cogPG.PG118 458
πεπαῦσθαι νομίσωσι , καὶ τὸν νομοθέτην βλασφημήσωσιν , ἐπάγει · « Τῶ δὲ Θεῷ χάρις · » οἷον , τῷ δὲ νομοθέτῃ Θεῷ καὶ Πατρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χάρις . Αὐτὸς γὰρ καὶ τὸν νόμον κατὰ καιροὺς συμφέροντα ἔδωκε , καὶ τούτῳ ἡμῶν εἰς ἰσχὺν ἁμαρτίας ἀποχρησαμένων καὶ κραταιωσάντων τὴν ἁμαρτίαν , αὐτὸς πάλιν διὰ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἔδωκεν ἡμῖν τὸ κατ´ αὐτῆς ἀναμφήριστον κράτος καὶ νῖκος . Ὥστε , ἀδελφοί μου ἀγαπητοί , ἐδραῖοι γίνεσθε , ἀμετακίνητοι , περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου πάντοτε , εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν , οὐκ ἔστι κενὸς ἐν Κυρίῳ Ἐπεὶ οὖν ἔγνωτε , φησί , ταῦτα οὖτως ἔχειν , εἶναί τε ἀνάστασιν καὶ ἀμοιβὰς καλῶν καὶ φαύλων , στήκετε . Ἐσαλεύοντο γὰρ περὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως μυστήριον , καὶ τοῦ βίου ἠμέλουν , ὡς οὐκ οὔσης ἀναστάσεως . εἶτα φησι · « Καὶ περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Θεοῦ , » οὐ μόνον αὐτὸ ἐργαζόμενοι , ἀλλὰ καὶ περισσεύοντες ἐν χρησταῖς πράξεσιν . « Ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔσει κενὸς ἐν Κυρίῳ , » ὃν νῦν κάμνετε , σησίν , ἀλλ´ ἔσται αὐτοῦ ἀμοιβὴ παρὰ Θεοῦ . Τὸ δὲ , « Ἐν Κυρίῳ , » νοήσεις , ἢ , ὁ ἐν Κυρίῳ κόπος , ἢ , παρὰ Κυρίῳ οὐ ματαιωθήσεται ὁ κόπος . Περὶ δὲ τῆς λογίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους , ὥσπερ διέταξε ταῖς Ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας , οὑτως καὶ ὑμεῖς ποιήσατε , κατὰ μίαν Σαββάτων , ἔκαστος ὑμῶν παρ´ ἑαυτῷ τιθέτω θησαυιρίζων ὃ τι ἂν εὐοδῶται , Ἰνα μὴ ὅταν ἔλθω τότε λογίαι γίνωωπαι . Ὅταν δὲ παραγένωμαι , οὐς ἐὰν δοκιμάσηεε δ´ ἐπιστολῶν , τούτους κέμψω , ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν εἰς Ἰερουσαλήμ . Ἐὰν δὲ ᾖ ἄξιον ποῦ κἀμὲ πορεύεσθαι , σὐν ἐμοὶ πορεύσονται . Ἀπαρτίσας τὸν περὶ δογμάτων λόγον , εἰς τὸ κεφάλαιον τῶν ἀρετῶν , τὴν ἐλεημοσύνην ἦλθε . Λογίας δὲ λέγει , τὴν συλλογὴν , κοῦφον ἐκ προοιμίων ποιῶν τὸ πρᾶγμα . Τὸ χὰρ ἐκ πολλῶν συνεισφερόμενον , κοῦφον ἑκάστῳ . Εἴτα εἰς ζῆλον αὐτοὺς ἄγει , διηγήσει τῶν ἑτέροις κατορθωθέντων . Ὥσπερ γὰρ , φησὶν , οἱ Γαλάται πεποιήκασι . Ὅρα δὲ πῶς ἐμφαίνει τὸ ἀναγκαῖον τοῦ γινομένου . « Ὥσπερ , φησί , διέταξα . » Οὐ γὰρ εἶπε , Παρῄνεσα , ἢ , Συνεβουλευσάμην , ἀλλὰ , Διέταξα , τῷ μετὰ αὐθεντίας ἐπιτάξαι δηλῶν τὸ τοῦ πράγματος ἀπαραίτητόν τε καὶ ἀναγκαῖον . « Κατὰ μίαν Σαββάτων . » Μίαν Σαββάτων τὴν Κυριακὴν λέγει , καὶ ἀπὸ τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἐπὶ ἐλεημοσύνην προτρεπόμενος , τῶν ἐν αὐτῇ μυστηρίων ὑπομιμνήσκων . « Παρ´ ἑαυτῷ τιθέτω . » Προνοητικῶς λίαν . Οὐ γὰρ εἶπεν , Εὐθὺς φερέτω , ἵνα μή τις ἐλάχιστον ἔχων αἰσχύνηται , ἀλλὰ πρῶτον παρὰ σαυτῳ συνάγαγε , καὶ ὅταν ἄξιον λόγου γένηται , τότε φέρε . « Θησαυριζέτω δὲ ὅ τι ἂν εὐοδῶται , » τουτέστιν , ὃ ἂν ὁ Θεὸς πέμψῃ , καὶ εὐχέρειαν σχῇ . « Ἵνα μὴ ὅταν ἔλθω . » Ἰνα μὴ , φησὶν , ὅτε καιρός ἐστιν ἐκφορᾶς , τότε συνάγειν ἄρξηται . Τῷ δὲ εἰπεῖν , « Ὅταν ἔλθω ,, προθυμοτέρους εἰς τὴν συλλογὴν ποιεῖ , ὡς ἐπ´ ὄψεσιν αὐ οὖ μελλούσης γίνεσθαι τῆς εἰσφορᾶς . « Οὐς ἐὰν
