cogPG.PG123 226
φησίν ἡμέραν , οἷόν τι λέγω · τῇ Παρασκευῇ κσπέρας ἔμελλον ἐκεῖνοι φαγεῖν τὸ ὧάσχα , καὶ αὕτη ἐκαλεῖτο τῶν ἀζύμων · ὁ γοῦν Κύριος πέμπει τοὺς μαθητὰς τῇ πέμπτῃ , ἡν ὀνομάζει ὁ εὐαγγελιστὴς , πρώτην τῶν ἀζύμων , ὡς πρὸ τῆς παρασκευῆς ουσαν , καθ´ ἡν παρασκευὴν τῇ σπείρᾳ ἤσθιον τὴν ζνμα . Προσίρχονται τοίνυν οἱ μαθηταὶ , καὶ ἐρωτῶσι · Ποῦ θέλεις ἐτοιμάσωμέν σοι φαγεῖν τὸ Πάσχα ; ὐ γὰρ εἷχον οὔτε ἐκεῖνοι , οὕτε αὐτὸς ἴδιον οἶκον · ἀποστέλλει δὲ αὐτοὺς πρὸς ἄνθρωπον μὴ γινωσκόμανον μήτε γινώσκοντα , ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῆς ὄνου ἐποίησε , δεικνύων αὐτοῖς , ὅτι δύναται καὶ ἀπὸ ψιλῶν ῥημάτων πεῖσαι καὶ τοὺς μηδόλως αὐτὸν γινωσκοντας , ὑποδέξασθαι αὐτόν . ἤθελε γὰρ τὸ Πάσχα τολέσαι , ἵνα μὴ δόξῃ ἐναντίος εἶναι τῷ νόμῳ · καιρὸν ὅς αὐτοῦ ὀνομάζει τὴν σφαγὴν , ὡς ἅν μάοωμεν ὅτε οὐκ ἀγνοῶν , οὐδὲ ἄκων σφαγιάζεται · προστίθησι δὲ τῷ , ὅτι Πρὸς σὲ ποιῶ τὸ Πάσχα , ἀντὶ τοῦ ἐν τῇ σῇ οἰκίᾳ , τὸ μετὰ τῶν μαθητῶν μου , ἵνα ἀρκοῦσα γένηται ἡ παρασκευὴ , ὡς πολλῶν μελλόντων φαγεῖν . « Ὀψίας δὲ γενομένης , ἀνέκειτο μετὰ τῶν δώδεκα , καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν , εἶπεν · Ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὅτι εἴς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με . Καὶ λυπούμενοι σφόδρα , ἤρξαντο λέγειν αὐτῷ ἕκαστος αὐτῶν · Μή τι ἐγώ εἰμι , Κύριε ; » Ἐκ τούτου νομίζουσί , τινες ὅτι τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ οὐκ ἔφαγε τὸ Πάσχα ὁ Κύριος · λέγουσι γὰρ ὅτι ἱστάμενοι ἤσθιον τὸν ἀμνόν · ὁ δὲ Χριστὸς ἀνέκειτο , οὐκ ἄρα ἕφαγε τὸ Πάσχα . φαμὲν οὖν ὅτι ἔφαγε πρῶτον τὸ Πάσχα ἱστάμενος · εἶτα ἀναπεσὼν παρέδωκε τὸ οἰκεῖον μυστήριον · πρῶτον γὰρ τὸ τυπικὸν τελέσας , οὓτω τὸ ἀληθινὸν ἐπετέλεσε · προαγγέλλει δὲ τὰ περὶ τὸν Ἰούδαν , ἵνα διορθώσηται αὐτὸν , αἱδεσθέντα εἰ μή τι ἄλλο , τὴν γοῦν κοινὴν τράπεζαν , καὶ γνόντα ὅτι Θεὸν μέλλει προδιδόναι , τὸν τὰς καρδίας εἰδότα . Οἱ Ἀὲ μαθηταὶ ἡγωνίων · εἰ γὰρ καὶ καθαρὸν εἶχον τὸ συνειδὸς , ὅμως πλέον ἐπίστευον τῷ Χριστῳ , ἢ ἑαυτοῖς , ὡς ἐκείνῳ κρεῖττον αἰδότι τὰς αὐτῶν καρδίας . « Ὁ δ ἀποκριθεὶς εἶπεν · Ὁ ἐμβάψας μετ´ ἐμοῦ ἐν τῷ τρυβλίῳ τὴν χεῖρα , οὐτός με παραὰώσει . Ὁ μὲν Υἱὸς τοῦ ἁνθρώπου ὑπάγει καθὼς γέγραπται ἀέρι αὐτοῦ · οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι´ οὗ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται . Καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος . Ἀποκριθεὶς δὲ Ἱούδας ὁ παραῆιλοὺς αὐτὸν , αἶπε · Μήτι ἐγώ εἰαι , Ῥαββί ; Λέγει αὐτῷ · Σὺ εἶπας . » Ἐλέγχει φανερῶς τὸν προδότην , ἐπειδὴ κρυφίως τλεγχομενος οὐ
