cogPG.PG122 350
τελεστῶν πνευματικῷ τῆς Ἐκκλησίας καρπῷ , τῇ καθάρσει φημὶ καὶ τῇ τελειώσει , κομίζεται οἵα περ χιλίους ἀργυρίους τὴν διὰ καθαρότητος καὶ φωτισμοῦ τελειότητα , ἀκούσας δὲ ὁ νυμφίος τῆς νύμφης , περὶ αὐτοῦ πρὸς τὰς μαθητευομένας αὐτῇ λεγούσης , ὅτι ἔδωκε τὸν ἀμπελῶνα τοῖς τηροῦσιν , ἵνα μὴ δόξωσιν οἱ ἀκούοντες ἀφεστηκέναι τοῦτον τῆς τοῦ ἀμπελῶνος ἐπιμελείας , φησί πρὸς αὐτήν · ἄμπελος μου ἐμὸς ἐνώπιόν μου . ἤγουν , κἂν τινας ούλακας τῆς ἐκκλησίας κατέστησα , ἀλλὰ Δεσπότης ταύτης ἐγὼ καὶ Νυμφίος , καὶ ἡ τούτων σπουδὴ ἐν τῇ ἐμῇ ἐπισκοπῇ ἰσχύει · εἰ μὴ γὰρ ἐγὼ φυλάσσω , εἰς μάτην ἡγρόπνησεν ὁ φυλάσσων . Ἡ δὲ Νύμφη ἀνταποκρινομένη πρὸς τὸν Νυμφίον , φησίν·χίλιοί σοι , Σολομών , καὶ οἱ διακόσιοι τοις τηροῦσι τὸν καρπὸν αὐτοῦ · ἤτοι , ἡ μὲν τελειότης σου τοῦ τελειωτοῦ δῶρόν ἐστιν , εἰρηνικέ τε καὶ εἰρηνοποιέ . Ἡ δʹ εἰς ἑαυτήν τῆς φύσεως ἡμῶν ἀποκατάστασις , διὰ τῆς τῶν σῶν ἐντολῶν ἐργασίας , ἧπερ ἐστὶν ἡμῶν τῆς Ἐκκλησίας καρπὸς τῆς πρὸς Νυμφίον . Καὶ ὁ καθήμενος ἐν κήποισταῖροι προσέχοντες ] τῆς φωνῆς σου ἀκούτισόν με . Φύγε , ἀδελφιδέ μου , καὶ ὀμοιώθητι τῆ δορκάδι ἡ τῷ νεβρῷ τῶν ἐλάφων ἐπὶ ὄρη ἀρωμάτων . Τῷ νυμφίῳ καὶ ταῦτα προσδιαλέγεται , καὶ λέγει αλτλν ἐν κήποις καθῆσοαι . Κῆποι δέ εἰσιν οἱ θεῖοι ναοί , οἱ τῶν μαρτύρων σηκοὶ , τῶν τὸν μονήρη βίον ἐπανῃρημένων τὰ συστήματα . Ἐν τούτοις , λέγει , πρὸς χιλίους ἀποτελοῦσιν , καὶ παρακαλεῖ αὐτὸν μὴ μόνον ταῖς ἀγγελικαὶς δυνάμεσι προσδιαλέγεσθαι , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν τῆς ἡδίστης αὐτοῦ φωνῆς ἀιῶσαι · καὶ μὴ περιιεῖν ποθοῦσαν καὶ διψῶσαν ἐντρυφῆσαι αὐτοῦ τοὺς λόγοις . Εαρὰκελεύεται δὲ αὐτῷ φυγεῖν · φυγεῖν δὲ τίνας , ἢ τὰς πννηρὰς τῶν αἱρετικῶν συμμορίας , καὶ τὰς ἡκονημένας κατὰ τῆς σύσεβείας γλώσσας . ἐκείνας αὐρὸν παρακαλεῖ φυγόντα καὶ βδελυξάμενον , ἀμοιωθῆναι δορκάδι ἢ νεβοῶ ἐλάφων , καὶ διαβῆναι ἐπὶ τὰ ὅρη τῶν ἀρωμάτων , καὶ διαφθεῖραι μὲν ἐλάφῳ παραπλησίως τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας θηρία · προῖδεῖν δὲ τῶν ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος λαλούντων τὴν ἀσέβειαν , ελθεῖν δὲ ἐπὶ τὰ ὅρη τῶν ἀρωμάτων , τοῦ ὑψηλοὺς Κμὲν τὴν διάνοιαν , καὶ δίκην ὁρῶν ὑπερέχοντας τὸ κοῖλα , φύοντας δὲ καρποὺς ἀρωμάτων εὑοσμίαν ἀφιέντας . Ὡς δυναμένους λέγειν κατὰ τὸν μακάριον Παῦλον , Χριστοῦ εὐωδία ἐσμέν . γένοιτο δὲ καὶ ἡμᾶς καὶ ἀρωμάτων ἀρη γενέσθαι , ἵνα τοῦ νυμφίου δεξώμεθα τὰ πηδήματα , καὶ τὸν μακαρισμὸν ἐκεῖνον δρεψώμεθα . Μακάριος ἀνὴρ οὖ ἑστιν ἀντίληψις αὐτῷ παρὰ σοῦ , αἱ ἀναβάσεις σου ἐν τῇ καρδίᾳ
