cogPG.PG123 674
μὲν τοῦ , « Παρ´ αὐτοῦ εἰμι , » τὴν οὐσίαν τῆς θεότητος · διὰ δὲ τοῦ , « κἀκεῖνος με ἀπέστειλε , » τὸ ἀνθρώπινον · ἀπόστολος γὰρ κατὰ τὸ ἀνθρώπινον λέγεται , καθὸ καὶ δοῦλος ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ . « Κζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι , καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ´ αὐτὸν τὰς χεῖρας , ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ . Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν , καὶ ἔλεγον , ὅτι Ὁ Χρισιὸς ὅταν ἔλθῃ , μήτι πλείω σημεῖα τούτων ποιήσει , ὧν οὗτος ἐποίησεν ; » Δεικνύων ὁ τὸαγγελιστὴς , ὅτι ἀοράτως κατείχοντο , καὶ ὅτι ἑκὼν ἔπαθε , καὶ οὐκ ἐξ ἀδυναμίας , φησὶν , ὅτι « Ἐζίτουν αὐτὸν πιάσαι , καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ´ · αὐτὸν τὰς χεῖρας . » Τὸ δὲ , Οὔπω ἦλθεν ἡ ὥρααὐτοῦ , » ἔφη , οὐχ ὅτι καιροῖς ὑπέκειτο , ἀλλ´ ὅτι πάντα ἐν ὥρᾳ , καὶ ἐπιτηδείῳ καιρῷ καὶ τῷ προσήκοντι ποιεῖ Ἡνίκα γὰρ τὸ παθεῖν εὔκαιρον ἐλογίσατο , δηλαδὴ κατὰ τὸν ὡραῖον καὶ ἐπιτήδειον χρόνον , τότε δὴ καὶ τοῖς σταυρωταῖς συνεχώρησε . Πάντα γὰρ ἐν καιροῖς ὡραίοις καὶ ἐπιτηδείοις ποιεῖ καὶ οἰκονομεῖ . Οἴον , ἔδει δοθῆναι τὸν νόμον , ἀλλ´ ἐν καιρῷ τῷ προσήκοντι , τοὺς προφήτας ὁμοίως , καὶ τὸ Εὐαγγέλιον . Τὸ οὖν τῆς ὥρας ὄνομα , τὸ ἀκριβὲς τῆς σοφίας καὶ τῆς προνοίας τοῦ Σωτῆρος ἐνδείκνυται . « Πολλοὶ δὲ ἐπίστευσαν αὐτῷ , λέγοντες · Μὴ ὁ Χριστὸς πλείω σημεῖα ποιήσει , ὧν οὗτος ἐποίησε ; » Λέγουσι δὲ περὶ τοῦ οἴνου τοῦ ἐν Κανᾷ , τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλικοῦ , τοῦ παραλύτου , τῶν ἄρτων , καὶ ἁπλῶς τῶν ἄλλων πάντων , ὧν οὐδὲ οἱ εὐαγγελισταὶ , διὰ τὸ πλῆθος , ὀνομαστὶ ἐπιμέμνηνται . Πλὴν εἰ καὶ ἀκούεις , ὅτι ἐπίστευσαν πολλοὶ , ἁλλ´ οὖν οὐκ ἀκριβὴς ἦν ἡ πίστις αὐτῶν , ἀλλ´ οἷαν εἰκὸς εἶναι πλήθους χυδαίου , ἄλλοτε ἄλλως μεταταττομένου ταῖς γνώμαις . « Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι γογγύζοντος τοῦ ὄχλου περὶ αὐτοῦ ταῦτα · καὶ ἀπέστειλαν ὑπηρέτας οἱ Φα ρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς , ἵνα πιάσωσιν αὐτόν . Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ´ ὑμῶν εἰμι , καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με . Ζητήσετέ με , καὶ οὐχ εὑρήσετε · καὶ ὅπου ἐγώ εἰμι , ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν . Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἐαυτοῖς · Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι , ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὐρήσοΚμεν αὐτόν ; Μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἐλλήνων Κμέλλει πορεύεσθαι , καὶ διδάσκειν τοὺς Ἔλληνας ; Τίς ἐστιν ὁ λόγος οὗτος ὃν εἶπε · Ζητήσετέ με , καὶ οὐχ εὐρήσετε · καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγὼ , ὑμεῖς οὐ δύνασθε . ἐλθαῖν · » Δι´ ὧν ἐγόγγυζεν ὁ ὄχλος , ἐνέφηνεν ὡς ἄρα χρηστοτέραν ἔσχον διάθεσιν , καὶ μερικήν τινα πίστιν πρὸς τὸν Κύριον , καὶ ὡς ἀποσχισθῆναι τῶν ἀρχόντων ἠβούλοντο · οὗπερ ἐκεῖνοι αἰσθόμενοι , ἔπεμψαν συλλαβέσθαι τοῦτον , διὰ τοῦτο μόνον ὅτι ἐπιστεύετο εἶ ναι Χριστός . Ἔπεμψαν δὲ , ἀλλ´ οὐκ αὐτοὶ ἦλθον , φοβούμενοι τὸν ὄχλον , μή τι νεωτερίσωσι · διὸ τοὺς ὑπηοέτας στέλλουσιν , ἑαυτοὺς μὲν ὑπεξάγοντες τοῦ ἴσως συμβησομένου κινδύνου , ἐκείνους δὲ τῷ θυμῷ τοῦ ὄχλου ἐνδιδόντες · οὕτω πανταχοῦ τὸ ἑαυτῶν ἐσκόπουν . Ὁ δὲ Κύριος ταπεινοφροσύνης γέμοντα ῥήματα φθέγγεται · « Ἔτι μικρὸν μεθ´ ὑμῶν εἰμι , » Τί , φησὶ , σπουδάζετέ με ἀπελθεῖν ; Τί διώκετε : Μι κρὸν ἀναμείνατε χρόνον , καὶ οὐδὲ θελόντων ὑμῶν
Lemmas: μέν ὁ , « Παρ´ αὐτός εἰμί , » ὁ οὐσία ὁ θεότης · διά δέ ὁ , « ἐκεῖνος ἐγώ ἀποστέλλω , » ὁ ἀνθρώπινος · ἀπόστολος γάρ κατά ὁ ἀνθρώπινος λέγω , καθό καί δοῦλος ὁ υἱός ὁ Θεός . « Κζήτουν οὖν αὐτός πιάζω , καί οὐδείς ἐπιβάλλω ἐπι αὐτός ὁ χείρ , ὅτι οὔπω ἔρχομαι ὁ ὥρα αὐτός . πολλός οὖν ἐκ ὁ ὄχλος πιστεύω εἰς αὐτός , καί λέγω , ὅτι ὁ χριθεος ὅταν ἔρχομαι , μῆτις πλείων σημεῖον οὗτος ποιέω , ὅς οὗτος ποιέω ; » δείκνυμι ὁ τοαγγελιιστημι , ὅτι ἀόρατος κατέχω , καί ὅτι ἑκών πάσχω , καί οὐ ἐκ ἀδυναμία , φημί , ὅτι « εζιος αὐτός πιάζω , καί οὐδείς ἐπιβάλλω ἐπι · αὐτός ὁ χείρ . » ὁ δέ , οὔπω ἔρχομαι ὁ ὁράω , » φημί , οὐ ὅτι καιρός ὑπόκειμαι , ἀλ ὅτι πᾶς ἐν ὥρα , καί ἐπιτήδειος καιρός καί ὁ προσήκω ποιέω ἡνίκα γάρ ὁ πάσχω Εὔκαιρον λογίζομαι , δηλαδή κατά ὁ ὡραῖος καί ἐπιτήδειος χρόνος , τότε δή καί ὁ σταυρώτης συγχωρέω . Πάν γάρ ἐν καιρός ὡραῖος καί ἐπιτήδειος ποιέω καί οἰκονομέω . Οἷος , ἐσθίω δίδωμι ὁ νόμος , ἀλ ἐν καιρός ὁ προσήκω , ὁ προφήτης ὁμοίως , καί ὁ Εὐαγγέλιος . ὁ οὖν ὁ ὥρα ὄνομα , ὁ ἀκριβής ὁ σοφία καί ὁ πρόνοια ὁ Σωτήρ ἐνδείκνυμι . « πολλός δέ πιστεύω αὐτός , λέγω · μή ὁ Χριστός πλείων σημεῖον ποιέω , ὅς οὗτος ποιέω ; » λέγω δέ περί ὁ οἶνος ὁ ἐν Κανᾶ , ὁ υἱός ὁ βασιλικός , ὁ παράλυτος , ὁ ἄρτος , καί ἁπλόος ὁ ἄλλος πᾶς , ὅς οὐδέ ὁ εὐαγγελιστής , διά ὁ πλῆθος , ὀνομαστί ἐπιμιμνήσκομαι . πλήν εἰμί καί ἀκούω , ὅτι πιστεύω πολύς , ἅλλος οὖν οὐ ἀκριβής εἰμί ὁ πίστις αὐτός , ἀλ οἷος εἰκός εἰμί πλῆθος χυδαῖος , ἄλλοτε ἄλλως μετατάσσω ὁ γνώμη . « ἀκούω ὁ Φαρισαῖος γογγύζω ὁ ὄχλος περί αὐτός οὗτος · καί ἀποστέλλω ὑπηρέτης ὁ Φάω ρισαῖοι καί ὁ ἀρχιερεύς , ἵνα πιάζω αὐτός . εἶπον οὖν αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἔτι μικρός χρόνος μεθ´ σύ εἰμί , καί ὑπάγω πρός ὁ πέμπω ἐγώ . ζητέω ἐγώ , καί οὐ εὑρίσκω · καί ὅπου ἐγώ εἰμί , σύ οὖον δύναμαι ἔρχομαι . εἶπον οὖν ὁ Ἰουδαῖος πρός ἑαυτοῦ · πός οὗτος μέλλω πορεύω , ὅτι ἐγώ οὐ εὐρήσοΚμεν αὐτός ; μή εἰς ὁ διασπορά ὁ Ἕλλην Κμέλλει πορεύω , καί διδάσκω ὁ Ἕλλην ; Τῖς εἰμί ὁ λόγος οὗτος ὅς εἶπον · ζητέω ἐγώ , καί οὐ εὑρίσκω · καί ὅπου εἰμί ἐγώ , σύ οὖον δύναμαι . ἔρχομαι · » Δις ὅς γογγύζω ὁ ὄχλος , ἐμφαίνω ὡς ἄρα χρήστος ἔχω διάθεσις , καί μερικός τις πίστις πρός ὁ κύριος , καί ὡς ἀποσχίζω ὁ ἄρχω βούλομαι · ὅσπερ ἐκεῖνος αἰσθάνομαι , πέμπω συλλαμβάνω οὗτος , διά οὗτος μόνος ὅτι πιστεύω εἰμί ναι Χριστός . Ἐπέμπω δέ , ἀλ οὐ αὐτός ἔρχομαι , φοβέω ὁ ὄχλος , μή τίς νεωτερίζω · διό ὁ υπηοετης στέλλω , ἑαυτοῦ μέν ὑπεξάγω ὁ ἴσως συμβαίνω κίνδυνος , ἐκεῖνος δέ ὁ θυμός ὁ ὄχλος ἐνδίδωμι · οὗτος πανταχοῦ ὁ ἑαυτοῦ σκοπέω . ὁ δέ Κύριος ταπεινοφροσύνη γέμω ῥῆμα φθέγγομαι · « ἔτι μικρός μεθ´ σύ εἰμί , » τις , φημί , σπουδάζω ἐγώ ἀπέρχομαι ; τις διώκω : Μι κρὸν ἀναμένω χρόνος , καί οὐδέ ἐθέλω σύ