cogPG.PG122 186
ἐμνετο εὐλαβὴς καὶ τοῦ σκυλεῦσαι ἀπέσχετο τὴν παρεμβολὴν , ἧδη καὶ τοῦ Κομνηνοῦ κατασεισθέντος καὶ φυγεῖν εἰς Νίκαιαν ἀποβλέποντος . Ὁ δὲ Κεκαυμένος τὸ κατ´ αὐτὸν τρεψάμενος ἀκριβῶς οὐκ ἐπέσχε τὸν δίωῖιν . ἀλλὰ · ἔχοις αὐτοῦ τοῦ χάρακος φθάσας αὐτόν τε ῥήγνυσι , καὶ ἔσω γενόμενος καὶ τὰς σκηνὰς διαρπάσας καὶ τοῖς ἐίφεσι ταύτας κατατεμών εἰς γῆν ἔῤῥιῳεν . ὅπερ θεατὸν τοῖς πόῤῥωκειτο γὰρ ἡ παρεμβολὴ ἐπὶ τόπου δίαομα ἔχοντος ] θάραος μὲν ἐνέβαλε τοῖς ἀμφὶ τὸν Κομνηνὸν , δειλίαν δὲ τοῖς περὶ τὸν Ἀαρών · σεσυλημένο Κγὰρ ἐδόντες τὸν χάρακα οἱ μὲν ἀνηλάλαξαν , οἱ δὲ πρὸς φυγὴν ὥρμησαν . Καὶ πίπτει μὲν ἀπὸ τοῦ μέρους τοῦ βασιλέως λαὸς πολὺς , κατ´ ἐξαίρετον δὲ Μακεδόνες , οὐ μόνον ἀπὸ τοῦ στρατιωτῶν , ἀλλὰ καὶ στρατηγοὶ πολλοί , ὁ Μαυροκατακαλών , ὁ Πνυέμιος , ὁ Κατζαμούντης και ἄλλοι οὐκ ὀλίγοι , ἑάλωσαν δὲ καὶ πολλῷ πλείους τῶν ἀναιρεθέντων . Ἐν ταύτῃ τῇ μάχῃ φασὶν , ὅτι τῶν περὶ τὸν βασιλέα τραπέντων Ῥανδοῦλφος ὁ Φράγγος εἰς μέσους περιπλανώμενος τούς τε φεύγοντας καὶ τοὺς διώκοντας ἐξήτει συμπλακῆναί τινι τῶν ὀνομαστῶν Ἐπεὶ δὲ μάθοι ὡς Νικηφόρος δίεισιν ὁ Βοτανειάτης , τοὺ - ἄλλους καταλιπὼν ἀπήει πρὸς ἐκεῖνον , πόρρωθεν κράζων καὶ μένειν παρεγγυώμενος , δηλῶν καὶ τοῦνομα ὄστις εἴη καὶ ἐφ´ ᾧ προσκαλεῖται . Ὅπερ γοῦν ὁ Βοτανειάτης ἵστησι τὸν δρόμον , καὶ ἐγγίσαντι τῷ Ῥανδούλφῳ προσμίγνυται , καὶ παίει μὲν ἐκεῖνος τῷ ξίφει τὴν ἀσπίδα τοῦ Ῥανδούλφου καὶ τέμνει διχῆ , παίει δὲ ὁ Ῥανδοῦλφος αὐτὸν κατὰ τῆς κόρυθος , διολισθῆσαν δὲ τὸ ἔίφος οὐκ ἔβλαύε · διὸ καὶ συνδραμόντες πρὸς τὸν Βοτανειάτην ἕτεροι χειροῦνται ζωγρίαν τὸν ἀνδρα καὶ ἐς τὸν Κομνηνὸν ἀπάγουσιν . Ἔπεσον δὲ καὶ τῶν ἐκ τοῦ Κομνηνοῦ στραεηγὸς εἷς , Λων ὁ Ἀντίοχος , [ καὶ στρατιῶταί τινες . Γενομένης δὲ τῆς ἥττης καὶ τῶν ἐκ τῆς τροπῆς καὶ τοῦ πολέμου διασωθέντων ἐς τὸν θασιλέα ἐλθέω των ἄμα τῷ δομεστίκῳ καὶ τῷ Ἀαρὼν , αὐτὸς μὲν ἀπεγνώκει τὰ πράγματα καὶ ἡδη προσδόκιμος ἡν τῶν πάντων ἀφέμενος καταφυγὴν καὶ σωτηρίαν