cogPG.PG122 562
ἀλλήλων τῷ ἶδει , ἡ φυτικῇ καὶ ἡ ἄλογος καὶ ἡ λογικὴ , καὶ χωρίζονται ἀλλήλων . Καὶ δὲ διὰ τὴν συμφωνίαν τούτων καὶ τὴν συμπάθειαν . Καὶ γὰρ καὶ ἐκ τοῦ λόγου ἐνέργειαι διαβαίνουσι μέχρι τῆς φυτικῆς , καὶ αἱ τούτων κινήσεις καὶ ζωαί , οἱονεὶ συνδιατιθέασιν ἐν αὐταῖς τὸν λόγον . Οὐκοῦν καὶ μία . Ὅτι οἱ μίαν λέγοντες ψυχὴν τῷ εἴδει ἐν πασι τοῖς ζώοις , κρᾶσιν εἶναι αὐτὴν δοξάζουσιν · ἐξαλλάττ·σοαι γὰρ αὐτὴν πρὸς τὴν ἐν ἑκάστῳ ἰδιότητα τῆς κράσεως τίθενται · οἷς ἔπεται πολλὰ ὅτοπα · ἔν μὲν ὅτι τὰ αἰτιατά , κρείττω κοιοῦτι τῶν αἰτίων . Τὸ γὰρ ἄψυχον σῶμα ψυχῆς αἴτιον ποιοῦσι . Δεύτερον , τὸ ζῶον τῆς ζωῆς , τὸ ἀκίνητον τοῦ κινητικοῦ , τὸ ἄλογον τοῦ λόγου , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Ὅτι τὰς ἐν τοῖς διαφόροις ζώοις ψυχὰς Ἀριστοτέλης διαφόρους εἶναι λέγει τῷ εἴδει . Ὅτι φησὲν οὐκ ἔστι κοινὸν γένος τῶν ψυχῶν , διόπερ οὐδὲ ἐνδέχεται ενα κοινὸν αὐτῶν ὅρον ἀποδοῦναι , καθάπερ τυχὸν τοῦ ζώου . Οὐκ ἕστι δὲ κοινὸν γένος , διότι ἐὰν σὸταῖς τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον θεωρεῖται · ἔπεο ἀδύατοἐν τοῖς τελοῦσιν ὑπὸ τὸ αὐτὸ καθορᾶσθαι γνος . Ἐνταῦθα δὲ πρότερον μὲν ἡ φυτικῇ τῇ φύσει , δεύτερον δὲ αἱ λοιπαί . Καὶ συναναιρεῖ μὲν τὰς ἄλλας , οὖ συναναιρεῖται δὲ αὐταῖς , καὶ συνεισφέρεται μὲν ἐκείναις , οὐ συνεισφέρει δὲ , ὅπερ ἵδισν , τοῦ φύσει προτέρου . Ὃπου γὰρ ἡ λογικὴ , ἐκεῖ καὶ ἡ ἄλογος καὶ ἡ φυτική · οὐ μέν τοι ὅπου ἡ φυτικὴ , ἐκεῖ καὶ αἱ λοι - παί - ἢ ὅπου ἡ ἄλογος , ἐκεῖ καὶ ἡ λογκή · διὰ καὶ ἡ ἄλογος φύσει προτέρα τῆς λογκῆς · καὶ ἀναιρεθεῖσα ἡ φυτικὴ , συνανεῖλεν ἀκ τοῦ ὑποκειμένου καὶ τὰς λοιπάς . Ὡστε ἀστὶν ἐν αὐταῖς τὸ πρότερον τῇ φύσει καὶ τὸ ὕστερον . Καὶ διὰ τοῦτο τὸ κοινῶς αὸτοῖς κατηγορούμενον οὐκ ἕστι γένος , τοῦτ´ ἔστιν ἤ ψυχὴ , ἀλλ´ ὁμώνυμά ἀστιν ἀλλήλοις , ὡς τὰ ἀφ´ ἔτος καὶ πρὸς ἕν . Ὅτι