cogPG.PG118 307
πλησίον ἢ ἐξουθενεῖν . « Ἐάν τε γὰρ ζῶμεν . » Ζωῆς γὰρ αὐτὸς καὶ θανάτου μόνος ἔχει τὴν ἐξουσίαν . « Εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς καὶ ἀπέθανε . » Τὸν λογισμὸν ἐπήγαγε , τοῦ καὶ ζῶντας ἡμᾶς καὶ ἀποθανόντας εἶναι τοῦ Χριστοῦ . Πρὸς δὲ τούτοις κἀκεῖνο δείκνυσιν , ὅτι , φησίν , Εἰ τοσαύτῃ περὶ ἡμᾶς ἐχρήσατο προνοίᾳ ὡς καὶ σταυρωθῆναι , οὐκ ἂν ἡμῶν καταφρονήσει . Εἰ γὰρ καὶ ἀποθανόντων ἡμῶν προνοεῖ , πολλῷ μᾶλλον ζώντων . Τοῦτο δὲ πρὸς τοὺς κατακρίνοντας λέγει , ὅτι φροντισθῶσι παρὰ Θεῷ οἱ ἀσθενεῖς τῇ πίστει , διὰ τὴν τοσαότην αὐτοῦ περὶ πάντας πρόνοιαν · καὶ τὸν ὀλιγόπιστον δὲ ἐντρέπει , τῶν εὐεργεσιῶν ὑπομιμνήσκων τοῦ Θεοῦ . « Καὶ ἀπέθανε καὶ ἀνέστη . » Δικαιώματα , φησὶ , προαπέθετο τῆς ἡμετέρας δεσποτείας . « Ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ . » Τουτέστι , ψυχῶν καὶ σωμάτων . Αἱ μὲν γάρ εἰσιν ἀθάνατοι , τὰ δὲ θνητὰ . Οὕτως καὶ ὁ ἄγιος Μεθόδιος ἐν τῷ Περὶ ἀναστάσεως λόγῳ . Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου ; ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου ; Πάντες γὸρ ααραστησόμεθα τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ . Γέγραπται γὰρ , Ζῶ ἐγὼ , λέγει Κύριος , ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογὴσεται τῷ Θεῷ . Ἅρα οὖν ἔκαστος ἡμῶν περὶ ἑαυτοῦ ἂόγον δώσει τῷ Θεῷ . Μηκέτι οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν , ἀλλὰ τοῦτο κρίνατε μᾶλλον , τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομμα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον . Πρὸς τὸν ὀλιγόπιστον πάλιν αὐτῷ ὁ λόγος.«Καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου ; » Πρὸς τὸν ἑδραῖον τῇ πίστει ὁ λόγος οὐτος . Τῷ δὲ ὀνόματι τοῦ ἀδελφοῦ , λύει αὐτοῖς τὴν ἔριν . « Ζῶ ἐγὼ , » καὶ τὰ ἑξῆς . Δοκεῖ μὲν διὰ τῆς παραγωγῆς τῆς προφητείας , καὶ καταστέλλειν τὸν πιστὸν , εἰς τὸ μὴ ἐξουθενεῖν τὸν Ἰουδαϊζοντα , πλὴν ὅλον τὸ χωρίον εἰπε , κατασείων τὴν ψυχὴν τοῦ Ἰουδαίζοντος ἔτι , ὧδε μὲν τῇ μνήμῃ τῆς κρίσεως , ἄνω δὲ ταῖς εὐεργεσίαις αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἐντρέπων . Εἰ γὰρ τῷ Χριστῷ , φησί , πάντες παραστησόμεθα , καὶ αὐτὸς ἡμᾶς , καὶ οὐχ ὁ νόμος , εὐθύνας ἀπαιτήσει · τί σὺ ἔχῃ τοῦ νόμου , καὶ οὐ καθάπαξ ἐπιλαμβάνῃ τοῦ Χριστοῦ · « Ὅτι ἐμοί κάμψει πᾶν γόνυ . » Τὴν ἀπάντων αὐτῶν δεσποτείαν μαρτυρεῖ . « Καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται . » Τὰς οἰκείας ἁμαρτίας ἐξ αὐτοῦ τοῦ συνειδότος , ἅτε κριτῇ . π Ἅλλως.[ΟΚΟΥΜ . ] Εἴρηται περὶ του Θεοῦ καὶ Πατρὸς , ὅτι αὐτὸς κρίνει οὐδένα . τὸν δε κρίσιν δέδωκε τῷ Υἱῷ . Δῆλον οὖν ὡς περὶ τοῦ κριτοῦ εἴρηται τῷ Παύλω τὸ « Ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ . » Καὶ τὸ , « Λόγον ὁώσει τῷ Θεῷ . » Ἄρα Θεὸς ὁ Χριστὸς , κἂν οἱ ἀσεβεῖς μὴ βούλωνται . « Μηκέτι οὖν ἀλλήλους κρίνωμεν . » Πάλιν τοῦ πρώτου ἔχεται λόγου , ἵνα μὴ δόξῃ διὰ φόβον τῆς κρίσεως μνησθῆναι , ἀλλὰ διά τινα λόγου ἀκολουθίαν . « Τὸ μὴ τιθέναι ποόσκομμα . » Τοῦτο καὶ πρὸς τὸν εἰλικρινῆ πιστὸν , καὶ τὸν ἔτι Ἰουδαῖζοντα ἀρμόζει .
