cogPG.PG123 461
λοντες αὐτῷ περὶ τῶν Γαλιλαίων , ὧν τὸ αἷμα Πι . λάτος ἔμιξε μετὰ τῶν θυσιῶν αὐτῶν · καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς · Δοκεῖτε ὅτε οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ πάντας τοὺς Γαλιλαίους ἐγένοντο , ὅτι τοιαῦτα πεπόνθασιν ; Οὐχι , λέγω ὑμῖν , ἀλλ´ ἐὰν μὴ μετανοῆτε , πάντες ὡσαύτως ἀπολεῖσθε . Ἡ ἐκεῖνοι οἱ δέκα καὶ ὀκτὼ , ἐφ´ οὓς ἔπεσεν ὁ πύργος ἐν τῷ Σιλωὰμ , καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς · δοκεῖτε ὅτι οὗτοι ὁφειλέται ἐγένοντο παρὰ πάντας ἀνθρώπους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Ἰερουσαλήμ ; Οὐχὶ , λέγω ὑμῖν , ἀλλ´ ἐὰν μὴ μετανοῆτε , πάντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε . » Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος , ὃς καὶ ἐν ταῖς Πράξεσιν ὁ αὐτὸς οὗτος εὐαγγελιστὴς μέμνηται , νομομαθὴς δῆθεν ὤν , ἔπεισε πολλοὺς καὶ ἄλλους Γαλιλαίους συναπαχθῆναι τῷ αὐτοῦ δόγματι . Ἐδογμάτιζε δὲ μηδένα ἀνθρώπων μηδὲ μέχρι στόματος ἀνέχεσθαι λέγειν Κύριον , μηδὲ κατά τινα τιμὴν καὶ φιλοφροσύνην . μηδ´ αὐτὸν τὸν θασιλεύοντα · ὅθεν καὶ πολλοί γε αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ μὴ εἰπεῖν κύριον τὸν Καίσαρα χαλεπῶς ᾐκίζοντο , οἶ καὶ ἐδίδασκον μηδὲν παρὰ τὰς διατεταγμένας τῷ Μωσεῖ θυσίας δεῖν ἀναφέρεσθαι · διόπερ ἐκώλυον τὰς ὑπὲρ τοῦ Καίσαρος καὶ τοῦ Ῥωμαίων ἔθνους γινο μένας θυσίας . Εἰκὸς οὖν ἐπὶ τούτοις ἀγανακτοῦντα τὸν Πιλάτον κελεῦσαι τοὺς Γαλιλαίους τούτους ἀποσφάττεσθαι παρ´ αὐτῷ ; δὴ ταῖς θυσίαις ταῖς ὑπ´ αὐτῶν κωλυομέναις ὑπὲρ τοῦ Ῥωμαίων ἔθνους γίνεσθαι , ὥστε ἀναμιγῆναι τὸ αἷμα αὐτῶν τῷ τῶν θυσιῶν αἵματι . ἀπήγγελλον οὖν τινες ταῦτα τῷ Σωτῆρι ὡς ὑπὲρ εὐσεβείας δῆθεν γινόμενα , βουλόμενοι τὸ ἐπὶ τούτοις ἀρέσκον αὐτῷ μαθεῖν . Ἐνόμιζον γάρ τινες δικαιότατα αὐτοὺς παθεῖν ὡς ἁμαρτωλοὺς ἂτε στάσιν κινήσαντας , καὶ τὸν Πιλάτον ἐρεθίσαντας ἐπὶ τῷ μισεῖν τοὺς Ἰουδαίους · ἡ γὰρ αὐτῶν ἔνστασις ἡ ὑπὲρ τοῦ μὴ καλεῖν τὸν Καίσαρα κύριον , παντὸς τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων