cogPG.PG123 122
· θέλει γὰρ περὶ ἑαυτοῦ μὲν μηδὲν λέγειν , διὰ ἡγεῖσθαι δὲ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ « Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων , ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον . Καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου , ἐλάλησεν ὁ κωφός . » Οὐ φυσικον ἡν αὴ πάθοέ . ἀλλὰ τοῦ ὄαίμονος · διὸ καὶ ἕτεροι πρυσἐγουσιν αὐτόν . Οὐ χάρ διὰ´ ἑαυτοῦ παρακαλέσαι ἠδύνατο , τοῦ δαίμονος δήσαντος τὴν γλῶσσαν . Ὅθεν οὐδὲ ἀπαιτεῖ πίστιν , ἀλλ´ εὐθέως ἰται , ἐκβαλὼν τὸν δαίμονα , τὸν τὴν λαλιὰν κωλύοντα . « Καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι , λέγοντες ὅτι οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ . » Θαυμέσας ὁ ὅχλος , καὶ προφητῶν καὶ πατριαρχῶν ὑπερτίθησι τὸν Χριστόν . Μετ´ ἐξουσίας γὰρ ἐθεράπευε , καὶ οὐχ ὡς ἐκεῖνοι , εὐχόμενοι . Ἵω μεν δὲ καὶ τοὺς θαρισαίους τί φασιν Οἱ δὲ φαρισεῖος ἔλεγον · ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια . » Ἄκρας μωρίας οἱ λόγοι . θὐδεὶς γὰρ δαίμων ἐκβάλλει ἕαίμονα . Ἔστω ὲ ὅτι τοὺς δαίμονας ἐξέβαλεν , ὡς τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων δουλεύων , ἤτοι μαγεύων · τὰς νόσους δὲ καὶ τὰ ἁμκρτήματα . πῶς ἔλυε , καὶ βασιλείαν ἐκήρυττεν ; ὁ γὰρ δαίμων , τοὐναντίον μᾶλλον , καὶ νότους ἐπιφέρει , καὶ Θεοῦ ἀφιστᾷ . « Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας , διδάσκιον ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν , καὶ κηρύσοων τὸ Εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας , καὶ θεραπεύων πᾶσαννέσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν σῶ λαῷ . » θιλάνθρωπος ὤν , οὐκ ἀναμένει αὐτοὺς πρὸς ἐπεῖνον ἐλθεῖν , ἀλλ´ αὐτὸς περίεισιν , ἵνα μὴ ἔχωσιν ἀπολογίαν ὡς οὐβεῖς ἡμᾶς ἐδίδαξεν . Ἔργῳ δὲ καὶ λόγῳ ἕλκει αὐτοὺς , διδάσκων καὶ θαυματουργῶν . « Τδών δὲ τοὺς ὄχλους ἐσπλαγχνίσθη περὶ αὐτῶν , ὧτι ἢσαν ἐκλελυμένοι καὶ ἐῤῥιμμένοι ὡσεὶ πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα . » Οὐκ εἶχον ποιμένα , ἐπεὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν οὖ μανὸν οὐ δκώρθουν , ἀλλὰ δὴ καὶ Κβλαπτον · ἀλοθόῦς δὲ ποιμένος ἐστὶ τὸ σπλαγχνίζεσθαι ἑπι τῷ ποιμνίῳ . « Τόιε λέγει τοῖς μαθηταίς αὐτοῦ , Ὁ μὲν θερισμὸς πολὺς , οἱ δὲ ἐργάται σλίγοι · δεήθητε οὗν τοῦ Κυρίου τοῦ θερισμοῦ , ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ . » Θερισμὸν ὀνομάζει τὸ πλῆθος τὸ χρῇζον τῆς θεραπείας , ἐργάτας δὲ τοὺς ὀφείλοντας διδάσκειν , οἶ οὐκ ἦσαν τότε ἐν τῷ Ἰσραήλ . Κύριος δὲ τοῦ θερισμοῦ , αὐτὸς ὁ Χριστὸς , ὡς προφητῶν καὶ ἀποστόλων Κύριος · δὴλον δὲ τοῦτο ἀπὸ τοῦ προχειρίσασθαι τοὺς δώδεκα χωρὶς τοῦ αἰτῆσαι τὸν Θεόν . Ἄκους ΚΕΦΛΛ . Γʹ . Περὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διαταγὴς . « Καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς δώδεκα μαθητὰς αὐ τοῦ , ἔδωκεν αὔτοῖς ἐξουσίαν κατὰ πνευμάτων ἀκα θάρνων , ὥστε αὐτὰ ἐκβάλλειν , καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πάσαν μαλακίαν . » Δώδεκα μὲν μαθητάς ἐκλέγεται , κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν δώδεκα φυλῶν · δύναμιν ἑὲ τούτοις προσθεὶς , καίτοι γε ὀλίγοις οὐσιν ἀπέστειλεν · ὁλίγοι γὰρ οἱ διὰ τῆς στενῆς ὁδεύοιΟΑΡΗΓ Κ Οε ονάίκε ἁρουίοίοικηι . ΝΕαε . Π . « ΕΙ ασοειεῖΙΙε Δοσοῖ ἀεοῖρωε ειιέν , ἀεύίι εἰε ρυιεειίειὶ κυρει ερῖεῖιε ἰυιιίωε , ἰιά Οἱἱμωο ὡΙσειοΙ , εἰ εαυαΓαι φνῖε ποιὺύη , αἰι ϛυονῖ ἱαηχαοΓει . » Ιλοεί εοῖμυίο φ . ῥῖί γυκια πειη υ , νἱειιειήε ἰἱΙῃωᾶ , ήν ραρί εεειί , ειηλεῖι . Ροιι εηλωὶ ροι ᾳσιαια ροιιαπα ἰωλεευοι , ἀούὲ οωμ
Lemmas: · ἐθέλω γάρ περί ἑαυτοῦ μέν μηδείς λέγω , διά ἡγέομαι δέ ὁ δόξα ὁ Θεός « αὐτός δέ ἐξέρχομαι , ἰδού προσφέρω αὐτός ἄνθρωπος κωφός δαιμονίζομαι . καί ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , λαλέω ὁ κωφός . » οὖον φυσικός ἐάν ἀεί πάθος . ἀλλά ὁ ὄαίμονος · διό καί ἕτερος πρυσεγους αὐτός . οὖον χάρ διά ἑαυτοῦ παρακαλέω δύναμαι , ὁ δαίμων δήω ὁ γλῶσσα . ὅθεν οὐδέ ἀπαιτέω πίστις , ἀλ εὐθύς ἴτης , ἐκβάλλω ὁ δαίμων , ὁ ὁ λαλιά κωλύω . « καί θαυμάζω ὁ ὄχλος , λέγω ὅτι οὐδέποτε φαίνω οὕτως ἐν ὁ Ἰσραήλ . » θαυμεσος ὁ ὄχλος , καί προφήτης καί πατριάρχης ὑπερτίθημι ὁ Χριστός . Μετς ἐξουσία γάρ θεραπεύω , καί οὐ ὡς ἐκεῖνος , εὔχομαι . ἔρχομαι μέν δέ καί ὁ θαρισαίους