cogPG.PG123 509
κρίνων ἑτέρους . μηδεμιᾶς χρείας κατεπειγούσης · ὁ δὲ Ἰὼβ τῶν φίλων ἀποπνιγόντων αὐτὸν , καὶ φορτι . κώτερον τῆς συμφορᾶς ἐπικειμένων , καὶ λεγόντων ὅτι δι´ ἁμαρτίας ταῦτα πεπόνθει , ἠναγκάσθη ἀπαριθμήσασθαι τὰ οἰκεῖα κατορθώματα , καὶ τοῦτο ὑπὲρ τῆς θείας δόξης , καὶ τοῦ μὴ ἐκκοπῆναι τὸν ἐπ´ ἀρετῇ τῶν ἀνθρώπων δρόμον . Εἰ γὰρ ἐπληροφορήθησαν οἱ ἄνθρωποι , ὅτι ἁμαρτίαι ἦσαν ἃ ἐποίει ὁ Ἰὼ β , καὶ δι´ ἐκεῖνα πάσχει , ἀπέσχοντο ἂν τοῦ τὰ αὐτὰ ποιεῖν , καὶ τοίνυν ἐγένοντο ἂν μισόξενοι ἀντὶ φιλοξένων , ἀνελεήμονες , ἄδικοι ἀντὶ ἐλεημόνων , καὶ δικαίων . Ταῦτα γὰρ ἦσαν τοῦ Ἰὼβ τὰ ἔργα . Ἵνα τοίνυν μὴ βλαβεῖεν πολλοὶ , τούτου ἕνεκα ἀπαριθμεῖται τὰ κατορθώματα . Τῶ μὲν οὖν Ἰώβ αὗται αἱ αἰτίαι · ἵνα μὴ λέγωμεν , ἄτι ἐν αὐτοῖς τοῖς ῥήμασι τοῖς δρκοῦσι μεγαληγορίας εἶναι , πᾶσα ταπεινοφροσύνη ἑκλάμπει . Τίς γὰρ ἄν με θείη , φησί , κατὰ μῆνα ἡμερῶν τῶν ἔμπροσθεν , ἕτε ὁ Θεός με ἐφύλαττεν ; Ὁρᾷς ὅτι τῷ Θεῷ τὸ πᾶν ἀνέθηκε , καὶ οὐδὲ κατακρίνει ἑτέρους , ἀλλὰ μᾶλλον κατακρίνεται ὑπὸ τῶν φίλων · τῷ δὲ Φαρισαίῳ εἰς ἑαυτὸν καὶ μὴ εἰς Θεὸν τὸ πᾶν ἀναφέροντι , καὶ σίχα ἀνάγκης ἑτέρους κατακρίνοντι , εἰκότως ἡ κατάκρισις ἐπάγεται . Πᾶς γὰρ ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσε . ται . ὑπὸ Θεοῦ κατακρινόμενος · ὁ δὲ ταπεινῶν ἐαυτὸν τῇ κατακρίσει , ὑψωθήσεται παρὰ Θεοῦ δικαιούμενος . Λέγε γὰρ σὺ πρῶτος , φησὶ , τὰς ἁμαρτίας σου , ἵνα δικαιωθῇς « Προσέφερον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ βρέφη , ἵνα αὐτῶν ἄπτηται . Ἰδόντες δὲ οἱ μαθηταὶ , ἐπετίμησαν αὐτοῖς . Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτὰ εἶπεν · Ἅφετε τὰ παιδία ἔρχεσθαι πρός με , καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ , πῶν γὰρ τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ , Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὃς ἐὰν μὴ δέξηται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον , οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτήν . » Καὶ τοῦτο πρὸς μετριοφροσύνην συμβάλλεται τὸ τῶν παιδίων Διδάσκει γὰρ διὰ τούτου ὁ Κύριος ταπεινοφρονεῖν , καὶ πάντας παραδέχεσθαι , καὶ μηδενὸς καπαορονεῖι Οἱ μὲν γὰρ μαθηταὶ ἀνάξιον ἡγοῦντο τοῦ τηλικούτου Δδασκάλου τὸ προσφέρεσθαι αὐτῷ παιδία . Ὁ δὲ δείκνυσιν αὐτοῖς , ὅτι τοσοῦτον δεῖ ταπεινοφρονεῖὰ ἄσας καὶ τὰ ἐλάχιστα μὴ βδελύττεσθαι . Καὶ οὕτω μὲν διδάσκει τὴν μετριοφροσύνην δι´ ὧν ἔπραξε , μὴ ἁπο πεμψάμενος , ἀλλ´´ ἡδέως παραδεξάμενος τα βρέφη . Διδάσκει δὲ καὶ διὰ λόγου , ὅτι τῶν κατὰ τὰ παιδία διακειμένων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Τὸ παιδίον οὐκ ἐπαίρεται , οὐκ ἐξουθενεῖ τινα , ἄκακόν ἐστιν , ἄδολον , οὔτε ἐπὶ τοῖς λαμπροῖς ὀγκούμενον , οὔτε ἐπὶ τοῖς λυπηροῖς συστελλόμενον , ἀλλὰ πάσῃ ἀπλότητι συνόν . Ὥστε ὁ ταπεινοφρόνως ζῶν καὶ ἀκάκως . ἐκεῖνος παρὰ τῷ Θεῷ προσδεκτέος , καὶ ὁ δεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὡς παιδίον , τουτέστιν , ἀδόλως , ἀπολυπραγμονήτως , πιστῶς . Ὁ γὰρ περίεργος , καὶ ἀεὶ ἐρωτῶν τὸ , Πῶς ; τῇ ἀπιστίᾳ συγκαταλυθήσεται , καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν βασιλειαν , ἡν ἀπλῶς , καὶ ἀπεριέργως , καὶ μετριοφρόνως οὐν λθέ λησε παραδέξασθαι . Πάντες μὲν οὖν οἱ ἀπόστολοι καὶ πάντες ἁπλῶς οἱ πιστεύοαντες τῷ Χριστῷ , παιδία ἂν κληθεῖεν , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Κύριος τοὺς ἀποστόλους ὠνόμασε · Παιδία , μήτι προσφάγιον ἔχετε ; Οἱ ἄὲ σοφοὶ τῶν Ἑλλήνων , σοφίαν ἐν τῷ μυστηρίῳ ζητοῦντες , ὁ ἐστιν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ βουλόμενοι δέἕασθαι
Lemmas: κρίνω ἕτερος . μηδείς χρεία κατεπείγω · ὁ δέ Ἰώβ ὁ Φίλων ἀποπνίγω αὐτός , καί φόρτι . κῶος ὁ συμφορά ἐπίκειμαι , καί λέγω ὅτι δις ἁμαρτία οὗτος πάσχω , ἀναγκάζω ἀπαριθμέω ὁ οἰκεῖος κατόρθωμα , καί οὗτος ὑπέρ ὁ θεῖος δόξα , καί ὁ μή ἐκκόπτω ὁ ἐπι ἀρετή ὁ ἄνθρωπος δρόμος . εἰμί γάρ πληροφορέω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι ἁμαρτία εἰμί ὁ ποιέω ὁ Ἰώ Β , καί δις ἐκεῖνος πάσχω , ἀπέχω εἄν ὁ ὁ αὐτός ποιέω , καί τοίνυν γίγνομαι εἄν μισόξενος ἀντί φιλόξενος , ἀνελεήμων , ἄδικος ἀντί ἐλεήμων , καί Δίκαιος . οὗτος γάρ εἰμί ὁ Ἰώβ ὁ ἔργον . ἵνα τοίνυν μή βλάπτω πολύς , οὗτος ἕνεκα απαριθμώ ὁ κατόρθωμα . ὁ μέν οὖν Ἰώβ οὗτος ὁ αἰτία · ἵνα μή λέγω , αὔγ-ασμα ἐν αὐτός ὁ ῥῆμα ὁ δέρκομαι μεγαληγορία εἰμί , πᾶς ταπεινοφροσύνη ἐκλάμπω . Τῖς γάρ ἄν ἐγώ τίθημι , φημί , κατά μείς ἡμέρα ὁ ἔμπροσθεν , ἵημι ὁ Θεός ἐγώ φυλάσσω ; ὁράω ὅτι ὁ Θεός ὁ πᾶς ἀνατίθημι , καί οὐδέ κατακρίνω ἕτερος , ἀλλά μᾶλλον κατακρίνω ὑπό ὁ Φίλων · ὁ δέ Φαρισαῖος εἰς ἑαυτοῦ καί μή εἰς θεός ὁ πᾶς ἀναφέρω , καί σίχα ἀνάγκη ἕτερος κατακρίνω , εἰκότως ὁ κατάκρισις ἐπάγω . Πᾶς γάρ ὁ ὕψος ἑαυτοῦ ταπεινόω . ὁ . ὑπό Θεός κατακρίνω · ὁ δέ ταπεινός ἑαυτοῦ ὁ κατάκρισις , ὑψόω παρά Θεός δικαιόω . λέγω γάρ σύ πρῶτος , φημί , ὁ ἁμαρτία σύ , ἵνα δικαιόω « προσφέρω δέ αὐτός καί ὁ βρέφος , ἵνα αὐτός ἀιπτάω . εἶδον δέ ὁ μαθητής , ἐπιτιμάω αὐτός . ὁ δέ Ἰησοῦς προσκαλέω αὐτός εἶπον · ἀφίημι ὁ παιδίον ἔρχομαι πρός ἐγώ , καί μή κωλύω αὐτός , ποῦ γάρ τοιοῦτος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ Θεός , ἀμήν λέγω σύ , ὅς ἐάν μή δέχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός ὡς παιδίον , οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς αὐτός . » καί οὗτος πρός μετριοφροσύνη συμβάλλω ὁ ὁ παιδίον διδάσκω γάρ διά οὗτος ὁ Κύριος ταπεινοφρονέω , καί πᾶς παραδέχομαι , καί μηδείς καπαορονεῖι ὁ μέν γάρ μαθητής ἀνάξιος ἡγέομαι ὁ τηλικόσδε Δδασκάλου ὁ προσφέρω αὐτός παιδίον . ὁ δέ δείκνυμι αὐτός , ὅτι τοσοῦτος δεῖ ταπεινοφρονέω ἀάω καί ὁ μικρός μή βδελύσσομαι . καί οὗτος μέν διδάσκω ὁ μετριοφροσύνη δις ὅς πράσσω , μή ἀπό πέμπω , ἀλ ἡδύς παραδέχομαι ὁ βρέφος . διδάσκω δέ καί διά λόγος , ὅτι ὁ κατά ὁ παιδίον διάκειμαι εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ὁ παιδίον οὐ ἐπαίρω , οὐ ἐξουθενέω τις , ἄκακος εἰμί , ἄδολος , οὔτε ἐπί ὁ λαμπρός ὀγκόω , οὔτε ἐπί ὁ λυπηρός συστέλλω , ἀλλά πᾶς ἀπόλλυμι σύνειμι . ὥστε ὁ ταπεινοφρόνως ζῶ καί ἄκακος . ἐκεῖνος παρά ὁ Θεός προσδεκτέος , καί ὁ δέχομαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός ὡς παιδίον , τουτέστιν , ἄδολος , ἀπολυπραγμονήτως , πιστῶς . ὁ γάρ περίεργος , καί ἀεί ἐρωτάω ὁ , Πῶς ; ὁ ἀπιστία συγκαταλύω , καί οὖον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλεια , ἐάν ἀπλόος , καί ἀπερίεργος , καί μετριοφρόνως ὀν λανθάνω λανθάνω παραδέχομαι . πάνετες μέν οὖν ὁ ἀπόστολος καί πᾶς ἁπλόος ὁ πιστεύω ὁ Χριστός , παιδίον εἄν καλέω , ὡς καί αὐτός ὁ Κύριος ὁ ἀπόστολος ὀνομάζω · παιδία , μῆτις προσφάγιον ἔχω ; ὁ ἀεί σοφός ὁ Ἕλλην , σοφία ἐν ὁ μυστήριον ζητέω , ὁ εἰμί ὁ βασίλειος ὁ Θεός , καί μή βούλομαι εἶδον