cogPG.PG122 439
ἐρεῖ τας μανίας πάσας ὅλης εἶναι πλημμελεῖς κινήσεις , ἀλλὰ μὴ παθη τραγικὰ δαιμόνων · ΤΙΜΟΘ.Οὐδὲν καινὸν , ὦ Θρᾷξ , εἰ ταῦτα παῖδες ἰατρῶν φρονοῦσι , ὁπόσοι μηδὲν τοιοῦτον συνεωράκασι . κἀμοὶ γὰρ οὕτω πρότερον ἐπψει φρονεῖν , μέχρις οὖ μοι συνέπεσεν ἰδεῖν τι τερατῶδες ἀτεχνῶς καὶ ἀλλόκοτον , ἔ σοι νῦν οὐκ ἄκαιρον ἐστι διηγήσασθαι . Πάντως δ´ ἂν οὐ ψιυσαίμην ἀνὴρ πρεσβύτης , εἰς τοῦτο περιστήσας ἐμαυτόν τὸ τριβώνιον . ἐτύγχανε μοι πρεσβύτερος ἀδελφὸς , ὅς γυναικὶ συνῆν , τάλκα μὲν σώφρονι , δυστόκῳ δὲ λίαν καὶ νόσους ἐξαλλαττομέμῃ παντοδαπάς . αὐτῇ λεκώ ποτε γενομένη , πονηρῶς εἰχε , καὶ ἐσχάτως παρέκοπτε , τόν τε χιτῶνα περιῥῥηγνῦσα , βάρβαρον τινα γλῶσσαν ἐπετρόχαζεν ἀλαλάζουσα . Καὶ ἡ γλῶσσα τοῖς , ἐκεῖ παρατυχοῦσιν οὐκ ἐπίδηλος ἦν . Ἀμέλει καὶ πάντες ἐν ἀπορίᾳ··Ο ἔχοντες ἐν . ἀμηχάνῳ κακῷ τοσούτῳ δράσειν οὐδέν . Γυναῖκες δέ τινες αὶ γαρ εἰσι γένος εὔρετικὸν καὶ πρὸς τὸ συμπίπτον ἀνυσιμώτατον ] ἄγουσιν ἄνδρα ξένον ἀναφαλαντίαν ἀκριβῶς πρεσβύτην , ῥυσσὸν τὸ δέρμα καὶ διακεκαυμένον ἐς τὸ μελάντατον · δε , γυμνὸν ἑσπασμένος ξίφος , ἀγχό παραστὰς τῆς κλίνης , δι´ ὁργῆς τὴν νοσοῦσαν εἶχεν , καὶ , κατὰ τὴν ἐπιχώριον αὐτῷ γλῶσσαν Ἀρμενίων γὰρ ἧν ) , πολλὰ εἰς , ταύτην ἀφύβριζεν . Π δὲ καὶ αὐτὴ κατ´ αὐτὴν αὐτῷ τὴν γλῶσσαν ἡμείβετο . Καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἀπεθρασύνετό τε καὶ τῆς κλίνης ἀφορμῶσα φιλονείκως εἶχεν · ὡς ἀ´ ὁ βάρβαρος ἐπίπλεον τοῖς ἀφορκισμοῖς ἐχρῆτο , καὶ , οἷα μελαγχολῶν , κεκραγὼς ἡπειλεῖτο παίειν , ἐνταῦθα τὸ γύναιον συσταλὲν ὑπότρομόν τε ἐγίνετο , καὶ ταπεινὰ φθεγγίμενον εἰς ὕπνον κατέδαρθεν . Ἡμεῖς δὲ τεθηπότες ἦμεν , οὐχ ὅτι μεμήνοι · τοῦτο γὰρ ὁρῶμεν πανταχοῦ συμβαῖνον · ἀλλ´ ὅτι κατ´ Ἀρμενίους ἐφθέγγετο , γυνὴ μηδέποτε μηδ´ εἰς ὅψιν ἀφιγμένη τούτοις , μηδὲ θαλάμου καὶ κερκίδος εἰδυῖα πλέον οὐδέν . Σωφρονήσασα οὐν , ἐπυθόμην τῖ πεπόνοει καὶ εἴ τι τοῖς γινομένοις παρηκολούθηκεν . Ἡ δὲ δαιμόνιον ἔφη φάσμα σκιοειδές καὶ γυναικ προσεμφερὲς , ἡνεμωμένας ἔχον τὰς
