cogPG.PG123 621
Τί οὗν λοιπὸν ἔδει ποιῆσαι ; ἀπεώσασθαι τὴν γυναῖκα οὕτω φιλομαθῶς διακειμένην , καὶ διψῶσαν ἀκοῦσαι τῶν ἐφ´ οἰς ἠπόρει ; Ἄπαγε ! οὐ ΚΘεοῦ φιλανθρωπίας τοῦτο . Ὅρα δέ μοι καὶ ἀπὸ τούτου τὸ ἄτυφον τοῦ Κυρίου . Μόνος γὰρ καταλιμΚπάνεται ἐπὶ τῆς ὀδοῦ , τῶν μαθητῶν ἀπελθόντων εἰς τὴν πόλιν , ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι . Τοσοῦτον γὰρ ἐν δευτέρῳ τὰ τῆς γαστρὸς ἐτίθεντο , ὥστε ἐν ᾧ καιρῷ πάντες σχεδὸν καὶ ὑπνώττουσι μετὰ τὸ ἀριστησαι , οὗτοι τροφὰς ἠγόραζον , ἄρτους δηλαδὴ μόνους , ἵνα καὶ ἡμεῖς μάθωμεν τῆς ποικιλίας · τῶν ἐδεσμάτων ὀλιγωρεῖν . Ὅρα δέ μοι καὶ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ εὐαγγελιστοῦ . Οὐδὲ γὰρ εἶπεν ἀποφαντικῶς ; Ὦρα ἦν Κντο ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ ἀποπεσεῖν τῆς ἀληθείας « ὡτεὶ Κκτη , » ἔφη , τὸ ἀσφαλὲς τῷ λόγῳ προμηθούμενος . « Λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις · Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὤν , παρ´ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς , οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος ; Οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαοείται · ἀπεκρίθη Ἰησοῦς , καὶ εἰπεν αὐτῇ · Εἰ [ δεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ , καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι , Δός μοι πιεῖν , σὺ ἄν ᾗτησας αὐτὸν , καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν . Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή · Κύριε , ὕτε Κντλημα ἔχεις , καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθὺ , πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὄδωρ τὸ ζῶν » Ἀπὸ τοῦ σχήματος καὶ τῆς στολῆς ἴσως , καὶ τῆς ἄλλης περὶ τὸ σῶμα διαθίσεως , καὶ αὐτῆς τῆς ὁμιλίας , ἐνόμισεν ἡ Σαμαρεῖτις Ἰρυδαῖον εἶναι τὸν Κύριον · διὸ καὶ πρὸς αὐτὸν λέγει · « Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν , » καὶ τὰ ἑξῆς . Ὅρα δὲ πῶς διεσκεμμένον ἦν τὸ γύναιον . Εἰ γὰρ ἔδει φυλάξασθαι , τὸν Κύριον ἔδει , οὐκ ἐκείνην . Οὐ γὰρ εἶπεν , ὅτι Ἰουδαίοις οὐ συγχρῶνται Σαμαρεῖται , ἀλλ’ , Ἱουδαῖοι Σαμαρείτας οὐ προσίενται . Ἀλλ´ ὅμως ἡ γυνὴ οὐδὲ οὕτως σιγᾷ , ἀλλ´ οἰηθεῖσα τὸν Κύριον Κπρᾶγμα παράνομον ποιεῖν , διορθοῦται τὸ μὴ κατὰ νόμον γινόμενον . Ὁ δὲ Χριστὸς οὐ πρότερον ἐκκαλύπτει ἑαυτὸν . πρὶν ἡ ἀρετὴ τῆς γυναικὸς δειχθείη.