cogPG.PG123 411
Ἔκλαιον δὲ πάντες , καὶ ἐκόπτοντο αὐτῶν . φ δὲ εἰπε · Μὴ κλαίετε , οὐκ ἀπέθανεν , ἀλλὰ καθεύδει . Εαὶ κατεγέλων αὐτοῦ , εἰδότες ὅτι ἀπέθανεν . Αὐτὸς ὲ ἐκβαλών ἔξω πάντας καὶ κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς , ἐφώνησε λέγων · Ἡ παῖς , ἐγείρου . Καὶ ἐπέστρεψε τὸ πνεῦμα αὐτῆς , καὶ ἀνέστη παραχρῆμα , καὶ διέταξεν αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν . Καὶ ἐξέστησαν οἱ γονεῖς αὐτῆς . Ὁ δὲ παρήγγειλεν αὐτοῖς μηδενὶ εἰπεῖν τὸ γεγονός . » Ὁ Ἰησοῦς ἀκούσας , ὡς εἶπέ τις πρὸς τὸν ἀρχισυνάγωγον · Μὴ σκύλλε τὸν διδάσκαλον , τουτέστι , Μὴ εἰς κόπους ἔμβαλε , μὴ μετακτνει , οὐκ ἀνέμεινε τὸν ἀρχισυνάγωγον λαλῆσαι τι πρὸς αὐτὸν , ἀλλὰ προφθάσας , ἵνα μὴ εἴπῃ ὁ ἀρχισυνάγωγος · Οὐ χρείαν σου ἔχω , ἤδη γέγονε τὸ κακὸν , Ποῦ ἀπέθανεν ἣν προσεδοκῶμεν ὅτι θεραπεύσεις , ἵνα γοῦν μηδὲν τοιοῦτον εἴπῃ · ἄπιστος γὰρ ἦν καὶ Ἰουδαῖος · προφθάσας αὐτὸν ὁ Χριστὸς , φησί · Μὴ φοβοῦ , μόνον πίστευε , πρὸς τὴν αἱμόῤῥουν , φησὶν , ἀποσκόπει · ἐκείνην μιμούμενος οὐκ ἀστοχήσεις . Μόνον δὲ Πέτρον , καὶ Ἰωάννην , καὶ Ἰάκωβον ἀφίησιν εἰσελθεῖν , ὡς προκρίτους τῶν μαθητῶν , καὶ ὡς δυναμένους σιωπῆσαι τὸ θαῦμα . Οὐ γὰρ ἤθελεν ἵνα πρὸ καιροῦ ἀποκαλυφθείη τοῖς πολλοῖς , διὰ τὸν φθόνον τάχα τῶν Ἰουδαίων , τὰ πλείο τῶν ἔργων αὐτοῦ συγκαλύπτων , ἵνα μὴ τῷ φθόνῳ διακαιόμενοι , κρίματος ἔνοχοι εἶεν . Ὥσπερ οὖν καὶ ἡμᾶς δεῖ ποιεῖν , ὅταν εἴη τις ἡμῖν φθονῶν , οὐκ ὀφείλομεν πρὸς αὐτὸν ἀπογυμνοῦν τὰ κατορθώματα ἡμῶν , α μὴ πλήττοντες αὐτὸν , ποιῶμεν πλέον φθονεῖν , καὶ εἰς ἁμάρτημα ἐμβάλλωμεν , ἀλλ´ ὡς οἷόν τε Κσπουδάζειν ὡς ἂν λανθάνωσιν αὐτόν . Λέγοντος δὲ τοῦ Κυρίου ὅτι οὐκ ἀπέθανεν , ἀλλὰ καθεύδει , καὶ πὸν θάνατον ὕπνον καλοῦντος , διότι ἔμελλε τὴν τεθνηκυῖαν ἀναστῆσαι ὥσπερ ἑξ ὕπνου , κατεγέλων αὐτοῦ οἱ ἀκούοντες , ἵνα καὶ μᾶλλον τὸ θαῦμα εἴη αῦμα . Ἵνα γὰρ μὴ ἔχωσι λέγειν ὕστερον ὡς οὐν ὰπέθανεν , ἀλλ´ ὕπνωττε , διὰ τοῦτο ᾠκονόμησε