cogPG.PG122 152
ἄλλοι μὲν τοὺς ἵππους ἀποβάντες , ἄλλοι δὲ καὶ ἔφιπκοι , ὧς πη ἱκκστος ἐβοόλιτο , πρὸς τὴν πόλιν Ζτρεχον ὡς αὐτοβοεὶ ταύτην αἱρήσοντες . Ἐπεὶ δὲ ἔνδον ἐγένοντο τῶν ἐν μισῶ τῶν ἀμπελώνων ὁδῶν καὶ ἄχρι τῆς πόλειως ἔφθασαν , τότε δὴ τῇ σάλπιγγι σημήνας ὁ Ἀπλησφάρης ἔργου ἐκέλευσεν ἔχεσθαι , καὶ ἐξαναστάντες ἀπὸ τῶν λόχων οἱ πεζοὶ οἱ μὲν τόξοις οἱ δὲ λίθοις ἔβαλλον , ἄλλοι δὲ ἐτίτρωσκον ἀπὸ τῶν θρ-γγῶν , τῶν Ῥωμαίων κωλυομένων ὑπὸ τούτων τοὺς πολεμίους ἀμύνασθαι Γίνεται οὖν τροπὴ μεγάλη , καὶ σφάζεται Ῥωμαίων ἀπείρων πλῆθος , φυγεῖν μὴ δυναμένων τῶν ἵππων , ἀλλ´ ἐμπιπτόντων εἰς τὸν πηλὸν καὶ τὰ τέλματα . Μόλις οὖν σωθεὶς ὁ Ἰασίτης σὺν τῷ Κωνσταντίνῳ ἀν τῷ Ἀνίω αὐτάγγελοι τῆς συμφορᾶς τῷ Νικολάῳ γεγόνασιν . Ἀγγελθέντος δὲ τοῦ συμβάντος ἀτυχήματος τῷ βασιλεῖ , ὁ μὲν Νικόλαος και ὁ Ἰασίτης ἀφαιροῦνται τὰς ἀρχὰς , προχειρίζανται δὲ ἀντὶ μὲν τοῦ Ἰασίτου δοὺς Ἰβηρίας ὁ Κεκαυμένος , ἀντὶ δὲ τοῦ Νικολάου στρατηγὸς αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ τῆς μεγάλης ἐταιρείας ἄρχων , εὐνοῦχος ἄνθρωπος , ἐκ Σαρακηνῶν ἕλκων τὸ γὲνος καὶ τῷ βασιλεῖ ὑπηρετήσας πρὸ τῆς βασιλείας καὶ πίστιν τηρῶν ἐε´ αὐτόν οἷ δὴ καὶ κατὰ χώραν γενόμενοι καὶ τὰς δυνάμεις συνηθροικότες ἔργου εἴχοντο . Καὶ τῇ μὲν τόλει τοῦ Τιβίου , ἥτις ἦν τοῦ παντὸς ἔθνους μητρόπολις , προσβαλεῖν οὐκ ἡθέλησαν , ἀποπειρῶνται δὲ [ βέ ] τῶν λοιπῶν φρουρίων τῶν ὅσα τῷ Ἀνίω ήπάκιιται . Καὶ αἱροῦσι μὲν τὴν Ἀγίαν Μαρίαν καὶ τὸ λεγόμενον Ἀμπίερ καὶ τὸν ἅγιον Γρηγόριον , λίαν ἀρυμνὰ καὶ ἀπόκρημνα ὀχυρώματι , τοῦ Ἀπλησφάρη παλλάκις ἐπιχειρήσαντος βοηθῆσαι αὐτοῖς πολιορκουμένοις , καὶ τοσαυτάκις ἡττηθέντος . Ἔρχονται δὲ καὶ ἐπὶ τὸ φρούριον τὸ καλούμενον Χελιδόνιον , ἐπὶ βουνοῦ τε ἀποκρήμνου ἱδρυμένον καὶ οὐ πόῤῥω κείμενον τοῦ Τιβίου · καὶ κυκλωσάμενοῖ τοῦτο τάφροις ναὶ χάραξι διὰ προσεδρείας ἠπείγοντο παραστήσασθαι · καὶ γὰρ δὴ καὶ ἐσπάνιζον τῶν ἀναγκαίων αἱ εἷσω τοῦ τείχους , μὴ φθάσαντες εἰσκομίσασοαι τὰ ἐειτήδεια διὰ τὸ τῆς προσβολῆς ὀξόῤῥοπον . Καὶ παοεστήσαντο ἂν καὶ τοῦτο , εἰ μὴ αἰφνιδίως ἡ τοῦ πατρικίου Λέοντος τοῦ Τορνικίου ἐξ ἐσπέρας ἀνήφθη ἀποστασία . οὗτος γὰρ στρατηγῶν ἐν Ἰβηρίᾳ καὶ διαβληθεῖς ὡς τυραννιῶν τῆς τε ἀρχῆς παραστίλλε . ται καὶ μοναχὸς ἀποκείρεται καὶ εἰς τὴν πόλιν αχθεῖς οἴκοι μένειν ἐν Ἀδριανουπόλει προστάττεται . κἡ ἀνεγκών δὲ εόφόρως τὰ εἰς αὐτὸν γεγονότα ἀνιααἀ λάθρα καὶ κατὰ μικρὸν τοὺς ἐν Ἀδριανουπόει κρότερον ὃποποιεῖται στρατηγοὺς , ὁπόσοι ἔτυχγον ᾶντες παρεωραμένοι καὶ ἄπρακτοι · διὰ δὲ τούτων καὶ τῶν αὑτοῦ συγγενῶν ὑποφθείρας καὶ τοὺς ἂαοι τῶν Μακεδονικῶν ἧρχον ταγμάτων καὶ Θρῳκικῶν καί τοὺς ὅσοι ἐσχόλαζον στρατιώτας καὶ τοὺς ὅσοι ταῖς λεηλασίαις καὶ ταῖς διαρπαχαῖς ἔχαιρον , καὶ χεῖρα ἱκανὴν συστησάμενος , ἀναγορεύεται βασιλεὺς , καὶ ἄπαντα τὸν ὑπ´ αὐτὸν ἂγείρας λαὸν ὀξὺς ἐπιφαίνεται τῇ βασιλίδι , τοῦ βασιλίως μήτε ἱκανόν λαὸν ἔχοντος πρὸς ἀντιπαράταξιν μήτε πιστεύοντος τοῖς κολίταις ὡς οὐνοιαν καὶ πίστιν φυλάξουσιν ἐς αὐτόν .
Lemmas: ἄλλος μέν ὁ ἵππος ἀποβαίνω , ἄλλος δέ καί ἔφιπκοι , ὅς πῇ ἱκκστος βοάω , πρός ὁ πόλις Ζτρεχον ὡς αὐτοβοεί οὗτος αἱρέω . ἐπεί δέ ἔνδον γίγνομαι ὁ ἐν μισέω ὁ ἀμπελών ὁδός καί ἄχρι ὁ πόλειος φθάνω , τότε δή ὁ σάλπιγξ σημαίνω ὁ Ἀπλησφάρης ἔργον κελεύω ἔχω , καί ἐξανίστημι ἀπό ὁ λόχος ὁ πεζός ὁ μέν τόξον ὁ δέ λίθος βάλλω , ἄλλος δέ τιτρώσκω ἀπό ὁ θρ-γγῶν , ὁ Ῥωμαῖος κωλύω ὑπό οὗτος ὁ πολέμιος ἀμύνω γίγνομαι οὖν τροπή μέγας , καί σφάζω Ῥωμαῖος ἤπειρος πλῆθος , φεύγω μή δύναμαι ὁ ἵππος , ἀλ ἐμπίπτω εἰς ὁ πηλός καί ὁ τέλμα . Μόλις οὖν σώζω ὁ Ιασίτης σύν ὁ Κωνσταντῖνος εἰς ὁ ἀνίημι αὐτάγγελος ὁ συμφορά ὁ Νικόλαος γίγνομαι . ἀγγέλλω δέ ὁ συμβαίνω ἀτύχημα ὁ βασιλεύς , ὁ μέν Νικόλαος και ὁ Ιασίτης ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , προχειρίζω