cogPG.PG123 486
ἐνδείξασθαι βουλόμενοι τὸ μέγεθος , τοῦτο πλάττομεν . ἴδωμεν δὲ καὶ κατὰ μέρος ὡς ἐν ἐπιτομῇ τὴν παραβολήν . Ἐν ἀγρῷ ἦν ὁ πρεσβύτερος υἱὸς , ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , ἐργαζόμενος τὴν ἑαυτοῦ γῆν , τὴν σάρκα φημὶ , ἵνα ἐμπλησθῇ ἄρτων , καὶ σπείρων ἐν δάκρυσιν , ἵνα ἐν ἀγαλλιάσει θερίσῃ . Μαθὼν δὲ τὰ πραχθέντα , οὐκ ἤθελεν εἰς τὴν κοινὴν χαρὰν εἰσελθεῖν . Ὁ δὲ φιλάνθρωπος πατὴρ ἔξεισι , καὶ παρακαλεῖ , καὶ ἀναδιδάσκει αὐτὸν τὴν τῆς εὐφροσύνης αἰτίαν , ὅτι νεκροῦ ἐστιν ἀναζώωσις · διὰ τὸ ἀγνοεῖν ὡς ἄνθρωπον σκανδαλιζόμενον , καὶ αἰτιώμενον αὐτὸν , ὡς αὐτῷ μὲν , οὐδὲ ἔριφον ἐδεδώκει , τῷ δὲ ἀσώτῳ τὸν σιτευτὸν καταθύσεις μόσχον . Τί δέ ἐστι τὸ διὰ´ τοῦ ἐρίφου δηλούμενον ; Ὧδε ἂν μάθοις · Πᾶς ἔριφος τῆς ἀριστερᾶς καὶ ἁμαρτωλοῦ μερίδος τάττεται . Φησὶν οὖν ὁ εὐάρεστος υἱὸς , ὅτι Ἑν πᾶσι πόνοις διῆγον τὴν ζωὴν , διωκόμενος , κακοχούμενος , ὑπὸ τῶν ἁμαρτωλῶν θλιβόμενος , καὶ οὐδέποτε ὑπὲρ ἐμοῦ ἔσφαξας καὶ ἀπέκτεινας ἔριφον , τουτέστιν , ἀμαρτωλὸν θλί βοντά με , ὡς ἂν εὕρω μικρὰν ἄνεσιν · οἱον ἔριφος ἦν τῷ Ἠλιοὺ ὁ Ἀχαάβ . ἐδίωκεν οὖν τὸν προφήτην , καὶ οὐκ ἔδωκεν ὁ Κύριος τοῦτον τὸν ἔριφον ται χέως εἰς σφαγὴν , ἵνα μικρὸν ἀνεθεὶς Ἠλιοὺ ἀνάπαύσηται μετὰ τῶν φίλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν . Διὸ καὶ φησὶ πρὸς Θεόν · « Κύριε , τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν , καὶ τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαιμαν » Ἔριφος τῷ Δαυΐδ ὁ Σαοὺλ , καὶ πάντες οἱ ἐνδιαβάλλοντες αὐτὸν , οὓς ἐφίει ὁ Κύριος πειράζειν αὐτὸν , καὶ οὐκ ἔσφαττεν , ὡς ἂν ἡσθείη Φαυθδ · διὸ καὶ ἔλεγεν · « Ἔως πότε ἀμαρτωλοὶ , Κύριε , ἕως πότε ἁμαρτωλοὶ καυχήσονται » ; Ταῦτα λέγει καὶ ὁ ἐν τῷ Κὐανγελίῳ υἱός · πάντοτε με ἐν κόποις ὄντα οὐδεμιᾶς παραμυθίας ἠξίωσας , οὐδὲ τῶν θλιβόντων μέ τινα σφαγῇ παρέδωκας , νῦν δὲ οὕτως ἀπόνως σώζεις τὸν ἄσωτον . Οὗτος μὲν οὖν ὁ σκοπὸς τῆς παραβολῆς ἅπας , διὰ τοὺς γογγύζοντας Φαρισαίους ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ Κυρίου προσλαμβανομένοις ἁμαρτωλοῖς λεχθείσης , καὶ παιδευούσης , κἂν ὧμεν δίκαιοι , μὴ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀποσείεσθαι , μὸη δὲ προσδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Θεοῦ ναταγογγύζιιν . Υἱὸς τοίνυν νεώτερος αἱ πόρναι , καὶ οἱ τελῶναι · υἱὸς πρεσβύτερος οἱ Ὀαρισαῖοι καὶ οἱ Γραμματεῖς , καθ´ ὑπόθεσιν δίκαιοι λαμβανόμενοι , ὡσανεὶ λέγοντος τοῦ Θεοῦ · Ἔστω , ὑμεῖς δίκ.ιοι ἀληθῶς , καὶ οὐδεμίαν ἐντολὴν παραβεβηκότες · οὐ δεῖ οὐν προσλαμβάνε . αθαι τοὺς ἐκ πονηρίας ἐπιστρέφοντας ; Τοὺς τοιούτους οὗν γογγυστὰς παιδεύει διὰ τῆς παραβολῆς . Οὐκ ἀγνοῶ δὲ , ὅτι τινὲς εἰς τοὺς ἀγγέλους μὲν τὸν πρεσβύτερον υἱὸν , τὸν δὲ νεώτερον εἰς τὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν τὴν νεωτερίσασαν κατὰ τῆς δοθείσης ἀντολῆς καὶ ἀφηνιάσασαν ἐξελάβοντο · ἄλλοι εἰς τοὺς Ἱσραηλίτας καὶ τοὺς ἐθνικούς . Ἀληθὲς δέ , ὃ εἰπομεν μόνον , ὅτι εἰς μὲν τῶν δικαίων τὸ πρόσωπον , λαμβάνεται ὁ πρεσβύτερος υἱὸς , εἰς τὸ τῶν ἀμαρτωλῶν δε καὶ ἐπιστρεφόντων , ὁ νεώτερος . Τὸ δὲ ὅλον ὕφος τῆς παραβολῆς διὰ τοὺς Φαρισαίους συνέστη , παι . δτύοντος αὐτοὺς τοῦ Κυρίου , μὴ δυσχεραίνειν ἐπὶ τῇ παραδοχῇ τῶν ἀμαρτωλῶν , κἂν αὐτοὶ δίκαιοι εἶεν .
Lemmas: ἐνδείκνυμι βούλομαι ὁ μέγεθος , οὗτος πλάσσω . ὁράω δέ καί κατά μέρος ὡς ἐν ἐπιτομή ὁ παραβολή . ἐν ἀγρός εἰμί ὁ πρέσβυς υἱός , ἐν ὁ κόσμος οὗτος , ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ γῆ , ὁ σάρξ φημί , ἵνα ἐμπίμπλημι ἄρτος , καί σπείρω ἐν δάκρυ , ἵνα ἐν ἀγαλλιάω θερίζω . μανθάνω δέ ὁ πράσσω , οὐ ἐθέλω εἰς ὁ κοινός χαρά εἰσέρχομαι . ὁ δέ φιλάνθρωπος πατήρ ἔξειμι , καί παρακαλέω , καί ἀναδιδάσκω αὐτός ὁ ὁ Εὐφρόσυνος αἴτιος , ὅτι νεκρός εἰμί ἀναζώωσις · διά ὁ ἀγνοέω ὡς ἄνθρωπος σκανδαλίζω , καί αἰτιάομαι αὐτός , ὡς αὐτός μέν , οὐδέ ἔριφος δίδωμι , ὁ δέ ἄσωτος ὁ σιτευτός κατάθυσις μόσχος . τις δέ εἰμί ὁ διά ὁ ἔριφος δηλέομαι ; ὧδε εἄν μανθάνω · Πᾶς ἔριφος ὁ ἀριστερός καί