cogPG.PG122 87
οὐχ ὡς τὸ πρότρον πρὸς ἀνδράρια ἐκτετμημένα θαλαμευόμενα καὶ σκιατραφῆ , ἄρας ἀπὸ Μικαίας πρὸς τὸ Ἀμώριον ἄπεισι [ ΘΘ ] καὶ συναντήσας συμπλέκεται τῷ Φωκᾷ . Οὐκ ὑποστάντων δὲ τῶν περὶ τὸν Φωκάν διὰ τὸ ταῖς προηγησαμέναις ἥτταις χαυνωθῆναι τὸν τῆς ἀνδρίας αὐτοῖς καὶ τόλμης πόνον , ἐπικρατέστερος γίνεται ὁ Σκληρός . Οὐ μέντοι καὶ παντάπασιν ἐς ὑπαγωγὴν ἄκοσμον ἐσκέδαστο ἡ στρατιὰ τῷ Φωκᾷ , ἀλλ´ ὑποκλίνασα μὲν ἐνέδωκε , σχολαίαν δὲ ἐποιεῖτο τὴν ὑποχώρησιν , ὡς μὴ ὑπὰδειλίας δοκεῖν ἐλαύνεσθαι , ἀλλ´ ἐξ ἐπιτάγματος ὑπείκειν στρατηγικοῦ μετ´ εὐκοσμίας καὶ τάξεως . Καὶ γὰρ δὴ καὶ νῶτα δόντας τοὺς στρατιώτας καὶ πρὸς φυγὴν ὡρμημένους , ὅπισθεν οὐραγῶν ἄ Φωκᾶς τοὺς ἐπιόντας ἡμύνετο καὶ οὐ μετὰ σφοδροτάτης εἴα βίας καὶ ῥύμης προσφίρεσθαι . Ἔνθα καὶ λέγεται Κωνσταντῖνον τὸν Γαβρᾶν μετὰ τῶν ἀμφ´ αὐτὸν τὸ φεῦγον διώκοντα φιλοτιμίᾳ χρησάμενον ἀκαίρῳ , καὶ μεγάλην εὔκλειαν ἔξειν οἰηθέντα εἰ αἰχμάλωτος ὑπ´ αὐτοῦ γένοιτο ὁ Φωκᾶς , μυωπίσαντα τὸν ᾧ ἐπωχεῖτο ἵππον , μετὰ μεγίστης ὁρμῆς προσινεκθῆναι τῷ Φωκῇ . Ὃν οὖτος ἱδὼν καὶ ὅστις εἶη κατανοήσας , ἡρέμα τὸν ἵππον παρενεγκῶν καὶ ὁπαντιάσας παίει κορύνῃ κατὰ τῆς κόρυβος , Καὶ δ μὲν λειποθυμήσας τῇ ἀνυποστάτῳ φορᾷ τῆς πληγῆς πίπτει παραυτίκα τοῦ ἵππου , ὁ δὲ Φωκᾶς ἀδείας μείζονος τυχών τῆς ἐπὶ τὰ πρόσω πορείας εἴχετο , σχολῇ καὶ βάδην ἰὼν , ἀλλ´ οὐκ ἀνειμένος τοῖς χαλινοῖς · οἱ γὰρ σὺν τῷ Γαβρᾷ τὸν οἰκεῖον πεπτωκότα θεασάμενοι στρατηγὸν , καὶ ἐπιμέλειαν τούτου τιθέμενοι , ἀνῆκαν τὸν διωγμόν . Ὁ δὲ Φωκᾶς ἀμα τοῖς σὺν αὐτῷ τὸν λεγνόμενον Χαρσιανὸν κατειληφὼς κἀκεῖσε αὐλισάμενος ἀσκόπει τὸ μέλλον . τιαῖς τε ταῖς ἐκ βασιλέως δεξιούμενος πολλοὺς προσφοιτῶντας , καὶ τῶν συνόντων εὐεργεσίαις παραθερμαίνων τὰς προθυμίας . ἑπόμενος δὲ τούτῳ καὶ ὁ Σκληρὸς , καὶ περί τινα τόπον Βασιλικὰ θέρμα καλούμενον κατασκηνώσας , εἰς μάχην τὴν ὁμώνυμον ἐξεκαλεῖτο Ἀππασίος Δλ . » τούτου δεξαμένου τὴν πρόκλησιν αὖθις ἑτέρα συνίσταται μάχη . Καὶ χρόνον μέν τινα ἀντέσχον οἱ περὶ τὸν Φωκᾶν , αὐτοῦ τούτου