cogPG.PG122 58
συμβολὴν ὁποία ἐστὶ , τάχα δ´ ἴσως καὶ ἐκφοβῆσαι , ξίθη γυμνὰ λαβόντας τινὰς προσέταέεν ὡς ἐν προσχήματι πολεμίων παῖξαι , εἰς ἑστίασιν τάχα τῶν Βεατῶν . Τούτου δὲ γενομένου , τὸν νοῦν τῶν βλεπομένων ἐγνοήσαντες οἱ θεωροὶ , καὶ τὴν κρατοῦσαν φήμην τέλος ἤδη λαμβάνειν ὑποτοπάσαντες , δρομαῖοι ἀπὶ τὰς ἐξόδους ἐχώρουν κρημνώδεις οὕσας καὶ σφαλερὰς , καὶ ὑπ´ ἀλλήλων συμπατούμενοι ἀπέθνησκον . Καὶ ἀπώλοντο ἂν ἄπαντες ὑπ´ ἀλλήλων κατακατούμενοι , [ Ρ . θθΟ ] εἰ μὴ ὁ βασιλεὺς ὡράθη ἐκεῖ τοῦ θώκου καθήμενος ἀδεής τε καὶ ἄτρεπτος · ὄν ἰδὼν ὁ δῆμος μὴ παρακινηθέντα , καὶ κατανοήσαντες ὡς ἄκοντος αὐτοῦ γέγονε τὸ γνόμενον , ἔστησαν τῆς φυγῆς . πρόοδον δὲ δημοσίαν ποιήσαντα τὸν Νικηφόρον ἐν τῇ πηγὴ κατὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν , καὶ ὑποστρίφοντα οἱ συγγενεῖς τῶν ἐν τῷ ἱπποδρόμῳ ἀπολωλότων δεξάμενοι ἐν τῇ τῶν Ἀρτοπρατῶν ἀγορᾷ ὕβρεις ἡφίεσαν κατ´ αὐτοῦ ἀποιπεῖς , ἀλάστορα καὶ παλαμναῖον ἀπονα λοῦντες καὶ ὁμοφύλοις αἷμασι μιαρὸν , καὶ κόνιν καὶ λίθους ὅπεμπον εἰς αὐτὸν ἄχρι τῆς ἀγορᾶς τοῦ κεγάλου Κωνσταντίνου . Καὶ ἀπεπάγη μὲν ἄν τῷ δέαι , εἰ μή τινες ἐντιμότεροι τῶν πολιτῶν προλα.ξέντες τοὺς μὲν ἀτακτοῦντας ἀνέστειλαν , αὐτὸν δὲ εὐφημοῦντες ἄχρι τοῦ παλατίου προέπεμψαν . Διὰ ταῦτα πάντα ἀπηχθῆσθαι παρὰ τῶν πολιτῶν ἐπιστάμενος καὶ ἐπίθεσιν ὁφορώμενος τὴν ἀκρόπολιν ἐδομήσατο . Ἀλλ´ οὐκ ἠδυνήθη διαφυγεῖν τὸ χρεὼν , ἐλλ´ ὅτε καλῶς ἵχειν αὐτῷ τὰ πάντα ψήθη , ἀπόῤῥηξε τὴν ζωήν . Καὶ ὅπως , ἐν τῷ πρέποντι καιρφ ῥηθήσεται . Τετάρτῳ δὲ τῆς αὐτοῦ βασιλείας ἔτει , μηνὶ Ἰουνίῳ , τῆς υ´ ἰνδικτιῶνος , τὰς ἀν τῇ Θράκῃ πόλεις ἀξῄει ἐπισκεψόμενος , καὶ γεινόμενος ἄχρι τῆς λιγο · μένης μεγάλης σούδας ἔγραψε Πέτρῳ τῷ Εουλγαρίας ἄρχοντι μὴ ἐᾷν τοὺς Τούρκους διαπερᾷν τὸν στρον καὶ τὰ Ῥωμαίων λυμαίνεσθαι . Τούτου δὲ μὴ προσέχοντος ἀλλὰ παντοίαις ἀφορμαῖς παρακοούοντος , τὸν τοῦ ἐκ Χερσῶνος πρωτεύοντος υἱὸν ἄ Κικηφόρος τὸν Καλοκυρὸν πατρικιότητι τιμήσας πρὸς τὸν ἄρχοντα Ῥωσίας ἐκπέμπει Σφενδοσολάβον , δωρεῶν ὑποσχέσεσι καὶ φιλοτιμιῶν οὐκ ὀλίγων ἀναπείθων ἐκστρατεῦσαι κατὰ Βουλγάρων Πεισθίν τες οὖν οἱ Ῥὼς καὶ ἐπελθόντες τῇ Βουλγαρίᾳ κατὰ πὰν Δβγουστον μῆνα , τῆς ια´ ἰνδικτιῶνος , πέμπτῳ τῆς βασιλείας ἔτει τοῦ Νικηφόρου , πολλὰς πόλεις καὶ κώρας ἡδάφισαν τῶν Βουλγάρων , καὶ λείαν ὅτι αλείστην περιβαλόμενοι ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἵια . Καὶ τῷ ἕκτῳ δὲ πάλιν τῆς βασιλείας αὐτοῦ χρόνῳ ἐπεστράτευσαν κατὰ Βουλγαρίας , καὶ τὰ ὅμοια τῶν προτέφων ἢ καὶ χείρονα διεπράξαντο . Δευτέρᾳ δὲ Σιστεμβοίου μηνὸς , ὥρᾳ τῆς νυκτὸς βʹ , ἰνδικτιῶνος τιαʹ . γέγονε βρασμὸς καὶ κλόνος γῆς ἐξαίσιος , καὶ ἔπαθε κακῶς Ὁνωριὰς καὶ Παφλαγονία . Ἐγένοντο κακαὶ ἄνεμοι κατὰ τὸν Μάνον μῆνα τῆς αὐτῆς ἰνδικτιῶνος σκληροὶ καὶ κυματώδεις , οὗτινες τοὺς καρτοὺς διάφθειραν αὐταῖς ἀμπέλοις καὶ δένδρεσιν , ὡς ἐντεῦρεν κατὰ τὴν ιβʹ ἵνδικτιῶνα σφοδεότατον ἐπτνεχθῆναι λιμόν . Καὶ δίον τὸν βασιλέα τῆς τῶν ὁπημόων φροντίσαι σωτηρίας , ὁ δὲ τὸν βασιλικὸν οἷτον γλίσχρως πωλῶν , καὶ καταπραγματευόμενος τὴν
Lemmas: συμβολή ὁποῖος εἰμί , τάχα δδʹ ἴσως καί ἐκφοβέω , ἵκω γυμνός λαμβάνω τις προστείνω ὡς ἐν πρόσχημα πολέμιος παίζω , εἰς ἑστίασις τάχα ὁ Βεατῶν . οὗτος δέ γίγνομαι , ὁ νόος ὁ βλέπω γιγνώσκω ὁ θεωρός , καί ὁ κράτος φήμη τέλος ἤδη λαμβάνω ὑποτοπάζω , δρομαῖος ἀπύ ὁ ἔξοδος χωρέω κρημνώδης εἰμί καί σφαλερός , καί ὑπό ἀλλήλων συμπατέω ἀποθνήσκω . καί ἀπόλλυμι εἄν ἀπάντομαι ὑπό ἀλλήλων κατακατουμενοω , [ Ρ . θθΟ ] εἰμί μή ὁ βασιλεύς ὁράω ἐκεῖ ὁ θᾶκος κάθημαι ἀδεής τε καί ἄτρεπτος · εἰμί εἶδον ὁ δῆμος μή παρακινέω , καί κατανοέω ὡς ἄκων αὐτός γίγνομαι ὁ γ́νω , ἵστημι ὁ φυγή . πρόοδος δέ δημόσιος ποιέω ὁ Νικηφόρος ἐν ὁ πηγή κατά ὁ ἑορτή ὁ Ἀνάληψις ὁ Χριστός ὁ Θεός ἐγώ , καί υποστριφοντο ὁ συγγενής ὁ ἐν ὁ ἱππόδρομος ἀπόλλυμι δέχομαι ἐν ὁ ὁ ἀρτοπράτης