cogPG.PG118 155
« Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου , ὁ Φῆστος μεγάλητῇ φωνῇ ἔφη · Μαίνη , Παῦλε , τὰ πολλάσε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει . Ὁδὲ , Οὐ μαίνομαι , « φησὶ , κράτιστε Φῆστε , ἀλλὰ ἀληθείας καὶ σωφρο - « σύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι . Ἐπίσταται γὰρ περὶ « τούτων ὁ βασιλεὺς , πρὸς ὃν καὶ παῤῥησιαζόμενος , « λαλῶ . λανθάνειν γὰρ αὐτόν τι τούτων , οὐ πεί - « θομαι οὐδέν . Οὐ γάρ ἐστιν ἐν γωνίᾳ πεπραγ - « μένον τοῦτο . Πιστεύεις , βασιλεῦ Ἀγρίππα , τοῖς « προφήταις ; Οἶδα ὅτι πιστεύεις . Ὁ δὲ Ἀγρίππας « πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη · Ἐν ὀλίγῳ με πείθεις Χρι - « στιανὸν γενέσθαι . Ὁ δὲ Παῦλος εἶπεν · Εὐξαίμην ἂν τῷ Θεῷ καὶ ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν πολλῷ οὐ « μόνον οὲ , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντάς μου « σήμερον , γενέσθαι τοιούτους , ὁποῖος κἀγώ εἰ - « μι , ταρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων Καὶταῦσα εἰ - « πόντος αὐτοῦ , ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ ἡγεμὼν , « ἥ τε Βερενίκη καὶ οἱ συγκαθήμενοι αὐτοῖς . Καὶ « ἀναχωρήσαντες , ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες , « ὅτι Οὐδὲν θανάτου ἄξιον ἢ δεσμῶν πράσσει ὁ ἄνθρωπος οὕτος . Ἀγρίππας δὲ τῷ Φήστω ἔφη · Ἀπολελύσθαι ἐδύνατο ὁ ἄνθρωπος οὗτος , εἰ μὴ ἐπεκέκλητο Καίσαρα . » Ἐπειδὴ ἀεὶ πρὸς τὸν βασιλέα διελέγετο . ὥσπερ ἔπαθέ τι ὁ Φῆστος , καὶ ἰδὼν τὴν παῤῥησίαν , ἀπὸ θυμοῦ καὶ ὁργῆς , Μαίνη , φησίν . Ὁ δὲ Παῦλος τὴν αἰτίαν διδάσκει , δι´ ἣν πρὸς τὸν βασιλέα τὸν λόγον ἀπέστρεψεν . Εἰτα δεικνὺς ὅτι πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης τοῦτο γέγονε τὸ δόγμα , ἐπήγαγεν · « Οὐ γὰρ ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο , » τὸ περὶ σταυροῦ λέγων , καὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ . Ἐν ὀλίγω · τουτέστι δι’´ ὀλίγων ῥημάτων , ἐν βραχέσι λόγοις , ἐν ὀλίγῃ διδασκαλίᾳ , χωρὶς πολλοῦ πόνου καὶ συνεχοῦς διαλέξεως . Δι´ ὃ καὶ πρὸς αὐτὸν καταλλήλως ὁ Παῦλός φησιν · « Εὐξαίμην ἂν τῶ Θεῷ καὶ ἐν ὀλίγῳ , » καὶ τὰ ἑξῆς . Οἷον , ὅτι Ἐμοὶ τοῦτο σπουδὴ τὸ γενέσθαι πάντας Χριστιανοὺς , και τοῦτό μοί ἐστιν εὐχὴ πρὸς Θεόν . Ἐπεὶ ἕτοιμός εἰμί καὶ διὰ πολλῶν λόγων , καὶ δι´ ὀλίγων τὴν ἐν Χριστῷ κηρύσσειν πίστιν , καὶ μετὰ κόπου καὶ πόνου , καὶ ἐκ τοῦ παραχρῆμα Κόπος γὰρ καὶ πόνος ἐν τῇ διδασκαλίᾳ καὶ τῷ κηρύγματι οὐδαμῶς λογίζεταί μοι , ἀλλ´ ἴσον ἐστὶ κοπιᾷν καὶ μὴ , καὶ πολὺν χρόνον τρίβειν κηρύττοντα καὶ ὀλίγον , μόνον εἴ τινας ὁρῶ πρὸς τὸν Χριστὸν ἐπιστρέφοντας . Ταῦτα δὲ ἔλεγεν ἅμα μὲν τὸ αὐτοῦ πρόθυμον καὶ διάπυρον ἐνδεικνύμενος , ἅμα δὲ κἀκεῖνον ἐκκαλούμενος , ὡς εἰ βούλοιτο καὶ πλείονα ἀκοῦσαι , καὶ πλειοτέρας διδασκαλίας ἀπολαῦσαι , οὐ μόνον οὐδὲν ἀποκνήοει , ἀλλ´ οὕτως ἐστὶ πρόθυμος , ἕτοιμον καὶ τὸ πρόθυμον παρέχων , ὥστε καὶ εὐχῆς ἔργον αὐτὸ ποιεῖσθαι , ἂν μόνον τυγχάνῃ τοῦ σκοποῦ . Τὸ , ἐν ὀλίγῳ , Ἀγρίππα μὲν ἀντὶ τοῦ , παρ´ ὀλίγον , μικροῦ δέοντος , εἴληφεν . Ὁ δὲ εἴπερ τις ἄλλος σοφὸς τὰ θεῖα Παῦλος καὶ τὰ ἀνθρώπινα , τῇ προφορᾷ μᾶλλον τῆς λέξεως ἢ τῷ σημαινομένῳ πρὸς τὸ τῶν λόγων συμφέρον χρησάμενος , τὸ , ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν πολλῷ , ἀντὶ τοῦ , Ἐν ὀλίγῳ λόγων ἀγῶνι , εἰ δέοι δὲ καὶ ἐν πλείονι , εὐξαίμην ἄν σε Χριστιανὸν γενέσθαι , προἡ εγκεν . Ἵν´ εἴπῃ , Καὶ δι´ ὀλίγων λόγων , καὶ , διὰ πολλῶν εὐξαίμην ἄν σε Χριστιανὸν γενέσθαι . Διὰ πάντων πρόθυμός εἰμι πάντα πράττειν ἐπὶ τῆ σῇ σωτη - οοωρωυΟϛς
Lemmas: « οὗτος δέ αὐτός ἀπολογέομαι , ὁ Φῆστος μεγάλητῇ φωνή φημί · μαίνη , Παῦλος , ὁ πολλάσε γράμμα εἰς μανία περιτρέπω . ὁδός , οὖον μαίνομαι , « φημί , ἀγαθός Φῆστος , ἀλλά ἀλήθεια καί σωφρο - « σύνειμι ῥῆμα ἀποφθέγγομαι . ἐπίσταμαι γάρ περί « οὗτος ὁ βασιλεύς , πρός ὅς καί παρρησιάζομαι , « λαλέω . λανθάνω γάρ αὐτός τίς οὗτος , οὖον πεῖ - « θομαι οὐδείς . οὖον γάρ εἰμί ἐν γωνία πράσσω - « μένω οὗτος . πιστεύω , βασιλεύς Ἀγρίππας , ὁ « προφήτης ; οἶδα ὅτι πιστεύω . ὁ δέ Ἀγρίππας « πρός ὁ Παῦλος φημί · ἐν ὀλίγος ἐγώ πείθω Χρις - « στιανὸν γίγνομαι . ὁ δέ Παῦλος εἶπον · εὔχομαι εἄν ὁ Θεός καί ἐν ὀλίγος καί ἐν πολύς οὖον « μόνος οεʹ , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀκούω ἐγώ « σήμερον , γίγνομαι τοιοῦτος , ὁποῖος ἐγώ εἰμί - « μι , ταρακτός ὁ δεσμός οὗτος Καὶταῦσα εἰμί - « πόντος αὐτός , ἀνίστημι ὁ βασιλεύς καί ὁ ἡγεμών , « ὅς τε Βερενίκη καί ὁ σύν-κάθημαι αὐτός . καί « ἀναχωρέω , λαλέω πρός ἀλλήλων λέγω , « ὅτι οὐδείς θάνατος ἄξιος ἢ δεσμός πράσσω ὁ ἄνθρωπος οὗτος . Ἀγρίππας δέ ὁ Φῆστος φημί · ἀπολύω δύναμαι ὁ ἄνθρωπος οὗτος , εἰμί μή ἐπικαλέω Καῖσαρ . » ἐπεί ἀεί πρός ὁ βασιλεύς διαλέγω . ὥσπερ πάσχω τίς ὁ Φῆστος , καί εἶδον ὁ παρρησία , ἀπό θυμός καί ἑοργή , μαίνη , φημί . ὁ δέ Παῦλος ὁ αἴτιος διδάσκω , δις ὅς πρός ὁ βασιλεύς ὁ λόγος ἀποστρέφω . εἶτα δείκνυμι ὅτι πανταχοῦ ὁ οἰκέω οὗτος γίγνομαι ὁ δόγμα , ἐπάγω · « οὖον γάρ ἐν γωνία πράσσω οὗτος , » ὁ περί σταυρός λέγω , καί ὁ ἀνάστασις ὁ Χριστός . ἐν ὀλίγος · τουτέστι διά ὀλίγος ῥῆμα , ἐν βραχύς λόγος , ἐν ὀλίγος διδασκαλία , Χωρὶς πολύς πόνος καί συνεχής διάλεξις . Δις ὅς καί πρός αὐτός κατάλληλος ὁ Παῦλος φημί · « εὔχομαι εἄν ὁ Θεός καί ἐν ὀλίγος , » καί ὁ ἑξῆς . Οἷος , ὅτι ἐμός οὗτος σπουδή ὁ γίγνομαι πᾶς Χριστιανός , και οὗτος ἐγώ εἰμί εὐχή πρός Θεός . ἐπεί ἑτοῖμος εἰμί καί διά πολύς λόγος , καί δις ὀλίγος ὁ ἐν Χριστός κηρύσσω πίστις , καί μετά κόπος καί πόνος , καί ἐκ ὁ παραχρῆμα Κόπος γάρ καί πόνος ἐν ὁ διδασκαλία καί ὁ κήρυγμα οὐδαμῶς λογίζομαι ἐγώ , ἀλ ἴσος εἰμί κοπιάω καί μή , καί πολύς χρόνος τρίβω κηρύσσω καί ὀλίγος , μόνος εἰμί τις ὁράω πρός ὁ Χριστός ἐπιστρέφω . οὗτος δέ λέγω ἅμα μέν ὁ αὐτός πρόθυμος καί διάπυρος ἐνδείκνυμι , ἅμα δέ ἐκεῖνος ἐκκαλέω , ὡς εἰμί βούλομαι καί πλείων ἀκούω , καί πλεῖος διδασκαλία ἀπολαύω , οὖον μόνος οὐδείς ἀποκνέω , ἀλ οὕτως εἰμί πρόθυμος , ἑτοῖμος καί ὁ πρόθυμος παρέχω , ὥστε καί εὐχή ἔργον αὐτός ποιέω , εἄν μόνος τυγχάνω ὁ σκοπός . ὁ , ἐν ὀλίγος , Ἀγρίππας μέν ἀντί ὁ , παρ´ ὀλίγος , μικρός δήω , λαμβάνω . ὁ δέ εἴπερ τις ἄλλος σοφός ὁ θεῖον Παῦλος καί ὁ ἀνθρώπινος , ὁ προφορά μᾶλλον ὁ λέξις ἢ ὁ σημαίνω πρός ὁ ὁ λόγος συμφέρω χράω , ὁ , ἐν ὀλίγος καί ἐν πολύς , ἀντί ὁ , ἐν ὀλίγος λόγος ἀγών , εἰμί δήω δέ καί ἐν πλείων , εὔχομαι ἄν σύ Χριστιανός γίγνομαι , προΐημι Έγκεν . Ἵν´ εἶπον , καί δις ὀλίγος λόγος , καί , διά πολύς εὔχομαι ἄν σύ Χριστιανός γίγνομαι . Ζεύς πᾶς πρόθυμος εἰμί πᾶς πράσσω ἐπί τῆ σός Σώτη - οοωρωυΟϛς