cogPG.PG118 436
ἀπίστοις γίνεσθαι . « Καὶ οὐδ´ οὔτως εἰσακούσεταί μου . » Τί οὖν ἐλάλει , εἰ ᾔδει μὴ ἀκουσθησόμενος ; Ἵνα τὰ αὐτοῦ ποιήσῃ ὁ Θεὸς , καὶ διὰ πάντων δείξῃ τὴν περὶ ἡμᾶς πρόνοιαν , καὶ νικήσῃ ἐν τῷ κρίνεσθαι . αὐτὸν , καὶ ἀπαλλάξῃ πάσης ἀπολογίας.-[ΟΚΟΥ . ΚΕΝΙΟΥ . ] Ἢ καὶ τὸ , « Οὐδ´ οὕτως εἰσακούσονταί μου , » ὡς πρὸς τὸ κοινὸν εἴρηται , καὶ τὸ μὴ πάντας εἰσακοῦσαι , ἐπεὶ ἔνι μηδὲ ἕνα εἰσακοῦσαι . « Ὥστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν . » Ὁρᾷς πῶς ὑποτίβησι τῇ προφητείᾳ τὰς γλώσσας ; « Εἰς σημεῖον γάρ εἰσι , » φησί . Τὸ δὲ σημείον , οὐ πάντως διδάσκει καὶ ὡφελεῖ , ὀπότε καὶ βλάπτει πολλάκις , ὡς προϊὼν φηαιν . ἔνθα λέγει , « Οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε;ς » - « Οὐ τοῖς πιστεύουσιν . » Οἱ γὰρ πιστοὶ οὐ δέονται σημείων , πιστοὶ ὄντες . « Ἡ δὲ προφητεία οὐ τοῖς ἀπίστοις . » Ἡ δὲ προφητεία , φησίν , ὡφελεῖ τοὺς πιστούς . Κατηχεῖ γὰρ αὐτοὺς , οὐκ ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἀπίστους , οἷον τοῦς ἀνίατα νοσοῦντας , εἰ μὴ ὅτι προϊὼν λέγει , ὅτι καὶ αὐτοὺς ὡφελεῖ . Ἐλεγχόμενος γὰρ , φησὶ , καὶ ἀνακρινόμενος ὑπὸ πάντων , ἐροῖ ὅτι ὄντως ὁ Θεὸς ἐν ὑμῖν ἐστιν . Ὅρα πόση διαφορά τῆς προφητείας . Αἱ μὲν γὰρ γλῶσσαι , γελᾷν τοὺς ἀπίστους ποιοῦσιν Ἐροῦσι γὰρ , φησὶν , ὅτι μαίνεσθε . Ἡ δὲ προφητεία , τοὺς πιστοὺς μὲν , πᾶσι τρόποις ὡφελεῖ , Ἔστι δ´ ὅτε καὶ τοὺς ἀπίστους ὡφελεῖ , τῷ ἐλέγχειν αὐτοὺς , καὶ παρασκευάζειν ἐπὶ πρόσωπον πίπτειν , καὶ προσκυνεῖν τῷ Θεῷ . Τοῦτο γὰρ προϊὼν λέγει · Ἀλλὰ τοῖς , πιστεύουσιν , εἰς ὡφέλειαν , ὅ ἐστι διδαχήν . Ἐἀν οὖν συνέλθῃ ἡ Ἐκκλησία ὅλη ἑπιτοαυτὸ , καὶ πάντες γλώσσαις λαλῶσιν , εἰσέλθωσι δὲ λἷόται ἢ ἄπιστοι , οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε ; Ἐἀν δέ πάντες προφητεύωσιν , εἰσέλὸῃ δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , ἐλέγχεται ὑπὸ πάντων , καὶ οὐτως τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτοῦ , φαπρὰ ίνεται , καὶ οὕτως πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον προσκυνήσει τῳ Θεῶ , ἀπαγγέλλων ὅτι ὁ Θεὸς ὅντως ἐν ὑμῖν ἐστιν . οέμα δεῖξαι θέλει ὅτι καὶ ἀφορμὴ βλάβης ἐστὶ τὸ λαλεῖν γλώσσαις . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ τοῦ χαρίσματος κατηγορεῖν , ἐπάγει · Ἐὰν εἰσέλθητε πάντες γλώσσαις λαλοῦντες , εἰσέλθωσι δὲ καὶ ἰδιῶται ἢ ἄπιστοι , ὡς εἶναι τῆς ἐκείνων ἰδιωτείας καὶ ἀπιστίας τὸ ἔγκλημα , οὐ τῆς χάριτος , ὅμως ἀφορμὴ καὶ οὔτως βλάβης ἐστὶν ἰδιώταις καὶ ἀπίστοις , ὅπερ οὐχ εὐρήοεις ἐπὶ τῆς προφητείας , « Οὐκ ἐροῦσιν ὅτι μαίνεσθε ; » Ἐπειδὴ μέγα ἐφρόνουν γλώσσαις λαλοῦντες , δείκνυσιν αὐτοὺς εἰς αὐτὴν τὴν ὑπόληψιν ἐκ τῶν γλωσσῶν βλαπτομένους . ὑπολήψεις γὰρ , φησὶ , μαινομένων λαμβάνετε , ὅ ἐστι τῆς σπουδῆς ὑμῶν ἐναντίον καὶ τῆς ποιήσεως . Ἐπὶ δὲ τῆς προφητείας τὸ ἐναντίον φησί . Καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἀναισχύντους τῶν ἀπίστων , ἐφέλκεται τῷ ἐλέγχειν αὐτοὺς καὶ ἀνακρίνειν , καὶ τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας αὐτῶν φανεροῦν . « Καὶ οὖτως τὰ κρυπτά . » Τουτέστιν , ἃ ἐπὶ ψυχὴν ἔχει , καὶ κατ´ αὐτὰ ἐναχθήσεται ἐν μέσῳ , καὶ νανερωθήτεται , καὶ οὔτως διὰ τοῦ ἀνακρίνεσθαι
