cogPG.PG122 334
Τῶν γ Πατέρων Ἐπεὶ δʹ´ αἱ μαθήτοιαι παρὰ τῆς διδασκάλου τίς ἔστιν ὁ ταύτης νυμφίος διὰ τῶν αὐτοῦ χαρισμάτων ἀνεδιδάχθησαν , βουλόμεναι λοιπὸν μαθεῖν καὶ ὅπου οὖτος ἔκει , φασὶ πρὸς αὐτήν · Ποῦ ἀπῆλθεν ὁ ἀδελφιδός σου , ἡ καλὴ ἐν γυκαιξί ; Δηλαδὴ ἐνάγγειλον ἡμῖν ἵνα ἐνδημεῖ ἀγαπητός σου , ἡ ἐν ταῖς ἀπολεσάσαις ψυχαῖς , διὰ τὴν τῆς]θείας ] ἐντολῆς παράβα . αἱ τὸ κάλλος τοῦ κατ´ εἰκόνα καὶ τοῦ καθ´ ὁμοίωσιν , ἀπολαβοῦσα τοῦτο πάλιν ἐν τῷ νυμφεύθῆναι τῶ Λόγῳ τοῦ Θεοῦ . Ἐπεὶ δι´ ὥν ἀκηκόαμεν γνωρισμάτων αὐτοῦ οὔπω ὁρῶμεν αὐτὸν ἐν ἡμῖν , ποῦ ἀπέβλεψεν ὁ ἀδελφιδός σου ; καὶ ζητήσομεν αὑτὸν μετὰ σοῦ . Δηλονότι ποῦ ἀγαπητός σου ἀόρατος οὐ ὁρᾶσθαι καὶ ἠθέλησε , καὶ ἅμα σοι ὃδηγῶμεν πρὸς τὰ καείττονα ὑηλαφήσομεν αὐτὸν κατὰ πρᾶξιν καὶ Λεωρίαν . Ἡ δὲ ἀποκρινομένη πρὸς αὐτὰς · Ἀδελφοί . δός μου κατέῦη εἰς κῆπον αὐτοῦ εἰς φιάλας τοῦ ἀρώματος . Ἔτοι , ὁ ἀόρατος κατὰ τὸ ὕψος τῆς ἑαυτοῦ οὐσίας , ἀγαπητός μου , κατέβη κατ´ ἐνέργειαν ὡς εἰς κῆπον αὐτοῦ τὴν τοῖς θείοις αὐτοῦ θελήμασι πεφυτευμένην κτίσιν , καὶ ὡς εἰς φιάλας τοῦ ἀρώματος τὰς κατὰ τὴν εἶς Θεὸν πίστιν δετικ ἀς ψυχὰς τῆς εὐωδιαζούσης αὐτὰς τοῦ παναγίου ΠνεύΚματος χάριτος , ἣτις ἀναμορφοῖ ταύταις κατά τι θειωρίαν καὶ πρᾶξιν τὸ κατ´ εἰκόνα καὶ τὸ καθ´ ὁμοίωσιν , ἐν αἷς ὡς ἰδίῳ ἐκτυπώματι ὁ νυμοίος ρᾶται · κατίβη δὲ , ὡς εἴρηται , ποιμαινειν ἐν ποῖς , κηποις καὶ συλλέγειν κρίνα , ἢγουν διέπειν τὰλογικὰ πρόβατα καὶ ἐκτρέφειν καδὰ γνῶσιν καὶ ἀρετὴν ἔν τε τῇ νοητῇ καὶ τῇ αἰσθητῇ κτίσει · ἐν αἷς οἱ λόγοι καὶ οἱ τρόποι τῶν ἀρετῶν ς τισι κήτοις πεφυτεύμένοι οἰσί · καὶ ἐκλέγεσθαι ὡς ἀπὸ ἀκανθῶν κρίνα , τῶν συμπνιγομένων δηλαδὴ ψυχῶν τῇ σωματικῆ μερίμνῃ , τὰς ταύτην παντελῶς ἀναθεμένας , Θεῷ . ἑπομένας αὐτῷ ἐν Εὐαγγελίοις