cogPG.PG122 18
Κυ-α λοῦλον καὶ τὰ αὐτοῦ φρονοῦντα διὰ παντὸς , ὡστε συνεῖναι καὶ διαφυλάττειν αὐτὸν , [ Ο καὶ εἰ δεήσει , σύμμαχον ἔχειν καὶ βοηθόν . Ἐντυχίας οὖν πρῶτον περὶ τούτου γενομένης ὁ Ῥωμανὸς ἀπείπατο , καὶ πάλιν καὶ πολλάκις πειρασθέντων τῶν ἀμσὶ τὸν Θεόδωρον ἀπείπατο . Ἐπεὶ δὲ γραμμάτιον αὐτόχειρον χαράξας ὁ βασιλεὺς καὶ φοινικοῖς ὁποσημάνας γράμμασιν ἀπέστειλε λεν αὐτὸ , εἶξέ τε ἐπὶ χεῖρας τοῦτο λαβών , καὶ καθυπέσχετο τὴν τοῦ παρακοιμωμένου Κωνσταντίνου καὶ τῶν συγγενῶν αὐτοῦ ἐπίθεσιν κωλῦσαι κατὰ τὸ ἐγχωροῦν . Τὰ μὲν οὖν λαληθέντα καὶ στοιχηθέντα οὕτω προίβη , καὶ διὰ τῆς ἀγορᾶς καὶ τῶν λεωφόρων καὶ τῶν στενωπῶν ὑπεψιθυρίζετο · ὁ δὲ παρακοιμώμενος , καίπερ οὐκ ἀνήκοος ὤν τῶν κατ´ αὐτοῦ μελετωμένων κατεφρόνει , μὴ ἄν ποτε οἰηθεὶς τολμῆσαί τινα ἐπιχείρησιν κατ´ αὐτοῦ ποιήσασθαι Ἐξελθὼν οὗν καὶ τὴν συνήθη διανομὴν τῆς ῥόγας ποιησάμενος τῶν πλωίμων , καὶ τὸν Ῥωμανὸν ἐπισπεύδων τάχιον ἐκπλεῦσαι , περιπίπτει τῷ λόχῳ . Αουλικῷ γὰρ ἐν σχήματι προσυπαντήσας ἃ Ῥωμανὸς αὐτῷ , καὶ προθύμως ποιήσειν τὸ κελενσθὲν ἐπαγγελλόμενος , ἡρέμα καὶ κατὰ μικρὸν ἦγεν αὐτὸν εἰς τὴν ἐνέδραν . Μηδὲν δὲ ἐπαισοέσοαι τῶν μελετωμένων τοῦ παρακοιμωμένου δυνηθέντος , ἀλλ´ ἀκάκως καὶ χωρὶς ὑπονοίας διαλεγομένου , καὶ μᾶλλον ἔγγιστα προσιόντος αὑτοῦ , καὶ πυθομένου εἰ ἔχει ἅνδρας εὐειδεῖς καὶ γενναίους καὶ τὴν βασιλικὴν ἐρέττειν ἐπιτηδείους τριήρη , τοῦ δὲ καὶ ἔχειν καὶ ἐγγὸς παρεῖναι τούτους εἰρηκότος , καὶ τῇ κεφαλῇ νεύσαντος ἤκειν τινὰς πλησίον τῶν εὐειδεστέρων , ὁ Κωνσταντῖνος θεασάμενος τούτους καὶ τάχα ἀποδεξάμενος ἀπαίρειν ἠπείγετο . Ὁ δὲ Ῥωμανὸς ἔγγιστα τούτου περιπατῶν , ὡς πλησίον ἐγίνοντο τῇ στρατηγίδι τριήρει , κατασχὼν τὸν Κωνσταντῖνον , καὶ μηδὲν πλέον εἰπὼν ἀλλ´ ἢ μόνον . Ἄρατε τοῦτον , » αὐτὸς μὲν Ιστη , οἱ δὲ πρὸς τὸ ἔργον ὄντες εὐτρεπισμένοι εἰσήγαγον εἰς τὴν ναυαρχίδα καὶ ἐν ἀσφαλείᾳ κατεῖχον , μηδενὸς ἐπαμῦναι τοῦτον τολμκσαντος τῶν συνεπομένων αὐτῷ , ἀλλὰ πάντων παραυτίκα διασπαρέντων . Τῆς φήμης οὖν ἐξαροείσης ταραχὴ κατέσχε πᾶσαν τὴν πόλιν , τυραννίδος , ὡς εἰκὸς , ἐπίθεσιν λογισαμένην . Φθάσαντος οὖν τοῦ λόγου καὶ μέχρι τῆς βασιλίδος Ζωῆς , εἰς ἀμηχανίαν καὶ οἱ ἐν τέλει ἐνέπιπτον . Προσκαλεῖται γοῦν ἡ βασιλὶς τὸν πατριάρχην Νικόλαον καὶ τοὺς τῆς συγκλήτου λογάδας · κοινολογισαμένη δὲ μετ´ αἰτῶν ἐκπέμπει πρὸς Ῥωμανὸν , τὴν αἰτίαν τοῦ γεγονότος μαθεῖν ἐθέλουσα . Τῶν δὲ πεμφθέντων γενομένων ἔνθα προσώρμουν αἱ τριήρεις , καὶ μελλόντων ζήτησιν ποιεῖσθαι τῆς τοῦ παρακοιμωμένου κατασχέσεως , ὃ τῶν πλωίμων διαναστὰς ἀκόλαστος ὅχλος λίθοις αὐτοὺς ἐξκλασαν . ἕωθεν οὖν ἡ βασιλλς ἐξελθοῦσα περὶ τὸν Βουκολέοντα , καὶ τὸν υἱὸν μεταστειλαμένη καὶ τοὺς περὶ ποτὸν , ἐπηρώτα πῶς γέγονεν ἡ ἀνταρσία αὐτη . Μηδενὸς