ἥπτετο . Ὁ τοίνυν Σωτὴρ τὸ μὲν εἶναι αὐτοὺς ἁμαρτωλοὺς οὐκ ἀρνεῖται , οὐ μήν φησι ταῦταπεπονθέναι αὐτοὺς ὡς ἀμαρτωλοτέρους τῶν λοιπῶν τῶν μὴ πεπονθότων · ἐὰν γὰρ καὶ ὑμεῖς μὴ μετανοήσητε , καὶ ἀφέμενοι τοῦ στασιάζειν καὶ ἐμφυλίους μάχας ἀνάπτειν , Θαὶν τοῖς ἔργοις θεραπεύειν σπεύσητε , χείρονα πείσεσθε · δεῖ . γὰρ μὴ προφάσει εὐσεβείας δόξαν ἐαυτοῖς περιεθέντας , εἰς ἐμφυλίους στάσεις ἀπονεύειν . Ὁ δὲ πύργος ὁ πεσὼν ἐν τῷ Σιλωὰμ , δεῖγμα ἦν τῶν μετὰ ταῦτα συμβησομένων τῷ λαῷ · διὰ γὰρ τῶν τότε ἀναιρεθέντων ὀλίγων τοὺς πολλοὺς ἐπαίδευσεν , ὅτι καὶ αὐτοὶ τὰ χείρω πείσονται · ὁ μὲν γὰρ πύργος τῆς ὅλης πόλεως ἐστὶ προτύπωσις , οἱ δὲ δέκα καὶ ὀκτὼ τοῦ ὅλοωιλ ἔθνους . Πεσούσης οὖν τῆς πόλεως ὑπὸ Τίτου , πᾶν πὸ ἔθνος συναπώλετο τῇ ἀπιστίᾳ ἐναπομείναντες . Τοῦτο ἔστω ἡμῖν πρὸς πάντα τὰ καθ´ ἡμέραν προσίπτοντα νουθεσία , Μὴ γὰρ ἐπειδή τινες περιπίπτουσιν , ἡμῶν ἀπειράστων καταλιμπανομένων , ἤδη τοῦτο ἡμῖν εἰς ; ἀμεριμνίαν παντελῆ ἔστω , ὅτι ὡς δίκαιοι ἀπείραστοι καταλιμπανόμεθα , ἀλλὰ τοὐναντίον μᾶλλον παιδευόμεθα , ὅτι ἐπὶ τούτῳ κολάζονται ἐκεῖνοι , ἵνα ἡμεῖς βελτιωθῶμεν , εἰς δὲ μὴ , τὰ χείριστα πει όμεθα . « ἔλεγε δὲ ταύτην τὴν παραβολήν · Ἐυλῆν εἶχέ τις ἐν τῷ ἀμπελῶνι αὐτοῦ πεφυτευμένην , καὶ ἦλθε ζην
Lemmas: λοντες αὐτός περί ὁ Γαλιλαῖος , ὅς ὁ αἷμα πεῖ . λάτος μίγνυμι μετά ὁ θυσία αὐτός · καί ἀποκρίνω ὁ Ἰησοῦς εἶπον αὐτός · δοκέω ὅτε ὁ Γαλιλαῖος οὗτος ἁμαρτωλός παρά πᾶς ὁ Γαλιλαῖος γίγνομαι , ὅτι τοιοῦτος πάσχω ; οὐχι , λέγω σύ , ἀλ ἐάν μή μετανοέω , πᾶς ὡσαύτως ἀπόλλυμι . ὁ ἐκεῖνος ὁ δέκα καί ὀκτώ , ἐφίημι ὅς πίπτω ὁ πύργος ἐν ὁ Σιλωάμ , καί ἀποκτείνω αὐτός · δοκέω ὅτι οὗτος ὀφειλέτης γίγνομαι παρά πᾶς ἄνθρωπος ὁ κατοικέω ἐν Ἱερουσαλήμ ; οὐ , λέγω σύ , ἀλ ἐάν μή μετανοέω , πᾶς ὁμοίως ἀπόλλυμι . » Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος , ὅς καί ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ αὐτός οὗτος εὐαγγελιστής μιμνήσκω , νομομαθής δῆθεν εἰμί , πείθω πολύς καί