cogPG.PG123 262
ἀναίσθητοι μένουσι , μὴ συγχωροῦντες τὸ καὶ ἁμαρτήματα δύνασθαι θεραπεύειν τῷ τὰς καρδίας , αὐτῶν εἰδότι . Πιστοῦται μέντοι καὶ βεβαιοῖ ὁ Κύριος , διὰ τοῦ τὸ σῶμα θεραπεῦσαι , τὸ καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἰάσασθαι , διὰ τοῦ ἐμφανοῦς τὸ ἀφανὲς βεβαιώσας , καὶ ὃιὰ τοῦ εὐχερεστέρου τὸ δυσχερέστε . ρον , κἂν ἐκείνοις οὐχ οὕτως ἐδόκει . Οἱ γὰρ Φαρισαῖοι δυσχερέστερον ᾤοντο τὸ σῶμα θεραπεῦσαι , ὡς φαινόμενον · τὸ δὲ τὴν ψυχὴν εἰπεῖν θεραπευθῆναι , εὐχερὲς , διότι ἀφανὴς ἦν ἡ θεραπεία . Ὥστε καὶ τοιαῦτα ἂν ἴσως διελογίζοντο · Ἰδοὺ ὁ πλάνος , ἀφῆκε τὸ θεραπεῦσαι τὸ σῷμα , τὸ φανερὸν , καὶ θεραπεύει τὴν ἀφανῆ ψυχὴν , λέγων · « Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι » Πάντως γὰρ εἰ ἠδύνατο , τὸ σῶμα ἂν ἐθεράπευσε , καὶ οὐ κατέφυγεν εἰς τὸ ἀφανές . Ὁ γοῦν Σωτὴρ δεικνύων αὐτοῖς ὅτι ἀμφότερα δύναται . οἱ · Τι ἐστίν εὐκοπώτερον . τὸ θεραπεῦσαι σῶμα , ἢ ψυχήν ; Πάντως τὸ θεραπεῦσαι σῶμα , ἀλλ´ ὑμῖν δοκεῖ τολναντίον . Ἐγὼ τοίνυν διὰ τοῦ τὸ σῶμα θεραπεῦσαι , ὅπερ τῇ μὲν ἀληθείᾳ εὐχερὲς , δυσχερὲς δὲ δοκεῖ ὑμῖν , πιστώσομαι καὶ τὴν τῆς ψυχῆς θεραπείαν , ἥτις δυσχερὴς μὲν , διὰ δὲ τὸ ἀφανὴς εἶναι καὶ ἀνέλεγκτος , δοκεῖ εὐχερής . Τότε γοῦν λέγει τῷ παραλυτικῷ · ἐγείραι καὶ ἄρον τὸν κράββατόν σου , εἰς πίστωσιν πλείονα τοῦ θαύματος , ὅτι οὐ κατὰ φανταοίαν ἐστί · καὶ ἅμα ἵνα δείξῃ ὅτι οὐ μόνον ἰάσατο , ἀλλὰ καὶ δύναμιν ἐνέθηκεν . Οὕτως οὖν ποιεῖ καὶ ἐπὶ τῶν ψυχικῶν ἀῤῥωστημάτων · οὐ μόνον ἀπαλ λαττει ἡμᾶς τῶν ἁμαρτιῶν , ἀλλὰ καὶ δύναμιν ἐντίθησιν εἰς τὸ ἐργάζεσθαι τὰς ἐντολάς . Δύναμαι οὐν κἀγὼ παράλυτος ὢν ἰαθῆναι . Ἔστι γὰρ καὶ νῦν ὁ Χριστὸς ἐν Καπερναοὺμ , τῷ οἴκῳ τῆς παρακλήσεως , τουτέστι τῇ Ἐκκλησίᾳ · οἷκος γὰρ τοῦ Παρακλήτου , ἡ Ἐκκλησία · εἰμὶ δ´ ἐγὼ παράλυτος , τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις ἀνενεργήτους καὶ ἀκινήτους ἔχων πρὸς τὸ καλόν · ἀλλ´ ἐὰν ὑπὸ τῶν τεσσάρων εὐαγγελιστῶν ἀρθῶ , καὶ ἀπαχθῶ πρὸς τὸν Κύριον , τότε ἀκούσω · Τέκνονὸ γὰρ τοῦ Θεοῦ γίνομαι διὰ τῆς τῶν ἐντολῶν ἐργασίας , καὶ ἀφεθήσονταί μοι αἱ ἁμαρτίαι . Ἀλλὰ πῶς ἀπαχθήσομαι ἔμπροσθεν τοῦ Ἰησοῦ ; Ἐὰν τὴν στέγην ἀνορύξωσι . Τίς δὲ ᾑ στέγη ; Ὁ νοῦς ὁ´ ὑπερκείμενος πάντων τῶν ἐν ἡμῖν . Οὐτος δὲ ἔχει χοῦν πολὺν καὶ κεράμους , τὰ γήῖνα λέγω πράγματα · ἀλλ´ ἐὰν ἀποσκευασθῶσι ταῦτα πάντα , καὶ ἀνορυχθῇ ἡ ἐν ἡμῖν τοῦ νοῦ δύναμις καὶ ἁποφορτισθῇ , εἰτα χαλασθῶ , τουτέστι , ταπεινωθῶ · οὐ γὰρ δεῖ ἐπαρθῆναι διότι ἡ στέγη τοῦ νοῦ ἀπεφορτίσθη , ἀλλὰ μεθὸ ἀποΚφορτισθῶ , ὀφείλω χαλασθῆναι , τουτέστι ταπεινωθπναι . Τότε τοίνυν ἰαθήσομαι , καὶ ἀρῶ τὸν κράββα . τον , ἤτοι τὸ σῶμα , πρὸς τὴν τῶν ἐντολῶν ἐργασίαν κινῶν αὐτό . Οὐ γὰρ δεῖ μόνον ἐγερθῆναι ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας , καὶ νοῆσαι ὅτι ἀμαρτάνομεν , ἀλλὰ καὶ τὸν κράββατον , τουτέστι τὸ σῶμα , ἆραι εἰς ἐργασίαν τοῦ καλοῦ . Τότε τοίνυν καὶ εἰς θεωρίαν φθάσαι δυνησόμεθα , ὥστε πάντας τοὺς ἐν ἡμῖν λογισμοὺς λέγειν , ὅτι Οὐδέποτε οὕτως εἴδομεν , τουτέστιν , οὐδέ ποτε οὕτως ἐνοήσαμεν ὡς νῦν , ὅτε παράλυτοι ὄντες ἄθημεν Ο γὰρ τῶν ἁμαρτιῶν καθαρθεὶς , ἐκεῖνος ὁρᾷ τῷ ὄντι . « Καὶ ἐξῆλθε πάλιν παρὰ τὴν θάλασσαν , καὶ πᾶς ὁ ὅλος ἤρχετο πρὸς αὐτὸν , καὶ ἐδίδασκεν αὐτούς .
Lemmas: ἀναίσθητος μένω , μή συγχωρέω ὁ καί ἁμάρτημα δύναμαι θεραπεύω ὁ ὁ Καρδία , αὐτός οἶδα . πιστόω μέντοι καί βεβαιόω ὁ Κύριος , διά ὁ ὁ σῶμα θεραπεύω , ὁ καί ὁ ψυχή αὐτός ἰάομαι , διά ὁ ἐμφανής ὁ ἀφανής βεβαιόω , καί οἶος ὁ εὐχερής ὁ δυσχερής . ἀντίμοιρος , κἀν ἐκεῖνος οὐ οὕτως δοκέω . ὁ γάρ Φαρισαῖος δυσχερής οἴομαι ὁ σῶμα θεραπεύω , ὡς φαίνω · ὁ δέ ὁ ψυχή εἶπον θεραπεύω , εὐχερής , διότι ἀφανής εἰμί ὁ θεραπεία . ὥστε καί τοιοῦτος εἄν ἴσως διαλογίζομαι · ἰδέ ὁ πλάνος , ἀφίημι ὁ θεραπεύω ὁ σῶμα , ὁ φανερός , καί θεραπεύω ὁ ἀφανής ψυχή , λέγω · « ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία » πάντως γάρ εἰμί δύναμαι , ὁ σῶμα εἄν θεραπεύω , καί οὖον καταφεύγω εἰς ὁ ἀφανής . ὁ γοῦν Σωτήρ δείκνυμι αὐτός ὅτι ἀμφότερος δύναμαι . ὁ · τις εἰμί εὔκοπος . ὁ θεραπεύω σῶμα , ἢ Ψυχή ; πάντως ὁ θεραπεύω σῶμα , ἀλ σύ δοκέω τολναντίον . ἐγώ τοίνυν διά ὁ ὁ σῶμα θεραπεύω , ὅσπερ ὁ μέν ἀλήθεια εὐχερής , δυσχερής δέ δοκέω σύ , πιστόω καί ὁ ὁ Ψυχή θεραπεία , ὅστις δυσχερής μέν , διά δέ ὁ ἀφανής εἰμί καί ἀνέλεγκτος , δοκέω εὐχερής . τότε γοῦν λέγω ὁ παραλυτικός · ἐγείρω καί ἄρον ὁ κράββατος σύ , εἰς πίστωσις πλείων ὁ θαῦμα , ὅτι οὖον κατά φανταοεις εἰμί · καί ἅμα ἵνα δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος ἰάομαι , ἀλλά καί δύναμις ἐντίθημι . οὕτως οὖν ποιέω καί ἐπί ὁ ψυχικός ἀῤῥωστημάτων · οὖον μόνος Απάλ Λατώ ἐγώ ὁ ἁμαρτία , ἀλλά καί δύναμις ἐντίθημι εἰς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἐντολή . δύναμαι ὀν ἐγώ παράλυτος εἰμί ἰάομαι . εἰμί γάρ καί νῦν ὁ Χριστός ἐν Καπερναούμ , ὁ οἶκος ὁ παράκλησις , τουτέστι ὁ ἐκκλησία · οἶκος γάρ ὁ Παράκλητος , ὁ ἐκκλησία · εἰμί δδʹ ἐγώ παράλυτος , ὁ ὁ Ψυχή δύναμις ἀνενέργητος καί ἀκίνητος ἔχω πρός ὁ καλός · ἀλ ἐάν ὑπό ὁ τέσσαρες εὐαγγελιστής ἀραρίσκω , καί ἀπάγω πρός ὁ κύριος , τότε ἀκούω · Τέκνος γάρ ὁ Θεός γίγνομαι διά ὁ ὁ ἐντολή ἐργασία , καί ἀφίημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία . ἀλλά πῶς ἀπάγω ἔμπροσθεν ὁ Ἰησοῦς ; ἐάν ὁ στέγη ἀνορύσσω . Τῖς δέ ὁ στέγη ; ὁ νόος ὅς ὑπέρκειμαι πᾶς ὁ ἐν ἐγώ . οὐτος δέ ἔχω χόω πολύς καί κέραμος , ὁ γήινος λέγω πρᾶγμα · ἀλ ἐάν ἀποσκευάζω οὗτος πᾶς , καί ἀνορύσσω ὁ ἐν ἐγώ ὁ νόος δύναμις καί ἁποφορτίζω , εἶτα χαλάω , τουτέστι , ταπεινώνομαι · οὖον γάρ δεῖ ἐπαίρω διότι ὁ στέγη ὁ νόος ἀποφορτίζω , ἀλλά μεθό ἀποφορτίζω , ὀφείλω χαλάω , τουτέστι ταπεινωθπναι . τότε τοίνυν ἰάομαι , καί ἀρόω ὁ Κράββα . ὁ , ἤτοι ὁ σῶμα , πρός ὁ ὁ ἐντολή ἐργασία κινέω αὐτός . οὖον γάρ δεῖ μόνος ἐγείρω ἀπό ὁ ἁμαρτία , καί νοέω ὅτι ἁμαρτάνω , ἀλλά καί ὁ κράββατος , τουτέστι ὁ σῶμα , ἀείρω εἰς ἐργασία ὁ καλός . τότε τοίνυν καί εἰς θεωρία φθάνω δύναμαι , ὥστε πᾶς ὁ ἐν ἐγώ λογισμός λέγω , ὅτι οὐδέποτε οὕτως ὁράω , τουτέστιν , οὐδέ ποτός οὕτως νοέω ὡς νῦν , ὅτε παράλυτος εἰμί ἄθημεν ὁ γάρ ὁ ἁμαρτία καθαίρω , ἐκεῖνος ὁράω ὁ εἰμί . « καί ἐξέρχομαι πάλιν παρά ὁ θάλασσα , καί πᾶς ὁ ὅλος ἄρχω πρός αὐτός , καί διδάσκω αὐτός .