cogPG.PG122 320
Κῆκος κακλεισμένος , ἀδελφὴ μου νύμφη · κὴ κος γάρ πεφυκας , φησὶν , ὥ νύμφη , κεκλεισμένος . σελλοῦ . ἔχουσα πάντων τῶν καλῶν ἐν σεαυτῇ τὴν ὥραν Ἕλαίαν τὴν κατακαρπον , συκῆν τε τὴν γλυκεῖαν . Πηγὴ δὲ πάλιν πέφυκας , φησὶν , ἐσφραγισμένη , Καθ᾽´ ὅσον μάτην οὐδαμῶς τὸ νᾶμά σου προχέεις , Ἀλλὰ ποτίζεις τοὺς πιστοὺς διψῶντας σωτηρίαν . Ἀποστολαί σου παράδεισος ῥοῶν μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων . Ἐν τούτοις ὑπαινίττεται ξύμπαντα ὁ νυμφίος , Τοῦ δόγματος τῆς πίστεως ἡμῶν τῆς ἀμωμήτου Τὸ φοβερὸν καὶ κάλλιστον εὐώδης τε καὶ θεῖον , ὅσπερ πρεσβεύει πάντοτε στόμα τῆς Ἐκκλησίας Ἀποστολαί σου γὰρ , φησὶν ἤγουν , αἰ διδαχαί σου , Παράδεισος πεφύκασι ῥοῶν ἡγιασμένων , Καὶ πάσης χάριτος μεσταὶ τυγχάνουσιν , ὦ νύμφη . Πηγὴ κήπων Οὐ γὰρ εἰς μέτην σου , φησὶν , τὰ νάματα περιχέεις , Ἀλλὰ ποτίζεις τοὺς πιστοὺς , ἤγουν , φυτὰ τά θεῖα . φριαρ ὕδατος ζῶντος τοῦ ῥοιζοῦντος ἀπὸ βάνου . Τοσοῦτον γὰρ , φησὶ , καλῶς πρὸς ἀρετὰς ὁψώθης , Ὡς καὶ τῆς κλήσεως αὐτῆς ἔμοιγε συμμετένειν Ἐγὼ γὰρ ζῶντος ὕδατος ὅντως τυγχάνω φρέαρ , Ὁ κατελθὼν ἐξ οὐρανοῦ ὡς ὀετὸς εἰς πόκον , Ὥσπερ ἐξ ὅρους ὑψηλοῦ τοῦ θαυμαστοῦ Λιβάνου . Ἐῶν γʹ´ Πατέρων . Καὶ τοιαῶτα μέν σου τὰ μέλη καὶ τὰ ἱμάτια . Σὺ δ´ ἐντεῦρεν ὁποία ; Κῆπος κεκλεισμένος , ἀδελφή μου νύμφη , κῆς πος κεκλεισμένος , πηγὴ ἐσφραγισμένη , Ἠγουν , Οἷα μὲν διττὸς κῆπος κατά τε ψυχὴν τοῖς τῶν ἀρετῶν λόγοις , καὶ κατὰ σάρκα τοῖς τούτων τρόποις ὑπάρχεις κατάφυτος , καὶ ὡς φραγμῷ τινι ταῖς ἐντολαῖς μου κατησφαλισμένος · οἷα δὲ πηγὴ κατὰ νοῦν βρύεις τὰ περὶ ἐμὲ εὐσεβῆ καὶ θεῖα νοήματα , καὶ τῷ ἐμῷ χαρακτῆρι , ὡς εἰκών μου , ἐσφράγισαι , ἵνα μὴ ὁ ἐρχόμενος οὐ μόνον κλέψαι , ἀλλὸ καὶ θύσαι καὶ ἀπολέσαι ἐχθρὸς , λαθραίως εἰσελθών τόν τε κατ´ ἀρετήν σου συλήσῃ καρπὸν , καὶ τὸ κατὰ γνῶσιν τῆς ἀληθείας δωρ σου ψευδέσιν ἐννοίαις καταμολύνῃ . Οὐ μόνον δ´ αὐτὴ τοιοῦτος κῆπος ὑπάρχεις , ἀλλὰ καὶ , Ἀποστολαί σου παράδεισος ῥοῦν μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων · πάντως οἱ ἐκπεμπόμενοι διδασκαλικοὶ λόγοι σου πρὸς τὰς μαθητευομένας σοι ψυχὰς , διὰ τὸ ἐν ταύταις κατὰ πίστιν φυτευθῆναι , οἷά πέρ τις παράδεισος συνηρεφής δένδροις βοῶν ἐπὶ ῥιζῶν ἐγκεκεντρισμένοις δρυῶν , κἀντεῦθεν τὸν ἴΧιον καρπὸν , ὡς ἀκροδρύων καρπὸν ἐπιφερομέννις . ον ῥοῶν αἱ μὲν ῥίζαι δυσαπόσπαστοι , τὸ δὲ προκάλυμμα τοῦ καρποῦ αὐστηρὸν , καὶ τοῦ ἐντὸς ψυλακτικόν . Αὐτὸς δὲ ὁ καρπὸς μετὰ τὸ πεπανθῆναι , περιῥῥαγέντος τοῦ προκαλύμματος , διαφαίνεται τὴν μὲν γεῦσιν γλυκὺς , τὴν δὲ ὄψιν εὐειδὴς . Καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ οἱ τῆς νύμφης διδασκαλικοὶ λόγοι , τῇ μὲν πίστει ἡδραίωνται , καὶ δυσαποσπάστως ἔχουσι τῶν πιστευσασῶν τούτοις ψυχῶν , οἷα ῥίζαι δρυός ·
