cogPG.PG118 59
« Ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προ - « ὡρισε γενέσθαι . » Τὸ αὐτὸ βούλεται δηλοῦν ἡ χεὶρ καὶ ἡ βουλή . Δύναμις γὰρ ᾧ πρόσεστιν , οὐ χρεία βουλῆς . Ὅσα οὖν διέταξας ἐξ ἀρχῆς γέγονεν . Οὐ παραιτήσεως δὲ τῶν δυσχερῶν ἡ τῶν ἀποστόλων εὐχὴ , ἀλλὰ´ ὑπὲρ εὐοδώσεως τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος . Οὐ γὰρ εἶπον , Ἐξελοῦ , ἀλλὰ , Δὸς τοῖς δούλοις σου , μετὰ παῤῥησίας λαλεῖν . « Καὶ τὰ νῦν , Κύριε , ἔπιδε ἐπὶ τὰς ἀπειλὰς αὐ - « τῶν , καὶ δὸς τοῖς δούλοις σου , μετὰ παῤῥησίας « πάσης λαλεῖν τὸν λόγον σου , ἐν τῷ τὴν χεῖρά σου « ἐκτείνειν σε εἰς ἴασιν , καὶ σημεῖα καὶ τέρατα γε - « νέσθαι διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου παιδός σου Ἰη - « σοῦ . Καὶ δεηθέντων αὐτῶν , ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν « ᾧ ἦσαν συνηγμένοι . Καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες « Πνεύματος ἁγίου , καὶ ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ « μετὰ παῤῥησίας . » Σύμβολον τοῦ ἀκουσθῆναι τὴν δέησιν αὐτῶν , ὁ σεισμός · ἔστι δὲ ὅτε καὶ ὀργῆς . Τὸ δὲ πλησθῆναι Πνεύματος ἁγίου , δηλοῖ τὸ , ὅλους τῆς ἐνεργείας τοῦ δοθέντος αὐτοῖς θείου Πνεύματος γενέσθαι , μικρὸν ἀπὸ τῶνδε τῶν σαρκικῶν ἀποστρεφομένους . Ἵ ὅτι ἀνεζωπυρίσθησαν , καὶ ἀνεκαίετο ἐν αὐτοῖς τὸ χάρισμα , δι´ ὅπερ ἐλάλουν μετὰ παῤῥησίας , ἀφειδοῦνπες τῶν σωματικῶν κινδύνων . Ἀφ´ οὗ καὶ καρδία καὶ ψυχὴ , οἱονεὶ καὶ τοῖς νοεροῖς κινήμασι . Τοῦτο γὰρ νῦν ἡ καρδία βούλεται , ἅτε καὶ πρώτη τῆς τοῦ ζώου ὑποστάσεως ὑφισταμένη καὶ τοῖς ζωτικοῖς . Ταῦτα γὰρ ὑπαινίττεται διὰ τῆς καρδίας καὶ τῆς ψυχῆς πρὸς ἓν κατάλυμα τὴν ὁρμὴν ποιουμένων . Τὸ δὲ « Ἡν , » τὸ πρὸς εὐαρέστησιν συντεῖνον Θεοῦ . Τοῦ νοερου γὰρ ἔλεγχος , τὸ ἀφειδεῖν τῶν κινδύνων . Τοῦ ζωτικοῦ δὲ γνώρισμα , τὸ περὶ τὰ σωματικὰ τὴν διεξαγωγὴν ἐξηκριβῶσθαι , ὡς ὀλίγα μὲν καὶ ὅσον ἀποζῇν , χορηγεῖσθαι τῷ κεκτημένῳ , τὸ πᾶν δὲ τοῖς βίου σπανίζουσι καρποφορεῖσθαι . Ἔτι περὶ τοῦ σαλευθῆναι τὸν τόπον , καὶ τοῦτο νοῆσαι δεῖ , ὡς φοβῶν μὲν τοὺς ἀπίστους καὶ ἀπειλοῦντας ὁ σεισμὸς ἐγένετο , εἰς θάρσος δὲ ἄγων τοὺς ἀποστόλους , ἐπειδὴ ἀρχὴ ἦν καὶ χρεία τῶν τοιούτων σημείων πρὸς τὸ αὐτοὺς στερεωθῆναι . « Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία « καὶ ἡ ψυχὴ μία . Καὶ οὐδὲ εἴς τι τῶν ὑπαρχόντων « αὐτῷ ἔλεγεν ἴδιον εἶναι , ἀλλὰ´ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα χοινά , » Τὴν φιλάλληλον , καὶ ἐξ ἐγγύης προσῆν αὐτοῖς τοῦ διδασκάλου Χριστοῦ , δι´ ὧν ἔλεγεν · « Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε , ἐὰν ἀγάπην ἔνητε ἐν ἀλλήλοις . » Διόπερ καὶ ἔκαστος ὡς ἑαυτὸν ἡγούμενος τὸν πλησίον , οὐδὲν τῶν ὑπαρχόντων ἑαυτῷ ἐξιδιαζόμενος κατεῖχεν , ἀλλὰ´ εἰς κοινοχρησίαν προσετίθει . Ἐξ οὗ καὶ χάριν φησὶ μεγάλην αὐτοῖς ἐπελθεῖν ἀπὸ τῆς φιλαλληλίας . Τῷ γὰρ μὴ ἐξιδιάζεσθαι , οὐδεὶς ἦν ἐνδεὴς ἐν αὐτοῖς . Ὅπερ τοῦ , « Ἀνοίγεις
