cogPG.PG122 194
πολλὰ καὶ τῆς Αὐγούστης Αἰκατερίνης συμβαλλομένης αὐτῷ πρὸς τὸ προκείμενον , καὶ τῇ τῆς ἐπιγείου βασιλείας ἀποβολῇ τὴν ἐν οὐρανοῖς ἀπόλαυσιν ἐπαγγελλομένης αὐτῷ , βασιλεύσας μὲν ἔτη δύο καὶ μῆνας τρεῖς , ἐπιζήσας δὲ τούτων ἐλάττω τῷ μοναχικῷ σχήματι , πᾶσαν ὑπακοήν πρὸς τὸν ἐν τῇ μονῇ ἡγεμονεύοντα ἐπιδεκνύμενος , ὡς καὶ θυρωρὸς γενέσθαι καὶ ταῖς ἄλλαις ὑπηρετῆσαι διακονίαις . διὰ πολλὴν ἐπιείκειαν καὶ μετριοφροσύνην καταδεξαμενος . Σωφρονέστατος δὲ εἰσάγων γενέσθαι λέγεται . Στρατοπεδάρχῳ γὰρ ὅντι αὐτῷ νόσον ὅνσκῆψαι νεφριτικήν φασιν , ὡστε ἀπογνῶναι αὐτῆς τῆς ζωῆς διὰ τὸ παρέσει παντελῶς καὶ ἀκινησίᾳ κατασχεθῆναι . Τῶν δὲ ἰατρῶν , μετὰ τὸ τοῖς ἄλλοις ἅπασι χρήσασθαι καὶ ἀνηνύτοις ἐλεγχθῆναι ἐπιχειρεῖν , συμβουλευόντων μιγῆναι γυναικί , αὐτὸς οὐχ ὑπήκουσεν . Εἰπόντων δὲ , εἰ μὴ τοῦτ´ ἐπιχειρήσειεν , ἐξ ἀνάγκης ἔχειν αυτῆρι χρήσασθαι , ἐκ τούτου δὲ ἀπαιδίᾳ κατασχεθῆναι δεινῇ καὶ.θΗἂ ] ἀγωνίᾳ , αὐτὸς , κʹἈρκοῦσί μοι ἔφη , ὁ Μανουὴλ καὶ ἡ Μαρία , οἱ ἤδη μοι χάριτι Θεοῦ παῖδες γενόμενοι · τούτων μὲν γὰρ ἅνευ ἔνεστι τυχεῖν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , σωφροσύνης δὲ χωρὶς οὐδεὶς τὸν Κύριον ἕψεται . » Ἀλλὰ καὶ ἡ βασίλεια Αἰκατερίνα καὶ ἡ ταύτης θυγάτηρ Μαρία τὴν τρίχα κειράμεναι διῆγον ἐν νομῇ παλατίοις τοῦ Μυρελαίου , πάσαν ἄσκησιν μοναδικὴν μετερχόμεναι . Τελευτήσαντος δὲ τοῦ βασιλέως ὑγρότητος μεστὴ θεαθεῖσα ἡ τοῦτον κατέχουσα σορὸς ὑπόνοιαν παρέσχε πολλοῖς τιμωρίαν εἶναι τὸ γεγονὸς καὶ κολάσεως ἔνδειγμα τοῦ ἐμφυλίου πολέμου καὶ τῆς σφαγῆς καὶ τῶν μετὰ τὸ βασιλεῦσαι πεπραγμένων αὐτῷ εἴς τε τὰς τῆς συγκλήτου στερήσεις [ καὶ τῶν ἔκπαλαι διδομένων αὐτῇ , καὶ τὴν τῶν θείων ναῶν καὶ τῶν ἱερῶν σεμνείων ἀποστέρησιν , ἤν , ὡς ἔφημεν , ἐποιήσατο , τὸ ἀπέριττον μὲν καὶ τὴν αὐτάρκειαν αὐτῶν προνοούμενος , τῷ δημοσίῳ δὲ εἰσφέρων μετρίαν παράκλησιν . Ἄλλοι δὲ τὸ ῥεῦσαν ἀγιωσόνης ἔργον ἐτίρεντο . ὡς καθαρῶς καὶ ἀδιστάκτως μταννόντος κύτοῦ ἐφ´ οἷς ἔπραξε · μὴ γὰρ εἶναι ἀμαρτίαν τὴν νικῶσαν τὴν φιλανορωπίαν τοῦ Θεοῦ . Ἀμφοτέρων δὲ τὴν γνώμην ἐπαινῶ καὶ ἀποδέχομαι τῷ τὴν μὲν κωλυτικὴν εἶναι τῶν μελλόντων κακῶν , τὴν δὲ προτριπτικὴν ἀπὸ τοῦ χείρονος πρὸς τὸ βέλτιον . τῆς δὲ βασιλίσσης Αἰκατερίνης , ἐν τῷ μοναχικῷ Ἑλένης μετονομασθείσης , ἐπετείως τελούσης τὰ τοῦ βασιλέως μνημόσυνα , συγκαλούσης τε ἄλλους τινὰς μοναχοὺς καὶ δὴ καὶ τοὺς ἐν τῇ Στουδίου μονῇ ἀσκουμένους σύμπαντας , ἐπειδὴ ἔμελλε τελευτᾷν , ἐτέλει μὲν συνήθως καὶ κατὰ τὸ ἔθος τὰ τοῦ
Lemmas: πολύς καί ὁ Αυγούστης Αἰκατερίνη συμβάλλω αὐτός πρός ὁ πρόκειμαι , καί ὁ ὁ ἐπίγειος βασίλεια ἀποβολή ὁ ἐν οὐρανός ἀπόλαυσις ἐπαγγέλλω αὐτός , βασιλεύω μέν ἔτος δύο καί μείς τρεῖς , ἐπιζάω δέ οὗτος μικρός ὁ μοναχικός σχῆμα , πᾶς ὑπακοή πρός ὁ ἐν ὁ μονή ἡγεμονεύω ἐπιδέχομαι , ὡς καί θυρωρός γίγνομαι καί ὁ ἄλλος ὑπηρετέω διακονία . διά πολύς ἐπιείκεια καί μετριοφροσύνη καταδέχομαι . σώφρων δέ εἰσάγω γίγνομαι λέγω . στρατοπεδάρχω γάρ εἰμί αὐτός νόσος ὅνσκῆψαι νεφριτικός φημί , ὡστε ἀπογιγνώσκω αὐτός ὁ ζωή διά ὁ πάρειμι παντελῶς καί ἀκινησία κατέχω . ὁ δέ ἰατρός , μετά ὁ ὁ ἄλλος ἅπας χράω καί ἀνήνυτος ἐλέγχω ἐπιχειρέω , συμβουλεύω μίγνυμι γυνή , αὐτός οὐ ὑπακούω . εἶπον δέ , εἰμί μή τοῦτος ἐπιχειρέω , ἐκ ἀνάγκη ἔχω αυτῆρι χράω , ἐκ οὗτος δέ ἀπαιδία κατέχω δεινός ὅς ] ἀγωνία , αὐτός , κʹαρκους ἐγώ φημί , ὁ Μανουήλ καί ὁ Μαρία , ὁ ἤδη ἐγώ χάρις Θεός παῖς γίγνομαι · οὗτος μέν γάρ ἄνω ἔνειμι τυγχάνω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , σωφροσύνη δέ Χωρὶς οὐδείς ὁ κύριος ἕπω . » ἀλλά καί ὁ βασίλεια Αικατερίνα καί ὁ οὗτος θυγάτηρ Μαρία ὁ θρίξ κείρω διάγω ἐν νομή Παλάτιον ὁ μυρέλαιον , πᾶς ἄσκησις μοναδικός μετέρχομαι . τελευτάω δέ ὁ βασιλεύς ὑγρότης μεστός θεάομαι ὁ οὗτος κατέχω σορός ὑπόνοια παρέχω πολύς τιμωρία εἰμί ὁ γίγνομαι καί κόλασις ἔνδειγμα ὁ ἐμφύλιος πόλεμος καί ὁ σφαγή καί ὁ μετά ὁ βασιλεύω πράσσω αὐτός εἰς τε ὁ ὁ σύγκλητος στερέω [ καί ὁ ἔκπαλαι δίδωμι αὐτός , καί ὁ ὁ θεῖον ναός καί ὁ ἱερός σεμνεῖον ἀποστέρησις , ἐάν , ὡς φημί , ποιέω , ὁ ἀπέριττος μέν καί ὁ αὐτάρκεια αὐτός προνοέω , ὁ δημόσιος δέ εἰσφέρω μέτριος παράκλησις . ἄλλος δέ ὁ ῥέω αγιωσονεος ἔργον τείρω . ὡς καθαρός καί ἀδιστάκτως μέτειμι κυτόω ἐφίημι ὅς πράσσω · μή γάρ εἰμί ἁμαρτία ὁ Νίκη ὁ φιλανορωπίαν ὁ Θεός . ἀμφότερος δέ ὁ γνώμη ἐπαινέω καί ἀποδέχομαι ὁ ὁ μέν κωλυτικός εἰμί ὁ μέλλω κακός , ὁ δέ προτριπτικὴν ἀπό ὁ χείρων πρός ὁ ἀγαθός . ὁ δέ βασίλισσα Αἰκατερίνη , ἐν ὁ μοναχικός Ἑλένη μετονομάζω , ἐπετείως τελέω ὁ ὁ βασιλεύς μνημόσυνον , συγκαλέω τε ἄλλος τις μοναχός καί δή καί ὁ ἐν ὁ στουδιον μονή ἀσκέω σύμπας , ἐπεί μέλλω τελευτάω , τελέω μέν συνήθης καί κατά ὁ ἔθος ὁ ὁ