cogPG.PG122 171
ἀνειίνννντο ἀλλήλοις τὰ γένη , εὑρὼν αὐτὸν ἑν τοῖς νεκροῖς κείμενον καὶ σκυλεύων , ἐπεὶ περιστρέψας αὐτὸν ἐς τὸ ὕπτιον ἀπὸ τοῦ προσώπου ἐγνώρισε καὶ κατέλαβεν ἔτι ἐμπνέοντα , ἐπιθεὶς εἰς ἵππον κειτο γὰρ φωνος διὰ τὸ καιρίας λαβεῖν πληγὰς , μίαν μὲν κατὰ γυμνοῦ τοῦ κρανίου , πεσόντος τοῦ κράνους αὐτοῦ , διήκουσαν ἀπὸ κορυφῆς ἄχρι τῶν ὀφρύων , ἑτέραν δὲ ἀπὸ τοῦ τραχήλου , ἔνθαπερ ἡ γλῶσσα ἐῤῥίζωται , καὶ διατεμοῦσαν τὸν τράχηλον καὶ εἰς τὸ στόμα πεσοῦσαν , καὶ ἔξαιμος γενέσθαι ἀπήγαγεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ σκηνὴν , καὶ ἐπιμελείας καὶ φροντίδος ἀξιώσας περιεποίησε . Καὶ οἱ μὲν Πατζινάκοι οὕτω ῥᾳδίως τὴν ἐπελθοῦσαν ἀποσκευα σάμενοι δύναμιν , ἀδεῶς τὸ ἀπὸ τοῦδε τὴν Ῥωμαίων γῆν ἐληίλοντο · ὁ δὲ βασιλεὺς διὰ τῶν φυγόντων μαθὼν τὸ ἀτύχημα ἡλγησε μὲν , ὡς εἰκὸς , ἧθροιζε δὲ πάλιν δυνάμεις , ἀνελάμβανε δὲ καὶ τὰς πεσούσας , καὶ εἰς τὸ ἐπιὸν ἔτος τὴν γενομένην ἧτταν ἐπανορθώσασθαι ἔσπευδε . Τῆς δὲ τρίτης ὃν δικτιῶνος ἐπιστάσης τοῦ ϛφνη´ ἔτους , τὸν ἐταιρειάρχην Κωνσταντῖνον στρατηγὸν αὐτοκράτορα προχειρισάμενος Α βασιλεὺς ἐκπέμπει κατὰ τῶν Πατζινάκων . Καὶ Ὁ , τάς τε νεωστὶ περαιωθείσας ἐξ Ἐῴας δυνάμεις ἀνειληφώς καὶ τὰς ἐν τῇ Ἑσπέρᾳ παραχειμαζούσας κεῖσε χάρακα πηξάμενος βαθὺν ἔκειτο διασκοπούμενος μετὰ τῶν ἀρίστων πόθεν ἂν ποιήσηται τὴν εἰς τὸ πρόσω πορεαίν . Ἐν ᾧ δὲ οὖτος διενοεῖτο , αἰφνίδιον κατὰ τὴν ὀγδόην τοῦ Ἰουνίου μηνὸς οἶ Ιατζινάκοι τὸν Λμον διαβάντες ἐπιφαίνονται τῇ Ἀδριανουπόλει . Καὶ διὰ τῶν σκοπῶν μηνυθείσης τῷ Κωνσταντίνῳ τῆς τούτων ἐφόδου , βουλὴ προετέθη εἰ πολεμητέον αὐτοῖς εἴτε μή . Ἀλλὰ τῶν ἀρίστων ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ ἑταιρειάρχου περὶ τῶν πρακτέων βουλευομένων , Σαμουὴλ πατρίκιος ὁ Βούρτζης , ἀνὴρ αὐθάδης καὶ θρασὺς , ἄρχων τότε τῶν πεζικῶν ὑπάρχων δυνάμεων καὶ τὴν τοῦ χάρακος ἐπιστασίαπᾶσαν ἐπιτετραμμένος , μὴ προσδεξάμενος τὸ τοῦ ἄρχοντος σύνθημα , τὴν τάξιν λιπὼν καὶ διαλύσας τὸν χάρακα ἔτεισι μετὰ τῶν πεζῶν καὶ τοῖς Πατζινάκοις προσρήγνυται . Ὧν ῥαγδαίως ἐπιβρισάντων ἡρξαντο κάμνειν οἱ πεζοί . Διὸ καὶ θαμὰ πέμπων πρὸς τὸν ἐταιρειάρχην ὁ Σαμουὴλ βόχθειαν ἐήτει , ὡς ἐπαναγεασθέντα τοῦτον καὶ ἀκουσίως δοῦναι τὸ σύνθημα τοῦ πολέμου . Ἑξελθόντος οὖν παντὸς τοῦ στρατοῦ κατὰ τὴν λεγομένην βασιλικὴν ιξάδα καὶ καθολικῆς συμπλοκῆς κροτηθείσης , διὰ τὸ αἰφνίδιον καὶ ἀσόντακτον καὶ τὸ προηττῆσθτι τοὺς πείοὺς , ἀνααρσῆσαι δὲ τοὺς Πατζινακους , γίνεται τροπὴ τῶν Ῥωμαίων , καὶ φόνος ἐγένετο οὐ πολὺς αὐτῶν , συνεκλείσθησαν δὲ αἰσχίστως εἰς τὸν χάρακα , ἔπεσέ τε Μιχαὴλ πατρίκιος ὁ Δοκειανὸς , ἔλαβε δὲ καιρίαν κατὰ τῶν σπλάγχνων καὶ ὁ μάγιστρος Κωνσταντῖνος ὁ Ἀριανίτης , καὶ τριταῖος ἀπέθανε ΕἰοΠἰεε Γοορεεειυηι . Πεπτώκασι δὲ καὶ ἄλλοι τινὲς τῶν ἀσήμων ὀλιγοσιοί . Τὸ δὲ λοιπὸν ἄπαν στράτευμα συγκλεισθὲν ἀγεννῶς εἰς τὸν χάρακα ἐπολιορκεῖτο παρὰ τῶν Πατζινάκων , χωννύντων τὴν τάφρον λίθοις καὶ κλάδοις , καὶ πρὸς θίαν ἐλεῖν ἐπειγομένων τὸν χάρακα . Καὶ τάγα ἂν ἐγένετο τοῦτο , εἰ μὴ καταπελτικῷ βέλει βληθεὶς ὁ Σουλτζοῦς διεπεραιώρη σὺν τῶ ἵππῳ καὶ εἰς ἔκπληξιν μεγάλην ἤγαγε τοὺς θιαοαμενους Πατζινάκους . Ἐξῆλθε δὲ καὶ τῆς Ἀδριανουπόλεως Νικήτας πρωτοσπαθάριος ὁ
Lemmas: ἀναφέρω ἀλλήλων ὁ γένος , εὑρίσκω αὐτός ἑν ὁ νεκρός κεῖμαι καί σκυλεύω , ἐπεί περιστρέφω αὐτός εἰς ὁ ὕπτιος ἀπό ὁ πρόσωπον γνωρίζω καί καταλαμβάνω ἔτι ἐμπνέω , ἐπιτίθημι εἰς ἵππος κεῖμαι γάρ φωνος διά ὁ καίριος λαμβάνω πληγάς , εἷς μέν κατά γυμνός ὁ κρανίον , πίπτω ὁ κράνος αὐτός , διακούω ἀπό κορυφή ἄχρι ὁ ὀφρύς , ἕτερος δέ ἀπό ὁ τράχηλος , ἔνθα ὁ γλῶσσα ῥιζόω , καί διατέμνω ὁ τράχηλος καί εἰς ὁ στόμα πίπτω , καί ἔξαιμος γίγνομαι ἀπάγω εἰς ὁ ἑαυτοῦ σκηνή , καί ἐπιμέλεια καί φροντίς ἀξιόω περιποιέω . καί ὁ μέν πατζινακος οὗτος ῥᾳδίως ὁ ἐπέρχομαι ἀποσκευή σάμενος δύναμις , ἀδεῶς ὁ ἀπό ὅδε ὁ Ῥωμαῖος γῆ ἐλαύνω · ὁ δέ βασιλεύς διά ὁ φεύγω μανθάνω ὁ ἀτύχημα ἀλγέω μέν , ὡς εἰκός , ἀθροίζω δέ πάλιν δύναμις , ἀναλαμβάνω δέ καί ὁ πίπτω , καί εἰς