cogPG.PG118 444
στὸς τῆς ἀναστάσεως , δῆλον ὡς καὶ οἱ λοιποὶ συνιγερθήσονται . Ἀπαρχὴ γάρ ἐστι , τὸ ἐκ πολλῶν ἱνα τινὰ τόδε ἢ τοδε ποιῆσαι ὃ μέλλουσι καὶ οἰ λοιποὶ ποιεῖν . « Ἐπειδὴ γὰρ δι´ ἀνθρώπου ὁ θάνατος . » Τῷ εἰρημένῳ καὶ αἰτίαν προστίθησιν . Αὐτὴν γὰρ ἔδει , φησὶ , τὴν ἡττηθεῖσαν ἀνθρωπίνην φύσιν νικῆσαι , καὶ τὸν καταβληθέντα ἄνθρωπον ἀναμαχήσασθαι καὶ ἐκνικῆσαι , καὶ τὸ βραβεῖον λαβεῖν . « Ὧσπερ γὰρ ἐν τῷ Ἀδάμ » Ἐφερμηνεύει τὸ εἰρημένον . Ὥσπερ . φησὶν , ὁ θάνατος δι´ ἀνθρώπου εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν , οὔτως ἔδει καὶ τὴν ἀνάστασιν δι´ ἀνθρώπου εἰσαχθῆναι . « Ἔκαστος δὲ ἐν τῶ ἰδίῳ τάγματι . » Ἐπειδὴ εἶπε , « Ζωοποιηθήσονται , » ἵνα μή τις νομίσῃ καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς σώζεσθαι , ἐπάγει · Ὅσον μὲν , φησί , κατὰ τὸ ἀναστῆναι , πάντες ζωοποιηθήσονται , ἀλλ ἕκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι ἔσται , καὶ ἐν οἷς ἐστιν ἄξιος . Ἀπαρχὴ Χριστός . » Ἀπαρχὴ , φησί , καὶ ὁδὸς τῆς ἀναστάσεως , ὁ Χριστὸς γεγένηται . Μετ´ αὐτὸν δὲ , οἱ αὐτοῦ , πρῶτοι ἀναστήσονται . Αὐτοῦ δὲ , ἤγουν τοῦ Χριστοῦ , λέγει τοὺς δικαίους , κατὰ τὸν λόγον τῆς οἰκειώσεως · ἔδει γὰρ ἔχειν προτέρημα καὶ ἐν αὐτῷ τῷ ἐγείρεσθαι τοὺς δικαίους . Ἐπειδὴ γὰρ μέλλουσιν ἀρπάζεσθαι εἰς ἀέρα εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου , προεγείρονται , ἵν´ ἀπαντῆσαι φθάσωσι . Τίς γὰρ ἦν χρεία προεγείρεσθαι τοὺς ἁμαρτωλοὺς , τοὺς κάτω μέλλοντας μένειν τὸν κριτήν ; Αῖτα μετὰ τοῦτο , τὸ τέλος τῶν πάντων πραγμάτων καὶ αὐτῆς της ἀναστάσεως , τῷ καὶ τοὺς λοιποὺς λοιπὸν ἐγείρεσθαι . Οὐχ ὥσπερ γὰρ νῦν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ἀναστάντος κατὰ χώραν μεμένηκε τὰ νῦν ἀνθρώπινα πράγματα , οὕτως καὶ τότε ἔσται , ἀλλὰ πάντα τέλος λήψεται . « Ἀπαρχὴ Χριστός . » Εἰς ἀφθαρσίαν πρῶτος ὁ Χριστὸς ἐν νεκρῶν ἀνέστη . Ὅσοι γὰρ τετυχήκασιν ἀναστάσεως , εἴτε δι´ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ , εἴτε διὰ προφητῶν καὶ ἀποστόλων , αὖθις τεθνήκασιν . » Ἔπειτα οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ » Τουτέστιν , ὅταν ἀπ´ οὐρανοῦ φανῇ ἐν δόξῃ , πρῶτον οἱ πιστοὶ καὶ δίκαιοι , καὶ εἰς αὐτὸν προηλπικότες , καὶ τὴν ἔνσαρκον παρουσίαν δεξάμενοι ἀναστήσονται . « Εἶτα τὸ τέλος . » Μετὰ τὴν τῶν δικαίων ἀνάστασιν καὶ ἐν νεφέλαις ἁρπαγὴν εἰς ἀπάντησιν τοῦ Κυρίου , τότε τὸ τέλος . Τουτέστιν , ἡ τῶν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου τελευτησάντων ἔσται ἀνάστασις , καὶ τῇ κρίσει παραδοθήσονται . « Ὅταν παραδῷ τὴν βασιλείαν τῷ Θεῷ καὶ Πατρί . » παραδίδωσι δὲ , οὐκ αὐτὸς στερούμενος . ἀνόητον γὰρ λίαν καὶ ὑπονοεῖν , ὡς στασιάζουσαν μὲν εἴχεν , ἀπαλλάξας δὲ πόνοις ἰδίοις ταύτης ἐστερήθη · ἀλλὰ παραδιδωσιν , οἰονια κοινωνὸν ποιεῖται τὸν Πατέρα τοῦ ἰδίου κατορθώματος . Κοινὰ γὰρ ἅπαντα τὰ τῆς Τριάδος . Εἰ γὰρ καὶ ὁ Υἱὸς σεσάρκωται , ἀλλ´ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ συνεργίᾳ τοῦ ἀγίου Πνεύματος . Οὐκοῦν κοινὰ καὶ ἃ σαρκωθεὶς ὁ Υἱὸς καὶ σταυρωβεὶς καὶ ἀναστάς , εἰργάσατο κατορθώματα . Καλῶς οῦν φησι · Τὴν βασιλείαν παραδίδωσι , τουτέστι , κοι . νοποιεῖται , καὶ εὐφραίνει τῷ κατορθώματι . Ὢσπερ γὰρ ὁ υἱὸς παραλαβὼν αὐτὴν στασιάζουσαν , οὐκι ἀφείλετο αὐτὴν τοῦ Πατρὸς , οὔτως νῦν παραδιδοὺς
Lemmas: Στος ὁ ἀνάστασις , δῆλος ὡς καί ὁ λοιπός συνεγείρω . ἀπαρχή γάρ εἰμί , ὁ ἐκ πολύς ἵνα τις ὅδε ἢ ὅδε ποιέω ὅς μέλλω καί ὁ λοιπός ποιέω . « ἐπεί γάρ δις ἄνθρωπος ὁ θάνατος . » ὁ εἴρω καί αἴτιος προστίθημι . αὐτός γάρ ἐσθίω , φημί , ὁ ἡττάω ἀνθρώπινος φύσις νικάω , καί ὁ καταβάλλω ἄνθρωπος ἀναμάχομαι καί ἐκνικάω , καί ὁ βραβεῖον λαμβάνω . « ὡς γάρ ἐν ὁ Ἀδάμ » ἐφερμηνεύω ὁ εἴρω . ὥσπερ . φημί , ὁ θάνατος δις ἄνθρωπος εἰς ὁ κόσμος εἰσέρχομαι , οὔτως ἐσθίω καί ὁ ἀνάστασις δις ἄνθρωπος εἰσάγω . « ἔκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα . » ἐπεί εἶπον , « ζῳοποιέω , » ἵνα μή τις νομίζω καί ὁ ἁμαρτωλός σῴζω , ἐπάγω · ὅσος μέν , φημί , κατά ὁ ἀνίστημι , πᾶς ζῳοποιέω , ἀλλ' ἕκαστος ἐν ὁ ἴδιος τάγμα εἰμί , καί ἐν ὅς εἰμί ἄξιος . ἀπαρχή Χριστός . » ἀπαρχή , φημί , καί ὁδός ὁ ἀνάστασις , ὁ Χριστός γίγνομαι . Μετς αὐτός δέ , ὁ αὐτός , πρῶτος ἀνίστημι . αὐτός δέ , ἤγουν ὁ Χριστός , λέγω ὁ Δίκαιος , κατά ὁ λόγος ὁ οἰκείωσις · ἐσθίω γάρ ἔχω προτέρημα καί ἐν αὐτός ὁ ἐγείρω ὁ Δίκαιος . ἐπεί γάρ μέλλω ἁρπάζω εἰς ἀήρ εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος , προεγείρω , ὅς ἀπαντάω φθάνω . Τῖς γάρ εἰμί χρεία προεγείρω ὁ ἁμαρτωλός , ὁ κάτω μέλλω μένω ὁ κριτής ; ἀΐτας μετά οὗτος , ὁ τέλος ὁ πᾶς πρᾶγμα καί αὐτός ὁ ἀνάστασις , ὁ καί ὁ λοιπός λοιπός ἐγείρω . οὐχ ὥσπερ γάρ νῦν ἐπί ὁ Χριστός ἀνίστημι κατά χώρα μένω ὁ νῦν ἀνθρώπινος πρᾶγμα , οὕτως καί τότε εἰμί , ἀλλά πᾶς τέλος λαμβάνω . « ἀπαρχή Χριστός . » εἰς ἀφθαρσία πρῶτος ὁ Χριστός ἐν νεκρός ἀνίστημι . ὅσος γάρ τυγχάνω ἀνάστασις , εἴτε δις αὐτός ὁ Χριστός , εἴτε διά προφήτης καί ἀπόστολος , αὖθις θνῄσκω . » ἔπειτα ὁ ὁ Χριστός ἐν ὁ παρουσία αὐτός » τουτέστιν , ὅταν ἀπ´ οὐρανός φαίνω ἐν δόξα , πρῶτος ὁ πιστός καί Δίκαιος , καί εἰς αὐτός προελπίζω , καί ὁ ἔνσαρκος παρουσία δέχομαι ἀνίστημι . « εἶτα ὁ τέλος . » μετά ὁ ὁ Δίκαιος ἀνάστασις καί ἐν νεφέλη ἁρπαγή εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος , τότε ὁ τέλος . τουτέστιν , ὁ ὁ ἀπό καταβολή κόσμος τελευτάω εἰμί ἀνάστασις , καί ὁ κρίσις παραδίδωμι . « ὅταν παραδίδωμι ὁ βασίλειος ὁ Θεός καί πατήρ . » παραδίδωμι δέ , οὐ αὐτός στερέω . ἀνόητος γάρ λίαν καί ὑπονοέω , ὡς στασιάζω μέν ἔχω , ἀπαλλάσσω δέ πόνος ἴδιος οὗτος στερέω · ἀλλά παραδίδωμι , οιανια κοινωνός ποιέω ὁ πατήρ ὁ ἴδιος κατόρθωμα . κοινάν γάρ ἅπας ὁ ὁ Τριάς . εἰμί γάρ καί ὁ υἱός σαρκόω , ἀλ εὐδοκία ὁ πατήρ καί συνεργία ὁ ἅγιος πνεῦμα . οὐκοῦν κοινός καί ὁ σαρκόω ὁ υἱός καί σταυρόω καί ἀνίστημι , ἐργάζομαι κατόρθωμα . καλῶς χύτρειος φημί · ὁ βασίλειος παραδίδωμι , τουτέστι , κέω . νοποιεω , καί εὐφραίνω ὁ κατόρθωμα . ὤσπερ γάρ ὁ υἱός παραλαμβάνω αὐτός στασιάζω , οὐ ἀφαιρέω αὐτός ὁ πατήρ , οὔτως νῦν παραδίδωμι