cogPG.PG123 196
αὐτῶν . Ὃταν οὖν οὕτος λθῃ , τούτέστιν , ὅταν ἐπιλέψῃ ἐπὶ τὴν ἀνομίαν , ἢν ἐποίησαν οἱ Ἰουδαῖοι , τάτε κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτοὺς , τὰ Τομαῖκὰ στρατεύματα ἐπιπέμψας . Καὶ τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ , τουτέστι , τὸν λαὸν , ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς , ουτέστιν , ἀποστόλοις καὶ διδασκάλοις . Νόησον δὲ ἀμπελῶνα , καὶ τὰς θείας Γραφὰς , ὅν αἷς φραγμὸς μέν ἐστι τὸ γράμμα · ληνὸς ὲ ὀρυχθείς , τὸ βάθος τοῦ ποεύματος · πύργος δὲ ἡ θεολογία , διηρμένη καὶ ὑὰηλοτάτη οὖσα . Ταύτας οὖν τὰς Γραφὰς εἶχον μὲν πρότερον κακοὶ γεωργοὶ , οἱ Φαρισαῖοι · ἐξέδοτο δὲ ἡμῖν ταύτας ὁ Θεὸς τοῖς καλῶς γειοργοῦσιν αὐτάς . Ἐκαῖνοι γὰρ καὶ τὸν Κύριον ἀπέκτειναν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος , τουτέστιν , ἔξω ὧν Ελεγον αἱ Γραφαί . « Αέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαὶ , · ΛΓθου ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες , οὖτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας · παρὰ Κυρίου Ἀγένετο αθτη , καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὁφθαλμοῖς ἡμῶν ; Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν ὅτι ἀρθήσεται ἀφ´ ὑμῶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ , καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . Καὶ ὁ πεσὼν ἐπὶ τὸν λίθον τοῦτον , συνθλασθήαται · ἑφ´ ὃν δ´ ἂν πέσῃ , λικμήσει αὐτόν . » Λθον ἑαυτὸν ὀνομάζει · οἰκοδόμους δὲ , τοὺς Διδασκάλους τῶν Ἰουδαίων , οἵ ὡς ἀχρεῖον μὲν αὐτλι ἀπεδοκίμασαν , λέγοντες · « Σαμαρείτης εἶ σκαὶ δαι . μόνιον ἔχεις . » Αὐτὸς δὲ ἀκ νεκρῶν ἀναστὰς , ἐτέθη εἰς , κεφαλὴν γωνίας , τουτέστι , κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας γένετο , συνάπτων τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικοὺς εἰς μίαν πίστιν . Ὥσπερ γὰρ ὁ λίθος ὁ τὴν γωνίαν ἐν τῇ οἰκοδομῇ ποιῶν , συνέχει τὸν ἔνθεν καὶ τὸν ἐκεῖθεν τοῖχον , οὔτω καὶ ὁ Χριστὸς εἰς μίαν πίστιν πάντας συνέδησεν . Ἠ γωνία δὲ αὕτη θαυμαστή ἑστι , καὶ παρὰ Κυρίου ἐγένετο . Ἡ γὰρ συνέχουσα ἡμᾶσι ἐκκλησίᾳ καὶ ἐνοποιοῦσα τῇ πίστει , παρὰ Κυρίου Σγένετο , καὶ ἔστι θαύματος ἀξία πολλοῦ , ὅιὰ τὸ καλῶς οἱκοδομηθῆναι . Καὶ ἄλλως δέ ἐστι θαυμαστὴ , διότι τοῖς θαύμασιν ἐβεβαιώθη καὶ ἑκραταιώθη ὁ λόγος ὁ τοῦ Χριστοῦ · ὥστε ἡ σόστασις τῆς Ἐκκλησίας θαυμαστή ἐστιν . ἤρθη οὖν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τῶν Ἰουδαίων , τουτέστιν , ἡ οἰκειότης ἡ πρὸς Θεὸν , καὶ ἐδόθη τοῖς πις ὑσασιν . Οἱ γὰρ προσκόπτοντες τῷ λίθῳ , καὶ σκαὶ αλιζόμενοι ἐπὶ τῷ Χριστῷ , συνθλασθήσονται μὲ καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ παρουσίᾳ · πλὴν καὶ ἐντεῦθεν ἤί , ἐλικμήθησαν ὑπ´ αὐτοῦ , τουτέστι , διεσπάρησαν ἀπανταχοῦ τῆς γῆς , ὥσπερ ὁρῶμεν νῦν τοὺς ἀθλίους Ἰουδαίους . Τοῦτο οὖν ἐστι τὸ λικμήσει , τουτέστι , διασπερεῖ αὐτούς , « Καὶ ἀκούσαντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι τὰς παραβολὰς αὐτοῦ , ἔγνωσαν ὅτι περὶ αὐτῶν λέγει · καὶ ζητοῦντες αὐτὸν κρατῆσαι , ἐφοβήθησαν τοὺς ὄχλους , ἐπειδὴ ὡς προφήτην αὐτὸν εἶχον . » Πάλιν ὄρα , ὅτι ὁ μὲν ὄχλος ὁ ἄδολος καὶ ἄπλαστος . ἀκολο . θεῖ τῇ ἀληθείᾳ . Οἱ δὲ νομοδιδάσκαλοι κακουργοῦσιν . Αλλὰ καὶ μέχρι τοῦ νῦν ζητοῦσιν οἱ Ἑβραῖοι κρατῆοαι τὸν Ἰησοῦν , ἀλλ´ οὐ κρατοῦσιν αὐτὸν , οὐδὲ νοοῦσι . Τὸν γὰο Ἀντίχριστον κρατήσουσιν , καὶ ἐκείνῳ προσκυνήσουσιν · ὁ δὲ Χριστὸς οὐ ληφθήταται , ἤτοι νοηθήσεται παρ´ αὐτων .
