cogPG.PG123 553
μείζονος τοῖς μὴ προσχοῦσι . Τῶ μέντοι Πιλάτω ἐπὶ εὐγνωμονέστερος ἦν Ἡρώδου , ἀποκρίνεται , κἂν μὴ πάνυ σαφῶς . Ἐρωτήσαντος γὰρ ἐκείνου , « Σὐ εἰ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων ; » τί φησιν ὁ Κύριος ; « Σὺ λέγεις . » Τοῦτο δὲ μέσην πως ἐχει τὴν διάνοιαν . Δύναται γὰρ νοηθῆναι καὶ , ὅτι Ἀληθῶς ἐγώ εἰμι , σὺ τὸ ὃν εἶπας · δύναται δὲ καὶ ἄλλως , ὅτι Ἐγὼ οὐ λέγω , σὺ λέγεις , ἐξουσίαν ἔχεις καὶ λέγεις . Ἡρώδῃ δὲ οὐδ´ ὁπωσοῦν ἀποκρίνεται , οἷα τὸ ὅλον ἐμπαίκτῃ ὄντι . Καὶ γὰρ ὄντως , κατὰ τὸν Ἠσαΐαν , τῷ σπέρματι τῷ πονηρῷ , τοῖς υἱοῖς τοῖς ἀνόμοι - τοῖς τότε λέγω , Ἰουδαίοις καὶ πράκτορες ἦσαν καλαμώμενοι αὐτοὺς , καὶ ἐμπαῖκται κυριεύοντες αὐτῶν , Ὅτι δὲ καὶ τοιούτῳ σκοπῷ παικτικῷ καὶ γελοιώδει ἐπεθύμει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν , καὶ σημεῖον ἐξ αὐτοῦ θεάσασθαι , καὶ τοιαύτῃ γνώμῃ ἠρώτα αὐτὸν , ἔδειξε τὸ τέλος . Ἐξουθενήσας γὰρ αὐτὸν , καὶ ἐμπαίξας , ἀπέλυσεν · καὶ οὐκ αὐτὸς μόνος , ἀλλὰ καὶ τὰ στρατεύματα αὐτοῦ , ὃ πάσης ὕβρεως ἐπέκεινα · περιβαλὼν δ´ ἐσθῆτα λαμπρὰν , ἔπεμς εν αὐτὸν τῷ Πιλάτῳ . Σὺ δέ μοι ὅρα πανταχοῦ δι´ ὡν ποιεῖ , συμποδιζόμενον τὸν διάβολον . Ποιεῖ γὰρ τοὺς ἐμπαιγμοὺς καὶ τὰς ὕβρεις ταύτας κατὰ Χριστοῦ , δείκνυται δὲ μᾶλλον ἐντεῦθεν ἡ ἀλήθεια . Δι´ ὧν γὰρ παίζουσιν , ἀριδηλότατα μαρτυροῦσιν , ὡς οὐ στασιαστὴς καὶ ἀντάρτης ὁ Κύριος . Εἰ γὰρ τοιοῦτος ἦν , οὐκ ἂν ἔπαιζον , τηλικούτου ἐπηρτημένου κινδύνου , καὶ ἐπαναστάσεως ὅλου τοῦ ἔθνους ὑποπτευομένης , καὶ ταῦτα τπλικούτου ἔθνόλως καὶ οὔτω ταῖς καινοτομίαις χαίροντος . « Ἐνένοντο δὲ , φησὶ , φίλοι ὅ τε Πιλάτος καὶ ὁ Ἡρώδης . » Τὰ γὰρ τὸν ὑποκείμενον τῷ Ἡρώδῃ πεμφθῆναι ὑπὸ iιλάτου πρὸς αὐτὸν , ἀρχὴ φιλίας ἔδοξεν , ὡς μὴ σφετεριζομένου τοῦ Γιλάτου τὰ προνόμια τοῦ Ἡρώδου . Γλήν ὅρα πανταχοῦ καὶ τὰ διεστῶτα συνάνοντα τὸν διάβολον , ἵνα μόνον τῷ Χριστῷ σκευάσῃ τὸν θόνατον , καὶ μίαν σύμπνοιαν συγκροτοῦντα , καὶ τοὺς ἐχθροὺς