cogPG.PG118 466
μὲν , φησὶν , ἐν ἡμῖν οἱ πειρασμοὶ καὶ αἱ θλίψεις , ἀλλὰ καὶ τούτων ἔτι μᾶλλον περισσεύουσιν αἱ παρακλήσεις · πῶς ; ὅτι οὐ μόνον διασκεδάζουσι τὰς , θλίψεις , ἀλλὰ καὶ χαίρειν παρασκευάζουσι , καὶ στεφάνους καὶ βραβεῖα προξενοῦσιν . Οὐ κατὰ ἀναλογίαν . φησὶ , τῶν θλίψεων ἡ παράκλησις , ἀλλὰ πολλῷ μείζων . Περισσεύει γὰρ , φησὶν , ἡ παράκλησις . « εἴτε θλιβόμεθα , φησὶν , ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας καὶ παρακλήσεως θλιβόμεθα . » Πῶς ; ὅτι ἐξῆν ἡμίν ἀπαγορεύσασι τὸ κηρύσσειν , ἐν ἀδείᾳ καὶ ἀσφαλείᾳ εἴναι . Ἀλλὰ μᾶλλον αἱρούμεθα θλίβεσθαι καὶ κινδυνεύειν , ἵνα ὑμᾶς διὰ τοῦ κηρύγματος σώσωμεν καὶ παρακαλέσωμεν πρὸς τὴν πίστιν . Οὐκοῦν ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας τὰς θλίψεις ὑπο μένομεν , τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑμῖν , τουτέστιν , ἐκ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος δυνάμεως , τοῦ τὰ σημεῖα ἐνεργοῦντος « Τῆς ἐνεργουμένης,»τουτέστιν ἐν ὑμῖν . « Ἐν ὑπομονῇ . » Ἐνεργεῖται ἐν ὑμῖν ἡ σωτηρία , φησὶν , ἐν ὑπομονῇ οὖσι τῶν ἴσων ἡμῖν παθημάτων . Ὥσπερ γὰρ ἡμεῖς κηρύσσοντες πειραζόμεθα , οὕτως καὶ ὑμεῖς μαθητεύοντες . Πολλὴν δὲ ἀρετὴν αὐτοῖς μαρτυρεῖ , ὅτι μετὰ πειρασμῶν ἐδέχοντο τὸ κήρυγμα . « Καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν . » π-[ΔΩΤ ] Ποία ἐλπίς ; ὅτι ἐνεργουμένη ἔσται ἐν ὑμῖν ἡ σωτηρία , κἂν τὰ αὐτὰ ἡμῖν καὶ ὑμῖν συνενεχθείη παθήματα . Πῶς ; Παρακαλούμενοι , ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας καρακαλούμεθα , ἀπόδειξιν , φησὶν , ἐντεῦθεν καὶ γνῶσιν ἀναμφισβήτητον λαμβάνοντες , ὅτι καὶ ὑμεῖς παρακληθήσεσθε , ὥστε οὐδὲν ἧττον ἐν οἱς αὐτοὶ ῥυόμεθα τῶν πειρασμῶν παρακαλούμεθα , ἀλλ´ ὁμοίως καὶ ἐν οἷς σαφῶς ἴσμεν καὶ πεπείσμεθα ὅτι παρακληθήσεσθε καὶ ὑμεῖς . Πόθεν δὲ τοῦτο δῆλον · αὐτόθεν , φησίν . Ὥσπερ γὰρ ἐστὲ κοινωνοὶ τῶν . πειρασμῶν καὶ τῶν θλίψεων , οὕτως ἔσεσθε καὶ τῆς παρακλήσεως . « Βεθαία ὑπὲρ ὑμῶν , » τουτέστιν , ὅσα ἄν πάσχητε , θαῤῥοῦμεν ὅτι οὐ παρατραπήσεσθε , οὔτε ἀπαγορεύσετε , οὕτε ὑπὲρ ὧν ὑμεῖς πάσχετε , οὕτε ὑπὲρ ὧν ἡμᾶς πάσχοντας ὁρᾶτε « ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας . » Ἄνω εἰπών , ὅτι Ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας σωτηρίας θλιβόμεθα , ἵνα μὴ δόξῃ ἐπαχθής τις εἶναι , νῦν λέγει ὅτι Καὶ ὑπὲρ τῆς ὑμῶν σωτηρίας παρακαλούμεθα , ἵνα μὴ ἀπαγορεύσαντες , ἀμελήσωμεν τῆς σωτηρίας ὑμῶν ἡ ἵνα παρακληθῆτε , ὁρῶντες ἡμᾶς ὑπὸ Θεοῦ παρακαλουμένους . Ὧσπερ γὰρ , φησὶ , κοινω · νοί ἐστε τῶν παθημάτων , οὔτως ἔδει κατὰ τὸ ἀκόν ουθον κοινωνοὺς εἶναι καὶ τῆς παρακλήσεως . ἐΕἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων . » Τοῦτο γὰρ εἰδότες ἐσμὲν , ὅτι ὥσπερ ἐστὲ τῶν πειρασμῶν κοινωνοὶ , οὕτως ὑμᾶς ἐπάναγκες Σἰναι δεῖ καὶ τῆς παρακλήσεως κοινωνούς . Ὁρῶντες Τἀρ ἡμᾶς παρακαλουμένους , εὐέλπιδες ἔσεσθε καὶ θμεῖ , ὅτι ἐπειδ´ ἂν πειρασμοῖς περιπέσητε , παἴακληθήσεσθε καὶ ὑμεῖς ὥσπερ καὶ ἡμεῖς . Ὢσπερ λὰρ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων , οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως κοινωνήσετε . Παράκλησις δὲ εἴη α ἡ τὸ περιαιρεθῆναι τοὺς πειρασμοὺς , καὶ
