cogPG.PG122 47
Καὶ εἷς μὲν λόγος φέρεται οὕτως , ἔτερος δέ , ὁ και δοκῶν ἀληθέστερος , ὡς πολὺν ὥδινε χρόνον τῆν τῆς βασιλείας ἐπιθυμίαν , καὶ οὐ τοσοῦτον αὐτὸν ὁ ταύτης ἔρως ἐξέφλεγεν ὅσον ὁ τῆς βασιλίδος Θεοφανοῦς , ἐντυχόντα τε αὐτῇ ὅτε τῇ βασιλευούσῃ διῆγε , καὶ πολλάκις πρὸς αὐτὴν ἐκπέμψαντα τὸν οἰκειότατον ὁπηρέτην αὐτοῦ Μιχαήλ . Τοῦτο γὰρ καταφωράσας ὁ Βρίγγας ὑπόπτως διέκειτο πρὸς αὐτόν . Τῆς τοίνυν ἀναῥῥήσεως αὐτοῦ φημισθείσης ἐν Κωνσταντινουπόλει , καὶ τῶν πραγμάτων ἐν ταραχῆ καθεστώτων , ὁ τὴν φροντίδα τῶν ὅλων ἀνεῖωσμένος Ἰωσὴφ ἠγωνία καὶ διηπορεῖτο αφοδρῶς ὅ τι καὶ δράσειεν , ὅτι μηδὲ τοῖς πολίταις εὔνους ἦν διὰ τὸ δυσέντευκτον . Κατελθόντος δὲ ἐν Χρυσουπόλει μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ Νικηφόρου τοῦ Φωκᾶ μετ´ εὐφημιῶν , ἐβουλεύσατο ὁ Βρίγγας βασιλέα τινὰ προβαλέσθαι . διὰ τούτου οἰόμενος τὸν τόνον ἐκλῦσαι τῆς ὁρμῆς τοῦ στρατοῦ . Τέως δὲ τῆς ἀναῥῥήσεως , ὡς εἴπομεν , τοῦ Φωκά γενομένης , Βάρδας μὲν ὁ τούτου πατὴρτυχε γὰρ ἐνδημῶν τῆ βασιλίδιὶ ἱκέτης εἰσέρχεται πρὸς τῆν μεγάλην ἐκκλησίαν · Λέον δὲ ὁ ἐκείνου ἀδελφὸς , καίπερ φυλαττόμενος ἀκριβῶς , λαθών ἀπέδρα καὶ τῷ οἰκείῳ ἡνώθη ὁμαίμονι Οὖ γενομένου παρείθη τὴν ψυχήν καὶ ἐν πάσῃ ἀμηχνίᾳ καὶ φόβῳ κατέστη ὁ Βρίγγας . Ἡν γὰρ καὶ ἀνεπιτήδειος ἐν καιροῖς δυσκόλοις ὅχλον κολακεῦσαι καὶ καταδημαγωγῆσαι πλῆθος · δέον γὰρ προσηνέαι λόγοις καὶ θωπευτικοῖς τὴν τοῦ πλήθους καταμαλάξαι ῥρμῆν [ ὁ δὲ μᾶλλον ἐξετράχυνε καὶ ἡγρίωσε Πάντων γὰρ ἐν τῇ μεγάλη συντρεχόντων ἐκκλησίᾳ , αὐτὸς τὸ πλῆθος ἐκδειματῶν λόγους ἐπαφῆκεν ὑπερηφάνους τε καὶ τραχεῖς · « Ἐγὼ , φήσας , καταπαύαω . ὑμῶν τὴν ἰταμότητα καὶ ἀναισχυντίαν · ποιήσω γὰρ τὸν τοῦ νομίσματος ὡνουμένους σῖτον ἀποφέρεσθαι ἐν τῷ κόλπῳ.ἡ οὔπω παρῆλθεν ὁλόκληρος ἡμέρᾳ ἀφ´ οὖ τοῦτο εἷρηκευριακὴ γὰρ ἦν , ἐννάτην ἀγοντος τοῦ Αὐγούστου μηνὸς ] , καὶ τῇ ἑσπέρᾳ τῆς αὐτῆς ἡμέρας Βασίλειος ὁ Κωνσταντίνου τοῦ βασι . λέως παρακοιμώμενος , δυσμενὴς καὶ ἔχθιστος ὥν τῷ Ἱωσήφ , τοῖς ἑαυτοῦ φίλοις κἀὶ συγγενέσι τοὺς οἰκείους συμμξας θεράποντας κατὰ πολλὰ μέρη τῆς πόλεως πέπομφεν εἰς τοὺς οἴκους τῶν ἀντιπραττόντων αὑτῷ . Καὶ ἀπὸ τρώτης ὡρας τῆς δευτέρας ἡμέρας μέχρις ἕκτης κατέστρεψαν καὶ ἐξηδάφισαν οἰκίας πλείστας τῶν πολιτῶν , ὥν ἐπισημοτέρδ ἦν ἡ τοῦ Ἰωσήρ · οὐ γὰρ μόνον τῶν ἀντιβαίνειν δοκούντων ἐμφανῶν καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν , ἀλλὰ καὶ πολλῶν ἄλλων εὐτελιστέρων , ὧν οὐκ ἀριήμητὸν ἧν τὸ πλῆθος , κατεστράφησαν οἰκίαι · ᾧ γάρ ποτε διαφορὰ μετά τινος ἧν , πλῆθος ἀτάκτων μεθ´ ἑαυτοῦ ἐπαγόμενος μηδενὸς κωλύοντος τοῦτον ἡφάνιζε . Πολλοὶ δ´ ἐν τῇ τοιαύτῃ ἀταξίᾳ καὶ ἄνθρωποι ἐφονεύθησαν . ταὐτὸ δὲ ποιοῦντες ἐν ταῖς πλατείαις τῆς πάλεωλεωφόροις ἔν τε ταῖς ἀγοραῖς ἔν τε τοῖς στενωποῖς δικηφόρον ὀνευφήμουν Καλλίνικον Τοῦτο τὸ ἔργον