Lemmas: ΚΥΑ λούλος καί ὁ αὐτός φρονέω διά πᾶς , ὡστε συνίημι καί διαφυλάσσω αὐτός , [ ὁ καί εἰμί δήω , σύμμαχος ἔχω καί βοηθός . ἐντυχία οὖν πρῶτος περί οὗτος γίγνομαι ὁ Ῥωμανός ἀπεῖπον , καί πάλιν καί πολλάκις πειράζω ὁ ἀμίς ὁ Θεόδωρος ἀπεῖπον . ἐπεί δέ γραμμάτιον αὐτόχειρος χαράσσω ὁ βασιλεύς καί φοινίκεος οποσημαινω γράμμα ἀποστέλλω Λεν αὐτός , εἴκω τε ἐπί χείρ οὗτος λαμβάνω , καί καθυπισχνέομαι ὁ ὁ παρακοιμώμενος Κωνσταντῖνος καί ὁ συγγενής αὐτός ἐπίθεσις κωλύω κατά ὁ ἐγχωρέω . ὁ μέν οὖν λαλέω καί στοιχέω οὗτος προβαίνω , καί διά ὁ ἀγορά καί ὁ λεωφόρος καί ὁ στενωπός ὑποψιθυρίζω · ὁ δέ παρακοιμώμενος , καίπερ οὐ ἀνήκοος εἰμί ὁ κατ´ αὐτός μελετάω καταφρονέω , μή ἄν ποτός οἴομαι τολμάω τις ἐπιχείρησις κατ´ αὐτός ποιέω ἐξέρχομαι ἐν καί ὁ συνήθης διανομή ὁ Ρόγας ποιέω ὁ πλώϊμος , καί ὁ Ῥωμανός ἐπισπεύδω τάχα ἐκπλέω , περιπίπτω ὁ λόχος . αουλικος γάρ ἐν σχῆμα προσυπαντέω ὁ Ῥωμανός αὐτός , καί προθύμως ποιέω ὁ κελενσθὲν ἐπαγγέλλω , ἡρέμα καί κατά μικρός ἄγω αὐτός εἰς ὁ ἐνέδρα . μηδείς δέ ἐπαισοέσοαι ὁ μελετάω ὁ παρακοιμώμενος δύναμαι , ἀλ ἄκακος καί Χωρὶς ὑπόνοια διαλέγω , καί μᾶλλον ἔγγιστος πρόσειμι αὐτός , καί πυνθάνομαι εἰμί ἔχω ἀνήρ εὐειδής καί γενναῖος καί ὁ βασιλικός ἐρέσσω ἐπιτήδειος τριήρης , ὁ δέ καί ἔχω καί ἔγγος πάρειμι οὗτος ἐρῶ , καί ὁ κεφαλή νεύω ἥκω τις πλησίος ὁ εὐείδης , ὁ Κωνσταντῖνος θεάομαι οὗτος καί τάχα ἀποδείκνυμι ἀπαίρω ἐπείγω . ὁ δέ Ῥωμανός ἔγγιστος οὗτος περιπατέω , ὡς πλησίος γίγνομαι ὁ στρατηγίς τριήρης , κατέχω ὁ Κωνσταντῖνος , καί μηδείς πλέω εἶπον ἀλ ἢ μόνος . Ἄρατος οὗτος , » αὐτός μέν ἵστημι , ὁ δέ πρός ὁ ἔργον εἰμί ευτρεπισμένος εἰσάγω εἰς ὁ ναυαρχίς καί ἐν ἀσφάλεια κατέχω , μηδείς ἐπαμύνω οὗτος τολμάω ὁ συνέπομαι αὐτός , ἀλλά πᾶς παραυτίκα διασπείρω . ὁ φήμη οὖν ἐξαιρέω ταραχή κατέχω πᾶς ὁ πόλις , τυραννίς , ὡς εἰκός , ἐπίθεσις λογίζομαι . φθάνω οὖν ὁ λόγος καί μέχρι ὁ βασιλίς Ζωή , εἰς ἀμηχανία καί ὁ ἐν τέλος ἐμπίπτω . προσκαλέω γοῦν ὁ βασιλίς ὁ πατριάρχης Νικόλαος καί ὁ ὁ σύγκλητος λογάς · κοινολογιζομαι δέ μετέ αἰτέω ἐκπέμπω πρός Ῥωμανός , ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι μανθάνω ἐθέλω . ὁ δέ πέμπω γίγνομαι ἔνθα προσορμάω ὁ τριήρης , καί μέλλω ζήτησις ποιέω ὁ ὁ παρακοιμώμενος κατάσχεσις , ὅς ὁ πλώϊμος διανίσταμαι Ἀκόλαστος ὄχλος λίθος αὐτός ἐκκλάω . ἕωθεν οὖν ὁ βασιλλς ἐξέρχομαι περί ὁ βουκολέω , καί ὁ υἱός μεταστέλλω καί ὁ περί ποτόν , ἐπερωτάω πῶς γίγνομαι ὁ ἀνταρσία ἀϋτή . μηδείς