cogPG.PG123 549
Καὶ ἐξελθὼν ἔξω , ἔκλαυσε πικρῶς . » Ἐσθένησε κατὰ τὴν πρόῤῥησιν τοῦ Χριστοῦ ὁ Πέτρος , καὶ ἠρνήσατο τὸν Δεσπότην Χριστὸν οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ τρὶς , καὶ ἐνώμοτον ἐποιεῖτο τὴν ἄρνησιν . Φησὶ γὰρ ὁ Ματθαῖος , ὅτι « ἤρξατο καταναθεματίζειν , καὶ ὁμνύειν Ἐτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον . » Τοσοῦτον δὲ ἄρα ὑπὸ τῆς δειλίας κατεσχέθη , ἐγκαταλειφθεὶς πρὸς μικρὸν διὰ τὴν θρασύτητα , ὡς ἂν παιδευθεὶς , τοῖς ἄλλοις συγγνώμων εἴη . Προπετέστερος γὰρ ἦν , καὶ εἰ μὴ ἐντεῦθεν ἐσωφρονίσθη , αὐθαδῶς ἂν τὰ πολλὰ καὶ ἀσυγγνωμόνως διῆγεν . Ἀλλὰ τότε γε τοσοῦτον ὑπὸ δειλίας κατεχώσθη , ὥστε οὐδὲ ᾔσθετο τοῦ πτώματος , εἰ μὴ ὁ Κύριος στραφεὶς , ἐνέβλεψεν αὐτῷ . Ὢ τῆς ἀγαθότητος ! ὅτι καὶ ἐν κατακρίσει ὤν , οὐκ ἡμέλει τῆς σωτηρίας τοῦ μαθητοῦ . Εἰκότως · καὶ γὰρ καὶ ἡ κατάκρισις αὕτη διὰ σωτηρίαν ἀνθρώπων αὐτῷ ἐκαρτερεῖτο . Ἰρνήσατο μὲν οὖν ὁ μαθητὴς πρῶτον · εῖτα ἀλέκτωρ ἐφώνησεν , καὶ αὗ ἠρνήσατο ἄχρι καὶ τοῦ τρίτου · καὶ τότε ἐφώνησεν ἐκ δευτέρου πάλιν ὁ ἀλεκτρυών . Οὕτω γὰρ ὁ Μάρκος ἀναγράφει λεπτάτερόν τε καὶ ἀκριβέστερον , ταῦτα ἀναγραψάμενος οἷα παρὰ τοῦ Πέτρου μαθών · τούτου γὰρ καὶ μαθητὲς ἦν . Διὸ ὡς τῷ Μάρκῳ ῥηθέντα ὁ Λουκᾶς κατ´ ἐπιδρομὴν εἶπεν , οὐκ ἀκριβολογησάμενος . Καὶ οὐκ ἔστιν ἐναντίον ὅ φησιν ὁ Λουκᾶς τῷ παρὰ τοῦ Μάρκου εἰ . ρημένῳ . Καὶ γὰρ ὁ ἀλέκτωρ καθ´ ἐκάστην ἀγωγὴν εἴωθε καὶ δις καὶ τρὶς φωνεῖν . Ὁ τοίνυν Πέτρος τοσοῦτον ἐκαρώθη ὑπὸ τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας , ὥστε μηδὲ ὑπὸ τῆς τοῦ ἀλέκτορος φωνῆς εἰς αἴσθησιν ἐλθεῖν , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὸ φωνῆσαι τὸν ἀλέκτορα , πάλιν ἀρνήσασθαι , καὶ πάλιν ἄχρις οὖ τῷ τοῦ Ἰησοῦ ἀγαθῷ βλέμματι εἰς ὑπόμνησιν ἤχθη . « Καὶ ἐξελθὼν ἔξω , ἔκλαυσε πικρῶς . » Ἐξῆλθε μὲν γὰρ καὶ ὅτε τὸ πρῶτον ἠρνήσατο , ὡς ὁ Μάρκος φησίν . Εἶτα εἰκὸς ἦν πάλιν αὐτὸν εἰσελθεῖν , ἵνα μὴ δῷ μᾶλλον ὑπόνοιαν , ὡς τοῦ Ἰησοῦ ὥν . Καὶ πάλιν εἰς αἴσθησιν ἐλθὼν , οὕτως ἤδη ἐξέρχεται καὶ κλαίει πικρῶς . Ἵνα γὰρ μὴ φανῇ τοῖς ἐν τῇ αὐλῇ , ἔξεισιν ἀποκρυπτόμενος αὐτοῖς . Τινὲς δὲ , οὐκ οἷδ´ ὅπως , ἀνόητον ἀπολογίαν