δέ ἀντί μέν ὁ Ἰασίτης δίδωμι Ἰβηρία ὁ Κεκαυμένος , ἀντί δέ ὁ Νικόλαος στρατηγός αὐτοκράτωρ Κωνσταντῖνος ὁ ὁ μέγας ἑταιρεία ἄρχω , εὐνοῦχος ἄνθρωπος , ἐκ Σαρακηνός ἕλκω ὁ γένος καί ὁ βασιλεύς ὑπηρετέω πρό ὁ βασίλεια καί πίστις τηρέω εἰμί αὐτός οἷ δή καί κατά χώρα γίγνομαι καί ὁ δύναμις συναθροίζω ἔργον ἔχω . καί ὁ μέν τόλος ὁ Τίβιος , ὅστις εἰμί ὁ πᾶς ἔθνος μητρόπολις , προσβάλλω οὐ ἐθέλω , ἀποπειράομαι δέ [ βέ ] ὁ λοιπός φρούριον ὁ ὅσος ὁ ἀνίημι ηπακιιτης . καί αἱρέω μέν ὁ Ἀγίας Μαρία καί ὁ λέγω Ἀμπίερ καί ὁ ἅγιος Γρηγόριος , λίαν ἀρυμνὰ καί ἀπόκρημνος ὀχύρωμα , ὁ Ἀπλησφάρη παλλακή ἐπιχειρέω βοηθέω αὐτός πολιορκέω , καί τοσαυτάκις ἡττάω . ἔρχομαι δέ καί ἐπί ὁ φρούριον ὁ καλέω Χελιδόνιον , ἐπί βουνός τε ἀπόκρημνος ἱδρύω καί οὖον πόρρω κεῖμαι ὁ Τίβιος · καί κυκλόω οὗτος τάφρος ναί χάραξ διά προσεδρία ἐπείγω παρίστημι · καί γάρ δή καί σπανίζω ὁ ἀναγκαῖος ὁ εἷσω ὁ τεῖχος , μή φθάνω εἰσκομίζω ὁ ἐειτήδεια διά ὁ ὁ προσβολή οξορροπως . καί παοιστημι εἄν καί οὗτος , εἰμί μή αἰφνίδιος ὁ ὁ πατρίκιος Λέων ὁ Τορνίκιος ἐκ εἰσπεράω ἀνάπτω ἀποστασία . οὗτος γάρ στρατηγός ἐν Ἰβηρία καί διαβάλλω ὡς τυραννία ὁ τε ἀρχή παραστίλλε . ὁ καί μοναχός ἀποκείρω καί εἰς ὁ πόλις ἄγω οἴκοι μένω ἐν Ἁδριανούπολις προστάσσω . καί φέρω δέ ἔφορος ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι ανιαααʹ λάθρῃ καί κατά μικρός ὁ ἐν αδριανουποιεω κροτερος ἀποποιέω στρατηγός , ὁπόσος τυγχάνω Αἴας παροράω καί ἄπρακτος · διά δέ οὗτος καί ὁ αὐτός συγγενής ὑποφθείρω καί ὁ ἀάω ὁ Μακεδονικός ἄρχω τάγμα καί Θρᾳκικός καί ὁ ὅσος σχολάζω στρατιώτης καί ὁ ὅσος ὁ λεηλασία καί ὁ διαρπάζω χαίρω , καί χείρ ἱκανός συνίστημι , ἀναγορεύω βασιλεύς , καί ἅπας ὁ ὑπό αὐτός ἀγείρω λαός ὀξύς2 ἐπιφαίνω ὁ βασιλίδι , ὁ βασίλιος μήτε ἱκανός λαός ἔχω πρός ἀντιπαράταξις μήτε πιστεύω ὁ κολιτος ὡς ουνοια καί πίστις φυλάσσω εἰς αὐτός .