cogPG.PG118 547
ψευδαποστόλους οἰκειούμενοι . « Ἐγὼ γὰρ ὤφειλον ὑφ´ ὑμῶν συνίστασθαι . » Ὑμᾶς γὰρ ἔδει τῶν ἐμῶν ἀντιποιεῖσθαι , καὶ λόγων καὶ ὑπολήψεων , ὑμῶν δὲ ἐκείνοις προσεχόντων , εἰς τούτους ἐλθεῖν ναγκάσθην τοὺς λόγους . « Οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα . » Ἄνω φησὶ , « Λογίζομαι μηδὲν ὑστερηκέναι , » νυνὶ δὲ ἀποφαντικῶς , « οὐδὲν ὑστέρησα , » Οὐδὲ ἐνέλιπον , ἢκατόπιν ἦλθον τῶν περὶ Πέτρον . Εὐκαίρως δὲ ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους ἦλθε , δεικνὺς ὅτι οὐ μόνον εἰμὶ τῶν ψευδαποστόλων , φησὶ , κρείττων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποστόλων ἴσος . « Εἰ καὶ οὐδέν εἰμι . » Ὥσπερ τι μέγα εἰρηκώς καὶ ὑπερβαῖνον αὐτοῦ τὴν δύναμιν , διορθοῦται αὐτό . Οὐκ εἶπε δέ , Εὐτελής εἰμι , ἀλλὰ τὸ πολὺ ἦττον , « Οὐδέν εἰμι . » Σὺ δέ , φησί , μὴ τοῦτο ἴδης , εἰ οὐδέν εἰμι , ἀλλὰ πρόσχες , εἰ μὴ πάντα ὄσα χαρακτηρίζει ἀπόστολον ἐπετέλεσα . » « Ἐν πάσῃ ὑπομονῆ . » Ὑμεῖς , φησί , τῶν λόγων μάρτυρες . Δεῖγμα δὲ ἀποστόλου μάλιστα τὸ φέρειν πάντα γενναίως . Ὅρα δέ , τὸ , « Τῆς ὑπομονῆς , » ὅπερ ἦν αὐτοῦ ἀρετὴ , μιᾷ λέξει τέθεικε , τὰ δὲ τῶν σημείων ἅπερ οὐκ ἦν αὐτοῦ , ἀλλὰ χάριτος Θεοῦ , διὰ πλειόνων ἐξηγήσατο . Ὅως σκόπει τὸ ταπεινὸν Παύλου , πόσα δεσμωτήρια , πόσας πληγὰς , πόσους κινδύνους καὶ ἐπιβουλὰς , πόσας νιφάδας πειρασμῶν , πόσους πολέμους ἐμφυλίους τε καὶ ἐξωτερικοὺς , μιᾷ λέξει τῇ , « Τῆς ὑπομονῆς , » παρέδραμεν . « Ἐν σημείοις καὶ τέρασι . » Πόσους νεκροὺς ἐγερθέντας , καὶ τυφλοὺς ὀμματωθέντας , καὶ λεπροὺς καθαρισθέντας , καὶ δαίμονας ἐλαθέντας Κἠνίξατο εἰπὼν , « Ἐν σημείοις , καὶ τέρασι , καὶ δυ - » νάμεσι , » τῶν τριῶν ἕν τι δηλούντων . Τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ὑπὲρ τὰς λοιπὰς Ἐκκλησίας ; εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγὼ οὐ κατενάρκησα ὑμῶν . Χαρίσασθέμοι τὴν ἀδικίαν ταύτην . Ἰδοὺ τρίτον ἐτοίμως ἔχω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ οὐ καταναρκήσω