cogPG.PG122 102
τοὺς ἐν Στρουμπίττη βουνοὺς , καὶ τὰ ἐν ταῖς κατ´ αὐτοὺς ὁδοῖς πυρπολῆσαι δέματα , καὶ εὑπόρευτον αὐτῷ θεῖναι τὴν πρὸς Θεσσαλονίκην ἄγουσαν Ὁδόν . Ὁ δὲ ἀπελθὼν συνεχωονθη μὲν ἐν τῶ εἰσιέναι παρὰ τῶν τοποφυλακούντων Βουλγάρων ἀνεμποδίστως διελθεῖν , μέλλων δὲ πρὸς τὸν Βασιλέα πάλιν ἀποστρέφειν μετὰ τὸ τὰ προστεταγμένα πληρῶσαι περιπίπετει λόχοις ἐπ´ αὐτῷ τούτῳ προσκαθημένοις καὶ ἐνεδρεύουσι ἔν τινι ἐπιμήκει στενοχωρίᾳ · ἑν ᾗ εἰσελθὼν καὶ πάντοθεν περιστοιχισθεὶς καὶ ἀνωθεν ὑπὸ λιθῶν καὶ τόξων βαλλόμενος , μηδενὸς ἀμύνασοαι δυναμένου διὰ τῆν πύκνωσιν καὶ τὸ τῆς στενοχωρίας ἀδιεξόδευτον , αὐτός τε πίπτει , μηδὲ ταῖς οἰκείαις χερσὶ δυνηθεὶς χρήσασθαι , καὶ πολὺ μέρος σὺν αὐτῷ ἀπώλετο τοῦ στρατοῦ . Ἅπερ μηνυθέντα τῷ βασιλεῖ πολλῆς αὐτὸν ἐνέπλησεν ἀθυμίας . Ὅθεν καὶ προσωτέρω χωρεῖν οὐκ ἔκρινεν , ἀλλ´ ὑποστρέψας ἦλθεν εἰς τὰ Ζαγόρια , ἵνθα τὸ λίαν ὀχυρώτατον ἵδρυται φρούριον ὁ Μελένικος , ἐπί τινος πέτρας ἱδρυμένον κρημνοῖς καὶ φάραγξι βάθυτάταις πάντοθεν ἐστεφανωμένης · ἐν ᾧ οἱ τῆς περιχώρου πάντοθεν καταφυγόντες Βούλγαροι ὀλίγα τῶν Ῥωμαίων ἐφρόντιζον . Πρὸς οὕς ὁ βασιλεὺς Σέργιόν τινα ἐκτομίαν , ἕνα τῶν αἰκειοτάτων αὐτῷ θαλεμηπόλων , ἐκπέμπει , ἄνδρα φρενήρη τε καὶ δεινὸν εἰπεῖν , ἀποπειρώμενος τῆς γώμης αὐτῶν . Οὗτος δ´ ἐκεῖσε γενόμενος καὶ πολλαῖς χρησάμενος πιθανολογίαις μεταδιδάξαι ἵσνυσε τοὺς ἀνθρώπους τὸ δέον , καὶ τὰ ὅπλα καταθεμένους παραδοῦναι τῷ βασιλεῖ ἑαυτοὺς καὶ τὸ φρούριον . Οὕς ἀποδεξάμενος ὁ βασιλεὺς καὶ φιλοφρονησάμενος ἀξιοκρειπῶς , καὶ φρουρὰν τῷ φρουρίῳ τῆν ἀρκοῦσαν ἐγκατατάξας , μιτέβη πρὸς Μοσυνούπολιν · ἐν ᾑ διάγοντι τούτῳ καὶ ὁ τοῦ Σαμουὴλ ἀγγέλλεται θάνατος κατὰ τὴν κδ´ τοῦ Ὀκτωβρίου μηνός . [ . Τ ] Καὶ εὐθὺς ὁ βασιλεὺς ἀπάρας ἐκ Μοσυνουπόλεως κάτεισιν εἶς Θεσσαλονίκην , κἀκεῖθεν ἄπεισιν εἰς Πελαγονίαν , μηδὲν λυμαινόμενος τῶν ἐν ποσὶν , ἀλλ´ ἢ μόνα πυρπολήσας τὰ ἐν Βουτελίῳ βασίλεια τοῦ Υαβριήλ , Πέμας δὲ καὶ στρατιὰν χειροῦται τὸ φρούνιον Πριλάπου καὶ τοῦ Στυπείου . Ἐκεῖθεν καταλαμβάνει τὸν Τζερνάν λεγόμενον ποταμὸν , ὅν σχεδίαις