cogPG.PG123 485
καὶ χορῶν , καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα τῶν παίδων δούλων , ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα · ὁ δὲ εἶπεν αὐτῶ ὅτι Ὁ ἀδελφός σου ἤκει , καὶ ἔθυσεν ὁ πατήρ σου τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν , ὅτι ὑγιαίνοντα αὐτὸν ἀπέλαβεν . ὠργίσθη δὲ καὶ οὐκ ἥθελεν εἰσελθεῖν . Ὁ οὖν πατὴρ αὐτοῦ ἐξελθὼν , παρεκάλει αὐτόν · ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εῖπε τῷ πατρί · Ἰδοὺ τοσαῦτα ἔτη δουλεύω σοι , καὶ οὐδέποτε σου ἐντολὴν παρεῖδον , καὶ ἐμοὶ οὐδέποτε ἔδωκας ἔριφον , ἵνα μετὰ τῶν φίλων μου εὐφρανθῶ·ὄτε δὲ ὁ υἱός σου οὗτος , ὁ καταφαγών σου τὸν βίον μετὰ πορνῶν , ἦλθεν , ἔθυσας αὐτῷ τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν . Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ · Τέκνον , σὺ πάντοτς μετ´ ἐμοῦ εἶ , καὶ πάντα τὰ ἐμὰ σά ἐστιν · εὐφρανθῆναι δὲ ἔδει , καὶ χαρῆναι , ὅτι ὁ ἀδελφός σου οὗτος νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε , καὶ ἀπολωλὼς ἦν , καὶ εὐ ρέθη . » Ἐνταῦθα τὸ πολυθρύλλητον ζήτημα · Πῶς ὁ υἱὸς φαίνεται φθονερὸς ὁ εὐαρέστως ζήσας τἄλλα , καὶ δεδουλευκὼς τῷ πατρί ; Ὃ λυθήσεται , εἴγε τις τὴν παραβολὴν ἀναλογίσαιτο , διὰ τί ἐῤῥέθη · πάντως νὰο διότι ἐγόγγυζον οἱ καθαροί , καὶ δικαιοῦντες ἐαυτοὺς Φαρισαῖοι ἐπὶ τῷ Κυρίῳ προσδεχομένῳ πόρνας καὶ τελώνας , διὰ τοῦτο ἡ παραβολὴ αὕτη μετὰ τῶν πρὸ αὐτῆς εἴρηται · ἐπεὶ οὖν διότι ἐγόγγυζον οἱ Φαρισαῖοι , δίκαιοι ὅντες ὑπὲρ τοὺς τελώνας . ὡς ἐδόκουν , εἵρηται · σκόπει ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ δοκοῦντος γογγύζειν υἱοῦ λαμβάνεται εἰς πάντας τοὺς σκανδαλιζομένους ἐπὶ τῇ ἀθρόᾳ εὐπραγίᾳ , καὶ σωτηρίᾳ τῶν ἁμαρτωλῶν · τοῦτο δὲ οὐκ ἔστι φθόνος , ἀλλ´ ὑπέρχυσις τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ ἀγνοουμένη ἡμῖν , καὶ διὰ τοῦτο τίκτουσα τὸν γογγυσμόνἄοα γὰρ ὁ Δαυὶδ οὐκ εἰσάγει πρόσωπον σκανδαλιζομένου ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ τῶν ἁμαρτωλῶν ; καὶ ὁ Ἱεοι μίας ὁμοίως , « Τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐθηνεῖται , λέγων καὶ ἐφύτευσας αὐτοὺς , καὶ ἐριζοβόλησαν · » Ταῦτα γὰρ πάντα τῆς ἀσθενοῦς καὶ πτωχῆς διανοίας εἰσὶ τῶν ἀνθρώπων ἐμπυριζομένης , καὶ δισταζούσης ἐπὶ τῆ ἀναξίᾳ , δῆθεν εὐπραγίᾳ τῶν πονηρῶν . Λέγε · ποίνυν διὰ τῆς παρούσης παραβολῆς ὃ Κύριος μονον ουχὶ τοιαῦτα τοῖς Φαρισαίοις · Ἕστω , ὑμεῖς δίκαιοι κατὰ τὸν υἱὸν ἐκεῖνον , καὶ εὐάρεστοι τῷ Πατρὶ , παρακαλῶ ὑμᾶς τοὺς δικαίους καὶ καθαροὺς , μὴ γογγύζειν ἐπὶ τῇ εὐφροσύνῃ , ἡν ποιούμεθα διὰ τὴν τοῦ ἁμαρτωλοῦ σωτηρίαν · καὶ γὰρ καὶ οὗτος υἱός . Οὐ τοίνυν φθόνος ἐντεῦθεν ἐμφαίνεται , ἀλλὰ τὴν τῶν Φαρισαίων γνώμην παιδεύει ὁ Κύριος διὰ τῆς παραβολῆς ταύτης , ὥστε εἰ καὶ δίκαιοι εἶεν αὐτοὶ , καὶ πᾶσαν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ πεπληρωκότες , μὴ δυσχεραίνειν ἐπὶ τῇ παραδοχῇ τῶν ἁμαρτωλῶν . Καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ δυσχεραίνομεν ἐπὶ τοῖς ἀναξίως δοκοῦσι γίνεσθαι , τοσαύτη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία , καὶ οὕτως ἀφθόνως μεταδίδωσιν ἡμῖν τῶν οἰκείων ἀγαθῶν , ὥστε καὶ γογγυσμὸν τίκτεσθαι ἐντεῦθεν δύνασθαι · ὅπερ καὶ ἐν τῇ συνήθει ὁμιλίᾳ λέγομεν . Πολλάκις γὰρ εὐεργετήσαντές τινα , εἶτα ἀχαριστηθέντες παρ´ αὐτοῦ λέγομεν , ὅτι Μέμφοντας μοι πάντες , ὅτι σε εὐηργέτησα τοσαῦτα · καίτοι γε ἴσως οὐκ ἐμέμψατό τις ἡμῖν , ἀλλὰ ὅμως τῆς εὐεργεαίας
Lemmas: καί χορός , καί προσκαλέω εἷς ὁ παῖς δοῦλος , πυνθάνομαι τίς εἰμί οὗτος · ὁ δέ εἶπον αὐτός ὅτι ὁ ἀδελφός σύ ἥκω , καί θύω ὁ πατήρ σύ ὁ μόσχος ὁ σιτευτός , ὅτι ὑγιαίνω αὐτός ἀπολαμβάνω . ὀργίζω δέ καί οὐ ἐθέλω εἰσέρχομαι . ὁ οὖν πατήρ αὐτός ἐξέρχομαι , παρακαλέω αὐτός · ὁ δέ ἀποκρίνω εἶπον ὁ πατήρ · ἰδέ τοσοῦτος ἔτος δουλεύω σύ , καί οὐδέποτε σύ ἐντολή παρεῖδον , καί ἐγώ οὐδέποτε δίδωμι ἔριφος , ἵνα μετά ὁ Φίλων ἐγώ εὐφραίνω δέ ὁ υἱός σύ οὗτος , ὁ κατεσθίω σύ ὁ βίος μετά πόρνη , ἔρχομαι , θύω αὐτός ὁ μόσχος ὁ σιτευτός . ὁ δέ εἶπον αὐτός · Τέκνος , σύ πάντος μετέ ἐγώ εἰμί , καί πᾶς ὁ ἐμός σός εἰμί · εὐφραίνω δέ ἐσθίω , καί χαίρω , ὅτι ὁ ἀδελφός σύ οὗτος νεκρός εἰμί καί ἀναζάω , καί ἀπόλλυμι εἰμί , καί εὕω Ρέθη . » ἐνταῦθα ὁ πολυθρύλλητος ζήτημα · Πῶς ὁ υἱός φαίνω φθονερός ὁ εὐάρεστος ζῶ ἄλλος , καί δουλεύω ὁ πατήρ ; ὅς λύω , εἰ τις ὁ παραβολή ἀναλογίζομαι , διά τίς εἴρω · πάντως ναός διότι γογγύζω ὁ καθαρός , καί δικαιόω ἑαυτοῦ Φαρισαῖος ἐπί ὁ κύριος προσδέχομαι πόρνη καί τελώνης , διά οὗτος ὁ παραβολή οὗτος μετά ὁ πρό αὐτός εἴρω · ἐπεί οὖν διότι γογγύζω ὁ Φαρισαῖος , Δίκαιος ὅ ὑπέρ ὁ τελώνης . ὡς δοκέω , λέγω · σκοπέω ὅτι ὁ πρόσωπον ὁ δοκέω γογγύζω υἱός λαμβάνω εἰς πᾶς ὁ σκανδαλίζω ἐπί ὁ ἀθρόος εὐπραγία , καί σωτηρία ὁ ἁμαρτωλός · οὗτος δέ οὐ εἰμί φθόνος , ἀλ ὑπέρχυσις ὁ φιλανθρωπία ὁ Θεός ἀγνοέω ἐγώ , καί διά οὗτος τίκτω ὁ γογγυσμόνἄοα γάρ ὁ Δαυίδ οὐ εἰσάγω πρόσωπον σκανδαλίζω ἐπί ὁ εἰρήνη ὁ ἁμαρτωλός ; καί ὁ Ἱεοι μίας ὁμοίως , « τις ὅτι ὁδός ἀσεβής εὐθηνέω , λέγω καί φυτεύω αὐτός , καί ριζοβολώ · » οὗτος γάρ πᾶς ὁ ἀσθενής καί πτωχός διάνοια εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἐμπυρίζω , καί διστάζω ἐπί τῆ ἀνάξιος , δῆθεν εὐπραγία ὁ πονηρός . λέγω · ποῖνος διά ὁ πάρειμι παραβολή ὅς Κύριος μόνος οὐ τοιοῦτος ὁ Φαρισαῖος · εἱμί , σύ Δίκαιος κατά ὁ υἱός ἐκεῖνος , καί εὐάρεστος ὁ πατήρ , παρακαλέω σύ ὁ Δίκαιος καί καθαρός , μή γογγύζω ἐπί ὁ Εὐφρόσυνος , ἐάν ποιέω διά ὁ ὁ ἁμαρτωλός σωτηρία · καί γάρ καί οὗτος υἱός . οὖον τοίνυν φθόνος ἐντεῦθεν ἐμφαίνω , ἀλλά ὁ ὁ Φαρισαῖος γνώμη παιδεύω ὁ Κύριος διά ὁ παραβολή οὗτος , ὥστε εἰμί καί Δίκαιος ἄγω αὐτός , καί πᾶς ἐντολή ὁ Θεός πληρόω , μή δυσχεραίνω ἐπί ὁ παραδοχή ὁ ἁμαρτωλός . καί οὐδείς θαυμαστός εἰμί δυσχεραίνω ἐπί ὁ ἀνάξιος δοκέω γίγνομαι , τοσοῦτος γάρ εἰμί ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία , καί οὕτως ἄφθονος μεταδίδωμι ἐγώ ὁ οἰκέω ἀγαθός , ὥστε καί γογγυσμός τίκτω ἐντεῦθεν δύναμαι · ὅσπερ καί ἐν ὁ συνήθης ὁμιλία λέγω . πολλάκις γάρ εὐεργετέω τις , εἶτα ἀχαριστέω παρ´ αὐτός λέγω , ὅτι Μέμφοντας ἐγώ πᾶς , ὅτι σύ εὐαργετέω τοσοῦτος · καίτοι γε ἴσως οὐ μέμφομαι τις ἐγώ , ἀλλά ὅμως ὁ εὐεργεαίας