cogPG.PG122 134
μηδένα προπηδᾶν ἑῶντος τῆς τάφρου , ἀλλὰ δόκμσιν δειλίας παρεσχηκότος , καταφρονήσαντες οἱ Σαρακηνοὶ ἀδεῶς τε ἐσκεδάννὺντο καὶ νύκτωρ καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐν πότοις καὶ αὐλοῖς καὶ κυμβάλοις ἧσαν , ὡς τάχα τῆς πόλεως ἐς τὴν αὔριον μελλούσης ἀλῶσεσθαι . Ἡμέρᾳ δὲ τετάρτῃ , καθ´ ἢν εἰώθαμεν ἐκταλεῖν τὴν Πεντηκοστὴν , κατανοήσας ὁ Κεκαυμένος τὴν ἀμέλειαν καὶ ῥᾳθυμίαν τῶν Σαρακηνῶν , καὶ ἄτι ἐν πολλῇ ἀμεριμνίᾳ διάγουσιν οὐδένα λόγον τῶν ἐντὸς τοῦ τείχους ποιούμενοι , τὸν ἑαυτοῦ παραθαῤῥόνας λαὸν καὶ τὴν ἀναίμακτον τοῖς ἱερεῦσιν ἐπιτελέσαι κελεύσας θυσίαν , καὶ τῶν θείων ἄμα πᾶσι μετεσχηκὼς μυστηρίων , περὶ ραν ἀρίστου τὰς τῆς πόλεως πύλας ἀναπετάσας προσρήγνυται μετὰ μεγίστης ῥύμης τοῖς ἐναντίοις μεθύουσι καὶ καρηβαροῦσιν , αὐτὸς πρῶτος μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ ἐπὶ τὴν σκηνὴν ἐξιππασάμενος Ἀπολάφαρ τοῦ τῆς νήσου ἄρχοντος . Καὶ οὗτος μὲν εὐθὺς ἀναιρεῖται , ἀκροσφαλῆς ὕπὸ μέθης ὑπάρχων , διαῤῥήγνυται δὲ καὶ ἡ αὐτοῦ σκηνή · ἴπιπτον δὲ καὶ οἱ ἄλλοι τῶν Σαρακηνῶν κατὰ τὰς σωρείας ὑπὸ μέθης σφαλλόμενοι , καὶ τῷ ἀπροσδοκήτῳ τῆς ἐπιθέσεως μηδ´ ὅλως πρὸς ἀλκὴν ἀποβλέψαι ἱσχόσαντες . ΓΤίνεται οὖν τροπὴ ὅλου τοῦ στρατοπέδου , τῶν Σαρακηνῶν ὑπ´ ἀλλήλων σομπατουμένων καὶ ἀναρουμένων , ὡς πληρωθῆναι νεκρῶν τὸ πεδίον καὶ τὰς ἔγγιστα φάγαγγας καὶ τοὺς ποταμοὺς , ὡς ἐκ τοσούτων μυριά δων ὀλίγους πάνυ ἐν Πανόρμῳ διασωθῆναι . Ἐλήφθη δὲ καὶ τὸ στρατόπεδον ἀπαν , χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ μαργάρων γενοῦ καὶ πολυτελῶν λίθων , οὓς , ὡς λέγεται , μεδίμνοις οἱ στρατιῶται διεμοιράσαντο . Καὶ οὔτω μὲν ἡ πᾶσα Σικελία δ´ ὀλίγου χειρωθεῖσα παρὰ τοῦ Μανιάκη , ἐν βραχεῖ χρόνῳ ἀμελείᾳ καὶ κπκότητι στρατηγῶν γίγονε πάλιν ὑπὸ Σαρακηνοὺς , μόνης τῆς Μεσήνης πιριλειφθείσης καθ´ ὃν τρόπον εἰρήκαμεν , τοῦ Στεφάνου καὶ τοῦ Πεδιαδίτου φυγόντων ἐν Δογγιβαρδίᾳ . Καὶ τὰ μὲν ἐν Σικελία ἐφέρετο ταύτῃ . Ὁ δὲ βασιλεὺς Μιχαήλ τῇ Θεσσαλονίκῃ ὡς τὰ πολλὰ διέτριβε , προσλιπαρῶν τῷ τάφῳ τοῦ καλλινίκου μάρτυρος Δημητρίου κάὶ ἀπαλλαγὴν εὐρέσθαι τῆς νόσου γλιχόμενος . Καὶ ἥπτετο μὲν τῶν πραγμάτων οὐδ´ ὁπωστιοῦν . ὅτι μὴ πᾶσα ἀνάγκη , ἐφέρετο δὲ ἡ διοίκησις καὶ τῶν κοινῶν μεταχείρισις , ὑπὸ Ἰωάννου · καὶ οὐδὲν εἶδος βέβηλον καὶ παράνομον ἐπινοίας παρεβείσθη ὃ μὴ ἐξεῦρεν εἰς συντριμμὸν καὶ κάκωσιν τῶν ὑπὸ χεῖρα . Καταλέγειν δὲ ἔκαστον τούτων ἄθλος Ἡράκλειος . Καὶ διέκειντο πάντες ἄνθρωποι ὑπὸ τῆς βαρείας ταύτης τυραννίδος ἀγόμενοι ἐπὶ πολὺ θεοκλυτοῦντες καὶ ἀπαλλαγὴν ἐξαιτούμενοι . Ἔσειε δὲ καὶ συνεχῶς ὁ Θεὸς , καὶ δείματα καὶ φόβητρα κατεῖχε τὴν οἰκουμένην , ἐν οὐρανῷ κομητῶν ἐπιτολαὶ , ἐν ἀἱρι ἄνεμοι καὶ ὅμβροι ῥαγδαϊοι , ἐν γῇ δὲ βρασμοὶ καὶ κλόνοι Ταῦτα δὲ προεμήνυον , οἷμαι , τὴν μέλλουσαν ὅσον οὐδέπω γενέσθαι καταστροφὴν τῶν τυράννων , [ Μαῳ δὲ μηνὶ τοῦ ϛφμη ἔτους , ἰνδικτιῶνος η , ἡ ἀδιλφῆ τοῦ βασιλέως Μαρία , μήτηρ δὲ τοῦ Καίσαρος , ἄπεισιν ἐν Ἐφέσῳ εἰς προσκόνησιν τοῦ ἡγαπημένου . Καὶ ἐν τῷ διιέναι πολλὰ τῶν παραλόγως πραττομένων μαθοῦσα , ὀποστρέψασα εἰς τὸ βυζάντιον ἀπήγγειλε πάντα τῷ ἀδελφῷ Ἰωάννῃ , καὶ παρεκάλει ἀναστολήν τινα γενέσθαι τῆς πονηρίας · ὁ δὲ μετὰ γέλωτος αὐτὴν ἀπεπέμψατο , γτναικεῖα φρονεῖν εἰπῶν , καὶ ἀγνοιῖν ὅσων ἡ πολιτεία δεῖται Ῥωμαίων ,
Lemmas: μηδείς προπηδάω ἵημι ὁ τάφρος , ἀλλά δόκμσιν δειλία παρέχω , καταφρονέω ὁ Σαρακηνός ἀδεῶς τε σκεδάννυμι καί νύκτωρ καί μεθ´ ἡμέρα ἐν πότος καί αὐλός καί κύμβαλον ἧσαν , ὡς τάχα ὁ πόλις εἰς ὁ αὔριον μέλλω ἁλίσκομαι . Ἡμέρα δέ τέταρτος , καθ´ εἄν εἴωθα ἐκτελέω ὁ Πεντηκοστή , κατανοέω ὁ Κεκαυμένος ὁ ἀμέλεια καί ῥᾳθυμία ὁ Σαρακηνός , καί αὔγ-ασμα ἐν πολύς ἀμεριμνία διάγω οὐδείς λόγος ὁ ἐντός ὁ τεῖχος ποιέω , ὁ ἑαυτοῦ παραθαρροναω λαός καί ὁ ἀναίμακτος ὁ ἱερεύς ἐπιτελέω κελεύω θυσία , καί ὁ θεῖον ἄμη πᾶς μετέχω μυστήριον , περί Ραν ἀγαθός ὁ ὁ πόλις πύλη ἀναπετάννυμι προσράσσω μετά μέγας ῥύμη ὁ ἐναντίος μεθύω καί καρηβαρέω , αὐτός πρῶτος μετά ὁ σύν αὐτός ἐπί ὁ σκηνή ἐξιππάζομαι Ἀπολάφαρ ὁ ὁ νῆσος ἄρχω . καί οὗτος μέν εὐθύς ἀναιρέω , ακροσφαλής ὑπό μέθη ὑπάρχω , διαρρήγνυμι δέ καί ὁ αὐτός σκηνή · ἴπιπτον δέ καί ὁ ἄλλος ὁ Σαρακηνός κατά ὁ σωρεία ὑπό μέθη σφάλλω , καί ὁ ἀπροσδόκητος ὁ ἐπίθεσις μηδ´ ὅλως πρός ἀλκή ἀποβλέπω ισχοατιμοω . γτινω οὖν τροπή ὅλος ὁ στρατόπεδον , ὁ Σαρακηνός ὑπό ἀλλήλων σομπατουμην καί ἀναίρω , ὡς πληρόω νεκρός ὁ πεδίον καί ὁ ἔγγιστος φάγαγγας καί ὁ ποταμός , ὡς ἐκ τοσοῦτος μυρίος δήω ὀλίγος πάνυ ἐν Πάνορμος διασῴζω . λαμβάνω δέ καί ὁ στρατόπεδον ἅπας , χρυσός καί ἄργυρος καί μάργαρον γίγνομαι καί πολυτελής λίθος , ὅς , ὡς λέγω , μέδιμνος ὁ στρατιώτης διαμοιράζω . καί οὐτάω μέν ὁ πᾶς Σικελία δδʹ ὀλίγος χειρόομαι παρά ὁ Μανιάκη , ἐν βραχύς χρόνος ἀμέλεια καί κπκότητι στρατηγός γίγων πάλιν ὑπό Σαρακηνός , μόνος ὁ Μεσήνης περιλείπω καθ´ ὅς τρόπος εἴρω , ὁ Στέφανος καί ὁ Πεδιαδίτου φεύγω ἐν Δογγιβαρδίᾳ . καί ὁ μέν ἐν Σικελία φέρω οὗτος . ὁ δέ βασιλεύς Μιχαήλ ὁ Θεσσαλονίκη ὡς ὁ πολύς διατρίβω , προσλιπαρέω ὁ τάφος ὁ καλλίνικος μάρτυς Δημήτριος κὰι ἀπαλλαγή εὑρίσκω ὁ νόσος γλίχομαι . καί ἅπτω μέν ὁ πρᾶγμα οὐδός ὁπωσοῦν . ὅτι μή πᾶς ἀνάγκη , φέρω δέ ὁ διοίκησις καί ὁ κοινός μεταχείρισις , ὑπό Ἰωάννης · καί οὐδείς εἶδος βέβηλος καί παράνομος ἐπίνοια παραβαίνω ὅς μή ἐξευρίσκω εἰς συντριμμός καί κάκωσις ὁ ὑπό χείρ . καταλέγω δέ ἕκαστος οὗτος ἆθλος Ἡράκλειος . καί διάκειμαι πᾶς ἄνθρωπος ὑπό ὁ βαρύς οὗτος τυραννίς ἄγω ἐπί πολύς θεοκλυτέω καί ἀπαλλαγή ἐξαιτέω . σείω δέ καί συνεχῶς ὁ θεός , καί δεῖμα καί φόβητρον κατέχω ὁ οἰκέω , ἐν οὐρανός κοσμητής ἐπιτολή , ἐν ἀἱρι ἄνεμος καί ὄμβρος ραγδαίος , ἐν γῆ δέ βρασμός καί κλόνος οὗτος δέ προμηνύω , οἴομαι , ὁ μέλλω ὅσος οὐδέπω γίγνομαι καταστροφή ὁ τύραννος , [ μάω δέ μείς ὁ ϛφμη ἔτος , ἰνδικτίων ὁ , ὁ ἀδιλφῆ ὁ βασιλεύς Μαρία , μήτηρ δέ ὁ Καῖσαρ , ἄπειμι ἐν Ἔφεσος εἰς προσκόνησιν ὁ αγαπημένος . καί ἐν ὁ διΐημι πολύς ὁ παράλογος πράσσω μανθάνω , οποστρεφω εἰς ὁ Βυζάντιον ἀπαγγέλλω πᾶς ὁ ἀδελφός Ἰωάννης , καί παρακαλέω ἀναστολή τις γίγνομαι ὁ πονηρία · ὁ δέ μετά γέλως αὐτός ἀποπέμπω , γτναικεῖα φρονέω εἶπον , καί ἀγνός ὅσος ὁ πολιτεία δήω Ῥωμαῖος ,