cogPG.PG122 289
ΡεείΙί . ὡραῖος τῷ ἀπροσίτῳ κάλλει τῆς οὐσίας . Ὁ γοῆν αΝ ὡς ὡραῖος πρὸς κλίνην ἡμῶν σύσκιος , ἤτοι ἐν τῆ ἡμετέρᾳ φύσει , ἐφ´ ᾗ ὡς ἐπὶ κλίνῃ ἀναπαύῃ ἡ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁλολαιιπὴς καὶ ἅγιος ἀντλς πτιιλ ὡς ὁρᾷ ὡς ἐν εἰκόνι ἀρχέτυπον . Ἐπεὶ δὲ καὶ οἰκητήριον σου ἡμεῖς , ἡ πιστεύσασα εἰς σὲ Ἐκκλησία , ἐσμεν , Δοκοὶ ἡμῶν κέδροιήγουν , τὰ τῆς εὐσεβείας δόνκατα , ἃ δίκην δοκῶν συνεχουσῶν οἰκίαν , τὴν τῶν πιστῶν Ἐκκλησίαν συνέχουσιν , καὶ οἷάπερ κέδροι ἐδραίως ἐβῥιζωμένοι τῇ εἰς Χριστὸν στερεᾷ πίστει ήδραίωνται · καὶ ταῖς προσβαλλούσαις τῇ Ἐκκλησίᾳ δίκην σφοδρῶν ὑετῶν καὶ ἀνέμων συχναῖς ἐπαγωγαῖς τῶν διαφόρων αἱρέσεων τε καὶ πειρασμῶν , οὐκ ἐῶσι ταύτην καταπεσεῖν . Φατνώματα ἡμῶν κυπάοισσοι · φατνώματα δέ εἰσι διαποικίλλουσά τις τὸ τῆς ὀροφῆς κάλλος ἐναρμόνιος καὶ γλυφώδης πῆἕις πανίδων · αἵπερ ἐὰν ὧσιν ἐκ κυπαρίσσων , τὸ εὖπνουν ἔχουσι , καὶ σηπεδόνος σχεδόν εἶσιν ἀπαράδεκτοι . Ὢν δίκην αἱ ἀρεταὶ τὴν Ἐκκλησίαν καθωραίζουσι , καὶ τῆς τῶν παθῶν σηπεδόνος εἶσὶν ἀπαράδεοτοι · καὶ εὐωδίαν πνευματικὴν ἀφιᾶσι τοῖς γεγυμνασμένοις τὰ τῆς ψυχῆς αἰσοητήρια . σελλοῦ . Τὴν νύμφην ἐπαινέσαντος τοῦ καθαροῦ νυμφίου Ἀνταποκρίνεται λοιπὸν κἀκείνη τὸν νυμφίον , Ἰδοὺ καλὸς καί γε ὡραῖος ἀδελφιδός μου · φημὶ δὲ φύσει ὡραῖος . ἰδοὺ καλὸς καὶ σὸ τυγχάνεις , ῶ νυμφίε . Ὃσσθεο δ´ ἐκεῖνος εἴονκε διπλοῦς αὐτῆ ἐπαίνους , Οὕτω διπλοῦς ἀντείρηκεν ἐκείνη τοὺς ἐπαίνους , Καλὸς , εἰποῦσα , πέφυκας , ὦ νυμφίε , καὶ ὡραῖος Ἀδολφιδοῦν δʹ ὡνύμασεν ἡ νύμφη τὸν ἀεσπότην , Τὴν ἀπὸ τῆς σαρκώσεως αὐτοῦ πρὸς τοὺς ἀνθρώΑἰνιττομένη προφανῶς συγγενικὴν μερίδα · Ἡν μάλιστα πλατύτερον ἄάτωθεν διδαχθήσῃ . [ πους Ἀντεπαινέσασα καὶ γὰρ ἡ νύμφη τὸν νυμφίον , φησὶ , καὶ ταῦτα παρευβὺς πρὸς τὸν αὐτὸν νυμφίον · Πρὸς κλίνην ἡμῶν σύσκιος . Ἐλθες , φησὶ , πρὸς τὴν ἡμῶν ἀσθινεστάτην κλίνην , Τὸν ἀστραπὴν τὴν θεικὴν ἐντέχνως συσκιάσας . Ε μὴ γὰρ ἔκρυψας αὐτὴν οἷς οἴδας τρόποις μόνον Τάχ´ ἓν κατηναλώθημεν ἐξ ἀστραπῆς τῆς θείας · ὅλον δὲ τοῦτο πέφυκε τοῦ Λόγου τὸ κρυψίνουν Ἐπεὶ γὰρ οἱ νυμφαγωγοὶ καὶ φίλοι τοῦ νυμφίου , ς ἄνωθεν εἰρήκαμεν τὸν λόγον περὶ τούτου , Τπαργυρίζουσαν αὐτὴν ἐχρύσωσαν τοῖς τρόποις Καὶ κλίνην ἀπειργάσαντο βασιλικὴν πορφόραν · Ἐπανεκλίθη τοιγαροῦν ὁ βασιλέος ἐν ταύτῃ . Ἀοιπὸν ἡ νύμφη πρὸς αὐτὸν ἐκθαμβουμένη λέγει · Πρὸς κλίνην ἦλθες σύσκιος ἡμῖν ὡς ἡβουλήθης . Ἀλλ´ ἀκουσώμεθα λοιπὸν καὶ τῶν ἑἕῆς Ἁσμάτων . φοσὶ γὰρ ἔτι πρὸς αὐτὸν ἡ νύμφη τὸν νυμφίον · Δοκοὶ ἡμῶν κέδροι , φατνώματα ἡμῶν κυπάρισσοι . Ἐπεὶ , φησὶν , ἐλήλυθας νῦν πρὸς ἡμᾶς , νυμφία ,
