cogPG.PG118 236
τρόπον ; Ὅτι τοῦ νόμου δοθέντος , μᾶλλον ἐκείνη πρὸς ἐπίθεσιν παρωξύνθη , καὶ οἱον ἐπηρεάσαι ὥρμησεν , ἄτε δὴ καὶ στεφανοῦσθαι μέλλοντα τὸν φυλάξαντα τὴν ἐντολὴν ὑπολογιζομένη , καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον διαβασκαίνουσα . Καὶ ἐγὼ πάλιν γνοὺς διὰ τῆς ἐντολῆς τὴν ἀμαρτίαν , ὡς ἐν γνώσει πράττων ἃ φεύγειν ἔδει , μᾶλλον κατὰ τοῦτο ἡμάρτανον , καὶ μᾶλλον αὐτὴν καθ´ ἑαυτοῦ ἐπεῤῥώννυον . Ἰσχὺν αὐτῇ διὰ τῆς κατὰ γνῶσιν ἀτόπου πράξεως ἐπιχορηγῶν , καὶ οἷον ἀσθενῆ καὶ νενεκρωμένην οὖσαν ἐνισχύων καὶ ἀναζωπυρῶν . Ἡ δὲ ζήσασα , ἐμὲ ἐνέκρωσε . Πρὸ δὲ τοῦ ἀναζῆσαι ἐκείνην , ἐγὼ ἔζων μᾶλλον . Τοῦτο δὲ ἦν πρὸ τοῦ νόμου καὶ τῆς ἐντολῆς . ὥστε εἰ καὶ μὴ ὁ νόμος ἁμαρτία , ἀλλ´ οὖν ἐκείνου δοθέντος , κατὰ δύο τρόπους ἡ ἁμαρτία ἀνέζησεν , αὐτῆς τε ἐκείνης μᾶλλον πρὸς ἐπίθεσιν ἀνακινηθείσης καὶ διεγερθείσης , καὶ ἡμῶν τῇ κατὰ γνῶσιν ἐκτόπῳ πράξει ἐν . ἰσχυσάντων αὐτὴν , καὶ τὴν καθ´ ἡμῶν ἐπιβουλὴν σὺν παῤῥησίᾳ παρασχομένων . Ἀλλ´ ἐκείνη μὲν ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον . « Ἔζων χωρὶς νόμου τοτέ . » Πέτε ἔζων χωρὶς νόμου · Πρὸ τοῦ δοθῆναι τὴν ἐντολὴν τοῖς πρωτοπλάστοις , τὴν ἐν παραδείσῳ ζωήν . Ἥ πρὸ Μωσέως δηλονότι ἔζων , φησίν · οὐκ ἤμην νεκρὸς τῷ πλήθει τῶν ἁμαρτιῶν . Τότε γὰρι μόνον εἶχον κατήγορον τὸν φυσικὸν νόμον , νυνὶ δὲ καὶ τὸν γραπτόν . Ὁρᾷς πῶς ἐκ περιστάσεως ἔβλαψεν ὁ νόμος ; « Ἐλθούσης δὲ τῆς ἐντολῆς . » ἐντολὴν φησι τὸν νόμον . Εἰπὼν δέ , « Ἀνέζησεν , » ἔδειξεν ὅτι ἦν μὲν ἡ ἁμαρτία , ἀλλ´ ἡσύχαζεν , ὁ δὲ νόμος ὡς εὐεργετῶν , ἐφανέρωσεν αὐτὴν ἵνα φύγωμεν αὐτὴν , ἀλλ´ ἡ περίστασις τοὺς μὴ φυγόντας ἔβλαψεν . Ἡ οὖν εἰς ζωήν μοι δοθεῖσαοὕτως γὰρ εἶχε φύσεως , εἰς θάνατόν μοι γέγονε διὰ τὴν ἡμετέραν ῥαθυμίαν , οὐ διὰ τὴν αὐτῆς φύσιν . « Ἡ γὰρ ἁμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα . » Πάλιν τὰ αὐτὰ ποικίλως κατασκευάζει , καὶ εἰκότως . Μεγάλην γὰρ εἶχε δόξαν ὁ νόμος . Δείκνυσιν οὖν αὐτὸν μηδὲν ὡφελοῦντα , ἀλλ´´ ἐκ περιστάσεως βλάψαντα . Ποιεῖ δὲ τοῦτο , ἵνα εὐπαράδεκτος γένηται κηρύσσων τοῦ ἀφεῖναι μὲν τὸν νόμον , προσδραμεῖν δὲ τῇ πίστει Χριστοῦ . Ἀνωτέρω γὰρ εἰπὼν , ὅτι Ἀφορμὴν λαβοῦσα ἡ ἀμαρτία κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν , ἐπάγει , ὅτι οὐ μόνον ἐπιθυμίαν πᾶσαν κατειργάσατο , ἀλλὰ καὶ ἐθανάτωσέ με αὕτη μοι γενομένη εἰς θάνατον . Εἰτα , ὡς ἔθος αὐτῷ αἰτίας αἰτίαις συνείρειν , καὶ τὴν ἀκολουθίαν ἐνδεικνύναι τῶν πραγμάτων καὶ ἐν τοῖς λόγοις , ἀνα τρέχει καὶ τίθησι πῶς κατειργάσατο πᾶσαν ἐπιθυμίαν καί φησι , ὅτι « Ἀφορμὴν λαβοῦσα ἐξηπάτησέ με . » Εἶτα ἀφῆκε τὸ προῤῥηθὲν νοεῖν ἐνταῦθα , ὅτι ἐκ τούτου δὲ εἰργάσατο τὴν ἐπιθυμίαν , καὶ τοῦτο ἀφεὶς , ἐπισυνάπτει τὸ τέλος , « Καὶ ἀπέκτεινεν , » ἵν´ ἢ κατὰ συνέχειαν , εἴ τις ἀναλάβοι , οὕτως αὐτῷ εἰρημένον . « Ἀφορμὴν λαβοῦσα ἡ ἀμαρτία , κατειργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθυμίαν . » Τὴν δὲ ἐπιθυμίαν κατειργάσατο , ἀπατήσασα . Ἐργασαμένη δὲ τὴν ἐπιθυμίαν , ἀπέκτεινέ με . Ἔστιν οὖν ἡ ἀπάτη , αἰτία τῆς ἐπιθυμίας · ἡ δὲ ἐπιθυμία , τοῦ θανάτου . Τὴν δὲ ἀπάτην εἰργάσατο διὰ τῆς ἐντολῆς ἡ
Lemmas: τρόπος ; ὅτι2 ὁ νόμος δίδωμι , μᾶλλον ἐκεῖνος πρός ἐπίθεσις παροξύνω , καί οἱος ἐπηρεάζω ὁρμάω , αὔγ-ασμα δή καί στεφανόω μέλλω ὁ φυλάζω ὁ ἐντολή ὑπολογίζομαι , καί διά οὗτος μᾶλλον διαβασκαινω . καί ἐγώ πάλιν γιγνώσκω διά ὁ ἐντολή ὁ ἁμαρτία , ὡς ἐν γνῶσις πράσσω ὁ φεύγω ἐσθίω , μᾶλλον κατά οὗτος ἁμαρτάνω , καί μᾶλλον αὐτός καθ´ ἑαυτοῦ ἐπεῤῥώννυον . ἰσχύς αὐτός διά ὁ κατά γνῶσις ἄτοπος πρᾶξις ἐπιχορηγέω , καί οἷος ἀσθενής καί νεκρόω εἰμί ἐνισχύω καί ἀναζωπυρέω . ὁ δέ ζῶ , ἐγώ νεκρώνω . πρό δέ ὁ ἀναζέω ἐκεῖνος , ἐγώ ζῶ μᾶλλον . οὗτος δέ εἰμί πρό ὁ νόμος καί ὁ ἐντολή . ὥστε εἰμί καί μή ὁ νόμος ἁμαρτία , ἀλ οὖν ἐκεῖνος δίδωμι , κατά δύο τρόπος ὁ ἁμαρτία ἀναζάω , αὐτός τε ἐκεῖνος μᾶλλον πρός ἐπίθεσις ἀνακινέω καί διεγείρω , καί ἐγώ ὁ κατά γνῶσις ἔκτοπος πρᾶξις ἐν . ἰσχύω αὐτός , καί ὁ καθ´ ἐγώ ἐπιβουλή σύν παρρησία