cogPG.PG123 620
ἐκάλουν . Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ Ἰακὼβ ἑαυτοὺς ἀπογόνους ὡνόμαζον . Ὃ τε γὰρ Ἀβραὰμ Χαλδαῖος ἦν , ὅ τε Ἰακὼβ διὰ τὴν ἐκεῖσε πηγὴν κεῖνος αὐτοῖς ἐλογίζετο . Οἱ γοῦν Ἰουδαῖοι μετὰ σάντων τῶν ἐθνικῶν καὶ αὐτοὺς ἐβδελύσσοντο · ἀεὶ καὶ τῷ Κυρίῳ προσονειδίζοντες ἔλεγον · « Σαμαρείτης εἶ . » Καὶ αὐτὸς δὲ τοῖς μαθηταῖς ἔλεγε · « Εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε . » Τίνος δὲ Κνεκιν ὁ εὐαγγελιστὴς περὶ τοῦ χωρίου τοῦ Ἰακὼβ καὶ τῆς πηγῆς ἀκριβολογεῖται · Πρῶτον μὲν , ἵνα Ἐταν ἀκούσῃς τῆς γυναικὸς λεγούσης , ὅτι « Ἰακὼβ ὁ πατὴρ ἡμῶν ἔδωκεν ἡμῖν τὴν πηγὴν ταύτην , » μὴ ξενισθῇς . Ὁ γὰρ τόπος ἐκεῖνος ἦν τὸ Σύκεμα , ἔνθα οἱ υἱοὶ Ἰακὼβ Συμεὼν καὶ Λευὶ τὸν χαλεπὸν ἐκεῖνον εἰργάσαντο φόνον , διὰ τὸ τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν Αεῖναν βιασθῆναι ὑπὸ τοῦ Συκιμιτῶν ἄρχοντος . Ἔπειτα δὲ καὶ τοῦτο μανθάνομεν ἀπὸ τοῦ πὸν εὐαγγελιστὴν καταλέγειν ἡμῖν τὸ περὶ τοῦ χωρίου καὶ τῆς πηγῆς , ὅτι ἡ τῶν Ἰουδαίων ἀποβολὴ πάλαι ἐγένετο διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν · καὶ προσκρουσάν των αὐτῶν τῷ Θεῷ , οἱ ἐθνικοὶ κατέσχον τοὺς τόπους · καὶ Α ἱ πατριάρχαι διὰ τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ἐκτήσαντο , ταῦτα αὐτοὶ διὰ τὴν δυσσέβειαν ἀπώλεσαν . Ὥστε οὐδὲν καινὸν , οὐδὲ νῦν εἰ οἱ ἐθνικοὶ ἀντὶ τῶν Ἰουδαίων εἰσήχθησαν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν . Τὸ δὲ χωρίον ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ τῷ Ἰωσὴφ , Σύκιμα ἐλέγετο . Ἐπεὶ γὰρ οἱ παῖδες τοῦ Ἰακὼβ τοὺς Συκιμίτας ἀπολέσαντες , τὴν πόλιν ἐξερήμωσαν , ταύτην δὴ τὴν ἐξερημωθεῖσαν δέδωκεν εἰς κλῆρον τῷ Ἰωσήφ ὁ πατήρ . « Ὁ οὐν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας , ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ . Ὢρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη . Ἔμχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ . Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς · Δός μοι πιεῖν . Οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἁπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν , ἵνα τροοὰς ἀγοράσωσιν . » Κεκοπιακέναι τὸν Κύριον ἐκ τῆς ὁδοιπορίας φάσκων ὁ εὐαγγελιστὴς δείκνυσιν ἡμῖν ἅμα μὲν τὸ ἄτυφον αὐτοῦ καὶ ἀπέριττονὐδὲ γὰρ ὑποζυγίοις ἐχρᾶτο πρὸς τὴν ὁδοιπορίαν , ἀλλὰ πεζός ὥδευε , παιδεύων καὶ ἡμᾶς τὸ μὴ πολλῶν διὰ Ταθαιὺ ἄμα δὲ καὶ τὸ συντόνοως αὐτὸν ἐδεψσιν καὶ μὴ ῥᾳθύμως . Ἐξ οὗ μανθάνομεν καὶ ἡμεῖς τὸ μετὰ σιυντονίας καὶ ἐπιμελείας πράττειν τὸ ἔργον τοῦ δαοῆ Τὸ δὲ , « Ἐκαθέζετο οὕτω , » σημαίνοι ἂν τὸ Ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυνε , καὶ ὅτι οὐκ ἐπὶ θρόνου . ἐλλ´ οὔτως , ἀφελῶς δηλονότι , ἐπὶ ἐδάφους ἀναπαύων τὸ σῶμα , καὶ παρὰ τῇ πηγῇ ἀναψύχων αὐτό . Εἶτα καὶ ἐτέραν αἰτίαν εἰσάγει τοῦ καθῆσθαι αὐτὸν παρὰ τῇ πηγῇ , τὸ εἶναι σταθερὰν μεσημβρίαν . « Ὥρα γὰρ , φησὶν , ἧν ὡσεὶ ἕκτη . » Ὥστε καὶ διὰ τὸ τῆς ὥρας θαλπεινὸν ἐδεῖτο ἀναπαύσεώς τε καὶ ἀναψύξεως . Καὶ ἄλλως δέ · ἵνα μή τις αἰτιάσηται τὸν Κύριον , πῶς ποῒ - μαθηταῖς αὐτοῦ ἐγκελευόμενος εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπελθεῖν , αὐνὸς εἰς Σαμαρείτας ἔρχεται , διὰ τοῦτό φησιν , ὅτι ἡ ἐπὶ τοῦ τόπου καθέδρα διὰ τὸν κόπον γέγονε , καὶ ὅτι ἡ πρὸς τὴν γυναῖκα διάλεξις εὕλογον εἰχεν ἀφορμὴν , τὸ δίψος . Ἐπεὶ γὰρ ἐδία ἀκολούθως κατὰ τὸ ἀνθρώπινον , ἐδεῖτο καὶ ποτοῦ . Μητοῦντι δὲ ὁμιλεῖ τὸ γύναιον ὁμιλίαν ψυχῆς φιλομαθοῦς .
Lemmas: καλέω . ἐκεῖνος δέ ὁ Ἀβραάμ καί Ἰακώβ ἑαυτοῦ ἀπόγονος ὀνομάζω . ὅς τε γάρ Ἀβραάμ Χαλδαῖος εἰμί , ὅς τε Ἰακώβ διά ὁ ἐκεῖσε πηγή ἐκεῖνος αὐτός λογίζομαι . ὁ γοῦν Ἰουδαῖος μετά σάντος ὁ ἐθνικός καί αὐτός βδελύσσομαι · ἀεί καί ὁ κύριος προσονειδίζω λέγω · « Σαμαρείτης εἰμί . » καί αὐτός δέ ὁ μαθητής λέγω · « εἰς πόλις Σαμαρείτης μή εἰσέρχομαι . » τίς δέ Κνεκιν ὁ εὐαγγελιστής περί ὁ χωρίον ὁ Ἰακώβ καί ὁ πηγή ἀκριβολογέομαι · Πρῶτος μέν , ἵνα ὅς ἀκούω ὁ γυνή λέγω , ὅτι « Ἰακώβ ὁ πατήρ ἐγώ δίδωμι ἐγώ ὁ πηγή οὗτος , » μή ξενίζω . ὁ γάρ τόπος ἐκεῖνος εἰμί ὁ Σύκεμα , ἔνθα ὁ υἱός Ἰακώβ Συμεών καί Λευί ὁ χαλεπός ἐκεῖνος ἐργάζομαι φόνος , διά ὁ ὁ ἀδελφή αὐτός αειναω βιάζομαι ὑπό ὁ συκιμιτος ἄρχω . ἔπειτα δέ καί οὗτος μανθάνω ἀπό ὁ πως εὐαγγελιστής καταλέγω ἐγώ ὁ περί ὁ χωρίον καί ὁ πηγή , ὅτι ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἀποβολή πάλαι γίγνομαι διά ὁ ἁμαρτία αὐτός · καί προσκρούω ὁ αὐτός ὁ Θεός , ὁ ἐθνικός κατέχω ὁ τόπος · καί Α Ι πατριάρχης διά ὁ εἰς Χριστός πίστις κτάομαι , οὗτος αὐτός διά ὁ δυσσέβεια ἀπόλλυμι . ὥστε οὐδείς καινός , οὐδέ νῦν εἰμί ὁ ἐθνικός ἀντί ὁ Ἰουδαῖος εἰσάγω εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . ὁ δέ χωρίον ὅς δίδωμι Ἰακώβ ὁ Ἰωσήφ , συκιμας λέγω . ἐπεί γάρ ὁ παῖς ὁ Ἰακώβ ὁ συκιμιος ἀπόλλυμι , ὁ πόλις ἐξερημόω , οὗτος δή ὁ ἐξερημόω δίδωμι εἰς κλῆρος ὁ Ἰωσήφ ὁ πατήρ . « ὁ ὀν Ἰησοῦς κοπιάω ἐκ ὁ ὁδοιπορία , καθέζομαι οὕτως ἐπί ὁ πηγή . ὤρα εἰμί ὡσεί ἕκτος . Ἔμχεται γυνή ἐκ ὁ Σαμάρεια ἀντλέω ὕδωρ . λέγος αὐτός ὁ Ἰησοῦς · δίδωμι ἐγώ πίνω . ὁ γάρ μαθητής αὐτός ἀπέρχομαι εἰς ὁ πόλις , ἵνα τροοα ἀγοράζω . » κοπιάω ὁ κύριος ἐκ ὁ ὁδοιπορία φάσκω ὁ εὐαγγελιστής δείκνυμι ἐγώ ἅμα μέν ὁ ἄτυφος αὐτός καί ἀπέριττονὐδὲ γάρ ὑποζύγιον χράω πρός ὁ ὁδοιπορία , ἀλλά πεζός ὁδεύω , παιδεύω καί ἐγώ ὁ μή πολύς διά Ταθαιὺ ἄμη δέ καί ὁ σύντονος αὐτός ἐδεψσιν καί μή ῥᾴθυμος . ἐς ὅς μανθάνω καί ἐγώ ὁ μετά σιυντονίας καί ἐπιμέλεια πράσσω ὁ ἔργον ὁ δατός ὁ δέ , « καθέζομαι οὗτος , » σημαίνω εἄν ὁ ἀπλόος καί ὡς ἔτυνε , καί ὅτι οὐ ἐπί θρόνος . ἐλλός οὔτως , ἀφελής δηλονότι , ἐπί ἔδαφος ἀναπαύω ὁ σῶμα , καί παρά ὁ πηγή ἀναψύχω αὐτός . εἶτα καί ἕτερος αἴτιος εἰσάγω ὁ κάθημαι αὐτός παρά ὁ πηγή , ὁ εἰμί σταθερός μεσημβρία . « Ὥρα γάρ , φημί , ἧμαι ὡσεί ἕκτος . » ὥστε καί διά ὁ ὁ ὥρα θαλπεινός δήω ἀνάπαυσις τε καί ἀνάψυξις . καί ἄλλως δέ · ἵνα μή τις αἰτιάομαι ὁ κύριος , πῶς ποῖ - μαθητής αὐτός ἐγκελεύω εἰς ὁδός ἔθνος μή ἀπέρχομαι , αὐνὸς εἰς Σαμαρείτης ἔρχομαι , διά οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἐπί ὁ τόπος καθέδρα διά ὁ κόπος γίγνομαι , καί ὅτι ὁ πρός ὁ γυνή διάλεξις εὔλογος ἔχω ἀφορμή , ὁ δίψα . ἐπεί γάρ δῖος ἀκόλουθος κατά ὁ ἀνθρώπινος , δήω καί ποτός . Μητοῦντι δέ ὁμιλέω ὁ γύναιον ὁμιλία Ψυχή φιλομαθής .