cogPG.PG123 585
τασίᾳ . Ἄτοπον γὰρ καὶ ἀνόητον πιστεύειν , ὡς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , ἀλήθεια ὢν καὶ λεγόμενος , ἐψεύσατο τὴν ἐνανθρώπησιν · τοιοῦτον γὰρ ἡ φαντασία , ψευδὴς πάντως ἔνδειξις . « Κάὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . » Ἐπειδὴ ἄνω εἶπεν , ὅτι « Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , » ἵνα μή τις ὑπολάβῃ , ὅτι μία φύσις λοιπὸν ἐγένετο ὁ xριστὸς , διὰ τοῦτο ἐπάγει τὸ , « Ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , » ἵνα δείξῃ τὰς δύο φύσεις , τν τε ἡμετέραν , καὶ τὴν τοῦ Λόγου . Ὥσπερ γὰρ ἄλλης φύσεώς ἐστιν ἡ σκηνή , καὶ ἄλλης ὁ κατασκηνῶν ἐν αὐτῇ · οὕτω καὶ ὁλόγος σκηνῶσαι ἐν ἡμῖν λεγόμενος , τουτέστιν , ἐν τῇ ἡμετέρᾳ φύσει , ἄλλης ἂν εἵη φύσεως παρὰ τὴν ἡμετέραν . Αἰσχυνέσθωσαν οἱ Ἀρμένιοι , οἱ μίαν φύσιν πρεσβεύοντες , Μανθάνομεν οὗν , διὰ μὲν τοῦ , Ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο , » ὅτι αὐτὸς ὁ Λόγος ἄνθρωπος ἐγένετο , καὶ υἱὸς ὤν τοῦ Θεοῦ , γέγονε καὶ γυναικὸς Υίός · ἤτις καὶ κυρίως Θεοτόκος καλεῖται , ὡς τὸν Θεὸν γεννήσασα ἐν σαρκί . Διὰ δὲ τοῦ , « Ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , » τοῦτο διδασκόμεθα , τὸ δύο φύσεις πιστεύειν εἰς τὸν ἕνα Χριστόν . Εἰ γὰρ καὶ εἷς κατὰ ὑπόστασιν ἤγουν τὸ πρόσωπον , ἀλλὰ δύο κατὰ τὰς φύσεις · Θεὸς γὰρ καὶ ἄνθρωπος · θεία δὲ φύσις καὶ ἀνθρωπίνη οὐκ ἂν εἶεν ἕν , εἰ καὶ περὶ ἕνα θεωροῖντο , τὸν Χριο ὄν φημι . « Καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρὸς , πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας . » Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι « Σάρξ ἐγένετο , » ἐπιφέρει λοιπὸν , ὅτι « ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , » ἐν σαρκὶ δηλονότι ὅντος . Εἰ γὰρ τὸ πρόσωπον Μωσέως λαμπρυνθὲν ἐκ τῆς πρὸς Θεὸν ὁμιλίας οἱ Ἰσραηλῖται ἰδεῖν οὐκ ἠδύναντο , πολλῷ μᾶλλον τὴν θεότητα τοῦ Μονογενοῦς γυμνήν οὐκ ἂν ἐχώρησαν οἱ ἀπάστολοι , εἰ μὴ διὰ τῆς σαρκὸς ἐπεφάνη . ἐθεασάμεθα δὲ τὴν δόξαν οὐ τοιαύτην , οἷαν ἔσχεν ὁ Μωσῆς , ἢ μεθ´ οας δόξης ὤφθησαν τὰ Χερουβὶμ καὶ τὰ Σαραφὶμ τῷ προφήτῃ , ἀλλὰ τοιαύτην δόξαν , οἷαν ἔπρεπεν εἶναι μονογενεῖ Υἱῷ , ἐκ τοῦ Πατρὸς φυσικῶς αὐτῷ προσοῦσαν . Τὸ γὰρ « ὡς » ἐνταῦθα οὐχ ὁμοιώσεώς ἐστιν , ἀλλὰ βεβαιώσεως καὶ ἀναμφισβητήτου διορισμοῦ . Ὥσπερ βασιλέα βλέποντες μετὰ δόξης πολλῆς προερχόμενον , λέγομεν ὅτι ὡς βασιλεὺς προῆλθεν , ἀντὶ τοῦ , ὡς ὄντως καὶ κατὰ ἀλήθειαν βασιλεύς · οὕτως οὗν κἀνταῦθα τὸ , « ὡς Μονογενοῦς , » ὀφείλομεν νοῆσαι , ἀντὶ τοῦ , Ἠ δόξα , ἣν ἐθεασάμεθα , ὡς τῷ ὄντι κατὰ ἀλήθειαν Υἱοῦ δόξα ἠν . « Πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας . » Χάριτος μὲν πλήρης , καθὸ καὶ ὁ Λόγος αὐτοῦ κεχαριτωμένος ην , ἵνα οὔτως εἴπω , καθὰ καὶ Δαυὶδ λέγει · « Ἐξεχύθη ἡ χάρις ἐν χείλεσί σου . » Καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς , ὅτι « ἐθαύμαζον πάντες ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖ - ἐκπηρευοιμένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ . » Καὶ πᾶσι δὲ τὰς ἰάσεις ἐχαρίζετο τοῖς χρήζουσιν αὐτῶν . Ἀληθείας δὲ πλήρης ἦν , καθὸ καὶ οἱ προφῆται , καὶ Μωσῆς αὐτὸς , ὅσα ἔλεγον ἢ ἔπραττον , πάντα τύποι ἦσαν · ὁ δὲ Χριστὸς ἃ ἔλεγε καὶ ἔπραττεν . ἅπαντα ἀληθείας πλήρη , αὐτόχαρις ὤν καὶ αὐτοαλήθεια , καὶ ἄλλοις ταῦτα χορηγῶν . Ποῦ δὲ ἐθεάσαντο τὴν
