cogPG.PG122 621
αὶ τὸ βούτυρον ; δελεάσματα ταῦτα καὶ ἱἕοὶ καὶ πάγαι εἰσὶν , ἵνα με ὅλον θηράσῃς καὶ τοῖς σοῖς περισφίγξῃς δικτύοις , ἢ ὥσπερ ἰχθῦν ὑπεξαγαγὼν τῆς θαλάσσης , ἢ ὥσπερ πτηνὸν ἐκ τοῦ ἀόρος καὶ νεγκών . Ἐπὶ τοὺς ἄρκτους καὶ τοὺς παρδάλεις τῇ θηρατικῇ τέχνῃ σου χρῶ · ἐμὲ δὲ οὐκ ἂν λάβοις ποτὲ , οὐδὲ διασπαράξεις , οὕτε κυσὶν , οὕτε δόρασιν Ἵνα δέ σοι τάληθὲς ἐρῶ · ὅλος ἐγώ σοι τεθήραμαι , καί με ἔχεις ἐν ταῖς χερσὶν , ἔμψυχον καὶ ἡδὺ θήραμα , καὶ λεαίνεις ἐν τοῖς ὁδοῦσι , μᾶλλον δὲ ὅλον ἐν τῆ ψυχῇ σου συνείληφας . Τί γὰρ ἀθήρατόν σοι τῶν ἐμῶν πέφυκεν ; ἡ ψυχή ; μὴ τοῦτο εἴποι τις · ἀλλὰ διαῤῥαγείη ψευδόμενος · ἡ γλῶσσα ; ἰδού σοι ταύτην ἐκτείνω ἐν λόγοις , ἐν ἐπιστολαῖς , ἐν συγγράμμασιν · εἰ δὲ βούλει , καὶ τέμνε καὶ σπάραττε · αἱ χεῖρες ; ἀλλὰ διακονήσουσί σοι καὶ αὖται τὴν πολλὰ καὶ μεγάλα ἐγκώμια · οἱ πόδες ; ἀλλ´ ἔψομαί αοι ὅπη σοι βουλητὸν , ἐν γελόφοις , ἐν γηπέδοις , ἐν ὕψεσιν ὁρῶν , ἐν βάθεσι γης . Οὕτως ἔχεις με ὅλον λαβών . Ἀλλ´ ὅρα μὴ πλεονεξίαν ὁ δικαιότατος ἐγκληθῆς . Σήμερον γὰρ ἡ Καισάρισσά με τεθήρακεν ὡσπερ δελέατι τυρῷ καὶ ἀρτιπαγεῖ γάλακτι . Καὶ γὰρ θηρῶμαι τούτοις ὡς ἀληθῶς καὶ λίχνος εἰμὶ τὸ βρῶμα , καὶ , ἡνίκα ἵδω τὸ γνώρισμα , εὐθὺς περιχαίνω καὶ τὸ ἅγκιστρον περιπείρει με καὶ ἀναρτᾷ με ἐκ τοῦ λαιμοῦ . Μὴ τοίνυν μου διασπαράξῃς τὸν λόγον , ἡ μᾶλλον μὴ σφετερίσῃς ὅλην τὴν ἄγραν · ἀλλὰ διέλεσθέ μοι τὴν θήραν ἀμφότεροι . Καὶ σὺ μὲν καὶ τῆς ἐννοίας ἀπογεύσῃ καὶ τῆς λέξεως · τῇ δε γε ἐμῇ δεσπότιδι μεταδίδου τῶν τῆς ἐπιστολῆς νοημάτων , ἵνα μοι καὶ αὕτη μετάσχῃ τῆς τῶν λόγων γλυβούλοιτο . Χαίρω γὰρ θηρώμενος παρ´ ὑμῶν · ὑμεῖς γὰρ λόγους κενοὺς καὶ πτερόεντας ἐν ταῖς χερσὶν ἔχετε , ἐγὼ δὲ βούτυρα καὶ τυρούς , ιʹ . Τῷ αὐτῷ . Ἐγραας , εἰ καὶ μὴ τῇ χειρὶί , ἀλλὰ τῇ ψυχῇ . Ὁ γὰρ χαρακτὴρ γνώριμος καὶ ἀκριβῶς εἰκασμένος εἰς τὸ πρωτότυπον . Εἶτα ἐν τῷ μὴ ἐμπιπλᾶσθαί σε τῶν ἐμῶν λόγων μηδὲ κορέννυσθαι τῆς τούτων , ὡς γράφεις . γλυκύτητος , αὐτοὶ καθιοῦμεν ἀνθολογοῦντες , ἀεὶ , ὡσπερ αἱ μέλισσαι , καὶ τὴν τοῦ μέλιτος ἐργασίαν ἐξεργαζόμενοι · ἀλλ´ εἰ καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἐμπιπλαμένη , κατὰ τὸν εἰρηκότα σοφὸν , πάντων τῶν ποταμῶν εἶς αὐτὴν ἀπεῥῥευγομένων τὰ ῥεύματα , ἀλλ´ ἀπὸ τῶν ὁρῶν ἀεὶ προχεῖται τὰ νάματα καὶ τὸ τῆς ὑγρᾶς ἀκόρεστον οὐχ ἱστᾷ τῶν ποταμῶν τὴν φοράν Οἱ μὲν οὖν Ἀθηναῖοι πάλαι ὑπὸ τοῦ Δαρείου κατὰ τὴν ἤπειρον πολεμούμενοι , καὶ ἀνθίστασθαι πρὸς τὰς χιλιάδας ἐκείνου καὶ μυριάδας μὴ ἐξισχύοντες , ἀπένευσαν εἰς τὴν θάλασσαν , καὶ ναυσὶ χρησάμενοι τὴν σωτηρίαν διαπόντιον εὕραντο · ἐγὼ δὲ ποῦ φύγω ; ποῖ τράπωμαι ; πάντοθεν πάχαι πάντοθεν θήρατρα . Ἐκκλίνω πρὸς γῆν · ἀλλ´ εὐθύς με θηρᾶται τὰ βούτυρα , ἀποτέμνει μοι τὴν ὁδὸν τὰ σὰ ποίμνια καὶ βουκόλια . Ἐκδράμω πρὸς θάλασσαν · ἀλλὰ βαβαὶ τῆς τῶν ἰχθύων φορᾶς ! αὐτός μοι τούτων ὁ κράτιστος ἀπαντᾷ τύραννος καὶ δυσὶ κύκλοις περιλαμβάνει με ὥσπερ τισὶ κρασι τοῦ ἰδίου στρατῷ Εκαεη .
Lemmas: ὅς ὁ βούτυρον ; δελέασμα οὗτος καί ἵημι καί πάγη εἰμί , ἵνα ἐγώ ὅλος θηράω καί ὁ σός περίσφιγξη δίκτυον , ἢ ὥσπερ ἰχθύς ὑπεξάγω ὁ θάλασσα , ἢ ὥσπερ πτηνός ἐκ ὁ ἄορ καί νέγκα . ἐπί ὁ ἄρκτος καί ὁ πάρδαλις ὁ θηρατικός τέχνη σύ χράω · ἐγώ δέ οὐ εἄν λαμβάνω ποτέ , οὐδέ διασπαράζω , ἵημι κύων , ἵημι δόρυ ἵνα δέ σύ ταλήθης εἴρω · ὅλος ἐγώ σύ θηράω , καί ἐγώ ἔχω ἐν ὁ χείρ , ἔμψυχος καί ἡδύς θήραμα , καί λεαίνω ἐν ὁ ὁδάω , μᾶλλον δέ ὅλος ἐν τῆ Ψυχή σύ συλλαμβάνω . τις γάρ ἀθήρατος σύ ὁ ἐμέω φύω ; ὁ ψυχή ; μή οὗτος εἶπον τις · ἀλλά διαῤῥαγείη ψεύδω · ὁ γλῶσσα ; ἰδού σύ οὗτος ἐκτείνω ἐν λόγος , ἐν ἐπιστολή , ἐν σύγγραμμα · εἰμί δέ βούλομαι , καί τέμνω καί σπαράσσω · ὁ χείρ ; ἀλλά διακονέω σύ καί αὔτης ὁ πολύς καί