Lemmas: τελεστής πνευματικός ὁ ἐκκλησία καρπός , ὁ κάθαρσις φημί καί ὁ τελείωσις , κομίζω οἷος περ χίλιοι ἀργύριος ὁ διά καθαρότης καί φωτισμός τελειότης , ἀκούω δέ ὁ νυμφίος ὁ νύμφη , περί αὐτός πρός ὁ μαθητεύω αὐτός λέγω , ὅτι δίδωμι ὁ ἀμπελών ὁ τηρέω , ἵνα μή δοκέω ὁ ἀκούω ἀφίστημι οὗτος ὁ ὁ ἀμπελών ἐπιμέλεια , φημί πρός αὐτός · ἄμπελος ἐγώ ἐμός ἐνώπιον ἐγώ . ἤγουν , κἀν τις οὐλάκης ὁ ἐκκλησία καθίστημι , ἀλλά Δεσπότης οὗτος ἐγώ καί Νυμφίος , καί ὁ οὗτος σπουδή ἐν ὁ ἐμέω ἐπισκοπέω ἰσχύω · εἰμί μή γάρ ἐγώ φυλάσσω , εἰς μάτην ἡγρόπνησεν ὁ φυλάσσω . ὁ δέ Νύμφη ἀνταποκρίνομαι πρός ὁ Νυμφίος , φησίν·χίλιοί σύ , Σολομών , καί ὁ διακόσιοι ὁ τηρέω ὁ καρπός αὐτός · ἤτοι , ὁ μέν τελειότης σύ ὁ τελειωτής δῶρον εἰμί , ειρηνικός τε καί ειρηνοποιός . ὁ δέ εἰς ἑαυτοῦ ὁ φύσις ἐγώ ἀποκατάστασις , διά ὁ ὁ σός ἐντολή ἐργασία , ὁ εἰμί ἐγώ ὁ ἐκκλησία καρπός1 ὁ πρός Νυμφίος . καί ὁ κάθημαι ἐν κηποισταιροος προσέχω ] ὁ φωνή σύ ἀκουτίζω ἐγώ . φεύγω , ἀδελφιδές ἐγώ , καί ὁμοιόω τῆ δορκάς ὁ ὁ νεβρός ὁ ἔλαφος ἐπί ὄρος ἄρωμα . ὁ νυμφίος καί οὗτος προσδιαλέγομαι , καί λέγω ἀλτ ἐν κῆπος καθίημι . Κῆποι δέ εἰμί ὁ θεῖος ναός , ὁ ὁ μάρτυς σηκός , ὁ ὁ μονήρης βίος ἐπαναλέγω ὁ σύστημα . ἐν οὗτος , λέγω , πρός χίλιοι ἀποτελέω , καί παρακαλέω αὐτός μή μόνος ὁ ἀγγελικός δύναμις προσδιαλέγομαι , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἡδύς αὐτός φωνή αἰών · καί μή περίειμι ποθέω καί διψάω ἐντρυφάω αὐτός ὁ λόγος . εαρακελευετης δέ αὐτός φεύγω · φεύγω δέ τίς , ἢ ὁ πννηρὰς ὁ αἱρετικός συμμορία , καί ὁ ἥκω κατά ὁ σύσεβείας γλῶσσα . ἐκεῖνος αὐρὸν παρακαλέω φυγή καί βδελύσσω , ἀμοιωθῆναι δορκάς ἢ νεβοῶ ἔλαφος , καί διαβαίνω ἐπί ὁ ὅρη ὁ ἄρωμα , καί διαφθείρω μέν ἔλαφος παραπλήσιος ὁ πνευματικός ὁ πονηρία θηρίον · προοράω δέ ὁ ἀδικία εἰς ὁ ὕψος λαλέω ὁ ἀσέβεια , ἔρχομαι δέ ἐπί ὁ ὅρη ὁ ἄρωμα , ὁ ὑψηλός ΚΜΕ ὁ διάνοια , καί δίκη ὁράω ὑπερέχω ὁ κοῖλος , φύω δέ καρπός1 ἄρωμα εὐοσμία ἀφίημι . ὡς δύναμαι λέγω κατά ὁ μακάριος Παῦλος , Χριστός εὐωδία εἰμί . γίγνομαι δέ καί ἐγώ καί ἄρωμα ἀρή γίγνομαι , ἵνα ὁ νυμφίος δέχομαι ὁ πήδημα , καί ὁ μακαρισμός ἐκεῖνος δρέπω . Μακάριος ἀνήρ οὖον εἱμί ἀντίληψις αὐτός παρά σύ , ὁ ἀνάβασις σύ ἐν ὁ Καρδία