ὑμῶν . Οὐ γὰρ ζητῶ τὰ ὑμῶν . ἀλλὰ ύμᾶς . Οὐ γὰρ ὀφείλει τὰ τέκνα τοῖς γονεῦσι θησαυρίζειν , ἀλλ´ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις . Ἵνα μή τις εἴπῃ , μέγας μὲν εἶ , φησὶν , ὅμως οὐ τοσαῦτα εἰργάσω ὅσα ἐν ταῖς ἄλλαις Ἐκκλησίαις οἱ λοιποὶ ἀπόστολοι , φησί . « Τί γάρ ἐστιν ὃ ἡττήθητε ; » τουτέστιν , ἔλαττον ἔχετε , ὑπὲρ τὰς λοιπάς Ἐκκλησίας . Μὴ ἐλάττονος , φησί , μετέχετε χαρίσματος ; « Εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς ἐγώ . » Πληκτικῷ λόγῳ κέχρηται . Εἰ μὴ ἄρα τις τοῦτό μοι ἐγκαλέσει , ὅτε ἐπιχωριάζω ὑμῖν , καὶ ἐρχόμενος , παντὶ σθένει κήδομαι τῆς σωτηρίας ὑμῶν . Καὶ ἀπών , δι´ ἐπιστολῶν ὁδηγῶ πρὸς τὰ πρακτέα , καὶ οὐδὲν πρὸς ἕν τι τῶν ὑμῖν συμφερόντων ἐῤῥᾳθύμησα , ἀπών τε καὶ παρών . Εἰ διὰ τοῦτο ἀδικῶ , χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην , καὶ σύγγνωτε ἀδικοῦντι.-[ΦΩΤ . Εἰ μὴ ὅτι αὐτὸς οὐκ ἐνέδωκα πάντα πράττων , χάριν ὑμῶν , οὐδὲ κατωλιγώρησα ὑμῶν , μὴ τοῦτο ἡττήθητε ; μὴ τοῦτο ἀδικίαν νομίζετε ; Χαρίσασθέ μοι τὴν ἀδικίαν ταύτην . Ἅιδου τρίτον ἐτοίμως ἔχωὲλθεῖν . » Δεύτερον , φησὶν , ἦλθον , ἰδοὺ τρίτον παρεσκεύασμαι ἐλθεῖν , καὶ ἐν οὐδενὶ τῆς ὑμῶν ἀμελήσω σωτηρίας . Εἶτα ἱνα μὴ νομίσωσιν
Lemmas: ψευδαπόστολος οἰκειόω . « ἐγώ γάρ ὀφείλω ὑφ´ σύ συνίστημι . » ὑμός γάρ ἐσθίω ὁ ἐμέω ἀντιποιέω , καί λόγος καί ὑπόληψις , σύ δέ ἐκεῖνος προσέχω , εἰς οὗτος ἔρχομαι νάσσω ὁ λόγος . « οὐδείς γάρ ὑστερέω . » ἄνοος φημί , « λογίζομαι μηδείς ὑστερέω , » νυνί δέ ἀποφαντικός , « οὐδείς ὑστερέω , » οὐδέ ἐλλείπω , ἢκατόπιν ἔρχομαι ὁ περί Πέτρος . εὔκαιρος δέ ἐπί ὁ ἀπόστολος ἔρχομαι , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος εἰμί ὁ ψευδαπόστολος , φημί , ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ ἀπόστολος ἴσος . « εἰμί καί οὐδείς εἰμί . » ὥσπερ τίς μέγας εἴρω καί ὑπερβαίνω αὐτός ὁ δύναμις , διορθόω αὐτός . οὐ εἶπον δέ , εὐτελής εἰμί , ἀλλά ὁ πολύς ἀίσσω , « οὐδείς εἰμί . » σύ δέ , φημί , μή οὗτος ἴδη , εἰμί οὐδείς