cogPG.PG118 217
οΑΡΟΤ νΙ . ΚΕΦΑΛ . Ζʹ . Περὶ εἰσαγωγῆς τοῦ πρὸς σωτηρίαν ἡμῶν ἀνβρώ που Ἰησοῦ Χριστοῦ , ἀντὶ τοῦ πεσόντος ἐξ ἀρχῆς γενοῦς Ἀδάμ . Διὰ τοῦτο ὥσπερ δι´ ἑνὸς ἀνθρώπου ἡ ἁμαρτία εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθε , καὶ διὰ τῆς ἁμαρτίας ὁ θάνατος , καὶ οὕτως εἰς πάντας ἀνθρώπους ὁ θάνατος διῆλθεν · ἐφ´ ᾠ πάντες ἥμαρτον . Ἄχριγὰρ νόλου ἀμαρτία ἧν ἐν κόσμῳ . Κατασκευάσας ἄνω πολλαχῶς τὸ δεδικαιῶσθαι ἡμᾶς τῇ τε μετουσίᾳ τοῦ Πνεύματος , καὶ τῷ θανάτῳ τοῦ Υἱοῦ , νῦν καὶ ἐκ τοῦ εὐλόγου αὐτὸ κατασκευάζει . Ὅτι , φησί , καὶ εὔλογον ἡν , τοὺς δι´ ἕνα ἄνθρωπον ἁμαρτωλοὺς καὶ θνητοὺς γινομένους , ἐπεὶ ἐζηλώσαμεν αὐτοῦ τὴν παρακοὴν , διὰ τὸν ἕνα ἄνθρωπον . τὸν Κύριον δηλαδὴ , σωθῆναι δικαιωθέντας καὶ ἀπαθανατισθέντας . - [ ΩΤ . Σωθησόμεθα , φησὶν , ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πάντως , ἐάν περ αὐτοὶ μόνον θέλωμεν · καὶ εἴρηται μὲν μικρῷ πρόσθεν αἱ ἀποδείξεις . Ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦτο , φησὶ , σωθησόμεθα . Διὰ ποῖον ; Ὅτι καὶ δυνατὸν τοῦτο καὶ εὔλογον καὶ ἀκόλουθον . Πόθεν ταῦτα δῆλον ; ἐκ τοῦ ἐναντίου , φησί . Καὶ γὰρ δι´ ἑνὸς ἀνθρώπου καὶ ἡ ἁμαρτία εἰσῆλθεν εἰς τὸν κόσμον , καὶ αὐτὸς ὁ θάνατος . Εἰ οὖν δι´ ἐνὸς ἀνθρώπου ταῦτα γέγονεν ἡμῖν τὰ χαλεπὰ , δυνατὸν καὶ ἀκόλουθον δι´ ἑνὸς ἀνθρώπου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἱησοῦ Χρι τοῦ , καὶ τὰ παρεισαχθέντα ἀναιρεθῆναι χαλεπὰ , καὶ τὰ ἀμείνω δωρηθῆναι ἡμῖν . Αὐτὸς δὲ τὰ τοῦ Ἀδὰμ παραθεὶς , κατέλιπεν ἅπερ ἔπραξεν ὁ Χριστὸς , διδοὺς τοῦτο ἐκ τοῦ ἐναντίου ἐννοεῖν , καὶ ἅμα προειρηκώς αὐτὰ , καὶ δυνατὸν κἀνταῦθα ἐκεῖνα συνεπινοεῖν · διὸ μόνον τὴν παραβολὴν προτάξας ὡς ἐφελκυστικὸν ἐκείνου τοῦ νοήματος . Ἀπαιτεῖ γὰρ πάντως τὸ εἰπεῖν , Ὧσπερ τόδε , καὶ τὸ ἀκόλουθον , οἷον , οὕτω καὶ τόδε . Ἀλλ´ ὡς ἔφημεν διὰ τῆς παραβολῆς τὸ ἀκόλουθον ἐνδειξάμενος , ῥητῶς οὐ παρέθετο , ἀλλ´ αὐτοὺς ἡμᾶς συνεπινοεῖν προετρέψατο . « Ἐφ´ ᾧ πάντες ἥμαρτον . » Ἐφ´´ ᾦ Ἀδὰμ , ἡ δι´ ὃν Ἀδάμ · ἢ ὅτι ἐπ´ αὐτῷ καὶ οἱ ἄλλοι . - [ ΦΤ . ] « Ἐφ´ ὧ . » Ἐπὶ τούτῳ , φησὶ , συναποθνήσκομεν τῷ Ἀδὰμ , ἐφ´ ᾧ καὶ συναμαρτάνομεν . Καὶ τὴν μὲν ἀρχὴν ἐκεῖνος παρέσχεν , ἡμεῖς δ´ ἐκεῖθεν τὴν ἀφορμὴν λαβόντες , οὐκ ἐκωλύσαμεν τὸ κακὸν , ἀλλὰ καὶ συνεργήσαμεν , καὶ ἐπὶ μέγα χωρῆσαι παρεσκευάσαμεν . - [ ΟΚΟΥΜ . ] Ἔνα γὰρ μή τις ἀδικίαν ἐγκαλέσῃ τῷ Θεῷ , ὅτι τοῦ Ἀδὰμ πταίσαντος , ἡμεῖς ἀποθνήσκομεν , ἐπάγει · « Ἐφ´ ᾧ πάντες ἥμαρτον · » ὡσεὶ ἔλεγεν · Αὐτὸς μὲν τὴν ἀρχὴν παρέσχε καὶ τὴν αἰτίαν , ὅτι πάντες ἡμάρτομεν κατὰ τὴν ὁμοίωσιν αὐτοῦ . « Ἄχρι γὰρ νόμου ἁμαρτία ἦν ἐν κόσμῳ . » Θέλει δεῖξαι ὅτι οὐ τοσοῦτον διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἀποθνήσκομεν , ὅσον διὰ τὸν Ἀδὰμ , χώραν δεδωκότα τῷ θανάτῳ ἐκ τῆς παρακοῆς , καί φησιν · Ἦν μὲν τοῖς ἀνθρώποις καὶ πρὸ τοῦ νόμου ἡ ἁμαρτία , πλὴν οὐκ ἐλογίζετο αὐτοῖς διὰ τὸ μὴ εἶναι νόμον τὸν ἀπαγορεύοντα τὴν ἁμαρτίαν · μὴ λογιζομένης οὖν τῆς ἀμαρτίας , ἀπέθνησκον οἱ ἄνθρωποι . Τί δή ποτε · Ἃρα οὐ πρόδηλον ὅτι διὰ τὴν τοῦ Ἀδὰμ κατάκρισιν · - Καὶ ἄλως . Εἰπών « Ἐφ´ ᾠ πάντες ἥμαρτον , » ἴνα μ
Lemmas: ΟΡ ν . ΚΕ . γῆ . περι εἰσαγωγή ὁ πρός σωτηρία ἐγώ ἀνβρώ ποῦ Ἰησοῦς Χριστός , ἀντί ὁ πίπτω ἐκ ἀρχή γένος Ἀδάμ . Ζεύς οὗτος ὥσπερ δις εἷς ἄνθρωπος ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , καί διά ὁ ἁμαρτία ὁ θάνατος , καί οὕτως εἰς πᾶς ἄνθρωπος ὁ θάνατος διέρχομαι · ἐφίημι ὀͅς πᾶς ἁμαρτάνω . Ἄχριγὰρ νόλου ἁμαρτία ἧμαι ἐν κόσμος . κατασκευάζω ἄνω πολλαχῶς ὁ δικαιόω ἐγώ ὁ τε μετουσία ὁ πνεῦμα , καί ὁ θάνατος ὁ υἱός , νῦν καί ἐκ ὁ εὔλογος αὐτός κατασκευάζω . ὅτι2 , φημί , καί εὔλογος ἐάν , ὁ δις εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καί θνητός γίγνομαι , ἐπεί ζηλόω αὐτός ὁ παρακοή , διά ὁ εἷς ἄνθρωπος . ὁ κύριος δηλαδή , σῴζω δικαιόω καί ἀπαθανατίζω . - [ ΩΤ . σῴζω , φημί , ὑπό ὁ Θεός πάντως , ἐάν περ αὐτός μόνος ἐθέλω · καί εἴρω μέν