cogPG.PG123 423
« Μὴ βαστάζετε βαλάντιον , μὴ πήραν , μηδὲ ὑποδήματα , καὶ μηδένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάσησθε . Εἰς ἣν δ´ ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε , πρῶτον λέγετε · Εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ . Καὶ ἐὰν μὲν ᾗ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης , ἐπαναπαύσεται ἐπ αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὁμῶν , εἰδὲ μή γε , ἀφ´ ὑμῶν ἀνακάμψει . Ἐν αὐτῇ δὲ τῇ οἰκίᾳ μένετε ἐσθίοντες καὶ πίνοντες τὰ παρ´ αὐτῶν . Ἄξιος γὰρ ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ ἐστι . Μὴ μεταβαίνετε ἐξ οἰκίας εἰς οἰκίαν . Καὶ εἰς ἡν ἂν πάλιν εἰσέρχησθε , καὶ δέχιωνται ὑμῶν , ἐσθίετε τὰ παρατιθέμενα ὑμῖν . Καὶ θεραπεύετε τοὺς ἑν αὐτῇ ἀσθενεῖς , καὶ λέγετε αὐτοῖς · Ἤγγικεν ἐφ´ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ . » Ἐπειδὴ ἔμελλεν αὐτοὺς ἀποστέλλειν κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου , φησί · Μὴ βαστάζετε βαλάντιον , μήτε τὸ καὶ τό · ἀρκεῖ γὰρ ὑμῖν τὴν φροντίδα τοῦ λόγου ἔχειν . Εἰ γὰρ βαλάντιον βαστάζετε , πρόδηλον , τι ἐπ´ ἐκεῖνο ἀσχοληθήσεσθε , καὶ τοῦ λόγου καταφρονήσετε . Ἄλλως τε · Ἐπειδὴ μέλλετε τρέφεσθαι ὑπὸ τῶν διδασκομένων , τίς χρεία βαλαντίου ὑμῖν ἢ πήρας , ἢ ὑποδημάτων ; Πᾶσαν γὰρ ὑμῖν τὴν χρείαν τούτων οἱ διδασκόμενοι ἀποθεραπεύουσι . Τὸ δέ , ΜηἈένα κατὰ τὴν ὁδὸν ἀσπάζεσθε , διὰ τοῦτο αὐτοῖς ἐπιτίθησι , διὰ τὸ μὴ ἀπασχολεῖσθαι περὶ ἀνθρωπίνους ἀσπασμοὺς , καὶ φιλοφρονήσεις , καὶ ἐκ τούτου πρὸς τὸ κήρυγμα ἐμκοδίζεσθαι . Εἰκὸς γὰρ τὸν τυχόντα τοῦ ἀσπασμοῦ , πάλιν καὶ αὐτὸν ἀντασπάσασθαι , καὶ τυχὸν καὶ μακροτέρας ὁμιλίας ἀξιῶσαι , οἷα τὰ τῶν συνοδοιπορούντων , εἶτα ὡς ἤδη φλον γενόμενον , καὶ φιλοφρονήσασθαί τι περιττότερον , καὶ οὔτω κατὰ μικρὸν εἰς ἀνθρωπίνους σχέσεις τὸν ἀπόστολον ἐκπεσεῖν , καὶ ἀμελῆσαι τοῦ λόγου . Κατὰ μὲν οὖν τὴν ὁδὸν ἀσπάζεσθαί τινα κωλύει διὰ τὴν εἰρημένην αἰτίαν . Εἰς δὲ οἰκίαν εἰσερχόμενοι , φησὶ , λέγετε · Εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ · τουτέστιν , ἀσπάζεσθε τοὺς ἐν τῇ οἰκίᾳ . Εἶτα δεικνύων , ὅτι οὐ μόνον ἀσπασμός ἐστι τοῦτο , ἀλλὰ καὶ εὐλογία , φησὶν , ὅτι Ἐὰν μὲν ᾖ ἄξιος ὁ οἰκοδεσπότης , εὐλογηθήσεται , εἰ δὲ ὑβριστὴς καὶ ἀνεπίδεκτος εἰρήνης , μαχόμενος καὶ ἐναντιούμενος τῷ λόγῳ ὑμῶν καὶ τῆς διδασνα . λίᾳ , ἡ εὐλογία οὐκ ἐπ´ αὐτὸν ἤξει , ἀλλ´ εἰς ὑμῶν ἐπαναστρέψει . Μὴ μεταβαίνειν δὲ εἰς πολλὰς οἰκίας παραγγέλλει , ἵνα μὴ δοκῶσι γαστρίμαργοι , καὶ ακανδαλίζωσι πολλοὺς , καὶ λυπῶσι τοὺς ἐξ ἀρχῆς ὑποδεξαμένους . Ἀλλὰ καὶ ἐσθίετε , φησὶ , τὰ παρ´ αὐτῶν , τουτέστιν , ἂ προσάγουσι ὑμῖν , κἂν μικρὰ ὧσιν κἂν εὐτελῆς μηδὲν πλέον ἐπιζητοῦντες . Ἀντὸ μισθοῦ δὲ ἔχετε τὴν τροφὴν , καὶ μὴ ζητεῖτε καὶ τρέφεσθαι , καὶ μισθὸν πάλιν παρὰ μέρος λαμβάνειν , ἀλλ´ αὐτὴν τὴν τροφὴν ἀντὶ μισθοῦ ἔχετε . Ὅρα οὖν , πῶς τοὺς μαθητὰς ἐξασφαλίζεται πρὸς ἀκτημοσύνην , καὶ θεραπεύειν δὲ τοὺς ἐν ταῖς πόλεσιν κσθενεῖς παραγγέλλει , ἵνα ἐντεῦθεν θαυματουργοῦν τες , ἐφελκύωνται τοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ τὸ κήρυγμα Ὅρα γὰρ τί φησι , Καὶ λέγετε αὐτοῖς , ὅτι Ἤγγικεν ἐο · ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ . Εἰ γὰρ πρῶτον θεραπεύετε , εἶτα διδάσκετε , εὐδρομήσει ὑμῖν ἀ λόγος , καὶ πιστεύσουσιν οἱ ἄνθρωποι , ὅτι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔφθασεν ἐπ´ αὐτούς . Οὐκ ἂν γὰρ ἐθεραπεύοντο εἰ μή τις θεία δύναμις ἦν ἡ ταῦτα τελοῦσα . Ἀλλὰ γὰρ
Lemmas: « μή βαστάζω βαλλάντιον , μή πήρα , μηδέ ὑπόδημα , καί μηδείς κατά ὁ ὁδός ἀσπάζομαι . εἰς ὅς δδʹ εἄν οἰκίον εἰσέρχομαι , πρῶτος λέγω · Εἰρήνη ὁ οἶκος οὗτος . καί ἐάν μέν ὅς ἐκεῖ υἱός εἰρήνη , ἐπαναπαύω ἔπος αὐτός ὁ εἰρήνη ὁμός , ἀνάκλεις μή γε , ἀφή σύ ἀνακάμπτω . ἐν αὐτός δέ ὁ οἰκίον μένω ἐσθίω καί πίνω ὁ παρ´ αὐτός . Ἄξιος γάρ ὁ ἐργάτης ὁ μισθός αὐτός εἰμί . μή μεταβαίνω ἐκ οἰκίον εἰς οἰκίον . καί εἰς ἐάν εἄν πάλιν εἰσέρχομαι , καί δείκνυμι σύ , ἐσθίω ὁ παρατίθημι σύ . καί θεραπεύω ὁ ἑν αὐτός ἀσθενής , καί λέγω αὐτός · ἐγγίζω ἐφίημι σύ ὁ βασίλειος ὁ Θεός . » ἐπεί μέλλω αὐτός ἀποστέλλω κῆρυξ ὁ Εὐαγγέλιος , φημί · μή βαστάζω βαλλάντιον , μήτε ὁ καί ὁ · ἀρκέω γάρ σύ ὁ φροντίς ὁ λόγος ἔχω . εἰμί γάρ βαλλάντιον βαστάζω , πρόδηλος , τίς ἐπι ἐκεῖνος ἀσχολέω , καί ὁ λόγος καταφρονέω . ἄλλος τε · ἐπεί μέλλω τρέφω ὑπό ὁ διδάσκω , τίς χρεία βαλλάντιον σύ ἢ πήρα , ἢ ὑπόδημα ; πᾶσα γάρ σύ ὁ χρεία οὗτος ὁ διδάσκω ἀποθεραπεύω . ὁ δέ , ΜηἈένα κατά ὁ ὁδός ἀσπάζομαι , διά οὗτος αὐτός ἐπιτίθημι , διά ὁ μή ἀπασχολέω περί ἀνθρώπινος ἀσπασμός , καί φιλοφρόνησις , καί ἐκ οὗτος πρός ὁ κήρυγμα εμκοδιζω . εἰκώς γάρ ὁ τυγχάνω ὁ ἀσπασμός , πάλιν καί αὐτός ἀντασπάζομαι , καί τυγχάνω καί μακρός ὁμιλία ἀξιόω , οἷος ὁ ὁ συνοδοιπορέω , εἶτα ὡς ἤδη φλώ γίγνομαι , καί φιλοφρονέω τίς περισσός , καί οὐτάω κατά μικρός εἰς ἀνθρώπινος σχέσις ὁ ἀπόστολος ἐκπίπτω , καί ἀμελέω ὁ λόγος . κατά μέν οὖν ὁ ὁδός ἀσπάζομαι τις κωλύω διά ὁ εἴρω αἴτιος . εἰς δέ οἰκίον εἰσέρχομαι , φημί , λέγω · Εἰρήνη ὁ οἶκος οὗτος · τουτέστιν , ἀσπάζομαι ὁ ἐν ὁ οἰκίον . εἶτα δείκνυμι , ὅτι οὖον μόνος ἀσπασμός εἰμί οὗτος , ἀλλά καί εὐλογία , φημί , ὅτι ἐάν μέν εἰμί ἄξιος ὁ οἰκοδεσπότης , εὐλογέω , εἰμί δέ ὑβριστής καί ἀνεπίδεκτος εἰρήνη , μάχομαι καί ἐναντιόομαι ὁ λόγος σύ καί ὁ διδάσκω . Λία , ὁ εὐλογία οὐ ἐπι αὐτός ἦξις , ἀλ εἰς σύ ἐπαναστρέφω . μή μεταβαίνω δέ εἰς πολύς οἰκίον παραγγέλλω , ἵνα μή δοκέω γαστρίμαργος , καί ακανδαλιζω πολύς , καί λυπέω ὁ ἐκ ἀρχή ὑποδέχομαι . ἀλλά καί ἐσθίω , φημί , ὁ παρ´ αὐτός , τουτέστιν , ὅς προσάγω σύ , κἀν μικρός ἵημι κἀν εὐτελής μηδείς πλέω ἐπιζητέω . Άντο μισθός δέ ἔχω ὁ τροφή , καί μή ζητέω καί τρέφω , καί μισθός πάλιν παρά μέρος λαμβάνω , ἀλ αὐτός ὁ τροφή ἀντί μισθός ἔχω . Ὅρας οὖν , πῶς ὁ μαθητής εξασφαλίζω πρός ἀκτημοσύνη , καί θεραπεύω δέ ὁ ἐν ὁ πόλις κσθενεῖς παραγγέλλω , ἵνα ἐντεῦθεν θαυματουργέω αἱρέω , ἐφελκύω ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ κήρυγμα Ὅρας γάρ τίς φημί , καί λέγω αὐτός , ὅτι ἐγγίζω εἰμί · σύ ὁ βασίλειος ὁ Θεός . εἰμί γάρ πρῶτος θεραπεύω , εἶτα διδάσκω , εὐδρομέω σύ ὅς λόγος , καί πιστεύω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ὁ βασίλειος ὁ Θεός φθάνω ἐπι αὐτός . οὐ εἄν γάρ θεραπεύω εἰμί μή τις θεῖος δύναμις εἰμί ὁ οὗτος τελέω . ἀλλά γάρ