cogPG.PG122 165
Βουλγαρίας παραλαβών ἄρχων Βασίλειος ὁ Μοναχὸς ἐγκαθιδρύει ἐν τὰς τὰς πεδιάδας τῆς Σαρδικεῆς , τῆς Ναισοῦ καὶ Εὐτζαπέλου διασπείρας πάντας καὶ πᾶν ὅπλον ἀφελόμενος διὰ τὰς ἀνεπιβούλευτον Ὁ δὲ Τυρὰχ καὶ σὺν αὐτῷ ἄνδρες ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα ἄγονται εἰς τὸν βασιλέα · οὓς φιλορόνως οὖτος ἀποδεξάμενος καὶ βαπτίσας καὶ μεγίστοις ἀξιώμασιν ἐπάρας ἐν εὐπαθείαις κατεῖχεν . Ὁ δὲ σουλτάνος τὴν τῶν αὐτοῦ πρέσβεω ἄπρακτον ὑποστροφὴν μὴ φέρων , τὰς ἐν Περσίδι πάσας δυνάμεις καὶ τὰς Βαβυλωνίους ὑφ´ ἓν ἀθροίσας τἰσβολὴν ποιεῖται κατὰ Ῥωμαίων . Τοῦτο δὲ προσκηκοὼς ὁ Μονομάχος ἔσπευδε μὲν καὶ διὰ τῶν οἰκείων δυνάμεων ἀντιπαράταξιν στῆσαι τῷ πολεμίῳ , ὥπλισε δὲ καὶ ἀπὸ τῶν Πατζινάκων χιλιάδας ιε Καὶ ἡγεμόνας τέσσαρας ἀπὸ τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει Πατζινάκων αὐτοῖς ἐπιστήσας , τὸν Σουλτξοῦν , τὸν Σελτέ , τὸν Καραμᾶν καὶ τὸν Καταλεὶμ , δώροις τε φιλοτιμησάμενος οὐ μικροῖς , καὶ ἄρματα κάλλιστα δοὺς καὶ ἵππους διαπρεπεῖς , περαιοῖ ἐν Χρυσουπόλει , δοὺς αὐτοῖς ὁδηγὸν τὸν ἀπάξαι μέλλοντα τούτους εἰς Ἰβηρίαν Κωνσταντῖνον τὸν πατρίκιον , [ . Ζθ ] ᾧ Ἀδροβάλανος τὰς ἐπώνυμον . iεραιωθέντες δὲ οὖτοι καὶ τοὺς ἵππους ἀναβάντες καὶ τῆς πρὸς Ἀνατολὴν φερούσης ἀψάμενοι καὶ προελθόντες ἄχρι μιλίων τινῶν καὶ τῷ λεγομένῳ Δαματρύί προσεγγίσαντες ἐπέσχον τὴν πορείαν , καὶ στάντες ἐπὶ τῆς ὁδοῦ συμβουλήν προετίθεσαν , ἧτις παρ´ αὐτοῖς κομέντον ὡνόμασται . Τισὶ μὲν οὖν ἐδόκει πορευτέα εἶναι καὶ μὴ ἀντιβαίνειν ἐπὶ τῆς χώρας τοῦ βασιλέως τοῖς βασιλικοῖς προστάγιασι τοῦ τε λοιποῦ ἔθνους κεχωρισμένοις καὶ μήτε καθ᾽ ἑαυτοὺς ὑποστῆναι δυναμένοις τὴν Ῥωμαῖκῆν δύναμιν μήτε ὁρμητήριον ἔχουσι πρὸς τὰ τῆς τύχης ἀβούλητα · ἄλλοις πάλιν ἐδόκει . κατασχοῦσιν ἵον τινὰ τῆς Βιθυνίας , ἐν τούτοις παραμένειν καὶ τοὺς ἐπιόντας ἀμύνασθαι , ἀνελθεῖν δὲ μηδαμῶς εἶς Ἰβηρίαν , ἐς χώραν μακρὰν καὶ ἀλλόκοτον , ἔνθα μέλλουσιν ἕξειν πολεμίους οὐ μόνον τοὺς ἐχγθροὺς Ρωμαίων , ἀλλὰ καὶ αὐτοὺς τοὺς Ῥωμαίους . Ὁ Καταλεὶμ δὲ μόνος γνώμην ἐδίδοο ὑποστρέψαι καὶ ἑνωθῆναι τοῖς συγγενέσιν . Εἰπόντος δέ τινος · κΚαὶ πῶς ἂν ἔσεται περατὴ ἡ θάλασσα ; » μηδὲν πλέον εἰπών ἕπεσθαί οἱ κελεύει , Τὸν μὲν οὖν Ἄδροβάλανον ὁρμήσαντες ἀποκτεῖοαι οὐκ ἴσχυσαν φυγὼν γὰρ διεσώθη ἔν τινι τριωρόφῳ ὄπερῴῳ τῶν ἀν τῶ Δαματρύν παλατίων ) , τῷ Καταλεὶμ δὲ ἐπόμενοι κατήρχοντο πρὸς τὴν θάλασσαν , οὐκ ἐλπίζοντες τάχα πλοῖα ἔχειν αὐτὸν ηὐτρεπισμένα τὰ ῥφδίαν τούτοις μέλλοντα ποιῆσαι τὴν τῆς θαλάσσης πεοαίωσιν , ἀλλὰ διαποροῦντες καὶ μαθεῖν ἐθέλοντες τίς ὁ τρόπος τῆς διαβάσεως . Ἐπεὶ δὲ ἐν τῷ αἰγιαλῷ ἐγένοντο , μηδὲν πλέον εἰπών ὁ Καταλεὶμ ἀλλ´ ἣ μόνον , « Ἑπέσθω ὁ βουλόμενος αὐτόν τε περιεῖναι καὶ πάντας τοὺς Πατζινάκας . » τὸν ἵππον μυωπίσας αἴσεισιν εἰς τὴν θάλασσαν . Τοῦτο καὶ ἄλλος ἱδὼν ἐποίησε , καὶ ἐπ´ ἐκείνῳ ἄλλος , καὶ εὐθὺς τὰς πλῆρος ἄπαν · καὶ διανηξάμενοι περαιοῦνται κατὰ τὸν Ἄγιον Ταράσον , οἱ μὲν αὐτοῖς ἄρμασιν , οἱ δὲ πρότερον τὰ ἄρματα ἀποῤῥίψαντες . Καὶ περαιωθέντες καὶ τὴν πορείαν ἐπιτείναντες σχυσαν διασωνῆναι πρὸς τοὺς οἰκείους κατὰ τὴν Τριαδίτζαν ,
Lemmas: Βουλγαρία παραλαμβάνω ἄρχω Βασίλειος ὁ Μοναχός ἐγκαθιδρύω ἐν ὁ ὁ πεδιάς ὁ σαρδικεμαι , ὁ ναισυς καί Εὐτζαπέλου διασπείρω πᾶς καί πᾶς ὅπλον ἀφαιρέω διά ὁ ἀνεπιβούλευτος ὁ δέ Τυρὰχ καί σύν αὐτός ἀνήρ ἑκατόν καί τεσσαράκοντα ἄγω εἰς ὁ βασιλεύς · ὅς φιλοροναω οὗτος ἀποδείκνυμι καί βαπτίζω καί μέγας ἀξίωμα ἐπαίρω ἐν εὐπάθεια κατέχω . ὁ δέ σουλτάνος ὁ ὁ αὐτός πρέσβεω ἄπρακτος ὑποστροφή μή φέρω , ὁ ἐν Περσίς πᾶς δύναμις καί ὁ Βαβυλώνιος ὑφ´ εἷς ἀθροίζω τἰσβολὴν ποιέω κατά Ῥωμαῖος . οὗτος δέ προσκαίω ὁ Μονομάχος σπεύδω μέν καί διά ὁ οἰκέω δύναμις ἀντιπαράταξις ἵστημι ὁ πολέμιος , ὁπλίζω δέ καί ἀπό ὁ πατζινακη χιλιάς εἶμι καί ἡγεμών τέσσαρες ἀπό ὁ ἐν Κωνσταντινούπολις πατζινακη αὐτός ἐφίστημι , ὁ Σουλτξοῦν , ὁ σελτές , ὁ Καραμάν καί ὁ Καταλεὶμ , δῶρον τε φιλοτιμέομαι οὖον μικρός , καί ἅρμα καλῶς δίδωμι καί ἵππος διαπρεπής , περαιόω ἐν χρυσουπολις , δίδωμι αὐτός ὁδηγός ὁ ἀπάγω μέλλω οὗτος εἰς Ἰβηρία Κωνσταντῖνος ὁ πατρίκιος , [ . Ζθ ] ὅς Ἀδροβάλανος ὁ ἐπώνυμος . iεραιωθέντες δέ οὗτος καί ὁ ἵππος ἀναβαίνω καί ὁ πρός Ἀνατολή φέρω ἅπτω καί προέρχομαι ἄχρι μίλιον τις καί ὁ λέγω Δαματρύί προσεγγίζω ἐπέχω ὁ πορεία , καί ἵστημι ἐπί ὁ ὁδός συμβουλή προτίθημι , ὅστις παρ´ αὐτός κομέντον ὀνομάζω . τις μέν οὖν δοκέω πορευτέος εἰμί καί μή ἀντιβαίνω ἐπί ὁ χώρα ὁ βασιλεύς ὁ βασιλικός προστάσσω ὁ τε λοιπός ἔθνος χωρίζω καί μήτε κατά ἑαυτοῦ ὑφίστημι δύναμαι ὁ Ῥωμαῖκῆν δύναμις μήτε ὁρμητήριον ἔχω πρός ὁ ὁ τυγχάνω ἀβούλητος · ἄλλος πάλιν δοκέω . κατέχω ἴον τις ὁ Βιθυνία , ἐν οὗτος παραμένω καί ὁ ἔπειμι ἀμύνω , ἀνέρχομαι δέ μηδαμῶς εἰμί Ἰβηρία , εἰς χώρα μακράν καί ἀλλόκοτος , ἔνθα μέλλω ἔχω πολέμιος οὖον μόνος ὁ ἐχγθροὺς Ῥωμαῖος , ἀλλά καί αὐτός ὁ Ῥωμαῖος . ὁ Καταλεὶμ δέ μόνος γνώμη δίδωμι ὑποστρέφω καί ἑνόω ὁ συγγενής . εἶπον δέ τις · Κία πῶς εἄν εἰμί περάτης ὁ θάλασσα ; » μηδείς πλέω εἶπον ἕπομαι ὁ κελεύω , ὁ μέν οὖν αδροβαλανος ὁρμάω ἀποκτείνω οὐ ἰσχύω φεύγω γάρ διασῴζω ἐν τις τριώροφος ὄπερῴῳ ὁ εἰς ὁ Δαματρύν Παλατίων ) , ὁ Καταλεὶμ δέ επόμενος κατέρχομαι πρός ὁ θάλασσα , οὐ ἐλπίζω τάχα πλοῖον ἔχω αὐτός εὐτρεπίζω ὁ ῥφδίαν οὗτος μέλλω ποιέω ὁ ὁ θάλασσα ποιέω , ἀλλά διαπορέω καί μανθάνω ἐθέλω τίς ὁ τρόπος ὁ διάβασις . ἐπεί δέ ἐν ὁ αἰγιαλός γίγνομαι , μηδείς πλέω εἶπον ὁ Καταλεὶμ ἀλ ὅς μόνος , « ἕπω ὁ βούλομαι αὐτός τε περίειμι καί πᾶς ὁ πατζινακη . » ὁ ἵππος μυωπίζω αἶσις εἰς ὁ θάλασσα . οὗτος καί ἄλλος ἑδ́ρχομαι ποιέω , καί ἐπι ἐκεῖνος ἄλλος , καί εὐθύς ὁ πλήρης ἅπας · καί διανήχομαι περαιόω κατά ὁ ἀγάω ταράσσω , ὁ μέν αὐτός ἅρμα , ὁ δέ πρότερος ὁ ἅρμα ἀπολείπω . καί περαιόω καί ὁ πορεία ἐπιτείνω σχυσαω διασῴζω πρός ὁ οἰκεῖος κατά ὁ Τριαδίτζαν ,