cogPG.PG118 235
εἰ μὴ διὰ νόμου ; » Οὐ τὴν καθῶλου λέγων ἄγνοιαν τοῦτο λέγει , ἀλλὰ τὴν ἀκριβεστέραν γνῶσιν . Εἰ γὰρ περὶ τοῦ φυσικοῦ τοῦτο εἴρηται , πῶς ἂν τὸ ἑξῆς ἔχει λόγον ; « Ἐγὼ γὰρ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . » Οὕτε γὰρ Ἀδὰμ , οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδεὶς , οὐδέποτε χωρὶς νόμου φυσικοῦ φαίνεται ζήσας . Ὁμοῦ τε γὰρ αὐτὴν ἔπλασεν ὁ Θεὸς , καὶ ἐκεῖνον αὐτὸν ἐτίθει τὸν νόμον αὐτῷ , σύνοικού ἀσφαλῆ παρακαθιστὰς τῇ φύσει πάσῃ . Χωρὶς δὲ τούτου , οὐδαμοῦ φαίνεται ἐντολὴν τὸν φυσικὸν νόμον καλέσας . Τοῦτον δὲ καὶ ἐντολὴν καὶ δικαίαν καὶ ἁγίαν καλεῖ καὶ νόμον πνευματικόν . « Ἀλλὰ τὴν ἀμαρτίαν οὐκ ἔγνων . » Οὐκ εἶπεν , Ἀλλὰ τὴν ἀμαρτίαν οὐκ ἐποίησα , εἰ μὴ διὰ νόμου , ἀλλ´ , « Οὐκ ἔγνων . » Ὥστε οὐ τοῦ ποιεῖν , ἀλλὰ τοῦ διαγινώσκειν τὴν ἀμαρτίαν , ὁ νόμος αἴτιος , παιδευτικὸς ὢν , καὶ μὴ συγχωρῶν διὰ τῆς ἀγνοίας εἰς τὴν τῶν ἀλόγων ἐκπίπτειν φύσιν . Ἀφορμὴν δὲ λαβοῦσα ἡ ἀμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς , κατεργάσατο ἐν ἐμοὶ πᾶσαν ἐπιθιμίαν , Χωρὶς γὰρ νόμου ἀμαρτία νεκρά . Ἐγὼ δὲ ἔζων χωρὶς νόμου ποτέ . Ἐλθοίσης δὲ τῆς ἐντολῆς , ή ἀμαρτία ἀνέζησεν , ἐγὼ δὲ ἀπέθανον , καὶ εὐρέθη μοι ἡ ἐντολὴ , ἡ εἰς ζωήν , αὕτη εἰς θάνατον . Ἡ γὰρ ἀμαρτία ἀφορμὴν λαβοῦσα διὰ τῆς ἐντολῆς ἐξηπάτησέ με , καὶ δι´ αὐτῆς ἀπέκτεινε . Οὐχ ὁ νόμος αἴτιος , φησὶ , τῆς ἀμαρτίας , ἀλλ´ ἡ ἀμαρτία διὰ τῆς ἐντολῆς ἡ ἐστιν ὁ νόμος , ἐξηπάτησέ με . Ὅρα πῶς ἠρέμα δείκνυσι πρόφασιν τῆς ἀμαρτίας τὸν νόμον . φανερῶς δὲ οὐ λέγει , ἵνα μὴ προστῇ αὐτοῖς . Ἀμαρτίαν δὲ ἔοικε λέγειν τὸν διάβολον . Ὥσπερ οὖν τὸν Σωτῆρα ζωὴν ἡ Γραφὴ καλεῖ καὶ Λικαιοσύνην , τῷ ζωῆς καὶ δικαιοσύνης αἴτιον εἶναι , οὕτως καὶ τὴν ἐναντίαν δύναμιν ἐκ τῆς οἰκείας ἐνεργείας , ποτὲ μὲν ἀμαρτίαν , ποτὲ δὲ ψεῦδος καὶ θάνατον καλεῖ . Οὕτω δὲ καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς εἰπών , « Ἡ ἀμαρτία ἀνέζησε , » τὸν διάβολον δηλοῖ . Αοιπὸν οὖν διὰ τῆς ἐντολῆς ἀφορμὴν ὁ διάβολος ἔλαβεν , ὅτι τὰ παραγγέλματα τοῦ νόμου ὡς ὕλην τινὰ τῆς ἑαυτοῦ τέχνης ποιησάμενος , εἰς τὸ ἐναντίον ταῖς ἐντολαῖς περιέτρεπε τὸν ἄνθρωπον . Δῆλον δὲ ὅτι δι´ ἑαυτοῦ ὁ Ἀπόστολος , τὸν κοινὸν ἄνθρωπον δῆλοι - « Πᾶσαν ἐπιθυμίαν . » Καλῶς τὸ , πᾶσαν · ἦν γὰρ καὶ πρὸ τοῦ νόμου ἐπιθυμία . Ἐπεὶ , διατί ὁ κατακλυσμὸς γέγονε , καὶ τὰ Σόδομα ἀπώλετο ; Ἀλλὰ νῦν , φησί , καὶ ἂς οὐκ ᾔδειν ἐπιθυμίας ἔμαθον ἐκ ποῦ νόμου , καὶ μαθὼν ἐποίησα . « ἁμαρτία νεκρά . » Τουτέστιν ἀνενέργητος . Εἰ γὰρ ἐνήργει καὶ πρὸ τοῦ νόμου , ἀλλ´ οὐ τοσοῦτον . Καθεύδειν ἐδόκουν , φησὶν , αἱ πλείους ἁμαρτίαι καὶ τεθνάναι . Οὐ γὰρ ᾔδειν τὰς πλείους , καὶ ἐν ἀγνοίᾳ πράττων , οὐχ οὕτως ἡμάρτανον . Ἡ μὲν οὖν ἁμαρτία νεκρὰ , ἐγὼ δὲ ἐν ζωῇ , ἄτε μὴ ἐνοχλούμενος , μηδὲ νεκρούμενος ὑπ´ αὐτῆσΠῶς οὖν ἀνέζησεν ἐκείνη ; Διὰ τοῦ νόμου . Τίνα
