cogPG.PG118 276
Εἷπε , « Πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου , σωθήσεται . » Πῶς τοιγαροῦν ἔσται αὐτοῖς ἐπιτυχεῖν τῶν τοῦ προφήτου ῥημάτων ἀνθρώποις πιστεῦσαι μὴ θελήσασιν ; ἑαυτοῖς τοιγαροῦν μεμφέσθωσαν . Ἀποκλείουσι γὰρ τὴν σωτηρίαν ἀφ´ ἑαυτῶν.-π Ἀλὶως . Τ . ] Αίαν ἐνταῦθα συμπεπλεγμένας ἑννοίας συνεγείρει , καὶ θαυμασίως προάγει . Πλοῦτον Ἀγεῖται , φησὶν , ὁ Χριστὸς , τὸ πιστεῦσαι καὶ σωθῆναι σε , ὥστε τὸ ἀπό γε τοῦ Χριστοῦ , ἅπαν γέγονεν θέλεις οὐν σωθῆναι ; ἐπικάλεσαι τὸν Χριστόν . Ἀλλὰ θέλεις ἐπικαλέσασθαι ; πιστεῦσαι δεῖ πρότερον . Θέλεις δὲ πιστεῦσαι ; ἀκοῦσαι δεῖ πρότερον τοῦ κηρύγματος . Ἀλλὰ τὸν κηρύσσοντα ζητεῖς ; ἰδοὺ ἐγὼ βοῶ Ἀλλ´ ἀγνοεῖς εἰ ἀπέσταλμαι κηρύσσειν ; προφητεία ἐστὶν ἄνωθεν τοῦτο κηρύσσουσα , ὅτι οὐ μόνον κηρύξουσι καὶ εὐαγγελίσονται τὴν σωτηρίαν καὶ εἰρήνην , ἀλλ´ ὅτι καὶ μεγάλα καὶ ὑπερφυῆ ἐξανύσουσιν . Ὡς ὡραῖοι γὰρ οἱ πόδες τῶν ἐπὶ τὸ κήρυγμα τρεχόντων , φησὶ , τῶν τὸ Εὐαγγέλιον καταγγελλόντων ! ὥστε οὐδεμία πρόφασις ὑμῖν τοῦ σωθῆναι . « Πῶς δὲ πιστεύπυσιν · » Κατὰ τὸ ἀκόλουθον γὰρ καὶ τοῦτο συμβαίνει . « Ἐπειδὴ γὰρ τῶν αὐτοῦ λόγων ἀκοῦσαι οὐκ ἠβουλήθησαν , εἰκότως οὐδὲ ἐπίστευσαν . « Χωρὶς κτούσσοντος . » Τοιγαροῦν ἰδοὺ , φησὶ , κηρύσσω , καὶ προσῆκον ὑμᾶς ἀνασχέσθαι τῶν λόγων καὶ τῶν ἐλέγχων « Ἐἀν μὴ ἀποσταλῶσι . » Δείκνυσιν ὅτι οὐκ ἐξ οἰκείας αὐθεντείας ἦλθεν εἰς τὸ κηρύξαι αὐτοῖς , ἀλλ´ ἀποσταλεὶς παρὰ Χριστοῦ , τούτῳ ἑαυτὸν ἀξιόπιστον ποιῶν . « Καθὼς γέγραπται . » Οὐ μόνον , φησὶν , ἀπέσταλμαι , ἀλλὰ καὶ πάλαι τὸ δεῖν ἀποστολὴν γενέσθαι προείρητο . Ἀξιόπιστος οὕν κατ´ ἄμφω , ἔκ τε τῆς ἀποστολῆς , ἔκ τε τοῦ προωρίσθαι τὴν ἀποστολήν . « Ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες ! » Οἱ πόδες αὐτῶν ἐνεκωῳιάσθησαν , διὰ τὸν τοῦ κηρύγματος τρόπον , εὐαγγελιζομένων τῶν ἀποστόλων εἰρήνην , ἤ γουν καταλλαγὴν