cogPG.PG122 107
Νετὰ γὰρ τὸν τοῦ Βλαδισθλάβου τοῦ καὶ Ἰωάννου θάνατον καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Μασίας καὶ πᾶν πολ της παίδων προσχώρησιν καὶ τὴν τῶν ἄλλων δυναστῶν ἀπάσης Βουλγαρίας ὑπακοὴν ὁ Ἰβάτῖης οὖτος φυγὼν καὶ ἔν τινι δυσβάτω γενόμενος ὅρειροχωτὸς κλῆσις αὐτῷ βασίλειά τε ἔχοντι περικαλλῆ ρονίσταν ταῦτα καλοῦσι καὶ παραδείσους καὶ ἀπολαύσεις οὐκ ἀπρεπεῖς , ὑπεῖξαι τοῖς θελήμασιν οὐκ ἐβούλετο τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ δύναμιν ἐκ τοῦ κατὰ μικρὸν συνεγείρων ἀνεστάτου τὰ παρακείμενα καὶ ἀποστασίαν ἐμελέτα καὶ τὴν Βουλγαρικὴν ὠνειροπόλει ἀρχήν . Τοῦτο οὐ μικρῶς ἐλύπει · τὸν βασιλέα , καὶ διὰ τοῦτο τοῦ κατ´ εὐθείαν ἀφέμενος πορεύεσυαι ἀπέκλινε πρὸς μεσημβρίαν , καὶ κατὰ τὴν εἰρημένην ἐγένετο Διάβολιν , ὡς ἡ καταναγκάσων πάντως τὸν ἀποστάτην καταθεῖναι τὸ ἔθλα ἢ πολέμῳ τοῦτον κατεργασόμενος . Καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἐν τῷ ῥηθέντι τόπῳ φιλοχωρῶν γράμμασιν ἐνουθέτει τὸν Ἰβάτζην , μὴ τῆς Βουλγαρίας πάσης , ὄποταγείσης μόνον ἀνταίρειν χεῖρας αὐτὸν μηδὲ φαντάζεσθαι τὰ ἀτέλεστα , γινώσκοντα ὡς οὐκ εἰς ὄνησιν αὐτῷ τὸ ἐγχείρημα τελευτήσει . Ὁ δὲ τὰ γράμματα δεχόμενος καὶ ἑτέροις ἀμειβόμενος , καὶ παντοίας προτιθεὶς ἀφορμὰς , παρεῖλκε καὶ ἀνεδύετο , ὡς ἀναγκασθῆναι τὸν βασιλέα ἐπὶ πέντε καὶ πεντήκοντα ἡμέρας ἐνδιατρῖψαι τῷ τόπῳ , ταῖς ὁποσχέσεσι δελεαζόμενον . Ἐγνώσθη τὰ τοῦ πράγματος τῷ τῆς Ἀχρίδος ἄρχοντι Εὐσταθίῳ τῷ Δαφνομήλῃ , ὀτι μέλει τῷ βασιλεῖ ἡ τοῦ Ἰβάτζη καθαίρεσις . Καὶ δῆτα καιρὸν ἐπιτήδειον εὖρηκώς , καὶ δυσὶ ρεράπουσι τῶν πιστικωτάτων κοινολογησάμενος καὶ τὸ βούλευμα φανερώσας , ἐγχειρεῖ τῇ πράξει . Δημοτελὴς ἢγετο ἐορτὴ τῷ Ἰβάτζῃ , ἡ κοίμησις τῆς παναγίου καὶ Θεομήτορος . Κατὰ ταύτην τὴν ἡμέραν εἰώοει συγκαλεῖν εἰς εὐωχίαν οὐ τοὺς ἀγρογείτονας μόνον καὶ ἀγχιτέρμονας , ἀλλὰ καὶ τῶν ὡς πορρωτάτω πολλούς . ἄπεισι γοῦν ὁ Εὐστάθιος αὐτόκλητος εἰς τὴν ν ἑορτὴν , καὶ τοῖς φυλάττουσιν ἐντυχών τὰς διόδους ἀπαγγέλλειν ἐκέλευεν ὅστις εἴη , καὶ ὅτι πάρεστι τῶ ἄρχοντι συνευφρανθησόμενος . Ἀπαγγειλάντων δὲ σούτων , ἐν θαύματι ὁ Ἰβάτζης ἐτίθει εἶ δυσμενὴς ἄνθρωπος αὐθαίρετος ἥκει καὶ χερσὶν ἐκδίδωωσιν ἐαυτὸν πολεμίαις . ὅμως ἀφιλέσθαι κελεύει , καὶ ἐλθόντα ἐδέξατό τε περιχαρῶς καὶ ἡσπάσατο . Ἄρτι δὲ τελεσθέντος τοῦ ἐωφινοῦ ὕμνου , καὶ παντων τῶν συνειλεγμένων εἰς τὰς ἱδίας σκεδασθέντων καταγωγὰς , ὁ Εὐστάφιος πρόσεισι τῷ Ἰβάτζῃ , καὶ ἀξιοῖ τοὺς ἀλλους πρὸς μικρὸν ἐκστῆναι ὡς τάχα μέλλωαὐτὸς διαλέξεσθαι κατ´ ἱδίαν περί τινος ἀναγκαιοτάτου καὶ λυσιτελοῦντος αὐτῷ . Ρ . Τὸῦ ] Ὁ δὲ τὸν δόλον καὶ τὴν ἀπάτην μὴ κατανοήσας , ἀλλὰ τῷ ὅντι ὁπολαβὼν ὡς βούλεται καὶ αὐτὸς εἶς γενίσθαι τῶν συνιστώντων αὐτῷ τὴν ἀποστασίαν , τοὺς θεράποντας μικρὸν ἀποστῆναι κελεύσας , τῆς χειρὸς ἐκείνου λαβόμενος ἔν τινι παραδείσῳ εἶσάγει σονηρεφεῖ δένδροις καὶ κοιλότητα ἔχοντι , ὡς μηδὲ φωνὴν ἐξῃχεῖσθαι δύνασθαι διὰ τὴν συνδενδρίαν . Οὗ ἐντὸς γενόμενος ὁ Εὐστάθιος , καὶ μεμονωμένου λαοόμενος τοῦ Ἱβάτζου , οἰς γῆν τε αὐτὸν οὐοὺς κσταβάλλοι , καὶ
Lemmas: Νέτο γάρ ὁ ὁ βλαδισθλαβος ὁ καί Ἰωάννης θάνατος καί ὁ γυνή αὐτός Μασίας καί πᾶς πολ ὁ παῖς προσχώρησις καί ὁ ὁ ἄλλος δυνάστης ἀπασάω Βουλγαρία ὑπακοή ὁ Ἰβάτῖης οὗτος φεύγω καί ἐν τις δύσβατος γίγνομαι ὅρειροχωτὸς κλῆσις αὐτός βασίλεια τε ἔχω περικαλλής ρονιιστημι οὗτος καλέω καί παράδεισος καί ἀπολαύω οὐ ἀπρεπής , ὑπείκω ὁ θέλημα οὐ βούλομαι ὁ Θεός , ἀλλά δύναμις ἐκ ὁ κατά μικρός συνεγείρω ἀνίστημι ὁ παράκειμαι καί ἀποστασία μελετάω καί ὁ Βουλγαρικός ὀνειροπολέω ἀρχή . οὗτος οὖον μικρός λυπέω · ὁ βασιλεύς , καί διά οὗτος ὁ κατ´ εὐθεία ἀφίημι πορεύω ἀποκλίνω πρός μεσημβρία , καί κατά ὁ εἴρω γίγνομαι διαβολις , ὡς ὁ καταναγκάζω πάντως ὁ ἀποστάτης κατατίθημι ὁ θλάω ἢ πόλεμος οὗτος κατεργάζομαι . καί ὁ μέν βασιλεύς ἐν ὁ εἴρω τόπος φιλοχωρέω γράμμα νουθετέω ὁ Ἰβάτζην , μή ὁ Βουλγαρία πᾶς , οποταγεισος μόνος ἀνταίρω χείρ αὐτός μηδέ φαντάζω ὁ ἀτέλεστος , γιγνώσκω ὡς οὐ εἰς ὄνησις αὐτός ὁ ἐγχείρημα τελευτάω . ὁ δέ ὁ γράμμα δέχομαι καί ἕτερος ἀμείβω , καί παντοῖος προτίθημι ἀφορμή , παρέλκω καί ἀναδύνω , ὡς ἀναγκάζω ὁ βασιλεύς ἐπί πέντε καί πεντήκοντα ἡμέρα ἐνδιατρίβω ὁ τόπος , ὁ οποσχεσις δελεάζω . γιγνώσκω ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ ὁ Αχρίδος ἄρχω Εὐστάθιος ὁ Δαφνομήλη , ὅτι μέλος ὁ βασιλεύς ὁ ὁ Ἰβάτζη καθαίρεσις . καί δῆτα καιρός ἐπιτήδειος εὑρίσκω , καί δύο ῥάπτω ὁ πιστικός κοινολογέομαι καί ὁ βούλευμα φανερόω , ἐγχειρέω ὁ πρᾶξις . δημοτελής ἄγω ἑορτή ὁ Ἰβάτζῃ , ὁ κοίμησις ὁ πανάγιος καί Θεομήτωρ . κατά οὗτος ὁ ἡμέρα εἴωθα συγκαλέω εἰς εὐωχία οὖον ὁ ἀγρογείτων μόνος καί ἀγχιτέρμων , ἀλλά καί ὁ ὡς προσωτέρω πολύς . ἄπειμι γοῦν ὁ Εὐστάθιος αὐτόκλητος εἰς ὁ Ν ἑορτή , καί ὁ φυλάσσω ἐντυγχάνω ὁ δίοδος ἀπαγγέλλω κελεύω ὅστις εἰμί , καί ὅτι πάρειμι ὁ ἄρχω συνευφραίνω . ἀπαγγέλλω δέ σούτος , ἐν θαῦμα ὁ Ἰβάτζης τίθημι εἰμί δυσμενής ἄνθρωπος αὐθαίρετος ἥκω καί χείρ ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ πολέμιος . ὅμως ἀφαιρέω κελεύω , καί ἔρχομαι δέχομαι τε περιχαρῶς καί ἀσπάζομαι . ἄρτι δέ τελέω ὁ εωφινοος ὕμνος , καί πᾶς ὁ συλλέγω εἰς ὁ ἴδιος σκεδάννυμι καταγωγή , ὁ Εὐστάφιος πρόσειμι ὁ Ἰβάτζῃ , καί ἀξιόω ὁ ἄλλος πρός μικρός ἐξίστημι ὡς τάχα μελλωαυος διαλέγω κατ´ ἴδιος περί τις ἀναγκαῖος καί λυσιτελέω αὐτός . Ρ . τό́ς ] ὁ δέ ὁ δόλος καί ὁ ἀπάτη μή κατανοέω , ἀλλά ὁ εἰμί οπολαμβανω ὡς βούλομαι καί αὐτός εἰμί γενίζω ὁ συνιστάω αὐτός ὁ ἀποστασία , ὁ θεράπων μικρός ἀφίστημι κελεύω , ὁ χείρ ἐκεῖνος λαμβάνω ἐν τις παράδεισος εἰσάγω σονηρεφεῖ δένδρον καί κοιλότης ἔχω , ὡς μηδέ φωνή ἐξηχέω δύναμαι διά ὁ συνδενδρία . οὗ ἐντός γίγνομαι ὁ Εὐστάθιος , καί μονόω λαομαι ὁ Ἱβάτζου , οἶς γῆ τε αὐτός οὐοὺς κσταβάλλοι , καί