cogPG.PG118 674
λόγον ὑμῶν , οὐκ ἐμοῦ , πλεονάζοντα . Ὁρᾷς ὅτι αὐτοὶ ὡφελοῦντο ἐκ τοῦ παρέχειν ; ὡσεὶ ἔλεγε · Διὰ τὸ ὑμῶν συμφέρον , ταῦτα ζητῶ , ἵνα ὑμεῖς καρπὸν ἐνέγκητε . « Ἀπέχω δὲ πάντα . » Ἐκ τούτου πάλιν προθυμοτέρους αὐτοὺς ποιεῖ . Ἀπέχω , φησί , πάντα καὶ περισσεύω , τοῦτέστι , καὶ τὰ ὑπὲρ τοῦ προτέρου χρόνου , καθ´ ὃν οὐκ ἐπέμψατε . « Καὶ περισσεύω . » Τουτέστι , πλείω τῶν παραλειφθέντων δεδέχθαι ἤγημαι . « Πεπλήρωμαι . » Πάντα , φησὶ , τὰ χρεωστηθέντα μοι . χρέος γὰρ οἶδε τὸ πρᾶγμα , πεπλήρωμαι , φησὶ , δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίτου . Διὰ τούτου ἦσαν ἀποστείλαντες . « ὀσμὴν εὐωδίας . » ὀσμὴν εὐωδίας καὶ θυσίαν δεκτὴν τῷ Θεῷ ὑπάρχοντά φησι . Βαβαὶ ποῦ τὰ δοθέντα ἀνήγαγεν ! Οὐκ ἐμοί , φησὶν , ἀλλὰ τῷ Θεῷ δεδώκατε . Ἐδεχόμην γὰρ τὰ παρ´ ὑμῶν , φησίν , ὀσμὴν εὐωδίας καὶ θυσίαν Θεῷ ὑπάρχοντα . Καὶ γὰρ θυμίαμά τε καὶ θυσία λογικὴ Θεῷ μόνῳ προσάγεται . Καὶ τὰ παρ´ ὑμῶν , φησὶί , δῶρα , Θεῷ προσαχθέντα τυγχάνει . « Ὁ δὲ Θεός μου πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν . » Ἐπειδὴ εἶπεν ἄνω , « Ἡκαιρεῖσθε δὲ » τουτέστιν , Ἐν ἐνδείᾳ ἦτε , νῦν ἐπεύχεται αὐτοῖς τὴν αὐτάρκειαν , εἰς τὸ καὶ ἑτέροις δύνασθαι χορηγεῖν . « Κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ ἐν δόξῃ . » Τοῦτο εἶπε , δεικνὺς ὅτι καὶ εὔκολον αὐτῷ δοῦναι . Πλούσιος γάρ ἐστι . Δώσει δὲ ὑμῖν ἐν δόξῃ . Τουτέστιν ὥστε εἰς δόξαν αὐτοῦ τὴν δόσιν προχωρῆσαι . « Σὺν Χριστῷ Ἰησοῦ . » Ἢ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ δώσει . Ὁ γὰρ πεπληρωμένος τοῖς χρειώδεσιν , εὐχαριστεῖ τῷ δεδωκότι . Τῷ δὲ Θεῷ καὶ Πατρὶ ἡμῶν ἢ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν . Ἀσπάσασθε πάν τα ἄγιον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοὶ ἀδελφοὶ , ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἄγιοι , μάλισα δὲ , οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκείας . Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μετὰ πάντων ὑμῶν . Ἀμήν Ἐπειδὴ εἶπε , Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ πληρώσει πᾶσαν χρείαν ὑμῶν , δοξολογεῖ καὶ τὸν Πατέρα , τὸν διὰ τοῦ Υἱοῦ διδόντα τὴν αὐτάρκειαν . « Ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ σὺν ἐμοί . » Ἦσαν γὰρ πλείους μετ´ αὐτοῦ , πλὴν ὅτι μόνος ἰσόψυχος ὁ Τιμόθεος , ὡς ἄνω φησίν . Ὅμως ὅρα τὰ Παύλου σπλάγχνα , ὅτι καὶ τούτους ἀδελφοὺς καλεῖ . « Ἀσπάζονται ὑμᾶς πάντες οἱ ἅγιοι . » Σημεῖον ἦν ὅτι ὁ Παῦλος παρ´ αὐτοῖς ἐπῄνει τοὺς Φιλιππησίους , διὸ καὶ ἀσπάζονται αὐτούς . « Μάλιστα δέ , οἱ ἐκ τῆς Καίσαρος οἰκίας . » Ἀνέῤῥωσεν αὐτοὺς ὅτι καὶ τὴν βασιλικὴν οἰκίαν ἔφθασε τὸ κήρυγμα . Οὐ γὰρ ἂν μὴ πιστεύσαντες , ἠσπάσαντο τοὺς Φιλιππησίους . Πρὸς τούτοις καὶ τοῦτο διδάσκει . Εἰ οἱ ἐν τοῖς βασιλείοις πάντων κατεφρόνησαν καὶ τῷ Χριστῷ ἐπίστευσαν , πόσῳ μᾶλλον ὑμᾶς τοὺς πένητας τοῦτο δεῖ ποιεῖν ; « Ἰi χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάντων ὑμῶν . » Τὸ σύνηθες αὐτῳ , εὐχῇ παύει τὴν Ἐπιστολὴν καὶ νῦν . Τέλος σὺν Θεῷ τῆς πρὸς Φιλιππνσίους
