cogPG.PG118 554
ἐπιμένετε τῇ ἀμαρτίᾳ καταφρονοῦντες τῆς τιμωρίας , ἁνιώμενος μὲν καὶ βαρυθυμῶν , ὅμως τιμωρήσομαι . ῥᾴδιον γάρ μοι τὸ ἐλπίζειν τοῦτο . « Οὐχ ἵνα ἡμεῖς . δόκιμοι φανῶμεν . » Ἐ γὰρ τοῦ μὴ ἁμαρτάνειν αὐτοὺς , οὐκ ἔτι τὴν τιμωρητικὴν ἐπεδείκνυτοδύναμιν , καὶ πάλιν ὡς ἀδόκιμος καὶ ἀνίσχυρος ἐκρίνετο « Ἰμεῖς δὲ ὡς ἀδόκιμοι . » Καλῶς τὸ , Ὡς ἀδόκιμοι . Οὐ γὰρ τῆ ἀληθείᾳ ἤμελλεν , ἐπεὶ μὴ τιμωρεῖται μὴ ἁμαρτάνοντας , ἀδόκιμος γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ μάλιστα δόκιμος , ἀλλὰ διὰ τὴν τῶν πολλῶν ὑπόληψιν , εἶπε τὸ , ὡς ἀδόκιμοι · « Οὐ γὰρ δυνάμεθά τι κατὰ τῆς ἀληθείας . » Ἑάν τις ἀληθῶς βιοῖ , φησὶ , καὶ εὐσεβῶς . Ἀλήθειαν γὰρ νῦν τὴν εὐσέβειαν καλεῖ , ὡς νόθου ὄντος τοῦ δυσσεβοῦς βίου . Οὐ γὰρ εἰ βουλοίμεθα ἐπαγαγεῖν τιμωρίαν , δυνάμεθα . Οὐ συνεργεῖ γὰρ ὁ Θεός . Οὐ γὰρ κατὰ τῆς ἀληθείας οἷον εὐσεβείας τι ἰσχύομεν . Ἡ δὲ ἰσχὺς ἡμῶν . Ὑπὲρ αὐτῆς ἵνα τοὺς μὴ κατ´ αὐτὴν ζῶντας , ὅιὰ τῆς τῇ μωρίας ἀναγκάζομεν αἱρεῖσθαι αὐτήν . « Χαίρομεν γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενῶμεν . » Τίοὖν ; Ἐπεὶ μὴ δύναμαι καὶ βουλόμενος κατὰ τῆς ἀληθείας . Ἄρα ἀλγῶ ὑπὲρ τούτου ; Οὐμενοῦν . Χαίρων γὰρ ὅταν ἡμεῖς ἀσθενεῖς νομιζώμεθα , ἐκ τοῦ μὴ ἐπάγειν τιμωρίαν . Ὑμεῖς δὲ ἰσχυροὶ , ἐκ τοῦ ἀνάλωτοι εἶναι τῇ τιμωρητικῇ μου δυνάμει , διὰ τὸ βιοῦν ὁρθῶς . « Τοῦτο δὲ καὶ εὐχόμεθα . » Ἅρα οὖν μόνον χαίρομεν ; καὶ εὐχόμεθα μὲν οὖν τὴν ἡμῶν κατάρτισιν , τουτέστιν , εὐδοκίμησιν , καὶ τὸ ἀπηρτίσθαι ἐν βίῳ καὶ δόγμασι λρηστοῖς . Ἡ ἵνα σφαλλομένους τιμωρούμενοι , δόξωμεν εἶναι δυνατοί . Διὰ τοῦτο ταῦτα ἀπὼν γρόφω , ἵνα μὴ παρὼν ἀποτόμως χρήσωμαι , κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἣν ἔδωκέ μοι ὁ Κύριος , εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ εἰς καθαίρεσιν . Ἐπειδὴ σφόδρα