φάσκοντι · Καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ , ὅτι οὐ κοπιᾷ , οὐδὲ νήθει . Ὥν καὶ φησιν ἑκάστη · Ἑγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου , καὶ ὁ ἀδελφιδός μου ἑμοὶ , ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κοινοῖς · ἴτουν , Ἐγὼ τῷ Θεῷ ζῶ , νεκρὰ γενομενη τῷ κόσμῳ , καὶ ἐν ἐμοὶ μόνος Χριστὸς ζῇ , ὁ Ἐιεξάγων τὴν κατὰ γνώμην τούτῷ ἑπομένην ψυχὴν , καὶ ἑκτρέφων ὡς ἐν κρίνοις ταῖς λαμπρότησι τῶν ἀρετῶν . φελλοῦ Ταῦτα μὲν οὖν λελάληκεν τοῖς φύλαξιν ἡ νύμφη . Ἐκεῖνοι δʹ ἀκριβέστερον αὖθις ἐπερωτῶσι ; Ποῦ ἀπῆλοεν ὁ ἀδελφιδός σου , ἡ καλὴ ἐν γυναιζί ; Μοῦ ἀπῆλθε , ποῦ ἀπέβλεψεν ὁ ἀδελφιδός σου ; καὶ ζητήσομεν αὐτὸν ματὰ σοῦ , Ὁ ποταπὸς ἦν πρότερον οὗτος , μεμαθηκότες , Χῦν ἐαζητοῦσιν καὶ μαθεῖν καὶ ποῦ ποτε μετέβη · Οὐδέπω γὰρ ἐπέγνωσαν τὴν σάρκωσιν τοῦ Λόγου , πν κατελθὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἀῤῥήτως ἑσαρκώθη . Ὅτι δ´ οὐ πᾶσιν ἕγνωστο , δέσποτα , τοῖς ἀγγάλοις , Τὸ τῆς ἠνανθρωπήσεως μυστήριον τοῦ Λόγου , μέχρι τῆς ἀναλήψεως αὐτοῦ πρὸς τὸν Πατέρα ,
Lemmas: ὁ γ Πατέρων ἐπεί δʹ´ ὁ μανθάνω παρά ὁ διδάσκαλος τίς εἰμί ὁ οὗτος νυμφίος διά ὁ αὐτός χάρισμα ἀναδιδάσκω , βούλομαι λοιπός μανθάνω καί ὅπου οὗτος ἐκεῖ , φημί πρός αὐτός · πός ἀπέρχομαι ὁ ἀδελφιδός σύ , ὁ κάλως ἐν γυκαιξί ; Δηλαδή ἐναγγέλλω ἐγώ ἵνα ἐνδημέω ἀγαπητός σύ , ὁ ἐν ὁ ἀπόλλυμι Ψυχή , διά ὁ τείνω ] ἐντολή Παράβα . ὁ ὁ κάλλος ὁ κατ´ εἰκών καί ὁ καθ´ ὁμοίωσις , ἀπολαμβάνω οὗτος πάλιν ἐν ὁ νυμφεύω ὁ Λόγος ὁ Θεός . ἐπεί δις ἀνά ἀκούω γνώρισμα αὐτός οὔπω ὁράω αὐτός ἐν ἐγώ , ποῦ ἀποβλέπω ὁ ἀδελφιδός σύ ; καί ζητέω ἑαυτοῦ μετά σύ . δηλονότι ποῦ ἀγαπητός σύ ἀόρατος οὖον ὁράω καί ἐθέλω , καί ἅμα σύ ὁδηγέω πρός ὁ καίω ὑηλαφήσομεν αὐτός κατά πρᾶξις καί Λεωρία . ὁ δέ ἀποκρίνω πρός αὐτός · ἀδελφός . δίδωμι ἐγώ κατέρχομαι εἰς κῆπος αὐτός εἰς φιάλη ὁ ἄρωμα . ἐτός , ὁ ἀόρατος κατά ὁ ὕψος ὁ ἑαυτοῦ οὐσία , ἀγαπητός ἐγώ , καταβαίνω κατ´ ἐνέργεια ὡς εἰς κῆπος αὐτός ὁ ὁ θεῖον αὐτός θέλημα φυτεύω κτίσις , καί ὡς εἰς φιάλη ὁ ἄρωμα ὁ κατά ὁ εἰμί θεός πίστις δετικός ἀ ψυχή ὁ εὐωδιάζω αὐτός ὁ πανάγιος Πνεῦμα χάρις , ὅστις ἀναμορφόω οὗτος κατά τίς θειωρια καί πρᾶξις ὁ κατ´ εἰκών καί ὁ καθ´ ὁμοίωσις , ἐν ὅς ὡς ἴδιος ἐκτύπωμα ὁ νυμοίος Ράταϊ · κατείβω δέ , ὡς εἴρω , ποιμαίνω ἐν Πόις , κῆπος καί συλλέγω κρίνον , ἤγουν διέπω τὰλογικὰ πρόβατον καί ἐκτρέφω Καδά γνῶσις καί ἀρετή ἐν τε ὁ νοητός καί ὁ αἰσθητής κτίζω · ἐν ὅς ὁ λόγος καί ὁ τρόπος ὁ ἀρετή Σ τις κῆτος φυτεύω οἶς · καί ἐκλέγω ὡς ἀπό ἄκανθα κρίνον , ὁ συμπνίγω δηλαδή Ψυχή ὁ σωματικός μέριμνα , ὁ οὗτος παντελῶς ἀνατίθημι , Θεός . ἕπομαι αὐτός ἐν Εὐαγγέλιος φάσκω · καταμανθάνω ὁ κρίνον ὁ ἀγρός , ὅτι οὖον κοπιάω , οὐδέ νήθω . ἀνά καί φημί ἕκαστος · ἑγώ ὁ ἀδελφιδέος ἐγώ , καί ὁ ἀδελφιδός ἐγώ ἐμέω , ὁ ποιμαίνω ἐν ὁ κοινός · ἴτουν , ἐγώ ὁ Θεός ζῶ , νεκρός γίγνομαι ὁ κόσμος , καί ἐν ἐγώ μόνος Χριστός ζῶ , ὁ ειεξαγω ὁ κατά γνώμη τούτός ἕπομαι ψυχή , καί ἐκτρέφω ὡς ἐν κρίνω ὁ λαμπρότης ὁ ἀρετή . φελλός οὗτος μέν οὖν λαλέω ὁ φύλαξ ὁ νύμφη . ἐκεῖνος δέ ἀκριβής αὖθις ἐπερωτάω ; πός ἀπειλέω ὁ ἀδελφιδός σύ , ὁ κάλως ἐν γυναιζί ; ἐγώ ἀπέρχομαι , ποῦ ἀποβλέπω ὁ ἀδελφιδός σύ ; καί ζητέω αὐτός Ματά σύ , ὁ ποδαπὸς εἰμί πρότερος οὗτος , μανθάνω , Χῦν ζητέω καί μανθάνω καί ποῦ ποτός μεταβαίνω · οὐδέπω γάρ ἐπιγιγνώσκω ὁ σάρκωσις ὁ Λόγος , ΠΝ κατέρχομαι ἐπί ὁ γῆ ἄρρητος σαρκόω . ὅτι2 δδʹ οὖον πᾶς γιγνώσκω , δεσπότης , ὁ ἀγγάλοις , ὁ ὁ ενανθρώπηση μυστήριον ὁ Λόγος , μέχρι ὁ ἀνάληψις αὐτός πρός ὁ πατήρ ,