cogPG.PG123 465
αὐτοῦ . Πάλιν εἶπε · Τίνι ὁμοιώσω τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ; Ὁμοία ἐστὶ ζύμῃ , ἡν λαβοῦσα γυνὴ ἔκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία , ἕως οὗ ἐζυμώθη ὅλον . Καὶ διεπορεύετο κατὰ πόλεις καὶ κώμας διδάσκων , καὶ πορείαν ποιούμενος εἰς Ἰερουσαλήμ . » Κόκκῳ σινάπεως παραβάλλει τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ · βασι . λεία δὲ Θεοῦ ὁ λόγος καὶ τὸ κήρυγμα . Διὰ γὰρ τοῦ κηρύγματος ἐβασίλευσεν ἐπὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώ πων . Ὥσπερ οὖν τὸ σίνηπι δοκεῖ μὲν εἶναι μικρὸν , πολλὴν δὲ τὴν δύναμιν ἔχει , οὔτω καὶ ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου καταφρονεῖται μὲν τοῖς πολλοῖς , καὶ δοκεῖ μωρία εἰναι , λαβὼν δὲ αὐτὸν ἄνθρωπος καὶ βαλών εἰς κῆπον αὐτοῦ , ἤγουν τῇ ἑαυτοῦ ψυχῇ , δένδρον μέγα ποιεῖ , ὥστε κλάδους αὐτῷ προσεῖναι , καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , ὅπερ ἔστι τοὺς τὰ ὑψηλὰ θέλοντας πέτεσθαι ἀνθρώπους , κατασκηνοῦν ἐν τούτοις τοῖς κλάδοις . Οἱ γὰρ τῶν γηῖνων ὑπερκείμενοι , ἐν τοῖς κλάδοις τοῦ κηρύγματος , ἤτοι τοῖς ήπλωμένοις νοήμασιν ἀναπαύονται · οἷόν τί φημι , κόκκον ἔλαβεν ὁ Παῦλος , τὴν μικρὰν τοῦ Ἀνανίου κατήχησιν · ἀλλὰ φυτεύσας τοῦτον τὸν κόκκον ἐν τῷ πίονι αὐτοῦ κήπῳ , κλάδους ἐποίησε , τὰς πολλὰς , φημὶ , καὶ καλὰς διδασκαλίας , καὶ ἐπιστολὰς , ἐν αἷς κατεσκήνουν οὐ μόνον οἱ τότε ὑψηλοὶ καὶ σοφοὶ κατὰ νοῦν καὶ σοφίαν , οἷοι οἱ Κορίνθιοι , ὁ Διονύσιος , ὁ Ἱρόθεος καὶ ἄλλοι πλεῖστοι , ἀλλὰ καὶ οἱ καθ´ ἑκάστους καιρούς . Δύναται κόκκος σινάπεως νοηθῆναι καὶ αὐ τὸς ὁ Κύριος , εὐτελὴς μὲν τὸ φαινόμενον · τέκτονος γὰρ υἱὸς , καὶ πενέστατος · πεσὼν δὲ ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς γῆς διὰ τοῦ νεκρωθῆναι , καὶ ἐν τῷ κήπῳ ταφεὶς , κλάδους ὡραίους τοὺς ἀποστόλους ἐποίησεν , οἷς ἐπαναπαύονται πάντες οἱ πρώην περιφερόμενι · παυιτὶ πνεύματι τῆς πλάνης , οἶον οἱ ἐξ ἐθνῶν πετεινοῖς παραβαλλόμενοι διὰ τὸ τοῦ λογισμοῦ εὐπα . ριάγωγον καὶ εὐεξαπάτητον , καὶ πολλῆς γέμον κουφότητος . Τοιοῦτοι γὰρ πάντες οἱ πλανώμενοι , πετει . νοῖς τοῦ οὐρανοῦ , τουτέστι τοῦ ἀέρος ἐοικότες . Πάλιν ἔοικε δύμῃ ὁ θεῖος λόγος , ἡν λαβοῦσα γυνὴ , τουτέστιν ἡ ἀνθρωπεία φύσις , ἔκρυψεν εἰς ἀλεύρου σάτα τρία , τουτέστιν εἰς σῶμα , ψυχὴν , πνεῦμα , στε ἀνιασθῆναι ταῦτα , καθά φησιν ὁ μακάριος Παῦλος , καὶ γενέσθαι ἂν φύραμα τῇ πρὸς τὸ ἅγιον Πνεῦμα κοινωνίᾳ . Νοήσαις δ´ ἂν γυναῖκα τὴν ψυχὴν , σάτα δὲ τρία τὸ τριμερές αὐτῆς , λογικὸν , θυμικὸν , καὶ ἐπιθυμητικόν . Εἰ οὖν τις ἐν τῷ τριμερεῖ τούτῳ κατακρύψει τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , ποιήσει ὅλον τοῦτο νιιατικὸν . ὥστε μήτε τὸ λογιστικὸν ἐν τοῖς δόν μασι σφάλλεσθαι , μήτε θυμὸν καὶ ἐπιθυμίαν ἀλόγιστα φέρεσθαι , ἀλλὰ ζυμωθῆναι , καὶ ἐξομοιωθῆναι τῷ λόγῳ τοῦ Θεοῦ . Διεπορεύετο δὲ ὁ Ἰησοῦς κατὰ πόλεις καὶ κώμας διδάσκων · οὔτε γὰρ τῶν μικρῶν μὲν ἀπέβαινεν , οἷαι αἱ κῶμαι , τῶν δὲ πόλεων ἡμέλει , ὅπερ ποιοῦσιν οἱ τοὺς ἀφελεστέρους ἐξαπατᾷν βουλόμενοι , οὔτε τῶν πόλεων ἐπιβαίνων ὡς φιλενδείκτης καὶ φίλος δόξης , τῶν μικρῶν ἠμέλει , ἀλλ´ ὡς κοινὸς δεσπότης , μᾶλλον δὲ πατὴρ πάντων προνοούμενος πανταχοῦ περιῄει . Ἅρ´ οὖν τὰς μὲν ἔξω πόλεις
Lemmas: αὐτός . πάλιν εἶπον · τίς ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ Θεός ; Ὁμοία εἰμί ζύμη , ἐάν λαμβάνω γυνή κρύπτω εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς , ἠώς ὅς ζυμόω ὅλος . καί διαπορεύω κατά πόλις καί κώμη διδάσκω , καί πορεία ποιέω εἰς Ἱερουσαλήμ . » Κόκκος σίναπι παραβάλλω ὁ βασίλειος ὁ Θεός · βάσις . λεῖος δέ Θεός ὁ λόγος καί ὁ κήρυγμα . Ζεύς γάρ ὁ κήρυγμα βασιλεύω ἐπί ὁ ψυχή ὁ ἀνθρώ πάω . ὥσπερ οὖν ὁ σίναπι δοκέω μέν εἰμί μικρός , πολύς δέ ὁ δύναμις ἔχω , οὐτάω καί ὁ λόγος ὁ Εὐαγγέλιος καταφρονέω μέν ὁ πολύς , καί δοκέω μωρία εἰναι , λαμβάνω δέ αὐτός ἄνθρωπος καί βάλλω εἰς κῆπος αὐτός , ἤγουν ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , δένδρον μέγας ποιέω , ὥστε κλάδος αὐτός πρόσειμι , καί ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , ὅσπερ εἰμί ὁ ὁ ὑψηλός ἐθέλω πέτομαι ἄνθρωπος , κατασκηνόω ἐν οὗτος ὁ κλάδος . ὁ γάρ ὁ γήϊνος ὑπέρκειμαι , ἐν ὁ κλάδος ὁ κήρυγμα , ἤτοι ὁ ἁπλόω νόημα ἀναπαύω · οἷος τίς φημί , κόκκος λαμβάνω ὁ Παῦλος , ὁ μικρός ὁ Ἀνανίας κατήχησις · ἀλλά φυτεύω οὗτος ὁ κόκκος ἐν ὁ πίων αὐτός κῆπος , κλάδος ποιέω , ὁ πολύς , φημί , καί κάλως διδασκαλία , καί ἐπιστολή , ἐν ὅς κατασκηνόω οὖον μόνος ὁ τότε ὑψηλός καί σοφός κατά νόος καί σοφία , οἷος ὁ Κορίνθιος , ὁ Διονύσιος , ὁ Ἱρόθεος καί ἄλλος πλεῖστος , ἀλλά καί ὁ καθ´ ἕκαστος καιρός . δύναμαι κόκκος σίναπι νοέω καί αὖος τός ὁ Κύριος , εὐτελής μέν ὁ φαίνω · τέκτων γάρ υἱός , καί πένης · πίπτω δέ ἐν ὁ Καρδία ὁ γῆ διά ὁ νεκρόω , καί ἐν ὁ κῆπος θάπτω , κλάδος ὡραῖος ὁ ἀπόστολος ποιέω , ὅς ἐπαναπαύω πᾶς ὁ πρώην περιφέρω · παυιτὶ πνεῦμα ὁ πλάνης , οἶος ὁ ἐκ ἔθνος πετεινός παραβάλλω διά ὁ ὁ λογισμός ὑπό . ριαγωγος καί εὐεξαπάτητος , καί πολύς γέμω κουφότης . τοιοῦτος γάρ πᾶς ὁ πλανάω , πέτομαι . νόος ὁ οὐρανός , τουτέστι ὁ ἀήρ ἔοικα . πάλιν ἔοικα Δύμη ὁ θεῖος λόγος , ἐάν λαμβάνω γυνή , τουτέστιν ὁ ἀνθρώπειος φύσις , κρύπτω εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς , τουτέστιν εἰς σῶμα , ψυχή , πνεῦμα , ΣΤΕ ἀνιάζω οὗτος , καθά φημί ὁ μακάριος Παῦλος , καί γίγνομαι εἄν φύραμα ὁ πρός ὁ ἅγιος πνεῦμα κοινωνία . νοέω δδʹ εἄν γυνή ὁ ψυχή , σάτον δέ τρεῖς ὁ τριμερής αὐτός , λογικός , θυμικός , καί ἐπιθυμητικός . εἰμί οὖν τις ἐν ὁ τριμερής οὗτος κατακρύπτω ὁ λόγος ὁ Θεός , ποιέω ὅλος οὗτος νιιατικὸν . ὥστε μήτε ὁ λογιστικός ἐν ὁ δίδωμι πῆμα σφάλλω , μήτε θυμός καί ἐπιθυμία ἀλόγιστος φέρω , ἀλλά ζυμόω , καί ἐξομοιόω ὁ λόγος ὁ Θεός . διαπορεύω δέ ὁ Ἰησοῦς κατά πόλις καί κώμη διδάσκω · οὔτε γάρ ὁ μικρός μέν ἀποβαίνω , οἷος ὁ κώμη , ὁ δέ πόλις ἀμελέω , ὅσπερ ποιέω ὁ ὁ ἀφελής ἐξαπατάω βούλομαι , οὔτε ὁ πόλις ἐπιβαίνω ὡς φιλενδείκτης καί φίλος δόξα , ὁ μικρός ἀμελέω , ἀλ ὡς κοινός δεσπότης , μᾶλλον δέ πατήρ πᾶς προνοέω πανταχοῦ περίειμι . Ἅρα οὖν ὁ μέν ἔξω πόλις