cogPG.PG118 523
ἀλλὰ´ ἐν μόνῃ τῇ περὶ τῆς ἐλεημοσύνης καυχήσει . « Καὶ γὰρ ἦν ὄντως ἀναγκαῖον , » καὶ αὐτοὺς αἰσχύνης , καὶ ἑαυτὸν τοῦ δοκεῖν ψεύδεσθαι ἀπαλλάξαι . « Ἵνα προέλθωσιν εἰς ὑμᾶς . » Ἐπειδὴ ἄνω εἰρήκει , « περιττὸν μοί ἐστι τὸ γράφειν περὶ τούτου , » ὡς αὐτῶν δηλαδὴ ἑτοίμων ὄντῶν , ἵνα μὴ δόξῃ ἐναντία λέγειν , νῦν οὐκ ἔτι περὶ τοῦ συνεισενέγκαι , ἀλλὰ περὶ τοῦ ταχέως καὶ δαψιλῶς καὶ προθύμως διαλέγεται , διὰ τούτων , κἀκεῖνο κατασκευάζων . « Ταύτην ἑτοίμην εἶναι . » Τὴν μετὰ δαψιλείας ἐλεημοσύνην , « Οὕτως ὡς εὐλογίαν . » Οὕτως , τουτέστιν μετὰ χαρᾶς καὶ σπουδῆς . Οὐδεὶς γὰρ εὐλογίαν διδοὺς λυπεῖται , ἢ ἐξ ἀνάγκης δίδωσιν . Ἐκεῖνος γὰρ ἀρκεῖ καταβάλλων ὁ πλεονεκτούμενος , καὶ διδοὺς ἐξ ἀνάγκης ἅπερ ἐπλεονέκτησε . Νῦν δὲ ἀφορμὴν ὑμῖν σωτηρίας ἡ δόσις . Τοῦτο δέ · Ὁ σπείρων φειδομένως , φειδυμένως καὶ θερίσει . Καὶ ὁ σπείρων ἐπ´ εὐλογίαις , ἐὰν´ εὐ λογίαις καὶ θιρίσει , ἔκαστος καθὸς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ , μὴ ἐκ λόπης ἢ ἐξ ἀνάγκης . Ἰλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός . Δυνατὸς δὲ ὁ Θεὸς πᾶσαν χάριν περισσεῦσαι εἰς ὑμᾶς , Ἰνα ἐν παντί πάντοτε πᾶσαν αὐτάρκειαν · ἔχοντες , περισσεύητε εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν , καθὼς γέγραπται . Ἐσκόρπισεν , ἔδωκε τοῖς πένησιν , ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα . Φειδωλῶς , φησὶ , καὶ κνιπῶς . « Τοῦτο δὲ , » τὸ τῆς ἐλεημοσύνης , φησὶν , οὕτως ἔχει τρόπου . Καὶ λοιπὸν σπόρον αὐτὸ καλεῖ ἵνα πρὸς τὸν ἀμητὸν ἁπιδόν . τες , καὶ ὅτι ὁ σπείρας πολλὰ καὶ ὀλίγα , ἀναλόγως θερίζει , προθυμότεροι πρὸς τὴν εἰσφορὰν γένωνται . « Καὶ ὁ σπείρων ἐπ´ εὐλογίαις . » Μετὰ δαψιλείας , φησὶ , καὶ ἀδρότητος . « Ἕκαστος καθὼς προαιρεῖται τῇ καρδίᾳ . » Ἑπὶ τὸ πρότερον πάλιν ἡλθε , μονονοὺ τοῦτο λέγων · Τὰ μὲν λαληθῆναι , φησί , περὶ ἐλεημοσύνης ὀφείλοντα , ταῦτα , πλὴν καθὼς ἕκαστος προαιρεῖται , οὕτως διδότω . « Μὴ ἐκ λύπης . » Ο . γάρ ἐστι πλεονεξία . « Μηδὲ ἐξ ἀνάγκης . » Οὐ γὰρ βιαζόμεθα , φησί , τινά . Εἶπε γὰρ ἄνω , « Οὐ κατ´ ἐπιταγὴν λέγω . » Καὶ πάλιν , « Γνώμην δὲ δίδωμι . » « Τλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός . » Καὶ μαρτυρίᾳ βεβαιοῖ , τὸ μὴ δεῖν ἐκ λύπης διδόναι . « Πνευματικῶν τε , φησί , καὶ σαρκικῶν πραγμάτων , » ὥστε δύνασθαι ὑμᾶς δαψιλῶς μεταδιδόναι , ἢ ὅτι δύναται ὁ Θεὸς , ὑμῶν σαρκικὰ καὶ μικρὰ διδόντων , πνευματικὰ καὶ μεγάλα ἀντιδοῦναι , καὶ περισσεῦσαι , Οὐ μόνον , φησί , πληρῶσαι , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν δοῦναι . « Πᾶσαν αὐτάρκειαν . » Ὅρα σοφίαν · Ἐν τοῖς σαρκικοῖς αὐτάρκειαν αὐτοῖς ἐπευχόμενος , ἐν τοῖς πνευματικοῖς περισσείαν καὶ περιουσίαν εὔχεται . « Ἐσκόρπισεν , ἔδωκε τοῖς πένησι , » Τὸν προφήτην αὐτοῖς ἐφίστησι , δαψίλειαν παραινοῦντα . Τὸ γὰρ , σκορπίσαι , δαψίλειας σημαντικόν . « Ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ . » Δικαίους γὰρ ἡ ἐλεημοσύνη ποιεῖ , ὥσπερ πῦρ καθαίρουσα τὰ
