cogPG.PG123 418
Θίσθε ὑμεῖς εἰς τὰ ὧτα ὑμῶν τοὺς λόγους τούτους . γὰρ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων . Οἱ δὲ ἠγνόουν τὸ ῥῆμα τοῦτο , καὶ ἦν παρακεκαλυμμένον ἀπ´ αὐτῶν , ἵνα μὴ αἴσθωνται αὐτό . Καὶ ἐφοβοῦντο ἐρωτῆσαι αὐτὸν περὶ τοῦ ῥήματος τούτου . » Οἱ μὲν ἄλλοι πάντες ἐθαύμαζον ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίει ὁ Ἰησοῦς , οὐκ ἐπὶ τῷ ἐνὶ τούτῳ θαύματι . Ὁ δὲ ἀφεὶς τοὺς ἄλλους , πρὸς τοὺς μαθητὰς διαλέγεται , καί φησι · Θέσθε ὑμεῖς , ταῦτα πάντα , τά τε θαύματα καὶ τοὺς ἐπὶ τοῖς θαύμασι λόγους , εἰς τὰ ὧτα ὑμῶν . Διὰ τί ; Διότι μέλλω παραδοθῆναι καὶ σταυρωθῆναι , ἵν´ ὅταν σταυρωθέντα με ἴδητε , μὴ νομίσητε ὅτι ἀπὸ ἀδυναμίας τοῦτο πέπονθα . Ὁ γὰρ τοιαῦτα θαυματουργῶν , ἠδύνατο ἂν μηδὲ σταυρωθῆναι . Οἱ δὲ , ἠγνόουν τὸ ῥῆμα τοῦτο , καὶ ἦν παρακεκαλυμμένον ἀπ´ αὐτῶν . Διὰ τί δὲ τοῦτο ἐγένετο ; Ἵνα μὴ πρὸ καιροῦ λυπῶνται , καὶ τῷ φόβῳ ἑκταράττωνται . Συγκαταβαίνων οὖν ὁ Θεὸς τῇ ἀσθενείᾳ αὐτῶν , καὶ οἷον παιδία τινὰ διακυβερνῶν αὐτοὺς , οὐ συνεχώρει νοῆσαι αὐτοὺς τὸ περὶ τοῦ σταυροῦ λεγόμενον . Ὅρα δὲ καὶ τὴν ἐκείνων εὐλάβειαν , πῶς εὐλαβοῦντο ἐρωτῆσαι , μᾶλλον δὲ ἐφοβοῦντο . Ὁ γὰρ φόβος ἐπίτασίς ἐστιν εὐλαβείας , ῶσπερ καὶ ἡ εὐλάβεια συνεσταλμένος φόβος . « Εἰσῆλθε δὲ διαλογισμὸς ἐν αὐτοῖς , τὸ , τίς ἂν εἴη μείζων αὐτῶν . Ὁ δὲ Ἰησοῦς , ἰδὼν τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν , ἐπιλαβόμενος παιδίου , ἔστησεν αὐτὸ παρ´ ἑαυτῷ , καὶ εἶπεν αὐτοῖς · Ὅς ἐάν δέξηται τοῦτο τὸ παιδίον ἑπὶ τὸ ὀνόματι μου , ἐμὲ δέχεται · καὶ ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται , δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με . Ὁ γὰρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν ὑπάρχων , οὗτος ἔσται μέγας . Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰωάννης εἶπεν · Ἐπιστάτα , εἴδομέν τινα ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια , καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτὸν , ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθ´ ἡμῶν . Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς · Μὴ κωλύετε . Ὅς γὰρ οὐκ ἔστι καθ´ ἡμῶν , ὑπὲρ ἡμῶν ἐστιν . » Πάθος διακένου δόξης ὑπέδραμε τοὺς ἀποστόλους . Ἐπεὶ δοκεῖ ἐκ τοῦ τὸν δαιμονιζόμενον μὴ θεραπευθῆναι ἐπεγερθέντος αὐτοῖς τοῦ πάθους . Εἰκὸς γὰρ ἦν αὐτοὺς διαφιλονεικῆσαι περὶ τούτου , λέγοντα ἔκαστον , ὅτι οὐ διὰ τὴν ἐμὴν ἀδυναμίαν , ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ δεῖνος οὐκ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς , κἀντεῦθεν ἀναφθῆναι τὴν περὶ τοῦ , τίς ἂν εἴη μείζων , ἔριν . Ἀλλ´ ὁ Κύριος , εἰδὼς τὰς καρδίας ἑκάστου , φθάνει , καὶ πρὶν ἢ αὐξηθείη τὸ πάθος τοῦτο , σπουδάζει πρόῤῥιζον ἐκτεμεῖν . ἀρχόμενα μὲν γὰρ τὰ πάθη νικῶνται ῥᾳδίως , αὐξηθέντα δὲ δυσαπόβλητα γίνεται . Πῶς οὖν ἐκτέμνει τὸ κακόν ; Ἐπιλαβόμενος , φησὶ , παιδίου , δείκνυσι τοῦτο τοῖς μαθηταῖς , · δηλῶν αὐτοῖς διὰ τούτου , ὅτι τοιαύτην γνώμην δεῖ ἡμᾶς ἐν ἑαυτοῖς κατασκευάζειν , οἷαν τοῖς παιδίοις ἡ ἡλικία δέδωκε . Ταῦτα γὰρ ἀπειρόκακά τέ εἰσι καὶ ἀπλούστατα μήτε φιλοδοξίας λογισμοῖς ἐνοχλούμενα , μήτε φιλοπρωτίας . Ὅς οὖν , φησὶ , δέξεται τοιοῦτον παιδίον ἐπὶ τῶ ὀνόματι μου , ἐμὲ δέχεται Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Ὑμεῖς μὲν νομίζετε , ὅτι ἐὰν σοβαροὶ φαίνησθε καὶ φιλόδοζοι , τότε ἀοέσετε τοῖς πολλοῖς , καὶ τότε πλείονες ὑποδέξονται ὑμᾶς . Ἑγὼ δὲ λέγῳ ὑμῖν , ὅτι τοσοῦτον τῇ ἁπλότητι
Lemmas: Θίσθε σύ εἰς ὁ ἄτη σύ ὁ λόγος οὗτος . γάρ υἱός ὁ ἄνθρωπος μέλλω παραδίδωμι εἰς χείρ ἄνθρωπος . ὁ δέ ἀγνοέω ὁ ῥῆμα οὗτος , καί εἰμί παρακαλύπτω ἀπ´ αὐτός , ἵνα μή αἰσθάνομαι αὐτός . καί φοβέω ἐρωτάω αὐτός περί ὁ ῥῆμα οὗτος . » ὁ μέν ἄλλος πᾶς θαυμάζω ἐπί πᾶς ὅς ποιέω ὁ Ἰησοῦς , οὐ ἐπί ὁ ἐν οὗτος θαῦμα . ὁ δέ ἀφίημι ὁ ἄλλος , πρός ὁ μαθητής διαλέγω , καί φημί · τίθημι σύ , οὗτος πᾶς , ὁ τε θαῦμα καί ὁ ἐπί ὁ θαῦμα λόγος , εἰς ὁ ἄτη σύ . Ζεύς τίς ; διότι μέλλω παραδίδωμι καί σταυρόω , ὅς ὅταν σταυρωθείς ἐγώ ὁράω , μή νομίζω ὅτι ἀπό ἀδυναμία οὗτος πάσχω . ὁ γάρ τοιοῦτος θαυματουργός , δύναμαι εἄν μηδέ σταυρόω . ὁ δέ , ἀγνοέω ὁ ῥῆμα οὗτος , καί εἰμί παρακαλύπτω ἀπ´ αὐτός . Ζεύς τίς δέ οὗτος γίγνομαι ; ἵνα