cogPG.PG122 169
οὐκ ἔλαθε τῶν Πατζινάκων . Τήν τε γὰρ τοῦ αὐτῶν καθηγεμόνος κατάσχεσιν καὶ τὴν τῶν ἐκείνου υἱῶν διάζευξιν οὐ χρηστὸν οἰωνὸν ἐλογίζοντο , καὶ σημεῖον κακονοίας προφανὲς ἐνόμιζεν τὴν τῶν ἐπιβούλών ἐλευθερίαν . Διὸ καὶ τὰ μὲν πεμφθέντα ἐδέξαντο μετ´ εὐχαριστίας , καὶ τὸν βασιλέα εὐφήμησαν , καὶ δι´ ὧν ἐποίουν ἀποδεχομένοις ἀῴκεσαν τὰ πραχθέντα · νυκτὸς δὲ ἐπιγενομένης , μηδενὸς ὑποτοπάσαντος ἄραντες ἐκ τῆς παρεμβολῆς καὶ συντόνῳ δι´ ὄλης νυκτὸς κοησάμενοι τῇ ὁδοιπορίᾳ , τριταῖοι τὸν Αἶμον διαβάντες ἐνοῦνται καὶ αὐτοὶ τῷ πλήθει τῶν Πατνινάκων Γενόμενοι οὖν ἄπαντες ὑφ´ ἓν , ἥδη δὲ καὶ ὅπλων ἀποχρώντως ηὐπορηκότες διαπερῶσι τὸΑἶμον , καὶ παρεμβολὴν μὲν πηγνύουσι κατὰ τὴν Αύλὴνφρούριον δὲ ἡ Αὐλὴ κατὰ τὰς ὑπωρείας κειμένη ] τοῦ Αἵμου καὶ οὐ πάνυ πόρρω κείμενον Ἀδριανουπόλεως ] καὶ πρὸς λεηλασίαν καὶ λείαν τοίΟντΗ . Ὅκερ μαθὼν ὁ τῆς Δύσεως ἄρχων Κωνσταντῖνος μάγιστρος ὁ Ἀριανίτης , καὶ αὐτὸς παρεσκευασμένας ἔχων τὰς ἀμφ´ αὐτὸν δυνάμεις , ἄρας ἐξ Ἀδριανουπόλεως ἔρχεται κατ´ αὐτῶν . Καὶ σποράσι μέν τισιν ἐν τῷ ἀπιέναι περιτυχὼν εὐτύχησεν · εἶτα καὶ παρὰ τὸ λεγόμενον Δάμπολιν φρούριον συναντήσας τῷ πλήθει καὶ προσβαλών ἡττᾶται , πεσόντων ἐν τῷ πολέμῳ Μακεδόνων καὶ Θρᾳκῶν οὐκ ὀλίγων , ἀναιρεθέντων δὲ καὶ Θεοδώρου τοῦ Στραβομύτου καὶ τοῦ πολὺ , ἀνδρῶν ἐκ γίνους λαμπροῦ καὶ ἐπισήμων γενομένων ἐκ τῆς εἰς τὸν Τορνίκιον ἀπιστίας . Ὁ μὲν οὖν μάγιστρος ὑπέστρεψεν ἐν Ἀδριανουπόλει , τῷ βασιλεῖ δὲ διὰ γραμμάγων ἄγγελος τοῦ ἀτυχήματος γίνεται , δηλοῖ δὲ καὶ ὡς δεῖ στρατοῦ νεαλοῦς · μετὰ γὰρ τῶν παρόντων ἀδύνατον ἀντιπαρατάξασθαι πρὸς τοσαύτην πληθὺν ἤδη τὰ νῶτα τρεψάντων . [ Ρ . Τ ] Ὁ δὲ βασιλεὺς καὶ πρὸ τῶν ἐκείνου γραμμάτων τὸ συμβὰν μὴ ἀγνοήσας , τὸν μὲν Τυρὰχ καὶ τοὺς ἐν τῇ πόλει κατεχομένους ἄρχοντας τῶν Πατζινάκων δωρεαῖς καὶ χάρισιν ὑποποιησάμενος ὑποσχομένους μεθ´ ὅρκων ἐξημερῶσαι τὸ γένος ἐκπέμπει , γράμμασι δὲ αὐτὸς τὰ Ἑῷα ἄπαντα μεταπέμπεται τάγματα . Ὡς ἐλθόντων καὶ διὰ τῆς Ἀβύδου περαιωθέντων καὶ Χρυσουπόλεως στρατηγὸν αὐτοκράτορα χειροτονήσας τὸν βαίκτωρα Νικηφόρον ἐκπέμπει κατὰ τῶν Πατζινάκων . Συνεξέπεμψε δὲ αὐτῷ καὶ πατακαλὼν τὸν Κεκαυμένον , στρατηλάτην τῆς Ἀνα τολῆς προβαλόμενος , καὶ Ἑρβέβιον τὸν Φραγγόπωλον , ἄρχοντα τῷ τότε τῶν ὁμοεθνῶν , κελεύσας συνεῖναι τῷ ῥαίντωρι καὶ τῆς αὐτοῦ γνώμης · ἔχεσθαι καὶ τοῖς ἐκείνου προστάγμασι καὶ θελήμασιν ἕπεσθαι . Ὃς ἀναλαβὼν τὰς δυνάμεις καὶ τὸν Δὗμον διαπεραιωθεὶς διὰ τῆς λεγομένης Σιδηρᾶς ἀπήει κατὰ τῶν Πατζινάκων · ἐλθὼν δὲ κατεσκήνωσεν ἔν σινι χώρῳ οὐ μακρὰν ἀπέχοντι τῶν Ἑκατὸν βουνῶν τῷ λεγομένῳ Διακενέ . Κἀκεῖσε χάρακα πηῖάμεν ος ὁχυρὸν τῇ ἐπαύριον ἐμελέτα τὴν μὲν ἀποσκευὴν ἐκεῖσε λιπεῖν καὶ τὰ περιττὰ τοῦ στρατοῦ αὐτὸς δὲ εἴ ζωνος ἀπελθεῖν καὶ συμμῖξαι τοῖς ἐναντίοις . Ἅετο γὰρ