τίς φημί ὁ δέ φαριθειος λέγω · ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . » Ἄκραι μωρία ὁ λόγος . θυδηω γάρ δαίμων ἐκβάλλω Αἵμων . ἔστω ε ὅτι ὁ δαίμων ἐκβάλλω , ὡς ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος δουλεύω , ἤτοι μαγεύω · ὁ νόσος δέ καί ὁ ἁμκρτήματα . πῶς λύω , καί βασίλειος κηρύσσω ; ὁ γάρ δαίμων , ἐναντίος μᾶλλον , καί νότος ἐπιφέρω , καί Θεός ἀφίστημι . « καί περιάγω ὁ Ἰησοῦς ὁ πόλις πᾶς καί ὁ κώμη , διδάσκω ἐν ὁ συναγωγή αὐτός , καί κηρυσως ὁ Εὐαγγέλιος ὁ βασίλεια , καί θεραπεύω πάσσω καί πᾶς μαλακία ἐν σῶ λαός . » θιλάνθρωπος εἰμί , οὐ ἀναμένω αὐτός πρός πείνω ἔρχομαι , ἀλ αὐτός περίειμι , ἵνα μή ἔχω ἀπολογία ὡς Ουβέϊς ἐγώ διδάσκω . ἔργον δέ καί λόγος ἕλκω αὐτός , διδάσκω καί θαυματουργός . « Τδών δέ ὁ ὄχλος σπλαγχνίζομαι περί αὐτός , οὖς ἀσάω ἐκλύω καί ῥίπτω ὡσεί πρόβατον μή ἔχω ποιμήν . » οὐ ἔχω ποιμήν , ἐπεί ὁ ἄρχω αὐτός οὖον μανός οὖον δκώρθουν , ἀλλά δή καί Κβλαπτον · ἀλοθόῦς δέ ποιμήν εἰμί ὁ σπλαγχνίζω ἐπί ὁ ποίμνιον . « Τόιε λέγω ὁ μαθητής αὐτός , ὁ μέν θερισμός πολύς , ὁ δέ ἐργάτης σλίγοι · δήω ἐν ὁ κύριος ὁ θερισμός , ὅπως ἐκβάλλω ἐργάτης εἰς ὁ θερισμός αὐτός . » θερισμός ὀνομάζω ὁ πλῆθος ὁ χρῄζω ὁ θεραπεία , ἐργάτης δέ ὁ ὀφείλω διδάσκω , οἶς οὐ εἰμί τότε ἐν ὁ Ἰσραήλ . Κύριος δέ ὁ θερισμός , αὐτός ὁ Χριστός , ὡς προφήτης καί ἀπόστολος Κύριος · δῆλος δέ οὗτος ἀπό ὁ προχειρίζω ὁ δώδεκα Χωρὶς ὁ αἰτέω ὁ Θεός . ἄκος ΛΕ . γε . περι ὁ ὁ ἀπόστολος διαταγή . « καί προσκαλέω ὁ δώδεκα μαθητής αὖος ὁ , δίδωμι αὐτός ἐξουσία κατά πνεῦμα ἀκή θάρνων , ὥστε αὐτός ἐκβάλλω , καί θεραπεύω πᾶς νόσος καί πᾶς μαλακία . » δώδεκα μέν μαθητής ἐκλέγω , κατά ὁ ἀριθμός ὁ δώδεκα Φυλή · δύναμις ἕ οὗτος προστίθημι , καίτοι γε ὀλίγος εἰμί ἀποστέλλω · ὀλίγος γάρ ὁ διά ὁ στενός ὁδεύοιΟΑΡΗΓ Κ οεʹ ὀνίνημι ἁρουίοίοικηι . νεάω . Π . « ΕΙ ασοειεῖΙΙε Δοσοῖ αεοιρωω ἄγω , ἀεύίι οἰδάνω ρυιεειίειὶ κῦρος ἐρείδω ἰυιιίωε , ἰός οιιμαω ωισειω , εἰμί εαυαγη φνῖε ποιέω , ἀεί υἱός ἱαηχαοΓει . » Ιλοεί εοῖμυίο φ . ῥίς Γυκία πείθω υ , νἱειιειήε ἰἱΙῃωᾶ , ἐάν ραρί ἐάω , εἴλω . Ροιι εηλωὶ ῥόος ᾳσιαια ροιιαπα ἰωλεευοι , ἀούὲ οωμ