cogPG.PG123 492
Ἀμο τοίννν πάντα ἕστησεν ὁ Χριστός · ὥστε καλῶς Κεἰπεν , ὡς ἀδύνατόν σησιν , πεσεῖν μίαν κεραίαν τοῦ νόμου · πῶς γὰρ ἂν πέσῃ ὁ μᾶλλον ὁρθούμενος ὑπὸ Χριστοῦ ; « Ἄνθρωπος δέ τις ἦν πλούσιος , καὶ ἐνεδιδύσκετο πορφύραν καὶ βύσαον , εὐφραινόμενος καθ´ ἡμέραν λαμπρῶς . Πτωχὸς δέ τις ἡν ὀνόματι Λάζαρος , ὃς ἐβέβλητο πρὸς τὸν πυλῶνα αὐτοῦ ἡλκωμένος , καὶ ἐπιθυμῶν χορτασθῆναι ἀπὸ τῶν ψιχίων τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τρακέζης τοῦ πλουσίου . Ἀλλὰ καὶ οἱ αύνες ἐρχόμενοι ἔλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ . Ἐγένετο δὲ ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν , καὶ ἀπενεχθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς τὸν κἄλπον τοῦ Ἀβραάμ . Ἀπέθανε δ καὶ ὁ πλούσιος , καὶ ἐτάφη . » Ἀκόλουθα τοῖς προειρημένοις ταῦτα . Ἐπειδὴ γὰρ προλαβών περί σοῦ τὸν πλοῦτον διατίθεσθαι καλῶς ἐδίδαξεν , εἰκότως ἐπισυνάπτει καὶ ταύτην τὴν παραβολὴν , εἰς τοῦτο αὐτὸ φέρουσαν διὰ τοῦ κατὰ τὸν πλούσιον ὑποδείγματος . Παραβολὴ γὰρ καὶ τοῦτο , ἀλλ´ οὐχ ὥς τινες ἀνοήτως ἂν οἰηθεῖεν , πρᾶγμά ἐστιν ἤδη γεγονός . Οὐδέπω γὰρ οὕτε τοῖς δικαίοις τῶν ἀγαθῶν . οὓτε τοῖς ἀμαρτωλοῖς τῶν ἐναντίων ἡ ἀποκλήρωσις , ἀλλ´´ καχημάτισε τὸν λόγον ὁ Κύριος , πρὸς τὸ παιλεῆσὸ , τοὺς ἀνελεήμονας , οἷα αὐτοῖς ἀποκείσονται , καὶ αὖ διδάξαι τοὺς κακοπαθοῦντας , οἷα εὐπαθήσουσιν , ὑπὲρ ὧν ἐνταῦθα ὑπομένουσι . Τὸν μὲν οὗν πλούσιον ἀνωνύμως ἐν τῇ παραβολῇ παρέλαβεν , οἷα μηδὲ ἄξιον παρὰ Θεῷ ὀνομάζεσθαι , καθὰ καὶ διὰ τοῦ προφήτου φηολν , οὐ μὴ μνησθῶ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν διὰ χειλέων μου . Τοῦ δὲ πένητος ὀνομαστὶ μνημονεύτι · τῶν γὰρ δικαίων τὰ ὀνόματα καὶ ἐν βίλῳ ξωῆς ἀκογράφονται · ἔστι δὲ λόγος , ὡς ἡ Ἐβραίων παράδοσις ἔχει , Αάζαρον εἶναί τινα ἐν Ἰεροσολύμοις κατ´ ἐκεῖνο καιροῦ ἐσχάτην πενίαν κεκληρωμένον καὶ ἀῤῥωστίαν , οὔ μνημονοῦσαι τὸν Κθριον εἰς παραβολὴν