cogPG.PG123 484
Ἐρδυμα τῆς ἀφθαρσίας , ἢ τὴν τιμίαν τὴν πρὸ τῶν ἄλλων πασῶν , οἷά ἐστιν ἡ τοῦ βαπτίσματος . Πρώτη γάρ μοι αὔτη περιτίθεται , καὶ παρ´ αὐτῆς λαμβάνω τὴν τῆς ἀσχημοσύνης περιστολήν . τοίνυν τοὺς ἀγγέλους νοήσαις δούλους , τοὺς πᾶσι τοῖς ὑφ’´ ἡμῖν τελουμένοις διακονουμένους , καὶ δι´ ὧν ἁγιαζόμεθα μέσων · ἢ καὶ τοὺς ἱερεῖς , τοὺς καὶ διὰ βαπτίσμαφος , καὶ λόγου διδασκαλικοῦ τὸν ἐπιατοόσοτα ἐοδίον τας καὶ στολὴν πρώτην περιτιθέντας , τὸν Χριστὸν αὐτόνσοι γὰρ ἐβαπτίσθημεν εἰς Χριστὸν , Χριστὸν ἐνεδυσάμεθα , καὶ δακτύλιον διδόασιν εἰς τὴν χεῖρα , τὴν σφραγῖδα τοῦ Χριστιανισμοῦ , ἣν διὰ τῶν ἔργων ἔχομεν · ἡ μὲν γὰρ χεὶρ τῆς πράξεως σύμβολον , ὁ ὁ δακτύλιος τῆς σφραγῖδος · ὁ τοίνυν βαπτισθεὶς , καὶ ἀπλῶς ὁ ἀπὸ κακίας ἐπιστρέφων , ὀφείλει ἔχειν ἐπὶ τῆς χειρὸς , τουτέστιν , ἐπὶ πάσης πρακτικῆς δυνάμεως , σφραγῖδα , καὶ γνώρισμα Χριστιανοῦ , ἵνα Ἐεικνύναι ἔχῃ , ὡς κατ´ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτὸν ἀνεκαινίσθη . Ἡ καὶ ἄλλως νοήσαις τὸν δακτύλιον , ἀῤῥαβῶνα τοῦ Πνεύματος · οἰον τί φημι · Ὁ Θεὸς τὰ μὲν τελειότατα ἀγαθὰ τότε δίδωσιν , ὅτε τούτων καιρὸς , καὶ νῦν δὲ πιστούμενος δηλαδὴ , ἐκεῖνα δίδωσιν ήμῖν χαρίσματα , οἷόν τινας ἀῤῥαβῶνας τῶν μελλόντων , τοῖς μὲν θαυματουργίαν , τοῖς δὲ διδασκαλίαν , τοῖς δὲ ἄλλο τι , καὶ ταῦτα δεχόμενοι ἀπὸ τούτων καὶ τὰ τελειότερα βεβαίως ἐλπίζομεν . ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας , ἵνα φυλάττωνται ἀπὸ τῶν σκορπίων , τῶν μικρῶν δηλαδὴ δοκούντων ἀμαρτημάτων , καὶ κρυφίων , ὡς ἔφη Δαυΐδ , πλὴν θανατωδῶν καὶ αὐτῶν · ναὶ μὴν καὶ ἀπὸ ὄφεων τῶν προφανῶς θλάπτειν νομιζομένων , φημὶ ἁμαρτιῶν . Καὶ ἄλλως δέ , ὑποδήματα δίδονται τῷ ἀξιωθέντι τῆς πρώτης στολῆς , ποιοῦντος τοῦ Θεοῦ αὐτὸν ἕτοιμον εἰς τὸ εὐαγγελίζεσθαι , καὶ ὡφελεῖν ἐτέρους . Τοῦτο γὰρ ὁ Χριστιαοὸς τοῦ πλησίον ἡ ὠφέλεια . Μόσχος δὲ σιπευτὸ - αὐν ἀγνοεῖται τίς ἐστιο , ὁ θυόμενος , καὶ ἐσθιόμενος · πάντως γὰρ ὁ ἀληθὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , καθὸ ἄνθρωπος , καὶ σάρκα εἴληφε , τὴν ἄλογον