cogPG.PG118 377
ἐπικελείας ἐλεύθερος γενέσθαι , ἔα τοῦτο καὶ κέχρησο μᾶλλον τῇ δουλείᾳ . Οὐδ´ οὕτως οὐδὲν ἐλαττοῦσαι τοῦ δεσπότου . Ἀπελεύθερος γὰρ , ὥσπερ κἀκεῖ νος , τοῦ κοινοῦ Δεσπότου . Δοῦλος μὲν γὰρ εἰ τοῦ κοινοῦ Δεσπότου , ὥσπερ κἀκεῖνος , καὶ ἀπελεύθερος πάλιν , ὥσπερ ἐκεῖνος . Τί οὖν σοι τῆς σωματικῆς μέλει δοιλείας , τῆς μήτε σὲ ἐλαττούσης , μήτε τῷ δουλευομένῳ μεῖζόν τι προστιθείσης , ἀλλ´ ἐκάτερα μηδὲν εἰς τὸ τυχεῖν τῶν ἴσων παραβλαπτούσης ; « Ὁ γὰρ ἐν Κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος . » Ἐν τοῖς κατὰ Χριστὸν , φησὶ , πράγμασιν , ἴσοι ἐστὲ , σὺ καὶ ὁ δεσπότης ὁ σός . Κἀκεῖνος γὰρ δοῦλος Χριστοῦ ἐστι . Σὺ δὲ τάχα , φησί , καὶ πλέον ἔχεις . Ἀπελεύθερος γὰρ εἶ Χριστοῦ . Αὐτὸς γάρ σε πάσης νοητῆς δουλείας ἡλευθί . ρωσεν . Ὅμως ἐκ τῆς περιουσίας τῶν λέξεων θέλει δεῖξαι τὸ ἴσον δούλου καὶ δεσπότου , ἐπεὶ πάντες ἀπελεύθεροί τέ ἐσμεν Χριστοῦ , καθὸ ἡλευθέρωσεν ἡμᾶς τῆς τυραννίδος τοῦ Σατανᾶ , καὶ δοῦλοι Χριστοῦ , ἐπειδὴ ἐκεῖθεν ἐλευθερώσας , ὑπὸ τὴν οἰκείαν ἤγαγε βασιλείαν . « Τιμῆς ἠγοράσθητε . » Τῷ γὰρ αἵματι τοῦ Μονογενοῦς αὐτοῦ , ἠγόρασεν ἡμᾶς ὁ Θεὸς καὶ Πατήρ . « Μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων . » Ἄνω εἶπεν , « Ἐἀν καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι , μᾶλλον χρῆσαι · » ἐνταῦθα δὲ λέγει , « Μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων . » Τοῦτο γὰρ καὶ πρὸς ἐλευθέροις καὶ πρὸς δούλους ἁρμόζει . Ὁ γὰρ τῷ δεσπότῃ ἄτοπα καὶ ἀσεβῆ ἐπιτάττοντι μὴ εἴκων , οὐ γένεται δοῦλος ἀνθρώπων , κἂν ὑπὸ ζυγὸν ᾖ δουλείας . Τοιοῦτος ἦν ὁ Ἰωσήφ . Ὁ δὲ διὰ δῶρα , ἢ γαστριμαργίαν ὑπουργῶν ἁνθρώποις πρὸς ἀτόπους ὑπηρεσίας , δοῦλός ἐστιν ἀνθρώπων , κἂν ἐλεύθερος εἶναι δοκῇ . Ταύτην ἀπαγορεύει τὴν δουλείαν , οὐ τὴν συνήθη καὶ νενομισμένην . Ἐκείνῃ γὰρ τῇ δουλείᾳὑποτάσσεσθαι καὶ εἴκειν πανταχοῦ παραινεῖ . Περὶ δὲ τῶν παρθένων ἐπιταγὴν Κυρίου οὐκ ἔχω , γνώμην δὲ δίδωμι ὡς ἡλεημένος ὑπὸ Κυρίου πιστὸς εἶναι . Νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν , διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην , ὅτι καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὕτως εἶναι . Αέδεσαι γυναικὶ , μὴ ζίτει λύσιν · λέλυσαι ἀπὸ γυναικὸς , μὴ ζήτει γυναῖκα . ὢν δὲ καὶ γήμῃς , οὐχ ἡμαρτες , καὶ ἐὰν γήμη ἡ πσρθένος , οὐχ ἥμαρτε . Θλίψιν δέ ἐν τῇ σαραὶ ἔξουσιν οἱ τοιοῦτοι . Ἐγὼ δέ ὑμῶν φείδομαι Ἐπειδὴ εἰς μείζονα φιλοσοφίαν ἔρχεται , φο βεῖται αὐτὸ καθαρῶς ἐπιτάξαι , τὴν ἀποτυχίαν τῶν μετιόντων δεδοικώς . Διὰ τοῦτο οὐχ ὡς ἐπταγὴν , ἀλλ´ ὡς συμβουλὴν δίδωσι -- [ ΟΚΟΥΜ . Τὰ δὲ περὶ τῶν παρθένων τάδε ἐμμελέστερον ἡρμήνευσεν , ὡς ἐν μονοβίβλῳ ἀκριβέστερον περὶ τούτου διαλαβὼν , καὶ ἐκεῖ πρόσχες . Ἐγὼ δὲ τὰ χάριτι Θεοῦ ἐπελθόντα μοι ἔγραψα . « Ὡς ἠλεημένος ὑπὸ Κυρίου . » Ἐλεημένος , φησίν , εἰς τὸ εἶναι πιστὸς , οἷον κῆρυξ καὶ γνωμοδότης . « Νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν ὑπάρχειν . » Ὅρα πάλιν πῶς τὴν ἐξ ἀνάγκης ἐπιταγὴν κολάζει . « Νομίζω , » φησί . Τί ; Ὅτι καλὸν τὸ ἄνευ γάμου εἶναι , διὰ τὰς ἐν αὐτοῦ δυσκολίας , καὶ τὰ τοῦ γάμου κακά . « Διὰ τὴν ἐνεστῶσαν ἀνάγκην.»--ὁλ λως . [ ΦΤ ] Τὸν διωγμὸν οἷμαι λέγειν αὐτὸν ἐνταῦθα , τὸν ἀπὸ τῶν ἀπίστων τοῖς πιστοῖς ἐπανσσεινόμενον ,
Lemmas: ἐπικελείας ἐλεύθερος γίγνομαι , ἐάω οὗτος καί χράομαι μᾶλλον ὁ δουλεία . Οὐδ οὕτως οὐδείς ἐλασσόω ὁ δεσπότης . ἀπελεύθερος γάρ , ὥσπερ ἐκεῖ Μύκονος , ὁ κοινός δεσπότης . Δοῦλος μέν γάρ εἰμί ὁ κοινός δεσπότης , ὥσπερ ἐκεῖνος , καί ἀπελεύθερος πάλιν , ὥσπερ ἐκεῖνος . τις οὖν σύ ὁ σωματικός μέλος δοιλειος , ὁ μήτε σύ ἐλασσόω , μήτε ὁ δουλεύω μέγας τίς προστίθημι , ἀλ ἑκάτερος μηδείς εἰς ὁ τυγχάνω ὁ ἴσος παραβλάπτω ; « ὁ γάρ ἐν κύριος καλέω δοῦλος . » ἐν ὁ κατά Χριστός , φημί , πρᾶγμα , ἴσος εἰμί , σύ καί ὁ δεσπότης ὁ σός . ἐκεῖνος γάρ δοῦλος Χριστός εἰμί . σύ δέ τάχα , φημί , καί πλέω ἔχω . ἀπελεύθερος γάρ εἰμί Χριστός . αὐτός γάρ σύ πᾶς νοητός δουλεία ἡλευθί . Ῥῶσος . ὅμως ἐκ ὁ περιουσία ὁ λέξις ἐθέλω δείκνυμι ὁ ἴσος δοῦλος καί δεσπότης , ἐπεί πᾶς