cogPG.PG122 595
λόγιον καθαῖρον αὐτὴν καὶ ὁμόφρονα τῇ λογικῇ ψυχῇ ποιοῦν , εἰς τὸν ἐπέκεινα τῆς σελήνης τὸν ἀμφιφανῆ ταύτην ἀποκαθιστᾶ . Καὶ τὰ μὲν τῶν Χαλδαίων δόγμτα , τοιαῦτα . Οἱ δὲ τῆς εὐσεβείας ὑφηγηταὶ καὶ τῶν Χριστιανικῶν δογμάτων ὀποφῆται καὶ κήρυκες , οὐδαμοῦ τὴν ἄλογον ψυχὴν ἀνάγουσιν , ἀλλὰ θνητὴν διαῤῥήδην ὁρίζονται , Ἄλογον δὲ ψυχὴν τίθενται , τὸν ουμὸν καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν ὀρεγομένην γενέσεως . Οὕτω γοῦν ὁ Κυσσαεὺς Γρηγόριος ἐν τῷ περὶ ψυχῆς λόγῳ διέξεισιν . Μηδὲ τὸ τῆς ὕλης σκύβαλον κρημνῷ κατα - [ λείψῃς . τλης σκύβαλον φησι τὸ λόγιον , τὸ τοῦ ἀνθρώπου σῶμα το ἐκ τεσσάρων στοιχείων συγκείμενον καὶ , ὥσπερ ἐν διδασκαλίας λόγῳ καὶ παραινέσεως φησὶ πρὸς τὸν διδασκόμενον , ὅτι Μὴ μόνον τὴν ψυχήν σου πρὸς τὸν Θεὸν μετεώριον , καὶ τῆς βιωτικῆς συγχύσεως ὑπερτέραν ποίησον , ἀλλ´ εἶ δυνατὸν , μηδὲ αὐτὸ τὸ σῶμα ὅπερ ἡμφίεσαι , καὶ ὅπερ σκύβαλόν ἐστι τῆς ὕλης , τουτέστι πράγμαυι ἀπεῤῥιμμένον καὶ καταπεφρονημένον , καὶ ὕλης παίγνιον , εἰς τὸν περίγειον καταλείπῃς κόσμον . Κρημνὸν γὰρ τὸν ἐνταῦθα τόπον ὀνομάζει τὸ λόγιον . Ὡσπερ γὰρ ἀπὸ μετεώρου τύπου τοῦ οὐρανοῦ , ἡ φύσις ἡμῶν ἐνταῦθα κατακρημνίζεται , Παραινεῖ οὖν , ἵνα καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα . ὃπερ φησὶν ὕλης σκόβαλον , πυρὶ θείῳ ἐκδαπανήσωμεν , ἢ ἀπτλεπήναντες εἶς αἰθέρα κουφίσωμεν , ἢ μετερασθῶμεν ὑπὸ Θεοῦ εἰς τόπον ἀθλῶν καὶ ἀσώματον · ἥ ἐνσώματον μὲν , αἰθέριον δὲ , ἥ οὐράνιον οὖ δὴ τετύχ ηκεν ἔ τε Θεσβίτης Ἡλίας , καὶ πρὸ τούτου Ἐνὼχ , μετατεθέντες ἀπὸ τῆς ἐνταῦθα ζωῆς , καὶ εἰς θειοτέραν ληξιν ἀποκαθιστάντες , καὶ μηδὲ τὸ τῆς ὄλης σκύβαλον , ἤτοι τὸ ἑαυτῶν σῶμα κρημνῷ καταλιπόντες . Κρημνὸς δέ ἐστιν , ὥσπερ εἰρήκαμεν , ὁ περίγειος τόπος . Τὸ δὲ τοιοῦτον δόγμα εἰ καὶ θαυμαστόν ἐστι καὶ ὑπερφυὲς , ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τῷ ἡμετέρῳ βουλήματι ἡ δαπανή κεῖται τοῦ σώματος , καὶ ἡ πρὸς τὸν θειότερον τόπον τούτων μετάστασις · μόνης δὲ τῆς θείας ἢρτηται τὸ πρᾶγμα χάριτος , τῆς τῷ ἀποῤῥήτῳ πυρὶ τὴν ὕλην ἐκδαπανώσης τοῦ σώματος . καὶ τὴν ἐμβριθῆ καὶ γεώδη φύσιν ὁχήματι πυρίνῳ μετεωριζούσης εἰς οὐρανόν Μὴ ἐάξης , ἵνα μὴ ἐξίῃ ἔχουσά τι . Τοῦτο τὸ λόγιον καὶ Ηλωτῖνος ἐν τῷ περὶ ἀλόγου ἐξαγωγῆς τίθησιν . Ἐστὶ δʹ´ ὁ λόγος παραίνεσις ὑπερφυής τε καὶ ὁπερήφανος , Φηοὶ γὰρ μηδέ τι τὸν ἄνθρωπον πραγματεύεσθαι περὶ τὴν ἐξαγωγὴν τῆς ψυχῆς , μηδὲ φροντίζειν πῶς ἄν ἐξέλθοι τοῦ σώματος · ἀλλὰ τῷ φυσικῷ λόγῳ τῆς διαλύσεως παταχωρεῖν , Αὐτὸ γὰρ τὸ ἐμμέριμνον εἶναί τινα περὶ τῆς τοῦ σώματος λύσεως , καὶ τῆς ἐντεῦθεν ἐξαγωγῆς τῆς ψυχῆς , μετάγει τὸν νοῦν ἀπὸ τῶν κρειττόνων , καὶ ἀπασχολεῖ περὶ τὴν τοιαύτην φροντίδα , ἔνθεν τοι οὐδὲ καθαίρεται τελεώτατα ἡ ψυχή . Ἀσχολουμένοις οὖν ἡμῖν περὶ τὴν ἀνάλυσιν , ὅάν τηνικαῦτα ὁ θάνατος παραγένηται , οὐκ ἐλεοφέρα παντάπασιν ἔξεισιν ἡ
