cogPG.PG123 636
πίστιν ὁ Κύριος , οὐ πρὸ τῶν θαυμάτων , ἀλλὰ μετὰ τὸ ποιῆσαι ἐνώπιον αὐτῶν τὰ θαύματα , ἀπαιτεῖ αὐτοὺς τὴν πίστιν . Ὅρα δέ μοι πῶς ἄμα τε ἤκουσε καὶ ἐπίστευσεν . Οὐ γὰρ διεκρίθη καθ´ ἐαυτὸν , καὶ εἶπαν · Οὐ λῆρος οὕτος , ὃς αὐθωρὸν ἐγερθῆναί ἐμὲ ἐγκελεύεται ; τριάκοντα ὁκτὼ ἔτη ἔχων , οὐκ ἐπέτυχον ἰάσεως , καὶ οὔτως ἀθρόον ἐγερθήσομαι ; δλν τοιοῦτον , ἀλλὰ πιστεύσας ἠγέρθη . Ἐν Σαββάτῳ Ὁ θεραπεύει , διδάσκων τοὺς ἀνθρώπους ἑτέρως νοεῖν τὰς τοῦ νόμου παρατηρήσεις , καὶ μὴ τῇ σωματικῶς νοουμένῃ ἀργίᾳ δοκεῖν τιμᾷν τὸ Σάββα τον , ἀλλὰ τῇ τῶν κακῶν ἀποχῇ . Ἐπεὶ τόγε ἀγαθοῦ ποιεῖν ἐν Σαββάτῳ , οὐκ ἂν ὁ νόμος ἐκώλυς , νόμος ὤν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαθοποιοῦντος . « ἀπεκρίθη αὐτοῖς · Ὁ ποιήσας ἐμὲ ὑγιῆ , ἐκεῖνός μοι εἶπεν · Ἅρον τὸν κράβόατόν σου , καὶ περιπάτει Ἠρώτησαν οῦν αὐτόν · Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἐτἱ πών σοι · Ἅρον τὸν κράββατόν σου , καὶ περιπάτει ; Ὁ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν · ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ . » Χρὴ θαυμάσαι τὴν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς Ἰουδαίους παῤῥησίαν , πῶς ἐπιΚκειμένων αὐτῷ καὶ λεγόντων , « Οὐκ ἔξεστί σοι ἆραι τὸν κράββατόν σου διὰ τὸ Σάββατον , » αὐτὸς μετὰ παῤῥησίας ἀνεκήρυττε τὸν εὐεργέτην · « Ὃ ποιήσας ἐμὲ ὁγιῆ , αὐτός μοι εἶπεν · » ὡσανεὶ τοιαῦτα λέγων · Ἀηρεῖτε , καὶ παραπαίετε , κελεύοντες μὴ πείθεσθαι τῷ ἁπὸ μακρᾶς οὕτω καὶ χαλεπῆς ἐμὲ νόσου ἀπαλλάξαντι . Οἱ Ὁ Ἰουδαῖοι οὐκ ἐρωτῶσιν αὐτὸν , Τίς Ἀατιν ὁ ποιήσας σε ὑγιῆ ; ἀλλὰ , Τίς ἐστιν ὁ εἰπών σοι · Ἄρον τὸν κράββατον ; » Οὕτως ἄρα πρὸς μὲν τὸ καλὸν ἐθελοντὶ ἐτύφλωττον , τὴν Ὁ δοκοῦσαν παράβασιν τοῦ Σαββάτου ἄνω καὶ κάτω προέφερον · ὁ Ὁ Ἰησοῦς ἐξένευσε , πρῶτον μὲν , ἵνα ἀπόντος αὐτοῦ ἀνύποπτος γένηται ἡ μαρτυρία ἡ περὶ τῆς ὑγείας , καὶ μὴ δόξῃ ὀ ἄνθρωπος καταχαρίζεσθαι αὐτῷ , ἀλλὰ τῇ ἀληθείᾳ προσμαρτυρεῖν · ἔπειτα , ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον ἀνάψῃ τοῖς Ἰουδαίοις τὸν θυμόν . Οἶδε γὰρ καὶ ὄψις μόνη τοῦ διαφθονουμένου , οὐ μικρὸν τοῖς Βασκαίνουσιν ἐνιέναι σπινθῆρα φθόνου · διὰ τοῦτο ἀφίησιν αὐτὸ καθ´ ἑαυτὸ τὸ ἔργον ἐξετάζεσθαι . Οἱ γὰρ ἐγκαλοῦντες Ἰουδαῖοι , εἰς ἐξέτασιν καὶ λόγους τὸ γεγονὸς φέροντες , ἐξακουστότερον αὐτὸ ποιοῦσιν . « Μετὰ ταῦτα εὐρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ , καὶ εἶπαν αὐτῷ · Ἱε ὑγιὴς γέγονας · μηκέτι ἀμάρτανε , ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται . Ἀπῆλθεν ὀ ἄνθρωπος . καὶ ἀπήγγειλε τοῖς Ἰουδαίοις , ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ . Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι τὸν Κύριον τῷ παραλύτῳ , « Ἵε , ὑγιὴς γέγονας · μηκέτι ἀμάρτανε , » μανθάνομεν πρῶτον μὲν , ὅτι ἑξ ἁμαρτιῶν ἐτέχθη τῷ ἀνθρώπῳ τὸ νόσημα · δεύτερον δὰ ὅτι ἀληθὴς ὁ πκρὶ τῆς γεέννης λόγος , καὶ ὅτι ἀδιός ἐστιν ἡ τιμωρία . Ποῦ γὰρ νῦν εἰσιν οἱ λέγοντες , ζτι Ἐν μιᾷ ὥρᾳ ἐπόρνευσα , καὶ πῶς ἀθάνατα κολασθήσομαι ; Ἰδοὺ γὰρ καὶ οὖτος οὐκ ἐν τοσούτοις
