cogPG.PG122 293
Γλυκότατος γὰρ πέφυκε καὶ μάλιστα πρὸς γεῦσιν , Ὡς τὴν ζωήν τὸν ἄληκτον διδοὺς τοῖς γευσαμένοις Ὁ τρώγων γὰρ , φησὶν αὐτὸς , σῶμα τούμόν ἀξίως , Αὐτὸς κερδήσει τὴν ζωὴν τὴν ὅντως αἰωνίαν , Ἅρκοῦσι ταῦτα τῷ σκοπῷ καὶ λόγῳ τῷ τοῦ μέλους , τὸ τῶν Ἀσμάτων δὲ λοιπὸν καλῶς ἐρμηνευτέον Φησὶν ἡ νύμφη καθεξῆς περὶ τοῦ θείου Λόγου · Ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα . Καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν τῷ λάρυγγί μου Τούτου φησὶ τοῦ θαυμαστοῦ καὶ ζωηφόρου μήλοι Πολλάκις ἐπεθύμησά που τὴν σκιὰν προσβλέψαι , Ὅταν ἡ φλὸξ τῶν πειρασμῶν σφόδρα κατέφλεξε μὶ Ἀλλ´ ἰδοὺ νῦν ἐκάθισα , καὶ τέρπομαι , καὶ χαίρω Καὶ τὸν φλογμὸν ἐξέφυγον τὸν τῶν πειρατηρίων , Καὶ μελετῶ τὰς ἐντολὰς ἁπάσας τοῦ Κυρίου , ὁπόταν ὁ γλυκύτατος ὁ Λόγος καὶ νυμφίος , Κατασκιάσῃ καὶ αὐτὴν ταῖς πτέρυξι ταῖς θείαις , Ἀποτειχίσῃ δὲ μακρὰν τοῦ πειρασμοῦ τὴν φλόγα . Ταῦτα μὲν οὕτως εἴρηκα ὥσπερ ἐγκαυχωμένη . Παρακαλεῖ δὲ καθεξῆς τοὺς φίλους τοῦ νυμφίου , Ἐτι προκόψαι καὶ δραμεῖν πρὸς τὸν καλὸν νυμφίονΦησὶ γὰρ οὕτω πρὸς αὐτούς . Ἀλλά μοι σκοπητέον · Εἰσαγάγετέ με εἰς οἴκον τοῦ οἶνου , τἀξατε ἐπ´ ἐμὲ ἀνάπην στηρίξατέ με ἐν μύροις , στιβάσοτέ με ἐν μή · λόις , ὅτι τετρωμένη ἀγάπην ἐγώ . Φησί · Δίψῶ τὴν προκοπὴν τὴν ὡς πρὸς τὸν νυμφίον τὸν βότρυν λέγω τῆς ζωῆς , τὸν πέπειρον , τὸν θεῖον , Τὸν γλεῦκος ἀποστάζοντα τῷ σταυρικῷ θανάτῳ . Καὶ τοίνυν εἰσαγάγετε κἀμὲ πρὸς οἶκον τούτου , α Λν ἰδοῦσα καθαρῶς τὸ κάλλος τοῦ νυμφίου , Τὸ ζώπυρον αὐξήσω μου τῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπην Ἔτι δὲ πάλιν δυσωπῶ τυχεῖν τῶν μειζοτέρων . Τάδε γὰρ λέγει πρὸς αὐτοὺς , τουτέστι τοὺς ἀγγ [ λουε´ Στηρίξατέ με ἐν μύροις , στιβάσατέ με ἐν μή λοις , Ἐπεὶ , φησλν , ἠγάπησεν ἐμὲ τῆν ἀπωσμένην Ὁ θαυμαστὸς , ὁ φοβερὸς , ὁ κάλλιστος νυμφίος , Στηρίξατέ με τὸ λοιπὸν ὑμεῖς οἱ τούτου φίλοι , Πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν αὐτοῦ τοῦ Λόγου καὶ νυμφίου · σπερ μοι πρότερον χρυσὸν ἀντιδιδόντες μύρα , Τὸ πάσης ἀποτρεπτικὰ δυσώδους ἁμαρτίας , Ὁε θν μηκέτι πλανηθῶ καὶ παρεκκλίνω πάλιν Σὺ δ´ ἀρετὰς ἐννοήσον τὰ μύρα τὰ τῶν φίλων Ἀλλ . ἐτι πάλιν λιπαρεῖ τοῖς μήλοις στιβασφῆναι . Ποτὲ μὲν γὰρ προσομιλεῖ τοῖς φίλοις , ὥσπερ νύμφη , Ἡ παρθανεύουσα ψυχὴ καὶ νυμφοστολουμένη . Ποτὲ δ´ ὤς κλίνη χρυσαυγὴς , ποτὲ δ´ ὡς θεῖος δρόνος . Καὶ γὰρ ὡς ὅντως ἐν μιᾷ ψυχῇ καθαρωτάτῃ , Νυνὶ μὲν ἀνακλίνεται Χριστὸς ὁ καὶ νυμφίος · Νηνὶ δὲ περιπατεῖ , καὶ κάθηται πολλάκις . ἅπαν δὲ τοῦτο πέφυκεν ὁ στιβασμὸς τῶν μήλων . Ιοθεῖ καὶ φλέγεται καλῶς ἡ νύμφη τῷ νυμφίῳ · ὅστις καὶ μῆλον λέγεται φανὸν ἀκ τοῦ δρυμῶνος , Καὶ Δέλει τοῶτον γενέαθαι πάντοτε ταῦτα πάντα , Τροφὴν τρυφήν τε καὶ σκιὰν καὶ στιβασμὸν τ [ στέγης
