cogPG.PG122 536
περὶ μὲν τούτων , καὶ ἰδίᾳ θεωρητέον . Πλὴν εἰ στι τι τῆς αὐξητικῆς ἴχνος καὶ μετὰ θάναεον ἐν τῷ σώματι , ὥστε καὶ τῆς θρεπτικῆς · διὰ γὰρ τὴν αὔξησιν καὶ ἡ τροφή . Ἐνταῦθα ἄρα δῆλον ὅτι ἐν τῷ σώμετι τὸ εἶναι ἔχουσιν αἱ δονάμεις αὗται . Σὲ δὲ αὗται , καὶ ἡ Κγεννητικήι τῆς γὰρ αὐτῆς ἐστὶ συστοιχείας . Ἰοῦ δὲ τις καὶ ἴχνος τι ταύτης ἐν τῶ νεκρῷ σώματι , τὰ γινόμενα ζῶα σφῆκας λέγω καὶ μελίσσας καὶ σκώληκας καὶ τὰ ὁμοία . Ἡ μέν τοι ἄλογος , φασὶν , οὐκ ἔτι ἐν τῷ σώματι ἔχει τὸ εἶναι · ἐπιδιαμένει γὰρ καὶ μετὰ τὴν ἔξοδον καὶ ὑποκείμενον ἔχουσα πλὴν πνευματικὸν σῶμα . ὅπερ ἐστὶ μὲν καὶ αὐτὸ ἐκ τῶνδε . Λέγεται δὲ ἀπὸ τοῦ πλεονάζοντος ἡτοι τοῦ ἀέρος · ὥσπερ καὶ τὸ παχὺ γήίνον ἐκ τοῦ πλεονάζοντος ὡσαύτως . Αὔτη μὲν οὖν ἡ δόξα Ἐλληνικῆς ἐστι μᾶλλον μυθολογίας ἢ ἀληθείας . Εἰ δὲ καὶ κατασκευάζειν πειρᾶται , ἐξ ἀνάγκης ἔχειν τὴν ἄλογον ψυχὴν τὸ πνευματικὸν τοῦτο σῶμα , φασὶν , ὅτι μετὰ τὴν ἐκ τούτου τοῦ σώματος ἔξοδον , εἰς δου ἀφινεῖται ἡ ψυγὴ , καὶ ποινὰς ἐκεῖσε τῶν οὐ καλῶς βεβιωμένον παράχει . Οὐ γὰρ μόνον τὸ εἶναι ἡμῶν φροντίζει ἡ πρόνοια . ἀλλὰ τὸ εὖ εἶναι . Διὸ οὐκ ἀμελεῖται ἡ ψυχὰ εῖς τὸ παρὰ φύσιν ἐξολισθήσασα , ἀλλὰ τυγχάνει τῆς προσηκούσης ἐπιμελείας · καὶ ἐπειδὴ τὸ ἀμαρτάνειαὐτῇ διὰ γλυκυθυμίαν ἐγένετο , ἐξ ἀνάγκης καὶ τὰ καθαρθῆναι δι´´ ἀλγήσεως αὐτῇ γενήσεται . Ἀσώματος δὲ οὖσα , οὐκ ἂν ἀλγύνοιτο , οὐδὲ τοῖς ὄπὸ γῆν δικαιωτηρίοις κολάζοιτο . οὐκοῦν ἀνάγκη σώματι ἐξῆφθαι αὐτῆς · ὃ διακρινόμενον ἀμέτρως , ἢ συγκρινόμενον ὑπὸ φλέξεως ἡ καύστως ἀμέτρου , ἀλγόνει τὴν ψυχὴν διὰ τὴν συμπάθειαν . Ἀλλὰ γὰρ ἐρεῖ τις πρὸς τὴν πιθανολογίαν ταύτην . ὡς εἰ πέφοκεν ἡ ψυχὴ χωριζομένη τοῦ παχέος σώματος , πάσγειν διὰ τοῦ πνευματικοῦ σώματος καὶ ἀλγύνεσθαι · οὐ δὲν κωλύει αὐτὴν καὶ χωρὶς ἐκείνου τὸ πάθος ἀναδέχε . σθαι · εἴπερ ὅλως καὶ παθητικὰς ἱχει δυνάμεις , δι´ ῶν καὶ πάσχειν ὑπὸ τοῦ πνευματικοῦ σώματος πέφυκεν . Ὥσπερ γὰρ τοῦ ἀερώδους τούτου σώματος τὰ ἐν ᾤδου πάθη ἄπτεται · ἕιὰ δὲ τούτου καὶ τῆς ψυχῆς · οὕτω καὶ εἰ μὴ μέσον παρελαμβάνετο τὸ σῶμα , ούδὲν ἦν ἐμποδών , ἄπτεσθαι τὰ πάοη τῆς ψοχῆς , Ἀν τε γὰρ ἀσώματον ὅποθῶσιν , εὐχερῶς ἐφάψεται τῆς ψυχής . Ἄν τʹ´ ἐνσώματον διὰ τοῦ σώματος ἔπασχεν ἡ ψυχή · ἡ γὰρ ἕνωσις οὐδὶν μᾶλλον παοητικὴν ποιεῖ τὴν ψυχήν , Ἀλλὰ ταῦτα μὲν τῆς ἐκλογῆς μείζω . Πλήν διὰ τοῦτο , οἴονται καὶ τὸ πνευματικλν κατασκευάζειν ὅτι ἐστι σῶμα . καὶ ὅτι ἀχώριστος αὐτοῦ καὶ μετὰ θάνατον ἡ λογικὴ ψυχή . Ἐν πούτῳ δὲ ὡς ἐν ὑποκειμένῳ , καὶ τὸν θυμόν φασι , καὶ τὴν ἐπιθυμίαν εἶναι , καὶ ἀχώριστα αὐτοῦ τυγχάνειν · καὶ γὰρ μετὰ τὸν θάνατον ὁ οὑμὸς καὶ ἡ ἑπιθυμία διαμένει ἐν ὄποκειμένῳ , ἔχοντα τὸ εἶναι , ἐν τῷ πνεύματικῷ σώματι . Εἰ γὰρ ἄμα τῇ ἐξόδῳ τοῦ σώματος ἀπηλλάττετο τῆν παθῶν τούτων ἡ ψυχὴ , καθαρὰ ἂν ἧν πάντως , καὶ γενέσεως ἀπηλλαγμένη , ἐπηλλαγμένη δὲ οὖσα καὶ τῶν παφῶν καὶ τῆς γενέ
Lemmas: περί μέν οὗτος , καί ἴδιος θεωρητέον . πλήν εἰμί εἰμί τίς ὁ αὐξητικός ἴχνος καί μετά θνῄσκω ἐν ὁ σῶμα , ὥστε καί ὁ θρεπτικός · διά γάρ ὁ αὔξησις καί ὁ τροφή . ἐνταῦθα ἄρα δῆλος ὅτι ἐν ὁ σῶμα ὁ εἰμί ἔχω ὁ δονάμεις οὗτος . σός δέ οὗτος , καί ὁ Κγεννητικήι ὁ γάρ αὐτός εἰμί συστοιχεια . ἰόν δέ τις καί ἴχνος τίς οὗτος ἐν ὁ νεκρός σῶμα , ὁ γίγνομαι ζῷον σφήξ λέγω καί μέλισσα καί σκώληξ καί ὁ ὅμοιος . ὁ μέν ὅς ἄλογος , φημί , οὐ ἔτι ἐν ὁ σῶμα ἔχω ὁ εἰμί · ἐπιδιαμένω γάρ καί μετά ὁ ἔξοδος καί ὑπόκειμαι ἔχω πλήν πνευματικός σῶμα . ὅσπερ εἰμί μέν καί αὐτός ἐκ ὅδε . λέγω δέ ἀπό ὁ πλεονάζω ἤτοι ὁ ἀήρ · ὥσπερ καί ὁ παχύς γήινος ἐκ ὁ πλεονάζω ὡσαύτως . οὗτος μέν οὖν ὁ δόξα Ἑλληνικός εἰμί μᾶλλον μυθολογία ἢ ἀλήθεια . εἰμί δέ καί κατασκευάζω πειράω , ἐκ ἀνάγκη ἔχω ὁ ἄλογος