cogPG.PG118 317
Καὶ πάλιν , « Αἰεῖτε τὸν Κίριον , πάντα τὰ ἔθνη , καὶ ἐπαινέσατε αὐτὸν , πάντες οἱ λαοί , » Καὶ πάλν Ἠσαΐας λέγει · « Ἔσταιἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ , καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν , ἐπ´ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσιν . » Οἱ μὲν Ἰουδαῖοι κἂν ἐπαγγελίας ἦσαν δεξάμενοι , εἰ καὶ μηδὲν ἐξ αὐτῶν ὡφελήθησαν , εἰ μὴ Χριστὸς αὐτὰς ἐβεβαίωσεν . Ὑμεῖς δὲ , φησὶ , τὰ ἔθνη , ὑπὲρ . μόνης φιλανθρωπίας ὀφείλετε δοξάζειν τὸν Θεὸν ἐπειδὴ μήτε ἐπαγγελίας εἴχετε , ἀλλ´ ἡλεήθητε , τῆς χάριτος τὸ πᾶν ποιησάσης . Ὅσον οὖν , φησὶν , ἠλεήΟὓητε χάριτι Χριστοῦ , τοσοῦτον ὀφειλέται ἐστὲ τοῦ Θεοῦ , εἰς τὸ βαστάζειν τοὺς ὀλιγοπίστους ἐξ Ἰουδαίων . Τοῦτο γὰρ δόξα Θεοῦ , ἡ ὁμόνοια ὑμῶν καὶ ἡ εἰρήνη . Διαλέγεται γὰρ τοῖς ἐξ ἐθνῶν πιστοῖς , οἱ μάλιστα ἐπέκειντο , τοῖς παρατηρουμένοις τὰ βρώματα . [ ΑΝvΟΥ εἰς τὸ ὁλον χωρίον , ἀπὸ τοῦ , « Αέγω δὲ Χριστὸν Ἐησοῦν . » Ἐπαγγελία πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ἦν γεγενημένη λέγουσα · « Σοὶ δώσω τὴν γῆν · » καὶ , « Ἐν τῷ σπέρματί σου εὐλογηθήσεται πάντα τὰ ἔθνη · » ἀλλ´ ἐγένοντο κολάσεως ὑπεύθυνοι μετὰ ταῦτα οἱ τοῦ σπέρματος Ἀβραὰμ ἅπαντες . Ὁ γὰρ νόμος ὀργὴν αὐτοῖς εἰργάζετο παραβαινόμενος , καὶ τῆς ἐπαγγελίας ἀπεστέρει λοιπὸν ἐκείνης τῆς τῶν Πατέρων . Παραγενόμενος τοίνυν ὁ Υἱὸς , συνέπραξε τῷ Πατρὶ , εἰς τὸ τὰς ἐπαγγελίας ἀληθεῦσαι ἐκείνας . Πάντα γὰρ τὸν νόμον πληρώσας ἐν ᾧ καὶ περιτομὴ ἦν , καὶ ταύτῃ καὶ διὰ τοῦ σταυροῦ ἀπαλλάξας τοὺς ἐπὶ τῇ παοαβάσει , οὐκ ἀφῆκε διαπεσεῖν τὴν ἐπαγγελίαν Ὅταν οὗν λέγει διάκονον περιτομῆς , τοῦτο λέγε , ὅτι ἐλθὼν καὶ πάντα τὸν νόμον πληρώσας , καὶ περιτμηθεὶς , καὶ γενόμενος σπέρμα τοῦ Ἀβραὰμ , ἔλυσε τὴν κατάραν τὴν νομικὴν , ἔπαυσε τὴν ὀργὴν τοῦ θεοῦ , ἐπιτηδείους λοιπὸν ἐποίησε τοὺς μέλλοντας δέχεσθαι τὴν ἐπαγγελίαν . Ἵνα οὐν μὴ λέγωσιν οὗτοι οἱ ἐγκαλούμενοι · Πῶς οὖν ὁ Χριστὸς περιετέμνετο , καὶ πάντα τὸν νόμον ἐφύλαξεν , εἰ τοὐναντίον , αὐτὸν περιτρέπει ; φησίν · Οὐ γὰρ ἵνα μείνῃ ὁ νόμος τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλ´ ἵνα αὐτὸν λύσῃ , καὶ ἀπαλλάξη τῆς ἐκείνου κατάρας . Εἶτα ἵνα μὴ τοῦτο φυσήση τοὺς ἑξ ἐθνῶν , φησί . « Τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσαι τὸν Θεόν » Ὃ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Οἱ μὲν ἐξ Ἰουδαίων , κἂν ἐπαγγελίας εἶχον · σὺ δὲ οὐδὲ τοῦτο , ἀλλ´ ἀπὸ φιλανθρωπίας ἐσώθης μόνης , εἰ καὶ τὰ μάλιστα οὐδ´ ἐκείνοις τι πλέον ἐγένετο ἀπὸ τῆς ἐπαγγελίας , εἰ μὴ παρεγένετο ὁ Χριστός . Δόξαδὲ Θεοῦ . τὸ συνῆφθαι , τὸ ὁμοθυμαδὸν εὐφημεῖν , τὸ βαστάζειν τὸν ἀσθενέστερον . « Διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι . » Τὴν μαρτυρίαν φέρει , δεικνὺς ὅτι συνῆφθαι δεῖ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων τοῖς ἔθνεσιν.-Ἄλλως . Τὸ δὲ , « Ἐξομολογήσομαί σοι ἐν ἔθνεσι , Κύριε , » ἐκ προσώπου τοῦ Χριστοῦ εἴρηται , ἀντὶ τοῦ , Κηρύξω σε , ὦ Πάτερ , ἐν τοῖς ἔθνεσι . « Καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν . » Τὸ καὶ , παρέλκεται , ἵνα ᾖ , « Ἔσται ἡ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ , »
Lemmas: καί πάλιν , « Αἰεῖτε ὁ Κίριον , πᾶς ὁ ἔθνος , καί ἐπαινέω αὐτός , πᾶς ὁ λαός , » καί πάλλω Ἠσαΐας λέγω · « ἵστημι ῥίζα ὁ Ἰεσσαί , καί ὁ ἀνίστημι ἄρχω ἔθνος , ἐπι αὐτός ἔθνος ἐλπίζω . » ὁ μέν Ἰουδαῖος κἀν ἐπαγγελία εἰμί δέχομαι , εἰμί καί μηδείς ἐκ αὐτός ὠφελέω , εἰμί μή Χριστός αὐτός βεβαιόω . σύ δέ , φημί , ὁ ἔθνος , ὑπέρ . μόνος φιλανθρωπία ὀφείλω δοξάζω ὁ θεός ἐπεί μήτε ἐπαγγελία ἔχω , ἀλ ἐλεέω , ὁ χάρις ὁ πᾶς ποιέω . ὅσος οὖν , φημί , ηλεηουω χάρις Χριστός , τοσοῦτος ὀφειλέτης εἰμί ὁ Θεός , εἰς ὁ βαστάζω ὁ ὀλιγόπιστος ἐκ Ἰουδαῖος . οὗτος γάρ δόξα Θεός , ὁ Ὁμόνοια σύ καί ὁ εἰρήνη . διαλέγω γάρ ὁ ἐκ ἔθνος πιστός , ὁ μάλιστα ἐπίκειμαι , ὁ παρατηρέω ὁ βρῶμα . [ ΟΥ εἰς ὁ ὅλος χωρίον , ἀπό ὁ , « Αέγω δέ Χριστός εἶμαι . » ἐπαγγελία πρός ὁ Ἀβραάμ εἰμί γίγνομαι λέγω · « σοί δίδωμι ὁ γῆ · » καί , « ἐν ὁ σπέρμα σύ εὐλογέω πᾶς ὁ ἔθνος · » ἀλ γίγνομαι κόλασις ὑπεύθυνος μετά οὗτος ὁ ὁ σπέρμα Ἀβραάμ ἅπας . ὁ γάρ νόμος ὀργή αὐτός ἐργάζομαι παραβαίνω , καί ὁ ἐπαγγελία ἀποστερέω λοιπός ἐκεῖνος ὁ ὁ Πατέρων . παραγίγνομαι τοίνυν ὁ υἱός , συμπράσσω ὁ πατήρ , εἰς ὁ ὁ ἐπαγγελία ἀληθεύω ἐκεῖνος . Πάν γάρ ὁ νόμος πληρόω ἐν ὅς καί περιτομή εἰμί , καί οὗτος καί διά ὁ σταυρός ἀπαλλάσσω ὁ ἐπί ὁ παοαβάσει , οὐ ἀφίημι διαπίπτω ὁ ἐπαγγελία ὅταν ἐν λέγω διάκονος περιτομή , οὗτος λέγω , ὅτι ἔρχομαι καί πᾶς ὁ νόμος πληρόω , καί περιτέμνω , καί γίγνομαι σπέρμα ὁ Ἀβραάμ , λύω ὁ καταίρω ὁ νομικός , παύω ὁ ὀργή ὁ θεός , ἐπιτήδειος λοιπός ποιέω ὁ μέλλω δέχομαι ὁ ἐπαγγελία . ἵνα ὀν μή λέγω οὗτος ὁ ἐγκαλέω · Πῶς οὖν ὁ Χριστός περιτέμνω , καί πᾶς ὁ νόμος φυλάσσω , εἰμί ἐναντίος , αὐτός περιτρέπω ; φημί · οὖον γάρ ἵνα μένω ὁ νόμος οὗτος ποιέω , ἀλ ἵνα αὐτός λύω , καί ἀπαλλάσσω ὁ ἐκεῖνος κατάρα . εἶτα ἵνα μή οὗτος φυσάω ὁ ἕξ ἔθνος , φημί . « ὁ δέ ἔθνος ὑπέρ ἔλεος δοξάζω ὁ Θεός » ὅς δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · ὁ μέν ἐκ Ἰουδαῖος , κἀν ἐπαγγελία ἔχω · σύ δέ οὐδέ οὗτος , ἀλ ἀπό φιλανθρωπία σῴζω μόνος , εἰμί καί ὁ μάλιστα οὐδός ἐκεῖνος τίς πλέω γίγνομαι ἀπό ὁ ἐπαγγελία , εἰμί μή παραγίγνομαι ὁ Χριστός . δόξα Θεός . ὁ συνάπτω , ὁ ὁμοθυμαδόν εὐφημέω , ὁ βαστάζω ὁ ἀσθενής . « Ζεύς οὗτος ἐξομολογέω σύ ἐν ἔθνος . » ὁ μαρτυρία φέρω , δείκνυμι ὅτι συνάπτω δεῖ ὁ ἐκ Ἰουδαῖος ὁ ἔθνεσιν.-Ἄλλως . ὁ δέ , « ἐξομολογέομαι σύ ἐν ἔθνος , κύριος , » ἐκ πρόσωπον ὁ Χριστός εἴρω , ἀντί ὁ , κηρύσσω σύ , εἰμί πατήρ , ἐν ὁ ἔθνος . « καί ὁ ἀνίστημι ἄρχω ἔθνος . » ὁ καί , παρέλκω , ἵνα εἰμί , « εἰμί ὁ ῥίζα ὁ Ἰεσσαί , »