cogPG.PG123 120
« Τότε προσέρχονται αὐτῷ οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου , λένοντες · Διατί ἡμεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι νηστεύομεν πολλὰ , οἱ δὲ μαθηταί σου οὐ νηστεύουσιν ; » Οἱ μαθηταὶ Ἰωάννου , φθονοῦντες τῇ δόξῃ τοῦ Χριστού , εγκαλοῦσιν αὐτῷ μὴ νηστεύοντι · διηποροῦντο γὰρ ἴσως , πῶς ἄνευ ἀσκήσεως τὰ πάθη νικᾷ , ὅπερ Ἰωάννης οὐκ ἴσχυσεν · ἠγνόουν γὰρ ὅτι Ἰωάννης μὲν ἄνθρωπος ψιλὸς , καὶ ἐξ ἀρετῆς δίκαιος · Χριστὸς δέ , αὐτοαρετὴ , ὡς Θεός . « Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς · Μὴ δύνανται οἱ υἱοὶ τοῦ νυμφῶνος πενθεῖν , ἐφ´ ὅσον μετ´ αὐτῶν ἐστιν ὁ νυμφίος ; Ἔλεύσονται δὲ ἡμέραι ὅταν ἀπαρθῇ ἀπ´ αὐτῶν ὁ νυμφίος , καὶ τότε νηστεύσουσιν . » χαρᾶς , φησὶν , ὁ παρὼν καιρὸς , ἕως ὅς μετὰ τῶν μαθητῶν εἰμι . Νυμφίον γὰρ ἑαυτὸν ὀνομάζει , ὡς ἀρμοζόμενον αυτῷ τὴν νέαν συναγωγὴν , ἀποθανούσης τῆς παλαιᾶς · υἱοὺς δὲ νυμφῶνος , τοὺς ἀποστόλους . Ἔσται οὗν καιρὸς , φησὶν , ὅτε , ἐμοῦ παθόντος καὶ ἀναληφθέντος , νηστεύσουσιν ἐν λιμῷ καὶ δίψῃ διωκόμενοι . Τὸ ἀτελὲς δὲ τῶν μαθητῶν δεικνύων , ἐπάγει · « Οὐδεὶς δὲ ἐπιβάλλει ἐπίβλημα ῥάκους ἀγνάφου ἐπὶἱματίῳ παλαιῷ , αἴρει γὰρ τὸ πλήρωμα αὐτοῦ ἀπὸ τοῆ ἱματίου καὶ χεῖρον σκίσαα γίνεται . Οὐδὲ βάλλουσιν οἶνον νέον εἰς ἀσκοὺς παλαιούς · εἰ δὲ μήγε , ῥήγνυνται οἱ ἀσκοὶ , καὶ ὀ οἶνος ἐκχεῖται , καὶ οἱ ἀσκοὶ ἀπόλλυνται · ἀλλὰ βάλλουσιν οἷνον νέον εἰς ἀσκοὺς καινοὺς , καὶ ἀμφότερα συντηροῦνται.ν Οὕπω , φησὶν , οἱ μαθηταὶ γεγόνασιν ἰσχυροὶ , ἀλλὰ συγκαταβάσεως δέονται · καὶ οὐ χρὴ βάρος αὐτοῖς ἐπιτιθέναι ἐπιταγμάτων . Ταῦτα δὲ ἔλεγε , διὸάσκων καὶ τοὺς μαθητὰς , ἴνα καὶ αὐτοί , ὅταν μαθητεύωσι τὴν οἰκουμένην , συγκαταβαίνωσι . ῥάκος οὖν ἄγναφον ἡ νηστεία , καὶ οἶνος νέος · ἱμάτιον δὲ παλαιὸν καὶ ἀσκοὶ , ἡ ἀσθένεια τῶν μαθητῶν « Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς , ἰδοὺ ἄρχων τις προσεκύνει αὐτῷ , λέγων · Ἡ θυγάτηρ μου