cogPG.PG123 181
ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ μὴ ἐπὶ πορνείᾳ , καὶ γαμήσῃ ἄλλην , μοιχᾶται . Καὶ ὁ ἀπολελυμένην γαμήαας , μοιχᾶται . » Οἱ Φαρισαῖοι ἰδόντες ὅτι ὁ Κύριος ἐπεστόμισεν αὐτοὺς , ἠναγκάσθησαν λοιπὸν , καὶ εἰς μέσον ἄγουσι τὸν Μωϋσῆν ἀντινομοθετοῦντα τῷ Χριστῷ , καί φασι · Πῶς οὖν Μωσῆς ἐνετείλατο βιβλίον ἀποστασίου δοῦναι , καὶ ἀπολύειν ; Ὁ οὖν Κύριος περιτρέπων τὸ πᾶν τῆς κατηγορίας εἰς τὴν Ἀκείνων κεφαλὴν , ὑπὲρ Μωσέως ἀπολογεῖται , και φησιν · Οὐκ ἐναντία τῷ Θεῷ ὁ Μωσῆς νομοθετῶν τοῦτό φησιν , ἀλλὰ πρὸς τὴν ὑμετέραν μοχθηρίαν τοῦτο ἐνομοθέτησεν · ἵνα μὴ δι´ ἀκολασίαν θέλοντες ἑτέραις συνεῖναι , ἀνέλητε τὰς προτέρας γυναῖκας . Ἀπηνεῖς γὰρ ὄντες , ἐφόνευον ἂν τὰς γυναῖκας , εἰ ἠναγκάζοντο κατέχειν αὐτάς . Νῦν δὲ βιβλίον ἀποστασίου προσέταξε διδόναι ταῖς μισουμέναις παρὰ σῶν ἀνδρῶν . Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν , φησὶν , ὅτι τὴν πορνευθεῖσαν γυναῖκα καλὸν ἐκβάλλειν ὡς μοιχαλίδα · ἐὰν δὲ τὴν μὴ πορνευθεῖσαν ἐκβάλῃ τις , παραίτιος αὐτῇ γίνεται μοιχείας · νόει δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι ὁ καλλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἓν πνεῦμά ἐστι , καὶ συζυγία γίνεται τῷ πιστῷ πρὸς Χριστόν . Πάντες γὰρ σύσσωμοι γεγόναμεν αὐτῷ , καὶ μέλη ἐκ μέρους Χριστοῦ ἐσμέν . Καλῶς οὖν οὐ δύναταί τις χωρίσαι τὴν τοιαύτην συζυγίαν , κατὰ τὸν τοῦ Παύλου λόγον , λέγοντος·«Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ; » Ἀ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν , οὔτε ἄνθρωπος , οὔτε τις ἑτέρα κτίσις , οὔτε ἄγγελοι , οὕτε ἀρχαί , οὕτε ἐξουσίαι , ὡς ὁ Παῦλός φησι , χωρίσαι δύνανται . « Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ · Εἰ οὔτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικὸς , οὐ συμφέρει γαμῆσαι . » Θορυβοῦνται οἱ μαθηταὶ , καί φασιν , ὅτι Εἰ διὰ τοῦτο συνήφθησαν ἴνα ἓν ὧσι καὶ ὰδιάσπαστοι μένωσι παρ´ ὅλον τὸν βίον , ὥστε κἂν μοχθηρὰ ἄλλως ᾗ ἡ γυνὴ , μὴ τολμᾷν ἐκβάλλειν αὐτὴν , οὐ συμφέρει γαμῆσαι · κουφότερον γὰρ μὴ γαμεῖν , ἀλλὰ μάχεσθαι καὶ παλαίειν φυσικαῖς ἐπιθυμίαις , ἢ πονηρᾶς γυναικὸς ἀνέχεσθαι . Αἰτίαν γὰρ ἀνθρώπου μετὰ τῆς γυναικὸς τὴν ἀδιάσπαστον ἕνωσιν λέγει · τινές δὲ καὶ οὕτω νοοῦσιν , ὅτι Εἰ οὕτως ἐστὶν ἡ αἰτία τοῦ ἀνθρώπου , τουτέστιν , εἰ αἰτίαν ἤγουν μομφὴν καὶ καταιτίασιν μέλλει ἔξειν ὁ ἀνὴρ ὡς ἐκβάλλων τὴν γυναῖκα παρανόμως , οὐ συμφέρει γαμῆσαι . ϛθδὲ εἶπεν αὐτοῖς · Οὐ πάντες χωροῦσι τὸν λόγον τοῦτον , ἀλλ´ οἷς δέδοται . » Ἐπειδὴ εἰπον οἱ μαθηταὶ , ὅτι κρεῖττόν ἐστι τὸ μὴ εἰς γάμον ἐλθεῖν , φησὶν ὁ Κύριος , ὅτι μέγα μὲν τὸ τῆς παρθενίας χρῆμα , ἀλλ´ οὐ πᾶσι κατορθωτὸν , ἀλλ´ ἐκείνοις μόνοις οἰς συνεργεῖ ὁ Θεός . Τὸ γὰρ , δέδοται , ἐνταῦθα κεῖται . ἀντὶ τοῦ , οἷς συνεργεῖ ὁ Θεός . Ἐκείνοις δὲ δίδοται , τοῖς αἰτοῦσιν , « Αἰτεῖτε γὰρ , φησί , καὶ δοθήσεται ὑμῖν . Πᾶς γὰρ ὁ αἰτῶν , λαμβάνει » « Εἰσὶ γὰρ εὐνοῦχοι οἵτινες ἐκ κοιλίας μητρὸς ἐγεννήθησαν οὖτω , καὶ εἰσὶν εὐνοῦχοι οἵτινες εὐνουχίσθησαν
