cogPG.PG122 285
Καὶ τὸ τῆς νύμφης ζώπυρον πολὺ πρὸς τὸν νυμφίον , Πρὸς δὲ , τὴν συγκατάβασιν ἐκείνου πρὸς τὴν νύμφην Κἀκ τούτων ἐπιγνώσαντες τοῦ πράγματος τὸ τέλος , ς ἀρα καταβήσεται πρὸς ταύτην ὁ νυμφίος , Ἐπανακλιθησόμενος βασιλικῶς ἐν ταύτῃ , Τὴν νύμφην εὐτρεπίζουσι δῆθεν καταχρυσοῦντες Ἵνʹ , ἐπειδὰν ὁ βασιλέος ἐπιδημῆσαι θέλῃ , Κύρκσῃ πρὸς ἀνάπαυσιν αὐτὴν ἐτοιμοτάτην Φασὶ γὰρ οὕτω πρὸς αὐτὴν οἱ φίλοι τοῦ νυμφίου · Ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσωμέν σοι μετὰ στιγμάτω τοῦ ἀργυρίου , ἕως οὖ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει αὖ τοῦ . Ἐπεὶ , φασλν , ὁ βασιλέος ἀνακλιθῆναι μὲλλε , Ἐν σοὶ , τῇ τοῦτον καθαρῶς φιλούσῃ καὶ ζητούσῃ . Δεῦρο λοιπὸν καὶ παρ´ ἡμῶν καλῶς ἄτοιμασθεῖσα Κἂν γὰρ οὑ λάμπεις ὡς χρυσὸς ταῖς ἀρεταῖς νύμφη κμὴν γὰρ ἀργυρολαμπεῖς ἀπὸ τῆς σκοτομήνης ,, Ἄλλ´ ὅμως χρυσαυγήσομεν καὶ παρεικάσομέν σε Χερουβικῷ καὶ φλογερῷ καὶ σεβασμίῳ θρόνῳ Ὁ βασιλεὺς γὰρ κατελθὼν ἀνακλιθήσεται σοι Τὴν γὰρ ῥηθεῖσαν ἄπασαν ὧδε δραματουργίαν , . Τὴν θαυμαστὴν ἀλλοίωσιν τῆς νύμφης καὶ παρθένου , Τὴν ἐξ ἀργύρου πρὸς χρυσόν οημι γεγενημένην , Παρὰ τῶν φίλων δηλαδὴ τοῦ Λόγου καὶ νυμφίου , λε ἀρωγήν μοι νόησον , καὶ χάριν πρὸς τὴν νύμφην , Ἑκ τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ δοθεῖσαν ἐπαξίως · Τοῦτο χὰρ ἔθος πέφυκε τοῖς φίλοις τοῦ Δεσπότου , Οἱ ἐπειδὰν ἀθρήσωσι ψυχήν τινα παρθένον , Ἐπειγομένην πρὸς Χριστὸν καλῶς ἐπαναλύσαι , Κυκλόθεν παρεμβάλλουσιν ὡς φύλακες ἐκείνης , Ἀρήγοντες , ἐγείροντες πρὸς ἐναρέτους τρόπους , μέχρις ἂν δείξωσιν αὐτὴν δεξιὰν τῷ Δεσπότῃ . λλ´ ἡδη προχωρήσωμεν τῷ λόγῳ περαιτέρω , Καὶ προκόψασαν ψυχὴν ταῖς χάρισι τῶν φίλων Ἡδωμεν , τί φησιν εὑθὺς αὕτη ὡς πρὸς τοὺς φίλους . φησὶ δ´ αὐταῖς ταῖς λέξεσιν οὕτως πρὸς τοὺς ἀγγέ Νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ . [ λους . Βλέπεις καρπὸν τῆς προκοπῆς ψυχῆς τῆς ἐναρέτου · ἰδοὺ γὰρ ἡ προκόψασα πρὸς ἀρετὰς παρθένος , Ὅσπερ καὶ προιγγίσασα τῷ ποθουμένῳ Λόγῳ , Ἐπεγνωκέναι μὲν ἐρεῖ τὸ κάλλος τοῦ νυμφίου , Πλῆν δι´ αἰσθήσεώς τινος ἀσφραντικῆς καὶ μόνη Τίνος δὲ χάριν , ἐρωτᾷς , οὐ λέγει μύρον ἄλλο , Ἄλλὰ τοῦ νάρδου μέμνηται μυρίζειν τὸν Δεσπότην Τὸ μὲν , ὅτι καὶ πρώτιστόν ἐστι τῶν ἄλλων μύρων · Τὸ δ´ αὖ , ὅτι καὶ πέφυκεν ἐμφάσεις ἔχον θείασὭσπερ εἴ τις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ παρόντος βίου , ΚΑν πάσας φέρων κατορθοῖ τὰς ἀρετὰς ἐμπόνως , Ἄν μὴ Χριστὸν ἐνδέδυται βαπτίσματι τῷ θείῳ , οὐδὲν οὖτος ὀνίνησι ταῖς ἀρεταῖς ἁπάσαις · Τοῦτον τὸν τρόπον ἴδῃ τις ἀέῥήτως ἐν καρδίᾳ , Παρά τινος τῶν μυρεψῶν κατασκευαζομένου Οἱ γὰρ βουλόμενοί ποτε κατασκευάσαι νάρδον , Κἂν εἴδη βάλλωσι πολλὰ μυρεψικὰ πρὸς τοῦτο , Εὶ μὴ καὶ νάρδον βάλλωσιν , ἡτις ἐστὶ βοτάνη , Εἰε μάτην πεπονήκασιν ὄντως οἱ ναρδεργάται ,
