cogPG.PG122 88
οέαμα καὶ κατάπληξιν τοῖς ὁρῶσιν ἐπάγον ἀνδρῶν δόξῃ μονομαχία ἐπὶ εὐτολμίᾳ καὶ ῥώμῃ ψυχῆς μέγα σοονοῦντων ) , ὑποστάντες ἀλλήλους συστάδην ἐμάχοντο . Καὶ ὁ μὲν Σκληρὸς τοῦ ἵππου τοῦ Φωκᾶ τὸ δεξιὸν οὖς σὺν τῳ χαλινῷ παίσας ἀποκόπτει τῷ είφει . ὁ δὲ Φωκᾶς τῇ κορύνῃ πατάξας αὐτὸν κατὰ τῆς κεφαλῆς τοῦτον μὲν ἐπὶ τοῦ τραχήλου τοῦ ἵππου ῥίπτει τῷ βάρει τῆς πληγῆς κατενεχθέντα , αὐτὸς δὲ τὸν ἵππον κεντρίσας καὶ τὰς τῶν ἐναντίων διατεμών φάλαγγας ἔξεισι , καὶ πρός τινα λόφεν ἀνελθών τοὺς ἐκ τῆς τροπῆς ἀνεκαλεῖτο . Οἱ δὲ περὶ τὸν Σκληρὸν κακῶς ἔχοντα τοῦτον ἐκ τῆς πληγῆς θεασάμενοι καὶ ἥδη λειποψυχοῦντα τῷ τραύματι ἐπί τινα πηγὴν ἄγουσι τὸν λύθρον ἀπονιψόμενον · ὁπώπτευον γὰρ καὶ τὸν Φωκᾶν τελείῳ δη παραδοθῆναι ἀφανισμῷ . Τοῦ ἵππου δὲ ἀποσκιρτήσαντος καὶ τὸν κατέχοντα ἀποδράντος καὶ διὰ τῶν στρατευμάτων ἐπιβάτου χωρὶς θέοντος ἁτάκτῳ ῥύμῃ , καὶ τῷ αἵματι πεφυρμένουΛγύπτιον τὸν ἵππον ἐκάλουν , καὶ καταμαθόντες οὖτινος ὁ ἵππος , καὶ νομίσαννες τὸν ἑαυτῶν ἄρχοντα πεπτωκέναι , ἀκόσμως τρέπονται πρὸς φψὴν , κρημνοῖς καὶ Ἀλυι τῷ ποταμῷ ῥιπτοῦντες ἑαυτοὺς καὶ ἀκλεῶς ἀπολλύμενοι , μηδενὸς ὅντος ῆ διώκοντος . Τοῦτο κατιδὼν ὁ Φωκᾶς ἀπὸ τοῦ λόφου , καὶ θεῖον ἔργον εἶναι τὸ πρᾶγμα , ὥσπερ ἦν τἰκλς ὢποτοπάσης κάτεισι μετὰ τῶν συνόντων ἐπιδιώκων τοὺς φεύγοντας ὑπ´ ἀλλήλων συμπαλουμένους καὶ ἀλκῆς ὄλως μὴ μεμνημένους , καὶ τοὺς μὲν ἀναιρῶν , τοὺς δὲ χειρούμενος . Ὁ δέ Σκληρὸς μετ´´ ὀλίγων διασωθεὶς φεύγει πρὸς Μαρτυρόπολιν · ἐκεῖθεν δὲ πρεσβευτὴν ἐκπίμπει τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν Κωνσταντῖνον πρὸς Χοσρόην τὸν τῆς Βαβυλῶνος ἄρχοντα , ἐπικουρίαν καὶ συμμαχίαν αἰτῶν . Παρέλκοντος δ´ ἐκείνου καὶ μήτε τῇ δόσει συντιθεμένου μήτ´ ἀπαναινομένου , καὶ τοῦ Κωνσταντίνου χρονοτριβοῦντος , ἠναγκάσθη καὶ αὐτὸς ὁ Σκληρὸς μετὰ τῶν συνόντων ἀπάντων πρὸς Χοσρόην φοιτῆσαι Τῆς δὲ τοῦ Σκληροῦ τροπῆς ἀγγελθείσης τῷ βασιλεῖ διὰ γραμμάτων τοῦ Φωκᾶ , καὶ τῆς εἰς βαβυλῶνα ἀναχωρήσεως , τοῦτον μὲν ὁ βασιλέος ἀποῦεξάμενος ἀξίως ἐτίμησε , πρὸς δὲ Χοσρόην τὸν τῆς βαβυλῶνος ἀμερμουμνῆν πρεσβευτὴν ἐκπέμπει τὸν βέστην Νικηφόρον τὸν Οὐρανὸν , ἱκετεύων μηδεμιᾶς ἐπιστροφῆς ἀξιῶσαι τὸν ἀποστάτην , μηδὲ θελῆσαι παράδειγμα γενέσθαι τοῖς ὀψιγόνοις φαῦλον , ἀμελήσας μὲν βασιλέως ἀδικουμένου βασιλεὺς καὶ αὐτὸς ὤν , Ρ . θΘΑ ] προσθέμενος δὲ τυράννῳ ἀδίκῳ καὶ ἀποστάτῃ . Ἐνεχείρισε δὲ καὶ γράμματα βασιλικὰ ἐνσεσημασμένα , δι´ ὧν συμπαθείας ἀπάσης κακῶν ἡξίου τὸν Σκληρὸν καὶ τοὺς συνόντας αὐτῷ , εἰ μεταμαθόντες τὸ δέον τόν τε ἱαυτῶν ἐπιγνωσι δεσποττν καὶ ποὸς τὰ οἰκεῖα ὑπονοστήσουσι . Διασωθέντος δὲ πρὸς Χοσρόην τοῦ Οὐρανοῦ καὶ τῶν βασιλικῶν φωραθέντων γραμμάτων , ὁ Χοσρόης καὶ τὸν πρεῆελτὴν καὶ τὸν Σκληρὸν καὶ πάντας τοὸς σὺν αὐτῷ Ῥωμαίους ὁπονοήσας φρουρᾷ παραδίδωσι . Καὶ τούτους μὲν εἴχεν ἡ φρουρὰ , τῶν δὲ μὴ συνανελθόντων ἀποστατῶν τῷ Σκληρῷ Αέων μὲν ὁ αἰχμάλωτος καὶ οἱ τοῦ δοῦκα Ἀνδρονίκου τοῦ Λυδοῦ παῖδες Χριστοτόρος ὁ Ἐπείκτης καὶ Βάρδας ὁ Μογγὸσφθη γὰρ ἐκαῖνος ἀποθανεῖν τὸ Ἀρμακούριον καὶ τὴν Πλατεῖαν πέτραν καὶ ἄλλα τινὰ φρούρια ἐφυμνὰ ἐν τῷ θέματι κείμενα τῶν Θρῳιησίων κατεσχητότες ἀντεῖχσν ἔως ὀγὸόης ἠν δικτιῶνος , καὶ ἐπεκδρομὰς ἐκ τούτων ποιούμενοι τὰ βασιλέως ἐλύπουν · καὶ οὐ
Lemmas: οέαμα καί κατάπληξις ὁ ὁράω ἐπάγω ἀνήρ δόξα μονομαχία ἐπί εὐτολμία καί ῥώμη Ψυχή μέγας σοονεω ) , ὑφίστημι ἀλλήλων συστάδην μάχομαι . καί ὁ μέν σκληρός ὁ ἵππος ὁ Φωκᾶς ὁ δεξιός οὖς σύν ὁ χαλινός παίω ἀποκόπτω ὁ ἐφίημι . ὁ δέ Φωκᾶς ὁ κορύνη πατάσσω αὐτός κατά ὁ κεφαλή οὗτος μέν ἐπί ὁ τράχηλος ὁ ἵππος ῥίπτω ὁ βάρος ὁ πληγή καταφέρω , αὐτός δέ ὁ ἵππος κεντρίζω καί ὁ ὁ ἐναντίος διατέμνω φάλαγξ ἔξειμι , καί πρός τις λόφος ἀνέρχομαι ὁ ἐκ ὁ τροπή ἀνακαλέω . ὁ δέ περί ὁ σκληρός κακῶς ἔχω οὗτος ἐκ ὁ πληγή θεάομαι καί ἥδη λιποψυχέω ὁ τραῦμα ἐπί τις πηγή ἄγω ὁ λύθρον ἀπονίζω · ὁπώπτευον γάρ καί ὁ Φωκᾶς τέλειος δη παραδίδωμι ἀφανισμός . ὁ ἵππος δέ ἀποσκιρτάω καί ὁ κατέχω ἀποδιδράσκω καί διά ὁ στράτευμα ἐπιβάτης Χωρὶς θέω ἄτακτος ῥύμη , καί ὁ αἷμα πεφυρμένουΛγύπτιον ὁ ἵππος καλέω , καί καταμανθάνω ὅστις ὁ ἵππος , καί