cogPG.PG118 243
με . Ἀλλὰ πῶς ; Ἐπειδὴ γὰρ ἀστρατείαν εἶπεν , ἵνα μὴ νομίσῃς ὅτι δικαίως αἰχμαλωτίζει καὶ νόμῳ πολέμου , ἐπάγει καὶ φησι · Νόμῳ ἁμαρτίας , » οὐ δικαίως , φησί . Μὴ γένοιτο Ποῖον γὰρ δίκαιον , τὸν ἀλλότριον δοῦλον καὶ ποίημα ὑφ´ ἑαυτῇ ποιεῖν ; Ἀλλὰ πῶς ; Νόμῳ ἁμαρτίας . Τουτέστι , Κατὰ τὸ ἰδίωμα τῆς ἀμαρτίας με αἰχμαλωτίζει , κατὰ τὸ οἰκεῖον ἔθος αὐτῆς , ἐξ ἀναισχυντίας , ἐκ πολλῆς ἰταμότητος , ἐξ ἐπιβουλῆς , ἐξ ἐνέδρας , οὐκ ἐκ τοῦ φανεροῦ , ἀλλ´ ἀπα . τόσα καὶ συναρπάζουσα . Εῖτα ἵνα μή τις εἴπη · Οὐκοῦν τὸ ὅλον ἐκείνης ἐστὶ τὸ αἰχμαλωτισθῆναί με , εἴπερ καὶ αἰχμαλωτίζει με , καὶ τῷ οἰκείῳ ἔθει με αἰχμαλωτίζει , ἐνεδρεύουσα καὶ κρυφίως ἐπιτιθεμένη , προστίθησιν , « Ἐν τοῖς μέλεσί μου . » Οἷον , ὅτι Τὸ , ἐγκαθιδρύσαι αὐτὴν ἐν τούτοις , ἐμόν ἐστι , καὶ ἕξῆς . Οὔτως ὁ ἐν ἀγίοις Μεθόδιος ἐν τῷ Περὶ ἀνα . στάσεως λόγῳ . Καὶ γὰρ ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ὁ εὐαγγελικὸς , κινεῖ καὶ ἐρεθίζει τὰ ἐν ἡμῖν ἔμφυτα καὶ ἐγκατεσπαρμένα παρὰ τοῦ Δημιουργοῦ πρὸς ἄγαθοεργίαν σπέρματα . Ἔκαστος γὰρ τῶν ἔξωθεν ἐπεισιόντων , τὸν οἰκεῖον καὶ κατάλληλον τῶν ἕνδον καὶ ἐν ἡμῖν ὄντων νόμων , κινῶν καὶ διερεθίζων , ἢ εὐσεβεῖν ἢ ἀσεβεῖν ἡμᾶς προτρέπεται . « Κατὰ τὸν ἔσω ἄνθρωπον , » τὸν νοῦν ἤτοι τὴν ψυχὴν καλεῖ . Φησὶν οὖν , ὅτι Οὐ θέλει ὁ νοῦς πράττειν ἅπερ ὁνόμος λέγει , ἀλλ´ ἐν αὔτως φησὶ , τῷ καιρῷ τῆς ἁμαρτίας , διὰ τῆς ἁμαρτίας συναρπάζομαι . Ταύτην γάρ φησιν ἕτερον νόμον , διὰ τὸ ἴδιόν τινα καὶ ἔξω τοῦ νόμου ἐπιτάσσειν . Οὗτος τοιγαροῦν ὁ νόμος , ἤτοι ἡ ἁμαρτία , ἀπατᾷ με διὰ τῆς ἐν τοῖς μέλεσιν ἡμῶν καὶ ἐν ἡμῖν αὐτοῖς ἐγκειμένης ἐπιθυμίας , καὶ αἰχμαλωτίζει με . Τὴν γὰρ ἐν ἡμῖν πρὸς τὸ συμφέρον ἐνοῦσαν ἐπιθυμίαν , εἰς τὰ ἀσύμφορατρέψασα ἡ ἀμαρτία , ἡμῖν αὐτοῖς χρῆται καθ´ ἡμῶν ἐπιτειχίσμασι,[ΚΟΥΜΕΝΙΟΥι Καὶ αἱχμαλωτίζοντά με , » Καλῶς εἰπεν , « Αίχμαλωτίζοντάμε.