cogPG.PG122 339
Ττικηι Ραίνενο . ὀγδοήκοντα ἀριθμὸς ἀκινησίαν καρ´ ἑαυτὸν θεωρούμενος δηλοῖ , περιγράφων τοῦ ἑβδομήκοντα ἀριθμοῦ περιττοῦ ὄντος τὴν κλῆσιν · καὶ αἱ κατὰ τὴν πίστιν ἔτι νεάζουσαι καὶ μὴ εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ διὰ καθαρότητός τε καὶ φωτισμοῦ ἔργων δικαιοσύνης φθάσασαι , καὶ διὰ τὰ νεαρὰν ἔτι τὴν πίστιν ἐν ἑαυταῖς περιφέρειν , ταῖς σωθομέναις τάξεσι μηκέτι συναριθμούμεναι . Ἐκ πασῶν δὲ τῶν λεχθεισῶν τάξεων μία ἐστὶ περιστερὰ τελεία τῇ μητρὶ αὑτῆς , ἐκλεκτή ἑστι τῇ τεκούσῃ αὐτῇ · ἤγουν , ἡ μετὰ τὸ πιστεῦσαι Θεῷ , καὶ φόβω μὲν τῶν ἀπειλῶν καθαρθῆναι , ἐλπίδι δὲ τῶν ἐπαγγελιῶν φωτισθῆναι , ἀγαπητικῶς διατεθεῖσα περὶ τὸ ἀγαθόν , καὶ μὴ δι´ ἕτερόν τι ποιοῦσα αὐτὸ , ἀλλὰ Σι´ αὐτὸ , ὡς φύσει καλόν · Αὕτη γὰρ μία μέν ἐστιν , ὡς κατὰ θίωσιν ἐνωθεῖσα τῷ ἑνὶ καὶ μόνῳ Θεῷ , καὶ παο´ αὐτοῦ ἀκίνητος μένουσα . Περιστερὰ δέ , ὡς πνευματικὴ καὶ τελεία τῇ πανταιτίᾳ σοφίᾳ , ὡς πρὸς ταύτην ἀνατατικῶς δι´´ ἑκάστης ἀρετῆς συναχθεῖσα , καὶ τὴν ἐν αὐτῇ ποιουμένη πρόοδον , κατὰ τὴν ἐκάστης ἀρετῆς γένεσιν . Ἡτινι σοφίᾳ καὶ ἐκλελεγμένη ἐστὶν ἀπὸ τῶν δουλίδων καὶ μισθωτῶν , ὡς ωἱοθετισαμένη ταύτην κατὰ τὴν ἐν χάριτι θίωσιν . Εζδοσαν αὐτὴν θυγατέρες , καὶ μακαριοῦσιν αὐτήν · βασίλισσαι , καὶ παλλακαὶ αἰνέσουσιν αὐτήν . Δηλονότι ἐν πείρᾳ τῶν κατορθαμάτων αὐτῆς γεγόνασιν , αἱ μόνον πισταὶ ταύτης μαθήτριαι · αἵ ἐν τῷ λουτρῷ τῆς παλιγγενεσίας ἀπέτεκε , καὶ μόνῳ λόγῳ αὐτὴν ἐκθειάσουσιν . Αἱ δὲ διὰ φωτισμοῦ ἔργων δικαιοσύνης τῆς τοῦ Θεοῦ βασιλείας ἀντιποιούμεναι , καὶ αἱ διὰ φόβον τῶν κολάσεων παντοίων κακῶν ἀπεχόμεναι , καὶ δι´ ἔργων ἐπαινέσουσιν αὐτήν . Τῶν γʹ´ Πατέρων . Κπειδήπερ δόξα τῆς διδασκάλου ἐστὶ τῶν μαθητριῶν ὁ φωτισμὸς καὶ ἡ κάθαρεις , περὶ ἧς καὶ ἐροῦσι · Τίς αὕτη ἡ ἐκκύπτουσα ὡσεὶ ὅρθρος , καλὴ ὡς σελήνη , ἐκλεκτὴ ὡς ἤλιος , θάμβος ὡς τεταγμέναι ; Δηλαδὴ θαυμασία τίς ἐστιν ἡ διδάσκαλος ἡμῶν , ὼς ταῖς μὲν ἀποστάσαις τῶν ἔργων τοῦ σκέτους διὰ καθάρσεως , μήπω δὲ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης καταλαβούσαις , διὰ φωτισμὸν γνώσεως συγκαταβαίνουσα διδασκαλικῶς ἔτι ἐωθινὸν φῶς , ἐν τῷ τὰ μὲν τίως ἀχώρητα ταύταις μυστήρια κρύπτειν , παραδηλοῦ δὲ τὰ χωρητὰ , καὶ ταῖς ἀπειλαῖς τῶν μελλουσῶν κολάσεων πρὸς ὑπακοὴν ἐπιστρέφειν · ταῖς δὲ πιστευσάσαις μὲν τῷ τῆς ἀληθείας κηρύγματι , μήπω δὲ καθαρθείσαις τῶν τοῦ σκότους τῆς κακίας ἔργων , ἀγαθή ἐστιν , ὡς ταῖς πρὸς μετάνοιαν διδασκαλίαις καθαπερ τι σεληνιακὸν φῶς τὴν νύκτα τῆς ἀγνοίας τούτων καταφαιδρύνουσα · ταῖς δ´ ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατούσαις ἐναρέτοις ψοχαῖς ἐκκελεγμένη ἑστὶν οίάπερ τις ἥλιος τῶν λοιπῶν κατ´ οὐρανὸν φώτων αἴγλῃ τε καὶ μεγέθει διαφανέστερος ] , ὡς ἀνατέλλουσα ταύταις φῶς ἀληθοῦς γνώσεως , κἀντεῦθεν ἐκπλήττουσα τὰς ὁρώσας αὐτὴν καθάπερ
