cogPG.PG123 648
τί ἐστιν εἰς τοσούτους ; » Τίνος ἕνεκεν εἴπε , τὸ , « Ἀναλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁ Ἰησοῦς ; « Ἵνα μάθωμεν , ὅτι οὖκ ἐρέμβετο τοὺς ὁφθαλμοὺς τῇδε κἀκεῖσε · ἀλλ´ ἐπὶ συννοίας καθήμενος καὶ προσοχῆς καὶ ἀκριβείας , οἷα δὴ τοῖς μαθηταῖς περί τινων θειοτέρων διαλεγόμονος , τέλος ἀνέβλεψε τοῖς ὀφθαλμοῖς , καὶ ἐρωτᾷ περὶ τοῦ ὄχλου , πόθεν διατραφήσεται . Οὐκ ἄλλον δὲ ἐρωτᾷ , ἀλλὰ δλιππον . Οὗτος γὰρ ἦν ὁ πλείονος δεόμενος διδασκαλίας , ὁ μετὰ ταῦτα λέγων · « Δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα , καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν . » Διὰ τοῦτο πρὸ πολλοῦ αὐτὸν ῥυθμίζει , καὶ διὰ τῆς ἐρωτήσεως ἐνάγει αὐτὸν εἰς τὸ ἀεὶ μνημονεύειν τοῦ θαύματος . Εἰ μὲν γὰρ ἀπλῶς τὸ σημεῖον ἐγένετο , οὐκ ἂν τοσοῦτον ἐφάνη τὸ θαῦμα · νυνὶ δὲ πρότερον αὐτὸν ἀναγκάζει ὁμολογῆσαι τὴν σπάνιν , ἴνα ἀκριβέστερον καταμάθῃ τοῦ μέλλοντος γίνεσθαι θαύματος τὸ μέγεθος , καὶ μὴ δυνηθῇ λοιπὸν ἐκβαλεῖν τὴν μνήμην τῶν ὁμολογηθέντων . Διὰ τοῦτό φησι · « Πόθεν ἀγοράσομεν ἄρτους , ἵνα φάγωσιν οὗτοι ; » Αέγει δὲ ταῦτα πειοάζων τὸν Φίλιππον , τουτέστι , θέλων αὐτὸν γνώριμον καταστῆσαι , τίνα πίστιν ἔχει . Οὐ γὰρ δὴ ὼς ἀγνοῶν αὐτὸς τὴν τοῦ Φιλίππου γνώμην , ἐρωτᾷ κὐτὸν , ἀλλὰ τοῖς ἄλλοις θέλων δεῖξαι αὐτόν . « Αὐτὸς γὰρό Κύριος , [ δει τί ἔμελλε ποιεῖν . » Τὸν οὗν Φίλιππαν πειράσας εἴγε πίστιν ἔχει , καὶ εὐρὼν αὐτὸν ἀνθρωπίνως ἔτι διακείμενον , ναὶ μὴν καὶ τὸν Ἀνδρέαν εὑρίσκει τοιοῦτον . Εἰ γὰρ καὶ ὑψηλότερόν τι τοῦ Φιλίππου ἐφαντάσθηκείνου γὰρ εἰπόντος , ὅτι « Διακνσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν , » αὐτὸς πέντε ἄρτους κριθίνους , καὶ δύο ὀψάρια ὑποδεικνύει , ἐννοήσας ἴσως καὶ τὰ τῶν προφητῶν θαύματα , ὅπως ὁ Ἐλισσαῖος ἐποίει τὸ ἐπὶ τῶν ἄρτων σημεῖον , ὅτε ἡ Σαμάρεια εἰς ἔσχατον ἀπωλείας ἦλθεν ) , ἀλλ´ ὅμως καὶ Ἀνδρέας ἐλέγχεται , μηδὲν ἐπάξιον τοῦ Κυρίου ἐννοήσας . Φησὶ γάρ · « Ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους ; » ἐνόμισε γὰρ , ὅτι αὐξήσει μὲν ἴσως ὁ Κύριος τοὺς ἄρτους , ἀλλ´ ἐὰν ἦσαν πλείονες , πλείων ἂν καὶ ἡαβξησις ἐγίνετο , ἐπισφαλῶς πάντως νοῶν . Ὁ γὰρ Κύριος καὶ ἐκ μὴ ὄντων ἡδύνατο ἄρτους ποιεῖν τῷ πλήθει ἀρκοῦν τας · ὅμως ἵνα μὴ δόξῃ ἡ κτίσις ἀλλοτρία εἶναι τῆς αὐτοῦ σοφίας , αὐτῇ τῇ κτίσει κέχρηται πρὸς τὴν ὑπόθεσιν τῶν θαυμάτων · καὶ ἀφορμὴν λαβὼν τοὺς ἄρτους , ὥσπερ ὕλην τινὰ , οὕτως εἰδοποιεῖ τὸ θαῦμα . Αἰσχυνέσθωσαν οἱ Μανιχαῖοι λέγοντες , ὅτι ὁ ἄρτος , καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ κτίσει , τοῦ πονηροῦ Θεοῦ εἰσι δημιουργήματα · καὶ διὰ τοῦτο ἐάν τις αὐτοῖς δῴη ἄρτον , μὴ λαμβάνοντες αὐτὸν ἐκ τῶν ἐκείνου χειρῶν , ἀλλὰ πόῤῥωθεν μὲν αὐτὸν ῥίψαι ἐπιτάττοντες , ἱστάμενοι δὲ καὶ καταρώμενοι τῷ δόντι · Ὁ σπείρας οε . σπαρείη · ὁ ἀλήσας σε , ἀλεσθείη τὰς σάρκας , καὶ δσα τοιουτότροπα . Αἰσχυνέσθωσαν οὖν ἀκούοντες , ὅτι ὁ τοῦ ἀγαθοῦ Θεοῦ Υἱὸς ὁ Χριστὸς , ἄρτους ἐπλήθυνεν . Εἰ δὲ κακὸν ἦσαν κτίσμα , οὐκ ἂν ὁ ἀγαθὸς τὸ κακὸν ἐπλήθυνεν , ἵνα μὴ λέγω καὶ αὐτὸς ἄρτους ἤσθιεν . Ἀλλ´ ἐρωτήσοι ἄν τις · Ἅρα τοῦτο τὸ τῶν ἄρτων θαῦμα , τὸ
Lemmas: τίς εἰμί εἰς τοσοῦτος ; » τίς ἕνεκα εἶπον , ὁ , « Ἀναλέψας ὁ ὀφθαλμός ὁ Ἰησοῦς ; « ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ ῥέμβομαι ὁ ὀφθαλμός ὅδε κἀκεῖσε · ἀλ ἐπί σύννοια κάθημαι καί προσοχή καί ἀκρίβεια , οἷος δή ὁ μαθητής περί τίνω θεῖος διαλέγω , τέλος ἀναβλέπω ὁ ὀφθαλμός , καί ἐρωτάω περί ὁ ὄχλος , πόθεν διατρέφω . οὐ ἄλλος δέ ἐρωτάω , ἀλλά δλιππον . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πλείων δήω διδασκαλία , ὁ μετά οὗτος λέγω · « δείκνυμι ἐγώ ὁ πατήρ , καί ἀρκέω ἐγώ . » Ζεύς οὗτος πρό πολύς αὐτός ῥυθμίζω , καί διά ὁ ἐρώτησις ἐνάγω αὐτός εἰς ὁ ἀεί μνημονεύω ὁ θαῦμα . εἰμί μέν γάρ ἀπλόος ὁ σημεῖον γίγνομαι , οὐ εἄν τοσοῦτος φαίνω ὁ θαῦμα · νυνί δέ πρότερος αὐτός ἀναγκάζω ὁμολογέω ὁ σπάνις , ἵνα ἀκριβής καταμανθάνω ὁ μέλλω γίγνομαι θαῦμα ὁ μέγεθος , καί μή δύναμαι λοιπός ἐκβάλλω ὁ μνήμη ὁ ὁμολογέω . Ζεύς οὗτος φημί · « πόθεν ἀγοράζω ἄρτος , ἵνα ἐσθίω οὗτος ; » Αέγει δέ οὗτος πειοαζω ὁ Φίλιππος , τουτέστι , ἐθέλω αὐτός γνώριμος καθίστημι , τίς πίστις ἔχω . οὖον γάρ δή οὖς ἀγνοέω αὐτός ὁ ὁ Φίλιππος γνώμη , ἐρωτάω κὐτὸν , ἀλλά ὁ ἄλλος ἐθέλω δείκνυμι αὐτός . « αὐτός γάρος Κύριος , [ δεῖ τίς μέλλω ποιέω . » ὁ ἐν Φίλιππας πειράζω εἰ πίστις ἔχω , καί εὑρίσκω αὐτός ἀνθρώπινος ἔτι διάκειμαι , ναί μήv καί ὁ Ἀνδρέας εὑρίσκω τοιοῦτος . εἰμί γάρ καί ὑψηλός τίς ὁ Φίλιππος φαντάζω γάρ εἶπον , ὅτι « Διακνσίων δηνάριον ἄρτος οὐ ἀρκέω , » αὐτός πέντε ἄρτος κρίθινος , καί δύο ὀψάριον ὑποδείκνυμι , ἐννοέω ἴσως καί ὁ ὁ προφήτης θαῦμα , ὅπως ὁ Ἐλισσαῖος ποιέω ὁ ἐπί ὁ ἄρτος σημεῖον , ὅτε ὁ Σαμάρεια εἰς ἔσχατος ἀπώλεια ἔρχομαι ) , ἀλ ὅμως καί Ἀνδρέας ἐλέγχω , μηδείς ἐπάξιος ὁ κύριος ἐννοέω . φημί γάρ · « ἀλλά οὗτος τίς εἰμί εἰς τοσοῦτος ; » νομίζω γάρ , ὅτι αὐξάνω μέν ἴσως ὁ Κύριος ὁ ἄρτος , ἀλ ἐάν εἰμί πλείων , πλείων εἄν καί ἡαβξησις γίγνομαι , ἐπισφαλής πάντως νοέω . ὁ γάρ Κύριος καί ἐκ μή εἰμί ἡδύνω ἄρτος ποιέω ὁ πλῆθος ἀρκέω ὅς · ὅμως ἵνα μή δόξα ὁ κτίσις ἀλλότριος εἰμί ὁ αὐτός σοφία , αὐτός ὁ κτίζω χράομαι πρός ὁ ὑπόθεσις ὁ θαῦμα · καί ἀφορμή λαμβάνω ὁ ἄρτος , ὥσπερ ὕλη τις , οὕτως εἰδοποιέω ὁ θαῦμα . αἰσχύνω ὁ Μανιχαῖος λέγω , ὅτι ὁ ἄρτος , καί πᾶς ὁ ἐν ὁ κτίζω , ὁ πονηρός Θεός εἰμί δημιούργημα · καί διά οὗτος ἐάν τις αὐτός δίδωμι ἄρτος , μή λαμβάνω αὐτός ἐκ ὁ ἐκεῖνος χείρ , ἀλλά πόρρωθεν μέν αὐτός ῥίπτω ἐπιτάσσω , ἵστημι δέ καί καταράομαι ὁ δίδωμι · ὁ σπείρω οεʹ . σπείρω · ὁ ἀλέω σύ , ἀλέω ὁ σάρξ , καί δσοι τοιουτότροπος . αἰσχύνω οὖν ἀκούω , ὅτι ὁ ὁ ἀγαθός Θεός υἱός ὁ Χριστός , ἄρτος πληθύνω . εἰμί δέ κακός εἰμί κτίσμα , οὐ εἄν ὁ ἀγαθός ὁ κακός πληθύνω , ἵνα μή λέγω καί αὐτός ἄρτος ἐσθίω . Ἀλ ἐρωτάω ἄν τις · ἄρα οὗτος ὁ ὁ ἄρτος θαῦμα , ὁ