παριππεύοντος ἀπανταχοῦ καὶ τῇ σιδηρέᾳ κορύνῃ τὰς τῶν ἐναντίων ῥηγνύντος φάλαγγας καὶ μύρις ἐργαζομένου φόνον · ὅμως δὲ καὶ πάλιν νῶτα δεδωκότες οἱ περὶ τοῦτον ἐτράπησαν . Ἐκεῖθεν οὖν ὁ Φωκᾶς , ὡς εἶχε , διὰ ταχέων ἄνεισιν εἰς τὴν Ἰβηρίαν , καὶ Δαβὶδ τῷ τῶν Ἰβήρων ἄρχοντι προσελθὼν εἰς ἐπικουρίαν ᾔτει στρατόν · τοῦ δὲ μετὰ προθυμίας ὑπηρετοῦντοσπεφιλίωτο γὰρ τῷ Φωκᾷ ἀξ οὖ δοὺξ ἦν ἐν Χαλδίᾳ , λαὸν ἐκεῖρεν εἰληφὼς οὐκ ὁλίγον , ἀθροίσας δὲ καὶ τοὺς μετ´ αὐτοῦ ἰσκεδασμένους ὅντας ἐκ τῆς τροηῆς , κάτεισιν εἶς Παγκάλειαν ὅνοα στρατοπεδευσάμενος ἦν ὁ Σκληρός . Τόπος δὲ ἡ Παγκάλεια , πεδίον ἀναπεπταμένον τε καὶ Ἰππήλατον , ἔγγιστά που τοῦ ποταμοῦ Ἅλυος κείμενον . Καὲ γίνεται πάλιν καρτερὸς ἀγών . Ἐνταῦθα τὸν ἑαυτοῦ λαὸν θεασάμενος ὁ Φωκᾶς κατὰ μικρὸν ἐνδιδόντα καὶ πρὸς φυγὴν βλέποντα , [ Ρ . ΟΘθ βέλτιον εἶναι κρίνας πὸν εὐκλεῆ θάνατον τῆς ἀγεννοῦς καὶ ἐπονειδίστοι γωῆς , τὰς τῶν ἐναντίων συγκόψας φάλαγγας πρὸς αὐτὸν μετὰ σφοδρότητος τεται τὸν Σκληρόν . εὐρώστως δὲ κἀκείνου τὴν αὐτοῦ ὑποδεξαμένου ὁρμὴν , καὶ μηδενὸς τῶν στρατιωτῶν ἐπιβοηθοῦντος , ἀλλὰ τῷ τῶν ἀρχηγῶν ἀγῶνι κριθῆναι τὰ πράγγατα βουλευομένωνκαὶ γὰρ δὴ καὶ ἐφαίνετο πάγεαλόν τι
Lemmas: οὐ ὡς ὁ προτρος πρός ἀνδράριον ἐκτέμνω θαλαμεύω καί σκιατραφέω , ἀείρω ἀπό Μικαῖος πρός ὁ Ἀμώριον ἄπειμι [ θθ ] καί συναντάω συμπλέκω ὁ Φωκᾶς . οὐ ὑφίστημι δέ ὁ περί ὁ Φωκᾶς διά ὁ ὁ προηγέομαι ἧσσα χαυνόω ὁ ὁ Ἀνδρίας αὐτός καί τόλμα πόνος , επικρατέστερος γίγνομαι ὁ Σκληρός . οὖον μέντοι καί παντάπασι εἰς ὑπαγωγή ἄκοσμος σκεδάννυμι ὁ στρατία ὁ Φωκᾶς , ἀλ ὑποκλίνω μέν ἐνδίδωμι , σχολαῖος δέ ποιέω ὁ ὑποχώρησις , ὡς μή ὑποδειλιάω δοκέω ἐλαύνω , ἀλ ἐκ ἐπίταγμα ὑπείκω στρατηγικός μετέ εὐκοσμία καί τάξις . καί γάρ δή καί νῶτον δίδωμι ὁ στρατιώτης καί πρός φυγή ὁρμάω , ὄπισθεν οὐραγέω ὅς Φωκᾶς ὁ ἔπειμι ἀμύνω καί οὖον μετά σφοδρός ἐάω Βίας καί ῥύμη προσφέρω . ἔνθα καί λέγω Κωνσταντῖνος ὁ Γαβρᾶς μετά ὁ ἀμφ´ αὐτός ὁ φεύγω διώκω φιλοτιμία χράω ἄκαιρος , καί μέγας εὔκλεια ἔχω οἴομαι εἰμί αἰχμάλωτος ὑπό