cogPG.PG122 128
δῆθεν ἐκδικῶν ὡς θεῖον τῆς γυναικὸς αὐτοῦ τήν τε πρὸς Ῥωμαίους εἰρήνην ἀπείπατο καὶ τὰ πρώην δοθέντα κάστρα καὶ φρούρια ἄπαντα ἀνεκτήσατο . Περαιωθέντες δὲ καὶ τὸν Ἴστρον οἱ Ηατζινάκαι πᾶσαν ἐληίσαντο τὴν Μυσίαν ἄχρι Θεσσαλονίκης , καὶ τὰ τῶν Ἄφρων πλοῖα τὰς Κυκλάδας , οὐ μικρῶς ἐλυμήναντο . Ὧν οὐδεμία φροντὶς ἦν τῶ Ἰωάννῃ , μόνην δ´ ἔμμονον ἀσχολίαν εἴχεν ὅπως ἂν ὁ Δαλασσηνὸς ἀσφαλῶς τηροῖτο καὶ μὴ τὰς αὐτοῦ λάθοι διαδρὰς πλεκτάν ας . Καὶ δῆτα μεταγαγὼν ἀπὸ τῆς νήσου Πλάτης αὐτὸν φόρτῳ καθείργνυσιν ἀσφαλεῖ , ἐπιστήσας αὐτῷ φρουροὺς οὐκ ἀγεννεῖς . Μεταστέλλεται δʹ´ δὲ Ἐδέσσης καὶ Γεώργιον πατρίκιον τὸν Μανιάκην , καὶ τοῦτον μὲν ἄρχειν ἐκπέμπει τῆς ἀνω Κηδίας καὶ τῆς Ἀσπρακανίας , ἐν Ἐδέσσῃ δὲ πέμπει Αεοντα τὸν Λεπενδρηνόν . ἕλκους δὲ διανεμομένου τὸ τοῦ ὁρφανοτρόφου στόμα καὶ πάσης ἰατρικῆς τέχνης ἀπειρηκυίας , ὄναρ αὐτῷ ἐπιστὰς ὁ μέγας ἐν θαύμασι Νικόλαος ἔκειν ἐν Μύροις τὴν ταχίστην ἔκαέλευεν ὡς ἐκεῖσε τευξόμενον θεραπείας . Ὁ δὲ άττον ἢ λογος ἐκεῖσε φοιτήσας , καὶ μύροις καὶ ἄλλαις πολυτελείαις τὸν τοῦ μεγάλου θεῖον δεξιωσάμενος ναὸν , καὶ τείχει περικλείσας ὀχυρωτάτῳ τὴν των Μυρέων μητρόπολιν , θεραπείας τυχών ἐπάνεισιν ὑγιής . Νικτα δὲ τοῦ στρατηγοῦντος ἐν Ἀντιοχείᾳ τῆς Συρίας καταστρέψαντος τὴν Σωὴν . ἕτερος τῶν ἀδελφῶν ὁ Κωνσταντῖνος καθίσταται τούτου διάδοχος , καὶ Γεώργιος ὁ λοιπὸς πρωτοβεστιάριος γίνεται . τοῦ Συμεὼν , ὡς εἴπομεν , τὸ μοναχικὸν ἐνδυσαμένου σχῆμα . Ἐλευθεροῖ δὲ καὶ τοὺς καθειργμένους Ἀντιοχεῖς τῆς χρονίας καθείρξεως ὁ [ Ρ Τθ ] βασιλέος , ἀναγαγών καὶ πρὸς τὸ τοῦ Καίσαρος περίοπτον ὕψος Μιχαὴλ τὸν τῆς ἐαυτοῦ ἀδελφῆς Μαρίας υἱόν . Λποκλαιόμενος δὲ καὶ τὴν εἰς τὸν βασιλέα Ῥωμανὸν ἄχρι τέλους διετέλεσεν ἀμαρτάδα , τὸν Θεὸν ἱλασκόμενος ὅιὰ ἀγαθοεργιῶν καὶ τῶν