cogPG.PG122 618
vii . Εὐαειο . ἀποστίλψεις μοι αἴγλην ; ποίαν οὐκ ἀπαυγάσεις μαρμαρυγήν ; Εἶτα δὴ ἐρωτᾷς πῶς ἔχοιμι ; αὐτὸ τοῦτο μόνον καλῶς ὅτι με ἐρωτᾷς , τὰ δ´ ἀλλα πανο καλῶς . Οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν οὕτε πυνθάνεται , οὖτε κήδεται . Καὶ , νὴ τὴν ἱεράν σου καὶ ὑπερσέβαστον κεφαλὴν , οὐδὲ ἐτέρου τινὸς δέομαι ἢ τοῦ ἐρωτᾶσθαι . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο με ὁ βάσκανος δαίμων ἀφείλετο · καὶ , εἶ μὴ ἡ σὴ χρυσῆ πλάστιγξ τὸν τοῦ βίου μου ζυγὸν ἴσαζε , παραβραχὺ παρῴκησε τῷ ᾷδῃ ἡ ψυχή μου · οὔτως ἀθυμῶ , οὕτως ἀδημονῶ . Ἀλλ´ ἡ σὴ γλῶσσα , ἡ σὴ μοῦσα , ἡ σὴ σειρὴν , τὰ σὰ θέλγητρα , αἱ σαὶ ἵυγγες , ἡ σὴ πιθανότης καὶ εὐγλωττία πείθει με πολλάκις καὶ εὐθυμεῖν καὶ γάννυσθαι · καὶ χαίρω ἐπὶ τοῖς σοῖς λόγοις , ἐπὶ ταῖς σαῖς παρακλήσεσιν , ἐπὶ ταῖς σαῖς πρὸς ἐμὲ διαθέσεσιν . Ἀλλ ἐμὲ μὲν λυπεῖσθαι οὐδὲν ἀπεικός . σὺ δὲ μὴ λυπηθῆς ποτε , μηδὲ βέλος ἄψαιτο βασκανίας , μηδὲ κατισχύσαι σου ὁ ἐχθρός . Εἰ δέ τίς σου διακυμαίνει ἄνεμος τὴν ψυχὴν , μὴ θαυμάσῃς · ταῖς γὰρ ἐναντίαις μεταβολαῖς ὁ βίος ταράττεται , καὶ δεῖ πρότερον ταραχθῆναι τὴν θάλασσαν , εἶθ´ οὕτως στῆναι εἶς αἴραν τὴν καταιγίδα . Ὁ Ψελλὸς ταῦτα . Χα Τῷ αὐτῷ . Ἀλλὰ μετὰ τὰς πλάστιγγας , φιλοτιμότατε βασιλεῦ , καὶ μέγιστε Καῖσαρ , καὶ δεσποτικὴ τῆς ἐμῆς ψυχῆς κεφαλὴ , ἔστι καὶ ἡ τρυτάνη καὶ ὁ ταύτης κανών . Τί οὖν , ἵνα πληρώσῃς ἡμῖν τὸν ζυγὸν , ἐκκενώσῃς τῶν θρεμμάτων τοὺς μαστούς ; μὴ σύ γε · μηδὲ ἐφ´ ἡμῖν ἀποψύξῃς τὸ ποίμνιον · μηδὲ , ἵνα ἱσάσῃς τὰς πλάστιγγας , ἀνίσους αὐτῷ ποιήσῃς τὰς χάριτας , τὰ πλείω νέμων ἡμῖν καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους τιθεῖς , ὁ πάντων ἐπέκεινα καὶ λόγων καὶ ἐγκωμίων καὶ τέχνης ῥητορικῆς καὶ δυναμεως . Ἐγὼ δὲ νῦν ἔγνων εἶναι σοφὸς , ὅτι σου τοῖς ἐμοῖς λόγοις θηρῶν τὴν ψυχήν · ὅθεν ἀθρόον σοβαρὸς γέγονα , καὶ εσπακα τὴν ὀφρῦν , καὶ ἐπ´ ἀκρον