cogPG.PG122 284
Καὶ οὕτω μὲν δαυμασίως ὡραιώθησαν σιαγόνες σου ὡς τρυγόνος , τὴν σωφροσύνην κατ´ ἐπιθυμίαν ἐν ἐγκρατείᾳ , καὶ τὴν ἀνδρείαν κατὰ θυμὸν ἐν ὑπο μονῇ ἐπιδεικνυμένης σου . Ὁμοίως δὲ τούτοις συνωραιώθη τράχηλός σου ὡς ὀρμίσκοι · οὐ γὰρ σιδηροῦς σου ὁ τράχηλος , ὡς διὰ τὴν ὑπερηφανίαν δόσκαμπτος · ἀλλὰ κέκαμπται διὰ μετριοφροσύνην , ὡς ὁρμίσκοι οἶ κατεσκευασμένοι εἶσὶν ἐκ χρυσοῦ · οῦ τὸ δόκιμον καὶ καθαρὸν διὰ τὸ ἀνυπόκριτον μιμεῖται σου τὸ ταπεινὸν φρόνημα . Εἰ δὲ ἀνυπόκριτον ταπεινοφροσύνην ὁ ὁρμίσκος σημαίνει , ὡς εἴρηται , ὁ τῆς νόμφης Χριστοῦ τράγηλος ὡς ὁρμίσκοι ἐπαινούμενος , καὶ πλῆθος ἐμφαίνει ἀρετῶν , καὶ τὴν ἐφ´ ἐκάστῃ ταπεινοφροσόνην . Ὡς γὰρ ὁ ὁρμίσκος ἐν ἀροῷ τῷ σχήματι χαλκευθεὶς , ὕστερον κάμπτεται τῇ χρείᾳ συσχηματιζόμενος , οὕτως ὁ τὴν ἀρετὴν τέλειος ταπεινοῦται διὰ συγκατάβασιν , ὀρθῶς ὤν τῷ βίῳ καὶ τὴν μετριοφροσύνῃ καμπτόμενος . Τράχηλος δὲ περιβεβλημένος τὴν ταπεινοφροσύνην , τὸ λογικόν ἔστι τῆς ψυχῆς · ὅ δίαην τραχήλου συνάπτοντος τὴν κεφαλῆν τῷ λοιπῷ σώματι , συνάπτει τὸν νοῦν τὴν αἰσθήσει , τοὺς μὲν κατὰ νοῦν λόγους τῶν ἀρετῶν κατὰ τοὺς τούτῶν τρόπους κατάγον πρὸς τὴν αἴσθησιν , τοὺς δὲ τρόπους πάλιν αὐτῶν κατὰ τοὺς τούτων λόγους ἀνάγον προς νοῦν . Ὃ καὶ κάμπτετα , διὰ ταπεινοφροσύνην , μὴ διὰ τὴν ἀξίαν ἐπαιρόμενον , ἀλλὰ διὰ τὸν χοῦν συστελλόμενον . Καὶ οὕτω τὴν ἐξ ἐδνῶν Ἐκκλησίαν , τῇ ἐξ Ἰσραήλ,ὁμηγόρει τῶν ἀποστόλων ὡμοίωσε διὰ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως ὁ νυμφίος ταύτης Χριστός · τὸ τριμερὲς τῆς ψυχῆς δι´ ἐγκρατείας καὶ ὃπομονῆς καὶ ταπεινοφροσύνης ἐκ τοῦ παρα φύσιν πρὸς τὸ κατὰ φύσιν ἐπαναγεγών , καὶ ἀπαλλάξας τῆς διὰ τὴν ἀπιστίαν μελανότητος . Τῶν χ Πατέρων . Οἱ δὲ τοῦ νυμφίου φίλοιεν δὲ πάντως οὖτοι 2ἱ ἔγιοι ἄγγελοι , ὡς τὸ αὐτοῦ ποιοῦντες πανάγιον Βέλημα τὰ ἐξῆς ὑπισγνοῦνται τῇ νύμφῃ , λέγοντες · Ὡυοιώματα χρυσίου ποιήσωμέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου , ἕως οὖ ὸ βασιλεὺς ἐν ἀνακλί · σει αὐτοῦ . ἤγουν , Ἐπειδὴ τῆς διὰ τὸν εἰδωλολατρείαν μελανότητος ἀπηλλάγης , καὶ τοῖς ἀποστᾶλοις κατ´ ἀρετὴν ὡμοιώθης , καὶ τῆς ἀληθείας κατὰ γνῶτεν ἐρᾷς , τῆν μὲν θείαν φύσιν αὐτὴν τὴν ἀσυγορίτως πάσης φύσεως ὑπερέχουσαν , καθάπερ τῶν λοιπῶν λων ὁ χρυσὸς , παραστῆσαί σοι οὐ δυνάμεθα · άρίατος χάρ ἐστι πᾶσι καὶ ἀκατάληπτος . Εἰκάσματα εεσινα ταύτης ἐκ τῆς τῶν ὅντων θεωρίας , δηλαδὴ ποὺς δίκην στιγμάτων ἀργυρίου τηλαυγεῖς καὶ μεμερισμένους ἐν τῷ παντὶ λόγους , ὄποδείξομέν σοι , ἕως αῆ Δ τῶν ὅλων Δεσπότης αὐτὴ ἡ ἀλήθεια , ἐν ἐπαναπαύσει αὐτοῦ τῇ ἐν σοὶ , οἱκεῖον ἐκσφράγισμα σεαυτῆν ἀποδείξῃ , κἀντεῦθεν γνῷς ἑαυτὴν μὲν εἰκόνα αλτοῦ καὶ ὁμοίωμα , αὐτὸν δὲ ἐν σοὶ ποιμαίνοντα , καὶ πσπειρ τινι σφραγῖδι ἐν τῷ ἰδίῳ ἐκτυπώματι κοιτατόμενον .
