cogPG.PG118 245
ὡς εἰ εἶπεν · Ἐν ὁμοιώματι ἁμαρτωλῆς σαρκὸς , ἀναμάρτητον δέ . Ὁ ἐν ἁγίοις Κύριλλος ἐν βιβλίῳ ιε´ τῆς Κατὰ Ἰοιλιανοῦ,«Τὸ σῶμα , φησί , τοῦ Χριστοῦ , οὐκ ἦν ἀμαρτίας σῶμα , ἀλλ´ ὁμοίωμα σαρκὸς ἁμαρτίας . » Φαίνεται ὁ Κύριος , τὰ μὲν φυσικὰ πάθη παραδεξάμενος πρὸς βεβαίωσιν τῆς ἀληθινῆς καὶ αὐ κατὰ φαντασίαν ἐνανθρωπήσεως , τὰ δὲ ἀπὸ κακίας πάθη , ὅσα τὸ καθαρὸν τῆς ζωῆς ἡμῶνκαταῤῥυπαίνει , ὡς ἀνάξια τῆς ἀχράντου θεότητος ἀπωσάμενος . Διὰ τοῦτο εἴρηται , ἐν ὁμοιώματι γεγενῆσθαι αὐτὸν σαρκὸς ἁμαρτίας . Ὥστε σάρκα μὲν τὴν ἡμετέραν ἔλαβε μετὰ τῶν φυσικῶν αὐτῆς παθῶν , ἀμαρτίαν δὲ οὐκ ἐποίησεν . « Καὶ περὶ ἁμαρτίας κατέκρινε τὴν ἀμαρτίαν . » Οὐχ ἁπλῶς , φησὶν , οὐδὲ ἀνεξετάστως , ναθὶ δὲ δυνατός ἐστι , κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν , πρῶτον διελέγξας τὰ μέγιστα πταίουσαν καὶ ἁμαρτάνουσαν . Τοῦτο δηλοῖ τὸ , « καὶ περὶ ἁμαρτίας . » δείξας ἀναιδῶς ἁμαρτάνουσαν τὴν ἁμαρτίαν.-Ἄλλως . Διχῶς ἔστιν ἐκλαβεῖν , ἢ στίζοντας ἐνταῦθα , ἵνα ἢ , Ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν ἐν ὁμοιώματι τῆς ἁμαρτησάσης σαρκός . Καὶ , « Περὶ ἁμαρτίας δέ , » τουτέστιν ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας τοῦ ἐξᾶραι αὐτὴν , καὶ ἐλευθερῶσαι ἡμᾶς ἀπὸ ταύτης . Πῶς οὖν ἐξῆρε ; Κατακρίνας αὐτήν . Οὐ γὰρ ἁπλῶς καὶ ἐξουσιαστικῶς , ἀλλ´ ὑπὸ δίκην ἀγαγὼν αὐτὴν , καὶ δείξας ἁλοῦσαν . Πῶς οὖν ἑάλω καὶ ἥττηται · Ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ . προσιέναι γὰρ βουληθεῖσα , καὶ μὴ ἰσχύσασα , ἐάλιο καὶ ἥττηται . Ἡ οὖν οὕτως ἐκληπτέον ἐνταῦθα στίζοντας , ἢ συνάπτοντας αὐτὸ τοῖς ἐφεξῆς , ἵνα´ ἵ , Καὶ περὶ ἀμαρτίας κατέκρινε τὴν ἁμαρτίαν , τουτέστιν , ὡς ὑπερβαλλόντως ἁμαρτήσασαν , οἰον ὡς διὰ τοῦ ἀγαΟῆΣὴκακὸν ἐπιτελέσασαν , . ὅπερ ἀνωτέρω ἔλεγε , καθ᾽ ὑπερβολὴν , ἀμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία . Πῶς δὲ τοῦτο γέγονε ; καὶ πῶς κατεκρίθη ; Διὰ τῆς σαρκὶ ς αὐτοῦ φησίν « Ἐν τῇ σαρκί . » Τουτέστι , Διὰ τῆς σαρκὸς αὑτοῦ , φησί . Τοῦτο γὰρ τὸ θαυμαστὸν , ὅτι διὰ τῆς σαρκὸς τῆς πάλαι ἐνόχου οὕσης τῇ ἁμαρτίᾳ , κατέκρινεν αὐτήν . Πῶς ; Τῷ φυλάξαι δηλαδὴ ἀναμάρτητον . Ταύτῃ γὰρ νικήσας , αὐτὴν καὶ ἐκόλασε . Κόλασις δὲ ἀμαρτίας , ἡ ἀναίρεσις αὐτῆς . Καὶ οὐτω παρα.δοῦναι εἰς τὸν Θεὸν ἐπὶ ἀναιρέσει τῆς ἀμαρτίας « Ἰνα τὸ δικαίομα τοῦ νόμου πληρωθῇ . » Καὶ ἵνα μή τις λέγῃ , Καὶ τί πρὸς ἡμᾶς τοῦτο ; φησί , ταῦτα ἐποίησεν ὁ Χριστὸς , ἵνα ὁ σκοπὸς τοῦ νόμουτοῦτο γὰρ τὸ δικαίωμα ] πληρωθῇ ἐν ἡμῖν . Τίς δὲ ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου ; Τὸ μὴ γίνεσθαι ἡμᾶς ὑπευθύνους τῇ ἀρᾷ . « πληρωθῇ δὲ ἐν ἡμῖν . » Τίσι ; Τοῖς μὴ θέλουσι , φηδί . σαρκικῶς ζῇν , ἀλλὰ πνευματικῶς . Ἵνα γὰρ μὴ εἴπῃς , ἐνίκησεν ὁ Χριστὸς , καὶ οὐκ ἔτι χρεία ζῇν ἀσφαλῶς . προσέθηκε , « Τοῖς μὴ κατὰ σάρκα περιπατουσιν , » ὡς εἰ εἶπε · Κατώρθωται μὲν ἐν ἡμῖν ὁσκοπὸς του νόμου διὰ Χριστοῦ , πλὴν ἀλλὰ καὶ ἡμῶν χρεία . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ἔδωκε τὴν νίκην καὶ τὸν στέφανον , ἡμῶν δὲ τὸ δυνηθῆναι κατασχεῖν τὰ δοθέντα , διὸ πολιτείας χρηστῆς καὶ πίστεως . Τοῦτό ἐστι τὸ , « καΚθἱ
Lemmas: ὡς εἰμί εἶπον · ἐν ὁμοίωμα ἁμαρτωλός σάρξ , ἀναμάρτητος δέ . ὁ ἐν ἅγιος Κύριλλος ἐν βιβλίον ιε´ ὁ κατά Ἰοιλιανοῦ,«Τὸ σῶμα , φημί , ὁ Χριστός , οὐ εἰμί ἁμαρτία σῶμα , ἀλ ὁμοίωμα σάρξ ἁμαρτία . » φαίνω ὁ Κύριος , ὁ μέν φυσικός πάθος παραδέχομαι πρός βεβαίωσις ὁ ἀληθινός καί αὖος κατά φαντασία ἐνανθρώπησις , ὁ δέ ἀπό κακία πάθος , ὅσος ὁ καθαρός ὁ ζωή ἡμῶνκαταῤῥυπαίνει , ὡς ἀνάξιος ὁ ἄχραντος θεότης ἀπωθέω . Ζεύς οὗτος εἴρω , ἐν ὁμοίωμα γίγνομαι αὐτός σάρξ ἁμαρτία . ὥστε σάρξ μέν ὁ ἡμέτερος λαμβάνω μετά ὁ φυσικός αὐτός πάθος , ἁμαρτία δέ οὐ ποιέω . « καί περί ἁμαρτία κατακρίνω ὁ ἁμαρτία . » οὐχ ἁπλόος , φημί , οὐδέ ἀνεξέταστος , ναί δέ δυνατός εἰμί , κατακρίνω ὁ ἁμαρτία , πρῶτος διελέγχω ὁ μέγας πταίω καί ἁμαρτάνω . οὗτος δηλόω ὁ , « καί περί ἁμαρτία . » δείκνυμι ἀναιδής ἁμαρτάνω ὁ ἁμαρτίαν.