cogPG.PG123 462
σῶν καρπὸν ἐν αὐτῇ , καὶ οὐχ εὖρεν · εἶπε δὲ πρὸς τὸν ἀμπελουργόν · Ἰδοὺ τρία ἔτη ὅρχομαι ζητῶν καρπὸν ἐν τῇ συκῇ ταύτῃ , καὶ οὐχ εὑρίσκω · ἔκκοψον αὐτὴν , ἵνα τί καὶ τὴν γῆν καταργεῖ ; Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς λέγει αὐτῷ · Κύριε , ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος , ἔως ὅτου σκάψω περὶ αὐτὴν καὶ βαλῶ κοπρίᾳ , κἂν μὲν ποιήσῃ καρπόν · εἰ δὲ μήγε , εἰς τὸ μέλλον ἐκκόψεις αὐτήν . » Ἀκολούθως εἰσάγει τὴν παραβολὴν ταύτην · ἐπειδὴ γὰρ . εἶπεν , ὅτι Ἐὰν μὴ μετανοήσητε , ἀπολεῖσθε , Εἰκότως ἐπισυνάπτει τὴν παραβολὴν ταύτην . Ἔστιν οὕν συκῆ ἡ γενεὰ τῶν Ἰουδαίων φύλλα μόνα πικρὰ ποιοῦσα , καρπὸν δὲ μὴ παρέχουσα . Ἐν τῷ ἀμπελῶνι δὲ τοῦ Θεοῦ ἵστατο , τῇ πολιτείᾳ τῇ Ἰουδαϊκῇ . Ὁ οἰκοδεσπότης ὁ Χριστὸς ἐλθὼν , καὶ ζητῶν καρπὸν πίστεως καὶ ἀγαθοεργίας ἐν αὐτῇ , οὐχ εὗρε . Τρία δὲ ἔτη ἦλθε , διὰ Μωσέως , διὰ προφητῶν , καὶ τὸ τρίτον δι´ ἑαυτοῦ · ὕστερον μέντοι μὴ μετανοήσαντας ἐξέκοψε τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγάπης · οὐκ ἔτι γὰρ θνος Κυρίου , καὶ λαὸς ἅγιος καλοῦνται · εἰς τὸν τόπον δὲ αὐτῶν ἀντεισήχθησαν τὰ ἔθνη τὰ δυνάμενα καρποφορεῖν . Νοηθείη δ´ ἂν καὶ ἡ σύμπασα ἀνθρωπότης συκῆ · οἰκοδεσπότης , ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ · ἀμπελουργὸς δὲ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ · φιλοπονῆσαι δὲ καὶ κκκαθάραι τὸν ἀμπελῶνα ἡμῶν ἐνδημήσας · ἐκκοπῆναι ταύτην τὴν συκῆν ὡς ἄκαρπον οὐκ ἐᾷ ὀ Χριστὸς τοιαῦτα λέγων · « ἄφες αὐτὴν καὶ τοῦτο τὸ ἔτος . » Εἰ διὰ νόμου καὶ προφητῶν οὐκ ἐβελτιώθησαν , καὶ μετανοίας καρπὸν οὐκ ἐπέδωκαν , ἀλλά γε κἀγὼ τοῖς ἐμοῖς ἀρδεύσω τούτους δόγμασι καὶ παθήμασι , κἂν μὲν ποιήσωσι καρπὸν εὐπειθείας , εἰ δὲ μή γε , εἰς τὸ μέλλον ἐκκόψεις αὐτὴν , τῆς τῶν δικαίων μερίδος ἐκτεμὼν αὐτούς . Ἐκ τρίτου δὲ καρπὸν ζητηθεῖσα ἡ φύσις ἡμῶν , οὐκ ἐπέδωκεν · ἅπαξ μὲν τε ἐν τῷ παραδείσῳ τὴν ἐντολὴν παρέβημεν · δεύτερον