cogPG.PG123 161
πίστις · » τὸ δὴ , Γενηδήτωσοι ὡς θέλεις , εἰπὼν , ἔδει , ξεν ὅτι ἐὰν μὴ πίστιν εἰχεν , οὐκ ἂν ἔτυχε τῆς αἰτήσιως · ὥστε ἐὰν θέλωμεν καὶ ἡμεῖς , οὐδὲν τὸ κωλύον τυχεῖν ὧν θέλομεν . Σημείωσαι δὲ ὅτι κἂνἄγιοι αἰτῶσιν ὑπὲρ ἡμῶν , ὥσπερ ὑπὲρ ἐκείνης οἱ ἀπόστολοι , ἀλλ´ οὐκ ἡμεῖς ὑπὲρ ἐαυτῶν αἰτοῦντες , πλέον ἀνύομεν . Σύμθολον δὲ ἡ Χαναναία καὶ τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας . Καὶ γὰρ καὶ τὰ ἔθνη ἀπωσμένα πρότερον , ὕστερον εἰς τὴν τῶν υἱῶν τάξιν ἀνεβιβάσθησαν , καὶ τοῦ ἄρτου ἠξιώθησαν , τοῦ σώματος λέγω τοῦ Κυρίου . Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι , κύνες ἐγένοντο , ἐκ τῶν ὡιχίων δοκοῦντες τρέφεσθαι , τουτέστι , τῶν μικρῶν καὶ εὐτελῶν τοῦ γράμματος . Σημαίνει δὲ ἡ Τύρος , συνοχήν · ἡ δὲ Σιδὼν , θηρῶντες . Χαναναία δὲ , ἡτοιμασμένη τῇ ταπεινώσει · οἱ γοῦν συνεχόμενοι τῇ κακίᾳ ἐθνικοί , ἐν οἷς ἦσαν οἱ θηρῶντες τὰς ψυχὰς δαίμονες , οὐτοι καὶ τῇ ταπεινώσει εἰσίν ἡτοιμασμένοι · οἱ γὰρ δίκαιοι , τῷ ὕψει τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ ἡτοιμάσθησαν . « Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς , ἦλθε παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας , καὶ ἀναβὰς εἰς τὸ ὄρος , κκάθητο ἐκεῖ · καὶ προσῆλθον αὐτῷ ὄχλοι πολλοὶ , ἔχοντες μεθ´ ἐαυτῶν χωλοὺς , τυφλοὺς , κωφοὺς , κυλλοὺς , καὶ ἑτέρους πολλοὺς , καὶ ἔρριψαν αὐτοὺς παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ , καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς · ῶστε τοὺς ὄχλους θαυμάσαι βλέποντας , κωφοὺς λαλοῦντας , κυλλοὺς ὑγιεῖς , χωλοὺς περιπατοῦντας , τυφλούς βλέποντας · καὶ ἐδόξασαν τὸν Θεὸν Ἰσραήλ . » Οὐ τῇ Ἰουδαίᾳ συνεχῶς ἐπιδημεῖ , ἀλλὰ τῇ Γαλιλαίᾳ , διὰ τὴν πολλὴν ἀπιστίαν τῶν Ἰουδαίων · οἱ γὰρ Γαλιλαῖοι πιστότεροι ἦσαν ἐκείνων . Ἵι οὖν τὴν πίστιν αὐτῶν , πῶς καὶ εἰς τὸ ὄρος ἀνέρχονται χωλοὶ ὄντες καὶ τυφλοὶ , καὶ οὐ κατοκνοῦσιν , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς πόδας ῥίπτονται τοῦ Ἰησοῦ , ὡς ὑπὲρ ἄνθρωπον δοκοῦντες αὐτὸν , ὄθεν καὶ τῆς ἱάσεως ἔτυχον . Καὶ σὺ οὖν ἄνελθε εἰς τὸ ὄρος τῶν ἐντολῶν , ἔνθα κάθηται ὁ Κύριος · κἂν τυφλὸς ᾖς , μὴ δυνάμενος ἀφ´ ἑαυτοῦ ἰδεῖν τὸ καλόν · κἂν χωλὸς , βλέπων μὲν τὸ καλὸν , οὐ δυνάμενος δὲ εἰς αὐτὸ ἐλθεῖν · κἂν κωφὸς , μήτε ἄλλου ἀκούων παραινοῦντος , μήτε ἄλλῳ παραινέσαι δυνάμενος · κἂν κυλλὸς , τουτέστι , τὴν χεῖρα εἰς ἐλεημοσύνην μὴ δυνάμενος ἐκτεῖναι · κἂν ἄλλο τι νοσῇς , Κπεσὼν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ τῶν ἰχνῶν τοῦ βίου ἐκείνου ἀψάμενος , θεραπευθήση . « Ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς Ο αὐτοῦ , εἶπε · Σπλαγχνίζομαι ἐπὶ τὸν ὄχλον , ὅτι ἤδη ἠμέρας τρεῖς προσμένουσί μοι , καὶ οὐκ ἔχουσι τί φάγωσι , καὶ ἀπολῦσαι αὐτοὺς νήστεις οὐ θέλω , μή ποτς ἐκλυθῶσιν ἐν τῇ ὀδῷ . » Οἱ μὲν ὄχλοι οὐκ ἐτόλμων ἄρτους αἰνῆσαι , ὡς ἐπὶ θεραπείᾳ ἐλθόντες . Αὐτὸς δὲ φιλάνθρωπος ὢν , φροντίζει · ἵνα δὲ μὴ ἔχῃ τις εἰπεῖν ὅτι , Ἄλλα ἐφόδια ἔχουσι , φησὶν , Εἰ καὶ εἶχον , ἀνηλώθησαν ἄν · τρεῖς γὰρ ἤδη ἡμέραι εἰσί . Δείκνυσι δὲ ὅτι καὶ μακρόθεν ἦλθον , ἐν τῷ λέγειν , Ἵνα μὴ ἐνλωθῶσιν ἐν τῇ ὀδῷ · ταῦτα δὲ λέγει πρὸς τοὺς μαθοτὰς διεγεῖραι αὐτοὺς βουλόμενος πρὸς τὸ εἰπτῖν αὐτῷ , ὅτι Δύνασαι αὐτοὺς θρέψαι ὡς καὶ τοὺς πεντακισχιλίους · ἀλλ´ ἐκεῖνοι ἀνοηταίνουσιν ἔτι . « Καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ Πόθεν
Lemmas: πίστις · » ὁ δή , Γενηδήτωσοι ὡς ἐθέλω , εἶπον , ἐσθίω , ξεʹ ὅτι ἐάν μή πίστις ἔχω , οὐ εἄν τυγχάνω ὁ αἴτησις · ὥστε ἐάν ἐθέλω καί ἐγώ , οὐδείς ὁ κωλύω τυγχάνω ὅς ἐθέλω . σημειόω δέ ὅτι ἄγνυμι αἰτέω ὑπέρ ἐγώ , ὥσπερ ὑπέρ ἐκεῖνος ὁ ἀπόστολος , ἀλ οὐ ἐγώ ὑπέρ ἑαυτοῦ αἰτέω , πλέω ἀνύω . Σύμθολον δέ ὁ Χαναναῖος καί ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία . καί γάρ καί ὁ ἔθνος ἀπωθέω πρότερος , ὕστερος εἰς ὁ ὁ υἱός τάξις ἀναβιβάζω , καί ὁ ἄρτος ἀξιόω , ὁ σῶμα λέγω ὁ κύριος . ὁ δέ Ἰουδαῖος , κύω γίγνομαι , ἐκ ὁ ὡιχίων δοκέω τρέφω , τουτέστι , ὁ μικρός καί εὐτελής ὁ γράμμα . σημαίνω δέ ὁ Τύρος , συνοχή · ὁ δέ Σιδών , θήρ . Χαναναῖος δέ , ἑτοιμάζω ὁ ταπείνωσις · ὁ γοῦν συνέχω ὁ κακία ἐθνικός , ἐν ὅς εἰμί ὁ θήρ ὁ ψυχή