cogPG.PG123 292
τῷ Κυρίῳ , προσάγουσιν αὐτῷ τυφλόν . Οὐ γνησία δὲ ἦν ἡ , πίστις τῶν προσαγόντων , ὅθεν καὶ ὁ Κύριος ἀπάγει τὸν τυφλὸν ἑκ τῆς κώμης , καὶ οὔτως ἰᾶται αὐτόν . Πτύει δὲ εἰς τὰ ὄμματα τοῦ τυφλοῦ , καὶ τὰς χεῖρας ἐπιτίθησιν , ἵνα μάθωμεν ἡμεῖς ὄτε λόγος θεῖος καὶ πρᾶξις ἐπομένη τῷ λόγῳ , τὰ θαύματα τελεῖν δύναται , Ἡ μὲν γὰρ χεὶρ , τῆς πράξοώς ἐστι σύμβολον · τὸ δὲ πτύσμα , τοῦ λόγου . αθὲ ἐκ τοῦ στόματός ἐστίν . Οὐδὲ ὁ τυφλὸς μέντοι τελείαν εἶχε τὴν πίστιν , διὰ τοῦτο οὐδὲ εὐθὺς ἀναβλέψαι αὐτὸν οιεῖ , ἀλλὰ κατὰ μέρος , ὡς μὴ ὁλόκληρον ἔχοντα τὴν πίστιν · κατὰ γὰρ τὴν πίστιν , καὶ αἱ θεραπεῖαι γίνονται . Παραγγέλλει δὲ αὐτῷ μὴ εἰσελθεῖν εἰς τὴν κώμην , διότι , ὡς φην , ἀπίστων ὄντων τῶν ἐν τῇ Βηθσαῖδᾷ , ἐβλάβη ἂν ὁ ἄνθρωπος τὴν ψυχήν · ἀλλὰ μηδὲ εἰπεῖν τινι ὃ ἐγένετο ἐπ´ αὐτῷ , ἵνα μὴ ἀπιστήσαντες , χεῖρον κρῖμα ἐπισπάσωνται . Καὶ ἡμεῖς οὐν πολλάκις ἐσμὲν τυφλοὶ τὴν ψυχὴν , ἐν τῇ κώμῃ ὄντες , τουτέστι τῷ κόσμῳ τούτῳ . Εἶτα ἔξω τῆς κώμης , ἦτοι τοῦ κόσμου , καὶ τῶν αὐτοῦ πραγμάτων ἀπαχθέντες ὑπὸ Χριστοῦ , θεραπαυόμεθα . Μεθὸ δὲ θεραπευθῶ μεν , λέγει ἡμῖν μηκέτι ὑποστρέψαι εἰς τὴν κώμην , ἀλλ´ εἰς τὸν οἶκον . οἶκος δὲ ἀκάστου ἡμῶν , ὁ οὐρανὸς καὶ αἱ ἐκεῖσε μοναί . « Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὰς κύμας Καισαρείας τῆς διλίππου , καὶ ἐν τῇ δδῷ ἐπηρώτα τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ , λέγων αὐτοῖς · Σίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι ; Οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν , Ἱωάννην τὸν Βαπτιστὴν , καὶ ἄλλοε , Ἠλίαν , ἄλλοι δὲ ,, ἕνα τῶν προφητῶν . Καὶ αὐτὸς λέγει αὐτοῖς · Ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι ; Ἀποκριθεὶς δὲ Πέτρος , λέγει αὐτῷ · Σὺ εἶ ὁ Χριστός . Καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς , ἵνα μηδενὶ λέγωσι περὶ αὐτοῦ . » Ἀπαγαγὼν αὐτούς πόῤῥω τῶν Ἰουδαίων , τότε ἐρωτᾷ περὶ ἑαυτοῦ , ἐνα μηδένα φοβούμενοι , τὴν ἀλήθειαν ὁμολογήσωσιν Ἀποκρίνονται οὖν ὅτι , Οἱ μὴν Ἰωάννην σε ὑπολαμβάνουσιν · οἱ δὲ , Ἠλίαν . Ἐνόμιζον γὰρ οἱ πολλοὶ ἀναστῆναι τὸν Ἰωάννην , ὥσπερ δὴ καὶ ὁ Ἡρώδης ᾤετο , προσλαβεῖν δὲ ἀπὸ τῆς ἀναστάσεως καὶ τὴν τῶν σημείων ἐργασίαν · ζῶν γὰρ ὁ Ἰωάννης , οὐδὲν σημεῖον ἐποίησε . Μεθὸ οὕν ἡοώτησεν αὐτοὺς τὰς τῶν ἄλλων ὑπολήψεις , ἐρωτᾷ αὐ οὺς καὶ τὴν αὐτῶν γνώμην . Μονονουχὶ τοῦτο λέγ , ὅτι , Ἐκεῖνοι μὲν οὕτω δοξάζουσι περὶ ἐμοῦ πλαν μενοι , ὑμεῖς δὲ ἄλλο τι εἴπατε . Τί οὗν ὁ Πέτρος ; Ὁμολογεῖ αὐτὸν εἶναι τὸν ὑπὸ τῶν προφητῶν καταγγελλόμενον Χριστόν . Τί δὲ πρὸς τὴν ὁμολογίαν τοῦ Πέτρου εἶπεν ὁ Κύριος , καὶ πῶς ἐμακάρισεν αὐτὸν , ὁ μὲν Μάρκος παρέλειψεν , Κνα μὴ δόξῃ χαριζόμενος τῷ Πέτρῳ , διδασκάλῳ αὐτοῦ ὄντι , ταῦτα λέγειν · ὁ δὲ Ματθαῖος ἀπαραλείπτως εἴρηκε πάντα . Ἐπετίμησε δὲ αὐτοῖς , ἵνα μηδενὶ λέγωαι περὶ αὐτοῦ.ἠβούλετο γὰρ συσκιάζεσθαι τὴν περὶ αὐτοῦ δόξαν , ἵνα μὴ πολλοὶ σκανδαλίζωνται ἐπ´ αὐτῷ , καὶ διὰ τοῦτο ἀπιστοῦντες , μείζονος τιμωρίας ὑπεύθυνοι γένωνται . « Καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς , ὅτι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πολλὰ παθεῖν καὶ ἁποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων , καὶ ἀρχιερέων , καὶ Γραμματέων , καὶ ἀποκτανθῆναι , καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας
Lemmas: ὁ κύριος , προσάγω αὐτός τυφλός . οὖον Γνησία δέ εἰμί ὁ , πίστις ὁ προσάγω , ὅθεν καί ὁ Κύριος ἀπάγω ὁ τυφλός ἐκ ὁ κώμη , καί οὔτως ἰάομαι αὐτός . πτύω δέ εἰς ὁ ὄμμα ὁ τυφλός , καί ὁ χείρ ἐπιτίθημι , ἵνα μανθάνω ἐγώ ὅτε λόγος θεῖος καί πρᾶξις ἔπω ὁ λόγος , ὁ θαῦμα τελέω δύναμαι , ὁ μέν γάρ χείρ , ὁ πράσσω εἰμί σύμβολον · ὁ δέ πτύσμα , ὁ λόγος . ανθός ἐκ ὁ στόμα εἰμί . οὐδέ ὁ Τυφλὸς μέντοι τέλειος ἔχω ὁ πίστις , διά οὗτος οὐδέ εὐθύς ἀναβλέπω αὐτός οἴομαι , ἀλλά κατά μέρος , ὡς μή ὁλόκληρος ἔχω ὁ πίστις · κατά γάρ ὁ πίστις , καί ὁ θεραπεία γίγνομαι . παραγγέλλω δέ αὐτός μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ κώμη , διότι , ὡς φημί , ἄπιστος εἰμί ὁ ἐν ὁ Βηθσαϊδά , βλάπτω εἄν ὁ ἄνθρωπος ὁ Ψυχή · ἀλλά μηδέ εἶπον