cogPG.PG123 383
ἐπὶ τοῖς γενομένοις , καὶ λέγοντες · Τίς ὁ λόγος οὗτος , τουτέστι , τίς ἡ πρόσταξις αὔτη , ἣν προστάσσει , ὅτι Ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ , καὶ φιμώθητι ; Γίνωσκε δὲ ἄτι καὶ νῦν πολλοὶ ἔχουσι δαιμόνια , ὅσοι τὰ τῶν δαιμόνων ἐπιθυμήματα τελοῦσιν · οἷον , ἔστι τις θυμώδης , οὗτος δαιμόνιον ἔχει θυμοῦ · ἀλλ´ ἐὰν ἔλθῃ ὁ Ἰησοῦς ἐν τῇ συναγωγῇ , τουτέστιν , ὅταν εἴη ὁ νοῦς συνηγμένος καὶ μὴ διαχεόμενος , τότε ἐρεῖ τῷ ἄαιμονίῳ τοῦ θυμοῦ , ἀκαθέκτῳ ὄντι · φιμώθητι · καὶ αὐθὺς ῥίψας τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸ μέσον , ἐξελεύσεται ἀπ´ αὐτοῦ . Τί δέ ἐστι τὸ ῥίψαι εἰς τὸ μέσον , μάνθανε · τὸν ἄνθρωπον οὔτε πάντη θυμώδη καὶ πικρὸν δεῖ εἶναι · θηριῶδες γάρ · οὕτε πάντη ἀόργητον , ἀναίσθητον γὰρ , ἀλλὰ τὴν μέσην ὁδόν βαδίζειν , καὶ τὸν θυμὸν ἔχειν κατὰ τῆς κακίας . Ὅταν οὖν τινα ῥίψῃ εἰς τὸ μέσον τὸ πονηρὸν πνεῦμα , ἐξέρχεται ἀπ´ αὐτοῦ . « Ἀναστὰς δὲ ἐκ τῆς συναγωγῆς , εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος · ἡ πενθερὰ δὲ Σίμωνος ἦν συνεχομένη πυρετῷ μεγάλῳ · καὶ ἡρώτησαν αὐτὸν περὶ αὐτῆς · καὶ ἐπιστὰς ἐπάνω αὐτῆς , ἐπετίμησε τῷ πυρετῷ , καὶ ἀφῆκεν αὐτήν · καὶ παραχρῆμς ἀνα στᾶσα διηκόνει αὐτοῖς Αύνοντος Σὲ τοῦ ἡλίοι , φὲὸ τες Χαοι εἶκον ἀσθενοῦντας νόσοις ποικίλαις , ἤγαγον αὐτοὺς πρὸς αὐτόν · ὁ δὲ , ἐνὶ ἐκάστῳ αὐτῶν τὰς χεῖρας ἐπιθεὶς , ἐθεράπευεν αὐτούς . Ἐξήρχετο δὲ καὶ δαιμόνια ἀπὸ πολλῶν , κράζοντα καὶ λέγοντα , ὅτι Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ · καὶ ἐπιτιμῶν , οὐκ εἴα αὐτὰ λαλεῖν ὅτι ᾔδεισαν τὸν Χριστὸν αὐτοὶ εῖ , οι Γενομένης δὲ ἡμέρας , ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἔρημον πόπον · καὶ οἱ ὄχλοι ἐπεζήτουν αὐτὸν , καὶ ἦλθον ἕως αὐτοῦ , καὶ κατεῖχον αὐτὸν τοῦ μὴ πορεύεσθαι ἀπ´ αὐτῶν · ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτοὺς , ὅτι Καὶ ταῖς ἐτέραις πάλεσιν εὐαγγελίσασθαί με δεῖ τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ὅτι εἰς τοῦτο ἀπέσταλμαι , καὶ ἦν κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῆς Γαλιλαίας . » Ὁ δεσπότης πάντων παρὰ τοῖς μαθηταῖς ξενιζόμενος ἐτρέφετο · ῶσπερ οὖν καὶ παρὰ Πέτρῳ νῦν ξενιζόμενος , ἰᾶται τὴν ἐκείνου πενθεράν · ἵνα καὶ σὲ παιδεύσῃ μηδὲ τὰς τῶν εὐτελῶν ἀποπέμπεσθαι φιλοφροσύνας · οὐχ ἀπλῶς δὲ θεραπεύει αὐτὴν ἀπὸ τῆς νόσου , ἀλλὰ καὶ εὐρωστίαν αὐτῇ καὶ δύναμιν ἐντίθησιν , εἰς τὸ διακονεῖν . Εἰ καὶ ἡμεῖς οὖν ὑποδεξόμεθα αὐτὸν , κατασβέσει καὶ τὸν ἡμέτερον πυρετὸν , τόν τε τοῦ θυμοῦ καὶ τὸν τῆς ἐπιθυμίας · καὶ ἐγερεῖ ἡμᾶς ὥστε διακονεῖν αὐτῷ , τουτέστι , τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ πράττειν . Ὅρα δέ μοι καὶ τοῦ ὄχλου τὴν πίστιν , πῶς καὶ δύνοντος τοῦ ἡλίου προσέφερον τοὺς ἀῤῥώστος , μηδ´ ὑπὸ τοῦ καιροῦ ἐμποδιζόμενοι · οὐκ ἀφίησι δὲ τὰ δαιμόνια λαλεῖν , ἅμα μὲν μὴ δεόμενος τῆς παρὰ τῶν ἀκαθάρσων εὐφημία · οὐχ ὡραῖος γὰρ αἰνος ἐν στόματι ἁμαρτωλῶν · ἄμα δὲ μὴ θέλων ἀνάπτειν τὸν φθόνον τῶν Ἑβραίων , ἐκ τοῦ παρὰ πᾶσιν εὐφημεῖσθαι · οἱ δὲ ὄχλοι καὶ εἰς ἔρημον τόπον ἀπελθόντα ζητοῦσι περιορίζεται . Ἀλλὰ καὶ ταῖς ἑτέραις , φησί , πόλεσιν εὐαγγελίσασθαί με δεῖ τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ . Ὅθεν δεῖ καὶ ἡμᾶς μὴ ὀκνεῖν , μηδὲ ἐνὶ τόπῳ περικλειομένους ἀρκεῖσθαι , ἀλλὰ πανταχοῦ περιιέναι , εἴ πως ὡφελήσομέν τινα .
Lemmas: ἐπί ὁ γίγνομαι , καί λέγω · Τῖς ὁ λόγος οὗτος , τουτέστι , τίς ὁ πρόσταξις οὗτος , ὅς προστάσσω , ὅτι ἐξέρχομαι ἐκ αὐτός , καί φιμόω ; γιγνώσκω δέ αὔγ-ασμα καί νῦν πολύς ἔχω δαιμόνιος , ὅσος ὁ ὁ δαίμων ἐπιθύμημα τελέω · οἷος , εἰμί τις θυμώδης , οὗτος δαιμόνιον ἔχω θυμός · ἀλ ἐάν ἔρχομαι ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ συναγωγή , τουτέστιν , ὅταν εἰμί ὁ νόος σύνειμι καί μή διαχέω , τότε εἴρω ὁ ααιμονιον ὁ θυμός , ἀκάθεκτος εἰμί · φιμόω · καί αὐθὺς ῥίπτω ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ μέσος , ἐξέρχομαι ἀπ´ αὐτός . τις δέ εἰμί ὁ ῥίπτω εἰς ὁ μέσος , μανθάνω · ὁ ἄνθρωπος οὔτε πάντῃ θυμώδης καί πικρός δεῖ εἰμί · θηριώδης γάρ · ἵημι πάντῃ ἀόργητος , ἀναίσθητος γάρ , ἀλλά ὁ μέσος ὁδός βαδίζω , καί ὁ θυμός