cogPG.PG118 667
θεῷ δουλεύουσιν αὐτῶν . Περὶ ὧν ἀλλαχοῦ φησί - « Φάγωμεν καὶ πίωμεν , αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν » Καὶ γὰρ κἀκεῖ περὶ γαστριμάργων ἔλεγε · « Καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῶν . » Πολλοὶ φασὶ , τὴν περιτομὴν αὐτὸν διὰ τούτων εἰρηκέναι , ἀλλ´ οὐκ ἔστιν . Ἀλλ´ ὅτι , φησὶν , ἐφ´ οἷς ἐγκαλύπτεσθαι καὶ αἱσχόνεσθαι ἔδει , ἐπὶ τούτοις καυχῶνται . « Οἱ τὰ ἐπίγεια φρονοῦντες . » Οἱ γὰρ ἄνεσιν καὶ τρυφὴν ἐπιζητοῦντες , τὰ ἐπίγεια φρονοῦσιν . Ἡμῶν γὰρ τὸ πολίτευμα ἐν οὐρανοῖς ὑπαρχει , ἐξ οὐ καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν , ὀς μετασχηματίσει τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ὑμῶν εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῷ σώματι τῆς δόξης αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαι ἑαυτῷ τὰ πάντα . Λεῖ οὖν τὰ ἐν οὐρανῷ ζητεῖν , ἔνθα ἡμῶν τὸ πολίτευμά ἐστιν . Ἐκεῖ γὰρ στρατευόμεθα , ἐκεῖ πολιπευόμεθα . « Ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα . » Ἐξ οὐρανοῦ τὸν Κύριον ἡμῶν καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα , ἐν τῇ πατρῴᾳ φανησόμενον δόξῃ , ἐν τῇ δευτέρᾳ παρουσία Κμετὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἀγγέλων , ὃς , φησί , καὶ μετασχηματίσει καὶ μεταβαλεῖ τὸ νῦν σῶμα . Ταπεινώσεως δὲ αὐτὸ ἐκάλεσε , διὰ τὸ ὑποκεῖσθαι φθερᾷ καὶ πάθεσι καὶ ὀδύναις . Καὶ ποιήσει , φησὶν , ὅμοιον ἐκείνῳ τῷ σώματι αὐτοῦ , τῷ ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς καθημένῳ , τῷ προσκυνουμένῳ παρὰ τῶν ἀσωμάτων δυνάμεων . Καὶ γὰρ εἰς ἄφθαρτον καὶ τὸ ἡμῶν μεταβληθήσεται σῶμα , χάριτι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Οὐαὶ τοῖς ἐκπίπτουσι ταύτης τῆς δόξης , καὶ μετὰ δαιμόνων τασσομένοις . « Ὅς μετασχηματίσει . » Πολλοὶ νομίζουσιν ἕτερον σῶμα πνευματικὸν ἐγείρεσθαι ἐν τῇ ἀναστάσει , καὶ οὐ τοῦτο ὃ νῦν περικείμεθα , διὰ τὸ εἰρῆσθαι , μετασχηματίσει τὸ σῶμα της ταπεινώσεως ἡμῶν , εἰς τὸ σῶμα τῆς δόξης αὐτοῦ . Ἀλλ´ ὄρα τί φησι Μεθόδειος ἐν τῶ περὶ ἀναστάσεως λόγῳ . Καὶ τοῦτό ποτε ἡμῶν τὸ σῶμα , σῶμα δόξης ἦν πρὸ τῆς παραβάσεως , καὶ οὕτως ἔνδοξον ἦν , ὅτι νῦν μετὰ τὴν παράβασιν , σῶμα ταπεινώσεως λέγεται . Οὐ γὰρ ἂν εἰ μὴ ἔνδοξον ἦν , ταπεινώσεως νῦν ἐκλήθη . Ταπεινοῦται γὰρ ἁπὸ σφάλματος τὸ ἔνδοξον . Τὸ γὰρ ἀεὶ ταπεινὸν οὐκ ἄν τις εἴποι ὅτι διὰ τὴν παράβασιν ἐταπεινώθη . Καὶ γὰρ καὶ περὶ τοῦ ἱσταμένου εἰ πέσοι , λέγομεν ἕτι ἔπεσε , περὶ δὲ τοῦ ἀεὶ κειμένου , οὐκ ἄν τις εἴποι ὅτι ἀμαρτήσας ἔπεσεν . Ὥστε τοῦτο τὸ σῶμα ἄφθαρτον καὶ ἔνδοξον γινόμενον , ἀνίσταται , καὶ οὐχ ἕτερον . « Εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον . » Ἰσγυρὰν καὶ ἀναμφίλεκτον πίστιν τίθησι τοῦ πάντως μετασχηματισθῆναι τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν ἃν μόνον βουλώμεθα , εἰς τὸ γενέσθαι αὐτὸ σύμμορφον τῆς δόξης αὐτοῦ . Βἰ γὰρ , φησὶν , ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστὸς ἐπὶ τούτῳ παραγίνεται , τίς ἀμφισβητήσει ὅτι οὐ πάντως ἔσται τοῦτο ;