ὁ ἔπειμι2 ἔτος ὁ γίγνομαι ἧσσα ἐπανορθόω σπεύδω . ὁ δέ τρίτος ὅς δικτιοινος ἐφίστημι ὁ φνʹ ἔτος , ὁ ἑταιρειάρχης Κωνσταντῖνος στρατηγός αὐτοκράτωρ προχειρίζω Α βασιλεύς ἐκπέμπω κατά ὁ πατζινακη . καί ὁ , ὁ τε νεωστί περαιόω ἐκ ώα δύναμις ἀναλαμβάνω καί ὁ ἐν ὁ Ἑσπέρα παραχειμάζω ἐκεῖσε χάραξ πήγνυμι βαθύς κεῖμαι διασκοπέω μετά ὁ Ἀρίστων πόθεν εἄν ποιέω ὁ εἰς ὁ πρόσω πορεύς . ἐν ὅς δέ οὗτος διανοέομαι , αἰφνίδιος κατά ὁ ὄγδοος ὁ Ἰούνιος μείς οἶς ιατζινακος ὁ Λμον διαβαίνω ἐπιφαίνω ὁ Ἁδριανούπολις . καί διά ὁ σκοπός μηνύω ὁ Κωνσταντῖνος ὁ οὗτος ἔφοδος , βουλή προτίθημι εἰμί πολεμητέος αὐτός εἴτε μή . ἀλλά ὁ Ἀρίστων ἐν ὁ σκηνή ὁ ἑταιρειάρχης περί ὁ πρακτέος βουλεύω , Σαμουήλ πατρίκιος ὁ Βούρτζης , ἀνήρ αὐθάδης καί θρασύς , ἄρχω τότε ὁ πεζικός ὑπάρχω δύναμις καί ὁ ὁ χάραξ ἐφίστημι ἐπιτρέπω , μή προσδέχομαι ὁ ὁ ἄρχω σύνθημα , ὁ τάξις λείπω καί διαλύω ὁ χάραξ ἔτης μετά ὁ πεζός καί ὁ πατζινακος προσράσσω . ὅς ῥαγδαίως ἐπιβρίθω ἄρχω κάμνω ὁ πεζός . Διὸ καί θαμά πέμπω πρός ὁ ἑταιρειάρχης ὁ Σαμουήλ βοχθεια αἰτέω , ὡς ἐπαναγεασθέντα οὗτος καί ἀεκούσιος δίδωμι ὁ σύνθημα ὁ πόλεμος . Ἑξέρχομαι οὖν πᾶς ὁ στρατός κατά ὁ λέγω βασιλικός ιξάδα καί καθολικός συμπλοκή κροτέω , διά ὁ αἰφνίδιος καί ἄσων καί ὁ προετάζω ὁ Πεϊοῦς , ἀναρρέω δέ ὁ Πατζινακους , γίγνομαι τροπή ὁ Ῥωμαῖος , καί φόνος γίγνομαι οὖον πολύς αὐτός , συγκλείω δέ αἰσχρός εἰς ὁ χάραξ , πίπτω τε Μιχαήλ πατρίκιος ὁ Δοκειανός , λαμβάνω δέ καίριος κατά ὁ σπλάγχνον καί ὁ μάγιστρος Κωνσταντῖνος ὁ Αριανίτης , καί τριταῖος ἀποθνῄσκω ΕἰοΠἰεε Γοορεεειυηι . πίπτω δέ καί ἄλλος τις ὁ ἄσημος ολιγοθεος . ὁ δέ λοιπός ἅπας στράτευμα συγκλείω ἀγεννής εἰς ὁ χάραξ πολιορκέω παρά ὁ πατζινακη , χόω ὁ τάφρος λίθος καί κλάδος , καί πρός θίας αἱρέω ἐπείγω ὁ χάραξ . καί τάσσω εἄν γίγνομαι οὗτος , εἰμί μή καταπελτικός βέλος βάλλω ὁ Σουλτζοῦς διαπεραιόω σύν ὁ ἵππος καί εἰς ἔκπληξις μέγας ἄγω ὁ θιαοαμενους Πατζινάκους . ἐξέρχομαι δέ καί ὁ Ἁδριανούπολις Νικήτας πρωτοσπαθάριος ὁ