τριῶν ὅντων τῶν ἐν τοῖς φυσικοῖς πράγμεσιν , δῆδους , ὅλης καὶ τῆς αἰτίας καθ´ ἧν ἀστι τὸ εἶδος ἐν τῇ ὕλῃ . καταγίνονται φασὶ περὶ ταῦτα μὲροδοι πίν . τε , ἡ φυσικὴ , ἡ κατὰ μέρος τέχνη , ἡ διαλεκτικὰ , ἡ μαθηματικὴ , ἡ πρώτη φιλοσοφία . Ἐστι δὲ φυσικῆς μὲν περὶ πάντων εἰρημένων διαλεχοῆναι · τῆς τε ὅλης φημί , τῶν φυσικῶν πραγμάτεων , καὶ τοῦ εἴδους καὶ τῆς αἰτίας · οἷον ὅτι τῶν οὐρνίων ὕλη , σὐχὶ τὰ πέσσαρα στοιχεῖα , ἀλλὰ πάμπτον ἕτερον τὸ σῶμα ; ΙΠάλιν τι τὸ εἶδος , ὅτι σφιρικὰ καὶ διατί σφαιρικά · ἕτι πολυχωρητότατον , ἐν ἐπιπέδφ μὴν τῶν ἄλλον σχημάτων ὁ κύκλος , ἐν στερεοῖς δὲ ἡ σφαῖρα , ὡς καὶ ὁ Πλάτων , ἐν Τιμαίῳ διὰ τοῦτο σφαιρικν γενέσθαι τὸν οὐρανὸν ἀποδέδωκεν . Ἀποδίδωσι ζὲ καὶ ὁ Ἀριστοτέλης φυρικὴν αἰτίαν τοῦ σχήμεος τὰ ορανοῦ . Τῷ γὰρ αἰδίῳ φησίν ἐσομένφ . Ἀποδάδωσι δὲ καὶ ὁ Πλωτῖνος αἰτίαν ἐκ τῆς σχέσεως ἦἔχει τὰ πρὸ αὐτοῦ . Πρεσεχῶς δὲ εἰειν ὁπλρ τὰ οβράνια αἱ νοηταὶ οὐσίαι · δεῖ δὲ τὸ αἰτιπτὸν ὅτι μΒλλειν ὡμοιῶσθαι τῷ προσεχεῖ αἰτίῳ , κα´ τοότον οἰκάν-καὶ μίμημα φέρειν . Διὰ τοῦτο οὖν , φησὶ , κύκλῳ κινεῖαι
Lemmas: ἀλλήλων ὁ ἶδος , ὁ φυτικός καί ὁ ἄλογος καί ὁ λογικός , καί χωρίζω ἀλλήλων . καί δέ διά ὁ συμφωνία οὗτος καί ὁ συμπάθεια . καί γάρ καί ἐκ ὁ λόγος ἐνέργεια διαβαίνω μέχρι ὁ φυτικός , καί ὁ οὗτος κινέω καί ζωή , οἱονεί συνδιατίθημι ἐν αὐτός ὁ λόγος . οὐκοῦν καί εἷς . ὅτι2 ὁ εἷς λέγω ψυχή ὁ εἶδος ἐν πᾶς ὁ ζῷον , κρᾶσις εἰμί αὐτός δοξάζω · ἐξαλλάσσω γάρ αὐτός πρός ὁ ἐν ἕκαστος ἰδιότης ὁ κρᾶσις τίθημι · ὅς ἔπω πολύς ὅτοπα · ἐν μέν ὅτι ὁ αιτιατός , ἀγαθός κοιουτις ὁ αἴτιος . ὁ γάρ ἄψυχος σῶμα Ψυχή αἴτιος ποιέω . Δεύτερος , ὁ ζῷον ὁ ζωή , ὁ ἀκίνητος ὁ κινητικός , ὁ ἄλογος ὁ λόγος , καί ὅσος τοιοῦτος . ὅτι2 ὁ ἐν ὁ διάφορος ζῷον ψυχή Ἀριστοτέλης διάφορος εἰμί λέγω ὁ εἶδος . ὅτι2 φημί οὐ εἰμί κοινός γένος ὁ Ψυχή , διόπερ οὐδέ ἐνδέχομαι εἷς