cogPG.PG122 426
ΤΙΟΡ . Τί βούλεται οὖτος αὐτοῖς ὁ ἀποτρόπαιος , μολυσμός ; ΘΡΑπ Πείθονται , φίλʹ ἑταῖρε , διὰ τούτου τὰ ἐν ταῖς ψυχαῖς θεῖα σύμβολα διωθεῖσθαι τε καὶ ἀπαλείφεσθαι · τούτων γὰρ ταῖς ψυχαῖς ἐνόντων , ὡσπερ τινὸς ἐν οἶκίσκῳ σημαίας βασιλικῆς , τὸ δαιμόνιον σῦλον δέδιε καὶ ἀφίσταται . Ἵνα´ οὖν δύνηται τὰ δαιμόνια ταῖς σφῶν ψυχαῖς ἐνδιατρίβειν ἐπὶ σχολῆς , τὰ θεῖα σύμβολα διώκουσι τοῖς βδελύγμασι τούτοις οἱ νήπιοι , ἀντ´ Σιὼν οἷα διαμειβόμενοι . Καὶ οὐ μόνοι τοῦτο τὸ δεινὸν ἀγαπῶσιν ἔχειν · ἀλλ´ Ἵνα πρὸς τὸν αὐτὸν αὐτοῖς καὶ ἐτέρους ὑποσπῶσι βόρρον , ἀποπειρῶνται καὶ τῶν εὐσεβῶν τὰ καθάρματα , καὶ τούτοις τοῖς θαυμαστοῖς ἐδίσμασι λανθάνοντες ἐστιῶσι , Τάνταλοί τινες παρατιθέντες πανδαισίαν Πελόπειον . ΤΜΟΡ . Βαβαί , ὦ Θρᾷς ! τοῦτο ἐκεῖνο ὃ πάλαι μοι πάππος ὁ πρὸς πατρὸς προσηγόρευσεν . Ἀσχάλ . λων γὰρ ἐγώ ποτε τά τε ἀλλα τῶν ἀγαθῶν καὶ δὴ καὶ τὰ μαθήματα ὑπορρεῖν , ἠρόμην ἐκεῖνον εἴ τις ἔσται αὖθις ἐπίδοσις . Ὁ δὲ , κάρτα γέρων ὢν καὶ πολλὰ τῶν ἐσομένων ξυνιδεῖν ἀγχίνους , ἡρέμα καταψήσας μου τὴν κόμην , καὶ βαθὺ στενάξας , Ὡ τέκνον , ὅφη , φίλον , ὡ παῖ , λόγους τὸ ἀπὸ τοῦδε ἢ τινα ἄλλην ἀρετὴν ἀπιδώσειν οἴει ; Καιρὸς ἐφέστηκε νῦν ὥστε βιώσουσιν οἱ ἄνθρωποι χεῖρον καὶ αὐτῶν τῶν θηρίων . Τὸ γάρ τοι κράτος τοῦ κοσμοκράτορος ἀγγὺς ἐπὶ θόραις ἥκει · καὶ δεῖ τῆς αὐτοῦ παρουαίας πρόδρομα κακὰ προηγήσασθαι , δόματά τε ἀλλάκοτα καὶ ἀθέσμους πράξεις , οὐδὲν τῶν ἐν Διοκίσου τελεταις ἀμείνους · καὶ ἄπερ Ἔλλησι τετραγῴδηται , Κρόνος ἢ Θυέστης ἡ Τάνταλος τὰ ἔκγονα καταθύοντες , Οἰδίπους τε μητρὶ συμφυρόμενος καὶ Κινύρας τῇ θυγατρὶ , ταῦτα δὴ τὰ πάνδεινα καὶ περὶ πολιτείαν ἐπεισφρήσει τὴν ἡμεεέραν . Ἀλλ´ ἔρα καὶ φυλάττου , τέκνον . Ἵσθε γὰρ , καὶ πάνυ γε αηι ὡς οὐ μόνον τῆς ἀπαιδεύτου καὶ ἀμούσου μοίραε , ἀλλὰ πολλοὶ καὶ τῆς πεπαιδευμένης , εἰς ταῦτα συναπαχθήσονται . Ταῦτα ὁ μὲν , ὡς ἔοικεν , ἐπεθείασεν · ἐγὼ δὲ , ἔκτοτε καὶ εἰς δεῦρο τῶν ἐκείνου μεμνημένος λόγων , σοῦ ταῦτα λέγοντος νῦν θαυμάτων διστελῶ ,
Lemmas: ΟΤ . τις βούλομαι οὗτος αὐτός ὁ ἀποτρόπαιος , μολυσμός ; ΘΡ πείθω , φίλος ἑταῖρος , διά οὗτος ὁ ἐν ὁ Ψυχή θεῖον σύμβολον διωθέω τε καί ἀπαλείφω · οὗτος γάρ ὁ Ψυχή ἔνειμι , ὡς τις ἐν οἰκίσκος σημεῖον βασιλικός , ὁ δαιμόνιον σύλη δείδω καί ἀφίστημι . Ἵνα οὖν δύναμαι ὁ δαιμόνιος ὁ σφεῖς Ψυχή ἐνδιατρίβω ἐπί σχολή , ὁ θεῖον σύμβολον διώκω ὁ βδέλυγμα οὗτος ὁ νήπιος , ἀντ´ Σιών οἷος διαμείβω . καί οὖον μόνος οὗτος ὁ δεινός ἀγαπάω ἔχω · ἀλ ἵνα πρός ὁ αὐτός αὐτός καί ἕτερος ὑποσπάω Βορρᾶς , ἀποπειράομαι καί ὁ εὐσεβής ὁ κάθαρμα , καί οὗτος ὁ θαυμαστός εδιπεισμα λανθάνω ἵστημι , Τάνταλος τις παρατίθημι πανδαισία Πελόπειος . ΟΤ . βαβαί , εἰμί θρας ! οὗτος ἐκεῖνος ὅς πάλαι ἐγώ πάππος ὁ πρός πατήρ προσαγορεύω . Ἀσχάλ . λάω γάρ ἐγώ ποτός ὁ τε ἀλλά ὁ ἀγαθός καί δή καί ὁ μάθημα ὑπορρέω , ἔρομαι ἐκεῖνος εἰμί τις εἰμί αὖθις Ἐπίδοσις . ὁ δέ , κάρτα γέρων εἰμί καί πολύς ὁ εἰμί συνοράω ἀγχίνοος , ἡρέμα καταψάω ἐγώ ὁ κόμη , καί βαθύς στενάζω , εἰμί τέκνον , ΟΦΗ , φίλος , εἰμί παῖς , λόγος ὁ ἀπό ὅδε ἢ τις ἄλλος ἀρετή ἀποδίδωμι οἴομαι ; Καιρός ἐφίστημι νῦν ὥστε βιόω ὁ ἄνθρωπος χείρων καί αὐτός ὁ θηρίον . ὁ γάρ ὅς κράτος ὁ κοσμοκράτωρ ἀγγὺς ἐπί Θοραί ἥκω · καί δεῖ ὁ αὐτός παρουαῖος πρόδρομος κακός προηγέομαι , δόμα τε ἀλλάκοτα καί ἄθεσμος πρᾶξις , οὐδείς ὁ ἐν διοκισυς τελετή ἀγαθός · καί Ἄπερ Ἕλλην τραγῳδέω , Κρόνος ἢ Θυέστης ὁ Τάνταλος ὁ ἔκγονος καταθύω , Οἰδίπους τε μήτηρ συμφύρω καί Κινύρας ὁ θυγάτηρ , οὗτος δή ὁ πάνδεινος καί περί πολιτεία ἐπεισφρέω ὁ ἡμεεέραν . Ἀλ ἄρα καί φυλάσσω , τέκνον . Ἵσθε γάρ , καί πάνυ γε ἀείδω ὡς οὖον μόνος ὁ ἀπαίδευτος καί ἄμουσος μοιράω , ἀλλά πολύς καί ὁ παιδεύω , εἰς οὗτος συναπαχθησοντ . οὗτος ὁ μέν , ὡς ἔοικα , ἐπιθειάζω · ἐγώ δέ , ἔκτοτε καί εἰς δεῦρο ὁ ἐκεῖνος μιμνήσκω λόγος , σύ οὗτος λέγω νῦν θαῦμα διστελλω ,