cogPG.PG122 646
Ρε Βαρήπε Ρε Ηιρροανοιο . Λε λαρηαια . Περὶ τοῦ Κοιαίστορος . Τὰ παλάτια Κοιαίστορος τοῦ Ἰππικοῦ ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἀνήγειρε . Περὶ τῆς Δάφνης Δάφνη δὲ ἐκλήθη διὰ τὸ ἵστασθαι ἐκεῖσε στήλην ὅνομα φέρουσαν Δάφνης , ἥτις ὄγθη ἀπὸ Ῥώμης , ὅπου καὶ μαντεῖον ἧν · ἐκεῖσε γὰρ καὶ τοὺς στεφάνους τῆς διάφνης οἱ ἀρχοντες ἐλάμβανον κατὰ τὸν Ἱανουάριον μῆνα . Περὶ τοῦ Ἰπποδρόμου . Ὁ δὲ Ἰππόδρομος ἐκλήθη , διότι ἀπὸ τοῦ ἀγίου Κωνσταντίνου ἕως τῆς Εἰρήνης τῆς Ἀθηναίας ἐκεῖσε κατιδίαν ἐπὶ ἅρματος ἔτρεχον οἱ βασιλεῖς . Ὁ δὲ Ἰουστινιανὸς ἔκτισε τὸν Λαυσιακόν . Περὶ Τύχης . Ἡ δὲ τύχη τὸ ἄγαλμα ἤχθη παρὰ τοῦ Μεγάλουν κωνσταντίνου ἀπὸ Ῥώμης , ὅπερ ἵστατο ἐπάνω τῆς ἀψίδος τοῦ παλατίου , ὁ δὲ βασιλεὺς Μαυρίκιος συνέτριψεν αὐτό . Περὶ Μαγναύρας , Αέγεται οὖν , ὅτι ὁ Τρίκλινος τοῦ Μεγάλου Εωνσταντίνου ἡ Μαγναῦρα , περιπατοῦντος ἐν αὐτῇ ποτι Ἀναστασίου τοῦ Δικόρου , τῷ κζ τῆς αὐτοῦ βασιλείας , καὶ τετάρτῳ μηνί , βρονταὶ καὶ ἀστραπαὶ γεγόνασι πρὸς τὸ παλάτιον · πάντων δὲ ἀδημονούντων καὶ φευγόντων ἀπὸ τόπου εἰς τόπον , καὶ αὐτοῦ δὲ τοῦ βασιλέως φεύγοντος ἐν ἑνὶ τῶν κοιτωνίσκων , ῶν ἔκτισε , καὶ κατέβη ἐκεῖσε ἡ ὁργὴ τοῦ Θεοῦ , ὥστε Καἱφνιδίως εὑρεθῆναι νεκρόν . Φασὶ δὲ αὐτὸν μετὰ τὸ ταφῆναι εἰς τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους , μεθημέραν βοᾷν · Ελεήσατε , ἐλεήσατε , καὶ ἀνοίξατε . Τῶν μνημοραλίων δὲ εἰπόντων ὃτι ἄλλος βασιλεύει . ἔφν · Οὐδέν μοι μέλει , εἰς μοναστήριον ὑπάγετέ με . καὶ ποιήσατε με μοναχόν . Οἱ δὲ εἴασαν αὐτόν . Λέγεται μετά τινα χρόνον τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἀνοιγῆναι , καὶ εὐρεθῆναι αὐτὸν φαγόντα τοὺς βραχίονας αὐτοῦ , καὶ τὰ καλήγια , ἃ ἐφόρει · ἔκραξε δὲ μεγάλως · Ὦ Μάνα , ὑπὸ τῆς αὖρας ἀπόλλυμαι . Τῆς δὲ φωνῆς ταύτης ἤκουσαν τονες τῶν ἀνθρώπων αὐτοῦ , καὶ διὰ τοῦτο ἐκλήθη ὁ Τρίκλινος αὐτοῦ Μαγναῦρα , ἀπὸ τῶν Μάνα καὶ υρα τοῦ πυρός . Περὶ τὸν Σωτῆρα τῆς Χαλκῆς . Τὸν δέ Σωτῆρα εἰς τὴν Χαλκὴν ἀνήγειρε Ῥωμανὸς ὁ γέρων ὁπὸ στυρακίων μικρῶν δύο , ὡς ἔστι φαινόμενον , τὸ θυσιαστήριον , ποιήσας καὶ κληρικοὺς ιβʹ . δὲ Ἰωάννης ὁ Ττιμίσκης ἐπλάτονε καὶ ἀνήγειρεν αύτὸν καλλύνας ἐκ χρυσίου καὶ ἀόγύρου πολλοῦ ἐποίησε δὲ καὶ κληρικοὺς λεʹ , τιθεὶς αὐτοῖς καὶ ῥογας καὶ ἀννόνας , καὶ ἀνὰ νομισμάτων λʹ τὰ δὲ ἱερὰ , καὶ πὰ στέμματα , καὶ τὰ σκῆπτρα , καὶ τοὺς δίσκους , καὶ τὰς λυννίας , καὶ τὰς ἐσθῆτας , καὶ τὰ ἄμφια τὰ βασιλικὰ , ἰδιόκτητα αὐτοῦ ὅντα , ἀπεχαρίσατο πρὸς πλν ναόν · ὡσαύτως καὶ τὰ ἀκίνητα αὑτοῦ κτήματα ἐπεκύρωσεν αὐτῷ , ἐν ᾧ ἀπὸ τοῦ ταξειδίου ἐφέρετο τὴν τιμίαν εἰκόνα τῆς ἀγίας σταυρώσεως τῆς ἐν τῆ Βηρυτῷ , καὶ τὰ ἄγια σανδάλια τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ
Lemmas: Ρε Βαρήπε Ρε Ηιρροανοιο . Λε λαρηαια . περι ὁ Κοιαίστωρ . ὁ Παλάτια Κοιαίστωρ ὁ ιππικός ὁ μέγας Κωνσταντῖνος ἀναγείρω . περι ὁ Δάφνη Δάφνη δέ καλέω διά ὁ ἵστημι ἐκεῖσε στήλη ὄνομα φέρω Δάφνη , ὅστις ὄγθη ἀπό Ῥώμη , ὅπου καί μαντεῖος ἧμαι · ἐκεῖσε γάρ καί ὁ στέφανος ὁ διαφνω ὁ ἄρχω λαμβάνω κατά ὁ Ἰανουάριος μείς . περι ὁ Ἱππόδρομος . ὁ δέ Ἱππόδρομος καλέω , διότι ἀπό ὁ ἅγιος Κωνσταντῖνος ἠώς ὁ Εἰρήνη ὁ Ἀθηναῖος ἐκεῖσε κατιδιος ἐπί ἅρμα τρέχω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ Ἰουστινιανός κτίζω ὁ λαυσιακων . περι Τύχη . ὁ δέ τύχη ὁ ἄγαλμα ἄγω παρά ὁ Μεγάλος Κωνσταντῖνος ἀπό Ῥώμη , ὅσπερ ἵστημι ἐπάνω ὁ ἀψίς ὁ Παλάτιον , ὁ δέ βασιλεύς Μαυρίκιος συντρίβω αὐτός . περι Μαγναύρα , Αέγεται οὖν , ὅτι ὁ τρίκλινος ὁ μεγάλος εωνσταντινοος ὁ Μαγναύρα , περιπατέω ἐν αὐτός πρός Ἀναστάσιος ὁ δίκορος , ὁ κζ ὁ αὐτός βασίλεια , καί τέταρτος μείς , βροντή καί ἀστραπή γίγνομαι πρός ὁ Παλάτιον · πᾶς δέ ἀδημονέω καί φεύγω ἀπό τόπος εἰς τόπος , καί αὐτός δέ ὁ βασιλεύς φεύγω ἐν εἷς ὁ κοιτωνίσκος , κυβερνάω κτίζω , καί καταβαίνω ἐκεῖσε ὁ ὀργή ὁ Θεός , ὥστε καιφνιδιαω εὑρίσκω νεκρός . φημί δέ αὐτός μετά ὁ θάπτω εἰς ὁ ἅγιος ἀπόστολος , μεθημέρας βοάω · ἐλεέω , ἐλεέω , καί ἀνοίγω . ὁ μνημοραλίων δέ εἶπον ὅτι ἄλλος βασιλεύω . φέρω · οὐδείς ἐγώ μέλος , εἰς μοναστήριον ὑπάγω ἐγώ . καί ποιέω ἐγώ μοναχός . ὁ δέ ἐάω αὐτός . λέγω μετά τις χρόνος ὁ μνῆμα αὐτός ἀνοίγνυμι , καί εὑρίσκω αὐτός ἐσθίω ὁ βραχύς αὐτός , καί ὁ καλήγια , ὁ φορέω · κράζω δέ μέγας · ὦ Μάνα , ὑπό ὁ αὔρα ἀπόλλυμι . ὁ δέ φωνή οὗτος ἀκούω τονες ὁ ἄνθρωπος αὐτός , καί διά οὗτος καλέω ὁ τρίκλινος αὐτός Μαγναύρα , ἀπό ὁ Μάνα καί σύμμαρτυς ὁ πῦρ . περι ὁ Σωτήρ ὁ Χαλκεύς . ὁ δέ Σωτήρ εἰς ὁ χάλκεος ἀναγείρω Ῥωμανός ὁ γέρων ὁπὸ στυράκιον μικρός δύο , ὡς εἰμί φαίνω , ὁ θυσιαστήριον , ποιέω καί κληρικός ἶβις . δέ Ἰωάννης ὁ ττιμισκω πλάσσω καί ἀνεγείρω αὐτός καλλυναω ἐκ χρυσίον καί ἄγουρος πολύς ποιέω δέ καί κληρικός λαός , τίθημι αὐτός καί ῥογή καί αννοναω , καί ἀνά νόμισμα λίαν ὁ δέ ἱερόv , καί πη στέμμα , καί ὁ σκῆπτρον , καί ὁ δίσκος , καί ὁ λυννίας , καί ὁ ἐσθής , καί ὁ άμφιο ὁ βασιλικός , ιδιόκτητος αὐτός ὅντα , ἀποχαρίζομαι πρός πλν ναός · ὡσαύτως καί ὁ ἀκίνητος αὐτός κτῆμα ἐπικυρόω αὐτός , ἐν ὅς ἀπό ὁ ταξείδιον φέρω ὁ τίμιος εἰκών ὁ Ἀγίας σταύρωσις ὁ ἐν τῆ Βηρυτός , καί ὁ ἅγιος σανδάλιον ὁ Χριστός καί Θεός