cogPG.PG118 542
βασιλέως . « Ὁ Πενθερὸς Ἡρώδου ἦν ὁ Ἀρέτας . « Καὶ διὰ θυρίδος ἐν σαργάνη . » ᾔδει γὰρ εἰρημένον , εὔχεσθαι μὴ ἐμπεσεῖν εἰς πειρασμὸν , ὅθεν οὐκ ἐπιῤῥίπτει ἑαυτὸν τοῖς πειρασμοῖς , ἀλλ´ ἔνθα ναὶ δι´ ἀνθρωπίνης μηχανῆς ἔνι φυγεῖν οὐ παραιτεῖται . Ἐφύλαττε γὰρ ἑαυτὸν τῷ κηρύγματι , καὶ τῇς σωτηρίας ἐκήδετο τῶν μαθητῶν μᾶλλον , ἢ τῆς οἰκείας . Διὸ καὶ ἀλλαχοῦ φησι · « Καλόν μοι τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι · τὸ δέ , ἐπιμένειν τῇ σαρκὶ , ἀναγκαιότερον δι´ ὑμᾶς . » Σαργάνη ἐστὶ σχοινίον , ἔστι δὲ καὶ εἰδος σπυρίδος . « Καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι . Ἐλεύσομαι σΔρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀποκαλύψεις Κυρίου . Οἷδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ πρὸ ἐτῶν δεκατεσσάρων · εἴτε ἐν σώματι οὐκ οἰδα , εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἷδα · ὁ Θεὸς οἷδεν · ἀρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον ἔως τρίτου οὐρανοῦ , καὶ οἷδα τὸν τοιοῦτον ἄνθρωπον , εἰτε ἐν σώματι , εἴτε ἐκτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἷδα , ὁ Θεὸς οΝδεν , ὅτι ἡρπάγη εἰς τὸν παράδεισον , καὶ ᾤκουσεν ἄῤῥητα ῥήματα , ἃ οὐκ ἐξὸν ἀνθρώπῳ λαλῆσαι . Καυχάσθαι δὴ οὐ συμφέρει » μοι . Καίτοι πολλὰ εἰπὼν ἄνω , πῶς ὥδε φησὶν , οὐ συμφέροι μοι , Ἐπειδὴ εἰς ἔτερον εἶδος καυχήσεως ἤρχετο , ὅπερ αὐτὸν ἐποίει λαμπρὸν , τὸ τῶν ἀποκαλύψεων . Φησὶν οὖν . οὐ συμφέρει μοι τοῦτο , » ἵνα μή με εἰς ἀπόνοιαν ἀρῃ . Ἄλλως γὰρ τὰ παρ´ αὐτῷ μένοντα , καὶ εἰς ἰτέρους ἐκφερόμενα φυσᾷν εἴωθεν , οὐχ ὅτι αὐτὸς τοῦτο πάσχειν ἔμελλεν , ἄπαγε , ἀλλὰ παιδαγωγῶν ἡμᾶς , παρ´ ἑαυτοῖς τὰ τοιαῦτα ἔχειν , ὡς τῆς διηγήσεως εἰς ἀπόνοιαν ἄραι δυναμένης.-Ἄλλως [ Ἀντὶ τοῦ , Καυχᾶσθαι δὲ ἄλλα παρὰ τὰ τῆς ἀσθενείας μου , οὐ συμωέρει μοι . Εἶπε γὰρ πρὸ μικροῦ , « Εἰ καυχᾶσθαι δεῖ , τὰ τῆς ἀσθενείας μου καυχήσομαι . » Εἰτα θεὶς μεταξὺ τῆς ἀσθενείας παράδειγμα , ἐπάγει ἀποδιδοὺς πρὸς τὸ εἰρημένον , οἷον , Ἃ δὲ οὐκ ἔστιν ἀσθενείας , ἀλλὰ μᾶλλον ὕψους καὶ δυνάμεως , ταῦτα , φησὶν , οὐ συμφέρει μοι Πῶς οὖν καὶ ταῦτα λέγων : Οὐκ ἐβουλόμην , φησί . Διὰ δὲ τὴν ὑμῶν σωτηρίαν , καὶ ἃ μὴ βούλομαι ἀναδέχομαι . Καὶ σκόπει πῶς πανσόφως διαιτᾷ . Οὐ σιωπᾷ παντελῶς , ἵνα ὠφελήσῃ , καὶ οὐ λέγει ἀνακεκαλυμμένως , ἀλλ´ ἕν καὶ τοῦτο συνεσκιασμένως , ἵνα φύγῃ τὸ καυχᾶσθαι , καὶ τότε ἀνάγκης αὐτῷ τῆς ἀπὸ τῶν ψευδαποστόλων ἐπικειμένης , παιδεύων διὰ τούτου , μηδὲν μέγα περὶ ἑαυτῶν ἡμᾶς λέγειν κἀν ἀληθὲς ᾖ , εἰ μὴ ἐκ πολλῆς ἀνάγκης , « Οὐ συμφέρει μοι . » Ἡ ἵνα μή τις μείζονα τῆς ἀξίας ἔννοιαν λάβῃ περὶ ἐμοῦ , ὅπερ παρακατιὼν , φησὶ , Μήτις εἰς ἐμὲ λογίσηται ὑπὲρ ὃ βλέπει με , ἢ ἀκούει τι ἐξ ἐμοῦ » - « Ἐλεύσομαι γὰρ εἰς ὀπτασίας καὶ ἀπονα . λύψεις Κυρίου . » Μεγάλη μὲν καὶ ἡν εἰπεν ἀποκάλυψιν , πλὴν πολλὰς εἰπεῖν ἔχων , μίαν ταύτην εἴρηκεν . Ὅτι γὰρ εἶχε πολλὰς εἰπεῖν , παρακατιὼν , φησὶ,«Καὶ
