cogPG.PG118 331
ΟΑΡΟΤ Ι . συντελῶν εἰς τὸ διδάσκειν , ἡ δὲ γνῶσις εἰς τὸ συνιέναι . Καὶ τὸ , « Ὥστε μὴ ὑστερεῖσθαι ὑμᾶς , » πρὸς τὴν δευτέραν ἑρμηνείαν μᾶλλον συνάδει . Ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερεῖσθαι ἐν μηδενὶ χαρίσματι , ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησου Χριστοῦ , ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς , ἔως τέλους ἀνεγκλήτους ἐντῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ζητεῖται ἐνταῦθα τί δή ποτε ἀνωτέρω μὲν εἰρηκὼς περὶ αὐτῶν , ὅτι « Ἐπλουτίσθητε ἐν παντὶ λόγῳ καὶ πάσῃ γνώσει , » καὶ νῦν πάλιν , « Ὥστε μὴ ὑστερεῖσθαι ὑμᾶς ἐν μηδενὶ χαρίσματι , » προϊὼν σαρκι·κοὺς αὐτοὺς λέγει . « Ἔτι γὰρ σαρκικοί ἐστε , » φησίν . Ὅτι πρὸς πολλοὺς μὲν ταῦτα , πρὸς πολλοὺς δὲ ἐκεῖνα ἥρμοζεν . Οὐδὲ γὰρ ἐν τοσαύτῃ Ἐκκλησίᾳ εἶχον εἶναι ἢ πάντες τέλειοι , ἢ πάντες ἀτελεῖς καὶ νήπιοι . « Ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν . » Ὥστε ὑμᾶς μὴ ὑστερηθῆναι ἐν μηδενὶ χαρίσματι , ἐν τῷ ἀπεκδέχεσθαι τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ Χριστοῦ . Χρεία γὰρ ὑπομονῆς εἰς τὸ ἐκδέξασθαι . Ἀποκάλυψιν δέ φησι , τὴν δευτέραν παρουσίαν , δεικνὺς ὅτι καὶ νῦν ἐστιν , εἰ καὶ μὴ ὁρᾶται σαρκικοῖς ὀφθαλμοῖς . « Ὅς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς . » Δείκνυσι σαλευομένους . « Ἀνεγκλήτους » δὲ εἰπὼν , δηλοῖ ὄντας ὑπὸ ἔγκλημα . « Ἐν τῆ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου . » Ἀπάγων τῶν ἀνθρωπίνων , φοβεῖ αὐτοὺς , τῆς ἡμέρας ὑπομιμνήσκων τῆς κρίσεως . Πστὸς ὁ Θεὸς δι´ οὖ ἐκλήθητε εἰς κοινωνίαν τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν . Τουτέστιν ἀληθής . Εἰ δὲ ἀληθὴς , πληρώσει πάντως ἃ ἐπηγγείλατο . « Δι´ οὗ ἐκλήθητε . « Οὐδεὶς γὰρ ἔρχεται πρὸς τὸν Υἱὸν , εἰ μὴ ἑλκύσει αὐτὸν ὁ Πατήρ · ὥσπερ οὐδὲ πρὸς τὸν Πατέρα ἔρχεταί τις , εἰ μὴ ᾧ ἂν ἀποκαλύψῃ ὁ Υίός . « Δι´ οὗ ἐκλήθητε . » Ἀντὶτοῦ , Ὑφʹ οὗὲκλήθητε , οἷον , Ὁ καλέσας ὑμᾶς . Καὶ ἐπίστησον πῶς τὸ , δι´ οὖ , τίθησιν ὁ θεῖος Παῦλος καὶ ἐπὶ τοῦ Πατρὸς , καὶ ἀντὶ τίνος τίθησιν αὐτὸ , ἵν´ ὅταν καὶ ἐπὶ τοῦ Υἱοῦ αὐτὸ ἀκούσης , μὴ παραλλαγὸν οὐσίας , ἀλλὰ ταυτότητα ἐννοῇς . « Ἐκλήθητε . » Οὐδὲ γὰρ ἀφ´ ἑαυτῶν ἤκατε , ἀλλὰ χάριτι ἐκλήθητε . « Εἰς κοινωνίαν , » Βαβαί ! τί εἰπεν ; Εἰς κοινωνίαν ἐκλήθητε , φησὶ , τοῦ Μονογενοῦς , ἵνα καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ καὶ ἐν τῇ δόξῃ κοινωνοὶ γενώμεθα αὐτοῦ · ὅπερ ἀλλαχοῦ φησιν , « Εἰ ὑπομένομεν , καὶ συμβασιλεύσομεν . » Εἰς κοινωνίαν ἐκλήθητε Χριστοῦ , τί ἄλλους καὶ ἄλλους ἐφιστῶντες ἑαυτοῖς προστάτας καὶ διδασκάλους , τῆς θαυμασίας ἐκείνης καὶ σωτηρίου κοινωνίας ἑαυτοὺς φιλονεικεῖτε διασχίζειν καὶ ἀποτέμνεσθαι ; ΚΕΦΑΛ . Αʹ . Περὶ τοῦ μὴ διοχονοεῖν πρὸς ἀλλήλους ἐκ φιὰεδοξίας τῆς ἐπὶ σοφίᾳ ἀνθρωπίνῃ . Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς , ἀδελφοί , δὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίσυ ἡμῶν Ἰησοὺ Χριστοῦ . ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες , καὶ μή ᾗ ἐν ὑμῖν σχίσματα , τε καὶ κατηρτισένοι ἐν τῶ αἰτῷνοῆ , κοὶ ἐ Τὰ
