cogPG.PG118 186
α πρῶτον καὶ Ἕλληνος · δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθὸν , Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι . Οὐ γάρ ἑστι προσωποληνία παρὰ τῷ Θεῴ . Κ[ΚΟΙΜΕΝΙΟΥ « Τοῖς μὲν καθ´ ὑπομονήν . » Οὐ γὰρ μόνον ἡ πίστις ἀρκεῖ , ἀλλὰ καὶ ἔργων χρεία . ὑπομονὴν » δὲ εἰπών , γενναίως ἔχειν διδάσκει πρὸς τοὺς πειρασμούς . [ ΦΤ . ] Τὸ ὑπερβατὸν , οὔτω τακτέον · Τοῖς καθ´ ὑπομονὴν ἔργου ἀγαθοῦ ζητοῦσι ζωὴν αἰώνιον , ἀποδώσει δόξαν καὶ ἀφθαρσίαν . « Καὶ ἀφθαρσίαν . » Τὰς περὶ ἀναστάσεως ἀνοίγει θύρας . Ἀπὸ κοινοῦ τὸ , ἀποδώσει , ὃς καὶ ἀποδώσει . ἀποδώσει γὰρ , τοῖς μὲν τὰ ἀγαθὰ , τοῖς δὲ ἀποδοθήσεται θυμὸς καὶ ὁργὴ καὶ τὰ ὄμοια . Ὅτι δὲ διπλοῦν τὸ σχῆμα τοῦ λόγου(καὶ ἀπὸ κοινοῦ γὰρ , καὶ ζεῦγμα , σκόπει ὅτι τὰ μὲν ἀγαθὰ ἀποδώσει , φησὶ , τὴν δὲ κόλασιν οὐκ ἀποδώσει , ἀλλ´ ἀποδοθήσεται . Καὶ οὐδὲ τοῦτο κατὰ λέξιν εἶπεν , ἀλλ´ ἀφῆκε συνεπινοηθῆναι . Οὕτως οἶδε , τὸ μὲν δικαιοῦν καὶ σῴζειν , οἰκεῖον Θεοῦ . Τὸ δὲ τιμωρεῖν αὐτὸν καὶ κολάζειν , ἀπὸ τῆς τῶν ἁμαρτανόντων πωρώσεως , καὶ τοῦ μὴ μετανοεῖν καὶ ἐπιστρέφειν . » Τοῖς δὲ ἐξ ἐριθείας . » Πάλιν δείκνυσι φιλονεικίας εἶναι καὶ ῥαθυμίας τὰ ἀμαρτήματα . « Καὶ ἀληθείᾳ . » Παρἔλκεται τὸ καί.ΚΟΥΜΕΝΙΟΥ . « Πειθομένοις δὲ τῇ ἀδικίᾳ . » Τίς γὰρ πιστεύει ὅτι καλὸν ἡ ἀδικία , καὶ κακὸν ἡ ἀλήθεια ; Δῆλον οὖν , ὡς ἐν γνώσει ἐστὶν ἢ ἁμαρτία . Τοῦτο γὰρ μάλιστα τὸ Πειθομένοις , δηλοῖ · ἐκὼν γὰρ πείθεται ὁ πειθόμενος . « Ἐπὶ πᾶσαν ψυχήν . » Οὐκ ἔνι , φησὶ , βασιλεὺς , οὐκ ἔνι δυνάστης ὃς διαφεύξεται . « Ἰουδαίου τε πρῶτον . » Ὅσῳ γὰρ πλείονος διδασκαλίας ἠξίωται , τοσούτῳ ἁμαρτάνων πλέον τιμωρηθήσεται . Ἔσεσθαι , φησὶν , ἢ μᾶλλον ἔσεται . Ἔσεται γὰρ ὀργὴ ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου τοῦ κατεργαζομένου . « Δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη . » Καλῶς τὸ , « Καὶ εἰρήνη , » Ἐκεῖ γὰρ ούδεὶς διὰ φθόνον μαχήσεται τῷ τιμηθέντι ἢ δοξασθέντι « Ἰουδαίω τε πρῶτον καὶ Ἔλληνι . » Ἵνα μὴ νομίζωσιν Ἰουδαῖοι τὸν ἀκρόβυστον , κἂν θεοσεβὴς ἧ . ἔλαττον ἔχειν , συνάπτει αὐτούς . Ἔλληνα , οὐ τὸν εἰδωλολάτρην λέγει , ἀλλὰ τὸν ἁκρόβυστον μὲν , θεοσεβῆ δὲ καὶ πιστόν . « Οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία . » Οἱ γὰρ προσώπων , ἀλλ´ ἔργων ἐστὶν ἡ ζήτησις . Ἐντεῦθεν ἄχρι ψύλλων πλειόνων , μάχην εἰσάγει ἐθνικῶν καὶ Ἰουδαίων · καὶ συνηγορεῖ τοῖς ἐθνικοῖς μὲν , φύσει δὲ καὶ τὰ δίκαια πράττουσι . Τοῦτο δὲ ποιεῖ , θέλων τὸν μὲν νόμον ἐκβαλεῖν , τὴν δὲ πίστιν ΚΕΦΑΛ . Γʹ . Βερὶ κρίσεως τῆς κατὰ τοῦ Ἰσραὴλ , τοῦ μὶ φυλάσσοντος τὰ νόμιμα . θσοι γὰρ ἀνόμως ἣμαρτον , ἀνόμως καὶ ἀπολοῶνται · καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον , διὰ νόου κρθήσονται . Οὐ γὸρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκνοι παρὰ τῷ Θεῷ , ἀλλ οἰ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαωθήθονται . ΟΑΡΤΙΙi .
