cogPG.PG122 355
Οὗ ἀξία μπίοης . ιβʹ . Περὶ τοῦ τρόπου τῆς ἀντιδόσεως , Πρόσεχε , δέσποτα μου , τῷ ὀνόματι , λίαν γάρ ἐστι καὶ δυσκολώτατον καὶ ἀναγκαιότατον , ὅθεν καὶ διὰ πλειόνων σοι κατὰ βατὸν ῥηθήσεται . Ὀφείλει εἰδέναι , Βειότατε βασιλεῦ , ὅτι ὅταν μὲν λέγωμεν θεότητα καὶ ἀνθρωπότητα , ὅλην τὴν φόσιν δηλοῦμεν τῆς θεότητος , καὶ ὅλην τὴν φύσιν τῆς ἀνθρωπότητος . Ὅταν δὲ λέγωμεν Θεὸν καὶ ἄνθρωπον , οὐ πάντοτε τὰς ὁλότητας δηλοῦμεν τῶν φόσεων , ἀλλ´ ἔστιν ὅτε καὶ τὰς ὑποστάσεις καὶ τὰ πρόσωπα Ὅταν μεν οὖν εἴπω . ἀπλῶς ῶς οὕτως , Πιστεύω εἰς Θεὸν , μηδὲν ἄλλο προσθεὶς . ὅλην ἐδήλωσα τὴν θεότητα . Ὅταν δὲ εἴπω , Ὁ Θεὸς ἐγένετο ἄνθρωπος , οὐ τὴν θεότητα ἑσήμανα . ἀλλὰ μόνον τὸ τοῦ Υἱοῦ ὅνομα . Καὶ πάλιν , εἰ μὲν εἴπω , Ὁ Θεὸς διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐσαρκώθη , ὅλην ἐδήλωσα τὴν ἀνθρωπότητα . Ἐὰν δὲ εἴπω , Ἄνθρωπος ἦν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ Αόσίτιδι , μόνον τὸν Ἰὼβ ἐδήλωσα . Ποόσεχε τῷ δόγματι ἀκριβῶς . Ἐπεὶ οὖν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ δύο μὲν τὰς φύσεις ὁμολογοῦμεν , ρεότητα καὶ ἀνθρωπότητα , μίαν δὲ ὑπόστασιν , σύν θετον ἐξ ἁμφοτέρων . ταν μὲν οὖν αὐτὰς τἀς φύσεις ἀναθρῶμεν , θεότητα καὶ ἀνθρωπότητα λέγομεν Ὄταν δὲ ἐκ τῶν φύσεων συντεθεῖσαν ὑπόστασιν ἐκ τοῦ συναμφοτέρου , Χριστὸν ὀνομάζομεν , καὶ Θεὸν καὶ ἄνθρωπον , καὶ Θεὸν σεσαρκωμένον , ποτὲ δὲ Θεὸν μόνον καὶ Υἱὸν ἀνθρώπου . Καὶ οἴτε Θελνέυρν λέ γοντες χωρίζομεν αὐτὸν τοῦ ἀνθρώπου , οὖτε ἀνθρώπου Υἱὸν κατονομάζοντες χωρίζομεν τοῦ Θεοῦ · ὁ ὐτὸς νάρ ἐστιν ὅλος Θεὸς καὶ ὁλος ἄνθρωπος . Θεότητα μὲν γὰρ λέγοντες , οὐ κατονομάζομεν αὐτῇ τὰ τῆς ἀνθρωπότητος ἰδιώματα . Οὐ γάρ φαμεν θεότητα παθητὴν ἡ κτιστήν . Οὐδὲ πάλιν λέγοντες ἀνθρωπότητα , νοοῦμεν ἐπ´ αὐτῆς τὰ τῆς θεότητος ἰδιώματα . Οὐ γάρ φαμεν ἀνθρωπότητα ἀκτιστον . Ἐπὶ δὲ τῆς μιᾶς ὑποστάσεως οὐχ οὕτως . Ἀλλὰ θαῤῥούντως ὁμολογοῦμεν καὶ μόνως Θεὸν καὶ μόνως ἄνθρωπον , καὶ τὸ συναμφότερον Χριστόν . Ἀλλὰ καὶ Θεὸν λέγοντες καὶ ἀνΘοωπον νοοῦμεν , καὶ ἄνθρωπον λέγοντες καὶ Θεὸν ὁμολογοῦμεν , καὶ τὸν αὐτὸν λέγομεν καὶ τὸν Θεὸν παθητὸν , καθ´ ὓ ἄνθρωπος , καὶ παιδίον προαιώνιον καὶ ἄναρχον , καθ´ ὃ Θεός . Καὶ οὖτός ἐστιν ὁ τρόπος ἀντιδόσεως ἑκατέρας φύσεως ἀντιδιδούσης τῇ ἑτέροα τὰ ἵδια διὰ τὴν τῆς ὑποστάσεως ταυτότητα , καὶ τὴν εἰς ἀλληλα αὐτῶν περιχώρησιν . Τοῦτο , δέσποτα μου , πλάνην ἐμποιεῖ πολλήν τοῖς αἱρετικοῖς , μὴ δυναμένοις διαγνῶναι τὸ βάθος τῆς οἰκονομίας . ιγʹ . Περὶ τῆς θείας ἑνώσεως . ὀφείλεις εἰδέναι , δέσποτα μου βασιλεῦ , ὡς ἡ τῆς θεότητος φύσις πᾶσα τελείως ἐστὶν ἐν ἐκάστῃ τῶν αὐτῆς ὑποστάσεων , πᾶσα ἐν Πατρὶ , πᾶσα ἐν Υἱῷ , πᾶσα ἐν ἁγίῳ Πνεύματι . Καὶ ἐν τῇ ἐνανθρωπκσει οὖν τοῦ ἐνὸς τῆς ἁγίας Τριάδος ἱοῦ τοῦ Θεοῦ , πᾶσαν καὶ τελείαν δογματίζομτν τὴν φύσιν τῆς θεότητος ἐν μιᾷ τῶν αὐτῆς ὑποστάσεων ἐνωθῆναι πάσῃ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει . Οὐ μὴν λέγομεν , ὅτι αἱ τρεις ὑποστάσεις
