cogPG.PG123 476
αὐτοὺς οἷον δεῖ τὸν μαθητὴν αὐτοῦ εἶναι , ἀποφαίνεται περὶ τούτου , καὶ οἷον διατυποῖ αὐτὸν , καὶ ζωγραφεῖ εἰσηγούμενος δεῖν αὐτὸν μισεῖν οὐ μόνον τοὺς ἔξωθεν αὐτῷ ᾠκειωμένους , ἀλλὰ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν . Ὃρα δὲ μὴ συναρπασθῇς τῷ ῥητῷ ἁπλῶς οὕτως καὶ ἀνεπιστημόνως . Οὐ γὰρ ἀπανθρωπίαν διδάσκει ὁ φιλάνθρωπος , οὐδὲ διαχειρίζεσθαι ἑαυτοὺς νουθετεῖ , ἀλλὰ τόν γε γνήσιον αὐτοῦ μαθητὴν βούλεται τότε μισεῖν τοὺς κατὰ γένος οἰκείους , ὅτε πρὸς θεοσέβειαν αὐτῷ ἐμποδίζοιεν καὶ διὰ τὴν πρὸς αὐτοὺς σχέσιν κωλύοιτο αὐτὸς τὸ καλὸν μετιέναι · ἐπεὶ εἰ μὴ ἐμπαδίζοιεν , τιμᾷν μᾶλλον ἄχρι τῆς τελευταίας ἀναπνοῆς διδάσκει . Καὶ πῶς διδάσκει ; Διὰ τῆς μείζονος σιδασκαλίας , φημί , δι´ ὧν ἔπραξεν αὐτός · καὶ γὰρ τῷ Ἰωσὴφ , καίτοι οὐδὲ κυρίως αὐτοῦ πατρὶ ὄντι , ἀλλὰ νομιζομένῳ , ἧν ὑποτασσόμενος , καὶ τῆς Μητρὸς τοσαύτην ἐποιεῖτο ἀεὶ τὴν πρόνοιαν , ὥστε οὐδὲ σταυΡούμενος ἠμέλησε ταύτης , ἀλλὰ παρεδίδου τῷ ἠγαπημένῳ μαθητῇ . Πῶς οὖν ὁ ταῦτα διδάξας διὰ τῶν ἔργων , ἔτερα διὰ τῶν λόγων εἰσηγοῖτο ; Ἀλλ´ ὅπερ ἔφην , μισεῖν ἡμᾶς τοὺς γονεῖς ἐντέλλεται , ὅτε Θεὸς τὸ κινδυνευόμενον . Τότε γὰρ οὐ γονεῖς λογίζονται οὐδὲ οἰκεῖοι . πρὸς τὴν τοιαύτην ὡφέλειαν ἡμῖν ἀντιπίπτοντες . Κἀντεῦθεν δὲ δῆλον , ὃ λέγομεν , ἐκ τοῦ καὶ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἐντέλλεσθαι μισεῖν · πάντως γὰρ οὐ γοῦτο διακελεύσται τὸ ἑαυτοῦ ἀποκτιννύναι , αλλὰ τὸ ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς ψυχῆς ταῖς χωριζούσαις ἡμᾶς τοῦ Θεοῦ ἀποτάσσεσθαι · καὶ εἰ πρόκειται μαρτύριον , μὴ φροντίζειν τῆς ψυχῆς , μόνον κέρδους προκειμένου αἰωνίου . Ὅτι δὲ τοῦτο διδάσκει , καὶ οὐ τὸ ἀπλῶς ἑαυτοὺς ἀποκτιννύναι , δείκνυσι πάλιν αὐτὸς ἐξ ὧν τοῦ διαβόλου πειράζοντος αὐτὸν , ὥστε βαλεῖν ἑαυτὸν κάτω ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ , ἀπεκρούσατο τὴν πεῖραν , καὶ οὐδὲ ἐπεδίδου ἐαυτὸν τοῖς Ἰουδαίοις , ἀλλὰ καὶ ἀνεχώρει , καὶ διὰ μέσου αὐτῶν ἀνερχόμενος τοὺς φωνοῦντας [ φονῶντας ] ἀπεκρύπτετο . Ὅστις αν Βλαπτόμενος εἰς θεοσέβειαν ὑπό τινος τῶν οἰκείων , στέργει τὴν πρὸς αὐτοὺς σχέσιν , καὶ προτιμοτέραν ταύτην ποιεῖται τῆς πρὸς τὸν Θεὸν εὐαρεστήσεως , ἔτι τε καὶ διὰ τοῦ φιλοζωεῖν πολλάκις καὶ μαρτυρίου προκειμένου εἰς ἄρνησιν ἐκτραχηλίζεται , οὗτος οὐ δύναται Χριστοῦ εἶναὶ μαθητής . « Τίς τὰρ ἐξ ὑμῶν θέλων πύργον οἰκοδομῆσαι , οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην , εἰ ἔχει τὰ εἰς ἀπαρτισμὸν , ἵνα μήπωτε , θέντος αὐτοῦ θεμέλιον , καὶ μὴ ἰσχύοντος ἐκτελέσαι , πάντες οἱ θεωροῦντες ἄρξονται ἐμπαίζειν αὐτῷ λέγοντες , ὅτι , Οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἤρξατο οἰκοδομεῖν , καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι · » Διὰ τῆς τοῦ πύργου παραβολῆς διδάσκει ἡμᾶς ὁ Κύριος ἅπαξ ἀκολουθεῖν αὐτῷ ἑλομένους , φυλάξαι τὴν αὐτὴν προαίρεσιν , καὶ μὴ θεμέλιον μὲν καταβαλέσθαι , ἤτοι ἀρχὴν ἀκολουθήσεως , εἶτα τέλος μὴ ἐπιθεῖναι , ὡς μὴ ἔχοντας ἀρκοῦσαν τὴν παρασκευὴν τῆς προθυμίας . Τοιοῦτοι ἦσαν ἐκεῖνοι , περὶ ὧν Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστὴς ἔφη · Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω . Καὶ πᾶς δὲ ἄνθρωπος
