cogPG.PG118 321
οὕτως δέ φιλοτμούμεν οὐ εὐαγγελίζεσθαι , οὐχ ὅπου ὡνομάσθη Χριστὸς , Ἰνα μὴ ἐπ´ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ , ἀλλὰ καθὼς γέγραπται . Οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ , ὅψονται · καὶ οἱ οὐκ ἀκηκόασι , συνήσουσι . Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλὰ τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς . Νυνὶ δὲ μηκέει τόπον ἔχων ἐν τοῖς κλίμασι τούτοις , ἐπιποθίαι δέ ἔχων τοῦ ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν · ὡς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Ἰσπανίαν . ἐλεύσομαι πρὸς ὑμᾶς . Ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσα . σθαι ὑμᾶς , καὶ ἀφ´ ὑμῶν προπεμφθῆναι ἐκεῖ , ἐὼν ὑμῶν πρῶτον ἀπὸ μέρους ἐμπλησθῶ Φιλοτιμία δέ μοι ἤγουν δόξα ἦν , φησὶν , ἐκεῖ εὐαγγελίζεσθαι , ἔνθα οὔπω ἦν ὀνομασθείς ὁ Χριστός . Τί δή ποτε ; Ἵνα μὴ , φησὶν , ἐπ´ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ . « Οὐχ ὅπου ὡνομάσθη Χριστός . » Οὐχ ὡς ἀπευχόμενος τῶν λοιπῶν ἀποστόλων τὴν κοινωνίαν , ἀλλ´ ὡς πλεονεκτικὸν καὶ ἄδικον κρίνων , τὴν τῶν ἀλλοτοίων ἔργων δόξαν ὑφαρπάζειν . « Ἵνα μὴ ἐπ´ ἀλλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ . » Ἀλλότριον θεμέλιον φησὶ τὴν τῶν ἄλλων κηρύκων διδαχήν . Ἀλλότριον δὲ , οὐ διὰ τὸ ἀλλοῖον τοῦ κηρύγματος , ἀλλὰ κατὰ τὸν τοῦ μισθοῦ λόγον καὶ τοῦ καμάτου . « Ἀλλὰκαὼς γέγραπται . » Δείκνυσιν ὅτι τοῦτο ποιῶν καὶ προφητείαν ἐπλήρου . « Διὸ καὶ ἐνεκοπτόμην τὰ πολλά . » Τοῦ ἐν ἀρχῇ αὐτῷ εἰρημένου , ὅτι « Πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , » νῦν τὴν αἰτίαν ἀποδίδωσιν · Ὅτι , φησὶ , ἡ πρὸς τὰ ἔθνη διδασκαλία ἐκώλυσέ με.«Τὰ πολλά . » Οἷον πολλάκις . « Μηκέτι τόπον ἔχων . » Ὁρᾷς ὅτι οὐ τῆς αὐτῆς δόξης ἐφιέμενος ἔγραψεν ; οὐ δὲ , ὡς ἂν εἴποι τις , κολακεύων αὐτοὺς ὡς δυνάστας . Καὶ γὰρ μονονουχὶ τοῦτο γράφει · Ἐπειδὴτὸ ἔργον πεπλήρωκα , οὐδὲν ἔχω ποιῆσαι , θέλω ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς . « Επιποθίαν δὲ ἔχων . » Ἵνα μὴ δόξῃ ἐξευτελίζειν αὐτοὺς γράφων , ὅτι , Μηδὲν ἔχων ποιῆσαι , ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς , ἐπάγει , « Ἐπιποθίαν ἔχων πρὸ πολλῶν ἐτῶν , » τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην σπεύδω πληρῶσαι . Ὥς ἐὰν πορεύωμαι εἰς τὴν Ἰσπανίαν . » Ἵα μὴ πάλιν νομισθῇ κατὰ κολακείαν εἰρηκέναι τὸ , « Ἐπιποθίαν ἔχων ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν , » κολάζει τὸ εἰρημένον , λέγων , ὅτι Διὰ τοῦτο μάλιστα ἐλθεῖν θέλω , ἵνα εἰς τὴν Ἰσπανίαν ἀπέλθω . « Ἐλπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι ὑμᾶς , καὶ ἀφ´ ὑμῶν προπεμφθῆναι . » Εἶτα ἵνα μὴ λέγωσιν , ὁδοῦ πάρεργον ἡμᾶάς Κποιῇ , ἐπάγει τὸ « Ἀφ´ ὑμῶν προπεμφθῆναι , » ἴὰ πάλιν τὴν ἀγάπην ἐνδείξηται . Ἀλλ´ ἐπειδὴ οὐκ ἦν ἀξιόχρεων τοῦτο , προστίθησι τὸ , « Ἐμπλησθῶ , » ὅπερ πατρὸς ἦν μᾶλλον . ἢ διδασκάλου . « Ἀπὸ μέροις ἐμπλησθῶ . » Οἷον ἐν μέρει . Οὐδεὶς γὰρ χρόνος τε-λείως , φησίν , ἐμπλῆσαί με δύναται τῆς ὑμῶν ἀγάπης , οὐδὲ ἐμποιῆσαί μοι κόρον τῆς ὑμῶν ὁμιλίασν , ἀλλ´ ἀγαπητόν ἐστί μοι , ἵνα κἂν μερικῶς ἐμῶνπ σθῶ . Νυνὶ δέ·.ἦερουσαλὴμ , δικκὸυν τοῖς ἁγίοις . Εὐδόκησαν γὰρΜακεδονία καὶ Ἀχδία κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχθί τῶν ἀγίων . τῶν ἐν Ἱεροισαὶήμ . Εὐδόθβα γὰρ , καὶ ὀφειλέται αὐτῶν εἰσιν . Εἰγὸρτοίς Μθ
