cogPG.PG123 119
δείκνυσιν ἐαυτὸν Θεόν . Ἐλέγχει γοῦν αὐτοὺς λένων τοιαῦτα · Ὑμεῖς μὲν νομίζετέ με βλάσφημον , ὡς ὑποσχόμενον ἀφιέναι ἁμαρτίας , ὅπερ μέγα μέν ἐστι · δοκεῖτε δέ με εἰς τοῦτο καταφεύγειν ὡς ἄν μὴ ἐλεγχθῶ . Ἐγὼ δὲ ἐκ τῆς τοῦ σώματος δεραπείας πιστώσομαι καὶ τὴν τῆς ψυχῆς , διὰ τοῦ ἐλάττονος μὲν , δυσκολωτέρου δὲ δοκοῦντος , βεβαιῶν καὶ τὴν τῶν ἁμαρτιῶν ἄφεσιν , ἥτις μεγάλη μὲν , εὐκολωτέρα δὲ ὑμῖν δοκεῖ διὰ τὸ ἀφανὴς εἶναι . « τάδε εἰδότες , ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς τῆς ἀφιέναιἀμαρτίας , τότε λέγει τῷ παραλυτικῷ · Ἐγερθεὶς , ἅρόν σου τὴν κλίνην , καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου . Καὶ ἐγερθεὶς , ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ . Ἰδόντες δὲ οἱ ὄχλοι ἐθαύμασαν , καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν τὸν δόντα ἐξουσίαν τοιαύτην τοῖς ἀνθρώποις . » Προσέταξεν αὐτῷ τὴν κλίνην βαστάσαι , ἵνα μὴ φανιασία δόξῃ , καὶ ἅμα ἵνα ἴδωσιν οἱ ὄχλοι τὸ σημεῖον , οἱ ὡς ψιλὸν μὲν ἄνθρωπον ἀνόμιζον αὐτὸν , κρείττονα μέντοι πάντων . « Καὶ παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν , εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον , Ματθαῖον λεγόμενον , καὶ λέγει αὐτῷ · Ἀκολούθει μοι . Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ . » Οὐ μετὰ Πέτρου καὶ Ἰωάννου τοῦτον ἐκάλεσεν , ἀλλ´ ὅτε ᾔδει πεισθησόμενον . Οὕτω γὰρ καὶ Παῦλον ἐκάλεσεν ὕστερον ὅτε καιρὸς ἦν αὶ μαθὼν δὲ τὸν εὐαγγελιστὴν , πῶς ἐκπομπεύει τὸν ἐαυτοῦ βίον , καίτοι οἱ ἄλλοι ἕκρυψαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ , Λευῒ προσαγορεύσαντες αὐτόν · Θεοῦ δὲ ἕργον , τῷ « λόγῳ μόνῳ μεταστρέψαι αὐτόν . « Καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀνακειμένου ἐν τῇ οἰκίᾳ , καὶ ἰδοὺ πολλοὶ τελῶναι καὶ ἀμαρτωλοὶ , ἐλθόντες · σκανἑκειντο τῷ Ἰησοῦ καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ · καὶ ἰδόντες οἱ Φαρισαῖοι , εἶπον τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ · Διατί μετὰ τῶν τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν ἐσθίει ὁ διδάσκαλος ὑμῶν ; » Εὐφραινόμενος ὁ Ματθαῖος τῇ τοῦ Χριστοῦ ὑποδοχῇ τοὺς τελώνας ἐκάλεσε , συνεστιᾶται δὲ αὐτοῖς ὁ Χριστὸς , ὥστε ὠφελῆσαι αὐτοὺς , κἂν διὰ τοῦτο ἐψέγετο · οἱ γὰρ Φαρισαῖοι , θέλοντες ἀποστῆσαι αὐτοῦ τοὺς αθητὰς , διέβαλλον τὴν μετὰ τῶν τελωνων συνεστίασιν « Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀκούσας , εἶπεν αὐτοῖς · Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ , ἀλλ´ οἱ κακῶς ἔχοντες . Πορευθέντες δὲ μάθετε τί ἐστι τό · Ἔλεον θέλω , καὶ οὐ θυσίαν . Οὐ γὰρ ἦλθον καλέσαι δικαίους , ἁλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . » Οὐκ ἦλθον , φησί , νῦν ὡς κριτὴς , ἀλλ´ ὡς ἰατρὸς , ὅθεν καὶ δυσωδίας ἀνέχομαι Ἐλέγχει δὲ αὐτοὺς καὶ ὡς ἀμαθεῖς , λέγων · πορευθέντες μάθετε , τουτέστιν , ἐπεὶ μέχρι τοῦ νῦν οὐκ ἐμάθετε , κἂν ἀπὸ τοῦ νῦν ἀπέλθετε καὶ μάθετε , ὅτι τὸν εἰς τοὺς ἀμαρτωλοὺς ἔλεον προτιμᾷ τῶν θυσιῶν ὁ Θεός . Τὸ δὲ , Θὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους , εἰρωνευόμενος λέγει , τουτέστιν ὑμᾶς τοὺς δικαιοῦντας ἑαυτοὺς , ἐπεὶ οὐδεὶς τῶν ἀνθρώπων ἐστὶ δίκαιος ἦλθον οὖν καλέσαι ἁμαρτωλοὺς , οὐχ ἵνα μείνωσιν ἀμαρτωλοὶ , ἀλλ´ ἵνα μετανοήσωσι .
