cogPG.PG118 412
διαλέγεται . Δέον γὰρ εἰπεῖν , ταῦτα οὐ μυρίων θανέτων ἄξια ; φησίν , « Ἐπαινέσω ὑμᾶς ἐπὶ τούτῳ ; οὐκ ἐπαινῶ , » Τί ὑμῖν δοκεῖ ; Ἄρα παραλόγως εἰπον ὑμῖν καὶ ἀρχόμενος τῆς ὑποθέσεως ταύτης ὅτι οὑκ ἐπαινῶ ; οὐχὶ καὶ ἀπ´ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων ἀκολουθίας ἐμάθετε , ὅτι ἐν ἐπαινουμένῳ πράγματι τῷ Κυριακῷ δείπνῳ , ψόγου ὑμεῖς ἀλλ´ οὐκ ἐπαίνου ἄξια διαπράττεσθε ; Ὥστε ἐγὼ δικαίως οὐκ ἐπαινῶ , καίπερ καθ´ ατὸ ἐπαινετοῦ μάλιστα τοῦ ἔργου τυγχάνοντος . Ἐγώ γὰρ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου ὃ καὶ αορέδωκαύμν , ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν τῇ νυκτὶ ᾗπαρεδίδοτο , ἔλαβεν ἄρτον , καὶ εὐχαριστήσας , ἔκλασεκαὶ εἶπε · Λάβετε , φάγετε , τοῦτό μρ ἐστι τὸ σῶμα , τὸ ὑπὲρ ὑμῶν κλώμενον . Τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον μετὰ τὸ δειπνῆσαι , λέγων · Τοῦτο τὸ ποτήριον ἡ καινὴ διαθήκη ἐστιν , ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι . Τοῦτο ποιεῖτε , ὁσάκις ἂν πίνητε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν . Καίτοι οὐ παρῆν τότε ὁ Παῦλος . Πῶς λέγει · « Ἐγὼ παρέλαβον ἀπὸ τοῦ Κυρίου ; Ἀλλὰ νῦν πάρεστι . Καὶ γὰρ νῦν , ὁμοίαν ἐκείνης ἡμῖν ὁ Κύριος παρατίθησι τράπεζαν.-Ἢ . Ὅτι , Ἐδιδάχθην ταῦτα ἀπὸ τοῦ Κυρίου , ἵνα ᾗ τὸ « Παρέλαβον , « ἀντὶ τοῦ , Ἐδιδάχθην . » π«Ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς . » Ταῦτα παρήγγειλεν ἃ λέγει παρέδωκα , ἵνα ἐνδείξηται ὅτι , Ὁ Κύριος ἡμῶν κοινῆς τραπέζης οὐ μόνον τοὺς ἀγίους μαθητὰς , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν τὸν προδότην αὐτῆς ἠξίωσε , τὸν ἐχθρὸν , τὸν παμπόνηρον , καὶ ὑμεῖς ἀπαξιοῦτε συνδειπνεῖν πένησι ; καὶ ὅτι σταυροῦσθαι μέλλων , ταύτην ἡμῖν τὴν μυσταγωγίαν ἐσχάτην καρέδωκεν , ἀλλ´ ὑμεῖς αὐτὴν διεφθείρετε.-Ἅλλως . Εἰ ὁ Κύριος , φησί , κοινωνεῖν σε τοῦ οἰκείου σώματος καὶ τῆς μυστικῆς τραπέζης οὐκ ἀπηξίωσε , σὺ τοῖς σοῖς ἀπαξιοῖς τὸν ὁμόδουλον ; - Ὥ καὶ οὔτως . Εἰ ὁ Κύριος ἐπίσης σοι καὶ τῷ πένητι τοῦ οἰκείου σώματος καὶ αἵματος τὴν τράπεζαν καὶ τὴν κρατῆρα παρατίθησι , σὺ τολμᾷς τοῦτον τῆς οῆς ἀποσχίζειν τραπέζης καὶ ὑπερορᾷν ; Εἰ ἐκεῖνος εὐχαρίστει τὸ οἰκεῖον σῶμα μερίζων καὶ διδοὺς , σὺ οὐ πολλῷ μᾶλλον εὐχαρίστως καὶ μετὰ πλείστης χαρᾶς τῶν ἐκεῖθέν σοι δωρηθέντων κοινωνοὺς καὶ τυνεστιάτορας λαμβάνεις τοὺς πένητας ; « Καὶ εὐχαριστήσας . » Ὁ Κύριος εὐχαριστήσας , ἔκλασε καὶ ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς . Εἰ τοίνυν ἐπ´ εὐχαριστίᾳ καὶ σὺ ἔρχῃ , μηδὲν ἀνάξιον ποίει τῆς εὐχαριστίας , μεθύων , καὶ λιμῷ καὶ ὕβρει διαφθείρων τὸν πένητα · « Λάβετε , φάγετε . » Αὐτὸς μὲν , φησί , κοινῇ δέδωκε πᾶσι , σὺ δὲ σαυτὸν ἀποσχίζεις τῶν πενήτων καὶ τοῦ τῆς Ἐκκλησίας σώματος . « Ὡσαύτως καὶ τὸ ποτήριον . » Ἦν γὰρ καὶ ἐπὶ τῆς παλαιᾶς ποτήρια , Ἐν οἷς ἔσπενδον , καὶ μετὰ τὸ θῦσαι δὲ , τὸ αἷμα τῶν ἀλόγων ἐν τοῖς ποτηρίοις δεχόμενοι , ἔσπενδον . Ἀντὶ οὖν τοῦ αἴματος τῶν ἀλόγων , τὸ ἴδιον αἷμα ὁ Κύριος δίδωσι . Καλῶς δὲ , ἐν ποτηρίῳ , ἵνα δείξῃ τὴν παλαιὰν τοῦτο προσκιαγραφοῦσαν . Διὰ τοῦτο εἶπεν · « Ἡ καινὴ διαθήκη ἐστὶν ἐν τῷ ἐμῷ αἵματι , »
Lemmas: διαλέγω . δέος γάρ εἶπον , οὗτος οὖον μυρίος θνῄσκω ἄξιος ; φημί , « ἐπαινέω σύ ἐπί οὗτος ; οὐ ἐπαινέω , » τις σύ δοκέω ; ἄρας παράλογος εἶπον σύ καί ἄρχω ὁ ὑπόθεσις οὗτος ὅτι ἐκ ἐπαινέω ; οὐ καί ἀπ´ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ἀκολουθία μανθάνω , ὅτι ἐν ἐπαινέω πρᾶγμα ὁ κυριακός δεῖπνον , ψόγος σύ ἀλ οὐ ἔπαινος ἄξιος διαπράσσω ; ὥστε ἐγώ δικαίως οὐ ἐπαινέω , καίπερ καθ´ απατός ἐπαινετός μάλιστα ὁ ἔργον τυγχάνω . ἐγώ γάρ παραλαμβάνω ἀπό ὁ κύριος ὅς καί αορέδωκαύμν , ὅτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς ἐν ὁ νύξ ηπαρεδιδιδωμι , λαμβάνω ἄρτος , καί εὐχαριστέω , κλάω εἶπον · λαμβάνω , ἐσθίω , οὗτος ΜΡ εἰμί ὁ σῶμα , ὁ ὑπέρ σύ κλάω . οὗτος ποιέω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . ὡσαύτως καί ὁ ποτήριον μετά ὁ δειπνέω , λέγω · οὗτος ὁ ποτήριον ὁ καινός διαθήκη εἰμί , ἐν ὁ ἐμός αἷμα . οὗτος ποιέω , ὁσάκις εἄν πίνω εἰς ὁ ἐμός ἀνάμνησις . καίτοι οὖον πάρειμι τότε ὁ Παῦλος . Πῶς λέγω · « ἐγώ παραλαμβάνω ἀπό ὁ κύριος ; ἀλλά νῦν πάρειμι . καί γάρ νῦν , ὅμοιος ἐκεῖνος ἐγώ ὁ Κύριος παρατίθημι τράπεζα . ὅτι2 , διδάσκω οὗτος ἀπό ὁ κύριος , ἵνα ὅς ὁ « παραλαμβάνω , « ἀντί ὁ , διδάσκω . » Ὅπτι ὁ Κύριος Ἰησοῦς . » οὗτος παραγγέλλω ὁ λέγω παραδίδωμι , ἵνα ἐνδείκνυμι ὅτι , ὁ Κύριος ἐγώ κοινός τράπεζα οὖον μόνος ὁ ἅγιος μαθητής , ἀλλά καί αὐτός ὁ προδότης αὐτός ἀξιόω , ὁ ἐχθρός , ὁ παμπόνηρος , καί σύ ἀπαξιόω συνδειπνέω πένης ; καί ὅτι σταυρόω μέλλω , οὗτος ἐγώ ὁ μυσταγωγία ἔσχατος καρέδωκεν , ἀλ σύ αὐτός διεφθείρετε.-Ἅλλως . εἰμί ὁ Κύριος , φημί , κοινωνέω σύ ὁ οἰκεῖος σῶμα καί ὁ μυστικός τράπεζα οὐ ἀπαξιόω , σύ ὁ σός ἀπαξιόω ὁ ὁμόδουλος ; - ὅς καί οὔτως . εἰμί ὁ Κύριος ἐπίσης σύ καί ὁ πένης ὁ οἰκεῖος σῶμα καί αἷμα ὁ τράπεζα καί ὁ κρατήρ παρατίθημι , σύ τολμάω οὗτος ὁ Ὀῆς ἀποσχίζω τράπεζα καί ὑπεροράω ; εἰμί ἐκεῖνος εὐχαριστέω ὁ οἰκέω σῶμα μερίζω καί δίδωμι , σύ οὖον πολύς μᾶλλον εὐχάριστος καί μετά πλεῖστος χαρά ὁ ἐκεῖθεν σύ δωρέω κοινωνός καί τυνεστιατοηρα λαμβάνω ὁ πένης ; « καί εὐχαριστέω . » ὁ Κύριος εὐχαριστέω , κλάω καί δίδωμι ὁ μαθητής . εἰμί τοίνυν ἐπι εὐχαριστία καί σύ ἔρχομαι , μηδείς ἀνάξιος ποιέω ὁ εὐχαριστία , μεθύω , καί λιμός καί ὕβρις διαφθείρω ὁ πένης · « λαμβάνω , ἐσθίω . » αὐτός μέν , φημί , κοινός δίδωμι πᾶς , σύ δέ σαυτοῦ αποσχίζω ὁ πένης καί ὁ ὁ ἐκκλησία σῶμα . « ὡσαύτως καί ὁ ποτήριον . » ἦς γάρ καί ἐπί ὁ παλαιός ποτήριον , ἐν ὅς σπένδω , καί μετά ὁ θύω δέ , ὁ αἷμα ὁ ἄλογος ἐν ὁ ποτήριον δέχομαι , σπένδω . ἀντί οὖν ὁ αἶμα ὁ ἄλογος , ὁ ἴδιος αἷμα ὁ Κύριος δίδωμι . καλῶς δέ , ἐν ποτήριον , ἵνα δείκνυμι ὁ παλαιός οὗτος προσκιαγραφέω . Ζεύς οὗτος εἶπον · « ὁ καινός διαθήκη εἰμί ἐν ὁ ἐμός αἷμα , »