cogPG.PG123 669
διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων . » Ἀπὸ πολλοῦ μίσους οἱ Ἰουδαῖοι οὐδὲ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ μέμνηνται . Οὐ γὰρ λέγουσι , Ποῦ ἐστιν ὁ Ἰησοῦς ; ἀλλὰ , « α ἐστιν ἐκεῖνος ; » οὕτω καὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ψιλῷ ἀπηχθάνοντο . Σκόπει δέ μοι καὶ τὴν μιαιφονίαν αὐτῶν , πῶς οὐδὲ τοῦ καιροῦ τῆς ἑορτῆς ἐφείδοντο , ἀλλὰ θηρεῦσαι κατὰ ταύτην αὐτὸν ἐβούλοντο · διὸ καὶ ἐζήτουν · οὔτω πολλὴν εὐλάβειαν καὶ αἰδῶ ἐτήρουν περὶ τὰς ἑορτὰς , καὶ τοιαῦτα ἦν αὐτῶν τὰ κατορθώματα . « Γογγυσμὸς δὲ περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις . » ἐπειδὴ διάφοροι περὶ αὐτοῦ ἦσαν γνῶμαι · τῶν μὲν ἀρχόντων λεγόντων , ὅτι « Πλανᾷ τὸν ὄχλον · . πολλῶν δὲ λεγόντων , ὅτι « Ἀγαθός ἐστιν . » Οὗτοι δὲ ρα οἱ λέγοντες αὐτὸν ἀγαθὸν , ἐκ τοῦ ὄχλου ἦσαν . Ὃτι δὲ τοῦτο ἀληθὲς , δῆλον ἐκ τοῦ εἰπεῖν τὸν εὐαγ γελιστὴν , ὡς οὐδε’ς ἐτόλμα παῤῥησιασθήναι διὰ τὸν φόδον τῶν Ἰουδαίων · πρόδηλον γὰρ , ὅτι ἐκ τοῦ ὄχλου ἦσαν οἱ μὴ τολμῶντες παῤῥησίᾳ ὑπὲρ αὐτοῦ λαλῆσαι . καὶ ἐσιώπων , δεδοικότες τοὺς ἄρχοντας Ἰουδαίους . Ἀλλὰ καὶ τὸ λέγειν , ὅτι « Πλανᾷ τὸν ὄχλον , » τεκμήριόν ἐστι τοῦ ἐκ τῶν ἀρχόντων εἶναι τοὺς διαβάλλοντας αὐτόν . Εἰ γὰρ ἦσαν ἐκ τοῦ ὄχλου , ἔλεγον ἂν , ὅτι Πλανᾷ ἡμᾶς . Νῦν δὲ λέγοντες , ὅτι Πλανᾷ τὸν ὄχλον , » δεικνύουσιν ὅτι οὐκ ἐκ τοῦ ὄχλου , ἀλλὰ´ ἐκ τῶν ἀρχόντων εἰσὶν οἱ ταῦτα λέγοντες . Ὅρα δέ μοι πανταχοῦ τὸ μὲν ἀρχικὸν διεφθαρμένον , τοὺς δὲ ἀρχομένους ἀδιαφθόρους μένοντας · πλὴν , διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἀνδρειοτέραν τὴν γνώμην ἀλλὰ´ ἔτι ἀτελεῖς εἶναι , ἀπαῤῥησιάστους ὄντας . « Ἡδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης , ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερὸν , καὶ ἐδίδασκε . Καὶ ἐθαύμαζον αἱ Ἰραδαῖοι , λέγοντες · Πῶς οὗτος γράμματα οἶδε , μὴ μεμαθηκώς ; Ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς , καὶ εἶπεν · Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἄστιν