cogPG.PG123 264
δαρισαίων νηστεύοντες , καὶ ἔρχονται καὶ λέγουσιν αὐτῷ · Διατί οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου καὶ οἱ τῶν ζαρισαίων νηστεύουσιν , οἱ δὲ σοὶ μαθηταὶ οὐ νηστεύουσι Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος , ἐν ᾧ ὁ νυμφίος μετ´ αὐτῶν ἐστι , νησταύειν ; ὅσον χρόνον μεθ´ ἐαυτῶν ἔχουσι τὸν νυμφίον , οὐ δύνανται νηστεύειν . Ἐλεύσονται καὶ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ´ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσιν ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις . » Καὶ οἱ τοῦ Ἰωάννου μαθηταὶ ἀτελέστερον διακείμενοι , τοῖς Ἰουδαῖκοῖς ἐνέμενον ἔθεσιν · ὅθεν προσέρχονταί τινας τῷ Χριστῷ , εἰς ὑπόδειγμα τούτους ἄγοντες , καὶ αἰτώμενοι διατί οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ οὐ νηστεύουσιν ἐπίσης αὐτοῖς . Ὁ δέ , νῦν μέν φησιν , Νυμφίος εἰμὶ ἐγώ , καὶ δεῖ αὐτοὺς εὐθυμεῖν , καὶ μὴ νηστεύειν · ; ὅταν δὲ ἁρθῶ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ ἂίου τούτου τάτε πειρασμοῖς περιπεσόντες , καὶ νηστεύσουσι καὶ θλιβήσονται . Νυμφίον μὲν οὖν ἑαυτὸν ὀνομάζει , οὐ μόνον ὥς νυμφευόμενον τὰς παρθένους ψυχὰς , ἀλλὰ καὶ διότι ὁ καιρὸς τῆς πρώτης παρουσίας αὐτοῦ , οὐ πένθοις , οὐδὲ σκυθρωπότητός ἐστι · τοῖς εἰς αὐτὸν πιστεύουσιν , οὐδὲ κόπους ἔχων , ἀλλ´ εὐκόπως καὶ χωρίς ἔργων τῶν τοῦ νόμου , διὰ τοῦ βαπτίσματος ἀναπαύων ἡμᾶς . Ποῖος γὰρ πόνος βαπτίσασθαι ; ἀλλ´ μως διὰ τοῦ εὐχεροῦς τούτου , σωτηρίαν εὐρίσκο μεν . Υἱοὶ δὲ νυμφῶνος , οἱ ἀπόστολοι , ὡς τῆς χαρᾶς τοῦ Κυρίου καὶ αὐτοὶ καταξιούμενοι , καὶ παντὸς ἐπουρανίου ἀγαθοῦ καὶ πάσης ἡδονῆς μέτοχοι . Νόει δὲ καὶ οὕτως , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος , ὅταν τὴν ἀρετὴν ἐργάζηται , υἱὸς νυμφῶνός ἐστιν . Ἔως μὲν οὖν ἔχει μεθ´ ἐαυτοῦ τὸν νυμφίον Χριστὸν , οὐ νηστεύει , τοῦτο ἔστιν , οὐ τὰ τῆς μετανοίας ἔργα ἐπιδείκνυται . Γῶς γὰρ ὁ μὴ πταίων ; Ὅταν δὲ ἀρθῇ ἀπ´ αὐτοῦ ὁ νυμφίος Χριστὸς , εἰς ἁμαρτίαν δηλαδὴ ὀλισθήσαντος , τότε νηστεύει καὶ μετανοεῖ , ἵνα τὴν ἁμαρτίαν ἰάσηται . « Οὐδεὶς ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπιῤῥάπτει ἐπὶ ἱματίῳ παλαιῷ , εἰ δὲ μὴ , αἴρει τὸ πλήρωμα