cogPG.PG122 606
κατὰ τὴν ἐαυτῶν τάξιν . Ἡ δὲ τῶν γενομένων πολλάκις ἀσθένεια καὶ ὕφεσις παρυφίστησι τῆν ἔνδειαν αὐτοῖς καὶ τὸ ἀτελές . Ἀλλ´ ὁ Πατὴρ πᾶλιν ἀνακαλεῖται τὴν ἔνδειαν πρὸς τὸν τέλειον , καὶ ἐπιστρέφει πρὸς τῆν αὐτάρκειαν . Τοιοῦτόν ἐστὶ τὸ πρὸ τοῦ ἀποστόλου Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ Κυρίου Ἀκπεφωνημένον ἐν προοιμίοις τῆς ἐπιστολῆς αὐτοῦΠᾶν δώρημα τέλειον ἄνωθεν ὅστις καταβαῖνον ἐκ τοῦ Πατρὸς τῶν φώτων . Οὐδὲν γὰρ ἀτελὲς παρὰ τοῦ πελείου πρόεισι , καὶ μάλιστα ὅταν τύχωμεν τὸ παο´ αὐτοῦ πρώτως χεόμενον αὐτίκα ἕτοιμοι εἰς δέξασθαι . Ἐλλ´ οὐκ εἰσδέχεται κοινῶς πατρικὸς νοῦς , μιις ἂν Οὐ παραδέχεται ὁ Πατρικὸς νοῦς τὰς τῶν θέλῃς μάτων τῆς ψυχῆς ὁρμὰς , μέχρις ἂν αὐτὴ ἐπιλάθηται μὲν τῆς λήθης ὧν πεπλούτηκε παρὰ τοῦ παναγάθοι.ν Πατοὸς , ἔλθη δὲ εἰς . ἀνάμνησιν ὧν ὅσχεν ἐξ αὐτοῦ ἰερῶν συνθημάτων , καὶ φωνὴν ἀφήσει εὐγνώμονα , μνήμην ἑαυτῆς ἀνθεμένη τῶν τοῦ γεννήσσντος αὁτὴν πατρὸς συμβόλων . Συνέστη γὰρ ἡ ψυχὴ ἑπὸ πῶν ἱερῶν λόγων καὶ τῶν θείων συμβόλων · ὧν αἱ μέν εἰσιν ἀπὸ τῶν ἱερὸν εἰδῶν , οἱ δὲ ἀπὸ τῶν θείων ἐνάδων Καὶ ἐσμὲν εἰκόνες μὲν τῶν ἱερῶν οὐσιῶν , ἀγάλματα δὲ τῶν ἀγνώστων συνθημάτων . Δεῖ δὲ καὶ τοῦτο εἰδέναι , ὡς πᾶσα ψυχὴ πάσης ψυχῆς κατ´ εἶδος διέστηκε , καὶ ὡς ὅσαι [ υχαὶ , τοσαῦτα καὶ τἴδη των ψυχῶν ἐστιν νίκα δ´ ἐρχόμενον δαίμονα πρόσγειον ἀορήΘύε λίθον μνίζουριν ἐπαυδῶν . [ Ψευδεῖς μὲν τὴν φύσιν οἱ πρόσγειοι δαίμονες , ἄτε πόῤῥω τῆς θείας γνώσεως ὅντες , καὶ τῆς ἀφεγγοῦς ὕλης ἀναπεπλησμένοι . Εὲ δὲ βούλει παρ´ αὐτοῦ ἀληθῆ τινα δέξοσθαι λόγον , παρασκεύαζε θυτήριον , αὶ ύη λίθον κνίζουοιν . Ὁ δὲ λίθος οὖτος δόναμιν ἕχει προκλητικὴν ἐτέρου μείζονος δαίμονος , ὅς δὴ , ἀφανῶς τῷ ὁλικῷ δαίμονι προσιών , προσφωνήσει τὴν τῶν ἐρωτωμένων ἀλήθειαν , ἣν ἐκεῖνος ἀοκριτεῖται τῷ ἐρωτῶντι . Λέγει δὲ καὶ ὅνομα προκλητικὸν μετὰ τῆς τοῦ λίθου θυσίας . Ὁ μὲν Χαλὸαῖός τινας μὲν τῶν δαιμόνων ἀγαθοὺς , τινὰς δὲ κακοὺς τίθεται · ὁ δὲ ἡμέτερος εὐσεβής λόγος πάντας , κωκοὺς ὁρίζεται , ἐκ προαιρετικῶν ἀποπτωμάτῶν τὴν καιίαν ἀνταλλαξαμένους τῆς ἀγαθότητος . Μάθε τὸ νοητὸν , ἐπεὶ ἔξω νόου ὁπάρχει , Ἐἰ γὰρ καὶ πάντα τῷ νῷ περιείληπται , ἀλλ´ ἄ Θεὸς , τὸ πρῶτον νοητὸν , ἕξω τοῦ νοῦ ὁπάρχει , τὸ δ´ ἔξω , μὴ διαστηματικῶς νοήσῃε , μηδὲ καθ´ ἕτεράτητα νοερὰν , ἀλλὰ κατὰ μόνην τὴν νοητὴν ὄπαρβολήν , καὶ τὴν ἰδιότητα τῆς ὑπάρξεως , νοῦ παντὸς ἐπέκεινα οὗσαν , δι´ οὖ τὸ ὑπερούσιον δείκνυται . Ἡ γὰρ
Lemmas: κατά ὁ ἑαυτοῦ τάξις . ὁ δέ ὁ γίγνομαι πολλάκις ἀσθένεια καί ὕφεσις παρυφίστημι ὁ ἔνδεια αὐτός καί ὁ ἀτελής . Ἀλ ὁ πατήρ πάλιν ἀνακαλέω ὁ ἔνδεια πρός ὁ τέλειος , καί ἐπιστρέφω πρός ὁ αὐτάρκεια . τοιοῦτος εἰμί ὁ πρό ὁ ἀπόστολος Ἰάκωβος ὁ ἀδελφός ὁ κύριος Ἀκπεφωνημένον ἐν προοίμιον ὁ ἐπιστολή αυτουπαω δώρημα τέλειος ἄνωθεν ὅστις καταβαίνω ἐκ ὁ πατήρ ὁ φάος . οὐδείς γάρ ἀτελής παρά ὁ πέλειος πρόειμι , καί μάλιστα ὅταν τυγχάνω ὁ παʹ αὐτός πρῶτος χέω αὐτίκα ἑτοῖμος εἰς δέχομαι . Ἐλ οὐ εἰσδέχομαι κοινῶς πατρικός νόος , μις εἄν οὖον παραδέχομαι ὁ πατρικός νόος ὁ ὁ ἐθέλω Μάτων ὁ Ψυχή ὁρμή , μέχρι εἄν αὐτός ἐπιλανθάνω μέν ὁ λήθη ὅς πλουτέω παρά ὁ πανάγαθος Πατοὸς , πίλσκω δέ εἰς . ἀνάμνησις ὅς ὄσχος ἐκ αὐτός ἱερός σύνθημα , καί φωνή ἀφίημι εὐγνώμων , μνήμη ἑαυτοῦ ἀνθέω ὁ ὁ γεννάω ἀετής πατήρ σύμβολον . συνίστημι γάρ ὁ ψυχή ἑπὸ ποῦ ἱερός λόγος καί ὁ θεῖον σύμβολον · ὅς ὁ μέν εἰμί ἀπό ὁ ἱερόν εἶδος , ὁ δέ ἀπό ὁ θεῖον ἐνᾴδω καί εἰμί εἰκών μέν ὁ ἱερός οὐσία , ἄγαλμα δέ ὁ ἄγνωστος σύνθημα . Δεύς δέ καί οὗτος οἶδα , ὡς πᾶς ψυχή πᾶς Ψυχή κατ´ εἶδος διΐστημι , καί ὡς ὅσος [ υχαὶ , τοσοῦτος καί ὁράω ὁ Ψυχή εἰμί Νίκη δδʹ ἔρχομαι δαίμων πρόσγειος Θορεύς λίθος μνίζουρις ἐπαυδάω . [ ψευδής μέν ὁ φύσις ὁ πρόσγειος δαίμων , αὔγ-ασμα πόρρω ὁ θεῖος γνῶσις ὅ , καί ὁ ἀφεγγής ὕλη ἀναπίμπλημι . ἐγώ δέ βούλομαι παρ´ αὐτός ἀληθής τις δέχομαι λόγος , παρασκευάζω θυτήριον , ὅς ὕω λίθος κνίζω . ὁ δέ λίθος οὗτος δόναμιν ἕχω προκλητικός ἔτερον μείζων δαίμων , ὅς δή , ἀφανής ὁ ὁλικός δαίμων πρόσειμι , προσφώνησις ὁ ὁ ἐρωτάω ἀλήθεια , ὅς ἐκεῖνος αοκριτεω ὁ ἐρωτάω . Λέγος δέ καί ὄνομα προκλητικός μετά ὁ ὁ λίθος θυσία . ὁ μέν Χαλὸαῖός τις μέν ὁ δαίμων ἀγαθός , τις δέ κακός τίθημι · ὁ δέ ἡμέτερος εὐσεβής λόγος πᾶς , κωκοὺς ὁρίζω , ἐκ προαιρετικός ἀπόπτωμα ὁ καία ἀνταλλάσσω ὁ ἀγαθότης . μανθάνω ὁ νοητός , ἐπεί ἔξω νόος ὁπάρχει , εἰμί γάρ καί πᾶς ὁ νάω περιλαμβάνω , ἀλ ὅς θεός , ὁ πρῶτος νοητός , ἔχω ὁ νόος ὁπάρχει , ὁ δδʹ ἔξω , μή διαστηματικός νοέω , μηδέ καθ´ ἕτερος νοερός , ἀλλά κατά μόνος ὁ νοητός ὄπαρβολήν , καί ὁ ἰδιότης ὁ ὕπαρξις , νόος πᾶς ἐπέκεινα ὕω , δις οὖον ὁ ὑπερούσιος δείκνυμι . ὁ γάρ