cogPG.PG118 137
« ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον · παρέτεινέ τε τὸν λόγον μέχρι « μεσονυκτίου . Ἡσαν δὲ λαμπάδες ἱκαναὶ ἐν τῷ « ὑπερῴῳ , οὗ ἦσαν συνηγμένοι . Καθήμενος δέ τις « νεανίας ὀνόματι Εὔτυχος ἐπὶ τῆς θυρίδος , κατα - « φερόμενος ὕπνῳ βαθεῖ , διαλεγομένου τοῦ Παύλου , « ἐπὶ πλεῖον κατενεχθεὶς ὑπὸ τοῦ ὕπνου , ἔπεσεν « ἀπὸ τοῦ τριστέγου κάτω , καὶ ἤρθη νεκρός . Κατα - « βὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ · καὶ συμπεριλα - « βὼν , εἶπε · Μὴ θορυβεῖσθε . Ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ « ἐν αὐτῷ ἐστιν . Ἀναστὰς δὲ καὶ κλάσας ἄρτον καὶ « γευσάμενος , ἐφ´ ἱκανόν τε ὁμιλήσας ἄχρι αὐγῆς , « οὕτως ἐξῆλθεν . ἽἭγαγον δὲ τὸν παῖδα ζῶντα , καὶ « παρεκλήθησαν οὐ μετρίως . Ἡμεῖς δὲ προελθόντες « ἐπὶ τὸ πλοῖον , ἀνήχθημεν εἰς τὴν Ἄσσον , ἐκεῖθεν « μέλλοντες ἀναλαμβάνειν τὸν Παῦλον · οὕτως γὰρ « ἦν διατεταγμένος , μέλλων αὐτὸς πεζεύειν . Ὡς δὲ « συνέβαλεν ἡμῖν εἰς τὴν Ἄσσον , ἀναλαβόντες αὐ - « τὸν , ἤλθομεν εἰς Μιτυλήνην · κἀκεῖθεν ἀπσπλεύ - « σαντες , τῇ ἐπιούσῃ κατηντήσαμεν ἄντικρυ Χίου . Τῇ δὲ ἑτέρᾳ παρεβάλομεν εἰς Σόμον · καὶ μείναντες ἐν Τρωγυλλίῳ , τῇ ἐχομένῃ ἤλθομεν εἰς « Μίλητον . Ἔκρινε γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν « Ἔφεσον , ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν « τῇ Ἀσίᾳ . Ἔσπευδε , γὰρ εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ , τὴν « ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἰεροσόν « λυμα . » « Γάτος Δερβαῖος καὶ Τιμόθεος . » Τῶν μὲν ἄλλων καὶ τὰς πατρίδας λέγει , ὅθεν ἦσαν , γνωριμωτέρους ἐντεῦθεν ποιῶν . Ἐπὶ δὲ Τιμοθέῳ ἠρκέσθη μόνῳ τῷ ονόματι , ὅτι τε αὐτὸς ἐκ τῶν αὐτοῦ τρόπων καὶ τῆς ἀρετῆς ἐξαρκοῦν εἰχε τὸ γνώρισμα , καὶ ὅτι καὶ πρὶν μνήμην αὐτοῦ τῆς πατρίδος ἐποιήσατο , ἐν οἷς ἔλεγε · Κατήντησε δὲ εἰς Δέρβην καὶ Λύστραν , καὶ ἰδοὺ μαθητής τις ἦν ἐκεῖ ὀνόματι Τιμόθεος . Εἰ δὲ καὶ τὸ Δερβαῖος νῦν ἐθνικόν ἐστι καὶ μὴ κύριον , καὶ νῦν τάχα τῆς πατρίδος ἐμνημόνευσεν . « Ἀπὸ δὲ τῆς Μλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον , μετ - « εκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας . Ὡς , « δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν , εἶπεν αὐτοῖς · Ὑμεῖς « ἐπίστασθε ἀπὸ πρώτης ἡμέρας , ἀφ´ ἧς ἐπέβην εἰς « τὴν Ἀσίαν , πῶς μεθ´ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγε - « νόμην , δουλεύων τῷ Κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινοαφροσύνης , καὶ πολλῶν δακρύων καὶ πειρασμων « τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰου - « δαίων , ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων , ιτοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν , καὶ διδάξαι ὑμᾶς δημο - « σίᾳ καὶ κατ´ οἴκους , διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τε « καὶ Ἕλλησι τὴν εἰς τὸν Θεὸν μετάνοιαν , καὶ πίστιν « τὴν εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν . » Ἐπειδὴ λανθάνει τοὺς πολλοὺς ἡ συνήθεια , μάλιστα τῆς Καινῆς Διαθήκης , τοὺς ἐπισκόπους πρεσβυτέρους ὀνομάζουσα , καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἐπισκόπους , σημειωτέον τοῦτο ἐντεῦθεν , καὶ ἐκ τῆς πρὸς Τίτον Ἐπιστολῆς , ἔτι δὲ καὶ πρὸς Φιλιππησίους , καὶ ἐκ τῆς πρὸς Τιμόθεσν πρώτης . Ἀπὸ μὲν οὖν Πράξεων ἐντεῦθεν ἔστι πεισθῆναι περὶ τούτου . Γέγραπται γὰρ οὕτως · Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον , μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐκκλησίας ,