πρότερον καταγελασθῆναι , ἐν τῷ λέγειν ὄτι οὐκ ἀπέθανεν , ἀλλὰ καθεύδει , ὡς ἂν ἐμφραγῶσι τὰ στόματα τῶν θελόντων συκοφαντεῖν . Τοσοῦτον γὰρ ἀπέθανεν , ὥστε καὶ κατεγέλων αὐτοῦ λέγοντος ὅτι οὐκ ἀπέθανεν , Ἐξέβαλε δὲ ἔξω πάντας , τάχα μὲν παιδεύων ἡμᾶς ἀφιλοδόξους εἶναι , καὶ μηδὲν πρὸς ἐπίδειξιν ποιεῖν . Τάχα δὲ καὶ διδάσκων , ὅτι ὅταν μέλλῃ τις θαυματουργεῖν , οὐκ ἐν μέσῳ πολλῶν δεῖ αὐτὸν εἶναι , ἀλλ´ ἰδιάζοντα καὶ ἀπερίσπαστον . Ἐπέστρεψεν οὖν τὸ πνεῦμα τῆς παιδός · οὐ γὰρ ἄλλην ψυχὴν εἰσήνεν . κεν , ἀλλ´ ἐκείνην τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος ἀποπτᾶσαν , παίσπν ἐποίησε στραφῆναι ἐπ´ αὐτό . Διετάξατο δὲ αὐτῇ δοθῆναι φαγεῖν , πρὸς πίστωσιν πλείονα καὶ βεβαίωσιν τοῦ ἀληθῶς αὐτὴν ἀναστῆναι . Ἔστι δὲ καὶ οὕτω ταῦτα νοήσαι · αἱμόῤῥους ἐστὶ πᾶσα ψυχὴ βλόζουσα καὶ πηγάζουσα τὴν αἱματώδη ἁμαρτίαν καὶ οονικήν . Πᾶσα γὰρ ἁμαρτία φονεύς ἐστι καὶ σφαγεὺς τῆς ψυχῆς . Αὕτη οὖν ἡ ψυχὴ , ἀψαμένη τῶν ἱματίων τοῦ Ἰησοῦ , τουτέστι τῆς σαρκώσεως αὐτού , καὶ πιστεύσασα ὅτι σεσάρκωται ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ὑγιάζεται . Κἂν ἀρχισυνάγωγος δέ τις εἴη , τουτέστι
Lemmas: καλέω δέ πᾶς , καί κόπτω αὐτός . φ δέ εἶπον · μή καλέω , οὐ ἀποθνῄσκω , ἀλλά καθεύδω . ἑός καταγελάω αὐτός , οἶδα ὅτι ἀποθνῄσκω . αὐτός ε ἐκβάλλω ἔξω πᾶς καί κρατέω ὁ χείρ αὐτός , φωνέω λέγω · ὁ παῖς , ἐγείρω . καί ἐπιστρέφω ὁ πνεῦμα αὐτός , καί ἀνίστημι παραχρῆμα , καί διατάσσω αὐτός δίδωμι ἐσθίω . καί ἐξίστημι ὁ γονεύς αὐτός . ὁ δέ παραγγέλλω αὐτός μηδείς εἶπον ὁ γίγνομαι . » ὁ Ἰησοῦς ἀκούω , ὡς εἶπον τις πρός ὁ ἀρχισυνάγωγος · μή σκύλλω ὁ διδάσκαλος , τουτέστι , μή εἰς κόπος ἐμβάλλω , μή μετακτνει , οὐ ἀναμένω ὁ ἀρχισυνάγωγος λαλέω τίς πρός αὐτός , ἀλλά προφθάνω , ἵνα μή εἶπον ὁ ἀρχισυνάγωγος · οὖον χρεία σύ ἔχω , ἤδη γίγνομαι ὁ κακός , πός ἀποθνῄσκω ὅς προσδοκάω ὅτι θεραπεύω , ἵνα γοῦν μηδείς τοιοῦτος εἶπον · ἄπιστος γάρ εἰμί καί Ἰουδαῖος · προφθάνω αὐτός ὁ Χριστός , φημί · μή φοβέω , μόνος πιστεύω , πρός ὁ ἁρμόζω , φημί , ἀποσκοπέω · ἐκεῖνος μιμέομαι οὐ αστοχώ . Μόνος δέ Πέτρος , καί Ἰωάννης , καί Ἰάκωβος ἀφίημι εἰσέρχομαι , ὡς πρόκριτος ὁ μαθητής , καί ὡς δύναμαι σιωπάω ὁ θαῦμα . οὖον γάρ ἐθέλω ἵνα πρό καιρός ἀποκαλύπτω ὁ πολύς , διά ὁ φθόνος τάχα ὁ Ἰουδαῖος , ὁ Πλειός ὁ ἔργον αὐτός συγκαλύπτω , ἵνα μή ὁ φθόνος διακαίω , κρίμα ἔνοχος ἄγω . ὥσπερ οὖν καί ἐγώ δεῖ ποιέω , ὅταν εἰμί τις ἐγώ φθονέω , οὐ ὀφείλω πρός αὐτός ἀπογυμνόω ὁ κατόρθωμα ἐγώ , ὅς μή πλήσσω αὐτός , ποιέω πλέω φθονέω , καί εἰς ἁμάρτημα ἐμβάλλω , ἀλ ὡς οἷος τε Κσπουδάζειν ὡς εἄν λανθάνω αὐτός . λέγω δέ ὁ κύριος ὅτι οὐ ἀποθνῄσκω , ἀλλά καθεύδω , καί πως θάνατος ὕπνος καλέω , διότι μέλλω ὁ θνῄσκω ἀνίστημι ὥσπερ ἕξ ὕπνος , καταγελάω αὐτός ὁ ἀκούω , ἵνα καί μᾶλλον ὁ θαῦμα εἰμί ἀμάω . ἵνα γάρ μή ἔχω λέγω ὕστερος ὡς ὀν ἀποθνῄσκω , ἀλ ὑπνώττω , διά οὗτος οἰκονομέω πρότερος καταγελάω , ἐν ὁ λέγω ὅστις οὐ ἀποθνῄσκω , ἀλλά καθεύδω , ὡς εἄν ἐμφραγόω ὁ στόμα ὁ ἐθέλω συκοφαντέω . τοσοῦτος γάρ ἀποθνῄσκω , ὥστε καί καταγελάω αὐτός λέγω ὅτι οὐ ἀποθνῄσκω , ἐκβάλλω δέ ἔξω πᾶς , τάχα μέν παιδεύω ἐγώ αφιλόδοξος εἰμί , καί μηδείς πρός ἐπίδειξις ποιέω . Τάχα δέ καί διδάσκω , ὅτι ὅταν μέλλω τις θαυματουργέω , οὐ ἐν μέσος πολύς δεῖ αὐτός εἰμί , ἀλ ἰδιάζω καί ἀπερίσπαστος . ἐπιστρέφω οὖν ὁ πνεῦμα ὁ παῖς · οὖον γάρ ἄλλος ψυχή σαίνω . ἄν , ἀλ ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ σῶμα ἀποπτάω , παίζω ποιέω στρέφω ἐπι αὐτός . διατάσσω δέ αὐτός δίδωμι ἐσθίω , πρός πίστωσις πλείων καί βεβαίωσις ὁ ἀληθής αὐτός ἀνίστημι . εἰμί δέ καί οὗτος οὗτος νοέω · αἱμόρροος εἰμί πᾶς ψυχή βλοζεω καί πηγάζω ὁ αἱματώδης ἁμαρτία καί ονικός . πᾶσα γάρ ἁμαρτία φονεύς εἰμί καί σφαγεύς ὁ Ψυχή . ἄτη οὖν ὁ ψυχή , ἅπτω ὁ ἱμάτιον ὁ Ἰησοῦς , τουτέστι ὁ σάρκωσις αὐτός , καί πιστεύω ὅτι σαρκόω ὁ υἱός ὁ Θεός , ὑγιάζω . κἀν ἀρχισυνάγωγος δέ τις εἰμί , τουτέστι