cogPG.PG122 142
ἀπῆλθεν εἰς τὰ Στουδίου . Ὁ δὲ Μιχαήλ καὶ ὁ τούτου θεῖος , ὡς ᾔσθοντο τὴν τοῦ λαοῦ παρουσίαν , ἐκ τοῖς ἀδύτοις τοῦ ναοῦ τοῦ Προδρόμου κατέφυγον . Ἀλλὰ φλεγμαίνων ἔτι τῷ θυμῷ διὰ τοὺς ἀναιρεθέντας ὁ δῆμος εἴσεισι πρὸς βίαν εἰς τὸν θεῖον ναὸν , καὶ ἀφαρσπτάσαντες ἐκεῖθεν αὐτοὺς εἶλκον διὰ τῆς ἀγορᾶς ἀπὸ τῶν ποδῶν , καὶ ἄνωθεν τῆς Περιβλέπτου μονῆς ἐν τῷ τόπῳ τῷ καλουμένῳ Σἰγματι ἀγαγόντες ἀποτυφλοῦσι καὶ ἄμφω , τοῦ Μιχαήλ πολλὰ καθικετεήσαντος πρότερον τὸν ἑαυτοῦ τυφλωθῆναι θεῖον , ὡς πάντων τῶν γενομένων κακῶν καὶ πρωτουργὸν καὶ αἵτιον · ὃ καὶ ἐγένετο . Τοφλωθίντες οὖν ἐξορίζονται , ὁ μὲν Μιχαὴλ εἰς τὸ μοναστήριον τῶν Ἐλεγμῶν εἰκάδι πρώτῃ μηνὸς Ἀπριλίου , ἠνδικτιῶνος ι´ τοῦ φφν . ἔτους , βασιλεύσας ἐπὶ μῆνας δ καὶ ἡμέρας εἐʹ , οἱ δὲ συγγενεῖς αὐτοῦ πάντες ἄλλος ἀλλαχῆ διεστάοοσαν Πάλιν δὲ τῆς ἀρχῆς εἰς τὴν Ζωὴν μετακυλισθείσης , συμβασιλεύουσαν ἔχουσαν , ὡς εἴπομεν , οὐχ ἑκοῦσαν καὶ τὴν ἀδελφὴν Θεοδώραν , τιμῶν μὲν ἡ σύγκλητος προβιβασμοῖς ἐγεραίρετο καὶ δωρεῶν διανομαῖς τὸ κοινὸν , Ρ . Ἱβθ ] καὶ τὰ πράγματα προμηθείας τῆς ἐνδεχομένης ἐτύγχανε , γραμμάτων ἀπανταχοῦ καὶ διαταγμάτων ἐκπεμπομένων , ἀπριάτην τε τὰς ἀρχας γίνεσθαι καὶ μὴ ὡνίους ὡς πρότερον ὑπισχνουμένων , καὶ πάσαν ἀδικίαν ἐκ μέσου διοριζομένων ἐλαύνεσθαι . Τούτων δὲ καταστάντων ὡς τοῖς κρατοῦσιν ἐδόκει , ἤχθη καὶ ὁ νωβελίσσιμος Κωνσταντῖνος ἀπὸ τῆς ὑπερορίας , καὶ περὶ τῶν δημοσίων ἀνακρινόμενος χρημάτων , τὰς ἀπειλὰς πτοηθεὶς , Ατέδειξεν ἐν τῷ κατὰ τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους οκῳ αότοῦ κεκρυμμένα ἕν τισι κινστέρνῃ χρυσίου κεντηνάρια νʹ ἐπὶ τρισί . Καὶ ταῦτα μὲν διικομίσθη τῆ βασιλίδι , ἐκεῖνον δ´ αὖθις ἡ ὁπερορία ἐδέξατο Προχειρίζεται δὲ ἡ βασιλὶς δομέστικον τῶν σχολῶν τῆς Ἀνατολῆς Νικόλαον , πρόεδρον τὸν εὐνοῦχον τοῦ ὅδίου πατρὸς , καὶ δοῦκα τῆς Δύσεως Κωνσταντῖνον πατρίκιον τὸν Καβασίλαν · τὸν δὲ πατρίκιον Γεώργιον τὸν Μανιάκην , ἢδη παρὰ τοῦ Μιχαήλ φθάσαντα τῆς φρουρᾶς ἀπολυθῆναι , μάγιστρον τιμήσας στρατηγὸν αὐτοκράτορα τῶν ἐν Ἰταλίᾳ ταγμάτων ἐκπέμπει , Καὶ ταῦτα μὲν γέγονεν οὔτως . Βουλῆς δὲ προτεθείσης περὶ βασιλέως , καὶ δόξαν τοῖς πᾶσι βασιλέα προχειρισθῆναι καὶ τῇ Χωῇ νομίμως συναφθῆναι , ὅσπευδε μὲν αὐτὴ Κωνσταντῖνον ἀγαγέσθαι τὸν κατεπάνω , ὅν δή καὶ Ἀργοκλίνην , ἀφ´ ἡς ῥπηρεσίας μετεχειρίσατο , ἀπεκάλουν · ἦν γὰρ ὁ ἀνὴρ εὁπρεπὴς τὴν ὥραν , ἐλέγετο δὲ καὶ λάθρα τῇ Ζωῇ πλησιάζειν . Ἀλλὰ τοῦτον μὲν ἡ σύνοικος φαρμάκοις ἀξάγει τοῦ βίου , οὐκ ἐπειδὴ ἀποστόργως ἶχε πρὸς αὐτὸν , ἀλλ´ ἐπειδὴ ἔμελλε τούτου ἔτι ζῶσα στερίσκεσθαι . Καὶ λοιπὸν ἀστοχήσασα ἡ βασιλὶς τοῦ σκοποῦ , μεταπέμπεται ἀπὸ τῆς ἐξορίας Κωνσταντῖνον τὸν ονομάχον , παρὰ τοῦ ὁρφανοτρόφου τῆν νῆσον Μιτολήνην κατακριθέντα οἰκεῖν διὰ τὸ παρα κάντων φημίζισθαι ὡς μέλλει κρατῆσαι τῆς βασιλείας .
