cogPG.PG122 301
σκιῶν . Καὶ ἐλθὲ εἶς τὸ διδάσκεσθαι τὰ τοῦ πνεύματος διὰ τὴν πρὸς ἐμὲ ἐγγύτητα ὡραϊσμένη μοι τοῖς τοῦ παναγίου Πνεύματος ἐνεργήμασιν . Ἐν οἷς γὰρ τρόπον τινὰ μακρύνῃ ἀπ´ ἐμοῦ τοῖς τύποις , διὰ τὰς μαθητευομένας συγκαταβαίνουσα , ἐν αἰσθήσει καλὴ καὶ οὐ πνεύματι , ταύταις δοκεῖς , ὡς μὴ χωρούσαις τὰ τοῦ πνεύματος Εἴτα ἐπειδὴ τὸν μὲν αἰτίαν ὁπέδειξε δι´ ἡν ἀπήτησεν αὐτὴν τὴν πρὸς αὐτὸν ἐπανἔλευσιν , διδάξας ἐφθακέναι τὸν καιρὸν τῆς ἐν σαρκὶ ἐπιδημίας αὐτοῦ , καθ´ ἣν καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους μα θητὰς ἔλεγε τό - Ἐγείρεσθε , ἀγωμεν ἐντεῦθεν τὸ δέ , ἐν ποία ἀσφαλείᾳ δεῖ πρὸς αὐτὸν ταύτην ἐλθεῖν , οὐκ ἐδήλωσε , νῦν καὶ ταύτην διδάσκων , φησίν · Καὶ ἐλθὲ σὺ , περιστερά μου ἐν σκέπη τῆς πέτρας . ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος · ἤτοι , ἐπειδή σοι μὴ ἐπακολουθοῦσιν αἱ διδασκόμεναι , διδασκούσῃ ταύτας διὰ τῶν ἐν αἰσθήσει τὰ τοῦ πνεύματος , ἐλθὲ σὺ , ἡ πνευματικὴ , τῇ ἐμῇ τοῦ ἀτρέπτου εὐαγγελικῇ παιδαγωγίᾳ φυλαττομένῃ ἀκολούθως τῆ κατὰ τὰς ἐντολὰς τοῦ γραπτοῦ νόμου προφυλακῇ . Ὁ γὰρ γραπτὸς νόμος προτειχίσματος δίην ἀπὸ τῶν κατ´ ἐνέργειαν παθῶν προεφύλαττε , καὶ τοὺς τύπους , μόνον τῆς ἀληθείας ἐδείκνυεν , οἷς ἀκόλουθον πρὸς τελειότητα , τῇ μὲν καθάρσει τῶν κατ´ ἐνέργειαν παθῶν , ἡ καὶ αὐτῶν τῶν ἐναντίων ἐπιθυμιῶν ἔκπλυσις · τῇ δὲ θεωρίᾳ τῶν τύπων , ἡ ἐν πνεύματι ἀναγωγὴ πρὸς αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν · ὃπερ ὁ πνευματικὸς διδάσκει νόμος , πάντως τὸ εὐαγγέλιον , ἐν ᾧ σκεπόμεθα παρὰ Χριστοῦ τῆς πνευματικῆς πέτρας , κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον . Οὕτως οὖν καλέσας αὐτὴν , τί βούλεται λοιπὸν , τὸ ταύτην καταλιπεῖν τὸ διδάσκειν τὰ τῆς σκιᾶς , καὶ πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν , φησίν , Δεῖξόν μοι τὴν ὅψιν σου . ἤγουν , ἀνακάλυψόν μοι τὸν κατ´ εἰκόνα ἐμὴν καὶ ὁμοίωσιν πνευματικόν σου χαρακτῆρα , ὄν διὰ τὸ θεατὸν ταῖς μαθητευομέναις γενέσθαι , τύποις τῆς , ἀληθείας καὶ συμβόλοις συνεκάλυψας . Καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου . Ἐν τῷ πνευματικῶς ἐντυγχάνειν μοι . Τήν γὰρ φωνὴν τῆς διδασκάλου ψυχῆς τὸ μὲν πνεῦμα ἀνάγει πρὸς τὰ ὧτα Κυρίου · τὰ δὲ ῥήματα καὶ τὸ γράμμα , οἷς ὁ ἀπλοῦς ἐν πνεύματι λόγος παχύνεται συντιθέμενος , κατάγει πρὸς τὰ ὧτα τῶν μαθητευομένων . τίωΠ ΡοιΦΩἱ . Εἱ [ οε ἰμα ἀεοονα . παεα . Εσείνέ . μου . φελλοῦ . Τούτου πολλάκις εἴπομεν τοῦ λόγου τς ἐμφάσεις Δόγους λοιπὸν τοὺς ἐφεξῆς προσεφερμηνευτέον , Ὦ παρθενεύουσα , φησὶν , ψυχὴ καθαρωτάτη , Ἀνάστηθι τοῦ πτώματος , καὶ δεῦρο , πλὴν προθύμως , Οὐκ ἐξ ἀνάγοης δέ τινος , ἀλλ´ ἑκούσια γνώμῃ . Φημὶ γὰρ δεῦρο , τουτίστιν ἐκουσίως .
