cogPG.PG123 218
ἐλεημοσύνην , καὶ νῦν πρῶτον γινώσκουσιν ὅτι ἀπὸ τῶν πενήτων δει ἡμᾶς τὸ ἔλαιον ἕχειν . Τοῦτο οὖν ἔστιν ὃ λέγει , ὅτι ἀπῆλθον πρὸς τοὺς πωλοῦντας ἀγοράσαι ἔλαιον , τουτέστιν , ἀπῆλθον τῇ διανοίᾳ πρὸς τοὺς πένητας , καὶ ἐνελογίσαντο οἷον ἀγαθὸν ἡ ἐλε ημοσύνη , ἀλλὰ γὰρ ἐκλείσθη αὐταῖς ἡ θύρα · μεταμελείας γὰρ καὶ ἐργασίας καιρὸς οὐκ ἕστι μετὰ τὴν ἐνθένδε ἀποβίωσιν . Ὁ γοῦν Κύριος λέγει αὐταῖς · Οὐκ οἷδα ὑμᾶς . Ὁ γὰρ φιλάνθρωπος καὶ ἐλεήμων οὐκι οἷδε τὰς ἀνελεήμονας . Πῶς γὰρ τὰς ἀλλοτρίας αὐτοῦ καὶ ἀνομοίας ; Γίνωσκε δὲ ὅτι καὶ πᾶσα ψυχὴ λαμπάδα καὶ φωτισμὸν ἐκ Θεοῦ ἔσχε , καὶ πᾶσαι ἀγείρονται εἰς συνάντησιν τοῦ Κυρίου · πᾶσαι γὰρ ἐπιθυμοῦσι τοῦ συναντῆσαι καὶ συναφθῇναι Θεῳ · ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ δόντος φωτισμὸν καὶ λαμπάδα , αἱ μὲν φρόνιμοι διὰ τῆς ἀγαθοεργίας ἐπιβάλλουσιν ἔλαιον · αἱ δὲ μωραὶ ἐῶσαι τὰς λαμπάας ἀνελαίους , ἀποκλείονται , μὴ ἔχουσαι ἀγαθὰ ἔργα δι´ ὧν ἀνάψει τὸ ἐν αὐταῖς φῶς · ἐάν γὰρ μὴ τὰ καλὰ ἐργαζώμεθα , κσβέσαμεν τὸ ἐν ἡμῖν φῶς τοῦ Θεοῦ . « Ὥσπερ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν , ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλους , καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ , καὶ ᾧ μὲν ἕδωκε πέντε τάλαντα , ᾧ δὲ δύο , ᾧ ἄρα ἕν , ἑκάστῳ κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν , καὶ ἀπεδήμησεν εὐθέως . Πορευθεὶς δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν , εἰργάσατο ἐν αὐτοῖς , καὶ ἐποίησεν ἄλλα πέντε καάλαντα · ὡσαύτως καὶ ὁ τὰ δύο , ἐκέρδησε καὶ αὐτὸς ἄλλα δύο · ὁ δὲ τὸ ἓν λαβὼν , ἀπελθὼν ὤρυξεν ἐν τῇ γῇ . καὶ ἀπέκρυψε τὸ ἀργύριον τοῦ κυρίου αὐτοῦ . Μετὰ δὲ χρόνον πολὺν , ἔρχεται ὁ κύριος τῶν δούλων ἐκείνων , καὶ συναίρει μετ´ αὐτῶν λόγον . » Εἰπὼν Κνοω ὅτι Θκ οἴκατε τὴν ἡμέραν ὅτε ἤξει ὁ Κύριος , προστίθησι καὶ τὴν παραβολὴν ταύτην , δεικνύων ὅτι αἰφνιδίως ἐλεύσεται · ὡσανεὶ γὰρ ἄνθρωπος ἀποδημῶν , οὕτω δὴ καὶ ὁ κύριος ἐκάλεσε τοὺς ἰδίους δούλως , καὶ τάδε καὶ τάδε αὐτοῖς διέθετο . Ἀποδημεῖν τὗν λέγεται ὁ δι´ ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος Χριστὸς , ἢ καθὸ ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς , ἢ καθὸ μακροθυμεῖ , καὶ οὐκ εὐθὺς ἀπαιτεῖ τὴν ἐργασίαν , ἀλλ´ ἀναμένει . δοῦλοι δὲ αὐτοῦ , οἱ τὴν τοῦ λόγου διακονίαν πεπιστευμένοι , οἷον ἀρχιαρεῖς , ἱερεῖς , διάκονοι , καὶ χαρίσματα πνευματικὰ λαβόντες , οἱ μὲν μείζονα , οἱ δὲ ἐλάττονα καστος κατὰ τὴν ἰδίαν δύναμιν , τουτέστι , κατὰ τὸ μέτρον τῆς πίστεως καὶ τῆς καθάρσεως . Ἐν γὰρ τῷ ἀγγείῳ ᾧ δώσω ἐγὼ τῷ Θεῷ , ἐν ἐκείνῳ ἐπιβαλεῖ μοι τὴν δωρεὰν αὐτοῦ · εἰ μικρὸν δώσω , ὀλίγην , εἰ μέγα , πολλήν . Εὐθέως δὲ ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν ἀπελθὼν εἰργάσατο . Ὅρα τὴν ἐντρέχειαν αὐτοῦ , πῶς οὐδὲν ἡμέλησεν , ἀλλ´ εὐθέως εἰργάσατο , διπλασιάζων ὃ ἔλαβεν . Ὁ γὰρ μὴ μόνον ἐαυτὸν ὡφελῶν , εἴτε λόγον ἔχοι , εἴτε πλοῦτον , εἴτε δυναστείαν παρὰ βασιλεῦσιν , εἴτε ἄλλην οἱανοῦν δύναμιν ἢ τέχνην , ἀλλὰ καὶ ἐτέρους θέλων ὡφελεῖν , ὁ τοιοῦτος διπλασιάζει τὸ δοθὲν αὐτῷ . Ὁ δὲ χώσας τὸ τάλαντον , ἐστὶν ὁ τῆς ἰδίας μόνον ὡφελείας φροντίζων , καὶ μὴ καὶ τῆς τῶν καλῶν ἂε καὶ κατακρίνεται . Ἀλλὰ καὶ ἐὰν εὐφυῆ Ππρς καὶ ἐπιτήδειον ἄνθρωπον , τῇ εὐφυῖᾳ εἰς πραπματείας καὶ δολιότητας καὶ γήῖνα πράγματα καταΧρησάμενον , τὸν τοιοῦτον εἰπὲ κατορύξαι τὸ τάλαντον εἰς τὴν γῆν , τουτέστιν , εἰς τὰ τῆς γῆς πράγμασα
Lemmas: ἐλεημοσύνη , καί νῦν πρῶτος γιγνώσκω ὅτι ἀπό ὁ πένης δεῖ ἐγώ ὁ ἔλαιον ἔχω . οὗτος οὖν εἰμί ὅς λέγω , ὅτι ἀπέρχομαι πρός ὁ πωλέω ἀγοράζω ἔλαιον , τουτέστιν , ἀπέρχομαι ὁ διάνοια πρός ὁ πένης , καί ἐλλογίζομαι οἷος ἀγαθός ὁ αἱρέω ἡμοσύνη , ἀλλά γάρ καλέω αὐτός ὁ θύρα · μεταμέλεια γάρ καί ἐργασία καιρός οὐ εἰμί μετά ὁ ἐνθένδε ἀποβίωσις . ὁ γοῦν Κύριος λέγω αὐτός · οὐ οἶδα σύ . ὁ γάρ φιλάνθρωπος καί ἐλεήμων οὐ οἶδα ὁ ἀνελεήμων . Πῶς γάρ ὁ ἀλλότριος αὐτός καί ἀνόμοιος ; γιγνώσκω δέ ὅτι καί πᾶς ψυχή λαμπάς καί φωτισμός ἐκ Θεός ἔχω , καί πᾶς ἀγείρω εἰς συνάντησις ὁ κύριος · πᾶς γάρ ἐπιθυμέω ὁ συναντάω καί συνάπτω θέω · ἀλλά ὁ Θεός δίδωμι φωτισμός καί λαμπάς , ὁ μέν φρόνιμος διά ὁ ἀγαθοεργία ἐπιβάλλω ἔλαιον · ὁ δέ μωρός ἐάω ὁ λαμπάς ἀνέλαιος , ἀποκλείω , μή ἔχω ἀγαθός ἔργον δις ὅς ἀνάπτω ὁ ἐν αὐτός φάος · ἐάν γάρ μή ὁ καλός ἐργάζομαι , κσβέσαμεν ὁ ἐν ἐγώ φάος ὁ Θεός . « ὥσπερ γάρ ἄνθρωπος ἀποδημέω , καλέω ὁ ἴδιος δοῦλος , καί παραδίδωμι αὐτός ὁ ὑπάρχω αὐτός , καί ὅς μέν δίδωμι πέντε τάλαντον , ὅς δέ δύο , ὅς ἄρα εἷς , ἕκαστος κατά ὁ ἴδιος δύναμις , καί ἀποδημέω εὐθύς . πορεύω δέ ὁ ὁ πέντε τάλαντον λαμβάνω , ἐργάζομαι ἐν αὐτός , καί ποιέω ἄλλος πέντε καάλαντα · ὡσαύτως καί ὁ ὁ δύο , κερδαίνω καί αὐτός ἄλλος δύο · ὁ δέ ὁ εἷς λαμβάνω , ἀπέρχομαι ὀρύσσω ἐν ὁ γῆ . καί ἀποκρύπτω ὁ ἀργύριον ὁ κύριος αὐτός . μετά δέ χρόνος πολύς , ἔρχομαι ὁ κύριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , καί συναιρέω μετέ αὐτός λόγος . » εἶπον κνόος ὅτι Θκ ἔοικα ὁ ἡμέρα ὅτε ἦξις ὁ Κύριος , προστίθημι καί ὁ παραβολή οὗτος , δείκνυμι ὅτι αἰφνίδιος ἔρχομαι · ὡσανεί γάρ ἄνθρωπος ἀποδημέω , οὗτος δή καί ὁ κύριος καλέω ὁ ἴδιος δοῦλος , καί ὅδε καί ὅδε αὐτός διατίθημι . ἀποδημέω τύν λέγω ὁ δις ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος Χριστός , ἢ καθό ἀναβαίνω εἰς οὐρανός , ἢ καθό μακροθυμέω , καί οὐ εὐθύς ἀπαιτέω ὁ ἐργασία , ἀλ ἀναμένω . δοῦλος δέ αὐτός , ὁ ὁ ὁ λόγος διακονία πιστεύω , οἷος αρχιαειρω , ἱερεύς , διάκονος , καί χάρισμα πνευματικός λαμβάνω , ὁ μέν μείζων , ὁ δέ μικρός Κάστος κατά ὁ ἴδιος δύναμις , τουτέστι , κατά ὁ μέτρον ὁ πίστις καί ὁ κάθαρσις . ἐν γάρ ὁ ἀγγεῖον ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ Θεός , ἐν ἐκεῖνος ἐπιβάλλω ἐγώ ὁ δωρεά αὐτός · εἰμί μικρός δίδωμι , ὀλίγος , εἰμί μέγας , πολύς . εὐθύς δέ ὁ ὁ πέντε τάλαντον λαμβάνω ἀπέρχομαι ἐργάζομαι . Ὅρας ὁ ἐντρέχεια αὐτός , πῶς οὐδείς ἀμελέω , ἀλ εὐθύς ἐργάζομαι , διπλασιάζω ὅς λαμβάνω . ὁ γάρ μή μόνος ἑαυτοῦ ὠφελέω , εἴτε λόγος ἔχω , εἴτε πλοῦτος , εἴτε δυναστεία παρά βασιλεύς , εἴτε ἄλλος οιανεω δύναμις ἢ τέχνη , ἀλλά καί ἕτερος ἐθέλω ὠφελέω , ὁ τοιοῦτος διπλασιάζω ὁ δίδωμι αὐτός . ὁ δέ χόω ὁ τάλαντον , εἰμί ὁ ὁ ἴδιος μόνος ὡφελεία φροντίζω , καί μή καί ὁ ὁ καλός ἀεί καί κατακρίνω . ἀλλά καί ἐάν εὐφυής Ππρς καί ἐπιτήδειος ἄνθρωπος , ὁ εὐφυΐα εἰς πραπματείας καί δολιότης καί γήινος πρᾶγμα καταχράω , ὁ τοιοῦτος εἶπον κατορύσσω ὁ τάλαντον εἰς ὁ γῆ , τουτέστιν , εἰς ὁ ὁ γῆ πράγμα