cogPG.PG122 530
καὶ γονὴν προίεσθαι ἀνεπαισθήτως · τῆς δὲ ἐπιθυμίας τὲ τοιᾶσδε τροφῆς , καὶ τοιᾶσδε μίεεως , καὶ ἁπλῶς τοῦ ἡδέος . Τί οὖν ἄρα ἕν ἐστι καὶ ταυτὸν τῶν δύο δυνάμεων ἀποτέλεσμα , τῆς τε ἐπιθυμίας καὶ τῆς φυτικῆς ; ἡ δῆλον ὅτι οὐχ ἓν ; ἀλλὰ τῆς μὲν ἀπλῶς ἡ τροφὴ , ἢ γονή - τῆς δὲ ἐπιθυμίας ἡ ἡδονὴ , ἵνα τῇ ἐφέσει ταύτῃ τόν τε κλῆρον ἡμῶν φυλάττωμεν · καὶ τὴν τοῦ γένους διαδοχήν · Τοῦ δὲ λόγου ὅσων ἐξυπηρετῆται τὴν ἐπιθυμίαν , οὐ λέγω ἵδιόν τι ταύτης τῆς ἐνεργείας τέλος εἶναι , ὅτι παρὰ φύσιν αὐτῶν ἡ τοιαύτη ἐνέργεια , τὰ δὲ παρὰ φύσιν οὐ σύμφορα πρὸς τὸ τέλοε · Ὡς γὰρ ὑπηρέτης , οὐ τὸ ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τῆς ἐπιθυμίας τὸ τέλος παρασκευάζει τὴν ἡδονήν Μὴ ἀπορείτω δέ τις τὴν ἱδιωτικὴν ἀπορίαν ἐκτίνειν . Τί οὖν τρεῖς ψυχὰς ἔχομεν , καὶ ὑπὸ τριῶν ψυχῶν διοικούμεθα ; Λέγω γὰρ ἔτι ὢσπερ ἐνωφεῖσα ἡ ψυχὴ τῷ σώματι τούτῳ , δοκεῖ μὲν ἕν τι πρᾶγμα ποιεῖ , κατὰ ἀλήθειαν δὲ οὐχ ἕν τί ἐστιν · οὕτω τῆ τε ἀλόγῳ καὶ τῇ φυτικῇ συνημμένη , μίαν μέν τινα συνέχειαν ποιεῖ διὰ τὴν συνάφειαν · ἐξῆπται γὰρ προσεχῶς τῆς μὲν λογικῆς ἡ ἄλογος , τῆς δὲ ἀλόγου ἡ φυτική . Διὰ δὲ τὴν γινομένην ἐκ τῆς συναφείας ταύτης συμπάθειαν , μίαν φαμὲν , ὅτι , ὡς ὁργάνοις κέχρηται ταῖς ἄλλαις δυνάμεσιν ἡ λογική . Τούτων δὲ τῶν δυνάμεων , λέγω δὴ τῶν τε ἀλόγων καὶ τῶν φυτικῶν , αἱ μὲν μᾶλλον ἐγγίζουσι τῇ λογικῆ Κψυχῇ , αἱ δὲ ἦττον · αἱ μὲν ἄλογοι μᾶλλον ἐγγίζουσι , διότι πεφύκασι κατακούειν λόγου . Διὸ ἐπιπλήττοντες ταῖς ἐπιθυμίαις , πρφοτέρας αὐτὰς ποιοῦμεν . Στῆθος δὲ πλήξας κραδίην ἡνίπαπε μύθῳ καὶ , Τιτλαθι δὴ κραδίη , καὶ κύντερον ἄλλο ποτ´ Ττλης , καὶ πολλὰ τοιαῦτα . Καὶ τί λέγω ἐν ἡμῖν ; καὶ τῶν θηρίων πολλὰ ἡμερώτερα διὰ τῶι λόγων γίνεται · αἱ δὲ φυτικαί , ἄτε μὴ κατακούουσαι λόγων , πορρωτέρω