cogPG.PG118 487
ΟΑΡΙΤ v . λαλῶν εἶχε τὸ κάλυμμα , πρὸς τὸν Θεὸν δὲ εἰσιὼν περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα . Τύπος οὖν ἦν αὐτῶν ὁ Μωσῆς . Καὶ γὰρ καὶ αὐτοὶ ἡνίκα μὲν ἐμφιλοχωροῦσι τῷ νόμῳ , ἔχουσι τὸ κάλυμμα , ὅπεραύτοὺς αὐτὸν τὸν νόμον ἰδεῖν οὐκ ἐᾷ . Ὅταν δὲ ἐπιστρέψωσι πρὸς Κύριον , περιαιρεῖται αὐτῶν τὸ κάλυμμα . Τότε δὲ ἐπιστρέφουσιν , εἰ ἀφέντες τὸν νόμον , πιστεύσουσι Χριστῷ , καὶ τὴν ἀπὸ τοῦ Πνεύματος λάβωσι χάριν ἐν τῷ βαπτίσματι · Κύριον γὰρ ἐνταῦθα τὸ Πνεῦμα , φησίν · « Ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμα ἐστιν . » Εἶτα ἵνα μή τις τῶν ἀσθενεστέρων ἀκροατῶν , ἀκούσας ὅτι ὁ Μωσῆς πρὸς Κύριον ἐπιστρέφων περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα , ἐγὼ δὲ πρὸς τὸ Πνεῦμα ἐπιστρέψαι ὑπὸ σοῦ προτρεπόμενος , ὧ Παῦλε , οὐ πρὸς τὸν Κύριον ἐπιστρέφω , ἐπάγει . « Ὁ δὲ Κύριος τὸ Πνεῦμα ἐστι . » Μὴ φοβοῦ , φησὶ , καὶ πρὸς τὸ Πνεῦμα ἐπιστρέφων , πρὸς Κύριον ἐπιστρέφεις . Κύριος γὰρ τὸ Πνεῦμα , καὶ ὁμόθρονον , καὶ ὁμοπροσκύνητον , καὶ ὁμοούσιον Πατρὶ καὶ Υἱῷ . « Ἐκεῖ ἐλευθερία . » Ὡς πρὸς τὸν νόμον τοῦτο . Ἐκεῖ γὰρ ζυνὸς τῇ καὶ´ δουλεία , ἐν δὲ τῇ πίστει Χριστοῦ ἐλευθερία . « Ἡμεῖς δὲ πάντες , » τοσοῦτόν ἐσμεν , φησὶν , ἐλευθερίας καὶ εὐγενείας ἐντὸς , ὅτι πάντες ἡμεῖς ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ,ὐδὲ γὰρ ἔνι παρὰ τοῖς πιστοῖς κάλυμμα ] , τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου κατοπτριζόμενοι ἀναμορφούμεθα , φησί . Καὔάπερ γὰρ ἄργυρος ἄντικρυς ἡλίου κείμενος , ἀντιπέμπει καὶ αὐτὸς ἀκτῖνας τινας τῇ προβολῆ τοῦ ἡλίου , οὕτως καὶ ἡμεῖς ἐν τῷ βαπτίσματι καθαιρόμενοι διὰ τοῦ Πνεύματος , καὶ ταῖς ἐκείνου ἀκτῖσι καταυγαζόμενοι , αἴγλην τινὰ νοητὴν ἀντιπέμπομεν . Βούλεται δὲ καὶ αὐτοὺς εἰς τάξιν ἀγαγεῖν των ἀποστόλων Διὰ τοῦτο εἶπε τὸ , « Ἡμεῖς πάντες τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμενοι , » οἷον ἐλλαμπόμενοι ΠΓνεύματι . « Ἀπὸ δόξης εἰς δόξαν . » Εἰς τὴν αὐτὴν , φησὶ , λαμπηδόνα μεταβαλλόμεθα , ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ πνεύματος , εἰς ἡμετέραν δόξαν ἐρχομένης τῆς μεταμορφώσεως . Καὶ εἰς τοιαύτην , φησὶ , δόξαν φθάνομεν , εἰς οἴαν εἰκὸς φθάσαι τὸν ἀπὸ τοῦ παρακλήτου καταυγαζόμενον , καὶ εἰκόνα ἀμυδρὰν τῆς αὐτοῦ δόξης ἐνσημαινόμενον . Τί εἴποιεν πρὸς ταῦτα οἱ πνευματομάχοι ; ἀπὸ δόξης λέγει τοῦ θείου Πνεύματος , εἰς δόξαν τὴν ἡμετέραν . Ἀντὶ τοῦ , ΚΕΦΑΛ . Εʹ Περὶ θείας δόξης καὶ τοῦ ἀκολούθου βίου , δτι τοῖς ἀγίοις γιλώσκεται . Διὰ τοῦτο ἔχοντες τὴν διμκονία · ταύτην , καθὸς ἡλεήθημεν , οὐκ ἐκκακοῦμεν , ἀλλὰ ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης , μὴ περιτατούντες ἐν παιουργίᾳ , μδὲ δολοῖντες τὺν Κλόγον τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τῇ φανερόσει τῆς ἁὴθείας συνιστῶντες ἑφυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θερῦ Ἀιὰ τοῦτο » Τὸ ὑπερβατὸν , διὰ τοῦτο οὐκ ἐχκακοῦμεν . Διὰ τοῦτο . Ποῖον ; ὅτι τοιούτων , φησὶν . ἡξιώμεθα . « Ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην . » Ἐπειδὴ πολλὰ καὶ μεγάλα πεοὶ τῶν ἀποστόλι ν εἰρήκει , λέγων , « Τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμεθα , »
