cogPG.PG123 662
σκανδαλίζειν μᾶλλον ; Καὶ γὰρ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀκούσαντες , εἶπον · « Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὗτος · τί-δύναται αὐτοῦ ἀκούειν ; » Τί οὖν τὸ κέρδος ἐκ τούτων τῶν ῥημάτων ; Καὶ μάλα πολὺ καὶ μέγα . Ἐπεὶ γὰρ σωματικῆς τροφῆς ἐμέμνηντο συνεχῶς , καὶ τὸ μάννα εἰς μέσον προὔφερον , δεικνύων αὐτοῖς , ὅτι . πάντα ἐκεῖνα τύποι ἦσαν καὶ σκιὰ , τὰ νῦν δὲ παρ´ αὐτοῦ λεγόμενα ταῦτα , εἰσὶν ἡ ἀλήθεια , τούτου ἕνεκεν ταῦτα λέγει , καὶ τροφῆς πνευματικῆς μέμνηται , ἵνα πείσῃ αὐτοὺς ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ποσῶς ἀνανεῦσαι , καὶ τῶν τύπων μὲν καὶ τῆς σκιᾶς καταφρονῆσαι , τῇ δὲ ἀληθείᾳ προσδραμεῖν . Ἀλλ´ ἐκεῖνοι μηδὲν ὑπὲρ τὴν αἴσθησιν νοεῖν δυνάμενοι , οὔτε . βελτιοῦνται , καὶ μᾶλλον ἀποπηδῶσι καί φασι · « Σκληρός ἐστιν ὁ λόγος οὗτος , » ἀντὶ τοῦ , τραχὺς , ἀπαράδεκτος . Τίς γὰρ σαρκικὸς ὢν , δύναται παραδέξασθαι πνευματικὴν τροφὴν , καὶ ἄρτον ἐξοὐρανοῦ καταβαίνοντα , καὶ σάρκα ἐσθιομένην ; Ὅταν δὲ ἀκούσῃς , ὅτι οἰ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεπήδησαν , μὴ τοὺς ὄντως μαθητὰς νοήσῃς , ἀλλὰ τοὺς εἰς τάξιν μαθητῶν αὐτῷ ἀκολουθοῦντας , καὶ τῷ φαινομένῳ μόνῳ σχήματιζομένους , ὅτι διδάσκονται παρ´ αὐτοῦ . Καὶ γὰρ ἐν τοῖς μαθηταῖς ἦσάν τινες , οἷ , ὡς μὲν πρὸς τὸν ὄχλον συγκρινόμενοι , ἐλέγοντο αὐτοῦ μαθηταί · παρέμενον γὰρ αὐτῷ πλείονα καιρὸν , ἤπερ οἱ ὄχλοι · ὡς δὲ πρὸς τοὺς ἀληθινοὺς αὐτοῦ μαθητὰς παρεξεταζόμενοι , οὐδενὸς ἦσαν ἄξιοι , ἅτε πρὸς καιρὸν πιστεύσαντες αὐτῷ , καὶ ἀπὸ ψυχρᾶς , ἵν´ οὕτως εἴπω , θερμότητος . Ὅρα δὲ ἀνοησίαν . Δέον γὰρ ἐρωτῆσαι , καὶ μαθεῖν τὰ ἀγνοούμενα , οἱ δὲ ἀποπηδῶσι , καὶ οὐδὲν πνευματικῶς ἐκλαιμβάνονται ἀλλὰ πάντα κατὰ τὸ φαινόμενον . Ἐπεὶ γὰρ σάρκα ἤκουον , ἐνό - [ μιζον , ὅτι σαρκοφάγους αὐτοὺς ἀναγκάζει γενέσθαι καὶ αἱμοβόρους . Οἱ δὲ πνευματικῶς νοοῦντες ἡμεῖς , αὖτε σαρκοφάγοι ἐσμὲν , καὶ μᾶλλον ἁγιαζόμεθα διὰ τῆς τοιαύτης τροφῆς . Θέλων δὲ δεῖξαι αὐτοῖς , ὅτι ὡς Θεὸν οὐδὲν αὐτὸν λανθάνει τῶν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν , φησί · « Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; » Ἐὰν