cogPG.PG118 443
σαρκῶσθαι αὐτὸν , ἵνα τὴν ἀνάστασιν κατορθώσῃ . « Κενὴ δὲ καὶ ἡ πίστις ἡμῶν . » Ὡσεὶ εἶπεν , Ἄπαντα ἀπόλωλε καὶ μεματαίωται , τὸ κήρυγμα ἡμῶν καὶ ἡ πίστις ἡμῶν . εʹ ευδομάρτυρες τοῦ Θεοῦ . » Καὶ οὐ μόνον μάταιον , ἀλλὰ καὶ ἄλλως ἀνόσιον , φησί , τὸ συκοφαντεῖν ἡμᾶς τὸν Θεὸν , ὅτι ἐποίησέ τι ὅπερ οὐκ ἐποίησεν . Εἰ γὰρ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται . Εἰ δέ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται , μααία ἡ πίστις ὑμων , ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἀμαρτίαις ὑμῶν Ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο , Εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἡλπικότες ἐσμέν , ἐν Χριστῷ μόνον , ἐλεεινότεροι πάντων ἀνθρώπων ἐσμέν . iάλιν τῷ αὐτῷ ἐπαγωνίζεται λόγῳ . Διὰ τοῦτο γὰρ , φησὶν , ἀνέστη , ἵνα καθολικὴν ἀνάστασιν ποιήση , Εἰ δὲ ἀνάστασις οὐκ ἔστιν , ἄρα οὐδὲ αὐτὸς ἀνέστη Ἔτι ἐστὲ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν , » Εἰ γὰρκαὶ αὐτὸς κατεσγέθη ὑπὸ τοῦ θανάτου , πῶς τοὺς ἄλλους Ξπαντας ἀπήλλαξε θανάτου , τοῦ διὰ τὴν ἀαρτίου γεγονότος ; Ἀκολούθως τοιγαροῦν , οὐδὲ ἡ ἁμαρτία τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ ἀνῄρηται . Εἰ γὰρ ἀνήρητο , ἀνήρητο ἂν καὶ ὁ δι´ αὐτῆς θάνατος . Εἰ δὲ τοῦτο ἐγεvῥνει ἔδει πάντως γὸν καὶ τοῖς ἄλλους θανάτου ἀπαλλάξαντα , αὐτὸν πρῶτον ἀναστῆναι , καὶ ὁδηγὸν τοῖς ἄλλοις γενέσθαι πρὸς τὴν ἀνάστασιν . « Ἄρα καὶ οἱ κοιμηθέντες ἐν Χριστῷ ἀπώλοντο . » Τῷ ὀνόματι τῆς κοιμήσεως τὴν ἀνάστασιν προσηγεῖται . Οἱ διὰ τὸν Χριστὸν , φησὶν , ἀποθανόντες , οἱ τοὺς πολλοὺς διανύσαντες καμάτους , καὶ τοὺς μυρίους ὑπομεμενηκότες κινδύνους , ἀπώλοντο , ὅπερ ἄτοπον ἦν , ἀπολέσθαι τοὺς δι´ αὐτὸν ἀποθανόντας . Πανταχοῦ γὰρ ἐπὶ τὴν εἰς ἄτοπον ἀπαγωγὴν πρόεισιν . « Εἰ ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ ἠλπικότες . » Εἰ ἄχρι , φησὶ , τῆς ὡδε ζωῆς ἐστι τὰ ἡμέτερα , καὶ εἰς ταύτην μόνην περικέκλεισται ἡμῖν τὰ τῶν ἐλπίδων , ἄθλιοί ἐσμεν . Τὸ γὰρ πᾶν ἀπωλέσαμεν , τὰ μέλλοντα ἀπωλέσαντες , Καὶ τί λέγω , φησὶν , ὅτι τὸ ἐλπίζειν ἐν τῆ ζωοῇ ταύτῃ ἐλεεινοὺς ποιεῖ ; Εἰ γὰρ καὶ ἐν Χριστῷ ἐλπίζομεν ἐν ταύτῃ μόνῃ τῇ ζωῇ . καὶ οὗτως ἄθλοί ἐσμεν . Εἰ γὰρ μετὰ καμάτους τοσούτους καὶ κδύνους , ἄχρι ταύτης τῆς ζωῆς ἡμῖν ἔσται τὰ ἀγαθὰ καὶ αἱ τῶν καμάτων ἀντιδόσεις , Νυνὶ δὲ Χριστὸς ἐγήγερται ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ των κεκοιμημένων ἐγένετο . Ἐπειδὴ γὰρ δι´ ἀνθρώπου ὁ θάνατος , καὶ δι´ ἀνθρώπου ἀνάστασις νεκρῶν . Ὅπερ γὰρ ἐν τῷ Αδὰμ πάντες ἀποθνήσκουσιν , οὕτως καὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ἴωδποηθήσονται . Ἔκαστος δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι , ἀπαρχὴ Χριστὸς , ἔπειτα οἰ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ καρουσίᾳ αὐτοῦ . Εἰτα τὸ τέλος . Ὅταν παραδῶ τὴν θασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὅταν καταργήσῃ κασαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν . Μετὰ τὸ πολλαχῶς ἀποδεῖξαι τὴν ἀνάστασιν λοιπὸν ἀποφαντικῶς λέγει · « Ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμηΚμένων ἐγένετο . » Εἰ δὲ ἀπαρχὴ γεγένηται Χρι - οοιιοωΟΟϛΙ
