cogPG.PG118 342
ἡμεῖς δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον . « Ἀλλ´ ἐν διδακτοῖς Πνεύματος ἁγίου.»Οὐκοῦν οὐδαμοῦχρείατῆς ἀνθρωπίνης σοφίας . Ὅλα γὰρ πνευματικά . « Πνευματικοῖς πνευματικὰ συγκρίνοντες . » Τοῦτο λέγει , ὅταν , φησὶν , ἀνακύψῃ ζήτημα πνευματικὸν , ἀπὸ παραδειγμάτων πνευματικῶν τὰς συγκρίσεις καὶ τὰς ἐπιλύσεις ἐπάγομεν , οἷον · εἰ ἀνέστη τριήμερος ὁ Χριστὸς , ἐκ τοῦ Ἰωνᾶ τὰς ἀποδείξεις παράγω καὶ τὴν μαρτυρίαν · εἰ ἐγέννησε παρθένος τὸν Κύριον , ἐκ τῶν στειρῶν Ἄννης καὶ Ἐλισάβετ ἡ ἐπίλυσις . ᾳνννκὲς δὲ ἄνθρωπος . οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ · μωρία γὰρ αὐτῷ ἐστι , καὶ οὐ δύνοται γνῶναι ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται . Ὁ δὲ πνευματικὸς , ἀνακρίνει μέν πάντα , αὐτὸς δὲ έπ´ οὐδενὸς ἀνακρίνεται . Τς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου ὃς συμβιβάσει σύτόν ; Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . Ψυχικὸν ἄνθρωπον καλεῖ , τὸν πάντα τοῖς λογισμοῖς τῆς ψυχῆς διδόντα , καὶ μηδὲν πίστει δεχόμενον , μήτε νομίζοντά τινος ἄνωθεν δεῖσθαι βοηθείας . Ὃς τοῖς τῆς ψυχῆς νοήμασιν οὐ δυνάμενος καταλαβεῖν τὰς διδασκαλίας τοῦ Πνεύματος , πιστεῦσαι δὲ λογισμῶν χωρὶς οὐκ ἐθέλων , πάντα μωρὰ νομίζει τὰ τῆς οἰκονομίας τοῦ Κυρίου . ἄλλως . [ ΑΝ ] vυχικός ἐστιν , ὁ κατὰ σάρκα ζῶν , καὶ μήπω τὸν νοῦν φωτισθεὶς διὰ τοῦ πνεύματος , ἀλλὰ μόνην τὴν ἔμφυτον καὶ ἀνθρωπίνην σύνεσιν ἔχων , ἣν ταῖς ἀπάντων ψυχαῖς ἐμβάλλει ὁ Δημιουργός.-Ἄλλως . Ἀντὶ τοῦ , Ὅταν τι πνευματικὸν καὶ ἀπόῤῥητον ἢ , ἀπὸ τῶν πνευματικῶν τὰς μαρτυρίας ἄγομεν , οἱον ὅτι ἀνέστη , παράγω τὴν τοῦ Ἰωνᾶ μαρτυρίαν . Ὅτι ἐκ παρθένου ἐγεννήθη , παράγω τὴν τῶν στειρῶν γέννησιν . Ἡυχικὸς δέ ἐστιν ὁ τὸ πᾶν τοῖς λογισμοῖς τῆς ψυχῆς διδοὺς , καὶ μὴ νομίζων ἄνωθέν τινος βοηθείας . - Ἄλλως . [ ΩΤ . ] Ὁ ψυχικὸς , χρείαν ἔχει ἀνακρίσεως καὶ ἐξετάσεως καὶ μαθήσεως πνευματικῆς , ἵνα παραδέξηται τὰ τοῦ πνεύματος . Ἀλλὰ πρὸς ταύτην ἀπαυθαδιζόμενος , καὶ δοκῶν ἀρκεῖσθαι τοῖς ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς , οὐ μόνον οὐδὲν ὡν ἀγνοεῖ καταλαμβάνει , ἀλλὰ καὶ τούναντίον εἰς πλείονα καταβαπτιζόμενος ἄγνοιαν , τὸ ἐκείνου , πάθος καὶ νόσημα , τοῖς τοῦ πνεύματος νόμοις περιάπτει , καὶ ἡγεῖται αὐτὰ μωρίαν , δέον ἑαυτῷ μέμφεσθαι , ταπεινοῖς καὶ ἀνθρωπίνοις μέτροις , τὰ ὑπερφυῆ καὶ κρείττονα λογισμῶν μετρεῖν καὶ καταλαμβάνειν ἐγχειρήσαντι . Ὁ δὲ πνευματικὸς οὐ δεῖται ἀνακρίσεως , ἀλλ´ αὐτὸς πνευματικῶς καὶ θεοσόφως ἅπαντα δοκιμάζων καὶ κρίνων τελειοῦται τῇ γνώσει τοῦ πνεύματος . Διὸ ὑπ´ οὐδενὸς ἀνακρίνεται . Ὑπὸ μὲν τῶν πιστῶν , ὅτι οὐ διαφωνεῖ ἢ διστασιάζει πρὸς αὐτούς · ὑπὸ δὲ τῶν ἀπίστων , ὅτι πολλῷ κρείττων ἐστὶ τῆς ἐκείνων ἀνακρίσεως , καὶ ὅτι οὐ μόνον οὐ δεῖται ταύτης , ἀλλὰ καὶ σύνοιδεν ἀκριβῶς ἀνακρίνων , ὅτι τοῖς ταύτη χρωμένοις μέγιστον ἐμπόδιον αὕτη καθέστηκεν , εἰς τὸ πνευματικῶς ἀνακρίνεσθαι καὶ δέξασθαι τὰ τοῦ Πνεύματος . Διὸ καὶ χηρεύουσιν οὗτοι τοῦ Κυριακοῦ νοῦ , ἤτοι τῶν ἐντολῶν
