cogPG.PG122 202
αὐτῷ τοῦ βασιλίως ὡς « Οὐκὲμὸν δῶρον , ῶ Διόγενες , τοῦτο , ἀλλὰ τῆς οἰκείας ἀρετῆς καὶ ἀνδραγαθίας . » Ἀιατρίβων δὲ ἐκεῖσε ἠβουλήθη μὲν ἀντᾶραι τῷ βασιλεῖ , ἀλλὰ τὸ μελετώμενον εἰς φῶς ἀγαγεῖν δεδιώς Κἦν . ὅμως ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς ἀπῆν καὶ τὰ τῆς βασιλείας ἐνκρευον , κοινολογεῖταί τινι τῶν πιστικωτάτιων τὸ πρᾶγμα , καὶ δι´ αὐτοῦ τοῖς παρακειμένοις ἕθνεσιν ὁμιλήσας περὶ ταυτοῦ πράγματος , φιλίως αὐτῷ διακαιμένοις , ἦρξεν ἡμερῶν τινων , τῆς αὐτοῦ γενναιότητος πεῖραν ἔχουσι δαύιλῆ , Καὶ μηνύεται παρά τινος Ἀρμενίου τὸ γένος , καὶ δὴ συλληφθείς δεσμώΚτης πρὸς τὴν βασιλίδα ἀπαγεται . Ἐλεγχθεὶς δὲ καὶ καταθέμενος καὶ διὰ τοῦτο κατακριθεὶς θανάτου ὡς ἐπίβουλος ὁπερορίζεται καὶ τῆς πόλεως ἐκβάλλεται , πᾶσιν ἀνίαν ἐνθέμενος ὅσοι τῆς αὐτοῦ γενναιότητος καὶ ἀνδρίας ἐν πείρᾳ καθίσταντο . Ρ . Θ᾿ ] Οἱ δʹ ἀννοοῦντες ἐκ τῶν εἰδότων ταῦτα παραλαμβάνοντες πῆρχον ἐξ ἀνάγκης ἐρασταί . Καὶ διὰ τοῦτο δι´ εὐχῆς ἦν τοῖς ὅλοις ἀνώτερον τὸν ἄνδρα γενέσθαι ο λαστηρίων καὶ χαρισθῆναι τῆ Ῥωμαίων τοῦτον ἀρχῇ . Ἐπεὶ δὲ ὁ σκοπὸς ζήλου θείου ἦν καὶ οὐ φιλαυτίας , περιαλγῶς τῆς τῶν Χριστιανῶν πληθύος πασχούσης καὶ κακῶς κεραῖζομένης ὁσημέραι πρὸς τῶν Ἀγαρηνῶν , ἐνηργήθη λοιπὸν τοῖς εὐχομένοις τὸ τῆς εὐχῆς . Παραστάντος γὰρ αὖθις αὐτοῦ τῷ βασιλικῷ βήματι περιέσχεν ἔλεος ἄσχετον τὴν Αὐγοῦσταν Ἐὐδοκίαν · ἦν γὰρ ὁ ἀνὴρ μετὰ τῶν τῶν ἄλλων καὶ θεαθῆναι ἀγαθὸς , ἐπιμήκης τε τὴν ἡλικίαν ὤν καὶ στέρνων καὶ νώτων ἐν καλῷ ναθορώμενος , εὐόφθαλμός τε εἴπερ τις ἄλλος , καὶ τοῦ πάθους αὐτόθεν παράκλησιν ἐκκαλούμενος , μήτ´ ἀκριβὶς τὸ λευκὸν μήτε τὸ μέλαν ἀποσώζων , ἀλλ´ οἷον συγκεκραμένα κατ´ ζσον ἀμφότερα . Ὡς οὖν καὶ ἡ παρεστῶσα γερουσία σινέπαθεν . εὐθὺς ἐπηκολούθησεν ἡἣ συμπάθεια , καὶ περισωθεῖς τοῦ κινδύνου παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα καὶ ποοσδοκίαν βασιλικῆς ἀιώσεως ἔτυχε . Διὸ καὶ ἀπο λυθεὲς παρὰ πάντων ἠσπάζετο . Ἐξιὼν οὖν εἶς τὴν παππαδοκῶν , ἐξ ἦς καὶ γέννησιν ἔσνηκε , πάλιν μεταπεμφθεὶς εἰς τὴν βασιλεύουσαν εἰσελήλυθε , καὶ τοῖς γενεθλίοις τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ μάγιστρος τιμᾶται καὶ στρατηλάτης προβέβληται παρὰ τῆς βασιλίδος προελθούσης βασιλικῶς μετὰ των ἰδίων παίδων εἰς τὸν μέγιστον καὶ περίπουστον τῆς τοῦ Θεοῦ αφίας σηκόν . Δεδοικυίας δὲ τῆς βασιλίδος τήν τε σύγκλητον καὶ τὸν πατριάρχην καὶ τοὺς ὑπογράψαντας καὶ ὀμόσαντας , καὶ διὰ τοῦτο μὴ τολμώσης συζευχθῆναί τινι τῶν ἐπιφανῶν καὶ βασιλέα ἀναγορεῦσαι αὐτὸν , ἕγνω δεῖν ὑπὲρ γυναῖκα μὴ φρονῆσαι , πανουργίᾳ δὲ καὶ δόλῳ τὸν πατριάρχην ὄπελθεῖν καὶ οὕτως αὐτῇ τὸ ἐφετὸν καταπράξασθαι καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν ποσῶς ἀναχαιτίσαι ὁρμήν . Κοινοῦται γοῦν τὸ πρᾶγμά τινι τῶν ἐκ τῆς γυναικωνίτιδος ὡς ἐπιτηδείῳ πρὸς τοῦτο . Ὁ δὲ θπισχνεῖται ἐκ παντὸς τρόπου συμπράξειν αὐτῇ πρὸς τὰ σπουδαζόμενον , ξυρὸς εἰς ἀκόνην , τὸ τοῦ λόγου , ὧν εἰς τὰ τοιαῦτα . Ἀδελφὸς ἦν τῷ πατριάρχῃ Βάρδας ὅνομα , λαγνίστατός τε ΡΑτηο . ΘΕα ΟΧΧΙΙ .
Lemmas: αὐτός ὁ βασίλιος ὡς « Οὐκὲμὸν δῶρον , οἰδάνω Διογένης , οὗτος , ἀλλά ὁ οἰκεῖος ἀρετή καί ἀνδραγαθία . » αιατριβης δέ ἐκεῖσε βούλομαι μέν ἀνταίρω ὁ βασιλεύς , ἀλλά ὁ μελετάω εἰς φάος ἄγω δείδω ἐν . ὅμως ἐπεί ὁ βασιλεύς ἄπειμι1 καί ὁ ὁ βασίλεια ἐνκρευον , κοινολογώ τις ὁ πιστικός ὁ πρᾶγμα , καί δις αὐτός ὁ παράκειμαι ἔθνος ὁμιλέω περί ταυτός πρᾶγμα , φίλιος αὐτός διακαίω , ἄρχω ἡμέρα τίνω , ὁ αὐτός γενναιότης πείρω ἔχω δαυιληκω , καί μηνύω παρά τις Ἀρμένιος ὁ γένος , καί δή συλλαμβάνω δεσμώΚτης πρός ὁ βασιλίς ἀπάγω . ἐλέγχω δέ καί κατατίθημι καί διά οὗτος κατακρίνω θάνατος ὡς ἐπίβουλος οπεροριζω καί ὁ πόλις ἐκβάλλω , πᾶς ἀνία ἐντίθημι ὅσος ὁ αὐτός γενναιότης καί Ἀνδρίας ἐν