cogPG.PG123 583
πρὸς μίξιν τὴν σάρκα · θέλημα δὲ ἀνδρὸς , τὴν πρὸς τὸν συνδυασμὸν τοῦ ἐπιθυμοῦντος συγκατάθεσιν , ἤτις ἀρχὴ τῆς πράξεως . Ἔθηκε δὲ καὶ ἀμφότερα , ὅτι πολλοὶ ἐπιθυμοῦσι μὲν , οὐ μὴν εὐθὺς καὶ συναπάγονται τῇ ἐπιθυμίᾳ · ἀλλὰ κατακρατοῦσι ταύτης , καὶ πρὸς τὴν πρᾶξιν οὐκ ὀλισθαίνουσιν . Ὅσοι δὲ ἡττῶνται , ἐκεῖνοι πρῶτον ὑπὸ τῆς σαρκὸς καὶ τῆς ἐν ταύτῃ ὑποσμυχούσης ἐπιθυμίας διακαιόμενοι , πρὸς τὸ θέλειν μιγῆναι ἐκτρέπονται . Εὐτάκτως οὖν ὁ εὐαγγελιστὴς τὸ θέλημα τῆς σαρκὸς προέταξε τοῦ θελήματος τοῦ ἀνδρὸς , ὡς τῆς ἐπιθυμίας φυσικῶς προηγουμένης τῆς μίξεως , καὶ ἀμφοτέρων ἐπὶ τοῦ συνδυασμοῦ συντρεχόντων ἐξ ἀνάγκης . Ταῦτα δὲ πάντα εἴρηται διὰ τοὺς τὰ ἀνόητα πολλάκις ἐρωτῶντας · ἐπεὶ , τό γε κυριώτερον εἰπεῖν , μία διὰ πάντων τούτων Πννοια δηλοῦται , φημὶ δὴ , ἡ τῆς τοῦ σαρκικοῦ τόπου εὐτελείας ἱμφασις . Τί οὖν πλέον ἔχομεν οἱ εἰς Χριστὸν πιστεύοντες τῶν ἐν τῷ νόμῳ Ἰσραηλιτῶν ; Καὶ γὰρκἀκεῖνοι υἱοὶ Θεοῦ ἐλέγοντο . Πολὺ τὸ διάφορον ἡμῶν κἀκείνων . Ἐπεὶ γὰρ ὁ νόμος ἐν πᾶσι σκιὰν εἶχε τῶν μελλόντων , οὐδὲ τὴν υἱοθεσίαν ἔχειν Ἀδίου τοῖς Ἰσραηλίταις , ἀλλ´ ὡς ἐν τύπῳ καὶ σχήματι · ἡμεῖς δὲ κατὰ ἀλήθειαν λαβόντες τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ διὰ τοῦ βαπτίσματος , κράζομεν · « Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . » Ἐκείνοις δὲ ὥσπερ τὸ βάπτισμα τυπικὸν ἦν καὶ σκιῶδες , οὕτω καὶ ἡ υἱοθεσία τὴν ἡμετέραν προτυποῦσα . Κἂν οὗν υἱοὶ ἐκαλοῦντο , ἀλλὰ σκιωδῶς , καὶ οὐκ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν τῆς υἱοθεσίας εἶχον , ἀς ἡμεῖς νῦν διὰ τοῦ βαπτίσματος . « Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο . » Εἰπὼν ὅτι τέκνα γινόμεθα Θεοῦ , εἰ θέλομεν , οἱ πιστεύσαντες εἰς Χριστὸν , ἐπιφέρει καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ τηλικούτου ἀγαθοῦ . Τί γὰρ , φησί , προεξένησεν ἡμῖν τὴν υἱοθεσίαν ταύτην , βούλει μαθεῖν ; Τὸ τὸν Λόγον σάρκα γενέσθαι . ταν δὲ ἀκούσης , ὅτι « Σἀρξ ἐγένετο , » μὴ νομίσῃς ὅτι ἐξέστη τῆς οἰκείας φύσεως , καὶ ἐτράπη εἰς σάρκα · οὐ γὰρ ἂν Θεὸς ἦν , εἴπερ ἐτρέπετο καὶ ἠλλοιοῦτοἀλλ ´ ὅτι μένων ὃ ἦν , ἀγένετο ὃ οὐκ ἦν . Ἀπολλινάριος δὲ ὁ Λαοδικεὺς ἐντεῦθεν αἴρεσιν συνεστήσατο . Ἐδογμάτισε γὰρ ὅτι ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν οὐκ ἀνέλαβε τὴν τοῦ ἀνθρώπου φύσιν τελείαν , ἤγουν σῶμα μετὰ ψυχῆς λογικῆς , ἀλλὰ σάρκα μόνην , ψυχῆς λογικῆς καὶ νοερᾶς ἄμοιρον . Τί γὰρ ἔχρῃζει Θεὸς τῆς ψυχῆς , ἔχων τὴν θεότητα κυβερνῶσαν τὸ σῶμα , ὃν τρόπον ἔχομεν ἡμεῖς τὴν ψυχὴν διεξάγουσαν τὸ ἡμῶν σῶμα ; Εἶχε δὲ εἰς ἐπικουρίαν , ὡς ᾤετο , τὸ παρὸν ῥητόν · « Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο . » Οὐ γὰρ , φησίν , εἰπεν , ὅτι Ἄνθρωπος ἐγένετο , ὰλλὰ , « σάρξ . » ὥστε οὐκ ἀνέλαβε ψυχὴν νοῦν ἔχουσαν καὶ λόγον , ἀλλὰ σάρκα ἄνουν καὶ ἄλογον . Ἠγνόει δὲ ἄρα ὁ ἐλεεινὸς , ὅτι ἡ Γραφὴ ἀπὸ τοῦ μέρους πολλάκις ὁνομάζει τὸ ὅλον οἷον , μέλλουσα ἐπιμνησθῆναι ἀνθρώπου ὅλου , ἀπὸ μέρους , τῆς ψυχῆς λόγῳ ὀνομάζει αὐτόν · οἷον , « Πᾶσα ψυχὴ , ἤτις οὐ περιτμηθῇ , θανατούσθω.ν Ἰδοὺ γὰρ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν , πᾶς ἄνθρωπος , εἶπε τὸ μέρος , τὴν ψυχὴν λέγω . Καὶ πάλιν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ὀνομάζει τὸ ὅλον , ὡς ὅταν λέγῃ ·
Lemmas: πρός μίξις ὁ σάρξ · θέλημα δέ ἀνήρ , ὁ πρός ὁ συνδυασμός ὁ ἐπιθυμέω συγκατάθεσις , ὅστις ἀρχή ὁ πρᾶξις . τίθημι δέ καί ἀμφότερος , ὅτι πολύς ἐπιθυμέω μέν , οὖον μήv εὐθύς καί συναπάγω ὁ ἐπιθυμία · ἀλλά κατακρατέω οὗτος , καί πρός ὁ πρᾶξις οὐ ὀλισθάνω . ὅσος δέ ἡσσάομαι , ἐκεῖνος πρῶτος ὑπό ὁ σάρξ καί ὁ ἐν οὗτος υποσμυχουω ἐπιθυμία διακαίω , πρός ὁ ἐθέλω μίγνυμι ἐκτρέπω . εὔτακτος οὖν ὁ εὐαγγελιστής ὁ θέλημα ὁ σάρξ προτάσσω ὁ θέλημα ὁ ἀνήρ , ὡς ὁ ἐπιθυμία φυσικός προηγούμενος ὁ μίξις , καί ἀμφότερος ἐπί ὁ συνδυασμός συντρέχω ἐκ ἀνάγκη . οὗτος δέ πᾶς εἴρω διά ὁ ὁ ἀνόητος πολλάκις ἐρωτάω · ἐπεί , ὁ γε κύριος εἶπον , εἷς διά πᾶς οὗτος πνοή δηλόω , φημί δή , ὁ ὁ ὁ σαρκικός τόπος εὐτέλεια ἱμφασις . τις οὖν πλέω ἔχω ὁ εἰς Χριστός πιστεύω ὁ ἐν ὁ νόμος Ἰσραηλίτης ; καί γαρκακεινοος υἱός Θεός λέγω . Πολύς ὁ διάφορος ἐγώ ἐκεῖνος . ἐπεί γάρ ὁ νόμος ἐν πᾶς σκιά ἔχω ὁ μέλλω , οὐδέ ὁ υἱοθεσία ἔχω Ἀδίου ὁ Ἰσραηλίτης , ἀλ ὡς ἐν τύπος καί σχῆμα · ἐγώ δέ κατά ἀλήθεια λαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ Θεός διά ὁ βάπτισμα , κράζω · « Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . » ἐκεῖνος δέ ὥσπερ ὁ βάπτισμα τυπικός εἰμί καί σκιώδης , οὗτος καί ὁ υἱοθεσία ὁ ἡμέτερος προτυπόω . κἀν ἐν υἱός καλέω , ἀλλά σκιωδῶς , καί οὐ αὐτός ὁ ἀλήθεια ὁ υἱοθεσία ἔχω , ἀ ἐγώ νῦν διά ὁ βάπτισμα . « καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι . » εἶπον ὅτι τέκνον γίγνομαι Θεός , εἰμί ἐθέλω , ὁ πιστεύω εἰς Χριστός , ἐπιφέρω καί ὁ αἴτιος ὁ τηλικόσδε ἀγαθός . τις γάρ , φημί , ἐκνέω ἐγώ ὁ υἱοθεσία οὗτος , βούλομαι μανθάνω ; ὁ ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι . ὅς δέ ἄκων , ὅτι « σάρξ γίγνομαι , » μή νομίζω ὅτι ἐξίστημι ὁ οἰκεῖος φύσις , καί τρέπω εἰς σάρξ · οὖον γάρ εἄν θεός εἰμί , εἴπερ τρέπω καί ἀλλοιόω ´ ὅτι Μένων ὅς εἰμί , ἄγω ὅς οὐ εἰμί . Ἀπολλινάριος δέ ὁ Λαοδικεύς ἐντεῦθεν αἵρεσις συνίστημι . δογματίζω γάρ ὅτι ὁ Κύριος καί θεός ἐγώ οὐ ἀναλαμβάνω ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις τέλειος , ἤγουν σῶμα μετά Ψυχή λογικός , ἀλλά σάρξ μόνος , Ψυχή λογικός καί νοερός ἄμοιρος . τις γάρ χρῄζω θεός ὁ Ψυχή , ἔχω ὁ θεότης κυβερνάω ὁ σῶμα , ὅς τρόπος ἔχω ἐγώ ὁ ψυχή διεξάγω ὁ ἐγώ σῶμα ; ἔχω δέ εἰς ἐπικουρία , ὡς οἴομαι , ὁ πάρειμι ῥητός · « καί ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι . » οὖον γάρ , φημί , εἶπον , ὅτι Ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά , « σάρξ . » ὥστε οὐ ἀναλαμβάνω ψυχή νόος ἔχω καί λόγος , ἀλλά σάρξ ἄνοος καί ἄλογος . ἀγνοέω δέ ἄρα ὁ ἐλεεινός , ὅτι ὁ γραφή ἀπό ὁ μέρος πολλάκις ὀνομάζω ὁ ὅλος οἷος , μέλλω ἐπιμιμνήσκομαι ἄνθρωπος ὅλος , ἀπό μέρος , ὁ Ψυχή λόγος ὀνομάζω αὐτός · οἷος , « πᾶσα ψυχή , ὅστις οὖον περιτέμνω , θανατόω ἰδέ γάρ ἀντί ὁ εἶπον , πᾶς ἄνθρωπος , εἶπον ὁ μέρος , ὁ ψυχή λέγω . καί πάλιν ἀπό ὁ σάρξ ὀνομάζω ὁ ὅλος , ὡς ὅταν λέγω ·