Lemmas: οὐ λανθάνω ὁ πατζινακη . ὁ τε γάρ ὁ αὐτός καθηγεμών κατάσχεσις καί ὁ ὁ ἐκεῖνος υἱός διάζευξις οὖον χρηστός οἰωνός λογίζομαι , καί σημεῖον κακόνοια προφανής νομίζω ὁ ὁ ἐπιβουλή ἐλευθερία . Διὸ καί ὁ μέν πέμπω δέχομαι μετέ εὐχαριστία , καί ὁ βασιλεύς εὐφημέω , καί δις ὅς ποιέω ἀποδέχομαι ἀκούω ὁ πράσσω · νύξ δέ ἐπιγίγνομαι , μηδείς ὑποτοπέω ἀείρω ἐκ ὁ παρεμβολή καί σύντονος δις ὅλος νύξ κοέω ὁ ὁδοιπορία , τριταῖος ὁ αἶμος διαβαίνω ἑνόω καί αὐτός ὁ πλῆθος ὁ πατνινακη γίγνομαι οὖν ἀπάντομαι ὑφ´ εἷς , ἥδη δέ καί ὅπλον ἀποχρώντως εὐπορέω διαπεράω τοαιμων , καί παρεμβολή μέν πήγνυμι κατά ὁ Αύλὴνφρούριον δέ ὁ αὐλή κατά ὁ ὑπώρεια κεῖμαι ] ὁ Αἷμος καί οὖον πάνυ πόρρω κεῖμαι Ἁδριανούπολις ] καί πρός λεηλασία καί λεῖος τοίΟντΗ . Οκέρ μανθάνω ὁ ὁ Δύσις ἄρχω Κωνσταντῖνος μάγιστρος ὁ Αριανίτης , καί αὐτός παρασκευάζω ἔχω ὁ ἀμφ´ αὐτός δύναμις , ἀείρω ἐκ Ἁδριανούπολις ἔρχομαι κατ´ αὐτός . καί Σποράς μέν τις ἐν ὁ ἀφίημι περιτυγχάνω εὐτυχέω · εἶτα καί παρά ὁ λέγω δαμπολις φρούριον συναντάω ὁ πλῆθος καί προσβάλλω ἡσσάομαι , πίπτω ἐν ὁ πόλεμος Μακεδών καί Θρᾷξ οὐ ὀλίγος , ἀναιρέω δέ καί Θεόδωρος ὁ Στραβομύτου καί ὁ πολύς , ἀνήρ ἐκ γίνος λαμπρός καί ἐπίσημος γίγνομαι ἐκ ὁ εἰς ὁ Τορνίκιος ἀπιστία . ὁ μέν οὖν μάγιστρος ὑποστρέφω ἐν Ἁδριανούπολις , ὁ βασιλεύς δέ διά γραμμάγων ἄγγελος ὁ ἀτύχημα γίγνομαι , δηλόω δέ καί ὡς δεῖ στρατός νεαλής · μετά γάρ ὁ πάρειμι ἀδύνατος ἀντιπαρατάσσομαι πρός τοσοῦτος πληθύς ἤδη ὁ νῶτον τρέπω . [ Ρ . Τ ] ὁ δέ βασιλεύς καί πρό ὁ ἐκεῖνος γράμμα ὁ συμβαίνω μή ἀγνοέω , ὁ μέν Τυρὰχ καί ὁ ἐν ὁ πόλις κατέχω ἄρχω ὁ πατζινακη δωρεά καί χάρις ὑποποιέω ὑπέχω μεθ´ Ὅρκος ἐξημερόω ὁ γένος ἐκπέμπω , γράμμα δέ αὐτός ὁ ἑῷος ἅπας μεταπέμπω τάγμα . ὡς ἔρχομαι καί διά ὁ Ἄβυδος περαιόω καί χρυσουπολις στρατηγός αὐτοκράτωρ χειροτονέω ὁ βαίκτωρα Νικηφόρος ἐκπέμπω κατά ὁ πατζινακη . συνεκπέμπω δέ αὐτός καί πατακαλὼν ὁ καίω , στρατηλάτης ὁ ἀνα Τόλης προβάλλω , καί Ἑρβέβιον ὁ φραγγοπωλος , ἄρχω ὁ τότε ὁ ὁμοεθνής , κελεύω συνίημι ὁ ῥαίντωρι καί ὁ αὐτός γνώμη · ἔχω καί ὁ ἐκεῖνος πρόσταγμα καί θέλημα ἕπω . ὅς ἀναλαμβάνω ὁ δύναμις καί ὁ δύμος διαπεραιόω διά ὁ λέγω Σιδηρᾶς ἄπειμι κατά ὁ πατζινακη · ἔρχομαι δέ κατασκηνόω ἐν Σίνις χῶρος οὖον μακράν ἀπέχω ὁ ἑκατόν βουνός ὁ λέγω διάκενος . κἀκεῖσε χάραξ παίω ὅς ὀχυρός ὁ ἐπαύριον μελετάω ὁ μέν ἀποσκευή ἐκεῖσε λείπω καί ὁ περισσός ὁ στρατός αὐτός δέ εἰμί Ζῶνος ἀπέρχομαι καί συμμίγνυμι ὁ ἐναντίος . αετός γάρ