δέ , ὅτε ἐν τῷ νόμῳ ἐμοσχοποίησαν , « καὶ ἡλλάξαντο τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι μόσχου ἐσθίοντος χόρτον . » Καὶ τρίτον , ὅτε τὸν Σωτῆρα καὶ Κύριον παρῃτήσαντο , εἰπόντες · Οὐκ ἔχομεν βασιλέα , εἰ μὴ Καίσαρα . Καὶ ὁ καθ´ ἕνα δὲ , ἡμῶν συκῆ ἐστιν ἐν τῷ ἀμπελῶνι τοῦ Θεοῦ , τῇ ἐκκλησίᾳ , ἢ ἁπλῶς εἰπεῖν , τῷ κόσμῳ τούτῳ πεφυτευμένος . Ἔρχεται οὖν ζητῶν καρπὸν ὁ Θεὸς , καὶ ἐὰν εὔρῃ σε ἄκαρπον , ἐκκοπῆναι τοῦ βίου τούτου προστάττει · ἀ Σὲ ἀμπελουργὸς ἱκετεύει φείσασθαι . Τίς δὲ ὁ ἀμπελουργός ; Ἢ ὁ ἄγγελος ὁ ἑκάστου φύλαξ , ἢ καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος · ἕκαστος γὰρ αὐτὸς ἐαυτῷ ἀμπελουργός . Πολλάκις οὖν ἀῤῥωστίαις θανατώδεσιν , ἢ ἄλλοις κινδύνοις περιπεσόντες , Ἄφες , ὡ Κύριε , λέγομεν , καὶ τοῦτο τὸ ἔτος , καὶ μετανοήσομεν · τουτο γὰρ δηλοῖ τὸ σκάψαι , καὶ περιβαλεῖν κοπρίᾳ . Σκάπτεται μὲν γὰρ ἡ ψυχή , ὅταν τὸν χοῦν τῶν βιωτικῶν φροντίδων ἀποτινάσσηται , καὶ κουφίζηται . Κόπρια δὲ αὐτῇ περιβάλλονται , ἢ τῆς ἀτιμοτέρας ἀγωγῆς καὶ παρὰ πάντων καταπατουμένης θερμότης · ὅταν γάρ τις ἀπὸ δόξης εἰς ἄδοξον βίον ἑαυτὸν ἐπιῤῥίψῃ διὰ τὴν τῆς ψυχῆς σωτηρίαν , κόπρια λέγεται περιβαλεῖν
Lemmas: σός καρπός ἐν αὐτός , καί οὐ εὑρίσκω · εἶπον δέ πρός ὁ ἀμπελουργός · ἰδέ τρεῖς ἔτος ὀρχμαί ζητέω καρπός ἐν ὁ συκέα οὗτος , καί οὐ εὑρίσκω · ἐκκόπτω αὐτός , ἵνα τίς καί ὁ γῆ καταργέω ; ὁ δέ ἀποκρίνω λέγω αὐτός · κύριος , ἀφίημι αὐτός καί οὗτος ὁ ἔτος , ἔως ὅστις σκάπτω περί αὐτός καί βάλλω κοπρίας , κἀν μέν ποιέω καρπός · εἰμί δέ μή , εἰς ὁ μέλλω ἐκκόπτω αὐτός . » ἀκόλουθος εἰσάγω ὁ παραβολή οὗτος · ἐπεί γάρ . εἶπον , ὅτι ἐάν μή μετανοέω , ἀπόλλυμι , εἰκότως ἐπισυνάπτω ὁ παραβολή οὗτος . ἔρτις οὖν συκέα ὁ γενεά ὁ Ἰουδαῖος φύλλον μόνος πικρός ποιέω , καρπός δέ μή παρέχω . ἐν ὁ ἀμπελών δέ ὁ Θεός ἵστημι , ὁ πολιτεία ὁ Ἰουδαϊκός . ὁ οἰκοδεσπότης ὁ Χριστός ἔρχομαι , καί ζητέω καρπός πίστις καί ἀγαθοεργία ἐν αὐτός , οὐ εὑρίσκω . τρία δέ ἔτος ἔρχομαι , διά Μωσῆς , διά προφήτης , καί ὁ τρίτος δις ἑαυτοῦ · ὕστερος μέντοι μή μετανοέω ἐκκόπτω ὁ ὁ Θεός ἀγάπη · οὐ ἔτι γάρ θνῄσκω κύριος , καί λαός ἅγιος καλέω · εἰς ὁ τόπος δέ αὐτός ἀντέχω ὁ ἔθνος ὁ δύναμαι καρποφορέω . νοέω δδʹ εἄν καί ὁ σύμπας ἀνθρωπότης συκέα · οἰκοδεσπότης , ὁ θεός καί Πατήρ · ἀμπελουργός δέ ὁ υἱός ὁ Θεός · φιλοπονέω δέ καί κκκαθάραι ὁ ἀμπελών ἐγώ ἐνδημέω · ἐκκόπτω οὗτος ὁ συκέα ὡς ἄκαρπος οὐ ἐάω ὁ Χριστός τοιοῦτος λέγω · « ἀφίημι αὐτός καί οὗτος ὁ ἔτος . » εἰμί διά νόμος καί προφήτης οὐ βελτιόω , καί μετάνοια καρπός οὐ ἐπιδίδωμι , ἀλλά γε ἐγώ ὁ ἐμέω ἀρδεύω οὗτος δόγμα καί πάθημα , κἀν μέν ποιέω καρπός εὐπείθεια , εἰμί δέ μή γε , εἰς ὁ μέλλω ἐκκόπτω αὐτός , ὁ ὁ Δίκαιος μερίς ἐκτέμνω αὐτός . ἐκ τρίτος δέ καρπός ζητέω ὁ φύσις ἐγώ , οὐ ἐπιδίδωμι · ἅπαξ μέν τε ἐν ὁ παράδεισος ὁ ἐντολή παραβαίνω · δύο δέ , ὅτε ἐν ὁ νόμος μοσχοποιέω , « καί ἀλλάσσω ὁ δόξα ὁ Θεός ἐν ὁμοίωμα μόσχος ἐσθίω χόρτος . » καί τρίτος , ὅτε ὁ Σωτήρ καί κύριος παραιτέομαι , εἶπον · οὐ ἔχω βασιλεύς , εἰμί μή Καῖσαρ . καί ὁ καθ´ εἷς δέ , ἐγώ συκέα εἰμί ἐν ὁ ἀμπελών ὁ Θεός , ὁ ἐκκλησία , ἢ ἁπλόος εἶπον , ὁ κόσμος οὗτος φυτεύω . ἔρχομαι οὖν ζητέω καρπός ὁ θεός , καί ἐάν εὑρίσκω σύ ἄκαρπος , ἐκκόπτω ὁ βίος οὗτος προστάσσω · ὅς σός ἀμπελουργός ἱκετεύω φείδομαι . Τῖς δέ ὁ ἀμπελουργός ; ἤ ὁ ἄγγελος ὁ ἕκαστος φύλαξ , ἢ καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος · ἕκαστος γάρ αὐτός αὐτός ἀμπελουργός . πολλάκις οὖν ἀρρωστία θανατώδης , ἢ ἄλλος κίνδυνος περιπίπτω , ἄφες , εἰμί κύριος , λέγω , καί οὗτος ὁ ἔτος , καί μετανοέω · οὗτος γάρ δηλόω ὁ σκάπτω , καί περιβάλλω κοπρίας . σκάπτω μέν γάρ ὁ ψυχή , ὅταν ὁ χόω ὁ βιωτικός φροντίς ἀποτινάσσω , καί κουφίζω . Κόπριον δέ αὐτός περιβάλλω , ἢ ὁ ἄτιμος ἀγωγή καί παρά πᾶς καταπατέω θερμότης · ὅταν γάρ τις ἀπό δόξα εἰς ἄδοξος βίος ἑαυτοῦ επίρριψη διά ὁ ὁ Ψυχή σωτηρία , κόπριον λέγω περιβάλλω