cogPG.PG122 597
ἔργῳ ἀνάγκης . τουτέστι , τὸ τῆς σελήνης εὕτροχον κίνημα μὴ πολυπραγμόνει · τρέχει γὰρ αὕτη οὐ διὰ σὲ , ἀλλ´ ὑπὸ κρείττονος ἀνάγκης ἀγομένη . Ἄστρον προπόρευμα σέθεν χάριν οὐκ ἐλοχεύθη , τουτέστιν , οἶ προηγούμενοι τῶν ἀπλανῶν ἀστέρων , ἢ τῶν πλανωμένων , οὐ χάριν σοῦ τὴν ὑπόστασιν ἔλαβον . Αἴοριος ὀρνίθων ταρσὸς , πλατὺς , οὖ ποτ´ ἀληθές . τουτίστιν , ἡ διὰ τῶν πετομένων ὀρνίθων ἐν τῷ ἀέρι τέννη ν δὴ καὶ οἰωνιστικὴν ὀνομάζουσιν . οὐκ ἔστι ἀληθάς , περιεργαζομένη πτήσεις αὐτῶν , καὶ κλαγγὰς , καὶ καθέδρκς . Ταρσὸν δὲ πλατὺν , τὴν τῶν ποδῶν αὐτῶν λέγει βάσιν πλατεῖαν οὖσαν , διὰ τὴν τῶν δακτύλων ἵκτασιν διειργομένων τῷ μεταξὺ δέρματι Καὶ θυσιῶν σπλάγχνων τε τομαὶ , τάδ´ ἀθύρματα πάντα , τουτέστιν , ἡ θυτικὴ καλουμένη ἐπιστήμη ἤγουν ἡ διὰ τῶν θυσιῶν τῶν μελλόντων ζητοῦσα τὴν πρόγνωσιν , καὶ ἡ διὰ τομῆς τῶν σπλάγγων τῶν σφαζομένων ἱερείων , παίγνιά εἶσιν ἄντικρυς . Ἐμπορικῆς ἀπάτης στηρίγματα · τουτέστιν ἀφορμαὶ κέρδους ἀπατειλαί . Μὴ τοίνυνησὶ πολυπραγμόνει μὴ μαθητευόμενος ὑπ´ ἐμοῦ , μέλλων εὐσεβείας ἱερὸν παράδεισον ἀνοίγειν . ἱερὸς δὲ παρᾶδεισος εὐσεβείας κατὰ Χαλδαίους , οὐχ ὅν ἡ τοῦ Μωυσέως βίβλος φησὶν , ἀλλ´ ὁ λειμὼν τῶν ὑψηλοτάτων θεωριῶν , ἔνθα τὸ ποικίλα τῶν ἀρετῶν δένδρα , καὶ τὸ ξύλον τὸ γνωστικὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ , τουτέστιν ἡ διακοιτικὴ φρόνησις , ἡ διαιροῦσα τὸ κρεῖττον ἀπὸ τοῦ χείρονος · καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς , τουτέστι τὸ φυτὸν τῆς θείας ἐλλαμψεως τῆς καρποφορούσης τῇ Κψυχῇ ζωὴν ἱερωτέραν καὶ κρείττονα , Ἑν τούτω γοῦν τῷ παραδείσῳ καὶ ἀρετὴ καὶ σοφία καὶ εὐνομία φέρονται . Ἔστι δὲ ἀρετὴ , μία μὲν ἡ γενικὴ , πολλαὶ δὲ αἱ κατ´ εἴδη διαιρούμεναι . Σοφία δέ ἐστιν ἡ τούτων ἁπάντων περιεκτικὴ , ἦν ὡς μόνα ἄρρητον ὁ´ θεῖος προβάλλεται νοῦς . Τῶν δὴ τοιούτων ΧαλΑανοῆῶπν παραινέσεων , τὰ μὲν πλείω καὶ ταῖς καθ´ ἡμᾶς εἰσονήσεσι κατάδηλά πώς εἰσι · τινὰ δὲ καὶ ἡθέτηται Τοῦ γὰρ καθ´ ἡμᾶς δόγματος διαῤῥήδην φάσκοντος διὰ τὸν ἄνθρωπον τὴν ὁρατὴν γεγενῆσθαι κτίσιν , ὁ Χαλδαῖος τὸν λόγον οὐ παραδέχεται , ἀλλ´ ἀνδίως τίθεται κινεῖσθαί τι κατ´ οὐρανὸν , ἔργῳ ἀνάγκης , οὐχ , κνεκεν ἡμῶν . Διξρο βαὶ ] ψυχῆς ὀχετὸν , ὅθεν ἢ τίνι τάξει Σώματι θήτεύσας ἐπὶ τάξιν ἠθὺς ἀναστήσεις , · ... Ἡερῷ λόγῳ ἔργον ἐνώσας , Τουτέστι , ζήτει τὴν ἀρχὴν τῆς ψυχῆς , ποθεῖν παρήχθη καὶ ἐδούλευσε σώματι , καὶ πῶς δν τις ταύτην ἀνακτησάμενος καὶ ἐγείρας διὰ τῶν τελεστικῶν ἕργων , παναγάγῃ ὅθεν ἀφίκετο · ἱερῷ λόγῳ ἐνώσας · τοῦτο δὲ τοιοῦτόν ἐστιν . ἱερὸς ἐστιν ἡμῖν ὁ λόγος , ἡ νοερὰ ζωῆ , μᾶλλον δὲ ἡ ὑψηλοτέρα δύναμις τῆς ψυχῆς , ἣν ἄνθος νοῦ ἐν ἐτέροις ὀνομάζει τὸ λόγιον . Ἀλλʹ οὖτος ὁ ἱερὸς λόγος ἀδονατεῖ ἀφ´ ἓαυτοῦ πρὸς τὴν ὄψηλοτέραν ἀναγωγὴν , καὶ πρὸς τὴν τοῦ είου περίληψιν . Καὶ ὁ μὲν τῆς εὐσεβείας λόγος χειραγωγεῖ τοῦτον πρὸς Θεὸν , διὰ τῶν ἐκεῖθεν ἐλλάμψεων · ὁ δὲ Χαλδαῖος διὰ τῆς τελεστικῆε ἐπιστήμης . Τελεστικὴ δὲ ἐπιστήμη ἐστίν , ἡ οἷον τελειοῦσα τὴν
Lemmas: ἔργον ἀνάγκη . τουτέστι , ὁ ὁ σελήνη εὔτροχος κίνημα μή πολυπραγμονέω · τρέχω γάρ οὗτος οὖον διά σύ , ἀλ ὑπό ἀγαθός ἀνάγκη ἄγω . ἄστρον προπόρευμα σῦς χάρις οὐ λοχεύω , τουτέστιν , οἶς προηγούμενος ὁ ἀπλανής ἀστήρ , ἢ ὁ πλανάω , οὖον χάρις σύ ὁ ὑπόστασις λαμβάνω . Αἴοριος ὄρνις ταρσός , πλατύς , οὖον ποτ ἀληθής . τουτιειμι , ὁ διά ὁ πέτομαι ὄρνις ἐν ὁ ἀήρ τένη Ν δή καί οἰωνιστικός ὀνομάζω . οὐ εἰμί ἀληθής , περιεργάζομαι πτῆσις αὐτός , καί κλαγγή , καί καθέδρκς . Ταρσός δέ πλατύς , ὁ ὁ πούς αὐτός λέγω βάσις πλατύς εἰμί , διά ὁ ὁ δάκτυλος ἵκτασιν διείργω ὁ μεταξύ δέρμα καί θυσία σπλάγχνον τε τομή , τάδ´ ἄθυρμα πᾶς , τουτέστιν , ὁ θυτικός καλέω ἐπιστήμη ἤγουν ὁ διά ὁ θυσία ὁ μέλλω ζητέω ὁ πρόγνωσις , καί ὁ διά τομή ὁ σπλάγγων ὁ σφάζω