cogPG.PG118 447
ιΤότε καὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αὐτῷ τὰ πάντα . » Τουτέστι , τότε δείκνυται ἀληθῶς καὶ θεοπρεπῶς ὑποτεταγμένος , ὅτι ἐπλήρωσε τὸ πατρικὸν βούλημα , παραστήσας τὴν βασιλείαν πάσης στάσεως καὶ τυραννίδος ἠλευθερωμένην Ἄλλως . [ ΦΓ . Εἶτα ἵνα μή τις λέγῃ , ὅτι εἰκαὶ μὴ ὑποτέτακται ὁ Πατὴρ , οὐδὲν κωλύει εἶναι μείζονα τὸν Υἱὸν , προστίθησι ταῦτα , ὁμόνοιαν δεικνὺς , καὶ ὅτι ὁ Πατὴρ ἀρχὴ καὶ αἰτία τῶν ἀγαθῶν , ὅς τὸν τοσαῦτα δυνάμενον Υἱὸν γεγέννηκεν . Ὑποταγὴν ζὲ ἀκούων , θεοπρεπῶς ἔκλαβε τὸ εἰρημένον , μὴ οουλείαν τινὰ καὶ ὑποταγὴν ἀκούσιον , ἀλλ’ , ὡς προσῆκον , Υἱὸν Θεὸν Πατρὶ Θεῷ ὑποτετάχθαι ὡς αἰτίαν τιμῶντα , ἔπειτα , ἵνα τῆ περιουσίᾳ τῆς λέξεως , οἴον , « Τῆς ὑποταγῆς , » τὰ ἀσεβῆ δόγματα ἐκεῖνα ἐκλάήῃ , « Ἵνα ᾗ ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐν πᾶσιν . » Τῆς κακίες δηλοῖ διὰ τούτων τὴν ἀναίρεσιν . Ὅταν γὰρ ἡ ἁμαρτία ἀναιρεθῇ , εὔδηλον ὅτι ὁ Θεὸς ἔσται τὰ πάντα ἐν πᾶσι , μηκέτι ἡμῶν ἐπιμεριζομένων Θεῷ καὶ πάθεσιν . Ἄλλοι δὲ οὕτως ἡρμήνευσαν · Μέλλει , φησί , τὰ πάντα εἰς τὸν Πατέρα ἠρτῆσθαι , ὡς αἰτίαν . Ἰουτο δέ φησιν , ἵνα μὴ δύο ἀρχὰς ἀπεσχισμένας ὑπονοήσῃς . Ὅταν γὰρ οἱ μὲν ἐχθροὶ ὑπὸ τοὺς πόδας κεῖνται τοῦ Υἱοῦ , ὁ δὲ Υἱὸς μὴ στασιάζῃ πρὸς τὸν Πιτέρα , ἀλλὰ καθὼς πρέπον Υἱῷ Θεῷ , ὑποτέτακται τῷ οἰκείῳ Πατρὶ , ὁ Πατήρ ἐστι τὰ πάντα ἐν πᾶσιν.χ ΚΟΥΜΕΝΙΟΥ . ] π-Οἰκειοποιεῖται γὰρ τὰ τοῦ Υἱοῦ , ὡς Πατήρ . Καὶ πᾶν ὅπερ δύναται ὁ Υἱὸς , τοῦτο εἰς τὸν Πατέρα ἀνάγεται . Αὐτὸς γὰρ αὐτῷ αἴτιος του δύνασθαι , ὁ γεννήσας αὐτὸν ἀχρόνως . π-[BΣΙΛ ] Εἰ θεϊκῶς ὁ Υἱὸς τῳ Πατρὶ ὑπσταγήσεται , ἐξ ἀρχῆς ὑπετέτακτο , ἐξ οὗ καὶ Θεὸς ἦν . Εἰ δὲ οὐχ ὑπετέτακτο , ἀλλ´ ὕστερον ὑποταγήσεται , ἀνθρωπίνως ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ οὐ θεϊκῶς ὑπὲρ ἑαυτοῦ . Ἐπεὶ τί ποιήσουσιν οἰ βαπτιζόμενοι ὑπδρ των νεκρῶν , εἰ ὁλως νεκροὶ οὐ ἐγείρονεαι ; Τί καὶ βαπτίζονται ὑπὲρ τῶν νενρῶν · Τίκαὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν πᾶσαν ὥραν ; Κσθ´ ἡμέαν ἀκοθιήσκω . Νὴ τὴν ὑμετέραν καὶχησιν ἣν ἔχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . ΕΙ κατὰ ὅνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ , τί μοι τὸ ὄφελος , εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται · Φάγωμεν καὶ πίωεν · αὔριονγὰρ ἀποθνήσκομεν . Μὴ πλανᾶσθε · φθεί · [ σιν ἥθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί . Πάλιν εἰς τὸν τῆς ἀναστάσεως ἠλθε λόγον , καὶ φησιν · Εἰ ἀνάστασις οὐκ ἔστιν , οἱ βαπτιζόμενοι ὑπὲρ τῶν νεκρῶν , τί ποιήσουσι · τουτέστιν ὀς μὴ ἀνισταμένων . Εὔδηλον γὰρ ὅτι εἰς ἀνάστασιν νεκρῶν πιστεύσαντες , βαπτιζόμεθα , ὡσεὶ ἔλεγε · Τί ποιήσουσιν οἱ ὑπὲρ νεκρῶν μὲν ὡς ἀνισταμένων καὶ πιστεύσαντες καὶ βαπτισθέντες , ψευσθέντες δὲ τῆς ἐλπίδος , καὶ ἄλλο τι εὐρηκότες παρὰ τὰ προσδοκης θέντας Πόσα , φησὶν , ἀδημονήσουσε καὶ ἀποκλαύσον . ται , καὶ τὴν πίστιν τὴν εἰς Χριστὸν ὡς ψευδῆ λοιδορήσουσι ; Τοῦτο λέγει , « Τί ποιήσουσι , » Τουτέστω ,
