cogPG.PG118 51
Τουτέστι , μέγα μέν ἐστι τὸ ὄνομα , καὶ βρύον ἰάσεις , ἀλλὰ δεῖται καὶ ψυχῶν δυναμένων ἀξιωθῆναι τῆς χάριτος . Ὑπὸ γὰρ ἀπίστων τὸ ὄνομα ἐπικαλούμενον , καὶ ἀπίστου μέλλοντος μένειν τοῦ τῆς ἰάσεως δεομένου , οὐκ ἂν τὸ οἰκεῖον ἐνεργήσειεν . Τὸ μὲν οὕν εἰπεῖν , Τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐστερέωσεν αὐτὸν , ὑψηλὸν καὶ τέλειον , καὶ ἐτράχυνεν ἂν τοὺς Ἰουδαίους . Τὸ δὲ , Ἡ πίστις ἡ δι´ αὐτοῦ , ταπεινόν . Ὁ δὲ , τὰ μὲν τῇ φύσει νέμων τοῦ πράγματος , τὰ δὲ τῇ διαθέσει καὶ τῇ δυνάμει τῶν ἀκροατῶν , μίγνυσι ταπεινὰ ὑψηλοῖς διὰ τὸ εὐπαράδεκτον . ΠΙΙΑ ρΓΗΙεοεῶΦ ευΒηΒυε , ἱΑοῖῖε σριηο εκοῖρίαίι . « Καὶ νῦν , ἀδελφοὶ , οἷδα , ὅτι κατὰ ἄγνοιανέπράξατε , ὥσπερ καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν . Ὁ δὲ Θεὸς ἃ προκατήγγειλε διὰ στόματος πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ , παθεῖν τὸν Χριστὸν , ἐπλήρωσεν οὕτως . Μετανοήσατε οὖν καὶ ἐπιστρέψατε εἰς τὸ ἐξαλειφθῆναι ὑμῶν τὰς ἀμαρτίας , ὅπως ἂν ἔλθωσι καιροὶ ἀναψύξεως ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου . » Ἔγνων , φησὶ , ὅτι κατὰ ἄγνοιαν ἐπράξατε , ἐξ ὧν ὁρῶ πολλοὺς ὑμῶν ἐπιστρέφοντας καὶ σωζομένους . ᾔδει μὲν γὰρ ὅτι οὐ κατὰ ἄγνοιαν , ἀλλ´ οὕτως ἔφη , θύραν αὐτοῖς ἀνοίγων μετανοίας . Διὸ λέγει · Μετανοῄσατε , οὐ περὶ τῶν ἐν τῷ σταυρῷ τετολμημένων οὐ γὰρ εἰπὼν περὶ ἐκείνων , ὅτι ἐν ἀγνοίᾳ ) , ἀλλὰ περὶ τῶν ἄλλων ἁμαρτιῶν . Εἰπὼν δὲ , « Καιροὶ ἀναψύξεως , » δείκνυσι ταλαιπωρίαις πολλαῖς μέλλοντας αὐτοὺς περιπίπτειν , καὶ κατεργασθησομένους πολέμων . Πρὸς γὰρ τὸν κλαυσόμενον καὶ παραμυθίας ἐπιθυμοῦντα οὗτος ἂν ὁ λόγος ἁρμόσειεν . « Ὅπως ἂν ἔλθωσι , φησί , καιροὶ ἀναψύξεως . » Κατὰ τοὺς τῆς ἀναψύξεως καιροὺς δηλαδὴ , οὓς ἀπὸ προσώπου τοῦ Κυρίου , εἴτουν τῆς θείας καὶ πατρικῆς οὐσίας πρυτανευθῆναι , φησίν . Οὐδὲ γὰρ εἰκὸς , τοὺς εἰς τὸν Υἱὸν ἐνυβρίσαντας διὰ τοῦ πάθους , μὴ τὴν ἀνταμοιβὴν εὐρεῖν , ἣν καὶ ἀνεῦρον ὑπὸ τῶν Ῥωμαῖκῶν στρατοπέδων διὰ Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου οἱ τῇ Ἰουδαϊκῇ κατὰ Χριστοῦ ἐγκαρτερήσαντες λύσσῃ . Καὶ οὐ μόνον καθ´ ἑαυτοὺς πολιτεύειν ἐστέρηνται , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν τῆς μητροπόλεως αὐτῶν καὶ τοῦ ναοῦ κατασκαφὴν , καὶ βίον ἄγουσι πλάνον κατὰ παντὸς διασπαρέντες , καὶ μέχρι τῆς τοῦδε τοῦ φθαρτοῦ βίου συντελείας διατηροῦντες , οὐ μή ποτε τύχοιεν ἀναψύξεως . Κατὰ γὰρ ταυτὴν ἡ τοῦ Χριστοῦ ἀπ´ οὐρανοῦ παρουσία , ἑκάστῳ τῶν κατὰ ἀξίαν πόνων βραβεύσει τὰ ἔπαθλα . Τούτων δὲ τῶν τηνικαῦτα ἐσομένων γνῶσιν νῦν ἐντίθησιν Ἰουδαίοις , ὡς ἂν τῷ φόβῳ τούτων γεννικώτερον τὴν μετάνοιαν ἐπισπάσωνται . « Καὶ ἀποστείλῃ τὸν προκεκηρυγμένον ὑμῖν Ἰησοῦν Χριστὸν , ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων , ὧν ἐλάλησεν ὁ Θεὸς διὰ στόματος πάντων ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ´ αἰῶνος . » Ὃραπῶς ὁδῷ προβαίνει . Ἐν μὲν τῇ πρώτῃ δημηγορίᾳ , τὴν ἀνάστασιν καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ᾐνίξατο κάθισιν , ἐνταῦθα δὲ καὶ τὴν ἐμφανῆ παρουσίαν , ἣν καιρόν φησιν ἀναψύξεως , ἐν ᾧ τοὺς τῆς ἀναστάσεως
