cogPG.PG123 458
πῶς συνέχομαι ἕως οὗ τελεσθῇ ; » Πῦρ νοεῖται μὲν καὶ τὸ κήρυγμα , ὁ λόγος γὰρ πῦρ κατεσθίων πᾶν ὑλῶδες καὶ συρφετῶδες νόημα , καὶ τὰ εἴδωλα ἐξαφανίζων ὁποίας ἂν ὕλης εἶεν . Νοεῖται δὲ καὶ ὁ ζῆλος ἃ ὑπὲρ τοῦ καλοῦ ἐν ἑκάστῳ ἡμῶν ἀναπτόμενος · τάχα δὲ καὶ οὗτος διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ γινόμενος , οὐκ ἀπέοικε τοῦ προτέρου · τούτῳ δὴ τῷ πυρὶ βούλεται ὁ Κύριος ἀνάπτεσθαι τὰς καρδίας ἡμῶν · δεῖ γὰρ ἡμᾶς ζῆλον διάπυρον ὑπὲρ τοῦ καλοῦ ἔχειν · τὸ γὰρ , τί θέλω , ἀντὶ τοῦ , πόσον θέλω , εἰ ἤδη ἀνήφθη ; Ἐπισπεύδει γὰρ τὴν ἄναψιν τούτου τοῦ πυρὸς , καθὼς καὶ ὁ Παῦλος λέγει · Τῷ πνεύματι ζέοντες . Καὶ πάλιν · Ζηλῶ γὰρ ὑμᾶς Θεοῦ ζήλῳ . Βάπτισμα Δὲ τὸν θάνατον ἑαυτοῦ λέγει . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ πυρ τοῦτο οὐκ ἄλλως ἔμελλεν ἀναφθήναι , εἰ μὴ μετὰ τὸν θάνατον αὐτοῦ · καὶ γὰρ ἔκτοτε τὸ κήρυγμα καὶ ὁ ζῆλος ηὐξήθη · διὰ τοῦτο ἐπάγει καὶ περὶ τοῦ θανάτου , ὀνομάζων αὐτὸν βάπτισμα . Ἐπιθυμῶν δὲ τούτου σφόδρα , φησί · Καὶ πῶς συνέχομαι , ἀντὶ τοῦ , πόσον φροντίζω καὶ θλίβομαι , ἕως οὐ τελεσθῇ ; Διψῶ γὰρ τὸν ὑπὲρ τῆς πάντων σωτηρίας θάνατον Πῦρ δὲ ἦλθε βαλεῖν ὁ Κύριος , οὐ μόνον ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν , εἰς ἣν ὁ λόγος καὶ ἡ πίστις ἡπλώθη , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τὴν ἑκάστου ψυχὴν , γῆν μὲν οὖσαν ἀκανθηφόρον καὶ ἄκαρπον , ὑπὸ δὲ τοῦ θείου λόγου ὥσπερ πυρὸς διακαιομένην , καὶ δεκτικὴν γινομένην τῶν δαίων σπερμάτων , καὶ καρποφοροῦσαν πνευματικῶς . Ὅταν γὰρ ἅψηται τινος ψυχῆς ἀοράτως ἡ θεία χάρις , δοκεῖ φλέγεσθαι τῷ Θεοῦ πόθῳ , ὡς οὐκ ἔστιν εἰπεῖν , ὥσπερ ἀμέλει καὶ οἱ περὶ Κλεόπαν τῷ τοιούτῳ πυρὶ τῆς τοῦ Θεοῦ ὑποφλεγόμενοι ἀοράτως χάριτος , Οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν ἔλεγον . Εἴτις οὗν ἔπαθε τὸ τοιοῦτον πάθος , εἴσεται τὸ λεγόμενον . Πάσχουσι δὲ πολλοὶ καὶ πολλάκις ἀναχινωσκοωένων θείων Γραφῶν , ἢ βίων ἁγίων