Lemmas: λόγος σύ , οὐ ἐγώ , πλεονάζω . ὁράω ὅτι αὐτός ὀνίνημι ἐκ ὁ παρέχω ; ὡσεί λέγω · Ζεύς ὁ σύ συμφέρω , οὗτος ζητέω , ἵνα σύ καρπός φέρω . « ἀπέχω δέ πᾶς . » ἐκ οὗτος πάλιν πρόθυμος αὐτός ποιέω . ἀπέχω , φημί , πᾶς καί περισσεύω , τουτέστι , καί ὁ ὑπέρ ὁ πρότερος χρόνος , καθ´ ὅς οὐ πέμπω . « καί περισσεύω . » τουτέστι , πλείων ὁ παραλείπω δέχομαι ἡγέομαι . « πληρόω . » Πάν , φημί , ὁ χρεωστέω ἐγώ . χρέος γάρ οἶδα ὁ πρᾶγμα , πληρόω , φημί , δέχομαι παρά Ἐπαφρόδιτος . Ζεύς οὗτος εἰμί ἀποστέλλω . « ὀσμή εὐωδία . » ὀσμή εὐωδία καί θυσία δεκτός ὁ Θεός ὑπάρχω φημί . βαβαί ποῦ ὁ δίδωμι ἀνάγω ! οὐ ἐγώ , φημί , ἀλλά ὁ Θεός δίδωμι . δέχομαι γάρ ὁ παρ´ σύ , φημί , ὀσμή εὐωδία καί θυσία Θεός ὑπάρχω . καί γάρ θυμίαμα τε καί θυσία λογικός Θεός μόνος προσάγω . καί ὁ παρ´ σύ , φημί , Δῶρα , Θεός προσάσσω τυγχάνω . « ὁ δέ Θεός ἐγώ πληρόω πᾶς χρεία σύ . » ἐπεί εἶπον ἄνω , « ἀκαιρέω δέ » τουτέστιν , ἐν ἔνδεια εἰμί , νῦν ἐπεύχομαι αὐτός ὁ αὐτάρκεια , εἰς ὁ καί ἕτερος δύναμαι χορηγέω . « κατά ὁ πλοῦτος αὐτός ἐν δόξα . » οὗτος εἶπον , δείκνυμι ὅτι καί Εὔκολον αὐτός δίδωμι . Πλούσιος γάρ εἰμί . δίδωμι δέ σύ ἐν δόξα . τουτέστιν ὥστε εἰς δόξα αὐτός ὁ δόσις προχωρέω . « σύν Χριστός Ἰησοῦς . » ἤ διά Ἰησοῦς Χριστός δίδωμι . ὁ γάρ πληρόω ὁ χρειώδης , εὐχαριστέω ὁ δίδωμι . ὁ δέ Θεός καί πατήρ ἐγώ ἢ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν . ἀσπάζομαι πᾶς ὁ ἀγάω ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ἀσπάζομαι σύ ὁ σύν ἐγώ ἀδελφός , ἀσπάζομαι σύ πᾶς ὁ ἅγιος , μαλίζω δέ , ὁ ἐκ ὁ Καῖσαρ οἰκεῖος . ὁ χάρις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά πᾶς σύ . ἀμήν ἐπεί εἶπον , Ζεύς Ἰησοῦς Χριστός πληρόω πᾶς χρεία σύ , δοξολογώ καί ὁ πατήρ , ὁ διά ὁ υἱός δίδωμι ὁ αὐτάρκεια . « ἀσπάζομαι σύ ὁ σύν ἐγώ . » εἰμί γάρ πλείων μετέ αὐτός , πλήν ὅτι μόνος ἰσόψυχος ὁ Τιμόθεος , ὡς ἄνω φημί . ὅμως ὁράω ὁ Παῦλος σπλάγχνον , ὅτι καί οὗτος ἀδελφός καλέω . « ἀσπάζομαι σύ πᾶς ὁ ἅγιος . » σημεῖον εἰμί ὅτι ὁ Παῦλος παρ´ αὐτός ἐπαινέω ὁ Φιλιππήσιος , διό καί ἀσπάζομαι αὐτός . « μάλιστα δέ , ὁ ἐκ ὁ Καῖσαρ οἰκίον . » ἀναρρώννυμι αὐτός ὅτι καί ὁ βασιλικός οἰκίον φθάνω ὁ κήρυγμα . οὖον γάρ εἄν μή πιστεύω , ἀσπάζομαι ὁ Φιλιππήσιος . πρός οὗτος καί οὗτος διδάσκω . εἰμί ὁ ἐν ὁ βασίλειος πᾶς καταφρονέω καί ὁ Χριστός πιστεύω , πόσος μᾶλλον σύ ὁ πένης οὗτος δεῖ ποιέω ; « Ἴ χάρις ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός μετά πᾶς σύ . » ὁ συνήθης αὐτός , εὐχή παύω ὁ Ἐπιστολή καί νῦν . Τέλος σύν Θεός ὁ πρός Φιλιππνσίους