cogPG.PG123 435
μὲν τοῦ βίου ὧν , ζητῶν δὲ τήν παρὰ τοῦ Θεοῦ συνέργειαν , ἵνα ἐν μέσῳ τῶν πειρασμῶν ἀκαταβάπτιστος , καὶ ζῶν ὥσπερ ! χθὺς διαφυλαχθῇ . Ὡὸν δὲ αἰτεῖ ὁ τὰ γεννήματα τῶν ἐναρέτων ψυχῶν δοθῆναι αὐτῶν [ αἰτῶν . αἵτινες δηλαδὴ ψυχαὶ ὄρνισιν ἂν εἰκότως παραβάλλοιντο πτέρυγας λαβοῦσαι , καὶ πνεύματι κουφισθεῖσαι , καὶ ὑπεραναπτᾶσαι τὴν γῆν . « Καὶ ἦν ἐκβάλλων δαιμόνιον , καὶ αὐτὸ ἦν κωφόν . Ἐγένετο δὲ , τοῦ δαιμονίου ἐξελθόντος , ἐλάλησεν ὁ κωφὸς , καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι . Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν αἷπο . · Ἐν Βεελζεβοὺλ ἄονοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια . Ἔτεροι δὲ πειράζοντες , σημεῖον παρ´ αὐτοῦ ἐζήτουν ἐξ οὐρανοῦ . Αὐτὸς δὲ εἰδὼς τὰ διανοήματα αὐτῶν , εἴπεν αὐτοῖς · Πᾶσα βασιλεία ἐφ´ ἐαυτὴν διαμερισθεῖσα ἐρημοῦται , καὶ οἶκος ἐπὶ αῖκαν πίπτει . Εἰ δὲ καὶ Σατανᾶς ἐφ´ ἑαυτὸν διεμερίσθη , πῶς σταθήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ , ὅτι λέγετε Ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλειν με τὰ δαιμόνια · Εἰ δὲ ἐγὼ ἐν Βεελζεβοὺλ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια , οἱ υἱοὶ ὑμῶν ἐν τίνι ἐκβάλλουσι ; Διὰ τοῦτο κριταὶ ὑμῶν αὐτοί ἔσονται . Εἰ δὲ ἐν ἂακτιάλω Θεοῦ ἐκβάλλω τὰ δαιμόνια , ἄρα ἔφθασεν ἐφ´ ὑμᾶς ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ . » Κωφὸς λέγεται μὲν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ὁ μὴ λαλῶν , λέγοιτο δ´ ἂν καὶ ὁ μὴ ἀκούων , κυριώτερον δὲ ὁ πθτε ἀκούων , μήτε λαλῶν . Καὶ οἵγε ἐκ γενετῆς μὴ ἀκούοντες , οὐδὲ λαλοῦσιν · ἐξ ἀνάγκης γὰρ τοῦτο συμβαίνει αὐτοῖς . Ἐκεῖνα γὰρ λαλοῦμεν , ὅσα διὰ τοῦ ἀκούειν μανθάνομεν δηλαδή . Ὅταν δέ τις οὐκ ἀκούῃ , εἰκότως οὐδὲ λαλεῖ , πλὴν εἰ μὴ πολλάκις ὑπὸ πάθους ὕστερον ἐβλάβη τὰς ἀκοάς · τὸν τοιοῦτον γὰρ οὐδὲν κωλύει λαλεῖν . Ὁ τοίνυν τῷ Κυρίῳ προσαχθεὶς ἀμφότερα ἦν , καὶ τὴν γλῶτταν καὶ τὰ ὧτα κωφός . Σύμβολον δὲ οὗτος τῆς ἀνθρωπίνης φύαεως ἤτις ὑπὸ δαιμόνων κατεχομένη , οὔτε ἀκολειἠνείχετο λόγων Θεοῦ , οὔτε πολλῷ μᾶλλον ἐκλαλεῖν ἠδύνατο . Ἀλλ´ ὁ Κύριος ἐλθὼν , καὶ τὰ δαικόνια εξελάσας , τὰς ἐμπαθεῖς καὶ δαιμονιώδεις πράξεις , ἐποίησεν ἡμᾶς λαλεῖν , καὶ κηρύττειν τὴν ἀλήθειανδεῖ γὰρ οὐ μόνον ἀκούειν Θεοῦ λόγους , ἀλλὰ καὶ ἐτέοοις λαλεῖν . Ἀκούσωμεν οὖν οἱ ἔχοντες μὲν ἐν ἐαυ τοῖς τὰς δαιμονιώδεις πράξεις , οἰόμενοι δὲ καὶ ἑτέρους διδάσκειν , καὶ ἐφιέμενοι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων καλεῖσθαι Ῥαββί . Ἐξελθόντος γὰρ τοῦ δαιμονίου , τότε ἡ ἀληθὴς λαλιὰ ἥτοι διδασκαλία γίνεται · ἕως δ´´ ἂν ἔσω ἡμῶν εἴη ἡ τοῦ δαίμονος πρᾶξις , καν δοκῶμεν λαλεῖν , οὐ λαλοῦμεν . Οἱ Φαρισαῖοι δὲ διαβάλλουσι τὸ θαῦμα , καὶ ὑς γόητα τὸν Κύριον ὑβρίζουσι . Τὸν γὰρ ἄρχοντα , φασὶ , τῶν δαιμονίων ἔχων φίλον , τῇ συνεργίᾳ ἐκείνου ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια . Ιἱρὸς οὐς ὁ Κύριος , Πῶς , φησί , ὃυνατὸν δαίμονα ἐκβάλλειν ἄλλον δαίμονα ; Τοῦτο γὰρ κατάλυσις ἂν εἴη τῆς βασιλείας αὐτοῦ . Εἰ γὰρ βασιλείαν μὲν αὐτοὶ ἡγοῦνται καὶ ἀνάπαυσιν τὸ κατοικεῖν ἐν ἀνθρώποις , ἐκβάλλει δὲ αὐτοὺς ὁ ἄρχων αὐτῶν πρόδηλον Ἐτι ἑαυτὸν καταλύει . Καὶ γὰρ πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα καὶ στασιάζουσα καταλύεται , καὶ οἰκος μερισθεὶς πίπτει . Οἶκον δὲ εἴτε τὸ οἰκοδόμημα νοήσεις καλώς . Καὶ γὰρ ἡ οἰκοδομὴ ἕως μὲν φυλάττει τὴν
Lemmas: μέν ὁ βίος ὅς , ζητέω δέ ὁ παρά ὁ Θεός συνέργεια , ἵνα ἐν μέσος ὁ πειρασμός ἀκαταβάπτιστος , καί ζῶ ὥσπερ ! χθὺς διαφυλάσσω . ᾠόν δέ αἰτέω ὁ ὁ γέννημα ὁ ἐναίρω Ψυχή δίδωμι αὐτός [ αἰτέω . ὅστις δηλαδή ψυχή ὄρνις εἄν εἰκότως παραβάλλω πτέρυξ λαμβάνω , καί πνεῦμα κουφίζω , καί ὑπεραναπτᾶσαι ὁ γῆ . « καί εἰμί ἐκβάλλω δαιμόνιον , καί αὐτός εἰμί κωφός . γίγνομαι δέ , ὁ δαιμόνιος ἐξέρχομαι , λαλέω ὁ κωφός , καί θαυμάζω ὁ ὄχλος . Τινές δέ ἐκ αὐτός αἷπο . · ἐν Βεελζεβούλ ἄονοντι ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . ἔτερος δέ πειράω , σημεῖον παρ´ αὐτός ζητέω ἐκ οὐρανός . αὐτός δέ εἰδοί ὁ διανόημα αὐτός , εἶπον αὐτός · πᾶσα βασίλειος ἐφίημι ἑαυτοῦ διαμερίζω ἐρημόω , καί οἶκος ἐπί Αϊκάν πίπτω . εἰμί δέ καί Σατανᾶς ἐφίημι ἑαυτοῦ διαμερίζω , πῶς ἵστημι ὁ βασίλειος αὐτός , ὅτι λέγω ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω ἐγώ ὁ δαιμόνιος · εἰμί δέ ἐγώ ἐν Βεελζεβούλ ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , ὁ υἱός σύ ἐν τίς ἐκβάλλω ; Ζεύς οὗτος κριτής σύ αὐτός εἰμί . εἰμί δέ ἐν αακτιαλεω Θεός ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος , ἄρα φθάνω ἐφίημι σύ ὁ βασίλειος ὁ Θεός . » Κωφός λέγω μέν ὡς ἐπί ὁ πολύς ὁ μή λαλέω , λέγω δδʹ εἄν καί ὁ μή ἀκούω , κύριος δέ ὁ πετ ἀκούω , μήτε λαλέω . καί ὅσγε ἐκ γενετή μή ἀκούω , οὐδέ λαλέω · ἐκ ἀνάγκη γάρ οὗτος συμβαίνω αὐτός . ἐκεῖνος γάρ λαλέω , ὅσος διά ὁ ἀκούω μανθάνω δηλαδή . ὅταν δέ τις οὐ ἀκούω , εἰκότως οὐδέ λαλέω , πλήν εἰμί μή πολλάκις ὑπό πάθος ὕστερος βλάπτω ὁ ἀκοή · ὁ τοιοῦτος γάρ οὐδείς κωλύω λαλέω . ὁ τοίνυν ὁ κύριος προσάγω ἀμφότερος εἰμί , καί ὁ γλῶσσα καί ὁ ἄτη κωφός . Σύμβολον δέ οὗτος ὁ ἀνθρώπινος φύαεως ὅστις ὑπό δαίμων κατέχω , οὔτε ακολειανεχω λόγος Θεός , οὔτε πολύς μᾶλλον ἐκλαλέω δύναμαι . Ἀλ ὁ Κύριος ἔρχομαι , καί ὁ δαικόνια ἐξελαύνω , ὁ ἐμπαθής καί δαιμονιώδης πρᾶξις , ποιέω ἐγώ λαλέω , καί κηρύσσω ὁ ἀλήθειανδεῖ γάρ οὖον μόνος ἀκούω Θεός λόγος , ἀλλά καί τείνω λαλέω . ἀκούω οὖν ὁ ἔχω μέν ἐν ἐαυ ὁ ὁ δαιμονιώδης πρᾶξις , οἴομαι δέ καί ἕτερος διδάσκω , καί ἐφίημι ὑπό ὁ ἄνθρωπος καλέω ῥαββί . ἐξέρχομαι γάρ ὁ δαιμόνιος , τότε ὁ ἀληθής λαλιά ἤτοι διδασκαλία γίγνομαι · ἠώς δδʹ εἄν εἴδομαι ἐγώ εἰμί ὁ ὁ δαίμων πρᾶξις , καν δοκέω λαλέω , οὖον λαλέω . ὁ Φαρισαῖος δέ διαβάλλω ὁ θαῦμα , καί ὗς γόης ὁ κύριος ὑβρίζω . ὁ γάρ ἄρχω , φημί , ὁ δαιμόνιος ἔχω φίλος , ὁ συνεργία ἐκεῖνος ἐκβάλλω ὁ δαιμόνιος . Ιἱρὸς οὖς ὁ Κύριος , Πῶς , φημί , ουναω δαίμων ἐκβάλλω ἄλλος δαίμων ; οὗτος γάρ κατάλυσις εἄν εἰμί ὁ βασίλεια αὐτός . εἰμί γάρ βασίλειος μέν αὐτός ἡγέομαι καί ἀνάπαυσις ὁ κατοικέω ἐν ἄνθρωπος , ἐκβάλλω δέ αὐτός ὁ ἄρχω αὐτός πρόδηλος ἔτι ἑαυτοῦ καταλύω . καί γάρ πᾶς βασίλειος μερίζω καί στασιάζω καταλύω , καί οἶκος μερίζω πίπτω . οἶκος δέ εἴτε ὁ οἰκοδόμημα νοέω καλώς . καί γάρ ὁ οἰκοδομή ἠώς μέν φυλάσσω ὁ