cogPG.PG122 537
σεως , ἀνῆκτο ἀν , καὶ οὐκ ἄν τοῖς ὑπὸ γῆν δικαιωτηρίοις παρεδίδοτο . Τὰ δὲ δικαιωτήρια ἐπιστρέφουσιν αὑτὴν πρὸς ἑαυτήν , ὥστε λοιπὸν καταγνοῦσα Καυτῆς , οἰκεῖα ὁρμῇ καθαρθῆναι . Αὐτὰ μὲν γὰρ τὰ Ἐικαιωνήρια οὐκ ἀνάγει αὐτὴν , ἀλλὰ καθαίρει · καθαιρομένη δὲ ἐπιστρέφεται , καὶ αὐτὴ ἐαυτὴν ἀνέχει γενίσεως ἀπαλλαγεῖσα . Τότε τοίνυν καὶ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν ἀποτίθεται μετὰ τούτου τοῦ ὁχήματος , τοῦ πνευματικοῦ λέγω · ὡς εἶναί τι καὶ μετὰ τοῦτο ἄλλο τι ἀὐδίως αὐτῆς ἐξημμένον σῶμα οὐράνιον , καὶ διὰ τοῦτο ἀίδιον , καὶ ὥς φασιν , αὐγοειδες ἢ ἀστροειδές . Τῶν γὰρ ἐγκοσμίων οὕσαν , ἄνάγκη πάντως ἔχειν τινὰ κλῆρον , ὄν διοικήσει μέρος ὄντα ποῦ κότμου , καὶ εἰ ἀεὶ ἀκίνητός ἐστι , καὶ δεῖ αὐτὴν ἐνεργεῖν , δεῖ σότὴν ἔχειν ἀτδίως ἐξημμένον τι σῶμα . Ἀλλὰ ταῦτα μὴν οἱ Ἐλληνικοὶ καὶ Πλατωνικοὶ μῦθοι . Ὅτι , φασὶ , τοῦ μὲν πνευματικοῦ σώματος ὁ θυμὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία ἀχώριστα . Δῆλον δὲ καὶ ὅτι ὥσπερ αἱ ζωτικαὶ αἱ θρεπτικαὶ τῆς ἀλόγου δυνάμεως , ἐν τῷ πνεύματι ἵδρυται , οὕτω καὶ αἱ γνωστικαί . Εἰ γὰρ αἱ χείρους αὐτῶν τούτου τοῦ παχέος σώματός εἰσι χωρισταί , πολλῷ μᾶλλον αἱ κρείττους · κρείττους δὲ αἱ γνωστικαὶ . φαντασία λέγω καὶ αἴσθησις . Ἁλλ´ εἰ καὶ ἐν ἐκείνῳ ἔχουσι τὸ εἶναι αἱ ἄλογοι τῆς ψυχῆς δυνάμεις · ἀλλ´ οὖν φοιτῶσιν ἴχνη τινὰ ἀπ´ ἐκείνου καὶ ἐπὶ τὸ παχὺ τοῦ σώματος · ὥσπερ καὶ ἀπὸ τοῦ νοῦ ἐλέγομεν φοιτᾷν ἐπὶ πάσας τὰς κοινὰς ἐννοίας , Ὃτι γὰρ καὶ μέχρι τούτου τοῦ σώματος ἐλλάμψεις φοιτῶσι τῆς ἀλόγου ζωῆς , δῆλον · ὁ μὲν γὰρ θυμὸς κινεῖ τὸ περικάρδιον αἵμα , καὶ ζέσιν τινὰ αὐτοῦ ποιεῖ · ἡ δὲ ἐπιθυμία τὸ ἦπαρ τοιῶσδε ἦ τοιῶσδε διατίθησι πρὸς τὰς ἑαυτῆς κινήσεις . Αἱ αἰσθήσεις τε πᾶσαι τῷ ἐγκεφάλῳ ἀλλάσσονται · ἐξ ἐκείνου γὰρ ἐπὶ τὰ αἰσθητήρια διὰ τῶν νευρῶν χορηγεῖται ἡ δύναμις ἡ αἰσθητικὴ · καὶ πεπονθότος τι , ὡς ατροὶ δεικνόουσι . Τοῦ γὰρ καλουμένου μήνιγγος φύλακος