ἔχω κατά ὁ κακία . ὅταν οὖν τις ῥίπτω εἰς ὁ μέσος ὁ πονηρός πνεῦμα , ἐξέρχομαι ἀπ´ αὐτός . « ἀναστάς δέ ἐκ ὁ συναγωγή , εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον Σίμων · ὁ πενθερά δέ Σίμων εἰμί συνέχω πυρετός μέγας · καί ἐρωτάω αὐτός περί αὐτός · καί ἐφίστημι ἐπάνω αὐτός , ἐπιτιμάω ὁ πυρετός , καί ἀφίημι αὐτός · καί παραχρῆμς ἀνα ἵστημι διακονέω αὐτός Αύνοντος σός ὁ ἥλιος , φύω αἱρέω χαόω εἴκω ἀσθενέω νόσος ποικίλος , ἄγω αὐτός πρός αὐτός · ὁ δέ , ἐν ἕκαστος αὐτός ὁ χείρ ἐπιτίθημι , θεραπεύω αὐτός . ἐξέρχομαι δέ καί δαιμόνιος ἀπό πολύς , κράζω καί λέγω , ὅτι σύ εἰμί ὁ Χριστός ὁ υἱός ὁ Θεός · καί ἐπιτιμάω , οὐ ἐάω αὐτός λαλέω ὅτι οἶδα ὁ Χριστός αὐτός ἔρχομαι , ὁ γίγνομαι δέ ἡμέρα , ἐξέρχομαι πορεύω εἰς ἐρῆμος πόπος · καί ὁ ὄχλος ἐπιζητέω αὐτός , καί ἔρχομαι ἠώς αὐτός , καί κατέχω αὐτός ὁ μή πορεύω ἀπ´ αὐτός · ὁ δέ εἶπον πρός αὐτός , ὅτι καί ὁ ἕτερος Παλεσί εὐαγγελίζομαι ἐγώ δεῖ ὁ βασίλειος ὁ Θεός ὅτι εἰς οὗτος ἀποστέλλω , καί εἰμί κηρύσσω ἐν ὁ συναγωγή ὁ Γαλιλαία . » ὁ δεσπότης πᾶς παρά ὁ μαθητής ξενίζω τρέφω · ὥσπερ οὖν καί παρά Πέτρος νῦν ξενίζω , ἰάομαι ὁ ἐκεῖνος πενθερά · ἵνα καί σύ παιδεύω μηδέ ὁ ὁ εὐτελής ἀποπέμπω φιλόφρων · οὐ ἀπλόος δέ θεραπεύω αὐτός ἀπό ὁ νόσος , ἀλλά καί εὐρωστία αὐτός καί δύναμις ἐντίθημι , εἰς ὁ διακονέω . εἰμί καί ἐγώ οὖν ὑποδείκνυμι αὐτός , κατάσβεσις καί ὁ ἡμέτερος πυρετός , ὁ τε ὁ θυμός καί ὁ ὁ ἐπιθυμία · καί ἐγείρω ἐγώ ὥστε διακονέω αὐτός , τουτέστι , ὁ ἀρεστός αὐτός πράσσω . Ὅρας δέ ἐγώ καί ὁ ὄχλος ὁ πίστις , πῶς καί δύω2 ὁ ἥλιος προσφέρω ὁ ἄρρωστος , μηδ´ ὑπό ὁ καιρός ἐμποδίζω · οὐ ἀφίημι δέ ὁ δαιμόνιος λαλέω , ἅμα μέν μή δήω ὁ παρά ὁ ἀκαθάρσων Εὐφημία · οὐ ὡραῖος γάρ αἶνος ἐν στόμα ἁμαρτωλός · ἄμη δέ μή ἐθέλω ἀνάπτω ὁ φθόνος ὁ Ἑβραῖος , ἐκ ὁ παρά πᾶς εὐφημέω · ὁ δέ ὄχλος καί εἰς ἐρῆμος τόπος ἀπέρχομαι ζητέω περιορίζω . ἀλλά καί ὁ ἕτερος , φημί , πόλις εὐαγγελίζομαι ἐγώ δεῖ ὁ βασίλειος ὁ Θεός . ὅθεν δεῖ καί ἐγώ μή ὀκνέω , μηδέ ἐν τόπος περικλείω ἀρκέω , ἀλλά πανταχοῦ περίειμι , εἰμί πως ὠφελέω τις .