cogPG.PG123 290
ὄχλοι . Καὶ νῦν οὖν εἰ μὴ ἦν κίνδυνος ἐλπιζόμενος ἐκ τῆς ἀτροφίας προσγενέσθαι τῷ ὄχλῳ , οὐκ ἄν ἐθαυματούργησεν . Ὅρα δὲ καὶ τοὺς μαθητὰς , πῶς ἀνόμως ἔτι ἔχουσιν , οὐδέπω πιστεύοντες τῇ δυνάμει αὐφοζ ἁπὸ τῶν προτέρων . Αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἐπιμέμφεται , διδάσκων καὶ ἡμᾶς μὴ ἐπιπλήττειν σφοδρότερον τοῖς ἁμαθέσιν , ἀλλ´ ἕστιν ἃ καὶ συγγνωμονεῖν αὐτοῖς ὡς ἀνοήτοις . Ἀναλογίζου δὲ καὶ τοῦτο , ὅτι ὁ Χριστὸς οὐδένα βούλεται νῆστιν ἀπολῦσαι . Πάντας γὰρ θάλει κατατρυφᾷν τῶν αὐτοῦ χαρισμάτων , καὶ μάλιστα τοὺς τρεῖς ἡμέρας αὐτοῦ παραμείναντας , τουτέστι , τοὺς βαπτισθέντας . Ἐπεὶ γὰρ φώτισμα λέγεται τὸ βάπτισμα , τὸ δὲ βάπτισμα ἐν τρισὶ καταδύσεσι τελεῖται , ἐν τρισὶν ἡμέραις εἰσὶν οἱ φωτιζόμενοι διὰ τοῦ βαπτίσματος . Ααμβάνει τοίνυν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους , τοὺς πνευματικωτέρους λόγους φημί . Ὁ γὰρ ἐπτὰ ἀριθμὸς , τοῦ Πνεύματός ἐστι σύμβολον . Τὸ Πνεῦμα τάρ ἐατι τὸ τελειοῦν τὰ πάντα , καὶ ἐν τῷ ἑπτὰ ἀριθμῷ τελειοῦται ὁ βίος ἡμῶν , καὶ ὁ αἰὼν οὗτος . Τρώγουσι δὲ οἱ πεφωτισμένοι καὶ χορτάζονται , καὶ παρισσεύματα ἔασιν . Οὐ γὰρ πάντα δύνανται φαγεῖν τὰ εἰς νοήματα . Ἀλλ´ ἐκεῖ μὲν ἐν τῇ τῶν πέντε ἄρτων θαυματουργίᾳ , δώδεκα κόφινοι , τὰ περισσεύματα · πεντακισχίλιοι γὰρ ἦσαν , τουτεστι ταῖς αἰσθήσεσι ταῖς πάντιε δουλεύοντες . Καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἠδυνήθησαν πολλὰ φαγεῖν , ἀλλ´ ὀλίγοις ἠρκέσθησαν . Διὸ καὶ πολλὰ τὰ περιττεύσαντα · ἐνταῦθα δὲ σπυρίδες ἑπτὰ καὶ ὀλίγα τὰ λείψανα , διότι τετρακισχίλιοι ἦσαν , τουτέστι , ταῖς τέσσαρσιν ἀρεταῖς γεγυμνασμένοι , καὶ διὰ τοῦτο ὡς δυνατώτεροι , ἔφαγον πολλὰ , καὶ ὁλίγα κατέλειψαν . Ἐκεῖνα γὰρ μόνα οὐκ ἠδυνήθησαν φαγεῖν , ὅσα ἦν πνευματικώτερα καὶ βαθύτερα · τοῦτο γὰρ αἱ ἑπτὰ στυρίδες . Μάνθανε δὲ καὶ τοῦτο κατὰ τὴν ἱστορίαν , ὅτι δεῖ ἡμᾶς ἄχρι τῆς χρείας ἴστασθαι , καὶ μηδὲν πλίον ζητεῖν . Ἰδοὺ γὰρ οἱ ὄχλοι , φαγόντες καὶ χορτασθέντες , οὐκ ἔλαβον μεθ´ ἐαυτῶν τὰ λείψανα τῶν ἄρτων , ἀλλ´ οἱ μαθηταὶ ἦραν ταῦτα , ὥσπερ κεῖσθαι τῇ συμμετρίᾳ τῆς χρείας . « Καὶ εὐθέως ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά . Καὶ ἐξήλθον οἱ φαρισαῖοι καὶ ἤρξαντο συζητεῖν αὐτῷ , ζητοῦντες παρ´ αὐτοῦ σημεῖον ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ , πειράζοντες αὐτόν . Καὶ ἀναστενάξας τῷ πνεύματι αὐτοῦ , λέγει · Τί ἡ γενεὰ αὕτη σημεῖον ἐπιζητεῖ ; Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , εἰ δοθήσεται τῇ γενεᾷ ταύτῃ σημεῖον . » Μετὰ τὸ θαῦμα τὸ ἐπὶ τοῖς ἄρτοις , εὐθὺς ἀναχωρεῖ εἰς ἄλλον τόπον , φοβούμενος μήπως ὁ ὄχλος διὰ τὸ τοιοῦτον θαῦμα , νεωτερίσῃ , καὶ ποιήσῃ αὐτὸν ἄααι.λέα . Οἱ δὲ φαρισαῖοι σημεῖον ζητοῦσιν ἐξ οὐρανοῦ οἷον ἤλιον στῆσαι , σελήνην , κεραυνοὺς καταγαγεῖν , ἀέρα ἀλλοιῶσαι . Ἐνόμιζον γὰρ , ὅτι οὐ δυνήσεται ἐξ οὐρανοῦ ποιῆσαι σημεῖον , οἷα δὴ ἐν τῷ Βεελζεβοὺλ δυνάμενος ποιεῖν τὰ ἐν τῇ γῇ μόνα σημεῖα . Αὐτὸς δὲ οὐ πείθεται τούτοις . Ἄλλος γὰρ ὁ καιρὸς τῶν ἐξ οὐρανοῦ σημείων , ὁ τῆς δευτέρας λέγω παρουσίας , ὅτε αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται , καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς . Ὁ δὲ τῆς πρώτης καρουσίας , οὐδὲν τοιοῦτον ἔχει , ἀλλὰ πάντα πραότητος
Lemmas: ὄχλος . καί νῦν οὖν εἰμί μή εἰμί κίνδυνος ἐλπίζω ἐκ ὁ ἀτροφία προσγίγνομαι ὁ ὄχλος , οὐ ἄν θαυματουργέω . Ὅρας δέ καί ὁ μαθητής , πῶς ἄνομος ἔτι ἔχω , οὐδέπω πιστεύω ὁ δύναμις αὐφοζ ἀπό ὁ πρότερος . αὐτός δέ οὐδείς ἐπιμέμφομαι , διδάσκω καί ἐγώ μή ἐπιπλήσσω σφοδρός ὁ ἀμαθής , ἀλ ἕστiν ὁ καί συγγνωμονέω αὐτός ὡς ἀνόητος . ἀναλογίζομαι δέ καί οὗτος , ὅτι ὁ Χριστός οὐδείς βούλομαι νῆστις ἀπολύω . Πᾶς γάρ θάλλω κατατρυφάω ὁ αὐτός χάρισμα , καί μάλιστα ὁ τρεῖς ἡμέρα αὐτός παραμένω , τουτέστι , ὁ βαπτίζω . ἐπεί γάρ φώτισμα λέγω ὁ βάπτισμα , ὁ δέ βάπτισμα ἐν τρεῖς κατάδυσις τελέω , ἐν τρεῖς ἡμέρα εἰμί ὁ φωτίζω διά ὁ βάπτισμα . Ααμβάνει τοίνυν ὁ ἑπτά ἄρτος , ὁ πνευματικός λόγος φημί . ὁ γάρ ἑπτά ἀριθμός , ὁ πνεῦμα