cogPG.PG123 656
πιστεύομεν ἐξοπτηθῆναι τῷ πυρὶ τῆς θεότητος · ζωῆς δὲ ἄρτος οὐ τοιαύτης συνήθους , ἀλλὰ παρηλλαγμένης , καὶ θανάτῳ μὴ διακοπτομένης . Ὁ πιστεύων δὲ εἰς τὸν τοιοῦτον ἄρτον . οὐ μὴ πεινάσῃ , οὐδ´ οὐ μὴ λιμώξῃ λιμὸν τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Θεοῦ αύδε διψήσῃ δίψαν νοητὴν , ἀπὸ τοῦ μὴ ἔχειν τὸ ὕδωρ τοῦ βαπτίσματος , καὶ τὸν ἁγιασμὸν τοῦ Πνεύματος , γινομένην . Ὁ μὲν γὰρ ἀβάπτιστος , δίψαν ἐχει καὶ ξηρότητα πολλὴν , ἀμοιρῶν τοῦ ἀναψύχοντος ψγίου ὕδατος · ὁ δὲ βεβαπτισμένος , ἔχων τὸ Πνεῦμα , ἀεὶ ὡυχαγωγεῖται δι´ αὐτοῦ . Δεικνύων δέ , ὅτι καὶ ἡ πίστις ἡ εἰς αὐτὸν οὐ τὸ τυχόν ἐστι πρᾶγμα , ἀλλὰ δῶρον Θεοῦ , τοῖς ἀξίοις καὶ εὐθέσι τῇ καρδίᾳ παρὰ τοῦ Πατρὸς διδόμενον , φησὶν , ὅτι « Πᾶν ὁ δίδωσί μοι ὁ Πατὴρ , πρὸς ἐμὲ ἥξει , » τουτέστιν , ἐκεῖνοι πιΚστεύσουσιν εἰς ἐμὲ , οὓς δίδωσί μοι ὁ Πατήρ . μεῖς δὲ οἱ Ἰουδαῖοι , ὡς ἀνάξιοι ὄντες , οὐ δίδοσθέ μοι παρὰ τοῦ Πατρός · οὐ οὐδὲ ἔρχεσθε πρὸς μὲ , οὐ γὰρ ἔχετε εὐθεῖαν τὴν καρδίαν , ἵνα ὑμᾶς ἀγαπήσας ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ , ἀγάγῃ εἰς τὴν ἐμὴν πίστιν . « Ἐγώ δὲ τὸν ἐρχόμενον πρὸς μὲ , οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω » τουτέστιν , οὐ μὴ ἀπολέσω ἀλλὰ σώσω καὶ ἐπιμελείας ἀπολαῦσαι παρασκευάσω πολλῆς . Καταβέβηκα γὰρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐχ ἵνα ἄλλο τι πράξω παρὰ τὸ θέλημα τοῦ ΠΙατρός . Ταῦτα δέ φησιν , ἵνα μάθωσι , ὅτι μὴ δεχόμενος αὐτὸν , ἀντίθεός ἐστιν , ἐναντιούμενος ῶ θελήματι τοῦ Πατρός . Ἐπεὶ γὰρ αὐτὸν ἀντίθεον ἔλεγον ἐκεῖνοι , αὐτὸς τὸ ἔγκλημα εἰς αὑτοὺς περιτρέπει καί φησιν , εἰ καὶ μὴ φανερῶς , ὅτι , Ὑμεῖς ἐστε ἀντίθεοι , οἱ μὴ δεχόμενοι τὸν τῷ τοῦ Πατρὸς Οελήματι ἀκολουθοῦντα . Ποῦ ἐστι Νεστόριος ἐνταῦθα , ὁ λέγων , ὅτι μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἐθεοποιήθη ὁ Χριστός ; Οὐκ ἀκούεις , ταλαίπωρε , ὅτι καταβέβηκεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ; Ὁ δὲ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ , οὐ ψιλὸς ἄνθρωπος δήπου ἦν , ἀλλὰ Θεός . ἤιλὸς γὰρ ἄνθρωπος οὐ καταβαίνει , ἀλλ´ εἰ ἄρα ἀναβαίνει εἰς οὐρανὸν , χαριζομένου δι´ ἀρετὴν τοῦτο τοῦ Θεοῦ . Ἐπεὶ οὖν τοῦ Κυρίου ἡ κατάβασις προέλαβε τὴν ἀνάβασιν , ὁ αὐτὸς οὖν καὶ κατέβη ἐξ οὐρανοῦ , ὡς ὸ λς δηλονότι , διὰ τὸ ἐνανθρωπῆσαι συγκαταβάς · καὶ ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς , μετὰ σαρκὸς