ἐπέπληξεν αὐτοὺς πανταχοῦ μὲν , μάλιστα δὲ ἐν τῷ τέλει τῆς ἐπιστολῆς , νῦν διὰ τοιολτων ἀπολογεῖται , καί φησι · Διὰ τοῦτο οὕτως ἔγραψα , ώς βουλόμενος ἄχρι τῶν γραμμάτων εἶναι τὴν ἀποτομίαν , καὶ μὴ ἐν ἔργοις ἐπιδειχθῆναι . « Κατὰ τὴν ἐξουσίαν ἣν ἔδωκέ μοι ὁ Κύριος . » Ὅστε κἂν κολάζω , φησὶν , οὐκ ἐγὼ κολάζω , ἀλλὰ διὰ μέσου ἐμοῦ , ὁ ταύτην μοι δεδωκὼς τὴν ἐξουσίαν Χριστός . Ὅρα δὲ , ἐν τῳ ἀπολογεῖσθαι , φοβερώτερον τὸν λόγον εἰργάσατο . Τί οὖν ; εἴποι τις ἂν αὐτῷ . Διὰ τοῦτο εἴληφας ἐξουσίαν , ἵνα τιμωρῇ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς κατ´ εἰκόνα Θεοῦ ; καὶ εἰς τοῦτό σε ὅλως κατέστησεν ὁ φιλάνθρωπος Χριστός ; Ὁὐκ εἰς καθαίρεσιν , φησί , καὶ ὄλεθρον ψυχῶν εἴληφα τὴν ἐξουσίαν , ἀλλ´ εἰς οἰκοδομήν . Αὐτὸ γὰρ τοῦτο τὸ τοὺς αἰτίους τιμωρεῖσθαι , οἰκοδομὴ Ἐκκλησίας ἐστὶν , ἀσφαλεστέρων τῶν λοιπῶν καὶ δοκιμωτέρων , διὰ τῆς τιμωρίας γινομένων . Λριπὸν , ἀδελφοί , χαίρετε , καταρτίζεσθε , παρακωλεῖσθε , τὸ αὐτὸ φρονεῖτε , εἰρηνεύετε . Καὶ ὁ Θκ´Ο τῆς ἀγάπης καὶ εἰρήνης ἔσται μεθ´ ὑμων . Ἀσπάσασθε ἀλλήλοις ἐν ἁγίῳ φιλήιπτι . Ἀσπάζονται
Lemmas: ἐπιμένω ὁ ἁμαρτία καταφρονέω ὁ τιμωρία , ἀνιάω μέν καί βαρυθυμέω , ὅμως τιμωρέω . ῥᾴδιος γάρ ἐγώ ὁ ἐλπίζω οὗτος . « οὐχ ἵνα ἐγώ . δόκιμος φαίνω . » εἰ γάρ ὁ μή ἁμαρτάνω αὐτός , οὐ ἔτι ὁ τιμωρητικός ἐπιδείκνυμι , καί πάλιν ὡς ἀδόκιμος καί ἀνίσχυρος κρίνω « Ἰμεῖς δέ ὡς ἀδόκιμος . » καλῶς ὁ , ὡς ἀδόκιμος . οὖον γάρ τῆ ἀλήθεια μέλλω , ἐπεί μή τιμωρέω μή ἁμαρτάνω , ἀδόκιμος γίγνομαι , ἀλλά καί μάλιστα δόκιμος , ἀλλά διά ὁ ὁ πολύς ὑπόληψις , εἶπον ὁ , ὡς ἀδόκιμος · « οὖον γάρ δύναμαι τίς κατά ὁ ἀλήθεια . » ἐάν τις ἀληθής βιόω , φημί , καί εὐσεβής . Ἀλήθεια γάρ νῦν ὁ εὐσέβεια καλέω , ὡς νόθος εἰμί ὁ δυσσεβής βίος . οὖον γάρ εἰμί βούλομαι ἐπάγω τιμωρία , δύναμαι . οὖον συνεργέω