cogPG.PG118 281
παραμυθίαν αὐτοῖς εὑρεῖν . Τὰ μὲν γὰρ ἀμαρτήματα , φησὶ , μέγιστα · ἆρα δὲ μὴ τοιαῦτα ἔπταισαν , ἵ α πεσόντες μὴ ἀναστῶσιν ἔτι κἂν βουληθῶσι ; Μὴ γένοιτο , φησίν . Οἷα γὰρ ἂν ἔπταισαν , δεκτοί εἰσι Θεῷ , βουληθέντες μόνον . Πλὴν ὅρα ὅτι καὶ ἐν αὐτῇ τῇ παραμυθίᾳ ὑπευθύνους αὐτοὺς ποιεῖ μεγίστων ἁμαρτημάτων . [ ΩΤ . Ἄλλως . Ἐπειδὴ τῶν προσπταιόντων , οἱ μὲν πταίοντες ὑποσκελίζονται μόνον , οἱ δὲ καὶ καταπίπτουσι , θέλων τοὺς Ἰουδαίους ἅμα μὲν τῆς πολλῆς ἀθυμίας ὡς προῦβρισμένους ἀπαγαγεῖν , ἅμα δὲ καὶ ἐπὶ τὴν πίστιν προτρέψασθαι , φησὶν , ὅτι τὸ πταῖσμα αὐτῶν , οὐχὶ εἰς κατάπτωσιν τελείαν γέγονεν , ἀλλὰ μόνον οἷον ὑπεσκελίσθησαν . Καὶ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς , ἀλλὰ διά τιναοἶκονομίαν συνεχωοήθη , ἵνα ἐν τῷ ἐκείνων παραπτώματι , γένηται μὲν ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν , γένηται δὲ καὶ αὐτῶν ἐκείνων ἡ ἀνόρθωσις , παραζηλούντων καὶ μιμουμένων τοὺς ἐξἐθνῶν . Ὥστε τὸ προσπταῖσαι αὐτοὺς , τρόπον τινὰ εἰς ἀνόρθωσιν αὐτῶν συντελεῖ , εἴπερ ἐν τῷ παραπτώματι αὐτῶν ἡ σωτηρία τοῖς ἔθνεσιν . ἐν δὲ τῇ σωτηρίᾳ ἡ παραζήλωσις , διὰ δὲ τῆς παραζηλώσεως , ἡ τῶν πεπτωκότων ἀνόρθωσις . Τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ Θεοῦ ἄῤῥητος καὶ ἀκατάληπτος πρόνοια καὶ οἰκονομία , ἐξ ἀπόρων πόρους παρέχει , καὶ ἐκ τῶν ἐναντίων τὰ χρηστότερα . Οἱ μὲν γὰρ Ἰουδαῖοι ἔπταισαν . ὥστε καὶ πεσεῖν καὶ κεῖσθαι , καὶ μήτε ἑαυτοῖς , μήτε ἑτέροις , χρηστοῦ τινος γενήσεσθαι αἴτιοι . Ὁ δὲ Θεὸς τῶ ἐκείνων παραπτώματι , καὶ πρὸς τὴν τῶν ἐθνῶν σωτηρίαν ἀπεχρήσατο , καὶ εἰς τὴν αὐτῶν ἐκείνων ἀπὸ τοῦ παραπτώματος ἐπανόρθωσιν . Ὥστε οὐκ ἔπταισανταῦτα τοῦ Θεοῦ οἰκονομοῦντος ) ἵνα πέσωσιν , ἀλλ´ ἔπταισαν , ἵνα διορθώσωνται · μᾶλλον δὲ , ὡς αὐτός φησιν , ἵνα πλοῦτος κόσμου γένηται , καὶ πλοῦτος ἐθνῶν . Καὶ ἐκ τούτου πάλιν τελεία καταλλαγὴ κόσμου , καὶ τελεία πάντων ἀναβίωσις , οὐ μόνον τῶν προσπταισάντων , ἀλλὰ καὶ τῶν μέχρι θανάτου καὶ νεκρώσεως καταπεσόντων . Καὶ ὅρα · Ἀρχόμενος μὲν , πταῖσμα τὴν ἀπείθειαν ἐκάλει τῶν Ἰουδαίων , εἶτα , παράπτωμα . Ἐπειδὴ δὲ ἔδειξεν αὐτοῖς βούλωνται μόνον πεισθῆναι τὸ μέγεθος τῶν ἀγαθῶν , καὶ ἐπῆρεν αὐτοὺς , πλοῦτον ἐθνῶν καλῶν καὶ καταλλαγὴν κόσμου , καὶ σάρκα οἰκείαν · τότε καὶ τῆς ἀπει . θείας τὸ ἄτοπον ἡλίκον ἐστὶ δεικνύει , νεκροὺς αὐτοὺς διὰ ταύτης ἀποφαινόμενος γενέσθαι . Ἀλλὰ καὶ τοῦτο » λίαν θαυμασίως ποιεῖ καὶ σοφῶς . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ νεκροὺς αὐτοὺς ἀπλῶς ὀνομασθῆναι , λίαν ἦν πικρὸν καὶ καταφορικὸν , καὶ εἰς ὕβριν μᾶλλον ἢ παραίνεσιν συντελοῦν , οὐχ οὕτως αὐτὸ τίθησι ξηρῶς , ἀλλὰ μίγνυσιν αὐτὸ , καὶ ἐν τάξει ἐπαίνου προάγει , λέγων · « Τίς ἡ πρόσληψις αὐτῶν , εἰ μὴ ζωὴ ἐκ νεκρῶν · » Διὰ μὲν τοῦ , « ζωὴν τὸ εὑφραῖνον τιθείς , διὰ δὲ τοῦ Κ«Ἐκ νεκρῶν , » ὑποσημαίνει ὅτι ἡ ἀπείθειααὐτῶν , νέκρωσις ἦν . Ετα εἰπὼν ὅτι τὸ παράπτωμα αὐτῶν σωτηρία γέγονε τῶν ἐθνῶν , ἐφεξῆς ἐκ τοῦ μᾶλλον ἐπιχειρεῖ , ὅτι πάντως καὶ αὐτῶν ἔσται σωτηρία Προαγαγὼν δὲ τὸ ἐπιχείρημαπειδὴ ὡς ἔθος αὐτῷ πρὸ τοῦ ἀπαρτίσαι τὴν περίοδον περιβολαῖς ἐχρήσατο διὰ τοῦ , « Υμῖν γὰρ λέγω , » καὶ ἑξῆς , πάλιν ἐπαναλαμβάνει τὸ ἐπιχείρημα , καὶ φησιν · « Εἰ γὰρ ἡ
Lemmas: παραμυθία αὐτός εὑρίσκω . ὁ μέν γάρ ἁμάρτημα , φημί , μέγας · ἆρα δέ μή τοιοῦτος πταίω , ἵ ὅς πίπτω μή ἀνίστημι ἔτι κἀν βούλομαι ; μή γίγνομαι , φημί . οἷος γάρ εἄν πταίω , δεκτός εἰμί Θεός , βούλομαι μόνος . πλήν ὁράω ὅτι καί ἐν αὐτός ὁ παραμυθία ὑπεύθυνος αὐτός ποιέω μέγας ἁμάρτημα . [ ΩΤ . ἄλλος . ἐπεί ὁ προσπταίω , ὁ μέν πταίω ὑποσκελίζω μόνος , ὁ δέ καί καταπίπτω , ἐθέλω ὁ Ἰουδαῖος ἅμα μέν ὁ πολύς ἀθυμία ὡς προυβρισμενος ἀπάγω , ἅμα δέ καί ἐπί ὁ πίστις προτρέπω , φημί , ὅτι ὁ πταῖσμα αὐτός , οὐ εἰς κατάπτωσις τέλειος γίγνομαι , ἀλλά μόνος οἷος ὑποσκελίζω . καί οὗτος οὐ ἁπλόος , ἀλλά διά τιναοικονομια συνεχωοηθος , ἵνα ἐν ὁ ἐκεῖνος παράπτωμα , γίγνομαι μέν ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος , γίγνομαι δέ καί αὐτός ἐκεῖνος ὁ ἀνόρθωσις , παραζηλόω καί μιμέομαι ὁ ἐξέρχομαι . ὥστε ὁ προσπταίω αὐτός , τρόπος τις εἰς ἀνόρθωσις αὐτός συντελής , εἴπερ ἐν ὁ παράπτωμα αὐτός ὁ σωτηρία ὁ ἔθνος . ἐν δέ ὁ σωτηρία ὁ παραζήλωσις , διά δέ ὁ παραζήλωσις , ὁ ὁ πίπτω ἀνόρθωσις . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ Θεός ἄρρητος καί ἀκατάληπτος πρόνοια καί οἰκονομία , ἐκ ἄπορος πόρος παρέχω , καί ἐκ ὁ ἐναντίος ὁ χρηστός . ὁ μέν γάρ Ἰουδαῖος πταίω . ὥστε καί πίπτω καί κεῖμαι , καί μήτε ἑαυτοῦ , μήτε ἕτερος , χρηστός τις γίγνομαι αἴτιος . ὁ δέ θεός ὁ ἐκεῖνος παράπτωμα , καί πρός ὁ ὁ ἔθνος σωτηρία ἀποχράω , καί εἰς ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἀπό ὁ παράπτωμα ἐπανόρθωσις . ὥστε οὐ πταίω ὁ Θεός οἰκονομέω ) ἵνα πίπτω , ἀλ πταίω , ἵνα διορθόω · μᾶλλον δέ , ὡς αὐτός φημί , ἵνα πλοῦτος κόσμος γίγνομαι , καί πλοῦτος ἔθνος . καί ἐκ οὗτος πάλιν τέλειος καταλλαγή κόσμος , καί τέλειος πᾶς ἀναβίωσις , οὖον μόνος ὁ προσπταίω , ἀλλά καί ὁ μέχρι θάνατος καί νέκρωσις καταπίπτω . καί ὁράω · Ἀρχόμενος μέν , πταῖσμα ὁ ἀπείθεια καλέω ὁ Ἰουδαῖος , εἶτα , παράπτωμα . ἐπεί δέ δείκνυμι αὐτός βούλομαι μόνος πείθω ὁ μέγεθος ὁ ἀγαθός , καί ἐπαίρω αὐτός , πλοῦτος ἔθνος καλός καί καταλλαγή κόσμος , καί σάρξ οἰκεῖος · τότε καί ὁ ἄπειμι . θεῖος ὁ ἄτοπος ἡλίκος εἰμί δείκνυμι , νεκρός αὐτός διά οὗτος ἀποφαίνω γίγνομαι . ἀλλά καί οὗτος » λίαν θαυμάσιος ποιέω καί σοφός . ἐπεί γάρ ὁ νεκρός αὐτός ἀπλόος ὀνομάζω , λίαν εἰμί πικρός καί καταφορικός , καί εἰς ὕβρις μᾶλλον ἢ παραίνεσις συντελέω , οὐ οὕτως αὐτός τίθημι ξηρός , ἀλλά μίγνυμι αὐτός , καί ἐν τάξις ἔπαινος προάγω , λέγω · « Τῖς ὁ πρόσληψις αὐτός , εἰμί μή ζωή ἐκ νεκρός · » Ζεύς μέν ὁ , « ζωή ὁ εὐφραίνω τίθημι , διά δέ ὁ Ἐκ νεκρός , » ὑποσημαίνω ὅτι ὁ ἀπείθεια , νέκρωσις εἰμί . ἔτης εἶπον ὅτι ὁ παράπτωμα αὐτός σωτηρία γίγνομαι ὁ ἔθνος , ἐφεξῆς ἐκ ὁ μᾶλλον ἐπιχειρέω , ὅτι πάντως καί αὐτός εἰμί σωτηρία προάγω δέ ὁ ἐπιχείρημα ὡς ἔθος αὐτός πρό ὁ ἀπαρτίζω ὁ περίοδος περιβολή χράω διά ὁ , « ὑμεῖς γάρ λέγω , » καί ἑξῆς , πάλιν ἐπαναλαμβάνω ὁ ἐπιχείρημα , καί φημί · « εἰμί γάρ ὁ