cogPG.PG118 191
τῷ λέγοντι μὲν ἑτέροις μὴδεῖν κλέπτειν , πράτταντι δὲ τὰ τῶν κλεπτόντων . Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνος ἐναντία τοῖς λόγοις διὰ τῶν ἔργων πράττειν ἐπιδείκνυται , οὕτως καὶ οὗτος ἐναντία τοῦ βδελύσσεσθαι τὰ εἴδωλα δι´ ὧν ἱεροσυλεῖ διαπράττεται , διὰ τῆς εἰς τὰ ἱερὰ κλοπῆς καὶ ὕβρεως θεραπεύων τοὺς δαίμονας , ὧν ἦσαν τὰ εἴδωλα οἰκητήρια . « Ὅς ἐν νόμῳ καυχᾶσαι . » Καυχᾶσαι ὡς τιμηθεὶς παρὰ τοῦ Θεοῦ διὰ τὸν νόμον . Τί τοίνυν τῇ παραβάσει ἀτιμάζεις τὸν νόμον , καὶ συνατιμάζεις τὸν Θεόν ; « Τὸ γὰρ ὄνομα τοῦ Θεοῦ . » Ἐπειδὴ βαρὺ εἶπεν , ὅτι « Τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις ; » τὸν προφήτην παράγει μάρτυρα , ὡς εἰ εἶπεν , Οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος , ἀλλὰ τοῦ Ἡσαΐου . Οἱ γὰρ ἐξ ἐθνῶν ὁρῶντες αὐτοὺς κακῶς πολιτευομένους , εἰς βλασφημίας ἐξεφέροντο , Τούτους , λέγοντες , ἔδει ἀγαπῆσαι τὸν Θεὸν ἢ δοῦναί τι αὐτοῖς ; οὐκ ᾔδει κακοὺς ὄντας καὶ ἐσομένους ; « Ἐν τοῖς ἔθνεσι . » Οὐ μόνον , φησὶν ὑμεῖς ἀτιμάζετε τὸν Θεὸν , ἀλλὰ καὶ ἄλλοις πρόφασιν παρέχετε . Περιτομὴ μέν γὰρ ὡφελεῖ , ἐὰν νόμον πράσσης · ἑὰν δέ παραβάτης νόμου [ ς , ἡ περιτομή σου ἀκροβυστία γέγονεν Ἐπειδὴ μέγα τι ἐδόκει ἡ περιτομὴ , τελευταῖον ἐπ´ αὐτὴν ἦλθεν , καί φησιν · Ἀλλ’ , ἐρεῖτε , μέγα καὶ ὡφέλεμόν τι χρῆμα ἡ περιτομή - Εἰσκρίνει γὰρ τῷ λαφ τοῦ Θεοῦ . Ναὶ , φησὶν , ὁμολογῶ , ἀλλὰ τότε , ὅταν νόμον πράσσῃς . « Ἐὰν δὲ παραβάτης . » Βούλεται δεῖξαι ὅτι ἔστι περιτομὴ νοητὴ , ἦς τύπος ἡ αἰσθητὴ κεκαθάρθαι καὶ τὰ περιττὰ περιτετμῆσθαι . Περιττὸν δὲ πᾶν ὅσον οὐ φίλον Θεῷ . Ἐκ δὲ τούτου , ἔστι τις ἀκρόβυστος μὲν τὸ σῶμα , τὴν δὲ τοιαύτην ἔχων περιτομήν . Καὶ πάλιν ἐμπερίτομος μὲν τὸ σῶμα , ἀκρόβυστος δὲ τὴν ψυχήν . Ἀκροβυστίαν δὲ καὶ περιτομὴν τὴν ἀληθῆ δηλονότι αἱ ἀγαθαὶ καὶ πονηραὶ πράξεις χαρακτηρίζουσιν . - [ ΦΩΤ . Ἐπεὶ οὖν