cogPG.PG118 371
ΟΛΡΟΤ Γν . σατε δὴ τὸν Θεόν . » Ἐπεὶ οὗν ἠγοράσθητε ὑπὸ Θεοῦ , δοξάσατε αὐτὸν διὰ χρηστῶν πράξεων«ὅπως γὰρ , φησὶν , ὁρῶντες τὰ καλὰ ὑμῶν ἔργα , δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.»-ιΚαὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν . » Τοῦτο εἰπὼν δείκνυσιν ὅτι οὐ μόνον σώματι χρὴ φεύγειν τὴν πορνείαν , ἀλλὰ καὶ πνεύματι , ἤγουν τῇ ψυχῇ , τῷ μηδὲ κατὰ διάνοισν μολύνεσθαι . « Ὅς γὰρ ἂν , φησὶν , ἐμβλέψῃ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι , ἤδη ἐμοίχευσεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . » « ἅτινα ἐστι τοῦ Θεοῦ . » Συχνῶς ἀναμιμνήσκει ὅτι οὐκ ἐσμὲν ἑαυτῶν , ἀλλ´ ὑπὸ Δεσπότην τελοῦμεν Τοῦτο δηλοῖ , « Ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ , » καὶ οὐχ ἐαυτῶν . ΚΕΦΑΛ . Δʹ . Περὶ γάμου καὶ χηρείας καὶ ἀγαμίας . Περὶ δὲ ὧν ἐγράψατέ μοι , καλὸν ἀνθρώπῳ γυναικὸς μὴ ἄπτεσθαι . Διὰ δὲ τὰς πορνείας , ἔκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα ἐχέτω , καὶ ἐκάστη τὸν ἴδιον ἄνδρα ἐχέτω . Τῇ γυναικὶ ὁ ἀνὴρ τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν ἀποδιδότω , ὁμοίως δὲ καὶ ἡ γυνὴ τῷ ἀνδρὶ . Ἡ γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει , ἀλλʹ ὁ ἀνήρ . Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει , ἀλλ´ ἡ γυνή . ἔγραψαν τῷ Παύλῳ εἰ δεῖ ἀπέχεσθαι γυναικὸς ἢ οὔ . « Καλὸν ἀνθρώπῳ . » Τὸ μὲν καλὸν καὶ ὑπερέχον , φησὶν , ἔστι τὸ , ὅλως μὴ ἅπτεσθαι γυναικός . Τὸ δὲ ἀσφαλὲς καὶ βοηθοῦν τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν , τὸ , νομίμῳ κεχρῆσθαι γυναικὶ , καὶ τὸ , νομίμῳ κεχρῆσθαι ἀνδρί . « Διὰ δὲ τὰς πορνείας . » Αὕτη ἡ τῆς συγχωρήσεως αἰτία , εἰς ἐγκράτειαν παρακαλεῖ . « Τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν . » Ἔδειξε χρέος οὖσαν τὴν εὔνοιαν , ἤγουν τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην , καὶ οὐ δωρεὰν παρεχομένην . « Ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ἀνὴρ τοῦ ἰδίου σώματος οὐκ ἐξουσιάζει . » Ἐπειδὴ εἶπε , « Τὴν ὀφειλομένην εὔνοιαν , » ἡρμήνευσε ποία ἐστίν . Αὕτη , φησίν · Οὔτε ἀνὴρ , οὔτε γυνὴ τοῦ ἰδίου σώματος ἐξουσιάζουσιν , ἀλλὰ τὴν τούτου ἐξουσίαν ὁ ἔτερος ἔχει . Καὶ φαίνεται εὔνοια ἡ φιλία , εὐνούστατος ὁ πιστὸς φίλος . Τί δή ποτε δὲ ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις τὸ πλέον δίδωσι τῷ ἀνδρὶ ἔνθα περὶ ὑποταγῆς καὶ ἐξουσίας ὁ λόγος αὐτῷ , νῦν δὲ τὴν ἰσότητα ἔδωκε ; Καί φαμεν , ὅτι ἐκεῖ μὲν , περὶ τοῦ ἀρχικοῦ ὁ λόγος αὐτῷ , νῦν δὲ , περὶ σωφροσύνης , ἐν ᾗ οὐδεὶς τὸ πλέον ἢ τὸ ἔλαττον ἔχειν ὀφείλει . Μὴ ἀποστερεῖτε ἀλλήλους , εἰ μή τι ἂν ἐκ σιμΦώνου πρὸς καιρὸν , ἵνα σχολάζητε τῇ νηστείᾳ , καὶ τῇ προσευχῇ , καὶ πάλιν ἐπιτοαυτὸ συνέρχησθε ἵνα μὴ πειράζῃ ὑμᾶς ὁ Σατανᾶς , διὰ τὴν ἀκρασίαν ὑμῶν . Τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην , οὐ κατ´ ἐπιταγήν · θέλω γὰρ πάντας ἀνθρώπους εἶναι ὡς καὶ ἐμαυτὸν , ἀλλ ἔκαστος ἴδιον χάρισμα ἔχει ἐκ Θεοῦ , ὃς μένούτως , ὃς δὴ οὖτως , Ὅρα καὶ ὧδε , τὸ χρέος σημανθὲν τῷ ῥήματι τῆς ἀποστερήσεως . « Εἰ μή τι ἂν ἐκ συμφώνου . »
