cogPG.PG123 487
Μηδεὶς οὖν ἐπὶ τοῖς τοῦ Θεοῦ κρίμασι δυσχεραινέτω , ἀλλ´ ἀνεχέσθω οὐπραγούντων , καὶ σωζομένων τῶν ἀμαρτωλῶν δοκούντων . Γί γαρ οἰδας , εἰ ἂν σὺ νομίζεις ἁμαρτωλὸν , οὗτος μετενόησε , καὶ διὰ τοῦτο προσεδέχθη ; Τί δὲ εἰ κρυπτὰς ἀρετὰς ἔχει , καὶ διὰ ταύτας παρὰ τοῦ Θεοῦ εὐμενῶς ὁρᾶται ; ΚΕΦΑΛ . Ιϛʹ . Περὶ τοῦ οἰκονόμου τῆς ἀδικίας . Περὶ τοῦ μηδά πραίαν ἀπὸ τοῦ νόμου παρελθεῖν ἄν . Περὶ τοῦ μὴ ἀπολύσιν τὴν γυναῖκα . Περὶ τοῦ πλούσιοι καὶ τοῦ Λαάρου . « Ἔλεγεδὲκαὶ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ · Ἄνθρωπός τις ἦν πλούσιος , ὃς εἶχεν οἰκονόμον , καὶ οὗτος Εικβλήθη αὐτῷ , ὡς διασκορπίζων τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ . Καὶ φωνήσας αὐτὸν , εἶπεν αὐτῷ · Τί τοῦτο ἀκούω περὶ σοῦ ; Ἀπόδος τὸν λόγον τῆς οἰκονομίας σου , οὐ γὰρ δυνήσῃ ἔτι οἰκονομεῖν . Εἶπε δὲ ἐν ἑαυτῷ ἃ οἰκονόμος · Τί ποιήσω , ὅτι ὁ κύριός μου ἀφαιρεῖται τὴν οἰκονομίαν ἀπ´ ἐμοῦ ; Σκάπτειν οὐκ ἱσχύω , κπαιτεῖν αἰσχύνομαι · ἔγνων τί ποιήσω , ἵνα , ὅταν μετασταθῶ τῆς οἰκονομίας , δέξωνταί με εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν . Καὶ προσκαλεσάμενος ἕνα ἕκαστον τῶν χρεοφειλετῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ , ἔλεγε τῷ πρώτῳ · Πόσον ὀφείλεις τῷ κυρίῳ μου ; Ὁ δὲ εἰπεν · ἑκατὸν βάτους ἐλαίου · καὶ εἶπεν αὐτῷ · Δέξαι σου τὸ γράμμα καὶ εθίσας ταχέως γράψον παντήκοντα . Ἔπειτα ἑτέρῳ εἶπε · Σὺ δὲ πόσον ὀφείλεις · Ὁ δὲ εἶπεν · ἑκατὸν κόρους σίτου . Καὶ λέγει αὐτῷ · Δέξαι σου τὸ γράμμα , καὶ γράψον ὀγδοήκοντα . Καὶ ἐπήνεσεν ὁ κύριος τὸν οἰκονόμον τῆς ἀδικίας , ὅτι οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροί εἰσιν ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶν . Κάγὼ ὑμῖν λέγω , ποιήσατε ἐαυτοῖς φίλους ἐκ τοῦ μαμωνᾶ τῆς ἀδικίας , ἵνα , ὅταν ἐκλείπητε , δέξωνται ὑμᾶς εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς . » Πᾶσα παραβολή πλαγίως καὶ εἰκονικῶς ὃηλοῖ πραγμάτων τινῶν φύσιν , οὐ κατὰ πάντα ἐοικυῖα τοῖς πράγμασιν ἐκείνοις , δι´ ἃ παρελήφθη . Διὸ οὐδὲ χρὴ πάντα τὰ μέρη τῶν παραβολῶν λεπτῶς πολυπραΥμονεῖσθαι , ἀλλ´ ὅσον ἔοικε τῳ προκειμένῳ καρπουμένους , τὰ λοιπὰ ἐᾷν , ὡς τῇ παραβολῇ συνυφιστάμενα , καὶ μηδὲν πρὸς τὸ προκείμενον συμβαλλόμενα , σδῖον δὴ καὶ ἐπὶ τῆς προτεθείσης παραβολῆς , χρὴ ποιῆσαι . Εἰ γὰρ πάντα ἐξετάζειν ἐπιχειρήσομεν λεπτομερῶς , τίς ὁ οἰκονόμος , τίς ὁ τοῦτον προβαλλόμενος εἰς τὴν οἰκονομίαν , καὶ παρὰ τίνος διεβλήθη . καὶ τίνες οἱ χοεωστοῦντες , καὶ διὰ ποίαν αἰτίαν ὁ μὲν ἔλαιον , ὁ δὲ σἶνον , καὶ διατί ἀνὰ ἑκατὸν ὀφλῆσαι λέγονται · καὶ ἁπλῶς τἄλλα πάντα εἰ περιεργότερον ἐξετάζοιμεν , σκοτεινὸν τὸν λόγον ποιησόμεθα , πρὸς τῷ καὶ καταγέλαστα ἴσως ἐξηγεῖσθαι διὰ τὴν τῆς ἀπορίας ἀνάγκην . Δεῖ τοίνυν τοσοῦτον ὡφεληθῆναι ἀπὸ τῆς παρούσης παραβολῆς , ὅσον ἐνδέχεται . Οον τί φημι · ὁ Κύριος ἐνταῦθα βούλεται ἡμᾶς διδάξαι περὶ τοῦ τὸν δοθέντα ἡμῖν πλοῦτον καλῶς διατίθεσθαι . Καὶ πρῶτον μὲν τοῦτο μανθάνομεν , ὅτι οὐκ ἐσμὲν κύριοι χρημάτων , οὐδὲν γὰρ ἔχομεν ἴδιον , ἀλλ´ οἰκονόμοι ἀλλοτρίων ἐσμὲν παρὰ τοῦ Δεσπότου ἡμῖν ἐγκεχειρισμένων , ἵνα καλῶς αὐτὰ διαθώμεθα , καὶ ὡς ἐκεῖνος προστάττει · ἔπειτα ὅτι μὴ κατὰ γνώμην τοῦ Δεσπότου τὴν οἰκονομίαν τοῦ πλούτου με ἄΙΑΟΑΡΟΓ ΧΝΙ .
Lemmas: μηδείς οὖν ἐπί ὁ ὁ Θεός κρίμα δυσχεραίνω , ἀλ ἀνέχω εὐπραγέω , καί σώζω ὁ ἁμαρτωλός δοκέω . γία γαρ οἶδα , εἰμί εἄν σύ νομίζω ἁμαρτωλός , οὗτος μετανοέω , καί διά οὗτος προσδέχομαι ; τις δέ εἰμί κρυπτός ἀρετή ἔχω , καί διά οὗτος παρά ὁ Θεός εὐμενής ὁράω ; ΚΕ . ιϛʹ . περι ὁ οἰκονόμος ὁ ἀδικία . περι ὁ Μήδα πρᾷος ἀπό ὁ νόμος παρέρχομαι ἄν . περι ὁ μή ἀπόλυσις ὁ γυνή . περι ὁ πλούσιος καί ὁ Λαάρου . « Ἔλεγεδὲκαὶ πρός ὁ μαθητής αὐτός · Ἄνθρωπος τις εἰμί πλούσιος , ὅς ἔχω οἰκονόμος , καί οὗτος ἐκβάλλω αὐτός , ὡς διασκορπίζω ὁ ὑπάρχω αὐτός . καί φωνέω αὐτός , εἶπον αὐτός · τις οὗτος ἀκούω περί σύ ; ἀποδίδωμι ὁ λόγος ὁ οἰκονομία σύ , οὖον γάρ δύναμαι ἔτι οἰκονομέω . εἶπον δέ ἐν ἑαυτοῦ ὁ οἰκονόμος · τις ποιέω , ὅτι ὁ κύριος ἐγώ ἀφαιρέω ὁ οἰκονομία ἀπ´ ἐγώ ; σκάπτω οὐ ἰσχύω , κπαισυς αἰσχύνω · γιγνώσκω τίς ποιέω , ἵνα , ὅταν μεθίστημι ὁ οἰκονομία , δέχομαι ἐγώ εἰς ὁ οἶκος αὐτός . καί προσκαλέω εἷς ἕκαστος ὁ χρεωφειλέτης ὁ κύριος αὐτός , λέγω ὁ πρῶτος · πόσος ὀφείλω ὁ κύριος ἐγώ ; ὁ δέ εἶπον · ἑκατόν βάτος ἔλαιον · καί εἶπον αὐτός · δέχομαι σύ ὁ γράμμα καί ἐθίζω ταχέως γράφω παντηκοειντα . ἔπειτα ἕτερος εἶπον · σύ δέ πόσος ὀφείλω · ὁ δέ εἶπον · ἑκατόν κόρος σῖτος . καί λέγω αὐτός · δέχομαι σύ ὁ γράμμα , καί γράφω ὀγδοήκοντα . καί ἐπαινέω ὁ κύριος ὁ οἰκονόμος ὁ ἀδικία , ὅτι ὁ υἱός ὁ αἰών οὗτος φρόνιμος εἰμί ὑπέρ ὁ υἱός ὁ φάος εἰς ὁ γενεά ὁ ἑαυτοῦ . κἀγώ σύ λέγω , ποιέω ἑαυτοῦ φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία , ἵνα , ὅταν ἐκλείπω , δέχομαι σύ εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή . » πᾶσα παραβολή πλάγιος καί εἰκονικός ὁράω πρᾶγμα τις φύσις , οὖον κατά πᾶς ἔοικα ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος , δις ὁ παραλαμβάνω . Διὸ οὐδέ χρή πᾶς ὁ μέρος ὁ παραβολή λεπτός πολυπραυμονεομαι , ἀλ ὅσος ἔοικα ὁ πρόκειμαι καρπόω , ὁ λοιπάς ἐάω , ὡς ὁ παραβολή συνυφίστημι , καί μηδείς πρός ὁ πρόκειμαι συμβάλλω , σδῖον δή καί ἐπί ὁ προτίθημι παραβολή , χρή ποιέω . εἰμί γάρ πᾶς ἐξετάζω ἐπιχειρέω λεπτομερῶς , τίς ὁ οἰκονόμος , τίς ὁ οὗτος προβάλλω εἰς ὁ οἰκονομία , καί παρά τίς διαβάλλω . καί τίς ὁ χοεωστοῦντες , καί διά ποῖος αἴτιος ὁ μέν ἔλαιον , ὁ δέ σίνομαι , καί διατί ἀνά ἑκατόν ὀφλέω λέγω · καί ἁπλόος ἄλλος πᾶς εἰμί περίεργος ἐξετάζω , σκοτεινός ὁ λόγος ποιέω , πρός ὁ καί καταγέλαστος ἴσως ἐξηγέομαι διά ὁ ὁ ἀπορία ἀνάγκη . Δεύς τοίνυν τοσοῦτος ὠφελέω ἀπό ὁ πάρειμι παραβολή , ὅσος ἐνδέχομαι . ὄον τίς φημί · ὁ Κύριος ἐνταῦθα βούλομαι ἐγώ διδάσκω περί ὁ ὁ δίδωμι ἐγώ πλοῦτος καλῶς διατίθημι . καί πρῶτος μέν οὗτος μανθάνω , ὅτι οὐ εἰμί κύριος χρῆμα , οὐδείς γάρ ἔχω ἴδιος , ἀλ οἰκονόμος ἀλλότριος εἰμί παρά ὁ δεσπότης ἐγώ ἐγχειρίζω , ἵνα καλῶς αὐτός διατίθημι , καί ὡς ἐκεῖνος προστάσσω · ἔπειτα ὅτι μή κατά γνώμη ὁ δεσπότης ὁ οἰκονομία ὁ πλοῦτος ἐγώ ΑΒ ΧΝ .