cogPG.PG118 336
ζητεῖς ; ἔχεις τὸν Χριστὸν , σοφίαν ὄντα τοῦ Πατρός . Ἐπεὶ οὖν σημεῖα καὶ σοφίαν ἐπιζητούμεθα , κηρύσσομεν τὸν Χριστὸν ἀμφότερα ὄντα τοῖς κλητοῖς . οἵτινες καὶ εὑρίσκοντες ἃ ζητοῦσι , πιστεύουσιν · οἱ δέ γε ἄπιστοι , σκανδάλου καὶ μωρίας ἄξια τὰ ἀξιοθαύμαστα νομίζουσι . Καὶ τί θαυμαστόν ; καὶ γὰρ ὁ αἰσθητὸς ἥλιος σκοτεινὸς τοῖς ἀμβλυώττουσι τὰς ὄψεις ὁρᾶται . « Ἰουδαίοις μὲν σκάνδαλον . » Σκάνδαλον εἶναι δοκοῦν κατὰ τὴν πρώτην ὄψιν . Τίς γὰρ των ἀπίστων οὐκ ἂν σκανδαλισθείη καὶ ἀπιστήσῃ ; « Ἔλλησι δὲ μωρίαν . » Οἷον εἶναι δοκοῦσι , Θεὸν ἐσταυρωμένον κηρύσσεσθαι . Δὐτοῖς δέ τοῖς κληοῖς Ἰουδαίοις τε καὶ Ἐλλησι , Χριστὸν Θεοῦ δύναμιν παὶ Θεοῦ σορίαν . Ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ , σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστὶ , καὶ τὸ ἀσθενές τοῦ Θεοῦ , ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστίν . Εἶναι μὲν δοκεῖ , φησί , σκάνδαλον καὶ μωρία · πλὴν αὐτοῖς τούτοις , φησί , δοκεῖ ὁ Χοιστὸς καὶ τὰ αὐτοῦ πάθη , εἶναι δύναμις Θεοῦ καὶ σοφία . Ἄρα οὐ θαυμαστόν ; « Αὐτοῖς δὲ τοῖς κλητοῖς . » Κλητούς φησιν , οὕς ὁ Θεὸς ἐκάλεσε διὰ τὸ ἀξίους εἶναι . « θτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ . » Ὁ σταυρὸς μὲν δοκεῖ μωρὸν , πλὴν σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί . Πῶς · οἱ μὲν γὰρ σοφοὶ καὶ φιλόσοφοι περὶ ψυχρὰ καὶ ἀνόνητα ἠσχολήθησαν , ὁ δὲ σταυρὸς τὸν κόσμον ἔσωσεν . Ἡ καὶ οὕτως . Βούλει μαθεῖν ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστὶ · καὶ τὸ ἀσθενές ἰσχυρότερον ; Ἀπ´ αὐτῆς καὶ μόνης της κλήσεως , ῥᾷόν ἐστι τοῦτο κατανοῆσαι . Βλέπε γάο μοι . Οὐχὶ πολλοὶ σοφοὶ ἦσαν τὴν ἐν κόσμω σοφίαν ; οὐχὶ πολλοὶ δυνατοὶ ταύτην τὴν δύναμιν ; Οὐχὶ πωλλοὶ εὐγενεῖς τὴν ἐπίκαιρον εὐγένειαν ; Τί οὖν ; Μὴ τούτους ἐποιήσατο ὁ Χριστὸς ἑαυτοῦ μαθητὰς , καὶ δι´ αὐτῶν ἐκλήθητε ὑμεῖς ; Οὐδαμῶς . Ἀλλὰ κωυναντίον Ἀλλὰ τὰ μωρὰ κατὰ κόσμον , καὶ τὰ ἀσθενῆ καὶ τὰ ἀγενῆ , καὶ τὰ ἐξουθενημένα ἐξελέξατο , ἀνθρώπους ἀλιεῖς , πένητας , ἀγραμμάτους . Καὶ δι´ αὐτῶν ἐποιήσατο τὴν κλῆσιν ὑμῶν πάντων , καὶ σοφῶν καὶ ἰδιωτῶν , καὶ πενήτων καὶ πλουσίων , καὶ ἀσθενῶν καὶ ἰσχυρῶν , καὶ κατήσχυνε τοὺς εὐγενεῖς καὶ ἰσχυροὺς καὶ σοφούς . Ὅτι ὅπερ αὐτοὶ οὐκ ἂν οὐδὲ ἐπιχειρῆσαι ἐτόλμησαν , κόσμον ὅλον μεταστῆσαι , τοῦτο τὰ ἀσθενῆ καὶ τὰ μωρὰ περιφανῶς κατεπράξαντο . Ἅρ´ οὐ κατησχύνθησαν οἱ δοκοῦντες εἶναι σοφοὶ καὶ δυνατοί : · Ἄρ´ οὐχὶ ἐναργῶς ἀποδέδεικται , ὅτι τὸ μωρὸν καὶ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ , σοφώτερον καὶ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί ; Καὶ γὰρ μυρίων ἐπιχειρούντων σβέσαι τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ , οὐ μόνον οὐκ ἐσβέσθη , ἀλλὰ καὶ πλέον ἀνθεῖ , διὰ τοῦ ἀσθενοῦς εἶναι δοκοῦντος σταυροῦ , τοὺς ἰσχυροὺς τροπωσαμένου . Ἄλλο Οὐ μόνον ὅτι πᾶσα ἀνθρωπίνη διάνοια πλάνη τις , κρινομένη πρὸς τὸ σταθερὸν καὶ μόνιμον τῶν θείων καὶ τελειοτάτων νοήσεων , ἀλλ´ ὅτι καὶ σύνηθές ἐστι τοῆς θεολόγοις ἀντιπεπονθότως ἐπὶ Θεοῦ τὰ τῆς
