cogPG.PG123 285
ΟΑΡβΤ ΝΙ . « Καὶ διαπαρόσαντος , ἦλθον ἐπὶ τὴν γῆν Γκυνησαρέο · ερὶ πρεσωρμίσθησαν , καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου , εὐθέως ἐπιγνόντες αὐτὸν , περδραμόνοος ὅλην τὸν παρίγωρον ἐκείνην , ἤρξαντο επὶ τοῖς κραββάνοις τοὺς κακῶς ἔχοντας κεριφέρειν , ὅπου ἤκουον ὄτι ἐκεῖ ἀστι · καὶ ὅπου ὁ εἰσεπορεύετο εἰς κώμας ἢ πόλεις ἢ ἀγροὺς , ἐν ταῖς ἀγοραῖς ἐτί.θουκ τοὺς ἀσθεὺοῦντος , καὶ παρεκάλουν αὐτὸν Τνα κἂν τοῦ κρασπάδου τοῦ ἱματίου κὐτοῦ ἄψωνται , καὶ ὅσοι ἂν ἤπτοντο αὐτοῦ , ἑσζοντο . Διὰ χρόνου , ὡς Κσικαν , ἐπεδήμησεν ὁ Κύριος τῷ τόπῳ . Διὸ καὶ τλωγγελιστὴς λέγει · Ἐπεγνόντες αὐτὸν , πρασέφαραν ποὺς ὀσθενεῖς . Οὐκ τι γὰρ εἰς τὰς οἰκίας ἐκάλουν , ἀλλ´ αὐτοὶ μᾶλλον προσέφορον τοὺς κακῶς ἔχοντας μαρακαλοῦντες ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου ἅψοωνται . Τὸ γὰρ καρὶ τὴν αἰμόῤῥουν θαῦμα , πάντων τὰς ἀκοὰς κατέσχε , καὶ πλείονα πίστιν αὐτοῖς ἐνέθηκεν . ΚΕΩΑΛ . Τʹ . Πφὶ τῶν μαθηδῶν ἀνικεοῖς χορσίν ὀσθιόντων . Περὶ τῆς παραβάσεως τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεσῦ . Περὶ τῆς Συροφοινικίσσης . Περὶ τοῦ Σαβζάτου , « Καὶ συνάγονται πρὸς αὐτὸν οἱ Χαρισαῖοι , και τινες τῶν Γραμματέων ἐλθόντες ἀπὸ Ἰεροσολύμμον , καὶ ἰδόντες τινὰς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ κοιναῖς χεραί , σουτάστιν ἀνίπτοις , ἐσθίοντας ἄρτους , ἐμέμψαντο . Θʹ γὰρ δαρισμίοι καὶ σάντες οἱ Ἰουδαῖοι , ἐὰν μὴ πυγμῇ νίψανται τὰς χεῖρας , σὐκ ἐσθίουσι . κοιατοῦν . τες τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέριων · καὶ ἀπὸ ἀγορᾶε , ἐὰν μὴ βαπτίσωνται , οὐκ ἐσθίουσι · καὶ ἄλλε πολλά ἐστιν ἃ παρελαβον κρατεῖν , βαπδισμοὺς ποτηρίων καὶ ξαστῶν καὶ χαλκείων καὶ κλινῶν . Ἔπειτα ἐπεριατῶσιν αὐτὸν οἱ δαρισαῖοι καὶ οἱ Γραμματεῖς , Διατί οἱ μαθηταί σου οὐ περιπατοῦσι κατὰ τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων , ἀλλ´ ἀνίπτοις χεροὶν ἐσθίουσι τὸν ἄρτονς » Δ τοῦ Κυρίσς μαθηταὶ διδαχθέντες μόνης ὀντέχεσθαι τῆς ἀρετῆς , καὶ μοδῖν ἄλλο προσπεριεργάζεσθαι , ἀνίπτοις χερσὶν ἤοθιον ἀπεριέργως καὶ ἀπλῶς . Οἱ οὖν δαρισαῖοᾳ θέλοντες εὐρεῖν σκώμματος πρόφααιν , δράσσονται τούτου · καὶ οὐ μέμφονται αὐτοὺς ὡς παραβαίνοντας τὸν νόμον , ἀλλὰ παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων . Οὐ . γὰρ ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται νέπετεσθαι πυγμῇ , τουτστιν , ἄχρι´ τοῦ ἀγκῶνοσυγμὴ γὰρ λέγεται τὸ ἀπὸ τοῦ ἀγκῶνος ἄχρι καὶ τῶν ἄκρων δακτύλων ) , ἐλλ´ ἀπὸ τῶν πρεσθυτέρων εἶχον τοῦτα παραδεδομένον . « Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς , ὅτι , Καλῶς προκφήτευσεν Ἐααΐας περὶ ὑμῶν τῶν Δπσκριτῶν , ὡς γέγραπται · Οὕτος ὁ λαλς τοῖς χείλεσί με τεμᾷ , ἡ δὰ καρδία σὸτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ´ ἐμοῦ , μάτην δὴ σέδοντα μα , διὸάσκοντες ὃιδασκαλέᾳς , Ἀντάλματα ἀνλρώπων . ἀφέντες γὰρ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θε , κράποῖτε τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπωο , βαπτισμοὸς ξαστῶν καὶ ποτηρίων , καὶ ἄλλα παρόμοια τειαῦτα πολλὰ ποιεῖτε . Καὶ ἕλεγον αὐτοῖς · Καλῶς ἀθεεῖτε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ , ἵνα τὴν περάδοσιν ὑμῶν τηρήσητε .
