cogPG.PG123 219
· μετὰ δὲ χρόνον πολὺν ἔρχεται ὁδοῖς τὸ ἀργύριον , ἦ τὰ λόγια αὐτοῦ · ἀργύριον γὰρ πεπυρωμένον , τὰ σοῦ Θεοῦ λόγια , ἢ ἁπλῶς πᾶν ὁτιοῦν χάρισμα , λαμπρὸν καὶ ἔνδοξον ποιοῦν τὸν ἔχοντα , ἀργύριον λεχθείη . Καὶ συναίρει λόγον ἀπαιτῶν καὶ λογοπραγῶν τοὺς λαβόντας . θΙΦ οΩΙ οὰ οἰαιωμὴ εἰ είπαε ἴαοῖ Ἀοιοῖαεπ , κφεωιυ ειωω σι . Εἰ τοηνοσαι Ηος , π ΓαΗῖΟΙεμ Δ ΒΙε χίιαΙοΩα Δοοορειαί , αἰεὶ . « Καὶ προσελθὼν ὁ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν προσήνεγκεν ἄλλα πέντε τάλαντα , λέγοων · Κύριε , πέντε τάλαντά μοι παρέδωκας · ἴδε ἄλλα πέντε τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ´ αὐτοῖς . Ἔφη αὐτῷ ὁ Κύριος αὐτολ · Εὔ , δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστὲ , ἐπὶ ὀλίγα ἧς πιστὸς , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω · εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου . Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὰ δύο τὰλαντα λαβὼν , εἶπε · Κύριε , δύο τάλαντά μοι παρέδωκας , ἴἂε ἄλλα δύο τάλαντα ἐκέρδησα ἐπ´ αὐτοῖς . Ἔφη αὐτῶ ὁ Κύριος αὐτοῦ · Εὖ , δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ , ἐπὶ ἀλίγα ἦς πιστὸς , ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω · εἴσελθε εἰς σὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου . Προσελθὼν δὲ καὶ ὁ τὸ ἓν τάλαντον εἰληφώς , εἶπε · Κύρεε , ἔγνων σε ὅτι σκληρὸς εἶ ἄνθρωπος , θερίζων ὅπου οὐκ ἔσπειρας , καὶ συνάγων ὅθεν οὐ διεσκόρπισας , καὶ φοβηθεὶς , ἀπελθὼν ἔκρυψα τὸ τάλαντόν σου ἐν τῇ γῇ · ἴε ἔχεις τὸ σόν . Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Κύριος αὐτοῦ , εἰπεν αὐτῷ · Πονηρὲ δοῦλε καὶ ὀκνηρὲ , ᾔδεις ὅτι θερίζω ὅπου οὐκ ἔσπειρα , καὶ συνάγω ὅθεν οὐ διεσκόρπισα · Κᾶει οὗν σε βαλεῖν τὸ ἀργύριόν μου τοῖς τραπεζίταις , καὶ ἐλθὼν ἐγὼ ἐκομισάμην ἂν τὸ ἐμὸν σὺν τόκῳ · ἄρατε αῆν ἀπ´ αὐτοῦ τὸ τάλαντον , καὶ δότε τῷ ἔχοντι τὰ δέκα τάλαντα . Τῷ γὰρ ἔχοντι παντὶ ὅοθήσεται , καὶ περισσευθήσεται · ἁπὸ δὲ τοῦ μὴ ἔχοντος , καὶ Δ Κχει , ἀρθήσεται ἀπ´ αὐτοῦ · καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , ἀκεῖ ἕσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὁδόντων . » Ο μὲν ἐσερνασάμενοι τοῖς δοθεῖσιν , ἐπαινοῦνται ὑπὸ τοῦ δεσπότου ὁμοίως ἀμφότεροι , Εὖ , δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ , ἑκάτερος αὐτῶν ἀκούων · ἀγαθὸν δὲ ἐνταῦθα πάντως τὸν φιλάνθρωπον , τὸν ἄφθονον νοοῦμεν , ὄς τὴν οικείαν ἀγαθότητα καὶ τοῖς πλησίον ἐφαπλοῖ · ἐσπὶ ὁλίγα δὲ πιστοὶ φανέντες , ἐπὶ πολλῶν καθίστανται Καὶ γὰρ εἰ καὶ ἐνταῦθα χαρισμάτων ἀξιούμεθα , ὅμως οὐδέν εἰσι ταῦτα πρὸς τὰ μέλλοντα ἀγαθά . xαρὰ δὲ τοῦ Κυρίου , ἢ ἄληκτος εὐφροσύνη , ἡν ἱχει ὁ Θεὸς , εὐφραινόμενος ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ , ὡς ὁ Ἀαυΐδ λέγει . Τοιαύτην οὖν εὐφροσύνην εὐφραίνονταε κμαὶ οἱ ἅγιοι ἐπὶ τοῖς ἔργοις αὐτῶν · ὥσπερ οὐν οἱ ἀμαρτωλοὶ λυποῦνται ἐπὶ τοῖς οἱκείοις ἕργοις , καὶ μεταμέλονται · καὶ τὸν Κύριον δὲ πλοῦτον ἕχοντες οἱ ἄγιοι , χαίρουσιν ἐπ´ αὐτῷ . Ὅρα δὲ ὅτι καὶ ὀ τὰ πέντε τάλαντα λαβὼν , καὶ ὁ τὰ δύο , τῶν αὐτῶν ἀγαθῶν ἀξιοῦνται . Ὅταν γάρ τις , καὶ ὁλίγα λαβών , ὅμως τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ χάριν , κἂν μικρὰ εἴη , καλῶς οἱκονομήσῃ , ἴσην τιμὴν ἀπολήψεται τῷ μεγάλων ἀξιωθέντι καὶ κατορθώσαντι . Ἔκαστος γὰρ καθ´ ἅ ἔλαβε , κατὰ τοῦτο καὶ ἄκρος δοκεῖ , ἐὰν κατορθώσῃ . Ἀλλ´ οἱ μὲν εὐγνώμονες δοῦλοι , τοιοῦτοι · ὁ δὲ πονηρὸς
Lemmas: · μετά δέ χρόνος πολύς ἔρχομαι ὁδός ὁ ἀργύριον , εἰμί ὁ λόγιος αὐτός · ἀργύριον γάρ πυρόω , ὁ σύ Θεός λόγιος , ἢ ἁπλόος πᾶς ὁστισοῦν χάρισμα , λαμπρός καί ἔνδοξος ποιέω ὁ ἔχω , ἀργύριον λέγω . καί συναιρέω λόγος ἀπαιτέω καί λογοπραγέω ὁ λαμβάνω . ΦΘ Ω ὀά οιαιωμος εἰμί εἶπον ἰάομαι Ἀοιοῖαεπ , κωφεύω ειωω βρόχος . εἰμί τοηνοσος Ἠώς , π ΙΗ δ Βίος χίιαΙοΩα δοοορειη , ἀεί . « καί προσέρχομαι ὁ ὁ πέντε τάλαντον λαμβάνω προσφέρω ἄλλος πέντε τάλαντον , λέγος · κύριος , πέντε τάλαντον ἐγώ παραδίδωμι · ὁράω ἄλλος πέντε τάλαντον κερδαίνω ἐπι αὐτός . φημί αὐτός ὁ Κύριος αὐτολ · εὕω , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἐπί ὀλίγος ὅς πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι · εἰσέρχομαι εἰς ὁ χαρά ὁ κύριος σύ . προσέρχομαι δέ καί ὁ ὁ δύο τάλαντον λαμβάνω , εἶπον · κύριος , δύο τάλαντον ἐγώ παραδίδωμι , ὅς ἄλλος δύο τάλαντον κερδαίνω ἐπι αὐτός . φημί αὐτός ὁ Κύριος αὐτός · εὕω , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἐπί ἀλίγα εἰμί πιστός , ἐπί πολύς σύ καθίστημι · εἰσέρχομαι εἰς σός χαρά ὁ κύριος σύ . προσέρχομαι δέ καί ὁ ὁ εἷς τάλαντον λαμβάνω , εἶπον · Κῦρος , γιγνώσκω σύ ὅτι σκληρός εἰμί ἄνθρωπος , Θερίζων ὅπου οὐ σπείρω , καί συνάγω ὅθεν οὖον διασκορπίζω , καί φοβέω , ἀπέρχομαι κρύπτω ὁ τάλαντον σύ ἐν ὁ γῆ · εἶμι ἔχω ὁ σός . ἀποκρίνω δέ ὁ Κύριος αὐτός , εἶπον αὐτός · πονηρός δοῦλος καί ὀκνηρός , οἶδα ὅτι θερίζω ὅπου οὐ σπείρω , καί συνάγω ὅθεν οὖον διασκορπίζω · καίω ἐν σύ βάλλω ὁ ἀργύριον ἐγώ ὁ τραπεζίτης , καί ἔρχομαι ἐγώ κομίζω εἄν ὁ ἐμός σύν τόκος · ἀείρω αῆν ἀπ´ αὐτός ὁ τάλαντον , καί δίδωμι ὁ ἔχω ὁ δέκα τάλαντον . ὁ γάρ ἔχω πᾶς οἴομαι , καί περισσεύω · ἀπό δέ ὁ μή ἔχω , καί δ Κχει , ἀείρω ἀπ´ αὐτός · καί ὁ ἀχρεῖος δοῦλος ἐκβάλλω εἰς ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ἐκεῖ ἕννυμι ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς . » ὁ μέν ἐσερνασάμενοι ὁ δίδωμι , ἐπαινέω ὑπό ὁ δεσπότης ὁμοίως ἀμφότερος , εὕω , δοῦλος ἀγαθός καί πιστός , ἑκάτερος αὐτός ἀκούω · ἀγαθός δέ ἐνταῦθα πάντως ὁ φιλάνθρωπον , ὁ ἄφθονος νοέω , ὅς ὁ οἰκεῖος ἀγαθότης καί ὁ πλησίος ἐφαπλόω · εἰμί ὀλίγος δέ πιστός φαίνω , ἐπί πολύς καθίστημι καί γάρ εἰμί καί ἐνταῦθα χάρισμα ἀξιόω , ὅμως οὐδείς εἰμί οὗτος πρός ὁ μέλλω ἀγαθός . Ὄαρ δέ ὁ κύριος , ἢ ἄληκτος Εὐφρόσυνος , ἐάν ἱχει ὁ θεός , εὐφραίνω ἐπί ὁ ἔργον αὐτός , ὡς ὁ Ἀαυΐδ λέγω . τοιοῦτος οὖν Εὐφρόσυνος εὐφραίνω κμαὶ ὁ ἅγιος ἐπί ὁ ἔργον αὐτός · ὥσπερ ὀν ὁ ἁμαρτωλός λυπέω ἐπί ὁ οἰκέω ἔργον , καί μεταμέλομαι · καί ὁ κύριος δέ πλοῦτος ἔχω ὁ ἅγιος , χαίρω ἐπι αὐτός . Ὅρας δέ ὅτι καί ὁ ὁ πέντε τάλαντον λαμβάνω , καί ὁ ὁ δύο , ὁ αὐτός ἀγαθός ἀξιόω . ὅταν γάρ τις , καί ὀλίγος λαμβάνω , ὅμως ὁ δίδωμι αὐτός χάρις , κἀν μικρός εἰμί , καλῶς οἰκονομέω , ἴσος τιμή ἀπολαμβάνω ὁ μέγας ἀξιόω καί κατορθόω . ἔκαστος γάρ καθ´ ὅς λαμβάνω , κατά οὗτος καί ἄκρος δοκέω , ἐάν κατορθόω . Ἀλ ὁ μέν εὐγνώμων δοῦλος , τοιοῦτος · ὁ δέ πονηρός