cogPG.PG122 337
Ἀλλ´ ὁ πληρῶν τὸ θέλημα τῶν αὐτὸν ἀγμπωντων , Εὐθὺς ἐπέβαλεν αὐτῇ τοὺς ὁφθαλμοὺς τοὺς θείους . Ἰδών δὲ ταύτην ἀρεταῖς κατωκεκοσμημένην , ἤρξατο ταύτην ἐπαινεῖν · φησὶ γὰρ οὔτω τάδε · Τρίχωμά σου ὡς ἀγέλαι τῶν αἰχῶν , α ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ , Ὀδόντες σου , ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων αἱ ἀναβαίνουσαι ἀπὸ τοῦ λουτροῦ . Αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι , καὶ ἁτενοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς . Ὡς σπαρτίον κόκκινον χείλη σοι , ἡ λαλιά σου Δραία . Ὡς λέπυρον ῥοᾶς μῆλόν σου , ἐκτὸς τῆς σιωπήσεως σου . οὕτως μὲν οὖν ἐπῄνεσε τὴν νύμφην ὁ νυμφίος , Τυναικικῶς , ἐρωτικῶς καὶ νυμφοπρεπεστάτς Σὺ δ´ ἀλλὰ τούτους ξύμπαντας τῆς νύμφης τοὺς Τκαίνους , ὸς ἐρμηνεύθης ἄνωθεν , γίνωσκε , στεφηφόρε . Ταύτην τῆν ῥῆσιν γὰρ ἡμεῖς ἄνωθεν σόρηκότες , Ἐντεῦδεν ἡρμηνεύσαμεν , ὡς δυνατὸν ἧν ὁλως , Ἀλλ´ ἀκουσώμεθα λοιπὸν τοῦ τέλοτε τῶν Ἁσμέτων . Ἑξήκοντά εἰσι Βασίλισεαι καὶ ὀγδοήκοντα παλλακαὶ , καὶ νεάνιδες ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός . Μία ἐστὶ περιστερά μου , τελεία μον · μία ἔστι τῆ μητρὶ αὐτῆς , ἐκλοκτή ἐστι τῇ τεκούσῃ αὐτήν . Εἴδοσαν πάσαι θυγατέρες , καὶ μακαριοῦσιν αὐτήν · βασίλισσαι καὶ παλλακαὶ αἱνέσουσιν αὐτήν ὉΣολομών ὁ πάνσοφος , ὁ θαυμαστὸς προφντης , Προφητικοῖς ἐν ὄμμασιν εἶδεν , ὡς ἐν κατόπτρῳ , Τοὺς τρόπους καὶ τὰς ἀρετὰς ψυχῶν τῶν σεσωαμένων , μᾶλλον δ´ εἶπεῖν ὡς ἀληθῶς τὰς τάέεις καὶ τὰς λάστις Τρεῖς γάρ εἰσιν , ὡς πεπεισμαι , τάξεις τῶν σεσωμνων · Υότης , μισθαρνότης τε , καὶ μετ´´ αὐτὴν δουλότης , . Οὶ μὲν γὰρ ἀγαπήσαντες ἐξ ὅλης πῆς καρδίας Τὸν εὁεργέτην τοῦ παντὸς ἐξ ἀπαλῶν ἀνύχων ,, Καὶ τῆς ἀγάπης ἕνεκα τούτου καὶ τῆς φιλίας , Τὸν κόσμον βδελυξάμενοι καὶ τὰ περὶ τὸν κόσμον , Προσκολληθέντες τῷ Χριστῷ τῷ Λόγῳ καὶ νυμφίῳ , Εἰς τάξιν ἔφθασαν υἱῶν τῇ χάριτι τῇ θείᾳ . Οἱ δὲ γλιχόμενοι τυχεῖν τῆς ἄνω βασιλείας , Καὶ ταύτης χάριν ἱσπευσαν Χριστῷ δεδουλεοκότες , Εἰς τάέιν ἔφθασαν αὐτοὶ καὶ τόπον τῶν μσοίων Οἱ δέ γε πλημμελήσαντες , ὧσπερ ἐγὼ ὁ τάλας Καὶ πᾶσαν ἀκτελέσαντες ἄτοπον ἀμαρτίαν , Καὶ φοβηθέντες τὰς πικρᾶς βασάνους καὶ κολάσε Καὶ τούτου χάριν φθάσαντες εἰς τόπον μετανοίας ς εἴδε τούτους φθάσαιμι κάγωγε , Χριστέ ἡ λάγελ , Εἰς τάξιν ἐληλύθασιν δούλων , πλὴν σεσωσμένων . Ταύτας τὰς τάήεις κατιδὼν ὁ Σολομὼν ἱκεῖνος , Ποοκατιὸών δὲ μάλιστα τῷ Πνεύματι τῷ θείῳ Καὶ τὴν τοῦ Λόγου σάρκῶσιν τοῦ καθαροῦ νυμφίου , Καὶ τὴν γεννήσασαν αὐτὸν ἀσπόρως Θεοτόκον , Τὴν ὅντως παναμώμητον , τὴν καθαρὰν αρίαν , Ὥντινα μακαρίζουσι φωναῖς ἀκαταπαύστοις Αὶ γενεαὶ τῶν γενεῶν ἀπάντων τῶν ἀνθρώπων , Ὅτι Σωτῆρα τέτοκε τῆς ὄλης οἰκουμένης · Ταύτην ἐξεῖπε τὴν ᾠδὴν προσώπῳ τοῦ νυμφίου .