εἰμί , ἀλλά προέχω , εἰμί μή πᾶς ὅσος χαρακτηρίζω ἀπόστολος ἐπιτελέω . » « ἐν πᾶς ὑπομονή . » σύ , φημί , ὁ λόγος μάρτυς . δεῖγμα δέ ἀπόστολος μάλιστα ὁ φέρω πᾶς γενναῖος . Ὅρας δέ , ὁ , « ὁ ὑπομονή , » ὅσπερ εἰμί αὐτός ἀρετή , εἷς λέγω τίθημι , ὁ δέ ὁ σημεῖον ὅσπερ οὐ εἰμί αὐτός , ἀλλά χάρις Θεός , διά πλείων ἐξηγέομαι . Ὅς σκοπέω ὁ ταπεινός Παῦλος , πόσος δεσμωτήριον , πόσος πληγάς , πόσος κίνδυνος καί ἐπιβουλή , πόσος νιφάς πειρασμός , πόσος πόλεμος ἐμφύλιος τε καί ἐξωτερικός , εἷς λέγω ὁ , « ὁ ὑπομονή , » παρατρέχω . « ἐν σημεῖον καί τέρας . » πόσος νεκρός ἐγείρω , καί τυφλός ὀμματόω , καί λεπρός καθαρίζω , καί δαίμων ἐλαύνω Κανίζω εἶπον , « ἐν σημεῖον , καί τέρας , καί δύο - » νάμον , » ὁ τρεῖς εἷς τίς δηλόω . τις γάρ εἰμί ὅς ἡσσάομαι ὑπέρ ὁ λοιπάς ἐκκλησία ; εἰμί μή ὅτι αὐτός ἐγώ οὖον καταναρκάω σύ . Χαρίζω ὁ ἀδικία οὗτος . ἰδέ τρίτος ἑτοίμως ἔχω ἔρχομαι πρός σύ , καί οὖον καταναρκάω σύ . οὖον γάρ ζητέω ὁ σύ . ἀλλά ὑμεῖς . οὖον γάρ ὀφείλω ὁ τέκνον ὁ γονεύς θησαυρίζω , ἀλ ὁ γονεύς ὁ τέκνον . ἵνα μή τις εἶπον , μέγας μέν εἰμί , φημί , ὅμως οὖον τοσοῦτος ἐργάζομαι ὅσος ἐν ὁ ἄλλος ἐκκλησία ὁ λοιπός ἀπόστολος , φημί . « τις γάρ εἰμί ὅς ἡσσάομαι ; » τουτέστιν , μικρός ἔχω , ὑπέρ ὁ λοιπός ἐκκλησία . μή μικρός , φημί , μετέχω χάρισμα ; « εἰμί μή ὅτι αὐτός ἐγώ . » Πληκτικός λόγος χράομαι . εἰμί μή ἄρα τις οὗτος ἐγώ ἐγκαλέω , ὅτε ἐπιχωριάζω σύ , καί ἐρχόμενος , πᾶς σθένος κήδω ὁ σωτηρία σύ . καί ἄπειμι , δις ἐπιστολή ὁδηγέω πρός ὁ πρακτέος , καί οὐδείς πρός εἷς τίς ὁ σύ συμφέρω ῥᾳθυμέω , ἄπειμι τε καί πάρειμι . εἰμί διά οὗτος ἀδικέω , χαρίζω ἐγώ ὁ ἀδικία οὗτος , καί συγγιγνώσκω ἀδικοῦντι.-[ΦΩΤ . εἰμί μή ὅτι αὐτός οὐ ἐνδίδωμι πᾶς πράσσω , χάρις σύ , οὐδέ κατολιγωρέω σύ , μή οὗτος ἡσσάομαι ; μή οὗτος ἀδικία νομίζω ; χαρίζω ἐγώ ὁ ἀδικία οὗτος . Ἅιδου τρίτος ἑτοίμως ἔχωὲλθεῖν . » Δεύτερος , φημί , ἔρχομαι , ἰδού τρίτος παρασκευάζω ἔρχομαι , καί ἐν οὐδείς ὁ σύ ἀμελέω σωτηρία . εἶτα ἵνα μή νομίζω