cogPG.PG122 291
Τίωο Ραίνωηοι . ῃς ἐνπληρώσασαν καλῶς τὸ έλημα τὸ]εῖον . Ολέγων γὰρ αὐτός ἑστιν ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις . Ἐκαίνους ἔχειν ἀδελφοὺς καὶ συγγενεῖς καὶ φίλους , Τοὺς πληρωτὰς τῶν Πατρικῶν ἐκείνου κελευσμάτων . Τῶν γ´ Πατέρων , Σῶν ἀνίων γʹ Πατέρων . Ὃοεν ὁ νυμφίος κρίνῳ παρεικάζων τὴν νύμφην , ὡς μὴ συμπνιγομένην ταῖς τοῦ βίου ἀκάνθαις , φησί . Ὡς κρίνον ἐν μέσω τῶν ἀκανθῶν , οὕτως ἡ πλησιον μου ἐν μέσῳ τῶν θυγατέρων . Καὶ ταύτην μὲν κρίνῳ παρομοιοῖ , διὰ τὸ μηδ´ ὅλως ποτὲ τὴν ὑπὲρ τῶν βιωτικῶν μόριμναν ἀναδέχεσθαι , ἀλλ´ · ὀφροντίστως τοῖς παρατυχοῦσιν ἐκπληροῦν τὴν τοῦ σώματος χρείαν . ὅπερ καὶ ἐν Εὐαγγελίοις διδάσκων λέγει · Περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε ; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐὰνει · οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει · δεικνὺς , ὅτι οἱ τὴν ἀταλαίπωρον καὶ αὐτοσχέδιον διαγωγὴν διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὑρανῶν ἑλόμενοι , παραπλήσιοί εἰσι κρίνεις ἀμφιεννυμένοις ἀπόνως τὴν τῆς ἀλουργίδος τοῦ Σολομῶντος ἐνδοίοτέραν φυσικήν δόξαν · τὰς δὲ ἐκθηλυνομένας ψυχὰς ταῖς σαρκικαῖς ἡδοναῖς , καὶ διὰ τοῦτο θυγατέρας τοῦ διαβόλου ς πάλιν φησλν ἐν Εὐαγγελίοις , ὅτι Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς ὁμῶν τοῦ διαβόλου ἐστὲ ] , ἀκάνθαις παρεικάζει , διὰ τὸ πᾶσαν τὴν μέριμναν περὶ τὰ βιωτικὰ ἡσχοληκέναι , Τν´ εὐπορῶσι τῆς ὕλης τῶν ἡδονῶν · αἱ οὐχὶ τῷ τῶν ὅλων προνοητῆ πιστεύουσιν ἐαυτὰς , ἀλλὰ τὸ πᾶν ἐαυταῖς · καὶ διὰ τοῦτο ταῖς τῶν προσκαίρων φροντίσι συμπνίγονοὐ τελεσφοροῦσιν . ππεὶ δὲ διὰ παντὸς τοῦ δράματος , ὥσπερ ἐναντιοφθόγγοις μελῳδίαις ὁ νυμφίος τε καὶ ἡ νύμφη ἀωτεωφημοῦσιν ἀλλήλους , ἐνδεικνύμενοι ταῖς συνεχέσι φιλοφροσύναις τὸν πρὸς ἀλλήλους πόθον · τάδε πάλιν ἀντιφθέγγεται πρὸς τὸν νυμφίον ἡ νύμφη · ς μῆλον ἐν τοῖς ξόλοις τοῦ δρυμοῦ , οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν . Ἡτοι , Καθάπερ μῆλον τὴν ὥραν μὲν εὐπρεπὲς , εὐῶδες δὲ τῆν ὀσμὴν καὶ τὴν γεῦσιν γλυκὸ , κάντεῦθεν χρήσιμον πρὸς ἐδωδὴν λογικοῖς , ἐν τοῖς τούτου ἐστερημένοις ξύλοις τοῦ δρυμοῦ , ὅς ὑλώδης τέ ἐστι καὶ καρπὸν φέρει ἀλόγοις πρὸς βρῶσιν καὶ οὐ λογικοῖς ἐπιτήδκιον · οὕοως ὁ ἀχαπητός μου ἐν τοῖς τῶν ἀνθρώπων υἱοῖς , κάλλει μὲν γὰρ ὡραῖος παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων , οὐ μόνον ὡς Θεοῦ μονογενὴς Υιὸς καὶ Λόγος , ἀλλὰ καὶ ὡς ἐν ἀνθρώποις ἀναμάρτητος μόνος Κὰώδης δὲ ταῖς ποὸς τοὺς εἰς αὐτὸν πιστεύοντας μεταδόσεσι τῶν χαρισμάτων τοῦ Πνεύματος , δι´ ὥν πούτου ἐν αἰσοήσει γινόμεθα . Τὴν δὲ γεῦσιν γλυχύς · Γαύσασθε γὰρ , φησὶ , καὶ ἵδετε ὅτι χρηστὸς ὁ Κύριος . Ἐσιιδὴ γλυκύτης μέλιτος οὐ τοῖς μὴγευσαμένοις , ἀλλὰ τοῖς γευσαμένοις γνωστή . ὅθεν καὶ τροφή ἐστι λογικῶν , ζωήν πνευματικὴν τούτοις διδούς . Οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων υἱοὶ , ἐπειδὴ πάντες ἥμαρτον καὶ τῆς θείας δόξης ἐστέρηνται , δίκην δρυμοῦ τῇ σχέσει τῶν παρόνσων ὑλομανοῦσι · καὶ διὰ τῶν παθῶν τῶν ἀλόγων ἐαυτοὺς ἑκτρέφουσιν . Διό φησιν . Ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεούμησα
Lemmas: Τίω Ραίνωηοι . εἰμί ἐμπληρόω καλῶς ὁ λήμη τίω . Ολέγων γάρ αὐτός εἱμί ἐν ὁ Εὐαγγέλιος . καινόω ἔχω ἀδελφός καί συγγενής καί φίλος , ὁ πληρωτής ὁ πατρικός ἐκεῖνος κέλευσμα . ὁ γγʹ Πατέρων , Σῶν Ἀνίων γε Πατέρων . ἧμαι ὁ νυμφίος κρίνον παρεικάζω ὁ νύμφη , ὡς μή συμπνίγω ὁ ὁ βίος ἄκανθα , φημί . ὡς κρίνον ἐν μέσος ὁ ἄκανθα , οὕτως ὁ πλησίος ἐγώ ἐν μέσος ὁ θυγάτηρ . καί οὗτος μέν κρίνον παρομοιόω , διά ὁ μηδ´ ὅλως ποτέ ὁ ὑπέρ ὁ βιωτικός μοριμνα ἀναδέχομαι , ἀλ · ὀφροντίστως ὁ παρατυγχάνω ἐκπληρόω ὁ ὁ σῶμα χρεία . ὅσπερ καί ἐν Εὐαγγέλιος διδάσκω λέγω · περι ἔνδυμα τίς μεριμνάω ; καταμανθάνω ὁ κρίνον ὁ ἀγρός πῶς αὐαίνω · οὖον κοπιάω οὐδέ νήθω · δείκνυμι , ὅτι ὁ ὁ ἀταλαίπωρος καί αὐτοσχέδιος διαγωγή διά ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός αἱρέω , παραπλήσιος εἰμί κρίνω ἀμφιέννυμι ἄπονος ὁ ὁ ἀλουργίς ὁ Σολομών ἔνδοιος φυσικός δόξα · ὁ δέ ἐκθηλύνω ψυχή ὁ σαρκικός ἡδονή , καί διά οὗτος θυγάτηρ ὁ διάβολος Σ πάλιν φησλν ἐν Εὐαγγέλιος , ὅτι σύ ἐκ ὁ πατήρ ὁμός ὁ διάβολος εἰμί ] , ἄκανθα παρεικάζω , διά ὁ πᾶς ὁ μέριμνα περί ὁ βιωτικός ἀσχολέω , Τν´ εὐπορέω ὁ ὕλη ὁ ἡδονή · ὁ οὐ ὁ ὁ ὅλος προνοητής πιστεύω ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ πᾶς ἑαυτοῦ · καί διά οὗτος ὁ ὁ πρόσκαιρος φροντίς συμπνίγω τελεσφορέω . πίνω δέ διά πᾶς ὁ δρᾶμα , ὥσπερ εναντιοφθογγος μελῳδία ὁ νυμφίος τε καί ὁ νύμφη αωτεωφημους ἀλλήλων , ἐνδείκνυμι ὁ συνεχής φιλοφροσύνη ὁ πρός ἀλλήλων πόθος · ὅδε πάλιν ἀντιφθέγγομαι πρός ὁ νυμφίος ὁ νύμφη · Σ μῆλον ἐν ὁ ξόλοις ὁ δρυμός , οὕτως ἀδελφιδός ἐγώ ἀνά μέσος ὁ υἱός . ἤτοι , καθά μῆλον ὁ ὥρα μέν εὐπρεπής , εὐώδης δέ ὁ ὀσμή καί ὁ γεῦσις γλυκός , καίνω χρήσιμος πρός ἐδωδή λογικός , ἐν ὁ οὗτος στερέω ξύλον ὁ δρυμός , ὅς ὑλώδης τε εἰμί καί καρπός φέρω ἄλογος πρός βρῶσις καί οὖον λογικός ἐπιτήδκιον · οὕοως ὁ ἀχαπητός ἐγώ ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος υἱός , κάλλος μέν γάρ ὡραῖος παρά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , οὖον μόνος ὡς Θεός μονογενής υἱός καί Λόγος , ἀλλά καί ὡς ἐν ἄνθρωπος ἀναμάρτητος μόνος Κώδης δέ ὁ ποιός ὁ εἰς αὐτός πιστεύω μετάδοσις ὁ χάρισμα ὁ πνεῦμα , δις ἀνά πότος ἐν αισοιημι γίγνομαι . ὁ δέ γεῦσις γλυχύς · γαυσαω γάρ , φημί , καί ὁράω ὅτι χρηστός ὁ Κύριος . Ἐσιιδὴ γλυκύτης μέλι οὖον ὁ μὴγευσαμένοις , ἀλλά ὁ γεύω γνωστός . ὅθεν καί τροφή εἰμί λογικός , ζωή πνευματικός οὗτος δίδωμι . ὁ δέ λοιπός ὁ ἄνθρωπος υἱός , ἐπεί πᾶς ἁμαρτάνω καί ὁ θεῖος δόξα στερέω , δίκη δρυμός ὁ σχέσις ὁ παρόνσων ὑλομανέω · καί διά ὁ πάθος ὁ ἄλογος ἑαυτοῦ ἑκτρέφω . διό φημί . ἐν ὁ σκιά αὐτός επεουμησον