cogPG.PG123 268
οἱ ἀπὸ Ἰεροσολύμων καταβάντες , ἔλεγον ὅτι Βεελζεβοὺλ ἔχει , καὶ ὅτι καὶ ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια . » Ἀκούσαντες , φησὶν , οἱ παρ´ αὐτοῦ , τούτέστιν οἱ οἰκεῖοι αὐτοῦ , τυχὸν οἱ ἀπὸ τῆς αὐτῆς πατρίδος , ἢ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ , ἐξῆλθον κρατῆσαι αὐτόν . Ἔλεγον γὰρ , ὅτι Ἐξέστη · τουτέστιν , ὅτι Δαίμονα ἔχει . Ἀκούοντες γὰρ ὅτι δαιμόνια ἐκβάλλει , καὶ νάσους ἰᾶται , ἀπὸ φθόνου ἐνόμιζον ὅτι δαίμονα ἕχει , καὶ ἐξέστη · ὅθεν ἤθελον κρατῆσαι αὐτὸν , ὡς ἂν δεσμήσωσιν ὡς δαιμονῶντα . Καὶ οἱ μὲν παρ´ αὐτοῦ , τουτέστιν , οἱ οἰκεῖοι αὐτοῦ , αβτως · ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἀπὸ Ἰεροσολύμων γραμματεῖς , δαιμόνιον ἔχειν αὐτὸν ἔλεγον . Ἐπειδὴ γὰρ ἀντιλέγειν οὐκ εἶχον τοῖς γινομένοις , ἐτέρῳ τρόπῳ διαβάλλουσιν αὐτὰ , ὅτι ἀπὸ δαιμόνων γίνονται . ΔωΠΟΗίΜ ΟΗμΟΕΩεΙἱ εοΙΓαοἰοοο Βἰε Βεὺαηί , αiἱο οΟ ΙμυελΑΩΙ οα , πεΡΡ ΔαΟΩά ειοί . « Καὶ προσκαλεσάμενος αὐτοὺς , ἐν παραβολαῖς ἔλεγεν αὐτοῖς · Πῷς δύναται Σατανᾶς Σατανᾶν ἐκβάλλειν ; Καὶ ἐὰν βασιλεία ἐφ´ ἑαυτὴν μερισθῇ , οὐ δύναται σταθῆναι ἡ θασιλεία ἐκείνῃ . Καὶ ἐὰν οἰκία ἀφ´ ἑαυτὴν μερισθῇ , οὐ δύναται σταθῆναι ἡ οἰκία ἐκείνη . Καὶ εἰ ὁ Σατανᾶς ἀνέστη ἐφ´ ἑαυτὸν , καὶ μεμέρισται , οὐ δύναται σταθῆναι , ἀλλὰ τέλος ἔχει θὐδεὶς δύναται τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ εἰσελθὼν εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσαι , ἐὰν μὴ πρῶτον τὸν ἰσχυρὸν δήσῃ , καὶ τότε τὴν οἰκίαν αὐτοῦ διαρπάσει . » Ἀπὸ παραδειγμάτων ἀναντιῤῥήτων ἀνατρέπει τοὺς βασκάνους Ἰουδαίους . Πῶς γὰρ , φησὶ , δυνατὸν βαίμονα δαίμονας ἐκβάλλειν ; ὥσπερ καὶ ἐν ταῖς φἰκίαις ὁρῶμεν , ἕως μὲν εἰρηνεύουσιν οἱ ἐν ταύταις , συνίστανται · ἐπ´ ἂν δὲ μερισθῶσι , καταλύονται . Πῶς δὲ , φησὶ , δύναταί τις τὰ σκεύη τοῦ ἰσχυροῦ διαρπάσαι , ἐὰν μὴ πρότερον αὐτὸν δήσῃ ; Ὁ δὲ . λέγει , τοιοῦτόν ἑστιν · Ἰσχυρὸς , ὁ δαίμων · σκεύη δὲ αὐγοῦ , οἱ ἄνθρωποι οἱ χωροῦντες αὐτόν . Ἐὰν οὖν μὴ πρότερον ἄήσῃ τις τὸν δαίμονα , καὶ καταλύσῃ , πλς