cogPG.PG123 395
πρῶτον τὴν δοκὸν ἐκ τοῦ ὀφθαλμοῦ σου , καὶ τότε τὸ κάρφος τὸ ἐν τῷ ὀφθαλμῷ τοῦ ἀδελφοῦ σου . Ὡσπερ καὶ ἀλλαχοῦ λέγει , οἱ τὴν κάμηλον καταπίνοντες , καὶ τὸν κώνωω καὶ διῦλίζοντες . Πῶς οὐν , φησὶν , ὑμεῖς , ὧ φαρισαῖοι , δένδρα ὄντες σαπρὰ , δυνήσεσθε καρποὺς ἀγαθοὺς προενεγκεῖν ; Ὑμῶν γὰρ καὶ ὁ λόγος σαπρὸς , ὡς καὶ ὁ βίος , ἐκ γὰρ τοῦ περισσεύματος τῆς καρδίας λέγετε . Πῶς τοίνυν ἑτέρους διορθώσεσθι · καὶ ἑτέρων ἁμαρτήματα κολάσετε , αὐτοὶ τὰ μείζω ἀμαρτάνοντες ; ιΤί δέ με καλεῖτε , Κύριε , Κύριε , καὶ οὐ ποιεῖτε ἃ λέγω ; Πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός με , καὶ ἀκούων μου τῶν λόγων , καὶ ποιῶν αὐτοὺς , ὑποδείξω ὑμῖν τίνι Ἀστὶν ὅμοιος . Ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομοῦντι οἰκίαν , ὃς ἔσκαψε καὶ ἐβάθυνε , καὶ ἔθηκε θεμέλιον ἐπὶ τὴν πέτραν . Πλημμύρας δὲ γενομένης , προσέῤῥηξεν ὁ ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ , καὶ οὐκ ἴσχυσε σαλεῦσαι αὐτήν · τεθεμελίωτο γὰρ ἐπὶ τὴν πέτραν . Ὁ δὲ ἀκούσας καὶ μὴ ποιήσας , ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδομήσαντι οἰκίαν ἐπὶ τὴν γῆν χωρὶς θε μελίου · ᾖ προσέῤῥηξεν ὁ ποταμὸς , καὶ εὐθέως ἔπεσε , καὶ ἐγένετο το ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα . » Καὶ τοῦτο ἀναγκαῖον προς ἡμᾶς , τοὺς ὁμολογοῦντας μὲν αὐτὸν τοῖς χείλεσι Κύριον , τοῖς δὲ ἔργοις ἀρνουμένους . Εἰ γὰρ Κύριός εἰμι , φησί , πάντως ὑμᾶς ἕδει τὸ τῶν δούλων ποιειν . Δούλων δὲ ἔργον , τὸ πράττενν ἃ ὁ κύριος ἐπιτάττει . Εἶτα λέγει ἡμῖν τί κερδαίνει ὁ αὐ τοῦ ἄκούων , καὶ μὴ μόνον ἀκούων , ἀλλὰ καὶ ποιῶν . Ὅμοιος γάρ ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδόμῳ ὃς ᾠκοδόμησεν ἐπὶ τὴν πέτραν . Πέτρα μὲν οὖν ὁ Χριστὸς , ὡς ἐ Ἀπόστολος μαρτυρεῖ . Σκάπτει δὲ καὶ βαθύνει , ὅς μὴ ἐπιπολαίως δέχεται τοὺς τῆς Γραφῆς λόγους , ἀλλ´ ἐρευνᾷ τὰ βάθη τούτων μετὰ τοῦ πνεύματος . Ὁ τοιοῦτος οὗν καὶ ἑπὶ τὴν πέτραν θεμελιοῖ Εἰτα πλημμύρας γενομένης , διωγμοῦ τυχὸν ἢ πειρασμοῦ , προσρήσει ὁ ποταμὸς τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ , ὁ πειραστὴς εἴτε δαίμων εἴτε ἄνθρωπος , καὶ οὐκ ἰσχύει σαλεῦσα · παύτην . Ποταμῷ δ´ ἂν παραβληθείη ὁ πειράζων ἄνθρωπος , καὶ μάλα εἰκότως · ὥσπερ γὰρ τὸν ποταμὸν ἡ ἄνωθεν πίπτουσα βροχὴ πλημμυρεῖν ποιεῖ , οὕτω καὶ τὸν πειραστὴν ἄνθρωπον ὁ ἄνωθεν πεσὼν Σατανᾶς αὔξειν ποιεῖ . Τῶν δὲ μὴ ποιούντων τοὺς τοῦ Κυρίου λόγους ἡ οἰκία πίπτει , καὶ γίνεται τὸ ῥῆγμα τῆς οἰκίας ἐκείνης μέγα . Μεγάλα γάρ εἰσι τὰ πτώ . ματο τῶν ἀκουόντων μὲν , μὴ ποιούντων δέ . Ὁ μὲν γὰρ μήτε ἀκούσας μήτε ποιήσας , ἐλαφρότερα πταίει , ὁ δὲ ἀκούσας μὲν , μὴ ποιήσας δὲ , χαλεπώτερα ἀμαρτάνει . ΔΛΡΝΤ vί ΚΕΦὰ . Ζʹ . Πεμὶ τοῖ ἐκατοντάρχου . Περὶ τοῦ μίοῦ τῆς χή ρας . Περὶ τῶν σταλέντων παρὰ Ἰωάννοι « Ἐπεὶ δὲ ἐπλήρωσε πάντα τὰ ῥήματα αὐτοῦ εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ , εἰσῆλθεν εἰς Καπερναούμ . Ἔκατοντάρχου δέ τινος δοῦλος κακῶς ἔχων , ἔμελλς τελευτᾷν ὃς ἦν αὐτῷ ἔντιμος . Ἀκούσας δὲ περὶ τοῦ Ἰησοῦ , ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πρεσβυτέρους τῶν Ἰουδαίων , ἐρωτῶν αὐτὸν ὅπως ἐλθὼν διασώσῃ τὸν δοῦλον αὐτοῦ . Οἱ δέ , παραγενόμενοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν , παρεκάλουν αὐτὸν σπουδαίως , λέγοντες ὅτι
Lemmas: πρῶτος ὁ δοκός ἐκ ὁ ὀφθαλμός σύ , καί τότε ὁ κάρφος ὁ ἐν ὁ ὀφθαλμός ὁ ἀδελφός σύ . ὡς καί ἀλλαχοῦ λέγω , ὁ ὁ κάμηλος καταπίνω , καί ὁ κῶνος καί διῦλίζοντες . Πῶς ὀν , φημί , σύ , ἵημι Φαρισαῖος , δένδρον εἰμί σαπρός , δύναμαι καρπός1 ἀγαθός προφέρω ; ὑμεῖς γάρ καί ὁ λόγος Σαπρὸς , ὡς καί ὁ βίος , ἐκ γάρ ὁ περίσσευμα ὁ Καρδία λέγω . Πῶς τοίνυν ἕτερος διορθόω · καί ἕτερος ἁμάρτημα κολάζω , αὐτός ὁ μείζων ἁμαρτάνω ; ἀντί-χαρις δέ ἐγώ καλέω , κύριος , κύριος , καί οὖον ποιέω ὁ λέγω ; Πᾶς ὁ ἐρχόμενος πρός ἐγώ , καί ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος , καί ποιέω αὐτός , ὑποδείκνυμι σύ τίς Ἀστίς ὅμοιος . Ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδομέω οἰκίον , ὅς σκάπτω καί βαθύνω , καί τίθημι θεμέλιος ἐπί ὁ πέτρα . πλήμμυρα δέ γίγνομαι , προσρήγνυμι ὁ ποταμός ὁ οἰκίον ἐκεῖνος , καί οὐ ἰσχύω σαλεύω αὐτός · θεμελιόω γάρ ἐπί ὁ πέτρα . ὁ δέ ἀκούω καί μή ποιέω , ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδομέω οἰκίον ἐπί ὁ γῆ Χωρὶς ΘΕ Μελίου · εἰμί προσρήγνυμι ὁ ποταμός , καί εὐθύς πίπτω , καί γίγνομαι ὁ ῥῆγμα ὁ οἰκίον ἐκεῖνος μέγας . » καί οὗτος ἀναγκαῖος προς ἐγώ , ὁ ὁμολογέω μέν αὐτός ὁ χεῖλος κύριος , ὁ δέ ἔργον ἀρνέομαι . εἰμί γάρ κύριος εἰμί , φημί , πάντως σύ ἕδος ὁ ὁ δοῦλος ποιέω . Δοῦλος δέ ἔργον , ὁ πράσσω ὁ ὁ κύριος ἐπιτάσσω . εἶτα λέγω ἐγώ τίς κερδαίνω ὁ αὖος ὁ ἀκούω , καί μή μόνος ἀκούω , ἀλλά καί ποιέω . Ὅμοιος γάρ εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδόμος ὅς οἰκοδομέω ἐπί ὁ πέτρα . Πέτρα μέν οὖν ὁ Χριστός , ὡς εἰ ἀπόστολος μαρτυρέω . σκάπτω δέ καί βαθύνω , ὅς μή ἐπιπόλαιος δέχομαι ὁ ὁ γραφή λόγος , ἀλ ἐρευνάω ὁ βάθος οὗτος μετά ὁ πνεῦμα . ὁ τοιοῦτος ἐν καί ἐπί ὁ πέτρα θεμέλιος εἶτα πλήμμυρα γίγνομαι , διωγμός τυγχάνω ἢ πειρασμός , πρόσρησις ὁ ποταμός ὁ οἰκίον ἐκεῖνος , ὁ πειραστής εἴτε δαίμων εἴτε ἄνθρωπος , καί οὐ ἰσχύω σαλεύω · παυος . Ποταμός δδʹ εἄν παραβάλλω ὁ πειράζω ἄνθρωπος , καί μάλα εἰκότως · ὥσπερ γάρ ὁ ποταμός ὁ ἄνωθεν πίπτω βροχή πλημμυρέω ποιέω , οὗτος καί ὁ πειραστής ἄνθρωπος ὁ ἄνωθεν πίπτω Σατανᾶς αὐξάνω ποιέω . ὁ δέ μή ποιέω ὁ ὁ κύριος λόγος ὁ οἰκίον πίπτω , καί γίγνομαι ὁ ῥῆγμα ὁ οἰκίον ἐκεῖνος μέγας . Μεγάλα γάρ εἰμί ὁ πέτομαι . Μάτο ὁ ἀκούω μέν , μή ποιέω δέ . ὁ μέν γάρ μήτε ἀκούω μήτε ποιέω , ἐλαφρός πταίω , ὁ δέ ἀκούω μέν , μή ποιέω δέ , χαλεπός ἁμαρτάνω . ΔΛΡΝΤ ὅς κεφός . γῆ . Πεμὶ τοῖ ἑκατόνταρχος . περι ὁ Μίου ὁ χέω Ἥρα . περι ὁ στέλλω παρά Ἰώαννος « ἐπεί δέ πληρόω πᾶς ὁ ῥῆμα αὐτός εἰς ὁ ἀκοή ὁ λαός , εἰσέρχομαι εἰς Καπερναούμ . ἑκατόνταρχος δέ τις δοῦλος κακῶς ἔχω , μέλλω τελευτάω ὅς εἰμί αὐτός ἔντιμος . ἀκέω δέ περί ὁ Ἰησοῦς , ἀποστέλλω πρός αὐτός πρέσβυς ὁ Ἰουδαῖος , ἐρωτάω αὐτός ὅπως ἔρχομαι διασῴζω ὁ δοῦλος αὐτός . ὁ δέ , παραγίγνομαι πρός ὁ Ἰησοῦς , παρακαλέω αὐτός σπουδαῖος , λέγω ὅτι