cogPG.PG122 321
τῷ δὲ φόβῳ τῶν ἡπειλημένων κολάσεων ὡς λέπυρον ῥοᾶς στύφοντες τὰς μαθητευομένας ψυχὰς , φυλάττουσι τὸν ἐν αὐταῖς καρπὸν τοῦ πνεύματος ἀλώβητον ἀπὸ πάντων τῶν παραλόγων παθῶν · ταῖς δὲ ἀκτίσι τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ τῆς δικαιοσύνης Ἡλίου εῖς πόθον τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ταύτας καταθερμαίνοντες , τὸν φόβον , ὡς προκάλυμμα διαῤῥηγνόου σιν , ἔξω τοῦτον τῆς ἀγάπης βαλλούσης · καὶ κατα.γλυκαίνουσιν τὸν νοητὸν αὐτὸν φάρυγγα γευσαμένων καὶ θεασαμένων , ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος . καθάπερ καὶ τὸν αἰσθητὸν ὁ καρπὸς τῶν ῥοῶν . Ἐντεῦθεν δ´ οὗτοι οἱ διδασκαλικοὶ λόγοι ὡς ταῖς μαθητιυαιέναις πραγματευόμενοι , τῷ φόβῳ τῶν ἡπειλημένων κολάσεων παθῶν κάθαρσις , ταῖς δ´ ἐπαγγελίαις τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , ἔργων δικαιοσύνης φωτισμὸς γίνον ται ταύταις . Κύπροι μετὰ νάρδων · ἤτοι , παντοίων ἀρετῶν ἄνθη καὶ κράματα , ἀρχαὶ δηλονότι καὶ μίξεις , Καὶ ὀς μὲν ἀρχαὶ ὁφιστῶσιν ἐν ταῖς διδασκομέναις ψυχαῖς , τῷ τε φόβῳ τῶν ἀπειλῶν καὶ τῷ πόθῳ τῶν ἐπαγγελιῶν , τὰ διάφορα κατ´ ἀρετὴν εἶδη τῆς εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὸν πλησίον ἀγάπης · ὡς δὲ μίξεις πείθουσιν αὐτὰς ἐν τῷ πάσχειν σαρκὶ , διὰ τὴν εἰς ρεὲν ἀνάπνν ἀνεξικακεῖν διὰ τὴν πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπην , καὶ εὐφραίνεσθαι διὰ τὴν μέλλουσαν μισθαπόδοσιν · ἐν δὲ τῷ ἀνεξικακεῖν διὰ τὴν εἰς τοῦτον ἀγάπην , τὴν εἴς Θεὸν ἀγάπην ἐνδείκνυσθαι , διὰ τὴν τήρησιν τῆς αὐτοῦ ἐντολῆς , ἥτις ἐστὶ τὸν ἀγαπᾷν τὸν πλησίον . Κἀντεῦθεν οἱ εἰρημένοι διδασκαλικοὶ λόγοι γίνονται ταῖς διδασκομέναις νάρδος καὶ κρόκος κάλαμος καὶ κιννάμωμον μετὰ πάντων ξύλων τοῦ Λιβάνου · ἤγουν , τέσσαρες γενικαὶ ἀρεταὶ μετὰ πασῶν τῶν ὑπ´ αὐτὰς μερικῶν τῶν φυομένων ἐν τῷ ὕψει τῆς εἰς Θεὸν πίστεως , οἷα ὅρει Λιβάνου . Καὶ γὰρ νάρδον μέν φησι , τὴν ὡς διαφόρων ἀρωμάτων μίγματα ἐνοειδῶς φέρουσαν πασῶν τῶν ἀρετῶν τοὺς λόγους φρονησιν · κρόκον δὲ , ὡς μέσως ἔχοντα ψύξεώς τε καὶ θερμότητος , καὶ τὴν ἐφ´ ἑκάτεοα ἀμετρίαν ἐκφεύγοντα , τὴν τὰς ἐλλείώεις καὶ τὰς ἀπερβολὰς τῶν ἀρετῶν διαδιδράσκουσαν δικαιοσύνην · κάλαμον δέ , γλυκεῖαν , ὡς κούφην , καὶ αὶς ὕψος ἰκανῶς ἀνατρέχουσαν τὴν σωφροσόνην · ἧτις σαρκικοῦ βάρους τὴν ἐπιθυμίαν κουφίζει , καὶ ὑψοῖ πρὸς τὰ πνευματικὰ καὶ οὑράνια . καὶ τῆς τοῦτων γλυκύτητος τὸν νοῦν ἐμφορεῖσθαι ποιεῖ · καὶ κινάμωμον , ὡς θερμὸν καὶ ἡδὺ , τῆν θείῳ ζήλῳ πυρογμένην κατὰ ἀσεβείας καὶ κακίας ἀνδρείαν · ἡ καὶ ἡδεῖά ἐστι διὰ τοῦ παντὸς καλοῦ ὑπεραγωνίζεσθαι . Οὐ μόνον δὲ ταῦτα ταῖς διδασκομέναις δἱ διδασκαλικοὶ λόγοι τῆς νύμφης γίνονται . ἀλλὰ σμύρνα καὶ ἀλόη μετὰ πάντων τῶν πρώτων · ήτοι , νέκρωσις τοῦ σαρκικοῦ τούτων φρονήματος μετὰ πάντων τῶν πρώτων τῶν ψυχαγωγούντων δίκην μύρων χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος . Εἰ μὴ γὰρ φρονήσῃ πάντως ἡ ψυχὴ τὰ τοῦ Πνεύματος , καὶ τὰ πανάγια τούτου δέξηται χαρίσματα , τὸ τοῦ φόβου φημὶ καὶ τὸ τῆς ἰσχύος , καὶ τὸ τῆς βουλῆς , καὶ τὸ τῆς ἐπιστήμης , καὶ τὸ τῆς γνώσεως , καὶ τὸ
