cogPG.PG123 453
καὶ μὴ ὑπὸ γῆν ; ἄγγελος εἶναι καὶ μὴ ἀσπάλαξ ὑπὸ γῆν ἀεὶ ἐν τοῖς ὁρύγμασι διαιτώμενος « Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι καὶ οἵ λῦχνοι καιόμενοι , καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον ἑαυτῶν πότε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων , ἵνα ἐλθόντος καὶ κρούσαντος , εὐθέως ἀνοίξωσιν αὐτῷ · μακάριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι οὓς ἐλθὼν ὁ κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας . Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι περιζώσεται , καὶ ἀνακλινεῖ αὐτοὺς , καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς . Καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῇ δευτέρᾳ φυλακῇ , καὶ ἐν τῇ τρίτῃ φυλακῇ , καὶ εὕρῃ οὕτως , μακάριοί εἰσιν οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι . Τοῦτο δὲ γινώσκετε , . ὅτι εἰ ᾔδει ὁ οἰκοδεσπότης ποίᾳ ὥρᾳ ὁ κλέπτης ἔρχεται , ἐγρηγόρησεν ἂν , καὶ οὐκ ἂν ἀφῆκε διορυγῆναι αὴν οἷκον αὐτοῦ . Καὶ ὑμεῖς οὖν γίνεσθε ἕτοιμοι , ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε , ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται . Ἀπέριττον ποιήσας τὸν μαθητὴν αὐτοῦ ὁ Κύριος , καὶ γυμνώσας αὐτὸν πάσης βιωτικῆς · μερίμνης καὶ μετεωρισμοῦ , καὶ κοῦφον ἀπεργασάμενος , ἤδη καὶ αηρέπην αὐτὸν ποιεῖ . Δεῖ γὰρ τὸν ὑπηρετεῖν θέλοντα , κοῦφον εἶναι καὶ εὐθαλῆ , διό φησιν · ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι , ὅπερ ἕστιν , ἕτοιμοι πάντατε ομίνεσθε πρὸς τὰ ἔργα τοῦ Δεσπότου ὑμῶν , Καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι · ὅπερ ἔστι , Μὴ ἐν σκότει καὶ ἀκρισίᾳ διάγετε , ἀλλ´ ἔστω ὑμῶν τὸ τοῦ λόγου φῶς , πάντα ὑποδεικνύον τὰ πρακτέα καὶ μὴ πρακτέα . Ἔστιν οὖν νὺξ ὁ κόσμος οὗτος . Ἐζωσμένοι δὲ τὰς ὀσφύας , οἱ τὴν πρακτικὴν μετιόντες . Τοιοῦτον γὰρ τὸ σχῆμα τῶν ἐργατικῶν , οἷς δεῖ καὶ τοὺς λύχνους προσεῖναι καιομένους . Δεῖ γὰρ τῇ πρακτικῇ προσεῖναι καὶ τὸ τῆς διακρίσεως χάρισμα , ἵν´ ἔχοι διαγινώσκειν ὁ πρακτικὸς , οὐ μόνον τί χρὴ ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ τὸ πῶς . Πολλοὶ μὲν γὰρ τὸ καλὸν ἐποίησαν , οὐ καλῶς δέ · οἱ τοιοῦτοι οὗν τὰς μὲν ὀσφύας ἦσαν περιεζωσμένοι · ἔπραττον γὰρ , τοὺς δὲ λύχνους οὐκ εἰχον καιομένους , τουτέστιν , οὐκ εἶχον τὴν ἐκ τοῦ λόγου διάκρισιν , ἀλλ´ ἢ εἰς τύφον ἐνέπεσον , ἢ εἰς ἄλλον ἀπονοίας κρημνόν . Νοήσεις δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι πρῶτον αἱ ὀσφύες ἡμῶν περιζώννυνται , εἶτα οἱ λύχνοι καίονται . Πρῶτον γὰρ πρᾶξις , εἶτα θεωρία , ἥτις ἐστὶ τοῦ νοῦ ἔλλαμψις . Λύχνος γὰρ ὁ νοῦς ἡμῶν , ὃς ὅταν ἔχῃ τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ λάμπον , τότε λέγεται καίεσθαι · σπουδάσωμεν οὖν ἀρετὴν ἀσκεῖν , ἵνα τοὺς δύο λύχνους ἡμῶν καιομένους ἔχωμεν , τόν τε ἐνδιάθετον λόγον , καὶ τὸν προφορικὸν , τὸν μὲν ἐνδιάθετον διὰ παντὸς ἀστράπτοντα ἐν τῇ ψυχῇ , τὸν δὲ προφορικὸν ἐν τῇ γλώσσῃ . Ὁ μὲν γὰρ ἔνδον ἡμᾶς φωτίζει , ὁ δὲ διδασκαλικὸς καὶ προφορικὸς λύχνος τοὺς ἄλλους . Καὶ ἡμεῖς ὦμεν ὄμοιοι ἀνθρώποις προσδεχομένοις τὸν Κύριον ἑαυτῶν , πέσε ἀναλύσει ἐκ τῶν γάμων · τίς δὲ οὗτος ὁ Κύριος , ἢ ὁ Χριστὸς ὁ Ἰησοῦς ; Ὅς τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν ἀναλαβὼν ὡς νύμφην , καὶ ἐνώσας ἑαυτῷ , γάμον ἐποίησεν εἰς σάρκα μίαν αὐτῇ κολληθείς , μᾶλλον δὲ , οὐχ ἔνα γάμον ποιεῖται , ἀλλὰ πολλούς · καθ´ ἑκάοτην γὰρ ἡμέραν νυμφεύεται ἐν οὐρανῷ τὰς τῶν ἀγίων ψυχκς , ἅς παριστάν.ι αὐτῷ Παύλος , ἢ ἵ τις κατὰ