φιλιοῦντα . Οὐκ αἰσχυνόμεθα οὖν ἡμεῖς , εἴγε τούτου καὶ τοὺς ἐχθροὺς εἰρηνεύοντος , ἴνα Χριστὸν ἀποκτείνῃ , ἡμεῖς δι ὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν , οὐδὲ κἂν τοὺς φίλους ἐν τῇ πρὸς ἡμᾶς φιλίᾳ τηρήσομεν ; Ἐπεὶ δὲ ἀνεπέμφθη πάλιν τῷ Πιλάτῳ , σκόπει πάλιν τὴν ἀλήθειαν λάμπουσαν . Προσηνέγκατέ μοι , φησὶν ὁ Πιλάτος , τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὡς διαστρέφοντα τὸν λαὸν , καὶ οὐδὲν ἄξιον θανάτου ἐν τούτω εὐοίσκω · ἀλλ´ οὐδὲ Ἡρώδης . Ὁρᾷς ; δύο ἀνθρώπων , καὶ ταῦτα τοῦ μὲν ἡγεμόνος , τοῦ δὲ βασιλέως , ἡ μαρτυρία πάντως ἀληθής . Οὔτ´ ἐγὼ , φησὶν , οὔτε ὁ βασιλεὺς Ἡρώδης εὕρομεν αἴτιόν τι ἐν αὐτῷ . Τί φήσουσι πρὸς ταῦτα οἱ Ἰουδαῖοι ; Οἱ κριταὶ αὐτοὶ μαρτυροῦσιν , ὅτι ἀναίτιος ὁ ἄνθρωπος · ὑμεῖς οἱ κατηγοροῦντες , οὐδένα μάρτυρα παρηγάγετε · τίσι δεῖ πιστεύειν ; Μαβαί ! πῶς νικᾷ ἡ ἀλήχ δεια ! Σιωπᾷ Ἰησοῦς , καὶ μαρτυροῦσιν ὑπὲο αὐτοῦ οἱ ἐχθροί · βοῶσιν οἱ Ἰουδαῖοι , καὶ οὐδεὶς ὁ ταῖς βοαῖς ἐπιμαρτυρῶν . Μαλακὸς δέ τις ὁ Πιλάτος , καὶ ἥκιστα ὑπὲρ ἀληθείας ἐνστατικός . Ἐδεδοίκει γαρ τὴν συκοφαντίαν , μήπως διαβληθῇ , ὡς τὸν ἀντάρτον
Lemmas: μείζων ὁ μή προσχέω . ὁ μέντοι Πιλᾶτος ἐπί εὐγνώμων εἰμί Ἡρώδης , ἀποκρίνω , κἀν μή πάνυ σαφῶς . ἐρωτάω γάρ ἐκεῖνος , « Σῦς εἰμί ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαῖος ; » τίς φημί ὁ Κύριος ; « σύ λέγω . » οὗτος δέ μέσος πως ἔχω ὁ διάνοια . δύναμαι γάρ νοέω καί , ὅτι ἀληθής ἐγώ εἰμί , σύ ὁ ὅς εἶπον · δύναμαι δέ καί ἄλλως , ὅτι ἐγώ οὖον λέγω , σύ λέγω , ἐξουσία ἔχω καί λέγω . Ἡρώδης δέ οὐδός ὁπωσοῦν ἀποκρίνω , οἷος ὁ ὅλος ἐμπαίκτης εἰμί . καί γάρ εἰμί , κατά ὁ Ἠσαΐας , ὁ σπέρμα ὁ πονηρός , ὁ υἱός ὁ ἄνομος - ὁ τότε λέγω , Ἰουδαῖος καί πράκτωρ εἰμί καλαμάομαι αὐτός , καί ἐμπαίκτης κυριεύω αὐτός , ὅτι2 δέ καί τοιοῦτος σκοπός παικτικός καί γελοιώδης ἐπιθυμέω ὁράω ὁ Ἰησοῦς , καί σημεῖον ἐκ αὐτός θεάομαι , καί τοιοῦτος γνώμη ἐρωτάω αὐτός , δείκνυμι ὁ τέλος . ἐξουθενέω