Lemmas: ΟΑΡβΤ Ν . « καί διαπείρω , ἔρχομαι ἐπί ὁ γῆ Γκυνησαρέο · ἀθήρ πρεσωρμίσθησαν , καί ἐξέρχομαι αὐτός ἐκ ὁ πλοῖον , εὐθύς ἐπιγιγνώσκω αὐτός , περδραμόνοος ὅλος ὁ παρίγωρον ἐκεῖνος , ἄρχω επὶ ὁ κραββάνοις ὁ κακῶς ἔχω κεριφερω , ὅπου ἀκούω ὅστις ἐκεῖ Άστι · καί ὅπου ὁ εἰσπορεύω εἰς κώμη ἢ πόλις ἢ ἀγρός , ἐν ὁ ἀγορά τίθημι ὁ ἀσθεὺοῦντος , καί παρακαλέω αὐτός Τνα κἀν ὁ κρασπάδου ὁ ἱμάτιον κυτόω ἅπτω , καί ὅσος εἄν ἅπτω αὐτός , ἵζω . Ζεύς χρόνος , ὡς Κσικαν , ἐπιδημέω ὁ Κύριος ὁ τόπος . Διὸ καί τλωγγελιιστημι λέγω · Ἐπεγνόντες αὐτός , πρασέφαραν πούς ὀσθενεῖς . οὐ τίς γάρ εἰς ὁ οἰκίον καλέω , ἀλ αὐτός μᾶλλον προσφορέω ὁ κακῶς ἔχω μαρακαλοῦντες ἵνα κἀν ὁ κράσπεδον ἅπτω . ὁ γάρ Κάρ ὁ αἱμόρροος θαῦμα , πᾶς ὁ ἀκοή κατέχω , καί πλείων πίστις αὐτός ἐντίθημι . ΚΕΛ . τε . Πφὶ ὁ μαθηδῶν ανικεμαι χόρσι οσθιειμι . περι ὁ παράβασις ὁ ἐντολή ὁ Θεσῦ . περι ὁ Συροφοινίκισσα . περι ὁ Σαβζάτου , « καί συνάγω πρός αὐτός ὁ Χαρισαῖοι , και τις ὁ Γραμματεύς ἔρχομαι ἀπό Ἰεροσολύμμον , καί ὁράω τις ὁ μαθητής αὐτός κοινός χείρ , σουτάστιν ἄνιπτος , ἐσθίω ἄρτος , μέμφομαι . ὁ γάρ δαρισμίοι καί ἀτιμόω ὁ Ἰουδαῖος , ἐάν μή πυγμή νίφω ὁ χείρ , συ ἐσθίω . κοιατεω . αἱρέω ὁ παράδοσις ὁ πρεσβυτέριο · καί ἀπό ἀγοράομαι , ἐάν μή βαπτίζω , οὐ ἐσθίω · καί ἄλλος πολύς εἰμί ὁ παραλαμβάνω κρατέω , βαπτισμός ποτήριον καί ξαστῶν καί χάλκεος καί κλίνη . ἔπειτα επεριατω αὐτός ὁ δαρισαῖοι καί ὁ Γραμματεύς , διατί ὁ μαθητής σύ οὖον περιπατέω κατά ὁ παράδοσις ὁ πρέσβυς , ἀλ ἄνιπτος χείρ ἐσθίω ὁ ἄρτος » δ ὁ Κυρίσς μαθητής διδάσκω μόνος ὀντέχεσθαι ὁ ἀρετή , καί μόδος ἄλλος προσπεριεργάζομαι , ἄνιπτος χείρ ἦθος ἀπερίεργος καί ἀπλόος . ὁ οὖν δαρισαῖοᾳ ἐθέλω εὑρίσκω σκῶμμα προφαίνω , δράσσομαι οὗτος · καί οὖον μέμφομαι αὐτός ὡς παραβαίνω ὁ νόμος , ἀλλά παράδοσις ὁ πρέσβυς . οὖον . γάρ ἐν ὁ νόμος γράφω νέπετος πυγμή , τουτστιν , ἄχρι ὁ ἀγκών γάρ λέγω ὁ ἀπό ὁ ἀγκών ἄχρι καί ὁ ἄκρος δάκτυλος ) , ἐλλός ἀπό ὁ πρεσθυτερας ἔχω τοῦτα παραδίδωμι . « ὁ δέ ἀποκρίνω εἶπον αὐτός , ὅτι , καλῶς προκφήτευσεν Ἐααΐας περί σύ ὁ δπσκριος , ὡς γράφω · οὗτος ὁ λα ὁ χεῖλος ἐγώ Τέμα , ὁ δᾶ καρδία σῶτος πόρρω ἀπέχω ἀπ´ ἐγώ , μάτην δή σεδοειντα μή , διασκέω ὃιδασκαλέᾳς , Ἀντάλματα ἀνλρώπων . ἀφίημι γάρ ὁ ἐντολή ὁ Θε , κραίνω ὁ παράδοσις ὁ ἄνθρωπος , βαπτισμός ξαστῶν καί ποτήριον , καί ἄλλος παρόμοιος τειαυτος πολύς ποιέω . καί λέγω αὐτός · καλῶς ἠθέω ὁ ἐντολή ὁ Θεός , ἵνα ὁ περάδοσιν σύ τηρέω .