cogPG.PG122 154
ἀναπετάσαντες . Καὶ εἰ μὴ τύχη τις ἔσφηλε τῷ Τορνικίῳ τὰ πράγματα , εἰσῆλθεν ἂν ἀλογητὶ καὶ κύοιος τῶν ἁπάντων ἐγίνετο . ἄρτι δὲ διώξας ἄχρι τῆς παρὰ τῷ τείχει τάφρου ἐπέσχε τὸν διωγμὸν , καὶ πάλιν ἀναθαρρήσαντες οἱ περὶ τὸν » βασιλέα τάς τα πύλας κατέσχον καὶ τῆς φυλακῆς ἐπεμελήθησαν τῶν τειχῶν . Τότε δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς μικροῦ ἄν ἀπαλώλει διὰ τόέου βληθεῖς , εἰ μὴ Θεὸς προφανῶς διισώσατο , τοῦ ὀνστοῦ ἐνεχθέντος ἷς τινος θεράποντος κάλυμμα στροβιλοειδὲς κεφαλῆς , ὅπερ καὶ τὸν ἔχοντα καὶ τὸν βασιλέα διεσώσατο . Τοῦτον δὲ τὸν τρόπον ἐγγὺς τοῦ ἀλῶναι ἡ πόλις ἐλθοῦσα διεσώθη . Ὁ δὲ ἀποστάτης ἐπί τινας ἡμέρας προσμείνας ἐν τῶ στρατοπέδῳ , ἐπειδὴ οἱ περὶ αὐτὸν κατὰ μικρὸν Ἀποξβυέντες ηὐτομόλουν τῷ βασιλεῖ , πτοηθεὶς μή πως οἱ πάντες καταλιπόντες αὐτὸν οἶχήσονται ἢ καὶ κατασχόντες παραδῶσι τῷ βασιλεῖ , ἀναστὰς ἐκεῖθεν ἐπέστρεψεν ἐν Ἀρκαδιουπόλει . [ Ρ Τθ ] Καὶ αὐτὸς μὲν σὺν Ἰωάννῃ τῷ Βατάτζῃ παρεμβολήν πηξάμενος ἐκτῖσι προσίμενε , Θεόδωρον δὲ τὸν τὴν ἐπωνυμίαν . Χτραβομύτην καὶ τὸν λεγόμενον Πολὺν καὶ Μαριανὸν τὸν Βρανᾶν , ταγμάτων ἄρχοντας δυτικῶν , καθ´ αἷματος κοινωνίαν αὐτῷ ἐγγίζοντας , πολιορκῆσαι ἐκπέμπει τὴν Ῥαιδεστόν · ἔτυχον γὰρ αἱ μὲν ἄλλαι Μακεδονικαὶ καὶ Θρᾳκικαὶ πόλεις προσχωρήσασαι τούτῳ , αὕτη δὲ μόνη εὔνοιαν ἐτήρει τῷ βασιλεῖ σπουδῇ τοῦ ταύτης ἀρχιερέως καί τινος ἐνκωρίου δο νάστου τοῦ λεγομένου Βατάτζη , συγγενοῦς ὅντος τοῦ Τοονικίου . Ὡς δ´ ἀπελθόντες ἐκεῖνοι καὶ γρονοτοιᾶοῶν . τες οὐδὲν ἡνυον , ἄρας καὶ αὐτὸς ἄπεισιν ἐκεῖσε μετὰ παντὸς τοῦ στρατοῦ , καὶ πᾶσαν προσβολὴν καὶ μηχαὐὴν ἐπαγαγὼν τῇ πόλει καὶ πάντοθεν ἀποκρουσθεῖς εὐψόχως τῶν ἔνδον ἀποκρουομένων τὰς μηχανὰς ὑπἑστρεψε πάλιν ἐν Ἀρκαδιουπόλει , λύσας τὴν πολιορκίαν . Ἄρτι δὲ καὶ τῶν Ἑῴων στρατευμάτων διαπεραιωθέντων ἔκ τε Χρυσουπόλεως καὶ Ἀβύδου πρὸς Θρῴκην , στρατηγὸν ἐπιστήσας αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς Μιχαήλ μάγιστρον τοῖς ἁποστάταις μάχης μὲν οὐκ ἧρχεν , ἐκήδετο δὲ μᾶλ λον τῶν ἀνηκόντων χωρίων τοῖς ἀποστάταις καὶ τοῖς ἀλι . σκομένοις φιλανθρώπως ἐφέρετο ,, καὶ γράμματα λαθραίως ἔπεμπε πρὸς αὐνοὺς ἀμνηστίαν ἐπαγγελλόμενος κακῶν καὶ ἀγαθῶν δαψίλειαν . Ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ χειμὼν ἐπέστη καὶ τῶν ἀναγκαίων ἐσπάνιζον αὐτοί τε οἶ ἀποστάται καὶ τὰ ὑποζόγια καὶ οἱ ἵπποι . μὴ δυνάμενοι πρός τε τὸν ψῦχος καὶ τὸν λιμὸν καὶ τοὺς ἐναντίους ἀντκαθίστασθαι , κατὰ μικρὸν προσεῥῥυίσκοντο τῷ μαγίστρῳ . Καὶ μέχρι μὲν τῶν ἀφανῶν ἧν αὐτομολία καὶ οὐκ ἐπισήμων , ἐκαρτέρει καὶ ταῖς ἐλπίσιν ἐτρέφετο · ἐπεὶ δὲ Μαριανὸς ὁ Βρανᾶς ἀθρόοι καταλιπόντες αὐτὸν προσεβῥύησαν τῷ Ἰασίτῃ , φυγὼν μετὰ Ἰωάννου τοῦ Βατάτζη , ὃς δὴ μετ´ αὐτὸν ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν ἀποστατῶν ἐτάττετο , ἐπείπερ ἄφυκτα ἦν , ἔν τινι κατέφυγεν ἐκκλησίφ , καὶ ἡ ἐπισύστασις τῶν ἀποστατῶν ἐσκεδάσοη . Καὶ τούτους μὲν ὁ Ἰασίτης πέμώας κατίσχε καὶ πρὸς τὸν βασιλέα πεπεδημένους εἰσάγει , τοῦ δὲ στρατοῦ ἔκαστος εἶς τὴν ἑαυτοῦ ἐπανῆλθε πατρίδα κελεύσει τοῦ βασιλίως . Καὶ ὁ μὲν Τορνίκιος καὶ ὁ Βατάτζης ἀποτυφλοῦνται κατὰ τὴν ἐσπέραν τῆς ἐορτῆς τῆς τοῦ Χριστοῦ γεννήσεως , δημεύονται δὲ καὶ ὁπόσοι παρέμειναν ἕως τέλους εὖνοι τῷ τυραννήοιοῦτον ἕσχε τὸν τέλος , ἄρχεται δὲ λοιπὸν τὰ ἀπὸ τῶν Τούρκων κακά . Τίνες δὲ οἱ Τοῦρκοι , καὶ τίνα τρόπον ἤρξαντο πολεμεῖν Ῥωμαίοις , ἄνωθεν ἀναλαβὼν διηγήσομαι Κ[ΡΤ Τὸ τῶν Τούρκων ἔθνος γένος μέν ἑστιν ] Υὼόνν ικὸν , οἱκεῖ δὲ τὰ προσάρκτια τῶν Καυκασίων ῶν πολυάνρωπόν τε ὃν καὶ αὐτόνομον καὶ ὑπ´ οὐ δενὸς ἔθνους ποτὲ δουλωθέν . Τῆς δὲ τῶν Περσῶν αρχῆς εἰς Σαρακηνοὺς διαλυθείσης , καὶ τῆς τῶν Ραταοι . Οη . ΟΧΙΙ .
Lemmas: ἀναπετάννυμι . καί εἰμί μή τύχη τις σφάλλω ὁ Τορνίκιος ὁ πρᾶγμα , εἰσέρχομαι εἄν ἀλογητὶ καί κύω ὁ ἅπας γίγνομαι . ἄρτι δέ διώκω ἄχρι ὁ παρά ὁ τεῖχος τάφρος ἐπέχω ὁ διωγμός , καί πάλιν ἀναθαρσέω ὁ περί ὁ » βασιλεύς ὁ ὁ πύλη κατέχω καί ὁ φυλακή ἐπιμελέομαι ὁ τεῖχος . τότε δέ καί ὁ βασιλεύς μικρός ἄν ἀπαλώλει διά τόέου βάλλω , εἰμί μή θεός προφανῶς διασῴζω , ὁ ὀνστοῦ φέρω ἴς τις θεράπων κάλυμμα στροβιλοειδής κεφαλή , ὅσπερ καί ὁ ἔχω καί ὁ βασιλεύς διασῴζω . οὗτος δέ ὁ τρόπος ἐγγύς ὁ ἁλίσκομαι ὁ πόλις ἔρχομαι διασῴζω . ὁ δέ ἀποστάτης ἐπί τις ἡμέρα προσμένω ἐν ὁ στρατόπεδον , ἐπεί ὁ περί αὐτός κατά μικρός Ἀποξβυέντες αὐτομολέω ὁ βασιλεύς , πτοέω μή πως ὁ πᾶς καταλείπω αὐτός οἴχομαι ἢ καί κατέχω παραδίδωμι ὁ βασιλεύς , ἀνίστημι ἐκεῖθεν ἐπιστρέφω ἐν αρκαδιουπολις . [ Ρ ΤΘ ] καί αὐτός μέν σύν Ἰωάννης ὁ Βατάτζης παρεμβολή πήγνυμι κτίσις