cogPG.PG122 280
γὰρ εἴρηκεν , υἱοὺς μητρὸς αὐτῆς τυγχάνειν , ὡς δὴ καὶ τούτους ἐκ Θεοῦ κτισθέντας μετὰ πάντων Ἐπεί περ ὄσα κτίσματα τυγχάνομεν ἐν βίῳ , καὶ ἄγγελοι , καὶ ἄνθρωποι , καὶ δαίμονες , καὶ λίθοι , ὡς ἀδελφοὶ τυγχάνομεν εἰς λόγους πλαστουργίας · σύμπαντες γὰρ ἐπλάσθημεν ἐκ Θεοῦ παντεργάτου · Εἶτα καὶ λέγει πρὸς αὐτὰς τὸν τρόπον τοῦ πολέμου . Ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶνι · ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα . Ἐν παραδείσῳ γὰρ , φησί , πλασθεῖσα , ταὶ τεθεῖσα , ὥστε φυλάσσειν ἐντολὴν τοῦ μὴ φαγεῖν ἀ-αίοως , τὸν νόμον οὐκ ἐφύλαξα , τὴν ἐντολὴν παρἐβην . Καὶ ταύτα μὴν ὀδόρετο πρὸς τοὺς ἀγγέλους δῆλον , τῶν γʹ Πατέρων Λοιπὸν ὁ αὐτὸς ἐμὸς ἀμπελών οὖ με πρότερον διέστηκεν ἡ πολύθεος πλάνη , καὶ εἰς ὄν νῦν ἐφυτεύθην τῇ πίστει . Ἀπάγγειλον μοι , ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχὴ μου , ἐν τῷ τὴν ἐπιφάνειαν τῶν αἰσθητῶν ὑπερκύψαι , καὶ εἰς τοὺς λόγους τῶν νοητῶν παρακύψει , οἶ καλῶς θεωρούμενοι πρὸς τὴν ἀλήθειαν φέρουσι . ποῦ ποιμαίνεις ἐκτρέφων κατ´ ἀρετὴν καὶ ποτίζων κατὰ γνῶσιν ὕδωρ ζῶν ἐκ τῆς ἀεννάου πηγῆς τὰ λογικὰ πρόβατα · καὶ γὰρ οὐ μόνον ἡ ἄμπελος , ἀλλὰ καὶ ὁ καλὸς ποιμὴν , ὁ τιθεὶς τὴν ψυχὴν ὅπερ τῶν προβάτων , αὐτὸς εἶ , καθὼς ἐν Εὐαγγελίοις ἔφης · καὶ ποῦ ποιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ , τοῦ πολλοῦ καμάτου ἀναπαύων ἐν τῷ ἀσκίῳ πάσης ψευδοῦς ὑπολήψεως φωτὶ τῆς ἐπιγνώσεώς σου , τοῦ τῆς δικαιοσόνης Ἡλίου , τοὺς ἀποπλανηθέντας τῆς ὁδοῦ τῆς ἀληθείας , καὶ εἰς κρημνοὺς καὶ βάραορα , τὰς ἐναντίας φημὶ Ἐάεας κατασυοέντας . Εἶτα θέλουσα τὴν αἰτίαν ἀνα διδάξαι , δι´ ἦν ζητεῖ μαθεῖν τὸν τόπον ἐν ᾧ ποιμαίνει τε καὶ κοιτάζει , ὡς εἶρηται , ὁ καλὸς ποιμὴν , φησίμή ποτε γένωμαι ὡς περιβαλλομένη ἐπ´ ἀγέλαις ἐταίρων σου , ἢγουν , Μήποτε ἐν τῷ τῆς σῆς διδασκαλίας ἀμοιρῆσαι , γένωμαι ὡς ψεῦδος ἐνδεδυμένη ἐπ´ ἀλλοτρίαις τοῦ σοῦ ποιμνίου ἀγέλαις , τῆς ἀγνοίας τῆς ἀληθείας συναγελασάσης με . Τοῦ Θελλοῦ . Η νόμφη γοῦν , προκόψασα μικρὸν ἐν μετάνοια , φωνεῖ μεγάλα , καὶ ζητεῖ τὸν Λόγον καὶ νυμφίον . ΚΦησὶ γὰρ οὕτω πρὸς αὐτὸν , ὥσπερ ἐρῶσα τοῦτον · Ἀπάγγειλόν μοι θν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ποῦ τοιμαίνεις , ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ ; ΦησίνἘν τάχει λέγε μοι , ποῦ ποιμαίνεις , ποῦ κοιτάζεις , ὁ λόγος ὅν ἡγάπησα ψυχῆς αὐτῆς ἐκ μέσης . Ἐν μεσημβρίᾷ μή ποτε κοιτάζεις , ὦ νυμφίε ; Πέπεισμαι γὰρ καθαρῶς ἐν μεσημβρίᾳ μένειν , ἤγουν εἰς φῶς άπρόσιτον μηδ´ ἔλως σκιὰν ἔχον . Ἔνθα τὰ πρόβατα πὰ σὰ ποιμαίνεις , Θεοῦ Λόγε , καὶ κατατάττεις ἀληρῶς φωτὶ τοῦ σοῦ προσώπου ἂν ἐν ἐκείνῳ φθάσωσιν ταῦτά σοι καθυπνοῦντι . Εἰτα τὴν πλάνην τρέμουσα τῆς πρὸς ἐκεῖνον τρίβου , φησὶ τοῦτο πρὸς αὐτὸν , τουτέστι τὸν νυμφίον · Μή ποτε γένωμαι ὡς περιπλανωμένη ἐπ´ ἀγέλαις ἐταίρων σου . Τὴν τῶν προβάτων σου νομὴν , φησὶν , ἀπάγγειλον μοι . Δέδοικα Τίωη Ραίνωσι . Ρεείίί .
