cogPG.PG123 537
« Ἐξωμολόγησεν , » ἀντὶ τοῦ , Τελείας ὁμολογίας καὶ συνθικας ἐποιήσατο . Καὶ ἐζήτει εὐκαιρίαν , πότε εὕροι αὐτὸν ἄτερ ὄχλου , τουτέστι , κατὰ μόνας , καὶ αὐτοῖς παραδώσει . στρατηγοὺς δέ φησιν ἐνταῦθα τοὺς ἄρχοντας τῶν οἰκοδομῶν τοῦ ἱεροῦ , ἢ καὶ τοὺς τῆς εὐταξίας ἐπιμελουμένους . ἐπέστησαν γὰρ οἱ Τωμαῖοι τῷ λαῷ τινας , ὡς ἂν μὴ ταράσσηται · στασώδεις γὰρ ἦσαν . Τούτους , φησί , στρατηγούς . ἴσως δέ καὶ διοικήσεις στρατιωτικὰς εἶχον · οἶ μέρους ὄντες τοῦ ἱερατικοῦ , στρατηγοὶ ὠνομάσθησαν . Τὸ Κφιλόπρωτον γὰρ νοσοῦντες , καὶ τοιαύταις διοικήσεσιν ἐπεβάλλοντο · διὸ καὶ στρατηγοὺς αὐτοὺς ὠνόμασε τοῦ ἱεροῦ , ἐμφαντικώτερον τάχα καθαπτόμενος αὐτῶν . ἦλθε δὲ ἡ ἡμέρα τῶν Ἀζύμων , ἐν ᾗ ἔδει θύεσθαι τὸ πάσχα . Καὶ ἀπέστειλε Πέτρον καὶ Ἰωάννην , εἰπών · Πορευθέντες ἐτοιμάσατε ἡμῖν τὸ πάσχα , ἵνα φάγῳμεν · οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ · Ποῦ θέλεις ἕτοιμα σωμέν σοι ; Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς · Ἰδοὺ εἰσελθόντων ὑμῶν εἰς τὴν πόλιν , συναντήσει ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων · ἀκολουθήσατε αὐτῷ εἰς τὴν οἰκίαν , οὗ εἰσπορεύεται , καὶ ἐρεῖτε τῷ οἰκοδεσπότῃ τῆς οἰκίας · Λέγει σοι ὁ διδάσκαλος · Ποῦ ἐστι τὸ κατάλυμα , ὅπου τὸ πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν μου φάγω ; Κἀκεῖνος ὑμῖν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον · ἐκεῖ ἑτοι , ἄσατε . Ἀπελθόντες δὲ εὗρον , καθὼς εἴρηκεν αὐτοῖς , καὶ ἡτοίμασαν τὸ πάσχα . « Ὅτι μὲν φασὲκ Ἑβραῖκῶς τὸ πάσχα λεγόμενον , τὴν ἐκ Αἰγύπτου διάβασιν δηλοῖ , πολλοῖς εἴρηται · καὶ κπλῶς πάντα τὰ ἐν τῇ ἑορτῇ τότε τελούμενα , τοῖς ἀγίοις ἡρμήνευται . Νῦν δὲ ἡμῖν τίνα λέγει ἡμέραν τῶν Ἀζύμων , ῥητέον . Ἡμέραν οὖν Ἀζύμων λέγει τὴν πέμπτην , ἧς τῇ ἑσπέρᾳ ἔμελλον θύειν τὸ πάσχα . Ὁ τοίνυν Κύριος τῇ πέμπτη πρωΐας τυχὸν ἀποστέλλει τοὺς μαθητὰς Πέτρον καὶ Ἰωάννην · τὸν μὲν ὡς ἀγαπῶντα , τὸν δὲ ὡς ἀγαπώμενον . Ἀποστέλλει