ἀγορά ὕβρις ἀφίημι κατ´ αὐτός ἀπολέγω , ἀλάστωρ καί παλαμναῖος ἄπονος λοῦς καί ὁμόφυλος αἷμα μιαρός , καί κόνις καί λίθος ὁράω εἰς αὐτός ἄχρι ὁ ἀγορά ὁ κεγάλου Κωνσταντῖνος . καί ἀποπήγνυμι μέν ἄν ὁ δέα , εἰμί μή τις ἔντιμος ὁ πολίτης προλαγχάνω ὁ μέν ἀτακτέω ἀναστέλλω , αὐτός δέ εὐφημέω ἄχρι ὁ Παλάτιον προπέμπω . Ζεύς οὗτος πᾶς ἀπεχθάνομαι παρά ὁ πολίτης ἐπίσταμαι καί ἐπίθεσις ὁράω ὁ ἀκρόπολις δομέω . Ἀλ οὐ δύναμαι διαφεύγω ὁ χρεὼν , ἐλλός ὅτε καλῶς ἵημι αὐτός ὁ πᾶς ψάω , ἀπολήγω ὁ ζωή . καί ὅπως , ἐν ὁ πρέπω καιρφ εἴρω . Τέταρτος δέ ὁ αὐτός βασίλεια ἔτος , μείς Ἰούνιος , ὁ υ ἰνδικτίων , ὁ εἰς ὁ Θράκη πόλις ἀΐσσω ἐπισκοπέω , καί γείνομαι ἄχρι ὁ λίγος · μένω μέγας Σούδας γράφω Πέτρος ὁ Εουλγαρίας ἄρχω μή ἐάω ὁ Τοῦρκος διαπεράω ὁ στρον καί ὁ Ῥωμαῖος λυμαίνομαι . οὗτος δέ μή προσέχω ἀλλά παντοῖος ἀφορμή παρακούω , ὁ ὁ ἐκ Χερσών πρωτεύω υἱός ὅς Κικηφόρος ὁ καλοκυρω πατρικιότης τιμάω πρός ὁ ἄρχω Ῥωσία ἐκπέμπω σφενδοσολαμβανω , δωρεά ὑπόσχεσις καί φιλοτιμία οὐ ὀλίγος ἀναπείθω ἐκστρατεύω κατά Βουλγάρα Πεισθίν αἱρέω οὖν ὁ Ῥώς καί ἐπέρχομαι ὁ Βουλγαρία κατά πούς Δβγουστον μείς , ὁ ια´ ἰνδικτίων , πέμπτος ὁ βασίλεια ἔτος ὁ Νικηφόρου , πολύς πόλις καί κώρα ηδαφισαω ὁ Βουλγάρα , καί λεῖος ὅτι ἀλέω περιβάλλω ὑποστρέφω εἰς ὁ ἵημι . καί ὁ ἕκτος δέ πάλιν ὁ βασίλεια αὐτός χρόνος ἐπιστρατεύω κατά Βουλγαρία , καί ὁ ὅμοιος ὁ προτρέφω ἢ καί χείρων διαπράσσω . δύο δέ σιστεμβοιος μείς , ὥρα ὁ νύξ βε , ἰνδικτίων Τιαό . γίγνομαι βρασμός καί κλόνος γῆ ἐξαίσιος , καί πάσχω κακῶς Ὁνωριὰς καί Παφλαγονία . γίγνομαι κακός ἄνεμος κατά ὁ Μανός μείς ὁ αὐτός ἰνδικτίων σκληρός καί κυματώδης , οὔτις ὁ καρτός διαφθείρω αὐτός ἄμπελος καί δένδρος , ὡς ἐντερεύω κατά ὁ ἶβις ινδικτιώνα σφοδεότατον ἐπιφέρω λιμός . καί δῖος ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ὁπημόων φροντίζω σωτηρία , ὁ δέ ὁ βασιλικός οἶτος γλίσχρος πωλέω , καί καταπραγματεύω ὁ