cogPG.PG118 250
ΚΓΙΣΛ . ΙΓʹ .. ἕταιάλύνς περὶ ὶ τῆς ἀποκεμένης τοῖς ἀγίοις δόξης . Ἐπεὶ συμπάσχομεν , Τια καὶ συνδεξασθῶμεν λογίζεμωι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσεν δάξαν ἀποκαλιφθῆ και Εἰς ἡμᾶς . Ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τὴν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται . Τῇ γὰρ ματαιότητι ἢ κτίσις ὑπετάγη . οὐχ ἑκοῦσα , ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα · ἐπ´ ἐλπίδι , ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τὴς ἑοι λείας τῆς φθρρᾶς εἰς τὴν τέρλευθερίαν της δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ . Ἱμα μὴ ῥαθυμότεροι τὸ πᾶν χάριτος εἶναι λογιζόμενοι γενώμεθα , ἀπαιτεῖ καὶ τὰ παρ´ ἡμῶν Εἱ γἀρ ἐν τοῖς λυπηροῖς , φησὶ , κοινωνήσομεν , καὶ ἐν τοῖς χρηστοῖς . « Παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν . » Τὸ πρόσκαιρον τῶν παθημάτων δηλοῖδιὰ τοῦ νῦν καιροῦ . Εἶτα δείκνυσι τὸ ὅλον σχεδὸν τῆς χάριτος ὃν , διὰ τὸ νικᾶν ταῖς ἁντιδόσεσι τὸν θεὸν , καὶ ὅτι οὐκ ἰσχύομεν ἄξιόν τι τῆς ἐκεῖ ἀντιδίσεως παθεῖν ἢ συνεισενέγκαι . « Ἀποκαλυφθῆναι εις ἡμᾶς . » Καλῶς τὸ ἀποκαλυφθῆναι . Ἔστι γὰρ καὶ νῦν , ἀλλὰ κέκρυπται . « Ἡ γὰρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως . » Οἷον ἡ ἐπιτεταμένη καὶ σφ δρὰ προσδοκία , Ὅ δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστι · Καὶ αὐτὴ , φησὶν , ἡ κτίσις σφόδρα προσδοκᾷ τὴν μέλλουσαν ἡμῶν δόξαν . Διὰ τί ; Ἄφθαρτος , φησί , πλασθεῖσα , διὰ τὰς τῶν ἀνθρώπων ἁμαρτίας , φθαρτὴ γέγονεν , ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς , ἐξ ἀφθάρτων φθαρτοὶ γεγόναμεν . Βούλεται οὖν ἡ κτίσις , φησί , τοὺς ἀνθρώπους τὴν ἀφθαρσίαν ἀπολαβεῖνσται δὲ τοῦτο ἐν τῆ ἀναστάσει , ἵνα καὶ αὐτὴ τὴν οἰκείαν ἀφθαρσίαν ἀπολάβῃ . Τοῦ γὰρ ἀνθρώπου δι´ δν γέγονε φθαρτὴ τὴν ἀφθαροίον ἀπολαμβάνοντος , καὶ αὐτὴ τὴν οἰκείαν ἀφθαροίαν συναπολὴψεται . Προσωποποιία δέ ἐστι τὸ πᾶν , ἦνα τε τῶν ἀγαθῶν τὴν ὑπερβολὴν δηλώσῃ , καὶ ἵνα δείξῃ ὅτι ἡμεῖς μᾶλλον ὀφείλομεν σπουδάζειν τῆς τοιαύτης δόξης καὶ ἀφθαρσίας ἐπιτυχεῖν ἤπερ ἡ κτίσις . Ἐπεὶ μὴ νόμιζε τὴν ἄψυχον καὶ ἀναίσθητον κτίσιν τὰ τοιαῦτα προσδοκᾷν ἢ αἰσθάνεσθαι . « Τὴν ἀποκάλυψιν . » Τὸ τέλος , ὅταν μέλλωσι δείκνυσθαι , τίνες υἱοὶ Θεοῦ . καὶ τίνες υἱοὶ διαβόλου . « Τῇ γὰρ μαπαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη . » Οἱον , τῇ σθορᾷ . Τοῦτο γὰρ κατεκρίθη , διὰ τὰς ἡμων ἁμαρτίας . « Οὐχ ἑκοῦσα , ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα ἐλπίδι . » Τῆς τοῦ Χριστοῦ δυνάμεως , φησὶ , τοῦτο τὸ ἔργον , τὸ καὶ ἄκουσαν ὑποτάξαι ἐπ´ ἐλπίδι . Καὶ αὐτὴ γὰρ , φησί , τὴν ἀπαλλαγὴν ἐλπίζει · ἐπ´ ἐλπίδι οὐν ἀπαλλαγῆς ὑπετάγη . Λοιπὸν ἑαυτὸν ἐφερμηνεύει τῶς ἐλπίδι , ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται . « Ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς ὅουλείας τῆς φθορᾶς , εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξῃς , » ἐῖς τὴν ἐλευθερίαν , οἰον , διὰ ἐλευθερίαν τῆς δόξης , τουτέστι δι´ ἡμᾶς ἔσται καὶ ἡ κτίσις ἄφθαρτο , ὥσπερ καὶ δι´´ ἡμᾶς γέγονε φθαρτή . - [ ΟΚΟΥΜΕΝΙΟΥ ] ἱ τὸ , εἰς τὴν ἐλευθερίαν · δηλοῖ , τουτέστιν εἰς
