cogPG.PG123 160
κακῶς δαιμονζεται . Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῇ λόων » Τίνας ἔνεκεν τοὺς μαθητὰς κωλύσας εἰς ὁδὸν ἐθνῶν ἀπελθεῖν , αὐτὸς εἰς Τύρον καὶ Χιδῶνα , τὰς ἐθνικὰς πόλεις , παραγίνεται ; Μάθε οὕν ὅτι οὐχ ὡς κηρύζεων ἦλθεν ἐκαῖ , ἐπεὶ ὡς ὁ Μάρκος φησί , « καὶ ἔκρυψεν ἑαυτόν . » Ἄλλως τε , ἐπεὶ εἶδε τοὺς ταρισαίσυς μὴ δεξαμένους τὸν περὶ βρωμάτων λόγον , μεταβαίνει ἐπὶ τὰ ἔθνη . Ἐλέησον δὲ λέγει , οὐχὶ τὴν θυγατέρα μου · ἐκείνη γὰρ ἀναισθητεῖ , ἁλλ´ ἐμὲ τὴν τὰ δεινὰ πάσχουσαν καὶ αἰσθανομένην , Καὶ οὐ λέγει , Ἐλθὲ , καὶ ἴασαι , ἀλλ´ Ἐλέησον . Ὁ δὸ οὐκ ἀποκρίνεται αὐτῇ λόγον , οὐχ ὡς καταφρονῶν , ἀλλ´ ἵνα κείξῃ , ὅτι διὰ τοὺς Ἰουδαίους ἦλθε προηγουμένως · καὶ ἐμφράξῃ τὰς συκοφαντίας αὐτῶν , μὴ ἐχόντων στερον λέγειν , ὅτι τοὺς ἐθνικοὺς εὐεργετεῖ · Αμα δὲ , ἵνα καὶ τὴν ἐπίμονον πίστιν τῆς γυναικὸς ἐπιδείξῃ . « Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , ἠρώτων αὐτὸν , λέγοντας · Ἀπόλυσον αὐτήν , ὅτι κράζει ὄπισθεν ἡμῶν . Ὁ ὲ , ἀποκριθεὶς εἶπεν · Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ . » Οἱ μαθηταὶ βαρυνθέντες τῇ κραυγῇ τῆς γυναικὸς , ἠρώτων , Ἵνα ἀπολύσῃ αὐτὴν , τουτέστι , παρεκάλουν ἀποπέμψασθαι αὐτήν . Τοῦτο δὲ ἐποίουν , οὐχ ὡς ἄσπλαγχνοι , ἀλλὰ μᾶλλον θέλοντες πεῖσαι τὸν Κύριον ἐλεῆσαι αὐτήν . Ὁ δέ · Οὐκ ἀπεστάλην , φησίν , εἰ μὴ εἰς τοὺς Ἰουδαίους , οἱ ἀπολωλότα εἰσὶ πρόβατα , ἀπὸ κακίας τῶν ἐμπιστευθέντων αὐτά . Διὰ δὲ τού των δημοσιεὔει τὴν πίστιν τῆς γυναικὸς ἐπὶ πλάον . « Ἡ δὲ , ἐλθοῦσα προσεκύνησεν αὐτῷ , λέγουσα , Κύρις , βοήθει μοι . Ὁ δὲ , ἀποκριθεὶς εἶπεν · Οὐκ ἕστι καλθν λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων , καὶ βαλεῖν τοῖς κυναρίοις . Ἐ δὲ εῖπε · Ναὶ , Κύριε · καὶ γὰρ τὰ πυνάρκα ἐσθίει ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν κυρίων αὐτῶν . » Ἐπεὶ εἶδεν ἡ γυνὴ τοὸς συνηγόρους αὐτῆς τοὺς ἀποστόλους , ἀποτυχόντας , πάλιν πρόσεισι θερμως , καὶ Κύριον ἀποκαλεῖ . Ἐπεὶ δὲ ὁ Χριστὸς κύνα αὐτὴν ἀποκαλεῖ , διὰ τὸ τοὺς ἐθνικοὺς ἀκάθαρτον βίον ἔχειν καὶ περὶ τὰ αἵματα τῶν εἰδωλοθύτων ἀναστρέφεσθαι , τέκνα δὲ τοὺς Ἰουδαίους , ἐκείνη συνετῶς ἀποκρίνεται καὶ μάλα σοφῶς ἅτι Ἐἰ καὶ κύων εἰμὶ καὶ οὐκ ἀξία ἄρτον λαβεῖν , τουτστι δύναμίν τινα καὶ μέγα σημεῖον · ἀλλ´ οὖν τοῦτο τὸ μικρὸν μὲν ὡς πρὸς τὴν σὴν δύναμιν , ἐμοὶ δὲ μέγα , δός · ὥσπερ καὶ τὰς ψίχας , οἱ μὲν τοὺς ἄρτους ἐσθίοντες οὐ μέγα τι ἔχουσιν , οἱ δὲ κύνες μέγα , καὶ Ἀκ τούτων τρέφονται . « Τότ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς , εἶπεν αὐτῇ · Πγύναι , μεγάλη σου ἡ πίστις , γενηθήτω σοι ὡς θέλεις · καὶ Ιάθη ἡ θυγάτηρ αὐτῆς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης . Ἐφανἔρωσε νῦν ἐ Ἰησοῦς τὴν αἰτίαν δι´ ἣν ἀνεβάλλε το τὴν θεραπείαν ἐξ ἀρχῆς · ἵνα γὰρ ἡ πίστις καὶ ἡ σύνεσις τῆς γυναικὸς ἀναφανῇ , διὰ τοῦτο οὐκ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς κατένευσεν ὁ Χριστὸς , ἀλλὰ καὶ ἀποπέμπεται μᾶλλον . Νῦν δὲ ἐπεὶ ἐξεκαλύφθη ἡ πίστις αὐτῆς , ἐπαινεῖται , ἀκουουσα · « Μεγάλη σου ἡ
