cogPG.PG118 305
Ὁς μέν κρνει ἡμέραν παρ´ ἡμέραν , ὁς δὲ κρίνει πᾶσαν ἡμέραν . Ἔκαστος ἐν τῷ ἰδίῳνοὶ πλροφορείσθω . Ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν , Κυρίῳ φρονεῖ , καὶ ὁ μὴ φρονῶν τὴν ἡμέραν , Κυρίῳ οὐ φρονεῖ . Καὶ ὁ ἐσθίων , Κυρίῳ ἐσθίει · εὐχαριστεῖ . γὰρ τῷ Θεῷ · καὶ ὁ μὴ ἐσθίων , Κυρίῳ οὐκ ἐσθίει , καὶ εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ . Εἰκὸς ἦν , τινὰς τῶν συνεχῶς νηστευόντων , κατα . κρίνειν τοὺς μὴ συνεχῶς νηστεύοντας , οἰς τὸ κατακρίνειν καὶ σφόδρα ἐγκαλεῖν ἀπαγορεύει . Ἡσαν γὰρ νεηλυδες ἐν τῇ πίστει , καὶ ἐδεδοίκει μὴ ἡ πολλὴ ἔγκλησις , τέλεον αὐτοὺς ἀποσχίσῃ τῆς πίστεως , ὁργισθέντας ταῖς ἐγκλήσεσιν . « Ἔκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοΐ . » Μὴ περὶ πάντων δέξη τὸ , « Ἔκαστος ἐν τῷ ἰδίῳ νοῖ πληοοφορείσθω » · ἀλλ´ ἑπὶ νηστείας , μόνον , καὶ τοῦτο συγκαταβαίνων , ἐπειδὴ ἀρτιπαγεῖς ἦσαν ἐν τῇ πίστει οἱ Ῥωμαῖοι . Ὡς εἴγε καὶ περὶ πίστεως δέξη τὸ εἰρημένον , τοῦ παντὸς ἐξέπεσες , Κατὰ δὲ τὸν ἴδιον νοῦν ἕκαστος πληροφορείσθω , ἢ ὅτι καλῶς ποιεῖ νηστεύων ἀεί , ἢ ὅτι οὐ καλῶς ποιεῖ , οὐ νηστεύων ἀεί . « Ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν , Κυρίῳ φρονεῖ . » Οὐ δεκτέον τὸ ῥητὸν ἐπὶ δόγματος πίστεως . Ὅμως καὶ αὐτὸς προεῖπε . Ἀμφότεροι γὰρ , οὗτός τε κἀκεῖνος , ἐνὶ χρῶνται σκοπῷ , τιμῇ τῇ περὶ τὸν Θεόν . Ὅ τε γὰρ παραφυλαττόμενος τὴν ἡμέραν , οἴεται Θεοῦ νόμον πληροῦν · ὅ τε ἀδιαφορῶν περὶ τοῦτο , πᾶσαν ὡς ὑπὸ Θεοῦ γενομένην ἡμέραν , δι´ ὁμοίας ἔχει τιμῆς . Ἄλλως . [ ΦΩΤ Τὸ , « Ὁ φρονῶν τὴν ἡμέραν , Κυρίῳ φρονεῖ , καὶ ὁ μὴ φρονῶν τὴν ἡμέραν , Κυρίῳ οὐ φρονεῖ , » φανεοὸν ἐκ τοῦ προειρημένου ἡμῖν ὅτι τοῦτο λέγει , ὅτι Ὁ κρίνων καὶ λογιζόμενος καλὸν εἶναι καθ´ ἡμέραν φαγεῖν , τῷ Κυρίῳ φρονεῖ , τουτέστιν , ἐν Κυρίω τοῦτο λογίεται . τουτέστιν διὰ τὸν Κύριον αὐτὸ ποιεῖ . Καὶ ὁ μὴ κρίνων τοῦτο , μηδὲ λογιζόμενος ὅτι καλόν ἐστι καθ´ ἡμέραν φαγεῖν , διὰ τὸν Κύριον τοῦτο κρίνει καλὸν εἶναι καὶ λογίζεται . Αἴτια γάρ ἐστιν αὐτῶ ταῦτα εἰρημένα τοῦ , « Ἔκαστος ἐν τῷ ἰδίω νοὶ πληροφορείσθω . » Πῶς λέγεις τοῦτο , Παῦλε ; Καλῶς εἶπον , φησὶν , ἐπειδὴ καὶ ὁ νηστεύων ὑπὲρ ἡμέραν , καὶ ὁ ἐσθίων καθ´ ἡμέραν , εἰς ἀρέσκειαν Κυρίου σοῦτο ποιοῦσι , καὶ οὐ δεῖ κρίνειν ὅλως ἀλλήλους ἐπὶ τούτῳ . Εἶτα καὶ ἐπιτείνει τὴν αἰτίαν , καί φησι · Καὶ γὰρ ὁ ἐσθίων , εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ ἐν τῷ ἐσθίειν , Σσι ἔδωκεν ἀνθρώποις πόρον , καὶ συνέχειαν ζοῆς . Καὶ ὁ νηστεύων εὐχαριστεῖ , ὅτι ἔδωκεν ἀνθοώποις καρτερίαν καὶ ὑπομονὴν , καὶ μεθόδους , δι´ ὧν τις δύναται περιγενέσθαι τῶν τῆς σαρκὸς παθῶν . Ὁ δὲ ἄλλως πως ἐσθίων ἢ νηστεύων , κατάκοιτος , ὥσπερ τῶν αἱρέσεών τινες . Ταῦτα οὐν περὶ τῶν νηστευόντων , καὶ ἐσθιόντων ἰδικῶς ἐκληπτέον , ἀλλὰ μὴ ἐπὶ ἄλλων τινων . Οὐ γὰρ ἐπὶ πάντα ὁ κανὼν οὗτος διήκει , ἀλλ’ , ὡς ἔφημεν , ἰδικός ἐστιν , ἐπὶ τούτου μόνον καὶ τῶν ὁμοίων περιλαμβανόμενος . Διὸ οὐδ´ ἐπὶ τοῦ πρὸ μικροῦ εἰρημένου κεφαλαίου ἀρμόει , οἷον ἐπὶ τοῦ ἐν τοῖς βρώμασι διακρινομένου . Καὶ γὰρ ἐκεῖνος μὴ ἐσθίων , οὐχὶ εἰς δόξαν οὐκ ἐσθίει τοῦ Χριστοῦ , ἀλλ´ ὡς ἀσθενὴς καὶ ἀστήρικτος ἐν τῆ πίστει . Ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν οὐ δεῖ κατακρίνειν διὰ τὸν
Lemmas: ὅς μέν κρίνω ἡμέρα παρ´ ἡμέρα , ὅς δέ κρίνω πᾶς ἡμέρα . ἔκαστος ἐν ὁ ἰδίων πληροφορέω . ὁ φρονέω ὁ ἡμέρα , κύριος φρονέω , καί ὁ μή φρονέω ὁ ἡμέρα , κύριος οὖον φρονέω . καί ὁ ἐσθίω , κύριος ἐσθίω · εὐχαριστέω . γάρ ὁ Θεός · καί ὁ μή ἐσθίω , κύριος οὐ ἐσθίω , καί εὐχαριστέω ὁ Θεός . εἰκώς εἰμί , τις ὁ συνεχῶς νηστεύω , κατά . κρίνω ὁ μή συνεχῶς νηστεύω , οἶς ὁ κατακρίνω καί σφόδρα ἐγκαλέω ἀπαγορεύω . ἡμι γάρ νεηλυδες ἐν ὁ πίστις , καί δείδω μή ὁ πολύς ἔγκλησις , τελέω αὐτός απόσχιση ὁ πίστις , ὁργίζω ὁ ἔγκλησις . « ἔκαστος ἐν ὁ ἴδιος νόος . » μή περί πᾶς δέχομαι ὁ , « ἔκαστος ἐν ὁ ἴδιος νόος πληοοφορεω » · ἀλ ἐπί νηστεία , μόνος , καί οὗτος συγκαταβαίνω , ἐπεί ἀρτιπαγής εἰμί ἐν ὁ πίστις ὁ Ῥωμαῖος . ὡς εἰ καί περί πίστις δέχομαι ὁ εἴρω , ὁ πᾶς ἐκπίπτω , κατά δέ ὁ ἴδιος νόος ἕκαστος πληροφορέω , ἢ ὅτι καλῶς ποιέω νηστεύω ἀεί , ἢ ὅτι οὖον καλῶς ποιέω , οὖον νηστεύω ἀεί . « ὁ φρονέω ὁ ἡμέρα , κύριος φρονέω . » οὖον δεκτέος ὁ ῥητός ἐπί δόγμα πίστις . ὅμως καί αὐτός προεῖπον . Ἀμφότερος γάρ , οὗτος τε ἐκεῖνος , ἐν χράω σκοπός , τιμή ὁ περί ὁ Θεός . ὅς τε γάρ παραφυλάσσω ὁ ἡμέρα , οἴομαι Θεός νόμος πληρόω · ὅς τε ἀδιαφορέω περί οὗτος , πᾶς ὡς ὑπό Θεός γίγνομαι ἡμέρα , δις ὅμοιος ἔχω τιμή . ἄλλος . [ Φ ὁ , « ὁ φρονέω ὁ ἡμέρα , κύριος φρονέω , καί ὁ μή φρονέω ὁ ἡμέρα , κύριος οὖον φρονέω , » φανεοὸν ἐκ ὁ προερέω ἐγώ ὅτι οὗτος λέγω , ὅτι ὁ κρίνω καί λογίζομαι καλός εἰμί καθ´ ἡμέρα ἐσθίω , ὁ κύριος φρονέω , τουτέστιν , ἐν κύριος οὗτος λογίζομαι . τουτέστιν διά ὁ κύριος αὐτός ποιέω . καί ὁ μή κρίνω οὗτος , μηδέ λογίζομαι ὅτι καλός εἰμί καθ´ ἡμέρα ἐσθίω , διά ὁ κύριος οὗτος κρίνω καλός εἰμί καί λογίζομαι . Αἴτια γάρ εἰμί αὐτός οὗτος εἴρω ὁ , « ἔκαστος ἐν ὁ ἴδιος νόος πληροφορέω . » Πῶς λέγω οὗτος , Παῦλος ; καλῶς εἶπον , φημί , ἐπεί καί ὁ νηστεύω ὑπέρ ἡμέρα , καί ὁ ἐσθίω καθ´ ἡμέρα , εἰς ἀρέσκεια κύριος σός ποιέω , καί οὖον δεῖ κρίνω ὅλως ἀλλήλων ἐπί οὗτος . εἶτα καί ἐπιτείνω ὁ αἴτιος , καί φημί · καί γάρ ὁ ἐσθίω , εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐν ὁ ἐσθίω , ΣΣΙ δίδωμι ἄνθρωπος πόρος , καί συνέχεια ἕζομαι . καί ὁ νηστεύω εὐχαριστέω , ὅτι δίδωμι ανθοωπον καρτερία καί ὑπομονή , καί μέθοδος , δις ὅς τις δύναμαι περιγίγνομαι ὁ ὁ σάρξ πάθος . ὁ δέ ἄλλως πως ἐσθίω ἢ νηστεύω , κατάκοιτος , ὥσπερ ὁ αἵρεσις τις . οὗτος ὀν περί ὁ νηστεύω , καί ἐσθίω ἰδικός ἐκληπτέον , ἀλλά μή ἐπί ἄλλος τίνω . οὖον γάρ ἐπί πᾶς ὁ κανών οὗτος διήκω , ἀλλά , ὡς φημί , εἰδικός εἰμί , ἐπί οὗτος μόνος καί ὁ ὅμοιος περιλαμβανόμενος . Διὸ οὐδός ἐπί ὁ πρό μικρός εἴρω κεφάλαιος ἁρμόζω , οἷος ἐπί ὁ ἐν ὁ βρῶμα διακρίνω . καί γάρ ἐκεῖνος μή ἐσθίω , οὐ εἰς δόξα οὐ ἐσθίω ὁ Χριστός , ἀλ ὡς ἀσθενής καί ἀστήρικτος ἐν τῆ πίστις . Ἀλ ἐκεῖνος μέν οὖον δεῖ κατακρίνω διά ὁ