cogPG.PG123 157
ἀνθρώπου τὸ περιπατεῖν ἐπὶ θαλάσσης , ἀλλὰ Θεοῦ , καθὰ καὶ ὀ Δαυὶδ λέγει · « Ἐν τῇ θαλάσσῃ αἱ ὀδοί σουκαὶ αὶ τρίβοι σου ἐν ὕδασι πολλοῖς . » Ἀνακτίον δὲ τὸν λόγον · σκάφος , ἡ γῆ · κύματα , ὁ βίος ὓπὸ τῶν πονηρῶν πνευμάτων ταραττόμενος , νὺξ , ἡ ἀγνωσία . Ἐν τῇ τετάρτῃ δὲ φυλακῇ , πρὸς τῷ τέλει δηλονότι τῶν αἰώνων , ἐπέστη ὁ Χριστός . Πρώτη μὲν γὰρ φυλακὴ , ἡ πρὸς Ἀβραὰμ διαθήκη · δευτέρα , ὁ Μωσέως νόμος · τρίτη , οἱ προφῆται · τετάρτη , ἡ τοῦ Κυρίου παρουσία · αὐτὸς γὰρ ἔσωσε τοὺς κλυδωνιζομένους , εἰσελθὼν καὶ γενόμενος μεθ´ ἡμῶν , ὥστε ἡμᾶς ἐπιγνόντας αὐτὸν ὡς Θεὸν προσκυνεῖν . Ὅρα δὲ καὶ τοῦτο , πῶς τὴν ἄρνησιν τοῦ Πέτρου , εἶτα τὴν ἐπιστροφὴν καὶ μετάνοιαν , προ . ἐσήμανε τὰ ἐν τῇ θαλάσση αὐτῷ συμβάντα · ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ λέγει θρασυνόμενος · « Οὐ μή σε ἀπαρνήπομαι · » οὗτω κἀνταῦθα · Κέλευσόν με ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ θδατα · καὶ ὥσπερ τότε συνεχωρήθη ἀρνήσασθαι , οὓτω κἀνταῦθα σνγχορεῖται ποντίζεσθαι · ἐνταῦθα χεῖρα δέδωκεν αὐτῷ ὁ Κύριος , καὶ οὐκ ἀφῆκε πονσισθῆναι . κἀκεῖ διὰ κης ματανοίας αὐτὸν ἀπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀρνήσεως εἴλνυσεν « Καὶ διαπεράσαντες , ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρἕτ . Καὶ επιγνόντες αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπο ἐκείνου , ἀπέστειλαν εἰς ὅλην τὴν περίχωρον ἐκείνην , καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας , καὶ παρεκάλουν αὐτὸν , ἵνα μόνον ἅύωνται τοῦ κρασπέδου τοῦἰματίου αὐτοῦ · καὶ ὅσοι ἤψαντο , διεσώθησαν . » Διὰ πολλοῦ χρόνου ἐπιδημήσαντα τῇ Ιεννησαρὶτ τὸν Ἰησοῦν , οὐ μόνον ἐκ τῆς ὄψεως , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῶν σημείων ἐπιγνόντες οἱ ἄνθρωποι , πίστιν ἐνδείκνυνται θερμὴν · ὥστε ἐπιθυμεῖν καὶ τοῦ κρασπέδου ἄψασθαι , καὶ δὴ τοῦτο ποιήσαντες ἐθεοαπεύθησαν . οὕτως οὖν καὶ σὺ ἂψαι τοῦ ἄκρου τοῦ ἱματίου τοῦ Χριστοῦ , ἤτοι τοῦ τέλους τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ ἐπιδημίας . Ἐὰν γὰρ πιστεύσῃς ὅτι ἀνελήφθη , σωθήσῃ · ἱμάτιον γὰρ ἡ σάρξ · κράσπεδον δὲ ταύτης , τὸ τέλος τῆς ἐν γῇ ζωῆς . ΚΔΑΡΙΤ Ν . ΚΕΦΑΛ . ΙΕʹ . Περὶ τῆς παραβάσεως τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων . Περὶ της λαναναίας . Περὶ τῶν θεραπευθέντων ὄχλων . Περὶ τῶν ἑπτὰ ἄρτων « Τότε προσέρχονται τῷ Ἰφσοῦ οἱ ἀπὸ Ἰεροσολύμων Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι , λέγοντες · Διατί οἱ μαθηταί σου παραβαῖνουσι τὴν παράδοσιν τῶν πρεσβυτέρων ; οὐ γὰρ νίπτονται τὰς χεῖρας αὐτῶν , ὅταν ἄρτον ἐσθίωσιν . » Εἰ καὶ πᾶσαι αἱ χῶραι εἶχον Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους , ἀλλ´ οἱ ἐντιμότεροι ἐν Ἱερουσαλὴμ ἦσαν · διὸ καὶ οὗτοι ἐφθόνουν μάλιστα , ὡς φιλοδοξότεροι · ἕθος δὲ εἶχον οἱ Ἰουδαῖοι , μὴ ἀνίπτοις χεραὶν ἐσθίειν , ἀπὸ παλαιᾶς παραδόσεως . Ταύτης οὖν τῆς παραδόσεως καταφρονοῦντας ὀρῶντες τοὺς μαθητὰς , ἐνόμισαν αὐτοὺς ἐἔουθενεῖν τοὺς πρεσβυτέρους . Τί οὖν ὁ Σωτήρ : Οὐδὲν μὲν πρὸς τοῦτο ἀπολογεῖται · ἀντεγκαλεῖ δὲ αὐτοῖς , « Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς · Διατί καὶ ὑμεῖς παραβαῖνετε τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν παράδοσιν ὑμῶν ; Ὁ γὰρ Θεὸς ἐνετείλατο , λέγων · Τίμα τὸν