σημεῖόν ἐστινή περιτομὴ παθῶν ἐκκοπῆς , εἴ τις οὐκ ἐκκέκοπται τὰ πάθη , δηλονότι ἀκρόβυστός ἐστι , κἂν τὸ σημεῖον ἐπὶ τοῦ σώματος φέρῃ . Τοὐναντίον γὰρ οὐ μόνον οὐδὲν ὡφελεῖται οὗτος , ἀλλὰ καὶ πλέον βλάπτεται , ψευδόμενός τε κατὰ τῆς ἀληθοῦς περιτομῆς , ἦς ἦν σύμβολον ἡκατὸ σάρκα , καὶ αὐτὴν ταύτην ἐνυβρίζων , καὶ ἄχρηστον ποιῶν , καὶ μηδὲν σημαίνουσαν , ὧν ἐδόθη σημεῖον εἴ · ναι . Εἰ δέ τις ἐκκέκοπται τὰ πάθη , κἂν τὸ σημεῖον οὐκ ἐντετύπωται τῇ σαρκὶ , οὐδὲν ἦττον περιτέτμηται τὴν ἀληθινὴν περιτομὴν , εἰ μὴ καὶ μᾶλλον , ὅσῳ μηδὲ δεηθεὶς τῆς αἰσθητῆς , ἥτις χάριν παρελαωβάνετο μνήμης καὶ συμβόλου . « Ἀκροβυστία γέγονε . » [ Υ ΑΥΤΟΥΙ Τουτέστι βδελυκτὸν . κατὰ τ´ν ἐκείνων νοῦν . Βδελυκτὸν γὰρ ἐκεῖνοι τὸν ἀκρόβυστον ἡγοῦντο . Ἐὰν οὖν , φησὶν , οὐφυλάττῃς οὐδὲ πράττης τὰ τοῦ νόμου , ἡ περιτομή σου , ὅπερ ἦν θεάρεστον , γέγονε βδελυκτὸν καὶ ἀπόβλητον . Ἐὰν δὲ ὁ ἀκρόβυστος τὰ δικαιώματα φυλάττῃ τοῦ νόμου , ἡ ἀκροβυστία αὐτοῦ , ὅπερ ἦν βδελυκτὸν , θεάρεστον καὶ θεοφιλὲς λογισθήσεται αὐτῷ τῷ νομοθέτῃ καὶ Δημιουργφ
Lemmas: ὁ λέγω μέν ἕτερος μήδω κλέπτω , πράσσω δέ ὁ ὁ κλέπτω . ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ἐναντίος ὁ λόγος διά ὁ ἔργον πράσσω ἐπιδείκνυμι , οὕτως καί οὗτος ἐναντίος ὁ βδελύσσομαι ὁ εἴδωλον δις ὅς ἱεροσυλέω διαπράσσω , διά ὁ εἰς ὁ ἱερόv κλοπή καί ὕβρις θεραπεύω ὁ δαίμων , ὅς εἰμί ὁ εἴδωλον οἰκητήριον . « ὅς ἐν νόμος καυχάομαι . » καυχάομαι ὡς τιμάω παρά ὁ Θεός διά ὁ νόμος . τις τοίνυν ὁ παράβασις ἀτιμάζω ὁ νόμος , καί συνατιμάζω ὁ Θεός ; « ὁ γάρ ὄνομα ὁ Θεός . » ἐπεί βαρύς εἶπον , ὅτι « ὁ θεός ἀτιμάζω ; » ὁ προφήτης παράγω μάρτυς , ὡς εἰμί εἶπον , οὐ ἐμός ὁ λόγος , ἀλλά ὁ Ἠσαΐας . ὁ γάρ ἐκ ἔθνος ὁράω αὐτός κακῶς πολιτεύω , εἰς βλασφημία ἐκφέρω , οὗτος , λέγω , ἐσθίω ἀγαπάω ὁ θεός ἢ δίδωμι τίς αὐτός ; οὐ οἶδα κακός εἰμί καί εἰμί ; « ἐν ὁ ἔθνος . » οὖον μόνος , φημί σύ ἀτιμάζω ὁ θεός , ἀλλά καί ἄλλος πρόφασις παρέχω . περιτομή μέν γάρ ὠφελέω , ἐάν νόμος πράσσω · ἑός δέ παραβάτης νόμος [ Σ , ὁ περιτομή σύ ἀκροβυστία γίγνομαι ἐπεί μέγας τίς δοκέω ὁ περιτομή , τελευταῖος ἐπι αὐτός ἔρχομαι , καί φημί · ἀλλά , εἴρω , μέγας καί ὁράω τίς χρῆμα ὁ περιτομή - εἰσκρίνω γάρ ὁ λα ὁ Θεός . Ναίς , φημί , ὁμολογέω , ἀλλά τότε , ὅταν νόμος πράσσω . « ἐάν δέ παραβάτης . » βούλομαι δείκνυμι ὅτι εἰμί περιτομή νοητός , εἰμί τύπος ὁ αἰσθητός καθαίρω καί ὁ περισσός περιτέμνω . Περισσός δέ πᾶς ὅσος οὖον φίλος Θεός . ἐκ δέ οὗτος , εἰμί τις ἀκρόβυστος μέν ὁ σῶμα , ὁ δέ τοιοῦτος ἔχω περιτομή . καί πάλιν ἐμπερίτομος μέν ὁ σῶμα , ἀκρόβυστος δέ ὁ Ψυχή . ἀκροβυστία δέ καί περιτομή ὁ ἀληθής δηλονότι ὁ ἀγαθός καί πονηρός πρᾶξις χαρακτηρίζω . - [ Φ . ἐπεί οὖν σημεῖον ἐστινή περιτομή πάθος ἐκκοπή , εἰμί τις οὐ ἐκκόπτω ὁ πάθος , δηλονότι ἀκρόβυστος εἰμί , κἀν ὁ σημεῖον ἐπί ὁ σῶμα φέρω . ἐναντίος γάρ οὖον μόνος οὐδείς ὠφελέω οὗτος , ἀλλά καί πλέω βλάπτω , ψεύδω τε κατά ὁ ἀληθής περιτομή , εἰμί εἰμί σύμβολον ἵημι σάρξ , καί αὐτός οὗτος ἐνυβρίζω , καί ἄχρηστος ποιέω , καί μηδείς σημαίνω , ὅς δίδωμι σημεῖον εἰμί · ναι . εἰμί δέ τις ἐκκόπτω ὁ πάθος , κἀν ὁ σημεῖον οὐ ἐντυπόω ὁ σάρξ , οὐδείς ἀίσσω περιτέμνω ὁ ἀληθινός περιτομή , εἰμί μή καί μᾶλλον , ὅσος μηδέ δέω ὁ αἰσθητός , ὅστις χάρις παραλαμβάνω μνήμη καί σύμβολον . « ἀκροβυστία γίγνομαι . » [ Υ ΟΥ τουτέστι βδελυκτός . κατά τ´ν ἐκεῖνος νόος . βδελυκτός γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀκρόβυστος ἡγέομαι . ἐάν οὖν , φημί , ουφυλασσω οὐδέ πράσσω ὁ ὁ νόμος , ὁ περιτομή σύ , ὅσπερ εἰμί θεάρεστος , γίγνομαι βδελυκτός καί ἀπόβλητος . ἐάν δέ ὁ ἀκρόβυστος ὁ δικαίωμα φυλάσσω ὁ νόμος , ὁ ἀκροβυστία αὐτός , ὅσπερ εἰμί βδελυκτός , θεάρεστος καί θεοφιλής λογίζομαι αὐτός ὁ νομοθέτης καί Δημιουργφ