cogPG.PG123 532
μηδὲ πάντας ὁμοῦ εἰς ἂν συνηγμένους τοὺς ἀντικειμένους δύνασθαι ἀντιστῆναι ὑμῖν , οὔτε κατὰ τὴν σοφίαν , τουτέστι , κατὰ τὴν τῶν νοημάτων δύναμιν , οὔτε κατὰ τὴν εὐστομίαν , καὶ τὸ τῆς γλώττης ἀπρόσκοπον . Πολλάκις γάρ τις σοφίαν μὲν ἔχει ἐν λογισμοῖς , καὶ νοήμασιν , εὐτάρακτος δὲ ὢν πρὸς θορύβους , συγχέει τὸ πᾶν ἐν καιρῷ δημηγορίας . Ἀλλ´ οὗτοί γε , οἱ ἀπόστολοι λέγω , κατ´ ἀμφότερα ἐχαριτῶθησαν , ὅθεν καὶ ἐξεπλήττοντο τοὺς μὲν περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τῇ ἀθρόα σοφίᾳ , καταλαμβανόμενοι αὐτοὺς , ὄτι πρότερον ἰδιῶται ἦσαν · τὸν δὲ Παῦλον ὁ φῆστος λέγων · Μαίνῃ , Παῦλε , τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει . Ταῦτα εἰπών , καὶ τὸν ἐπὶ τῇ ἀμαθείᾳ φόβον αὐτῶν Ἀσεκλύσα - ἐπιοέρει καὶ ἕτερον ἀναγκαῖον , καὶ ἱκανὸν κατασεῖσαι ψυχὰς , τὸ , Παραδοθήσεσθε ὑπὸ φίλων καὶ συγγενῶν . Προλέγει γοῦν καὶ περὶ τούτου , ἵνα Ψὴ ἀθρόον ἐπελθὸν , διαταράξῃ αὐτούς . Δεινὸν γὰρ τοῦτο ψυχῆς καθικέσθαι , ὡς καὶ Δαυῖδ φησιν , ὅτι « Εἰ ὁ ἐχθρὸς ὡνείδισέ με , ὑπήνεγκα ἄν · σὺ δὲ ἄνθρωπε Κσόψυχε . » Καὶ « πάλιν · « Ὁ ἐσθίων ἄρτους μου ἐμεγάλυνεν ἐπ´ ἐμὲ πτερνισμόν . » Ταῦτα εἰπὼν , καὶ τι μισηθήσονται , καὶ ὅτι θανατωθήσονταί τινες ἐξ αὐτῶν , ἐπιφέρει τὴν μεγίστην παραμυθίαν , ὅτι Θρὶξ ἐκ τῆς κεραλῆς ὁμῶν οὐ μὴ ἀπόληται . Σωθήσεσθε Κγὰρ , φησὶ , καὶ οὐδὲ τὸ ἐλάχιστον ὑμῶν διαφθαρήσεται , εἰ καὶ δόξει τοῖς πολλοῖς διαφθαρῆναι · μόνον ὑπομένειν δεῖ · καὶ γὰρ ἐν τῇ ὑπομονῇ κτᾶσθαι δυνήσεσθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν . Πρόσεισι μὲν γὰρ ὁ ἐχθρὸς , οἷά τις αἰχμαλωτιστὴς , τὰς ψυχὰς ὑμῶν διὰ τῆς ἐπαγωγῆς τῶν δεινῶν ἀφαρπάζειν πειρώμενος , ἀλλ´ ὑμεῖς δότε ἀντὶ ἀργυρίου τὴν ὑπομονὴν , καὶ κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν τούτῳ τῷ ἀνταλλάγματι , καὶ οὐ ζημιωθήσεσθε ταύτας . Πρόσχες δὲ τὸ Θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν · νοήσεις γὰρ βαθύτερόν τι , τι Οὐχ ὁλοκλήρους ὑμᾶς θανατώσουσιν , ἀλλὰ διπλῶν ὄντων ὑμῶν , ἐκ ψυχῆς καὶ σώματος , οὐ τὰ δύο θανατώσουσιν , ἀλλ´ ἐξ ὑμῶν τὸ ἂν θανατώσουσι , τὸ σῶμά φημι , τὰς δὲ ψυχὰς ὑμῶν κτήσασθε διὰ τῆς ὑπομονῆς · ὃ καὶ ἀλλαχοῦ φησι · Μὴ φοβεῖσθε ἀπὸ τῶν ἀποκτενόντων τὸ σῶμα , τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀπακτεῖναι . « Ὅταν δὲ ἴδητε κυκλουμένην τὴν Ἰερουσαλὴμ ὑπὸ τῶν στρατοπέδων , τότε γνῶτε , ὅτι ἥγγικεν ἡ ἑρήμωσις αὐτῆς . Τότε οἱ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φευγέτωσαν εἰς πὰ Ερο καὶ οἱ ἐν μέσῳ αὐτῆς , ἐκχωρείτωσαν . Καὶ οἱ ἐν ταῖς χώραις , μὴ εἰσερχέσθωσαν εἰς αὐτὴν , ὅτι ἡμέραι ἐκδικήσεως αὗται εἰσι , τοῦ πληρωθῆναι πάντα τὰ γεγραμμένα . Οὐαὶ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις , καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς λιέραις Κσται γὰρ ἀνάγκη μεγάλη ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ ὀργὴ ἐν τῷ λαῷ τούτῳ , καὶ πεσοῦνται στόματι μαχαίρας , καὶ αἰχμαλωτισθήσονται εἰς πάντα τὰ ἕθνη , καὶ Ἱερουσαλὴμ ἔσται πατουμένη ὑπὸ ἐθνῶν , ἄχρι πληρωθῶσι καιροὶ ἐθνῶν . Καὶ ἔσται σημεῖα ἐν ἡλίῳ , καὶ σελήνῃ , καὶ ἄστροις . καὶ ἐπὶ τῆς γῆς συνοχὴ ἐθνῶν , ἐν ἀπυρίᾳ ἠχοόσης θαλάσσης , καὶ σάλου , ἀποψυχόντων
Lemmas: μηδέ πᾶς ὁμοῦ εἰς εἄν σύνειμι ὁ ἀντίκειμαι δύναμαι ἀνθίστημι σύ , οὔτε κατά ὁ σοφία , τουτέστι , κατά ὁ ὁ νόημα δύναμις , οὔτε κατά ὁ εὐστομία , καί ὁ ὁ γλῶσσα ἀπρόσκοπος . πολλάκις γάρ τις σοφία μέν ἔχω ἐν λογισμός , καί νόημα , εὐτάρακτος δέ εἰμί πρός θόρυβος , συγχέω ὁ πᾶς ἐν καιρός δημηγορία . Ἀλ οὗτος γε , ὁ ἀπόστολος λέγω , κατ´ ἀμφότερος χαριτόω , ὅθεν καί ἐκπλήσσω ὁ μέν περί Πέτρος καί Ἰωάννης ὁ ἱερεύς ἐπί ὁ ἀθρόος σοφία , καταλαμβάνω αὐτός , ὅστις πρότερος ἰδιώτης εἰμί · ὁ δέ Παῦλος ὁ Φῆστος λέγω · μαίνη , Παῦλος , ὁ πολύς σύ γράμμα εἰς μανία περιτρέπω . οὗτος εἶπον , καί ὁ ἐπί ὁ ἀμάθεια φόβος αὐτός Ἀσεκλύσα - επιοειρω καί ἕτερος ἀναγκαῖος , καί ἱκανός κατασείω ψυχή , ὁ , παραδίδωμι ὑπό Φίλων καί συγγενής . προλέγω γοῦν καί περί οὗτος , ἵνα ψάω ἀθρόος ἐπέρχομαι , διαταράσσω αὐτός . δεινός γάρ οὗτος Ψυχή καθικνέομαι , ὡς καί Δαυίδ φημί , ὅτι « εἰμί ὁ ἐχθρός ὀνειδίζω ἐγώ , ὑποφέρω ἄν · σύ δέ ἄνθρωπος κσοψυχω . » καί « πάλιν · « ὁ ἐσθίω ἄρτος ἐγώ μεγαλύνω ἐπι ἐγώ πτερνισμός . » οὗτος εἶπον , καί τίς μισέω , καί ὅτι θανατόω τις ἐκ αὐτός , ἐπιφέρω ὁ μέγας παραμυθία , ὅτι θρίξ ἐκ ὁ κεραλῆς ὁμός οὖον μή ἀπόλλυμι . σῴζω Κγὰρ , φημί , καί οὐδέ ὁ μικρός σύ διαφθείρω , εἰμί καί δοκέω ὁ πολύς διαφθείρω · μόνος ὑπομένω δεῖ · καί γάρ ἐν ὁ ὑπομονή κτάομαι δύναμαι ὁ ψυχή σύ . πρόσειμι μέν γάρ ὁ ἐχθρός , οἷος τις αἰχμαλωτιστής , ὁ ψυχή σύ διά ὁ ἐπαγωγή ὁ δεινός ἀφαρπάζω πειράω , ἀλ σύ δίδωμι ἀντί ἀργύριον ὁ ὑπομονή , καί κτάομαι ὁ ψυχή σύ οὗτος ὁ ἀντάλλαγμα , καί οὖον ζημιόω οὗτος . προέχω δέ ὁ θανατόω ἐκ σύ · νοέω γάρ βαθύς τίς , τίς οὐχ ὁλόκληρος σύ θανατόω , ἀλλά διπλόος εἰμί σύ , ἐκ Ψυχή καί σῶμα , οὖον ὁ δύο θανατόω , ἀλ ἐκ σύ ὁ εἄν θανατόω , ὁ σῶμα φημί , ὁ δέ ψυχή σύ κτάομαι διά ὁ ὑπομονή · ὅς καί ἀλλαχοῦ φημί · μή φοβέω ἀπό ὁ ἀποκτένω ὁ σῶμα , ὁ δέ ψυχή μή δύναμαι ἀποκτείνω . « ὅταν δέ ὁράω κυκλόω ὁ Ἱεροσόλυμα ὑπό ὁ στρατόπεδον , τότε γιγνώσκω , ὅτι ἐγγίζω ὁ ἐρήμωσις αὐτός . τότε ὁ ἐν ὁ Ἰουδαῖος φεύγω εἰς πη ἐρω καί ὁ ἐν μέσος αὐτός , ἐκχωρέω . καί ὁ ἐν ὁ χώρα , μή εἰσέρχομαι εἰς αὐτός , ὅτι ἡμέρα ἐκδίκησις οὗτος εἰμί , ὁ πληρόω πᾶς ὁ γράφω . οὐαί ὁ ἐν γαστήρ ἔχω , καί ὁ θηλάζω ἐν ἐκεῖνος ὁ λιέρα Κσται γάρ ἀνάγκη μέγας ἐπί ὁ γῆ , καί ὀργή ἐν ὁ λαός οὗτος , καί πίπτω στόμα μάχαιρα , καί αἰχμαλωτίζω εἰς πᾶς ὁ ἔθνος , καί Ἱεροσόλυμα εἰμί πατέω ὑπό ἔθνος , ἄχρι πληρόω καιρός ἔθνος . καί εἰμί σημεῖον ἐν ἥλιος , καί σελήνη , καί ἄστρον . καί ἐπί ὁ γῆ συνοχή ἔθνος , ἐν απυριον ἠχέω θάλασσα , καί σάλος , ἀποψύχω