cogPG.PG123 667
κρύπτῃ , πρόδηλον ὅτι κακὰ πράττων ἀποκρύπτη . Τένος δὲ ἕνεκεν ἐν τοῖς πέντε μησὶν οὐδὲν ἄλλο διηγησάμενος ὁ εὐαγγελιστὴς , ἀλλ´ ἡ τὸ κατὰ τοὺς ἄρτους σημεῖον , καὶ τὴν πρὸς τοὺς φαγόντας , εἰτα ἀγνωμονοῦντας τοῦ Κυρίου διάλεξιν , τἄλλα ὑπερεπήδησεν , εἰπών · « Ἡν ἄὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν ἱρυδαίων ἡ Σκηνοπηγία ; » Ὅτι γὰρ διὰ μέσου πέντε μηνῶν ἔργα ἀπεσιώπησε , δῆλον ἐντεῦθεν . Ὅτε μὲν γὰρ τὸ θαῦμα ἐτέλεσε τῶν ἄρτων , Πάσχα ἦν , ὅπερ κατὰ τὸν παρὰ Ῥωμαίοις Μάρτιον μῆνα ἐτελεῖτο , πρῶτον παρ´ ἐκείνοις καλούμενον μῆνα · νῦν δὲ ἡ Σἰκηνοπηγία , ἢ συνίσταται κατὰ τὸν παρ´ ἡμῖν Σαπτέμφριον . Διατί οὖν τοῦτο ἐποίησεν ὁ εὐαγγελιστής · Αιότι οὐκ ἐνῆν ἅπαντα καταλέγειν . Ἄλλως τε , ἐκεῖνα λέγειν ἐσπουδάκασιν οἱ εὐαγγελισταί , ὑπὰο ῶν μέμψις ἢ ἀντιλογία τις παρὰ τῶν Ἰουδαίων παρηκολρύθησεν . Ἄξιον δὲ θαυμάσαι τὸ φιλάληθες αὐτῶν , πῶς οὐκ αἰσχύνονται λέγειν ταῦτα , ἃ δοκεῖ ἀδοξίαν τινὰ ἐπιφέρειν τῷ Διδασκάλῳ . Πολλὰ οὗν παραδραμών καὶ θαύματα καὶ ῥήματα τοῦ Κυρίου ὁ εὐαγγελιστὴς . τὴν ἀπιστίαν τῶν ἀδελφῶν διηγεῖται , καὶ ὅσα προσωνείδιζον αὐτῷ Πόθεν δὲ αὐτοῖς ἡ τοσαύτη ἀπιστία ; Ἀπὸ προαιρέσεως καὶ φθόνοι · τὸ γὰρ συγγενὲς , εἴωθέ πως ἀεὶ ὃιαφθονεῖσλαι . Πλὴν σκάπει . ὄτι τοσαύτην ἀπιστίαν ἔχοντε ; πρὸ τοῦ σταυκοῦ εἰς αὐτὸν , ὅτε καὶ ἔνδοξον αὐτὸν ἑώρων , καὶ θαύματα ποιοῦντα , μετὰ τὸν σταυρὸν καὶ τὴν δοκοῦσαν ἀδοξίαν ὑπὲρ αὐτοῦ ἐμαρτύρησαν , ἀπόστολοι , καὶ κήρυκες , καὶ ἀρχιερεῖς γενόμενοι . Ὅθεν ἀναντιῤῥήτως αὐτὸν ἀναστάντα ἑωράκασιν . Οὐ γὰρ αν ὑπὲρ αὐτοῦ δεδώκασιν ἑαυτοὺς , εἰ μὴ βεβαίαν τὴν περὶ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ πλῃοοτορίαν ἐδέξαντο « Λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν , ὁ δὲ καιρὸς , ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἑστιν ἕτοιμος . Οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς , ἐμὲ δὲ μισεῖ , ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ , ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν . Ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἐορ ἠν ταύτην · ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτήν ταύτην . ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται . » Οἱ μὲν ἀδελφοὶ , τῷ Κυρίῳ φθονοῦντες ; , ἐγκαλοῦσιν αὐτῷ δειλίαν ἅμα καὶ ἀλαζονείαν . Ἐκεῖνος δὲ τί φησι πρὸς αὐτούς ; Ἅρα τραχέως φθέγγεται ; Οὐ μὲν οὖν , ἀλλὰ πράως . Οὐ γὰρ εἶπεν · Ὑμεῖς τίνες ἐστὲ , οἱ συμβουλεύοντες ταῦτα καὶ διδάσκοντες ; Ἀλλὰ τί φησιν ; « Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὕπω πάρεστιν · » τουτέστιν , ὁ τοῦ σταυρού καὶ τοῦ θανάτου · « ὁ δὲ καιρὺς ὁ ὑμέτερο , πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος . » Ὑμεῖς γὰρ , φησί , κἂν ἀεὶ συνῆτε τοῖς Ἰουδαίοις , οὐκ ἀναιρήσουσιν ὑμᾶς τὰ αὐτὰ ζηλοῦντας αὐτοῖς · ἐμὲ δὲ εὐθέως βουλήσονται ἀνελεῖν , εἵπερ ἴδωσιν εἰς τὴν ἑορτὴν ἀφικόμενον . Ἱ καὶ ἄλλως νοητέον τοῦτο . Ὁ γὰρ μακαρίζων τοὺς πενθοῦντας ἐπὶ τοῦ παρόντος αἰῶνος , ἀκόλουθα καὶ νυνὶ φθέγγεται , καὶ εἰς πάντας τοὺς ἁγίους δυνάμανα διαβαίνειν . Ολκ ἔστ . χὰρ , φηοὶν , ἐμὸς καιρὸς , ἐορτῆς , ὅτε ὁρῶ πᾶσαν κακίαν ἐμπολιτευομένην τῷ τῶν Ἰουδαίαν πληρώματ .. Θρήνου γὰρ καὶ πένθους καιρὸς , ἀληθείας μὲν ἀπεληλαμένης , τοῦ δὲ θείου θαλήματος οὐ κρατοῦντος . Διὰ ταῦτ - οὐν ἐμὸ , καιρὸς ἑορτῆς
Lemmas: κρύπτω , πρόδηλος ὅτι κακός πράσσω ἀποκρύπτω . Τένος δέ ἕνεκα ἐν ὁ πέντε μείς οὐδείς ἄλλος διηγέομαι ὁ εὐαγγελιστής , ἀλ ὁ ὁ κατά ὁ ἄρτος σημεῖον , καί ὁ πρός ὁ ἐσθίω , εἶτα ἀγνωμονέω ὁ κύριος διάλεξις , ἄλλος ὑπερπηδάω , εἶπον · « ἐάν ἀεί ἐγγύς ὁ ἑορτή ὁ ιρυδαις ὁ σκηνοπηγία ; » ὅτι2 γάρ διά μέσος πέντε μείς ἔργον ἀποσιωπάω , δῆλος ἐντεῦθεν . ὅτε μέν γάρ ὁ θαῦμα τελέω ὁ ἄρτος , Πάσχα εἰμί , ὅσπερ κατά ὁ παρά Ῥωμαῖος Μάρτιος μείς τελέω , πρῶτος παρ´ ἐκεῖνος καλέω μείς · νῦν δέ ὁ σικηνοπηγιον , ἢ συνίστημι κατά ὁ παρ´ ἐγώ Σαπτέμφριον . διατί οὖν οὗτος ποιέω ὁ εὐαγγελιστής · Αιότι οὐ ἐν-εἰμί ἅπας καταλέγω . ἄλλος τε , ἐκεῖνος λέγω σπουδάζω ὁ εὐαγγελιστής , ὑπὰο κυβερνάω μέμψις ἢ ἀντιλογία