cogPG.PG122 227
πάθῃ τι φαῦλον καὶ ἀνήκεστον , τὴν κοσμικήν ἀποβαλόμενος ἐσθῆτα τὴν τρίχα κείρεται καὶ τὰ μοναχῶν ἀμφιέννυται , καὶ οὕτως ἐν εὐτελεῖ τῷ σχήματι τοῖς βασιλείοις παρέβαλεν . Ἐξ ὧν ἀπάντων αἱ εὖ φρονοῦντες τὴν θεομηνίᾳ συνελογίζοντο , καὶ ὅπως αὐτοῖς τὸ Θεῖον ἐκπεπολέμωται διὰ τὴν τῶν θείων ἐντολῶν καὶ ἐνταλμάτων παρόρασιν καὶ ἀθίτησιν , ἂς καίπερ ἐαυτοῖς συνεπιστάμενοι εἰς πολέμους μεγάλους καὶ κινδύνους , μὴ πρότερον τὸν Θεδν ἱλεωσάμενοι , τὰς Ῥωμαϊκὰς δυνάμεις εἰσΟἱ δὲ πάλαι Ῥωμαῖοι οὐχ οὕτω ποιοῦντες τὰς φοβερὰς ἐκείνας καὶ δομένας στρατηγίας κατώρθουν , ἀρετῆς δὲ καὶ δικαιοσύνης καὶ ἀγάπης καὶ ἀληθείας ἀντιποιούμενοι , καὶ ἁπλῶς παν καλὸν καὶ ἀγαθὸν ὡς δυνατὸν μετερχόμενοι · διὸ καὶ τὸ Θεῖον συμπαρῆν αὐτοῖς , καὶ παντὶ τρόπῳ τοὺς ἐναντίους κατηγωνίζοντο Εἰσελθόντος δὲ τοῦ Καίσαρος ἔδοξε μὲν ὁ κρατῶν ἡνυκέναι τὸ πᾶν , ἡνιᾶτο δὲ τῆ τοῦ Ῥουσελίου ἀστοχίᾳ τὴν γὰρ τῶν ὁμογενῶν ἀπώλειαν καὶ τὴν ἀφαίρεσιν τῆς ἀρχῆς καὶ τὸ σφάττεσθαι τοὺς Χριστιανοὺς καὶ δουλοῦσθαι τὰς κώμας καὶ τὰς χώρας ἀφανίζεσθαι ἐν δευτέρῳ ἐτίθετο . Ο δέ γε Ῥουσέλιος ἄρας ἐκ τοῦ τῆς Μεταβολῆς φρουρίου μετὰ τῶν ὑπολελειμμένων Φράγγων στρατιωτῶν καὶ τῆς συνεύνου καὶ τῶν παίδων καὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ διὰ μέσης τῆς χώρας ἀτρέπτως ἐβάδιζε , καὶ τὸ θέμα τῶν Ἀρμενιακῶν καταλαβὼν τοῖς προτέροις κύτοῦ κάστροις ἀποκατέστη , κἀκεῖθεν ἐκδρομὰς κατὰ τῶν Τούρκων ποιούμενος ἀπεῖρξεν αὐτοὺς απν κατὰ τοῦ τοιούτου θέματος ἐφόδων . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐνωτιζόμενος ταῦτα μᾶλλον ἐνόμιζε συμφέρον τοὺς Τούρκους ἔχειν τὰ Ῥωμαίων ἣ τὸν Ῥουσέλιον χωρεῖσθαι ἐν τόπῳ ἐνὶ , παρὰ τοῦ Νικηφόρου πρὸς τοῦτο νυττόμονος καὶ διεγειρόμενος . [ Ρ . ὥ Στέλλει τοίνυν τινὰ τῶν εὐπατριδῶν , τὴν μὲν ἡλικίαν νέον , δραστήριον δὲ ἄλλως καὶ ἐχέφρονα , τὸν πρόαδρον Ἀλέξιον τὸν