cogPG.PG122 376
ἔνθεον αὐτὴν καὶ ἀχαοὸν διὰ τὴν ἀπὸ Θεοῦ γίννεσιν ἀποφαίνεται . Πρόκλος δὲ ὁ φιλόσοφος οὖτε ἀγαθὸν αὐτήν οἰεται οὕτε κακόν . Ὡς μὲν γὰρ ἔσχατον τῶν ὅντων καὶ πόῤῥω τοῦ ἀγαθοῦ , οὐκ ἀγαθὸν λέγει . ὡς δὲ αἱτίαν δημιουργικὴν , ἔν τοῖς ἀγαθοῖς ἀναγκαζόμενος τιθέναι , μέσην αὐτὴν τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ τιθεὶς ἀναγκαῖον ἐπονομάζει . Τὸ γὰρ ἐνδεές αὐτῆς τῶν ἀγαθῶν , συντελεῖν λέγει πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν ὀημιουργίαν , ὅπερ ἀναγκαῖόν ἐστι . οδʹ . Περὶ τῆς πρὸς τὸ Θεῖον τῶν ὄντων ἐπιστροφῆς . Τῶν παρὰ Θεοῦ ἀπὸ τοῦ μὴ ὅντος εἰς τὸ εἶναι παραχθέντων , τὰ μὲν ἔστι μόνον ὅντα , ὡς τὰ ἄψυχα σώματα , τὰ δὲ καὶ ὅντα καὶ ζῶντα , καὶ νοοῦντα , ὡς αἱ ψυχαὶ καὶ οἱ νόες . ἕκαστον οὖν πρὸς τὸν Θεὸν ἀφ´ οὐ παρήχθῃ κατὰ τὴν ἰδίαν ὕπαρξιν ἐπιστρέφει , τὸ μὲν ἵῶον καὶ οὐσιῶδες καὶ γτωστικόν . ἕκαστον γὰρ ὡς προῆλθεν · οὕτω καὶ ἐπέστραπται . Τοῦτο δὲ τὸ φιλοσόφημα καὶ ὁ φιλόσοφος Πρόκλος ἐν τοῖς κεφαλαίοις αὐτοῦ τίθησι καὶ διευκρινεῖ . Καὶ πρὸ τούτου ὁ Ἀρειοπαγίτης Διονύσιος σαφέστερον τούτου διακριβοῖ , καὶ ἐστὶν ὁ λόγος τῶν πάνυ σπουδαζομένων , σαφίστατός τε καὶ ἀκριβέστατος ὥν . οεʹ . Περὶ χρόνου Ὁ χρόνος ἐπινοίας ἀνθρωπίνης ἐστὶ νόημα καί ὄνομα . Ἐπειδὴ γὰρ μὲν αἱώνια ἀεὶ ὅντα καὶ ἀκίνητά , ἔστι , τὰ δὲ ὑπὸ κίνησιν ῥέοντα καὶ φθειρόμενα , αὐτὸ δὴ τὸ μέτρον τῆς κινήσεως χρόνον ὡνόμασαν οἱ φιλόσοφοι . Οὐδὲ γὰρ αὐθύπαρκτον πρᾶγμα ὁ χρόνος ἔστιν , οὐδὲ σῶμα φαινόμενον , οὐδὲ ἀσώματός τις ὑπόστασις , ὥσπερ ἡ φόσις καὶ ἡ ψυχὴ καὶ ὁ νοῦς , ἀλλὰ πρᾶγμα ἐν ἐπινοίᾳ μόνη κείμνεον . Ἡ τοίνυν ψυχὴ ἐνωθεῖσα τῷ Κρείττονι . ἐν τῳ ἐστῶτι αἰῶνι Ἅεμένη ἐρίτίξᾷγωα ούδὲν οὖν ἔτερόν ἐστιν ὁ χρόνος ἢ μέτρον κινήσεως . οϛʹ . Περὶ κινήσεως . Λοσκατανόητόν τι πράγμα ἡ κίνησις . Ἐστι δὲ κπδός τι καὶ ἐνέργεια κινουμένου πράγματος , καθ´ ῥν χρόνον κινεῖται . Οἷόν τι λέγω , ἔστι τι πρᾶγμα αὐξανόμενον , καὶ ἀλλο ἀλλοιούμενον , καὶ ἄλλο φερόμενον · καὶ τοῦ μὲν αὐξανομένου κίνησις ἡ αὕξησις ,, ποῦ δὲ φερομένοο ἡ φορὰ , καὶ ὅλως τοῦ γενομένου ἡ γένεσις . Ἔστιν οὖν ἡ κίνησις , οὕτε ἀρχὴ οὔτε τέλος , ἀλλὰ τὸ μεταξὺ τούτων . Τῆς γὰρ οἱκοδομήσεως οὖτε ἡ ἀρχὴ κίνησις , οὕπω γὰρ κεκίνηται · οὕτε τὸ τέλος , πέπαυται γὰρ τὸ οἶκοδομηθέν · τὸ δὲ ἐν μέσῳ τούτων , οἶον ἡ οἰκοδόμησις , τοῦτο κίνησίς ἐστιν . ὅπερ δὴ καὶ ἐνδελέχειαν . Ἀριστοτέλης ὡνόμασεν . οζ . Περὶ ἀνάγκης . Ἀνάγοην ὀνομάζουσιν οἱ φιλόσοφοι δύναμίν τινα ἀναγκαστικὴν τοῦ ἀποτελέσμάτος · οἶόν τι λέγω · ἡ ἀστρολογία τῶν ἄστρων σχημάτων ἐξήρτηται , καὶ τῶν ὑψωμάτων , καὶ τῶν φάσεων , καὶ τῶν οἶκοδεσποτῶν καὶ τῶν ἄλλων . Ὀταν οὖν συνδράμῃ πάντα πρὸς τὸ γενίσθαι , καὶ μηδέν τι ἦν ἀντιπίπτον ἡ
