cogPG.PG118 405
κωλυόμεθα , περὶ δὲ τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν συνειὰλσεως αὐτῶν οὐ δεῖ φροντίζειν , φησί . Τίς γὰρ χρεία ἵνα τὸ ἐλευθέριόν μου , τουτέστι , τὸ ἀπαραίτητόν μου καὶ ἐλεύθερον βρωμάτων παρατηρήσεως , κρίνηται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; τουτέστι , κατακρίνηται ὑπὸ τῆς τοῦ Ἕλληνος συνειδήσεως ; Ἐρεῖ γὰρ . ὡς εἰκός · λίῦθοι τὰ Χριστιανῶν , τὰ εἴδωλα δοκοῦσι βδελύττεσθαι , καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς θυόμενα προθύμως ἐσθίουσιν . « Εἰ δὲ ἐγὼ χάριτι μετέχω . » Διὰ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ , τὴν οὕτως μου τὴν ψυχὴν ὑψηλὴν ποιήσασαν , ὡς πεπεῖσθαι μηδενὶ τοιούτῳ μολύνεσθαι . Θαῤῥῶν οὖν τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ ἐσθίω . Εἰ σὺ , φησὶν , ἐκ χάριτος Θεοῦ γέγονας τέλειος , ὥστε εἰδέναι μηδὲν εἶναι τὰ εἴδωλα , καὶ κατηρτισμένην , ὡς λέγεις , ἔχεις τὴν ψυχὴν , εἰς τὸ μηδὲν παραβλάπτεσθαι , κἂν μετασχεῖν βουληθῇς τῶν εἰδωλοθύτων , τί βλασφημεῖσθαι σαυτὸν παρασκευάζεις , καὶ διὰ οοῦ τὴν πίστιν καὶ τὸν Θεόν ; Καὶ τότε ἐπ´ ἐκείνῳ , ὑπὲρ οὗ μᾶλλον ὥφειλες εὐχαριστεῖν , τελειωθεὶς τὴν διάνοιαν · Αὐτὸς δὲ ἐφ´ ἑαυτοῦ τὸν λόγον ἐσχημάτισε , μετριώτερον τὸν ἔλεγχον ποιῶν . Εἶτα ἐπάγει · « Ετε ἐσθίετε , » καὶ ἑξῆς . Καὶ ὅτε των ἐλέγχων ἔπαυσε , τότε τὸν εἰς ἑαυτὸν λύσας μετασχηματισμὸν , ἐξ εὐθείας αὐτοῖς παραινεῖ , λέγων · « Εἴτε ἐσθίετε , » καὶ ἐξῆς . « Υπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ . » Ἐγὼ , φησὶν , ὑπὰρ τοῦ χάριτι Θεοῦ μοι τὴν ψυχὴν ὑψηλὴν καὶ ἀμόλυντον ὑπάρχειν , εὐχαριστῷ ἐσθίων . Διὰ τοῦτο λέγει · « μετέχων εὐχαριστῶ . » Διατί οὗν ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστῶ , τουτέστιν ὑπὲρ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ , ἀπὸ τῶν Ἐλλήνων βλασφημοῦμαι ; Ἐροῦσι γὰρ εἴρωνάς τινας καὶ ψευδολόγους , τὰ μὲν εἰδωλα δῆθεν ἀποστρεφομένους , κοινωνοῦντας δὲ τῶν ἐκεῖσε τραπεζῶν . « Εἴτε οὖν ἐσθίετε . » Οὕτως , φησὶ , πάντα πράττετε , ἵνα τοῦ δοξάζεσθαι τὸν Θεὸν ἀφορμὰς παρέχητε , ὡς τά γε νῦν γινόμενα , καὶ ἀδοξία τῆ πίστει προστρίβεται , καθὼς εἴρηται . Ἀσρόσκοποι γίνεσθε καὶ Ἰουδαίοις , καὶ Ἔλ Δσι , καὶ τῇ Ἐκκᾶησίᾳ τοῦ Θεοῦ , καθὼς κἀ ὀ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω , μὴ ζητῶν τὸ ἐμαυτοῦ συμφέρον , ἀλλὰ τῶν πολλῶν , Ἰνα σωθῶσι . Μιμηταί μου γίνεσθε , καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . « Ἀπρόσκοποι , » τουτέστι , μηδεμίαν μηδενὶ ψόγου παρέχοντες ἀφορμήν . Ἔσται δὲ τοῦτο , ἐὰν μήτε Ἕλληνα , μήτε Ἰουδαῖον σκανδαλίσωμεν , μήτε μὴν τοὺς ἀδελφούς . Οὗτοι γὰρ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ . Ὅρα δὲ τὸ μεῖζον , ἔσχατον εἶπε . Καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἄλλους ἐφέλκεσθαι προσήκει πρὸς τὴν πίστιν , οὐ μὴν καὶ τοὺς ἀδελφοὺς διώκειν . Σημαίνει δὲ ἐκ τούτων τῶν ῥημάτων πάντας σκανδαλιζομένους ἐκ του ἐσθίειν αὐτοὺς εἰδωλόθυτα . « Καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ . » Εἶτα ἐπειδὴ δυσχερές ἐπέταξενπευθύνους γὰρ αὐτοὺς ἐποίησε καὶ τῆς Ἰουδαίων καὶ Ἐλλήνων βλάβης , ἑαυτὸν εἰς παράδειγμα τέθεικεν , εὐπαράδεκτον ταύτῃ κατασκευάζων τὸν λόγον . « Πάντα πᾶσιν ἀρέσκω . » Ὡς εἰ εἶπεν · Εἰς πάντα πᾶσιν ἀρέσκω · ὅπερ καὶ ἄνω ἔλεγε · Τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα , ἰνα πάντως τινὰς σώσω . « Μὴ ττῶν τὸ ἐμαυτοῦ . » Ὡς ὅταν ἔλεγεν · « Ηὐχόμην ἀνάθεμα εἶ
