cogPG.PG123 155
ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ γῆς καὶ θαλάσσης Δημιουργὸς , καὶ ὅτι ἃ καθ´ ἑκάστην ἐσθίομεν , αὐτοῦ διὲάνό-Ἀσθίομεν , καὶ ὑπ´ αὐτοῦ πληθύνονται · ἐν ἐρήμῳ δὲ τὸ θαῦμα , ὡς ἂν μὴ νομίσῃ τις , ὅτι ἐκ πόλεως γαίτονος ἠγόρασε τοὺς ἄρτους , καὶ διένειμε τῷ πλήθει , ἔρημος γὰρ ἦν · καὶ οὔτω μὲν καθ´ ἱστορίαν Κατὰ δὲ ἀναγωγὴν , μάθε ὅτι ἐπειδὴ Ἐρώδης , ἐ σάρκινος καὶ δερμάτι νος τῶν Ἰουδαίων νοῦς , τοῦτο γὰρ Ἡρώδης ἐρμηνεύεται , ἀπεκεφάλισε τὸν Ἰωάννην , τὸ τῶν προφητῶν κεφάλαιον , τουτέστι , τοῖς περὶ Χριστοῦ προφητεύσασιν οὐκ ἐπίστευσεν , ἀνα χωρεῖ λοιπὸν ὁ Ἰησοῦς εἰς ἔρημον τόπον , εἰς τὰ Κθνη , τὰ ἔρημα τοῦ Θεοῦ , καὶ θεραπεύει τοὺς ἀῤῥώστους κατὰ ψυχὴν , εἶτα καὶ τρέφει τούτους . Ε μὴ γὰρ ἀφήσει ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας , καὶ θεραπεύσεε τὰς ἀῤῥωστίας διὰ τοῦ βαπτίσματος , οὐ θρέψει ἡμᾶς τῆ μεταδόσει τῶν ἀχράντων μυστηρίων . Οὐδεὶς γὰρ ἀβάπτιστος μεταλαμβάνει . Πεντακισχίλιοι δὲ , οἱ τὰς πέντε αἰσθήσεις κακῶς διακείμενοι , οἱ καὶ διὰ τῶν πέντε ἄρτων θεραπεύονται . Ἐπεὶ γὰρ αἱ πέντι αἰα . θήσεις ἐνόσουν , ὅσαι αἱ πληγαὶ , τοσαῦται καὶ αἱ ἕμπλαστροι . Δύο δὲ ἰχθύες , οἱ τῶν ἁλιέων λόγοι . Ἐἴς ἰχθὺς τὸ Εὐαγγέλιον , ἕτεροσἰχθὺς ὁ Ἀπόστολος . Τινές δὲ πέντε ἄρτους , τὴν Πεντάτευχον τοῦ Ἀιω σέως ἐνόησαν , Γένεσιν , Ἔξοδον , Αευιτικὸν , Ἀριθμοὺς , Δευτερονόμιον . Δώδεκα δὲ κόφινοι ἦσαν οἱ ὰρθέντες ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ βασταχθέντες . Ὅσα γὰρ ἡμεῖς οἱ ὄχλοι , οὐ δυνάμεθα φαγεῖν , τουτέστι , νοῆσαι , ταῦτα οἱ ἀπόστολοι ἐβάστασαν καὶ ; ἐχώρησαν . Χωρὶς δὲ γυναικῶν καὶ παιδίων , οὐδὲν γὰρ νηπιῶδες ἢ γυναικεῖον καὶ ἄνανδρον ἀπαιτεῖται ὁ Χριστιανὸς ἔχειν . Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον , καὶ προάγειν αὐτὸ . εἰς τὸ πέραν , ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους . » Τὸ Ἀυααπάσπαστον αἰνιττόμενος τῶν μαθητῶν , εἶπε τὸ ἠνάγκασεν , ἤθελον γὰρ ἀεὶ αὐτῷ συνεῖναι . Ἀπολύει δὲ τοὺς ὄχλους , οὐ θέλων ἐπισύρεσθαι αὐτοὺς , ἵνα μὴ δόξῃ φιλόκομπος . « Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους , ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ´ ἰδίαν προαεύξασθαι · ὀψίας δὲ γενομένης , μόνος ἦν ἐκεῖ · τὸ δὲ πλοῖον ἤθη μέσον τῆς θαλάσοης ἦν , βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων , ἣν γὰρ ἐναντίος ἃ ἄνεμος . » Δεικνύων ἡμῖν ὅτι δεῖ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι , εἰς τὸ ὄρος ἀναβαίνει , πάντα γὰρ δι´ ἡμᾶς ποιεῖ , οὐ γὰρ αὐτὸς ἐδεῖτο προσευχῆς . Ἔως δὲ ὀψίας εὔχεται , διδάσκων ἡμᾶς μὴ ταχέως ἀφίστασθαι τῆς προσευχῆς · ἀλλὰ καὶ τῆς νυκτὸς μάλιστα τοῦτο ποιεῖν , τότε γὰρ ἡσυχία πολλή . Συγχωρεῖ δὲ τοὺς μαθητὰς κλυδωνισθῆναι , ἵνα μάθωσι γενναίως φέρειν τοὺς πειρασμοὺς , καὶ ἐπιγνῶσι τὴν αὐτοῦ δύναμιν . Ἀλλὰ καὶ μέσον τῆς θαλάσσης τὸ πλοῖον , ὡς μείζονα εἶναι τὸν φόβον . « Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης · καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα , ἐταράχθησαν , λέγοντες ὅτι θάντασμά ἐστι ,
