cogPG.PG118 608
ἑαυτῶν ἀπεστράφημεν , ἀλλὰ χάριτι καὶ δωρήματι Θεοῦ , πηλίκη τις ἡ εὐχαριστία παρ´ ἡμῶν ὀφείλεται τῷ Θεῷ ; Τῷ δὲ , Ἐπεὶ ἔργοις ἀγαθοῖς κτισθέντες , ἄμα καὶ προτρέποντός ἐστι καὶ διανιστῶντος ἐπὶ πράξεις ἀγαθάς . Ὡς εἴπῃ · Χρεῶσταί ἐστε ποιεῖν τὸ ἀγαθὸν , καὶ ἀρχαῖόν ἐστι τὸ χρέος . Ἐπεὶ τούτῳ γὰρ ἑκτίσθητε , ἀλλὰ καὶ τόκοις αὐτὸ πολλοῖς ἐβα . ρύνατε καὶ ηὐξήσατε , μηδὲν ἀποδιδόντες , ἀλλὰ καὶ διὰ παραβάσεως προστιθέντες . Χρεία οὖν πολλῆς σπουδῆς καὶ ἐπιμελείας , εἰς τὸ τὰ ὀφειλόμενα ἀποτίσαι . « Κ τισθέντες ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . » Ἔτι ἵνα μὴ ἀκούσαντες ὅτι οὐκ ἐξ ἔργων ἐσώθημεν , ἀλλὰ χάριτι , ῥᾳθυμότεροι γενώμεθα , δείκνυσιν ὅτι μετὰ τὴν πίστιν , καὶ ἔργων χρεία . « Αὐτοῦ γάρ ἐσμεν , φησὶ , ποίημα , κτισθέντες διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Οὐ τὴν πρώτην ἡμῶν δημιουργίαν λέγων , ἀλλὰ τὴν δευτέραν τὴν ἐν τῷ βαπτίσματι . Ἐκτίσθημεν δὲ , φησὶν , ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς , οἷς προητοίμασεν ὁ Θεὸς , εἰς τὸ ἐν αὐτοῖς , φησί , περιπατεῖν . Ἔνεστι δὲ παῦτα καὶ περὶ τῆς πρώτης δημιουργίας νοεῖν . « Οἱς προητοίμασεν ὁ Θεός . » Οἷς καὶ πρὸ τοῦ βαπτίσματος , φησὶν , ἡτοίμασεν . « Ἵνα ἐν αὐτοῖς περιπατήσωμεν . » Τὴν ἐπ´ αὐτοῖς ἄπαυστον σχέσιν δηλοῖ . Διὸ μνημονεύετε ὅτι ὑμεῖς ποτε τὰ ἔθη ἐν σαρκὶ οἱ λεγόμενοι ἀκροβυστία , ὑπὸ τῆς λεγοΙόνης περιτομῆς ἐν σαρκὶ χειροποιήτου , ὅτι ἡτε ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ ἀπηλλοτριωμένοι τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραήλ , καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν τῆς ἐπαγγελίας , ἐλπίδα μὴ ἔχοντες καὶ ἀθεοι ἐν τῷ κόσμῳ . Νυνὶ δὲ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ύμεῖς οἷ ποτε ὅντες μακρὰν , ἐγγὺς ἐγενήθητε ἐν τῳ αἵματι τοῦ Χριστοῦ . « Διὸ μνημονεύετε . » Ἐπεὶ οὖν ὅλως ἐπὶ ἔργοις ἀγαθοῖς ἐκτίσθημεν , μνημονεόετε . Καὶ γὰρ ἔθος τοῖς ἀπὸ πολλῆς εὐτελείας εἰς ὕψος ἀναδραμοῦσι , μηδὲ μεμνῆσθαι τῶν προτέρων . Ὅτι