cogPG.PG122 199
ἐξωροτέροις μνημονευόμενοι . Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἡ ίκαια πίπονθε · κατεσείσθη γὰρ καὶ ταύτῃ ὅ τε ἐπ´ ὀνόματι τῆς ἁγίας Σοφίας ναδς καὶ ὁ λενόμενος τῶν ἀγίων Πατέρων σηκὸς , καὶ τὰ τείχη δὲ σὺν τοῖς πολιτικοῖς οἰκήμασι καταπεπτώκασιν , ὅτε δὴ καὶ τὰ τοῦ τρόμου κατέληέε τέλεον . Ἠσαν δὲ ταῦτα καὶ εἴσπραξις μὲν ἀμαρτημάτων καὶ χόλος θεῖος ἐξ ἅπαντος , ἣνίττοιτο δὲ καὶ τὴν τοῦ ῥηθέντος ἔθνους ἐπέλευσιν καὶ κατάλυσιν · ἐν γὰρ ταῖς θεοσημίαις οὐ τὸ ἐνεστὼς μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ μέλλον πρωτεθεώρηται καὶ προσημαίνεται . Καὶ Μαίῳ δὲ μηνὶ τῆς ιδ´ ἰνδικτιῶνος ἐφάνη κομήτης κατόπιν τοῦ ἡλίου δύνοντος , τὸ μέγεθος σεληναῖον φέρων , ὅτε ἔδει πλησιφαὴς γένηται Καὶ ἐῴκει μὲν τηνικαῦτα ἐκπέμπειν καπνὸν καὶ ὁμίχλην . ἐν δὲ τῇ ἐπιούσῃ ἤρξατο παραδεικνύειν βοστρύχους τινὰς , καὶ ὅσον οὗτοι προστάννυντο , τὸ μέγεθος τοῦ ἀστέρος ὑπέληγεν . Ἀπέτεινε δὲ τὰς ἀκτῖνας ὡς πρὸς Ἔψαν , καὶ πρὸς ἐκείνην προήχοτο , καὶ ἦν ἐπικρατῶν ἄχρις ἡμερῶν ὡ . Κωνσταντίνου δὲ τοῦ πατριάρχου θανόντος Ἰωάννης μοναχὸς ὁ ἐπίαλην Ξιφιλῖνος προχειρίζεται , ἐκ Τραπεζοῦντος μὲν ὁρμώμενος , ἀνὴρ δὲ σοφὸς καὶ ποὸς ἄκρον παιδεύσεως ἐληλακὼς κἀν τοῖς πολιτικοῖς περίβλεπτος γεγονὼς καὶ ἀρετῆς εὐφρόνως ἐπιμελούμενος , ὡστε ἐν ἀρχῆ τῆς εὐημερίας καὶ τῆς ἡλικίας τὴν μοναχικὴν πολιτείαν ἀσπάσασθαι καὶ τῶν ἀναχωρητικὸν ἐλέσοαι βίον χρόνον οὐκ ἐπὶ μικρὸν παρὰ τὸ τοῦ Ὀλύμπου ὄρος . Ὅθεν καὶ οὐδεὶς ἄξιος πλὴν αὐτοῦ ἐνομίζετο πρὸς τὸν ὑψηλόν τοῦ πατριάρχου βαθμὸν , εἰ καὶ ἀπαναιόμενος καὶ φεύγων ἐδιώχοη πρὸς τῆς τιμῆς . Ἀλλὰ μὴν καὶ Θεοδούλου τοῦ Βουλγαρίας ἀρχιερέως κοιμηθέντος προκειοίγεται δ βασιλέως Ἰωάννην τινὰ μοναχὸν ἐκ τῆς Λάμπης μὲν ὡρμημένον , συνασκητὴν δὲ καὶ σύμπονον τοῦ πιφιλίνου . Ἀπὸ δὲ μηνὸς Ὁκτωβρίου νόσος ἐνσκήψασα τῷ βασιλεῖ κατέτρεχεν αὐτὸν δεινῶς ἄχρι τοῦ ἐπιόντος Μαίου μηνός · ἐν αὐτῷ δὲ τοῦτον κατειργάσατο καὶ τῆς ἐντεῦθεν ζωῆς ἀπήγαγεν . Ἡ δὲ ὁσία τούτου οὐκ ἔνθα προσεδόκησε γέγονεν , ϋ . Θἱβ ] ἀλλὰ διαπόντιος ἀχθεὶς ἐν τῇ μονῇ τοῦ ἁγίου Νικολάου ἑναπετέθη , ἢ καλεῖται Μολιβωτόν Ἔησε δὲ ἐν τῇ βασιλίδι χοόνους ζʹ καὶ μῆνας τἕ . Ἡσαν δὲ αὐτῷ παῖδες ἐξ Εὐδωνίας τῆς θασιλίδος , ἣν ἔτι ἰδιωτεύων ἡγάγετο ἄδῥενος μὲν τρεῖς , Μιχαήλ , Ἀνδρόνικος καὶ Κωνστανπῖνοστούτων πορφυρογέννητος ἦν ὁ Κωοσναντῖνος , πάντας δὲ βασιλεῖς ἀνηγόρευσε · θήλειαι δὲ τρεῖς , Ἄννα τε καὶ Θεοδώρα , καὶ Ζωή . Καίσαρα δὲ τὸν αὐ τοῦ ἀδελφὸν Ἰωάννην προχειρισάμενὸς κοινωνὸν βουλευμάτων μυστηριωδῶν καὶ σκεμμάτων ἐτίθετο . Μέλλων δε τελευτᾷν ἔγγραφον ἀπήτησεν ἐκ πάντων ὡς οὐκ ἄν ποτε παρὰ τοὺς αὐτοῦ παῖδας βασιλέα ἕτερον ὅέξαιντο · ἑν ᾧ καθυπέγραψαν ἄπανυεις , ἄμα μὴν καὶ ἡ βασιλλς Εὐ δοκα ὡς οὐκ ἂν οὐδὲ αὐτὴ πρὸς δεύτερον ἐλεύσηται συνοικέσιον , καὶ ἀπαρτισθιν τῷ πατριάρχῃ φυλάττειν δεδώκασιν . Οθεν καὶ
Lemmas: ἔξωρος μνημονεύω . ὁ αὐτός δέ καί ὁ ίκαια πῖπος · κατασείω γάρ καί οὗτος ὅς τε ἐπι ὄνομα ὁ ἅγιος Σοφία να καί ὁ λένω ὁ Ἀγίων Πατέρων σηκός , καί ὁ τεῖχος δέ σύν ὁ πολιτικός οἴκημα καταπίπτω , ὅτε δή καί ὁ ὁ τρόμος καταλαμβάνω τελέω . ἀείδω δέ οὗτος καί εἴσπραξις μέν ἁμάρτημα καί χόλος θεῖος ἐκ ἅπας , ἣνίττοιτο δέ καί ὁ ὁ εἴρω ἔθνος ἐπέλευσις καί κατάλυσις · ἐν γάρ ὁ θεοσημία οὖον ὁ ἐνίστημι μόνος , ἀλλά καί ὁ μέλλω πρωτεθεώρηται καί προσημαίνω . καί μαίω δέ μείς ὁ ιδ´ ἰνδικτίων φαίνω κομήτης κατόπιν ὁ ἥλιος δύω2 , ὁ μέγεθος σεληναῖος φέρω , ὅτε ἐσθίω πλησιφαής γίγνομαι καί ἔοικα μέν τηνικαῦτα ἐκπέμπω καπνός καί ὁμίχλη . ἐν δέ ὁ ἔπειμι ἄρχω παραδείκνυμι βόστρυχος τις , καί ὅσος οὗτος