ἐπιτεθέντος · εἰ ἐπισυμβῇ τι τῷ μήνιγγι ἀναίσθητον καὶ ἀκίνητον τὸ ζῶον γίνεται . Ἔστι δὲ ὁ μήνιγξ , ὁμκν τις σκέπων τὸν ἐγκέφαλον , καὶ νοτιαίου μέρους πεπονθότος , τὸ μὲν ἀνωτέρω μέρος τοῦ παθόντος ἀπολαύει αἰσθήσεως · τὰ δὲ κάτω ἀναίσθητα γίνεται , διὰ τὸ μὴ χορηγεῖσθαι ἔτι ἀπὸ τοῦ ἐγκεφάλου τὴν αἰσθητικὴν ; δύναμιν , τοῦ ὁργάνου λέγω δὴ τοῦ νεύρου πεπονθότος , Καὶ εἱ δεθείη δε νεῦρον πάλιν , ἀναίσθητον μὲν τὸ κάτω μέρος γίνεται , τὸ δέ ἄνω μένει αἰσοητικόν . Δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων , ὅτι τε ἐστι πνευματικὸν σῶμα καὶ τούτου ἀχώριστα θυμὸς καὶ ἐπιθυμία , Ὅτι , φασὶν , ἡ εδησις τρίττή · ἡ γὰρ ἐπιστήμη λέγεται εδησις , ὧς φησιν ὁ Πλάτων ἐν τῷ Φαίδωνι . Τὸ γὰρ εἰδέναι τοῦτό ἐστι , τὸ λαβόντα που ἐπιστήμην ἔχειν καὶ μὴ ἀποβεβλῆσοαι , ἢ ἡ ὀλοσχερεστέρα γνῶσις , ἢ ἀπλῶς ἡ κοινοτέρα καὶ τούτων ἐκάτερον περιέχουσα , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς φυσικοῖς , ἐπειδὰ τὸ εἰδέναι καὶ τὸ ἐπίστασθαι περὶ πάσας τὰς ἐπιστήμας . Διὰ μὲν γὰρ τοῦ εἰδέναι τὴν ὁλοσχερῆ γνῶσιν σημαίνει · διὰ δὲ τοῦ ἐπίστασοαι τὴν ἀκριβῆ ,
Lemmas: σέως , ἀνάγω εἰς , καί οὐ ἄν ὁ ὑπό γῆ δικαιωτήριον παραδίδωμι . ὁ δέ δικαιωτήριον ἐπιστρέφω ἑαυτοῦ πρός ἑαυτοῦ , ὥστε λοιπός καταγιγνώσκω καυτός , οἰκεῖος ὁρμή καθαίρω . αὐτός μέν γάρ ὁ Ἐικαιωνήρια οὐ ἀνάγω αὐτός , ἀλλά καθαίρω · καθαίρω δέ ἐπιστρέφω , καί αὐτός ἑαυτοῦ ἀνέχω γενίσεως ἀπαλλάσσω . τότε τοίνυν καί ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία ἀποτίθημι μετά οὗτος ὁ ὄχημα , ὁ πνευματικός λέγω · ὡς εἰμί τίς καί μετά οὗτος ἄλλος τίς αὔδιος αὐτός ἐξάπτω σῶμα οὐράνιος , καί διά οὗτος ἀίδιος , καί ὅς φημί , αβγοειδής ἢ ἀστροειδής . ὁ γάρ ἐγκόσμιος εἰμί , ἀνάγκη πάντως ἔχω τις κλῆρος , εἰμί διοίκησις μέρος εἰμί ποῦ κότμου , καί εἰμί ἀεί ἀκίνητος εἰμί , καί δεῖ αὐτός ἐνεργέω , δεῖ σός ἔχω ἄτις ἐξάπτω τίς σῶμα . ἀλλά οὗτος μήv ὁ Ἑλληνικός καί πλατωνικός μῦθος . ὅτι2 , φημί , ὁ μέν πνευματικός σῶμα ὁ θυμός καί ὁ ἐπιθυμία ἀχώριστος . Δῆλος δέ καί ὅτι ὥσπερ ὁ ζωτικός ὁ θρεπτικός ὁ ἄλογος δύναμις , ἐν ὁ πνεῦμα ἱδρύω , οὗτος καί ὁ γνωστικός . εἰμί γάρ ὁ χείρων αὐτός οὗτος ὁ παχύς σῶμα εἰμί χωριστής , πολύς μᾶλλον ὁ ἀγαθός · ἀγαθός δέ ὁ γνωστικός . φαντασία λέγω καί αἴσθησις . Ἁλ εἰμί καί ἐν ἐκεῖνος ἔχω ὁ εἰμί ὁ ἄλογος ὁ Ψυχή δύναμις · ἀλ οὖν φοιτάω ἴχνος τις ἀπ´ ἐκεῖνος καί ἐπί ὁ παχύς ὁ σῶμα · ὥσπερ καί ἀπό ὁ νόος λέγω φοιτάω ἐπί πᾶς ὁ κοινός ἔννοια , ὅτι γάρ καί μέχρι οὗτος ὁ σῶμα ἐλλάμπω φοιτάω ὁ ἄλογος ζωή , δῆλος · ὁ μέν γάρ θυμός κινέω ὁ περικάρδιον αἷμα , καί ζέσις τις αὐτός ποιέω · ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ ἦπαρ τοιῶσδε εἰμί τοιῶσδε διατίθημι πρός ὁ ἑαυτοῦ κινέω . ὁ αἴσθησις τε πᾶς ὁ ἐγκέφαλος ἀλλάσσω · ἐκ ἐκεῖνος γάρ ἐπί ὁ αἰσθητήριον διά ὁ νευρά χορηγέω ὁ δύναμις ὁ αἰσθητικός · καί πάσχω τίς , ὡς ἀδρός δείκνυμι . ὁ γάρ καλέω μῆνιγξ φύλαξ ἐπιτίθημι · εἰμί ἐπισυμβαίνω τίς ὁ μῆνιγξ ἀναίσθητος καί ἀκίνητος ὁ ζῷον γίγνομαι . εἰμί δέ ὁ μῆνιγξ , ὁμκν τις σκέπω ὁ ἐγκέφαλος , καί νοτιαῖος μέρος πάσχω , ὁ μέν ἀνωτέρω μέρος ὁ πάθος ἀπολαύω αἴσθησις · ὁ δέ κάτω ἀναίσθητος γίγνομαι , διά ὁ μή χορηγέω ἔτι ἀπό ὁ ἐγκέφαλος ὁ αἰσθητικός ; δύναμις , ὁ ὄργανον λέγω δή ὁ νεῦρον πάσχω , καί εἰ δήω δέ νεῦρον πάλιν , ἀναίσθητος μέν ὁ κάτω μέρος γίγνομαι , ὁ δέ ἄνω μένω αἰσοητικόν . Δῆλος οὖν ἐκ ὁ εἴρω , ὅτι τε εἰμί πνευματικός σῶμα καί οὗτος ἀχώριστος θυμός καί ἐπιθυμία , ὅτι2 , φημί , ὁ ἐσθίω Τρίττη · ὁ γάρ ἐπιστήμη λέγω ἐσθίω , ὅς φημί ὁ Πλάτων ἐν ὁ Φαίδων . ὁ γάρ οἶδα οὗτος εἰμί , ὁ λαμβάνω ποῦ ἐπιστήμη ἔχω καί μή ἀποβάλλω , ἢ ὁ ὀλοσχερής γνῶσις , ἢ ἀπλόος ὁ κοινός καί οὗτος ἐκάς περιέχω , ὅς φημί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ φυσικός , ἐπειδή ὁ οἶδα καί ὁ ἐφίστημι περί πᾶς ὁ ἐπιστήμη . Ζεύς μέν γάρ ὁ οἶδα ὁ ὁλοσχερής γνῶσις σημαίνω · διά δέ ὁ ἐφίστημι ὁ ἀκριβής ,