cogPG.PG123 618
τινὸς θαυμαστοῦ διαλεγόμενος , καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Υἱοῦ , κατὰ τὸ ἀνθρώπινον Ἐἰ δὲ καὶ κατὰ τὸ θεῖον , τί τοῦτο ; Δέδωκε ὁ Πατὴρ τὰ πάντα τῷ Υἱῷ , λόγῳ φύσεως , ἀλλ´ οὐ χάριτος . Ἐπεὶ γὰρ καὶ τὸ εἶναι ἐκ τοῦ Πατρὸς ἔχει , εἰκότως καὶ πάντα ἐκ τοῦ Πατρὸς λέγεται ἔχειν . ἔχει τοίνυν τὰ πάντα ὁ Υἱὸς , τά τε ἐν οὐρανῷ , τά τε ἐπὶ γῆς · δεσπόζει γὰρ ἀπάντων , κἂν μὴ βούλωνται . Ὕστερον μέντοι , ὅτε κατὰ τὴν δευτέραν παρφυσίαν πᾶν γόνυ κάμψει αὐτῷ , τὴν παντελῆ δεσποτείαν πάντων λήψεται · ὅτε οὐκέτι ἡ κακία δύναμιν ἔκτι ἀλλ´ ἀνενέργητος μένουσα , δείκνυσι τὴν φύσιν τοῦ ἀγαθοῦ ἐξ ἀρχῆς πᾶσιν ἐνοῦσαν , καὶ τὰ πάντα συνέχουσαν . « Ὁ πιστεύων εἰς τὸν Υἱὸν , ἔχει τὴν αἰώνιον ζωὴν ἐν αὐτῷ , » αὐτὸν λέγω τὸν Χριστὸν , ὅς ζωή ἐστιν ἀληθῶς . « Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κικούμεθα . » - πιὉ δὲ ἀπειθῶν οὐκ ὄψεται τὴν ζωήν . » Ὁ γὰρ ἀποστὰς ἑκουσίως τῆς ζωῆς , πῶς ἕξει αὐτὴν , ἤτις ἐστὶν ὁ Χριστός ; Ὡς καὶ Παῦλός φησιν · « Ὅταν Χριστὸς φανερωθῇ ἡζωὴ ἡμῶν , τότε καὶ ὑμεῖς , οἱ πρὸς τὴν κακίαν νεκροὶ καὶ ἀκίνητοι γενόμενοι , φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ.»--«Ἀλλ´ ἡ ὀργὴ σρῆ Θεοῦ μενεῖ ἐπ´ αὐτόν . » Οὐκ εἶπεν , ὅτι μενεῖ αὐτὸν , ἀλλ’ , « ἐπ´ αὐτὸν , » δεικνὺς ὅτι οὐδέποτε αὐτοῦ ἀποστήσεται . Ἵνα γὰρ μὴ ἀκούσας θάνατον , πρόσκαιρον τοῦτον νοήσῃς , φησίν , ὅτι « μενεῖ ἐπ´ αὐτὸν , » ἐπὶ τὸν ἀπειθήσαντα , καὶ ἀϊσιος ἔσται ἡ κόλασις . Διὰ τούτων δὲ πάντων τῶν ῥημάτων ἐνάγει ὁ Βαπτιστὴς καὶ συνωθεῖ τοὺς ἀκούοντας πάντας εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ πίστιν . Οὐ γὰρ μάτην ταῦτά φησιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς οἰκείους μαθητὰς καὶ τοὺς ἄλλους πάντας παιδεύει , μηκέτι φθονεῖν τῷ ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Περὶ τῆς Σαμαρείτιδος . Περὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ βασιλικοῦ « Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει , ἢ Ἰωάννης(αίτοι γε αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἐβάπτιζεν , ἀλλ´ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν γῆν , καὶ ἀπῆλθε πάλιν εἰς τὴν Γαλιλαίαν . Ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας , » Ὁ φιλάνθρωπος , ἅπαξ δι´ ἡμᾶς σαρκωθεὶς , πάντα πρὸς ς ἡμετέραν ὡφέλειαν διαπράττεται , Ἀμέλει καὶ νῦν ἀκούσας , ὅτι οἱ Φαρισαῖοι περὶ τῆς δόξης αὐτοῦ ἤκουσαν , καὶ γνοὺς , ὅτι εἰς φθόνον κινηθήσονται σφῶν κατ´ αὐτοῦ , ὑποχωρεῖ εἰς τὴν Γαλιλαίαν · δύο ταῦτα διδάσκων ἡμᾶς · ἓν μὲν , τὸ φείδεσθαι τῶν ἐχθρῶν , καὶ πάντα τρόπον πειρᾶσθαι μὴ διδόναι αὐτοῖς ἀφορμὴν σκανδάλου ἦ φθόνου · ἕτερον δὲ , τὸ μὴ ἐπιῤῥίπτειν ἑαυτοὺς τοῖς πειρασμοῖς ἀνοήτως καὶ ἀνονήτως , ἀλλ´ ὑποχωρεῖν πρὸς καιρὸν , μέχρις Ἀν ἡ μανία ῥαὶσῃ . Καίτοι δὲ δυνατὸς ὢν ἐπισχεῖν τοὺς αὐτῷ φθονοῦντας , κἂν εἰ κατ´´ αὐτοῦ ὥρμησαν , ὄμως ὑπεξίσταται , ὥστε μὴ φαντασίαν δόξαι τὴν οἰκονομίαν τῆς σαρκός . Εἰ γὰρ συχνάκις διὰ μέσου αὐτῶν ἐξήρχετο , τί οὐκ ἂν εἶπον οἱ θαντασιοδοκῆται , ΡΑΤΑΟΓ.ΟΗΔΧΧΙΙΙ . βΑΡΙΤ Ιv .
