cogPG.PG123 171
« Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς · Ἐλίας μὲν ἔρχεται πρῶτον , καὶ ἀποκαταστήσει πάντα . Λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι Ἠλίας ἥδη ἦλθε , καὶ οὐκ ἐπέγνω σαν αὐτὸν , ἀλλ´ ἐποίησαν ἐν αὐτῷ ὅσα ἠθέλησαν . Οὕτως καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μλλει πάσχειν ὑπ´ αὐτῶν . Τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ , ὅτι περὶ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς . » Ἐν τῷ εἰπεῖν ὅτι Ἐλίας μὲν ἔρχεται , δεικνύει ὅτι οὐπω ἦλθεν , ἐλεύσεται δὲ πρόδρομος τῆς δευτέρας ἐλεύσεως , καὶ ἀποκαταστήσει πρὸς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ πάντας σοὺς εὑρεθησομένους πειθηνίους Ἑδραίους , ὥσπερ εἰς πατρῷον κλῆρον ἀποκαθιστῶν αὐτοὺς ἐκπεσόντας · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν ὄτι Ἡλίας ἤδη ἧλθε , τὸν Πράρομον Ἰωάννην φησίν . Ἐποίησαν δὲ ἐν αὐτῷ ὅσα καὶ ἠθέλησαν φονεύσαντες αὐτόν · δι´ ὧν γὰρ συνεχώρησαν τῷ Ἐρώδῃ φονεῦσαι , δυνάμενοι κωλύειν , ἐκεῖνο ἐφόνευσαν . Τότε τοίνυν ὁξύτεροι γενόμενοι οἱ μαθηταὶ συνῆκαν , ὅτι τὸν Ἰωάννην Ἡλίαν ἐκάλεσε , διὰ τὸ πρόδρομον γενέσθαι τοῦτον τῆς πρώτης , ὡς ἐκεῖνος ἔσται τῆς δευτέρας ἐλεύσεως . « Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον , προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν , καὶ λέγων · Κύριε , ἐλέησόν μου τὸν υἱὸν , ὅτι σεληνιάζεγαι καὶ κακῶς πάσχει . Πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ , καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ . » Σφόδρα ἄπιστος οὗτος ὁ ἄνθρωπος φαίνεται εἶναι , ἐξ ὧν τε εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Χριστὸς , Ὦ γενεὰ ἄπιστος , καὶ ὅτι κατηγορεῖ αὐτὸς τῶν μαθητῶν · οὐχ ἡ σελήνη δὲ αἰτία , ἀλλ´ ὁ δαίμων ἐπὶ´ ετήρει τὴν σελήνην πλήρη οὖσαν , καὶ τότε ἐπετίθετο , ἵνα βλασφημηθῶσι τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ὡς κακοποιά . Σ δὲ νόει καὶ ὅτι πᾶς ἄφρων ὡς σελήνη ἀλλοιοῦται , κατὰ τὸ γεγραμμένον , ποτὲ μὲν μέγας φαινόμενος κατ´ ἀρετὴν , ποτὲ δὲ ἐλαττούμενος καὶ ἀφανιζόμενος , · οὗτος οὖν σεληνιάζεται καὶ καταπίπτει , καὶ εἰς πῦρ τὸ τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς ἐπιθυμίας , καὶ εἰς ὕδωρ , τὰ κύματα τοῦ πολυφρόντιδας βίου · ἐν ᾧ ὁ λευῖαθὰν διάβολος , τουτέστιν ὁ βασιλεύων ἐν τοῖς ὕδασιν · ἢ οὐχὶ κύματα ἀλλεπάλληλα αἱ τῶν πλουσίων φροντίδες ; « Καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου , καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι . Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ησοῦς , εἶπεν · Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη , ἔως πότε ἕσομαι μεθ´ ὑμῶν ; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν ; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε · καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς , καὶ ἐξῆλθεν ἀπ´ αὐτοῦ τὸ ὅαιμόνιον , καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης . » Ὁρᾷς αὸν ἄνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ πταῖσμα τῆς ἀπιστίας τοῖς μαθηταῖς ἀνατιθέντα , ὡς ἀσθενήσασι περὶ τὴν ἴἵασιν · ὁ τοίνυν Κύριος καταισχύνων αὐτὸν , ἐπεὶ κατηγόρει πῶν μαθητῶν , φησίν · Ὡ γενεὰ ἄπιστος · τουτέστιν , Οὐ τῆς ἐκείνων ἀσθενείας τοσοῦτον τὸ πταῖσμα , ὅσον τῆς σῆς ἀπιστίας · πολλὴ γὰρ οὖσα , ἐνίκησε τὴν ἐκείνων σύμμετρον δύναμιν · τῷ δὲ ἀιθρώπῳ ὀνειδίζων , πᾶσι κοινῶς ὀνειδίζει ὡς ἀπιστοῦσι , καὶ τοῖς περιεστῶσιν · ἐν δὲ τῷ εἰπεῖν , Ἔως πότε ἔσομαι μεθ´ ὑμῶν ; δείκνυσι ἐπιποθεῖν τὸ ἐπὶ τῷ σταυρῷ πάθος , καὶ τὴν ἀπ´ αὐτῶν ἀναχώρησιν . Ἔως πότε γὰρ
