cogPG.PG118 180
εἰς γένεσιν παραχθέντα . Ἡ ἀπὸ τῆς τοῦ κόαυ κτίσεως καταλαμβάνεται καὶ καθορᾶται . Πῶς ; καὶ αὐτὰ ἐν τοῖς ποιήμασι νοούμενα καὶ συναριΚθμούμενα . Καθ´ ὑπερβατὸν οὖν ἡ σύνταξις . Ἡ τοῖς ποιήμασι νοούμενα , ἀντὶ τοῦ ἐν αὐτοῖς τοῖς ποιήμασιν ἐνεῖναι , καὶ τῇ τοῦ Θεοῦθουλήσει ὑπηρετεῖν , καὶ πληροῦν τὰ κελευόμενα . Ἡ ἀόρατα αὐτοῦ λέγει αὐτὸ τὸ ἀόρατον αὐτοῦ τῆς οὐσίας . Καὶ πῶς ἔνι , φησὶ , τὸ θεῖον ἀόρατον ὃν κατιδεῖν καὶ κατανοῆσαι ; Ναὶ ἔστι , φησὶ , καὶ ἀπὸ τῶν κτισμάτων αὐτοῦ κατιδεῖν αὐτοῦ τὴν θεότητα καὶ τὴν δύναμιν . « Ἢτε ἀίδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης . » - [ ΚΥΡ . ] Ἀπὸ κοινοῦ νοουμένου τοῦ καθορᾶται . Πῶς δὲ γινώσκεται διὰ τῆς δημιουργίας ἡ ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις ; Ὅτι φθαρτὴν ἐχόντων τὴν φύσιν τῶν παρηγμένων εἰς γένεσιν , καὶ κεκλημένων ἐν χρόνῳ πρὸς ὕπαρξιν , ἔσται που πάντως ὁ τούτων Δημιουργὸς ἄφθαρτος καὶ ἀΐδιος.Ω . Ἡοϋτως · Ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου κτίσεως ἡ θειότης τοῦ Θεοῦ καὶ ἀίδιος δύναμις γινώσκεται . εἶδε τις τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ , ἀστέρων κάλλη καὶ μέγεβος , δρόμον σελήνης καὶ ἡλίου , τάξιν καὶ εἰρμὸν ἀπαράβατον . Οὐχ ἡμέραν σελήνη ποιεῖ , οὐδὲ τὴν Κνύκτα ἤλιος . Ὁ αἰθὴρ τὸν οἰκεῖον τόπον φυλάττει , καὶ ὁ ἀὴρ ὁμοίως . ἕστηκεν ἡ γῆ , οὐκ ἔχουσα τὸν ὑπερείδοντα βάρος ἄπειρον , ἐγκέχυται αὐτῇ τὸ ὕδωρ καὶ περικέχυται , βάρους προσθήκη , ἀλλ´ ὅμως ἕστηκεν ἀκίνητος , τὴν κατέχουσαν ἀνακηρύττουσα δύναΚμιν . Φέρει καρποὺς μυρίους , καὶ ἰδέαις καὶ δυνάμεσι διαφέροντας . Μία οὖσα , γῆ οὖσα , τρέφει ζώων γένη ἄπειρα . Ἀλλὰ καὶ καιρῶν εὐτάκτους μεταβοΤἀς , καὶ ὑετοὺς ἐτησίους , καὶ τὰ δοκοῦντα πάθη , σεισμοὺς , κεραυνοὺς , καὶ εἴ τι τούτων ἐπισκοπήσεις εἰς τὸν Δημιουργὸν παραπέμπει τὸν προσέχοντα . Τί τὸ συνέχον , τί τὸ κρατοῦν ; Ἔστιν ἄρα γνῶναι σαφῶς ἀπὸ τῆς κτίσεως , ὅτι ἔστι Δημιουργὸς , ὅτι προνοητὴς , ὅτι παντοδύναμος , ὅτι ἀγαθὸσγαθοῦ γὰρ ἡ δημιουργία καὶ ἡ πρόνοια , ὅτι ἀίδιος . Τῷ γὰρ παντοδυνάμῳ τίς ἐπιβουλεύσει ; Οὕτως οὗν ἡ θειότης αὐτοῦ καὶ ἀίδιος δύναμις ἐν τοῖς ποιήμασι καθορᾶται , οὕτως ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου κτίσεως , ἡ τοῦ Θεοῦ γνῶσις τοῖς ἀνθρώποις ἐγγίνεται . Οὔτω τὸ χνωστὸν αὐτοῦ ἐν πᾶσιν ἐφανέρωσε . Τὸ γὰρ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ , ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτά ἐστιν . Οὐσία δὲ καὶ φύσις παντελῶς πᾶσιν ἄληπτα . Ταῦτα καὶ Ἔλληνες ἔγνοσαν . Ἀλλὰ γνόντες , οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν . « Εἰς τὸ εἰναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους . νΤοσούτων γὰρ ὄντων τῶν ἀεικνύντων τὸ τοῦ Θεοῦ μεγαλεῖον , τί ἀπολογήσονται οἷ ἄκοντες ἀποτυφλωθέντες ; Οὐχ αὕτη δὲ σπουδὴ τῷ Θεῷ γέγονεν , ἄπαγε , εἰ καὶ οὕτως ἐξέβη . Διότι γνόντες τὸν Θεὸν , οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν , ἢ εχαμίστησαν · ἀλλ´ ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν , καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία . Φάσκοντες εἶναι σοφοὶ , ἐμωράνθησαν . [ Τ . Ἔγνωσαν γὰρ διὰ τῆς κτίσεως . « Γνόντες τὸν Θεόν . » Τουτέστι τί ποτέ ἐστι Θεὸς , τί ὀφείλει ὑπολαμβάνεσθαι Θεός . Τοῦτο γνόντες , ἑκόντες ἐσφάλησαν .
