cogPG.PG122 231
αὐτοῦ θυγατέρα τῷ υἱῷ Κωνσταντίνῳ γυναῖκα ἡγάγετο , Ἐλένην μετονομάσας αὐτήν . Κατεσχέθη δὲ ἡ Αογγιβαρδία πρὸς τοῦ Ῥουμπίρτου τοῦτον τὸν τρόπον · Γεώργιος ὁ Μανιάκης ἐπὶ καταστάσει τῶν ἐν Ἰταλίᾳ πραγμάτων ἀποσταλεὶς προσηταιρίσατο μὲν Φράγγους πολλοὺς , καθ´ ἡμέραν δὲ καὶ τοὺς παρὰ τοῦ Δοκειανοῦ κακωθέντας καὶ ἡσυχίαν ἄγειν ἔν τισι τέρμασι τῆς Ἰταλίας παρεσκεύασεν · [ ΡΒβέ ] ἐδεδίεσαν γὰρ αὐτὸν , πεῖραν τῆς αὐτοῦ ἐν πολέμοις γενναιότητος ἔχοντες . Ἀντάραντος δὲ τῷ Μονομάχῳ καὶ κατηγωνισμένου , οἱ μὲν σὺν αὐτῷ περαιωθέντες τῷ βασιλεῖ δουλωθέντες Μανικκάτοι τε ἐπωνομάσθησαν καὶ τῇ Ῥωμαίων πόλει ἐναπέμειναν , οἱ δὲ λοιποὶ ἐν Ἰταλίᾳ ὑπελείφθησαν . Ἦν δέ τις ἐν αὐτοῖς Ῥουμπέρτος τοὔνομα , ἀνοψιὸς Ἄρδοίνου τοῦ ὑπὸ Δοκειανοῦ μαστιχθέντος , δεινὸς καὶ θυμοειδὴς , τοραννικὸν ἔχων τὸ φρόνημα , ὅστις φανερῶς μὲν ἐξελάσαι τῆς Ἰταλίας τοὺς Ῥωμαίους ἐμελέτα , ὥκνει δὲ ὅμως τὴν ἐγχείρησιν καὶ ἀνεβάλλετο , ἀσθενῆ ἑαυτὸν ὁρῶν , καὶ πρὸς τὴν τοῦ βασιλέως ἰσχὺν ὡῥῥώδει ἐαυτὸν ἀντεξαγαγεῖν . Τῆς δὴ γυναικὸς αὐτοῦ , ἢν ἀπὸ Φραγγίας ἡγάγετο , τελευτησάσης ἑτέραν ἄγεται , Γαίταν μὲν καλουμένην συγατέρα δὲ οὖσαν πρίγκιπος χώραν οὐκ ὀλίγην ὑφ´ ἑαυτὸν ἔχοντος . Ἀγαγόμενος οὖν ταύτην κατῴκησεν ἐν ταῖς πόλεσι ταῖς διαφερούσαις τῇ αὐτοῦ γυναικὶ . ὧν ἡ πρώτη μὲν καὶ μεγίστη Σαλερὸς ὀνομάζεται , Ἐκεῖθεν οὖν οἷα κλέπτης καὶ λῃστὴς ἐξιὼν τὰ τῆ Ῥωμανίᾳ ὀποκείμενα ἐληῖζετο , τοῦτο μὲν Καλαβρίαν αἱχμαλωτίζων , τοῦτο δὲ τὴν Ἰταλίαν δουλούμενος . Τῶν δ´ ἁλισκομένων αἰχμαλώτων ὧν μὲν χεῖρας ἀφῃρει , ὧν δὲ πόδας ἡκρωτηρίαζεν , ἄλλων δὲ ἀπέκοπτε καὶ ἀμφότερα , τινὰς δὲ καὶ ἀπημπόλει χρημάτων πολλῶν , δεδιττόμενος ὡς εἶ μὴ προδοῖετὰς πόλεις κοὶ ὀποκλιθεῖεν αὐτῶ , οὐ ταῦτα μόνα ἀλλὰ καὶ χείρονα πείσονται . Λοσούντων δὲ ἐν τοῖς βοσιλείοις τῶν οἰκείων , οὐδεμία τῶν γινομένων ἐν Ἰταλίᾳ ἐγίνετο ἐπιστροφή Τοῦ γὰρ Μονομάχου μετὰ βραχὺ τελευτήσαντος , Θεοδώρας δὲ τῆς Αὐγούστης ἐφ´ ἔνα χρόνον τὴν βασιλείαν κατασχούσης , τοῦ τε Μιχαὴλ ἀναιρεθέντος καὶ τοῦ Κομνηνοῦ ἐπαναστάντος αὐτῷ , καὶ τῶν στρατευμάτων ἀσχολουμένων τοῖς ἐμφυλίοις ἠολέμοις , μηδενός τε ὅντος τοῦ τὴν ὀρμὴν τοῦ Ῥουμπέρτου κωλύσοντος , μέγας ἐκ τούτου καὶ περιβόητος γέγονε · στρατὸν γὰρ ἀιόλο . γον συνεστήσατο καὶ ἵππων καὶ χρημάτων καὶ ἀρμάτων ἐγένετο κύριος , τῶν ἐν ταῖς πόλεσι στρατηγεῖν τεταγμένων πρὸς βασιλέα μὴ δυναμένων ἀντεξιέναι ἀλιγανδρίᾳ καὶ κακότητι τῶν σὺν αὐτοῖς , Τοῦ δὲ´ Κομνηνοῦ τῆς βασιλείας ἐγκρατοῦς γενομένου τὰ μὲν τῶν Τούρκων τὴν Ἀνατολήν ἔθλιβεν , οἱ Πατζινάκοι δὲ τὴν Δύσιν ἐπίεζον . Ὑποχωρεῖ γοῦν τῆς Καλαβοίας ὁ Θουμβὸς , ὃς ἐκεῖσε στρατηγῶν ἐτόγχανε , τὸ κατὰ τοὺς Σκρίβωνας ἄγος νέδην τετολμηκώς · μὴ ἀρέσκον γὰρ τοῖς ἐγχωρίοις ὁρῶν τὸ πεπραγμένον , φυγὰς ὡς βασιλέα γίνεται . Στέλλεται
