cogPG.PG123 525
τοσοῦτον οὐκ ἐνετράπησαν , ὥστε καὶ ἀπέκτειναντοῦτο εἰς μείζονα κατηγορίαν αὐτοῖς , ὅτι καὶ μετὰ τὸ ἀποφήνασθαι τὸν Θεὸν , ὅτι οὕτως ἦν καλὸν γενέσθαι , καὶ ἐντραπῆναι αὐτὸν , αὐτοὶ τὴν ἐναντίαν ψῆφον ἔθεντο . Τὸ δὲ τοιοῦτον ἱδίωμα παρὰ τῇ Γραφῇ πολλαχοῦ εὑρίσκεται , ὡς τὸ , Ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν οὐδὲ γὰρ ἐκεῖ ἀγνοῶν τὸ μέλλον , τοῦτό φησιν , ἀλλὰ ἵνα μὴ λέγωσί τινες , ὅτι ἡ πρόγνωσις τοῦ Θεοῦ ἀναγκαίως αἰτία γέγονε τῆς παρακοῆς · διὰ τούτο οὕτως σχηματίζει τὰς λέξεις . Ἐκβαλόντες δὲ τὸν υἱὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος , ἀπέκτειναν · τὸ μὲν πρόχειρον εἰπεῖν , ἔξω τῆς Ἰερουσαλήμ · ἕξω γὰρ τῆς πύλης ὁ Χριστὸς ἔπαθεν · ἐπεὶ δὲ ἄνωθεν ἀμπελῶνα τὸν λαὸν , οὐχὶ τὴν Ἰερουσαλὴμ ἐξελάβομεν , μήποπε οἰκειότερον εἰπεῖν , ὅτι ἀπέκτεινε μὲν αὐτὸν ὁ λαὸς ς , ἔξω δὲ τοῦ ἀμπελῶνος , τουτέστιν , οὐκ αὐτὸς αὐτόχειρ τοῦ θανάτου γενόμενος , ἀλλὰ τῷ Πιλάτῳ , καὶ τοῖς ἔθνεσιν ἐκδεδωκότες αὐτόν . Ἔξω οὓν τοῦ ἀ , πελῶνος , ἤγουν τῶν τοῦ λαοῦ χειρῶν ἔπαθεν ὁ Κύριος · αὐτοῖς γὰρ οὐκ ἐξῆν ἀποκτεῖναι οὐδένα · ὑπὸ στρατιωτικῶν μέντοι χειρῶν ἀπέθανε . Τινὲς δὲ ἀμπελῶνα τὴν Γραφὴν ἐνόησαν · ἔξω οὖν τῶν Γραφῶν ἔπαθεν ὁ Κύριος , τουτέστιν , οἱ μὴ πιστεύον επς Μωσεῖ , οὗτοι ἀπέκτειναν αὐτόν . Εἰ γὰρ ἐπίστευον Ἀωσεῖ , καὶ ἐν ταὶς Γραφαῖς ἦσαν ἐρουνῶντες αὐτὰς , οὐκ ἂν ἀπέκτειναν τὸν Δεσπότην τῶν Γραφῶν . Ταῦτα εἰπών , ἐπάγει καὶ τὴν ψῆφον , ἢν ἐπ´ αὐτοὺς ἐξοίσει , ὅτι ἐκδώσεται ἄλλοις τὸν ἀμπελῶνα τοῦτέστιν ἄλλοις δώσει ταύτην τὴν χάριν , τὸ καλεῖσθαι λαός μου . Ὅρα δέ , ὅτι οἱ λέγοντες τὴν Γραφὴν εἶναι τὸν ἀμπελῶνα , μᾶλλον ἐπιτυγχάνειν δοκοῦσιν , ὡς ἐντε·θεν δηλοῦται . Ἐξεδόθη γὰρ ἡμῖν ἡ Γραφὴ ἀρθεῖσα ἀπὸ τῶν Ἐβραίων . Θαῤῥῶν δὲ , εἴποι ἄν τις πάντα τὰ πνευματικὰ εἶναι τὸν ἀμπελῶνα , εἴτε ἐν τῇ Γραφῇ καὶ νόμοις , εἴτε ἐν πράξεσι καὶ ἱστορίαις ἔκειντο , νῦν πάντων ἐστερήθησαν οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ ἡμεῖς ἀπολαύομεν ι Ἀκούσαντες δὲ εἶπον · Μὴ γένοιτο . Ὁ δὲ ἐμβλέψας αὐτοῖς , εἶπε · Τί οὖν ἐστι τὸ γεγραμμένο τοῦτο , Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὖτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας ; Πᾶς ὁ πεσὼν ἐπ´ ἐκεῖνον τὸν λίθον , συνθλασθήσεται · ἐφ´ ὃν δ´ ἂι πέσῃ , λικμήσει αὐτόν . Καὶ ἐζήτησαν οἱ ἀρχιερεῖς , καὶ οἱ Γραμματεῖς ἐπιβαλεῖν ἐπ´ αὐτὸν τὰς χεῖρας ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ , καὶ ἐφοβήθησαν τὸν λαόν . Ἔγνωσαν ριιονειιιω εἰῖιω φοΙρεω κῖεεεὲ μωιῶὺοίιιν Β γὰρ , ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν ταύτην εἶπεν » Ὁ μὲν Λουκᾶς , ὡς ἀκούεις , τὸν Κύριόν φησιν εἰπεῖν , ὅτι Ἀπολέσει ὁ δεσπότης τοῦ ἀμπελῶνος τοὸ ἀγνώμονας γεωργούς , καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσετα . ἄλλοις · ὅπερ ἀκούσαντας τοὺς Φαρισαίους , εἰπεῖν , Μὴ γένοιτο . Ὁ δὲ Ματθαῖος ἑτέρως φησί · τὸν μὲν γὰρ Κύριον ἐρωτῆσαι , Τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις δεσπότης τοῦ ἀμπελῶνος ; καὶ τοὺς Ἰουδαίους ἐποκριθέντας εἰπεῖν , Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτοὺς , καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις . Λρ ὐν ἐναντιολογία ἐστίν ; Ἄπαγε . Ἀμφότερα γὰρ εἰκ´ ς γεγενῆσθαι , καὶ κατὰ μὲν τὸν Ματθαῖον αὐτους ἐκείνους τὴν ψῆφοι ἐξενεγκεῖν , εἶτα συναισθομέους ποῦ φέρει ἡ παραβολὴ , καὶ ὅτι δι´ αὐτοὺς εἴρηται , πάλιν εἰπεῖν τοῦτο , ὃ νῦν ὁ Λουκᾶς φησι , τὸ ,
Lemmas: τοσοῦτος οὐ ἐντρέπω , ὥστε καί ἀποκτείνω εἰς μείζων κατηγορία αὐτός , ὅτι καί μετά ὁ ἀποφαίνω ὁ θεός , ὅτι οὕτως εἰμί καλός γίγνομαι , καί ἐντρέπω αὐτός , αὐτός ὁ ἐναντίος ψῆφος τίθημι . ὁ δέ τοιοῦτος ἰδίωμα παρά ὁ γραφή πολλαχοῦ εὑρίσκω , ὡς ὁ , ἐάν ἄρα ἀκούω οὐδέ γάρ ἐκεῖ ἀγνοέω ὁ μέλλω , οὗτος φημί , ἀλλά ἵνα μή λέγω τις , ὅτι ὁ πρόγνωσις ὁ Θεός ἀναγκαῖος αἰτία γίγνομαι ὁ παρακοή · διά οὗτος οὕτως σχηματίζω ὁ λέγω . ἐκβάλλω δέ ὁ υἱός ἔξω ὁ ἀμπελών , ἀποκτείνω · ὁ μέν πρόχειρον εἶπον , ἔξω ὁ Ἱερουσαλήμ · ἔχω γάρ ὁ πύλη ὁ χριστός πάσχω · ἐπεί δέ ἄνωθεν ἀμπελών ὁ λαός , οὐ ὁ Ἱεροσόλυμα ἐκλαμβάνω , μήπω οἰκεῖος εἶπον , ὅτι ἀποκτείνω μέν αὐτός ὁ λαός Σ , ἔξω δέ ὁ ἀμπελών , τουτέστιν , οὐ αὐτός αὐτόχειρ ὁ θάνατος γίγνομαι , ἀλλά ὁ Πιλᾶτος , καί ὁ ἔθνος ἐκδίδωμι αὐτός . ἔσσομαι οὖν ὁ ὅς , πελῶνος , ἤγουν ὁ ὁ λαός χείρ πάσχω ὁ Κύριος · αὐτός γάρ οὐ ἔξεστι ἀποκτείνω οὐδείς · ὑπό στρατιωτικός μέντοι χείρ ἀποθνῄσκω . Τινές δέ ἀμπελών ὁ γραφή νοέω · ἔξω οὖν ὁ Γραφής πάσχω ὁ Κύριος , τουτέστιν , ὁ μή πιστεύω ΕΠΣ Μωσῆς , οὗτος ἀποκτείνω αὐτός . εἰμί γάρ πιστεύω Ἀωσεῖ , καί ἐν ὅς γραφή εἰμί ἐρουνῶντες αὐτός , οὐ εἄν ἀποκτείνω ὁ δεσπότης ὁ Γραφής . οὗτος εἶπον , ἐπάγω καί ὁ ψῆφος , εἄν ἐπι αὐτός ἐκφέρω , ὅτι ἐκδίδωμι ἄλλος ὁ ἀμπελών τουτέστιν ἄλλος δίδωμι οὗτος ὁ χάρις , ὁ καλέω λαός ἐγώ . Ὅρας δέ , ὅτι ὁ λέγω ὁ γραφή εἰμί ὁ ἀμπελών , μᾶλλον ἐπιτυγχάνω δοκέω , ὡς ἐντίθημι δηλόω . ἐκδίδωμι γάρ ἐγώ ὁ γραφή ἀραρίσκω ἀπό ὁ Ἑβραῖος . θαρσέω δέ , εἶπον ἄν τις πᾶς ὁ πνευματικός εἰμί ὁ ἀμπελών , εἴτε ἐν ὁ γραφή καί νόμος , εἴτε ἐν πρᾶξις καί ἱστορία κεῖμαι , νῦν πᾶς στερέω ὁ Ἰουδαῖος , καί ἐγώ ἀπολαύω ι ἀκούω δέ εἶπον · μή γίγνομαι . ὁ δέ ἐμβλέπω αὐτός , εἶπον · τις οὖν εἰμί ὁ γραμμένος οὗτος , λίθος ὅς ἀποδοκιμάζω ὁ οἰκοδομέω οὗτος γίγνομαι εἰς κεφαλή γωνία ; Πᾶς ὁ πίπτω ἐπι ἐκεῖνος ὁ λίθος , συνθλάω · ἐφίημι ὅς δδʹ ἄγι πίπτω , λικμάω αὐτός . καί ζητέω ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ Γραμματεύς ἐπιβάλλω ἐπι αὐτός ὁ χείρ ἐν αὐτός ὁ ὥρα , καί φοβέω ὁ λαός . γιγνώσκω ριιονειιιω εἰῖιω φοΙρεω κεῖος μωιῶὺοίιιν Β γάρ , ὅτι πρός αὐτός ὁ παραβολή οὗτος εἶπον » ὁ μέν Λουκᾶς , ὡς ἀκούω , ὁ κύριος φημί εἶπον , ὅτι ἀπόλλυμι ὁ δεσπότης ὁ ἀμπελών ὅς ἀγνώμων γεωργός , καί ὁ ἀμπελών ἐκδίδωμι . ἄλλος · ὅσπερ ἀκούω ὁ Φαρισαῖος , εἶπον , μή γίγνομαι . ὁ δέ Ματθαῖος ἑτέρως φημί · ὁ μέν γάρ κύριος ἐρωτάω , τις ποιέω ὁ γεωργός ἐκεῖνος δεσπότης ὁ ἀμπελών ; καί ὁ Ἰουδαῖος ἐπικρίνω εἶπον , Κακός κακῶς ἀπόλλυμι αὐτός , καί ὁ ἀμπελών ἐκδίδωμι ἄλλος . Λρ ἀνά ἐναντιολογία εἰμί ; ἄπαγε . Ἀμφότερος γάρ ἔοικα Σ γίγνομαι , καί κατά μέν ὁ Ματθαῖος αὐτός ἐκεῖνος ὁ ψῆφος ἐκφέρω , εἶτα συναισθάνομαι ποῦ φέρω ὁ παραβολή , καί ὅτι δις αὐτός εἴρω , πάλιν εἶπον οὗτος , ὅς νῦν ὁ Λουκᾶς φημί , ὁ ,