cogPG.PG122 146
ἀνήκοντα αὐτῷ δήου καὶ κειρῶν χωρία καὶ εἰς τὴν τούτου κοίτην ἀνέδην ἐξύβρισεν . ἅπερ ἐκεῖνος ἐν ʹἸταλίᾳ πυνθανόμενος ἡσχαλλε καὶ διεπρίετο τῷ θυμῷ . Ἄρτι δὲ καὶ σπουδῇ τοῦ Ῥωμανοῦ παραλυθεὶς τῆς ἀρχῆς καὶ τοῖς πᾶσιν ἐπεγνωκὼσει γὰρ ὡς οὐκ εἰς χρηστὸν αὐτῷ τέλος ἡ εἰς τὸ Βυζάντιον ἄφιξις τελευτήσει τὰς ἐν Ἰταλίᾳ δυνάμαις νασείσας καὶ διαφθείρας , διψώντων τῶν στρατιωτῶν τὰς οἱκείας ἰδεῖν πατρίδας , ὅπλα κατὰ τοῦ βασιλέως κινεῖ . Καὶ τὸν μὲν πεμφθέντα διάδοχον αὐτοῦ ν δὲ ὁ πρωτοσπαθάριος Πάρδος , . Τ ἀνὴρ Βυζάντιος , καὶ δι´ ἄλλο μὲν οὐδὲν ἀγαθὸν , ὅτι δὲ γνώριμος ἦν τῷ βασιλεῖ , τηλικαύτης χώρας ἄρχειν πεμφθεὶς ἀναιρεῖ , αὐτὸς δὲ αὐτῷ διάδημα περιθεὶς καὶ τὰ τῆς βασιλείας παράσημα ἀναλαβὼν ἀναγορεύεται βασιλεὺς , καὶ πλοίοις ἐμβιβάσας τὰς δυνάμεις περαιοῦται ἐν Βουλγαρίᾳ . Τοῦτο μαθὼν ὁ βασιλέος εἰς ταραχὴν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἐνίπεσε · καὶ γράμματα μὲν πρὸς αὐτόν ἐκπέμπει παντὸς ἀπολύοντα φόβου τοῦ πον καὶ τοὺς σὸν αὐτῷ , παρακαλοῦντά τε ἀπορέσθαι τὰ ὅπλα , καὶ ὑπισχνούμενος πᾶσαν εὐεργεσίαν · ἐπεὶ δὲ ἐκεῖνος ἄτεγκτος ἦν καὶ οὐ μεθίστο τοῦ πο ποῦ , ἀγηοχώς καὶ αὐτὸς ἂς ἶχε δυνάμεις , καὶ στρατηγὸν αὐταῖς ἐπιστήσας αὐτοκράτορα τὸν Σεβαστοκατὰ τοῦ ἀποστάτου . Καὶ συναντῶσι τὰ στρατεύματα κατὰ τὸν λεγόμενον Ὀστροβόν ἐν τῷ Μαρμαρίω καὶ συμπλοκῆς γενομένης τρέπονται οἱ περὶ τὸν Στέφανον , αὐτοῦ τοῦ Μανιάκη προηγουμένου καὶ τοῦ ἵππου πεσὼν οὗτος ἀπέθανε . μηδενὸς φανέντος τοῦ τοῦτον τρώσαντος · εὑρέθη γὰρ ἔχων κατὰ τοῦ στήθους καιφίαν πληγήν . Τούτου δὲ γνωσθέντος τῷ ἐναντίῳ στρατεύματι , ἀποτέμνεται μὲν ἡ κεφαλὴ τοῦ Γεωργίου , συλλαμβάνονται δὲ καὶ πάντες οἱ αὐτῷ συναράμενοι , ἄμα τῆ πτώσει τοῦ ἀρχηγοῦ τὰ ἔπλα ῥίψαντες καὶ ἑαυτοὺς ἐγχειρίσαντες . Καὶ τῷ μὲν βασιλεῖ ἄγγελος ἐπέμφθη κομίζων τὰ εὐαγγέλια τῆς νίκης εἶσεισι δὲ μεθ´ ἡλμάρας τινὰς καὶ ὁ Στέφανος τὴν κεφαλήν ἄγων τοῦ Μανιάκη καὶ τοὺς κρατηθέντας ἐν τῷ πολέμῳ · καὶ διὰ μέσης τῆς πλατείας θριαμβεύσας προηγουμένης τῆς κεφαλῆς