cogPG.PG122 394
Τθ ὑλδʹ . Τίς ἡ αἰτία δι´ ἡν ὅταν εἰς τὴν θάλασσαν ἐμπέσῃ κεραυνὸς , ἅλας ἐὲωοῦσιν Ιηγνύμενον τὸ θαλάσσιον ὕδωρ τὰς ἄλας ποιεῖ iήγνυται δὲ τοῦ κεραυνοῦ ἐμπεσόντος ἐν τῆ θαλάσσῃ , καὶ τὸ γλυκὺ καὶ πότιμον ὕδωρ ἐξάχοντος . οεν τὸ μὲν λεπτὸν καὶ πότιμον ὕδωρ , οὔθ´ ὑπὸ ἡλίου καιόμενον πήγνυται , οὕθ´ ὑπὸ κεραυνοῦ τὸ δὲ ἁλμυρὸν γπ´ ἀμφοτέρων τοῦτο πάσχει , καὶ μάλιστα ὑπὸ κεραυνοῦ γεῶδες γὰρ ὃν τὸ κεραύνιον πῦρ ὅταν εἰς τὴν θάλασσαν ἐμπέσῃ , ἐξατμίζει μὲν καὶ ἀναξηραίνει τὸ πότιμον , πήγνυσι δὲ τὸ γεῶδες καὶ ἁλμυρὸν , ὅθεν ἄσηπτα μὲν οἱ κεραυνοὶ ποιοῦσι τὰ σώματα , ἄσηπτα δὲ οἱ ἅλας ἐκτηκομίνης ὄπ´ αὐτῶν τῆς ὑγρότητος . Ταύτην τὴν αἰτίαν καὶ Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος τίθησί τε καὶ ἀποδίχεται , καὶ οἱ κρείττονες τῶν Φυσικῶν . ρλεί . Περὶ τῆς ἐν Εὐβοίᾳ παλιέῥοίας . Τὸ πέλαγος τὸ Ἰωνικὸν ἐκ πολλῆς εὖρυχωρίας ἐν τῇ Εὐβοίᾳ στενούμενον , καὶ καθάπερ διὰ στομίου τινὸς εἰς τὸν Κρισαῖον κόλπον ἐκχεόμενον ἐμμίξεται πρὸς τὴν Αἰγαίαν θάλατταν ἐπειγόμενον ὑπὸ τοῦ τῆς Πελοποννήσου ἰσθμοῦ τῆς πρόσω φορᾶς ἀνακόπτεται , προμηθείᾳ κρείττονι , ὡς ἔοικεν , ἐπικλῦσαι τὴν ἀντί . θετον προβολῇ τοῦ αὐχένος ἀποτειχιζόμενον , κἀὶ τούτου δὲ παλιήῥοίας , ὡς τὸ εἰκὸς , γινομένης Καὶ περὶ τόνδε τὸν πορθμὸν πλέον ἢ κατὰ τὸν λλον κάλπον θλιβομένου τοῦ ἐπιῤῥέοντος ἐπὶ τῷ ἀνατοίχοντι πολλάκις ἐμπίπτον τὸν βρασμὸν ποιεῖ τὸ ὕδωρ , καὶ κῦμα φλεγμαῖνον ἐγείρει πρὸς τῆς ἀντιτυπίας εἰς κλύδωνα κορυφούμενον . ρλς . Διὰ τί ὑπὸ τῶν ὁετίων ὑδάνων μᾶλλον ἡ τῶν ἐπιῤῥύτων τὰ δένδρα καὶ τὰ σπέρματα πέφυκε τρέφεσθαι Διότι τῇ πληγῇ διεστῶσι τῆν γῆν καὶ πορους παιοῦσι καὶ διαδόονται εἰς τὴν ῥίξαν . Ἡ ὅπερ ἀληθιστερον , πρόσφατόν ἐστι καὶ νέον ὕδωρ τὸ ὑόμενον , ξωλον δὲ καὶ παλαιὸν τὸ λιμναῖον , ἢ ὅτι τὸ ἀερῶδες βδωρ πνεύματι μεγιγμένον ὃν , ὁδηγεῖται καὶ ἀναπέμπεταί ταχέως εἰς τὸ φυτὸν ὑπὸ λεπτότητος , διὸ καὶ πομφόλυγας ποιεῖ , διὰ τὴν τοῦ ἀέρος ἀνάμιξιν , ἡ ὄτι τὸ ὅμβριον θδωρ γενόμενον ἐν ἀρι καὶ πνεύματι καθαρὸν καὶ ἀμιγὲς κάτεισι . Τὰ δὲ πηγαῖα καὶ τῆ γονῇ καὶ τοῖς τόποις ὁμοιούμενα δι´ ὧν ἕξεισι , πολλῶν ἀναπίμπλανται ποιοτήτων . Ερόσθες καὶ ἄλλην αὐτίαν · εὖσηπτόν ἐστι τὸ ὑέτιον ὕδωρ , καὶ διὰ τοῦτο καὶ εὖθρεπτον . Πᾶν δὲ ὕδωρ τὸ οὕτως ἔχον , τρέφιι τὸ ὑποκείμενον . ολζ . Διὰ τί τῶν ὁμβρίων ὀδάτων εὐαρδέστερα τοῖς σπίρμασι τὰ μετὰ βροντῶν καὶ ἀστραπῶν ὄδατα . Ινευματώδη εἰσι διὰ τὴν τοῦ ἀβρος ταραχὴν καὶ ἀνάμιξιν . Τὸ δὲ πνεῦμα τὴν ὁγρότητα κινοῦν μᾶλλον ἀναπέμπει καὶ ἀναδίδωσιν . Ἡ ὅτι βροντὰς μὲν καὶ ἀστραπὰς ποιεῖ τὸ θερμὸν ἐν τῷ ἀέρι πρὸς τὸ ψυχρὸν μαχόμενον · διὸ καὶ χειμῶνος οὐδαμῶς ὄρονπαί . ἔαρος δὲ μάλιστα καὶ φθινοπώρου · ἡ δὲ θερμότης πίπτουσα τὸ ὑγρὸν προσφιλὲς ποιεῖ τοῖς βλαστάνουσι καὶ ὡφέλιμον . Τὰ μέντοιγε ἐαρινὰ τῶν
Lemmas: ΤΘ ὑλδʹ . Τῖς ὁ αἰτία δις ἐάν ὅταν εἰς ὁ θάλασσα ἐμπίπτω κεραυνός , ἅλς ὠθέω ιηγνυμενω ὁ θαλάσσιος ὕδωρ ὁ Ἄλας ποιέω ἄγω δέ ὁ κεραυνός ἐμπίτνω ἐν τῆ θάλασσα , καί ὁ γλυκύς καί πότιμος ὕδωρ ἐξάγω . οεʹ ὁ μέν λεπτόν καί πότιμος ὕδωρ , οὔθ´ ὑπό ἥλιος καίω πήγνυμι , ὕω ὑπό κεραυνός ὁ δέ ἁλμυρός γʹ ἀμφότερος οὗτος πάσχω , καί μάλιστα ὑπό κεραυνός γεώδης γάρ ὅς ὁ κεραύνιον πῦρ ὅταν εἰς ὁ θάλασσα ἐμπίπτω , ἐξατμίζω μέν καί ἀναξηραίνω ὁ πότιμος , πήγνυμι δέ ὁ γεώδης καί ἁλμυρός , ὅθεν ἄσηπτος μέν ὁ κεραυνός ποιέω ὁ σῶμα , ἄσηπτος δέ ὁ ἅλς ἐκτήκω ὄπος αὐτός ὁ ὑγρότης . οὗτος ὁ αἴτιος καί Ἀριστοτέλης ὁ φιλόσοφος τίθημι τε καί ἀποδικέω , καί ὁ ἀγαθός ὁ φυσικός . ρλεί . περι ὁ ἐν Εὔβοια παλιεροια . ὁ πέλαγος ὁ Ἰωνικός ἐκ πολύς εὐρυχωρία ἐν ὁ Εὔβοια στενόω , καί καθάπερ διά στόμιον τις εἰς ὁ Κρισαῖος κόλπος ἐκχέω ἐμμίγνυμι πρός ὁ Αἰγαῖος θάλασσα ἐπείγω ὑπό ὁ ὁ Πελοπόννησος ἰσθμός ὁ πρόσω φορός ἀνακόπτω , προμήθεια ἀγαθός , ὡς ἔοικα , ἐπικλύζω ὁ ἀντί . τίθημι προβολή ὁ αὐχήν ἀποτειχίζω , καί οὗτος δέ παλιηροια , ὡς ὁ εἰκός , γίγνομαι καί περί ὅδε ὁ πορθμός πλέω ἢ κατά ὁ λος κάλπος θλίβω ὁ ἐπιλέγω ἐπί ὁ ἀνατοίχοντι πολλάκις ἐμπίπτω ὁ βρασμός ποιέω ὁ ὕδωρ , καί κῦμα φλεγμαίνω ἐγείρω πρός ὁ ἀντιτυπία εἰς κλύδων κορυφόω . ρλς . Ζεύς τίς ὑπό ὁ ὅς ὑδάνων μᾶλλον ὁ ὁ ἐπιρρυτής ὁ δένδρον καί ὁ σπέρμα φύω τρέφω διότι ὁ πλήσσω διίστημι ὁ γῆ καί πόρος παίω καί διαδίδωμι εἰς ὁ ῥίξα . ὁ ὅσπερ ἀληθής , πρόσφατος εἰμί καί νέος ὕδωρ ὁ ὕω , ξωλον δέ καί παλαιός ὁ λιμναῖον , ἢ ὅτι ὁ ἀερώδης βδωρ πνεῦμα μίγνυμι ὅς , ὁδηγέω καί ἀναπέμπω ταχέως εἰς ὁ φυτόν ὑπό λεπτότης , διό καί πομφόλυξ ποιέω , διά ὁ ὁ ἀήρ ἀνάμιξις , ὁ ὅστις ὁ ὄμβριος θδωρ γίγνομαι ἐν ἀρι καί πνεῦμα καθαρός καί ἀμιγής κατέρχομαι . ὁ δέ πηγαῖος καί τῆ γονεύς καί ὁ τόπος ὁμοιόω δις ὅς ἔξειμι , πολύς ἀναπίμπλημι ποιότης . Ερόσθες καί ἄλλος αὐτίας · εὔσηπτος εἰμί ὁ ὑέτιος ὕδωρ , καί διά οὗτος καί εὔθρεπτος . Πᾶν δέ ὕδωρ ὁ οὕτως ἔχω , τρέφω ὁ ὑπόκειμαι . ολζ . Ζεύς τίς ὁ Ὀμβρίων ὁδάω εὐαρδής ὁ σπίρμασι ὁ μετά βροντή καί ἀστραπή ὄδατα . Ινευματώδη εἰμί διά ὁ ὁ ἁβρός ταραχή καί ἀνάμιξις . ὁ δέ πνεῦμα ὁ ὁγρότης κινέω μᾶλλον ἀναπέμπω καί ἀναδίδωμι . ὁ ὅτι βροντή μέν καί ἀστραπή ποιέω ὁ θερμός ἐν ὁ ἀήρ πρός ὁ ψυχρός μάχομαι · διό καί χειμών οὐδαμῶς ὄρον . ἔαρ δέ μάλιστα καί φθινόπωρον · ὁ δέ θερμότης πίπτω ὁ ὑγρός προσφιλής ποιέω ὁ βλαστάνω καί ὠφέλιμος . ὁ μέντοι ἐαρινός ὁ