cogPG.PG122 230
δὲ καὶ ὁ Βοδίνος . Ὁ δὲ Λογγιβαρδόπουλος , ὡς εἷοηται , ἀρθεὶς πρὸς τὸν Μιχαηλᾶν καὶ λόγον δοὺς καὶ λαβών , ζεύγνυτκι τῇ τούτου θυγατρὶ καὶ λαὸν ὅτι πλεῖστον πιστεύεται ἀπὸ Αογγιβάρδων καὶ Σέρβων συγκείμενον , μεθ´ οὖ καὶ πρὸς βοήθειαν τοῦ Βοδίνου ἀποσταλεὶς αὖθις τοῖς Ῥωμαίοις ἀποκαθίσταται Ὁ δὲ Σαρωνίτης τὸν Βοδίνον ἐξαπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα δέσμιον . Περιορισθεῖς δὲ ἐν τῆ τοῦ Ἀγίου Σεργίου μονῇ μετὰ βραχὺ παραδοθεὶς τῷ Κομνηνῷ Ἰσαακίῳ ἧδη προβεβλημένῳ Ἀντιοχείᾳ δουκὶ ἀπήχθη εἰς Ἀντιόχειαν . Ὅπερ ἀκούσας ὁ τούτου πατὴρ ὁ Μιχαηλᾶς .. Θ ] μισθωσάμενος Βενετίκους τινὰς βαλαντίου ἀδροῦ , οἷς ἔργον θαλαττοπορεῖν , ἀπέκλεψε τοῦτον ἐκεῖθεν καὶ τῆ ἱδίᾳ ἀρχῇ ἀποκατέστησεν · ὅς καὶ μετὰ θάνατον τοῦ πατρὸς τὴν ἀρχὴν καὶ τοῖς ἡμετέροις χρόνοις διήνυσεν . Ὁ δὲ Βοιτάχος ἐτασρεῖς σφοδρῶς ἐν τῷ ἀπιέναι πρὸς τὸν βασιλέα τελευτᾷ , μὴ ἐξαρκέσας ταῖς ἐκ τῶν πληγῶν ὀδύναις . Οἱ γε μὴν Ἀλαμάνοι καὶ Φράγγοι οἱ δὲ οὗτοι δυτικὰ κατὰ τῆς χώρας ἀφεθέντες καθαιροῦσι μὲν τὰ ἐν τῇ Πρέσπᾳ τῶν Βουλγάρων Ἀαολελειμμένα βασίλεια , σκυλεύουσι δὲ καὶ τὸν ἐκεῖσε ναὸν , ὅς ἐπ´ ὀνόματι τοῦ ἀγίου Ἀχιλλίου Τδρυται , μηδενὸς τῶν ἐν ἐκείνῳ φεισάμενοι ἱερῶν , ὧν τινὰ μὲν αὐθις νεσώθησαν , τὰ δὲ λοιπὰ ὁ σερατὸς διανειμάμενος εἴς χρῆσιν ἱδίαν μετεσκεύασαν . Τις οὖν τῶν στρατιωτῶν τῆς Μακεδονικῆς φάλαγγος ὥν , ἀξιούμονος ἀποδοῦναι ὅπερ εἰλήφει Ἰερὸν , ἐπεὶ μὴ ἐπείσθη , ἀνθρακιάσας τοὺς ὤμους , τελευτᾷ , τῆς δίκης μὴ ἀνασχομένης ὡς ἔθος , ἀλλὰ μετελθούσης αὐτὸν εἰς ὑπόδειγμα τοῖς ὀψιγόνοις . Ἐν δὲ ταῖς παρακειμέναις τῆ ὅχθῃ τοῦ στρου πάλεσι τῶν στρατιωτῶν ἡμελημένων οἷα δὴ μηδὲν εἰς διοίκησιν λαμβανόντων , στέλλεται ὁ βεστάρχου Χέστωρ , ὅοῦλος γεγονὼς τοῦ πατρὸς τοῦ βασιλέως , δοὺξ τῶν Παριστρίων ὁνομασθείς , καὶ συμφωνήσας ῆ Τάτους ὡς