τὴν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους , καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἀγαθά . Εἰ τοίνυν ἄλλως οὐκ ἦν πιστεῦσαι δίχα τοῦ κηρύξαι , κεκήρυκται δὲ καὶ ἤκουσαν , εὔδηλον ὡς ὁ Θεὸς μὲν οὐδὲν ἐκλέλοιπεν , οἱ δὲ μὴ πιστεύσαντες , ἑαυτοῖς μεμφέσθωσαν . « Ἀλλ´ οὐ πάντες ὑπήκουσαν » Ἐπειδὴ τοῦτο αὐτῷ ἀντέκειτο , ὅτι Εἰ ἀπὸ Θεοῦ ἀπεστάλητε , ὅιὰ τί μὴ πάντες ὑπήκουσαν τῷ Εὐαγγελίῳ ; φησὶν , ὅτι καὶ τοῦτο πρὸ πολλοῦ ἐλέχθη , Τὸ δὲ , « Κύριε , τίς ἐπίστευσεν , » ἀντὶ τοῦ , σπανιάκις , ἐλίγοι . Διὰ γὰρ τὸ εἶναι ἡμᾶς αὐτεξουσίους , οὐδένα προς βίαν ἄγει ὁ Θεός . Ἡσαΐας γὰρ λέγει · « Κύριε τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν ; » Εἰ τοῦτό σε , φησί , σκανδαλίζει τὸ μὴ πάντας ὑπακοῦσαι , αὐτό σε τοὺτο πιστεῦσαι πεισάτω , ἐπειδὴ προελέχθη , ὡς οὐ πάντες πιστεύσουσιν , « Ἄρα ἡ πίστις ἐξ ἀκοῆς . » Ἐπειδὴ ἀεὶ Ἰουδαῖοι σημεῖα ἐπεζήτουν , πρόφασιν λαβὼν τὸ προφητικὸν , ἐντρέπει αὐτοὺς ὡς οὐ χρή σημεῖα ἐπιζητεῖν . Ἡ γὰρ πίστις , ὡς ὁρᾶται , ἐξ ἀκοῆς , οὐκ ἐκ σημείων γίνεται . « Ἡ δὲ ἀκοὴ διὰ ῥήματος Θεοῦ . » Ἐπειδὴ ἀκοήν εἴπεν , ἐπάγει , « Διὰ ῥήματος Θεοῦ . » Μὴ νομίσῃς , φησίν , εὐτελές τι τὴν
Lemmas: ἕπω , « Πᾶς ὅς εἄν ἐπικαλέω ὁ ὄνομα κύριος , σῴζω . » Πῶς τοιγάρ εἰμί αὐτός ἐπιτυγχάνω ὁ ὁ προφήτης ῥῆμα ἄνθρωπος πιστεύω μή ἐθέλω ; ἑαυτοῦ τοιγάρ μέμφομαι . ἀποκλείω γάρ ὁ σωτηρία ἀφή ἑαυτός Ἥλιος . Τ . ] Αἴας ἐνταῦθα συμπλέκω ἔννοια συνεγείρω , καί θαυμάσιος προάγω . Πλοῦτος Ἀγείτης , φημί , ὁ Χριστός , ὁ πιστεύω καί σῴζω σύ , ὥστε ὁ ἀπό γε ὁ Χριστός , ἅπας γίγνομαι ἐθέλω ὀν σῴζω ; ἐπικαλέω ὁ Χριστός . ἀλλά ἐθέλω ἐπικαλέω ; πιστεύω δεῖ πρότερος . ἐθέλω δέ πιστεύω ; ἀκούω δεῖ πρότερος ὁ κήρυγμα . ἀλλά ὁ κηρύσσω ζητέω ; ἰδού ἐγώ βοάω Ἀλ ἀγνοέω εἰμί ἀποστέλλω κηρύσσω ; προφητεία εἰμί ἄνωθεν οὗτος κηρύσσω , ὅτι οὖον μόνος κηρύσσω καί εὐαγγελίζω ὁ σωτηρία καί