cogPG.PG122 377
ἀντικείμενον ἀνάγκην τοῦτο εἰρήκασιν , ὡς ἀπαραίτητον τε καὶ ἀμετάθετον . Τὸ δὲ ἐν μερικοῖς σημείοις τὴν δύναμιν ἔχον , τοῦτο ἐνδεχόμενον ἀπεφνναντα ὡς δυνάμενον καὶ γενέσθαι καὶ μῆ γενέοθαι . Κυρίως δὲ ἐνδεχόμενόν ἐστι , τὸ ὑπὸ τὴν ἡμετέραν προαίρεσιν κείμενον [ καὶ τῆν ἐφ´ ἑκάτερα βοπὴν τὴν καὶ ὁμοίαὺ δεχόμενον . οηʹ . Περὶ εἰμαρμένης . Γὴν εἰμαρμένην εἴ τις γνοίη σὺν ἀκριβείᾳ , καὶ ἄθεν καὶ ὁποία τὴν φύσιν , μερίδα πρὸς φιλοσοφίαν μεγίστην παρείληφε , παρὰ μὲν γὰρ τοῖς πολλοῖς , ἀτιμάζεται τοῦνομα , παρὰ δὲ τοῖς σοφωτέροις θαυμάζεται . Ἔστι δὲ γενικῶς εἰπεῖν , ἡ φύσις τοῦ κόσμου ἡ κινοῦσα τὰ σώματα · κατὰ μέρος δὲ δευτέρα τις προνοίας ἕλλαμψις καὶ ἐπιστασία , οὐ καθ´ εὐθείαν τὴν κίνησιν ἔχουσα , ὡσπερ ἡ κυρίως ἐστὶ πρόνοια , ἀλλὰ δεομένη καιροῦ καὶ τόπου εἰς ἀποτέλεσμα , Κθεν καὶ εἰμαρμένη λέγεται ὡς εἰρημένη τις φύσις καὶ συμπεπλεγμένη διὰ πολλῶν . Τὰ μὲν οὗν ἀσώματα ὑπὸ πρόνοιαν ἐστὶ μόνην · τὰ δὲ σώματα ὑπὸ πρόνοιαν καὶ εἰμαρμένην . οθʹ . Περὶ τύχης καὶ αὐτομάτου Τὴν τύχην οὐχ , ὡς νομίζουσί τινες , οἱ ἀκριβέστεροι τῶν φιλοσόφων ἐδέξαντο οἷον ἄλογόν τινα φύσιν καὶ μὴ ἔχουσαν τάξιν , μηδὲ εἰρμὸν , ἀλλά παρακολούθημα ταύτην ἀόριστον ἐν τοῖς κατὰ προαίρεσιν , πΓἘεκά τινος γενομένην ὡρίσαντο . Οἷον προελήλυθέ τις ἐκ τῆς οἰκίας λουσόμενος · αὕτη ἡ πρόοδος ἐκ προαιρέσιως καὶ ἕνεκά τινος πράγματος , τοῦτ´ ἔστιν τοῦ λούσασθαι . Εἶτα προερχόμενος ἔτυχε θησαυρῷ · τὴν οὖν αἰτίαν τῆς εὑρέσεως τοῦ θησαυροῦ τύχην ὡνόμασαν οἱ σοφοί . Τὸ μέντοιγε αὐτόματον καὶ ἐν τοῖς λογικοῖς καὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις τιθέασιν . Ἐν μὲν τοῖς λογικοῖς , ὅταν μαχαιρίδιον ἀπό τινος κρατοῦντος ἐκπεπτωκὸς κατ´ ὀρθὸν ἐμπαγείη τῆ γῇ · ἐν δὲ τοῖς ἀλόγοις , ὅταν τις ἵππος τὸν δεσπότην ἀποβαλὼν , ἀπὸ αὐτομάτου διασωθείη . πʹ . Περὶ αἰῶνος καὶ χρόνου . Τῶν ὅντων τὰ μὲν καὶ τὴν οὐσίαν , καὶ τὴν ἐνέργειαν ἔχει αἰώνιον , οἷον ὁ νοῦς . Τούτου γὰρ καὶ ἡ οὐσία ἀκίνητος , καὶ ἡ ἐνέργεια ἁμετάβατος . Ὁμοῦ γὰρ ἔχει ἐν αὐτῷ πάντα . Τὸ δὲ σῶμα καὶ τὴν οὐσίαν ἔγχρονον ἔχει καὶ τὴν ἐνέργειαν . οἷον καὶ τὸ ἡμέτερον σῶμα καὶ τὴν οὐσίαν ἔγχρονον ἔχει , καὶ κατὰ μικρὸν αὐξάνεται , καὶ τὴν ἐνέργειαν , οὐ Κγὰρ ὁμοῦ ἐνεργεῖ πάντα . Ἡ δὲ ψυχὴ κατὰ μὲν τὴν οὐσίαν αἰώνιός ἕστιν , οὐδὲ γὰρ κατὰ μικρὸν γεγένηται · κατὰ δὲ τὴν ἐνέργειαν χρόνου μετέχει · οὐ γὰρ ὁμοῦ ἔχει πάντα τὰ νοήματα ἐν ἑαυτῷ , ἀλλ´ ἁφ ἐτέρου μεταβαίνει εἰς ἕτερον . Καὶ ὁ οὐρανὸς δὲ τοιοῦτός ἐστιν , καὶ αἰώνιος μὲν κατὰ τὴν οὐσίαν , κατὰ δὲ τὴν κίνησιν ὑπὸ χρόνον καὶ αὐτὸς κεί . μενος , πκί Καὶ τῶν πέντε αἰσθήσεων . Ἡ ὅρασις γίνεται ὁταν τὸ ἁπὸ τῶν ὀφθαλμῶν φῶς ἐκφιρόμενον συναντήσῃ τῷ ἁπὸ τῶν σωμάτων