προστάννυντο , ὁ μέγεθος ὁ ἀστήρ ὑπολήγω . ἀποτείνω δέ ὁ ἀκτίς ὡς πρός ἑψάω , καί πρός ἐκεῖνος προάγω , καί εἰμί ἐπικρατέω ἄχρι ἡμέρα εἰμί . Κωνσταντῖνος δέ ὁ πατριάρχης θνῄσκω Ἰωάννης μοναχός ὁ πίαλος Ξιφιλίνος προχειρίζω , ἐκ Τραπεζοῦς μέν ὁρμάω , ἀνήρ δέ σοφός καί ποιός ἄκρος παίδευσις ἐλαύνω ἐν ὁ πολιτικός περίβλεπτος γίγνομαι καί ἀρετή εὔφρων ἐπιμελέομαι , ὡστε ἐν ἀρχής ὁ εὐημερία καί ὁ ἡλικία ὁ μοναχικός πολιτεία ἀσπάζομαι καί ὁ ἀναχωρητικός ἐλεέω βίος χρόνος οὐ ἐπί μικρός παρά ὁ ὁ Ὄλυμπος ὄρος . ὅθεν καί οὐδείς ἄξιος πλήν αὐτός νομίζω πρός ὁ ὑψηλός ὁ πατριάρχης βαθμός , εἰμί καί απαναιμαι καί φεύγω διώκω πρός ὁ τιμή . ἀλλά μήv καί Θεόδουλος ὁ Βουλγαρία ἀρχιερεύς κοιμάω προκειοιγω δ βασιλεύς Ἰωάννης τις μοναχός ἐκ ὁ Λάμπης μέν ὁρμάω , συνασκητής δέ καί σύμπονος ὁ πιφιλινον . ἀπό δέ μείς Οκτώβριος νόσος ενσκήπτω ὁ βασιλεύς κατατρέχω αὐτός δεινῶς ἄχρι ὁ ἔπειμι Μαίου μείς · ἐν αὐτός δέ οὗτος κατεργάζομαι καί ὁ ἐντεῦθεν ζωή ἀπάγω . ὁ δέ ὅσιος οὗτος οὐ ἔνθα προσδοκάω γίγνομαι , ϋʹ . Θἱβ ] ἀλλά διαπόντιος ἄγω ἐν ὁ μονή ὁ ἅγιος Νικόλαος ἐναποτίθημι , ἢ καλέω μολιβαω ἀείδω δέ ἐν ὁ βασιλίδι χοονος γῆ καί μείς τε . ἡμι δέ αὐτός παῖς ἐκ Εὐδωνίας ὁ θασιλίδος , ὅς ἔτι ἰδιωτεύω ἄγω ἄδῥενος μέν τρεῖς , Μιχαήλ , Ἀνδρόνικος καί κωνστανπινοστουος πορφυρογέννητος εἰμί ὁ Κωοσναντῖνος , πᾶς δέ βασιλεύς ἀναγορεύω · θῆλυς δέ τρεῖς , Ἄννα τε καί Θεοδώρα , καί Ζωή . Καῖσαρ δέ ὁ αὖος ὁ ἀδελφός Ἰωάννης προχειρίζω κοινωνός βούλευμα μυστηριώδης καί σκέμμα τίθημι . Μέλλων δέ τελευτάω ἔγγραφος ἀπαιτέω ἐκ πᾶς ὡς οὐ ἄν ποτός παρά ὁ αὐτός παῖς βασιλεύς ἕτερος οἴγω · ἑν ὅς καθυπέγραψαν ἀπανύω , ἄμη μήv καί ὁ βασιλλς εὕω δοκή ὡς οὐ εἄν οὐδέ αὐτός πρός δύο ἐλεύθω συνοικέσιον , καί ἀπαρτίζω ὁ πατριάρχης φυλάσσω δίδωμι . ὅθεν καί