cogPG.PG118 267
σὺ τίς εἰ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι · Τίμε ἐποίησας οὔτως ; Ἢ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεὺς τοῦ πηλοῦ , ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι , τὸ μέν εἶ τιμὴν σκεῦος , τὸ δὲ εἶ ἀτιμίαν · Ὡς ἐξ ἀκολουθίας ἴσως ἐρεῖς · Τί οὖν λοιπὸν παρ ἡμᾶς ; Τί ἑτι μέμφεται καὶ κολάζει ; Τίς γὰρ αὐτοῦ ἀνθίσταται τῇ βουλῇ καὶ τῷ θελήματι ; Εἰτα ἐπιστομίζει τοὺς πάντας θέλοντας μαθεῖν ἃ ποιεῖ ὁ Θεὸς , καὶ τοὺς λόγους αὐτῶν ἤγουν τῶν πραγμάτων εἰδέναι . Ὑπὲρ γὰρ ὧν μανθάνεις , φησὶν , χάριν ἔχε · ὑπὲρ ὡν ἀγνοεῖς , μὴ δυσχέραινε , μὴ ἐξέταζε , μὴ πολυπραγμόνει , γινώσκων , πληροφορούμενος , ὅτι δικαίως καὶ κατὰ ὁρθὸν λόγον προβαίνει , κἂν σὺ τοὺς λόγους ἀγνοῇς . Καὶ ἐπειδὴ οὕτως ἔχει τὸ ἀληθὲς , « Σὺ τίς εἶ , ὧ ἄνθρωπε , ἀνταποκρινόμενος , · τουτέστιν , ὁ ἀντιτασσόμενος καὶ ἐρευνῶν ; Καλὸν δὲ τὸ , « Σὺ τίς εἶ » κοινωνὸς , φησὶν , εἶ τῆς ἀρχῆς αὐτῷ ; ἀλλὰ κριτής τις εἶ ; « Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα · » Οὐ τὸ αὐτεξούσιον ἀναιρῶν λέγει ταῦτα , ἄπαγε ! ἀλλὰ δεικνὺς ὡς πᾶσι τρόποις χρὴ πείθεσθαι τῷ Θεῶ κἂν ἀγνοῶμεν τοὺς λόγους τῶν γινομένων , ὡς ἐν τῷ γε ἀπαιτεῖν τῶν γινομένων εὐθύνας τὸν Θεὸν ἢ μὴ ἀπαιτεῖν , πεπεῖσθαι προσήκει , καθάπερ ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ . « Ἡ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ; » Ἕχει , φησίν , ἐξουσίαν ὁ Θεὸς ὁ ἐγείρων τοὺς νεκροὺς , τοὺς μὲν εἶ δόξαν , τοὺς δὲ εἶ αἰσχύνην ἐγεῖραι , κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν ἑκάστῳ ἀνθρώπῳ βεβιωμένων . Οὕτως ὁ ἐν ἁγίοις Μεθόδιος ἐν τῷ Περὶ ἀναστάσεως λόγῳ . « Ὅ μὲν εἶ τιμὴν σκεῦος , ὃ δὲ εἶ ἀτιμίαν . » Οὐκ ἐπειδὴ τοὺς μὲν ἀγαθοὺς , τοὺς δὲ οὐ τοιούτους ποιεῖ ὁ Θεὸς , ἄπαγε ! ἀλλὰ πάντα μὲν τὰ τοῦ Θεοῦ χρηστὰ , πρὸς πάντας κοινὰ , καὶ τό γε ἦκον εἶ αὐτὸν , τουτέστι κατὰ τὴν ἑαυτοῦ βουλὴν καὶ θέλησιν , ἐβούλετο πάντας εὐδοκιμεῖν , καὶ ἐναρέτους