Lemmas: ἐγώ δέ ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω . « Ἀλ ἐν διδακτός πνεῦμα αγιου.»ουκεω ουδαμουχρειατη ἀνθρώπινος σοφία . ὅλος γάρ πνευματικός . « Πνευματικός πνευματικός συγκρίνω . » οὗτος λέγω , ὅταν , φημί , ἀνακύπτω ζήτημα πνευματικός , ἀπό παράδειγμα πνευματικός ὁ σύγκρισις καί ὁ ἐπιλύω ἐπάγω , οἷος · εἰμί ἀνίστημι τριήμερος ὁ Χριστός , ἐκ ὁ Ἰωνᾶς ὁ ἀποδείκνυμι παράγω καί ὁ μαρτυρία · εἰμί γεννάω παρθένος ὁ κύριος , ἐκ ὁ στεῖρα Ἄννα καί Ἐλισάβετ ὁ ἐπίλυσις . ᾳνννκὲς δέ ἄνθρωπος . οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ὁ Θεός · μωρία γάρ αὐτός εἰμί , καί οὖον δυνοτα γιγνώσκω ὅτι πνευματικός ἀνακρίνω . ὁ δέ πνευματικός , ἀνακρίνω μέν πᾶς , αὐτός δέ ἕπος οὐδείς ἀνακρίνω . τςʹ γάρ γιγνώσκω νόος κύριος ὅς συμβίβασις σύτόν ; ἐγώ δέ νόος Χριστός ἔχω . ψυχικός ἄνθρωπος καλέω , ὁ πᾶς ὁ λογισμός ὁ Ψυχή δίδωμι , καί μηδείς πίστις δέχομαι , μήτε νομίζω τις ἄνωθεν δήω βοήθεια . ὅς ὁ ὁ Ψυχή νόημα οὖον δύναμαι καταλαμβάνω ὁ διδασκαλία ὁ πνεῦμα , πιστεύω δέ λογισμός Χωρὶς οὐ ἐθέλω , πᾶς μωρός νομίζω ὁ ὁ οἰκονομία ὁ κύριος . ἄλλως . [ ΑΝ ] ψυχικός εἰμί , ὁ κατά σάρξ ζῶ , καί μήπω ὁ νόος φωτίζω διά ὁ πνεῦμα , ἀλλά μόνος ὁ ἔμφυτος καί ἀνθρώπινος σύνεσις ἔχω , ὅς ὁ ἀπαντάω Ψυχή ἐμβάλλω ὁ Δημιουργός.-Ἄλλως . ἀντί ὁ , ὅταν τίς πνευματικός καί ἀπόρρητος ἢ , ἀπό ὁ πνευματικός ὁ μαρτυρία ἄγω , οἱος ὅτι ἀνίστημι , παράγω ὁ ὁ Ἰωνᾶς μαρτυρία . ὅτι2 ἐκ παρθένος γεννάω , παράγω ὁ ὁ στεῖρα γέννησις . Ἡυχικὸς δέ εἰμί ὁ ὁ πᾶς ὁ λογισμός ὁ Ψυχή δίδωμι , καί μή νομίζω ἄνωθεν τις βοήθεια . - ἄλλος . [ ΩΤ . ] ὁ ψυχικός , χρεία ἔχω ἀνάκρισις καί ἐξέτασις καί μάθησις πνευματικός , ἵνα παραδείκνυμι ὁ ὁ πνεῦμα . ἀλλά πρός οὗτος ἀπαυθαδίζομαι , καί δοκέω ἀρκέω ὁ ἀνθρώπινος λογισμός , οὖον μόνος οὐδείς ὡς ἀγνοέω καταλαμβάνω , ἀλλά καί τουναντίον εἰς πλείων καταβαπτίζω ἄγνοια , ὁ ἐκεῖνος , πάθος καί νόσημα , ὁ ὁ πνεῦμα νόμος περιάπτω , καί ἡγέομαι αὐτός μωρία , δήω ἑαυτοῦ μέμφομαι , ταπεινός καί ἀνθρώπινος μέτρον , ὁ ὑπερφυής καί ἀγαθός λογισμός μετρέω καί καταλαμβάνω ἐγχειρέω . ὁ δέ πνευματικός οὖον δήω ἀνάκρισις , ἀλ αὐτός πνευματικός καί θεοσόφως ἅπας δοκιμάζω καί κρίνω τελειόω ὁ γνῶσις ὁ πνεῦμα . Διὸ ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω . ὑπό μέν ὁ πιστός , ὅτι οὖον διαφωνέω ἢ διστασιάζω πρός αὐτός · ὑπό δέ ὁ ἄπιστος , ὅτι πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ ἐκεῖνος ἀνάκρισις , καί ὅτι οὖον μόνος οὖον δήω οὗτος , ἀλλά καί σύνοιδα ἀκριβῶς ἀνακρίνω , ὅτι ὁ οὗτος χράω μέγας ἐμπόδιος οὗτος καθίστημι , εἰς ὁ πνευματικός ἀνακρίνω καί δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα . Διὸ καί χηρεύω οὗτος ὁ κυριακόν νόος , ἤτοι ὁ ἐντολή