cogPG.PG118 349
ρεῷ ἐστιν . » Οὐ μόνον γὰρ οὐδὲν συντελεῖ πρὸς τὴν ἀληθινὴν καὶ ὄντως σοφίαν , ἀλλὰ καὶ ἐμποδίζει , τῷ οἴεσθαι εἰδέναι , καὶ ἀπαξιοῦν μαθεῖν . Τοῦτο γὰρ ποιεῖ ἡ φυσίωσις αὐτῆς . Γέγραπται γάρ , Ὁ δρασσόμενος τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν . Καὶ πάλιν · Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν σοφῶν , ὅτι εἰσὶ μάταιοι . Ὥστε μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις . Διὰ τῶν οἰκείων αὐτων ὅπλων , τουτέστι τῆς πανουργίας , ἀλίσκει αὐτοὺς ὁ Θεός . Πῶς ; ἐπειδὴ γὰρ διὰ τῆς πανουργίας αὐτῶν , ὅ ἐστι τῆς περὶ τὰ πράγματα δεινότητος , οἴονται πάντα εἰδέναι καὶ μὴ εῖσθαι διδασκάλων , διὰ αὐτῆς ταύτης αὐτοὺς εἶλε , διὰ τῶν πραγμάτων δείξας , ὅτι οὐδὲν οἴδασι τῶν Β ἀναγκαίων . [ ΦΩΤ . Πῶς δὲ ἐδέξατο τοὺς σοφοὺς ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτῶν ; Ἐνόμισαν διὰ τῆς προσούσης αὐτοῖς γνώσεως ἀνθρωπίνης , τοῦ κατὰ Χριστὸν μυστηρίου τὴν δύναμιν καταλήγεσθαι · οἱ δὲ οὐ μόνον οὐκ ἔτυχον ὧνπερ ἤλπισαν ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς ἑαυτοὺς ἐπιτρέψαντες , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὐναντίον ἢ ἔσπευδον , τὰ τῆς πανουργίας αὐτοῖς ἐχώρησεν , ἀγνοίᾳ καὶ ἀπορίᾳ πλείονι , τῆς τῶν λογισμῶν ἀσθενείας ἑαυτοὺς περιλαβούσης . « Κύριος γινώσκει τοὺς διαλογισμούς . » Εἰ οὖν ὁ Κύριος γινώσκει . τίς ἀντερεῖ λοιπόν ; Εἰ οὖν οἱ διαλογισμοὶ τῶν ἀνθρώπων μάταιοί εἰσι , καὶ οἱ σοφοὶ ἐν τῇ πανουργία αὐτων μᾶλλον ἀλίσκονται , ἤπερ τι κέρδος ἐξ αὐτῆς ἔχουσι , δῆλον ὅτι οὔτε σοφία ἀνθρωπίνη , οὔτε λογισμῶν δεινότης ἰσχύει τι ἢ συντελεῖ πρὸς τὴν τῶν πνευματικῶν διδασκαλίαν καὶ μάθησιν . Εἰ δὲ μηδὲν τούτων πρὸς ταῦτα συντελεῖ , πῶς ἄν τις διδάσκων καυχήσαιτο , μηδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποις δοκούντων ἰσχύειν , ἀποδεδειγμένων , ὡς συντελοῦσι πρὸς ὄνησιν ; Δῆλον γὰρ ὡς εἴ τίς τι καὶ διδάσκει , χάριτός ἐστι καὶ δωρεᾶς τῆς ἄνωθεν , ἀλλ´ οὐχὶ σοφίας οἰκείας ἔργον , ἢ τῆς κατὰ διάνοιαν ὀξύτητος . Τὰ δὲ χαρίσματα , οὐχ ἵνα τούτοις ἐπαιρώμεθα λαμβάνομεν , ἀλλ´ ἐπὶ κοινῇ τῶν ἀνθρώπων ὡφελείᾳ . « Ὅτι εἰσὶ μάταιοι . » Πῶς γὰρ οὔ ; νομίζουσι μὴ δεῖσθαι μηδενὸς , ἀλλ´ ἑαυτοῖς ἀρκεῖσθαι , πρὸς τὴν τοῦ ἀληθοῦς κατάλγεύιν ὥστε Ἅηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις . » Πρὸς τοὺς διδασκάλους αὐτῶν πάλιν ἀποτείνεται , οἵτινες μέγιστον ἐφρόνουν , ἐφ´ οἱς χαρίσματα εἰλήφασι διδασκαλίας καὶ ἑτέρων τινῶν . Διατί δὲ οἱ διδάσκαλοι , φητίν , οὐκ ὀφείλουσι καυχᾶσθαι , ἀλλὰ λέγεις , « Μηδεὶς καυχάσθω ἐν ἀνθρώποις ; » ὅτι ὅσα ἔχουσι , φησὶ , χαρίσματα , διὰ´ ὑμᾶς τὸν λαὸν ἔλαβον αὐτὰ ἵνα ὑμᾶ ; ώφειλῶσι . Τί οὖν ἐπ´ ἐκείνοις καυχῶνται , ἃ ἔλαιον οὐ διὰ´ οἰκείους πόνους , ἀλλὰ διὰ´ ὑμᾶς , καὶ τὴν ὑμῶν σωτηρίαν ; « Μηδεὶς καυχάσθω , » Ἡ ἐπὶ τοῖς διδασκαλίοις οὐ γάρ τι ἔχουσιν αὐτοὶ οἴκοθεν ) , ἢ ἐπὶ τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς . Οὐ γὰρ ἔστι διὰ´ αὐτων καταλαβεῖν τὴν ἀλήθειαν , μᾶλλον δὲ ἡ ἀνωτέρω ἐκδοχὴ καὶ τῇ λέξει τοῦ χωρίου καὶ τοῖς ἐφεξῆς ἐστιν ἐφαρμόζουσα .
