cogPG.PG122 103
κατακρησθείσης , κατίστρεψε τὸ τεῖχος . Ὅπερ ἱδόντες οἱ ἕνδον πρὸς ἱκεσίαν μετ´ ὁλοφυρμῶν ἐτράποντο , καὶ ἐαυτοὺς παρεδίδουν σὺν τῷ φρουρίῳ . Ἐλήφθη μὲν οὖν Δομετιανὸς ὁ Καυκάνος , ἀνῆρ υσνάστης καὶ τῷ Γαβριὴλ συμπάρεδρος , καὶ Ἰλίτʹης ὁ ἀρχων λογλίνων , καὶ ἕτεροι δυνάσται πολλοὶ , καὶ λαὸς πολεμιστῆς οὐκ ὀλίγος . Τοὺς μὲν οὖν ὄπλα προσέταξεν , ἐμπρησθῆναι δὲ καὶ τὸ φρούριον . ἑάλω καὶ ἕτερον φρούριον Ἐνώτια κακλημένον γειτονοῦν τοῖς Μογλίνοις . Ἡμέρᾳ δὲ πέμπτῃ ἦκεν ὁ Χειρότμητος Ῥωμαῖος , ἔχων καὶ θεράποντος Ἰωάννου τοῦ καὶ Βλαδισθλάου , υἱοῦ Ἀαρών , ἐπαγόμενος καὶ γράμματα δηλοῦντα φονευθῆναι ὑπ´ αὐτοῦ τὸν Γαβριῆλ ἐν τῷ Πετρισκῷ καὶ τὴν πᾶσαν ἐξουσίαν εἰς ἐαυτὸν μετενεχθῆναι , ὑπισχνούμενα τε τὴν πρέπουσαν ὑποταγὴν καὶ δούλωσιν ἐνδείξασθαι πρὸς τὸν βασιλέα . Ὅπερ ἀναγνοὺς ὁ βασιλεὺς , καὶ χρυσοβούλλοις γράμμασιν τὰ δοκοῦντα πιστωσάμενος , ἀπέστειλε πρὸς τὸν Ἰωάννην . Καὶ μτ´ ὀλίγας πάλιν ἡμέρας ἐπανῆκεν ὁ τετμημένος τὴν χεῖρα Ῥωμαῖος , γραφὰς κομίζων Ἰωάννου τε καὶ τῶν ἀρχόντων Βουλγαρίας ὑπηκόους ὁμολογούντων καὶ δούλους γενίσθαι τοῦ βασιλέως [ Ρ . Ἱ ] Προσεῤῥύη δὲ τῷ βασιλεῖ καὶ Καυκάνος ὁ ἀδελφὸς Δομετιανοῦ τοῦ ἓν Μογλένοις ἀλόντος · ὅν φιλοτιμησάμενος διὰ τιμῆς ἦγεν . πεὶ δὲ ἔγνω τὸν Ἰωάννην δόλῳ καὶ περινοίᾳ γράψαντα τὰ γραφέντα καὶ τἀναντία ὧν ὑπισχνεῖτο διανοούμενον , ἐπανέστρεψε πάλιν πρὸς Βουλγαρίαν , καὶ λεηλατήσας τὴν περίχωρον . Ὁστροβοῦ καὶ τοῦ Σωσκοῦ καὶ τὴν πεδιάδα Πελαγονίας τοὺς ἀλισκομένους πάντας ἀπετύφλου Βουλγάρους . ἄπεισιν οὖν ἄχρι τῆς πόλεως Ἀχρίδος , ἐν ᾖ τὰ βασίλεια τῶν βασιλέων ἵὸρυντο Βουλγαρίας · καὶ τὴν πόλιν παραλαβὼν καὶ πάντα καλῶς διαθεὶς ἔμελλε καὶ προσωτέρω βαδίζειν καὶ τῆς πρὸς τὸ Δυῤῥάχιον ἄψασθαι · ἔδεττο γὰρ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ τὰ ἐκεῖσε . Ἔως μὲν γὰρ Τρυμαλιᾶς καὶ τῶν ἀγχοτάτω Σερβίας μερῶν ἦρχε Βλαδιμηρὸς ὁ ἐπὶ θυγατρὶ τοῦ Σαμουήλ κηδεστῆς , ἀνὴρ ἐπιεικὴς καὶ εἰρηνικὸς καὶ ἀρετῆς ἀντεχόμενος , ἡρεμίαν εἶχε τὰ ἐν Δυῥῥαχίῳ · ὅπειδὴ δὲ ὁ Γαβριῆλ παρὰ τοῦ Ἰωάννου ἀκώλετο , καὶ οὗτος παρασπονδηθεὶς καὶ τοῖς ὅρκοις πιστεύσας παρὰ τοῦ Ἰωάννου δοθεῖσιν αὐτῷ διὰ Δαβὶδ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Βουλγαρίας ἑαυτὸν ἐνεχείρισε καὶ μετὰ μικρὸν ἀπεφφάγο , κολὺν εἶχε τάραχον καὶ κλόνον τὰ ἐκεῖσε πράγματα , ἐγκειμένου καθ´ ἐκάστην καὶ διὰ στρατηγῶν πολλάκις τοῦ Ἰωάννου καὶ δι´ ἓαυτοῦ πάλιν ἑλεῖν τὴν πόλιν . Καὶ διὰ τοῦτο ἐβούλετο μὲν ὁ βασιλεὺς ἀπελθεῖν καὶ βοηθῆσαι , ἐκωλύθη δὲ δι´ αἰτίαν οὐκ ἄλογον . Ἀπερχόμενος γὰρ πρὸς Ἀχρίδα κατέλιπε κατόπιν μετὰ πλήθους στρατιωτῶν Γεωργιον στρατηγὸν τὸν Γονιτβιάτην καὶ Ὀρέστην πρωτοσπαθάριον τὸν αἰχμάλωτον , κατατρέχειν κελεύσας τὰ πεδία Πελαγονίας · οὖς ἐλλοχήσαντες Βούλγεαροι ἔχοντες στρατηγὸν τὸν Ἰβάτβην , σανερώτατος ἀνδρα καὶ λαᾶοκιμμασμένον , ἀναιροῦσι πάντας . Ὧν τῇ λύπῃ συγχυθείς ὁ βασιλεὺς ἐπανέστρεψεν εἰς Πελαγονίαν , καὶ τὸν Ἰβάτζην καταδραμών καὶ διόξας ἀπῆλθεν ἐν Θεσσαλονίκῃ . Κἀκεῖθεν διέβη εἰς Μοσυνούπολιν , καστὰ Στροωμπίτζης λαὸν πεπομφὼς ἡγεμόνα ἔχοντα τὸν πατρίκιον Δαβὶδ τὸν Ἀριανίτην · ὅς αἰφνιδίως ἐπιφανελς εἴλε τὸ φρούριον ὅ Θιρμίτζα . κατονομάζεται . Καὶ ἕτερον πάλιν λαὸν κατὰ τῶν ἐν Τρικδίτρη
Lemmas: κατακρησθεισος , καταστρέφω ὁ τεῖχος . ὅπερ ὁράω ὁ ἔνδον πρός Ἱκεσία μετέ ολοφυρμός τρέπω , καί ἑαυτοῦ παραδίδωμι σύν ὁ φρούριον . λαμβάνω μέν οὖν Δομετιανός ὁ Καυκάνος , ἀνήρ συνίστημι καί ὁ Γαβριήλ συμπάρεδρος , καί Ἰλίτʹης ὁ ἄρχω λογλινη , καί ἕτερος δυνάστης πολύς , καί λαός πολεμιστής οὐ ὀλίγος . ὁ μέν οὖν ὅπλον προστάσσω , ἐμπίμπρημι δέ καί ὁ φρούριον . ἁλίσκομαι καί ἕτερος φρούριον ἐνώτιον κακλημένον γειτονέω ὁ μογλινος . Ἡμέρα δέ πέμπτος ἵημι ὁ χειρότμητος Ῥωμαῖος , ἔχω καί θεράπων Ἰωάννης ὁ καί Βλαδισθλάου , υἱός Ἀαρών , ἐπάγω καί γράμμα δηλόω φονεύω ὑπό αὐτός ὁ Γαβριήλ ἐν ὁ Πετρισκῷ καί ὁ πᾶς ἐξουσία εἰς ἑαυτοῦ μεταφέρω , ὑπισχνέομαι τε ὁ πρέπω ὑποταγή καί δούλωσις ἐνδείκνυμι πρός ὁ βασιλεύς . ὅπερ ἀναγιγνώσκω ὁ βασιλεύς , καί χρυσόβουλλος γράμμα ὁ δοκέω πιστόω , ἀποστέλλω πρός ὁ Ἰωάννης . καί μ ὀλίγος πάλιν ἡμέρα ἐπανίημι ὁ τέμνω ὁ χείρ Ῥωμαῖος , γραφή κομίζω Ἰωάννης τε καί ὁ ἄρχω Βουλγαρία ὑπήκοος ὁμολογέω καί δοῦλος γενίζω ὁ βασιλεύς [ Ρ . Ι ] προσρέω δέ ὁ βασιλεύς καί Καυκάνος ὁ ἀδελφός Δομετιανός ὁ εἷς Μογλένοις ἀλέω · ὅς φιλοτιμέομαι διά τιμή ἄγω . πεῖ δέ γιγνώσκω ὁ Ἰωάννης δόλος καί περίνοια γράφω ὁ γράφω καί τἀναντία ὅς ὑπισχνέομαι διανοέομαι , ἐπαναστρέφω πάλιν πρός Βουλγαρία , καί λεηλατέω ὁ περίχωρος . Όστροβο καί ὁ Σώσκου καί ὁ πεδιάς Πελαγονία ὁ ἁλίσκομαι πᾶς ἀποτυφλόω Βούλγαρος . ἄπειμι οὖν ἄχρι ὁ πόλις Αχρίδος , ἐν εἰμί ὁ βασίλεια ὁ βασιλεύς ἵὸρυντο Βουλγαρία · καί ὁ πόλις παραλαμβάνω καί πᾶς καλῶς διατίθημι μέλλω καί προσωτέρω βαδίζω καί ὁ πρός ὁ Δυρράχιον ἅπτω · ἐσθίω γάρ ὁ ἐπιδημία αὐτός ὁ ἐκεῖσε . ἔως μέν γάρ τρυμαλιά καί ὁ ἀγχοτάτω Σερβία μέρος ἄρχω Βαλδίμερ ὁ ἐπί θυγάτηρ ὁ Σαμουήλ κηδεστής , ἀνήρ ἐπιεικής καί εἰρηνικός καί ἀρετή ἀντέχω , ἠρεμία ἔχω ὁ ἐν Δυρράχιον · ὀπηδέω δέ ὁ Γαβριήλ παρά ὁ Ἰωάννης ἄκωλος , καί οὗτος παρασπονδέω καί ὁ Ὅρκος πιστεύω παρά ὁ Ἰωάννης δίδωμι αὐτός διά Δαυίδ ὁ ἀρχιεπίσκοπος Βουλγαρία ἑαυτοῦ ἐγχειρίζω καί μετά μικρός ἀποφαίνω , κολός ἔχω τάραχος καί κλόνος ὁ ἐκεῖσε πρᾶγμα , ἔγκειμαι καθ´ ἕκαστος καί διά στρατηγός πολλάκις ὁ Ἰωάννης καί δις ἑαυτοῦ πάλιν αἱρέω ὁ πόλις . καί διά οὗτος βούλομαι μέν ὁ βασιλεύς ἀπέρχομαι καί βοηθέω , κωλύω δέ δις αἴτιος οὐ ἄλογος . ἀπέρχομαι γάρ πρός Αχρίδα καταλείπω κατόπιν μετά πλῆθος στρατιώτης Γεώργιος στρατηγός ὁ γονιτβιατη καί Ὀρέστης πρωτοσπαθάριος ὁ αἰχμάλωτος , κατατρέχω κελεύω ὁ πεδίον Πελαγονία · οὖς ἐλλοχάω Βούλγεαροι ἔχω στρατηγός ὁ Ἰβάτβην , σανερώτατος ἀνήρ καί λαᾶοκιμμασμένον , ἀναιρέω πᾶς . ὅς ὁ λύπη συγχέω ὁ βασιλεύς ἐπαναστρέφω εἰς Πελαγονία , καί ὁ Ἰβάτζην κατατρέχω καί διοιγω ἀπέρχομαι ἐν Θεσσαλονίκη . ἐκεῖθεν διαβαίνω εἰς μοσυνουπολις , Καστά Στροωμπίτζης λαός πέμπω ἡγεμών ἔχω ὁ πατρίκιος Δαυίδ ὁ Ἀριανίτης · ὅς αἰφνίδιος ἐπιφανελς αἱρέω ὁ φρούριον ὅς Θιρμίτζα . κατονομάζω . καί ἕτερος πάλιν λαός κατά ὁ ἐν τρικδιτρεω