cogPG.PG122 423
ἀκατᾷ τὰς γνώμας , ὁ γὰρ τὸν αὐτοῦ θρόνον θεῖναι ἐπὶ τῶν νεφελῶν καυχώμενος καὶ ἔσεσθαι ὁμοῖος τῷ Ὑψίστῳ λέγων , καὶ διὰ τοῦτο ἔκπτωτος καὶ σκότος γενόμενος , αὐτὸς οὖτος τούτοιν ἐμφανιζόμενος , υἱὸν Θεοῦ πρωτότοκον ἑαυτὸν ἀναγγέλλει καὶ τῶν ἐπιγείων ἁπάντων δημιουργὸν , ἅγειν τε καὶ φέρειν τὸ ἐγκόσμιον πάν . Καὶ οὕτω , τὴν ἐκάστου ἄνοιαν μετιὼν , φενακίζει τοὺς ἄφρονας , οὗς δέον , κατὰ νοῦν λαβόντας ὡς ἀλαζὼν καὶ ψεύδους ἀρχηγός ἐστι , καταγελάσαι κομπάζοντος . Οἱ δὲ οὐχ οὕτως · ἀλλὰ πείθονται ταῦτα λέγοντι , καὶ Κνονται καθάπερ βόες ἀπὸ ῥινῶν . Καίτοι ἐνῆν οὐ διὰ πολλοῦ φωράσαι ψευδόμενον . Εἰ γὰρ ἀπήτουν αὐτὸν τὰς μεγαληγόρους ταότας ἐπαγγελίας ἐπὶ τῶν ἔργων ἐνδείξασθαι , οὐδὲν ἄλλο πλὴν ὁ περὶ Κύμην ὅνος ἐνδεδυμένος λεοντῆν εὑρέθη , ὃν ἡλεγχε βρυχήσασθαι πειρώμενον ἡ βοή.Νῦν δέ , ὥσπερ ἐκκεκομμένοι τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ ἐκκεκωφημένοι τὰ ὧτα καὶ νοῦ μηδαμῶς μετέχοντες ἔμφρονος , οὖτε παρὰ τῆς τῶν ὄντων συγγενείας ἕνα τὸν δημιουργὸν ὁρῶσιν , οὕτε τοῦτ´ αὐτὸ λεγούσης [ τῆς Γραφῆς ] ἰπαίουσιν , οὕτε λογισμῷ βασανίζουσιν ὡς , εἰ δύο διεστῶτες τῶν ὅντων ἧσαν δημιουργοί , οὐκ ἂν ἧν μία τὰ πάντα συνδέουσα τάξις καὶ ἔνωσις . Καὶ ἔνοι μὲν καὶ βόες , κατὰ τὸν προφήτην , οὐκ ἡγνοήκασι τὴν φάτνην καὶ τὸν κτησάμενον · οἱ δὲ , χαίρειν τὸν ἑαυτῶν Θεὸν καὶ δεσπότην ἐάσαντες θεὸν αὐτοῖς κενειουτονήκασι τὸν ἐν τοῖς κτίσμασιν ἀτιμότερον , καὶ ἕπονται οἱ πυραῦσται , κατὰ τὴν παροιμίαν , εἰς τὸ πῦρ ἐαυτοὺς καθιέντες , ὃ παλαι αὐτῷ καὶ τοῖς αὐτῷ συναποστᾶσιν ἡτοίμασται , ΤΙΔΟΘ . κέρδους δὲ τίνος παραπολαύοντες ἐξόμνυνται μὲν τὸ θεῖον σέβας καὶ πάτριον , ὀλέθρῳ δὲ προφανεῖ στοιχοῦσι ; ρΡΑΞ . κέρδους μὲν οὐκ οἶδ´ εἴ τοῦ παραπολαύουσιν · ἀλλ´ οἷμαι ὡς οὐδενός . Χρυσὸν μὲν γὰρ καὶ κτήσεις καὶ τὸ παρ´ ἀνθρώποις δοέάριον εἰ καὶ
Lemmas: ἀκάτας ὁ γνώμη , ὁ γάρ ὁ αὐτός θρόνος τίθημι ἐπί ὁ νεφέλη καυχάομαι καί εἰμί ὅμοιος ὁ ὕψιστος λέγω , καί διά οὗτος ἔκπτωτος καί σκότος γίγνομαι , αὐτός οὗτος οὗτος ἐμφανίζω , υἱός Θεός πρωτότοκος ἑαυτοῦ ἀναγγέλλω καί ὁ ἐπίγειος ἅπας δημιουργός , ἄγω τε καί φέρω ὁ ἐγκόσμιον πᾶς . καί οὗτος , ὁ ἕκαστος ἄνοια μέτειμι1 , φενακίζω ὁ ἄφρων , ὗς δήω , κατά νόος λαμβάνω ὡς ἀλαζών καί ψεῦδος ἀρχηγός εἰμί , καταγελάω κομπάζω . ὁ δέ οὐ οὕτως · ἀλλά πείθω οὗτος λέγω , καί κνοντ καθάπερ βοῦς ἀπό ῥίς . καίτοι ἐν-εἰμί οὖον διά πολύς φωράω ψεύδω . εἰμί γάρ ἀπαιτέω αὐτός ὁ μεγαλήγορος ταοος ἐπαγγελία ἐπί ὁ ἔργον ἐνδείκνυμι , οὐδείς ἄλλος πλήν ὁ περί Κύμη αἵμων ἐνδύω λεοντέη εὑρίσκω , ὅς ἐλέγχω βρύκω πειράω ὁ Νοῦς δέ , ὥσπερ ἐκκόπτω ὁ ὀφθαλμός καί ἐκκωφέω ὁ ἄτη καί νόος μηδαμῶς μετέχω ἔμφρων , οὔτε παρά ὁ ὁ εἰμί συγγένεια εἷς ὁ δημιουργός ὁράω , ἵημι τοῦτος αὐτός λέγω [ ὁ γραφή ] ιπαιειμι , ἵημι λογισμός βασανίζω ὡς , εἰμί δύο διΐστημι ὁ εἰμί ἧσαν δημιουργός , οὐ εἄν ἧμαι εἷς ὁ πᾶς συνδέω τάξις καί ἕνωσις . καί ἕνος μέν καί βοῦς , κατά ὁ προφήτης , οὐ ἀγνοέω ὁ φάτνη καί ὁ κτάομαι · ὁ δέ , χαίρω ὁ ἑαυτοῦ θεός καί δεσπότης ἐάω θεός αὐτός κενειουτονήκασι ὁ ἐν ὁ κτίσμα ἄτιμος , καί ἕπω ὁ πυραύστης , κατά ὁ παροιμία , εἰς ὁ πῦρ ἑαυτοῦ καθίημι , ὅς πάλαι αὐτός καί ὁ αὐτός συναφίστημι ἑτοιμάζω , ΟΤ . κέρδος δέ τίς παραπολαύω ἐξόμνυμι μέν ὁ θέω σέβας καί πάτριος , ὄλεθρος δέ προφανής στοιχέω ; Αρ . κέρδος μέν οὐ οἶδα εἰμί ὁ παραπολαύω · ἀλ οἴομαι ὡς οὐδείς . χρυσός μέν γάρ καί κτήσεις καί ὁ παρ´ ἄνθρωπος δοέάριον εἰμί καί