Κομνηνὸν , ὅς ἐν τῷ ἄστει τῆς Ἀυασείας γενόμενος ἐκαραδόκει τὸ μέλλον . Ὁ δὲ Ῥουσέλιος συνθήκας καὶ φιλίας μετὰ τοῦ τῶν Τούρκων ἐξάρχοντος θέμενος συνῆλθε τούτῳ ἀῴιλωμένος στρατιωτῶν ὡς ἣδη συνήθης καὶ ἐθάς . Ἐν μιᾷ δὲ συνδειπνῶν αὐτοῖς ἀλίσκεται καὶ δεσμώτης ἀποδείκνυται · ἀπατᾶν γὰρ Ῥωμαίους ἐνωμότως παρὰ τοῖς Τούρκοις ὅρος καὶ λόγος ἐνδόσιμος καὶ ἀλογοθιτητος . Τοῦτον ὥνιον πολλῶν ὁ πρόεδρος Ἀλέξιος ὡνησάμενος ἐς βασιλέα ἀπάγει δέσμιον . Παραδοὺς οὖν ὁ βασιλεὺς τοῖς . βασανισταῖς ξεσμοῖς ἀνηκέστοις διὰ βουνεύρων ὧς τινα δοῦλον δραπέτην ἥκίσατο , καὶ εἰς ἕνα τῶν ζοφωδεστάτων ἐγκλείσας πύργων ἀτημέλητον εἷχεν ἀλύσεσι δέσμιον Ο δὲ λογοθέτης μέγα δυνάμενος , ὡς εἶρηται , παρὰ βασιλεῖ , ἄγων τε καὶ φέρων πάντα ἧπερ ἐβούλετο , τὴν τοῦ Ἐβδόμου μονὴν διὰ δωρεᾶς ἐξαιτησάμενος , πάντα κτήματα καὶ πᾶσαν σχεδὸν ὅσην ἧλιος ἐφορᾷ ἔσπευδε προσκυρῶσαι αὐτῇ καὶ προσὁδοις ἀφθόνοις ἐμπλατῦναι , σκεπτόμενος ἐκ μοχθηρίας οἰκειοῦσθαί τε τὸν βασιλέα καὶ παρακερδαίνειν τὰ μέγιστα τῆς ἀβελτηρίας αὐτοῦ καὶ τῷ ὀνόματι , τῆς μονῆς πλοῦτον ἐπικτᾶσθαι ὁπερφυῆ . Ποριμώτατος δὲ ὧν εἰς κακίαν , εἴπερ τις ἔτερος , καὶ τοῦ
Lemmas: πάσχω τίς φαῦλος καί ἀνήκεστος , ὁ κοσμικός ἀποβάλλω ἐσθής ὁ θρίξ κείρω καί ὁ μοναχός ἀμφιέννυμι , καί οὕτως ἐν εὐτελής ὁ σχῆμα ὁ βασίλειος παραβάλλω . ἐς ὅς ἀπαντάω ὁ εὕω φρονέω ὁ θεομηνία συλλογίζομαι , καί ὅπως αὐτός ὁ θεῖον ἐκπολεμόω διά ὁ ὁ θεῖον ἐντολή καί ἔνταλμα παρόρασις καί αθιος , ὅς καίπερ ἑαυτοῦ συνεπίσταμαι εἰς πόλεμος μέγας καί κίνδυνος , μή πρότερος ὁ Θεδν ἱλεόω , ὁ Ῥωμαικός δύναμις εἰσέω δέ πάλαι Ῥωμαῖος οὐ οὗτος ποιέω ὁ φοβερός ἐκεῖνος καί δίδωμι στρατηγία κατορθόω , ἀρετή δέ καί δικαιοσύνη καί ἀγάπη καί ἀλήθεια ἀντιποιέω , καί ἁπλόος πᾶς καλός καί ἀγαθός ὡς δυνατός μετέρχομαι · διό καί ὁ θεῖον συμπάρειμι αὐτός , καί πᾶς τρόπος ὁ ἐναντίος καταγωνίζομαι εἰσέρχομαι