Lemmas: ἔνθεος αὐτός καί ἀχαοὸν διά ὁ ἀπό Θεός γίννος ἀποφαίνω . Πρόκλος δέ ὁ φιλόσοφος οὔτε ἀγαθός αὐτός οἴομαι ἵημι κακός . ὡς μέν γάρ ἔσχατος ὁ εἰμί καί πόρρω ὁ ἀγαθός , οὐ ἀγαθός λέγω . ὡς δέ αἴτιος δημιουργικός , ἐν ὁ ἀγαθός ἀναγκάζω τίθημι , μέσος αὐτός ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός τίθημι ἀναγκαῖος ἐπονομάζω . ὁ γάρ ἐνδεής αὐτός ὁ ἀγαθός , συντελέω λέγω πρός ὁ ὁ αἰσθητής ὀημιουργίαν , ὅσπερ ἀναγκαῖον εἰμί . οδός . περι ὁ πρός ὁ θεῖον ὁ εἰμί ἐπιστροφή . ὁ παρά Θεός ἀπό ὁ μή εἰμί εἰς ὁ εἰμί παράγω , ὁ μέν εἰμί μόνος ὅντα , ὡς ὁ ἄψυχος σῶμα , ὁ δέ καί ὅντα καί ζῶ , καί νοόω , ὡς ὁ ψυχή καί ὁ νόος . ἕκαστος οὖν πρός ὁ θεός ἀφή οὖον παράγω κατά ὁ ἴδιος ὕπαρξις ἐπιστρέφω , ὁ μέν ἵημι καί οὐσιώδης καί γτωστικόν . ἕκαστος γάρ ὡς προέρχομαι · οὗτος καί ἐπιστρέφω . οὗτος δέ ὁ φιλοσόφημα καί ὁ φιλόσοφος Πρόκλος ἐν ὁ κεφάλαιος αὐτός τίθημι καί διευκρινέω . καί πρό οὗτος ὁ Ἀρειοπαγίτης Διονύσιος σαφής οὗτος διακριβόω , καί εἰμί ὁ λόγος ὁ πάνυ σπουδάζω , σαφίστατός τε καί ἀκριβής ἀνά . ΟΕΕ . περι χρόνος ὁ χρόνος ἐπίνοια ἀνθρώπινος εἰμί νόημα καί ὄνομα . ἐπεί γάρ μέν αἰώνιος ἀεί ὅντα καί ἀκίνητος , εἰμί , ὁ δέ ὑπό κίνησις ῥέω καί φθείρω , αὐτός δή ὁ μέτρον ὁ κίνησις χρόνος ὀνομάζω ὁ φιλόσοφος . οὐδέ γάρ αὐθύπαρκτος πρᾶγμα ὁ χρόνος εἰμί , οὐδέ σῶμα φαίνω , οὐδέ ἀσώματος τις ὑπόστασις , ὥσπερ ὁ Φόσις καί ὁ ψυχή καί ὁ νόος , ἀλλά πρᾶγμα ἐν ἐπίνοια μόνος κεῖμαι . ὁ τοίνυν ψυχή νοέω ὁ Ἀγαθός . ἐν ὁ ἴστημι αἰών ἄημι ἐρίτίξᾷγωα οὐδείς οὖν ἕτερος εἰμί ὁ χρόνος ἢ μέτρον κίνησις . οϛʹ . περι κίνησις . λοσκατανοειμι τίς πράγμα ὁ κίνησις . εἰμί δέ κπδός τίς καί ἐνέργεια κινέω πρᾶγμα , καθ´ ρ χρόνος κινέω . οἷος τίς λέγω , εἰμί τίς πρᾶγμα αὐξάνω , καί ἀλλος ἀλλοιόω , καί ἄλλος φέρω · καί ὁ μέν αὐξάνω κίνησις ὁ αὔξησις ,, ποῦ δέ φέρω ὁ φορά , καί ὅλως ὁ γίγνομαι ὁ γένεσις . ἔρτις οὖν ὁ κίνησις , ἵημι ἀρχή οὔτε τέλος , ἀλλά ὁ μεταξύ οὗτος . ὁ γάρ οἰκοδόμησις οὔτε ὁ ἀρχή κίνησις , οὔπω γάρ κινέω · ἵημι ὁ τέλος , παύω γάρ ὁ οἰκοδομέω · ὁ δέ ἐν μέσος οὗτος , οἶος ὁ οἰκοδόμησις , οὗτος κίνησις εἰμί . ὅσπερ δή καί ἐνδελέχεια . Ἀριστοτέλης ὀνομάζω . οζʹ . περι ἀνάγκη . Ἀνάγοην ὀνομάζω ὁ φιλόσοφος δύναμις τις ἀναγκαστικός ὁ ἀποτέλεσμα · οἶος τίς λέγω · ὁ ἀστρολογία ὁ ἄστρον σχῆμα ἐξαρτάω , καί ὁ ὕψωμα , καί ὁ φάσις , καί ὁ οἰκοδεσπότης καί ὁ ἄλλος . ὅταν οὖν συντρέχω πᾶς πρός ὁ γενίζω , καί μηδείς τίς εἰμί ἀντιπίπτω ὁ