cogPG.PG122 392
καί ἀπὸ ξηροῦ · ὕγραινόμενα · Συμβαίνει δὲ καὶ τὴν θάλατταν ἡπειροῦσθαι , καὶ τὴν ἤπειρον θαλαττοῦσθαι . Καὶ ἐν μὲν τῷ μεγάλῳ χειμῶνι ἡ ἡπεερος θαλαττοῦται , ἐν δὲ τῷ μεγάλῳ θέρει ἡ θάλασσα ἡπειροῦται · Οἱ αὖ ποταμοὶ ἐν αἰτίᾳ εἰσὶ τοῦ τῆν γῆν τῆς θαλάσσης γυμνοῦσθαι . Ἐμβάλλοντες γὰρ εἰς αὐτὴν τῷ ἐπιφέρειν τὴν ἰλὺν ἥττονας ποιοῦσι , καὶ οὕτως ἀπογαιοῦται ὁ ποταμὸς ἐκεῖνος . Μὴ εἰσβάλλοντες δὲ ποιοῦσι τὴν τὴν θαλαττοῦσθαι · ἀλλ´ ἐνταῦθα ἡπειρουμένη ἡ θάλασσα , ὡθεῖται εἰς τὴν ἀντιπέραν ἥπειρον , καὶ θαλαττοῖ ταύτην · εἰ δὲ μὴ , παλινοστεῖ τὸ ὕδωρ αὖθις ἐπὶ τὸν οἶκαῖον τόπον , καὶ θαλαττοῦται πάλιν τὸ ἡπειρούμενον . ρκηʹ . Περὶ σεισμῶν . Τὸν σεισμὸν ποιεῖ μὲν ὁ Θεὸς , ὡσπερ δὴ καὶ τ´ ἄλλα σύμπαντα , κατὰ τὸ , Ὁ ἐπιβλίπων ἐπὶ τὴν γῆν , καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν . προσεχὲς δὲ τούτου αἶτιον , τὸ ἀναπεμπόμενον ἀπὸ τῆς γῆς πνεῦμα , Ὅταν εἴσω τύχοι ῥυὲν τὸ ἔξω ἀναθυμιούμενον · διὰ ταῦτα καὶ νηνεμίας γίνονται οἱ πλεῖστοι καὶ μέγιστοι τῶν σεισμῶν , κατακλείεται γὰρ τηνικαῦτα ὑπὸ γῆν πλῆν αἴτιον τῶν σεισμῶν , Γίνονται δὲ ἰσχυρότεροι τῶν σεισμῶν , ὅπου ἡ θάλασσα ῥοώδης καὶ ἡ χώρα σομφὴ καὶ ὕπαντρος . Διὰ γὰρ τὴν στερεότητα τὸ πνεῦμα γνόμενον σφοδρὸν , μᾶλλον σείει τὴν γῆν . Αἷ τε χῶραι Κσαι σομφοὺς ἔχουσι τοὺς κάτω τόπους , πολὺ δεχόμεοι πνεῦμα σείονται μᾶλλον , ὅτι ἥλιος ἀνλυώδης καὶ ἀμαυρὸς τότε φαίνεται , ὑπονόστησιν ἀρχομένου τοῦ πνεόματος εἰς τὴν γῆν τοῦ διαλύοντος τὸν ἀέρα καὶ διακρίνοντος . ρκθʹ . Περὶ τοῦ μεγάλου χειμῶνος . Μέγας ἐστὶ χειμὼν ἡνίκα πάντες οἱ πλανῆται ἐν χειμερινῷ ζωδίῳ γίνονται , ἐν ὑδροχόῳ ἐν ἰχθύσι · μέγα δὲ θέρος , ὅταν πάντες ἐν θερινῷ ζωδίῳ γένοιντο · ἐν λέοντι μὲν γινόμενος , ποιεῖ θέρος , ἐν Αἰγόκερω δὲ χειμῶνα . Ἔνθεν καὶ ἐνιαυτὸς ὡνόμασται , διὰ τὸ εἰς