cogPG.PG118 437
δηλονότι , τὰ κρυπτὰ αὐτοῦ φανεροῦνται . Καὶ πεσὼν προσκυνεῖ τῷ Θεῷ . « πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον . » Τὸ γὰρ , γινόμενον , καὶ τοὺς σφόδρα ἀναισχύντους καταιδέσει . Τί οὖν ἐστιν , ἀδελφοί ; ὅταν συνίρχησθε ἔκαστος ὑμων ψαλμὸν ἔχει , διδαχὴν ἔχει , γλῶσσαν ἔχει , ἀποκάλυψιν ἔχει , ἐρμηνείαν ἔχει . Πάν . τα πρὸς οἰκοδομὴν γινέσθω . εἴτε γλώσσῃ τις λαλεῖ κατὰ δύο ἢ τὸ πλεῖστον τρεῖς , καὶ ἀνὰ μέρος , καὶ εἶς διερμηνευέτω . Ἐὰν δὲ μὴ ᾖ διερμηνευτής , σιγάτω ἐν Ἐκκλησίᾳ , ἑαυτῷ δὲ λαλείτω καὶ τῷ Θεῶ . Τίοῦν , φησὶ , ποιητέον ὑμῖν ; Ἰδοὺ γὰρ ἀκηκέπτι τὰς τῶν χαρισμάτων διαφοράς . Καὶ λοιπὸν λέγει , Ἔκαστος ὑμῶν εἴτε ψαλμὸν ἔχειπὸ γὰρ χαρίσματος καὶ ψαλμοὺς ἐποίουν ) , εἴτε διδαχὴν ἔχει · οἷον , εἱ δύναται διδάξαι καὶ ὠφελῆσαι , εἴτε προφητείαν τοῦ γὰρ ἡ ἀποκάλιψις , εἴτε γλῶσσαν ἔχει αλῶς δὲ καὶ τῶν γλωσσῶν ἐμνήσθη . Ἐπειδὴ γὰραὐτὰς ἐν τοῖς προλαβοῦσι σφόδρα καθεῖλε , νῦν καὶ αὐτῶν ἐμνήσθη , ἐπεὶ ἔδοξεν ἂν μηδὲ εἶδος εἶναι χαρίσματος τὸ τῶν γλωσσῶν ) , εἴτε ἑρμηνείαν ἔχει , καὶ δύναται τὰς γλώσσας ἑρμηνεύειν , πρὸς ἓν τέλος πάντα ὀράτω , τὸ οἰκοδομεῖν τὴν Ἐκκλησίαν . Ὡς ἂν εἰ ἔλεγε · Πάντα ὅσα ἂν εἶπον χαρίσματα , ψαλμὸν , διδαχὴν , ἤγουν ἀποκάλυψιν , γλῶσσαν , ἐρμηνείαν , εἰς οἰλ·έλεναν ἔστωσαν τοῦ λαοῦ , καὶ οἰκοδομὴν . « Κατὰ δύο , ἢ τὸ πλεῖστον τρεῖς . » Μὴ πολλοὶ λαλεῖτε γλώς . σῃ μηδὲ συγκεχυμένως , ἵνα μὴ ἀκαταστασία γίνηται , ἀλλὰ δύο ἢ τρεῖς τὸ πλεῖστον , καὶ ἀνὰ μέρος , τουτέστιν εἶς ἀφ´ ἑνὸς λαλείτω , καὶ διερμηνευέτω ἕτερος . « Ἑαυτῷ δὲ λαλείτω καὶ τῶ Θεῶ » Τὸ , « ἑαυτῷ λαλείτω , » οὐκ ἔστιν ἐπιτρέποντος , ἀλλ´ οὐδὲ κωλύοντος . Ὡσεὶ ἔλεγεν · Εἰ μὴ ἔχει ἑρμηνείαν , σίγάτω . Εἰ δὲ μὴ καρτερεῖ σιγᾶντοῦτο δὲ κατηγορίας ἐστὶν ) , ἑαυτῷ λαλείτω , τουτέστιν , ἀψοφητὶ καὶ ὴρέμα , ὡς Θεὸν μόνον ἀκούειν , οὐ μὴν ἀνθρώπους . Ορα πῶς ἐν τῷ δοκεῖν ἐπιτρέπειν , ἀποτρέπει . Προφῆται δὲ δύο ἢ τρεῖς λαλείτωσαν , καὶ ἰ ἄ λλρι διακρινέτωσαν . Ἐἀν δὲ ἄλλῳ ἀποκαλυρθᾷ καθημένῳ , ὁ πρῶτος σιγάτω . δύνασθε γὰρ καθ´ ένα πάντες προφητεύειν , ἵνα πάντες μανθάνωσι , καὶ πάντες παρακαλῶνται . Καὶ πνεύματα κροφητῶν προφήταις ὑποτάσσεται . Οὐ γάρ ἑστι ἀκαταστασίας ὁ Θεὸς , ἀλλ´ εἰρήνς , ὡς ἐν πάσαις ταῖς Ἐκκλησίαις τῶν ἀγίων . Ησαν ἐν τοῖς προφήταις καὶ μάντεις λανθάνοντες . Διό φησι , « Δύο ἢ τρεῖς λαλείτωσαν καὶ οἱ ἄλλοι διακρινέτωσαν , » τουτέστι , διακρινέτωσαν μή πού τις μάντις προφήτης εἶναι ὑποκρίνηται . λιὰ τοῦτο δὲ δύο ἢ τρεῖς , ἵνα μὴ διὰ τὸ πλῆθος λάθωσιν οἱ μάντεις . « Ἐὰν δὲ ἄλλῳ ἀποκαλυφθῇ καθημένῳ » Εἰ σοῦ , φησί , προφητεύοντος , ἄλλον ἐκίνησε τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον , σὺ σίγα , ἵνα μὴ τῶν δύο ἄμα προφητευόντων , σύγχυσις γένηται . Διὰ τοῦτο γὰρ , φησί , σοῦ προφητεύοντος , ἄλλος ἐνεπνεύσθη , βουλομένον
