cogPG.PG123 481
εἶδε γῆν , καὶ ἐσεβάσθη , καὶ ἐν τῷ νόμῳ αὐτοῦ οὐκ ἠβουλήθη πορεύεσθαι , ἐν τοῖς προφήταις ἐπονηρεύσατο . Ὁ δὲ πρεσβύτερος υἱὸς πᾶσι τούνοις εἰς δόξαν Θεοῦ ἀπεχρήσατο . Δοὺς οὖν ταῦτα ἐπίσης εἴασεν αὐτεξουσίως πορεύεσθαι , οὐδένα γὰρ βιάζεται μὴ δουλεύειν αὐτῷ βουλόμενον . Εἰ γὰρ ἤθελε βιάζεσθαι , οὐδ´ ἂν λογικοὺς ἡμᾶς καὶ αὐτεξουσίους ἐδημιούργησεν . Ἄπαντα δὲ ταῦτα συλλήβδην ὁ νεώτι ρος ἀδαπάνησε · καὶ τί τὸ αἴτιον ; Ὅτι ἀπεδήμησεν εἰς χώραν μακράν . Ἐπειδὰν γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἀποστῇ ἀπὸ Θεοῦ , καὶ μακρὰν ἑαυτὸν ποιήσῃ τοῦ θείου φόβου , πάντα τὰ θεῖα δῶρα ἐκδαπανᾷ , Ἐγγὺς μὲν Κυντα - ταῦ Θεοῦ οὐδὲν τοιοῦτον ποιοῦμεν ἀπωλείας ἄξιον , κατὰ τό · « Προωρώμην τὸν Κύριον ἐνώπιόν μου διαπαντὸς , ὅτι ἐκδεξιῶν μου ἐστὶν , ἵνα μὴ σαλευθώ . » Μακρὰν δὲ αὐτοῦ καὶ ἀποστάται γενόμενοι τὰ χείριστα πάντα καὶ ποιοῦμεν , καὶ πάσχομεν , κατὰ τό · « Ἰδοὺ οἱ μακρύνοντες ἑαυτοὺς ἀπὸ σοῦ , ἀπολοῦνται . κ Διεσκόρπισε τοίνυν τὴν οὐσίαν εἰκότως · ἡ μὲν γὰρ ἀρετὴ ἕνα ὅρον ἔχει , καὶ ἕν τι ἐστίν · ἡ δὲ κακία πολυσχιδής ἐστι , καὶ πλάνας ἐμποιοῦσα πολλὰς , οἷοι , λόγου χάριν , τῆς μὲν ἀνδρίας εἷς ἐστιν ὅρος , τὸ δι ἔστιν , ὅτε δεῖ , καὶ ὡς δεῖ , καὶ πρὸς οὓς δεῖ τῷ θυμικῷ χρᾶσθαι . Τῆς δὲ κακίας δύο τὰ εἴδη , δειλία καὶ θρασύτης . Ὁρᾷς σκορπιζόμενον τὸν λόγον , καὶ τὴν ἑνότητα τῆς ἀρετῆς ἀπολλυμένην ; Δαπανηθείσης δὲ τῆς οὐσίας ταύτης , καὶ μηκέτι κατὰ λόγον , τὸν φυσικὸν νόμον φημὶ , πορευομένου τοῦ ἀνθρώπου , ἀλλὰ μηδὲ νόμῳ στοιχοῦντος τῷ γραπτῷ , μηδὲ προφητῶν ἀκούοντος , λιμὸς ἰσχυρὸς γίνεται , οὐ ψιλὸς ἄρτου , ἀλλὰ λιμὸς τοῦ ἀκοῦσαι λόγον Κυρίου . Καὶ ἄρχεται ὑστερεῖσθαι , οἷα μὴ φοβούμενος τὸν Κύριον ἀλλὰ μακρὰν ἀπέχων αὐτοῦ · ὠς τοῖς γε φοβουμένοις τὸν Κύριον οὐκ ἔστιν ὑστέρημα . Πῶς δὲ οὐκ ἔστιν νλστέοημα τοῖς φοβουμένοις ; Διότι ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα . Διὰ ποῦτο δὲ δόξα καὶ πλοῦτος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , καὶ ἐσκόρπισε μᾶλλον αὐτὸς , καὶ ἔδωκε τοῖς πένησι , τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ αὐτὸς ὑστερεῖσθαι . Ὁ τοίνυν μακρὰν ἀποδημήσας τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχων τὸ φοβερὸν αὐτοῦ πρόσωπον , ὑστερεῖται εἰκότως , οὐδενὸς θείου λόγου ἐν ἐκείνῳ ἐνεργοῦντος Καὶ ποοευθείς τοῦτέστι , προοδεύσας , καὶ προκόψα ; τῇ κακίᾳ , ἐκολλήθη ἐν τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης . Ὁ μὲν γὰρ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ , ἕν πνεῦμα γίνεται · ὁ δὲ κολλώμενος τῇ πόρνῃ , φύσει τῶν δαιμόνων , ἓν σῶμα γίνεται , σὰρᾷ ὅλος καθιστάμενος , καὶ μὴ πνεύματος χώρησις ἐν ἑαυτῷ ἔχων , ὡς οἱ ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ . πολῖται γὰρ τῆς χώρας ἐκείνης τῆς ἀπεχούσης τοῦ Θεοῦ οἱ δαίμονες πάντως εἰσίν . Οὗτος δὲ προκόψας , καὶ ἐν κακίᾳ δυνατὸς γεγονὼς βόσκει χοίρους , τοῦτέστι , καὶ ἄλλοις διδάσκαλος πονηρίας γίνεται καὶ βορβορώδους πράξεως . iiάντες γὰρ οἱ τῷ βορβόρῳ τῶν ἀτίμων πράξεων καὶ ὑλικῶν παθῶν ἐνηδόμενοι , χοῖροι · τοῦ χοίρου γὰρ οἱ ὀφθαλμοὶ οὐδέποτε τὰ ἄνω βλέπειν δύνανται , ἀλλοκότου διαπλάσεως τυχόντες . Ὅθεν καὶ οἱ οἰραβοσκοὶ
Lemmas: ὁράω γῆ , καί σεβάζομαι , καί ἐν ὁ νόμος αὐτός οὐ βούλομαι πορεύω , ἐν ὁ προφήτης πονηρεύομαι . ὁ δέ πρέσβυς υἱός πᾶς τόνος εἰς δόξα Θεός ἀποχράω . δίδωμι οὖν οὗτος ἐπίσης ἐάω αὐτεξούσιος πορεύω , οὐδείς γάρ βιάζομαι μή δουλεύω αὐτός βούλομαι . εἰμί γάρ ἐθέλω βιάζομαι , οὐδός εἄν λογικός ἐγώ καί αὐτεξούσιος δημιουργέω . ἅπας δέ οὗτος συλλήβδην ὁ νεάω ρος ἀδαπάνησε · καί τίς ὁ αἴτιος ; ὅτι2 ἀποδημέω εἰς χώρα μακρός . ἐπειδάν γάρ ὁ ἄνθρωπος ἀφίστημι ἀπό Θεός , καί μακράν ἑαυτοῦ ποιέω ὁ θεῖον φόβος , πᾶς ὁ θεῖον Δῶρα ἐκδαπανάω , ἐγγύς μέν Κυντα - ταῦ Θεός οὐδείς τοιοῦτος ποιέω ἀπώλεια ἄξιος , κατά ὁ · « προοράω ὁ κύριος ἐνώπιον ἐγώ διαπαντός , ὅτι ἐκδεξιῶν ἐγώ εἰμί , ἵνα μή σαλεύω . » μακράν δέ αὐτός