cogPG.PG123 491
ἄως Ἰωάννου εἶχον τὸν καιρόν . Καὶ καλῶς μὲν ἐδίδασκον , ἅτε καιρὸν ἐχούσης τῆς νηπιότητος τῶν ἀνουόντων , Ἀφ´ οὖ δὲ ὁ Ἰωάννης , ὁ σχεξὸν ἁλὸς δι´ ἀκτημοσύνην , καὶ ἀκτήμων διὰ τὴν μικροῦ ἀβλία , ἐπεὸήμησε , καὶ βασιλείαν οὐρανῶν ἐκήρυξεν , οὐκέτι λοιπὸν τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ καιρὸν ἔχουσιν , ἀλλ´ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν κηρύττεται . Διὸ καὶ ἀκτημοσύνην ἐν γῇ ὀφείλουσιν ἐπατηδεύειν οἱ τῶν οὐρανῶν ἐφιέμενοι . Ἐπεὶ οἵγε προφῆται καὶ ὁ νόμος , μὴ μνησθέντες βασιλείας οὐρανῶν , εἰκότως τὰ τῆς γῆς ἀγαθὰ ἐπηγγέλλοντο τοῖς ἔτι ἁτελεστέροις , καὶ μηδὲν μέγα καὶ ἀνδρικὸν ἐννοεῖν δυναμένοις . Ὡστε εἰκότως , ο Φαρισαῖοι , ἀκτημοσύνην διδάσκω , οἷα δὴ τῶν ἀτελῶν τοῦ νόμου προσταγμάτων μηκέτι καιρὸν ἐνόντων . Εἶτα ἵνα μὴ εἴπωσιν , ὅτι λοιπὸν πάντα τὰ τοῦ νόμου ἐκβέβληται ὥς ματαίου καὶ διακένου , οὐχί φησιν , ἀλλὰ μᾶλλον νῦν ἀναπληροῦται καὶ τελειοῦται . Ὅσα γὰρ ἐόκιαγράφησεν ἐκεῖνος εἴτε περὶ xριστοῦ λέγων τυπικῶς , εἴτε περὶ ἐντολῶν , ταῦτα νῦν ἀναπληροῦνται , καὶ οὐδὲν τούτων ἄχρι καὶ μιᾶς κεραίας διαπεσεῖται · τά τε γὰρ περὶ Χριστοῦ ἐκεῖ σαιοειδῶς ὑποδειχθέντα , νῦν φανώτερον τελετθήσονται . Καὶ αἱ ἐντολαὶ τοῦ νόμου , αἱ τὸτε πρὸ , τὴν τῶν ἀτελῶν διάνοιαν οἰκείως καὶ καταλλήλως δοΒεῖσαι , νῦν τὸ ὑψηλότερον καὶ τελειότερον ἕξουσιν · ὅτι γὰρ ὁ νόμος πρὸς ἀτελεῖς ἀτελῶς διελέγετο , ὅῆλον ἐντεῦθεν . Καὶ γὰρ περὶ λύσεως γάμου πρὸς τὴν σκληροκαρδίαν τῶν Ἐβραίων ἀπεκρίνατο , ἵν´ εἰ μισοίη ἃ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα , ἐξουσίαν ἔχῃ ἀολύειν αὐτὴν , Να μὴ χεῖρόν τι γένται . ονεῖς γὰρ ὄντες καὶ αἰὲ χαρεῖς , οὐδὲ τῶν φικειοτάτων ἐφείδοντο , ὡς καὶ τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας τοῖς Σαιμονίοις θύειν · ἀλλὰ τὸ μὲν χθαμαλὸν , καὶ ἀτελὰς τοῦ νόμου τοιοῦτον ´ καιρὸς γὰρ ἦν τῆς τοιαύτης νομοθεσίας τότε , νυνὶ δὲ ἄλλης τελειοτέρας διδασκαλίας δεῖ . Διὸ καί φημι , πᾶς ὁ ἀπολύων τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , παρεκτὸς λόγου πορνείας δηλαδὴ , καὶ γαμῶν ἐτέραν , μοιχεύει · ὥστε οὐδὲν θαυμαστὸν , εἰ καὶ μὴ περὶ ἀκτημοσύνης διαλέγομαι , μηδὲν οὔτω σαφῶς τοῦ νόμου διδάσκοντος . Τοὺ γοῦν περὶ τῆς τοῦ γάμου λύσεως ὁ νόμος ἀδιαφόρως ἐκέλευσε , διὰ τὴν μιαιφονίαν τῶν Ἱουδαίων , ἐγὼ δὲ πρὸς τὸ τελειότερον ἐγγυμνάζων τοὺς ἀκούοντας , τὴν ἀνεύλογον ἀπόλυσιν ἀπαγορεύω , οὐκ ἐνανία ἐκείνῳ διαγορεύων , ἀλλὰ μᾶλλον τὸ ἐκείνου βούλημα ἱστῶν . Τῷ γὰρ νόμῳ βουλητὸν ἦν τὸ μὴ γίνεσθαι φόνους μεταξὺ ἀνδρὸς καὶ γυναικός · τοῦτο κἀγὼ τυπῶ , διὰ τοῦ παιδεύειν τοὺς συζύγους ἀλλήλων κήδεσθαι , καὶ φείδεσθαι , ὡς μελῶν οἰκείων , ὥλστε καὶ ὁ νόμος μὲν τοῦτο ἐβούλετο · ἐπαὶ δὲ ἀτελεῖς ἦσαν οἱ ἀκούοντες , ὥρισε τὴν τοῦ γάμου διάλυσιν , ἵνα κἂν οὔτως φειδὼ γένοιτο καὶ μὴ κατἀλλήλων μαίνοιντο ὅ τε ἀνὴρ καὶ ἡ γυνή · τὰ τοῦ