Lemmas: ΓΛ . πνίξ .. ἕταιάλύνς περί ί ὁ ἀποκεμένης ὁ ἀγάω δόξα . ἐπεί συμπάσχω , Τία καί συνδέχομαι λογίζομαι γάρ ὅτι οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δάσσω αποκαλιφθανω και εἰς ἐγώ . ὁ γάρ ἀποκαραδοκία ὁ κτίσις ὁ ἀποκάλυψις ὁ υἱός ὁ Θεός ἀπεκδέχομαι . ὁ γάρ ματαιότης ἢ κτίσις ὑποτάσσω . οὐ ἑκών , ἀλλά διά ὁ ὑποτάσσω · ἐπι ἐλπίς , ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό σής εἰμί λεῖος ὁ φθρρᾶς εἰς ὁ τέρλευθερίαν ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός . ἷμα μή ῥᾴθυμος ὁ πᾶς χάρις εἰμί λογίζομαι γίγνομαι , ἀπαιτέω καί ὁ παρ´ ἐγώ εἰ γάρ ἐν ὁ λυπηρός , φημί , κοινωνέω , καί ἐν ὁ χρηστός . « πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα . » ὁ πρόσκαιρος ὁ πάθημα δηλόω ὁ νῦν καιρός . εἶτα δείκνυμι ὁ ὅλος σχεδόν ὁ χάρις ὅς , διά ὁ νικάω ὁ ἀντίδοσις ὁ θεός , καί ὅτι οὐ ἰσχύω ἄξιος τίς ὁ ἐκεῖ ἀντιδίσεως πάσχω ἢ συνεισφέρω . « ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . » καλῶς ὁ ἀποκαλύπτω . εἰμί γάρ καί νῦν , ἀλλά κρύπτω . « ὁ γάρ ἀποκαραδοκία ὁ κτίσις . » Οἷος ὁ ἐπιτείνω καί σφι δράω προσδοκία , ὅς δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · καί αὐτός , φημί , ὁ κτίσις σφόδρα προσδοκάω ὁ μέλλω ἐγώ δόξα . Ζεύς τίς ; ἄφθαρτος , φημί , πλάσσω , διά ὁ ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτία , φθαρτός γίγνομαι , ἐπεί καί ἐγώ , ἐκ ἄφθαρτος φθαρτός γίγνομαι . βούλομαι οὖν ὁ κτίσις , φημί , ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀφθαρσία ἀπολαμβάνω δέ οὗτος ἐν τῆ ἀνάστασις , ἵνα καί αὐτός ὁ οἰκεῖος ἀφθαρσία ἀπολαμβάνω . ὁ γάρ ἄνθρωπος δις δν γίγνομαι φθαρτός ὁ ἀφθαροίον ἀπολαμβάνω , καί αὐτός ὁ οἰκεῖος αφθαροεις συναπολαμβάνω . προσωποποιΐα δέ εἰμί ὁ πᾶς , ἀπτήν τε ὁ ἀγαθός ὁ ὑπερβολή δηλόω , καί ἵνα δείκνυμι ὅτι ἐγώ μᾶλλον ὀφείλω σπουδάζω ὁ τοιοῦτος δόξα καί ἀφθαρσία ἐπιτυγχάνω ἤ2 ὁ κτίσις . ἐπεί μή νομίζω ὁ ἄψυχος καί ἀναίσθητος κτίσις ὁ τοιοῦτος προσδοκάω ἢ αἰσθάνομαι . « ὁ ἀποκάλυψις . » ὁ τέλος , ὅταν μέλλω δείκνυμι , τίς υἱός Θεός . καί τίς υἱός διάβολος . « ὁ γάρ μαπαιότητι ὁ κτίσις ὑποτάσσω . » οἱος , ὁ σθορᾷ . οὗτος γάρ κατακρίνω , διά ὁ Ἡμων ἁμαρτία . « οὐχ ἑκών , ἀλλά διά ὁ ὑποτάσσω ἐλπίς . » ὁ ὁ Χριστός δύναμις , φημί , οὗτος ὁ ἔργον , ὁ καί ἀκούω ὑποτάσσω ἐπι ἐλπίς . καί αὐτός γάρ , φημί , ὁ ἀπαλλαγή ἐλπίζω · ἐπι ἐλπίς ὀν ἀπαλλαγή ὑποτάσσω . λοιπός ἑαυτοῦ ἐφερμηνεύω Τῶς ἐλπίς , ὅτι καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω . « ὅτι2 καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ οοιαλλω ὁ φθορά , εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δοκέω , » εἷς ὁ ἐλευθερία , οἷος , διά ἐλευθερία ὁ δόξα , τουτέστι δις ἐγώ εἰμί καί ὁ κτίσις άφθαρτος , ὥσπερ καί δις ἐγώ γίγνομαι φθαρτός . - [ Ο ] Ι ὁ , εἰς ὁ ἐλευθερία · δηλόω , τουτέστιν εἰς