cogPG.PG123 540
καὶ τρέφων τρέφεται ὁ φιλάνθρωπος , καὶ τὴν ἡμετέραν πόσιν καὶ τροφὴν , ἤτοι μάθησιν , οἰκείαν τροφὴν λογίζεται . Πίεται οὖν τηνικαῦτα καινήν τινα πόσιν μετὰ τῶν ἀξίων , ἀποκαλύπτων αὐτοῖς ἀεὶ καινά τινα καὶ ἀσυνήθη . Δύο δὲ δοκεῖ ποτηρίων μνημονειειν ὁ Λουκᾶς · καὶ ἓν μὲν , φησὶ , « Λάβετε , καὶ διαμερίσατε ἐαυτοῖς , » ὃ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τύπον εἴποι ἄν τις εἶναι · ἕτερον δὲ , μετὰ τὸ κλᾶσαι τὸν ἄρτον καὶ διανείμασθαι , αὐτὸς διανέμει τοῖς μαθηταῖς , ὃ καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης ὀνομάζει , καὶ ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι φησι τοῦτο ἐγκαινίζεσθαι . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς Παλαιᾶς αἶμα ζώων ἀλόγων ἦν , ὅτε ὁ νόμος ἐδόθη · νῦν δὲ τοῦ Θεοῦ Λόγου ἀνθρώπου γενομένου , τὸ αἷμα τὴν Καινὴν Διαθήκην ἡμῖν ἐπισφραγίζει . Εἰπὼν δὲ , « Τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον καὶ ἐκχυνόμενον , » οὐχ ὑπὲρ τῶν ἀποστόλων μόνον δεδόσθαι δηλοῖ τὸ σῶμα αὐτοῦ , καὶ τὸ αἷμα ἐκκεχῦσθαι , ἀλλ´ ὑπὲρ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως . Ὅταν οὖν εἴπῃ , « Ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον , » ἀντὶ τοῦ , Ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας φύσεως τῶν ἀνθρώπων , νόει . Τὸ μὲν οὐν παλαιὸν πάσχα ἐπὶ τῇ ἀπαλλαγῇ τῆς δουλείας τῆς ἐν Αἰγύπτῳ ἐτελεῖτο , καὶ τὸ αἷμα τοῦ προβάτου ἐπὶ τῆς συντηρήσει τῶν πρωτοτόκων · τὸ δὲ καινὸν Πάσχα ἐπὶ ἀφέσει ἀμαρτιῶν , καὶ ἐπὶ συντηρήσει τῶν ἀνίασμένων καὶ ἀφωρισμένων λογισμῶν τῷ Θεῷ . Πρῶτον δὲ ὁ ἄρτος , εἶτα τὸ ποτήριον . Προτέρα γὰρ ἡ ἐπίπονος πρᾶξις καὶ δυσκατέργαστος · ἰδρῶτες γὰρ προηγοῦνται τῆς ἀρετῆς · ὥσπερ οὖν καὶ ὁ ἄρτος οὐ μόνον ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου γεωργεῖται , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ ἐσθιεσθαι δυσκατεργαστότερός ἐστιν , εἶτα´ οὔ-οων μετὰ τοὺς πόνους ἡ εὐφροσύνη τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος , ὅπερ ἐστὶ τὸ ποτήριον . Μεθ´ ὃ γάρ τις ἐν τῇ σμάτων ἄξιος γίνεται , καὶ πάσχει τὴν καλὴν μέθην , ἐξιστάμενος τοῦ κόσμου τουτου , ὡς ὁ αῦλος , καὶ ὁ Δαυΐδ · τολμητέον δὲ εἰπεῖν , καὶ ὡς ὁ Θεὸς παρὰ τῷ Ἀββακούμ . « Πλὴν ἰδοὺ ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με , μετ´ ἐμοῦ ἐπὶ τῆς τραπέζης . Καὶ ὁ μὲν Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου πορεύεται κατὰ τὸ ὡρισμένον · πλὴν οὐαὶ τῷ ἀν . θρώπῳ ἐκείνῳ , δι´ οὗ παραδίδοται . Καὶ αὐτοὶ ἤρξαντο συζητεῖν πρὸς ἐαυτοὺς , τὸ τίς ἄρα εἴη ἐξαὐτῶν ὁ μέλλων τοῦτο πράσσειν . Ἐγένετο δὲ καὶ φιλονεικία ἐν αὐτοῖς , τὸ τίς αὐτῶν δοκεῖ εἶναι μείζων . Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς · Οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν κυριεύουσιν αὐτῶν , καὶ οἱ ἐξουσιάζοντες αὐτῶν , εὐεργέται καλοῦνται . Ὑμεῖς δὲ οὐχ οὕτως · ἀλλ´ ὁ μείζων ἐν ὑμῖν , γενέσθω ὡς ὁ νεώτερος , καὶ ὁ ἡγούμενος ὡς ὁ διακονῶν . Τίς γὰρ μείζων ; ὁ ἀνακείμενος , ἢ ὁ διακονῶν ; οὐχὶ ὁ ἀνακείμενος ; Ἐγὼ δέ εἰμι ἐν μέσῳ ὑμῶν ὡς ὁ διακονῶν . » Οὐδὲν πεπωρωμένης ψυχῆς ἀθλιώτερον . Ἰδοὺ γοῦν ὁ Κύριος ὅρα τί φησιν , ὅτι « Ἡ χεὶρ τοῦ παραδιδόντος με , ἐπὶ τῆς τραπέζης ματ´ ἐμοῦ · » καὶ ὁ ἀσύνετος οὐκ ᾐσθάνετο . Καὶ γαρ οὐ μόνον , ἵνα δείξῃ ὅτι οὐκ ἀγνοεῖ τὸ συμβησόμενον , ταῦτα λέγει ἑ Κύριος , ἄλλὰ καὶ ἵνα δείξη ἡμῖν καὶ τὴν οἰκείαν ἀγαθότητα , καὶ τὴν τοῦ προδότου πονηρίαυ , ὅτι καὶ συνέστιος γενέσθαι οὐκ ἠρυθρίασεν . Οὐδὲ πάλιν αὐτὸς ἀφῆκε τὰ οἱὰ εἶα ποιῶν καἰ τᾶπον ἡμῖν τιθεὶς , ἵνα ἄχρι τέλους σπουδάζωμεν κερδῆσαι τοὺς πταίοντας . « Καὶ ὁ μὲν Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ,
Lemmas: καί τρέφω τρέφω ὁ φιλάνθρωπος , καί ὁ ἡμέτερος πόσις καί τροφή , ἤτοι μάθησις , οἰκεῖος τροφή λογίζομαι . πίνω οὖν τηνικαῦτα καινός τις πόσις μετά ὁ ἄξιος , ἀποκαλύπτω αὐτός ἀεί καινός τις καί ἀσυνήθης . δύο δέ δοκέω ποτήριον μνημονειεν ὁ Λουκᾶς · καί εἷς μέν , φημί , « λαμβάνω , καί διαμερίζω ἑαυτοῦ , » ὅς ὁ Παλαιή διαθήκη τύπος εἶπον ἄν τις εἰμί · ἕτερος δέ , μετά ὁ κλάω ὁ ἄρτος καί διανέμω , αὐτός διανέμω ὁ μαθητής , ὅς καί ὁ Καινή διαθήκη ὀνομάζω , καί ἐν ὁ αὐτός αἷμα φημί οὗτος ἐγκαινίζω . ἐπί μέν γάρ ὁ Παλαιή αἷμα ζῷον ἄλογος εἰμί , ὅτε ὁ νόμος δίδωμι · νῦν δέ ὁ Θεός Λόγος ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ αἷμα ὁ καινός