Lemmas: ΟΤ ΓΝ . σάω δή ὁ Θεός . » ἐπεί ἐν ἀγοράζω ὑπό Θεός , δοξάζω αὐτός διά χρηστός πρᾶξις γάρ , φημί , ὁράω ὁ καλός σύ ἔργον , δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανοῖς.»-ιΚαὶ ἐν ὁ πνεῦμα σύ . » οὗτος εἶπον δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος σῶμα χρή φεύγω ὁ πορνεία , ἀλλά καί πνεῦμα , ἤγουν ὁ Ψυχή , ὁ μηδέ κατά διανέω μολύνω . « ὅς γάρ εἄν , φημί , ἐμβλέπω πρός ὁ ἐπιθυμέω , ἤδη μοιχεύω ἐν ὁ Καρδία αὐτός . » « ὅστις εἰμί ὁ Θεός . » συχνός ἀναμιμνήσκω ὅτι οὐ εἰμί ἑαυτοῦ , ἀλ ὑπό δεσπότης τελέω οὗτος δηλόω , « ὅστις εἰμί ὁ Θεός , » καί οὐ ἑαυτοῦ . ΚΕ . δέ . περι γάμος καί χηρεία καί αγαμία . περι δέ ὅς γράφω ἐγώ , καλός ἄνθρωπος γυνή μή ἅπτω . Ζεύς δέ ὁ πορνεία , ἔκαστος ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἔχω , καί ἐκάδιος ὁ ἴδιος ἀνήρ ἔχω . ὁ γυνή ὁ ἀνήρ ὁ ὀφείλω εὔνοια ἀποδίδωμι , ὁμοίως δέ καί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ . ὁ γυνή ὁ ἴδιος σῶμα οὐ ἐξουσιάζω , ἀλλά ὁ ἀνήρ . ὅμοιος δέ καί ὁ ἀνήρ ὁ ἴδιος σῶμα οὐ ἐξουσιάζω , ἀλ ὁ γυνή . γράφω ὁ Παῦλος εἰμί δεῖ ἀπέχω γυνή ἢ οὖον . « κηλόν ἄνθρωπος . » ὁ μέν καλός καί ὑπερέχω , φημί , εἰμί ὁ , ὅλως μή ἅπτω γυνή . ὁ δέ ἀσφαλής καί βοηθέω ὁ ἀσθένεια ἐγώ , ὁ , νόμιμος χράομαι γυνή , καί ὁ , νόμιμος χράομαι ἀνήρ . « Ζεύς δέ ὁ πορνεία . » Ἄτη ὁ ὁ συγχώρησις αἰτία , εἰς ἐγκράτεια παρακαλέω . « ὁ ὀφείλω εὔνοια . » δείκνυμι χρέος εἰμί ὁ εὔνοια , ἤγουν ὁ πίστις καί ὁ ἀγάπη , καί οὖον δωρεά παρέχω . « ὅμοιος δέ καί ὁ ἀνήρ ὁ ἴδιος σῶμα οὐ ἐξουσιάζω . » ἐπεί εἶπον , « ὁ ὀφείλω εὔνοια , » ἑρμηνεύω ποῖος εἰμί . Ἄτη , φημί · οὔτε ἀνήρ , οὔτε γυνή ὁ ἴδιος σῶμα ἐξουσιάζω , ἀλλά ὁ οὗτος ἐξουσία ὁ ἕτερος ἔχω . καί φαίνω εὔνοια ὁ φίλιος , εὐνούστατος ὁ πιστός φίλος . τις δή ποτός δέ ἐν μέν ὁ ἄλλος ὁ πλέω δίδωμι ὁ ἀνήρ ἔνθα περί ὑποταγή καί ἐξουσία ὁ λόγος αὐτός , νῦν δέ ὁ ἰσότης δίδωμι ; καί φημί , ὅτι ἐκεῖ μέν , περί ὁ ἀρχικός ὁ λόγος αὐτός , νῦν δέ , περί σωφροσύνη , ἐν ὅς οὐδείς ὁ πλέω ἢ ὁ μικρός ἔχω ὀφείλω . μή ἀποστερέω ἀλλήλων , εἰμί μή τίς εἄν ἐκ Φίμων πρός καιρός , ἵνα σχολάζω ὁ νηστεία , καί ὁ προσευχή , καί πάλιν επιτοαυτος συνέρχομαι ἵνα μή πειράζω σύ ὁ Σατανᾶς , διά ὁ ἀκράτεια σύ . οὗτος δέ λέγω κατά συγγνώμη , οὖον κατ´ ἐπιταγή · ἐθέλω γάρ πᾶς ἄνθρωπος εἰμί ὡς καί ἐμαυτοῦ , ἀλλ' ἔκαστος ἴδιος χάρισμα ἔχω ἐκ Θεός , ὅς μένω , ὅς δή οὖτως , Ὅρας καί ὧδε , ὁ χρέος σημαίνω ὁ ῥῆμα ὁ ἀποστέρησις . « εἰμί μή τίς εἄν ἐκ σύμφωνος . »