Lemmas: καί οὗτος μέν δαυμασίως ὡραιόομαι σιαγών σύ ὡς τρυγών , ὁ σωφροσύνη κατ´ ἐπιθυμία ἐν ἐγκράτεια , καί ὁ ἀνδρεῖος κατά θυμός ἐν ὑπο μονή ἐπιδείκνυμι σύ . ὅμοιος δέ οὗτος συνωραιωθεω τράχηλος σύ ὡς ὁρμίσκος · οὖον γάρ Σιδηροῦς σύ ὁ τράχηλος , ὡς διά ὁ ὑπερηφανία δόσκαμπτος · ἀλλά κάμπτω διά μετριοφροσύνη , ὡς ὁρμίσκος οἶς κατασκευάζω εἰμί ἐκ χρυσός · ἀρτύω ὁ δόκιμος καί καθαρός διά ὁ ἀνυπόκριτος μιμέομαι σύ ὁ ταπεινός φρόνημα . εἰμί δέ ἀνυπόκριτος ταπεινοφροσύνη ὁ ὁρμίσκος σημαίνω , ὡς εἴρω , ὁ ὁ νόμφης Χριστός τράγηλος ὡς ὁρμίσκος ἐπαινέω , καί πλῆθος ἐμφαίνω ἀρετή , καί ὁ ἐφίημι ἐκάστης ταπεινοφροσύνη . ὡς γάρ ὁ ὁρμίσκος ἐν ἀρόω ὁ σχῆμα χαλκεύω , ὕστερος κάμπτω ὁ χρεία συσχηματίζω , οὕτως ὁ ὁ ἀρετή τέλειος ταπεινόω διά συγκατάβασις , ὀρθῶς εἰμί ὁ βίος καί ὁ μετριοφροσύνη κάμπτω . τράχηλος δέ περιβεβλημένος ὁ ταπεινοφροσύνη , ὁ λογικός εἰμί ὁ Ψυχή · ὅς διαίνω τράχηλος συνάπτω ὁ κεφαλή ὁ λοιπός σῶμα , συνάπτω ὁ νόος ὁ αἴσθησις , ὁ μέν κατά νόος λόγος ὁ ἀρετή κατά ὁ τούτός τρόπος κατάγω πρός ὁ αἴσθησις , ὁ δέ τρόπος πάλιν αὐτός κατά ὁ οὗτος λόγος ἀνάγω προς νόος . ὅς καί κάμπτω , διά ταπεινοφροσύνη , μή διά ὁ ἄξιος ἐπαίρω , ἀλλά διά ὁ χόω συστέλλω . καί οὗτος ὁ ἐκ ἕδνον ἐκκλησία , ὁ ἐκ ισραηλ,ομηγορεω ὁ ἀπόστολος ὁμοιόω διά ὁ εἰς αὐτός πίστις ὁ νυμφίος οὗτος Χριστός · ὁ τριμερής ὁ Ψυχή δις ἐγκράτεια καί οπομονος καί ταπεινοφροσύνη ἐκ ὁ παρά φύσις πρός ὁ κατά φύσις ἐπανάγω , καί ἀπαλλάσσω ὁ διά ὁ ἀπιστία μελανότης . ὁ χ Πατέρων . ὁ δέ ὁ νυμφίος φιλέω δέ πάντως οὗτος ὅς ἔγιοι ἄγγελος , ὡς ὁ αὐτός ποιέω πανάγιος Βελημάς ὁ ἑξῆς υπισγνουντ ὁ νύμφη , λέγω · ωυοιωμα χρυσίον ποιέω σύ μετά στίγμα ὁ ἀργύριον , ἠώς οὖον ο βασιλεύς ἐν ἀνακλί · σέω αὐτός . ἤγουν , ἐπεί ὁ διά ὁ εἰδωλολατρεία μελανότης ἀπαλλάσσω , καί ὁ ἀποστέλλω κατ´ ἀρετή ὁμοιόω , καί ὁ ἀλήθεια κατά γιγνώσκω ἐράω , ὁ μέν θεῖος φύσις αὐτός ὁ ασυγοριος πᾶς φύσις ὑπερέχω , καθάπερ ὁ λοιπός λάω ὁ χρυσός , παρίστημι σύ οὖον δύναμαι · ἄριος χάρ εἰμί πᾶς καί ἀκατάληπτος . εἴκασμα σίνομαι οὗτος ἐκ ὁ ὁ εἰμί θεωρία , δηλαδή πούς δίκη στίγμα ἀργύριον τηλαυγής καί μερίζω ἐν ὁ πᾶς λόγος , οποδεικνυμι σύ , ἠώς ἀεί δ ὁ ὅλος Δεσπότης αὐτός ὁ ἀλήθεια , ἐν ἐπανάπαυσις αὐτός ὁ ἐν σύ , οἰκέω ἐκσφράγισμα σεαυτοῦ ἀποδείκνυμι , ἐντεῦθεν γιγνώσκω ἑαυτοῦ μέν εἰκών αλτοῦ καί ὁμοίωμα , αὐτός δέ ἐν σύ ποιμαίνω , καί πσπειρ τις σφραγίς ἐν ὁ ἴδιος ἐκτύπωμα κοιτάζω .