cogPG.PG123 493
παρὰ´ ἀγγέλου δορυφορίας , ἀπέθανε δὲ καὶ ὁ πλούσιος , καὶ ἐτάφη . Τῷ ὄντι γὰρ καὶ ζῶντος κατὰ ρυγμένη αὐτοῦ ἦν ἡ ψυχὴ , ὡς τάφον περιφέρουσα τὴν σάρκα . Διὸ καὶ ἀποθανὼν οὐχ ὑπὸ ἀγγέλων ἔξψῃσᾳσῷόηηίῃφμᾳ φοο,μ ,, μὴ κωα , σροιήος τῆς μὴ αιρωος τοῦ νπηπληλ τόπου ἄξιος , τῷ γοῦν εἰπεῖν , ὅτι ἐτάφη , τοῦτο παρῃνίξατο ὁ Κύριος , ὅτι καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ τὸν κατωτάτω τόπον καὶ ζοφώδη ἔλαχεν . « Καὶ ἐν τῷ ἅδῃ ἐπάρας τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ , ὑπάρχων ἐν βασάνοις , ὁρᾷ τὸν Ἀβραὰμ ἀπὸ μακρόθεν , καὶ Λάζαρον ἐν τοῖς κόλποις αὐτοῦ , καὶ αὐτὸς φωνήσας εἶπε · Πάτερ Ἀβραὰμ , ἐλέησόν με , καὶ πέμψον Λάζαρον , ἵνα βάψῃ τὸ ἄκρον τοῦ δακτύλου αὐτοῦ ὕδατος , καὶ καταψύξῃ τὴν γλῶσσάν μου , ὅτι ὁδυνῶμαι ἐν τῇ φλογὶ ταύτῃ . Εἶπε δὲ Ἀβραάμ · Τέκνον , μνήσθητι , ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθά σου ἐν τῇ ζωῇ σου , καὶ Αάζαρος ὁμοίως τὰ κακὰ , νῦν δὲ ὅδε παρακαλεῖται , σὺ δὲ ὀδυνᾶσαι . Καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις χάσμα μέγα ἐστήρικται μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν , ὅπως οἱ θέλοντες διαβῆναι ἔνθεν πρὸς ὑμᾶς μὴ δύνωνται , μηδὲ οἱ ἐκεῖθεν πρὸς ἡμᾶς διαπερῶσιν . » Ὥσπερ τὸν Ἀδὰμ ὁ Κύριος ἐκβάλλων τοῦ παραδείσου ἀπέναντι αὐτοῦ κατῴκισεν , ἴνα τῇ συνεχεῖ ὄψει ἀνανεούμενον τὸ πάθος ἀκριβεστέραν αὐτῷ παράσχῃ τὴν αἴσθησιν τῆς τῶν ἀγαθῶν ἐκπτώσεως , οὔτω καὶ τοῦτον κατέναντε τοῦ ΛαΓάρου κατεδίνασεν ἴν´ ὁρῶν αὐτὸν ἐν οἵοις ἐστὶν , αἰσθάνηται ὡν διὰ τὴν ἀπανθρωπίαν ἐκπέπτωκε . Διατί δὲ οὐ παρὰ´ ἄλλῳ τινὶ τῶν δικαίων , ἀλλ´ ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Ἀβραὰμ εἶδε τὸν Λάζαρον , ἐπεὶ φιλόξενος ἦν ὁ Ἀβραάα . Ἵοζ οὖν ἔλεγχος τῆς μισοξενίας αὐτοῦ γένηται , διὰ τοῦτο μετ´ ἐκείνου βλέπει . Ἐκεῖνος καὶ τοὺς παριόντας εἰς τὴν οἰκίαν εἶλκε τὴν ἑαυτοῦ , αὐτὸς δὲ καὶ τὸν ἔσω κείμενον παρεώρα . Διατί δὲ μὴ πρὸς τὸν Λάζαρον ἀποτείνει τὸν λόγον , ἀλλὰ πρὸς τὸν Ἀβραάμ ; Ἡσχύνετο ἴσως · ἐνόμιζε γὰρ τυχὸν καὶ μνησικακεῖν τὸν Λάζαρον , καὶ ἐκ τῶν καθ´ ἑαυτλν ἔκρινε καὶ τὰ τοῦ Λαζάρου . Εἰ γὰρ ἐγὼ τοσαύτης ἀπολαύων εὐημερίας , παρεώρων αὐτὸν τοσούτοις κακοῖς στενοχωρούμενον , καὶ οὐδὲ ψιχίων μετεδίδουν , πολλῷ μᾶλλον αὐτὸς ὁ καταφρονηθεὶς μνησικακήσει , καὶ οὐκ ἐπινεύσει δοῦναι τὴν χάριν . Διὰ τοῦτο πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ποιεῖται τοὺς λόγους . ἐνόμιζε γὰρ ἀγνοεῖν τὸν πατριάρχην τὰ γεγενημένα . Τί οὖν ἐκεῖνος ; οὐκ εἶπεν · Ἀπάνθρωπε καὶ ὡμὲ , οὐκ αἰσχύνῃ ; φιλανθρωπίας νῦν μέμνησαι ; ἀλλὰ πῶς ; Τέκνον . Ὅρα συμπαθῆ καὶ ἁγίαν ψυχήν · φησὶ γὰρ καί τις σοφός · Ἡυχήν τεταπεινωμένην μὴ προσταράξῃς . Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς , τέκνον , φησίν , αἰνιττόμενος διὰ τούτου , ὅτι ἄχρι τούτου ἐστὶν αὐτῷ ἡ ἐξουσία τοῦ ὀνομάσαι αὐτὸν οὕτως ἰλαρῶς , περαιτέρω ὁς οὐδενὸς ἐξουσιάζει . Οὺ ἔχω τούτου σοι μεταδίδωμι , συμπαθοῦς φωνῆς , τὸ δὲ ἐντεῦθεν ἐκεῖ μεταβαίνειν οὐχ ἡμέτερον · ἐκλείσθη γὰρ τὰ πάντα Καὶ σὺ μὲν ἀπέλαβες τὰ ἀγαθά σου , ἐκεῖνος δὲ τὰ κακά . Τίνος δὲ ἔνεκεν οὐκ εἶπεν , ἔλαβες , ἀλλ´ , Ἀπέλαβες ; Γὸ γὰρ ἀπολαβεῖν ἐπὶ τῶν ὑποδεχομένων ἅπερ ἐχρεωστοῦντο , λέγειν εἰώθαμεν . Τί οὐν . μανθάνομεν ; Ὅτι κἂν μιαροί τινες εἰεν , κἂν εἰς ξσχατον κακίας ἐληλακότες , πολλάκις ἔν τι καὶ
Lemmas: παρά ἄγγελος δορυφορία , ἀποθνῄσκω δέ καί ὁ πλούσιος , καί θάπτω . ὁ εἰμί γάρ καί ζῶ κατά ριγμένος αὐτός εἰμί ὁ ψυχή , ὡς τάφος περιφέρω ὁ σάρξ . Διὸ καί ἀποθνήσκω οὐ ὑπό ἄγγελος ἔξψῃσᾳσῷόηηίῃφμᾳ φοο,μ ,, μή κώος , σροιηως ὁ μή αιρωος ὁ νπηπληλ τόπος ἄξιος , ὁ γοῦν εἶπον , ὅτι θάπτω , οὗτος παραινίζω ὁ Κύριος , ὅτι καί ὁ ψυχή αὐτός ὁ κατωτάτω τόπος καί ζοφώδης λαγχάνω . « καί ἐν ὁ ἁνδάνω ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , ὑπάρχω ἐν βάσανος , ὁράω ὁ Ἀβραάμ ἀπό μακρόθεν , καί Λάζαρος ἐν ὁ κόλπος αὐτός , καί αὐτός φωνέω εἶπον · πατήρ Ἀβραάμ , ἐλεέω ἐγώ , καί πέμπω Λάζαρος , ἵνα βάπτω ὁ ἄκρος ὁ δάκτυλος αὐτός ὕδωρ , καί καταψύχω ὁ γλῶσσα ἐγώ , ὅτι ὀδυνάω ἐν ὁ φλόξ οὗτος . εἶπον δέ Ἀβραάμ · Τέκνος , μιμνήσκω , ὅτι ἀπολαμβάνω σύ ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ , καί