cogPG.PG118 417
ἐξ αὐτῶν τούτων μαρτυρηθήσεται τῷ ἁγίῳ πνεύματι . Πῶς καὶ τίνα τρόπον ; Πρῶτον μὲν ὅτι διαιρεῖν τὰ χαρίσματα εἰπὼν τὸ πανάγιον Πνεῦμα , τὸ αὐτὸ τοῦτο πράττειν καὶ τὸν Κύριον καὶ τὸν Θεόν φησιν . Ὥστε ἅπερ ἐνεργεῖ τὸ Πνεῦμα , ταῦτα καὶ ὁ Κύριος τῇ κυριότητι , καὶ ὁ Θεὸς τῇ θεότητι ἐνεργεῖ . Εἰκότως ἄρα τὰ αὐτὰ ἐνεργοῦντι τῷ Πνεύματι , καὶ ἡ κυριότης ὑπάρξει τοῦ Υἱοῦ , καὶ ἡ θεότης τοῦ Πατρός . Ὥστε τὸ Πνεῦμα , καὶ Κύριος καὶ Θεός . Καὶ μοι δοκεῖ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος διὰ τοῦτο ἐπὶ μὲν τοῦ Πνεύματος , τῷ ὑποστατικῷ ὀνόματι χρήσασθαι , ὲπὶ δὲ Υἱοῦ καὶ τοῦ Πατρὸς , τοῖς κοινοῖς , ἵνα ἐξῇ τοῖς συνορῶσιν , ἀπὸ τῆς ταυτότητος τῆς ἐνεργείας , τὴν ταυτότητα τῆς οὐσίας , καὶ τὰ αὐτὰ ὀνόματα τὸ Κύριος καὶ Θεὸς , κατὰ τὴν ταυτότητα τῆς οὐσίας ἐπὶ τοῦ Πνεύματος ἐκλαμβάνειν . Οὐ μόνον δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων ἡ κυριότης καὶ θεότης ἀποδείκνυται τοῦ Πνεύματος , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἐπαγομένης συγκεφελαιώσεως . Φησὶ γὰρ καὶ ἐνταῦθα πάλιν σαφέστερον , τι « Πάντα ταῦτα ἐνεργεῖ τὸ ἓν καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα , διαιροῦν ἰδίᾳ ἑκάστῳ . » Πῶς ; Αὐτοκρατορικῶς καὶ κυρίως . « Καθὼς γὰρ βούλεται , » φησίν . ὥστε εἰ άντα ἃ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς ἐνεργεῖ , ταῦτα καὶ τὸ Πνεῦμα ποιεῖ , καὶ θεϊκῶς καὶ κυρίως ποιεῖ ς γὰρ βούλεται οὕτως ποιεῖ . Βούλεται δὲ δηλονότι , ὥσπερ ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεός . Οὐ γάρ ἐστιν ἀντίξουν , ἄπαγε , βούλημα · φανερὸν ὡς καὶ Κύριος ἂν εἴη τὸ Πνεῦμα καὶ Θεός . Αὐτοκρατορικῶς τε γὰρ τὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ ἔργα ποιεῖ , καὶ ὡς Κύριος καὶ Θεὸς ποιεῖ , καὶ πάντα ποιεῖ . Ἐπισημειῶσαι δὲ δεῖ καὶ τοῦτο ὡς ἐν πορίσματος μοίρᾳ ἀναφανὲν , πῶς τὸ αὐτὸ Πνεῦμα ἐνεργεῖν ἀποφαινόμενος ἅπαντα , ἄλλοτε μὲν τῇ , κατὰ , προθέσει , κέχρηται . ἄλλοτε δὲ τῇ , διὰ , καὶ πάλιν ἐνίοτε τῇ , ἔν , δεικνὺς ὅτι παρ´ αὐτῷ ἡ τῶν προθέσεων χρῆσις ἀδιάφορος . « Κατ´ αὐτὸ » γὰρ , φησὶ , καὶ , « δι´ αὐτοῦ , » καὶ , « ἐν αὐτῷ , » περὶ τοῦ αὐτοῦ διαλαμβάνων ἀγίου Πνεύματος . Καὶ τούτοις εἰς ἔλεγχον χρήσῃ τῶν λεσχηνευόντων περὶ τοῦ , « Δι´ αὐτοῦ , καὶ ἐξαύτοῦ , καὶ , ἐν αὐτῷ , » καὶ διὰ τῆς ἐτερότητος τῶν λεξειδίων , εἰς βλασφήμους ἐννοίας ἐξαγομένων . « Τὸ δὲ αὐτὸ Πνεῦμα . » Οὐχ οἶόν τε τὸν ὑπὸ τοῦ θείου Πνεύματος ἐνεργούμενον , ἀλλότριον τῆς θείας φύσεως τὸν Χριστὸν ἀποφῆναι , ἀλλ´ οὐδ´ αὖ πάλιν δυνατὸν αὐτὸν εἰλικρινῶς ὁμολογῆσαι Θεὸν , μὴ ὑπ´ ἐκείνης τῆς χάριτος φωτιζόμενον . « Καὶ διαιΚρέσεις διακονιῶν εἰσιν . » Ἵνα μὴ χαρισμάτων μόνον ἀκούσας , ὁ τὸ ἔλαττον λαβὼν χάρισμα ἀλγῇ ὡς ἐλαττωθεὶς περὶ τὴν δωρεὰν , ἐπάγει , « Διακονιῶν , » δεικνὺς καὶ ἐπίπονόν τι αὐτοῖς δεδόσθαι λειτούργημα , Εἰ τοίνυν τὸ πλέον ἔχει , κατὰ τὸ ἐπίπονον ἔχει τὸ πλέον , « Καὶ διαιρέσεις ἐνεργημάτων . » Ἐνεργημάτων , τουτέστι , χαρισμάτων . ἰσοδυναμεῖ γὰρ τὸ χάρισμα καὶ ἡ διακονία καὶ ἡ ἐνέργεια , ὅτι καὶ ἴσα ἐστὶ τὰ παρὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἀγίου Πνεύματος δωρούμενα . « Ὁ δὲ αὐτός ἐστι Θεός . » Πάνυ δογματικως τὸ χωρίον ἐξέθετο . Ἀπαριθμησάμενος γὰρ τὴν ἀγίαν Τριάδα διαιρετῶς , συνάπτει ἀσυγχύτως . Ἰ γὰρ αὐτὴ
Lemmas: ἐκ αὐτός οὗτος μαρτυρέω ὁ ἅγιος πνεῦμα . Πῶς καί τίς τρόπος ; Πρῶτος μέν ὅτι διαιρέω ὁ χάρισμα εἶπον ὁ πανάγιος πνεῦμα , ὁ αὐτός οὗτος πράσσω καί ὁ κύριος καί ὁ Θεός φημί . ὥστε ὅσπερ ἐνεργέω ὁ πνεῦμα , οὗτος καί ὁ Κύριος ὁ κυριότης , καί ὁ θεός ὁ θεότης ἐνεργέω . εἰκότως ἄρα ὁ αὐτός ἐνεργέω ὁ πνεῦμα , καί ὁ κυριότης ὑπάρχω ὁ υἱός , καί ὁ θεότης ὁ πατήρ . ὥστε ὁ πνεῦμα , καί Κύριος καί Θεός . καί ἐγώ δοκέω καί ὁ θεσπέσιος Παῦλος διά οὗτος ἐπί μέν ὁ πνεῦμα , ὁ ὑποστατικός ὄνομα χράω , έπι δέ υἱός καί ὁ πατήρ , ὁ κοινός , ἵνα ἔξεστι ὁ συνοράω , ἀπό ὁ ταυτότης ὁ ἐνέργεια , ὁ ταυτότης ὁ οὐσία , καί ὁ αὐτός ὄνομα ὁ Κύριος καί θεός , κατά ὁ ταυτότης ὁ οὐσία ἐπί ὁ πνεῦμα ἐκλαμβάνω . οὖον μόνος δέ ἐκ ὁ εἴρω ὁ κυριότης καί θεότης ἀποδείκνυμι ὁ πνεῦμα , ἀλλά καί ἐκ ὁ ἐπάγω συγκεφελαιωσμος . φημί γάρ καί ἐνταῦθα πάλιν σαφής , τίς « Πάν οὗτος ἐνεργέω ὁ εἷς καί ὁ αὐτός πνεῦμα , διαιρέω ἴδιος ἕκαστος . » Πῶς ; αὐτοκρατορικός καί κύριος . « καθώς γάρ βούλομαι , » φημί . ὥστε εἰμί άντα ὁ ὁ πατήρ καί ὁ υἱός ἐνεργέω , οὗτος καί ὁ πνεῦμα ποιέω , καί θεῖος καί κύριος ποιέω Σ γάρ βούλομαι οὕτως ποιέω . βούλομαι δέ δηλονότι , ὥσπερ ὁ Κύριος καί ὁ Θεός . οὖον γάρ εἰμί ἀντίξοος , ἀπάγω , βούλημα · φανερός ὡς καί Κύριος εἄν εἰμί ὁ πνεῦμα καί Θεός . αὐτοκρατορικός τε γάρ ὁ πατήρ καί υἱός ἔργον ποιέω , καί ὡς Κύριος καί θεός ποιέω , καί πᾶς ποιέω . επισημειοω δέ δεῖ καί οὗτος ὡς ἐν πόρισμα μοῖρα ἀναφαίνω , πῶς ὁ αὐτός πνεῦμα ἐνεργέω ἀποφαίνω ἅπας , ἄλλοτε μέν ὁ , κατά , πρόθεσις , χράομαι . ἄλλοτε δέ ὁ , διά , καί πάλιν ἐνίοτε ὁ , ἐν , δείκνυμι ὅτι παρ´ αὐτός ὁ ὁ πρόθεσις χρῆσις ἀδιάφορος . « Κατς αὐτός » γάρ , φημί , καί , « δις αὐτός , » καί , « ἐν αὐτός , » περί ὁ αὐτός διαλαμβάνω ἅγιος πνεῦμα . καί οὗτος εἰς ἔλεγχος χράω ὁ λεσχηνεύω περί ὁ , « Δις αὐτός , καί ἐξαύω , καί , ἐν αὐτός , » καί διά ὁ ετεροτητη ὁ λεξείδιον , εἰς βλάσφημος ἔννοια ἐξάγω . « ὁ δέ αὐτός πνεῦμα . » οὐχ οἶος τε ὁ ὑπό ὁ θεῖον πνεῦμα ἐνεργέω , ἀλλότριος ὁ θεῖος φύσις ὁ Χριστός ἀποφαίνω , ἀλ οὐδός αὖος πάλιν δυνατός αὐτός εἰλικρινής ὁμολογέω θεός , μή ὑπό ἐκεῖνος ὁ χάρις φωτίζω . « καί διαιΚρέσεις διακονία εἰμί . » ἵνα μή χάρισμα μόνος ἀκούω , ὁ ὁ μικρός λαμβάνω χάρισμα ἀλγέω ὡς ἐλασσόω περί ὁ δωρεά , ἐπάγω , « διακονία , » δείκνυμι καί ἐπίπονος τίς αὐτός δίδωμι λειτούργημα , εἰμί τοίνυν ὁ πλέω ἔχω , κατά ὁ ἐπίπονος ἔχω ὁ πλέω , « καί διαίρεσις ἐνέργημα . » ἐνέργημα , τουτέστι , χάρισμα . ἰσοδυναμέω γάρ ὁ χάρισμα καί ὁ διακονία καί ὁ ἐνέργεια , ὅτι καί ἴσος εἰμί ὁ παρά πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα δωρέω . « ὁ δέ αὐτός εἰμί Θεός . » πάνυ δογματικός ὁ χωρίον ἐκτίθημι . ἀπαριθμέω γάρ ὁ ἅγιος Τριάς διαιρετός , συνάπτω ἀσύγχυτος . εἷς γάρ αὐτός