cogPG.PG122 292
καὶ ἐκάθισα · σκιὰ δὲ πάντως Χριστοῦ ἡ Χριστοειδὴς πολιτεία , ἐφ´ ἧς ὁ διὰ πόθου ἱδρυνοεὶς τῷ καόσωνι τῶν παθῶν τῷ συγκαίεται , ἀλλ´ ὑπ´ αὐτῆς σκέπεται . Καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν τῷ λάρυγγί μου · καρπὸς δὲ τούτου ἐστὶν ὁ καρπὸς , τοῦ πνεύματος . Ὅς ἐστι κατὰ τὸν μέγαν ἀπόστολον Παῦλον , χαρὰ , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , καὶ τὰ λοιπά · οὖ τῆς γλυκύτητος ἐν αἰσθήσει ὑπάρχουσι οἱ κατὰ πεῖραν τούτου τρεφόμενοι . οὐδὲν γὰρί χαρᾶς πνευματικῆς ἀπαθείας τε καὶ ἀγάπης γλυκύτερον . Αάρυγξ δὲ τῆς γλυκύτητος τοῦ πνευματικοῦ καρποῦ αἰσθανόμενος , εἶη ἂν ἡ λογικὴ δύναμις τῆς ψυχῆς · ἐπειδήπερ ταύτης χωρὶς οὐ προφίρεται λόγος ὥσπερ οὔτε βρώματα λάρυγγος ἀνευ . Φελλοῦ . Τούτων ὡς δ´ ἤκουσε λοιπὸν ἡ νόμφη τῶν ἐπαίνων , ἀντιτεχνάζεται τινας ἐπαίνους τῷ νυμφίῳ . Λέγει γὰρ λέξεσιν αὐταῖς τάδε πρὸς τὸν Δεσπότην · ς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ , Οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν οῆν ἔσκε , ἐν ταῖς ψυχαῖς ἀπάσαις τῶν ἀνθρώπων , Ἄς θυγατέρας εἴρηκας , ὥ Λόγε καὶ νυμφίε , ἔγωγε μόνη πέφυκα κρίνον ὥσπερ ἐν φύει · Οὕτω καὶ σὺ τοὺς οὐρανοὺς ἀῤῥητοτύπως κλίνας , Καὶ κατελθὼν ἐπὶ τῆς γῆς εἶς ὑλώδη βίον , Καὶ σαρκωθεὶς τὸ καθ´ ἡμᾶς ἐν τῷδε τῷ δρυμῶνι , ἔφης ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν τοῦ τῇδε τῶν ἀνθρώπων , Ὥς μῆλον εὔωδέστατον καὶ γεῦσιν καθηδύνον , Τίνος δὲ χάριν , ἐρωτᾷς , τὸν Λόγον λέγει μῆλον ; Ὅτι καὶ χάριτας πολλὰς ἔχει καρπὸς τὸ μῆλον . Καὶ γὰρ ἀποθλιβόμενον παρά τινος , ὡς θέμις , Τὴν γὰρ ῥύσιν αἱματόμικτον τὴν ὑδαρώδη πίμπει κἀντεῦθεν ὑπαινίττεται κρουνοὺς τοὺς σωτηρίους , Τοὺς πρὶν πνευρόθεν βλύσαντας τοῦ Λόγου καὶ Σω Ττῆρος . Ὥς ἄγαμαι τὴν φρόνησιν τῆς καθαρᾶς παρθένου ! Χοφῶς γὰρ εἴρηκεν αὖτὸν τυγχάνειν ὅντως μῆλον . Πᾶσα μὸν γὰρ ὡς ἀληθῶς ψυχὴ ἡ ἀνθρωπίνη , Καν ἀρεταῖς ὑπεραρθῇ , κἂν πρὸς ἀγγέλους φθάσῃ , Ἄνθος καὶ μόνον κρίνεται καὶ κρίνον ἐκ κοιλάδων , Τὸν γεωργὸν οὐ τρέφουσαβοτάνη γὰρ οὐ τρέφει , Ἀλλ´ ἐαυτὴν λαμπρύνουσα τῷ κάλλει τῆς ἰδέας . οὐδὲ γὰρ χρψζει παρ´ ἡμῶν ὁ γεωργὸς κερδαίνειν , Ὥς πούφησιν ὁ Ψαλμῳδὸς πρὸς τὸν αὐτὸν νυμφίον ς ἀγαοῶν σὺ τῶν ἐμῶν οὐδ´ ὅλως χροίαν ἔχεις . Ἀλλ´ ὁ Χριστὸς ὁ γεωργὸς ἡμῶν ὁ καὶ νυμφίος , Ὃ μῆλον ὅντως γεγονὼς ἀπὸ τοῦ σαρκωθῆναι , Τὰς τρεῖς καὶ πρώτας ἐν ἡμῖν αἰσθήσεις ἐπευφραίνει Τὴν ὅρασιν , τὴν ὄσφρησιν , καὶ μάλιστα τὴν γεῦσινραῖος γὰρ εἰς ὅρασιν ὡς ἀληθῶς τυγχάνει , Ὁ πάντων ὡραιότατος τῶν γηγενῶν Δεσπότης , Καὶ τοὺς ὁρῶντας εἰς αὐτὸν ἐργάζεται φωστῆρας . ἡδὺς τε πρὸς τὴν ὅσφρησιν ὑπάρχων μύρου πλέον · Τὸ μέχρι γὰρ τοῦ πώγιωνος πρὶν καταβαῖνον μύρον Τοῦ Ἀαρὼν , αὐτός ἐστιν ὁ καθαρὸς ὁ νυμφίος , Ρεεὶίῆ .
