cogPG.PG122 30
ῥητῷ , μέχρις δὲ Θεοφύλακτος ὁ τοῦ βασιλέως υἱὸς εἰς μέτρον φθάσῃ τῆς νομίμου ἡλικίας , Τῷ αὐτῷ δὲ μηνὶ γέγονε χειμών ἀφόρητος , ὡς κρυσταλλωθῆναι τὴν γῆν ἐπὶ ἡμέρας ἑκατὸν εἴκοσι . Ἐπηκολούθησε δὲ τῷ χειμῶνι καὶ ὁ μέγας λιμὸς , τοὺς πώποτε γενομένους ὑπερβαλλόμενος , καὶ θάνατος ἀπὸ τούτου , ὡς μὴ δύνασθαι τοὺς ἵῶντας τοὺς τεθνεῶτας ἐκκομίζειν , τοῦ βασιλέως πολλὴν πρόνοιαν ποιησαμένου κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ τοῦ χειμῶνος καὶ τοῦ λιμοῦ δι´ εὐποιιῶν Πέτρῳ δὲ τῷ Βουλγάρων ἄρχοντι ἐπέθετο Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ μεθ´ ἑτέρων τῶν μέγα δυναμένων ἐν Βουλγαρία . Καὶ φωραθεῖς αὐτὸς μὲν Σύπτεται καὶ καθείργνυται , οἱ δὲ λοιποὶ πάντες τοῖς ἐσχάταις ὑπεβλήθησαν τιμωρίαις . Δῆλα δὲ ἔδοτο καὶ τῷ βασιλεῖ Ῥωμανῷ Πέτρος τὰ γεγενημένα . ἅπερ μαθὼν οὗτος τὸν μοναχὸν Ἰωάννην τόν ποτε ῥαίκτωρα πέπομφε , προφάσει μὲν ἀλλαγίου , τῇ δʹ ἀληθείᾳ Ἰωάννην ποικιλοτρόπως εὑρεῖν καὶ εἰς Κωνσταντινούπολιν ἀγαγεῖν . Ὁ δὴ καὶ γέγονε · καὶ δυνηθεὶς ὁ ῥαίκτωρ ἀποκλέψαι τὸν Ἰωάννην , ἐν πλοίῳ ἀπὸ Μεσημβρίας εἰσελθὼν , ἄμα αὐτῷ τὴν βασιλίδα κατέλαβε . Καὶ μετ´ οὐ πολὺ τὰ μοναχικὸν ἀπορρίψας σχῆμα καὶ γυναῖκα αἰτήσας λαβεῖν , προσέλαβε δὲ καὶ οἶκον καὶ κτήματα πάμπολλα . Καὶ Μιχαὴλ δὲ ὁ τοῦ Πέτρου ἕτερος ἀδελφὸς , τὴν Βουλγαρικὴν ἱμειρόμενος κατασχεῖν ἐξουσίαν , [ βΘΒ ] φρούριον καταλαβών ἐρυμνὸν ἀνέσειε τὰ Βουλγάρων , καὶ πολλοὶ προσεῤῥύησαν αὐτῷ . Μετὰ μικρὸν δὲ τούτου ἀποθανόντος δεδιότες οἱ προσροέντες τὴν τοῦ Πέτρου ἀγανάκτησιν , ἐπῆλθον ταῖς Ῥωμαϊκαῖς χώραις διὰ Μακεδονίας καὶ Στρυμόνος καὶ Ἑλλάδος , καταλαβόντες τῆν Νικόπολιν , πάντα τὰ ἐν ποσὶ ληίσάμενοι καὶ τέλος ἐν αὐτῇ σαββατίσαντες οἵτινες βστερον διαφόρως καταπολε μηθέντες ὑποχείριοι Ῥωμαίων ἐγένοντο . Κατὰ τούτους τοὺς χρόνους ἔπεσε λίθος ἀπὸ τῆς ἐν τῷ φόρῳ ἀψῖδος , ὅν κοσμίτην καλεῖν εἰώθασι , καὶ ἀπέκ τεινεν ἄνδρας ἑξήκοντα . Ἐγένετο δὲ καὶ ἐμπρησμὸς φοβερὸς ἕγγιστα τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τοῦ φόρου , καὶ ἐπυρπολήθη ὁ ἔμβολος ἄχρι τῶ λεγομένων πχῶν . Ἐτελεύτησε δὲ καὶ Χριστοφόρος ὃ βασιλεὺς , μηνὶ Αὐγούστῳ , ἰνδικτιῶνος ιδ´ , καὶ ἐτάφη ἐν τῆ μόνη τοῦ πατρὸς αὐτοῦ . Τοῦ ῥητοῦ δὲ χρόνου τελεσθέντος θν ἔθετο Τρύφων ἃ πατριάρχης , οὐκ ἤθελε κατελθεῖν τοῦ θρόνου ὡς ὃπεσχετο , ἀλλὰ κρίσεις ἐζήτει καὶ αἰτιάματα κατ´ αὐτοῦ προβληθῆναι δι´ ἃ τῆς Ἐκκλησίας ἐκβάλ λεται . Ἃμηχανοῦντος δʹ´ ἐπὶ τούτῳ τοῦ βασιλέως καὶ μὴ ἔχοντος ὅ τι καὶ χρήσαιτο , ὁ Καισαρείας βεόφάνης , ὃν δὴ καὶ Χοιρινὸν ἐκάλουν , κωτίλος ἀνῆρ , ἀλύοντα βλέπων τὸν βασιλέα καὶ τὸν ἐμπαιγμὸν καὶ τὴν ἀπάτην μὴ φέροντα , ὑπέσχετο αὐτῷ εἰς τέλος ἄξαι τὸ σπουδαζόμενον . Ἀποδεξαμένου δὲ τοῦ
