cogPG.PG123 639
τὰ οἰκεῖα ἐνεργεῖ . ὥστε επεὶ ὁ Πατὴρ ἐργάζεται , καὶ ἐν Σαββάτῳ τὴν κτίσιν διακυβερνᾷ , εἰκότω - κἀγὼ , φησὶν , ὁ Υἱὸς αὐτοῦ ἐργάζομαι . Οἱ δὲ , διατηκόμενοι τῷ φθόνῳ , ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι , οὐ μόνον , ὅτι ἔλυε τὸ Σάββατον , ἀλλ´ ὅτι καὶ Πατέρα αὐτοῦ ἔλεγε τὸν Θεὸν , ἴσον ἐαυτὸν ποιῶν τῷ Θεῷ . Ἐπεὶ γὰρ Υἱὸν ἔλεγεν ἑαυτὸν , ἀναγκαίως ἱσότιμον ἐποίει ἑαυτὸν τῷ Θεῷ · πᾶς γὰρ υἱὸς τῆς αὐτῆς ἐστι φύσεως τῷ πατρί . Ποῦ Ἄρειος ἐνταῦθα ; ὄντως τετύφλωται περὶ τὸ φῶς . Υἱὸν γὰρ ὀνομάζων τὸν xριστὸν τοῦ Πατρὸς , οὐκ ἐδίδου αὐτῷ τὸ καὶ τὴν αὐτὴν φύσιν ἔχειν τῷ Πατρὶ , ἀλλὰ κτίσμα τὸν τοῦ ἀκτίστου Πατρὸς Υἱὸν ὡμολόγει . Καίτοι Ἰουδαίους γοῦν ἔδει διδασκάλους παραλαβεῖν , οῖ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Κύριον , ὅτι Υἱὸν ἐαυτὸν ἔλεγε τοῦ Θεοῦ . Ἀναγκαίως γὰρ συνήγετο , καὶ ἵσος εἶναι Θεῷ · ἐπεὶ εἰ μὴ μέγα ἦν τὸ τοῦ Υἱοῦ ἀξίωμα , καὶ εἰς ἴσον ἦγεν αυτὸν τῷ Θεῷ , τίνος ἕνεκεν ἐδίωκον αὐτόν ; « Ἀπεκρίνατο οὖν Ἰησοῦς , καὶ εἴπεναύτοῖς · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐ δύναται ὁ Υἱὸς ποιεῖν ἀφ´ ἐαυτοῦ οὐδὲν , ἐάν μή τι βλέπῃ τὸν Πατέρα ποιοῦντα . Ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ , ταῦτα καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ , Ὁ γὰρ Πατὴρ φιλεῖ τὸν Υἱὸν , καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ , ἃ αὐτὸς ποιεῖ , καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα , ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε . Ὧσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς , καὶ ζωοποιεῖ · οὕτω καὶ ὀ Υἱὸς , οὓς θέλει ζωοποιεῖ . » - ποὸ δύναται ὁ Υἱὸς ποιεῖν ἀφ´ ἐαυτοῦ οὐδὲν , » καθὸ οὐδὲν ἀλλότριον , οὐδὲ ξένον τοὺ Πατρὸς ἔχει , ἀλλὰ πάντα ἔοικε τῷ Πατρί · καὶ οὐκ ἄλλην ἔχει οὐσίαν , ἵνα καὶ ἄλλην δύναμεν ἔχῃ , καὶ ἀκολούθως μλλην ἐνέργειαν · ἀλλ´ ἑπεὶ τὴν αὐτὴν ἔχει οὐσίαν , τὴν αὐτὴν ἔχει καὶ δύναμιν . Διὰ τοῦτο δὲ καὶ τὰ αὐτὰ ἐνεργεῖ , καὶ οὐ δύναται ἄλλο τι ποιῆσαι , παρ´ ὃ ὁ Πατὴρ ποιεῖ . Οὐ γὰρ ἄλλην δύναμιν ἔχει ἢ ὑποδεεστέραν , ἢ ὑπερτέραν τῆς πατρικῆς · ἀλλὰ μία οὐσία , μία δύναμις , μία ἐνέργεια Πατρὶ καὶ Υἱῷ . Ναὶ , φησὶν , ἀλλ´ οἷόν τις διδάσκαλός ἐστιν ὁ Πατὴρ τοῦ Υἱοῦ , ὑποδεικνύων αὐτῷ , πῶς δεῖ ἐργάζεσθαι . Ἐἀν γὰρ μὴ βλέπῃ τὸν ΠΠατέρα ὁ Υἱὸς ποιοῦντα , οὐδὲν ποιεῖ . Οὐκοῦν ἐρωτῶ Ἄρειον καὶ Εὐνόμιον . τοὺς ταῦτα ληροῦντας , πῶς διδάσκει ὁ Πατὴρ τὸν Υἱόν ; Ἐν σοφίφ , ἢ οὕ ; Πάντως ἐν σοφίᾳ . Τίς δὲ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ ; Ἅρ´ οὐχὶ ὁ Υἱός Ναὶ πάντως . Ὁ υἱὸς ἄρα διδάσκει ἐαυτόν . Βαβαὶ τῆς ἀνοίας ὑμῶν ! οἷγε ὡς παῖδά τινα παραδιδόατε τῷ Πατρὶ τὸν Υἱὸν μαθησόμενον . Ἐγὼ δὲ μετὰ τῆς τοῦ Θεοῦ σοφίας ἀποφαίνομαι , ὅτι εἴ τι οἶδεν ὁ Πατὴρ , οὐκ ἄνευ τοῦ Υἱοῦ οἷδεν · αὐτὸς γάρ ἐστιν ἡ σοφία αὐτοῦ . Εἶ τι δύναται ὁ Πατὴρ , οὐκ ἄνευ τοῦ Υἱοῦ δύναται · αὐτὸς γάρ ἐστιν δύναμις αὐτοῦ . Ὅτι δὲ ταῦτα ἀληθῆ , ἄκουε · « Ὅ τι ἂν ὁ Πατὴρ ποιῇ , ταῦτα καὶ ὁ Χῖος ὁμοίως ποιεῖ . » Εἰ ὁ Πατὴρ μετ´ ἐξουσίας καὶ δυνάμεως , καὶ ὁ Υἱὸς ὁμοίως . Οὐκ ἄρα ὑποδεέστερος ὁ νiλς ταῦ Πατρός . Εἰ δὲ ταπεινῶς εἴρηται τὸ , « Δείκνυσιν αύτῷ πάντα , » καὶ τὸ , « Μείζονα τούτων δείξει , » οὐ χρὴ θαυμάζειν . Πρὸς γὰρ ἀνθρώπους διαλέγεται φωνοῦντας , κατ´ αὐτοῦ , καὶ διαπριομάνους
Lemmas: ὁ οἰκεῖος ἐνεργέω . ὥστε ἐπεί ὁ πατήρ ἐργάζομαι , καί ἐν σάββατον ὁ κτίσις διακυβερνάω , ἔοικα - ἐγώ , φημί , ὁ υἱός αὐτός ἐργάζομαι . ὁ δέ , διατήκω ὁ φθόνος , ζητέω αὐτός ἀποκτείνω , οὖον μόνος , ὅτι λύω ὁ σάββατον , ἀλ ὅτι καί πατήρ αὐτός λέγω ὁ θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός . ἐπεί γάρ υἱός λέγω ἑαυτοῦ , ἀναγκαῖος ἱσότιμος ποιέω ἑαυτοῦ ὁ Θεός · πᾶς γάρ υἱός ὁ αὐτός εἰμί φύσις ὁ πατήρ . πός Ἄρειος ἐνταῦθα ; εἰμί τυφλόω περί ὁ φάος . υἱός γάρ ὀνομάζω ὁ ὁριστός ὁ πατήρ , οὐ δίδωμι αὐτός ὁ καί ὁ αὐτός φύσις ἔχω ὁ πατήρ , ἀλλά κτίσμα ὁ ὁ ἄκτιστος πατήρ υἱός ὁμολογέω . καίτοι Ἰουδαῖος γοῦν ἐσθίω διδάσκαλος παραλαμβάνω , οἷ διά οὗτος διώκω ὁ κύριος , ὅτι υἱός ἑαυτοῦ λέγω ὁ Θεός . ἀναγκαῖος γάρ συνάγω , καί ἴσος εἰμί Θεός · ἐπεί εἰμί μή μέγας εἰμί ὁ ὁ υἱός ἀξίωμα , καί εἰς ἴσος