cogPG.PG118 399
τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τοῦ ἡλίου , καὶ ἀποστραφήσεται ἡ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου ἀπὸ Ἰσραήλ . Καὶ εἶπε Μωσῆς ταῖς φυλαῖς Ἰσραήλ · Ἀποκτείνατε ἕκαστος τὸν οἰκεῖον αὐτοῦ τὸν τετελεσμένον τῷ Βεελφεγώρ . Τότε καὶ ὁ Φινεὲς υἱὸς Ἐλεάζαρ συνεξεκέντησε τῷ Ζαμβρῇ καὶ τῇ γυναικὶ Χάσβῃ , καὶ ἐγένοντο οἱ τεθνηκότες ἐν τῇ πληγῇ εἰκοσιτρεῖς χιλιάδες . » Τινὲς δὲ τῶν ἀντιγραψάντων τὸ παλαιὸν , εἰκοσιτέσσαρας ἔθεσαν , « Μηδὲ ἐκπειρόζωμεν τὸν Χριστόν . » « Αἰνίττεται αὐτοῖς ὅτι σημεῖα ἐπεζήτουν πειράζοντες τὸν Χριστὸν , καθὼς καὶ οἱ Ἰουδαῖοι εἰς Ὥρ τὸ ὄρος · κυκλώσαντες γὰρ τῆν γὴν Ἐδὼμ , κατελάλησαν κατὰ Θεοῦ καὶ κατὰ Μωσῆ λέγοντες · « Ἵνα τί ἐξήγαγες ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου ἀποκτεῖναι ἐν τῇ ἐρήμῳ , ἔνθα οὐκ ἔστιν ἄρτος οὐδὲ ὕδωρ ; ἡ δὲ ψυχὴ ἡμῶν προσώχθισεν ἐν τῷ ἄρτῳ τῷ διακένῳ . Καὶ ἀπέστειλε Κύριος εἰς τὸν λαὸν τοὺς ὄφεις τοὺς θανατοῦντας , καὶ ἔδακνον τὸν λαὸν , καὶ ἀπέθανε λαὸς πολὺς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ . » πσΜηδὲ γογγύζετε . » αἰνίττεται αὐτοὺς , ὅτι ἐν τοῖς πειρασμοῖς οὐ γενναίως ἔφερον , ἀλλὰ μετὰ γογγυσμοῦ . Οὐ γὰρ τὸ παθεῖν ὑπὲρ Χριστοῦ μόνον μέγα , ἀλλὰ καὶ τὸ εὐχαρίστως παθεῖν , ὡς ὁ Ἰώβ . Ἐγόγγυσαν καὶ Ἰουδαῖοι εἰς Μεόῥὰν , διὰ ὕδωρ . Πικρὸν γὰρ ἦν . Πάλιν ἐγόγγυσαν οὐκ ὄντος ὕδατος , ὅτε Μωσῆς καὶ Ἀαρὼν ἐκελεύσθησαν ἐξαγαγεῖν ὕδωρ ἐκ πέτοας · καὶ πατάξας αὐτὴν ὁ Μωσῆς εἰπε · « Μὴ ἐκ τῆς πέτρας ταύτης ἐξαγάγομεν ὕδωρ ; » Πάλιν ἐγόγγυσαν ὅτε ἐπέμφθησάν τινες ἐκ τοῦ λαοῦ κατασκέψασθαι τὴν γῆν Χαναάν . Πάλι ἐγόγγυσαν ὅτε ἐκέλευσε Μωσῆς τῷ λαῷ ποιῆσαι σάλπιγγας ἀργυρᾶς ὥστε δι´ αὐτῶν σημαίνειν . Καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὴν κιβωτὸν , ἐγόγγυζεν ὁ λαὸς , καὶ εὐθὺς κατεκάη μέρος τῆς παρεμβολῆς , καὶ ἐκλήθη ὁἶ τόπος Ἐμπυρισμὸς , καὶ ηὔξατο Μωσῆς , καὶ ἐπαύσατο ἡ τιμωρία , ἣν καὶ λέγει ὁ μέγας Παῦλος ὄλεθρον . τουτέστι , δύναμίν τινα τιμωρόν . Ταῦτα δὲ πάντα τὺπρις συνέβαινον ἐκεινοις . ἐγράφη δὲ πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν . Ὅστε ὁ δοκῶν ἑσταα , βλεπέτω μὴ πέσῃ . Πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἰληρεν , εἰ μὴ ἀνθρώπνος . Πιστὸς δὲ ὁ Θεὸς ὃς οἰα ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε , ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν , του δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν . τύπους ἐκεῖνα καλεῖ , δεικνὺς μειζόνως αὐτοὺς κολασθήσεσθαι . Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν δωρεῶν ἡ ἀλήθεια τοῦ τύπου μείζων , οὕτως πάντως καὶ ἐπὶ τῶν τιμωριῶν . « Εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων . » Καὶ ἐκ τοῦ ἐφιστᾷν αὐτοῖς τὸ τέλος , καὶ τἀς ἐκεῖ αἰωνίας τιμωρίας , πλέον αὐτοὺς πτοεῖ . Ἡδη γάρ φησι · Τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησε , καὶ ἡ ἡμέρα δηλονότι τῆς τιμωρίας . Εἰ γὰρ ἐκεῖνοι ἅμα καὶ ἄμα ἐτιμωροῦντο , ἀλλ´ ἰδοὺ καὶ ὑμῖν ἔφθασεν ἡ ἡ ἔραν
