cogPG.PG123 309
ἀκούῃς , μὴ καθέδραν νόει , ἀλλὰ τιμὴν ὑπερβάλλουσαν . Τὸ δὲ , Οὐκ ἕστιν ἐμὸν δοῦναι , τοιοῦτον ἔχει τὸν νοῦν · Οὐκ ἕστιν ἐμοῦ τοῦ δικαίου κριτοῦ , τὸ δοῦναι ὑμῖν κατὰ χάριν τὴν τιμὴν ταύτην · οὐ γὰρ ἂν δίκαιος εἴην · ἀλλὰ τοῖς ἀγωνισαμένοις , ἐκείνοις ἡτοίμασται ἡ τιμὴ αὔτη , ὥσπερ ἂν εἰ βασιλεὺς δίκαιος ποοεκάθητο ἀγῶνος τινος , εἶτα προσέλθοιεν αὐτῷ τινες φίλοι αὐτοῦ , καὶ εἴποιεν · Δὸς ἡμῖν τοὺς στεφάνους , εἶπεν ἂν , Οὐκ ἔστιν ἐμὸν τὸ δοῦναι , ἀλλ´ εἰ τις ἀγωνίσεται καὶ νικήσει , ἐκεῖνο ἡτοίμασται ὁ στέφανος · ὥστε καὶ ὑμεῖς , οἱ τοῦ Ζεβεδαίου παῖδες , μαρτυρήσετε μὲν ὑπὲρ ἐμοῦ , ἐὰν δέ τις εὑρεθείη μετὰ τοῦ μαρτυρίου , καὶ τὴν ἄλλην πᾶσαν ἀρετὴν ἔχων ὅπερ ὑμᾶς , ἐκεῖνος προάξει ὑμᾶς . « Καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα , ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἱωάννου . Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκα . λεσάμενος αὐτοὺς , λέγει αὐτοῖς · Οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν , κατακυριεύουσιν αὐτῶν · καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν . Οὐχ οὔτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν . Ἀλλ´ ὄς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν , ἔσται ὑμῶν διάκονος . Καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος , ἔσται πάντων δοῦλος Καὶ γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι , ἀλλὰ διακονῆσαι , καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν . » Ἔτι ἀνθρωπίνως διακείμενοι οἱ μαθηταὶ καὶ φθόνῳ ἐβάλλοντο . Διὸ καὶ ἀγανακτοῦσι κατὰ τῶν δύο . Αλλὰ πότε ; Ὅτε εʹδον αὐτοὺς μὴ προσδεχθέντας ὑπὸ τοῦ Κυρίου , ἀλλ´ ὡσανεὶ ἀπωσθέντας , τότε ἀγανακτοῦσιν . ἄχρι μὲν γὰρ ἐτιμῶντο ὑπὸ τοῦ Κυρίου , ἠνείχοντο μὴ ἀγανακτοῦντες , καίτοι ὁρῶντες αὐτοὺς προτιμωμένους · ἐπειδὴ δὲ ἐνταῦθα αὐτοὶ ἐκεῖνοι τὴν τιμὴν ᾑτήσαντο , οὐ φέρουσι λοιπὸν οἱ λοιποί . Ἀλλὰ νῦν μὲν οὔτως εἶχον ἀτελῶς , ὕστερον δὲ ὄψει αὐτοὺς καὶ τῶν πρωτείων ἀλλήλοις παραχωροῦντας · ἀλλ´ ὁ Χριστὸς θεραπεύει αὐτοὺς πρῶτον μὲν , καταπραθνων αὐτοὺς τῷ ἐγγὺς αὐτοῦ προσαγαγξέσθαι . Τοῦτο γὰρ σημαινει τὸ , προσκαλεσάμενος . Ἔπειτα τῷ δεῖξαι , ὅτι τὸ ἁρπάζειν τὴν τιμὴν , καὶ τῶν πρωτείων ἐρᾷν , ἐθνικόν ἐστιν Ο γὰρ τῶν ἐθνῶν ἄρχοντες , ἐκεῖνοι ἐξουσιαστικῶς καὶ τυραννικῶς προσφέρονται . Οἱ δὲ ἐμοὶ μαθηταὶ οὐχ οὕτως , ἀλλ´ ὁ θέλων εἶναι μέγας , διακονείτο πᾶσιν , ἐπεὶ καὶ τοῦτο μεγάλης ψυχῆς , τὸ πάντω , ἀνέχεσθαι καὶ πᾶσι δουλεύειν . Καὶ τὸ παράδειγμο ἐγγύθεν · καὶ γὰρ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι , ἀλλὰ διακονῆσαι , καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν , ὃ μεῖζόν ἐστι τοῦ διακονῆσαι · ὅταν γάρ τις οὐ μόνον διακονήσῃ , ἀλλὰ καὶ ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ διακονουμένου , τί τούτου μεῖζον ἢ θαυμασιώτερον ; Ἀλλ´ ὅμως ἡ διακόνησις αὕτη καὶ ἡ συγκατάβασις ὕψωσις καὶ δόξα γέγονε καὶ αὐτοῦ καὶ πάντων . Πρὶν μὲν γὰρ γενέσθαι ἄνθρωπος , παρ´ ἀγγέλοις ἐγνωρίζετο μόνοις . Ἐπειδὴ δε ἄνθρωπος ἐγένετο καὶ ἐσταυρώθη , οὐ μόνην ἐκείνην τὴν βθξαν ἔχει , ἀλλὰ καὶ ἐτέραν προσέλαβε , καὶ πάσης τῆς οἰκουμένης βασιλεύει . « Καὶ ἔρχονται εἰς Ἰεριχὼ , καὶ ἐκπορευομένου αὐτοῦ ἀπὸ Ἰεριχῶ , καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ ὄχλου ἱκανοῦ , υἰὸς Τιμαίου Βαρτίμαιος ὁ τυφλὸς