Lemmas: Τασία . ἄτοπος γάρ καί ἀνόητος πιστεύω , ὡς ὁ υἱός ὁ Θεός , ἀλήθεια εἰμί καί λέγω , ψεύδω ὁ ἐνανθρώπησις · τοιοῦτος γάρ ὁ φαντασία , ψευδής πάντως ἔνδειξις . « κὰι σκηνόω ἐν ἐγώ . » ἐπεί ἄνω εἶπον , ὅτι « ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , » ἵνα μή τις ὑπολαμβάνω , ὅτι εἷς φύσις λοιπός γίγνομαι ὁ ὁριστός , διά οὗτος ἐπάγω ὁ , « σκηνόω ἐν ἐγώ , » ἵνα δείκνυμι ὁ δύο φύσις , τ τε ἡμέτερος , καί ὁ ὁ Λόγος . ὥσπερ γάρ ἄλλος φύσις εἰμί ὁ σκηνή , καί ἄλλος ὁ κατασκηνόω ἐν αὐτός · οὗτος καί ὁλόγος σκηνόω ἐν ἐγώ λέγω , τουτέστιν , ἐν ὁ ἡμέτερος φύσις , ἄλλος εἄν ἵημι φύσις παρά ὁ ἡμέτερος . αἰσχύνω ὁ Ἀρμένιος , ὁ εἷς φύσις πρεσβεύω , μανθάνω ἐν , διά μέν ὁ , ὁ Λόγος σάρξ γίγνομαι , » ὅτι αὐτός ὁ Λόγος ἄνθρωπος γίγνομαι , καί υἱός εἰμί ὁ Θεός , γίγνομαι καί γυνή υἱός · ὅστις καί κύριος Θεοτόκος καλέω , ὡς ὁ θεός γεννάω ἐν σάρξ . Ζεύς δέ ὁ , « σκηνόω ἐν ἐγώ , » οὗτος διδάσκω , ὁ δύο φύσις πιστεύω εἰς ὁ εἷς Χριστός . εἰμί γάρ καί εἷς κατά ὑπόστασις ἤγουν ὁ πρόσωπον , ἀλλά δύο κατά ὁ φύσις · θεός γάρ καί ἄνθρωπος · θεῖος δέ φύσις καί ἀνθρώπινος οὐ εἄν ἄγω εἷς , εἰμί καί περί εἷς θεωρέω , ὁ Χριο εἰμί φημί . « καί θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς Μονογενώ παρά πατήρ , πλήρης χάρις καί ἀλήθεια . » ἐπεί εἶπον , ὅτι « σάρξ γίγνομαι , » ἐπιφέρω λοιπός , ὅτι « θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , » ἐν σάρξ δηλονότι εἰμί . εἰμί γάρ ὁ πρόσωπον Μωσῆς λαμπρύνω ἐκ ὁ πρός θεός ὁμιλία ὁ Ἰσραηλίτης ὁράω οὐ δύναμαι , πολύς μᾶλλον ὁ θεότης ὁ Μονογενώ γυμνός οὐ εἄν χωρέω ὁ ἀπάστολοι , εἰμί μή διά ὁ σάρξ φαίνω . θεάομαι δέ ὁ δόξα οὖον τοιοῦτος , οἷος ἔχω ὁ Μωσῆς , ἢ μεθ´ ὄα δόξα ὁράω ὁ χερουβίν καί ὁ Σαραφὶμ ὁ προφήτης , ἀλλά τοιοῦτος δόξα , οἷος πρέπω εἰμί μονογενής υἱός , ἐκ ὁ πατήρ φυσικός αὐτός πρόσειμι . ὁ γάρ « ὡς » ἐνταῦθα οὐ ὁμοίωσις εἰμί , ἀλλά βεβαίωσις καί ἀναμφισβήτητος διορισμός . ὥσπερ βασιλεύς βλέπω μετά δόξα πολύς προέρχομαι , λέγω ὅτι ὡς βασιλεύς προέρχομαι , ἀντί ὁ , ὡς εἰμί καί κατά ἀλήθεια βασιλεύς · οὕτως ἐν ἐνταῦθα ὁ , « ὡς Μονογενώ , » ὀφείλω νοέω , ἀντί ὁ , ὁ δόξα , ὅς θεάομαι , ὡς ὁ εἰμί κατά ἀλήθεια υἱός δόξα ἐάν . « Πλήρης χάρις καί ἀλήθεια . » Χάρις μέν πλήρης , καθό καί ὁ Λόγος αὐτός χαριτόω ἐάν , ἵνα οὔτως εἶπον , καθά καί Δαυίδ λέγω · « ἐκχέω ὁ χάρις ἐν χεῖλος σύ . » καί ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι « θαυμάζω πᾶς ἐπί ὁ λόγος ὁ χάρις τοῖ - εκπηρευοιμενω ἐκ ὁ στόμα αὐτός . » καί πᾶς δέ ὁ ἴασις χαρίζομαι ὁ χρῄζω αὐτός . Ἀλήθεια δέ πλήρης εἰμί , καθό καί ὁ προφήτης , καί Μωσῆς αὐτός , ὅσος λέγω ἢ πράσσω , πᾶς τύπος εἰμί · ὁ δέ Χριστός ὁ λέγω καί πράσσω . ἅπας ἀλήθεια πλήρης , αὐτόχαρις εἰμί καί αὐτοαλήθεια , καί ἄλλος οὗτος χορηγός . πός δέ θεάομαι ὁ