νομίζω ὁ ἑαυτοῦ ἄρχω πίπτω , ἄκοσμος τρέπω πρός φημί , κρημνός καί ἄλυς ὁ ποταμός ῥίπτω ἑαυτοῦ καί ἀκλεής ἀπόλλυμι , μηδείς εἰμί ἤ διώκω . οὗτος κατεῖδον ὁ Φωκᾶς ἀπό ὁ λόφος , καί θέω ἔργον εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὥσπερ εἰμί τἰκλς ωποτοπας κατέρχομαι μετά ὁ σύνειμι ἐπιδιώκω ὁ φεύγω ὑπό ἀλλήλων συμπαλουμενος καί ἀλκή ὅλως μή μιμνήσκω , καί ὁ μέν ἀναιρέω , ὁ δέ χειρόομαι . ὁ δέ σκληρός μετέ ὀλίγος διασῴζω φεύγω πρός Μαρτυρόπολις · ἐκεῖθεν δέ πρεσβευτής ἐκπίμπει ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός Κωνσταντῖνος πρός Χοσρόης ὁ ὁ Βαβυλών ἄρχω , ἐπικουρία καί συμμαχία αἰτέω . παρέλκω δδʹ ἐκεῖνος καί μήτε ὁ δόσις συντίθημι μῆτε ἀπαναίνομαι , καί ὁ Κωνσταντῖνος χρονοτριβέω , ἀναγκάζω καί αὐτός ὁ σκληρός μετά ὁ σύνειμι ἀπαντάω πρός Χοσρόης φοιτάω ὁ δέ ὁ σκληρός τροπή ἀγγέλλω ὁ βασιλεύς διά γράμμα ὁ Φωκᾶς , καί ὁ εἰς Βαβυλών ἀναχώρησις , οὗτος μέν ὁ βασιλεύς ἀποξέω ἀξίως τιμάω , πρός δέ Χοσρόης ὁ ὁ Βαβυλών ἀμερμουμνῆς πρεσβευτής ἐκπέμπω ὁ βέστη Νικηφόρος ὁ Οὐρανός , ἱκετεύω μηδείς ἐπιστροφή ἀξιόω ὁ ἀποστάτης , μηδέ ἐθέλω παράδειγμα γίγνομαι ὁ ὀψίγονος φαῦλος , ἀμελέω μέν βασιλεύς ἀδικέω βασιλεύς καί αὐτός εἰμί , Ρ . Θ ] προστίθημι δέ τύραννος ἄδικος καί ἀποστάτης . ἐγχειρίζω δέ καί γράμμα βασιλικός ἐνσημαίνομαι , δις ὅς συμπάθεια ἀπασάω κακός ἀξιόω ὁ σκληρός καί ὁ σύνειμι αὐτός , εἰμί μεταμανθάνω ὁ δήω ὁ τε ιαυος ἐπιγιγνώσκω δεσποττν καί ποιός ὁ οἰκεῖος ὑπονοστέω . διασῴζω δέ πρός Χοσρόης ὁ Οὐρανός καί ὁ βασιλικός φωράω γράμμα , ὁ Χοσρόης καί ὁ πρεῆελτὴν καί ὁ σκληρός καί πᾶς θοός σύν αὐτός Ῥωμαῖος οπονοεω φρουρά παραδίδωμι . καί οὗτος μέν ἔχω ὁ φρουρά , ὁ δέ μή συνανέρχομαι ἀποστάτης ὁ σκληρός Αέων μέν ὁ αἰχμάλωτος καί ὁ ὁ δούξ Ἀνδρόνικος ὁ Λυδός παῖς Χριστοτόρος ὁ ἐπείκτης καί Βάρδας ὁ Μογγὸσφθη γάρ καῖνος ἀποθνῄσκω ὁ Ἀρμακούριον καί ὁ πλατεῖα πέτρα καί ἄλλος τις φρούριον ἐφυμνὰ ἐν ὁ θέμα κεῖμαι ὁ Θρῳιησίων κατέχω ἀντέχω ἔως ογοοη ἐάν δικτιοινος , καί ἐπεκδρομή ἐκ οὗτος ποιέω ὁ βασιλεύς λυπέω · καί οὖον