cogPG.PG118 32
ταιουσία ἡδονήν . Ἄλλως δὲ ἔδει ἐν οὐρανῷ φανῆναι τὴν ἡμετέραν φύσιν , καὶ τὰς καταλλαγὰς γενέσθαι ἀπηοτισμένας , καὶ τότε ἐλθεῖν τὸ Πνεῦμα . Σκόπει δὲ , ἵνα πάλιν μετὰ τὴν ἀνάληψιν μὴ φύγωσι , πῶς τῇ προσδοκίᾳ ταύτῃ καθάπερ τινὶ δεσμῷ κατέχει πάντας αὐτοὺς ἐκεῖσε . Ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι . » Παρὰ τὴν ] ἀρχὴν οἱ ἀπόστολοι ὕδατι ἐβαπτίσθησαν , μετὰ ταῦτα δὲ καὶ ἀγίῳ Πνεύματι . Ἐνταῦθα φανερῶς ἤδη τὸ πρὸς Ἰωάννου αὐτοῦ ὑπερβάλλον παριστᾷ , οὐχ ὡς ὅτε ἔλεγεν · « Ὁ μικρότερος ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν , μείζων Ἰωάννου ἐστίν ο » « μεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν Πνεύματι ἁγίῳ οὐ « μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας . » Βαπτισθήσεσθε , εἶπεν , ἀλλ´ οὐ Βαπτίσω , τὸ ἀκόμπαστον μεταδιώκων . Ἄλλως τε καὶ Ἰωάννου τοῦτο προδιδάξαντος , ἐν τῷ εἰπεῖν · « Αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρὶ , » περιττὴ ἡ δι´ ἑαυτοῦ προσθήκη . Χωρὶς δὲ ὕδατος οὐ βαπτίζει ἐν τῷ ὑπερώῳ χάριτι ; καὶ γὰρ τὸ κυριώτερον τὸ Γνευμά ἐστι , δι´ οὔ καὶ τὸ ὕδωρ ἐνεργεῖ . Ἐπεὶ καὶ Χριστὸς αὐτὸς χριστὸς ἄνευ ἐλαίου γέγονε . « ἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν , λέγον - « τες · Κύριε , εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις « τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ · » Σκόπει ἐνταῦθα . Ἐπεὶ πρὸ τοῦ πάθους ἡρώτησαν τὰ περὶ συντελείας τοῦ κόσμου , οὐκ ἔτι περὶ τούτου ἐπερωτῶσιν . ἀλλὰ περὶ βασιλείας κοσμικῆς . Ἕτι γὰρ ἀτελέστερον διέκειντο . Ὁμοῦ δὲ συνελθόντες ἠρώτων , ἵνα τῷ πλήθει δυσωπήσωσιν . Ἀκούσαντες δὲ πρὸ τοῦ πάθους , ὅτι οὐδεὶς οἶδε τὴν ἡμέραν , ὅμως καὶ νῦν πάλιν ἐρωτῶσιν . Ἐπεὶ γὰρ ἤκουσαν ὅτι μέλλουσι λαμβάνειν τὸ Πνεῦμα , ὡς ἄξιοι λοιπὸν πθελον μαθεῖν , καὶ ἀπαλλαγῆναι τῶν δυσχερῶν ἐπεθύμουν . Οὐκ εἶπον δὲ , Πότε ; ἀλλ’ , Εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ; εἰ νῦν ; φασίν . Οὕτως ἐπεθύμουν τὴν ἡμέραν . Ἐμοὶ δὲ δοκεῖ οὐδὲ τετρανῶσθαί πως αὐτοῖς , τί ποτ´ ἦν ἡ βασιλεία . Οὔπω γὰρ ἦν διδάξαν τὸ νεῦμα . Κῖπον δὲ τὸ , « Ἀποκαθιστάνεις , » ὅτι μείζονα λοιπὸ ν περὶ αὐτοῦ ἐφαντάζοντο . Διὸ καὶ αὐτὸς ἀνημένως αὐτοῖς διελέγετο . Οὐ γὰρ εἶπεν , Οὐδὲ ὁ Υιὸς οἶ δεν , ἀλλ’ , « Οὐχ ὑμῶν ἐστι . » Καὶ ἵνα μὴ ἀθο.μήσωσιν , ἐπήγαγεν · « Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν , » καὶ τὰ ἑξῆς . Καὶ ἐκεῖνοι μὲν οὐ περὶ τῆς συντελείας ἡρώτησαν , αὐτὸς δὲ ὃ οὐκ ἠρώτησαν διδάσκει · δτι ὁρίστου διδασκάλου ἐστὶ , μὴ ἃ βούλονται οἱ μαθηταὶ , ἀλλ ἃ συμφέρει μαθεῖν , διδάσκειν . Διά τοι τοῦτο οὐ πρὸς τὴν ἐρώτησιν ἀπήντησεν , ὡς μηδὲν ἔχουσαν χρηστὸν , ἀλλὰ τὸ κατεπεῖγον ἐδίδασκε · τοῦ Πνεύματος γὰρ ἦν χρεία μάλιστα αὐτοῖς τότε . « Εἰπε δὲ ποὸς αὐτούς · Οὐχ ὑμῶν ἐστι γνῶναι « χρόνους ἢ καιροὺς . » Ιανταχοῦ τῆς τῶν μελλόντων αὐτοὺς ἀποτειχίζει
