cogPG.PG123 640
πεινὰ τοῖς ὑψηλοῖς , τί οὐκ κν ἐποίουν , ὅπου γε καὶ οὖτω ταπεινῶς τὰ πλείω φθεγγομένου λυττῶσι · Τί δέ ἐστι , τὸ , « Καὶ μείζονα τούτων δείξει ; » Ἐπειδὴ παράλυτον ἔσφιγξε , μέλλει δὲ καὶ νεκρὸν ἐγείρειν , διὰ τοῦτό φησιν · Εἰ θαυμάζετε ὅτι παράλνπον ὑγιῆ πεποίηκα , μείζονα τούτων ὄψεσθε . Ὅτι δὲ τὸ δεῖξαι ῥῆμα ταπεινὸν ὃν , κατ´ οἰκονομίαν εἶπεν , ἵνα τὴν μωρίαν αὐτῶν παραμυθήσηται , ἄκους τῶν ἐφεξῆς . « Ὡς γὰρ ὁ Πατὴρ , φηοὶν , ἐγείρει τοὺς νεκροὺς , οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς οὓς θέλει ζωοπωιεῖ . » ἐγείρει μὲν οὐν ὁ Υἱὸς , ὥσπερ ὁ Πατὴρ , καὶ διὰ σοίτου δείκνυσι τὸ τῆς δυνάμεως ἀπαράλλακτον · διὰ δὲ τοῦ , « Οὓς θέλει , » τῆς ἐξουσίας τὴν ἰσότητα . Ταῦτα δὲ πάντα οί μὲν Ἀρειανοὶ κατὰ τῆς Υἱοῦ δόξης ἐκλαμβάνονται , οἱ δὲ ὀρθόδοξοι ὑπὲρ ταύτης νοοῦμεν , « Οὐδὲ γὰρ ὁ Πατὴρ κρίνει οὐδένα , ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκε τῷ Υἱῷ · ἵνα πάντες τιμῶσι τὸν υἱὸν , καθὼς τιμῶσι τὸν Πατέρα . Ὁ μὴ τιμῶν τὸν Υν , οὐ τιμᾷ τὸν Πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὁ τῶν λόγων μου ἀκούων , καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με , ἔχει ζωὴν αἰώνιον , καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται , ἀλλὰ μεταβξβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν . » Ἔδειξεν ἑαυτὸν εὐεργετεῖν υνάμενον διὰ τῶν πολλῶν σημείων , ὧν ἐποίησεν . Ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐδυσώπησεν αὐτοὺς , ἢ ἐπεσπάσατο πρὸς τὸ τιμῆσαι αὐτὸν , ὡς ἄξιον ἦν , φησίν , ὅτι Κ«Τὴν ἡρίσιν πᾶσαν ὁ Πατὴρ τῷ Υἱῷ δέδωκεν , » ἵνα καὶ ὁ φόβος τῆς κρίσεως πείσῃ αὐτοὺς τιμὴν πρὸς αὐτὸν ἐνδείξασθαι . εἰώθαμεν γὰρ οἱ ἄνθρωποι , καὶ μάλιστα οἱ ἀλογώτεροι , φόβῳ μᾶλλον ἢ εὐεργεσίαις , τὸ δέον μεταμανθάνειν . Τὸ δὲ , « Ἔδωκε τὴν κρίσιν τῷ Υἱῷ ὁ Πατὴρ , » οὔτω νόησον , ὅτι κριτὴν