Lemmas: ΟΡ v . λαλέω ἔχω ὁ κάλυμμα , πρός ὁ θεός δέ εἴσειμι περιαιρέω ὁ κάλυμμα . Τύπος οὖν εἰμί αὐτός ὁ Μωσῆς . καί γάρ καί αὐτός ἡνίκα μέν ἐμφιλοχωρέω ὁ νόμος , ἔχω ὁ κάλυμμα , οπεραυος αὐτός ὁ νόμος ὁράω οὐ ἐάω . ὅταν δέ ἐπιστρέφω πρός κύριος , περιαιρέω αὐτός ὁ κάλυμμα . τότε δέ ἐπιστρέφω , εἰμί ἀφίημι ὁ νόμος , πιστεύω Χριστός , καί ὁ ἀπό ὁ πνεῦμα λαμβάνω χάρις ἐν ὁ βάπτισμα · κύριος γάρ ἐνταῦθα ὁ πνεῦμα , φημί · « ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . » εἶτα ἵνα μή τις ὁ ἀσθενής ἀκροατής , ἀκούω ὅτι ὁ Μωσῆς πρός κύριος ἐπιστρέφω περιαιρέω ὁ κάλυμμα , ἐγώ δέ πρός ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω ὑπό σύ προτρέπω , ἵημι Παῦλος , οὖον πρός ὁ κύριος ἐπιστρέφω , ἐπάγω . « ὁ δέ Κύριος ὁ πνεῦμα εἰμί . » μή φοβέω , φημί , καί πρός ὁ πνεῦμα ἐπιστρέφω , πρός κύριος ἐπιστρέφω . Κύριος γάρ ὁ πνεῦμα , καί ὁμόθρονος , καί ὁμοπροσκύνητος , καί ὁμοούσιος πατήρ καί υἱός . « ἐκεῖ ἐλευθερία . » ὡς πρός ὁ νόμος οὗτος . ἐκεῖ γάρ ζυνὸς ὁ καί δουλεία , ἐν δέ ὁ πίστις Χριστός ἐλευθερία . « ἐγώ δέ πᾶς , » τοσοῦτόν εἰμί , φημί , ἐλευθερία καί εὐγένεια ἐντός , ὅτι πᾶς ἐγώ ἀνακαλύπτω προσώπῳ,ὐδὲ γάρ ἐν παρά ὁ πιστός κάλυμμα ] , ὁ δόξα ὁ κύριος κατοπτρίζω ἀναμορφόω , φημί . Καυᾶ γάρ ἄργυρος ἄντικρυς ἥλιος κεῖμαι , ἀντιπέμπω καί αὐτός ἀκτίς τις ὁ προβολεύς ὁ ἥλιος , οὕτως καί ἐγώ ἐν ὁ βάπτισμα καθαίρω διά ὁ πνεῦμα , καί ὁ ἐκεῖνος ἀκτίς καταυγάζω , αἴγλη τις νοητός ἀντέπειμι . βούλομαι δέ καί αὐτός εἰς τάξις ἄγω ὁ ἀπόστολος Ζεύς οὗτος εἶπον ὁ , « ἐγώ πᾶς ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω , » οἷος ἐλλάμπω Πνεῦμα . « ἀπό δόξα εἰς δόξα . » εἰς ὁ αὐτός , φημί , λαμπηδών μεταβάλλω , ἀπό ὁ δόξα ὁ πνεῦμα , εἰς ἡμέτερος δόξα ἐρχόμενος ὁ μεταμόρφωσις . καί εἰς τοιοῦτος , φημί , δόξα φθάνω , εἰς οἶος εἰκός φθάνω ὁ ἀπό ὁ παράκλητος καταυγάζω , καί εἰκών ἀμυδρός ὁ αὐτός δόξα ἐνσημαίνομαι . τις εἶπον πρός οὗτος ὁ πνευματομάχος ; ἀπό δόξα λέγω ὁ θεῖον πνεῦμα , εἰς δόξα ὁ ἡμέτερος . ἀντί ὁ , ΚΕ . εἰ περι θεῖος δόξα καί ὁ ἀκόλουθος βίος , δ ὁ ἀγάω γιλώσκεται . Ζεύς οὗτος ἔχω ὁ διμκονία · οὗτος , καθίημι ἐλεέω , οὐ ἐκκακέω , ἀλλά ἀπεῖπον ὁ κρυπτός ὁ αἰσχύνη , μή περιτατούντες ἐν παιουργίᾳ , μέδος δολόω τύν κλογος ὁ Θεός , ἀλλά ὁ φανερόω ὁ ἀήθεια συνιστάω φυτός πρός πᾶς συνοράω ἄνθρωπος ἐνώπιος ὁ Θερύ Αἶα οὗτος » ὁ ὑπερβατός , διά οὗτος οὐ εχκακουμην . Ζεύς οὗτος . Ποῖον ; ὅτι τοιοῦτος , φημί . ἀξιόω . « ἔχω ὁ διακονία οὗτος . » ἐπεί πολύς καί μέγας πεοὶ ὁ Αποστόλι Ν εἴρω , λέγω , « ὁ δόξα κύριος κατοπτρίζω , »