εἰναι καὶ πιστούς . Ἀλλ´ ὡς πρὸς τὴν ἐξουσίαν ἣν ἔχει ὁ Θεὸς ποιεῖν ἃ βούλεται , τοῦτο αὐτῷ εἴρηται . Πάντως δὲ καλῶς καὶ πρεπόντως ποιεῖ , κἂν ἡμεῖς τοὺς λόγους ἀγνοῶμεν , καί φησιν · ὥσπερ ὁκεραμεὺς ὃ θέλει ποιεῖ , καὶ ὁ πηλὸς οὐδὲν ἀντιλέγει ἢ περιεργάζεται · οὐτως μηδὲ σὺ , φησί , περιεργάζου , ἢ ἀγνοῶν δυσχέραινε , ἀ ἂν ὁ Θεός σε ἀγνοεῖν βούληται . Καὶ ἀγνοίᾳ σοι πάντως συμφέρει · ἢ γὰρ ἂν ἐδιδάχθης εἶ ἃ οὐκ ἔμαθες , Εἰ δὲ θέλων ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι τὴν ὀργὴν , καὶ γνωρίσαι τὸ δυνατὸν αὐτοῦ , ἤνεγκεν ἐν πολλῇ μακροθυμίᾳ σκεύη ὀργῆς κατηρτισμένα εἶ ἀπώλειαν · καὶ ἕνα γνωρίσῃ τὸν πλοῦτον τὴς δόξης αὐτοῦ ἐπὶ σκεύη ἐλέους ἄ προητοίμασεν εἶ δόξαν · οὓς καὶ ἐκάλεσεν , ἡμᾶς , οὐ μόνον ἐξ Ἱουδαίων , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἐθνῶν . Μακροθυμίαν ἠθέλησεν ἐνδείξασθαι , ἀλλ´ ἐπειδὴ εἶ ἀπόνοιαν τῇ μακροθυμίᾳ τοῦ Θεοῦ ἐχρήσατο , καὶ λοιπὸν ὁργὴν ἐνεδείξατο . « Ὅρα τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ . » Καὶ ἄλλως.[ΦΤ . Τὸ , « Εἰ δὲ θέλων ὁ Θεὸς ἐνδείξασθαι , » ἢ τοῦ πρὸ αὐτοῦ ἐπιχειρήματος ἐστιν ] ἐξαγγελτικὸν , διὰ πλειόνων ἐκεῖνο πλατύνον καὶ ἀπαγγέλλον , ἢ ἰδίως πρὸς τοῖς εἰρημένοις
Lemmas: σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ Θεός μή εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω · Τῖμος ποιέω οὔτως ; ἤ οὐ ἔχω ἐξουσία ὁ κεραμεύς ὁ πηλός , ἐκ ὁ αὐτός φύραμα ποιέω , ὁ μέν εἰμί τιμή σκεῦος , ὁ δέ εἰμί ἀτιμία · ὡς ἐκ ἀκολουθία ἴσως εἴρω · τις οὖν λοιπός παρά ἐγώ ; τις ἔτι μέμφομαι καί κολάζω ; Τῖς γάρ αὐτός ἀνθίστημι ὁ βουλή καί ὁ θέλημα ; εἶτα ἐπιστομίζω ὁ πᾶς ἐθέλω μανθάνω ὁ ποιέω ὁ θεός , καί ὁ λόγος αὐτός ἤγουν ὁ πρᾶγμα οἶδα . ὑπέρ γάρ ὅς μανθάνω , φημί , χάρις ἔχω · ὑπέρ ὡς ἀγνοέω , μή δυσχεραίνω , μή ἐξετάζω , μή πολυπραγμονέω , γιγνώσκω , πληροφορέω , ὅτι δικαίως καί κατά ὀρθός λόγος προβαίνω , κἀν σύ ὁ λόγος ἀγνοέω . καί ἐπεί οὕτως ἔχω ὁ ἀληθής , « σύ τίς