cogPG.PG118 335
τούτου ; » Πάντες γὰρ οἱ δοκοῦντες εἶναι σοφοὶ ἐμω . ράνθησαν , τῷ μὴ δυνηθῆναι αὐτοὺς εὐρεῖν ἅπερ ἐκ τῶν ἁλιέων καὶ ἀγραμμάτων κεκήρυκται καὶ πεπί . στευται . Πῶς δὲ ἐμώρανε ; τουτέστι , μωρὰν οὖσαν ἤλεγξε , τῷ μὴ ἰσχύσαι εὑρεῖν τὸ ἀληθές.-Ἄλλο . [ ΘΕΟΔΩΡ Σοφίαν τοῦ κόσμου , τὴν εὐγλωττίαν καλεῖ . καὶ γὰρ ταύτης χορηγὸς ὁ Θεός . Αὐτὸς γὰρ καὶ τὰς γλώσσας διεῖλε , καὶ ἑκάστῃ χαρακτῆρας ἰδίους ἀπένειμε . Καὶ τῇ Ἐλλάδι τοίνυν φωνῇ , αὐτὸς ἔδωκε τὴν λαμπρότητα . Οἱ δέ γε οὐκ εἰς δέον ταύτῃ χρησάμενοι , δέλεαρ αὐτὴν τῆς ἀπάτης ἀπέφηναν , καὶ πιθανὴν τὴν μυθολογίαν τῆς πλάνης εἰργάσαντο . Κατηγορεῖ τοίνυν , οὐ τῆς εὐγλωττίας , ἀλλὰ τῆς ἐν αὐτῆ κουπτομένης ψευδολογίας . λὺΩΙΟΦαβ ΓΑιίοΩἱηαίλοΩε . ΚεαιμμΙἱ ἱρίιυν ΠΟΠΡΙομρΙΙαΠ , εἰς εαμαυκίῖρεα ρεἰ ἱαΙΙεΗΔΙ ρΤοΡιΙΔΡΙ . Ἐπειδὴ γὰρ ἐν τῇ σοφίᾳ οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος διὰ τῆς σοφίας τὸν Θεὸν , εὐδόκησεν ὁΘεὸς διὰ τῆς μωρίας τοῦ κηρύγματος , σῶσαι τοὺς πιστεύοντας . Ἐπειδὴ καὶ λουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦστι , καὶ Ἐλληνες σοφίαν ζητοῦσιν , ἡμεῖς δὲ κρύσσομεν Χριστὸν ἐσταυρωμένον , Ἰουδαίοις μέν μκάνδαλον . Ἔλλησι δὲ μωρίαν . « Ἐν τῇ σοφίᾳ . » Τῇ διὰ τῶν κτισμάτων φαινομένῃ , οἷον οὐρανοῦ καὶ γῆς . Ἐπειδὴ , φησίν , οὐκ ἔγνω ὁ κόσμος τὸν Θεὸν διὰ τῆς τοιαύτης αὐτοῦ σοφίας τῆς ἐνθεωρουμένης τοῖς κτίσμασιν . εὐδόκησεν ὁ θεὸς διὰ τοῦ σταυροῦ σῶσαι τοὺς πιστεύοντας , ὅστις μωρία τοῖς ἀπίστοις καὶ ἀπολλυμένοις εἶναι δοκεῖ . Σοφίαν δὲ , καὶ τὴν ἀνθρωπίνην ὀνομάζει σύνεσιν , καὶ τὴν εὐγλωττίαν , ἤτοι αὐτὸ τὸ τῆς λέξεως ἀνθηρὸν , ἵνα διδάξῃ , ὅτι νοῦ ποιητής ὁ Θεὸς , καὶ φρονήσεως χορηγὸς καὶ εὐγλωττίας , εἰ καί τινες αὐτοῖς ἐφ´ ἃ μὴ δεῖ ἐχρήσαντο . Μωρίαν δὲ τοῦ κηρύγματος , τὴν τῶν λέξεων ἁπλότητά φησιν . ἰδιῶται μὲν γὰρ τῷ λόγῳ ἠσαν οἱ θεσπέσιοι μαθηταὶ , πλούσιοι δὲ τῇ γνώσει . « Καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖον αἰτοῦσιν . » Ἐὰν , φησὶν , εἴπωμεν