cogPG.PG123 437
Ἐμὸν ἔρχον ἐστὶ , τὸ συνάγειν τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα , ἐκείνου ἔργον , τὸ τὰ συνηγμένα σκορπίζειν . Πῶς οὖν τοιαῦτα περὶ ἐμοῦ λογίζεσθε , ὅτι κοινωνίαν ἔχω πρὸς τὸν Σατανᾶν ; Ἀλλ´ ὄντως ὁ τοιοῦτος λογισμὸς ὑμῖν συνέβη ἀπὸ τοῦ Κμᾶλλον ὑμᾶς δαιμονᾷν . Καὶ γὰρ εἴχετε μὲν καὶ πρώην τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα ἐνοικοῦν ἐν ὑμῖν , ὅτε εἰδωλολατρεῖτε , καὶ τοὺς προφήτας ἐφονεύετε · εἶτα ἔδοξεν ἐξελθεῖν ἐξύμῶν , εἶτα νῦν ὑποστρέψαν εἰς τὸν καυτοῦ οἶκον , τουτέστι τὰς ὑμετέρας ψυχὰς , μετὰ πνευμάτων ἑπτὰ , ἥγουν πολλῶν · τὸ γὰρ ἑπτὰ , ἀντὶ τοῦ , πολλὰ , νοεῖται παρὰ τῇ Γραφῇ · ἐποίησεν ὑμῖν τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων . Ὅσῳ τότε μὲν ὅταν εἰδώλοις ἐλατρεύετε , τοὺς προφήτας ἀπεκτιννύετε , καὶ οὔπω οὐδὲν εἰς τὸν τοῦ Θεοῦ Υἱὸν προδήλως δι´ ὑμᾶς ἐν σαρκὶ φανέντα ὑβρίζετε . Νῦν δὲ ποία ἐλπίς σωτηρίας , ὅτε καὶ σαρκωθέντος τοῦ Υἱοῦ , καὶ δι´ ὑμᾶς θαυματουργοῦντος , ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἀγνωμοσύνης καὶ ὕβρεως ἑστήκατε ; Ἅνυδροι δὲ τόποι , αἱ τῶν μηδὲν ὑδαρὲς ἐχόντων ψυχαὶ μηδὲ ἔκλυτον , ἀλλὰ καὶ ξηραὶ , καὶ μεμεριμνημέναι , ἐν αἷς οὐδεμίαν εὑρίσκει τὸ πνεῦμα τῆς ἀκαθαρσίας ἀνάπαυσιν . Ἐπεὶ τοίνυν ἐν ταῖς τοιαύταις ψυχαῖς οὐδεμίαν ἐνοικήσεως χώραν ἔχει ὁ πονηρὸς , ἐπὶ τοὺς Ἰουδαίους τρέπεται , καὶ γίνεται αὐτῶν τὰ ἔσχατα χείρονα τῶν πρώτων · οὐκέτι γὰρ παρ´ αὐτοῖς προφῆται · ἀπέκτειναν γὰρ τὸν λόγον · οὐκέτι χρίσμα · τὸν γὰρ Χριστὸν ἐσταύρωσαν . Ταῦτα δὲ ἐν αὐτοῖς ὡρῶντο πρώην , εἰ καὶ εἰδωλολάτρουν , νῦν δὲ ἐπεὶ εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ ἥμαρτον , πάντων ἐστέρηνται . ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα , ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου , εἶπεν αὐτῷ · μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά οε , καὶ μαστοί , οὓς ἐθήλασας . Αὐτὸς ὁὲ εἶπε · Μενοῦνγε , μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , καὶ φυλάσσοντες αὐτόν , Τῶν δὲ ὄχλων ἐπαθροιζομένων , ἤρξατο λέγειν · Ἱ γενεὰ αὔτη πονηρά ἐστι , σημεῖον ἐπιζητεῖ , καὶ σημεῖον οὐ δοθήσεται αὐτῇ , εἰ μὴ τὸ σημεῖον Ἰωνᾶ τοῦ προφήτου . Καθὼς γὰρ ἐγένετο Ἰωνᾶς σημεῖον τοῖς Νινενίταις , οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου τῇ γενεᾷ ταύτῃ . Βασίλισσα νότου ἐγερθήσεται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῶν ἀνδρῶν τῆς γενεᾶς ταύτης , καὶ κατακρινεῖ αὐτοὺς , ὅτι ἦλθεν ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἀκοῦσαι τὴν σοφίαν Σολομῶντος , καὶ ἱδοὺ πλεῖον Σολομῶντος ὧδε . Ἄνδρες Νινευῖται ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει μετὰ τῆς γενεᾶς ταύτης . καὶ κατακρινοῆτιο αὐτὴν , ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ , καὶ ἱδοὺ πλεῖον Ἰωνᾶ ὧδε . » Τῶν Φαρισαίων καὶ Γραμματέων Ἀιαβαλλόντων τὰ θαύματα , ἡ γυνὴ τὸ ἄδολον χρῆμα καὶ ἀπλοῦν εὐφημεῖ . Ποῦ δέ εἰσιν οἱ λέγοντες φαντασία φανῆναι τὸν Κύριον ; Ἰδοὺ γὰρ καὶ μαστοὺς θηλάσαι μαρτυρεῖται . Αὐτὸς δὲ μακαρίζει τοὺς φυλάσσοντας τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , οὐ ἐκβάλλων τοῦ μακαρισμοῦ τὴν Μητέρα αὐτοῦ , ἄπαγε , ἀλλὰ δεικνύων , ὅτι οὐδὲν οὐδὲ ἐκείνη ὡφεληθήσεται ἀπὸ τοῦ τεκεῖν αὐτὸν καὶ θηλάσαι , εἰ μὴ καὶ τὴν ἄλλην ἄπασαν ἀρετὴν ἔχοι . Ἄρα δὲ καὶ πρὸς τὸν καιρὸν ταῦτά απσιν . Ἐπεὶ γὰρ οἱ βάσκανοι καὶ ἀνήκοοι τῶν λόγων αὐτοῦ διέβαλλον τοὺς ἀκούοντας , αὐτὸς τὸ ἐναντίον ποιῶν , μᾶλλον μακαρίζει τοὺς ἀκούοντας . Τάχα δὲ
Lemmas: ἐμός ἔρχομαι εἰμί , ὁ συνάγω ὁ τέκνον ὁ Θεός ὁ διασκορπίζω , ἐκεῖνος ἔργον , ὁ ὁ συνάγω σκορπίζω . Πῶς οὖν τοιοῦτος περί ἐγώ λογίζομαι , ὅτι κοινωνία ἔχω πρός ὁ Σατανᾶς ; Ἀλ εἰμί ὁ τοιοῦτος λογισμός σύ συμβαίνω ἀπό ὁ Κμᾶλλον σύ δαιμονάω . καί γάρ ἔχω μέν καί πρώην ὁ ἀκάθαρτος πνεῦμα ἐνοικέω ἐν σύ , ὅτε εἰδωλολατρέω , καί ὁ προφήτης φονεύω · εἶτα δοκέω ἐξέρχομαι ἐξύμῶν , εἶτα νῦν ὑποστρέπω εἰς ὁ καυτός οἶκος , τουτέστι ὁ ὑμέτερος ψυχή , μετά πνεῦμα ἑπτά , ἤγουν πολύς · ὁ γάρ ἑπτά , ἀντί ὁ , πολύς , νοέω παρά ὁ γραφή · ποιέω σύ ὁ ἔσχατος χείρων ὁ πρῶτος . ὅσος τότε μέν ὅταν εἴδωλον λατρεύω , ὁ προφήτης ἀποκτείνω , καί οὔπω οὐδείς εἰς ὁ ὁ Θεός