cogPG.PG122 13
κατὰ τὴν αὐτὴν νύκτα πεφοιτήκασι πρὸς τὸν Δοῦκα . Βουλὴν δὲ ποιησάμενοι , μήπω τῆς ἡμέρας καταλαμπούσης , μετὰ λαμπάδων καὶ λαοῦ πολλοῦ καὶ ὄχλου τὴν τοῦ ἱπποδρόμου πύλην καταλαμβάνοντες Κωνσταντῖνον ἀνευφήμουν αὐτοκράτορα . Τῶν δὲ ἔνδον εὐσθενῶς ἀντεχομένων καὶ μὴ ἀνοιγνύντων τὰς πύλας , ὁ τοῦ Κωνσταντίνου πρωτοστράτωρ , ἐπʹ´ ἀνδρίᾳ μέγα φρονῶν καὶ βιαιότερον ἢ μᾶλλον εἰπεῖν ἀτακτότερον τῇ ἀνοίξει ἐπιχειρῶν τῶν πυλῶν . λογχεύεται παρά τινος τῶν εἴσω διὰ τῆς ἁρμογῆς τῶν θυρῶν . Καὶ θνήσκει μὲν οὖτος εὐθὺς , ὁ Κωνσταντῖνος δὲ ἀποκρουσθεὶς ἐκεῖθεν καὶ τῷ τῆς βασιλείας ἔρωτι οἷα τινι μέθῃ κάτοχος ὤν καὶ μὴ καθεστῶτας ἔχων τοὺς λογισμοὺς , ἄρας ἐκεῖθεν εἰς τὸ ἱπποδρόμιον παραγίνεταις κακὸν οἶωνὸν τὴν τοῦ πρωτοστράτορος ἔχων σφαγὴν , ὅμως δὲ τῶν δεδογμένων οὐκ ἀφιστάμενος . ΡΟ Ἐκεῖθεν οὗ εὐφημούμενος κατέλαβε τὴν λογομένην Χαλκῆν , καὶ διὰ´ αὐτῆς εἰσελθών ἔφθασεν ἄχρι τῶν ἐξκουβίτων . Ὁ δὲ μάγιστρος Ἰωάννης ὁ Ἐλαδᾶς , εἶς ὑπάρχων τῶν ἐπιτρόπων , ἐκλογὴν ὡς ὁ καιρὸς ἐδίδου τῶν ἐλατῶν καὶ τῶν ἐταιρειῶν ποιησάμενος , καὶ καθοπλίσας ὅπως ποτὲ ἔκαστος ἄρματος νὁπόρει , ἀπέστειλε κατὰ τοῦ Δούκα · οἵτινες φθάσαντες τοὺς περὶ αὐτὸν σνμπλέκονται , καὶ γίνεται φόνος πολὺς ἑκατέρωθεν . ἔπεσε δὲ καὶ Γρηγορᾶς , ὁ τοῦ Δουκὸς υἱὸς , καὶ Μιχαήλ ὁ ἀνεψιὸς αὐτοῦ , καὶ Κουρτίκιος ὁ Ἀρμένιος . Ταῦτα ταραχῆς οὐ μικρᾶς τὸν Κωνσταντῖνον ἐμπίμπλησι . Σπεύδων οὖν ἐπιῥβῶσαι τὸ ἑαυτοῦ μέίρος , τὸν ἵππον ἐλάσας ἠπείγετο συμμῖξαι τοῖς ἔμπροσθεν . Ὁ δʹ ἵππος ταῖς ἐκεῖσε ὑπεστρωμέναις κατολισθήσας πλαέλν εἰς γῆν τόν ἐπιβάτην κατέβπλε , καὶ τις αὐτὸν κατὰ γῆς ἐῤῥιμμένον καὶ μεμονωμένον καταλαβὼν γὰρ ἄλλοι διεσκεδάσθησαν ἄπαντες ξίφει τὴν τούτου ἀπέτεμε κεφαλήν καὶ δρομαίως τῷ βασιλεὶ ἀπήνεγκεν Κωνσταντίνῳ . Τὸ δὲ τοιαύτην αὐτὸν καταλήψεσθαι τύχην προεσνωσμένον ἦν τοῖς ἐπιτρόποις καὶ ἐξ ἐτέρας αἰτίας . Νικόλαός τις δημοσιώνης τῶν ἐν Χαλδίᾳ εἰσπράξεων , τὰς συντελείας κατασπαἡμᾶς εὐσεβῆ θρησκείαν , καὶ ἀστρολογίας ἀντεποιεῖτο . Οὖτος ἐν ὁοὸνῃ μελαίνῃ γράμματα γράψας ἀπεστάλκει τῷ λογοθέτῃ Θωμᾷ , καὶ τῆς ὀθόνης ῥυφθείσης διὰ´ ὕδατος φανερὰ τὰ γράμματα γέγονεν . Τοιοῦτον δὲ τέλος λαβούσης τῆς ἀποστασοως , παραυνίκα μὲν ὁ μάγιστρος Γγήγορᾶς καὶ πενθερὸς τοῦ Δουκὸς μετὰ Λέοντος πατρικίου τοῦ Χοιροσφάκτου τῷ θείῳ τεμένει τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας προσέδραμον · οθς ἐκεῖθεν ἀποσπάσαντες οἱ ἐπίτροποι ἀπέκειραν μοναχοὺς ἐν τῇ των Στουδίου μονῇ . Κων σταντῖνον δὲ τὸν πατρίκιον τὸν Ἐλαδικὸν βουνεύροις τόψαντες ἀφειδῶς διὰ μσης τῆς πόλεως ἐθριάμβειυσαν καὶ ἐν τῆ μόνη τῶν Δαλμάτου ἀπέκλεισαν . Λέοντα δὲ πατρίκιον τὸν Κατακαλίτξην και Ἀβεσσαλώμ πατρίκιον τὸν τοῦ Ἀροτρᾶ ἐκτυφλώσαντες ἐν ἐξορίᾳ παρέπεμψαν . Κωσταντῖνον δὲ τὸν τοῦ Εὐλαμπίου
