cogPG.PG118 69
καὶ αὐτοὶ πείθοιντο , μὴ ἀμοιρησειν τῆς αὐτοῦ δωρεᾶς , τῇ διὰ τὸν σταυρὸν παρανομίᾳ . « Ἀναστάς δέ τις ἐν τῷ συνεδρίῳ Φαρισαῖος ὀνό - « ματι Γαμαλιὴλ , νομοδιδάσκαλος , τίμιος παντὶ τῷ « λαφ , ἐκέλευσεν ἔξω βραχύ τι τοὺς ἀποστόλους « ποιῆσαι , εἶπέ τε πρὸς αὐτούς · Ἄνδρες Ἰοραηλῖ - « ται , προσέχετε ἑαυτοῖς ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τού - « τοις , τί μέλλετε πράσσειν . Πρὸ γὰρ τούτων τῶν « ἡμερῶν ἀνέστη Θευδᾶς , λέγων εἶναί τινα ἑαυτόν . « Ὢ προσεκολλήθη ἀριθμός ἀνδρῶν ὡσεὶ τετρακο - « σίων . Ὃς ἀνῃρέθη , καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐ - « τῷ διελύθησαν καὶ ἐγένοντο εἰς οὐδέν . » ΚΟὗτος ὁ Γαμαλιὴλ ὁ τοῦ Παύλου διδάσκαλος ἦν . Ὄν διδάσκαλον ὄντα καὶ τὰς κατὰ νόμον κρίσεις εὐδόκιμον , μὴ πιστεῦσαι εἰς τόδε , εἰ καὶ μὴ διόλου ἐννοεῖν ἐσχάτης ἀνοίας ἐστί . Καὶ δῆλον ἀπὸ τῶν ῥημάτων αὐτοῦ , ἃ καὶ ὅτι συνέσει διέφερεν , ἱκανῶς ἀ παριστᾷ . Καὶ δῆλον δὲ καὶ ἀπ´ αὐτῶν τῶν πραγμάτων . Τὸ γὰρ κελεῦσαι τοὺς ἀποστόλους ἐκβληθῆναι τοῦ συνεδρίου , πρὸς τὸ ἐμφόβους αὐτοὺς καταστῆσαι , ἔτι καὶ ἑαυτῷ τὸ ἀνύποπτον περιεποίει , τοῦ μὴ ὡς ὁμογνώμοσι χαριζόμενον , τοὺς λόγους ποιεῖσθαι . Διόπερ οὐδὲ πολλῇ σφοδρότητι χρῆται , ἀλλ´ ὡς ὑπὸ θυμοῦ μεθύουσιν οὕτω φησί · « Προσέχετε . ἑαυτοῖς τί μέλλετε πράττειν , » οἱονεὶ , Μὴ ὡς ἔτυχε φέρεσθε . Εἶτα καὶ παραδείγματα ἀσυνέτως ἐπὶ τοῖς τοιούτοις χρησαμένων καὶ ἀλυσιτελῶς ἑαυτοῖς , προφέρει Θευδᾶν καὶ Ἰούδαν τὸν Γαλιλαῖον , οἶ μὴ πρὸς αἴσιον ἑαυτοῖς ἐκβεβήκασι πέρας . Οὐκ παλαιὸ δὲ τὰ παραδείγματα , ἀλλὰ νεαρὰ , καὶ ὧν αὐτόπται πολλοί . Ὡς ἂν ἡ πεῖρα , τὸ μὴ πρὸς ὅμοιον καταντῆσαι πέρας φυλάξηται τῶν παραδειγμάτων · εἰτα ὡς τούτοις ἐξομαλίσας τὸν λόγον , ἀποστῆναι πειράσηται τοὺς ἀκροατὰς τῆς κατὰ τῶν ἀποστόλων ἐπιβουλῆς , μήπως , εἰ πρὸς ἀνεμπόδιστον ἀφώρμηνται τέλος , ἅπερ ἔχει Θεὸν συλλήπτορα , λάθοιμεν , φησὶν , ἐπὶ θεομαχίαν ἀποτελευτῶντες , καὶ οὕτως οὐ κατ´ ἐκείνων ἀλλὰ καθ´ ἑαυτῶν ὁπλιζόμενοι πεφυκότος τοῦ κατὰ τοῦ τῷ Θεῷ δοκοῦντος βάλλειν ἐπιχειροῦντος , εἰς τὸ καθ´ ἑαυτοῦ καταντᾶν . Εἰ γὰρ ἀνθρωπίνης ὁρμῆς ἔχεται , περιττὴ ἡ κατ´ αὐτῶν ἀγανάκτησις . Τῇ γὰρ ἀρχῇ καὶ ὁ ἀφανισμὸς σύνδρομος , ὥστε τὰ παραδείγματα ὑπαινίττεται . Οὐκ εἶπε δὲ προφανῶς , τὸ τῶν ἀποστόλων ἐκ Θεοῦ , ἢ ἐξ ἀνθρώπων ὁρμῆς κεκινῆσθαι , ἀλλ´ ἐνδοιαστικῶς . Εἰ μὲν γὰρ εἶπεν ὅτι ἐκ Θεοῦ , ἀντέλεγον ἂν εὐθέως ἐκεῖνοι . Εἰ δὲ ἐξ ἀνθρώπων , προχείρους πάλιν ἐποίει αὐτοὺς κατὰ τῶν ἀποστόλων . Διὰ τοῦτο σοφῶς τὸν λόγον οἰκονομήσας , περιμεῖναι τὸ τέλος κελεύει , καὶ μὴ προπετῶς κατὰ πράγματος ἀγνοουμένου φέρεσθαι . Πρὸς γὰρ τὸ τῷ Θεῶ δοκοῦν ὁ μαχόμενος , οὐκ ἐκεῖνο , ἀλλ´ ἐαυτὸν καταλύει . Εἰ μὲν γὰρ ἀνθρώπινον , φησί , τί δεῖ πραγμάτων ὑμῖν ; εἰ δὲ θεῖον , οὐδὲ μετὰ πραγμάτων δυνήσεσθε αὐτὸ καταλῦσαι , ὡς μὴ προπετῶς δόξαι κατὰ πραγμάτων ἀγνοουμένων χωρεῖν .
Lemmas: καί αὐτός πείθω , μή ἀμοιρέω ὁ αὐτός δωρεά , ὁ διά ὁ σταυρός παρανομία . « ἀνίστημι δέ τις ἐν ὁ συνέδριον Φαρισαῖος ὄνος - « μάτι Γαμαλιήλ , νομοδιδάσκαλος , τίμιος πᾶς ὁ « λα , κελεύω ἔξω βραχύς τίς ὁ ἀπόστολος « ποιέω , εἶπον τε πρός αὐτός · ἀνήρ Ἰοραηλῖ - « ὁ , προσέχω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἄνθρωπος ὅς - « ὁ , τίς μέλλω πράσσω . πρό γάρ οὗτος ὁ « ἡμέρα ἀνίστημι Θευδᾶς , λέγω εἰμί τις ἑαυτοῦ . « ὤ προσκολλάω ἀριθμός ἀνήρ ὡσεί τετρακο - « σίον . ὅς ἀναιρέω , καί πᾶς ὅσος πείθω αὖος - « ὁ διαλύω καί γίγνομαι εἰς οὐδείς . » Κοῦτος ὁ Γαμαλιήλ ὁ ὁ Παῦλος διδάσκαλος εἰμί . εἰμί διδάσκαλος εἰμί καί ὁ κατά νόμος κρίσις εὐδόκιμος , μή πιστεύω εἰς ὅδε , εἰμί καί μή διόλου ἐννοέω ἔσχατος ἄνοια εἰμί . καί δῆλος ἀπό ὁ ῥῆμα αὐτός , ὁ καί ὅτι σύνεσις διαφέρω , ἱκανῶς ὅς παρίστημι . καί δῆλος δέ καί ἀπ´ αὐτός ὁ πρᾶγμα . ὁ γάρ κελεύω ὁ ἀπόστολος ἐκβάλλω ὁ συνέδριον , πρός ὁ ἔμφοβος αὐτός καθίστημι , ἔτι καί ἑαυτοῦ ὁ ἀνύποπτος περιποιέω , ὁ μή ὡς ὁμογνώμων χαρίζομαι , ὁ λόγος ποιέω . διόπερ οὐδέ πολύς σφοδρότης χράω , ἀλ ὡς ὑπό θυμός μεθύω οὗτος φημί · « προσέχω . ἑαυτοῦ τίς μέλλω πράσσω , » οἱονεί , μή ὡς τυγχάνω φέρω . εἶτα καί παράδειγμα ἀσύνετος ἐπί ὁ τοιοῦτος χράω καί ἀλυσιτελῶς ἑαυτοῦ , προφέρω Θευδᾶς καί Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος , οἶς μή πρός αἴσιος ἑαυτοῦ ἐκβαίνω πέρας . οὐ παλαιός δέ ὁ παράδειγμα , ἀλλά νεαρός , καί ὅς αὐτόπτης πολύς . ὡς εἄν ὁ πείρω , ὁ μή πρός ὅμοιος καταντάω πέρας φυλάσσω ὁ παράδειγμα · εἶτα ὡς οὗτος ἐξομαλίζω ὁ λόγος , ἀφίστημι πειράζω ὁ ἀκροατής ὁ κατά ὁ ἀπόστολος ἐπιβουλή , μήπως , εἰμί πρός ἀνεμπόδιστος ἀφορμάω τέλος , ὅσπερ ἔχω θεός συλλήπτωρ , λανθάνω , φημί , ἐπί θεομαχία ἀποτελευτάω , καί οὕτως οὖον κατ´ ἐκεῖνος ἀλλά καθ´ ἑαυτοῦ ὁπλίζω φύζω ὁ κατά ὁ ὁ Θεός δοκέω βάλλω ἐπιχειρέω , εἰς ὁ καθ´ ἑαυτοῦ καταντάω . εἰμί γάρ ἀνθρώπινος ὁρμή ἔχω , περισσός ὁ κατ´ αὐτός ἀγανάκτησις . ὁ γάρ ἀρχή καί ὁ ἀφανισμός σύνδρομος , ὥστε ὁ παράδειγμα ὑπαινίσσομαι . οὐ εἶπον δέ προφανῶς , ὁ ὁ ἀπόστολος ἐκ Θεός , ἢ ἐκ ἄνθρωπος ὁρμή κινέω , ἀλ ἐνδοιαστικῶς . εἰμί μέν γάρ εἶπον ὅτι ἐκ Θεός , ἀντιλέγω εἄν εὐθύς ἐκεῖνος . εἰμί δέ ἐκ ἄνθρωπος , πρόχειρος πάλιν ποιέω αὐτός κατά ὁ ἀπόστολος . Ζεύς οὗτος σοφός ὁ λόγος οἰκονομέω , περιμένω ὁ τέλος κελεύω , καί μή προπετῶς κατά πρᾶγμα ἀγνοέω φέρω . πρός γάρ ὁ ὁ θεάομαι δοκέω ὁ μάχομαι , οὐ ἐκεῖνος , ἀλ ἑαυτοῦ καταλύω . εἰμί μέν γάρ ἀνθρώπινος , φημί , τίς δεῖ πρᾶγμα σύ ; εἰμί δέ θέω , οὐδέ μετά πρᾶγμα δύναμαι αὐτός καταλύω , ὡς μή προπετῶς δόξα κατά πρᾶγμα ἀγνοέω χωρέω .