cogPG.PG118 174
Θεῷ λατοεύει . Ὁ δέ γε θεῖος Ἀπόστολος λατρεύειν ἔφησε Θεῷ , τὸ τοῦ Υἱοῦ προσφέρων τοῖς ἔθνεσιν Εὐαγγέλιον . Καὶ λατρεύειν ἐν τῷ πνεύματι , τουτέστιν ἐν τῷ διδομένῳ χαρίσματι . Ἠ , ὅτι Οὐ τῇ ὲμῇ σπουδῇ ὑπῆρξέ μοι τὸ λατρεύειν Θεῷ , ἀλλὰ τῇ τοῦ Πνεύματος χάριτι . Ἡ , ὅτι Οὐ σαρκική μού ἐστιν τ λατοεία , ἀλλὰ πνευματική . Ἐκ τούτου δείκνυσι κατὰ τὸ ἀναγκαῖον μεριμνῶν ὑπὲρ αὐτῶν , ὡς τὸν λόγον δεξαμένων , καὶ δέχεσθαι μελλόντων . « Ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ . » Ὁρᾷς ὅτι ἄνω εἰπὼν , εἰς Εὐαγγέλιον Θεοῦ , τοῦ Χριστοῦ ἔλεγεν ; « Ὡς ἀδιαλείπτως , » καὶ τὰ ἑξῆς . ἀγάπης εἰλικρινοῦς τὸ καὶ μεμνῆσθαι , καὶ ἀδιαλείπτως τοῦτο ποιεῖν , καὶ μάλιστα ἐν προσευχαῖς . « δεόμενος εἴ πως . » Καὶ γὰρ ἐλθεῖν ἠπείγετο , καὶ παρὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ τοῦτο πρᾶξαι οὐκ ἐβούλετο . Τὸ δὲ , ἤδη ποτὲ , ἀντὶ τοῦ , ὀψέ ποτε . Ὅπερ ἐστὶ σφόδρα ἐπειγομένου . « Εὐωδωθήσομαι . » Εὐκολίαν , φησί , σχοίην , καὶ ἐπὶ καλῷ τὴν πρὸς ὑμᾶς ὁδόν . Ἐπιποθῶ γὰρ ἰδεῖν ὑμᾶς , ἵνα τι μεταδῶχάρισμα ὑμῖν πτευματικὸν , εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς · τρῶτο δέ ἐστι , συμπαρακληθῆναι ἐν ὑμῖν διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως , ὑμῶν τε καὶ ἐμοῦ Οὐχ ἀπλῶς δέ , φησὶ , καὶ ἀνονήτως ἰδεῖν ὑμᾶς σπουδάζω , ἀλλ´ ὥστε χάρισμα μεταδοῦναι . Λέγει δὲ τὴν διδαχὴν καὶ τὴν κατήχησιν . Τοῦτο γὰρ τὸ στηριχθῆναι , ὡς εἰκὸς , ἀκμὴν σαλευομένων αὐτῶν . Τὸ δὲ « ἵνα τι , » μετριάζοντός ἐστιν , ὡσεὶ εἶπεν , Ἵνα μικρόν τι . Τὸ δὲ « Μεταδῶ » δηλοῖ , ὅτι Οὐκ ἐμόν τι δώσω , ἀλλ´ δπερ καὶ ἐγὼ ἔλαβον . « Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς . » θΟὐ γὰρ μικρὸν χάρισμα , τὸ μὴ σαλεύεσθαι τῇ πίστει . « Συμπαρακληθῆναι . » Ἐπειδὴ στηριγμοῦ ἐμνήσθη , ἵνα μὴ λυπήσῃ αὐτοὺς ὡς ὅτι σαλεύονται , ἐπάγει τό · « Συμπαρακληθῆναι , » τουτέστιν ἵνα καὶ ἐγὼ ὑμᾶς , καὶ ὑμεῖς ἐμὲ παρακαλέσητε . Τῆς γὰρ ἀλλήλων , φησὶ , δεόμεθα παρακλήσεως , διὰ τῆς ἐνούσης ἡμῖν πίστεως . Σφόδρα δὲ μετριάζει . Ἔνι δὲ καὶ οῦτως νοῆσαι τὴν παράκλησιν , Ἵνα , φησὶν , ὑμεῖς μὲν παρ´´ ἐμοῦ εἰς τὴν πίστιν παρακληθῆτε , ἐγὼ δὲ εἰς εὐφροσύνην , ὁρῶν ὑμᾶς πεπιστευκότας Ἦ οὕτως · Τὸ μεταδοῦναι ὑμῖν χάρισμα , οὐκ ἔστιν ἐμὸν μόνον ἢ τῆς ἐμῆς προαιρέσεως καὶ διακονίας , ἀλλὰ κοινὸν ἐμοῦ τε καὶὑμῶν . Τῆς διακονίας μὲν τῆς ἐμῆς , τῆς δὲ ὑπουργίας τῆς ὑμετέρας . Καὶ οὐδὲ τότε ἀπλῶς , ἀλλὰ διὰ τῆς ἐνἀλλήλοις πίστεως . Πῶς καὶ τίνα τρόπον ; Ἐἀν αὐτοὶ ἔχητε , φησὶ , πίστιν τοῦ λαβεῖν τὸ χάρισμα , ἐγώ τε πάλιν πίστιν τοῦ δοῦναι ὑμῖν . Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὲν πίστιν ἔχω τοῦ δοῦναι , καὶ πολὺν ἀγῶνα καὶ σπουδὴν , ὑμεῖς δὲ οὐκ ἔχητε πίστιν τοῦ λαβεῖν , οὐδ´ ἐπιθομίαν καὶ ἐπιμέλειαν περὶ τὸ λαβεῖν , οὐ παραγίνεται ὑμῖν , κἂν ἐγὼ βούλωμαι , τὺ χάρισματὸ πνευματικόν . Δεῖ οὖν ἀμφότερα συνδραμεῖν , καὶ τὸ ἐξ ἐμοῦ , καὶ τὸ ἐξ ὑμῶν . Τότε γὰρ αὐτοὶ πίστιν ἕξετε τοῦ λαβεῖν καὶ ἐπιθυμίαν , ὅτε ἀξίους ἑαυτοὺς παρασπκευάσετε τῆς δωρεὰς δι´ ἔργων ἀγαθῶν . λαμβανόντων δὲ ὑμῶν τὸ χάρισμα , δῆλον ὅτι παρακαλούμεθα καὶ εὐφραινόμεθα ἐν ἀλλήλοις · κοινὸν γὰρ τὸ
Lemmas: Θεός λατοευω . ὁ δέ γε θεῖος ἀπόστολος λατρεύω φημί Θεός , ὁ ὁ υἱός προσφέρω ὁ ἔθνος Εὐαγγέλιος . καί λατρεύω ἐν ὁ πνεῦμα , τουτέστιν ἐν ὁ δίδωμι χάρισμα . ὁ , ὅτι οὖον ὁ ἐμέω σπουδή ὑπάρχω ἐγώ ὁ λατρεύω Θεός , ἀλλά ὁ ὁ πνεῦμα χάρις . ὁ , ὅτι οὖον σαρκικός ἐγώ εἰμί τ λατοεία , ἀλλά πνευματικός . ἐκ οὗτος δείκνυμι κατά ὁ ἀναγκαῖος μεριμνάω ὑπέρ αὐτός , ὡς ὁ λόγος δέχομαι , καί δέχομαι μέλλω . « ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ὁ υἱός αὐτός . » ὁράω ὅτι ἄνω εἶπον , εἰς Εὐαγγέλιος Θεός , ὁ Χριστός λέγω ; « ὡς ἀδιαλείπτως , » καί ὁ ἑξῆς . ἀγάπη εἰλικρινής ὁ καί μιμνήσκω , καί ἀδιαλείπτως οὗτος ποιέω , καί μάλιστα ἐν προσευχή . « δήω εἰμί πως . » καί γάρ ἔρχομαι ἐπείγω , καί παρά ὁ θέλημα ὁ Θεός οὗτος πράσσω οὐ βούλομαι . ὁ δέ , ἤδη ποτέ , ἀντί ὁ , ὀψέ ποτός . ὅπερ εἰμί σφόδρα ἐπείγω . « Εὐωδέω . » Εὐκολία , φημί , ἔχω , καί ἐπί καλός ὁ πρός σύ ὁδός . ἐπιποθέω γάρ ὁράω σύ , ἵνα τίς μεταδωχαρισμαω σύ πτευματικὸν , εἰς ὁ στηρίζω σύ · τρωτός δέ εἰμί , συμπαρακαλέω ἐν σύ διά ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις , σύ τε καί ἐγώ οὐχ ἀπλόος δέ , φημί , καί ἀνόνητος ὁράω σύ σπουδάζω , ἀλ ὥστε χάρισμα μεταδίδωμι . λέγος δέ ὁ διδαχή καί ὁ κατήχησις . οὗτος γάρ ὁ στηρίζω , ὡς εἰκός , ἀκμή σαλεύω αὐτός . ὁ δέ « ἵνα τίς , » μετριάζω εἰμί , ὡσεί εἶπον , ἵνα μικρός τίς . ὁ δέ « μεταδίδωμι » δηλόω , ὅτι οὐ ἐμός τίς δίδωμι , ἀλ δπερ καί ἐγώ λαμβάνω . « εἰς ὁ στηρίζω σύ . » Θούα γάρ μικρός χάρισμα , ὁ μή σαλεύω ὁ πίστις . « συμπαρακαλέω . » ἐπεί στηριγμός μιμνήσκω , ἵνα μή λυπέω αὐτός ὡς ὅτι σαλεύω , ἐπάγω ὁ · « συμπαρακαλέω , » τουτέστιν ἵνα καί ἐγώ σύ , καί σύ ἐγώ παρακαλέω . ὁ γάρ ἀλλήλων , φημί , δήω παράκλησις , διά ὁ ἔνειμι ἐγώ πίστις . σφόδρα δέ μετριάζω . ἐν δέ καί οὕτως νοέω ὁ παράκλησις , ἵνα , φημί , σύ μέν παρ´´ ἐγώ εἰς ὁ πίστις παρακαλέω , ἐγώ δέ εἰς Εὐφρόσυνος , ὁράω σύ πιστεύω ἦς οὕτως · ὁ μεταδίδωμι σύ χάρισμα , οὐ εἰμί ἐμός μόνος ἢ ὁ ἐμός προαίρεσις καί διακονία , ἀλλά κοινός ἐγώ τε καίω . ὁ διακονία μέν ὁ ἐμός , ὁ δέ ὑπουργία ὁ ὑμέτερος . καί οὐδέ τότε ἀπλόος , ἀλλά διά ὁ ἀνέρχομαι πίστις . Πῶς καί τίς τρόπος ; ἐἀν αὐτός ἔχω , φημί , πίστις ὁ λαμβάνω ὁ χάρισμα , ἐγώ τε πάλιν πίστις ὁ δίδωμι σύ . ἐάν γάρ ἐγώ μέν πίστις ἔχω ὁ δίδωμι , καί πολύς ἀγών καί σπουδή , σύ δέ οὐ ἔχω πίστις ὁ λαμβάνω , οὐδός επιθοεις καί ἐπιμέλεια περί ὁ λαμβάνω , οὖον παραγίγνομαι σύ , κἀν ἐγώ βούλομαι , σύ χάρισμα πνευματικός . Δεύς οὖν ἀμφότερος συντρέχω , καί ὁ ἐκ ἐγώ , καί ὁ ἐκ σύ . τότε γάρ αὐτός πίστις ἔχω ὁ λαμβάνω καί ἐπιθυμία , ὅτε ἄξιος ἑαυτοῦ παρασπκευαειδω ὁ δωρεά δις ἔργον ἀγαθός . λαμβάνω δέ σύ ὁ χάρισμα , δῆλος ὅτι παρακαλέω καί εὐφραίνω ἐν ἀλλήλων · κοινός γάρ ὁ