cogPG.PG122 238
ἀναγορεύουσι τὸν δοτανειάτην αὐτοκράτορα , προεξάρχοντος τούτων τοῦ πατριάρχου θεουπόλεως μεγάλης Ἀντιοχείας , τοῦ ὁνομαζομένου Αἰμιλιανοῦ , καὶ τοῦ μητροπολίεου Ἰκονίου . Συννεύει τε πᾶς ὁ κλῆρος αὐτοῖς καὶ ἡ σύγκλητος καὶ ἡ πόλις σχεδὸν πᾶσα . Ρ . ΘΘὲ ] Καὶ διαιρεθέντες κατὰ φατρίας οἱ τῶν πολιτείας ἐπώνυμοι συνταγματάρχας τε προβάλλονται καὶ λόχους ἐπιφανεῖς συνεστήσαντο . Κυριεύουσι δὲ καὶ τῶν ἀνακτόρων ἐξ ἐφόδου καὶ στρατιώτας ἐφιστῶσι , τοὺς τοῦ βασικέως Μιχαὴλ ἐκδιώξαντες , πολέμῳ τὸ μισθοφορικὸν ἀνταγωνισάμενοι . Καθαιροῦσι δὲ καὶ τὸν βασιλεύοντα Μιχαὴλ φυγόντα εἰς τὰ ἐν Βλαχέρναις ἀνάκτορα σὺν τῆ Αὐγούστῃ Μαρίᾳ τῇ ἐξ Ἀλάνων καὶ τῷ τούτου παιδὶ Κωνσταντίνῳ τῷ Κορφυρογεννήτῳ , καὶ πρὸς τὸν μονήρη μεταλλάττουσι βίον , τῇ τοῦ Στουδίου μετ´ εὐτελοῦς τοῦ ὑποζυγίου παραπέμψαντες μόνη , μοναρχήσαντα χρόνους ἔξ , ἐν αὐτῷ τῷ Σαββάτῳ ᾧ ἡ ἐπἀαζάρῳ θαυματουργία παρὰ τῶν πιστῶν ἐορτάζεται · καὶ προῖστῶσιν ἀρχὰς τάς τε ἐπὶ ξηρᾶς , ἀλλὰ μὴν καὶ τῶν θαλάσσης δρουγγάριον τοῦ στόλου προβαλλόμενοι οὕτω δὲ τῶν κατὰ τὴν πόλιν πραγμάτων φερομένων παρὰ πᾶσαν προσδοκίαν τοῦ τε βασιλέως καθαιρεθέντος , ὁ Βοτανειάτης πεποιθὼς ἐχώρει πρὸς τὸ Βυάντιον , ἀναίμακτον ὥσπερ ἀπολάμβάνων τὴν ἀρχὴν τῆν αὐτοκράτορα , εἰ καὶ αὐτὸς πρὸς μάχας καὶ πολέμους διεσκευάζετο καὶ τὸ ὑπ´ αὐτὸν συντκρότει στρατιωτικόν . Ὁ δὲ λογοθέτης Νικηφόρος καὶ ὁ τούτου ὁμοιότροπος Δαβὶδ πρὸς ἐσπέραν ἐξώρμησαν , καὶ καταλαμβάνουσι Ῥουσέλιον ἐν Ἡρακλείᾳ αὐλιζόμενον καὶ τὰ τῶν τῶν ἀντιπάλων νίκης τῷ Θεῷ χαριστήρια θύοντα . Οἱ δὲ τῶν πόλεως ἐπὶ τρισὶν ἡμέραις τὰ ἀνάκτορα ἄτερ βασιλέως συντηρήσαντες γράμμασι τὸν Βοτανειάτην διαναστῆναι καὶ ἐλθεῖν πα χινώτερον ὅσπευδον . Σπουδῇ δὲ εἰς Πραίνετον ἀφικόμενος , ἔνα τῶν σὺν αὐτῷ ἄνδρα γενναῖον καὶ δραστήριον ἀποστείλας Βορίλον τὸν ἑαυτοῦ δοῦλον , κρατεῖ τὰ ἀνάκτορα . Ἀετ´ ὀλίγον δὲ καὶ αὐτὸς εἴσεισι κατ´ αὐτὴν τὴν μεγάλην τρίτην , καὶ ταῖς τοῦ πατριάρχου χεραὶ τῷ βασιλικῷ ταινιοῦται διαδήματι . φιλοτιμησάμενος δὲ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἔν τε δώροις καὶ κτήμασι καὶ ἀξιώμασι , καὶ τοὺς Τούρκους δὲ ἐσκηνωμένους κατὰ τὴν Χρυσόπολιν φιλοφρονησάμενος , τῶν ἄλλων πραγμάτων τῶν βασιλείας , ἐφήψατο . ἐάσας δὲ τὰς δημοσιακὰς ὀφειλὰς ῥιζόθεν ἀπέτεμεν , οὐ μετὰ προσδιορισμοῦ , ἀλλὰ συλλήβδην πάντων τῶν χρόνων ὁμοῦ , ὡς μηδ´ ὄνομα τούτων ἢ μνήμην εὐρίσκεσθαι ἡ μνημονεύεσθαι . Ἐπεὶ δὲ ὁ Βρυέννιος ἐκτὸς ὠν τὰ τῶν Ἐσπερίας ἐκύκα καὶ συνεκλόνει , στέλλεται πρὸς αὐτὸν πρεσβεία βασιλικὴ ἀπαγγέλλουσα μεθέσθαι μὲν τὴν ἄλογον ὁρμὴν , τῆν δὲ τοῦ Καίσαρος λαβόντα τύχην στῆναι τὴν ὅρεξιν .