οὐν ἴδητε εἰς οὐρανὸν ἀνερχόμενον ἐμὲ , τὸν φαινόμενον Υἱὸν ἀνθρώπου , ὅπου ἦν τὸ πρότερον ὡς Θεός ; Ὁ γὰρ αὐτὸς ἀναβαίνει ὡς ἄνθρωπος , ὅπου ᾖν τὸ πρότερον ὡς Θεός . οὗτο δὲ εἶπεν , ἵνα ἀπαγάγῃ αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ νομ ειν αὐτὸν εἶναι υἱὸν Ἰωε σήφ , Ὁ γὰρ πιστεύσας , ὅτι ἐν οὐρανῷ ἦν τὸ πρότερον , πάντως δήπου πιστεύσει αὐτὸν μηδὲ τοῦ Ἰωσὴφ υἱὸν εἶναι , ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ · καὶ λοιπὸν πεισθήσεται τοῖς παρ´ αὐτοῦ λεγομένοις . Ἀκούων δὲ , ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν οὐρανῷ ἦν τὸ πρότερον , μὴ νόμιζε ὅτι ἐξ οὐρανοῦ κατέβη τὸ σῶμαοῦτο γὰρ Μαρκέλλου τοῦ αἱρεσιάρχου καὶ Ἀπολιναρίου τὸ παραλήρημα · ἀλλ´ ἐπειδὴ εἶς καὶ ὁ αὐτὸς ἦν Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ Θεὸς Λόγος , λέγεται , καθὰ εἴπομεν , ἀναβαίνειν ὡς ἄνθρωπος , ὅπου ἦν τὸ πρότερον ὡς Θεός . « Τὸ πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν · ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν . Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν , πνεῦμά ἐστι καὶ ζωή ἐστιν , Ἀλλ´ εἰσίν τινες ἐξ ὑμῶν οἱ οὐ πιστευουσιν . ἔδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς , τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες , καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν . » Ἐπειδὴ , ὡς πολλάκις εἴπομεν , σαρκικως
Lemmas: σκανδαλίζω μᾶλλον ; καί γάρ ὁ μαθητής αὐτός ἀκούω , εἶπον · « Σκληρός εἰμί ὁ λόγος οὗτος · τι-δυναω αὐτός ἀκούω ; » τις οὖν ὁ κέρδος ἐκ οὗτος ὁ ῥῆμα ; καί μάλα πολύς καί μέγας . ἐπεί γάρ σωματικός τροφή μιμνήσκω συνεχῶς , καί ὁ μάννα εἰς μέσος προφέρω , δείκνυμι αὐτός , ὅτι . πᾶς ἐκεῖνος τύπος εἰμί καί σκιά , ὁ νῦν δέ παρ´ αὐτός λέγω οὗτος , εἰμί ὁ ἀλήθεια , οὗτος ἕνεκα οὗτος λέγω , καί τροφή πνευματικός μιμνήσκω , ἵνα πείθω αὐτός ἀπό ὁ αἰσθητής ποσός ἀνανεύω , καί ὁ τύπος μέν καί ὁ σκιά καταφρονέω , ὁ δέ ἀλήθεια προστρέχω . Ἀλ ἐκεῖνος μηδείς ὑπέρ ὁ αἴσθησις νοέω δύναμαι , οὔτε . βελτιόω , καί μᾶλλον ἀποπηδάω καί φημί · « Σκληρός εἰμί ὁ λόγος οὗτος , » ἀντί ὁ , τραχύς , ἀπαράδεκτος . Τῖς γάρ σαρκικός εἰμί , δύναμαι παραδέχομαι