cogPG.PG118 655
δὲ τό - Ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν , καὶ ἑξῆς , καὶ ὡς αἴτια εἰρῆσθαι τοῦ χωρ ς γογγυσμῶν καὶ διαλογισμῶν . Τί γὰρ γογγύσεις , φησὶν , ὡς κοπιῶν ; Ὁ Θεός ἐστιν ὁ πάντα ἐνεργῶν , καὶ τί διαλογίζῃ τὸ ἐπίπονον τῆς ἀρετῆς , Θεὸν ἔχων συνεργόνς « Ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν . » Ἐπειδὴ εἰπεν ἐν φόβω καὶ τρόμῳ , φησὶν , ἀλλὰ μὴ πτοηθῆτε διὰ τοῦτο . Ὁ Θεὸς γάρ ἐστιν ὁ ἐνεργῶν ἐν ὑμῖν καὶ τὸ Ηέλειν καὶ τὸ ἐνεργεῖν , τουτέστι , τὸ πράττειν τὸ ἀγαθόν . Ὥστε ὑμᾶς χρὴ μόνον γνώμην εὐλαβῆ προσενεγκεῖν , καὶ τὸ θέλειν τὰ ἀγαθὰ μετὰ φόβου καὶ τρόμου . Ὅταν γὰρ ᾗ τοῦτο , λοιπὸν ὁ Θεὸς καὶ τὸ θέλειν αὐτὸ αὔξει , καὶ τὸ κατεργάζεσθαι τὰ ἀγαθὰ ἐνεργήσει . Ἢ ὅτι διὰ πολλὴν εὐγνωμοσύνην ἃ Παῦλος καὶ αὐτὸ τὸ θέλειν λέγει ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐνεργεῖσθαι , ὡς ὅταν τὰ κατορθώματα αὐτοῦ , πολλάκις χαρίσματα καλεῖ , οὐκ ἀναιρῶν τὸ αὐτεξούσιον . Ἄπαγε ! Ἀλλὰ σφόδρα ὢν εὐχάριστος καὶ πάντα ἀνατιθεὶς τῷ Θεῷ , ἵνα καὶ ὑπὲρ ὧν ἡμεῖς κατορθοῦμεν , χάριν ἔχωμεν τῶ Θεῶ . « Ἐν ὑμῖν . » Ἐν ὑμῖν τοῖς μετὰ φόβου καὶ τρόμου τὴν ἐαυτῶν σωτηρίαν κατεργαζομένοις . Τοῖς γὰρ τοιούτοις συνεργεῖ . « Ὑπὲρ σῆς εὐδοκίας , τοῦ πληρωθῆναι εἰς ὑμᾶς τὴν εὐδοκίαν καὶ τὴν βουλὴν αὐτοῦ . Πάντα ποιεῖτε χωρὶς γογγυσμών καὶ διαλογισμῶν , Ἰνα γένησθε ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι , τέκνα Θεοῦ ἀμώμητα , ἐν μέσω γενεᾶς σκολιῶν καὶ διεστραμμένης , ἐν οἷς φαίνεσθε ὡς φωστῆρες ἐν κόσμῳ , λόγον ζωῆς ἐπέχοντες , εἰς κίύχημαΚέμοι , εἰς ἡμέραν Χριστοῦ , ὅτι οὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον , οὐδὲ εἰς κενὸν ἐκοπίασα . « Χωρὶς γογγυσμῶν . » Ὁ γὰρ γογγύζων , ἀχαριατεῖ τῷ Θεῷ . Ὁ δὲ ἀχαριστῶν , δυσφημεῖ . Διαλογισμοὺς δὲ , φησί , τὰς ἀμφιβολίας . ἐντολῆς γὰρ Θεοῦ προκειμένης , οὐ δεῖ ἀμφισβητεῖν , ἆρα δεῖ ποιῆσαι ἢ μὴ ποιῆσαι , ἀλλὰ πάντα ποιεῖν . « Ἵνα γένησθε ἄμεμπτοι . » Ἵνα