καί ἀποστάτης γίγνομαι ὁ κακός πᾶς καί ποιέω , καί πάσχω , κατά ὁ · « ἰδέ ὁ μακρύνω ἑαυτοῦ ἀπό σύ , ἀπόλλυμι . Κ δισκορπιζω τοίνυν ὁ οὐσία εἰκότως · ὁ μέν γάρ ἀρετή εἷς ὅρος ἔχω , καί εἷς τίς εἰμί · ὁ δέ κακία πολυσχιδής εἰμί , καί πλάνη ἐμποιέω πολύς , οἷος , λόγος χάρις , ὁ μέν Ἀνδρίας εἷς εἰμί ὅρος , ὁ Ζεύς εἰμί , ὅτε δεῖ , καί ὡς δεῖ , καί πρός ὅς δεῖ ὁ θυμικός χράομαι . ὁ δέ κακία δύο ὁ εἶδος , δειλία καί θρασύτης . ὁράω σκορπίζω ὁ λόγος , καί ὁ ἑνότης ὁ ἀρετή ἀπόλλυμι ; δαπανάω δέ ὁ οὐσία οὗτος , καί μηκέτι κατά λόγος , ὁ φυσικός νόμος φημί , πορεύω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά μηδέ νόμος στοιχέω ὁ γραπτός , μηδέ προφήτης ἀκούω , λιμός ἰσχυρός γίγνομαι , οὖον ψιλός ἄρτος , ἀλλά λιμός ὁ ἀκούω λόγος κύριος . καί ἄρχω ὑστερέω , οἷος μή φοβέω ὁ κύριος ἀλλά μακράν ἀπέχω αὐτός · ὡς ὁ γε φοβέω ὁ κύριος οὐ εἰμί ὑστέρημα . Πῶς δέ οὐ εἰμί νλστεοαμαω ὁ φοβέω ; διότι ὁ φοβέω ὁ κύριος ἐν ὁ ἐντολή αὐτός ἐθέλω σφόδρα . Ζεύς Πούτο δέ δόξα καί πλοῦτος ἐν ὁ οἶκος αὐτός , καί σκορπίζω μᾶλλον αὐτός , καί δίδωμι ὁ πένης , τοσοῦτος ἀπέχω ὁ αὐτός ὑστερέω . ὁ τοίνυν μακράν ἀποδημέω ὁ Θεός , καί μή πρό ὀφθαλμός ἔχω ὁ φοβερός αὐτός πρόσωπον , ὑστερέω εἰκότως , οὐδείς θεῖον λόγος ἐν ἐκεῖνος ἐνεργέω καί ποιέω τουτέστι , προοδεύω , καί προκόβω ; ὁ κακία , κολλάω ἐν ὁ πολίτης ὁ χώρα ἐκεῖνος . ὁ μέν γάρ κολλάω ὁ κύριος , εἷς πνεῦμα γίγνομαι · ὁ δέ κολλάω ὁ πόρνη , φύσις ὁ δαίμων , εἷς σῶμα γίγνομαι , Σάρα ὅλος καθίστημι , καί μή πνεῦμα χώρησις ἐν ἑαυτοῦ ἔχω , ὡς ὁ ἐπί ὁ κατακλυσμός . πολίτης γάρ ὁ χώρα ἐκεῖνος ὁ ἀπέχω ὁ Θεός ὁ δαίμων πάντως εἰμί . οὗτος δέ προκόπτω , καί ἐν κακία δυνατός γίγνομαι βόσκω χοῖρος , τουτέστι , καί ἄλλος διδάσκαλος πονηρία γίγνομαι καί βορβορώδης πρᾶξις . ἀάω γάρ ὁ ὁ βόρβορος ὁ ἄτιμος πρᾶξις καί ὑλικός πάθος ἐνήδομαι , χοῖρος · ὁ χοῖρος γάρ ὁ ὀφθαλμός οὐδέποτε ὁ ἄνω βλέπω δύναμαι , ἀλλόκοτος διάπλασις τυγχάνω . ὅθεν καί ὁ οιραβοσκω