ἄρτι ἐτελεύτησεν , ἀλλὰ ἐλθὼν ἐπίθες τὴν χεῖρά σου ἐπ´ αὐτὴν , καὶ ζήσεται · καὶ ἐγερθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἠκολούθησεν αὐτῷ , καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ . » Φαίνεται πίστιν ἔχων οὔτος , εἰ καὶ μὴ μεγάλην · παρακαλεῖ γὰρ τὸν Ἰησοῦν , οὐχὶ λόγῳ μόνῳ εἰπεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐλθεῖν , καὶ τὴν χεῖρα ἐπιθεῖναι . Τετελευτηκέναι δὲ λέγει τὴν θυγατέρα , καίτοι τοῦ Λουκᾶ λέγοντος ὡς οὕπω τετελεύτηκεν , ἢ ὡς στοχαζόμενος , διὰ τὸ ἐν ἐσχάταις ἀναπνοαῖς αὐτὴν ἀφεῖναι , ἢ αὐξάνων τὴν συμφορὰν , ὡς εἰς ἔλεον ἑλκύσαι τὸν Χριστόν « Καὶ ἰδοὺ γυνὴ αἱμοῤῥοοῦσα δώδεκα ἔτη , προσελθοῦσα ὄπισθεν , ἤψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ . ἔλεγε γὰρ ἐν ἑαυτῇ · Ἐὰν μόνον ἅψωμαι τοῦ ἱματίου αὐτοῦ , σωθήσομαι . Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐπιστραφεὶς καὶ ἰδών αὐτὴν , εἶπε · Θάρσει , θύγατερ , ἡ πίστις σου σέσωκ σε . Καὶ ἐσώθη ἡ γυνὴ ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης . » Ἀκάθαρτος οὖσα διὰ τὸ πάθος , οὐ προσῆλθε φανερῶς ἡ γυνή , εὐλαβουμένη μήπως κωλυθῇ · εἰ καὶ ἐνόμισς δὲ λανθάνειν , πλὴν ἤλπισεν ὑγείας τυχεῖν , εἰ μόνον τοῦ ἄκρου τοῦ ἱματίου ἄψεται . Τοῦτο γὰρ ,
Lemmas: « τότε προσέρχομαι αὐτός ὁ μαθητής Ἰωάννης , λένω · διατί ἐγώ καί ὁ Φαρισαῖος νηστεύω πολύς , ὁ δέ μαθητής σύ οὖον νηστεύω ; » ὁ μαθητής Ἰωάννης , φθονέω ὁ δόξα ὁ Χριστός , ἐγκαλέω αὐτός μή νηστεύω · διαπορέω γάρ ἴσως , πῶς ἄνευ ἄσκησις ὁ πάθος νικάω , ὅσπερ Ἰωάννης οὐ ἰσχύω · ἀγνοέω γάρ ὅτι Ἰωάννης μέν ἄνθρωπος ψιλός , καί ἐκ ἀρετή δίκαιος · Χριστός δέ , αὐτοαρετή , ὡς Θεός . « εἶπον οὖν αὐτός ὁ Ἰησοῦς · μή δύναμαι ὁ υἱός ὁ νύμφη πενθέω , ἐφίημι ὅσος μετέ αὐτός εἰμί ὁ νυμφίος ; ἔρχομαι δέ ἡμέρα ὅταν ἀπαίρω ἀπ´ αὐτός ὁ νυμφίος , καί τότε νηστεύω . » χαρά , φημί , ὁ πάρειμι καιρός , ἠώς ὅς μετά ὁ μαθητής εἰμί . Νυμφίος γάρ ἑαυτοῦ ὀνομάζω , ὡς ἁρμόζω