Lemmas: τις θαυμαστός διαλέγω , καί πᾶς δίδωμι ἐν ὁ χείρ ὁ υἱός , κατά ὁ ἀνθρώπινος εἰμί δέ καί κατά ὁ θέω , τίς οὗτος ; δίδωμι ὁ πατήρ ὁ πᾶς ὁ υἱός , λόγος φύσις , ἀλ οὖον χάρις . ἐπεί γάρ καί ὁ εἰμί ἐκ ὁ πατήρ ἔχω , εἰκότως καί πᾶς ἐκ ὁ πατήρ λέγω ἔχω . ἔχω τοίνυν ὁ πᾶς ὁ υἱός , ὁ τε ἐν οὐρανός , ὁ τε ἐπί γῆ · δεσπόζω γάρ ἀπαντάω , κἀν μή βούλομαι . ὕστερος μέντοι , ὅτε κατά ὁ δύο παρφυσίαν πᾶς γόνυ κάμπτω αὐτός , ὁ παντελής δεσποτεία πᾶς λαμβάνω · ὅτε οὐκέτι ὁ κακία δύναμις ἔκτι ἀλ ἀνενέργητος μένω , δείκνυμι ὁ φύσις ὁ ἀγαθός ἐκ ἀρχή πᾶς ἔνειμι , καί ὁ πᾶς συνέχω . « ὁ πιστεύω εἰς ὁ υἱός , ἔχω ὁ αἰώνιος ζωή ἐν αὐτός , » αὐτός λέγω ὁ Χριστός , ὅς ζωή εἰμί ἀληθής . « ἐν αὐτός γάρ ζῶ καί κικεω . » - πιο δέ ἀπειθέω οὐ ὁράω ὁ ζωή . » ὁ γάρ ἀφίστημι ἑκούσιος ὁ ζωή , πῶς ἔχω αὐτός , ὅστις εἰμί ὁ Χριστός ; ὡς καί Παῦλος φημί · « ὅταν Χριστός φανερόω ἡζωὴ ἐγώ , τότε καί σύ , ὁ πρός ὁ κακία νεκρός καί ἀκίνητος γίγνομαι , φανερόω ἐν δόξῃ.»--«Ἀλλ´ ὁ ὀργή σήρ Θεός μένω ἐπι αὐτός . » οὐ εἶπον , ὅτι μένω αὐτός , ἀλλά , « ἐπι αὐτός , » δείκνυμι ὅτι οὐδέποτε αὐτός ἀφίστημι . ἵνα γάρ μή ἀκούω θάνατος , πρόσκαιρος οὗτος νοέω , φημί , ὅτι « μένω ἐπι αὐτός , » ἐπί ὁ ἀπειθέω , καί αἴσιος εἰμί ὁ κόλασις . Ζεύς οὗτος δέ πᾶς ὁ ῥῆμα ἐνάγω ὁ βαπτιστής καί συνωθέω ὁ ἀκούω πᾶς εἰς ὁ ὁ Χριστός πίστις . οὖον γάρ μάτην οὗτος φημί , ἀλλά καί ὁ οἰκεῖος μαθητής καί ὁ ἄλλος πᾶς παιδεύω , μηκέτι φθονέω ὁ ΚΕ . δέ . περι ὁ Σαμαρείτης . περι ὁ υἱός ὁ βασιλικός « ὡς οὖν γιγνώσκω ὁ Κύριος ὅτι ἀκούω ὁ Φαρισαῖος ὅτι Ἰησοῦς πλείων μαθητής ποιέω καί βαπτίζω , ἢ Ἰωάννης γε αὐτός ὁ Ἰησοῦς οὐ βαπτίζω , ἀλ ὁ μαθητής αὐτός , ἀφίημι ὁ Ἰουδαῖος γῆ , καί ἀπέρχομαι πάλιν εἰς ὁ Γαλιλαία . δέω δέ αὐτός διέρχομαι διά ὁ Σαμάρεια , » ὁ φιλάνθρωπος , ἅπαξ δις ἐγώ σαρκόω , πᾶς πρός Σ ἡμέτερος ὠφέλεια διαπράσσω , ἀμέλει καί νῦν ἀκούω , ὅτι ὁ Φαρισαῖος περί ὁ δόξα αὐτός ἀκούω , καί γιγνώσκω , ὅτι εἰς φθόνος κινέω σφεῖς κατ´ αὐτός , ὑποχωρέω εἰς ὁ Γαλιλαία · δύο οὗτος διδάσκω ἐγώ · εἷς μέν , ὁ φείδομαι ὁ ἐχθρός , καί πᾶς τρόπος πειράω μή δίδωμι αὐτός ἀφορμή σκάνδαλον εἰμί φθόνος · ἕτερος δέ , ὁ μή ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ὁ πειρασμός ἀνόητος καί ἀνόνητος , ἀλ ὑποχωρέω πρός καιρός , μέχρι εἰς ὁ μανία ῥαίω . καίτοι δέ δυνατός εἰμί ἐπέχω ὁ αὐτός φθονέω , κἀν εἰμί κατ´´ αὐτός ὁρμάω , ὅμως ὑπεξίσταμαι , ὥστε μή φαντασία δόξα ὁ οἰκονομία ὁ σάρξ . εἰμί γάρ συχνάκις διά μέσος αὐτός ἐξέρχομαι , τίς οὐ εἄν εἶπον ὁ θαντασιοδοκεω , ΑΔ . ΑΒ Ἱ .