cogPG.PG122 532
παρὶ δὲ τοῦ νοῦ , φησὶ , καὶ τῆς θεωρητικῆς δυνάμεως , οὐδέπω φανερὸν , ἀλλὰ´ ἔοικεν ἡ ψυχὴ γένος ἕτερον εἷναι , καὶ τοῦτο μόνον ἐνδέχεσθαι χωρίζεσθαι , καθάπερ τὸ ἀίδιον τοῦ φθαρτοῦ . Καὶ ἐν τῷ τρίτῳ δὲ τὰ αὐτὰ φιλοσοφεῖ , ἀπαθὲς καὶ ἀίδιον καὶ ἀθάνατον ἀποφαινόμενος τὸν νοῦν · καὶ πολλὰ τοιαῦτα ἐν τῷ αὐτῷ ἀναγράφει λόγῳ · ἀλλὰ καὶ ἐκ ἐτέρων αὐτοῦ συγγραμμάτων ὁμοίως συμβαλεῖν ἔστιν · ὅτι καὶ ἀθάνατον οἶδε ὃ Ἀριστοτέλης τὴν λογικὴν ψυχὴν , καὶ χωριστὴν παντὸς σώματος . Ἀλλὰ μὴν τι καὶ ὁ ἄλάτων τὴν λογικὴν ψυχὴν ἀθάνατον οἶδεν , περιττὸν κατασκευάξειν · ὅτι δὲ καὶ τὴν ἄλογον θνητὴν οἶδεν , ἱκανῶς ὁ Τίμαιος ἐκδιδάσκει . Τὴν γὰρ ἄλογον ψυχὴν προσυφαινομένην τῷ λογικῷ , θνητήν ἐναργῶς εἶναί φησινι ἡγεμοῦν δὲ καὶ θεῖον καὶ ἀθάνατον ὅσον ἐν τοῖς θνητοῖς καὶ ζώοις , τὸ λογικόν . ἀλλὰ γὰρ ὅτι μὲν οὐδεμίαν ψυχὴν δυνατὸν σῶμα εἶναι , οὐτε ἀπλοῦν , οὕτε σόνθετον , ὅῆλον ἐντεῦθεν · πάν γὰρ σῶμα κατὰ τὴν αυτοῦ οὖσιν , πκεδαστόν ἐστι καὶ εἰς ἄπειρα διαιρετόν · διὸ δεῖται τοῦ συνέχοντος . Τὸ τοίνυν συνέχον , πότερον σῶμά ἐστιν ἢ ἀσώματον ; εἰ δὲ οὖν σῶμα , δεήσοται πάλιν κἀκεῖνο τοῦ συνέχοντος καὶ τοῦτο ἐπ´ ἄπειρον . Ἀνάγεη ἄρα τὴν συνεκτικὴν τῶν σωμάτων ὃύναμιν , ἀσώματον εἶναι . Ἐστι δὲ ἐπὶ τῶν ἀμῴύχων συνεκτικὴ τῶν σωμάτων ἡ ψυχή · ἡ ψυχὴ ἄρα ἀσώματός ἐστιν . Ἔτι δὲ καὶ ἡ ἐσχάτη τῶν γνωστικῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων , ἡ αἴσθησις λέγω , ἀσώματος ἐστι , πολλῷ μᾶλλον αἱ κρείττους . Ὅτι δὲ ἡ αἴσθησις ἀσώματος , οὕτω δείκνυσιν ὁ Ἀριστοτέλης · Οὐδὲν σῶμα , λέγων , ἀν τῷ αὐτῷ χρόνῳ κατὰ τὸ σὸτὸ μόριον , τῶν ἐναντίων ἐστὶν ἀντιληπτικόν . Ὁ γὰρ ἂάκτυλος οὐ δύνσιαι κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον , ἔλου καὶ λευκοῦ καὶ μέλανος μταλαβεῖν · οὐδὲ ερμαίνεται ἄμα κατὰ ταύτὸν καὶ ψύχεται . Ἡ δὲ αἷσοησις ἄμα ἐν τῷ αὐτῳ χρόνῳ , τῶν ἐναντίων ἀντιλαμβάνοτει , καὶ οἰδεν ὅτι τόδε ἐστὶ τὸ πρῶτον καὶ τὸ δεύτερον , τὸ διακρίνειν ἐκ τοῦ λευκοῦ τὸ μέλαν , καθ´ ὕστορον δὲ ἐκ τοῦ μέλανος τὸ λευκόν . Σἰ μὲν οὖν κατὰ τὸ αὐτὸ , δῆλον ὅτι ἀμερῶς αὐτῶν ἀντιλαμβένεται , καὶ ἔστιν ἀσώματος · εἰ δὲ καθ´ ἕτερον μόριον φής · ὁς ἀεὶ τοῦ μὲν ἐγὼ , τοῦ δὲ σὺ , δετιν ἀκόλουθον . Δεῖ γὰρ τὸ κρίνον , ἕν καὶ τὸ αὐτὸ εἶναι , καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ τὸ κρινόμενον προλαμβάνεσαι . Σῶμα δὲ ἐν τῷ σὐτῷ χρόνῳ , καὶ κατὰ τὸ αὐτὸ μόριον , προσβάλλειν τοῖς ἐναντίοις ἢ ἀπλῶς τοῖς ἐτέροις , οὐ δύναται , δὲ αἴσθησις κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον προσθάλλει τῶ ἐελκῷ καὶ τῷ μίλανι . Ἀμερῶς ἀρα προσβάλλει , καὶ διὰ τοῦτο ἀσώματος , Εἰ γὰρ καθ´ ἕτερον καὶ ἕτορον μόριον , τοῦ μέλανος καὶ τοῦ λευκοῦ ἀντελάμβπνε , οὐκ ἂν ἐδεήθη διακρῖναι τὸ λευκὸν ἀπῷ τοῦ μέλανος · οὖτε γὰρ διακρίνει τὸ ὁπ´ αὐτοῦ ὁραθὶν , τοῦ ὁραθέντος ἄπ´ ἄλλου . Ῥτι δὲ καὶ ἡ φαντααία ἀσώματος καὶ ἀμερής , δῆλον ἐξ ὧν οἱ ἐπιγινόμεεοι τόποι οὐκ ἀφοίζουσι τοὺς προυπάρ χοντας · ὅπορ εἴγε ἦν σῶμα , συνέξαι .
Lemmas: Παρί δέ ὁ νόος , φημί , καί ὁ θεωρητικός δύναμις , οὐδέπω φανερός , ἀλλά ἔοικα ὁ ψυχή γένος ἕτερος ἵημι , καί οὗτος μόνος ἐνδέχομαι χωρίζω , καθάπερ ὁ ἀίδιος ὁ φθαρτός . καί ἐν ὁ τρίτος δέ ὁ αὐτός φιλοσοφέω , ἀπαθής καί ἀίδιος καί ἀθάνατος ἀποφαίνω ὁ νόος · καί πολύς τοιοῦτος ἐν ὁ αὐτός ἀναγράφω λόγος · ἀλλά καί ἐκ ἕτερος αὐτός σύγγραμμα ὁμοίως συμβάλλω εἰμί · ὅτι καί ἀθάνατος οἶδα ὅς Ἀριστοτέλης ὁ λογικός ψυχή , καί χωριστός πᾶς σῶμα . ἀλλά μήv τίς καί ὁ ἅλς ὁ λογικός ψυχή ἀθάνατος οἶδα , περισσός κατασκευάζω · ὅτι δέ καί ὁ ἄλογος θνητός οἶδα , ἱκανῶς ὁ Τίμαιος ἐκδιδάσκω . ὁ γάρ ἄλογος ψυχή προσυφαίνω ὁ λογικός , θνητός ἐναργής εἰμί φημί ἡγεμοῦν δέ καί θέω καί ἀθάνατος ὅσος ἐν ὁ θνητός καί ζῷον , ὁ λογικός . ἀλλά γάρ ὅτι μέν οὐδείς ψυχή δυνατός σῶμα εἰμί , οὐ ἀπολόω , ἵημι σῴζω , ὅλος ἐντεῦθεν · πᾶς γάρ σῶμα κατά ὁ αὐτός εἰμί , πκεδαστόν εἰμί καί εἰς ἤπειρος διαιρετός · διό δήω ὁ συνέχω . ὁ τοίνυν συνέχω , πότερος σῶμα εἰμί ἢ ἀσώματος ; εἰμί δέ οὖν σῶμα , ἐσθίω πάλιν ἐκεῖνος ὁ συνέχω καί οὗτος ἐπι ἤπειρος . Ἀνάγεια ἄρα ὁ συνεκτικός ὁ σῶμα ὃύναμιν , ἀσώματος εἰμί . εἰμί δέ ἐπί ὁ ἄμυχος συνεκτικός ὁ σῶμα ὁ ψυχή · ὁ ψυχή ἄρα ἀσώματος εἰμί . ἔτι δέ καί ὁ ἔσχατος ὁ γνωστικός ὁ Ψυχή δύναμις , ὁ αἴσθησις λέγω , ἀσώματος εἰμί , πολύς μᾶλλον ὁ ἀγαθός . ὅτι2 δέ ὁ αἴσθησις ἀσώματος , οὗτος δείκνυμι ὁ Ἀριστοτέλης · οὐδείς σῶμα , λέγω , εἰς ὁ αὐτός χρόνος κατά ὁ Σότο μόριον , ὁ ἐναντίος εἰμί ἀντιληπτικός . ὁ γάρ ἂάκτυλος οὖον δύνσιαι κατά ὁ αὐτός χρόνος , ἔλου καί λευκός καί μέλας μέτειμι · οὐδέ ερμαινω ἄμη κατά αὐτός καί ψύχω . ὁ δέ αἷσοησις ἄμη ἐν ὁ αὐτός χρόνος , ὁ ἐναντίος ἀντιλαμβάνω , καί οἶδα ὅτι ὅδε εἰμί ὁ πρῶτος καί ὁ δύο , ὁ διακρίνω ἐκ ὁ λευκός ὁ μέλας , καθ´ ὕστορον δέ ἐκ ὁ μέλας ὁ λευκός . θεός μέν οὖν κατά ὁ αὐτός , δῆλος ὅτι ἀμερῶς αὐτός ἀντιλαμβάνω , καί εἰμί ἀσώματος · εἰμί δέ καθ´ ἕτερος μόριον φημί · ὅς ἀεί ὁ μέν ἐγώ , ὁ δέ σύ , δετιν ἀκόλουθος . Δεύς γάρ ὁ κρίνον , εἷς καί ὁ αὐτός εἰμί , καί κατά ὁ αὐτός ὁ κρίνω προλαμβάνω . σῶμα δέ ἐν ὁ οὐτάω χρόνος , καί κατά ὁ αὐτός μόριον , προσβάλλω ὁ ἐναντίος ἢ ἀπλόος ὁ ἕτερος , οὖον δύναμαι , δέ αἴσθησις κατά ὁ αὐτός χρόνος προστέλλω ὁ ἐελκῷ καί ὁ Μιλάνι . ἀμερῶς ἀρά προσβάλλω , καί διά οὗτος ἀσώματος , εἰμί γάρ καθ´ ἕτερος καί τορέω μόριον , ὁ μέλας καί ὁ λευκός ἀντιλαμβάνω , οὐ εἄν δήω διακρίνω ὁ λευκός ἄπειμι ὁ μέλας · οὔτε γάρ διακρίνω ὁ ὁπ αὐτός ὁράω , ὁ ὁράω ἄπα ἄλλος . Ῥ δέ καί ὁ φαντααία ἀσώματος καί ἀμερής , δῆλος ἐκ ὅς ὁ ἐπιγίγνομαι τόπος οὐ αφοιζω ὁ προυπαρα Χόντας · ὅπορ εἰ εἰμί σῶμα , συνέχω .