cogPG.PG122 59
Ἔχοι κωαμερινομ . αετιμψα κατωρθωκώς ὅτι μοδίῳ τῷ νομίσματι πιπρασκομένου αὐτὸς δύο πωλεῖσθαι τοῦτον ἐπέταξε , μὴ τὸν Μακεδόνα μιμησάμενος βασιλέα Βασίλειον · οὗτος γὰρ κατὰ τὴν καινὴν Κυριακὴν ἀπερχόμενος ἐν τῷ τῶν Μεγάλων Ἀποστόλων ναῷ , καὶ θεασάμενος πολίτας τινὰς ἱεροπρεπεῖς μὲν καὶ σεμνοὺς , ἀλλως δὲ σκυθρωποὺς καὶ κατηφιῶντας , ἐγγὺς ἑαυτοῦ παραστησάμενος διὰ τί μὴ καὶ αὐτοὶ λαμπροφοροῦντες ἐν τῇ ἑορτῇ πάρεισιν ἀνηρώτα , ἀλλ´ ὡς ἂν ἐν μεγάλῃ συμφορᾷ τῆς πόλεως οὖσης στυγνάζουσι . Πρὸς θν ἀπεκρίνατό τις τῶν πολιτῶν · αΣοί , ὥ δέσποτα , καὶ τοῖς ἑστῶσιν ἔγγιστά σου πρέπει τὸ λαμπροφορεῖν καὶ χαίρειν · οἷς δὲ τοῦ θανάτου πρόσεστι προσδοκία , τὰ τοιαῦτα ἀπεοίκασιν . Ἡ ἀγνοεῖς ὅτι δύο μέδιμνοι σίτου τῷ νομίσματι πιπράσκονται διὰ τὴν τῶν ἀνέμων τραχύτητα ; » Πρὸς ταῦτα βύθιον ἀνοιμώξας ὁ βασιλεὺς συμπαθείας ἀπέσταξε δάκρυον , καὶ τούτους μὲν παρεμυθήσατο δαψιλῶς , ἐπανελθὼν δ´ εἰς τὰ βασίλεια τοὺς τὰς πολιτικάς καὶ βασιλικὰς συναγαγὼν μετερχομένους φροντίδας μυρίαις ὕβρεσι καὶ ἀραῖς καθυπέβαλεν ὅτι μὴ αὐτῷ περὶ τῆς σιτοδείας ἐμήνυσαν , καὶ εὐθὺς τὸν βασιλικὸν καὶ δημόσιον σῖτον προθέμενος δώδεκα τοῦ νομίσματος δίδοσθαι παρκκιλεύσατο · οὖ τὴν προαίρεσιν ἀποδεξάμενος ὁ Θεὸς εὐθηνίαν πολλὴν τοῖς ἀνθρώποις παρέσχετο . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν εἰς ἔπαινον ἐκείνου ἐρρέθη · ὁ δὲ Νικηφόρος ἔχαιρε μᾶλλον ἢ ἐβοήθει θλιβομένους ὅρῶν τούς ὑπηκόους . Καὶ οὐχ οὗτος μόνον , ἀλλὰ καὶ Λέων ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ , ταῖς καπηλείαις προσκείμενος τῶν εἰδῶν , πολλῶν καὶ ποικίλων δεινῶν τὴν οἰκουμένην ἐνέπλησεν . Ὡν τῆν αἱσχροκέρδειαν εὐτραπέλως οἶ πολῖται διεκωμῴδουν . Ἐξελθόντος γάρ ποτε τοῦ βασιλέως ἐν τῷ πεδίῳ ὥστε γυμνάσαι τὸν στρατὸν , ἐπεί τις ἧλθε πολιὸς τὴν τρίχα καὶ ἐπειρᾶτο συναριθμηθῆναι τοῖς στρατιώταις , φησὶ προς αὐτόν · Σὺ δὲ . ὦ ἄνθρωπε , γέρων ὤν πῶς τοῖς ἐμοῖς στρα . τιώταις ἐπείγῃ συναριθμηθῆναι ; ἡ Ὁ δ´ εὐστόχως ἀπολαβὼν , αΠολὺ δυνατώτερός εἰμι νῦν , ἔφῃ , ἢ ὅτε ἧκμαζον . » Αὐτοῦ δέ , « Καὶ πῶς ; ἐρομένου , » ὅτιπερ , ἔφη , τὸν τοῦ νομίσματος σῖτον πρότερον δυσὶν ἡμιόνοις ἐπιφορτίζων , ὅπὶ τῆς σῆς βασιλείας δύο νομισμάτων σῖτον ἀβαρῶς ἐπὶ τῶν ἄύμων φέρω . » Συνεὶς οὗν τὴν εἰρωνείαν ἀνεχώρησε , μηδὲν ταραχθείε . οἱ δὲ Σαρακηνοὶ μετὰ τὸ ἀλῶναι τὰς ἐν Συρίᾳ καὶ Κιλικίᾳ πόλεις τὸν ἀρχιερέα τῶν Ἱροσολύμων Ἰωάννην ζῶντα κατέκαυσαν ὡς ταῖς ὑποθήκαις αὐτοῦ τάχα μέλλοντος τοῦ Νικηφόρου ἀφίξεσθαι πρὸς αὐτούς · ἐνέπρησαν δὲ καὶ τὸν περικαλλῆ ναὸν τοῦ Κυριακοῦ Τάφου . Τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο πεποιήκασι καὶ οἱ Ἀντιοχεῖς , Χριστοφόρον τὸν αὐτῶν ἀνελόντες ἀρχιερέα . [ Ρ . θΟδ ] Προσεῥῥύησαν δὲ τῷ βασιλεῖ Γρηγόριος καὶ Παγκράτιος οἱ αὐτάδελφοι , τῆς ἑαυτων παραχωρήσαντες αὐτῷ χώρας τοῦ Ταρών · οὕς πατρικίους τιμήσας καὶ κτήμασιν ἐφιλοφρονήσατο πολυπροσόδοις . Ἐγένετο δὲ καὶ ἡλίου ἕκλειψις τῇ κβʹ τοῦ Δεκεμβρίου μηνὸς , περὶ τρίτην ὥραν , ὡς καὶ ἄστρα φανῆναι , Ἡ δὲ βασιλὶς Θεοφανὼ ἀποστρεφομένη τὴν συνουσίαν τοῦ Νικηφόρου , τινα τῶν τοῦ Τιμισκῆ μεταπεμψαμένη εἰσκαλεῖται τοῦτον ἐν τῷ τδίῳ ακερ σχολάζοντα
Lemmas: ἔχω κωαμερινομ . αετιμψα κατορθόω ὅτι μόδιος ὁ νόμισμα πιπράσκω αὐτός δύο πωλέω οὗτος ἐπιτάσσω , μή ὁ Μακεδών μιμέομαι βασιλεύς Βασίλειος · οὗτος γάρ κατά ὁ καινός Κυριακός ἀπέρχομαι ἐν ὁ ὁ Μεγάλων ἀπόστολος ναός , καί θεάομαι πολίτης τις ἱεροπρεπής μέν καί σεμνός , ἀλλως δέ σκυθρωπός καί κατηφιάω , ἐγγύς ἑαυτοῦ παρίστημι διά τίς μή καί αὐτός λαμπροφορέω ἐν ὁ ἑορτή πάρειμι ἀνερωτάω , ἀλ ὡς εἄν ἐν μέγας συμφορά ὁ πόλις εἰμί στυγνάζω . πρός ΘΝ ἀποκρίνω τις ὁ πολίτης · ἀείδω , ὅς δεσπότης , καί ὁ ἵστημι ἐγγίων σύ πρέπω ὁ λαμπροφορέω καί χαίρω · ὅς δέ ὁ θάνατος πρόσειμι προσδοκία , ὁ τοιοῦτος ἀπέοικα . ὁ ἀγνοέω ὅτι δύο μέδιμνος σῖτος ὁ νόμισμα πέρνημι διά ὁ ὁ ἄνεμος τραχύτης ; » πρός οὗτος βύθιος ἀνοιμώζω ὁ βασιλεύς συμπάθεια ἀποστάζω δάκρυ , καί οὗτος μέν παραμυθέομαι δαψιλής , ἐπανέρχομαι δδʹ εἰς ὁ βασίλεια ὁ ὁ πολιτικός καί βασιλικός συνάγω μετέρχομαι φροντίς μυρίος ὕβρις καί ἀρή καθυποβάλλω ὅτι μή αὐτός περί ὁ σιτοδεία μηνύω , καί εὐθύς ὁ βασιλικός καί δημόσιος σῖτος προτίθημι δώδεκα ὁ νόμισμα δίδωμι παρκκιλεύσατο · οὖον ὁ προαίρεσις ἀποδείκνυμι ὁ θεός εὐθηνία πολύς ὁ ἄνθρωπος παρέχω . ἀλλά οὗτος μέν εἰς ἔπαινος ἐκεῖνος εἴρω · ὁ δέ Νικηφόρος χαίρω μᾶλλον ἢ βοηθέω θλίβω ὁράω ὁ ὑπήκοος . καί οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί Λέων ὁ ἀδελφός αὐτός , ὁ καπηλεία πρόσκειμαι ὁ εἶδος , πολύς καί ποικίλος δεινός ὁ οἰκέω ἐμπίμπλημι . ὡς ὁ αἰσχροκέρδεια εὐτράπελος οἶς πολίτης διακωμῳδέω . ἐξέρχομαι γάρ ποτός ὁ βασιλεύς ἐν ὁ πεδίον ὥστε γυμνάζω ὁ στρατός , ἐπεί τις ἔρχομαι πολιός ὁ θρίξ καί πειράω συναριθμέω ὁ στρατιώτης , φημί προς αὐτός · σύ δέ . εἰμί ἄνθρωπος , γέρων εἰμί πῶς ὁ ἐμέω στρα . θιώτης ἐπείγω συναριθμέω ; ὁ ὁ δδʹ εὔστοχος ἀπολαμβάνω , αΠολὺ δυνατός εἰμί νῦν , φημί , ἢ ὅτε ἀκμάζω . » αὐτός δέ , « καί πῶς ; ἔρομαι , » ὅτιπερ , φημί , ὁ ὁ νόμισμα σῖτος πρότερος δύο ἡμίονος ἐπιφορτίζω , ὄψ ὁ σός βασίλεια δύο νόμισμα σῖτος ἀβαρής ἐπί ὁ ἄμυς φέρω . » συνίημι ἐν ὁ εἰρωνεία ἀναχωρέω , μηδείς ταράσσω . ὁ δέ Σαρακηνός μετά ὁ ἁλίσκομαι ὁ ἐν Συρία καί Κιλικία πόλις ὁ ἀρχιερεύς ὁ ιροσολυμη Ἰωάννης ζῶ κατακαίω ὡς ὁ ὑποθήκη αὐτός τάχα μέλλω ὁ Νικηφόρου ἀφικνέομαι πρός αὐτός · ἐμπίμπρημι δέ καί ὁ περικαλλής ναός ὁ κυριακόν Τάφος . ὁ δδʹ αὐτός οὗτος ποιέω καί ὁ Ἀντιοχεύς , Χριστόφορος ὁ αὐτός ἀναιρέω ἀρχιερεύς . [ Ρ . θΟδ ] προσρέω δέ ὁ βασιλεύς Γρηγόριος καί Παγκράτιος ὁ αυτάδελφος , ὁ ἑαυτοῦ παραχωρέω αὐτός χώρα ὁ Τάρα · ὅς πατρίκιος τιμάω καί κτῆμα φιλοφρονέομαι πολυπρόσοδος . γίγνομαι δέ καί ἥλιος ἔκλειψις ὁ κβʹ ὁ Δεκέμβριος μείς , περί τρίτος ὥρα , ὡς καί ἄστρον φαίνω , ὁ δέ βασιλίς Θεοφανώ ἀποστρέφω ὁ συνουσία ὁ Νικηφόρου , τις ὁ ὁ τιμισκω μεταπέμπω εἰσκαλέω οὗτος ἐν ὁ τίδιος Ακέρ σχολάζω