γένησθε , φησὶν , εἴλικρινεῖς καὶ ἀπρόσκοποι καὶ ἄψεκτοι . « Ἐν μέσῳ γενεᾶς . » Δείκνυσιν ὅτι πολλοὶ ἦσαν οἱ πολεμοῦντες , καὶ πρὸς γογγυσμὸν ἐπάγοντες . Ἀλλὰ τοῦτο ἐνόρετον , φησί , τὸ παρακνιζόμενον μήτε γογγύσαι , μήτε εἰς ἀμφιβολίαν πεσεῖν ἢ δισταγμόν . « Ἐν οἷς ταί νεσθε . » Ἐν οἷς σκολιοῖς καὶ διεστραμμένοις , ὡς φωστῆρες φαίνεσθε . Καὶ γὰρ ὥσπερ οἱ φωστῆρες ἐν σκότει λάμπουσι , καὶ ὑμεῖς ἐν μέσῳ τῷ σκότει σῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν λάμπετε . « Λόγον ζωῆς ἐπι έχοντες . » Τουτέστι , σπέρματα ζωῆς καὶ ἐφόδια ἔχοντες , ὡσεὶ ἔλεγε , Γινωσκόμενοι ὅτι ὑμεῖς τῶν ζησομένων ἐστὲ τὴν ἀθάνατον ζωήν . Ἐκεῖνοι γὰρ , τῶν τεθνηξομένων εἰσὶ τὸν ἀθάνατον θάνατον . ὥρας καὶ ἐντεῦθεν εὐθὺς τὰς ἀμοιβὰε τῆς ἀρετῆς ; « Είς καύχημα ἐμοί . » Τοῦτο γὰρ οὐ μόνον ὀμῖν , ἀλλὰ καὶ ἐμοὶ φέρει καύχημα , ὅτι τοιούτους ἐπαίδευσα « Ὅτι ρὐκ εἰς κενὸν ἔδραμον . » Ποῖον καύχημα ἔχεις , ὦ μακαρία ψυχή ; Ὅτι οὐκ εἰς κενὸν , φησίν , ἔδραμον , οὐδὲ ἐκοπίασα . Τουτέστιν , ὅτι οὐ ματαία καὶ ἀνωφελὴς γέγονέ μοι ἡ εἰς ὑμᾶς διδασκαλία . Ἀλλὰ , εἰ σπένδομαι , τουτέστιν , εἰ καὶ ἀποθιήσκω ,
Lemmas: δέ ὁ - ὁ θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός , καί ἑξῆς , καί ὡς αἴτιος εἴρω ὁ χωρ Σ γογγυσμός καί διαλογισμός . τις γάρ γογγύζω , φημί , ὡς κοπιάω ; ὁ Θεός εἰμί ὁ πᾶς ἐνεργός , καί τίς διαλογίζομαι ὁ ἐπίπονος ὁ ἀρετή , θεός ἔχω συνεργός « ὁ θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός . » ἐπεί εἶπον ἐν φόβος καί τρόμος , φημί , ἀλλά μή πτοέω διά οὗτος . ὁ θεός γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός ἐν σύ καί ὁ Ηέλειν καί ὁ ἐνεργέω , τουτέστι , ὁ πράσσω ὁ ἀγαθός . ὥστε σύ χρή μόνος γνώμη εὐλαβής προσφέρω , καί ὁ ἐθέλω ὁ ἀγαθός μετά φόβος καί τρόμος . ὅταν γάρ ὅς οὗτος , λοιπός ὁ θεός καί ὁ ἐθέλω αὐτός αὐξάνω , καί ὁ κατεργάζομαι ὁ ἀγαθός ἐνεργέω . ἤ ὅτι διά πολύς εὐγνωμοσύνη ὁ Παῦλος καί αὐτός ὁ ἐθέλω λέγω ἐκ ὁ Θεός ἐνεργέω , ὡς