cogPG.PG118 648
φορεῖν τῷ Θεῷ , ἢ τὸ ἀποθανεῖν , καὶ σύν Χριστῷ εἶναι . Ὅρα δὲ , ὅτι ἔδειξεν ἑαυτὸν Κύριον τοῦ ζῇν καὶ μή . « Συνέχομαι δὲ ἐκ τῶν δύο . » Ἐπεὶ οὖν τί αἱρήσομαι οὐ γνωρίζω , εἰκότως συνέχομαι ἐκ τῶν δύο , τοῦ τε ἀναλῦσαι , καὶ τοῦ προσμεῖναι τῇ ζωῇ . Εἰτα . ὡ Παῦλε , ὁ τοσοῦτον Χριστὸν ἀγαπῶν , ὅλως διστάζεις καὶ ἀμφιβάλλεις τί σε δεῖ αἱρεῖσθαι ; Καίτοι ἀναμφίβολόν σοι ὤφειλεν εἶναι καλὸν , τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἰναι . Οἶδα , φησὶ , τοῦτο κἀγὼ , ἀμέλει τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι καὶ σὺν Χριστῷ εἶναι , καὶ ταύτην πολλῷ μᾶλλον κρείσσονά μοι οὐσαν εἰδὼς , εἶπον ὅτι συνέχομαι ἐκ τῶν δύο . Διατί δὲ τοῦτο ; διὰ τὴν ὑμετέραν σωτηρίαν , φησί , καὶ δι´ ὑμᾶς , ὅπερ ἀναγκαιότερον ἡγοῦμαι , ἐπειδὴ οὐ τὸ ἐμὸν σκοπῶ , ἀλλὰ τὸ ὑμῶν συμφέρον . Ὁρᾷς ψυχὴν προτιμῶσαν τοῦ οἱκείου συμφέροντος τὴν τῶν μαθητῶν ὡφέλειαν ; Ἐπιμένων γὰρ , τούς τε προκατηχηθέντας ἐβεβαίουκαὶ ἄλλους πρρσελάμβανε . « Πολλῷ μᾶλλον κρεῖσσον . » Τὸ , ἔχων , ἀπὸ κοινοῦ , οἷον Τὴν ἐπιθυμίαν ἔχων εἰς τὸ ἀναλῦσαι , καὶ ἔχων πολλῶ μᾶλλον κρεῖσσον , τὸ σὺν Χριστῷ εἶναι - « Ἀναγκαιότερον δι´ ὑμᾶς . » Καὶ κατ´ ἄλλο ἀναγκαιότερον , ὅτι τὸ προσάγειν Θεῷ διὰ πίστεως πλείονας , πλεῖον αὐτὸν οἰκειοῖ τῷ Χριστῷ . « Καὶ τοῦτο θαῤῥῶν οἶδα , » τὸ . εἶν αι ἀναγκαιοτέραν τὴν ἐν σαρκὶ προσμονήν . - « Καὶ τοῦτο πεποιθὼς οἶδα.»[ΦΩΤ . Ἀντὶ τοῦ , Καὶ τοῦτο τεθαῤῥηκώς καὶ οὐ διστάζων οἷδα . Τί δέ ἐστιν δ θαῤῥῶν καὶ οὐ διστάζων οἶδα ; Ὅτι ἀναγκαιότερον τὸ δι´ αὐτοὺς ἐπιμένειν τῇ σαρκί . Εἶτα Οἶδα ὅτι μενῶ καὶ συμπαραμενω . Ἀπὸ κοινοῦ γὰρ τὸ , οἶδα . Ἦ καὶ τὸ , ὅλον ἀπὸ κοινοῦ · οἷον ὅτι θαῤῥῶν οἶδα , οὐ μόνον ὅτι ἀναγκαιότερον τὸ ἐπιμένειν με τῇ σαρκὶ , ἀλλ´ ὅτι καὶ ἐπιμενῶ καὶ συμπαραμενῶ . Ὁ γὰρ τῶν ἀποῤῥήτων καὶ ὑπερουρανίων μύστης , οὐδὲ τὴν ἑαυτοῦ ζωὴν ἐν δισταγμῷ ᾔδει , καὶ ὅτι ἔτι νῦν ἐπιβιώσεται . Δύναται δέ τις καὶ ἑτέρως τὸ ῥητὸν συντάξας , οὕτως ἐκλαβεῖν ἑτοιμότερον · Τὸ ἐπιμένειν , φησὶν , ἀναγκαιότερον δι´ ὑμᾶς . Εἶτα , Καὶ εἰς τοῦτο θαῤῥῶν ὅτι ἀναγκαιότερόν ἐστι , φησὶν , οἶδα ὅτι μενῶ καὶ συμπαραμενῶ , καὶ ἑξῆς . « Καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν . » Οἶδα , φησίν , ὅτι μένω καὶ συμπαραμενῶ πᾶσιν ὑμῖν . Ἐπειδὴ γὰρ θαῤῥῶ ἀναγκαιότερον εἶναι τὸ μένειν , οἶδα ὅτι μενῶ , οὐ μόνον ἐν δεσμοῖς , ἀλλὰ καὶ σὺν ὑμῖν , καὶ ὄψομαι ὑμᾶς . Μενῶ δέ , φησὶν , εἰς τὴν ὑμῶν προκοπὴν καὶ χαρὰν τῆς πίστεως . Ἔνι γὰρ ἐν πίστει προκόψαι , τὸ μᾶλλον εἰς αὐτὴν βεβαιωθῆναι καὶ χαίρειν τὴν πνευματικὴν χαράν . Τοῦτο δὲ ἡρέμα καὶ φοβοῦντός ἐστιν . Ἰἱ γὰρ δι´ ὑμᾶς μενῶ , ὁρᾶτε μὴ καταισχύνητέ μου τὴν ἐπιμονήν . « Ἵνα τὸ καύχημα ὑμῶν . » Πῶς δ´ ἂν αὐτῶν περισσεύσοι τὸ καύχημα ; Διὰ τοῦ ἐστηρίχθαι ἐν τῇ πίστει , καὶ ὀρθῶς βειοῦν δηλονότι . « Ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοί . » Ἐπειδὴ εἶπε τὴν ἐπιμονὴν αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκείνων γενέσθαι προκοπὴν , νῦν θέλει δεῖξαι ὅτι ἡ προκοπὴ αὐτῶν , καὶ εἰς τὴν αὐτοῦ ὡφέλειαν συντείνει , ἵνα μὴ δόξῃ βαρεῖν αὐτοὺς , ὡς δι´ αὐτοὺς τοῦ οἰκείου περιορῶν συμφέροντος , ὅτι , φησί , Τὸ ὑμῶν καύχημα , καὶ ἐν ἐμοὶ περισσεύει . Ἀν γὰρ ὑμεῖς ἦτε δόκιμοι , ἡ καύχησις καὶ εἰς ἐμὲ
Lemmas: φορέω ὁ Θεός , ἢ ὁ ἀποθνῄσκω , καί σῦς Χριστός εἰμί . Ὅρας δέ , ὅτι δείκνυμι ἑαυτοῦ κύριος ὁ ζάω καί μή . « συνέχω δέ ἐκ ὁ δύο . » ἐπεί οὖν τίς αἱρέω οὖον γνωρίζω , εἰκότως συνέχω ἐκ ὁ δύο , ὁ τε ἀναλύω , καί ὁ προσμένω ὁ ζωή . εἶτα . εἰμί Παῦλος , ὁ τοσοῦτος Χριστός ἀγάπη , ὅλως διστάζω καί ἀμφιβάλλω τίς σύ δεῖ αἱρέω ; καίτοι ἀναμφίβολος σύ ὀφείλω εἰμί καλός , ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰναι . οἶδα , φημί , οὗτος ἐγώ , ἀμελέω ὁ ἐπιθυμία ἔχω εἰς ὁ ἀναλύω καί σύν Χριστός εἰμί , καί οὗτος πολύς μᾶλλον κρατύς ἐγώ εἰμί εἰδοί , εἶπον ὅτι συνέχω ἐκ ὁ δύο . διατί δέ οὗτος ; διά ὁ ὑμέτερος σωτηρία , φημί , καί δις σύ , ὅσπερ ἀναγκαῖος ἡγέομαι , ἐπεί οὖον ὁ ἐμός σκοπέω , ἀλλά ὁ σύ συμφέρω . ὁράω ψυχή προτιμάω ὁ οἰκεῖος συμφέρω ὁ ὁ μαθητής ὠφέλεια ; Ἐπιμένων γάρ , ὁ τε προκατηχέω βαίνω ἄλλος προσλαμβάνω . « πολλός μᾶλλον κρατύς . » ὁ , ἔχω , ἀπό κοινός , οἷος ὁ ἐπιθυμία ἔχω εἰς ὁ ἀναλύω , καί ἔχω πολύς μᾶλλον κρατύς , ὁ σύν Χριστός εἰμί - « ἀναγκαῖος δις σύ . » καί κατ´ ἄλλος ἀναγκαῖος , ὅτι ὁ προσάγω Θεός διά πίστις πλείων , πλείων αὐτός οἰκειόω ὁ Χριστός . « καί οὗτος θαρσέω οἶδα , » ὁ . εἶμαι ὁ ἀναγκαῖος ὁ ἐν σάρξ προσμονή . - « καί οὗτος Πεποιθὼς οἶδα.»[ΦΩΤ . ἀντί ὁ , καί οὗτος θαρσέω καί οὖον διστάζω οἶδα . τις δέ εἰμί δ θαρσέω καί οὖον διστάζω οἶδα ; ὅτι2 ἀναγκαῖος ὁ δις αὐτός ἐπιμένω ὁ σάρξ . εἶτα οἶδα ὅτι μένω καί συμπαραμένω . ἀπό κοινός γάρ ὁ , οἶδα . ἦς καί ὁ , ὅλος ἀπό κοινός · οἷος ὅτι θαρσέω οἶδα , οὖον μόνος ὅτι ἀναγκαῖος ὁ ἐπιμένω ἐγώ ὁ σάρξ , ἀλ ὅτι καί ἐπιμένω καί συμπαραμένω . ὁ γάρ ὁ ἀπόρρητος καί ὑπερουράνιος μύστης , οὐδέ ὁ ἑαυτοῦ ζωή ἐν δισταγμός οἶδα , καί ὅτι ἔτι νῦν ἐπιβιόω . δύναμαι δέ τις καί ἑτέρως ὁ ῥητός συντάσσω , οὕτως ἐκλαμβάνω ἑτοῖμος · ὁ ἐπιμένω , φημί , ἀναγκαῖος δις σύ . εἶτα , καί εἰς οὗτος θαρσέω ὅτι ἀναγκαῖος εἰμί , φημί , οἶδα ὅτι μένω καί συμπαραμένω , καί ἑξῆς . « καί συμπαραμένω πᾶς σύ . » οἶδα , φημί , ὅτι μένω καί συμπαραμένω πᾶς σύ . ἐπεί γάρ θαρσέω ἀναγκαῖος εἰμί ὁ μένω , οἶδα ὅτι μένω , οὖον μόνος ἐν δεσμός , ἀλλά καί σύν σύ , καί ὁράω σύ . μένω δέ , φημί , εἰς ὁ σύ προκοπή καί χαρά ὁ πίστις . ἐν γάρ ἐν πίστις προκόπτω , ὁ μᾶλλον εἰς αὐτός βεβαιόω καί χαίρω ὁ πνευματικός χαρά . οὗτος δέ ἡρέμα καί φοβέω εἰμί . Ἰ γάρ δις σύ μένω , ὁράω μή καταισχύνω ἐγώ ὁ ἐπιμονή . « ἵνα ὁ καύχημα σύ . » Πῶς δδʹ εἄν αὐτός περισσεύω ὁ καύχημα ; Ζεύς ὁ στηρίζω ἐν ὁ πίστις , καί ὀρθῶς βιόω δηλονότι . « ἐν Χριστός Ἰησοῦς ἐν ἐγώ . » ἐπεί εἶπον ὁ ἐπιμονή αὐτός εἰς ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι προκοπή , νῦν ἐθέλω δείκνυμι ὅτι ὁ προκοπή αὐτός , καί εἰς ὁ αὐτός ὠφέλεια συντείνω , ἵνα μή δόξα βαρέω αὐτός , ὡς δις αὐτός ὁ οἰκεῖος περιοράω συμφέρω , ὅτι , φημί , ὁ σύ καύχημα , καί ἐν ἐγώ περισσεύω . εἰς γάρ σύ εἰμί δόκιμος , ὁ καύχησις καί εἰς ἐγώ