μέγας ἐγκώμιον · ὁ πούς ; ἀλ ἕπω ἀάω ὅπῃ σύ βουλητός , ἐν γελόφοις , ἐν γήπεδον , ἐν ὕψος ὁράω , ἐν βάθος γῆ . οὕτως ἔχω ἐγώ ὅλος λαμβάνω . Ἀλ ὁράω μή πλεονεξία ὁ Δίκαιος ἐγκαλέω . σήμερον γάρ ὁ καισάρισσα ἐγώ θηράω ὡς δέλεαρ τυρός καί ἀρτιπαγής γάλα . καί γάρ θηράω οὗτος ὡς ἀληθής καί λίχνος εἰμί ὁ βρῶμα , καί , ἡνίκα ὁράω ὁ γνώρισμα , εὐθύς περιχαίνω καί ὁ ἄγκιστρον περιπείρω ἐγώ καί ἀναρτάω ἐγώ ἐκ ὁ λαιμός . μή τοίνυν ἐγώ διασπαράσσω ὁ λόγος , ὁ μᾶλλον μή σφετερίζω ὅλος ὁ ἄγρα · ἀλλά διαιρέω ἐγώ ὁ θήρ ἀμφότερος . καί σύ μέν καί ὁ ἔννοια ἀπογεύω καί ὁ λέξις · ὁ δέ γε ἐμέω δεσπότιδι μεταδίδωμι ὁ ὁ ἐπιστολή νόημα , ἵνα ἐγώ καί οὗτος μετέχω ὁ ὁ λόγος γλυβουλομαι . χαίρω γάρ θηράω παρ´ σύ · σύ γάρ λόγος κενός καί πτερόεις ἐν ὁ χείρ ἔχω , ἐγώ δέ βούτυρον καί τυρός , εἷς . ὁ αὐτός . γράα , εἰμί καί μή ὁ χειρίς , ἀλλά ὁ Ψυχή . ὁ γάρ χαρακτήρ γνώριμος καί ἀκριβῶς εἰκάζω εἰς ὁ πρωτότυπος . εἶτα ἐν ὁ μή ἐμπίμπλημι σύ ὁ ἐμέω λόγος μηδέ κορέννυμι ὁ οὗτος , ὡς γράφω . γλυκύτης , αὐτός καθίζω ἀνθολογέω , ἀεί , ὡς ὁ μέλισσα , καί ὁ ὁ μέλι ἐργασία ἐξεργάζομαι · ἀλ εἰμί καί ὁ θάλασσα οὐ εἰμί ἐμπίμπλημι , κατά ὁ ἐρῶ σοφός , πᾶς ὁ ποταμός εἰμί αὐτός ἀπερεύγομαι ὁ ῥεῦμα , ἀλ ἀπό ὁ ὁράω ἀεί προχέω ὁ νᾶμα καί ὁ ὁ ὑγρός ἀκόρεστος οὐ ἱστάω ὁ ποταμός ὁ φορός ὁ μέν οὖν Ἀθηναῖος πάλαι ὑπό ὁ Δαρεῖος κατά ὁ ἤπειρος πολεμέω , καί ἀνθίστημι πρός ὁ χιλιάς ἐκεῖνος καί μυριάς μή ἐξισχύω , ἀπονεύω εἰς ὁ θάλασσα , καί ναῦς χράω ὁ σωτηρία διαπόντιος εὑρίσκω · ἐγώ δέ ποῦ φεύγω ; ποῖ τρέπω ; πάντοθεν πάχη πάντοθεν θήρατρον . ἐκκλίνω πρός γῆ · ἀλ εὐθύς ἐγώ θηράω ὁ βούτυρον , ἀποτέμνω ἐγώ ὁ ὁδός ὁ σός ποίμνιον καί βουκόλιον . εκδράμω πρός θάλασσα · ἀλλά βαβαί ὁ ὁ ἰχθύς φορός ! αὐτός ἐγώ οὗτος ὁ ἀγαθός ἀπαντάω τύραννος καί δύο κύκλος περιλαμβάνω ἐγώ ὥσπερ τις κρᾶσις ὁ ἴδιος στρατός Εκαεη .