cogPG.PG122 26
δικβληθεῖς πρὸς τὸν βασιλέα , κατελθών τοῦ παλατίου , ἐν τῇ αὐτοῦ μονῇ τὴν κοσμικὴν ἀπεκείρατο τρίχα . Ἀφικομένους οὖν αὐτοὺς πρὸς τὸν Συμεὼν καὶ μέλλοντας κινεῖν λόγους περὶ εἰρήνης , τούτους μὲν ἀπεπέμψατο , αὐτὸν δὲ τὸν βασιλέα Ῥωμανόν ἰπεζψτει θεάσασθαι · πεπληροφόρητο γὰρ ἄνδρα συνιὸν αὐτὸν εἶναι καὶ ἀληθῆ , Ἀσπασίως δὲ ὁ Ῥωμανός ἐδέξατο τοῦτο . Ἀποστείλας οὖν ἐν τῷ τοῦ Κοσμιδίου αἰγιαλῷ κατεσκεύασεν ἐν τῇ θαλάσσῃ ὀχυρωτάτην ἀπόβασιν , ὥστε τὴν βασιλικν τριήρη διεκπλέουσαν ἐν αὐτῇ προσορμίζεσθαι , περιφράξας αὐτὴν πάντοθεν διατειχίσμασι , σὺν δὲ θριγκίον γενέσοαι προσίταξεν , ἔνθα ἀλλήλοις ἔμελλον ὁμιλεῖν . Ὁ δὲ Συμεὼν ἀποστείλας ἐνέπρησε τὸν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ναὸν τὸν ἐν τῆ Πηγῇ , ὃν ὁ βασιλεὺς Ἰουστινιανὸς ἐδομήσατο , ἐπυρπόλησε δὲ καὶ τὰ κύκλῳ σύμπαντα , καὶ δῆλος ἦν ἐκ τούτου μὴ εἰρήνην ζητῶν . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐν τῷ ναῷ γενόμενος τῶν Βλαχερνῶν ἄμα τῷ πατριάρχῃ , καὶ ἐν τῇ Ἀγία Σορῷ εἰσελθὼν καὶ Ἰκετηρίας ψδὰς ἀποδοὺς τῷ Θεῷ , τὸ ὡμοφόριον τῆς θεοτόκου λαβών λξῄει τοῦ ναοῦ , ὅπλοις ἀσφαλέσι φραξάμενος . Τὸν σὺν αὐτῷ οὖν στόλον κοσμήσας ἁριπρεπῶς τὸν ὡρισμένον κατείληφε τόπον , Ἐννάτη τοῦ Νοεμβρίου μηνὸς Χν ὅτε ταῦτα ἐγίνετο . Παρεγένετο δὲ καὶ ὁ Συμεὼν , πλῆθος ἐπαγόμενος εἰς πολλὰς διῃρημένον τὰς παρατάξεις καὶ τὰς ἱδας · οἱ μὲν γὰρ ἧσαν χρυσάσπιδες καὶ χρυσᾶ δόρατα ἔχοντες , οἱ δὲ ἀργυράσπιδες , αἱ δὲ χαλκάσπιδες , οἱ δὲ ἄλλῃ χροιᾷ ὥς πᾶ ἀκάστῳ ἀδόκει , ἐκεκόσμηντο . Οτινες μέσον αὐτὸν εἰληφότες τὸν Συμεών ὡς βασιλέα εὐφήμουν Ῥωμαῖκῇ τῇ φωνῇ . Πάντες δὲ οἱ ἐν τέλει καὶ ὁ ἀστικὸς δῆμος ἐκ τῶν τειγῶν ἐρεῶντο τὰ δρώμενα . Πρῶτος οὖν ὅ βασιλεὺς Ῥωμαὸς τὴν εἰρημένην ἀποβάθραν καταλαβών τὸν Συμεών ἐξεδέχετο . Ὅμηρα δὲ δόντες ἀλλήλοις , καὶ τὴν ἀποβάθραν οἱ Βούλγαροι