cogPG.PG118 497
παρεσκίαν καὶ φιλοτιμίαν ἐποίουν . Καὶ προσωπεῖον μὲν εἶχον εὐλαβείας καὶ σεμνότητος , ἔργων δὲ ἀγα . θῶν ἐτύγχανον ἔρημοι . Τοῦτο γάρ ἐστι · « Καὶ μὴ ἐν καρδίᾳ , » διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἔνδον ἀγαθόν . « Ετε γὰρ ἐξέστημεν . » Ἄν τε , φησὶ , μέγα φθεγγώμεθα οὕτω γὰρ τὸ « Ἐξέστημεν · μαινομένων γὰρ τὸ μεγάλα φθέγγεσθαι καὶ ὑπέρογκα , διὰ τὸν Θεὸν φησὶ , τοῦτο ποιοῦμεν . Πῶς ; Ἵνα μὴ ὑρεῖς νομίσαντες ἡμᾶς εὐτελεῖς καταφρονήσητε τοῦ ὑφ´ ὑμῶν κηρύγματος . Ἄν τε μέτριόν τι εἴπωμεν , δι´ ὑμᾶς τοῦτο ποιοῦμεν , ἵνα ταπεινοφρονεῖν ὑμᾶς διδάξωμεν . Ἢ οὕτως · Εἰ μέν τις ἡμᾶς μαίνεσθαι νομίζει , παρὰ Θεοῦ τὸν μισθὸν λαμβάνομεν , δι´ ὄν τοιοῦτοι νομιζόμεθα . Εἰ δὲ νήφειν , αὐτὸς τῆς ἐκ τοῦ νήφειν ὡφελείας ἀπολαυέτω . Ἢ οῦτως · « Εἰ μαινόμεθα , φησὶ , διὰ τὸν Θεὸν μαινόμεθα . » Διὰ γὰρ τὴν ὑμῶν σωτηρίαν ἧς κήδεται ὁ Θεὸς , τοιαῦτα φθεγγόμεθα , ἵνα γνόντες ἡμᾶς . τίνες ἐσμὲν , σωθῆτε σιστεύσαντε ; τοῖς παρ´ ἡμῶν κηρυσσομένοις . Εἰ δὲ σωφρονοῦμεν , πεισθῆτε . - Ἄλλως.ΙΦΤ . ] Τὸ , « Εἴτε ἐξέστημεν , » καὶ ἑξῆς , καλῶς ἐπήνεγκεν τοῖς προειρημένοις · « Ἐλπίζω δὲ καὶ ἐν ταῖς συνειδήσεσιν ὑμῶν πεφανερῶσθαι . » Οὐ γὰρ πάλιν ἐαυτοὺς συστάνομεν . Οὐ γὰρ δεόμεθα πρὸς ὑμᾶς , φησί , συστάσεως . Ἄν τε γὰρ ἐξεστηκότας τις ἡμᾶς ἐρεῖ , Θεῷ ἐστι τοῦτο ἀνακείμενον , καὶ τῆς ἐκεῖθεν κρίσεως δεόμενον , οὐχ ὑμῶν . Ὃ καὶ ἀλλαχοῦ ἔλεγεν « Ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστι , ἵνα ὑφ´´ ὑμῶν ἀνακριθῶ . Ὁ δὲ ἀνακρίνων με Κύριός ἐστιν . » ΚΓτε οὖν . φησὶν , ἐξέστημεν , Θεῷ ἡ τοιαύτη κρίσις ἀνάκειται , οὐχ ὑμῖν . εἴτε τινὶ ὅλως δοκοῦμεν σωφρονεῖν , ὑμῖν Κμᾶλλον ὑπὲρ τοὺς ἄλλους πάντας νομιστέον ἡμᾶς σωφρονεῖν . « γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς , φησὶν ἀλλαχοῦ , ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ . » Δεῖ οὖν ὑμᾶς οὕτως περὶ ἡμῶν φρονεῖν καὶ λογίζεσθαι . Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς ἐν προσώπῳ καυχωμένους , τὰ αὐτὰ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ λέγειν καὶ διατείνεσθαι , Ἡ γὰρ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ συνέχει ἡμᾶς , κρίναντας τοῦτο , ὅτι εἰ ες ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν , κάρα οἱ πάντες ἀπέθανον . Καὶ ὑπὲρ πάντων ἀκἕβανεν , Ἰνα οἰ ζῶντες μηκέτι ἑαυτοῖς ζῶσιν , ἀλλὸ τῷ ὑπὲρ πάντων ἀποθανόντι , καὶ ἐγερθέντι . Ἐμεῖς ἀπὸ τοῦ νῦν , οὐδένα οἰδαμεν κατὰ σάρκα , Εἰ δὲ καὶ ἐγνώκαμεν κατὰ σάρκα Χριστὸν , ἀλλὰ νῦν οὐκ ἔτι γινώσκομεν . Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ , φησί , συνέχει καὶ συνωθεῖ ἡμᾶς καὶ ῥᾳθυμεῖν οὐκ ἐᾷ , πρὸς τοὺς ὑπὲρ ἡμῶν πόνους . Διὸ , φησὶ , καὶ τοιαῦτα φθεγγόμεθα , ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε , ἀξιοπίστους ἡμᾶς νομίσαντες . πείθειν γὰρ οἷδε μαθητὰς , ὁ ἐνάρετος διδάσκαλος . « κρίναντες τοῦτο . » Συνέχει ἡμᾶς , φησί , καὶ συνωθεῖ ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ , ἐπειδὴ κεκρίκαμεν εἶναι τοῦτο ἀληθές , Ποῖον · « Ὅτι εἶς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν » Ἐπειδὴ οἱ πάντες ἦσαν ἀποθανόντες ἄνθρωποι . ὁιὸ καὶ ὑπὲρ πάντων ἀπέθανεν . « Ἵνα οἱ ζῶντε
Lemmas: παρεσκίαν καί φιλοτιμία ποιέω . καί προσωπεῖον μέν ἔχω εὐλάβεια καί σεμνότης , ἔργον δέ ἀγα . Θῶν τυγχάνω ἐρῆμος . οὗτος γάρ εἰμί · « καί μή ἐν Καρδία , » διά ὁ μή ἔχω ἔνδον ἀγαθός . « ἵημι γάρ ἐξίστημι . » ἄν τε , φημί , μέγας φθέγγομαι οὗτος γάρ ὁ « ἐξίστημι · μαίνομαι γάρ ὁ μέγας φθέγγομαι καί ὑπέρογκος , διά ὁ θεός φημί , οὗτος ποιέω . Πῶς ; ἵνα μή ὑρεῖς νομίζω ἐγώ εὐτελής καταφρονέω ὁ ὑφ´ σύ κήρυγμα . ἄν τε μέτριος τίς εἶπον , δις σύ οὗτος ποιέω , ἵνα ταπεινοφρονέω σύ διδάσκω . ἤ οὕτως · εἰμί μέν τις ἐγώ μαίνομαι νομίζω , παρά Θεός ὁ μισθός λαμβάνω , δις εἰμί τοιοῦτος νομίζω . εἰμί δέ νήφω , αὐτός ὁ ἐκ ὁ νήφω ὡφελεία ἀπολαύω . ἤ οὕτως · « εἰμί μαίνομαι , φημί , διά ὁ θεός μαίνομαι . » Ζεύς γάρ ὁ σύ σωτηρία ὅς κήδω ὁ θεός , τοιοῦτος φθέγγομαι , ἵνα γιγνώσκω ἐγώ . τίς εἰμί , σῴζω σιστεύσαντε ; ὁ παρ´ ἐγώ κηρύσσω . εἰμί δέ σωφρονέω , πείθω . - Ἄλως . ] ὁ , « εἴτε ἐξίστημι , » καί ἑξῆς , καλῶς ἐπιφέρω ὁ προερέω · « ἐλπίζω δέ καί ἐν ὁ συνείδησις σύ φανερόω . » οὖον γάρ πάλιν ἑαυτοῦ συνίστημι . οὖον γάρ δήω πρός σύ , φημί , σύστασις . ἄν τε γάρ ἐξίστημι τις ἐγώ εἴρω , Θεός εἰμί οὗτος ἀνάκειμαι , καί ὁ ἐκεῖθεν κρίσις δήω , οὐ σύ . ὅς καί ἀλλαχοῦ λέγω « ἐμός δέ εἰς ἐλάχιστος εἰμί , ἵνα ὑφ´´ σύ ἀνακρίνω . ὁ δέ ἀνακρίνω ἐγώ κύριος εἰμί . » Γ οὖν . φημί , ἐξίστημι , Θεός ὁ τοιοῦτος κρίσις ἀνάκειμαι , οὐ σύ . εἴτε τις ὅλως δοκέω σωφρονέω , σύ Κμᾶλλον ὑπέρ ὁ ἄλλος πᾶς νομιστέος ἐγώ σωφρονέω . « γάρ σφραγίς ὁ ἐμός ἀποστολή , φημί ἀλλαχοῦ , σύ εἰμί ἐν κύριος . » Δεύς οὖν σύ οὕτως περί ἐγώ φρονέω καί λογίζομαι . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί πρός ὁ ἐν πρόσωπον καυχάομαι , ὁ αὐτός ὑπέρ ἐγώ καί λέγω καί διατείνω , ὁ γάρ ἀγάπη ὁ Χριστός συγχέω ἐγώ , κρίνω οὗτος , ὅτι εἰμί εἰς ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , κάρα ὁ πᾶς ἀποθνῄσκω . καί ὑπέρ πᾶς ἀκἕβανεν , ἵνα ὁ ζῶ μηκέτι ἑαυτοῦ ζῶ , ἀλλό ὁ ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω , καί ἐγείρω . ἐμέω ἀπό ὁ νῦν , οὐδείς οἶδα κατά σάρξ , εἰμί δέ καί γιγνώσκω κατά σάρξ Χριστός , ἀλλά νῦν οὐ ἔτι γιγνώσκω . ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός , φημί , συγχέω καί συνωθέω ἐγώ καί ῥᾳθυμέω οὐ ἐάω , πρός ὁ ὑπέρ ἐγώ πόνος . Διὸ , φημί , καί τοιοῦτος φθέγγομαι , ἵνα σύ σῴζω , ἀξιόπιστος ἐγώ νομίζω . πείθω γάρ οἶδα μαθητής , ὁ ἐνάρετος διδάσκαλος . « κρίνω οὗτος . » συγχέω ἐγώ , φημί , καί συνωθέω ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός , ἐπεί κρίνω εἰμί οὗτος ἀληθής , Ποῖον · « ὅτι2 εἰμί ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω » ἐπεί ὁ πᾶς εἰμί ἀποθνῄσκω ἄνθρωπος . ὅς καί ὑπέρ πᾶς ἀποθνῄσκω . « ἵνα ὁ ζῶ