cogPG.PG123 433
δάζειν πρὸς τὸν Πατέρα ἐξομοιοῦσθαι . Οὐκ εἶπε ἂ , Πάτερ μου , ἀλλὰ Πάτερ ἡμῶν , εἰς φιλαδελφίαν σε διεγείρων , καὶ καταναγκ ῶν πάντας ἀγαπᾷν , ὡς κοινοὺς ἀδελφούς . Ἐν τοῖς οὐρανοῖς δὲ εἰπὼν , οὖ περιγράφει ἐκεῖ τὸν Θεὸν , ἀλλὰ τὸν ἀκρεατὴν ἀνάγει εἰς οὐρανοὺς , καὶ ἀπάγει τῶν γηδνων . Ἀγιασθήτω τὸ ὄνομά σου , ἀντὶ τοῦ , δοξασθήτω , τουτέστι , ποίησον ἡμῶν τὸν βίον εἰς δόξαν εἶναι σήν . Ὢσπερ γὰρ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ βλασφημεῖται διὰ τοὺς κακοὺς , οὕτω δοξάζεται διὰ τοὺς ἀγαθὸν βίον ἔχοντας . Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου . Ὁ μὲν ἀμαρτωλὸς ἀπεύχεται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , μὴ βουλόμενος ταύτην ἐλθεῖν , διὰ τὰ ἐκεῖ δικαιωτήρια . Ὁ δὲ δίκαιος τοὐναντίον τάχιον αὐτὴν ἐλθεῖν εὔχεται , ὡς ἂν ἀπαλλαγείς τῶν ἐνταῦθα πειρατηρίων , ἀναπαύσηται . Γενέσθω δὲ καὶ τὸ θέλημά σου , ὥσπερ ἐν οὐρανῷ ὑπὸ τῶν ἀγγέλων , οὕτω καὶ ὑφ᾽´ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς Οἱ γὰρ ἄγγελοι πάντες κατὰ τὸ τοῦ Θεοῦ θέλημα πάντα ἐνεργοῦσι . Διδάσκει δὲ τὸν ἐπιούσιον ἄρτον ζητεῖν μόνον , τουτέστι , τὸν ἐπὶ τῇ οὐσίᾳ ἡμῶν , καὶ τῇ συστάσει τῆς ζωῆς συμβαλλόμενον · οὐ τὸν περιττὸν πάντως , ἀλλὰ τὸν ἀναγκαῖον . Τὸ δὲ , μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμὸν , τὸ μὴ ἐπιπηδᾷν τοῖς πειρασιμοῖς αηιαίνει , Οὐ γὰρ δεῖ ἡμἅς παρακαλεῖν τὸν Θεὸν , ἵνα ἡμᾶς εἰς πειρασμὸν ἐμβάλῃ , ἀλλ´ ἀπεύχεσθαι μὲν τρῦτο · ἐπὰν δὲ ἔλθη , γενναίως φέρειν . Ἔστι δὲ εἰπεῖν , ὅτι διττὸν τὸ εἶδος τῶν πειρασμῶν . Οἱ μὲν γὰρ ἐκούσιοι · οἷον μέθη , φόνος , μοιχεία , καὶ τἄλλα πάθη · τούτοις γὰρ τοῖς πειρασμοῖς ἑκόντες ἑαυτοὺς ὑπεμβάλλομεν . Ἀκούσιοι δὲ πειρασμοὶ , οἷς οἱ τύραννοι καὶ βίαιοι ἡμᾶς ὑποβάλλουσιν . Ἀπὸ τοίνυν τῶν ἑκουσίων πειρασμῶν , τοῦτέστι τῶν παθῶν , φεύγειν δεῖ ἡμᾶς , καὶ τούτους ἀπεύχεσθαι , καὶ λέγειν , Μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς , τουτέστι , μὴ συγχωρήσῃς ἡμᾶς ἐμπεσεῖν εἰς πειρασμὸν , ἤγουν εἰς πάθος Κνούσιον . ἀλλὰ οὖσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ Πὗτος γάρ ἐστι καὶ τοὺς ἀκουσίους καὶ τοὺς ἑκουσίους πειρασμοὺς