cogPG.PG123 192
σημαίνει ἀντὶ τοῦ Ἄρτισν καὶ τέλειον ἐδείξω ὕμνον Καὶ ἐκεῖνοι ἀτελεῖς δοκῶσι τὴν ἡλικίαν . Οὐ γὰρ ἐκεῖ ναι Γλανον ἃ ἔλεγον , ἀλλὰ τὸ στόμα μόνον δεδωκότες τῷ Πνεύματι , ἔργα ἦσαν ἐκείνου . Διὰ τοὺτο οὗν φησιν · Ἐκστόματος νηπίων , αἰνιττόμενος ὡς οὐ τῆς αὐ τῶν διανοίας ἦσαν τὰ ῥήματα , ἀλλὰ μόνου τοῦ στόματος δαία χάριτι κινοομένου · ἑσήμαινε δὲ τοῦτο ὄτι καὶ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν νηπίων καὶ μωρῶν εὐλογηθήσεται Καὶ τῶν ἀποστόλων δὲ παραμυθία ἦν τοῦτο , ὅτι Κθήσεται καὶ αὐτοῖς λόγος , κἂν ἀφελεῖς ὦσιν . Καὶ σὺ δὲ ἂν νηπιάζῃς τῇ κακίᾳ ἄκακος ὧν , καὶ θηλάζῃε τὸ πνευματικὸν γάλα , τὰ θεῖα λόγια , τότε γενήσῃ ξιος τοῦ ὑμνεῖν τὸν Θεόν . « Καὶ καταλιπὼν αὐτοὺς ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως αἰς Βηθανίαν , καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ . » Ἀναχωρεῖ ἀπὸ ούτων ὡς ἀναξίων , καὶ ἔρχεται εἰς θηθανίαν ὃ ἐρμηνεύεται οἵκος ὑπακοῆς · ἀπὸ γὰρ τῶν ἀνυποτάκτων ἐπὶ τοὺς ὑπακούοντας αὐτῷ μεταβαίνει . καὶ αὐλίζεται ἐν αὐτοῖς . Φησὶ γάρ · Ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατησω . « Πρωΐας δὲ ἐπανάγων εἰς τὴν πόλιν , ἐπείνασε · καὶ ἰδὼν συκῆν μίαν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ , ἦλθεν ἐπ´ αὐτὴν , καὶ οὐδὰν εὗρεν ἐν αὐτῇ εἰ μὴ φύλλα μόνον καὶ λέγεται αὐτῇ · Μηκέτι ἐκ σοῦ καρπὸς γένηται εἰς τὸν αἰῶνα · καὶ ἐξηράνθη παραχρῆμα ἡ συκῆ · καὶ ἱδόντες οἱ μαθηταὶ ἐθαύμασαν , λέγοντες · Πῶς παια χρῆμα ἐξηράνθη ἡ συκῆ ; » Ἐπειδὴ συχνὰς ἐποίει θαυματουργίας ὁ Κύριος πρὸς εὐεργεσίαν πάσας ρώσας , οὐδεμίαν δὲ κολασβικὴν θαυματουργίαν Ἀνεὰείξατο , ἵνα μὴ νομίσωσί τινες , ὅτι οὐ δύναται κολάζειν , ὅείκνυσιν ἐνταῦθα καὶ ταύτην αὐτοῦ τὴν δύναμιν , οὐκ εἰς ἀνθρώπους καταχρησάμενος ταύτῃ , ἀλλ´ εἰς δένδρον ὡς φιλάνθρωπος · ὥσπερ καὶ πρὸ τούτου εἰς τοὺς χοίρους . Σηραίνει οὖν τὸ δένδρον , ἵνα σωφρονίσῃ ἀνθρώπους · θαυμάζουσι δὲ οἱ μαθηταὶ , εἰκότως . Τοῦτο γὰρ τὸ δένδρον ὑγρότερόν ἐστι , καὶ μᾶλλον δεικνύει τὸ θαῦμα , ὅτι ταχέως ἐξηράνθη · σημαίνει δὲ ἡ συκῆ , καὶ τὴν τῶν Ἰουδαίων Συναγωγὴν , φύλλα μόνον ἔχουσαν , τουτέστι , τὸ φαινόμενον γράμμα , οὐχὶ τὸν καρπὸν τοῦ πνεύματος . Ἀλλὰ καὶ πᾶς ἄνθρωπος τῇ γλυκύτητι τοῦ παρόντος βίου αὐτὸν ἐκδεδωκὼς , συκῇ ἀπεικάζεται · δς καρπὸν οὺκ ἔχει πντυματικὸν , ἵνα πεινῶντι τῷ Ἰησου δῷ , φύλλα δὲ Κόνον , τὴν πρόσκαι ρον φαντασίαν καὶ καταῤῥέουσαν . Οὗτος οὖν κατηραμένος ἀκούει . Πορεύεσθε γὰρ , φησὶν , οἰ κατηραμένοι , εἰς τὸ πῦρ . Ἀλλὰ καὶ ξηραίνεται · ἀποτηγανιζομένου γὰρ ὐτοῦ ἐν τῇ φλογὶ , ξηραίνεται ἣ γλῶσσα αὐτοῦ ὡς καὶ ἡ τοῦ πλουσίου . « ἀποκριθεὶς δὲ ὀ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς · Ἀμὴν λέγω ὁμῖν , ἐὰν ἔχητε πίστιν καὶ μὴ διακριθῆτε , οὐ μόνον