Lemmas: ὅτι αὐτός εἰμί ὁ γῆ καί θάλασσα Δημιουργός , καί ὅτι ὁ καθ´ ἕκαστος ἐσθίω , αὐτός διεανο-ασθιαρτυω , καί ὑπό αὐτός πληθύνω · ἐν ἐρῆμος δέ ὁ θαῦμα , ὡς εἄν μή νομίζω τις , ὅτι ἐκ πόλις γαίτονος ἀγοράζω ὁ ἄρτος , καί διανέμω ὁ πλῆθος , ἐρῆμος γάρ εἰμί · καί οὐτάω μέν καθ´ ἱστορία κατά δέ ἀναγωγή , μανθάνω ὅτι ἐπεί Ἐρώδης , εἰ σάρκινος καί δερμάτι Μύκονος ὁ Ἰουδαῖος νόος , οὗτος γάρ Ἡρῴδης ἑρμηνεύω , ἀποκεφαλίζω ὁ Ἰωάννης , ὁ ὁ προφήτης κεφάλαιος , τουτέστι , ὁ περί Χριστός προφητεύω οὐ πιστεύω , ἀνα χωρέω λοιπός ὁ Ἰησοῦς εἰς ἐρῆμος τόπος , εἰς ὁ Κθνη , ὁ ἐρῆμος ὁ Θεός , καί θεραπεύω ὁ ἄρρωστος κατά ψυχή , εἶτα καί τρέφω οὗτος . Ε μή γάρ ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία , καί θεραπεύω ὁ ἀρρωστία διά ὁ βάπτισμα , οὖον τρέφω ἐγώ τῆ μετάδοσις ὁ ἄχραντος μυστήριον . οὐδείς γάρ ἀβάπτιστος μεταλαμβάνω . πεντακισχίλιοι δέ , ὁ ὁ πέντε αἴσθησις κακῶς διάκειμαι , ὁ καί διά ὁ πέντε ἄρτος θεραπεύω . ἐπεί γάρ ὁ πέντι Αἶα . τίθημι νοσέω , ὅσος ὁ πληγή , τοσοῦτος καί ὁ ἔμπλαστρος . δύο δέ ἰχθύς , ὁ ὁ ἁλιεύς λόγος . εἷς ἰχθύς ὁ Εὐαγγέλιος , ἕτεροσἰχθὺς ὁ ἀπόστολος . τις δέ πέντε ἄρτος , ὁ Πεντάτευχος ὁ ἀΐω σέως νοέω , Γένεσις , Ἔξοδος , Αευιτικὸν , ἀριθμός , Δευτερονόμιον . δώδεκα δέ κόφινος εἰμί ὁ τρέω ὑπό ὁ ἀπόστολος καί βαστάζω . ὅσα γάρ ἐγώ ὁ ὄχλος , οὖον δύναμαι ἐσθίω , τουτέστι , νοέω , οὗτος ὁ ἀπόστολος βαστάζω καί ; χωρέω . Χωρὶς δέ γυνή καί παιδίον , οὐδείς γάρ νηπιώδης ἢ γυναικεῖος καί ἄνανδρος ἀπαιτέω ὁ Χριστιανός ἔχω . καί εὐθύς ἀναγκάζω ὁ Ἰησοῦς ὁ μαθητής αὐτός ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον , καί προάγω αὐτός . εἰς ὁ πέραν , ἠώς ὅς ἀπολύω ὁ ὄχλος . » ὁ Ἀυααπάσπαστον αἰνίσσομαι ὁ μαθητής , εἶπον ὁ ἀναγκάζω , ἐθέλω γάρ ἀεί αὐτός συνίημι . ἀπολύω δέ ὁ ὄχλος , οὖον ἐθέλω ἐπισύρω αὐτός , ἵνα μή δόξα φιλόκομπος . « καί ἀπολύω ὁ ὄχλος , ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος κατ´ ἴδιος προαευξομαι · ὄψιος δέ γίγνομαι , μόνος εἰμί ἐκεῖ · ὁ δέ πλοῖον ἦθος μέσος ὁ θαλάσσω εἰμί , βασανίζω ὑπό ὁ κῦμα , ὅς γάρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος . » δείκνυμι ἐγώ ὅτι δεῖ ἀπερίσπαστος προσεύχομαι , εἰς ὁ ὄρος ἀναβαίνω , πᾶς γάρ δις ἐγώ ποιέω , οὖον γάρ αὐτός δήω προσευχή . ἔως δέ ὄψιος εὔχομαι , διδάσκω ἐγώ μή ταχέως ἀφίστημι ὁ προσευχή · ἀλλά καί ὁ νύξ μάλιστα οὗτος ποιέω , τότε γάρ ἡσυχία πολύς . συγχωρέω δέ ὁ μαθητής κλυδωνίζω , ἵνα μανθάνω γενναῖος φέρω ὁ πειρασμός , καί ἐπιγιγνώσκω ὁ αὐτός δύναμις . ἀλλά καί μέσος ὁ θάλασσα ὁ πλοῖον , ὡς μείζων εἰμί ὁ φόβος . « τετάρτη δέ φυλακή ὁ νύξ ἀπέρχομαι πρός αὐτός ὁ Ἰησοῦς περιπατέω ἐπί ὁ θάλασσα · καί ὁράω αὐτός ὁ μαθητής ἐπί ὁ θάλασσα περιπατέω , ταράσσω , λέγω ὅτι θάντασμά εἰμί ,