cogPG.PG123 289
ΕΑΡΙΤ ii . καίτοι περίττωμά ἐστι πᾶν πτύσμα , ἀλλ´ ἐπὶ τοῦ Κυρίου καινότερα καὶ θεῖα πάντα . Ἀναβλέψας δὲ εἰς τὸν οὐρανὸν στενάζει , τάχα μὲν καὶ ὡς παραταλῶν τὸν Πατέρα ἵνα ἐλεήσῃ τὸν ἄνθρωπον , καὶ ἡμᾶς διδάσκων , ἐπειδὰν μέλλωμεν θαῦμα ποιεῖν . πρὸς Θεὸν ὁρᾷν , κἀκεῖθεν ἐξαιτεῖσθαι τὴν τῶν θαυμάτων δύναμιν · τάχα δὲ καὶ ὥσπερ ἐλεῶν τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , πῶς οὕτω παρεδόθη τῷ διαβόλῳ , ὥστε οὔτως ἐμπαίζεσθαι καὶ τοιαῦτα πάσχειν . Ὅθεν καὶ θεραπεύσας , κηρύττεται παρὰ τῶν θεραπευομένων , κἂν αὐτὸς αὐτοῖς διαστέλληται καὶ παραγγέλλη μηδὲν λέγειν . Διδασκόμεθα γὰρ ἐντεῦθεν ὡς ὅταν μὲν εὐεργετῶμεν , οὐκ ὀφείλομεν ἀπαιτεῖν κρότους καὶ διαφημισμούς · ὅταν δὲ εὐεργετώμεθα , κηρύσσειν καὶ φημίζειν τοὺς ἀγαθοποιήσαντας , κἂν ἐκεῖνοι μὴ θέλωσιν ΚΕΦΑΛ . Πʹ . Περὶ τῶν ἑπτὰ ἄρτων . Περὶ τῶν ἷητούντων σημεῖον . Περὶ τῆς ζυμης τῶν φαρισαίων . Περὶ τοῦ τυφλοῦ . Περὶ τῆς ἐν Καισαρείᾳ ἐπερωτήσεως . Περὶ τῆς ἐπιτιμήσεως Πέτρου . « Ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις παμπόλλου ὄχλου ὄντος , καὶ μὴ ἐχόντων τί φάγωσι , προσκαλεσάμενος ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ , λέγει αὐτοῖς · Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον , ὅτι ἤδη ἡμέρας τρεῖς προσμένουσί μοι , καὶ οὐκ ἔχουσι τί φάγωσι . Καὶ ἐὰν ἀπολύσω αὐτοὺς νήστεις εἰς οἷκον αὐτῶν , ἐκλυθήσονται ἐν τῆ ὁδῷ · τινὲς γὰρ αὐτῶν μακρόθεν ἤκασι . Καὶ ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ · Πόθεν τούτους δυνήσεταί τις ὧδε χορτάσαι ἄρτων ἐπ´ ἐρημίας · Καὶ ἐπηρώτα αὐτούς · Πόσους ἄρτους ἔχετε ; Οἱ δὲ εἶπον . Ἑπτά . Καὶ παρήγγειλε τῷ ὄχλῳ ἀναπεσεῖν ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους , εὐχαριστήσας , ἔκλασε , καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , ἵνα παραΞαι καὶ παρέθηκαν τῷ ὄχλῳ , καὶ εἶχον ἐχθύδια ὀλίγα , καὶ εὐλογήσας , εἶπε παραθεῖναι καὶ αὐτά . Ἔφαγον δὲ καὶ ἐχορτάσθησαν . Καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἐπτὰ σπυρίδας . ἦσαν δὲ οἱ φαγόντες ὡς τετρακισχίλιοι , καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς . » Ἦδη καὶ πρότερον ἐθαυματούργησέ τι τοιοῦτον ὁ Κύριος , καὶ νῦν δὲ θαυματουργεῖ , ἀφορμῆς εὐλόγου δραξάμενος . Ἡ δὲ ἦν , τὸ τρεῖς ἡμέρας παραμεῖναι τὸν ὄχλον , καὶ τὰ ἐφόδια ἀκάτου ἀναλωθῆναι . Οὐ πάντοτε γὰρ ἐθαυματούργει ἐπὶ ταῖς τροφαῖς , ἵνα μὴ
