cogPG.PG122 378
συῥῥέοντι , ὅπερ ὁ Πλάτων ὀνομάζει συναύγειαν . Ἀκούομεν τῷ κενῷ τῷ ἐντὸς τοῦ ὠτὸς , τοῦτο γὰρ εῖναι τὸ διηχοῦν κατὰ τὴν τοῦ πνεύματος ἐμβολήν , Οσφραίνομεν δὲ τῷ ἡγεμονικῷ τῷ ὅντι ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ , ἔλκοντι δὲ διὰ τῶν ἀναπνοῶν τὰς ὀσμάς , Τεόομεν δὲ τῇ ἀραιοτητι τῆς γλώττης καὶ τῇ μαλακάτητι , καὶ διὰ τὸ συνάπτειν τὰς ἀπὸ τοῦ σώματος εἰς αὐτὴν φλέβας τὴν φύσιν . Ἡ δὲ φωνὴ πνεῦμά ἐστὶ διὰ τοῦ στόματος , ἀπὸ διανοίας ἡγμένον . Ἄπτομεν δὲ ὅλῳ τῷ σώματι , διότι ἀποπερατώσεις εἴσί , δι´ ὥν αἰσθάνομεν ὥν ἀπτόμεθα πΒʹ . Εὲ ἀληθὲς τὸ καταβασκαίνεσβαί τινας ὑπὸ τῶν ὁρώντων . Οὐ ψεῦδος ἐστι τὸ καταμαραίνεσθαί τινας καὶ καταβασκαίνεσθαι ὑπὸ τῆς τῶν ὁρώντων ὅψεως , Πολυκίνητος γὰρ ἡ ὅψις οὗσα μετὰ πνεύματος αὐτὴν ἀφιέντος . Πυρώδη καὶ θαυματικήν τινα διασπείρει δύναμιν , ὥστε πολλὰ καὶ πάσχειν καὶ ποιεῖν δι´ αὐτῆς τὸν ἄνθρωπον . Καὶ τῶν ἐρωτικῶν , ἃ δὴ μέγιστα καὶ σφοδρότατα παθήματα τῆς ψυχῆς ἔστιν , ἀρχῆν ἡ ὄψις ἐνδίδωσιν , ὥστε ῥεῖν καὶ λείβεσθαι τὸν ἐρωτικὸν , ὅταν ἐμβλέπῃ τοῖς ἀγαθοῖς καὶ καλοῖς . Τὸ γὰρ , διὰ τῶν ὀμμάτων ἐκπίπτον , εἴτε φῶς εἴτε ῥεῦμα τοὺς ἐρῶντας ἐκτήκει καὶ ἀπόλλυσι , τοιαύτη γίνεται διάδοσις καὶ ἀνάπληξις ὑπὸ τῆς ὅψεως . Αἱ γὰρ τῶν καλῶν ὅψεις , κἂν πάγο πόρρωθεν ἀντιβλέπωσι , πῦρ ἐν ταῖς τῶν ἐρωτικῶν ψυχαῖς ἀνάπτουσι . Καὶ τὸ σῶμα δὲ τῶν ἐρωμένων καὶ ὁρωμένων βλάπτεται ἐν ταῖς τοιαύταις ἀποφοραῖς πγʹ . Πῶς αἱ συλλήψεις γίνονται . Η σόλληψις τῶν ζώων γίνεται , καὶ μάλιστα τῶν ἀνθρώπων , ὅταν ἐπιτήδειος , καὶ ξηροτέρα συμμέτρως ἡ μήτρα γενηται πρὸς τὴν παραδοχήν τοῦ σπέρματος τῶν καταμηνίων συνεπις πωμένων ἀπὸ παντὸς ὅγκου μέρος τι τοῦ καθαροῦ αἴματος . Συμβάλλεται δὲ καὶ τὸ θῆλυ πρὸς τὴν κόησιν ἐξυγραινομένη τὴν μήτραν ἐν ταῖς μίξεσιν , ἡ δὲ ὑγρασία αὔτη σπέρματος μὲν οὐκ ἔχει λόγον , οἴον δὲ ὕλη γίνεται τῇ καταβολῇ τῆς ἀνδρείας γονῆς . Καὶ τὸ μὲν τοῦ ἄῤῥενος σπέρμα εἰς τὰ στερεώτερα μέρη τοῦ σώματος ἐξαρκεῖ , οἷον ὀστά , καὶ νεῦρα καὶ φλέβας καὶ ἀρτηρίας , καὶ τὰ τοιαῦτα . Ἀπὸ δὲ τοῦ θήλεος , εἰς τὰ ὑγρότερα μέρη τοῦ σώματος , αἵμα φημὶ καὶ ἀμφοτέρας τὰς χολάς . Ἢ μᾶλλον πάντα ἐξ ἀμφοτέρων , ἀλλὰ τὰ μὲν τοῦ ἄῤῥενος πλέον ἔχει , τὰ δὲ τοῦ θήλεος ἐπ´ ἔλλατον . ἐʹ . Πόθεν γίνονται τῶν γονίων αἱ ὁμοιώσεις καὶ αἱ πρὺς τούτους ἀνομοιότητες , Τὸ ἀποκρινόμενον σπίρμα , ἡ ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς , ἢ ἀπὸ τῆς γυναικός · τὸ μὲν ἀπὸ τοῦ ἀνδρὸς , λόγους ἔχει τῶν ἐν αὐτῷ ἡθῶν καὶ τρόπων καὶ τῆς μορφῆς , καὶ ἀπὸ μητρὸς δὲ ὡσαύτως · Ὅταν οὖν ἄμφω τὰ σπέρματα συγκραθῇ , εἰ μὲν ἐπ´´ ἴσης , ἔχοι τὸ γεννώμενον ἴσην καὶ πρὸς τὸ ἀῤέεν καὶ πρὸς τὸν θῆλυ τὴν ὁμοιότητα . Ὅταν δὲ τὸ ἄῤῥεν κατακρατήσῃ τοῦ θήλεος , τῷ ἄῤῥενι παρέμοια τὰ τικτόμενα ἀκοτελεῖται · ὅταν δὲ τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος , ἀπεικασμένα πρός τὴν μητέρα . Ὃταν δὲ ἡ ἐν τῷ σπέρματι θερμασία ἐξατμισθῇ , οὐδενὶ τῶν τοκέων πλαττόμενον
Lemmas: ῥέω , ὅσπερ ὁ Πλάτων ὀνομάζω συναύγεια . ἀκούω ὁ κενός ὁ ἐντός ὁ οὖς , οὗτος γάρ εἰμί ὁ διηχέω κατά ὁ ὁ πνεῦμα ἐμβολή , ὀσφραίνω δέ ὁ ἡγεμονικός ὁ εἰμί ἐν ὁ ἐγκέφαλος , ἕλκω δέ διά ὁ ἀναπνοή ὁ ὀσμή , τεοαρτυω δέ ὁ ἀραιότης ὁ γλῶσσα καί ὁ μαλακάτης , καί διά ὁ συνάπτω ὁ ἀπό ὁ σῶμα εἰς αὐτός φλέψ ὁ φύσις . ὁ δέ φωνή πνεῦμα εἰμί διά ὁ στόμα , ἀπό διάνοια ἄγω . ἅπτω δέ ὅλος ὁ σῶμα , διότι ἀποπεράτωσις εἰμί , δις ἀνά αἰσθάνομαι ἀνά ἅπτω πβʹ . ἐγώ ἀληθής ὁ καταβασκαίνω τις ὑπό ὁ ὁράω . οὖον ψεῦδος εἰμί ὁ καταμαραίνω τις καί καταβασκαίνω ὑπό ὁ ὁ ὁράω ὅψις , πολυκίνητος γάρ ὁ ὄψις ὕω μετά πνεῦμα αὐτός ἀφίημι . πυρώδης καί θαυματικός τις διασπείρω δύναμις , ὥστε πολύς καί πάσχω καί ποιέω δις αὐτός ὁ ἄνθρωπος . καί ὁ ἐρωτικός , ὁ δή μέγας καί σφοδρός πάθημα ὁ Ψυχή εἰμί , ἀρχή ὁ ὄψις ἐνδίδωμι , ὥστε ῥέω καί λείβω ὁ ἐρωτικός , ὅταν ἐμβλέπω ὁ ἀγαθός καί καλός . ὁ γάρ , διά ὁ ὄμμα ἐκπίπτω , εἴτε φάος εἴτε ῥεῦμα ὁ ἐράω ἐκτήκω καί ἀπόλλυμι , τοιοῦτος γίγνομαι διάδοσις καί ἀνάπληξις ὑπό ὁ ὅψις . ὁ γάρ ὁ καλός ὄψις , κἀν πάγος πόρρωθεν ἀντιβλέπω , πῦρ ἐν ὁ ὁ ἐρωτικός Ψυχή ἀνάπτω . καί ὁ σῶμα δέ ὁ ἐράω καί ὁράω βλάπτω ἐν ὁ τοιοῦτος ἀποφορά ΠΓΕ . Πῶς ὁ σύλληψις γίγνομαι . ὁ σόλληψις ὁ ζῷον γίγνομαι , καί μάλιστα ὁ ἄνθρωπος , ὅταν ἐπιτήδειος , καί ξηρός σύμμετρος ὁ μήτρα γίγνομαι πρός ὁ παραδοχή ὁ σπέρμα ὁ καταμήνιος συνεπής πίνω ἀπό πᾶς ὄγκος μέρος τίς ὁ καθαρός αἶμα . συμβάλλω δέ καί ὁ θῆλυς πρός ὁ κοῦσις ἐξυγραίνω ὁ μήτρα ἐν ὁ μίξις , ὁ δέ ὑγρασία οὗτος σπέρμα μέν οὐ ἔχω λόγος , οἷος δέ ὕλη γίγνομαι ὁ καταβολή ὁ ἀνδρεῖος γονεύς . καί ὁ μέν ὁ ἄρσην σπέρμα εἰς ὁ στερεός μέρος ὁ σῶμα ἐξαρκέω , οἷος ὁστόν , καί νεῦρον καί φλέψ καί ἀρτηρία , καί ὁ τοιοῦτος . ἀπό δέ ὁ θῆλυς , εἰς ὁ ὑγρός μέρος ὁ σῶμα , αἷμα φημί καί ἀμφότερος ὁ χολάς . ἤ μᾶλλον πᾶς ἐκ ἀμφότερος , ἀλλά ὁ μέν ὁ ἄρσην πλέω ἔχω , ὁ δέ ὁ θῆλυς ἐπι ἔλλερος . εἰ . πόθεν γίγνομαι ὁ γονέας ὁ ὁμοιόω καί ὁ πρύος οὗτος ἀνομοιότης , ὁ ἀποκρίνω σπιρμαʹ , ὁ ἀπό ὁ ἀνήρ , ἢ ἀπό ὁ γυνή · ὁ μέν ἀπό ὁ ἀνήρ , λόγος ἔχω ὁ ἐν αὐτός ἠθέω καί τρόπος καί ὁ μορφή , καί ἀπό μήτηρ δέ ὡσαύτως · ὅταν οὖν ἄμφω ὁ σπέρμα συγκεράννυμι , εἰμί μέν ἐπι ἴσος , ἔχω ὁ γεννάω ἴσος καί πρός ὁ ἄρος καί πρός ὁ θῆλυς ὁ ὁμοιότης . ὅταν δέ ὁ ἄρσην κατακρατέω ὁ θῆλυς , ὁ ἄρσην παρέμοια ὁ τίκτω ακοτελεω · ὅταν δέ ὁ θῆλυς ὁ ἄρσην , ἀπεικάζω πρός ὁ μήτηρ . ὅταν δέ ὁ ἐν ὁ σπέρμα θερμασία ἐξατμίζω , οὐδείς ὁ τοκεύς πλάσσω