cogPG.PG122 60
φθη γὰρ ὁ βασιλεὺς διὰ τινα ὁποψίαν παραλύσας τοῦτον τῆς τοῦ δομεστίκου ἀρχῆς καὶ ἐν τῷ ἰδίῳ οἴκῳ ἀπρόῦτον εἴναι κελεύσας . διεπράξατο δὲ ἡ μοιχαλὶς καὶ γράμματα τοῦτον δέξασθαι τὴν κάθοδον ἐπιτοέποντα . Καὶ ὁ πεμφθεὶς ἐκεῖθεν αὐτὸν ἀναλαβόμενος εἰς Χαλκηδόνα ἀφίκετο . Καὶ τοῦ βασιλέως ὑπομνησθέντος εἰ δεῖ τοῦτον εἰσελθεῖν ἐν τῇ βασιλίδι , κάκείνου προσμένειν μικρὸν ἐπιτρέψαντος , ἐκείνη νυκτὸς ιαʹ τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς , ἰνδικτιῶνος ιγ , ἔτους ϛυοη , ἀποστείλασα ἄγει τοῦτον πρὸς τὸν κάτωθεν τοῦ παλατίου χειροποίητον λιμένα νυκτὸς , καὶ κοινῷ ἀνιμήσατο μετὰ πάντων τῶν περὶ αὐτόν · ἦσαν δὲ ὁ πατρίκιος Μιχαὴλ ὁ Βούρτζης καὶ έοων ταξιάρχης ὁ Βαλάντιος καὶ τῶν τοῦ Τιμισκῆ πιστικωτάτων ὁ Ἀτζηποθεόδωρος καὶ ἕτεροι δύο . Οἵτινες ἀνελθόντες καὶ ξιφήρεις εἰς τὸν τοῦ βασιλέως εἰσελθόντες κοιτῶνα , ἐπεὶ μὴ εὖρον αὐτὸν ἐν τῆ συνήθει κλίνῃ , φωραθῆναι ὑπονοήσαντες μικροῦ δεῖν ἑαυτοὺς κατεκρήμνισαν , εἰ μή που ἀνδράριόν τι τῶν ἐκ τῆς γυναικωνίτιδος εὖρηκότες ὑπ´ αὐτοῦ ὁδηγοῦνται . Καὶ καταλαμβάνουσιν αὐτὸν ἐπ´ ἐδάφους κείμενον καὶ στρωμνὴν ἔχοντα πίλον κοκκοβαφῆ καὶ ἄρκτου δέρμα , ὄπερ λαβών ἦν παρὰ ιχαήλ - μοναχοῦ τοῦ Μαλείνου , τοῦ θείου αὐτοῦ . Τοῦτον ἄρτι πρὸς ὕπνον τραπίντα , καὶ μηδαμῶς ἐπαισθόμενον τῆς ἀφίξεως τῶν μελλόντων αὐτὸν ἀναιρεῖν , ὁ Τξιμισκῆς τῷ ποδὶ νύξας ἐξύπνισεν . Ἐξυπνισθέντα δὲ καὶ τῆς δεξιᾶς χειρὸς τὸν ἀγκῶνα τῇ γῇ προσερείσαντα καὶ τὴν κεφαλὴν ὀνακουφίσαντα , ἐπιφέρει γυμνῷ τῷ ξίφει κατὰ τῆς κορυφῆς ἀσκεποῦς οὕσησπεπτώκει γὰρ ἐγειρομένου τὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ κάλυμμαὶ Αέων ὁ Ἀβαλάντιος γενναίαν πληγὴν , καὶ διελαύνει μέσον τὸ κρανίον . Εἶτα τῆς στρωμνῆς αὐτὸν ἀναστήπαντες ἄγουσι πρὸς τὸν Τβιμισκῆν ἐπὶ τῆς βασιλικῆς καθίσαντα κλίνης , καὶ πολλὰ παροινήσαντες καὶ κατονειδίσαντες καὶ δυσφημήσαντές εἰς αὑτὸν μηδὲν Ξλλο λέγοντα ἀλλ´ ἡ , « Κύριε , ἐλέησον , » καὶ « Θεοτόκε , βοήθει , » τελευταῖον ἐπεί περ κατεφωράθησαν παρὰ τῶν προκοίτων [ Β . Θθ τοῦ παλατίου καὶ σοωλἰττατο ἐπ´ αὐτοὺς πλῆθος ἀμυνομένων , ἀποσφάττουσι τοῦτον , καὶ τὴν κεφαλὴν ἀποτεμόντες διά τινος θυρίδος τοῖς εἰς βοήθειαν συντρέχουσι δεικνύουσι . Κα οἱ μὲν οὔτω κατεστορέθησαν . τοῖς δὲ περὶ τὸν Τέιμισκῆν καιρὸς ἐδόθη ἀδεῶς καὶ μετ´ ἀδείας πάντα ποιεῖν . Δέγοται δὲ ὅτι πρὸ δέκα ἡμερῶν τοῦ ανάτοο αύτοῦν ἔγγραφν εὖρεν ὁ βασιλεὺς , ἐῤῥιμμένον ἐν τῶ κοιτῶνι αὐτοῦ καὶ μηνῦον ἀσφαλίσασθαι ἑαυτὸν οὡς ἐπιβουλευόμενον ὑπὸ τοῦ Ττιμισκῆ . Καί τινα δὲ κληρικόν φασι κατὰ τὴν ἐσπέραν τῆς ἀναιρέσεως δεδωκέναι αὐτῷ γράμμα περιέχον πρὸς ἔπος ταῦτα · Ὦ βοσιλεῦ , ἀσφάλισαι σεαυτὸν · κίνδυνος γάρ σοι κατὰ ταύτην τὴν νύκτα οὐ μικρὸς ἀρτύιται , » Τὸ δὲ γραμμάτιον ἀλλοι μὲν λέγουσιν ὡς ὑπολαβών ὁ βασιλεὺς δεητήριον ἶναι οὐκ ἀνέγνω τοῦτο , ἄλλοι δʹ ὃτι έννω μὲν , ἀλλ´ ἡμέλησε τῆς ἕαυτοῦ ουλακῆς τοῦ χρεὼσν ἐμποδίσαντος , ἀποθανόντος δὲ τούτου εὐρέθη ἔχον τὰ γεγραμμένα . Ἄλλοι δ´ ὅτι ἀναγνοὺς ἐπέτρεῴε τῆν ζήτησιν καὶ φυλακὴν τῷ πρωτοβεστιαρίῳ , ἔγραψε δα καὶ τῷ ἀδελφῷ Λοντι ἐπ´ ὅκου διάγοντι λαὸν πνοπλον εἰληφέναι καὶ φοιτῆσαι τὴν ταχίστην πρὸς τὸ παλάτιον . Τοῦτο δὶ διακομισοιν ἐκεῖνος δεξάμενος ,
Lemmas: φθάνω γάρ ὁ βασιλεύς διά τις οποψια παραλύω οὗτος ὁ ὁ δομέστικος ἀρχή καί ἐν ὁ ἴδιος οἶκος ἀπορέω εἶμι κελεύω . διαπράσσω δέ ὁ μοιχαλίς καί γράμμα οὗτος δέχομαι ὁ κάθοδος επιτοεπειμι . καί ὁ πέμπω ἐκεῖθεν αὐτός ἀναλαμβάνω εἰς Χαλκηδών ἀφικνέομαι . καί ὁ βασιλεύς ὑπομιμνῄσκω εἰμί δεῖ οὗτος εἰσέρχομαι ἐν ὁ βασιλίδι , ἐκεῖνος προσμένω μικρός ἐπιτρέπω , ἐκεῖνος νύξ ἰά ὁ Δεκέμβριος μείς , ἰνδικτίων ιγʹ , ἔτος ϛυοη , ἀποστέλλω ἄγω οὗτος πρός ὁ κάτωθεν ὁ Παλάτιον χειροποίητος λιμήν νύξ , καί κοινός ἀνιμάω μετά πᾶς ὁ περί αὐτός · εἰμί δέ ὁ πατρίκιος Μιχαήλ ὁ Βούρτζης καί ὄα ταξίαρχος ὁ Βαλάντιος καί ὁ ὁ τιμισκω πιστικός ὁ Ἀτζηποθεόδωρος καί ἕτερος δύο . ὅστις ἀνέρχομαι καί ξιφήρης εἰς ὁ ὁ βασιλεύς εἰσέρχομαι κοιτών , ἐπεί μή εὖρος αὐτός ἐν τῆ συνήθης κλίνη , φωράω ὑπονοέω μικρός δήω ἑαυτοῦ κατακρημνίζω , εἰμί μή ποῦ ἀνδράριον τίς ὁ ἐκ ὁ γυναικωνῖτις εὑρίσκω ὑπό αὐτός ὁδηγέω . καί καταλαμβάνω αὐτός ἐπι ἔδαφος κεῖμαι καί στρωμνή ἔχω πῖλος κοκκοβαφής καί ἄρκτος δέρμα , ὅπερ λαμβάνω εἰμί παρά ιχαήλ - μοναχός ὁ μαλεινοος , ὁ θεῖον αὐτός . οὗτος ἄρτι πρός ὕπνος τρέπω , καί μηδαμῶς ἐπαισθάνομαι ὁ ἄφιξις ὁ μέλλω αὐτός ἀναιρέω , ὁ τξιμισκω ὁ πούς νύσσω ἐξυπνίζω . Ἐξυπνίζω δέ καί ὁ δεξιός χείρ ὁ ἀγκών ὁ γῆ προσερείδω καί ὁ κεφαλή ονακουφιοδοω , ἐπιφέρω γυμνός ὁ ξίφος κατά ὁ κορυφή ασκεπής οὕσησπεπτώκει γάρ ἐγείρω ὁ ὁ κεφαλή αὐτός κάλυμμα Αέων ὁ Ἀβαλάντιος γενναῖος πληγή , καί διελαύνω μέσος ὁ κρανίον . εἶτα ὁ στρωμνή αὐτός ἀναστήπαντες ἄγω πρός ὁ Τβιμισκῆν ἐπί ὁ βασιλικός καθίζω κλίνη , καί πολύς παροινέω καί κατονειδίζω καί δυσφημέω εἰς ἑαυτοῦ μηδείς Ξλλο λέγω ἀλ ὁ , « κύριος , ἐλεέω , » καί « Θεοτόκος , βοηθέω , » τελευταῖος ἐπεί περ καταφωράω παρά ὁ πρόκοιτος [ Β . θθ ὁ Παλάτιον καί σοωλἰττατο ἐπι αὐτός πλῆθος ἀμύνω , ἀποσφάζω οὗτος , καί ὁ κεφαλή ἀποτέμνω διά τις θυρίς ὁ εἰς βοήθεια συντρέχω δείκνυμι . κυρία ὁ μέν οὐτάω κατεστορέθησαν . ὁ δέ περί ὁ Τέιμισκῆν καιρός δίδωμι ἀδεῶς καί μετέ ἄδεια πᾶς ποιέω . δεγοος δέ ὅτι πρό δέκα ἡμέρα ὁ ἀνατίθημι ἀϋτέω ἐγγράφω εὑρίσκω ὁ βασιλεύς , ῥίπτω ἐν ὁ κοιτών αὐτός καί μηνύω ἀσφαλίζω ἑαυτοῦ ὡς ἐπιβουλεύω ὑπό ὁ ττιμισκω . καί τις δέ κληρικός φημί κατά ὁ εἰσπεράω ὁ ἀναίρεσις δίδωμι αὐτός γράμμα περιέχω πρός ἔπος οὗτος · ὦ βοσιλεῦ , ἀσφαλίζω σαυτοῦ · κίνδυνος γάρ σύ κατά οὗτος ὁ νύξ οὖον μικρός ἀρτύω , » ὁ δέ γραμμάτιον ἄλλος μέν λέγω ὡς ὑπολαμβάνω ὁ βασιλεύς δεητήριος εἶμι οὐ ἀναγιγνώσκω οὗτος , ἄλλος δέ ὅτι ἐννάω μέν , ἀλ ἀμελέω ὁ ἑαυτοῦ οὐλάκης ὁ χρέω ἐμποδίζω , ἀποθνῄσκω δέ οὗτος εὑρίσκω ἔχω ὁ γράφω . ἄλλος δδʹ ὅτι ἀναγιγνώσκω ἐπέτρεῴε ὁ ζήτησις καί φυλακή ὁ πρωτοβεστιάριος , γράφω δα καί ὁ ἀδελφός Λόντι ἐπι ὅπου διάγω λαός πνοπλον λαμβάνω καί φοιτάω ὁ ταχύς πρός ὁ Παλάτιον . οὗτος δί διακομισος ἐκεῖνος δέχομαι ,