cogPG.PG123 665
πάντη λαθεῖν εἴασεν · ἐκεῖνο μὲν , ἵνα μὴ ἀπαναισχυντήσας φιλονεικότερος γένηται · τοῦτο δὲ , ἵνα μὴ ἀδεῶς ἐργάζηται τὸ τόλμημα , οἰα νομίζων λανθάνειν . Ἐὰ τούτου δὲ καὶ τοῦτο μανθάνομεν , ὅτι οὐκ ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ ποιεῖν εἴωθεν ἀγαθοὺς ὁ Θεὸς , οὐδὲ ἡ ἐκλογὴ αὐτοῦ βιάζεται τὴν προαίρεσιν ἡμῶν , καὶ-κακὴν οὖσαν ἀναγκάζει γενέσθαι ἀγαθήν . Ἀλλὰ´ ἡ μὲν ἐκλογὴ γίνεται παρὰ Θεοῦ , προτρέποντος ἡμᾶς ἐπὶ τὸ καλὸν , καὶ τὴν αὐτοῦ ἐφαπλοῦντος ἡμῖν ἀγαθότητα · ἐν δὲ τῇ γνώμῃ ἡμῶν καὶ τῇ προαιρέσει κεῖται τὸ σωθῆναι . καὶ ἀξίως τῆς ἐκλογῆς περιπατῆσαι , ἢ τοὐναν τίον . Θαύμασον δὲ , ὅτι τοσοῦτον ὁ διάβολος πολεμεῖ . ὡς δυνηθῆναι ἕνα τῶν δώδεκα ἀφαρπάσαι , τῶν ἐγειράντων νεκροὺς , καὶ θαύματα ποιησάντων , καὶ τῆς πνευματικῆς τοῦ Κυρίου διδασκαλίας καὶ ζωοποιοῦ ἀπολαυσάντων . Καὶ ποῦ λοιπὸν σωτηρίας ἐλπὶς ἡμῖν τοῖς ἐθελουσίως ἐκ νεότητος ἑαυτοὺς τῇ κακίᾳ δουλώσασι ; Διὸ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς , ὡς θαυμάζων , εἶπε τὸ « Εἷς ὧν ἐκ τῶν δώδεκα . » Καίτοι γὰρ . φησὶ , τούτου τοῦ ἀγίου χοροῦ ὢν , ὅμως τῆ πονηρᾷ προαιρέσει ἀνάξιος εὑρέθη · οὕτως ἐθελότρεπτον ζῶον Δ ἄνθρωπος . Καὶ λοιπὸν ἐῤῥέτωσαν Μανιχαῖοι . Οὐ γὰρ ἀπὸ φύσεως ἐσμεν κακοί · ἦ γὰρ ἂν πάντοτε ἐνήργει ἐν ἡμῖν ἡ κακία . Νῦν δὲ οὐ πάντοτε ἦν Ἰούδας κακὸς , ἀλλὰ’´ ἦν , ὅτε ἦν ἅγιος . προαιρέσει ἄρα τὰ κακὰ καὶ τίκτονται καὶ αὐξάνονται ΚΕΦΑ Ζʹ . Περὶ τῆς ἀναβάσεως τοῦ Κυρίου ὡς ἐν κρυπτῷ εἰς τὴν ἐορτήν . Περὶ τῶν Ἰουδαίων θαυμαζόντων , πῶς ὁ Ἰησοῦς γράμματα οὐδέ μὴ μεαθηκώς . Περὶ τοῦ σχίσματος τοῦ ὄχλου περὶ ἀρίστου . Περὶ τῆς τῶν ἀρχόντων καὶ Νκοσήμου ἀμφισβητήσεως . « Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ · οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν , ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι . Ἥν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ Σκηνοπηγία . Επον οὐν πρὸς αὐτὸν οἰ ἀδελφοὶ αὐτοῦ · Μετάβηθι ἐντεῦθεν . καὶ ὕπαγε εἰς Ἰουδαίαν , ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσι τὰ ἔργα ἃ ποιεῖς · οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῶ τι ποιεῖ , καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παῤόησία εἶναι . Εἰ ταῦτα ποιεῖς , φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ . Οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν . » Διὰ τοὺς μιαιφόνους Ἰουδαίους ἀναχωρεῖ , οὐκ ὡς δει´ ὥν πρὸς τὸν θάνατον · ἐνῆν γὰρ αὐτὸν καὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν περιπατεῖν , καὶ μηδὲν παθεῖν · ἀλλὰ´ εἰ τοιαῦτα πάντοτε ἐποίει , οὐκ ἂν ἐπιστεύθη , ὅτι ἄνθρωπος γέγονεν , ἀλλὰ φαντασία ἔδοξεν ἄν . ὅθεν νῦν μὲν ὑποστέλλεται βεβαιῶν καὶ πιστούμενος τὸ ἀνθρώπινον , καὶ ἐντρέπων πάντας τοὺς κατὰ φαντασίαν αὐ τὸν σαρκωθῆναι λέγοντας , Μάνεντα , Μαρκίωνα , καὶ Βασιλείδην , καὶ τοὺς ὁμοίους . Ἄλλοτε δὲ πάλιν ἐν μέσῳ ὢν τῶν φονώντων , καὶ κατ´ αὐτοῦ λυττώντων . ἀβλαβής διαμένει , καὶ δείκνυσι τὰ τῆς θεότητος , κα ταισχύνων τὸν Σαμοσατέα Παῦλον , καὶ πείθων πάντας ὅτι οὐ ψιλὸς ἄνθρωπος , ἀλλὰ καὶ Θεὸς ἦν . ΥποΤΑΡΟΤ vii
