cogPG.PG122 19
δὲ ἀποκριναμένου , [ ὁ παιδαγωγὸς τοῦ βασιλέως Θεόδωρος ἔφη · « Διὰ τὸ ἀπολέσαι , ὧ δέσποινα , Λέοντα μὲν τὸν Φωκᾶν τὰ στοατόπεδα Κωνσταντῖνον δὲ τὸν παρακοιμώμενον τὸ παλάτιον ή τοιαύτη γέγονε κίνησις.ἡ Ὁ βασιλεὺς δὲ εἰς ἑαυτὸν τὴν ἐξουσίαν ἀπὸ τῆς μητρὸς ἐφελκόμενος τὸν πατριάρχην Νικόλαον σὺν τῷ μαγίστρῳ Στεφάνῳ ἀπήγαγεν ἐν τῷ παλατίῳ , καὶ τῇ ἐπαύριον στέλλουσιν Ἰωάννην τὸν Τουβάκην τὴν Αὐγοῦσταν τοῦ παλατίου καταβιβάσαι . Ἡ δὲ μετ´´ ὀλολυγῆς καὶ δακρύων τῷ ἐαυτῆς προσπλακεῖσα υἱῷ πρὸς σσμπάθειαν αὐτὸν μητρικὴν καὶ οἶκτον ἐκίνησε . ἀιὸ καί φησι πρὸς τοὺς ἄγοντας · « Ἐάσατε εἶναι μετ´ ἐμοῦ τὴν μητέρα μου . » Οἱ δὲ ἄμα τῷ λόγῳ ταύτην κατέλιπον . Προεβάλετο δ´ ὁ βασιλεὺς δομέστικον τῶν σχολῶν , διαδεξάμενος τὸν Φωκάν , τὸν μάγιστρον Ἰωάννην τὸν Γαριδᾶν , τὴν ἐκ τοῦ Λέοντος δεδοικώς ἐπανάστασιν . Τῇ αἰτήσει τε τούτου προεβλήθησαν υμεών ὁ υἱὸς αὐτοῦ καὶ Θεόδωρος ὁ χοναικάδελφος αὐτοῦ , ὁ Ζουφινέζερ , ἐταιρειάρχαι . Ὅρκοις τε οὖν καταληφθεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως κατῆλθεν εἰς τὸν σἵεον αὐτοῦ , καὶ παραχρῆμα οἱ συγγενεῖς αὐτοῦ ἀπελύθησαν τῶν βασιλείων · ὅπερ μαθὼν ἐκεῖνος ἀγωνίᾳ καὶ φόβῳ ἐλήφθη . Εὐθὺς οὖν ἐξιππασάμενος ἀπῆλθε πρὸς τὸν Ῥωμανὸν τὸν δρουγγάριον , τὴν ὕβριν ἣν ὑπέστη καὶ τὸν προπηλακισμὸν διηγούμενος . Κοινοπραγήσαντες οὖν καὶ ὅρκοις ἀλλήλους κατασφαλισάμενοι , καὶ κῆδος εἰς τοὺς ἑαυτῶν ποιησάμενοι παῖδας , ἐν τῷ κρυπτῷ κατεῖχον τὸ σπουδαζόμενον . Ὁ δὲ Ῥωμανὸς , πέμψας εἰς τὸ παλάτιον περὶ τοῦ γεγονότος ἀπελογεῖτο , μὴ ἀνταρσία εἶναι μηδὲ ἀπόστασιν ὀμνύμενος τὰ πραχθέντα · τὴν τοῦ Φωκᾶ δὲ ἐπίθεσιν ὑφορώμενος , φησί , καὶ δεδιὼς περὶ τοῦ βασιλέως μή τι καὶ πάθῃ φλαῦρον , ἐν τῶ παλατίῳ ἠβουλήθη ἀνελθεῖν καὶ φυλακὴν τούτου ποιήσασθαι καὶ τοῦ βασιλέως . Μὴ πιστεύοντος δὲ ποῦ πατριάρχου μηδὲ τὰ λεγόμενα δεχομένου , ἐπισπείρει Θεόδωρος ὁ παιδαγωγὸς τὸν Ῥωμανὸν ἄραντα πάντα τὸν στόλον , ἀφικέσθαι πρὸς τὸ τοῦ παλατίου νεώοιον ἐν τῷ Βουκολέοντι , Μέλλοντος δὲ τούτου καὶ ἀναδυομένου , οἱ πρὸς τὴν λεληθυῖαν πρᾶξιν τοῦτον