εἰς τοὺς πένητας μεταδόσεων , μοναστήριά τε ἑκ καινῆς ἀνεγείρων καὶ μοναχοὺς ἐγκατοικίζων , καὶ ἄλλας πράξεις ἐπιτελῶν οὐ μεμπτάς . Αὖται δ´ ἓνῆσαν ἀνύσιμοι , εἰ τήν τε βασιλείαν ἀπέῤῥιψε δι´ ἧν τὰ τοσαῦτα κακὰ καὶ τὴν μοιχαλίδα ἀπώσατο , καὶ καθ´ ἑαυτὸν ἀπικλαίετο τὴν ἀμαρτίαν . Τούτων δὲ μηδὲν πεπραχὼς , ἀλλ´ ἑκαίνᾳ τε συνὼν καὶ τῆς βασιλείας ὁλοσχερῶς ἀντεχόμενος κἀκ τῶν δημοσίων καὶ κοινῶν τὰς δοθσας εὐποιίας ἀποπληρῶν , εἶθ´ ὑπολαμβάνων τυχεῖν συγχωρήσεως , ἀνόητον ἐλογίζετο τὸ Θεῖον καὶ ἄδικον , ἀλλοτρίοις χρήμασιν ὡνούμενον τὴν μετάνοιαν Τῳ δὲ σφμγ ἔτει , ἰνδικτιῶνος γʹ , Μαίῳ μηνὶ , Ἀφροι καὶ Σικελοὶ καταδραμόντες τὰς Κυκλάδας καὶ τὰ τοῦ Θρφκησίου παράλια τελευταῖον κατιπολεμήθησαν ὑπὸ τῶν ἐκεῖσε φυλαττόντων , καὶ πεντακόσιοι μὲν ζῶντες ὡς βασιλέα ἥχθησαν , οἱ δὲ λοιποὶ πάντες ἀνεσκολοπίσθησαν ἐν τῇ παραλίᾳ ἀπὸ Ἀτραμωυτίου καὶ μέχρι Στροβίλου . Πέμπει δὲ καὶ πρεσβευτὴν ἐς Σικελίαν Ἰωάννης Γεώργιον τὸν ΙΙροβατᾶν , περὶ εἰρήνης διαλεξόμενον τῷ ταύτης ἀμηρεύντι ·
Lemmas: δῆθεν ἐκδικέω ὡς θέω ὁ γυνή αὐτός ὁ τε πρός Ῥωμαῖος εἰρήνη ἀπεῖπον καί ὁ πρώην δίδωμι κάστρον καί φρούριον ἅπας ἀνακτάομαι . περαιόω δέ καί ὁ Ἴστρος ὁ ηατζινακη πᾶς ληΐζομαι ὁ Μυσία ἄχρι Θεσσαλονίκη , καί ὁ ὁ Ἄφρος πλοῖον ὁ Κυκλάς , οὖον μικρός λυμαίνομαι . ὅς οὐδείς φροντίς εἰμί ὁ Ἰωάννης , μόνος δδʹ ἔμμονος ἀσχολία ἔχω ὅπως εἄν ὁ Δαλασσηνός ἀσφαλῶς τηρέω καί μή ὁ αὐτός λανθάνω διαδιδράσκω πλεκτός ὅς . καί δῆτα μετάγω ἀπό ὁ νῆσος Πλάτης αὐτός φόρτος κατείργνυμι ἀσφαλής , ἐφίστημι αὐτός φρουρός οὐ ἀγεννής . μεταστέλλομαι δʹ´ δέ Ἔδεσσα καί Γεώργιος πατρίκιος ὁ Μανιάκης , καί οὗτος μέν ἄρχω ἐκπέμπω ὁ ἄνω Κηδία καί ὁ Ἀσπρακανίας , ἐν Ἔδεσσα δέ πέμπω αεοειντα ὁ Λεπενδρηνόν . ἕλκος δέ διανέμω ὁ ὁ ὀρφανοτροφέω στόμα καί πᾶς