ζητεῖν · ἀλλὰ´ οἱ περὶ αὐτὸν οὐ συνεχώρησαν τουτο ποιῆσαι , ἀλλὰ μένειν παρεκάλουν καὶ τελευτᾷν εὐγενῶς , εἰ δεήσει , περὶ τῆς βασιλείας . άλιν μὲν οῦν στρατολογεῖν καὶ πρὸς δευτέρας ἀντιπαρατάξεις , χωρεῖν ὀχληρὸν καὶ ἀσύμφορον [ ΡβΟβ ] ἐνομίζετο , ᾤετο δὲ περιέσεσθαι , εἰ τὴν τῶο πολιτῶν εὔνοιαν Ἀπισπάσοι · ὅθεν καὶ τούτους περιεῖπε καὶ δώοοις συνεῖχε καὶ φιλοτιμήμασιν , Ὁ δὲ Κομνηνὸς τὰ ἐναντία θραύσας στρατεύματα καὶ διασκεδάσας , ἀπαναστὰς ἐν Νικαίας τριταῖος εἶς Νικομήδειαν ἱρχεται Ἐκεῖσε δὲ αὐτῷ γενομένῳ φθάνουσι καὶ πρεσβευταὶ βασιλέως , ὁ πρόεδρος Κωνσταντῖνος ἀ Αειχοὔδης , ὁ πρόεδρος Θεόδωρος ὁ Ἀλωπὸς , Κωνσταντῖνος ὁ Ψελλὸς ὁ τῶν φιλοσόφων ὕπατος , Οὖτοι γὰρ οἱ τρεῖς ἄνδρες ἐπὶ σοφίᾳ καὶ λόγου δυνάμει τῶν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνη . ἀνθρώπων διαφέρειν δοκοῦντες , κκὶ ἀσυγκρίτως ὁ Ἐελλὸς , ἐξελέγησαν εἰς τὸ πρεσβεῦσαι · καὶ προσεδόκησεν ὁ βασιλεὺς μινάλα καταπράξασθαι διὰ τῆς ἐκείνων εὐστομίας καὶ χάριτος . Ὑπισχνεῖτο δὲ ἡ πρεσβεία καταθέμενον τὰ πλα τὸν Κομνηνὸν αὐτὸν μὲν υἱοθετηθῆναι παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ Καίσαρα ἀναρῥηθῆναι , πᾶσι δὲ
Lemmas: μιμνῄσκω εὐλαβής καί ὁ σκυλεύω ἀπέχω ὁ παρεμβολή , ἤδη καί ὁ Κομνηνός κατασείω καί φεύγω εἰς Νίκαια ἀποβλέπω . ὁ δέ Κεκαυμένος ὁ κατ´ αὐτός τρέπω ἀκριβῶς οὐ ἐπέχω ὁ δίων . ἀλλά · ἔχω αὐτός ὁ χάραξ φθάνω αὐτός τε ῥήγνυμι , καί εἴδομαι γίγνομαι καί ὁ σκηνή διαρπάζω καί ὁ ἔφεσις οὗτος κατατέμνω εἰς γῆ ῥιος . ὅσπερ θεατός ὁ προοικέω γάρ ὁ παρεμβολή ἐπί τόπος δίαομα ἔχω ] θάρα μέν ἐμβάλλω ὁ ἀμφί ὁ Κομνηνός , δειλία δέ ὁ περί ὁ Ἀαρών · συλώ Κγὰρ ὀδούς ὁ χάραξ ὁ μέν ἀναλαλάζω , ὁ δέ πρός φυγή ὁρμάω . καί πίπτω μέν ἀπό ὁ μέρος ὁ βασιλεύς λαός πολύς , κατ´ ἐξαίρω δέ Μακεδών , οὖον μόνος ἀπό ὁ στρατιώτης , ἀλλά καί στρατηγός πολύς , ὁ Μαυροκατακαλών , ὁ Πνυέμιος , ὁ Κατζαμούντης και ἄλλος οὐ ὀλίγος , ἁλίσκομαι δέ καί πολύς πλείων ὁ ἀναιρέω . ἐν οὗτος ὁ μάχομαι φημί , ὅτι ὁ περί ὁ βασιλεύς