Lemmas: ὁ δέ φόβος ὁ απειλημένος κόλασις ὡς λέπυρον ῥοή στύφω ὁ μαθητεύω ψυχή , φυλάσσω ὁ ἐν αὐτός καρπός ὁ πνεῦμα ἀλώβητος ἀπό πᾶς ὁ παράλογος πάθος · ὁ δέ ἀκτίς ὁ ἐπαγγελία ὁ ὁ δικαιοσύνη Ἡλίας ἔρχομαι πόθος ὁ μέλλω ἀγαθός οὗτος καταθερμαίνω , ὁ φόβος , ὡς προκάλυμμα διαῤῥηγνόου βρόχος , ἔξω οὗτος ὁ ἀγάπη βάλλω · καί καταγλυκαίνω ὁ νοητός αὐτός φάρυγξ γεύω καί θεάομαι , ὅτι χρηστός ὁ Κύριος . καθάπερ καί ὁ αἰσθητός ὁ καρπός1 ὁ ῥοή . ἐντεῦθεν δδʹ οὗτος ὁ διδασκαλικός λόγος ὡς ὁ μαθητιυαιενος πραγματεύομαι , ὁ φόβος ὁ απειλημένος κόλασις πάθος κάθαρσις , ὁ δδʹ ἐπαγγελία ὁ μέλλω ἀγαθός , ἔργον δικαιοσύνη φωτισμός γίνομαι ὁ οὗτος . Κύπρος μετά νάρδος · ἤτοι , παντοῖος ἀρετή ἄνθος καί κρᾶμα , ἀρχή δηλονότι καί μίξις , καί ὅς μέν ἀρχή οφιιστημι ἐν ὁ διδάσκω Ψυχή , ὁ τε φόβος ὁ ἀπειλέω καί ὁ πόθος ὁ ἐπαγγελία , ὁ διάφορος κατ´ ἀρετή εἶδος ὁ εἰς ὁ θεός καί ὁ πλησίος ἀγάπη · ὡς δέ μίξις πείθω αὐτός ἐν ὁ πάσχω σάρξ , διά ὁ εἰς ῥέω ἀνάπνν ἀνεξικακέω διά ὁ πρός ὁ πλησίος ἀγάπη , καί εὐφραίνω διά ὁ μέλλω μισθαπόδοσις · ἐν δέ ὁ ἀνεξικακέω διά ὁ εἰς οὗτος ἀγάπη , ὁ εἰς θεός ἀγάπη ἐνδείκνυμι , διά ὁ τήρησις ὁ αὐτός ἐντολή , ὅστις εἰμί ὁ ἀγαπάω ὁ πλησίος . ἐντεῦθεν ὁ εἴρω διδασκαλικός λόγος γίγνομαι ὁ διδάσκω νάρδος καί κρόκος κάλαμος καί κιννάμωμον μετά πᾶς ξύλον ὁ Λίβανος · ἤγουν , τέσσαρες γενικός ἀρετή μετά πᾶς ὁ ὑπό αὐτός μερικός ὁ φύω ἐν ὁ ὕψος ὁ εἰς θεός πίστις , οἷος ὁράω Λίβανος . καί γάρ νάρδος μέν φημί , ὁ ὡς διάφορος ἄρωμα μίγμα ἐνοειδῶς φέρω πᾶς ὁ ἀρετή ὁ λόγος φρόνησις · κρόκος δέ , ὡς μέσος ἔχω ψῦξις τε καί θερμότης , καί ὁ ἐφίημι ἕκατος ἀμετρία ἐκφεύγω , ὁ ὁ λειόω καί ὁ απερβολαας ὁ ἀρετή διαδιδράσκω δικαιοσύνη · κάλαμος δέ , γλυκύς , ὡς κοῦφος , καί ὅς ὕψος ἱκανῶς ἀνατρέχω ὁ σώφρων · ὅστις σαρκικός βάρος ὁ ἐπιθυμία κουφίζω , καί ὑψόω πρός ὁ πνευματικός καί οὐράνιος . καί ὁ τοῦτις γλυκύτης ὁ νόος ἐμφορέω ποιέω · καί κιννάμωμον , ὡς θερμός καί ἡδύς , ὁ θεῖον ζῆλος πυρογμένην κατά ἀσέβεια καί κακία ἀνδρεῖος · ὁ καί ἡδύς εἰμί διά ὁ πᾶς καλός ὑπεραγωνίζομαι . οὖον μόνος δέ οὗτος ὁ διδάσκω Ζεύς διδασκαλικός λόγος ὁ νύμφη γίγνομαι . ἀλλά Σμύρνα καί ἀλόη μετά πᾶς ὁ πρῶτος · ήτοι , νέκρωσις ὁ σαρκικός οὗτος φρόνημα μετά πᾶς ὁ πρῶτος ὁ ψυχαγωγέω δίκη Μύρων χάρισμα ὁ πνεῦμα . εἰμί μή γάρ φρονέω πάντως ὁ ψυχή ὁ ὁ πνεῦμα , καί ὁ πανάγιος οὗτος δέχομαι χάρισμα , ὁ ὁ φόβος φημί καί ὁ ὁ ἰσχύς , καί ὁ ὁ βουλή , καί ὁ ὁ ἐπιστήμη , καί ὁ ὁ γνῶσις , καί ὁ