ἄνωθεν δόρατος , καὶ τῶν ἀποστατῶν ὅνοις ἐποχουμένων , αὐτὸς ὅπισθεν εἴπετο , ἵππῳ λευκῷ ἐφεζόμενος . Καὶ τὰ μὲν περὶ τον Μανιάκην τοιοῦτον εἴληφε τέλος . Γέγονε δέ τις καὶ ἀλλη ἀποστασία ἐν Κύπρῳ κατὰ τοῦτον τὸν χρόνον , πρωτουργὸν ἔχουσα Θεόφιλον τὸν Ἐρωτικόν · οὗτος γὰρ τῆς νήσου στρατηγῶν καὶ νεωτέρων ἀεὶ πραγμάτων ἀφιέμενος , ἐπείπερ ἐπύθετο τὴν τοῦ Καλαφάτου καταστροφὴν καὶ τὴν κατασχοῦσαν τὰ πράγματα σύγχυσιν , καιρὸν εὕθετον εὑρεῖν οἰηθεὶς πρὸς τὸ σπουδαζόμενον , τότε τὸ ἔθνος ἄπαν τῶν Κυπρίων ἀνάπτει , καὶ τὸν δικαστὴν καὶ πράκτορα τῶν δημοσίων φόρων τὸν πρωτοσπαθάριον Θεοφύλακταν ἀνελεῖν παρασκευάζει , ἔγκλημα τούτῳ ἐπενεγκὼν ὡς βαρείας τὰς τῶν συντελειῶν ποιουμένῳ εδσπράξεις . Ἀλλὰ πρὸς τοῦτον οὐκ ἐδέησε τῷ Μονο μάχῳ μαικροτέρας τριβῆς · χειροῦται γὰρ αὐτὸν κπεμφθεῖς ἔ [ τε ] τοῦ στόλου κατάρχων Κωνσταντῖνος πατρίκιος ὁ Χαγὲ , τὸ ἕθνος ἄπαν τῶν Κυπρίων ὑποποιησάμενος , καὶ εἰς βασιλέα ἀγει . Ἀχθέντα δὲ θῆλυν ὁ βασιλεὺς ἐνδύσας στολὴν καὶ ἐν τῷ ἰππικῷ ἰπποδρομίας ἀγομένης θριαμόεύσας καὶ τῶν ὑπαρχόντων ψιλώσας ἀπίλυσε [ . πεβὶ Τῆ δὲ κʹ τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς , τῆς ιαʹ [ ἰνδικτιῶνος , κατέλυσε τὴν ζωὴν Ἀλέξιος ὁ πατριάρ ,
Lemmas: ἀνήκω αὐτός δήω καί κείρω χωρίον καί εἰς ὁ οὗτος κοίτη ἀνέδην ἐξυβρίζω . ὅσπερ ἐκεῖνος ἐν Ἰταλία πυνθάνομαι ἡσχαλλε καί διαπρίω ὁ θυμός . ἄρτι δέ καί σπουδή ὁ Ῥωμανός παραλύω ὁ ἀρχή καί ὁ πᾶς ἐπιγιγνώσκω γάρ ὡς οὐ εἰς χρηστός αὐτός τέλος ὁ εἰς ὁ Βυζάντιον ἄφιξις τελευτάω ὁ ἐν Ἰταλία δύναμαι νάσσω καί διαφθείρω , διψάω ὁ στρατιώτης ὁ οἰκεῖος ὁράω πατρίς , ὅπλον κατά ὁ βασιλεύς κινέω . καί ὁ μέν πέμπω διάδοχος αὐτός Ν δέ ὁ πρωτοσπαθάριος Πάρδος , . Τ ἀνήρ Βυζάντιος , καί δις ἄλλος μέν οὐδείς ἀγαθός , ὅτι δέ γνώριμος εἰμί ὁ βασιλεύς , τηλικόσδε χώρα ἄρχω πέμπω ἀναιρέω , αὐτός δέ αὐτός διάδημα περιτίθημι καί ὁ ὁ βασίλεια παράσημος ἀναλαμβάνω ἀναγορεύω βασιλεύς , καί πλοῖον ἐμβιβάζω ὁ δύναμις περαιόω ἐν Βουλγαρία . οὗτος μανθάνω ὁ βασιλεύς εἰς ταραχή οὖον ὁ τυγχάνω ἐμπίπτω · καί γράμμα μέν πρός αὐτός ἐκπέμπω πᾶς ἀπολύω φόβος ὁ πως καί ὁ σός αὐτός , παρακαλέω τε ἀπορέω ὁ ὅπλον , καί ὑπισχνέομαι πᾶς εὐεργεσία · ἐπεί δέ ἐκεῖνος ἄτεγκτος εἰμί καί οὖον μεθίστημι ὁ ἀπό ποῦ , ἄγω καί αὐτός ὅς ἄδδιξ δύναμις , καί στρατηγός αὐτός ἐφίστημι αὐτοκράτωρ ὁ Σεβαστοκατὰ ὁ ἀποστάτης . καί συναντάω ὁ στράτευμα κατά ὁ λέγω Ὄστροβον ἐν ὁ Μαρμάριον καί συμπλοκή γίγνομαι τρέπω ὁ περί ὁ Στέφανος , αὐτός ὁ Μανιάκη προηγούμενος καί ὁ ἵππος πίπτω οὗτος ἀποθνῄσκω . μηδείς φαίνω ὁ οὗτος τιτρώσκω · εὑρίσκω γάρ ἔχω κατά ὁ στῆθος καιφίαν πληγή . οὗτος δέ γιγνώσκω ὁ ἐναντίος στράτευμα , ἀποτέμνω μέν ὁ κεφαλή ὁ Γεώργιος , συλλαμβάνω δέ καί πᾶς ὁ αὐτός συναίρω , ἄμη τῆ πτῶσις ὁ ἀρχηγός ὁ πλάω ῥίπτω καί ἑαυτοῦ ἐγχειρίζω . καί ὁ μέν βασιλεύς ἄγγελος πέμπω κομίζω ὁ εὐαγγέλιον ὁ Νίκη εἴσειμι δέ μεθ´ ἡλμάρας τις καί ὁ Στέφανος ὁ κεφαλή ἄγω ὁ Μανιάκη καί ὁ κρατέω ἐν ὁ πόλεμος · καί διά μέσος ὁ πλατύς θριαμβεύω προηγούμενος ὁ κεφαλή ἄνωθεν δόρυ , καί ὁ ἀποστάτης ὄνος ἐποχέομαι , αὐτός ὄπισθεν εἶπον , ἵππος λευκός ἐφέζομαι . καί ὁ μέν περί ὁ Μανιάκης τοιοῦτος λαμβάνω τέλος . γίγνομαι δέ τις καί ἄλλος ἀποστασία ἐν Κύπρος κατά οὗτος ὁ χρόνος , πρωτουργός ἔχω Θεόφιλος ὁ ἐρωτικός · οὗτος γάρ ὁ νῆσος στρατηγός καί νέος ἀεί πρᾶγμα ἀφίημι , ἐπεί πυνθάνομαι ὁ ὁ Καλαφάτου καταστροφή καί ὁ κατέχω ὁ πρᾶγμα σύγχυσις , καιρός εὔθετος εὑρίσκω οἴομαι πρός ὁ σπουδάζω , τότε ὁ ἔθνος ἅπας ὁ Κύπριος ἀνάπτω , καί ὁ δικαστής καί πράκτωρ ὁ δημόσιος φόρος ὁ πρωτοσπαθάριος Θεοφύλακτος ἀναιρέω παρασκευάζω , ἔγκλημα οὗτος ἐπιφέρω ὡς βαρύς ὁ ὁ συντέλεια ποιέω εδσπράξεις . ἀλλά πρός οὗτος οὐ δήω ὁ Μόνος μῆχος μαικροτέρας τριβή · χειρόομαι γάρ αὐτός κπεμφθεῖς ἔ [ τε ] ὁ στόλος κατάρχω Κωνσταντῖνος πατρίκιος ὁ χάω , ὁ ἔθνος ἅπας ὁ Κύπριος ὑποποιέω , καί εἰς βασιλεύς ἄγω . ἄγω δέ θῆλυς ὁ βασιλεύς ἐνδύω στολή καί ἐν ὁ ἰππικός ιπποδρομία ἄγω θριαμοευω καί ὁ ὑπάρχω ψιλόω ἀπολύω [ . πεβὶ τῆ δέ καί ὁ Φεβρουάριος μείς , ὁ ἰά [ ἰνδικτίων , καταλύω ὁ ζωή Ἀλέξιος ὁ πατριάρ ,