cogPG.PG122 620
ΙΧ . Εἰαεν , ματα , ἐξηγοῦντο καὶ συνεβίβαζον . Τοιοῦτος δὲ καὶ σὺ τυγχάνεις ὁ ἐμὸς ἐρμηνεὺς καὶ θεῖος τῷ ὄντι Θεμιστοκλῆς . Κἀγὼ μὴν τοὺς ἐμοὺς χρησμοὺς ἀγνοῶ , καὶ δὲ ἐξακριβεῖς τούτους , καὶ ὑψηλολογεῖς , καὶ θαυμάζεις καὶ τοῦ κάλλους καὶ τῆς δεινότητος · ὥστε δέδοικα μὴ πάθω τὸ τοῦ Ναρκίσσου Ὁ Νάρκισσος μειράκιον ἦν κάλλει διαλάμπον ἀβρῷ , ἀπλοικώτατον δὲ καὶ δεινότητος πάσης ἐκτός . Καί ποτε πρὸς πηγὴν ὑδάτων ἐλθὸν , τὸ ἑαυτοῦ ἐνοπτρίζεται πρόσωπον . Ἡγνοηκὸς δὲ ὅτι τοῦ ἰδίου σώματός ἐστιν ἡ σκιὰ , ἔρωτα λαμβάνει τοῦ ὁρωμένου . καὶ ᾠήθη ὅτι μειράκιόν ἐστιν ἀληθὲς κρυπτόμενον ὑπὸ τῆς πηγῆς . Οὐ τοίνυν ἐκεῖθεν ἀπίστοτο ἀλλ´ ὁρῶν ἐτεθνήκει . Καὶ ἡ γῆ τοῦτον οἶκτείρασα , ἄνθος ἐκ τῶν οἰκείων λαγόνων ἀφῆκεν ὁμώνυμον . Μὴ τοίνυν καὶ αὐτὸς βλέπων τὴν ἐμὴν σοφίαν ὡς ἐν κατόπτρῳ τοῖς γράμμασιν , ἔρωτα σφοδρὸν ἐμαυτοῦ λάβοιμι καὶ τῇ ἐμῇ ἐναποψύξω σκιᾷ . Ἀλλὰ θάῤῥει . Ὁ Ἰείων ἡρα τῆς Ἡρας , καὶ , πλάττων ἐν τῆς ψυχῇ τὸ ἐκείνης εἴδωλον , ἐδόκει τοῦτο ἀσπάζεσθαι · ἰδὼν δέ ποτε ταύτην , ἐμέμσεστο ἐαυτὸν ὡς ἀμορφώτατον ἀναπλάττοντος εἴδωλον . Κἀγὼ τοίνυν , ὅταν εἰς τὸ σὸν μεγαλοφυὲς ἀποβλέπω καὶ περιδέξιον , τὴν ἐμὴν καταλιμπάνων σκιὰν , τὴν σὴν ἄγαμαι ὡραιότητα · ὥσπερ δὴ πάλαι θαυμάζων σου τοὺς τυροὺς , νῦν ὑπερηγάσθην τὸ βούτυοον Τοῖς δὲ γε ἀνακτόροις οὕ μοι σπουδῇ παραβάλλειν ποκνῶς · διὰ δὲ σὲ κατὰ τὴν τετράδα ἀφίξομαι . Θʹ . Τῷ αὐτῷ , Οἴα σου , Καῖσαρ , τὰ ἐνθυμήματα ! οἷα δὲ τὰ βουλεύματα τῆς ψυχῆς ! Δύο μοι ταῖς πηγαῖς ἐξὲέτεινας , ἀγωγὰς , ἵνα μου ὅλον ἐκφορήσῃς τὸ ὕδωρ , ἵνα μου πᾶσαν ἐκδαπανήσῃς τὴν βρύσιν . μῖτα δὴ ἀγνοεῖς Ετι ἀκένωτον ἔχω τὸ ῥεῦμα , καὶ , ὅσον ἂν ἐκθηλάζοι τις , τοσοῦτον τοὺς πόρους ἀναστομοῖ καὶ τὰς φλέβας εὐρύνει πρὸς τὴν ἐκ βάφους ἀποῤῥοήν ; Οἷδα βτι δεινὸς εἶ καὶ πρὸς πᾶσαν ἀρετὴν περιδεξιος , καὶ βούλει τὸν ἐγκεκρυμμένον μοι μαργαρίτην λαβεῖν , ἵνʹ εγκολάψῃς τοῦτον ἐπὶ τοῦ σοῦ διαδήματος . Σὺ δέ μοι οὐδὲ ἕνα , ἀλλὰ πολλοὺς ἧδη κέκλοφας · τὸν δὲ γε μείζονα τούτων , καὶ λευκότατον μὲν τῷ χρώματι περιφερέστατον δὲ τῷ σχήματι , οὐ δυνήσῃ περιλαβεῖν . Ἔχω γὰρ τοῦτον ἐν τοῖς ψυχικοῖς κόλποις , οὖ μὴ φθάνουσιν αἱ χεῖρες τοῦ κλέπτοντος . τί με πεοικυκλυῖς πάντοθεν , καὶ περιορύττεις κύκλωσε ; ἄσυλός εἶμι τὸν τῆς γνώσεως θησαυρόν . Ὅσον ἀπαρύττῃ τοῦ φρέατος , τοσοῦτον πλουσιώτερον ὁ νᾶμα ποιεῖς . Ὑπερφυής δέ σου καὶ ἡ τῆς κλοπῆς τέχνη . ἡλιος φυσικῇ δυνάμει καὶ περιουσίᾳ θερμότε . πας ἐλκτικός ἐστι τῆς ἐν τῷ βάθει ὑγρότητος . Διὰ ταῦτα ἔαρος καὶ θέρους πλησιάζων ἡμῖν ἀνέλκει τῖν ἐν τοῖς δένδροις ἰκμάδα καὶ ἔγκαρπα τὰ δένδρα ποιεῖ · οὐ μὴν ἐπιτάσσει καὶ τῇ σελήνῃ τὴν τοιαύτην ἐνέργειαν . Σὺ δέ μοι ὁ ἐμὸς ἥλιος καὶ τὴν σὴν περιέστησας σελήνην , καὶ ἐπιτρέπεις Ἰνα τι καί αὐτὴ ἀπὸ τῆς ἐμῆς πηγῆς ἀπαρύηται . Τί μοι τὸν τυρὸν
Lemmas: Χ . ἐάω , μάτη , ἐξηγέομαι καί συμβιβάζω . τοιοῦτος δέ καί σύ τυγχάνω ὁ ἐμός ἑρμηνεύς καί θεῖος ὁ εἰμί Θεμιστοκλῆς . ἀγός μήv ὁ ἐμός χρησμός ἀγνοέω , καί δέ ἐξακριβέω οὗτος , καί ὑψηλολογέω , καί θαυμάζω καί ὁ κάλλος καί ὁ δεινότης · ὥστε δείδω μή πάσχω ὁ ὁ Νάρκισσος ὁ Νάρκισσος μειράκιον εἰμί κάλλος διαλάμπω ἁβρός , ἀπλοικώτατον δέ καί δεινότης πᾶς ἐκτός . καί ποτός πρός πηγή ὕδωρ ἔρχομαι , ὁ ἑαυτοῦ ἐνοπτρίζω πρόσωπον . ἀγνοέω δέ ὅτι ὁ ἴδιος σῶμα εἰμί ὁ σκιά , Ἔρως λαμβάνω ὁ ὁράω . καί οἴομαι ὅτι μειράκιον εἰμί ἀληθής κρύπτω ὑπό ὁ πηγή . οὖον τοίνυν ἐκεῖθεν ἀφίστημι ἀλ ὁράω θνῄσκω . καί ὁ γῆ οὗτος οἰκτείρω , ἄνθος ἐκ ὁ οἰκέω λαγών ἀφίημι ὁμώνυμος . μή τοίνυν καί αὐτός βλέπω ὁ ἐμός σοφία ὡς ἐν κάτοπτρον ὁ γράμμα , Ἔρως σφοδρός ἐμαυτοῦ λαμβάνω καί ὁ ἐμέω ἐναποψύχω σκιά . ἀλλά θαρσέω . ὁ Ἰείων ἆρα ὁ ἀείρω , καί , πλάσσω ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἐκεῖνος εἴδωλον , δοκέω οὗτος ἀσπάζομαι · εἶδον δέ ποτός οὗτος , ἐμέω ἑαυτοῦ ὡς ἄμορφος ἀναπλάσσω εἴδωλον . ἀγός τοίνυν , ὅταν εἰς ὁ σός μεγαλοφυής ἀποβλέπω καί περιδέξιος , ὁ ἐμός καταλείπω σκιά , ὁ σός ἄγαμαι ὡραιότης · ὥσπερ δή πάλαι θαυμάζω σύ ὁ τυρός , νῦν ὑπεράγαμαι ὁ βούτος ὁ δέ γε ἀνάκτορον ἕ ἐγώ σπουδή παραβάλλω ποκναω · διά δέ σύ κατά ὁ τετράς ἀφικνέομαι . ὁ . ὁ αὐτός , Οἴα σύ , Καῖσαρ , ὁ ἐνθύμημα ! οἷος δέ ὁ βούλευμα ὁ Ψυχή ! δύο ἐγώ ὁ πηγή ἐκτείνω , ἀγωγή , ἵνα ἐγώ ὅλος ἐκφορέω ὁ ὕδωρ , ἵνα ἐγώ πᾶς ἐκδαπανάω ὁ βρύσις . Μίτα δή ἀγνοέω ἔτι ἀκένωτος ἔχω ὁ ῥεῦμα , καί , ὅσος εἄν ἐκθηλάζω τις , τοσοῦτος ὁ πόρος ἀναστομόω καί ὁ φλέψ εὐρύνω πρός ὁ ἐκ βάφω ἀπορροή ; οἶδα βτι δεινός εἰμί καί πρός πᾶς ἀρετή περιδέξιος , καί βούλομαι ὁ ἐγκρύπτω ἐγώ μαργαρίτης λαμβάνω , ἵνα ἐγκολάπτω οὗτος ἐπί ὁ σύ διάδημα . σύ δέ ἐγώ οὐδέ εἷς , ἀλλά πολύς ἤδη κλέπτω · ὁ δέ γε μείζων οὗτος , καί λευκός μέν ὁ χρῶμα περιφέρω δέ ὁ σχῆμα , οὖον δύναμαι περιλαμβάνω . ἔχω γάρ οὗτος ἐν ὁ ψυχικός κόλπος , οὖον μή φθάνω ὁ χείρ ὁ κλέπτω . τίς ἐγώ πεοικυκλυῖς πάντοθεν , καί περιορύσσω κυκλόω ; ἄσυλος εἶμι ὁ ὁ γνῶσις θησαυρός . ὅσος ἀπαρύττῃ ὁ φρέαρ , τοσοῦτος πλούσιος ὁ νᾶμα ποιέω . ὑπερφυής δέ σύ καί ὁ ὁ κλοπή τέχνη . ἡλιος φυσικός δύναμις καί περιουσία θερμότης . πᾶς ελκτικός εἰμί ὁ ἐν ὁ βάθος ὑγρότης . Ζεύς οὗτος ἔαρ καί θέρος πλησιάζω ἐγώ ἀνέλκω ὅς ἐν ὁ δένδρον ἰκμάς καί ἔγκαρπος ὁ δένδρον ποιέω · οὖον μήv ἐπιτάσσω καί ὁ σελήνη ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια . σύ δέ ἐγώ ὁ ἐμός ἥλιος καί ὁ σός περιίστημι σελήνη , καί ἐπιτρέπω ἵνα τίς καί αὐτός ἀπό ὁ ἐμός πηγή ἀπαρύω . τις ἐγώ ὁ τυρός