μή πρό καιρός λυπέω , καί ὁ φόβος ἑκταράττωνται . συγκαταβαίνω οὖν ὁ θεός ὁ ἀσθένεια αὐτός , καί οἷος παιδίον τις διακυβερνάω αὐτός , οὖον συγχωρέω νοέω αὐτός ὁ περί ὁ σταυρός λέγω . Ὅρας δέ καί ὁ ἐκεῖνος εὐλάβεια , πῶς εὐλαβέομαι ἐρωτάω , μᾶλλον δέ φοβέω . ὁ γάρ φόβος ἐπίτασις εἰμί εὐλάβεια , ὥσπερ καί ὁ εὐλάβεια συστέλλω φόβος . « εἰσέρχομαι δέ διαλογισμός ἐν αὐτός , ὁ , τίς εἄν εἰμί μείζων αὐτός . ὁ δέ Ἰησοῦς , εἶδον ὁ διαλογισμός ὁ Καρδία αὐτός , ἐπιλαμβάνω παιδίον , ἵστημι αὐτός παρ´ ἑαυτοῦ , καί εἶπον αὐτός · ὅς ἐάν δέχομαι οὗτος ὁ παιδίον ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐγώ δέχομαι · καί ὅς ἐάν ἐγώ δέχομαι , δέχομαι ὁ ἀποστέλλω ἐγώ . ὁ γάρ μικρός ἐν πᾶς σύ ὑπάρχω , οὗτος εἰμί μέγας . ἀποκρίνω δέ ὁ Ἰωάννης εἶπον · Ἐπιστάτη , ὁράω τις ἐπί ὁ ὄνομα σύ ἐκβάλλω δαιμόνιος , καί κωλύω αὐτός , ὅτι οὐ ἀκολουθέω μεθ´ ἐγώ . καί εἶπον πρός αὐτός ὁ Ἰησοῦς · μή κωλύω . ὅς γάρ οὐ εἰμί καθ´ ἐγώ , ὑπέρ ἐγώ εἰμί . » πάθος διάκενος δόξα ὑποτρέχω ὁ ἀπόστολος . ἐπεί δοκέω ἐκ ὁ ὁ δαιμονίζομαι μή θεραπεύω ἐπεγείρω αὐτός ὁ πάθος . εἰκώς γάρ εἰμί αὐτός διαφιλονεικέω περί οὗτος , λέγω ἕκαστος , ὅτι οὖον διά ὁ ἐμός ἀδυναμία , ἀλλά διά ὁ ὁ Δεῖνος οὐ θεραπεύω ὁ παῖς , ἐντεῦθεν ἀνάπτω ὁ περί ὁ , τίς εἄν εἰμί μείζων , Ἔρις . Ἀλ ὁ Κύριος , εἰδοί ὁ Καρδία ἕκαστος , φθάνω , καί πρίν ἢ αὐξάνω ὁ πάθος οὗτος , σπουδάζω πρόρριζος ἐκτέμνω . ἄρχω μέν γάρ ὁ πάθος νικάω ῥᾳδίως , αὐξάνω δέ δυσαπόβλητος γίγνομαι . Πῶς οὖν ἐκτέμνω ὁ κακός ; ἐπιλαμβάνω , φημί , παιδίον , δείκνυμι οὗτος ὁ μαθητής , · δηλόω αὐτός διά οὗτος , ὅτι τοιοῦτος γνώμη δεῖ ἐγώ ἐν ἑαυτοῦ κατασκευάζω , οἷος ὁ παιδίον ὁ ἡλικία δίδωμι . οὗτος γάρ ἀπολέγω τε εἰμί καί απλούστατα μήτε φιλοδοξία λογισμός ἐνοχλέω , μήτε φιλοπρωτία . ὅς οὖν , φημί , δέχομαι τοιοῦτος παιδίον ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ , ἐγώ δέχομαι ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · σύ μέν νομίζω , ὅτι ἐάν σοβαρός φαίνω καί φιλοδοζεω , τότε αοεννυμι ὁ πολύς , καί τότε πλείων ὑποδείκνυμι σύ . ἑγώ δέ λέγος σύ , ὅτι τοσοῦτος ὁ ἁπλότης