cogPG.PG118 477
Ἔκρινα δὲ ἐμαυτῷ τουτο , τὸ μὴ πάλν ἐν λύπῃ πρὸς ὑμᾶς ἐλθεῖν . Εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς , καὶ τίς ἐστιν ὁ εὐφραίνων με , εἰ μὴ ὁ λυπούμενος ἐξ ἐμοῦ ; Καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτὸ , Ἰνα μὴ ἐλθὼν , λύπην ἔχω ἀφ´ ᾧ ἔδει με χαίρειν , πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς , ὅτι ἡ ἐμὴ χαρὰ , πάντων ὑμῶν ἐστιν . Τὸ , πάλιν , δείκνυσιν καὶ ἤδη λυπηθέντα αὐτὸ , ἐπ´´ αὐτοῖς . « Εἰ γὰρ λυπῶ ὑμᾶς . » Ἐν τῷ , Εἰ γὰρ ἐγὼ λυπῶ ὑμᾶς , τὸ , εἰ , ἀντὶ τοῦ εἰτε εἰ ληφθείη , οὐδὲν ἀσαφὲς οὐδ´ ἄπορον ἁπαντῶ . Θεραπευτικὸς δὲ ὁ λόγος . Φησὶ γὰρ , Εἰ καὶ λυπῶ ὑμᾶς ἐν τῷ ἐπιτιμᾷν καὶ ἀποστρέφεσθαι ὑμᾶς , πλὴν εὐφραίνομαι διὰ αὐτὸ τοῦτο , ὅτι τοσοῦτον ὑμῖν ἐμοῦ μέλλει , ὡς δάκνεσθαι ἐκ τῆς ἐμῆς ἀποστροφῆς καὶ λύπης . Τί γάρ με , φησὶν , εὐφραίνει οὕτως , ὡς τῶν ἐγκαλουμένων ἡ αἴσθησις ; τεκμηριοῖ γὰρ αὕτη τὴν ἐκ τῶν ἐγκλημάτων γινομένην ὡφέλειαν . « Καὶ ἔγραψα ὑμῖν τοῦτο αὐτό . » Πότε ἔγραψα , καὶ τί ; Ἐν τῷ τέλει τῆς νῦν Ἐπιστολῆς . Ἔγραψε δὲ τοὺς ἡμαρτηκότας ἐνάγων εἰς μετάνοιαν . « Μὴ ἐλθόντα γάρ με , φησὶ πάλιν ταπεινώσει ὁ Θεός μου καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προαμαρτησάντων , καὶ μὴ μετανοησάντων . » Τοῦτο οὐν , φησὶ , προέγραψα , ἵνα διορθώσωνται , καὶ μὴ λύπην ἔχω ἀφ´ ὑμῶν . Ἀφ´ ᾧ κατορθούντων χαίρειν ἔδει « Πεποιθὼς ἐπὶ πάντας ὑμᾶς . » Καὶ τοῦτο βουλόμενος , φησὶν , οὐ χάριν τοῦ ἐμὲ μόνον εὐφρανθῆναι βούλομαι , ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς . Πέποιθα γὰρ ὅτι ἡ διόρθωσις τῶν ἀδελφῶν , καὶ ἐμοὶ τίκτει χαρὰν , καὶ ὑμῖν . Ἡ γὰρ ἐμὴ χαρὰ , πρόφασις γίνεται καὶ ὑμετέρας χαρᾶς , οὕτως με , φησίν , ἀγαπᾶτε . Ἐκ γὰρ πολλῆς θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδί , ἔγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων , οὐχ Ἰνα λυπηθῆτε , ἀλλὰ τὴν ἀγάπην ἵνα γνῶτε ἡν ἔχο περισσοτέρως εἰς ὑμᾶς . Εἰ δέ τις λελύπηκεν , οἰκ ἐμὲ λελύπηκεν , ἀλλὰ ἀπὸ μέρους , Πνα μὴ ἐπιβαρῶ πάντας ὑμᾶς , ἰκανὸν τῷ τοιούτῳ ἡ ἐπιτιμία αὔτη , ἡ ὑπὸ τῶν πλειόνων . Ὥστε τοὺναιτίον μάλλον ὑμᾶς χαρίσασθαι καὶ παρακαλέσαι , μή πως τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος . Ἐπεὶ οὖν ἡ διόρθωσις τῶν ἀδελφῶν κοινῆς χαρᾶς πρόξενός ἐστιν , πάνυ αὐτῆς ἐρῶ , καὶ μὴ γινομένης ἀλγῶ καὶ τρύχομαι . Τοιγαροῦν τὰς ἐγκλήσεις καὶ ἐπιτιμήσεις ἂς ἔγραψα , ἀπὸ θλίψεως καὶ συνοχῆς καρδίας ἔγραψα . Οὐχ ἵνα λυπηθῆτε σπουδάζων οῦτο γὰρ καὶ ἄλλως ἀνόητον , ἀλλ´ ἵνα πνευματικῶς καὶ ἐπὶ διορθώσει λυπηθῆτε . Ἀλλὰ τοῦτο μν οὐ λέγει . θεραπεῦσαι δὲ αὐτοὺς θέλων , φησίν · Ἦα τὴν ἀγάπην μου γνῶτε . » Τὸ γὰρ ἐμὲ ἀδημονεῖν καὶ κατατρύχεσθαι ἐφ´ οἷς ὑμεῖς ἀμαρτάνετε , δεῖγμα