αὐτός ὁ νέος συναγωγή , ἀποθνῄσκω ὁ παλαιός · υἱός δέ νύμφη , ὁ ἀπόστολος . εἰμί ἐν καιρός , φημί , ὅτε , ἐγώ πάθος καί ἀναλαμβάνω , νηστεύω ἐν λιμός καί δίψα διώκω . ὁ ἀτελής δέ ὁ μαθητής δείκνυμι , ἐπάγω · « οὐδείς δέ ἐπιβάλλω ἐπίβλημα ῥάκος ἄγναπτος επιιματιον παλαιός , ἀείρω γάρ ὁ πλήρωμα αὐτός ἀπό τοῆ ἱμάτιον καί χείρων σκίζω γίγνομαι . οὐδέ βάλλω οἶνος νέος εἰς ἀσκός παλαιός · εἰμί δέ μή , ῥήγνυμι ὁ ἀσκός , καί ὁ οἶνος ἐκχέω , καί ὁ ἀσκός ἀπόλλυμι · ἀλλά βάλλω οἶνος νέος εἰς ἀσκός καινός , καί ἀμφότερος συντηρέω οὔπω , φημί , ὁ μαθητής γίγνομαι ἰσχυρός , ἀλλά συγκατάβασις δήω · καί οὖον χρή βάρος αὐτός ἐπιτίθημι ἐπίταγμα . οὗτος δέ λέγω , διοασκεω καί ὁ μαθητής , ἵνα καί αὐτός , ὅταν μαθητεύω ὁ οἰκέω , συγκαταβαίνω . ῥάκος οὖν ἄγναπτος ὁ νηστεία , καί οἶνος νέος · ἱμάτιον δέ παλαιός καί ἀσκός , ὁ ἀσθένεια ὁ μαθητής « οὗτος αὐτός λαλέω αὐτός , ἰδού ἄρχω τις προσκυνέω αὐτός , λέγω · ὁ θυγάτηρ ἐγώ ἄρτι τελευτάω , ἀλλά ἔρχομαι ἐπιτίθημι ὁ χείρ σύ ἐπι αὐτός , καί ζῶ · καί ἐγείρω ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθέω αὐτός , καί ὁ μαθητής αὐτός . » φαίνω πίστις ἔχω οὗτος , εἰμί καί μή μέγας · παρακαλέω γάρ ὁ Ἰησοῦς , οὐ λόγος μόνος εἶπον , ἀλλά καί ἔρχομαι , καί ὁ χείρ ἐπιτίθημι . τελευτάω δέ λέγω ὁ θυγάτηρ , καίτοι ὁ Λουκᾶς λέγω ὡς οὔπω τελευτάω , ἢ ὡς στοχάζομαι , διά ὁ ἐν ἔσχατος ἀναπνοή αὐτός ἀφίημι , ἢ αὐξάνω ὁ συμφορά , ὡς εἰς ἔλεος ἕλκω ὁ Χριστός « καί ἰδού γυνή αιμορροώ δώδεκα ἔτος , προσέρχομαι ὄπισθεν , ἄβω ὁ κράσπεδον ὁ ἱμάτιον αὐτός . λέγω γάρ ἐν ἑαυτοῦ · ἐάν μόνος ἅπτω ὁ ἱμάτιον αὐτός , σῴζω . ὁ δέ Ἰησοῦς ἐπιστρέφω καί ὁράω αὐτός , εἶπον · Θάρσος , θυγάτηρ , ὁ πίστις σύ σώζω σύ . καί σῴζω ὁ γυνή ἀπό ὁ ὥρα ἐκεῖνος . » ἀκάθαρτος εἰμί διά ὁ πάθος , οὖον προσέρχομαι φανερῶς ὁ γυνή , εὐλαβέομαι μήπως κωλύω · εἰμί καί νομίζω δέ λανθάνω , πλήν ἐλπίζω ὑγεία τυγχάνω , εἰμί μόνος ὁ ἄκρος ὁ ἱμάτιον ἅπτω . οὗτος γάρ ,