cogPG.PG118 298
μὴ εἶναι . Οὐκ εἶπε γὰρ ὅτι οὐκ ἔστιν ἄρχων , ἀλλὰ´ ακ ἔστιν ἐξουσία εἰ μὴ ἀπὸ Θεοῦ . « Αἰ δὲ οὖσαι ἐξουσίαι . » Κατὰ τοῦ αὐτοῦ εἶπεν . Εἰπὼν γὰρ , « Οὐκ ἔστιν ἐξουσία εἰμὴ ἀπὸ Θεοῦ , πάλιν τὸ αὐτὸ λέγει . Αἱ δὲ οὖσαι , φησὶν , ἐξουσίαι , ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσὶν , » οἴον γεγονυῖαι . Ὁ Θεὸς , φησὶν , ἔταξε , καὶ διῴκησεν αὐτάς.-Ἄλλως . Πᾶσαι οὗν ἐξουσίαι ὑπὸ Θεοῦ διατεταγμέναι εἰσὶν , οἷον γεγονυῖαι , εἴαν ἂν σκοπήσῃς , κἂν τὴν τοῦ πατρὸς πρὸς υἱὸν , κἂν τὴν ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα , κἂν τὰς ἄλλας ἀπάσας . Καὶ τὰς ἐν τοῖς ζώοις δέ , ὡς τῶν μελισσῶν , ὡς τῶν γεράνων , ὡς τῶν ἱχθύων . « ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος . » Ἵνα μὴ εὐτελίζεσθαι νομίζωσιν οἱ τοῦ Χριστοῦ δοῦλοι ὑποτασσόμενοι ἄρχουσι , δείκνυσιν ὅτι χρὴ πείθεσθαι καὶ μὴ ἀντιτάσσεσθαι , μηδὲ ἀπειθεῖν τοῖς ἄρχουσιν . Ὁ ὅγε τοῦτο ποιῶν , φησὶ , Θεῷ ἀντιλέγει τῶ πεποιηκότι τὰς ἀρχάς . « Τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθἑστηκεν . » - [ . ] Κερδανεῖς κἀντεῦθεν , φησὶν , ὑποτασσόμενος , οὐ μόνον ὅτι ἐντολὴν πληροῖς , ἀλλὰ´ ὅτι καὶ τὸν Θεὸν τιμᾷς , τιμῶν τὴν ὑπ´ αὐτοῦ τεταγμένην ἐξουσίαν , καὶ τὸν ταύτην χειρίζοντα . Μακάριος ὁ οὔτως καὶ διὰ ταῦτα τὴν ἐξουσίαν τιμῶν καὶ ὑποτασσόμενος , ὥσπερ ἄθλιος , ὁ διὰ ταῦτα μὴ ὑποκείμενος . Καὶ γὰρ διπλοῦν ἀποφέρεται κρῖμα , πρῶτον ἐκ τοῦ Θεοῦ , ὅτι τὴν ὑπ´ αὐτοῦ τεταγμένην καὶ ὀρισθεῖσαν ἀρχήν ἐξουθενεῖ . Δεύτερον , καὶ ἐκ τῶν ἡιμασμένων ἀρχόντων . Ὅρα δὲ καὶ τὸ κέρδος τῶν ἀρχόντων · Κωλύουσι τοὺς φαόλους , προτρέπονται τοὺς σπουδαίους , δι´ ὧν αὐτοὺς τιμῶσι καὶ ἐπαινοῦσιν εἰς ἀρετήν . Χρὴ οὖν αὐτοὺς ἀποδέχεσθαι , καὶ διὰ τοῦτο , καὶ ὅτι Θεοῦ διάκονοί εἰσι , τῷ θελήματι αὐτοῦ ὑπηρετούμενοι . Καὶ τρίτον , ὅτι τὰ ἴδια λιπόντες , ὑπὲρ τῶν κοινῶν φροντίζουσι , τῇ τῶν πληείον ὡφελείᾳ προσκαρτεροῦντες , καὶ πρὸ τῆς ἰδίας ἀνέσεως , τὸν ὑπὲρ τῶν ἐκείνων πόνον ἀναδεχόμενοι . Τίς τούτους , εἰ καὶ μήτις φόβος ἐπέκειτο , ἐξ αὐτης τῆς συνειδότος τῆς κρίσεως οὐκ ἂν ἀγάσαιτο , καὶ ἐν πατέρων θήσει καὶ παραστατῶν λόγῳ ; μακάριοι εἰσιν οἱ τοιοῦτοι ἄρχοντες . « Κρῖρα λήψονται . » Κατάκρισιν , φησὶ , τὴν παρὰ Θεοῦ ἑαυτοῖς ἐπισπῶνται . Οἱ γὰρ ἄοχοντες οὐκ εἰσὶ φόβος τῶν ἀαθῶν ἔνγων , ἀλλὰ τῶν κακῶν . Θέλεις δέ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξοισίαν ; τὸ ἀγαθὸν ποίει , καὶ ἔξεις ἔπαινον ἐξ αὐτῆς . Θεοῦ γὸρ διάκονός ἐστί σοι εἰς τὸ ἀγαθόν . Ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιῇς , φοβοῦ . Οὐγὰρ εἰκῆ τήν μάχαιφαν φορεῖ . Θεοῦ γὰρ διάκονός , ἑστν , ἑκδικος εἰς ὀργὴν τῷ τὸ κακὸν πράσσοντι · διὸ ἀνάγκη ὑποτάσσεσβαι , οὐ μόνον · διὰ τὴν ὀργὴν , ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συνείδησω , Τί ἀλγεῖς , φησὶν , ὑποταγεὶς τῇ ἐξουσίᾳ ; τί δὲ φοβῇ αὐτὴν καὶ τρέμεις ; Μὴ γὰρ ἐπιτιμᾷ τοῖς καἰὧς ζῶσις μὴ γάρ ἐστι φοβερὸς τῷ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελουμένῳ ; « Τῶν ἀγαθῶν ἔργων . » Τουτέστι , τοῖς ἀγαθὰ πράττουσιν . « Ἀλλὰ τῶν κακῶν . » Τουτέστι , τῶν τὰ κακὰ πραττόντων . « Θέλεις δὲ μὴ φοβεῖσθαι τὴν ἐξουσίαν ; » Εἰ δὲ θέλεις , φησί , μὴ μόνον εἶναί σοι τὸν ἄρχοντα ἤπιον , ἀλλὰ δὴ καὶ ἐπαινοῦντα , τὸ ἐαθὸν ποίει . « Θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστί σοι . » Τοσοῦτον
Lemmas: μή εἰμί . οὐ εἶπον γάρ ὅτι οὐ εἰμί ἄρχω , ἀλλά ΑΚ εἰμί ἐξουσία εἰμί μή ἀπό Θεός . « ὁ δέ εἰμί ἐξουσία . » κατά ὁ αὐτός εἶπον . εἶπον γάρ , « οὐ εἰμί ἐξουσία ειμή ἀπό Θεός , πάλιν ὁ αὐτός λέγω . ὁ δέ εἰμί , φημί , ἐξουσία , ὑπό ὁ Θεός τάσσω εἰμί , » οἷος γίγνομαι . ὁ θεός , φημί , τάσσω , καί διοικέω αὐτάς.-Ἄλλως . Πᾶς ἐν ἐξουσία ὑπό Θεός διατάσσω εἰμί , οἷος γίγνομαι , οἰδάνω εἄν σκοπέω , κἀν ὁ ὁ πατήρ πρός υἱός , κἀν ὁ ἀνήρ πρός γυνή , κἀν ὁ ἄλλος ἅπας . καί ὁ ἐν ὁ ζῷον δέ , ὡς ὁ μέλισσα , ὡς ὁ γέρανος , ὡς ὁ ἰχθύς . « ὥστε ὁ ἀντιτάσσω . » ἵνα μή εὐτελίζω νομίζω ὁ ὁ Χριστός δοῦλος ὑποτάσσω ἄρχω , δείκνυμι ὅτι χρή πείθω καί μή ἀντιτάσσω , μηδέ ἀπειθέω ὁ ἄρχω . ὁ ὅσγε οὗτος ποιέω , φημί , Θεός ἀντιλέγω ὁ ποιέω ὁ ἀρχή . « ὁ ὁ Θεός διαταγή ἀνθίστημι . » - [ . ] κερδαίνω ἐντεῦθεν , φημί , ὑποτάσσω , οὖον μόνος ὅτι ἐντολή πληρόω , ἀλλά ὅτι καί ὁ θεός τιμάω , τιμή ὁ ὑπό αὐτός τάσσω ἐξουσία , καί ὁ οὗτος χειρίζω . Μακάριος ὁ οὔτως καί διά οὗτος ὁ ἐξουσία τιμή καί ὑποτάσσω , ὥσπερ ἄθλιος , ὁ διά οὗτος μή ὑπόκειμαι . καί γάρ διπλόος ἀποφέρω κρίμα , πρῶτος ἐκ ὁ Θεός , ὅτι ὁ ὑπό αὐτός τάσσω καί ὀρίζω ἀρχή ἐξουθενέω . Δεύτερος , καί ἐκ ὁ ἡιμασμένων ἄρχω . Ὅρας δέ καί ὁ κέρδος ὁ ἄρχω · κωλύω ὁ φαόλους , προτρέπω ὁ σπουδαῖος , δις ὅς αὐτός τιμάω καί ἐπαινέω εἰς ἀρετή . χρή οὖν αὐτός ἀποδέχομαι , καί διά οὗτος , καί ὅτι Θεός διάκονος εἰμί , ὁ θέλημα αὐτός ὑπηρετέω . καί τρίτος , ὅτι ὁ ἴδιος λίπος , ὑπέρ ὁ κοινός φροντίζω , ὁ ὁ πληείον ὠφέλεια προσκαρτερέω , καί πρό ὁ ἴδιος ἄνεσις , ὁ ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος πόνος ἀναδέχομαι . Τῖς οὗτος , εἰμί καί μῆτις φόβος ἐπίκειμαι , ἐκ αὐτός ὁ σύνοιδα ὁ κρίσις οὐ εἄν ἄγαμαι , καί ἐν πατήρ τίθημι καί παραστάτης λόγος ; μακάριος εἰμί ὁ τοιοῦτος ἄρχω . « Κρῖρα λαμβάνω . » κατάκρισις , φημί , ὁ παρά Θεός ἑαυτοῦ ἐπισπάω . ὁ γάρ ἄοχοντες οὐ εἰμί φόβος ὁ ἀαθῶν ἔνγων , ἀλλά ὁ κακός . ἐθέλω δέ μή φοβέω ὁ ἐξουσία ; ὁ ἀγαθός ποιέω , καί ξέω ἔπαινος ἐκ αὐτός . Θεός γόρ διάκονος εἰμί σύ εἰς ὁ ἀγαθός . ἐάν δέ ὁ κακός ποιέω , φοβέω . οὐγάρ εἰκῇ ὁ μαχαιφημι φορέω . Θεός γάρ διάκονος , ἵστημι , ἔκδικος εἰς ὀργή ὁ ὁ κακός πράσσω · διό ἀνάγκη ὑποτάσσω , οὖον μόνος · διά ὁ ὀργή , ἀλλά καί διά ὁ συνειδηω , τις ἀλγέω , φημί , ὑποτάσσω ὁ ἐξουσία ; τίς δέ φοβέω αὐτός καί τρέμω ; μή γάρ ἐπιτιμάω ὁ εἰμί ζῶσις μή γάρ εἰμί φοβερός ὁ ὁ ἀρετή ἐπιμελέομαι ; « ὁ ἀγαθός ἔργον . » τουτέστι , ὁ ἀγαθός πράσσω . « ἀλλά ὁ κακός . » τουτέστι , ὁ ὁ κακός πράσσω . « ἐθέλω δέ μή φοβέω ὁ ἐξουσία ; » εἰμί δέ ἐθέλω , φημί , μή μόνος εἰμί σύ ὁ ἄρχω ἤπιος , ἀλλά δή καί ἐπαινέω , ὁ ἐάω ποιέω . « Θεός γάρ διάκονος εἰμί σύ . » τοσοῦτος