cogPG.PG122 545
πάλιν ἱδινέντως τὴν ὡυνὴν τὴν ἀλογον καὶ τὴν φυτικήν . Πολυσήμου τοίνυν τῆς ψυχῆς παρὰ Ἀριστοτέλους λαμβανομένης , δεῖ ἐκάστῳ σημαινομένῳ τὸ οἰκεῖα ἀφορίζειν καὶ ἀπονέμειν · καὶ μὴ συγχεῖν διὰ τῆς ὁμωνυμίας τῆς φωνῆς καὶ τῶν πραγμάτων τὸ διῃρημένον καὶ ἀσύγχυτον . Ὡσπερ γὰρ τὸ ὁφαίνειν τυχὸν τοῦ ζώου ἐστὶ κατὰ τὸ σῶμα οὕτω καὶ τὸ Ἀιανοιῖσθαι τοῦ ἵώου ἐστὶ κατὰ ψυχήν . Διὸ τοῦ ζώου φθαιρομὲνου , οὐδὲν τούτων ἔξει ἡ ψυχὴ , ὃπερ ἐκ τῆς συμπλοκῆς τῆς πρὸς τὸ σῶμα αὐτῇ ἐπογένετο · ὥστε οὐδὲ μνημονεύει . Καὶ γὰρ ἐνταῦθα μὲν παραῤῥέουσά ἔστιν ἡ γνῶσις αὐτῆς , καὶ δεῖται μνήμης εἰς κατοχὴν τῶν ἐγνωσμένων . Μετὰ δὲ τὸ σῶμα , ἤδη ἐστῶσαν ἔχουσα τὴν γνῶσιν , καὶ αὐτοῖς προσβάλλουσα τοῖς πράγμασι , μνήμης οὐ δεῖται · μνήμη γάρ ἐστιν ἡ τῶν πάλαι ἐγνωσμένων . Ὅτι φησὶν Ἀριστοτέλης , ὅταν μὴ ἄργῃ ὁ νοῦς , ἀλλὰ παρὰ φύσιν ἔχει ὁ ἄνθρωπος τότε τῆς τάζεως ἀντιστραφείσης , ἔπονται ταῖς κράσεσι τοῦ σώματος αἱ τῆς ψυχῆς δυνάμεις . Ὃταν δὲ ὁ νοῦς ἄρχῃ , τότε κατὰ φύσιν ἔχοντος τοῦ ἀνθρώπου , οὐκέτι ταῖς κράσεσι τοῦ σώματος ἀκολουθοῦσιν αἱ τῆς ψυχῆς δυνάμεις , ἀλλ´ ἔπεται τῇ ψυχῇ τὸ σῶμα . οτι τὴν Θαλῆ δόξαν περὶ ψυχῆς ἀντρέπων , ὅστις λεγε παντὶ σώματι μῖχθαι τὴν ψυχὴν ὡς παρεῖναι σῶμα ἐμψυχον . Πρῶτον μὲν , τί δή ποτε , φησὶν , ἀα παντὶ σώμεστι οὕσης ψυχῆς , τὰ μὲν ἐστὶ ζῶκ , τὰ δὲ οὕ ; εἶτα , διπεί τῶν ἀπλῶν οὐδὲν ἐστι ἑῷον καί οι ἕδει μᾶλλον ταῦτα . Ἐν γὰρ πυρὶ οὖσα , καὶ ἐν ἀρι , ἅτε καθαρωτέροις καὶ λεπτομερεστέροις σώμασιν αῆσα θίλτισν ἓν εἴη ἐν τούτοις ἡ ψυχὴτῶν συνθέτων , ἔθεν καὶ μᾶλλον διαφαίνεσθαι ἐαυτῆς ὥφειλον αἱ ἐνέργειαι . Καὶ ἄλλα δὲ πλείω συνεπάνοι τῆ ὑπολήψει ταύτῃ ἐπόμενα ἄτοπα . Ὧοι ἐπεὶ πλείους καὶ διάφοροι τῆς ψυχῆς ἐνργειαι , ζητεῖ ὁ Ἀριστοτέλης , πότερον μιᾶς οὕσης καὶ ἀμερίστου τῆς ψυχῆς , κατ´ οὐσίαν ἐκ ταύτης αἱ διάφοροι δυνάμεις καὶ ἐνέργειαι προέρχονται · ὧς