cogPG.PG118 449
καὶ κατὰ μικρὸν ὑποπίμπλασθαι . Ἡ χρηστὰ εὐφήμως καλεῖ , τὰ εὐεξαπάτητα , δηλῶν ὅτι ἄλλοι αὐτοὺς εἰς ταῦτα ὑποσύρουσιν . Ἐκνήψατε δικαίως καὶ μὴ ἀμαρτάνετε . Ἀγνωσίαν γὸρ Θεοῦ τινες ἔχουσι . Πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω . Ἀλλ´ ἐρεῖ τις , Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροῖς ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται ; Ἄφρον , σὺ ὃ σπείρεις οὐ ζωοποιεῖται , ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ . Καὶ ὃ σπείρεις , οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις , ἀλλὰ γυμνοὶ κόκκον , εἰ τύχοι , σίτου , ἢ τινος τῶν λοιπῶν . Ὁ δὲ Θεὸς δίδωσι σωμα καθὼς ἠθέλησε , Καὶ ἐκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα Τὸ , ἐκνῆψαι , ὡς ἐπὶ μεθυόντων . Τὸ δὲ , « Ἀικαίως , » οἰονεὶ συμφερόντως . Ἔνι γὰρ καὶ ἀδίκως νήφειν , οἷον ἐπὶ κακῳ . « Καὶ μὴ ἀμαρτάνετε . » Ἐὰν τούτου γὰρ , φησὶ , καὶ τῇ ἀναστάσει ἀπιστεῖτε . Οἱ γὰρ ἑαυτοῖς κακὰ συνειδότες , οὐ πείθονται εἶναι ἀνάστασιν , τῷ δέει τῶν ἀμοιβῶν , ὡς οἷα ἀμρτάνοντες . Διὰ τοῦτο , φησί , μὴ ἁμαρτάνετε . ἵνα τι . στεύητε τὴν ἀνάστασιν . Ἀγνωσίαν γὰρ Θεοῦ , φηοίν , ἔχουσιν οἱ τῇ ἀναστάσει ἀπιστοῦντες . Οὐ γὰρ ἴσασι τοῦ Θεοῦ τὴν δύναμιν . Οὐκ εἰπε δὲ , Ἔχετε , ἀλλὰ , « Τινὲς ἔχουσι , » ταύτῃ τῇ λέξει τὸ ἔγκλημα ὑποτεμνόμενος . « Πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέχω . » Ἐπειδὴ πολλὰ αὐτῶν καθήψατο , παραμυθεῖται αὐτούς . Πρὸς ἐντροπὴν ὑμῖν λέγω , φησὶν , οὐχ ὥστε ἀτιμάσαι ὑμᾶς , ἀλλ´ ὥστε αἰσχυνθέντας ἀποῤῥίψαι τὸ ἀπιστεῖν τῇ ἀναστάσει . « Ἀλλ´ ἐρεῖ τις . » Οὐκ εἶπεν , Υμεῖς λέγετε , ἵνα οὕτως ἀνεπαχθὴς ὁ λόγος ἦ , ὡς ἄλλων ἀπιστούντων . Εἰτα δύο ἄπορα αὐτοῖς εἶναι δοκοῦντα , ὡς ἐξ ἀντιθέσεως λύει . Ἀμφέβαλλον γὰρ πῶς ἐγείρεται τὸ ἅπαξ διαλυθὲν σῶμα . καὶ ποίῳ σώματι ἀνίσταται , τούτῳ ἢ ἐτέρῳ τινί . Τὰ οὗν δύο αὐτοῖς ἐπιλύει διὰ τοῦ παραδείγματος τοῦ κόκκου·«ἀφρὸν . » Ἀπὸ δήλου