cogPG.PG123 358
αι τοιοῦτον πρότερον , οὐδὲ μετὰ ταῦτα γενήσεται Λιὰ καὶ συννινώσκει αὐτῇ ὁ ἄγγελος , καὶ οὐ κατακρίνει ὡς τὸν Ζαχαρίαν , ἀλλὰ μᾶλλον ἐρμηνεύει τὸν τρόπον . Ὁ μὲν γὰρ Ζαχαρίας εἰκότως καταδικάζεται . Εἶχε γὰρ πολλὰ παραδείγματα , ὅτι περ καὶ πολλαὶ στεῖραι ἔτεκον · ἡ δὲ Παρθένος οὐδὲν εἶχε παράδειγμα . Ἀνεῦμα οὖν , φησὶν , ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ , γόνιμον παρασκευάζον τὴν μήτραν σου , καὶ δημιουργοῦν τὴν σάρκα τῷ ὁμοουσίῳ Λόγῳ · δύναμις δὲ Ὑψίστου , ἃ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , Χριστὸς γὰρ Θεοῦ δύναμις , ἐπισκιάσει σοι , τουτέστιν , ἐπισκεπάσει σε , πάντοθέν σε ρικυκλώσει . Ὡς γὰρ ὄρνις ἐπισκιάζει τὰ νοσσία αὐτῆς ὅλα ταῖς πτέρυξιν αὐτῆς περιλαμβάνουσα , οὕτω καὶ ἡ τοῦ Θεοῦ δύναμις ὅλην περιέλαβε τὴν Παρθένον · καὶ τοῦτο ἔστι τὸ ἐπισκιάσαι . Ἄλλος δέ τις τυχὸν ἐρεῖ , ὅτι ὥσπερ ὁ ζωγράφος πρῶτον σκιάζει , εἶτα τέλειον χρωματουργεῖ , οὕτω καὶ ὁ Κύριος , αὐτὸς ἑαυτῷ τὴν σάρκα δημιουργῶν , καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἀνθρώπου διαπλάττων , πρῶτον ἐσκίασε ταύτην ἐν τῆ μήτρᾳ τῆς Παρθένου , ἐκ τῶν αἱμάτων τῆς ἀειπαρθένου σάρκα συμπήξας , εἶτα κατ´ ὁλίγων μορφώσας αὐτήν . Ἀλλὰ τοῦτο ἀμφίβολον · οἱ μὲν γὰρ λέγουσιν , ὅτι ἅμα τῷ τὸν Κύριον ἐπισκιάσαι τῇ μήτρᾳ τῆς Παρθένου , εὐθὺς τέλειον ἧν τὸ βρέφος , οἰ δὲ οὐ παραδέχονται τοῦτο . Ἄκουε γὰρ τί φησι · Δὸς καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον , τουτέστι , τὸ κατὰ μέρος ἐν τῇ μήτρᾳ σου αὐξανόμενον , καὶ οὐκ εὐθὺς τέλειον ὑπάρξαν . Ἐμφράττεται δὲ καὶ ἐντεῦθεν τὸ στόμα τοῦ Νεστορίου · ἐκεῖνος γὰρ εἶπεν ὅτι , Οὐχ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς Παρθένου οἰκήσας ἐσαρκώθη , ἀλλ´ ἄνθρωπος ψιλὸς ἐκ τῆς Μαρίας γεννηθεὶς , ὕστερον ἔσχε τὸν Θεὸν παρεπόμενον αὐτῷ . Ἀκουέτω οὖν ὅτι τὸ γεννώμενον ἐν τῇ μήτρα , ἐκεῖνο ἦν Υἱὸς Θεοῦ · ἀλλ´ οὐκ ἄλλο μὲν ἐκυοφορεῖτο ἐν τῇ μήτρᾳ , ἄλλος δὲ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ · ἀλλὰ εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ἦν , ὁ τῆς Παρθένου τε καὶ τοῦ Θεοῦ Υἱός . Ὅρα δὲ πῶς τὴν ἁ,ίαν Τριάδα ἐξέφηνε , Πνεῦμα ἃγιον , δύναμιν τὸν Υἱὸν , Ὕψιστον , τὸν Πατέρα ὀνομάσας . « Καὶ ἰδοὺ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου , καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρᾳ αὐτῆς · καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ , ὅτι οὐκ ἀλω ψατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα . Εἰπε δὲ Μαριάμ · Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου , γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου · καὶ ἀπῆλθεν ἀπ´ αὐτῆς ὁ ἄγγελος . » Ἀπορήσειεν ἄν τις πῶς ἦν συγγενὴς τῆς Παρθένου ἡ Ἐλισάβετ · εἴγε ἡ μὲν Παρθένος ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἦν , ἡ δὲ Ἐλισάβετ , ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών · ὁ γὰρ νόμος ἐκέλευεν ἀπὸ τῆς αὐτῆς φυλῆς τοὺς γάμους γίνεσθαι · ὥστε καὶ αἱ συγγένειαι ἐν τοῖς ἀπὸ τῆς αὐτῆς φυλῆς οὖσιν εὐρίσκονται . Ἔστι μὲν οὖν εἰπεῖν καὶ ὅτι ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας συνεχέθησαν τὰ γένη · τὸ δὲ κρεῖττον , τοῦτο . Ἀαρὼν γυναῖκα ἠγάγετο Ἐλισάβετ , θυγατέρα οὖσαν τοῦ Ἀμιναδὰβ , ὃς ἦν ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς . Ὁρᾷς ὅτι ἄνωθεν καὶ ἀπὸ Ἀαρὼν , συγγενὴς ἦν ἡ Θεοτόκος τῆς Ἐλισάβετ ; Ἐπεὶ γὰρ ἡ τοῦ Ἀαρὼν γυνή ἐκ τῆς Ἰούδα κατήγετο φυλῆς , ἀφ´ ἧς ἦν καὶ ἡ Θεοτόκος , ἡ δὲ Ἐλισάβετ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών , εἰκότως συγγενής τῆς Θεοτόκου ἡ Ἐλισάβετ · ἡ γὰρ προμήτωρ αὐτῆς , τουτέστιν , ἡ
Lemmas: ὁ τοιοῦτος πρότερος , οὐδέ μετά οὗτος γίγνομαι Λία καί συννινώσκει αὐτός ὁ ἄγγελος , καί οὖον κατακρίνω ὡς ὁ Ζαχαρίας , ἀλλά μᾶλλον ἑρμηνεύω ὁ τρόπος . ὁ μέν γάρ Ζαχαρίας εἰκότως καταδικάζω . ἔχω γάρ πολύς παράδειγμα , ὅτι περ καί πολύς στεῖρα τίκτω · ὁ δέ Παρθένος οὐδείς ἔχω παράδειγμα . Ἀνεῦμα οὖν , φημί , ἅγιος ἐπέρχομαι ἐπί σύ , γόνιμος παρασκευάζω ὁ μήτρα σύ , καί δημιουργέω ὁ σάρξ ὁ ὁμοούσιος Λόγος · δύναμις δέ ὕψιστος , ὁ υἱός ὁ Θεός , Χριστός γάρ Θεός δύναμις , ἐπισκιάζω σύ , τουτέστιν , ἐπισκεπάζω σύ , πάντοθεν σύ ρικυκλοω . ὡς γάρ ὄρνις ἐπισκιάζω ὁ νεόσσιον αὐτός ὅλος ὁ πτέρυξ αὐτός περιλαμβάνω , οὗτος καί ὁ ὁ Θεός δύναμις ὅλος περιλαμβάνω ὁ παρθένος · καί οὗτος εἰμί ὁ ἐπισκιάζω . ἄλλος δέ τις τυγχάνω εἴρω , ὅτι ὥσπερ ὁ ζωγράφος πρῶτος σκιάζω , εἶτα τέλειος χρωματουργέω , οὗτος καί ὁ Κύριος , αὐτός ἑαυτοῦ ὁ σάρξ δημιουργός , καί ὁ εἰκών ὁ ἄνθρωπος διαπλήσσω , πρῶτος σκιάζω οὗτος ἐν τῆ μήτρα ὁ παρθένος , ἐκ ὁ αἷμα ὁ ἀειπάρθενος σάρξ συμπήγνυμι , εἶτα κατ´ ὀλίγος μορφόω αὐτός . ἀλλά οὗτος ἀμφίβολος · ὁ μέν γάρ λέγω , ὅτι ἅμα ὁ ὁ κύριος ἐπισκιάζω ὁ μήτρα ὁ παρθένος , εὐθύς τέλειος ἧμαι ὁ βρέφος , ὁ δέ οὖον παραδέχομαι οὗτος . Ἄκουος γάρ τίς φημί · δός καί ὁ γεννάω ἅγιος , τουτέστι , ὁ κατά μέρος ἐν ὁ μήτρα σύ αὐξάνω , καί οὐ εὐθύς τέλειος ὑπάρχω . ἐμφράσσω δέ καί ἐντεῦθεν ὁ στόμα ὁ Νεστόριος · ἐκεῖνος γάρ εἶπον ὅτι , οὐχ ὁ υἱός ὁ Θεός ἐν ὁ μήτρα ὁ παρθένος οἰκέω σαρκόω , ἀλ ἄνθρωπος ψιλός ἐκ ὁ Μαρία γεννάω , ὕστερος ἔχω ὁ θεός παρεπόμενον αὐτός . ἀκούω οὖν ὅτι ὁ γεννάω ἐν ὁ μήτρα , ἐκεῖνος εἰμί υἱός Θεός · ἀλ οὐ ἄλλος μέν κυοφορέω ἐν ὁ μήτρα , ἄλλος δέ ὁ υἱός ὁ Θεός · ἀλλά εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί , ὁ ὁ παρθένος τε καί ὁ Θεός υἱός . Ὅρας δέ πῶς ὁ ἁ,ίαν Τριάς ἐκφαίνω , πνεῦμα ἅγιος , δύναμις ὁ υἱός , ὕψιστος , ὁ πατήρ ὀνομάζω . « καί ἰδού Ἐλισάβετ ὁ συγγενής σύ , καί αὐτός συλλαμβάνω υἱός ἐν γῆρας αὐτός · καί οὗτος μήv ἕκτος εἰμί αὐτός ὁ καλέω στεῖρα , ὅτι οὐ ἀλέω ψάω παρά ὁ Θεός πᾶς ῥῆμα . εἶπον δέ Μαρία · ἰδέ ὁ δοῦλος κύριος , γίγνομαι ἐγώ κατά ὁ ῥῆμα σύ · καί ἀπέρχομαι ἀπ´ αὐτός ὁ ἄγγελος . » ἀπορέω ἄν τις πῶς εἰμί συγγενής ὁ παρθένος ὁ Ἐλισάβετ · εἰ ὁ μέν Παρθένος ἐκ ὁ Ἰούδας Φυλή εἰμί , ὁ δέ Ἐλισάβετ , ἐκ ὁ θυγάτηρ Ἀαρών · ὁ γάρ νόμος κελεύω ἀπό ὁ αὐτός Φυλή ὁ γάμος γίγνομαι · ὥστε καί ὁ συγγένεια ἐν ὁ ἀπό ὁ αὐτός Φυλή εἰμί εὑρίσκω . εἰμί μέν οὖν εἶπον καί ὅτι ἀπό ὁ αἰχμαλωσία συγχέω ὁ γένος · ὁ δέ ἀγαθός , οὗτος . Ἀαρών γυνή ἄγω Ἐλισάβετ , θυγάτηρ εἰμί ὁ Ἀμιναδάβ , ὅς εἰμί ἐκ ὁ Ἰούδας Φυλή . ὁράω ὅτι ἄνωθεν καί ἀπό Ἀαρών , συγγενής εἰμί ὁ Θεοτόκος ὁ Ἐλισάβετ ; ἐπεί γάρ ὁ ὁ Ἀαρών γυνή ἐκ ὁ Ἰούδας κατάγω Φυλή , ἀφή ὅς εἰμί καί ὁ Θεοτόκος , ὁ δέ Ἐλισάβετ ἐκ ὁ θυγάτηρ Ἀαρών , εἰκότως συγγενής ὁ Θεοτόκος ὁ Ἐλισάβετ · ὁ γάρ προμήτωρ αὐτός , τουτέστιν , ὁ