ὅταν ὁ κατόρθωμα αὐτός , πολλάκις χάρισμα καλέω , οὐ ἀναιρέω ὁ αὐτεξούσιος . ἄπαγε ! ἀλλά σφόδρα εἰμί εὐχάριστος καί πᾶς ἀνατίθημι ὁ Θεός , ἵνα καί ὑπέρ ὅς ἐγώ κατορθόω , χάρις ἔχω ὁ θεάομαι . « ἐν σύ . » ἐν σύ ὁ μετά φόβος καί τρόμος ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία κατεργάζομαι . ὁ γάρ τοιοῦτος συνεργέω . « ὑπέρ σός εὐδοκία , ὁ πληρόω εἰς σύ ὁ εὐδοκία καί ὁ βουλή αὐτός . Πάν ποιέω Χωρὶς γογγυσμός καί διαλογισμός , ἵνα γίγνομαι ἄμεμπτος καί ἀκέραιος , τέκνον Θεός ἀμώμητος , ἐν μέσος γενεά σκολιός καί διαστρέφω , ἐν ὅς φαίνω ὡς φωστήρ ἐν κόσμος , λόγος ζωή ἐπέχω , εἰς κίύχημαΚέμοι , εἰς ἡμέρα Χριστός , ὅτι οὐ εἰς κενός τρέχω , οὐδέ εἰς κενός κοπιάω . « Χωρὶς γογγυσμός . » ὁ γάρ γογγύζω , αχαριατεω ὁ Θεός . ὁ δέ ἀχαριστέω , δυσφημέω . διαλογισμός δέ , φημί , ὁ ἀμφιβολία . ἐντολή γάρ Θεός πρόκειμαι , οὖον δεῖ ἀμφισβητέω , ἆρα δεῖ ποιέω ἢ μή ποιέω , ἀλλά πᾶς ποιέω . « ἵνα γίγνομαι ἄμεμπτος . » ἵνα γίγνομαι , φημί , εἰλικρινής καί ἀπρόσκοπος καί ἄψεκτος . « ἐν μέσος γενεά . » δείκνυμι ὅτι πολύς εἰμί ὁ πολεμέω , καί πρός γογγυσμός ἐπάγω . ἀλλά οὗτος ἐνόρνυμι , φημί , ὁ παρακνίζω μήτε γογγύζω , μήτε εἰς ἀμφιβολία πίπτω ἢ δισταγμός . « ἐν ὅς ὅς νέομαι . » ἐν ὅς σκολιός καί διαστρέφω , ὡς φωστήρ φαίνω . καί γάρ ὥσπερ ὁ φωστήρ ἐν σκότος λάμπω , καί σύ ἐν μέσος ὁ σκότος σός ἁμαρτία αὐτός λάμπω . « Λόγος ζωή ἐπι ἔχω . » τουτέστι , σπέρμα ζωή καί ἐφόδια ἔχω , ὡσεί λέγω , γιγνώσκω ὅτι σύ ὁ ζῶ εἰμί ὁ ἀθάνατος ζωή . ἐκεῖνος γάρ , ὁ θνῄσκω εἰμί ὁ ἀθάνατος θάνατος . ὥρα καί ἐντεῦθεν εὐθύς ὁ ἀμοιβεός ὁ ἀρετή ; « Εἶς καύχημα ἐγώ . » οὗτος γάρ οὖον μόνος ὄμνυμι , ἀλλά καί ἐγώ φέρω καύχημα , ὅτι τοιοῦτος παιδεύω « ὅτι2 ρ̅ εἰς κενός τρέχω . » Ποῖον καύχημα ἔχω , εἰμί μακάριος ψυχή ; ὅτι2 οὐ εἰς κενός , φημί , τρέχω , οὐδέ κοπιάω . τουτέστιν , ὅτι οὖον μάταιος καί ἀνωφελής γίγνομαι ἐγώ ὁ εἰς σύ διδασκαλία . ἀλλά , εἰμί σπένδω , τουτέστιν , εἰμί καί ἀποτίθημι ,