cogPG.PG122 336
μου κατ´ ἐνόργειαν κάλλος . Καὶ ὅψῃ με ἐνεργητικόν τε καὶ παντοδύναμον . Πνευματικοὶ γὰρ εἰσιν οἱ ὀφθαλμοί σου . Τὸ δέ , Τρίχωμά σου , ὡς ἀγέλαι τῶν αἰγῶν , αἱ ἀνεφάνησαν θιὰ τοῦ Γαλαάδ · εἴτουν Οἱ ἐκ τοῦ νοός σου , οἶα δὴ κεφαλῆς κομώσης θρὶξ , πνευματικῶς φυόμενοι καὶ ἀναισθητοῦντες πρὸς τὰ παρόντα , πρακτικοί τε καὶ θεωρητικοὶ καὶ θεολογικοὶ δίκην εόοαλοῦς τριχώματος αἰγῶν ἀναδεικνυμένων διά τινος ἀπόπτου ὅρους Γαλαὰδ καλουμένου , ἀνακεκαλυμμένοι ἀπὸ σκότους κακίας καὶ ἀγνοίας καὶ ἀθείας εἰσίν · ὅτι ἐκ τούτων μετῳκίσθησαν εἶς ἀρετὴν καὶ γνῶσιν καὶ θεοσέβειαν παρὰ τοῦ μαρτυροῦντος τοῖς πιστοῖς τὸ μέλλοντα δικαιωτήρια Εὐαγγελίου . Μετοικία γὰρ μαρτωρίας τὸ Γαλαὰδ ἐρμηνεύεται . Καὶ οὔτω μὲν Τρίχωμά σου . - Οἱ δὲ ὁδόντες σου , ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων , αἱ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ , αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι , καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἕστιν ἐν αὐταῖς . Ἀηλαδὴ , Αἱ ἔννοιαί σου , δι´ ὧν τὸ σωματικὸν τοῦ νόμου πάχος εἰς ἀληθῆ λεπτύνεται νοήματα , καὶ πρὸς βρῶσιν πνευματικὴν ἐπιτήδειον γίνεται , δίκην κκαρμένων ἀγελῶν πᾶσαν ψευδῆ ὑπόληψιν περιῄρηνται , περὶ μόνην συναγελαζόμεναι τὴν ἀλήθειαν Ατπερ ὡς ἀπὸ λουτροῦ καθαρεύσασαι τῶν ψευδῶν ὑπολήψεων , ὁψώθησαν ἀπὸ τῶν γηίνων καὶ σαρκικῶν πρὸς τὰ πνευματικὰ καὶ οὐράνια , διδυμοτοκοῦσαι τοὺς λόγουν τῶν ἀρετῶν · καὶ ἄκαρπος καὶ ἀνωφελῆς ἐνθύμησις οὐκ ἕστιν ἐν αὐταῖς . Ὡς σπαρτίον κόκκινον χείλη σου , καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία Δηλονότι , οἷα μὲν σπαρτίον μεμετρημένον , οἷα δὲ κόκκινον ἀληθῆ τὸν λόγον προφέροντα . Ὅθεν καὶ καλὴ ἡ τούτου προφορά , Ὡς λέπυρον ῥοᾶς μῆλόν σου ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου · ἤτοι , Οἷα λέπυρον ῥοᾶς στύφουσαί εἰσιν αἱ παρειαί σου , διὰ τὸ στυγνόν τε καὶ ἀδιάχυτον , καὶ ὅτε μὴ σιωπᾶς , τῶ συνεσταλμένῳ κολαζούσης σου τὴν ἐν ταῖς ὁμιλίαις διάχυσιν . Φελλοῦ , Ταῦτα μὲν οὖν λελάληκεν ἡ νύμφη τοῖς ἀγγέλοις νΑλλ´ ὁ φιλανθρωπότατος Δεσπότης καὶ νυμφίος Ἡδών βαύζουσαν αὐτὴν καὶ κατατρυχωμένην , Καὶ μεριμνῶσαν περιττῶς , καὶ ψηλαφῶσαν τοῦτο , Πάλιν ἐπήνεσεν αὐτῆν φωνήσας ἀοράτως · Καλῆ εἶ , πλησίον μου , ὡς εὐδοκία , ὡραία ὡς Ἰερουσαλὴμ , θάμβος ὡς τεταγμέναι Καλὴ , φησὶ , γεγένησαι , καὶ μῶμον οὕκουν ἔχει , Τῇ εὐδοκίᾳ τῇ ἐμῇ καλῶς ὁμοιωθεῖσα . Καὶ σὺ χὰρ θέλεις ἄπαντας σωθῆναι τοὺς ἀνθρώπους . Καὶ πάλιν Ἰερουσαλὴμ καλῶς ἐξωμοιώθης , Ἐν ἧπερ ἀναπέπαυμαι μετὰ καὶ τοῦ Πατρός μου Ὅθεν καὶ θάμβος κέκτησαι , καὶ φοβερὰ τυγχάνεις Ὅσπερ αἱ τεταγμέναι μου δυνάμεις τῶν ἀγγέλων ἐμοὶ , φησί , λελάληκεν , ἐμοὶ σεπτὸς νυμφίος Αοιπὸν δὲ Πρόσχες ἐπ´ ἐμοὶ τοὺς ὀφθαλμούς σου Τὸ φῶς γὰρ ἀνιπτέρωσεν ἐμὲ τῶν ὀφοαλμῶν σου , Καὶ πάντων κατεφρόνησα τῶν κοσμικῶν πραγμάτων . Ρεείί .