ἐνάγοντες ἀνέπεισαν καὶ ἄκοντα ποιῆσαι τὸ κελευόμενον , Ἀμέλει καὶ κατ´ αὐτὴν τὴν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ ἐξαρτύσας τὸν στόλον πολεμικῶς ἀφικνεῖται πρὸς τὸν Βουκολέοντα . Καὶ Στέφανος μὲν εὐθὺς ὁ μάγιστρος κάτεισι τῶν βασιλείων , ἀνεισι δὲ ὁ πατρίκιος Νικήτας , κηδεστὴς ὢν Ῥωμανοῦ , καὶ κατάγει τὸν πατριάρχην . Οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα τὰ τίμια καὶ ζωοποιὰ ξύλα πέμψαντες πρὸς τὸν Ῥωμανὸν καὶ ὅρκοις αὐτὸν κατασφαλισάμενοι φοβερωτάτοις καὶ ἀραῖς παλαμναιοταταις μηδέποτε δόλιον κατὰ τοῦ βασιλέως ἐννοήσασφαι , συγχωροῦσι μετ´ ὀλίγων αὐτὸν ἀνελθεῖν ἐν τῷ παλατίῳ . [ ΘίΖ Ὅνπερ δεξάμενος ὀ βκσιλεὸς νελθόντα καὶ προσκύνήσαντα εἶσάγει κατὰ τὸν ἐν τῷ φάρῳ ναὸν , καὶ πίστεις αὐτῷ δοὺς καὶ λαβών προχειρίζεται τοῦτον μέγαν ἐταιρειάρχην . Τράμματα οὖν ὑοὺς ἐφοίτα πρὸς Λέοντα τὸν Φωκᾶν μὴ ὀλιγωρῆσαι μηδ´ ἀπογνῶναι μηδὲ σκαιόν τι βουλεύσασθαι , ἀλλὰ προσμεῖναι μικρὸν ἡσύχως ἐν τῷ οἰκείῳ οἵκῳ διοριζόμενα ὡς μελλοόοης γενίσθαι διὰ βραχέος τῆς αὐτοῦ προνοίας . Τὰ παραπλήσια δὲ γράψαι πρὸς αὐτὸν καὶ τὸν παρακοιμώμενον κατηνάγκασαν Κωνσταντῖνον . ἅπερ δεξάμενος ὁ Φωκᾶς ἡσυχίαν ἥγεν ἐν τῷ κατὰ τὴν Καππαδοκίαν οκῳ αὐτοῦ .
Lemmas: δέ ἀποκρίνω , [ ὁ παιδαγωγός ὁ βασιλεύς Θεόδωρος φημί · « Ζεύς ὁ ἀπόλλυμι , ἵημι δέσποινα , Λέων μέν ὁ Φωκᾶς ὁ στοατομετα Κωνσταντῖνος δέ ὁ παρακοιμώμενος ὁ Παλάτιον ή τοιοῦτος γίγνομαι κίνησις ὁ βασιλεύς δέ εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἐξουσία ἀπό ὁ μήτηρ ἐφέλκω ὁ πατριάρχης Νικόλαος σύν ὁ μάγιστρος Στέφανος ἀπάγω ἐν ὁ Παλάτιον , καί ὁ ἐπαύριον στέλλω Ἰωάννης ὁ Τουβάκης ὁ Αὐγοῦστα ὁ Παλάτιον καταβιβάζω . ὁ δέ μετέ ὀλολυγή καί δάκρυ ὁ ἑαυτοῦ προσπλέκω υἱός πρός σσμπάθειαν αὐτός μητρικός καί οἶκτος κινέω . οἰδάνω καί φημί πρός ὁ ἄγω · « ἐάω εἰμί μετέ ἐγώ ὁ μήτηρ ἐγώ . » ὁ δέ ἄμη ὁ λόγος οὗτος καταλείπω . προβάλλω δδʹ ὁ βασιλεύς δομέστικος ὁ σχολή , διαδέχομαι ὁ Φωκᾶς , ὁ μάγιστρος Ἰωάννης ὁ Γαριδᾶς , ὁ ἐκ ὁ Λέων δείδω ἐπανάστασις . ὁ αἰτέω τε οὗτος προβάλλω ὑμεῖς ὁ υἱός αὐτός καί Θεόδωρος ὁ χοναικάδελφος αὐτός , ὁ Ζουφινέζερ , ἑταιρειάρχης . Ὅρκος τε οὖν καταλαμβάνω ὑπό ὁ βασιλεύς κατέρχομαι εἰς ὁ ἵημι αὐτός , καί παραχρῆμα ὁ συγγενής αὐτός ἀπολύω ὁ βασίλειος · ὅσπερ μανθάνω ἐκεῖνος ἀγωνία καί φόβος λαμβάνω . εὐθύς οὖν ἐξιππάζομαι ἀπέρχομαι πρός ὁ Ῥωμανός ὁ δρουγγάριος , ὁ ὕβρις ὅς ὑφίστημι καί ὁ προπηλάκισις διηγέομαι . Κοινοπραγέω οὖν καί Ὅρκος ἀλλήλων κατασφαλίζω , καί κῆδος εἰς ὁ ἑαυτοῦ ποιέω παῖς , ἐν ὁ κρυπτός κατέχω ὁ σπουδάζω . ὁ δέ Ῥωμανός , πέμπω εἰς ὁ Παλάτιον περί ὁ γίγνομαι ἀπολογέομαι , μή ἀνταρσία εἰμί μηδέ ἀπόστασις ὄμνυμι ὁ πράσσω · ὁ ὁ Φωκᾶς δέ ἐπίθεσις ὑφοράω , φημί , καί δείδω περί ὁ βασιλεύς μή τίς καί πάσχω φλαῦρος , ἐν ὁ Παλάτιον βούλομαι ἀνέρχομαι καί φυλακή οὗτος ποιέω καί ὁ βασιλεύς . μή πιστεύω δέ ποῦ πατριάρχης μηδέ ὁ λέγω δέχομαι , ἐπισπείρω Θεόδωρος ὁ παιδαγωγός ὁ Ῥωμανός ἀείρω πᾶς ὁ στόλος , ἀφικνέομαι πρός ὁ ὁ Παλάτιον νεώοιον ἐν ὁ βουκολέω , Μέλλω δέ οὗτος καί αναδυόμενος , ὁ πρός ὁ λανθάνω πρᾶξις οὗτος ἐνάγω ἀναπείθω καί ἄκων ποιέω ὁ κελεύω , ἀμέλει καί κατ´ αὐτός ὁ ἡμέρα ὁ ἑορτή ὁ εὐαγγελισμός ἐξαρτύω ὁ στόλος πολεμικός ἀφικνέομαι πρός ὁ βουκολέω . καί Στέφανος μέν εὐθύς ὁ μάγιστρος κατέρχομαι ὁ βασίλειος , ἀνίημι δέ ὁ πατρίκιος Νικήτας , κηδεστής εἰμί Ῥωμανός , καί κατάγω ὁ πατριάρχης . ὁ δέ περί ὁ βασιλεύς ὁ τίμιος καί ζωοποιός ξύλον πέμπω πρός ὁ Ῥωμανός καί Ὅρκος αὐτός κατασφαλίζω φοβερός καί ἀρή παλαμναῖος μηδέποτε δόλιος κατά ὁ βασιλεύς ἐννοέω , συγχωρέω μετέ ὀλίγος αὐτός ἀνέρχομαι ἐν ὁ Παλάτιον . [ Θ ὅσπερ δέχομαι ὁ βκσιλεὸς νελθοειντα καί προσκυνέω εἰσάγω κατά ὁ ἐν ὁ φᾶρος ναός , καί πίστις αὐτός δίδωμι καί λαμβάνω προχειρίζω οὗτος μέγας ἑταιρειάρχης . Τράμμα οὖν υἱός φοιτάω πρός Λέων ὁ Φωκᾶς μή ὀλιγωρέω μηδ´ ἀπογιγνώσκω μηδέ σκαιός τίς βουλεύω , ἀλλά προσμένω μικρός ἥσυχος ἐν ὁ οἰκεῖος οἶκος διορίζω ὡς μέλλω γενίζω διά βραχύς ὁ αὐτός πρόνοια . ὁ παραπλήσιος δέ γράφω πρός αὐτός καί ὁ παρακοιμώμενος καταναγκάζω Κωνσταντῖνος . ὅσπερ δέχομαι ὁ Φωκᾶς ἡσυχία ἄγω ἐν ὁ κατά ὁ Καππαδοκία ὀκόν αὐτός .