cogPG.PG123 151
ἐβεβαίουν τοῖς τε θαύμασι , καὶ ταῖς τῶν προφητῶν φωναῖς . αὐτῇ τοίνυν ἡ σαγήνη , ἐκ παντὸς τένους συνέλαβε , Βαρθάρους , Ἕλληνας , Ἰουδαίους , κόρνας , τελώνας , λῃστάς . Ὃτε δὲ ἑπληρώθη , τουτέστιν , ὅταν συντελεσθῇ ὁ κόσμος , τότε οἱ ἐν τῇ σαγήνῃ διακρίνονται . Ἐὰν γὰρ ἐπιστεύσαμεν , εὐρεθῶμεν δὲ σαπροὶ , ῥιπτόμεθα · οἱ δὲ μὴ τοιοῦτοι , εἰς ἀγγεῖα βάλλονται , λέγω δὴ τὰς αἰωνίους σπηνάς . Πᾶσα δὲ πρᾶξις εἴτε ἀγαθὴ , εἴτε πονηρὰ , βρῶμα λέγεται εἶναι τῆς ψυχῆς . Ἔχει γὰρ ὀδόντας νοητοὺς καὶ ἡ ψυχή . Τότε οὖν ἡ ψυχὴ βρύχει τούτους , ἡτοι τὰς πρακτικὰς αὐτῆς δυνάμεις συντριβομένη , διότι τοιαῦτα ἔπραξεν « Ἄγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Συνήκατε ταῦτα στάντα ; Λέγουσι αὐτῷ · Ναὶ , Κύριε . Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς · Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ὅμοιός ἐστιν ἀνθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ , ὅστις ἐκβάλλει ἐκ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά . » Εἰδες πῶς αἱ παραβολαὶ παατ εκτικωτέρους αὐτοὺς ἐποίησαν ; Ἰδοὺ γοῦν οἱ ἄλλως ἀνόητοι καὶ ἀμαθεῖς , συνῆκαν τὰ δυσκόλως εἰρημένα . Ὅθεν ἐπαινῶν αὐτοὺς ὁ Σωτὴρ , φησὶν , ὅτι Πᾶς γραμματεὸς , καὶ τὰ ἐξῆς . Γραμματέας γὰρ λέγει αὐτοὺς , ὡς νομομαθεῖς , ἀλλ´ εἰ καὶ νομομαθεις ἦσαν , οὐκ ἐναπέμειναν τῷ νόμῳ , ἀλλ´ ἐμαθητεύθησαν εἰς τὴν βασιλείαν , τουτέστιν , εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ γνῶσιν , καὶ δύνανται προφέρειν τά τε τῆς καινῆς καὶ τῆς παλαῖας . οἰκοδεσπότης οὐν ὁ Χριστὸς , ὡς πλούσιος . Ἐν αὐτῷ γὰρ οἱ τῆς σοφίας θησαυροί . Ὅς τὰ καινὰ διὸάσκων , εἶθ´ οὔτως ἔφερε μαρτυρίας ἀπὸ τῆς παλαιᾶς , οἷον εἶπεν , ὅτι καὶ ὑπὲρ ἀργοῦ λόγου εὐθυνθήσῃ , τοῦτο τὸ καινόν Εἶτα ἐπήγαγε μαρτυρίαν . Ἐκ γὰρ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ , καὶ κατακριθήσῃ , τοῦτο τὸ παλαιόν . Τούτω γοῦν ὅμοιοι οἱ ἀπόστολοι , οἷος ὁ Παῦλος , λέγων · Μιμηταί μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . « Καὶ ἐγένετο ὅτε ἐτέλεσεν ὁ Ἰησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας , μετῆρεν ἐκεῖθεν . Καὶ ἐλθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ , ἐδίδασκεν αὐτοὺς ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν . » Ταύτας εἶπε τὰς παραβολὰς , ἐπειδὴ καὶ ἄλλας μετ´ ὀλίγον μέλλει ἐρεῖν . Μεταβαίνει δὲ , ἵ α καὶ ἄλλους ὡφελήσῃ τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ . Πατρίδα δὲ αὐτοῦ , τὴν Ναζαρὴτ νόει · ἐν αὐτῇ γὰρ ἐτράφη . Ἐν τῇ συναγωγῇ δὲ διδάσκει , ἐν κοινῷ καὶ παῤῥησίᾳ λέγων , ἵνα μὴ ἔχωσιν ὕστερον λέγειν , ὅτι παράνομά τινα δδίδασκεν . « Ὥστε ἐκπλήττεσθαι αὐτοὺς , καὶ λέγειν · Πόθεν τούτῳ ἡ σοφία αὔτη καὶ αἱ δυνάμεις ; Οὐχ οὗτος , ἐστιν ὁ τοῦ τέκτονος υἱός ; Οὐχ ἡ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριὰμ , καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ Ἰάκωβος , καὶ Ἰωσῆς , καὶ Σίμων , καὶ Ἰούδας ; Καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς ἡμᾶς εἰσι ; Πόθεν οὖν τούτω ταῦτα πάντα ; Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ . » Ἀνόητοι ὄντες οἱ Ναζαρηνοὶ , ἐνόμιζον ὅτι ἡ δυσγένεια καὶ ἡ εὐτέλεια τῶν προγόνων , βλάπτει τινὰ πρὸς τὸ εὐαρεστῆσαι τῷ Θεῷ . Ἔστω γὰρ , ὅτι ἄνθρωπος ψιλὸς ἡν ὁ Ἰησοῦς , ἀλλ´ οὐχὶ Θεός · τί ἐνεπόδιζεν