Lemmas: κωλύω , περί δέ ὁ Ἕλλην καί ὁ συνειαλσις αὐτός οὖον δεῖ φροντίζω , φημί . Τῖς γάρ χρεία ἵνα ὁ ἐλευθέριος ἐγώ , τουτέστι , ὁ ἀπαραίτητος ἐγώ καί ἐλεύθερος βρῶμα παρατήρησις , κρίνω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; τουτέστι , κατακρίνω ὑπό ὁ ὁ Ἕλλην συνείδησις ; ἐράομαι γάρ . ὡς εἰκός · λίθος ὁ Χριστιανός , ὁ εἴδωλον δοκέω βδελύσσομαι , καί ὁ ἐν αὐτός θύω προθύμως ἐσθίω . « εἰμί δέ ἐγώ χάρις μετέχω . » Ζεύς ὁ χάρις ὁ Θεός , ὁ οὕτως ἐγώ ὁ ψυχή ὑψηλός ποιέω , ὡς πείθω μηδείς τοιοῦτος μολύνω . θαρσέω οὖν ὁ χάρις ὁ Θεός ἐσθίω . εἰμί σύ , φημί , ἐκ χάρις Θεός γίγνομαι τέλειος , ὥστε οἶδα μηδείς εἰμί ὁ εἴδωλον , καί καταρτίζω , ὡς λέγω , ἔχω ὁ ψυχή , εἰς ὁ μηδείς παραβλάπτω , κἀν μετέχω βούλομαι ὁ εἰδωλόθυτος , τίς βλασφημέω σαυτοῦ παρασκευάζω , καί διά ὅς ὁ πίστις καί ὁ Θεός ; καί τότε ἐπι ἐκεῖνος , ὑπέρ ὅς μᾶλλον ὀφείλω εὐχαριστέω , τελειόω ὁ διάνοια · αὐτός δέ ἐφίημι ἑαυτοῦ ὁ λόγος σχηματίζω , μέτριος ὁ ἔλεγχος ποιέω . εἶτα ἐπάγω · « ἵημι ἐσθίω , » καί ἑξῆς . καί ὅτε ὁ ἐλέγχω παύω , τότε ὁ εἰς ἑαυτοῦ λύω μετασχηματισμός , ἐκ εὐθύς αὐτός παραινέω , λέγω · « εἴτε ἐσθίω , » καί ἑξῆς . « υπερά ὅς ἐγώ εὐχαριστέω . » ἐγώ , φημί , ὑπάρ ὁ χάρις Θεός ἐγώ ὁ ψυχή ὑψηλός καί ἀμόλυντος ὑπάρχω , εὐχαριστέω ἐσθίω . Ζεύς οὗτος λέγω · « μετέχω εὐχαριστέω . » διατί ἐν ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω , τουτέστιν ὑπέρ ὁ χάρις ὁ Θεός , ἀπό ὁ Ἕλλην βλασφημέω ; εἴρω γάρ εἴρων τις καί ψευδολόγος , ὁ μέν εἴδωλον δῆθεν ἀποστρέφω , κοινωνέω δέ ὁ ἐκεῖσε τράπεζα . « εἴτε οὖν ἐσθίω . » οὕτως , φημί , πᾶς πράσσω , ἵνα ὁ δοξάζω ὁ θεός ἀφορμή παρέχω , ὡς ὁ γε νῦν γίγνομαι , καί ἀδοξία τῆ πίστις προστρίβω , καθώς εἴρω . ασροσκοπος γίγνομαι καί Ἰουδαῖος , καί Ελ Δσι , καί ὁ Ἐκκᾶησίᾳ ὁ Θεός , καθώς καί ὁ πᾶς πᾶς ἀρέσκω , μή ζητέω ὁ ἐμαυτοῦ συμφέρω , ἀλλά ὁ πολύς , ἵνα σῴζω . μιμητής ἐγώ γίγνομαι , καθώς ἐγώ Χριστός . « ἀπρόσκοπος , » τουτέστι , μηδείς μηδείς ψόγος παρέχω ἀφορμή . εἰμί δέ οὗτος , ἐάν μήτε Ἕλλην , μήτε Ἰουδαῖος σκανδαλίζω , μήτε μήv ὁ ἀδελφός . οὗτος γάρ ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός . Ὅρας δέ ὁ μείζων , ἔσχατος εἶπον . καί γάρ καί ὁ ἄλλος ἐφέλκω προσήκω πρός ὁ πίστις , οὖον μήv καί ὁ ἀδελφός διώκω . σημαίνω δέ ἐκ οὗτος ὁ ῥῆμα πᾶς σκανδαλίζω ἐκ ὁ ἐσθίω αὐτός εἰδωλόθυτος . « καθώς ἐγώ Χριστός . » εἶτα ἐπεί δυσχερής επεταξενπευθυνος γάρ αὐτός ποιέω καί ὁ Ἰουδαῖος καί Ἕλλην βλάβη , ἑαυτοῦ εἰς παράδειγμα τίθημι , εὐπαράδεκτος οὗτος κατασκευάζω ὁ λόγος . « Πάν πᾶς ἀρέσκω . » ὡς εἰμί εἶπον · εἰς πᾶς πᾶς ἀρέσκω · ὅσπερ καί ἄνω λέγω · ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ πᾶς , ἵνα πάντως τις σῴζω . « μή τίτης ὁ ἐμαυτοῦ . » ὡς ὅταν λέγω · « εὔχομαι ἀνάθεμα εἰμί