cogPG.PG123 278
τλαίετε ; τὸ παιδίον οὐκ ἀπέθανεν , ἀλλὰ καθεύδει . Καὶ κατεγέλων αὐτοῦ . Ὁ δὲ , ἐκβαλὼν πάντας , παραλαμβάνει τὸν πατέρα τοῦ παιδίου καὶ τὴν μητέρα , καὶ τοὺς μετ´ αὐτοῦ , καὶ εἰσπορεύεται ὅπου ἦν τὸ παιδίον ἀνακείμενον , καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς τοῦ παιδίου , λέγει αὐτῇ · Ταλιθὰ κοῦμι , ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον · Τὸ κοράσιον , σοὶ λέχω , ἔγειραι . Καὶ εὐθέως ἀνέστη τὸ κοράσιον , καὶ περιεπάτειν γὰρ ἐτῶν δώδεκα ) , καὶ ἐξέστησαν ἐκστάσει μεγάλῃ , καὶ διεστείλατο αὐτοῖς πολλὰ ἵνα μηδεὶς γνῷ τοῦτο , καὶ εἶπε δοθῆναι αὐτῇ φαγεῖν . » Οἱ τοῦ ἀρχισυναγώγου , νομίζοντες ἕνα τῶν διδασκάλων εἶναι τὸν xριστὸν , διὰ τοῦτο παρεκάλουν . ἵνα ἐλθὼν προσεύξηται ἐπὶ τῷ κορασίῳ · λοιπὸν ἑτειδὴ ἀπέθανεν , ἐνόμισαν μηκέτι αὐτοῦ χρείαν εἶναι , διὰ τὸ τεθνηκέναι αὐτήν . Ἀλλ´ ἐκεῖνος θαῤῥόνει τὸν πατέρα , καὶ , Μόνον πίστευε , φησίν . Οὐκ ἀφίησι δὲ οὐδένα ἕτερον συνακολουθῆσαι , εἰ μὴ τοὺς τρεῖς μαθητάς . Οὐ γὰρ δὴ ὁ ταπεινὸς Ἰησοῦς θέλει πρὸς ἐπίδειξιν τι ποιεῖν . Λέγοντος δὲ αὐτοῦ , ὄτι οὐκ ἀπέθανε τὸ κοράσιον , ἀλλὰ καθεύδει , καταγελῶσιν , ὡς ἂν μὴ ἔχωσιν ὕστερον λέγειν ὅτι κάτοχος ἐγένετο . καὶ οὐδὲν θαυμαστὸν εἰ ἀνέστησεν αὐτὴν , ἀλλ´ αὐτοὶ ἐαυτῶν καταμαρτυροῦντες ἐλέγχωνται , ὡς ἀληθῶς τεθνηκυῖαν ἀνέστησεν , ὅπου γε καὶ κατεγέλων αὐτοῦ λέγοντος , ὅτι οὐκ ἀπέθανε . Κρατεῖ δὲ τῆς χειρὸς , ἵνα ἐνθῇ ταύτῃ δύναμιν . Καὶ δίδωσιν αὐτῇ φαγεῖν , ὼαὰν πιστώσηται τὴν ἀνάστασιν , ὅτι ἀληθῶς καὶ οὐ κατὰ φαντασίαν γέγονεν . ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . Περὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διαταγῆς . Περὶ Ἰωάννου καὶ Ἡρώδου . Περὶ τῶν πέντε ἄρτων καὶ τῶν όο ἰχθύων . Περὶ τοῦ ἐν θαλάσσῃ περιπάτου . Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν , καὶ ἦλθεν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ , καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αυτοῦ . Καὶ γενομένου Σαββάτου , ἤρξατο ἐν τῇ Συναγωγῇ δδάσκειν , καὶ πολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο , λέγοντες · Πόθεν τούτῳ ταῦτα ; καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσα αὐτῷ , ὅτι καὶ δυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ γίνονται ; Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων , ὁ υἱὸς Μαρίας , ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου , καὶ Ἰωσῆ , καὶ Ἰούδα , καὶ Σίμωνος ; Καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς ; Καὶ · κανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ » Ἐὰιβαίνει τῆς πατρίδος , κ ἀγνοῶν ὅτι καταφρονήσουσιν αὐτοῦ , ἀλλ´ ἵνα μὴ ἔχωσιν ὕστερον λέγειν ὅτι , Εἰ ἦλθεν , ἐπιστεύσαμεν ἄν · ἅμα δέ , καὶ τὴν φθονερὰν γνώμην αὐτῶν ἐλέγχων . Δέον γὰρ καυχᾶσθαι μᾶλλον ἐπὶ τῷ Κυρίῳ , ὡς κοσμοῦντι τὴν αὐτῶν πατρίδα διά τε τῆς διδασκαλίας καὶ τῶν θαυμάτων , οἱ δὲ , ἐξευτελίζουσιν αὐτὸν ἐπὶ τῷ ταπεινῷ τοῦ γένους . Τοσοῦτόν ἐστι κακὸν ὁ φθόνος . Ἐπισκοτεῖ γὰρ τοῖς ἀγαθοῖς ἀεί , καὶ οὐκ ἐᾷ τοὺς φθονοῦντας ταῦτα ἰδεῖν . Καὶ νῦν οὗν πολλοί , ὡς δυσγενεῖς τινας διαβάλλουσιν , ἀξίους ὄντας τἄλλα τιμῆς , κακῶς φρονοῦντες καὶ λίαν ἀγεννῶς . « Ἔλεγε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι , Οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος , εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ , καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι , καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ . Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι , εἰ μὴ ὁλίγοις ΟΑΡΠΤ ΝΙ .
