cogPG.PG122 559
ἀνκτο ν , καὶ οὐκ ἀν τοῖς ὑπὸ γῆν δικαιωτηρίοις παρεδίδοτο . Τὰ δὲ δικαιωτήρια ἐπιστρέφουσιν αὑτὴν πρὸς ἑαυτὴν , ὥστε λοιπὸν καταγνοῦσα αὑτῆς , οἰκεῖα ὁρμῇ καθαρθῆναι . Αὐτὰ μὲν γὰρ τὰ δικαιωτήρια οὐκ ἀνάγει αὐτὴν , ἀλλὰ καθαίρει · καθαιρομένη δὲ ἐπιστρέφεται , καὶ αὐτὴ ἑαυτὴν ἀνέχει γενέσεως ἀπαλλαγεῖσα . Τότε τοίνυν καὶ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ἐτιθυμίαν ἀποτίθοται μετὰ τούτου τοῦ ὀχήματος , τοῦ πνευματικοῦ λέγω · ὡς εἶναί τι καὶ μετὰ τοῦτο ἄλλο τι ἀνδίως αὐτῆς ἐξημμένον σῶμα οὐράνιον , καὶ διὰ τοῦτο ἀίδιον , καὶ ὥς φασιν , αὐγοειδὲς ἢ ἀστροειδές , Τῶν γὰρ ἐγκοσμίων οὖσαν , ἄνάγκη πάντως ἔχειν τινὰ κλῆρον , ὄν διοικήσει μέρος ὄντα ποῦ κόσμου , καὶ εἰ ἀεὶ ἀκίνητός ἐστι , καὶ δεῖ αὐτὴν ἐνεργεῖν , δεῖ αὐτὴν ἔχειν ἀτδίως ἐξημμένον τι σῶμα Ἀλλὰ ταῦτα μὲν οἱ Ἑλληνικοὶ καὶ Πλατωνικοὶ μῦθοι . Ὅτι , φασὶ , τοῦ μὲν πνευματικοῦ σώματος ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία ἀχώριστα . Δῆλον δὲ καὶ ὅτι ὥσπερ αἱ ζωτικαὶ αἱ θρεπτικαὶ τῆς ἀλόγου δυνάμεως , ἐν τῷ πνεύματι ἵδρυνται , οὕτω καὶ αἰ γνωστικαί . Εἰ γὰρ αἱ χείρους αὐτῶν τούτου τοῦ παχέος σώματός εἰσι χωρισταί , πολλῷ μᾶλλον αἱ κρείττους · κρείττους δὲ αἱ γνωστικαὶ . φαντασία λέγω καὶ αἴσθησις . ἂλλ´ εἰ καὶ ἐν ἐκείνῳ ἔχουσι τὸ εἶναι αἱ ἄλογοι τῆς ψυχῆς δυνάμεις · ἀλλ´ οὖν φοιτῶσιν ἴχνη τινὰ ἀπ´ ἐκείνου καὶ ἐπὶ τὸ παχὺ τοῦ σώματος · ὧσπερ καὶ ἀπὸ τοῦ νοῦ ἐλέγομεν φοιτᾷν ἐπὶ πάσας τὰς κοινὰς ἐννοίας . Ὃτι γὰρ καὶ μέχρι τούτου τοῦ σώματος ἐλλάμψεις φοιτῶσι τῆς ἀλόγου ζωῆς , δῆλον · ὁ μὲν γὰρ θυμὸς κινεῖ τὸ περικάρδιον αἵμα , καὶ ζέσιν τινὰ αὐτοῦ ποιεῖ · ἡ δὲ ἐπιθυμία τὸ ἧπαρ τοιῶσδε ἦ τοιῶσδει διατίθησι πρὸς τὰς ἑαυτῆς κινήσεις . Αἱ αἰσθήσιις τε πάσαι τῷ ἐγκεφάλῳ ἐλλάμπονται · ἐξ ἐκείνου γὰρ ἂπὶ τὰ αἰσθητήρια διὰ τῶν νευρῶν χορηγεῖται ἡ δύναμις ἡ αἶσοητική · καὶ πεπονθότος τι , ὡς ατροὶ δεικνόουσι . Τοῦ γὰρ καλουμένου μήνιγγος φύλακος ἐπιτεθέντος , εἰ ἐπισυμβῇ τι τῷ μήνιγγι ἀναίσθητον καὶ ἀκίνητον τὸ ζῶον γίνεται . Ἔστι δὲ ὁ μήνιγξ , ὁμνν τις σκέπων τὸν ἐγκέφαλον , καὶ νοτιαίου μρους πεπονθότος , τὸ μὲν ἀνωτέρω μέρος τοῦ παρόντος ἀπολαύει αἰσθήσεως · τὰ δὲ κάτω ἀναίσθητα γίνεται , διὰ τὸ μὴ χορηγεῖσθαι ἔτι ἀπὸ τοῦ ἐγιεφάλου τὴν αἰσοητικὴν ; δύναμιν , τοῦ ὁργάνου λέγω δὴ τοῦ νεύρου πεπονότος , Καὶ εἱ δεθείη δὲ νεῦρον πάλιν , ἀναίσοητον μὲν τὸ κάτω μέρος γίνεται , τὸ δέ ἄνω μένει αἰσθητικόν . Δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὅτι τε ἐστι πνευματικὸν σῶμα καὶ τούτου ἀχώριστα θυμὸς καὶ ἐπιθυμία , Ὅτι , φασὶν , ἡ εδησις τρίττή · ἡ γὰρ ἐπιστήμη λέγεται εδησις , ὥς φησιν ὁ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνι . Τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτό ἐστι , τὸ λαβόντα που ἐπιστήμην ἔχειν καὶ μὴ ἀποβεβλῆσοαι , ἢ ἡ ὀλοσχερεστερα γνῶσις , ἡ ἀπλῶς ἡ κοινοτέρα καὶ τούτων ἑκάτερον περιέχουσα , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς φυσικοῖς , ἐπειδὴ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι περὶ πάσας τὰς ἐπιστήμας . Διὰ μὲν γὰρ τοῦ εἰδάναι τὴν ὁλοσχερῆ γνῶσιν σημαίνει · διὰ δὲ τοῦ ἐπίστασοαι τὴν ἀκριβῆ ,
Lemmas: ἀνακτέω Ν , καί οὐ εἰς ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον παραδίδωμι . ὁ δέ δικαιωτήριον ἐπιστρέφω ἑαυτοῦ πρός ἑαυτοῦ , ὥστε λοιπός καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , οἰκεῖος ὁρμή καθαίρω . αὐτός μέν γάρ ὁ δικαιωτήριον οὐ ἀνάγω αὐτός , ἀλλά καθαίρω · καθαίρω δέ ἐπιστρέφω , καί αὐτός ἑαυτοῦ ἀνέχω γένεσις ἀπαλλάσσω . τότε τοίνυν καί ὁ θυμός καί ὁ ετιθυμιαω ἀποτίθημι μετά οὗτος ὁ ὄχημα , ὁ πνευματικός λέγω · ὡς εἰμί τίς καί μετά οὗτος ἄλλος τίς ἀνίδιος αὐτός ἐξάπτω σῶμα οὐράνιος , καί διά οὗτος ἀίδιος , καί ὅς φημί , αὐγοειδής ἢ ἀστροειδής , ὁ γάρ ἐγκόσμιος εἰμί , ἀνάγκη πάντως ἔχω τις κλῆρος , εἰμί διοίκησις μέρος εἰμί ποῦ κόσμος , καί εἰμί ἀεί ἀκίνητος εἰμί , καί δεῖ αὐτός ἐνεργέω , δεῖ αὐτός ἔχω ἄτις ἐξάπτω τίς σῶμα ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἑλληνικός καί πλατωνικός μῦθος . ὅτι2 , φημί , ὁ μέν