cogPG.PG123 188
αὐτῶν , καὶ οἱ μεγάλοι κατεξουσιάζουαιν αὐτῶν ν . Οὔχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν , ἀλλ´ ὃς ἐὰν θέλῃ ἐν ἡμῖν μέγας γενέσθαι , ἔσται ὑμῶν διάκονος , καὶ ὃς ἂν θέλη ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος , ἔσται ὑμῶν δοῦλος · ὥσπερ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι , ἀλλὰ διακονῆσαι , καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύΚτρον ἀντὶ πολλῶν . » Ὅτε εἶδον οἱ δέκα τοὺς δύο πιτιμηθέντας παρὰ τοῦ Χριστοῦ , τότε καὶ αὐτοὶ ἀγανακτοῦσι , καὶ ἔδειξαν ὅτι καὶ προήχθοντο ἐπὶ τῇ τούτων τιμῇ . Ἔτι γὰρ ἦσαν ἀτελεῖς · οἱ μὲν γὰρ κατεξανίσταντο τῶν δέκα · οἱ δὲ ἐφθόνουν τοῖς δύο . Ἐπεὶ οὗν οἱ δέκα ἀκούσαντες ἐθορυβήθησαν προσκαλεῖται αὐτοὺς , τῇ κλήσει πρὸ τῶν λόγων αὐτοὺς καταπραΰνων . Καὶ γὰρ οἰ τοῦ Ζεβεδαίου ἀποῤῥαγέντες τῶν ἄλλων , ὡμίλουν αὐτῷ · πᾶσιν οὗν κοινῶς ὁμιλεῖ . Εἰδὼς γὰρ τυραννικὸν τὸ φιλόπρωτον , καὶ σφοδροτέρας δεόμενον πληγῆς , βαθύτερον αὐτων καθικνεῖται εἰς τὴν τῶν ἐθνικῶν καὶ ἀπίστων μοῖραν αὐτοὺς ἁποῤῥίπτων , εἰ φιλοδοξεῖν θέλοιεν . Καὶ οὕτως αὐτοὺς ἐντρέπει , φάσκων · Οἱ μὲν ἄλλοι ἄνθρωποι , δίότι ἄρχουσι , λαμπρύνονται · καὶ τὸ ἐρᾷν τῶν πρωτείων , τῶν ἐθνικῶν ἐστι πάθος · οἱ δὲ ἐμοὶ μαθηταὶ , ἀπὸ ταπεινώσεως τιμῶνται · ὥστε καὶ ὁ μείζμων θέλων εἶναι , ὀφείλει διακονεῖν τοῖς ὑποδεεστέ ροις , ὅπερ τῆς ἄκρας ἐστὶ ταπεινώσεως . Ἐν ἐμαυτῷ δὲ τοῦτο δείκνυμι , ὃς ἄρχων ὢν καὶ βασιλεὺς τ ν ἐν οὐρανοῖς , ἐταπείνωσα ἐμαυτὸν , διακονήσων ὑμῖν εἰς τὴν σωτηρίαν · καὶ τοσοῦτον δουλεύσων ὑμῖν , ὥστε καὶ τὴν ψυχὴν δοῦναι λύτρον ἀντὶ πολλῶν , τουτέστι , πάντων · οἱ γὰρ πάντες , πολλοί . « Καὶ ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Ἰεριχὼ , ἠκολούθησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς . Καὶ ἰδοὺ δύο τυφλοὶ καθήμενοι παρὰ τὴν ὁδὸν , ἀκούσαντες ὅτι Ἰησοῦς παράγει , κραξαν λέγοντες · Ἐλέησον ἡμᾶς , Κύριε , υἱὸς Δαυΐδ . Ὁ δὲ ὄχλος ἐπετίμησεν αὐτοῖς ἵνα σιπήσωσιν . Οἱ δὲ μεῖζον ἔκραζον , λέγοντες · Ἐλέησον ἡμᾶς , Κύριε , υἱὸς Δαυΐδ . Καὶ στὰς ὁ Ἰησοῦς ἐφώνησν αὐτοὺς , καὶ εἶπε · Τί θέλετε ποιήσω ὑμῖν ; Λέγουσιν αὐτῷ · Κύριε , ἵνα ἀνοιχθῶσιν ἡμῶν οἱ ὀφθαλμοί . Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς , ἤψατο τῶν ὁφθαλμῶν αὐτῶν , καὶ εὐθέως ἀνέβλεψαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί , καὶ ἠκολούθησαν αὐτῷ . » Ἀπὸ τῆς φήμης οἱ τυφλοὶ γνόντες τὸν Κύριον , ἐδράξαντο τοῦ καιροῦ , ἀκούσαντες μὲν ὄτι παρέρχεται τὴν ὀδόν · πιστεύσαντες δὲ , ὅτι Ἰησοῦς ὁ ἐκ σπέρματος Δαυτδ τὸ κατὰ σάρκα , δυνατὸς ἦν θεραπεῦσαι αὐτοὺς , ὡς δὲ ἄγαν θερμοὶ περὶ τὴν πίστιν , οὐδὲ ἐπιστομιζόμενοι ἐσιώπων , ἀλλὰ καὶ πλείω ἔκραζον . Ὅθεν οὐδὲ ἐρωτᾷ αὐτοὺς εἰ πίστιν ἔχουσιν , ἀλλὰ τί θέλουσιν , ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι ἄλλα βουλομένοις ἄλλα δίδωσι . Δείανιυσιν οὖν ὅτι οὐκ ἔνεκεν τοῦ λαβεῖν ἀργύριον ἐβόων ὰλλὰ τοῦ ἱαθῆναι . ἁψάμενος δὲ θεραπεύει , ἵνα μάθωμεν , ὅτι πᾶν μέλος τῆς ἁγίας αὐτοῦ σαρκὸς , ζωοποιὸν καὶ Θεοῦ μέλος ἦν . Εἰ δὲ ὁ Λουκᾶς καὶ ὁ Μάρκος ἕνα λέγουσι τὸν τυφλὸν , οὐδὲν τοῦτο διαφωνεῖ ἐκεῖνοι γὰρ τοῦ ἐπιφανεστέρου ἐμνήσθησαν .
Lemmas: αὐτός , καί ὁ μέγας κατεξουσιάζω αὐτός Ν . οὐ οὕτως εἰμί ἐν σύ , ἀλ ὅς ἐάν ἐθέλω ἐν ἐγώ μέγας γίγνομαι , εἰμί σύ διάκονος , καί ὅς εἄν ἐθέλω ἐν σύ εἰμί πρῶτος , εἰμί σύ δοῦλος · ὥσπερ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔρχομαι διακονέω , ἀλλά διακονέω , καί δίδωμι ὁ ψυχή αὐτός λύΚτρον ἀντί πολύς . » ὅτε εἶδον ὁ δέκα ὁ δύο πιτιμηθέντας παρά ὁ Χριστός , τότε καί αὐτός ἀγανακτέω , καί δείκνυμι ὅτι καί προάγω ἐπί ὁ οὗτος τιμή . ἔτι γάρ εἰμί ἀτελής · ὁ μέν γάρ κατεξανίσταμαι ὁ δέκα · ὁ δέ φθονέω ὁ δύο . ἐπεί ἐν ὁ δέκα ἀκούω θορυβέω προσκαλέω αὐτός , ὁ κλῆσις πρό ὁ λόγος αὐτός καταπραύνω . καί γάρ ὁ ὁ Ζεβεδαῖος ἀπολέγω ὁ ἄλλος , ὁμιλέω