cogPG.PG123 137
ἀνθρώπου Κύριός εἰμι τοῦ Σαββάτου , ὡς πάντων καὶ τῶν ἡμερῶν Δημιουργδς , ὥστε ἐγὼ λύω τὸ Εάδβατον ὡς Δεσπότης . Νόησον δὲ καὶ κατὰ ἀναγωγήν · ἐπεὶ γὰρ ἐργάται ἦσαν οἱ ἀπόστολοι , θεριαμὸς δὲ καὶ στάχυες οἱ πιστεύοντες , ἔτιλλον τούτους οʹ ἀπόστολοι καὶ ἤσθιον , τουτέστι , βρῶμα εἶχον τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων · τοῦτο δὲ ἐποίσυν ἐν τοῖς Σάββασιν , ἐν τῇ ἀργίᾳ τῶν κακῶν · οἱ ὅὲ φαρισαῖοι ἠγανάκτουν . Οὕτω κἀν τῇ Ἐκκλησίᾳ , τῶν διδασκάλων πολλάκις διδασκόντων καὶ ὡπελρινπονν οἱ ο ρισαὶζοντες καὶ φθονεροὶ ἀπαρέσκουτοι « Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν , ἦλθεν εἰς τὴν συναγογὴν αὐτῶν , καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος ἦν ἐκεῖ , τὴν χεῖρα ἔχων ξηρὰν , καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν , λέγοντες · Εἰ ἔξεστι τοῖς Σὰββασι θεραπεύειν ; ἴνα κατηγαρήσωσιν αὐτοῦ » Οἱ ἀλλοι εὐαγγελισταὶ λέγουσιν , ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐπηρώτησε τοὺς Ζαρισαίους . Ἔστιν οὖν εἰπεῖν , ὅτι φθονεροὶ ὄντες , προέλαβον καὶ ἡρώτησαν αὐτὸν , ὡς λέγει ὁ Ματθαῖος . Εἰτα ὁ Χριστὸς πάλιν ἠρώτησεν αὐτοὺς , ὥσπερ χλευάζων καὶ τὴν πώρωσιν αὐτων διαγελῶν , ὅπερ οἱ ἕτεροι εὐαγγελισταί φασιν . Ἠρώτησαν δὲ αὐτὸν , ἵνα σκῶσιν ἀφορμὴν εἰς τὸ διαβάλλειν . « Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς , Τίς ἕσται ἐξ ὑμῶν ἄνθρωπος , ὃς ἔχει πρόβατον ἓν , καὶ ἐὰν ἐμπέσῃ τοῦτο τοῖς Σάββασιν εἰς βόθυνον , οὐχὶ κρατήσει αὐτὸ , καὶ γερεῖ ; Πόσῳ οὖν διαφέρει ἄνθρωπος προβάτου ; Ὥστε ἔξεστι τοῖς Σάββασι καλῶ - ποιεῖν δεινῷ , σιν αὐτοὺς διὰ μὲν φιλοχρηματίαν , καὶ ἵνα μὴ προβάτου στερηθῶσι , καταλύοντας τὸ Σάββατον , διὰ δὲ πὸ θεραπευθῆναι ἄνθρωπον , μὴ ἀνενοένους τῶτο γενέσθαι . Ὥστε ἐν ταυτῷ καὶ φιλοχρημάτους καὶ ἀπηνεῖς δεικνύει , καὶ καταφρονητὰς τοῦ Θεοῦ . Καταφρονοῦσι γὰρ τοῦ Σαββάτου , ἵνα μὴ ζημιωθῶσι πρέβατον , ἀνελεεῖς δέ εἰσιν , ὅτι ἀνθρώθου θεραπείαν οὐ θέλουσιν « Τότε λέγει τῷ ἀνθρώπῳ · Ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου · καὶ ἐξέτεινε , καὶ ἀποκατεστάθη ὑγιὴς ὡς ὁ ἄλλη . » Πολλοὶ καὶ νῦν ἔχουσι ξηράς τὸς χεῖρας , τουτέστιν , ἀνελεήμονας καὶ ἀμεταδότους · ἀλλ´ ὅταν ὁ λόγος ὁ εὐαγγελικὸς ἐνηχήσῃ αὐτοῖς , ἐκτείνουσιν εἰς μετάδοσιν ταύτας , κἂν οἱ Φαρισαῖοι , οἱ ἀλαζόνες δαίμονες , οἱ ἀποκεκομμένοι ἡμῶν , ὅιὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχθραν , οὐ θέλουσιν ἐκταθῆναι τὰς χεῖρας ἡμῶν εἰς Ρ ἐλεημοσύνην . « Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἐξελθόντες , συμβούλιον ἔλαβον κατ´ αὐτοῦ , ὅπως αὐτὸν ἀπολέσωσιν . Ὁ δὲ Ἰησοῦς γνοὺς , ἀνεχώρησεν ἐκεῖθεν . « Ὢ φθόνοο ! ὅτε τὐεργετωνται , τότε ἐκμαίνονται . Ἀναχωρεῖ δὲ ὁ Ἰησοῦς , διὰ τὸ μήπω ἐνστῆναι τὸν καιρὸν τοῦ πάθους , καὶ ἅμα ἐκείνων φειδόμενος , μὴ ἐγκλήματι φόνου περιπέσωσι . Τὸ γὰρ ῥιψοκίνδυνον , οὐ θεάρεστον . Ὅρα δὲ τὸ , Ἐξελθόντες . Ὃτε γὰρ ἐξῆλθον ἐκ τοῦ Θεοῦ , τότε ἠβουλήθησαν ἀπολέσαι τὸν Ἰησοῦν . Οὐδεὶς γὰρ ἐν τῷ Θεῷ μένων τοιαῦτα βουλεύεται . « Καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ , καὶ ἐθειράπευσεν αὐτοὺς πάντας · καὶ ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἐαμὴ φανερὸν αὐτὸν ποιήσωσιν . » Τὸν φθόνον ἐκεΚνων