Lemmas: σημαίνω ἀντί ὁ Ἄρτις καί τέλειος δείκνυμι ὕμνος καί ἐκεῖνος ἀτελής δοκέω ὁ ἡλικία . οὖον γάρ ἐκεῖ ναι γλάνος ὁ λέγω , ἀλλά ὁ στόμα μόνος δίδωμι ὁ πνεῦμα , ἔργον εἰμί ἐκεῖνος . Ζεύς οὗτος ἐν φημί · εκστομα νήπιος , αἰνίσσομαι ὡς οὖον ὁ αὖος ὁ διάνοια εἰμί ὁ ῥῆμα , ἀλλά μόνος ὁ στόμα Δαία χάρις κινέω · σημαίνω δέ οὗτος ὅστις καί ἀπό ὁ ἔθνος ὁ νήπιος καί μωρός εὐλογέω καί ὁ ἀπόστολος δέ παραμυθία εἰμί οὗτος , ὅτι κτάομαι καί αὐτός λόγος , κἀν ἀφελής εἰμί . καί σύ δέ εἄν νηπιάζω ὁ κακία Ἄκακος ὅς , καί θηλάζω ὁ πνευματικός γάλα , ὁ θεῖον λόγιος , τότε γίγνομαι ξιος ὁ ὑμνέω ὁ Θεός . « καί καταλείπω αὐτός ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις ὅς Βηθανία , καί αὐλίζομαι ἐκεῖ . » ἀναχωρέω ἀπό οὐτάω ὡς Ἀναξίων , καί ἔρχομαι εἰς θηθανίαν ὅς ἑρμηνεύω οἶκος ὑπακοή · ἀπό γάρ ὁ ἀνυπότακτος ἐπί ὁ ὑπακούω αὐτός μεταβαίνω . καί αὐλίζομαι ἐν αὐτός . φημί γάρ · ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω . « Πρωΐας δέ ἐπανάγω εἰς ὁ πόλις , πεινάω · καί εἶδον συκέα εἷς ἐπί ὁ ὁδός , ἔρχομαι ἐπι αὐτός , καί οὐδή εὑρίσκω ἐν αὐτός εἰμί μή φύλλον μόνος καί λέγω αὐτός · μηκέτι ἐκ σύ καρπός1 γίγνομαι εἰς ὁ αἰών · καί ξηραίνω παραχρῆμα ὁ συκέα · καί ὁράω ὁ μαθητής θαυμάζω , λέγω · Πῶς παια χρῆμα ξηραίνω ὁ συκέα ; » ἐπεί συχνός ποιέω θαυματουργία ὁ Κύριος πρός εὐεργεσία πᾶς ῥώννυμι , οὐδείς δέ κολασβικὴν θαυματουργία Ἀνεὰείξατο , ἵνα μή νομίζω τις , ὅτι οὖον δύναμαι κολάζω , ὁρίζω ἐνταῦθα καί οὗτος αὐτός ὁ δύναμις , οὐ εἰς ἄνθρωπος καταχράω οὗτος , ἀλ εἰς δένδρον ὡς φιλάνθρωπος · ὥσπερ καί πρό οὗτος εἰς ὁ χοῖρος . σειραίνω οὖν ὁ δένδρον , ἵνα σωφρονίζω ἄνθρωπος · θαυμάζω δέ ὁ μαθητής , εἰκότως . οὗτος γάρ ὁ δένδρον ὑγρός εἰμί , καί μᾶλλον δείκνυμι ὁ θαῦμα , ὅτι ταχέως ξηραίνω · σημαίνω δέ ὁ συκέα , καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος συναγωγή , φύλλον μόνος ἔχω , τουτέστι , ὁ φαίνω γράμμα , οὐ ὁ καρπός ὁ πνεῦμα . ἀλλά καί πᾶς ἄνθρωπος ὁ γλυκύτης ὁ πάρειμι βίος αὐτός ἐκδίδωμι , συκέα ἀπεικάζω · ΔΣ καρπός οὐ ἔχω πντυματικὸν , ἵνα πεινάω ὁ Ἰησοῦς δίδωμι , φύλλον δέ Κόνος , ὁ πρόσκαι ἀντίμοιρος φαντασία καί καταρρέω . οὗτος οὖν κατερέω ἀκούω . πορεύω γάρ , φημί , ὁ καταράομαι , εἰς ὁ πῦρ . ἀλλά καί ξηραίνω · ἀποτηγανίζω γάρ ὐτοῦ ἐν ὁ φλόξ , ξηραίνω ὅς γλῶσσα αὐτός ὡς καί ὁ ὁ πλούσιος . « ἀποκρίνω δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπον αὐτός · ἀμήν λέγω ὁμός , ἐάν ἔχω πίστις καί μή διακρίνω , οὖον μόνος