Lemmas: Κήκος κακλεισμένος , ἀδελφή ἐγώ νύμφη · πη κος γάρ φύω , φημί , ὅς νύμφη , καλέω . Σελλού . ἔχω πᾶς ὁ καλός ἐν σεαυτοῦ ὁ ὥρα Ἐλαία ὁ κατακαρπόω , συκέα τε ὁ γλυκύς . Πηγή δέ πάλιν φύω , φημί , σφραγίζω , Καθά ὅσος μάτην οὐδαμῶς ὁ νᾶμα σύ προχέω , ἀλλά ποτίζω ὁ πιστός διψάω σωτηρία . ἀποστολή σύ παράδεισος ῥοή μετά καρπός ἀκρόδρυα . ἐν οὗτος ὑπαινίσσομαι σύμπας ὁ νυμφίος , ὁ δόγμα ὁ πίστις ἐγώ ὁ ἀμώμητος ὁ φοβερός καί καλῶς εὐώδης τε καί θέω , ὅσπερ πρεσβεύω πάντοτε στόμα ὁ ἐκκλησία ἀποστολή σύ γάρ , φημί ἤγουν , ὁ διδαχή σύ , παράδεισος φύω ῥοή ἁγίζω , καί πᾶς χάρις μεστός τυγχάνω , εἰμί νύμφη . Πηγή κῆπος οὖον γάρ εἰς μέτειμι σύ , φημί , ὁ νᾶμα περιχέω , ἀλλά ποτίζω ὁ πιστός , ἤγουν , φυτόν ὁ θεῖον . φριαρ ὕδωρ ζῶ ὁ ῥοιζέω ἀπό Βάνου . τοσοῦτος γάρ , φημί , καλῶς πρός ἀρετή ὁράω , ὡς καί ὁ κλῆσις αὐτός ἐγώ συμμέτειμι ἐγώ γάρ ζῶ ὕδωρ εἰμί τυγχάνω φρέαρ , ὁ κατέρχομαι ἐκ οὐρανός ὡς οὗτος εἰς πόκος , ὥσπερ ἐκ ὅρος ὑψηλός ὁ θαυμαστός Λίβανος . ἐάω γʹ´ Πατέρων . καί τοιαωτον μέν σύ ὁ μέλος καί ὁ ἱμάτιον . σύ δδʹ ἐντερεύω ὁποῖος ; κῆπος καλέω , ἀδελφός ἐγώ νύμφη , κέω πούς καλέω , πηγή σφραγίζω , ἤγουν , οἷος μέν δισσός κῆπος κατά τε ψυχή ὁ ὁ ἀρετή λόγος , καί κατά σάρξ ὁ οὗτος τρόπος ὑπάρχω κατάφυτος , καί ὡς φραγμός τις ὁ ἐντολή ἐγώ κατασφαλίζω · οἷος δέ πηγή κατά νόος βρύω ὁ περί ἐγώ εὐσεβής καί θεῖον νόημα , καί ὁ ἐμός χαρακτήρ , ὡς εἰκών ἐγώ , σφραγίζω , ἵνα μή ὁ ἐρχόμενος οὖον μόνος κλέπτω , ἀλλό καί θύω καί ἀπόλλυμι ἐχθρός , λαθραῖος εἰσέρχομαι ὁ τε κατ´ ἀρετή σύ συλάω καρπός , καί ὁ κατά γνῶσις ὁ ἀλήθεια Δῶρα σύ ψευδής ἔννοια καταμολύνω . οὖον μόνος δδʹ αὐτός τοιοῦτος κῆπος ὑπάρχω , ἀλλά καί , ἀποστολή σύ παράδεισος ῥόος μετά καρπός ἀκρόδρυα · πάντως ὁ ἐκπέμπω διδασκαλικός λόγος σύ πρός ὁ μαθητεύω σύ ψυχή , διά ὁ ἐν οὗτος κατά πίστις φυτεύω , οἷος περ τις παράδεισος συνηρεφής δένδρον βοῦς ἐπί ῥίζα ἐγκεντρίζω δρῦς , ἐντεῦθεν ὁ Χῖος καρπός , ὡς ἀκρόδρυα καρπός ἐπιφέρω . εἰμί ῥοή ὁ μέν ῥίζα δυσαποσπαστέω , ὁ δέ προκάλυμμα ὁ καρπός αὐστηρός , καί ὁ ἐντός ψυλακτικόν . αὐτός δέ ὁ καρπός1 μετά ὁ πεπαίνω , περιρρήγνυμι ὁ προκάλυμμα , διαφαίνω ὁ μέν γεῦσις γλυκύς , ὁ δέ ὄψις εὐειδής . καί γάρ καί αὐτός ὁ ὁ νύμφη διδασκαλικός λόγος , ὁ μέν πίστις ἑδραιόω , καί δυσαπόσπαστος ἔχω ὁ πιστεύω οὗτος Ψυχή , οἷος ῥίζα δρῦς ·