cogPG.PG123 298
ὡραιοτέρα γενομένη ἀπὸ τοῦ φωτὸς τῆς μεταμορφώσεως , ἐφείλκετο τοῦς ὄχλους πρὸς τὸ ἀσπάζεσθαι . Ἀποκριθεὶς δὲ εἶς ἐκ τοῦ ὄχλου , εἶπεν · Ἀσθενὴς ἧν οὐτος ὁ ἄνθρωπος περὶ τὴν πίστιν , ὤσπερ καὶ ὁ Κύριος μαρτυρεῖ λέγων , Ὦ γενεὰ ἄπιστος , καὶ πάλιν , Τῷ πιστεύοντι πάντα δυνατά · κἀκαῖνος αὐτὸς , βοηθεῖ μου τῇ ἀπιστίᾳ . Κατηγορεῖ δὲ τῶν μαθητῶν , ὡς ἄπιστος πάντως . Ἔδει γὰρ αὐτὸν μὴ ἔμπροσθεν πάντων ἐλθόντα κατηγορῆσαι , ἀλλὰ κατ´ ἰδίαν . « Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ , λέγει · Ὦ γενεὰ ἄπιστος , ως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι ; Ἔως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν ; φέρετε αὐτὸν πρός με . Καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν . Καὶ ἰδὼν αὐτὸν , εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν . Καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς , ἐκυλίετο ἀφρίζων . Καὶ ἐπηρώτησε τὸν πατέρα αὐτοῦ · Πάσος χρόνος ἐστὶν , ὡς τοῦτο χέγονεν αὐτῷ Ὁ δὲ εἶπε · Παιδιόθεν , καὶ πολλάκις αὐτὸν καὶ εἰς πῦρ ἔβαλε καὶ εἰς ὕδατα , ἵνα ἀπολέσῃ αὐτόν . Ἀλλ´ εἰ τι δύνασαι , βοήθησον ἡμῖν , σπλαγχνισθεὶς ἑφ´ ἡμᾶς . Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ , Εἰ δύνασαι πιστεῦσαι , πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι . Καὶ εὐθέως κράξας ὁ πατὴρ τοῦ παιδίου μετὰ δακρύων ἔλεγε · Πιστεύω , Κύρις , βᾶήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ . Ἰδών δὲ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχει ὁ ὄχλος , ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκααρτω , λέγων αὐτῷ · Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφὸν , ἐγώ σοι ἐπιτάσσω , ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν . Καὶ κράξαν καὶ πολλὰ σπαράξαν αὐτόν , ἐξῆλθε , καὶ ἐγένετο ὡσεὶ ἠεκρὸς , ὥστε πολλοὺς λέγειν ὅτι Ἀπέθανεν . Ὁ δὲ Ἰησοῦς κρατήσας σὔτὸν τῆς χειρὸς , ἤ γειρεν αὐτὸν , καὶ ἀνέστη . » ὶ μὲν προσελθὼν ἐκεῖνος , τοὺς μαθητὰς ᾐτιᾶτο ὡς μὴ ἰσχύσαντας θεραπεῦσαι . Ὁ δὲ Χριστὸς εἰς ἐκεῖνον αὐτὸν περιτρέπει τὸ ἔγκλημα , μονονουχὶ τοῦτο λέγων , ὅτι , Ἄπιστος ὢν σὺ , αἴτιος ἐγένου τοῦ μὴ θεραπευθῆναί σου τὸν υἱόν . Οὁ πρὸς ἐκεῖνον δὲ μόνον τοῦτο λέγει , ἀλλὰ κοινὸν ποιεῖται τὸν λόγον , ὥσπερ πάντας κοινῶς τοὺς Ἰουδαίους ὀνειδίζων ἐἰς ἀπιστίαν . Εἰκὸς γὰρ ἦν πολλοὺς τῶν παρεστώτων σκανδαλιοθῆναι . Δείκνυσι δὲ ποθητὸν αὐτῷ ὄντα τὸν θανατον , ἐκ τοῦ λέγειν · Ἔως πότε ἔσοιμαι μεθ´ ἡῶν · τουτέστι , περιεκάκησα μεθ´ ὑμῶν τῶν ἀπίστων διάγων . Οὐ μὴν ἵσταται ἄχρι τοῦ μέμψασθαι αὐτοὺς ,
