cogPG.PG118 434
σαις λαλοῦντες . λάβωμεν χάρισμα καὶ ἵνα διερμηεήωμεν . Ἐπειδὴ δὲ ἐπὶ τοῦ λαλεῖν τι τῶν καλῶν καὶ σπουδαίων τὸ τῆς προσευχῆς ὄνομα λαβὼν , ἐπέμεινε χρώμενος αὐτῷ , ἵνα μὴ νομίσης ὅτι προηγουμένως περὶ προσευχῆς ἐστιν ὁ λόγος , ἀλλ´ οὐχὶ περὶ παντὸς ἀναγκαίου καὶ ἐπιτηδείου λόγου γλώσσαις λαλουμένου , μετέπεσεν εἰς τὸ ψάλλειν . Ὡσανεὶ λέγων , ὅτι εἴτε ἐπὶ ποοσευχῆς , εἰτε ἐπὶ ψαλμῳδίας , εἴτε ἐπὶ ἄλλου τινὸς λόγου τῶν ἀναγκαίων καὶ καλῶν , ἐπὶ πάντων ὁμοίως δεῖ καὶ ἑαυτὸν ὡφελεῖν καὶ τὸν πλησίον . Εἶτα φέρει καὶ παράδειγμα , δεικνὺς ὅτι κατὰ πολλὰ ἐλλείπει καὶ ὑστερεῖ τὸ γλώσσαις μόνον λαλεῖν , ἄνευ γε τοῦ διερμηνεύειν . Ἐὰν γὰρ , φησί , τῷ πνεύαατι εὐλογήσῃς , τουτέστι σὺ μόνος συνιεὶς καὶ σαυτὸν οἷς εὐλογεῖς ὡφελῶν , ὁ δὲ ἀκροατὴς οὐ συνίησιν ἂ λέγεις , τί ἀποκριθήσεται πρὸς σέ ; πῶς ἐρεῖ τὸ , « Ἀμὴν , ἂν τοῦτο ἧ χρεία τυχὸν αὐτὸν ἀποκρίνασθαι , μηδὲν ὅλως εἰδὼς ὡν λέγεις σύ ; Σὺ μὲν γὰρ καλῶς καὶ ἐπὶ σαυτοῦ συμφέροντι εὐλογεῖς ἢ εὐχαριστεῖς , εἰ τύχοι , ἢ ἄλλο τι τῶν δεόντων ποιεῖς . Καθόλου γὰρ τὸν λόγον βούλεται ἐξακούεσθαι , καὶ οὐκ ἐπί τινος εἴδους ὡρισμένου . Διὸ ποτὲ μὲν τὸ , « άλλειν , » ἄλλοτε δὲ τὸ , « Εὐλογεῖν , » καὶ μετ´ αὐτὸ καὶ ἀντ´ αὐτοῦ τίθησι τὸ , « Εὐχαριστεῖν , » δεικνὺς τι καθόλου περὶ παντὸς ἀναγκαίου καὶ ἐπιτηδείου γλώσσαις λαλουμένου ἐστὶν αὐτῷ ἡ παραίνεσις καὶ ἡ σπουδή . Ἀλλ´ , ὅπερ ἔλεγον , σὺ μὲν , φησὶν , ἐπὶ τῷ σεαυτοῦ συμφέροντι γλόώσσαις λαλῶν , εὐλογεῖς ἢ εὐχαριστεῖς , ἢ ἄλλο τι λαλεῖς , ὁ δὲ ἀκροατὴς οὐδὲν κερδαίνει , οὐδὲν ὡφελεῖται ἀπὸ σοῦ . « Ὁ δὲ νοῦς μου ἄκαρπός ἐστι · » τουτέστιν , οὐκ ἔσχε τὸν ἀπὸ τῶν ἀκροατῶν συναγόμενον αὐτῷ καὶ τρυγώμενον καρπὸν , ὁ τοῦ λαλοῦντος νοῦς οὐκ ἐκέρδησεν αὐτὸν , οὐκ ἀπήλαυσε τοῦ τοιούτου καρποῦ , ἔρημος ὥφθη τοῦ καρποῦ , ἄκαρπός ἐστιν . Τί οὖν ἑστι ; Προσεύξομαι τῷ πνεύματι , προσεὐξζομαι δὲ καὶ τῷ νοῖ . Χαλῶ τῷ πνεύματι , ὑαλῶ δέ καὶ τῷ νοί . Ἐπεὶ ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι , ό ἀναπληρῶν τὸν τίπον τοῦ ἰδιώτου , πῶς ἐρεῖ τὸ Ἀμὴν ἐπὶ τῇ σῇεὐχαριστίᾳ ; ἐπειδὴ τί λέγεις οὐκ ρἶθε Σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς . ἀλλ´ ὁ ἔτερος οὐκ οἰκοδομεῖται . Εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ μου πάντων ἐχμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶν , ἀλλ ἐν Ἐκκλησίᾳ θέλω πέντε λόγους διὰ τοῦ νρός μολὶ λαλῆσαι , ἵνα καὶ ἄλλους κατηχήσω , ἢ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ . Τί οὖν ἐστιν ὃ χρὴ , φησὶν , αἰτεῖν τὸν Θεόν ; Τί ; τὸ προσεύχεσθαι τῷ πνεύματι , οἷον τῇ ψυχῇ , ὅπερ εἰς τὴν αὐτοῦ μόνου συντείνει ὡφέλειαν . προσεύνεσθαι δὲ καὶ τῷ νοῖ , ὅπερ καὶ εἰς τὴν τῶν πλησίον φθάνει οἰκοδομὴν , κατὰ τὴν ἐπάνω παραγραφὴν , καὶ ψάλλειν δὲ ὁμοίως . « αλῶ τῷ πνεύματι . » - [ ΘΕΟΔΩΡ . ] Πνεῦμα , τὸ πνευματικὸν χάρισμακαλεῖ , νοῦν δὲ , τὴν σαφήνειαν καὶ ἑρμηνείαν τῶν λεγομένων . Λέγει δὲ ότι προσήκει τὸν ἐτέρα γλώσσῃ διαλεγόμενον , εἴτε ἐπὶ ψαλμῳδίας , εἰτε ἐπὶ προσευχῆς , εἴτε ἐπὶ διδασκαλίας , ἢ αὐτὸν ἐρμηνεύειν καὶ νοεῖν τί λέγει εἰς
Lemmas: Σάϊς λαλέω . λαμβάνω χάρισμα καί ἵνα διερμηεήωμεν . ἐπεί δέ ἐπί ὁ λαλέω τίς ὁ καλός καί σπουδαῖος ὁ ὁ προσευχή ὄνομα λαμβάνω , ἐπιμένω χράω αὐτός , ἵνα μή νομίζω ὅτι προηγουμένως περί προσευχή εἰμί ὁ λόγος , ἀλ οὐ περί πᾶς ἀναγκαῖος καί ἐπιτήδειος λόγος γλῶσσα λαλέω , μεταπίπτω εἰς ὁ ψάλλω . ὡσανεί λέγω , ὅτι εἴτε ἐπί ποοσευχεω , εἴτε ἐπί ψαλμῳδία , εἴτε ἐπί ἄλλος τις λόγος ὁ ἀναγκαῖος καί καλός , ἐπί πᾶς ὁμοίως δεῖ καί ἑαυτοῦ ὠφελέω καί ὁ πλησίος . εἶτα φέρω καί παράδειγμα , δείκνυμι ὅτι κατά πολύς ἐλλείπω καί ὑστερέω ὁ γλῶσσα μόνος λαλέω , ἄνευ γε ὁ διερμηνεύω . ἐάν γάρ , φημί , ὁ πνέω εὐλογέω , τουτέστι σύ μόνος συνίημι καί σαυτοῦ ὅς εὐλογέω ὠφελέω , ὁ δέ ἀκροατής οὖον συνίημι ὅς λέγω , τίς ἀποκρίνω πρός σός ; πῶς εἴρω ὁ , « ἀμήν , εἄν οὗτος ἧ χρεία τυγχάνω αὐτός ἀποκρίνω , μηδείς ὅλως εἰδοί ὡς λέγω σῦς ; σύ μέν γάρ καλῶς καί ἐπί σεαυτοῦ συμφέρω εὐλογέω ἢ εὐχαριστέω , εἰμί τυγχάνω , ἢ ἄλλος τίς ὁ δήω ποιέω . Κάθολος γάρ ὁ λόγος βούλομαι ἐξακούω , καί οὐ ἐπί τις εἶδος ὁρίζω . Διὸ ποτέ μέν ὁ , « ἅλλομαι , » ἄλλοτε δέ ὁ , « εὐλογέω , » καί μετέ αὐτός καί ἀντ´ αὐτός τίθημι ὁ , « εὐχαριστέω , » δείκνυμι τίς καθόλου περί πᾶς ἀναγκαῖος καί ἐπιτήδειος γλῶσσα λαλέω εἰμί αὐτός ὁ παραίνεσις καί ὁ σπουδή . Ἀλ , ὅσπερ λέγω , σύ μέν , φημί , ἐπί ὁ σεαυτοῦ συμφέρω γλόώσσαις λαλέω , εὐλογέω ἢ εὐχαριστέω , ἢ ἄλλος τίς λαλέω , ὁ δέ ἀκροατής οὐδείς κερδαίνω , οὐδείς ὠφελέω ἀπό σύ . « ὁ δέ νόος ἐγώ ἄκαρπος εἰμί · » τουτέστιν , οὐ ἔχω ὁ ἀπό ὁ ἀκροατής συνάγω αὐτός καί τρυγάω καρπός , ὁ ὁ λαλέω νόος οὐ κερδαίνω αὐτός , οὐ ἀπαλαύω ὁ τοιοῦτος καρπός , ἐρῆμος ὁράω ὁ καρπός , ἄκαρπος εἰμί . τις οὖν εἰμί ; προσεύχομαι ὁ πνεῦμα , προσευξζομης δέ καί ὁ νόος . χαλάω ὁ πνεῦμα , ὕαλος δέ καί ὁ νόος . ἐπεί ἐάν εὐλογέω ὁ πνεῦμα , ὅς ἀναπληρόω ὁ τίπον ὁ ἰδιώτης , πῶς εἴρω ὁ ἀμήν ἐπί ὁ σῇεὐχαριστίᾳ ; ἐπεί τίς λέγω οὐ ῥέω σύ μέν γάρ καλῶς εὐχαριστέω . ἀλ ὁ ἕτερος οὐ οἰκοδομέω . εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐγώ πᾶς ἐχμῶν μᾶλλον γλῶσσα λαλέω , ἀλλ' ἐν ἐκκλησία ἐθέλω πέντε λόγος διά ὁ νρός Μόλι λαλέω , ἵνα καί ἄλλος κατηχέω , ἢ μυρίος λόγος ἐν γλῶσσα . τις οὖν εἰμί ὅς χρή , φημί , αἰτέω ὁ Θεός ; τις ; ὁ προσεύχομαι ὁ πνεῦμα , οἷος ὁ Ψυχή , ὅσπερ εἰς ὁ αὐτός μόνος συντείνω ὠφέλεια . προσευνω δέ καί ὁ νόος , ὅσπερ καί εἰς ὁ ὁ πλησίος φθάνω οἰκοδομή , κατά ὁ ἐπάνω παραγραφή , καί ψάλλω δέ ὁμοίως . « ἀλέω ὁ πνεῦμα . » - [ ΟΘ . ] πνεῦμα , ὁ πνευματικός χάρισμακαλεῖ , νόος δέ , ὁ σαφήνεια καί ἑρμηνεία ὁ λέγω . λέγος δέ ότι προσήκω ὁ ἕτερος γλῶσσα διαλέγω , εἴτε ἐπί ψαλμῳδία , εἴτε ἐπί προσευχή , εἴτε ἐπί διδασκαλία , ἢ αὐτός ἑρμηνεύω καί νοέω τίς λέγω εἰς