cogPG.PG118 138
καὶ οὐκ εἴρηκε τοὺς ἐπισκόπους . Εἶτα ἐπιφέρει · « Ἐν ᾧύμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους , ποιμαίνειν τὴν , Ἐκκλησίαν . » Ἀπὸ δὲ τῆς πρὸς Τίτον Ἐπιστολῆς , « Καταστήσεις κατὰ πόλιν πρεσόυτέρους , ὡς ἐγώ σοι διεταξάμην . » Ἀπὸ δὲ τῆς πρὸς Φιλιππησίους · « Τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις . » Οἷμαι δὲ ὅτι καὶ ἐκ τῆς προτέρας πρὸς Τιμόθεον ἀναλογισάμενον τοῦτο ἐκλαβεῖν ἔστι . « Εἴ τις γὰρ , φησίν , ἐπισκοπῆς ὁρέγεται , καλοῦ ἔργου ἐπιθυμεῖ . Δεῖ οὖν τὸν ἐπίσκοπον ἀνεπίληπτον εἶναι . » Καὶ μετ´ ὀλίγα · « Χήρα καταλεγέσθω μὴέλάττων ἐτῶν ἑξήκοντα . » Κανὼν γάρ ἐστιν Ἐκκλησίας , διαγράφων ὁποῖον εἶναι δεῖ τὸν τοιοῦτον , « Μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πολλῶν δακρύων . » Ἐνταῦθα χαρακτῆρα διδασκαλίας δείκνυσι , τὸ ἄφθονον , τὸ ἄοκνον , καὶ τὸ συμπαθές . Ἔπασχε γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀπολλυμένων , ὑπὲρ τῶν ἀπολλύντων . Καὶ τὸ ταπεινὸν , καὶ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ μετὰ πάσης , φησὶ , ταπεινοφροσύνης · πολλὰ γὰρ εἴδη τῆς ταπεινοφροσύνης , ἐν λόγῳ , ἐν ἔργω , πρὸς ἄρχοντας , πρὸς ἀρχομένους . « Καὶ τὸ τὰ συμφέροντα λέγειν . » Ἡν γὰρ ἃ οὐκ ἔδει μαθεῖν . Ὥσπερ γὰρ τό τινα κρύπτισθαι φθόνου , οὔτω τὸ τὸ πᾶν λέγειν αὐτοῖς , ἀνοίας . Καὶ διὰ τοῦτο προσέθηκε · Τῶν συμφερόντων , οὐκ εἰπεῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ διδάξαι . « Καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ δεδεμένος τῷ πνεύματι πορεύο - « μαι εἰς Ἱερουσαλὴμ , τὰ ἐν αὐτῇ συναντήσοντά « μοι μὴ εἰδὼς , πλὴν ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον κατὰ « τόλιν διαμαρτύρεται λέγον , ὅτι δεσμά με καὶ θλί - « ψεις μένουσιν . Ἀλλ´ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι . Οὐδὲ « ἔχω τὴν ψυχήν μου τιμίαν ἐμαυτῷ , ὡς τελειῶσαι « τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς καὶ τὴν διακονίαν , ἢν « ἔλαβον παρὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , διαμαρτύρασθαι « τὸ Εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ . Καὶ νῦν ἰδοὺ « ἐγὼ οἷδα , ὅτι οὐκ ἔτι ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου « ὑμεῖς πάντες ἐν οἷς διῆλθον , κηρύσσων τὴν βασι - « λείαν τοῦ Θεοῦ . Διαμαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σήμε - « ρον ἡμέρᾳ , ὅτι καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάν - « των . Οὐ γὰρ ὑπεστειλάμην ὑμῖν τοῦ μὴ ἀναγγεῖ - « λαι πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ . » Ἐνταῦθα εἰς τὸ Δεδεμένος , δεῖ ὑποστίξαι , ἵνα ᾖ διάνοια τοιαύτη · Πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλὴμ , προΤνούς διὰ τοῦ πνεύματος τὰ ἐσόμενα , πορεύομαι δὲ δέσμιος ὤν . Εἶτα ἵνα μὴ δεσμὸν ἢ ἀνάγκην νομίσῃ τις , καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι ἑκὼν ἀπέρχεται , φησίν , ὅτι Κατὰ πόλιν δεσμά με καὶ θλίψεις μένουσιν . « ΚαθαΚρότ εἰμι , φησὶν , ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων , » εἰ νυστάξαντες ἀποθάνητε ἀπὸ τοῦ φονευτοῦ τῶν ψυχῶν · τὸ γὰρ τοῦ διδασκάλου , φησὶ , πεποίηκα , τῷ ἀπαγγεῖλαι ὑμῖν τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ . Ἄρα ὁ μὴ λέγων , ὑπεύΟυνος τοῦ αἵματος ἐστι , τουτέστι τῆς σφαγῆς αὐτῶν . Δείκνυσι τοίνυν ὅτι κἀκεῖνοι ἂν μὴ ποιῶσιν , ὑπεύθυνοί εἰσι τοῦ ἰδίου αἵματος · δι´ ὃ καὶ φοβεῖ αὐτούς . « Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ , ἐν
