cogPG.PG118 653
ἀλλήλοις ταπεινοῦσθαι , καὶ τὰ οἰκεῖα συνεπίστασθαι μέτρα ; Ἐὰν δὲ ταπεινωθῶμεν , ὑπερυψοῖ καὶ ἡμᾶς ὁ Θεὸς , χαριζόμενος ἡμῖν ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἴδε , καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε , καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπουούκ ἀνέβη . « Μακάριοι , φησὶν , οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Καίτοι καὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , αὐτόθεν ἐστὶν ὑψηλὸν καὶ μέγα τὸ ἀξιωθῆναι μιμητὰς γενέσθαι Χριστοῦ . « Ἀλλ´ ἑαυτόν . » Ποῦ εἰσιν οἱ λέγοντες ὅτι κατὰ ἀνάγκην καὶ ἐπιταγὴν τοῦ Πατρὸς ἑκὼν ἐνηνθρώπησεν ; « Ἐκένωσεν . » Ἐπειδὴ γὰρ μὴ κατὰ ἁρπαγὴν ᾔδει ἔχον τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , ἀλλ´ ἀπὸ φύσεως καὶ συναῖδίου ἀξιώματος , διὰ τοῦτο θαῤῥῶν ἐκένωσεν ἑαυτὸν , τουτέστιν , ἐταπείνωσε καὶ γέγονεν ἄνθρωπος , τὸ εἰναι Θεὸς μὴ ἀποβαλών . Ὡς εἴ γε ἤδει κατὰ ἁρπαγὴν ἔχων τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ , οὐκ ἄν ποτε ἐνηνθρώπησε , πτοούμενος , μὴ καταβιβασθῆ . « Μορφὴν δούλουν λαβών . » Ὅρα ἀσφάλειαν τοῦ Παύλου . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς θεότητος , τὸ ὑπάρχων τέθεικε , τὸ συναῖδιον δηλῶν . Ἐπὶ δὲ τῆς ἀνθρωπότητος , τὸ , Λαβὼν , καὶ τὸ , Γενόμενος , δεικνὺς ταύτην ἐπίκτητον . « Ερηθεὶς ὡς ἄνθρωπος . » Οἷα ἄνθρωπος , Ὅρα δὲ τὴν κάτω παραγραφήν . « Ἐταπείνωσεν ἑαυτόν . » Εἰ οὖν ἄνθρωπος ἦν ψιλὸς ὃ δοκεῖ τοῖς αἱρετικοῖς , πῶς ἐταπεινοῦτο γενόμενος ὃ ἦν ; Πάλιν δὲ τὸ , Ἑαυτὸν , τὸ ἑκούσιον ἡμῖν δείκνυσιν . « Γενόμενος ὑπήκοος . » Ὡς Υἱὸς , οὐχ ὡς δοῦλος . Διὰ τούτου γὰρ μάλιστα ἔδειξεν ὅτι ἔστι γνήσιος Υἱὸς , ᾧ ὑπήκουσε . Διὰ τοῦτο γὰρ εἶπεν , Ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν , ἵνα μὴ δουλοπρεπές τι ἐνθυμηθῇς . Διὰ τοῦτο δὲ ὑπήκοος εἶπεν , ἵνα τὴν πρὸς τὸν Πατέρα ὡς αἴτιον δείξῃ τιμήν , « Μέχρι θανάτου . » Πολλαὶ ὑπερβολαὶ ταπεινώσεως , τὸ ἄνθρωπον γενέσθαι , τὸ ἀποθανεῖν , τὸ διὰ σταυροῦ . Διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε , καὶ ἠχερίσατο αὐτῷ ὄνομα , τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα , Ἰνα ἐν τῳ ὀνόματι Ἰησοῦ , πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίον καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστίς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός . Ὅταν τῆς ἐνανθρωπήσεως ἐπιλάβηται ὁ Ἀπόστολος , πάντα λοιπὸν τὰ ταπεινὰ ἀδεῶς φθέγγεται , τῆς σαρκὸς τὰ ταπεινὰ δεχομένης . « Καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα . » Περὶ τῆς σαρκὸς ταῦτα δέξαι , μηδαμοῦ διαιρῶν . Ποῖον δὲ τὸ χαρισθὲν ὄνομα ; τὸ Χριστὸς , τὸ Υἱὸς , τὸ Θεός . Ταῦτα γὰρ καὶ μετὰ σαρκὸς καλεῖται . - [ BΑΣΙΛ . ] Εἰ μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν διὰ τὴν ὑπακοὴν τὸ ὑπὲρ πάν ὄνομα τῷ Υἱῷ Θεῷ Κντι ὁ Πατὴρ ἐχαρίσατο , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξωολογήσατο Κύριον , πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως δὲ οὔτε τὸ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα εἶχεν , οὔτε διὰ πάντων τὴν ὁμολογίαν τοῦ εἶναι Κύριος , μείζων οὖν ἐγένετο μετὰ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ πρὸ τς
