cogPG.PG122 97
ἄρας καὶ αὐτὸς μετὰ τῶν κεφὶ αὐτὸν στρατευμάτω καὶ τὰς ὑπωρείας διελθών τοῦ Ὀλύμπου καὶ ἐν Λαρίσσῃ γενόμενος , κἀκεῖσε λιπών τὴν ἀποσκευὴν καὶ εῦζωνον λαβὼν τὸν στρατὸν , τὴν Θετταλίαν ὁδοιπορίᾳ συντόνῳ διελθὼν καὶ τὸ τῆς Φαρσαλίας πεδίον καὶ τὸν Ἀπιδανὸν διαβὰς ποταμὸν , κατὰ τὸ χεῖλος τοῦ Σπερχειοῦ ποταμοῦ πήγνυσι τὴν στριτοπεδείαν , εἰς τὴν περαίαν καὶ αὐτοῦ τοῦ Σαμουὴλ αὐλιζοαέ - νου´ ὄμβρων γὰρ ἀπλέτων ὄσθέντων ἐξ οὐρανοῦ , καὶ τοῦ ποταμοῦ πλημμυροῦντος καὶ πελαγίζοντος , ἀπέγνωστο τὸ νῦν ἔχον ἡ συμπλοκή . Ἀλλ´ ὁ μάγιστρος ἄνω καὶ κάτω τὸν ποταμὸν περισκοπήσας , καί τινα τόπον εὑρὼν δι´ οὖ ᾠήθη δυνατόν ἐσεσθαι τούτο περαιωθῆναι , ἀγείρας νυκτὸς τὸν στρατὸν περαιοῦται τὸν ποταμὸν καὶ τοῖς περὶ τὸν Σαμουὴλ ἀμερίμνως καθεύδουσιν ἐπιτίθεται · καὶ σφάζονται μὲν ἀριθμοῦ κρείττους , μηδενὸς πρὸς ἀλκήν ἀπιδεῖν τολμήσαντος , ἐπλήγη δὲ καὶ αὐτὸς ὁ Σαμουήλ καὶ ὁ τούτου υἱὸς ὁ Ῥωμανὸς βαθείαις πληγαῖς . Καὶ ἐάλωσαν ἂν , εἰ μὴ τοῖς νεκροῖς συμμίξαντες ἑαυτοὺς ἔκειντο ὡς τεθνεῶτες . καὶ νυκτὸς ἐπιγενομένης ἔλαθον διαδράντες εἰς τὰ ἔρη τῶν Αἰτωλῶν , κάκεῖθεν διὰ τῶν κορυφῶν τῶν τοιούτων ὁρίων διελθόντες τὸν Πίνδον διασώθεσαν ἐν Βαυλαρίᾳ . Ὁ δὲ μάγιστρος τοὺς αἰχμαλώτους Ῥωμαίους ἐλευθερώσας , σκυλεύσας δὲ καὶ τοὺς πεσόντας Βουλγάρους , διαρπάσας δὲ καὶ τὸ τῶν πολεμίων στρατόπεδον καὶ πλοῦτον ὅτι πλεῖστον περιβαλόμενος , σὺν τῇ στρατιᾷ ἐπινέτευξεν εἶς Θεσσαλονίκην . Ὁ Σαμουὴλ δὲ πρὸς τὰ οἰκεῖα ἀνασωθεὶς γαμβρὸν ἄγεται ἐπὶ τῇ αὐτοῦ θυγατρὶ Ἀσώτην τὸν τοῦ Ταρωνίτου υἱὸν , τῶν δεσμῶν ἐλευθερώσας · πρὸς τοῦτον γὰρ ἡ παῖς ἐρωτικῶς διατεθεῖσα ἐξάξειν ἐαυτὴν ἠπείλει , εἰ μὴ νομίμως αὐτῷ συναφθείη . Ἐκτελέσας δὲ τοὺς γάμους ἐκπέμπει μετ´ αὐτῆς τοῦτον εἰς τὸ Δυβῥάχιον , ἐπὶ φυλακῇ τάχα