τις ὅς γίγνομαι ἐπι αὐτός , ἵνα μή ἀπιστέω , χείρων κρίμα ἐπισπάω . καί ἐγώ ὀν πολλάκις εἰμί τυφλός ὁ ψυχή , ἐν ὁ κώμη εἰμί , τουτέστι ὁ κόσμος οὗτος . εἶτα ἔξω ὁ κώμη , ἦ ὁ κόσμος , καί ὁ αὐτός πρᾶγμα ἀπάγω ὑπό Χριστός , θεραπαυομεθη . μεθό δέ θεραπεύω μέν , λέγω ἐγώ μηκέτι ὑποστρέφω εἰς ὁ κώμη , ἀλ εἰς ὁ οἶκος . οἶκος δέ ἄκαστος ἐγώ , ὁ οὐρανός καί ὁ ἐκεῖσε μονή . « καί ἐξέρχομαι ὁ Ἰησοῦς καί ὁ μαθητής αὐτός εἰς ὁ κυμάς Καισάρεια ὁ δίλιππος , καί ἐν ὁ δίδωμι ἐπερωτάω ὁ μαθητής αὐτός , λέγω αὐτός · Σίνα ἐγώ λέγω ὁ ἄνθρωπος εἰμί ; ὁ δέ ἀποκρίνω , Ἰωάννης ὁ βαπτιστής , καί ἅλλομαι , Ἠλίας , ἄλλος δέ ,, εἷς ὁ προφήτης . καί αὐτός λέγω αὐτός · σύ δέ τίς ἐγώ λέγω εἰμί ; ἀποκρίνω δέ Πέτρος , λέγω αὐτός · σύ εἰμί ὁ Χριστός . καί ἐπιτιμάω αὐτός , ἵνα μηδείς λέγω περί αὐτός . » ἀπάγω αὐτός πόρρω ὁ Ἰουδαῖος , τότε ἐρωτάω περί ἑαυτοῦ , εἷς μηδείς φοβέω , ὁ ἀλήθεια ὁμολογέω ἀποκρίνω οὖν ὅτι , ὁ μήv Ἰωάννης σύ ὑπολαμβάνω · ὁ δέ , Ἠλίας . νομίζω γάρ ὁ πολύς ἀνίστημι ὁ Ἰωάννης , ὥσπερ δή καί ὁ Ἡρῴδης οἴομαι , προσλαμβάνω δέ ἀπό ὁ ἀνάστασις καί ὁ ὁ σημεῖον ἐργασία · ζῶ γάρ ὁ Ἰωάννης , οὐδείς σημεῖον ποιέω . μεθό οὖν ἡοώτησεν αὐτός ὁ ὁ ἄλλος ὑπόληψις , ἐρωτάω αὖος οὖς καί ὁ αὐτός γνώμη . μονονού οὗτος λέγω3 , ὅτι , ἐκεῖνος μέν οὗτος δοξάζω περί ἐγώ πλήν μένω , σύ δέ ἄλλος τίς εἶπον . τις ἐν ὁ Πέτρος ; ὁμολογέω αὐτός εἰμί ὁ ὑπό ὁ προφήτης καταγγέλλω Χριστός . τις δέ πρός ὁ ὁμολογία ὁ Πέτρος εἶπον ὁ Κύριος , καί πῶς μακαρίζω αὐτός , ὁ μέν Μάρκος παραλείβω , κνάω μή δόξα χαρίζομαι ὁ Πέτρος , διδάσκαλος αὐτός εἰμί , οὗτος λέγω · ὁ δέ Ματθαῖος ἀπαράλειπτος εἴρω πᾶς . ἐπιτιμάω δέ αὐτός , ἵνα μηδείς λέγω περί αὐτοβουλέω γάρ συσκιάζω ὁ περί αὐτός δόξα , ἵνα μή πολύς σκανδαλίζω ἐπι αὐτός , καί διά οὗτος ἀπιστέω , μείζων τιμωρία ὑπεύθυνος γίγνομαι . « καί ἄρχω διδάσκω αὐτός , ὅτι δεῖ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος πολύς πάσχω καί ἁποδοκιμάζω ἀπό ὁ πρέσβυς , καί ἀρχιερεύς , καί Γραμματεύς , καί ἀποκτείνω , καί μετά τρεῖς ἡμέρα