cogPG.PG118 52
δηλοῖ καιρούς . Οὓς καὶ Παῦλος ἐπιζητεῖ , λέγων · « Καὶ ἡμεῖς οἶ ἐν τῷ σκήνει τούτῳ στενάζομεν βαρούμενοι . » Εἰ δέ τις καὶ τοὺς μετὰ τὴν ἅλωσιν λέγει καιροὺς ἀναψύξεως , οὐδὲν κωλύει . Καὶ γὰρ τοὺς τῆς κακώσεως αὐτῶν αἰχμαλωσίας διὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς ἐκολόβωσεν ὁ Χριστὸς , ἵνα οἱ πιστεύσαν . τες εὕρωτιν ἀνάψυξιν , καὶ διασωθῶσιν ἀπὸ της σφοδρᾶς ἐκείνης ταλαιπωρίας καὶ ἀνάγκης . Βἰπῶν δὲ ἀνωτέρω , Ὁ δὲ Θεὸς ἃ προκατήγγειλεν , οὐ τίθησι μαρτυρίαν Γραφικὴν περὶ τῆς σταυρώσεως , ὅτι ἐκάστη αὐτῶν μετὰ πολλῶν ἐγκλημάτων καὶ κολάσεως τῆς κατ´ αὐτῶν εἴρηται , καὶ οὐκ ἐβούλετο τέως λυπῆσαι . Ἀφελέστερον δὲ κέχρηται τοῖς περὶ Χριστὸν , τῇ ταπεινώσει τῶν ἀκροατῶν οἰκονοιιῶν σὸν λόγον . Πρὸς γὰρ τὸ ὁρώμενον τοῦ Κυρίου , εἴτουν τὸ ἀνθρώπινον , ἡ ἀπ´ οὐρανοῦαὐτοῦ ἀποστολὴ παρηνέχθη , ἐπὶ τὸ μέλλον δὲ ἡ πρὸς οὐρανὸν αὐτοῦ ὑποδοχή « Ὅν γὰρ , φησὶ , δεῖ οὐρανὸν ὑποδέξασθαι , » καίτοι γε ὑπεδέδεκτο ἤδη κατὰ τὸν καιρὸν τῆς ἀναλήψεως . Ἀλλὰ τούτῳ ἢ ἰδιωτικώτερον κέχρηται τῷ λόγῳ , συνήθως τῆ ἑαυτοῦ ἐπιστολῇ , ἐν ᾗ φησι περὶ Χριστοῦ · « Λαβών γὰρ ἐξουσίαν παρὰ Θεοῦ Πατρὸς , φωνῆς αὐτῷ ἀπ´ οὐρανοῦ ἐνεχθείσης . » Καὶ γὰρ τὸ , « Λαβὼν , » ἀντὶ τοῦ , « ἔλαβεν , » ἡ σύνταξις τοῦ λόγου ἀπαιτεῖ , πρὸς τὸ τὸ νόημα διαρθρωθῆναι . Ὥστε κἀνταῦθα τὸ , « Ὅν δεῖ ὑποδέξασθαι , » τὸ , Δεῖ , ἀντὶ τοῦ , ἔδει , εἰλῆφθαι . Ἠ ἐπεὶ μὴ πᾶσιν ἡ εἰς οὐρανοὺς αὐτοῦ ἀνάληψις καὶ αὐτοψία ὡράθη , τέως αὐτοὺς τ ἑαυτῶν ὑπολήψει χρῆσθαι ἐᾷ . ὅμως οὐρανὸν εἰπών πρὸς ὑποδοχὴν τοῦ ἀπεσταλμένου ἡτοιμᾶσθαι , ἐνέφηνε τοῖς ζωτικωτέροις διὰ τοῦ , Ὃν δεῖ οὐρανὸν ὑποδέξασθαι , Υἱὸν ὄντα καὶ συναὶδιον τῷ Πατρὶ , καὶ ὑπὸ τοῦ Πατρὸς ἀποσταλέντα , ἀφ᾽´ οὗ διητᾶτο ὁμέστιος τῷ Πατρὶ , ὡς Υἱὸς καὶ Μονογενὴς , καὶ ἀναντιῤῥήτως εἰς οὐρανὸν ἀνερχόμενον , ὡς ἐξ οὐρανοῦ κατιόντα , καὶ πάλιν εἰς τὴν πατρῴαν ἀπαραιτήτως