Lemmas: « ὁ δέ Ἰησοῦς ἀποκρίνω εἶπον αὐτός · Ἐλίας μέν ἔρχομαι πρῶτος , καί ἀποκαθίστημι πᾶς . λέγω δέ σύ ὅτι Ἠλίας ἥδη ἔρχομαι , καί οὐ ἐπιγιγνώσκω σάω αὐτός , ἀλ ποιέω ἐν αὐτός ὅσος ἐθέλω . οὕτως καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος μέλλω πάσχω ὑπό αὐτός . τότε συνίημι ὁ μαθητής , ὅτι περί Ἰωάννης ὁ βαπτιστής εἶπον αὐτός . » ἐν ὁ εἶπον ὅτι Ἐλίας μέν ἔρχομαι , δείκνυμι ὅτι οὔπω ἔρχομαι , ἔρχομαι δέ πρόδρομος ὁ δύο ἔλευσις , καί ἀποκαθίστημι πρός ὁ πίστις ὁ Χριστός πᾶς σός εὑρίσκω πειθήνιος ἑδραῖος , ὥσπερ εἰς πατρῷος κλῆρος ἀποκαθιστάω αὐτός ἐκπίτνω · ἐν δέ ὁ εἶπον ὅστις Ἡλίας ἤδη ἔρχομαι , ὁ Πράρομον Ἰωάννης φημί . ποιέω δέ ἐν αὐτός ὅσος καί ἐθέλω φονεύω αὐτός · δις ὅς γάρ συγχωρέω ὁ Ἐρώδῃ φονεύω , δύναμαι κωλύω , ἐκεῖνος φονεύω . τότε τοίνυν οξύς γίγνομαι ὁ μαθητής συνίημι , ὅτι ὁ Ἰωάννης Ἡλίας καλέω , διά ὁ πρόδρομος γίγνομαι οὗτος ὁ πρῶτος , ὡς ἐκεῖνος εἰμί ὁ δύο ἔλευσις . « καί ἔρχομαι αὐτός πρός ὁ ὄχλος , πρόσειμι αὐτός ἄνθρωπος γονυπετής αὐτός , καί λέγω · κύριος , ἐλεέω ἐγώ ὁ υἱός , ὅτι σεληνιάζομαι καί κακῶς πάσχω . πολλάκις γάρ πίπτω εἰς ὁ πῦρ , καί πολλάκις εἰς ὁ ὕδωρ . » σφόδρα ἄπιστος οὗτος ὁ ἄνθρωπος φαίνω εἰμί , ἐκ ὅς τε εἶπον πρός αὐτός ὁ Χριστός , ὦ γενεά ἄπιστος , καί ὅτι κατηγορέω αὐτός ὁ μαθητής · οὐ ὁ σελήνη δέ αἰτία , ἀλ ὁ δαίμων ἐπί τηρέω ὁ σελήνη πλήρης εἰμί , καί τότε ἐπιτίθημι , ἵνα βλασφημέω ὁ ἔργον ὁ Θεός ὡς κακοποιός . Σ δέ νοέω καί ὅτι πᾶς ἄφρων ὡς σελήνη ἀλλοιόω , κατά ὁ γράφω , ποτέ μέν μέγας φαίνω κατ´ ἀρετή , ποτέ δέ ἐλασσόω καί ἀφανίζω , · οὗτος οὖν σεληνιάζομαι καί καταπίπτω , καί εἰς πῦρ ὁ ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία , καί εἰς ὕδωρ , ὁ κῦμα ὁ πολυφροντις βίος · ἐν ὅς ὁ λευῖαθὰν διάβολος , τουτέστιν ὁ βασιλεύω ἐν ὁ ὕδωρ · ἢ οὐ κῦμα ἀλλεπάλληλος ὁ ὁ πλούσιος φροντίς ; « καί προσφέρω αὐτός ὁ μαθητής σύ , καί οὐ δύναμαι αὐτός θεραπεύω . ἀποκρίνω δέ ὁ ἡσσός , εἶπον · ὦ γενεά ἄπιστος καί διαστρέφω , ἔως πότε ἕννυμι μεθ´ σύ ; ἠώς πότε ἀνέχω σύ ; φέρω ἐγώ αὐτός ὧδε · καί ἐπιτιμάω αὐτός ὁ Ἰησοῦς , καί ἐξέρχομαι ἀπ´ αὐτός ὁ ὅαιμόνιον , καί θεραπεύω ὁ παῖς ἀπό ὁ ὥρα ἐκεῖνος . » ὁράω ἀάω ἄνθρωπος ὁ ἑαυτοῦ πταῖσμα ὁ ἀπιστία ὁ μαθητής ἀνατίθημι , ὡς ἀσθενέω περί ὁ ἵημι · ὁ τοίνυν Κύριος καταισχύνω αὐτός , ἐπεί κατηγορέω ποῦ μαθητής , φημί · εἰμί γενεά ἄπιστος · τουτέστιν , οὖον ὁ ἐκεῖνος ἀσθένεια τοσοῦτος ὁ πταῖσμα , ὅσος ὁ σός ἀπιστία · πολύς γάρ εἰμί , νικάω ὁ ἐκεῖνος σύμμετρος δύναμις · ὁ δέ ἀιθρώπῳ ὀνειδίζω , πᾶς κοινῶς ὀνειδίζω ὡς ἀπιστέω , καί ὁ περιίστημι · ἐν δέ ὁ εἶπον , ἔως πότε εἰμί μεθ´ σύ ; δείκνυμι ἐπιποθέω ὁ ἐπί ὁ σταυρός πάθος , καί ὁ ἀπ´ αὐτός ἀναχώρησις . ἔως πότε γάρ