cogPG.PG122 160
λαφυραγωγίαν , δδίωκεν ὅπισθεν αὐτῶν , ἐπειγόμενος συῤῥάξαι τοῖς παροῦσι πρὸ τοῦ καὶ ἑτέραν συναθροισθῆναι δύναμιν . Ὅπερ μαθόντες οἱ στρατηγοὶ τῶν Ῥωμαίων , καὶ πτοηθέντες μή πως ἀνανκασθωσι καὶ ἄκοντες πολεμῆσαι πρὸ τοῦ τὸν Λιπαρίτην καταλαβεῖν ὑποδύντες τινὰ δυχωρίαν ἀπόκρημνον καὶ φάραγξι πάντοθεν κυκλουμένην ἡσύχαζον , γράψαντες πρὸς τὸν Λιπαρίτην ἥκειν καὶ μὴ βραδύνειν . Ὁ δὲ Ἀβράμιος τῆς Ῥωμαῖκῆς ἡστοχηκὼς στρατιᾶς ἔρχεται εἰς τὸ λεγόμενον Ἄρτζε , Κωμόπολις δὲ τὸ Ἄρτζε μυρίανδρος καὶ πολὺν πλοῦτον ἔχουσα · ψκουν γὰρ ἐν αὐτῇ ἰθαγενεῖς τε ἔμποροι καὶ Σύρων καὶ Ἀρμενίων καὶ ἄλλων ἔθνῶν πληθὺς οὐκ ὀλίγη · οἵτινες τῇ οἰκεῖα θαῤῥοῦντες πληθόι οὐ κατεδέξαντο εἴσω τείχους γενέσθαι , καὶ ταῦτα τῆς Θεοδοσιουπόλεως ἐν γειτόνων κειμένης μεγίστης πόλεως καὶ τεῖχος ἐχούσης ἰσχυρὸν καὶ ἀνάλωτον , πολλὰ τοῦ Κεκαυμένου διὰ γραμμάτων καὶ ἀπειλήσαντος καὶ παρακαλέσαντος . Καταλαβόντων οὖν τῶν Τούρκων καὶ ἁπτομένων ἔργου , οἱ ἐν τῷ Ἄρτζε τὰς διόδους συγκλείσαντες καὶ ἐπὶ τῶν δωμάτων ἀναβάντες [ Τ λίθοις καὶ ξόλοις καὶ τόξοις τοὺς ἐπιόντας ἠμύνοντο Καὶ διετέλεααν μαχόμενοι ἐφ´ ὕλας ἡμέρας ἕξ . Ἀγγελθέντο δὲ τούτου τοῖς στρατηγοῖς , ὁ Κεκαυμένος πολὺς ἦν ἐγκείμενος καὶ παρακαλῶν ἀπελθεῖν καὶ συμβαλεῖν τοῖς Τούρκοις τὸν νοῦν ἔχοντι πρὸς τῇ πολιορκίᾳ , καὶ μὴ καθῆσθαι τηνάλλως καὶ τρίβειν τὸν χρόνον , τὴν συκίνην προσμένοντας ἐπικουρίαν τὸν Αιπαρίτην , καὶ τὸν ἐπιτήδειον παρατρέχοντα βλέπειν καιρὸν , οὖ τυχεῖν πάλιν οὐ ῥάδιον . Ἀντιπίπτοντος δὲ τοῦ Ἀαρὼν , καὶ μηδέν τι διαπράξασθαι λέγοντος παρὰ τὸ βασιλικὸν βούλημα , ἡσυχίαν καὶ αὐτὸς ἦγεν . Ἀβράμιος δὲ μὴ κατὰ σκοπὸν χωρούντων αὐτῷ τῶν πραγμάτων , μὴ δυνάμενος πολιορκίᾳ τὴν κωμόπολιν παραστήσασθαι , ὑπεριδὼν καὶ πλούτου καὶ λείας , πῦρ ἐνεῖναι τοῖς δώμασιν ἐγκελεύεται , καὶ εὐθὺς οἱ Τοῦρκοι δαλοὺς ἱροντες καὶ ὕλην εὕπρηστον ἐξάπτοντες ἐῥῥίπτουν ἐν τοῖς δώμασιν · ἀναφοέντος δὲ τοῦ πυρὸς πανταχόθεν καὶ πυρκαιᾶς μεγίστης ἀνεγερθείσης , οἱ Ἀρτζηνοὶ πρός τε τὸ πῦρ πρός τε τὰς ἐκ τῶν τόξων βολὰς μὴ δυνηθέντες ἀντέχειν ἑνέκλιναν εἰς φυγήν . Καὶ λέγιται ἀπολέσθαι περὶ τὰς ρν´ χιλιάδας ἀνδρῶν , τῶν μὲν μαχαίρας τῶν δὲ πυρὸς παρανάλωμα γεγονότων · οὖτοι γὰρ ἐπεὶ κατισχυμένοι ἔγνωσαν ἀποσφάττεσοαι , γυναῖκάς τε καὶ τέκνα ἑαυτῶν εἰς τὸ πῦρ ἀπερρίπουν . Οὕτω τοῦ Ἄρτζε ληφθέντος , πολὺ χρυσίον εὑρὼν ὁ Ἀβράμιος καὶ ὅπλα καὶ ἄλλα τινὰ χρειώδη , ὁπόσα μὴ τῳ πυρὶ κατέστησαν ἀχρηστα , περιβαλόμανος δὲ καὶ ἵππον οὐκ ὀλίγην καὶ ὑποζύγια , καὶ τὸν ἐαυτοῦ λαὸν καθοπλίσας ὡς ἔδει , ὁπέστρεψεν ἀναζητῶν τὴν Ῥωμαῖκὴν δύναμιν . Αὕτη δὲ καταλαβόντος ἢδη καὶ τοῦ Λιπαρίτου καταβᾶσα ἀπὸ τοῦ ῥηθέντος ὀχυρώματος ἔκειτο ἐν τῇ πεδιάδι κατὰ τοὺς πρόποδας τοῦ βουνοῦ ὅνθαπερ ἶέρυται τὸ Καπετροῦ φρούριον , ἐρχομένων οὖν τῶν Τούρκων σποράδην συνεβούλευε πάλιν ὁ Κεκαυμένος συμβαλεῖν αὐτοῖς διεσπκρμένοις οὖσι καὶ ἀσυντάκτοις ἔτι . Ἀλλ´ ὁ Αιπαρίτης οὐκ ἤθελε διὰ τὴν ἡμέραν · ἦν γὰρ σάββατον , η´ ἀγοντος τοῦ Σεπτεμβρίου , μηνὸς , τῆς βʹ ἐπινειεήσεως , ἐν ταῖς ἀποφράσι δὲ τὸν ἡμερῶν τῷ Λιπαρίτῃ τὸ σάββατον νομίζετο , ὅπερ ἀποτροπιαζόμενος ἀνεδύττο πολεμεῖν . Καὶ τὰ μὲν τῶν Ῥωμαίων ἐν τούτοις , ὁ δὲ Ἀβράμιος
Lemmas: λαφυραγωγία , διώκω ὄπισθεν αὐτός , ἐπείγω συνάγω ὁ πάρειμι πρό ὁ καί ἕτερος συναθροίζω δύναμις . ὅπερ μανθάνω ὁ στρατηγός ὁ Ῥωμαῖος , καί πτοέω μή πως ἀναφέρω καί ἄκων πολεμέω πρό ὁ ὁ λιπαρειμι καταλαμβάνω ὑποδύομαι τις δυχωρια ἀπόκρημνος καί φάραγξ πάντοθεν κυκλόω ἡσυχάζω , γράφω πρός ὁ λιπαρειμι ἥκω καί μή βραδύνω . ὁ δέ Ἀβράμιος ὁ Ῥωμαῖκός ἀστοχέω στρατιά ἔρχομαι εἰς ὁ λέγω Ἄρτζε , κωμόπολις δέ ὁ Ἄρτζε Μυρίανδρος καί πολύς πλοῦτος ἔχω · κόπτω γάρ ἐν αὐτός ἰθαγενής τε ἔμπορος καί Σύρος καί Ἀρμένιος καί ἄλλος ἔθνος πληθύς οὐ ὀλίγος · ὅστις ὁ οἰκεῖος ῥαθαίνω πλήθω οὖον καταδέχομαι εἴδομαι τεῖχος γίγνομαι , καί οὗτος ὁ Θεοδοσιούπολις ἐν γείτων κεῖμαι μέγας πόλις καί τεῖχος ἔχω ἰσχυρός καί ἀνάλωτος , πολύς ὁ Κεκαυμένος διά γράμμα καί ἀπειλέω καί παρακαλέω . καταλαμβάνω οὖν ὁ Τοῦρκος καί ἅπτω ἔργον , ὁ ἐν ὁ Ἄρτζε ὁ δίοδος συγκλείω καί ἐπί ὁ δῶμα ἀναβαίνω [ Τ λίθος καί ξόλοις καί τόξον ὁ ἔπειμι ἀμύνω καί διατελέω μάχομαι ἐφίημι Ὕλας ἡμέρα ἕξ . Ἀγγέλλω δέ οὗτος ὁ στρατηγός , ὁ Κεκαυμένος πολύς εἰμί ἔγκειμαι καί παρακαλέω ἀπέρχομαι καί συμβάλλω ὁ Τοῦρκος ὁ νόος ἔχω πρός ὁ πολιορκία , καί μή κάθημαι τηνάλλως καί τρίβω ὁ χρόνος , ὁ σύκινος προσμένω ἐπικουρία ὁ αιπαρειμι , καί ὁ ἐπιτήδειος παρατρέχω βλέπω καιρός , οὖον τυγχάνω πάλιν οὖον ῥούδιον . ἀντιπίπτω δέ ὁ Ἀαρών , καί μηδείς τίς διαπράσσω λέγω παρά ὁ βασιλικός βούλημα , ἡσυχία καί αὐτός ἄγω . Ἀβράμιος δέ μή κατά σκοπός χωρέω αὐτός ὁ πρᾶγμα , μή δύναμαι πολιορκία ὁ κωμόπολις παρίστημι , ὑπέρ-εἶδον καί πλοῦτος καί λεῖος , πῦρ ἔνειμι ὁ δῶμα ἐγκελεύω , καί εὐθύς ὁ Τοῦρκος δαλός ἱερός καί ὕλη εὔπρηστος ἐξάπτω ῥίπτω ἐν ὁ δῶμα · ἀναφοέντος δέ ὁ πυρός πανταχόθεν καί πυρκαϊά μέγας ἀνεγείρω , ὁ Ἀρτζηνοὶ πρός τε ὁ πῦρ πρός τε ὁ ἐκ ὁ τόξον βολή μή δύναμαι ἀντέχω ενεκλιναω εἰς φυγή . καί λέγω ἀπόλλυμι περί ὁ ρν´ χιλιάς ἀνήρ , ὁ μέν μάχαιρα ὁ δέ πυρός παρανάλωμα γίγνομαι · οὗτος γάρ ἐπεί κατισχύω γιγνώσκω ἀποσφάζω , γυνή τε καί τέκνον ἑαυτοῦ εἰς ὁ πῦρ ἀπορρίπτω . οὕτως ὁ Ἄρτζε λαμβάνω , πολύς χρυσίον εὑρίσκω ὁ Ἀβράμιος καί ὅπλον καί ἄλλος τις χρειώδης , ὁπόσος μή ὁ πῦρ καθίστημι ἀχρηστος , περιβάλλω δέ καί ἵππος οὐ ὀλίγος καί ὑποζύγιον , καί ὁ ἑαυτοῦ λαός καθοπλίζω ὡς ἐσθίω , ὁπέστρεψεν ἀναζητέω ὁ Ῥωμαῖκὴν δύναμις . ἄτη δέ καταλαμβάνω ἤδη καί ὁ λιπαριος καταβαίνω ἀπό ὁ εἴρω ὀχύρωμα κεῖμαι ἐν ὁ πεδιάς κατά ὁ πρόπους ὁ βουνός ὅνθαπερ εἴρω ὁ Καπετροῦ φρούριον , ἐρχόμενος οὖν ὁ Τοῦρκος σποράδην συμβουλεύω πάλιν ὁ Κεκαυμένος συμβάλλω αὐτός διασπείρω εἰμί καί ἀσύντακτος ἔτι . Ἀλ ὁ αιπαριος οὐ ἐθέλω διά ὁ ἡμέρα · εἰμί γάρ σάββατον , ἡηʹ ἄγω ὁ Σεπτέμβριος , μείς , ὁ βε ἐπινειεήσεως , ἐν ὁ ἀποφράς δέ ὁ ἡμέρα ὁ Λιπαρίτῃ ὁ σάββατον νομίζω , ὅσπερ ἀποτροπιάζω ἀναδύνω πολεμέω . καί ὁ μέν ὁ Ῥωμαῖος ἐν οὗτος , ὁ δέ Ἀβράμιος