τις παρά ὁ Ἰουδαῖος παρηκολρύθησεν . ἄξιος δέ θαυμάζω ὁ φιλαλήθης αὐτός , πῶς οὐ αἰσχύνω λέγω οὗτος , ὁ δοκέω ἀδοξία τις ἐπιφέρω ὁ διδάσκαλος . Πολύς ἐν παρατρέχω καί θαῦμα καί ῥῆμα ὁ κύριος ὁ εὐαγγελιστής . ὁ ἀπιστία ὁ ἀδελφός διηγέομαι , καί ὅσος προσωνειδιζω αὐτός πόθεν δέ αὐτός ὁ τοσοῦτος ἀπιστία ; ἀπό προαίρεσις καί φθόνος · ὁ γάρ συγγενής , εἴωθα πως ἀεί ὃιαφθονεῖσλαι . πλήν σκάπτω . ὅστις τοσοῦτος ἀπιστία ἔχω ; πρό ὁ σταυπου εἰς αὐτός , ὅτε καί ἔνδοξος αὐτός ὁράω , καί θαῦμα ποιέω , μετά ὁ σταυρός καί ὁ δοκέω ἀδοξία ὑπέρ αὐτός μαρτυρέω , ἀπόστολος , καί κῆρυξ , καί ἀρχιερεύς γίγνομαι . ὅθεν ἀναντιῤῥήτως αὐτός ἀνίστημι ὁράω . οὖον γάρ αν ὑπέρ αὐτός δίδωμι ἑαυτοῦ , εἰμί μή βέβαιος ὁ περί ὁ ἀνάστασις αὐτός πλῃοοτορίαν δέχομαι « λέγος οὖν αὐτός ὁ Ἰησοῦς · ὁ καιρός ὁ ἐμός οὔπω πάρειμι , ὁ δέ καιρός , ὁ ὑμέτερος πάντοτε εἱμί ἑτοῖμος . οὖον δύναμαι ὁ κόσμος μισέω σύ , ἐγώ δέ μισέω , ὅτι ἐγώ μαρτυρέω περί αὐτός , ὅτι ὁ ἔργον αὐτός πονηρός εἰμί . σύ ἀναβαίνω εἰς ὁ ἔορ ἐάν οὗτος · ἐγώ οὔπω ἀναβαίνω εἰς ὁ ἑορτή οὗτος . ὅτι ὁ καιρός ὁ ἐμός οὔπω πληρόω . » ὁ μέν ἀδελφός , ὁ κύριος φθονέω ; , ἐγκαλέω αὐτός δειλία ἅμα καί ἀλαζονεία . ἐκεῖνος δέ τίς φημί πρός αὐτός ; ἄρα τραχύς φθέγγομαι ; οὖον μέν οὖν , ἀλλά πρᾶος . οὖον γάρ εἶπον · σύ τίς εἰμί , ὁ συμβουλεύω οὗτος καί διδάσκω ; ἀλλά τίς φημί ; « ὁ καιρός ὁ ἐμός οὔπω πάρειμι · » τουτέστιν , ὁ ὁ σταυρός καί ὁ θάνατος · « ὁ δέ καιρός ὁ ὑμέτερος , πάντοτε εἰμί ἑτοῖμος . » σύ γάρ , φημί , κἀν ἀεί συνίημι ὁ Ἰουδαῖος , οὐ ἀναιρέω σύ ὁ αὐτός ζηλόω αὐτός · ἐγώ δέ εὐθύς βούλομαι ἀναιρέω , εἴπερ ὁράω εἰς ὁ ἑορτή ἀφικνέομαι . Ι καί ἄλλως νοητέον οὗτος . ὁ γάρ μακαρίζω ὁ πενθέω ἐπί ὁ πάρειμι αἰών , ἀκόλουθος καί νυνί φθέγγομαι , καί εἰς πᾶς ὁ ἅγιος δυνάμανα διαβαίνω . Ολκ εἰμί . χαρά , φηοὶν , ἐμός καιρός , ἑορτή , ὅτε ὁράω πᾶς κακία ἐμπολιτεύω ὁ ὁ Ἰουδαῖος πλήρωμα .. θρῆνος γάρ καί πένθος καιρός , ἀλήθεια μέν ἀπελαύνω , ὁ δέ θεῖον θαλήματος οὖον κράτος . Ζεύς οὗτος - ὀν έμο , καιρός ἑορτή