Lemmas: οὗ ἄξιος μπίος . ἶβις . περι ὁ τρόπος ὁ ἀντίδοσις , προσέχω , δεσπότης ἐγώ , ὁ ὄνομα , λίαν γάρ εἰμί καί δύσκολος καί ἀναγκαῖος , ὅθεν καί διά πλείων σύ κατά βατός εἴρω . ὀφείλω οἶδα , βειοτατος βασιλεύς , ὅτι ὅταν μέν λέγω θεότης καί ἀνθρωπότης , ὅλος ὁ Φόσι δηλόω ὁ θεότης , καί ὅλος ὁ φύσις ὁ ἀνθρωπότης . ὅταν δέ λέγω θεός καί ἄνθρωπος , οὖον πάντοτε ὁ ολότητα δηλόω ὁ φόσις , ἀλ εἰμί ὅτε καί ὁ ὑπόστασις καί ὁ πρόσωπον ὅταν μέν οὖν εἶπον . ἀπλόος ῶς οὕτως , Πιστεύω εἰς θεός , μηδείς ἄλλος προστίθημι . ὅλος δηλόω ὁ θεότης . ὅταν δέ εἶπον , ὁ θεός γίγνομαι ἄνθρωπος , οὖον ὁ θεότης σημαίνω . ἀλλά μόνος ὁ ὁ υἱός ὄνομα . καί πάλιν , εἰμί μέν εἶπον , ὁ θεός διά ὁ ἄνθρωπος σαρκόω , ὅλος δηλόω ὁ ἀνθρωπότης . ἐάν δέ εἶπον , Ἄνθρωπος εἰμί ἐν ὁ χώρα ὁ Αόσίτιδι , μόνος ὁ Ἰώβ δηλόω . Ποόσεχε ὁ δόγμα ἀκριβῶς . ἐπεί οὖν ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός δύο μέν ὁ φύσις ὁμολογέω , ρεοτηταω καί ἀνθρωπότης , εἷς δέ ὑπόστασις , σῦς τίθημι ἐκ ἀμφότερος . ὅς μέν οὖν αὐτός εἰς φύσις ἀναθρέω , θεότης καί ἀνθρωπότης λέγω ὅταν δέ ἐκ ὁ φύσις συντίθημι ὑπόστασις ἐκ ὁ συναμφότεροι , χριστός ὀνομάζω , καί θεός καί ἄνθρωπος , καί θεός σαρκόω , ποτέ δέ θεός μόνος καί υἱός ἄνθρωπος . καί οἶτος Θελνέυρν λεʹ γοντες χωρίζω αὐτός ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ἄνθρωπος υἱός κατονομάζω χωρίζω ὁ Θεός · ὁ υἱός νηρ εἰμί ὅλος θεός καί ὅλος ἄνθρωπος . θεότης μέν γάρ λέγω , οὖον κατονομάζω αὐτός ὁ ὁ ἀνθρωπότης ἰδίωμα . οὖον γάρ φημί θεότης παθητός ὁ κτίστης . οὐδέ πάλιν λέγω ἀνθρωπότης , νοέω ἐπι αὐτός ὁ ὁ θεότης ἰδίωμα . οὖον γάρ φημί ἀνθρωπότης ἄκτιστος . ἐπί δέ ὁ εἷς ὑπόστασις οὐ οὕτως . ἀλλά θαρσούντως ὁμολογέω καί μόνος θεός καί μόνος ἄνθρωπος , καί ὁ συναμφότεροι Χριστός . ἀλλά καί θεός λέγω καί ἀνΘοωπον νοέω , καί ἄνθρωπος λέγω καί θεός ὁμολογέω , καί ὁ αὐτός λέγω καί ὁ θεός παθητός , καθ´ ὗ ἄνθρωπος , καί παιδίον προαιώνιος καί ἄναρχος , καθ´ ὅς Θεός . καί οὗτος εἰμί ὁ τρόπος ἀντίδοσις ἑκάτερος φύσις ἀντιδίδωμι ὁ ἕτερος ὁ ἴδιος διά ὁ ὁ ὑπόστασις ταυτότης , καί ὁ εἰς ἀλλήλων αὐτός περιχώρησις . οὗτος , δεσπότης ἐγώ , πλάνη ἐμποιέω πολύς ὁ αἱρετικός , μή δύναμαι διαγιγνώσκω ὁ βάθος ὁ οἰκονομία . πνίξ . περι ὁ θεῖος ἕνωσις . ὀφείλω οἶδα , δεσπότης ἐγώ βασιλεύς , ὡς ὁ ὁ θεότης φύσις πᾶς τέλειος εἰμί ἐν ἐκάστης ὁ αὐτός ὑπόστασις , πᾶς ἐν πατήρ , πᾶς ἐν υἱός , πᾶς ἐν ἅγιος πνεῦμα . καί ἐν ὁ ἐνανθρωπέω οὖν ὁ εἷς ὁ ἅγιος Τριάς ἰός ὁ Θεός , πᾶς καί τέλειος δογματίζω ὁ φύσις ὁ θεότης ἐν εἷς ὁ αὐτός ὑπόστασις νοέω πᾶς ὁ ἀνθρώπινος φύσις . οὖον μήv λέγω , ὅτι ὁ τρεις ὑπόστασις