Lemmas: εἴρω ὅς μανία πᾶς ὅλος εἰμί πλημμελής κινέω , ἀλλά μή πάθος τραγικός δαίμων · Οὐδέ καινός , εἰμί Θρᾷξ , εἰμί οὗτος παῖς ἰατρός φρονέω , ὁπόσος μηδείς τοιοῦτος συνοράω . ἐγώ γάρ οὗτος πρότερος ἐπψει φρονέω , μέχρι οὖον ἐγώ συμπίπτω ὁράω τίς τερατώδης ἄτεχνος καί ἀλλόκοτος , ἔ σύ νῦν οὐ ἄκαιρος εἰμί διηγέομαι . πάντως δδʹ εἄν οὖον ψιυω ἀνήρ πρεσβύτης , εἰς οὗτος περιίστημι ἐμαυτοῦ ὁ τρίβω . τυγχάνω ἐγώ πρέσβυς ἀδελφός , ὅς γυνή σύνειμι , Ταλκά μέν σώφρων , δυστοκέω δέ λίαν καί νόσος ἐξαλλάσσω παντοδαπός . αὐτός λέκος ποτός γίγνομαι , πονηρός ἔχω , καί ἔσχατος παρακόπτω , ὁ τε χιτών περιρρήγνυμι , βάρβαρος τις γλῶσσα ἐπιτροχάζω ἀλαλάζω . καί ὁ γλῶσσα ὁ , ἐκεῖ παρατυγχάνω οὐ ἐπίδηλος εἰμί . ἀμέλει καί πᾶς ἐν ἀπορία ἔχω ἐν . ἀμήχανος κακός τοσοῦτος δράω οὐδείς . γυνή δέ τις ὅς γαρ εἰμί γένος εὑρετικός καί πρός ὁ συμπίπτω ἀνύσιμος ] ἄγω ἀνήρ ξένος ἀναφαλαντίας ἀκριβῶς πρεσβύτης , ῥυσσός ὁ δέρμα καί διακαίω εἰς ὁ μελάνς · δέ , γυμνός σπάω ξίφος , ἀγχός παραστὰς ὁ κλίνη , δις ἑοργή ὁ νοσέω ἔχω , καί , κατά ὁ ἐπιχώριος αὐτός γλῶσσα Ἀρμένιος γάρ ἧμαι ) , πολύς εἰς , οὗτος ἀφυβρίζω . Π δέ καί αὐτός κατ´ αὐτός αὐτός ὁ γλῶσσα ἀμείβω . καί ὁ μέν πρῶτος ἀποθρασύνω τε καί ὁ κλίνη ἀφορμάω φιλόνεικος ἔχω · ὡς ἀ´ ὁ βάρβαρος ἐπίπλεος ὁ ἀφορκισμός χράω , καί , οἷος μελαγχολάω , κράζω ἀπειλέω παίω , ἐνταῦθα ὁ γύναιον συστέλλω ὑπότρομος τε γίγνομαι , καί ταπεινός φθέγγομαι εἰς ὕπνος καταδαρθάνω . ἐγώ δέ τέθηπα εἰμί , οὐ ὅτι μαίνομαι · οὗτος γάρ ὁράω πανταχοῦ συμβαίνω · ἀλ ὅτι κατ´ Ἀρμένιος φθέγγομαι , γυνή μηδέποτε μηδ´ εἰς δρύοψ ἀφικνέομαι οὗτος , μηδέ θάλαμος καί κερκίς οἶδα πλέω οὐδείς . σωφρονέω ὀν , πυνθάνομαι τίω πονέω καί εἰμί τίς ὁ γίγνομαι παρακολουθέω . ὁ δέ δαιμόνιον φημί φάσμα σκιοειδής καί γυναικ προσεμφερής , ἡνεμωμένας ἔχω ὁ