Lemmas: παύω νομίζω , καί ὁ νομοθέτης βλασφημέω , ἐπάγω · « ὁ δέ Θεός χάρις · » οἷος , ὁ δέ νομοθέτης Θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς χάρις . αὐτός γάρ καί ὁ νόμος κατά καιρός συμφέρω δίδωμι , καί οὗτος ἐγώ εἰς ἰσχύς ἁμαρτία ἀποχράω καί κραταιόω ὁ ἁμαρτία , αὐτός πάλιν διά ὁ υἱός αὐτός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , δίδωμι ἐγώ ὁ κατ´ αὐτός ἀναμφήριστος κράτος καί Νίκη . ὥστε , ἀδελφός ἐγώ ἀγαπητός , εδραίος γίγνομαι , ἀμετακίνητος , περισσεύω ἐν ὁ ἔργον ὁ κύριος πάντοτε , οἶδα ὅτι ὁ κόπος σύ , οὐ εἰμί κενός ἐν κύριος ἐπεί οὖν γιγνώσκω , φημί , οὗτος οὖτως ἔχω , εἰμί τε ἀνάστασις καί ἀμοιβή καλός καί φαῦλος , στήκω . σαλεύω γάρ περί ὁ ὁ ἀνάστασις μυστήριον , καί ὁ βίος ἀμελέω , ὡς οὐ εἰμί ἀνάστασις . εἶτα φημί · « καί περισσεύω ἐν ὁ ἔργον ὁ Θεός , » οὖον μόνος αὐτός ἐργάζομαι , ἀλλά καί περισσεύω ἐν χρηστός πρᾶξις . « ὁ κόπος σύ οὐ εἰμί κενός ἐν κύριος , » ὅς νῦν κάμνω , σός , ἀλ εἰμί αὐτός ἀμοιβή παρά Θεός . ὁ δέ , « ἐν κύριος , » νοέω , ἢ , ὁ ἐν κύριος κόπος , ἢ , παρά κύριος οὖον ματαιόω ὁ κόπος . περι δέ ὁ λόγιος ὁ εἰς ὁ ἅγιος , ὥσπερ διατάσσω ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία , οὕτως καί σύ ποιέω , κατά εἷς σάββατον , ἔκαστος σύ παρ´ ἑαυτοῦ τίθημι θησαυιριζω ὅς τίς εἄν εὐοδόω , ἵνα μή ὅταν ἔρχομαι τότε λόγιος γιγνώσκω . ὅταν δέ παραγίγνομαι , οὖς ἐάν δοκιμάζω δδʹ ἐπιστολή , οὗτος κέμψω , ἀποφέρω ὁ χάρις σύ εἰς Ἱερουσαλήμ . ἐάν δέ εἰμί ἄξιος ποῦ ἐγώ πορεύω , σῦς ἐγώ πορεύω . ἀπαρτίζω ὁ περί δόγμα λόγος , εἰς ὁ κεφάλαιος ὁ ἀρετή , ὁ ἐλεημοσύνη ἔρχομαι . Λόγιος δέ λέγω , ὁ συλλογή , κοῦφος ἐκ προοίμιον ποιέω ὁ πρᾶγμα . ὁ χαρά ἐκ πολύς συνεισφέρω , κοῦφος ἕκαστος . εἴτα̅ εἰς ζῆλος αὐτός ἄγω , διήγησις ὁ ἕτερος κατορθόω . ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ Γαλάτης ποιέω . Ὅρας δέ πῶς ἐμφαίνω ὁ ἀναγκαῖος ὁ γίγνομαι . « ὥσπερ , φημί , διατάσσω . » οὖον γάρ εἶπον , παραινέω , ἢ , συμβουλεύω , ἀλλά , διατάσσω , ὁ μετά αὐθεντία ἐπιτάσσω δηλόω ὁ ὁ πρᾶγμα ἀπαραίτητος τε καί ἀναγκαῖος . « κατά εἷς σάββατον . » μία σάββατον ὁ Κυριακός λέγω , καί ἀπό ὁ ἡμέρα αὐτός ἐπί ἐλεημοσύνη προτρέπω , ὁ ἐν αὐτός μυστήριον ὑπομιμνήσκω . « Παρ´ ἑαυτοῦ τίθημι . » προνοητικός λίαν . οὖον γάρ εἶπον , εὐθύς φέρω , ἵνα μή τις μικρός ἔχω αἰσχύνω , ἀλλά πρῶτος παρά σεαυτοῦ συνάγω , καί ὅταν ἄξιος λόγος γίγνομαι , τότε φέρω . « θησαυρίζω δέ ὅς τίς εἄν εὐοδόω , » τουτέστιν , ὅς εἄν ὁ θεός πέμπω , καί εὐχέρεια ἔχω . « ἵνα μή ὅταν ἔρχομαι . » ἵνα μή , φημί , ὅτε καιρός εἰμί ἐκφορά , τότε συνάγω ἄρχω . ὁ δέ εἶπον , « ὅταν ἔρχομαι ,, πρόθυμος εἰς ὁ συλλογή ποιέω , ὡς ἐπι ὄψις αὖος οὖον μέλλω γίγνομαι ὁ εἰσφορά . « οὖς ἐάν