Lemmas: σαρκόω αὐτός , ἵνα ὁ ἀνάστασις κατορθόω . « κενός δέ καί ὁ πίστις ἐγώ . » ὡσεί εἶπον , ἅπας ἀπόλλυμι καί ματαιόω , ὁ κήρυγμα ἐγώ καί ὁ πίστις ἐγώ . εἰ ευδομαρτυς ὁ Θεός . » καί οὖον μόνος μάταιος , ἀλλά καί ἄλλως ἀνόσιος , φημί , ὁ συκοφαντέω ἐγώ ὁ θεός , ὅτι ποιέω τίς ὅσπερ οὐ ποιέω . εἰμί γάρ νεκρός οὐ ἐγείρω , οὐδέ Χριστός ἐγείρω . εἰμί δέ Χριστός οὐ ἐγείρω , μαία ὁ πίστις ὑμεῖς , ἔτι εἰμί ἐν ὁ ἁμαρτία σύ ἄρας καί ὁ κοιμάω ἐν Χριστός ἀπόλλυμι , εἰμί ἐν ὁ ζωή οὗτος ἑλπίζω εἰμί , ἐν Χριστός μόνος , ἐλεεινός πᾶς ἄνθρωπος εἰμί . ἅλις ὁ αὐτός ἐπαγωνίζομαι λόγος . Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , ἀνίστημι , ἵνα καθολικός ἀνάστασις ποιέω , εἰμί δέ ἀνάστασις οὐ εἰμί , ἄρα οὐδέ αὐτός ἀνίστημι ἔτι εἰμί ἐν ὁ ἁμαρτία σύ , » εἰμί γάρκα αὐτός κατέχω ὑπό ὁ θάνατος , πῶς ὁ ἄλλος Ξπαντας ἀπαλλάσσω θάνατος , ὁ διά ὁ ἀαρτίου γίγνομαι ; ἀκόλουθος τοιγάρ , οὐδέ ὁ ἁμαρτία ὁ σταυρός ὁ Χριστός ἀναιρέω . εἰμί γάρ ἀναιρέω , ἀναιρέω εἄν καί ὁ δις αὐτός θάνατος . εἰμί δέ οὗτος ἐγεvῥνει ἐσθίω πάντως γος καί ὁ ἄλλος θάνατος ἀπαλλάσσω , αὐτός πρῶτος ἀνίστημι , καί ὁδηγός ὁ ἄλλος γίγνομαι πρός ὁ ἀνάστασις . « ἄρας καί ὁ κοιμάω ἐν Χριστός ἀπόλλυμι . » ὁ ὄνομα ὁ κοίμησις ὁ ἀνάστασις προσάγω . ὁ διά ὁ Χριστός , φημί , ἀποθνῄσκω , ὁ ὁ πολύς διανύω κάματος , καί ὁ μυρίος ὑπομένω κίνδυνος , ἀπόλλυμι , ὅσπερ ἄτοπος εἰμί , ἀπόλλυμι ὁ δις αὐτός ἀποθνῄσκω . πανταχοῦ γάρ ἐπί ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή πρόειμι . « εἰμί ἐν ὁ ζωή οὗτος ἐλπίζω . » εἰμί ἄχρι , φημί , ὁ ὧδε ζωή εἰμί ὁ ἡμέτερος , καί εἰς οὗτος μόνος περικλείω ἐγώ ὁ ὁ ἐλπίς , ἄθλιος εἰμί . ὁ γάρ πᾶς ἀπόλλυμι , ὁ μέλλω ἀπόλλυμι , καί τίς λέγω , φημί , ὅτι ὁ ἐλπίζω ἐν τῆ ζῳόω οὗτος ἐλεεινός ποιέω ; εἰμί γάρ καί ἐν Χριστός ἐλπίζω ἐν οὗτος μόνος ὁ ζωή . καί οὕτως ἆθλος εἰμί . εἰμί γάρ μετά κάματος τοσοῦτος καί κύδνος , ἄχρι οὗτος ὁ ζωή ἐγώ εἰμί ὁ ἀγαθός καί ὁ ὁ κάματος ἀντίδοσις , νυνί δέ Χριστός ἐγείρω ἐκ νεκρός ἀπαρχή ὁ κοιμάω γίγνομαι . ἐπεί γάρ δις ἄνθρωπος ὁ θάνατος , καί δις ἄνθρωπος ἀνάστασις νεκρός . ὅπερ γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ πᾶς ἀποθνῄσκω , οὕτως καί ἐν ὁ Χριστός πᾶς ὁράω . ἔκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα , ἀπαρχή Χριστός , ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ Καρούσιας αὐτός . εἶτα ὁ τέλος . ὅταν παραδίδωμι ὁ θασιλειος ὁ Θεός καί πατήρ , ὅταν καταργέω κάσα ἀρχή καί πᾶς ἐξουσία καί δύναμις . μετά ὁ πολλαχῶς ἀποδείκνυμι ὁ ἀνάστασις λοιπός ἀποφαντικός λέγω · « ἀπαρχή ὁ κεκοιμηΚμένων γίγνομαι . » εἰμί δέ ἀπαρχή γίγνομαι Χρις - οοιιοωΟΟϛΙ