Lemmas: σκιά . καί ἔρχομαι εἰμί ὁ διδάσκω ὁ ὁ πνεῦμα διά ὁ πρός ἐγώ ἐγγύτης ὁράω ἐγώ ὁ ὁ πανάγιος πνεῦμα ἐνέργημα . ἐν ὅς γάρ τρόπος τις μακρύνω ἀπ´ ἐγώ ὁ τύπος , διά ὁ μαθητεύω συγκαταβαίνω , ἐν αἴσθησις κάλως καί οὖον πνεῦμα , οὗτος δοκέω , ὡς μή χωρέω ὁ ὁ πνεῦμα εἴτα̅ ἐπεί ὁ μέν αἴτιος ὁπέδειξε δις ἐάν ἀπαιτέω αὐτός ὁ πρός αὐτός ἐπανέλευσις , διδάσκω φθάνω ὁ καιρός ὁ ἐν σάρξ ἐπιδημία αὐτός , καθ´ ὅς καί πρός ὁ οἰκεῖος μή τίθημι λέγω ὁ - ἐγείρω , ἄγω ἐντεῦθεν ὁ δέ , ἐν ποῖος ἀσφάλεια δεῖ πρός αὐτός οὗτος ἔρχομαι , οὐ δηλόω , νῦν καί οὗτος διδάσκω , φημί · καί ἔρχομαι σύ , περιστερά ἐγώ ἐν σκέπη ὁ πέτρα . ἔχω ὁ προτείχισμα · ἤτοι , ἐπειδή σύ μή ἐπακολουθέω ὁ διδάσκω , διδάσκω οὗτος διά ὁ ἐν αἴσθησις ὁ ὁ πνεῦμα , ἔρχομαι σύ , ὁ πνευματικός , ὁ ἐμέω ὁ ἄτρεπτος εὐαγγελικός παιδαγωγία φυλάσσω ἀκόλουθος τῆ κατά ὁ ἐντολή ὁ γραπτός νόμος προφυλακή . ὁ γάρ γραπτός νόμος προτείχισμα δῖος ἀπό ὁ κατ´ ἐνέργεια πάθος προφυλάσσω , καί ὁ τύπος , μόνος ὁ ἀλήθεια δείκνυμι , ὅς ἀκόλουθος πρός τελειότης , ὁ μέν κάθαρσις ὁ κατ´ ἐνέργεια πάθος , ὁ καί αὐτός ὁ ἐναντίος ἐπιθυμία ἔκπλυσις · ὁ δέ θεωρία ὁ τύπος , ὁ ἐν πνεῦμα ἀναγωγή πρός αὐτός ὁ ἀλήθεια · ὅσπερ ὁ πνευματικός διδάσκω νόμος , πάντως ὁ εὐαγγέλιον , ἐν ὅς σκέπω παρά Χριστός ὁ πνευματικός πέτρα , κατά ὁ θέω ἀπόστολος . οὕτως οὖν καλέω αὐτός , τίς βούλομαι λοιπός , ὁ οὗτος καταλείπω ὁ διδάσκω ὁ ὁ σκιά , καί πνεῦμα καί ἀλήθεια ἔρχομαι πρός αὐτός , φημί , δείκνυμι ἐγώ ὁ δρύοψ σύ . ἤγουν , ἀνακαλύπτω ἐγώ ὁ κατ´ εἰκών ἐμός καί ὁμοίωσις πνευματικός σύ χαρακτήρ , εἰμί διά ὁ θεατός ὁ μαθητεύω γίγνομαι , τύπος ὁ , ἀλήθεια καί σύμβολον συγκαλύπτω . καί ἀκουτίζω ἐγώ ὁ φωνή σύ . ἐν ὁ πνευματικός ἐντυγχάνω ἐγώ . ὁ γάρ φωνή ὁ διδάσκαλος Ψυχή ὁ μέν πνεῦμα ἀνάγω πρός ὁ ἄτη κύριος · ὁ δέ ῥῆμα καί ὁ γράμμα , ὅς ὁ Ἀπλοῦς ἐν πνεῦμα λόγος παχύνω συντίθημι , κατάγω πρός ὁ ἄτη ὁ μαθητεύω . Πῖος Ω . εἰ [ οεʹ ἷμα αεοαδων . παεα . Εσείνέ . ἐγώ . φελλός . οὗτος πολλάκις εἶπον ὁ λόγος τςʹ ἔμφασις Δόγος λοιπός ὁ ἐφεξῆς προσεφερμηνευτέον , ὦ παρθενεύω , φημί , ψυχή καθαρός , ἀνίστημι ὁ πτῶμα , καί δεῦρο , πλήν προθύμως , οὐ ἐκ ἀνάγω δέ τις , ἀλ ἑκούσιος γνώμη . φημί γάρ δεῦρο , τουτιειμι ἑκούσιος .