cogPG.PG118 400
οῆ τέλους . Τὸ δὲ κατήντησεν , οἷον ἔφθασε . « ὥστε ὁ δοκῶν ἑστάναι . » Πάλιν τοὺς ἐπὶ τῇ γνώσει μέγα φρονοῦντας αἰνίττεται . Εἰ γὰρ καὶ ἑστάναι , φησὶ , νομίζεις , εὐλαβοῦ μὴ πέσῃς . Αὐτὸ γὰρ τὸ θαῤῥεῖν ὡς ἕστηκας , οὐδὲ ἑστάναι ἐστίν . Εἰ δὲ καὶ ἔστηκας , εὐχερὴς ἐξ ἀπονοίας ἡ πτῶσις . « Πειρασμὸς ὑμᾶς οὐκ εἴληφεν . » Ἐπειδὴ ἑφόβησεν αὐτοὺς εἰπών · « Βλεπέτω μὴ πέση · » πολλοὺς δὲ ἦσαν ὑπενεγκόντες ἤδη πειρασμοὺς , ἵνα μὴ λέγωσι · Τί ἡμᾶς φοβεῖς ; πολλῶν ἡμῖν γενομένων πειρασμῶν καὶ κινδύνων οὐ πεπτώκαμεν , καὶ νῦν ἔχομεν πεσεῖν · φησίν · Οὐκ εἴληφεν ὑμᾶς πειρασμὸς μέγας , εἰ μὴ μικρός . Ἀνθρώπινον γὰρ τὸν μικρὸν καλεῖ . « Πιστὸς δὲ ὁ Θεός . » Τουτέστιν ἀληθής . ἐπηγγείλατο γάρ · « Δεῦτε , οἱ κοπιῶντες , καὶ ἀναπαύσω ὑμᾶς , » ἤγουν τοὺς πειραζομένους . « Υπὲρ ὃ δύνασθε . » Ἀναλόγως , φησί , τῇ ὑμῶν δυνάμει , συγχωρεῖ τὸν πειρασμὸν ἔρχεσθαι , μᾶλλον δὲ πᾶς πειρασμὸς μείζων ἡμῶν , εἰ μὴ Χριστὸς βοηθεῖ . « Ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ . » π-π[ΩΤ . Τοῦτο διχῶς ἐστὶν ἐκλαβεῖν · ἢ ὅτι τὸν πειρασμὸν συγχωρῶν ἐπελθεῖν , αὐτίκα καὶ διασκεδάζει καὶ παύει αὐτὸν , ὥστε καὶ ὑμᾶς δύνασθαι διὰ τὸ ὀλίγον χρόνον ἐνογλεῖν ὑμῖν , ὑπενεγκεῖν αὐτόν . Ἦ ὅτι σὺν τῷ πειρασμῷ ποιήσει καὶ τὴν ἐπὶ τῇ ὑπομονῇ καὶ καρτερίᾳ ἔκβασιν , τουτέστι ποιήσει ἡμᾶς αὐτίκα καρτερικοὺς καὶ ὑπομένειν ἱκανοὺς , ὥστε μηδὲν ὑμᾶς ἐκ τοῦ πειρασμοῦ βλάπτεσθαι , ἀλλὰ μᾶλλον καὶ μεγάλα κερδάνειν . « Καὶ τὴν ἔκβασιν . » ἔκβασιν λέγει τὴν πλήρωσιν καὶ παῦσιν , διὰ τὸ δυνηθῆναι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν , ὡς εἰ ἔλεγεν . Ὅς κοιήσει συντόμως τοὺς πειρασμοὺς πέρας λαβεῖν , διὰ τὸ δυνηθῆναι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν . Διόπερ , ἀγαπητοί μου , φεύγετε ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρείας . Ὡς φρονίμοις λέγω , κρίνατε ὑμεῖς ὁ φημι . Τὸ ποτήριον τῆς εὐλογίας ὃ εὐλογοῦμεν οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἷματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι ; τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν , οὐχὶ κωινωνία τοῦ σώμα . τος τοῦ Χριστοῦ ἐστιν ; δτι εἰς ἄρτος , ἑν σῶμα οἱ πολλοί ἐσμεν . Οἱ γὰρ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν . Βλέπετε τὸν Ἰσραήλ λ κατὰ σάρκαὑχὶ οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας κοινωνοὶ τοῦ θυσαστηρίου εἰσι · Θεραπεύει λοιπὸν αὐτοὺς , πολλὰ αὐτῶν καθαψάμενος . Ὅρα δὲ , οὐκ ἔτι διὰ μόνην τὴν βλάβην τῶν ἀσθενεστέρων ἀδελφῶν κωλύει αὐτοὺς ἐσθίειν τὰ εἰδωλόθυτα , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ καθ´ ἑαυτὸ τὸ ἐσθίειν διαβάλλει , εἰδωλολατρείαν τὸ πρᾶγμα καλῶν . « Ὡς φρονίμοις λέγω . » Ἐπειδὴ ἐξῆρε τὸ ἐσθίειν εἰδωλόθυτα , εἰδωλολατρείαν τὸ πρᾶγμα προσειπὼν καὶ διὰ τοῦτο καθήψατο αὐτῶν , λοιπὸν πειρᾶται θεραπεῦσαι τὸ τραχὺ τοῦ λόγου , καί φησιν · Ὑμεῖς , φρόνιμοι θντες , κρίνατε τὸ πρᾶγμα , καὶ ἔχετε εὑρεῖν αὐτὸ εἰδωλολατρείαν . Τοῦτο δὲ ποιῶν καὶ αὐτοὺς τοὺς ὑπευθύνους καθίστει δικαστὰς , δεικνὺς ὅτι σφόδρα
