cogPG.PG122 61
καὶ μηδὲ´ ἀνελίξας τυχεῖν γὰρ κυβεύων μετὰ τινων καὶ δαιμονίως τῇ παιδιᾷ χρώμενος ] ἕοετο ἐν τῇ ἐαυτοῦ κλίνῃ ὑπὸ τὴν τύλην . Ἄρτι δὲ τοῦ παι . γνίου διαλυθέντος τὸ γραμμάτιον ἐπελθὼν καὶ τὸν ἐγαίμενον νοῦν συνεὶς τῶν γραφέντων , δόναμιν ὤς ἃ καιρὸς ἀπῄτει συνηθροικὼς ἀπήει πρὸς τὰ βασίλεια . Γενόμενος δὲ κατὰ τὴν ἐν τῷ ἱπποδρομίῳ σφτνδόνην ἥκουσέ τινων διαλεγομένων προς ἀλλήλους ὡς ἄρα εἴη Νικηφόρος ἀνῃρημένος ὁ βασιλευς , ἤκουσε δὲ καὶ τῶν ἐν τῷ παλατίῳ καὶ τοῖς στενωποῖς ἀνευφημούντων τὸν Ἰωάννην . Τῷ ἀνελπίστῳ δὲ καταπλαγεὶς , καὶ μηδὲν ἐννοήσας γενναῖον , ἧ τάχους εἶχε σὺν τῷ υἱῷ Νικηφόρῳ τῇ Μεγάλῃ προσέρχεται Ἐκκλησίᾳ . Καὶ τὰ μὴν λιγόμενα ταῦτα · εἰ δὲ ἀληθῶς ἢ ψευδῶς , οὐκ ἔχω λέγειν . Θνήσκει δʹ ὅμως ὁ Νικηφόρος ἔνδον τοῦ παλατίου κατεργασθείς Ἰωάννης δὲ ὁ Τέιμισκῆς τῆς Ρωμαίων ἀρχῆς ἀποθανόντος τοῦ Νικηφόρου ἀνεδέξατο τὰς φροντίδας , συμβασιλεύοντας ἔχων Βασίλειον καὶ Κωνσταντῖνον τοὺς υἱοὺς Ῥωμανοῦ , ὧν ὁ μὴν Βασίλειος ἕβδομον εἶχε τῆς ἡλικίας ἔτος , ἕτερος δὲ ὁ Κωνσταντῖνος πέμπτον . Εὐθὺς οὖν Βασίλειον τὸν παρακοιμώμενον , ὃν Νικηφόρος ὁ βασιλέος οὐ μικρὰ συμβαλόμενον αὐτῷ πρὸς τὴν τῆς βασιλείας κατάσχεσιν πρόεδρον τετίμηκε , μή πω πρότερον ὅντος τοῦ ἀξιώματος , πρώτου δ´ αὐτὸ τοῦτο ἐφευρηκότος , νυκτὸς μεταπεμψάμενος κοινωνὸν τῆς ἀρχῆς προσελάβετο , ἄτε ἐν πολλοῖς χρόνοις τά τε πολιτικὰ μεταλθόντα ἐπὶ τοῦ οἰκείου πατρὸς [ Ρ . Θβ ] Ῥωμανοῦ τοῦ γίροντος και Κωνσταντίνου τοῦ Πορφυρογεννήτου τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ , καὶ πλειστάκις κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν ἐκστρατεύσαντα , καὶ δυσχερείαις πραγμάτων εἰδότα εὐφυῶς προσαρμόζεσθαι Ὁς εὐθὺς τὴν ἐπιτροπὴν εἰληφώς τῶν πραγμάτων πάντας τοὺς εὔνοιαν τῷ Νικηφόρῳ φυλάττοντας ἐκ μέσου πεποίηκε , Λέοντα μὲν τὸν κουροπαλάτην ἐν Λέσοῳ , περιορίσας καὶ Νικηφόρον Βἱστην τὸν τούτου υἷὴα ἐν τῆ μβρῳ , Βάρδαν δὲ τὸν νεώτερον δοῦκα τότε Χαλδίας καὶ Κολωνείας τυγχάνοντα τὴν ἀρχὴν ἀφελόμενος ἐν Ἀμασείᾳ παρίπεμψε . Καὶ τοὺς ἄλλους δὲ ὅσοι πολιτικὰς ἢ στρατιωτικὰς μετῇεσαν ἀρχὰς τῶν ἀρχῶν παραλύσας , τοὺς οἰκείους ἐπέστησε καὶ τῷ νέῳ βασιλεῖ φυλάττοντας εὔνοιαν . Τοῖς τότε δὲ πασατοῦ πικαφόρου φυγαδευθεῖοι κάθοδον ἐπιτρέπει , καὶ πρό γε τῶν λλων τοῖς ἀρχιφοῦσι , τῷ μὴ θέλειν ὑπογράψαι τῷ τόμῳ ὄν εἰς κατατομὴν καὶ βριν ἐφεῦρε τῆς Ἐκκλησίας ἐκεῖνος ἐξορισθεῖσιν , ὡς ἢδη φθάσας ὁ λόγος ἰστόρησεν . Οὕτω δὲ τῶν πραγμάτων οἰκονομηθέντων , κατὰ
