cogPG.PG122 299
Ἰδοὺ ὁ χειμών παρῆλθεν , ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν , ἐπορεύθη ἐαυτῷ · τα ἄνθη θθη ἐν τῇ γῆ , ὁ καιρὸς τῆς τομῆς ὅφθασεν . Ὅτι , φησὶ , κατήργησε τὴν φύσιν τῶν δαιμόνων , Τὴν ἀποκρυσταλλώσασαν τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων , Καὶ δείξασαν ἀναίσθητον πρὸς τὸ καλὸν τελείως , κἀντεῦθεν ἀπελήλαται χειμών ὁ τῆς ἀπάτης , Καὶ πᾶς δεινός τις θετὸς ἀπῆλθεν , ἀπεῥῥύη , Καὶ τὸ τερπνὸν ἀνέτειλε τῆς ἀληθείας ἔαρ · Ἡ γῆ δ´ ἀνθεῖν ἀπήρξατο , φύσις ἡ τῶν ἀνθρώπων , Καιρὸς δὲ πέοθακε λοιπὸν τομῆς τῆς τῶν ἀν Εἰ βούλῃ . κατασκεύασον στεφάνους ἐξ ἀνθέων . δεων , Ἡ τῶν ἀνθρώπων φύσις γὰρ ἥν γῆν ὁ λόγος εἵπεΕἰδώλοις ὑποκλίνασα καὶ πλάνῃ τὸν αὐχένα , Εἶδος οὐκ εἶχεν ἀρετῶντοῦτο γὰρ ἄνθος νόει , Καὶ δριμυτάτῳ καὶ σφοδρῷ χειμῶνι τῷ τῆς πλάνης Κρυσταλλωθεῖσα καὶ σχεδὸν ἐναπολλυθεῖσα . Τίς γὰρ ἡλπίσατό ποτε τῆς πλάνης σκοτιζούσης Τηρεῖν ἐξομολίγησιν , φυλάττειν σωφροσύνην , Ἐγκράτειαν ἀσπάζεσθαι , φιλεῖν δικαιοσύνην Ἀλλ´ ἤδη πάντως ἡνθηκεν ἡ γῆ . Λοιπὸν ἀνάστα , Καὶ σπούδασον ἐξ ἀρετῶν στεφάνους σοι πλακῆναι Καὶ μάρτυς ἀπαράγραπτος ὑπάρχει τῶν ἀνθέων Ὁ πρόδρομος τῆς χάριτος , λέγων · Μετανοεῖτε · Ὅστις πολλοὺς ἑβάπτισε τοῦ γένους τῶν Ἐβραίων , Ἰδὼν αὐτοὺς ἀνθήσαντας ἐν ἐξομολογήσει , Γούτου γὰρ χάριν εἴρηκεν ὁ λόγος τῶν Ἀσμάτων φωνῆ τῆς τρυγόνος ἡκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν Φωνὴ βοῶντος πέφυκεν ὁ πρόδρομος γὰρ οὐτος , Στρουθῷ , τρυγόνι , δεξιῷ παρεικασθεὶς τῷ λόγῳ Ἡ συκῆ ἐξήνεγκεν τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς . Αἰ ἄρπελοι κυπρίζουσιν , ἔδωκαν ὀσμήν Τοῦτο ταυτόν τι πεφυκε τάχα τοῖς προῤῥηθεῖσι Συκῆν γὰρ αὖθις νόησον τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων ,, Ολύνθους δὲ τῶν ἀρετῶν τὰς ὑποδεεστέρας ἀμπέλους πάλιν γίνωσκε , δέσποτα , κυπριζούσας , Ψυχὰς προκόπτειν εἰς καλὸν ἐναρξαμένας ἣδη . Ἀνάστα , ἐλθὲ , ἡ πλησίον μου , καλή μου , περιστερά μου . Τῶν γʹ Πατίρων . οὕτω τοίνυν ἡ διδάσκαλος ψυχὴ ἀπασχολήσασα ἐαυτὴν τῆ δισδασκαλίᾳ τῶν μαθητευομένων , λοιπὸν ἄπερ αὐτὴ μανθάνει παρὰ τοῦ νυμφίου φησίν · Ἀποκρίνεται ἀ ἀδελφιδός μου · ἣτοι , ἐμοῦ πρὸς τὰς μαθητευομένας ποιουμένης τὸν λόγον , ἀποκρίνεται ὁ ἀγαπητός μου , καὶ λέγει μοι · Ἀνάστα , ἐλοὲ , ἡ πλησίον μου . Δηλαδὴ ἀνάνευσον ἀπὸ τοῦ διδάσκειν πὰ παρ´ ἐμοῦ διά τε τοῦ φυσικοῦ καὶ τοῦ γραπποῦ νόμου προδιδαχοέντα σοι περὶ ἐμοῦ μυστήρια . Κἀκ τούτων ἐγερθεῖσα , ἐλθὲ πάλιν εἰς τὸ διδάσκεσθαι διὰ τοῦ πνευματικοῦ νόμου τὰ ἔτι τούτων ὃπερκείμενα , ἡ διὰ τολειότητα ἐγγός μου . Οὐ περιχραφήσομαι γάρ ποτέ τισι μετουσίαις ἢ τέρμασι , κατ´ οὐσίαν ὄπάρχων ἄπειρος καὶ ἀόριστος . Καὶ διὰ τουτο δέον σε τοῖς ἔμπροσθεν διηνεκῶς ἐπεκτείνεσθαι . Καλή μοω , περιστερά μου . Καλή μου μὲν ὡς κεκαυαρμένη καὶ
