cogPG.PG122 370
ἔμοιον τῷ Θεῷ , ἐκεῖνος γὰρ πλὴν κάφαρσιν καὶ θεωρίαν ἔστι . Τὸ δὲ δύνασθαι θερπριεῖν ἐνθοωπον καὶ τῆς Πλης ἐάνειν . καὶ τῶν παθῶν ἀπαλλάττειν , ὥστε δύνασθαι καὶ αὐτὸν θεουργεῖν ἕτερον , τοῦτό ἐστιν ἡ τελειοτάτη ὁμοίωσις . Ὁ ἐξάγων γὰρ , φησίν ὁ ρεός ἐν Εὐαγγελίοις , ἄξιον ἐξ ἀναξίου , ὡς στόμα μου ἔσται , Ὁρᾷς ὅπως ἐν τῇ θεουργίᾳ τὴν ἀληθεστάτην τέθεικεν ἐξομοίωσιν . Ἀλλ´ ἡμεῖς ἀγαπῶμεν εἰ καὶ κοσμεῖν ἑαυτοὺς διὰ τῶν πολιτικῶν δυνάμεθα ἀρετῶν . νγʹ . Ἔτι περὶ ἀρετῶν . Πλάτων ὁ φιλόσοφος πρῶτον μὲν διὰ τῆς πολιτι.κῆς ἀρετῆς ἀνάγει τὸν ἄνθρωπον εἰς Θεὸν , ὡς καὶ ταύτης ἐξομοιοῦν δυναμένης τὸ Θεῖον κατὰ τὸ δυνατάν Ἀπὸ δὲ ταύτης ἀνάγει διὰ τῆς καθαρτικῆς ζωῆς εἰς τὴν θεωρίαν . Ἐπειδὴ γὰρ , φησὶν , ὁ Θεὸς διττὴν ἔχει τὴν ἐνέργειαν , τὴν καθ´ ἣν ἐν θεωρίᾳ τῶν ὅλων ἔστι πρὸ πάσης κτίσεως τοὺς λόγους αὐτῶν ἐπιστάμενος , τὴν δέ , καθ´ ἥν τῶν χειρόνων ποιεῖται τὴν ποόνοιαν · διὰ ταῦτα καὶ ὁ ἄνθρωπος μιμούμενος τὸν Θεὸν , ἓν μὲν ταῖς πολιτικαῖς ἀρεταῖς ἐπιστρέφεται πρὸς τὰ τῇδε , καὶ κοσμεῖ τοὺς καταδεεστέρους τοῖς μετριοπάθειαν φερούσαις ἀρεταῖς . Ἐν δὲ τῷ θεωρεῖν ἀναβὰς , ὁρᾷ τοὺς λόγους ἀπάντων τοὺς φυσικοὺς , τοὺς ψυχικοὺς , τοὺς νοεροὺς , τοὺς ὑπερφυεῖς , καὶ γίνεται ὅργανον τοῦ Θεοῦ , ὁμοῦ τε πρὸς ἐκεῖνον ὁρῶν , καὶ ῆν πῆδε ποιούμενος πρόνοιαν . Πλὴν ἀλλως ἐνεργεῖ τὰς τοιαύτας ἀρετὰς ἐν σώματι οὖσα ψυχὴ , ἀλλως δὲ ἀπαλλαγεῖσα τοῦ σώματος , νδʹ . Ἡτι περὶ ἀρετῶν Ἡ μὴν οὐσία καὶ αὐτὸ τὸ εἶναι ἀπὸ τοῦ νοῦ πᾶσι ἀφήκει καὶ τοῦ ὅντος , ἡ δὲ διὰ τῶν ἀρετῶν τελειότης , ἀπὸ τοῦ Θεοῦ παραγίνεται . Ὥσπερ γὰρ ἐκ τοῦ πρώτως ὅντος τὸ ὅν , οὕτως ἐκ τοῦ πρώτως ἀγαθοῦ τὸ ἀγαθόν . μᾶλλον δὲ καὶ ἡ οὐσία καὶ ἡ ἀρετὴ ἐκ τοῦ Θεοῦ . Ἀλλ´ ἡ μὲν οὐσία κατὰ τὴν αὐτοῦ πρόοδον · ἡ γὰρ οὐσία πᾶσιν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ πρόεισιν · ἡ δὲ τελειότης κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπιστροφήν . Οὑ άαται γὰρ τελειωθῆναι κατ´ ἀρετὴν ἄνθρωπος , εἶ μὴ , τήν ἐπιστροφὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἐνεργοίη . Ὡσπερ γὰρ ὡς πρὸς παράδειγμα ζωγραφῶν οὐκ ἂν ἄλλως τὴν προκειμένην ἀρχετυπίαν λάβοιεν τῷ μιμήματι , εἶ μὴ συνεχῶς πρὸς αὐτὴν ἐπιστρέφοι , οὔτω καὶ ὁ τὴν ἀρετὴν ἐν ἐαυτῷ σκιαγραφῶν ἡ καὶ περιχρωννύς , οὐκ ἂν ἄλλως δυνηθείη ἐξομοιωθῆναι Θεῷ , εἰ μὴ πρὸς ἐκεῖνον διηνεκῶς ἐπιστρέφει , καὶ διὰ τοῦ ἐπιστημονικοῦ λόγου , καὶ τῆς τοῦ παραδείγματος θεωρίας , ἐν εαυτῷ ἐξακριβώσεται τὸ πρωτότυπον , νεʹ . Ἔτι περὶ ἀρετῶν . » μὲν ἔχων τὴν θεουργικῆν ἀρετὴν θεοπάτωρ κατονομάζεται · ἐπειδὴ γὰρ θεοὺς τοὺς ἀνθρώπους οὖτος ἐργάζεται , διὰ ταῦτα θεοπάτωρ καλεῖται . Ὁ δὲ ἔχων τὴν θεωρητικὴν ἀρετὴν , θεῖος ὀνομάζεται · ὁ δὲ ἔχων τὴν καθαρτικὴν δαιμόνιος · ὁ δὲ ἔχων τὴν πολιτικὴν , σπουδαῖος . Θεοπάτωρ δὲ καλεῖται ὁ θεουργὸά ,
