cogPG.PG123 421
ὄχλον ἐπαγόμενον , ἐνόμισεν , ὅτι ἀπὸινύτων χρήματα αυλλέγει ὁ Κύριος , καὶ ᾤετο καὶ αὐτὸς , εἰ ἀκολουθήσει τῷ Ἰησοῦ , συναγαγεῖν χρήματα , διὰ τοῦτο οὖν ἀποκρούεται αὐτὸν ὁ Κύριος , μονονουχὶ λέγων αὐτῷ τοιαῦτα · Σὺ μὲν νομίζεις χρήματα συνάξειν ἀπὸ τοῦ ἀκολουθεῖν ἐμοί , οἴει γὰρ ὅτι ὁ ἐμὸς βίος τοιοῦτός ἐστιν , ἀλλ´ οὐχ οὕτως ἔχει . Τοσοῦτον γὰρ πτωχείαν εἰσηγοῦμαι καὶ διδάσκω , ὥστε τἄλλα μὲν ζῶα φωλεοὺς ἔχειν , ἐμὲ δὲ μηδὲ οἰκίαν , καὶ τοῦτον μὲν οὔτως ἀπεκρούσατο . Ἑτέρῳ δὲ μηδὲ ἀξιῴσαντι ἐπιτρέπει τὸ ἀκολουθεῖν · τοῦ δὲ αἰτησαμένου ἀπελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ , οὐ συγχωοεῖ τοῦτο , εἰπών · Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκροὺς , ὅπερ αἰνίττεται , ὅτι ἄπιστος ἦν ὁ πατὴρ αὐτοῦ Καὶ διὰ τοῦτο ἀνάξιος γηρωβοσκηθῆναι ὑπὸ τοῦ πιστεύσαντος αὐτοῦ παιδός . Ἄφες γὰρ , φησὶ , τοὺς νεκροὺς συγγενεῖς , τουτέστι τοὺς ἀπίστους , γηρωτροφῆσαι τὸν ἄπιστόν σου πατέρα ἄχρι καὶ ταιτῆς · τὸ γὰρ θάψαι ἐνταῦθα τοῦτο σημαίνει , τὸ ἐπιμελείας ἀξιῶσαι , ἄχρι καὶ τῆς ταφῆς , ἐπεὶ καὶ ἐν τῆ κοινῆ ὁμιλίᾳ οὕτως εἰώθαμεν λέγειν · Ὁ δεῖνα υἱὸς ἔθαψε τὸν πατέρα αὐτοῦ , οὐ τοῦτο λέγοντες , ὅτι μόνον ἔθαψεν αὐτὸν ἄλλο δὲ οὐδὲν ἀναθλν ἐποίει ησεν , ἀλλ´ ὅτι ἐπεμελήσατο αὐτοῦ ἄχρι καὶ τῆς τελευτῆς καὶ ταφῆς . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν οἱ νεκροί , τουτέστιν οἱ ἄπιστοι , θαψάτωσαν τὸν νεκρὸν αὐτῶν , λέγω δὴ τὸν σὸν πατέρα , σὺ δὲ ἐπεὶ ἐπίστευσας , διάγγελε , ὡς ἐμὸς μαθητὴς , τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ . Τοῦτο δὲ εἰπεν ὁ Κύριος , οὐ κωλύων ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ τρέφειν τοὺς γονεῖς , ἀλλὰ διδάσκων ἡμᾶς , ὅτι τῶν ἀπίστων χονέων προτιμητέον τὴν θεοσέβειαν , καὶ ὅτι οὐδὲν ἐμπόδιον ἔχειν δεῖ πρὸς τὸ ἀγαθόν . Ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς φύσεως καταφρονεῖν , ὥσπερ οὖν καὶ τῷ ἀκολουθῆσαι ἀξιοῦντι αὐτῷ , πρότερον ἀποτάἕα σθαι τοῖς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , οὐ συγχωρεῖ τοῦτο . Λέγω δὴ τὸ ἀπελθεῖν εἰς τὸν οἷκον αὐτοῦ καὶ ἀποτάξασθαι . τουτέστιν , ἵνα ἰδιωτικώτερον εἴπω , ἀποναι ρετίσαι . Ἐμφαίνει