ὑπὲρ τοῦ Πέτρου συντιθέασι , λέγοντες τολμηρῶς , ὅτι οὐκ ἠρνήσατο ὁ Πέτρος , ἀλλ´ εἶπεν , ὅτι « Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον , » τουτέστι , Ψιλὸν ἄνθρωπον οὐκ οἶδα , ἀλλὰ Θεὸν ἄνθρωπον γενόμενον . Τοῦτον δὲ τὸν ἀνόητον ἔλεγχον ἄλλοις παρήσομεν . Τεύστην τε γὰρ ποιοῦσι τὸν Κύριον , καὶ τῇ ὑφῇ τοῦ Εὐαγγελίου ἐναντιοῦνται · καὶ οὐδὲ δυνήσονται ὅλως συμβιβάσαι τὴν ἀκολουθίαν τῆς διηγήσεως . Ἀλλὰ καὶ ὁ Πέτρος διατί ἔκλαυσεν , εἰ μὴ ἠρνήσατο ; « Καὶ οἱ ἄνδρες οἱ συνέχοντες τὸν Ἰησοῦν , ἐνέπαιζον αὐτῷ , δέροντες · καὶ περικαλύπτοντες αὐτὸν , αὐτοῦ τὸ πρόσωπον ἔτυπτον , καὶ ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες · Προφήτευσον , τίς ἐστιν ὁ παίσας σε ; καὶ ἕτερα πολλὰ βλασφημοῦντες εἰς αὐτὸν , ἔλεγον . Καὶ ώς ἐγένετο ἡμέρα , συνήχθη τὸ πρεσβυτέριον τοῦ λαοῦ , καὶ οἱ ἀρχιερεῖς , καὶ οἱ Γραμματεῖς ; καὶ ἀνήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν λέγοντες · Εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς , εἰπὲ ὑμῖν . Εἶπε δὲ αὐτοῖς · Ἐὰν ὑμῖν εἴπω , οὐ μὴ πιστεύσητε · καὶ ἐὰν ἐρωτήσω , οὐ μὴ ἀποκριθῆτέ μοι , ἢ ἀπολύσητε . Ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου καθήμενος ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ . εἶπον γοῦν πάντες · Χὺ οὐν εἶ
Lemmas: καί ἐξέρχομαι ἔξω , καλέω πικρός . » Ἐσθένησε κατά ὁ πρόρρησις ὁ Χριστός ὁ Πέτρος , καί ἀρνέομαι ὁ δεσπότης Χριστός οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί τρίς , καί ἐνώμοτος ποιέω ὁ ἄρνησις . φημί γάρ ὁ Ματθαῖος , ὅτι « ἄρχω καταναθεματίζω , καί ὄμνυμι ἔτι οὐ οἶδα ὁ ἄνθρωπος . » τοσοῦτος δέ ἄρα ὑπό ὁ δειλία κατέχω , ἐγκαταλείπω πρός μικρός διά ὁ θρασύτης , ὡς εἄν παιδεύω , ὁ ἄλλος συγγνώμων εἰμί . προπετής γάρ εἰμί , καί εἰμί μή ἐντεῦθεν σωφρονίζω , αὐθάδης εἄν ὁ πολύς καί ἀσυγγνωμόνως διάγω . ἀλλά τότε γε τοσοῦτος ὑπό δειλία κατιμιχῴσκομαι , ὥστε οὐδέ αἰσθάνομαι ὁ πτῶμα , εἰμί μή ὁ Κύριος στρέφω , ἐμβλέπω αὐτός . ὤ ὁ ἀγαθότης ! ὅτι καί ἐν κατάκρισις εἰμί , οὐ ἀμελέω ὁ σωτηρία ὁ μαθητής . εἰκότως · καί γάρ καί ὁ κατάκρισις οὗτος διά σωτηρία ἄνθρωπος αὐτός καρτερέω . Ἰρνήσατο μέν οὖν ὁ μαθητής πρῶτος · εἶτα ἀλέκτωρ φωνέω , καί αὗ ἀρνέομαι ἄχρι καί ὁ τρίτος · καί τότε φωνέω ἐκ δύο πάλιν ὁ ἀλεκτρυών . οὕτως γάρ ὁ Μάρκος ἀναγράφω λεπτάτερόν τε καί ἀκριβής , οὗτος ἀναγράφω οἷος παρά ὁ Πέτρος μανθάνω · οὗτος γάρ καί μαθητής εἰμί . Διὸ ὡς ὁ Μᾶρκος εἴρω ὁ Λουκᾶς κατ´ ἐπιδρομή εἶπον , οὐ ἀκριβολογέομαι . καί οὐ εἰμί ἐναντίος ὅς φημί ὁ Λουκᾶς ὁ παρά ὁ Μᾶρκος εἰμί . ῥήγνυμι . καί γάρ ὁ ἀλέκτωρ καθ´ ἕκαστος ἀγωγή εἴωθα καί δις καί τρίς φωνέω . ὁ τοίνυν Πέτρος τοσοῦτος καρόω ὑπό ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια , ὥστε μηδέ ὑπό ὁ ὁ ἀλέκτωρ φωνή εἰς αἴσθησις ἔρχομαι , ἀλλά καί μετά ὁ φωνέω ὁ ἀλέκτωρ , πάλιν ἀρνέομαι , καί πάλιν ἄχρι οὖον ὁ ὁ Ἰησοῦς ἀγαθός βλέμμα εἰς ὑπόμνησις ἄγω . « καί ἐξέρχομαι ἔξω , καλέω πικρός . » ἐξέρχομαι μέν γάρ καί ὅτε ὁ πρῶτος ἀρνέομαι , ὡς ὁ Μάρκος φημί . εἶτα εἰκός εἰμί πάλιν αὐτός εἰσέρχομαι , ἵνα μή δίδωμι μᾶλλον ὑπόνοια , ὡς ὁ Ἰησοῦς ἀνά . καί πάλιν εἰς αἴσθησις ἔρχομαι , οὕτως ἤδη ἐξέρχομαι καί καλέω πικρός . ἵνα γάρ μή φαίνω ὁ ἐν ὁ αὐλή , ἔξειμι ἀποκρύπτω αὐτός . Τινές δέ , οὐ ὅδε ὅπως , ἀνόητος ἀπολογία ὑπέρ ὁ Πέτρος συντίθημι , λέγω τολμηρός , ὅτι οὐ ἀρνέομαι ὁ Πέτρος , ἀλ εἶπον , ὅτι « οὐ οἶδα ὁ ἄνθρωπος , » τουτέστι , Ψιλός ἄνθρωπος οὐ οἶδα , ἀλλά θεός ἄνθρωπος γίγνομαι . οὗτος δέ ὁ ἀνόητος ἔλεγχος ἄλλος παρίημι . τευιστημι τε γάρ ποιέω ὁ κύριος , καί ὁ ὑφή ὁ Εὐαγγέλιος ἐναντιόομαι · καί οὐδέ δύναμαι ὅλως συμβιβάζω ὁ ἀκολουθία ὁ διήγησις . ἀλλά καί ὁ Πέτρος διατί καλέω , εἰμί μή ἀρνέομαι ; « καί ὁ ἀνήρ ὁ συνόχωκα ὁ Ἰησοῦς , ἐμπαίζω αὐτός , δέρω · καί περικαλύπτω αὐτός , αὐτός ὁ πρόσωπον τύπτω , καί ἐπερωτάω αὐτός λέγω · προφητεύω , τίς εἰμί ὁ παίω σύ ; καί ἕτερος πολύς βλασφημέω εἰς αὐτός , λέγω . καί οὖς γίγνομαι ἡμέρα , συνάγω ὁ πρεσβυτέριον ὁ λαός , καί ὁ ἀρχιερεύς , καί ὁ Γραμματεύς ; καί ἀνάγω αὐτός εἰς ὁ συνέδριον αὐτός λέγω · εἰμί σύ εἰμί ὁ Χριστός , εἶπον σύ . εἶπον δέ αὐτός · ἐάν σύ εἶπον , οὖον μή πιστεύω · καί ἐάν ἐρωτάω , οὖον μή ἀποκρίνω ἐγώ , ἢ ἀπολύω . ἀπό ὁ νῦν εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος κάθημαι ἐκ δεξιός ὁ δύναμις ὁ Θεός . εἶπον γοῦν πᾶς · ΧΥ ὀν εἰμί