cogPG.PG118 376
μερίσαντος Θεοῦ , καὶ καλέσαντος Κυοίου Εἰ δὲ ἀΘελκαὶ ὁ Κύριος τὰς τοιαύτας συναφείας ἔταξε καὶ ἐμέρισε κατὰ τὸ ἑκάστου συμφέρον , οὐκ ὀφείλει ὁ πιστὸς ἀπίστῳ συναφθεὶς δυσφορεῖν , ἢ ἀγωνίαν καὶ λύσιν ἐπιζητεῖν , ἀλλὰ καθὼς ἐκλήθη ἕκαστος , τούτῳ ἐμμένειν καὶ συμπεριπατεῖν . Ὁγὰρ Σευηριανὸς ἔστιξεν οὕτως . Εἰ γὰρ μὴ οὕτως στίξῃς , ἀσυνάρτητον ἔλεγεν εἶναι τὴν σύνταξιν . Οὕτως σε , φησὶν , ἐμέρισεν ὁ Θεὸς καὶ οὕτως κέκληκεν , μετὰ γυναικὸς ἢ ἀνδρὸς ἀπίστου · στέργε τοιγαροῦν τὸν γάμον , καὶ μὴ διαλύσῃς τὴν πίστιν . « Οὕτως ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι . » Τοῦτο ἐπάγει , ἵνα τῷ σχεῖν καὶ ἄλλους κοινονοὺς καὶ ἄλλας Ἐκκλησίας , προθυμότεροι περὶ τὴν ὑπακοὴν γένωνται . Περιτετμημένος τις ἐκλήθη , μὴ ἐπισπάσθω . Ἐν ἀκροβυστίᾳ τις ἐκλήθη , μὴ περιτεμνέσθω . Ἥκεριτομὴ οὐδέν ἐστι , καὶ ἡ ἀκροβυστία οὐδέν ἐστιν , ἀλλὰ τήρησις ἐντολῶν Θεοῦ . Ἕκαστος ἐν τῇ κλήσει ᾗ ἐκλήθη , ἐν ταύτῃ μενέτω , Πάλιν , φησὶ , περιτετμημένος ἐκλήθης , μὴ ἐπισπω . [ ΦΤ . Ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος τοῦτό φησιν , ὅτι διά τινος θεραπείας φαρμακευτικῆς δύναταί τις ποιῆσαι τὸν ἐμπερίτομον ἀκρόβυστον , καὶ ὅτι ταύτης τῆς ἐπινοίας πρῶτος εὑρετὴς γέγονεν Ἰσαῦ . Διὰ τοῦτό φησιν ὁ Θεός · « Τὸν Ἰσαῦ ἐμίσησα . » -- « Ἐν ἀκροβυστίᾳ τις ἐκλήθη , μὴ περιτεμνέσθω . » - [ ΟiΚΟΥΜ ] Εἰκὸς γὰρ ἀπό τινος θεραπείας δύνασθαι εἰς τὸ ἀρχαῖον ἐπανελθεῖν τὴν περιτομὴν , καὶ πρὸς αὐτὴν ἀνατρέχειν καὶ καυχᾶσθαι . Ἐν ἀκροβυστίᾳ , φησὶν , ἐκλήθης , μένε ὃ εἴ . Οὔτε γὰρ ἡ περιτομὴ πρὸς σωτηρίαν συμβάλλεται , οὔτε ἡ ἀκροβυστία λυμαίνεται . ἑνὸς γὰρ χρεία μόνον τοῦ πληροῦν τὰς ἐντολάς . - ΩΤ Καὶ ἡ ὠφέλεια διὰ τὴν τήρησιν τῆς ἐντολῆς περιγίνεται ὁμοίως καὶ τῇ περιτομῆ καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ . Τῶν γὰρ ἐν ἀνθρώποις πράξεων , αἱ μὲν καθ´ αὑτὰς ἔχουσι τὸ χρήσιμον , καὶ εἰ μὴ ὧσιν ἐντολῆς ἠρτημέναι θείας , οἰον ἡ δικαιοσύνη καὶ τὰ ὅμοια · αἱ δὲ διὰ μόνην τὴν ἐντολὴν , ὡς τὰ πλεῖστα τῶν ἐν τῷ νόμῳ . Δοῦλος ἐκλήθης , μή σοι μελέτω · ἀλλ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι , μᾶλλον χρὴσαι . Ὁ γὰρ ἐν Κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος , ἀπελεύθερος Κριοῦ ἐστίν . Ὁμοίως καὶ ὁ ἐλεύθερες κληθεὶς , δοῦλός ἑστι Χριστου . Τιμῆς ἡγοράσθητε , μὴ γίνεσθε δοῦλοι ἀνθρώπων . Ἔκαστος ἐν ᾠ έκλήθη , ἀδελφοὶ , ἐν τούτῳ μενέτω παρὰ τῷ Θεῴ , Πάλιν ἡ αὐτὴ συμβουλὴ , τὸ ἐν τοῖς αὐτοῖς εἶναι , ἐν οἷς ἐκλήθη τις . Εἰ δοῦλος ὢν ἐκλήθης , μὴ θορυδοῦ , οὐ λυμαίνεται πρὸς τὴν πίστιν ἡ δουλεία . Καὶ τοσοῦτον οὐ λυμαίνεται , ὅτι εἰ καὶ δύνασαι ἐλευθερωθῆναι , μᾶλλον χρή σε δουλεύειν . Οὕτως οὐδὲ εἷς ἔσται σοι ἐκ τῆς δουλείας ἐμποδισμός.-Ἄλλως . Ἵνα μὴ τοῖς δούλοις ἐμπόδιον πρὸς τὴν εὐσέβειαν ἡ δουλεία νομισθῇ , διαῤῥήδην φησίν , ὅτι τοῦτο τοσοῦτον ἀπέχει τοῦἐμποδὼν εἶναι , ὥστε οὐδὲ ἐνφροντίδι εἶναι δεῖ περὶ αὐτῆς . « Μὴ γὰρ μελέτω σοι , » φησὶν , ἀλλ´ εἰ καὶ δύνασαι διά τινος σπουδῆς καὶ
Lemmas: μερίζω Θεός , καί καλέω κυοιος εἰμί δέ ἀΘελκαὶ ὁ Κύριος ὁ τοιοῦτος συνάφεια τάσσω καί μερίζω κατά ὁ ἕκαστος συμφέρω , οὐ ὀφείλω ὁ πιστός ἄπιστος συνάπτω δυσφορέω , ἢ ἀγωνία καί λύσις ἐπιζητέω , ἀλλά καθώς καλέω ἕκαστος , οὗτος ἐμμένω καί συμπεριπατέω . Ὁγὰρ Σευηριανός στίζω οὕτως . εἰμί γάρ μή οὕτως στίζω , ἀσυνάρτητος λέγω εἰμί ὁ σύνταξις . οὕτως σύ , φημί , μερίζω ὁ θεός καί οὕτως καλέω , μετά γυνή ἢ ἀνήρ ἄπιστος · στέργω τοιγάρ ὁ γάμος , καί μή διαλύω ὁ πίστις . « οὕτως ἐν ὁ ἐκκλησία πᾶς διατάσσω . » οὗτος ἐπάγω , ἵνα ὁ ἔχω καί ἄλλος κοινός καί ἄλλος ἐκκλησία , πρόθυμος περί ὁ ὑπακοή γίγνομαι . περιτέμνω τις καλέω , μή ἐπισπάω . ἐν ἀκροβυστία τις καλέω , μή περιτέμνω . Ἥκεριτομὴ οὐδείς εἰμί , καί ὁ ἀκροβυστία οὐδείς εἰμί , ἀλλά τήρησις ἐντολή Θεός . ἕκαστος ἐν ὁ κλῆσις ὅς καλέω , ἐν οὗτος μένω , πάλιν , φημί , περιτέμνω καλέω , μή ἐφέπω . [ ΦΤ . ὁ ἅγιος Ἐπιφάνιος οὗτος φημί , ὅτι διά τις θεραπεία φαρμακευτικός δύναμαι τις ποιέω ὁ ἐμπερίτομος ἀκρόβυστος , καί ὅτι οὗτος ὁ ἐπίνοια πρῶτος εὑρετής γίγνομαι Ἰσαῦ . Ζεύς οὗτος φημί ὁ Θεός · « ὁ Ἰσαῦ μισέω . » -- « ἐν ἀκροβυστία τις καλέω , μή περιτέμνω . » - [ Υ ] εἰκώς γάρ ