cogPG.PG118 414
« Ἄνθρωπος ἑαυτόν . » Οὐχ ἕτερος τὸν ἕτερον(τοῦτο Α γὰρ , κρῖναί ἐστιν ] , ἀλλὰ´ αὐτὸς ἑαυτόν . Ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως , κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει , μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου . Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄῥῥωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοὶ . Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς διεκρίνομεν , οὐκ ἂν ἐκρινόμεθα . Κρνόμενοι δέ , ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμω κατακριθῶμεν . Ὅστε , ἀδελφοί μου , συνερχόμενοι εἰς τὸ φαγεῖν , ἀλλήλους ἐκδέχεσθε . Εἰ δέ τς πεινᾷ . ἐν οἴκῳ ἐσθιέτω , Ἰνα μὴ εἰς κρῖμα συνέρχησθε . Τὰ δὲ λοιπὰ ὡς ἂν ἔλθω διατάξομαι . Οὐ παρὰ τὴν τῶν μυστηρίων φύσιν λέγει , ἀλλὰ παρὰ τῶν προσιόντων ἀναξιότητα . « Μὴ διακρίνων τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου . » Τοῦτέστι , μὴ ἐξετάζων μηδὲ ἐννοῶν τῶν προκειμένων τὸ μέγεθος . Εἰ γὰρ μάθοιμεν , τίς ποτέ ἐστιν ὁ προκείμενος , οὐ δεηθησόμεθα ἐτέρου , ἀλλὰ´ αὐτὸ τοῦτο ἡμᾶς νήφειν παρασκευάσει . « Διὰ τοῦτο πολλοὶ ἀσθενεῖς , καὶ πολλοὶ κοιμῶνται . » Διὰ τοῦτο , ποῖον ; Διὰ τὸ ἀναξίως προσιέναι . Τί οὖν , εἴποι τις , οἱ γηράσκοντες οὐχ ἁμαρτάνουσιν , ἐπεὶ μὴ κοιμῶνται πρόωροι ; Ναὶ , φησὶν , ἀλλὰ´ οὐχ αὕτη μόνη ἀνταπόδοτις τοῖς ἀναίως προσιοῦσι , τὸ ἀποθνήσκειν πρὸ καιροῦ , ἀλλὰ´ εἰσὶ καὶ ἐκεῖ χαλεπώταται τιμωρίαι . Τὸ δὲ , ἱκανοὶ , τινὲς ἀντὶ τοῦ , πολλοὶ , ἐνόησαν , τουτέστιν , Ἀρκετοὶ εἰς τοῦτο ἀπέθανόν τινες . « Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν . » Οὐκ εἶπεν , ἑαυτοὺς ἐκολάζομεν , ἀλλὰ μόνον , « Ἐκρίνομεν , » τοῦτέστιν , Εἰ κατεγινώσκομεν αυτῶν μόνον ἁμαρτανόντων , καὶ τῶν ὧδε καὶ τῶν ἐκεῖ ἀπηλλάγημεν ἂν τιμωριῶν . Ὁ γὰρ ἑαυτοῦ καταγινώσκων ὡς δεῖ , οὐκ ἂν εἰς τὴν αὐτὴν ἁμαρτίαν πολλάκις ἐμπέσοι.«Κρινόμενοι δὲ ὑπὸ Κυρίου · Ἐπεὶ οὖν τὸ οὕτως κοῦφον οὐ ποιοῦμεν , τουτέστι τὸ καταγινώσκειν ἑαυτῶν , οὐδὲ οὕτως ἀφειδῶς ἡμῖν ὁ Θεὸς κέχρηται , ἀλλὰ ὧδε παιδεύει , ἵνα ἐκεῖ ἐλεήσῃ . « Παιδευόμεθα . » Οἷον , Νουθετούμεθα . Οὐγὰρ εἰπε , Τιμωρούμεθα , ἀλλὰ , « Παιδευόμεθα , » ὡς νουθεσίας καὶ διορθώσεως γινομένης . « Ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . » Κόσμον φησὶ τοὺς ἐν ἀπιστίᾳ καὶ ἁμαρτίᾳ ἀνθρώπους . Φησὶ δὲ ὅτι οἱ πιστοὶ καὶ Θεῷ περισπούδαστοι ὧδε ἀπολαμβάνουσι τὰς ἀμαρτίας , ἵνα μὴ μετὰ τῶν λοιπῶν ἐκεῖ δώσουσι δίκην . « Εἰς τὸν πρότερον ἦλθε λόγον . » Ὅρα δὲ , οὐκ εἶπε , Τοῖς πένησι μεταδίδοτε , ἀλλὰ τὸ σεμνότερον , « Ἀλλήλους ἐκδέχεσθε , » ὡς κοινῶν ὄντων τῶν ἐκεῖσε εἰσφερομένων ἐδεσμάτων , Ὡς ὄγε τοῦτο , φησὶ , μὴ ποιῶν , ἀνάξιός ἐστι τῆς μυστικῆς μεταλήψεως . « ὥστε , ἀδελφοί μου , ἀλλήλους ἐκδέχεσθε . » [ ΦΩΤ . ] Διατί · Ἵνα μὴ ἀναξίως δειχθῆτε τοῦ Δεσποτικοῦ σώματος καὶ τοῦ αἵματος μετέχοντες , ἔνοχοι τοῦ σώματος αὐτοῦ τῆς ἀναιρέσεως , καὶ τοῦ αἵματος τῆς ἐκχύσεως γενόμενοι , ἀπαραίτητον τὸ κρῖμα ἕξοιτε , ἵνα μὴ κρίματι τηλικούτῳ περιπεπτωκότες , νόσοις καὶ πάθεσι καὶ θαιάτῳ ἐκδατανηθείητε , ἵνα μὴ ἅν μὴ τούτοις ἀποδῶτε τὴν ἔκΚΟΑΡΟΤ
Lemmas: « Ἄνθρωπος ἑαυτοῦ . » οὐχ ἕτερος ὁ ἕτερος Α γάρ , κρίνω εἰμί ] , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ἐσθίω καί πίνω ἀνάξιος , κρίμα ἑαυτοῦ ἐσθίω καί πίνω , μή διακρίνω ὁ σῶμα ὁ κύριος . Ζεύς οὗτος ἐν σύ πολύς ἀσθενής καί ἄρρωστος καί κοιμάω ἱκανός . εἰμί γάρ ἑαυτοῦ διακρίνω , οὐ εἄν κρίνω . κρνομενω δέ , ὑπό κύριος παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . ὅστε , ἀδελφός ἐγώ , συνέρχομαι εἰς ὁ ἐσθίω , ἀλλήλων ἐκδέχομαι . εἰμί δέ τςʹ πεινάω . ἐν οἶκος ἐσθίω , ἵνα μή εἰς κρίμα συνέρχομαι . ὁ δέ λοιπάς ὡς εἄν ἔρχομαι διατάσσω . οὖον παρά ὁ ὁ μυστήριον φύσις λέγω , ἀλλά παρά ὁ πρόσειμι αναξιότητα . « μή διακρίνω ὁ σῶμα ὁ κύριος . » τουτέστι , μή ἐξετάζω μηδέ ἐννοέω ὁ πρόκειμαι ὁ μέγεθος . εἰμί γάρ μανθάνω , τίς ποτός εἰμί ὁ πρόκειμαι , οὖον δήω ἔτερον , ἀλλά αὐτός οὗτος ἐγώ νήφω παρασκευάζω . « Ζεύς οὗτος πολύς ἀσθενής , καί πολύς κοιμάω . » Ζεύς οὗτος , ποῖος ; Ζεύς ὁ ἀνάξιος πρόσειμι . τις οὖν , εἶπον τις , ὁ γηράσκω οὐ ἁμαρτάνω , ἐπεί μή κοιμάω πρόωρος ; Ναίς , φημί , ἀλλά οὐ οὗτος μόνος ἀνταπόδοτις ὁ ἀναῖος πρόσειμι , ὁ ἀποθνήσκω πρό καιρός , ἀλλά εἰμί καί ἐκεῖ χαλεπός τιμωρία . ὁ δέ , ἱκανός , τις ἀντί ὁ , πολύς , νοέω , τουτέστιν , ἀρκετός εἰς οὗτος ἀποθνήσκω τις . « εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω . » οὐ εἶπον , ἑαυτοῦ κολάζω , ἀλλά μόνος , « κρίνω , » τουτέστιν , εἰμί καταγιγνώσκω αὐτός μόνος ἁμαρτάνω , καί ὁ ὧδε καί ὁ ἐκεῖ ἀπαλλάσσω εἄν τιμωρία . ὁ γάρ ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω ὡς δεῖ , οὐ εἄν εἰς ὁ αὐτός ἁμαρτία πολλάκις εμπεσοι.«κρινομενω δέ ὑπό κύριος · ἐπεί οὖν ὁ οὕτως κοῦφος οὖον ποιέω , τουτέστι ὁ καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ , οὐδέ οὕτως ἀφειδής ἐγώ ὁ θεός χράομαι , ἀλλά ὧδε παιδεύω , ἵνα ἐκεῖ ἐλεέω . « παιδεύω . » Οἷος , νουθετέω . οὐγάρ εἶπον , τιμωρέω , ἀλλά , « παιδεύω , » ὡς νουθεσία καί διόρθωσις γίγνομαι . « ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . » Κόσμος φημί ὁ ἐν ἀπιστία καί ἁμαρτία ἄνθρωπος . φημί δέ ὅτι ὁ πιστός καί Θεός περισπούδαστος ὧδε ἀπολαμβάνω ὁ ἁμαρτία , ἵνα μή μετά ὁ λοιπός ἐκεῖ δίδωμι δίκη . « εἰς ὁ πρότερος ἔρχομαι λόγος . » Ὅρας δέ , οὐ εἶπον , ὁ πένης μεταδίδωμι , ἀλλά ὁ σεμνός , « ἀλλήλων ἐκδέχομαι , » ὡς κοινός εἰμί ὁ ἐκεῖσε εἰσφέρω ἔδεσμα , ὡς ἔμφλοξ οὗτος , φημί , μή ποιέω , ἀνάξιος εἰμί ὁ μυστικός μετάληψις . « ὥστε , ἀδελφός ἐγώ , ἀλλήλων ἐκδέχομαι . » [ Φ . ] διατί · ἵνα μή ἀνάξιος δείκνυμι ὁ δεσποτικός σῶμα καί ὁ αἷμα μετέχω , ἔνοχος ὁ σῶμα αὐτός ὁ ἀναίρεσις , καί ὁ αἷμα ὁ ἔκχυσις γίγνομαι , ἀπαραίτητος ὁ κρίμα ἔχω , ἵνα μή κρίμα τηλικόσδε περιπίπτω , νόσος καί πάθος καί θαῖος εκδατανηθειειμι , ἵνα μή ὅς μή οὗτος ἀποδίδωμι ὁ Ο