Lemmas: κακῶς δαιμονέω . ὁ δέ οὐ ἀποκρίνω αὐτός λοέω » τίς ἐνέλκω ὁ μαθητής κωλύω εἰς ὁδός ἔθνος ἀπέρχομαι , αὐτός εἰς Τύρος καί Χιδῶνα , ὁ ἐθνικός πόλις , παραγίγνομαι ; μανθάνω οὖν ὅτι οὐ ὡς κηρυζεω ἔρχομαι εκάιγ , ἐπεί ὡς ὁ Μάρκος φημί , « καί κρύπτω ἑαυτοῦ . » ἄλλος τε , ἐπεί ὁράω ὁ ταρισαίσυς μή δέχομαι ὁ περί βρῶμα λόγος , μεταβαίνω ἐπί ὁ ἔθνος . ἐλεάω δέ λέγω , οὐ ὁ θυγάτηρ ἐγώ · ἐκεῖνος γάρ ἀναισθητέω , ἅλλος ἐγώ ὁ ὁ δεινός πάσχω καί αἰσθάνομαι , καί οὖον λέγω , ἔρχομαι , καί ἰάομαι , ἀλ ἐλεάω . ὁ δίδωμι οὐ ἀποκρίνω αὐτός λόγος , οὐ ὡς καταφρονέω , ἀλ ἵνα κείξῃ , ὅτι διά ὁ Ἰουδαῖος ἔρχομαι προηγουμένως · καί ἐμφράσσω ὁ συκοφαντία αὐτός , μή ἔχω στερέω λέγω , ὅτι ὁ ἐθνικός εὐεργετέω · ἅμα δέ , ἵνα καί ὁ ἐπίμονος πίστις ὁ γυνή ἐπιδείκνυμι . « καί προσέρχομαι ὁ μαθητής αὐτός , ἐρωτάω αὐτός , λέγω · ἀπολύω αὐτός , ὅτι κράζω ὄπισθεν ἐγώ . ὁ ε , ἀποκρίνω εἶπον · οὐ ἀποστέλλω εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ . » ὁ μαθητής βαρύνω ὁ κραυγή ὁ γυνή , ἐρωτάω , ἵνα ἀπολύω αὐτός , τουτέστι , παρακαλέω ἀποπέμπω αὐτός . οὗτος δέ ποιέω , οὐ ὡς άσπλαχνος , ἀλλά μᾶλλον ἐθέλω πείθω ὁ κύριος ἐλεέω αὐτός . ὁ δέ · οὐ ἀποστέλλω , φημί , εἰμί μή εἰς ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ἀπόλλυμι εἰμί πρόβατον , ἀπό κακία ὁ ἐμπιστεύω αὐτός . Ζεύς δέ ὅς ὁ δημοσιεύω ὁ πίστις ὁ γυνή ἐπί πλάω . « ὁ δέ , ἔρχομαι προσκυνέω αὐτός , λέγω , Κῦρις , βοηθέω ἐγώ . ὁ δέ , ἀποκρίνω εἶπον · οὐ εἰμί καλέω λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον , καί βάλλω ὁ κυνάριον . εἰ δέ εἶπον · ναίς , κύριος · καί γάρ ὁ πυναρκη ἐσθίω ἀπό ὁ ψιχίον ὁ πίπτω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ κύριος αὐτός . » ἐπεί ὁράω ὁ γυνή θοός συνήγορος αὐτός ὁ ἀπόστολος , ἀποτυγχάνω , πάλιν πρόσειμι θερμός , καί κύριος ἀποκαλέω . ἐπεί δέ ὁ Χριστός κύω αὐτός ἀποκαλέω , διά ὁ ὁ ἐθνικός ἀκάθαρτος βίος ἔχω καί περί ὁ αἷμα ὁ εἰδωλόθυτος ἀναστρέφω , τέκνον δέ ὁ Ἰουδαῖος , ἐκεῖνος συνετός ἀποκρίνω καί μάλα σοφός ἵσμα εἰμί καί κύω εἰμί καί οὐ ἄξιος ἄρτος λαμβάνω , τουτστι δύναμις τις καί μέγας σημεῖον · ἀλ οὖν οὗτος ὁ μικρός μέν ὡς πρός ὁ σός δύναμις , ἐγώ δέ μέγας , δίδωμι · ὥσπερ καί ὁ ψίξ , ὁ μέν ὁ ἄρτος ἐσθίω οὖον μέγας τίς ἔχω , ὁ δέ κύω μέγας , καί ἐκ οὗτος τρέφω . « τότε ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς , εἶπον αὐτός · Πγύναι , μέγας σύ ὁ πίστις , γίγνομαι σύ ὡς ἐθέλω · καί ἰάομαι ὁ θυγάτηρ αὐτός ἀπό ὁ ὥρα ἐκεῖνος . φανερώνω νῦν εἰ Ἰησοῦς ὁ αἴτιος δις ὅς ἀναβάλλω ὁ ὁ θεραπεία ἐκ ἀρχή · ἵνα γάρ ὁ πίστις καί ὁ σύνεσις ὁ γυνή ἀναφαίνω , διά οὗτος οὐ εὐθύς ἐκ ἀρχή κατανεύω ὁ Χριστός , ἀλλά καί ἀποπέμπω μᾶλλον . νῦν δέ ἐπεί ἐκκαλύπτω ὁ πίστις αὐτός , ἐπαινέω , ἀκούω · « Μεγάλη σύ ὁ