cogPG.PG122 124
τοὺς κακῶς καθόντας ἔεννας ἀπὸ τοῦ σεισμοῦ , καὶ ἀπλῶς πάντων ἐπεμελεῖτο τῶν ἀγαθῶν ἔργων . λόφῳ δὲ χρονίᾳ βάλλεται καὶ τριχοῤῥυεῖ γένον τε καὶ τὴν κόμην , κατεργασθεὶς , ὥς φασιν , ὑπὸ Ἰωάν νου τοῦ μετὰ ταῦτα ὀρφανοτρόφου . Οὕτος γὰρ ὁ Ἰωάννης καὶ πρὸ τῆς βασιὶτὶας ὑπηρετῶν τῷ Ῥωμανῷ , ἄρτι τοῦ κράτους ἐπιβάντος αὐτοῦ μεγάλην δόναμιν ἔσχεν . Ἡσαν δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεροι ἀδελφοὶ , Μιχαὴλ . Νικήτας , Κωνσταντῖνος τε καὶ Γεώσγιος . Ἀλλ´ οὖτος μὲν ὁ Ἰωάννης καὶ Κωνσταντῖνος καὶ Ρ Γεώργιος ὁπῆρχον εὐνοῦχοι , ἀγυρτικὴν μετιόντες τέχνην , ὁ δὲ Νικήτας εἶχε μὲν τὰ παιδογόνα καὶ τὸν πρῶτον ἥδη ἐπήνθει ἴουλον , ὁ δὲ Μιχαὴλ τῆς ἄχδοικῆς ἤδη ἡλικίας ἀπτόμενος εὐπρεπέστατος ἦν τὴν ὄψιν . Ἄμφω δὲ τὴν ἀργυραμοιβικὴν μετήεσαν ἐπιστήμην καὶ τὰ ἀργύρια ἐκιβδήλευον . Τούτους αἵκειωθεντας ἄπαντας τῷ βασιλεῖ διὰ τοῦ Ἰωάννου ἡ τύχη , τὴν μέλλουσαν καταλήψεσθαι δυναστείαν αὐτοὺς ὑποδηλοῦσα , ἐπὶ μέγα διὰ παντὸς ἐξῆρε δυνάμεως · οἶ τε γὰρ ἄλλοι ἐν διαφόροις ἀρχαῖς ἐξητάζοντο , καὶ ὁ Μιχαὴλ ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἄρχων προύβέβλητο τοῦ πανθίου . Πρὸς τοῦτον ἡ βααιλλς ἱσωτα δαιμονιώδη σχοῦσα καὶ μανικὸν καὶ κρυφίους ἐντυχίας ποιησαμένη , σκοτίως ἐπεμίγνυτο . Αὰ καὶ , φασὶ , χρονίοις φαρμάκοις κατεργασθεὶς ὁ βασιλέος θυμαλγέσι νόσοις ἐσφακελίζετο , καιρὸν ἐπιἴητούσης τῆς βασιλίδος τοῦ τὸν βασιλέα μὴν ἀποσκευάσασθαι ἀνυπονοήτως , τὸν Μιχαήλ δὲ εἰς τὸν βασίλειον θρόνον ἀναγαγεῖν . Ὅθεν καὶ φαρμάκοις , ὼς εἴρηται , οὐκ ὡκυμόροις , ἀλλὰ σχολαιότατον καὶ βραδὺν ἐπάγουσι θάνατον καταπραχθεὶς οἰκτρὸν καὶ ἐπώδυνον διήντλει τὸν βίον , κλινοπετὴς ὤν καὶ ὅλῃ ψυχῇ τὸν θάνατον ἐκκαλούμενος . Διήρκεσεν οὖν ἀχρι τῆς ιε τοῦ Ἀπριλλίου μηνὸς , τῆς βʹ ἰνδικτιῶνος , τοῦ ϛφμβʹ ἔτους , Τότε δὲ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἁγίας μεγάλης πέμπτης τὴν διανομὴν τῆς τῶν σνγκλήτικῶν ποιησάμενος ῥόγας , καὶ ἐπιθυμήσας λούσασθαι κατὰ τὸ ἐν τῷ μεγάλῳ παλατίῳ βαλανείου καὶ εἰσελθὼν οἰκτρῶς ἀποπνίγεται · ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Μιχαὴ λ ἐν τῇ κολυμβνθρᾳ τοῦ λοετροῦ , βασιλεύσας ἐπʹ´ ἔτη εʹ καὶ μῆνας ϛʹ . Καὶ ταύτῃ τῇ νυκτὶ πῶν ἁγίων παθῶν ψαλλομένων μηνύεται ὁ πατριάρχης Ἀλέξιος ὄπὸ τοῦ βασιλέως Ῥωμανοῦ τάχα ἀτιελβεῖν ἐν τοῖς ἀνακτοροις καὶ ἀνελθὼν εὑρίσκει μὲν νεκρὸν τὸν ἄναντα Ῥωμανὸν , τοῦ χρυσοτρικὶ χαυ δὲ κοσμηθέντος ἐπὶ βήματος καθίσασα ἡ Ζωή ἐξάγει τὸν Μιχαὴλ , καὶ τὸν πατριάρχην καταναγκάφει ἱερολογῆσαι τοῦτον αὐτῇ . Ὁ δὲ τῷ λόγῳ ἐκθαμβηθεὶς ἵστατο ἐννεὸς καὶ πρὸς τὴν ἱερολογίαν ἐνεδοίαζεν .
