cogPG.PG123 655
θρέψαι σαρκικῶς , μέμνηνται τοῦ μάννα διὰ γαστριμαργίας ὑπερβολήν . Τί οὖν ἡ ἄπειρος τοῦ Θεοῦ σοφία , ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς , ἀποκρίνεται αὐτοῖς ; Ὥτι « Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον · » τουτέστι , τὸν ἀληθινὸν ἄρτον οὐ δέδωκεν ὑμῖν Μωσῆς · ἀλλὰ πάντα τὰ τότε γινόμενα , τύποι ἦσαν τῶν νῆῶγινομένων . Ὁ μὲν γὰρ Μωσῆς τύπον ἐπεῖχε τοῦ Θεοῦ , τοῦ ἀληθινοῦ τῶν νοητῶν Ἰσραηλιτῶν στρατηγοῦ · ὁ δὲ ἄρτος ἐκεῖνος , τύπος ἐμοῦ τοῦ ἐκ τῶν οὐρανῶν καταβάντος , καὶ ἀληθῶς τρέφοντος , καὶ ἀληθινοῦ ὑπάρχοντος . Λέγει ὲ ἐαυτὸν ἀληθινὸν ἄρτον , οὐχ ὡς τοῦ μάννα ψευδοῦς ὄντος , ἀλλ´ ἐπειδὴ ἐκεῖνος τύπος ἦν καὶ σκιὰ , καὶ οὐκ αὐτοαλήθεια . Κυρίως γὰρ μάννα ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος γενόμενος , τὸ ἐκπληκτικὸν ῥῆμα καὶ ἄκουσμα Μάνα γὰρ ἐρμηνεύεται , Τί τοῦτο ; Οἱ γὰρ Ἐβραῖοι , ἰδόντες αὐτὸ ἕκαστος πρὸ τῆς οἰκείας σκηνῆς σωρηδὸν κεχυμένον , καὶ τῷ ἁήθει καὶ ξένῳ τοῦ θεάματος καταπλαγέντες , ἠρώτων ἀλλήλους · Τί τοῦτο ; Ὁ τοίνυν Κύριος γενόμενος ἄνθρωπος ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , αὐτός ἐστι τὸ πάντας ἐκπλῆττον μάννα , ὥστε ἕκαστον διαποροῦντα λέγειν · Τί τοῦτο ; Πῶς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καὶ Υἱὸς ἀνθρώπου ; Πῶς ἐκ δύο τῶν ἐναντίων ἓν πρόσωπον ; Τί τοῦτο τὸ μυστήριον ; Οὗτος οὖν ὁ ἄρτος , ζωὴ κατὰ φύσιν ὢν , οἷα ζῶντος Πατρὸς Υἱὸς , ποιεῖ τὸ οἰκεῖον · ζωοποιεῖ γὰρ τὰ πάντα . Ὥσπερ οὖν ὁ ἐκ γῆς ἄρτος τὴν ἀσθενῆ φύσιν τῆς σαρκὸς συνέχει , καὶ οὐκ ἐᾷ καταφθείρεσθαι · οὕτω καὶ ὁ Χριστὸς διὰ τῆς τοῦ Πνεύματος ἐνεργείας τὴν ψυχὴν ζωοποιεῖ , καὶ μὴν καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα συνέχει εἰς ἀφθαρσίαν . Διὰ γὰρ Χριστοῦ ἡ ἐκ νεκρῶν ἀνάστασις τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει κεχάρισται , καὶ ἡ τῶν σωμάτων ἀφθαρσία . Ἀλλ´ οἱ Ἰουδαῖοι περὶ γαστέρα ἔτι ναύοντες , καὶ τὸ ὅλον γῆ ὄντες , περὶ αἰσθητοῦ ἄρτου νοοῦσι τὰ εἰρημένα , καί φασι · « Δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον . » Οὕτως οὖν ἀνοηταίνοντες , ἠλέγχοντο , καὶ , « Πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον , » φασὶν , οὐ μίαν ἡμέραν οὐδὲ δύο . Τοῦτο δὲ καὶ ἀπὸ φιλαργυρίας ἔλεγον . Ἵνα γὰρ μὴ ἀναλίσκωμεν τὰ χρήματα ἡμῶν περὶ τὴν τῆς τροφῆς εὐπορίαν , δὸς πάν τοτε τοῦτον τὸν εὐπόριστον ἄρτον . « Εἶπε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς · ὁ ἐρχόμενος πρὸς μὲ , οὐ μὴ πεινάσῃ · καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ , οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε . Ἀλλ´ εῖπον ὑμῖν , ὅτι καὶ ἑωράκατέ με , καὶ οὐ πιστεύετε . Πᾶν ὃ δίδωσι μοι ὁ Πατὴρ , πρὸς ἐμὲ ἥξει · καὶ τὸν ἐρχόμενον πρὸς μὲ , οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω · ὅτι καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμὸν , ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με . » Τῶν Ἰουδαίων οἷα δὴ γηλνων , περὶ αἰσθητοῦ ἄρτου νομιζόντων λέγειν τὸν Κύριον καὶ διὰ τοῦτο ἐπικειμένων , καὶ ζητούντων , ἐλέγχων αὐτοὺς ὁ Κύριος , καὶ δεικνὺς , ὅτι ἔως μὲν αἰσθητὴν ὑπώπτευον τὴν τροφὴν , ἐπέτρεχον · ὅταν δὲ μάθωσιν , ὅτι πνευματική ἐστιν , οὐκ ἔτι ἐπιδραμοῦνται , φησίν · « Ἐγώ εἰμε ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς . » Οὐκ εἶπε δέ , Ἄρτος τροφῆς , ἀλλὰ , « Ζωῆς . » Ἐπειδὴ γὰρ τὰ πάντα νενέκρωτο . ἐζωοποίησεν ἡμᾶς δι´ ἑαυτοῦ ὁ Κύριος , ὅς ἐστιν ἄρτος , καθὸ τὴν ζύμην τοῦ ἀνθρωπίνου φυράματος
Lemmas: τρέφω σαρκικός , μιμνήσκω ὁ μάννα διά γαστριμαργία ὑπερβολή . τις οὖν ὁ ἤπειρος ὁ Θεός σοφία , ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς , ἀποκρίνω αὐτός ; οὖς « οὖον Μωσῆς δίδωμι σύ ὁ ἄρτος · » τουτέστι , ὁ ἀληθινός ἄρτος οὖον δίδωμι σύ Μωσῆς · ἀλλά πᾶς ὁ τότε γίγνομαι , τύπος εἰμί ὁ νῆῶγινομένων . ὁ μέν γάρ Μωσῆς τύπος ἐπέχω ὁ Θεός , ὁ ἀληθινός ὁ νοητός Ἰσραηλίτης στρατηγός · ὁ δέ ἄρτος ἐκεῖνος , τύπος ἐγώ ὁ ἐκ ὁ οὐρανός καταβαίνω , καί ἀληθής τρέφω , καί ἀληθινός ὑπάρχω . λέγος ε ἑαυτοῦ ἀληθινός ἄρτος , οὐ ὡς ὁ μάννα ψευδής εἰμί , ἀλ ἐπεί ἐκεῖνος τύπος εἰμί καί σκιά , καί οὐ αὐτοαλήθεια . κύριος γάρ μάννα ὁ μονογενής υἱός ὁ Θεός ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ ἐκπληκτικός ῥῆμα καί ἄκουσμα Μάνα γάρ ἑρμηνεύω , τις οὗτος ; ὁ γάρ Ἑβραῖος , ὁράω