μικρός πρόσθεν ὁ ἀποδείκνυμι . ἀλλά καί διά οὗτος , φημί , σῴζω . Ζεύς ποῖος ; ὅτι2 καί δυνατός οὗτος καί εὔλογος καί ἀκόλουθος . πόθεν οὗτος δῆλος ; ἐκ ὁ ἐναντίος , φημί . καί γάρ δις εἷς ἄνθρωπος καί ὁ ἁμαρτία εἰσέρχομαι εἰς ὁ κόσμος , καί αὐτός ὁ θάνατος . εἰμί οὖν δις εἷς ἄνθρωπος οὗτος γίγνομαι ἐγώ ὁ χαλεπός , δυνατός καί ἀκόλουθος δις εἷς ἄνθρωπος ὁ κύριος ἐγώ Ἱησοῦ Χρις ὁ , καί ὁ παρεισάγω ἀναιρέω χαλεπός , καί ὁ ἀγαθός δωρέω ἐγώ . αὐτός δέ ὁ ὁ Ἀδάμ παρατίθημι , καταλείπω ὅσπερ πράσσω ὁ Χριστός , δίδωμι οὗτος ἐκ ὁ ἐναντίος ἐννοέω , καί ἅμα προαγορεύω αὐτός , καί δυνατός ἐνταῦθα ἐκεῖνος συνεπινοέω · διό μόνος ὁ παραβολή προτάσσω ὡς ἐφελκυστικός ἐκεῖνος ὁ νόημα . ἀπαιτέω γάρ πάντως ὁ εἶπον , ὡς ὅδε , καί ὁ ἀκόλουθος , οἷος , οὗτος καί ὅδε . Ἀλ ὡς φημί διά ὁ παραβολή ὁ ἀκόλουθος ἐνδείκνυμι , ῥητός οὖον παρατίθημι , ἀλ αὐτός ἐγώ συνεπινοέω προτρέπω . « Ἐφ´ ὅς πᾶς ἁμαρτάνω . » Ἐφ´´ οἶς Ἀδάμ , ὁ δις ὅς Ἀδάμ · ἢ ὅτι ἐπι αὐτός καί ὁ ἄλλος . - [ ΦΤ . ] « Ἐφ´ ἵημι . » ἐπί οὗτος , φημί , συναποθνήσκω ὁ Ἀδάμ , ἐφίημι ὅς καί συναμαρτάνω . καί ὁ μέν ἀρχή ἐκεῖνος παρέχω , ἐγώ δδʹ ἐκεῖθεν ὁ ἀφορμή λαμβάνω , οὐ κωλύω ὁ κακός , ἀλλά καί συνεργώ , καί ἐπί μέγας χωρέω παρασκευάζω . - [ Ο . ] Ἔνα γάρ μή τις ἀδικία ἐγκαλέω ὁ Θεός , ὅτι ὁ Ἀδάμ πταίω , ἐγώ ἀποθνῄσκω , ἐπάγω · « Ἐφ´ ὅς πᾶς ἁμαρτάνω · » ὡσεί λέγω · αὐτός μέν ὁ ἀρχή παρέχω καί ὁ αἴτιος , ὅτι πᾶς ἁμαρτάνω κατά ὁ ὁμοίωσις αὐτός . « ἄχρι γάρ νόμος ἁμαρτία εἰμί ἐν κόσμος . » ἐθέλω δείκνυμι ὅτι οὖον τοσοῦτος διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀποθνῄσκω , ὅσος διά ὁ Ἀδάμ , χώρα δίδωμι ὁ θάνατος ἐκ ὁ παρακοή , καί φημί · ἦς μέν ὁ ἄνθρωπος καί πρό ὁ νόμος ὁ ἁμαρτία , πλήν οὐ λογίζομαι αὐτός διά ὁ μή εἰμί νόμος ὁ ἀπαγορεύω ὁ ἁμαρτία · μή λογίζομαι οὖν ὁ ἁμαρτία , ἀποθνήσκω ὁ ἄνθρωπος . τις δή ποτός · ἄρα οὖον πρόδηλος ὅτι διά ὁ ὁ Ἀδάμ κατάκρισις · - καί ἀλόω . εἶπον « Ἐφ´ ὀͅς πᾶς ἁμαρτάνω , » ἵνα μ