διερευνήσαντες ἀκριβῶς , μή πού τις δόλος ἢ ἐνέδρα κρύπτηται , τότε κατελἈεῖν τὸν Συμεὼν τοῦ ἵππου προστρέψαντο καὶ εἰσελκαῆν πρὸς τὸν βασιλέα . Ἡσπάσαντο γοῦν ἀλλήλους , καὶ περὶ εἰρήνης ἤρξαντο διαλέγεσθαι . [ Ρ . Οά ] 2ασὶ δ´ οὖν εἰπεῖν τὸν Ῥωμανόν πρὸς τὸν Συμεών · α Ἀκήκοά σε Χριστιανὸν ἄνθρωπον καὶ θεοσεβῆ , βλέπω δὲ τὰ ἔργα μηδαμῶς τοῖς λόγοις συμβαί - « αντα Εἶ μὲν γὰρ ἀληθῶς Χριστιανὸς ὑπάρχεις , στῆσον ποτε τὰς ἀδίκους σφαγὰς καὶ τὰς χύσεις τῶν ἀνασίων αἱμάτων , καὶ σπεῖσαι μεθ´ ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν , Χριστιανὸς καὶ αὐτὸς ὥν καὶ ὀνομαζόμενος , καὶ μὴ θίλε μολύνεσθαι Χριστιανῶν δεξιὰς αἴμασιν ὁμοπίστων Χριστιανῶν . Ἄνθρωπος εἶ καὶ αὐτὸς , θανατον προσδοκῶν καὶ ἀναστασιν , καὶ κρίσιν , καὶ ἐνταπόδοσιν τῶν βεβιωμένων . Σήμερον ὑπάρχεις , καὶ αὔριον εἰς κόνιν διαλυθήσῃ . Εἰ πλούτου ἐρῶν ταῆτα ποιεῖς , ἐγώ σε τούτου ἐμπλήσω εἰς κόρον . Μάπον ἄσπασαι τὴν εἰρήνην καὶ ἀγάπησον τὴν ὁμόνοιαν , ἵνα καὶ αὐτὸς βίον ζήσῃς εἰρηνικὸν καὶ ἀναίμπιτον , καὶ οἶ Χριστιανοὶ παύσωνταί ποτε κατ´
Lemmas: δικβληθεῖς πρός ὁ βασιλεύς , κατέρχομαι ὁ Παλάτιον , ἐν ὁ αὐτός μονή ὁ κοσμικός ἀποκείρω θρίξ . ἀφικνέομαι οὖν αὐτός πρός ὁ Συμεών καί μέλλω κινέω λόγος περί εἰρήνη , οὗτος μέν ἀποπέμπω , αὐτός δέ ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἰπεζψτει θεάομαι · πληροφορέω γάρ ἀνήρ σύνειμι αὐτός εἰμί καί ἀληθής , ἀσπασίως δέ ὁ Ῥωμανός δέχομαι οὗτος . ἀποστέλλω οὖν ἐν ὁ ὁ κοσμίδιον αἰγιαλός κατασκευάζω ἐν ὁ θάλασσα ὀχυρός ἀπόβασις , ὥστε ὁ βασιλικός τριήρης διεκπλέω ἐν αὐτός προσορμίζω , περιφράσσω αὐτός πάντοθεν διατείχισμα , σύν δέ θριγκίον γίγνομαι προστάσσω , ἔνθα ἀλλήλων μέλλω ὁμιλέω . ὁ δέ Συμεών ἀποστέλλω ἐμπίμπρημι ὁ ὁ Ὑπεράγιος Θεοτόκος ναός ὁ ἐν τῆ Πηγή , ὅς ὁ βασιλεύς Ἰουστινιανός δομέω , πυρπολώ δέ καί ὁ κύκλος