶν γάμων οὐχ ἡ νύμφη πρὸς τὸν νυμφίον , ἀλλ´ οὗτος πρὸς ἐκείνην ἄπεισι , κἂν βασιλέως εἴη υἷός . Διὸ καὶ τὴν φύσιν ἡμῶν μέλλων νυμφεύσασθαι ὁ Κύριος , κατέβη πρὸς αὐτὴν ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ γεκομένων τῶν γάμων , ἔλαβεν αὐτὴν , ἀναληφθεὶς ες τὸν οἷκον τὸν πατρικόν . « Ἐμβλέψας οὐν , φησίν , τῳ Ἰησοῦ ὁ Ἰωάννης , » τουτέστι , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἐνδεικνύμενος τὴν χαρὰν ἡν εἶχεν ἐπὶ τῷ Χριστῷ , καὶ τὸ θαῦμα , « Ἵδε , φησίν , ὁ ἀμνός . » Οἱ δὲ μαθηταὶ συνεχέσι μαρτυρίαις καταμαλαχθέντες , ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ , οὐ καταφρονήσαντες Ἰωάννου , μᾶλλον δὲ πεισθέντες αὐτῷ μαρτυροῦντι περὶ τοῦ Χριστοῦ τὰ κρείττονα . « Στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς , καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας , λέγει αὐτοῖς · Τί ζητεῖτε ; Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ · Ῥαββὶ » ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον , διδάσκαλε , ποῦ μένεις ; Λέγει αὐτοῖς · Ἔρχεσθε , καὶ ἴδετε . ἦλθον οὗν , καὶ εἶδον ποῦ μένει , καὶ παρ´ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην . Ὥρα δὲ ἦν ὡς ἄεκάτη . » Ὁ μὲν Ματθαῖος περὶ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Κυρίου διηγησάμενος , ἀνάγει αὐτὸν εὐθὺς εἰς τὸ ὄρος πειρασθησόμενον · ὁ δέ γε παρὼν εὐαγγελιστὴς , ὅσα ἐκείνῳ εἴρηται ἐάσας , τὰ μετὰ τὴν ἐκ τοῦ ὄρους νὰθοδον διηγεῖται . Καὶ ἡ τῶν μαθητῶν τοίνυν τοῦ Ἰωάννου ἀκολούθησις , καὶ πρὸς τὸν Χριστὸν ἔλευσις , μετὰ τὸ κατελθεῖν ἐκ τοῦ ὄρους καὶ πειρασθῆναι γίνεται · δεικνύντος , οἷμαι , τοῦ λόγου , ὅτι οὐ χρὴ διδάσκαλόν τινα καθίστασθαι , εἰ μὴ πρότερον αὐτὸς ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ τῆς ἀρετῆς ἄκροντοῦτο γὰρ τὸ ὄρος καὶ πάντα νικήσας πειρασμὸν , ἄρει τὸ τρόπαιν κατὰ τοῦ πειοάζοντος . Ἀκολουθοῦσι τοίνυν πρῶτον οἱ μαθηταί , καὶ τότε ἐρωτῶσιν αὐτὸν ποῦ μένει . Οὐ γὰρ δημοσίᾳ πολλῶν παρόντων , ἀλλὰ κατ´ ἰδίαν ἐχρῆν διαλεχθῆναι ὡς περὶ ἀναγκαίων . Μᾶλλον δὲ , οὐδὲ αὐτοὶ πρῶτοι ἐρωτῶσιν , ἀλλ´ ὁ Χριστὸς αὐτὸς ἐνάγει εἰς τὸ ἐρωτῆσαι . Λέγει γὰρ αὐτοῖς · « Τί ζητεῖτε ; » οὐχ ὡς ἀγνοῶνπῶς γὰρ ὁ εἰδώς τὰς καρδίας τῶν ἀνθρώπων ; ) , ἀλλ´ ἵνα διὰ τῆς ἐρωτήσεως προσκαλέσηται αὐτοὺς εἰς τὸ εἰπεῖν ὃ βούλονται .