Lemmas: ἠώς Ἰωάννης ἔχω ὁ καιρός . καί καλῶς μέν διδάσκω , ἅτε καιρός ἔχω ὁ νηπιότης ὁ ἀνοέω , Ἀφή οὖον δέ ὁ Ἰωάννης , ὁ ἔχω ἅλς δις ἀκτημοσύνη , καί ἀκτήμων διά ὁ μικρός ἀβλία , πημαίνω , καί βασίλειος οὐρανός κηρύσσω , οὐκέτι λοιπός ὁ ὁ γῆ ἀγαθός καιρός ἔχω , ἀλ ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός κηρύσσω . Διὸ καί ἀκτημοσύνη ἐν γῆ ὀφείλω επατηδευεν ὁ ὁ οὐρανός ἐφίημι . ἐπεί ὅσγε προφήτης καί ὁ νόμος , μή μιμνήσκω βασίλεια οὐρανός , εἰκότως ὁ ὁ γῆ ἀγαθός ἐπαγγέλλω ὁ ἔτι ἁτελής , καί μηδείς μέγας καί ἀνδρικός ἐννοέω δύναμαι . ὡστε εἰκότως , ὁ Φαρισαῖος , ἀκτημοσύνη διδάσκω , οἷος δή ὁ ἀτελής ὁ νόμος πρόσταγμα μηκέτι καιρός ἔνειμι . εἶτα ἵνα μή εἶπον , ὅτι λοιπός πᾶς ὁ ὁ νόμος ἐκβάλλω ὅς μάταιος καί διάκενος , οὐ φημί , ἀλλά μᾶλλον νῦν ἀναπληρόω καί τελειόω . ὅσα γάρ ἐόκιαγράφησεν ἐκεῖνος εἴτε περί ὁριστός λέγω τυπικός , εἴτε περί ἐντολή , οὗτος νῦν ἀναπληρόω , καί οὐδείς οὗτος ἄχρι καί εἷς κεραία διαπίπτω · ὁ τε γάρ περί Χριστός ἐκεῖ σαιοοιδα ὑποδείκνυμι , νῦν φανός τελέω . καί ὁ ἐντολή ὁ νόμος , ὁ τότε πρό , ὁ ὁ ἀτελής διάνοια οἰκεῖος καί κατάλληλος δοβεισος , νῦν ὁ ὑψηλός καί τέλειος ἔχω · ὅτι γάρ ὁ νόμος πρός ἀτελής ἀτελής διαλέγω , ὅλος ἐντεῦθεν . καί γάρ περί λύσις γάμος πρός ὁ σκληροκαρδία ὁ Ἑβραῖος ἀποκρίνω , ὅς εἰμί μισέω ὁ ἀνήρ ὁ γυνή , ἐξουσία ἔχω αολυω αὐτός , Να μή κακός τίς γίγνομαι . ὀνέω γάρ εἰμί καί ἀεί χαίρω , οὐδέ ὁ φικειοτηταω φείδομαι , ὡς καί ὁ υἱός καί ὁ θυγάτηρ ὁ σαιμονιον θύω · ἀλλά ὁ μέν χθαμαλός , καί ἀτελής ὁ νόμος τοιοῦτος ´ καιρός γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος νομοθεσία τότε , νυνί δέ ἄλλος τέλειος διδασκαλία δεῖ . Διὸ καί φημί , πᾶς ὁ ἀπολύω ὁ γυνή αὐτός , παρεκτός λόγος πορνεία δηλαδή , καί γαμέω ἕτερος , μοιχεύω · ὥστε οὐδείς θαυμαστός , εἰμί καί μή περί ἀκτημοσύνη διαλέγω , μηδείς οὐτάω σαφῶς ὁ νόμος διδάσκω . ὅς γοῦν περί ὁ ὁ γάμος λύσις ὁ νόμος ἀδιάφορος κελεύω , διά ὁ μιαιφονία ὁ Ἰουδαῖος , ἐγώ δέ πρός ὁ τέλειος ἐγγυμνάζω ὁ ἀκούω , ὁ ἀνεύλογος ἀπόλυσις ἀπαγορεύω , οὐ ἐνανία ἐκεῖνος διαγορεύω , ἀλλά μᾶλλον ὁ ἐκεῖνος βούλημα ἱστός . ὁ γάρ νόμος βουλητός εἰμί ὁ μή γίγνομαι φόνος μεταξύ ἀνήρ καί γυνή · οὗτος ἐγώ τύπτω , διά ὁ παιδεύω ὁ σύζυγος ἀλλήλων κήδω , καί φείδομαι , ὡς μέλος οἰκέω , ὁλίζω καί ὁ νόμος μέν οὗτος βούλομαι · πη δέ ἀτελής εἰμί ὁ ἀκούω , ὁρίζω ὁ ὁ γάμος διάλυσις , ἵνα κἀν οὔτως φειδώ γίγνομαι καί μή κατάλληλος μαίνομαι ὅς τε ἀνήρ καί ὁ γυνή · ὁ ὁ