τὰ σκεύη αὐτοῦ , τοὺς δαιμονῶντας λέγω , διαρκέσει ἐξ αὐτοῦ ; ὥστε ἐπεὶ ἐγὼ διαρπάζω τὰ σκεύη αὐτοῦ , τουτέστιν , ἐλευθέρων τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τοῦ δαιμονικοῦ πάθους , πρότερον λοιπὸν ἔδησα καὶ κατέλυσα τοὺς ὃαίμονας , καὶ ἐχθρὸς αὐτῶν εἰμι . Πῶς οὕν ὑμεῖς λέγετε ὃτι Βεελζεβοὺλ ἔχω , τουτέστι , δαιμόνων φίλος ἄνν καὶ μάγος . ἐκβάλλω τοὺς δαίμονας ; « Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πάντα ἀφεθήσεται τὰ ἁμαρτήματα τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων , καὶ βλασφημίαι Κσας ἂν βλασφημήσωσιν . Ὀς δ´ ἅν βλασφημήσῃ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , οὐκ εχει ἄφεσιν εἰς τὸν αἰῶνα , ἀλλ´ ἔνοχός ἐστιν αἰωνίου κρίσεως · ὅτι ἔλεγων , Πνεῦμα ἀκάθαρτον ἔχει . » Τοιοῦτόν τί φησιν Κνταῦβα · Ὅσα μὲν ἄλλα ἁμαρτάνουσιν οἱ ἄνθρωποι , ρυχὸν ἔχοιεν ἂν καὶ προφασίσασθαί τι , καὶ συγγνώμης τυχεῖν , τοῦ Θεοῦ τῇ τῶν ἀνθρώπων ἀσθενείᾳ σνγκαταβαίνοντος , οἷον · ἔλεγον τὸν Κύριον φάνον καὶ οἰνοπότην , φίλον τελωνῶν καὶ ἁμαρτωλῶν , συγγνώμης ἀξιωθήσονται ἐπὶ τούτῳ · ὅταν δὲ βλέποντες αὐτὸν θαύματα ἐξαίσια ἐργαζόμενον , βλασφημῶσι τὸ Πνεῦμα , τουτέστι , τὰς διὰ τοῦ ἁγίου ΠνεύΔΑΡΗΤ
Lemmas: ὁ ἀπό Ἱερουσαλήμ καταβαίνω , λέγω ὅτι Βεελζεβούλ ἔχω , καί ὅτι καί ἐν ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . » ἀκούω , φημί , ὁ παρ´ αὐτός , τουτέστιν ὁ οἰκεῖος αὐτός , τυγχάνω ὁ ἀπό ὁ αὐτός πατρίς , ἢ καί ὁ ἀδελφός αὐτός , ἐξέρχομαι κρατέω αὐτός . λέγω γάρ , ὅτι ἐξίστημι · τουτέστιν , ὅτι Δαίμων ἔχω . ἀκούω γάρ ὅτι δαιμόνιος ἐκβάλλω , καί Νάσοι ἰάομαι , ἀπό φθόνος νομίζω ὅτι δαίμων ἕχω , καί ἐξίστημι · ὅθεν ἐθέλω κρατέω αὐτός , ὡς εἄν δεσμέω ὡς δαιμονάω . καί ὁ μέν παρ´ αὐτός , τουτέστιν , ὁ οἰκεῖος αὐτός , αβτως · ὁμοίως δέ καί ὁ ἀπό Ἱερουσαλήμ γραμματεύς , δαιμόνιον ἔχω αὐτός λέγω . ἐπεί γάρ ἀντιλέγω οὐ ἔχω ὁ γίγνομαι , ἔς τρόπος διαβάλλω αὐτός , ὅτι ἀπό δαίμων γίγνομαι . ΔωΠΟΗίΜ Οἷ εοΙΓαοἰοοο Βίος Βεὺαηί , ὅς ὅς ΙμυελΑΩΙ ὄα , Ρε Ω εἴεω . « καί προσκαλέω αὐτός , ἐν παραβολή λέγω αὐτός · Πῶς δύναμαι Σατανᾶς Σατανᾶς ἐκβάλλω ; καί ἐάν βασίλειος ἐφίημι ἑαυτοῦ μερίζω , οὖον δύναμαι ἵστημι ὁ θασιλειος ἐκεῖνος . καί ἐάν οἰκίον ἀφή ἑαυτοῦ μερίζω , οὖον δύναμαι ἵστημι ὁ οἰκίον ἐκεῖνος . καί εἰμί ὁ Σατανᾶς ἀνίστημι ἐφίημι ἑαυτοῦ , καί μερίζω , οὖον δύναμαι ἵστημι , ἀλλά τέλος ἔχω θυδηω δύναμαι ὁ σκεῦος ὁ ἰσχυρός εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον αὐτός διαρπάζω , ἐάν μή πρῶτος ὁ ἰσχυρός δήω , καί τότε ὁ οἰκίον αὐτός διαρπάζω . » ἀπό παράδειγμα αναντίρρητος ἀνατρέπω ὁ βάσκανος Ἰουδαῖος . Πῶς γάρ , φημί , δυνατός βαιμονος δαίμων ἐκβάλλω ; ὥσπερ καί ἐν ὁ φικιος ὁράω , ἠώς μέν εἰρηνεύω ὁ ἐν οὗτος , συνίστημι · ἐπι εἄν δέ μερίζω , καταλύω . Πῶς δέ , φημί , δύναμαι τις ὁ σκεῦος ὁ ἰσχυρός διαρπάζω , ἐάν μή πρότερος αὐτός δήω ; ὁ δέ . λέγω , τοιοῦτος εἱμί · Ἰσχυρός , ὁ δαίμων · σκεῦος δέ Αυγού , ὁ ἄνθρωπος ὁ χωρέω αὐτός . ἐάν οὖν μή πρότερος ἀάω τις ὁ δαίμων , καί καταλύω , πλς ὁ σκεῦος αὐτός , ὁ δαιμονάω λέγω , διαρκέω ἐκ αὐτός ; ὥστε ἐπεί ἐγώ διαρπάζω ὁ σκεῦος αὐτός , τουτέστιν , ἐλεύθερος ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὁ δαιμονικός πάθος , πρότερος λοιπός δήω καί καταλύω ὁ ὁράω , καί ἐχθρός αὐτός εἰμί . Πῶς οὖν σύ λέγω ὅτι Βεελζεβούλ ἔχω , τουτέστι , δαίμων φίλος ἄν καί μάγος . ἐκβάλλω ὁ δαίμων ; « ἀμήν λέγω σύ ὅτι πᾶς ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί βλασφημία Κσας εἄν βλασφημέω . ὅς δδʹ ὅς βλασφημέω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὐ ἔχω ἄφεσις εἰς ὁ αἰών , ἀλ ἔνοχος εἰμί αἰώνιος κρίσις · ὅτι ἔλεγος , πνεῦμα ἀκάθαρτος ἔχω . » τοιοῦτος τίς φημί Κνταῦβα · ὅσα μέν ἄλλος ἁμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος , ρυχὸν ἔχω εἄν καί προφασίζομαι τίς , καί συγγνώμη τυγχάνω , ὁ Θεός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀσθένεια συγκαταβαίνω , οἷος · λέγω ὁ κύριος φαίνω καί οἰνοπότης , φίλος τελώνης καί ἁμαρτωλός , συγγνώμη ἀξιόω ἐπί οὗτος · ὅταν δέ βλέπω αὐτός θαῦμα ἐξαίσιος ἐργάζομαι , βλασφημέω ὁ πνεῦμα , τουτέστι , ὁ διά ὁ ἅγιος Δ