cogPG.PG123 407
Ἐπεὶ γὰρ εἶπον αὐτῷ τινες περὶ τῶν συγγενῶν αὐτοῦ , αὐτὸς οὐ περικλείει ἐν ὀλίγοις τὴν ἀδελφότητα , οὐδὲ τοὺς τοῦ Ἰωσὴφ παῖδας καταξιοῖ ἀσελφοὺς μόνους ἔχειν , ἀλλ´ ἐπεὶ τὸν κόσμον ἅπαντα ἦλθε σῶσαι , καὶ πάντας ἀδελφοὺς ποιήσασθαι , φησί · Μήτηρ μου καὶ ἀδελφοί μου εἰσιν οἱ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες . Εἶτα ἐπειδὴ τὸ ἁκούειν ψιλὸν οὐδένα σώζει , εἰ μὴ μᾶλλον καὶ κατακρίνει , φησὶ , καὶ ποιοῦντες . Αἰεὶ γὰρ ματὰ τοῦ ἀκούειν καὶ ποιεῖν Λόγον δὲ Θεοῦ τὴν οἰκείαν διδασκαλίαν λέγει · ὅσα γὰρ αὐτὸς ἔλεγε , τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ ἦσαν . Οὐ γὰρ ἦν ἀντίθεος ὥστε ἅ λέγει μὴ εἶναι τοῦ Θεοῦ . Τινές δὲ τὸ χωρίον τοῦτο οὕτω νοοῦσιν , ὅτι τοῦ Χριστοῦ διδάσκοντος καὶ εὐδοκιμοῦντος ἐπὶ τῇ διδασκαλίᾳ , τινές φθονήσαντες καὶ ὥσπερ μυκτηρίζοντες αὐτὸν , εἶπον · Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου , καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἑστήκασιν ἔξω , ἰδεῖν σε θέλοντες . Ἐπεὶ γὰρ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδόκει εὐτελὴς εἶναι , καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἀφανεῖς τινες , ὡς τέκτονος υἱοί , τούτου ἔνεκεν δα σύροντες αὐτὸν ὡς δυσγενῆ , τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῷ προέφερον . Ὁ δὲ , γνοὺς τὴν διάνοιαν αὐτῶν , εἶπεν , ὅτι , Οὐδέν με βλάπτει εὐτέλεια συγγενικὴ , ἀλλὰ μᾶλλον κἂν εὐτελὴς εἴη τις . ἀκούη δὲ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , συγγενῆ αὐτὸν ποιῶ ἃμότ . « Καὶ ἐγένετο ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν , καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς πλοῖον , καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , καὶ εἰπε πρὸς αὐτούς · Διέλθωμεν εἰς τὸ πέραν τῆς λίμνης καὶ ἀνήχθησαν . Πλεόντων δὲ αὐτῶν , ἀφύπνωσεν , καὶ κατέβη λαίλαψ ἀνέμου εἰς τὴν λίμνην , καὶ συνεπληροῦντο καὶ ἐκινδύνευον . Προσελθόντες δὲ διήγειραν αὐτὸν , λέγοντες · Ἐπιστάτα , ἐπιστάτα . ἀπολλύμεθα . Ὁ δὲ ἐγερθεὶς ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ καὶ τῷ κλύδωνι τοῦ ὕδατος , καὶ ἐπαύσατο , καὶ ἐγένετο γαλήνη . εἶπε δὲ αὐτοῖς · Ποῦ ἐστιν ἡ πίστις ὑμῶν · φοβηθέντες δέ , ἐθαύμασαν , λέγοντες πρὸς ἀλλήλους · Τίς ἄρα οὗτός ἐστιν , ὅτι καὶ τοῖς ἀνέμοις ἐπιτάσσει καὶ τῷ ὕδατι καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ ; » Γυμνάζωα τοὺς μαθητὰς ὁ Κύριος , καὶ δοκιμάζων τὴν πίστιν αὐτῶν , εἰ ἄρα ἐν τοῖς πειρασμοῖς ἀκλόνητοί εἰσι , καθεύδει οἰκονομικῶς , ἀλλ´ ἐλέγχεται αὐτῶν ἡ ἀσθένεια . Οὐ γὰρ τελείαν πίστιν , ἀλλὰ μεμιγμένην τῇ ἀπιστίᾳ ἐνδείκνυνται . πιστεύουσι μὲν γὰρ ὅτπσῶσαι δύναται . Ὡς δὲ ὀλιγόπιστοι , λέγουσι τὸ , Σῶσον , ἀπολλύμεθα . Εἰ γὰρ τελείαν εἶχον πίστιν , ἐπληροφορήθησαν ἂν ὡς ἀδύνατόν ἐστιν ἀπολέσθαι αὐτούς , συνόντος αὐτοῖς τοῦ πάντα ἰσχύοντος . Ὁ δὲ ἐγερθείς , ἐπετίμησε τῷ ἀνέμῳ . ἀφῆκε γὰρ αὐτοὺς τάραχθῆναι , ἵνα καὶ ἐμφανεστέρα γένηται ἡ αὐτοῦ δύναμις . εἰώθαμεν γὰρ οἱ ἄνθρωποι τότε μέλλον μνημονεύειν τοῦ σώσαντος , ὅταν ἀπὸ μεγάλων κινδύνων ἡμᾶς ἐξέληται . Διὰ τοῦτο οὐκ ἐν ἀρχῇ , ἀλλ´ ἐν ἀκμῇ τοῦ κινδύνου διαναστάς αὐτοὺς ἔσωσεν . Ὅρα δὲ καὶ ἀναγωγικῶς , ὅτι τύπος ἐστὶ τοῦτο τοῦ Πατρὸς οιν περὶ τοὺς μαθητὰς συμβάντος . Αἰμνη μὲν γὰρ ἡ Ἰουδαία , περὶ ἣν κατέβη λαίλαψ πολλὴ τῆς κατὰ λριστοῦ μανίας , ἣν ἐμάνησαν οἱ Ἰουδαῖοι σταυρολντες τὸν Κύριον . Ἐταράχθησαν δὲ καὶ οἱ μαθηταί · πάντες γὰρ ἀφίντες αὐτὸν ἔρυγον , ἀλλ´ ἠχέρθη ὁ Κύραος
Lemmas: ἐπεί γάρ εἶπον αὐτός τις περί ὁ συγγενής αὐτός , αὐτός οὖον περικλείω ἐν ὀλίγος ὁ ἀδελφότης , οὐδέ ὁ ὁ Ἰωσήφ παῖς καταξιόω ἀσελφοὺς μόνος ἔχω , ἀλ ἐπεί ὁ κόσμος ἅπας ἔρχομαι σῴζω , καί πᾶς ἀδελφός ποιέω , φημί · Μήτηρ ἐγώ καί ἀδελφός ἐγώ εἰμί ὁ ὁ λόγος ὁ Θεός ἀκούω . εἶτα ἐπεί ὁ ἀκούω ψιλός οὐδείς σῴζω , εἰμί μή μᾶλλον καί κατακρίνω , φημί , καί ποιέω . ἀεί γάρ Ματά ὁ ἀκούω καί ποιέω Λόγος δέ Θεός ὁ οἰκεῖος διδασκαλία λέγω · ὅσος γάρ αὐτός λέγω , ὁ πατήρ αὐτός εἰμί . οὖον γάρ εἰμί ἀντίθεος ὥστε ὅς λέγω μή εἰμί ὁ Θεός . τις δέ ὁ χωρίον οὗτος οὗτος νοέω , ὅτι ὁ Χριστός διδάσκω καί εὐδοκιμέω ἐπί ὁ διδασκαλία , τις