cogPG.PG118 455
δέ φημι , ἀδελφοί . » Διὰ τοῦτο , φησί , ταῦτα εἶπον , ἴνα μάθητε ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα , τουτέστιν , αἱ πονηραὶ πράξεις , οὐ δύνανται τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ κληρονομῆσαι . [ Τ . Καὶ τὸ , « Τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , » πρὸς τὴν διάφορον ἑρμηνείαν τοῦ , « Καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ , φορέσομεν ἢ φορέσωμεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου , ἐκληφθήσεται , » Ἡ γὰρ τῆς προτροπῆς καὶ συμβουλῆς ἐστιν αἰτία , ὅτι Διὰ τοῦτο παραινῶ ὑμῖν καὶ συμβουλεύω ταῦτα ποιεῖν , ἵνα τὴν τῶν οὐρανῶν κληρονομήσητε βασιλείαν , διότι οἱ σαρκικοὶ καὶ ἐμπαθεῖς , βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν . Οὐ γάρ ἐστιν φύσιν ἢ ἀκολουθίαν ἔχον , ἵνα ὁ καταφθείρας καὶ καταῤῥυπώσας ἑαυτὸν ταῖς ἀκαθαρσίαις , τὰ τῶν ἀπαθῶν καὶ μὴ καταφθαρέντων τοῖς πάθεσι γέρα κληρονομήσῃ . Εἰ δὲ τῆς δογματικῶς εἰρημένης ἐρμηνείας αἰτίαν αὐτὸ ἐκληψόμεθα , τουτέστι τῆς , ὅτι ἔσται πάντως ἡ ἀνάστασις , καὶ οὕτως πολλὴν τὴν ἀκολουθίαν ἕξει . Συλλογιστικώτερον γὰρ τὸ « Τοῦτοδέφημι , » τὴν ἀνάστασιν εἴη ἅν κατασκευάζον , Τὸ δ´ ὅπως , ἐν τοῖς πλατικωτέροις . « Κληρονομῆσαι οὐ δύνανται . » Τὸ ἀποθνῆσκον κληρονομεῖται , τὸ δὲ´ ζῶν κληρονομεῖ . Διὸ οὐ τὸ ἀποθνῆσκον σῶμα κληρονομεῖ τὴν ἀφθαρσίαν καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ἀλλ´ αὐτὸ ὑπὸ τούτων κληρονομεῖται , εἰς τὸ γενέσθαι ἄφθαρτον καὶ δεκτικὸν τῆς βασιλείας . « Οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ . » Φθοράν φησι , τὴν κακίαν , ὡς καταφθείρουσαν τὸ τῆς ψυχῆς εὐγενές , Οὐκ ἂν οὐν ἡ φθορὰ κληρονομήσει τὰ ἄφθαρτα , καὶ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα τῆς βασιλείας ἀγαθά . Ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέγω . Πάντες μέν οὐ κοιμηθησόμεθα , πάντες δέ ἀλλαγησόμεθα ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , ἐν τῇ ἐσχάτη σάλπιγγι . Σαλπίσει γὰρ , καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι , καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα . Δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν . ἀπόρρητον φησι . Δείκνυσι δὲ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἀγάπην , ἐκ τοῦ ἀπόῤῥητα αὐτοῖς ἐκλέγειν . « Πάκτες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα . » Μὴ διὰ τοῦτο , φησὶν , ἀπίστει τῇ ἀναστάσει , διὰ τὸ μέλλειν ἀποθνήσκειν καὶ διαλύεσθαι . Εἰσὶ γάρ τινες τότε εὑρισκόμενοι , οἶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν , ἀλλ´ ὅμως οὐκ ἀρκέσει αὐτοῖς τοῦτο εἰς τὴν ἀνάστασιν , ἐὰν μὴ ἀλλαγῶσι καὶ εἰς ἀθανασίαν ἔλθωσι . Καὶ ὥσπερ ἐκείνοις οὐ συμβάλλεται πρὸς τὴν ἀνάστασιν τὸ μὴ ἀποθανεῖν , οὕτως οὐδὲ ἡμᾶς βλάψει τὸ ἀποθανεῖν . Ἄλλοι δὲ τὸ , « οὐ κοιμηθησόμεθα , » φασὶ , περὶ τοῦ μακροῦ θανάτου αὐτὸν εἰρηκέναι ὥστε φθορᾶς καὶ διαλύσεως δεηθῆ · ναι . Τὸ γὰρ ἐν ἀτόμῳ , ἤγουν ἐν στιγμῆ , ἐν ῥιπῆ ὀφθαλμοῦ , ἤγουν φορᾷ καὶ κινήσει , καὶ ὁρμῇ ἄποθανεῖν καὶ ἀναστῆναι , οὐδὲ κοίμησιν εἰναι φασινοὕτως νοῆσαι ; μικρὰ δὲ προαφηγητέον τοῦ νοήματος . Ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης , φησὶν ἐν τῇ Ἀποκαλύψεώ ,