ἐμὴ , ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με . » Διὰ τί τῆς ἑορτῆς μεσούσης ἀνῆλθεν ; να χαυνώσῃ αὐτῶν τὸν θυμὸν , ἅμα δὲ καὶ ἵνα μετὰ σχολῆς ἀκούσωσι καὶ προσοχῆς τῶν παρ´ αὐτοῦ λεγομένων , μηκέτι τῆς ἑορτῆς ἐμφραττούσης τὰ ὧτα αὐτῶν . Ἐν γὰρ τῇ ἁρχῇ τῆς ἑορτῆς εἰκὸς ἦν αὐτοὺς περισπᾶσθαι περὶ τὰ τῆς ἑορτῆς . Ἄφνω οὐν αὐτοῖς κπιφανέντος , ἤκουον ἀπλῶς πάντες , οἵ τε ἀγαθὸν αὐτὸν , οἵ τε πλάνον λέγοντες · οἱ . μὲν , πρὸς τὸ κερ δῆσαί τι καὶ θαυμάσαι · οἱ δὲ , πρὸς τὸ ἐπιλαβέσθαι αὐτοῦ , καὶ συλλαβεῖν αὐτὸν ὡς πλάνον . Τί μεν ἐδί - » δαξεν , οὐκ εἶπεν ὁ εὐαγγελιστής · ὅτι δὲ θαυμάσιά τινα εἰπεν , δι´ ὧν κατέσχεν αὐτοὺς , καὶ μετέβαλλε τὰς γνώμας εἰς θαῦμα , ἐδήλωσε διὰ τοῦ εἰπεῖν , ὅτι « Ἐθαύμαζον , πῶς γράμματα οἶδε , μὴ μεμαθηκώς . » Πλὴν εἰ καὶ ἐθαύμαζον , ἀλλὰ´ οὐδὲ οὕτως ἀπήλλακται ἡ γνώμη αὐτῶν πονηρίας . Οὐ γὰρ τὴν διδασκαλίαν ἐθαύμαζον , οὐδὲ τὰ λεγόμενα ἐδέχοντο , ἀλλὰ´ ἐθαύμαζον πῶς οἶδε γράμματα , τουτέστι , διηπόρουν , ἐξεπλήττοντο , ὅπερ εἰώθασιν οἱ βασκαίνοντες πάσχειν . Οἷον , ὡς ἐπὶ παραδείγματος , ἔστι τινὶ γείτων πένης , εἶτα τυχὸν πολλάκις εὐπορεῖ ἱματίου πολυτελεστέρου · ἰδὼν οὖν τοῦτον ὁ βάσκανος γείτων λέγει · Πῶς οὗτος ἐνδέδυται παλυτελῶς πενέστατος ὤν ; Πόθεν τὸ τοιοῦτον ἱμάτιον ; Ταῦτα δὲ λέγει , οὐχ
Lemmas: διά ὁ φόβος ὁ Ἰουδαῖος . » ἀπό πολύς μῖσος ὁ Ἰουδαῖος οὐδέ ὁ ὄνομα αὐτός μιμνήσκω . οὖον γάρ λέγω , πός εἰμί ὁ Ἰησοῦς ; ἀλλά , « ὅς εἰμί ἐκεῖνος ; » οὗτος καί ὁ ὄνομα αὐτός ψιλός ἀπεχθάνομαι . σκοπάω δέ ἐγώ καί ὁ μιαιφονία αὐτός , πῶς οὐδέ ὁ καιρός ὁ ἑορτή φείδομαι , ἀλλά θηρεύω κατά οὗτος αὐτός βούλομαι · διό καί ζητέω · οὐτάω πολύς εὐλάβεια καί αἰδώς τηρέω περί ὁ ἑορτή , καί τοιοῦτος εἰμί αὐτός ὁ κατόρθωμα . « γογγυσμός δέ περί αὐτός εἰμί ἐν ὁ ὄχλος . » ἐπεί διάφορος περί αὐτός εἰμί γνώμη · ὁ μέν ἄρχω λέγω , ὅτι « πλανάω ὁ ὄχλος · . πολύς δέ λέγω , ὅτι « Ἀγαθός εἰμί . » οὗτος δέ ῥεῖα ὁ λέγω αὐτός ἀγαθός , ἐκ ὁ ὄχλος εἰμί . ὅτι δέ οὗτος ἀληθής , δῆλος ἐκ ὁ εἶπον ὁ Ευάγ γελιιστημι , ὡς οὐδείς τολμάω παρρησιαειδω διά ὁ φόδος ὁ Ἰουδαῖος · πρόδηλος γάρ , ὅτι ἐκ ὁ ὄχλος εἰμί ὁ μή τολμάω παρρησία ὑπέρ αὐτός λαλέω . καί σιωπάω , δείδω ὁ ἄρχω Ἰουδαῖος . ἀλλά καί ὁ λέγω , ὅτι « πλανάω ὁ ὄχλος , » τεκμήριον εἰμί ὁ ἐκ ὁ ἄρχω εἰμί ὁ διαβάλλω αὐτός . εἰμί γάρ εἰμί ἐκ ὁ ὄχλος , λέγω εἄν , ὅτι πλανάω ἐγώ . νῦν δέ λέγω , ὅτι πλανάω ὁ ὄχλος , » δείκνυμι ὅτι οὐ ἐκ ὁ ὄχλος , ἀλλά ἐκ ὁ ἄρχω εἰμί ὁ οὗτος λέγω . Ὅρας δέ ἐγώ πανταχοῦ ὁ μέν ἀρχικός διαφθείρω , ὁ δέ ἄρχω ἀδιάφθορος μένω · πλήν , διά ὁ μή ἔχω ἀνδρεῖος ὁ γνώμη ἀλλά ἔτι ἀτελής εἰμί , απαρρησίαστος εἰμί . « ἤδη δέ ὁ ἑορτή μέσος , ἀναβαίνω ὁ Ἰησοῦς εἰς ὁ ἱερόν , καί διδάσκω . καί θαυμάζω ὁ Ἰραδαῖοι , λέγω · Πῶς οὗτος γράμμα οἶδα , μή μανθάνω ; ἀποκρίνω οὖν αὐτός ὁ Ἰησοῦς , καί εἶπον · ὁ ἐμός διδαχή οὐ Άστιν ἐμός , ἀλλά ὁ πέμπω ἐγώ . » Ζεύς τίς ὁ ἑορτή μέσος ἀνέρχομαι ; νάω χαύνωση αὐτός ὁ θυμός , ἅμα δέ καί ἵνα μετά σχολή ἀκούω καί προσοχή ὁ παρ´ αὐτός λέγω , μηκέτι ὁ ἑορτή ἐμφράσσω ὁ ἄτη αὐτός . ἐν γάρ ὁ ἀρχή ὁ ἑορτή εἰκός εἰμί αὐτός περισπάω περί ὁ ὁ ἑορτή . ἄφνω ὀν αὐτός κπιφανέντος , ἀκούω ἀπλόος πᾶς , ὁ τε ἀγαθός αὐτός , ὁ τε πλάνος λέγω · ὁ . μέν , πρός ὁ Κερ δέω τίς καί θαυμάζω · ὁ δέ , πρός ὁ ἐπιλαμβάνω αὐτός , καί συλλαμβάνω αὐτός ὡς πλάνος . τις μέν ἐσθίω - » δαξεν , οὐ εἶπον ὁ εὐαγγελιστής · ὅτι δέ θαυμάσιος τις εἶπον , δις ὅς κατέχω αὐτός , καί μεταβάλλω ὁ γνώμη εἰς θαῦμα , δηλόω διά ὁ εἶπον , ὅτι « θαυμάζω , πῶς γράμμα οἶδα , μή μανθάνω . » πλήν εἰμί καί θαυμάζω , ἀλλά οὐδέ οὕτως ἀπαλλάσσω ὁ γνώμη αὐτός πονηρία . οὖον γάρ ὁ διδασκαλία θαυμάζω , οὐδέ ὁ λέγω δέχομαι , ἀλλά θαυμάζω πῶς οἶδα γράμμα , τουτέστι , διαπορέω , ἐκπλήσσω , ὅσπερ εἴωθα ὁ βασκαίνω πάσχω . Οἷος , ὡς ἐπί παράδειγμα , εἰμί τις γείτων πένης , εἶτα τυγχάνω πολλάκις εὐπορέω ἱμάτιον πολυτελής · εἶδον οὖν οὗτος ὁ βάσκανος γείτων λέγω · Πῶς οὗτος ἐνδύω παλυτελῶς πένης εἰμί ; πόθεν ὁ τοιοῦτος ἱμάτιον ; οὗτος δέ λέγω , οὐ