Αάζαρος ὁμοίως ὁ κακός , νῦν δέ ὅδε παρακαλέω , σύ δέ ὀδυνάω . καί ἐπί πᾶς οὗτος χάσμα μέγας στηρίζω μεταξύ ἐγώ καί σύ , ὅπως ὁ ἐθέλω διαβαίνω ἔνθεν πρός σύ μή δύναμαι , μηδέ ὁ ἐκεῖθεν πρός ἐγώ διαπεράω . » ὥσπερ ὁ Ἀδάμ ὁ Κύριος ἐκβάλλω ὁ παράδεισος ἀπέναντι αὐτός κατοικίζω , ἵνα ὁ συνεχής ὁράω ἀνανεόομαι ὁ πάθος ἀκριβής αὐτός παρέχω ὁ αἴσθησις ὁ ὁ ἀγαθός ἔκπτωσις , οὐτάω καί οὗτος καταναίω ὁ Λαγαρός κατεδίνασεν εἶμι ὁράω αὐτός ἐν οἷος εἰμί , αἰσθάνομαι ὡς διά ὁ ἀπανθρωπία ἐκπίπτω . διατί δέ οὖον παρά ἄλλος τις ὁ Δίκαιος , ἀλ ἐν ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ ὁράω ὁ Λάζαρος , ἐπεί φιλόξενος εἰμί ὁ Ἀβραάα . Ἵζος οὖν ἔλεγχος ὁ μισοξενία αὐτός γίγνομαι , διά οὗτος μετέ ἐκεῖνος βλέπω . ἐκεῖνος καί ὁ πάρειμι εἰς ὁ οἰκίον ἕλκω ὁ ἑαυτοῦ , αὐτός δέ καί ὁ εἴδομαι κεῖμαι παροράω . διατί δέ μή πρός ὁ Λάζαρος ἀποτείνω ὁ λόγος , ἀλλά πρός ὁ Ἀβραάμ ; αἰσχύνω ἴσως · νομίζω γάρ τυγχάνω καί μνησικακέω ὁ Λάζαρος , καί ἐκ ὁ καθ´ ἑαυτλν κρίνω καί ὁ ὁ Λάζαρος . εἰμί γάρ ἐγώ τοσοῦτος ἀπολαύω εὐημερία , παροράω αὐτός τοσοῦτος κακός στενοχωρέω , καί οὐδέ ψιχίον μεταδίδωμι , πολύς μᾶλλον αὐτός ὁ καταφρονέω μνησικακέω , καί οὐ ἐπίνευσις δίδωμι ὁ χάρις . Ζεύς οὗτος πρός ὁ Ἀβραάμ ποιέω ὁ λόγος . νομίζω γάρ ἀγνοέω ὁ πατριάρχης ὁ γίγνομαι . τις οὖν ἐκεῖνος ; οὐ εἶπον · ἀπάνθρωπος καί ὠμός , οὐ αἰσχύνη ; φιλανθρωπία νῦν μιμνήσκω ; ἀλλά πῶς ; Τέκνος . Ὅρας συμπαθής καί ἅγιος Ψυχή · φημί γάρ καί τις σοφός · εὐχή ταπεινόω μή προσταράσσω . Ζεύς οὗτος καί αὐτός , τέκνον , φημί , αἰνίσσομαι διά οὗτος , ὅτι ἄχρι οὗτος εἰμί αὐτός ὁ ἐξουσία ὁ ὀνομάζω αὐτός οὕτως ἱλαρός , περαιτέρω ὅς οὐδείς ἐξουσιάζω . οὔ ἔχω οὗτος σύ μεταδίδωμι , συμπαθής φωνή , ὁ δέ ἐντεῦθεν ἐκεῖ μεταβαίνω οὐ ἡμέτερος · καλέω γάρ ὁ πᾶς καί σύ μέν ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ , ἐκεῖνος δέ ὁ κακός . τίς δέ ἐνέλκω οὐ εἶπον , λαμβάνω , ἀλ , ἀπολαμβάνω ; Γὸ γάρ ἀπολαμβάνω ἐπί ὁ ὑποδέχομαι ὅσπερ χρεωστέω , λέγω εἴωθα . τις ὀν . μανθάνω ; ὅτι2 κἀν μιαρός τις ἄγω , κἀν εἰς σχάζω κακία ἐλαύνω , πολλάκις ἐν τίς καί