cogPG.PG123 622
« Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακὼβ , ὅς ἔδωκεν ἡμιν τὸ φρέαρ , καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε , καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ , καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ · ἀπεκρίθη Ἰησοῦς , καὶ εἶπεν αὐτῇ · Πᾶς ὁ πίνων ἐκ οῦ ὕδατος τούτου , διψήσει πάλιν · ὃς δ´ ἂν πίῃ ἐκ οῦ ὕδατος , οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ , οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα · ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ , γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἀλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον , Λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή · Κύριε , δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ , ἵνα μὴ διψῶ , μηδὲ ἔρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν . » Πατέρα ἑαυτῆς ποιεῖται τὸν Ἰακὼβ , εἰς τὴν Ἰουδαῖκὴν εὐγένειαν αὐτὴν συνωθοῦσα . Ὅρα δέ μοι τὴν σύνεσιν τῆς γυναικὸς , πῶς εὐθὺς ἀπὸ τῆς τῶν ὑδάτων διαφορᾶς συλλογίζεται καὶ τὴν διαφορὰν τῶν διδόντων . Εἰ γὰρ , φησί , τοιοῦτον ὕδωρ δώσεις πάντως μείζων εἶ τοῦ τὸ παρὸν ὕδωρ δεδωκότος ἡχοῖν Ἰακώβ . Τὸ δὲ , « Καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν , » ἔπαινος ἐστι τῆς τοῦ ὕδατος ἡδύτητος . τοσοῦτον γὰρ , φησὶν , ἠρέσκετο τῇ πηγῇ ὁ πατριάρχης , ὡστε καὶ αὐτὸς πιεῖν , καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ . Τὸ δὲ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ πιεῖν , ἐνδεικτικόν ἐστι τῆς ἀφθονίας τοῦ ὕδατος . Οὐ μόνον γὰρ , φησὶν , ἡδύ ἐστι τὸ ὕδωρ , καὶ οὔτως ἡδὺ , ὡς καὶ τὸν Ἰακὼβ πιεῖν ἐξ αὐτοῦ · ἀλλὰ καὶ δαψιλὲς , καὶ οὕτως , ὥστε καὶ πρὸς τὸ πλῆθος τῶν θρεμμάτων τοῦ πατριάρχου ἀρκέσαι . Εἰπούσης δὲ τῆς γυναικὸς τὸ , « Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ; » ὁ Κύριος φανερῶς μὲν οὐ λέγει , ὅτι Ναὶ μείζων εἰμὶ , ἵνα μὴ δόξῃ κομπάζειν , μήπω δοὺς ἀπόδειξιν τῆς οἰκείας . δυνάμεως · δι´ ὡν δὲ λέγει , τοῦτο κατασκευάζει · « Ὁ πίνων μὲν γὰρ ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει · ὁ δὲ ἐκ τοῦ ἐμοῦ πίνων οὐ μὴ διψήσει . » Ὥστεεί θαυμάζεις τὸν Ἰακὼβ τὸν δόντα τὸ ὕδωρ τοῦτο , πολλῷ μᾶλλον ἐμὲ χρὴ θαυμάσαι , τὸ πολὺ βέλτιον ὕδωρ παρέχοντα . Ὃ γὰρ ἐγὼ δίδωμι , πηγὴ γίνεται ὕδατος ἀεὶ καὶ ἀεὶ πληθυνομένου . Οὐ γὰρ ὅσον λάβωσιν οἱ ἅγιοι ἐκ Θεοῦ τοιοῦτον καὶ ἄχρι τέλους τηροῦσιν · ἀλλὰ σπέρματα μὲν καὶ ἀρχὰς τοῦ ἀγαθοῦ δέχονται διὰ τῆς χάριτος , προσδαπανῶσι δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ αὔξυυσιν · ὃ καὶ διὰ τῆς τῶν ταλάντων παραβολῆς σημαίνει ὁ Κύριος , καὶ διὰ τοῦ πανδοχέως . Καὶ γὰρ ὁ τὰ δύο τάλαντα λαβὼν , ἐκέρδησεν ἄλλα δύο διὰ τῆς ἐπεργασίας · καὶ τῷ πανδοχεῖ δέ , τῷ τὸν τραυματισθέντα ὑπὸ λῃστῶν ἔποδεξαμένῳ , ὑπισχνεῖται ὁ Κύριος , ὅτι Ὃ ἐὰν προσδαπανήσης οἴκοθεν , ἐγὼ δώσω σοι . Τοῦτο οὖν κάνταῦθα αἰνίττεται · Δίδωμι μὲν ἐγὼ ὕδωρ τῷ διψῶντι , ἐκεῖνο δὲ , ὅπερ δίδωμι , οὐ μένει τοσοῦτον , ἀλλὰ πλημμυρεῖ , καὶ πηγὴ γίνεται . Δέδωκε δὲ τῷ Παύλῳ ὕδωρ βραχὺ ὁ Κύριος , τὰς τοῦ Ἀνανίου κατηχήσεις , ἀλλὰ πηγὴν ὁ Παῦλος τὸ βραχὺ ἐκεῖνο τῆς διδασκαλίας ὕδωρ τοῦ Ἀνανίου ἀπέδειξεν , ὥστε ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ φθᾶσαι τὰ τῆς πηγῆς ἐκείνης ὁρμήματα . Ἡ γυνὴ δὲ πῶς ποτε ἀρα περὶ ταῦτα διάκειται ; Ταπεινῶς μὲν ἔτι(νομίζει γὰρ περὶ ὕδατος αἰσθητοῦ τοὺς λόγους εἶναι ) , πλὴν ἀλλ´ ἐμφαίνει καί τινα προκοπήν . Τὸ μὲν γὰρ πρότερον ἡτόρει , λέγουσα · « Πόθεν ἔχεις ὕδωρ ἐγώ ; » νῦν δὲ
Lemmas: « μή σύ μείζων εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ Ἰακώβ , ὅς δίδωμι ἡμεῖς ὁ φρέαρ , καί αὐτός ἐκ αὐτός πίνω , καί ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ θρέμμα αὐτός · ἀποκρίνω Ἰησοῦς , καί εἶπον αὐτός · Πᾶς ὁ πίνω ἐκ ἀρτύω ὕδωρ οὗτος , διψάω πάλιν · ὅς δδʹ εἄν πίνω ἐκ ἀρτύω ὕδωρ , ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , οὖον μή διψάω εἰς ὁ αἰών · ἀλλά ὁ ὕδωρ ὅς δίδωμι αὐτός , γίγνομαι ἐν αὐτός πηγή ὕδωρ αλλομενω εἰς ζωή αἰώνιος , λέγος πρός αὐτός ὁ γυνή · κύριος , δίδωμι ἐγώ οὗτος ὁ ὕδωρ , ἵνα μή διψάω , μηδέ ἔρχομαι ἐνθάδε ἀντλέω . » πατήρ ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Ἰακώβ , εἰς ὁ Ἰουδαῖκὴν εὐγένεια αὐτός συνωθώ . Ὅρας δέ ἐγώ ὁ σύνεσις ὁ γυνή , πῶς εὐθύς ἀπό ὁ ὁ ὕδωρ διαφορά συλλογίζομαι καί ὁ διαφορά ὁ δίδωμι . εἰμί γάρ , φημί , τοιοῦτος ὕδωρ δίδωμι πάντως μείζων εἰμί ὁ ὁ πάρειμι ὕδωρ δίδωμι ἠχώ Ἰακώβ . ὁ δέ , « καί αὐτός ἐκ αὐτός πίνω , » ἔπαινος εἰμί ὁ ὁ ὕδωρ ἡδύτης . τοσοῦτος γάρ , φημί , ἀρέσκω ὁ πηγή ὁ πατριάρχης , ὡστε καί αὐτός πίνω , καί ὁ υἱός αὐτός . ὁ δέ καί ὁ θρέμμα αὐτός πίνω , ἐνδεικτικός εἰμί ὁ ἀφθονία ὁ ὕδωρ . οὖον μόνος γάρ , φημί , ἡδύς εἰμί ὁ ὕδωρ , καί οὔτως ἡδύς , ὡς καί ὁ Ἰακώβ πίνω ἐκ αὐτός · ἀλλά καί δαψιλής , καί οὕτως , ὥστε καί πρός ὁ πλῆθος ὁ θρέμμα ὁ πατριάρχης ἀρκέω . εἶπον δέ ὁ γυνή ὁ , « μή σύ μείζων εἰμί ὁ πατήρ ἐγώ ; » ὁ Κύριος φανερῶς μέν οὖον λέγω , ὅτι Ναίς μείζων εἰμί , ἵνα μή δόξα κομπάζω , μήπω δίδωμι ἀπόδειξις ὁ οἰκεῖος . δύναμις · δις ὡς δέ λέγω , οὗτος κατασκευάζω · « ὁ πίνω μέν γάρ ἐκ ὁ ὕδωρ οὗτος διψάω · ὁ δέ ἐκ ὁ ἐγώ πίνω οὖον μή διψάω . » Ὥστε θαυμάζω ὁ Ἰακώβ ὁ δίδωμι ὁ ὕδωρ οὗτος , πολύς μᾶλλον ἐγώ χρή θαυμάζω , ὁ πολύς ἀγαθός ὕδωρ παρέχω . ὅς γάρ ἐγώ δίδωμι , πηγή γίγνομαι ὕδωρ ἀεί καί ἀεί πληθύνω . οὖον γάρ ὅσος λαμβάνω ὁ ἅγιος ἐκ Θεός τοιοῦτος καί ἄχρι τέλος τηρέω · ἀλλά σπέρμα μέν καί ἀρχή ὁ ἀγαθός δέχομαι διά ὁ χάρις , προσδαπανάω δέ καί αὐτός καί αυξυυς · ὅς καί διά ὁ ὁ τάλαντον παραβολή σημαίνω ὁ Κύριος , καί διά ὁ πανδοχεύς . καί γάρ ὁ ὁ δύο τάλαντον λαμβάνω , κερδαίνω ἄλλος δύο διά ὁ ἐπεργασία · καί ὁ πανδοχεύς δέ , ὁ ὁ τραυματίζω ὑπό λῃστής εποδεχομαι , ὑπισχνέομαι ὁ Κύριος , ὅτι ὅς ἐάν προσδαπανάω οἴκοθεν , ἐγώ δίδωμι σύ . οὗτος οὖν κάνταῦθα αἰνίσσομαι · δίδωμι μέν ἐγώ ὕδωρ ὁ διψάω , ἐκεῖνος δέ , ὅσπερ δίδωμι , οὖον μένω τοσοῦτος , ἀλλά πλημμυρέω , καί πηγή γίγνομαι . δίδωμι δέ ὁ Παῦλος ὕδωρ βραχύς ὁ Κύριος , ὁ ὁ Ἀνανίας κατηχέω , ἀλλά πηγή ὁ Παῦλος ὁ βραχύς ἐκεῖνος ὁ διδασκαλία ὕδωρ ὁ Ἀνανίας ἀποδείκνυμι , ὥστε ἀπό Ἱεροσόλυμα μέχρι ὁ Ἰλλυρικός φθάνω ὁ ὁ πηγή ἐκεῖνος ὅρμημα . ὁ γυνή δέ πῶς ποτός ἀρά περί οὗτος διάκειμαι ; ταπεινός μέν ετι(νομιζεω γάρ περί ὕδωρ αἰσθητής ὁ λόγος εἰμί ) , πλήν ἀλ ἐμφαίνω καί τις προκοπή . ὁ μέν γάρ πρότερος ἀτορέω , λέγω · « πόθεν ἔχω ὕδωρ ἐγώ ; » νῦν δέ