τὴν αὐτὴν εἶναι κατ´ οὐσίαν , καὶ μίαν τῷ ἀριθμῷ , καὶ θρεπτικὴν , καὶ αὁξητικὴν , καὶ γεννητικὴν , καὶ λογεκῆν , καὶ θυμικὴν , καὶ ἐπιθυμητικήν . Κἀὶ καθά πιρ ἡ τοῦ πυρὸς οὐσία μία καὶ ἡ αὐτή ἐστιν · ἐἕ ἧς ἢ καυστική τε καὶ ἔηραντικὴ , καὶ φωτιστική πρόεισι δύναμίς τε καὶ ἀνέργεια , Π τις ἄλλη δύναμις ψωχικὴ , ἡ μεριστή ἐστιν ἡ ψυχὴ , καὶ κατὰ ἄλλο καὶ ἄλλο μόριον αὐτῆς ἐκάστη τῶν ἐνεργειῶν τούτων γίνεται . Φησὶ δὲ ὁ Ἀριστοτέλης οὐκ ἀρεσκόμενος τῷ δόγματι , ἀλλ´ ἐγκαλῶν τῷ Τιμαίῳ παρὰ τὰ μόρια τοῦ σώματος διαιροῦντι καὶ τὴν ψυχήν . Καὶ γὰρ οὐδ´ αὐτὸς βούλεται μίαν οὐσίαν εἶναι τῆς ψυχῆς . ἀλλ´ ἀα διαφόρων μὴν οὐσιῶν συγκεῖσθαι ταύτην · ἡνωμένων δὲ ἀλλήλαις καὶ συνεχῶν οὕτως , ὡς μίαν γίνεσθαι αὐτῶν συμπάθειαν . Διαβαίνει γάρ τι καὶ ἐκ τοῦ λόγου εἰς τὰ πάθη , καὶ ἐξ ἐκείνων εἵς τὸν λόγον . Τότε γὰρ ὁποτετάχθαι τὰ πάθη , καὶ εἴκειν τῷ λόγῳ , ἅνωθεν ἐκ τῆς τοῦ λόγου συλλήψεως αὐτοῖς ἀφήκει . Τότε πρὸς τὰς οἰκείας ἐνεργείας ἐμποδίζεσοαι τὸν λόγον , ἐκ τῆς πρὸς τὰ πάθη σχέσεως αὐτῶν
Lemmas: πάλιν ἱδινέντως ὁ ὀνή ὁ ἄλογος καί ὁ φυτικός . πολύσημος τοίνυν ὁ Ψυχή παρά Ἀριστοτέλης λαμβάνω , δεῖ ἕκαστος σημαίνω ὁ οἰκεῖος ἀφορίζω καί ἀπονέμω · καί μή συγχέω διά ὁ ὁμωνυμία ὁ φωνή καί ὁ πρᾶγμα ὁ διαιρέω καί ἀσύγχυτος . ὡς γάρ ὁ ὁράω τυγχάνω ὁ ζῷον εἰμί κατά ὁ σῶμα οὗτος καί ὁ αιανοιιεπομαι ὁ ἵημι εἰμί κατά Ψυχή . Διὸ ὁ ζῷον φθείρω , οὐδείς οὗτος ἔξειμι ὁ ψυχή , ὅσπερ ἐκ ὁ συμπλοκή ὁ πρός ὁ σῶμα αὐτός ἐπιγίγνομαι · ὥστε οὐδέ μνημονεύω . καί γάρ ἐνταῦθα μέν παραρρέω εἰμί ὁ γνῶσις αὐτός , καί δήω μνήμη εἰς κατοχή ὁ γιγνώσκω . μετά δέ ὁ σῶμα , ἤδη ἵστημι ἔχω ὁ γνῶσις , καί αὐτός προσβάλλω ὁ πρᾶγμα , μνήμη οὖον δήω · μνήμη γάρ εἰμί ὁ ὁ πάλαι γιγνώσκω . ὅτι2 φημί Ἀριστοτέλης , ὅταν μή Ἄργη ὁ νόος , ἀλλά παρά φύσις ἔχω ὁ ἄνθρωπος τότε ὁ τάζεως ἀντιστρέφω , ἔπω ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα ὁ ὁ Ψυχή δύναμις . ὅταν δέ ὁ νόος ἄρχω , τότε κατά φύσις ἔχω ὁ ἄνθρωπος , οὐκέτι ὁ κρᾶσις ὁ σῶμα ἀκολουθέω ὁ ὁ Ψυχή δύναμις , ἀλ ἔπω ὁ Ψυχή ὁ σῶμα . ὅτι ὁ Θαλῆς δόξα περί Ψυχή ἀνατρέπω , ὅστις λέγω πᾶς σῶμα μίγνυμι ὁ ψυχή ὡς πάρειμι σῶμα ἐμψύχω . Πρῶτος μέν , τίς δή ποτός , φημί , ἀάω πᾶς σῶμα ὗσις Ψυχή , ὁ μέν εἰμί ζῶκος , ὁ δέ ἕ ; εἶτα , διπεί ὁ ἀπολάω οὐδείς εἰμί ἑῷος καί ὁ ἕδος μᾶλλον οὗτος . ἐν γάρ πῦρ εἰμί , καί ἐν ἀρι , ἅτε καθαρός καί λεπτομερής σῶμα ἀάω θίλτισν εἷς εἰμί ἐν οὗτος ὁ ψύχω συντίθημι , εἴωθα καί μᾶλλον διαφαίνω ἑαυτοῦ ὀφείλω ὁ ἐνέργεια . καί ἄλλος δέ πλείων συνεπάνοι τῆ ὑπολαμβάνω οὗτος ἐπόμενα ἄτοπος . Ὦος ἐπεί πλείων καί διάφορος ὁ Ψυχή ἐνργειαι , ζητέω ὁ Ἀριστοτέλης , πότερος εἷς ὗσις καί ἀμέριστος ὁ Ψυχή , κατ´ οὐσία ἐκ οὗτος ὁ διάφορος δύναμις καί ἐνέργεια προέρχομαι · ὅς ὁ αὐτός εἰμί κατ´ οὐσία , καί εἷς ὁ ἀριθμός , καί θρεπτικός , καί αὐξητικός , καί γεννητικός , καί λογεκῆν , καί θυμικός , καί ἐπιθυμητικός . καί καθά πιρ ὁ ὁ πυρός οὐσία εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί · ἐγώ ὅς ἢ καυστικός τε καί ἔηραντικὴ , καί φωτιστικός πρόειμι δύναμις τε καί ἀνέργεια , Π τις ἄλλος δύναμις ψωχικὴ , ὁ μεριστός εἰμί ὁ ψυχή , καί κατά ἄλλος καί ἄλλος μόριον αὐτός ἐκάδιος ὁ ἐνέργεια οὗτος γίγνομαι . φημί δέ ὁ Ἀριστοτέλης οὐ ἀρέσκω ὁ δόγμα , ἀλ ἐγκαλέω ὁ Τίμαιος παρά ὁ μόριον ὁ σῶμα διαιρέω καί ὁ Ψυχή . καί γάρ οὐδός αὐτός βούλομαι εἷς οὐσία εἰμί ὁ Ψυχή . ἀλ ἀάω διάφορος μήv οὐσία σύγκειμαι οὗτος · ἑνόω δέ ἀλλήλων καί συνεχής οὕτως , ὡς εἷς γίγνομαι αὐτός συμπάθεια . διαβαίνω γάρ τίς καί ἐκ ὁ λόγος εἰς ὁ πάθος , καί ἐκ ἐκεῖνος ἵημι ὁ λόγος . τότε γάρ οποτασσω ὁ πάθος , καί εἴκω ὁ λόγος , ἄνωθεν ἐκ ὁ ὁ λόγος σύλληψις αὐτός ἀφήκω . τότε πρός ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ἐμποδίζω ὁ λόγος , ἐκ ὁ πρός ὁ πάθος σχέσις αὐτός