εἰρήνη , ἀλ ὅτι καί μέγας καί ὑπερφυής ἐξανύω . ὡς ὡραῖος γάρ ὁ πούς ὁ ἐπί ὁ κήρυγμα τρέχω , φημί , ὁ ὁ Εὐαγγέλιος καταγγέλλων ! ὥστε οὐδείς πρόφασις σύ ὁ σῴζω . « Πῶς δέ πιστεύπυσιν · » κατά ὁ ἀκόλουθος γάρ καί οὗτος συμβαίνω . « ἐπεί γάρ ὁ αὐτός λόγος ἀκούω οὐ βούλομαι , εἰκότως οὐδέ πιστεύω . « Χωρὶς κτούσσοντος . » τοιγάρ ἰδού , φημί , κηρύσσω , καί προσήκω σύ ἀνέχω ὁ λόγος καί ὁ ἐλέγχω « ἐἀν μή ἀποστέλλω . » δείκνυμι ὅτι οὐ ἐκ οἰκεῖος αὐθεντία ἔρχομαι εἰς ὁ κηρύσσω αὐτός , ἀλ ἀποστέλλω παρά Χριστός , οὗτος ἑαυτοῦ ἀξιόπιστος ποιέω . « καθώς γράφω . » οὖον μόνος , φημί , ἀποστέλλω , ἀλλά καί πάλαι ὁ δήω ἀποστολή γίγνομαι προλέγω . Ἀξιόπιστος οὖν κατ´ ἄμφω , ἐκ τε ὁ ἀποστολή , ἐκ τε ὁ προορίζω ὁ ἀποστολή . « ὡς ὡραῖος ὁ πούς ! » ὁ πούς αὐτός ενεκωωιαειδω , διά ὁ ὁ κήρυγμα τρόπος , εὐαγγελίζομαι ὁ ἀπόστολος εἰρήνη , ἤ γοῦν καταλλαγή ὁ ὁ Θεός πρός ἄνθρωπος , καί ὁ ἐν αὐτός ἀγαθός . εἰμί τοίνυν ἄλλως οὐ εἰμί πιστεύω δίχα ὁ κηρύσσω , κηρύσσω δέ καί ἀκούω , εὔδηλος ὡς ὁ θεός μέν οὐδείς ἐκλείπω , ὁ δέ μή πιστεύω , ἑαυτοῦ μέμφομαι . « Ἀλ οὖον πᾶς ὑπακούω » ἐπεί οὗτος αὐτός ἀντίκειμαι , ὅτι εἰμί ἀπό Θεός ἀποστέλλω , οἶος τίς μή πᾶς ὑπακούω ὁ Εὐαγγέλιος ; φημί , ὅτι καί οὗτος πρό πολύς λέγω , ὁ δέ , « κύριος , τίς πιστεύω , » ἀντί ὁ , σπανιάκις , λίγος . Ζεύς γάρ ὁ εἰμί ἐγώ αὐτεξούσιος , οὐδείς προς βία ἄγω ὁ Θεός . Ἠσαΐας γάρ λέγω · « κύριος τίς πιστεύω ὁ ἀκοή ἐγώ ; » εἰμί οὗτος σύ , φημί , σκανδαλίζω ὁ μή πᾶς ὑπακούω , αὐτός σύ οὗτος πιστεύω πείθω , ἐπεί προλέγω , ὡς οὖον πᾶς πιστεύω , « ἄρας ὁ πίστις ἐκ ἀκοή . » ἐπεί ἀεί Ἰουδαῖος σημεῖον ἐπιζητέω , πρόφασις λαμβάνω ὁ προφητικός , ἐντρέπω αὐτός ὡς οὖον χρή σημεῖον ἐπιζητέω . ὁ γάρ πίστις , ὡς ὁράω , ἐκ ἀκοή , οὐ ἐκ σημεῖον γίγνομαι . « ὁ δέ ἀκοή διά ῥῆμα Θεός . » ἐπεί ἀκοή εἶπον , ἐπάγω , « Ζεύς ῥῆμα Θεός . » μή νομίζω , φημί , εὐτελής τίς ὁ