εἰμί σύμβολον . ὁ πνεῦμα τάρ ἄγαλμα ὁ τελειόω ὁ πᾶς , καί ἐν ὁ ἑπτά ἀριθμός τελειόω ὁ βίος ἐγώ , καί ὁ αἰών οὗτος . τρώγω δέ ὁ φωτίζω καί χορτάζω , καί παρισσευματη εἰμί . οὖον γάρ πᾶς δύναμαι ἐσθίω ὁ εἰς νόημα . Ἀλ ἐκεῖ μέν ἐν ὁ ὁ πέντε ἄρτος θαυματουργία , δώδεκα κόφινος , ὁ περίσσευμα · πεντακισχίλιοι γάρ εἰμί , τουτέστι ὁ αἴσθησις ὁ πάντιος δουλεύω . καί διά οὗτος οὐ δύναμαι πολύς ἐσθίω , ἀλ ὀλίγος ἀρκέω . Διὸ καί πολύς ὁ περισσεύω · ἐνταῦθα δέ σπυρίς ἑπτά καί ὀλίγος ὁ λείψανον , διότι τετρακισχίλιοι εἰμί , τουτέστι , ὁ τέσσαρες ἀρετή γυμνάζω , καί διά οὗτος ὡς δυνατός , ἔφαγον πολύς , καί ὀλίγος καταλείβω . ἐκεῖνος γάρ μόνος οὐ δύναμαι ἐσθίω , ὅσος εἰμί πνευματικός καί βαθύς · οὗτος γάρ ὁ ἑπτά στυρίδες . μανθάνω δέ καί οὗτος κατά ὁ ἱστορία , ὅτι δεῖ ἐγώ ἄχρι ὁ χρεία ἵστημι , καί μηδείς πλέον ζητέω . ἰδέ γάρ ὁ ὄχλος , ἐσθίω καί χορτάζω , οὐ λαμβάνω μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ λείψανον ὁ ἄρτος , ἀλ ὁ μαθητής ἀείρω οὗτος , ὥσπερ κεῖμαι ὁ συμμετρία ὁ χρεία . « καί εὐθύς ἐμβαίνω εἰς ὁ πλοῖον μετά ὁ μαθητής αὐτός , ἔρχομαι εἰς ὁ μέρος Δαλμανουθά . καί ἐξέρχομαι ὁ Φαρισαῖος καί ἄρχω συζητέω αὐτός , ζητέω παρ´ αὐτός σημεῖον ἀπό ὁ οὐρανός , πειράω αὐτός . καί ἀναστενάζω ὁ πνεῦμα αὐτός , λέγω · τις ὁ γενεά οὗτος σημεῖον ἐπιζητέω ; ἀμήν λέγω σύ , εἰμί δίδωμι ὁ γενεά οὗτος σημεῖον . » μετά ὁ θαῦμα ὁ ἐπί ὁ ἄρτος , εὐθύς ἀναχωρέω εἰς ἄλλος τόπος , φοβέω μήπως ὁ ὄχλος διά ὁ τοιοῦτος θαῦμα , νεωτερίζω , καί ποιέω αὐτός ἄααι.λέα . ὁ δέ Φαρισαῖος σημεῖον ζητέω ἐκ οὐρανός οἷος ἥλιος ἵστημι , σελήνη , κεραυνός κατάγω , ἀήρ ἀλλοιόω . νομίζω γάρ , ὅτι οὖον δύναμαι ἐκ οὐρανός ποιέω σημεῖον , οἷος δή ἐν ὁ Βεελζεβούλ δύναμαι ποιέω ὁ ἐν ὁ γῆ μόνος σημεῖον . αὐτός δέ οὖον πείθω οὗτος . ἄλλος γάρ ὁ καιρός ὁ ἐκ οὐρανός σημεῖον , ὁ ὁ δύο λέγω παρουσία , ὅτε ὁ δύναμις ὁ οὐρανός σαλεύω , καί ὁ σελήνη οὖον δίδωμι ὁ φέγγος αὐτός . ὁ δέ ὁ πρῶτος Καρούσιας , οὐδείς τοιοῦτος ἔχω , ἀλλά πᾶς πραότης