τῆς χώρας · ὅ δὲ ἐκεῖσε γενόμενος καὶ τῇ συζόγῳ κοινολογησάμενος καὶ πείσας φεύγει μετ´ αὐτῆς εἰς τὰς ἂν τῇ τῇ φυλακῆς χάριν παραπλεούσας Ῥωμαῖκὰς τριήρειε , καὶ δι´ αὐτῶν εἰς τὸν βασιλέα ἀνασώζεται , τιμηθεὶς μάγιστρος καὶ ἡ τούτου σύζυγος ἵωστή . Ἀιοκόμισε δὲ οὗτος καὶ γράμματα δυνάστου τινὸς , ἐνός τῶν ἐν τῇ Δυῤῥαχίῳ , Χρυσηλίου τοῦνομα , Λπισγνουμένου παραδοῦναι τὴν τοῦ Δυῤῥαχίου πόλιν τῇ βασιλεῖ , εἰ τιμηθείη αὀτός τε καὶ οἱ δύο υἱοὶ αλτοῦ πατοίκιοι . γράμμασι δὲ τοῦ βασιλέος ἐπιτελεῖς τὰς ὑποσχέσεις ποιῆσαι βεβαιώσαντος , προεδόθη τὸ Δυρράχιον Εὐσταθίῳ πατρικίῳ τῇ Δαφνομήλῃ , καὶ οἱ τοῦ Χρυσηλίου υἱοὶ τετίμηντο πατρίκιοι , ἐκείνου φθάσαντος καταστρέψαι τὴν ζωήν . Τούτῳ τῇ χρόνῳ Παῦλος μάγιστρος ὁ Βωβὸς , ἀνήρ τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ τὰ πρῶτα [ Ρ . ΤθΑ ] καὶ ΚΜαλακηνὸς πρωτοσπαθάριος ἐπὶ συνέσει καὶ λόγῳ ἐμπρέπων , διαβληθέντες ὡς τὰ βουλγάρων φρονοῦντες μετῳκίσθησαν , ὁ μὲν Παῦλος εἰς τὴν ἐν Θρεησίῳ πιδιάδα . ὁ δὲ Μαλακηνὸς εἰς Βυζάντιον . Τοῦτο
Lemmas: ἀείρω καί αὐτός μετά ὁ κέφι αὐτός στράτευμα καί ὁ ὑπώρεια διέρχομαι ὁ Ὄλυμπος καί ἐν Λάρισσα γίγνομαι , κἀκεῖσε λίπος ὁ ἀποσκευή καί εὔζωνος λαμβάνω ὁ στρατός , ὁ Θεσσαλία ὁδοιπορία σύντονος διέρχομαι καί ὁ ὁ Φαρσαλία πεδίον καί ὁ Ἀπιδανός διαβαίνω ποταμός , κατά ὁ χεῖλος ὁ Σπερχειός ποταμός πήγνυμι ὁ στριτοπεδείαν , εἰς ὁ περαίας καί αὐτός ὁ Σαμουήλ αὐλιζοαέ - νου ὄμβρος γάρ ἄπλετος ὄζω ἐκ οὐρανός , καί ὁ ποταμός πλημμυρέω καί πελαγίζω , ἀπογιγνώσκω ὁ νῦν ἔχω ὁ συμπλοκή . Ἀλ ὁ μάγιστρος ἄνω καί κάτω ὁ ποταμός περισκοπέω , καί τις τόπος εὑρίσκω δις οὖον οἴομαι δυνατός εἰμί οὗτος περαιόω , ἀγείρω νύξ ὁ στρατός περαιόω ὁ ποταμός καί ὁ περί ὁ Σαμουήλ ἀμέριμνος καθεύδω ἐπιτίθημι · καί σφάζω μέν ἀριθμός ἀγαθός , μηδείς πρός ἀλκή ἀπό-ἰδέω τολμάω , πλήσσω δέ καί αὐτός ὁ Σαμουήλ καί ὁ οὗτος υἱός ὁ Ῥωμανός βαθύς πληγή . καί ἁλίσκομαι εἄν , εἰμί μή ὁ νεκρός συμμίγνυμι ἑαυτοῦ κεῖμαι ὡς θνῄσκω . καί νύξ ἐπιγίγνομαι λανθάνω διαδιδράσκω εἰς ὁ ἔρομαι ὁ Αἰτωλός , κακείθεν διά ὁ κορυφή ὁ τοιοῦτος Ὁρίων διέρχομαι ὁ Πίνδος διασῴζω ἐν Βαυλαρίᾳ . ὁ δέ μάγιστρος ὁ αἰχμάλωτος Ῥωμαῖος ἐλευθερόω , σκυλεύω δέ καί ὁ πίπτω Βούλγαρος , διαρπάζω δέ καί ὁ ὁ πολέμιος στρατόπεδον καί πλοῦτος ὅτι πλεῖστος περιβάλλω , σύν ὁ στρατιά ἐπινέτευξεν εἰμί Θεσσαλονίκη . ὁ Σαμουήλ δέ πρός ὁ οἰκεῖος ἀνασῴζω γαμβρός ἄγω ἐπί ὁ αὐτός θυγάτηρ ἄσωτος ὁ ὁ Ταρωνίτης υἱός , ὁ δεσμός ἐλευθερόω · πρός οὗτος γάρ ὁ παῖς ἐρωτικός διατίθημι ἐξάγω ἑαυτοῦ ἀπειλέω , εἰμί μή νόμιμος αὐτός συνάπτω . ἐκτελέω δέ ὁ γάμος ἐκπέμπω μετέ αὐτός οὗτος εἰς ὁ δυβραχυς , ἐπί φυλακή τάχα ὁ χώρα · ὅς δέ ἐκεῖσε γίγνομαι καί ὁ συζόγῳ κοινολογέομαι καί πείθω φεύγω μετέ αὐτός εἰς ὁ εἄν ὁ ὁ φυλακή χάρις παραπλέω ρωμαικαι τριήρης , καί δις αὐτός εἰς ὁ βασιλεύς ἀνασῴζω , τιμάω μάγιστρος καί ὁ οὗτος σύζυγος ἵημι . αιοκομιζω δέ οὗτος καί γράμμα δυνάστης τις , εἷς ὁ ἐν ὁ Δυρράχιον , Χρυσηλίου τοὔνομα , λπισγνουμενοω παραδίδωμι ὁ ὁ Δυρράχιον πόλις ὁ βασιλεύς , εἰμί τιμάω αὐτός τε καί ὁ δύο υἱός αλτοῦ πατοικιω . γράμμα δέ ὁ βασιλεύς ἐπιτελέω ὁ ὑπόσχεσις ποιέω βεβαιόω , προδίδωμι ὁ Δυρράχιον Εὐστάθιος πατρίκιος ὁ Δαφνομήλη , καί ὁ ὁ Χρυσηλίου υἱός τιμάω πατρίκιος , ἐκεῖνος φθάνω καταστρέφω ὁ ζωή . οὗτος ὁ χρόνος Παῦλος μάγιστρος ὁ Βωβός , ἀνήρ ὁ ἐν Θεσσαλονίκη ὁ πρῶτος [ Ρ . ΤΘ ] καί Μαλακηνός πρωτοσπαθάριος ἐπί σύνεσις καί λόγος Ἐμπρέπων , διαβάλλω ὡς ὁ Βουλγάρα φρονέω μετοικίζω , ὁ μέν Παῦλος εἰς ὁ ἐν Θρεησίῳ πιδιάδα . ὁ δέ Μαλακηνός εἰς Βυζάντιον . οὗτος