cogPG.PG123 414
ὅταν μέλλωμεν φαγεῖν , εὐχαριστίας τῷ Θεῷ ἀναπέμπειν . Δίδωσι δὲ τοῖς μαθηταῖς εἶθ´ οὕτως ἐκεῖυρι ποῖὄχλοις , ἵνα μὴ ἐπιλάθωνται τοῦ θαύματος , ἀλλ´ ἀναμιμνήσκωνται τούτου , ἐνθυμούμενοι ὅτι τοὺς ἄρτους εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἔλαβον . Τὸ δὲ περίττευμα ἦσαν κόοινοι δώδεκα , ἰνα μάθωμεν πόσον ἡ φιλοξενία δόνασαι καὶ πῶς πληθύνονται τὰ ἡμέτερα , ὅταν παρέχωνται τοῖς δεομένοις . εἴρηται δὲ περὶ τούτων πλατύτερον ἐν τῷ κατὰ Λατθαῖον « Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτὸν προσευχόμενου καταμόνας , συνῆσαν αὐτῷ οἱ μαθηταί . Καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς , λέγων · Τίνα με λέγουσιν οἱ ὄχλοι εὐναι;ν ἰδὲ ἀποκριθέντες εἶπον · Ἰωάννην τὸν Βαπτιστήν · ἀλλοι δὲ Ἡλίαν , ἄλλοι δ´ ὅτι προφήτης τις τῶν ἀρχαίων ἀνέστη . Εἰπε δὲ αὐτοῖς · Ὑμεῖς δὲ , τίνα με λέγετε εἶναι ; Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε · Τὸν Χριστὸν τοῦ Θεοῦ . Ὁ δὲ ἐπιτιμήσας αὐτοῖς , παρήγστιλε μηδενὶ εἰπεῖν τοῦτο , εἰπών , ὅτι Δεῖ τὸν λλὸν τοῦ ἀθρώπου πολλὰ παθεῖν , καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἄπὸ τῶν πρεσβυτέρων , καὶ ἀρχιερέων , καὶ γράμμα2ίων , καὶ ἀποκτανθῆναι , καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερΟῆναι . » Ἐρωτῶν τοὺς μαθητὰς ὁ Κύριος , οὐκ εὐὋξως ἐρωτᾷ τί λέγουσιν αὐτοὶ , ἀλλὰ πρότερον τὴν τοῦ λαοῦ γνώμην , εἶθ´ οὕτω τὴν αὐτῶν ἐκείνων Ὑοῦτο ἀὲ ποιεῖ , ὡς ἂν ἀδόκιμον ἀποδείζας τὴν τῶν πολλῶν περὶ αὐτοῦ φήμιην , μεταστήσῃ τοὺς μαθητὰς εἰς τὴν ἀληθῆ ὑπόληψιν . Ὃ δὴ καὶ πέπρακται . Σἰτόντων γὰρ τῶν μαθητῶν , ὅτι Οἱ μὲν Ἰωάννην , οἱ δὲ ἴλίαν σε λέγουσιν , αὐτὸς ἐρωτᾷ · Ὑμεῖς δὲ , τουτέστιν , Ὑμεῖς οἱ διαφέροντες πάντων , οἱ ἐξειλεγμένοι , αὶ ἐξαίρετοι , τίνα με λέγετε ; Ὁ δὲ ἰέτρος προπηδᾶ α ν λοιπῶν , καὶ στόμα πάντων γενόμενος , ὁμολογεῖ ρὐτὸν εἶναι τὸν πάλαι κηρυττόμενον Χριστὸν τοῦ ρὸὶσοῦ , Οὐγὰρ εἶπε , Χριστὸν τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ , τὸν Λριστὸν τοῦ Θεοῦ μετὰ τοῦ ἄρθρου , ἵνα δηλώσῃ ὅτι αὐσό , ἐστιν ὁ κυρίως Χριστὸς τοῦ Θεοῦ . Πολλοὶ μὲν γὰρ ἐχρίσθησαν , ἀλλ´ ὁ Χριστὸς τοῦ Θεοῦ εἷς καὶ μόνος ἐστίν . « ἔλεγε δὲ πρὸς τὰντας · Κί τις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἐαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν σταυολν αὐτοῦ καθ´ ἡμέραν , καὶ ἀκολουθείτω μοι . Ὃς γὰρ ἂν Οέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι , ἀπολέσει αὐτὴν , ὅς δ´ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ , οὕτος σώσει αὐτήν . Τί γὰρ ὡφελεῖται ἄνθρωπος κερδήσας τὸν κόσμον ἁλον , ἑαυτὸν δὲ ἀπολέσας ἢ ημιωθείς ; Ὅς γὰρ ἂν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους , τοῦτον ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται , ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τῶν ἀγίων ἀγγέλων . Λέγω δὲ ὑλοῖν ἀληθῶς , εἰσί τινες τῶν ὤδε ἑστηκότων , οὖ οὐ μὴ ; εύσωνται θανάτου , ἕως ἂν ἵδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . » Ἐπειδὴ περὶ ἑαυτοῦ εἶπεν , ὅτι Δεῖ τὸν Υιὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν , ἐπιφέρει καὶ κοινόν τι καὶ καθολικὸν , ὅτι οὐ μόνος ἐγὼ θάνατον ἐποττήσοααι , ὀλλὰ γὰρ καὶ πάντες οἱ βουλόμενοι . ἀκολουθεῖν ἐμοὶ , ὀφείλουσιν ἑαυτοὺς ἀπαρνεῖσθαι μνδεμίαν κοινωνίαν ἔχοντες πρὸς τὴν σάρκα , ἀλλὰ καταφρονοῦντες ἑαυτῶν . Σταυρὸν δὲ ἐνταῦθα λέγει σὸν θάνατον τὸν ἐπονείδιστον · ἕτερος γὰρ θάνατος « ὑαἦνσότως ἄδοξος ὡς ὁ ὀιὰ σταυροῦ . Δείκιυσιν οὐν
Lemmas: ὅταν μέλλω ἐσθίω , εὐχαριστία ὁ Θεός ἀναπέμπω . δίδωμι δέ ὁ μαθητής ἔρχομαι οὕτως κεῖρις ποιοχλος , ἵνα μή ἐπιλανθάνομαι ὁ θαῦμα , ἀλ ἀναμιμνήσκω οὗτος , ἐνθυμέομαι ὅτι ὁ ἄρτος εἰς ὁ χείρ αὐτός λαμβάνω . ὁ δέ περίσσευμα εἰμί κοινόω δώδεκα , ἵνα μανθάνω πόσος ὁ φιλοξενία δονέω καί πῶς πληθύνω ὁ ἡμέτερος , ὅταν παρέχω ὁ δήω . εἴρω δέ περί οὗτος πλατύς ἐν ὁ κατά Λατθαῖον « καί γίγνομαι ἐν ὁ εἰμί αὐτός προσεύχομαι καταμόνας , σύνειμι αὐτός ὁ μαθητής . καί ἐπερωτάω αὐτός , λέγω · τίς ἐγώ λέγω ὁ ὄχλος εὐναι;ν ἰδέ ἀποκρίνω εἶπον · Ἰωάννης ὁ βαπτιστής · ἄλλος δέ Ἡλίας , ἄλλος δδʹ ὅτι προφήτης τις ὁ ἀρχαῖος ἀνίστημι . εἶπον δέ αὐτός · σύ δέ , τίς ἐγώ λέγω εἰμί ; ἀποκρίνω δέ ὁ Πέτρος εἶπον · ὁ Χριστός ὁ Θεός . ὁ δέ ἐπιτιμάω αὐτός , παρήγστιλε μηδείς εἶπον οὗτος , εἶπον , ὅτι Δεύς ὁ λός ὁ άνθρωπος πολύς πάσχω , καί ἀποδοκιμάζω ἀπό ὁ πρέσβυς , καί ἀρχιερεύς , καί γράμμα2ίων , καί ἀποκτείνω , καί ὁ τρίτος ἡμέρα ἐγερΟῆναι . » ἐρωτάω ὁ μαθητής ὁ Κύριος , οὐ εὐὋξως ἐρωτάω τίς λέγω αὐτός , ἀλλά πρότερος ὁ ὁ λαός γνώμη , ἔρχομαι οὗτος ὁ αὐτός ἐκεῖνος Ὑοῦτο ἀεί ποιέω , ὡς εἄν ἀδόκιμος αποδειζευς ὁ ὁ πολύς περί αὐτός φήμιος , μεθίστημι ὁ μαθητής εἰς ὁ ἀληθής ὑπόληψις . ὅς δή καί πράσσω . Σἰτόντων γάρ ὁ μαθητής , ὅτι ὁ μέν Ἰωάννης , ὁ δέ Ιλιάν σύ λέγω , αὐτός ἐρωτάω · σύ δέ , τουτέστιν , σύ ὁ διαφέρω πᾶς , ὁ ἐκλέγω , ὅς ἐξαίρετος , τίς ἐγώ λέγω ; ὁ δέ ἰέτρος προπηδάω ὅς Ν λοιπός , καί στόμα πᾶς γίγνομαι , ὁμολογέω ῥυτός εἰμί ὁ πάλαι κηρύσσω Χριστός ὁ ῥόος , οὐγάρ εἶπον , Χριστός ὁ Θεός , ἀλλά , ὁ Λριστὸν ὁ Θεός μετά ὁ ἄρθρον , ἵνα δηλόω ὅτι αὐσό , εἰμί ὁ κύριος Χριστός ὁ Θεός . πολλός μέν γάρ χρίω , ἀλ ὁ Χριστός ὁ Θεός εἷς καί μόνος εἰμί . « λέγω δέ πρός Τάντας · κίω τις ἐθέλω ὀπίσω ἐγώ ἔρχομαι , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυολν αὐτός καθ´ ἡμέρα , καί ἀκολουθέω ἐγώ . ὅς γάρ εἄν Οέλῃ ὁ ψυχή αὐτός σῴζω , ἀπόλλυμι αὐτός , ὅς δδʹ εἄν ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός ἕνεκα ἐγώ , οὗτος σῴζω αὐτός . τις γάρ ὠφελέω ἄνθρωπος κερδαίνω ὁ κόσμος ἁλίσκομαι , ἑαυτοῦ δέ ἀπόλλυμι ἢ ημιωθεω ; ὅς γάρ εἄν ἐπαισχύνομαι ἐγώ καί ὁ ἐμός λόγος , οὗτος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπαισχύνομαι , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ δόξα αὐτός καί ὁ πατήρ καί ὁ Ἀγίων ἄγγελος . λέγω δέ ὕλος ἀληθής , εἰμί τις ὁ ὧδε ἵστημι , οὖον οὖον μή ; εὕω θάνατος , ἠώς εἄν ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός . » ἐπεί περί ἑαυτοῦ εἶπον , ὅτι Δεύς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος πολύς πάσχω , ἐπιφέρω καί κοινός τίς καί καθολικός , ὅτι οὖον μόνος ἐγώ θάνατος ἐφίστημι , ὀλλͅόν γάρ καί πᾶς ὁ βούλομαι . ἀκολουθέω ἐγώ , ὀφείλω ἑαυτοῦ ἀπαρνέομαι μνδεμίαν κοινωνία ἔχω πρός ὁ σάρξ , ἀλλά καταφρονέω ἑαυτοῦ . Σταυρός δέ ἐνταῦθα λέγω σός θάνατος ὁ ἐπονείδιστος · ἕτερος γάρ θάνατος « υαηνσοος ἄδοξος ὡς ὁ οἶος σταυρός . δεικιυς ὀν