cogPG.PG122 177
τὴν ἀνάβασιν καὶ δεινοπαθήσας , καὶ μὴ βου · λευσάμενος μηδὲ λογισάμενος τὴν τοῦ ἔργου δυσχέρειαν καὶ ἀπότευξιν , μηδ´ οἶον κύβον μέλλει ἀναῤῥιπτεῖν , ἀνειληφὼς τοὺς οἰκογενεῖς καὶ δούλους καὶ τοὺς ἄλλως ὑπηρετουμένους αὐτῷ , πολλοὺς δὲ καὶ τῶν γειτόνων καί τινας τῶν συνήθων , ὅσοι περ ἧσαν τὰς φρένας κουφότεροι , ἄρας περὶ δείλην ὀψίαν ἐκ τῆς οἰκίας(κεῖται δὲ αὕτη περὶ τὸ λεγόμενον Λεωμακέλλιον προῄει διὰ τῆς πλατείας ὡς εἰς τὸ παλάτιον , ἀγανακτῶν καὶ δυσχεραίνων , καὶ τὴν ἀδικίαν ὡς ἂν τὰ ἔσχατα ἡδικημένος πρὸς τοὺς παρατυχόντας ἐπιβοώμενος , καὶ τὴν βασιλείαν ἀνακαλούμενος ὡς κληρονομιαῖον τάχα κτῆμα καὶ αὐτῷ προσῆκον ὡς μᾶλλον τῶν ἄλλων ἐγγύτατα ἔχοντι αἷματος πρὸς τὸν ἀπελθόντα βασιλέα . Ὡς δὲ ἐγένετο κατὰ τὸ πραιτώριον , διαῥῥήξας τὰς πύλας τῆς φυλακῆς ἐξάγει ποὺς καθειργμένους , ἐλπίσας οἶμαι δι´ αὐτῶν μέγα πιδιαπράέασθαι καὶ γενναῖον . Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐν Χαλκῇ σθάσας ἐποίει . Ἀλλὰ τῆς ἐπαναστάσεως πτοῖς ἐν τοῖς βασιλείοις γνωσθείσης εὐνούχοις , ταχὺ μὲν οἱ φυλάσσοντες ἐν τῷ παλατίῳ στρατιῶται Ῥωμαῖοι τε καὶ Βάραγγοινος δὲ Κελτικὸν οἶ Βάραγγοι μισθοφοροῦντες Ῥωμαίοις κασοπλίζονται , ταχὺ δὲ καὶ οἱ ἐν ταῖς βασιλικαῖς ὕπηρετοῦν τες τριήρεσιν ἡγείροντο . Καὶ χεὶρ ἱκανὴ [ . ρΗ ] συνηθροίσθη καὶ κατὰ τοῦ Θεοδοσίου ἔμελλε πέμπεσθαι . Ὁ δὲ τοῦτο πυθόμενος , ἐκκλίνας τοῦ πρὸς τὸ παλάτιαν ἀπιέναι . ὑποστρέφει πρὸς τὴν τοῦ Θεοῦ Μεγάλην Ἑκκλησίαν · ἡλπισε γὰρ ὡς εἰσελθόντα τοῦτον ἐν αὐτῇ ὁ πατριάρχης τε καὶ ὁ κλῆρος προσδέξεται , καὶ λαὸς ἀθροισθήσεται πλεῖστος , καὶ βασιλέα ἀναγορεύσουσι . Ταῦτα δὲ πάντα αὐτῷ εἰς τούναντίον ἀπέβη . Ὃ τε γὰρ πατριάργης καὶ ὁ τῆς ἐκκλησίας κλῆρος ἐρχομένῳ τὰς ταύτης ἀποκλείουσι πύλας , καὶ οἱ συνήθως ἐν τοῖς τοιούτοις χαίροντες καὶ συντρέχονττς ἧσαν οὐδαμοῦ , καὶ οἱ παρεπόμενοι