ἁμαρτωλός μερίς τάσσω . Φησίν οὖν ὁ εὐάρεστος υἱός , ὅτι ἑν πᾶς πόνος διάγω ὁ ζωή , διώκω , κακοχοω , ὑπό ὁ ἁμαρτωλός θλίβω , καί οὐδέποτε ὑπέρ ἐγώ σφάζω καί ἀποκτείνω ἔριφος , τουτέστιν , ἁμαρτωλός θλί Βοντά ἐγώ , ὡς εἄν εὑρίσκω μικρός ἄνεσις · οἱος ἔριφος εἰμί ὁ Ἐλιούς ὁ Ἀχαάβ . διώκω οὖν ὁ προφήτης , καί οὐ δίδωμι ὁ Κύριος οὗτος ὁ ἔριφος ὁ Χεῶς εἰς σφαγή , ἵνα μικρός ἀνίημι Ἐλιούς ἀναπαύω μετά ὁ Φίλων αὐτός ὁ προφήτης . Διὸ καί φημί πρός Θεός · « κύριος , ὁ προφήτης σύ ἀποκτείνω , καί ὁ θυσιαστήριον σύ κατασκάπτω » Ἔριφος ὁ Δαυΐδ ὁ Σαῦλος , καί πᾶς ὁ ἐνδιαβάλλω αὐτός , ὅς ἐφίημι ὁ Κύριος πειράζω αὐτός , καί οὐ σφάζω , ὡς εἄν ἥδομαι Φαυθδ · διό καί λέγω · « ἔως πότε ἁμαρτωλός , κύριος , ἠώς πότε ἁμαρτωλός καυχάομαι » ; οὗτος λέγω καί ὁ ἐν ὁ Κὐανγελίῳ υἱός · πάντοτε ἐγώ ἐν κόπος εἰμί οὐδείς παραμυθία ἀξιόω , οὐδέ ὁ θλίβω ἐγώ τις σφαγή παραδίδωμι , νῦν δέ οὕτως ἄπονος σῴζω ὁ ἄσωτος . οὗτος μέν οὖν ὁ σκοπός ὁ παραβολή ἅπας , διά ὁ γογγύζω Φαρισαῖος ἐπί ὁ ὑπό ὁ κύριος προσλαμβάνω ἁμαρτωλός λέγω , καί παιδεύω , κἀν ἵημι Δίκαιος , μή ὁ ἁμαρτωλός ἀποσείω , Μόη δέ προσδέχομαι αὐτός ὁ Θεός ναταγογγύζιιν . υἱός τοίνυν νέος ὁ πόρνη , καί ὁ τελώνης · υἱός πρέσβυς ὁ Ὀαρισαῖοι καί ὁ Γραμματεύς , καθ´ ὑπόθεσις Δίκαιος λαμβάνω , ὡσανεί λέγω ὁ Θεός · ἔστω , σύ δίκ.ιοι ἀληθής , καί οὐδείς ἐντολή παραβαίνω · οὖον δεῖ ὀν προσλαμβάνω . ἀθής ὁ ἐκ πονηρία ἐπιστρέφω ; ὁ τοιοῦτος ἐν γογγυστής παιδεύω διά ὁ παραβολή . οὐ ἀγνοέω δέ , ὅτι τις εἰς ὁ ἄγγελος μέν ὁ πρέσβυς υἱός , ὁ δέ νέος εἰς ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις ὁ νεωτερίζω κατά ὁ δίδωμι ἀντολή καί ἀφηνιάζω ἐκλαμβάνω · ἄλλος εἰς ὁ Ἰσραηλίτης καί ὁ ἐθνικός . ἀληθής δέ , ὅς εἶπον μόνος , ὅτι εἰς μέν ὁ Δίκαιος ὁ πρόσωπον , λαμβάνω ὁ πρέσβυς υἱός , εἰς ὁ ὁ ἁμαρτωλός δέ καί ἐπιστρέφω , ὁ νέος . ὁ δέ ὅλος ὕφος ὁ παραβολή διά ὁ Φαρισαῖος συνίστημι , παῖς . δτυειμι αὐτός ὁ κύριος , μή δυσχεραίνω ἐπί ὁ παραδοχή ὁ ἁμαρτωλός , κἀν αὐτός Δίκαιος ἄγω .