cogPG.PG118 44
« Ἄνδρες ἀδελφοί , ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παῤῥησίας « πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Παυΐδ , ὅτι καὶ « ἐτελεύτησε , καὶ ἐτάφη , καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἐστιν ϟἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης . Προφήτης οὖν « ὑπάρχων , καὶ εἰδὼς , ὅτι ὅρκῳ ὥμοσεν αὐτῶ ὁ Θεὸς « ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καθίσαι ἐπὶ τοῦ « θρόνου αὐτοῦ , τὸ κατὰ σάρκα ἀναστῆσαι τὸν Χρι - « στὸν προῖδὼν ἐλόλησε περὶ μὲν ἀναστάσεως τοῦ « Χριστοῦ , ὅτι οὐκ ἐγκατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς « ξδου , οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθοράν . Τοῦτον « τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ Θεὸς , οὗ πάντες ἡμεῖς « ἐσμεν μάρτυρες . » Τὴν προφητείαν πληρώσας ἄλλων πάλιν ἀπάρχεται προοιμίων . « Ἄνδρες , φησὶν , ἀδελφοί . » Ὅταν γὰρ μέγα τι μέλλῃ ἐρεῖν , οἰκειωτικῷ κέχρηται προοιμίῳ , ἀδελφοὺς καλῶν . Ὡς καὶ ὁ Στέφανος , Ἀδελφοὶ καὶ Πατέρες , ἀκούσατε . Εἶτά φησιν , « Ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παῤῥησίας περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυΐδ . » Ἔνθα οὐδὲν βλάπτει , πολλῆ κέχρηται μετριοφροσύνη . Εἰ γὰρ εἶπεν οὕτως ἀπλῶς , ὅτι ταῦτα οὐκ εἴρηται περὶ τοῦ Δαυΐδ , ἀλλὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ , τραχὸς ἂν ἔδοξε , καὶ ὀργὴν αὐτοῖς ἐνεποίει μᾶλλον , ἢ πειθηνίους παρείχετο . Ἀλλὰ πολλῇ περὶ τὸν μακάριον Δαυτδ τιμῇ χρησάμενος , εὐπαράδεκτον κατα σκευάζει , ὅτι περὶ τοῦ Χριστοῦ ἡ μαρτυρία , καὶ πᾶς οὗτος ὁ λόγος οὕτως οἱκονομεῖται . Τῇ γὰρ τοῦ Ἀαυΐδ τελευτῇ καὶ ταφῇ οὐ προσέθηκεν , ὅτι οὐκ ἀνέστη , ἀλλ´ ὅτι « Καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἐστιν ἐν ἡμῖν , » ὃπερ ἴσον τῷ , Οὐκ ἀνέστη . Καὶ οὐδὲ οὕτως ἦλθεν εἰς τὸν Χριστὸν , ἀλλὰ πάλιν ἐγκωμιάζεται ὁ Δαυΐδ , διὰ σοῦ , « Προφήτης οὖν ὑπάρχων , » ἵνα διὰ τὴν πρὸς ἐκεῖνον τιμὴν καὶ τὸ γένος τὸ ἀπ´ ἐκείνου , τοῦ Χριστοῦ δέξωνται τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγον . Καὶ οὐκ εἶπεν , ὅτι Ἐπηγγείλατο αὐτῶ ὁ Θεὸς , ἀλλ´ ὃ μεῖζον καὶ ἀπαράβατον ἦν , τὸ , ὤμοσε . Τὸ δὲ , « Κατὰ σάρκα » κηρύττοντός ἐστιν , ὡς καὶ Θεὸς Χριστὸς , καὶ σύνεστιν ἀεὶ τῷ Πατρί . Πάντα δὲ τῷ Ιατρὶ ἀνατίθησιν , ἵνα τέως παραδέξωνται τὰ λεγόμενα . Ἀλλὰ πῶς ἐκάθισεν ἐπὶ θρόνου Δαυΐδ ; Ὅτι ῥασιλεύει πάντων Ἰουδαίων τε καὶ ἐθνῶν σαγηνευθέντων εἰς τὴν ἐκείνου πίστιν τε καὶ λατρείαν . Τὸ δὲ , « Οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδε διαφθορὰν , » οὐχ ἦττον τὸ τῆς ἀναστάσεως ἐμφαίνει ἔργον . « Τῇ δεξιᾷ οὖν τοῦ Θεοῦ ὑψωθεὶς , τήν τε ἐπαγγε - « λίαν τοῦ ἁγίου Πνεύματος λαβών παρὰ τοῦ Πατρὸς , « ἐξέχεε τοῦτο ὃ νῦν ὑμεῖς βλέπετε καὶ ἀκούετε . « Οὐ γὰρ Δαυΐδ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανούς . » Καὶ πάλιν τῷ Πατρὶ ἀνατίθησι τὸ γεγονός . Οἰδε γάρ οὕτω τοὺς ἀκροατὰς ἐπισπώμενος . Εἰπὼν δὲ τὸ , Ὑψωθεὶς , καὶ περὶ τῆς ἀναλήψεως]νίξατο , καὶ ὅτι ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐστι . Διὸ οὐδὲ φανερῶς εἶπεν , ὅτι Ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐστιν . Ἐπεὶ οὗν ἐνταῦθα προέβη , καὶ τῶν σημείων αὐτοῦ ἐμνήσθη καὶ τῆς ἀναστάσεως , λοιπὸν ἐπάγει τὸ , « Ἐξέχεεν . » Κατ´ ἀρχὰς μὲν γὰρ τὰ πρῶτα ἔλεγεν οὐ τὸν Χριστὸν ἐπαγγείλασθαι τοῦτο διὰ Ἰωὴλ τοῦ προφήτου . Ἐπεὶ δὲ τῶν κατὰ Χριστὸν ἐμνήσθη παραδόξων , θαρρῶν