δέ ὁ Καῖσαρ δοκέω μέν ὁ κράτος ἀνύω ὁ πᾶς , ανίατος δέ τῆ ὁ Ῥουσελίου ἀστοχία ὁ γάρ ὁ ὁμογενής ἀπώλεια καί ὁ ἀφαίρεσις ὁ ἀρχή καί ὁ σφάζω ὁ Χριστιανός καί δουλόω ὁ κώμη καί ὁ χώρα ἀφανίζω ἐν δύο τίθημι . ὁ δέ γε Ῥουσέλιος ἀείρω ἐκ ὁ ὁ μεταβολεύς φρούριον μετά ὁ ὑπολείπω Φράγγος στρατιώτης καί ὁ σύνευνος καί ὁ παῖς καί ὁ ὑπάρχω αὐτός διά μέσος ὁ χώρα ἄτρεπτος βαδίζω , καί ὁ θέμα ὁ Ἀρμενιακός καταλαμβάνω ὁ πρότερος κυτόω κάστρον ἀποκαθίστημι , ἐκεῖθεν ἐκδρομή κατά ὁ Τοῦρκος ποιέω ἀπείργω αὐτός απν κατά ὁ τοιοῦτος θέμα ἔφοδος . ὁ δέ βασιλεύς ἐνωτίζω οὗτος μᾶλλον νομίζω συμφέρω ὁ Τοῦρκος ἔχω ὁ Ῥωμαῖος ὅς ὁ Ῥουσέλιον χωρέω ἐν τόπος ἐν , παρά ὁ Νικηφόρου πρός οὗτος νύσσω καί διεγείρω . [ Ρ . ὅς στέλλω τοίνυν τις ὁ εὐπατρίδης , ὁ μέν ἡλικία νέος , δραστήριος δέ ἄλλως καί ἐχέφρων , ὁ προαδρος Ἀλέξιος ὁ Κομνηνός , ὅς ἐν ὁ Ἄστυ ὁ αυαειδω γίγνομαι καραδοκέω ὁ μέλλω . ὁ δέ Ῥουσέλιος συνθήκη καί φίλιος μετά ὁ ὁ Τοῦρκος ἐξάρχων τίθημι συνέρχομαι οὗτος αωιλαω στρατιώτης ὡς ἥδη συνήθης καί ἐθάς . ἐν εἷς δέ συνδειπνέω αὐτός ἁλίσκομαι καί δεσμώτης ἀποδείκνυμι · ἀπατάω γάρ Ῥωμαῖος ἐνώμοτος παρά ὁ Τοῦρκος ὅρος καί λόγος ἐνδόσιμος καί αλογοθιτητη . οὗτος ὤνιος πολύς ὁ πρόεδρος Ἀλέξιος ὠνέομαι εἰς βασιλεύς ἀπάγω δέσμιος . παραδίδωμι οὖν ὁ βασιλεύς ὁ . βασανιστής ξεσμός ἀνήκεστος διά βούνευρο ὅς τις δοῦλος δραπέτης αἰκίζω , καί εἰς εἷς ὁ ζοφώδης ἐγκλείω πύργος ἀτημέλητος ἔχω ἅλυσις δέσμιος ὁ δέ λογοθέτης μέγας δύναμαι , ὡς εἴρω , παρά βασιλεύς , ἄγω τε καί φέρω πᾶς ὁ βούλομαι , ὁ ὁ Ἕβδομος μονή διά δωρεά ἐξαιτέω , πᾶς κτῆμα καί πᾶς σχεδόν ὅσος ἥλιος ἐφοράω σπεύδω προσκυρόω αὐτός καί πρόσοδος ἄφθονος ἐμπλατύνω , σκέπτομαι ἐκ μοχθηρία οἰκειόω τε ὁ βασιλεύς καί παρακερδαίνω ὁ μέγας ὁ ἀβελτηρία αὐτός καί ὁ ὄνομα , ὁ μονή πλοῦτος ἐπικτάομαι ὁπερφυῆ . Πόριμος δέ ὅς εἰς κακία , εἴπερ τις ἕτερος , καί ὁ