Lemmas: Γλυκός γάρ φύω καί μάλιστα πρός γεῦσις , ὡς ὁ ζωή ὁ ἄληκτος δίδωμι ὁ γεύω ὁ τρώγω γάρ , φημί αὐτός , σῶμα τόμος ἀξίως , αὐτός κερδαίνω ὁ ζωή ὁ εἰμί αἰώνιος , ἀρκέω οὗτος ὁ σκοπός καί λόγος ὁ ὁ μέλος , ὁ ὁ ἄσμα δέ λοιπός καλῶς ἐρμηνεύω Φησίν ὁ νύμφη καθεξῆς περί ὁ θεῖον Λόγος · ἐν ὁ σκιά αὐτός ἐπιθυμέω καί καθίζω . καί ὁ καρπός1 αὐτός γλυκύς ἐν ὁ λάρυγξ ἐγώ οὗτος φημί ὁ θαυμαστός καί ζωηφόρος μηλόω πολλάκις ἐπιθυμέω ποῦ ὁ σκιά προσβλέπω , ὅταν ὁ φλόξ ὁ πειρασμός σφόδρα καταφλέγω μή Ἀλ ἰδού νῦν καθίζω , καί τέρπω , καί χαίρω καί ὁ φλογμός ἐκφεύγω ὁ ὁ πειρατήριον , καί μελετάω ὁ ἐντολή ἅπας ὁ κύριος , ὁπόταν ὁ γλυκύς ὁ Λόγος καί νυμφίος , Κατασκιάζω καί αὐτός ὁ πτέρυξ ὁ θεῖος , ἀποτειχίζω δέ μακράν ὁ πειρασμός ὁ φλόξ . οὗτος μέν οὕτως εἴρω ὥσπερ ἐγκαυχάομαι . παρακαλέω δέ καθεξῆς ὁ φίλος ὁ νυμφίος , ἔτι προκόπτω καί τρέχω πρός ὁ καλός νυμφίονΦησὶ γάρ οὗτος πρός αὐτός . ἀλλά ἐγώ σκοπητέον · εἰσάγω ἐγώ εἰς οἴκος ὁ οἶνος , τάσσω ἐπι ἐγώ Ἀνάφη στηρίζω ἐγώ ἐν μύρον , στιβάζω ἐγώ ἐν μή · Λόϊς , ὅτι τιτρώσκω ἀγάπη ἐγώ . φημί · διψάω ὁ προκοπή ὁ ὡς πρός ὁ νυμφίος ὁ Βότρυς λέγω ὁ ζωή , ὁ πέπειρος , ὁ θέω , ὁ γλεῦκος ἀποστάζω ὁ σταυρικός θάνατος . καί τοίνυν εἰσάγω ἐγώ πρός οἶκος οὗτος , ὅς λ ὁράω καθαρός ὁ κάλλος ὁ νυμφίος , ὁ Ζώπυρος αὐξάνω ἐγώ ὁ πρός αὐτός ἀγάπη ἔτι δέ πάλιν δυσωπέω τυγχάνω ὁ μειζοτέρα . ὅδε γάρ λέγω πρός αὐτός , τουτέστι ὁ ἀγγ [ λούω στηρίζω ἐγώ ἐν μύρον , στιβάζω ἐγώ ἐν μή Λόϊς , ἐπεί , φησλν , ἀγαπάω ἐγώ ὁ ἀπωθέω ὁ θαυμαστός , ὁ φοβερός , ὁ καλός νυμφίος , στηρίζω ἐγώ ὁ λοιπός σύ ὁ οὗτος φίλος , πρός ὁ ἀγάπη ὁ αὐτός ὁ Λόγος καί νυμφίος · σπερ ἐγώ πρότερος χρυσός ἀντιδίδωμι Μύρα , ὁ πᾶς ἀποτρεπτικός δυσώδης ἁμαρτία , οεʹ ΘΝ μηκέτι πλανάω καί παρεκκλίνω πάλιν σύ δδʹ ἀρετή ἐννοέω ὁ Μύρα ὁ ὁ Φίλων ἀλλά . ἔτι πάλιν λιπαρής ὁ μῆλον στιβάζω . ποτέ μέν γάρ προσομιλέω ὁ φίλος , ὥσπερ νύμφη , ὁ παρθανευειμι ψυχή καί νυμφοστολέω . ποτέ δδʹ ὅς κλίνη χρυσαυγής , ποτέ δδʹ ὡς θεῖος δρόνος . καί γάρ ὡς εἰμί ἐν εἷς Ψυχή καθαρός , νυνί μέν ἀνακλίνω Χριστός ὁ καί νυμφίος · Νινί δέ περιπατέω , καί κάθημαι πολλάκις . ἅπας δέ οὗτος φύω ὁ στιβασμός ὁ μῆλον . Ιοθεῖ καί φλέγω καλῶς ὁ νύμφη ὁ νυμφίος · ὅστις καί μῆλον λέγω ὅτι ἐκ ὁ δρύμων , καί Δέλος τοῦτος γίγνομαι πάντοτε οὗτος πᾶς , τροφή τρυφή τε καί σκιά καί στιβασμός τ [ στέγω