αὐτός γίγνομαι ὁ Φωκᾶς , μυωπίζω ὁ ὅς ἐποχέομαι ἵππος , μετά μέγας ὁρμή προσφέρω ὁ Φωκεύς . ὅς οὗτος ἑδ́ρχομαι καί ὅστις εἰμί κατανοέω , ἡρέμα ὁ ἵππος παραφέρω καί οπαντιαειδω παίω κορύνη κατά ὁ κόρυβος , καί δ μέν λειποθυμάω ὁ ἀνυποστατέω φορός ὁ πληγή πίπτω παραυτίκα ὁ ἵππος , ὁ δέ Φωκᾶς ἄδεια μείζων τυγχάνω ὁ ἐπί ὁ πρόσω πορεία ἔχω , σχολή καί βάδην εἶμι , ἀλ οὐ ἀνίημι ὁ χαλινός · ὁ γάρ σύν ὁ Γαβρά ὁ οἰκέω πίπτω θεάομαι στρατηγός , καί ἐπιμέλεια οὗτος τίθημι , ἀνίημι ὁ διωγμός . ὁ δέ Φωκᾶς ἅμα ὁ σύν αὐτός ὁ λέγω Χαρσιανὸν καταλαμβάνω κἀκεῖσε αὐλίζομαι ἄσκοπος ὁ μέλλω . τιαῖς τε ὁ ἐκ βασιλεύς δεξιόομαι πολύς προσφοιτάω , καί ὁ σύνειμι εὐεργεσία παραθερμαίνω ὁ προθυμία . ἕπω δέ οὗτος καί ὁ σκληρός , καί περί τις τόπος βασιλικός θέρμη καλέω κατασκηνόω , εἰς μάχη ὁ ὁμώνυμος ἐκκαλέω Ἀππασίος Δλ . » οὗτος δέχομαι ὁ πρόκλησις αὖθις ἕτερος συνίστημι μάχη . καί χρόνος μέν τις ἀντέχω ὁ περί ὁ Φωκᾶς , αὐτός οὗτος παριππεύω ἀπαντηχέω καί ὁ σιδήρεος κορύνη ὁ ὁ ἐναντίος ῥήγνυμι φάλαγξ καί Μῦρις ἐργάζομαι φόνος · ὅμως δέ καί πάλιν νῶτον δίδωμι ὁ περί οὗτος τρέπω . ἐκεῖθεν οὖν ὁ Φωκᾶς , ὡς ἔχω , διά ταχύς ἀνέρχομαι εἰς ὁ Ἰβηρία , καί Δαυίδ ὁ ὁ Ἴβηρ ἄρχω προσέρχομαι εἰς ἐπικουρία αἰτέω στρατός · ὁ δέ μετά προθυμία ὑπηρετοῦντοσπεφιλίωτο γάρ ὁ Φωκᾶς αξʹ οὖον δούξ εἰμί ἐν Χαλδίᾳ , λαός κείρω λαμβάνω οὐ ὀλίγος , ἀθροίζω δέ καί ὁ μετέ αὐτός ἰσκεδασμένους εἰμί ἐκ ὁ τροαγω , κατέρχομαι εἰμί Παγκάλειαν ὅνος στρατοπεδεύω εἰμί ὁ Σκληρός . τόπος δέ ὁ Παγκάλεια , πεδίον ἀναπετάννυμι τε καί ἱππήλατος , ἐγγίων ποῦ ὁ ποταμός Ἅλυς κεῖμαι . καέ̅ γίγνομαι πάλιν καρτερός ἀγών . ἐνταῦθα ὁ ἑαυτοῦ λαός θεάομαι ὁ Φωκᾶς κατά μικρός ἐνδίδωμι καί πρός φυγή βλέπω , [ Ρ . Θ ἀγαθός εἰμί κρίνω πως εὐκλεής θάνατος ὁ ἀγεννής καί επονείδιστος γωγή , ὁ ὁ ἐναντίος συγκόπτω φάλαγξ πρός αὐτός μετά σφοδρότης ὅς ὁ σκληρός . εὔρωστος δέ ἐκεῖνος ὁ αὐτός ὑποδείκνυμι ὁρμή , καί μηδείς ὁ στρατιώτης ἐπιβοηθέω , ἀλλά ὁ ὁ ἀρχηγός ἀγών κρίνω ὁ πράγγατα βουλεύω γάρ δή καί φαίνω πάγεαλόν τίς