cogPG.PG123 277
καθὸ δὲ παρακαλεῖ ἵνα ἔλθῃ , οὐχ ὅσην δεῖ πῶς ἔστιν ἐνδείκνυται . Ἔδει γὰρ εἰπεῖν ὅτι , Εἰπὲ λόγῳ . Ὡς ἐν παρέργῳ δὲ ἀπαρχομένου τοῦ Κυρίου , θεραπεύεται καὶ ἡ αἱμόῤῥους · πιστοτάτη δὲ ἡ γυνὴ , ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν ἱματίων ἐνόμισεν ὡφεληθῆναι · διὸ καὶ τυγχάνει τῆς θεραπείας . Νοήσεις δὲ ταῦτα καὶ εἰς τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν , ἤτις αἱμόῤῥους ἦν . ἐπήγαγε γὰρ τὴν ἀμαρτίαν , ἥτις φόνος ἐστὶ τῆς ψυχῆς , καὶ τὸ αἴμα τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐκχέει . Ὑπὸ πολλῶν δὲ ἰατρῶν , τῶν σοφῶν λέγω τοῦ κόσμου τούτου , καὶ μὴν καὶ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν , οὐκ ἠδυνήθη θεραπευθῆναι . Ἃμα δὲ ἤψατο τῶν ἱματίων τοῦ Χριστοῦ , τουτέστι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ , καὶ ἱάθη . Ὁ γὰρ κιστεύων ὅτι ἐσαρκώθη ὁ Χριστὸς , οὗτός ἑστιν ὁ ἀψάμενος τῶν ἱματίων αὐτοῦ . Καὶ εὐθέως ὁ Ἰησοῦς ἐπιγνοὺς ἐν ἑαυτοῦ τὴν ὲξ αὐτοῦ δύναμιν ἐξελθοῦσαν , ἐπιστραφεὶς ἐν τῶ ὄχλῳ Θεγε · Τί μου ἤψατο τῶν ἱματίων ; Καὶ ἔλεγον αὐτῶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ Βλέπεις τὸν ὅχλον συνθλί . βοντά σε , καὶ λέγεις , Τίς μου ἤψατο ; Καὶ περιεβλέπετο δεῖ τὴν τοῦτο ποιήσασαν . Ἡ δὲ γυνὴ φοβηθεῖσα καὶ τρέμουσα , εἰδυῖα ὃ γέγονεν ἐπ´ αὐτῇ , ἦλθε καὶ προσέπεσεν αὐτῷ , καὶ εἶπεν αὐτῷ πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν . Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ · Θύγατερ , ἡ πίστις σου σέσωκέ σε . Ὑπαγε εἰς εἰρήνην , καὶ ἴσθι ὑγιὴς ἀπὸ τῆς μάστιγός σου . » Ἐξέρχεται δύναμις ἀπὸ τὸῦ Χριστοῦ , οὐ τοπικῶς μεταβαίνουσα , ἀλλὰ πρός τε τοὺς ἄλλους διαᾶιδομένη , καὶ ἐν τῷ Χριστῷ ἀμείωτος μένουσα · ὥσπερ καὶ μαθήματα , καὶ παρὰ τοῖς διδάσκουσίν εἰσι , καὶ τοῖς μανθάνουσι παραδίδονται . Ὃρα δὲ πῶς οἱ μὲν ὄχλοι συνέθλιβον , οὐδεὶς δὲ αὐτοῦ ἤψατο . Ἡντδὲ μὴ θλίβουσα αὐτὸν , ἐκείνη ἤψατο αὐτοῦ . Μυστήριον γὰρ ἐντεῦθεν μανθάνοιεν ἄτι οὐδεὶς τῶν ὄχλους καὶ ταραχὰς ἐχόντων ἅπτεται τοῦ Ἰησοῦ , ἀλλὰ μόνον θλίβει αὐτόν . Ε τις δὲ μὴ ὀχλοίη τὸν Ἰησοῦν , μηδὲ τὸν ἐν ἑαυτῷ λόγον ταραχαῖς περιβάλλοι , ἐκεῖνος ἅπτεται αὐτοῦ . Τίνος δὲ Κνεκεν ὁ Κύριος φανεροῖ τὴν γυναῖκα ; Πρῶτον μὲν Τνα τὴν πίστιν τῆς γυναιὴὸς δοξάσῃ · ἔπειτα , Τνα καὶ τὸν ἀρχισυνάγωγον παραθαῤῥύνῃ , ὅτι καὶ τὸ αὐτοῦ θυγάτριον οὕτω σωθήσεται · καὶ ἅμα , ἵνα καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πολλοῦ φόβου ἀπολύσῃ · καὶ γὰρ ἐδεδίει ἡ γυνὴ , ὡς κλέψασα τὴν ἴασιν · διὸ καὶ ὁ εὐαγγελιστὴς λέγει · Φοβηθεῖσα δὲ καὶ τρέμουσα ἦλθεν , Ὁ οὖν Κύριος οὐ λέγει ὄτι , Ἐγὼ σέσωκά σε , ἀλλ´ Ἡ πίστις σου . Πορεύου τοίνυν εἰς εἰρήνην , τουτέστιν , εἰς ἀνάπαυσιν · ὥστε εἶναι τὸ λεγόμενον τοιοῦτον · Ἄπελθε , ἀναπαύου , ὡς τόγε μέχρι τοῦ νῦν , ἐν λύπαις ὑπῆρχες καὶ ταραχαῖς « Ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος , ἔρχονται ἀπὸ τοῦ ἀρχισυναγώγου , λέγοντες ὅτι , Ἡ θυγάτηρ σου ἀπέθανε , τί ἔτι σκύλλεις τὸν Διδάσκαλον ; Ὁ δὲ Ἰησοῦς εὐθέως ἀκούσας τὸν λόγον λαλούμενον , λέγει τῷ ἀρχισυναγώγῳ · Μὴ φοβοῦ , μόνον πίστευε . Καὶ οὐκ ἀφῆκεν οὐδένα αὐτῷ συνακολουθῆσαι , εἰ μὴ Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν Ἰακώβου . Καὶ ἔρχεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχισυναγώγου , καὶ θεωρεῖ θόρυβον , κλαίοσντας καὶ ἀλελάζοντας πολλὰ ,
Lemmas: καθό δέ παρακαλέω ἵνα ἔρχομαι , οὐ ὅσος δεῖ πῶς εἰμί ἐνδείκνυμι . δέω γάρ εἶπον ὅτι , εἶπον λόγος . ὡς ἐν πάρεργον δέ ἀπάρχω ὁ κύριος , θεραπεύω καί ὁ αἱμόρροος · πιστός δέ ὁ γυνή , ὅτι καί ἀπό ὁ ἱμάτιον νομίζω ὠφελέω · διό καί τυγχάνω ὁ θεραπεία . Νόησις δέ οὗτος καί εἰς ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὅστις αἱμόρροος εἰμί . ἐπάγω γάρ ὁ ἁμαρτία , ὅστις φόνος εἰμί ὁ Ψυχή , καί ὁ αἷμα ὁ Ψυχή ἐγώ ἐκχέω . ὑπό πολύς δέ ἰατρός , ὁ σοφός λέγω ὁ κόσμος οὗτος , καί μήv καί ὁ νόμος καί ὁ προφήτης , οὐ δύναμαι θεραπεύω . ἅμα δέ ἄβω ὁ ἱμάτιον ὁ Χριστός , τουτέστι ὁ σάρξ αὐτός , καί ἰάομαι . ὁ γάρ κιστευμαι ὅτι σαρκόω ὁ Χριστός , οὗτος εἱμί ὁ ἅπτω ὁ ἱμάτιον αὐτός . καί εὐθύς ὁ Ἰησοῦς ἐπιγιγνώσκω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἕξ αὐτός δύναμις ἐξέρχομαι , ἐπιστρέφω ἐν ὁ ὄχλος ΘΕ · τις ἐγώ ἄβω ὁ ἱμάτιον ; καί λέγω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός βλέπω ὁ ὄχλος συνθλί . Βοντά σύ , καί λέγω , Τῖς ἐγώ ἄβω ; καί περιβλέπω δεῖ ὁ οὗτος ποιέω . ὁ δέ γυνή φοβέω καί τρέμω , οἶδα ὅς γίγνομαι ἐπι αὐτός , ἔρχομαι καί προσπίπτω αὐτός , καί εἶπον αὐτός πᾶς ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ εἶπον αὐτός · θυγάτηρ , ὁ πίστις σύ σῴζω σύ . ὑπάγω εἰς εἰρήνη , καί εἰμί ὑγιής ἀπό ὁ μάστιξ σύ . » ἐξέρχομαι δύναμις ἀπό τό́ς Χριστός , οὖον τοπικός μεταβαίνω , ἀλλά πρός τε ὁ ἄλλος διαδίδωμι , καί ἐν ὁ Χριστός ἀμείωτος μένω · ὥσπερ καί μάθημα , καί παρά ὁ διδάσκω εἰμί , καί ὁ μανθάνω παραδίδωμι . Ὅρας δέ πῶς ὁ μέν ὄχλος συνθλίβω , οὐδείς δέ αὐτός ἄβω . Ἡντδὲ μή θλίβω αὐτός , ἐκεῖνος ἄβω αὐτός . μυστήριον γάρ ἐντεῦθεν μανθάνω αὔγ-ασμα οὐδείς ὁ ὄχλος καί ταραχή ἔχω ἅπτω ὁ Ἰησοῦς , ἀλλά μόνος θλίβω αὐτός . Ε τις δέ μή ὀχλέω ὁ Ἰησοῦς , μηδέ ὁ ἐν ἑαυτοῦ λόγος ταραχή περιβάλλω , ἐκεῖνος ἅπτω αὐτός . τίς δέ Κνεκεν ὁ Κύριος φανερόω ὁ γυνή ; Πρῶτος μέν Τνα ὁ πίστις ὁ γυναιηως δοξάζω · ἔπειτα , Τνα καί ὁ ἀρχισυνάγωγος παραθαρρύνω , ὅτι καί ὁ αὐτός θυγάτριον οὗτος σῴζω · καί ἅμα , ἵνα καί ὁ γυνή ὁ πολύς φόβος ἀπολύω · καί γάρ δείδω ὁ γυνή , ὡς κλέπτω ὁ ἴασις · διό καί ὁ εὐαγγελιστής λέγω · φοβέω δέ καί τρέμω ἔρχομαι , ὁ οὖν Κύριος οὖον λέγω ὅστις , ἐγώ σῴζω σύ , ἀλ ὁ πίστις σύ . Πόρευος τοίνυν εἰς εἰρήνη , τουτέστιν , εἰς ἀνάπαυσις · ὥστε εἰμί ὁ λέγω τοιοῦτος · ἀπέρχομαι , ἀναπαύω , ὡς τόγε μέχρι ὁ νῦν , ἐν λύπη ὑπάρχω καί ταραχή « ἔτι αὐτός λαλέω , ἔρχομαι ἀπό ὁ ἀρχισυνάγωγος , λέγω ὅτι , ὁ θυγάτηρ σύ ἀποθνῄσκω , τίς ἔτι σκύλλω ὁ διδάσκαλος ; ὁ δέ Ἰησοῦς εὐθύς ἀκούω ὁ λόγος λαλέω , λέγω ὁ ἀρχισυνάγωγος · μή φοβέω , μόνος πιστεύω . καί οὐ ἀφίημι οὐδείς αὐτός συνακολουθέω , εἰμί μή Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης ὁ ἀδελφός Ἰάκωβος . καί ἔρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὁ ἀρχισυνάγωγος , καί θεωρέω θόρυβος , κλάω καί ἀλελάζοντας πολύς ,