cogPG.PG118 296
τὸν ἀδελφὸν , κἂν πένης ἧ . Ἐπεὶ μὴ ἔστι πλούτου καὶ πενίας διάκρισις παρὰ Θεῷ . Πῶς δ´ ἂν γένοιτό σοι τοῦτο ; Ἑὰν μὴ φρονῇς περὶ σεαυτοῦ ὑψηλὰ , ἀλλὰ συμφέρῃ καὶ συναπάγῃ τοῖς ταπεινοῖς , καὶ εἰς τὴν ἐκείνων συγκαταβαίνῃς εὐτέλειαν . Ἐκ δὴ τούτων τὸ φύσημα καὶ τὴν κενοδοξίαν αὐτῶν καταστέλλει . Εἰκὸς γὰρ ἧν αὐτοὺς διὰ τὴν πόλιν , τούτῳ ἀλῶναι καὶ κατέχεσθαι τῷ πάθει . « Μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ´ ἑαυτοῖς . » Τουτέστι , Μὴ ἡγεῖσθε εἶναι σοφοί , καὶ μηδενὸς νοήματος ἐνδεεῖς . Φησὶ γὰρ ἡ Γραφή · « Οὐαὶ οἱ συνετοὶ παρ´ ἑαυτοῖς , καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες . » « Κακὸν ἀντὶ κακοῦ . » Εἰ γὰρ ψεκτὸς καὶ ἄθλιος ὁ ποιῶν τὸ κακὸν , ἵνα τί μὴ φεύγεις τὴν μίμησιν τῶν κακῶν , ἀλλὰ τῷ ἀμύνασθαι ἔνοχον σαυτὸν καθιστᾷς καὶ κοινωνὸν τῆς ἀσεβείας ; « Προνοούμενοι καλά . » Τοῦτό φησιν , ὅτι Πρόνοιαν ποιεῖσθε τοῦ καλοὶ φαίνεσθαι , ἐν τῷ μηδενὶ διδόναι ψόγου πρόφασιν.-Ἡ ἐπειδὴ ἄνω εἶπε , « Μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες , » προσέθεικε καὶ τὸ , « Προνοούμενοι καλά . » Ὡς εἰ ἔλεγεν , Οὐκ ἀρκεῖ , μόνον τὸ μὴ ἀποδιδόναι κακὰ , ἀλλὰ δεῖ καὶ προνοεῖν τοῦ ποιήσαντος ἡμᾶς κακῶς . » Καὶ γὰρ καὶ Κνω , οὐκ ἠρκέσθη τῷ μὴ καταρᾶσθαι τοὺς διώκον . τας , ἀλλὰ καὶ εὐλογεῖν προσέταξεν . « Εἰ δυνατὸν τὸ ἐξ ὑμῶν . » Ἔστι γὰρ ὅτε οὐ δυνατὸν ἔνθα περὶ εὐσεβείας ὁ λόγος . Διατοῦτο εἶπεν , « Εἰ δυνατόν . » Τὸ δὲ , « Ἐξ ὑμῶν , » τουτέστι , Σὺ τὸ σὸν ποίησον , καὶ μὴ λαράσχῃς ἔχθρας ἀφορμὴν μὴ Ἔλληνι , μὴ Ἰουδαίῳ . Τοῦτο γὰρ τὸ μετὰ πάντων , τουτέστι , πιστῶν καὶ ἀπίστων . « Μὴ ἑαυτοὺς ἐκδικοῦντες . » Ἐπειδὴ τοῦτο ἀκόλουθον ,, τὸν ἠδικημένον ἐκδικίας τυχεῖν , τοῦτο αὐτὸ ἐπαγγέλλεταί σοι , φησί , μὴ ἐκδικήσῃς σεαυτὸν , καὶ ὁ Θεός σε ἐκδικεῖ . Δότε γὰρ , φησί , τότ πον καὶ χώραν τῇ ὀργῇ τοῦ Θεοῦ ἐλθεῖν . Ἃν γὰρ σὺ ἐκδικήσῃς σεαυτὸν , ἐλθοῦσα ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ , οὐχ ἕξει χώραν τοῦ ἐκδικῆσαι , ὅτι προεδίκησας σεαυτόν , Εἰ γὰρ σὺ μὴ ἀμύνῃ , ἥξει ἡ ὀργῇ.-[ΑΝΝΟΥ.Ι Ἐπειδὴ δὲ τοῦτο μάλιστα ὁ ἀδικηθεὶς ἐπιθυμεῖ ἰδεῖν ἐκδικίας ἑαυτὸν ἀπολαύοντα , τοῦτο αὐτῶ μετὰ πολλῆς δίδωσι περιουσίας . Ἄν γὰρ αὐτὸς μὴ ἀμύνῃ , ρεὸς ἔσται ὁ τιμωρός . Συγχώρησον οὖν αὐτῷ ἐπεξελθεῖν . Τοῦτο γὰρ τὸ , « Δότε τόπον τῇ ὀργῇ » - « Γέγραπται γάρ . » Παραμυθούμενος πλέον τὸν ἠδικημένον , ἤγαγε τὴν μαρτυρίαν . « Ἐμοὶ ἐκδίκησις , » Ἐἀν οὖν πεινᾷ ὁ ἐχθρός σου , ὑώμιζε αὐτόν · έὰι διύδ πότιζε αὐτόν . Τοῦτο γὰρ ποιῶν , ἄιθρακας πυρὸς σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεραλὴν αὐτοὺ . Ηή νικω ὑπὸ τοῦ κακοῦ , ἀλλὰ νίκα ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν . Μὴ μόνον , φησὶ , εἰρηνεύετε καὶ μὴ ἀμύνεσθε ,, ἀλλὰ καὶ εὐεργετεῖτε , τρέφοντες , ποτίζοντες . Εἶτα ἐπειδὴ βαρὺ ἦν τὸ προσταττόμενον , ἐπάγει παραμυθούμενος τὸν ἠδικημένον , λέγων , Τοῦτο ποιῶν , πῦρ αὐτῷ σωρεύσεις ἐπὶ τὴν κεφαλήν . Καὶ ἅμα