Lemmas: δέ φημί , ἀδελφός . » Ζεύς οὗτος , φημί , οὗτος εἶπον , ἵνα μανθάνω ὅτι σάρξ καί αἷμα , τουτέστιν , ὁ πονηρός πρᾶξις , οὖον δύναμαι ὁ βασίλειος ὁ Θεός κληρονομέω . [ Τ . καί ὁ , « οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , » πρός ὁ διάφορος ἑρμηνεία ὁ , « καθώς φορέω ὁ εἰκών ὁ χοϊκός , φορέω ἢ φορέω καί ὁ εἰκών ὁ ἐπουράνιος , ἐκλαμβάνω , » ὁ γάρ ὁ προτροπή καί συμβουλή εἰμί αἰτία , ὅτι Ζεύς οὗτος παραινῶ σύ καί συμβουλεύω οὗτος ποιέω , ἵνα ὁ ὁ οὐρανός κληρονομέω βασίλειος , διότι ὁ σαρκικός καί ἐμπαθής , βασίλειος Θεός οὖον κληρονομέω . οὖον γάρ εἰμί φύσις ἢ ἀκολουθία ἔχω , ἵνα ὁ καταφθείρω καί καταῤῥυπώσας ἑαυτοῦ ὁ ἀκαθαρσία , ὁ ὁ ἀπαθής καί μή καταφθείρω ὁ πάθος γέρας κληρονομέω . εἰμί δέ ὁ δογματικός εἴρω ἑρμηνεία αἴτιος αὐτός ἐκλαμβάνω , τουτέστι ὁ , ὅτι εἰμί πάντως ὁ ἀνάστασις , καί οὕτως πολύς ὁ ἀκολουθία ἔχω . συλλογιστικός γάρ ὁ « Τοῦτοδέφημι , » ὁ ἀνάστασις εἰμί ὅς κατασκευάζω , ὁ δδʹ ὅπως , ἐν ὁ πλατικός . « κληρονομέω οὖον δύναμαι . » ὁ ἀποθνῄσκω κληρονομέω , ὁ δέ ζῶ κληρονομέω . Διὸ οὖον ὁ ἀποθνῄσκω σῶμα κληρονομέω ὁ ἀφθαρσία καί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ἀλ αὐτός ὑπό οὗτος κληρονομέω , εἰς ὁ γίγνομαι ἄφθαρτος καί δεκτικός ὁ βασίλεια . « οὐδέ ὁ φθορά ὁ ἀφθαρσία κληρονομέω . » φθορά φημί , ὁ κακία , ὡς καταφθείρω ὁ ὁ Ψυχή εὐγενής , οὐ εἄν ὀν ὁ φθορά κληρονομέω ὁ ἄφθαρτος , καί ἀεί ὡσαύτως ἔχω ὁ βασίλεια ἀγαθός . ἰδέ μυστήριον σύ λέγω . πάνετες μέν οὖον κοιμάω , πᾶς δέ ἀλλάσσω ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ . σαλπίζω γάρ , καί ὁ νεκρός ἐγείρω ἄφθαρτος , καί ἐγώ ἀλλάσσω . Δεύς γάρ ὁ φθαρτός οὗτος ἐνδύω ἀφθαρσία καί ὁ θνητός οὗτος ἐνδύω ἀθανασία . ἀπόρρητος φημί . δείκνυμι δέ ὁ πρός αὐτός ἀγάπη , ἐκ ὁ ἀπόρρητος αὐτός ἐκλέγω . « Πάκτα μέν οὖον κοιμάω . » μή διά οὗτος , φημί , ἀπιστέω ὁ ἀνάστασις , διά ὁ μέλλω ἀποθνήσκω καί διαλύω . εἰσί γάρ τις τότε εὑρίσκω , οἶς οὖον μή ἀποθνῄσκω , ἀλ ὅμως οὐ ἀρκέω αὐτός οὗτος εἰς ὁ ἀνάστασις , ἐάν μή ἀλλάσσω καί εἰς ἀθανασία ἔρχομαι . καί ὥσπερ ἐκεῖνος οὖον συμβάλλω πρός ὁ ἀνάστασις ὁ μή ἀποθνῄσκω , οὕτως οὐδέ ἐγώ βλάπτω ὁ ἀποθνῄσκω . ἄλλος δέ ὁ , « οὖον κοιμάω , » φημί , περί ὁ μακρός θάνατος αὐτός εἴρω ὥστε φθορά καί διάλυσις δήω · ναι . ὁ γάρ ἐν ἄτομος , ἤγουν ἐν στιγμή , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , ἤγουν φορός καί κινέω , καί ὁρμή ἀποθνῄσκω καί ἀνίστημι , οὐδέ κοίμησις εἰναι φασινουος νοέω ; μικρός δέ προαφηγητέον ὁ νόημα . ὁ εὐαγγελιστής Ἰωάννης , φημί ἐν ὁ Ἀποκάλυψις ,