παραδείγματος ποιεῖται τὴν ἐπίλυσιν , διὸ καὶ ἄφρονας καλεῖ , ὡς τὰ οὕτω σαφῆ ἀγνοοῦντας . Σὺ , φηαὶν , ὃ σπείρεις , ὁ φθαρτὸς , οὐ ζωοποιεῖται ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ . Τί οὖν περὶ Θεοῦ ἀμφιβάλλεις ; Οὐ ζωοποιεῖται , φησίν . Ὅρα δὲ , λέξεσι κέχρηται , οὐ σπέρμασιν , ἀλλὰ σώμασιν ἁρμοδίαις . « Ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ , » φησίν . Ὅρα πῶς εἰς τὸ ἐναντίον περιέτρεήε τὸν λόγον . Ἐκείνοις γὰρ ἐδόκει ἄπορον , πῶς μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ἐγειρόμεθα · αὐτὸς δὲ , τὸ ἐναντίον φησίη , ὅτι διὰ τοῦτο ἐγειρόμεθα , ἐπειδὴ ἀποθνήσκομεν , ὡς οὐκ ἐγχωροῦντος ἄλλως ζωοποιηθῆναι , εἰ μὴ ἦν θάνατος . Τοῦτο γὰρ τὸ παράδειγμα τοῦ σίτου δηλοῖ , καὶ τῶν λοιπῶν σπερμάτων . Καὶ θέασαι , τέως μα λύσις , ὅτι οἱ ἀπαθανόντες ἐγείρονται . « Σὺ ὃ στεῖρεις οὐ ζωοποιεῖται , ἐὰν μὴ ἀποθάνη . » Εἰ οὖν οὐδ σπείρεις καὶ τρόπον τινὰ τάφῳ καλύπτεις καὶ θανατοῖς , τοῦτο ὁ Θεὸς ἀνίστησι , καὶ δίδωσι τὸ ἴδιον σῶμα τὸ σαπὲν καὶ διαλυθὲν , δίδωσι δὲ , καθὼς ἠθέλησεν , εὑπρεπέστερον καὶ ὡραιότερον , δ αὐτὸς ἐκεῖνος διὰ τῆς οἰκείας ἀποφάνσεως εἰς γῆν καὶ τάφον ἐκέλευσε κατατίθεσθαι καὶ ἀποθνήσκειν , τοῦτο αὐτὸς πάλιν οόκ ἔχει ῥᾷον τὸ ζωοποιῆσαι καὶ ἀναστῆσαι ὅτε βού - οοοοΟΩ
Lemmas: καί κατά μικρός ὑποπίμπλημι . ὁ χρηστός Εὔφημος καλέω , ὁ εὐεξαπάτητος , δηλόω ὅτι ἄλλος αὐτός εἰς οὗτος ὑποσύρω . ἐκνήφω δικαίως καί μή ἁμαρτάνω . ἀγνωσία γόρ Θεός τις ἔχω . πρός ἐντροπή σύ λέγω . Ἀλ εἴρω τις , Πῶς ἐγείρω ὁ νεκρός ποῖος δέ σῶμα ἔρχομαι ; ἄφρων , σύ ὅς σπείρω οὖον ζωοποιέω , ἐάν μή ἀποθνῄσκω . καί ὅς σπείρω , οὖον ὁ σῶμα ὁ γίγνομαι σπείρω , ἀλλά γυμνός κόκκος , εἰμί τυγχάνω , σῖτος , ἢ τις ὁ λοιπός . ὁ δέ θεός δίδωμι σῶμα καθώς ἐθέλω , καί ἕκαστος ὁ σπέρμα ὁ ἴδιος σῶμα ὁ , ἐκνήφω , ὡς ἐπί μεθύω . ὁ δέ , « Ἀικαίως , » οἱονεί συμφέρω . ἐν γάρ καί ἄδικος νήφω , οἷος ἐπί κακός . « καί μή ἁμαρτάνω . » ἐάν οὗτος γάρ , φημί , καί ὁ ἀνάστασις ἀπιστέω . ὁ γάρ ἑαυτοῦ κακός σύνοιδα , οὖον πείθω εἰμί ἀνάστασις , ὁ δήω ὁ ἀμοιβή , ὡς οἷος ἀμρτάνοντες . Ζεύς οὗτος , φημί , μή ἁμαρτάνω . ἵνα τίς . στεῦμαι ὁ ἀνάστασις . ἀγνωσία γάρ Θεός , φημί , ἔχω ὁ ὁ ἀνάστασις ἀπιστέω . οὖον γάρ οἶδα ὁ Θεός ὁ δύναμις . οὐ εἶπον δέ , Ἔχετος , ἀλλά , « Τινές ἔχω , » οὗτος ὁ λέγω ὁ ἔγκλημα ὑποτέμνω . « πρός ἐντροπή σύ λεχώ . » ἐπεί πολύς αὐτός καθάπτω , παραμυθέομαι αὐτός . πρός ἐντροπή σύ λέγω , φημί , οὐ ὥστε ἀτιμάζω σύ , ἀλ ὥστε αἰσχύνω ἀπορρίπτω ὁ ἀπιστέω ὁ ἀνάστασις . « Ἀλ εἴρω τις . » οὐ εἶπον , ὑμεῖς λέγω , ἵνα οὕτως ἀνεπαχθής ὁ λόγος εἰμί , ὡς ἄλλος ἀπιστέω . εἶτα δύο ἄπορος αὐτός εἰμί δοκέω , ὡς ἐκ ἀντίθεσις λύω . ἀμφιβάλλω γάρ πῶς ἐγείρω ὁ ἅπαξ διαλύω σῶμα . καί ποῖος σῶμα ἀνίστημι , οὗτος ἢ ἔς τις . ὁ ἐν δύο αὐτός ἐπιλύω διά ὁ παράδειγμα ὁ κόκκου·«ἀφρὸν . » ἀπό δῆλος παράδειγμα ποιέω ὁ ἐπίλυσις , διό καί ἄφρων καλέω , ὡς ὁ οὗτος σαφής ἀγνοέω . σύ , φημί , ὅς σπείρω , ὁ φθαρτός , οὖον ζωοποιέω ἐάν μή ἀποθνῄσκω . τις οὖν περί Θεός ἀμφιβάλλω ; οὖον ζωοποιέω , φημί . Ὅρας δέ , λέξις χράομαι , οὖον σπέρμα , ἀλλά σῶμα ἁρμόδιος . « ἐάν μή ἀποθνῄσκω , » φημί . Ὅρας πῶς εἰς ὁ ἐναντίος περιτηρέω ὁ λόγος . ἐκεῖνος γάρ δοκέω ἄπορος , πῶς μετά ὁ ἀποθνῄσκω ἐγείρω · αὐτός δέ , ὁ ἐναντίος φημί , ὅτι διά οὗτος ἐγείρω , ἐπεί ἀποθνῄσκω , ὡς οὐ ἐγχωρέω ἄλλως ζωοποιέω , εἰμί μή εἰμί θάνατος . οὗτος γάρ ὁ παράδειγμα ὁ σῖτος δηλόω , καί ὁ λοιπός σπέρμα . καί θεάομαι , τέως μή λύσις , ὅτι ὁ ἀπαθανόντες ἐγείρω . « σύ ὅς στεῖρα οὖον ζωοποιέω , ἐάν μή ἀποθνῄσκω . » εἰμί οὖν οὐδʼ σπείρω καί τρόπος τις τάφος καλύπτω καί θάνατος , οὗτος ὁ θεός ἀνίστημι , καί δίδωμι ὁ ἴδιος σῶμα ὁ σήπω καί διαλύω , δίδωμι δέ , καθώς ἐθέλω , εὑπρεπής καί ὡραῖος , δ αὐτός ἐκεῖνος διά ὁ οἰκεῖος ἀπόφανσις εἰς γῆ καί τάφος κελεύω κατατίθημι καί ἀποθνήσκω , οὗτος αὐτός πάλιν όκος ἔχω ῥᾳδίως ὁ ζωοποιέω καί ἀνίστημι ὅτε βοῦς - Ο