Lemmas: εἰμί μή διά νόμος ; » οὖον ὁ καθαιρέω λέγω ἄγνοια οὗτος λέγω , ἀλλά ὁ ἀκριβής γνῶσις . εἰμί γάρ περί ὁ φυσικός οὗτος εἴρω , πῶς εἄν ὁ ἑξῆς ἔχω λόγος ; « ἐγώ γάρ ζῶ Χωρὶς νόμος ποτός . » ἵημι γάρ Ἀδάμ , οὔτε ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς , οὐδέποτε Χωρὶς νόμος φυσικός φαίνω ζῶ . ὁμός τε γάρ αὐτός πλάσσω ὁ θεός , καί ἐκεῖνος αὐτός τίθημι ὁ νόμος αὐτός , συνοικέω ἀσφαλής παρακαθίστημι ὁ φύσις πᾶς . Χωρὶς δέ οὗτος , οὐδαμοῦ φαίνω ἐντολή ὁ φυσικός νόμος καλέω . οὗτος δέ καί ἐντολή καί Δίκαιος καί ἅγιος καλέω καί νόμος πνευματικός . « ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω . » οὐ εἶπον , ἀλλά ὁ ἁμαρτία οὐ ποιέω , εἰμί μή διά νόμος , ἀλ , « οὐ γιγνώσκω . » ὥστε οὖον ὁ ποιέω , ἀλλά ὁ διαγιγνώσκω ὁ ἁμαρτία , ὁ νόμος αἴτιος , παιδευτικός εἰμί , καί μή συγχωρέω διά ὁ ἄγνοια εἰς ὁ ὁ ἄλογος ἐκπίπτω φύσις . ἀφορμή δέ λαμβάνω ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή , κατεργάζομαι ἐν ἐγώ πᾶς επιθιεις , Χωρὶς γάρ νόμος ἁμαρτία νεκρός . ἐγώ δέ ζῶ Χωρὶς νόμος ποτός . ελθοισος δέ ὁ ἐντολή , ή ἁμαρτία ἀναζάω , ἐγώ δέ ἀποθνῄσκω , καί εὑρίσκω ἐγώ ὁ ἐντολή , ὁ εἰς ζωή , οὗτος εἰς θάνατος . ὁ γάρ ἁμαρτία ἀφορμή λαμβάνω διά ὁ ἐντολή ἐξαπατάω ἐγώ , καί δις αὐτός ἀποκτείνω . οὐχ ὁ νόμος αἴτιος , φημί , ὁ ἁμαρτία , ἀλ ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἐντολή ὁ εἰμί ὁ νόμος , ἐξαπατάω ἐγώ . Ὅρας πῶς ἠρέμα δείκνυμι πρόφασις ὁ ἁμαρτία ὁ νόμος . φανερῶς δέ οὖον λέγω , ἵνα μή προΐστημι αὐτός . ἁμαρτία δέ ἔοικα λέγω ὁ διάβολος . ὥσπερ οὖν ὁ Σωτήρ ζωή ὁ γραφή καλέω καί λικαιοσυνειμι , ὁ ζωή καί δικαιοσύνη αἴτιος εἰμί , οὕτως καί ὁ ἐναντίος δύναμις ἐκ ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια , ποτέ μέν ἁμαρτία , ποτέ δέ ψεῦδος καί θάνατος καλέω . οὕτως δέ καί ἐν ὁ ἑξῆς εἶπον , « ὁ ἁμαρτία ἀναζάω , » ὁ διάβολος δηλόω . αοιπος οὖν διά ὁ ἐντολή ἀφορμή ὁ διάβολος λαμβάνω , ὅτι ὁ παράγγελμα ὁ νόμος ὡς ὕλη τις ὁ ἑαυτοῦ τέχνη ποιέω , εἰς ὁ ἐναντίος ὁ ἐντολή περιτρέπω ὁ ἄνθρωπος . Δῆλος δέ ὅτι δις ἑαυτοῦ ὁ ἀπόστολος , ὁ κοινός ἄνθρωπος δῆλος - « πᾶσα ἐπιθυμία . » καλῶς ὁ , πᾶς · εἰμί γάρ καί πρό ὁ νόμος ἐπιθυμία . ἐπεί , διατί ὁ κατακλυσμός γίγνομαι , καί ὁ Σόδομα ἀπόλλυμι ; ἀλλά νῦν , φημί , καί ὅς οὐ οἶδα ἐπιθυμία μανθάνω ἐκ ποῦ νόμος , καί μανθάνω ποιέω . « ἁμαρτία νεκρός . » τουτέστιν ἀνενέργητος . εἰμί γάρ ἐνεργέω καί πρό ὁ νόμος , ἀλ οὖον τοσοῦτος . καθεύδω δοκέω , φημί , ὁ πλείων ἁμαρτία καί θνήσκω . οὖον γάρ οἶδα ὁ πλείων , καί ἐν ἄγνοια πράσσω , οὐ οὕτως ἁμαρτάνω . ὁ μέν οὖν ἁμαρτία νεκρός , ἐγώ δέ ἐν ζωή , αὔγ-ασμα μή ἐνοχλέω , μηδέ νεκρόω ὑπό αὐτῆσΠῶς οὖν ἀναζάω ἐκεῖνος ; Ζεύς ὁ νόμος . τίς