cogPG.PG122 325
Τίλιηι ΡΕΙνων . τοῦ μου φωνῆς κρούοντος ἐπ´ αὐτόν . Διὰ´ οὖ ὡς διά τινος θόρας οὖτος εἰσέρχεται εἰς τὴν ψυχήν , Ὀελλοῦ . Ἀλλ´ αὖθις ἀκουσώμεθα τῆς νύμφης τῶν Ἀσμάτων · φωνὴ τοῦ ἀδελφοῦ μοῦ κρούει ἐπὶ τὴν θύρανἈνοιῖόν μοι , ἀδελφή μου Φησὶν ἐν μέσῳ τῆς νυκτὸς ὡς ἦλθεν ὁ νυμφίος , Τὴν θόραν ἀναπέτασον , εἶπε , μοὶ τῆς καρδίας , ᾯς ἐν ἐν σοὶ ποιήσωμαι μονὴν σὺν τῷ Πατρί μου ταῖς ἀρεταῖς γὰρ πέφυκας ὅντως ἐμοῦ πλησίον . Εἰ γοῦν ἀνοίξεις μοι , φησίν , δώσω σοι δῶρον μέγα · Τὴν δρόσον μου τῆς κεφαλῆς ψεκάδας τε βος - [ τρόχων . Ἔγουν , ἰάσεις , ἐκτελεῖν δώσω σοι πρὸς ἀνθρώπους ἴαμα γὰρ ἡ δρόσος μου τυγχάνει τοῖς ἀνθρώποις . Τῶν γʹ Πατέρων . Τοιαύτη δέ ἐστιν ἡ πρός με τοῦ νυμφίου φωνή · Ἀνοιξόν μοι , ἀδελφή μου , ἡ πλησίον μου , περιστερά μου . τελεία μου . ἦνοιξον δέ μοι τὸν νοῦν , να χωρητός σοι διὰ μέσου αὐτοῦ ὁ ἀχώρητος γένωμαι . Ἀδελφή μὸυ · ὡς ποιοῦσα τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μου , Ἡ πλησίον Κμου ἤδη γενομένη δι´ ἀπάθειαν . Περιστερά μου , ὡς τὰ χαρίσματα τοῦ παναγίου μου Πνεύματος λαβοῦσα , οἷα πτέρυγας περιστερᾶς · καὶ πετασθεῖσα κατὰ διάθεσιν ἀπὸ πάντων τῶν γηίνων , καὶ ἐπ´ ἐμοὶ τῷ ἀὐλῳ , ἀῤῥήτῳ τε καὶ ὑπὲρ νοῦν καταπαύσασα λόγῳ · κἀντεῦθεν τελεία μου , ὡς καθαροεῖσα διὰ πράξεως καὶ φωτισθεῖσα διὰ τῆς ἐν πνεύματι θεωρίας , καὶ τελειωθεῖσα διὰ τῆς κατὰ χάριν θεώσεως . Ἄνοιξον δέ μοι , ὡς εἴρηται , δτι ἡ κφαλή μου ἐπλήσθη δρόσου , καὶ οἱ βόστρυχοί μου ψωκάδων νυκτός . Καὶ κεφαλὴ μέν ἐστι τοῦ καθ´ ὑπεροχὴν μυστικῶς ἀποπεφασμένου Λόγου , ὁ τοῦτον κατ´ οὐαίαν γεννῶν , καὶ πάύτων κατὰ πάντα τρόπον ἀπείρως ἐξῳκισμένος ἀπόῥῥητος Νοῦς δς πληροῦται τῷ πληροῦν τὴν τελείαν ψυχὴν , οἷα δρόσου τῆς ἀποφατικῆς θεολογίας τῶν περὶ αὐτόν · ἄπερ εἰσὶ τὸ ὑπεραύσιον , τὸ ἄναρχον , τὸ ἄπειρον , τὸ ἀόριστον , καὶ τὰ ὅμοια · βόστρυχοι δὲ τούτου ἐκ τῆς εἰρημένης πυόιαενοι κεφαλῆς , αἱ ἐν ἁγίῳ Πνεύματι ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Μονογενοῦς εἰς πέρας ἀγόμεναι τοῦ Πατρὸς εὐ δοκίαι . ἅπερ οἶα ψκάδων νυκτὸς , τῶν δι´ ἀκαταληψίαν ἀνεξερευνήτων πληροῦνται θείων κριμάτων . Ὅθεν ταῦτα καὶ νυκτὸς ψεκάδες ἐλέχθηααν ὡς νοτίδες τινὲς γνώσεως τῆς περὶ Θεὸν ἀκαταληψίας · καθ´ ἂς γνώσεως νοτίδας ὁ νοῦς τῆς νυμφευθείσης τῷ Θεῷ Αόγῳ ψυχῆς ἀνοιγόμενος , αὐτὸν οἰσοικίζεται . Διόπερ καὶ ὡς αἰτία τοῦ , Ἄνοιξόν μοι , τὸ , Ὅτι ἡ κεφαλή μου ἐπλήσοη δρόσου , καὶ τὰ ἑξῆς , εἶρηται . Ἐπεὶ δʹ , ὧ μαθήτριαι , οὕτω τῆς φωνῆς τοῦ νυμφίου μου ἤκουσα , καὶ τὴν ἑαυτῆς νοητὴν πόλην ἡνέῳξα , καὶ ἕνοικον ἐκτησάμην αὐτὸν , ὅς ἀναμαρτησίας ἑστὶν ἔνδυμα , πρότερον πάντων ἐξεδυσάμην τν χιτῶνά μου τὸν παλαιὸν , τὸν τῆς
