cogPG.PG118 360
ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς ζύμης τῆς πονηρίας , ἵνα τελείως ἐπιτελεσθῇ τὸ νοητὸν Πάσχα . « Ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός . » Πάλιν εὐεργεσιῶν μέμνηται . Ὥστε ἑορτάζωμεν . Ἔορτάζειν γὰρ χρὴ ἐπὶ ταῖς μεγάλαις δωρεαῖς . « Μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ . » Τῇ τροπῇ ἐνέμεινεν , ὡσανεὶ λέγων · Μὴ ἐν πονηρῷ καὶ κακῷ βίῳ , ἀλλ´ ἐν βίω μὴ ἔχοντι ἐπιμιξίαν τῆς παλαιᾶς ἐκείνης ζύμης τῆς ὀξώδους καὶ σεσηπυίας , τουτέστιν , ἐν καθαρῷ καὶ ἀκιβδήλῳ βίῳ . Τοῦτο γάρ ἐστιν , « Ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας . » Ἕραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ , μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις , καὶ οὐ πάντως τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου , ἡ τοῖς πλεονέκταις , ἢ ρταξιν , ἢ εἰδωλολάτραις . Ἐπεὶ ὀφείλετε ἄρα ἐκ τοῦ κόσμου ἐξελθεῖν . Νυνὶ δέ ἔγραψα ὑμῖν μὴ συναναμίγνυσθαι . [ ΦΩΤ . ] Ποῦ ἔγραψεν ; Ἐν οἷς λέγει · « Καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἐπενθήσατε , ἵνα ἐξαρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τοιοῦτος , » οὐχὶ ὁ δεῖνα , ἢ ὁ δεῖνα ἀλλ´ ὅστις ἂν ἧ τοιοῦτος . Καὶ πάλιν · « Ἐκκαθάρατε τὴν παλαιὰν ζύμην , » οὐχὶ τήνδε ἡ τήνδε , ἀλλ´ ὅλην τὴν παλαιὰν ζύμην . Ἀαβών γὰρ ἀφορμὴν ἀπὸ τοῦ ἑνὸς τοῦ πεπορνευκότος , ἐπὶ τὸ κοινὸν ἀνεβίβασε τὸν λόγον , τουτέστιν , ἐπὶ πάντα πόρνον . κἀκεῖθεν πάλιν κοινότερον ἔτι τὸν λόγον ἀποφαίνων , ἐπάγων τὸ αὐτὸ παράγγελμα καὶ ἑπὶ τῶν τὰ ὅμοια πλημμελούντων , οἷον πλεονεκτούντων , εἰδωλολατρούντων , καὶ εἴ τι ὅμοιον . « Τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου . » Ἵνα μὴ νομίσωσιν ὀφείλειν καὶ τοῖς τῶν Ἑλλήνων πόρνοις μὴ συναναμίγνυσθαι , ὅπερ ἦν ἀδύνατον τοῖς πόλιν οἰκοῦσι , διορθοῦται αὐτό . Τὸ δὲ , « πάντως , » ἐνταῦθα , ἐπὶ ὁμολογουμένου κεῖται . « Ἐπεὶ ὀφείλετε ἄρα . » Μετὰ τοῦ δυνατοῦ , καὶ τὸ εὔκολον ἔχειν σπουδάζει τὴν νομοθεσίαν . Μὴ κρίνετε τοὺς πόρνους τοῦ κόσμου τούτου , ἤγουν τοὺς εἰδωλολάτρας , ἐπεὶ καὶ χρέος εἴχετε ἐξ αὐτῶν ἐξελθεῖν , ἀλλὰ κρίνετε καὶ ἀνακρίνατε πιστὸν πόρνον . Ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ κόρνος , ἢ πλεονέκτης , ἢ εἰδωλολάτρης , ἢ λοίδορος , ἢ μέθυσος , ἢ ἄρπαξ , τῷ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν . Τί γάρ μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν ; οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε ; Τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς κρίνει , καὶ ἐξαρεῖτε τὸν πονηρὸνῖεξ ὑμῶν αὐτῶν . ΙΤ ] Τὸ , ὀνομαζόμενος , τινὲς μὲν , τῇ προηγουμένῃ λέξει συνάπτουσι , καὶ δηλοῦσθαι βούλονται δι´ αὐτοῦ , ὅτι ἀδελφὸς μὲν ὀνομαζόμενος καὶ μέχρι κλήσεως ἔχων τὴν κοινωνίαν , τῷ ὄντι δὲ διὰ τῶν ἔργων ἐχθρὸς ὑπάρχων καὶ διιστάμενος . Ἐμοὶ δὲ εὖ ἔχειν δοκεῖ , καὶ εἴ τις αὐτὸ τοῖς ἑπομένοις συνάψας ἐνλοβοι , οὐκ ἔτι τοῦ , ὀνομαζόμενος , τὴν αὐτὴν σημαίνοντος ἔννοιαν , ἀλλὰ τούναντίον , τὸν ἐπὶ προδήλοις τοῖς ἔργοις ἤδη , καὶ παρὰ πᾶσι κατὰ τὰ οἰκεῖα ἔργα ὀνομαζόμενον . Καὶ γὰρ ἡ τῆς λέξεως αὕτη σημασία , ὥσπερ καὶ ἄλλαι πολλαὶ λέξεις , διχῆ σχίζεται . Ἐνίοτε μὲν , ὡς ἔφημεν , τὸν μόνῳ κοιΟΛΡΟΤ
