cogPG.PG118 480
ἴετο . Καὶ τοσαύτη ἦν , φησὶ , λύπη , ὅτι καὶ θύρας μοι ἁνεῳγμένης , τουτέστι , καὶ μαθητῶν εὐπορῶν καὶ τοῦ λόγου τρέχοντος , ὅμως ἤλγουν ἐπὶ τῇ ἀπουσίᾳ Τίτου . Δείκνυσι διὰ τούτων , τοῦ Τίτου τὸ χρήσιμον , ὅτι χωρὶς ἐκείνου , καί τοι θύρας ἀνεῳγμένης , ὅμως οὐκ εἶχεν ἄνεσιν , διὰ τὸ μὴ παρεῖναι αὐτόν . Τοῦτο δὲ λέγει , καὶ τὸν Τῖτον τοῖς Κορινθίοις συνιστῶνμελλε γὰρ πάλιν ἀποστέλλειν αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς ) , καὶ τὴν οἰκείαν σπουδὴν περὶ αὐτοὺς ἐνδεικνὺς , ὅτι καί πως οὕτω χρησιμεύοντος ἐν τῷ κηρύγματι καὶ ἐν πᾶσι τοῦ Τίτου , ὅμως αὐτὸς ἐκείνων τὸ συμφέρον προκρίνει . Διὸ καὶ ἀπέστειλε καὶ ἀποστελεῖ αὐτὸν πολλὰ χρῄζων αὐτοῦ τῆς παρουσίας . « Ἀλλὰ ἀποταξάμενος αὐτοῖς . » Τὸ ἀποταξάμενος , οὐκ ἔστι τὸ ἑλόμενος μὴ κηρύξαι . Ἄπαγε.ον γὰρ ἦν , εἰ διὰ τὴν ἀπουσίαν Τίτου ἐνεποδίσθη τὸ κήρυγμα ; ] ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ , οὐ τοσοῦτον ἐπιμείνας πρὸς αὐτοὺς , ὅσον ἤθελον ἐκεῖνοι . Τοῦτο μὲν ἴσως καὶ τοῦ Πνεύματος ἐπιτρέψαντος , πλὴν ἐποίει τι καὶ ἡ ἀπουσία Τίτου . ἴσως δὲ καὶ χρειώδης ἠν αὐτῷ τῷ κηρύγματι ὁ Ττος . Τῷ δὲ Θεῷ χάρις τῷ πάντοτε θριαμβεύοντι ὑμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ , καὶ τὴν ὀσμὴν τῆς γνώσεως αὺτοῦ φανεροῦντι δι´ ἡμῶν ἐν παντὶ τόπῳ , ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμὲν τῷ Θεῷ ἑν τοῖς σωζομένοις , καὶ ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις · οἷς μέν ὁσμὴ θσυάτου εἰς θάνατον , οἷς δὲ ὀσμὴ ζωῆς εἰς ζωήν . Καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἱκανὸς ; Οὐ γάρ ἐσμεν ὠς οἱ πολλοὶ καπηλεύοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ὡς ἐξ εἰλικρινείας , ἀλλ´ ὠς ἐκ Θεοῦ κατενώπιον τοῦ Θεοῦ , ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν . Εἶτα ἐπειδὴ πολλὰς κατέλεξε λύπας , τὰς ἐν Ἀσίᾳ , τὰς ἐν Τρῳάδι , αὐτὸ τὸ μὴ ἐλθεῖν πρὸς αὐτοὺς , ἵνα μὴ νομίσωσι ταῦτα ὀλοφυρομένου εἶναι τὰ ῥήματα , ἐπάνει · « ῳ δὲ Θεῷ χάρις τῷ θριαμβεύοντι ἡμᾶς , » τουτέστιν , εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ τῷ φανεροῦντι ἡμᾶς καὶ καταδήλους ποιοῦντι διὰ τοῦ πάσχειν κακῶς , φανεροῦντι δέ , μετὰ τῶν κατὰ τοῦ διαβόλου νικῶν καὶ τροπαίων . Τοῦτο γὰρ ὁ θρίαμβος βούλεται . Ἐν γὰρ τῷ πάσχειν κακῶς , αἱ κατὰ τοῦ διαβόλου νίκαι ουνίστανται . Ὅσον γάρ τις πλεῖον πάσχει , πλεῖον νικᾷ . « Ἡμᾶς ἐν τῷ Χριστῷ . » Οἱον διὰ τὸν Χριστὸν , διὰ τὸ κήρυγμα . « Καὶ τὴν ὁσμὴν τῆς γνώσεως αὐτοῦ . » Ἡ ὀσμὴ τῆς γνώσεως δύο δηλοῖ , ὅτι τε τὸ κήρυγμα οὐράνιόν ἐστι μύρον , καὶ ὅτι οὐκ ἀνακεκάλυπται πᾶσι καὶ πρόδηλόν ἐστιν , ὅπερ καὶ ἀλλαχοῦ φησιν , « ρτι βλέπομεν δι´ ἐσόπτρου ἐν αἱνίγματι . » Ὡσπερ γὰρ ἡ ὀσμὴ δηλοῖ μὲν εἶναί που μύρον , τὴν δὲ οὐσίαν αὐτὴν οὐ δηλοῖ τοῦ πνέοντος , οὕτως καὶ ἡ διὰ τοῦ κηρύγματος γνῶσις , δηλοῖ μὲν καὶ διδάσνε εἶναι Θεὸν , ὁποῖος δὲ τὴν οὐσίαν , οὐκ ἔτι . « Φανεροῦντι δι´ ἡμῶν . » Θυμιατήριον γὰρ , φησὶν , ἐσμὲν τοῦ μύρου τούτου καὶ οὐρανίου θυμιάματος , τὴν ὀσμὴν αὐτοῦ περιφέροντες πανταχοῦ . « Ὅτι Χριστοῦ εὐωδία ἐσμέν . » Οὐ μόνον , φησίν , εὐωδίαν κηρύσσομεν , ἀλλὰ
