cogPG.PG118 591
τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ . » Ἵνα ὃ ἐμοὶ λείτες ἄλλος ἀναπληρώσῃ συμπεριφερόμενός μοι . Καὶ οὖτως ἐκ τοῦ ἕνα ἕκαστον τῷ πλησίον χεῖρα διδόναι , πληροῦνται αἱ ἐντολαὶ τοῦ Χριστοῦ . [ Τ Ὁ γὰρ τοῦ Χριστοῦ νόμος , διὰ των ἔργων τοιοῦτος ἐδείχθη . Αὐτὸς γὰρ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀνέλαβε ,, καὶ τὰς νόσους ἐβάστασε . Καὶ ἡ ὑπερβολὴ , ὅτι καὶ σταυρὸν καὶ θάνατον ὑπὲρ ἡμῶν κατεδέξατο . [ ΚΟΥΜΕΝΙΟΥʹ . ] Ἡ ὅτι τὰ ἀλλήλων βάρη καὶ ἐλάτ . τώματα βαστάζειν , κατὰ τοῦτο πλήρωσίς ἐστι τοῦ νόμου τοῦ Χριστοῦ , καθὸ ἐξ ἀγάπης γίνεται . Πλημτικὴ δὲ ἡ ἀγάπη τοῦ θείου νόμου . Εἰ γὰρ δοκεῖ τις εἶναι μηδέν ὥν , ἐαυτὸν φρεναπατᾷ . Τὸ δὲ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμαζέτω ἔκαστε , καὶ τότε εἰς ἑαυτὸν τὸ καύχημα ἔξει , καὶ οὐκ εἰς τὸν ἔτερον . Ἔκαστος γὰρ τὸ ἴδιον φορτιν βαστάσει . Κοινωνείτω δέ ὁ κατηχούμενος τὸν λόγον τῷ κατηχοῦντι ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς . « Εἰ γὰρ δοκεῖ τις εἶναί τι , » δι´ αὐτὸ μόνον οὐδέν ἐστιν , ὃ δοκεῖ εἶναί τι . Τοιγαροῦν μηδὲν ὧν , ἑαυτὸν φρεναπατᾷ . « Τὸ δὲ ἔργον ἑαυτοῦ . » Εἰ γάρν τις τὸ ἑαυτοῦ ἔργον δοκιμάζει , καὶ ἑαυτὸν ἐρευνᾷ ἀκριβῶς , μᾶλλον εἰς ἑαυτὸν ἕξει τὸ καύχημα , καὶ οὐχὶ καθ’´ ἑτέρου , τουτέστι καθ´ ἑαυτοῦ ἔξει τὸ καύχημα , οἷαν ἑαυτοῦ καταγνώσεται , καὶ οὐχὶ ἐτέων Ἡ εἰς ἑαυτὸν ἕξει τὸ καύχημα . τουτέστιν , αὐτὸς ἑαυτὸν ἐλαττούμενον καὶ ἐνδεῶς ἔχοντα βλέπων ἑαντὸν μέμψεται καὶ τῆς ἑτέρων ἀποστήσεται κατα . γνώσεως , εἰδὼς ἑαυτὸν , οὐδὲ τὴν αὐτὴν ἀεὶ πολιτείαν , αὐτοῦ διαφυλάττοντα , ἀλλὰ καὶ ταύτης ἔσθ´ ὅτε διαπίπτοντα . « Δοκιμαζέτω ἕκαστος . » Ἐξεταζέτω ἕκαστος παρ´ ἑαυτῷ , τὰ βεβιωμένα αὐτῷ . Τοῦτο γὰρ ποιῶν , ἐαυτὸν εἰς τὰ βελτίω μεταῤῥυθμίσει νομοθετοῦντος δὲ τοῦτο , ἀλλὰ συγκαταβαίνοντος . Οὐ δεῖ μὲν γὰρ , φησὶ , καυχᾶσθαι . Εἰ δὲ ἄρα , κᾶν μὴ ὡς ὁ Φαρισαῖος κατὰ τοῦ πλησίον καυχῶ , ἀλλὰ κἀν κατὰ σαυτοῦ . - ἄλλως . Εἰ δὲ καὶ σεμνύνεσθαι θέλεις , φησὶ , τὸν σαυτοῦ περισκόπει βίον , κἂν ἀκοτάγνωστον εὕρῃς , κατὰ σαυτὸν σεμνύνου , εἴπερ ἄρα τοῦτό σε δεῖ ποιεῖν . « Ἔκαστος γὰρ τὸ ἴδιον . » Ἰἱ γὰρ κατακαυχᾶσαι τοῦ πλησίον ; φησί . Καὶ σὺ κἀκεῖνος τὸ ἴδιον φορτίον βαστάσετε . Καὶ τότε δοκιμασθήσεται ἑκάστου τὸ ἔργον . « Κοινωνείτω δέ . » Κελεύει τοῖς τῶν πνευματικῶν ἀπολαύουσι , μεταδιδόναι τῶν σαρκικῶν . « Ὁ κατηχούμενος τὸν λόγου , » τουτέστιν , ὁ διδασκόμενος , μεταδιδότω τῷ διδάσκοντι , τροφάς , εὔνοιαν , τιμήν . Τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , Ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς . Καλῶς δὲ εἶπε , Κοινωνείτω , καὶ οὐ Κμεταδιδότω . κοινωνία γὰρ τὸ πρᾶγμα . Ἐκεῖνος πνευματικὰ συνεισφέρει , σὺ δὲ ὁ διδασκόμενος , σαρκικά . Μὴ πλανᾶσθε , Θεὸς οὐ μκτηρίζεται . Ὁ γὸρ ἐὰν σπείρῃ ἄνθρωπος , τοῦτο καὶ θερίσει , ὅτι ἐ σαείρων εἰυ τὴν σάρκα ἑαυτοῦ , ἐ τῆς σρκός