Πατέρων , ἢ παραινούντων τινῶν καὶ διδασκόντων , διακαιόμενοι πρὸς τὸ καλὸν τὰς ψυχὰς . καὶ οἱ μὲν ἄχρι τέλους , οἱ δὲ παραυτίκα ἀποψυχραίνονται « Δοκεῖτε , ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῆ · Οὐχί , λέγω ὑμῖν , ἀλλ´ ἡ διαμερισμόν · ἔσονται γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν πέντε ἐν οἴκῳ ἐνὶ διαμεμερισμένοι , τρεῖς ἐπὶ δυσὶ , καὶ δύο ἐπὶ τρισὶν διαμερισθήσονται , πατὴρ ἐπὶ υἱῷ , καὶ υἱὸς ἐπὶ πατρί · μήτηρ ἐπὶ θυγατρὶ , καὶ θυγάτηρ ἐπὶ μητρί · πενθερὰ ἐπὶ τὴν νύμφην αὐτῆς , καὶ νύμφη ἐπὶ τὴν πενθεράν αὐτῆς . » Χριστὸς μέν ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν , πλὴν , Οὐκ ἦλθον , φησὶν , εἰρήνην δοῦναι . Ὅθεν αἰνίγματι ἔοικε τὸ λεγόμενον . Λέγομεν οὗν , ὡς οὐ πᾶσα εἰρήνη ἄψογος καὶ καλὴ , ἀλλ´ ἔστιν ἐπισφαλὴς πολλάκις , καὶ πόῤῥω τῆς θείας ἀγάπης βάλλουσα · οἷον ὅταν εἰρηνεύωμεν , καὶ συμφωνῶμεν ἐπὶ καταλύσει τῆς ἀληθείας · ταύτην οὖν τὴν εἰρήνην οὐκ ἦλθε δοῦναι Χριστὸς , τουναντίον μὲν οὖν βούλεται ἡμᾶς διαφέρεσθαι πρὸς ἀλλήλους ὑπὲρ τοῦ καλοῦ , ὃ καὶ ἐν τῷ διωγμῷ γέγονεν · ἐν ἑνὶ γὰρ οἴκῳ πατὴρ Ἕλλην υἱῷ πιστῷ διεφέρετο , καὶ μήτηρ θυγατρί , καὶ τὸ ἔμπαλιν . Πῶς δὲ εἰπών πέντε ἐν ἑνὶ οἰκῳ μὴ ΓὴώΙ . Η ζΝ ΓἱΙ .
Lemmas: πῶς συνέχω ἠώς ὅς τελέω ; » πῦρ νοέω μέν καί ὁ κήρυγμα , ὁ λόγος γάρ πῦρ κατεσθίω πᾶς ὑλώδης καί συρφετώδης νόημα , καί ὁ εἴδωλον ἐξαφανίζω ὁποῖος εἄν ὕλη ἄγω . νοέω δέ καί ὁ ζῆλος ὁ ὑπέρ ὁ καλός ἐν ἕκαστος ἐγώ ἀνάπτω · τάχα δέ καί οὗτος διά ὁ λόγος ὁ Θεός γίγνομαι , οὐ ἀπέοικα ὁ πρότερος · οὗτος δή ὁ πῦρ βούλομαι ὁ Κύριος ἀνάπτω ὁ Καρδία ἐγώ · δεῖ γάρ ἐγώ ζῆλος διάπυρος ὑπέρ ὁ καλός ἔχω · ὁ γάρ , τίς ἐθέλω , ἀντί ὁ , πόσος ἐθέλω , εἰμί ἤδη ἀνάπτω ; ἐπισπεύδω γάρ ὁ ἄναψις οὗτος ὁ πυρός , καθώς καί ὁ Παῦλος λέγω · ὁ πνεῦμα ζέω . καί πάλιν · ζηλόω γάρ σύ Θεός ζῆλος . Βάπτισμα δέ ὁ θάνατος ἑαυτοῦ λέγω . ἐπεί γάρ ὁ πυρ οὗτος οὐ ἄλλως μέλλω ἀνάπτω , εἰμί μή μετά ὁ θάνατος αὐτός · καί γάρ ἔκτοτε ὁ κήρυγμα καί ὁ ζῆλος αὐξάνω · διά οὗτος ἐπάγω καί περί ὁ θάνατος , ὀνομάζω αὐτός βάπτισμα . ἐπιθυμέω δέ οὗτος σφόδρα , φημί · καί πῶς συνέχω , ἀντί ὁ , πόσος φροντίζω καί θλίβω , ἠώς οὖον τελέω ; διψάω γάρ ὁ ὑπέρ ὁ πᾶς σωτηρία θάνατος πῦρ δέ ἔρχομαι βάλλω ὁ Κύριος , οὖον μόνος ἐπί πᾶς ὁ γῆ , εἰς ὅς ὁ λόγος καί ὁ πίστις ἁπλόω , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἕκαστος ψυχή , γῆ μέν εἰμί ἀκανθηφορέω καί ἄκαρπος , ὑπό δέ ὁ θεῖον λόγος ὥσπερ πυρός διακαίω , καί δεκτικός γίγνομαι ὁ δαίω σπέρμα , καί καρποφορέω πνευματικός . ὅταν γάρ ἅπτω τις Ψυχή ἀόρατος ὁ θεῖος χάρις , δοκέω φλέγω ὁ Θεός πόθος , ὡς οὐ εἰμί εἶπον , ὥσπερ ἀμελέω καί ὁ περί Κλεόπας ὁ τοιοῦτος πῦρ ὁ ὁ Θεός ὑποφλέγω ἀόρατος χάρις , οὐ ὁ καρδία ἐγώ καίω εἰμί ἐν ἐγώ λέγω . ἔστις ἐν πάσχω ὁ τοιοῦτος πάθος , εἶμι ὁ λέγω . πάσχω δέ πολύς καί πολλάκις ἀναχινωσκοωένων θεῖον Γραφής , ἢ Βίων ἅγιος Πατέρων , ἢ παραινέω τις καί διδάσκω , διακαίω πρός ὁ καλός ὁ ψυχή . καί ὁ μέν ἄχρι τέλος , ὁ δέ παραυτίκα ἀποψυχραίνομαι « δοκέω , ὅτι εἰρήνη παραγίγνομαι δίδωμι ἐν ὁ γῆ · οὐ , λέγω σύ , ἀλ ὁ διαμερισμός · εἰμί γάρ ἀπό ὁ νῦν πέντε ἐν οἶκος ἐν διαμερίζω , τρεῖς ἐπί δύο , καί δύο ἐπί τρεῖς διαμερίζω , πατήρ ἐπί υἱός , καί υἱός ἐπί πατήρ · μήτηρ ἐπί θυγάτηρ , καί θυγάτηρ ἐπί μήτηρ · πενθερά ἐπί ὁ νύμφη αὐτός , καί νύμφη ἐπί ὁ πενθερά αὐτός . » Χριστός μέν εἰμί ὁ εἰρήνη ἐγώ , πλήν , οὐ ἔρχομαι , φημί , εἰρήνη δίδωμι . ὅθεν αἴνιγμα ἔοικα ὁ λέγω . λέγω ἐν , ὡς οὖον πᾶς εἰρήνη ἄψογος καί κάλως , ἀλ εἰμί ἐπισφαλής πολλάκις , καί πόρρω ὁ θεῖος ἀγάπη βάλλω · οἷος ὅταν εἰρηνεύω , καί συμφωνέω ἐπί καταλύω ὁ ἀλήθεια · οὗτος οὖν ὁ εἰρήνη οὐ ἔρχομαι δίδωμι Χριστός , τουναντίον μέν οὖν βούλομαι ἐγώ διαφέρω πρός ἀλλήλων ὑπέρ ὁ καλός , ὅς καί ἐν ὁ διωγμός γίγνομαι · ἐν εἷς γάρ οἶκος πατήρ Ἕλλην υἱός πιστός διαφέρω , καί μήτηρ θυγάτηρ , καί ὁ ἔμπαλιν . Πῶς δέ εἶπον πέντε ἐν εἷς οἶκος μή Γῶ . ὁ ζΝ ΓΙ .