cogPG.PG123 551
αὐτοῦ λέγοντες · Τοῦτον εὕρομεν διαστρέφοντα τὸ ἔθνος , καὶ κωλύοντο Καίσαρι φόρους διδόναι , λέγοντα αὐτὸν Χριστὸν βασιλέα εἶναι . Ὁ δὲ Πιλάτος ἐπηρώτησεν αὐτὸν λέγων · Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ ἔφη · Σὺ λέγεις . Ὁ δὲ Πιλάτος εἶπε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ τοὺς ὄχλους · Οὐδὲν εὐοίσκ ω αἴτιον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ . Οἱ δὲ ἐπίσυον λήγοντες , ὅτι Ἀνασείει τὸν λαὸν διδάσκων καθ´ ὅλης τῆς Ἰουδαίας ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας ἕως ὡδε . » προφανῶς ἐναντιοῦνται τῇ ἀληθείᾳ . Ποῦ γὰρ ἐκώλυσεν ὁ Ἰησοῦς φόρους διδόναι , ἄπου γε μᾶλλον ὡς χρέος ἀποδιδόναι ἐκέλευσεν , οὕτως εἰπών , « Ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι ; » Πῶς δὲ ἀνασείει τὸν ὄχλον ; Ἀρ´ ὡς βασιλείᾳ ἐγχειρῶν ; Ἀλλ´ ἀπίθανον τοῦτο παντάπασι · καὶ βουλομένου γὰρ αὐτὸν τοῦ πλήθους βασιλέα ποιῆσαι , γνούς ἀνεχώρησεν . Ὅθεν καὶ Πιλάτος ἐν καταλήψει τῆς συκοφαντίας γενόμενος , ὁμολογεῖ , ὅτι « Οὐδὲν εὑρίσκω αἴτιον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ . » Δοκεῖ δέ μοι καὶ αὕτη ἡ ἐρώτησις , ἣν ποιεῖται πρὸς τὸν Χριστὸν , ἐπὶ καταγέλωτι τῆς συκοφαντίας εἶναι . Μυκτηρίζει γὰρ τὸ πρᾶγμα λέγων · « Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; » μονονουχὶ τοῦτο λέγων · Σὺ ὁ πένης , ὁ εὐτελὴς , ὁ γυμνὸς , ὁ ἀβοήθητος κατηγορῇ ἐπὶ τῆς βασιλείας ἐφίεσθαι ; Τοῦτο δὲ καταγελῶντός ἐστιν , ὡς ἔφημεν , τῶν ταῦτα κατηγορούντων τοῦ ἀησοῦ , ὅτι τὸν οὔτως εὐτελῆ , καὶ γυμνὸν , τοιούτῳ πράγματι ἐπιχειρεῖν πλάττονται , πολλῶν δεομένῳ καὶ χρημάτων καὶ ἐπικούρων . Οἱ δὲ μηδὲν ἔχοντες ἄλλο πρὸς τὴν συκοφαντίαν βοήθημα , ταῖς φωναῖς χρῶνται πρὸς συνεργίαν , καὶ κεκράγασι κατὰ τοῦ Θεοῦ Λόγου . Ἀνασείει γὰρ , φησὶ , τουτέστιν , ἀναστατεῖ τὸν λαὸν , καὶ οὐκ ἐν ἐνὶ μέρει , ἀλλ´ ἀπὸ μὲν τῆς Γαλιλαίας ἤρξατο , ἔφθασε δὲ ἕως ὧδε , διὰ μέσης τῆς Ἰουδαίας διελθών . Οὐχ ἀπλῶς ὁέ μοι δοκοῦσι μεμνῆσθαι τῆς Γαλιλαίας , ἀλλ´ εἰς φόβον τὸν Πιλάπον ἐναείοντες . Καὶ γὰο οἱ Γαλιλαῖοι τοιοῦτοι ἀεὶ , στασιασταὶ , καὶ νεωτερισμοῖς ἐπιχειροῦντες · οἷος καὶ Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος · οὗ καὶ εἰς μνήμην ἐμβαλεῖν ἐοίκασι τὸν Πιλάτον , μονονουχὶ τοῦτο λέγοντες · Ἀναλόγισαι , ἡγεμὼν , τὸν Γαλιλαῖον Ἰούδαν , ὃς πολλὰ πράγματα Ῥωμαίοις παρίσχεν , ἀναστατώσας οὐκ ὁλίγον μέεος τοῦ λαοῦ . Τοιοῦτος καὶ οὗτος , ὃν δεῖ ἐκ ποδῶν ποιεῖσθαι . « Ὁ οὖν Πιλάτος ἀκούσας Γαλιλαίαν , ἐπηρώτη σεν εἰ ὁ ἄνθρωπος Γαλιλαῖός ἐστι , καὶ ἐπιγνοὺς ὅτι ἐκ τῆς ἐξουσίας Ἡρώδου ἐστὶν , ἀνέπεμψεν αὐτὸν πρὸς Ἡρώδην , ὄντα καὶ αὐτὸν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις . Ὁ δὲ Ἡρώδης ἰδὼν τὸν Ἰησοῦν , ἐχάρη λίαν . Ἢν γὰρ θέλων ἐξ ἰκανοῦ ἰδεῖν αὐτὸν , διὰ τὸ ἀκούειν πολλὰ περὶ αὐτοῦ , καὶ ἤλπιζέ τι σημεῖον ἰδεῖν ὑπ´ αὐτοῦ γινόμενον . Ἐπηρώτα δὲ αὐτὸν ἐν λόγοις ἰκανοῖς · αὐτὸς δὲ οὐδὲν ἀπεκρίνασο αὐτῷ . Εἰστήκεισαν δὲ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Γραμματεῖς εὐτόνως κατηγοροῦντες αὐτοῦ . Ἐξουθενήσας δὲ αὐτὸν ὃ Ἡρώδης σὺν τοῖς στρατεύμασιν αὐτοῦ , καὶ ἐμπαίξας , περιβαλὼν αὐτῷ ἐσθῆτα λαμπρὰν , ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ Πιλάτῳ . Ἐγένοντο δὲ φίλοι ᾷ τε Πιλάτος καὶ ὁ Ἡρώδης ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ μετ´
Lemmas: αὐτός λέγω · οὗτος εὑρίσκω διαστρέφω ὁ ἔθνος , καί κωλύω Καῖσαρ φόρος δίδωμι , λέγω αὐτός Χριστός βασιλεύς εἰμί . ὁ δέ Πιλάτος ἐπερωτάω αὐτός λέγω · σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; ὁ δέ ἀποκρίνω αὐτός φημί · σύ λέγω . ὁ δέ Πιλάτος εἶπον πρός ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ ὄχλος · οὐδείς εὐοίσκ εἰμί αἴτιος ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος . ὁ δέ επισευω λήγω , ὅτι ἀνασείω ὁ λαός διδάσκω καθ´ ὅλος ὁ Ἰουδαῖος ἄρχω ἀπό ὁ Γαλιλαία ἠώς ὧδε . » προφανῶς ἐναντιόομαι ὁ ἀλήθεια . πός γάρ κωλύω ὁ Ἰησοῦς φόρος δίδωμι , ἄπους γε μᾶλλον ὡς χρέος ἀποδίδωμι κελεύω , οὕτως εἶπον , « ἀπόδοτος ὁ Καῖσαρ Καῖσαρ ; » Πῶς δέ ἀνασείω ὁ ὄχλος ; Ἀρ ὡς βασίλεια ἐγχειρέω ; Ἀλ ἀπίθανος οὗτος παντάπασι · καί βούλομαι γάρ αὐτός ὁ πλῆθος βασιλεύς ποιέω , γιγνώσκω ἀναχωρέω . ὅθεν καί Πιλάτος ἐν καταλαμβάνω ὁ συκοφαντία γίγνομαι , ὁμολογέω , ὅτι « οὐδείς εὑρίσκω αἴτιος ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος . » δοκέω δέ ἐγώ καί οὗτος ὁ ἐρώτησις , ὅς ποιέω πρός ὁ Χριστός , ἐπί κατάγελως ὁ συκοφαντία εἰμί . μυκτηρίζω γάρ ὁ πρᾶγμα λέγω · « σύ εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; » μονονού οὗτος λέγω · σύ ὁ πένης , ὁ εὐτελής , ὁ γυμνός , ὁ ἀβοήθητος κατηγορέω ἐπί ὁ βασίλεια ἐφίημι ; οὗτος δέ καταγελάω εἰμί , ὡς φημί , ὁ οὗτος κατηγορέω ὁ ἀησοῦ , ὅτι ὁ οὔτως εὐτελής , καί γυμνός , τοιοῦτος πρᾶγμα ἐπιχειρέω πλάσσω , πολύς δήω καί χρῆμα καί ἐπίκουρος . ὁ δέ μηδείς ἔχω ἄλλος πρός ὁ συκοφαντία βοήθημα , ὁ φωνή χράω πρός συνεργία , καί κράζω κατά ὁ Θεός Λόγος . ἀνασείω γάρ , φημί , τουτέστιν , ἀναστατέω ὁ λαός , καί οὐ ἐν ἐν μέρος , ἀλ ἀπό μέν ὁ Γαλιλαία ἄρχω , φθάνω δέ ἠώς ὧδε , διά μέσος ὁ Ἰουδαῖος διέρχομαι . οὐχ ἀπλόος οεʹ ἐγώ δοκέω μιμνήσκω ὁ Γαλιλαία , ἀλ εἰς φόβος ὁ Πιλάπον εναειειμι . καί γάο ὁ Γαλιλαῖος τοιοῦτος ἀεί , στασιαστής , καί νεωτερισμός ἐπιχειρέω · οἷος καί Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος · ὅς καί εἰς μνήμη ἐμβάλλω ἔοικα ὁ Πιλᾶτος , μονονού οὗτος λέγω · αναλογισος , ἡγεμών , ὁ Γαλιλαῖος Ἰούδας , ὅς πολύς πρᾶγμα Ῥωμαῖος παρίσχω , ἀναστατόω οὐ ὀλίγος μέος ὁ λαός . τοιοῦτος καί οὗτος , ὅς δεῖ ἐκ πούς ποιέω . « ὁ οὖν Πιλάτος ἀκούω Γαλιλαία , ἐπαίρω Σεν εἰμί ὁ ἄνθρωπος Γαλιλαῖος εἰμί , καί ἐπιγιγνώσκω ὅτι ἐκ ὁ ἐξουσία Ἡρώδης εἰμί , ἀναπέμπω αὐτός πρός Ἡρώδης , εἰμί καί αὐτός ἐν Ἱερουσαλήμ ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα . ὁ δέ Ἡρῴδης εἶδον ὁ Ἰησοῦς , χαίρω λίαν . ἤν γάρ ἐθέλω ἐκ ἱκανός ὁράω αὐτός , διά ὁ ἀκούω πολύς περί αὐτός , καί ἐλπίζω τίς σημεῖον ὁράω ὑπό αὐτός γίγνομαι . ἐπερωτάω δέ αὐτός ἐν λόγος ἱκανός · αὐτός δέ οὐδείς ἀποκρίνω αὐτός . ἵστημι δέ ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Γραμματεύς εὔτονος κατηγορέω αὐτός . ἐξουθενέω δέ αὐτός ὅς Ἡρῴδης σύν ὁ στράτευμα αὐτός , καί ἐμπαίζω , περιβάλλω αὐτός ἐσθής λαμπρός , ἀναπέμπω αὐτός ὁ Πιλᾶτος . γίγνομαι δέ φίλος ἆ τε Πιλάτος καί ὁ Ἡρῴδης ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα μετέ