Lemmas: βεβαιόω ὁ τε θαῦμα , καί ὁ ὁ προφήτης φωνή . αὐτός τοίνυν ὁ σαγήνη , ἐκ πᾶς τένος συλλαμβάνω , Βαρθάρους , Ἕλλην , Ἰουδαῖος , Κόρνας , τελώνης , λῃστής . ὅτε δέ πληρόω , τουτέστιν , ὅταν συντελέω ὁ κόσμος , τότε ὁ ἐν ὁ σαγήνη διακρίνω . ἐάν γάρ πιστεύω , εὑρίσκω δέ σαπρός , ῥίπτω · ὁ δέ μή τοιοῦτος , εἰς ἀγγεῖον βάλλω , λέγω δή ὁ αἰώνιος σπινός . πᾶσα δέ πρᾶξις εἴτε ἀγαθός , εἴτε πονηρός , βρῶμα λέγω εἰμί ὁ Ψυχή . ἔχις γάρ ὀδούς νοητός καί ὁ ψυχή . τότε οὖν ὁ ψυχή βρύκω οὗτος , ἤτοι ὁ πρακτικός αὐτός δύναμις συντρίβω , διότι τοιοῦτος πράσσω « Ἄγις αὐτός ὁ Ἰησοῦς · συνίημι οὗτος ἵστημι ; λέγω αὐτός · Ναίς , κύριος . ὁ δέ εἶπον αὐτός · Ζεύς οὗτος πᾶς γραμματεύς μαθητεύω εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ὅμοιος εἰμί ἄνθρωπος οἰκοδεσπότης , ὅστις ἐκβάλλω ἐκ ὁ θησαυρός αὐτός καινός καί παλαιός . » ὁράω πῶς ὁ παραβολή πατ ἐκτικός αὐτός ποιέω ; ἰδέ γοῦν ὁ ἄλλως ἀνόητος καί ἀμαθής , συνίημι ὁ δύσκολος εἴρω . ὅθεν ἐπαινέω αὐτός ὁ Σωτήρ , φημί , ὅτι Πᾶς γραμματεύς , καί ὁ ἑξῆς . Γραμματέας γάρ λέγω αὐτός , ὡς νομομαθής , ἀλ εἰμί καί νομομαθής εἰμί , οὐ απομένω ὁ νόμος , ἀλ μαθητεύω εἰς ὁ βασίλειος , τουτέστιν , εἰς ὁ ὁ Χριστός γνῶσις , καί δύναμαι προφέρω ὁ τε ὁ καινός καί ὁ Παλαίας . οἰκοδεσπότης ὀν ὁ Χριστός , ὡς πλούσιος . ἐν αὐτός γάρ ὁ ὁ σοφία θησαυρός . ὅς ὁ καινός διοασκεω , ἔρχομαι οὔτως φέρω μαρτυρία ἀπό ὁ παλαιός , οἷος εἶπον , ὅτι καί ὑπέρ ἀργός λόγος εὐθύνω , οὗτος ὁ καινός εἶτα ἐπάγω μαρτυρία . ἐκ γάρ ὁ λόγος σύ δικαιόω , καί κατακρίνω , οὗτος ὁ παλαιός . οὗτος γοῦν ὅμοιος ὁ ἀπόστολος , οἷος ὁ Παῦλος , λέγω · μιμητής ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός . « καί γίγνομαι ὅτε τελέω ὁ Ἰησοῦς ὁ παραβολή οὗτος , μεταίρω ἐκεῖθεν . καί ἔρχομαι εἰς ὁ πατρίς αὐτός , διδάσκω αὐτός ἐν ὁ συναγωγή αὐτός . » οὗτος εἶπον ὁ παραβολή , ἐπεί καί ἄλλος μετέ ὀλίγος μέλλω εἴρω . μεταβαίνω δέ , ἵ ὅς καί ἄλλος ὠφελέω ὁ παρουσία αὐτός . Πατρίς δέ αὐτός , ὁ Ναζαρὴτ νοέω · ἐν αὐτός γάρ τρέφω . ἐν ὁ συναγωγή δέ διδάσκω , ἐν κοινός καί παρρησία λέγω , ἵνα μή ἔχω ὕστερος λέγω , ὅτι παράνομος τις διδάσκω . « ὥστε ἐκπλήσσω αὐτός , καί λέγω · πόθεν οὗτος ὁ σοφία οὗτος καί ὁ δύναμις ; οὐχ οὗτος , εἰμί ὁ ὁ τέκτων υἱός ; οὐχ ὁ μήτηρ αὐτός λέγω Μαρία , καί ὁ ἀδελφός αὐτός Ἰάκωβος , καί Ἰωσῆς , καί Σίμων , καί Ἰούδας ; καί ὁ ἀδελφή αὐτός οὐ πᾶς πρός ἐγώ εἰμί ; πόθεν οὖν οὗτος οὗτος πᾶς ; καί σκανδαλίζω ἐν αὐτός . » ἀνόητος εἰμί ὁ Ναζαρηνός , νομίζω ὅτι ὁ δυσγένεια καί ὁ Εὐτέλεια ὁ πρόγονος , βλάπτω τις πρός ὁ εὐαρεστέω ὁ Θεός . ἔστω γάρ , ὅτι ἄνθρωπος ψιλός ἐάν ὁ Ἰησοῦς , ἀλ οὐ Θεός · τίς ἐμποδίζω