εἰσδεχόμενον ἑστίαν , καὶ ἀφ᾽´ οὕ κατὰ τὴν οἰκονομίαν κατῆλθεν , ἐκεῖ πάλιν ἐνθρονιζόμενον , ὡς τὸ , Υἱὸς καὶ οὐράνιος , ἐμπεδώσηται , καὶ ἀποφαίνηται τὸν αὐτὸν πάλιν προσδόκιμον ἐλεύσε σθαι ἀπ´ οὐρανοῦ . Καὶ ἵνα ταῦτα γνωσθῇ τηλαυγέστερον , ἐπὶ Μωσέα παραπέμπει καὶ τοὺς προφήτας · Μωσέα μὲν , « Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ὡς ἐμέ · » καὶ Δαυτδ δέ , ὡς ὑετὸν ἀπεικάζοντα τὴν ἐξ οὐρανοῦαύτοῦ ὡς ἐπὶ πόκον κατάβασιν . Καὶ ἀπλῶς ἐπὶ τοὺς προφήτας αὐτοὺς παραπέμψας , πάλιν αὐτοὺς ψυχαγωγεῖ , ὡς υἱοὺς γενησομένους κατηκόους τῶν προφητῶν καταστάντας , εἰ καὶ μὴ φύσει , ἀλλὰ χάριτι διὰ τὴν μεγαλοδωρεὰν τοῦ παρέχοντος . Ἔχει γὰρ καὶ φύσει Υἱόν . Πολὺ δὲ τὸ διάφορον τοῦ φύσει πρὸς τοὺς θέσει . Οἱ μὲν γὰρ διὰ τῆς των προφητων πνευματικῆς υἱοθετήθησαν παιδείας , ὀ δὲ φυσικῇ σχέσει κατευμεγεθεῖ τὴν υἱότητα . Ἄλλως · Τὸ , « Ὅν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι , » τέθειται ἀντὶ τοῦ , Ἀνάγκη ἐστὶ δέξασθαι αὐτὸν , ἄτε δὴ Θεὸν ὑπάρχοντα . Πῶς οὖν οὐκ εἶπεν · Ὃν οὐρανὸς ἐδέξατο ; Τοῦτο ὡς περὶ τῶν ἄνω χρόνων
Lemmas: δηλόω καιρός . ὅς καί Παῦλος ἐπιζητέω , λέγω · « καί ἐγώ οἶς ἐν ὁ σκῆνος οὗτος στενάζω βαρέω . » εἰμί δέ τις καί ὁ μετά ὁ ἅλωσις λέγω καιρός ἀνάψυξις , οὐδείς κωλύω . καί γάρ ὁ ὁ κάκωσις αὐτός αἰχμαλωσία διά ὁ ἐκλεκτός κολοβόω ὁ Χριστός , ἵνα ὁ πιστεύω . αἱρέω εὐρώς ἀνάψυξις , καί διασῴζω ἀπό ὁ σφοδρός ἐκεῖνος ταλαιπωρία καί ἀνάγκη . Βἰπῶν δέ ἀνωτέρω , ὁ δέ θεός ὁ προκαταγγέλλω , οὖον τίθημι μαρτυρία γραφικός περί ὁ σταύρωσις , ὅτι ἐκάδιος αὐτός μετά πολύς ἔγκλημα καί κόλασις ὁ κατ´ αὐτός εἴρω , καί οὐ βούλομαι τέως λυπέω . ἀφελής δέ χράομαι ὁ περί Χριστός , ὁ ταπείνωσις ὁ ἀκροατής οἰκονοιιῶν σός λόγος . πρός γάρ ὁ ὁράω ὁ κύριος , εἴτουν ὁ ἀνθρώπινος , ὁ ἀπ´ οὐρανός ἀποστολή παραφέρω , ἐπί ὁ μέλλω δέ ὁ πρός οὐρανός αὐτός ὑποδοχή « ὅς γάρ , φημί , δεῖ οὐρανός ὑποδείκνυμι , » καίτοι γε ὑποδέχομαι ἤδη κατά ὁ καιρός ὁ ἀνάληψις . ἀλλά οὗτος ἢ ἰδιωτικός χράομαι ὁ λόγος , συνήθης τῆ ἑαυτοῦ ἐπιστολή , ἐν ὅς φημί περί Χριστός · « λαμβάνω γάρ ἐξουσία παρά Θεός πατήρ , φωνή αὐτός ἀπ´ οὐρανός φέρω . » καί γάρ ὁ , « λαμβάνω , » ἀντί ὁ , « λαμβάνω , » ὁ σύνταξις ὁ λόγος ἀπαιτέω , πρός ὁ ὁ νόημα διαρθρόω . ὥστε ἐνταῦθα ὁ , « ὅς δεῖ ὑποδείκνυμι , » ὁ , Δεύς , ἀντί ὁ , ἐσθίω , λαμβάνω . ὁ ἐπεί μή πᾶς ὁ εἰς οὐρανός αὐτός ἀνάληψις καί αὐτοψία ὁράω , τέως αὐτός τ ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω χράω ἐάω . ὅμως οὐρανός εἶπον πρός ὑποδοχή ὁ ἀποστέλλω ἐητοιμάω , ἐμφαίνω ὁ ζωτικός διά ὁ , ὅς δεῖ οὐρανός ὑποδείκνυμι , υἱός εἰμί καί συναιδιος ὁ πατήρ , καί ὑπό ὁ πατήρ ἀποστέλλω , ἀφ᾽´ ὅς διατάομαι ὁμέστιος ὁ πατήρ , ὡς υἱός καί Μονογενής , καί ἀναντιῤῥήτως εἰς οὐρανός ἀνέρχομαι , ὡς ἐκ οὐρανός κατέρχομαι , καί πάλιν εἰς ὁ πατρῷος ἀπαραίτητος εἰσδέχομαι ἑστία , καί ἀφ᾽´ ἕ κατά ὁ οἰκονομία κατέρχομαι , ἐκεῖ πάλιν ἐνθρονίζω , ὡς ὁ , υἱός καί οὐράνιος , ἐμπεδόω , καί ἀποφαίνω ὁ αὐτός πάλιν προσδόκιμος λεύσσω ἕπομαι ἀπ´ οὐρανός . καί ἵνα οὗτος γιγνώσκω τηλαυγής , ἐπί Μωσῆς παραπέμπω καί ὁ προφήτης · Μωσῆς μέν , « προφάω σύ ἀνίστημι Κύριος ὁ θεός ἐγώ ὡς ἐγώ · » καί Δαυτδ δέ , ὡς ὑετός ἀπεικάζω ὁ ἐκ οὐρανός ὡς ἐπί πόκος κατάβασις . καί ἀπλόος ἐπί ὁ προφήτης αὐτός παραπέμπω , πάλιν αὐτός ψυχαγωγέω , ὡς υἱός γίγνομαι κατήκοος ὁ προφήτης καθίστημι , εἰμί καί μή φύσις , ἀλλά χάρις διά ὁ μεγαλοδωρεά ὁ παρέχω . ἔχις γάρ καί φύσις υἱός . Πολύς δέ ὁ διάφορος ὁ φύσις πρός ὁ θέσις . ὁ μέν γάρ διά ὁ ὁ προφήτης πνευματικός υἱοθετέω παιδεία , ὁ δέ φυσικός σχέσις κατευμεγεθέω ὁ υἱότης . ἄλλος · ὁ , « ὅς δεῖ οὐρανός μέν δέχομαι , » τίθημι ἀντί ὁ , Ἀνάγκη εἰμί δέχομαι αὐτός , αὔγ-ασμα δή θεός ὑπάρχω . Πῶς οὖν οὐ εἶπον · ὅς οὐρανός δέχομαι ; οὗτος ὡς περί ὁ ἄνω χρόνος