γάρ αὐτός , καί ἐμπαίζω , ἀπολύω · καί οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί ὁ στράτευμα αὐτός , ὅς πᾶς ὕβρις ἐπέκεινα · περιβάλλω δδʹ ἐσθής λαμπρός , πέμπω εν αὐτός ὁ Πιλᾶτος . σύ δέ ἐγώ ὁράω πανταχοῦ δις ὡς ποιέω , συμποδίζω ὁ διάβολος . ποιός γάρ ὁ ἐμπαιγμός καί ὁ ὕβρις οὗτος κατά Χριστός , δείκνυμι δέ μᾶλλον ἐντεῦθεν ὁ ἀλήθεια . Δις ὅς γάρ παίζω , ἀρίδηλος μαρτυρέω , ὡς οὖον στασιαστής καί ἀντάρτης ὁ Κύριος . εἰμί γάρ τοιοῦτος εἰμί , οὐ εἄν παίζω , τηλικόσδε ἐπαρτάω κίνδυνος , καί ἐπανάστασις ὅλος ὁ ἔθνος ὑποπτεύω , καί οὗτος τπλικουος ἔνθολος καί οὐτάω ὁ καινοτομία χαίρω . « νοέω δέ , φημί , φίλος ὅς τε Πιλάτος καί ὁ Ἡρῴδης . » ὁ γάρ ὁ ὑπόκειμαι ὁ Ἡρώδης πέμπω ὑπό iιλατος πρός αὐτός , ἀρχή φίλιος δοκέω , ὡς μή σφετερίζω ὁ γιλατος ὁ προνομία ὁ Ἡρώδης . γλήνη ὁράω πανταχοῦ καί ὁ διίστημι συνάνειμι ὁ διάβολος , ἵνα μόνος ὁ Χριστός σκευάζω ὁ θνῄσκω , καί εἷς σύμπνοια συγκροτέω , καί ὁ ἐχθρός φιλιόω . οὐ αἰσχύνω οὖν ἐγώ , εἰ οὗτος καί ὁ ἐχθρός εἰρηνεύω , ἵνα Χριστός ἀποκτείνω , ἐγώ Ζεύς ά ὁ ἐγώ σωτηρία , οὐδέ κἀν ὁ φίλος ἐν ὁ πρός ἐγώ φίλιος τηρέω ; ἐπεί δέ ἀναπέμπω πάλιν ὁ Πιλᾶτος , σκοπέω πάλιν ὁ ἀλήθεια λάμπω . προσφέρω ἐγώ , φημί ὁ Πιλάτος , ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὡς διαστρέφω ὁ λαός , καί οὐδείς ἄξιος θάνατος ἐν οὗτος εὐοίσκω · ἀλ οὐδέ Ἡρῴδης . ὁράω ; δύο ἄνθρωπος , καί οὗτος ὁ μέν ἡγεμών , ὁ δέ βασιλεύς , ὁ μαρτυρία πάντως ἀληθής . Οὔτος ἐγώ , φημί , οὔτε ὁ βασιλεύς Ἡρῴδης εὑρίσκω αἴτιος τίς ἐν αὐτός . τις φημί πρός οὗτος ὁ Ἰουδαῖος ; ὁ κριτής αὐτός μαρτυρέω , ὅτι ἀναίτιος ὁ ἄνθρωπος · σύ ὁ κατηγορέω , οὐδείς μάρτυς παράγω · τίσις δεῖ πιστεύω ; Μαβαί ! πῶς νικάω ὁ ἀλήχ δεία ! σιωπάω Ἰησοῦς , καί μαρτυρέω ὑπό αὐτός ὁ ἐχθρός · βοῦς ὁ Ἰουδαῖος , καί οὐδείς ὁ ὁ βοή ἐπιμαρτυρέω . Μαλακός δέ τις ὁ Πιλάτος , καί ἥκιστος ὑπέρ ἀλήθεια ἐνστατικός . δείδω γαρ ὁ συκοφαντία , μήπως διαβάλλω , ὡς ὁ ἀνταίρω