cogPG.PG123 243
ἐν τῇ πέτρ . Καὶ προσκυλίσας λίθον μέγαν τῆ θύρᾳ τοῦ μνημείου , ἀπῆλθεν · ἦν δὲ ἐκεῖ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ , καὶ ἡ ἄλλη Μαρία , καθήμεναι ἀπ ο αντι τοῦ τάφου . » Ἐκρύπτετο μὲν πάλαι ὁ Ἰωσὴφ , νῦν δὲ μέγα πρᾶγμα τολμᾷ , τιθεὶς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ὑπὲρ τοῦ διδασκαλικοῦ σώματος , καὶ τοσαύτην ἔχθραν πρὸς πάντας Ἰουδαίους ἀναδεξάμενος , Ὡς μεγάλην δὲ δωρεὰν , δίδωσιν αὐτῷ τὸ σῶμα ὁ Πιλᾶτος Ὡς κὰρ στασιαστοῦ θανατωθέντος τοῦ Χριστοῦ , εἰκότως τὸ σῶμα αὐτοῦ ἔμελλεν ἄταφον ῥιφῆναι · ἀλλ´ ὁ Ἰωσὴφ πλούσιος ὤν , εἰκός ὅτι καὶ ἔδωκεν ἂν τῷ Πιλάτῳ χρυσίον . Καὶ λαβών τιμᾷ αὐτὸ καὶ τεθεὶς ἐν μνημείῳ καινῷ , ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη · τοῦτο δὲ οἰκονομίας Θεοῦ ἦν , ἵνα μὴ , ἀναστάντος τοῦ Κυρίου , ἔχοι τις εἰπεῖν ὅτι ἄλλος πρότερον ταοεὶς ἐκεῖ νεκρὸς ἀνέστη . Διὰ τοῦτο οὖν καινὸν τὸ μνημεῖον . Ἡ Μαρία δὲ ἡ Μαγδαληνὴ , καὶ ἡ ἄλλη Μαρία , τουτέστιν , ἡ Θεοτόκος , ἡν ἀνωτέρω ἐκάλεσεν Ἰωσῆ καὶ Ἰακώβου μητέρα , αὗται αἱ δύ - κάθ ηνται ἀπέναντι τοῦ τάφου προσεδρεύουσαι , ὥστε . εἰ παύσαιτο ἡ μανία , ἀπελθεῖν καὶ περιχυθῆναι τῷ σώματι , καὶ μυρίσαι αὐτό . Περὶ τῶν τοιούτων γυναικῶν ἔλεγεν Ἡσαΐας · γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας , δεῦτε · οὐ γὰρ λαός ἐστιν ἔχων σύνεσιν . Φανερῶς γὰρ περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ τοῦ σταυρώσαν τος τὸν Κύριον , λέγει ὅτι οὐκ ἔχουσι σύνεσιν . Προσκαλεῖται οὖν ταύτας καταλεῖψαι μὲν τὸν ἀσύνετον λαὸν , προσελθεῖν δὲ τοῖς ἀποστόλοις , καὶ εὐαγγελίσασθαι αὐτοῖς τὴν ἀνάστασιν . « Τῇ δὲ ἐπαύριον , ἤτις ἐστὶ μετὰ τὴν παρασκευὴν , συνήχθησαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ φαρισαῖοι πρὸς Πιλᾶτον , λέγοντες · Κύριε , ἐμνήσθημεν ὅτι ἐκεῖνος Ἀ πλάνος εἶπεν ἔτι ζῶν · Μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐγείρομαι . Κέλευσον οὖν ἀσφαλισθῆναι τὸν τάφον ἕως τῆς τρίτης ἡμέρας , μήποτε ἐλθόντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς , κλέψωσιν αὐτὸν , καὶ εἴπωσι τῷ λαῷ , Ἡγέρθη ἀπὸ τῶν νεκρῶν · καὶ ἔσται ἡ ἐσχάτη πλάνη χείρων τῆς πρώτης . Ἔφη αὐτοῖς ὁ Πιλᾶτος · Ἔχετε κουστωδίαν , ὑπάγετε , ἀσφαλίσασθε ὡς οἴδατε . Οi δὲ πορευθέντες ἠσφαλίσαντο τὸν τάφον . σφραγίσαντες τὸν λίθον μετὰ τῆς κουστωδίας . » Οὐκ ὀνομάζει τὸ Σάββατον , Σάββατον , διότι οὐδὲ Σάββατον ἦν , ἄσον ἐπὶ τῇ κακία τῶν Ἰουδαίων · τοῦ γὰρ νόμου διαγορεύοντος τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Σαββάτου μηδένα κικεῖσθαι ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ , οἱ παράνομοι Ἰουδαῖοι πρὸς τὸν ἀλλόφυλον Πιλᾶτον συνάγονται , ἀντὶ τῆς νενομισμένης συνάξεως . Ἀλλ´ ἐκεῖνοι μὲν ὑπὸ τῆς Ἀαυτῶν κινοῦνται πονηρίας εἰς τὸ προσελθεῖν τῷ Πιλάτῳ , καὶ ἀσφαλίσασθαι τὸν τάφον · Θεοῦ δὲ οἰκονομία τοῦτο , ἵνα ἡ ἀνάστασις γένοιτο ὑπὸ μάρτυσι τοῖς ἐχθροῖς , καὶ ἐσφραγισμένου τοῦ τάφου καὶ φυλαττομένου · ἄξιον δὲ ζητῆσαι πόθεν οἱ Ἰουδαῖοι μαθόντες εἶπον ὅτι τῇ τρίτη ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται · οὐ γὰρ δήπου ὁ Κύριος εἶπε τοῦτο σαφῶς καὶ γυμνῶς . Ἔστιν οὖν εἰπεῖν ὅτι ἀπὸ τοῦ παραδείγματος τοῦ Ἰωνᾶ τοῦτο ἔγνωσαν · εἶπε γὰρ ὁ Χριστὸς , ὅτι « λαπερ Ἰωνᾶς ἦν τρεῖς ἡμέρας ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ
Lemmas: ἐν ὁ πέτρα . καί προσκυλίω λίθος μέγας τῆ θύρα ὁ μνημεῖον , ἀπέρχομαι · εἰμί δέ ἐκεῖ Μαρία ὁ Μαγδαληνή , καί ὁ ἄλλος Μαρία , κάθημαι ἀπό ὁ ἀντί ὁ τάφος . » κρύπτω μέν πάλαι ὁ Ἰωσήφ , νῦν δέ μέγας πρᾶγμα τολμάω , τίθημι ὁ ψυχή αὐτός ὑπέρ ὁ διδασκαλικός σῶμα , καί τοσοῦτος ἔχθρα πρός πᾶς Ἰουδαῖος ἀναδέχομαι , ὡς μέγας δέ δωρεά , δίδωμι αὐτός ὁ σῶμα ὁ Πιλᾶτος ὡς κατά στασιαστής θανατόω ὁ Χριστός , εἰκότως ὁ σῶμα αὐτός μέλλω ἄταφος ῥίπτω · ἀλ ὁ Ἰωσήφ πλούσιος εἰμί , εἰκός ὅτι καί δίδωμι εἄν ὁ Πιλᾶτος χρυσίον . καί λαμβάνω τιμάω αὐτός καί τίθημι ἐν μνημεῖον καινός , ἐν ὅς οὐδέπω οὐδείς τίθημι · οὗτος δέ οἰκονομία