cogPG.PG123 95
ΟΑΡΟΤ Ιv . ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς , » διὰ τὸν Ἰωάννην ἐγένετο , ἀλλ´ ἰδόντες τὸ Πνεῦμα , πιστεύσωσιν , ὅτι ἡ φωνὴ αὕτη διὰ τὸν Ἰησοῦν ἐστιν . Ὡσεὶ περιστεράν δὲ , διὰ τὸ ἄκακον καὶ πρᾶον · καὶ ὅτι καθαρεῶτατάν λοτιά ἡ περιστερά , καὶ ἔνθα δυσοδία ἐστὶν , οὐ παραμένει · οὕτω καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα . Ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ Νωε , περιστερὰ ἤγγειλε τὴν λύσιν τοῦ κατακλυσμοῦ κάρφος ἐλαίας φέρουσα · οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , δηλοῖ λύσιν τῶν ἁμαρτιῶν . Ἐκεῖ κάρφος ἐλαίας , ἐνταῦθα δὲ ἕλεος Θεοῦ . « Οὗτός ἑστιν ἃ Υλέμου ὁ ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ εὐδόκησα · » τουτέστιν , Ἐν ᾧ ἀναπαύομαι , ἐν ᾧ ἀρέσκομαι . ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Περὶ πειρασμοῦ τοῦ Χριστοῦ , περὶ τῆς τοῦ Πέτρου , καὶ Ἀνδρέου , καὶ τῶν υἱῶν τοῦ Ζεδαδαίου κλήσεως . « Τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνήχθη εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος . » Διδάσκων ἡμᾶς , ὃτι μετὰ τὸ βάπτισμα , μᾶλλον δεῖ προσδοκᾶν πειρασμοὺς , ἀνάγεται ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου · οὐδὲν γὰρ ἄνευ τοῦ Πνεύματος ἔπραττεν . Ἀνάγεται δὲ εἰς τὴν ἔρημον , ἵνα δείξῃ ἡμῖν , ὅτι ὁ διάβολος τότε πειράζει ἡμᾶς , ὅταν εἰδῇ μεμονωμένους , καὶ μὴ ὑπ´ ἀλλήλων βοηθουμένους . Δεῖ οὗν ἡμάς μὴ ἀβούλως ἐαυτοῖς θαῤῥεῖν « Πειρασθῆναι ὑπὸ τοῦ διαβόλου , » Διάβολος λέγεται ὡς διαβαλὼν τὸν Θεὸν πρὸς τὸν Ἀδάμ . Εἶπε γὰρ αὐτῷ , ὀτι ὁ Θεὸς φθονεῖ ὑμῖν . Καὶ νῦν δὲ τὴν ἀρετὴν διαβάλλει πρὸς ἡμᾶς . « Καὶ νηστεύσας . » Ἐνήστευσεν , ἵνα δείξῃ , ὅτι ὅπλον μέγα ἡ νηστεία κατὰ τῶν πειρασμῶν , ὥσπερ ἀρχὴ πάσης ἁμαρτίας , ἡ τρυφή . « ἡμέρας τεσσαράκοντα καὶ νύκτας τεσσαράκοντα . » Τοσαύτας νῃστιύει ὅσας καὶ Μωσῆς , καὶ Ἠλίας · εἰ γὰρ πλείους , ἔδοξεν ἂν φαντασία ἡ σάρκωσις . « ὕστερον ἐπείνασεν . » Ὅτε συνεχώρησε τῇ φύσει , τότε καὶ ἐπείνασεν , ἵνα δώσῃ ἀφορμὴν τῷ διαβόλῳ προσελθεῖν καὶ συμπλακῆναι αὐτῷ διὰ τῆς πείνης , καὶ οὕτω ῥέψῃ αὐτὸν καὶ καταβάλῃ , καὶ τὴν νίκην χαρίσηται ἡμῖν « Καὶ προσελθὼν αὐτῷ ὁ πειράζων , εἶπενΕ Χὸς εἶ τοῦ Θεοῦ , εἰπὲ ἵνα οἱ λίθοι οὖτοι ἄρτοι γέναωνται . » ἤκουσε τῆς ἐξ οὐρανοῦ φωνῆς ὁ λῃστής . Πάλιν εἶἅεν αὐτὸν πεινῶντα , καὶ ἀμφέβαλλε λοιπὸν , πᾶλς Δ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ πεινᾷ · διὰ τοῦτο τοίνυν πειράζει αὐτὸν , ἵνα μάθῃ Κολακεύει δὲ αὐτὸν , νομίζων ὑποκλέψαι , ἐν τῷ λέγειν · « Εἰ Υἱὸς εἶ τοῦ Θεοῦ . » Ἀλλ´ ἐρωτᾷς · Καὶ τί ἀμόρτημα ἦν τὸ ποιῆσαι τοῦς λίθους ἄρτους ; Ἄκουε οὗν , ὅτι τὸ ἀκούειν τοῦ διαδόλου κατά τι , ἁμάρτημα ἐστιν . Ἄλλως τε ἰδε · οὐκεῖπεν . ἱνα ὁ λίθος οἱ τος γένηται ἄρτος , ἀλλ´ Οἱλίθοι , θέλων ῥίψαι τὸν Χριστὸν εἰς περιττότητα . Τῷ γὰρ πτι νῶντι εἶς ἄρτος ἀρκεῖ πάντως · διὰ τοῦτο ὁ Χριστὸς οὐκ ἤκουσεν αὐτοῦ . « Ὃ δὲ ἀποκριθεὶς , εἶπε · Γέγραπται , Οὐκ ἐπ´ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος , ἀλλ´ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ . » Ἀπὸ τῆς Παλαιᾶς ἐστιν ἡ μαρτυρία · Μωσέως γὰρ ὁ λόγος .