Lemmas: ἀλλήλων ταπεινόω , καί ὁ οἰκεῖος συνεφίστημι μέτρον ; ἐάν δέ ταπεινόω , ὑπερυψόω καί ἐγώ ὁ θεός , χαρίζομαι ἐγώ ὁ ὀφθαλμός οὐ εἴδε , καί οὖς οὐ ἀκούω , καί ἐπί Καρδία ανθρωπουου ἀναβαίνω . « Μακάριος , φημί , ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα ὅτι αὐτός εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . καίτοι καί εἰμί μή οὗτος εἰμί , αὐτόθεν εἰμί ὑψηλός καί μέγας ὁ ἀξιόω μιμητής γίγνομαι Χριστός . « Ἀλ ἑαυτοῦ . » πός εἰμί ὁ λέγω ὅτι κατά ἀνάγκη καί ἐπιταγή ὁ πατήρ ἑκών ἐνανθρωπέω ; « κενόω . » ἐπεί γάρ μή κατά ἁρπαγή οἶδα ἔχω ὁ εἰμί ἴσος Θεός , ἀλ ἀπό φύσις καί συναιδιον ἀξίωμα , διά οὗτος θαρσέω κενόω ἑαυτοῦ , τουτέστιν , ταπεινόω καί γίγνομαι ἄνθρωπος , ὁ εἰναι θεός μή ἀποβάλλω . ὡς εἰμί γε ἦδος κατά ἁρπαγή ἔχω ὁ εἰμί ἴσος Θεός , οὐ ἄν ποτός ἐνανθρωπέω , πτοέω , μή καταβιβάζω . « Μορφή δουλόω λαμβάνω . » Ὅρας ἀσφάλεια ὁ Παῦλος . ἐπί μέν γάρ ὁ θεότης , ὁ ὑπάρχω τίθημι , ὁ συναδικέω δηλόω . ἐπί δέ ὁ ἀνθρωπότης , ὁ , λαμβάνω , καί ὁ , Γενόμενος , δείκνυμι οὗτος Ἐπίκτητος . « εἴρω ὡς ἄνθρωπος . » Οἷος ἄνθρωπος , Ὅρας δέ ὁ κάτω παραγραφή . « ταπεινόω ἑαυτοῦ . » εἰμί οὖν ἄνθρωπος εἰμί ψιλός ὅς δοκέω ὁ αἱρετικός , πῶς ταπεινόω γίγνομαι ὅς εἰμί ; πάλιν δέ ὁ , ἑαυτός , ὁ ἑκούσιος ἐγώ δείκνυμι . « Γενόμενος ὑπήκοος . » ὡς υἱός , οὐ ὡς δοῦλος . Ζεύς οὗτος γάρ μάλιστα δείκνυμι ὅτι εἰμί γνήσιος υἱός , ὅς ὑπακούω . Ζεύς οὗτος γάρ εἶπον , ταπεινόω ἑαυτοῦ , ἵνα μή δουλοπρεπής τίς ἐνθυμέομαι . Ζεύς οὗτος δέ ὑπήκοος εἶπον , ἵνα ὁ πρός ὁ πατήρ ὡς αἴτιος δείκνυμι τιμή , « μέχρι θάνατος . » πολλή ὑπερβολή ταπείνωσις , ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι , ὁ ἀποθνῄσκω , ὁ διά σταυρός . Διὸ καί ὁ θεός αὐτός ὑπερυψόω , καί χερίζω αὐτός ὄνομα , ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα , ἵνα ἐν ὁ ὄνομα Ἰησοῦς , πᾶς γόνυ κάμπτω ἐπουράνιος καί ἐπίγειος καί καταχθόνιος , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω ὅτι Κύριος Ἰησοῦς χρισε εἰς δόξα Θεός πατήρ . ὅταν ὁ ἐνανθρώπησις ἐπιλαμβάνω ὁ ἀπόστολος , πᾶς λοιπός ὁ ταπεινός ἀδεῶς φθέγγομαι , ὁ σάρξ ὁ ταπεινός δέχομαι . « καί χαρίζομαι αὐτός ὄνομα . » περι ὁ σάρξ οὗτος δέχομαι , μηδαμοῦ διαιρέω . Ποῖον δέ ὁ χαρίζομαι ὄνομα ; ὁ Χριστός , ὁ υἱός , ὁ Θεός . οὗτος γάρ καί μετά σάρξ καλέω . - [ ΛΙ . ] εἰμί μετά ὁ ἐνανθρώπησις διά ὁ ὑπακοή ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα ὁ υἱός Θεός Κντι ὁ πατήρ χαρίζομαι , καί πᾶς γλῶσσα ἐξωολογήσατο κύριος , πρό ὁ ἐνανθρώπησις δέ οὔτε ὁ ὄνομα ὁ ὑπέρ πᾶς ὄνομα ἔχω , οὔτε διά πᾶς ὁ ὁμολογία ὁ εἰμί Κύριος , μείζων οὖν γίγνομαι μετά ὁ ἐνανθρώπησις ὁ πρό τςʹ