cogPG.PG123 628
ἐθέντες αὐτῆ ὁ ἐν τῷ παραδείσῳ , ὁ ἐπὶ τοῦ Νῶε , Ἅ ἐπὶ τοῦ Ἀβραὰμ , ὁ ἐπὶ τοῦ Μωσέως , ὁ διὰ τῶν προφητῶν . Ὁ Νῶε γὰρ μετὰ τὸν κατακλυσμὸν διασαγήν τινα ἐδέξατο , καὶ ὁ Ἀβραὰμ τὴν τῆς περιτομῆς . Τούτοις οὕν τοῖς πέντε νόμοις συζυγεῖσα ἡ φύσις , καὶ ἕκτον προσέλαβεν ὕστερον ὃν οὐκ εἶχεν ἄνδρα , οὐδὲ συνεζύγη οὐδέπω , τὸν τῆς Καινῆς Διαθήκης . Νοήσεις δʹ ἄν τις ἕκτον νόμον , ὃν ἄνδρα οὐκ εἶχεν ἡ φύσις , τὸν τῆς εἰδωλολατρείας . Τοῦτον γὰρ δὴ τὸν νόμον οὐκ εἶχεν ἐκ Θεοῦ δοθέντα αὐτῇ σύζυγον , ἀλλ´ ὡς μοιχαλὶς ἐμίγνυτο τούτῳ . Διὸ καὶ δ προφήτης φησί · « Καὶ ἐμοιχῶντο ἐν τῷ ξύλῳ · » καὶ πάλιν · « Ἐξεπόρνευσαν ὁπίσω παντὸς ξύλου , » διὰ τὰ γλυπτὰ δηλαδὴ καὶ τὰζδένδρα ἃ ἐτίμων . Εἰς τοσοῦτον γὰρ ἀνοησίας ἐξετραχηλίσθη ἡ φύσις , ὥστε καὶ δένδροις ὡραίοις διὰ τὸ κάλλος θύειν , κυπαρίσσοις καὶ πλατάνοις , καὶ τοῖς τοιούτοις . Ὅτε τοίνυν τὸν ἕκτον τοῦτον μοιχὸν ὁ ἄνθρωπος ἔστερξε , καὶ εἰς εἰδωλολατρείας ἐξωλίσθησε , τότε ὁ Κύριος ἐλθὼν ἀπαλλάττει ἡμᾶς ταύτης · διὸ καί φησιν · « Ὃν νῦν ἔχεις . » Καὶ γὰρ ὄντως κατὰ τοὺς τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας χρόνους εἰς Ἐλληνισμὸν καὶ Ἰουδαίων οἱ σοφώτεροι ἐξετράπησαν · καὶ δηλοῖ ἡ τῶν Φαρισαίων αἵρεσις , εἰμαρμένη καὶ ἀστρολογία πιστεύουαα ἐσσι δὲ Σαμαρεῖτις καὶ πᾶσα ψυχὴ ἡ ταῖς πέντε αἰσθήσεσιν ἀλόγως ὑποζυγεῖσα , εἶτα καὶ τὴν περὶ τὰ δόγματα σφαλερώτατα , οἷόν τινα ἕκτον μοιχὸν προσλαβομένη , ἢν ὁ Ἰησοῦς εὐεργετῇ , εἴτε διὰ τοῦ βακτίσματος , εἴτε διὰ τῆς πηγῆς τῶν δακρύων . Καὶ τὰ δάκρυα γὰρ φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ ἂν λεχθεῖεν , τοῦ ἡμετέρου νοῦ , τοῦ πτερνίζοντος τὴν κακίαν . Ἐξ οὐ ὕδατος αὐτός τε ὁ νοῦς πίνει , καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ οἱ λογισμοὶ , καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ , τὰ ἄλογα μέρη τής ψυχῆς , θυμὸς καὶ ἐπιθυμία · τὰ γὰρ δάκρυα τῷ νῷ καὶ τοῖς λογισμοῖς καὶ τοῖς λοιποῖς εἰς ἀναψυκὴν γίνονται « Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , λέγοντες · Ῥαββί , φάγε . Καὶ εἶπεν αὐτοῖς · Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , ἢν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε . Ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους · Μήτις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν ; Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν , ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον . » Ἠρώτων οἱ μαθηταὶ τὸν Κύριον , ἀντὶ τοῦ , παρεκάλουν , ὥστε φαγεῖν , οὐκ ἐκ προπετοῦς γνώμης , ἀλλ´ ἐκ πολλῆς φιλοστοργίας φῆς πρὸς τὸν διδάσκαλον · καὶ γὰρ ἔβλεπον αὐτὸν κεκμηκότα ὑπὸ τῆς ὁδοιπορίας καὶ τῆς ἐπικειμένης φλογός . Ὁ δὲ Κύριος , γινώσκων ὅτι ἡ Σαμαρεῖτις μέλλει ἐπισπάσασθαι πᾶσαν σχεδὸν τὴν πόλιν πρὸς αὐτὸν , καὶ ὅτι πιστεύσωσιν αὐτῷ οἱ Σαμαρεῖται , « Ἐγὼ , φησὶ , βρῶσιν ἔχω φαγεῖν , » τουτέστι τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων · οὔτω γὰρ ταύτης ἐπιθυμῶ ,, ὡς · οὐδεὶς ὑμῶν τῆς αἰσθητῆς βρώσεως . Ταύτην δὲ τὴν βρῶσιν , ἣν ἔχω φαγεῖν , ὑμεῖς οἱ μαθηταί μου αὐκ οἴδατε . παχεῖς γὰρ ὄντες ἔτι , καὶ μὴ δυνάμενοι νοῆσαι τὰ αἰνιγματωδῶς ὑπ´ ἐμοῦ λεγόμενα , οὐκ οἴδατε ὅτι βρῶσιν ὀνομάζω τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτημίαν . , Καὶ ἄλλως δέ · Οὐκ οἴδατε ταύτην τὴν βρῶσιν · οὐ γὰρ γινώσκετε , ὅτι πιστεύσουσί μοι οἱ
Lemmas: θέω αὐτῆ ὁ ἐν ὁ παράδεισος , ὁ ἐπί ὁ Νῶε , ὁ ἐπί ὁ Ἀβραάμ , ὁ ἐπί ὁ Μωσῆς , ὁ διά ὁ προφήτης . ὁ Νῶε γάρ μετά ὁ κατακλυσμός διασαγήν τις δέχομαι , καί ὁ Ἀβραάμ ὁ ὁ περιτομή . οὗτος οὖν ὁ πέντε νόμος συζυγέω ὁ φύσις , καί ἕκτος προσλαμβάνω ὕστερος ὅς οὐ ἔχω ἀνήρ , οὐδέ συζεύγνυμι οὐδέπω , ὁ ὁ Καινή διαθήκη . Νόησις δέ ἄν τις ἕκτος νόμος , ὅς ἀνήρ οὐ ἔχω ὁ φύσις , ὁ ὁ εἰδωλολατρία . οὗτος γάρ δή ὁ νόμος οὐ ἔχω ἐκ Θεός δίδωμι αὐτός σύζυγος , ἀλ ὡς μοιχαλίς μίγνυμι οὗτος . Διὸ καί δ προφήτης φημί · « καί μοιχάω ἐν ὁ ξύλον · » καί πάλιν · « ἐκπορνεύω ὀπίσω πᾶς ξύλον , » διά ὁ γλυπτός δηλαδή καί τὰζδένδρα ὁ τιμάω . εἰς τοσοῦτος γάρ ἀνοησία ἐκτραχηλίζω ὁ φύσις , ὥστε καί δένδρον ὡραῖος διά ὁ κάλλος θύω , κυπάρισσος καί πλάτανος , καί ὁ τοιοῦτος . ὅτε τοίνυν ὁ ἕκτος οὗτος μοιχός ὁ ἄνθρωπος στέργω , καί εἰς εἰδωλολατρία ἐξόλλυμι , τότε ὁ Κύριος ἔρχομαι ἀπαλλάσσω ἐγώ οὗτος · διό καί φημί · « ὅς νῦν ἔχω . » καί γάρ εἰμί κατά ὁ ὁ ὁ Χριστός παρουσία χρόνος εἰς Ἑλληνισμός καί Ἰουδαῖος ὁ σοφός ἐκτρέπω · καί δηλόω ὁ ὁ Φαρισαῖος αἵρεσις , μείρομαι καί ἀστρολογία πιστεύω εἰμί δέ Σαμαρείτης καί πᾶς ψυχή ὁ ὁ πέντε αἴσθησις ἄλογος ὑποζυγέω , εἶτα καί ὁ περί ὁ δόγμα σφαλερός , οἷος τις ἕκτος μοιχός προσλαμβάνω , εἄν ὁ Ἰησοῦς εὐεργέτης , εἴτε διά ὁ βακτίσματος , εἴτε διά ὁ πηγή ὁ δάκρυ . καί ὁ δάκρυ γάρ φρέαρ ὁ Ἰακώβ εἄν λέγω , ὁ ἡμέτερος νόος , ὁ πτερνίζω ὁ κακία . ἐς οὖον ὕδωρ αὐτός τε ὁ νόος πίνω , καί ὁ υἱός αὐτός ὁ λογισμός , καί ὁ θρέμμα αὐτός , ὁ ἄλογος μέρος ὅς Ψυχή , θυμός καί ἐπιθυμία · ὁ γάρ δάκρυ ὁ νάω καί ὁ λογισμός καί ὁ λοιπός εἰς ἀναψυχή γίγνομαι « ἐν δέ ὁ μεταξύ ἐρωτάω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός , λέγω · ῥαββί , ἐσθίω . καί εἶπον αὐτός · ἐγώ βρῶσις ἔχω ἐσθίω , εἄν σύ οὐ οἶδα . λέγω οὖν ὁ μαθητής πρός ἀλλήλων · Μήτις φέρω αὐτός ἐσθίω ; λέγος αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἐμός βρῶμα εἰμί , ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ καί τελειόω αὐτός ὁ ἔργον . » ἐρωτάω ὁ μαθητής ὁ κύριος , ἀντί ὁ , παρακαλέω , ὥστε ἐσθίω , οὐ ἐκ προπετής γνώμη , ἀλ ἐκ πολύς φιλοστοργία φημί πρός ὁ διδάσκαλος · καί γάρ βλέπω αὐτός κάμνω ὑπό ὁ ὁδοιπορία καί ὁ ἐπίκειμαι φλόξ . ὁ δέ Κύριος , γιγνώσκω ὅτι ὁ Σαμαρείτης μέλλω ἐπισπάω πᾶς σχεδόν ὁ πόλις πρός αὐτός , καί ὅτι πιστεύω αὐτός ὁ Σαμαρείτης , « ἐγώ , φημί , βρῶσις ἔχω ἐσθίω , » τουτέστι ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος · οὐτάω γάρ οὗτος ἐπιθυμέω ,, ὡς · οὐδείς σύ ὁ αἰσθητός βρῶσις . οὗτος δέ ὁ βρῶσις , ὅς ἔχω ἐσθίω , σύ ὁ μαθητής ἐγώ αὐκ οἶδα . παχύς γάρ εἰμί ἔτι , καί μή δύναμαι νοέω ὁ αἰνιγματωδῶς ὑπό ἐγώ λέγω , οὐ οἶδα ὅτι βρῶσις ὀνομάζω ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτημίαν . , καί ἄλλως δέ · οὐ οἶδα οὗτος ὁ βρῶσις · οὖον γάρ γιγνώσκω , ὅτι πιστεύω ἐγώ ὁ