Lemmas: φημί ἡμέρα , οἷος τίς λέγω · ὁ Παρασκευή κσπέρας μέλλω ἐκεῖνος ἐσθίω ὁ ὧάσχα , καί οὗτος καλέω ὁ ἄζυμος · ὁ γοῦν Κύριος πέμπω ὁ μαθητής ὁ πέμπτος , ἐάν ὀνομάζω ὁ εὐαγγελιστής , πρῶτος ὁ ἄζυμος , ὡς πρό ὁ παρασκευή εἰμί , καθ´ ἐάν παρασκευή ὁ σπεῖρα ἐσθίω ὁ ζνμα . προσιρχοντ τοίνυν ὁ μαθητής , καί ἐρωτάω · πός ἐθέλω ἑτοιμάζω σύ ἐσθίω ὁ Πάσχα ; υἱός γάρ ἔχω οὔτε ἐκεῖνος , ἵημι αὐτός ἴδιος οἶκος · ἀποστέλλω δέ αὐτός πρός ἄνθρωπος μή γιγνώσκω μήτε γιγνώσκω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ὄνος ποιέω , δείκνυμι αὐτός , ὅτι δύναμαι καί ἀπό ψιλός ῥῆμα πείθω καί ὁ μηδόλως αὐτός γιγνώσκω , ὑποδείκνυμι αὐτός . ἐθέλω γάρ ὁ Πάσχα ἔτλην , ἵνα μή δόξα ἐναντίος εἰμί ὁ νόμος · καιρός ὅς αὐτός ὀνομάζω ὁ σφαγή , ὡς ὅς μάομαι ὅτε οὐ ἀγνοέω , οὐδέ ἄκων σφαγιάζομαι · προστίθημι δέ ὁ , ὅτι πρός σύ ποιέω ὁ Πάσχα , ἀντί ὁ ἐν ὁ σός οἰκίον , ὁ μετά ὁ μαθητής ἐγώ , ἵνα ἀρκέω γίγνομαι ὁ παρασκευή , ὡς πολύς μέλλω ἐσθίω . « Ὄψιος δέ γίγνομαι , ἀνάκειμαι μετά ὁ δώδεκα , καί ἐσθίω αὐτός , εἶπον · ἀμήν λέγω σύ , ὅτι εἰς ἐκ σύ παραδίδωμι ἐγώ . καί λυπέω σφόδρα , ἄρχω λέγω αὐτός ἕκαστος αὐτός · μὴ τίς ἐγώ εἰμί , κύριος ; » ἐκ οὗτος νομίζω , τις ὅτι ὁ ἐνιαυτός ἐκεῖνος οὐ ἐσθίω ὁ Πάσχα ὁ Κύριος · λέγω γάρ ὅτι ἵστημι ἐσθίω ὁ ἀμνός · ὁ δέ Χριστός ἀνάκειμαι , οὐ ἄρα ἐσθίω ὁ Πάσχα . φημί οὖν ὅτι ἐσθίω πρῶτος ὁ Πάσχα ἵστημι · εἶτα ἀναπίπτω παραδίδωμι ὁ οἰκέω μυστήριον · πρῶτος γάρ ὁ τυπικός τελέω , οὕτως ὁ ἀληθινός ἐπιτελέω · προαγγέλλω δέ ὁ περί ὁ Ἰούδας , ἵνα διορθόω αὐτός , αἰδέομαι εἰμί μή τίς ἄλλος , ὁ γοῦν κοινός τράπεζα , καί γιγνώσκω ὅτι θεός μέλλω προδίδωμι , ὁ ὁ Καρδία οἶδα . ὁ ἀεί μαθητής ἀγωνία · εἰμί γάρ καί καθαρός ἔχω ὁ σύνοιδα , ὅμως πλέω πιστεύω ὁ Χριστός , ἢ ἑαυτοῦ , ὡς ἐκεῖνος ἀγαθός αἰδώς ὁ αὐτός Καρδία . « ὁ δ ἀποκρίνω εἶπον · ὁ ἐμβάπτω μετέ ἐγώ ἐν ὁ τρύβλιον ὁ χείρ , οὗτος ἐγώ παραὰώσει . ὁ μέν υἱός ὁ ἄνθρωπος ὑπάγω καθώς γράφω ἀήρ αὐτός · οὐαί δέ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος δις ὅς ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι . κηλόν εἰμί αὐτός εἰμί οὐ γεννάω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος . ἀποκρίνω δέ Ἰούδας ὁ παραῆιλοὺς αὐτός , αἰπός · Μῆτις ἐγώ ἰά , ῥαββί ; Λέγος αὐτός · σύ εἶπον . » ἔλεγχος φανερῶς ὁ προδότης , ἐπεί κρύφιος τλεγχομενος οὖον