πνευματικός σῶμα ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία ἀχώριστος . Δῆλος δέ καί ὅτι ὥσπερ ὁ ζωτικός ὁ θρεπτικός ὁ ἄλογος δύναμις , ἐν ὁ πνεῦμα ἱδρύω , οὗτος καί ὁ γνωστικός . εἰμί γάρ ὁ χείρων αὐτός οὗτος ὁ παχύς σῶμα εἰμί χωριστής , πολύς μᾶλλον ὁ ἀγαθός · ἀγαθός δέ ὁ γνωστικός . φαντασία λέγω καί αἴσθησις . ἂλλ´ εἰμί καί ἐν ἐκεῖνος ἔχω ὁ εἰμί ὁ ἄλογος ὁ Ψυχή δύναμις · ἀλ οὖν φοιτάω ἴχνος τις ἀπ´ ἐκεῖνος καί ἐπί ὁ παχύς ὁ σῶμα · ὡς καί ἀπό ὁ νόος λέγω φοιτάω ἐπί πᾶς ὁ κοινός ἔννοια . ὅτι γάρ καί μέχρι οὗτος ὁ σῶμα ἐλλάμπω φοιτάω ὁ ἄλογος ζωή , δῆλος · ὁ μέν γάρ θυμός κινέω ὁ περικάρδιον αἷμα , καί ζέσις τις αὐτός ποιέω · ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ ἧπαρ τοιῶσδε εἰμί τοιῶσδει διατίθημι πρός ὁ ἑαυτοῦ κινέω . ὁ αἰσθάνομαι τε πᾶς ὁ ἐγκέφαλος ἐλλάμπω · ἐκ ἐκεῖνος γάρ θέραψ ὁ αἰσθητήριον διά ὁ νευρά χορηγέω ὁ δύναμις ὁ αισοητικος · καί πάσχω τίς , ὡς ἀδρός δείκνυμι . ὁ γάρ καλέω μῆνιγξ φύλαξ ἐπιτίθημι , εἰμί ἐπισυμβαίνω τίς ὁ μῆνιγξ ἀναίσθητος καί ἀκίνητος ὁ ζῷον γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ μῆνιγξ , ὁμνν τις σκέπω ὁ ἐγκέφαλος , καί νοτιαῖος μρους πάσχω , ὁ μέν ἀνωτέρω μέρος ὁ πάρειμι ἀπολαύω αἴσθησις · ὁ δέ κάτω ἀναίσθητος γίγνομαι , διά ὁ μή χορηγέω ἔτι ἀπό ὁ ἐγιεφάλου ὁ αἰσοητικὴν ; δύναμις , ὁ ὄργανον λέγω δή ὁ νεῦρον πονέω , καί εἰ δήω δέ νεῦρον πάλιν , ἀναφέρω μέν ὁ κάτω μέρος γίγνομαι , ὁ δέ ἄνω μένω αἰσθητικός . Δῆλος οὖν ἐκ ὁ εἴρω , ὅτι τε εἰμί πνευματικός σῶμα καί οὗτος ἀχώριστος θυμός καί ἐπιθυμία , ὅτι2 , φημί , ὁ ἐσθίω Τρίττη · ὁ γάρ ἐπιστήμη λέγω ἐσθίω , ὅς φημί ὁ Πλάτων ἐν ὁ Φαίδων . ὁ γάρ οἶδα οὗτος εἰμί , ὁ λαμβάνω ποῦ ἐπιστήμη ἔχω καί μή ἀποβάλλω , ἢ ὁ ὀλοσχερής γνῶσις , ὁ ἀπλόος ὁ κοινός καί οὗτος ἑκάτερος περιέχω , ὅς φημί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ φυσικός , ἐπεί ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι περί πᾶς ὁ ἐπιστήμη . Ζεύς μέν γάρ ὁ ἰδανός ὁ ὁλοσχερής γνῶσις σημαίνω · διά δέ ὁ ἐφίστημι ὁ ἀκριβής ,