τὸ αὐτὸ φέρειν τὸν ἣλιον , ἀπὸ γὰρ τοῦ αὐαοῦ εἰς τὸ αὐτὸ ἀποκαθίσταται ὁ φωστήρ . Καὶ πάν τες μὲν οὗν κατὰ κορυφὴν ἡμῶν γενόμενοι οἱ πλανῆται ποιοῦσι μέγα θέρος , ἀφιστάμενοι δὲ ἐκ διαμέτρου Κποιοῦσι μίγαν χειμῶνα . Καὶ ἐν μὲν τῷ μεγάλῳ χειμῶνι θαλαττοῦται ἡ ἡπειρος , ἐν δὲ τῷ μεγάλῳ θέρει ἡπειροῦται ἡ θάλασσα . ρλʹ . Διὰ τί ἁλμυρὸν τὸ τῆς θαλάττης ὕδωρ ἐστιν Αλμυρόν ἐστι τὸ θαλάττιον ὕδωρ , διότι ἡ καπνώδας ἀναθυμίασις ἀπεπτος οὖσα οὐσία παρεμπίπτουσα τῇ θαλάσσῃ ποιεῖ αὐτὴν ἀλμυρὰν καὶ βαρεῖαν . Ἡ αὐτὴ δὲ ἀναθυμίασις ἀπόγειος γινομένη καὶ μιγνυμένη τοῖς θερινοῖς καὶ μετοπωρινοῖς ὑετοῖς ποιεῖ αὐτοὺς ἀλμυροός . Οἱ δὲ ποταμοὶ οὐ πάσχουσι τὴν ἀλμυρότητα διὰ τὴν ἄπαυστον αὐτῶν ῥεῦσιν . Χρὴ γὰρ στάσεως , ἱνα γένηται ἡ κρᾶσις τῆς καπνώδους ἀναθυμιάσεως τοῖς ὃποκειμένοις ὕδασιν . αἴτιον δὲ τῆς ἀλμυρότητος καὶ ὁ ἡλιος . Τῇ γὰρ οἰκεῖα θερμότητι ἐξατμίζων τὴν θάλασσαν , καὶ τὸ γλυκότερον αἴρων καὶ κουφίζων πρὸς τὸν ἀέρα , κάτω ἀλμορότερον ἐᾷ καὶ βαρύτερον Ὅτι δὲ παχύτερόν ἐστι τὸ θαλάττιον ὕδωρ τῶν ποταμίων
Lemmas: καί ἀπό ξηρός · ὑγραίνω · συμβαίνω δέ καί ὁ θάλασσα ἠπειρόω , καί ὁ ἤπειρος θαλασσόω . καί ἐν μέν ὁ μέγας χειμών ὁ ἡπεερος θαλασσόω , ἐν δέ ὁ μέγας θέρος ὁ θάλασσα ἠπειρόω · ὁ αὖος ποταμός ἐν αἴτιος εἰμί ὁ ὁ γῆ ὁ θάλασσα γυμνόω . ἐμβάλλω γάρ εἰς αὐτός ὁ ἐπιφέρω ὁ ἰλύς κακός ποιέω , καί οὕτως ἀπογαιόω ὁ ποταμός ἐκεῖνος . μή εἰσβάλλω δέ ποιέω ὁ ὁ θαλασσόω · ἀλ ἐνταῦθα ἠπειρόω ὁ θάλασσα , ὠθέω εἰς ὁ ἀντιπέραν ἤπειρος , καί θαλασσόω οὗτος · εἰμί δέ μή , παλινοστέω ὁ ὕδωρ αὖθις ἐπί ὁ οικαιω τόπος , καί θαλασσόω πάλιν ὁ ἠπειρόω . ρκηʹ . περι σεισμός . ὁ σεισμός ποιέω μέν ὁ θεός , ὡς δή καί τ ἄλλος σύμπας , κατά ὁ , ὁ επιβλιπαω ἐπί ὁ γῆ , καί ποιέω αὐτός τρέμω . προσεχής δέ οὗτος αἴτιος , ὁ ἀναπέμπω ἀπό ὁ γῆ πνεῦμα , ὅταν εἴδομαι