cogPG.PG118 338
« Ὅπως μὴ καυχήσηται πᾶσα σὰρξ ἐνώπιον αὐτοῦ . » θὐκοῦν οὐδὲ ἡμεῖς , φησί , καυχησόμεθα · Ναὶ , φησὶν , ὁμτῖς οἱ πιστοὶ , καυχᾶσθαι ὀφείλετε . Οὐ γάρ ἐστε ὑμεῖς σὰρξ , ἀλλ´ ἐξ αὐτοῦ διὰ τῆς παλιγγενεσίας ἐγεννήθητε , καὶ σοφοί ἐστε , ἀλλ´ αὐτὸν ἔχοντες σοφίαν , τὸν ἀπολυτρωσάμενον τῆς τυραννίδος , καὶ οὐ μόνον τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἁγιάσοντα διὰ τοῦ βαπτίσματος , καὶ οὐ μένον τοῦτο , ἀλλὰ καὶ δικαιώσαντα διὰ χαρισμάτων . Ἡμεῖς οὖν διὰ ταῦτα ὀφείλομεν καυχᾶσθαι , καυχᾶσθαι δὲ , οὐχ ὅτι κατορθώματί τινι ἡμετέρῳ τούτων ἠξιώθημεν , ἀλλ´ ἐν Κυρίῳ , ὅτι πάντα τῆς αὐτοῦ δωρεᾶς καὶ φιλανθρωπίας τῆς εἰς ἡμᾶς , τὰ τηλικαῦτα ὑπάρχει πλεονεκτήματα . Ἐξ αὐτοῦ δέ ὑμεῖς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ὃς ἐγενήθη ἡμίν σοφία ἀπὸ Θεοῦ , δικαιοσύνη τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις , ἵνα , καθὼς γέγραπται , ὁ καυχώμενος ἐν Κιρίῳ καυχάσθω . « Ἐξ αὐτοῦ δὲ ὑμεῖς ἐστε , » Ἢτοι τοῦ Θεοῦ , Τουτέστιν ἀφελόμενος ὑμᾶς τῆς ἀλαζονείας ὁ Θεὸς , τέκνα ἴδια πεποίηκε διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . Τοιγαροῦν ὀφείλομεν καὶ ἡμεῖς φεύγειν τὴν ἀλαζονείαν , ἐχθρὰν οὖσαν τοῦ Θεοῦ , « Ὃς , φησὶ , Χριστὸς ἐγενήθη ἡμῖν ἀπὸ Θεοῦ σοφία καὶ δικαιοσύνη καὶ ἁγιασμὸς καὶ ἀπολύτρωσις . » Τουτέστιν , ὃς ἐποίησεν ἡμᾶς καὶ δικαίους καὶ ἁγίους , λυτρωσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ τῶν τοιούτων ἐναντίων . Ἐπειδὴ γὰρ μωρὰ ἐξελέξατο , σοφὰ αὐτὰ ἐποίησε καὶ δίκαια καὶ ἅγια , « Ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ . » Οὐκ εἶπεν , Ἐσόφισεν ἡμᾶς , ἀλλὰ , δεικνὺς τὸ ἄφατον τῆς δωρεᾶς , φησίν · « Ἐγενήθη ἡμῖν σοφία , » τουτέστιν , ἑαυτὸν ἡμῖν ἔδωκεν . Μεγάλα εἰπὼν περὶ τοῦ Υἱοῦ , οἷον σοφίαν , δικαιοσύνην , ἁγιασμόν , ἀπολύτρωσιν , προστίθησι τό , « Ἀπὸ Θεοῦ , » ἵνα μὴ ἀγέννητον αὐτὸν ὑπολάβης . « Καὶ ἀπολύτρωσις . » Ὅρα πῶς ὁδῷ προβαίνει . Πρῶτον γὰρ , σοφοὺς ποιήσας , ἀπήλλαξε τῆς πλάνης , καὶ τότε δικαίους καὶ ἁγίους τῇ τοῦ ἀγίου Πνεύματος ἐπιφοιτήσει , καὶ οὕτως ἠλευθέρωσε πάντων τῶν κακῶν . « Τοῦτο γάρ ἐστι , φησὶν ἡ ἀπολύτρωσις . Ἵνα , καθὼς γέγραπται , ὁ καυχώμενος ἐν Κυρίῳ καυχάσθω . » Πάντα , φησὶ , γέγονε ταῦτα , ἵνα μηδεὶς ἑαυτὸν εἶναί τι νομίζῃ , μηδὲ εἰς ἐαυτὸν καυχῶνται , ἀλλ´ εἰς τὸν Θεόν . Λἰνίττεται δὲ αὐτούς . Ἦσαν γάρ τινες μεγάλα φρονοῦντες . κἀγὼ ἐλθὼν πρὸς ὑμῆς , ἀδελφοὶ , ἧλθον οὐ καθ´ ὑπεροχὴν λόγου ἢ σοφίας , καταγγέλλων χῶ τὸ μαρτύριον τοῦ Θεοῦ . Οὐ ίρ ἔκρινα τοῦ εἰδέναι τι ἐν ὑμῖν εἰ μὴ Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον . Εἰρηκὼς ὅτι ἡ σοφία ἐμωράνθη , καὶ οἱ δοκοῦντες μωροὶ ἐξελέγησαν , προστίθησι · Καὶ ἐγὼ δὲ αὐτὸς ὁ κῆρυξ , οὐκ ἦλθον συλλογισμοῖς παρεσκευασμένος καὶ σοφίᾳ ἀνθρωπίνῃ , φησί . « Δόγου ἢ σοφίας . » Τί γὰρ , εἰ καὶ ἠθέλησεν , ἠδύνατο , εἴποι τις . τὸ εἶναι ἐν σοφίᾳ ; Αὐτὸς μὲν οὐκ ἠδύνατο , ὁ δὲ Χριστὸς ἡδόνατο αὐτὸν ποιῆσαι σοφὸν , εἰ ἠθέλησεν . « Τὸ μαρτύριον τοῦ Θεοῦ » Θάνατον γὰρ περιῄει κηρύσσων
Lemmas: « ὅπως μή καυχάομαι πᾶς σάρξ ἐνώπιος αὐτός . » θυκεω οὐδέ ἐγώ , φημί , καυχάομαι · Ναίς , φημί , ὁμτῖς ὁ πιστός , καυχάομαι ὀφείλω . οὖον γάρ εἰμί σύ σάρξ , ἀλ ἐκ αὐτός διά ὁ παλιγγενεσία γεννάω , καί σοφός εἰμί , ἀλ αὐτός ἔχω σοφία , ὁ ἀπολυτρόω ὁ τυραννίς , καί οὖον μόνος οὗτος , ἀλλά καί ἁγίζω διά ὁ βάπτισμα , καί οὖον μένω οὗτος , ἀλλά καί δικαιόω διά χάρισμα . ἐγώ οὖν διά οὗτος ὀφείλω καυχάομαι , καυχάομαι δέ , οὐ ὅτι κατόρθωμα τις ἡμέτερος οὗτος ἀξιόω , ἀλ ἐν κύριος , ὅτι πᾶς ὁ αὐτός δωρεά καί φιλανθρωπία ὁ εἰς ἐγώ , ὁ τηλικόσδε ὑπάρχω πλεονέκτημα . ἐς αὐτός δέ σύ εἰμί ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός , δικαιοσύνη τε καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις , ἵνα , καθώς γράφω , ὁ καυχάομαι ἐν Κιρίῳ καυχάομαι . « ἐς αὐτός δέ σύ εἰμί , » ἤτοι ὁ Θεός , τουτέστιν ἀφαιρέω σύ ὁ ἀλαζονεία ὁ θεός , τέκνον ἴδιος ποιέω διά Ἰησοῦς Χριστός . τοιγάρ ὀφείλω καί ἐγώ φεύγω ὁ ἀλαζονεία , ἐχθρός εἰμί ὁ Θεός , « ὅς , φημί , Χριστός γίγνομαι ἐγώ ἀπό Θεός σοφία καί δικαιοσύνη καί ἁγιασμός καί ἀπολύτρωσις . » τουτέστιν , ὅς ποιέω ἐγώ καί Δίκαιος καί ἅγιος , λυτρόω ἐγώ ἀπό ὁ τοιοῦτος ἐναντίος . ἐπεί γάρ μωρός ἐκλέγω , σοφός αὐτός ποιέω καί Δίκαιος καί ἅγιος , « ὅς γίγνομαι ἐγώ σοφία ἀπό Θεός . » οὐ εἶπον , σοφίζω ἐγώ , ἀλλά , δείκνυμι ὁ ἄφατος ὁ δωρεά , φημί · « γίγνομαι ἐγώ σοφία , » τουτέστιν , ἑαυτοῦ ἐγώ δίδωμι . Μεγάλα εἶπον περί ὁ υἱός , οἷος σοφία , δικαιοσύνη , ἁγιασμός , ἀπολύτρωσις , προστίθημι ὁ , « ἀπό Θεός , » ἵνα μή ἀγέννητος αὐτός ὑπολαμβάνω . « καί ἀπολύτρωσις . » Ὅρας πῶς ὁδός προβαίνω . Πρῶτος γάρ , σοφός ποιέω , ἀπαλλάσσω ὁ πλάνης , καί τότε Δίκαιος καί ἅγιος ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιφοιτάω , καί οὕτως ἐλευθερόω πᾶς ὁ κακός . « οὗτος γάρ εἰμί , φημί ὁ ἀπολύτρωσις . ἵνα , καθώς γράφω , ὁ καυχάομαι ἐν κύριος καυχάομαι . » Πάν , φημί , γίγνομαι οὗτος , ἵνα μηδείς ἑαυτοῦ εἰμί τίς νομίζω , μηδέ εἰς ἑαυτοῦ καυχάομαι , ἀλ εἰς ὁ Θεός . Λἰνίττεται δέ αὐτός . εἰμί γάρ τις μέγας φρονέω . ἐγώ ἔρχομαι πρός ὑμέτερος , ἀδελφός , ἔρχομαι οὖον καθ´ ὑπεροχή λόγος ἢ σοφία , καταγγέλλω χόω ὁ μαρτύριον ὁ Θεός . οὖον ἴρις κρίνω ὁ οἶδα τίς ἐν σύ εἰμί μή Ἰησοῦς Χριστός , καί οὗτος σταυρόω . ἐρῶ ὅτι ὁ σοφία μωραίνω , καί ὁ δοκέω μωρός ἐκλέγω , προστίθημι · καί ἐγώ δέ αὐτός ὁ κῆρυξ , οὐ ἔρχομαι συλλογισμός παρασκευάζω καί σοφία ἀνθρώπινος , φημί . « Δόγου ἢ σοφία . » τις γάρ , εἰμί καί ἐθέλω , δύναμαι , εἶπον τις . ὁ εἰμί ἐν σοφία ; αὐτός μέν οὐ δύναμαι , ὁ δέ Χριστός ἡδύνω αὐτός ποιέω σοφός , εἰμί ἐθέλω . « ὁ μαρτύριον ὁ Θεός » Θάνατος γάρ περίειμι κηρύσσω