Lemmas: οὕτως δέ φιλοτμουμην οὖον εὐαγγελίζω , οὐ ὅπου ὀνομάζω Χριστός , ἵνα μή ἐπι ἀλλότριος θεμέλιος οἰκοδομέω , ἀλλά καθώς γράφω . οἷς οὐ ἀναγγέλλω περί αὐτός , ὁράω · καί ὁ οὐ ἀκούω , συνίημι . Διὸ καί ἐγκόπτω ὁ πολύς ὁ ἔρχομαι πρός σύ . νυνί δέ μηκάομαι τόπος ἔχω ἐν ὁ κλίμα οὗτος , ἐπιποθία δέ ἔχω ὁ ἔρχομαι πρός σύ ἀπό πολύς ἔτος · ὡς ἐάν πορεύω εἰς ὁ Ἱσπανία . ἔρχομαι πρός σύ . ἐλπίζω γάρ διαπορεύω θεάομαι . ἕπομαι σύ , καί ἀφή σύ προπέμπω ἐκεῖ , εἰμί σύ πρῶτος ἀπό μέρος ἐμπίμπλημι φιλοτιμία δέ ἐγώ ἤγουν δόξα εἰμί , φημί , ἐκεῖ εὐαγγελίζω , ἔνθα οὔπω εἰμί ὀνομάζω ὁ Χριστός . τις δή ποτός ; ἵνα μή , φημί , ἐπι ἀλλότριος θεμέλιος οἰκοδομέω . « οὐχ ὅπου ὀνομάζω Χριστός . » οὐχ ὡς ἀπεύχομαι ὁ λοιπός ἀπόστολος ὁ κοινωνία , ἀλ ὡς πλεονεκτικός καί ἄδικος κρίνω , ὁ ὁ αλλοτοιος ἔργον δόξα ὑφαρπάζω . « ἵνα μή ἐπι ἀλλότριος θεμέλιος οἰκοδομέω . » ἀλλότριος θεμέλιος φημί ὁ ὁ ἄλλος κῆρυξ διδαχή . ἀλλότριος δέ , οὖον διά ὁ ἀλλοῖος ὁ κήρυγμα , ἀλλά κατά ὁ ὁ μισθός λόγος καί ὁ κάματος . « Ἀλλὰκαὼς γράφω . » δείκνυμι ὅτι οὗτος ποιέω καί προφητεία πληρόω . « Διὸ καί ἐγκόπτω ὁ πολύς . » ὁ ἐν ἀρχή αὐτός εἴρω , ὅτι « πολλάκις προτίθημι ἔρχομαι πρός σύ , » νῦν ὁ αἴτιος ἀποδίδωμι · ὅτι2 , φημί , ὁ πρός ὁ ἔθνος διδασκαλία κωλύω με.«Τὰ πολύς . » οἷος πολλάκις . « μηκέτι τόπος ἔχω . » ὁράω ὅτι οὖον ὁ αὐτός δόξα ἐφίημι γράφω ; οὖον δέ , ὡς εἄν εἶπον τις , κολακεύω αὐτός ὡς δυνάστης . καί γάρ μονονού οὗτος γράφω · Ἐπειδὴτὸ ἔργον πληρόω , οὐδείς ἔχω ποιέω , ἐθέλω ἔρχομαι πρός σύ . « ἐπιποθία δέ ἔχω . » ἵνα μή δόξα ἐξευτελίζω αὐτός γράφω , ὅτι , μηδείς ἔχω ποιέω , ἔρχομαι πρός σύ , ἐπάγω , « ἐπιποθία ἔχω πρό πολύς ἔτος , » ὁ ἐπιθυμία οὗτος σπεύδω πληρόω . ὥ ἐάν πορεύω εἰς ὁ Ἱσπανία . » εἷς μή πάλιν νομίζω κατά κολακεία εἴρω ὁ , « ἐπιποθία ἔχω ἀπό πολύς ἔτος , » κολάζω ὁ εἴρω , λέγω , ὅτι Ζεύς οὗτος μάλιστα ἔρχομαι ἐθέλω , ἵνα εἰς ὁ Ἱσπανία ἀπέρχομαι . « ἐλπίζω γάρ διαπορεύω θεάομαι σύ , καί ἀφή σύ προπέμπω . » εἶτα ἵνα μή λέγω , ὁδός πάρεργον ἡμᾶάς Κποιῇ , ἐπάγω ὁ « Ἀφή σύ προπέμπω , » ἰά πάλιν ὁ ἀγάπη ἐνδείκνυμι . Ἀλ ἐπεί οὐ εἰμί ἀξιόχρεως οὗτος , προστίθημι ὁ , « ἐμπίμπλημι , » ὅσπερ πατήρ εἰμί μᾶλλον . ἢ διδάσκαλος . « ἀπό μερέω ἐμπίμπλημι . » οἷος ἐν μέρος . οὐδείς γάρ χρόνος τέλειος , φημί , ἐμπίμπλημι ἐγώ δύναμαι ὁ σύ ἀγάπη , οὐδέ ἐμποιέω ἐγώ κόρος ὁ σύ ὁμιλίασν , ἀλ ἀγαπητός εἰμί ἐγώ , ἵνα κἀν μερικός ἐμπίπτω ποτάομαι . νυνί δέ·.ἦερουσαλὴμ , δικός ὁ ἅγιος . εὐδοκέω γὰρΜακεδονία καί Ἀχδία κοινωνία τις ποιέω εἰς ὁ πτωχθί ὁ Ἀγίων . ὁ ἐν Ἱεροισαὶήμ . Εὐδόθβα γάρ , καί ὀφειλέτης αὐτός εἰμί . Εἰγὸρτοίς μθʹ