αὐτοῦ τὸ καινὸν τοῦ παλαιοῦ , καὶ χεῖρον σχίσμα γίνεται . Καὶ οὐδεὶς βάλλει οἶνον νάον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς · εἰ δὲ μὴ , ῥήσσει ὁ νέος τοὺς ἀσκοὺς , καὶ ὁ οἶνος ἐκχεῖται , καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπολοῦνται · ἀλλμ αἷυα . νίον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς βλητέον . » Ὥσπερ , φησὶν , εἰ ῥάκος ἄγναφον , τουτέστι καινὸν , ἐπιβληθείη ἱμα τίῳ παλαιῷ , διαῤῥήγνυσι τοῦτο τῇ οἰκείᾳ στεῤῥότητι , οἶνός τε νέος τῇ αὐτοῦ θερμότητι τοὺς ἀσκοὺς παλαιοὺς διαῤῥήσσει , οὔτω καὶ οἱ μαθηταί μου οὔπω γεγόνασινἰσχυροί , ὥστε ἐὰν βαρήσωμεν αὐτοὺς , βλάψομεν . Παλαιοῖς γὰρ ἐοίκασιν ἱματίοις διὰ τὸ ἀσθε νὲς τῆς αὐτῶν γνώμης . Οὐ χρὴ οὖν ἐπιβάλλειν αὐτοῖς τὸ τῆς νηστείας βαρὺ ἐπίταγμα · ἢ καὶ οὕτω νοήσαις · Οἱ τοῦ Χριστοῦ μαθηταὶ καινοὶ ὄντες , οὐ δύνανται δουλεύειν παλαιοῖς ἔθεσι καὶ νόμοις . « Καὶ ἐγένετο παραπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν τοῖς Σάββασι διὰ τῶν σπορίμων , καὶ ἤρξαντο οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὁδοποιεῖν , τίλλοντες τοὺς στάχυας , καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἔλεγον αὐτῷ · Ἵδε τί ποιοῦσιν ἐν τοῖς Σάβασιν ὃ οὐκ ἔξεστι ; Καὶ αὐτὸς ἔλεγεν αὐτοῖς · ΘὐΔποτε ἀνέγνωτε τί ἐποίησε Δαβὶδ ὅτε χρείαν ἔσχε , καὶ ἐπιίνασεν αὐτὸς καὶ σἱ μετ´ αὐτοῦ ; πῶς εἰσῆλθεν
Lemmas: δαρισαίων νηστεύω , καί ἔρχομαι καί λέγω αὐτός · διατί ὁ μαθητής Ἰωάννης καί ὁ ὁ ζαρισαίων νηστεύω , ὁ δέ σύ μαθητής οὖον νηστεύω καί εἶπον αὐτός ὁ Ἰησοῦς · μή δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη , ἐν ὅς ὁ νυμφίος μετέ αὐτός εἰμί , νησταυεν ; ὅσος χρόνος μεθ´ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ νυμφίος , οὖον δύναμαι νηστεύω . ἔρχομαι καί ἡμέρα ὅταν ἀπαίρω ἀπ´ αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα . » καί ὁ ὁ Ἰωάννης μαθητής ἀτελής διάκειμαι , ὁ Ἰουδαῖος ἐμμένω ἔθος · ὅθεν προσέρχομαι τις ὁ Χριστός , εἰς ὑπόδειγμα οὗτος ἄγω , καί αἰτέω διατί ὁ μαθητής αὐτός οὖον νηστεύω ἐπίσης αὐτός . ὁ δέ , νῦν μέν φημί , Νυμφίος εἰμί ἐγώ , καί δεῖ αὐτός εὐθυμέω , καί μή νηστεύω · ; ὅταν δέ ἀραρίσκω ἐγώ ἀπό ὁ ἀΐω οὗτος