cogPG.PG122 375
τοιούτων , Τετάρτη γνῶσις καὶ τελευταία , ἡ τῆς ἀλόγου ψυχῆς , αἴσθησις καὶ ἡ φαντασία , μερικῶν πραγμάτων ἀντιλαμβανόμεναι ρʹ . Πῶς οὐκ ἀεὶ μετέχομεν τοῦ Θεοῦ , ἀεὶ ἀνεργοῦντος αὐτοῦ . Οὐ μειτέχομεν ἀεὶ τοῦ Θεοῦ , εἰ καὶ ἀεὶ ἐνεργεῖ οὖ τος διὰ τὴν ἡμετέραν ἀνεπιτηδειότητα πρὸς τὴν μέθεξιν . Ὡσπερ γὰρ τοῦ ἡλίου τὸ μεσημβρινὸν ἀπαντα καταλαμβάνοντος , οὐ πάντες εἰς αὐτὸν ἑνατενίζειν δύνανται , ἀλλ´ οἱ ἐῤῥωμένους τὸν ὀφθαλμὸν ἔχοντες · οὕτως οὐδὲ τοῦ Θεοῦ πάντες μετέχειν δύναν ται , κἂν ἐκεῖνος ὑπὲρ ἥλιον ἀεὶ τὸ νοητὸν φῶς ἐξ απλοῖ , ἀλλὰ μόνοι οἱ τὸ νοερὸν ὅμμα κεκαθαριλένον ἐν τῇ ψυχῇ φέροντες . Κάμνδι δὲ πολλάκις καὶ αὐτὸς ὁ καθαρὸς νοῦς πρὸς τὴν ἀντίληψιν τῶν θείων αὐγῶν , διότι οὐκ ἔστιν ἐλεύθερος οὐδὲ παντάπασιν ἄυλος , ἀλλ´ ἔνυλος καὶ σωματικός . Ἔσται δὲ ὅτε , μετὰ τὴν τοῦ σώματος ἀπόλυσιν καὶ τὴν ἑλπιζομίνην ἀποκατάστασιν , διηνεκῶς ἀτενίσει Θεῷ . οαʹ . Εἰ ἔστι τι ἐν ἀγγέλοις κακάν Ὁ μὲν Θεολόγος Γρηγόριος ἐν τοῖς τοῦ Χριστοῦ γενεθλίοις βούλεται μὲν ἀκινήτους εἶναι τοὺς ἀγγέλους πρὸς τὸ κακόν . Εἰδὼς δὲ τὸν διάβολον , ἄγγελον μὲν ὅντα , κακὸν δὲ γεγονότα , δυσκινήτους αὐτούς ἀποφαίνεται . Οἱ δὲ σοφώτεροι τῶν Ἐλλήνων ἐν προθύροις τοῦ Θεοῦ τοὺς ἀγγέλους ἐστῶτας οἰόμενοι ἀμετόχους αὐτοὺς τοῦ κακοῦ φασι . Τοὺς γὰρ ἀπαγγέλλοντας τὴν θείαν σιγὴν , καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐκφαίνοντας , πῶς ἂν φασὶν εἶναι κακούς ; Ἀφομοιοῦσι γὰρ τὸ ἀγγελικὸν φῦλον τῷ Θεῷ ἀφ´ οὖ ἐξήρτηται , ἵνα διὰ τῆς ἀκραιφνοῦς ὁμοιότητος ἐκφαίνειν αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις τὴν ἱδιότητα δύνηται . Ἀγγέλους δὲ τὰς , μετὰ Θεὸν πάσας δυνάμεις κατονομάζουσιν . οβʹ . Εἰ ἐν τόπῳ τὰ ἀσώματα . Ἐναντία εἰσὶ τὸ σῶμα καὶ τὸ ἀσώματον . Ε οὖν τὸ σῶμα ἐν τόπῳ , τὸ ἀσώματον οὐκ ἐν τόπῳ . Εἰ γὰρ τῷ ἐναντίῳ τὸ ἐναντίον , καὶ τῷ . ἐναντίῳ τὸ ἐνάντιον . Οἷον , εἰ τῷ σώματι τὸ εἶναι ἐν τόπῳ , ἐναντίῳ ὄντι τῶ ἀσωμάτῳ τὸ μὴ ἓν τόπῳ εἶναι . Τὰ γὰρ κυρίως ἀσώματα , κρείττονα εἰσι τούτου , καὶ τοπικῶς οὖ πάρεισι τοῖς σώμασι , τῇ δὲ σχέσει πάρεισιν αὐτοῖς · οἶόν τι λέγω · ἡ ψυγὴ μετὰ ἀπόλυσιν τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος , εἰ μὲν καθαρῶς ἀπαλλαγῇ καὶ ἀπαθῶς , οὐκ ἔχει σχέσιν πρὸς τὸ σῶμα ὄ ἀπολίλοιπον · εἶ δὲ ἐμπαθῶς , ἀγαπᾷ αὐτὸ καὶ διαλυθὲν , καὶ ἡ ἀγάπη σχεσις πρὸς αὐτὸ , καὶ ὑποστάσει μὲν ἡ οὐσίᾳ οὐ πάρεστι τὸ ἀσώματον τῷ σώματι , ῥέπει δὲ πρὸς αὐτο ὅταν βούληται , ογʹ . Εἰ καλὸν ἡ ὕλη . Ιλάτων ὁ φιλόσοφος ἐν μὲν τῷ Τιμαίῳ μητέρα καὶ τιοηνὸν τῆς τῶν καλῶν γενέσεως , καὶ συναιτίαν τῆς τοῦ κόσμου δομιουργίας αὐτὴν ἀποφαίνεται · ἐν δὲ τοῖς τοὺ Ἐλεάτου ἔένου λόγοις , αἰτίαν αὐτὴν λέγει τῆς τοῦ παντὸς ἀταζίας . Ἐν δὲ τῷ διαλόγῳ τῶ καλρυμένῳ , Φιλήβ , ἀπὸ Θεοῦ καὶ ταὐτὸν παράγων ,