Lemmas: ὁ ἀδελφός , κἀν πένης ἧ . ἐπεί μή εἰμί πλοῦτος καί πενία διάκρισις παρά Θεός . Πῶς δδʹ εἄν γίγνομαι σύ οὗτος ; ἑός μή φρονέω περί σεαυτοῦ ὑψηλός , ἀλλά συμφέρω καί συναπάγω ὁ ταπεινός , καί εἰς ὁ ἐκεῖνος συγκαταβαίνω εὐτέλεια . ἐκ δή οὗτος ὁ φύσημα καί ὁ κενοδοξία αὐτός καταστέλλω . εἰκώς γάρ ἧμαι αὐτός διά ὁ πόλις , οὗτος ἁλίσκομαι καί κατέχω ὁ πάθος . « μή γίγνομαι φρόνιμος παρ´ ἑαυτοῦ . » τουτέστι , μή ἡγέομαι εἰμί σοφός , καί μηδείς νόημα ἐνδεής . φημί γάρ ὁ γραφή · « οὐαί ὁ συνετός παρ´ ἑαυτοῦ , καί ἐνώπιος αὐτός ἐπιστήμων . » « Κακός ἀντί κακός . » εἰμί γάρ ψεκτός καί ἄθλιος ὁ ποιέω ὁ κακός , ἵνα τίς μή φεύγω ὁ μίμησις ὁ κακός , ἀλλά ὁ ἀμύνω ἔνοχος σαυτοῦ καθιστάω καί κοινωνός ὁ ἀσέβεια ; « προνοέω καλός . » οὗτος φημί , ὅτι Πρόνοια ποιέω ὁ καλός φαίνω , ἐν ὁ μηδείς δίδωμι ψόγος πρόφασιν.-Ἡ ἐπεί ἄνω εἶπον , « μηδείς κακός ἀντί κακός ἀποδίδωμι , » προστίθημι καί ὁ , « προνοέω καλός . » ὡς εἰμί λέγω , οὐ ἀρκέω , μόνος ὁ μή ἀποδίδωμι κακός , ἀλλά δεῖ καί προνοέω ὁ ποιέω ἐγώ κακῶς . » καί γάρ καί κνάω , οὐ ἀρκέω ὁ μή καταράομαι ὁ διώκω . ὅς , ἀλλά καί εὐλογέω προστάσσω . « εἰμί δυνατός ὁ ἐκ σύ . » εἰμί γάρ ὅτε οὖον δυνατός ἔνθα περί εὐσέβεια ὁ λόγος . Διατοῦτο εἶπον , « εἰμί δυνατός . » ὁ δέ , « ἐς σύ , » τουτέστι , σύ ὁ σός ποιέω , καί μή λαράσχῃς ἔχθρα ἀφορμή μή Ἕλλην , μή Ἰουδαῖος . οὗτος γάρ ὁ μετά πᾶς , τουτέστι , πιστός καί ἄπιστος . « μή ἑαυτοῦ ἐκδικέω . » ἐπεί οὗτος ἀκόλουθος ,, ὁ ἀδικέω ἐκδικία τυγχάνω , οὗτος αὐτός ἐπαγγέλλω σύ , φημί , μή ἐκδικέω σαυτοῦ , καί ὁ Θεός σύ ἐκδικέω . δίδωμι γάρ , φημί , τότε πως καί χώρα ὁ ὀργή ὁ Θεός ἔρχομαι . ἄν γάρ σύ ἐκδικέω σαυτοῦ , ἔρχομαι ὁ ὀργή ὁ Θεός , οὐ ἔχω χώρα ὁ ἐκδικέω , ὅτι προδικέω σεαυτοῦ , εἰμί γάρ σύ μή ἀμύνω , ἥκω ὁ ὀργῇ.-[ΑΝΝΟΥ.Ι ἐπεί δέ οὗτος μάλιστα ὁ ἀδικέω ἐπιθυμέω ὁράω ἐκδικία ἑαυτοῦ ἀπολαύω , οὗτος αὐτός μετά πολύς δίδωμι περιουσία . ἄν γάρ αὐτός μή ἀμύνω , ῥέος εἰμί ὁ τιμωρός . συγχωρέω οὖν αὐτός ἐπεξέρχομαι . οὗτος γάρ ὁ , « δίδωμι τόπος ὁ ὀργή » - « γράφω γάρ . » παραμυθέομαι πλέω ὁ ἀδικέω , ἄγω ὁ μαρτυρία . « ἐμός ἐκδίκησις , » ἐἀν οὖν πεινάω ὁ ἐχθρός σύ , ὑώμιζε αὐτός · ἑός δίδυμι ποτίζω αὐτός . οὗτος γάρ ποιέω , ἀείρω πυρός σωρεύω ἐπί ὁ κεραλὴν αὐτου . ἄγω νικάω ὑπό ὁ κακός , ἀλλά Νίκη ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός . μή μόνος , φημί , εἰρηνεύω καί μή ἀμύνω ,, ἀλλά καί εὐεργετέω , τρέφω , ποτίζω . εἶτα ἐπεί βαρύς εἰμί ὁ προστάσσω , ἐπάγω παραμυθέομαι ὁ ἀδικέω , λέγω , οὗτος ποιέω , πῦρ αὐτός σωρεύω ἐπί ὁ κεφαλή . καί ἅμα