cogPG.PG123 637
ἀνθρώπου βίον σχεδὸν ἠνάλωσεν ἐν τῷ μέκει τῆς τιμωρίας . Οὐ γὰρ χρόνῳ τὰ ἀμαρτήματα κρίνεται , ὰλλ´ αὐτῇ τῇ φύσει τῶν πεπλημμελημένων . Μετὰ τούτων κἀκεῖνο μανθάνομεν , ὅτι κἂν χαλεπὴν δῶμεν ὑπὲρ τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων τὴν δίκην , εἶτα τοῖς αὐτοῖς ἁμαρτήμασι πάλιν ἐμφυρῶμεν , χαλεπώτερα πάλιν πεισόμεθα · καὶ μάλα εἰκότως . Ὁ γὰρ μηδὲ τῇ προτέρᾳ τιμωρίᾳ βελτιωθείς , ἐπὶ μείζονα ἄγεται κολαστήρια , ὡς ἀναίσθητος καὶ καταφρονηθό · Καὶ τίνος ἕνεκεν , φησὶν , οὐ πάντες οὕτω κολάζονται ; Καὶ γὰρ πολλοὺς ὁρῶμεν τῶν φαύλων εὐσωματοῦντας , καὶ σφριγῶντας , καὶ εὐημεροῦντας . Ἀλλὰ τὸ Ἀηδὲν αὐτοὺς παθεῖν ἐνταῦθα , ἐφόδιον γίνεται μείζονος ἐκεῖ τιμωρίας · καὶ τοῦτο δηλῶν ὁ Παῦλος ἔλεγεν , ὅτι « Κρινόμενοι ὑπὸ Κυρίου , » ἐνταῦθα δηλοῦν ότι , « παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν , » ἐκεῖ δηλαδή · τὰ μὲν γὰρ ἐνταῦθα νουθεσίας , τὰ δὲ ἐκεῖ τιμωρίας ἐστί . Τί οὖν : Πάντα τὰ νοσήματα ἐξ ἁμαρτημάτων ; Οὐ πάντα μὲν , ἀλλὰ τὰ πλείονα . Τὰ μὲν γὰρ δι´ ἀμαρτήματα , ὥσπερ καὶ τοῦ παραλύτου τούτου καὶ ἐν ταῖς Βασιλείαις δὲ ὁρῶμεν τινα ποδαλγίᾳ περιπεσόντα δι´ ἁμαρτίας · τὰ δὲ δι´ εὐδοκίμησιν καὶ ἀνάῤόησιν ὥσπερ ἐπὶ τοῆ Ἰὸ Θ , ἵνα δειχθῇ ἡ ἁρετὴ αὐτοῦ · γίνονται δέ τινακαὶ ἀπὸ ῥᾳθυμίας , οἷον γαστριμαργίας καὶ μέθης . Τινὲς δὲ ἀπὸ τοῦ εἰπεῖν τὸν Κύριον , « Μηκέτι ἀμάρτανε , » στοχαζόμενοι ἀποφαίνονται , ὅτι τοῦτον τὸν παράλυτον ᾔδει ὁ Κύριος μέλλοντα ὑποδεῖξαι αὐτὸν , καὶ´ καταμηνῦσαι τοῖς Ἰουδαίοις , μεθ´ ὃ εὖρεν αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ , καὶ διὰ τοῦτό φησι · « Μηκέτι ἁμάρτανε . » Ἀλλ´ οὐκ ἔστι τοῦτο . Φαίνεται γὰρ εὐλαβὴς ὁ ἄνθρωπος . « εὑρίσκει γὰρ αὐτὸν , φησὶν , ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἰερῷ . » Καίτοι εἰ μὴ εὐλαβής ἦν , ἀνέσει καὶ τρυφῇ ἂν ἐξέδωκεν ἑαυτὸν , οἴκαδε δραμὼν , καὶ ἑξέφυγεν ἄν τὴν τῶν Ἰουδαίων μανίαν , καὶ τὰς λογοπραγίας · ἀλλ´ οὐδὲν τούτων αὐτὸν ἐποίησεν ἀποστῆναι τοῦ ἱεροῦ · ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ ἐπιγνῶναι τὸν Ἰησοῦν , ὅρα πῶς αὐτὸν εὐγνωμόνως ἀνακηρύττει τοῖς Ἰουδαίοις . Οή γὰρ λέγει , ὅτι Ἱησοῦς ἐστιν ὁ εἰπὼν ἆραι τὸν κράββατον , ὅπερ ἐκεῖνοι ἤθελον ἀκούειν , ἀλλ´ ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ , ὅπερ ἀκούειν οὐκ ἠνείχοντο , ἔγκλημα ποιούμενοι τὴν τοῦ Σαββάτου παράλυσιν . Εἰ δε Ἰουδαῖοι ἐδίωκον τὸν Κύριον , τί παρὰ τοῦτο ἥμαρτεν ὁ ἄνθρωπος , ὑποδείξας αὐτὸν αὐτοῖς ; Αὐτὸς μὲν γὰρ ἀπ´ εὐγνώμονος διανοίας , ἵνα καὶ τοὺς ἄλλους ἐφελκύσηται πρὸς πίστιν , ἐκήρυττε τὸν θεραπευτήν · εἰ δὲ ἐκεῖνοι ἐδίωκον τὸν εὐεργέτην , ἐκείνων τὸ ἔγκλημα . Νόει δέ μοι προβατικὴν κολυμβήθραν , τὴν τοῦ βαπτίσματος χάριν , ἐν ᾗ τὸ ὑπὲρ ἡμῶν τυθὲν πρόβατον Ἰησοῦς ὁ Κύριος , ἐπλύθη βαπτισόμενος ὑπὲρ ἡμῶν . Πέντε δὲ στοὰς ἔχει αὕτη ἡ κολυμβήθρα . Ἀἱ γὰρ τέσσαρες ἀρεταὶ , καὶ τὸ θεωρητικὸν καὶ δογματικὸν , τῷ βαπτίσματι συνεμφαίνονται . Ἡ τοίνυν ἀνθρωπίνη φύσις , οἰά τις παράλυτος , πάσας τὰς ψχικάς δυνάμεις παρεθεῖσα , κατέκειτο τριάκοντα καὶ ὀκτὼ . ἔτη νοσοῦσα . Οὔτε γὰρ ἐν τῇ εἰς Τριάδα πίστει ὑγιῶς εἶχεν , οὔτε ὄγδοον αἰῶνα , ἀνάστασιν λέγω
Lemmas: ἄνθρωπος βίος σχεδόν ἀναλίσκω ἐν ὁ μέκος ὁ τιμωρία . οὖον γάρ χρόνος ὁ ἁμάρτημα κρίνω , άλλος αὐτός ὁ φύσις ὁ πλημμελέω . μετά οὗτος ἐκεῖνος μανθάνω , ὅτι κἀν χαλεπός δήω ὑπέρ ὁ πρότερος ἁμάρτημα ὁ δίκη , εἶτα ὁ αὐτός ἁμάρτημα πάλιν ἐμφύρω , χαλεπός πάλιν πείθω · καί μάλα εἰκότως . ὁ γάρ μηδέ ὁ πρότερος τιμωρία βελτιόω , ἐπί μείζων ἄγω κολαστήριον , ὡς ἀναίσθητος καί καταφρονέω · καί τίς ἕνεκα , φημί , οὖον πᾶς οὗτος κολάζω ; καί γάρ πολύς ὁράω ὁ φαῦλος εὐσωματέω , καί σφριγάω , καί εὐημερέω . ἀλλά ὁ ἀηδώ αὐτός πάσχω ἐνταῦθα , ἐφόδιον γίγνομαι μείζων ἐκεῖ τιμωρία · καί οὗτος δηλόω ὁ Παῦλος λέγω , ὅτι « κρίνω ὑπό κύριος , » ἐνταῦθα δηλόω ότι , « παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω , » ἐκεῖ δηλαδή · ὁ μέν γάρ ἐνταῦθα νουθεσία , ὁ δέ ἐκεῖ τιμωρία εἰμί . τις οὖν : Πάν ὁ νόσημα ἐκ ἁμάρτημα ; οὖον πᾶς μέν , ἀλλά ὁ πλείων . ὁ μέν γάρ δις ἁμάρτημα , ὥσπερ καί ὁ παράλυτος οὗτος καί ἐν ὁ Βασίλεια δέ ὁράω τις ποδαλγία περιπίπτω δις ἁμαρτία · ὁ δέ δις εὐδοκίμησις καί αναροειμι ὥσπερ ἐπί τοῆ ιός Θ , ἵνα δείκνυμι ὁ ἀρετή αὐτός · γίγνομαι δέ τινακη ἀπό ῥᾳθυμία , οἷος γαστριμαργία καί μέθη . Τινές δέ ἀπό ὁ εἶπον ὁ κύριος , « μηκέτι ἁμαρτάνω , » στοχάζομαι ἀποφαίνω , ὅτι οὗτος ὁ παράλυτος οἶδα ὁ Κύριος μέλλω ὑποδείκνυμι αὐτός , καί καταμηνύω ὁ Ἰουδαῖος , μεθ´ ὅς εὑρίσκω αὐτός ἐν ὁ ἱερός , καί διά οὗτος φημί · « μηκέτι ἁμαρτάνω . » Ἀλ οὐ εἰμί οὗτος . φαίνω γάρ εὐλαβής ὁ ἄνθρωπος . « εὑρίσκω γάρ αὐτός , φημί , ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ ἱερός . » καίτοι εἰμί μή εὐλαβής εἰμί , ἄνεσις καί τρυφή εἄν ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ , οἴκαδε τρέχω , καί ἐκφεύγω ἄν ὁ ὁ Ἰουδαῖος μανία , καί ὁ λογοπραγία · ἀλ οὐδείς οὗτος αὐτός ποιέω ἀφίστημι ὁ ἱερός · ἀλλά καί μετά ὁ ἐπιγιγνώσκω ὁ Ἰησοῦς , ὁράω πῶς αὐτός εὐγνωμόνως ἀνακηρύσσω ὁ Ἰουδαῖος . οηʹ γάρ λέγω , ὅτι Ἰησοῦς εἰμί ὁ εἶπον ἀείρω ὁ κράββατος , ὅσπερ ἐκεῖνος ἐθέλω ἀκούω , ἀλ ὁ ποιέω αὐτός ὑγιής , ὅσπερ ἀκούω οὐ ἀνέχω , ἔγκλημα ποιέω ὁ ὁ Σάββατο παράλυσις . εἰμί δέ Ἰουδαῖος διώκω ὁ κύριος , τίς παρά οὗτος ἁμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος , ὑποδείκνυμι αὐτός αὐτός ; αὐτός μέν γάρ ἀπ´ εὐγνώμων διάνοια , ἵνα καί ὁ ἄλλος ἐφέλκω πρός πίστις , κηρύσσω ὁ θεραπευτής · εἰμί δέ ἐκεῖνος διώκω ὁ εὐεργέτης , ἐκεῖνος ὁ ἔγκλημα . νοέω δέ ἐγώ προβατικός κολυμβήθρα , ὁ ὁ βάπτισμα χάρις , ἐν ὅς ὁ ὑπέρ ἐγώ θύω πρόβατον Ἰησοῦς ὁ Κύριος , πλύνω βαπτίζω ὑπέρ ἐγώ . Πέντε δέ στοά ἔχω οὗτος ὁ κολυμβήθρα . ὁ γάρ τέσσαρες ἀρετή , καί ὁ θεωρητικός καί δογματικός , ὁ βάπτισμα συνεμφαίνω . ὁ τοίνυν ἀνθρώπινος φύσις , οἶος τις παράλυτος , πᾶς ὁ ψχικαι δύναμις παρίημι , κατάκειμαι τριάκοντα καί ὀκτώ . ἔτος νοσέω . οὔτε γάρ ἐν ὁ εἰς Τριάς πίστις ὑγιής ἔχω , οὔτε ὄγδοος αἰών , ἀνάστασις λέγω