Lemmas: καί ὁ ὁ νύμφη Ζώπυρος πολύς πρός ὁ νυμφίος , πρός δέ , ὁ συγκατάβασις ἐκεῖνος πρός ὁ νύμφη ἐκ οὗτος ἐπιγιγνώσκω ὁ πρᾶγμα ὁ τέλος , Σ ἀρά καταβαίνω πρός οὗτος ὁ νυμφίος , επανακλιτιθημι βασιλικός ἐν οὗτος , ὁ νύμφη εὐτρεπίζω δῆθεν καταχρυσόω ἵνα , ἐπειδάν ὁ βασιλεύς ἐπιδημέω ἐθέλω , Κύρκσῃ πρός ἀνάπαυσις αὐτός ἑτοῖμος φημί γάρ οὗτος πρός αὐτός ὁ φίλος ὁ νυμφίος · ὁμοίωμα χρυσίον ποιέω σύ μετά στίγμα ὁ ἀργύριον , ἠώς οὖον ὁ βασιλεύς ἐν ἀνάκλισις αὖος ὁ . ἐπεί , φασλν , ὁ βασιλεύς ἀνακλίνω μέλλω , ἐν σύ , ὁ οὗτος καθαρός φιλόω καί ζητέω . δεῦρο λοιπός καί παρ´ ἐγώ καλῶς ἀτιμάζω κἀν γάρ ὅς λάμπω ὡς χρυσός ὁ ἀρετή νύμφη κμὴν γάρ ἀργυρολαμπέω ἀπό ὁ σκοτομήνη ,, Ἄλλ´ ὅμως χρυσαυγέω καί παρεικάζω σύ Χερουβικός καί φλογερός καί σεβάσμιος θρόνος ὁ βασιλεύς γάρ κατέρχομαι ἀνακλίνω σύ ὁ γάρ εἴρω ἅπας ὧδε δραματουργία , . ὁ θαυμαστός ἀλλοίωσις ὁ νύμφη καί παρθένος , ὁ ἐκ ἄργυρος πρός χρυσός οἴομαι γίγνομαι , Παρά ὁ Φίλων δηλαδή ὁ Λόγος καί νυμφίος , λεʹ ἀρωγή ἐγώ νοέω , καί χάρις πρός ὁ νύμφη , ἐκ ὁ ἄγγελος ὁ Θεός δίδωμι ἐπάξιος · οὗτος χαρά ἔθος φύω ὁ φίλος ὁ δεσπότης , ὁ ἐπειδάν ἀθρέω Ψυχή τις παρθένος , ἐπείγω πρός Χριστός καλῶς ἐπαναλύω , κυκλόθεν παρεμβάλλω ὡς φύλαξ ἐκεῖνος , ἀρήγω , ἐγείρω πρός ἐνάρετος τρόπος , μέχρι εἄν δείκνυμι αὐτός δεξιά ὁ δεσπότης . λλ ἤδη προχωρέω ὁ λόγος περαιτέρω , καί προκόπτω ψυχή ὁ χάρις ὁ Φίλων ἥδω , τίς φημί εὐθύς οὗτος ὡς πρός ὁ φίλος . φημί δδʹ αὐτός ὁ λέξις οὕτως πρός ὁ Αγγός Νάρδος ἐγώ δίδωμι ὀσμή αὐτός . [ Λοῦς . βλέπω καρπός ὁ προκοπή Ψυχή ὁ ἐνάρετος · ἰδού γάρ ὁ προκόπτω πρός ἀρετή παρθένος , ὅσπερ καί προιγγιακουω ὁ ποθέω Λόγος , ἐπιγιγνώσκω μέν εἴρω ὁ κάλλος ὁ νυμφίος , Πλῆν δις αἴσθησις τις ασφραντικεω καί μόνος τίς δέ χάρις , ἐρωτάω , οὖον λέγω μύρον ἄλλος , ἀλλά ὁ νάρδος μιμνήσκω μυρίζω ὁ δεσπότης ὁ μέν , ὅτι καί πρῶτος εἰμί ὁ ἄλλος Μύρων · ὁ δδʹ αὖος , ὅτι καί φύω ἔμφασις ἔχω θείασὭσπερ εἰμί τις ἄνθρωπος ἐκ ὁ πάρειμι βίος , καν πᾶς φέρω κατορθόω ὁ ἀρετή ἔμπονος , ἄν μή Χριστός ἐνδύω βάπτισμα ὁ θεῖον , οὐδείς οὗτος ὀνίνημι ὁ ἀρετή ἅπας · οὗτος ὁ τρόπος ὁράω τις ἀείρω ἐν Καρδία , Παρά τις ὁ μυρεψός κατασκευάζω ὁ γάρ βούλομαι ποτός κατασκευάζω νάρδος , κἀν εἶδος βάλλω πολύς μυρεψικός πρός οὗτος , εί μή καί νάρδος βάλλω , ὅστις εἰμί βοτάνη , οἰδάνω μάτην πονέω εἰμί ὁ ναρδεργάτης ,