Lemmas: γάρ εἴρω , υἱός μήτηρ αὐτός τυγχάνω , ὡς δή καί οὗτος ἐκ Θεός κτίζω μετά πᾶς ἐπεί περ ὅσος κτίσμα τυγχάνω ἐν βίος , καί ἄγγελος , καί ἄνθρωπος , καί δαίμων , καί λίθος , ὡς ἀδελφός τυγχάνω εἰς λόγος πλαστουργία · σύμπας γάρ πλάσσω ἐκ Θεός παντεργάτου · εἶτα καί λέγω πρός αὐτός ὁ τρόπος ὁ πόλεμος . τίθημι ἐγώ φυλάκισσα ἐν ἀμπελών · ἀμπελών ἐμός οὐ φυλάσσω . ἐν παράδεισος γάρ , φημί , πλάσσω , ὁ τίθημι , ὥστε φυλάσσω ἐντολή ὁ μή ἐσθίω ἀ-αίοως , ὁ νόμος οὐ φυλάσσω , ὁ ἐντολή παραβαίνω . καί οὗτος μήv ὄζω πρός ὁ ἄγγελος δῆλος , ὁ γε Πατέρων λοιπός ὁ αὐτός ἐμός ἀμπελών οὖον ἐγώ πρότερος διΐστημι ὁ πολύθεος πλάνη , καί εἰς εἰμί νῦν φυτεύω ὁ πίστις . ἀπαγγέλλω ἐγώ , ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ , ἐν ὁ ὁ ἐπιφάνεια ὁ αἰσθητής ὑπερκύπτω , καί εἰς ὁ λόγος ὁ νοητός παράκυψις , οἶς καλῶς θεωρέω πρός ὁ ἀλήθεια φέρω . ποῦ ποιμαίνω ἐκτρέφω κατ´ ἀρετή καί ποτίζω κατά γνῶσις ὕδωρ ζῶ ἐκ ὁ ἀέναος πηγή ὁ λογικός πρόβατον · καί γάρ οὖον μόνος ὁ ἄμπελος , ἀλλά καί ὁ καλός ποιμήν , ὁ τίθημι ὁ ψυχή ὅσπερ ὁ πρόβατον , αὐτός εἰμί , καθώς ἐν Εὐαγγέλιος φημί · καί ποῦ ποιταζω ἐν μεσημβρία , ὁ πολύς κάματος ἀναπαύω ἐν ὁ ἄσκιος πᾶς ψευδής ὑπόληψις φάος ὁ ἐπίγνωσις σύ , ὁ ὁ δικαιόω Ἡλίας , ὁ ἀποπλανάω ὁ ὁδός ὁ ἀλήθεια , καί εἰς κρημνός καί βάραορα , ὁ ἐναντίος φημί ἐάω κατασυοέντας . εἶτα ἐθέλω ὁ αἴτιος ἀνα διδάσκω , δις εἰμί ζητέω μανθάνω ὁ τόπος ἐν ὅς ποιμαίνω τε καί κοιτάζω , ὡς εἴρω , ὁ καλός ποιμήν , φημί ποτός γίγνομαι ὡς περιβάλλω ἐπι ἀγέλη ἑταῖρος σύ , ἤγουν , μήποτε ἐν ὁ ὁ σός διδασκαλία ἀμοιρέω , γίγνομαι ὡς ψεῦδος ἐνδύω ἐπι ἀλλότριος ὁ σύ ποίμνιον ἀγέλη , ὁ ἄγνοια ὁ ἀλήθεια συναγελασάσης ἐγώ . ὁ θέλω . ὁ νόμφη γοῦν , προκόπτω μικρός ἐν μετάνοια , φωνέω μέγας , καί ζητέω ὁ Λόγος καί νυμφίος . ΚΦησὶ γάρ οὗτος πρός αὐτός , ὥσπερ ἐράω οὗτος · ἀπαγγέλλω ἐγώ ΘΝ ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ ποῦ τοιμαινεος , ποῦ κοιτάζω ἐν μεσημβρία ; Ἐσίν τάχος λέγω ἐγώ , ποῦ ποιμαίνω , ποῦ κοιτάζω , ὁ λόγος ὅς ἀγαπάω Ψυχή αὐτός ἐκ μέσος . ἐν μεσημβρία μή ποτός κοιτάζω , εἰμί νυμφίος ; πείθω γάρ καθαρός ἐν μεσημβρία μένω , ἤγουν εἰς φάος ἁπρόσιτος μηδ´ Ἕλως σκιά ἔχω . ἔνθα ὁ πρόβατον πη σός ποιμαίνω , Θεός Λόγος , καί κατατάσσω ἀληρῶς φάος ὁ σύ πρόσωπον εἄν ἐν ἐκεῖνος φθάνω οὗτος σύ καθυπνόω . εἶτα ὁ πλάνη τρέμω ὁ πρός ἐκεῖνος τρίβω , φημί οὗτος πρός αὐτός , τουτέστι ὁ νυμφίος · μὴ ποτός γίγνομαι ὡς περιπλανώμενος ἐπι ἀγέλη ἑταῖρος σύ . ὁ ὁ πρόβατον σύ νομή , φημί , ἀπαγγέλλω ἐγώ . δείδω Τίωη ῥαίνω . Ῥεῖος .