Lemmas: ὡραῖος γίγνομαι ἀπό ὁ φάος ὁ μεταμόρφωσις , ἐφέλκω ὁ ὄχλος πρός ὁ ἀσπάζομαι . ἀποκρίνω δέ εἰμί ἐκ ὁ ὄχλος , εἶπον · ἀσθενής ἧμαι οὐτος ὁ ἄνθρωπος περί ὁ πίστις , ὤσπερ καί ὁ Κύριος μαρτυρέω λέγω , ὦ γενεά ἄπιστος , καί πάλιν , ὁ πιστεύω πᾶς δυνατός · κἀκαῖνος αὐτός , βοηθέω ἐγώ ὁ ἀπιστία . κατηγορέω δέ ὁ μαθητής , ὡς ἄπιστος πάντως . δέω γάρ αὐτός μή ἔμπροσθεν πᾶς ἔρχομαι κατηγορέω , ἀλλά κατ´ ἴδιος . « ὁ δέ ἀποκρίνω αὐτός , λέγω · ὦ γενεά ἄπιστος , ως πότε πρός σύ εἰμί ; ἔως πότε ἀνέχω σύ ; φέρω αὐτός πρός ἐγώ . καί φέρω αὐτός πρός αὐτός . καί εἶδον αὐτός , εὐθύς ὁ πνεῦμα σπαράσσω αὐτός . καί πίπτω ἐπί ὁ γῆ , κυλίω ἀφρίζω . καί ἐπερωτάω ὁ πατήρ αὐτός · Πάσος χρόνος εἰμί , ὡς οὗτος ἔχω αὐτός ὁ δέ εἶπον · παιδιόθεν , καί πολλάκις αὐτός καί εἰς πῦρ βάλλω καί εἰς ὕδωρ , ἵνα ἀπόλλυμι αὐτός . Ἀλ εἰμί τίς δύναμαι , βοηθέω ἐγώ , σπλαγχνίζομαι ἑφ´ ἐγώ . ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπον αὐτός ὁ , εἰμί δύναμαι πιστεύω , πᾶς δυνατός ὁ πιστεύω . καί εὐθύς κράζω ὁ πατήρ ὁ παιδίον μετά δάκρυ λέγω · Πιστεύω , Κῦρις , βαίνω ἐγώ ὁ ἀπιστία . εἶδον δέ ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐπισυντρέχω ὁ ὄχλος , ἐπιτιμάω ὁ πνεῦμα ὁ ἀκααρτω , λέγω αὐτός · ὁ πνεῦμα ὁ ἄλαλος καί κωφός , ἐγώ σύ ἐπιτάσσω , ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός καί μηκέτι εἰσέρχομαι εἰς αὐτός . καί κράζω καί πολύς σπαράσσω αὐτός , ἐξέρχομαι , καί γίγνομαι ὡσεί ἀείρω , ὥστε πολύς λέγω ὅτι ἀποθνῄσκω . ὁ δέ Ἰησοῦς κρατέω ὗτος ὁ χείρ , ἤ γέρνω αὐτός , καί ἀνίστημι . » ί μέν προσέρχομαι ἐκεῖνος , ὁ μαθητής αἰτιάομαι ὡς μή ἰσχύω θεραπεύω . ὁ δέ Χριστός εἰς ἐκεῖνος αὐτός περιτρέπω ὁ ἔγκλημα , μονονού οὗτος λέγω , ὅτι , Ἄπιστος εἰμί σύ , αἴτιος γίγνομαι ὁ μή θεραπεύω σύ ὁ υἱός . ὅς πρός ἐκεῖνος δέ μόνος οὗτος λέγω , ἀλλά κοινός ποιέω ὁ λόγος , ὥσπερ πᾶς κοινῶς ὁ Ἰουδαῖος ὀνειδίζω εἰς ἀπιστία . εἰκώς γάρ εἰμί πολύς ὁ παρίστημι σκανδαλίζω . δείκνυμι δέ ποθητός αὐτός εἰμί ὁ θάνατος , ἐκ ὁ λέγω · ἔως πότε εἰμί μεθ´ ἠϊών · τουτέστι , περικακέω μεθ´ σύ ὁ ἄπιστος Διάγων . οὖον μήv ἵστημι ἄχρι ὁ μέμφομαι αὐτός ,