cogPG.PG118 284
οῦ τένους αὐτοῦ πιστεύσαντας . « Καὶ τὸ φύραμα . » Ἐἰ οὕν σὺν τῇ ἀπαρχὴ καὶ τῇ ῥίζῃ . ἀνάγκη εἶναι ἅγιον τὸ φύραμα καὶ τοὺς κλάδους , οἱ δὲ Ἰουδαῖοι οὐχ ἅγιοι , ἄρα καὶ τῆς συγγενείας ἐξέπεσον τοῦ Ἀβραάμ , [ ΚΟΥΜ . Ἡ ὅτι αὐτοὺς ἁγίους καλεῖ , προτρέπει εἰς τὴν πίστιν , ὡς εἰ εἶπεν · ἐπιτήδειοι ἐστε καὶ πρέποντες , τὸ θέλειν ὑμῖν λείπει μόνον . Εἰ δέ τινες τῶν κλάδων ἐξεκλάσθησαν , σὐ δέ ἀγριέλαιος ὥν ἐνεκεντρίσθης ἐν αὐτοῖς , καὶ συγκοινωνὸς τῆς ῥίζης καὶ τῆς πιότητος τῆς ἐλαίας ἐγένου , μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων . Εἰ δὲ κατακαυχᾶσαι , οὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις , ἀλλ´ ἡ ῥίζα σέ . Ἐρεῖς οὐν , Ἐξεκλάσθησαν κλάδοι Ἰνα έγὼ ἐγκεντρισθῶ Καλῶς · τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν , σὺ δὲ τῇ πίστει ἔστηκας . Μὴ ὑψηλορρόνει , ἀλλὰ φοβοῦ . Εἰ γὸρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο , μή πως οὐδὲ σοῦ φεῃται . Εἰ δέ τινες τῶν κλάδων . » Ὁλιγότητος σημαντκὴν τέθεικε λέξιν παραμυθούμενος αὐτοὺς , ἐπεὶ ἄνω δηλοῖ , ὅτι ὁλίγοι ἐσώθησαν · ὡς ὅταν λέγει · « Τὸ κατάλειμμα σωθήσεται . » π - « Ἐξεκλάσθησαν τῇ ἀπιστίᾳ . Σὺ δὲ ἀγριέλαιος ὤν . » Ὅσον δείκνυσιν εὐτελεῖς τοὺς ἐξ ἐθνῶν , τοσοῦτον πλέον παρακνίζει αὐτούς . Εἰπών δὲ , « Ἐνεκεντρίσθης , » δείκνυσιν ἐν τῇ διαφερούσῃ αὐτοῖς ῥίζῃ ἐφεστηκότας τοὺς ἐξ ἐθνῶν . Ἄρα οὐ παρακνίζοντος τὰ ῥήματα ; « Συγκοινωνὸς τῆς ῥίζης . » Τοῦτο ταλαιπωρία Ἰουδαίων , τὸ τοὺς κατὰ μηδὲν διαφέροντας , κοινωνοὺς τῆς διαφερούσης αὐτοῖς γενέσθαι ῥίζης , αὐτοὺς δὲ ἐξὡσθῆναι . « Μὴ κατακαυχῶ τῶν κλάδων . » Δείκνυσι τὴν ἄγαν εὐτέλειαν τῶν Ἰουδαίων . Οὐ γὰρ εἰπε , Καυχῶ , ἀλλὰ , ατακαυχῶ , ὅπερ ἐπὶ τῶν χαμαὶ κειμένων γίνεται . Εἶτα καὶ παραδάκνει αὐτοὺς , δεικνὺς καυχήσεως ἄξια συμβεβηκέναι τοῖς ἔθνεσιν ἐκ τῆς πίστεως , εἰ καὶ μὴ προσήκει καυχᾶσθαι , φησίν . « θὐ σὺ τὴν ῥίζαν βαστάζεις , ἀλλ´ ἡ ῥίζα σέ . » Κσὶ τί τοῦτο πρὸς τοὺς ἐκκλασθέντας κλάδους ; θὐδέν , Εἰ μὲν γὰρ τῆς ῥίζης κατεκαυχώμην , εἰχε λόγον τοῦτο · εἰ δὲ τὴν ῥίζαν ὡς ἁγίαν προσκυνῶ , τί πρὸς τοὺς ἐκπεσόντας κλάδους , εἰβαστάζομαι ὑπὸ τῆς ῥίζης ; ἀλλὰ βούλεται σκιὰν αὐτοῖς ἐξευρεῖν παραμυθίας , ἵνα μὴ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῶσιν , ἀλλ´ ἀνανήψωσιν ὡς ὑπολελειμμένης σωτηρίας . Ἐρεῖς οὖν , « Ἐξεκλάσθησαν κλάδοι . » Ἐσχημάτισται ὁ λόγος ὡς τῶν ἐθνῶν λεγόντων · Καὶ διατί μὴ καυχήσομαι , τοιούτων μοι , φησίν , ὑπαρξάντων χρηστῶν ; Οὕτοι ἐξεκλάσθησαν , καὶ ἐγὼ ἐνεκεντρίσθην , καὶ κληρονόμος γέγονα τῆς τῶν πατέρων αὐτῶν δόξης , καὶ τῶν ἐκείνοις δοθεισῶν ἐπαγγελιῶν ὁ ξένος ἐγὼ καὶ κατ´ οὐδὲν προσήκων ἀπολαύω . Ἐκ δὲ τοῦ εἰπεῖν , « Καλῶς , » συναινεῖ τοῖς ἔθνεσιν , ὡς ἀληθῆ εἰρηκόσιν . « Τῇ ἀπιστίᾳ ἐξεκλάσθησαν . » Ὅρα τὸ σοφὸν τοῦ Ἀποστόλου . ἐν τῷ δοκεῖν τὸν ὑπὲρ Ἰουδαίων ποιεῖσθαι λόγον , πλέον αὐτοὺς ἐπιτρίβει καὶ κατακόπτει . « Σὺ δὲ τῇ ἀπιστίᾳ . ἕστηκας . »
Lemmas: ἀρτύω τένος αὐτός πιστεύω . « καί ὁ φύραμα . » εἰμί οὖν σύν ὁ ἀπαρχή καί ὁ ῥίζα . ἀνάγκη εἰμί ἅγιος ὁ φύραμα καί ὁ κλάδος , ὁ δέ Ἰουδαῖος οὐ ἅγιος , ἄρα καί ὁ συγγένεια ἐκπίπτω ὁ Ἀβραάμ , [ Κουμ . ὁ ὅτι αὐτός ἅγιος καλέω , προτρέπω εἰς ὁ πίστις , ὡς εἰμί εἶπον · ἐπιτήδειος εἰμί καί πρέπω , ὁ ἐθέλω σύ λείπω μόνος . εἰμί δέ τις ὁ κλάδος ἐκκλάω , σῦς δέ ἀγριέλαιος ἀνά ἐγκεντρίζω ἐν αὐτός , καί συγκοινωνός ὁ ῥίζα καί ὁ πιότης ὁ ἐλαία γίγνομαι , μή κατακαυχάομαι ὁ κλάδος . εἰμί δέ κατακαυχάομαι , οὖον σύ ὁ ῥίζα βαστάζω , ἀλ ὁ ῥίζα σός . ἐρέω ὀν , ἐκκλάω κλάδος ἵνα ἐγώ ἐγκεντρίζω καλῶς · ὁ ἀπιστία ἐκκλάω , σύ δέ ὁ πίστις ἵστημι . μή ὑψηλορρόνει , ἀλλά φοβέω . εἰμί γόρ ὁ θεός ὁ κατά φύσις κλάδος οὐ φείδομαι , μή πως οὐδέ σύ φαίω . εἰμί δέ τις ὁ κλάδος . » Ὀλιγότης σημαντικός τίθημι λέξις παραμυθέομαι αὐτός , ἐπεί ἄνω δηλόω , ὅτι ὀλίγος σῴζω · ὡς ὅταν λέγω · « ὁ κατάλειμμα σῴζω . » π - « ἐκκλάω ὁ ἀπιστία . σύ δέ ἀγριέλαιος εἰμί . » ὅσος δείκνυμι εὐτελής ὁ ἐκ ἔθνος , τοσοῦτος πλέω παρακνίζω αὐτός . εἶπον δέ , « ἐγκεντρίζω , » δείκνυμι ἐν ὁ διαφέρω αὐτός ῥίζα ἐφίστημι ὁ ἐκ ἔθνος . ἄρας οὖον παρακνίζω ὁ ῥῆμα ; « συγκοινωνός ὁ ῥίζα . » οὗτος ταλαιπωρία Ἰουδαῖος , ὁ ὁ κατά μηδείς διαφέρω , κοινωνός ὁ διαφέρω αὐτός γίγνομαι ῥίζα , αὐτός δέ ἐξίημι . « μή κατακαυχάομαι ὁ κλάδος . » δείκνυμι ὁ ἄγαν εὐτέλεια ὁ Ἰουδαῖος . οὖον γάρ εἶπον , καυχάομαι , ἀλλά , ατακαυχῶ , ὅσπερ ἐπί ὁ χαμαί κεῖμαι γίγνομαι . εἶτα καί παραδάκνω αὐτός , δείκνυμι καύχησις ἄξιος συμβαίνω ὁ ἔθνος ἐκ ὁ πίστις , εἰμί καί μή προσήκω καυχάομαι , φημί . « θύω σύ ὁ ῥίζα βαστάζω , ἀλ ὁ ῥίζα σός . » Κίς τίς οὗτος πρός ὁ ἐκκλάω κλάδος ; αὐδάω , εἰμί μέν γάρ ὁ ῥίζα καταχέω , ἔχω λόγος οὗτος · εἰμί δέ ὁ ῥίζα ὡς ἅγιος προσκυνέω , τίς πρός ὁ ἐκπίτνω κλάδος , ειβασταζω ὑπό ὁ ῥίζα ; ἀλλά βούλομαι σκιά αὐτός ἐξευρίσκω παραμυθία , ἵνα μή ὁ περισσός λύπη καταπίνω , ἀλ ἀνανήφω ὡς ὑπολείπω σωτηρία . ἐρέω οὖν , « ἐκκλάω κλάδος . » σχηματίζω ὁ λόγος ὡς ὁ ἔθνος λέγω · καί διατί μή καυχάομαι , τοιοῦτος ἐγώ , φημί , ὑπάρχω χρηστός ; οὕτος ἐκκλάω , καί ἐγώ ἐγκεντρίζω , καί κληρονόμος γίγνομαι ὁ ὁ πατήρ αὐτός δόξα , καί ὁ ἐκεῖνος δίδωμι ἐπαγγελία ὁ ξένος ἐγώ καί κατ´ οὐδείς προσήκω ἀπολαύω . ἐκ δέ ὁ εἶπον , « καλῶς , » συναινέω ὁ ἔθνος , ὡς ἀληθής ἐρῶ . « ὁ ἀπιστία ἐκκλάω . » Ὅρας ὁ σοφός ὁ ἀπόστολος . ἐν ὁ δοκέω ὁ ὑπέρ Ἰουδαῖος ποιέω λόγος , πλέω αὐτός ἐπιτρίβω καί κατακόπτω . « σύ δέ ὁ ἀπιστία . ἵστημι . »