cogPG.PG123 291
γέμοντα . Ὃστε οὐ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον τοιοῦτον , τουτέστιν οὐρανόθεν . « Καὶ ἀφεὶς αὐτοὺς , ἐμβὰς πάλιν εἰς τὸ πλοῖον ἐπῆλθεν εἰς τὸ πάραν . Καὶ ἐπελάθοντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λαβεῖν ἄρτους , καὶ εἰ μὴ ἕνα ἄρτον οὐκ εἶχον μεθ´ ἑαυτῶν ἐν τῷ πλοίῳ . Καὶ διεστέλλετο αὐτοῖς , λέγων · Ὁρᾶτε , βλέπετε ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν Θαρισαίων , καὶ τῆς ζύμης Ἡρώδου . Καὶ διελογίσοντο πρὸς ἀλλήλους , λέγοντες , ὅτι Ἄρτους οὐκ ἔχομεν . Καὶ γνοὺς ὁ Ἰησοῦς , λέγει αὐτοῖς · Τί διαλογίζεσθε , ὅτι ἄρτους οὐκ ἔχετε ; Οθπω νοεῖτε , οὐδὲ συνίετε ; ἔτι πεπωρωμένην ἔχετε τὴν καρδίαν ὑμῶν ; ὀφθαλμοὺς ἔχοντες οὐ βλέπετε , καὶ ὧτα ἔχοντες οὐκ ἀκούετε ; καὶ οὐ μνημονεύετε , ὅτε τοὺς πέντε ἄρτους ἔκλασα εἰς τοὺς πεντακισχιλίους , πόσους κοφίνους πλήρεις κλασμάτων ἤρατε ; Λέγουσιν αὐτῷ · Δώδεκα . Ὃτε δὲ τοὺς ἐπτὰ εἰς τοὺς τετρακισχιλίους , πόσων σπυρίδων πληρώματα κλασμάτων ἤρατε ; Οἱ δὲ εἶπον · ἑπτὰ . Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς · Πῶς οὔπω συνίετε ; » Ἀφίησι τοὺς αρισαίους ὁ Κύριος , ὡς ἀδιορθώτους . Ἔνθα μὲν γὰρ ἕστιν ἐλπλς διορθώσεως , ἑκεῖ δεῖ ἑγχρονίσειν · ἔνθα δὲ ἀδιόρθωτον τὸ κακὸν , ἐκεῖθεν ἀποπηδᾶν δεῖ . Οἰκονομικῶς δὲ οἱ μαθηταὶ ἐπιλανθάνονται λαβεῖν ἄρτους , ἵνα ὀνειδισθέντες βελτίους γένωνται , καὶ εἰς αἴσθησιν ἔλθωσι τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως . Εἰκόντος γὰρ τοῦ Κυρίου προσέχειν ἀπὸ τῆς ζύμης τῶν ζαρισαίων , ἥτοι τῆς διδασκαλίας , ἐκεῖνοι τὴν τῶν ἄρτων ζύμην ἐνόμισαν ἀπαγορεύειν αὐτοῖς τὸν Κύριον . Ὅθεν εἰκότως ἐπιπλήσσονται ὡς μὴ συνιέντες τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ , ὅτι δύναται ἄρτους ἐκ μὴ ὄντων ποιῆσαι . Ζύμην δὲ ὀνομάζει τὴν διδασκαλίαν τῶν ἄαρισαίων καὶ τῶν Ἡρωδιανῶν , ὡς ὀζώδη οὗσαν καὶ παλαιᾶς κακίας γέμουσαν . Πᾶς γὰρ ὁ παλαιωθεὶς ἐν τῇ κακίᾳ , καὶ μηδὲν πνευματικὸν δυνάμενος λέγειν , ὥστε γλυκαίνειν τὸν λάρυγγα τοῦ ἁκούοντος , ὁ τοιοῦτος ζύμην ἔχει , παλαιᾶς κακίας διδασκαλίαν δάκνουσαν , καὶ εἰς μεταμέλειαν ὑστέρον ἄγουσαν τὸν πεισθέντα . Τίνες δὲ ἦσαν οἱ Ἡρωδιανοί ; διδάσκαλοι τινες νεοφανεῖς , οἵτινες ἔλεγον , ὅτι ὁ Ἡρώδης ἐστὶν ὁ Χριστὸς , καὶ ὅτι τούτῳ δεῖ πιστεύειν . « Καὶ ἔρχεται εἰς Βηθσαῖδὰ , καὶ φέρουσιν αὐτῷ τυφλὸν , καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν , ἵνα αὐτοῦ ἄψηται . Καὶ ἐπιλαβόμενος τῆς χειρὸς τοῦ τυφλοῦ , ἐξήγαγεν αὐτὸν ἔξω τῆς κώμης . Καὶ πτύσας εἰς τὰ ὄμματα αὐτοῦ , ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτοῦ ; ἐπηρώτα αὐτὸν εἴ τι βλέπει . Καὶ ἀναβλέψας , ἔλεγε · Βλέπω τοὺς ἀνθρώπους , ὅτι ὡς δένδρα ὁρῶ περιπατοῦντας . Εἰτα πάλιν ἐπέθηκε τὰς χεῖρας ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ , καὶ ἐποίησεν αὐτὸν ἀναβλέψαι . Καὶ ἀποκατκστάθη καὶ ἐνέβλεψε τηλαυγῶς ἅπαντας , καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ , λέγων · Μηδὲ εἰς τὴν κώμην εἰσέλθης , μηδὲ εἴπῃς τινὶ ἐν τῇ κώμῃ . « Φαίνεται ἡ Βηθσαϊδὰ πολλὴν ἀπιστίαν νοσήσασα , διὸ καὶ ταλανίζει αὐτὴν ὁ Χριστὸς , ὡς ὁ Ματθαῖός φηαιν · « Οὐαί σοι , Χοραζίν · οὐαί σοι , Βηθσαῖδὰ , ὅτι εἰ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι ἐγένοντο αἱ δυνάμεις , αἱ γενόμεναι ἐν ὑμῖν , πάλαι ἂν μετενόησαν . » Ἐνταῦθα τοίνυν ἐλθόντι
Lemmas: γέμω . ὅστε οὖον δίδωμι ὁ γενεά οὗτος σημεῖον τοιοῦτος , τουτέστιν οὐρανόθεν . « καί ἀφίημι αὐτός , ἐμβαίνω πάλιν εἰς ὁ πλοῖον ἐπέρχομαι εἰς ὁ πάρω . καί ἐπιλανθάνομαι ὁ μαθητής αὐτός λαμβάνω ἄρτος , καί εἰμί μή εἷς ἄρτος οὐ ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ ἐν ὁ πλοῖον . καί διαστέλλω αὐτός , λέγω · ὁράω , βλέπω ἀπό ὁ ζύμη ὁ Θαρισαίων , καί ὁ ζύμη Ἡρώδης . καί διαλογίζομαι πρός ἀλλήλων , λέγω , ὅτι Ἄρτος οὐ ἔχω . καί γιγνώσκω ὁ Ἰησοῦς , λέγω αὐτός · τις διαλογίζομαι , ὅτι ἄρτος οὐ ἔχω ; Οθπω νοέω , οὐδέ συνίημι ; ἔτι πωρόω ἔχω ὁ Καρδία σύ ; ὀφθαλμός ἔχω οὖον βλέπω , καί ἄτη ἔχω οὐ ἀκούω ; καί οὖον μνημονεύω , ὅτε ὁ πέντε ἄρτος κλάω εἰς ὁ πεντακισχίλιοι , πόσος κόφινος πλήρης κλάσμα ἀείρω ; λέγω αὐτός · δώδεκα . ὅτε δέ ὁ ἑπτά εἰς ὁ τετρακισχίλιοι , πόσος Σπυρίδων πλήρωμα κλάσμα ἀείρω ; ὁ δέ εἶπον · ἑπτά . καί λέγω αὐτός · Πῶς οὔπω συνίημι ; » ἀφίημι ὁ αρισαίους ὁ Κύριος , ὡς αδιόρθωτος . ἔνθα μέν γάρ ἕστiν ἐλπίς διόρθωσις , ἐκεῖ δεῖ ἐγχρονίζω · ἔνθα δέ ἀδιόρθωτος ὁ κακός , ἐκεῖθεν ἀποπηδάω δεῖ . οἰκονομικός δέ ὁ μαθητής ἐπιλανθάνομαι λαμβάνω ἄρτος , ἵνα ὀνειδίζω ἀγαθός γίγνομαι , καί εἰς αἴσθησις ἔρχομαι ὁ ὁ Χριστός δύναμις . εἴκω γάρ ὁ κύριος προσέχω ἀπό ὁ ζύμη ὁ ζαρισαίων , ἤτοι ὁ διδασκαλία , ἐκεῖνος ὁ ὁ ἄρτος ζύμη νομίζω ἀπαγορεύω αὐτός ὁ κύριος . ὅθεν εἰκότως ἐπιπλήσσω ὡς μή συνίημι ὁ δύναμις ὁ Χριστός , ὅτι δύναμαι ἄρτος ἐκ μή εἰμί ποιέω . ζύμη δέ ὀνομάζω ὁ διδασκαλία ὁ ἄαρισαίων καί ὁ Ἡρωδιανός , ὡς οζώδης ὕω καί παλαιός κακία γέμω . Πᾶς γάρ ὁ παλαιόω ἐν ὁ κακία , καί μηδείς πνευματικός δύναμαι λέγω , ὥστε γλυκαίνω ὁ λάρυγξ ὁ ἀκούω , ὁ τοιοῦτος ζύμη ἔχω , παλαιός κακία διδασκαλία δάκνω , καί εἰς μεταμέλεια ὕστερος ἄγω ὁ πείθω . τίνω δέ εἰμί ὁ Ἡρωδιανός ; διδάσκαλος τις νεοφανής , ὅστις λέγω , ὅτι ὁ Ἡρῴδης εἰμί ὁ Χριστός , καί ὅτι οὗτος δεῖ πιστεύω . « καί ἔρχομαι εἰς Βηθσαϊδά , καί φέρω αὐτός τυφλός , καί παρακαλέω αὐτός , ἵνα αὐτός ἅπτω . καί ἐπιλαμβάνω ὁ χείρ ὁ τυφλός , ἐξάγω αὐτός ἔξω ὁ κώμη . καί πτύω εἰς ὁ ὄμμα αὐτός , ἐπιτίθημι ὁ χείρ αὐτός ; ἐπερωτάω αὐτός εἰμί τίς βλέπω . καί ἀναβλέπω , λέγω · βλέπω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὡς δένδρον ὁράω περιπατέω . εἶτα πάλιν ἐπιτίθημι ὁ χείρ ἐπί ὁ ὀφθαλμός αὐτός , καί ποιέω αὐτός ἀναβλέπω . καί ἀποκαθίστημι καί ἐμβλέπω τηλαυγής ἅπας , καί ἀποστέλλω αὐτός εἰς ὁ οἶκος αὐτός , λέγω · μηδέ εἰς ὁ κώμη εἰσ́λημι , μηδέ εἶπον τις ἐν ὁ κώμη . « φαίνω ὁ Βηθσαϊδά πολύς ἀπιστία νοσέω , διό καί ταλανίζω αὐτός ὁ Χριστός , ὡς ὁ Ματθαῖος φημί · « οὐαί σύ , Χοραζίς · οὐαί σύ , Βηθσαϊδά , ὅτι εἰμί ἐν Τύρος καί Σιδών γίγνομαι ὁ δύναμις , ὁ γίγνομαι ἐν σύ , πάλαι εἄν μετανοέω . » ἐνταῦθα τοίνυν ἔρχομαι