cogPG.PG118 260
ὄθΙ σιν δὲ λαμβανομένων , διὰ τοῦ νοήματος τούτο . ταύτην παρίστησιν , ὅτι Καὶ τὴν ἐμὴν σωτηρίαν ἐν ὑποθέσει , ὑπὲρ τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ τῆς εἰς αὐτὸν τῶν Ἰουδαίων ἐπιστροφῆς , κατεβαλόμην ἄν . Καὶ γὰρ διιστάμενος Παῦλος ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἐν αὐτῷ τῶν Ἰουδαίων ἑνώσεως , ῥᾶον πάλιν ήνοῦτο καὶ συνήπτετο , ὥσπερ τις πῶλος μικρὸν τῆς μητρὸς ἀποσπασθείς · καὶ οὕτως πάλιν αὐτός τε ἐσώζετο , καὶ ὁ Χριστὸς ἐπὶ πλέον ἐδοξάζετο , καὶ τὸ Ἰουδαίων ἔθνος ἐσώζετο , καὶ αἱ διαθῆκαι καὶ ἐπαγγελίαι εἰς πέρας ἤρχοντο . Μᾶλλον δὲ , οὕτως καὶ ἐπὶ τούτοις διιστάμενος , οὐ διίστατο . ἀλλὰ πλέον ἡνοῦτο . Ἢ οὐ δοκεῖ σοι ὅτε Τιμόθεον περιέτεμεν , ὅτε αὐτὸς ἡγνίσατο , ὅτε τὰ τοῦ νόμου ἐτέλει τὴν χάριν κηρύσσων , ὅτι τρόπον τινὰ πρὸς τὴν χάριν ἐδόκει διίστασθαι , καὶ ἑαυτῷ ἐναντιοῦσθαι ; Ἀλλὰ´ οὔτε διίστατο , οὕτε ἑαυτῷ ἠναντιοῦτο . Ὑπὲρ γὰρ τῆς χάριτος , καὶ τοῦ προσαγαγεῖν πάντας τῷ Χριστῷ , καὶ ταῦτα καὶ τὰ ἄλλα σύμπαντα ἔπραττε . Τοῦτό ἐστιν ἀγάπης ἀξίας Χριστοῦ , τοῦτό ἐστι ψυχῆς ὅλης διόλου εἰς τὸν πόθον ἀναφλεγομένης τοῦ Χριστοῦ Ἄλλως τε δὲ , οὐδὲ λέγει ἀνάθεμα γενέσθαι , τουτέστιν ἀπὸ τοῦ νῦν αὐτοῦ χωρισθῆναιτοῦτο γὰρ ἀπευκτότατον ) , ἀλλὰ ἀνάθεμα εἶναι , τουτέστι κεχωρισμένος ἔτι εἶναι , καὶ μήπω τῷ Χριστῷ προσελθεῖν . Τοῦτο , φησὶν , εὐχόμην ἂν , τὸ ἐμὲ αὐτὸν μή πω προσελθεῖν τῷ Χριστῷ , ἀλλ´ ἔτι κεχωρισμένον αὐτοῦ εἶναι , εἰ τοῦτο εἰς τὴν ὑμετέραν εἴσοδον καὶ κίστιν τὴν εἰς αὐτὸν συνετέλει . Μὴ γὰρ ὅτι προσῆλθον Χριστῷ , διὰ τοῦτο καὶ ὑμᾶς με προσκαλεῖσθαι νομίσητε , φησὶ , καὶ πρὸ ἐμοῦ ὑμᾶς ἐβουλόμην προσδραμεῖν αὐτῷ . Εἶτα ἐξῆς λέγει καὶ τὰς αἰτίας . « Αὐτὸς ἐγώ . » Οὐχ ἐτέρους , φησὶ , προτιμῶμαι ὑπὲρ ὑμᾶς εἰς τὸ προσελθεῖν τῷ Χριστῷ , ἀλλ´ οὐδὲ ἐμέ αὐτόν . εἱλόμην γὰρ ἂν μήπω προσελθεῖν αὐτῷ , ἂν διὰ τούτου ὑμεῖς πρὸσήρχεσθε . « Ἀνάθεμα εἰναι » Δοκεῖ μὲν ἐθέλειν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν καὶ τῶν συγγενῶν ἀλλοτριωθῆναι Χριστοῦ . Τοῦτο γὰρ ἡ τοῦ ἀναθέματος δύναμις . Ὅμως ἀκριβῶς θεωροῦντι , φανήσεται ὑπὲρ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ταῦτα εἰρηκώς . Πῶς ; Ἐπειδὴ ἑώρα τὸν Χριστὸν βλασφημούμενον ὑπὸ των Ἰουδαίων , ὅτι , φησίν , Ἡμεῖς οἱ τὸν νόμον καὶ τὰς ἐπαγγελίας δεξάμενοι , καὶ προπάτορες αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ , εἰς οὓς ἦν ἡ υἱοθεσία , εκβεβλήμεθα , ἀντεισῆλθον δὲ ἄνθρωποι ἄρτι τῶν βωμῶν καὶ τῆς κνίσσης ἐξελθόντες . Ἐπεὶ οὖν ταῦτα λέγοντας ᾔδει , ὑπὲρ τοῦ μὴ εἶναι πρόφασιν βλασφημίας κατὰ τοῦ Θεοῦ , ἠβούλετο ἐπιστρέψαι καὶ τοὺς Ἰουδαίους , ὡς καὶ ἀνάθεμα ὑπὲρ τούτου ἐθέλειν γενέσθαι , ὅπερ δεικτικόν ἐστι τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ . Ὅν γὰρ οὐδεμία κτίσις χωρίσαι ἴσχυσε , πως ἄν ἐχώρισεν ἀγάπη συγγενῶν καὶ ἀδελφῶν ; « Αὐτὸς έγώ . » Ὁ διδάσκαλος , φησὶ , πάντων , ὁ μυρίους προσδοκῶν στεφάνους , ὁ πάντων αὐτοῦ τὴν ἀγάπην προτιμῶν . « Ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ . » Διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ τοῦτο εἶπεν . ἠβούλετο γὰρ αὐτὸν παρὰ πάντων δοξάζεσθαι , ἀλλὰ μὴ βουλόμενος δημοσιεῦσαι τὸ χάρισμα(ρισμα γὰρ , τὸ οὕτως ἀγαπᾷν τὸν Κρστὸν , τοὺς συγγενεῖς ἀγαπᾷν αὐτὸν πλέον
Lemmas: ὅθι βρόχος δέ λαμβάνω , διά ὁ νόημα οὗτος . οὗτος παρίστημι , ὅτι καί ὁ ἐμός σωτηρία ἐν ὑπόθεσις , ὑπέρ ὁ δόξα αὐτός καί ὁ εἰς αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἐπιστροφή , καταβάλλω ἄν . καί γάρ διίστημι Παῦλος ὑπέρ ὁ δόξα ὁ Χριστός καί ὁ ἐν αὐτός ὁ Ἰουδαῖος ἕνωσις , ῥᾳδίως πάλιν αἰνέω καί συνάπτω , ὥσπερ τις πῶλος μικρός ὁ μήτηρ ἀποσπάω · καί οὕτως πάλιν αὐτός τε σῴζω , καί ὁ Χριστός ἐπί πλέω δοξάζω , καί ὁ Ἰουδαῖος ἔθνος σῴζω , καί ὁ διαθήκη καί ἐπαγγελία εἰς πέρας ἄρχω . μᾶλλος δέ , οὕτως καί ἐπί οὗτος διίστημι , οὖον διίστημι . ἀλλά πλέω ἡνοῦτο . ἤ οὖον δοκέω σύ ὅτε Τιμόθεος περιτέμνω , ὅτε αὐτός ἁγνίζω , ὅτε ὁ ὁ νόμος τελέω ὁ χάρις κηρύσσω , ὅτι τρόπος τις πρός ὁ χάρις δοκέω διίστημι , καί ἑαυτοῦ ἐναντιόομαι ; Ἀλλά οὔτε διίστημι , ἵημι ἑαυτοῦ ἐναντιόομαι . ὑπέρ γάρ ὁ χάρις , καί ὁ προσάγω πᾶς ὁ Χριστός , καί οὗτος καί ὁ ἄλλος σύμπας πράσσω . οὗτος εἰμί ἀγάπη ἄξιος Χριστός , οὗτος εἰμί Ψυχή ὅλος διόλου εἰς ὁ πόθος ἀναφλέγω ὁ Χριστός ἄλλος τε δέ , οὐδέ λέγω ἀνάθεμα γίγνομαι , τουτέστιν ἀπό ὁ νῦν αὐτός χωρίζω γάρ ἀπευκτός ) , ἀλλά ἀνάθεμα εἰμί , τουτέστι χωρίζω ἔτι εἰμί , καί μήπω ὁ Χριστός προσέρχομαι . οὗτος , φημί , εὔχομαι εἄν , ὁ ἐγώ αὐτός μή πω προσέρχομαι ὁ Χριστός , ἀλ ἔτι χωρίζω αὐτός εἰμί , εἰμί οὗτος εἰς ὁ ὑμέτερος εἴσοδος καί κίστις ὁ εἰς αὐτός συντελέω . μή γάρ ὅτι προσέρχομαι Χριστός , διά οὗτος καί σύ ἐγώ προσκαλέω νομίζω , φημί , καί πρό ἐγώ σύ βούλομαι προστρέχω αὐτός . εἶτα ἑξῆς λέγω καί ὁ αἴτιος . « αὐτός ἐγώ . » οὐχ ἕτερος , φημί , προτιμάω ὑπέρ σύ εἰς ὁ προσέρχομαι ὁ Χριστός , ἀλ οὐδέ ἐγώ αὐτός . αἱρέω γάρ εἄν μήπω προσέρχομαι αὐτός , εἄν διά οὗτος σύ προσέρχομαι . « ἀνάθεμα εἰναι » δοκέω μέν ἐθέλω ὑπέρ ὁ ἀδελφός καί ὁ συγγενής ἀλλοτριόω Χριστός . οὗτος γάρ ὁ ὁ ἀνάθεμα δύναμις . ὅμως ἀκριβῶς θεωρέω , φαίνω ὑπέρ ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός οὗτος εἴρω . Πῶς ; ἐπεί ὁράω ὁ Χριστός βλασφημέω ὑπό ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι , φημί , ἐγώ ὁ ὁ νόμος καί ὁ ἐπαγγελία δέχομαι , καί προπάτωρ αὐτός ὁ Χριστός , εἰς ὅς εἰμί ὁ υἱοθεσία , ἐκβάλλω , ἀντεισέρχομαι δέ ἄνθρωπος ἄρτι ὁ βωμός καί ὁ κνῖσα ἐξέρχομαι . ἐπεί οὖν οὗτος λέγω οἶδα , ὑπέρ ὁ μή εἰμί πρόφασις βλασφημία κατά ὁ Θεός , βούλομαι ἐπιστρέφω καί ὁ Ἰουδαῖος , ὡς καί ἀνάθεμα ὑπέρ οὗτος ἐθέλω γίγνομαι , ὅσπερ δεικτικός εἰμί ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός . ὅς γάρ οὐδείς κτίσις χωρίζω ἰσχύω , πως ἄν χωρίζω ἀγάπη συγγενής καί ἀδελφός ; « αὐτός ἐγώ . » ὁ διδάσκαλος , φημί , πᾶς , ὁ μυρίος προσδοκάω στέφανος , ὁ πᾶς αὐτός ὁ ἀγάπη προτιμάω . « ἀπό ὁ Χριστός . » Ζεύς ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός οὗτος εἶπον . βούλομαι γάρ αὐτός παρά πᾶς δοξάζω , ἀλλά μή βούλομαι δημοσιεύω ὁ χαρισμα(ρισμαω γάρ , ὁ οὕτως ἀγαπάω ὁ Κρστὸν , ὁ συγγενής ἀγαπάω αὐτός πλέω