ν Μάχης γὰρ κινουμένης μεταξὺ τῆς ἁμαρτίας καὶ τῶν τοῦ νόμου ἐπιταγμάτων , ἤγουν τοῦ ἀντιλέγοντος λογισμοῦτῇ ἁμαρτίᾳ , ἄπεισινικήσασα ἡ ἁμαρτία , αἰχμάλωτον λαβοῦσα τὸν ταλαίπωρον ἄνθρωπον . » Τῷ νόμῳ τῆς ἀμαρτίας . » Νόμον ἀμαρτίας , περιφραστικῶς τὴν ἁμαρτίαν καλεῖ . « Τῷ ὄντι ἐν τοῖς μέλεσίμου . » Τῷ διὰ τῶν μελῶν μου , φησὶ , πολεμοῦντί μοι . Τοῦτο δὲ οὐ κατάγνωσις τοῦ σώματος . Οὐ γὰρ εἰ βασιλέως οἰκίαν τύραννος καταλάβοι , ἤδη τῆς οἰκίας ἡ αἰτία . Ταλαίπωρος ἐγὼ ἄνθρωπος · τίς με ῥύσεται ἐκ τρῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; Εὐχαριστῷ τῷ ὄεῷ μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἄρα οὐν αὐτὸς ἐγὼ τῷ μέν νοῖ δουλεύω νόρῳ Θερῦ , τῃ δὲ σρκὶ , νόμῳ ἀμαρτίμς , Τίς με ῥύσεται , φησὶν , ἐκ τῶν σωματικῶν μου πράξεων , τῶν τὸν νοητὸν ἐπαγουσῶν θάνατον ; Ἢ , Τίς με ῥύσεται ἀπὸ τοῦ μὴ συναρπάζεσθαι ὑπὸ τῶν ἐν τῷ σώματι ἐπιθυμιῶν , αἱ θάνατός εἰσιν ἡμῖν ; Τίς μὲν οὖν ἄλλος ἢ ὁ λριστός ; Τοῦτο γὰρ ἠρέμα ἐμφαίνει . « Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ ὅστις με ἐῤῥύσατο διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Οὕτε γὰρ ὁ νόμος ῥύεται , οὕτε ἡ ἐμὴ προαίρεσις σπουδάζουσα . « Εὐχαριστῶ τῷ Θεῶ . » Ὅτι αὐτός με , φησίν , ἐῤῥύσατο διὰ τοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . « Ἰῷ μέν νεὶ
Lemmas: ἐγώ . ἀλλά πῶς ; ἐπεί γάρ ἀστρατεία εἶπον , ἵνα μή νομίζω ὅτι δικαίως αἰχμαλωτίζω καί νόμος πόλεμος , ἐπάγω καί φημί · Νόμος ἁμαρτία , » οὖον δικαίως , φημί . μή γίγνομαι Ποῖον γάρ Δίκαιος , ὁ ἀλλότριος δοῦλος καί ποίημα ὑφ´ ἑαυτοῦ ποιέω ; ἀλλά πῶς ; Νόμος ἁμαρτία . τουτέστι , κατά ὁ ἰδίωμα ὁ ἁμαρτία ἐγώ αἰχμαλωτίζω , κατά ὁ οἰκέω ἔθος αὐτός , ἐκ ἀναισχυντία , ἐκ πολύς ἰταμότης , ἐκ ἐπιβουλή , ἐκ ἐνέδρα , οὐ ἐκ ὁ φανερός , ἀλ ἀπος . τόσος καί συναρπάζω . εἶτα ἵνα μή τις εἶπον · οὐκοῦν ὁ ὅλος ἐκεῖνος εἰμί ὁ αἰχμαλωτίζω ἐγώ , εἴπερ καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ , καί ὁ οἰκεῖος ἔθος ἐγώ αἰχμαλωτίζω , ἐνεδρεύω καί κρύφιος ἐπιτίθημι , προστίθημι , « ἐν ὁ μέλος ἐγώ . » οἷος , ὅτι ὁ , ἐγκαθιδρύω αὐτός ἐν οὗτος , ἐμός εἰμί , καί ἑξῆς . οὔτως ὁ ἐν ἀγάω Μεθόδιος ἐν ὁ περι ἀνα . στάσις λόγος . καί γάρ ὁ νόμος ὁ Θεός ὁ εὐαγγελικός , κινέω καί ἐρεθίζω ὁ ἐν ἐγώ ἔμφυτος καί εγκατεσπαρμένος παρά ὁ Δημιουργός πρός ἀγαθοεργία σπέρμα . ἔκαστος γάρ ὁ ἔξωθεν ἐπείσειμι , ὁ οἰκέω καί κατάλληλος ὁ ἔνδον καί ἐν ἐγώ εἰμί νόμος , κινέω καί διερεθίζω , ἢ εὐσεβέω ἢ ἀσεβέω ἐγώ προτρέπω . « κατά ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος , » ὁ νόος ἤτοι ὁ ψυχή καλέω . Φησίν οὖν , ὅτι οὖον ἐθέλω ὁ νόος πράσσω ὅσπερ ὁνόμος λέγω , ἀλ ἐν αὔτως φημί , ὁ καιρός ὁ ἁμαρτία , διά ὁ ἁμαρτία συναρπάζω . οὗτος γάρ φημί ἕτερος νόμος , διά ὁ ἴδιος τις καί ἔξω ὁ νόμος ἐπιτάσσω . οὗτος τοιγάρ ὁ νόμος , ἤτοι ὁ ἁμαρτία , ἀπατάω ἐγώ διά ὁ ἐν ὁ μέλος ἐγώ καί ἐν ἐγώ αὐτός ἔγκειμαι ἐπιθυμία , καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ . ὁ γάρ ἐν ἐγώ πρός ὁ συμφέρω ἔνειμι ἐπιθυμία , εἰς ὁ ἀσύμφορατρέψασα ὁ ἁμαρτία , ἐγώ αὐτός χράω καθ´ ἐγώ ἐπιτειχίσμασι,[ΚΟΥΜΕΝΙΟΥι καί αἰχμαλωτίζω ἐγώ , » καλῶς εἶπον , « Αἰχμαλωτίζω Μάχης γάρ κινέω μεταξύ ὁ ἁμαρτία καί ὁ ὁ νόμος ἐπίταγμα , ἤγουν ὁ ἀντιλέγω λογισμός ἁμαρτία , απεισινικαω ὁ ἁμαρτία , αἰχμάλωτος λαμβάνω ὁ ταλαίπωρος ἄνθρωπος . » ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία . » Νόμος ἁμαρτία , περιφραστικός ὁ ἁμαρτία καλέω . « ὁ εἰμί ἐν ὁ μέλεσίμου . » ὁ διά ὁ μέλος ἐγώ , φημί , πολεμέω ἐγώ . οὗτος δέ οὖον κατάγνωσις ὁ σῶμα . οὖον γάρ εἰμί βασιλεύς οἰκίον τύραννος καταλαμβάνω , ἤδη ὁ οἰκίον ὁ αἰτία . Ταλαίπωρος ἐγώ ἄνθρωπος · τίς ἐγώ ῥύομαι ἐκ τρυς σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; εὐχαριστέω ὁ ὄη ἐγώ διά Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ ἄρας ὀν αὐτός ἐγώ ὁ μέν νόος δουλεύω νόρῳ Θερύ , πῃ δέ σρκὶ , νόμος ἀμαρτίμς , Τῖς ἐγώ ῥύομαι , φημί , ἐκ ὁ σωματικός ἐγώ πρᾶξις , ὁ ὁ νοητός ἐπάγω θάνατος ; ἤ , Τῖς ἐγώ ῥύομαι ἀπό ὁ μή συναρπάζω ὑπό ὁ ἐν ὁ σῶμα ἐπιθυμία , ὁ θάνατος εἰμί ἐγώ ; Τῖς μέν οὖν ἄλλος ἢ ὁ λιστός ; οὗτος γάρ ἠρέμα ἐμφαίνω . « εὐχαριστέω ὁ Θεός ὅστις ἐγώ ῥύομαι διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . » ἵημι γάρ ὁ νόμος ῥύομαι , ἵημι ὁ ἐμός προαίρεσις σπουδάζω . « εὐχαριστέω ὁ θεάομαι . » ὅτι2 αὐτός ἐγώ , φημί , ῥύομαι διά ὁ θάνατος ὁ υἱός αὐτός . « ἰός μέν νή