Lemmas: ἴω . καί τοσοῦτος εἰμί , φημί , λύπη , ὅτι καί θύρα ἐγώ ἀνοίγω , τουτέστι , καί μαθητής εὐπορέω καί ὁ λόγος τρέχω , ὅμως ἀλγέω ἐπί ὁ ἀπουσία Τίτος . δείκνυμι διά οὗτος , ὁ Τίτος ὁ χρήσιμος , ὅτι Χωρὶς ἐκεῖνος , καί ὅς θύρα ἀνοίγνυμι , ὅμως οὐ ἔχω ἄνεσις , διά ὁ μή πάρειμι αὐτός . οὗτος δέ λέγω , καί ὁ Τῖτος ὁ Κορίνθιος συνιστῶνμελλε γάρ πάλιν ἀποστέλλω αὐτός πρός αὐτός ) , καί ὁ οἰκεῖος σπουδή περί αὐτός ἐνδείκνυμι , ὅτι καί πως οὗτος χρησιμεύω ἐν ὁ κήρυγμα καί ἐν πᾶς ὁ Τίτος , ὅμως αὐτός ἐκεῖνος ὁ συμφέρω προκρίνω . Διὸ καί ἀποστέλλω καί ἀποστέλλω αὐτός πολύς χρῄζω αὐτός ὁ παρουσία . « ἀλλά ἀποτάσσω αὐτός . » ὁ ἀποτάσσω , οὐ εἰμί ὁ αἱρέω μή κηρύσσω . Ἄπαγε.ον γάρ εἰμί , εἰμί διά ὁ ἀπουσία Τίτος ἐμποδίζω ὁ κήρυγμα ; ] ἀλ ἀντί ὁ , οὖον τοσοῦτος ἐπιμένω πρός αὐτός , ὅσος ἐθέλω ἐκεῖνος . οὗτος μέν ἴσως καί ὁ πνεῦμα ἐπιτρέπω , πλήν ποιέω τίς καί ὁ ἀπουσία Τίτος . ἴσως δέ καί χρειώδης ἐάν αὐτός ὁ κήρυγμα ὁ Ττος . ὁ δέ Θεός χάρις ὁ πάντοτε θριαμβεύω σύ ἐν ὁ Χριστός , καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αυτοῦ́ φανερόω δις ἐγώ ἐν πᾶς τόπος , ὅτι Χριστός εὐωδία εἰμί ὁ Θεός ἑν ὁ σῴζω , καί ἐν ὁ ἀπόλλυμι · ὅς μέν ὀσμή θύω εἰς θάνατος , ὅς δέ ὀσμή ζωή εἰς ζωή . καί πρός οὗτος τίς ἱκανός ; οὖον γάρ εἰμί ὡς ὁ πολύς καπηλεύω ὁ λόγος ὁ Θεός , ἀλ ὡς ἐκ εἰλικρίνεια , ἀλ ὡς ἐκ Θεός κατενώπιον ὁ Θεός , ἐν Χριστός λαλέω . εἶτα ἐπεί πολύς καταλέγω λύπη , ὁ ἐν Ἀσία , ὁ ἐν Τρῳάς , αὐτός ὁ μή ἔρχομαι πρός αὐτός , ἵνα μή νομίζω οὗτος ὀλοφύρομαι εἰμί ὁ ῥῆμα , ἐπάνειμι · « ῳ δέ Θεός χάρις ὁ θριαμβεύω ἐγώ , » τουτέστιν , εὐχαριστέω ὁ Θεός ὁ φανερόω ἐγώ καί κατάδηλος ποιέω διά ὁ πάσχω κακῶς , φανερόω δέ , μετά ὁ κατά ὁ διάβολος Νίκη καί τρόπαιον . οὗτος γάρ ὁ θρίαμβος βούλομαι . ἐν γάρ ὁ πάσχω κακῶς , ὁ κατά ὁ διάβολος Νίκη ὀνίνημι . ὅσος γάρ τις πλείων πάσχω , πλείων νικάω . « ἡμός ἐν ὁ Χριστός . » οἱος διά ὁ Χριστός , διά ὁ κήρυγμα . « καί ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις αὐτός . » ὁ ὀσμή ὁ γνῶσις δύο δηλόω , ὅτι τε ὁ κήρυγμα οὐράνιος εἰμί μύρον , καί ὅτι οὐ ἀνακαλύπτω πᾶς καί πρόδηλος εἰμί , ὅσπερ καί ἀλλαχοῦ φημί , « τρι βλέπω δις εἴσοπτρον ἐν αἴνιγμα . » ὡς γάρ ὁ ὀσμή δηλόω μέν εἰμί ποῦ μύρον , ὁ δέ οὐσία αὐτός οὖον δηλόω ὁ πνέω , οὕτως καί ὁ διά ὁ κήρυγμα γνῶσις , δηλόω μέν καί διδάσκω εἰμί θεός , ὁποῖος δέ ὁ οὐσία , οὐ ἔτι . « φανερόω δις ἐγώ . » θυμιατήριον γάρ , φημί , εἰμί ὁ μύρον οὗτος καί οὐράνιος θυμίαμα , ὁ ὀσμή αὐτός περιφέρω πανταχοῦ . « ὅτι2 Χριστός εὐωδία εἰμί . » οὖον μόνος , φημί , εὐωδία κηρύσσω , ἀλλά