Lemmas: δείκνυμι ἑαυτοῦ Θεός . ἔλεγχος γοῦν αὐτός λένος τοιοῦτος · σύ μέν νομίζω ἐγώ βλάσφημος , ὡς ὑπισχνέομαι ἀφίημι ἁμαρτία , ὅσπερ μέγας μέν εἰμί · δοκέω δέ ἐγώ εἰς οὗτος καταφεύγω ὡς ἄν μή ἐλέγχω . ἐγώ δέ ἐκ ὁ ὁ σῶμα δεραπείας πιστόω καί ὁ ὁ Ψυχή , διά ὁ μικρός μέν , δυσκόλος δέ δοκέω , βεβαιόω καί ὁ ὁ ἁμαρτία ἄφεσις , ὅστις μέγας μέν , εὔκολος δέ σύ δοκέω διά ὁ ἀφανής εἰμί . « ὅδε οἶδα , ὅτι ἐξουσία ἔχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ ὁ αφιεναιαμαρτια , τότε λέγω ὁ παραλυτικός · ἐγείρω , ἄρον σύ ὁ κλίνη , καί ὑπάγω εἰς ὁ οἶκος σύ . καί ἐγείρω , ἀπέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός . εἶδον δέ ὁ ὄχλος θαυμάζω , καί δοξάζω ὁ θεός ὁ δίδωμι ἐξουσία τοιοῦτος ὁ ἄνθρωπος . » προστάσσω αὐτός ὁ κλίνη βαστάζω , ἵνα μή φανιασία δόξα , καί ἅμα ἵνα ὁράω ὁ ὄχλος ὁ σημεῖον , ὁ ὡς ψιλός μέν ἄνθρωπος ἀνόμιζον αὐτός , ἀγαθός μέντοι πᾶς . « καί παράγω ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν , ὁράω ἄνθρωπος κάθημαι ἐπί ὁ τελώνιον , Ματθαῖος λέγω , καί λέγω αὐτός · ἀκολουθέω ἐγώ . καί ἀνίστημι ἀκολουθέω αὐτός . » οὖον μετά Πέτρος καί Ἰωάννης οὗτος καλέω , ἀλ ὅτε οἶδα πείθω . οὕτως γάρ καί Παῦλος καλέω ὕστερος ὅτε καιρός εἰμί ὅς μανθάνω δέ ὁ εὐαγγελιστής , πῶς ἐκπομπεύω ὁ ἑαυτοῦ βίος , καίτοι ὁ ἄλλος κρύπτω ὁ ὄνομα αὐτός , Λευΐ προσαγορεύω αὐτός · Θεός δέ ἔργον , ὁ « λόγος μόνος μεταστρέφω αὐτός . « καί γίγνομαι αὐτός ἀνάκειμαι ἐν ὁ οἰκίον , καί ἰδού πολύς τελώνης καί ἁμαρτωλός , ἔρχομαι · σκανἑκειντο ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός · καί ὁράω ὁ Φαρισαῖος , εἶπον ὁ μαθητής αὐτός · διατί μετά ὁ τελώνης καί ἁμαρτωλός ἐσθίω ὁ διδάσκαλος σύ ; » εὐφραίνω ὁ Ματθαῖος ὁ ὁ Χριστός ὑποδοχή ὁ τελώνης καλέω , συνεστιάω δέ αὐτός ὁ Χριστός , ὥστε ὠφελέω αὐτός , κἀν διά οὗτος ψέγω · ὁ γάρ Φαρισαῖος , ἐθέλω ἀφίστημι αὐτός ὁ αθητὰς , διαβάλλω ὁ μετά ὁ τελώνης συνεστίασις « ὁ δέ Ἰησοῦς ἀκούω , εἶπον αὐτός · οὖον χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός , ἀλ ὁ κακῶς ἔχω . πορεύω δέ μανθάνω τίς εἰμί ὁ · Ἔλεος ἐθέλω , καί οὖον θυσία . οὖον γάρ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . » οὐ ἔρχομαι , φημί , νῦν ὡς κριτής , ἀλ ὡς ἰατρός , ὅθεν καί δυσωδία ἀνέχω ἔλεγχος δέ αὐτός καί ὡς ἀμαθής , λέγω · πορεύω μανθάνω , τουτέστιν , ἐπεί μέχρι ὁ νῦν οὐ μανθάνω , κἀν ἀπό ὁ νῦν ἀπέρχομαι καί μανθάνω , ὅτι ὁ εἰς ὁ ἁμαρτωλός ἔλεος προτιμάω ὁ θυσία ὁ Θεός . ὁ δέ , Θ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , εἰρωνεύομαι λέγω , τουτέστιν σύ ὁ δικαιόω ἑαυτοῦ , ἐπεί οὐδείς ὁ ἄνθρωπος εἰμί δίκαιος ἔρχομαι οὖν καλέω ἁμαρτωλός , οὐ ἵνα μένω ἁμαρτωλός , ἀλ ἵνα μετανοέω .