Θεός εἰμί , ἵνα μή , ἀνίστημι ὁ κύριος , ἔχω τις εἶπον ὅτι ἄλλος πρότερος τείνω ἐκεῖ νεκρός ἀνίστημι . Ζεύς οὗτος οὖν καινός ὁ μνημεῖον . ὁ Μαρία δέ ὁ Μαγδαληνή , καί ὁ ἄλλος Μαρία , τουτέστιν , ὁ Θεοτόκος , ἐάν ἀνωτέρω καλέω ίωση καί Ἰάκωβος μήτηρ , οὗτος ὁ δύο - καθά ἀείδω ἀπέναντι ὁ τάφος προσεδρεύω , ὥστε . εἰμί παύω ὁ μανία , ἀπέρχομαι καί περιχέω ὁ σῶμα , καί μυρίζω αὐτός . περι ὁ τοιοῦτος γυνή λέγω Ἠσαΐας · γυνή ἐρχόμενος ἀπό θέα , δεῦρο · οὖον γάρ λαός εἰμί ἔχω σύνεσις . φανερῶς γάρ περί ὁ Ἰουδαϊκός λαός ὁ σταυρώνω ὅς ὁ κύριος , λέγω ὅτι οὐ ἔχω σύνεσις . προσκαλέω οὖν οὗτος καταλείβω μέν ὁ ἀσύνετος λαός , προσέρχομαι δέ ὁ ἀπόστολος , καί εὐαγγελίζω αὐτός ὁ ἀνάστασις . « ὁ δέ ἐπαύριον , ὅστις εἰμί μετά ὁ παρασκευή , συνάγω ὁ ἀρχιερεύς καί ὁ Φαρισαῖος πρός Πιλᾶτος , λέγω · κύριος , μιμνήσκω ὅτι ἐκεῖνος ὅς πλάνος εἶπον ἔτι ζῶ · μετά τρεῖς ἡμέρα ἐγείρω . κελεύω οὖν ἀσφαλίζω ὁ τάφος ἠώς ὁ τρίτος ἡμέρα , μήποτε ἔρχομαι ὁ μαθητής αὐτός νύξ , κλέπτω αὐτός , καί εἶπον ὁ λαός , ἐγείρω ἀπό ὁ νεκρός · καί εἰμί ὁ ἔσχατος πλάνη χείρων ὁ πρῶτος . φημί αὐτός ὁ Πιλᾶτος · Ἔχετος κουστωδία , ὑπάγω , ἀσφαλίζω ὡς οἶδα . ὅς δέ πορεύω ἀσφαλίζω ὁ τάφος . σφραγίζω ὁ λίθος μετά ὁ κουστωδία . » οὐ ὀνομάζω ὁ σάββατον , σάββατον , διότι οὐδέ σάββατον εἰμί , ἀείδω ἐπί ὁ κακία ὁ Ἰουδαῖος · ὁ γάρ νόμος διαγορεύω ὁ ἡμέρα ὁ Σάββατο μηδείς κικάζω ἐκ ὁ τόπος αὐτός , ὁ παράνομος Ἰουδαῖος πρός ὁ ἀλλόφυλος Πιλᾶτος συνάγω , ἀντί ὁ νομίζω σύναξις . Ἀλ ἐκεῖνος μέν ὑπό ὁ ααυος κινέω πονηρία εἰς ὁ προσέρχομαι ὁ Πιλᾶτος , καί ἀσφαλίζω ὁ τάφος · Θεός δέ οἰκονομία οὗτος , ἵνα ὁ ἀνάστασις γίγνομαι ὑπό μάρτυς ὁ ἐχθρός , καί σφραγίζω ὁ τάφος καί φυλάσσω · ἄξιος δέ ζητέω πόθεν ὁ Ἰουδαῖος μανθάνω εἶπον ὅτι ὁ τρίτος ἡμέρα ἐγείρω · οὖον γάρ δήπου ὁ Κύριος εἶπον οὗτος σαφῶς καί γυμνός . ἔρτις οὖν εἶπον ὅτι ἀπό ὁ παράδειγμα ὁ Ἰωνᾶς οὗτος γιγνώσκω · εἶπον γάρ ὁ Χριστός , ὅτι « λάω Ἰωνᾶς εἰμί τρεῖς ἡμέρα ἐν ὁ κοιλία ὁ