υἱός πρόδηλος δις σύ ἐν σάρξ φαίνω ὑβρίζω . νῦν δέ ποῖος ἐλπίς σωτηρία , ὅτε καί σαρκόω ὁ υἱός , καί δις σύ θαυματουργέω , ἐπί ὁ αὐτός ἀγνωμοσύνη καί ὕβρις ἵστημι ; άνυδρος δέ τόπος , ὁ ὁ μηδείς ὑδαρής ἔχω ψυχή μηδέ ἔκλυτος , ἀλλά καί ξηρός , καί μεριμνάω , ἐν ὅς οὐδείς εὑρίσκω ὁ πνεῦμα ὁ ἀκαθαρσία ἀνάπαυσις . ἐπεί τοίνυν ἐν ὁ τοιοῦτος Ψυχή οὐδείς ἐνοίκησις χώρα ἔχω ὁ πονηρός , ἐπί ὁ Ἰουδαῖος τρέπω , καί γίγνομαι αὐτός ὁ ἔσχατος χείρων ὁ πρῶτος · οὐκέτι γάρ παρ´ αὐτός προφήτης · ἀποκτείνω γάρ ὁ λόγος · οὐκέτι χρίσμα · ὁ γάρ Χριστός σταυρόω . οὗτος δέ ἐν αὐτός ὁράω πρώην , εἰμί καί εἰδωλολατρέω , νῦν δέ ἐπεί εἰς ὁ υἱός ὁ Θεός ἁμαρτάνω , πᾶς στερέω . γίγνομαι δέ ἐν ὁ λέγω αὐτός οὗτος , ἐπαίρω τις γυνή φωνή ἐκ ὁ ὄχλος , εἶπον αὐτός · μακάριος ὁ κοιλία ὁ βαστάζω οεʹ , καί μαστός , ὅς θηλάζω . αὐτός οεʹ εἶπον · μέν , μακάριος ὁ ἀκούω ὁ λόγος ὁ Θεός , καί φυλάσσω αὐτός , ὁ δέ ὄχλος ἐπαθροίζω , ἄρχω λέγω · Ι γενεά οὗτος πονηρός εἰμί , σημεῖον ἐπιζητέω , καί σημεῖον οὖον δίδωμι αὐτός , εἰμί μή ὁ σημεῖον Ἰωνᾶς ὁ προφήτης . καθώς γάρ γίγνομαι Ἰωνᾶς σημεῖον ὁ νινενιος , οὕτως εἰμί καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁ γενεά οὗτος . Βασίλισσα νότος ἐγείρω ἐν ὁ κρίσις μετά ὁ ἀνήρ ὁ γενεά οὗτος , καί κατακρίνω αὐτός , ὅτι ἔρχομαι ἐκ ὁ πέρας ὁ γῆ ἀκούω ὁ σοφία Σολομών , καί ἰδού πλείων Σολομών ὧδε . ἀνήρ Νινευῖται ἀνίστημι ἐν ὁ κρίσις μετά ὁ γενεά οὗτος . καί κατακρίνω αὐτός , ὅτι μετανοέω εἰς ὁ κήρυγμα Ἰωνᾶς , καί ἰδού πλείων Ἰωνᾶς ὧδε . » ὁ Φαρισαῖος καί Γραμματεύς Ἀιαβαλλόντων ὁ θαῦμα , ὁ γυνή ὁ ἄδολος χρῆμα καί ἀπολόω εὐφημέω . πός δέ εἰμί ὁ λέγω φαντασία φαίνω ὁ κύριος ; ἰδέ γάρ καί μαστός θηλάζω μαρτυρέω . αὐτός δέ μακαρίζω ὁ φυλάσσω ὁ λόγος ὁ Θεός , οὖον ἐκβάλλω ὁ μακαρισμός ὁ Μήτηρ αὐτός , ἀπάγω , ἀλλά δείκνυμι , ὅτι οὐδείς οὐδέ ἐκεῖνος ὠφελέω ἀπό ὁ τίκτω αὐτός καί θηλάζω , εἰμί μή καί ὁ ἄλλος ἅπας ἀρετή ἔχω . ἄρας δέ καί πρός ὁ καιρός οὗτος ΑΠΣΙ . ἐπεί γάρ ὁ βάσκανος καί ἀνήκοος ὁ λόγος αὐτός διαβάλλω ὁ ἀκούω , αὐτός ὁ ἐναντίος ποιέω , μᾶλλον μακαρίζω ὁ ἀκούω . Τάχα δέ