cogPG.PG118 429
θρώποις λαλεῖ ἀλλὰ τῷ Θεῷ . οὐδεὶς γὰρ ἀκούει , πνεύματι δὲ λαλεῖ μυστήρια . Ὁ δέ προφηιεύων ἀνθρώποις λαλεῖ εἰς οἰκοδομὴν , παράκλησιν καὶ παραμυθίαν . Ὁ λαλῶν γλώσση , ἑαυτὸν οἰκοδομεῖ . Ὁ δὲ προφητεύων , Ἐκκλησίαν οἰκοδομεῖ . Εἰσὶ μὲν καὶ γλῶσσαι καὶ προφητεῖαι καὶ γνώσεις νῦν , εἰκαὶ ἀμυδραί · ἀλλὰ τὸ εἰρημένον , « Νυνὶ ὲ μένει , » νοήσεις τὸ οἷον μονιμώτεραίεἰσι τῶν λοιπῶν αἱ τρεῖς αὗται ἀρεταὶ , ἤγουν τὰ χαρίσματα , ἡ πίστις , καὶ ἡ ἐλπὶς , καὶ ἡ ἀγάπη . Καὶ τούτον δὲ αὐτῶν πάλιν , ἡ ἀγάπη μείζων , ἐπειδὴ καὶ εἰς τὸν μέλλοντα χρόνον παρεκτείνεται . « Πίστις , ἐλπὶς , ἀγά - πη - » Ἡ πίστις καὶ ἡ ἀγάπη , οὐ μόνον ἐν τῷ νῦν αἰῶνι τῶν ἄλλων χαρισμάτων παυομένων διαμενούσιν , ἀλλὰ πολλῷ πλέον , καὶ , « Ἐν τῷ μέλλοντι . » Τότε γὰρ ὡς ἀληθῶς τοῖς ἁγίοις τὸ εἰρηνικὸν καὶ φιλάλληλον , καθαρὸν καὶ ἀστασίαστον . Καὶ ἡ πίστις δὲ ὁμοίως . Τότε γὰρ λαμπρότερον καὶ τελεώτεριν ἕσται ἐντρυφᾷν τῇ θεωρίᾳ τοῦ ποθουμένου . Τὴν δὲ ἐλπίδα εἴποι τις ἴσως ἔτι τότε παρεῖναι , ὡς τῶν ἐλπισθέντων ἤδη παρόντων , καὶ μηδὲν διαψεύσασαν τοὺς ἠλπικότας · ἀδιον γὰρ τὸ χρῆμα τῆς ἀληθείας . Ἄλως . ΤΥ ΑΥΤΟΥ « Νυνὶ δὲ μένει πίστις » Ἀλλ´ οὐχ οὕτως , φησί . Τὸ γὰρ , « Νῦν , » ἐνταῦθα οὐκ ἔστι χρόνου δηλωτικόν . Οὐχ οὕτως οὖν , φησίν , ἐπὶ τῆς πίστεως ἔστιν ἰδεῖν καὶ τῆς ἐλπίδος καὶ τῆς ἀγάπης , ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων χαρισμάτων , Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα , ἅπερ καὶ ἀπηριθμήσατο , καὶ ἐν τῷ μέλλοντι ἀργήσει , τῶν τελειοτέρων ἡμῖν ἐπιγινομένων τότε , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ παρόντι ἐπιλείψει καὶ ἀργήσει , τῆς εὐσεβείας εἰς πάντας ἐξαπλουμένης . « Εἰδήσουσι Κγάρ με , φησὶν , ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου . » Καὶ γὰρ τὰ πλεῖστα τῶν ἄλλων χαρισμάτων ἐδόθη , ἕνεκα τοῦ χειραγωγεῖσθαι καὶ προσάγεσθαι τῇ πί . στει τοὺς ἀνθρώπους . Προσαχθέντων δὲ καὶ πιστευσάντων , δηλονότι παύσεται , ἀλλ´ οὐκέτι ὡσαύτως καὶ ἡ πίστις καὶ ἡ ἐλπὶς καὶ ἡ ἀγάπη . Αὖται γὰρ δι´ ὅλου τοῦ ἀνθρωπίνου βίου παραταθήσονται καὶ παραμενοῦσι , καὶ τότε μᾶλλον ἐκλάμψουσιν , ὅτε τὰ ἄλλα ἀργήσει . Τότε γὰρ μᾶλλον ἐπικρατήσει , καὶ μᾶλλον δὲ´ αὐτῶν ἡ χρεία , ὅτε πάντες εὐσεβήσουσι καὶ πιστεύσουσι . Τότε γὰρ μᾶλλον καὶ ἐλπίδος ἐστὶ χρεία , καὶ ἐλπιοῦσι · καὶ ἀγάπης , καὶ ἀγαπήσουσιν . ὭστεπαυοΚμένων τῶν ἄλλων χαρισμάτων , αὗται μᾶλλον ἐκλάμψουσι . « Τὰ τρία ταῦτα . » Διὰ τοῦτο δὲ τὰ τρία ταῦτα τῶν λοιπῶν μονιμώτερα , οἷον τῆς προφητείας καὶ τῶν γλωσσῶν καὶ τῆς γνώσεως , ἐπειδὴ τῆς πίστεως χυθείσης , ἀργεῖν ἔμελλον λοιπὸν αἱ κατὰ πλάτος προφητεῖαι καὶ γλῶσσαι , Καὶ ἡ παρὰ Κορινθίοις δὲ γνῶσις , τέλος ἔμελλεν ἕξειν , ἀμυδροτέρα ὑπάρ χουσα τῆς νῦν οὔσης χάριτι Χριστοῦ ἐν τῷ κόσμῳ γνώσεως . « Διώκετε τὴν ἀγάπην . » Ἐπεὶ οὖν οὔτος Κμέγα χρῆμα ἀπεδείχθη ἡ ἀγάπη , διώκετε αὐτήν . Ὅρα δὲ , οὐκ εἷπεν , Ἀκολουθεῖτε αὐτῇ , ἢ , Κτήσαἡμᾶς