παρέχω . Ἀλ ἐκεῖνος μέν ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω . « ζῶ Χωρὶς νόμος τοτέ . » Πέτος ζῶ Χωρὶς νόμος · πρό ὁ δίδωμι ὁ ἐντολή ὁ πρωτόπλαστος , ὁ ἐν παράδεισος ζωή . ὅς πρό Μωσῆς δηλονότι ζῶ , φημί · οὐ εἰμί νεκρός ὁ πλῆθος ὁ ἁμαρτία . τότε γάρι μόνος ἔχω κατήγορος ὁ φυσικός νόμος , νυνί δέ καί ὁ γραπτός . ὁράω πῶς ἐκ περίστασις βλάπτω ὁ νόμος ; « ἔρχομαι δέ ὁ ἐντολή . » ἐντολή φημί ὁ νόμος . εἶπον δέ , « ἀναζάω , » δείκνυμι ὅτι εἰμί μέν ὁ ἁμαρτία , ἀλ ἡσυχάζω , ὁ δέ νόμος ὡς εὐεργέτης , φανερόω αὐτός ἵνα φεύγω αὐτός , ἀλ ὁ περίστασις ὁ μή φυγή βλάπτω . ὁ οὖν εἰς ζωή ἐγώ δοθεισαουος γάρ ἔχω φύσις , εἰς θάνατος ἐγώ γίγνομαι διά ὁ ἡμέτερος ῥᾳθυμία , οὖον διά ὁ αὐτός φύσις . « ὁ γάρ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω . » πάλιν ὁ αὐτός ποικίλως κατασκευάζω , καί εἰκότως . Μέγας γάρ ἔχω δόξα ὁ νόμος . δείκνυμι οὖν αὐτός μηδείς ὠφελέω , ἀλ ἐκ περίστασις βλάπτω . ποιός δέ οὗτος , ἵνα εὐπαράδεκτος γίγνομαι κηρύσσω ὁ ἀφίημι μέν ὁ νόμος , προστρέχω δέ ὁ πίστις Χριστός . ἀνώτερος γάρ εἶπον , ὅτι ἀφορμή λαμβάνω ὁ ἁμαρτία κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς ἐπιθυμία , ἐπάγω , ὅτι οὖον μόνος ἐπιθυμία πᾶς κατεργάζομαι , ἀλλά καί θανατώνω ἐγώ οὗτος ἐγώ γίγνομαι εἰς θάνατος . εἶτα , ὡς ἔθος αὐτός αἴτιος αἴτιος συνείρω , καί ὁ ἀκολουθία ἐνδείκνυμι ὁ πρᾶγμα καί ἐν ὁ λόγος , ἀνα τρέχω καί τίθημι πῶς κατεργάζομαι πᾶς ἐπιθυμία καί φημί , ὅτι « ἀφορμή λαμβάνω ἐξαπατάω ἐγώ . » εἶτα ἀφίημι ὁ προλέγω νοέω ἐνταῦθα , ὅτι ἐκ οὗτος δέ ἐργάζομαι ὁ ἐπιθυμία , καί οὗτος ἀφίημι , ἐπισυνάπτω ὁ τέλος , « καί ἀποκτείνω , » ὅς ἢ κατά συνέχεια , εἰμί τις ἀναλαμβάνω , οὕτως αὐτός εἴρω . « ἀφορμή λαμβάνω ὁ ἁμαρτία , κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς ἐπιθυμία . » ὁ δέ ἐπιθυμία κατεργάζομαι , ἀπατάω . ἐργάζομαι δέ ὁ ἐπιθυμία , ἀποκτείνω ἐγώ . ἔρτις οὖν ὁ ἀπάτη , αἰτία ὁ ἐπιθυμία · ὁ δέ ἐπιθυμία , ὁ θάνατος . ὁ δέ ἀπάτη ἐργάζομαι διά ὁ ἐντολή ὁ