cogPG.PG123 217
ΕΔΡΙΤ ΧΚΝ . ΚΕΦΑΛ . ΚΕʹ . Ιερί τῶν δέκα παρθενων . Περὶ τῶν τὰ τάλαντο Κἰαέόντων . Περὶ τῆς ἐλρύσεως τοῦ Χριστοῦ . « Τάτε ὁκοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ὦκα παρθένοις . αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν , ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ νυμφίου . Πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι , καὶ αἱ πέντε μωραί · αἵτινες μωραὶ , λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας αὐτῶν , οὐκ ἔλαβον μεθ´ ἑαυτῶν ἔλαιον · α δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν Χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου , ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον . » Ἐπὶ τοῦ προσώπου τῶν παρθένων σχηματίΓει τὸν περὶ ἐλεημοσύνης παραβολὴν , ἵνα ἐπειδὴ μέγα πρᾶγμα ἐστι , μὴ τοῦτο μόνον κατορθῶν τις , ἀλελῇ τῶν ἄλλων · ἀλλὰ μάνθανε ὡς τῆς ἐλεημοσύνης χωρὶς , κἂν παρθενίαν ἔχῃς , μετὰ πορνῶν ἐκβληθήση . Εἰκότως δὲ ὁ ἀσυμπαθὴς καὶ ἀνελεήμων ἐκβάλλεται , τἄν παρθένος εἴη · ὁ μὲν γὰρ πόρνος πάθους ἡττήθη τυραννικοῦ τε καὶ φυσικοῦ · ὁ δὲ ἀνελεή μων χρημάτων . Ὅσῳ οὖν ὁ ἀνταγωνιστὴς ἀσθενέστεοος τοσούτω ἀσυγχώρητος ὁ νικηθεὶς ὑπὸ τοῦ τῆς φιλοχρηματίας πάθους · καὶ μωρὸς δὲ ὁ τοιοῦτος δι´ αὐτὸ τοῦτο , τὸ νικῆσαι μὲν φυσικὴν πύρωσιν , ἡττηθῆναι δὲ τοῦ μικροῦ πάθους τῶν χρημάτων · νυσταγμὸς δὲ , ὁ θάνατος . λρονισμὸς δὲ τοῦ νυμφίου , τὸ μὴ συντόμως γίνεσθαι τὴν δευτέραν παρουσίαν . « Μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν · Ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται , ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ . Τότε μγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι , καὶ ἐκόσμησαν τὰς ἐαιιπάδας αὐτῶν , αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον · Δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν , ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται . Ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι , λέγουσαι · λίήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ὑμῖν καὶ ἡμῖν . Πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας , καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς . Ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι , ἡλθεν ὁν νυμοίος , καιὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ´ αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους , καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα · ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι , λέγουσαι · Κύριε , Κύριε , ἄνοιξον ἡμῖν . Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν · Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , οὐκ οἱδα ὑμᾶς . Γρηγορεῖτε οὐν , ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν ἐν ᾑ ὁ Υίός τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται . » Μεσούσης τῆς νυκτὸς λέγει κραυγὴν γενέσθαι , ἵνα δείξῃ ὅτι ἀνέλπιστος ἔρχεται ὁ Κύριος , σπερ μεσονυκτίου πάντες ἤδη καθεύδομεν βαθεῖ ἵπνῳ . Ἀλλὰ μετὰ κραυγῆς ἔρχεται · σάλπιγξ γὰρ ἠχήσει ἐν τῇ δευτέρᾳ πορουσίᾳ · λαμπάδες δὲ , καὶ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν , καὶ ὁ νοῦς ἑκάστου λαμπάς ἐστιν · ἤτις τότε ἀνάπτεται , ὅτε ἔχει