cogPG.PG118 352
καὶ πανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν , καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἀπὸ ΘεοῦΕἰ οὖν καὶ τὸν μηδὲν ἑαυτῷ συνειδότα ὁ Κύριος κρίνει , καθὸ αὐτός ἐστιν ὁ ὄντως καὶ ἀληθὴς κριτὴς , τί δή ποτε ὑμεῖς κρίνετε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ; Ἦν γὰρ καὶ τοῦτο παρ´ αὐτοῖς τὸ νόσημα , ὅ καὶ πειρᾶται διορθῶσαι . Ἄλλο . Παραινεῖ μὴ σπουδαῖον ἡγεῖσθαι τὸ ἑαυτοὺς ἐκδικεῖν , μηδὲ τὸ κρίνειν τοὺς ἡμαρτηκέναι δοκοῦντας , μηδὲ ταράσσεσθαι τοῖς ἐπὶ τοῦ παρόντος τὰς τῶν θνητῶν ὄψεις διαλανθάνουσιν , ἐπείπερ αὐτὸς ὁ Κύριος ἐπιστὰς , τῶν μὲν ἀσεβῶν , φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , τῶν δὲ κοσμίων καὶ θεοσεβῶν δι´ ἐπιείκειαν καὶ ἰδιοπραγμοσύνην καὶ λανθανόντων τοὺς πολλοὺς , φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν . Οἷς καὶ τὸν ἔπαι-νον , φησὶ , γενήσεσθαι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ . « Ὃς καὶ φωτίσει . » Ὅς , φησί . φανερώσει τὰ ἐν ἡμῖν κρυπτά . Τοῦ σκότους δὲ λέγει τὰς λανθανούσας πονηρὰς πράξεις . Πολλάκις γάρ τις κατὰ τὸ φαινόμενον ἀγαθόν τι πράττει , ἡ δέ γε προαίρεσις λανθάνουσα σφάλλεται . « Καὶ φανερώσει τὰς βουλὰς τῶν καρδιῶν . » Πάντα γὰρ παρ´ αὐτῷ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα , καὶ οὐδὲν προσωπεῖον εὐλαβείας ὡφελεῖ τὸν ἔχοντα . « Καὶ τότε ὁ ἔπαινος γενήσεται ἀπὸ Θεου . » Ἐπὶ τὸ εὐφημότερον ἦλθεν . Καὶ γὰρ ἦν ἀκόλουθον εἰπεῖν , Τότε ἡ τιμωρία ἢ ὁ ἔπαινος , ἀλλ´ εἰς τὸ χρηστὸν ἀπέθετο τὸν λόγον . ταῦτα δέ , ἀδελφοί , μετεσχημάτισαεἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπολλῶ δι´ ὑμᾶς , Ἰνα ἐν ἡμῖν μάθητε , τὸ μὴ ἀπέρ ὁ γέγραπται φρονεῖν , ἵνα μὴ εἰς ὑπὲρ τοῦ ἐνὸς φυσιοῦσθε κατὰ τοῦ ἑτέρου . [ ] Διατί ὑμᾶς μετεσχημάτισα εἰς ἐμαυτὸν καὶ Ἀπόλλω ; Δι´ ὑμᾶς , » φησὶν , ἵνα μὴ ἀνιάσω ὑμᾶς , ὀνομαστὶ καθαπτόμενος . Διορθοῦσθαι μὲν γὰρ Κσπευδεν , ἀνιᾷν δὲ ἐφυλάττετο . Διὰ δὲ τοῦ μετασχηματισμοῦ , φησὶν , ἀμφότερα ὑμῖν βουλομένοις ἔσται , καὶ τὸ διορθωθῆναι , καὶ τὸ ἀλυπότερον ἀκοῦσαι τῶν ἐπὶ τῇ διορθώσει ἐλέγχων . Ἐποίει δὲ τοῦτο , καὶ ἵνα μὴ ὡρισμένα πρόσωπα τῷ ἐλέγχῳ καθυποβάλλων , δίξη ἀνθρωπίνη τινὶ προσπαθείᾳ ἢ ἀντιπαθείᾳ , τοὺς μὲν ἐᾷν , τῶν δὲ κατατρέχειν . Ἄλλως τε δὲ , καὶ ἵνα μὴ ἐν τῇ τοιαύτῃ διακρίσει , ὧν μὲν καθήψατο , τούτους εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβάλῃ , ἢ εἰς ὁργὴν καὶ φιλονεικίαν μείζονα ἀνάψῃ , ὥν δ´ ἐπὶ τοῖς ἐλέγχοισοὐκ ἐμνήσθη , τούτους τύφου καὶ ἀπονοίας μᾶλλον ἐμπλήση . Διὸ εἰκότως ἐξ ὀνόματος οὐ καθήψατο , ἀλλ´ εἰς ἑαυτὸν καὶ Ἀπρλλὼ τὸν ἔλεγχον μετασχηματίσας , καθαρὰν καὶ εὐπρόσοδον τὴν νουθέτησιν κοινὴν ἅπασιν ἐποιήσατο . « Δι´ ὑμᾶς . » Τουτέστιν ἵνα μὴ τὰ πρόσωπα ἰδικῶς ἀκούοντες τῶν διδασκάλων ὑμῶν , μὴ δέξησθε τὸν λόγυν . « Ἵνα ἐν ἡμῖν μάθητε . » Πρὸς , τοὺς διδασκάλους ἀποτείνεται . Ἵνα , φησί , διὰ τοῦ ἡμετέρου προσώπου μάθητε φρονεῖν , καθὼς γέγραπται . Γέγραπται δέ · « Ὁ θέλων εἶναι πρῶτος , ἔστω πάντων ἔσχατος.»-ἱνα μὴ εἶς ὑπὲρ τοῦ ἐνός . » οἷον
