cogPG.PG118 268
ἔτερον εἰσάγει , εἰς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν συντελοῦν . Ἔδει , φησὶ , γνωρισθῆναι τὴν τιμωριτικὴν δύναμιν του Θεοῦ , ἔδει τὴν μακροθυμίαν , ἔδει τὴν φιλανθρωπίαν καὶ τὸ ἔλεος , καὶ τὴν ἄφατον αὐτοῦ δόξαν καὶ πολλήν . Ταῦτα δὲ πόθεν δείκνυται · ἐκ τῶν δοκούντων τοῖς πολλοῖς παραλόγων . Ἐκ τοῦ φαραώ , ἐκ τοῦ καλέσαι τὸν οὐ λαὸν , λαὸν , ἐκ τοῦ τὸ κατάλειμμα σωθῆναι , καὶ ἐκ τῶν παραπλησίων . ἴστε ἐξ ὧν οἱ ἀγνώμονες ἀδικίαν καταψηφίζονται τοῦ Θεοῦ , οἱ εὐγνώμονες μεγάλα κερδαίνουσιν . Οὐκ ἄρα ἡ τῶν πραγμάτων φύσις ἔχει τὸ ἄπορον , ἀλλ´ ἡ τῶν ἀγνωμονούντων τὸ βλάσφημον Ἄλλως . Τὸ , « Εἰ δὲ θέλων , » καὶ ἑξῆς , τῶν πρὸ αὐτοῦ ἤρτηται . Εἰ θέλων , φησὶν , ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι , καὶ ἵνα γνωρίσῃ , καὶ ἐκεῖ κληθήσονται υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος , καὶ τὸ κατάλειμμα τοῦ Ἰσραὴλ σωθήσεται , εἶ ταῦτα ποιεῖ , σὺ τίς εἴ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ ; « ἐνδείξασθαι τὴν ὁργὴν . » [ ΟΚΟΥΜ.]Οὐκ ἄρα ὀργῆς πάθει ἥλω Θεὸς , ἄπαγε ! ἀλλ´ ἐπειδὴ ταῦτα ἐποίησεν ἃ ἡμεῖς ὀργιζόμενοι ποιοῦμεν , ὀργὴν τὸ πρᾶγμα ἐκ τοῦ ἡμῖν γνωρίμου ἐκάλεσεν . « ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς . » Τουτέστι , πάνυ ἐμακροθύμησεν , εἰς μετάνοιαν ἄγων τὸν ὃαραώ . Ὡς δὲ οὐκ ἦλθε πρὸς σωφρονισμὸν , ἐτιμωρήσατο τὸν « Σκεύη ὀργῆς . » Ὁ μὲν Θεὸς ἐμακροθύμησεν ἐπ´ αὐτὸν , ὁ δὲ Φαραὼ γέγονε σκεῦος ὀργῆς , τουτέστιν , ἄνθρωπος τὴν τοῦ Θεοῦ ἀνάπτων ὀργὴν , ἢ τὴν τοῦ Θεοῦ ὀργὴν ἐπισπώμενος . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς ἀπώλειαν κατηρτισμένος , τουτέστιν , ἀπηρτισμένος καὶ τετελειωμένος πρὸς τὸ δεῖν ἀπολέσθαι · δηλῶν ὅτι αὐτός ἐστιν αἴτιος τῆς τοῦ Θεοῦ ὁργῆς καὶ τῆς ἑαυτοῦ ἀπωλείας . Οὐ γὰρ αἴτιος ὁ Θεὸς τῶν κακῶν , ἀλλ´ ἕκαστος ἑαυτὸν κατασκευάζει σκεῦος ὀργῆς , καθάπερ καὶ σκεῦος φιλανθρωπίας , τουτέστιν , ἐλέους . Οὕτως καὶ ὁ Φαραὼ , οὐ παρὰ τὸν Θεὸν , ἀλλὰ παρὰ τὴν οἰκείαν κακίαν πέπονθεν ἃ πέπονθεν . « Κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν , » Τί , φησὶν , ἀλογίαν καταγινώσκεις τοῦ Θεοῦ ; κατὰ ὑποστιγμὴν ἀναγνωστέον . Καὶ ἐπειδὴ οὕτως συμβαίνει , τί , φησὶν , ἀλογίαν καταγινώσκεις ; « Ἦν · . γκεν εἰς ἀπώλειαν . » ἀπώλειαν δὲ νῦν , τὴν διαφθοράν φησιν . ἤνεγκε δὲ , φησίν , ὁ Θεὸς εἰς ἀπώλειαν , οὐχ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ´ ἐκείνους τοὺς καταρτίσαντας αὐτοὺς εἰς σκεύη ὀργῆς . Ἀλλ´ ὅμως οὗν καὶ ἐπὶ τούτων καίτοι τοιούτων ἑαυτοὺς παρασκευασάντων πολλὰ πρότερον μακροθυμήσας , οὕτως ἐχρήσατο τῇ κατὰ τὸ δίκαιον τιμωρίᾳ . Ἡ μᾶλλον οὕτως νοήσεις · « ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὁργῆς κατηρτισμένα εἰς ἀπώλειαν . » Ὑπήνεγκε , φησὶν , ὑπέμεινε , καὶ ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ . Πῶς δὲ ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ ; Ὅτι ἕτοιμα καὶ ἀπηρτισμένα ὅντα εἰς ἀπώλειαν , καὶ μονονοὺ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς κακίας πεπληρωμένα ὄντα δικαίας ὁργῆς , ὅμως ἔτι ἠνείχετο καὶ διεβάσταζεν ἐπιστροφὴν ἐκδεχόμενος . Ὅτι οὖν οὐκ ἀπόλλυται ταῦτα σκεύη , παντί που δῆλον · κατήρτισε γὰρ ἑαυτὰ εἰς ἀπώλειαν . Ἀπόλλυται δὲ μετὰ τὸ ἀπαρτίσαι ἑαυτὰ , μετὰ τὸ εἰς τέλος κακίας ἀναδραμεῖν , μετὰ τὸ μηδὲν ἀπὸ τῆς μακροθυμίας ἀπώνασθαι Καὶ δείκνυται διὰ
Lemmas: ἕτερος εἰσάγω , εἰς ὁ αὐτός ὑπόθεσις συντελέω . δέω , φημί , γνωρίζω ὁ τιμωρητικός δύναμις ὁ Θεός , ἐσθίω ὁ μακροθυμία , ἐσθίω ὁ φιλανθρωπία καί ὁ ἔλεος , καί ὁ ἄφατος αὐτός δόξα καί πολύς . οὗτος δέ πόθεν δείκνυμι · ἐκ ὁ δοκέω ὁ πολύς παράλογος . ἐκ ὁ Φαραώ , ἐκ ὁ καλέω ὁ οὖον λαός , λαός , ἐκ ὁ ὁ κατάλειμμα σῴζω , καί ἐκ ὁ παραπλήσιος . οἶδα ἐκ ὅς ὁ ἀγνώμων ἀδικία καταψηφίζομαι ὁ Θεός , ὁ εὐγνώμων μέγας κερδαίνω . οὐ ἄρα ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ἔχω ὁ ἄπορος , ἀλ ὁ ὁ ἀγνωμονέω ὁ βλάσφημος ἄλλος . ὁ , « εἰμί δέ ἐθέλω , » καί ἑξῆς , ὁ πρό αὐτός ἀρτέομαι . εἰμί ἐθέλω , φημί , ὁ θεός ἐνδείκνυμι , καί ἵνα γνωρίζω , καί ἐκεῖ καλέω υἱός Θεός ζῶ , καί