καὶ θυλάκοις πεφυσημένοις διαπεράσας ἐπάνεισιν εἰς τὰ Βοδηνὰ , κἀκεῖθεν τῇ θʹ τοῦ Ἰανουαρίου μηνὸς ἦλθεν εἰς Θεσοαλονίκην . Ἐαρος δ´ ἐκιστάντος ὄπίστροψε πάλιν εἰς Βουλγαρίσν , καὶ τῷ φρουρίῳ τῶν Βοδηνῶν προσίσχει · ἔφθασαν γὰρ οὗτοι , τὴν πρός βασιλέα πίστιν ἀπαρνησάμενοι , ἄραι κατὰ Ῥωμαίων ὅπλα . Καρτερὰν αῦν ἐνστησάμενος πολιορκίαν ἠνάγκασε πίστεις λαβάντας ἐαυτοὺς ἐγχειρίσαι τοὺς ἔνδον · οὕς πάλιν ἐν τῷ Βολερῷ μετοικίσας , καὶ ἕτερα φρούρια ἀνεγείρας δύο ἐν τῶ μέσῳ τῆς δυσχωρίας , ὥν τὸ μὲν Καρδίαν ὡνόμασει τὸ δ´ ἕτερον ἅγιον Ἠλίαν , ὑπέστρεψεν εἰς Θεσσαλονίκην . Ἐν ᾗ Ῥωμανὸς ὁ καὶ Ταβριὴλ διά τινος Ῥωμαίου Χειροτμήτου δούλωσιν καὶ ὁποταγὴν ὑπισχνεῖται . Ὁ δὲ ὑποπτεύσας τὰ γράμματα , τὸν πατρίκιον Κικηφόρον τὸν Ξιφίαν καὶ Κσνσταντῖνον τὸν Διογένην , μετὰ τὸν Βοτανειάτην στρατη γὸν γεγονότα Θεσσαλονίκης , μετὰ δυνάμεως μακίμπει ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Μογλένων . ν τὴν πᾶσαν ληϊσαμένων ἐκείνην γῆν καὶ τὴν πόλιν πολιορκούντων ὅφθασε καὶ ὁ βασιλεὺς , καὶ τὸν παραῤῥέοντα τῆ πόλει μετοχετεύσας ποταμὸν , καὶ τὰ θεμέλια τῶν τειχῶν ὁπορύξας καὶ ξόλα καὶ εὔπρηστον ἄλλην ὕλην ἀποβαλὼν τοῖς ὀρόγμασι καὶ πῦρ ἐμβαλών , τῆς θλης
Lemmas: ὁ ἐν Στρουμπίττη βουνός , καί ὁ ἐν ὁ κατ´ αὐτός ὁδός πυρπολέω δέμα , καί εὐπόρευτος αὐτός τίθημι ὁ πρός Θεσσαλονίκη ἄγω ὁδός . ὁ δέ ἀπέρχομαι συνεχωονθη μέν ἐν ὁ εἴσειμι παρά ὁ τοποφυλακέω Βουλγάρα ἀνεμπόδιστος διέρχομαι , μέλλω δέ πρός ὁ Βασιλεύς πάλιν ἀποστρέφω μετά ὁ ὁ προστάσσω πληρόω περιπίπτω λόχος ἐπι αὐτός οὗτος προσκάθημαι καί ἐνεδρεύω ἐν τις ἐπιμήκης στενοχωρία · ἑν ὅς εἰσέρχομαι καί πάντοθεν περιστοιχίζω καί ἄνωθεν ὑπό λιθάω καί τόξον βάλλω , μηδείς ἀμύνω δύναμαι διά ὁ πύκνωσις καί ὁ ὁ στενοχωρία ἀδιεξόδευτος , αὐτός τε πίπτω , μηδέ ὁ οἰκεῖος χείρ δύναμαι χράω , καί πολύς μέρος σύν αὐτός ἀπόλλυμι ὁ στρατός . ὅσπερ μηνύω ὁ βασιλεύς πολύς αὐτός ἐμπίμπλημι ἀθυμία . ὅθεν καί προσωτέρω χωρέω οὐ κρίνω , ἀλ ὑποστρέφω ἔρχομαι εἰς ὁ ζαγοριον , ἕλμινς ὁ λίαν ὀχυρός ἱδρύω φρούριον ὁ Μελενίκος , ἐπί τις πέτρα ἱδρύω