φύσει , καὶ κτῃνώδη , κἂν αὐτὴν τῶν οἰκείων αὐχημάτων πεπλήρωκε . Κατὰ τοῦτο μόσχος νοεῖται , ἀπειρόζυγος μὲν τοῦ νόμου τῆς ἁμαρτίας · σιτευτὸς δὲ , καθὸ εἰς τοῦτο τὸ μυστήριον ἀφώριο σο πρὸ καταβολῆς κόσμου . Καὶ περιεργότερον δὲ ἴσι δόξει τὸ ῥηθησόμενον , ὅμως ῥηθήσεται · ὅτι ὁρτος , ὃν κλῶμεν κατὰ τὸ φαινόμενον μὲν , ἐκ σίτου συνεστὼς , σιτευτὸς ῥηείη · κατὰ τὸ νοούμενον δὲ σὰρξ ὢν , μόσχος ἂν λεχθείη . Καὶ ὁ αὐτός ἐστι μόσχος , καὶ σιτευτός . Πᾶς οὖν βαπτιζόμενος , καὶ υἱὸς Θεοῦ γινόμενος , μᾶλλον δὲ ἀποκαθιστάμενος , καὶ ἁπλῶς πᾶς ὁ ἀπὸ ἁμαρτίας καθαριζόμενος , τοῦ μόσχου τούτου τοῦ σιτευτοῦ κοινωνεῖ , καὶ εὐφροσύνης αἴτιος καὶ τῷ Πατρὶ , καὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ καθίσταται , ἀγγέλοις καὶ ἱερεῦσιν ὡς ἐκ νεκρώσεως ἀναζήσας , καὶ ἐξ ἀπωλείας εὺοεθείς · ὅσον μὲν γὰρ ἐπὶ τῇ τῆς κακίας περιουσίᾳ νεκρὸς ἦν , ἀπεγνωσμένος δηλαδή · ὅσον δὲ ἐπὶ τῇ ἀνθρωπίνη φύσει τῇ τρεπτῇ , καὶ ἐκ κακίας Ἀ.,ναιμένη εἰ · ἀρετὴν μεταπεσεῖν , ἀπολωλὼς λέγεται « Ἡν δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρῷ , ὶνῶς ἐρκόμενος ἡμψι πα τήοἰκίᾳ , ἤκουσε συμφωνίας ὁ γὰρ ἀπολωλὼς μετριώτερον , ἢ ὁ νεκρός . Νκμς . Ζῦ - . « ΕΝαι αἰ Πίς ἱωε ειῆΙρΝ ἠλ λῄΓυ , οὲ ΒΗ νωιλΙΓΟι οὲ ἐρρΓυμῖιίμεεω οιιῖ .
Lemmas: Ἐρδυμα ὁ ἀφθαρσία , ἢ ὁ τίμιος ὁ πρό ὁ ἄλλος πᾶς , οἷος εἰμί ὁ ὁ βάπτισμα . Πρώτη γάρ ἐγώ οὗτος περιτίθημι , καί παρ´ αὐτός λαμβάνω ὁ ὁ ἀσχημοσύνη περιστολή . τοίνυν ὁ ἄγγελος νοέω δοῦλος , ὁ πᾶς ὁ ὑφίημι ἐγώ τελέω διακονέω , καί δις ὅς ἁγίζω μέσος · ἢ καί ὁ ἱερεύς , ὁ καί διά βαπτίσμαφος , καί λόγος διδασκαλικός ὁ ἐπιατοόσοτα ὅδιος ὅς καί στολή πρῶτος περιτίθημι , ὁ Χριστός αὐτόνσοι γάρ βαπτίζω εἰς Χριστός , Χριστός ἐνδύω , καί δακτύλιος δίδωμι εἰς ὁ χείρ , ὁ σφραγίς ὁ χριστιανισμός , ὅς διά ὁ ἔργον ἔχω · ὁ μέν γάρ χείρ ὁ πρᾶξις σύμβολον , ὁ ὁ δακτύλιος ὁ σφραγίς · ὁ τοίνυν βαπτίζω , καί ἀπλόος ὁ ἀπό κακία ἐπιστρέφω , ὀφείλω ἔχω ἐπί ὁ χείρ , τουτέστιν , ἐπί πᾶς πρακτικός δύναμις , σφραγίς , καί γνώρισμα Χριστιανός , ἵνα Ἐεικνύναι ἔχω , ὡς κατ´ εἰκών ὁ κτίζω αὐτός ἀνακαινίζω . ὁ καί ἄλλως νοέω ὁ δακτύλιος , ἀρραβών ὁ πνεῦμα · οἷος τίς φημί · ὁ θεός ὁ μέν τέλειος ἀγαθός τότε δίδωμι , ὅτε οὗτος καιρός , καί νῦν δέ πιστόω δηλαδή , ἐκεῖνος δίδωμι ἡμεῖς χάρισμα , οἷος τις ἀρραβών ὁ μέλλω , ὁ μέν θαυματουργία , ὁ δέ διδασκαλία , ὁ δέ ἄλλος τίς , καί οὗτος δέχομαι ἀπό οὗτος καί ὁ τέλειος βεβαίως ἐλπίζω . ὑπόδημα εἰς ὁ πούς , ἵνα φυλάσσω ἀπό ὁ σκορπίος , ὁ μικρός δηλαδή δοκέω ἁμάρτημα , καί κρύφιος , ὡς φημί Δαυΐδ , πλήν θανατώδης καί αὐτός · ναί μήv καί ἀπό ὄφις ὁ προφανῶς θλάπτειν νομίζω , φημί ἁμαρτία . καί ἄλλως δέ , ὑπόδημα δίδωμι ὁ ἀξιόω ὁ πρῶτος στολή , ποιέω ὁ Θεός αὐτός ἑτοῖμος εἰς ὁ εὐαγγελίζω , καί ὠφελέω ἕτερος . οὗτος γάρ ὁ Χριστιαοὸς ὁ πλησίος ὁ ὠφέλεια . Μόσχος δέ σιπευτὸ - Άυν ἀγνοέω τίς εἰμί , ὁ θύω , καί ἐσθίω · πάντως γάρ ὁ ἀληθής υἱός ὁ Θεός , καθό ἄνθρωπος , καί σάρξ λαμβάνω , ὁ ἄλογος φύσις , καί κτηνώδης , κἀν αὐτός ὁ οἰκέω αὔχημα πληρόω . κατά οὗτος μόσχος νοέω , ἀπειρόζυγος μέν ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία · σιτευτός δέ , καθό εἰς οὗτος ὁ μυστήριον ἀφορίζω σο πρό καταβολή κόσμος . καί περίεργος δέ ἄπατρις δοκέω ὁ εἴρω , ὅμως εἴρω · ὅτι ορθός , ὅς κλάω κατά ὁ φαίνω μέν , ἐκ σῖτος συνίστημι , σιτευτός ῥαίνω · κατά ὁ νοέω δέ σάρξ εἰμί , μόσχος εἄν λέγω . καί ὁ αὐτός εἰμί μόσχος , καί σιτευτός . Πᾶς οὖν βαπτίζω , καί υἱός Θεός γίγνομαι , μᾶλλον δέ ἀποκαθίστημι , καί ἁπλόος πᾶς ὁ ἀπό ἁμαρτία καθαρίζω , ὁ μόσχος οὗτος ὁ σιτευτής κοινωνέω , καί Εὐφρόσυνος αἴτιος καί ὁ πατήρ , καί ὁ δοῦλος αὐτός καθίστημι , ἄγγελος καί ἱερεύς ὡς ἐκ νέκρωσις ἀναζῶ , καί ἐκ ἀπώλεια εὕω · ὅσος μέν γάρ ἐπί ὁ ὁ κακία περιουσία νεκρός εἰμί , ἀπογιγνώσκω δηλαδή · ὅσος δέ ἐπί ὁ ἀνθρώπινος φύσις ὁ τρεπτός , καί ἐκ κακία α.,ναιμενω εἰμί · ἀρετή μεταπίπτω , ἀπόλλυμι λέγω « ἐάν δέ ὁ υἱός αὐτός ὁ πρέσβυς ἐν ἀγρός , ἰνέω ἐρκόμενος ἡμψι πῃ τήοἰκίᾳ , ἀκούω συμφωνία ὁ γάρ ἀπόλλυμι μέτριος , ἢ ὁ νεκρός . Νκμς . Ζῦ - . « ἔναι ὁ Πῖς ἵημι ειῆΙρΝ ἀλ λῄΓυ , οεʹ ΒΗ νωιλιγος οεʹ ἐρρΓυμῖιίμεεω οιιῖ .