Lemmas: ζητέω ; ἔχω ὁ Χριστός , σοφία εἰμί ὁ πατήρ . ἐπεί οὖν σημεῖον καί σοφία ἐπιζητέω , κηρύσσω ὁ Χριστός ἀμφότερος εἰμί ὁ κλητός . ὅστις καί εὑρίσκω ὁ ζητέω , πιστεύω · ὁ δέ γε ἄπιστος , σκάνδαλον καί μωρία ἄξιος ὁ ἀξιοθαύμαστος νομίζω . καί τίς θαυμαστός ; καί γάρ ὁ αἰσθητός ἥλιος σκοτεινός ὁ ἀμβλυώσσω ὁ ὄψις ὁράω . « Ἰουδαῖος μέν σκάνδαλον . » σκάνδαλον εἰμί δοκέω κατά ὁ πρῶτος ὄψις . Τῖς γάρ ὁ ἄπιστος οὐ εἄν σκανδαλίζω καί ἀπιστέω ; « Ἕλλην δέ μωρία . » οἷος εἰμί δοκέω , θεός σταυρόω κηρύσσω . δυος δέ ὁ κλήω Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην , Χριστός Θεός δύναμις πη Θεός σόριον . ὅτι2 ὁ μωρός ὁ Θεός , σοφός ὁ ἄνθρωπος εἰμί , καί ὁ ἀσθενής ὁ Θεός , ἰσχυρός ὁ ἄνθρωπος εἰμί . εἰμί μέν δοκέω , φημί , σκάνδαλον καί μωρία · πλήν αὐτός οὗτος , φημί , δοκέω ὁ Χοιστὸς καί ὁ αὐτός πάθος , εἰμί δύναμις Θεός καί σοφία . ἄρας οὖον θαυμαστός ; « αὐτός δέ ὁ κλητός . » Κλητός φημί , ὅς ὁ θεός καλέω διά ὁ ἄξιος εἰμί . « θ ὁ μωρός ὁ Θεός . » ὁ σταυρός μέν δοκέω μωρός , πλήν σοφός ὁ ἄνθρωπος εἰμί . Πῶς · ὁ μέν γάρ σοφός καί φιλόσοφος περί ψυχρός καί ἀνόνητος ἀσχολέω , ὁ δέ σταυρός ὁ κόσμος σῴζω . ὁ καί οὕτως . βούλομαι μανθάνω ὅτι ὁ μωρός ὁ Θεός σοφός ὁ ἄνθρωπος εἰμί · καί ὁ ἀσθενής ἰσχυρός ; Ἀπ´ αὐτός καί μόνος ὁ κλῆσις , ῥάιος εἰμί οὗτος κατανοέω . βλέπω γάος ἐγώ . οὐ πολύς σοφός εἰμί ὁ ἐν κόσμος σοφία ; οὐ πολύς δυνατός οὗτος ὁ δύναμις ; οὐ πολύς εὐγενής ὁ ἐπίκαιρος εὐγένεια ; τις οὖν ; μή οὗτος ποιέω ὁ Χριστός ἑαυτοῦ μαθητής , καί δις αὐτός καλέω σύ ; οὐδαμός . ἀλλά κωυναντίον ἀλλά ὁ μωρός κατά κόσμος , καί ὁ ἀσθενής καί ὁ ἀγενής , καί ὁ ἐξουθενέω ἐκλέγω , ἄνθρωπος ἁλιεύς , πένης , ἀγράμματος . καί δις αὐτός ποιέω ὁ κλῆσις σύ πᾶς , καί σοφός καί ἰδιώτης , καί πένης καί πλούσιος , καί ἀσθενής καί ἰσχυρός , καί καταισχύνω ὁ εὐγενής καί ἰσχυρός καί σοφός . ὅτι2 ὅσπερ αὐτός οὐ εἄν οὐδέ ἐπιχειρέω τολμάω , κόσμος ὅλος μεθίστημι , οὗτος ὁ ἀσθενής καί ὁ μωρός περιφανής καταπράσσω . Ἅρα οὖον καταισχύνω ὁ δοκέω εἰμί σοφός καί δυνατός : · Ἄρα οὐ ἐναργής ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ μωρός καί ἀσθενής ὁ Θεός , σοφός καί ἰσχυρός ὁ ἄνθρωπος εἰμί ; καί γάρ μυρίος ἐπιχειρέω σβέννυμι ὁ ὄνομα ὁ Χριστός , οὖον μόνος οὐ σβέννυμι , ἀλλά καί πλέω ἀνθέω , διά ὁ ἀσθενής εἰμί δοκέω σταυρός , ὁ ἰσχυρός τροπόω . ἄλλος οὖον μόνος ὅτι πᾶς ἀνθρώπινος διάνοια πλάνη τις , κρίνω πρός ὁ σταθερός καί μόνιμος ὁ θεῖον καί τέλειος νόησις , ἀλ ὅτι καί συνήθης εἰμί τοῆς θεολόγος ἀντιπεπονθότως ἐπί Θεός ὁ ὁ