Lemmas: καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία , καί τότε ὁ ἔπαινος γίγνομαι ἀπό θεουιος οὖν καί ὁ μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα ὁ Κύριος κρίνω , καθό αὐτός εἰμί ὁ εἰμί καί ἀληθής κριτής , τίς δή ποτός σύ κρίνω ὁ ἀδελφός σύ ; ἦς γάρ καί οὗτος παρ´ αὐτός ὁ νόσημα , ὅς καί πειράω διορθόω . ἄλλος . παραινέω μή σπουδαῖος ἡγέομαι ὁ ἑαυτοῦ ἐκδικέω , μηδέ ὁ κρίνω ὁ ἁμαρτάνω δοκέω , μηδέ ταράσσω ὁ ἐπί ὁ πάρειμι ὁ ὁ θνητός ὄψις διαλανθάνω , ἐπεί αὐτός ὁ Κύριος ἐφίστημι , ὁ μέν ἀσεβής , φώτισις ὁ κρυπτός ὁ σκότος , ὁ δέ κόσμιος καί θεοσεβής δις ἐπιείκεια καί ἰδιοπραγμοσύνη καί λανθάνω ὁ πολύς , φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία . οἷς καί ὁ ἔπαινος , φημί , γίγνομαι ἀπό ὁ Θεός . « ὅς καί φώτισις . » ὅς , φημί . φανέρωσις ὁ ἐν ἐγώ κρυπτός . ὁ σκότος δέ λέγω ὁ λανθάνω πονηρός πρᾶξις . πολλάκις γάρ τις κατά ὁ φαίνω ἀγαθός τίς πράσσω , ὁ δέ γε προαίρεσις λανθάνω σφάλλω . « καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία . » Πάν γάρ παρ´ αὐτός γυμνός καί τραχηλίζω , καί οὐδείς προσωπεῖον εὐλάβεια ὠφελέω ὁ ἔχω . « καί τότε ὁ ἔπαινος γίγνομαι ἀπό Θεός . » ἐπί ὁ εὔφημος ἔρχομαι . καί γάρ εἰμί ἀκόλουθος εἶπον , τότε ὁ τιμωρία ἢ ὁ ἔπαινος , ἀλ εἰς ὁ χρηστός ἀποτίθημι ὁ λόγος . οὗτος δέ , ἀδελφός , μετασχηματίζω ἐμαυτοῦ καί Ἀπολλῶς δις σύ , ἵνα ἐν ἐγώ μανθάνω , ὁ μή Απέρ ὁ γράφω φρονέω , ἵνα μή εἰς ὑπέρ ὁ εἷς φυσιόω κατά ὁ ἕτερος . [ ] διατί σύ μετασχηματίζω εἰς ἐμαυτοῦ καί Ἀπόλλων ; Δις σύ , » φημί , ἵνα μή ἀνιάω σύ , ὀνομαστί καθάπτω . διορθόω μέν γάρ Κσπευδεν , ἀνιάω δέ φυλάσσω . Ζεύς δέ ὁ μετασχηματισμός , φημί , ἀμφότερος σύ βούλομαι εἰμί , καί ὁ διορθόω , καί ὁ ἄλυπος ἀκούω ὁ ἐπί ὁ διόρθωσις ἐλέγχω . ποιέω δέ οὗτος , καί ἵνα μή ὁρίζω πρόσωπον ὁ ἔλεγχος καθυποβάλλω , δισσός ἀνθρώπινος τις προσπάθεια ἢ ἀντιπάθεια , ὁ μέν ἐάω , ὁ δέ κατατρέχω . ἄλλος τε δέ , καί ἵνα μή ἐν ὁ τοιοῦτος διάκρισις , ὅς μέν καθάπτω , οὗτος εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω , ἢ εἰς ὀργή καί φιλονεικία μείζων ἀνάπτω , ἀνά δδʹ ἐπί ὁ ἐλέγχω μιμνήσκω , οὗτος τύφω καί ἀπόνοια μᾶλλον ἐμπίμπλημι . Διὸ εἰκότως ἐκ ὄνομα οὖον καθάπτω , ἀλ εἰς ἑαυτοῦ καί Ἀπρλλὼ ὁ ἔλεγχος μετασχηματίζω , καθαρός καί εὐπρόσοδος ὁ νουθέτησις κοινός ἅπας ποιέω . « Δις σύ . » τουτέστιν ἵνα μή ὁ πρόσωπον ἰδικός ἀκούω ὁ διδάσκαλος σύ , μή δέχομαι ὁ λόγος . « ἵνα ἐν ἐγώ μανθάνω . » πρός , ὁ διδάσκαλος ἀποτείνω . ἵνα , φημί , διά ὁ ἡμέτερος πρόσωπον μανθάνω φρονέω , καθώς γράφω . γράφω δέ · « ὁ ἐθέλω εἰμί πρῶτος , ἵστημι πᾶς ἔσχατος.»-ἱνα μή εἰμί ὑπέρ ὁ εἷς . » οἷος