cogPG.PG123 126
« Ὅταν δὲ διώκωσιν ὑμᾶς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ , φεύγετε εἰς τὴν ἄλλην . Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ μὴ τελέ σητε τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ ἕως ἂν ἔλθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . » Τὰ μὲν ἄνω ῥηθέντα , φοβερὰ , οἷον τὸ , Παραδώσουσιν ὑμᾶς , καὶ τὸ , Ἔσεσθε μισούμενοι , περὶ τῶν μετὰ τὴν Ἀνάληψιν συμβησομένων ἦσαν · τὸ δὲ νῦν λεγόμενον , περὶ τῶν πρὸ τοῦ σταυροῦ . Οὐ μὴ γὰρ τελέσητε τὰς πόλεις τοῦ Ἰσραὴλ διωκόμενοι , ναὶ εὐθὺς ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . Κελεύει δὲ φεύγειν διωκομένους . Τὸ γὰρ προδήλως ῥίπτειν ἑαυτὸν εἰς κίνδυνον , καὶ αἴτιον γίνεσθαι κατακρίσεως τοῖς οἱ νευταῖς , καὶ ζημιοῦν τοὺς μέλλοντας ὡφελεῖσθαι διὰ τοῦ κηρύγματος , διαβολικόν ἐστι · τὸ γοῦν Ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου , μὴ πρὸ τῆς δευτέρας παρουσίας νοήσης , ἀλλὰ περὶ τῆς πρὸ τοῦ σταυροῦ συνουσίας καὶ παραμυθίας . Ἀποσταλέντες γὰρ καὶ κηρύξαντες , πάλιν ὑπεστράφησαν πρὸς τὸν Χριστὸν , καὶ συνῆσαν αὐτῳ . « Οὐκ ἔστι μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον , οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ · ἀρκετὸν τῷ μαθητῇ ἵνα γένηται ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ , καὶ ὁ δοῦλος ὡς ὁ κύριος αὐτοῦ . » Διδάσκει ἐνταῦθα ἀνένεσθαι τῶν ὄβρεων . Εἰ γὰρ ἐγὼ ὁ διδάσκαλος καὶ δεσπότης , ὴνεσχόμην , πολλῷ μᾶλλον ὑμεῖς οἰ μαθηταὶ καὶ δοῦλοι . ἔρωτα δὲ πῶς φησι τὸ , Οὐκ ἔστι μαθητὴς . ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον , ὅπου γε πολλοὺς ὁρῶμεν μαθητὰς κρείττους τῶν διδασκάλων ; Μάθε οὖν ὅτι . Ὡς Ἀν ὧσι μαθηταὶ , ἐλάττους εἰσὶ τῶν διδασκάλων , ἐὰν δὲ κρείττους γένωνται , οὐκ ἔτι λοιπόν εἰσι μαθηταί , ὥσπερ καὶ ὁ δοῦλος , ἕως ἂν ᾖ δοῦλος , οὐκ ἕστιν ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ . « Εἰ τὸν οἰκοδεσπότην Βεελζεβοὺλ ἀπεκάλεσαν , πόσῳ μᾶλλον τοὺς οἰκιακοὺς αὐτοῦ ; Μὴ οὖν φοβηθῆτε αὐτοὺς , οὐδὲν γάρ ἑστι κεκαλυμμένον ὃ οὐκ κποκαλυφθήσεται , καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται · Παραμυθεῖσθε , φησὶν , ἀπὸ τῶν ἐμῶν · εἰ γὰρ ἐμὲ ἄρχοντα τῶν δαιμονίων ἐκάλεσαν , τί δεινὸν εἰ ὑμᾶς διαβαλοῦσι τοὺς οἰκείους ἐμοί ; Οἱκιακοὺς γὰρ αὐτοὺς ἐκάλεσεν . Ἀλλ´ οὐ δούλους , τὴν πρὸς αὐτοὺς δεικνὺς οἰκειότητα . Ἀλλὰ θαῤῥεῖτε . Οὐ γὰρ ἡ ἀλήθεια συγκρυβήσεται , ἀλλ´ ὁ χρόνος δείξει καὶ τὴν ὑμῶν ἀρετὴν , καὶ τὴν τῶν διαβαλλόντων κακίαν , οὐ γάρ ἐστι κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται · ὥστε εἰ καὶ διαβαλοῦσιν , ἀλλ´ ὕστερον γνωριοῦσιν ὑμᾶς . « Ὃ λέγω ὑμῖν ἐν τῇ σκοτίᾳ , εἴπατε ἐν τῷ φωτίΚαὶ ὃ εἰς τὸ οὗς ἀκούετε , κηρύξατε ἐπὶ τῶν δωμάτων . » ἅπερ , φησί , μόνοις ὑμῖν εἶπον , καὶ ἐν ἑνὶ τόπῳ , τοῦτο γάρ ἐστι τὸ πρὸς τὸ οὐς καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ , μετὰ παῤῥησίας διὸάξατε καὶ μεγαλοφώνως , ὥστε πάντας ἀκούειν ὑμῶν . Ἐπεὶ δὲ τῇ παῤῥησίᾳ ἕπονται καὶ κίνδυνοι , ἐπάγει · « Καὶ μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι , φοβήθητε δὲ μᾶλλον τὸν δυνάμενον καὶ ψυχὴν καὶ σῶμα ἀπολέσαι ἐν γεέννῃ . » Διδάσκει καὶ θανάτου καταφρονεῖν · φοβερωτέρα γὰρ , φησίν , ἡ ἐν γεέννη κόλασις · οἱ μὲν γὰρ θανατοῦντες μόνης σαρκὸς ποιοῦνται φόορὰν , τὴν δὶ ψυχὴν τυχὸν καὶ εὐεργετοῦσιν · ὁ δὲ