Lemmas: καί μή ὑπό γῆ ; ἄγγελος εἰμί καί μή σπάλαξ ὑπό γῆ ἀεί ἐν ὁ ὄρυγμα διαιτάω « εἰμί σύ ὁ ὀσφῦς περιζώννυμι καί ὁ λύχνος καίω , καί σύ ὅμοιος ἄνθρωπος προσδέχομαι ὁ κύριος ἑαυτοῦ πότε ἀνάλυσις ἐκ ὁ γάμος , ἵνα ἔρχομαι καί κρούω , εὐθύς ἀνοίγω αὐτός · μακάριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ὅς ἔρχομαι ὁ κύριος εὑρίσκω γρηγορέω . ἀμήν λέγω σύ , ὅτι περιζώννυμι , καί ἀνακλίνω αὐτός , καί παρέρχομαι διακονέω αὐτός . καί ἐάν ἔρχομαι ἐν ὁ δύο φυλακή , καί ἐν ὁ τρίτος φυλακή , καί εὑρίσκω οὕτως , μακάριος εἰμί ὁ δοῦλος ἐκεῖνος . οὗτος δέ γιγνώσκω , . ὅτι εἰμί οἶδα ὁ οἰκοδεσπότης ποῖος ὥρα ὁ κλέπτης ἔρχομαι , γρηγορέω εἄν , καί οὐ εἄν ἀφίημι διορύσσω αὴν οἶκος αὐτός . καί σύ οὖν γίγνομαι ἑτοῖμος , ὅτι ὅς ὥρα οὖον δοκέω , ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι . ἀπέριττος ποιέω ὁ μαθητής αὐτός ὁ Κύριος , καί γυμνόω αὐτός πᾶς βιωτικός · μέριμνα καί μετεωρισμός , καί κοῦφος ἀπεργάζομαι , ἤδη καί ἀείρω αὐτός ποιέω . Δεύς γάρ ὁ ὑπηρετέω ἐθέλω , κοῦφος εἰμί καί εὐθαλής , διό φημί · εἰμί σύ ὁ ὀσφῦς περιζώννυμι , ὅσπερ ἕστiν , ἑτοῖμος λήγω ὄμνυμι πρός ὁ ἔργον ὁ δεσπότης σύ , καί ὁ λύχνος καίω · ὅσπερ εἰμί , μή ἐν σκότος καί ἀκρισία διάγω , ἀλ ἵστημι σύ ὁ ὁ λόγος φάος , πᾶς ὑποδείκνυμι ὁ πρακτέος καί μή πρακτέος . ἔρτις οὖν νύξ ὁ κόσμος οὗτος . ζώννυμι δέ ὁ ὀσφῦς , ὁ ὁ πρακτικός μετέρχομαι . τοιοῦτος γάρ ὁ σχῆμα ὁ ἐργατικός , ὅς δεῖ καί ὁ λύχνος πρόσειμι καίω . Δεύς γάρ ὁ πρακτικός πρόσειμι καί ὁ ὁ διάκρισις χάρισμα , ὅς ἔχω διαγιγνώσκω ὁ πρακτικός , οὖον μόνος τίς χρή ποιέω , ἀλλά καί ὁ πῶς . πολλός μέν γάρ ὁ καλός ποιέω , οὖον καλῶς δέ · ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ μέν ὀσφῦς εἰμί περιζώννυμι · πράσσω γάρ , ὁ δέ λύχνος οὐ εἰχω καίω , τουτέστιν , οὐ ἔχω ὁ ἐκ ὁ λόγος διάκρισις , ἀλ ἢ εἰς τύφω ἐμπίπτω , ἢ εἰς ἄλλος ἀπόνοια κρημνός . νόησις δέ καί οὗτος , ὅτι πρῶτος ὁ ὀσφῦς ἐγώ περιζώννυμαι , εἶτα ὁ λύχνος καίω . Πρῶτος γάρ πρᾶξις , εἶτα θεωρία , ὅστις εἰμί ὁ νόος ἔλλαμψις . Λύχνος γάρ ὁ νόος ἐγώ , ὅς ὅταν ἔχω ὁ φάος ὁ Θεός ἐν αὐτός λάμπω , τότε λέγω καίω · σπουδάζω οὖν ἀρετή ἀσκέω , ἵνα ὁ δύο λύχνος ἐγώ καίω ἔχω , ὁ τε ἐνδιάθετος λόγος , καί ὁ προφορικός , ὁ μέν ἐνδιάθετος διά πᾶς ἀστράπτω ἐν ὁ Ψυχή , ὁ δέ προφορικός ἐν ὁ γλῶσσα . ὁ μέν γάρ ἔνδον ἐγώ φωτίζω , ὁ δέ διδασκαλικός καί προφορικός λύχνος ὁ ἄλλος . καί ἐγώ εἰμί ὅμοιος ἄνθρωπος προσδέχομαι ὁ κύριος ἑαυτοῦ , πίπτω ἀνάλυσις ἐκ ὁ γάμος · τίς δέ οὗτος ὁ Κύριος , ἢ ὁ Χριστός ὁ Ἰησοῦς ; ὅς ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἀναλαμβάνω ὡς νύμφη , καί νοέω ἑαυτοῦ , γάμος ποιέω εἰς σάρξ εἷς αὐτός κολλάω , μᾶλλον δέ , οὐ νάω γάμος ποιέω , ἀλλά πολύς · καθ´ ἵημι γάρ ἡμέρα νυμφεύω ἐν οὐρανός ὁ ὁ Ἀγίων ψυχκς , ὅς παρίστημι αὐτός Παύλος , ἢ ἵ τις κατά