Lemmas: ὁ κακῶς κάθομαι ἐννάω ἀπό ὁ σεισμός , καί ἀπλόος πᾶς ἐπιμελέομαι ὁ ἀγαθός ἔργον . λόφος δέ χρόνιος βάλλω καί τριχορρυέω γένος τε καί ὁ κόμη , κατεργάζομαι , ὅς φημί , ὑπό ἰωή νόος ὁ μετά οὗτος ὀρφανοτροφέω . οὗτος γάρ ὁ Ἰωάννης καί πρό ὁ βασιιτια ὑπηρέτης ὁ Ῥωμανός , ἄρτι ὁ κράτος ἐπιβαίνω αὐτός μέγας δόναμιν ἔχω . ἡμι δέ αὐτός καί ἕτερος ἀδελφός , Μιχαήλ . Νικήτας , Κωνσταντῖνος τε καί Γεώσγιος . Ἀλ οὗτος μέν ὁ Ἰωάννης καί Κωνσταντῖνος καί Ρ Γεώργιος ὁπῆρχον εὐνοῦχος , ἀγυρτικός μετέρχομαι τέχνη , ὁ δέ Νικήτας ἔχω μέν ὁ παιδογόνος καί ὁ πρῶτος ἥδη ἐπανθέω ἴουλος , ὁ δέ Μιχαήλ ὁ αχδοικω ἤδη ἡλικία ἅπτω εὐπρεπής εἰμί ὁ ὄψις . ἄμφω δέ ὁ ἀργυραμοιβικός μέτειμι ἐπιστήμη καί ὁ ἀργύριον κιβδηλεύω . οὗτος αἵκειωθεντας ἅπας ὁ βασιλεύς διά ὁ Ἰωάννης ὁ τύχη , ὁ μέλλω καταλαμβάνω δυναστεία αὐτός ὑποδηλόω , ἐπί μέγας διά πᾶς ἐξαίρω δύναμις · οἶς τε γάρ ἄλλος ἐν διάφορος ἀρχή ἐξετάζω , καί ὁ Μιχαήλ ὑπό ὁ βασιλεύς ἄρχω προβάλλω ὁ πάνθιος . πρός οὗτος ὁ βααιλλς ἵσως δαιμονιώδης ἔχω καί μανικός καί κρύφιος ἐντυχία ποιέω , σκότιος ἐπιμείγνυμι . ἀάω καί , φημί , χρόνιος φάρμακον κατεργάζομαι ὁ βασιλεύς θυμαλγής νόσος σφακελίζω , καιρός ἔπειμι ὁ βασιλίς ὁ ὁ βασιλεύς μήv ἀποσκευάζω ἀνυπονόητος , ὁ Μιχαήλ δέ εἰς ὁ βασίλειος θρόνος ἀνάγω . ὅθεν καί φάρμακον , οὖς εἴρω , οὐ ωκυμορον , ἀλλά σχολαῖος καί βραδύς ἐπάγω θάνατος καταπράσσω οἰκτρός καί ἐπώδυνος διαντλέω ὁ βίος , κλινοπετής εἰμί καί ὅλος Ψυχή ὁ θάνατος ἐκκαλέω . διαρκέω οὖν ἄχρι ὁ εἶμι ὁ Ἀπρίλλιος μείς , ὁ βε ἰνδικτίων , ὁ ϛφμβʹ ἔτος , τότε δέ κατά ὁ ἡμέρα ὁ ἅγιος μέγας πέμπτος ὁ διανομή ὁ ὁ σνγκλητικως ποιέω Ρόγας , καί ἐπιθυμέω λούω κατά ὁ ἐν ὁ μέγας Παλάτιον βαλανεῖον καί εἰσέρχομαι οἰκτρός ἀποπνίγω · ὑπό ὁ περί ὁ Μιχάη λ ἐν ὁ κολυμβνθρᾳ ὁ λοετροῦ , βασιλεύω ἐπʹ ἔτος εἰ καί μείς ϛυʹ . καί οὗτος ὁ νύξ ποῦ ἅγιος πάθος ψέλνω μηνύω ὁ πατριάρχης Ἀλέξιος οπός ὁ βασιλεύς Ῥωμανός τάχα ἀτιελβεῖν ἐν ὁ ἀνάκτορον καί ἀνέρχομαι εὑρίσκω μέν νεκρός ὁ ἄναντα Ῥωμανός , ὁ χρυσοτρικὶ Χάυ δέ κοσμέω ἐπί βῆμα καθίζω ὁ Ζωή ἐξάγω ὁ Μιχαήλ , καί ὁ πατριάρχης καταναγκάφει ἱερολογέω οὗτος αὐτός . ὁ δέ ὁ λόγος ἐκθαμβέω ἵστημι ἐνεός καί πρός ὁ ἱερολογία ἐνδοιάζω .