Lemmas: ἐμέω ὁ Θεός , ἐκεῖνος γάρ πλήν κάφαρσιν καί θεωρία εἰμί . ὁ δέ δύναμαι θερπριεν ἐνθοωπον καί ὁ Πλης ἀγριαίνω . καί ὁ πάθος ἀπαλλάσσω , ὥστε δύναμαι καί αὐτός θεουργέω ἕτερος , οὗτος εἰμί ὁ τέλειος ὁμοίωσις . ὁ ἐξάγω γάρ , φημί ὁ ῥέος ἐν Εὐαγγέλιος , ἄξιος ἐκ ἀνάξιος , ὡς στόμα ἐγώ εἰμί , ὁράω ὅπως ἐν ὁ θεουργία ὁ ἀληθής τίθημι ἐξομοίωσις . Ἀλ ἐγώ ἀγαπάω εἰμί καί κοσμέω ἑαυτοῦ διά ὁ πολιτικός δύναμαι ἀρετή . νγʹ . ἔτι περί ἀρετή . Πλάτων ὁ φιλόσοφος πρῶτος μέν διά ὁ πολιτικός ἀρετή ἀνάγω ὁ ἄνθρωπος εἰς θεός , ὡς καί οὗτος ἐξομοιόω δύναμαι ὁ θεῖον κατά ὁ δυνατός ἀπό δέ οὗτος ἀνάγω διά ὁ καθαρτικός ζωή εἰς ὁ θεωρία . ἐπεί γάρ , φημί , ὁ θεός δισσός ἔχω ὁ ἐνέργεια , ὁ καθ´ ὅς ἐν θεωρία ὁ ὅλος εἰμί πρό πᾶς κτίσις ὁ λόγος αὐτός ἐπίσταμαι , ὁ δέ , καθ´ ὅς ὁ χείρων ποιέω ὁ ποονοια · διά οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος μιμέομαι ὁ θεός , εἷς μέν ὁ πολιτικός ἀρετή ἐπιστρέφω πρός ὁ ὅδε , καί κοσμέω ὁ καταδεής ὁ μετριοπάθεια φέρω ἀρετή . ἐν δέ ὁ θεωρέω ἀναβαίνω , ὁράω ὁ λόγος ἀπαντάω ὁ φυσικός , ὁ ψυχικός , ὁ νοερός , ὁ ὑπερφυής , καί γίγνομαι ὄργανον ὁ Θεός , ὁμοῦ τε πρός ἐκεῖνος ὁράω , καί ἐάν πήδος ποιέω πρόνοια . πλήν ἀλλως ἐνεργέω ὁ τοιοῦτος ἀρετή ἐν σῶμα εἰμί ψυχή , ἀλλως δέ ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα , ΝΔΑ . ἠμί περί ἀρετή ὁ μήv οὐσία καί αὐτός ὁ εἰμί ἀπό ὁ νόος πᾶς ἀφήκω καί ὁ εἰμί , ὁ δέ διά ὁ ἀρετή τελειότης , ἀπό ὁ Θεός παραγίγνομαι . ὥσπερ γάρ ἐκ ὁ πρῶτος εἰμί ὁ ὅς , οὕτως ἐκ ὁ πρῶτος ἀγαθός ὁ ἀγαθός . μᾶλλον δέ καί ὁ οὐσία καί ὁ ἀρετή ἐκ ὁ Θεός . Ἀλ ὁ μέν οὐσία κατά ὁ αὐτός πρόοδος · ὁ γάρ οὐσία πᾶς ἀπό ὁ Θεός πρόειμι · ὁ δέ τελειότης κατά ὁ πρός αὐτός ἐπιστροφή . ὅς ἀάω γάρ τελειόω κατ´ ἀρετή ἄνθρωπος , εἰμί μή , ὁ ἐπιστροφή πρός ὁ θεός ἐνεργέω . ὡς γάρ ὡς πρός παράδειγμα ζωγραφέω οὐ εἄν ἄλλως ὁ πρόκειμαι ἀρχετυπία λαμβάνω ὁ μίμημα , εἰμί μή συνεχῶς πρός αὐτός ἐπιστρέφω , οὐτάω καί ὁ ὁ ἀρετή ἐν αὐτός σκιαγράφος ὁ καί περιχρώννυμι , οὐ εἄν ἄλλως δύναμαι ἐξομοιόω Θεός , εἰμί μή πρός ἐκεῖνος διηνεκής ἐπιστρέφω , καί διά ὁ ἐπιστημονικός λόγος , καί ὁ ὁ παράδειγμα θεωρία , ἐν ἑαυτοῦ ἐξακριβόω ὁ πρωτότυπος , ναῦς . ἔτι περί ἀρετή . » μέν ἔχω ὁ θεουργικός ἀρετή θεοπάτωρ κατονομάζω · ἐπεί γάρ θεός ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐργάζομαι , διά οὗτος θεοπάτωρ καλέω . ὁ δέ ἔχω ὁ θεωρητικός ἀρετή , θεῖος ὀνομάζω · ὁ δέ ἔχω ὁ καθαρτικός δαιμόνιος · ὁ δέ ἔχω ὁ πολιτικός , σπουδαῖος . θεοπάτωρ δέ καλέω ὁ θεουργός ,