Lemmas: θρώποις λαλέω ἀλλά ὁ Θεός . οὐδείς γάρ ἀκούω , πνεῦμα δέ λαλέω μυστήριον . ὁ δέ προφηιευω ἄνθρωπος λαλέω εἰς οἰκοδομή , παράκλησις καί παραμυθία . ὁ λαλέω γλῶσσα , ἑαυτοῦ οἰκοδομέω . ὁ δέ προφητεύω , ἐκκλησία οἰκοδομέω . εἰσί μέν καί γλῶσσα καί προφητεία καί γνῶσις νῦν , εκάιγ ἀμυδρός · ἀλλά ὁ εἴρω , « νυνί ε μένω , » νοέω ὁ οἷος μονιμωτεραιειμι ὁ λοιπός ὁ τρεῖς οὗτος ἀρετή , ἤγουν ὁ χάρισμα , ὁ πίστις , καί ὁ Ἐλπὶς , καί ὁ ἀγάπη . καί οὗτος δέ αὐτός πάλιν , ὁ ἀγάπη μείζων , ἐπεί καί εἰς ὁ μέλλω χρόνος παρεκτείνω . « Πίστις , Ἐλπὶς , ἀγά - πῇ - » ὁ πίστις καί ὁ ἀγάπη , οὖον μόνος ἐν ὁ νῦν αἰών ὁ ἄλλος χάρισμα παύω διαμένω , ἀλλά πολύς πλέω , καί , « ἐν ὁ μέλλω . » τότε γάρ ὡς ἀληθής ὁ ἅγιος ὁ εἰρηνικός καί φιλάλληλος , καθαρός καί ἀστασίαστος . καί ὁ πίστις δέ ὁμοίως . τότε γάρ λαμπρός καί τέλεος ἕννυμι ἐντρυφάω ὁ θεωρία ὁ ποθέω . ὁ δέ ἐλπίς εἶπον τις ἴσως ἔτι τότε πάρειμι , ὡς ὁ ἐλπίζω ἤδη πάρειμι , καί μηδείς διαψεύδω ὁ ἐλπίζω · ἀδιον γάρ ὁ χρῆμα ὁ ἀλήθεια . ἀλόω . ΤΥ αὐτός « νυνί δέ μένω πίστις » Ἀλ οὐ οὕτως , φημί . ὁ γάρ , « νῦν , » ἐνταῦθα οὐ εἰμί χρόνος δηλωτικός . οὐχ οὕτως οὖν , φημί , ἐπί ὁ πίστις εἰμί ὁράω καί ὁ ἐλπίς καί ὁ ἀγάπη , ὥσπερ ἐπί ὁ ἄλλος χάρισμα , ὁ μέν γάρ ἄλλος , ὅσπερ καί ἀπαριθμέω , καί ἐν ὁ μέλλω ἀργέω , ὁ τέλειος ἐγώ ἐπιγίγνομαι τότε , ἀλλά καί ἐν ὁ πάρειμι ἐπίλειψις καί ἀργέω , ὁ εὐσέβεια εἰς πᾶς ἐξαπλόω . « εἶδον Κγάρ ἐγώ , φημί , ἀπό μικρός ἠώς μέγας . » καί γάρ ὁ πλεῖστος ὁ ἄλλος χάρισμα δίδωμι , ἕνεκα ὁ χειραγωγέω καί προσάγω ὁ πεῖ . στείνω ὁ ἄνθρωπος . προσάγω δέ καί πιστεύω , δηλονότι παύω , ἀλ οὐκέτι ὡσαύτως καί ὁ πίστις καί ὁ Ἐλπὶς καί ὁ ἀγάπη . αὔτης γάρ δις ὅλος ὁ ἀνθρώπινος βίος παρατείνω καί παραμένω , καί τότε μᾶλλον ἐκλάμπω , ὅτε ὁ ἄλλος ἀργέω . τότε γάρ μᾶλλον ἐπικρατέω , καί μᾶλλον δέ αὐτός ὁ χρεία , ὅτε πᾶς εὐσεβέω καί πιστεύω . τότε γάρ μᾶλλον καί ἐλπίς εἰμί χρεία , καί ἐλπίζω · καί ἀγάπη , καί ἀγαπάω . ὭστεπαυοΚμένων ὁ ἄλλος χάρισμα , οὗτος μᾶλλον ἐκλάμπω . « ὁ τρεῖς οὗτος . » Ζεύς οὗτος δέ ὁ τρεῖς οὗτος ὁ λοιπός μόνιμος , οἷος ὁ προφητεία καί ὁ γλῶσσα καί ὁ γνῶσις , ἐπεί ὁ πίστις χέω , ἀργέω μέλλω λοιπός ὁ κατά πλάτος προφητεία καί γλῶσσα , καί ὁ παρά Κορίνθιος δέ γνῶσις , τέλος μέλλω ἔχω , ἀμυδρός ὑπάρ χόω ὁ νῦν εἰμί χάρις Χριστός ἐν ὁ κόσμος γνῶσις . « διώκω ὁ ἀγάπη . » ἐπεί οὖν οὗτος Κμέγα χρῆμα ἀποδείκνυμι ὁ ἀγάπη , διώκω αὐτός . Ὅρας δέ , οὐ ἕπω , ἀκολουθέω αὐτός , ἢ , Κτήσαἡμᾶς