Lemmas: Ἀλ ὁ πληρόω ὁ θέλημα ὁ αὐτός ἀγμπωντων , εὐθύς ἐπιβάλλω αὐτός ὁ ὀφθαλμός ὁ θεῖος . εἶδον δέ οὗτος ἀρετή κατοικέω , ἄρχω οὗτος ἐπαινέω · φημί γάρ οὐτάω ὅδε · τρίχωμα σύ ὡς ἀγέλη ὁ αἰχῶν , ὅς ἀναβαίνω ἀπό ὁ Γαλαάδ , ὀδών σύ , ὡς ἀγέλη ὁ κείρω ὁ ἀναβαίνω ἀπό ὁ λουτρόν . ὁ πᾶς διδυμεύω , καί ατενουω οὐ εἰμί ἐν αὐτός . ὡς σπαρτίον κόκκινος χεῖλος σύ , ὁ λαλιά σύ Δραία . ὡς λέπυρον ῥοή μῆλον σύ , ἐκτός ὁ σιώπησις σύ . οὕτως μέν οὖν ἐπαινέω ὁ νύμφη ὁ νυμφίος , Τυναικικῶς , ἐρωτικός καί νυμφοπρεπεστάτς σύ δδʹ ἀλλά οὗτος σύμπας ὁ νύμφη ὁ τκαινοος , ὅς ἐρμηνεύω ἄνωθεν , γιγνώσκω , στεφηφόρος . οὗτος ὁ ῥῆσις γάρ ἐγώ ἄνωθεν σορέω , Ἐντεῦδεν ἑρμηνεύω , ὡς δυνατός ἧμαι ὅλως , Ἀλ ἀκούω λοιπός ὁ τέλλω ὁ Ἁσμέτων . ἑξήκοντα εἰμί Βασίλισεαι καί ὀγδοήκοντα παλλακή , καί νεᾶνις ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός . Μία εἰμί περιστερά ἐγώ , τέλειος νυμφότιμον · εἷς εἰμί τῆ μήτηρ αὐτός , ἐκλοκτή εἰμί ὁ τίκτω αὐτός . ὁράω πᾶς θυγάτηρ , καί μακαρίζω αὐτός · βασίλισσα καί παλλακή αἰνέω αὐτός Σολομών ὁ πάνσοφος , ὁ θαυμαστός προφντης , προφητικός ἐν ὄμμα ὁράω , ὡς ἐν κάτοπτρον , ὁ τρόπος καί ὁ ἀρετή Ψυχή ὁ σῴζω , μᾶλλον δδʹ εἶίπω ὡς ἀληθής ὁ τείνω καί ὁ λῃστής τρεῖς γάρ εἰμί , ὡς πείθω , τάξις ὁ σεσωμνων · Υότης , μισθαρνότης τε , καί μετέ αὐτός δουλότης , . οἷ μέν γάρ ἀγαπάω ἐκ ὅλος πῆς Καρδία ὁ ὁράω ὁ πᾶς ἐκ ἁπαλός ανυχοω ,, καί ὁ ἀγάπη ἕνεκα οὗτος καί ὁ φίλιος , ὁ κόσμος βδελύσσω καί ὁ περί ὁ κόσμος , Προσκολλάω ὁ Χριστός ὁ Λόγος καί νυμφίος , εἰς τάξις φθάνω υἱός ὁ χάρις ὁ θεῖος . ὁ δέ γλίχομαι τυγχάνω ὁ ἄνω βασίλεια , καί οὗτος χάρις ισπευσαω Χριστός δουλόω , εἰς τάος φθάνω αὐτός καί τόπος ὁ μόσιος ὁ δέ γε πλημμελέω , ὡς ἐγώ ὁ τάλας καί πᾶς ἐκτελέω ἄτοπος ἁμαρτία , καί φοβέω ὁ πικρός βάσανος καί κολάζω καί οὗτος χάρις φθάνω εἰς τόπος μετάνοια Σ εἴδε οὗτος φθάνω κἀγώ , Χριστός ὁ λάγος , εἰς τάξις ἔρχομαι δοῦλος , πλήν σώζω . οὗτος ὁ τείνω κατεῖδον ὁ Σολομών ἱκεῖνος , ποοκατιοα δέ μάλιστα ὁ πνεῦμα ὁ θεῖον καί ὁ ὁ Λόγος σάρκωσις ὁ καθαρός νυμφίος , καί ὁ γεννάω αὐτός ἄσπορος Θεοτόκος , ὁ εἰμί πανάμωμος , ὁ καθαρός ἀρία , ὅστις μακαρίζω φωνή ἀκατάπαυστος ὅς γενεά ὁ γενεά ἀπαντάω ὁ ἄνθρωπος , ὅτι2 Σωτήρ τίκτω ὁ ὅλος οἰκέω · οὗτος ἐξεῖπον ὁ ἀοιδή πρόσωπον ὁ νυμφίος .