βαδίζω δακτύλων · καν μέ τις ἔρηται · αΤί ποτε ταῦτα ; καὶ τίς ὃ μετασχηματισμὸς καὶ ἡ καινὴ ἔπαρσις ; ἡ εὐθὺς ἐπιφέρω , ἄτι με ὁ μέγας Καῖσαρ ἐπήνεσεν , ὅτι μου τοῖς λόγοις οὖτος ἑάλωκαν , ὅτι , τῶν ἄλλων ὑπέρτερος ὤν , πῆς ἐμῆς ἡττᾶται δυνάμεως . Ἀλλὰ μή ποτε κομψεία ταῦτα καὶ ψευδὴς , οἴησιε , ἐγὼ δέ εἰμι ὅπερ μὶ , ἀμαθὴς ἄνθρωπος καὶ μόλις ἑαυτὸν ἐπιγνούς . Εἰ δὲ θαυμάζεις με σὺ , ἐρῶ σοι λόγον θηρατκὸν ὅν οὐκ οἶδα εἰ καὶ αὐτὸς κατενόησας . Τὴν γλαῦκα τὸ ὄρνεον , τὸ ἀμορφώτατον ζῶον καὶ ἀκαλλέστατον , θαυμάζει ὁ ἀετὸς καὶ περιίπταται ταύτην , καὶ περιέπει , καὶ τέθηπεν , ὥσπερ τινὰ φύσιν ἀξίαν θαύματος . Ἄ λλ´ ὁ μὲν ἀτὸς οὕτως · ἡ δὲ οὐδὲν ἡττον γλαύξ ἐστι δυσειδής . Μή ποτε οὖν σὺ μὲν ἀετὸς τὴν ἱσχὺν καὶ τὴν δύναμιν , ἐγὼ δὲ ζῶον ἀκαλλές τε καὶ ἀτεχνον · Εἰτα δὴ ἀφεὶς τοὺς παλαιοὺς θαυμάζειν σοφοὺς , ἐμὲ καὶ τὰ ἐμὰ περιέπεις συγγράμματα . Τί δὲ καλὸν ἐν τούτοις ; τί δὲ ὡραῖον ; τί δὲ ἀνοηρόν ; Ἀλλ´ ἑρῶ σοι καὶ λόγον ἕτερον πρὸς ἡμᾶς οἰκειότατον . Ἡ μέλισσα τὰς ἀρχὰς ἀνθολογοῦσα τοῦ μέλιτος , παρίπταται μὲν τὸ ῥόδον , παρίησι δὲ τὸ ἵον καὶ τὰ
Lemmas: vii . ευαημι . ἀπόστιλψις ἐγώ αἴγλη ; ποῖος οὐ απαυγάζω μαρμαρυγή ; εἶτα δή ἐρωτάω πῶς ἔχω ; αὐτός οὗτος μόνος καλῶς ὅτι ἐγώ ἐρωτάω , ὁ δδʹ ἀλλά πανό καλῶς . οὐδείς γάρ ἐγώ ἵημι πυνθάνομαι , οὔτε κήδω . καί , νή ὁ ἱερός σύ καί ὑπερσέβαστος κεφαλή , οὐδέ ἔτερον τις δήω ἢ ὁ ἐρωτάω . ἀλλά καί οὗτος ἐγώ ὁ βάσκανος δαίμων ἀφαιρέω · καί , εἰμί μή ὁ σός χρύσεος πλάστιγξ ὁ ὁ βίος ἐγώ ζυγόν ισιώνω , παραβραχύς παροικέω ὁ ἀείδω ὁ ψυχή ἐγώ · οὔτως ἀθυμέω , οὕτως ἀδημονέω . Ἀλ ὁ σός γλῶσσα , ὁ σός Μοῦσα , ὁ σός σειρά , ὁ σός θέλγητρον , ὁ σός ἴϋγξ , ὁ σός πιθανότης καί εὐγλωττία πείθω ἐγώ πολλάκις καί εὐθυμέω καί γαννύω · καί χαίρω ἐπί ὁ σός λόγος , ἐπί ὁ σός παράκλησις , ἐπί ὁ σός πρός ἐγώ διάθεσις . ἀλλά ἐγώ μέν λυπέω οὐδείς ἀφίημι . σύ δέ μή λυπέω ποτός , μηδέ βέλος