Lemmas: τουτέστι , μέγας μέν εἰμί ὁ ὄνομα , καί βρύον ἴασις , ἀλλά δήω καί Ψυχή δύναμαι ἀξιόω ὁ χάρις . ὑπό γάρ ἄπιστος ὁ ὄνομα ἐπικαλέω , καί ἄπιστος μέλλω μένω ὁ ὁ ἴασις δήω , οὐ εἄν ὁ οἰκέω ἐνεργέω . ὁ μέν οὖν εἶπον , ὁ ὄνομα αὐτός στερεόω αὐτός , ὑψηλός καί τέλειος , καί τραχύνω εἄν ὁ Ἰουδαῖος . ὁ δέ , ὁ πίστις ὁ δις αὐτός , ταπεινός . ὁ δέ , ὁ μέν ὁ φύσις νέμω ὁ πρᾶγμα , ὁ δέ ὁ διάθεσις καί ὁ δύναμις ὁ ἀκροατής , μίγνυμι ταπεινός ὑψηλός διά ὁ εὐπαράδεκτος . Ι ρΓΗΙεοεῶΦ ευΒηΒυε , ἱΑοῖῖε σριηο εκοιριαει . « καί νῦν , ἀδελφός , οἶδα , ὅτι κατά ἄγνοιανέπράξατε , ὥσπερ καί ὁ ἄρχω σύ . ὁ δέ θεός ὁ προκαταγγέλλω διά στόμα πᾶς ὁ προφήτης αὐτός , πάσχω ὁ Χριστός , πληρόω οὕτως . μετανοέω οὖν καί ἐπιστρέφω εἰς ὁ ἐξαλείφω σύ ὁ ἁμαρτία , ὅπως εἄν ἔρχομαι καιρός ἀνάψυξις ἀπό πρόσωπον ὁ κύριος . » γιγνώσκω , φημί , ὅτι κατά ἄγνοια πράσσω , ἐκ ὅς ὁράω πολύς σύ ἐπιστρέφω καί σῴζω . οἶδα μέν γάρ ὅτι οὖον κατά ἄγνοια , ἀλ οὕτως φημί , θύρα αὐτός ἀνοίγω μετάνοια . Διὸ λέγω · μετανοέω , οὖον περί ὁ ἐν ὁ σταυρός τολμάω οὖον γάρ εἶπον περί ἐκεῖνος , ὅτι ἐν ἄγνοια ) , ἀλλά περί ὁ ἄλλος ἁμαρτία . εἶπον δέ , « Καιρός ἀνάψυξις , » δείκνυμι ταλαιπωρία πολύς μέλλω αὐτός περιπίπτω , καί κατεργάζομαι Πολέμων . πρός γάρ ὁ καλέω καί παραμυθία ἐπιθυμέω οὗτος εἄν ὁ λόγος ἁρμόζω . « ὅπως εἄν ἔρχομαι , φημί , καιρός ἀνάψυξις . » κατά ὁ ὁ ἀνάψυξις καιρός δηλαδή , ὅς ἀπό πρόσωπον ὁ κύριος , εἴτουν ὁ θεῖος καί πατρικός οὐσία πρυτανεύω , φημί . οὐδέ γάρ εἰκός , ὁ εἰς ὁ υἱός ἐνυβρίζω διά ὁ πάθος , μή ὁ ἀνταμοιβή εὑρίσκω , ὅς καί ἀνευρίσκω ὑπό ὁ ρωμαϊκός στρατόπεδον διά Οὐεσπασιανός καί Τίτος ὁ ὁ Ἰουδαϊκός κατά Χριστός ἐγκαρτερέω λύσσα . καί οὖον μόνος καθ´ ἑαυτοῦ πολιτεύω στερέω , ἀλλά καί μετά ὁ ὁ μητρόπολις αὐτός καί ὁ ναός κατασκαφή , καί βίος ἄγω πλάνος κατά πᾶς διασπείρω , καί μέχρι ὁ ὅδε ὁ φθαρτός βίος συντέλεια διατηρέω , οὖον μή ποτός τυγχάνω ἀνάψυξις . κατά γάρ αὐτός ὁ ὁ Χριστός ἀπ´ οὐρανός παρουσία , ἕκαστος ὁ κατά ἄξιος πόνος βραβεύω ὁ ἔπαθλον . οὗτος δέ ὁ τηνικαῦτα εἰμί γνῶσις νῦν ἐντίθημι Ἰουδαῖος , ὡς εἄν ὁ φόβος οὗτος γεννικός ὁ μετάνοια ἐπισπάω . « καί ἀποστέλλω ὁ προκηρύσσω σύ Ἰησοῦς Χριστός , ὅς δεῖ οὐρανός μέν δέχομαι ἄχρι χρόνος ἀποκατάστασις πᾶς , ὅς λαλέω ὁ θεός διά στόμα πᾶς ἅγιος αὐτός προφήτης ἀπ´ αἰών . » Ὃραπῶς ὁδός προβαίνω . ἐν μέν ὁ πρῶτος δημηγορία , ὁ ἀνάστασις καί ὁ εἰς οὐρανός αἰνίζω κάθισις , ἐνταῦθα δέ καί ὁ ἐμφανής παρουσία , ὅς καιρός φημί ἀνάψυξις , ἐν ὅς ὁ ὁ ἀνάστασις