cogPG.PG122 611
καὶ τῷ κΣφγττοῖ γόγονα , καὶ Θρίηζε καὶ Φαληροῖ , » καὶ αὖθις αΣφηττόθεν ἀπήειν καὶ Φαληρόθεν , » ὥσπερ ἐνθουσιᾷς , καὶ λίαν ὅχεις ἐρωτικῶς δυοῖν θατέρου τυχεῖν , ἢ Σφηττοῖ γενέσθαι καὶ Κηφισιάσιν , ἢ περὶ τῶν χωρίων ἐναργέστερόν τι μαθεῖν . Διὰ ταῦτά σοι ἐγὼ ἐκ πολλῶν βιβλίων συνηγηοχώς , γράφω ταυτί . Κλευρά τις διῆκται τῆς Ἀττικῆς σὺν τῇ Μεγάρίδι ἀπὸ Σουνίου μέχρις Ἱσθμοῦ . Ἐνταῦθα κατὰ μέσην που τὴν τοιαύτην γραμμὴν τοῖς εἶς τὴν πόλιν καταπλέουσιν ὁ Πειραιεὺς ἀπαντᾷ , τὸ περιβόητον τῶν Ἀθηναίων ἐπίνειον . Μετὰ δὲ τὸν Πειραιᾶ Φαληρεὺς δῆμος ἐν τῆ ἐφεξῆς παραλίᾳ ἐστί - μεθ´ ὅν Ἀναγυράσιοι . · Εἵτ´ Ἀναφλύστιοι μέχρι τῆς ἄκρας τοῦ Σουνίου διήκοντες . Εἶτα τὸ Σούνιον , δῆμος ἀξιο λογώτατος · μεθ´ ὃ Μαραθών , ὅπου Κιλτιάδης τὰς μετὰ Λάτιδος τοῦ Πέρσου δυνάμεις ἄρδην διέφθειρε . Μετὰ δὲ Μαραθῶνα , Τρικόρυθος · εἴτα Ῥαμνοῦς , τὸ Νεμέσεως ἱερόν . Τῶν δὲ ὁρῶν τὰ ὀνόματα μάλιστά ἐστι ταῦτα · ὁ Ὑμηττὸς ὁ Βριλησσὸς ὁ Λυκαβηττὸς , ἡ Πάρνηθος , δ Κορυδαλός . Ποταμοὶ δὲ οἱ διωνομασμένοι , ὁ Κηφισσος καὶ ὁ Ἰλισσὸς , ῥέων εὐς τὴν παραλίαν ἐκ τῶν ὑπὲρ τῆς Ἄγρας καὶ τοῦ Λυκείου μερῶν , καὶ τῆς πηγῆς ἣν βμνηκεν ἐν Φαίδρῳ Πλάτων . Κάμψαντι δὲ τὸ Σούνιον ἀκτή ἐστι πρὸς ἄρκτον ἀμφιθάλαττος , στενὴ τὸ πρῶτον , εἶτα εἰς τὴν μεσόγαιον πλατόνεται . Τὸ δὲ λοιπὸν τὸ πρὸς ἄρκτον ἐστὶ πλευρὸν ἀπὸ τῆς Ὡροπίας , ἐπὶ δύσιν παρατεῖνον μέχρι τῆς Μιγαρίδος ἕπέρκεινται δὲ τῆς Ἀττικῆς αἱ Σκειρωνίδες πέτοαι Μετὰ δὲ ταύτας ἀκρα πρόκειται Μινῴα ὡνομασμένη , ποιοῦσα τὸν ἐν τῆ Νισαία λικένα Ἡ δὲ Νισαία ἐπίνειόν ἐστι τῶν Μεγάρων , ὁκτὼ καὶ δέκα σταδίοις διέχον τῆς πόλεως . Ἡ δὲ Μεγαρὶς μερὶς καὶ αὕτη οὐ βραχεῖα τῆς πόλεως · ἡ γὰρ Ἀττικῇ τὸ παλαιὸν