τουτῳ μέχρις ἐκείνου τοῦ τόπου , μαθόντες τῆν μέλλουσαν πέμπεσθαι δύναμιν κατ´ ὐτῶν , κατὰ μικρὸν ὑποῤῥέοντες ἐσκεδάσθησαν , καὶ λοιπὸν ἔρημος πάντων καταλειφθεὶς ἱκτης ἐλεεινὸς μτὰ τοῦ παιδὸς πρὸς τῆν ἐκκλησίαν καθίζει · ὓν εὐθὺς ἀποστείλαντες ἐξάγουσι τῆς ἐκκλησίας καὶ ἐξορίζουσιν ἐν Περγάμῳ . Τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο καὶ εἰς τοὺς ἐμφανεστέρους τῶν αὐτῷ συναπαχθέντων ἐποίησαν . Καὶ τὸ ἀπὸ τούτου ὁ Μιχαήλ ἐναμφισβητήτως ἀνηγορεύετο αὐτοκράτωρ . αραλαβών δὲ τὰς ἡνίας τῆς βασιλείας πάντας μὲν τοὺς λογάδας τῆς συγκλήτου εἰς βαομοὺς ἀξιωμάτων ὑψηλοτέρους ἀνήγαγε , καὶ τὸν δῆμον ὑποσχέσεσιν ὑπεποιεῖτο πολλῶν ἀγαθῶν · ὡς ὤν δὲ κάρτα γέρων καὶ πολλῶν μεμνημένος ἀρχαίων , ἐπεβάλλετο καὶ πολλὰ τῶν παλαιῶν σχολάσαντα ἐθίμων ἀπανα.κτήσασθαι , μηδὲν πρὸς λυσιτέλειαν συντελοῦντα τῆς βασιλείας ἢ τοῦ κοινοῦ . Τό τε γὰρ λεγόμενον στρατήγιον ἀνακαθαίρεσθαι ἐκέλευσε , πρὸς ὅπερ ἀποσκώπτοντες οἱ πολῖται ἔφασκον ὡς τὸν οἰκεῖον ἀστράγαλον ἀναζητῶν , ὃν ἐκεῖσε παίζων ἀπώλεσεν ἐκααθαίρει τὸν χοῦν · καὶ τὰς τῶν πολιτῶν κεφαλὰς σκέπεσθαι μὴ δι´ ἀγραμμάτων , ὡς νῦν , ἀλλὰ
Lemmas: ὁ ἀνάβασις καί δεινοπαθέω , καί μή βοῦς · λεύσσω μηδέ λογίζομαι ὁ ὁ ἔργον δυσχέρεια καί ἀπότευξις , μηδ´ οἶος κύβος μέλλω ἀναρρίπτω , ἀναλαμβάνω ὁ οἰκογενής καί δοῦλος καί ὁ ἄλλως ὑπηρετέω αὐτός , πολύς δέ καί ὁ γείτων καί τις ὁ συνήθης , ὅσος περ ἧσαν ὁ φρήν κοῦφος , ἀείρω περί δείλη ὄψιος ἐκ ὁ οικιας(κειος δέ οὗτος περί ὁ λέγω Λεωμακέλλιον πρόειμι1 διά ὁ πλατύς ὡς εἰς ὁ Παλάτιον , ἀγανακτέω καί δυσχεραίνω , καί ὁ ἀδικία ὡς εἄν ὁ ἔσχατος ἀδικέω πρός ὁ παρατυγχάνω ἐπιβοάω , καί ὁ βασίλειος ἀνακαλέω ὡς κληρονομιαῖος τάχα κτῆμα καί αὐτός προσήκω ὡς μᾶλλον ὁ ἄλλος ἐγγύς ἔχω αἷμα πρός ὁ ἀπέρχομαι βασιλεύς . ὡς δέ γίγνομαι κατά ὁ πραιτώριον , διαρρήγνυμι ὁ πύλη ὁ φυλακή ἐξάγω