τρέπω Ῥανδοῦλφος ὁ Φράγγος εἰς μέσος περιπλανάομαι ὁ τε φεύγω καί ὁ διώκω ἐξαιτέω συμπλέκω τις ὁ ὀνομαστός ἐπεί δέ μανθάνω ὡς Νικηφόρος δίειμι ὁ Βοτανειάτης , ὅς - ἄλλος καταλείπω ἄπειμι πρός ἐκεῖνος , πόρρωθεν κράζω καί μένω παρεγγυάω , δηλόω καί τοὔνομα ὅστις εἰμί καί ἐφίημι ὅς προσκαλέω . ὅπερ γοῦν ὁ Βοτανειάτης ἵστημι ὁ δρόμος , καί ἐγγίζω ὁ Ῥανδούλφῳ προσμείγνυμι , καί παίω μέν ἐκεῖνος ὁ ξίφος ὁ ἀσπίς ὁ Ῥανδούλφου καί τέμνω διχῆ , παίω δέ ὁ Ῥανδοῦλφος αὐτός κατά ὁ κόρυς , διολισθαίνω δέ ὁ ἔφιος οὐ βλάπτω · διό καί συντρέχω πρός ὁ Βοτανειάτης ἕτερος χειρόομαι ζωγρίας ὁ ἀνήρ καί εἰς ὁ Κομνηνός ἀπάγω . πίπτω δέ καί ὁ ἐκ ὁ Κομνηνός στραεηγὸς εἷς , λάω ὁ Ἀντίοχος , [ καί στρατιώτης τις . γίγνομαι δέ ὁ ἧσσα καί ὁ ἐκ ὁ τροπή καί ὁ πόλεμος διασῴζω εἰς ὁ θασιλέα ἔρχομαι ὁ ἄμη ὁ δομέστικος καί ὁ ἀαρών , αὐτός μέν ἀπογιγνώσκω ὁ πρᾶγμα καί ἤδη προσδόκιμος ἐάν ὁ πᾶς ἀφίημι καταφυγή καί σωτηρία ζητέω · ἀλλά ὁ περί αὐτός οὖον συγχωρέω οὗτος ποιέω , ἀλλά μένω παρακαλέω καί τελευτάω εὐγενής , εἰμί δήω , περί ὁ βασίλεια . Ἆλιν μέν χύτρειος στρατολογέω καί πρός δύο ἀντιπαράταξις , χωρέω ὀχληρός καί ἀσύμφορος [ ΡΒ ] νομίζω , οἴομαι δέ περίειμι , εἰμί ὁ τῶο πολίτης εὔνοια απισπαω · ὅθεν καί οὗτος περί-εἶπον καί δίδωμι συνόχωκα καί φιλοτίμημα , ὁ δέ Κομνηνός ὁ ἐναντίος θραύω στράτευμα καί διασκεδάννυμι , ἀπανίστημι ἐν Νίκαια τριταῖος εἰμί Νικομήδεια ἱρχεται ἐκεῖσε δέ αὐτός γίγνομαι φθάνω καί πρεσβευτής βασιλεύς , ὁ πρόεδρος Κωνσταντῖνος ὅς αειχουδη , ὁ πρόεδρος Θεόδωρος ὁ Ἀλώπηξ , Κωνσταντῖνος ὁ Ψελλός ὁ ὁ φιλόσοφος ὕπατος , οὗτος γάρ ὁ τρεῖς ἀνήρ ἐπί σοφία καί λόγος δύναμις ὁ κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος . ἄνθρωπος διαφέρω δοκέω , κίς ἀσύγκριτος ὁ Ἐλλός , ἐκλέγω εἰς ὁ πρεσβεύω · καί προσδοκάω ὁ βασιλεύς μινάλα καταπράσσω διά ὁ ἐκεῖνος εὐστομία καί χάρις . ὑπισχνέομαι δέ ὁ πρέσβυς κατατίθημι ὁ πλάω ὁ Κομνηνός αὐτός μέν υἱοθετέω παρά ὁ βασιλεύς καί Καῖσαρ ῥαίνω , πᾶς δέ