cogPG.PG123 556
ἀναιρεθῆναι , Καὶ ὄτε ἐπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν λεγόμενον Κρανίον , ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν , καὶ τοὺς κακούργους , ὃν μὲν ἐκ δεξῶν , ὃν δὲ ἐξ ἀριτερῶν . Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἔλεγε · Πάτερ , ἄφες αὐτοῖς · οὐ γὰροΓδασι τί ποιοῦσι . Διαμεριζόμενοι δὲ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ , ἔβαλον κλήρους . Καὶ εἱστήκει ὁ λαὸς θεωρῶν . Ἐξεμυκτήριζον δὲ καὶ οἱ ἄρχοντες σὺν αὐτοῖς λέγοντες · Ἄλλους ἔσωσε , σωσάτω ἑαυτὸν , εἰ τός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτός . Ἐνέπαιζον δὲ αὐτῷ καὶ οἱ στρατιῶται προσερχόμενοι , καὶ ὄξος προσφέροντες αὐτῷ , καὶ λέγοντες · Εἰ σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων , σῶσον σεαυτόν . Ἡν δὲ καὶ ἡ ἐπιγραφὴ γεγραμμένη ἐπ´ αὐτῷ γράμμασιν Ἐλληνικοῖς , καὶ Ῥωμαϊκοῖς , καὶ Ἑβραϊκοῖς · Οὗτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων . » πονηρὰν δόξαν κατασκευάζειν ἐθέλων τοῦ Κυρίου ὁ διάβολος , καὶ λῃστὰς ἐποίει συσταυροῦσθαι αὐτῷ . Ἀλλ´ ὄρα πῶς καὶ τὸν ἕνα ἀφῃρέθη , καὶ μᾶλλον πρὸς δόξαν πλείω τοῦ Κυρίου τοῦτο γέγονε . Τῶν μὲν γὰρ οἱ σταυροὶ οὐδὲ ἐζητήθησαν , τοῦ δὲ πᾶς ὁ κόσμος ἐκκρέμαται · καὶ προδήλως ἐντεῦθεν δείκνυται , τὸ μή ἄνομον εἶναι τὸν Κύριον , ὡς οἱ λῃσταὶ , ἀλλὰ πάσης δι.καιοσύνης ἀρχηγόν . Ἄγουσι δὲ αὐτὸν ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ Κρανίου , ἔνθα φασὶ τὸν προπάτορα τεθάφθαι · ἵνα ὅπου διὰ ξύλου πτῶμα , ἐκεῖ καὶ ἡ διὰ τοῦ ἕύλον . ἔγερσις γένηται . Ἰησοῦς δὲ ὑπερβολὴν πραότητος ἐνδεικνύμενος , ὑπὲρ αὐτῶν εὔχεται , « Πάτερ , ἄφες αὐτοῖς , λέγων · οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι . » Καὶ μέντοι ἀφέθη ἂν αὐτοῖς τὸ ἁμάρτημα , εἰ μὴ μετὰ ταῦτα τῇ ἀπιστίᾳ ἐνέμειναν . Τίνος δὲ ἕνεκεν διαμερίζονται τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ; ἴσως μὲν καὶ χρήζοντες , οἱ πολλοὶ αὐτῶν , τάχα δὲ , ὃ καὶ μᾶλλον ἀληθέστερον , ὕβρει τοῦτο καὶ ἀκολασίᾳ ποιοῦντες · ἔτι γὰρ πολυτελὲς ἑώρων ἐν τοῖς ἱματίοις ; Γελῶντες οὖν καὶ ὑβρίζοντες , τοιαύτα εἰργάζοντο . Ὅπου γὰρ οἱ Ζρχοντες ἐμυκτήριζον , τί χρὴ περὶ τοῦ κοινοῦ πλήθους λογίζεσθαι ; « λλους ἔσωσε , σωσάτω ἐαυτὸν , εἰ οὗτός ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ ἐκλεκτός . » Τοῦτο ἔλεγε δι´ αὐτῶν ὁ διάβολος . Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τοῦ πτερυγίου τοῦ ἱεροῦ , οὕτω κἀνταῦθα τοιαῦτάν φησι · βασκαίνων τῇ διὰ τοῦ σταυροῦ σωτηρίᾳ , καὶ περικόψαι βουλόμενος ταύτην πάσαις , ὡς ἐνῆν , μηχαναῖς . ὄξος δὲ προσέφερον υἱ στρατιῶται ὡς βασιλεῖ δῆθεν ὑπηρετοῦντες , πρὸς τὸ πιεῖν . Ὅρα δὲ καὶ ἐτέραν μηχανάν τοῦ διαβόλου , κατ´ αὐτοῦ περιτρεπομένην . Ὁ μὲν γὰρ τρισὶ χαρακτῆρσι γραμμάτων ἐξεπόμπευε δῆθεν τὴν ἀνταρσίαν τοῦ Ἰσοῦ , ἵνα μηδένα λανθάνοι τῶν παριόντων , ὡς διὰ τοῦτο κρέμαται , διότι βασιλέα ἑαυτὸν ὲποίει · τὸ δὲ , κἂν μὴ ὁ σοφὸς τοῦ κακοποιῆσαι συνίει , σύμβολον ἦν τοῦ κράτιστα τῶν ἐθνῶν ποῖοι οἱ Ῥωμαῖοι , καὶ σοφώτατοι , ὁποῖοι Ἔλληνες , καὶ θεοσεβέστατοι , ὀποῖον τὸ γένος τῶν Ἑβραίων , ὑπὸ τῇ βασιλείᾳ τοῦ Ἰησοῦ τεθήσεσθαι , καὶ ἀνακηρύξειν αὐτόν . εἴπομεν δὲ περὶ τούτων καὶ ἐν τῷ κατὰ Ἰωάννην πλείω καὶ ὑψηλότερα . « Ες δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφή , μει αὐτὸν λέγων · Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς , σῶσον σεαλτὸν καὶ ἡμᾶς . Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ , λέγων · Οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεὸν , ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἰ ; καὶ ἠμεῖς μὲν δικαίως · ἄξια γὰρ
Lemmas: ἀναιρέω , καί ὅτε ἐπέρχομαι ἐπί ὁ τόπος ὁ λέγω κρανίον , ἐκεῖ σταυρόω αὐτός , καί ὁ κακοῦργος , ὅς μέν ἐκ δείκνυμι , ὅς δέ ἐκ αριτερας . ὁ δέ Ἰησοῦς λέγω · πατήρ , ἀφίημι αὐτός · οὖον γὰροΓδασι τίς ποιέω . διαμερίζω δέ ὁ ἱμάτιον αὐτός , βάλλω κλῆρος . καί ἵστημι ὁ λαός θεωρός . ἐκμυκτηρίζω δέ καί ὁ ἄρχω σύν αὐτός λέγω · ἄλλος σῴζω , σῴζω ἑαυτοῦ , εἰμί ὅς εἰμί ὁ Χριστός ὁ ὁ Θεός ἐκλεκτός . ἐμπαίζω δέ αὐτός καί ὁ στρατιώτης προσέρχομαι , καί ὄξος προσφέρω αὐτός , καί λέγω · εἰμί σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος , σῴζω σεαυτοῦ . ἐάν δέ καί ὁ ἐπιγραφή γράφω ἐπι αὐτός γράμμα Ἑλληνικός , καί Ῥωμαϊκός , καί ἑβραικός · οὗτος εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος . » πονηρός δόξα κατασκευάζω ἐθέλω ὁ κύριος ὁ διάβολος , καί ληιστής