αὐτὸν ἐγέννησεν , ὥσπερ ἀκούεις καὶ τὸ , « Ζωὴν ἔδωκαν αὐτῷ , » καὶ νοεῖς , ὅτι ζῶντα αὐτὸν ἐγέννησεν . Ἐπεὶ γὰρ ὁ Πατήρ ἐστιν αἴτιος τῷ Υἱῷ τοῦ εἶναι , τὰ πάντα , ὅσα ἔχει ὁ Υἱὸς , λέγεται λαβεῖν παρὰ τοῦ Πατρὸς , ὡς ἐξαὐτοῦ φυσικῶς ταῦτα ἔχων . Καὶ τὴν κρίσιν οὖν ἔχει ἐκ τοῦ Πατρὸς οὕτως , ὡς ἔχει αὐτὴν ὁ Πατήρ . Ἵνα γὰρ μὴ ἀκούοντες αἴτιον εἶναι τὸν Πατέρα τοῦ Υἱοῦ , νοήσωμεν ὅτι οὗτός ἐστιν αἴτιος αὐτοῦ , ὥσπερ καὶ τῶν κτισμάτων , καὶ διὰ τοῦτο τῆς τιμῆς ἐλάττωσιν εἰσαγάγωμεν , φησὶν ὅτι οὐδεμία παραλλαγὴ τῷ Υἱῳ πρὸς τὸν Πατέρα . Ὁ γὰρ ἐξουσίαν ἔχων κολάζειν , καὶ τιμᾷν , ὡς βούλε ται , ταυτὰ δύναται τῷ Πατρί · διὸ καὶ δεῖ αὐτὸν τιμᾷν οὔτως ὡς τὸν Πατέρα . « Ἵνα γὰρ , φησί , πάντες τιμῶσι τὸν Υἱὸν , καθὼς τιμῶσι τὸν Πατέοα » Οἱ γοῦν περὶ τὸν Ἄρειον , ἐπειδὴ ὡς κτίσμα τιμᾷν οἴονται τὸν Υἱὸν , καὶ τὸν Πατέρα λοιπὸν ὡς κτίσμα τιμῶντες ἐλέγχονται . Ἠ γὰρ οὐ τιμῶσιν ὅλως τὸν Υἱὸν . καὶ μετὰ τῶν Ἰουδαίων ταττέσθωσαν · ἢ εἴπερ τιμῶσι μὲν αὐτὸν , ὡς κτίσμα δὲ , πρέπει δὲ τιμᾷν αὐτὸν ὥσπερ καὶ τὸν Πατέρα , ἐλέγχονται πάντως καὶ τὸν Πατέρα ὡς κτίσμα τιμῶντες . Καὶ ἄλλως δέ , κατὰ τὸ ἐπαγόμενον · πῶς τιμῶσι τὸν Πατέρα .
Lemmas: πεινάω ὁ ὑψηλός , τίς οὐ ΚΝ ποιέω , ὅπου γε καί οὗτος ταπεινός ὁ πλείων φθέγγομαι λυσσάω · τις δέ εἰμί , ὁ , « καί μείζων οὗτος δείκνυμι ; » ἐπεί παράλυτος σφίγγω , μέλλω δέ καί νεκρός ἐγείρω , διά οὗτος φημί · εἰμί θαυμάζω ὅτι παράλνπον ὑγιής ποιέω , μείζων οὗτος ὁράω . ὅτι2 δέ ὁ δείκνυμι ῥῆμα ταπεινός ὅς , κατ´ οἰκονομία εἶπον , ἵνα ὁ μωρία αὐτός παραμυθέομαι , ἄκος ὁ ἐφεξῆς . « ὡς γάρ ὁ πατήρ , φηοὶν , ἐγείρω ὁ νεκρός , οὗτος καί ὁ υἱός ὅς ἐθέλω ζωοποιέω . » ἐγείρω μέν ὀν ὁ υἱός , ὥσπερ ὁ πατήρ , καί διά σόιτος δείκνυμι ὁ ὁ δύναμις ἀπαράλλακτος · διά δέ ὁ , « ὅς ἐθέλω , » ὁ ἐξουσία ὁ ἰσότης . οὗτος δέ πᾶς οἷ μέν Ἀρειανός κατά ὁ υἱός δόξα ἐκλαμβάνω , ὁ δέ ὀρθόδοξος ὑπέρ οὗτος νοέω , « οὐδέ γάρ ὁ πατήρ κρίνω οὐδείς , ἀλλά ὁ κρίσις πᾶς δίδωμι ὁ υἱός · ἵνα πᾶς τιμάω ὁ υἱός , καθώς τιμάω ὁ πατήρ . ὁ μή τιμή ὁ ἀνά , οὖον τιμάω ὁ πατήρ ὁ πέμπω αὐτός ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὁ ὁ λόγος ἐγώ ἀκούω , καί πιστεύω ὁ πέμπω ἐγώ , ἔχω ζωή αἰώνιος , καί εἰς κρίσις οὐ ἔρχομαι , ἀλλά μεταβαίνω ἐκ ὁ θάνατος εἰς ὁ ζωή . » δείκνυμι ἑαυτοῦ εὐεργετέω υνάμενον διά ὁ πολύς σημεῖον , ὅς ποιέω . ἐπεί δέ οὐ δυσωπέω αὐτός , ἢ ἐπισπάω πρός ὁ τιμάω αὐτός , ὡς ἄξιος εἰμί , φημί , ὅτι Κ«Τὴν Ἔρις πᾶς ὁ πατήρ ὁ υἱός δίδωμι , » ἵνα καί ὁ φόβος ὁ κρίσις πείθω αὐτός τιμή πρός αὐτός ἐνδείκνυμι . εἴωθα γάρ ὁ ἄνθρωπος , καί μάλιστα ὁ ἄλογος , φόβος μᾶλλον ἢ εὐεργεσία , ὁ δήω μεταμανθάνω . ὁ δέ , « δίδωμι ὁ κρίσις ὁ υἱός ὁ πατήρ , » οὐτάω νοέω , ὅτι κριτής αὐτός γεννάω , ὥσπερ ἀκούω καί ὁ , « Ζωή δίδωμι αὐτός , » καί νοέω , ὅτι ζῶ αὐτός γεννάω . ἐπεί γάρ ὁ Πατήρ εἰμί αἴτιος ὁ υἱός ὁ εἰμί , ὁ πᾶς , ὅσος ἔχω ὁ υἱός , λέγω λαμβάνω παρά ὁ πατήρ , ὡς εξαυος φυσικός οὗτος ἔχω . καί ὁ κρίσις οὖν ἔχω ἐκ ὁ πατήρ οὕτως , ὡς ἔχω αὐτός ὁ Πατήρ . ἵνα γάρ μή ἀκούω αἴτιος εἰμί ὁ πατήρ ὁ υἱός , νοέω ὅτι οὗτος εἰμί αἴτιος αὐτός , ὥσπερ καί ὁ κτίσμα , καί διά οὗτος ὁ τιμή ἐλάττωσις εἰσάγω , φημί ὅτι οὐδείς παραλλαγή ὁ υἱός πρός ὁ πατήρ . ὁ γάρ ἐξουσία ἔχω κολάζω , καί τιμάω , ὡς βούλω ὁ , ευτός δύναμαι ὁ πατήρ · διό καί δεῖ αὐτός τιμάω οὔτως ὡς ὁ πατήρ . « ἵνα γάρ , φημί , πᾶς τιμάω ὁ υἱός , καθώς τιμάω ὁ Πατέοα » ὁ γοῦν περί ὁ Ἄρειος , ἐπεί ὡς κτίσμα τιμάω οἴομαι ὁ υἱός , καί ὁ πατήρ λοιπός ὡς κτίσμα τιμή ἐλέγχω . ὁ γάρ οὖον τιμάω ὅλως ὁ υἱός . καί μετά ὁ Ἰουδαῖος τάσσω · ἢ εἴπερ τιμάω μέν αὐτός , ὡς κτίσμα δέ , πρέπω δέ τιμάω αὐτός ὥσπερ καί ὁ πατήρ , ἐλέγχω πάντως καί ὁ πατήρ ὡς κτίσμα τιμή . καί ἄλλως δέ , κατά ὁ ἐπάγω · πῶς τιμάω ὁ πατήρ .