δαίμων , οὗτος καί ὁ ταπείνωσις εἰμί ἑτοιμάζω · ὁ γάρ Δίκαιος , ὁ ὕψος ὁ βασίλεια ὁ Θεός ἑτοιμάζω . « καί μεταβαίνω ἐκεῖθεν ὁ Ἰησοῦς , ἔρχομαι παρά ὁ θάλασσα ὁ Γαλιλαία , καί ἀναβαίνω εἰς ὁ ὄρος , κάθημαι ἐκεῖ · καί προσέρχομαι αὐτός ὄχλος πολύς , ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ χωλός , τυφλός , κωφός , κυλλός , καί ἕτερος πολύς , καί ῥίπτω αὐτός παρά ὁ πούς ὁ Ἰησοῦς , καί θεραπεύω αὐτός · ῶστε ὁ ὄχλος θαυμάζω βλέπω , κωφός λαλέω , κυλλός ὑγιής , χωλός περιπατέω , τυφλός βλέπω · καί δοξάζω ὁ θεός Ἰσραήλ . » οὖον ὁ Ἰουδαῖος συνεχῶς ἐπιδημέω , ἀλλά ὁ Γαλιλαία , διά ὁ πολύς ἀπιστία ὁ Ἰουδαῖος · ὁ γάρ Γαλιλαῖος πιστός1 εἰμί ἐκεῖνος . Ἵι οὖν ὁ πίστις αὐτός , πῶς καί εἰς ὁ ὄρος ἀνέρχομαι χωλός εἰμί καί τυφλός , καί οὖον κατοκνέω , ἀλλά καί πρός ὁ πούς ῥίπτω ὁ Ἰησοῦς , ὡς ὑπέρ ἄνθρωπος δοκέω αὐτός , ὅθεν καί ὁ ἴασις τυγχάνω . καί σύ οὖν ἀνέρχομαι εἰς ὁ ὄρος ὁ ἐντολή , ἔνθα κάθημαι ὁ Κύριος · κἀν Τυφλὸς εἰμί , μή δύναμαι ἀφή ἑαυτοῦ ὁράω ὁ καλός · κἀν χωλός , βλέπω μέν ὁ καλός , οὖον δύναμαι δέ εἰς αὐτός ἔρχομαι · κἀν κωφός , μήτε ἄλλος ἀκούω παραινέω , μήτε ἄλλος παραινέω δύναμαι · κἀν κυλλός , τουτέστι , ὁ χείρ εἰς ἐλεημοσύνη μή δύναμαι ἐκτείνω · κἀν ἄλλος τίς νοσέω , Κπεσὼν παρά ὁ πούς ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ἴχνος ὁ βίος ἐκεῖνος ἅπτω , θεραπεύω . « ὁ δέ Ἰησοῦς προσκαλέω ὁ μαθητής ὁ αὐτός , εἶπον · σπλαγχνίζομαι ἐπί ὁ ὄχλος , ὅτι ἤδη ἡμέρα τρεῖς προσμένω ἐγώ , καί οὐ ἔχω τίς ἐσθίω , καί ἀπολύω αὐτός νῆστις οὖον ἐθέλω , μή ποτ ἐκλύω ἐν ὁ οὐδός . » ὁ μέν ὄχλος οὐ τολμάω ἄρτος αἰνέω , ὡς ἐπί θεραπεία ἔρχομαι . αὐτός δέ φιλάνθρωπος εἰμί , φροντίζω · ἵνα δέ μή ἔχω τις εἶπον ὅτι , ἄλλος ἐφόδια ἔχω , φημί , εἰμί καί ἔχω , ἀναλίσκω ἄν · τρεῖς γάρ ἤδη ἡμέρα εἰμί . δείκνυμι δέ ὅτι καί μακρόθεν ἔρχομαι , ἐν ὁ λέγω , ἵνα μή ἐνλωθῶσιν ἐν ὁ οὐδός · οὗτος δέ λέγω πρός ὁ μαθοος διεγείρω αὐτός βούλομαι πρός ὁ εἰπτῖν αὐτός , ὅτι δύναμαι αὐτός τρέφω ὡς καί ὁ πεντακισχίλιοι · ἀλ ἐκεῖνος ἀνοηταίνω ἔτι . « καί λέγω αὐτός ὁ μαθητής αὐτός πόθεν