ἱερεῖον , παίγνιον εἶμι ἄντικρυς . ἐμπορικός ἀπάτη στήριγμα · τουτέστιν ἀφορμή κέρδος απατειλαας . μή τοινυνη πολυπραγμονέω μή μαθητεύω ὑπό ἐγώ , μέλλω εὐσέβεια ἱερόν παράδεισος ἀνοίγω . ἱερός δέ παράδεισος εὐσέβεια κατά Χαλδαῖος , οὐ ὅς ὁ ὁ Μωυσῆς βίβλος φημί , ἀλ ὁ λειμών ὁ ὑψηλός θεωρία , ἔνθα ὁ ποικίλος ὁ ἀρετή δένδρον , καί ὁ ξύλον ὁ γνωστικός καλός καί πονηρός , τουτέστιν ὁ διακοιτικὴ φρόνησις , ὁ διαιρέω ὁ ἀγαθός ἀπό ὁ χείρων · καί ὁ ξύλον ὁ ζωή , τουτέστι ὁ φυτόν ὁ θεῖος ἔλλαμψις ὁ καρποφορέω ὁ Κψυχῇ ζωή ἱερός καί ἀγαθός , ἑν οὗτος γοῦν ὁ παράδεισος καί ἀρετή καί σοφία καί Εὐνομία φέρω . εἰμί δέ ἀρετή , εἷς μέν ὁ γενικός , πολύς δέ ὁ κατ´ εἶδος διαιρέω . Σοφία δέ εἰμί ὁ οὗτος ἅπας περιεκτικός , εἰμί ὡς μόνος ἄρρητος ὅς θεῖος προβάλλω νόος . ὁ δή τοιοῦτος ΧαλΑανοῆῶπν παραίνεσις , ὁ μέν πλείων καί ὁ καθ´ ἐγώ εἰσονήσεσι κατάδηλος πως εἰμί · τις δέ καί ἀθετέω ὁ γάρ καθ´ ἐγώ δόγμα διαρρήδην φάσκω διά ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁρατός γίγνομαι κτίσις , ὁ Χαλδαῖος ὁ λόγος οὖον παραδέχομαι , ἀλ ἀνίδιος τίθημι κινέω τίς κατ´ οὐρανός , ἔργον ἀνάγκη , οὐ , κνάω ἐγώ . Διξρο βάι ] Ψυχή ὀχετός , ὅθεν ἢ τίς τάξις σῶμα θητεύω ἐπί τάξις ἠθὺς ἀνίστημι , · ... Ἡερῷ λόγος ἔργον νοέω , τουτέστι , ζητέω ὁ ἀρχή ὁ Ψυχή , ποθέω παράγω καί δουλεύω σῶμα , καί πῶς δν τις οὗτος ἀνακτάομαι καί ἐγείρω διά ὁ τελεστικός ἔργον , παναγάγῃ ὅθεν ἀφικνέομαι · ἱερός λόγος νοέω · οὗτος δέ τοιοῦτος εἰμί . ἱερός εἰμί ἐγώ ὁ λόγος , ὁ νοερός ζωή , μᾶλλον δέ ὁ ὑψηλός δύναμις ὁ Ψυχή , ὅς ἄνθος νόος ἐν ἕτερος ὀνομάζω ὁ λόγιος . ἀλλά οὗτος ὁ ἱερός λόγος ἀδονατεῖ ἀφή ἑαυτοῦ πρός ὁ ὄψηλοτέραν ἀναγωγή , καί πρός ὁ ὁ εἴεω περίληψις . καί ὁ μέν ὁ εὐσέβεια λόγος χειραγωγέω οὗτος πρός θεός , διά ὁ ἐκεῖθεν ἔλλαμψις · ὁ δέ Χαλδαῖος διά ὁ τελεστικός ἐπιστήμη . τελεστικός δέ ἐπιστήμη εἰμί , ὁ οἷος τελειόω ὁ