cogPG.PG122 365
μένων οὐσιῶν , κατὰ τοῦτο γενητὴν δογματίζει . Τὸ μὲν γὰρ ὃν ἀγένητον . Πᾶν δὲ τὸ γινόμενον γενητόν . Ἀεὶ μὲν οὖν ἐστιν ἡ ψυχὴ κατὰ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ζωὴν , καὶ διὰ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν αἰώνιος · γινομένη δὲ ὡς μὴ δυναμένη δέξασθαι τὴν ἀπειρίαν τοῦ εἶναι , ἀλλ´ ἀνωθεν ἀπειροουμένη , καὶ ἐπινοουμένην αὐτῇ τὴν ἀθανασίαν ἔχουσα . Οὐ γὰρ ἐπὶ σωμάτων μόνων ἡ γένεσις , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ψυχῶν , καθόσον αὐταὶ χρόνου μετέχουσι . Πᾶσα γὰρ μεταβατικὴ κίνησις συνεζευγμένον ἔχει τὸν χρόνον . Ὁ γάρ τοι Πλάτων πρὸ τῆς ψυχῆς τοὺς νοῦς ἔτι τοὺς ἐγεοσμίους καὶ τοὺς ἀσχέτους , καὶ τὸν θεῖον διάκοσμον τίθησιν . λεʹ . Τις ἡ Πλατωνικὴ ψυχογονία . Τῆς ψυχῆς ἄλλη μὲν ἡ οὐσία , ἄλλη δὲ ἡ δύναμις , ἄλλη δὲ ἡ ἐνέργεια . Τῆς οὖν ψυχογονίας τρία πρόσωπα ταῦτα καὶ κεφάλαια . Καὶ ἀλλη μὲν αὐτῇ ἡ ὔπαρξις , ἄλλη δὲ ἡ ἁρμονία , ἀλλο δὲ τὸ εἶδος τὸ ἐκ τούτων ἀποτελούμενον . Καὶ γὰρ τοῦ πυρὸς ἀλλη μὲν ἡ οὐσία , καθ´ ἣν ἔστιν , ἄλλη δὲ ἡ δύναμις , ἄλλη δὲ ἡ ἐνέργεια καθ´ ἦν τὰ μὲν ἔηραίνει , τὰ δὲ θερμαίνει . Καὶ ἡ μὲν ὕπαρξις τὸ εἶναι αὐτῆς ἀφορίζεταιἡ δὲ ἁρμονία τὸ οὐσιῶδες αὐτῆς πλῆθος ἁρμόζει . Εἶδος δε ἐστι τὸ ἐκ τούτοιν τοῖν δυοῖν ἀποτελούμενον . Πρώτη μὲν οὖν αὐτῆς ὕπαρξις . Δευτέρα ἡ ἁρμονία . Τρίτη ἡ ἰδέα . Τετάρτη ἡ δύναμις . Πέμπτη ἡ ἐνέργεια , ἕκτον καὶ τελευταῖον τὸ ἐκ τούτων εἶδος . λε . Διὰ τί ἡ ψυχὴ μέση τῶν μεριστῶν καὶ ἀμερίστων λέγεται · Τῶν μὲν νοητῶν ἰδιώματα ταῦτα , τὸ ὅντως ὄν , Κτὸ αἱώνιον , τὸ τέν ειον , καὶ ἕτερα τοιουτότροπα . Τῶν δὲ αἰσθητῶν ἕτερα ἄττα τὰ ἰδιώματα . Τὸ ἔγχρονον κατὰ τὴν οὐσίαν , τὸ μεριστὸν , τὸ ἄλλου προσδεὲς , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Μετὰ δὲ τούτων ἐστὶ τὸ οὐκ ὅντως ὅν , τὸ κατ’´ οὐσίαν μὲν αʹώνιον , κατὰ δὲ τὰς ἐνεργείος ἐν χρόνῳ , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα . Ἵ οὖν ψυχὴ οὖτε ὅντως ὅν ἐστιν , οὔτε ὅντως μὴ ὄν , διὰ ταῦτα μέσην τὴν ψυχήν φαμεν τῶν τε αἰωνίων καὶ τῶν αὐσθητῶν , οὐτε καθαρῶς αἰωνίαν οὖσαν οὐτε μὴν ἐναργῶς αἰσυητὴν , ἀλλ´ ἐξ ἀμφοτέρων μικτὴν , καὶ οἶον ἐκ τῶν ἀκροτήτων κεραννυμένην . Καὶ εἶ μὲν ἦν ὅντως , ὃν , ἧν ἂν ἀμέριστος , εἰ δὲ ὅντως μὴ ὃν , ἦν ἂν μεριστή . Ἐπεὶ δ´ μὴ ὅντως ὅν ἐστι , μέση ἐστὶν ἀμερίστου καὶ μεριστοῦ . ληʹ . Ποίαν ψυχὴν ὁ Πλάτων ἐν Πιμαίῳ γεννᾷ ; Τὴν τοῦ παντὸς ψυχὴν ὁ Πλάτων κατὰ τὸν φιλόσοφον Πρόκλον ἐν τῇ τοῦ Τιμαίου βίβλῳ γεννᾷ , καὶ αὔτη γὰρ τὸ ἀμέριστον ἔχει καὶ τὸ μεριστόν . Καὶ μέση ἐστὶ τοῦ τε ἐγκοσμίου νοῦ , καὶ τῆς περῖ τοῖς σώμασι μεριστῆς οὐσίας . Ὥσπερ γὰρ ἡμεῖς οἱ τῳ ἀποστολικῷ λόγῳ ἐπόμενοι ἀρχάς τινας καὶ δυνάμεις , καὶ κυριότητας καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἡ μείζονα ἢ ἐλάττονα
Lemmas: Μένων οὐσία , κατά οὗτος γενητός δογματίζω . ὁ μέν γάρ ὅς ἀγένητος . Πᾶν δέ ὁ γίγνομαι γενητός . ἀείς μέν οὖν εἰμί ὁ ψυχή κατά ὁ οὐσία καί ὁ ζωή , καί διά οὗτος ὁ ὑπόθεσις αἰώνιος · γίγνομαι δέ ὡς μή δύναμαι δέχομαι ὁ ἀπειρία ὁ εἰμί , ἀλ ἄνωθεν ἀπεῖπον , καί ἐπινοέω αὐτός ὁ ἀθανασία ἔχω . οὖον γάρ ἐπί σῶμα μόνος ὁ γένεσις , ἀλλά καί ἐπί Ψυχή , καθόσον αὐτός χρόνος μετέχω . πᾶσα γάρ μεταβατικός κίνησις συζεύγνυμι ἔχω ὁ χρόνος . ὁ γάρ ὅς Πλάτων πρό ὁ Ψυχή ὁ νόος ἔτι ὁ ἐγεοσμίους καί ὁ άσχετος , καί ὁ θέω διάκοσμος τίθημι . λαός . τις ὁ πλατωνικός ψυχογονία . ὁ Ψυχή ἄλλος μέν ὁ οὐσία , ἄλλος δέ ὁ δύναμις , ἄλλος δέ ὁ ἐνέργεια . ὁ οὖν ψυχογονία τρεῖς πρόσωπον οὗτος καί κεφάλαιος . καί ἄλλος μέν αὐτός ὁ ὕπαρξις , ἄλλος δέ ὁ ἁρμονία , ἀλλος δέ ὁ εἶδος ὁ ἐκ οὗτος ἀποτελέω . καί γάρ ὁ πυρός ἄλλος μέν ὁ οὐσία , καθ´ ὅς εἰμί , ἄλλος δέ ὁ δύναμις , ἄλλος δέ ὁ ἐνέργεια καθ´ εἰμί ὁ μέν εἴρω , ὁ δέ θερμαίνω . καί ὁ μέν ὕπαρξις ὁ εἰμί αὐτός ἀφορίζω δέ ἁρμονία ὁ οὐσιώδης αὐτός πλῆθος ἁρμόζω . εἶδος δέ εἰμί ὁ ἐκ οὗτος ὁ δύο ἀποτελέω . Πρώτη μέν οὖν αὐτός ὕπαρξις . Δεύτερος ὁ ἁρμονία . Τρίτη ὁ ἰδέα . Τέταρτος ὁ δύναμις . Πέμπτη ὁ ἐνέργεια , ἕκτος καί τελευταῖος ὁ ἐκ οὗτος εἶδος . λεʹ . Ζεύς τίς ὁ ψυχή μέσος ὁ μεριστός καί ἀμέριστος λέγω · ὁ μέν νοητός ἰδίωμα οὗτος , ὁ εἰμί εἰμί , Κτὸ αἰώνιος , ὁ Τεν Ἀγαμεμνόνειος , καί ἕτερος τοιουτότροπος . ὁ δέ αἰσθητής ἕτερος τις ὁ ἰδίωμα . ὁ ἔγχρονος κατά ὁ οὐσία , ὁ μεριστός , ὁ ἄλλος προσδεής , καί ὅσος τοιοῦτος . μετά δέ οὗτος εἰμί ὁ οὐ εἰμί ὅς , ὁ κατ’´ οὐσία μέν ἀώνιος , κατά δέ ὁ ἐνεργείος ἐν χρόνος , καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος . ἵ οὖν ψυχή οὔτε εἰμί ὅς εἰμί , οὔτε εἰμί μή εἰμί , διά οὗτος μέσος ὁ Ψυχή φημί ὁ τε αἰώνιος καί ὁ αὐσθητῶν , οὐ καθαρός αἰώνιος εἰμί οὐ μήv ἐναργής αισυειμι , ἀλ ἐκ ἀμφότερος μικτός , καί οἶος ἐκ ὁ ἀκρότης κεράννυμι . καί εἰμί μέν εἰμί εἰμί , ὅς , ἧμαι εἄν ἀμέριστος , εἰμί δέ εἰμί μή ὅς , εἰμί εἄν μεριστός . ἐπεί δδʹ μή εἰμί ὅς εἰμί , μέσος εἰμί ἀμέριστος καί μεριστός . λαός . Ποίας ψυχή ὁ Πλάτων ἐν πιμαιος γεννάω ; ὁ ὁ πᾶς ψυχή ὁ Πλάτων κατά ὁ φιλόσοφος Πρόκλος ἐν ὁ ὁ Τίμαιος Βίβλος γεννάω , καί οὗτος γάρ ὁ ἀμέριστος ἔχω καί ὁ μεριστός . καί μέσος εἰμί ὁ τε εγκόσμιος νόος , καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός οὐσία . ὥσπερ γάρ ἐγώ ὁ ὁ ἀποστολικός λόγος επόμενος ἀρχή τις καί δύναμις , καί κυριότης καί ἄλλος τοιοῦτος ὁ μείζων ἢ μικρός