πείρω καθίστημι . Ρ . ὁ ] ὁ δέ ἀννοοῦντες ἐκ ὁ οἶδα οὗτος παραλαμβάνω πράσσω ἐκ ἀνάγκη ἐραστής . καί διά οὗτος δις εὐχή εἰμί ὁ ὅλος ἀνώτερος ὁ ἀνήρ γίγνομαι ὁ λαστηρίων καί χαρίζομαι τῆ Ῥωμαῖος οὗτος ἀρχή . ἐπεί δέ ὁ σκοπός ζηλόω θεῖον εἰμί καί οὖον φιλαυτία , περιαλγῶς ὁ ὁ Χριστιανός πλῆθος πάσχω καί κακῶς κεραιζομενω ὁσημέραι πρός ὁ Ἀγαρηνός , ἐνεργέω λοιπός ὁ εὔχομαι ὁ ὁ εὐχή . παρίστημι γάρ αὖθις αὐτός ὁ βασιλικός βῆμα περιέχω ἔλεος ἄσχετος ὁ Αὐγοῦστα Εὐδοκία · εἰμί γάρ ὁ ἀνήρ μετά ὁ ὁ ἄλλος καί θεάομαι ἀγαθός , ἐπιμήκης τε ὁ ἡλικία εἰμί καί στέρνον καί νῶτον ἐν καλός ναθορώμενος , εὐόφθαλμος τε εἴπερ τις ἄλλος , καί ὁ πάθος αὐτόθεν παράκλησις ἐκκαλέω , μῆτε ἀκριβής ὁ λευκός μήτε ὁ μέλας ἀποσῴζω , ἀλ οἷος συγκεράννυμι κατ´ ζω ἀμφότερος . ὡς οὖν καί ὁ παρίστημι γερουσία συμπάσχω . εὐθύς ἐπακολουθέω ἄγω συμπάθεια , καί περισῴζω ὁ κίνδυνος παρά πᾶς ἐλπίς καί ποοσδοκίαν βασιλικός αιωσμος τυγχάνω . Διὸ καί ἀπος λυθεω παρά πᾶς ἀσπάζομαι . ἔξειμι οὖν εἰμί ὁ παππαδοκως , ἐκ εἰμί καί γέννησις εἰσφέρω , πάλιν μεταπέμπω εἰς ὁ βασιλεύω εἰσέρχομαι , καί ὁ γενέθλιος ὁ Σωτήρ Χριστός μάγιστρος τιμάω καί στρατηλάτης προβάλλω παρά ὁ βασιλίς προέρχομαι βασιλικός μετά ὁ ἴδιος παῖς εἰς ὁ μέγας καί περίπουστον ὁ ὁ Θεός ἀφία σηκός . δείδω δέ ὁ βασιλίς ὁ τε σύγκλητος καί ὁ πατριάρχης καί ὁ ὑπογράφω καί ὄμνυμι , καί διά οὗτος μή τολμάω συζεύγνυμι τις ὁ ἐπιφανής καί βασιλεύς ἀναγορεύω αὐτός , γιγνώσκω δήω ὑπέρ γυνή μή φρονέω , πανουργία δέ καί δόλος ὁ πατριάρχης ὄπελθεῖν καί οὕτως αὐτός ὁ ἐφετός καταπράσσω καί ὁ ὁ ἔθνος ποσός ἀναχαιτίζω ὁρμή . κοινόω γοῦν ὁ πρᾶγμα τις ὁ ἐκ ὁ γυναικωνῖτις ὡς ἐπιτήδειος πρός οὗτος . ὁ δέ θπισχνειος ἐκ πᾶς τρόπος συμπράσσω αὐτός πρός ὁ σπουδάζω , ξυρός εἰς ἀκόνη , ὁ ὁ λόγος , ὅς εἰς ὁ τοιοῦτος . ἀδελφός εἰμί ὁ πατριάρχης Βάρδας ὄνομα , λαγνίστατός τε Ρητός . Θεός ΧΟ .