ἅπτω βασκανία , μηδέ κατισχύω σύ ὁ ἐχθρός . εἰμί δέ τίς σύ διακυμαίνω ἄνεμος ὁ ψυχή , μή θαυμάζω · ὁ γάρ ἐναντίος μεταβολή ὁ βίος ταράσσω , καί δεῖ πρότερος ταράσσω ὁ θάλασσα , ἔρχομαι οὕτως ἵστημι εἰμί αἶρα ὁ καταιγίς . ὁ Ψελλός οὗτος . Χα ὁ αὐτός . ἀλλά μετά ὁ πλάστιγξ , φιλότιμος βασιλεύς , καί μέγας Καῖσαρ , καί δεσποτικός ὁ ἐμός Ψυχή κεφαλή , εἰμί καί ὁ τρυτάνη καί ὁ οὗτος κανών . τις οὖν , ἵνα πληρόω ἐγώ ὁ ζυγόν , ἐκκενόω ὁ θρέμμα ὁ μαστός ; μή σῦς γε · μηδέ ἐφίημι ἐγώ απόψυξη ὁ ποίμνη · μηδέ , ἵνα ἵζω ὁ πλάστιγξ , ἄνισος αὐτός ποιέω ὁ χάρις , ὁ πλείων νέμω ἐγώ καί ὑπέρ ὁ ἄλλος τιθεῖς , ὁ πᾶς ἐπέκεινα καί λόγος καί ἐγκώμιον καί τέχνη ῥητορικός καί δύναμις . ἐγώ δέ νῦν γιγνώσκω εἰμί σοφός , ὅτι σύ ὁ ἐμέω λόγος θήρ ὁ Ψυχή · ὅθεν ἀθρόος σοβαρός γίγνομαι , καί σπάω ὁ ὀφρῦς , καί ἐπι ἄκρος βαδίζω δάκτυλος · καν ἐγώ τις ἔρομαι · ἀγέλασμα ποτός οὗτος ; καί τίς ὅς μετασχηματισμός καί ὁ καινός ἔπαρσις ; ὁ εὐθύς ἐπιφέρω , αὔγ-ασμα ἐγώ ὁ μέγας Καῖσαρ ἐπαινέω , ὅτι ἐγώ ὁ λόγος οὗτος ἁλίσκομαι , ὅτι , ὁ ἄλλος ὑπέρτερος εἰμί , πῆς ἐμός ἡσσάομαι δύναμις . ἀλλά μή ποτός κομψεία οὗτος καί ψευδής , οἴομαι , ἐγώ δέ εἰμί ὅσπερ μή , ἀμαθής ἄνθρωπος καί μόλις ἑαυτοῦ ἐπιγιγνώσκω . εἰμί δέ θαυμάζω ἐγώ σύ , εἴρω σύ λόγος θηρατικός ὅς οὐ οἶδα εἰμί καί αὐτός κατανοέω . ὁ γλαῦξ ὁ ὄρνεον , ὁ ἄμορφος ζῷον καί ἀκαλλής , θαυμάζω ὁ ἀετός καί περιπέτομαι οὗτος , καί περιέπω , καί τέθηπα , ὥσπερ τις φύσις ἄξιος θαῦμα . ὅς λλ ὁ μέν ἁλί-ευμα οὕτως · ὁ δέ οὐδείς κακός γλαῦξ εἰμί δυσειδής . μὴ ποτός οὖν σύ μέν ἀετός ὁ ἰσχύς καί ὁ δύναμις , ἐγώ δέ ζῷον ἀκαλλής τε καί ἄτεχνος · εἶτα δή ἀφίημι ὁ παλαιός θαυμάζω σοφός , ἐγώ καί ὁ ἐμός περιέπω σύγγραμμα . τις δέ καλός ἐν οὗτος ; τίς δέ ὡραῖος ; τίς δέ ανοαειρω ; Ἀλ εἴρω σύ καί λόγος ἕτερος πρός ἐγώ οἰκεῖος . ὁ μέλισσα ὁ ἀρχή ανθολογώ ὁ μέλι , παρίπταται μέν ὁ ῥόδον , πάρειμι δέ ὁ ἴον καί ὁ