cogPG.PG123 501
ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς ματαιότητος , ὥστε δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ τῷ σώσαντι , τουτέστι , πιστεῦσαι αὐτῷ , ὅτι Θεὸς ὤν , ἠνέσχετο τὰ ἔσχατα παθεῖν . Τοῦτο γὰρ δόξα Θεοῦ , ἡ σὰρξ καὶ ὁ σταυρός . Οὗτοι μὲν οὖν τὸν σαρκωθέντα καὶ σταυρωθέντα Κύριον τῆς δόξης οὐχ ὡμολόγησαν . Ὁ δὲ ἀλλογενὴς λαὸς τῶν ἐθνῶν ἐπέγνω τὸν καθαρίσαντα , καὶ ἐδόξασεν αὐτον ἐν τῷ πιστεῦσαι , ὅτι τοσοῦτον φιλάνθρωπός ἐστιν ὁ Θεὸς καὶ δυνατὸς , ὥστε καὶ ἀτιμότατα δι´ ἡμᾶς ἀναδέξασθαι , ὅπερ ἐστὶ φιλανθρωπίας , καὶ ἀναδεξάμενος μηδὲν παραβλαβῆναι εἰς τὴν οἰκείαν φύσιν , ὅπερ ἐστὶ δυνάμεως . « Ἐπερωτηθεὶς δὲ ὑπὸ τῶν Φαρισαίων , πότε ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ , ἀπεκρίθη αὐτοῖς καὶ εἶπεν · Οὐκ ἔρχεται ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μετὰ παρατηρήσεως , οὐδὲ ἐροῦσιν , Ἰδοὺ ὧδε , ἢ , Ἰδοὺ ἐκεῖ . Ἰδοὺ γὰρ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν . Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητάς · Ἐλεύσονται ἡμέραι , ὅτε ἐπιθυμήσετε μίαν τῶν ἡμερῶν τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώποις ἰδεῖν , καὶ οὐκ ὄψεσθε , καὶ ἐροῦσιν ὑμῖν · Ἰδοὺ ὥδε , ἡ , Ἰδοὺ ἐκεῖ . Μὴ ἀπέλθητε , μηδὲ διώξητε . Ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἡ ἀστράπτουσα ἐκ τῆς ὑπ´ οὐρανὸν , εἰς τὴν ὑπ´ οὐρανὸν λάμπει , οὕτως ἔσται καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ ἡμέρᾳ αὐτοῦ · πρῶτον δὲ δεῖαὐτὸν πολλὰ παθεῖν , καὶ ἀποδοκιμασθῆναι ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης . » Πολλαχοῦ μὲν τῶν διδασκαλιῶν αὐτοῦ ὁ ΚύΚριος ἐμέμνητο τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ . Οἱ δὲ φαρισαῖοι , ταῦτα ἀκούοντες , κατειοωνεύοντο αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο περὶ ταύτης προσίεσαν ἐρωτῶντες πότε ἔρχεται , διαγελῶντες αὐτὸν ὡς ἀλλόκοτα καὶ περὶ ἀσυνήθους καὶ ξένου πράγματος κηρύττοντα . Οὐδεὶς γὰρ τῶν προγενεστέρων διδασκάλων καὶ προφητῶν Κταύτης ἐπεμνήσθη . Ἡ τάχα καὶ κατὰ νοῦν ἔχοντες Ἐτι ὅσον μέλλουσιν αὐτὸν ἀποκτεῖναι , προσίασιν ὡς ἐν μυκτηρισμῷ καὶ εἰρωνείᾳ ἐρωτῶντες , καὶ ὡσανεὶ τοιαῦτα φάσκοντες · Σὺ μὲν περὶ βασιλείας ποιεῖς τοὺς λόγους , πότε δὲ ἔσται ἡ βασιλεία σου αὕτη ; Σὺ γὰρ αὕριον ὑφ´ ἡμῶν θανατοῦσθαι μέλλεις , καὶ σταυ · ρός σε παραλήψεται , καὶ ὅσα τῆς ἀτιμίας Τί οὖν ἄ Χριστός ; Οὐ κατὰ τὴν ἀνόητον αὐτῶν γνώμην καὶ ἀφροσύνην ἀποκρίνεται τοῖς ἄφροσιν , ἀλλ´ ἀφεὶς αὐτοὺς πλανᾶσθαι περὶ τὴν ὁμωνυμίαν τῆς βασιλείας , καὶ μὴ ἀποκαλύψας αὐτοῖς · οὐδὲ γὰρ ἐδέξαντο ἃν , περὶ ποίας βασιλείας διαλέγεται , καὶ ὅτι οὐχ ὡς αἷόν τε ἐνκόσιός ἐστιν αὕτη ἡ βασιλεία , ἀλλ´ ὑπερκόσμιος . Ταῦτα οὖν ἀφεὶς , ὡς μὴ ἀξίων ὅντων τούτων ἀκούειν διὰ τὸ ἐθελοκωφεῖν , περὶ τοῦ καιροῦ τῆς βασιλείας διαλέγεται , ὡς ἄγνωστός ἐστι καὶ ἀπαρατήρητος . Οὐ γὰρ ἔχει καιρὸν ὡρισμένον , ἀλλ´ ἀεὶ τῷ βουλομένῳ πάρεστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ . Πάντως γὰρ βασιλεία μὲν τοῦ Θεοῦ ἐστιν ἡ ἀγγελικὴ κατάστασις καὶ διαγωγή . Τότε γὰρ δὴ λέγεται βασιλεῦσιν τῷ ὄντι Θεὸς , ὅταν μηδὲν κοσμικὸν ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν πολιτεύηται , ἀλλὰ τὰ πάντα ὧμεν ὑπερκοσμίως διάγοντες . Ταύτην δὲ τὴν διαγωγὴν ἐντὸς ἡμῶν ἔχομεν , τουτέστιν , ὅταν βουληθῶμεν . Οὐ καιροῦ γὰρ μακροῦ , οὐδὲ ἀποδημίας χρεία , ἀλλ´ ἐγγὺς ἡμῶν ἑστι καὶ ἡ πίστις , καὶ ἡ μετὰ τὸ πιστεῦσαι κατὰ Θεὸν διαγωγή . Ταυτὸ δὲ τοῦτο καὶ ὁ Ἀπόστολος ἔφη ,
Lemmas: ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ ματαιότης , ὥστε δίδωμι δόξα ὁ Θεός ὁ σῴζω , τουτέστι , πιστεύω αὐτός , ὅτι θεός εἰμί , ἀνέχω ὁ ἔσχατος πάσχω . οὗτος γάρ δόξα Θεός , ὁ σάρξ καί ὁ σταυρός . οὗτος μέν οὖν ὁ σαρκόω καί σταυρωθείς κύριος ὁ δόξα οὐ ὁμολογέω . ὁ δέ ἀλλογενής λαός ὁ ἔθνος ἐπιγιγνώσκω ὁ καθαρίζω , καί δοξάζω αὐτος ἐν ὁ πιστεύω , ὅτι τοσοῦτος φιλάνθρωπος εἰμί ὁ θεός καί δυνατός , ὥστε καί ἄτιμος δις ἐγώ ἀναδέχομαι , ὅσπερ εἰμί φιλανθρωπία , καί ἀναδέχομαι μηδείς παραβάλλω εἰς ὁ οἰκεῖος φύσις , ὅσπερ εἰμί δύναμις . « ἐπερωτάω δέ ὑπό ὁ Φαρισαῖος , πότε ἔρχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός , ἀποκρίνω αὐτός καί εἶπον · οὐ ἔρχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός μετά παρατήρησις , οὐδέ εἴρω , ἰδέ ὧδε , ἢ , ἰδέ ἐκεῖ . ἰδέ γάρ ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἐντός σύ εἰμί . εἶπον δέ πρός ὁ μαθητής · ἔρχομαι ἡμέρα , ὅτε ἐπιθυμέω εἷς ὁ ἡμέρα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ὁράω , καί οὐ ὁράω , καί εἴρω σύ · ἰδέ ὥδε , ὁ , ἰδέ ἐκεῖ . μή ἀπέρχομαι , μηδέ διώκω . ὥσπερ γάρ ὁ ἀστραπή ὁ ἀστράπτω ἐκ ὁ ὑπό οὐρανός , εἰς ὁ ὑπό οὐρανός λάμπω , οὕτως εἰμί καί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός · πρῶτος δέ δεῖα πολύς πάσχω , καί ἀποδοκιμάζω ἀπό ὁ γενεά οὗτος . » πολλαχοῦ μέν ὁ διδασκαλία αὐτός ὁ Κύριος μιμνήσκω ὁ βασίλεια ὁ Θεός . ὁ δέ Φαρισαῖος , οὗτος ἀκούω , κατειοονευω αὐτός καί διά οὗτος περί οὗτος προσίημι ἐρωτάω πότε ἔρχομαι , διαγελάω αὐτός ὡς ἀλλόκοτος καί περί ἀσυνήθης καί ξένος πρᾶγμα κηρύσσω . οὐδείς γάρ ὁ προγενής διδάσκαλος καί προφήτης κταυος ἐπιμιμνήσκομαι . ὁ τάχα καί κατά νόος ἔχω ἔτι ὅσος μέλλω αὐτός ἀποκτείνω , πρόσειμι ὡς ἐν μυκτηρισμός καί εἰρωνεία ἐρωτάω , καί ὡσανεί τοιοῦτος φάσκω · σύ μέν περί βασίλεια ποιέω ὁ λόγος , πότε δέ εἰμί ὁ βασίλειος σύ οὗτος ; σύ γάρ αὔριον ὑφ´ ἐγώ θανατόω μέλλω , καί στας · ρος σύ παραλαμβάνω , καί ὅσος ὁ ἀτιμία τις οὖν ὅς Χριστός ; οὖον κατά ὁ ἀνόητος αὐτός γνώμη καί ἀφροσύνη ἀποκρίνω ὁ ἄφρων , ἀλ ἀφίημι αὐτός πλανάω περί ὁ ὁμωνυμία ὁ βασίλεια , καί μή ἀποκαλύπτω αὐτός · οὐδέ γάρ δέχομαι ἄν , περί Ποίας βασίλεια διαλέγω , καί ὅτι οὐ ὡς ἀΐω τε ενκοθεος εἰμί οὗτος ὁ βασίλειος , ἀλ ὑπερκόσμιος . οὗτος οὖν ἀφίημι , ὡς μή ἄξιος εἰμί οὗτος ἀκούω διά ὁ ἐθελοκωφέω , περί ὁ καιρός ὁ βασίλεια διαλέγω , ὡς ἄγνωστος εἰμί καί ἀπαρατήρητος . οὖον γάρ ἔχω καιρός ὁρίζω , ἀλ ἀεί ὁ βούλομαι πάρειμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός . πάντως γάρ βασίλειος μέν ὁ Θεός εἰμί ὁ ἀγγελικός κατάστασις καί διαγωγή . τότε γάρ δή λέγω βασιλεύς ὁ εἰμί θεός , ὅταν μηδείς κοσμικός ἐν ὁ Ψυχή ἐγώ πολιτεύω , ἀλλά ὁ πᾶς ἵημι ὑπερκόσμιος διάγω . οὗτος δέ ὁ διαγωγή ἐντός ἐγώ ἔχω , τουτέστιν , ὅταν βούλομαι . οὖον καιρός γάρ μακρός , οὐδέ ἀποδημία χρεία , ἀλ ἐγγύς ἐγώ εἰμί καί ὁ πίστις , καί ὁ μετά ὁ πιστεύω κατά θεός διαγωγή . τατός δέ οὗτος καί ὁ ἀπόστολος φημί ,