cogPG.PG123 417
δὲ καὶ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης , ὥσπερ καὶ τὸ παλαιὸν φωνὴ τοῦ Θεοῦ ἠκούετο ἐκ τῆς νεφέλης . Εὐρέθη δὲ Ἰησοῦς μόνος , ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι τὸ , « Οὕτός ἐστιν ὁ Υἱός μου , » περὶ Μωϋσέως ἢ Ἡλίου ἐλέχθη . Τάχα μέντοι καὶ τοῦτο σημαίνει , ὅτι μέχρι μέν τινος καιροῦ ἐφαίνοντο ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται , ὥσπερ καὶ ἐνταῦθα Μωσῆς καὶ Ἠλίας , εἶτα μόνος Ἰησοῦς , ἐκείνων παρελθόντων · τὸ γὰρ Εὐαγγέλιον νῦν κρατεῖ , τῶν νομικῶν παρελθόντων . Ἑσίγησαν δὲ καὶ οὐδὲν ἀπήγγειλαν οἱ ἀπόστολοι , ὧν ἑωράκασι . Πρὸ γὰρ τοῦ σταυροῦ οὐκ ἔδει λέγεσθαί τι θεοπρεπὲς περὶ Ἰησοῦ . Οἱ γὰρ ἀκούσαντες ταῦτα , εἶτα ὁρῶντες αὐτὸν σταυρούμενον , ποίαν δόξαν ἔσχον ἂν περὶ αὐτοῦ Ἅρ´ οὐχὶ πλάνον αὐτὸν καὶ φαντασιοσκόπον αὐτὸν ἐνόμισαν ; Διὰ τοῦτο τοίνυν οὐδὲν ἔρον παράδοξον καὶ θεοπρεπὲς πρὸ τοῦ σταυροῦ κηρύττουσιν οἱ ἀπόστολοι . Περὶ δὲ ταύθης τῆς περικοπῆς εἴρηται ἡμῖν ἐν τῷ κατὰ Ματθαῖον πολλὰ καὶ χαρίεντα « Ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἑξῆς ἡμέρᾳ , . κατελθόντων αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ὄρους , συνήντησεν αὐτῷ ὄχλος πολύς . Καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἀπὸ τοῦ ὄχλου ἀνεβόησε λέγωνἈιδάσκαλε , δέομαί σου , ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸν υἱόν μου , ὅτι μονογενής ἐστί μοι , καὶ ἰδοὺ πνεῦμα , λαμβάνει αὐτὸν , καὶ ἐξαίφνης κράζει , καὶ σπαράσσει αὐτὸν μετὰ ἀφροῦ , καὶ μόγις ἀποχωρεῖ ἀπ´ αὐτοῦ , συντρίβον αὐτὸν καὶ ἐδεήθην τῶν μαθητῶν σου , ἵνα ἐκβάλωσιν αὐτὸ , καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν . Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν · Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη , ἕως πότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς , ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν ; Προσάγαγε τὸν υἱόν σου ὧδε . Ἔτι δὲ προσερχομένου αὐτοῦ , ἔῤῥηξεν αὐτὸν τὸ δαιμόνιον καὶ συνεσπάραξεν . Ἐπετίμησε δὲ ὁ Ἰησοῦς τῷ πνεύματι τῷ ἁκαθάρτῳ , καὶ ἰάσατο τὸν παῖδα , καὶ ἀπέδωκεν αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ . » Σφόδρα ἄπιστος ἦν ὁ ἀνὴρ οὗτος · διὰ τοῦτο γάρ τοι οὐδὲ τὸ δαιμόνιον ἐξήρχετο ἀπὸ τοῦ παιδὸς αὐτοῦ , νικώσης τῆς ἀπιστίας τὴν τῶν ἀποστόλων δύναμιν . Ἀλλὰ δὴ κἀντεῦθεν δείκνυται ἡ ἀπιστία αὐτοῦ καὶ αὐθάδεια , ἐκ τοῦ ἔνπεον πάντων προσελθόντα κατηγορεῖν τῶν μαθητῶν · ὁ γοῦν Κύριος , δεικνύων ὅτι παρὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτοῦ ἐστι τὸ μὴ ἰαθῆναι τὸν παῖδα , ἐνώπιαν πάντων ὀνειδίζει αὐτῷ , καὶ οὐ μόνῳ αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσι κοινῶς . Ἐν γὰρ τῷ εἰπεῖν , ὤ γενεὰ ἄπιστος , σύμπαντας περιλαμβάνει τοὺς Ἰουδαίους . Τὸ δὲ , διεστραμμένη , ἐμφαίνει ὅτι οὐκ ἐξ ὰρχῆς , οὐδὲ ἐκ φύσεως ἡ πονηρία . Ἀλλὰ φύσει μὲν ἦσαν ὀρθοί · σπέρμα γὰρ ἅγιον ἦν τὸ τοῦ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαάκ · διεστράφησαν δὲ ὑπὸ κακίας . Τὸ δὲ , Ἔως σότε ἔσομαι πρὸς ὑμᾶς , ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν ; σοῦτο δηλοῖ . ὅτι ἀσπαστὸν ἔχει τὸν θάνατον , καὶ βούλεται αὐτῶν τάχιον ἀπαλλαγῆναι . Ἔως γὰρ πότε , φησὶν , ἀνέξομαι τῆς ἀπιστίας ὑμῶν ; Δεικνύων οὖν ὅτι ἔχει δύναμιν νικῶσαν τὴν ἀπιστίαν τῶν Ἰουδαίων , φησί · Προσάγαγε τὸν υἱόν σου ὧδε . Καὶ ὑγιάσας μὐτὸν , ἀπέδωκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ . Πρότεοον γὰρ ὁ δαιμονῶν οὐκ ἦν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , ἀλλὰ τοῦ κατέχοντος αὐτὸν πονηροῦ πνεύματος . Τότε δὲ ὁ Κυριος ἀπέδωκεν αὐτὸν τῷ ἁπολέσαντι αὐτὸν , εἶτα εὑρόντι πατρί . « Ἐξιπλησσοντο δὲ πάντες ἐπὶ τῆ μεγαλειότητι πρῶ βεοῦ Πάντων δὲ θαυμαζόντων ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἀποίπσεν ὁ Ἰησοῦς . εἴπς πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ·
Lemmas: δέ καί φωνή ἐκ ὁ νεφέλη , ὥσπερ καί ὁ παλαιός φωνή ὁ Θεός ἀκούω ἐκ ὁ νεφέλη . εὑρίσκω δέ Ἰησοῦς μόνος , ἵνα μή τις νομίζω ὅτι ὁ , « οὗτος εἰμί ὁ υἱός ἐγώ , » περί Μωϋσῆς ἢ Ἡλίας λέγω . Τάχα μέντοι καί οὗτος σημαίνω , ὅτι μέχρι μέν τις καιρός φαίνω ὁ νόμος καί ὁ προφήτης , ὥσπερ καί ἐνταῦθα Μωσῆς καί Ἠλίας , εἶτα μόνος Ἰησοῦς , ἐκεῖνος παρέρχομαι · ὁ γάρ Εὐαγγέλιος νῦν κρατέω , ὁ νομικός παρέρχομαι . σιγάω δέ καί οὐδείς ἀπαγγέλλω ὁ ἀπόστολος , ὅς ὁράω . πρό γάρ ὁ σταυρός οὐ ἐσθίω λέγω3 τίς θεοπρεπής περί Ἰησοῦς . ὁ γάρ ἀκούω οὗτος , εἶτα ὁράω αὐτός σταυρόω , ποῖος δόξα ἔχω εἄν περί αὐτός Ἅρα οὐ πλάνος αὐτός καί φαντασιοσκόπος αὐτός νομίζω ; Ζεύς οὗτος τοίνυν οὐδείς Ἔρως παράδοξος καί θεοπρεπής πρό ὁ σταυρός κηρύσσω ὁ ἀπόστολος . περι δέ οὗτος ὁ περικοπή εἴρω ἐγώ ἐν ὁ κατά Ματθαῖος πολύς καί χαρίεις « γίγνομαι δέ ἐν ὁ ἑξῆς ἡμέρα , . κατέρχομαι αὐτός ἀπό ὁ ὄρος , συναντάω αὐτός ὄχλος πολύς . καί ἰδού ἀνήρ ἀπό ὁ ὄχλος ἀναβοάω λεγωναιδασκαλος , δέω2 σύ , ἐπιβλέπω ἐπί ὁ υἱός ἐγώ , ὅτι μονογενής εἰμί ἐγώ , καί ἰδού πνεῦμα , λαμβάνω αὐτός , καί ἐξαπίνης κράζω , καί σπαράσσω αὐτός μετά ἀφρός , καί μόγις ἀποχωρέω ἀπ´ αὐτός , συντρίβω αὐτός καί δήω ὁ μαθητής σύ , ἵνα ἐκβάλλω αὐτός , καί οὐ δύναμαι . ἀποκρίνω δέ ὁ Ἰησοῦς εἶπον · ὦ γενεά ἄπιστος καί διαστρέφω , ἠώς πότε εἰμί πρός σύ , ἠώς πότε ἀνέχω σύ ; προσάγω ὁ υἱός σύ ὧδε . ἔτι δέ προσέρχομαι αὐτός , ῥήγνυμι αὐτός ὁ δαιμόνιον καί συσπαράσσω . ἐπιτιμάω δέ ὁ Ἰησοῦς ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος , καί ἰάομαι ὁ παῖς , καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ πατήρ αὐτός . » σφόδρα ἄπιστος εἰμί ὁ ἀνήρ οὗτος · διά οὗτος γάρ ὅς οὐδέ ὁ δαιμόνιον ἐξέρχομαι ἀπό ὁ παῖς αὐτός , Νίκη ὁ ἀπιστία ὁ ὁ ἀπόστολος δύναμις . ἀλλά δή ἐντεῦθεν δείκνυμι ὁ ἀπιστία αὐτός καί αὐθάδεια , ἐκ ὁ ἔνπεον πᾶς προσέρχομαι κατηγορέω ὁ μαθητής · ὁ γοῦν Κύριος , δείκνυμι ὅτι παρά ὁ ἀπιστία αὐτός εἰμί ὁ μή ἰάομαι ὁ παῖς , ἐνώπια πᾶς ὀνειδίζω αὐτός , καί οὖον μόνος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἄλλος πᾶς κοινῶς . ἐν γάρ ὁ εἶπον , ὦ γενεά ἄπιστος , σύμπας περιλαμβάνω ὁ Ἰουδαῖος . ὁ δέ , διαστρέφω , ἐμφαίνω ὅτι οὐ ἐκ ἀρχή , οὐδέ ἐκ φύσις ὁ πονηρία . ἀλλά φύσις μέν εἰμί ὀρθός · σπέρμα γάρ ἅγιος εἰμί ὁ ὁ Ἀβραάμ καί Ἰσαάκ · διαστρέφω δέ ὑπό κακία . ὁ δέ , ἔως σοτέ εἰμί πρός σύ , ἠώς πότε ἀνέχω σύ ; σός δηλόω . ὅτι ἀσπαστός ἔχω ὁ θάνατος , καί βούλομαι αὐτός τάχα ἀπαλλάσσω . ἔως γάρ πότε , φημί , ἀνέχω ὁ ἀπιστία σύ ; δείκνυμι οὖν ὅτι ἔχω δύναμις Νίκη ὁ ἀπιστία ὁ Ἰουδαῖος , φημί · προσάγω ὁ υἱός σύ ὧδε . καί ὑγιάζω μὐτὸν , ἀποδίδωμι ὁ πατήρ αὐτός . Πρότεοον γάρ ὁ δαιμονάω οὐ εἰμί ὁ πατήρ αὐτός , ἀλλά ὁ κατέχω αὐτός πονηρός πνεῦμα . τότε δέ ὁ κύριος ἀποδίδωμι αὐτός ὁ ἀπόλλυμι αὐτός , εἶτα εὑρίσκω πατήρ . « Ἐξιπλησσοντο δέ πᾶς ἐπί τῆ μεγαλειότης πρός Βέου Πάντων δέ θαυμάζω ἐπί πᾶς ὅς ἀπολέγω ὁ Ἰησοῦς . εἶπον πρός ὁ μαθητής αὐτός ·