Ἰωνία καὶ Ἰἀς ἐκαλεῖτο . Τὸ δὲ Θριάσιον πεδίον ἀγχοῦ κεῖται τῆς Ἐλευσῖνος . Πρόκειται δὲ ἄπὸ τῆς Νισαίας πλέοντι ἐς τὴν Ἀττικὴν ἡ Σαλαμίς · ἐν δὲ τῇ παραλίᾳ τῇ κατὰ Σαλαμῖνα κεῖσθαε συμβαίνει τὰ ὅρια τῆς τε Μαγαρικῆς καὶ τῆς Ἀτθίδος · ὅρη δέ εἶσι δύο , ἃ καλοῦσι κέρατα . Εἶτα πόλις Ἐλευσιν , ἐν ᾖ τὸ τῆς Δήμητρος ἱερὸν τῆς Ἑλευσινίας καὶ ὁ μυστικὸς σηκός . Εἶτα τὸ Θριάσιον πεδίον . Εἶτα ἡ ὗυτταλία , νησίον ἔρημον πετρῶδες , καὶ ἡ Μουνυχία , τόπος κοῖλος καὶ ὁπόνομος στομίῳ μικρῷ τὴν εἴσοδον ἔχων . Καὶ τὸ μὲν παλαιὸν ἐτετείκιστο καὶ συνῴκιστο , καὶ τῷ τείχει τούτῳ συνῆπτο καὶ τὰ μακρὰ τείχη τῶν Ἀθηνῶν · οἱ δὲ πολλοὶ πόλεμοι τὸ τεῖχος κατήρειψαν καὶ τὸ τῆς Μουνυχίας ἔρυμα , τόν τε Πειραι συνέστειλαν εῖς βραχὺ καὶ τὰ μακρὰ τείχη κατέσπασαν , Λακε δαιμονίων μὲν καθελόντων πρότερον , Ῥωμαίων δὲ ὕστερον , ἡνίκα Σύλας ἐκπολιορκήσας εἶλε καὶ τὸν Πειραιᾶ καὶ τὸ Ἅστυ , Αὐτὸ δὲ τὸ Ἀστο πέότρα ἐστὶν ἐν πεδίῳ περιοικουμένη
Lemmas: καί ὁ κΣφγττοῖ Γογόνα , καί Θρίηζε καί Φαληροῖ , » καί αὖθις αΣφηττόθεν ἄπειμι καί Φαληρόθεν , » ὥσπερ ἐνθουσιάω , καί λίαν ὀχέω ἐρωτικός δύο θατέρου τυγχάνω , ἢ Σφηττοῖ γίγνομαι καί Κηφισιά , ἢ περί ὁ χωρίον ἐναργής τίς μανθάνω . Ζεύς οὗτος σύ ἐγώ ἐκ πολύς βιβλίον συνάγω , γράφω οὗτος . Κλευρά τις διάγω ὁ Ἀττικός σύν ὁ Μεγαρίς ἀπό Σούνιον μέχρι Ἰσθμός . ἐνταῦθα κατά μέσος ποῦ ὁ τοιοῦτος γραμμή ὁ εἰμί ὁ πόλις καταπλέω ὁ Πειραιεύς ἀπαντάω , ὁ περιβόητος ὁ Ἀθηναῖος ἐπίνειον . μετά δέ ὁ Πειραιεύς Φαληρεύς δῆμος ἐν τῆ ἐφεξῆς παράλιος εἰμί - μεθ´ ὅς Ἀναγυράσιος . · Εἵτ´ Ἀναφλύστιος μέχρι ὁ ἄκρος ὁ Σούνιον διήκω . εἶτα ὁ Σούνιον , δῆμος άξιος λόγος · μεθ´ ὅς Μαραθών , ὅπου Κιλτιάδης ὁ μετά Λάτις ὁ Πέρσης δύναμις