cogPG.PG123 288
εὐεργεσίαν , ἢν τοῖς παιδίοις , ἤτοι τοῖς Εβραίοις , ἀφώρισεν ὁ Θεός · τὰς γὰρ εὐεργεσίας τοῖς Ἐοραίοις ἀπέστειλε . Φησὶν οὖν ὁ Κύριος , ὅτι . Οὐ δεῖ τοὺσθνικοὺς μετασχεῖν τῆς εὐεργεσίας ἢ τοῖς Ἰουδαίοις ἀφώρισται · περὶ δὲ συνετῶς ἀπεκρίθη ἦ γυνὴ καὶ πιστῶς , ἔτυχε τῆς ἐπιθυμίας . Οἱ μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι , φησί , τὸν ἄρτον ἔχουσι , τουτέστι , σὲ ὁλόκρηρον , τὸν ἐξ οὐρανοῦ καταβάντα , καὶ τὰς σὰς εὐεργεσίας · ἐγὸ δὲ ψιχία αἰτῶ , τουτέστι , μερικὴν εὐεργεσίαν . Ὅρα δὲ καὶ τὸν Κύριον , πῶς οὐκ εἶπεν ὅτι , Ἡ δύναμίς μου Κσωσέ σε . Ἀλλὰ τί φησι´ ; Διὰ τὸν λόγον τοῦτον , τουτέστι , διὰ τὴν πίστιν σου , ὕπαγε , ἐκαθαρίσθη γὰρ ἡ θυγάτηρ σου . Μάνθανς οὖν καὶ αἰ ἐντεῦθεν ἐπωφελές μάθημα . Καὶ γὰρ ἕκαστος ἡμῶν ὅταν ἀμαρτάνῃ , νυνή ἐστι , τουτέστιν , ἀσθενὴς ψυχή · Φοινίκισσα δὴ , ὡς τὴν Φοινίκην ἁμαρτίαν καὶ αἱματώδη καὶ φονεύτριαν ἔχουσα . Θυγατέρα δὲ ἔχει ἡ τοιαύτη ψυχὴ , τὴν πονηρὰν πρᾶξιν , ἤτις ἔχει δαιμόνιον . Αἰ γὰρ πονηραὶ πράξεις , δαιμόνων αἱσίν · ἁμαρτωλοὶ οὗν ὄντες , καὶ κυνάρια ὀνομαζόμεθα , ἀκαθαρσίας γέμοντα · διὰ τοῦτο οὐδὲ ἄξιοί ἐσμεν λαβεῖν τὸν ἄρτον τοῦ Θεοῦ , ἤτοι μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων μυστηρίων · ἐὰν μέντοι ἐπιγνῶμεν ἑαυτοὺς διὰ τῆς ταπεινοφροσύνης , καὶ ὅτι κυνάριά ἐσμέν ὁμολογήσωμεν , καὶ ἐξαγορεύσωμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , τότε ἰαθήσεται ἡ θυγάτηρ , τουτέστιν , ἡ πρᾶξις ἡ δαιμονιώδης . « Καὶ πάλιν ἐξελθὼν ἐκ τῶν ὁρίων Τύρου καὶ Σιδῶνος , ἤλθε πρὸς τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας , ἀνὰ μέσον τῶν ὁρίων Δεκαπόλεως , καὶ φέρουσιν αὐτῷ κωφὸν μογιλάλον , καὶ παρακαλοῦσιν αὐτὸν Τνα ἐπιθῇ αὐτῷ τὴν χεῖρα , καὶ ἀπολαβόμενος αὐτὸν δπὸ τοῦ ὄχλου κατ´ ἰδίαν , Κβαλε τοὺς δακτύλους αὐτοῦ εἰς τὰ ὧτα αὐτοῦ · καὶ πτύσας ἤψατο τῆς γλώττης αὐτοῦ , καὶ ἁναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐστέναξε , καὶ λέγει αὐτῷ , Ἐφφαθά · ὁ ἐστι , Διανοίχθητι · καὶ εὐθέως διηνοίχθησαν αὐτοῦ αἱ ἀκοαὶ , καὶ λύθη ὁ δεσμὸς τῆς γλώττης αὐτοῦ , καὶ ἐλάλει ὁρθῶς , καὶ διεστείλατο αὐτοῖς ἵνα μηδενὶ εἵπωσιν . Ὅσον δὲ αὐτὸς αὐτοῖς διεστέλλετο , μᾶλλον περισσέτερον ἐκήρυττον , καὶ ὑπερπερισσῶς ἐξεπλήσσοντο , λέγοντες · Καλῶς πάντα πεποίηκε , καὶ τοὺς κωφοὺς ποιεῖ ἀκούειν , καὶ τοὺς ἀλάλους λαλεῖν » Οόκἐιβοαδύνει τοῖς τῶν ἐθνικῶν τόποις , . ἀλλὰ ταχέως μεθίσταται , ἵνα , ὡς ἔφην , μὴ δώσῃ τοῖς Ἰουδαίοις λέγειν ὡς παρανομεῖ , μιγνύμενος τοῖς ἐθνικοῖς . Μεταστὰς οὖν τῶν ὁρίων Τύρου καὶ Σιδῶνος , τῇ Γαλιλαίᾳ πρός . εισι . Καὶ Γδὴ κωφὸν μογιλάλον , ἀπὸ δαίμονος δὲ τὸ πάθος ἦν , ἰᾶται . Κατ´ ἰδίαν μὲν αὐτὸν ἀπολαβών · οὐ γὰρ ἦν φιλόκομπος ὁ ταπεινώσας ἑαυτὸν μέχρι τῆς ἡμετέρας πτωχείας , οὐδὲ ἤθελεν ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἔμπροσθεν πολλῶν θαυματουργεῖν , εἰ μὴ ἄρα διὰ τὴν τῶν ὁρώντων ὡφέλειαν · πτύσας δὲ ἥψατο τῆς γλώττης αὐτοῦ , ἵνα δείξῃ ὅτι πάντα τὰ μέρη τῆς ἀγίας αὐτοῦ σαρκὸς θεῖα ἧσαν καὶ ἅγια , ὥσπερ καὶ τὸ πτύσμα ἔλυσε νῦν καὶ τὰ τῆς γλώττης δεομά ·
Lemmas: εὐεργεσία , εἄν ὁ παιδίον , ἤτοι ὁ Ἑβραῖος , ἀφορίζω ὁ Θεός · ὁ γάρ εὐεργεσία ὁ εοραιω ἀποστέλλω . Φησίν οὖν ὁ Κύριος , ὅτι . οὖον δεῖ τουσθνικα μετέχω ὁ εὐεργεσία ἢ ὁ Ἰουδαῖος ἀφορίζω · περί δέ συνετός ἀποκρίνω εἰμί γυνή καί πιστῶς , τυγχάνω ὁ ἐπιθυμία . ὁ μέν γάρ Ἰουδαῖος , φημί , ὁ ἄρτος ἔχω , τουτέστι , σύ ὁλόκρηρον , ὁ ἐκ οὐρανός καταβαίνω , καί ὁ σός εὐεργεσία · ἐγό δέ ψιχίον αἰτέω , τουτέστι , μερικός εὐεργεσία . Ὅρας δέ καί ὁ κύριος , πῶς οὐ εἶπον ὅτι , ὁ δύναμις ἐγώ Κσωσέ σύ . ἀλλά τίς φημί ; Ζεύς ὁ λόγος οὗτος , τουτέστι , διά ὁ πίστις σύ , ὑπάγω , καθαρίζω γάρ ὁ θυγάτηρ σύ . Μάνθας οὖν καί ὁ ἐντεῦθεν ἐπωφελής μάθημα . καί γάρ ἕκαστος ἐγώ ὅταν ἁμαρτάνω , νυνή εἰμί , τουτέστιν , ἀσθενής ψυχή · Φοινίκισσα δή , ὡς ὁ Φοινίκη ἁμαρτία καί αἱματώδης καί φονεύτρια ἔχω . θυγάτηρ δέ ἔχω ὁ τοιοῦτος ψυχή , ὁ πονηρός πρᾶξις , ὅστις ἔχω δαιμόνιον . ὁ γάρ πονηρός πρᾶξις , δαίμων ἀνδρό-παις · ἁμαρτωλός ἐν εἰμί , καί κυνάριον ὀνομάζω , ἀκαθαρσία γέμω · διά οὗτος οὐδέ ἄξιος εἰμί λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ Θεός , ἤτοι μεταλαμβάνω ὁ ἄχραντος μυστήριον · ἐάν μέντοι ἐπιγιγνώσκω ἑαυτοῦ διά ὁ ταπεινοφροσύνη , καί ὅτι κυνάριον εἰμί ὁμολογέω , καί ἐξαγορεύω ὁ ἁμαρτία ἐγώ , τότε ἰάομαι ὁ θυγάτηρ , τουτέστιν , ὁ πρᾶξις ὁ δαιμονιώδης . « καί πάλιν ἐξέρχομαι ἐκ ὁ Ὁρίων Τύρος καί Σιδών , ἔρχομαι πρός ὁ θάλασσα ὁ Γαλιλαία , ἀνά μέσος ὁ Ὁρίων Δεκάπολις , καί φέρω αὐτός κωφός μογιλάλος , καί παρακαλέω αὐτός Τνα ἐπιτίθημι αὐτός ὁ χείρ , καί ἀπολαμβάνω αὐτός δπὸ ὁ ὄχλος κατ´ ἴδιος , Κβαλε ὁ δάκτυλος αὐτός εἰς ὁ ἄτη αὐτός · καί πτύω ἄβω ὁ γλῶσσα αὐτός , καί ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός στενάζω , καί λέγω αὐτός , ἐφφαθά · ὁ εἰμί , διανοίγω · καί εὐθύς διανοίγνυμι αὐτός ὁ ἀκοή , καί λύω ὁ δεσμός ὁ γλῶσσα αὐτός , καί λαλέω ὀρθῶς , καί διαστέλλω αὐτός ἵνα μηδείς εἶπον . ὅσος δέ αὐτός αὐτός διαστέλλω , μᾶλλον περισσέτερον κηρύσσω , καί ὑπερπερισσῶς ἐκπλήσσω , λέγω · καλῶς πᾶς ποιέω , καί ὁ κωφός ποιέω ἀκούω , καί ὁ ἄλαλος λαλέω » Οόκἐιβοαδύνει ὁ ὁ ἐθνικός τόπος , . ἀλλά ταχέως μεθίστημι , ἵνα , ὡς φημί , μή δίδωμι ὁ Ἰουδαῖος λέγω ὡς παρανομέω , μίγνυμι ὁ ἐθνικός . μεθίστημι οὖν ὁ Ὁρίων Τύρος καί Σιδών , ὁ Γαλιλαία πρός . εἰμί . καί Γδὴ κωφός μογιλάλος , ἀπό δαίμων δέ ὁ πάθος εἰμί , ἰάομαι . Κατς ἴδιος μέν αὐτός ἀπολαμβάνω · οὖον γάρ εἰμί φιλόκομπος ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ μέχρι ὁ ἡμέτερος πτωχεία , οὐδέ ἐθέλω ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἔμπροσθεν πολύς θαυματουργέω , εἰμί μή ἄρα διά ὁ ὁ ὁράω ὠφέλεια · πτύω δέ ἅπτω ὁ γλῶσσα αὐτός , ἵνα δείκνυμι ὅτι πᾶς ὁ μέρος ὁ Ἀγίας αὐτός σάρξ θεῖον ἧσαν καί ἅγιος , ὥσπερ καί ὁ πτύσμα λύω νῦν καί ὁ ὁ γλῶσσα δεομά ·