Lemmas: ἰδέ ὁ χειμών παρέρχομαι , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι , πορεύω αὐτός · ὁ ἄνθος θεάομαι ἐν ὁ γῆ , ὁ καιρός ὁ τομή ὁράω . ὅτι2 , φημί , καταργέω ὁ φύσις ὁ δαίμων , ὁ ἀποκρυσταλλόω ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος , καί δείκνυμι ἀναίσθητος πρός ὁ καλός τέλειος , ἐντεῦθεν ἀπελαύνω χειμών ὁ ὁ ἀπάτη , καί πᾶς δεινός τις θετός ἀπέρχομαι , ῥέπω , καί ὁ τερπνός ἀνατέλλω ὁ ἀλήθεια ἔαρ · ὁ γῆ δδʹ ἀνθέω ἀπάρχομαι , φύσις ὁ ὁ ἄνθρωπος , Καιρός δέ πίνω λοιπός τομή ὁ ὁ εἰς εἰμί βούλομαι . κατασκευάζω στέφανος ἐκ ἄνθος . δήω , ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις γάρ ὅς γῆ ὁ λόγος εἵπεΕἰδώλοις ὑποκλίνω καί πλάνη ὁ αὐχήν , εἶδος οὐ ἔχω ἀρετάω γάρ ἄνθος νοέω , καί δριμύς καί σφοδρός χειμών ὁ ὁ πλάνης Κρυσταλλόω καί σχεδόν ἐναπολύω . Τῖς γάρ ἐλπίζω ποτός ὁ πλάνης σκοτίζω Τηρεῖν ἐξομολίγησιν , φυλάσσω σωφροσύνη , ἐγκράτεια ἀσπάζομαι , φιλέω δικαιοσύνη Ἀλ ἤδη πάντως ἀνθέω ὁ γῆ . λοιπός ἀνίστημι , καί σπουδάζω ἐκ ἀρετή στέφανος σύ πλάσσω καί μάρτυς ἀπαράγραπτος ὑπάρχω ὁ ἄνθος ὁ πρόδρομος ὁ χάρις , λέγω · μετανοέω · ὅστις πολύς βαπτίζω ὁ γένος ὁ Ἑβραῖος , εἶδον αὐτός ἀνθέω ἐν ἐξομολόγησις , Γούτου γάρ χάρις εἴρω ὁ λόγος ὁ ἄσμα φωνή ὁ τρυγών ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ φωνή βοῦς φύω ὁ πρόδρομος γάρ οὐτος , Στρουθός , τρυγών , δεξιός παρεικάζω ὁ λόγος ὁ συκέα ἐκφέρω ὁ Ὄλυνθος αὐτός . ὁ ἄρπελοι κυπρίζω , δίδωμι ὀσμή οὗτος αὐτός τίς φύω τάχα ὁ προλέγω Σύκη γάρ αὖθις νοέω ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος ,, Ὄλυνθος δέ ὁ ἀρετή ὁ ὑποδεέστερος ἄμπελος πάλιν γιγνώσκω , δεσπότης , κυπρίζω , Ψυχή προκόπτω εἰς καλός ἐνάρχομαι ἥδη . ἀνάσταμα , ἔρχομαι , ὁ πλησίος ἐγώ , καλός ἐγώ , περιστερά ἐγώ . ὁ γε πατιροος . οὗτος τοίνυν ὁ διδάσκαλος ψυχή ἀπασχολέω ἑαυτοῦ τῆ δισδασκαλίᾳ ὁ μαθητεύω , λοιπός Ἄπερ αὐτός μανθάνω παρά ὁ νυμφίος φημί · ἀποκρίνω ὅς ἀδελφιδός ἐγώ · ἤτοι , ἐγώ πρός ὁ μαθητεύω ποιέω ὁ λόγος , ἀποκρίνω ὁ ἀγαπητός ἐγώ , καί λέγω ἐγώ · ἀνάσταμα , ἐλεός , ὁ πλησίος ἐγώ . Δηλαδή ἀνανεύω ἀπό ὁ διδάσκω πη παρ´ ἐγώ διά τε ὁ φυσικός καί ὁ γραπποῦ νόμος προδιδάσκω σύ περί ἐγώ μυστήριον . ἐκ οὗτος ἐγείρω , ἔρχομαι πάλιν εἰς ὁ διδάσκω διά ὁ πνευματικός νόμος ὁ ἔτι οὗτος ὃπερκείμενα , ὁ διά τολειοτηταω ἔγγος ἐγώ . οὖον περιχραφησομης γάρ ποτός τις μετουσία ἢ τέρμα , κατ´ οὐσία ὄπάρχων ἤπειρος καί ἀόριστος . καί διά οὗτος δήω σύ ὁ ἔμπροσθεν διηνεκής ἐπεκτείνω . Καλή μος , περιστερά ἐγώ . Καλή ἐγώ μέν ὡς κεκαυαρμένη καί