cogPG.PG122 145
καὶ συμβαλών αὐτοῖς ἐν Εάνναις περὶ τὸν Ἀμφιδον ποταμόν , ὅνθα καὶ κατὰ τοὺς πάλαι χρόνους Ἀννίβας τὰς πολλὰς τῶν Ῥωμαϊκῶν στρατευμάτων κατάκοψε μυριάδας , ἡττήθη καὶ τὸ πλέον ἀπέβαλε . τῆς στρατιᾶς , αἰσχίστως καὶ αὐτὸν ἐν Κάνναις διασωθείς . Οὕτω δὲ πληγεὶς οὐδὲ μετὰ τὴν πληγὴν , κατὰ τὸν ἐν παροιμίαις ἀλιέα , νοῦν ἔσχεν , οὐδ´ ὀχυρώσας ἐαυτὸν πάσῃ τῆς στρατιᾷ προσέβαλε τοῖς ἐχθροῖς , ἀλλ´ ὑπὸ θράσους . ὡς ἔοικε , στρατηγούμενος αὐτούς , τε τοὺς ἡττηθέντας πάλιν ἀναλαβὼν καὶ Πισαίδας καὶ Λυκάονας , οἵπερ ἀναπληροῦσι τὸ τάγμα τῶν φοιδεράτων , περὶ τὰς λεγομένας ὥρας προσρήγνυται τοῖς ἐχθροῖς καὶ τοέπεται αὖθις κατὰ κράτος , προσεταιρισαμένων τῶν Φράγγων καὶ ἄλλο πλῆθος [ β ] οὐκ ὀλίγον ἀπὸ τῶν Ἰταλῶν τῶν περὶ τὸν Πάδον τὸν ποταμόν καὶ τὰς ὑπωρείας οἰκούντων τῶν Ἄλπεων . Τοῦτο δὲ πυθόμενος ὁ βασιλεὺς Μιχαήλ , τοῦτον μὲν μετέστησε τῆς ἀρχῆς , ἔπεμψε δὲ τὸν Βοιωάννην , δοκοῦντα πρακτικὸν ἀνδρα εἶναι καὶ ἐν πολέμοις εὐδόκιμον , καὶ εἰς ἐκεῖνον ἀναφέροντα τὴν τοῦ γένους ἀναφορὰν τὸν ἐπὶ Μασιλείου τοῦ βασιλέως ἐν Ἰταλίᾳ πεμφθέντα Βοῖωάννην , ὅς πάσαν τὴν Ἰταλίαν μέχρι Ῥώμης τότε τῷ βασιλεῖ παρεστήσατο . ἀλλὰ καὶ οὖτος ἀπελθὼν κατὰ χώραν καὶ νεαλῆ καὶ ἀκμαίαν δύναμιν μὴ λαβών , ἀλλ´ ἀναγκασθεὶς μετὰ τῶν προηττομένων συμβαλεῖν τοῖς ἐχθροῖς κατὰ τὴν λονόπολιν ἤδη κραταιωθεῖσι καὶ τῆς χώρας ὡς ἰδίας ἀντεχομένοις , ἡττηθεὶς ἑάλω , καὶ ὁ σὺν αὐτῷ στρατὸς , ὅσοι μὴ σιδήρου γεγόνασι παρανάλωμα , ἀλλος ἀλλαχοῦ δικσκεδάσθησαν , διασωθέντες ἐν τοῖς ὅτι τὰ Ῥωμαίων φρονοῦσι φρουρίοις . Καὶ λοιπὸν οἱ Φράγγοι τῆς Ἰταλίας ὡς δορυκτήτου ἀντοποιοῦντο κτήματος , τῶν ἐγχωρίων ὥν μὲν ἐκουσίως , ὥν δὲ βίᾳκαὶ ἀνάγκῃ προσχωρούντων αὐτοῖς , πλὴν Βρεντησίου καὶ Ἰδροῦντος καὶ Τάραντός τε καὶ Βάρεως · αὖται γὰρ αἱ τίσσαρες πόλεις παρέμειναν πίστιν Ῥωμαίοις φυλάττουσαι . Μιχαὴλ δὲ τοῦ βασιλέως ἀποθανόντος καὶ τοῦ μετ´ αὐτὸν ἐξωσοέντος τῆς βασιλείας , ὁ λανιάκης , ὡς ἀνωθεν ἐῤῥέθη , παμφθελς εἰς Ἰταλίαν παρὰ τῆς Χωῆς , εἰ καὶ μὴ δύναμιν ἀιόχρεων εἶχεν , ὅμως μετὰ τῆς παρούσης στρατηγικαῖς μηχαναῖς χρησάμενος ἐκδιῶξαι ἵσχυσς τοὺς Φράγγους τῆς Ἰταλίας περὶ Καπύην καὶ Βενεβενδὸν καὶ Λεάπολιν , καὶ μετρίαν κατάστασιν καὶ γαλήνην παρέσχε τοῖς πράγμασι . Οὖτος ὁ Μανιάκης κατὰ τὸ θέμα τῶν Ἀνατολικῶν τὰς οἰκήσεις ἔχων καὶ Ῥωμανῷ τῶ Σκληρῷ γειτονῶν , διαφερόμενος πρὸς αὑτὸν κολλάκις ἐπεχείρησεν ἀνελεῖν τοῦτον , εἰ μὴ φυγῇ τὴν ἑαυτοῦ ἐπορίσατο σωτηρίαν . Ἐπεὶ δὲ τὰ Ῥωμαίων σκῆπτρα ἐς Κωνσταντῖνον ἦλθε τὸν Μονομάχον καὶ ὁ Σκληρὸς ἐπὶ μέγα τύχης ἧρτοπαλλακεύττο γὰς τῶ νέους μάχῳ ἡ τοῦ Σκληροῦ ἀδελφή μάγιστρος τιμηθεὶς καὶ πρωτοστράτωρ , τῶν εἰς αὐτὸν μεμνημένος τοῦ Τεωργίου καταδρομῶν , καταχρώμενος τῇ ἐξουσίᾳ καὶ τὴν ἀπουσίαν κατατρέχων τοῦ Μανιάκη , τά τε