ἀπελευθερόω τε εἰμί Χριστός , καθό ἐλευθερόω ἐγώ ὁ τυραννίς ὁ Σατανᾶς , καί δοῦλος Χριστός , ἐπεί ἐκεῖθεν ἐλευθερόω , ὑπό ὁ οἰκεῖος ἄγω βασίλειος . « Τιμῆς ἀγοράζω . » ὁ γάρ αἷμα ὁ Μονογενώ αὐτός , ἀγοράζω ἐγώ ὁ θεός καί Πατήρ . « μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος . » ἄνοος εἶπον , « ἐἀν καί δύναμαι ἐλεύθερος γίγνομαι , μᾶλλον χράω · » ἐνταῦθα δέ λέγω , « μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος . » οὗτος γάρ καί πρός ἐλεύθερος καί πρός δοῦλος ἁρμόζω . ὁ γάρ ὁ δεσπότης ἄτοπος καί ἀσεβής ἐπιτάσσω μή εἴκω , οὖον γενέτης δοῦλος ἄνθρωπος , κἀν ὑπό ζυγόν εἰμί δουλεία . τοιοῦτος εἰμί ὁ Ἰωσήφ . ὁ δέ διά Δῶρα , ἢ γαστριμαργία ὑπουργέω ἄνθρωπος πρός ἄτοπος ὑπηρεσία , δοῦλος εἰμί ἄνθρωπος , κἀν ἐλεύθερος εἰμί δοκέω . οὗτος ἀπαγορεύω ὁ δουλεία , οὖον ὁ συνήθης καί νομίζω . ἐκεῖνος γάρ ὁ δουλειαυποτασσω καί εἴκω πανταχοῦ παραινέω . περι δέ ὁ παρθένος ἐπιταγή κύριος οὐ ἔχω , γνώμη δέ δίδωμι ὡς ἐλεέω ὑπό κύριος πιστός εἰμί . νομίζω οὖν οὗτος καλός ὑπάρχω , διά ὁ ἐνίστημι ἀνάγκη , ὅτι καλός ἄνθρωπος ὁ οὕτως εἰμί . Αέδεσαι γυνή , μή ἵζω λύσις · λύω ἀπό γυνή , μή ζητέω γυνή . εἰμί δέ καί γαμέω , οὐ ἁμαρτάνω , καί ἐάν γαμέω ὁ πέρθω , οὐ ἁμαρτάνω . θλῖψις δέ ἐν ὁ σαράι ἔχω ὁ τοιοῦτος . ἐγώ δέ σύ φείδομαι ἐπεί εἰς μείζων φιλοσοφία ἔρχομαι , Φο βαίνω αὐτός καθαρός ἐπιτάσσω , ὁ ἀποτυχία ὁ μέτειμι δείδω . Ζεύς οὗτος οὐ ὡς ἐπταγὴν , ἀλ ὡς συμβουλή δίδωμι -- [ Ο . ὁ δέ περί ὁ παρθένος ὅδε ἐμμελής ἑρμηνεύω , ὡς ἐν μονόβιβλος ἀκριβής περί οὗτος διαλαμβάνω , καί ἐκεῖ προέχω . ἐγώ δέ ὁ χάρις Θεός ἐπέρχομαι ἐγώ γράφω . « ὡς ἐλεέω ὑπό κύριος . » Ἐλεήμενος , φημί , εἰς ὁ εἰμί πιστός , οἷος κῆρυξ καί γνωμοδότης . « νομίζω οὖν οὗτος καλός ὑπάρχω . » Ὅρας πάλιν πῶς ὁ ἐκ ἀνάγκη ἐπιταγή κολάζω . « νομίζω , » φημί . τις ; ὅτι2 καλός ὁ ἄνευ γάμος εἰμί , διά ὁ ἐν αὐτός δυσκολία , καί ὁ ὁ γάμος κακός . « Ζεύς ὁ ἐνίστημι ἀνάγκη Λῶς . [ ΦΤ ] ὁ διωγμός οἴομαι λέγω αὐτός ἐνταῦθα , ὁ ἀπό ὁ ἄπιστος ὁ πιστός ἐπανασείω ,