cogPG.PG122 317
σου τὸν ὀφθαλμὸν τὸν τῆς ψυχῆς , ὦ νύμφη , θερμῶς ἐνατενίζοντα τῷ Λόγῳ καὶ νυμφίῳ , καὶ τῆς ψυχῆς τὸν τράχηλον τῆς σῆς ὑποκλιθέντα καὶ τοῦ Χριστοῦ τὸν ἐλαφρὸν ζυγὸν ἀναλαβόντα . Ὡς ὄντως ἐκαρδίωσας ἡμᾶς , φασὶν , ἡ νύμφη · ὡς ἀπὸ σοῦ γὰρ ἔγνωμεν τὴν σάρκωσιν τοῦ Λόγου . Οὕτω μὲν οὖν ἐπήνεσαν οἱ φίλοι τὴν παρθένον . Τῶν γʹ Πατέρων , ὥπὰν δὲ οὖτως ὅλη ὑπάρχεις καλὴ , Δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου νύμφη , δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου · ἢγουν , Πρός , με ἀπερίγραπτον ἀεὶ ποιοῦ τὴν πορείαν ἀπὸ πίστεως , ἥτις Θεῷ προσφέρεται οἶα λίβανος , δι´ ἐλπίδος εἰς τὴν ἀγάπην προκόπτουσα · δι´ ἧν ἐγὼ γίνομαι ἄνθρωπος , καὶ σὺ γίνῃ Θεός . Καὶ γὰρ ἐλεύσῃ καὶ διελεύσῃ ἀπ´ ἀρχῆς πίστεως ἀπὸ κεφαλῆς Σανὴρ καὶ Ἀερμὼν , καὶ ἐλεύσῃ μὲν πρός με τῇ ὁλικᾳ ἀγάπῃ · διελεύσῃ δὲ ἀκατασχίτῳ τῷ φρονήματι τὴν κάμινον τῶν ἐν σαρκὶ καὶ κόσμῳ παντοίων πειρατηρίων τῇ ἐλπίδι στηριζομένη . Οὔτω δὲ ἐλεύσῃ καὶ διελεύσῃ ἐπειδήπερ ἀπὸ πίστεως τὴν πρός με πορείαν ἤρξω ποιεῖσθαι , καὶ οὐκ ἐξ ἀπιστίας κατὰ τὸν πρωτόπλαστον δελεασοέντα ἐλπίδι θεότητος · ἥτις πίστις οἷα κεφαλὴ , ἀρχή ἑστι τῆς τε κατὰ´ ἀρετὴν πεφωτισμένης ὁδοῦπερ τὸ Σανὴρ παριστᾷ , ὁδὸς λύχνου ἐρμηνευόμενον ) , καὶ τῆς δι´ ἑλπίδαι ἀναψυχῆς τοῦ βάρους καὶ τοῦ καύσωνος τῆς τῶν ἀκουσίων πόνων ἐπαγωγῆς · ὅπερ δηλοῖ τὸ Ἀερμών , δρόσος ἐρμηνευόμενον · καὶ οὕτω φυλαχθήσῃ ἀπὸ μανδρῶν λεόντων , ἀπὸ ὀρέων παρδάλεων · ἤτοι , ἀπὸ τῆς δίκην μάνδρας ἐνωτικῆς κατὰ σοῦ ὁμονοίας τῶν κατὰ ἔλλειψιν τῆς ἀρετῆς σαρκικῶν ἡδυπαθειῶν , τυραννικῶς οἶα λεόντων ποιουμένων κατὰ σοῦ τὰς ρρμὰς , καὶ ἀπὸ τῶν καθ´ ὁπερβολὴν τῆς ἀρετῆς παρῶν , ἀφ´ ὕψους τὰς ἐφόδους κατὰ σοῦ ποιουμένων δολίως , ὃπερ τὸ ποικλον τῶν παρδάλεων παριστᾶ . ἐλεύσῃ δὲ καὶ διελεύσῃ καὶ φυλαχθήσῃ , ὡς εἶρηται , Ἐπειδήπερ ἐκαρδίωσας ἡμᾶς , ἀδελφή