Lemmas: ἄπιστος γίγνομαι . « καί οὐδός οὔτως εἰσακούω ἐγώ . » τις οὖν λαλέω , εἰμί οἶδα μή ἀκούω ; ἵνα ὁ αὐτός ποιέω ὁ θεός , καί διά πᾶς δείκνυμι ὁ περί ἐγώ πρόνοια , καί νικάω ἐν ὁ κρίνω . αὐτός , καί ἀπαλλάσσω πᾶς απολογιας.-[οπου . ΕΝ . ] ἤ καί ὁ , « Οὐδ οὕτως εἰσακούω ἐγώ , » ὡς πρός ὁ κοινός εἴρω , καί ὁ μή πᾶς εἰσακούω , ἐπεί ἐν μηδέ εἷς εἰσακούω . « ὥστε ὁ γλῶσσα εἰς σημεῖον εἰμί . » ὁράω πῶς υποτιβην ὁ προφητεία ὁ γλῶσσα ; « εἰς σημεῖον γάρ εἰμί , » φημί . ὁ δέ σημεῖον , οὖον πάντως διδάσκω καί ὠφελέω , ὁπότε καί βλάπτω πολλάκις , ὡς προέρχομαι φημί . ἔνθα λέγω , « οὐ εἴρω ὅτι μαίνομαι » - « οὖον ὁ πιστεύω . » ὁ γάρ πιστός οὖον δήω σημεῖον , πιστός εἰμί . « ὁ δέ προφητεία οὖον ὁ ἄπιστος . » ὁ δέ προφητεία , φημί , ὠφελέω ὁ πιστός . κατηχέω γάρ αὐτός , οὐ ἔτι δέ καί ὁ ἄπιστος , οἷος ὁ ἀνίατος νοσέω , εἰμί μή ὅτι προέρχομαι λέγω , ὅτι καί αὐτός ὠφελέω . ἐλέγχω γάρ , φημί , καί ἀνακρίνω ὑπό πᾶς , εἴρω ὅτι εἰμί ὁ θεός ἐν σύ εἰμί . Ὅρας πόσος διαφορά ὁ προφητεία . ὁ μέν γάρ γλῶσσα , γελάω ὁ ἄπιστος ποιέω εἴρω γάρ , φημί , ὅτι μαίνομαι . ὁ δέ προφητεία , ὁ πιστός μέν , πᾶς τρόπος ὠφελέω , εἰμί δδʹ ὅτε καί ὁ ἄπιστος ὠφελέω , ὁ ἐλέγχω αὐτός , καί παρασκευάζω ἐπί πρόσωπον πίπτω , καί προσκυνέω ὁ Θεός . οὗτος γάρ προέρχομαι λέγω · ἀλλά ὁ , πιστεύω , εἰς ὠφέλεια , ὅς εἰμί διδαχή . ἐἀν οὖν συνέρχομαι ὁ ἐκκλησία ὅλος επιτοαυτος , καί πᾶς γλῶσσα λαλέω , εἰσέρχομαι δέ λούω ἢ ἄπιστος , οὐ εἴρω ὅτι μαίνομαι ; ἐἀν δέ πᾶς προφητεύω , εἰσέρχομαι δέ τις ἄπιστος ἢ ἰδιώτης , ἐλέγχω ὑπό πᾶς , καί οὕτως ὁ κρυπτός ὁ Καρδία αὐτός , φαπρὰ ἰνέω , καί οὕτως πίπτω ἐπί πρόσωπον προσκυνέω ὁ θεάομαι , ἀπαγγέλλω ὅτι ὁ θεός εἰμί ἐν σύ εἰμί . ὄμνυμι δείκνυμι ἐθέλω ὅτι καί ἀφορμή βλάβη εἰμί ὁ λαλέω γλῶσσα . εἶτα ἵνα μή δόξα ὁ χάρισμα κατηγορέω , ἐπάγω · ἐάν εἰσέρχομαι πᾶς γλῶσσα λαλέω , εἰσέρχομαι δέ καί ἰδιώτης ἢ ἄπιστος , ὡς εἰμί ὁ ἐκεῖνος ἰδιωτεία καί ἀπιστία ὁ ἔγκλημα , οὖον ὁ χάρις , ὅμως ἀφορμή καί οὔτως βλάβη εἰμί ἰδιώτης καί ἄπιστος , ὅσπερ οὐ εὐρήοεις ἐπί ὁ προφητεία , « οὐ εἴρω ὅτι μαίνομαι ; » ἐπεί μέγας φρονέω γλῶσσα λαλέω , δείκνυμι αὐτός εἰς αὐτός ὁ ὑπόληψις ἐκ ὁ γλῶσσα βλάπτω . ὑπόληψις γάρ , φημί , μαίνομαι λαμβάνω , ὅς εἰμί ὁ σπουδή σύ ἐναντίος καί ὁ ποίησις . ἐπί δέ ὁ προφητεία ὁ ἐναντίος φημί . καί γάρ καί ὁ ἀναίσχυντος ὁ ἄπιστος , ἐφέλκω ὁ ἐλέγχω αὐτός καί ἀνακρίνω , καί ὁ κρυπτός ὁ Καρδία αὐτός φανερόω . « καί οὖτως ὁ κρυπτός . » τουτέστιν , ὁ ἐπί ψυχή ἔχω , καί κατ´ αὐτός ἐνάγω ἐν μέσος , καί νανερωθήτεται , καί οὔτως διά ὁ ἀνακρίνω