Lemmas: καί εἷς μέν λόγος φέρω οὕτως , ἕτερος δέ , ὁ και δοκέω ἀληθής , ὡς πολύς ὠδίς χρόνος ὁ ὁ βασίλεια ἐπιθυμία , καί οὖον τοσοῦτος αὐτός ὁ οὗτος Ἔρως ἐκφλέγω ὅσος ὁ ὁ βασιλίς Θεοφάνης , ἐντυγχάνω τε αὐτός ὅτε ὁ βασιλεύω διάγω , καί πολλάκις πρός αὐτός ἐκπέμπω ὁ οἰκεῖος ὁράω αὐτός Μιχαήλ . οὗτος γάρ καταφωράω ὁ Βρίγγας ὕποπτος διάκειμαι πρός αὐτός . ὁ τοίνυν ανάρρηση αὐτός φημίζω ἐν Κωνσταντινούπολις , καί ὁ πρᾶγμα ἐν ταραχή καθίστημι , ὁ ὁ φροντίς ὁ ὅλος ἀνεῖωσμένος Ἰωσήφ ἀγωνιάω καί διαπορέω αφοδραω ὅς τίς καί δράω , ὅτι μηδέ ὁ πολίτης Εὔνους εἰμί διά ὁ δυσέντευκτος . κατέρχομαι δέ ἐν χρυσουπολις μετά πᾶς ὁ στρατός Νικηφόρου ὁ Φωκᾶς μετέ εὐφημίζω , βουλεύω ὁ Βρίγγας βασιλεύς τις προβάλλω . διά οὗτος οἴομαι ὁ τόνος ἐκλύω ὁ ὁρμή ὁ στρατός . Τέως δέ ὁ ανάρρηση , ὡς εἶπον , ὁ Φωκᾶς γίγνομαι , Βάρδας μέν ὁ οὗτος πατὴρτυχε γάρ ἐνδημέω τῆ βασιλίς ἱκέτης εἰσέρχομαι πρός ὁ μέγας ἐκκλησία · Λέων δέ ὁ ἐκεῖνος ἀδελφός , καίπερ φυλάσσω ἀκριβῶς , λανθάνω ἀποδιδράσκω καί ὁ οἰκεῖος ἑνόω ὅμαιμος οὖον γίγνομαι παρίημι ὁ Ψυχή καί ἐν πᾶς ἀμηχνίᾳ καί φόβος καθίστημι ὁ Βρίγγας . ἐάν γάρ καί ἀνεπιτήδειος ἐν καιρός δύσκολος ὄχλος κολακεύω καί καταδημαγωγέω πλῆθος · δήω γάρ προσαίνω λόγος καί θωπευτικός ὁ ὁ πλῆθος καταμαλάσσω ῥῆμα [ ὁ δέ μᾶλλον ἐκτραχύνω καί αγριώνω Πάντων γάρ ἐν ὁ μέγας συντρέχω ἐκκλησία , αὐτός ὁ πλῆθος ἐκδειματόω λόγος ἐπαφίημι ὑπερήφανος τε καί τραχύς · « ἐγώ , φημί , καταπαύω . σύ ὁ ἰταμότης καί ἀναισχυντία · ποιέω γάρ ὁ ὁ νόμισμα ὁράω σῖτος ἀποφέρω ἐν ὁ κόλπος οὔπω παρέρχομαι ὁλόκληρος ἡμέρα ἀφή οὖον οὗτος λέγω γάρ εἰμί , ἐννάω ἄγω ὁ Αὔγουστος μείς ] , καί ὁ ἑσπέρα ὁ αὐτός ἡμέρα Βασίλειος ὁ Κωνσταντῖνος ὁ βάσις . Λέως παρακοιμώμενος , δυσμενής καί ἐχθρός ἀνά ὁ Ἰωσήφ , ὁ ἑαυτοῦ φίλος καί συγγενής ὁ οἰκεῖος συμμάσσω θεράπων κατά πολύς μέρος ὁ πόλις πέμπω εἰς ὁ οἶκος ὁ ἀντιπράσσω ἑαυτοῦ . καί ἀπό τρωτός ὥρα ὁ δύο ἡμέρα μέχρι ἕκτος καταστρέφω καί εξηδαφισαω οἰκίον πλεῖστος ὁ πολίτης , ἀνά ἐπισημοτέρδ εἰμί ὁ ὁ Ἰωσήρ · οὖον γάρ μόνος ὁ ἀντιβαίνω δοκέω ἐμφαίνω καί πολιτικός ἀνήρ , ἀλλά καί πολύς ἄλλος ευτελιστερεω , ὅς οὐ αριαπτω ἧμαι ὁ πλῆθος , καταστρέφω οἰκίον · ὅς γάρ ποτός διαφορά μετά τις ἧμαι , πλῆθος ἄτακτος μεθ´ ἑαυτοῦ ἐπάγω μηδείς κωλύω οὗτος ἀφανίζω . πολλός δδʹ ἐν ὁ τοιοῦτος ἀταξία καί ἄνθρωπος φονεύω . αὐτός δέ ποιέω ἐν ὁ πλατύς ὁ παλεωλεωφοροος ἐν τε ὁ ἀγορά ἐν τε ὁ στενωπός δικηφόρος ὀνευφήμουν καλλίνικος οὗτος ὁ ἔργον