Lemmas: ταιουθεος ἡδονή . ἄλλος δέ ἐσθίω ἐν οὐρανός φαίνω ὁ ἡμέτερος φύσις , καί ὁ καταλλαγή γίγνομαι ἀπαιτέω , καί τότε ἔρχομαι ὁ πνεῦμα . σκοπάω δέ , ἵνα πάλιν μετά ὁ ἀνάληψις μή φεύγω , πῶς ὁ προσδοκία οὗτος καθάπερ τις δεσμός κατέχω πᾶς αὐτός ἐκεῖσε . ὅτι2 Ἰωάννης μέν βαπτίζω ὕδωρ . » παρά ὁ ] ἀρχή ὁ ἀπόστολος ὕδωρ βαπτίζω , μετά οὗτος δέ καί ἅγιος πνεῦμα . ἐνταῦθα φανερῶς ἤδη ὁ πρός Ἰωάννης αὐτός ὑπερβάλλω παρίστημι , οὐ ὡς ὅτε λέγω · « ὁ μικρός ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , μείζων Ἰωάννης εἰμί ὁ » « μείς δέ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος οὖον « μετά πολύς οὗτος ἡμέρα . » βαπτίζω , εἶπον , ἀλ οὖον βαπτίζω , ὁ ἀκόμπαστος μεταδιώκω . ἄλλος τε καί Ἰωάννης οὗτος προδιδάσκω , ἐν ὁ εἶπον · « αὐτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ , » περισσός ὁ δις ἑαυτοῦ προσθήκη . Χωρὶς δέ ὕδωρ οὖον βαπτίζω ἐν ὁ ὑπερῷος χάρις ; καί γάρ ὁ κύριος ὁ Γνευμά εἰμί , δις οὖον καί ὁ ὕδωρ ἐνεργέω . ἐπεί καί Χριστός αὐτός χριστός ἄνευ ἔλαιον γίγνομαι . « Ι μέν οὖν συνέρχομαι ἐπερωτάω αὐτός , λέγω - « αἱρέω · κύριος , εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος ἀποκαθίστημι « ὁ βασίλειος ὁ Ἰσραήλ · » σκοπάω ἐνταῦθα . ἐπεί πρό ὁ πάθος ἐρωτάω ὁ περί συντέλεια ὁ κόσμος , οὐ ἔτι περί οὗτος ἐπερωτάω . ἀλλά περί βασίλεια κοσμικός . ἔτι γάρ ἀτελής διάκειμαι . ὁμός δέ συνέρχομαι ἐρωτάω , ἵνα ὁ πλῆθος δυσωπέω . ἀκούω δέ πρό ὁ πάθος , ὅτι οὐδείς οἶδα ὁ ἡμέρα , ὅμως καί νῦν πάλιν ἐρωτάω . ἐπεί γάρ ἀκούω ὅτι μέλλω λαμβάνω ὁ πνεῦμα , ὡς ἄξιος λοιπός πθελον μανθάνω , καί ἀπαλλάσσω ὁ δυσχερής ἐπιθυμέω . οὐ εἶπον δέ , Πότος ; ἀλλά , εἰμί ἐν ὁ χρόνος οὗτος ; εἰμί νῦν ; φημί . οὕτως ἐπιθυμέω ὁ ἡμέρα . ἐμός δέ δοκέω οὐδέ τετραίνω πως αὐτός , τίς ποτ εἰμί ὁ βασίλειος . οὔπω γάρ εἰμί διδάσκω ὁ νεῦμα . Κῖπος δέ ὁ , « ἀποκαθίστημι , » ὅτι μείζων λοιπός Ν περί αὐτός φαντάζω . Διὸ καί αὐτός ἀνίημι αὐτός διαλέγω . οὖον γάρ εἶπον , οὐδέ ὁ υἱός οἶς δεν , ἀλλά , « οὐχ σύ εἰμί . » καί ἵνα μή ἀθο.μήσωσιν , ἐπάγω · « ἀλλά λαμβάνω δύναμις , » καί ὁ ἑξῆς . καί ἐκεῖνος μέν οὖον περί ὁ συντέλεια ἐρωτάω , αὐτός δέ ὅς οὐ ἐρωτάω διδάσκω · δ ὁριστός διδάσκαλος εἰμί , μή ὁ βούλομαι ὁ μαθητής , ἀλλ' ὁ συμφέρω μανθάνω , διδάσκω . ζεύς ὅς οὗτος οὖον πρός ὁ ἐρώτησις ἀπαντάω , ὡς μηδείς ἔχω χρηστός , ἀλλά ὁ κατεπείγω διδάσκω · ὁ πνεῦμα γάρ εἰμί χρεία μάλιστα αὐτός τότε . « εἶπον δέ ποιός αὐτός · οὐχ σύ εἰμί γιγνώσκω « χρόνος ἢ καιρός . » Ιανταχοῦ ὁ ὁ μέλλω αὐτός ἀποτειχίζω