Lemmas: αὐτός . ὅταν οὖν οὗτος θλάω , τουτέστιν , ὅταν ἐπιλείπω ἐπί ὁ ἀνομία , εἄν ποιέω ὁ Ἰουδαῖος , Τάτος κακός κακῶς ἀπόλλυμι αὐτός , ὁ Τομαῖκὰ στράτευμα ἐπιπέμπω . καί ὁ ἀμπελών αὐτός , τουτέστι , ὁ λαός , ἐκδίδωμι ἄλλος γεωργός , ουτέστιν , ἀπόστολος καί διδάσκαλος . νοέω δέ ἀμπελών , καί ὁ θεῖος γραφή , ὅς ὅς φραγμός μέν εἰμί ὁ γράμμα · ληνός ε ὀρύσσω , ὁ βάθος ὁ ποευμα · πύργος δέ ὁ θεολογία , διαίρω καί υαηλοτηταω εἰμί . οὗτος οὖν ὁ γραφή ἔχω μέν πρότερος κακός γεωργός , ὁ Φαρισαῖος · ἐκδίδωμι δέ ἐγώ οὗτος ὁ θεός ὁ καλῶς γειοργους αὐτός . καίνω γάρ καί ὁ κύριος ἀποκτείνω ἔξω ὁ ἀμπελών , τουτέστιν , ἔξω ὅς λέγω ὁ γραφή . « Αέγει αὐτός ὁ Ἰησοῦς · οὐδέποτε ἀναγιγνώσκω ἐν ὁ γραφή , · ΛΓθου ὅς ἀποδοκιμάζω ὁ οἰκοδομέω , οὗτος γίγνομαι εἰς κεφαλή γωνία · παρά κύριος Ἀγένετο αθτη , καί εἰμί θαυμαστός ἐν ὀφθαλμός ἐγώ ; Ζεύς οὗτος λέγω σύ ὅτι ἀείρω ἀφή σύ ὁ βασίλειος ὁ Θεός , καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός1 αὐτός . καί ὁ πίπτω ἐπί ὁ λίθος οὗτος , συνθλάω · ἑφ´ ὅς δδʹ εἄν πίπτω , λικμάω αὐτός . » Λθον ἑαυτοῦ ὀνομάζω · οἰκοδόμος δέ , ὁ διδάσκαλος ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ὡς ἀχρεῖος μέν αὐτλι ἀποδοκιμάζω , λέγω · « Σαμαρείτης εἰμί Σκάι δή . μόνιος ἔχω . » αὐτός δέ ἐκ νεκρός ἀνίστημι , τίθημι εἰς , κεφαλή γωνία , τουτέστι , κεφαλή ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , συνάπτω ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ ἐθνικός εἰς εἷς πίστις . ὥσπερ γάρ ὁ λίθος ὁ ὁ γωνία ἐν ὁ οἰκοδομέω ποιέω , συγχέω ὁ ἔνθεν καί ὁ ἐκεῖθεν τοῖχος , οὐτάω καί ὁ Χριστός εἰς εἷς πίστις πᾶς συνδέω . ὁ γωνία δέ οὗτος θαυμαστός εἰμί , καί παρά κύριος γίγνομαι . ὁ γάρ συνέχω ἦμαρ ἐκκλησία καί ενοποιώ ὁ πίστις , παρά κύριος Σγένετο , καί εἰμί θαῦμα ἄξιος πολύς , οἶος ὁ καλῶς οἰκοδομέω . καί ἄλλως δέ εἰμί θαυμαστός , διότι ὁ θαῦμα βεβαιόω καί κραταιόω ὁ λόγος ὁ ὁ Χριστός · ὥστε ὁ σόστασις ὁ ἐκκλησία θαυμαστός εἰμί . ἀραρίσκω οὖν ὁ βασίλειος ὁ Θεός ἀπό ὁ Ἰουδαῖος , τουτέστιν , ὁ οἰκειότης ὁ πρός θεός , καί δίδωμι ὁ Πῖς ὕω . ὁ γάρ προσκόπτω ὁ λίθος , καί Σκάι ἁλίζω ἐπί ὁ Χριστός , συνθλάω ἐγώ καί ἐν ὁ δύο παρουσία · πλήν καί ἐντεῦθεν ἀεί , λικμάω ὑπό αὐτός , τουτέστι , διασπείρω ἀπαντηχέω ὁ γῆ , ὥσπερ ὁράω νῦν ὁ ἄθλιος Ἰουδαῖος . οὗτος οὖν εἰμί ὁ λικμάω , τουτέστι , διασπείρω αὐτός , « καί ἀκούω ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Φαρισαῖος ὁ παραβολή αὐτός , γιγνώσκω ὅτι περί αὐτός λέγω · καί ζητέω αὐτός κρατέω , φοβέω ὁ ὄχλος , ἐπεί ὡς προφήτης αὐτός ἔχω . » πάλιν σύργαστρος , ὅτι ὁ μέν ὄχλος ὁ ἄδολος καί ἄπλαστος . ἀκολο . θέω ὁ ἀλήθεια . ὁ δέ νομοδιδάσκαλος κακουργέω . αλλά καί μέχρι ὁ νῦν ζητέω ὁ Ἑβραῖος κρατέω ὁ Ἰησοῦς , ἀλ οὖον κρατέω αὐτός , οὐδέ νοέω . ὁ γάο ἀντίχριστος κρατέω , καί ἐκεῖνος προσκυνέω · ὁ δέ Χριστός οὖον λαμβάνω , ἤτοι νοέω παρ´ αὐτῖς .