δὲ εἰς ἀλλοτρίαν οἰκίαν . Οὐδὲ γὰρ εἶχεν αὐτὸς , ὰλλ´ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ · ἦ γὰρ ἄν ἐν ἑνὸς τῷν μαθητῶν διήγαγε τὸ πάσχα . Ὁρᾷς ἀκτημοσύνην · Στέλλει δὲ αὐτοὺς πρὸς ἄνθρωπον μὴ γινωσκόμενον , ἵνα δείξη , ὅτι καὶ τὸ πάθος θέλων κατεδέξατο . Εἰ γὰρ μὴ ἤθελεν , ἠδύνατο ὁ τὴν διάνοιαν τούτου τοῦ ὰγνώστου ἀνθρώπου πείσας , ὥστε αὐτοὺς ὑποδέξασθαι , κἂν τοῖς Ἰουδαίοις ὅσα ἠβούλετο διαπράξασθα · Τινὲς δέ φασι , ὅτι διὰ τοῦτο οὐκ εἶπε τοῦ ἀνθρώπου τὸ ὄνομα , καὶ ἐφανέρωσεν αὐτὸν , ἀλλὰ σημείῳ τινὶ ῥδηγεῖ αὐτοὺς πρὸς τὴν οἱκίαν τοῦ ἀνθρώπου , διὰ τὸν προδότην · ὡς ἂν μὴ γνοὺς τὸ ὄνομα , καταμηνύσῃ τὴν οἰκίαν τοῖς Φαρισαίοις , καὶ ἐλθόντες συλλάβωσιν αὐτὸν , πρὶν ἢ τὸ δεῖπνον ἐπιστῇ , πρὶν ἢ τὰ πνευματικὰ μυστήρια αὐτοῦ παραδῷ . Διό φησι παρακατιὼν ὁ Χριστός · « Ἐπιθυμίᾳ ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ πάσχα φαγεῖν πρὸ τοῦ με παθεῖν · » τουτέστι , Πᾶσαν σπουδὴν ἐθέμην , ὅπως λάθωμεν τὸν προδότην , καὶ μὴ πρόωρον ὑποστῶμεν τὸ πάθος , πρὶν ἢ παραδῶμεν τὰ μυστήρια . Ἔξεστι δὲ τῷ βουλομένῳ . παραδέχεσθαι ταύτην τὴν ἐξήγησιν . Τίνος δὲ ἕνεκα τὸ πάσχα τελεῖ ; Διὰ πάντων δεικνὺς ἄχρι τῆς τελλλὰ
Lemmas: « ἐξομολογέω , » ἀντί ὁ , Τέλεια ὁμολογία καί συνθικαι ποιέω . καί ζητέω εὐκαιρία , πότε εὑρίσκω αὐτός ἄτερ ὄχλος , τουτέστι , κατά μόνος , καί αὐτός παραδίδωμι . στρατηγός δέ φημί ἐνταῦθα ὁ ἄρχω ὁ οἰκοδομέω ὁ ἱερός , ἢ καί ὁ ὁ εὐταξία ἐπιμελέομαι . ἐφίστημι γάρ ὁ Τωμαῖοι ὁ λαός τις , ὡς εἄν μή ταράσσω · στασώδεις γάρ εἰμί . οὗτος , φημί , στρατηγός . ἴσως δέ καί διοίκησις στρατιωτικός ἔχω · οἶς μέρος εἰμί ὁ ἱερατικός , στρατηγός ὀνομάζω . ὁ κφιλοπρωτος γάρ νοσέω , καί τοιοῦτος διοίκησις ἐπιβάλλω · διό καί στρατηγός αὐτός ὀνομάζω ὁ ἱερός , ἐμφαντικός τάχα καθάπτω αὐτός . ἔρχομαι δέ ὁ ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ἐν ὅς ἐσθίω θύω ὁ πάσχα . καί ἀποστέλλω Πέτρος καί Ἰωάννης , εἶπον · πορεύω