Lemmas: Ττίκη ραινενος . ὀγδοήκοντα ἀριθμός ἀκινησία καρ ἑαυτοῦ θεωρέω δηλόω , περιγράφω ὁ ἑβδομήκοντα ἀριθμός περισσός εἰμί ὁ κλῆσις · καί ὁ κατά ὁ πίστις ἔτι νεάζω καί μή εἰς μέτρον ἡλικία ὁ πλήρωμα ὁ Χριστός διά καθαρότης τε καί φωτισμός ἔργον δικαιοσύνη φθάνω , καί διά ὁ νεαρός ἔτι ὁ πίστις ἐν ἑαυτοῦ περιφέρω , ὁ σῴζω τάξις μηκέτι συναριθμέω . ἐκ πᾶς δέ ὁ λέγω τάξις εἷς εἰμί περιστερά τέλειος ὁ μήτηρ ἑαυτοῦ , ἐκλεκτός εἰμί ὁ τίκτω αὐτός · ἤγουν , ὁ μετά ὁ πιστεύω Θεός , καί φόβος μέν ὁ ἀπειλέω καθαίρω , ἐλπίς δέ ὁ ἐπαγγελία φωτίζω , ἀγαπητικῶς διατίθημι περί ὁ ἀγαθός , καί μή δις ἕτερος τίς ποιέω αὐτός , ἀλλά Σι´ αὐτός , ὡς φύσις καλός · Ἄτη γάρ εἷς μέν εἰμί , ὡς κατά θιους νοέω ὁ εἷς καί μόνος Θεός , καί παʹ αὐτός ἀκίνητος μένω . Περιστερά δέ , ὡς πνευματικός καί τέλειος ὁ πανταιτία σοφία , ὡς πρός οὗτος ἀνατατικός δις ἕκαστος ἀρετή συνάγω , καί ὁ ἐν αὐτός ποιέω πρόοδος , κατά ὁ ἕκαστος ἀρετή γένεσις . ὅστις σοφία καί ἐκλέγω εἰμί ἀπό ὁ δουλίδα καί μισθωτός , ὡς ωἱοθετισαμένη οὗτος κατά ὁ ἐν χάρις θιους . εζδοσαω αὐτός θυγάτηρ , καί μακαρίζω αὐτός · βασίλισσα , καί παλλακή αἰνέω αὐτός . δηλονότι ἐν πείρω ὁ κατορθαμάτων αὐτός γίγνομαι , ὁ μόνος πιστός οὗτος μαθήτρια · ὁ ἐν ὁ λουτρόν ὁ παλιγγενεσία ἀποτίκτω , καί μόνος λόγος αὐτός ἐκθειάζω . ὁ δέ διά φωτισμός ἔργον δικαιοσύνη ὁ ὁ Θεός βασίλεια ἀντιποιέω , καί ὁ διά φόβος ὁ κόλασις παντοῖος κακός ἀπέχω , καί δις ἔργον ἐπαινέω αὐτός . ὁ γʹ´ Πατέρων . Κπειδήπερ δόξα ὁ διδάσκαλος εἰμί ὁ μαθήτρια ὁ φωτισμός καί ὁ καθαίρω , περί ὅς καί εἴρω · Τῖς οὗτος ὁ ἐκκύπτω ὡσεί ὄρθρος , κάλως ὡς σελήνη , ἐκλεκτός ὡς ἥλιος , θάμβος ὡς τάσσω ; Δηλαδή θαυμάσιος τίς εἰμί ὁ διδάσκαλος ἐγώ , οὖς ὁ μέν ἀφίστημι ὁ ἔργον ὁ σκέτος διά κάθαρσις , μήπω δέ ὁ ἔργον ὁ δικαιοσύνη καταλαμβάνω , διά φωτισμός γνῶσις συγκαταβαίνω διδασκαλικός ἔτι εωθινός φάος , ἐν ὁ ὁ μέν τίως ἀχώρητος οὗτος μυστήριον κρύπτω , παραδηλόω δέ ὁ χωρητός , καί ὁ ἀπειλή ὁ μέλλω κόλασις πρός ὑπακοή ἐπιστρέφω · ὁ δέ πιστεύω μέν ὁ ὁ ἀλήθεια κήρυγμα , μήπω δέ καθαίρω ὁ ὁ σκότος ὁ κακία ἔργον , Ἀγαθή εἰμί , ὡς ὁ πρός μετάνοια διδασκαλία καθάπερ τίς σεληνιακός φάος ὁ νύξ ὁ ἄγνοια οὗτος καταφαιδρύνω · ὁ δδʹ ὡς ἐν ἡμέρα εὐσχήμων περιπατέω ἐνάρετος ψοχαῖς ἐκλέγω εἰμί οἶος τις ἥλιος ὁ λοιπός κατ´ οὐρανός φάος αἴγλη τε καί μέγεθος διαφανής ] , ὡς ἀνατέλλω οὗτος φάος ἀληθής γνῶσις , ἐντεῦθεν ἐκπλήσσω ὁ ὁράω αὐτός καθάπερ