Lemmas: ἀκούω , μή καθέδρα νοέω , ἀλλά τιμή ὑπερβάλλω . ὁ δέ , οὐ ἕστiν ἐμός δίδωμι , τοιοῦτος ἔχω ὁ νόος · οὐ ἕστiν ἐγώ ὁ Δίκαιος κριτής , ὁ δίδωμι σύ κατά χάρις ὁ τιμή οὗτος · οὖον γάρ εἄν δίκαιος εἰμί · ἀλλά ὁ ἀγωνίζομαι , ἐκεῖνος ἑτοιμάζω ὁ τιμή οὗτος , ὥσπερ εἄν εἰμί βασιλεύς δίκαιος ποιέω ἀγών τις , εἶτα προσέρχομαι αὐτός τις φίλος αὐτός , καί εἶπον · δός ἐγώ ὁ στέφανος , εἶπον εἄν , οὐ εἰμί ἐμός ὁ δίδωμι , ἀλ εἰμί τις ἀγωνίζομαι καί νικάω , ἐκεῖνος ἑτοιμάζω ὁ στέφανος · ὥστε καί σύ , ὁ ὁ Ζεβεδαῖος παῖς , μαρτυρέω μέν ὑπέρ ἐγώ , ἐάν δέ τις εὑρίσκω μετά ὁ μαρτύριον , καί ὁ ἄλλος πᾶς ἀρετή ἔχω ὅσπερ σύ , ἐκεῖνος προάγω σύ . « καί ἀκούω ὁ δέκα , ἄρχω ἀγανακτέω περί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης . ὁ δέ Ἰησοῦς προσκα . λανθάνω αὐτός , λέγω αὐτός · οἶδα ὅτι ὁ δοκέω ἄρχω ὁ ἔθνος , κατακυριεύω αὐτός · καί ὁ μέγας αὐτός κατεξουσιάζω αὐτός . οὐχ οὐτάω δέ εἰμί ἐν σύ . Ἀλ ὅς ἐάν ἐθέλω γίγνομαι μέγας ἐν σύ , εἰμί σύ διάκονος . καί ὅς ἐάν ἐθέλω σύ γίγνομαι πρῶτος , εἰμί πᾶς δοῦλος καί γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔρχομαι διακονέω , ἀλλά διακονέω , καί δίδωμι ὁ ψυχή αὐτός λύτρον ἀντί πολύς . » ἔτι ἀνθρώπινος διάκειμαι ὁ μαθητής καί φθόνος βάλλω . Διὸ καί ἀγανακτέω κατά ὁ δύο . αλλά πότε ; ὅτε εʹδον αὐτός μή προσδέχομαι ὑπό ὁ κύριος , ἀλ ὡσανεί ἀπωθέω , τότε ἀγανακτέω . ἄχρι μέν γάρ τιμάω ὑπό ὁ κύριος , ἀνέχω μή ἀγανακτέω , καίτοι ὁράω αὐτός προτιμάω · ἐπεί δέ ἐνταῦθα αὐτός ἐκεῖνος ὁ τιμή αἰτέω , οὖον φέρω λοιπός ὁ λοιπός . ἀλλά νῦν μέν οὔτως ἔχω ἀτελής , ὕστερος δέ ὁράω αὐτός καί ὁ πρωτεῖος ἀλλήλων παραχωρέω · ἀλ ὁ Χριστός θεραπεύω αὐτός πρῶτος μέν , καταπραθνων αὐτός ὁ ἐγγύς αὐτός προσάγω . οὗτος γάρ σημαίνω ὁ , προσκαλέω . ἔπειτα ὁ δείκνυμι , ὅτι ὁ ἁρπάζω ὁ τιμή , καί ὁ πρωτεῖος ἐράω , ἐθνικός εἰμί ὁ γάρ ὁ ἔθνος ἄρχω , ἐκεῖνος ἐξουσιαστικός καί τυραννικός προσφέρω . ὁ δέ ἐγώ μαθητής οὐ οὕτως , ἀλ ὁ ἐθέλω εἰμί μέγας , διακονέω πᾶς , ἐπεί καί οὗτος μέγας Ψυχή , ὁ λήγω , ἀνέχω καί πᾶς δουλεύω . καί ὁ παράδειγμα ἐγγύθεν · καί γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔρχομαι διακονέω , ἀλλά διακονέω , καί δίδωμι ὁ ψυχή αὐτός λύτρον ἀντί πολύς , ὅς μέγας εἰμί ὁ διακονέω · ὅταν γάρ τις οὖον μόνος διακονέω , ἀλλά καί ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ διακονέω , τίς οὗτος μείζων ἢ θαυμάσιος ; Ἀλ ὅμως ὁ διακόνησις οὗτος καί ὁ συγκατάβασις ὕψωσις καί δόξα γίγνομαι καί αὐτός καί πᾶς . πρίν μέν γάρ γίγνομαι ἄνθρωπος , παρ´ ἄγγελος γνωρίζω μόνος . ἐπεί δέ ἄνθρωπος γίγνομαι καί σταυρόω , οὖον μόνος ἐκεῖνος ὁ βθʹ ἔχω , ἀλλά καί ἕτερος προσλαμβάνω , καί πᾶς ὁ οἰκέω βασιλεύω . « καί ἔρχομαι εἰς Ἰεριχώ , καί ἐκπορεύω αὐτός ἀπό Ἰεριχώ , καί ὁ μαθητής αὐτός καί ὄχλος ἱκανός , υἰός Τίμαιος Βαρτίμαιος ὁ Τυφλὸς