Lemmas: ΟΡ Ι . συντελής εἰς ὁ διδάσκω , ὁ δέ γνῶσις εἰς ὁ συνίημι . καί ὁ , « ὥστε μή ὑστερέω σύ , » πρός ὁ δύο ἑρμηνεία μᾶλλον συνάδει . ὥστε σύ μή ὑστερέω ἐν μηδείς χάρισμα , ἀπεκδέχομαι ὁ ἀποκάλυψις ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς καί βεβαιόω σύ , ἔως τέλος ἀνέγκλητος ἐντή ἡμέρα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ζητέω ἐνταῦθα τίς δή ποτός ἀνωτέρω μέν ἐρῶ περί αὐτός , ὅτι « πλουτίζω ἐν πᾶς λόγος καί πᾶς γνῶσις , » καί νῦν πάλιν , « ὥστε μή ὑστερέω σύ ἐν μηδείς χάρισμα , » προέρχομαι σαρκικός αὐτός λέγω . « ἔτι γάρ σαρκικός εἰμί , » φημί . ὅτι2 πρός πολύς μέν οὗτος , πρός πολύς δέ ἐκεῖνος ἁρμόζω . οὐδέ γάρ ἐν τοσοῦτος ἐκκλησία ἔχω εἰμί ἢ πᾶς τέλειος , ἢ πᾶς ἀτελής καί νήπιος . « ἀπεκδέχομαι ὁ ἀποκάλυψις . » ὥστε σύ μή ὑστερέω ἐν μηδείς χάρισμα , ἐν ὁ ἀπεκδέχομαι ὁ ἀποκάλυψις ὁ Χριστός . χρέος γάρ ὑπομονή εἰς ὁ ἐκδέχομαι . ἀποκάλυψις δέ φημί , ὁ δύο παρουσία , δείκνυμι ὅτι καί νῦν εἰμί , εἰμί καί μή ὁράω σαρκικός ὀφθαλμός . « ὅς καί βεβαιόω σύ . » δείκνυμι σαλεύω . « ἀνέγκλητος » δέ εἶπον , δηλόω εἰμί ὑπό ἔγκλημα . « ἐν τῆ ἡμέρα ὁ κύριος . » ἀπάγω ὁ ἀνθρώπινος , φοβέω αὐτός , ὁ ἡμέρα ὑπομιμνήσκω ὁ κρίσις . Πστὸς ὁ θεός δις οὖον καλέω εἰς κοινωνία ὁ υἱός αὐτός Ἰησοῦς Χριστός ὁ κύριος ἐγώ . τουτέστιν ἀληθής . εἰμί δέ ἀληθής , πληρόω πάντως ὁ ἐπαγγέλλω . « Δις ὅς καλέω . « οὐδείς γάρ ἔρχομαι πρός ὁ υἱός , εἰμί μή ἕλκω αὐτός ὁ Πατήρ · ὥσπερ οὐδέ πρός ὁ πατήρ ἔρχομαι τις , εἰμί μή ὅς εἄν ἀποκαλύπτω ὁ υἱός . « Δις ὅς καλέω . » αντιος , ὑπό ουκαλεω , οἷος , ὁ καλέω σύ . καί ἐφίστημι πῶς ὁ , δις οὖον , τίθημι ὁ θεῖος Παῦλος καί ἐπί ὁ πατήρ , καί ἀντί τίς τίθημι αὐτός , ὅς ὅταν καί ἐπί ὁ υἱός αὐτός ἄκων , μή παραλλάσσω οὐσία , ἀλλά ταυτότης ἐννοέω . « καλέω . » οὐδέ γάρ ἀφή ἑαυτοῦ ἵημι , ἀλλά χάρις καλέω . « εἰς κοινωνία , » βαβαί ! τίς εἶπον ; εἰς κοινωνία καλέω , φημί , ὁ Μονογενώ , ἵνα καί ἐν ὁ βασίλεια καί ἐν ὁ δόξα κοινωνός γίγνομαι αὐτός · ὅσπερ ἀλλαχοῦ φημί , « εἰμί ὑπομένω , καί συμβασιλεύω . » εἰς κοινωνία καλέω Χριστός , τίς ἄλλος καί ἄλλος ἐφίστημι ἑαυτοῦ προστάτης καί διδάσκαλος , ὁ θαυμάσιος ἐκεῖνος καί σωτήριος κοινωνία ἑαυτοῦ φιλονεικέω διασχίζω καί ἀποτέμνω ; ΚΕ . ὅς . περι ὁ μή διοχονοεω πρός ἀλλήλων ἐκ φιὰεδοξίας ὁ ἐπί σοφία ἀνθρώπινος . παρακαλέω δέ σύ , ἀδελφός , δᾶ ὁ ὄνομα ὁ Κυρίσυ ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἵνα ὁ αὐτός λέγω πᾶς , καί μή ὅς ἐν σύ σχίσμα , τε καί καταρτίζω ἐν ὁ αἰτέω , κοί εἰ ὁ