εἰσι τῆς λογικῆς ψυχῆς . Οὐ γὰρ ἔστιν ἐπιτάξαι , οὖτε τῇ θρεπτικῇ δυνάμει μέχρι πόσου θρέψαι , οὖτε τῇ αὐξητικῇ αὐξῆσαι , οὕτε τῇ γεννητικῇ · δηλονότι . οὐχ ἀπλῶς αὐτὴν τὴν δύναμιν , ἀλλά τὴν ἐπιρυμίαν καταστέλλομεν · ἡ γὰρ δύναμις οὐδὲν ἦττον μένει καὶ μὴ ἐνεργοῦσα . Αὖται μὲν οὖν αἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς , αἷ τε λογικαὶ , καὶ αἱ ἄλογοι , καὶ αἱ φυτικαὶ ὅτι τῆν ψυχήν , οἱ μέν φασιν ἀσώματον , οἱ δὲ σῶμα . Καὶ τῶν σῶμα οἷ μὲν ἀπλοῦν . οἱ δὲ σήνβετον · καὶ πῶν πίωΒτον , οἱ μὲν ἐκ συνημμένων σωμάτων , οἱ δὲ ἀσυνάπτων . Τῶν δὲ ἀπλοῦν σῶμα εἰρηκότων οἱ μὲν αἰθέριον εἶναι · ταυτὸν δὲ εἰπεῖν οὐράνιον ἀπεφνναντο , ὡς Ἑρακλείδης ὁ Ποντικός . Οἱ δὲ πῦρ ὡς Ἠράκλειτος , ἐπειὸὴ καὶ πῦρ ἔλεγον τὴν ἀρχὴν τῶν ὅντων , καὶ τὴν ψυχὴν δὲ πυριὰν διὰ τὸ τὐκίνητοναἱ δὲ ἀερίαν ὡς Ἀναέιμένης , καί τινις τῶν Στωκῶνοἱ δὲ ἐὲ ὕδατος , ὡς Θαλῆς καὶ ἵππων ὁ ἐπίκλον ἄρδεος . Ἐπειὸὴ γὰρ τὴν γονὴν ἑώρων ἐξ ὁγρᾶς οὖσαν οὐσίας , διὰ τοῦτο καὶ ὕδωρ τὴν ἀρχὴν τῶν ὄντων
Lemmas: καί γονή προίημι ἀνεπαίσθητος · ὁ δέ ἐπιθυμία τε τοιόσδε τροφή , καί τοιόσδε μίεεως , καί ἁπλόος ὁ ἡδύς . τις οὖν ἄρα εἷς εἰμί καί τατός ὁ δύο δύναμις ἀποτέλεσμα , ὁ τε ἐπιθυμία καί ὁ φυτικός ; ὁ δῆλος ὅτι οὐ εἷς ; ἀλλά ὁ μέν ἀπλόος ὁ τροφή , ἢ γονεύς - ὁ δέ ἐπιθυμία ὁ ἡδονή , ἵνα ὁ ἔφεσις οὗτος ὁ τε κλῆρος ἐγώ φυλάσσω · καί ὁ ὁ γένος διαδοχή · ὁ δέ λόγος ὅσος ἐξυπηρετέω ὁ ἐπιθυμία , οὖον λέγω ἴδιος τίς οὗτος ὁ ἐνέργεια τέλος εἰμί , ὅτι παρά φύσις αὐτός ὁ τοιοῦτος ἐνέργεια , ὁ δέ παρά φύσις οὖον σύμφορος πρός ὁ τέλομαι · ὡς γάρ ὑπηρέτης , οὖον ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ἐπιθυμία ὁ τέλος παρασκευάζω ὁ ἡδονή μή ἀπορέω δέ τις ὁ ἰδιωτικός ἀπορία ἐκτίνω . τις οὖν τρεῖς ψυχή ἔχω , καί ὑπό τρεῖς Ψυχή διοικέω ; λέγω