Lemmas: θεός δουλεύω αὐτός . περι ὅς ἀλλαχοῦ φημί - « Φαγίσκω καί πίνω , αὔριον γάρ ἀποθνῄσκω » καί γάρ ἐκεῖ περί γαστρίμαργος λέγω · « καί ὁ δόξα ἐν ὁ αἰσχύνη αὐτός . » πολλός φημί , ὁ περιτομή αὐτός διά οὗτος εἴρω , ἀλ οὐ εἰμί . Ἀλ ὅτι , φημί , ἐφίημι ὅς ἐγκαλύπτω καί αισχονω ἐσθίω , ἐπί οὗτος καυχάομαι . « ὁ ὁ ἐπίγειος φρονέω . » ὁ γάρ ἄνεσις καί τρυφή ἐπιζητέω , ὁ ἐπίγειος φρονέω . ἡμός γάρ ὁ πολίτευμα ἐν οὐρανός ὑπάρχω , ἐκ οὖον καί Σωτήρ ἀπεκδέχομαι κύριος Ἰησοῦς Χριστός , ὅς μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις σύ εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός κατά ὁ ἐνέργεια ὁ δύναμαι αὐτός καί ὑποτάσσω ἑαυτοῦ ὁ πᾶς . λάω οὖν ὁ ἐν οὐρανός ζητέω , ἔνθα ἐγώ ὁ πολίτευμα εἰμί . ἐκεῖ γάρ στρατεύω , ἐκεῖ πολιπευομεθη . « ἐς ὅς καί Σωτήρ . » ἐς οὐρανός ὁ κύριος ἐγώ καί Σωτήρ ἀπεκδέχομαι , ἐν ὁ πατρῷος φαίνω δόξα , ἐν ὁ δύο παρουσία Κμετὰ ὁ ἅγιος αὐτός ἄγγελος , ὅς , φημί , καί μετασχημάτισις καί μεταβάλλω ὁ νῦν σῶμα . ταπείνωσις δέ αὐτός καλέω , διά ὁ ὑπόκειμαι φθείρω καί πάθος καί ὀδύνη . καί ποιέω , φημί , ὅμοιος ἐκεῖνος ὁ σῶμα αὐτός , ὁ ἐκ δεξιός ὁ πατήρ κάθημαι , ὁ προσκυνέω παρά ὁ ἀσώματος δύναμις . καί γάρ εἰς ἄφθαρτος καί ὁ ἐγώ μεταβάλλω σῶμα , χάρις ὁ Θεός ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . οὐαί ὁ ἐκπίπτω οὗτος ὁ δόξα , καί μετά δαίμων τάσσω . « ὅς μετασχημάτισις . » πολλός νομίζω ἕτερος σῶμα πνευματικός ἐγείρω ἐν ὁ ἀνάστασις , καί οὖον οὗτος ὅς νῦν περίκειμαι , διά ὁ εἴρω , μετασχημάτισις ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ , εἰς ὁ σῶμα ὁ δόξα αὐτός . Ἀλ σύργαστρος τίς φημί μεθοδιος ἐν ὁ περί ἀνάστασις λόγος . καί οὗτος ποτός ἐγώ ὁ σῶμα , σῶμα δόξα εἰμί πρό ὁ παράβασις , καί οὕτως ἔνδοξος εἰμί , ὅτι νῦν μετά ὁ παράβασις , σῶμα ταπείνωσις λέγω . οὖον γάρ εἄν εἰμί μή ἔνδοξος εἰμί , ταπείνωσις νῦν καλέω . ταπεινόω γάρ ἀπό σφάλμα ὁ ἔνδοξος . ὁ γάρ ἀεί ταπεινός οὐ ἄν τις εἶπον ὅτι διά ὁ παράβασις ταπεινόω . καί γάρ καί περί ὁ ἵστημι εἰμί πίπτω , λέγω ἔτι πίπτω , περί δέ ὁ ἀεί κεῖμαι , οὐ ἄν τις εἶπον ὅτι ἁμαρτάνω πίπτω . ὥστε οὗτος ὁ σῶμα ἄφθαρτος καί ἔνδοξος γίγνομαι , ἀνίστημι , καί οὐ ἕτερος . « εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος . » Ἰσγυρὰν καί ἀναμφίλεκτος πίστις τίθημι ὁ πάντως μετασχηματίζω ὁ σῶμα ὁ ταπείνωσις ἐγώ ἄν μόνος βούλομαι , εἰς ὁ γίγνομαι αὐτός σύμμορφος ὁ δόξα αὐτός . βία γάρ , φημί , ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἐπί οὗτος παραγίγνομαι , τίς ἀμφισβήτησις ὅτι οὖον πάντως εἰμί οὗτος ;