ἄρδην διαφθείρω . μετά δέ Μαραθών , τρικόρυθος · εἴτα̅ Ῥαμνοῦς , ὁ Νέμεσις ἱερός . ὁ δέ ὁράω ὁ ὄνομα μάλα εἰμί οὗτος · ὁ Ὑμηττός ὁ Βριλησσός ὁ Λυκαβηττός , ὁ Πάρνης , δ κορυδαλός . Ποταμός δέ ὁ διονομάζω , ὁ Κηφισσός καί ὁ Ἰλισσός , ῥέω ἐΰς ὁ παράλιος ἐκ ὁ ὑπέρ ὁ Ἄγρα καί ὁ Λύκειον μέρος , καί ὁ πηγή ὅς ὑμνέω ἐν Φαῖδρος Πλάτων . κάμπτω δέ ὁ Σούνιον ἀκτή εἰμί πρός ἄρκτος ἀμφιθάλασσος , στενός ὁ πρῶτος , εἶτα εἰς ὁ μεσόγαιος πλάτω . ὁ δέ λοιπός ὁ πρός ἄρκτος εἰμί πλευρόν ἀπό ὁ Ωρωπία , ἐπί δύσις παρατείνω μέχρι ὁ Μιγαρίδος επερκειντ δέ ὁ Ἀττικός ὁ Σκίρων πέτος μετά δέ οὗτος ἄκρος πρόκειμαι Μινῴα ὀνομάζω , ποιέω ὁ ἐν τῆ Νίσαια λικενος ὁ δέ Νίσαια ἐπίνειον εἰμί ὁ Μέγαρα , ὁκσώς καί δέκα στάδιον διέχω ὁ πόλις . ὁ δέ Μεγαρίς μερίς καί οὗτος οὖον βραχύς ὁ πόλις · ὁ γάρ Ἀττικός ὁ παλαιός Ἰωνία καί Ἰά καλέω . ὁ δέ Θριάσιον πεδίον ἀγχοῦ κεῖμαι ὁ Ἐλευσίς . πρόκειμαι δέ ἀπό ὁ Νίσαια πλέω εἰς ὁ Ἀττική ὁ Σαλαμίς · ἐν δέ ὁ παράλιος ὁ κατά Σαλαμίς κεῖμαι συμβαίνω ὁ ὅριον ὁ τε Μαγαρικός καί ὁ Ἀτθίς · ὅρη δέ εἶμι δύο , ὁ καλέω κέρας . εἶτα πόλις ἔλευσις , ἐν εἰμί ὁ ὁ Δημήτηρ ἱερόν ὁ ελευσίνιος καί ὁ μυστικός σηκός . εἶτα ὁ Θριάσιον πεδίον . εἶτα ὁ ὗυτταλία , νησίον ἐρῆμος πετρώδης , καί ὁ Μουνυχία , τόπος κοῖλος καί ὁπόνομος στόμιον μικρός ὁ εἴσοδος ἔχω . καί ὁ μέν παλαιός τείνω καί συνοικίζω , καί ὁ τεῖχος οὗτος συνάπτω καί ὁ μακρός τεῖχος ὁ Ἀθῆναι · ὁ δέ πολύς πόλεμος ὁ τεῖχος κατερείπω καί ὁ ὁ Μουνυχία ἔρυμα , ὁ τε πείρω συστέλλω ἔρχομαι βραχύς καί ὁ μακρός τεῖχος κατασπάω , λάσκω δαιμόνιος μέν καθαιρέω πρότερος , Ῥωμαῖος δέ ὕστερος , ἡνίκα Σύλας ἐκπολιορκέω εἴλω καί ὁ Πειραιεύς καί ὁ Ἄστυ , αὐτός δέ ὁ αστός πέος εἰμί ἐν πεδίον περιοικέω