cogPG.PG118 620
Τὸ δὲ , « Ἀναβὰς εἰς ὕψος , » ἀλλαχοῦ λέγει , ὅτι , « Ἐπῄρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν . » Τίνα δὲ ἡχμαλώτευσεν ; ἡμᾶς δηλονότι , τὴν καλὴν καὶ συμφέρουσαν αἰχμαλωσίαν . Πολέμῳ γὰρ νοητῷνικήσας τὸν διάβολον , αἰχμαλώτους εἶλεν ἡμᾶς , οὐχ ἵνα καταδουλώσηταιπῶς τοὺς ὄντας δούλους καὶ πάλαι , ἀλλ´ ἵνα τῆς πικρᾶς ἀπαλλάξῃ τυραννίδος τοῦ πονηροῦ . Τινὲς δὲ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τοῦτο ἐνόησαν . Ἀναβὰς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ , ᾐχμαλώτευσεν [ ΦΤ . ] Ἡχμαλώτευσε μὲν τὸν διάβολον . Ἔδωκε δὲ ἀντὶ τιμωρίας δόματα καὶ χαρίσματα τοῖς αἱχμαλωτισθεῖσι . « Καὶ ἔδωκε δόματα . » Ὥστε τοῦ Χριστοῦ δόματα . Τί οὖν ἀδημονεῖς πολὺ μὴ ἔχων , ἢ φθονεῖς τῷ ἔχοντι ; Καὶ ὧδε μὲν , οὔτως . Παρακατιὼν δὲ δείκνυσιν ὅτι πρὸς ὡφέλειαν τῆς Ἐκκλησίας ἕκαστος ἔλαβε τὸ χάρισμα , καὶ ὁ τὸ μέγα λαβών καὶ ὁ τὸ μὴ τοιοῦτον , καὶ οὐ διὰ τὰ οἰκεῖα ἔργα , οὐδὲ διὰ τὸ ἀξιον εἶναί τινα τοῦ λαβεῖν . Τίς οὖν φθονήσειε τῷ ιά τι εἰληφότι , καὶ πρὸς ἑτέρων ὡφέλειαν ; Ὅσον γὰρ μεῖζον τὸ χάρισμα , τοσοῦτον ἀκριβέστεραι αἱ εὐθύναι . « Καὶ ἔδωκε δόματα . » Λαβὼν γὰρ τὴν πίοτιν , ἀντιδίδωσι τὴν χάριν . Τὸ δὲ , « Ἀνέβη , τί ἐστιν · » Οὐκ ἂν δέ , φησίν , ἐδεήθη ὁ προφήτης τοῦ εἰπεῖν , Ἀνέβη , εἰ μὴ ᾔδει ὅτι κατέβη πρῶτον . Περὶ γὰρ τοῦ καταβάντος , τὸ , ἀνέβη , λέγει τις..[ΦΩ . Ἐπειδὴ ὁ ἀναβαίνων , ἢ ἐν τῷ ἀναβαίνειν λαμβάνει τὴν ἀρχὴν τοῦ ἄνω γενέσθαι , ὥσπερ ὅτε τις ἀπάρχεται ἀναβαίνειν μὴ ὤν ἐξ ἀρχῆς ἄνω , ἢ οὐ νῦν λαμβάνει τὴν ἀρχὴν τῆς ἀνόδου , ἀλλ´ ἀπ´ ἀρχῆς μὲν ἧν ἄνω , καταβὰς δὲ ἐκεῖθεν , νῦν πάλιν ἄνεισιν , εἰπὼν ἀναβὰς , ἑρμηνεύει πῶς δεῖ νοεῖν τὸ ἀναβάς . Ὅτι οὐχ ὡς νῦν , φησὶν , ἀρξάμενος ἀναβαίνειν γὰρ ἐξ ἀρχῆς ἐν τῷ ὕψει τῆς θεϊκῆς ἀξίας καὶ τῆς πατρικῆς δόξης , ἀλλ´ ὡς ἀπὸ τῆς κατὰ τὴν οἰκονομίαν συγκαταβάσεως , καὶ μέχρι τῆς εἰς ἅδου καθόδου , εἰς τὴν πρέπουσαν τοῦ θεϊκοῦ ὕψους φανέρωσιν ἀνελθὼν πάλιν , λέγεται , φησὶν , ὅτι ἀνέβη . « Εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς . » Τουτέστι , μεθ´ ὃ οὐκ ἔνι κατώτερα Λέγει δὲ τὸν ἅδην , ὡς πρὸς τὴν κοινὴν συνήθειαν ἀφορῶν . Οὕτως γὰρ λέγειν εἰώθαμεν . Διὸ καὶ ὁ Ἱακώβ φησι . « Καὶ κατάξετε τὸ γῆράς μου μετ´ ὀδύνης εἰς ᾅδου . » Καὶ ὁ Δαυίδ · « Καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον . » Κατώτερα γὰρ μέρη τῆς γῆς τὸν θάνατον ἐκάλεσεν . « Αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβάς . » Τοῦτο τὴν Νεστορίου καταβάλλει βλασφημίαν . Ὁ αὐτὸς , φησὶν , ἐστὶν ὁ καταβὰς καὶ ὁ ἀναβάς . Καταβαίνει μὲν γὰρ εἰς τὴν σάρκωσιν ὡς Θεὸς , ἀναβαίνει δὲ ὡς ἄνθρωπος . Καὶ καταβαίνει μὲν εἰς τὸν ἅδην ὡς ἄνθρωπος , ἀνίσταται δὲ ὡς Θεός . Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ ὑπεράνω γίνεται τῶν οὐρανῶν , καὶ οὐχ ἀπλῶς , ἀλλὰ πάντων , τῆς ἐκεῖσε λήξεως καὶ καθέδρας , τὸ πρόσλημμα ἡμῶν ἀξιῶν . ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν . Τοῦτό φησιν , ὅτι οὐδὲν αὐτῷ πρὸς τὴν ἄνοδον ἐνεπόδισεν ἡ εἰς τὰ κατώτατα κάθοδος . Ὥστε , φησί , καὶ ἡμῶν ὅσω ἄν τις ταπεινοφρονῇ , τοσούτῳ μᾶλλον ὑψοῦται . « Ἵνα . πληρώσῃ τὰ πάντα . » Καὶ γὰρ καὶ γυμνῇ τῇ θεότητι
Lemmas: ὁ δέ , « ἀναβαίνω εἰς ὕψος , » ἀλλαχοῦ λέγω , ὅτι , « πιπῄρσκω ὁ μεγαλοπρέπεια σύ ὑπεράνω ὁ οὐρανός . » τίς δέ ἡχμαλώτευσεν ; ἐγώ δηλονότι , ὁ καλός καί συμφέρω αἰχμαλωσία . Πόλεμος γάρ νοητῷνικήσας ὁ διάβολος , αἰχμάλωτος αἱρέω ἐγώ , οὐ ἵνα καταδουλόω ὁ εἰμί δοῦλος καί πάλαι , ἀλ ἵνα ὁ πικρός ἀπαλλάσσω τυραννίς ὁ πονηρός . Τινές δέ ἐπί ὁ σταυρός οὗτος νοέω . ἀναβαίνω ἐπί ὁ σταυρός , αἰχμαλωτεύω [ ΦΤ . ] Ἡχμαλώτευσε μέν ὁ διάβολος . δίδωμι δέ ἀντί τιμωρία δόμα καί χάρισμα ὁ αἰχμαλωτίζω . « καί δίδωμι δόμα . » ὥστε ὁ Χριστός δόμα . τις οὖν ἀδημονέω πολύς μή ἔχω , ἢ φθονέω ὁ ἔχω ; καί ὧδε μέν , οὔτως . παρακάτειμι δέ δείκνυμι ὅτι πρός ὠφέλεια ὁ ἐκκλησία ἕκαστος λαμβάνω ὁ χάρισμα , καί ὁ ὁ μέγας λαμβάνω καί ὁ ὁ μή τοιοῦτος , καί οὖον διά ὁ οἰκεῖος ἔργον , οὐδέ διά ὁ ἀσιος εἰμί τις ὁ λαμβάνω . Τῖς οὖν φθονέω ὁ ἰά τίς λαμβάνω , καί πρός ἕτερος ὠφέλεια ; ὅσος γάρ μείζων ὁ χάρισμα , τοσοῦτος ἀκριβής ὁ εὐθύνω . « καί δίδωμι δόμα . » λαμβάνω γάρ ὁ ποτό , ἀντιδίδωμι ὁ χάρις . ὁ δέ , « ἀναβαίνω , τίς εἰμί · » οὐ εἄν δέ , φημί , δήω ὁ προφήτης ὁ εἶπον , ἀναβαίνω , εἰμί μή οἶδα ὅτι καταβαίνω πρῶτος . περι γάρ ὁ καταβαίνω , ὁ , ἀναβαίνω , λέγω τις..[ΦΩ . ἐπεί ὁ ἀναβαίνω , ἢ ἐν ὁ ἀναβαίνω λαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ ἄνω γίγνομαι , ὥσπερ ὅτε τις ἀπάρχομαι ἀναβαίνω μή εἰμί ἐκ ἀρχή ἄνω , ἢ οὖον νῦν λαμβάνω ὁ ἀρχή ὁ ἄνοδος , ἀλ ἀπ´ ἀρχή μέν ἧμαι ἄνω , καταβαίνω δέ ἐκεῖθεν , νῦν πάλιν ἀνέρχομαι , εἶπον ἀναβαίνω , ἑρμηνεύω πῶς δεῖ νοέω ὁ ἀναβαίνω . ὅτι2 οὐ ὡς νῦν , φημί , ἄρχω ἀναβαίνω γάρ ἐκ ἀρχή ἐν ὁ ὕψος ὁ θεῖος ἄξιος καί ὁ πατρικός δόξα , ἀλ ὡς ἀπό ὁ κατά ὁ οἰκονομία συγκατάβασις , καί μέχρι ὁ εἰς ἅδος κάθοδος , εἰς ὁ πρέπω ὁ θεῖος ὕψος φανέρωσις ἀνέρχομαι πάλιν , λέγω , φημί , ὅτι ἀναβαίνω . « εἰς ὁ κατώτερος μέρος ὁ γῆ . » τουτέστι , μεθ´ ὅς οὐ ἐν κατώτερος Λέγος δέ ὁ ἅδην , ὡς πρός ὁ κοινός συνήθεια ἀφοράω . οὕτως γάρ λέγω εἴωθα . Διὸ καί ὁ Ἰακώβ φημί . « καί κατάγω ὁ γῆρας ἐγώ μετέ ὀδύνη εἰς ᾍδης . » καί ὁ Δαυίδ · « καί ὁμοιόω ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος . » κατώτερος γάρ μέρος ὁ γῆ ὁ θάνατος καλέω . « αὐτός εἰμί καί ὁ ἀναβαίνω . » οὗτος ὁ Νεστόριος καταβάλλω βλασφημία . ὁ αὐτός , φημί , εἰμί ὁ καταβαίνω καί ὁ ἀναβαίνω . καταβαίνω μέν γάρ εἰς ὁ σάρκωσις ὡς θεός , ἀναβαίνω δέ ὡς ἄνθρωπος . καί καταβαίνω μέν εἰς ὁ ἅδην ὡς ἄνθρωπος , ἀνίστημι δέ ὡς Θεός . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ὑπεράνω γίγνομαι ὁ οὐρανός , καί οὐ ἀπλόος , ἀλλά πᾶς , ὁ ἐκεῖσε λῆξις καί καθέδρα , ὁ πρόσλημμα ἐγώ ἄξιος . ὑπεράνω πᾶς ὁ οὐρανός . οὗτος φημί , ὅτι οὐδείς αὐτός πρός ὁ ἄνοδος ἐμποδίζω ὁ εἰς ὁ κάτος κάθοδος . ὥστε , φημί , καί ἐγώ ὅσος ἄν τις ταπεινοφρονέω , τοσοῦτος μᾶλλον ὑψόω . « ἵνα . πληρόω ὁ πᾶς . » καί γάρ καί γυμνός ὁ θεότης