Ἰουδαίῳ , Πίστευσον , εὐθὺς σημεῖα καὶ τέραταἐπαζητεῖ γενέσθαι , πρὸς σύστασιν τοῦ κηρύγματος . Ἡμεῖς δὲ Χριστὸν κηρύσσομεν ἐσταυρωμένον . ὅπερ οὐ μόνον οὐκ ἔστι σημείων ἐπίδειξις , ἀλλὰ καὶ ἀσθενείας , ὅσον κατὰ τὸ φαινόμενον . Καὶ ὅμως τούτῳ τῷ δοκοῦντι ἀσθενεῖ καὶ ἐναντίῳ ὡς πρὸς ἃ ἀπαιτοῦσιν ἐνάγονται πρὸς τὴν πίστιν , ὅπερ μεγάλην δείηνυσι τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν . Πάλιν Ἔλληνες σοφίαν ζητοῦσι παρ´ ἡμῶν , ἀλλὰ κἀκείνοις ἡμεῖς τὸν σταυρὸν κηρύσσομεν , ὅπερ , κατὰ τὸ φαινόμενον , μωρίας εἶναι δοκεῖ , Θεὸν κηρύσσειν ἐσταυρωμένον , ἀλλὰ καὶ οὕτως πείθονται . Ἄρα οὐ ταῦτα μεγίστου θαύματος τὸ ἐκ τῶν ἐναντίων ὡς πρὸς ἂ αὐτοὶ ἐπιζητοῦσι πείθεσθαι αὐτούς ; ἢ καὶ οὕτως νοητέον · Ἐπειδὴ , φησὶ , καὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα ἐπιζητοῦσι καὶ Ἕλληνες σοφίαν , εὑρίσκουσιν ἀμφότεροι ἃ ζητοῦσιν εἰς τὸν Χριστόν . Πῶς ; Τοῖς μὲν γὰρ ἀπίστοις Ἰουδαίσις σκάνδαλόν ἐστι , καὶ τοῖς ἀπίστοις Ἔλλησι μωρία δοκεῖ . Οἱ δέ γε , φησὶ , κλητοὶ καὶ ἐπίλεκτοι ἐξ αὐτῶν , εὐρίσκουσιν αὐτὸν ὄντα δύναμιν καὶ σοφίαν τοῦ Πατρός . Τί γὰρ λέγεις , ὢ λουδαῖε ; Σημεῖα ἐπιζητεῖς ; Ἰδοὺ ὁ Χριστὸς , Θεοῦ δύναμίς ἐστιν ἡ τῶν σημείων ποιητική . Καὶ σὺ τί λέγεις , ὦ Ἕλλην ; σοφίαν
Lemmas: οὗτος ; » πάνετες γάρ ὁ δοκέω εἰμί σοφός ἐμέω . ῥαίνω , ὁ μή δύναμαι αὐτός εὑρίσκω ὅσπερ ἐκ ὁ ἁλιεύς καί ἀγράμματος κηρύσσω καί πίνω . στεῦμαι . Πῶς δέ μωραίνω ; τουτέστι , μωρός εἰμί ἐλέγχω , ὁ μή ἰσχύω εὑρίσκω ὁ ἀληθές.-Ἄλλο . [ ΟΘ Σοφία ὁ κόσμος , ὁ εὐγλωσσία καλέω . καί γάρ οὗτος χορηγός ὁ Θεός . αὐτός γάρ καί ὁ γλῶσσα διαιρέω , καί ἕκαστος χαρακτήρ ἴδιος ἀπονέμω . καί ὁ Ἐλλάς τοίνυν φωνή , αὐτός δίδωμι ὁ λαμπρότης . ὁ δέ γε οὐ εἰς δήω οὗτος χράω , δέλεαρ αὐτός ὁ ἀπάτη ἀποφαίνω , καί πιθανός ὁ μυθολογία ὁ πλάνης ἐργάζομαι . κατηγορέω τοίνυν , οὖον ὁ εὐγλωσσία , ἀλλά ὁ ἐν αὐτῆ κουπτομενω ψευδολογία . λὺΩΙΟΦαβ ΓΑιίοΩἱηαίλοΩε . ΚεαιμμΙἱ ἱρίιυν ΠΙ , εἰς εαμαυκιιερευς ῥεῖα Ι