Lemmas: ὁ κύριος ἀπέναντι ὁ ἥλιος , καί ἀποστρέφω ὁ ὀργή θυμός κύριος ἀπό Ἰσραήλ . καί εἶπον Μωσῆς ὁ Φυλή Ἰσραήλ · ἀποκτείνω ἕκαστος ὁ οἰκέω αὐτός ὁ τελέω ὁ Βεελφεγώρ . τότε καί ὁ Φινεές υἱός Ἐλεάζαρ συνεκκεντέω ὁ Ζαμβρῇ καί ὁ γυνή Χάσβῃ , καί γίγνομαι ὁ θνῄσκω ἐν ὁ πλήσσω εἰκοσιτρεῖς χιλιάς . » Τινές δέ ὁ ἀντιγράφω ὁ παλαιός , εἰκοσιτέσσαρες τίθημι , « μηδέ εκπειροζω ὁ Χριστός . » « αἰνίσσομαι αὐτός ὅτι σημεῖον ἐπιζητέω πειράω ὁ Χριστός , καθώς καί ὁ Ἰουδαῖος εἰς ὦρ ὁ ὄρος · κυκλόω γάρ ὁ γή Ἐδώμ , καταλαλέω κατά Θεός καί κατά Μωσῆς λέγω · « ἵνα τίς ἐξάγω ἐγώ ἐκ Αἴγυπτος ἀποκτείνω ἐν ὁ ἐρῆμος , ἔνθα οὐ εἰμί ἄρτος οὐδέ ὕδωρ ; ὁ δέ ψυχή ἐγώ προσοχθίζω ἐν ὁ ἄρτος ὁ διάκενος . καί ἀποστέλλω Κύριος εἰς ὁ λαός ὁ ὄφις ὁ θανατόω , καί δάκνω ὁ λαός , καί ἀποθνῄσκω λαός πολύς ὁ υἱός Ἰσραήλ . » πσΜηδὲ γογγύζω . » αἰνίσσομαι αὐτός , ὅτι ἐν ὁ πειρασμός οὖον γενναῖος φέρω , ἀλλά μετά γογγυσμός . οὖον γάρ ὁ πάσχω ὑπέρ Χριστός μόνος μέγας , ἀλλά καί ὁ εὐχάριστος πάσχω , ὡς ὁ Ἰώβ . γογγύζω καί Ἰουδαῖος εἰς Μεόῥὰν , διά ὕδωρ . πικρός γάρ εἰμί . πάλιν γογγύζω οὐ εἰμί ὕδωρ , ὅτε Μωσῆς καί Ἀαρών κελεύω ἐξάγω ὕδωρ ἐκ Πετόας · καί πατάσσω αὐτός ὁ Μωσῆς εἶπον · « μή ἐκ ὁ πέτρα οὗτος ἐξάγω ὕδωρ ; » πάλιν γογγύζω ὅτε πέμπω τις ἐκ ὁ λαός κατασκέπτομαι ὁ γῆ Χαναάν . Πάλι γογγύζω ὅτε κελεύω Μωσῆς ὁ λαός ποιέω σάλπιγξ ἀργύρεος ὥστε δις αὐτός σημαίνω . καί ἐν ὁ ἐξαίρω ὁ κιβωτός , γογγύζω ὁ λαός , καί εὐθύς κατακαίω μέρος ὁ παρεμβολή , καί καλέω οἶς τόπος ἐμπυρισμός , καί εὔχομαι Μωσῆς , καί παύω ὁ τιμωρία , ὅς καί λέγω ὁ μέγας Παῦλος ὄλεθρος . τουτέστι , δύναμις τις τιμωρός . οὗτος δέ πᾶς τὺπρις συμβαίνω ἐκεῖνος . γράφω δέ πρός νουθεσία ἐγώ εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών κατά-ἀντάω . ὅστε ὁ δοκέω ἵστημι , βλέπω μή πίπτω . πειρασμός σύ οὐ ληρέω , εἰμί μή ἀνθρώπνος . πιστός δέ ὁ θεός ὅς οἶος ἐάω σύ πειράζω ὑπέρ ὅς δύναμαι , ἀλλά ποιέω σύν ὁ πειρασμός καί ὁ ἔκβασις , ὁ δύναμαι σύ ὑποφέρω . τύπος ἐκεῖνος καλέω , δείκνυμι μέγας αὐτός κολάζω . ὥσπερ γάρ ἐπί ὁ δωρεά ὁ ἀλήθεια ὁ τύπος μείζων , οὕτως πάντως καί ἐπί ὁ τιμωρία . « εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών . » καί ἐκ ὁ ἐφιστάω αὐτός ὁ τέλος , καί εἰς ἐκεῖ αἰώνιος τιμωρία , πλέω αὐτός πτοέω . ἤδη γάρ φημί · ὁ τέλος ὁ αἰών κατά-ἀντάω , καί ὁ ἡμέρα δηλονότι ὁ τιμωρία . εἰμί γάρ ἐκεῖνος ἅμα καί ἄμη τιμωρέω , ἀλ ἰδού καί σύ φθάνω ὁ ὁ ἔρα