cogPG.PG122 153
καὶ διὰ τοῦτο ἄγγελος ἐς τὸν Κωνσταντῖνον ἐν Ἰβηρίᾳ πέμπεται δημοσίοις ὅποχος ἵπποις μετὰ γραμμάτων βασιλικῶν κελευόντων τῶν ἐν χερσὶν ἀφέμενον ἔργων ἀφικέσθαι ὡς τάχος μετὰ τῶν δυνάμεων ἐς τὴν βασιλίδα . Δεξάμενος δ οὖτος τὰ γράμματα , καίτοι ἐν χεραὶν ἔχων τὸ φρούριον , λύει μὲν τὴν πολιορκίαν , σπένδεται δὲ τῷ Ἀπλησφάρῃ , ἀσφαλισάμενος αὐτὸν ἀραῖς καὶ ὅρκοις ὡς εὔνοιαν διαφυλάξει τῷ βασιλεῖ καὶ οὐδέποτε μελετήσει φαῦλον κατὰ Ῥωμαίων . Οὕτω δὲ πράξας καὶ τὰς δυνάμεις ἀναλαβών σπουδαίως ἠπείγετο πρὸς τὴν βασιλίδα . Καὶ τὸ μὲν Χελιδόνιον τοῦτον τὸν τρόπον διαδιδράσκει τὴν ἄλωσιν · ὁ δὲ Κωνσταντῖνος μετὰ τῶν ἐῴων ταγμάτων καὶ παντὸς τοῦ στρατοῦ κατελθὼν αὐτὸς μὲν εἴσεισιν εἶς τὴν βασιλίδα , τὸ δὲ πλῆθος ἄπαν περαιοῦται προστάξει τοῦ βασιλέως εἰς Θράκην , τὸ μὲν κατὰ τὴν ἀνιίπορθμον τῇ βασιλίδι Χροσόπολιν , τὸ δὲ κατὰ τὴν ἐν τῷ Ἑλλησπόντῳ Ἄβοδον . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν ὕστερον · πρὶν ἡ δὲ τὰς δυνάμεις ἐλθεῖν , ὁ Τορνίκιος κατὰ τὸν Σεπτέμβοιοα μῆνα , τῆς αʹ ἐπινεμήσεως , βασιλεὺς , ὡς ἐλέχθη , ἀναῤῥηθεὶς θᾶττον ἣ λόγος τὴν βασιλίδα καταλαμβάνει , Ρ . Τὔ ] ἐλπίζων αὐτοβοεὶ ταύτην αἱρήσειν διὰ τὸ μὴ εὐπορεῖν τὸν βάσιλέα δυνάμεων . Καὶ χάγακα πηξάμενος καταντικρὺ τῶν Βλαχερνῶν , ἔγγιστα τῆς μονῆς τῶν Ἀγίων Ἀναργύρων , πρῶτον λόγοις καὶ ὑποσχὲσεσιν ἀπεπειρᾶτο τῶν πολιτῶν , μηδενὸς δὲ προσέχοντος αὐτῷ ἣδη καὶ ἔργου ἥπτετο Καὶ αὐτὸς δὲ ὁ βασιλεὺς διά τε τῶν πολιτῶν καὶ τῶν παρευρεθέντων κατὰ τύγην στρατιωτῶν ἀντιπαρετάττετο , τοὺς μὲν πολίτας καὶ τὸν δῆμον τάξας ἐπὶ τοῦ τείχους , τοὺς δὲ παρατυχόντας , στρατιώτας καὶ ἄλλους τινὰς ὅσους οἱ τῆς συγκλήτου ἄρχοντες κελεύσει τούτου καθώπλισαν , μὴ πλέον τῶν κιλίων ἔντας , ἐξαγαγών τοῦ τείχους διὰ τῶν ἐν Βλαχίρναις πυλῶν ἀντιμετώπους ἕστησε τῷ τυράννῳ , τάφρον τινὰ προστησάμενος εἰς κώλυμα τῶν ἐπιόντων , δέον νσω πυλῶν ἐπέχειν καὶ ἀπὸ τῶν τειχῶν τοὺς ἐπιόντας ἀμύνεσθαι , πολλὰ τοῦ μαγίστρου Ἀργυροῦ τοῦ Ἰσαλοῦ ποτνιωμένου καὶ παρακαλοῦντος εἴσω μένοιν καὶ μὴ ἐξάλλεσοαι , καὶ μὴ θέλειν λαῶ συμπλίκεσμαι μαινομένῳ καὶ ὀργῶντι καὶ στρατιωτικαῖς μελέταις ἐνηθλημένῳ μετὰ στρατιωτῶν ὀλιγοστῶν καὶ λαοῦ νεαλοῦς καὶ ἀπειροπολέμου . Ἀλλὰ ταῦτα λέγων οὐκ ἔπειθεν · ἀντέκειτο γὰρ Κωνσταντῖνος ὁ τὴν ἐπωνυμίαν Λειχούδης , τὰ πρῶτα τότε παρὰ βασιλέως φέρων καὶ μέγα παρὰ τούτῳ δυνάμενος καὶ τῆς βουλῆς ταύτης ὑπάρχων πατήρ . Ἐξελθόντων δὲ τούτων περὶ δείλην ὀψίαν , ὡς ἔγνω ὁ τύραννος , τὰς ἀμφ´ αὐτὸν καθοπλίσας δυνάμεις ἔπεισι μετὰ ῥύμης μεγάλης , καὶ θᾶττον ἡ λόγος τὴν τάφρον διατεμών τρέπεται τοὺς ἔνδον , ὧν οἱ μὲν ἀλίσκονται , οἱ δὲ φεύγοντες εἰς τὴν τῆς πόλεως τάφρον κατέπιπτον καὶ οἰκτρῶς ἀπώλοντο . ἔφευγον δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ τείχους κρημνιζόμενοι οἱ πολῖται , παραπλησίως καὶ οὶ πυλωροὶ τῶν ἐν Βλαχέρναις τειχῶν τὰς πύλας
