cogPG.PG122 331
πως τὸ κατ´ οὐσίαν ἀκατανόητον τοῦ Θεοῦ ὡς σαφηνίζοντες αὐτὸ κατὰ τὴν τούτων ἐνέργειαν ] πεπλήρωνται τοῦ εὐωδιάξοντος ταῖς οἰκείαις ἐνεργείαις τὰς τῶν πιστῶν ψυχὰς παναγίου Πνεύματος · οἷά τινες ἀρωματοφόροι φιάλαι , προφέροντες ὡς παντοῖα μυρεψικὰ ήδη τοὺς εἰρημένους πολυειδεῖς πνευματικοὺς τρόπους . Καὶ γὰρ ὁ πάντων προνοητῆς τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς Λόγος ἐν ἁγίῳ Πiνεύματι ὡς ὁμοουσίῳ , τὴν περὶ πάντα ἐπιτελεῖ πρόνοιαν . Καὶ οὕτω μὲν αἱ σιαγόνες . Τὰ δὲ χείλη αὐτοῦ κρίνα , στάζοντα σμύρναν πλήρη . Ἡτοι , τῆς περὶ πάντα θείας κρίσεως οἱ λόγοι , καθ´ οὕς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος διανέμων ἑκάστῃ φύσει καὶ γνώμῃ τὰ πρόσφορα , ὥς τισι χείλεσι τούτοις ἐκάστην αὐτῶν οἱονεὶ κατὰ μετοχὴν περιπτύσσεται , ὑπάρχουσι τῇ λαμπρότητι διαφανεῖς ὡς κρίνα , τηροῦντες τὰς καθ´ ἕκαστα φύσεις κατὰ τοὺς ἰδίους αὐτῶν λόγους ἀτρέπτους καὶ ἀσυγχύτους , καὶ διδάσκοντες τοὺς τρόπους τῆς παντελοῦς νεκρώσεως πασῶν τῶν κατὰ προαίρεσιν παρὰ φύσιν κινήσεων . Χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ χρυσαῖ , πεπληρωμέναι Θαρσίς . ἤγουν , οἱ καθόλοι ποιητικοί καὶ ἀνανεωτικοὶ τῶν ὅντων λόγοι οἷ τῆς δὴ μιουργίας , φημί , καὶ τῆς προνοίας , καὶ τῆς κρίσεως , καὶ διεξάγει , καὶ ἄφυρτα συντηρεῖ , τετορνευμένοι τέ εἴσι τῇ ποικίλῃ αὐτοῦ σοφίᾳ , καὶ καθαρεύοντες μὲν οἷα χρυσὸς ἀκίβδηλος πάσης ἐννοίας ψευδοῦς , ὡς δὲ τοῦ Θαρσὶσπισκοπῆς χαρᾶς ἐρμηνευομένου , πεπληρωμένοι ἀληθοῦς κατανοήσεως , τῆς τὰ πάντα εὐφραινούσης ἀγαθότητος αὐτοῦ , ἐτυμολογουμένης παρὰ τὸ ἄγαν εἶναι , ἢ τεθεῖσθαι , ἡ θέειν . Τὸ μὲν γὰρ εἶναι τῶν ὅντων , τὸ ὑπερεῖναι τοῦ Θεοῦ δηλοῖ · τὸ δὲ τεθεῖσθαι , πάντως δι´ ἀτρέπτους τοὺς τούτων λόγους εἶναι τὸ τούτου κατ´ οὐσίαν πάμπαν ἀκίνητον · τὸ δὲ θέειν δηλαδὴ ταῖς ἐξ ἀλλήλων κινεῖσθαι διαδοχαῖς τὸ κατ´ ἐνέργειαν αὐτοῦ ἀεικίνητον . Κοιλία αὐτοῦ πυξίον , ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθου σαπφείρου · δηλονότι ἡ φέρουσα ἐν ἑαυτῇ κατ´ αἰτίαν τοὺς τῶν ὅντων λόγους τούτου σοφία , ὑποκείμενον μὲν ἔχει κατ´ οὐσίαν τὰ ἀόρατα αὐτοῦ , οἵα λίθον σάπφειρον διά τε τὸ στεῤῥόν καὶ ἀκίνητον , καὶ τὸ τοῦ χρώματος κυανόν . Ἐγγέγραπται δὲ κατ´ ἐνέργειαν τῇ κτίσσι , καθ´ ἤν οἵά τις βίβλος ἐλεφαντίνη λεία καὶ καθαρὰ τὴν θείαν δόξαν τε καὶ μεγαλοπρέπειαν ἀληθῶς τε καὶ ἀριδήλως παρίστησι . Τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι ἐννοούμενα καθορᾶται , κατὰ τὸν μέγαν Ἀπόστολον · καὶ τοιουτοτρόπως ὁ νοῦς ἐν μὲν τῷ κατ´ ἐνέργειαν τοῦ Θείου καταληπτῷ , ὁρᾷ τὸ κατ´ οὐσίαν αὐτὸ ἀκατάληπτον · ἐν δὲ τῷ κατ´ οὐσίαν ἀκαταλήπτῳ ἀνα παύεται μὲν τοῦ ἐν τῷ κατὰ θεωρίαν δρόμῳ ἄλγος Ο γὰρ προστιθεὶς γνῶσιν , προστίθησιν ἄλγημα , ἐνδυναμοῦται δέ πως πάλιν πρὸς θεωρίσν τῶν Ἐντιλ-νω ἅσπερ καῖ ὁ αἰσθητὸς ὀφθαλμὸς ἀτονήσας τὴν ὅψιν , διαχυθεῖσαν τῷ λευκῷ χρώματι , αὖθις ἀνακαινίζεται κατ´ αὐτὴν , συστελλομένην τῇ παραμιξίᾳ τοῦ μέλα νος . Εἶ ἡ μὲν κοιλία τοιαύτη . Αἱ δὲ κνῆμαι αὐτοῦ