Lemmas: μέν , φημί , ἐν ἐγώ ὁ πειρασμός καί ὁ θλῖψις , ἀλλά καί οὗτος ἔτι μᾶλλον περισσεύω ὁ παράκλησις · πῶς ; ὅτι οὖον μόνος διασκεδάζω ὁ , θλῖψις , ἀλλά καί χαίρω παρασκευάζω , καί στέφανος καί βραβεῖον προξενέω . οὖον κατά ἀναλογία . φημί , ὁ θλῖψις ὁ παράκλησις , ἀλλά πολύς μείζων . περισσεύω γάρ , φημί , ὁ παράκλησις . « εἴτε θλίβω , φημί , ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία καί παράκλησις θλίβω . » Πῶς ; ὅτι ἔξεστι ἐγώ ἀπαγορεύω ὁ κηρύσσω , ἐν ἄδεια καί ἀσφάλεια εἶμι . ἀλλά μᾶλλον αἱρέω θλίβω καί κινδυνεύω , ἵνα σύ διά ὁ κήρυγμα σῴζω καί παρακαλέω πρός ὁ πίστις . οὐκοῦν ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία ὁ θλῖψις ὑπο μένω , ὁ ἐνεργέω ἐν σύ , τουτέστιν , ἐκ ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δύναμις , ὁ ὁ σημεῖον ἐνεργέω « ὁ ἐνεργουμένης,»τουτέστιν ἐν σύ . « ἐν ὑπομονή . » ἐνεργέω ἐν σύ ὁ σωτηρία , φημί , ἐν ὑπομονή εἰμί ὁ ἴσος ἐγώ πάθημα . ὥσπερ γάρ ἐγώ κηρύσσω πειράζω , οὕτως καί σύ μαθητεύω . Πολύς δέ ἀρετή αὐτός μαρτυρέω , ὅτι μετά πειρασμός δέχομαι ὁ κήρυγμα . « καί ὁ Ἐλπὶς ἐγώ . » ΤΠ ] Ποία ἐλπίς ; ὅτι ἐνεργέω εἰμί ἐν σύ ὁ σωτηρία , κἀν ὁ αὐτός ἐγώ καί σύ συμφέρω πάθημα . Πῶς ; παρακαλέω , ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία καράκαλος , ἀπόδειξις , φημί , ἐντεῦθεν καί γνῶσις ἀναμφισβήτητος λαμβάνω , ὅτι καί σύ παρακαλέω , ὥστε οὐδείς κακός ἐν οἱςστις αὐτός ῥύομαι ὁ πειρασμός παρακαλέω , ἀλ ὁμοίως καί ἐν ὅς σαφῶς οἶδα καί πείθω ὅτι παρακαλέω καί σύ . πόθεν δέ οὗτος δῆλος · αὐτόθεν , φημί . ὥσπερ γάρ εἰμί κοινωνός ὁ . πειρασμός καί ὁ θλῖψις , οὕτως εἰμί καί ὁ παράκλησις . « Βεθαία ὑπέρ σύ , » τουτέστιν , ὅσος ἄν πάσχω , θαρσέω ὅτι οὖον παρατρέπω , οὔτε απαγορεύω , ἵημι ὑπέρ ὅς σύ πάσχω , ἵημι ὑπέρ ὅς ἐγώ πάσχω ὁράω « ὑπέρ ὁ σύ παράκλησις καί σωτηρία . » ἄνοος εἶπον , ὅτι ὑπέρ ὁ ὑμέτερος σωτηρία θλίβω , ἵνα μή δόξα ἐπαχθής τις εἰμί , νῦν λέγω ὅτι καί ὑπέρ ὁ σύ σωτηρία παρακαλέω , ἵνα μή ἀπαγορεύω , ἀμελέω ὁ σωτηρία σύ ὁ ἵνα παρακαλέω , ὁράω ἐγώ ὑπό Θεός παρακαλέω . ὡς γάρ , φημί , κοινός · νόος εἰμί ὁ πάθημα , οὔτως ἐσθίω κατά ὁ ἄκος ουθον κοινωνός εἰμί καί ὁ παράκλησις . οἶδα ὅτι ὥσπερ κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα . » οὗτος γάρ οἶδα εἰμί , ὅτι ὥσπερ εἰμί ὁ πειρασμός κοινωνός , οὕτως σύ ἐπανάγκης σίνομαι δεῖ καί ὁ παράκλησις κοινωνός . ὁράω τάρ ἐγώ παρακαλέω , εὔελπις εἰμί καί θμεῖ , ὅτι ἐπειδ´ εἄν πειρασμός περιπίπτω , παἴακληθήσεσθε καί σύ ὥσπερ καί ἐγώ . ὤσπερ Λάρ κοινωνός εἰμί ὁ πάθημα , οὕτως καί ὁ παράκλησις κοινωνέω . παράκλησις δέ εἰμί ὅς ὁ ὁ περιαιρέω ὁ πειρασμός , καί