Τάτος πειρασμός περιπίπτω , καί νηστεύω καί θλίβω . Νυμφίος μέν οὖν ἑαυτοῦ ὀνομάζω , οὖον μόνος ὅς νυμφεύω ὁ παρθένος ψυχή , ἀλλά καί διότι ὁ καιρός ὁ πρῶτος παρουσία αὐτός , οὖον πενθέω , οὐδέ σκυθρωπότης εἰμί · ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , οὐδέ κόπος ἔχω , ἀλ εὔκοπος καί χωρίς ἔργον ὁ ὁ νόμος , διά ὁ βάπτισμα ἀναπαύω ἐγώ . ποῖος γάρ πόνος βαπτίζω ; ἀλ μάω διά ὁ εὐχερής οὗτος , σωτηρία εὐρίσκο μέν . υἱός δέ νύμφη , ὁ ἀπόστολος , ὡς ὁ χαρά ὁ κύριος καί αὐτός καταξιόω , καί πᾶς ἐπουράνιος ἀγαθός καί πᾶς ἡδονή μέτοχος . νοέω δέ καί οὕτως , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος , ὅταν ὁ ἀρετή ἐργάζομαι , υἱός νύμφη εἰμί . ἔως μέν οὖν ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ νυμφίος Χριστός , οὖον νηστεύω , οὗτος εἰμί , οὖον ὁ ὁ μετάνοια ἔργον ἐπιδείκνυμι . γόος γάρ ὁ μή πταίω ; ὅταν δέ ἀραρίσκω ἀπ´ αὐτός ὁ νυμφίος Χριστός , εἰς ἁμαρτία δηλαδή ὀλισθάνω , τότε νηστεύω καί μετανοέω , ἵνα ὁ ἁμαρτία ἰάομαι . « οὐδείς ἐπίβλημα ῥάκος ἄγναπτος ἐπιρράπτω ἐπί ἱμάτιον παλαιός , εἰμί δέ μή , ἀείρω ὁ πλήρωμα αὐτός ὁ καινός ὁ παλαιός , καί χείρων σχίσμα γίγνομαι . καί οὐδείς βάλλω οἶνος νάω εἰς ἀσκός παλαιός · εἰμί δέ μή , ῥήγνυμι ὁ νέος ὁ ἀσκός , καί ὁ οἶνος ἐκχέω , καί ὁ ἀσκός ἀπόλλυμι · ἀλλμ αὖος . νίον εἰς ἀσκός καινός βλητέον . » ὥσπερ , φημί , εἰμί ῥάκος ἄγναπτος , τουτέστι καινός , ἐπιβάλλω ἷμα Τῖον παλαιός , διαῤῥήγνυσι οὗτος ὁ οἰκεῖος στερρότης , οἶνος τε νέος ὁ αὐτός θερμότης ὁ ἀσκός παλαιός διαρρήγνυμι , οὐτάω καί ὁ μαθητής ἐγώ οὔπω γεγονασινισχυροος , ὥστε ἐάν βαρέω αὐτός , βλάπτω . παλαιός γάρ ἔοικα ἱμάτιον διά ὁ οἰδάνω Νες ὁ αὐτός γνώμη . οὖον χρή οὖν ἐπιβάλλω αὐτός ὁ ὁ νηστεία βαρύς ἐπίταγμα · ἢ καί οὗτος νοέω · ὁ ὁ Χριστός μαθητής καινός εἰμί , οὖον δύναμαι δουλεύω παλαιός ἔθος καί νόμος . « καί γίγνομαι παραπορεύομαι αὐτός ἐν ὁ σάββατον διά ὁ σπόριμος , καί ἄρχω ὁ μαθητής αὐτός ὁδοποιέω , τίλλω ὁ στάχυς , καί ὁ Φαρισαῖος λέγω αὐτός · κύπειρις τίς ποιέω ἐν ὁ Σάβασιν ὅς οὐ ἔξεστι ; καί αὐτός λέγω αὐτός · ΘὐΔποτε ἀναγιγνώσκω τίς ποιέω Δαυίδ ὅτε χρεία ἔχω , καί ἐπινάω αὐτός καί βρόχος μετέ αὐτός ; πῶς εἰσέρχομαι