cogPG.PG123 271
Θεὸς πάντας ἐποίησε βλέπειν τὸ δέον ; ἄκουε . Ἵνα ῥλέποντες · τοῦτο τοῦ Θεοῦ · μὴ βλέκωσι , τοῦτο τῆς κακίας αὐτῶν . Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς βλέποντας αὐτοὺς Ιπλασε , τουτέστι , νοοῦντας τὸ καλὸν , αὐτοὶ δὲ οὐ βλέπουσιν , ἐκουσίως καμμύοντες , ἵνα μὴ ἐπιστραφῶσι καὶ διορθωθῶσιν · ὡσπερεὶ γὰρ τῇ ἑαυτῶν σωτηρίᾳ καὶ βελτιώσει φθονοῦσιν . Ἔστι δὲ καὶ οὔτω νοῆσαι , ὅτι , Τοῖς λοιποῖς ἐν παραβολαῖς λέγω , ἵνα βλέποντες μὴ βλέπωσι , καὶ ἀκούοντες μὴ συνιῶσι , μήποτε κἂν ἐκ τούτου ἐπιστρέψωσι καὶ διορθω . ἦσιν , « Καὶ λέγει αὐτοῖς · Οὐκ οἴδατε τὴν παραβολὴν παύτην ; καὶ πῶς πάσας τὰς παραβολὰς γνώσεσθι ; Ὁ σπείρων , τὸν λόγον σπείρει . Οὕτοι δέ εἰσι οἱ παρὰ τὴν ὁδόν · ὅπου σπείρεται ὁ λόγος , καὶ ὅταν ἀκούσωσιν , εὐθέως ἔρχεται ὁ Σατανᾶς , καὶ αἴρει τὸν λόγον τὸν ἀσπαρμένον ἐν ταῖς καρθίαις αὐτῶν . Καὶ οὗτοι εἰσιν ὁμοίως οἱ ἐπὶ τὰ πετρώδη σπειρόμενοι , οἶ ὅταν ἀκούσωσι τὸν λόγον , εὐθέως μετὰ χαρᾶς λαμβάνουσιν αὐτὸν , καὶ οὐκ ἔχουσι ῥίζαν ἐν ἑαυτοῖς , ἀλλὰ πρόσκαιροί εἰσιν · εἶτα γενομένης θλίψεως ἢ διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον , εὐθέως σκανδαλίζονται . Καὶ οὗτοί εἰσιν , οἱ εἰς τὰς ἀκάνθας σπειρόμενοι , οἱ τὸν λόγον ἀκούοντες , καὶ αἱ μέριμναι τοῦ αἰῶνος τούτου , καὶ ἡ ἀπάτη τοῦ πλούτου καὶ αἱ περὶ τὰ λοιπὰ ἐπιθυμίαι , εἰσπορευόμεναι συμπνίγουσι τὸν λόγον , καὶ ἄκαρπος γίνεται . Καὶ οὖτοί εἰσιν οἱ ἐπὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν σπαρέντες , οἵ τινες ἀκούουσι τὸν λόγον καὶ παραδέχονται , καὶ καρποφοροῦσιν ἓν τριάκοντα καὶ ἓν ἐξήκοντα καὶ ἓν ἐκατόν . » Τρεῖς τάξεις εἰσὶν ἐνταῦθα τῆς ἀπωλείας τοῦ λόγου . Οἱ μὲν γὰρ παρὰ τὴν ὁδὸν , ἀπρόσεκτοι , οἱ δὲ παρὰ τὴν πέτραν , μικρόψυχοι , οἱ δὲ παρὰ τὰς ἀκάνθας , οἱ τρυφηταί Τῶν μέντοι παραδεξαμένων καὶ διασω . αάντων τὸν σπόρον , πάλιν τρεῖς τάξεις · οἱ μὲν καρποφοροῦντες