cogPG.PG118 465
σαφῶς διδάσκων , ὡς αὐτοῦ μέν ἐστι Πατὴρ . τὴς δὲ κτίσεως Ποιητὴς καὶ Δεσπότης . ἐπαγγειλάμενος μὲν ἦν ἐν τῇ πρώτῃ Ἐπιστολῇ ἀπιέναι πρὸς αὐτοὺς ἀλλὰ ἐκωλύθη πειρασμῶν μεγάλων αὐτὸν καταλαβόντων . Ἄρχεται οὖν εὐφυῶς καταβάλλειν ἀπολογίας σπέρματα . « Εὐχαριστῶ γὰρ , φησὶ , τῶ Θεῷ ὅτι παρεκάλεσεν ἡμᾶς ἐν πάση τῇ θλίψει ἡμῶν . » « Ὁ Πατὴρ τῶν οἰκτιρμῶν . » Ἕθος τοῖς ἁγίοις ἐκ τῶν εἰς αὐτοὺς εὐ - ργεσιῶν ὀνομάζειν τὸν Θεόν . Ἐπὶ μὲν νίκης πολέμων · « Ἀγαπήσω σε , Κύριε , ἡ ἰσχύς μου.ν Ὅταν δὲ ζόφου καὶ σκοτώσεως νοῦ λυτρωθῇ · « Κύριος φωτισμός μου . » Νῦν δὲ θεὸν οἰκτιρμῶν καὶ παρακλήσεως ὀνομάζει . Ὅρα δὲ τὸν ταπεινὸν τοῦ ἁγίου τούτου . Λυτρωθεὶς τῶν διὰ τὸ κήρυγμα πειρασμῶν , οὐ λέγει ὅτι κατ´ ἀξίαν ἐλυτρώθην , ἀλλὰ κατ´ οἰκτιρμοὺς καὶ ἔλεον . « Ὁ παρακαλῶν ἡμᾶς . » Οὐκ εἶπεν , Ὁ μὴ ἐῶν ἡμᾶς θλιβῆναιοδε γάρ τὰς θλίψεις συμφερούσας ) , ἀλλὰ’ , « Ὃ παρακαλῶν . » Εἰπὼν δέ , « Ἐν πάσῃ θλίψει , » δηλοῖ καὶ συνεχεῖς θλίψεις , καὶ συνεχεῖς παρακλέσεις . « Εἰς τὸ δύνασθαι ἡμᾶς παρακαλεῖν . » Ὅρα ταπεινοφροσύνης ὑπερβολήν . Οὐ παρεκλήθην , φησὶ , διὰ τὸ εἶναί με ἄξιον παρακλήσεως , ἀλλὰ´ ἵνα ἐκ τοῦ ὑποδείγματος τῆς εἰς ἐμὲ παρακλήσεως , ἄλλους ὄντας ἐν πειρασμοῖς δυνηθῶ παρακαλεῖν . Ὥστε διὰ τὴν τῶν ἄλλων ὡφέλειαν , οὐ δι´ ἐμὲ ἡ παράκλησις , Ἠ ὅτι , Ἡ εἰς ἐμὲ , φησὶ , παράκλησις , καὶ ἄλλους συμπαρακαλεῖ , τοὺς οἷον ἀλγοῦντας , ἐπὶ ταῖς ἐμαῖς θλίψεσιν , Ὅτι καθὼς περισσεύει τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ εἰς ἡμᾶς , οὕτως διὰ τοῦ Χριστοῦ αερισσεύει καὶ ἡ παχάκλησις ἡμῶν . εἴτε δὲ θλ βόμεθα , ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων , ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν , καὶ ἡ ἐλπίς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν . εἴτε παρακαλρύμεθα , ύπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίς . εἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων , οἵτως καὶ τῆς παρακλήσεως . Ἵνα μὴ δόξωσί τινες ὡσανεὶ μὴ φροντιζομένων τῶν ἀποστόλων , παρὰ Θεοῦ γίνεσθαι αὐτοῖς τὰς συνεχεῖς Ολίψεις , ὅρα πῶς ἐξαίρει τὸ πρᾶγμα , λέγων · Τοῦ Χριστοῦ εἰσιν αἱ θείψεις καὶ τὰ παθήματα , ἃ ἡμεῖς ὑπομένομεν . Αὗται δῆτα καὶ περισσεύουσιν εἰς ἡμᾶς , ὡσεὶ ἔλεγεν · Οὐχ ὅσα πέπονθεν ὁ Χριστὸς , πάσχομεν , ἀλλὰ καὶ πλείω . Τοῦτο καὶ ἀλλαχοῦ φησι · « Καὶ ἀναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τοῦ xριστοῦ . » Τοῦτο καὶ αὐτὸ καθ´ ἑαυτὸ ἄνευ τῆς ἀπὸ Θεοῦ παρακλήσεως ἀρκεῖ εἰς παραμυθίαν , τὸ εἰδέναι ὅτι τοῦ Χριστοῦ ὑπάρχει τὰ παθη ἂ αὐτοὶ πάσχουσι , μὴ ὅτι καὶ παράκλησις τοῦ Χριστοῦ περισσεύουσα ἦν εἰς αὐτοὺς , εὐθυμίας αὐτοῖς ἀφορμλς ἐμποιοῦσα , ὡσεὶ ἔλεγε · Περισσαὶ μὲν αἱ θλίψεις , ἀλλὰ πολλῷ πλεῖον ἡ παράκλησις . « Οὕτως διὰ τοῦ Χριστοῦ περισοεύει καὶ ἡ παράκλησις ἡμῶν . » Περισσεύουσι