Lemmas: αὐτός οἷος δεῖ ὁ μαθητής αὐτός εἰμί , ἀποφαίνω περί οὗτος , καί οἷος διατυπόω αὐτός , καί ζωγραφέω εἰσηγέομαι δήω αὐτός μισέω οὖον μόνος ὁ ἔξωθεν αὐτός οἰκειόω , ἀλλά καί ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή . Ὅρας δέ μή συναρπάζω ὁ ῥητός ἁπλόος οὕτως καί ἀνεπιστήμων . οὖον γάρ ἀπανθρωπία διδάσκω ὁ φιλάνθρωπος , οὐδέ διαχειρίζω ἑαυτοῦ νουθετέω , ἀλλά ὁ γε γνήσιος αὐτός μαθητής βούλομαι τότε μισέω ὁ κατά γένος οἰκεῖος , ὅτε πρός θεοσέβεια αὐτός ἐμποδίζω καί διά ὁ πρός αὐτός σχέσις κωλύω αὐτός ὁ καλός μέτειμι · ἐπεί εἰμί μή εμπαδιζεω , τιμάω μᾶλλον ἄχρι ὁ τελευταῖος ἀναπνοή διδάσκω . καί πῶς διδάσκω ; Ζεύς ὁ μείζων σιδασκαλίας , φημί , δις ὅς πράσσω αὐτός · καί γάρ ὁ Ἰωσήφ , καίτοι οὐδέ κύριος αὐτός πατήρ εἰμί , ἀλλά νομίζω , ἧμαι ὑποτάσσω , καί ὁ Μήτηρ τοσοῦτος ποιέω ἀεί ὁ πρόνοια , ὥστε οὐδέ σταυρόω ἀμελέω οὗτος , ἀλλά παραδίδωμι ὁ ἀγαπάω μαθητής . Πῶς οὖν ὁ οὗτος διδάσκω διά ὁ ἔργον , ἔτερα διά ὁ λόγος εἰσηγέομαι ; Ἀλ ὅσπερ φημί , μισέω ἐγώ ὁ γονεύς ἐντέλλω , ὅτε θεός ὁ κινδυνεύω . τότε γάρ οὖον γονεύς λογίζομαι οὐδέ οἰκεῖος . πρός ὁ τοιοῦτος ὠφέλεια ἐγώ ἀντιπίπτω . ἐντεῦθεν δέ δῆλος , ὅς λέγω , ἐκ ὁ καί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἐντέλλω μισέω · πάντως γάρ οὖον γούτος διακελεύω ὁ ἑαυτοῦ ἀποκτείνω , αλλά ὁ ὁ ἐπιθυμία ὁ Ψυχή ὁ χωρίζω ἐγώ ὁ Θεός ἀποτάσσω · καί εἰμί πρόκειμαι μαρτύριον , μή φροντίζω ὁ Ψυχή , μόνος κέρδος πρόκειμαι αἰώνιος . ὅτι2 δέ οὗτος διδάσκω , καί οὖον ὁ ἀπλόος ἑαυτοῦ ἀποκτείνω , δείκνυμι πάλιν αὐτός ἐκ ὅς ὁ διάβολος πειράω αὐτός , ὥστε βάλλω ἑαυτοῦ κάτω ἀπό ὁ ἱερός , ἀποκρούω ὁ πείρω , καί οὐδέ ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά καί ἀναχωρέω , καί διά μέσος αὐτός ἀνέρχομαι ὁ φωνέω [ φονόω ] ἀποκρύπτω . ὅστις αν βλάπτω εἰς θεοσέβεια ὑπό τις ὁ οἰκέω , στέργω ὁ πρός αὐτός σχέσις , καί πρότιμος οὗτος ποιέω ὁ πρός ὁ θεός εὐαρέστησις , ἔτι τε καί διά ὁ φιλοζωέω πολλάκις καί μαρτύριον πρόκειμαι εἰς ἄρνησις ἐκτραχηλίζω , οὗτος οὖον δύναμαι Χριστός εἰμί μαθητής . « Τῖς ἄρα ἐκ σύ ἐθέλω πύργος οἰκοδομέω , οὐ πρῶτος καθίζω ψηφίζω ὁ δαπάνη , εἰμί ἔχω ὁ εἰς ἀπαρτισμός , ἵνα μήπω , θέω αὐτός θεμέλιος , καί μή ἰσχύω ἐκτελέω , πᾶς ὁ θεωρέω ἄρχω ἐμπαίζω αὐτός λέγω , ὅτι , οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄρχω οἰκοδομέω , καί οὐ ἰσχύω ἐκτελέω · » Ζεύς ὁ ὁ πύργος παραβολή διδάσκω ἐγώ ὁ Κύριος ἅπαξ ἀκολουθέω αὐτός αἱρέω , φυλάσσω ὁ αὐτός προαίρεσις , καί μή θεμέλιος μέν καταβάλλω , ἤτοι ἀρχή ἀκολούθησις , εἶτα τέλος μή ἐπιτίθημι , ὡς μή ἔχω ἀρκέω ὁ παρασκευή ὁ προθυμία . τοιοῦτος εἰμί ἐκεῖνος , περί ὅς Ἰωάννης ὁ εὐαγγελιστής φημί · πολλός οὖν ἐκ ὁ μαθητής αὐτός ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὀπίσω . καί πᾶς δέ ἄνθρωπος