cogPG.PG123 245
ἐπιφωσκούσῃ εἰς μίαν Σαββάτων · » ἀπὸ γὰρ τοῦ ὄρθρου καὶ ἡ ἡμέρα ὅλη ἀριθμεῖται · ἰδοὺ τρίτον ἡμερονύκτιον . Καὶ ἀλλως δὲ δύνασαι ἀριθμῆσαι τὰς τρεῖς ἡμέρας · Τῇ Παρασκευῇ παρέδωκε τὸ πνεῦμα , μία αὔτη ἡμέρα · τῷ Σαββάτῳ ἦν ἐν τῷ τάφῳ , δευτέρα αὔτη ἡμέρα · τῇ δὲ νυκτὶ τῆς Κυριακῆς ἀνέστη , ὰπὸ μέρους οὖν ἀριθμεῖται καὶ ἡ Κυριακὴ εἰς ἄλλην ἡμέραν · ὥστε ἰδοὺ τρεῖς ἡμέραι · καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ τῶν κεκοιμημένων , ἐὰν ἀποθάνῃ τις περὶ δεκάτην ὥραν τῆς ἡμέρας , καὶ ἕτερος περὶ πρώτην ὥραν τῆς αὐτῆς ἡμέρας , ἀμφότεροι ἐν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ λέγονται τεθνάναι . Ἔχω σοι καὶ ἄλλην αἰτίαν εἰπεῖν εἰς τοῦτο , πῶς τρεῖς ἡμέραι καὶ τρεῖς νύκτες ἀριθμηθήσονται . Πρόσεχε οὖν · Τῇ πέμπτῃ ἑσπέρας ἐποίησε πρὸ δεῖπνον ὁ Κύριος , καὶ τοῖς μαθηταῖς ἔλεγε · « Λάβετε , φάγετε τὸ σῶμά μου · » ὥστε ἐπεὶ ἐξουσίαν εῖχεν ἀφ´ ἑαυτοῦ θεῖναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ , δῆλον ὅτι ἔκτοτε ἀπέσωσεν ἑαυτὸν , ἀφ´ οὗ διεδίδου τοῖς οἰκείοις μαθηταῖς τὸ σῶμα · οὐδεὶς γὰρ ἐσθίει τι , ἐὰν μὴ πρότερον ἐσφαγμένον εἴη . Ἀρίθμησον οὖν · Τῇ ἑσπέρᾳ διεδίδου τὸ οἰκεῖον σῶμα · ἡ νὺξ ἐκείνη , καὶ ἡ ἡμέρα τῆς παρασκευῆς ἄχρι τῆς ἕκτης ὥρας , Ιδοὺ ἓν ἡμερονύκτιον · πάλιν τὸ ἀπὸ τῆς ἕκτης ὥρας σκότος ἕως τῆς ἐννάτης , καὶ τὸ ἀπὸ τῆς ἐννάτης φῶς ἔως τῆς ἑσπέρας , ἰδοὺ δεύτερον ἡμερονύκτιον · ἡ νὺξ πάλιν ἡ μετὰ τὴν παρασκευὴν , καὶ ἡ ἡμέρα τοῦ Σαββάτου , ἰδοὺ τρίτον ἡμερονύκτιον . Σαββάτῳ δὲ ὀψὲ . ἀνέστη · τρία ταῦτα ὁλόκληρα ἡμερονύκτια . Τὸν δὲ ἄγγελον ὁ μὲν Ματθαῖος ἔφη καθῆσθαι ἐν τῷ λίθω · ὁ δὲ Μάρκος ἀποκυλίσαντα τὸν λίθον , ἔνδον τοῦ μνημείου καθῆσθαι , ἐν τοῖς δεξιοῖς · ἄρ´ οὖν ἐναντιοκωνοῦσιν ; Οὐχί · ἀλλ´ εἰκός ἐστι φανῆναι πρῶτον τὸν ἄγγελον καθήμενον ἐν τῷ λίθῳ , εἰτα εἰσελθουσῶν τῶν γυναικῶν , προάγειν τὸν ἄγγελον , καὶ πάλιν φανῆναι ἐντὸς τοῦ μνημείου καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς . Εἰπε δὲ πρὸς τὰς γυναῖκας · Μὴ φοβεῖσθε ὑμεῖς , τουτέστιν , Οἱ ὡὲν φύλακες ἄξιοί εἰσι φοβεῖσθαι · ὑμεῖς δὲ αἱ τοῦ Κυρίου μαθήτριαι , μὴ φοβεῖσθε . Μεθ´ ὃ δὲ ἀπαλλάττει αὐτὰς τοῦ δέους , εὐαγγελίζεται αὐταῖς τὴν ἀνάστασιν . Ἔδει γὰρ πρότερον ἐκβαλεῖν τὸ δέος , εἶτα αγγελίσασθαι . Οὐκ αἰσχύνεται δὲ ἐσταυρωμένον ὀνομάζων τὸν Κύριον . Τῷ γὰρ σταυρῷ Δσπερ τροπαίῳ τινὶ ἐγκαυχᾶται , πάντα τὰ ἀγαθὰ προεξενηκότι ἡ μὲν « Ὡς δὲ ἐπορεύοντο ἀπαγγεῖλαι τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , καὶ ἰδοὺ ὁ Ἰησοῦς ἀπήντησεν αὐταῖς , λέγων · xαίρετε . Αἰ δὲ , προσελθοῦσαι ἐκράτησαν αὐτοῦ τοὺς πόδας , καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ . Τότε λέγει αὐταῖς ὁ Ἱησοῦς · Μὴ φοβεῖσθε . Ὑπάγετε , ἀπαγγείλατε τοῖς ἀδελφοῖς μου ἵνα ἀπέλθωσιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν , κἀκεῖ με ὄψονται . » Προσφωνεῖ ταῖς γυναιξὶ τὸ , Χαίρετε Ἐπεὶ γὰρ τὸ γυναικεῖον γένος λυπεῖσθαι κατεκρίθη , ὁ Κύριος διὰ τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ τὴν χαρὰν προεξένησε τῷ γυναικείῳ γένει , καὶ εὐλόγησεν αὐτάς . Διὸ ἐκεῖναι ἀπὸ τῆς πολλῆς περὶ αὐτὸν αἰδοῦς καὶ τιμῆ - τοὺς πόδας αὐτοῦ κρατοῦσι , δι´ εὐλάβειαν μὴ τολμῶσαι ἄλλου μέρους τοῦ σώματος ἅψασθαι , εἰ μὴ
Lemmas: ἐπιφώσκω εἰς εἷς σάββατον · » ἀπό γάρ ὁ ὄρθρος καί ὁ ἡμέρα ὅλος ἀριθμέω · ἰδού τρίτος ἡμερονύκτιον . καί ἀλλως δέ δύναμαι ἀριθμέω ὁ τρεῖς ἡμέρα · ὁ Παρασκευή παραδίδωμι ὁ πνεῦμα , εἷς οὗτος ἡμέρα · ὁ σάββατον εἰμί ἐν ὁ τάφος , δύο οὗτος ἡμέρα · ὁ δέ νύξ ὁ κυριακός ἀνίστημι , άπο μέρος οὖν ἀριθμέω καί ὁ κυριακός εἰς ἄλλος ἡμέρα · ὥστε ἰδού τρεῖς ἡμέρα · καί γάρ καί ἐπί ὁ κοιμάω , ἐάν ἀποθνῄσκω τις περί δέκατος ὥρα ὁ ἡμέρα , καί ἕτερος περί πρῶτος ὥρα ὁ αὐτός ἡμέρα , ἀμφότερος ἐν ὁ αὐτός ἡμέρα λέγω θνήσκω . ἔχω σύ καί ἄλλος αἴτιος εἶπον εἰς οὗτος , πῶς τρεῖς ἡμέρα καί τρεῖς νύξ ἀριθμέω . προσέχω οὖν · ὁ πέμπτος ἑσπέρα ποιέω πρό δεῖπνον ὁ Κύριος , καί