cogPG.PG123 626
ὴ γυνή · « Οἶδα ὅτι ἔρχεται Μεσσίας . Ὁ δὲ Κύριος λοιπὸν ἐκκαλύπτει αὐτῇ ἑαυτὸν , οὕτω τῆς ἀκολοῦας τοῦ λόγου ἀπαιτησάσης . Εἰ δὲ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς εἶπεν , ὅτι Ἐγώ εἰμι ὁ Χριστὸς , οὔτε τὴν γυναῖκα ἔπεισεν ἂν , καὶ ἔδοξε φορτικός τις εἶναι καὶ ἀλαζών · νῦν δὲ κατὰ μικρὸν αὐτὴν προβιβάσας ἐπὶ τὸ ἀναμνησθῆναι τῆς περὶ Χριστοῦ προσδοκίας , οὕτως ἤδη ἑαυτὸν ἐκκαλύπτει . Τίνος δὲ ἕνεκεν τοῖς μὲν Ἰουδαίοις συνεχῶς ἐρωτῶσιν , « Εἰπὲ ἡμῖν εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς , » οὐκ ἀπεκάλυψεν ἑαυτὸν , τῇ δὲ γυναικὶ λέγει ; Ἐκείνοις μὲν οὐδὲν λέγει , διότι οὐκ ἐπὶ τῷ μαθεῖν ἠρώτων , ἀλλ´ ἐπὶ τῷ μᾶλλον συκοφαντῆσαι · ταύτῃ δὲ , διὰ τὸ εὐγνώμονα εἶναι , φανερῶς ἐαυ-ὸν ὲποκαλύπτει . Καὶ γὰρ ἐξ ἁπλῆς γνώμης καὶ διανοίας , καὶ ποθοῦσα μαθεῖν τὸ ἀληθὲς , ἠρώτα , καὶ δῆλον ἐκ τῶν μετὰ ταῦτα . Καὶ γὰρ ἀκούσασα , οὐ μόνον αὐτὴ ἐπίστευσεν . ἀλλὰ καὶ ἄλλρυ - εἰ τίς-ιν ἐσανήνευσεν . καὶ πανταχοῦ ἡ γυνὴ φαίνεται καὶ ὰκριβουμένη καὶ πιστῇ . Ἀπαρτισθείσης δὲ λοιπὸν τῆς πρὸς τὴν γυναῖκα ὁμιλίας καὶ διδασκαλίας , εὐκαίρως ἀπήντησαν οἱ μαθηταὶ , καὶ ἐθαύμαζον τὸ ἄτοπον αὐτοῦ , ὅτι οὕτως ὢν ἔνδοξος καὶ περιβόητος παρὰ πᾶσιν , ἠνείχετο μετὰ τοσαύτης συγκαταβάσειως κυναικὶ διαλέγεσθαι πενιχρᾷ καὶ Σαμαρείτιδι . θαυμάζοντες δέ , ὅμως οὐ θαῤῥοῦσιν ἐρωτῆσαι , περὶ αίνος αὐτῇ διαλέγεται · οὕτως ἦσαν πεπαιδευμένοι , καὶ τὴν μαθηταῖς πρέπουσαν εὐλάβειαν ἐτήρουν πρὸς τὸν διδάσκαλον . Εἰ δέ που καὶ φαίνοιντο παῤῥησιαζόμενοι , ὥσπερ Ἰωάννης ἠνίκα πίπτει ἐπὶ τὸ στῆθος , καὶ ὅταν προσιόντες λέγωσιν · « Τίς μείζων ; » καὶ ὅταν οἱ τοῦ Ζεβεδαίου παρακαλῶσιν , ἵνα εἷς ἐξ εὐωνύμων , καὶ εἷς ἐκ δεξιῶν καθίσωσιν · ἀλλ´ ἐκεῖνα ὡς εἰς αὐτοὺς ἀνήποντα , καὶ τέως ἀναγκαῖα αὐτοῖς ααινόμενα , ἐξετάζουσιν . Ἐνταῦθα δὲ , ἐπεὶ μὴ τοσοῦτον αὐτοῖς διέφερε τὸ ζητεῖν , ὃ μὴ ἀναγκαῖον ἦν ὅλως , διὰ τοῦτο οὐ χρῶνται τῆ παῤῥησίᾳ ὡς μὴ ἐχούσῃ καιρόν . « Ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν , καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις · Λεῦτε Ιδετε ἄνθρωπον , ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα · μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός ; Ἐξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως , καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν . » Τοσοῦτον ἀνήφθη τὴν καρδίαν ἡ γυνὴ ὑπὸ τῶν εἰρημένων , ὥστε καὶ τὴν ὑδρίαν ἀφεῖναι · οὕτως ἄρα ταχέως προετίμησε τὸ ὕδωρ τοῦ Χριστοῦ τῆς τοῦ Ἰακὼβ πηχῆς · καὶ δὴ ἀπόστολος γίνεται , ὑπὸ τῆς τὴν καρδίαν αὐτῆς σαριλαβούσης πίστεως χειροτονηθεῖσα , καὶ πόλιν ὁλόκληρον διδάσκει , καὶ ἐφέλκεται . « Δεῦτε , φησὶν , ἴδετε ἄνθρωπον , ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα . » ὄντως ἐπειδὰν ἐπυρώθη ἡ ψυχὴ πυρὶ θείῳ , πρὸς αὐδὲν τῶν ἐν γῇ ὁρᾷ , οὐ πρὸς αἰσχύνην , οὐ πρὸς ἀτιμίσν . Ἰδοὺ οὖν καὶ αὕτη οὐκ αἰσχύνεται καὶ τὰ οἰκεῖα ἐκπομπεύουσα , ἀλλά φησιν · « Ὅς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα . » Καίτοι γε ἠδύνατο καὶ ἑτέρως εἰπεῖν · Δεῦτε , ἴδετε προφήτην προφητεύοντα · ἀλλ´ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ καταφρονεῖ τῆς οἱκείας δόξης καὶ πρὸς τὸ κηρύξαι τὴν ἀλήθειαν ἀποβλέπει μόνον .
Lemmas: ἤ γυνή · « οἶδα ὅτι ἔρχομαι Μεσσίας . ὁ δέ Κύριος λοιπός ἐκκαλύπτω αὐτός ἑαυτοῦ , οὗτος ὁ ακολους ὁ λόγος ἀπαιτέω . εἰμί δέ εὐθύς ἐκ ἀρχή εἶπον , ὅτι ἐγώ εἰμί ὁ Χριστός , οὔτε ὁ γυνή πείθω εἄν , καί δοκέω φορτικός τις εἰμί καί ἀλαζών · νῦν δέ κατά μικρός αὐτός προβιβάζω ἐπί ὁ ἀναμιμνήσκω ὁ περί Χριστός προσδοκία , οὕτως ἤδη ἑαυτοῦ ἐκκαλύπτω . τίς δέ ἕνεκα ὁ μέν Ἰουδαῖος συνεχῶς ἐρωτάω , « εἶπον ἐγώ εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός , » οὐ ἀποκαλύπτω ἑαυτοῦ , ὁ δέ γυνή λέγω ; ἐκεῖνος μέν οὐδείς λέγω , διότι οὐ ἐπί ὁ μανθάνω ἐρωτάω , ἀλ ἐπί ὁ μᾶλλον συκοφαντέω · οὗτος δέ , διά ὁ εὐγνώμων εἰμί , φανερῶς ἐαυ-ὸν εποκαλυπτω . καί γάρ ἐκ ἁπλόος γνώμη καί διάνοια , καί ποθέω μανθάνω ὁ ἀληθής , ἐρωτάω , καί δῆλος ἐκ ὁ μετά οὗτος . καί γάρ ἀκούω , οὖον μόνος αὐτός πιστεύω . ἀλλά καί ἄλλρυ - εἰμί τίνιος ἐσανήνευσεν . καί πανταχοῦ ὁ γυνή φαίνω καί ἀκριβόω καί πιστός . ἀπαρτίζω δέ λοιπός ὁ πρός ὁ γυνή ὁμιλία καί διδασκαλία , εὔκαιρος ἀπαντάω ὁ μαθητής , καί θαυμάζω ὁ ἄτοπος αὐτός , ὅτι οὕτως εἰμί ἔνδοξος καί περιβόητος παρά πᾶς , ἀνέχω μετά τοσοῦτος συγκατάβαση κυναικὶ διαλέγω πενιχρός καί Σαμαρείτης . θαυμάζω δέ , ὅμως οὖον θαρσέω ἐρωτάω , περί αίνος αὐτός διαλέγω · οὕτως εἰμί παιδεύω , καί ὁ μαθητής πρέπω εὐλάβεια τηρέω πρός ὁ διδάσκαλος . εἰμί δέ ποῦ καί φαίνω παρρησιάζομαι , ὥσπερ Ἰωάννης ἡνίκα πίπτω ἐπί ὁ στῆθος , καί ὅταν πρόσειμι λέγω · « Τῖς μείζων ; » καί ὅταν ὁ ὁ Ζεβεδαῖος παρακαλέω , ἵνα εἷς ἐκ εὐώνυμος , καί εἷς ἐκ δεξιός καθίζω · ἀλ ἐκεῖνος ὡς εἰς αὐτός ανηποειντα , καί τέως ἀναγκαῖος αὐτός αἰνέω , ἐξετάζω . ἐνταῦθα δέ , ἐπεί μή τοσοῦτος αὐτός διαφέρω ὁ ζητέω , ὅς μή ἀναγκαῖος εἰμί ὅλως , διά οὗτος οὖον χράω τῆ παρρησία ὡς μή ἔχω καιρός . « ἀφίημι οὖν ὁ ὑδρία αὐτός ὁ γυνή καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ πόλις , καί λέγω ὁ ἄνθρωπος · Λεῦτος ὁράω ἄνθρωπος , ὅς εἶπον ἐγώ πᾶς ὅσος ποιέω · μῆτις οὗτος εἰμί ὁ Χριστός ; ἐξέρχομαι οὖν ἐκ ὁ πόλις , καί ἄρχω πρός αὐτός . » τοσοῦτος ἀνάπτω ὁ Καρδία ὁ γυνή ὑπό ὁ εἴρω , ὥστε καί ὁ ὑδρία ἀφίημι · οὕτως ἄρα ταχέως προτιμάω ὁ ὕδωρ ὁ Χριστός ὁ ὁ Ἰακώβ πήχης · καί δή ἀπόστολος γίγνομαι , ὑπό ὁ ὁ Καρδία αὐτός σαριλαμβανω πίστις χειροτονέω , καί πόλις ὁλόκληρος διδάσκω , καί ἐφέλκω . « δεῦτε , φημί , ὁράω ἄνθρωπος , ὅς εἶπον ἐγώ πᾶς ὅσος ποιέω . » εἰμί ἐπειδάν πυρόω ὁ ψυχή πῦρ θεῖον , πρός αὐδέ ὁ ἐν γῆ ὁράω , οὖον πρός αἰσχύνη , οὖον πρός ἀτιμίσν . ἰδέ οὖν καί οὗτος οὐ αἰσχύνω καί ὁ οἰκεῖος ἐκπομπεύω , ἀλλά φημί · « ὅς εἶπον ἐγώ πᾶς ὅσος ποιέω . » καίτοι γε δύναμαι καί ἑτέρως εἶπον · δεῦτε , ὁράω προφήτης προφητεύω · ἀλ οὐ οὕτως , ἀλλά καταφρονέω ὁ οἰκεῖος δόξα καί πρός ὁ κηρύσσω ὁ ἀλήθεια ἀποβλέπω μόνος .