Lemmas: λόγιος καθαίρω αὐτός καί ὁμόφρων ὁ λογικός Ψυχή ποιέω , εἰς ὁ ἐπέκεινα ὁ σελήνη ὁ ἀμφιφανής οὗτος αποκαθιστώ . καί ὁ μέν ὁ Χαλδαῖος δόγμα , τοιοῦτος . ὁ δέ ὁ εὐσέβεια ὑφηγητής καί ὁ Χριστιανικός δόγμα οποφημι καί κῆρυξ , οὐδαμοῦ ὁ ἄλογος ψυχή ἀνάγω , ἀλλά θνητός διαρρήδην ὁρίζω , ἄλογος δέ ψυχή τίθημι , ὁ ουμὸν καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ὀρέγω γένεσις . οὕτως γοῦν ὁ Κυσσαεὺς Γρηγόριος ἐν ὁ περί Ψυχή λόγος διεξέρχομαι . μηδέ ὁ ὁ ὕλη σκύβαλον κρημνός κατά - [ λείπω . ἔτλην σκύβαλον φημί ὁ λόγιος , ὁ ὁ ἄνθρωπος σῶμα ὁ ἐκ τέσσαρες στοιχεῖον σύγκειμαι καί , ὥσπερ ἐν διδασκαλία λόγος καί παραίνεσις φημί πρός ὁ διδάσκω , ὅτι μή μόνος ὁ Ψυχή σύ πρός ὁ θεός μετεωρίζω , καί ὁ βιωτικός σύγχυσις ὑπέρτερος ποιέω , ἀλ εἰμί δυνατός , μηδέ αὐτός ὁ σῶμα ὅσπερ ἀμφιέννυμι , καί ὅσπερ σκύβαλον εἰμί ὁ ὕλη , τουτέστι πράσσω ἀπορρίπτω καί καταφρονέω , καί ὕλη παίγνιον , εἰς ὁ περίγειον καταλείπω κόσμος . κρημνός γάρ ὁ ἐνταῦθα τόπος ὀνομάζω ὁ λόγιος . ὡς γάρ ἀπό μετέωρος τύπος ὁ οὐρανός , ὁ φύσις ἐγώ ἐνταῦθα κατακρημνίζω , παραινέω οὖν , ἵνα καί αὐτός ὁ σῶμα . ὅσπερ φημί ὕλη σκοβαλλω , πῦρ θεῖον ἐκδαπανάω , ἢ ἀπτλεπήναντες εἰμί αἰθήρ κουφίζω , ἢ μετεράω ὑπό Θεός εἰς τόπος ἀθλέω καί ἀσώματος · ὅς ἐνσώματος μέν , αἰθέριος δέ , ὅς οὐράνιος οὖον δή τυγχάνω ἵημι ἔ τε Θεσβίτης Ἡλίας , καί πρό οὗτος Ἐνώχ , μετατίθημι ἀπό ὁ ἐνταῦθα ζωή , καί εἰς θεῖος λῆξις ἀποκαθίστημι , καί μηδέ ὁ ὁ ὅλος σκύβαλον , ἤτοι ὁ ἑαυτοῦ σῶμα κρημνός καταλείπω . κρημνός δέ εἰμί , ὥσπερ εἴρω , ὁ περίγειος τόπος . ὁ δέ τοιοῦτος δόγμα εἰμί καί θαυμαστός εἰμί καί ὑπερφυής , ἀλ οὐ ἐπί ὁ ἡμέτερος βούλημα ὁ δαπάνη κεῖμαι ὁ σῶμα , καί ὁ πρός ὁ θεῖος τόπος οὗτος μετάστασις · μόνος δέ ὁ θεῖος ἀρτάω ὁ πρᾶγμα χάρις , ὁ ὁ ἀπόρρητος πῦρ ὁ ὕλη ἐκδαπανάω ὁ σῶμα . καί ὁ ἐμβριθής καί γεώδης φύσις ὄχημα πύρινος μετεωρίζω εἰς οὐρανός μή ἄγω , ἵνα μή ἔξειμι ἔχω τίς . οὗτος ὁ λόγιος καί Ηλωτῖνος ἐν ὁ περί ἄλογος ἐξαγωγεύς τίθημι . εἰμί δʹ´ ὁ λόγος παραίνεσις ὑπερφυής τε καί ὁπερήφανος , Φηοὶ γάρ μηδέ τίς ὁ ἄνθρωπος πραγματεύομαι περί ὁ ἐξαγωγή ὁ Ψυχή , μηδέ φροντίζω πῶς ἄν ἐξέρχομαι ὁ σῶμα · ἀλλά ὁ φυσικός λόγος ὁ διάλυσις παταχωρεῖν , αὐτός γάρ ὁ ἐμμέριμνος εἰμί τις περί ὁ ὁ σῶμα λύσις , καί ὁ ἐντεῦθεν ἐξαγωγεύς ὁ Ψυχή , μετάγω ὁ νόος ἀπό ὁ ἀγαθός , καί ἀπασχολέω περί ὁ τοιοῦτος φροντίς , ἔνθεν ὅς οὐδέ καθαίρω τέλειος ὁ ψυχή . ἀσχολέω οὖν ἐγώ περί ὁ ἀνάλυσις , ὄα τηνικαῦτα ὁ θάνατος παραγίγνομαι , οὐ ἐλεοφέρα παντάπασι ἔξειμι ὁ