Lemmas: καί συμβάλλω αὐτός ἐν ἑανός περί ὁ ἀμφιδέω ποταμός , ὅς καί κατά ὁ πάλαι χρόνος Ἀννίβας ὁ πολύς ὁ Ῥωμαϊκός στράτευμα κατακόβω μυριάς , ἡσσάομαι καί ὁ πλέω ἀποβάλλω . ὁ στρατιά , αἰσχρός καί αὐτός ἐν Κάνναι διασῴζω . οὕτως δέ πλήσσω οὐδέ μετά ὁ πληγή , κατά ὁ ἐν παροιμία ἁλιεύς , νόος ἔχω , οὐδός ὀχυρόω ἑαυτοῦ πᾶς ὁ στρατιά προσβάλλω ὁ ἐχθρός , ἀλ ὑπό θράσος . ὡς ἔοικα , στρατηγέω αὐτός , τε ὁ ἡσσάομαι πάλιν ἀναλαμβάνω καί πισαιδαις καί Λυκάων , ὅσπερ ἀναπληρόω ὁ τάγμα ὁ φοιδερας , περί ὁ λέγω ὥρα προσράσσω ὁ ἐχθρός καί τοπέω αὖθις κατά κράτος , προσεταιρισμένος ὁ Φράγγος καί ἄλλος πλῆθος [ Β ] οὐ ὀλίγος ἀπό ὁ Ἰταλός ὁ περί ὁ Πάδος ὁ ποταμός καί ὁ ὑπώρεια οἰκέω ὁ Ἄλπεις . οὗτος δέ πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς Μιχαήλ , οὗτος μέν μεθίστημι ὁ ἀρχή , πέμπω δέ ὁ βοιωαννης , δοκέω πρακτικός ἀνήρ εἰμί καί ἐν πόλεμος εὐδόκιμος , καί εἰς ἐκεῖνος ἀναφέρω ὁ ὁ γένος ἀναφορά ὁ ἐπί μασιλειος ὁ βασιλεύς ἐν Ἰταλία πέμπω Βοῖος , ὅς πᾶς ὁ Ἰταλία μέχρι Ῥώμη τότε ὁ βασιλεύς παρίστημι . ἀλλά καί οὗτος ἀπέρχομαι κατά χώρα καί νεαλής καί ἀκμαῖος δύναμις μή λαμβάνω , ἀλ ἀναγκάζω μετά ὁ προηττομένων συμβάλλω ὁ ἐχθρός κατά ὁ λονοπολις ἤδη κραταιόω καί ὁ χώρα ὡς ἴδιος ἀντέχω , ἡσσάομαι ἁλίσκομαι , καί ὁ σύν αὐτός στρατός , ὅσος μή σίδηρος γίγνομαι παρανάλωμα , ἄλλος ἀλλαχοῦ δικσκεδάσθησαν , διασῴζω ἐν ὁ ὅτι ὁ Ῥωμαῖος φρονέω φρούριον . καί λοιπός ὁ Φράγγος ὁ Ἰταλία ὡς δορίκτητος ἀντιποιέω κτῆμα , ὁ ἐγχώριος ἀνά μέν ἑκούσιος , ἀνά δέ βίκα ἀνάγκη προσχωρέω αὐτός , πλήν Βρεντησίου καί Ἰδροῦντος καί Τάρας τε καί Βᾶρις · αὔτης γάρ ὁ τίσσαρες πόλις παραμένω πίστις Ῥωμαῖος φυλάσσω . Μιχαήλ δέ ὁ βασιλεύς ἀποθνῄσκω καί ὁ μετέ αὐτός ἐξωθέω ὁ βασίλεια , ὁ λανιακη , ὡς ἄνωθεν εἴρω , παμφθελς εἰς Ἰταλία παρά ὁ χάω , εἰμί καί μή δύναμις αιοχρεος ἔχω , ὅμως μετά ὁ πάρειμι στρατηγικός μηχανή χράω ἐκδιώκω ἱσχύς ὁ Φράγγος ὁ Ἰταλία περί Καπύη καί Βενεβενδὸν καί λεαπολις , καί μέτριος κατάστασις καί γαλήνη παρέχω ὁ πρᾶγμα . οὗτος ὁ Μανιάκης κατά ὁ θέμα ὁ ἀνατολικός ὁ οἰκέω ἔχω καί Ῥωμανός ὁ σκληρός γειτονέω , διαφέρω πρός ἑαυτοῦ κολλάκις ἐπιχειρέω ἀναιρέω οὗτος , εἰμί μή φυγή ὁ ἑαυτοῦ πορίζω σωτηρία . ἐπεί δέ ὁ Ῥωμαῖος σκῆπτρον εἰς Κωνσταντῖνος ἔρχομαι ὁ Μονομάχος καί ὁ σκληρός ἐπί μέγας τυγχάνω ἧρτοπαλλακεύττο γῆ ὁ νέος μῆχος ὁ ὁ σκληρός ἀδελφός μάγιστρος τιμάω καί πρωτοστράτωρ , ὁ εἰς αὐτός μιμνήσκω ὁ Τεωργίου καταδρομή , καταχράομαι ὁ ἐξουσία καί ὁ ἀπουσία κατατρέχω ὁ Μανιάκη , ὁ τε