Lemmas: τοιοῦτος , Τέταρτος γνῶσις καί τελευταῖος , ὁ ὁ ἄλογος Ψυχή , αἴσθησις καί ὁ φαντασία , μερικός πρᾶγμα ἀντιλαμβάνω ῥεῖα . Πῶς οὐ ἀεί μετέχω ὁ Θεός , ἀεί ἀνείργω αὐτός . οὖον μετέχω ἀεί ὁ Θεός , εἰμί καί ἀεί ἐνεργέω οὖον ὅς διά ὁ ἡμέτερος ἀνεπιτηδειότης πρός ὁ μέθεξις . ὡς γάρ ὁ ἥλιος ὁ μεσημβρινός ἅπας καταλαμβάνω , οὖον πᾶς εἰς αὐτός ἐνατενίζω δύναμαι , ἀλ ὁ ῥώννυμι ὁ ὀφθαλμός ἔχω · οὕτως οὐδέ ὁ Θεός πᾶς μετέχω δύο ὁ , κἀν ἐκεῖνος ὑπέρ ἥλιος ἀεί ὁ νοητός φάος ἐκ ἁπλόος , ἀλλά μόνος ὁ ὁ νοερός ὄμμα καθαιρέω ἐν ὁ Ψυχή φέρω . Κάμνδι δέ πολλάκις καί αὐτός ὁ καθαρός νόος πρός ὁ ἀντίληψις ὁ θεῖον αὐγή , διότι οὐ εἰμί ἐλεύθερος οὐδέ παντάπασι ἄυλος , ἀλ ἔνυλος καί σωματικός . εἰμί δέ ὅτε , μετά ὁ ὁ σῶμα ἀπόλυσις καί ὁ ἑλπίζω ἀποκατάστασις , διηνεκής ἀτένισις Θεός . ὄα . εἰμί εἰμί τίς ἐν ἄγγελος κακάω ὁ μέν Θεολόγος Γρηγόριος ἐν ὁ ὁ Χριστός γενέθλιος βούλομαι μέν ἀκίνητος εἰμί ὁ ἄγγελος πρός ὁ κακός . εἰδώς δέ ὁ διάβολος , ἄγγελος μέν ὅντα , κακός δέ γίγνομαι , δυσκίνητος αὐτός ἀποφαίνω . ὁ δέ σοφός ὁ Ἕλλην ἐν πρόθυρον ὁ Θεός ὁ ἄγγελος ἵστημι οἴομαι αμέτοχος αὐτός ὁ κακός φημί . ὁ γάρ ἀπαγγέλλω ὁ θεῖος σιγή , καί ὁ ἀγαθός ἐκφαίνω , πῶς εἄν φημί εἰμί κακός ; Ἀφομοιόω γάρ ὁ ἀγγελικός φῦλον ὁ Θεός ἀφή οὖον ἐξαρτάω , ἵνα διά ὁ ἀκραιφνής ὁμοιότης ἐκφαίνω αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὁ ἰδιότης δύναμαι . Ἄγγελος δέ ὁ , μετά θεός πᾶς δύναμις κατονομάζω . ΟΒΑ . εἰμί ἐν τόπος ὁ ἀσώματος . ἐναντίος εἰμί ὁ σῶμα καί ὁ ἀσώματος . Ε οὖν ὁ σῶμα ἐν τόπος , ὁ ἀσώματος οὐ ἐν τόπος . εἰμί γάρ ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , καί ὁ . ἐναντίος ὁ ἐναντάω . οἷος , εἰμί ὁ σῶμα ὁ εἰμί ἐν τόπος , ἐναντίος εἰμί ὁ ἀσώματος ὁ μή εἷς τόπος εἰμί . ὁ γάρ κύριος ἀσώματος , ἀγαθός εἰμί οὗτος , καί τοπικός οὖον πάρειμι ὁ σῶμα , ὁ δέ σχέσις πάρειμι αὐτός · οἶος τίς λέγω · ὁ ψύχω μετά ἀπόλυσις ὁ ἀπό ὁ σῶμα , εἰμί μέν καθαρός ἀπαλλάσσω καί ἀπαθής , οὐ ἔχω σχέσις πρός ὁ σῶμα ὅς απολιλοιπος · εἰμί δέ ἐμπαθῶς , ἀγαπάω αὐτός καί διαλύω , καί ὁ ἀγάπη σχέσις πρός αὐτός , καί ὑπόστασις μέν ὁ οὐσία οὖον πάρειμι ὁ ἀσώματος ὁ σῶμα , ῥέπω δέ πρός αὐτός ὅταν βούλομαι , ἔμφλοξ . εἰμί καλός ὁ ὕλη . ἱλήκω ὁ φιλόσοφος ἐν μέν ὁ Τίμαιος μήτηρ καί τιοανω ὁ ὁ καλός γένεσις , καί συναίτιος ὁ ὁ κόσμος δομιουργίας αὐτός ἀποφαίνω · ἐν δέ ὁ ὅς Ἐλεάτης ἕνος λόγος , αἴτιος αὐτός λέγω ὁ ὁ πᾶς ἀταζίας . ἐν δέ ὁ διάλογος ὁ καλρυμένῳ , Φιλήβ , ἀπό Θεός καί αὐτός παράγω ,