cogPG.PG118 484
θανάτου προσηγόρευσεν , ἐπειδὴ τοὺς παραβαίνοντας ὁ νόμος ἐκόλαζεν . Εἰ τοίνυν , φησὶν , ἔνθα τιμωρία καὶ θάνατος καὶ γράμματα λίθοις ἐγκεκολαμμένα , τοσαύτην ὁ ταῦτα κομίζων ἐν τῳ προσώπῳ δόξαν εδέξατο , πολλῷ μᾶλλον οἱ τῷ θείῳ διακονοῦντες Πνεύματι , πλείονος ἀπολαύουσι δόξης . « Ὅστε μὴ δύνασθαι ἐνατενίσαι . » Ἐπαίρει τὴν τοῦ νόμου δόξαν , ἰνα πλέον αὐξήσῃ τὴν τῆς νέας . Ἡ ὅτι Κτοῦτο κατηγορίᾳ ἐστὶν Ἰουδαίων , ὅτι οὔτως , φησὶν , ἠσαν ταχεῖς , ὡς μηδὲ τὴν αἰσθητήν δόξαν ἱκανοὺς εἶναι ὁρᾷν . « Διὰ τὴν δόξαν τοῦ προσώπου Καὐτοῦ . » Ἄνω ἐπάρας τὴν τοῦ νόμου δόξαν , νῦν ἠρέμα καθαιρεῖ αὐτήν . Οὐ γὰρ ὁ νόμος εἰχε τὴν δόξαν , ἀλλ´ ὁ Μωσῆς . Καὶ ὁ Μωσῆς δὲ , οὐ μένουσαν εἶχε δόξαν , ἀλλὰ καταργουμένην , τουτέστι παυομένην . Ἐπειδὴ γὰρ ἄνω ἐπῆρε τὰ κατὰ τὸν νόμον , νῦν αὐτὰ καθαιρεῖ ἵνα συγκαθέλη τὰ Ἰουδαῖκά . « Πῶς οὐχὶ μᾶλλον ἡ διακονία τοῦ Πνεύματος ; » Ὥσπερ διακονίαν θανάτου τὸν νόμον ἐκάλεσεν , οὕτως κατὰ τὸ ἁκόὸουθον ὥφειλε τὴν νέαν καλέσαι διακονίαν ζωῆς . Ἀλλὰ τοῦτο μὲν σιωπᾷ , τὸ μεῖζον δὲ λέγει . Διακονίαν γὰρ αὐτὴν Πνεύματος καλεῖ , τοῦ καὶ τὴν ζωήν ἐξουσίαν ἔχοντος παρέχειν . Διακονίαν δὲ Πνεύματος αὐτὴν καλεῖ , διὰ τὴν ἐπιφοίτησιν τοῦ ἁγίου Πνεύματος , οἱονεὶ τὴν παρασκευαστικὴν τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπιφοιτήσεως . « Εἰ γὰρ ἡ διακονία τῆς κατακρίσεως . » Ἀπὸ συλλογισμοῦ τὸ εὔλογον ἔχοντος τὴν σόγκρισιν ποιεῖται . Εἰ γὰρ δόξα , φησίν , ἐστὶν ἐν τῷ νόμῳ , καί τοι ὄντι διακόνῳ θανάτου καὶ κατακρίσεως , πολλῷ μᾶλλον κατὰ τὸ ἀκόλουθον , οὐ μόνου ἔστιν ἐν τῇ νέᾳ δόξα , ἀλλὰ καὶ περισσεύει . Καὶ γὰρ , « Περισσεύει . » Τοῦ μὲν γὰρ νόμου ἀμαρτωλοὺς λαμβάνοντος καὶ τιμωρουμένου , τὸ κήρυγμα ἁμαρτωλοὺς λαμβάνον ἐν τῷ βαπτίσματι , οὐ μόνον ἀνευθύνους ἀφίησι,(καί τοι ἤρκει καὶ τοῦτο , ) ἀλλὰ καὶ δικαιοῖ , καὶ ἀγιάζει , καὶ εἰς υἱοθεσίαν καλεῖ , καὶ τὰς μελλούσας ἐλπίδας ἐπαγγέλλεται . Ὅθεν καὶ διακοναν δικαιοσύνης αὐτὴν καλεῖ , ὡς δικαιοῦσαν τοὺς ἀσεβεῖς . « Καὶ γὰρ οὐ δεδόξασται . » Καὶ τί , φησὶν , ἀντιπαράθεσιν ποιῶ τῆς νέας καὶ τοῦ νόμσυ ; Τοσαύτη γὰρ , φησὶν , τῆς νέας ἡ διαφορὰ καὶ ἡ δόξα , ὅτι , φησὶν , ἐν συγκρίσεως μέρει,(τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ λέγει ἐν τούτῳ τῷ μέρει , τουτέστι τῆς συγκρίσεως ,, οὐδὲ δόξαν ἔχειν δόξει ἡ παλαιὰ , καί τοι δεδοξασμένη ούσα , ὡς πρὸς ἀντιπαράθεσιν τῆς νέας . « Ἐν τούτῳ τῷ μέρει . » [ ΟΔΩΡ . ] - Τοσαύτη γάρ ἐστι , φησὶν ἡ τοῖς διακόνοις τῆς χάριτος προσεσομένη δόξα , ὅτι οὐδὲ δόξαν εἴποι τις ἂν εἰκότως τὴν Μωσεῖ προσγενομένην , ἀποβλέπων εἰς τούτους . Ἐν νυκτὶ μὲν γὰρ . τὸ λυχνιαῖον φῶς , φανότατον εἶναι δοκεῖ , ἐν μεσημβρίᾳ δὲ μέσῃ κρύπτεται , καὶ οὐδὲ φῶς εἶναι νομίξεται . Τὸν δὲ νόμον ἐκάλετε καταργούμενον , ὡς παυσάμενον τῇ Χριστοῦ παρουσίᾳ , μένον δὲ τὸ τῆς χάριτος δῶρον , ὡς οὐ ληψόμενον τέλος . Εἰ τοίνυν ἐκεῖνον , φησὶ , τετύχηκε δόξης , δηλονότι καὶ τοῦτο πολλαπλασίως τεύξεται . « Τὸ δεδοξασμένον . » Οἷον ὁ νόμος ὁ δόξαν ἔχων διὰ τοῦ προσώπου Μωσέως .
Lemmas: θάνατος προσαγορεύω , ἐπεί ὁ παραβαίνω ὁ νόμος κολάζω . εἰμί τοίνυν , φημί , ἔνθα τιμωρία καί θάνατος καί γράμμα λίθος ἐγκολάπτω , τοσοῦτος ὁ οὗτος κομίζω ἐν ὁ πρόσωπον δόξα δέχομαι , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ θεῖον διακονέω πνεῦμα , πλείων ἀπολαύω δόξα . « ὅστε μή δύναμαι ἐνατενίζω . » ἐπαίρω ὁ ὁ νόμος δόξα , ἵνα πλέω αὐξάνω ὁ ὁ νέος . ὁ ὅτι Κτοῦτο κατηγορία εἰμί Ἰουδαῖος , ὅτι οὔτως , φημί , ἀείδω ταχύς , ὡς μηδέ ὁ αἰσθητής δόξα ἱκανός εἰμί ὁράω . « Ζεύς ὁ δόξα ὁ πρόσωπον αὐτός . » ἄνοος ἐπαίρω ὁ ὁ νόμος δόξα , νῦν ἠρέμα καθαιρέω αὐτός . οὖον γάρ ὁ νόμος ἔχω ὁ δόξα , ἀλ ὁ Μωσῆς . καί ὁ Μωσῆς δέ , οὖον Μένων ἔχω δόξα , ἀλλά καταργέω , τουτέστι παύω . ἐπεί γάρ ἄνω ἐπαίρω ὁ κατά ὁ νόμος , νῦν αὐτός καθαιρέω ἵνα συγκαθαιρέω ὁ ιουδαϊκός . « Πῶς οὐ μᾶλλον ὁ διακονία ὁ πνεῦμα ; » ὥσπερ διακονία θάνατος ὁ νόμος καλέω , οὕτως κατά ὁ ἀκούω ὀφείλω ὁ νέος καλέω διακονία ζωή . ἀλλά οὗτος μέν σιωπάω , ὁ μείζων δέ λέγω . διακονία γάρ αὐτός πνεῦμα καλέω , ὁ καί ὁ ζωή ἐξουσία ἔχω παρέχω . διακονία δέ πνεῦμα αὐτός καλέω , διά ὁ ἐπιφοίτησις ὁ ἅγιος πνεῦμα , οἱονεί ὁ παρασκευαστικός ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπιφοίτησις . « εἰμί γάρ ὁ διακονία ὁ κατάκρισις . » ἀπό συλλογισμός ὁ εὔλογος ἔχω ὁ σόγκρισιν ποιέω . εἰμί γάρ δόξα , φημί , εἰμί ἐν ὁ νόμος , καί ὅς εἰμί διάκονος θάνατος καί κατάκρισις , πολύς μᾶλλον κατά ὁ ἀκόλουθος , οὖον μόνος εἰμί ἐν ὁ νέος δόξα , ἀλλά καί περισσεύω . καί γάρ , « περισσεύω . » ὁ μέν γάρ νόμος ἁμαρτωλός λαμβάνω καί τιμωρέω , ὁ κήρυγμα ἁμαρτωλός λαμβάνω ἐν ὁ βάπτισμα , οὖον μόνος ἀνεύθυνος ἀφίησι,(καί ὅς ἀρκέω καί οὗτος , ) ἀλλά καί δικαιόω , καί ἁγίζω , καί εἰς υἱοθεσία καλέω , καί ὁ μέλλω ἐλπίς ἐπαγγέλλω . ὅθεν καί διακοναω δικαιοσύνη αὐτός καλέω , ὡς δικαιόω ὁ ἀσεβής . « καί γάρ οὖον δοξάζω . » καί τίς , φημί , ἀντιπαράθεσις ποιέω ὁ νέος καί ὁ νόμσυ ; τοσοῦτος γάρ , φημί , ὁ νέος ὁ διαφορά καί ὁ δόξα , ὅτι , φημί , ἐν σύγκρισις μέρει,(τοῦτο γάρ εἰμί ὅς λέγω ἐν οὗτος ὁ μέρος , τουτέστι ὁ σύγκρισις ,, οὐδέ δόξα ἔχω δοκέω ὁ παλαιός , καί ὅς δοξάζω εἰμί , ὡς πρός ἀντιπαράθεσις ὁ νέος . « ἐν οὗτος ὁ μέρος . » [ ΡΟ . ] - τοσοῦτος γάρ εἰμί , φημί ὁ ὁ διάκονος ὁ χάρις πρόσειμι δόξα , ὅτι οὐδέ δόξα εἶπον τις εἄν εἰκότως ὁ Μωσῆς προσγίγνομαι , ἀποβλέπω εἰς οὗτος . ἐν νύξ μέν γάρ . ὁ λυχνιαῖος φάος , φανός εἰμί δοκέω , ἐν μεσημβρία δέ μέσος κρύπτω , καί οὐδέ φάος εἰμί νομίζω . ὁ δέ νόμος κάλημι καταργέω , ὡς παύω ὁ Χριστός παρουσία , μένω δέ ὁ ὁ χάρις δῶρον , ὡς οὖον λαμβάνω τέλος . εἰμί τοίνυν ἐκεῖνος , φημί , τυγχάνω δόξα , δηλονότι καί οὗτος πολλαπλάσιος τυγχάνω . « ὁ δοξάζω . » οἷος ὁ νόμος ὁ δόξα ἔχω διά ὁ πρόσωπον Μωσῆς .