Lemmas: Ῥεῖος . ὡραῖος ὁ ἀπρόσιτος κάλλος ὁ οὐσία . ὁ γοῆν αν ὡς ὡραῖος πρός κλίνη ἐγώ σύσκιος , ἤτοι ἐν τῆ ἡμέτερος φύσις , ἐφίημι ὅς ὡς ἐπί κλίνη ἀναπαύω ὁ ὁ Θεός καί πατήρ ὁλολαιιπὴς καί ἅγιος ἀντλς πτιιλ ὡς ὁράω ὡς ἐν εἰκών ἀρχέτυπος . ἐπεί δέ καί οἰκητήριον σύ ἐγώ , ὁ πιστεύω εἰς σύ ἐκκλησία , εἰμί , Δοκός ἐγώ κέδροιήγουν , ὁ ὁ εὐσέβεια δόνκατα , ὁ δίκη δοκέω συνέχω οἰκίον , ὁ ὁ πιστός ἐκκλησία συνόχωκα , καί οἷος κέδρος ἐδραῖος ῥιζόω ὁ εἰς Χριστός στερεός πίστις ἑδραιόω · καί ὁ προσβάλλω ὁ ἐκκλησία δίκη σφοδρός ὑετός καί ἄνεμος συχνός ἐπαγωγή ὁ διάφορος αἵρεσις τε καί πειρασμός , οὐ ἐάω οὗτος καταπίπτω . φάτνωμα ἐγώ κυπάοισσοι · φάτνωμα δέ εἰμί διαποικίλλω τις ὁ ὁ ὀροφή κάλλος ἐναρμόνιος καί γλυφώδης Πηεῖς πανίδα · ὅσπερ ἐάν ἵημι ἐκ κυπάρισσος , ὁ ὑπνόω ἔχω , καί σηπεδών σχεδόν εἶμι απαράδεκτος . ὦς δίκη ὁ ἀρετή ὁ ἐκκλησία καθοράω , καί ὁ ὁ πάθος σηπεδών εἰμί απαραδεοος · καί εὐωδία πνευματικός ἀφίημι ὁ γυμνάζω ὁ ὁ Ψυχή αἰσοητήρια . Σελλού . ὁ νύμφη ἐπαινέω ὁ καθαρός νυμφίος ἀνταποκρίνομαι λοιπός ἐκεῖνος ὁ νυμφίος , ἰδέ καλός καί γε ὡραῖος ἀδελφιδός ἐγώ · φημί δέ φύσις ὡραῖος . ἰδού καλός καί σός τυγχάνω , οἰδάνω νυμφίος . αἰσθάνομαι δδʹ ἐκεῖνος εἶμι διπλόος αὐτῆ ἔπαινος , οὕτως διπλόος ἀντιλέγω ἐκεῖνος ὁ ἔπαινος , Καλός , εἶπον , φύω , εἰμί νυμφίος , καί ὡραῖος αδολφιδηω δέ ὀνομάζω ὁ νύμφη ὁ αεσποος , ὁ ἀπό ὁ σάρκωσις αὐτός πρός ὁ ανθρωαινιττομενω προφανῶς συγγενικός μερίς · ἐάν μάλιστα πλατύς ἄατος διδάσκω . [ πούς Ἀντεπαινέω καί γάρ ὁ νύμφη ὁ νυμφίος , φημί , καί οὗτος παρευβὺς πρός ὁ αὐτός νυμφίος · πρός κλίνη ἐγώ σύσκιος . Ἐλθες , φημί , πρός ὁ ἐγώ ἀσθινεστάτην κλίνη , ὁ ἀστραπή ὁ θεῖος ἔντεχνος συσκιάζω . Ε μή γάρ κρύπτω αὐτός ὅς Οἴδας τρόπος μόνος Τάχ´ εἷς καταναλίσκω ἐκ ἀστραπή ὁ θεῖος · ὅλος δέ οὗτος φύω ὁ Λόγος ὁ κρυψίνους ἐπεί γάρ ὁ νυμφαγωγός καί φίλος ὁ νυμφίος , Σ ἄνωθεν εἴρω ὁ λόγος περί οὗτος , τπαργυρινεαζω αὐτός χρυσώνω ὁ τρόπος καί κλίνη ἀπεργάζομαι βασιλικός πορφόραν · Ἐπανεκλίθη τοιγάρ ὁ βασιλεύς ἐν οὗτος . αοιπος ὁ νύμφη πρός αὐτός ἐκθαμβέω λέγω · πρός κλίνη ἔρχομαι σύσκιος ἐγώ ὡς βούλομαι . Ἀλ ἀκούω λοιπός καί ὁ εἴλω ᾆσμα . Φόσι γάρ ἔτι πρός αὐτός ὁ νύμφη ὁ νυμφίος · Δοκός ἐγώ κέδρος , φάτνωμα ἐγώ κυπάρισσος . ἐπεί , φημί , ἔρχομαι νῦν πρός ἐγώ , Νυμφία ,