ἐπάγων . Διὸ μὴ ἀκουσίως πειραζόμενος ὑπὸ ἀνθρώπου , νόμιζε τὸν ἄνθρωπον εἶναί σοι αἴτιον τοῦ πειρασμοῦ , ἀλλὰ τὸν πονηρόν . Ἐκεῖνος γάρ ἐστιν ὁ πείθων τὸν ἄνθρωπον κατὰ σοῦ λυττᾷν καὶ μαίνεσθαι . « Καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς · Τίς ἐξ ὑμῶν ἕξει φίλον , καὶ πορεύσεται πρὸς αὐτὸν μεσονυκτίου , καὶ εἴπῃ αὐτῷ · Φίλε , χρῆσόν μοι τρεῖς ἄρτους , ἐπειδὴ φίλος παρεγένετο ἐξ ὁδοῦ πρὸς μὲ , καὶ οὐκ ἔχω ὃ παραθὰς . , αὐτῷ . Κἀκεῖνος ἔσωθεν ἀποκριθεὶς εἴπῃ · Μή μοι κόπους πάρεχε , ἤδη ἡ θύρα κέκλεισται , καὶ τὰ παι . δία μου μετ´ ἐμοῦ εἰς τὴν κοίτην εἰσὶν , οὐ δύναμαι ἀναστὰς δοῦναί σοι . Λέγω ὑμῖν , εἰ καὶ οὐ δώσει αὐτῷ ἀναστὰς διὰ τὸ εἶναι αὐτοῦ φίλον , διά γε τὴν ἀναίδειαν αὐτοῦ ἐγερθεὶς δώσει αὐτῷ ὅσων χρήζει . παραβολὴν τινα καὶ ὑπόδειγμα λέγει ὁ Κύριος , παιδεύων ἡμᾶς ἀόκνως · προσεύχεσθαι . Τί οὖν σημαίνει ἡ παραβολή ; Μεσονύκτιον μέν φασιν εἰναι τὰ ἔσχατα τοῦ βίου , ἐν οἷς οἱ ἄνθροποι γενόμενοι πρὸς συναίσθησιν ἔρχονται τοῦ καλοῦ , καὶ προστρέχουσι ὸεῷ . Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ φίλος , ὁ πάντας φιλῶν , καὶ θέλων σωθῆναι . Προσέρχονται τοίνυν πολλοὶ ἐν τῷ μεσονυκτίῳ , τουτέστιν ἐν τῷ ἐσχάτῳ βίῳ , τῷ Θεφ , ὡς φίλῳ , καὶ λέγουσι · Δὐς τρεῖς ἄρτους , τὴν εἱς
Lemmas: δάζειν πρός ὁ πατήρ ἐξομοιόω . οὐ εἶπον ὅς , πατήρ ἐγώ , ἀλλά πατήρ ἐγώ , εἰς φιλαδελφία σύ διεγείρω , καί καταναγκ κυβερνάω πᾶς ἀγαπάω , ὡς κοινός ἀδελφός . ἐν ὁ οὐρανός δέ εἶπον , οὖον περιγράφω ἐκεῖ ὁ θεός , ἀλλά ὁ ἀκρεατὴν ἀνάγω εἰς οὐρανός , καί ἀπάγω ὁ γηδνων . ἁγίζω ὁ ὄνομα σύ , ἀντί ὁ , δοξάζω , τουτέστι , ποιέω ἐγώ ὁ βίος εἰς δόξα εἰμί σός . ὤσπερ γάρ ὁ ὄνομα ὁ Θεός βλασφημέω διά ὁ κακός , οὗτος δοξάζω διά ὁ ἀγαθός βίος ἔχω . ἔρχομαι ὁ βασίλειος σύ . ὁ μέν ἁμαρτωλός ἀπεύχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός , μή βούλομαι οὗτος ἔρχομαι , διά ὁ ἐκεῖ δικαιωτήριον . ὁ δέ δίκαιος ἐναντίος τάχα αὐτός ἔρχομαι εὔχομαι , ὡς εἄν ἀπαλλάσσω ὁ ἐνταῦθα πειρατήριον , ἀναπαύω . γίγνομαι δέ καί ὁ θέλημα σύ , ὥσπερ ἐν οὐρανός ὑπό ὁ ἄγγελος , οὗτος καί ὑφή ἐγώ ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ ὁ γάρ ἄγγελος πᾶς κατά ὁ ὁ Θεός θέλημα πᾶς ἐνεργέω . διδάσκω δέ ὁ ἐπιούσιος ἄρτος ζητέω μόνος , τουτέστι , ὁ ἐπί ὁ οὐσία ἐγώ , καί ὁ σύστασις ὁ ζωή συμβάλλω · οὖον ὁ περισσός πάντως , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος . ὁ δέ , μή εἰσέρχομαι εἰς πειρασμός , ὁ μή ἐπιπηδάω ὁ πειρασιμοῖς αηιαινεω , οὖον γάρ δεῖ ἡμεῖς παρακαλέω ὁ θεός , ἵνα ἐγώ εἰς πειρασμός ἐμβάλλω , ἀλ ἀπεύχομαι μέν τρύω · ἐπάν δέ πίλσκω , γενναῖος φέρω . εἰμί δέ εἶπον , ὅτι δισσός ὁ εἶδος ὁ πειρασμός . ὁ μέν γάρ ἑκούσιος · οἷος μέθη , φόνος , μοιχεία , καί ἄλλος πάθος · οὗτος γάρ ὁ πειρασμός ἑκών ἑαυτοῦ ὑπεμβάλλω . ἀεκούσιος δέ πειρασμός , ὅς ὁ τύραννος καί βίαιος ἐγώ ὑποβάλλω . ἀπό τοίνυν ὁ ἑκούσιος πειρασμός , τουτέστι ὁ πάθος , φεύγω δεῖ ἐγώ , καί οὗτος ἀπεύχομαι , καί λέγω , μή εἰσφέρω ἐγώ , τουτέστι , μή συγχωρέω ἐγώ ἐμπίπτω εἰς πειρασμός , ἤγουν εἰς πάθος Κνούσιον . ἀλλά εἰμί ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός Πῆτος γάρ εἰμί καί ὁ ἀεκούσιος καί ὁ ἑκούσιος πειρασμός ἐπάγω . Διὸ μή ἀεκούσιος πειράζω ὑπό ἄνθρωπος , νομίζω ὁ ἄνθρωπος εἰμί σύ αἴτιος ὁ πειρασμός , ἀλλά ὁ πονηρός . ἐκεῖνος γάρ εἰμί ὁ πείθω ὁ ἄνθρωπος κατά σύ λυσσάω καί μαίνομαι . « καί εἶπον πρός αὐτός · Τῖς ἐκ σύ ἔχω φίλος , καί πορεύω πρός αὐτός μεσονύκτιος , καί εἶπον αὐτός · Φίλος , χράω ἐγώ τρεῖς ἄρτος , ἐπεί φίλος παραγίγνομαι ἐκ ὁδός πρός ἐγώ , καί οὐ ἔχω ὅς παρατίθημι . , αὐτός . ἐκεῖνος ἔσωθεν ἀποκρίνω εἶπον · μὴ ἐγώ κόπος παρέχω , ἤδη ὁ θύρα καλέω , καί ὁ παῖς . δῖος ἐγώ μετέ ἐγώ εἰς ὁ κοίτη εἰμί , οὖον δύναμαι ἀνίστημι δίδωμι σύ . λέγω σύ , εἰμί καί οὖον δίδωμι αὐτός ἀνίστημι διά ὁ εἰμί αὐτός φίλος , διά γε ὁ ἀναίδεια αὐτός ἐγείρω δίδωμι αὐτός ὅσος χρῄζω . παραβολή τις καί ὑπόδειγμα λέγω ὁ Κύριος , παιδεύω ἐγώ ἄοκνος · προσεύχομαι . τις οὖν σημαίνω ὁ παραβολή ; μεσονύκτιον μέν φημί εἰναι ὁ ἔσχατος ὁ βίος , ἐν ὅς ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι πρός συναίσθησις ἔρχομαι ὁ καλός , καί προστρέχω οἶος . οὗτος γάρ εἰμί ὁ φίλος , ὁ πᾶς φίλος , καί ἐθέλω σῴζω . προσέρχομαι τοίνυν πολύς ἐν ὁ μεσονύκτιον , τουτέστιν ἐν ὁ ἔσχατος βίος , ὁ Θεφ , ὡς φίλος , καί λέγω · δύο τρεῖς ἄρτος , ὁ εἰς