Lemmas: Τίλιος Εὔνων . ὁ ἐγώ φωνή κρούω ἐπι αὐτός . Διά οὖον ὡς διά τις Θοραί οὗτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ψυχή , Ὀελλοῦ . Ἀλ αὖθις ἀκούω ὁ νύμφη ὁ ἄσμα · φωνή ὁ ἀδελφός ἐγώ κρούω ἐπί ὁ θύρανἈνοιῖόν ἐγώ , ἀδελφός ἐγώ Φησίν ἐν μέσος ὁ νύξ ὡς ἔρχομαι ὁ νυμφίος , ὁ θρῴσκω ἀναπετάννυμι , εἶπον , ἐγώ ὁ Καρδία , οὖς ἐν ἐν σύ ποιέω μονή σύν ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἀρετή γάρ φύω εἰμί ἐγώ πλησίος . εἰμί γοῦν ἀνοίγω ἐγώ , φημί , δίδωμι σύ δῶρον μέγας · ὁ δρόσος ἐγώ ὁ κεφαλή ψακάς τε Βος - [ τροχός . Ἔγουν , ἴασις , ἐκτελέω δίδωμι σύ πρός ἄνθρωπος ἴαμα γάρ ὁ δρόσος ἐγώ τυγχάνω ὁ ἄνθρωπος . ὁ γε Πατέρων . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ πρός ἐγώ ὁ νυμφίος φωνή · ἀνοίγω ἐγώ , ἀδελφός ἐγώ , ὁ πλησίος ἐγώ , περιστερά ἐγώ . τέλειος ἐγώ . ἀνοίγω δέ ἐγώ ὁ νόος , νάω χωρητός σύ διά μέσος αὐτός ὁ Ἀχώρητος γίγνομαι . ἀδελφή μου · ὡς ποιέω ὁ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ , ὁ πλησίος Κμου ἤδη γίγνομαι δις ἀπάθεια . Περιστερά ἐγώ , ὡς ὁ χάρισμα ὁ πανάγιος ἐγώ πνεῦμα λαμβάνω , οἷος πτέρυξ περιστερά · καί πέτομαι κατά διάθεσις ἀπό πᾶς ὁ γήϊνος , καί ἐπι ἐγώ ὁ αὐλός , ἄρρητος τε καί ὑπέρ νόος καταπαύω λόγος · ἐντεῦθεν τέλειος ἐγώ , ὡς καθαίρω διά πρᾶξις καί φωτίζω διά ὁ ἐν πνεῦμα θεωρία , καί τελειόω διά ὁ κατά χάρις θέωσις . ἀνοίγνυμι δέ ἐγώ , ὡς εἴρω , δ ὁ κφαλή ἐγώ πίμπλημι δρόσος , καί ὁ βόστρυχος ἐγώ ψωκάδων νύξ . καί κεφαλή μέν εἰμί ὁ καθ´ ὑπεροχή μυστικός ἀποφαίνω Λόγος , ὁ οὗτος κατ´ οὐά γεννάω , καί Παύτων κατά πᾶς τρόπος ἤπειρος ἐξοικίζω ἀπόρρητος Νοῦς ΔΣ πληρόω ὁ πληρόω ὁ τέλειος ψυχή , οἷος δρόσος ὁ ἀποφατικός θεολογία ὁ περί αὐτός · Ἄπερ εἰμί ὁ ὑπεραύσιον , ὁ ἄναρχος , ὁ ἤπειρος , ὁ ἀόριστος , καί ὁ ὅμοιος · βόστρυχος δέ οὗτος ἐκ ὁ εἴρω πυόιαενοι κεφαλή , ὁ ἐν ἅγιος πνεῦμα ὑπό αὐτός ὁ Μονογενώ εἰς πέρας ἄγω ὁ πατήρ εὕω δοκίας . ὅσπερ οἶος κάψας νύξ , ὁ δις ἀκαταληψία ἀνεξερεύνητος πληρόω θεῖον κρίμα . ὅθεν οὗτος καί νύξ ψακάς λέγω ὡς νοτίς τις γνῶσις ὁ περί θεός ἀκαταληψία · καθ´ ὅς γνῶσις νοτίς ὁ νόος ὁ νυμφεύω ὁ Θεός Αόγῳ Ψυχή ἀνοίγω , αὐτός οισοικιζω . διόπερ καί ὡς αἰτία ὁ , ἀνοίγνυμι ἐγώ , ὁ , ὅτι2 ὁ κεφαλή ἐγώ πίμπλημι δρόσος , καί ὁ ἑξῆς , εἴρω . ἐπεί δέ , ἵημι μαθήτρια , οὗτος ὁ φωνή ὁ νυμφίος ἐγώ ἀκούω , καί ὁ ἑαυτοῦ νοητός Πολήν ἀνοίγω , καί ἕνοικος κτάομαι αὐτός , ὅς ἀναμαρτησία εἰμί ἔνδυμα , πρότερος πᾶς ἐκδύω τ χιτών ἐγώ ὁ παλαιός , ὁ ὁ