διαθήκη ἐγώ επισφραγίζω . εἶπον δέ , « ὁ ὑπέρ σύ δίδωμι καί ἐκχέω , » οὐ ὑπέρ ὁ ἀπόστολος μόνος δίδωμι δηλόω ὁ σῶμα αὐτός , καί ὁ αἷμα ἐκχέω , ἀλ ὑπέρ ὁ ἀνθρώπινος φύσις . ὅταν οὖν εἶπον , « ὑπέρ σύ δίδωμι , » ἀντί ὁ , ὑπέρ ὁ ὑμέτερος φύσις ὁ ἄνθρωπος , νοέω . ὁ μέν ὀν παλαιός πάσχα ἐπί ὁ ἀπαλλάσσω ὁ δουλεία ὁ ἐν Αἴγυπτος τελέω , καί ὁ αἷμα ὁ πρόβατον ἐπί ὁ συντήρησις ὁ πρωτοτόκος · ὁ δέ καινός Πάσχα ἐπί ἄφεσις ἁμαρτία , καί ἐπί συντήρησις ὁ ἀνίημι καί ἀφορίζω λογισμός ὁ Θεός . Πρῶτος δέ ὁ ἄρτος , εἶτα ὁ ποτήριον . Πρότερος γάρ ὁ ἐπίπονος πρᾶξις καί δυσκατέργαστος · ἰδρώς γάρ προηγέομαι ὁ ἀρετή · ὥσπερ οὖν καί ὁ ἄρτος οὖον μόνος ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον γεωργέω , ἀλλά καί ἐν ὁ ἐσθίω δυσκατέργαστος εἰμί , εἶμαι οὔ-οων μετά ὁ πόνος ὁ Εὐφρόσυνος ὁ ὁ Θεός χάρις , ὅσπερ εἰμί ὁ ποτήριον . Μεθ´ ὅς γάρ τις ἐν ὁ σμάω ἄξιος γίγνομαι , καί πάσχω ὁ καλός μέθη , ἐξίστημι ὁ κόσμος οὗτος , ὡς ὁ Αὖλος , καί ὁ Δαυΐδ · τολμητέον δέ εἶπον , καί ὡς ὁ θεός παρά ὁ Ἀββακούμ . « πλήν ἰδού ὁ χείρ ὁ παραδίδωμι ἐγώ , μετέ ἐγώ ἐπί ὁ τράπεζα . καί ὁ μέν υἱός ὁ ἄνθρωπος πορεύω κατά ὁ ὁρίζω · πλήν οὐαί ὁ εἰς . θρώπῳ ἐκεῖνος , δις ὅς παραδίδωμι . καί αὐτός ἄρχω συζητέω πρός ἑαυτοῦ , ὁ τίς ἄρα εἰμί εξαυος ὁ μέλλω οὗτος πράσσω . γίγνομαι δέ καί φιλονικία ἐν αὐτός , ὁ τίς αὐτός δοκέω εἰμί μείζων . ὁ δέ εἶπον αὐτός · ὁ βασιλεύς ὁ ἔθνος κυριεύω αὐτός , καί ὁ ἐξουσιάζω αὐτός , εὐεργέτης καλέω . σύ δέ οὐ οὕτως · ἀλ ὁ μείζων ἐν σύ , γίγνομαι ὡς ὁ νέος , καί ὁ ἡγέομαι ὡς ὁ διακονέω . Τῖς γάρ μείζων ; ὁ ἀνάκειμαι , ἢ ὁ διακονέω ; οὐ ὁ ἀνάκειμαι ; ἐγώ δέ εἰμί ἐν μέσος σύ ὡς ὁ διακονέω . » οὐδείς πωρόω Ψυχή ἄθλιος . ἰδέ γοῦν ὁ Κύριος ὁράω τίς φημί , ὅτι « ὁ χείρ ὁ παραδίδωμι ἐγώ , ἐπί ὁ τράπεζα μα ἐγώ · » καί ὁ ἀσύνετος οὐ αἰσθάνομαι . καί γαρ οὖον μόνος , ἵνα δείκνυμι ὅτι οὐ ἀγνοέω ὁ συμβαίνω , οὗτος λέγω ὅς Κύριος , ἀλλά καί ἵνα δείκνυμι ἐγώ καί ὁ οἰκεῖος ἀγαθότης , καί ὁ ὁ προδότης πονηρία , ὅτι καί συνέστιος γίγνομαι οὐ ἐρυθριάω . οὐδέ πάλιν αὐτός ἀφίημι ὁ οἶος εἶα ποιέω καίω τάπος ἐγώ τίθημι , ἵνα ἄχρι τέλος σπουδάζω κερδαίνω ὁ πταίω . « καί ὁ μέν υἱός ὁ ἄνθρωπος ,