εἰμί , ἵημι ἄνθρωπος , ἀνταποκρίνομαι , · τουτέστιν , ὁ ἀντιτάσσω καί ἔρευνα ; κηλόν δέ ὁ , « σύ τίς εἰμί » κοινωνός , φημί , εἰμί ὁ ἀρχή αὐτός ; ἀλλά κριτής τις εἰμί ; « μή εἴρω ὁ πλάσμα · » οὖον ὁ αὐτεξούσιος ἀναιρέω λέγω οὗτος , ἀπάγω ! ἀλλά δείκνυμι ὡς πᾶς τρόπος χρή πείθω ὁ θεάομαι κἀν ἀγνοέω ὁ λόγος ὁ γίγνομαι , ὡς ἐν ὁ γε ἀπαιτέω ὁ γίγνομαι εὐθύνω ὁ θεός ἢ μή ἀπαιτέω , πείθω προσήκω , καθάπερ ὁ πηλός ὁ κεραμεύς . « ὁ οὐ ἔχω ἐξουσία ; » ἕχω , φημί , ἐξουσία ὁ θεός ὁ ἐγείρω ὁ νεκρός , ὁ μέν εἰμί δόξα , ὁ δέ εἰμί αἰσχύνη ἐγείρω , κατά ὁ ἀναλογία ὁ ἕκαστος ἄνθρωπος βιόω . οὕτως ὁ ἐν ἅγιος Μεθόδιος ἐν ὁ περι ἀνάστασις λόγος . « ὅς μέν εἰμί τιμή σκεῦος , ὅς δέ εἰμί ἀτιμία . » οὐ ἐπεί ὁ μέν ἀγαθός , ὁ δέ οὖον τοιοῦτος ποιέω ὁ θεός , ἀπάγω ! ἀλλά πᾶς μέν ὁ ὁ Θεός χρηστός , πρός πᾶς κοινός , καί ὁ γε ἔκω εἰμί αὐτός , τουτέστι κατά ὁ ἑαυτοῦ βουλή καί θέλησις , βούλομαι πᾶς εὐδοκιμέω , καί ἐνάρετος εἰναι καί πιστός . Ἀλ ὡς πρός ὁ ἐξουσία ὅς ἔχω ὁ θεός ποιέω ὁ βούλομαι , οὗτος αὐτός εἴρω . πάντως δέ καλῶς καί πρεπόντως ποιέω , κἀν ἐγώ ὁ λόγος ἀγνοέω , καί φημί · ὥσπερ ὁκεραμεὺς ὅς ἐθέλω ποιέω , καί ὁ πηλός οὐδείς ἀντιλέγω ἢ περιεργάζομαι · οὕτως μηδέ σύ , φημί , περιεργάζομαι , ἢ ἀγνοέω δυσχεραίνω , ὅς εἄν ὁ Θεός σύ ἀγνοέω βούλομαι . καί ἄγνοια σύ πάντως συμφέρω · ἢ γάρ εἄν διδάσκω εἰμί ὁ οὐ μανθάνω , εἰμί δέ ἐθέλω ὁ θεός ἐνδείκνυμι ὁ ὀργή , καί γνωρίζω ὁ δυνατός αὐτός , φέρω ἐν πολύς μακροθυμία σκεῦος ὀργή καταρτίζω εἰμί ἀπώλεια · καί εἷς γνωρίζω ὁ πλοῦτος σής δόξα αὐτός ἐπί σκεῦος ἔλεος ὅς προετοιμάζω εἰμί δόξα · ὅς καί καλέω , ἐγώ , οὖον μόνος ἐκ Ἰουδαῖος , ἀλλά καί ἐκ ἔθνος . μακροθυμία ἐθέλω ἐνδείκνυμι , ἀλ ἐπεί εἰμί ἀπόνοια ὁ μακροθυμία ὁ Θεός χράω , καί λοιπός ὀργή ἐνδείκνυμι . « Ὅρας ὁ κρίμα ὁ Θεός . » καί Τάλως . ὁ , « εἰμί δέ ἐθέλω ὁ θεός ἐνδείκνυμι , » ἢ ὁ πρό αὐτός ἐπιχείρημα εἰμί ] ἐξαγγελτικός , διά πλείων ἐκεῖνος πλατύνω καί ἀπαγγέλλω , ἢ ἰδίως πρός ὁ εἴρω