Lemmas: ἑαυτοῦ ἀπό ὁ ζύμη ὁ πονηρία , ἵνα τέλειος ἐπιτελέω ὁ νοητός Πάσχα . « ὑπέρ ἐγώ θύω Χριστός . » πάλιν εὐεργεσία μιμνήσκω . ὥστε ἑορτάζω . ἑορτάζω γάρ χρή ἐπί ὁ μέγας δωρεά . « μή ἐν ζύμη παλαιός . » ὁ τροπή ἐμμένω , ὡσανεί λέγω · μή ἐν πονηρός καί κακός βίος , ἀλ ἐν βίος μή ἔχω ἐπιμιξία ὁ παλαιός ἐκεῖνος ζύμη ὁ ὀξώδης καί σήπω , τουτέστιν , ἐν καθαρός καί ἀκίβδηλος βίος . οὗτος γάρ εἰμί , « ἄζυμος εἰλικρίνεια καί ἀλήθεια . » ράβω σύ ἐν ὁ ἐπιστολή , μή συναναμείγνυμι πόρνος , καί οὖον πάντως ὁ πόρνος ὁ κόσμος οὗτος , ὁ ὁ πλεονέκτης , ἢ ρταξιν , ἢ εἰδωλολάτρης . ἐπεί ὀφείλω ἄρα ἐκ ὁ κόσμος ἐξέρχομαι . νυνί δέ γράφω σύ μή συναναμείγνυμι . [ Φ . ] πός γράφω ; ἐν ὅς λέγω · « καί οὐ μᾶλλον πενθέω , ἵνα ἐξαίρω ἐκ μέσος σύ ὁ τοιοῦτος , » οὐ ὁ Δεῖνα , ἢ ὁ Δεῖνα ἀλ ὅστις εἄν ἧ τοιοῦτος . καί πάλιν · « ἐκκαθαίρω ὁ παλαιός ζύμη , » οὐ ὅδε ὁ ὅδε , ἀλ ὅλος ὁ παλαιός ζύμη . Ἀαβών γάρ ἀφορμή ἀπό ὁ εἷς ὁ πορνεύω , ἐπί ὁ κοινός ἀναβιβάζω ὁ λόγος , τουτέστιν , ἐπί πᾶς πόρνος . ἐκεῖθεν πάλιν κοινός ἔτι ὁ λόγος ἀποφαίνω , ἐπάγω ὁ αὐτός παράγγελμα καί ἐπί ὁ ὁ ὅμοιος πλημμελέω , οἷος πλεονεκτέω , εἰδωλολατρέω , καί εἰμί τίς ὅμοιος . « ὁ πόρνος ὁ κόσμος οὗτος . » ἵνα μή νομίζω ὀφείλω καί ὁ ὁ Ἕλλην πόρνος μή συναναμείγνυμι , ὅσπερ εἰμί ἀδύνατος ὁ πόλις οἰκέω , διορθόω αὐτός . ὁ δέ , « πάντως , » ἐνταῦθα , ἐπί ὁμολογέω κεῖμαι . « ἐπεί ὀφείλω ἄρα . » μετά ὁ δυνατός , καί ὁ Εὔκολον ἔχω σπουδάζω ὁ νομοθεσία . μή κρίνω ὁ πόρνος ὁ κόσμος οὗτος , ἤγουν ὁ εἰδωλολάτρης , ἐπεί καί χρέος ἔχω ἐκ αὐτός ἐξέρχομαι , ἀλλά κρίνω καί ἀνακρίνω πιστόν πόρνος . ἐάν τις ἀδελφός ὀνομάζω εἰμί κόρνος , ἢ πλεονέκτης , ἢ εἰδωλολάτρης , ἢ λοίδορος , ἢ μέθυσος , ἢ ἅρπαξ , ὁ τοιοῦτος μηδέ συνεσθίω . τις γάρ ἐγώ καί ὁ ἔξω κρίνω ; οὐ ὁ εἴδομαι σύ κρίνω ; ὁ δέ ἔξω ὁ θεός κρίνω , καί ἐξαίρω ὁ πονηρός σύ αὐτός . ιτʹ ] ὁ , ὀνομάζω , τις μέν , ὁ προηγούμενος λέγω συνάπτω , καί δηλόω βούλομαι δις αὐτός , ὅτι ἀδελφός μέν ὀνομάζω καί μέχρι κλῆσις ἔχω ὁ κοινωνία , ὁ εἰμί δέ διά ὁ ἔργον ἐχθρός ὑπάρχω καί διίστημι . ἐμός δέ εὕω ἔχω δοκέω , καί εἰμί τις αὐτός ὁ ἕπομαι συνάπτω ενλοβους , οὐ ἔτι ὁ , ὀνομάζω , ὁ αὐτός σημαίνω ἔννοια , ἀλλά τουναντίον , ὁ ἐπί πρόδηλος ὁ ἔργον ἤδη , καί παρά πᾶς κατά ὁ οἰκεῖος ἔργον ὀνομάζω . καί γάρ ὁ ὁ λέξις οὗτος σημασία , ὥσπερ καί ἄλλος πολύς λέγω , διχῆ σχίζω . ἐνίοτε μέν , ὡς φημί , ὁ μόνος Ο