κοινός αὐτός ὅρος ἀποδίδωμι , καθάπερ τυγχάνω ὁ ζῷον . οὐ εἰμί δέ κοινός γένος , διότι ἐάν σός ὁ πρότερος καί ὁ ὕστερος θεωρέω · ἕπω αὐδάω ὁ τελέω ὑπό ὁ αὐτός καθοράω γνος . ἐνταῦθα δέ πρότερος μέν ὁ φυτικός ὁ φύσις , δύο δέ ὁ λοιπός . καί συναναιρέω μέν ὁ ἄλλος , οὖον συναναιρέω δέ αὐτός , καί συνεισφέρω μέν ἐκεῖνος , οὖον συνεισφέρω δέ , ὅσπερ ὁράω , ὁ φύσις πρότερος . ὅπου γάρ ὁ λογικός , ἐκεῖ καί ὁ ἄλογος καί ὁ φυτικός · οὖον μέν ὅς ὅπου ὁ φυτικός , ἐκεῖ καί ὁ Λόι - παῖς - ἢ ὅπου ὁ ἄλογος , ἐκεῖ καί ὁ λογκή · διά καί ὁ ἄλογος φύσις πρότερος ὁ λόγχη · καί ἀναιρέω ὁ φυτικός , συναναιρέω ἐκ ὁ ὑπόκειμαι καί ὁ λοιπός . ὡστε Άστιν ἐν αὐτός ὁ πρότερος ὁ φύσις καί ὁ ὕστερος . καί διά οὗτος ὁ κοινῶς αὐτός κατηγορέω οὐ εἰμί γένος , τοῦτος εἰμί ἤ ψυχή , ἀλ ὁμώνυμος Άστιν ἀλλήλων , ὡς ὁ ἀφή ἔτος καί πρός εἷς . ὅτι2 τρεῖς εἰμί ὁ ἐν ὁ φυσικός πρᾶγμα , δῆδους , ὅλος καί ὁ αἴτιος καθ´ ἧμαι Άστι ὁ εἶδος ἐν ὁ ὕλη . καταγίγνομαι φημί περί οὗτος μεροδηω πεῖ . τε , ὁ φυσικός , ὁ κατά μέρος τέχνη , ὁ διαλεκτικός , ὁ μαθηματικός , ὁ πρῶτος φιλοσοφία . εἰμί δέ φυσικός μέν περί πᾶς εἴρω διαλέγω · ὁ τε ὅλος φημί , ὁ φυσικός πράγμα , καί ὁ εἶδος καί ὁ αἴτιος · οἷος ὅτι ὁ οὐρνίων ὕλη , σὐχὶ ὁ πέσσαρα στοιχεῖον , ἀλλά πάμπτον ἕτερος ὁ σῶμα ; Πάλιν τίς ὁ εἶδος , ὅτι σφιρικὰ καί διατί σφαιρικός · ἔτι πολυχώρητος , ἐν ἐπιπέδφ μήv ὁ ἄλλος σχῆμα ὁ κύκλος , ἐν στερεός δέ ὁ σφαῖρα , ὡς καί ὁ Πλάτων , ἐν Τίμαιος διά οὗτος σφαιρικός γίγνομαι ὁ οὐρανός ἀποδίδωμι . ἀποδίδωμι Ζές καί ὁ Ἀριστοτέλης φυρικὴν αἴτιος ὁ ἔχω ὁ οὐρανός . ὁ γάρ ἀΐδιος φημί ἐσομένφ . αποδαδωσις δέ καί ὁ Πλωτῖνος αἴτιος ἐκ ὁ σχέσις ἔχω ὁ πρό αὐτός . Πρεσεχῶς δέ εἴεω ὁπλρ ὁ οὐράνιος ὁ νοητός οὐσία · δεῖ δέ ὁ αἰτιπτὸν ὅτι μΒλλειν ὁμοιόω ὁ προσεχής αἴτιος , κα´ τοῦτος οἰκάν-καὶ μίμημα φέρω . Ζεύς οὗτος οὖν , φημί , κύκλος κινέω