Lemmas: « ὅταν δέ διώκω σύ ἐν ὁ πόλις οὗτος , φεύγω εἰς ὁ ἄλλος . ἀμήν λέγω σύ , οὖον μή τελῶ σός ὁ πόλις ὁ Ἰσραήλ ἠώς εἄν πίλσκω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » ὁ μέν ἄνω εἴρω , φοβερός , οἷος ὁ , παραδίδωμι σύ , καί ὁ , εἰμί μισέω , περί ὁ μετά ὁ Ἀνάληψις συμβαίνω εἰμί · ὁ δέ νῦν λέγω , περί ὁ πρό ὁ σταυρός . οὖον μή γάρ τελέω ὁ πόλις ὁ Ἰσραήλ διώκω , ναί εὐθύς ἔρχομαι πρός σύ . κελεύω δέ φεύγω διώκω . ὁ γάρ πρόδηλος ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς κίνδυνος , καί αἴτιος γίγνομαι κατάκρισις ὁ ὁ νευος , καί ζημιόω ὁ μέλλω ὠφελέω διά ὁ κήρυγμα , διαβολικός εἰμί · ὁ γοῦν Ἕως εἄν ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , μή πρό ὁ δύο παρουσία νοέω , ἀλλά περί ὁ πρό ὁ σταυρός συνουσία καί παραμυθία . ἀποστέλλω γάρ καί κηρύσσω , πάλιν ὑποστρέφω πρός ὁ Χριστός , καί σύνειμι αὐτός . « οὐ εἰμί μαθητής ὑπέρ ὁ διδάσκαλος , οὐδέ δοῦλος ὑπέρ ὁ κύριος αὐτός · ἀρκετός ὁ μαθητής ἵνα γίγνομαι ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτός , καί ὁ δοῦλος ὡς ὁ κύριος αὐτός . » διδάσκω ἐνταῦθα ἀναφέρω ὁ ὅρος . εἰμί γάρ ἐγώ ὁ διδάσκαλος καί δεσπότης , ἀνέχω , πολύς μᾶλλον σύ ὁ μαθητής καί δοῦλος . Ἔρως δέ πῶς φημί ὁ , οὐ εἰμί μαθητής . ὑπέρ ὁ διδάσκαλος , ὅπου γε πολύς ὁράω μαθητής ἀγαθός ὁ διδάσκαλος ; μανθάνω οὖν ὅτι . ὡς εἰς ἵημι μαθητής , μικρός εἰμί ὁ διδάσκαλος , ἐάν δέ ἀγαθός γίγνομαι , οὐ ἔτι λοιπός εἰμί μαθητής , ὥσπερ καί ὁ δοῦλος , ἠώς εἄν εἰμί δοῦλος , οὐ ἕστiν ὑπέρ ὁ κύριος αὐτός . « εἰμί ὁ οἰκοδεσπότης Βεελζεβούλ ἀποκαλέω , πόσος μᾶλλον ὁ οἰκιακός αὐτός ; μή οὖν φοβέω αὐτός , οὐδείς γάρ εἰμί καλύπτω ὅς οὐ κόπτω , καί κρυπτός ὅς οὖον γιγνώσκω · παραμυθέομαι , φημί , ἀπό ὁ ἐμέω · εἰμί γάρ ἐγώ ἄρχω ὁ δαιμόνιος καλέω , τίς δεινός εἰμί σύ διαβάλλω ὁ οἰκεῖος ἐγώ ; οικιακός γάρ αὐτός καλέω . Ἀλ οὖον δοῦλος , ὁ πρός αὐτός δείκνυμι οἰκειότης . ἀλλά θαρσέω . οὖον γάρ ὁ ἀλήθεια συγκρύπτω , ἀλ ὁ χρόνος δείκνυμι καί ὁ σύ ἀρετή , καί ὁ ὁ διαβάλλω κακία , οὖον γάρ εἰμί κρυπτός ὅς οὖον γιγνώσκω · ὥστε εἰμί καί διαβάλλω , ἀλ ὕστερος γνωρίζω σύ . « ὅς λέγω σύ ἐν ὁ σκοτία , εἶπον ἐν ὁ φωτίΚαὶ ὅς εἰς ὁ ὗς ἀκούω , κηρύσσω ἐπί ὁ δῶμα . » ὅσπερ , φημί , μόνος σύ εἶπον , καί ἐν εἷς τόπος , οὗτος γάρ εἰμί ὁ πρός ὁ οὖς καί ἐν ὁ σκοτία , μετά παρρησία διάγω καί μεγαλόφωνα , ὥστε πᾶς ἀκούω σύ . ἐπεί δέ ὁ παρρησία ἕπω καί κίνδυνος , ἐπάγω · « καί μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτείνω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω , φοβέω δέ μᾶλλον ὁ δύναμαι καί ψυχή καί σῶμα ἀπόλλυμι ἐν γέεννα . » διδάσκω καί θάνατος καταφρονέω · φοβερός γάρ , φημί , ὁ ἐν γέεννα κόλασις · ὁ μέν γάρ θανατόω μόνος σάρξ ποιέω φόρος , ὁ δί ψυχή τυγχάνω καί εὐεργετέω · ὁ δέ