πούς κατείργω , ἐλπίζω οἴομαι δις αὐτός μέγας πιδιαπράέασθαι καί γενναῖος . ὁ δέ αὐτός οὗτος καί ἐν χάλκεος ἐσθίω ποιέω . ἀλλά ὁ ἐπανάστασις Πτοΐς ἐν ὁ βασίλειος γιγνώσκω εὐνοῦχος , ταχύς μέν ὁ φυλάσσω ἐν ὁ Παλάτιον στρατιώτης Ῥωμαῖος τε καί Βάραγγος δέ Κελτικός οἶς Βάραγγος μισθοφορέω Ῥωμαῖος κασοπλιζοντ , ταχύς δέ καί ὁ ἐν ὁ βασιλικός ὑπηρετέω αἱρέω τριήρης ἐγείρω . καί χείρ ἱκανός [ . ῥέω ] συναθροίζω καί κατά ὁ Θεοδόσιος μέλλω πέμπω . ὁ δέ οὗτος πυνθάνομαι , ἐκκλίνω ὁ πρός ὁ παλάτια ἀφίημι . ὑποστρέφω πρός ὁ ὁ Θεός Μέγας ἐκκλησία · ἐλπίζω γάρ ὡς εἰσέρχομαι οὗτος ἐν αὐτός ὁ πατριάρχης τε καί ὁ κλῆρος προσδέχομαι , καί λαός ἀθροίζω πλεῖστος , καί βασιλεύς ἀναγορεύω . οὗτος δέ πᾶς αὐτός εἰς τουναντίον ἀποβαίνω . ὅς τε γάρ πατριάργης καί ὁ ὁ ἐκκλησία κλῆρος ἐρχόμενος ὁ οὗτος ἀποκλείω πύλη , καί ὁ συνήθης ἐν ὁ τοιοῦτος χαίρω καί συντρέχω ἧσαν οὐδαμοῦ , καί ὁ παρέπομαι οὗτος μέχρι ἐκεῖνος ὁ τόπος , μανθάνω ὁ μέλλω πέμπω δύναμις κατ´ αὐτός , κατά μικρός ὑπολέγω σκεδάννυμι , καί λοιπός ἐρῆμος πᾶς καταλείπω ἵκτης ἐλεεινός μέτε ὁ παῖς πρός ὁ ἐκκλησία καθίζω · ὗς εὐθύς ἀποστέλλω ἐξάγω ὁ ἐκκλησία καί ἐξορίζω ἐν Πέργαμος . ὁ δδʹ αὐτός οὗτος καί εἰς ὁ ἐμφανής ὁ αὐτός συναπάγω ποιέω . καί ὁ ἀπό οὗτος ὁ Μιχαήλ ἐναμφισβητήτως ἀναγορεύω αὐτοκράτωρ . αραλαβών δέ ὁ ἡνία ὁ βασίλεια πᾶς μέν ὁ λογάς ὁ σύγκλητος εἰς βαομοὺς ἀξίωμα ὑψηλός ἀνάγω , καί ὁ δῆμος ὑπόσχεσις ὑποποιέω πολύς ἀγαθός · ὡς εἰμί δέ κάρτα γέρων καί πολύς μιμνήσκω ἀρχαῖος , ἐπιβάλλω καί πολύς ὁ παλαιός σχολάζω ἔθιμος ἀπανα.κτήσασθαι , μηδείς πρός λυσιτέλεια συντελέω ὁ βασίλεια ἢ ὁ κοινός . ὁ τε γάρ λέγω στρατήγιον ἀνακαθαίρω κελεύω , πρός ὅσπερ ἀποσκώπτω ὁ πολίτης φάσκω ὡς ὁ οἰκέω ἀστράγαλος ἀναζητέω , ὅς ἐκεῖσε παίζω ἀπόλλυμι καθαιρέω ὁ χόω · καί ὁ ὁ πολίτης κεφαλή σκέπω μή δις ἀγράμματος , ὡς νῦν , ἀλλά