Lemmas: ἀλλά ἐν μόνος ὁ περί ὁ ἐλεημοσύνη καυχάομαι . « καί γάρ εἰμί εἰμί ἀναγκαῖος , » καί αὐτός αἰσχύνη , καί ἑαυτοῦ ὁ δοκέω ψεύδω ἀπαλλάσσω . « ἵνα προέρχομαι εἰς σύ . » ἐπεί ἄνω εἴρω , « περισσός ἐγώ εἰμί ὁ γράφω περί οὗτος , » ὡς αὐτός δηλαδή ἑτοῖμος εἰμί , ἵνα μή δόξα ἐναντίος λέγω , νῦν οὐ ἔτι περί ὁ συνεισφέρω , ἀλλά περί ὁ ταχέως καί δαψιλής καί προθύμως διαλέγω , διά οὗτος , ἐκεῖνος κατασκευάζω . « οὗτος ἑτοῖμος εἰμί . » ὁ μετά δαψίλεια ἐλεημοσύνη , « οὕτως ὡς εὐλογία . » οὕτως , τουτέστιν μετά χαρά καί σπουδή . οὐδείς γάρ εὐλογία δίδωμι λυπέω , ἢ ἐκ ἀνάγκη δίδωμι . ἐκεῖνος γάρ ἀρκέω καταβάλλω ὁ πλεονεκτέω , καί δίδωμι ἐκ ἀνάγκη ὅσπερ πλεονεκτέω . νῦν δέ ἀφορμή σύ σωτηρία ὁ δόσις . οὗτος δέ · ὁ σπείρω φείδομαι , φειδυμένως καί θερίζω . καί ὁ σπείρω ἐπι εὐλογία , ἐά εὕω λόγιος καί θρίζω , ἔκαστος καθίημι προαιρέω ὁ Καρδία , μή ἐκ λόπη ἢ ἐκ ἀνάγκη . Ἱλαρός γάρ δίδωμι ἀγαπάω ὁ Θεός . Δυνατός δέ ὁ θεός πᾶς χάρις περισσεύω εἰς σύ , ἵνα ἐν πᾶς πάντοτε πᾶς αὐτάρκεια · ἔχω , περισσεύω εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός , καθώς γράφω . σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένης , ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών . φειδωλός , φημί , καί κνιπῶς . « οὗτος δέ , » ὁ ὁ ἐλεημοσύνη , φημί , οὕτως ἔχω τρόπος . καί λοιπός σπόρος αὐτός καλέω ἵνα πρός ὁ ἄμητος ἀφοράω . αἱρέω , καί ὅτι ὁ σπείρω πολύς καί ὀλίγος , ἀνάλογος θερίζω , πρόθυμος πρός ὁ εἰσφορά γίγνομαι . « καί ὁ σπείρω ἐπι εὐλογία . » μετά δαψίλεια , φημί , καί ἀδρότητα . « ἕκαστος καθώς προαιρέω ὁ Καρδία . » ἐπί ὁ πρότερος πάλιν ἔρχομαι , μονονού οὗτος λέγω · ὁ μέν λαλέω , φημί , περί ἐλεημοσύνη ὀφείλω , οὗτος , πλήν καθώς ἕκαστος προαιρέω , οὕτως δίδωμι . « μή ἐκ λύπη . » ὁ . γάρ εἰμί πλεονεξία . « μηδέ ἐκ ἀνάγκη . » οὖον γάρ βιάζομαι , φημί , τις . εἶπον γάρ ἄνω , « οὖον κατ´ ἐπιταγή λέγω . » καί πάλιν , « Γνώμη δέ δίδωμι . » « Τλαρὸν γάρ δίδωμι ἀγαπάω ὁ Θεός . » καί μαρτυρία βεβαιόω , ὁ μή δήω ἐκ λύπη δίδωμι . « πνευματικός τε , φημί , καί σαρκικός πρᾶγμα , » ὥστε δύναμαι σύ δαψιλής μεταδίδωμι , ἢ ὅτι δύναμαι ὁ θεός , σύ σαρκικός καί μικρός δίδωμι , πνευματικός καί μέγας ἀντιδίδωμι , καί περισσεύω , οὖον μόνος , φημί , πληρόω , ἀλλά καί ὑπέρ ὁ χρεία δίδωμι . « πᾶσα αὐτάρκεια . » Ὅρας σοφία · ἐν ὁ σαρκικός αὐτάρκεια αὐτός ἐπεύχομαι , ἐν ὁ πνευματικός περισσεία καί περιουσία εὔχομαι . « σκορπίζω , δίδωμι ὁ πένης , » ὁ προφήτης αὐτός ἐφίστημι , δαψίλεια παρανέω . ὁ γάρ , σκορπίζω , δαψίλεια σημαντικός . « ὁ δικαιοσύνη αὐτός . » Δίκαιος γάρ ὁ ἐλεημοσύνη ποιέω , ὥσπερ πῦρ καθαίρω ὁ