cogPG.PG122 168
καὶ ἄκοντα ἀνανεώσασθαι τὰς σπονδὰς καὶ ὄμηρον δοῦναι Ἀρτασόραν τὸν υἱὸν Φατλοὺμ τοῦ οἰκείου ἀδελφοῦ τοῦ τῆς Καντζακηνῶν κατάρχοντος γῆς · ὅν εἰληφώς ὁ Νικηφόρος ἐπάνεισι πρὸς τὴν πόλιν . Οἱ Ιαττινάκαι δὲ τὸν Αἶμον , ὡς εἴπομεν . διαβόν τες , καὶ τὴν μεταξὺ τούτου καὶ τοῦ Ἴστρου κατασκοπήσαντες πεδιάδα τὴν διήκουσαν μέχρι θαλάσσης , καὶ τόπον εὑρόντες νάπας καὶ ἄλση ἔχοντα καὶ λόχμας παντοδαπὰς καὶ ὕδωρ καὶ νομὰσκατὸν βουνοὺς τὸν τόπον ὀνομάζουσιν οἱ ἐγχώριοι ) , ἐκεῖσι ἐγκαθιδρύονται , καὶ ἐκδρομὰς αὐτόθεν ποιούμενοι οὐ μικρὰ τὴν ὑπὸ Ῥωμαίους ἐλύπουν . Ὁ δὲ βασιλεὺς μεταπέμπεται τὸν Κεγένην ἐπὶ συμβουλῇ εἰς τὴν βασιλίδα · καὶ ὡς εἶσεισιν εὐθὺς μετὰ παντὸς τοῦ αἰκκίου στρατοῦ , καὶ κατασκηνοῖ κατὰ τὴν ἀφωρισμένην πεδιάδα Βυζαντίοις εἶς πεδίανΜατας ὁ τόπος κατονομάζεται σὺν ἅπαντι τῷ στρατῷ . Μήπω Δὲ ἐντυχών τῷ βασιλεῖ , μηδ´ οἷου μετεκλήθη χάριν μαθὼν , ἐπιβουλεύεται ταύτῃ τῆς νυκτὶ ὑπὸ Πατέινάκων τριῶν μετὰ ξιφῶν ἐπελθόντων κοιμωμένῳ καὶ πληγὰς ἐπενεγκόντων αὐτῷ , μὴ μέντοι καιρίας · γνωσθέντες γὰρ εὐθὺς ὑπὸ τῶν σωματοφυλακούντων τάς τε πληγὰς ἀσθενεῖς ἐπιφέρουσι , καὶ πρὸς φυγὴν ὁρμήσαντες βοηδρομήσαντος τοῦ πλήθους μετὰ Βαλτὰρ υἱοῦ τοῦ Κεγένους ἀλίσκονται . Ἔωθεν οὖν ὁ μαλτζὰρ ἐφ´ ἁμάξης τετρατρόχου τὸν ἐαυτοῦ πατέρα θεὶς , καὶ τοὺς ἐπιβουλεύσαντας ὅπισθεν τῆς ἁμάξης τλ.ων πεπεδημένουσὐδιν γὰρ εἶς αὐτοὺς διαπράξασθαι πλέον ἐτόλμησεν ἐπιβοωμένους τὸν βασιλέα ] , ἄμα παντὶ ἐφίππῳ τῷ στρατῷ , αὐτὸς πεζὸς σὺν τῷ ἀδελφῷ Γουλίνῳ ἐπόμενος τῇ ἁμάξῃ ὁπὸ δυοῖν ἐλκομένῃ ἵππων , ἔρχεται πρὸς τὸν βασιλέα . Καὶ κατὰ τὸ Ἰπποδρόμιον γενόμενος ταύτην μὲν ἵστησιν ἐκεῖσε , αὐτὸς δὲ εἴσεισι πρὸς τὸν βασιλέα , τῆς φήμης προδραμούσης καὶ προοδοποιησάσης αὐτῷ τὴν εἴσαδον Ὀν εἶσαχθέντα ὁ βασιλεὺς ἐπήρετο διὰ τί μὴ εὑθὺς τιμωρὸς ἐγένετο τῶν τοῦ πατρὸς φονέων · τοῦ δὲ 2ήσαντος , ὅτιπερ τὸ σὸ , ἐπεκαλοῦντο συνεχῶς ὅνομα , ες ὑποψίας ἀτόπους ἐνέπεσεν ὁ βασιλεὺς , καὶ λόγου θᾶττον ἐκπέμψας ἄγει τοὺς δεσμίους πρὸς ἑαυτλν καὶ τὴν αἰτίαν ἐπυνθάνετο δι´ ἥνπερ ἐπεχείρησαν τὸν πατρίκιον ἀνελεῖν . [ Ρ . ] Τῶν δὲ φησάντων , ὅτιπερ κακόνους ἦν τῇ βασιλείᾳ σου καὶ τῇ πόλει , ὄρθρου Κμελετῶν εἰσελθεῖν καὶ πάντας μὲν κατασφάξαι τοὺς ἔνδον , λαφυραγωγῆσαι δὲ καὶ τὴν πόλιν καὶ πρὸς παύς Πατῖινάκας ἐπαναδραμεῖν , δέον ἐξετάσαι τὰ λεχθέντα καὶ εὐρεῖν τὴν ἀλήθειαν , ὁ δὲ τοῦτο μὲν αλν ἐποίησεν , ἀλλ´´ ἀδεσπότοις πιστεύσας συκοφαντίαις καὶ ἀσυστάτοις , τὸν μὲν Κεγένην ἄγει πρός τὸ βασίλεια καὶ ἐν προσχήματι τάχα θεραπείας καὶ ἐατρείας ἐν τῇ ἐλεφαντίνῃ καθείργνυσι , τοὺς δὲ τού του υἱοὺς ἐν ἑτέρῳ καὶ ἐτέρῳ τόπῳ διίστησιν ἀπ´ αὐτοῦ . Τὸ δὲ πλῆθος τῶν Πατζινάκων βρώμασι καὶ πόμασι παντοίοις πρὸς τὸ δοκεῖν εὐνοεῖν ἀνελάμβανε , απεύδων , εἰ οἶόν τε , τῶν ἁομάτων τούτους ἀπογυμνῶσαι καὶ τῶν ἵππων καὶ κατασχεῖν καὶ φρουρῆσαι , τοὺς ἐπιθεμένους τῷ φόνῳ ἀνέτως καὶ ἐλευθερίως , ἄπη καὶ ὡς βούλονται , διάγειν κελεύσας . Καὶ ἐδόκει μὰν ταῦτα διαπραξάμενος λανθάνειν , ἀλλὰ τὸν δῆμον
Lemmas: καί ἄκων ἀνανεόομαι ὁ σπονδή καί ὅμηρος δίδωμι Ἀρτασόραν ὁ υἱός Φατλοὺμ ὁ οἰκεῖος ἀδελφός ὁ ὁ Καντζακηνῶν κατάρχω γῆ · ὅς λαμβάνω ὁ Νικηφόρος ἐπάνειμι πρός ὁ πόλις . ὁ ιαττινακη δέ ὁ αἶμος , ὡς εἶπον . διαβαίνω αἱρέω , καί ὁ μεταξύ οὗτος καί ὁ Ἴστρος κατασκοπέω πεδιάς ὁ διακούω μέχρι θάλασσα , καί τόπος εὑρίσκω νάπη καί ἄλσος ἔχω καί λόχμη παντοδαπός καί ὕδωρ καί νομὰσκατὸν βουνός ὁ τόπος ὀνομάζω ὁ ἐγχώριος ) , ἐκεῖσι εγκαθιδρύω , καί ἐκδρομή αὐτόθεν ποιέω οὖον μικρός ὁ ὑπό Ῥωμαῖος λυπέω . ὁ δέ βασιλεύς μεταπέμπω ὁ Κεγένην ἐπί συμβουλή εἰς ὁ βασιλίς · καί ὡς εἴσειμι εὐθύς μετά πᾶς ὁ αἰκκίου στρατός , καί κατασκηνόω κατά ὁ ἀφορίζω πεδιάς Βυζάντιος εἰμί πεδίανΜατας ὁ τόπος κατονομάζω σύν ἅπας ὁ στρατός . μήπω δέ ἐντυγχάνω