πρόσειμι , Θεόδωρος δέ ὁ ὁ ἐπωνυμία . χτραβομυτης καί ὁ λέγω Πολύς καί Μαριανός ὁ Βρανᾶς , τάγμα ἄρχω δυτικός , καθ´ αἷμα κοινωνία αὐτός ἐγγίζω , πολιορκέω ἐκπέμπω ὁ Ῥαιδεστός · τυγχάνω γάρ ὁ μέν ἄλλος Μακεδ ́νιος καί Θρᾳκικός πόλις προσχωρέω οὗτος , οὗτος δέ μόνος εὔνοια τηρέω ὁ βασιλεύς σπουδή ὁ οὗτος ἀρχιερεύς καί τις ἐνκωρίου δο νάστης ὁ λέγω Βατάτζης , συγγενής εἰμί ὁ τοονικιας . ὡς δδʹ ἀπέρχομαι ἐκεῖνος καί γρονοτοιαομαι . αἱρέω οὐδείς ἀνύω , ἀείρω καί αὐτός ἄπειμι ἐκεῖσε μετά πᾶς ὁ στρατός , καί πᾶς προσβολή καί μηχαὐὴν ἐπάγω ὁ πόλις καί πάντοθεν αποκρούω εὐψόχως ὁ ἔνδον ἀποκρούω ὁ μηχανή υποστρέφω πάλιν ἐν αρκαδιουπολις , λύω ὁ πολιορκία . ἄρτι δέ καί ὁ ἑῷος στράτευμα διαπεραιόω ἐκ τε χρυσουπολις καί Ἄβυδος πρός Θρᾷξ , στρατηγός ἐφίστημι αὐτός ὁ βασιλεύς Μιχαήλ μάγιστρος ὁ ἀποστάτης μάχη μέν οὐ ἄρχω , κήδω δέ μᾶλ λος ὁ ἀνήκω χωρίον ὁ ἀποστάτης καί ὁ ἅλς . σκομενω φιλάνθρωπος φέρω ,, καί γράμμα λαθραῖος πέμπω πρός αυνοος ἀμνηστία ἐπαγγέλλω κακός καί ἀγαθός δαψίλεια . ἐπεί δέ καί ὁ χειμών ἐφίστημι καί ὁ ἀναγκαῖος σπανίζω αὐτός τε οἶς ἀποστάτης καί ὁ ὑποζόγια καί ὁ ἵππος . μή δύναμαι πρός τε ὁ ψῦχος καί ὁ λιμός καί ὁ ἐναντίος ἀντικαθίστημι , κατά μικρός προσφύρω ὁ μάγιστρος . καί μέχρι μέν ὁ ἀφανής ἧμαι αὐτομολία καί οὐ ἐπίσημος , καρτερέω καί ὁ ἐλπίς τρέφω · ἐπεί δέ Μαριανός ὁ Βρανάς ἀθρόος καταλείπω αὐτός προσβαίνω ὁ Ιασίτης , φεύγω μετά Ἰωάννης ὁ Βατάτζης , ὅς δή μετέ αὐτός ἐν ὁ στρατόπεδον ὁ ἀποστάτης τάσσω , ἐπεί ἄφυκτος εἰμί , ἐν τις καταφεύγω ἐκκλησίφ , καί ὁ ἐπισύστασις ὁ ἀποστάτης σκεδάννυμι . καί οὗτος μέν ὁ Ιασίτης πέμα κατίσχω καί πρός ὁ βασιλεύς πεδάω εἰσάγω , ὁ δέ στρατός ἔκαστος εἰμί ὁ ἑαυτοῦ ἐπανέρχομαι πατρίς κελεύω ὁ βασίλιος . καί ὁ μέν Τορνίκιος καί ὁ Βατάτζης ἀποτυφλόω κατά ὁ εἰσπεράω ὁ ἑορτή ὁ ὁ Χριστός γέννησις , δημεύω δέ καί ὁπόσος παραμένω ἠώς τέλος εὔνους ὁ τυραννέω ἔχω ὁ τέλος , ἄρχω δέ λοιπός ὁ ἀπό ὁ Τοῦρκος κακός . τίνω δέ ὁ Τοῦρκος , καί τίς τρόπος ἄρχω πολεμέω Ῥωμαῖος , ἄνωθεν ἀναλαμβάνω διηγέομαι Κ[ΡΤ ὁ ὁ Τοῦρκος ἔθνος γένος μέν εἱμί ] Ὑών ἵκω , οἰκέω δέ ὁ προσάρκτιος ὁ Καυκασίων κυβερνάω πολυάνρωπόν τε ὅς καί αὐτόνομος καί ὑπό οὖον δένω ἔθνος ποτέ δουλόω . ὁ δέ ὁ Πέρσης ἀρχή εἰς Σαρακηνός διαλύω , καί ὁ ὁ Ραταοι . οηʹ . ΧΟ .