-Ἄλλως . διχόω εἰμί ἐκλαμβάνω , ἢ στίζω ἐνταῦθα , ἵνα ἢ , ἀποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός ἐν ὁμοίωμα ὁ ἁμαρτάνω σάρξ . καί , « περι ἁμαρτία δέ , » τουτέστιν ἕνεκα ὁ ἁμαρτία ὁ ἐξαίρω αὐτός , καί ἐλευθερόω ἐγώ ἀπό οὗτος . Πῶς οὖν ἐξαίρω ; κατακρίνω αὐτός . οὖον γάρ ἁπλόος καί ἐξουσιαστικός , ἀλ ὑπό δίκη ἄγω αὐτός , καί δείκνυμι ἁλίσκομαι . Πῶς οὖν ἁλίσκομαι καί ἡσσάομαι · ἐν ὁ σάρξ αὐτός . πρόσειμι γάρ βούλομαι , καί μή ἰσχύω , ἔρχομαι καί ἡσσάομαι . ὁ οὖν οὕτως ἐκληπτέον ἐνταῦθα στίζω , ἢ συνάπτω αὐτός ὁ ἐφεξῆς , ἵημι ἵ , καί περί ἁμαρτία κατακρίνω ὁ ἁμαρτία , τουτέστιν , ὡς ὑπερβαλλόντως ἁμαρτάνω , οἷος ὡς διά ὁ ἀγαΟῆΣὴκακὸν ἐπιτελέω , . ὅσπερ ἀνωτέρω λέγω , κατά ὑπερβολή , ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία . Πῶς δέ οὗτος γίγνομαι ; καί πῶς κατακρίνω ; Ζεύς ὁ σάρξ Σ αὐτός φημί « ἐν ὁ σάρξ . » τουτέστι , Ζεύς ὁ σάρξ αὐτός , φημί . οὗτος γάρ ὁ θαυμαστός , ὅτι διά ὁ σάρξ ὁ πάλαι ἔνοχος ὗσις ὁ ἁμαρτία , κατακρίνω αὐτός . Πῶς ; ὁ φυλάσσω δηλαδή ἀναμάρτητος . Ταύτη γάρ νικάω , αὐτός καί κολάζω . κόλασις δέ ἁμαρτία , ὁ ἀναίρεσις αὐτός . καί οὗτος παραδίδωμι εἰς ὁ θεός ἐπί ἀναίρεσις ὁ ἁμαρτία « ἵνα ὁ δικαιομος ὁ νόμος πληρόω . » καί ἵνα μή τις λέγω , καί τίς πρός ἐγώ οὗτος ; φημί , οὗτος ποιέω ὁ Χριστός , ἵνα ὁ σκοπός ὁ νόμος γάρ ὁ δικαίωμα ] πληρόω ἐν ἐγώ . Τῖς δέ ὁ σκοπός ὁ νόμος ; ὁ μή γίγνομαι ἐγώ ὑπεύθυνος ὁ ἀράομαι . « πληρόω δέ ἐν ἐγώ . » Τίσι ; ὁ μή ἐθέλω , φηδί . σαρκικός ζάω , ἀλλά πνευματικός . ἵνα γάρ μή εἶπον , νικάω ὁ Χριστός , καί οὐ ἔτι χρεία ζάω ἀσφαλῶς . προστίθημι , « ὁ μή κατά σάρξ περιπατέω , » ὡς εἰμί εἶπον · κατορθόω μέν ἐν ἐγώ οσκοπους ὁ νόμος διά Χριστός , πλήν ἀλλά καί ἐγώ χρεία . ἐκεῖνος μέν γάρ δίδωμι ὁ Νίκη καί ὁ στέφανος , ἐγώ δέ ὁ δύναμαι κατέχω ὁ δίδωμι , διό πολιτεία χρηστός καί πίστις . οὗτος εἰμί ὁ , « καΚθἱ