ὑμεῖς ποτε . Θέλει εἰπεῖν ὅτι ὑμεῖς οἱ ἀκρόβυστοι , ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις , ἀλλότριοι ἦτε τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἐπαγγελιῶν . Νυνὶ δέ , οἱ τότε ὄντες ἀλλότριοι καὶ πόῤῥω , ἐγγὺς ἐγένεσθε . Δείκνυσι δὲ ἐκ τούτου , τοῦ Χριστοῦ τὴν κηδεμονίαν , ὅτι τοὺς ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐλπίδα μὴ ἔχοντας ἔσωσεν . Ὅρα δὲ εὐφυῶς πῶς καταβάλλει τὴν περιτομὴν , δεικνὺς ἐν λόγῳ μόνον καὶ οὐκ ἔργῳ τινὶ γενναίως ἔχειν αὐτὴν , ὡς πρὸς τὴν ἀκροβυστίαν τὸ διάφορον . Ὑμεῖς γὰρ , φησὶ , τὰ ἔθνη οἱ ἐν σαρκὶ , ἀλλ´ οὐκ ἐν πνεόματι , καὶ οἱ λεγόμενοι . ὐ γὰρ ὄντες κατὰ τὸν πνευματικὸν λόγον . Ὡσεὶ εἶπεν , ἐν σαρκὶ καὶ ἐν λόγοις τὸ ἔλαττον , οὐδαμοῦ ἐν πνεύματι . Εἴτα πάλιν περὶ τῆς περιτομῆς λέγων φησὶν , ὑπὸ τῆς λεγομένης καὶ χειροποιήτου , τὴν ἐν λόγοις μόνον καὶ σαρκὶ προτίμησιν δηλῶν « Ὅτι ἦτε . » Τί μνημονεύετε , ὅτι ἦτε , φησὶν , ἐν τῷ καιρῷ · ἐκείνῳ χωρὶς Χριστοῦ . Τοῦτο ἡν , φησί , τὸ δεινόν . Τὸ δὲ τῆς ἀκροβυστίας , ἄχρι σαρκὸς καὶ ὀνόματος ἦν ψιλοῦ . Εἰτα ὅτι καὶ ἀπηλλοτριωμένοι ἦτε τῆς πολιτείας τοῦ Ἰσραὴλ , καὶ τοῦτο δεινόν . Εἰ γὰρ καὶ ἀνάξιοι ὥφθησαν οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , πλὴν ἀλλ´ ᾔδεισαν Θεόν . « Καὶ ξένοι τῶν διαθηκῶν . » Ἢ τοῦ
Lemmas: ἑαυτοῦ ἀποστρέφω , ἀλλά χάρις καί δώρημα Θεός , πηλίκος τις ὁ εὐχαριστία παρ´ ἐγώ ὀφείλω ὁ Θεός ; ὁ δέ , ἐπεί ἔργον ἀγαθός κτίζω , ἄμη καί προσρέπω εἰμί καί διανίστημι ἐπί πρᾶξις ἀγαθός . ὡς εἶπον · χρεώστης εἰμί ποιέω ὁ ἀγαθός , καί ἀρχαῖος εἰμί ὁ χρέος . ἐπεί οὗτος γάρ κτίζω , ἀλλά καί τόκος αὐτός πολύς ΕΒΑ . ρυναω καί αὐξάνω , μηδείς ἀποδίδωμι , ἀλλά καί διά παράβασις προστίθημι . χρέος οὖν πολύς σπουδή καί ἐπιμέλεια , εἰς ὁ ὁ ὀφείλω ἀποτίνω . « Κ τίνω ἐν Χριστός Ἰησοῦς . » ἔτι ἵνα μή ἀκούω ὅτι οὐ ἐκ ἔργον σῴζω , ἀλλά χάρις , ῥᾴθυμος γίγνομαι , δείκνυμι ὅτι μετά ὁ πίστις , καί ἔργον χρεία . « αὐτός γάρ εἰμί , φημί , ποίημα , κτίζω διά Ἰησοῦς Χριστός . » οὖον ὁ πρῶτος ἐγώ δημιουργία λέγω , ἀλλά ὁ δύο ὁ ἐν ὁ βάπτισμα . κτίζω δέ , φημί , ἐπί ἔργον ἀγαθός , ὅς προετοιμάζω ὁ θεός , εἰς ὁ ἐν αὐτός , φημί , περιπατέω . ἔνειμι δέ Παῦτα καί περί ὁ πρῶτος δημιουργία νοέω . « οἱςστις προετοιμάζω ὁ Θεός . » οἷς καί πρό ὁ βάπτισμα , φημί , ἑτοιμάζω . « ἵνα ἐν αὐτός περιπατέω . » ὁ ἐπι αὐτός ἄπαυστος σχέσις δηλόω . Διὸ μνημονεύω ὅτι σύ ποτός ὁ ἔθος ἐν σάρξ ὁ λέγω ἀκροβυστία , ὑπό ὁ λεγοιονεος περιτομή ἐν σάρξ χειροποίητος , ὅτι εἰμί ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος Χωρὶς Χριστός ἀπαλλοτριόω ὁ πολιτεία ὁ Ἰσραήλ , καί ξένος ὁ διαθήκη ὁ ἐπαγγελία , ἐλπίς μή ἔχω καί ἄθεος ἐν ὁ κόσμος . νυνί δέ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὑμεῖς οἷ ποτός ὅ μακράν , ἐγγύς γίγνομαι ἐν ὁ αἷμα ὁ Χριστός . « Διὸ μνημονεύω . » ἐπεί οὖν ὅλως ἐπί ἔργον ἀγαθός κτίζω , μνημονέω . καί γάρ ἔθος ὁ ἀπό πολύς εὐτέλεια εἰς ὕψος ἀνατρέχω , μηδέ μιμνήσκω ὁ πρότερος . ὅτι2 σύ ποτός . ἐθέλω εἶπον ὅτι σύ ὁ ἀκροβυστέω , ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος , ἀλλότριος εἰμί ὁ Θεός καί ὁ ἐπαγγελία . νυνί δέ , ὁ τότε εἰμί ἀλλότριος καί πόρρω , ἐγγύς γίγνομαι . δείκνυμι δέ ἐκ οὗτος , ὁ Χριστός ὁ κηδεμονία , ὅτι ὁ ἀπαλλοτριόω καί ἐλπίς μή ἔχω σῴζω . Ὅρας δέ εὐφυής πῶς καταβάλλω ὁ περιτομή , δείκνυμι ἐν λόγος μόνος καί οὐ ἔργον τις γενναῖος ἔχω αὐτός , ὡς πρός ὁ ἀκροβυστία ὁ διάφορος . σύ γάρ , φημί , ὁ ἔθνος ὁ ἐν σάρξ , ἀλ οὐ ἐν πνέω , καί ὁ λέγω . υἱός γάρ εἰμί κατά ὁ πνευματικός λόγος . ὡσεί εἶπον , ἐν σάρξ καί ἐν λόγος ὁ μικρός , οὐδαμοῦ ἐν πνεῦμα . εἴτα̅ πάλιν περί ὁ περιτομή λέγω φημί , ὑπό ὁ λέγω καί χειροποίητος , ὁ ἐν λόγος μόνος καί σάρξ προτίμησις δηλόω « ὅτι2 εἰμί . » τις μνημονεύω , ὅτι εἰμί , φημί , ἐν ὁ καιρός · ἐκεῖνος Χωρὶς Χριστός . οὗτος ἐάν , φημί , ὁ δεινός . ὁ δέ ὁ ἀκροβυστία , ἄχρι σάρξ καί ὄνομα εἰμί ψιλός . εἶτα ὅτι καί ἀπαλλοτριόω εἰμί ὁ πολιτεία ὁ Ἰσραήλ , καί οὗτος δεινός . εἰμί γάρ καί ἀνάξιος ὁράω ὁ ἐκ Ἰσραήλ , πλήν ἀλ οἶδα Θεός . « καί ξένος ὁ διαθήκη . » ἤ ὁ