Lemmas: καί καθίζω · σκιά δέ πάντως Χριστός ὁ χριστοειδής πολιτεία , ἐφίημι ὅς ὁ διά πόθος ιδρυνοεω ὁ καίω ὁ πάθος ὁ συγκαίω , ἀλ ὑπό αὐτός σκέπω . καί ὁ καρπός1 αὐτός γλυκύς ἐν ὁ λάρυγξ ἐγώ · καρπός1 δέ οὗτος εἰμί ὁ καρπός1 , ὁ πνεῦμα . ὅς εἰμί κατά ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος , χαρά , εἰρήνη , μακροθυμία , χρηστότης , καί ὁ λοιπός · οὖον ὁ γλυκύτης ἐν αἴσθησις ὑπάρχω ὁ κατά πείρω οὗτος τρέφω . οὐδείς γάριος χαρά πνευματικός ἀπάθεια τε καί ἀγάπη γλυκύς . Αάρυγξ δέ ὁ γλυκύτης ὁ πνευματικός καρπός αἰσθάνομαι , εἰμί εἄν ὁ λογικός δύναμις ὁ Ψυχή · ἐπεί οὗτος Χωρὶς οὖον προφέρω λόγος ὥσπερ οὔτε βρῶμα λάρυγξ ἄνευ . Φελλώ . οὗτος ὡς δδʹ ἀκούω λοιπός ὁ νόμφη ὁ ἔπαινος , ἀντιτεχνάζω τις ἔπαινος ὁ νυμφίος . λέγος γάρ λέξις αὐτός ὅδε πρός ὁ δεσπότης · Σ μῆλον ἐν ὁ ξύλον ὁ δρυμός , οὕτως ἀδελφιδός ἐγώ ἀνά μέσος ὁ οἷος εἰμί , ἐν ὁ Ψυχή ἀπάω ὁ ἄνθρωπος , ἄς θυγάτηρ εἴρω , ὅς Λόγος καί νυμφίος , ἔγωγε μόνος φύω κρίνον ὥσπερ ἐν φύω · οὕτως καί σύ ὁ οὐρανός ἀῤῥητοτύπως κλίνη , καί κατέρχομαι ἐπί ὁ γῆ εἰμί ὑλώδης βίος , καί σαρκόω ὁ καθ´ ἐγώ ἐν ὅδε ὁ δρυμῶνι , φημί ἐν μέσος ὁ υἱός ὁ ὅδε ὁ ἄνθρωπος , ὥ μῆλον εὐώδης καί γεῦσις καθηδύνω , τίς δέ χάρις , ἐρωτάω , ὁ Λόγος λέγω μῆλον ; ὅτι2 καί χάρις πολύς ἔχω καρπός1 ὁ μῆλον . καί γάρ ἀποθλίβω παρά τις , ὡς θέμις , ὁ γάρ ῥύσις αἱματόμικτος ὁ ὑδαρώδης πίμπος ἐντεῦθεν ὑπαινίσσομαι κρουνός ὁ σωτήριος , ὁ πρίν πνέω βλύζω ὁ Λόγος καί Σω Ττῆρος . ὥ ἄγαμαι ὁ φρόνησις ὁ καθαρός παρθένος ! Χοφῶς γάρ εἴρω αὐτός τυγχάνω εἰμί μῆλον . πᾶσα πορθμός γάρ ὡς ἀληθής ψυχή ὁ ἀνθρώπινος , Καν ἀρετή ὑπεραίρω , κἀν πρός ἄγγελος φθάνω , Ἄνθος καί μόνος κρίνω καί κρίνον ἐκ κοιλάς , ὁ γεωργός οὖον τρέφων γάρ οὖον τρέφω , Ἀλ ἑαυτοῦ λαμπρύνω ὁ κάλλος ὁ ἰδέα . οὐδέ γάρ χρώζω παρ´ ἐγώ ὁ γεωργός κερδαίνω , ὥ πουφημι ὁ ψαλμῳδός πρός ὁ αὐτός νυμφίος Σ ἀγάομαι σύ ὁ ἐμέω οὐδός ὅλως χρόα ἔχω . Ἀλ ὁ Χριστός ὁ γεωργός ἐγώ ὁ καί νυμφίος , ὅς μῆλον εἰμί γίγνομαι ἀπό ὁ σαρκόω , ὁ τρεῖς καί πρῶτος ἐν ἐγώ αἴσθησις ἐπευφραίνω ὁ ὅρασις , ὁ ὄσφρησις , καί μάλιστα ὁ γεῦσινραῖος γάρ εἰς ὅρασις ὡς ἀληθής τυγχάνω , ὁ πᾶς ὡραῖος ὁ γηγενής Δεσπότης , καί ὁ ὁράω εἰς αὐτός ἐργάζομαι φωστήρ . ἡδύς τε πρός ὁ ὄσφρησις ὑπάρχω μύρον πλέω · ὁ μέχρι γάρ ὁ πωγιοινος πρίν καταβαίνω μύρον ὁ Ἀαρών , αὐτός εἰμί ὁ καθαρός ὁ νυμφίος , Ρεεὶίῆ .