ἓν ἐκατὸν , οἱ τέλειον βίον καὶ ἀκρόσατον ἔχοντες · οἱ δὲ ἓν ἑξήκοντα , οἱ μέσως ἔχοντες , αἱ δὲ ἓν τριάκοντα , ὅσοι μικρὰ μὲν , πλὴν καὶ αὐτοὶ κατὰ δύναμιν εἰσφέροντες · οἷον , οἱ μέν εἰσι παρθένοι καὶ ἐρημικοὶ , ἄλλοι μιγάδες καὶ ἐν κοινοβίῳ , ἔτεροι λαῖκοὶ καὶ ἐν γάμῳ . Πλὴν πάντας ὁ Κύριος ὡς καρποφοροῦντας δέχεται · και χάρις τῇ αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ . « Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς · Μή τι ὁ λύχνος ἔρχεται ἵνα ὑπὸ τὸν μόδιον τεθῇ , ἢ ὑπὸ τὴν κλίνην ; Οὐχ ἵνα ἐπὶ τὴν λυχνίαν ἐπιτεθῇ ; Οὐ γάρ ἐστί τι κρυπτὸν , ὃ ἐὰν μὴ φανερωθῇ , οὐδὲ ἐγένετο ἀπόκρυφον , ἀλλ´´ Τνα εἰς φανερὸν ἔλθῃ . Εἰ τις ἔχει ὧτα ἀκούειν , ἀνουέτω » Ἐνταῦθα παραινεῖ τοῖς ἀποστόλοις , λαμπροὺς εἶναι κατὰ τὸν βίον καὶ τὴν πολιτείαν · σπερ γὰρ ὁ λύχνος , φησὶν , εἰς τὸ λάμπειν τίθεται , αὔτω καὶ ὁ ὑμέτερος βίος πᾶσι περίβλεπτος Κσται . καὶ πάντες πρὸς αὐτὸν Βλέώουαιν · ὥιστε αποιλλάσασἀγαθὸν βίον ἔχειν . Οὐ γὰρ ἐν γωνίᾳ κάθησθε , ἀλλὰ λύχνος ἐστέ . Ὁ δὲ λύχνος οὐχ ὑπὸ κλίνην κρύπτεται ἀλλ´ ἐν τῇ λυχνίᾳ τεθεὶς φαίνει . Ἔστι δὲ καὶ ἡμῶν ἕκαστος , λύχνος , ὃς ὀφείλει τίθεσθαι ἐπὶ τὴν λυννίαν ,
Lemmas: θεός πᾶς ποιέω βλέπω ὁ δήω ; ἀκούω . ἵνα ῥέπω · οὗτος ὁ Θεός · μή βάλλω , οὗτος ὁ κακία αὐτός . ὁ μέν γάρ θεός βλέπω αὐτός Ιπλασε , τουτέστι , νοέω ὁ καλός , αὐτός δέ οὖον βλέπω , ἑκούσιος καμμύω , ἵνα μή ἐπιστρέφω καί διορθόω · ὡσπερεί γάρ ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία καί βελτιόω φθονέω . εἰμί δέ καί οὐτάω νοέω , ὅτι , ὁ λοιπός ἐν παραβολή λέγω , ἵνα βλέπω μή βλέπω , καί ἀκούω μή συνίημι , μήποτε κἀν ἐκ οὗτος ἐπιστρέφω καί διορθῶ . εἰμί , « καί λέγω αὐτός · οὐ οἶδα ὁ παραβολή παυος ; καί πῶς πᾶς ὁ παραβολή γιγνώσκω ; ὁ σπείρω , ὁ λόγος σπείρω . οὕτος δέ εἰμί ὁ παρά ὁ ὁδός · ὅπου σπείρω ὁ λόγος , καί ὅταν ἀκούω , εὐθύς ἔρχομαι ὁ Σατανᾶς , καί