Lemmas: ΑΤ ii . καίτοι περίσσωμα εἰμί πᾶς πτύσμα , ἀλ ἐπί ὁ κύριος καινός καί θεῖον πᾶς . ἀναβλέπω δέ εἰς ὁ οὐρανός στενάζω , τάχα μέν καί ὡς παραταλῶν ὁ πατήρ ἵνα ἐλεέω ὁ ἄνθρωπος , καί ἐγώ διδάσκω , ἐπειδάν μέλλω θαῦμα ποιέω . πρός θεός ὁράω , ἐκεῖθεν ἐξαιτέω ὁ ὁ θαῦμα δύναμις · τάχα δέ καί ὥσπερ ἐλεέω ὁ ἀνθρώπινος φύσις , πῶς οὗτος παραδίδωμι ὁ διάβολος , ὥστε οὔτως ἐμπαίζω καί τοιοῦτος πάσχω . ὅθεν καί θεραπεύω , κηρύσσω παρά ὁ θεραπεύω , κἀν αὐτός αὐτός διαστέλλω καί παραγγέλλω μηδείς λέγω . διδάσκω γάρ ἐντεῦθεν ὡς ὅταν μέν εὐεργετέω , οὐ ὀφείλω ἀπαιτέω κρότος καί διαφημισμός · ὅταν δέ εὐεργετέω , κηρύσσω καί φημίζω ὁ ἀγαθοποιέω , κἀν ἐκεῖνος μή ἐθέλω ΚΕ . μετά . περι ὁ ἑπτά ἄρτος . περι ὁ ἵημι σημεῖον . περι ὁ ζύμη ὁ Φαρισαῖος . περι ὁ τυφλός . περι ὁ ἐν Καισάρεια ἐπερώτησις . περι ὁ ἐπιτίμησις Πέτρος . « ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα παμπολύς ὄχλος εἰμί , καί μή ἔχω τίς ἐσθίω , προσκαλέω ὁ Ἰησοῦς ὁ μαθητής αὐτός , λέγω αὐτός · σπλαγχνίζομαι ἐπί ὁ ὄχλος , ὅτι ἤδη ἡμέρα τρεῖς προσμένω ἐγώ , καί οὐ ἔχω τίς ἐσθίω . καί ἐάν ἀπολύω αὐτός νῆστις εἰς οἶκος αὐτός , ἐκλύω ἐν τῆ ὁδός · τις γάρ αὐτός μακρόθεν ἥκω . καί ἀποκρίνω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός · πόθεν οὗτος δύναμαι τις ὧδε χορτάζω ἄρτος ἐπι ἐρημία · καί ἐπερωτάω αὐτός · πόσος ἄρτος ἔχω ; ὁ δέ εἶπον . ἑπτάς . καί παραγγέλλω ὁ ὄχλος ἀναπίπτω ἐπί ὁ γῆ , καί λαμβάνω ὁ ἑπτά ἄρτος , εὐχαριστέω , κλάω , καί δίδωμι ὁ μαθητής αὐτός , ἵνα παραΞαι καί παρατίθημι ὁ ὄχλος , καί ἔχω ἐχθύδια ὀλίγος , καί εὐλογέω , εἶπον παρατίθημι καί αὐτός . ἔφαγον δέ καί χορτάζω . καί ἀείρω περίσσευμα κλάσμα ἑπτά σπυρίς . εἰμί δέ ὁ ἐσθίω ὡς τετρακισχίλιοι , καί ἀπολύω αὐτός . » ἤδη καί πρότερος θαυματουργώ τίς τοιοῦτος ὁ Κύριος , καί νῦν δέ θαυμασιουργέω , ἀφορμή εὔλογος δράσσομαι . ὁ δέ εἰμί , ὁ τρεῖς ἡμέρα παραμένω ὁ ὄχλος , καί ὁ ἐφόδια ἄκατος ἀναλίσκω . οὖον πάντοτε γάρ θαυμασιουργέω ἐπί ὁ τροφή , ἵνα μή