Lemmas: πίστις ὁ Κύριος , οὖον πρό ὁ θαῦμα , ἀλλά μετά ὁ ποιέω ἐνώπιος αὐτός ὁ θαῦμα , ἀπαιτέω αὐτός ὁ πίστις . Ὅρας δέ ἐγώ πῶς ἄμη τε ἀκούω καί πιστεύω . οὖον γάρ διακρίνω καθ´ ἑαυτοῦ , καί εἶπον · οὖον λῆρος οὗτος , ὅς αὐθωρός ἐγείρω ἐγώ ἐγκελεύω ; τριάκοντα ὁκσώς ἔτος ἔχω , οὐ ἐπιτυγχάνω ἴασις , καί οὔτως ἀθρόος ἐγείρω ; δλν τοιοῦτος , ἀλλά πιστεύω ἐγείρω . ἐν σάββατον ὁ θεραπεύω , διδάσκω ὁ ἄνθρωπος ἑτέρως νοέω ὁ ὁ νόμος παρατήρησις , καί μή ὁ σωματικός νοέω ἀργία δοκέω τιμάω ὁ Σάββας ὁ , ἀλλά ὁ ὁ κακός ἀποχή . ἐπεί τόγε ἀγαθός ποιέω ἐν σάββατον , οὐ εἄν ὁ νόμος κωλύω , νόμος εἰμί ὁ Θεός ὁ ἀγαθοποιέω . « ἀποκρίνω αὐτός · ὁ ποιέω ἐγώ ὑγιής , ἐκεῖνος ἐγώ εἶπον · ἄρον ὁ κράβος σύ , καί περιπατέω ἐρωτάω χύτρειος αὐτός · Τῖς εἰμί ὁ ἄνθρωπος ἔτι πάω σύ · ἄρον ὁ κράββατος σύ , καί περιπατέω ; ὁ ἰάομαι οὐ οἶδα τίς εἰμί · ὁ γάρ Ἰησοῦς ἐκνεύω ὄχλος εἰμί ἐν ὁ τόπος . » χρή θαυμάζω ὁ ὁ ἄνθρωπος πρός Ἰουδαῖος παρρησία , πῶς ἐπικείμενος αὐτός καί λέγω , « οὐ ἔξειμι σύ ἀείρω ὁ κράββατος σύ διά ὁ σάββατον , » αὐτός μετά παρρησία ἀνακηρύσσω ὁ εὐεργέτης · « ὅς ποιέω ἐγώ ὁγιῆ , αὐτός ἐγώ εἶπον · » ὡσανεί τοιοῦτος λέγω · αἱρέω , καί παραπαίω , κελεύω μή πείθω ὁ ἀπό μακρός οὗτος καί χαλεπός ἐγώ νόσος ἀπαλλάσσω . ὁ ὁ Ἰουδαῖος οὐ ἐρωτάω αὐτός , Τῖς Ἀατιν ὁ ποιέω σύ ὑγιής ; ἀλλά , Τῖς εἰμί ὁ εἶπον σύ · ἄρος ὁ κράββατος ; » οὕτως ἄρα πρός μέν ὁ καλός ἐθελοντί τυφλώττω , ὁ ὁ δοκέω παράβασις ὁ Σάββατο ἄνω καί κάτω προφέρω · ὁ ὁ Ἰησοῦς ἐκνεύω , πρῶτος μέν , ἵνα ἄπειμι αὐτός ἀνύποπτος γίγνομαι ὁ μαρτυρία ὁ περί ὁ ὑγεία , καί μή δόξα ὁ ἄνθρωπος καταχαρίζομαι αὐτός , ἀλλά ὁ ἀλήθεια προσμαρτυρέω · ἔπειτα , ἵνα μή ἐπί πλείων ἀνάπτω ὁ Ἰουδαῖος ὁ θυμός . οἶδα γάρ καί ὄψις μόνος ὁ διαφθονέω , οὖον μικρός ὁ βασκαίνω ἐνίημι σπινθήρ φθόνος · διά οὗτος ἀφίημι αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ἔργον ἐξετάζω . ὁ γάρ ἐγκαλέω Ἰουδαῖος , εἰς ἐξέτασις καί λόγος ὁ γίγνομαι φέρω , ἐξάκουστος αὐτός ποιέω . « μετά οὗτος εὑρίσκω αὐτός ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ ἱερός , καί εἶπον αὐτός · εἶμι ὑγιής γίγνομαι · μηκέτι ἁμαρτάνω , ἵνα μή κακός τίς σύ γίγνομαι . ἀπέρχομαι ὁ ἄνθρωπος . καί ἀπαγγέλλω ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ ποιέω αὐτός ὑγιής . καί διά οὗτος διώκω ὁ Ἰησοῦς ὁ Ἰουδαῖος , καί ζητέω αὐτός ἀποκτείνω ὁ κύριος ὁ παράλυτος , « ἵε , ὑγιής γίγνομαι · μηκέτι ἁμαρτάνω , » μανθάνω πρῶτος μέν , ὅτι ἕξ ἁμαρτία τίκτω ὁ ἄνθρωπος ὁ νόσημα · δύο δᾶ ὅτι ἀληθής ὁ πρίς ὁ γέεννα λόγος , καί ὅτι α̅δ̅ι̅ο̅ς̅ εἰμί ὁ τιμωρία . πός γάρ νῦν εἰμί ὁ λέγω , τζι ἐν εἷς ὥρα πορνεύω , καί πῶς ἀθάνατος κολάζω ; ἰδέ γάρ καί οὗτος οὐ ἐν τοσοῦτος