Lemmas: τλάω ; ὁ παιδίον οὐ ἀποθνῄσκω , ἀλλά καθεύδω . καί καταγελάω αὐτός . ὁ δέ , ἐκβάλλω πᾶς , παραλαμβάνω ὁ πατήρ ὁ παιδίον καί ὁ μήτηρ , καί ὁ μετέ αὐτός , καί εἰσπορεύω ὅπου εἰμί ὁ παιδίον ἀνάκειμαι , καί κρατέω ὁ χείρ ὁ παιδίον , λέγω αὐτός · ταλιθά κοῦμι , ὅς εἰμί μεθερμηνεύω · ὁ κοράσιον , σύ λεχώ , ἐγείρω . καί εὐθύς ἀνίστημι ὁ κοράσιον , καί περιπατέω γάρ ἔτος δώδεκα ) , καί ἐξίστημι ἔκστασις μέγας , καί διαστέλλω αὐτός πολύς ἵνα μηδείς γιγνώσκω οὗτος , καί εἶπον δίδωμι αὐτός ἐσθίω . » ὁ ὁ ἀρχισυνάγωγος , νομίζω εἷς ὁ διδάσκαλος εἰμί ὁ ὁριστός , διά οὗτος παρακαλέω . ἵνα ἔρχομαι προσεύχομαι ἐπί ὁ κοράσιον · λοιπός ἑτειδὴ ἀποθνῄσκω , νομίζω μηκέτι αὐτός χρεία εἰμί , διά ὁ θνῄσκω αὐτός . Ἀλ ἐκεῖνος ῥαίνω ὁ πατήρ , καί , Μόνος πιστεύω , φημί . οὐ ἀφίημι δέ οὐδείς ἕτερος συνακολουθέω , εἰμί μή ὁ τρεῖς μαθητής . οὖον γάρ δή ὁ ταπεινός Ἰησοῦς ἐθέλω πρός ἐπίδειξις τίς ποιέω . λέγω δέ αὐτός , ὅστις οὐ ἀποθνῄσκω ὁ κοράσιον , ἀλλά καθεύδω , καταγελάω , ὡς εἄν μή ἔχω ὕστερος λέγω ὅτι κάτοχος γίγνομαι . καί οὐδείς θαυμαστός εἰμί ἀνίστημι αὐτός , ἀλ αὐτός ἑαυτοῦ καταμαρτυρέω ἐλέγχω , ὡς ἀληθής θνῄσκω ἀνίστημι , ὅπου γε καί καταγελάω αὐτός λέγω , ὅτι οὐ ἀποθνῄσκω . κρατύς δέ ὁ χείρ , ἵνα ἐντίθημι οὗτος δύναμις . καί δίδωμι αὐτός ἐσθίω , ὼαὰν πιστόω ὁ ἀνάστασις , ὅτι ἀληθής καί οὖον κατά φαντασία γίγνομαι . ΚΕ . ϛηʹ . περι ὁ ὁ ἀπόστολος διαταγή . περι Ἰωάννης καί Ἡρώδης . περι ὁ πέντε ἄρτος καί ὁ ὅς ἰχθύς . περι ὁ ἐν θάλασσα περίπατος . καί ἐξέρχομαι ἐκεῖθεν , καί ἔρχομαι εἰς ὁ πατρίς αὐτός , καί ἀκολουθέω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός . καί γίγνομαι Σάββατο , ἄρχω ἐν ὁ συναγωγή δατέομαι , καί πολύς ἀκούω ἐκπλήσσω , λέγω · πόθεν οὗτος οὗτος ; καί τίς ὁ σοφία ὁ δίδωμι αὐτός , ὅτι καί δύναμις τοιοῦτος διά ὁ χείρ αὐτός γίγνομαι ; οὐχ οὗτος εἰμί ὁ τέκτων , ὁ υἱός Μαρία , ἀδελφός δέ Ἰάκωβος , καί ίωση , καί Ἰούδας , καί Σίμων ; καί οὐ εἰμί ὁ ἀδελφή αὐτός ὧδε πρός ἐγώ ; καί · κανδαλίζοντο ἐν αὐτός » εαιβαινω ὁ πατρίς , Κ ἀγνοέω ὅτι καταφρονέω αὐτός , ἀλ ἵνα μή ἔχω ὕστερος λέγω ὅτι , εἰμί ἔρχομαι , πιστεύω ἄν · ἅμα δέ , καί ὁ φθονερός γνώμη αὐτός ἐλέγχω . δέος γάρ καυχάομαι μᾶλλον ἐπί ὁ κύριος , ὡς κοσμέω ὁ αὐτός πατρίς διά τε ὁ διδασκαλία καί ὁ θαῦμα , ὁ δέ , ἐξευτελίζω αὐτός ἐπί ὁ ταπεινός ὁ γένος . τοσοῦτόν εἰμί κακός ὁ φθόνος . ἐπισκοτέω γάρ ὁ ἀγαθός ἀεί , καί οὐ ἐάω ὁ φθονέω οὗτος ὁράω . καί νῦν ἐν πολύς , ὡς δυσγενής τις διαβάλλω , ἄξιος εἰμί ἄλλος τιμή , κακῶς φρονέω καί λίαν ἀγεννής . « Ἐλέγω δέ αὐτός ὁ Ἰησοῦς ὅτι , οὐ εἰμί προφήτης ἄτιμος , εἰμί μή ἐν ὁ πατρίς αὐτός , καί ἐν ὁ συγγενής , καί ἐν ὁ οἰκίον αὐτός . καί οὐ δύναμαι ἐκεῖ οὐδείς δύναμις ποιέω , εἰμί μή ὀλίγος ΑΤ Ν .