cogPG.PG123 261
σαν πονλοὶ , ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν , καὶ ἐλάλει αὐτοῖς τὸν λόγον , καὶ ἔρχοντ-ἐ πρὸς αὐτὸν , παραλυτικὸν φέροντες , αἱρόμενον ὑπὸ τεσαάρων · καὶ μὴ δυνάμενοι προσεγγίσαι αὐτῷ διὰ τὸν ὄχλον , ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν , καὶ ἐξορύξαντες , χαλῶσι τὸν κράββατον ἐφ´ ᾦ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο . Ἰδὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν πίστιν αὐτῶν , λέγει τῷ παραλυτικῷ · Τέκνον , ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου . » Τί ἐστι τὸ , δι´ ἡμερῶν ; ἀντὶ´ τοῦ , διελθουσῶν ἡμερῶν τινων . Ἐπεὶ δὲ εἰσῆλθεν , Ἀκούσαντες ὅτι ἐν οἴκῳ ἐστί , συνέδραμον , προσδακήσαντες ῥᾷον ἐντυχεῖν αὐτῷ . Πολλὴ δὲ ἡ πίστις τῶν ἀνδρῶν , ὥστε καὶ τὴν στέγην ὀρύξαι καὶ χαλάσαι , διὸ καὶ ὁ Κύριος θεραπεύει , ἰδὼν τὴν πίστιν αὐτῶν τῶν κομισάντων , ἢ καὶ ἐκείνου τοῦ παραλυτικοῦ . Καὶ γὰρ κἀκεῖνος οὐκ ἂν ἐδέξατο ἀρθῆναι , εἰ μὴ ἐπίστευσεν ὡς ἰαθήσεται . Πολλάκις γὰρ διὰ τὴν τοῦ προσφέροντος πίστιν , ἰᾶται τοὺς προσφερομένους , ἀπίστους ὄντας · πολλάκις δὲ τοὐναντίον , διὰ τὴν τοῦ προσφερομένου , καίτοι ἀπίστων ὄντων τῶν προσφερόντων . Πρῶτον δὲ τὰς ἁμαρτίας ἀφίησι τῷ ἀῤῥώστῳ , εἶτα καὶ τὴν νόσον θεραπεύει . Καὶ γὰρἐξ ἀμαρτιῶν τὰ χαλεπώτερα τῶν ἀῤῥωστημάτων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γίνονται , ὥσπερ καὶ τὸν παρὰ τῷ Ἰωάννῃ παράλυτον , ἐξ ἁμαρτιῶν παρεθῆναί φησιν ὁ Κύριος . Οὐκ ἔστι γὰρ εἶς ὁ παρὰ τῷ Ἰωάννῃ , καὶ ὁ νῦν μνημονευόμενος , ἀλλ´ ἔτερος καὶ ἕτ . ρος Ὁ μὲν γὰρ παρὰ τῶ Ἰωάννῃ , οὐκ εἶχεν ἄνθρωπον · ὁ δὲ νῦν , τέσσαρας ἔχει · καὶ ὁ μὲν , ἐν τῇ προβατικῇ , ὁ δὲ νῦν , ἐν οἰκίᾳ · καὶ ὁ μὲν , ἐν Καπερναοὺμ , ὁ δὲ , ἐν Ἱεροσολύμοις , καὶ ἄλλας δ´ ἂν εὕροις διαφοράς . Πλὴν γίνωσκε ὅτι ὁ παρὰ τῷ Ματθαίῳ , καὶ ὁ νῦν μνημονευόμενος παρὰ τῷ Μάρκῳ , εἰς ἑστιν . « Ἡσαν δέ τινες τῶν Γραμματέων ἐκεῖ καθήμενοι , καὶ διαλογιζόμενοι ἐν ταῖς καροίαις αὐτῶν · Τί οὗτος αἰτῶ λαλεῖ βλασφημίας ; Τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας , εἰ μὴ εἶς ὁ Θεός ; Καὶ εὐθέως ἐπιγνοὺς ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι αὐτοῦ , ὅτι οὕτως αὐτοὶ διαλογίζονται ἐν ἑαυτοῖς , εἶπεν αὐτοῖς · Τί ταῦτα διαλογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν ; Τί ἐστιν εὐκοπώτερον , εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ , Ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι , ἢ εἰπεῖν · Ἔγειραι , καὶ ἆρόν σου τὸν κράββατον , καὶ περιπάτει ; Ἵνα δὲ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας , λέγει τῷ παραλυτικῷ · Σοὶ λέγω , ἔγειραι , καὶ ἄρον τὸν κράββατόν σου , καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου . Καὶ ἠγέρθη εὐθέως , καὶ ἄρας τὸν κράββατον , ἐξῆλθεν ἐναντίον πάντων , ὥστε ἐξίστασθαι πάντας , καὶ δοξάζειν τὸν Θεὸν , λέγοντας ἂτι Οὐδέποτε οὕτως ἴδομεν . » Οἱ μὲν Φαρισαῖοι ὡς βλάσφημον διέβαλλον τὸν Κύριον , ὅτι ἠφίει ἀμαρτίας · μόνου γὰρ Θεοῦ τὸ ἀφιέναι ἁμαρτίας · ὁ δὲ Κύριος καὶ ἄλλο τεκμήριον δίδωσι τοῦ εἶναι Θεὸς , τὸ τὰς καρδίας αὐτῶν γινώσκειν · Θεὸς γὰρ μόνος οἶδε τὰ ἐγκάρδια ἑκάστου , ὡς καὶ ὁ προφήτης λέγει · Σὺ ἐπίστασαι καρδίας μονώτατος , Ἀλλ´ ἐκεῖνοι καίτοι ἀνακαλυφθέντων τῶν ἐν ταῖς καρδίαις πὐτῶν , ὅμως