πνευματικός τροφή , καί ἄρτος ἐξοὐρανοῦ καταβαίνω , καί σάρξ ἐσθίω ; ὅταν δέ ἀκούω , ὅτι ὁ μαθητής αὐτός ἀποπηδάω , μή ὁ εἰμί μαθητής νοέω , ἀλλά ὁ εἰς τάξις μαθητής αὐτός ἀκολουθέω , καί ὁ φαίνω μόνος σχηματίζω , ὅτι διδάσκω παρ´ αὐτός . καί γάρ ἐν ὁ μαθητής εἰμί τις , οἷ , ὡς μέν πρός ὁ ὄχλος συγκρίνω , λέγω αὐτός μαθητής · παραμένω γάρ αὐτός πλείων καιρός , ἤ2 ὁ ὄχλος · ὡς δέ πρός ὁ ἀληθινός αὐτός μαθητής παρεξετάζω , οὐδείς εἰμί ἄξιος , ἅτε πρός καιρός πιστεύω αὐτός , καί ἀπό ψυχρός , ὅς οὕτως εἶπον , θερμότης . Ὅρας δέ ἀνοησία . Δέος γάρ ἐρωτάω , καί μανθάνω ὁ ἀγνοέω , ὁ δέ ἀποπηδάω , καί οὐδείς πνευματικός ἐκλαμβάνω ἀλλά πᾶς κατά ὁ φαίνω . ἐπεί γάρ σάρξ ἀκούω , ἐνό - [ μιζον , ὅτι σαρκοφάγος αὐτός ἀναγκάζω γίγνομαι καί αἱμοβόρος . ὁ δέ πνευματικός νοέω ἐγώ , αὖτε σαρκοφάγος εἰμί , καί μᾶλλον ἁγίζω διά ὁ τοιοῦτος τροφή . Θέλων δέ δείκνυμι αὐτός , ὅτι ὡς θεός οὐδείς αὐτός λανθάνω ὁ ἐν ὁ Καρδία αὐτός , φημί · « οὗτος σύ σκανδαλίζω ; » ἐάν ὀν ὁράω εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι ἐγώ , ὁ φαίνω υἱός ἄνθρωπος , ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ὡς Θεός ; ὁ γάρ αὐτός ἀναβαίνω ὡς ἄνθρωπος , ὅπου εἶμι ὁ πρότερος ὡς Θεός . Ούτο δέ εἶπον , ἵνα ἀπάγω αὐτός ἀπό ὁ νομ ἐν αὐτός εἰμί υἱός Ἰωε σφός , ὁ γάρ πιστεύω , ὅτι ἐν οὐρανός εἰμί ὁ πρότερος , πάντως δήπου πιστεύω αὐτός μηδέ ὁ Ἰωσήφ υἱός εἰμί , ἀλλά ὁ Θεός · καί λοιπός πείθω ὁ παρ´ αὐτός λέγω . ἀκούω δέ , ὅτι ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐν οὐρανός εἰμί ὁ πρότερος , μή νομίζω ὅτι ἐκ οὐρανός καταβαίνω ὁ σῶμαι γάρ Μάρκελλος ὁ αἱρεσιάρχης καί Ἀπολινάριος ὁ παραλήρημα · ἀλ ἐπεί εἰμί καί ὁ αὐτός εἰμί υἱός ὁ ἄνθρωπος καί θεός Λόγος , λέγω , καθά εἶπον , ἀναβαίνω ὡς ἄνθρωπος , ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ὡς Θεός . « ὁ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω · ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς . ὁ ῥῆμα ὁ ἐγώ λαλέω σύ , πνεῦμα εἰμί καί ζωή εἰμί , Ἀλ εἰμί τις ἐκ σύ ὁ οὖον πιστεύω . ἐσθίω γάρ ἐκ ἀρχή ὁ Ἰησοῦς , τίς εἰμί ὁ μή πιστεύω , καί τίς εἰμί ὁ παραδίδωμι αὐτός . » ἐπεί , ὡς πολλάκις εἶπον , σαρκικώς