Lemmas: καί διά οὗτος ἄγγελος εἰς ὁ Κωνσταντῖνος ἐν Ἰβηρία πέμπω δημόσιος ὅποχος ἵππος μετά γράμμα βασιλικός κελεύω ὁ ἐν χείρ ἀφίημι ἔργον ἀφικνέομαι ὡς τάχος μετά ὁ δύναμις εἰς ὁ βασιλίς . δέχομαι δ οὗτος ὁ γράμμα , καίτοι ἐν χεραὶν ἔχω ὁ φρούριον , λύω μέν ὁ πολιορκία , σπένδω δέ ὁ Ἀπλησφάρῃ , ἀσφαλίζω αὐτός ἀρή καί Ὅρκος ὡς εὔνοια διαφυλάσσω ὁ βασιλεύς καί οὐδέποτε μελετάω φαῦλος κατά Ῥωμαῖος . οὕτως δέ πράσσω καί ὁ δύναμις ἀναλαμβάνω σπουδαῖος ἐπείγω πρός ὁ βασιλίς . καί ὁ μέν Χελιδόνιον οὗτος ὁ τρόπος διαδιδράσκω ὁ ἅλωσις · ὁ δέ Κωνσταντῖνος μετά ὁ ᾦον τάγμα καί πᾶς ὁ στρατός κατέρχομαι αὐτός μέν εἴσειμι εἰμί ὁ βασιλίς , ὁ δέ πλῆθος ἅπας περαιόω πρόσταξις ὁ βασιλεύς εἰς Θρᾴκη , ὁ μέν κατά ὁ ανιιπορθμος ὁ βασιλίδι χροσοπολις , ὁ δέ κατά ὁ ἐν ὁ Ἑλλήσποντος Ἄβος . ἀλλά οὗτος μέν ὕστερος · πρίν ὁ δέ ὁ δύναμις ἔρχομαι , ὁ Τορνίκιος κατά ὁ Σεπτέμβοιοα μείς , ὁ ὅς ἐπινέμησις , βασιλεύς , ὡς λέγω , ἀναλέγω ταχύς ὅς λόγος ὁ βασιλίς καταλαμβάνω , Ρ . τυί ] ἐλπίζω αὐτοβοεί οὗτος αἱρέω διά ὁ μή εὐπορέω ὁ βασιλεύς δύναμις . καί χάγακα πήγνυμι καταντικρύ ὁ Βλαχερνῶν , ἔγγιστος ὁ μονή ὁ Ἀγίων ἀνάργυρος , πρῶτος λόγος καί ὑπόσχεσις ἀποπειράομαι ὁ πολίτης , μηδείς δέ προσέχω αὐτός ἥδη καί ἔργον ἅπτω καί αὐτός δέ ὁ βασιλεύς διά τε ὁ πολίτης καί ὁ παρευρίσκω κατά τύγην στρατιώτης ἀντιπαρατάσσομαι , ὁ μέν πολίτης καί ὁ δῆμος τάσσω ἐπί ὁ τεῖχος , ὁ δέ παρατυγχάνω , στρατιώτης καί ἄλλος τις ὅσος ὁ ὁ σύγκλητος ἄρχω κελεύω οὗτος καθοπλίζω , μή πλέω ὁ κοιλία εἷς , ἐξάγω ὁ τεῖχος διά ὁ ἐν Βλαχίρναις πύλη ἀντιμέτωπος ἵστημι ὁ τύραννος , τάφρος τις προΐστημι εἰς κώλυμα ὁ ἔπειμι , δήω νσω πύλη ἐπέχω καί ἀπό ὁ τεῖχος ὁ ἔπειμι ἀμύνω , πολύς ὁ Μαγίστρου ἀργύρεος ὁ ίσαλος ποτνιάομαι καί παρακαλέω εἴδομαι μένος καί μή ἐξάλλομαι , καί μή ἐθέλω λαός συμπλίκεσμαι μαίνομαι καί ὀργάω καί στρατιωτικός μελέτη ἐναθλέω μετά στρατιώτης ολιγοστός καί λαός νεαλής καί απειροπόλεμος . ἀλλά οὗτος λέγω οὐ πείθω · ἀντίκειμαι γάρ Κωνσταντῖνος ὁ ὁ ἐπωνυμία Λειχούδης , ὁ πρῶτος τότε παρά βασιλεύς φέρω καί μέγας παρά οὗτος δύναμαι καί ὁ βουλή οὗτος ὑπάρχω πατήρ . ἐξέρχομαι δέ οὗτος περί δείλη ὄψιος , ὡς γιγνώσκω ὁ τύραννος , ὁ ἀμφ´ αὐτός καθοπλίζω δύναμις ἔπειμι μετά ῥύμη μέγας , καί ταχύς ὁ λόγος ὁ τάφρος διατέμνω τρέπω ὁ ἔνδον , ὅς ὁ μέν ἁλίσκομαι , ὁ δέ φεύγω εἰς ὁ ὁ πόλις τάφρος καταπίπτω καί οἰκτρός ἀπόλλυμι . φεύγω δέ καί ἀπό ὁ τεῖχος κρημνίζω ὁ πολίτης , παραπλήσιος καί οἷ πυλωρός ὁ ἐν Βλαχέρναις τεῖχος ὁ πύλη