Lemmas: βασιλεύς . « ὁ πενθερός Ἡρώδης εἰμί ὁ Ἀρέτας . « καί διά θυρίς ἐν σαργάνη . » οἶδα γάρ εἴρω , εὔχομαι μή ἐμπίπτω εἰς πειρασμός , ὅθεν οὐ ἐπιρριπτέω ἑαυτοῦ ὁ πειρασμός , ἀλ ἔνθα ναί δις ἀνθρώπινος μηχανή ἐν φεύγω οὖον παραιτέομαι . φυλάσσω γάρ ἑαυτοῦ ὁ κήρυγμα , καί ὅς σωτηρία κήδω ὁ μαθητής μᾶλλον , ἢ ὁ οἰκεῖος . Διὸ καί ἀλλαχοῦ φημί · « Καλός ἐγώ ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί · ὁ δέ , ἐπιμένω ὁ σάρξ , ἀναγκαῖος δις σύ . » σαργάνη εἰμί σχοινίον , εἰμί δέ καί εἶδος σπυρίς . « καυχάομαι δή οὖον συμφέρω ἐγώ . ἔρχομαι σΔρ εἰς ὀπτασία καί ἀποκάλυψις κύριος . οἶδα ἄνθρωπος ἐν Χριστός πρό ἔτος δεκατέσσαρες · εἴτε ἐν σῶμα οὐ οἰδα , εἴτε ἐκτός ὁ σῶμα οὐ οἶδα · ὁ θεός οἶδα · ἀρπάζω ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος ἔως τρίτος οὐρανός , καί οἶδα ὁ τοιοῦτος ἄνθρωπος , εἴτε ἐν σῶμα , εἴτε ἐκτός ὁ σῶμα οὐ οἶδα , ὁ θεός ὅνδε , ὅτι ἁρπάζω εἰς ὁ παράδεισος , καί οἰκέω ἄρρητα ῥῆμα , ὁ οὐ ἔξεστι ἄνθρωπος λαλέω . καυχάομαι δή οὖον συμφέρω » ἐγώ . καίτοι πολύς εἶπον ἄνω , πῶς ὥδε φημί , οὖον συμφέρω ἐγώ , ἐπεί εἰς ἕτερος εἶδος καύχησις ἄρχω , ὅσπερ αὐτός ποιέω λαμπρός , ὁ ὁ ἀποκάλυψις . Φησίν οὖν . οὖον συμφέρω ἐγώ οὗτος , » ἵνα μή ἐγώ εἰς ἀπόνοια ἀρή . ἄλλος γάρ ὁ παρ´ αὐτός Μένων , καί εἰς ἰτέρους ἐκφέρω φυσάω εἴωθα , οὐ ὅτι αὐτός οὗτος πάσχω μέλλω , ἀπάγω , ἀλλά παιδαγωγός ἐγώ , παρ´ ἑαυτοῦ ὁ τοιοῦτος ἔχω , ὡς ὁ διήγησις εἰς ἀπόνοια ἀείρω δυναμένης.-Ἄλλως [ ἀντί ὁ , καυχάομαι δέ ἄλλος παρά ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ , οὖον συμωέρει ἐγώ . εἶπον γάρ πρό μικρός , « εἰμί καυχάομαι δεῖ , ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ καυχάομαι . » εἶτα τίθημι μεταξύ ὁ ἀσθένεια παράδειγμα , ἐπάγω ἀποδίδωμι πρός ὁ εἴρω , οἷος , ἁ δέ οὐ εἰμί ἀσθένεια , ἀλλά μᾶλλον ὕψος καί δύναμις , οὗτος , φημί , οὖον συμφέρω ἐγώ Πῶς οὖν καί οὗτος λέγω : οὐ βούλομαι , φημί . Ζεύς δέ ὁ σύ σωτηρία , καί ὁ μή βούλομαι ἀναδέχομαι . καί σκοπέω πῶς πάνσοφος διαιτάω . οὖον σιωπάω παντελῶς , ἵνα ὠφελέω , καί οὖον λέγω ἀνακεκαλυμμένως , ἀλ εἷς καί οὗτος συνεσκιασμένως , ἵνα φεύγω ὁ καυχάομαι , καί τότε ἀνάγκη αὐτός ὁ ἀπό ὁ ψευδαπόστολος ἐπίκειμαι , παιδεύω διά οὗτος , μηδείς μέγας περί ἑαυτοῦ ἐγώ λέγω ἐν ἀληθής εἰμί , εἰμί μή ἐκ πολύς ἀνάγκη , « οὖον συμφέρω ἐγώ . » ὁ ἵνα μή τις μείζων ὁ ἄξιος ἔννοια λαμβάνω περί ἐγώ , ὅσπερ παρακάτειμι , φημί , Μήτις εἰς ἐγώ λογίζομαι ὑπέρ ὅς βλέπω ἐγώ , ἢ ἀκούω τίς ἐκ ἐγώ » - « ἔρχομαι γάρ εἰς ὀπτασία καί ἄπονος . λύψεις κύριος . » Μεγάλη μέν καί ἐάν εἶπον ἀποκάλυψις , πλήν πολύς εἶπον ἔχω , εἷς οὗτος εἴρω . ὅτι2 γάρ ἔχω πολύς εἶπον , παρακάτειμι , φησὶ,«Καὶ