ὁ βασιλεύς , μηδ´ οἶος μετακαλέω χάρις μανθάνω , ἐπιβουλεύω οὗτος ὁ νύξ ὑπό πατεινακη τρεῖς μετά ξίφος ἐπέρχομαι κοιμάω καί πληγάς ἐπιφέρω αὐτός , μή μέντοι καίριος · γιγνώσκω γάρ εὐθύς ὑπό ὁ σωματοφυλακέω ὁ τε πληγάς ἀσθενής ἐπιφέρω , καί πρός φυγή ὁρμάω βοηδρομέω ὁ πλῆθος μετά Βαλτὰρ υἱός ὁ Κεγένους ἁλίσκομαι . εἴωθα οὖν ὁ μαλτζὰρ ἐφίημι ἅμαξα τετράτροχος ὁ ἑαυτοῦ πατήρ τίθημι , καί ὁ ἐπιβουλεύω ὄπισθεν ὁ ἅμαξα ὅλος πεδάω γάρ εἰμί αὐτός διαπράσσω πλέω τολμάω ἐπιβοάω ὁ βασιλεύς ] , ἄμη πᾶς Ἔφιππος ὁ στρατός , αὐτός πεζός σύν ὁ ἀδελφός γουλινον ἔπω ὁ ἅμαξα ὁπὸ δύο ἕλκω ἵππος , ἔρχομαι πρός ὁ βασιλεύς . καί κατά ὁ ιπποδρομιος γίγνομαι οὗτος μέν ἵστημι ἐκεῖσε , αὐτός δέ εἴσειμι πρός ὁ βασιλεύς , ὁ φήμη προτρέχω καί προοδοποιέω αὐτός ὁ εἰσοράω ἀνά εισάγω ὁ βασιλεύς ἐπέρομαι διά τίς μή εὐθύς τιμωρός γίγνομαι ὁ ὁ πατήρ φονεύς · ὁ δέ ἀείδω , ὅτιπερ ὁ σός , ἐπικαλέω συνεχῶς ὄνομα , εἰς ὑποψία ἄτοπος ἐμπίπτω ὁ βασιλεύς , καί λόγος ταχύς ἐκπέμπω ἄγω ὁ δέσμιος πρός ἑαυτλν καί ὁ αἴτιος πυνθάνομαι δις ὅσπερ ἐπιχειρέω ὁ πατρίκιος ἀναιρέω . [ Ρ . ] ὁ δέ φημί , ὅτιπερ κακόνους εἰμί ὁ βασίλεια σύ καί ὁ πόλις , ὄρθρος Κμελετῶν εἰσέρχομαι καί πᾶς μέν κατασφάζω ὁ ἔνδον , λαφυραγωγέω δέ καί ὁ πόλις καί πρός παῖς πατιινακη ἐπανατρέχω , δήω ἐξετάζω ὁ λέγω καί εὑρίσκω ὁ ἀλήθεια , ὁ δέ οὗτος μέν αλ ποιέω , ἀλ ἀδέσποτος πιστεύω συκοφαντία καί ἀσυστατέω , ὁ μέν Κεγένην ἄγω πρός ὁ βασίλεια καί ἐν πρόσχημα τάχα θεραπεία καί ἐατρείας ἐν ὁ ἐλεφάντινος κατέργνυμι , ὁ δέ ὅς ὁ υἱός ἐν ἕτερος καί ἔς τόπος διίστημι ἀπ´ αὐτός . ὁ δέ πλῆθος ὁ πατζινακη βρῶμα καί πόμα παντοῖος πρός ὁ δοκέω εὐνοέω ἀναλαμβάνω , ἀποδύω , εἰμί οἶος τε , ὁ ἅμα οὗτος ἀπογυμνόω καί ὁ ἵππος καί κατέχω καί φρουρέω , ὁ ἐπιτίθημι ὁ φόνος ανέτως καί ἐλευθέριος , ἄπειμι καί ὡς βούλομαι , διάγω κελεύω . καί δοκέω μήν οὗτος διαπράσσω λανθάνω , ἀλλά ὁ δῆμος