Lemmas: ἀπολύω ὁ γυνή αὐτός μή ἐπί πορνεία , καί γαμέω ἄλλος , μοιχάω . καί ὁ ἀπολύω γαμέω , μοιχάω . » ὁ Φαρισαῖος ὁράω ὅτι ὁ Κύριος ἐπιστομίζω αὐτός , ἀναγκάζω λοιπός , καί εἰς μέσος ἄγω ὁ Μωϋσῆς ἀντινομοθετέω ὁ Χριστός , καί φημί · Πῶς οὖν Μωσῆς ἐντέλλω βιβλίον ἀποστασίου δίδωμι , καί ἀπολύω ; ὁ οὖν Κύριος περιτρέπω ὁ πᾶς ὁ κατηγορία εἰς ὁ ἐκεῖνος κεφαλή , ὑπέρ Μωσῆς ἀπολογέομαι , και φημί · οὐ ἐναντίος ὁ Θεός ὁ Μωσῆς νομοθέτης οὗτος φημί , ἀλλά πρός ὁ ὑμέτερος μοχθηρία οὗτος νομοθετέω · ἵνα μή δις ἀκολασία ἐθέλω ἕτερος συνίημι , ἀναιρέω ὁ πρότερος γυνή . ἀπηνής γάρ εἰμί , φονεύω εἄν ὁ γυνή , εἰμί ἀναγκάζω καταχέω αὐτός . νῦν δέ βιβλίον ἀποστασίου προστάσσω δίδωμι ὁ μισέω παρά σός ἀνήρ . ἐγώ δέ λέγω σύ , φημί , ὅτι ὁ πορνεύω γυνή καλός ἐκβάλλω ὡς μοιχαλίς · ἐάν δέ ὁ μή πορνεύω ἐκβάλλω τις , παραίτιος αὐτός γίγνομαι μοιχεία · νοέω δέ καί οὗτος , ὅτι ὁ καλλώμενος ὁ κύριος , εἷς πνεῦμα εἰμί , καί συζυγία γίγνομαι ὁ πιστός πρός Χριστός . πάνετες γάρ σύσσωμος γίγνομαι αὐτός , καί μέλος ἐκ μέρος Χριστός εἰμί . καλῶς οὖν οὖον δύναμαι τις χωρίζω ὁ τοιοῦτος συζυγία , κατά ὁ ὁ Παῦλος λόγος , λέγοντος·«Τίς ἐγώ χώρισις ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός ; » ὅς οὖν ὁ θεός συζεύγνυμι , οὔτε ἄνθρωπος , οὔτε τις ἕτερος κτίσις , οὔτε ἄγγελος , ἵημι ἀρχή , ἵημι ἐξουσία , ὡς ὁ Παῦλος φημί , χωρίζω δύναμαι . « λέγω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός · εἰμί οὔτως εἰμί ὁ αἰτία ὁ ἄνθρωπος μετά ὁ γυνή , οὖον συμφέρω γαμέω . » θορυβέω ὁ μαθητής , καί φημί , ὅτι εἰμί διά οὗτος συνάπτω ἵνα εἷς ἵημι καί αδιάσπαστος μένω παρ´ ὅλος ὁ βίος , ὥστε κἀν μοχθηρός ἄλλως ὅς ὁ γυνή , μή τολμάω ἐκβάλλω αὐτός , οὖον συμφέρω γαμέω · κοῦφος γάρ μή γαμέω , ἀλλά μάχομαι καί παλαίω φυσικός ἐπιθυμία , ἢ πονηρός γυνή ἀνέχω . αἴτιος γάρ ἄνθρωπος μετά ὁ γυνή ὁ ἀδιάσπαστος ἕνωσις λέγω · τις δέ καί οὗτος νοέω , ὅτι εἰμί οὕτως εἰμί ὁ αἰτία ὁ ἄνθρωπος , τουτέστιν , εἰμί αἴτιος ἤγουν μομφή καί καταιτίασις μέλλω ἔχω ὁ ἀνήρ ὡς ἐκβάλλω ὁ γυνή παρανόμως , οὖον συμφέρω γαμέω . ϛθδὲ εἶπον αὐτός · οὖον πᾶς χωρέω ὁ λόγος οὗτος , ἀλ ὅς δίδωμι . » ἐπεί εἶπον ὁ μαθητής , ὅτι κρατύς εἰμί ὁ μή εἰς γάμος ἔρχομαι , φημί ὁ Κύριος , ὅτι μέγας μέν ὁ ὁ παρθενίη χρῆμα , ἀλ οὖον πᾶς κατορθόω , ἀλ ἐκεῖνος μόνος οἶς συνεργέω ὁ Θεός . ὁ γάρ , δίδωμι , ἐνταῦθα κεῖμαι . ἀντί ὁ , ὅς συνεργέω ὁ Θεός . ἐκεῖνος δέ δίδωμι , ὁ αἰτέω , « αἰτέω γάρ , φημί , καί δίδωμι σύ . Πᾶς γάρ ὁ αἰτέω , λαμβάνω » « εἰσί γάρ εὐνοῦχος ὅστις ἐκ κοιλία μήτηρ γεννάω οὗτος , καί εἰμί εὐνοῦχος ὅστις εὐνουχίζω