Lemmas: ὅς πρῶτος καί Ἕλλην · δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη πᾶς ὁ ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός , Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην . οὖον γάρ εἰμί προσωποληνία παρά ὁ Θεός . ΟΥ « ὁ μέν καθ´ ὑπομονή . » οὖον γάρ μόνος ὁ πίστις ἀρκέω , ἀλλά καί ἔργον χρεία . ὑπομονή » δέ εἶπον , γενναῖος ἔχω διδάσκω πρός ὁ πειρασμός . [ ΦΤ . ] ὁ ὑπερβατός , οὐτάω τακτέον · ὁ καθ´ ὑπομονή ἔργον ἀγαθός ζητέω ζωή αἰώνιος , πωλέω δόξα καί ἀφθαρσία . « καί ἀφθαρσία . » ὁ περί ἀνάστασις ἀνοίγω θύρα . ἀπό κοινός ὁ , πωλέω , ὅς καί πωλέω . πωλέω γάρ , ὁ μέν ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἀποδίδωμι θυμός καί ὀργή καί ὁ ὅμοιος . ὅτι2 δέ διπλόος ὁ σχῆμα ὁ λόγος ἀπό κοινός γάρ , καί ζεῦγμα , σκοπέω ὅτι ὁ μέν ἀγαθός πωλέω , φημί , ὁ δέ κόλασις οὐ πωλέω , ἀλ ἀποδίδωμι . καί οὐδέ οὗτος κατά λέξις εἶπον , ἀλ ἀφίημι συνεπινοέω . οὕτως οἶδα , ὁ μέν δικαιόω καί σῴζω , οἰκέω Θεός . ὁ δέ τιμωρέω αὐτός καί κολάζω , ἀπό ὁ ὁ ἁμαρτάνω πώρωσις , καί ὁ μή μετανοέω καί ἐπιστρέφω . » ὁ δέ ἐκ ἐριθεία . » πάλιν δείκνυμι φιλονεικία εἰμί καί ῥᾳθυμία ὁ ἁμάρτημα . « καί ἀλήθεια . » παρέλκω ὁ Ο . « πείθω δέ ὁ ἀδικία . » Τῖς γάρ πιστεύω ὅτι καλός ὁ ἀδικία , καί κακός ὁ ἀλήθεια ; Δῆλος οὖν , ὡς ἐν γνῶσις εἰμί ἢ ἁμαρτία . οὗτος γάρ μάλιστα ὁ πείθω , δηλόω · ἔκω γάρ πείθω ὁ πείθω . « ἐπί πᾶς Ψυχή . » οὐ ἐν , φημί , βασιλεύς , οὐ ἐν δυνάστης ὅς διαφεύγω . « Ἰουδαῖος τε πρῶτος . » ὅσος γάρ πλείων διδασκαλία ἀξιόω , τοσοῦτος ἁμαρτάνω πλέω τιμωρέω . εἰμί , φημί , ἢ μᾶλλον εἰμί . εἰμί γάρ ὀργή ἐπί πᾶς ψυχή ἄνθρωπος ὁ κατεργάζομαι . « Δόξα δέ καί τιμή καί εἰρήνη . » καλῶς ὁ , « καί εἰρήνη , » ἐκεῖ γάρ οὐδείς διά φθόνος μάχομαι ὁ τιμάω ἢ δοξάζω « Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην . » ἵνα μή νομίζω Ἰουδαῖος ὁ ἀκρόβυστος , κἀν θεοσεβής ἧ . μικρός ἔχω , συνάπτω αὐτός . Ἕλλην , οὖον ὁ εἰδωλολάτρης λέγω , ἀλλά ὁ ἀκρόβυστος μέν , θεοσεβής δέ καί πιστός . « οὖον γάρ εἰμί προσωποληψία . » ὁ γάρ πρόσωπον , ἀλ ἔργον εἰμί ὁ ζήτησις . ἐντεῦθεν ἄχρι ψύλλα πλείων , μάχη εἰσάγω ἐθνικός καί Ἰουδαῖος · καί συνηγορέω ὁ ἐθνικός μέν , φύσις δέ καί ὁ Δίκαιος πράσσω . οὗτος δέ ποιέω , ἐθέλω ὁ μέν νόμος ἐκβάλλω , ὁ δέ πίστις ΚΕ . γε . Βερὶ κρίσις ὁ κατά ὁ Ἰσραήλ , ὁ μή φυλάσσω ὁ νόμιμος . θέω γάρ ἄνομος ἁμαρτάνω , ἄνομος καί ἀπόλλυμι · καί ὅσος ἐν νόμος ἁμαρτάνω , διά νόος κραίνω . οὖον γόρ ὁ ἀκροατής ὁ νόμος δίκνοι παρά ὁ Θεός , ἀλλ' ὁ ποιητής ὁ νόμος δικαιόω . Ἴ .