cogPG.PG122 390
Ἐγκλεῖσθαι δὲ οὖ τὰς ψυχὰς ἱν τε τῷ οὐρανῷ καὶ ταῖς ὑποκειμέναις σφαίραις , ἀλλ´ ἀνάπαλιν τὰ σώματα τῶν θειοτέρων ἡρτῆσοαι διωρίκασι . Διακεῖσθαι μέντοι καὶ ὑπὸ φύσιν αὐτὰ νενομίκασιν , οὐκ ἀντικεῖσθαι μέντοιγε τὴν φύσιν οὔτε ταῖς ψυχαῖς τούτωνφ οὔτε ταῖς νοεραῖς διατάξεσιν , ἀλλ´ ὑπ´ αὐτῶν μάλιστα καθευθύτεσθαι . Ἀλλ´ οὐδὲ δεσμεῖσθαι τὰς ψυχὰς , ἡ τοὺς νοῦς τοῖς τούτων ᾠήθησαν σώμασιν . ἀλλ´ ὑπ´ ἐκείνων ἐξάπτεσθαι καὶ καταλάμπεσθαι . ρκαν ἄρα ἀγέννητος ἀ κόσμος καὶ ἄφθαρτος , Οὕτε ἀγέννητος παρ´ ἡμῖν ὁ κόσμος δοίάεται , οὖτε ἄφθαρτος , γεγεννῆσθαί τε γὰρ αὐτὸν παρὰ τῆς Τρασῆς καὶ φθαρήσεσθαι μεμαθήκαμεν . Ἀριστοτέλης δὲ καὶ ἀγέννητον αὐτὸν καὶ ἄφθαρτον τίθεται . Πλάτων δὲ γεννᾷ μὲν αὐτὸν ἐν Τιμαίῳ , ἀποφαίνεται δὲ μηδὲ φθαρήσεσοαι τὸν ἀπαντα χρόνον . Καὶ ἐπειδὴ ἀντίκειται αὐτῷ , ὅτι σύνθετος ὤν καὶ φθαρήσεται πᾶν γὰρ τὸ σύνθετον καὶ διαλυτὸν διαστέλλεταυι λέγων , ὅτι ὅσον μὲν ἐπὶ τὴν φύσιν , φθαρτός ἐστι , σῶμα γὰρ οὐ χωρεῖ ἀιδιότητα , ἀλλὰ οὐ ἄφοαρτον ἐπεισάκτως παρὰ τοῦ Θεοῦ κομίζεται . Ὁ δὲ γε Πρόκλος ἐν τοῖς ἐξηγητικοῖς τοῖς πρὸς Τίμαιον λόγοις , πειρᾶτα δεικνύναι βιαιότερον , ὅτι μηδὲ γεννητὸν ὁ Πλάτων τὸν κόσμον οἵεται , ἢ μᾶλλον εἰπεῖν ἀποφαίνεται , κατὰ δὲ τὸ σύνθετον , ἐπινοίᾳ γοννητόν . ρκβʹ . Εἰ τρέφοται ὁ κόσμος . Οὐ πόρρω μοι εὐηθείας εἶναι δοκοῦσιν οἱ γρέφε σθαι τὸν κόσμον ὑπολαμβάνοντες , εἴτε οὐρανὸν κόσμον κστονομάζουσιν ὡς ὁ Πλάτων ἐν τῷ Τιμαίῳ , κἴτε μετὰ τοῦ αἰθέρος καὶ τὰ στοιχεῖα . Εἰ γὰρ τελεώτατος ὁ κόσμος κατ´ αὐτοὺς , μάλιστα δὲ καὶ ἀίδιος , πῶς ἃν δεηθείη τροφῆς ; Τὸ γὰρ ἀτελὲς καὶ ἐνδεὲς τρέοεται . Ἀλλ´ οὐχὶ καὶ τὸ πλῆρες καὶ ἀναυ . δεές . Εἰ δὲ τὸ τρέφον προσοήκην τῷ τρεφομένῳ ποιεῖ καὶ αὖξησιν . αὐξηθείη ἂν καὶ κόσμος τρεφόμενος , ἀλλὰ καὶ φθίνοι κενούμενος ὥστε μείζων ὁ κόσμος ἑαυτοῦ καὶ ἀλάττων γενίσθαι . Τοῦτο δὲ πρὸς τῷ ἀτόπῳ καὶ γελοῖον ἄντικρυς , Εἰ οὖν οὔτε αὐξήσεως δεῖ τῷ κόσμῳ οὔτε κενώσεως , οὐ τροφῆς ἄν αύτῷ δεήσοι ποτέ . ρκγ . Περὶ τάξιως κόσμου . Ἐναντίοι πρὸς ἀλλήλους οἶ τῶν Ἐλλήνων σοφοὶ τὰ μέρη τοῦ κόσμου τιθέασι , Τὸ δὲ ἀληθις , ὁ μὲν οὐρανὸς , ὡς μέγιστον σῶμα καὶ κυκλικὸν , καὶ τὰ στοικεῖα χωρεῖν καὶ συνέχειν δυνάμενον ἐκτὸς τούτων ἐξῳκοδόμηται · ὅπὸ δὲ τὴν κοίλην αὐτοῦ ἐπιφάνειαν , πρῶτα μὲν τὰ ἀπλανῆ τῶν ἄσιρων τετάχαται καὶ ὁ ἴωδιακὸς κύκλος , εἷτα αἱ τῶν πλανωμένων ἄστρων σφαῖραί τε καὶ φοραὶ , ὧν ἡ σελήνη τὸ τελευταῖον · ὁπὸ δὲ ταύτην εὐθὺς τὸ ὑπόκκαυμα σἷον ἡ τοῦ πυρὸς δύναμις , εἶτα ὁ ἀήρ , καὶ μετρ τούτων τὸ στοιχελον τοῦ ὕδατος , τελευταῖον δὲ τὸ τῆς γῆς σῶμα τεθεμελίωται · καὶ πάντα μὲν ἐν πᾶσιν ἰστὶν , ἕκαστον δὴ τῶν στοιχείων ὁλότητα τινα ᾶ . Οα πωᾶίονάίκε .