Lemmas: ἄνθρωπος κύριος εἰμί ὁ Σάββατο , ὡς πᾶς καί ὁ ἡμέρα Δημιουργδς , ὥστε ἐγώ λύω ὁ Εάδβατον ὡς Δεσπότης . νοέω δέ καί κατά ἀναγωγή · ἐπεί γάρ ἐργάτης εἰμί ὁ ἀπόστολος , θεριαμὸς δέ καί στάχυς ὁ πιστεύω , τίλλω οὗτος οὐ ἀπόστολος καί ἐσθίω , τουτέστι , βρῶμα ἔχω ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος · οὗτος δέ ποιέω ἐν ὁ σάββατον , ἐν ὁ ἀργία ὁ κακός · ὁ οεʹ Φαρισαῖος ἀγανακτέω . οὕτως ἐν ὁ ἐκκλησία , ὁ διδάσκαλος πολλάκις διδάσκω καί ὡπελρινπονν ὁ ὁ ρισαὶζοντες καί φθονερός ἀπαρέσκω « καί μεταβαίνω ἐκεῖθεν , ἔρχομαι εἰς ὁ συνάγω αὐτός , καί ἰδού ἄνθρωπος εἰμί ἐκεῖ , ὁ χείρ ἔχω ξηρός , καί ἐπερωτάω αὐτός , λέγω · εἰμί ἔξεστι ὁ σάββατον θεραπεύω ; ἵνα κατηγαρήσωσιν αὐτός » ὁ ἄλλος εὐαγγελιστής λέγω , ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐπερωτάω ὁ Ζαρισαίους . ἔρτις οὖν εἶπον , ὅτι φθονερός εἰμί , προλαμβάνω καί ἐρωτάω αὐτός , ὡς λέγω ὁ Ματθαῖος . εἶτα ὁ Χριστός πάλιν ἐρωτάω αὐτός , ὥσπερ χλευάζω καί ὁ πώρωσις αὐτῖς διαγελάω , ὅσπερ ὁ ἕτερος εὐαγγελιστής φημί . ἐρωτάω δέ αὐτός , ἵνα σκῶ ἀφορμή εἰς ὁ διαβάλλω . « ὁ δέ εἶπον αὐτός , Τῖς ἕννυμι ἐκ σύ ἄνθρωπος , ὅς ἔχω πρόβατον εἷς , καί ἐάν ἐμπίπτω οὗτος ὁ σάββατον εἰς βόθυνος , οὐ κρατέω αὐτός , καί γέρνω ; πόσος οὖν διαφέρω ἄνθρωπος πρόβατον ; ὥστε ἔξεστι ὁ σάββατον καλέω - ποιέω δεινός , βρόχος αὐτός διά μέν φιλοχρηματία , καί ἵνα μή πρόβατον στερέω , καταλύω ὁ σάββατον , διά δέ πόα θεραπεύω ἄνθρωπος , μή ἀναίνομαι τίω γίγνομαι . ὥστε ἐν ταυτός καί φιλοχρήματος καί ἀπηνής δείκνυμι , καί καταφρονητής ὁ Θεός . καταφρονέω γάρ ὁ Σάββατο , ἵνα μή ζημιόω πρέπω , ἀνελεής δέ εἰμί , ὅτι ἀνθρώθου θεραπεία οὖον ἐθέλω « τότε λέγω ὁ ἄνθρωπος · ἐκτείνω ὁ χείρ σύ · καί ἐκτείνω , καί ἀποκαθίστημι ὑγιής ὡς ὁ ἄλλος . » πολλός καί νῦν ἔχω ξηρός τός χείρ , τουτέστιν , ἀνελεήμων καί αμετάδοτος · ἀλ ὅταν ὁ λόγος ὁ εὐαγγελικός ἐνηχέω αὐτός , ἐκτείνω εἰς μετάδοσις οὗτος , κἀν ὁ Φαρισαῖος , ὁ ἀλαζών δαίμων , ὁ ἀποκόπτω ἐγώ , οἶος ὁ πρός ἐγώ ἔχθρα , οὖον ἐθέλω ἐκτείνω ὁ χείρ ἐγώ εἰς Ρ ἐλεημοσύνη . « ὁ δέ Φαρισαῖος ἐξέρχομαι , συμβούλιον λαμβάνω κατ´ αὐτός , ὅπως αὐτός ἀπόλλυμι . ὁ δέ Ἰησοῦς γιγνώσκω , ἀναχωρέω ἐκεῖθεν . « ὤ φθόνος ! ὅτε εὐεργετέω , τότε ἐκμαίνω . ἀναχωρέω δέ ὁ Ἰησοῦς , διά ὁ μήπω ἐνίστημι ὁ καιρός ὁ πάθος , καί ἅμα ἐκεῖνος φείδομαι , μή ἔγκλημα φόνος περιπίπτω . ὁ γάρ ῥιψοκίνδυνος , οὖον θεάρεστος . Ὅρας δέ ὁ , ἐξέρχομαι . ὅτε γάρ ἐξέρχομαι ἐκ ὁ Θεός , τότε βούλομαι ἀπόλλυμι ὁ Ἰησοῦς . οὐδείς γάρ ἐν ὁ Θεός Μένων τοιοῦτος βουλεύω . « καί ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος πολύς , καί θεραπεύω αὐτός πᾶς · καί ἐπιτιμάω αὐτός ἡμέτερος φανερός αὐτός ποιέω . » ὁ φθόνος ἐκκνάω