ἰατρικός τέχνη ἀπολέγω , ὄναρ αὐτός ἐφίστημι ὁ μέγας ἐν θαῦμα Νικόλαος ἔκω ἐν Μύρα ὁ ταχύς καλέω ὡς ἐκεῖσε τυγχάνω θεραπεία . ὁ δέ ᾄττω ἢ λόγος ἐκεῖσε φοιτάω , καί μύρον καί ἄλλος πολυτέλεια ὁ ὁ μέγας θέω δεξιόομαι ναός , καί τεῖχος περικλείω ὀχυρός ὁ ὁ Μυρεύς μητρόπολις , θεραπεία τυγχάνω ἐπάνειμι ὑγιής . Νικτα δέ ὁ στρατηγός ἐν Ἀντιόχεια ὁ Συρία καταστρέφω ὁ σάω . ἕτερος ὁ ἀδελφός ὁ Κωνσταντῖνος καθίστημι οὗτος διάδοχος , καί Γεώργιος ὁ λοιπός πρωτοβεστιάριος γίγνομαι . ὁ Συμεών , ὡς εἶπον , ὁ μοναχικός ἐνδύω σχῆμα . ἐλευθερόω δέ καί ὁ κατείργω Ἀντιοχεύς ὁ χρόνιος κάθειρξις ὁ [ Ρ ΤΘ ] βασιλεύς , ἀνάγω καί πρός ὁ ὁ Καῖσαρ περίοπτος ὕψος Μιχαήλ ὁ ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός Μαρία υἱός . λποκαλεω δέ καί ὁ εἰς ὁ βασιλεύς Ῥωμανός ἄχρι τέλος διατελέω ἁμαρτάς , ὁ θεός ἱλάσκομαι οἶος αγαθοεργία καί ὁ εἰς ὁ πένης μετάδοσις , μοναστήριον τε ἐκ καινός ἀνεγείρω καί μοναχός ἐγκατοικίζω , καί ἄλλος πρᾶξις ἐπιτελέω οὖον μεμπτός . αὔτης δδʹ νέος ἀνύσιμος , εἰμί ὁ τε βασίλειος ἀπορρίπτω δις ἧμαι ὁ τοσοῦτος κακός καί ὁ μοιχαλίς ἀπωθέω , καί καθ´ ἑαυτοῦ ἀποκλαίω ὁ ἁμαρτία . οὗτος δέ μηδείς πράσσω , ἀλ καινός τε σύνειμι καί ὁ βασίλεια ὁλοσχερῶς ἀντέχω ἐκ ὁ δημόσιος καί κοινός ὁ δίδωμι εὐποιία ἀποπληρόω , ἔρχομαι ὑπολαμβάνω τυγχάνω συγχώρησις , ἀνόητος λογίζομαι ὁ θεῖον καί ἄδικος , ἀλλότριος χρῆμα ὠνέομαι ὁ μετάνοια ὁ δέ σφμγ ἔτος , ἰνδικτίων γε , μαίω μείς , Ἀφρός καί Σικελοί κατατρέχω ὁ Κυκλάς καί ὁ ὁ Θρφκησίου παράλιος τελευταῖος καταπολεμέω ὑπό ὁ ἐκεῖσε φυλάσσω , καί πεντακόσιοι μέν ζῶ ὡς βασιλεύς ἄγω , ὁ δέ λοιπός πᾶς ἀνασκολοπίζω ἐν ὁ παράλιος ἀπό ατραμωυτιω καί μέχρι Στρόβιλος . πέμπω δέ καί πρεσβευτής εἰς Σικελία Ἰωάννης Γεώργιος ὁ ΙΙροβατᾶν , περί εἰρήνη διαλέγω ὁ οὗτος ἀμηρεύω ·