αὐτός · πᾶς ἐν κοινῶς ὁμιλέω . εἰδώς γάρ τυραννικός ὁ φιλόπρωτος , καί σφοδρός δήω πληγή , βαθύς αὐτῖς καθικνέομαι εἰς ὁ ὁ ἐθνικός καί ἄπιστος μοῖρα αὐτός ἀπορρίπτω , εἰμί φιλοδοξέω ἐθέλω . καί οὕτως αὐτός ἐντρέπω , φάσκω · ὁ μέν ἄλλος ἄνθρωπος , διότι ἄρχω , λαμπρύνω · καί ὁ ἐράω ὁ πρωτεῖος , ὁ ἐθνικός εἰμί πάθος · ὁ δέ ἐγώ μαθητής , ἀπό ταπείνωσις τιμάω · ὥστε καί ὁ μειζμαω ἐθέλω εἰμί , ὀφείλω διακονέω ὁ υποδεω ῥόος , ὅσπερ ὁ ἄκρος εἰμί ταπείνωσις . ἐν ἐμαυτοῦ δέ οὗτος δείκνυμι , ὅς ἄρχω εἰμί καί βασιλεύς τ Ν ἐν οὐρανός , ταπεινόω ἐμαυτοῦ , διακονέω σύ εἰς ὁ σωτηρία · καί τοσοῦτος δουλεύω σύ , ὥστε καί ὁ ψυχή δίδωμι λύτρον ἀντί πολύς , τουτέστι , πᾶς · ὁ γάρ πᾶς , πολύς . « καί ἐκπορεύω αὐτός ἀπό Ἰεριχώ , ἀκολουθέω αὐτός ὄχλος πολύς . καί ἰδού δύο τυφλός κάθημαι παρά ὁ ὁδός , ἀκούω ὅτι Ἰησοῦς παράγω , κράζω λέγω · ἐλεάω ἐγώ , κύριος , υἱός Δαυΐδ . ὁ δέ ὄχλος ἐπιτιμάω αὐτός ἵνα σιπήσωσιν . ὁ δέ μείζων κράζω , λέγω · ἐλεάω ἐγώ , κύριος , υἱός Δαυΐδ . καί ἵστημι ὁ Ἰησοῦς φωνέω αὐτός , καί εἶπον · τις ἐθέλω ποιέω σύ ; λέγω αὐτός · κύριος , ἵνα ἀνοίγω ἐγώ ὁ ὀφθαλμός . σπλαγχνίζομαι δέ ὁ Ἰησοῦς , ἄβω ὁ ὀφθαλμός αὐτός , καί εὐθύς ἀναβλέπω αὐτός ὁ ὀφθαλμός , καί ἀκολουθέω αὐτός . » ἀπό ὁ φήμη ὁ τυφλός γιγνώσκω ὁ κύριος , δράσσομαι ὁ καιρός , ἀκούω μέν ὅστις παρέρχομαι ὁ ὀδούς · πιστεύω δέ , ὅτι Ἰησοῦς ὁ ἐκ σπέρμα Δαυτδ ὁ κατά σάρξ , δυνατός εἰμί θεραπεύω αὐτός , ὡς δέ ἄγαν θερμός περί ὁ πίστις , οὐδέ ἐπιστομίζω σιωπάω , ἀλλά καί πλείων κράζω . ὅθεν οὐδέ ἐρωτάω αὐτός εἰμί πίστις ἔχω , ἀλλά τίς ἐθέλω , ἵνα μή τις νομίζω ὅτι ἄλλος βούλομαι ἄλλος δίδωμι . δειανιυς οὖν ὅτι οὐ ἐνέλκω ὁ λαμβάνω ἀργύριον βοάω ἀλλά ὁ ἰάομαι . ἅπτω δέ θεραπεύω , ἵνα μανθάνω , ὅτι πᾶς μέλος ὁ ἅγιος αὐτός σάρξ , ζωοποιός καί Θεός μέλος εἰμί . εἰμί δέ ὁ Λουκᾶς καί ὁ Μάρκος εἷς λέγω ὁ τυφλός , οὐδείς οὗτος διαφωνέω ἐκεῖνος γάρ ὁ ἐπιφανής μιμνήσκω .