cogPG.PG123 483
μαρτυρεῖ · « Ὡς ἡγάπησα τὸν νόμον σου , Κύριε ! Ελην τὴν ἡμέραν μελέτη μου ἐστί · » καὶ πάλιν · « Ἡρα τὰς χεῖράς μου πρὸς τὰς ἐντολάς σου , ἂς ἠγάπησα , » οὐχ ἂς ἐφοβήθην · καὶ πάλιν · « Θαυμαστὰ τὰ μαρτυρία σου , καὶ διὰ τὸ εἶναι θαυμαστὰ , διὰ τοῦτο ἐξερεύνησεν αὐτὰ ἡ ψυχή μου,»ν Ὅταν οὖν ἐν τῇ τάξει τοῦ υἱοῦ ὤν τις , εἰτα διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἀσοκηρυχθείη , καὶ ὀρῴη ἄλλους ἀπολαύοντας τῶν θείων χαρισμάτων , καὶ κοινωνοῦντας τῶν θείων μυστηρίων , καὶ τοῦ ἄρτου τοῦ θείου · οὐδὲ γὰρ περὶ τῶν κατηχουμένων μόνον χρὴ νοεῖν ὡς μισθίων λεγομένων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ ἀπλῶς μὴ τῆς πρώτης τάξεως ὄντων · τότε δὴ ταῦτα τὰ οἰκτρὰ ὀφείλει ἐπιλέγειν ἐαυτῷ · Πόσοι μίσθιοι τοῦ Πατρός μου περισαεύουσιν ἄρτων · ἐγὼ δὲ λιμῷ ἀπάλλυμαι . Ἀλλ´´ ἀναστὰς , τουτέστιν , ἐκ τοῦ πτώ ματος τῆς ἁμαρτίας , πορεύσομαι πρὸς τὸν Πατέρα μου , καὶ ἐρῶ αὐτῷ · Πάτερ , ἥμαρτον εἰς τὸν οὐρανὸν , καὶ ἐνώπιόν σου · καταλιπὼν γὰρ τὰ οὐράνια , ἥμαρτον εἰς ταῦτα , προτιμήσας αὐτῶν τὴν κατάπτυ στον ἡδονὴν , καὶ τῆς πατρίδος μου οὐρανοῦ τὴν τοῦ λιμοῦ χώραν προκρίνας . Ὥσπερ γὰρ ἀμαρτάνειν λέγεται , φέρε εἰπεῖν εἰς χρυσὸν , ὁ μόλιβδον αὐτοῦ προτιμῶν , οὔτως εἰς οὐρανὸν ἀμαρτάνει , ὁ τούτου προτιμήσας τὰ γήῖνα . Ἀποτυγχάνει γὰρ πάντως τῆς εἰς τὸν οὐρανὸν φερούσης ὀδοῦ . Ἐπίστησον δὲ , ὅτι , ὅταν μὲν ἡμάρτανεν , ὡς μὴ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ πράττων ἡμάρτανεν , ὅτε δὲ ἐξομολογεῖται , ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμαρτηκὼς αἰσθάνεται . Ἀναστὰς δὲ ἦλθε πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ , δεῖ γὰρ ἡμᾶς μὴ μόνον βούλεσθαι τὰ φίλα Θεῷ , ἀλλὰ καὶ πράττειν . Ὧσπερ δὲ εἶδες θερμὴν τὴν μετάνοιαν , οὐτως καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν τοῦ πατρὸς ὅρα . Οὐδὲ γὰρ ἀνέμεινε τὸν υἱὸν ἐλθεῖν ἄχρις αὐτοῦ , ἀλλὰ προφθάνει , καὶ περιπλέκεται . Πατὴρ γὰρ τῇ χρηστότητι , εἰ καὶ φύσει Θεὸς , καὶ ὅλος ὅλον περιφύεται , ἵνα πάντοθεν αὐτὸν πρὸς ἐαυτὸν συσφίγξῃ , καθὸ εἴρηται · « Καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε . » Καὶ πάλαι μὲν ὅτε ἑμάκρυνεν ἑαυτὸν ὁ υἱὸς , καιρὸς ἦν καὶ τῷ πατρὶ τοῦ μακρυνθῆναι ἀπὸ τῆς περιλήψεως · ὅτε δὲ ἤγγισε διὰ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ἐπιστροφῆς , καιρὸς ἐγένετο τοῦ περιλαβεῖν . Ἐπιπίπτει τοίνυν ἐπὶ τὸν τράχηλον , ἐνδεικνύμενος . Καὶ καταφιλεῖ αὐτὸν , τὴν καταλλαγὴν δεικνύων , καὶ οἶόν τι προπύλαιον τὸ στόμα πρῶτον οῦ μιανθέντος ἀγιάζων , εἶτα διὰ τούτου καὶ ἐπὶ τὰ ἔνοον τὸν ἁγιασμὸν εἰσπέμπων . « Εἶπε δὲ ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ · Ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην , καὶ ἐνδύσατε αὐτὸν καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ , καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ , καὶ ἐξενέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε , καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν , ὅτι ὁ υἱός μου οὗτος νεκρὸς ἦν , καὶ ἀνέζησε , καὶ ἀπολωλὼς ἦν , καὶ εὐρέθη . Καὶ ἤρξαντο εὐφραίκεισθαι » Δούλους ἢ τοὺς ἀγγέλους νοήσαις , τὰ λειτουονικὰ πνεύματα τὰ στελλόμενα εἰς διακονίαν Κιὰ τοὺς σωτηρίας ἀξίους · καὶ γὰρ οὗτοι στολίζουσι τὸν ἐκ κακίας ἐπιστρέφοντα τὴν στολὴν τὴν πρώτην , ἤτοι τὴν ἀρχαίαν , ἣν πρὶν ἁμαρτεῖν ἐφοροῦμεν , τὸν
Lemmas: μαρτυρέω · « ὡς ἀγαπάω ὁ νόμος σύ , κύριος ! ἕλη ὁ ἡμέρα μελέτη ἐγώ εἰμί · » καί πάλιν · « ἆρα ὁ χείρ ἐγώ πρός ὁ ἐντολή σύ , ὅς ἀγαπάω , » οὐ ὅς φοβέω · καί πάλιν · « Θαυμαστός ὁ μαρτυρία σύ , καί διά ὁ εἰμί θαυμαστός , διά οὗτος εξερευνώ αὐτός ὁ ψυχή μουν ὅταν οὖν ἐν ὁ τάξις ὁ υἱός εἰμί τις , εἶτα διά ὁ ἁμαρτία ασοκηρυσσω , καί ὁράω ἄλλος ἀπολαύω ὁ θεῖον χάρισμα , καί κοινωνέω ὁ θεῖον μυστήριον , καί ὁ ἄρτος ὁ θεῖον · οὐδέ γάρ περί ὁ κατηχέω μόνος χρή νοέω ὡς μίσθιος λέγω , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία ἀπλόος μή ὁ πρῶτος τάξις εἰμί · τότε δή οὗτος ὁ οἰκτρός ὀφείλω ἐπιλέγω αὐτός · πόσος μίσθιος ὁ πατήρ ἐγώ περισαευειμι ἄρτος · ἐγώ δέ λιμός απαλλυμης . Ἀλ ἀνίστημι , τουτέστιν , ἐκ ὁ πέτομαι μα ὁ ἁμαρτία , πορεύω πρός ὁ πατήρ ἐγώ , καί εἴρω αὐτός · πατήρ , ἁμαρτάνω εἰς ὁ οὐρανός , καί ἐνώπιον σύ · καταλείπω γάρ ὁ οὐράνιος , ἁμαρτάνω εἰς οὗτος , προτιμάω αὐτός ὁ κατάπτυ στον ἡδονά , καί ὁ πατρίς ἐγώ οὐρανός ὁ ὁ λιμός χώρα προκρίνω . ὥσπερ γάρ ἁμαρτάνω λέγω , φέρω εἶπον εἰς χρυσός , ὁ μόλυβδος αὐτός προτιμάω , οὔτως εἰς οὐρανός ἁμαρτάνω , ὁ οὗτος προτιμάω ὁ γήινος . ἀποτυγχάνω γάρ πάντως ὁ εἰς ὁ οὐρανός φέρω οὐδός . ἐφίστημι δέ , ὅτι , ὅταν μέν ἁμαρτάνω , ὡς μή ἐνώπιος ὁ Θεός πράσσω ἁμαρτάνω , ὅτε δέ ἐξομολογέομαι , ἐνώπιος ὁ Θεός ἁμαρτάνω αἰσθάνομαι . ἀναστάς δέ ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ αὐτός , δεῖ γάρ ἐγώ μή μόνος βούλομαι ὁ φίλος Θεός , ἀλλά καί πράσσω . ὡς δέ ὁράω θερμός ὁ μετάνοια , οὕτως καί ὁ εὐσπλαγχνία ὁ πατήρ ὁράω . οὐδέ γάρ ἀναμένω ὁ υἱός ἔρχομαι ἄχρι αὐτός , ἀλλά προφθάνω , καί περιπλέκω . πατήρ γάρ ὁ χρηστότης , εἰμί καί φύσις θεός , καί ὅλος ὅλος περιφύομαι , ἵνα πάντοθεν αὐτός πρός ἑαυτοῦ σύσφιξη , καθό εἴρω · « καί ὁ δόξα ὁ Θεός περιστέλλω σύ . » καί πάλαι μέν ὅτε μακρύνω ἑαυτοῦ ὁ υἱός , καιρός εἰμί καί ὁ πατήρ ὁ μακρύνω ἀπό ὁ περίληψις · ὅτε δέ ἐγγίζω διά ὁ προσευχή καί ὁ ἐπιστροφή , καιρός γίγνομαι ὁ περιλαμβάνω . ἐπιπίπτω τοίνυν ἐπί ὁ τράχηλος , ἐνδείκνυμι . καί καταφιλέω αὐτός , ὁ καταλλαγή δείκνυμι , καί οἶος τίς προπύλαιον ὁ στόμα πρῶτος ἀρτύω μιαίνω ἁγίζω , εἶτα διά οὗτος καί ἐπί ὁ ἑνόω ὁ ἁγιασμός εἰσπέμπω . « εἶπον δέ ὁ πατήρ πρός ὁ δοῦλος αὐτός · ἐκφέρω ὁ στολή ὁ πρῶτος , καί ἐνδύω αὐτός καί δίδωμι δακτύλιος εἰς ὁ χείρ αὐτός , καί ὑπόδημα εἰς ὁ πούς αὐτός , καί ἐκφέρω ὁ μόσχος ὁ σιτευτός θύω , καί ἐσθίω εὐφραίνω , ὅτι ὁ υἱός ἐγώ οὗτος νεκρός εἰμί , καί ἀναζάω , καί ἀπόλλυμι εἰμί , καί εὑρίσκω . καί ἄρχω ευφραικειμαι » Δοῦλος ἢ ὁ ἄγγελος νοέω , ὁ λειτουονικος πνεῦμα ὁ στέλλω εἰς διακονία Κία ὁ σωτηρία ἄξιος · καί γάρ οὗτος στολίζω ὁ ἐκ κακία ἐπιστρέφω ὁ στολή ὁ πρῶτος , ἤτοι ὁ ἀρχαῖος , ὅς πρίν ἁμαρτάνω φορέω , ὁ