γὰρ ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος . ὅτι σχέσιν ἔχει πρὸς τὸν κόσμον · καὶ οὐχὶ κατὰ τοὺς ὰποστάλους διάκειται . οἷ ἀκούσαντες αὐτοῦ , εὐθὺς ἠκολούθησαν αὐτῷ · μηδὲν ἄλλο περιεργασάμενοι , ἀλλ´ ἀφέντες καὶ τὴν πρὸς τοὺς οἰκείους ἀποταγήν . Πολλάκις γὰρ συμβαίνει ἐν ὅσῳ τις ἀποτάσσεται τοῖς συγγενέσιν αὐτοῦ , εὑρίσκεσθαι τινας ἐκ τούτων κωλύοντας αὐτὸν ἀπὸ τοῦ κατὰ Θεὸν βίου , διὸ καλόν ἐστιν ἅμα τῷ θελῆσαι τὸ ἀγαθὸν , ἐπιτελεῖν αὐτὴν μηδὲ ν ἀναδυομένους . Οὐδείς γὰρ ἐπιβαλών τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἄροτρον τὸ πνευματικόν . Καὶ βλέπων πάλιν ἐπὶ τὸν κόσμον , ἐπιτήδειός ἐστιν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . Νοήσεις δὲ ἀλώπεκα καὶ τοῖλπανούογους δαίμονας , οἷ καὶ πετεινὰ τοῦ οὐοσνοῆ λέγονται , τουτέστι τοῦ ἀέρος . Κατὰ τὸν ἄρχοντα γὰρ , φησὶ , τῆς ἐξουσίας τοῦ ἁέρος . Φησὶν οὕν ὁ Κύριος πρὸς τὸν ἄνθρωπον , ὅτι , Οἱ δαίμονες ἐν σοὶ φωλεοὺς ἔχουσι , καὶ διὰ τοῦτο ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐγὼ οὐκ ἔχω ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνω , τοῦτέστι , τῆς εἰς ἐμὲ πίστεως οὐχ ὁρῶ τόπον ἐν τῆ κορδί σου , τῇ πληρωθείσῃ δαιμόνων . Κεφαλὴ γὰρ τν Μριστου , ἡ πίστις ἡ εἰς αὐνόν ἐστιν . Ὃταν γάρ τις κὸτὸν πισισήσῃ Ρθελν ἤντα , τότς τὴν κεσαλὴν οσμοο
Lemmas: ὄχλος ἐπάγω , νομίζω , ὅτι ἀπολύω χρῆμα αυλλέγει ὁ Κύριος , καί οἴομαι καί αὐτός , εἰμί ἀκολουθέω ὁ Ἰησοῦς , συνάγω χρῆμα , διά οὗτος οὖν ἀποκρούω αὐτός ὁ Κύριος , μονονού λέγω αὐτός τοιοῦτος · σύ μέν νομίζω χρῆμα συνάγω ἀπό ὁ ἀκολουθέω ἐγώ , οἴομαι γάρ ὅτι ὁ ἐμός βίος τοιοῦτος εἰμί , ἀλ οὐ οὕτως ἔχω . τοσοῦτος γάρ πτωχεία εἰσηγέομαι καί διδάσκω , ὥστε ἄλλος μέν ζῷον φωλεός ἔχω , ἐγώ δέ μηδέ οἰκίον , καί οὗτος μέν οὔτως ἀποκρούω . ἕτερος δέ μηδέ ἀξιόω ἐπιτρέπω ὁ ἀκολουθέω · ὁ δέ αἰτέω ἀπέρχομαι καί θάπτω ὁ πατήρ αὐτός , οὖον συγχωοεῖ οὗτος , εἶπον · ἄφες ὁ νεκρός θάπτω ὁ ἑαυτοῦ νεκρός , ὅσπερ αἰνίσσομαι , ὅτι ἄπιστος εἰμί ὁ πατήρ αὐτός καί διά οὗτος ἀνάξιος γηρωβοσκέω ὑπό ὁ πιστεύω αὐτός παῖς . ἄφες γάρ , φημί , ὁ νεκρός συγγενής , τουτέστι ὁ ἄπιστος , γηρωτροφημι ὁ ἄπιστος σύ πατήρ ἄχρι καί ταΐτης · ὁ γάρ θάπτω ἐνταῦθα οὗτος σημαίνω , ὁ ἐπιμέλεια ἀξιόω , ἄχρι καί ὁ ταφή , ἐπεί καί ἐν τῆ κοινῆ ὁμιλία οὕτως εἴωθα λέγω · ὁ Δεῖνα υἱός θάπτω ὁ πατήρ αὐτός , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι μόνος θάπτω αὐτός ἄλλος δέ οὐδείς ἀναθλν ποιέω ἀείδω , ἀλ ὅτι ἐπιμελέομαι αὐτός ἄχρι καί ὁ τελευτή καί ταφή . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ νεκρός , τουτέστιν ὁ ἄπιστος , θάπτω ὁ νεκρός αὐτός , λέγω δή ὁ σός πατήρ , σύ δέ ἐπεί πιστεύω , διαγγελέας , ὡς ἐμός μαθητής , ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Θεός . οὗτος δέ εἶπον ὁ Κύριος , οὖον κωλύω ἐγώ ἀπό ὁ τρέφω ὁ γονεύς , ἀλλά διδάσκω ἐγώ , ὅτι ὁ ἄπιστος χονεος προτιμητέον ὁ θεοσέβεια , καί ὅτι οὐδείς ἐμπόδιος ἔχω δεῖ πρός ὁ ἀγαθός . ἀλλά καί αὐτός ὁ φύσις καταφρονέω , ὥσπερ οὖν καί ὁ ἀκολουθέω ἄξιος αὐτός , πρότερος ἄποτος ἕπομαι ὁ ἐν ὁ οἶκος αὐτός , οὖον συγχωρέω οὗτος . λέγω δή ὁ ἀπέρχομαι εἰς ὁ οἶκος αὐτός καί ἀποτάσσω . τουτέστιν , ἵνα ἰδιωτικός εἶπον , ἀποναίω ῥέω . ἐμφαίνω γάρ ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος . ὅτι σχέσις ἔχω πρός ὁ κόσμος · καί οὐ κατά ὁ αποσταλος διάκειμαι . οἷ ἀκούω αὐτός , εὐθύς ἀκολουθέω αὐτός · μηδείς ἄλλος περιεργάζομαι , ἀλ ἀφίημι καί ὁ πρός ὁ οἰκεῖος ἀποταγή . πολλάκις γάρ συμβαίνω ἐν ὅσος τις ἀποτάσσω ὁ συγγενής αὐτός , εὑρίσκω τις ἐκ οὗτος κωλύω αὐτός ἀπό ὁ κατά θεός βίος , διό καλός εἰμί ἅμα ὁ ἐθέλω ὁ ἀγαθός , ἐπιτελέω αὐτός μηδέ Ν αναδυόμενος . οὐδείς γάρ ἐπιβάλλω ὁ χείρ αὐτός ἐπί ὁ ἄροτρον ὁ πνευματικός . καί βλέπω πάλιν ἐπί ὁ κόσμος , ἐπιτήδειος εἰμί εἰς ὁ βασίλειος ὁ Θεός . Νόησις δέ ἀλώπηξ καί τοῖλπανούογους δαίμων , οἷ καί πετεινόν ὁ οὐοσνοῆ λέγω , τουτέστι ὁ ἀήρ . κατά ὁ ἄρχω γάρ , φημί , ὁ ἐξουσία ὁ ἀήρ . Φησίν οὖν ὁ Κύριος πρός ὁ ἄνθρωπος , ὅτι , ὁ δαίμων ἐν σύ φωλεός ἔχω , καί διά οὗτος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐγώ οὐ ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνω , τουτέστι , ὁ εἰς ἐγώ πίστις οὐ ὁράω τόπος ἐν τῆ κορδί σύ , ὁ πληρόω δαίμων . Κεφαλή γάρ τ Μριστου , ὁ πίστις ὁ εἰς αὐνόν εἰμί . ὅταν γάρ τις κότος πισσίζω Ρθελν ἀντάω , τότος ὁ κεσαλὴν οσμοο