Lemmas: δηλονότι , ὁ κρυπτός αὐτός φανερόω . καί πίπτω προσκυνέω ὁ Θεός . « πίπτω ἐπί πρόσωπον . » ὁ γάρ , γίγνομαι , καί ὁ σφόδρα ἀναίσχυντος καταιδέω . τις οὖν εἰμί , ἀδελφός ; ὅταν συνέρχομαι ἔκαστος ὑμεῖς ψαλμός ἔχω , διδαχή ἔχω , γλῶσσα ἔχω , ἀποκάλυψις ἔχω , ἑρμηνεία ἔχω . Πάν . ὁ πρός οἰκοδομή γίγνομαι . εἴτε γλῶσσα τις λαλέω κατά δύο ἢ ὁ πλεῖστος τρεῖς , καί ἀνά μέρος , καί εἰμί διερμηνεύω . ἐάν δέ μή εἰμί διερμηνευτής , σιγάω ἐν ἐκκλησία , ἑαυτοῦ δέ λαλέω καί ὁ θεάομαι . Τίων , φημί , ποιητέος σύ ; ἰδέ γάρ ἀκηκέπτι ὁ ὁ χάρισμα διαφορά . καί λοιπός λέγω , ἔκαστος σύ εἴτε ψαλμός ἔχειπὸ γάρ χάρισμα καί ψαλμός ποιέω ) , εἴτε διδαχή ἔχω · οἷος , εἰ δύναμαι διδάσκω καί ὠφελέω , εἴτε προφητεία ὁ γάρ ὁ ἀποκάλιψις , εἴτε γλῶσσα ἔχω ἁλίσκομαι δέ καί ὁ γλῶσσα μιμνήσκω . ἐπεί γαραυος ἐν ὁ προλαμβάνω σφόδρα καθαιρέω , νῦν καί αὐτός μιμνήσκω , ἐπεί δοκέω εἄν μηδέ εἶδος εἰμί χάρισμα ὁ ὁ γλῶσσα ) , εἴτε ἑρμηνεία ἔχω , καί δύναμαι ὁ γλῶσσα ἑρμηνεύω , πρός εἷς τέλος πᾶς ὁράω , ὁ οἰκοδομέω ὁ ἐκκλησία . ὡς εἄν εἰμί λέγω · Πάν ὅσος εἄν εἶπον χάρισμα , ψαλμός , διδαχή , ἤγουν ἀποκάλυψις , γλῶσσα , ἑρμηνεία , εἰς οἰλ·έλεναν εἰμί ὁ λαός , καί οἰκοδομή . « κατά δύο , ἢ ὁ πλεῖστος τρεῖς . » μή πολύς λαλέω γλῶς . καλέω μηδέ συγκεχυμένως , ἵνα μή ἀκαταστασία γίγνομαι , ἀλλά δύο ἢ τρεῖς ὁ πλεῖστος , καί ἀνά μέρος , τουτέστιν εἰμί ἀφή εἷς λαλέω , καί διερμηνεύω ἕτερος . « ἑαυτοῦ δέ λαλέω καί ὁ θεάομαι » ὁ , « ἑαυτοῦ λαλέω , » οὐ εἰμί ἐπιτρέπω , ἀλ οὐδέ κωλύω . ὡσεί λέγω · εἰμί μή ἔχω ἑρμηνεία , σιγάω . εἰμί δέ μή καρτερέω σιγάω δέ κατηγορία εἰμί ) , ἑαυτοῦ λαλέω , τουτέστιν , ἀψοφητί καί ἠρέμα , ὡς θεός μόνος ἀκούω , οὖον μήv ἄνθρωπος . ὁράω πῶς ἐν ὁ δοκέω ἐπιτρέπω , ἀποτρέπω . Προφήτης δέ δύο ἢ τρεῖς λαλέω , καί εἷς ὅς λ διακρίνω . ἐἀν δέ ἄλλος ἀποκαλυρθᾷ κάθημαι , ὁ πρῶτος σιγάω . δύναμαι γάρ καθ´ εἷς πᾶς προφητεύω , ἵνα πᾶς μανθάνω , καί πᾶς παρακαλέω . καί πνεῦμα κροφητῶν προφήτης ὑποτάσσω . οὖον γάρ εἰμί ἀκαταστασία ὁ θεός , ἀλ εἰρήν , ὡς ἐν πᾶς ὁ ἐκκλησία ὁ Ἀγίων . ἀείδω ἐν ὁ προφήτης καί μάντις λανθάνω . διό φημί , « δύο ἢ τρεῖς λαλέω καί ὁ ἄλλος διακρίνω , » τουτέστι , διακρίνω μή πού τις μάντις προφήτης εἰμί ὑποκρίνομαι . Λία οὗτος δέ δύο ἢ τρεῖς , ἵνα μή διά ὁ πλῆθος λανθάνω ὁ μάντις . « ἐάν δέ ἄλλος ἀποκαλύπτω κάθημαι » εἰμί σύ , φημί , προφητεύω , ἄλλος κινέω ὁ πνεύμα ὁ ἅγιος , σύ σῖγα , ἵνα μή ὁ δύο ἄμη προφητεύω , σύγχυσις γίγνομαι . Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , σύ προφητεύω , ἄλλος ἐμπνέω , βούλομαι