τυγχάνω ῥέω ὁ ἔξω ἀναθυμίζω · διά οὗτος καί νηνεμία γίγνομαι ὁ πλεῖστος καί μέγας ὁ σεισμός , κατακλείω γάρ τηνικαῦτα ὑπό γῆ Πλῆν αἴτιος ὁ σεισμός , γίγνομαι δέ ἰσχυρός ὁ σεισμός , ὅπου ὁ θάλασσα ῥοώδης καί ὁ χώρα σομφός καί ὕπαντρος . Ζεύς γάρ ὁ στερεότης ὁ πνεῦμα γ́νω σφοδρός , μᾶλλον σείω ὁ γῆ . ὅς τε χώρα Κσαι σομφός ἔχω ὁ κάτω τόπος , πολύς δέχομαι πνεῦμα σείω μᾶλλον , ὅτι ἥλιος ανλυωδη καί ἀμαυρός τότε φαίνω , ὑπονόστησις ἄρχω ὁ πνέω εἰς ὁ γῆ ὁ διαλύω ὁ ἀήρ καί διακρίνω . ρκθʹ . περι ὁ μέγας χειμών . Μέγας εἰμί χειμών ἡνίκα πᾶς ὁ πλανήτης ἐν χειμερινός ζῴδιον γίγνομαι , ἐν ὑδροχόος ἐν ἰχθύς · μέγας δέ θέρος , ὅταν πᾶς ἐν θερινός ζῴδιον γίγνομαι · ἐν λέων μέν γίγνομαι , ποιέω θέρος , ἐν αἰγόκερως δέ χειμών . ἔνθεν καί ἐνιαυτός ὀνομάζω , διά ὁ εἰς ὁ αὐτός φέρω ὁ ἥλιος , ἀπό γάρ ὁ αὐαοῦ εἰς ὁ αὐτός ἀποκαθίστημι ὁ φωστήρ . καί πᾶς αἱρέω μέν ἐν κατά κορυφή ἐγώ γίγνομαι ὁ πλανήτης ποιέω μέγας θέρος , ἀφίστημι δέ ἐκ διάμετρος κποειμι μίγα χειμών . καί ἐν μέν ὁ μέγας χειμών θαλασσόω ὁ ἤπειρος , ἐν δέ ὁ μέγας θέρος ἠπειρόω ὁ θάλασσα . ρλεʹ . Ζεύς τίς ἁλμυρός ὁ ὁ θάλασσα ὕδωρ εἰμί ἁλμυρός εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ , διότι ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ἄπεπτος εἰμί οὐσία παρεμπίπτω ὁ θάλασσα ποιέω αὐτός ἁλμυρός καί βαρύς . ὁ αὐτός δέ ἀναθυμίασις ἀπόγειος γίγνομαι καί μίγνυμι ὁ θερινός καί μετοπωρινός ὑετός ποιέω αὐτός ἀλμυρός . ὁ δέ ποταμός οὖον πάσχω ὁ αλμυρότητα διά ὁ ἄπαυστος αὐτός ῥεῦσις . χρή γάρ στάσις , ἵνα γίγνομαι ὁ κρᾶσις ὁ καπνώδης ἀναθυμίασις ὁ οποκειμαι ὕδωρ . αἴτιος δέ ὁ ἀλμυρότητα καί ὁ ἡλιος . ὁ γάρ οἰκεῖος θερμότης ἐξατμίζω ὁ θάλασσα , καί ὁ γλυκός ἀείρω καί κουφίζω πρός ὁ ἀήρ , κάτω αλμοροτερος ἐάω καί βαρύς ὅτι2 δέ παχύς εἰμί ὁ θαλάσσιος ὕδωρ ὁ Ποταμίων