cogPG.PG122 609
μεσαιτάτην τοῦ αἰοερίου κόσμου καὶ τοῦ ὑλαίου · νῦν δὲ τὴν ἄλογον ψυχὴν , καὶ τιθέασιν ἐν αὐτῇ τὴν λογικὴν , οὐκ οὐσιωδῶς , ἀλλὰ σχετικῶς , ὅταν συμπαθῶς ἔχῃ πρὸς αὐτὴν καὶ προβάλῃ τὸν μερικὸν λόγον δέας δὲ νομίζουσι , νῦν μὲν τὰς τοῦ Πατρὸς ἐννοίας , νῦν δὲ τοὺς καθόλου λόγους , καὶ φυσικοὺς καὶ ψυχικοὺς καὶ νοητούς · νῦν δὲ τὰς ἐξῃρημένας τῶν ὄντων ὁπάρξεις . Τοὺς δὲ περὶ μαγειῶν λόγους συνιστῶσιν ἀπό τε τῶν ἀκροτάτων δυνάμεων , ἀπό τε τῶν περιγείων ὑλῶν . Συμπαθῆ δὲ τὰ ἄνω τοῖς κάτω φασὶ καὶ μάλιστα τὰ ὑπὸ σελήνην . Ἀποκαθιστῶσι δὲ τὰς ψυχὰς μετὰ τὸν λεγόμενον θάνατον κατὰ τὰ μέτρα τῶν οἰκείων καθάρσεων , ἐν ὅλοις τοῖς τοῦ κόσμου μέρεσι . Τινὰς δὲ καὶ ὑπὲρ τὸν κόσμον ἀναβιβάζουσι , καὶ μέσας αὐτὰς διορίζονται τῶν τε ἀμερίστων καὶ μεριστῶν φύσεων . Τούτων δὲ τῶν δογμάτων τὰ πλείω καὶ Ἀριστοτέλης καὶ Πλάτων ἀδέξαντο · οἱ δὲ περὶ Πλωτίνον καὶ Ἰάμβλιχον , Πορφύριόν τε καὶ Πρόκλον πᾶτι κατηκολούθησαν , καὶ ὡς θείας φωνὰς ἀσυλλογίστως ταῦτα ἐδέξαντο . ΤΟΥ vΕΛΛΟΥ ΕΙΣ ΤΟΜ ΕΡΜΟΥ ΤΟΥ ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΥ ΠΩΜΑΝΔΡΗΝ . ΡΒΕΙΙΙ Ιδὗ ΜΕμΩΩΗΙ ΤΑΙΘΜΕΩΙΘΤΙ ΡΙΜΑΝΟΗΠΜ . Ἐοικεν ἀ γόης οὖτος τῇ σείᾳ γραφὴ οὐ παρέργως ὡμίληκέναι · ὅθεν ἐκ ταύτης ὁρμώμενος τῆ κοσμοποιίᾳ ἐπιχειρεῖ , μηδὲ αὐτὰς ὀκνῶν τὰς Μωσαῖκὰς λέξεις ψιλὰς ἐνίοτε ἀαγράφειν · ὡς καὶ τὸ προκείμενον τοῦτο ῥητὸν ὅλον · τὸ γὰρ , « Εἰπεν ὁ Θεὸς , αὐξάνεισθε καὶ πληθόνεσθε , » σαφῶς ἐκ τῆς Μωσαικῆς κοσμοποιίας ἐστίν . Οὐ μὴν ἐνέμεινε παντελῶς τῇ ἀπλότητι καὶ σαφηνείᾳ , καὶ τῷ εὐθεῖ καὶ εἰλικρινεῖ καὶ ὅλως θεοειδεῖ τῆς ΓΤραφῆς , ἀλλ´ εἰς τὸ εἰωθὸς Κπεόύύη πάθος τοῖς τῶν Ἑλλήνων σοφοῖς , εἰς ἀλληχορίας καὶ πλάνας καὶ τερατείας ἐκ τῆς εὐθείας ᾅδου καὶ ἀπλανοῦς ἐκτραπεὶς , ἢ ὕπὸ τοῦ Ποιμάνδρου συνελασθείς . Οὐκ ἄδηλον δὲ ὅστις ἦν ὁ τῶν Ἑλλήνων Ποιμάνδρης , ὁ καὶ παρ´ ἡμῖν κοσμοκράτωρ ὀνομαζόμενος ἢ τῶν ἐκείνου τις . Κλέπτης γὰρ , φησὶν , ὁ διάβολος καὶ ἐκφερομυθεῖ τὰ ἡμέτερα , οὐχ Τνα οἱ ἐκείνου μεταμάθωσιν τὴν ἀσίβειαν , ἀλλ´ ἵνα τοῖς τῆς ἀληθείας ῥήμασι καὶ νοήμασιν τὴν ἑαυτῶν