ἄγω αὐτός ὁ Θεός , τίς ἕνεκα διώκω αὐτός ; « ἀποκρίνω οὖν Ἰησοῦς , καί εἶπον · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , οὖον δύναμαι ὁ υἱός ποιέω ἀφή ἑαυτοῦ οὐδείς , ἐάν μή τίς βλέπω ὁ πατήρ ποιέω . ἁ γάρ εἄν ἐκεῖνος ποιέω , οὗτος καί ὁ υἱός ὁμοίως ποιέω , ὁ γάρ πατήρ φιλέω ὁ υἱός , καί πᾶς δείκνυμι αὐτός , ὁ αὐτός ποιέω , καί μείζων οὗτος δείκνυμι αὐτός ἔργον , ἵνα σύ θαυμάζω . ὡς γάρ ὁ πατήρ ἐγείρω ὁ νεκρός , καί ζωοποιέω · οὗτος καί ὁ υἱός , ὅς ἐθέλω ζωοποιέω . » - ποιός δύναμαι ὁ υἱός ποιέω ἀφή ἑαυτοῦ οὐδείς , » καθό οὐδείς ἀλλότριος , οὐδέ ξένος ὅς πατήρ ἔχω , ἀλλά πᾶς ἔοικα ὁ πατήρ · καί οὐ ἄλλος ἔχω οὐσία , ἵνα καί ἄλλος δύναμαι ἔχω , καί ἀκόλουθος μέλλη ἐνέργεια · ἀλ ἐπεί ὁ αὐτός ἔχω οὐσία , ὁ αὐτός ἔχω καί δύναμις . Ζεύς οὗτος δέ καί ὁ αὐτός ἐνεργέω , καί οὖον δύναμαι ἄλλος τίς ποιέω , παρ´ ὅς ὁ πατήρ ποιέω . οὖον γάρ ἄλλος δύναμις ἔχω ἢ ὑποδεέστερος , ἢ ὑπέρτερος ὁ πατρικός · ἀλλά εἷς οὐσία , εἷς δύναμις , εἷς ἐνέργεια πατήρ καί υἱός . Ναίς , φημί , ἀλ οἷος τις διδάσκαλος εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός , ὑποδείκνυμι αὐτός , πῶς δεῖ ἐργάζομαι . ἐἀν γάρ μή βλέπω ὁ Πατέρας ὁ υἱός ποιέω , οὐδείς ποιέω . οὐκοῦν ἐρωτάω Ἄρειος καί Εὐνόμιον . ὁ οὗτος ληρέω , πῶς διδάσκω ὁ πατήρ ὁ υἱός ; ἐν σοφί , ἢ ἕ ; πάντως ἐν σοφία . Τῖς δέ ὁ σοφία ὁ Θεός ; Ἅρα οὐ ὁ υἱός Ναίς πάντως . ὁ υἱός ἄρα διδάσκω ἑαυτοῦ . βαβαί ὁ ἄνοια σύ ! οἴγω ὡς παῖς τις παραδίδωμι ὁ πατήρ ὁ υἱός μανθάνω . ἐγώ δέ μετά ὁ ὁ Θεός σοφία ἀποφαίνω , ὅτι εἰμί τίς οἶδα ὁ πατήρ , οὐ ἄνευ ὁ υἱός οἶδα · αὐτός γάρ εἰμί ὁ σοφία αὐτός . εἰμί τίς δύναμαι ὁ πατήρ , οὐ ἄνευ ὁ υἱός δύναμαι · αὐτός γάρ εἰμί δύναμις αὐτός . ὅτι2 δέ οὗτος ἀληθής , ἀκούω · « ὅς τίς εἄν ὁ πατήρ ποιέω , οὗτος καί ὁ Χῖος ὁμοίως ποιέω . » εἰμί ὁ πατήρ μετέ ἐξουσία καί δύναμις , καί ὁ υἱός ὁμοίως . οὐ ἄρα ὑποδεέστερος ὁ νiλς ταῦ πατήρ . εἰμί δέ ταπεινός εἴρω ὁ , « δείκνυμι αὐτός πᾶς , » καί ὁ , « μείζων οὗτος δείκνυμι , » οὖον χρή θαυμάζω . πρός γάρ ἄνθρωπος διαλέγω φωνέω , κατ´ αὐτός , καί διαπριομανος