ψυχή ὁ πνευματικός οὗτος σῶμα , φημί , ὅτι μετά ὁ ἐκ οὗτος ὁ σῶμα ἔξοδος , εἰς δήω ἀφίημι ὁ ψύχω , καί ποινή ἐκεῖσε ὁ οὖον καλῶς βιόω παραχέω . οὖον γάρ μόνος ὁ εἰμί ἐγώ φροντίζω ὁ πρόνοια . ἀλλά ὁ εὕω εἰμί . Διὸ οὐ ἀμελέω ὁ ψυχή ἔρχομαι ὁ παρά φύσις ἐξολισθάνω , ἀλλά τυγχάνω ὁ προσήκω ἐπιμέλεια · καί ἐπεί ὁ ἀμαρτάνειαὐτῇ διά γλυκυθυμία γίγνομαι , ἐκ ἀνάγκη καί ὁ καθαίρω δις ἄλγησις αὐτός γίγνομαι . ἀσώματος δέ εἰμί , οὐ εἄν ἀλγύνω , οὐδέ ὁ οπός γῆ δικαιωτήριον κολάζω . οὐκοῦν ἀνάγκη σῶμα ἐξάπτω αὐτός · ὅς διακρίνω ἄμετρος , ἢ συγκρίνω ὑπό φλέξις ὁ καυστός ἄμετρος , ἀλγόνει ὁ ψυχή διά ὁ συμπάθεια . ἀλλά γάρ εἴρω τις πρός ὁ πιθανολογία οὗτος . ὡς εἰμί φέρω ὁ ψυχή χωρίζω ὁ παχύς σῶμα , πάσσω διά ὁ πνευματικός σῶμα καί ἀλγύνω · οὖον δέν κωλύω αὐτός καί Χωρὶς ἐκεῖνος ὁ πάθος ἀναδέχομαι . ἕπομαι · εἴπερ ὅλως καί παθητικός ἱχει δύναμις , δις κυβερνάω καί πάσχω ὑπό ὁ πνευματικός σῶμα φύω . ὥσπερ γάρ ὁ ἀερώδης οὗτος σῶμα ὁ ἐν οἰδέω πάθος ἄπτω · εἶα δέ οὗτος καί ὁ Ψυχή · οὗτος καί εἰμί μή μέσος παραλαμβάνω ὁ σῶμα , οὐδείς εἰμί ἐμποδών , ἅπτω ὁ πάομαι ὁ ψοχῆς , εἰς τε γάρ ἀσώματος ὁράω , εὐχερής ἐφάπτω ὁ Ψυχή . ἄν τʹ´ ἐνσώματος διά ὁ σῶμα πάσχω ὁ ψυχή · ὁ γάρ ἕνωσις οὐδή μᾶλλον παοητικὴν ποιέω ὁ Ψυχή , ἀλλά οὗτος μέν ὁ ἐκλογή μείζων . Πλῆν διά οὗτος , οἴομαι καί ὁ πνευματικλν κατασκευάζω ὅτι εἰμί σῶμα . καί ὅτι ἀχώριστος αὐτός καί μετά θάνατος ὁ λογικός ψυχή . ἐν ποῶ δέ ὡς ἐν ὑπόκειμαι , καί ὁ θυμός φημί , καί ὁ ἐπιθυμία εἰμί , καί ἀχώριστος αὐτός τυγχάνω · καί γάρ μετά ὁ θάνατος ὁ ἐμός καί ὁ ἐπιθυμία διαμένω ἐν οποκειμαι , ἔχω ὁ εἰμί , ἐν ὁ πνευματικός σῶμα . εἰμί γάρ ἄμη ὁ ἔξοδος ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω ὁ πάθος οὗτος ὁ ψυχή , καθαρός εἄν ἧμαι πάντως , καί γένεσις ἀπαλλάσσω , ἐπαλλάσσω δέ εἰμί καί ὁ παφών καί ὁ γενή