Lemmas: ΟΡ Ἱ . ὁ υἱός ἐγώ ὁ ἀγαπητός , » διά ὁ Ἰωάννης γίγνομαι , ἀλ ὁράω ὁ πνεῦμα , πιστεύω , ὅτι ὁ φωνή οὗτος διά ὁ Ἰησοῦς εἰμί . ὡσεί περιστερά δέ , διά ὁ ἄκακος καί πρᾶος · καί ὅτι καθαρεῶτατάν λοτιά ὁ περιστερά , καί ἔνθα δυσοδία εἰμί , οὖον παραμένω · οὗτος καί ὁ ἅγιος πνεῦμα . ἀλλά καί ἐπί ὁ Νωε , περιστερά ἀγγέλλω ὁ λύσις ὁ κατακλυσμός κάρφος ἐλαία φέρω · οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , δηλόω λύσις ὁ ἁμαρτία . ἐκεῖ κάρφος ἐλαία , ἐνταῦθα δέ ἕλος Θεός . « οὗτος εἱμί ὁ Υλέμου ὁ ἀγαπητός , ἐν ὅς εὐδοκέω · » τουτέστιν , ἐν ὅς ἀναπαύω , ἐν ὅς ἀρέσκω . ΚΕ . δέ . περι πειρασμός ὁ Χριστός , περί ὁ ὁ Πέτρος , καί Ἀνδρέας , καί ὁ υἱός ὁ Ζεδαδαίου κλῆσις . « τότε ὁ Ἰησοῦς ἀνάγω εἰς ὁ ἐρῆμος ὑπό ὁ πνεῦμα . » διδάσκω ἐγώ , ὅτι μετά ὁ βάπτισμα , μᾶλλον δεῖ προσδοκάω πειρασμός , ἀνάγω ὑπό ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · οὐδείς γάρ ἄνευ ὁ πνεῦμα πράσσω . ἀνάγω δέ εἰς ὁ ἐρῆμος , ἵνα δείκνυμι ἐγώ , ὅτι ὁ διάβολος τότε πειράζω ἐγώ , ὅταν οἶδα μονόω , καί μή ὑπό ἀλλήλων βοηθέω . Δεύς ἐν ἡμέτερος μή ἀβούλως ἑαυτοῦ θαρσέω « πειράζω ὑπό ὁ διάβολος , » Διάβολος λέγω ὡς διαβάλλω ὁ θεός πρός ὁ Ἀδάμ . εἶπον γάρ αὐτός , ὅτι ὁ θεός φθονέω σύ . καί νῦν δέ ὁ ἀρετή διαβάλλω πρός ἐγώ . « καί νηστεύω . » νηστεύω , ἵνα δείκνυμι , ὅτι ὅπλον μέγας ὁ νηστεία κατά ὁ πειρασμός , ὥσπερ ἀρχή πᾶς ἁμαρτία , ὁ τρυφή . « ἡμέρα τεσσαράκοντα καί νύξ τεσσαράκοντα . » τοσοῦτος νηστιυιος ὅσος καί Μωσῆς , καί Ἠλίας · εἰμί γάρ πλείων , δοκέω εἄν φαντασία ὁ σάρκωσις . « ὕστερος πεινάω . » ὅτε συγχωρέω ὁ φύσις , τότε καί πεινάω , ἵνα δίδωμι ἀφορμή ὁ διάβολος προσέρχομαι καί συμπλέκω αὐτός διά ὁ πεῖνα , καί οὗτος ῥέπω αὐτός καί καταβάλλω , καί ὁ Νίκη χαρίζομαι ἐγώ « καί προσέρχομαι αὐτός ὁ πειράζω , εἶπον Χος εἰμί ὁ Θεός , εἶπον ἵνα ὁ λίθος οὗτος ἄρτος γίγνομαι . » ἀκούω ὁ ἐκ οὐρανός φωνή ὁ λῃστής . πάλιν ἐάω αὐτός πεινάω , καί ἀμφιβάλλω λοιπός , πλᾶς δ υἱός ὁ Θεός πεινάω · διά οὗτος τοίνυν πειράζω αὐτός , ἵνα μανθάνω κολακεύω δέ αὐτός , νομίζω ὑποκλέπτω , ἐν ὁ λέγω · « εἰμί υἱός εἰμί ὁ Θεός . » Ἀλ ἐρωτάω · καί τίς ἀμόρτημα εἰμί ὁ ποιέω ὁ λίθος ἄρτος ; Ἄκουος ἐν , ὅτι ὁ ἀκούω ὁ διαδολος κατά τίς , ἁμάρτημα εἰμί . ἄλλος τε μάργηλις · οὐκεῖπεν . ἵνα ὁ λίθος ὁ ὅς γίγνομαι ἄρτος , ἀλ οιλιθος , ἐθέλω ῥίπτω ὁ Χριστός εἰς περισσότης . ὁ γάρ πτι νάω εἰμί ἄρτος ἀρκέω πάντως · διά οὗτος ὁ Χριστός οὐ ἀκούω αὐτός . « ὅς δέ ἀποκρίνω , εἶπον · γράφω , οὐ ἐπι ἄρτος μόνος ζῶ ἄνθρωπος , ἀλ ἐπί πᾶς ῥῆμα ἐκπορεύω διά στόμα Θεός . » ἀπό ὁ Παλαιή εἰμί ὁ μαρτυρία · Μωσῆς γάρ ὁ λόγος .