γάρ ἔτι ὤσπερ ἐνοράω ὁ ψυχή ὁ σῶμα οὗτος , δοκέω μέν εἷς τίς πρᾶγμα ποιέω , κατά ἀλήθεια δέ οὐ εἷς τίς εἰμί · οὗτος τῆ τε ἄλογος καί ὁ φυτικός συνάπτω , εἷς μέν τις συνέχεια ποιέω διά ὁ συνάφεια · ἐξάπτω γάρ προσεχῶς ὁ μέν λογικός ὁ ἄλογος , ὁ δέ ἄλογος ὁ φυτικός . Ζεύς δέ ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ συνάφεια οὗτος συμπάθεια , εἷς φημί , ὅτι , ὡς ὄργανον χράομαι ὁ ἄλλος δύναμις ὁ λογικός . οὗτος δέ ὁ δύναμις , λέγω δή ὁ τε ἄλογος καί ὁ φυτικός , ὁ μέν μᾶλλον ἐγγίζω ὁ λογικός Κψυχῇ , ὁ δέ ἀίσσω · ὁ μέν ἄλογος μᾶλλον ἐγγίζω , διότι φύω κατακούω λόγος . Διὸ ἐπιπλήσσω ὁ ἐπιθυμία , πρφοτέρας αὐτός ποιέω . στῆθος δέ πλήσσω Καρδία ἐνίπτω μῦθος καί , Τιτλαθι δή Καρδία , καί κύντερος ἄλλος ποτ Ττλης , καί πολύς τοιοῦτος . καί τίς λέγω ἐν ἐγώ ; καί ὁ θηρίον πολύς ἥμερος διά ὁ λόγος γίγνομαι · ὁ δέ φυτικός , αὔγ-ασμα μή κατακούω λόγος , πρόσω εἰμί ὁ λογικός Ψυχή . οὖον γάρ εἰμί ἐπιτάσσω , οὔτε ὁ θρεπτικός δύναμις μέχρι πόσος τρέφω , οὔτε ὁ αυξητικός αὐξάνω , ἵημι ὁ γεννητικός · δηλονότι . οὐ ἀπλόος αὐτός ὁ δύναμις , ἀλλά ὁ επιρυεις καταστέλλω · ὁ γάρ δύναμις οὐδείς ἀίσσω μένω καί μή ἐνεργέω . αὔτης μέν οὖν ὁ δύναμις ὁ Ψυχή , ὅς τε λογικός , καί ὁ ἄλογος , καί ὁ φυτικός ὅτι ὁ Ψυχή , ὁ μέν φημί ἀσώματος , ὁ δέ σῶμα . καί ὁ σῶμα οἷ μέν ἀπολόω . ὁ δέ σήνβετον · καί ποῦ Βίωτος , ὁ μέν ἐκ συνάπτω σῶμα , ὁ δέ ασύναπτος . ὁ δέ ἀπολόω σῶμα λέγω ὁ μέν αἰθέριος εἰμί · τατός δέ εἶπον οὐράνιος ἀποφαίνω , ὡς ερακλειδηω ὁ Ποντικός . ὁ δέ πῦρ ὡς Ἡράκλειτος , ἐπειός καί πῦρ λέγω ὁ ἀρχή ὁ εἰμί , καί ὁ ψυχή δέ πυρία διά ὁ εὐκίνητος δέ ἀέριος ὡς αναειμενω , καί τινις ὁ Στωκῶνοἱ δέ ἐέ ὕδωρ , ὡς Θαλῆς καί ἵππος ὁ επικλων ἄρδης . Ἐπειός γάρ ὁ γονή ὁράω ἐκ ὁγρός εἰμί οὐσία , διά οὗτος καί ὕδωρ ὁ ἀρχή ὁ εἰμί