cogPG.PG118 238
ἐφ´ ἑαυτῆς κατηγόρησε , πικρῶς ἄμα καὶ δριμέως τὸν ὅγκον αὐτῆς καὶ τὸ τυραννικὸν καὶ ἀνυπέρβλητον ἐνδεικνύμενος . Ἐπειδὴ δὲ ἀσαφέστερόν πως ἔδοξεν εἰρῆσθαι τῇ ταυτολογίᾳ τοῦ ὀνόματος . πάλιν δὲ μεταλαμβανομένου τοῦ ὀνόματος , ἡ τῆς ὑπερβολῆς καὶ δριμύτητος ἔνδειξις ἐξελύετο , παρονομάζει μέν , καὶ οὐ τελείως ἀφίσταται τοῦ ὀνόματος , ἐν ᾠ δὲ ἐκλελύσθαι ἐδόκει , τόνον ἐπάγει τῇ προσθήκῃ τοῦ καθ´ ὑπερβολήν . Καὶ οὕτως ἐπὶ τὸ σαφέστερον ἄμα καὶ ὁμοίως ἔντονον καὶ τοῦ δριμέως ἐμφαντικὸν μεταβαλὼν τὸν λόγον φησίν · Ἵνα γένηται καθ´ ὑπερβολὴν ἀμαρτωλὸς ἡ ἁμαρτία . « Ἵνα φανῇ ἁμαρτία » Ἵνα , φησὶ , δειχθῇ πῶς μιαρὰ , πῶς πονηρὰ καὶ ἐταμὴ καὶ ἰσχυρὰ ἡ ἁμαρτία , διὰ τοῦ ἁγαβοῦ , καυτέστι τοῦ νόμου αὐτοῦ , τὸν θάνατον κατειργάσατο . Μεγίστην δὲ δηλοῖ τῆς ἁμαρτίας τὴν ἰσχὺν , δεῖξαι θέλων τοῦ Χριστοῦ τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν δωρεὰν ὅση , ὅτι ταύτης ἡμᾶς τῆς ἰσχυρᾶς καὶ ἀφεύκτου ἀπήλλαξεν . « Ἵνα γένηται . » Ἵνα , φησί , δειχθῇ αὐτῇς ὁ ἅπας ἰὸς , καὶ ἡ πᾶσα κακία . Τὸ γὰρ , καθ´ ὑπερβολήν , ἐπιτάσεώς ἐστιν . Οὐ μικρὸν οὖν ὥνησεν ὁ νόμος πᾶσαν αὐτῆς τὴν πικρίαν ἀποκαλύψας γενομένην . Τοῦτο δὲ δηλοῖ , τὸ , « γένηται , » ἵνα κτοκαλυφθῇ πενομένη , ἵνα διὰ γοῦν τοῦτο φύγωμεν αὐτήν . οἴδαμεν γὰρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός ἐστιν , έγὼ δέ σρκικός εἰμι , πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν . Ὅ γὰρ κατεργάζομαι , οὐ γινώσκω . Οὐ γὰρ ὁ θέλω , τοῦτο πράσσω , ἀλλ´ ὃ μισῶ , τοῦτο ποιῶ . Εἰ δὲ ὄ οὐ θέλω , τοῦτο ποιῶ , σύμφημι τῷ νόμῳ ὅτι καλός . Νυνὶ δέ οὐκ ἔν ἐγὼ κατεργάζομαι αὐτό , ἀλλ ἡ οἰκοῆσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . Ἐπειδὴ εἰπε τὸν νόμον αἴτιον τῆς ἁμαρτίας , εἰ καὶ μὴ παρὰ τὴν αὐτοῦ φύσιν , ἵνα μὴ νομ´σωσιν αὐτὸν κατὰ τοῦ νόμου λέγειν , οὐ μόνον αὐτὸν καττγορίας απαλλάσσει , ἀλλὰ καὶ ἐγκωμιάζει αὐτόν . κατη]ορεῖ δὲ τῶν μὴ φυλαξάντων . Ὁ νόμος διδάσκαλος , φησὶν , ἀρετῆς , πολέμιος ἁμαρτιῶν . « Πνευματικός ἐστιν . » ππ[ΟΚΟΙΜΕΝΙΟΥ ] Δῶρον , φησὶ , τοῦ ἁγίου Πνεύματος , καὶ ὥσπερ ὑπαγόρευσις . Ἡ πνευματικὸς ὅτι τὰ τοῦ Πνεύματος βούλεται , καὶ τὰ συμφέροντα . ζητεῖ τῆς ψυχῆς . Ἐγὼ δὲ ὅτι τὰς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίας διώκω , σαρκικός εἰμι . Οὐκ εἶπε δὲ , Ὕμεῖς οἱ τῳ νόμῳ χρώμενοι καὶ παραβαίνοντες , ἵνα μὴ τραχὺν καὶ ἐπαχθῆ τὸν λόγον ποιήσῃ . ἀλλ´ , « Ἐγὼ , » φησὶ τὰ ἐκείνων ἐφ´ ἑαυτοῦ σχηματίζων , καὶ ἐφεξῆς δὲ οὕτως ποιεῖ , τὸ τραχὺ καὶ σφοδρὸν ἐκλύων , καὶ λεαίνων τῇ περὶ ἑαυτὸν σχηματολογίᾳ . « Σαρκικός εἰμι . » Αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος οὐ καθό ἐστιν ἄνθρωπος , ἀλλὰ καθὸ οὔτως ἑαυτοὺς ἤξαμεν , Ὑπὸ τὴν ἐπιθυμίαν , φησί , κείμενος τῆς σαρκὸς , καὶ ἐπιτελῶν τὰ ἀρέσκοντα τοῦ σώματος , « Πεπραμένος ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν . » Μετὰ γὰρ τοῦ θανάτου , φησὶ , καὶ ὁ τῶν παθῶν ὑπεισῆλθεν ἐσμός . Οον ὁργὴ , λύπη , ἐπιθυμία κακή . Τούτοις , φησί , λαραδεδομένος ἤμην . Τοῦτο γὰρ τὸ , « Πεπραμένος . »