Lemmas: σάω πονλοὶ , ὥστε μηκέτι χωρέω μηδέ ὁ πρός ὁ θύρα , καί λαλέω αὐτός ὁ λόγος , καί ἔρχομαι πρός αὐτός , παραλυτικός φέρω , ἀείρω ὑπό τεσαάρων · καί μή δύναμαι προσεγγίζω αὐτός διά ὁ ὄχλος , ἀποστεγάζω ὁ στέγη ὅπου εἰμί , καί ἐξορύσσω , χαλάω ὁ κράββατος ἐφίημι οἶς ὁ παραλυτικός κατάκειμαι . εἶδον δέ ὁ Ἰησοῦς ὁ πίστις αὐτός , λέγω ὁ παραλυτικός · Τέκνος , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία σύ . » τις εἰμί ὁ , δις ἡμέρα ; ἀντί ὁ , διέρχομαι ἡμέρα τίνω . ἐπεί δέ εἰσέρχομαι , ἀκούω ὅτι ἐν οἶκος εἰμί , συντρέχω , προσδακήσαντες ῥᾳδίως ἐντυγχάνω αὐτός . Πολύς δέ ὁ πίστις ὁ ἀνήρ , ὥστε καί ὁ στέγη ὀρύσσω καί χαλάω , διό καί ὁ Κύριος θεραπεύω , εἶδον ὁ πίστις αὐτός ὁ κομίζω , ἢ καί ἐκεῖνος ὁ παραλυτικός . καί γάρ ἐκεῖνος οὐ εἄν δέχομαι ἀραρίσκω , εἰμί μή πιστεύω ὡς ἰάομαι . πολλάκις γάρ διά ὁ ὁ προσφέρω πίστις , ἰάομαι ὁ προσφέρω , ἄπιστος εἰμί · πολλάκις δέ ἐναντίος , διά ὁ ὁ προσφέρω , καίτοι ἄπιστος εἰμί ὁ προσφέρω . Πρῶτος δέ ὁ ἁμαρτία ἀφίημι ὁ ἄρρωστος , εἶτα καί ὁ νόσος θεραπεύω . καί γὰρἐξ ἁμαρτία ὁ χαλεπός ὁ ἀῤῥωστημάτων ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος γίγνομαι , ὥσπερ καί ὁ παρά ὁ Ἰωάννης παράλυτος , ἐκ ἁμαρτία παρατίθημι φημί ὁ Κύριος . οὐ εἰμί γάρ εἰμί ὁ παρά ὁ Ἰωάννης , καί ὁ νῦν μνημονεύω , ἀλ ἕτερος καί ἐπί . ρος ὁ μέν γάρ παρά ὁ Ἰωάννης , οὐ ἔχω ἄνθρωπος · ὁ δέ νῦν , τέσσαρες ἔχω · καί ὁ μέν , ἐν ὁ προβατικός , ὁ δέ νῦν , ἐν οἰκίον · καί ὁ μέν , ἐν Καπερναούμ , ὁ δέ , ἐν Ἱερουσαλήμ , καί ἄλλος δδʹ εἄν εὑρίσκω διαφορά . πλήν γιγνώσκω ὅτι ὁ παρά ὁ Ματθαῖος , καί ὁ νῦν μνημονεύω παρά ὁ Μᾶρκος , εἰς εἱμί . « ἡμι δέ τις ὁ Γραμματεύς ἐκεῖ κάθημαι , καί διαλογίζομαι ἐν ὁ καροια αὐτός · τις οὗτος αἰτέω λαλέω βλασφημία ; Τῖς δύναμαι ἀφίημι ἁμαρτία , εἰμί μή εἰμί ὁ Θεός ; καί εὐθύς ἐπιγιγνώσκω ὁ Ἰησοῦς ὁ πνεῦμα αὐτός , ὅτι οὕτως αὐτός διαλογίζομαι ἐν ἑαυτοῦ , εἶπον αὐτός · τις οὗτος διαλογίζομαι ἐν ὁ Καρδία σύ ; τις εἰμί εὔκοπος , εἶπον ὁ παραλυτικός , ἀφίημι σύ ὁ ἁμαρτία , ἢ εἶπον · ἐγείρω , καί ἀείρω σύ ὁ κράββατος , καί περιπατέω ; ἵνα δέ οἶδα ὅτι ἐξουσία ἔχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ ἀφίημι ἁμαρτία , λέγω ὁ παραλυτικός · σοί λέγω , ἐγείρω , καί ἄρον ὁ κράββατος σύ , καί ὑπάγω εἰς ὁ οἶκος σύ . καί ἐγείρω εὐθύς , καί ἀείρω ὁ κράββατος , ἐξέρχομαι ἐναντίος πᾶς , ὥστε ἐξίστημι πᾶς , καί δοξάζω ὁ θεός , λέγω αὔγ-ασμα οὐδέποτε οὕτως ὁράω . » ὁ μέν Φαρισαῖος ὡς βλάσφημος διαβάλλω ὁ κύριος , ὅτι ἀφίημι ἁμαρτία · μόνος γάρ Θεός ὁ ἀφίημι ἁμαρτία · ὁ δέ Κύριος καί ἄλλος τεκμήριον δίδωμι ὁ εἰμί θεός , ὁ ὁ Καρδία αὐτός γιγνώσκω · θεός γάρ μόνος οἶδα ὁ ἐγκάρδιος ἕκαστος , ὡς καί ὁ προφήτης λέγω · σύ ἐπίσταμαι Καρδία μόνος , Ἀλ ἐκεῖνος καίτοι ἀνακαλύπτω ὁ ἐν ὁ Καρδία πὐτῶν , ὅμως