Lemmas: πάντῃ λανθάνω ἐάω · ἐκεῖνος μέν , ἵνα μή ἀπαναισχυντέω φιλόνεικος γίγνομαι · οὗτος δέ , ἵνα μή ἀδεῶς ἐργάζομαι ὁ τόλμημα , οἶος νομίζω λανθάνω . ἔα οὗτος δέ καί οὗτος μανθάνω , ὅτι οὐ ἀνάγκη καί βία ποιέω εἴωθα ἀγαθός ὁ θεός , οὐδέ ὁ ἐκλογή αὐτός βιάζομαι ὁ προαίρεσις ἐγώ , κακός εἰμί ἀναγκάζω γίγνομαι ἀγαθός . Ἀλλά ὁ μέν ἐκλογή γίγνομαι παρά Θεός , προσρέπω ἐγώ ἐπί ὁ καλός , καί ὁ αὐτός ἐφαπλόω ἐγώ ἀγαθότης · ἐν δέ ὁ γνώμη ἐγώ καί ὁ προαίρεσις κεῖμαι ὁ σῴζω . καί ἀξίως ὁ ἐκλογή περιπατέω , ἢ τουναω Τῖον . θαυμάζω δέ , ὅτι τοσοῦτος ὁ διάβολος πολεμέω . ὡς δύναμαι εἷς ὁ δώδεκα ἀφαρπάζω , ὁ ἐγείρω νεκρός , καί θαῦμα ποιέω , καί ὁ πνευματικός ὁ κύριος διδασκαλία καί ζωοποιός ἀπολαύω . καί ποῦ λοιπός σωτηρία Ἐλπὶς ἐγώ ὁ ἐθελούσιος ἐκ νεότης ἑαυτοῦ ὁ κακία δουλόω ; Διὸ καί ὁ εὐαγγελιστής , ὡς θαυμάζω , εἶπον ὁ « εἷς ὅς ἐκ ὁ δώδεκα . » καίτοι γάρ . φημί , οὗτος ὁ ἅγιος χορός εἰμί , ὅμως τῆ πονηρός προαίρεσις ἀνάξιος εὑρίσκω · οὕτως ἐθελότρεπτον ζῷον δ ἄνθρωπος . καί λοιπός ῥέω Μανιχαῖος . οὖον γάρ ἀπό φύσις εἰμί κακός · εἰμί γάρ εἄν πάντοτε ἐνεργέω ἐν ἐγώ ὁ κακία . νῦν δέ οὖον πάντοτε εἰμί Ἰούδας κακός , ἀλός εἰμί , ὅτε εἰμί ἅγιος . προαίρεσις ἄρα ὁ κακός καί τίκτω καί αὐξάνω Κέφα γῆ . περι ὁ ἀνάβασις ὁ κύριος ὡς ἐν κρυπτός εἰς ὁ ἑορτή . περι ὁ Ἰουδαῖος θαυμάζω , πῶς ὁ Ἰησοῦς γράμμα οὐδέ μή μανθάνω . περι ὁ σχίσμα ὁ ὄχλος περί ἀγαθός . περι ὁ ὁ ἄρχω καί Νκοσήμου ἀμφισβήτησις . « καί περιπατέω ὁ Ἰησοῦς μετά οὗτος ἐν ὁ Γαλιλαία · οὖον γάρ ἐθέλω ἐν ὁ Ἰουδαῖος περιπατέω , ὅτι ζητέω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἀποκτείνω . ὅς δέ ἐγγύς ὁ ἑορτή ὁ Ἰουδαῖος ὁ σκηνοπηγία . ἔπειμι ὀν πρός αὐτός ὁ ἀδελφός αὐτός · μεταβαίνω ἐντεῦθεν . καί ὑπάγω εἰς Ἰουδαῖος , ἵνα καί ὁ μαθητής σύ θεωρέω ὁ ἔργον ὁ ποιέω · οὐδείς γάρ ἐν κρυπτός τίς ποιέω , καί ζητέω αὐτός ἐν παῤόησία εἰμί . εἰμί οὗτος ποιέω , φανερόω σαυτοῦ ὁ κόσμος . οὐδέ γάρ ὁ ἀδελφός αὐτός πιστεύω εἰς αὐτός . » Ζεύς ὁ μιαιφόνος Ἰουδαῖος ἀναχωρέω , οὐ ὡς δείδω ἀνά πρός ὁ θάνατος · ἐν-εἰμί γάρ αὐτός καί ἐν μέσος αὐτός περιπατέω , καί μηδείς πάσχω · ἀλλά εἰμί τοιοῦτος πάντοτε ποιέω , οὐ εἄν πιστεύω , ὅτι ἄνθρωπος γίγνομαι , ἀλλά φαντασία δοκέω ἄν . ὅθεν νῦν μέν ὑποστέλλω βεβαιόω καί πιστόω ὁ ἀνθρώπινος , καί ἐντρέπω πᾶς ὁ κατά φαντασία αὖος ὁ σαρκόω λέγω , Μάνες , Μαρκίων , καί Βασιλείδης , καί ὁ ὅμοιος . ἄλλοτε δέ πάλιν ἐν μέσος εἰμί ὁ φονόω , καί κατ´ αὐτός λυσσάω . ἀβλαβής διαμένω , καί δείκνυμι ὁ ὁ θεότης , ἄν ταισχυναω ὁ Σαμοσατεύς Παῦλος , καί πείθω πᾶς ὅτι οὖον ψιλός ἄνθρωπος , ἀλλά καί θεός εἰμί . Τ vii