φθονέω καί ὥσπερ μυκτηρίζω αὐτός , εἶπον · ἰδέ ὁ μήτηρ σύ , καί ὁ ἀδελφός σύ ἵστημι ἔξω , ὁράω σύ ἐθέλω . ἐπεί γάρ ὁ μήτηρ αὐτός δοκέω εὐτελής εἰμί , καί ὁ ἀδελφός αὐτός ἀφανής τις , ὡς τέκτων υἱός , οὗτος ἐνέλκω δα σύρω αὐτός ὡς δυσγενής , ὁ μήτηρ αὐτός καί ὁ ἀδελφός αὐτός προφέρω . ὁ δέ , γιγνώσκω ὁ διάνοια αὐτός , εἶπον , ὅτι , οὐδείς ἐγώ βλάπτω Εὐτέλεια συγγενικός , ἀλλά μᾶλλον κἀν εὐτελής εἰμί τις . ἀκούω δέ ὁ λόγος ὁ Θεός , συγγενής αὐτός ποιέω ὄμνυμι . « καί γίγνομαι ἐν εἷς ὁ ἡμέρα , καί αὐτός ἀναβαίνω εἰς πλοῖον , καί ὁ μαθητής αὐτός , καί εἶπον πρός αὐτός · διέρχομαι εἰς ὁ πέραν ὁ λίμνη καί ἀνάγω . πλέω δέ αὐτός , ἀφυπνόω , καί καταβαίνω λαῖλαψ ἄνεμος εἰς ὁ λίμνη , καί συμπληρόω καί κινδυνεύω . προσέρχομαι δέ διεγείρω αὐτός , λέγω · Ἐπιστάτη , ἐπιστάτης . ἀπόλλυμι . ὁ δέ ἐγείρω ἐπιτιμάω ὁ ἄνεμος καί ὁ κλύδων ὁ ὕδωρ , καί παύω , καί γίγνομαι γαλήνη . εἶπον δέ αὐτός · πός εἰμί ὁ πίστις σύ · φοβέω δέ , θαυμάζω , λέγω πρός ἀλλήλων · Τῖς ἄρα οὗτος εἰμί , ὅτι καί ὁ ἄνεμος ἐπιτάσσω καί ὁ ὕδωρ καί ὑπακούω αὐτός ; » Γυμνάζω ὁ μαθητής ὁ Κύριος , καί δοκιμάζω ὁ πίστις αὐτός , εἰμί ἄρα ἐν ὁ πειρασμός ακλόνητος εἰμί , καθεύδω οἰκονομικός , ἀλ ἐλέγχω αὐτός ὁ ἀσθένεια . οὖον γάρ τέλειος πίστις , ἀλλά μίγνυμι ὁ ἀπιστία ἐνδείκνυμι . πιστεύω μέν γάρ ὁράω δύναμαι . ὡς δέ ὀλιγόπιστος , λέγω ὁ , Σῶσος , ἀπόλλυμι . εἰμί γάρ τέλειος ἔχω πίστις , πληροφορέω εἄν ὡς ἀδύνατος εἰμί ἀπόλλυμι αὐτός , σύνειμι1 αὐτός ὁ πᾶς ἰσχύω . ὁ δέ ἐγείρω , ἐπιτιμάω ὁ ἄνεμος . ἀφίημι γάρ αὐτός ταράσσω , ἵνα καί ἐμφανής γίγνομαι ὁ αὐτός δύναμις . εἴωθα γάρ ὁ ἄνθρωπος τότε μέλλω μνημονεύω ὁ σῴζω , ὅταν ἀπό μέγας κίνδυνος ἐγώ ἐξαιρέω . Ζεύς οὗτος οὐ ἐν ἀρχή , ἀλ ἐν ἀκμή ὁ κίνδυνος διανίσταμαι αὐτός σῴζω . Ὅρας δέ καί ἀναγωγικός , ὅτι τύπος εἰμί οὗτος ὁ πατήρ ὅς περί ὁ μαθητής συμβαίνω . Αἰμνη μέν γάρ ὁ Ἰουδαῖος , περί ὅς καταβαίνω λαῖλαψ πολύς ὁ κατά λιστός μανία , ὅς μαίνομαι ὁ Ἰουδαῖος σταυρολντες ὁ κύριος . ταράσσω δέ καί ὁ μαθητής · πᾶς γάρ ἀφίνω αὐτός ἐρεύγομαι , ἀλ ἠχέρθη ὁ κυραρος