Lemmas: αὐτός θυγάτηρ ὁ υἱός Κωνσταντῖνος γυνή ἄγω , Ἑλένη μετονομάζω αὐτός . κατέχω δέ ὁ Αογγιβαρδία πρός ὁ Ῥουμπίρτου οὗτος ὁ τρόπος · Γεώργιος ὁ Μανιάκης ἐπί κατάστασις ὁ ἐν Ἰταλία πρᾶγμα ἀποστέλλω προσεταιρίζομαι μέν Φράγγος πολύς , καθ´ ἡμέρα δέ καί ὁ παρά ὁ Δοκειανός κακόω καί ἡσυχία ἄγω ἐν τις τέρμα ὁ Ἰταλία παρασκευάζω · [ Β ] δείδω γάρ αὐτός , πείρω ὁ αὐτός ἐν πόλεμος γενναιότης ἔχω . ἀνταίρω δέ ὁ Μονομάχος καί καταγωνίζομαι , ὁ μέν σύν αὐτός περαιόω ὁ βασιλεύς δουλόω Μανικκάτοι τε ἐπονομάζω καί ὁ Ῥωμαῖος πόλις απομένω , ὁ δέ λοιπός ἐν Ἰταλία ὑπολείπω . ἦς δέ τις ἐν αὐτός Ῥουμπέρτος ὄνομα , ἀνοψιὸς αρδοινεω ὁ ὑπό Δοκειανός μαστίζω , δεινός καί θυμοειδής , τοραννικὸν ἔχω ὁ φρόνημα , ὅστις φανερῶς μέν ἐξελαύνω ὁ Ἰταλία ὁ Ῥωμαῖος μελετάω , ὀκνέω δέ ὅμως ὁ ἐγχείρησις καί ἀναβάλλω , ἀσθενής ἑαυτοῦ ὁράω , καί πρός ὁ ὁ βασιλεύς ἰσχύς ὀρρωδέω ἑαυτοῦ ἀντεξάγω . ὁ δή γυνή αὐτός , εἄν ἀπό Φραγγιάς ἄγω , τελευτάω ἕτερος ἄγω , Γαϊτάν μέν καλέω συγατέρα δέ εἰμί πρῖγκιψ χώρα οὐ ὀλίγος ὑφ´ ἑαυτοῦ ἔχω . ἄγω οὖν οὗτος κατοικέω ἐν ὁ πόλις ὁ διαφέρω ὁ αὐτός γυνή . ὅς ὁ πρῶτος μέν καί μέγας Σαλερὸς ὀνομάζω , ἐκεῖθεν οὖν οἷος κλέπτης καί λῃστής ἔξειμι2 ὁ τῆ Ῥωμανία οποκειμαι ληΐζομαι , οὗτος μέν Καλαβρία αἰχμαλωτίζω , οὗτος δέ ὁ Ἰταλία δουλόω . ὁ δδʹ ἁλίσκομαι αἰχμάλωτος ὅς μέν χείρ ἀφαιρέω , ὅς δέ πούς ἡκρωτηρίαζεν , ἄλλος δέ ἀποκόπτω καί ἀμφότερος , τις δέ καί ἀπημπόλει χρῆμα πολύς , δειδίσσομαι ὡς εἰμί μή προδίδωμι πόλις κοί οποκλινω αὐτός , οὖον οὗτος μόνος ἀλλά καί χείρων πείθω . λοσεω δέ ἐν ὁ βοσιλειος ὁ οἰκέω , οὐδείς ὁ γίγνομαι ἐν Ἰταλία γίγνομαι ἐπιστροφή ὁ γάρ Μονομάχος μετά βραχύς τελευτάω , Θεοδώρα δέ ὁ Αυγούστης ἐφίημι νάω χρόνος ὁ βασίλειος κατασχάω , ὁ τε Μιχαήλ ἀναιρέω καί ὁ Κομνηνός ἐπανίστημι αὐτός , καί ὁ στράτευμα ἀσχολέω ὁ ἐμφύλιος ἦλος , μηδείς τε εἰμί ὁ ὁ ὁρμή ὁ Ῥουμπέρτου κωλύω , μέγας ἐκ οὗτος καί περιβόητος γίγνομαι · στρατός γάρ Αίολος . γος συνίστημι καί ἵππος καί χρῆμα καί ἄρμα γίγνομαι κύριος , ὁ ἐν ὁ πόλις στρατηγέω τάσσω πρός βασιλεύς μή δύναμαι ἀντί-ἔξειμι2 ἀλιγανδρίᾳ καί κακότης ὁ σύν αὐτός , ὁ δέ Κομνηνός ὁ βασίλεια ἐγκρατής γίγνομαι ὁ μέν ὁ Τοῦρκος ὁ Ἀνατολή θλίβω , ὁ πατζινακος δέ ὁ Δύσις πιέζω . ὑποχωρέω γοῦν ὁ καλαβοια ὁ Θουμβὸς , ὅς ἐκεῖσε στρατηγός ἐτόγχανε , ὁ κατά ὁ Σκρίβων ἄγος Νέδη τολμάω · μή ἀρέσκω γάρ ὁ ἐγχώριος ὁράω ὁ πράσσω , φυγάς ὡς βασιλεύς γίγνομαι . στέλλω