κρημνός καί φάραγξ βάθυς πάντοθεν στεφανωμένος · ἐν ὅς ὁ ὁ περίχωρος πάντοθεν καταφεύγω Βούλγαρος ὀλίγος ὁ Ῥωμαῖος φροντίζω . πρός ὅς ὁ βασιλεύς Σέργιος τις ἐκτομίας , εἷς ὁ αικειοτηταω αὐτός θαλεμηπολαω , ἐκπέμπω , ἀνήρ φρενήρης τε καί δεινός εἶπον , ἀποπειράομαι ὁ γώμης αὐτός . οὗτος δδʹ ἐκεῖσε γίγνομαι καί πολύς χράω πιθανολογία μεταδιδάσκω ἵσνυσε ὁ ἄνθρωπος ὁ δήω , καί ὁ ὅπλον κατατίθημι παραδίδωμι ὁ βασιλεύς ἑαυτοῦ καί ὁ φρούριον . ὅς ἀποδείκνυμι ὁ βασιλεύς καί φιλοφρονέομαι ἀξιοκρειπῶς , καί φρουρά ὁ φρούριον ὁ ἀρκέω ἐγκατατάσσω , μιτέβη πρός μοσυνουπολις · ἐν ὁ διάγω οὗτος καί ὁ ὁ Σαμουήλ ἀγγέλλω θάνατος κατά ὁ κδ´ ὁ Ὀκτώβριος μείς . [ . Τ ] καί εὐθύς ὁ βασιλεύς ἀπαίρω ἐκ μοσυνουπολις κατέρχομαι εἰμί Θεσσαλονίκη , ἐκεῖθεν ἄπειμι εἰς Πελαγονία , μηδείς λυμαίνομαι ὁ ἐν πούς , ἀλ ἢ μόνος πυρπολέω ὁ ἐν Βουτελίῳ βασίλεια ὁ Υαβριήλ , Πέμας δέ καί στρατία χειρόομαι ὁ φρούνιον Πριλάπου καί ὁ στυπειωμι . ἐκεῖθεν καταλαμβάνω ὁ Τζερνάν λέγω ποταμός , ὅς σχέδιος καί θύλακος φυσάω διαπεράω ἐπάνειμι εἰς ὁ Βοδηνὰ , ἐκεῖθεν ὁ ὁ ὁ Ἰανουάριος μείς ἔρχομαι εἰς θεσοαλονικη . Ἔαρ δδʹ εκιιστημι ὄπίστροψε πάλιν εἰς Βουλγαρίσν , καί ὁ φρούριον ὁ βοδινός προσέχω · φθάνω γάρ οὗτος , ὁ πρός βασιλεύς πίστις ἀπαρνέομαι , ἀείρω κατά Ῥωμαῖος ὅπλον . Καρτερός Άυν ἐνίστημι πολιορκία ἀναγκάζω πίστις λαβάντας ἑαυτοῦ ἐγχειρίζω ὁ ἔνδον · ὅς πάλιν ἐν ὁ βολερος μετοικίζω , καί ἕτερος φρούριον ἀνεγείρω δύο ἐν ὁ μέσος ὁ δυσχωρία , ἀνά ὁ μέν Καρδία ὀνομάζω ὁ δδʹ ἕτερος ἅγιος Ἠλίας , ὑποστρέφω εἰς Θεσσαλονίκη . ἐν ὅς Ῥωμανός ὁ καί Ταβριὴλ διά τις Ῥωμαῖος Χειρότμητος δούλωσις καί οποατταγας ὑπισχνέομαι . ὁ δέ ὑποπτάω ὁ γράμμα , ὁ πατρίκιος Κικηφόρον ὁ Ξιφίας καί Κσνσταντῖνον ὁ Διογένης , μετά ὁ Βοτανειάτης Στρατή γος γίγνομαι Θεσσαλονίκη , μετά δύναμις μακίμπει ἐν ὁ χώρα ὁ Μογλένων . Ν ὁ πᾶς ληΐζομαι ἐκεῖνος γῆ καί ὁ πόλις πολιορκέω ὁράω καί ὁ βασιλεύς , καί ὁ παραρρέω τῆ πόλις μετοχετεύω ποταμός , καί ὁ θεμέλιος ὁ τεῖχος οπορυθελγω καί ξόλα καί εὔπρηστος ἄλλος ὕλη ἀποβάλλω ὁ ὀρόγμασι καί πῦρ ἐμβάλλω , ὁ θλάω