Lemmas: ἄνθρωπος ὁ περιπατέω ἐπί θάλασσα , ἀλλά Θεός , καθά καί ὁ Δαυίδ λέγω · « ἐν ὁ θάλασσα ὁ ὁδός σουκης ὅς τρίβω σύ ἐν ὕδωρ πολύς . » Ἀνακτίον δέ ὁ λόγος · σκάφος , ὁ γῆ · κῦμα , ὁ βίος ὑπό ὁ πονηρός πνεῦμα ταράσσω , νύξ , ὁ ἀγνωσία . ἐν ὁ τέταρτος δέ φυλακή , πρός ὁ τέλος δηλονότι ὁ αἰών , ἐφίστημι ὁ Χριστός . Πρώτη μέν γάρ φυλακή , ὁ πρός Ἀβραάμ διαθήκη · δύο , ὁ Μωσῆς νόμος · τρίτος , ὁ προφήτης · τέταρτος , ὁ ὁ κύριος παρουσία · αὐτός γάρ σῴζω ὁ κλυδωνίζω , εἰσέρχομαι καί γίγνομαι μεθ´ ἐγώ , ὥστε ἐγώ ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὡς θεός προσκυνέω . Ὅρας δέ καί οὗτος , πῶς ὁ ἄρνησις ὁ Πέτρος , εἶτα ὁ ἐπιστροφή καί μετάνοια , προ . σημαίνω ὁ ἐν ὁ θάλασσα αὐτός συμβαίνω · ὥσπερ γάρ ἐκεῖ λέγω θρασύνω · « οὖον μή σύ απαρνηπομης · » οὗτος ἐνταῦθα · κελεύω ἐγώ ἔρχομαι ἐπί ὁ θδατα · καί ὥσπερ τότε συγχωρέω ἀρνέομαι , οὕτως ἐνταῦθα σνγχορεω ποντίζω · ἐνταῦθα χείρ δίδωμι αὐτός ὁ Κύριος , καί οὐ ἀφίημι πονσισθῆναι . ἐκεῖ διά κέω ματανοια αὐτός ἀπό ὁ βυθός ὁ ἄρνησις λύνω « καί διαπεράω , ἔρχομαι εἰς ὁ γῆ Γεννησαρέτ . καί ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ἀνήρ ὁ τόπος ἐκεῖνος , ἀποστέλλω εἰς ὅλος ὁ περίχωρος ἐκεῖνος , καί προσφέρω αὐτός πᾶς ὁ κακῶς ἔχω , καί παρακαλέω αὐτός , ἵνα μόνος ἰαύω ὁ κράσπεδον τουιματιον αὐτός · καί ὅσος ἅπτω , διασῴζω . » Ζεύς πολύς χρόνος ἐπιδημέω ὁ Ιεννησαρὶτ ὁ Ἰησοῦς , οὖον μόνος ἐκ ὁ ὄψις , ἀλλά καί ἐκ ὁ σημεῖον ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄνθρωπος , πίστις ἐνδείκνυμι θερμός · ὥστε ἐπιθυμέω καί ὁ κράσπεδον ἅπτω , καί δή οὗτος ποιέω εθεοαπευθημι . οὕτως οὖν καί σύ ἅπτω ὁ ἄκρος ὁ ἱμάτιον ὁ Χριστός , ἤτοι ὁ τέλος ὁ ἔνσαρκος αὐτός ἐπιδημία . ἐάν γάρ πιστεύω ὅτι ἀναλαμβάνω , σῴζω · ἱμάτιον γάρ ὁ σάρξ · κράσπεδον δέ οὗτος , ὁ τέλος ὁ ἐν γῆ ζωή . ΑΔ Ν . ΚΕ . ἵημι . περι ὁ παράβασις ὁ ἐντολή ὁ Θεός διά ὁ παράδοσις ὁ ἄνθρωπος . περι ὁ λαναναίας . περι ὁ θεραπεύω ὄχλος . περι ὁ ἑπτά ἄρτος « τότε προσέρχομαι ὁ Ἰφσοῦ ὁ ἀπό Ἱερουσαλήμ Γραμματεύς καί Φαρισαῖος , λέγω · διατί ὁ μαθητής σύ παραβαίνω ὁ παράδοσις ὁ πρέσβυς ; οὖον γάρ νίζω ὁ χείρ αὐτός , ὅταν ἄρτος ἐσθίω . » εἰμί καί πᾶς ὁ χώρα ἔχω Γραμματεύς καί Φαρισαῖος , ἀλ ὁ ἔντιμος ἐν Ἱεροσόλυμα εἰμί · διό καί οὗτος φθονέω μάλιστα , ὡς φιλόδοξος · ἔθος δέ ἔχω ὁ Ἰουδαῖος , μή ἄνιπτος χεραὶν ἐσθίω , ἀπό παλαιός παράδοσις . Ταύτη οὖν ὁ παράδοσις καταφρονέω ὁράω ὁ μαθητής , νομίζω αὐτός εἶμι ὁ πρέσβυς . τις οὖν ὁ Σωτήρ : οὐδείς μέν πρός οὗτος ἀπολογέομαι · ἀντεγκαλέω δέ αὐτός , « ὁ δέ ἀποκρίνω εἶπον αὐτός · διατί καί σύ παραβαίνω ὁ ἐντολή ὁ Θεός διά ὁ παράδοσις σύ ; ὁ γάρ θεός ἐντέλλω , λέγω · Τίμα ὁ