Lemmas: ἀπέρχομαι εἰς ὁ στουδιον . ὁ δέ Μιχαήλ καί ὁ οὗτος θεῖος , ὡς αἰσθάνομαι ὁ ὁ λαός παρουσία , ἐκ ὁ ἄδυτος ὁ ναός ὁ πρόδρομος καταφεύγω . ἀλλά φλεγμαίνω ἔτι ὁ θυμός διά ὁ ἀναιρέω ὁ δῆμος εἴσειμι πρός βία εἰς ὁ θέω ναός , καί ἀφαρσπτάσαντες ἐκεῖθεν αὐτός ἕλκω διά ὁ ἀγορά ἀπό ὁ πούς , καί ἄνωθεν ὁ Περίβλεπτος μονή ἐν ὁ τόπος ὁ καλέω σῖγμα ἄγω ἀποτυφλόω καί ἄμφω , ὁ Μιχαήλ πολύς καθίημι πρότερος ὁ ἑαυτοῦ τυφλόω θέω , ὡς πᾶς ὁ γίγνομαι κακός καί πρωτουργός καί αἴτιος · ὅς καί γίγνομαι . Τοφλωθίντες οὖν εξορίζω , ὁ μέν Μιχαήλ εἰς ὁ μοναστήριον ὁ ἐλεγμός εἰκάς πρῶτος μείς Ἀπρίλιος , ἐνδικτιών ἰ ὁ φφν . ἔτος , βασιλεύω ἐπί μείς δ καί ἡμέρα εἴλω , ὁ δέ συγγενής αὐτός πᾶς ἄλλος ἀλλαχῆ διΐστημι πάλιν δέ ὁ ἀρχή εἰς ὁ Ζωή μετακυλίνδω , συμβασιλεύω ἔχω , ὡς εἶπον , οὐ ἑκών καί ὁ ἀδελφή Θεοδώρα , τιμή μέν ὁ σύγκλητος προβιβασμός γεραίρω καί δωρεά διανομή ὁ κοινός , Ρ . Ἱβθ ] καί ὁ πρᾶγμα προμήθεια ὁ ἐνδέχομαι τυγχάνω , γράμμα ἀπαντηχέω καί διάταγμα ἐκπέμπω , ἀπρίατος τε ὁ ἀρχή γίγνομαι καί μή ὤνιος ὡς πρότερος ὑπισχνέομαι , καί πᾶς ἀδικία ἐκ μέσος διορίζω ἐλαύνω . οὗτος δέ καθίστημι ὡς ὁ κρατέω δοκέω , ἄγω καί ὁ νωβελίσσιμος Κωνσταντῖνος ἀπό ὁ ὑπερορία , καί περί ὁ δημόσιος ἀνακρίνω χρῆμα , ὁ ἀπειλή πτοέω , Ατέδειξεν ἐν ὁ κατά ὁ ἅγιος ἀπόστολος ὀκόν αότοῦ κρύπτω εἷς τις κινστέρνῃ χρυσίον κεντηνάριον ν ἐπί τρεῖς . καί οὗτος μέν διικομιζω τῆ βασιλίδι , ἐκεῖνος δδʹ αὖθις ὁ οπεροριον δέχομαι προχειρίζω δέ ὁ βασιλίς δομέστικος ὁ σχολή ὁ Ἀνατολή Νικόλαος , πρόεδρος ὁ εὐνοῦχος ὁ ὅδιος πατήρ , καί δούξ ὁ Δύσις Κωνσταντῖνος πατρίκιος ὁ Καβασίλη · ὁ δέ πατρίκιος Γεώργιος ὁ Μανιάκης , ἤδη παρά ὁ Μιχαήλ φθάνω ὁ φρουρά ἀπολύω , μάγιστρος τιμάω στρατηγός αὐτοκράτωρ ὁ ἐν Ἰταλία τάγμα ἐκπέμπω , καί οὗτος μέν γίγνομαι οὔτως . Βουλεύς δέ προτίθημι περί βασιλεύς , καί δόξα ὁ πᾶς βασιλεύς προχειρίζω καί ὁ χώομαι νόμιμος συνάπτω , ὅσπευδε μέν αὐτός Κωνσταντῖνος ἄγω ὁ κατεπάνω , ὅς δή καί αργοκλινη , ἀφή εἰμί ῥπηρεσίας μεταχειρίζω , ἀποκαλέω · εἰμί γάρ ὁ ἀνήρ εοπρεπω ὁ ὥρα , λέγω δέ καί λάθρῃ ὁ Ζωή πλησιάζω . ἀλλά οὗτος μέν ὁ σύνοικος φάρμακον ἄγω ὁ βίος , οὐ ἐπεί ἀπόστοργος ἄδδιξ πρός αὐτός , ἀλ ἐπεί μέλλω οὗτος ἔτι ζῶ στερίσκω . καί λοιπός ἀστοχέω ὁ βασιλίς ὁ σκοπός , μεταπέμπω ἀπό ὁ ἐξορία Κωνσταντῖνος ὁ ονομαχος , παρά ὁ ὀρφανοτροφέω ὁ νῆσος Μιτολήνην κατακρίνω οἰκέω διά ὁ παρά κάντος φημίζω ὡς μέλλω κρατέω ὁ βασίλεια .