ὁμογνώμονι , Πατζινάκοις πλείοσιν ὁπλισθέντες εἶς τῆν βασιλεύουσαν παρεγένοντο . Καταθεῖναι δὲ τὰ ὄπλα ἐγκελευόμενος μὴ δν ἄλλως τοὸιῆσκι τοῦτο ἔλεγεν , εἰ μὴ τὸν λογοθέτην Νικηφόρον ἐκ μέσου ποιήσεισν ὡς κοινὸν ἐχθρὸν καὶ πολέμιον κοσμικὸν , καὶ αὐτὸν οὐκ ὀλίγα λυπήσαντα καὶ τῆν αὐτοῦ περιουσίαν δημεύσαντα Ἀλλ´ ὁ βασιλες οὐκ ἐπείθετο . ἄπαὲ δαυτὸν ταῖς αὐτοῦ γοητείαις καὶ ἀπάταις ἐκδεδωκώς . Ὁ δὲ Νέστωρ ἐπιβρολευθεῖς ὑπὸ τῶν οἰκείων ἀπανίσταται μὲν ἐκεῖ ρεν , ληῖζεται δὲ τήν τε Μακεδονίαν καὶ Θρῴκην καὶ πὰ παρακείμενα τῆς Βουλγαρίας , καὶ εἰς τὴν τῶν Πατῖινάκων ὑποχωρεῖ . Μοῖρα δὲ στρατιωτῶν Μακεδονικῶν στερουμένη προσῆλθε τῷ βασιλεῖ , τὴν στέρησιν ἀποκλαιομένη . Προστάξει οὖν βασιλικῇ τυφθέντες καὶ ὁβρισοίντες ἐδιώχόησαν , μηδεμιᾶς ἐπιστροφῆς αὐτῶν γενομένης . Ἀλλ´ οἶ γε πρὸς τὰ οἰκεῖα λύπης οὐ μκρᾶς ἐπιστραφίντες ἀνάμεστοι ούκ ἥθελον μένειν ἕτι ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ φρονήματος , ἀλλὰ τοὺς πολεμίους πᾶσι τρόποις ἀμύνασθαι διεσκέπτοντο . ποστείλας δὲ πρὸς τὸν τὴν Αογγιβαρδίαν κατἐχοντα Φράγγον Ῥουμπέρτον καλούμενον τὴν
Lemmas: δέ καί ὁ Βοδινός . ὁ δέ Λογγιβαρδόπουλος , ὡς ἰόω , ἀραρίσκω πρός ὁ Μιχαηλᾶς καί λόγος δίδωμι καί λαμβάνω , ζεύγνυτκι ὁ οὗτος θυγάτηρ καί λαός ὅτι πλεῖστος πιστεύω ἀπό αογγιβαρδος καί Σέρβος σύγκειμαι , μεθ´ οὖον καί πρός βοήθεια ὁ Βοδινού ἀποστέλλω αὖθις ὁ Ῥωμαῖος ἀποκαθίστημι ὁ δέ Σαρωνίτης ὁ βοδινος ἐξαποστέλλω πρός ὁ βασιλεύς δέσμιος . Περιορίζω δέ ἐν τῆ ὁ Ἀγίας Σέργιος μονή μετά βραχύς παραδίδωμι ὁ Κομνηνός Ἰσαάκιος ἤδη προβάλλω Ἀντιόχεια δούξ ἀπάγω εἰς Ἀντιόχεια . ὅπερ ἀκούω ὁ οὗτος πατήρ ὁ Μιχαηλάς .. Θ ] μισθόω Βενέτικος τις βαλλάντιον ἁδρός , ὅς ἔργον θαλασσοπορέω , ἀποκλέπτω οὗτος ἐκεῖθεν καί τῆ ἴδιος ἀρχή ἀποκαθίστημι · ὅς καί μετά θάνατος ὁ πατήρ ὁ ἀρχή καί ὁ ἡμέτερος