ἀείρω ὁ λόγος ὁ ἀσπαίρω ἐν ὁ καρθιος αὐτός . καί οὗτος εἰμί ὁμοίως ὁ ἐπί ὁ πετρώδης σπείρω , οἶς ὅταν ἀκούω ὁ λόγος , εὐθύς μετά χαρά λαμβάνω αὐτός , καί οὐ ἔχω ῥίζα ἐν ἑαυτοῦ , ἀλλά πρόσκαιρος εἰμί · εἶτα γίγνομαι θλῖψις ἢ διωγμός διά ὁ λόγος , εὐθύς σκανδαλίζω . καί οὗτος εἰμί , ὁ εἰς ὁ ἄκανθα σπείρω , ὁ ὁ λόγος ἀκούω , καί ὁ μέριμνα ὁ αἰών οὗτος , καί ὁ ἀπάτη ὁ πλοῦτος καί ὁ περί ὁ λοιπάς ἐπιθυμία , εἰσπορεύω συμπνίγω ὁ λόγος , καί ἄκαρπος γίγνομαι . καί οὗτος εἰμί ὁ ἐπί ὁ γῆ ὁ καλός σπείρω , ὁ τις ἀκούω ὁ λόγος καί παραδέχομαι , καί καρποφορέω εἷς τριάκοντα καί εἷς ἐξήκω καί εἷς ἑκατόν . » τρεῖς τάξις εἰμί ἐνταῦθα ὁ ἀπώλεια ὁ λόγος . ὁ μέν γάρ παρά ὁ ὁδός , απρόσεκτος , ὁ δέ παρά ὁ πέτρα , μικρόψυχος , ὁ δέ παρά ὁ ἄκανθα , ὁ τρυφητής ὁ μέντοι παραδέχομαι καί διασῴζω . ἄνατος ὁ σπόρος , πάλιν τρεῖς τάξις · ὁ μέν καρποφορέω εἷς ἑκατόν , ὁ τέλειος βίος καί ἀκρόω ἔχω · ὁ δέ εἷς ἑξήκοντα , ὁ μέσος ἔχω , ὁ δέ εἷς τριάκοντα , ὅσος μικρός μέν , πλήν καί αὐτός κατά δύναμις εἰσφέρω · οἷος , ὁ μέν εἰμί παρθένος καί ερημικός , ἄλλος μιγάς καί ἐν κοινόβιος , ἔτερος λαϊκός καί ἐν γάμος . πλήν πᾶς ὁ Κύριος ὡς καρποφορέω δέχομαι · και χάρις ὁ αὐτός φιλανθρωπία . « καί λέγω αὐτός · μὴ τίς ὁ λύχνος ἔρχομαι ἵνα ὑπό ὁ μόδιος τίθημι , ἢ ὑπό ὁ κλίνη ; οὐχ ἵνα ἐπί ὁ λυχνία ἐπιτίθημι ; οὖον γάρ εἰμί τίς κρυπτός , ὅς ἐάν μή φανερόω , οὐδέ γίγνομαι ἀπόκρυφος , ἀλ Τνα εἰς φανερός ἔρχομαι . εἰμί τις ἔχω ἄτη ἀκούω , ἀνοέω » ἐνταῦθα παραινέω ὁ ἀπόστολος , λαμπρός εἰμί κατά ὁ βίος καί ὁ πολιτεία · σπερ γάρ ὁ λύχνος , φημί , εἰς ὁ λάμπω τίθημι , αὐτός καί ὁ ὑμέτερος βίος πᾶς περίβλεπτος Κσται . καί πᾶς πρός αὐτός βλεωουη · ὀϊστός ἀπολαύω βίος ἔχω . οὖον γάρ ἐν γωνία κάθημαι , ἀλλά λύχνος εἰμί . ὁ δέ λύχνος οὐ ὑπό κλίνη κρύπτω ἀλ ἐν ὁ λυχνία τίθημι φαίνω . εἰμί δέ καί ἐγώ ἕκαστος , λύχνος , ὅς ὀφείλω τίθημι ἐπί ὁ λυννίαν ,