ὁ κατάλειμμα ὁ Ἰσραήλ σῴζω , εἰμί οὗτος ποιέω , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ Θεός ; « ἐνδείκνυμι ὁ ὀργή . » [ ΟΥ ἄρα ὀργή πάθος ἁλίσκομαι θεός , ἀπάγω ! ἀλ ἐπεί οὗτος ποιέω ὁ ἐγώ ὀργίζω ποιέω , ὀργή ὁ πρᾶγμα ἐκ ὁ ἐγώ γνώριμος καλέω . « φέρω ἐν πολύς μακροθυμία σκεῦος ὀργή . » τουτέστι , πάνυ μακροθυμέω , εἰς μετάνοια ἄγω ὁ ὃαραώ . ὡς δέ οὐ ἔρχομαι πρός σωφρονισμός , τιμωρέω ὁ « Σκεύη ὀργή . » ὁ μέν θεός μακροθυμέω ἐπι αὐτός , ὁ δέ Φαραώ γίγνομαι σκεῦος ὀργή , τουτέστιν , ἄνθρωπος ὁ ὁ Θεός ἀνάπτω ὀργή , ἢ ὁ ὁ Θεός ὀργή ἐπισπάω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί εἰς ἀπώλεια καταρτίζω , τουτέστιν , ἀπαρτίζω καί τελειόω πρός ὁ δήω ἀπόλλυμι · δηλόω ὅτι αὐτός εἰμί αἴτιος ὁ ὁ Θεός ἑοργή καί ὁ ἑαυτοῦ ἀπώλεια . οὖον γάρ αἴτιος ὁ θεός ὁ κακός , ἀλ ἕκαστος ἑαυτοῦ κατασκευάζω σκεῦος ὀργή , καθάπερ καί σκεῦος φιλανθρωπία , τουτέστιν , ἔλεος . οὕτως καί ὁ Φαραώ , οὖον παρά ὁ θεός , ἀλλά παρά ὁ οἰκεῖος κακία πάσχω ὁ πάσχω . « καταρτίζω εἰς ἀπώλεια , » τις , φημί , ἀλογία καταγιγνώσκω ὁ Θεός ; κατά ὑποστιγμή ἀναγνωστέον . καί ἐπεί οὕτως συμβαίνω , τίς , φημί , ἀλογία καταγιγνώσκω ; « ἦς · . γκεν εἰς ἀπώλεια . » ἀπώλεια δέ νῦν , ὁ διαφθορά φημί . φέρω δέ , φημί , ὁ θεός εἰς ἀπώλεια , οὐ ὡς τυγχάνω , ἀλ ἐκεῖνος ὁ καταρτίζω αὐτός εἰς σκεῦος ὀργή . Ἀλ ὅμως ἐν καί ἐπί οὗτος καίτοι τοιοῦτος ἑαυτοῦ παρασκευάζω πολύς πρότερος μακροθυμέω , οὕτως χράω ὁ κατά ὁ Δίκαιος τιμωρία . ὁ μᾶλλον οὕτως νοέω · « φέρω ἐν πολύς μακροθυμία σκεῦος ἑοργή καταρτίζω εἰς ἀπώλεια . » ὑποφέρω , φημί , ὑπομένω , καί ἐν πολύς μακροθυμία . Πῶς δέ ἐν πολύς μακροθυμία ; ὅτι2 ἑτοῖμος καί ἀπαρτίζω ὅντα εἰς ἀπώλεια , καί μονονού διά ὁ ὑπερβολή ὁ κακία πληρόω εἰμί Δίκαιος ἑοργή , ὅμως ἔτι ἀνέχω καί διαβαστάζω ἐπιστροφή ἐκδέχομαι . ὅτι2 οὖν οὐ ἀπόλλυμι οὗτος σκεῦος , πᾶς ποῦ δῆλος · καταρτίζω γάρ ἑαυτοῦ εἰς ἀπώλεια . ἀπόλλυμι δέ μετά ὁ ἀπαρτίζω ἑαυτοῦ , μετά ὁ εἰς τέλος κακία ἀνατρέχω , μετά ὁ μηδείς ἀπό ὁ μακροθυμία ἀπονίναμαι καί δείκνυμι διά