cogPG.PG123 293
ἀναστῆναι . Καὶ παρρησίᾳ τὸν λόγον ἐλάλει , καὶ προσλαβόμενος αὐτὸν ὁ Πέτρος , ἤρξατο ἐπιτιμᾶν αὐτῷ . Ὁ δὲ ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδὼν τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ , ἐπετίμησε τῷ Πέτρῳ , λέγων · Ὑπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ , ὅτε οὓ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων . » Ὅτε κατέσχεν αὐτοὺς ὁμολογήσαντας , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς Χριστὸς , τότε αὐτοῖς ἑκκαλύπτει καὶ τὸ τοῦ σταυροῦ μυστήριον , εἰ καὶ μὴ γυμνῶς πάντη · οὐδὲ γὰρ , οὐδὲ οὕτω συνίεσαν πί λένιι . οὐδὲ ἐνόουν τί ἐστι τὸ ἀναστῆναι , ἀλλὰ´ ἐνόμιζον κρεῖττον εἶναι τὸ μηδ´ ὄλως πμθεῖν . Διὸ καὶ δ Πέτρος ἄρχεται μέμφεσθαι αὐτῷ , ὡς εἰς θάνατον ῥίπτοντι ἑαυτὸν , ἐξὸν μηδὲν παθεῖν . Ὁ δὲ Κύριος δαικνύων , ὅτι ἐπὶ σωτηρίᾳ τὸ αὐτοῦ πάθος γενήσεται , καὶ ὅτι ὁ Σατανᾶς μόνος οὐ θέλει αὐτὸν παθεῖν , ἵνα » μὴ σώσῃ τοὺς ἀνθρώπους , Σατανᾶν ὀνομάζει τὸν Πέτρον , ὡς τὰ τοῦ Σατανᾶ φρονοῦντα , καὶ μὴ θέλοντα αὐτὸν παθεῖν , ἀλλὰ ἀντικείμενον αὐτῷ.ατανδς γὰρ , ἀντικείμενος ἑρμηνεύεται . Ὑπαχε δὲ ὀπίσω μου , φησί , τουτέστιν , Ἀκολούθει τῷ θελήματί μου , καὶ μὴ ἀντιτάττου , μηδὲ ἐναντίος ἔρχου ἐμοὶ , ἀλλὰ´ ὁπίσω μου ἀκολούθει . Τὰ τῶν ἀνθρώπων ἄὲ φησὶ φρονεῖν τὸν Πέτρον , καθὸ ταπαινά τινα φρονοῦν καὶ σαρκικά , ἤθελεν ἐν ἀνέσει εἶναι τὸν Κύριον , καὶ μὴ σταυρωθῆναι καὶ παιρασμῷ ἐμπεσεῖν ὑπὲρν τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας . « Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ , εἶπαν μὐτοῖς · Ὅστις θέλει ῥπίσω μου ἀκολουθεῖν , ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν , καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὑτοῦ , καὶ ἀκολουθείτω μοι . Ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι , ἀπολέσει αὐτήν · ὃς δ´ ἃν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ Κνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ Εαγγελίου , οὗτος σώσει αὐτήν . Τί γὰρ ὡφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον , καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ; » Ἐπειδήπερ ὁ Πέτρος ἐπετίμησεν αὐτῷ ὡς θέλοντι στφυρωθῆναι , προσκ-λεῖται τὸν ὄχλον , καὶ ἐν ἐπηκόῳ πάντων , πρὸς τὸν Πέτρον τὸ πλέον ἀποτεινόμενος , φησί · Σύ μοι μέμφῃ , ὧ Πέτρε , ὅτι τὸν σταυρὸν αἱροῦμαι ; ἐγὼ ἂέ σοι λέγω , ὅτι οὐδὲ σὺ οὐδὲ ἄλλος τις σωθήσεται , ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἀληθείας . Ὅρα δὲ ὅτι οὔκ εἷπεν ὡς , ΚΔν μὴ θέλῃ τις , ἀποθνησκέτω , ἀλλὰ´ , Ὅστις θέλει . Οὐδένα γὰρ , φησὶ , βιάζομαι . Ἐπὶ γὰρ ἀγαθὰ καλῶ , οὐκ ἑπὶ κακὰ , ἵνα καὶ ἀναγκάσω · ὡστε εἴ τις οὐ θέλει , οὐδὲ ἄξιός ἐστι τούτων . Τί δέ ἐστι τὸ ἀπαρνήσασθαι ἑαυτὸν , οὕτως ἂν μάθοιμεν , ἀὰν γνῶμεν τί ἐστι τὸ ἀρνήσασθαι ἕτερον . Ὁ ἀρνούμενος ἕτερον , ἀδελφὸν τυχὸν , ἢ οἰκέτην , ἢ πατέρα , κἂν μαστιζόμενον Ιδοι , κἂν φονευόμενον , οὐκεπιστρέφεται , οὐ συμπάσχει , κτε ἅπαξ ἀλλοτριωθείς . Οὔτως οὖν καὶ ἡμᾶς βούλεται τοῦ ἡμετέρου σώματος ἀφειδεῖν , ἵνα κἂν μαστίζωσι , κἂν ὁτιοῦν ποιῶσι , μὴ φειδώμεθα . Ἀράτω δὲ πὸν σταυρὸν , τουτέστι , τὸν ἐπονείδιστον θάνατον · ἐπονειδιστος γὰρ ἐδόκει τότε ὁ σταυρός . Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ σταυροῦνται διὰ τὸ λῃσταὶ εἶναι , προστίθησιν ὅτι μετὰ τοῦ σταυρωθῆναι , καὶ τὴν ἄλληνάρετήν δεῖ ἔχειν . Τοῦτο γάρ ἐστι τὸ , Καὶ ἀκολουθείτω μοι . Ἐπεὶ δὲ ἐδόκει βαρὺ εἶναι τοῦτο καὶ ἀπηνὲς , ὃ προσέταττεν ,
Lemmas: ἀνίστημι . καί παρρησία ὁ λόγος λαλέω , καί προσλαμβάνω αὐτός ὁ Πέτρος , ἄρχω ἐπιτιμάω αὐτός . ὁ δέ ἐπιστρέφω καί εἶδον ὁ μαθητής αὐτός , ἐπιτιμάω ὁ Πέτρος , λέγω · ὑπάγω ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς , ὅτε ἕ φρονέω ὁ ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος . » ὅτε κατέχω αὐτός ὁμολογέω , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ἀληθινός Χριστός , τότε αὐτός ἐκκαλύπτω καί ὁ ὁ σταυρός μυστήριον , εἰμί καί μή γυμνός πάντῃ · οὐδέ γάρ , οὐδέ οὗτος συνίημι πεῖ λένιος . οὐδέ νοέω τίς εἰμί ὁ ἀνίστημι , ἀλλά νομίζω ἀγαθός εἰμί ὁ μηδ´ ὅλως πέμπω . Διὸ καί δ Πέτρος ἄρχω μέμφομαι αὐτός , ὡς εἰς θάνατος ῥίπτω ἑαυτοῦ , ἔξεστι μηδείς πάσχω . ὁ δέ Κύριος δαικνυω , ὅτι ἐπί σωτηρία ὁ αὐτός πάθος γίγνομαι , καί ὅτι ὁ Σατανᾶς μόνος οὖον ἐθέλω αὐτός πάσχω , ἵνα » μή σῴζω ὁ ἄνθρωπος , Σατανᾶς ὀνομάζω ὁ Πέτρος , ὡς ὁ ὁ Σατανᾶς φρονέω , καί μή ἐθέλω αὐτός πάσχω , ἀλλά ἀντίκειμαι αὐτῷ.ατανδς γάρ , ἀντίκειμαι ἑρμηνεύω . Ὑπαχε δέ ὀπίσω ἐγώ , φημί , τουτέστιν , ἀκολουθέω ὁ θέλημα ἐγώ , καί μή ἀντιτάσσω , μηδέ ἐναντίος ἔρχομαι ἐγώ , ἀλλά ὀπίσω ἐγώ ἀκολουθέω . ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀεί φημί φρονέω ὁ Πέτρος , καθό ταπαινά τις φρονέω καί σαρκικός , ἐθέλω ἐν ἄνεσις εἰμί ὁ κύριος , καί μή σταυρόω καί περασμός ἐμπίπτω ὑπερνέω ὁ ὁ κόσμος σωτηρία . « καί προσκαλέω ὁ ὄχλος σύν ὁ μαθητής αὐτός , εἶπον μέτειμι · ὅστις ἐθέλω ῥίπτω ἐγώ ἀκολουθέω , ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , καί ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός , καί ἀκολουθέω ἐγώ . ὅς γάρ εἄν ἐθέλω ὁ ψυχή αὐτός σῴζω , ἀπόλλυμι αὐτός · ὅς δδʹ ἄν ἀπόλλυμι ὁ ψυχή αὐτός Κνεκεν ἐγώ καί ὁ Εαγγελίου , οὗτος σῴζω αὐτός . τις γάρ ὠφελέω ἄνθρωπος ἐάν κερδαίνω ὁ κόσμος ὅλος , καί ζημιόω ὁ ψυχή αὐτός ; ἢ τίς δίδωμι ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα ὁ Ψυχή αὐτός ; » ἐπειδήπερ ὁ Πέτρος ἐπιτιμάω αὐτός ὡς ἐθέλω στύφω , προσκαλέω ὁ ὄχλος , καί ἐν ἐπήκοος πᾶς , πρός ὁ Πέτρος ὁ πλέω ἀποτείνω , φημί · σύ ἐγώ μέμφομαι , ἵημι Πέτρος , ὅτι ὁ σταυρός αἱρέω ; ἐγώ ἀεί σύ λέγω , ὅτι οὐδέ σύ οὐδέ ἄλλος τις σῴζω , ἐάν μή ἀποθνῄσκω ὑπέρ ὁ καλός καί ὁ ἀλήθεια . Ὅρας δέ ὅτι οὐ ἕπω ὡς , ΚΔν μή ἐθέλω τις , ἀποθνῄσκω , ἀλλά , ὅστις ἐθέλω . οὐδείς γάρ , φημί , βιάζομαι . ἐπί γάρ ἀγαθός καλέω , οὐ ἐπί κακός , ἵνα καί ἀναγκάζω · ὡστε εἰμί τις οὖον ἐθέλω , οὐδέ ἄξιος εἰμί οὗτος . τις δέ εἰμί ὁ ἀπαρνέομαι ἑαυτοῦ , οὕτως εἄν μανθάνω , ἀάω γιγνώσκω τίς εἰμί ὁ ἀρνέομαι ἕτερος . ὁ ἀρνέομαι ἕτερος , ἀδελφός τυγχάνω , ἢ οἰκέτης , ἢ πατήρ , κἀν μαστίζω ὁράω , κἀν φονεύω , ουκεπιστρεφω , οὖον συμπάσχω , κτῶ ἅπαξ ἀλλοτριόω . οὔτως οὖν καί ἐγώ βούλομαι ὁ ἡμέτερος σῶμα ἀφειδέω , ἵνα κἀν μαστίζω , κἀν ὁστισοῦν ποιέω , μή φείδομαι . ἀείρω δέ πως σταυρός , τουτέστι , ὁ ἐπονείδιστος θάνατος · επονείδιστος γάρ δοκέω τότε ὁ σταυρός . ἐπεί δέ πολύς σταυρόω διά ὁ λῃστής εἰμί , προστίθημι ὅτι μετά ὁ σταυρόω , καί ὁ ἄλληνάρετήν δεῖ ἔχω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , καί ἀκολουθέω ἐγώ . ἐπεί δέ δοκέω βαρύς εἰμί οὗτος καί ἀπηνής , ὅς προστάσσω ,