Lemmas: πλησίος ἢ ἐξουθενέω . « ἐάν τε γάρ ζῶ . » Ζωή γάρ αὐτός καί θάνατος μόνος ἔχω ὁ ἐξουσία . « εἰς οὗτος γάρ Χριστός καί ἀποθνῄσκω . » ὁ λογισμός ἐπάγω , ὁ καί ζῶ ἐγώ καί ἀποθνῄσκω εἰμί ὁ Χριστός . πρός δέ οὗτος ἐκεῖνος δείκνυμι , ὅτι , φημί , εἰμί τοσοῦτος περί ἐγώ χράω πρόνοια ὡς καί σταυρόω , οὐ εἄν ἐγώ καταφρονέω . εἰμί γάρ καί ἀποθνῄσκω ἐγώ προνοέω , πολύς μᾶλλον ζῶ . οὗτος δέ πρός ὁ κατακρίνω λέγω , ὅτι φροντίζω παρά Θεός ὁ ἀσθενής ὁ πίστις , διά ὁ τοσαοος αὐτός περί πᾶς πρόνοια · καί ὁ ὀλιγόπιστος δέ ἐντρέπω , ὁ εὐεργεσία ὑπομιμνήσκω ὁ Θεός . « καί ἀποθνῄσκω καί ἀνίστημι . » δικαίωμα , φημί , προαποτίθημι ὁ ἡμέτερος δεσποτεία . « ἵνα καί νεκρός καί ζῶ κυριεύω . » τουτέστι , Ψυχή καί σῶμα . ὁ μέν γάρ εἰμί ἀθάνατος , ὁ δέ θνητός . οὕτως καί ὁ ἅγιος Μεθόδιος ἐν ὁ περι ἀνάστασις λόγος . σύ δέ τίς κρίνω ὁ ἀδελφός σύ ; ἢ καί σύ τίς ἐξουθενέω ὁ ἀδελφός σύ ; πάνετες γόρ ααραστησομεθη ὁ βῆμα ὁ Χριστός . γράφω γάρ , ζῶ ἐγώ , λέγω Κύριος , ὅτι ἐγώ κάμπτω πᾶς γόνυ , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω ὁ Θεός . ἄρα οὖν ἔκαστος ἐγώ περί ἑαυτοῦ οἴγω δίδωμι ὁ Θεός . μηκέτι οὖν ἀλλήλων κρίνω , ἀλλά οὗτος κρίνω μᾶλλον , ὁ μή τίθημι πρόσκομμα ὁ ἀδελφός ἢ σκάνδαλον . πρός ὁ ὀλιγόπιστος πάλιν αὐτός ὁ λόγος.«Καὶ σύ τίς ἐξουθενέω ὁ ἀδελφός σύ ; » πρός ὁ ἑδραῖος ὁ πίστις ὁ λόγος οὐτος . ὁ δέ ὄνομα ὁ ἀδελφός , λύω αὐτός ὁ Ἔρις . « ζῶ ἐγώ , » καί ὁ ἑξῆς . δοκέω μέν διά ὁ παραγωγή ὁ προφητεία , καί καταστέλλω ὁ πιστόν , εἰς ὁ μή ἐξουθενέω ὁ Ἰουδαΐζω , πλήν ὅλος ὁ χωρίον εἶπον , κατασείω ὁ ψυχή ὁ Ἰουδαῖος ἔτι , ὧδε μέν ὁ μνήμη ὁ κρίσις , ἄνω δέ ὁ εὐεργεσία αὐτός ὁ Χριστός ἐντρέπω . εἰμί γάρ ὁ Χριστός , φημί , πᾶς παρίστημι , καί αὐτός ἐγώ , καί οὐ ὁ νόμος , εὐθύνω ἀπαιτέω · τίς σύ ἔχω ὁ νόμος , καί οὖον καθάπαξ ἐπιλαμβάνω ὁ Χριστός · « ὅτι2 ἐγώ κάμπτω πᾶς γόνυ . » ὁ ἀπαντάω αὐτός δεσποτεία μαρτυρέω . « καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω . » ὁ οἰκεῖος ἁμαρτία ἐκ αὐτός ὁ σύνοιδα , ἅτε κριτής . π Οὖλος . ] ἔρομαι περί ὁ Θεός καί πατήρ , ὅτι αὐτός κρίνω οὐδείς . ὁ δέ κρίσις δίδωμι ὁ υἱός . Δῆλος οὖν ὡς περί ὁ κριτής εἴρω ὁ Παῦλος ὁ « ἐξομολογέω ὁ Θεός . » καί ὁ , « Λόγος ὁράω ὁ Θεός . » ἄρας θεός ὁ Χριστός , κἀν ὁ ἀσεβής μή βούλομαι . « μηκέτι οὖν ἀλλήλων κρίνω . » πάλιν ὁ πρῶτος ἔχω λόγος , ἵνα μή δόξα διά φόβος ὁ κρίσις μιμνήσκω , ἀλλά διά τις λόγος ἀκολουθία . « ὁ μή τίθημι ποόσκομμα . » οὗτος καί πρός ὁ εἰλικρινής πιστόν , καί ὁ ἔτι Ἰουδαῖος ἁρμόζω .