δηλαδὴ ὡς ἀνθρωπος , ἔνθα ἦν τὸ πρότερον ὡς Θεός . Οὐκ ἄρα ψιλὸς ἄνθρωπος ὁ Χριστὸς , θεωθεὶς ὕστερον , ὡς ἐλήρει Νεστόριος , ἀλλὰ Θεὸς προαιώνιος ἐνανθρωπήσας ἐν ἐσχάτοις καιροῖς . « Τοῦτο δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρὸς , ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέ μοι , οὐ μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ , ἀλλὰ ἁναστήσω αὐτὸ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρα . Τοῦτοα δέ ἐστι τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με , ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν Υἱὸν , καὶ πιστεύων εἰς αὐτὸν , ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον · καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ ἐν τῇ ἐσχάτῃ ὴμέρα . » Συνεχῶς τίθησι τὸ , « δέδωκε μοι ὁ Πατὴρ , » ἵνα πλήξῃ τὰς καρῦίας αὐτῶν , καὶ ἐπιγνῷεν , ὅτι τῆς τοῦ Θεοῦ δωρεᾶς ἀνάξιοί εἰσιν . Εἰ γὰρ ὁ iiατὴρ δίδωσιν ἁς μέγα τι τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν , αὐτοὶ δὲ ταύτην οὐκ ἔχουσι , πρόδηλον ὅτι τῆς τοῦ τεοῦ δωρεᾶς ἀποπεπτώκασιν . Ἐγὼ τοίνυν , φησὶν , οὐκ ἀπυλέσω οὓς δίδωσί μοι ὁ Πατὴρ , τουτέστι , τοὺς πιστεύοντάς μοι · ἀλλ´ ἀναστήσω αὐτοὺς , ὅπερ ἐστὶν , ἀναστάσεως ἀξιώσιω λαχιπρᾶς . Διττὴ γάρ ἐστιν ἡ ἀνκστασις · ἡ μὲν κοινὴ καὶ καθολικὴ , ἣν πάντες οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀνίστανται · ἡ δὲ , ἢν μόνοι οἱ δίκαιοι εἰς
Lemmas: πιστεύω ἐξοπτάω ὁ πῦρ ὁ θεότης · ζωή δέ ἄρτος οὖον τοιοῦτος συνήθης , ἀλλά παραλλάσσω , καί θάνατος μή διακόπτω . ὁ πιστεύω δέ εἰς ὁ τοιοῦτος ἄρτος . οὖον μή πεινάω , οὐδός οὖον μή λιμώσσω λιμός ὁ ἀκούω λόγος Θεός αὖ διψάω δίψα νοητός , ἀπό ὁ μή ἔχω ὁ ὕδωρ ὁ βάπτισμα , καί ὁ ἁγιασμός ὁ πνεῦμα , γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ἀβάπτιστος , δίψα ἔχω καί ξηρότης πολύς , ἀμοιρέω ὁ ἀναψύχω ψγίου ὕδωρ · ὁ δέ βεβαπτισμένος , ἔχω ὁ πνεῦμα , ἀεί ωυχαγωγειος δις αὐτός . δείκνυμι δέ , ὅτι καί ὁ πίστις ὁ εἰς αὐτός οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί πρᾶγμα , ἀλλά δῶρον Θεός , ὁ ἄξιος καί εὐθύς ὁ Καρδία παρά ὁ πατήρ δίδωμι , φημί , ὅτι « Πᾶν ὁ δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , πρός ἐγώ ἥκω , » τουτέστιν , ἐκεῖνος πιστεύω εἰς ἐγώ , ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ Πατήρ . μείς δέ ὁ Ἰουδαῖος , ὡς ἀνάξιος εἰμί , οὖον δίδωμι ἐγώ παρά ὁ πατήρ · οὖον οὐδέ ἔρχομαι