cogPG.PG118 219
Πῶς γὰρ ἂν ἐξῆγε , τοὺς μᾶλλον ἐοικότας , ταῖς παραβάσεσι τῇ τοῦ Ἀδὰμ ἁμαρτίᾳ ; Οὐκ ἐξάγει τοίνυν τούτους τῆς τοῦ θανάτου βασιλείας καὶ ἐπικρατείας , ἀλλὰ διὰ τοῦ εἰπεῖν , « καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ κατὰ ὁμοιότητα τοῦ Ἀδὰμ ἀμαρτήσαντας , » τῇ προσρήσει τοῦ , καί , ἐκείνους μάλιστα παρεδήλωσεν . Οἷον Ὡς μόνον ἐπὶ τῶν κατὰ ὁμοιότητα τοῦ Ἀδὰμ ἀμαρτησάντων ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν μὴ ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι αὐτοῦ ἁμαρτησάντων . Ἡ οὕτως ῥητέον , ἢ ἐν ὑπερβατῷ νοήσαντας , τὸ , « Ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι , » καὶ συμφράσαντας τὸ ῥητὸν τὸν τρόπον τοῦτον · « Ἀλλὰ´ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδάμ ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ μέχρι Μωσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἀμαρτήσαντας . » Οὕτως οὖν συντάξαντας , δεῖ τὸν νοῦν ἀναπτύξαι.-[ΟΙΚΟΓΜ Ὅρα δὲ τὴν ἀσφάλειαν τοῦ Ἀποστόλου · ἵνα μὴ δόξωμεν λοιπὸν ἀδικεῖσθαι , δι´ ἄλλον ἀποθνήσκοντες , εἶπεν · « ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ , εἰ καὶ μὴ ἐλογίζετο » Τοιγαροῦν οὐ μόνον διὰ τὸν Ἀδὰμ , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἀποθνήσκομεν . ἁμαρτία δὲ οὐκ ἐλλογεῖται , μὴ ὄντος νόμου Ἀλλὰ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι Μωϋσέως , καὶ ἐπὶ τοὺς μὴ ἁμαρτήσαντας ἐπὶ τῷ ὁμοιώματι τῆς παραβάσεως Ἀδὰμ , ὅς ἐστι τύπος τοῦ μέλλοντος . [ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ] Ἐγὼ νομίζω ἀμαρτίαν λέγειν αὐ τὸν ἐνταῦθα τὴν ἐκ τῆς παραβάσεως τοῦ Μωσέως νόμου καὶ τῶν ἐκεῖσε ἐπιταγμάτων συνισταμένην . Οἴον , τοῦ δεῖν περιτέμνεσθαι , τοῦ σαββατίζειν , καὶ τάδε μὲν ἐσθίειν , τῶνδε δὲ ἀπέχεσθαι . Ἐπεὶ ἡ καθόλου ἀμαρτία ἦν καὶ αὐτὴ τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει γινωσκομένη , καὶ ἦν καὶ ἐνελογεῖτο , οἷον ἀνδροφονία , κλοπὴ , παιδοφθορία καὶ τὰ ὅμοια . Καὶ μάρτυρες τούτων Κάῖν , Λάμεχ , οἱ ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ , οἱ Σοδομῖται . Ἐπὶ γὰρ τούτων τῶν ἁμαρτιῶν καὶ ὁ φυσικὸς ἔκειτο νόμος . Ὁ γὰρ Δημιουργὸς παράγων εἰς γένεσιν τὸν ἄνθρωπον , τῶν τε πρακτέων , τῶν τε οὐ πρακτέων , φυσικήν τινα γνῶσιν ἐνέθηκε . φασὶ δέ τινες τῶν Πατέρων , ὧν ἐστι καὶ Γοηγόριος , ἐν τῷ τοῦ ἀνθρώπου ποιήματι , καὶ τὴν ἐντολὴν τὴν τῷ Ἀδὰμ δοθεῖσαν , μὴ φαγεῖν ἐκ τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν ξύλου , νόμον εἶναι , ἀμαρτιῶν τούτων δὴ τῶν καθόλου ἀπείργοντα . Τὸ γὰρ ξύλον τὸ ποιητικὸν τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καὶ πονηροῦ , ἀμαρτίαν εἶναι Ρεσεξαντο , « Ἀλλὰ´ ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος ἀπὸ Ἀδάμ . » Εὲρμὸν , λαβὼν τὴν τοῦ Ἀδὰμ παράβασιν Μωσία φησὶ , πᾶσαν τὴν παλαιὰν , ὡς ἐκεῖ , « Εἰ Μωσέως οὐκ ἀκούουσι . » Τὸν οὖν ἄχρι τῆς ἐπιδημίας τοῦ Χριστοῦ χρόνον , Μωσέα λέγει . Φησὶν οὖν , ὅτι ἄχρι τῆς παλαιᾶς διαθήκης ἐπεκράτει ὁ θάνατος · νῦν γὰρ ἐν τῇ νέᾳ , χάριτι Χριστοῦ λέλυται τῷ αἴματι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν . Μὴ ἀμαρτήσαντας δέ φησι , τοὺς πρὸ τοῦ νόμου . [ ΟΚΟΥΜ . Οὐκ ἐπειδὴοἱ πρὸ τοῦ νόμου οὐχ ἡμάρτανον,μᾶλλον γὰρ ἐκεῖνοι τὼν
Lemmas: Πῶς γάρ εἄν ἐξάγω , ὁ μᾶλλον ἔοικα , ὁ παράβασις ὁ ὁ Ἀδάμ ἁμαρτία ; οὐ ἐξάγω τοίνυν οὗτος ὁ ὁ θάνατος βασίλεια καί ἐπικράτεια , ἀλλά διά ὁ εἶπον , « καί ἐπί ὁ μή κατά ὁμοιότης ὁ Ἀδάμ ἁμαρτάνω , » ὁ πρόσρησις ὁ , καί , ἐκεῖνος μάλιστα παραδηλόω . οἷος ὡς μόνος ἐπί ὁ κατά ὁμοιότης ὁ Ἀδάμ ἁμαρτάνω βασιλεύω ὁ θάνατος , ἀλλά καί ἐπί ὁ μή ἐπί ὁ ὁμοίωμα αὐτός ἁμαρτάνω . ὁ οὕτως ῥητέος , ἢ ἐν ὑπερβατόν νοέω , ὁ , « ἐπί ὁ ὁμοίωμα , » καί συμφράζω ὁ ῥητός ὁ τρόπος οὗτος · « Ἀλλά βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ μέχρι Μωσῆς , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω . » οὕτως οὖν συντάσσω , δεῖ ὁ νόος ἀναπτύξαι.-[ΟΙΚΟΓΜ Ὅρας δέ ὁ ἀσφάλεια ὁ ἀπόστολος · ἵνα μή δοκέω λοιπός ἀδικέω , δις ἄλλος ἀποθνῄσκω , εἶπον · « ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος , εἰμί καί μή λογίζομαι » τοιγάρ οὖον μόνος διά ὁ Ἀδάμ , ἀλλά καί διά ὁ ἁμαρτία ἀποθνῄσκω . ἁμαρτία δέ οὐ ἐλλογέω , μή εἰμί νόμος ἀλλά βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ μέχρι Μωϋσῆς , καί ἐπί ὁ μή ἁμαρτάνω ἐπί ὁ ὁμοίωμα ὁ παράβασις Ἀδάμ , ὅς εἰμί τύπος ὁ μέλλω . [ ὁ αὐτός ] ἐγώ νομίζω ἁμαρτία λέγω αὖος ὁ ἐνταῦθα ὁ ἐκ ὁ παράβασις ὁ Μωσῆς νόμος καί ὁ ἐκεῖσε ἐπίταγμα συνίστημι . Οἷος , ὁ δήω περιτέμνω , ὁ σαββατίζω , καί ὅδε μέν ἐσθίω , ὅδε δέ ἀπέχω . ἐπεί ὁ καθόλου ἁμαρτία εἰμί καί αὐτός ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις γιγνώσκω , καί εἰμί καί ἐνελογεῖτο , οἷος ἀνδροφονία , κλοπή , παιδοφθορία καί ὁ ὅμοιος . καί μάρτυς οὗτος Κάϊν , Λάμεχ , ὁ ἐπί ὁ κατακλυσμός , ὁ Σοδομίτης . ἐπί γάρ οὗτος ὁ ἁμαρτία καί ὁ φυσικός κεῖμαι νόμος . ὁ γάρ Δημιουργός παράγω εἰς γένεσις ὁ ἄνθρωπος , ὁ τε πρακτέος , ὁ τε οὖον πρακτέος , φυσικός τις γνῶσις ἐντίθημι . φημί δέ τις ὁ Πατέρων , ὅς εἰμί καί Γοηγόριος , ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος ποίημα , καί ὁ ἐντολή ὁ ὁ Ἀδάμ δίδωμι , μή ἐσθίω ἐκ ὁ γιγνώσκω καλός καί πονηρός ξύλον , νόμος εἰμί , ἁμαρτία οὗτος δή ὁ καθόλου ἀπείργω . ὁ γάρ ξύλον ὁ ποιητικός ὁ γνῶσις ὁ καλός καί πονηρός , ἁμαρτία εἰμί Ρεσεξαντο , « Ἀλλά βασιλεύω ὁ θάνατος ἀπό Ἀδάμ . » Ἕρμος , λαμβάνω ὁ ὁ Ἀδάμ παράβασις Μώσιας φημί , πᾶς ὁ παλαιός , ὡς ἐκεῖ , « εἰμί Μωσῆς οὐ ἀκούω . » ὁ οὖν ἄχρι ὁ ἐπιδημία ὁ Χριστός χρόνος , Μωσῆς λέγω . Φησίν οὖν , ὅτι ἄχρι ὁ παλαιός διαθήκη ἐπικρατέω ὁ θάνατος · νῦν γάρ ἐν ὁ νέος , χάρις Χριστός λύω ὁ αἷμα ὁ Θεός ἐγώ . μή ἁμαρτάνω δέ φημί , ὁ πρό ὁ νόμος . [ Ο . οὐ ἐπειδή πρό ὁ νόμος οὐ ἡμάρτανον,μᾶλλον γάρ ἐκεῖνος ὅς