cogPG.PG123 258
Ὁ δὲ Χριστὸς ἐπιστομίζει αὐτὸν , ἵνα μάθωαεν ἀτι κἂν ἀληθῆ λέγωσιν οἱ δαίμονες , ἐπιστομιστέοι . Ῥίπτει δὲ αὐτὸν τὸ δαιμόνιον καὶ σπαράσσει , ὡς ἂν οἱ βλέποντες , ἰδόντες ποίου κακοῦ ἐλευθεροῦ ται ὁ ἄνθρωπος , πιστεύσωσι διὰ τὸ θαῦμα τΚαὶ εὐθέως ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθὼν , ἦλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου , μετὰ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου . Ἡ δὲ πενθερὰ τοῦ Σίμωνος κατκκειτο πυρέσσουσα , καὶ εὐθέως λέγουσιν αὐτῷ περὶ αὐτῆς . Καὶ προσελθὼν ἤγειρεν αὐτὴν , κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς , καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς εὐθέως , καὶ διηκόνει αὐτοῖς . » Ἀνεχώρησεν ὡς εἰωθὼς ἦν τῷ Σαββάτῳ πρὸς τῇ ἑσπέρᾳ ἐπὶ ἑστίασιν εἰς τὸν οἶκον τῶν μαθητῶν · ἡ δὲ ὀφείλουσα διακονεῖν , κατείχετο πυρετῷ , ἀλλ´ ἐκεῖνος ἰᾶται αὐτήν · ἡ δὲ διακονεῖ αὐτοῖς · δεικνύντος τοῦ λόγου ὅτι , ἐὰν κατεχόμενον νοσήματι ἰάσηταί σε ὁ Θεὸς , τῇ ὑγεία κέχρησο πρὸς τὴν τῶν ἁγίων διακονίαν , καὶ πρὸς ὑπηρεσίαν τοῦ Θεοῦ . Πυρέσσει δὲ καὶ ὁ θυμούμενος · ὃς ἀπὸ τοῦ θυμοῦ προπετής ἐστι τὴν χεῖρα · ἀλλ´ ἀὰν ὁ Λόγος κρατήσῃ τῆς χειρὸς αὐτοῦ , καὶ μὴ προπετῶς ἐκτείνῃ αὐτὴν , διακονεῖ τῷ Λόγῳ ὁπυρέσσων τέως ὑπὸ τοῦ θυμοῦ · ὁ γὰρ θυμώδης , ἐὰν κρατήσῃ αὐτοῦ τῆς χειρὸς ὁ Λόγος , ἀνίοταται , καὶ τότε διακονεῖ τῷ Λόγῳ ὁ θυμός . « Ὁψίας δὲ γενομένης , ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος , ἔφερον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας , καὶ τοὺς . δαιμονιζομένους · καὶ ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη ἡν πρὸς τὴν θύραν , καὶ ἐθεράπευσε πολλοὺς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις , καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλε , καὶ οὐκ ἤφιε λαλεῖν τὰ δαιμόνια ὅτι Κδεισα αὐτόν . » Οὐχ ἁπλῶς πρόσκειται τὸ , Ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος , ἀλλ´ ἐπειδὴ ἐνόμιζον μὴ ἐξεῖναι τινι θεραπεύειν τῇ ἠμέρᾳ τοῦ Σαββάτου , τούτου ἕνεκεν ἀνέμενον τὴν τοῦ ἡλίου δύσιν , καὶ τότε ἔφερον τοὺς θεραπευθησομένους · πολλοὺς δὲ ἐθεράπευσεν , ἀντὶ τοῦ , πάντας · οἱ γὰρ πάντες , πολλοί · ἢ οὐ πάντας ἐθεράπευσεν , ἦσαν γάρ τινες ἄπιστοι , οἶ οὐκ ἐθεραπεύθησαν διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν , ἀλλὰ πολλοὺς ἰάσατο ἐκ τῶν προσαχθέντων , δηλονότι τοὺς πίστιν ἔχοντας . Οὐκ ἠφίει δὲ τὰ δαιμόνια λαλεῖν , καθὼς εἶπον , διδάσκων