ποιέω συσταυρόω αὐτός . Ἀλ σύργαστρος πῶς καί ὁ εἷς ἀφαιρέω , καί μᾶλλον πρός δόξα πλείων ὁ κύριος οὗτος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ὁ σταυρός οὐδέ ζητέω , ὁ δέ πᾶς ὁ κόσμος ἐκκρεμάννυμι · καί πρόδηλος ἐντεῦθεν δείκνυμι , ὁ μή ἄνομος εἰμί ὁ κύριος , ὡς ὁ λῃστής , ἀλλά πᾶς δικαιόσυνος ἀρχηγός . ἄγω δέ αὐτός ἐπί ὁ τόπος ὁ κρανίον , ἔνθα φημί ὁ πατήρ θάπτω · ἵνα ὅπου διά ξύλον πτῶμα , ἐκεῖ καί ὁ διά ὁ ἰάλλω . ἔγερσις γίγνομαι . Ἰησοῦς δέ ὑπερβολή πραότης ἐνδείκνυμι , ὑπέρ αὐτός εὔχομαι , « πατήρ , ἀφίημι αὐτός , λέγω · οὖον γάρ οἶδα τίς ποιέω . » καί μέντοι ἀφίημι εἄν αὐτός ὁ ἁμάρτημα , εἰμί μή μετά οὗτος ὁ ἀπιστία ἐμμένω . τίς δέ ἕνεκα διαμερίζω ὁ ἱμάτιον αὐτός ; ἴσως μέν καί χρῄζω , ὁ πολύς αὐτός , τάχα δέ , ὅς καί μᾶλλον ἀληθής , ὕβρις οὗτος καί ἀκολασία ποιέω · ἔτι γάρ πολυτελής ὁράω ἐν ὁ ἱμάτιον ; γελάω οὖν καί ὑβρίζω , τοιοῦτος ἐργάζομαι . ὅπου γάρ ὁ Ζρχοντες μυκτηρίζω , τίς χρή περί ὁ κοινός πλῆθος λογίζομαι ; « λος σῴζω , σῴζω ἑαυτοῦ , εἰμί οὗτος εἰμί ὁ Χριστός ὁ ὁ Θεός ἐκλεκτός . » οὗτος λέγω δις αὐτός ὁ διάβολος . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ πτερύγιον ὁ ἱερός , οὗτος ἐνταῦθα τοιοῦτος φημί · βασκαίνω ὁ διά ὁ σταυρός σωτηρία , καί περικόπτω βούλομαι οὗτος πᾶς , ὡς ἐν-εἰμί , μηχανή . ὄξος δέ προσφέρω ὗς στρατιώτης ὡς βασιλεύς δῆθεν ὑπηρετέω , πρός ὁ πίνω . Ὅρας δέ καί ἕτερος μηχανάω ὁ διάβολος , κατ´ αὐτός περιτρέπω . ὁ μέν γάρ τρεῖς χαρακτήρ γράμμα ἐκπομπεύω δῆθεν ὁ ἀνταρσία ὁ Ἴσος , ἵνα μηδείς λανθάνω ὁ πάρειμι , ὡς διά οὗτος κρεμάννυμι , διότι βασιλεύς ἑαυτοῦ ποιέω · ὁ δέ , κἀν μή ὁ σοφός ὁ κακοποιέω συνίημι , σύμβολον εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ ἔθνος ποῖος ὁ Ῥωμαῖος , καί σοφός , ὁποῖος Ἔλληνες , καί θεοσεβής , ὁποῖος ὁ γένος ὁ Ἑβραῖος , ὑπό ὁ βασίλεια ὁ Ἰησοῦς τίθημι , καί ἀνακήρυξις αὐτός . εἶπον δέ περί οὗτος καί ἐν ὁ κατά Ἰωάννης πλείων καί ὑψηλός . « Ες δέ ὁ κρεμάννυμι κακοῦργος ἐβλασφή , Μέι αὐτός λέγω · εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός , σῴζω σεαλτὸν καί ἐγώ . ἀποκρίνω δέ ὁ ἕτερος ἐπιτιμάω αὐτός , λέγω · οὐδέ φοβέω σύ ὁ θεός , ὅτι ἐν ὁ αὐτός κρίμα εἰμί ; καί ἠμής μέν δικαίως · ἄξιος γάρ