Lemmas: « ἔξειμι ὁ ἐπαύριον · παρατείνω τε ὁ λόγος μέχρι « μεσονύκτιος . ἡμι δέ λαμπάς ἱκανός ἐν ὁ « ὑπερῷος , ὅς εἰμί συνάγω . κάθημαι δέ τις « νεανίας ὄνομα Εὔτυχος ἐπί ὁ θυρίς , κατά - « φέρω ὕπνος βαθύς , διαλέγω ὁ Παῦλος , « ἐπί πλείων καταφέρω ὑπό ὁ ὕπνος , πίπτω « ἀπό ὁ τρίστεγος κάτω , καί ἀραρίσκω νεκρός . κατά - « βαίνω δέ ὁ Παῦλος ἐπιπίπτω αὐτός · καί συμπεριλα - « βοῦς , εἶπον · μή θορυβέω . ὁ γάρ ψυχή αὐτός « ἐν αὐτός εἰμί . ἀναστάς δέ καί κλάω ἄρτος καί « γεύω , ἐφίημι ἱκανός τε ὁμιλέω ἄχρι αὐγή , « οὕτως ἐξέρχομαι . ἽἭγαγον δέ ὁ παῖς ζῶ , καί « παρακαλέω οὖον μέτριος . ἐγώ δέ προέρχομαι « ἐπί ὁ πλοῖον , ἀνάγω εἰς ὁ Ἄσσος , ἐκεῖθεν « μέλλω ἀναλαμβάνω ὁ Παῦλος · οὕτως γάρ « εἰμί διατάσσω , μέλλω αὐτός πεζεύω . ὡς δέ « συμβάλλω ἐγώ εἰς ὁ Ἄσσος , ἀναλαμβάνω αὖος - « ὁ , ἔρχομαι εἰς Μιτυλήνη · ἐκεῖθεν ἀπσπλεύ - « ἀτιμόω , ὁ ἔπειμι καταντάω ἄντικρυς Χίος . ὁ δέ ἕτερος παραβάλλω εἰς σομόν · καί μένω ἐν Τρωγυλλίῳ , ὁ ἔχω ἔρχομαι εἰς « Μίλητος . κρίνω γάρ ὁ Παῦλος παραπλέω ὁ « Ἔφεσος , ὅπως μή γίγνομαι αὐτός χρονοτριβέω ἐν « ὁ Ἀσία . σπεύδω , γάρ εἰμί δυνατός εἰμί αὐτός , ὁ « ἡμέρα ὁ Πεντηκοστή γίγνομαι εἰς ιεροσος « λῦμα . » « Γάτος Δερβαῖος καί Τιμόθεος . » ὁ μέν ἄλλος καί ὁ πατρίς λέγω , ὅθεν εἰμί , γνώριμος ἐντεῦθεν ποιέω . ἐπί δέ Τιμόθεος ἀρκέω μόνος ὁ ὄνομα , ὅτι τε αὐτός ἐκ ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ ἀρετή ἐξαρκέω ἔχω ὁ γνώρισμα , καί ὅτι καί πρίν μνήμη αὐτός ὁ πατρίς ποιέω , ἐν ὅς λέγω · κατά-ἀντάω δέ εἰς Δέρβη καί Λύστρα , καί ἰδού μαθητής τις εἰμί ἐκεῖ ὄνομα Τιμόθεος . εἰμί δέ καί ὁ Δερβαῖος νῦν ἐθνικός εἰμί καί μή κύριος , καί νῦν τάχα ὁ πατρίς μνημονεύω . « ἀπό δέ ὁ Μλήτου πέμπω εἰς Ἔφεσος , μετά - « καλέω ὁ πρέσβυς ὁ ἐκκλησία . ὡς , « δέ παραγίγνομαι πρός αὐτός , εἶπον αὐτός · σύ « ἐφίστημι ἀπό πρῶτος ἡμέρα , ἀφή ὅς ἐπιβαίνω εἰς « ὁ Ἀσία , πῶς μεθ´ σύ ὁ πᾶς χρόνος ἐγώ - « νομή , δουλεύω ὁ κύριος μετά πᾶς ταπεινοαφροσυνη , καί πολύς δάκρυ καί πειρασμός « ὁ συμβαίνω ἐγώ ἐν ὁ ἐπιβουλή ὁ ἰός - « δαίω , ὡς οὐδείς ὑποστέλλω ὁ συμφέρω , ἔρχομαι μή ἀναγγέλλω σύ , καί διδάσκω σύ δήμος - « σίον καί κατ´ οἶκος , διαμαρτύρομαι Ἰουδαῖος τε « καί Ἕλλην ὁ εἰς ὁ θεός μετάνοια , καί πίστις « ὁ εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς . » ἐπεί λανθάνω ὁ πολύς ὁ συνήθεια , μάλιστα ὁ Καινή διαθήκη , ὁ ἐπίσκοπος πρέσβυς ὀνομάζω , καί ὁ πρέσβυς ἐπίσκοπος , σημειωτέος οὗτος ἐντεῦθεν , καί ἐκ ὁ πρός Τίτος Ἐπιστολή , ἔτι δέ καί πρός Φιλιππήσιος , καί ἐκ ὁ πρός Τιμόθεσν πρῶτος . ἀπό μέν οὖν Πρᾶξις ἐντεῦθεν εἰμί πείθω περί οὗτος . γράφω γάρ οὕτως · ἀπό δέ ὁ Μίλητος πέμπω εἰς Ἔφεσος , μετακαλέω ὁ πρέσβυς ὁ ἐκκλησία ,