Lemmas: κατά ὁ αὐτός νύξ φοιτάω πρός ὁ δούξ . βουλή δέ ποιέω , μήπω ὁ ἡμέρα καταλάμπω , μετά λαμπάς καί λαός πολύς καί ὄχλος ὁ ὁ ἱππόδρομος πύλη καταλαμβάνω Κωνσταντῖνος ἀνευφημέω αὐτοκράτωρ . ὁ δέ ἔνδον εὐσθενῶς ἀντέχω καί μή ἀνοίγω ὁ πύλη , ὁ ὁ Κωνσταντῖνος πρωτοστράτωρ , ἐπʹ ἀνδρεία μέγας φρονέω καί βίαιος ἢ μᾶλλον εἶπον ἄτακτος ὁ ἀνοίγω ἐπιχειρέω ὁ πύλη . λογχεύω παρά τις ὁ εἴδομαι διά ὁ ἁρμογή ὁ θύρα . καί θνῄσκω μέν οὗτος εὐθύς , ὁ Κωνσταντῖνος δέ ἀποκρούω ἐκεῖθεν καί ὁ ὁ βασίλεια Ἔρως οἷος τις μέθη κάτοχος εἰμί καί μή καθίστημι ἔχω ὁ λογισμός , ἀείρω ἐκεῖθεν εἰς ὁ ἱπποδρόμιος παράγω κακός οἰωνός ὁ ὁ πρωτοστράτωρ ἔχω σφαγή , ὅμως δέ ὁ δοκέω οὐ ἀφίστημι . ΡΟ ἐκεῖθεν ὅς εὐφημέω καταλαμβάνω ὁ λογόω χαλκῆ , καί διά αὐτός εἰσέρχομαι φθάνω ἄχρι ὁ ἐξκούβιτον . ὁ δέ μάγιστρος Ἰωάννης ὁ ἐλαδᾶς , εἰμί ὑπάρχω ὁ ἐπίτροπος , ἐκλογή ὡς ὁ καιρός δίδωμι ὁ ἐλάτη καί ὁ ἑταιρεία ποιέω , καί καθοπλίζω ὅπως ποτέ ἔκαστος ἄρμα νοπορευς , ἀποστέλλω κατά ὁ Δούκας · ὅστις φθάνω ὁ περί αὐτός σνμπλεκοντ , καί γίγνομαι φόνος πολύς ἑκατέρωθεν . πίπτω δέ καί Γρηγοράς , ὁ ὁ δούξ υἱός , καί Μιχαήλ ὁ ἀνεψιός αὐτός , καί Κουρτίκιος ὁ Ἀρμένιος . οὗτος ταραχή οὖον μικρός ὁ Κωνσταντῖνος ἐμπίμπλημι . Σπεύδων οὖν ἐπιβοάω ὁ ἑαυτοῦ μέρος , ὁ ἵππος ἐλαύνω ἐπείγω συμμίγνυμι ὁ ἔμπροσθεν . ὁ δέ ἵππος ὁ ἐκεῖσε ὑποστρέφω κατολισθάνω πλαέλν εἰς γῆ ὁ ἐπιβάτης καταβλέπω , καί τις αὐτός κατά γῆ ῥίπτω καί μονόω καταλαμβάνω γάρ ἄλλος διασκεδάννυμι ἀπάντομαι ξίφος ὁ οὗτος ἀποτέμνω κεφαλή καί δρομαῖος ὁ βασιλεύς ἀποφέρω Κωνσταντῖνος . ὁ δέ τοιοῦτος αὐτός καταλαμβάνω Τύχη προεσνωσμένον εἰμί ὁ ἐπίτροπος καί ἐκ ἕτερος αἴτιος . Νικόλαος τις δημοσιώνης ὁ ἐν Χαλδίᾳ εἴσπραξις , ὁ συντέλεια κατασπαἡμᾶς εὐσεβής θρησκεία , καί ἀστρολογία ἀντιποιέω . οὗτος ἐν ὁράω μέλας γράμμα γράφω ἀποστέλλω ὁ λογοθέτης Θωμᾶς , καί ὁ ὀθόνη ῥύπτω διά ὕδωρ φανερός ὁ γράμμα γίγνομαι . τοιοῦτος δέ τέλος λαμβάνω ὁ ἀποστασοως , παραυνικη μέν ὁ μάγιστρος γγηγοηρα καί πενθερός ὁ δούξ μετά Λέων πατρίκιος ὁ Χοιροσφάκτης ὁ θεῖον τέμενος ὁ ὁ Θεός Σοφία προστρέχω · οθς ἐκεῖθεν ἀποσπάω ὁ ἐπίτροπος ἀποκείρω μοναχός ἐν ὁ ὁ στουδιον μονή . Κων σταντῖνον δέ ὁ πατρίκιος ὁ Ἐλαδικός βούνευρον τόψαντες ἀφειδής διά μέση ὁ πόλις θριαμβεύω καί ἐν τῆ μόνος ὁ Δαλμάτης ἀποκλείω . Λέων δέ πατρίκιος ὁ Κατακαλίτξην και Ἀβεσσαλώμ πατρίκιος ὁ ὁ Αροτράς ἐκτυφλόω ἐν εξορία παραπέμπω . Κωσταντῖνος δέ ὁ ὁ Ευλαμπίου