cogPG.PG123 109
ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει · καὶ ὅπου κλέπταε διορύσοουσι καὶ κλέπτουσι . Θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ , ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει , καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν , οὐδὲ κλέπτουσιν · ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν , ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν . » Ἐπεὶ τὸ τῆς κενοδοξίας ἐξέβαλε νόσημα , περὶ ἀκτημοσύνης λοιπὸν λέγει . Οἰ γὰρ ἄνθρωποι διὰ κενοδοξίαν κτῶνται τὰ πλείω , Ἀείκνυσι δὲ τοῦ ἐπὶ γῆς θησαυροῦ τὸ ἀκερδές · ὅτι σὴς μὲν καὶ βρῶσις ἀφανίζει βρώματα καὶ ἱμάτια , κλέπται δὲ , χρυσίον καὶ ἀργύριον . Εἶτα ἴνα μὴ εἴπῃ τις αὐτῷ , ὅτι Ἀλλ´ οὐ πάντες κλέπτονται , φησίν · Εἰ καὶ μηδὲν τούτων ἐστὶν , ἀλλ´ οὖν γε αὐτὸ τοῦτο τὸ προσηλῶσθαί σε τῇ περὶ τοῦ πλούτου μερίμνῃ , πᾶς οὐκ ἄθλιον ; διὸ λέγει · « Ὅπου γὰρ ὁ θησαυρὸς ὑμῶν , ἐκεῖ καὶ ἡ καρδία ὑμῶν . Ὁ λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός · ἐὰν οὖν ὁ ὁφθαλμός σου ἀπλοῦς ᾖ , ὅλον τὸ σῶμά σοι φωτεινόν · ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾗ ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται · εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστὶ , τὸ σκότος πόσον ; » Τοῦτό φησιν , Καὶ Ἐὰν προσηλώσῃς τὸν νοῦν σου τῇ τῶν χρημάτων φροντίδι , ἔσβεσας τὸν λύχνον , ἐσκότισάς σου τὴν ψυχήν . Ὧσπερ γὰρ ὁ ὁφθαλμὸς ἀπλοῦς , τουτέστιν ὑγιὴς ὤν , φωτίζει τὸ σῶμα , ἐὰν δὲ πονηρὸς ἦ , τουτκατι νοσώδης σκοτίξει , οὕτω καὶ ὁ νοῦς τυφλοῦται ὑπὸ τῆς φροντίδος . Εἰ δὲ ὁ νοῦς σκοτισθείη , ἡ ψυχὴ σκότος γίνεται , καὶ πολλῷ μᾶλλον τὸ σῶμα . « Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν . » Δύς κυρίους λέγει τοὺς τὰ ἐναντία ἐπιτάττοντας , οἷον Θεὸν καὶ Μαμμωνᾶν . Ἡμεῖς δὲ ποιοῦμεν κύριον ἡμῶν τὸν διάβολον ; ὥσπερ καὶ τὴν κοιλίαν θεόν · φύσει δὲ καὶ ἀληθῶς Κύριος , ὁ Θεός · Μαμμωνᾶς δέ ἐστιν ἡ ἀδικία . « Ἡ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει , καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει , ἢ τοῦ ἑνὸς ἀνθέξεται , καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει . Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμμωνᾷ . » Ορᾷς ὅτι οὐκ ἔστι δυνατὸν τὸν πλούσιον καὶ ἄδικον Θεῷ δουλεύειν ; Ἐκβάλλει γὰρ αὐτὸν ἡ φιλοχρηματία ἀπὸ Θεοῦ , « Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν , μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε , μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε . » Διὰ τοῦτο , ποῖον ; Διὰ τὸ ἁπὸ Θεοῦ ἐκβάλλεσθαι ὑπὸ τῶν χρημάτων · Οὐχ ἡ ψυχὴ δὲ ἐσθίει , ἀσώματον γὰρ , ἀλλὰ κατὰ τὴν κοινὴν συνήθειαν τοῦτο εἶπε . Δοκεῖ γὰρ ἡ ψυχὴ μὴ ἀνέχεσθαι εῖναι ἐν τῷ σώματι , εἰ μὴ τρέφοιτο ἡ σάρξ . Οὐκ Ἀνβάλλει δὲ τὸ ἐργάζεσθαι , ἀλλὰ τὸ μὴ διδόναι ὅλως ἑαυτοὺς ταῖς φροντίσι , καὶ ἀμελεῖν Θεοῦ , τοῦτο κωλόει . Ἐπεὶ καὶ γεωργεῖν δεῖ , ἀλλὰ καὶ ψυχῆς φροντίζειν . « Οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφης , καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος ; » Τουτέστιν , Ὁ τὸ μεῖζον δούς , τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σῶμα διαπλάσας , οὐ δώσει καὶ τροφὴν καὶ ἐνδύματα ; « Ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ , ὅτι οὐ σπείρουσιν , οὐδὲ θερίζουσιν , οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας , καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά . Οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν ; » ΔυνάἸωάννην ,