Lemmas: ῥητός , μέχρι δέ Θεοφύλακτος ὁ ὁ βασιλεύς υἱός εἰς μέτρον φθάνω ὁ νόμιμος ἡλικία , ὁ αὐτός δέ μείς γίγνομαι χειμών ἀφόρητος , ὡς κρυσταλλόω ὁ γῆ ἐπί ἡμέρα ἑκατόν εἴκοσι . ἐπακολουθέω δέ ὁ χειμών καί ὁ μέγας λιμός , ὁ πώποτε γίγνομαι ὑπερβάλλω , καί θάνατος ἀπό οὗτος , ὡς μή δύναμαι ὁ ἵημι ὁ θνῄσκω ἐκκομίζω , ὁ βασιλεύς πολύς πρόνοια ποιέω κατά ὁ δυνατός καί ὁ χειμών καί ὁ λιμός δις εὐποιία Πέτρος δέ ὁ Βουλγάρα ἄρχω ἐπιτίθημι Ἰωάννης ὁ ἀδελφός αὐτός μεθ´ ἕτερος ὁ μέγας δύναμαι ἐν Βουλγαρία . καί φωράω αὐτός μέν Σύπτεται καί κατέργνυμι , ὁ δέ λοιπός πᾶς ὁ ἔσχατος ὑποβάλλω τιμωρία . Δῆλος δέ δίδωμι καί ὁ βασιλεύς Ῥωμανός Πέτρος ὁ γίγνομαι . ὅσπερ μανθάνω οὗτος ὁ μοναχός Ἰωάννης ὁ ποτός ῥαίκτωρ πέμπω , πρόφασις μέν αλλάγιο , ὁ δέ ἀλήθεια Ἰωάννης ποικιλοτρόπως εὑρίσκω καί εἰς Κωνσταντινούπολις ἄγω . ὁ δή καί γίγνομαι · καί δύναμαι ὁ ῥαίκτωρ ἀποκλέπτω ὁ Ἰωάννης , ἐν πλοῖον ἀπό Μεσημβρία εἰσέρχομαι , ἄμη αὐτός ὁ βασιλίς καταλαμβάνω . καί μετέ οὖον πολύς ὁ μοναχικός ἀπορρίπτω σχῆμα καί γυνή αἰτέω λαμβάνω , προσλαμβάνω δέ καί οἶκος καί κτῆμα παμπολύς . καί Μιχαήλ δέ ὁ ὁ Πέτρος ἕτερος ἀδελφός , ὁ Βουλγαρικός ἱμείρω κατέχω ἐξουσία , [ βΘΒ ] φρούριον καταλαμβάνω ἐρυμνός ἀνασείω ὁ Βουλγάρα , καί πολύς προσρέω αὐτός . μετά μικρός δέ οὗτος ἀποθνῄσκω δείδω ὁ προσροέντες ὁ ὁ Πέτρος ἀγανάκτησις , ἐπέρχομαι ὁ Ῥωμαϊκός χώρα διά Μακεδονία καί Στρυμών καί Ἑλλάς , καταλαμβάνω ὁ Νικόπολις , πᾶς ὁ ἐν πούς ληΐζομαι καί τέλος ἐν αὐτός σαββατίζω ὅστις ὕστερος διάφορος καταπολεύω μήθω ὑποχείριος Ῥωμαῖος γίγνομαι . κατά οὗτος ὁ χρόνος πίπτω λίθος ἀπό ὁ ἐν ὁ φόρος ἁψίς , ὅς κοσμίτης καλέω εἴωθα , καί ἀπέκ τείνω ἀνήρ ἑξήκοντα . γίγνομαι δέ καί ἐμπρησμός φοβερός έγγιστα ὁ ὑπεράγιος Θεοτόκος ὁ φόρος , καί πυρπολέω ὁ ἔμβολος ἄχρι ὁ λέγω πχῶν . τελευτάω δέ καί Χριστοφόρος ὅς βασιλεύς , μείς Αὔγουστος , ἰνδικτίων ιδ´ , καί θάπτω ἐν τῆ μόνος ὁ πατήρ αὐτός . ὁ ῥητός δέ χρόνος τελέω ΘΝ τίθημι Τρύφων ὁ πατριάρχης , οὐ ἐθέλω κατέρχομαι ὁ θρόνος ὡς ἀπέχω , ἀλλά κρίσις ζητέω καί αἰτίαμα κατ´ αὐτός προβάλλω δις ὁ ὁ ἐκκλησία ἐκβάλλω λεται . Ἃμηχανοῦντος δʹ´ ἐπί οὗτος ὁ βασιλεύς καί μή ἔχω ὅς τίς καί χράω , ὁ Καισάρεια βεοφαινω , ὅς δή καί χοίρινος καλέω , Κωτίλος ἀνήρ , ἀλύω βλέπω ὁ βασιλεύς καί ὁ ἐμπαιγμός καί ὁ ἀπάτη μή φέρω , ὑπισχνέομαι αὐτός εἰς τέλος ἄγω ὁ σπουδάζω . ἀποδέχομαι δέ ὁ