Lemmas: μέσος ὁ αιοεριον κόσμος καί ὁ ὑλαῖος · νῦν δέ ὁ ἄλογος ψυχή , καί τίθημι ἐν αὐτός ὁ λογικός , οὐ οὐσιωδῶς , ἀλλά σχετικός , ὅταν συμπαθής ἔχω πρός αὐτός καί προβάλλω ὁ μερικός λόγος δέος δέ νομίζω , νῦν μέν ὁ ὁ πατήρ ἔννοια , νῦν δέ ὁ καθόλου λόγος , καί φυσικός καί ψυχικός καί νοητός · νῦν δέ ὁ ἐκλέγω ὁ εἰμί ὁπάρξεις . ὁ δέ περί μαγεία λόγος συνίστημι ἀπό τε ὁ ἄκρος δύναμις , ἀπό τε ὁ περίγειος ὕλη . συμπαθής δέ ὁ ἄνω ὁ κάτω φημί καί μάλιστα ὁ ὑπό σελήνη . ἀποκαθίστημι δέ ὁ ψυχή μετά ὁ λέγω θάνατος κατά ὁ μέτρον ὁ οἰκέω κάθαρσις , ἐν ὅλος ὁ ὁ κόσμος μέρος . τις δέ καί ὑπέρ ὁ κόσμος ἀναβιβάζω , καί μέσος αὐτός διορίζω ὁ τε ἀμέριστος καί μεριστός φύσις . οὗτος δέ ὁ δόγμα ὁ πλείων καί Ἀριστοτέλης καί Πλάτων ἀναδέχομαι · ὁ δέ περί Πλωτῖνος καί Ἰάμβλιχος , Πορφυρίων τε καί Πρόκλος Πάτι κατακολουθέω , καί ὡς θεῖος φωνή ἀσυλλόγιστος οὗτος δέχομαι . ὁ Ο εἰς Τομ Ἑρμῆς ὁ τρισμέγιστος ΑΔ . Ι Ι Ω ΘΕ Μ . ἔοικα ὅς γόης οὗτος ὁ σεῖος γραφή οὖον πάρεργον ὁμιλέω · ὅθεν ἐκ οὗτος ὁρμάω τῆ κοσμοποιία ἐπιχειρέω , μηδέ αὐτός ὀκνέω ὁ μωσαικαι λέγω ψιλός ἐνίοτε ἀναγράφω · ὡς καί ὁ πρόκειμαι οὗτος ῥητός ὅλος · ὁ γάρ , « εἶπον ὁ θεός , αὐξάνω καί πληθόνεσθε , » σαφῶς ἐκ ὁ μωσαϊκός κοσμοποιία εἰμί . οὖον μήv ἐμμένω παντελῶς ὁ ἀπόλλυμι καί σαφήνεια , καί ὁ εὐθύς καί εἰλικρινής καί ὅλως θεοειδής ὁ Γραφῆς , ἀλ εἰς ὁ εἴωθα Κπεόύύη πάθος ὁ ὁ Ἕλλην σοφός , εἰς ἀλληχορίας καί πλάνη καί τερατεία ἐκ ὁ εὐθύς ᾍδης καί ἀπλανής ἐκτρέπω , ἢ ὑπό ὁ Ποίμανδρος συνελαύνω . οὐ ἄδηλος δέ ὅστις εἰμί ὁ ὁ Ἕλλην Ποιμάνδρης , ὁ καί παρ´ ἐγώ κοσμοκράτωρ ὀνομάζω ἢ ὁ ἐκεῖνος τις . κλέπτης γάρ , φημί , ὁ διάβολος καί ἐκφερομυθέω ὁ ἡμέτερος , οὐ Τνα ὁ ἐκεῖνος μεταμανθάνω ὁ ἀσίβειαν , ἀλ ἵνα ὁ ὁ ἀλήθεια ῥῆμα καί νόημα ὁ ἑαυτοῦ