σύμπας , καί δῆλος εἰμί ἐκ οὗτος μή εἰρήνη ζητέω . ὁ δέ βασιλεύς ἐν ὁ ναός γίγνομαι ὁ Βλαχερνῶν ἄμη ὁ πατριάρχης , καί ἐν ὁ Ἅγιος σορός εἰσέρχομαι καί ικετευτικός ψδὰς ἀποδίδωμι ὁ Θεός , ὁ ὠμοφόριον ὁ θεοτόκος λαμβάνω λήγω ὁ ναός , ὅπλον ἀσφαλής φράσσω . ὁ σύν αὐτός οὖν στόλος κοσμέω ἀριπρεπής ὁ ὁρίζω καταλαμβάνω τόπος , ἐννάτη ὁ Νοέμβριος μείς ΧΝ ὅτε οὗτος γίγνομαι . παραγίγνομαι δέ καί ὁ Συμεών , πλῆθος ἐπάγω εἰς πολύς διαιρέω ὁ παράταξις καί ὁ Ἴδας · ὁ μέν γάρ ἧσαν χρύσασπις καί χρύσεος δόρυ ἔχω , ὁ δέ ἀγυράσπιδες , ὁ δέ χάλκασπις , ὁ δέ ἄλλος χροιά ὅς πᾶ ἄκαστος αδοκεω , κοσμέω . Οτινες μέσος αὐτός λαμβάνω ὁ Συμεών ὡς βασιλεύς εὐφημέω ρωμαϊκός ὁ φωνή . πάνετες δέ ὁ ἐν τέλος καί ὁ ἀστικός δῆμος ἐκ ὁ τειγη ἐρείδω ὁ δράω . Πρῶτος οὖν ὅς βασιλεύς Ῥωμαῖος ὁ εἴρω ἀποβάθρα καταλαμβάνω ὁ Συμεών ἐκδέχομαι . Ὅμηρος δέ δίδωμι ἀλλήλων , καί ὁ ἀποβάθρα ὁ Βούλγαρος διερευνάω ἀκριβῶς , μή πού τις δόλος ἢ ἐνέδρα κρύπτω , τότε κατελἈεῖν ὁ Συμεών ὁ ἵππος προστρέφω καί εἰσέλκω πρός ὁ βασιλεύς . ἀσπάζομαι γοῦν ἀλλήλων , καί περί εἰρήνη ἄρχω διαλέγω . [ Ρ . ὀά ] ἄημι δδʹ οὖν εἶπον ὁ Ῥωμανός πρός ὁ Συμεών · ὅς ἀκούω σύ Χριστιανός ἄνθρωπος καί θεοσεβής , βλέπω δέ ὁ ἔργον μηδαμῶς ὁ λόγος συμβαίνω - « ἄντα εἰμί μέν γάρ ἀληθής Χριστιανός ὑπάρχω , ἵστημι ποτός ὁ ἄδικος σφαγή καί ὁ χύσις ὁ Ἀνασίων αἷμα , καί σπένδω μεθ´ ἐγώ ὁ Χριστιανός , Χριστιανός καί αὐτός ἀνά καί ὀνομάζω , καί μή θίλε μολύνω Χριστιανός δεξιά αἷμα ομοπιστος Χριστιανός . Ἄνθρωπος εἰμί καί αὐτός , θάνατος προσδοκάω καί ἀνάστασις , καί κρίσις , καί ενταποδοσις ὁ βιόω . σήμερον ὑπάρχω , καί αὔριον εἰς κόνις διαλύω . εἰμί πλοῦτος ἐράω ταήτης ποιέω , ἐγώ σύ οὗτος ἐμπίμπλημι εἰς κόρος . Μάπος ἀσπάζομαι ὁ εἰρήνη καί ἀγαπάω ὁ ὁμόνοια , ἵνα καί αὐτός βίος ζῶ εἰρηνικός καί αναιμπιος , καί οἶς Χριστιανός παύω ποτός κατ´