Lemmas: Ἐγκλείω δέ οὖον ὁ ψυχή ἐν τε ὁ οὐρανός καί ὁ ὑπόκειμαι σφαῖρα , ἀλ ἀνάπαλιν ὁ σῶμα ὁ θεῖος ἀρτάω διορίζω . διάκειμαι μέντοι καί ὑπό φύσις αὐτός νομίζω , οὐ ἀντίκειμαι μέντοι ὁ φύσις οὔτε ὁ Ψυχή τοῦτος οὔτε ὁ νοερός διάταξις , ἀλ ὑπό αὐτός μάλιστα καθευθύτεσθαι . Ἀλ οὐδέ δεσμέω ὁ ψυχή , ὁ ὁ νόος ὁ οὗτος οἴομαι σῶμα . ἀλ ὑπό ἐκεῖνος ἐξάπτω καί καταλάμπω . κρα ἄρα ἀγέννητος ὅς κόσμος καί ἄφθαρτος , ἵημι ἀγέννητος παρ´ ἐγώ ὁ κόσμος δοιάζω , οὔτε ἄφθαρτος , γεννάω τε γάρ αὐτός παρά ὁ Τράσης καί φθείρω μανθάνω . Ἀριστοτέλης δέ καί ἀγέννητος αὐτός καί ἄφθαρτος τίθημι . Πλάτων δέ γεννάω μέν αὐτός ἐν Τίμαιος , ἀποφαίνω δέ μηδέ φθείρω ὁ ἅπας χρόνος . καί ἐπεί ἀντίκειμαι αὐτός , ὅτι σύνθετος εἰμί καί φθείρω πᾶς γάρ ὁ συντίθημι καί διαλυτός διαστέλλω λέγω , ὅτι ὅσος μέν ἐπί ὁ φύσις , φθαρτός εἰμί , σῶμα γάρ οὖον χωρέω ἀιδιότης , ἀλλά οὖον ἄφορτος ἐπείσακτος παρά ὁ Θεός κομίζω . ὁ δέ γε Πρόκλος ἐν ὁ ἐξηγητικός ὁ πρός Τίμαιον λόγος , πειρατής δείκνυμι βίαιος , ὅτι μηδέ γεννητός ὁ Πλάτων ὁ κόσμος οἴομαι , ἢ μᾶλλον εἶπον ἀποφαίνω , κατά δέ ὁ συντίθημι , ἐπίνοια γοννητόν . ρκβʹ . εἰμί τρέφω ὁ κόσμος . οὖον πόρρω ἐγώ εὐήθεια εἰμί δοκέω ὁ γράφω ἕπομαι ὁ κόσμος ὑπολαμβάνω , εἴτε οὐρανός κόσμος κστονομαζους ὡς ὁ Πλάτων ἐν ὁ Τίμαιος , κίω μετά ὁ αἰθήρ καί ὁ στοιχεῖον . εἰμί γάρ τέλειος ὁ κόσμος κατ´ αὐτός , μάλιστα δέ καί ἀίδιος , πῶς ἄν δήω τροφή ; ὁ γάρ ἀτελής καί ἐνδεής τρέω . Ἀλ οὐ καί ὁ πλήρης καί ἀναύω . δης . εἰμί δέ ὁ τρέφω προσοικέω ὁ τρέφω ποιέω καί αὔξησις . αὐξάνω εἄν καί κόσμος τρέφω , ἀλλά καί φθίω κενόω ὥστε μείζων ὁ κόσμος ἑαυτοῦ καί ἀλλάσσω γενίζω . οὗτος δέ πρός ὁ ἄτοπος καί γελοῖος ἄντικρυς , εἰμί οὖν οὔτε αὔξησις δεῖ ὁ κόσμος οὔτε κένωσις , οὖον τροφή ἄν αὐτός δήω ποτός . ρκγʹ . περι τάξις κόσμος . ἐναντίος πρός ἀλλήλων οἶς ὁ Ἕλλην σοφός ὁ μέρος ὁ κόσμος τίθημι , ὁ δέ Ἀλῆθις , ὁ μέν οὐρανός , ὡς μέγας σῶμα καί κυκλικός , καί ὁ στοιχεῖον χωρέω καί συνόχωκα δύναμαι ἐκτός οὗτος ἐξοικοδομέω · οπός δέ ὁ κοῖλος αὐτός ἐπιφάνεια , πρῶτος μέν ὁ ἀπλανῆ ὁ ασιροος τάσσω καί ὁ ὁράω κύκλος , εἶτα ὁ ὁ πλανάω ἄστρον σφαῖρα τε καί φορά , ὅς ὁ σελήνη ὁ τελευταῖος · ὁπὸ δέ οὗτος εὐθύς ὁ ὑπόκκαυμα σίον ὁ ὁ πυρός δύναμις , εἶτα ὁ ἀήρ , καί μετρ οὗτος ὁ στοιχελος ὁ ὕδωρ , τελευταῖος δέ ὁ ὁ γῆ σῶμα θεμελιόω · καί πᾶς μέν ἐν πᾶς Ἵστιν , ἕκαστος δή ὁ στοιχεῖον ὁλότης τις ᾶ . ὄα πωᾶίονάίκε .