Lemmas: οὗτος εἰμί ὁ υἱός ὁ Θεός ; οὐδαμός γάρ γράφω οὗτος · ἀμνός μέν γάρ λέγω , υἱός δέ Θεός οὐδαμοῦ . ὅθεν εἰκός στοχάζομαι , ὅτι καί ἕτερος πλείων παραλείπω · οὖον γάρ πᾶς συγγράφω . « ὁ ἐπαύριον πάλιν εἰστήκω ὁ Ἰωάννης , καί ἐν ὁ μαθητής αὐτός δύο , καί ἐμβλέπω ὁ Ἰησοῦς περιπατέω , λέγω · ἐγώ ὁ ἀμνός ὁ Θεός . καί ἑκών αὐτός ὁ δύο μαθητής λαλέω , καί ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς . » Ζεύς ὁ ὁ ἀκούω ῥᾳθυμία ἀναγκάζω ὁ Ἰωάννης ὁ αὐτός λέγω , ἵνα ὁ συνεχής γοῦν ὁ μαρτυρία κατεργάζομαι τίς . οὐ οὖν οὐδέ διαψεύδω , ἀλλά δύο μαθητής προσάγω Χριστός . νυμφαγωγός γάρ εἰμί ὁ εἰμί , πᾶς ποιέω , ὥστε προσάγω ὁ νυμφίος ὁ ἀνθρώπινος φύσις · διό καί ὁ μέν Χριστός σιγάω ὡς νυμφίος , ὁ δέ πρόξενος ἅπας φθέγγομαι . καί ὡς νυμφίος δέ παραγίγνομαι πρός ὁ πλῆθος ὁ Κύριος ἐπί γάρ ὁ γάμος οὐ ὁ νύμφη πρός ὁ νυμφίος , ἀλ οὗτος πρός ἐκεῖνος ἄπειμι , κἀν βασιλεύς εἰμί υἱός . Διὸ καί ὁ φύσις ἐγώ μέλλω νυμφεύω ὁ Κύριος , καταβαίνω πρός αὐτός ἐπί ὁ γῆ , καί γίγνομαι ὁ γάμος , λαμβάνω αὐτός , ἀναλαμβάνω εἰς ὁ οἶκος ὁ πατρικός . « ἐμβλέπω ὀν , φημί , ὁ Ἰησοῦς ὁ Ἰωάννης , » τουτέστι , καί ὁ ὀφθαλμός , ἐνδείκνυμι ὁ χαρά ἐάν ἔχω ἐπί ὁ Χριστός , καί ὁ θαῦμα , « κύπειρις , φημί , ὁ ἀμνός . » ὁ δέ μαθητής συνεχής μαρτυρία καταμαλάσσω , ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς , οὖον καταφρονέω Ἰωάννης , μᾶλλον δέ πείθω αὐτός μαρτυρέω περί ὁ Χριστός ὁ ἀγαθός . « στρέφω δέ ὁ Ἰησοῦς , καί θεάομαι αὐτός ἀκολουθέω , λέγω αὐτός · τις ζητέω ; ὁ δέ εἶπον αὐτός · ῥαββί » ὅς λέγω ἑρμηνεύω , διδάσκαλος , ποῦ μένω ; Λέγος αὐτός · ἔρχομαι , καί ὁράω . ἔρχομαι ἐν , καί εἶδον ποῦ μένω , καί παρ´ αὐτός μένω ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . Ὥρα δέ εἰμί ὡς ἄκατος . » ὁ μέν Ματθαῖος περί ὁ βάπτισμα ὁ κύριος διηγέομαι , ἀνάγω αὐτός εὐθύς εἰς ὁ ὄρος πειράζω · ὁ δέ γε πάρειμι εὐαγγελιστής , ὅσος ἐκεῖνος εἴρω ἐάω , ὁ μετά ὁ ἐκ ὁ ὄρος νὰθοδον διηγέομαι . καί ὁ ὁ μαθητής τοίνυν ὁ Ἰωάννης ἀκολούθησις , καί πρός ὁ Χριστός ἔλευσις , μετά ὁ κατέρχομαι ἐκ ὁ ὄρος καί πειράζω γίγνομαι · δείκνυμι , οἴομαι , ὁ λόγος , ὅτι οὖον χρή διδάσκαλος τις καθίστημι , εἰμί μή πρότερος αὐτός ἀνέρχομαι ἐπί ὁ ὁ ἀρετή ἄκροντοῦτο γάρ ὁ ὄρος καί πᾶς νικάω πειρασμός , Ἄρης ὁ τροπή κατά ὁ πειοάζοντος . ἀκολουθέω τοίνυν πρῶτος ὁ μαθητής , καί τότε ἐρωτάω αὐτός ποῦ μένω . οὖον γάρ δημόσιος πολύς πάρειμι , ἀλλά κατ´ ἴδιος χρή διαλέγω ὡς περί ἀναγκαῖος . μᾶλλος δέ , οὐδέ αὐτός πρῶτος ἐρωτάω , ἀλ ὁ Χριστός αὐτός ἐνάγω εἰς ὁ ἐρωτάω . λέγος γάρ αὐτός · « τις ζητέω ; » οὐ ὡς ἀγνοέω γάρ ὁ οἶδα ὁ Καρδία ὁ ἄνθρωπος ; ) , ἀλ ἵνα διά ὁ ἐρώτησις προσκαλέω αὐτός εἰς ὁ εἶπον ὅς βούλομαι .