Lemmas: εἰς γένεσις παράγω . ὁ ἀπό ὁ ὁ κόας κτίσις καταλαμβάνω καί καθοράω . Πῶς ; καί αὐτός ἐν ὁ ποίημα νοέω καί συναρικθμουμην . Καθ´ ὑπερβατός οὖν ὁ σύνταξις . ὁ ὁ ποίημα νοέω , ἀντί ὁ ἐν αὐτός ὁ ποίημα ἔνειμι , καί ὁ ὁ θεουθουλανθανω ὑπηρετέω , καί πληρόω ὁ κελεύω . ὁ ἀόρατος αὐτός λέγω αὐτός ὁ ἀόρατος αὐτός ὁ οὐσία . καί πῶς ἐν , φημί , ὁ θέω ἀόρατος ὅς καθοράω καί κατανοέω ; ναίς εἰμί , φημί , καί ἀπό ὁ κτίσμα αὐτός καθοράω αὐτός ὁ θεότης καί ὁ δύναμις . « ἤτε ἀίδιος αὐτός δύναμις καί θεότης . » - [ κυρ . ] ἀπό κοινός νοέω ὁ καθοράω . Πῶς δέ γιγνώσκω διά ὁ δημιουργία ὁ ἀΐδιος αὐτός δύναμις ; ὅτι2 φθαρτός ἔχω ὁ φύσις ὁ πάρειμι εἰς γένεσις , καί καλέω ἐν χρόνος πρός ὕπαρξις , εἰμί ποῦ πάντως ὁ οὗτος Δημιουργός ἄφθαρτος καί Ἀΐδιος . ηουος · ἀπό ὁ ὁ κόσμος κτίσις ὁ θεότης ὁ Θεός καί ἀίδιος δύναμις γιγνώσκω . ὁράω τις ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός , ἀστήρ κάλλος καί μέγεβος , δρόμος σελήνη καί ἥλιος , τάξις καί εἱρμός απαράβατος . οὐχ ἡμέρα σελήνη ποιέω , οὐδέ ὁ Κνύκτα ἥλιος . ὁ αἰθήρ ὁ οἰκέω τόπος φυλάσσω , καί ὁ ἀήρ ὁμοίως . ἵστημι ὁ γῆ , οὐ ἔχω ὁ ὑπερείδω βάρος ἤπειρος , ἐγχέω αὐτός ὁ ὕδωρ καί περιχέω , βάρος προσθήκη , ἀλ ὅμως ἵστημι ἀκίνητος , ὁ κατέχω ἀνακηρύσσω δύναΚμιν . φέρω καρπός1 μυρίος , καί ἰδέα καί δύναμις διαφέρω . Μία εἰμί , γῆ εἰμί , τρέφω ζῷον γένος ἤπειρος . ἀλλά καί καιρός εὔτακτος μεταβοος , καί ὑετός ἐτήσιος , καί ὁ δοκέω πάθος , σεισμός , κεραυνός , καί εἰμί τίς οὗτος ἐπισκοπέω εἰς ὁ Δημιουργός παραπέμπω ὁ προσέχω . τις ὁ συνέχω , τίς ὁ κρατέω ; ἔρτις ἄρα γιγνώσκω σαφῶς ἀπό ὁ κτίσις , ὅτι εἰμί Δημιουργός , ὅτι προνοητής , ὅτι παντοδύναμος , ὅτι ἀγαθός γάρ ὁ δημιουργία καί ὁ πρόνοια , ὅτι ἀίδιος . ὁ γάρ παντοδυναμόω τίς ἐπιβουλεύω ; οὕτως ἐν ὁ θεότης αὐτός καί ἀίδιος δύναμις ἐν ὁ ποίημα καθοράω , οὕτως ἀπό ὁ ὁ κόσμος κτίσις , ὁ ὁ Θεός γνῶσις ὁ ἄνθρωπος ἐγγίγνομαι . οὐτάω ὁ χνάω αὐτός ἐν πᾶς φανερόω . ὁ γάρ γνωστός ὁ Θεός , οὗτος καί ὁ τοιοῦτος εἰμί . οὐσία δέ καί φύσις παντελῶς πᾶς ἄληπτος . οὗτος καί Ἔλληνες γιγνώσκω . ἀλλά γιγνώσκω , οὐ ὡς θεός δοξάζω . « εἰς ὁ εἰναι αὐτός ἀναπολόγητος . ντοσουος γάρ εἰμί ὁ ἀεικνύντων ὁ ὁ Θεός μεγαλεῖον , τίς ἀπολογέομαι οἷ ἄκων ἀποτυφλόω ; οὐχ οὗτος δέ σπουδή ὁ Θεός γίγνομαι , ἀπάγω , εἰμί καί οὕτως ἐκβαίνω . διότι γιγνώσκω ὁ θεός , οὐ ὡς θεός δοξάζω , ἢ εχαμιιστημι · ἀλ ματαιόω ἐν ὁ διαλογισμός αὐτός , καί σκοτίζω ὁ ἀσύνετος αὐτός καρδία . φάσκω εἰμί σοφός , μωραίνω . [ Τ . γιγνώσκω γάρ διά ὁ κτίσις . « γιγνώσκω ὁ Θεός . » τουτέστι τίς ποτός εἰμί θεός , τίς ὀφείλω ὑπολαμβάνω Θεός . οὗτος γιγνώσκω , ἑκών σφάλλω .