Lemmas: ὁ δέ Χριστός ἐπιστομίζω αὐτός , ἵνα μανθάνω ἄγαλμα κἀν ἀληθής λέγω ὁ δαίμων , ἐπιστομίζω . ῥίπτω δέ αὐτός ὁ δαιμόνιον καί σπαράσσω , ὡς εἄν ὁ βλέπω , ὁράω ποῖος κακός ἐλευθερόω ὁ ὁ ἄνθρωπος , πιστεύω διά ὁ θαῦμα τΚαὶ εὐθύς ἐκ ὁ συναγωγή ἐξέρχομαι , ἔρχομαι εἰς ὁ οἰκίον Σίμων καί Ἀνδρέας , μετά Ἰάκωβος καί Ἰωάννης . ὁ δέ πενθερά ὁ Σίμων κατάκειμαι πυρέσσω , καί εὐθύς λέγω αὐτός περί αὐτός . καί προσέρχομαι ἐγείρω αὐτός , κρατέω ὁ χείρ αὐτός , καί ἀφίημι αὐτός ὁ πυρετός εὐθύς , καί διακονέω αὐτός . » ἀναχωρέω ὡς ἔθω εἰμί ὁ σάββατον πρός ὁ ἑσπέρα ἐπί ἑστίασις εἰς ὁ οἶκος ὁ μαθητής · ὁ δέ ὀφείλω διακονέω , κατέχω πυρετός , ἀλ ἐκεῖνος ἰάομαι αὐτός · ὁ δέ διακονέω αὐτός · δείκνυμι ὁ λόγος ὅτι , ἐάν κατέχω νόσημα ἰάομαι σύ ὁ θεός , ὁ ὑγεία χράομαι πρός ὁ ὁ ἅγιος διακονία , καί πρός ὑπηρεσία ὁ Θεός . πυρέσσω δέ καί ὁ θυμόω · ὅς ἀπό ὁ θυμός προπετής εἰμί ὁ χείρ · ἀλ ἀάω ὁ Λόγος κρατέω ὁ χείρ αὐτός , καί μή προπετῶς ἐκτείνω αὐτός , διακονέω ὁ Λόγος ὁπυρέσσων τέως ὑπό ὁ θυμός · ὁ γάρ θυμώδης , ἐάν κρατέω αὐτός ὁ χείρ ὁ Λόγος , ἀνίημι , καί τότε διακονέω ὁ Λόγος ὁ θυμός . « ὀψία δέ γίγνομαι , ὅτε δύο ὁ ἥλιος , φέρω πρός αὐτός πᾶς ὁ κακῶς ἔχω , καί ὁ . δαιμονίζομαι · καί ὁ πόλις ὅλος ἐπισυνάγω ἐάν πρός ὁ θύρα , καί θεραπεύω πολύς κακῶς ἔχω ποικίλος νόσος , καί δαιμόνιος πολύς ἐκβάλλω , καί οὐ εφιός λαλέω ὁ δαιμόνιος ὅτι Κδεισα αὐτός . » οὐχ ἁπλόος πρόσκειμαι ὁ , ὅτε δύο ὁ ἥλιος , ἀλ ἐπεί νομίζω μή ἔξεστι τις θεραπεύω ὁ ἠμέρα ὁ Σάββατο , οὗτος ἕνεκα ἀνίημι ὁ ὁ ἥλιος δύσις , καί τότε φέρω ὁ θεραπεύω · πολύς δέ θεραπεύω , ἀντί ὁ , πᾶς · ὁ γάρ πᾶς , πολύς · ἢ οὖον πᾶς θεραπεύω , εἰμί γάρ τις ἄπιστος , οἶς οὐ θεραπεύω διά ὁ ἀπιστία αὐτός , ἀλλά πολύς ἰάομαι ἐκ ὁ προσάγω , δηλονότι ὁ πίστις ἔχω . οὐ ἀφίημι δέ ὁ δαιμόνιος λαλέω , καθώς εἶπον , διδάσκω