Lemmas: καί μηδέ ἀνελίσσω τυγχάνω γάρ κυβεύω μετά τίνω καί δαιμόνιος ὁ παιδιά χράω ] ἵημι ἐν ὁ ἑαυτοῦ κλίνη ὑπό ὁ τύλη . ἄρτι δέ ὁ παῖς . γίνος διαλύω ὁ γραμμάτιον ἐπέρχομαι καί ὁ γαίω νόος συνίημι ὁ γράφω , δόναμιν ὅς ὁ καιρός ἀπαιτέω συναθροίζω ἄπειμι πρός ὁ βασίλεια . Γενόμενος δέ κατά ὁ ἐν ὁ ἱπποδρόμιος σφτνδονη ἀκούω τίνω διαλέγω προς ἀλλήλων ὡς ἄρα εἰμί Νικηφόρος ἀναιρέω ὁ βασιλεύς , ἀκούω δέ καί ὁ ἐν ὁ Παλάτιον καί ὁ στενωπός ἀνευφημέω ὁ Ἰωάννης . ὁ ἀνέλπιστος δέ καταπλάσσω , καί μηδείς ἐννοέω γενναῖος , ἧ τάχος ἔχω σύν ὁ υἱός Νικηφόρος ὁ Μεγάλη προσέρχομαι ἐκκλησία . καί ὁ μήv λίγω οὗτος · εἰμί δέ ἀληθής ἢ ψευδής , οὐ ἔχω λέγω . θνήσκω δέ ὅμως ὁ Νικηφόρος ἔνδον ὁ Παλάτιον κατεργάζομαι Ἰωάννης δέ ὁ τειμισκω ὁ Ῥωμαῖος ἀρχή ἀποθνῄσκω ὁ Νικηφόρου ἀναδέχομαι ὁ φροντίς , συμβασιλεύω ἔχω Βασίλειος καί Κωνσταντῖνος ὁ υἱός Ῥωμανός , ὅς ὁ μήv Βασίλειος ἕβδομος ἔχω ὁ ἡλικία ἔτος , ἕτερος δέ ὁ Κωνσταντῖνος πέμπτος . εὐθύς οὖν Βασίλειος ὁ παρακοιμώμενος , ὅς Νικηφόρος ὁ βασιλεύς οὖον μικρός συμβάλλω αὐτός πρός ὁ ὁ βασίλεια κατάσχεσις πρόεδρος τιμάω , μή πω πρότερος εἰμί ὁ ἀξίωμα , πρῶτος δδʹ αὐτός οὗτος ἐφευρίσκω , νύξ μεταπέμπω κοινωνός ὁ ἀρχή προσλαμβάνω , αὔγ-ασμα ἐν πολύς χρόνος ὁ τε πολιτικός μετέρχομαι ἐπί ὁ οἰκεῖος πατήρ [ Ρ . Θβ ] Ῥωμανός ὁ γίροντος και Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος ὁ γαμβρός αὐτός , καί πλειστάκις κατά ὁ Ἀγαρηνός ἐκστρατεύω , καί δυσχέρεια πρᾶγμα οἶδα εὐφυής προσαρμόζω ὅς εὐθύς ὁ ἐπιτροπή λαμβάνω ὁ πρᾶγμα πᾶς ὁ εὔνοια ὁ Νικηφόρος φυλάσσω ἐκ μέσος ποιέω , Λέων μέν ὁ κουροπαλάτης ἐν Λέσοῳ , περιορίζω καί Νικηφόρος Βίστης ὁ οὗτος υἱός ἐν τῆ μβρῳ , Βάρδα δέ ὁ νέος δούξ τότε Χαλδίας καί κολωνεία τυγχάνω ὁ ἀρχή ἀφαιρέω ἐν Ἀμάσεια παριπεμπω . καί ὁ ἄλλος δέ ὅσος πολιτικός ἢ στρατιωτικός μέτειμι ἀρχή ὁ ἀρχή παραλύω , ὁ οἰκεῖος ἐφίστημι καί ὁ νέος βασιλεύς φυλάσσω εὔνοια . ὁ τότε δέ Πασάτου πικαφοροος φυγαδεύω κάθοδος ἐπιτρέπω , καί πρό γε ὁ λω ὁ αρχιφους , ὁ μή ἐθέλω ὑπογράφω ὁ τόμος εἰμί εἰς κατατομή καί βριν ἐφευρίσκω ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος ἐξορίζω , ὡς ἤδη φθάνω ὁ λόγος ιστορώ . οὕτως δέ ὁ πρᾶγμα οἰκονομέω , κατά