cogPG.PG123 552
ἀλλήλων · προῦπῆρχον γὰρ ἐν ἔχθρᾳ ὄντες πρὸς ἑαυτούς . Πιλάτος δὲ αυγκαλεσάμενος τοὺς ἀρχιερεῖς , καὶ τοὺς ἄρχοντας , καὶ τὸν λαὸν , εἶπε πρὸς αὐτούς · Προσηνέγκατέ μοι τὸν ἄνθρωπον τοῦτον , ὡς ἀποστράφοντα τὸν λαόν · καὶ ἱδοὺ ἐγὼ ἐνώπιον ὑμῶν ἀνακρίνας , οὐδὲν εὗρον ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ αἴτιον , ὧν κατηγορεῖτε κατ´ αὐτοῦ · ἀλλ´ οὐδὲ Ἡρώδης · ἀνέπεμψα γὰρ ὑμᾶς πρὸς αὐτὸν , καὶ ἰδοὺ οὐδὲν ἄξιον θανάτου ἐστὶν ἐν αὐτῷ πεπραγμένον . Παιδεῦσας οὖν ἀπολύσω . Ἀνάγκην ἐ εἰχον ἀπολύειν Ἀαυτοῖ κατὰ ἑορτὴν ἕνα . Ἀνέκραξαν δὲ παμπληθεὶ λέγοντες · Αἷρε τοῦτον , ἀπόλυσον δὲ ἡμῖν Βαραββᾶν · ὅστις ἦν διὰ στάσιν τινὰ γενομένην ἐν τῇ πόλει , καὶ φόνον , βεβλημένος εἰς φυλακήν . Πάλιν οὖν ὁ Πιλάτος προσεφώνησε , θέλων ἀπολῦσαι τὸν Ἰησοῦν . Οἱ δὲ κπαφώνουν λέγοντες · Σταύρωσον , σταύρωσον αὐτόν . Ὁ δὲ τρίτον εἶπε πρὸς αὐτούς · Τί γὰρ κακὸν ἐποίησεν οὗτος ; οὐδὲν αἴτιον θανάτου εὖρον ἐν αὐτῷ . Παιδεύσας οὖν αὐτὸν ἀπολύσω . Οἰ δὲ ἐπέκειντο φωναῖς μεγάλαις , αἰτούμενοι αὐτὸν σταυρωθῆναι · καὶ κατίσχυον αἱ φωναὶ αὐτῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων . Ὡ δὲ Πιλάτος ἐπέκρινε γενέσθαι τὸ αἴτημα αὐτῶν . Ἀπέλυσε δὲ τὸν διὰ στάσιν καὶ´ φόνον βεβλημένον εἰς τὴν φυλακὴν , ὃν ᾐτοῦντο · τὸν δὲ Ἰησοῦν παρέδωκε τῷ θελήματι αὐτῶν . Καὶ ὡς ἀπήγαγον αὐτὸν , ἐπιλαβόμενοι Σίμωνός τινος τοῦ Κυρηναίου ἐρχομένου ἀπ´ ἀγροῦ , ἐπέθηκαν αὐτῷ τὸν σταυρὸν φέρειν ἀπίσω τοῦ Ἰησοῦν . ἠκολούθει δὲ αὐτῷ πολὺ πλῆθος τοῦ λαοῦ καὶ γυναικῶν , αἱ ἐκόπτοντο , καὶ ἐθρήνοων αὐτὸν . » Ῥωμαῖκῳ νόμῳ ἐπόμενος ὁ Πιλάτος , πέμπει τὸν Κύριον πρὸς Ἡρώδην , τῷ κελεύοντι , ἕκαστον παρὰ τοῦ ἄρχοντος τῆς ἐπαρχίας αὐτοῦ κρίνεσθαι . Διὸ καὶ ὡς Γαλιλαῖον τὸν Ἰησοῦν πέμπει τῷ τῆς Γαλιλαίας ἐπάρχοντι . Ἡρώδης δὲ ἐχάρη ἐπὶ τούτῳ , οὐχ ὡς μέλλων κερδᾶναί τι ψυχωφελὲς ἑκ τῆς θέας τοῦ Ἰησοῦν , ἀλλ´ ἐπειδὴ ἤκουε περὶ αὐτοῦ , ὅτι σοφός ἐστι , καὶ τερατουργὸς , εἰχεν ἀνόητον ἐπιθυμίαν , τὸ φιλόκαινον νοσῶν καὶ αὐτὸς , ὥστε ἰδεῖν σοῦτον τὸν ἀλλόκοτον ἄνθρωπον , καὶ ἀκοῦσαι αὐτοῦ , τί λέγει . Ἠ οὐχὶ τοιαῦτα καὶ νῦν νοσυῦμεν πολλοί · ἐπεθύμει οὖν καὶ αὐτὸς ἰδεῖν σημεῖόν τι ἐκ τοῦ Ἱησοῦ , οὐχ ἵνα πιστεύσῃ , ἀλλ´ ὅπως ἑστιάσῃ τὴν βψιν · ὥσπερ ἐν τοῖς θεάτροις ὁρῶμεν τοὺς θαυμαποποιοὺς , ὄφεις καταπίνειν φαντάζοντας , καὶ ξίφη , καὶ τοιαῦτα , καὶ θαυμάζομεν . Σχεδὸν γὰρ ἐνόμιζον τὸν Ἰησοῦν εἶναι τοιοῦτόν τινα . Ἐπηρώτα δὲ αὐτὸν ἐν λόγοις ἱκανοῖς , οὕτω πως εἰρωνικῶς πρὸς αὐτὸν διακείμενος , καὶ τὸ ὅλον μυκτηρίζων αὐτόν . Διὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς οὐδὲν ἀποκρίνεται . Οἶδε γὰρ πότε δεῖ ἀποκρίνασθαι , ὁ πάντα ἐν λόγῳ ποιήσας , καὶ μαρτυρηθεὶς ὑπὸ Δαυΐδ , ὅτι « Οἰκονομήσει τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει . » Τί γὰρ δεῖ ἀποκρίνεσθαι τῷ μὴ ἐρωτῶντι διὰ τὸ μαθεῖν ; τί δὲ δεῖ βάλλειν τοὺς μαργαρίτας ἔμπροσθεν τῶν χοίρων ; Μᾶλλον μὲν οὐν , ὡς καὶ ἀνωτέρω εἰρήκαμεν , φιλανθρωπίας ἐστὶ τὸ σιγᾷν ἐν τοῖς τοιούτοις . Ὁ γὰρ ῥηθεὶς λόγος πρὸς τῷ μηδὲν ὠφελῆσαι , ἔτι καὶ κατακρίσεως πρόξενός ἐστι
Lemmas: ἀλλήλων · προυπαρχω γάρ ἐν ἔχθρα εἰμί πρός ἑαυτοῦ . Πιλάτος δέ αυγκαλεσάμενος ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ ἄρχω , καί ὁ λαός , εἶπον πρός αὐτός · προσφέρω ἐγώ ὁ ἄνθρωπος οὗτος , ὡς ἀποστρέφω ὁ λαός · καί ἰδού ἐγώ ἐνώπιος σύ ἀνακρίνω , οὐδείς εὑρίσκω ἐν ὁ ἄνθρωπος οὗτος αἴτιος , ὅς κατηγορέω κατ´ αὐτός · ἀλ οὐδέ Ἡρῴδης · ἀναπέμπω γάρ σύ πρός αὐτός , καί ἰδού οὐδείς ἄξιος θάνατος εἰμί ἐν αὐτός πράσσω . παιδεύω οὖν ἀπολύω . Ἀνάγκη εἰ εἰχω ἀπολύω ααυος κατά ἑορτή εἷς . ἀνακράζω δέ παμπληθεί λέγω · ἀείρω οὗτος , ἀπολύω δέ ἐγώ Βαραββᾶς · ὅστις εἰμί διά στάσις τις γίγνομαι ἐν ὁ πόλις , καί φόνος , βάλλω εἰς φυλακή . πάλιν οὖν ὁ Πιλάτος προσφωνέω , ἐθέλω ἀπολύω ὁ Ἰησοῦς . ὁ δέ κπαφώνουν λέγω · σταυρόω , σταυρόω αὐτός . ὁ δέ τρίτος εἶπον πρός αὐτός · τις γάρ κακός ποιέω οὗτος ; οὐδείς αἴτιος θάνατος εὖρος ἐν αὐτός . παιδεύω οὖν αὐτός ἀπολύω . ὁ δέ ἐπίκειμαι φωνή μέγας , αἰτέω αὐτός σταυρόω · καί κατισχύω ὁ φωνή αὐτός καί ὁ ἀρχιερεύς . εἰμί δέ Πιλάτος ἐπικρίνω γίγνομαι ὁ αἴτημα αὐτός . ἀπολύω δέ ὁ διά στάσις καί φόνος βάλλω εἰς ὁ φυλακή , ὅς αἰτέω · ὁ δέ Ἰησοῦς παραδίδωμι ὁ θέλημα αὐτός . καί ὡς ἀπάγω αὐτός , ἐπιλαμβάνω Σίμων τις ὁ Κυρηναῖος ἐρχόμενος ἀπ´ ἀγρός , ἐπιτίθημι αὐτός ὁ σταυρός φέρω ἀπισόω ὁ Ἰησοῦς . ἀκολουθέω δέ αὐτός πολύς πλῆθος ὁ λαός καί γυνή , ὁ κόπτω , καί ἐθρήνοων αὐτός . » Ῥωμαῖος νόμος ἔπω ὁ Πιλάτος , πέμπω ὁ κύριος πρός Ἡρώδης , ὁ κελεύω , ἕκαστος παρά ὁ ἄρχω ὁ ἐπαρχία αὐτός κρίνω . Διὸ καί ὡς Γαλιλαῖος ὁ Ἰησοῦς πέμπω ὁ ὁ Γαλιλαία ἐπάρχω . Ἡρῴδης δέ χαίρω ἐπί οὗτος , οὐ ὡς μέλλω κερδαίνω τίς ψυχωφελής ἐκ ὁ θέα ὁ Ἰησοῦς , ἀλ ἐπεί ἀκούω περί αὐτός , ὅτι σοφός εἰμί , καί τερατουργός , ἔχω ἀνόητος ἐπιθυμία , ὁ φιλόκαινος νοσέω καί αὐτός , ὥστε ὁράω σουτός ὁ ἀλλόκοτος ἄνθρωπος , καί ἀκούω αὐτός , τίς λέγω . ὁ οὐ τοιοῦτος καί νῦν νοσέω πολύς · ἐπιθυμέω οὖν καί αὐτός ὁράω σημεῖον τίς ἐκ ὁ Ἱησοῦ , οὐ ἵνα πιστεύω , ἀλ ὅπως ἑστιάω ὁ βψιν · ὥσπερ ἐν ὁ θέατρον ὁράω ὁ θαυμαποποιος , ὄφις καταπίνω φαντάζω , καί ξίφος , καί τοιοῦτος , καί θαυμάζω . σχεδόν γάρ νομίζω ὁ Ἰησοῦς εἰμί τοιοῦτος τις . ἐπερωτάω δέ αὐτός ἐν λόγος ἱκανός , οὗτος πως εἰρωνικός πρός αὐτός διάκειμαι , καί ὁ ὅλος μυκτηρίζω αὐτός . Διὸ καί ὁ Ἰησοῦς οὐδείς ἀποκρίνω . οἶδα γάρ πότε δεῖ ἀποκρίνω , ὁ πᾶς ἐν λόγος ποιέω , καί μαρτυρέω ὑπό Δαυΐδ , ὅτι « οἰκονομέω ὁ λόγος αὐτός ἐν κρίσις . » τις γάρ δεῖ ἀποκρίνω ὁ μή ἐρωτάω διά ὁ μανθάνω ; τίς δέ δεῖ βάλλω ὁ μαργαρίτης ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος ; μᾶλλος μέν ὀν , ὡς καί ἀνωτέρω εἴρω , φιλανθρωπία εἰμί ὁ σιγάω ἐν ὁ τοιοῦτος . ὁ γάρ ἐρῶ λόγος πρός ὁ μηδείς ὠφελέω , ἔτι καί κατάκρισις πρόξενος εἰμί