μου νύμφη · δηλονότι , Εἰς πόθον σου ἤγαγες τὰς τρεῖς ὑποστάσεις τῆς μιᾶς θεότητος , ὡς ταύτῃ εὐαρεστήσασα νοῦ καὶ λόγῳ καὶ πνεύματι , ἡ διὰ μὲν τὴν κατὰ σάρκα ὁμοφυΐαν ἀδελφή μου , διὰ δὲ τὸ ἐκ προαιρέσεως κολληθῆναί μοι δι´ ἀγάπης , καὶ ἂν πνεῦμα γενέσθαι , νυμφευθεῖσά μοι τῷ ἓνὶ τῶν εἰρημένων τριῶν ὑποστάσεων , δηλαδὴ τῷ μονογενεῖ τοῦ Πατρὸς Υἱῷ . Καὶ γὰρ ὁπόταν ἡ ἁγία γραφὴ τῷ πληθυντικῷ περὶ Θεοῦ κέχρηται λόγῳ , τὴν δήλωσιν ποιεῖται τῶν παναγίων τριῶν ὑποστάσεων · μυστικῶς τὸν τρόπον τῆς παναγίας καὶ ἀνάρχου μονάδος σημαίνουσα · κτι μονὰς ἐν τριάδι , καὶ ἐν μονάδι τριάς ἐστιν ὁ θιὸς ἡμῶν . Καὶ αὖθις , Ἐκαρδίωσας ἡμᾶς · ἡτοι . Καὶ πάλιν ἐς πόθον σου ἤγαγες , τὸ μὲν ἐν ἐνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου , τῷ ἀντιλαμβανομένῳ πάντως τῶν νοητῶν νοί σου , ἓωρακότι με γνώσει ἀλήστῳ , τὸ πέρας πάντων τῶν γνωστῶν τὴν ἀλήθειαν · τὸ δὲ ἐν ἐνὶ ἐνθέματι τραχήλου σου , ὃσπερ ὡς τέλος πάντων τῶν πρακτῶν εἰμι τὸ ἀγαθὸν τῷ λογικῷ σου , ὡς πρακτικῷ , οἶά τις κόσμος περιδέραιος ἐντιθέμενον κατὰ πρᾶξιν πειραθέντι μου τῆς χρηστότητος . Καὶ γὰρ αὐτός ἐστιν ἡ ἀλεθεια καὶ τὸ
Lemmas: σύ ὁ ὀφθαλμός ὁ ὁ Ψυχή , εἰμί νύμφη , θερμός ἐνατενίζω ὁ Λόγος καί νυμφίος , καί ὁ Ψυχή ὁ τράχηλος ὁ σός ὑποκλίνω καί ὁ Χριστός ὁ ἐλαφρός ζυγόν ἀναλαμβάνω . ὡς εἰμί καρδιόω ἐγώ , φημί , ὁ νύμφη · ὡς ἀπό σύ γάρ γιγνώσκω ὁ σάρκωσις ὁ Λόγος . οὕτως μέν οὖν ἐπαινέω ὁ φίλος ὁ παρθένος . ὁ γε Πατέρων , ὤπα δέ οὖτως ὅλος ὑπάρχω κάλως , δεῦρο ἀπό Λίβανος νύμφη , δεῦρο ἀπό Λίβανος · ἤγουν , πρός , ἐγώ ἀπερίγραπτος ἀεί ποιέω ὁ πορεία ἀπό πίστις , ὅστις Θεός προσφέρω οἶος λίβανος , δις ἐλπίς εἰς ὁ ἀγάπη προκόπτω · δις ἧμαι ἐγώ γίγνομαι ἄνθρωπος , καί σύ γίγνομαι Θεός . καί γάρ ἔρχομαι καί διέρχομαι ἀπ´ ἀρχή πίστις ἀπό κεφαλή Σανὴρ καί Ἀερμών , καί ἔρχομαι μέν πρός ἐγώ ὁ ολικός ἀγάπη · διέρχομαι δέ ἀκατασχίτῳ ὁ φρόνημα ὁ κάμινος ὁ ἐν σάρξ καί κόσμος παντοῖος πειρατήριον ὁ ἐλπίς στηρίζω . οὐτάω δέ ἔρχομαι καί διέρχομαι ἐπεί ἀπό πίστις ὁ πρός ἐγώ πορεία ἄρχω ποιέω , καί οὐ ἐκ ἀπιστία κατά ὁ πρωτόπλαστος δελεάζω ἐλπίς θεότης · ὅστις πίστις οἷος κεφαλή , ἀρχή εἰμί ὁ τε κατά ἀρετή φωτίζω ὁδός ὁ Σανὴρ παρίστημι , ὁδός λύχνος ἑρμηνεύω ) , καί ὁ δις ἐλπίδα ἀναψυχή ὁ βάρος καί ὁ καύσων ὁ ὁ ἀεκούσιος πόνος ἐπαγωγή · ὅσπερ δηλόω ὁ Ἀερμών , δρόσος ἑρμηνεύω · καί οὗτος φυλάσσω ἀπό μάνδρα λέων , ἀπό ὄρος πάρδαλις · ἤτοι , ἀπό ὁ δίκη μάνδρα ενωτικός κατά σύ ὁμόνοια ὁ κατά ἔλλειψις ὁ ἀρετή σαρκικός ἡδυπάθεια , τυραννικός οἶος λέων ποιέω κατά σύ ὁ ῥαμά , καί ἀπό ὁ καθ´ ὁπερβολὴν ὁ ἀρετή πηρός , ἀφή ὕψος ὁ ἔφοδος κατά σύ ποιέω δόλιος , ὅσπερ ὁ ποικλων ὁ πάρδαλις παρίστημι . ἔρχομαι δέ καί διέρχομαι καί φυλάσσω , ὡς εἴρω , ἐπειδήπερ καρδιόω ἐγώ , ἀδελφός ἐγώ νύμφη · δηλονότι , εἰς πόθος σύ ἄγω ὁ τρεῖς ὑπόστασις ὁ εἷς θεότης , ὡς οὗτος εὐαρεστέω νόος καί λόγος καί πνεῦμα , ὁ διά μέν ὁ κατά σάρξ ὁμοφυΐα ἀδελφός ἐγώ , διά δέ ὁ ἐκ προαίρεσις κολλάω ἐγώ δις ἀγάπη , καί εἄν πνεῦμα γίγνομαι , νυμφεύω ἐγώ ὁ ἐν ὁ εἴρω τρεῖς ὑπόστασις , δηλαδή ὁ μονογενής ὁ πατήρ υἱός . καί γάρ ὁπόταν ὁ ἅγιος γραφή ὁ πληθυντικός περί Θεός χράομαι λόγος , ὁ δήλωσις ποιέω ὁ πανάγιος τρεῖς ὑπόστασις · μυστικός ὁ τρόπος ὁ παναγία καί ἄναρχος μόνος σημαίνω · κτι μονή ἐν τριάς , καί ἐν μόνος τριάς εἰμί ὁ θεός ἐγώ . καί αὖθις , καρδιόω ἐγώ · ἤτοι . καί πάλιν εἰς πόθος σύ ἄγω , ὁ μέν ἐν ἐν ἀπό ὀφθαλμός σύ , ὁ ἀντιλαμβάνω πάντως ὁ νοητός νόος σύ , εἴρω ἐγώ γνῶσις ἀλήστῳ , ὁ πέρας πᾶς ὁ γνωστός ὁ ἀλήθεια · ὁ δέ ἐν ἐν ἔνθεμα τράχηλος σύ , ὅσπερ ὡς τέλος πᾶς ὁ πράκτης εἰμί ὁ ἀγαθός ὁ λογικός σύ , ὡς πρακτικός , οἷος τις κόσμος περιδέραιος ἐντίθημι κατά πρᾶξις πειράω ἐγώ ὁ χρηστότης . καί γάρ αὐτός εἰμί ὁ ἀλεθεια καί ὁ