γάρ ὁ Θεός . οὖον γάρ κατά ὁ ἀλήθεια οἷος εὐσέβεια τίς ἰσχύω . ὁ δέ ἰσχύς ἐγώ . ὑπέρ αὐτός ἵνα ὁ μή κατ´ αὐτός ζῶ , οἶος ὁ ὁ μωρία ἀναγκάζω αἱρέω αὐτός . « χαίρω γάρ ὅταν ἐγώ ἀσθενέω . » Τίων ; ἐπεί μή δύναμαι καί βούλομαι κατά ὁ ἀλήθεια . ἄρας ἀλγέω ὑπέρ οὗτος ; οὐμενοῦν . Χαίρων γάρ ὅταν ἐγώ ἀσθενής νομίζω , ἐκ ὁ μή ἐπάγω τιμωρία . σύ δέ ἰσχυρός , ἐκ ὁ ἀνάλωτος εἰμί ὁ τιμωρητικός ἐγώ δύναμις , διά ὁ βιόω ὀρθῶς . « οὗτος δέ καί εὔχομαι . » ἄρα οὖν μόνος χαίρω ; καί εὔχομαι μέν οὖν ὁ ἐγώ κατάρτισις , τουτέστιν , εὐδοκίμησις , καί ὁ ἀπαρτίζω ἐν βίος καί δόγμα λρηστοῖς . ὁ ἵνα σφάλλω τιμωρέω , δοκέω εἰμί δυνατός . Ζεύς οὗτος οὗτος ἄπειμι γρόφω , ἵνα μή πάρειμι ἀπότομος χράω , κατά ὁ ἐξουσία ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ Κύριος , εἰς οἰκοδομή καί οὐ εἰς καθαίρεσις . ἐπεί σφόδρα ἐπιπλήσσω αὐτός πανταχοῦ μέν , μάλιστα δέ ἐν ὁ τέλος ὁ ἐπιστολή , νῦν διά τοιολτων ἀπολογέομαι , καί φημί · Ζεύς οὗτος οὕτως γράφω , οὖς βούλομαι ἄχρι ὁ γράμμα εἰμί ὁ ἀποτομία , καί μή ἐν ἔργον ἐπιδείκνυμι . « κατά ὁ ἐξουσία ὅς δίδωμι ἐγώ ὁ Κύριος . » ὅστε κἀν κολάζω , φημί , οὐ ἐγώ κολάζω , ἀλλά διά μέσος ἐγώ , ὁ οὗτος ἐγώ δίδωμι ὁ ἐξουσία Χριστός . Ὅρας δέ , ἐν ὁ ἀπολογέομαι , φοβερός ὁ λόγος ἐργάζομαι . τις οὖν ; εἶπον τις εἄν αὐτός . Ζεύς οὗτος λαμβάνω ἐξουσία , ἵνα τιμωρέω ὁ ἄνθρωπος ὁ κατ´ εἰκών Θεός ; καί εἰς οὗτος σύ ὅλως καθίστημι ὁ φιλάνθρωπος Χριστός ; οὐ εἰς καθαίρεσις , φημί , καί ὄλεθρος Ψυχή λαμβάνω ὁ ἐξουσία , ἀλ εἰς οἰκοδομή . αὐτός γάρ οὗτος ὁ ὁ αἴτιος τιμωρέω , οἰκοδομή ἐκκλησία εἰμί , ἀσφαλής ὁ λοιπός καί δόκιμος , διά ὁ τιμωρία γίγνομαι . λριπως , ἀδελφός , χαίρετε , καταρτίζω , παρακολεῶ , ὁ αὐτός φρονέω , εἰρηνεύω . καί ὁ Θ ὁ ἀγάπη καί εἰρήνη εἰμί μεθ´ ὑμεῖς . ἀσπάζομαι ἀλλήλων ἐν ἅγιος φιλήιπτι . ἀσπάζομαι