cogPG.PG122 222
Α τῆς Ἔὰεσσης κατεπάνωνύκτῳ αὐτὸν καταλιπών εἰς Κωνσταντινούπολιν ἀπέδρασε , προμαθὼν τὰ ἐκεῖσε καττυόμενα · Ἰωάννης γὰρ ὁ Καῖσαρ καὶ οἱ ταότου υἱεῖς , καὶ τῆς συγκλήτου ὅσοι τὰ αὐτοῦ ἐφρόνουν , τὴν μὲν βσιλίδα ὑπερόριον τίθενται εἰς τὸ παρ´ αὐτῆς συστὰν φροντιστήριον Πιπεροὺς οὕτω καλούμενον , ἀποκείραντες καὶ μὴ βουλομένην τὸν δὲ Μιχαὴλ μόναρχον ἀναγορεύσαντες αὐτοκράτορα ἔγραψαν ἀπανταχοῦ ἐπανιόντα τὸν Θασιλέα μὴ ὑποδέὲασθαι μήτε ὡς βασιλέα τιμῆσαι , ἤρξατο δὲ τῆς ἀποκηρύξεως πρῶτος ὁ τῶν φιλοσόφων ὕπατος ὁ Ψελλὸς , καθὼς καὶ αὐτὸς ἔν τινι τῶν ἱδίων συγγραμμάτων μεγαλαυχεῖ . Κέγεται δὲ ὅτι καὶ ἡ βασιλὶς αὐτὴ τοῦ αὐτοῦ σκοποῦ ἦν , ὥστε μὴ προσδέξασθαι τὸν Αιογένην ἐπανιόντα . Ἀπτέρῳ δὲ τάχει μαθὼν τοῦτο καὶ ὁ Διογένης , καὶ πληροφορηθεὶς ὅτι κοινῶς ἀποκεκήρυκται , φρούριόν τι κατασχών Δόκειαν ὀνομαζόμενον ἐκεῖσε ἐστρατοπεδεύσατο . Ὁ δὲ Καῖσαρ τὰ τῆς βασιλείας , ὡς ἀδόκει , ἄριστα κρατυνάμενος , πὸν πρόεδρον Κωνσταντῖνον τὸν βραχύτερον τῶν ὡἱέων μετὰ δυνάμεως ἀδρᾶς κατὰ τοῦ Διογένους ἀφίησιν , ὃς καὶ ἐνωθεὶς αὐτῷ ἐν τῇ Δοκείᾳ ἀπεδειλ α τὸν πόλεμον . Ὁρῶν δὲ ὁ Διογένης ὑπερτεροῦντα τοῦ Κωνσταντίνου ἐαυτὸν , ἄρας ἐκεῖθεν ἀφικνεῖται εἶς Καππαδοκίαν . Ἐν τοσούτῳ δὲ πλῆθος Φράγγων τῷ Κωναταντίνῳ προσγίνεται , καὶ Κρισπῖνος αὐτὸς μετὰ τῶν ὁμογενῶν , ὅν ἀνιών ὁ Διογένης ἐν Ἀβόδῳ πεοιώρισε πρότερον . Θεόδωρον οὖν τὸν Ἀλυάτην ἄνδρα γενναῖον καὶ ἐπιφανῆ μεγθει τε καὶ θέᾳ θαυμασιώτατον , στέλλει κατ´ αὐτῶν . Ἐρρωμένως δ´ ἀντιπαρασαῖαμένων τῶν περὶ Κωνσταντῖνον , ἡττῶνται οἱ περὶ τὸν Ἀλυάτην , ἀλίσκεται δὲ καὶ αὐτὸς , καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορύττεται σκηνικοῖς σιδηρίοις . Περιώδυνος δὲ ὁ Διογίνης ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι γεγονώς εἰς τὴν Καππαδοκῶν ἐνέβαλι , πανταχόθεν τὸ στράτευμα προσκαλούμενος . Αὐτὸς δὲ διῆγεν ἐν τῷ Τυροποιῷ · φρούριον δὲ οὕτως καλούμενον ὀχυρον λίαν καὶ ἀπόκρημνον . Προσκαλεσάμενος οὖν ὁ Κωνσταντῖνος . Θεά ] καὶ τὸν Ἀντιοχείας δοῦκα τὸν Λαχατούριον σύμμαχον κατὰ τοῦ Λιογίνους οὐκ ἔσγεν ἄπακούοντα · προσέθετο γὰρ τῷ Διογένει . Καὶ τοῦτον παραλαβὼν παραγίνεται εἰς Κιλικίαν , ἔνθα καὶ προσιοαρτέρει τὴν ἀπὸ τοῦ σουλτάνου ἀναμένων βοήθειαν , ὁμοῦ μὲν καὶ διὰ τὸν χειμῶνα διάγων ἐκεῖσε , ἀλλ´ ἀλεεινοτέραν τὴν Κιλικίαν ἐπιστάμενος , καὶ πάλιν πρὸς συλλογὴν στρατοῦ ἑαυτὸν ἀπησνόλει Ὁ δε γε Κωνσταντῖνος μετὰ τὸ τὸν Διογένην ὑποχωρῆσαι ὑπέστρεψεν εἰς τὸ Βυζάντιον . Ἀντ´ ἐκείνου δὲ στέλλεται κατὰ τοῦ Διογένους ὁ πρόεδρος Ἀνδρόνικος ὁ τοῦ Καίσαρος υός . Διανείμας δὲ τοῖς στρατιώταις σιτηρέσια διὰ τῆς κλεισούρας τοῦ Ποδανδοῦ ἀφικνεῖται εἰς Κιλικίαν , ὅνθα συναντᾷ αὐτῷ ὁ Ααχαιούριος , ὅν καὶ πρὸς βραχὺ μαχεσάμενον αἱροῦσιν οἱ τοῦ Ἀνδρονίκου . Τῶν δὲ ἄλλων συμφυγόντων εἰς Ἄδαναν , ὅνθα καὶ ὁ Διογένης διέτριβε , πολιορκίᾳ τὴν πόλιν διέλαβεν ὁ Ἀνδρόνικος . Συνθηκῶν δὲ γενομένων ἐφʹ ᾧ τὸν Διογένην ἀποθέσθαι μὲν τὴν βασιλείαν , τὴν τρίχα δὲ καρέντα διάγειν ἱδιωτικῶς , ἔξεισι τοῦ κάστρου μελανειμονῶν καὶ τὰ καθ´ ἑαυτὸν ἀποκλαιΙοΡοιανῖι
Lemmas: Α ὁ ἕννυμι κατεπάνωνύκτῳ αὐτός καταλείπω εἰς Κωνσταντινούπολις αποδρώ , προμανθάνω ὁ ἐκεῖσε καττυόμενα · Ἰωάννης γάρ ὁ Καῖσαρ καί ὁ ταοος υἱός , καί ὁ σύγκλητος ὅσος ὁ αὐτός φρονέω , ὁ μέν βσιλίδα ὑπερόριος τίθημι εἰς ὁ παρ´ αὐτός συνίστημι φροντιστήριον Πιπεροῦς οὗτος καλέω , ἀποκείρω καί μή βούλομαι ὁ δέ Μιχαήλ μόναρχος ἀναγορεύω αὐτοκράτωρ γράφω ἀπαντηχέω ἐπανέρχομαι ὁ Θασιλέα μή ὑποδέω μήτε ὡς βασιλεύς τιμάω , ἄρχω δέ ὁ ἀποκήρυξις πρῶτος ὁ ὁ φιλόσοφος ὕπατος ὁ Ψελλός , καθώς καί αὐτός ἐν τις ὁ ἴδιος σύγγραμμα μεγαλαυχέω . Κέγεται δέ ὅτι καί ὁ βασιλίς αὐτός ὁ αὐτός σκοπός εἰμί , ὥστε μή προσδέχομαι ὁ αιογενη ἐπανέρχομαι . ἄπτερος δέ τάχος μανθάνω οὗτος καί ὁ Διογένης , καί πληροφορέω ὅτι κοινῶς ἀποκηρύσσω , φρούριον τίς κατέχω Δοκειανός ὀνομάζω ἐκεῖσε στρατοπεδεύω . ὁ δέ Καῖσαρ ὁ ὁ βασίλεια , ὡς αδοκεω , ἀγαθός κρατύνω , πως πρόεδρος Κωνσταντῖνος ὁ βραχύς ὁ οἶος μετά δύναμις ἁδρός κατά ὁ Διογένης ἀφίημι , ὅς καί ενώνω αὐτός ἐν ὁ δοχείο ἀπεδειλ ὅς ὁ πόλεμος . ὁρῶν δέ ὁ Διογένης ὑπερτερέω ὁ Κωνσταντῖνος ἑαυτοῦ , ἀείρω ἐκεῖθεν ἀφικνέομαι εἰμί Καππαδοκία . ἐν τοσοῦτος δέ πλῆθος Φράγγος ὁ Κωναταντίνῳ προσγίγνομαι , καί Κρισπῖνος αὐτός μετά ὁ ὁμογενής , ὅς ἀνέρχομαι ὁ Διογένης ἐν Ἄβος πεοιοριζω πρότερος . Θεόδωρος οὖν ὁ αλυατη ἀνήρ γενναῖος καί ἐπιφανής μεγθει τε καί θέα θαυμάσιος , στέλλω κατ´ αὐτός . ἐρρωμένος δδʹ ἀντιπαρασαῖαμένων ὁ περί Κωνσταντῖνος , ἡσσάομαι ὁ περί ὁ αλυατη , ἁλίσκομαι δέ καί αὐτός , καί ὁ ὀφθαλμός ἐξορύσσω σκηνικός σιδήριον . περιώδυνος δέ ὁ διογινεος ἐπί ὁ συμβεβηκός γίγνομαι εἰς ὁ Καππαδόκαι ἐμβάλλω , πανταχόθεν ὁ στράτευμα προσκαλέω . αὐτός δέ διάγω ἐν ὁ τυροποιός · φρούριον δέ οὕτως καλέω ὀχυρός λίαν καί ἀπόκρημνος . προσκαλέω οὖν ὁ Κωνσταντῖνος . Θεά ] καί ὁ Ἀντιόχεια δούξ ὁ Λαχατούριον σύμμαχος κατά ὁ λιογινοος οὐ εἰσγίγνομαι ἄπακος · προστίθημι γάρ ὁ Διογένης . καί οὗτος παραλαμβάνω παραγίγνομαι εἰς Κιλικία , ἔνθα καί προσιοαρτέρει ὁ ἀπό ὁ Σουλτάνου ἀναμένω βοήθεια , ὁμοῦ μέν καί διά ὁ χειμών Διάγων ἐκεῖσε , ἀλ αλεεινοτερος ὁ Κιλικία ἐπίσταμαι , καί πάλιν πρός συλλογή στρατός ἑαυτοῦ ἀπησνόλει ὁ δέ γε Κωνσταντῖνος μετά ὁ ὁ Διογένης ὑποχωρέω ὑποστρέφω εἰς ὁ Βυζάντιον . Ἀντ´ ἐκεῖνος δέ στέλλω κατά ὁ Διογένης ὁ πρόεδρος Ἀνδρόνικος ὁ ὁ Καῖσαρ υἱός . διανέμω δέ ὁ στρατιώτης σιτηρέσιον διά ὁ κλεισούρα ὁ Ποδανδοῦ ἀφικνέομαι εἰς Κιλικία , ὅς συναντάω αὐτός ὁ Ααχαιούριος , ὅς καί πρός βραχύς μάχομαι αἱρέω ὁ ὁ Ἀνδρόνικος . ὁ δέ ἄλλος συμφεύγω εἰς Ἄδανα , ὅς καί ὁ Διογένης διατρίβω , πολιορκία ὁ πόλις διαλαμβάνω ὁ Ἀνδρόνικος . συνθήκη δέ γίγνομαι ἐπί ὅς ὁ Διογένης ἀποτίθημι μέν ὁ βασίλειος , ὁ θρίξ δέ κάρω διάγω ἰδιωτικός , ἔξειμι ὁ κάστρον μελανειμονέω καί ὁ καθ´ ἑαυτοῦ ἀποκλαιΙοΡοιανῖι