Lemmas: « ἀνήρ ἀδελφός , ἔξεστι εἶπον μετά παρρησία « πρός σύ περί ὁ πατριάρχης Παυΐδ , ὅτι καί « τελευτάω , καί θάπτω , καί ὁ μνῆμα αὐτός εἰμί εἰμί ἐγώ ἄχρι ὁ ἡμέρα οὗτος . Προφήτης οὖν « ὑπάρχω , καί εἰδοί , ὅτι Ὅρκος ομνύω αὐτός ὁ θεός « ἐκ καρπός ὁ ὀσφῦς αὐτός καθίζω ἐπί ὁ « θρόνος αὐτός , ὁ κατά σάρξ ἀνίστημι ὁ Χρις - « Ἀστός προοράω λούω περί μέν ἀνάστασις ὁ « Χριστός , ὅτι οὐ ἐγκαταλείπω ὁ ψυχή αὐτός εἰς « ξδου , οὐδέ ὁ σάρξ αὐτός ὁράω διαφθορά . οὗτος « ὁ Ἰησοῦς ἀνίστημι ὁ θεός , ὅς πᾶς ἐγώ « εἰμί μάρτυς . » ὁ προφητεία πληρόω ἄλλος πάλιν ἀπάρχομαι προοίμιον . « ἀνήρ , φημί , ἀδελφός . » ὅταν γάρ μέγας τίς μέλλω εἴρω , οἰκειωτικός χράομαι προοίμιον , ἀδελφός καλός . ὡς καί ὁ Στέφανος , ἀδελφός καί πατήρ , ἀκούω . εἶτα φημί , « ἔξεστι εἶπον μετά παρρησία περί ὁ πατριάρχης Δαυΐδ . » ἔνθα οὐδείς βλάπτω , πολλής χράομαι μετριοφροσύνη . εἰμί γάρ εἶπον οὕτως ἀπλόος , ὅτι οὗτος οὐ εἴρω περί ὁ Δαυΐδ , ἀλλά περί ὁ Χριστός , τραχός εἄν δοκέω , καί ὀργή αὐτός ἐμποιέω μᾶλλον , ἢ πειθήνιος παρέχω . ἀλλά πολύς περί ὁ μακάριος Δαυτδ τιμή χράω , εὐπαράδεκτος κατά σκευάζω , ὅτι περί ὁ Χριστός ὁ μαρτυρία , καί πᾶς οὗτος ὁ λόγος οὕτως οἰκονομέω . ὁ γάρ ὁ Ἀαυΐδ τελευτή καί θάπτω οὖον προστίθημι , ὅτι οὐ ἀνίστημι , ἀλ ὅτι « καί ὁ μνῆμα αὐτός εἰμί ἐν ἐγώ , » ὅσπερ ἴσος ὁ , οὐ ἀνίστημι . καί οὐδέ οὕτως ἔρχομαι εἰς ὁ Χριστός , ἀλλά πάλιν ἐγκωμιάζω ὁ Δαυΐδ , διά σύ , « Προφήτης οὖν ὑπάρχω , » ἵνα διά ὁ πρός ἐκεῖνος τιμή καί ὁ γένος ὁ ἀπ´ ἐκεῖνος , ὁ Χριστός δέχομαι ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος . καί οὐ εἶπον , ὅτι ἐπαγγέλλω αὐτός ὁ θεός , ἀλ ὅς μείζων καί απαράβατος εἰμί , ὁ , ὄμνυμι . ὁ δέ , « κατά σάρξ » κηρύσσω εἰμί , ὡς καί θεός Χριστός , καί σύνειμι ἀεί ὁ πατήρ . Πάν δέ ὁ Ιατρὶ ἀνατίθημι , ἵνα τέως παραδέχομαι ὁ λέγω . ἀλλά πῶς καθίζω ἐπί θρόνος Δαυΐδ ; ὅτι2 ρασιλευις πᾶς Ἰουδαῖος τε καί ἔθνος σαγηνεύω εἰς ὁ ἐκεῖνος πίστις τε καί λατρεία . ὁ δέ , « οὐδέ ὁ σάρξ αὐτός ὁράω διαφθορά , » οὐ ἀίσσω ὁ ὁ ἀνάστασις ἐμφαίνω ἔργον . « ὁ δεξιός οὖν ὁ Θεός ὑψόω , ὁ τε ἐπαγ - « λίαν ὁ ἅγιος πνεῦμα λαμβάνω παρά ὁ πατήρ , « ἐκχέω οὗτος ὅς νῦν σύ βλέπω καί ἀκούω . « οὖον γάρ Δαυΐδ ἀναβαίνω εἰς ὁ οὐρανός . » καί πάλιν ὁ πατήρ ἀνατίθημι ὁ γίγνομαι . οἶδα γάρ οὗτος ὁ ἀκροατής ἐπισπάω . εἶπον δέ ὁ , ὑψόω , καί περί ὁ ἀναλαμβάνω , καί ὅτι ἐν ὁ οὐρανός εἰμί . Διὸ οὐδέ φανερῶς εἶπον , ὅτι ἐν ὁ οὐρανός εἰμί . ἐπεί ἐν ἐνταῦθα προβαίνω , καί ὁ σημεῖον αὐτός μιμνήσκω καί ὁ ἀνάστασις , λοιπός ἐπάγω ὁ , « ἐκχέω . » Κατς ἀρχή μέν γάρ ὁ πρῶτος λέγω οὖον ὁ Χριστός ἐπαγγέλλω οὗτος διά Ἰωήλ ὁ προφήτης . ἐπεί δέ ὁ κατά Χριστός μιμνήσκω παράδοξος , θαρσέω