Lemmas: ὁ νόμος ὁ Χριστός . » ἵνα ὅς ἐγώ λεῖτος ἄλλος ἀναπληρόω συμπεριφέρω ἐγώ . καί οὖτως ἐκ ὁ εἷς ἕκαστος ὁ πλησίος χείρ δίδωμι , πληρόω ὁ ἐντολή ὁ Χριστός . [ Τ ὁ γάρ ὁ Χριστός νόμος , διά ὁ ἔργον τοιοῦτος δείκνυμι . αὐτός γάρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀναλαμβάνω ,, καί ὁ νόσος βαστάζω . καί ὁ ὑπερβολή , ὅτι καί σταυρός καί θάνατος ὑπέρ ἐγώ καταδέχομαι . [ ΟΥ . ] ὁ ὅτι ὁ ἀλλήλων βάρος καί ἐλατός . ταῦμα βαστάζω , κατά οὗτος πλήρωσις εἰμί ὁ νόμος ὁ Χριστός , καθό ἐκ ἀγάπη γίγνομαι . Πλημτικὴ δέ ὁ ἀγάπη ὁ θεῖον νόμος . εἰμί γάρ δοκέω τις εἰμί μηδείς ἀνά , ἑαυτοῦ φρεναπατάω . ὁ δέ ἔργον ἑαυτοῦ δοκιμάζω ἕκαστος , καί τότε εἰς ἑαυτοῦ ὁ καύχημα ἔξειμι , καί οὐ εἰς ὁ ἕτερος . ἔκαστος γάρ ὁ ἴδιος φόρτι βαστάζω . κοινωνέω δέ ὁ κατηχέω ὁ λόγος ὁ κατηχέω ἐν πᾶς ἀγαθός . « εἰμί γάρ δοκέω τις εἰμί τίς , » δις αὐτός μόνος οὐδείς εἰμί , ὅς δοκέω εἰμί τίς . τοιγάρ μηδείς ὅς , ἑαυτοῦ φρεναπατάω . « ὁ δέ ἔργον ἑαυτοῦ . » εἰμί γάρ τις ὁ ἑαυτοῦ ἔργον δοκιμάζω , καί ἑαυτοῦ ἐρευνάω ἀκριβῶς , μᾶλλον εἰς ἑαυτοῦ ἔχω ὁ καύχημα , καί οὐ καθίημι ἕτερος , τουτέστι καθ´ ἑαυτοῦ ἔξειμι ὁ καύχημα , οἷος ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω , καί οὐ ἔτος ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἔχω ὁ καύχημα . τουτέστιν , αὐτός ἑαυτοῦ ἐλασσόω καί ἐνδεής ἔχω βλέπω ἑαντὸν μέμφομαι καί ὁ ἕτερος ἀφίστημι κατά . γνῶσις , εἰδοί ἑαυτοῦ , οὐδέ ὁ αὐτός ἀεί πολιτεία , αὐτός διαφυλάσσω , ἀλλά καί οὗτος ἐσθίω ὅτε διαπίπτω . « δοκιμάζω ἕκαστος . » ἐξετάζω ἕκαστος παρ´ ἑαυτοῦ , ὁ βιόω αὐτός . οὗτος γάρ ποιέω , ἑαυτοῦ εἰς ὁ ἀγαθός μεταρρύθμισις νομοθετέω δέ οὗτος , ἀλλά συγκαταβαίνω . οὖον δεῖ μέν γάρ , φημί , καυχάομαι . εἰμί δέ ἄρα , κἄν μή ὡς ὁ Φαρισαῖος κατά ὁ πλησίος καυχάομαι , ἀλλά ἐν κατά σεαυτοῦ . - ἄλλως . εἰμί δέ καί σεμνύνω ἐθέλω , φημί , ὁ σεαυτοῦ περισκοπέω βίος , κἀν ἀκοτάγνωστον εὑρίσκω , κατά σαυτοῦ σεμνύνω , εἴπερ ἄρα οὗτος σύ δεῖ ποιέω . « ἔκαστος γάρ ὁ ἴδιος . » Ἰ γάρ κατακαυχάομαι ὁ πλησίος ; φημί . καί σύ ἐκεῖνος ὁ ἴδιος φορτίον βαστάζω . καί τότε δοκιμάζω ἕκαστος ὁ ἔργον . « κοινωνέω δέ . » κελεύω ὁ ὁ πνευματικός ἀπολαύω , μεταδίδωμι ὁ σαρκικός . « ὁ κατηχέω ὁ λόγος , » τουτέστιν , ὁ διδάσκω , μεταδίδωμι ὁ διδάσκω , τροφή , εὔνοια , τιμή . οὗτος γάρ δηλόω ὁ , ἐν πᾶς ἀγαθός . καλῶς δέ εἶπον , κοινωνέω , καί οὖον κμεταδιδιδωμι . κοινωνία γάρ ὁ πρᾶγμα . ἐκεῖνος πνευματικός συνεισφέρω , σύ δέ ὁ διδάσκω , σαρκικός . μή πλανάω , θεός οὖον μκτηριζω . ὁ γόρ ἐάν σπείρω ἄνθρωπος , οὗτος καί θερίζω , ὅτι εἰ σαίρω εἰ ὁ σάρξ ἑαυτοῦ , εἰ ὁ σρκός