Lemmas: ῥέω εἰμί . » οὖον μόνος γάρ οὐδείς συντελής πρός ὁ ἀληθινός καί εἰμί σοφία , ἀλλά καί ἐμποδίζω , ὁ οἴομαι οἶδα , καί ἀπαξιόω μανθάνω . οὗτος γάρ ποιέω ὁ φυσίωσις αὐτός . γράφω γάρ , ὁ δράσσομαι ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτός . καί πάλιν · Κύριος γιγνώσκω ὁ διαλογισμός ὁ σοφός , ὅτι εἰμί μάταιος . ὥστε μηδείς καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος . Ζεύς ὁ οἰκέω αὐτῖς ὅπλον , τουτέστι ὁ πανουργία , ἁλίσκομαι αὐτός ὁ Θεός . Πῶς ; ἐπεί γάρ διά ὁ πανουργία αὐτός , ὅς εἰμί ὁ περί ὁ πρᾶγμα δεινότης , οἴομαι πᾶς οἶδα καί μή ἐννύω διδάσκαλος , διά αὐτός οὗτος αὐτός εἴλω , διά ὁ πρᾶγμα δείκνυμι , ὅτι οὐδείς οἶδα ὁ Β ἀναγκαῖος . [ Φ . Πῶς δέ δέχομαι ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτός ; νομίζω διά ὁ πρόσειμι αὐτός γνῶσις ἀνθρώπινος , ὁ κατά Χριστός μυστήριον ὁ δύναμις καταλήγω · ὁ δέ οὖον μόνος οὐ τυγχάνω ὅσπερ ἐλπίζω ἀνθρώπινος λογισμός ἑαυτοῦ ἐπιτρέπω , ἀλλά καί εἰς ἐναντίος ἢ σπεύδω , ὁ ὁ πανουργία αὐτός χωρέω , ἄγνοια καί ἀπορία πλείων , ὁ ὁ λογισμός ἀσθένεια ἑαυτοῦ περιλαμβάνω . « Κύριος γιγνώσκω ὁ διαλογισμός . » εἰμί οὖν ὁ Κύριος γιγνώσκω . τίς ἀντιλέγω λοιπός ; εἰμί οὖν ὁ διαλογισμός ὁ ἄνθρωπος μάταιος εἰμί , καί ὁ σοφός ἐν ὁ πανουργία αὐτῖς μᾶλλον ἁλίσκομαι , ἤ2 τίς κέρδος ἐκ αὐτός ἔχω , δῆλος ὅτι οὔτε σοφία ἀνθρώπινος , οὔτε λογισμός δεινότης ἰσχύω τίς ἢ συντελής πρός ὁ ὁ πνευματικός διδασκαλία καί μάθησις . εἰμί δέ μηδείς οὗτος πρός οὗτος συντελής , πῶς ἄν τις διδάσκω καυχάομαι , μηδείς ὁ ἐν ἄνθρωπος δοκέω ἰσχύω , ἀποδείκνυμι , ὡς συντελέω πρός ὄνησις ; Δῆλος γάρ ὡς εἰμί τίς τίς καί διδάσκω , χάρις εἰμί καί δωρεά ὁ ἄνωθεν , ἀλ οὐ σοφία οἰκεῖος ἔργον , ἢ ὁ κατά διάνοια ὀξύτης . ὁ δέ χάρισμα , οὐ ἵνα οὗτος ἐπαίρω λαμβάνω , ἀλ ἐπί κοινός ὁ ἄνθρωπος ὠφέλεια . « ὅτι2 εἰμί μάταιος . » Πῶς γάρ οὖον ; νομίζω μή δήω μηδείς , ἀλ ἑαυτοῦ ἀρκέω , πρός ὁ ὁ ἀληθής καταλγέω ὥστε ἀηδής καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος . » πρός ὁ διδάσκαλος αὐτός πάλιν ἀποτείνω , ὅστις μέγας φρονέω , ἐφίημι οἱςστις χάρισμα λαμβάνω διδασκαλία καί ἕτερος τις . διατί δέ ὁ διδάσκαλος , φημί , οὐ ὀφείλω καυχάομαι , ἀλλά λέγω , « μηδείς καυχάομαι ἐν ἄνθρωπος ; » ὅτι ὅσος ἔχω , φημί , χάρισμα , διά σύ ὁ λαός λαμβάνω αὐτός ἵνα ὑμέτερος ; ὀφείλω . τις οὖν ἐπι ἐκεῖνος καυχάομαι , ὁ ἔλαιον οὖον διά οἰκεῖος πόνος , ἀλλά διά σύ , καί ὁ σύ σωτηρία ; « μηδείς καυχάομαι , » ὁ ἐπί ὁ διδασκάλιον οὖον γάρ τίς ἔχω αὐτός οἴκοθεν ) , ἢ ἐπί ὁ ἀνθρώπινος λογισμός . οὖον γάρ εἰμί διά αὐτῖς καταλαμβάνω ὁ ἀλήθεια , μᾶλλον δέ ὁ ἀνωτέρω ἐκδοχή καί ὁ λέγω ὁ χωρίον καί ὁ ἐφεξῆς εἰμί ἐφαρμόζω .