Lemmas: « ποιέω ὅσος ὁ χείρ σύ καί ὁ βουλή σύ προ - « ὁρίζω γίγνομαι . » ὁ αὐτός βούλομαι δηλόω ὁ χείρ καί ὁ βουλή . Δύναμις γάρ ὅς πρόσειμι , οὖον χρεία βουλή . ὅσα οὖν διατάσσω ἐκ ἀρχή γίγνομαι . οὖον παραίτησις δέ ὁ δυσχερής ὁ ὁ ἀπόστολος εὐχή , ἀλλά ὑπέρ εὐόδωσις ὁ εὐαγγελικός κήρυγμα . οὖον γάρ εἶπον , ἐξαιρέω , ἀλλά , δός ὁ δοῦλος σύ , μετά παρρησία λαλέω . « καί ὁ νῦν , κύριος , ἐπεῖδον ἐπί ὁ ἀπειλή αὖος - « ὁ , καί δίδωμι ὁ δοῦλος σύ , μετά παρρησία « πᾶς λαλέω ὁ λόγος σύ , ἐν ὁ ὁ χείρ σύ « ἐκτείνω σύ εἰς ἴασις , καί σημεῖον καί τέρας γε - « νω διά ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος παῖς σύ ἔρχομαι - « σύ . καί δήω αὐτός , σαλεύω ὁ τόπος ἐν « ὅς εἰμί συνάγω . καί πίμπλημι ἅπας « πνεῦμα ἅγιος , καί λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός « μετά παρρησία . » Σύμβολον ὁ ἀκούω ὁ δέησις αὐτός , ὁ σεισμός · εἰμί δέ ὅτε καί ὀργή . ὁ δέ πίμπλημι πνεῦμα ἅγιος , δηλόω ὁ , ὅλος ὁ ἐνέργεια ὁ δίδωμι αὐτός θεῖον πνεῦμα γίγνομαι , μικρός ἀπό ὅδε ὁ σαρκικός ἀποστρέφω . ἵ ὅτι ἀναζωπυρίζω , καί ἀνακαίω ἐν αὐτός ὁ χάρισμα , δις ὅσπερ λαλέω μετά παρρησία , ἀφειδοῦνπες ὁ σωματικός κίνδυνος . Ἀφή ὅς καί καρδία καί ψυχή , οἱονεί καί ὁ νοερός κίνημα . οὗτος γάρ νῦν ὁ καρδία βούλομαι , ἅτε καί πρῶτος ὁ ὁ ζῷον ὑπόστασις ὑφίστημι καί ὁ ζωτικός . οὗτος γάρ ὑπαινίσσομαι διά ὁ Καρδία καί ὁ Ψυχή πρός εἷς κατάλυμα ὁ ὁρμή ποιέω . ὁ δέ « ἐάν , » ὁ πρός εὐαρέστησις συντείνω Θεός . ὁ νοερός γάρ ἔλεγχος , ὁ ἀφειδέω ὁ κίνδυνος . ὁ ζωτικός δέ γνώρισμα , ὁ περί ὁ σωματικός ὁ διεξαγωγή ἐξακριβόω , ὡς ὀλίγος μέν καί ὅσος ἀποζῶ , χορηγέω ὁ κτάομαι , ὁ πᾶς δέ ὁ βίος σπανίζω καρποφορέω . ἔτι περί ὁ σαλεύω ὁ τόπος , καί οὗτος νοέω δεῖ , ὡς φοβέω μέν ὁ ἄπιστος καί ἀπειλέω ὁ σεισμός γίγνομαι , εἰς θάρσος δέ ἄγω ὁ ἀπόστολος , ἐπεί ἀρχή εἰμί καί χρεία ὁ τοιοῦτος σημεῖον πρός ὁ αὐτός στερεόω . « ὁ δέ πλῆθος ὁ πιστεύω εἰμί ὁ καρδία « καί ὁ ψυχή εἷς . καί οὐδέ εἰς τίς ὁ ὑπάρχω « αὐτός λέγω ἴδιος εἰμί , ἀλλά εἰμί αὐτός ἅπας Χοινάς , » ὁ φιλάλληλος , καί ἐκ ἐγγύη πρόσειμι αὐτός ὁ διδάσκαλος Χριστός , δις ὅς λέγω · « ἐν οὗτος γιγνώσκω πᾶς ὅτι ἐγώ μαθητής εἰμί , ἐάν ἀγάπη ἔνειμι ἐν ἀλλήλων . » διόπερ καί ἔκαστος ὡς ἑαυτοῦ ἡγέομαι ὁ πλησίος , οὐδείς ὁ ὑπάρχω ἑαυτοῦ ἐξιδιάζομαι κατέχω , ἀλλά εἰς κοινοχρησία προστίθημι . ἐς ὅς καί χάρις φημί μέγας αὐτός ἐπέρχομαι ἀπό ὁ φιλαλληλία . ὁ γάρ μή ἐξιδιάζομαι , οὐδείς εἰμί ἐνδεής ἐν αὐτός . ὅπερ ὁ , « ἀνοίγω