αὐτός ἕκαστος πρό ὁ οἰκεῖος σκηνή σωρηδόν χέω , καί ὁ ἀήθης καί ξένος ὁ θέαμα καταπλάσσω , ἐρωτάω ἀλλήλων · τις οὗτος ; ὁ τοίνυν Κύριος γίγνομαι ἄνθρωπος ὁ υἱός ὁ Θεός , αὐτός εἰμί ὁ πᾶς ἐκπλήσσω μάννα , ὥστε ἕκαστος διαπορέω λέγω · τις οὗτος ; Πῶς ὁ υἱός ὁ Θεός , καί υἱός ἄνθρωπος ; Πῶς ἐκ δύο ὁ ἐναντίος εἷς πρόσωπον ; τις οὗτος ὁ μυστήριον ; οὗτος οὖν ὁ ἄρτος , ζωή κατά φύσις εἰμί , οἷος ζῶ πατήρ υἱός , ποιέω ὁ οἰκέω · ζωοποιέω γάρ ὁ πᾶς . ὥσπερ οὖν ὁ ἐκ γῆ ἄρτος ὁ ἀσθενής φύσις ὁ σάρξ συγχέω , καί οὐ ἐάω καταφθείρω · οὗτος καί ὁ Χριστός διά ὁ ὁ πνεῦμα ἐνέργεια ὁ ψυχή ζωοποιέω , καί μήv καί αὐτός ὁ σῶμα συγχέω εἰς ἀφθαρσία . Ζεύς γάρ Χριστός ὁ ἐκ νεκρός ἀνάστασις ὁ ἀνθρώπινος φύσις χαρίζομαι , καί ὁ ὁ σῶμα ἀφθαρσία . Ἀλ ὁ Ἰουδαῖος περί γαστήρ ἔτι ναυειμι , καί ὁ ὅλος γῆ εἰμί , περί αἰσθητής ἄρτος νοέω ὁ εἴρω , καί φημί · « δός ἐγώ ὁ ἄρτος οὗτος . » οὕτως οὖν ἀνοηταίνω , ἐλέγχω , καί , « πάντοτε δίδωμι ἐγώ ὁ ἄρτος οὗτος , » φημί , οὖον εἷς ἡμέρα οὐδέ δύο . οὗτος δέ καί ἀπό φιλαργυρία λέγω . ἵνα γάρ μή ἀναλίσκω ὁ χρῆμα ἐγώ περί ὁ ὁ τροφή εὐπορία , δίδωμι πᾶς τότε οὗτος ὁ εὐπόριστος ἄρτος . « εἶπον δέ αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή · ὁ ἐρχόμενος πρός ἐγώ , οὖον μή πεινάω · καί ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , οὖον μή διψάω πώποτε . Ἀλ ἐπύω σύ , ὅτι καί ὁράω ἐγώ , καί οὖον πιστεύω . Πᾶν ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , πρός ἐγώ ἥκω · καί ὁ ἔρχομαι πρός ἐγώ , οὖον μή ἐκβάλλω ἔξω · ὅτι καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ ἐμός , ἀλλά ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ . » ὁ Ἰουδαῖος οἷος δή γηλνων , περί αἰσθητής ἄρτος νομίζω λέγω ὁ κύριος καί διά οὗτος ἐπίκειμαι , καί ζητέω , ἐλέγχω αὐτός ὁ Κύριος , καί δείκνυμι , ὅτι ἔως μέν αἰσθητός ὑποπτεύω ὁ τροφή , ἐπιτρέχω · ὅταν δέ μανθάνω , ὅτι πνευματικός εἰμί , οὐ ἔτι ἐπιτρέχω , φημί · « ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζωή . » οὐ εἶπον δέ , Ἄρτος τροφή , ἀλλά , « Ζωή . » ἐπεί γάρ ὁ πᾶς νεκρόω . ζωοποιέω ἐγώ δις ἑαυτοῦ ὁ Κύριος , ὅς εἰμί ἄρτος , καθό ὁ ζύμη ὁ ἀνθρώπινος φύραμα