Lemmas: ἐφίημι ἑαυτοῦ κατηγορέω , πικρός ἄμη καί δριμύς ὁ ὄγκος αὐτός καί ὁ τυραννικός καί ἀνυπέρβλητος ἐνδείκνυμι . ἐπεί δέ ἀσαφής πως δοκέω εἴρω ὁ ταὐτολογία ὁ ὄνομα . πάλιν δέ μεταλαμβάνω ὁ ὄνομα , ὁ ὁ ὑπερβολή καί δριμύτης ἔνδειξις ἐκλύω , παρονομάζω μέν , καί οὖον τέλειος ἀφίστημι ὁ ὄνομα , ἐν ὀͅς δέ ἐκλύω δοκέω , τόνος ἐπάγω ὁ προσθήκη ὁ καθ´ ὑπερβολή . καί οὕτως ἐπί ὁ σαφής ἄμη καί ὁμοίως ἔντονος καί ὁ δριμύς ἐμφαντικός μεταβάλλω ὁ λόγος φημί · ἵνα γίγνομαι καθ´ ὑπερβολή ἁμαρτωλός ὁ ἁμαρτία . « ἵνα φαίνω ἁμαρτία » ἵνα , φημί , δείκνυμι πῶς μιαρός , πῶς πονηρός καί τέμνω καί ἰσχυρός ὁ ἁμαρτία , διά ὁ ἀγαυός , καυτέστι ὁ νόμος αὐτός , ὁ θάνατος κατεργάζομαι . Μεγίστη δέ δηλόω ὁ ἁμαρτία ὁ ἰσχύς , δείκνυμι ἐθέλω ὁ Χριστός ὁ ἀγαθότης καί ὁ δωρεά ὅσος , ὅτι οὗτος ἐγώ ὁ ἰσχυρός καί άφευκτος ἀπαλλάσσω . « ἵνα γίγνομαι . » ἵνα , φημί , δείκνυμι αὐτός ὁ ἅπας ἰός , καί ὁ πᾶς κακία . ὁ γάρ , καθ´ ὑπερβολή , ἐπίτασις εἰμί . οὖον μικρός οὖν ὀνίνημι ὁ νόμος πᾶς αὐτός ὁ πικρία ἀποκαλύπτω γίγνομαι . οὗτος δέ δηλόω , ὁ , « γίγνομαι , » ἵνα κτοκαλυπτω πένομαι , ἵνα διά γοῦν οὗτος φεύγω αὐτός . οἶδα γάρ ὅτι ὁ νόμος πνευματικός εἰμί , ἐγώ δέ σρκικός εἰμί , πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία . ὅς γάρ κατεργάζομαι , οὖον γιγνώσκω . οὖον γάρ ὁ ἐθέλω , οὗτος πράσσω , ἀλ ὅς μισέω , οὗτος ποιέω . εἰμί δέ ὅς οὖον ἐθέλω , οὗτος ποιέω , σύμφημι ὁ νόμος ὅτι καλός . νυνί δέ οὐ ἐν ἐγώ κατεργάζομαι αὐτός , ἀλλ' ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . ἐπεί εἶπον ὁ νόμος αἴτιος ὁ ἁμαρτία , εἰμί καί μή παρά ὁ αὐτός φύσις , ἵνα μή νομ´σωσιν αὐτός κατά ὁ νόμος λέγω , οὖον μόνος αὐτός καττγορίας ἀπαλλάσσω , ἀλλά καί ἐγκωμιάζω αὐτός . κατη]ορεω δέ ὁ μή φυλάσσω . ὁ νόμος διδάσκαλος , φημί , ἀρετή , πολέμιος ἁμαρτία . « Πνευματικός εἰμί . » ΟΠ ] Δῶρος , φημί , ὁ ἅγιος πνεῦμα , καί ὥσπερ ὑπαγόρευσις . ὁ πνευματικός ὅτι ὁ ὁ πνεῦμα βούλομαι , καί ὁ συμφέρω . ζητέω ὁ Ψυχή . ἐγώ δέ ὅτι ὁ ὁ σάρξ ἐπιθυμία διώκω , σαρκικός εἰμί . οὐ εἶπον δέ , ὑμεῖς ὁ ὁ νόμος χράω καί παραβαίνω , ἵνα μή τραχύς καί ἐπαχθής ὁ λόγος ποιέω . ἀλ , « ἐγώ , » φημί ὁ ἐκεῖνος ἐφίημι ἑαυτοῦ σχηματίζω , καί ἐφεξῆς δέ οὕτως ποιέω , ὁ τραχύς καί σφοδρός ἐκλύω , καί λεαίνω ὁ περί ἑαυτοῦ σχηματολογία . « σαρκικός εἰμί . » αὐτός ὁ ἄνθρωπος οὖον καθό εἰμί ἄνθρωπος , ἀλλά καθό οὔτως ἑαυτοῦ ἄγω , ὑπό ὁ ἐπιθυμία , φημί , κεῖμαι ὁ σάρξ , καί ἐπιτελέω ὁ ἀρέσκω ὁ σῶμα , « πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία . » μετά γάρ ὁ θάνατος , φημί , καί ὁ ὁ πάθος ὑπεισέρχομαι ἑσμός . ὄον ὀργή , λύπη , ἐπιθυμία κακός . οὗτος , φημί , λαραδεδομένος εἰμί . οὗτος γάρ ὁ , « πέρνημι . »