Lemmas: κρίνω δέ ἐμαυτοῦ οὗτος , ὁ μή πάλλω ἐν λύπη πρός σύ ἔρχομαι . εἰμί γάρ ἐγώ λυπέω σύ , καί τίς εἰμί ὁ εὐφραίνω ἐγώ , εἰμί μή ὁ λυπέω ἐκ ἐγώ ; καί γράφω σύ οὗτος αὐτός , ἵνα μή ἔρχομαι , λύπη ἔχω ἀφή ὅς ἐσθίω ἐγώ χαίρω , Πεποιθὼς ἐπί πᾶς σύ , ὅτι ὁ ἐμός χαρά , πᾶς σύ εἰμί . ὁ , πάλιν , δείκνυμι καί ἤδη λυπέω αὐτός , ἐπι αὐτός . « εἰμί γάρ λυπέω σύ . » ἐν ὁ , εἰμί γάρ ἐγώ λυπέω σύ , ὁ , εἰμί , ἀντί ὁ εἴτε εἰμί λαμβάνω , οὐδείς ἀσαφής οὐδός ἄπορος ἀπαντάω . θεραπευτικός δέ ὁ λόγος . φημί γάρ , εἰμί καί λυπέω σύ ἐν ὁ ἐπιτιμάω καί ἀποστρέφω σύ , πλήν εὐφραίνω διά αὐτός οὗτος , ὅτι τοσοῦτος σύ ἐγώ μέλλω , ὡς δάκνω ἐκ ὁ ἐμός ἀποστροφή καί λύπη . τις γάρ ἐγώ , φημί , εὐφραίνω οὕτως , ὡς ὁ ἐγκαλέω ὁ αἴσθησις ; τεκμηριόω γάρ οὗτος ὁ ἐκ ὁ ἔγκλημα γίγνομαι ὠφέλεια . « καί γράφω σύ οὗτος αὐτός . » πότος γράφω , καί τίς ; ἐν ὁ τέλος ὁ νῦν Ἐπιστολή . γράφω δέ ὁ ἁμαρτάνω ἐνάγω εἰς μετάνοια . « μή ἔρχομαι γάρ ἐγώ , φημί πάλιν ταπείνωσις ὁ Θεός ἐγώ καί πενθέω πολύς ὁ προαμαρτάνω , καί μή μετανοέω . » οὗτος ὀν , φημί , προγράφω , ἵνα διορθόω , καί μή λύπη ἔχω ἀφή σύ . Ἀφή ὅς κατορθόω χαίρω ἐσθίω « Πεποιθὼς ἐπί πᾶς σύ . » καί οὗτος βούλομαι , φημί , οὖον χάρις ὁ ἐγώ μόνος εὐφραίνω βούλομαι , ἀλλά καί σύ . πείθω γάρ ὅτι ὁ διόρθωσις ὁ ἀδελφός , καί ἐγώ τίκτω χαρά , καί σύ . ὁ γάρ ἐμός χαρά , πρόφασις γίγνομαι καί ὑμέτερος χαρά , οὕτως ἐγώ , φημί , ἀγαπάω . ἐκ γάρ πολύς θλῖψις καί συνοχεύς κάρδος , γράφω σύ διά πολύς δάκρυ , οὐ ἵνα λυπέω , ἀλλά ὁ ἀγάπη ἵνα γιγνώσκω ἐάν ἔχω περισσός εἰς σύ . εἰμί δέ τις λυπέω , οἰκ ἐγώ λυπέω , ἀλλά ἀπό μέρος , ΠΝΑ μή ἐπιβαρέω πᾶς σύ , ἱκανός ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπιτιμία οὗτος , ὁ ὑπό ὁ πλείων . ὥστε τοὺναιτίον μάλλον σύ χαρίζομαι καί παρακαλέω , μή πως ὁ περισσός λύπη καταπίνω ὁ τοιοῦτος . ἐπεί οὖν ὁ διόρθωσις ὁ ἀδελφός κοινός χαρά πρόξενος εἰμί , πάνυ αὐτός εἴρω , καί μή γίγνομαι ἀλγέω καί τρύχω . τοιγάρ ὁ ἔγκλησις καί ἐπιτίμησις ὅς γράφω , ἀπό θλῖψις καί συνοχεύς Καρδία γράφω . οὐχ ἵνα λυπέω σπουδάζω οῦτο γάρ καί ἄλλως ἀνόητος , ἀλ ἵνα πνευματικός καί ἐπί διόρθωσις λυπέω . ἀλλά οὗτος μν οὖον λέγω . θεραπεύω δέ αὐτός ἐθέλω , φημί · εἰμί ὁ ἀγάπη ἐγώ γιγνώσκω . » ὁ γάρ ἐγώ ἀδημονέω καί κατατρύχω ἐφίημι ὅς σύ ἁμαρτάνω , δεῖγμα