cogPG.PG122 531
ἐνόμισαν . Οὗτοι μὲν οὖν οἱ ἀπλοῦν εἰρηκότες σῶμα , τῶν δὲ σόνθετον σῶμα τὴν ψυχὴν ὁπειληφότων , οἱ μὲν ἐξ ἀσυνάπτων στοιγείων φασὶν , ὡς Δημόκριτος καὶ Λεύκιππος , καὶ ἀπλῶς οἱ τὰ τοιαῦτα εἰσάγοντες · Ἔλεγον γὰρ ἀρχὰς τῶν ὅντων τὰ ἄτομα καὶ τὸ κενόν , Εἶναι οὖν καὶ τὴν ψυχὴν ἐκ σφαιρικῶν ἀτόμων συγκειμένην διὰ τὸ εὐκίνητον · οἱ δὲ ἐκ συνημμένων , ὡς Κριτίας ὁ ες τῶν τριάκοντα · αἵμα γὰρ ἔλεγε , εἷναι τὴν ψυχήν . Τῶν δὲ ἀσώματον δοξασάντων , οἱ μὲν χωριστήν τῶν σωμάτων , οἱ δὲ ἀχώριστον . Καὶ τῶν ἀχώριστον , οἱ μὲν τὸν λόγον εἶναι τῆς κράσεως , οἷον ὅτι ἐάν διπλάσιον πῦρ μιχθῇ τῷ ὕδατι , ἢ ἡμιόλιον . ὅτι τοιοῦτον ποιεῖ τὴν ψυχήν . Οὖ γὰρ διπλάσιος , φησλν , ἢ ἡμιόλιος λόγος , τοῦτό ἐστι ψοχή . Οἱ δὲ αὐτὴν τὴν κρᾶσιν · οἱ δὲ ἐντελέχειαν . Ἐντελέχεια δέ ἐστιν ἡ τελειότης καὶ τὸ εἶδος τοῦ ὑποκειμένου Διαφέρει δὲ ὁ λόγος τῆς κράσεως · ὅτι ὁ μὲν λόγος ἐν αὐτῇ τῇ ποσύτητι θεωρεῖται , ἐν τῶ ἡμιολίῳ , ἢ διπλασίῳ , ἢ ἄλλῳ τινί . Ἡ δὲ κρᾶσις ποιότης ἐστὶν ἡ ἀποτελουμένη ἐκ τῆς μξεως τῶν ποιοτήτων , οἶον ἐκ τοῦ θερμοῦ καὶ ψυχροῦ γέγονέ τις κρᾶσις τὸ χλιαρόν · ἡ ἐκ τοῦ λευκοῦ καὶ μέλανος τὸ φαιόν . Ἐντελέχεια δέ ἐστι τελειότης τοῦ ὑποκειμένου , τουτέστι τὸ εἶδος τὸ ἐπιγινόμενον ἐκ τῆς τοιᾶσδε συνθέσεως τῶν στοιχείων , τῇ ὕλῃ . Τῶν δὲ χωριστὴν σώματος δοξασάντων , οἱ μὲν πᾶσαν ψυχὴν χωριστὴν ἔφασαν , καὶ τὴν λογικὴν , καὶ τὴν ἄλογον , καὶ τὴν φυτικὴν , οἶος ἦν Κουμήνιος , πλανηθεὶς ὑπό τινων ῥησειδίων Πλάτωνος εἰπόντος ἐν Φαίδρῳ , πᾶσα ψυχὴ ἀθάνατος , σαφῶς ἐκεῖ περὶ τῆς ἀνθρωπίνης τὸν λόγον ποιούμενος , . Ὅτι γὰρ θνητὴν οἷς τὴν τῶν ἀλόγων , σαφῶς ἐν τοῖς ἑαυτοῦ διαλόγοις ὡμολόγηται · οἱ δέ , πᾶσαν ἀχώριστον ἀπεφήναντο , καὶ διὰ τοῦτο θνητὴν , ὥν ἐστι καὶ Ἀλέξανδρος ὁ Ἀφροδισιεὺς καὶ τὸν Ἀριστοτέλην πειρᾶται εἰς τὴν ἑαυτοῦ δόξαν κατασπᾷν . Οἱ δὲ τὴν μὲν λογικὴν , χωριστὴν εἶναι λέγουσι , τὴν δὲ ἄλογον καὶ τὴν φυτικὴν ἀχώριστον Τούτων