Ἐπεὶ γὰρ ἐδείχθη τοῦ γυναίου ἡ ἀρετὴ , καὶ ὅτι οὔτως διεσκεμμένη καὶ ἀκριβής ἐστι , τότε ἄρχεται λοιπὸν αὐτῇ ὁμιλεῖν τὰ ὑψηλότερα . « Εἰ ᾔδεις γὰρ , φησί , τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ , » τουτεστιν , εἰ ἐγίνωσκες , τί δωρεῖται Θεὸς , καὶ ὅτι αἰώνια καὶ ἄφθαρτα , ᾔδεις δὲ καὶ ἐμὲ , ὅτι Θεὸς ὤν δύναμαι ταῦτά σοι δοῦναι , σὺ ἂν ἐζήτησας καὶ ἔλαβες ὕδωρ ζῶν . Τὴν χάριν δὲ τοῦ ἁγίου Πνεύματος , ὕδωρ φησὶν εἶναι , διότι τε καθαίρει καὶ πολλὴν παραψυχὴν χορηγεῖ τοῖς ὑποδεχομένοις · ὕδωρ δὲ οὐχ ἱστάμενον , οἷα τὰ ἐν λάκκοις καὶ φρέασι σηπεδονώδη καὶ διεφθορότα , ἀλλὰ ζῶν , τουτέστιν ἀναβλύζον , ἀναπηδύυν , κινούμενον . Ἡ γὰρ χάρις τοῦ Πνεύματος ἀεικίνητον πρὸς τὸ ἀγαθὸν τὴν ψυχὴν ἐργάζεται , ἀναβάσεις ἀεὶ δια . τιθεμένην . Τοιοῦτον ὕδωρ ἔπιε Παῦλος ζῶν καὶ ἀεικίνητον , τον μὲν ὄπισθεν ἐπιλανθανόμενος , τεῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος . « Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή · Κύριε . » Ὁρᾷς πῶς εὐθὺς τῆς ταπεινῆς ἐννοίας ἀποστᾶσα , πολλὴν τὴν τιμὴν αὐτῷ ἀπονέμει , Κύριον ὀνομάζουσα ; Οὐ μέντοι εἰς τὸ βάθος τῶν τεῷ Χριστοῦ ῥημάτων ἔφθασεν , ἀλλ´ ἄλλως μὲν ἐκεῖνος
Lemmas: τις ἐν λοιπός ἐσθίω ποιέω ; ἀπωθέω ὁ γυνή οὗτος φιλομαθής διάκειμαι , καί διψάω ἀκούω ὁ ἐφίημι οἶς ἀπορέω ; ἄπαγε ! οὖον Θεός φιλανθρωπία οὗτος . Ὅρας δέ ἐγώ καί ἀπό οὗτος ὁ ἄτυφος ὁ κύριος . Μόνος γάρ καταλιμΚπάνεται ἐπί ὁ οὐδός , ὁ μαθητής ἀπέρχομαι εἰς ὁ πόλις , ἵνα τροφή ἀγοράζω . τοσοῦτος γάρ ἐν δύο ὁ ὁ γαστήρ τίθημι , ὥστε ἐν ὅς καιρός πᾶς σχεδόν καί ὑπνώσσω μετά ὁ ἀριστάω , οὗτος τροφή ἀγοράζω , ἄρτος δηλαδή μόνος , ἵνα καί ἐγώ μανθάνω ὁ ποικιλίας · ὁ ἔδεσμα ὀλιγωρέω . Ὅρας δέ ἐγώ καί ὁ ἀκρίβεια ὁ εὐαγγελιστής . οὐδέ γάρ εἶπον ἀποφαντικός ; ὤρα εἰμί Κντο ἀλλά διά ὁ μή ἀποπίπτω ὁ ἀλήθεια « ὅτῳ Κκτη , » φημί , ὁ ἀσφαλής ὁ λόγος προμηθέομαι . « λέγος οὖν αὐτός ὁ γυνή ὁ Σαμαρείτης · Πῶς σύ Ἰουδαῖος εἰμί , παρ´ ἐγώ πίνω αἰτέω , εἰμί γυνή Σαμαρείτης ; οὖον γάρ συγχράομαι Ἰουδαῖος σαμαοιημι · ἀποκρίνω Ἰησοῦς , καί εἶπον αὐτός · εἰμί [ δήω ὁ δωρεά ὁ Θεός , καί τίς εἰμί ὁ λέγω σύ , δίδωμι ἐγώ πίνω , σύ ἄν αἰτέω αὐτός , καί δίδωμι ἄν σύ ὕδωρ ζῶ . Λέγος αὐτός ὁ γυνή · κύριος , ὕτες Κντλημα ἔχω , καί ὁ φρέαρ εἰμί βαθύς , πόθεν οὖν ἔχω ὁ ὄδωρ ὁ ζῶ » ἀπό ὁ σχῆμα καί ὁ στολή ἴσως , καί ὁ ἄλλος περί ὁ σῶμα διαθίσεως , καί αὐτός ὁ ὁμιλία , νομίζω ὁ Σαμαρείτης ιρυδαις εἰμί ὁ κύριος · διό καί πρός αὐτός λέγω · « Πῶς σύ Ἰουδαῖος εἰμί , » καί ὁ ἑξῆς . Ὅρας δέ πῶς διασκέπτομαι εἰμί ὁ γύναιον . εἰμί γάρ ἐσθίω φυλάσσω , ὁ κύριος ἐσθίω , οὐ ἐκεῖνος . οὖον γάρ εἶπον , ὅτι Ἰουδαῖος οὖον συγχράομαι Σαμαρείτης , ἀλλά , Ἰουδαῖος Σαμαρείτης οὖον προσίημι . Ἀλ ὅμως ὁ γυνή οὐδέ οὕτως σιγάω , ἀλ οἴομαι ὁ κύριος Κπρᾶγμα παράνομος ποιέω , διορθόω ὁ μή κατά νόμος γίγνομαι . ὁ δέ Χριστός οὖον πρότερος ἐκκαλύπτω ἑαυτοῦ . πρίν ὁ ἀρετή ὁ γυνή δειχθείη.Ἐπεὶ γάρ δείκνυμι ὁ γύναιον ὁ ἀρετή , καί ὅτι οὔτως διασκέπτομαι καί ἀκριβής εἰμί , τότε ἄρχω λοιπός αὐτός ὁμιλέω ὁ ὑψηλός . « εἰμί οἶδα γάρ , φημί , ὁ δωρεά ὁ Θεός , » τουτέστιν , εἰμί γιγνώσκω , τίς δωρέω θεός , καί ὅτι αἰώνιος καί ἄφθαρτος , οἶδα δέ καί ἐγώ , ὅτι θεός εἰμί δύναμαι οὗτος σύ δίδωμι , σύ εἄν ζητέω καί λαμβάνω ὕδωρ ζῶ . ὁ χάρις δέ ὁ ἅγιος πνεῦμα , ὕδωρ φημί εἰμί , διότι τε καθαίρω καί πολύς παραψυχή χορηγέω ὁ ὑποδέχομαι · ὕδωρ δέ οὐ ἵστημι , οἷος ὁ ἐν λάκκος καί φρέαρ σηπεδονώδης καί διαφθείρω , ἀλλά ζῶ , τουτέστιν ἀναβλύζω , ἀναπηδύω , κινέω . ὁ γάρ χάρις ὁ πνεῦμα ἀεικίνητος πρός ὁ ἀγαθός ὁ ψυχή ἐργάζομαι , ἀνάβασις ἀεί διά . τίθημι . τοιοῦτος ὕδωρ πίνω Παῦλος ζῶ καί ἀεικίνητος , ὁ μέν ὄπισθεν ἐπιλανθάνομαι , Τεῖς δέ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω . « λέγος αὐτός ὁ γυνή · κύριος . » ὁράω πῶς εὐθύς ὁ ταπεινός ἔννοια ἀφίστημι , πολύς ὁ τιμή αὐτός ἀπονέμω , κύριος ὀνομάζω ; οὖον μέντοι εἰς ὁ βάθος ὁ τις Χριστός ῥῆμα φθάνω , ἀλ ἄλλως μέν ἐκεῖνος