cogPG.PG122 363
οὐσιῶν , κατὰ τοῦτο γενητὴν δογματίζει . Τὸ μὲν γὰρ ὅν ἀγένητον . Πᾶν δὲ τὸ γινόμενον γενητόν . Ἀεῖ μὲν οὖν ἐστιν ἡ ψυχὴ κατὰ τὴν οὐσίαν καὶ τὴν ζωὴν , καὶ διὰ ταύτην τὴν ὑπόθεσιν αἰώνιος · γινομένη δὲ ὡς μὴ δυναμένη δέξασφαι τὴν ἀπειρίαν τοῦ εἶναι , ἀλλ´ ἀνωθεν ἀπειροουμένη , καὶ ἐπινοουμένη αὐτῇ τὴν ἀθανασίαν ἔχουσα . Οὐ γὰρ ἐπὶ σωμάτων μόνων ἡ γένεσις , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ ψυχῶν , καθόσον αὐταὶ χρόνου μετέχουσι . Πᾶσα γὰρ μεταβατικὴ κίνησις συνεζευγμένον ἔχει τὸν χρόνον . Ὁ γάρ τοι Πλάτων πρὸ τῆς ψυχῆς τοὺς νοῦς ὅτι τοὺς ἐγκοσμίους καὶ τοὺς ἀσχέτους , καὶ τὸν εῖον διάκοσμον τίθησιν . λς . Τις ἡ Πλατωνικὴ ψυχογονία . Τῆς ψυχῆς ἄλλη μὲν ἡ οὐσία , ἀλλη δὲ ἡ δόναμις , ἄλλη δὲ ἡ ἐνέργεια . Τῆς οὖν ψυχογονίας τρία πρόσωπα ταῦτα καὶ κεφάλαια . Καὶ ἀλλη μὲν αὐτῇ ἡ ὕπαρξις , ἄλλη δὲ ἡ ἁρμονία , ἄλλο δὲ τὸ εἶδος τὸ ἐκ τούτων ἀποτελούμενον . Καὶ γὰρ τοῦ πυρὸς ἀλλη μὲν ἡ οὐσία , καθ´ ἢν ἔστιν , ἀλλη δὲ ἡ δύναμις , ἄλλη δὲ ἡ ἐνέργεια καθ´ ἦν τὰ μὲν ξηραίνει , τὰ δὲ θερμαίνει . Καὶ ἡ μὲν ὕπαρξις τὸ εἶναι αὐτῆς ἀφορίζεται . ἡ δὲ ἀρμονία τὸ οὐσιῶδες αὐτῆς πλῆθος ἀρμόζει . εἶδος δέ ἐστι τὸ ἐκ τούτοιν τοῖν δυοῖν ἀποτελούμενον . Πρώτη μὲν οὖν αὐτῆς ὕπαρξις . Δευτέρα ἡ ἁρμονία . Τρίτη ἡ ἰδέα . Τετάρτη ἡ δύναμις . Πέμπτη ἡ ἐνέργεια , ἕκτον καὶ τελευταῖον τὸ ἐκ τούτων εἶδος . λο . Διὰ τί ἡ ψυχὴ μέση τῶν μεριστῶν καὶ ἀμερίστων λέγεται ; Τῶν μὲν νοητῶν ἰδιώματα ταῦτα , τὸ ὅντως ὄν τὸ αἰώνιον , τὸ τέν ειον , καὶ ἕτερα τοιουτότροπα . Τῶν δὲ αἰσθητῶν ἕτερα ἅττα τὰ ἰδιώματα . Τὸ ἔγχρονον κατὰ τὴν οὐσίαν , τὸ μεριστὸν , τὸ ἄλλου προσδεὲς , καὶ ὅσα τοιαῦτα . Μετὰ δὲ τούτων ἐστὶ τὸ οὐκ ὅντως ὄν τὸ κατ’´ οὐσίαν μὲν αʹώνιον , κατὰ δὲ τὰς ἐνεργείας ἐν χρόνῳ , καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα . Ἵ οὖν ψυχὴς οὖτε ὅντως ὅν ἐστιν , οὔτε ὄντως μὴ ὅν , διὰ ταῦτα μέσην τὴν ψυχήν φαμεν τῶν τε αἰωνίων καὶ τῶν αἰσθητῶν , ούτε καθαρῶς αἰωνίαν οὖσαν οὕτε μὴν ἐναργῶς αἰσοητὴν , ἀλλ´ ἐξ ἀμφοτέρων μικτήν , καὶ οἶον ἐκ τῶν ἀκροτήτων κεραννυμένην . Καὶ εἱ μὲν ἧν ὅντως , ὃν , ἦν ἂν ἀμέριστος , εἶ δὲ ὅντως μὴ ὄν , ἦν ἂν μεριστή . Ἐπεὶ δʹ´ μὴ ὅντως ὅν ἑστι , μέση ἐστίν ἀμερίστου καὶ μεριστοῦ . ληʹ . Ποίαν ψυχὴν ὁ Πλάτων ἐν Τιμαίῳ γεννᾷ ; Τὴν τοῦ παντὸς ψυγὴν ὁ Πλάτων κατὰ τὸν φιλόσοφον Πρόκλον ἐν τῇ τοῦ Τιμαίου βίβλῳ γεννᾷ , καὶ αὔτη γὰρ τὸ ἀμέριστον ἔχει καὶ τὸ μεριστόν . Καὶ μέση ἐστὶ τοῦ τε ἐγκοσμίου νοῦ , καὶ τῆς περὶ τοῖς σώμασι μεριστῆς οὐσίας . Ὡσπερ γὰς ἡμεῖς οἱ τῳ ἀποστολικῷ λόγῳ ἐπόμενοι ἀρχάς τινας καὶ δυνάμεις , καὶ κυριότητας καὶ ἄλλα τοιαῦτα ἡ μείζονα ἢ ἐλάττονα
Lemmas: οὐσία , κατά οὗτος γενητός δογματίζω . ὁ μέν γάρ ὅς ἀγένητος . Πᾶν δέ ὁ γίγνομαι γενητός . Ἀεῖ μέν οὖν εἰμί ὁ ψυχή κατά ὁ οὐσία καί ὁ ζωή , καί διά οὗτος ὁ ὑπόθεσις αἰώνιος · γίγνομαι δέ ὡς μή δύναμαι δέχομαι ὁ ἀπειρία ὁ εἰμί , ἀλ ἄνωθεν ἀπεῖπον , καί ἐπινοέω αὐτός ὁ ἀθανασία ἔχω . οὖον γάρ ἐπί σῶμα μόνος ὁ γένεσις , ἀλλά καί ἐπί Ψυχή , καθόσον αὐτός χρόνος μετέχω . πᾶσα γάρ μεταβατικός κίνησις συζεύγνυμι ἔχω ὁ χρόνος . ὁ γάρ ὅς Πλάτων πρό ὁ Ψυχή ὁ νόος ὅτι ὁ εγκόσμιος καί ὁ άσχετος , καί ὁ Ἀγαμεμνόνειος διάκοσμος τίθημι . λςʹ . τις ὁ πλατωνικός ψυχογονία . ὁ Ψυχή ἄλλος μέν ὁ οὐσία , ἄλλος δέ ὁ δόναμις , ἄλλος δέ ὁ ἐνέργεια . ὁ οὖν ψυχογονία τρεῖς πρόσωπον οὗτος καί κεφάλαιος . καί ἄλλος μέν αὐτός ὁ ὕπαρξις , ἄλλος δέ ὁ ἁρμονία , ἄλλος δέ ὁ εἶδος ὁ ἐκ οὗτος ἀποτελέω . καί γάρ ὁ πυρός ἄλλος μέν ὁ οὐσία , καθ´ εἄν εἰμί , ἄλλος δέ ὁ δύναμις , ἄλλος δέ ὁ ἐνέργεια καθ´ εἰμί ὁ μέν ξηραίνω , ὁ δέ θερμαίνω . καί ὁ μέν ὕπαρξις ὁ εἰμί αὐτός ἀφορίζω . ὁ δέ ἁρμονία ὁ οὐσιώδης αὐτός πλῆθος ἁρμόζω . εἶδος δέ εἰμί ὁ ἐκ οὗτος ὁ δύο ἀποτελέω . Πρώτη μέν οὖν αὐτός ὕπαρξις . Δεύτερος ὁ ἁρμονία . Τρίτη ὁ ἰδέα . Τέταρτος ὁ δύναμις . Πέμπτη ὁ ἐνέργεια , ἕκτος καί τελευταῖος ὁ ἐκ οὗτος εἶδος . Λο . Ζεύς τίς ὁ ψυχή μέσος ὁ μεριστός καί ἀμέριστος λέγω ; ὁ μέν νοητός ἰδίωμα οὗτος , ὁ εἰμί εἰμί ὁ αἰώνιος , ὁ Τεν Ἀγαμεμνόνειος , καί ἕτερος τοιουτότροπος . ὁ δέ αἰσθητής ἕτερος ὅστις ὁ ἰδίωμα . ὁ ἔγχρονος κατά ὁ οὐσία , ὁ μεριστός , ὁ ἄλλος προσδεής , καί ὅσος τοιοῦτος . μετά δέ οὗτος εἰμί ὁ οὐ εἰμί εἰμί ὁ κατ’´ οὐσία μέν ἀώνιος , κατά δέ ὁ ἐνέργεια ἐν χρόνος , καί ὁ οὗτος ἀκόλουθος . ἵ οὖν Ψυχή οὔτε εἰμί ὅς εἰμί , οὔτε εἰμί μή ὅς , διά οὗτος μέσος ὁ Ψυχή φημί ὁ τε αἰώνιος καί ὁ αἰσθητής , ούτε καθαρός αἰώνιος εἰμί ἵημι μήv ἐναργής αισοειμι , ἀλ ἐκ ἀμφότερος μικτός , καί οἶος ἐκ ὁ ἀκρότης κεράννυμι . καί εἰ μέν ἧμαι εἰμί , ὅς , εἰμί εἄν ἀμέριστος , εἰμί δέ εἰμί μή εἰμί , εἰμί εἄν μεριστός . ἐπεί δʹ´ μή εἰμί ὅς εἰμί , μέσος εἰμί ἀμέριστος καί μεριστός . λαός . Ποίας ψυχή ὁ Πλάτων ἐν Τίμαιος γεννάω ; ὁ ὁ πᾶς ψυγός ὁ Πλάτων κατά ὁ φιλόσοφος Πρόκλος ἐν ὁ ὁ Τίμαιος Βίβλος γεννάω , καί οὗτος γάρ ὁ ἀμέριστος ἔχω καί ὁ μεριστός . καί μέσος εἰμί ὁ τε εγκόσμιος νόος , καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός οὐσία . ὡς γῆ ἐγώ ὁ ὁ ἀποστολικός λόγος επόμενος ἀρχή τις καί δύναμις , καί κυριότης καί ἄλλος τοιοῦτος ὁ μείζων ἢ μικρός