Lemmas: ιΤότε καί αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς . » τουτέστι , τότε δείκνυμι ἀληθής καί θεοπρεπῶς ὑποτάσσω , ὅτι πληρόω ὁ πατρικός βούλημα , παρίστημι ὁ βασίλειος πᾶς στάσις καί τυραννίς ἐλευθερόω ἄλλος . [ ΦΓ . εἶτα ἵνα μή τις λέγω , ὅτι εκάιγ μή ὑποτάσσω ὁ πατήρ , οὐδείς κωλύω εἰμί μείζων ὁ υἱός , προστίθημι οὗτος , ὁμόνοια δείκνυμι , καί ὅτι ὁ πατήρ ἀρχή καί αἰτία ὁ ἀγαθός , ὅς ὁ τοσοῦτος δύναμαι υἱός γεννάω . ὑποταγή Ζές ἀκούω , θεοπρεπῶς ἐκλαμβάνω ὁ εἴρω , μή οοιαλλω τις καί ὑποταγή ἀεκούσιος , ἀλλά , ὡς προσήκω , υἱός θεός πατήρ Θεός ὑποτάσσω ὡς αἴτιος τιμή , ἔπειτα , ἵνα τῆ περιουσία ὁ λέξις , οἷος , « ὁ ὑποταγή , » ὁ ἀσεβής δόγμα ἐκεῖνος κλάω , « ἵνα ὅς ὁ θεός ὁ πᾶς ἐν πᾶς . » ὁ κακία δηλόω διά οὗτος ὁ ἀναίρεσις . ὅταν γάρ ὁ ἁμαρτία ἀναιρέω , εὔδηλος ὅτι ὁ θεός εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶς , μηκέτι ἐγώ ἐπιμερίζω Θεός καί πάθος . ἄλλος δέ οὕτως ἑρμηνεύω · Μέλλω , φημί , ὁ πᾶς εἰς ὁ πατήρ ἀρτάω , ὡς αἴτιος . Ἰουτο δέ φημί , ἵνα μή δύο ἀρχή ἀποσχίζω ὑπονοέω . ὅταν γάρ ὁ μέν ἐχθρός ὑπό ὁ πούς κεῖμαι ὁ υἱός , ὁ δέ υἱός μή στασιάζω πρός ὁ Πιτέρα , ἀλλά καθώς πρέπω υἱός Θεός , ὑποτάσσω ὁ οἰκεῖος πατήρ , ὁ Πατήρ εἰμί ὁ πᾶς ἐν πᾶσις ΟΥ . ] π-οικειοποιεω γάρ ὁ ὁ υἱός , ὡς Πατήρ . καί πᾶς ὅσπερ δύναμαι ὁ υἱός , οὗτος εἰς ὁ πατήρ ἀνάγω . αὐτός γάρ αὐτός αἴτιος ὁ δύναμαι , ὁ γεννάω αὐτός ἄχρονος . π-[BΣΙΛ ] εἰμί θεῖος ὁ υἱός ὁ πατήρ ὑφίστημι , ἐκ ἀρχή ὑποτάσσω , ἐκ ὅς καί θεός εἰμί . εἰμί δέ οὐ ὑποτάσσω , ἀλ ὕστερος ὑποτάσσω , ἀνθρώπινος ὑπέρ ἐγώ , καί οὖον θεῖος ὑπέρ ἑαυτοῦ . ἐπεί τίς ποιέω ὁ βαπτίζω ὑπδρ ὁ νεκρός , εἰμί ὅλως νεκρός οὖον ἐγείρω ; τις καί βαπτίζω ὑπέρ ὁ νενρῶν · Τικάι ἐγώ κινδυνεύω πᾶς ὥρα ; Κσθ´ ἧμαι ἀκοθιήσκω . νή ὁ ὑμέτερος καιχην ὅς ἔχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . ΕΙ κατά ὅνθρωπον θηριομαχέω ἐν Ἔφεσος , τίς ἐγώ ὁ ὄφελος , εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω · Φαγίσκω καί πίνω · αὔριονγὰρ ἀποθνῄσκω . μή πλανάω · φθάνω · [ βρόχος ἦθος χρηστός ὁμιλία κακός . πάλιν εἰς ὁ ὁ ἀνάστασις ἔρχομαι λόγος , καί φημί · εἰμί ἀνάστασις οὐ εἰμί , ὁ βαπτίζω ὑπέρ ὁ νεκρός , τίς ποιέω · τουτέστιν ὅς μή ἀνίστημι . Εὔδηλος γάρ ὅτι εἰς ἀνάστασις νεκρός πιστεύω , βαπτίζω , ὡσεί λέγω · τις ποιέω ὁ ὑπέρ νεκρός μέν ὡς ἀνίστημι καί πιστεύω καί βαπτίζω , ψεύδω δέ ὁ ἐλπίς , καί ἄλλος τίς εὑρίσκω παρά ὁ προσδοκέω θέω Πόσα , φημί , ἀδημονέω καί ἀποκλαίω . ὁ , καί ὁ πίστις ὁ εἰς Χριστός ὡς ψευδής λοιδορέω ; οὗτος λέγω , « τις ποιέω , » τουτεστον ,