ἄλλος Γαλιλαῖος συναπάγω ὁ αὐτός δόγμα . δογματίζω δέ μηδείς ἄνθρωπος μηδέ μέχρι στόμα ἀνέχω λέγω κύριος , μηδέ κατά τις τιμή καί φιλοφροσύνη . μηδ´ αὐτός ὁ θασιλευειμι · ὅθεν καί πολύς γε αὐτός ὑπέρ ὁ μή εἶπον κύριος ὁ Καῖσαρ χαλεπῶς αἰκίζω , οἶς καί διδάσκω μηδείς παρά ὁ διατάσσω ὁ Μωσῆς θυσία δήω ἀναφέρω · διόπερ κωλύω ὁ ὑπέρ ὁ Καῖσαρ καί ὁ Ῥωμαῖος ἔθνος Γίνος Μένας θυσία . εἰκώς οὖν ἐπί οὗτος ἀγανακτέω ὁ Πιλᾶτος κελεύω ὁ Γαλιλαῖος οὗτος ἀποσφάζω παρ´ αὐτός ; δή ὁ θυσία ὁ ὑπό αὐτός κωλύω ὑπέρ ὁ Ῥωμαῖος ἔθνος γίγνομαι , ὥστε ἀναμίσγω ὁ αἷμα αὐτός ὁ ὁ θυσία αἷμα . ἀπαγγέλλω οὖν τις οὗτος ὁ Σωτήρ ὡς ὑπέρ εὐσέβεια δῆθεν γίγνομαι , βούλομαι ὁ ἐπί οὗτος ἀρέσκω αὐτός μανθάνω . νομίζω γάρ τις Δίκαιος αὐτός πάσχω ὡς ἁμαρτωλός αὔγ-ασμα στάσις κινέω , καί ὁ Πιλᾶτος ἐρεθίζω ἐπί ὁ μισέω ὁ Ἰουδαῖος · ὁ γάρ αὐτός ἔνστασις ὁ ὑπέρ ὁ μή καλέω ὁ Καῖσαρ κύριος , πᾶς ὁ ἔθνος ὁ Ἰουδαῖος ἅπτω . ὁ τοίνυν Σωτήρ ὁ μέν εἰμί αὐτός ἁμαρτωλός οὐ ἀρνέομαι , οὖον μείς φημί ταῦταπεπονθέναι αὐτός ὡς ἀμαρτωλοτέρους ὁ λοιπός ὁ μή πάσχω · ἐάν γάρ καί σύ μή μετανοέω , καί ἀφίημι ὁ στασιάζω καί ἐμφύλιος μάχη ἀνάπτω , Θαΐς ὁ ἔργον θεραπεύω σπεύδω , χείρων πείθω · δεῖ . γάρ μή πρόφασις εὐσέβεια δόξα ἑαυτοῦ περιτίθημι , εἰς ἐμφύλιος στάσις ἀπονεύω . ὁ δέ πύργος ὁ πίπτω ἐν ὁ Σιλωάμ , δεῖγμα εἰμί ὁ μετά οὗτος συμβαίνω ὁ λαός · διά γάρ ὁ τότε ἀναιρέω ὀλίγος ὁ πολύς παιδεύω , ὅτι καί αὐτός ὁ χείρων πείθω · ὁ μέν γάρ πύργος ὁ ὅλος πόλις εἰμί προτύπωσις , ὁ δέ δέκα καί ὀκτώ ὁ ὅλος ἔθνος . πίπτω οὖν ὁ πόλις ὑπό Τίτος , πᾶς πόα ἔθνος συναπόλλυμι ὁ ἀπιστία ἐναπομένω . οὗτος ἵστημι ἐγώ πρός πᾶς ὁ καθ´ ἡμέρα πρόσειμι νουθεσία , μή γάρ ἐπειδή τις περιπίπτω , ἐγώ ἀπείραστος καταλείπω , ἤδη οὗτος ἐγώ εἰς ; ἀμεριμνία παντελής ἵστημι , ὅτι ὡς Δίκαιος ἀπείραστος καταλιμπάνω , ἀλλά ἐναντίος μᾶλλον παιδεύω , ὅτι ἐπί οὗτος κολάζω ἐκεῖνος , ἵνα ἐγώ βελτιόω , εἰς δέ μή , ὁ κακός πεῖ μέμφομαι . « λέγω δέ οὗτος ὁ παραβολή · εὐλή ἔχω τις ἐν ὁ ἀμπελών αὐτός φυτεύω , καί ἔρχομαι ζῶ