χρόνος διανύω . ὁ δέ Βοιτάχος ἐτασρεῖς σφοδρός ἐν ὁ ἀφίημι πρός ὁ βασιλεύς τελευτάω , μή ἐξαρκέω ὁ ἐκ ὁ πληγή ὀδύνη . ὁ γε μήv Ἀλαμάνος καί Φράγγος ὁ δέ οὗτος δυτικός κατά ὁ χώρα ἀφίημι καθαιρέω μέν ὁ ἐν ὁ Πρέσπᾳ ὁ Βουλγάρα Ἀαολελειμμένα βασίλεια , σκυλεύω δέ καί ὁ ἐκεῖσε ναός , ὅς ἐπι ὄνομα ὁ ἅγιος Αχίλλι τδρυος , μηδείς ὁ ἐν ἐκεῖνος φείδομαι ἱερός , ὅς τις μέν αὖθις νεσώθησαν , ὁ δέ λοιπάς ὁ σερατὸς διανέμω εἰς χρῆσις ἴδιος μετασκευάζω . τις οὖν ὁ στρατιώτης ὁ Μακεδονικός φάλαγξ ἀνά , ἀξιόω ἀποδίδωμι ὅσπερ λαμβάνω Ἱερός , ἐπεί μή πείθω , ἀνθρακίζω ὁ ὦμος , τελευτάω , ὁ δίκη μή ἀνέχω ὡς ἔθος , ἀλλά μετέρχομαι αὐτός εἰς ὑπόδειγμα ὁ ὀψίγονος . ἐν δέ ὁ παράκειμαι τῆ ὄχθη ὁ Στρου Παλεσί ὁ στρατιώτης αμελημένος οἷος δή μηδείς εἰς διοίκησις λαμβάνω , στέλλω ὁ βεστάρχης Χέστωρ , ὅς γίγνομαι ὁ πατήρ ὁ βασιλεύς , δούξ ὁ παρίστριος ὀνομάζω , καί συμφωνέω ἤ ὅς ὡς ὁμογνώμων , πατζινακος πλείων ὁπλίζω εἰμί ὁ βασιλεύω παραγίγνομαι . κατατίθημι δέ ὁ ὅπλον ἐγκελεύω μή δν ἄλλως τοὸιῆσκι οὗτος λέγω , εἰμί μή ὁ λογοθέτης Νικηφόρος ἐκ μέσος ποιέω ὡς κοινός ἐχθρός καί πολέμιος κοσμικός , καί αὐτός οὐ ὀλίγος λυπέω καί ὁ αὐτός περιουσία δημεύω Ἀλ ὁ Βασίλες οὐ πείθω . ἄπα δαῦτος ὁ αὐτός γοητεία καί ἀπάτη ἐκδίδωμι . ὁ δέ Νέστωρ επιβρολευθεω ὑπό ὁ οἰκέω ἀπανίστημι μέν ἐκεῖ Ρεν , ληΐζομαι δέ ὁ τε Μακεδονία καί Θρᾷξ καί πη παράκειμαι ὁ Βουλγαρία , καί εἰς ὁ ὁ πατιινακη ὑποχωρέω . Μοῖρα δέ στρατιώτης Μακεδονικός στερέω προσέρχομαι ὁ βασιλεύς , ὁ στέρησις ἀποκλαίω . πρόσταξις οὖν βασιλικός τύπτω καί ὁβρισοίντες διώκω , μηδείς ἐπιστροφή αὐτός γίγνομαι . Ἀλ οἶς γε πρός ὁ οἰκεῖος λύπη οὖον μικρός ἐπιστρέφω ἀνάμεστος οὐ ἐθέλω μένω ἔτι ἐπί ὁ αὐτός φρόνημα , ἀλλά ὁ πολέμιος πᾶς τρόπος ἀμύνω διασκέπτομαι . ποστελλω δέ πρός ὁ ὁ Αογγιβαρδίαν κατέχων Φράγγος Ῥουμπέρτον καλέω ὁ