Lemmas: καί οὐ εἴρω ὁ ἐπίσκοπος . εἶτα ἐπιφέρω · « ἐν ὅς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος τίθημι ἐπίσκοπος , ποιμαίνω ὁ , ἐκκλησία . » ἀπό δέ ὁ πρός Τίτος Ἐπιστολή , « καθίστημι κατά πόλις πρεσόυτέρους , ὡς ἐγώ σύ διατάσσω . » ἀπό δέ ὁ πρός Φιλιππήσιος · « ὁ εἰμί ἐν Φίλιππος σύν ἐπίσκοπος καί διάκονος . » οἴομαι δέ ὅτι καί ἐκ ὁ πρότερος πρός Τιμόθεος ἀναλογίζομαι οὗτος ἐκλαμβάνω εἰμί . « εἰμί τις γάρ , φημί , ἐπισκοπή ὀρέγω , καλός ἔργον ἐπιθυμέω . Δεύς οὖν ὁ ἐπίσκοπος ἀνεπίληπτος εἰμί . » καί μετέ ὀλίγος · « Χήρα καταλέγω μέλα ἔτος ἑξήκοντα . » Κανών γάρ εἰμί ἐκκλησία , διαγράφω ὁποῖος εἰμί δεῖ ὁ τοιοῦτος , « μετά πᾶς ταπεινοφροσύνη καί πολύς δάκρυ . » ἐνταῦθα χαρακτήρ διδασκαλία δείκνυμι , ὁ ἄφθονος , ὁ ἄοκνος , καί ὁ συμπαθής . πάσχω γάρ ὑπέρ ὁ ἀπόλλυμι , ὑπέρ ὁ ἀπόλλυμι . καί ὁ ταπεινός , καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά μετά πᾶς , φημί , ταπεινοφροσύνη · πολύς γάρ εἶδος ὁ ταπεινοφροσύνη , ἐν λόγος , ἐν ἔργον , πρός ἄρχω , πρός ἄρχω . « καί ὁ ὁ συμφέρω λέγω . » ἐάν γάρ ὁ οὐ ἐσθίω μανθάνω . ὥσπερ γάρ ὁ τις κρύπτω φθόνος , οὐτάω ὁ ὁ πᾶς λέγω αὐτός , ἄνοια . καί διά οὗτος προστίθημι · ὁ συμφέρω , οὐ εἶπον μόνος , ἀλλά καί διδάσκω . « καί νῦν ἰδού ἐγώ δήω ὁ πνεῦμα πορεύω - « μής εἰς Ἱεροσόλυμα , ὁ ἐν αὐτός συναντάω « ἐγώ μή εἰδοί , πλήν ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος κατά « τόλιν διαμαρτύρομαι λέγω , ὅτι δεσμός ἐγώ καί θλί - « Ψέις μένω . Ἀλ οὐδείς λόγος ποιέω . οὐδέ « ἔχω ὁ Ψυχή ἐγώ τίμιος ἐμαυτοῦ , ὡς τελειόω « ὁ δρόμος ἐγώ μετά χαρά καί ὁ διακονία , εἄν « λαμβάνω παρά ὁ κύριος Ἰησοῦς , διαμαρτύρομαι « ὁ Εὐαγγέλιος ὁ χάρις ὁ Θεός . καί νῦν ἰδού « ἐγώ οἶδα , ὅτι οὐ ἔτι ὁράω ὁ πρόσωπον ἐγώ « σύ πᾶς ἐν ὅς διέρχομαι , κηρύσσω ὁ βάσις - « λεῖος ὁ Θεός . διαμαρτύρομαι σύ ἐν ὁ Σῆμε - « ἀντίμοιρος ἡμέρα , ὅτι καθαρός ἐγώ ἀπό ὁ αἷμα πᾶς - « ὁ . οὖον γάρ ὑποστέλλω σύ ὁ μή ἀνάγω - « λᾶας πᾶς ὁ βουλή ὁ Θεός . » ἐνταῦθα εἰς ὁ δήω , δεῖ ὑποστίζω , ἵνα εἰμί διάνοια τοιοῦτος · πορεύω εἰς Ἱεροσόλυμα , προΤνούς διά ὁ πνεῦμα ὁ εἰμί , πορεύω δέ δέσμιος εἰμί . εἶτα ἵνα μή δεσμός ἢ ἀνάγκη νομίζω τις , καί ἵνα δείκνυμι ὅτι ἑκών ἀπέρχομαι , φημί , ὅτι κατά πόλις δεσμός ἐγώ καί θλῖψις μένω . « Καθαρός εἰμί , φημί , ἀπό ὁ αἷμα πᾶς , » εἰμί νυστάζω ἀποθνῄσκω ἀπό ὁ φονευτής ὁ Ψυχή · ὁ γάρ ὁ διδάσκαλος , φημί , ποιέω , ὁ ἀπαγγέλλω σύ ὁ βουλή ὁ Θεός . ἄρας ὁ μή λέγω , υπευομοσσυν ὁ αἷμα εἰμί , τουτέστι ὁ σφαγή αὐτός . δείκνυμι τοίνυν ὅτι ἐκεῖνος εἄν μή ποιέω , ὑπεύθυνος εἰμί ὁ ἴδιος αἷμα · δις ὅς καί φοβέω αὐτός . « προσέχω οὖν ἑαυτοῦ καί πᾶς ὁ ποίμνιον , ἐν