cogPG.PG123 227
διφρθοῦτο · διὰ νοεῖτο οὖν φανεροί εὐτὸν , λέγων · Ὁ ἐμβάψας μετʹ ἐμοῦ , ὡς ἂν καὶ οὔτω διορθωθῇ . Ἀναιδὴς . δὲ ὤν ὀ Ἰούδας , ἐνέβαπτεν ἐν τῷ αὐτοῦ τρυβλίῳ , ἤτοι πινακίῳ . εἶτα φησιν · Ὁ μὲν Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑπάγει καθὼς γέγρακται περὶ αὐτοῦ , τουτέστιν , εἰ καὶ προώριστο παθεῖν ἐπὶ σωτηρίᾳ τοῦ κόσμου ὁ Χριστὸς , ἀλλ´ οὐ δήπου διὰ τοῦτο τιμητέος ἃ Ἰούδας , ἀλλ´ οὐαὶ αὐτῷ · οὐ γὰρ ὡς συνεργῶν τῇ τοῦ Θεοῦ βουλῇ τοῦτο ἔπραξεν , ἀλλὰ τὴν οἰκείαν κακίαν ἐκθεραπεύων . Καὶ γὰρ εἰ ἀκριβῶς σκοπήσεις , οὐδὲ ἤθελεν ὁ Χριστὸς προηγουμένως σταυρωθῆναι . Ἐμφαίνει δὲ τοῦτο καὶ διὰ τοῦ ἀπεύχεσθαι τὸ ποτήριον · ἐπεὶ δὲ [ δει πρὸ πάντν τῶν αἰώνων ὡς ἄλλως οὐ δυνατὸν σωθῆναι τοῖς ἀνθρώποις , δεὰ τὴν κακίαν τοῦ ἐχθροῦ , θελητὸν χίνεται αὐτῷ τὸ προηγουμένως ἀθέλητον , λέγων δὰ ὅτι καλὸν ἦν εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ζείκνυσιν ὅτι ἡ ἀνυπαρξία κρείττων τῆς ἐν ἁμαρτίαις ὑπάρξεως . Ὅρα δὲ καὶ τὴν λέξιν τοῦ ὑπάγει . Ἐμφαίνει γὰρ ἅς ἀποδημία μᾶλλον , οὐ θόνατος ἔσται ἡ νέΚκρωσις αὐτοῦ . « Ἐαθιάντων δὲ αὐτῶν , λαβὼν ὀ Ἰησοῦς τὸν ἄρετον καὶ οὐχαριστήσας , ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς , καὶ εἶπε · Λάβετε , φάγετε · τοῦτο ἕστι τὸ σῶμά´ μου . » Διὰ τοῦτο προσέθηκε τὸ , ἀσθιόντων , ἵνα παραστήσῃ τὴν ἀπανθρωπίαν τοῦ Ἰούδα , ὅτι ἐν τραπέζῃ καὶ τῶν αὐτῶν βρωμάτων κοινωνίᾳ , ὅτε εἰ καὶ θηρίον ἦν , πραότερος ἂν ἐγεγόνει , τὸτε οὐδὲ ἐλεγχόμενος συνῆκεν , ἀλλὰ καὶ τοῦ σώματος αὐτοῦ γευὁμενος , οὐ μεταμελεῖται . Τινὲς δέ φασιν ὅτι ἀξελθόντος τοῦ Ἰούδα , μετέδωκε τῷν μυστηρίων τοῖς ἄλλοις μαθηταῖς . Οὐκοῦν καὶ ἡμεῖς οὕτω ποιεῖν ὀφείλομεν , καὶ τοὺς πονηροὺς ἀπείργειν τῶν μυστηρίων . Εὐχαριστεῖ δὲ μέλλων κλάσαι τὸν ἄρτον , ἅμα μὲν ἴνα καὶ ἡμᾶς παιδεύσῃ μετ´ εὐχαριστίας τὸν ἄρτον προσφέρεσθαι , ἅμα δὲ καὶ ἵνα δείξῃ ἕτι εὐχαρίστως τὴν κλάσιν τοῦ οἱκείου σώματος , ἥτοι τὴν νέκρωσιν δέχεται , καὶ οὐ δυσχεραίνει ὡς ἑπὶ ἀκουσίῳ τινὶ , καὶ ἵνα καὶ ἡμεῖς οὕτω δεχώμεθα εὐχαρίστως τὸ μαρτύριον . Εἰπὼν δὲ , « Τοῦτο ἔστιν τὸ σῶμά μου , » δεικνύει ὅτι αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου ἑστὶν ὁ ἄρτος ὁ ἀγιαζόμενος ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ , καὶ οὐχὶ ἀντίτυπον . Οὐ γὰρ εἶπε , Τοῦτό ἐστι ἀντίτυπον , ἀλλὰ , Τοῦτο ἔστι τὸ σῶμά μου · ἀῤῥήτῳ γὰρ ἐνεργεία μετα ποιεῖται , καὶ φαίνηται ἡμῖν ἄρτος · ἐπεὶ γὰρἀσθενεῖς ἐσμεν , καὶ οὐὰ ἂν ἐδεξάμεθα κρέας ἐσθίειν ὡμὸν , καὶ ἀνθρώπου σάρκα , διὰ τοῦτο ἄρτος μὲν ἡμῖν φαίνεται , σὰρξ δὲ τῷ ὄντι ἐστί . « Καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον , καὶ εὐχαριστήσας , ἐδωκεν αὐτοῖς , λέγων · Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες · Τουτο νὰς ἔστι τὸ αἵκά μου , τὸ τῆς καινῆς Διαθήκης , τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἀμαρτιῶν , » Ὥσπερ ἡ παλαιὰ Διαθήκη σφάγιον εἶχε καὶ αἷμα , οὕτω καὶ ἡ καινὴ αἱμα ἔχει καὶ σφαγήν . Περὶ πολλῶν δὶ εἶπεν ἐκχύνεσθαι , ἀντὶ τοῦ , περὶ πάντων . Καὶ οἱ πάντες γὰρ πολλοί εἰσι . Τίνος δὲ ἕνεκεν ἄνω μὲν οὐκ εἰπε · Λάβετε , φάγετε πάντες , ἐνταῦθα δέ ·
Lemmas: διφρθοῦτο · διά νόημι οὖν φανερόω Έυτον , λέγω · ὁ ἐμβάπτω μετά ἐγώ , ὡς εἄν καί οὐτάω διορθόω . ἀναιδής . δέ εἰμί ὁ Ἰούδας , ἐμβάπτω ἐν ὁ αὐτός τρύβλιον , ἤτοι πινάκιον . εἶτα φημί · ὁ μέν υἱός ὁ ἄνθρωπος ὑπάγω καθώς γράφω περί αὐτός , τουτέστιν , εἰμί καί προορίζω πάσχω ἐπί σωτηρία ὁ κόσμος ὁ Χριστός , ἀλ οὖον δήπου διά οὗτος τιμητέος ὁ Ἰούδας , ἀλ οὐαί αὐτός · οὖον γάρ ὡς συνεργός ὁ ὁ Θεός βουλή οὗτος πράσσω , ἀλλά ὁ οἰκεῖος κακία ἐκθεραπεύω . καί γάρ εἰμί ἀκριβῶς σκοπέω , οὐδέ ἐθέλω ὁ Χριστός προηγουμένως σταυρόω . ἐμφαίνω δέ οὗτος καί διά ὁ ἀπεύχομαι ὁ ποτήριον · ἐπεί δέ [ δεῖ πρό πάντω ὁ αἰών ὡς ἄλλως οὖον δυνατός σῴζω ὁ ἄνθρωπος , δεά ὁ κακία ὁ ἐχθρός , θελητός χινω αὐτός ὁ προηγουμένως ἀθελέω , λέγω δᾶ ὅτι καλός εἰμί εἰμί οὐ γεννάω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος , ζείκνυσιν ὅτι ὁ ἀνυπαρξία ἀγαθός ὁ ἐν ἁμαρτία ὕπαρξις . Ὅρας δέ καί ὁ λέξις ὁ ὑπάγω . ἐμφαίνω γάρ ὅς ἀποδημία μᾶλλον , οὖον θόνατος εἰμί ὁ νέΚκρωσις αὐτός . « εαθιανταω δέ αὐτός , λαμβάνω ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀείρω καί ουχαριιστημι , κλάω καί δίδωμι ὁ μαθητής , καί εἶπον · λαμβάνω , ἐσθίω · οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ . » Ζεύς οὗτος προστίθημι ὁ , ασθιειμι , ἵνα παρίστημι ὁ ἀπανθρωπία ὁ Ἰούδας , ὅτι ἐν τράπεζα καί ὁ αὐτός βρῶμα κοινωνία , ὅτε εἰμί καί θηρίον εἰμί , πρᾶος εἄν γίγνομαι , τότε οὐδέ ἐλέγχω συνίημι , ἀλλά καί ὁ σῶμα αὐτός γεύω , οὖον μεταμελέω . Τινές δέ φημί ὅτι ἀξελθόντος ὁ Ἰούδας , μεταδίδωμι τῷ μυστήριον ὁ ἄλλος μαθητής . οὐκοῦν καί ἐγώ οὗτος ποιέω ὀφείλω , καί ὁ πονηρός ἀπείργω ὁ μυστήριον . εὐχαριστέω δέ μέλλω κλάω ὁ ἄρτος , ἅμα μέν ἵνα καί ἐγώ παιδεύω μετέ εὐχαριστία ὁ ἄρτος προσφέρω , ἅμα δέ καί ἵνα δείκνυμι ἔτι εὐχάριστος ὁ κλάσις ὁ οἰκεῖος σῶμα , ἤτοι ὁ νέκρωσις δέχομαι , καί οὖον δυσχεραίνω ὡς ἐπί ἀεκούσιος τις , καί ἵνα καί ἐγώ οὗτος δέχομαι εὐχάριστος ὁ μαρτύριον . εἶπον δέ , « οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ , » δείκνυμι ὅτι αὐτός ὁ σῶμα ὁ κύριος εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ἁγίζω ἐν ὁ θυσιαστήριον , καί οὐ ἀντίτυπος . οὖον γάρ εἶπον , οὗτος εἰμί ἀντίτυπος , ἀλλά , οὗτος εἰμί ὁ σῶμα ἐγώ · ἄρρητος γάρ ἐνέργεια μετά ποιέω , καί φαίνω ἐγώ ἄρτος · ἐπεί γὰρἀσθενεῖς εἰμί , καί οὐά εἄν δέχομαι κρέας ἐσθίω ὠμός , καί ἄνθρωπος σάρξ , διά οὗτος ἄρτος μέν ἐγώ φαίνω , σάρξ δέ ὁ εἰμί εἰμί . « καί λαμβάνω ὁ ποτήριον , καί εὐχαριστέω , δίδωμι αὐτός , λέγω · πίνω ἐκ αὐτός πᾶς · οὗτος νῆ εἰμί ὁ ἀϊκή ἐγώ , ὁ ὁ καινός διαθήκη , ὁ περί πολύς ἐκχέω εἰς ἄφεσις ἁμαρτία , » ὥσπερ ὁ παλαιός διαθήκη σφάγιον ἔχω καί αἷμα , οὗτος καί ὁ καινός αἷμα ἔχω καί σφαγή . περι πολύς δί εἶπον ἐκχέω , ἀντί ὁ , περί πᾶς . καί ὁ πᾶς γάρ πολύς εἰμί . τίς δέ ἕνεκα ἄνω μέν οὐ εἶπον · λαμβάνω , ἐσθίω πᾶς , ἐνταῦθα δέ ·