Lemmas: ἐγώ κατ´ ἐνόργειαν κάλλος . καί ὁράω ἐγώ ἐνεργητικός τε καί παντοδύναμος . πνευματικός γάρ εἰμί ὁ ὀφθαλμός σύ . ὁ δέ , τρίχωμα σύ , ὡς ἀγέλη ὁ αἴξ , ὁ ἀναφαίνω θεός ὁ Γαλαάδ · εἴτουν ὁ ἐκ ὁ νόος σύ , οἶος δή κεφαλή κομάω θρίξ , πνευματικός φύω καί ἀναισθητέω πρός ὁ πάρειμι , πρακτικός τε καί θεωρητικός καί θεολογικός δίκη εόοαλοῦς τρίχωμα αἴξ ἀναδείκνυμι διά τις ἄποπτος ὅρος Γαλαάδ καλέω , ἀνακαλύπτω ἀπό σκότος κακία καί ἄγνοια καί ἀθεία εἰμί · ὅτι ἐκ οὗτος μετοικίζω εἰμί ἀρετή καί γνῶσις καί θεοσέβεια παρά ὁ μαρτυρέω ὁ πιστός ὁ μέλλω δικαιωτήριον Εὐαγγέλιος . μετοικία γάρ μαρτωρίας ὁ Γαλαάδ ἑρμηνεύω . καί οὐτάω μέν τρίχωμα σύ . - ὁ δέ ὁδόω σύ , ὡς ἀγέλη ὁ κείρω , ὁ ἀναβαίνω ἀπό ὁ λουτρόν , ὁ πᾶς διδυμεύω , καί ἀτεκνέω οὐ ἕστiν ἐν αὐτός . Ἀηλαδὴ , ὁ ἔννοια σύ , δις ὅς ὁ σωματικός ὁ νόμος πάχος εἰς ἀληθής λεπτύνω νόημα , καί πρός βρῶσις πνευματικός ἐπιτήδειος γίγνομαι , δίκη καρμένος ἀγέλη πᾶς ψευδής ὑπόληψις περιλέγω , περί μόνος συναγελάζομαι ὁ ἀλήθεια ΑΤ ὡς ἀπό λουτρόν καθαρεύω ὁ ψευδής ὑπόληψις , ὁράω ἀπό ὁ γήϊνος καί σαρκικός πρός ὁ πνευματικός καί οὐράνιος , διδυμοτοκέω ὁ λογέω ὁ ἀρετή · καί ἄκαρπος καί ἀνωφελής ἐνθύμησις οὐ ἕστiν ἐν αὐτός . ὡς σπαρτίον κόκκινος χεῖλος σύ , καί ὁ λαλιά σύ ὡραῖος δηλονότι , οἷος μέν σπαρτίον μετρέω , οἷος δέ κόκκινος ἀληθής ὁ λόγος προφέρω . ὅθεν καί κάλως ὁ οὗτος προφορά , ὡς λέπυρον ῥοή μῆλον σύ ἐκτός ὁ σιώπησις σύ · ἤτοι , οἷος λέπυρον ῥοή στύφω εἰμί ὁ παρειά σύ , διά ὁ στυγνός τε καί ἀδιάχυτος , καί ὅτε μή σιωπάω , ὁ συστέλλω κολάζω σύ ὁ ἐν ὁ ὁμιλία διάχυσις . Φελλώ , οὗτος μέν οὖν λαλέω ὁ νύμφη ὁ ἄγγελος νΑλλ´ ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης καί νυμφίος Ἠδωνός βαύζω αὐτός καί κατατρυχόω , καί μεριμνάω περισσός , καί ψηλαφάω οὗτος , πάλιν ἐπαινέω αὐτός φωνέω ἀόρατος · Καλός εἰμί , πλησίος ἐγώ , ὡς εὐδοκία , ὡραῖος ὡς Ἱεροσόλυμα , θάμβος ὡς τάσσω Καλός , φημί , γίγνομαι , καί μῶμος κέω ἔχω , ὁ εὐδοκία ὁ ἐμέω καλῶς ὁμοιόω . καί σύ χαρά ἐθέλω ἅπας σῴζω ὁ ἄνθρωπος . καί πάλιν Ἱεροσόλυμα καλῶς ἐξομοιόω , ἐν ὁ ἀναπαύω μετά καί ὁ πατήρ ἐγώ ὅθεν καί θάμβος κτάομαι , καί φοβερός τυγχάνω ὅσπερ ὁ τάσσω ἐγώ δύναμις ὁ ἄγγελος ἐγώ , φημί , λαλέω , ἐγώ σεπτός νυμφίος αοιπος δέ προέχω ἐπι ἐγώ ὁ ὀφθαλμός σύ ὁ φάος γάρ ἀνιπτέρωσεν ἐγώ ὁ οφοαλμη σύ , καί πᾶς καταφρονέω ὁ κοσμικός πρᾶγμα . Ρεείί .