Ρ . ἐπεί γάρ ἐν ὁ σοφία οὐ γιγνώσκω ὁ κόσμος διά ὁ σοφία ὁ θεός , εὐδοκέω Θεός διά ὁ μωρία ὁ κήρυγμα , σῴζω ὁ πιστεύω . ἐπεί καί λουδαις σημεῖον αἰτέω , καί Ἕλλην σοφία ζητέω , ἐγώ δέ κρύπτω Χριστός σταυρόω , Ἰουδαῖος μέν μκάνδαλον . Ἕλλην δέ μωρία . « ἐν ὁ σοφία . » ὁ διά ὁ κτίσμα φαίνω , οἷος οὐρανός καί γῆ . ἐπεί , φημί , οὐ γιγνώσκω ὁ κόσμος ὁ θεός διά ὁ τοιοῦτος αὐτός σοφία ὁ ἐνθεωρέω ὁ κτίσμα . εὐδοκέω ὁ θεός διά ὁ σταυρός σῴζω ὁ πιστεύω , ὅστις μωρία ὁ ἄπιστος καί ἀπόλλυμι εἰμί δοκέω . Σοφία δέ , καί ὁ ἀνθρώπινος ὀνομάζω σύνεσις , καί ὁ εὐγλωσσία , ἤτοι αὐτός ὁ ὁ λέξις ἀνθηρός , ἵνα διδάσκω , ὅτι νόος ποιητής ὁ θεός , καί φρόνησις χορηγός καί εὐγλωσσία , εἰμί καί τις αὐτός ἐφίημι ὁ μή δεῖ χράω . μωρία δέ ὁ κήρυγμα , ὁ ὁ λέξις ἁπλότης φημί . ἰδιώτης μέν γάρ ὁ λόγος ἀείδω ὁ θεσπέσιος μαθητής , πλούσιος δέ ὁ γνῶσις . « καί Ἰουδαῖος σημεῖον αἰτέω . » ἐάν , φημί , εἶπον Ἰουδαῖος , πιστεύω , εὐθύς σημεῖον καί τέραταἐπαζητεῖ γίγνομαι , πρός σύστασις ὁ κήρυγμα . ἐγώ δέ Χριστός κηρύσσω σταυρόω . ὅσπερ οὖον μόνος οὐ εἰμί σημεῖον ἐπίδειξις , ἀλλά καί ἀσθένεια , ὅσος κατά ὁ φαίνω . καί ὅμως οὗτος ὁ δοκέω ἀσθενής καί ἐναντίος ὡς πρός ὁ ἀπαιτέω ἐνάγω πρός ὁ πίστις , ὅσπερ μέγας δείηνυσι ὁ Θεός ὁ δύναμις . πάλιν Ἔλληνες σοφία ζητέω παρ´ ἐγώ , ἀλλά ἐκεῖνος ἐγώ ὁ σταυρός κηρύσσω , ὅσπερ , κατά ὁ φαίνω , μωρία εἰμί δοκέω , θεός κηρύσσω σταυρόω , ἀλλά καί οὕτως πείθω . ἄρας οὖον οὗτος μέγας θαῦμα ὁ ἐκ ὁ ἐναντίος ὡς πρός ὅς αὐτός ἐπιζητέω πείθω αὐτός ; ἢ καί οὕτως νοητέον · ἐπεί , φημί , καί Ἰουδαῖος σημεῖον ἐπιζητέω καί Ἕλλην σοφία , εὑρίσκω ἀμφότερος ὁ ζητέω εἰς ὁ Χριστός . Πῶς ; ὁ μέν γάρ ἄπιστος ιουδαιτις σκάνδαλον εἰμί , καί ὁ ἄπιστος Ἕλλην μωρία δοκέω . ὁ δέ γε , φημί , κλητός καί ἐπίλεκτος ἐκ αὐτός , εὑρίσκω αὐτός εἰμί δύναμις καί σοφία ὁ πατήρ . τις γάρ λέγω , ὦ λουδαις ; σημεῖον ἐπιζητέω ; ἰδέ ὁ Χριστός , Θεός δύναμις εἰμί ὁ ὁ σημεῖον ποιητικός . καί σύ τίς λέγω , εἰμί Ἕλλην ; σοφία