Lemmas: ὅπου σής καί βρῶσις ἀφανίζω · καί ὅπου κλέπτω διορύσσω καί κλέπτω . θησαυρίζω δέ σύ θησαυρός ἐν οὐρανός , ὅπου οὔτε σής οὔτε βρῶσις ἀφανίζω , καί ὅπου κλέπτης οὖον διορύσσω , οὐδέ κλέπτω · ὅπου γάρ εἰμί ὁ θησαυρός σύ , ἐκεῖ εἰμί καί ὁ καρδία σύ . » ἐπεί ὁ ὁ κενοδοξία ἐκβάλλω νόσημα , περί ἀκτημοσύνη λοιπός λέγω . ὁ γάρ ἄνθρωπος διά κενοδοξία κτείνω ὁ πλείων , αεικνυμι δέ ὁ ἐπί γῆ θησαυρός ὁ ἀκερδής · ὅτι σής μέν καί βρῶσις ἀφανίζω βρῶμα καί ἱμάτιον , κλέπτης δέ , χρυσίον καί ἀργύριον . εἶτα ἵνα μή εἶπον τις αὐτός , ὅτι Ἀλ οὖον πᾶς κλέπτω , φημί · εἰμί καί μηδείς οὗτος εἰμί , ἀλ οὖν γε αὐτός οὗτος ὁ προσηλόω σύ ὁ περί ὁ πλοῦτος μέριμνα , πᾶς οὐ ἄθλιος ; διό λέγω · « ὅπου γάρ ὁ θησαυρός σύ , ἐκεῖ καί ὁ καρδία σύ . ὁ λύχνος ὁ σῶμα εἰμί ὁ ὀφθαλμός · ἐάν οὖν ὁ ὀφθαλμός σύ Ἀπλοῦς εἰμί , ὅλος ὁ σῶμα σύ φωτεινός · ἐάν δέ ὁ ὀφθαλμός σύ πονηρός ὅς ὅλος ὁ σῶμα σύ σκοτεινός εἰμί · εἰμί οὖν ὁ φάος ὁ ἐν σύ σκότος εἰμί , ὁ σκότος πόσος ; » οὗτος φημί , καί ἐάν προσήλωση ὁ νόος σύ ὁ ὁ χρῆμα φροντίς , σβέννυμι ὁ λύχνος , σκοτίζω σύ ὁ Ψυχή . ὡς γάρ ὁ ὀφθαλμός Ἀπλοῦς , τουτέστιν ὑγιής εἰμί , φωτίζω ὁ σῶμα , ἐάν δέ πονηρός εἰμί , τουτκατι νοσώδης σκοτίζω , οὗτος καί ὁ νόος τυφλόω ὑπό ὁ φροντίς . εἰμί δέ ὁ νόος σκοτίζω , ὁ ψυχή σκότος γίγνομαι , καί πολύς μᾶλλον ὁ σῶμα . « οὐδείς δύναμαι δύο κύριος δουλεύω . » δύο κύριος λέγω ὁ ὁ ἐναντίος ἐπιτάσσω , οἷος θεός καί μαμωνᾶς . ἐγώ δέ ποιέω κύριος ἐγώ ὁ διάβολος ; ὥσπερ καί ὁ κοιλία θεός · φύσις δέ καί ἀληθής Κύριος , ὁ Θεός · μαμωνᾶς δέ εἰμί ὁ ἀδικία . « ὁ γάρ ὁ εἷς μισέω , καί ὁ ἕτερος ἀγαπάω , ἢ ὁ εἷς ἀντέχω , καί ὁ ἕτερος καταφρονέω . οὖον δύναμαι Θεός δουλεύω καί μαμωνᾶς . » ὁράω ὅτι οὐ εἰμί δυνατός ὁ πλούσιος καί ἄδικος Θεός δουλεύω ; ἐκβάλλω γάρ αὐτός ὁ φιλοχρηματία ἀπό Θεός , « Ζεύς οὗτος λέγω σύ , μή μεριμνάω ὁ Ψυχή σύ τίς ἐσθίω καί τίς πίνω , μηδέ ὁ σῶμα σύ τίς ἐνδύω . » Ζεύς οὗτος , ποῖος ; Ζεύς ὁ ἀπό Θεός ἐκβάλλω ὑπό ὁ χρῆμα · οὐχ ὁ ψυχή δέ ἐσθίω , ἀσώματος γάρ , ἀλλά κατά ὁ κοινός συνήθεια οὗτος εἶπον . δοκέω γάρ ὁ ψυχή μή ἀνέχω εἰμί ἐν ὁ σῶμα , εἰμί μή τρέφω ὁ σάρξ . οὐ Ἀνβάλλει δέ ὁ ἐργάζομαι , ἀλλά ὁ μή δίδωμι ὅλως ἑαυτοῦ ὁ φροντίς , καί ἀμελέω Θεός , οὗτος κώλος . ἐπεί καί γεωργέω δεῖ , ἀλλά καί Ψυχή φροντίζω . « οὐ ὁ ψυχή πλέω εἰμί ὁ τροφή , καί ὁ σῶμα ὁ ἔνδυμα ; » τουτέστιν , ὁ ὁ μείζων δίδωμι , ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα διαπλάσσω , οὖον δίδωμι καί τροφή καί ἔνδυμα ; « ἐμβλέπω εἰς ὁ πετεινόν ὁ οὐρανός , ὅτι οὖον σπείρω , οὐδέ θερίζω , οὐδέ συνάγω εἰς ἀποθήκη , καί ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος τρέφω αὐτός . οὐχ σύ μᾶλλον διαφέρω αὐτός ; » ΔυνάἸωάννην ,