cogPG.PG123 415
ἄν εἴ τις θέλει μαθητὴς αὐτοῦ εἶναι , ἀποθνήσκειν έφείλει οὐκ ἔνδοξον θάνατον , ἀλλ´ ἐπονείδιστον , ὡς κατάκοιτο φονευόιιενος . Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ φονεύονται μὲν ἐπονειδίστως , ἀλλ´ ὡς λῃσταὶ καὶ κακοποιοί , διὰ τοῦτο προσέθηκε τὸ , Καὶ ἀκολουθείτω μοι , τουτέστι , πᾶσαν ἀρετὴν μετερχέσθω . Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι , ἀπολέσει αὐτὴν , τουτέστιν , ὃς ἂν θέλῃ ζῆσαι κατὰ κόσμον , οὗτος ἀποθανεῖται κατὰ ψυχήν . Ἐπαισχύνεται δὲ τὸν Χριστὸν , ὁ λέγων , ὅτι , Πῶς πιστεύσω ἐσταυρωμένῳ Θεῷ καὶ ἐμπαιχθέντι · ἀλλὰ καὶ τοὺς αὐτοῦ λόγους ἐπαισχύνεται , ὁ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἰδιωτείαν διασύρων . Τοιοῦτον οὗν ἐπαισχυνθήσεται ὁ Κύριος ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ , τουτέστι , τῇ δευτέρᾳ παρουσίᾳ . Ὀ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστιν · Ὡσπερ ἐάν τις οἰκοδεσπότης ἔχῃ δοῦλον πονηρὸν , αἰσχύνεται ὀνομάσαι τοῦτον δοῦλον οἰκεῖον , οὗτω καὶ ἐγὼ , φησὶν , αἰσχυνθήσομαι ὀνομάσαι δοῦλον ἐμὸν , τὸν ἀρνησάμενόν με . Ἐπεὶ δὲ εἶπεν ἄνω , ὅτι Ὡς ἂν ποίων ἀγαθῶν καταξιοῦνται οἱ τοιοῦτοι , φησίν · εἰσὶ τινες τῶν ζδε , οἶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , τουτέστι , τὴν δόξαν ἐν ἧ μέλλουσιν ἔσεσθαι οἱ δίκαιοι . Τοῦτο δὲ ἐπεὶ περὶ τῆς μεταμορφώσεως . Ἡ γὰρ μεταμόρφωσις τύπος ἦν τῆς μελλούσης ἄνω δόξης , καὶ ὥσπερ ἐν ταύτῃ ἤστραψεν ὁ Ἰησοῦς παραδόξως , οὕτως ἀναλόγως τότε οἱ δίκαιοι λάμψουσιν . Εἰσὶν οὖν , φησί , τινὲς , Ἰωάννης , Πέτρος καὶ Ἰάκωβος , οἱ οὐ μὴ φθάσωσιν ἀποθανεῖν , ἄως ἂν ἴδωσιν ἐν ποίᾳ δόξῃ ἔσονται οἱ ἐμὲ ὁμολογοῦντες . ωσι δὲ τοῦτο ἐν τῳ καιρῷ τῆς μεταμορφώσεως , « Ἐγένετο δὲ μετὰ τοὺς λόγους τούτους ὡσεὶ ἡμέραι ὀκτὼ , καὶ παραλαβὼν Πέτρον , καὶ Ἰωάννην , ταὶ Ἰάκωβον , ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι . Καὶ ἐγένετο , ἐν τῷ προσεύχεσθαι αὐτὸν , τὸ εἶδος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἕτερον , καὶ ὁ ἱματισμὸς αὐτοῦ λευκὸς ἐξαστράπτων . Καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο συνελάλουν αὐτῷ , οἵτινες ἦσαν Μωσῆς καὶ Ἡλίας , ο ὀφθέντες κν δόξῃ , ἄλεγον τὴν ἔξοδον αὐτοῦ , ἢν ἔμελλε πληροῦν ἐν Ἰερουσαλήμ . Ὁ δὲ Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ , ἦσαν βεβαρημένοι ὕπνῳ . Διαγρηγορήσαντες δὲ , εἶδον τὴν δόξαν αὐτοῦ . Καὶ τοὺς δύο ἄνδρας τοὺς συνεστῶτας αὐτῷ · καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαχωρίζεσθαι αὐτοὺς ἀπ´ αὐτοῦ , εἶπεν ὁ Πέτρος πρὸς τὸν ἸησοῦνἘπιστάτα , καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧι εἶναι , καὶ ποιήσωμεν σκηνὰς τρεῖς , μίαν οοὶ , καὶ μίαν Μωσεῖ , καὶ μίαν Ἰλίᾳ , μὴ εἰδς ὃ λέγει . Ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος , ἐγέν ετο νεφέλη καὶ ἐπεσκίασεν αὐτούς . ἐφοβήθησαν δὲ ἐν τῷ ἐκείνους εἰσελθεῖν εἰς τὴν νεφέλην , καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῆς νεφέλης , λέγουσα · λὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , αὐτοῦ ἀκούετε . Καὶ ἐν τῷ γενέσθαι τὴν φωνὴν , εὐρέθη ὁ Ἰησοῦς μόνος , καὶ αὐτοὶ ἐσίγησαν , καὶ οὐδενὶ ἀπήγγειλαν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις οὐδὲν ὧν ἑωράκασιν . » Ὁ μὲν Ματθαῖος ἓξ ἡμέρας φησὶ διελθεῖν μετὰ τοὺς λόγους τούτους , καὶ τότε τὸν Ἰησοῦν ἀνελθεῖν εἰ · τὸ ὄρος , Νουκᾶς δὲ ὀκτώ φησι διελθεῖν , τὰς μεταξὺ μνᾶς ἡμέρας λέγει · Λουκᾶς δὲ , οὐ τὰς μεταξό