Lemmas: ἀναγορεύω ὁ δοτανειατη αὐτοκράτωρ , προεξάρχων οὗτος ὁ πατριάρχης θεουπολις μέγας Ἀντιόχεια , ὁ ονομάζω Αἰμιλιανός , καί ὁ μητροπολιεος Ἰκόνιον . συννεύω τε πᾶς ὁ κλῆρος αὐτός καί ὁ σύγκλητος καί ὁ πόλις σχεδόν πᾶς . Ρ . ΘΘὲ ] καί διαιρέω κατά φράτρα ὁ ὁ πολιτεία ἐπώνυμος συνταγματάρχης τε προβάλλω καί λόχος ἐπιφανής συνίστημι . κυριεύω δέ καί ὁ ἄναξ ἐκ ἔφοδος καί στρατιώτης ἐφίστημι , ὁ ὁ βασικέως Μιχαήλ ἐκδιώκω , πόλεμος ὁ μισθοφορικός ἀνταγωνίζομαι . καθαιρέω δέ καί ὁ βασιλεύω Μιχαήλ φυγή εἰς ὁ ἐν Βλαχέρναις ἀνάκτορον σύν τῆ Αυγούστη Μαρία ὁ ἐκ Ἀλανοί καί ὁ οὗτος παῖς Κωνσταντῖνος ὁ Κορφυρογεννήτῳ , καί πρός ὁ μονήρης μεταλλάσσω βίος , ὁ ὁ στουδιον μετέ εὐτελής ὁ ὑποζύγιον παραπέμπω μόνος , μοναρχέω χρόνος ἐκ , ἐν αὐτός ὁ σάββατον ὅς ὁ ἐπἀαζάρῳ θαυματουργία παρά ὁ πιστός ἑορτάζω · καί προΐστημι ἀρχή ὁ τε ἐπί ξηρός , ἀλλά μήv καί ὁ θάλασσα δρουγγάριος ὁ στόλος προβάλλω οὗτος δέ ὁ κατά ὁ πόλις πρᾶγμα φέρω παρά πᾶς προσδοκία ὁ τε βασιλεύς καθαιρέω , ὁ Βοτανειάτης Πεποιθὼς χωρέω πρός ὁ βυαντιος , ἀναίμακτος ὥσπερ ἀπολαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ αὐτοκράτωρ , εἰμί καί αὐτός πρός μάχη καί πόλεμος διασκευάζω καί ὁ ὑπό αὐτός συντκροτεω στρατιωτικός . ὁ δέ λογοθέτης Νικηφόρος καί ὁ οὗτος ὁμοιότροπος Δαυίδ πρός εἰσπεράω ἐξορμάω , καί καταλαμβάνω Ῥουσέλιον ἐν Ἡράκλεια αὐλίζομαι καί ὁ ὁ ὁ ἀντίπαλος Νίκη ὁ Θεός χαριστήριος θύω . ὁ δέ ὁ πόλις ἐπί τρεῖς ἡμέρα ὁ ἀνάκτορον ἄτερ βασιλεύς συντηρέω γράμμα ὁ Βοτανειάτης διανίσταμαι καί ἔρχομαι πῃ χίνος ὅσπευδον . Σπουδή δέ εἰς πραΐνω ἀφικνέομαι , νάω ὁ σύν αὐτός ἀνήρ γενναῖος καί δραστήριος ἀποστέλλω Βορίλος ὁ ἑαυτοῦ δοῦλος , κρατέω ὁ ἀνάκτορον . Ἀετ´ ὀλίγος δέ καί αὐτός εἴσειμι κατ´ αὐτός ὁ μέγας τρίτος , καί ὁ ὁ πατριάρχης χεραὶ ὁ βασιλικός ταινιόω διάδημα . φιλοτιμέομαι δέ πᾶς ὁ σύν αὐτός ἐν τε δῶρον καί κτῆμα καί ἀξίωμα , καί ὁ Τοῦρκος δέ σκηνόω κατά ὁ Χρυσόπολις φιλοφρονέομαι , ὁ ἄλλος πρᾶγμα ὁ βασίλεια , ἐφάπτω . ἐάω δέ ὁ δημοσιακός ὀφειλή ῥιζόθεν ἀποτέμνω , οὖον μετά προσδιορισμός , ἀλλά συλλήβδην πᾶς ὁ χρόνος ὁμοῦ , ὡς μηδ´ ὄνομα οὗτος ἢ μνήμη εὑρίσκω ὁ μνημονεύω . ἐπεί δέ ὁ Βρυέννιος ἐκτός εἰμί ὁ ὁ ἑσπέριος κυκάω καί συγκλονέω , στέλλω πρός αὐτός πρέσβυς βασιλικός ἀπαγγέλλω μεθίημι μέν ὁ ἄλογος ὁρμή , ὁ δέ ὁ Καῖσαρ λαμβάνω Τύχη ἵστημι ὁ ὄρεξις .