Lemmas: ἀντίκειμαι ἀνάγκη οὗτος εἴρω , ὡς ἀπαραίτητος τε καί ἀμετάθετος . ὁ δέ ἐν μερικός σημεῖον ὁ δύναμις ἔχω , οὗτος ἐνδέχομαι ἀποφαίνω ὡς δύναμαι καί γίγνομαι καί μής γίγνομαι . κύριος δέ ἐνδέχομαι εἰμί , ὁ ὑπό ὁ ἡμέτερος προαίρεσις κεῖμαι [ καί ὁ ἐφίημι ἑκάτερος βόπη ὁ καί ὁμοία δέχομαι . ΟΗΕ . περι εἴμαρμαι . γή λέγω εἰμί τις γιγνώσκω σύν ἀκρίβεια , καί ΑΘΕ καί ὁποῖος ὁ φύσις , μερίς πρός φιλοσοφία μέγας παραλαμβάνω , παρά μέν γάρ ὁ πολύς , ἀτιμάζω τοὔνομα , παρά δέ ὁ σοφός θαυμάζω . εἰμί δέ γενικός εἶπον , ὁ φύσις ὁ κόσμος ὁ κινέω ὁ σῶμα · κατά μέρος δέ δύο τις πρόνοια ἔλλαμψις καί ἐπιστασία , οὖον καθ´ εὐθεία ὁ κίνησις ἔχω , ὡς ὁ κύριος εἰμί πρόνοια , ἀλλά δήω καιρός καί τόπος εἰς ἀποτέλεσμα , Κθεν καί μείρομαι λέγω ὡς εἴρω τις φύσις καί συμπλέκω διά πολύς . ὁ μέν ἐν ἀσώματος ὑπό πρόνοια εἰμί μόνος · ὁ δέ σῶμα ὑπό πρόνοια καί λέγω . ὅτι . περι τυγχάνω καί αὐτόματος ὁ Τύχη οὐ , ὡς νομίζω τις , ὁ ἀκριβής ὁ φιλόσοφος δέχομαι οἷος ἄλογος τις φύσις καί μή ἔχω τάξις , μηδέ εἱρμός , ἀλλά παρακολούθημα οὗτος ἀόριστος ἐν ὁ κατά προαίρεσις , πΓἘεκά τις γίγνομαι ὁρίζω . οἷος προέρχομαι τις ἐκ ὁ οἰκίον λούω · οὗτος ὁ πρόοδος ἐκ προαίρεσις καί ἕνεκα τις πρᾶγμα , τοῦτος εἰμί ὁ λούω . εἶτα προέρχομαι τυγχάνω θησαυρός · ὁ οὖν αἴτιος ὁ εὕρεσις ὁ θησαυρός Τύχη ὀνομάζω ὁ σοφός . ὁ μέντοι αὐτόματος καί ἐν ὁ λογικός καί ἐν ὁ ἄλογος τίθημι . ἐν μέν ὁ λογικός , ὅταν μαχαιρίδιον ἀπό τις κράτος ἐκπίπτω κατ´ ὀρθός ἐμπήγνυμι τῆ γῆ · ἐν δέ ὁ ἄλογος , ὅταν τις ἵππος ὁ δεσπότης ἀποβάλλω , ἀπό αὐτόματος διασῴζω . ἀπό . περι αἰών καί χρόνος . ὁ εἰμί ὁ μέν καί ὁ οὐσία , καί ὁ ἐνέργεια ἔχω αἰώνιος , οἷος ὁ νόος . οὗτος γάρ καί ὁ οὐσία ἀκίνητος , καί ὁ ἐνέργεια αμετάβατος . ὁμός γάρ ἔχω ἐν αὐτός πᾶς . ὁ δέ σῶμα καί ὁ οὐσία ἔγχρονος ἔχω καί ὁ ἐνέργεια . οἷος καί ὁ ἡμέτερος σῶμα καί ὁ οὐσία ἔγχρονος ἔχω , καί κατά μικρός αὐξάνω , καί ὁ ἐνέργεια , οὖον Κγὰρ ὁμοῦ ἐνεργέω πᾶς . ὁ δέ ψυχή κατά μέν ὁ οὐσία αἰώνιος ἕστiν , οὐδέ γάρ κατά μικρός γίγνομαι · κατά δέ ὁ ἐνέργεια χρόνος μετέχω · οὖον γάρ ὁμοῦ ἔχω πᾶς ὁ νόημα ἐν ἑαυτοῦ , ἀλ ἁφ ἔτερον μεταβαίνω εἰς ἕτερος . καί ὁ οὐρανός δέ τοιοῦτος εἰμί , καί αἰώνιος μέν κατά ὁ οὐσία , κατά δέ ὁ κίνησις ὑπό χρόνος καί αὐτός κύ . μένος , πκί καί ὁ πέντε αἴσθησις . ὁ ὅρασις γίγνομαι ὁτἀν ὁ ἀπό ὁ ὀφθαλμός φάος ἐκφέρω συναντάω ὁ ἀπό ὁ σῶμα