Lemmas: πως ὁ κατ´ οὐσία ἀκατανόητος ὁ Θεός ὡς σαφηνίζω αὐτός κατά ὁ οὗτος ἐνέργεια ] πληρόω ὁ εὐωδιάζω ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια ὁ ὁ πιστός ψυχή πανάγιος πνεῦμα · οἷος τις ἀρωματοφόρος φιάλη , προφέρω ὡς παντοῖος μυρεψικός ήδη ὁ εἴρω πολυειδής πνευματικός τρόπος . καί γάρ ὁ πᾶς προνοητής ὁ Θεός καί πατήρ Λόγος ἐν ἅγιος Πνεῦμα ὡς ὁμοούσιος , ὁ περί πᾶς ἐπιτελέω πρόνοια . καί οὗτος μέν ὁ σιαγών . ὁ δέ χεῖλος αὐτός κρίνον , στάζω Σμύρνα πλήρης . ἤτοι , ὁ περί πᾶς θεῖος κρίσις ὁ λόγος , καθ´ ὅς ὁ ὁ Θεός Λόγος διανέμω ἕκαστος φύσις καί γνώμη ὁ πρόσφορον , ὅς τις χεῖλος οὗτος ἕκαστος αὐτός οἱονεί κατά μετοχή περιπτύσσω , ὑπάρχω ὁ λαμπρότης διαφανής ὡς κρίνον , τηρέω ὁ καθ´ ἕκαστος φύσις κατά ὁ ἴδιος αὐτός λόγος ἄτρεπτος καί ἀσύγχυτος , καί διδάσκω ὁ τρόπος ὁ παντελής νέκρωσις πᾶς ὁ κατά προαίρεσις παρά φύσις κίνησις . χείρ αὐτός τορευτής χρύσεος , πληρόω θαρσίς . ἤγουν , ὁ καθόλος ποιητικός καί ανανεωτικός ὁ εἰμί λόγος οἷ ὁ δή μιουργίας , φημί , καί ὁ πρόνοια , καί ὁ κρίσις , καί διεξάγω , καί ἄφυρτος συντηρέω , τορνεύω τε εἰμί ὁ ποικίλος αὐτός σοφία , καί καθαρεύω μέν οἷος χρυσός ἀκίβδηλος πᾶς ἔννοια ψευδής , ὡς δέ ὁ θαρσισπισκοπεω χαρά ερμηνεύω , πληρόω ἀληθής κατανόησις , ὁ ὁ πᾶς εὐφραίνω ἀγαθότης αὐτός , ἐτυμολογέω παρά ὁ ἄγαν εἰμί , ἢ τίθημι , ὁ θέω . ὁ μέν γάρ εἰμί ὁ εἰμί , ὁ ὑπερίημι ὁ Θεός δηλόω · ὁ δέ τίθημι , πάντως δις ἄτρεπτος ὁ οὗτος λόγος εἰμί ὁ οὗτος κατ´ οὐσία πάμπαν ἀκίνητος · ὁ δέ θέω δηλαδή ὁ ἐκ ἀλλήλων κινέω διαδοχή ὁ κατ´ ἐνέργεια αὐτός ἀεικίνητος . κοιλία αὐτός πυξίον , ἐλεφάντινος ἐπί λίθος σάπφειρος · δηλονότι ὁ φέρω ἐν ἑαυτοῦ κατ´ αἴτιος ὁ ὁ εἰμί λόγος οὗτος σοφία , ὑπόκειμαι μέν ἔχω κατ´ οὐσία ὁ ἀόρατος αὐτός , οἷος λίθος σάπφειρος διά τε ὁ στερρός καί ἀκίνητος , καί ὁ ὁ χρῶμα κύανος . ἐγγράφω δέ κατ´ ἐνέργεια ὁ κτίς , καθ´ ἐάν οἶος τις βίβλος Ἐλεφαντίνη λεῖος καί καθαρός ὁ θεῖος δόξα τε καί μεγαλοπρέπεια ἀληθής τε καί ἀρίδηλος παρίστημι . ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα εννοώ καθοράω , κατά ὁ μέγας ἀπόστολος · καί τοιουτότροπος ὁ νόος ἐν μέν ὁ κατ´ ἐνέργεια ὁ Θείας καταληπτός , ὁράω ὁ κατ´ οὐσία αὐτός ἀκατάληπτος · ἐν δέ ὁ κατ´ οὐσία ἀκατάληπτος ἀνα παύω μέν ὁ ἐν ὁ κατά θεωρία δρόμος ἄλγος ὁ γάρ προστίθημι γνῶσις , προστίθημι ἄλγημα , ἐνδυναμόω δέ πως πάλιν πρός θεωρίς ὁ Ἐντιλ-νω ὅσπερ καί ὁ αἰσθητός ὀφθαλμός ἀτονέω ὁ δρύοψ , διαχέω ὁ λευκός χρῶμα , αὖθις ανακαινίζω κατ´ αὐτός , συστέλλω ὁ παραμιξία ὁ Μέλα Μύκονος . εἰμί ὁ μέν κοιλία τοιοῦτος . ὁ δέ κνήμη αὐτός