Lemmas: οηʹ τέλος . ὁ δέ κατά-ἀντάω , οἷος φθάνω . « ὥστε ὁ δοκέω ἵστημι . » πάλιν ὁ ἐπί ὁ γνῶσις μέγας φρονέω αἰνίσσομαι . εἰμί γάρ καί ἵστημι , φημί , νομίζω , εὐλαβέομαι μή πίπτω . αὐτός γάρ ὁ θαρσέω ὡς ἵστημι , οὐδέ ἵστημι εἰμί . εἰμί δέ καί ἵστημι , εὐχερής ἐκ ἀπόνοια ὁ πτῶσις . « πειρασμός σύ οὐ λαμβάνω . » ἐπεί φοβέω αὐτός εἶπον · « βλέπω μή πίπτω · » πολύς δέ εἰμί ὑποφέρω ἤδη πειρασμός , ἵνα μή λέγω · τις ἐγώ φοβέω ; πολύς ἐγώ γίγνομαι πειρασμός καί κίνδυνος οὖον πίπτω , καί νῦν ἔχω πίπτω · φημί · οὐ λαμβάνω σύ πειρασμός μέγας , εἰμί μή μικρός . Ἀνθρώπινος γάρ ὁ μικρός καλέω . « πιστός δέ ὁ Θεός . » τουτέστιν ἀληθής . ἐπαγγέλλω γάρ · « δεῦτε , ὁ κοπιάω , καί ἀναπαύω σύ , » ἤγουν ὁ πειράω . « υπερά ὅς δύναμαι . » ἀνάλογος , φημί , ὁ σύ δύναμις , συγχωρέω ὁ πειρασμός ἔρχομαι , μᾶλλον δέ πᾶς πειρασμός μείζων ἐγώ , εἰμί μή Χριστός βοηθέω . « ἀλλά ποιέω σύν ὁ πειρασμός . » π-π[ΩΤ . οὗτος διχῶς εἰμί ἐκλαμβάνω · ἢ ὅτι ὁ πειρασμός συγχωρέω ἐπέρχομαι , αὐτίκα καί διασκεδάζω καί παύω αὐτός , ὥστε καί σύ δύναμαι διά ὁ ὀλίγος χρόνος ἐνογλεῖν σύ , ὑποφέρω αὐτός . ἦς ὅτι σύν ὁ πειρασμός ποιέω καί ὁ ἐπί ὁ ὑπομονή καί καρτερία ἔκβασις , τουτέστι ποιέω ἐγώ αὐτίκα καρτερικός καί ὑπομένω ἱκανός , ὥστε μηδείς σύ ἐκ ὁ πειρασμός βλάπτω , ἀλλά μᾶλλον καί μέγας κερδαίνω . « καί ὁ ἔκβασις . » ἔκβασις λέγω ὁ πλήρωσις καί παῦσις , διά ὁ δύναμαι σύ ὑποφέρω , ὡς εἰμί λέγω . ὅς κοιιημι σύντομος ὁ πειρασμός πέρας λαμβάνω , διά ὁ δύναμαι σύ ὑποφέρω . διόπερ , ἀγαπητός ἐγώ , φεύγω ἀπό ὁ εἰδωλολατρία . ὡς φρόνιμος λέγω , κρίνω σύ ὁ φημί . ὁ ποτήριον ὁ εὐλογία ὅς εὐλογέω οὐ κοινωνία ὁ αἷμα ὁ Χριστός εἰμί ; ὁ ἄρτος ὅς κλάω , οὐ κωινωνία ὁ σώμα . ὅς ὁ Χριστός εἰμί ; δ εἰς ἄρτος , ἑν σῶμα ὁ πολύς εἰμί . ὁ γάρ πᾶς ἐκ ὁ εἷς ἄρτος μετέχω . βλέπω ὁ Ἰσραήλ λ κατά σάρκαὑχὶ ὁ ἐσθίω ὁ θυσία κοινωνός ὁ θυσαστηρίου εἰμί · θεραπεύω λοιπός αὐτός , πολύς αὐτός καθάπτω . Ὅρας δέ , οὐ ἔτι διά μόνος ὁ βλάβη ὁ ἀσθενής ἀδελφός κωλύω αὐτός ἐσθίω ὁ εἰδωλόθυτος , ἀλλά καί αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ὁ ἐσθίω διαβάλλω , εἰδωλολατρεία ὁ πρᾶγμα καλός . « ὡς φρόνιμος λέγω . » ἐπεί ἐξαίρω ὁ ἐσθίω εἰδωλόθυτος , εἰδωλολατρεία ὁ πρᾶγμα προσεῖπον καί διά οὗτος καθάπτω αὐτός , λοιπός πειράω θεραπεύω ὁ τραχύς ὁ λόγος , καί φημί · σύ , φρόνιμος θνῄσκω , κρίνω ὁ πρᾶγμα , καί ἔχω εὑρίσκω αὐτός εἰδωλολατρεία . οὗτος δέ ποιέω καί αὐτός ὁ ὑπεύθυνος καθίστημι δικαστής , δείκνυμι ὅτι σφόδρα