Lemmas: ἄν εἰμί τις ἐθέλω μαθητής αὐτός εἰμί , ἀποθνήσκω φῖλος οὐ ἔνδοξος θάνατος , ἀλ ἐπονείδιστος , ὡς κατάκοιτος φονεύω . ἐπεί δέ πολύς φονεύω μέν ἐπονείδιστος , ἀλ ὡς λῃστής καί κακοποιέω , διά οὗτος προστίθημι ὁ , καί ἀκολουθέω ἐγώ , τουτέστι , πᾶς ἀρετή μετέρχομαι . ὅς γάρ εἄν ἐθέλω ὁ ψυχή αὐτός σῴζω , ἀπόλλυμι αὐτός , τουτέστιν , ὅς εἄν ἐθέλω ζῶ κατά κόσμος , οὗτος ἀποθνῄσκω κατά Ψυχή . ἐπαισχύνομαι δέ ὁ Χριστός , ὁ λέγω , ὅτι , Πῶς πιστεύω σταυρόω Θεός καί ἐμπαίζω · ἀλλά καί ὁ αὐτός λόγος ἐπαισχύνομαι , ὁ ὁ ὁ Εὐαγγέλιος ἰδιωτεία διασύρω . τοιοῦτος ἐν ἐπαισχύνομαι ὁ Κύριος ἐν ὁ δόξα αὐτός , τουτέστι , ὁ δύο παρουσία . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ὡς ἐάν τις οἰκοδεσπότης ἔχω δοῦλος πονηρός , αἰσχύνω ὀνομάζω οὗτος δοῦλος οἰκέω , οὗτος καί ἐγώ , φημί , αἰσχύνω ὀνομάζω δοῦλος ἐμός , ὁ ἀρνέομαι ἐγώ . ἐπεί δέ εἶπον ἄνω , ὅτι ὡς εἄν ποῖος ἀγαθός καταξιόω ὁ τοιοῦτος , φημί · εἰμί τις ὁ ζ , οἶς οὖον μή ἀποθνῄσκω ἠώς εἄν ὁράω ὁ βασίλειος ὁ Θεός , τουτέστι , ὁ δόξα ἐν ἧ μέλλω εἰμί ὁ Δίκαιος . οὗτος δέ ἐπεί περί ὁ μεταμόρφωσις . ὁ γάρ μεταμόρφωσις τύπος εἰμί ὁ μέλλω ἄνω δόξα , καί ὥσπερ ἐν οὗτος ἀστράπτω ὁ Ἰησοῦς παράδοξος , οὕτως ἀνάλογος τότε ὁ Δίκαιος λάμπω . εἰμί οὖν , φημί , τις , Ἰωάννης , Πέτρος καί Ἰάκωβος , ὁ οὖον μή φθάνω ἀποθνῄσκω , ἠώς εἄν ὁράω ἐν ποῖος δόξα εἰμί ὁ ἐγώ ὁμολογέω . οὖς δέ οὗτος ἐν ὁ καιρός ὁ μεταμόρφωσις , « γίγνομαι δέ μετά ὁ λόγος οὗτος ὡσεί ἡμέρα ὀκτώ , καί παραλαμβάνω Πέτρος , καί Ἰωάννης , ὁ Ἰάκωβος , ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος προσεύχομαι . καί γίγνομαι , ἐν ὁ προσεύχομαι αὐτός , ὁ εἶδος ὁ πρόσωπον αὐτός ἕτερος , καί ὁ ἱματισμός αὐτός λευκός ἐξαστράπτω . καί ἰδού ἀνήρ δύο συλλαλέω αὐτός , ὅστις εἰμί Μωσῆς καί Ἡλίας , ὁ ὁράω ΚΝ δόξα , ἀλέγω ὁ ἔξοδος αὐτός , εἄν μέλλω πληρόω ἐν Ἱερουσαλήμ . ὁ δέ Πέτρος καί ὁ σύν αὐτός , εἰμί βαρέω ὕπνος . διαγρηγορέω δέ , εἶδον ὁ δόξα αὐτός . καί ὁ δύο ἀνήρ ὁ συνίστημι αὐτός · καί γίγνομαι ἐν ὁ διαχωρίζω αὐτός ἀπ´ αὐτός , εἶπον ὁ Πέτρος πρός ὁ ιησουνεπιστατος , καλός εἰμί ἐγώ ὅς εἰμί , καί ποιέω σκηνή τρεῖς , εἷς οἷος , καί εἷς Μωσῆς , καί εἷς Ἴλιος , μή εἰδς ὅς λέγω . οὗτος δέ αὐτός λέγω , γε ἀρτύω νεφέλη καί ἐπισκιάζω αὐτός . φοβέω δέ ἐν ὁ ἐκεῖνος εἰσέρχομαι εἰς ὁ νεφέλη , καί φωνή γίγνομαι ἐκ ὁ νεφέλη , λέγω · λυτός εἰμί ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , αὐτός ἀκούω . καί ἐν ὁ γίγνομαι ὁ φωνή , εὑρίσκω ὁ Ἰησοῦς μόνος , καί αὐτός σιγάω , καί οὐδείς ἀπαγγέλλω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα οὐδείς ὅς ὁράω . » ὁ μέν Ματθαῖος ἓξ ἡμέρα φημί διέρχομαι μετά ὁ λόγος οὗτος , καί τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνέρχομαι εἰμί · ὁ ὄρος , Νούκας δέ ὀκτώ φημί διέρχομαι , ὁ μεταξύ μνᾶ ἡμέρα λέγω · Λουκᾶς δέ , οὖον ὁ μεταξού