ὁ μαθητής λέγω · « λαμβάνω , ἐσθίω ὁ σῶμα ἐγώ · » ὥστε ἐπεί ἐξουσία ἔχω ἀφή ἑαυτοῦ τίθημι ὁ ψυχή αὐτός , δῆλος ὅτι ἔκτοτε ἀποσῴζω ἑαυτοῦ , ἀφή ὅς διαδίδωμι ὁ οἰκέω μαθητής ὁ σῶμα · οὐδείς γάρ ἐσθίω τίς , ἐάν μή πρότερος σφάζω εἰμί . ἀριθμέω οὖν · ὁ ἑσπέρα διαδίδωμι ὁ οἰκέω σῶμα · ὁ νύξ ἐκεῖνος , καί ὁ ἡμέρα ὁ παρασκευή ἄχρι ὁ ἕκτος ὥρα , ἰδού εἷς ἡμερονύκτιον · πάλιν ὁ ἀπό ὁ ἕκτος ὥρα σκότος ἠώς ὁ ἐννάτη , καί ὁ ἀπό ὁ ἐννάτη φάος ἔως ὁ ἑσπέρα , ἰδού δύο ἡμερονύκτιον · ὁ νύξ πάλιν ὁ μετά ὁ παρασκευή , καί ὁ ἡμέρα ὁ Σάββατο , ἰδού τρίτος ἡμερονύκτιον . σάββατον δέ ὀψέ . ἀνίστημι · τρεῖς οὗτος ὁλόκληρος ημερονύκτιο . ὁ δέ ἄγγελος ὁ μέν Ματθαῖος φημί κάθημαι ἐν ὁ λίθος · ὁ δέ Μάρκος ἀποκυλίνδω ὁ λίθος , ἔνδον ὁ μνημεῖον κάθημαι , ἐν ὁ δεξιός · ἀείρω οὖν εναντιοκωνους ; οὐ · ἀλ εἰκός εἰμί φαίνω πρῶτος ὁ ἄγγελος κάθημαι ἐν ὁ λίθος , εἶτα εἰσέρχομαι ὁ γυνή , προάγω ὁ ἄγγελος , καί πάλιν φαίνω ἐντός ὁ μνημεῖον κάθημαι ἐν ὁ δεξιός . εἶπον δέ πρός ὁ γυνή · μή φοβέω σύ , τουτέστιν , ὁ δμώς φύλαξ ἄξιος εἰμί φοβέω · σύ δέ ὁ ὁ κύριος μαθήτρια , μή φοβέω . Μεθ´ ὅς δέ ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ δέος , εὐαγγελίζω αὐτός ὁ ἀνάστασις . δέω γάρ πρότερος ἐκβάλλω ὁ δέος , εἶτα ἀγγέλλω . οὐ αἰσχύνω δέ σταυρόω ὀνομάζω ὁ κύριος . ὁ γάρ σταυρός ΔΣ τρόπαιον τις ἐγκαυχάομαι , πᾶς ὁ ἀγαθός προξενέω ὁ μέν « ὡς δέ πορεύω ἀπαγγέλλω ὁ μαθητής αὐτός , καί ἰδού ὁ Ἰησοῦς ἀπαντάω αὐτός , λέγω · ὁράω . ὁ δέ , προσέρχομαι κρατέω αὐτός ὁ πούς , καί προσκυνέω αὐτός . τότε λέγω αὐτός ὁ Ἰησοῦς · μή φοβέω . ὑπάγω , ἀπαγγέλλω ὁ ἀδελφός ἐγώ ἵνα ἀπέρχομαι εἰς ὁ Γαλιλαία , ἐκεῖ ἐγώ ὁράω . » προσφωνέω ὁ γυνή ὁ , χαίρω ἐπεί γάρ ὁ γυναικεῖος γένος λυπέω κατακρίνω , ὁ Κύριος διά ὁ ἀνάστασις αὐτός ὁ χαρά προξενώ ὁ γυναικεῖος γένος , καί εὐλογέω αὐτός . Διὸ ἐκεῖνος ἀπό ὁ πολύς περί αὐτός αἰδώς καί τιμή - ὁ πούς αὐτός κρατέω , δις εὐλάβεια μή τολμάω ἄλλος μέρος ὁ σῶμα ἅπτω , εἰμί μή