πρός ἐγώ , οὖον γάρ ἔχω εὐθύς ὁ Καρδία , ἵνα σύ ἀγαπάω ὁ θεός καί πατήρ , ἄγω εἰς ὁ ἐμός πίστις . « ἐγώ δέ ὁ ἔρχομαι πρός ἐγώ , οὖον μή ἐκβάλλω ἔξω » τουτέστιν , οὖον μή ἀπόλλυμι ἀλλά σῴζω καί ἐπιμέλεια ἀπολαύω παρασκευάζω πολύς . καταβαίνω γάρ ἐκ ὁ οὐρανός , οὐ ἵνα ἄλλος τίς πράσσω παρά ὁ θέλημα ὁ ΠΙατρός . οὗτος δέ φημί , ἵνα μανθάνω , ὅτι μή δέχομαι αὐτός , ἀντίθεος εἰμί , ἐναντιόομαι οἰδάνω θέλημα ὁ πατήρ . ἐπεί γάρ αὐτός ἀντίθεος λέγω ἐκεῖνος , αὐτός ὁ ἔγκλημα εἰς ἑαυτοῦ περιτρέπω καί φημί , εἰμί καί μή φανερῶς , ὅτι , σύ εἰμί ἀντίθεος , ὁ μή δέχομαι ὁ ὁ ὁ πατήρ Οελήματι ἀκολουθέω . πός εἰμί Νεστόριος ἐνταῦθα , ὁ λέγω , ὅτι μετά ὁ ἀνάστασις θεοποιέω ὁ Χριστός ; οὐ ἀκούω , ταλαίπωρος , ὅτι καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός ; ὁ δέ καταβαίνω ἐκ ὁ οὐρανός , οὖον ψιλός ἄνθρωπος δήπου εἰμί , ἀλλά Θεός . ἄλλος γάρ ἄνθρωπος οὖον καταβαίνω , ἀλ εἰμί ἄρα ἀναβαίνω εἰς οὐρανός , χαρίζομαι δις ἀρετή οὗτος ὁ Θεός . ἐπεί οὖν ὁ κύριος ὁ κατάβασις προλαμβάνω ὁ ἀνάβασις , ὁ αὐτός οὖν καί καταβαίνω ἐκ οὐρανός , ὡς ο λςʹ δηλονότι , διά ὁ ἐνανθρωπέω συγκαταβαίνω · καί ἀναβαίνω εἰς οὐρανός , μετά σάρξ δηλαδή ὡς ἄνθρωπος , ἔνθα εἰμί ὁ πρότερος ὡς Θεός . οὐ ἄρα ψιλός ἄνθρωπος ὁ Χριστός , θεόω ὕστερος , ὡς ληρέω Νεστόριος , ἀλλά θεός προαιώνιος ἐνανθρωπέω ἐν ἔσχατος καιρός . « οὗτος δέ εἰμί ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ πατήρ , ἵνα πᾶς ὅς δίδωμι ἐγώ , οὖον μή ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός , ἀλλά ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . Τοῦτος δέ εἰμί ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ , ἵνα πᾶς ὁ θεωρός ὁ υἱός , καί πιστεύω εἰς αὐτός , ἔχω ζωή αἰώνιος · καί ἀνίστημι αὐτός ἐγώ ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . » συνεχής τίθημι ὁ , « δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , » ἵνα πλήσσω ὁ καρία αὐτός , καί ἐπιγνώμαι , ὅτι ὁ ὁ Θεός δωρεά ἀνάξιος εἰμί . εἰμί γάρ ὁ ἀατήρ δίδωμι ὅς μέγας τίς ὁ εἰς Χριστός πίστις , αὐτός δέ οὗτος οὐ ἔχω , πρόδηλος ὅτι ὁ ὁ τις δωρεά ἀποπίπτω . ἐγώ τοίνυν , φημί , οὐ ἀπολύω ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ πατήρ , τουτέστι , ὁ πιστεύω ἐγώ · ἀλ ἀνίστημι αὐτός , ὅσπερ εἰμί , ἀνάστασις ἀξιόω λαχιπρᾶς . δισσός γάρ εἰμί ὁ ἀνκστασις · ὁ μέν κοινός καί καθολικός , ὅς πᾶς ὁ ἁμαρτωλός ἀνίστημι · ὁ δέ , εἄν μόνος ὁ Δίκαιος εἰς