τὸ τῶν ἀρετῶν ἔλαιον καὶ τὴν ἐλεημοσύνην · μωραὶ δὲ ὄντως εἰσὶν αἱ παρθέυοι ναὶ κατὰ τοῦτος καθὸ τότε ἐζήτουν τὸ ἔλαιον , ἂτε οὐκ ἔτι καιρὸς πραγματείας . Αι δὲ φρόνιμοί φασι · Μήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν , Ἡ γὰρ ἀρετὴ τοῦ πλησίον μου μόλις ἀρκέσει ἐκείνῳ πρὸξ´ ἀσολογίαν , μήτι γε καὶ ἐμοί · ἔκαστος γὰρ ἐκ τῶν ἔργων αὐτοῦ δικαιωθήσεται , οὐχὶ τῶν τοῦ πλησίον Ἀλλ´ αἱ μωραὶ πρὸς τοὺς πωλοῦντας απέρνονται , τουτέστι , πρὸς τοὺς πένητας . Ὁ δὲ λέγει τοιοῦτόν
Lemmas: ΔΕ ΧΚΝ . ΚΕ . κύ . Ιερί ὁ δέκα Παρθενών . περι ὁ ὁ τάλαντο Κἰαέόντων . περι ὁ ἐλρύσεως ὁ Χριστός . « Τάτος οκοιωθεω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ὦκα παρθένος . ὅστις λαμβάνω ὁ λαμπάς αὐτός , ἐξέρχομαι εἰς ἀπάντησις ὁ νυμφίος . Πέντε δέ εἰμί ἐκ αὐτός φρόνιμος , καί ὁ πέντε μωρός · ὅστις μωρός , λαμβάνω ὁ λαμπάς αὐτός , οὐ λαμβάνω μεθ´ ἑαυτοῦ ἔλαιον · ὅς δέ φρόνιμος λαμβάνω ἔλαιον ἐν ὁ ἀγγεῖον αὐτός μετά ὁ λαμπάς αὐτός χρονίζω δέ ὁ νυμφίος , νυστάζω πᾶς καί καθεύδω . » ἐπί ὁ πρόσωπον ὁ παρθένος σχηματίΓει ὁ περί ἐλεημοσύνη παραβολή , ἵνα ἐπεί μέγας πρᾶγμα εἰμί , μή οὗτος μόνος κατορθόω τις , Αλελή ὁ ἄλλος · ἀλλά μανθάνω ὡς ὁ ἐλεημοσύνη Χωρὶς , κἀν παρθενίας ἔχω , μετά πόρνη ἐκβάλλω . εἰκότως δέ ὁ ἀσυμπαθής καί νηλεής ἐκβάλλω , τἄν παρθένος εἰμί · ὁ μέν γάρ πόρνος πάθος ἡσσάομαι τυραννικός τε καί φυσικός · ὁ δέ ἀνελεής μῶν χρῆμα . ὅσος οὖν ὁ ἀνταγωνιστής ἀσθενής τοσοῦτος ἀσυγχώρητος ὁ νικάω ὑπό ὁ ὁ φιλοχρηματία πάθος · καί μωρός δέ ὁ τοιοῦτος δις αὐτός οὗτος , ὁ νικάω μέν φυσικός πύρωσις , ἡσσάομαι δέ ὁ μικρός πάθος ὁ χρῆμα · νυσταγμός δέ , ὁ θάνατος . λρονισμὸς δέ ὁ νυμφίος , ὁ μή σύντομος γίγνομαι ὁ δύο παρουσία . « Μέσης δέ νύξ κραυγή γίγνομαι · ἰδέ ὁ νυμφίος ἔρχομαι , ἐξέρχομαι εἰς ἀπάντησις αὐτός . τότε μεγαίρω πᾶς ὁ παρθένος ἐκεῖνος , καί κοσμέω ὁ εαιιπαδαω αὐτός , ὁ δέ μωρός ὁ φρόνιμος εἶπον · δίδωμι ἐγώ ἐκ ὁ ἔλαιον σύ , ὅτι ὁ λαμπάς ἐγώ σβέννυμι . ἀποκρίνω δέ ὁ φρόνιμος , λέγω · λείπω οὐ ἀρκέω σύ καί ἐγώ . πορεύω δέ μᾶλλον πρός ὁ πωλέω , καί ἀγοράζω ἑαυτοῦ . ἀπέρχομαι δέ αὐτός ἀγοράζω , ἡλσχω εἰμί νυμοίος , καί ὁ ἑτοῖμος εἰσέρχομαι μετέ αὐτός εἰς ὁ γάμος , καί καλέω ὁ θύρα · ὕστερος δέ ἔρχομαι καί ὁ λοιπός παρθένος , λέγω · κύριος , κύριος , ἀνοίγω ἐγώ . ὁ δέ ἀποκρίνω εἶπον · ἀμήν λέγω σύ , οὐ οἶδα σύ . γρηγορέω ὀν , ὅτι οὐ οἶδα ὁ ἡμέρα οὐδέ ὁ ὥρα ἐν ὁ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἔρχομαι . » Μέσος ὁ νύξ λέγω κραυγή γίγνομαι , ἵνα δείκνυμι ὅτι ἀνέλπιστος ἔρχομαι ὁ Κύριος , σπερ μεσονύκτιος πᾶς ἤδη καθεύδω βαθύς ἴπνον . ἀλλά μετά κραυγή ἔρχομαι · σάλπιγξ γάρ ἠχέω ἐν ὁ δύο πορουθεος · λαμπάς δέ , καί ὁ ψυχή ἐγώ , καί ὁ νόος ἕκαστος λαμπάς εἰμί · ὅστις τότε ἀνάπτω , ὅτε ἔχω ὁ ὁ ἀρετή ἔλαιον καί ὁ ἐλεημοσύνη · μωρός δέ εἰμί εἰμί ὁ παρθέυοι ναί κατά τοῦτος καθό τότε ζητέω ὁ ἔλαιον , αὔγ-ασμα οὐ ἔτι καιρός πραγματεία . ὁ δέ φρόνιμος φημί · μήποτε οὐ ἀρκέω ἐγώ καί σύ , ὁ γάρ ἀρετή ὁ πλησίος ἐγώ μόλις ἀρκέω ἐκεῖνος πρόξ ασολογιος , μῆτις γε καί ἐγώ · ἔκαστος γάρ ἐκ ὁ ἔργον αὐτός δικαιόω , οὐ ὁ ὁ πλησίος Ἀλ ὁ μωρός πρός ὁ πωλέω απερνοντ , τουτέστι , πρός ὁ πένης . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος