cogPG.PG122 114
Ἐννάτῃ δὲ Νοεμβρίου μηνὸς , τῆς ιᾔʹ ἐπινεμήσεως , ἐν ἔτει ϛφλζ , αἴφνιδίῳ νόσῳ ληθεὶς ὁ Κωνσταντῖνος καὶ παρὰ τῶν ἰατρῶν ἀπαγορευθεὶς ἐσκέπτετο τίνα ἂν καταλίποι διάδοχον τῆς βασιλείας . Ἔδοξεν οὖν αὐτῷ τὸν πατρίκιον Κωνσταντῖνον τὸν Δαλας σηνὸν μεταστείλασθάι , κατὰ τὸν Ἀρμενιακὸν ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ σχολάζοντα , γαμβρόν τε ποιήσασθαι ἐπὶ μιᾷ τῶν θυγατέρων καὶ ἀναγορεῦσαι βασιλέα . Καὶ δὴ πέμπεται ἄξων αὐτὸν εὐνοῦχός τις τῶν πιστικωτάτων , ὁ λεγόμενος Ἐργοδότης . Σπουδῇ δὲ τοῦ Συμεὼν φιλίως διακειμένου πρὸς τὸν πατοίκιον Ῥωμανὸν τὸν Ἀργυρὸν αὕτη μὲν παρωράθη ἡ γνώμη , καὶ στέλλεταί τις τάχα ἐκ βασιλέως ἐν τὸν Δαλασσηνὸν , ἐκεῖσε προσμένειν κελεύοντος αὐτόν ὅπου , ἂν ἡ γραφῆ καταλήψηται , ἄγεται δὲ ὁ Ῥωμανὸς πρὸς τὰ βασίλεια · Ἀχθέντι δὲ δύο προτίθενται γνῶμαι , ἡ διαζυγῆναι τῆς νομίμου γυναικὸς τῇ βασιλέως τε θυγατρὶ συναφθῆναι καὶ βασιλέα ἀναγορευθῆναι , ἡ πηρωθῆναι τοὺς ὀφθαλμούς . Τοῦ δὲ ἰλιγγιῶντος καὶ ἀναδυομένου πρὸς αὐτῶν ἑκάτερον , ἡ σύνοικος δείσασα περὶ τοῦ ἀνδρὸς , μή τι καὶ πάθῃ φλαῦρον , τὴν κοσμικὴν ἑκουσίως ἀπέθετο τρίχα , καὶ τῷ συζύγῳ πρὸς τῆ ὅψει ἐχαρίσατο καὶ τὴν βασιλείαν . Οὐσῶν δέ τῷ Κωνσταντίνῳ θυγατέρων τριῶν ἐκ τῆς θυγατρὸς τοῦ πατρικίου Ἀλυπίου , ἣν ἔτι ζῶντος τοῦ Βασιλείου ἡρμόσατο , ἡ μὲν καθ´ ἡλικίαν πρω · τεύουσα Εὐδοκία ἀπεκείρατο , ἡ τρίτη δὲ Θεοδώρα ἀπηνήνατο συζυγῆναι τῷ Ῥωμανῷ , ἢ διὰ τὸ συγγενὲς , ὥς φασιν , ἢ διὰ τὸ ἔτι τὴν ἐκείνου σύζυγον ζῇν . Ἡ δὲ τῷ χρόνῳ δευτέρα ἅωὴ τὸν περὶ τῆς συνοικίας λόγον συνενεσθέντα ἀσπασίως ἐδέξατο . Δὅγου δὲ περὶ τῆς συγγενείας κινηθέντος , καὶ τῆς Ἐκκλησίας σὺν τῷ πατριάρχῃ λυσάντων τὸ ὀμφίβολον , ἐερολογεῖται ὁ Ῥωμανὸς τῇ Ζωῇ καὶ αὐτοκράτωρ ἀναγορεύεται βασιλεύς . Καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας Κωνσταντῖνος ἀπέθανε , ζήσας μὲν τὸν ἄπαντα τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον οʹ ἔτη , ἑπὶ τρεῖς δὲ ἐνὸς δέοντος μηνὸς βεβασιλευκώς . οὑτω δὲ παρὰ πάσαν ἐλπίδα καὶ προσδοκίαν τὸν · τῆς πηρώσεως κίνδυνον διαδρὰς ὁ Ῥωμανὸς τὸ τῆς βασιλείας περιζώννυται κράτος , καὶ θασιλεὺς αὐτοκράτωρ ἄμα Χωῇ τῇ τοῦ Κωνσταντίνου ἀναγορεύεται θυγατρί . Ἅμα τε οὖν ἐπὶ τὸν βασίλειον ἐκάθισε θρόνον , καὶ ἄμα προοιμίοις ἀγαθοῖς καὶ ἐπιοατηρίοις ἐπαινετοῖς ἐδεξιοῦτο τοὺς ὑπὸ χεῖρα , ἀπὸ τῆς εὐσεβείας πρότερον ἀρξάμενος ἀγαροεργεῖν . Ἐνδέουσαν γὰρ τὴν πρόσοδον τῆς Μεγάλης εἰδώς Ἐκκλησίας ἄτὸ οικονόμος ταύτης γενόμενος ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις , καὶ τῶν ἄλλων ὁπόσαις ὑπηρετεῖσθαι ἔθος παρὰ τοῦ ταύτης κλήρου , ὀγδοήκοντα χρυσίου λίτρας ἀνὰ πἀν ἔτος χορηγεῖσυαι τούτοις τετύπωκεν ἀπὸ τοῦ βασιλικοῦ ταμιείου εἰς προσθήκην . Ἐζέκοψε δὲ καὶ τέλεον ἀπεῤῥίζωσε τὸ ἀλληλέγγυον , [ Ρ Τ ] ὅπερ ἐμελέτα μὲν ὁ Κωνσταντῖνος ποιῆσαι , οὐκ ἔφθασε δέ . Ἐκένωσε δὲ καὶ τὰς φύλακας τῶν ἐγκαθειργμένων διά τινας εὐθύνας , τὰ μὲν δημόσια χρέα χαριζόμενος , ἀποτιννὺς δὲ τὰ ἵδιωτικά . Ἀπελυτρώσατο δὲ καὶ
Lemmas: ἐννάτη δέ Νοέμβριος μείς , ὁ ΙΗΥ ἐπινέμησις , ἐν ἔτος ϛφλζ , αιφνιδιος νόσος λανθάνω ὁ Κωνσταντῖνος καί παρά ὁ ἰατρός απαγορεύω σκέπτομαι τίς εἄν καταλείπω διάδοχος ὁ βασίλεια . δοκέω οὖν αὐτός ὁ πατρίκιος Κωνσταντῖνος ὁ Δαλᾶς σαίνω μεταστέλλω , κατά ὁ Ἀρμενιακός ἐν ὁ ἴδιος οἶκος σχολάζω , γαμβρός τε ποιέω ἐπί εἷς ὁ θυγάτηρ καί ἀναγορεύω βασιλεύς . καί δή πέμπω ἄγω αὐτός εὐνοῦχος τις ὁ πιστικός , ὁ λέγω ἐργοδότης . Σπουδή δέ ὁ Συμεών φίλιος διάκειμαι πρός ὁ πατοικιων Ῥωμανός ὁ Ἄργυρος οὗτος μέν παροράω ὁ γνώμη , καί στέλλω τις τάχα ἐκ βασιλεύς ἐν ὁ Δαλασσηνός , ἐκεῖσε προσμένω κελεύω αὐτός ὅπου , εἄν ὁ γραφεύς καταλαμβάνω , ἄγω δέ ὁ Ῥωμανός πρός ὁ βασίλεια · Ἀχθέντι δέ δύο προτίθημι γνώμη , ὁ διαζεύγνυμι ὁ νόμιμος γυνή ὁ βασιλεύς τε θυγάτηρ συνάπτω καί βασιλεύς ἀναγορεύω , ὁ πηρόω ὁ ὀφθαλμός . ὁ δέ ἰλιγγιάω καί αναδυόμενος πρός αὐτός ἑκάτερος , ὁ σύνοικος δείδω περί ὁ ἀνήρ , μή τίς καί πάσχω φλαῦρος , ὁ κοσμικός ἑκούσιος ἀποτίθημι θρίξ , καί ὁ σύζυγος πρός τῆ ὁράω χαρίζομαι καί ὁ βασίλειος . εἰμί δέ ὁ Κωνσταντῖνος θυγάτηρ τρεῖς ἐκ ὁ θυγάτηρ ὁ πατρίκιος Αλυπίου , ὅς ἔτι ζῶ ὁ Βασίλειος ἁρμόζω , ὁ μέν καθ´ ἡλικία πρωΐ · τευειμι Εὐδοκία ἀποκείρω , ὁ τρίτος δέ Θεοδώρα ἀπαναίνομαι συζεύγνυμι ὁ Ῥωμανός , ἢ διά ὁ συγγενής , ὅς φημί , ἢ διά ὁ ἔτι ὁ ἐκεῖνος σύζυγος ζάω . ὁ δέ ὁ χρόνος δύο ἀάω ὁ περί ὁ συνοικία λόγος συμφέρω ἀσπασίως δέχομαι . Δόγου δέ περί ὁ συγγένεια κινέω , καί ὁ ἐκκλησία σύν ὁ πατριάρχης λύω ὁ ομφιβωλος , εερολογεω ὁ Ῥωμανός ὁ Ζωή καί αὐτοκράτωρ ἀναγορεύω βασιλεύς . καί μετά τρεῖς ἡμέρα Κωνσταντῖνος ἀποθνῄσκω , ζῶ μέν ὁ ἅπας ὁ ζωή αὐτός χρόνος οὐ ἔτος , ἐπί τρεῖς δέ εἷς δήω μείς βασιλεύω . οὗτος δέ παρά πᾶς ἐλπίς καί προσδοκία ὁ · ὁ πήρωσις κίνδυνος διαδιδράσκω ὁ Ῥωμανός ὁ ὁ βασίλεια περιζώννυμαι κράτος , καί θασιλαας αὐτοκράτωρ ἄμη χώομαι ὁ ὁ Κωνσταντῖνος ἀναγορεύω θυγάτηρ . ἅμα τε οὖν ἐπί ὁ βασίλειος καθίζω θρόνος , καί ἄμη προοίμιον ἀγαθός καί ἐπιοατηρίοις ἐπαινετός δεξιόομαι ὁ ὑπό χείρ , ἀπό ὁ εὐσέβεια πρότερος ἄρχω αγαροεργω . ἐνδέω γάρ ὁ πρόσοδος ὁ Μεγάλης οἶδα ἐκκλησία ατο οικονόμος οὗτος γίγνομαι ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος , καί ὁ ἄλλος ὁπόσος ὑπηρετέω ἔθος παρά ὁ οὗτος κλῆρος , ὀγδοήκοντα χρυσίον λίτρα ἀνά πᾶς ἔτος χορηγέω οὗτος τυπόω ἀπό ὁ βασιλικός ταμιεῖον εἰς προσθήκη . Ἐζέκοψε δέ καί τελέω απερριζωνω ὁ ἀλληλέγγυος , [ Ρ Τ ] ὅσπερ μελετάω μέν ὁ Κωνσταντῖνος ποιέω , οὐ φθάνω δέ . κενόω δέ καί ὁ φύλαξ ὁ ἐγκαθείργω διά τις εὐθύνω , ὁ μέν δημόσιος χρεία χαρίζομαι , ἀποτίνω δέ ὁ ἰδιωτικός . ἀπολυτρόω δέ καί