δὲ οἱ μὲν ἀμφοτέρας ἀχωρίστους τοῦ παχέος τούτου σώματος . Οἱ δὲ τὴν μὲν φυτικὴν μόνην , τούτου ἀχώριστον · τὴν δὲ ἄλογον , τούτου μὲν χωριστὴν , ἀλλ´ οὐ μέντοι τινὸς σώματος ἀχώριστον · λέγω δὴ τοῦ πνευ . ματικοῦ , ἣν καὶ λάτων καὶ Ἀριστοτέλης ἐπρέσβευσαν . Ὅτι δὲ καὶ Ἀριστοτέλης ταύτης ἐστὶ τῆς δόξης , καὶ οἷς τὴν μὲν χωριστὴν ψυχὴν , τὴν δὲ ἀχώριστον , κᾶν τῷ τέλει τῆς περὶ μορίων ζώων πραγματείας ἐδήλωσεν · φη γὰρ ὅτι ἕκαστον τῶν μορίων τῶν ζώων κατά τινα ἐνέργειαν ζωτικὴν χαρακτηρίζεται , ρἵον καρδίαν , καὶ ἧπαρ , καὶ ἐγκέφαλον , καὶ τὰ λοιπά . Εἶτα ταύτην , φησί , τὴν ἐνέργειαν πότερον ψωχὴν δεῖ καλεῖν , ἡ μόριον ψυχῆς , ἢ οὐκ ἄνεο ψυχῆς , ζητητέον · ὥστε οἷς πολὺ πλάτος , μᾶλλον δὲ βάθος ψυχῶν . Καὶ πότερον , φησὶ , περὶ πάσης ψυχῆς ἐστι τοῦ φυσικοῦ διαλεχθῆναι , ἡ οὖ περὶ πάσης ἀλλοσήμου , ἀνευ τῆς ὕλης · ὡστε οἷδ · ψυχὴν χωριστὰν τῆς ὕλης · Καὶ πάλιν ἐν τῇ αὐτῇ περὶ μορίων ζώων πραγματείᾳ φησίν · ἔοικε δὲ ὁ νοῦς θύραθεν ἐπεισιέναι , καὶ εἶναι θεῖος . Οὐδὲν γὰρ αὐτοῦ ἐπικοινωνεῖ ἡ ἐνέργεια , ταῖς τοῦ σώματος ἐνεργείαις · καὶ πάλιν ἐν τῷ δευτέρῳ λόγῳ ,
Lemmas: νομίζω . οὗτος μέν οὖν ὁ ἀπολόω ἐρῶ σῶμα , ὁ δέ σῴζω σῶμα ὁ ψυχή οπειληφοος , ὁ μέν ἐκ ασύναπτος στοιγείων φημί , ὡς Δημόκριτος καί Λεύκιππος , καί ἀπλόος ὁ ὁ τοιοῦτος εἰσάγω · λέγω γάρ ἀρχή ὁ εἰμί ὁ ἄτομος καί ὁ κενός , εἰμί οὖν καί ὁ ψυχή ἐκ σφαιρικός ἄτομος σύγκειμαι διά ὁ εὐκίνητος · ὁ δέ ἐκ συνάπτω , ὡς Κριτίας ὁ εἰς ὁ τριάκοντα · αἷμα γάρ λέγω , ἵημι ὁ Ψυχή . ὁ δέ ἀσώματος δοξάζω , ὁ μέν χωριστής ὁ σῶμα , ὁ δέ ἀχώριστος . καί ὁ ἀχώριστος , ὁ μέν ὁ λόγος εἰμί ὁ κρᾶσις , οἷος ὅτι ἐάν διπλάσιος πῦρ μίγνυμι ὁ ὕδωρ , ἢ ἡμιόλιος . ὅτι τοιοῦτος ποιέω ὁ Ψυχή . οὖον γάρ διπλάσιος , φησλν , ἢ ἡμιόλιος λόγος , οὗτος εἰμί ψοχή . ὁ δέ αὐτός ὁ κρᾶσις · ὁ δέ ἐντελέχεια . ἐντελέχεια δέ εἰμί ὁ τελειότης καί ὁ εἶδος ὁ ὑπόκειμαι διαφέρω δέ ὁ λόγος ὁ κρᾶσις · ὅτι ὁ μέν λόγος ἐν αὐτός ὁ πούστης θεωρέω , ἐν ὁ ἡμιόλιος , ἢ διπλάσιος , ἢ ἄλλος τις . ὁ δέ κρᾶσις ποιότης εἰμί ὁ ἀποτελέω ἐκ ὁ μξεως ὁ ποιότης , οἶος ἐκ ὁ θερμός καί ψυχρός γίγνομαι τις κρᾶσις ὁ χλιαρός · ὁ ἐκ ὁ λευκός καί μέλας ὁ φαιός . ἐντελέχεια δέ εἰμί τελειότης ὁ ὑπόκειμαι , τουτέστι ὁ εἶδος ὁ ἐπιγίγνομαι ἐκ ὁ τοιόσδε σύνθεσις ὁ στοιχεῖον , ὁ ὕλη . ὁ δέ χωριστός σῶμα δοξάζω , ὁ μέν πᾶς ψυχή χωριστός φημί , καί ὁ λογικός , καί ὁ ἄλογος , καί ὁ φυτικός , οἶος εἰμί κουμηνις , πλανάω ὑπό τίνω ῥησείδιον Πλάτων εἶπον ἐν Φαῖδρος , πᾶς ψυχή ἀθάνατος , σαφῶς ἐκεῖ περί ὁ ἀνθρώπινος ὁ λόγος ποιέω , . ὅτι2 γάρ θνητός ὅς ὁ ὁ ἄλογος , σαφῶς ἐν ὁ ἑαυτοῦ διάλογος ὁμολογέω · ὁ δέ , πᾶς ἀχώριστος ἀποφαίνω , καί διά οὗτος θνητός , ἀνά εἰμί καί Ἀλέξανδρος ὁ Ἀφροδισιεύς καί ὁ Ἀριστοτέλης πειράω εἰς ὁ ἑαυτοῦ δόξα κατασπάω . ὁ δέ ὁ μέν λογικός , χωριστός εἰμί λέγω , ὁ δέ ἄλογος καί ὁ φυτικός ἀχώριστος οὗτος δέ ὁ μέν ἀμφότερος ἀχώριστος ὁ παχύς οὗτος σῶμα . ὁ δέ ὁ μέν φυτικός μόνος , οὗτος ἀχώριστος · ὁ δέ ἄλογος , οὗτος μέν χωριστός , ἀλ οὖον μέντοι τις σῶμα ἀχώριστος · λέγω δή ὁ πνέω . ματιπου , ὅς καί λάτος καί Ἀριστοτέλης πρεσβεύω . ὅτι2 δέ καί Ἀριστοτέλης οὗτος εἰμί ὁ δόξα , καί ὅς ὁ μέν χωριστός ψυχή , ὁ δέ ἀχώριστος , κἄν ὁ τέλος ὁ περί μόριον ζῷον πραγματεία δηλόω · φημί γάρ ὅτι ἕκαστος ὁ μόριον ὁ ζῷον κατά τις ἐνέργεια ζωτικός χαρακτηρίζω , Ῥίον Καρδία , καί ἧπαρ , καί ἐγκέφαλος , καί ὁ λοιπός . εἶτα οὗτος , φημί , ὁ ἐνέργεια πότερος ψωχός δεῖ καλέω , ὁ μόριον Ψυχή , ἢ οὐ ἀνίημι Ψυχή , ζητητέος · ὥστε ὅς πολύς πλάτος , μᾶλλον δέ βάθος Ψυχή . καί πότερος , φημί , περί πᾶς Ψυχή εἰμί ὁ φυσικός διαλέγω , ὁ οὖον περί πᾶς ἀλλοσήμου , ἄνευ ὁ ὕλη · ὡστε ὅδε · ψυχή χωριστός ὁ ὕλη · καί πάλιν ἐν ὁ αὐτός περί μόριον ζῷον πραγματεία φημί · ἔοικα δέ ὁ νόος θύραθεν ἐπείσειμι , καί εἰμί θεῖος . οὐδείς γάρ αὐτός ἐπικοινωνέω ὁ ἐνέργεια , ὁ ὁ σῶμα ἐνέργεια · καί πάλιν ἐν ὁ δύο λόγος ,