ἑτοιμάζω ἐγώ ὁ πάσχα , ἵνα ἐσθίω · ὁ δέ εἶπον αὐτός · πός ἐθέλω ἑτοῖμος σάω σύ ; ὁ δέ εἶπον αὐτός · ἰδέ εἰσέρχομαι σύ εἰς ὁ πόλις , συναντάω σύ ἄνθρωπος κεράμιον ὕδωρ βαστάζω · ἀκολουθέω αὐτός εἰς ὁ οἰκίον , ὅς εἰσπορεύω , καί εἴρω ὁ οἰκοδεσπότης ὁ οἰκίον · λέγος σύ ὁ διδάσκαλος · πός εἰμί ὁ κατάλυμα , ὅπου ὁ πάσχα μετά ὁ μαθητής ἐγώ ἐσθίω ; ἐκεῖνος σύ δείκνυμι ἀνοίγω μέγας στόρνυμι · ἐκεῖ ἐτός , ἀάω . ἀπέρχομαι δέ εὑρίσκω , καθώς εἴρω αὐτός , καί ἑτοιμάζω ὁ πάσχα . « ὅτι2 μέν φασέκ Ἑβραῖκῶς ὁ πάσχα λέγω , ὁ ἐκ Αἴγυπτος διάβασις δηλόω , πολύς εἴρω · καί κπλῶς πᾶς ὁ ἐν ὁ ἑορτή τότε τελέω , ὁ ἀγάω ἑρμηνεύω . νῦν δέ ἐγώ τίς λέγω ἡμέρα ὁ ἄζυμος , ῥητέος . Ἡμέρα οὖν ἄζυμος λέγω ὁ πέμπτος , ὅς ὁ ἑσπέρα μέλλω θύω ὁ πάσχα . ὁ τοίνυν Κύριος ὁ πέμπτος Πρωΐας τυγχάνω ἀποστέλλω ὁ μαθητής Πέτρος καί Ἰωάννης · ὁ μέν ὡς ἀγάπη , ὁ δέ ὡς ἀγαπάω . ἀποστέλλω δέ εἰς ἀλλότριος οἰκίον . οὐδέ γάρ ἔχω αὐτός , άλλος οὐδέ ὁ μαθητής αὐτός · εἰμί γάρ ἄν ἐν εἷς τῷ μαθητής διάγω ὁ πάσχα . ὁράω ἀκτημοσύνη · στέλλω δέ αὐτός πρός ἄνθρωπος μή γιγνώσκω , ἵνα δείκνυμι , ὅτι καί ὁ πάθος ἐθέλω καταδέχομαι . εἰμί γάρ μή ἐθέλω , δύναμαι ὁ ὁ διάνοια οὗτος ὁ ἄγνωστος ἄνθρωπος πείθω , ὥστε αὐτός ὑποδείκνυμι , κἀν ὁ Ἰουδαῖος ὅσος βούλομαι διαπράσσω · Τινές δέ φημί , ὅτι διά οὗτος οὐ εἶπον ὁ ἄνθρωπος ὁ ὄνομα , καί φανερόω αὐτός , ἀλλά σημεῖον τις ῥδηγεῖ αὐτός πρός ὁ οἰκίον ὁ ἄνθρωπος , διά ὁ προδότης · ὡς εἄν μή γιγνώσκω ὁ ὄνομα , καταμηνύω ὁ οἰκίον ὁ Φαρισαῖος , καί ἔρχομαι συλλαμβάνω αὐτός , πρίν ἢ ὁ δεῖπνον ἐφίστημι , πρίν ἢ ὁ πνευματικός μυστήριον αὐτός παραδίδωμι . διό φημί παρακάτειμι ὁ Χριστός · « Ἐπιθυμία ἐπιθυμέω οὗτος ὁ πάσχα ἐσθίω πρό ὁ ἐγώ πάσχω · » τουτέστι , πᾶσα σπουδή τίθημι , ὅπως λανθάνω ὁ προδότης , καί μή πρόωρος ὑφίστημι ὁ πάθος , πρίν ἢ παραδίδωμι ὁ μυστήριον . ἔξεστι δέ ὁ βούλομαι . παραδέχομαι οὗτος ὁ ἐξήγησις . τίς δέ ἕνεκα ὁ πάσχα τελέω ; Ζεύς πᾶς δείκνυμι ἄχρι ὁ τελλάς