Lemmas: σαφῶς διδάσκω , ὡς αὐτός μέν εἰμί πατήρ . σής δέ κτίσις Ποιητής καί Δεσπότης . ἐπαγγέλλω μέν εἰμί ἐν ὁ πρῶτος Ἐπιστολή ἀφίημι πρός αὐτός ἀλλά κωλύω πειρασμός μέγας αὐτός καταλαμβάνω . ἄρχω οὖν εὐφυής καταβάλλω ἀπολογία σπέρμα . « εὐχαριστέω γάρ , φημί , ὁ Θεός ὅτι παρακαλέω ἐγώ ἐν πᾶς ὁ θλῖψις ἐγώ . » « ὁ πατήρ ὁ οἰκτιρμός . » ἔθος ὁ ἅγιος ἐκ ὁ εἰς αὐτός εὕω - ργεσιῶν ὀνομάζω ὁ Θεός . ἐπί μέν Νίκη Πολέμων · « ἀγαπάω σύ , κύριος , ὁ ἰσχύς μουν ὅταν δέ ζόφος καί σκότωσις νόος λυτρόω · « Κύριος φωτισμός ἐγώ . » νῦν δέ θεός οἰκτιρμός καί παράκλησις ὀνομάζω . Ὅρας δέ ὁ ταπεινός ὁ ἅγιος οὗτος . λυτρόω ὁ διά ὁ κήρυγμα πειρασμός , οὖον λέγω ὅτι κατ´ ἄξιος λυτρόω , ἀλλά κατ´ οἰκτιρμός καί ἔλεος . « ὁ παρακαλέω ἐγώ . » οὐ εἶπον , ὁ μή ἐάω ἐγώ θλιβῆναιοδε γάρ ὁ θλῖψις συμφέρω ) , ἄλλος , « ὅς παρακαλέω . » εἶπον δέ , « ἐν πᾶς θλῖψις , » δηλόω καί συνεχής θλῖψις , καί συνεχής παρακλέσεις . « εἰς ὁ δύναμαι ἐγώ παρακαλέω . » Ὅρας ταπεινοφροσύνη ὑπερβολή . οὖον παρακαλέω , φημί , διά ὁ εἰμί ἐγώ ἄξιος παράκλησις , ἀλλά ἵνα ἐκ ὁ ὑπόδειγμα ὁ εἰς ἐγώ παράκλησις , ἄλλος εἰμί ἐν πειρασμός δύναμαι παρακαλέω . ὥστε διά ὁ ὁ ἄλλος ὠφέλεια , οὖον δις ἐγώ ὁ παράκλησις , ὁ ὅτι , ὁ εἰς ἐγώ , φημί , παράκλησις , καί ἄλλος συμπαρακαλέω , ὁ οἷος ἀλγέω , ἐπί ὁ ἐμός θλῖψις , ὅτι2 καθώς περισσεύω ὁ πάθημα ὁ Χριστός εἰς ἐγώ , οὕτως διά ὁ Χριστός αερίζω καί ὁ παχάκλησις ἐγώ . εἴτε δέ θλ βοάω , ὑπέρ ὁ σύ παράκλησις καί σωτηρία ὁ ἐνεργέω ἐν ὑπομονή ὁ αὐτός πάθημα , ὅς καί ἐγώ πάσχω , καί ὁ ἐλπίς ἐγώ βέβαιος ὑπέρ σύ . εἴτε παρακαλρυμεθη , ὑπέρ ὁ σύ παράκλησις καί Σωτηρίς . οἶδα ὅτι ὥσπερ κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα , ὅσος καί ὁ παράκλησις . ἵνα μή δοκέω τις ὡσανεί μή φροντίζω ὁ ἀπόστολος , παρά Θεός γίγνομαι αὐτός ὁ συνεχής Ολίψεις , ὁράω πῶς ἐξαιρέω ὁ πρᾶγμα , λέγω · ὁ Χριστός εἰμί ὁ θείψεις καί ὁ πάθημα , ὁ ἐγώ ὑπομένω . οὗτος δῆτα καί περισσεύω εἰς ἐγώ , ὡσεί λέγω · οὐχ ὅσος πάσχω ὁ Χριστός , πάσχω , ἀλλά καί πλείων . οὗτος καί ἀλλαχοῦ φημί · « καί ἀναπληρόω ὁ ὑστέρημα ὁ ὁριστός . » οὗτος καί αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ἄνευ ὁ ἀπό Θεός παράκλησις ἀρκέω εἰς παραμυθία , ὁ οἶδα ὅτι ὁ Χριστός ὑπάρχω ὁ πάθος ὅς αὐτός πάσχω , μή ὅτι καί παράκλησις ὁ Χριστός περισσεύω εἰμί εἰς αὐτός , εὐθυμία αὐτός ἀφορμλς ἐμποιέω , ὡσεί λέγω · Περισσός μέν ὁ θλῖψις , ἀλλά πολύς πλείων ὁ παράκλησις . « οὕτως διά ὁ Χριστός περισοευω καί ὁ παράκλησις ἐγώ . » περισσεύω