αὐτὸν λαβόντα , ὡς ἐμφανῆ καὶ γνώριμον . Ὁ μὲν οὖν πλούσιος πάντοθεν εὐροῶν ἦν , καὶ γὰρ καὶ πορφύραν καὶ βύσσον ἐνεδέδυτο · καὶ οὐ μόνον τοῦτο , ἀλλὰ καὶ τὴν ἄλλην τρυφὴν ἐτρύφα πᾶσαν Εὐφραινόμενος γὰρ , φησί , καὶ οὐ νῦν μὲν , νῦν δὲ οὓ , ἀλλὰ καθημέραν , καὶ οὐ μετρίως ἀλλὰ λαμπρῶς , τουτέστιν ἀσώτως καὶ πολυτελῶς . Ὁ δὲ Λάζαρος καὶ πένης , καὶ ἀῤῥωστῶν , καὶ τοῦτο δεινῶς · ἡλκωμένος γὰρ , φησίν . Ἔστι γὰρ ἀῤῥωστεῖν , οὐ μὴν ἡλκῶσθαι . Ἐνταῦθα δὲ ἐπίτασις τοῦ κακοῦ καὶ πρὸς τὸν πυλῶνα βεβλημένος τοῦ πλουσίου , ἐτέρα βάσανος τὸ ἀρν ἄλλους ὑπερτρυφῶντας , αὐτὸν δὲ λικώττειν ἐπεθύμει γὰρ χορτασθῆναι οὐχὶ Βρωμάτον πολυτελῶν , ἀλλὰ καὶ ψιχίων αὐτῶν , καὶ τούτων , ὧν οἱ κύνες χορτάζονται . Ἀλλὰ καὶ ἔρημος τῶν θεραπευσόντων · οἱ γὰρ κύνες ἔλειχον τὰ ἕλκη αὐτοῦ , οἰα μηδενὸς ὄντος τοῦ ἀποσοβήσοντος τούτους . Ἄρα οὖν ἐν τοσούτοις δεινοῖς ὤν ὁ Δάζαρος ἐβλασφήμησεν · ἢ ἐλοιδόρησε τὴν τρυφὴν τοῦ πλουσίου ; ἢ τὴν ἀπανθρωπίαν κατέκρινεν ; ἢ τὴν πρόνοιαν ἐμέμψατο ; Οὐδὲν τούτων ἐνόησεν , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς φιλοσοφίας ἐκαρτέρει . Πόθεν δῆλον ; Ἀφ´ ὧν οἱ ἄγγελοι αὐτὸν ἀποθανόντα ἐδέχοντο . Οὐκ ἂν γὰρ , εἰ γογγυστὴς
Lemmas: Ἀμός τοκίς πᾶς ἵστημι ὁ Χριστός · ὥστε καλῶς Κεἰπεν , ὡς ἀδύνατος σός , πίπτω εἷς κεραία ὁ νόμος · πῶς γάρ εἄν πίπτω ὁ μᾶλλον ὀρθόω ὑπό Χριστός ; « Ἄνθρωπος δέ τις εἰμί πλούσιος , καί ἐνδιδύσκω πορφύρα καί βύζω , εὐφραίνω καθ´ ἡμέρα λαμπρῶς . Πτωχός δέ τις ἐάν ὄνομα Λάζαρος , ὅς βάλλω πρός ὁ πύλη αὐτός ἑλκόω , καί ἐπιθυμέω χορτάζω ἀπό ὁ ψιχίον ὁ πίπτω ἀπό ὁ τρακέζης ὁ πλούσιος . ἀλλά καί ὁ ἀνύω ἐρχόμενος λείχω ὁ ἕλκος αὐτός . γίγνομαι δέ ἀποθνῄσκω ὁ πτωχός , καί ἀποφέρω αὐτός ὑπό ὁ ἄγγελος εἰς ὁ ἄλπος ὁ Ἀβραάμ . ἀποθνήσκω δ καί ὁ πλούσιος , καί θάπτω . » ἀκόλουθος ὁ προερέω οὗτος . ἐπεί γάρ προλαμβάνω περί σύ ὁ πλοῦτος διατίθημι καλῶς διδάσκω , εἰκότως ἐπισυνάπτω καί οὗτος ὁ παραβολή , εἰς οὗτος αὐτός φέρω διά ὁ κατά ὁ πλούσιος ὑπόδειγμα . παραβολή γάρ καί οὗτος , ἀλ οὐ ὅς τις ἀνόητος εἄν οἴομαι , πρᾶγμα εἰμί ἤδη γίγνομαι . οὐδέπω γάρ ἵημι ὁ Δίκαιος ὁ ἀγαθός . ἵημι ὁ ἀμαρτωλός ὁ ἐναντίος ὁ ἀποκλήρωσις , ἀλ καχημάτισε ὁ λόγος ὁ Κύριος , πρός ὁ παιλεῆσὸ , ὁ ἀνελεήμων , οἷος αὐτός αποκειμαι , καί αὖος διδάσκω ὁ κακοπαθέω , οἷος εὐπαθέω , ὑπέρ ὅς ἐνταῦθα ὑπομένω . ὁ μέν ἐν πλούσιος ἀνώνυμος ἐν ὁ παραβολή παραλαμβάνω , οἷος μηδέ ἄξιος παρά Θεός ὀνομάζω , καθά καί διά ὁ προφήτης φηολν , οὖον μή μιμνήσκω ὁ ὄνομα αὐτός διά χεῖλος ἐγώ . ὁ δέ πένης ὀνομαστί μνημονεύω · ὁ γάρ Δίκαιος ὁ ὄνομα καί ἐν βίλος ξωῆς ακογραφω · εἰμί δέ λόγος , ὡς ὁ Ἑβραῖος παράδοσις ἔχω , Αάζαρον εἰμί τις ἐν Ἱερουσαλήμ κατ´ ἐκεῖνος καιρός ἔσχατος πενία κληρόω καί ἀρρωστία , οὖον μνημονέω ὁ Κθριον εἰς παραβολή αὐτός λαμβάνω , ὡς ἐμφανής καί γνώριμος . ὁ μέν οὖν πλούσιος πάντοθεν εὐροή εἰμί , καί γάρ καί πορφύρα καί βύσσος ἐνδύω · καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος τρυφή τρυφάω πᾶς εὐφραίνω γάρ , φημί , καί οὖον νῦν μέν , νῦν δέ ἕ , ἀλλά καθημέρα , καί οὖον μέτριος ἀλλά λαμπρῶς , τουτέστιν ἄσωτος καί πολυτελής . ὁ δέ Λάζαρος καί πένης , καί ἄρρωστος , καί οὗτος δεινῶς · ἑλκόω γάρ , φημί . εἰμί γάρ ἀρρωστέω , οὖον μήv ἑλκόω . ἐνταῦθα δέ ἐπίτασις ὁ κακός καί πρός ὁ πύλη βάλλω ὁ πλούσιος , ἕτερος βάσανος ὁ αρνʹ ἄλλος ὑπερτρυφάω , αὐτός δέ λικώττειν ἐπιθυμέω γάρ χορτάζω οὐ βρῶμα πολυτελής , ἀλλά καί ψιχίον αὐτός , καί οὗτος , ὅς ὁ κύω χορτάζω . ἀλλά καί ἐρῆμος ὁ θεραπεύω · ὁ γάρ κύω λείχω ὁ ἕλκος αὐτός , οἶος μηδείς εἰμί ὁ ἀποσοβέω οὗτος . ἄρας οὖν ἐν τοσοῦτος δεινός εἰμί ὁ Δάζαρος βλασφημέω · ἢ λοιδορέω ὁ τρυφή ὁ πλούσιος ; ἢ ὁ ἀπανθρωπία κατακρίνω ; ἢ ὁ πρόνοια μέμφομαι ; οὐδείς οὗτος νοέω , ἀλλά μετά πολύς ὁ φιλοσοφία καρτερέω . πόθεν δῆλος ; Ἀφή ὅς ὁ ἄγγελος αὐτός ἀποθνῄσκω δέχομαι . οὐ εἄν γάρ , εἰμί γογγυστής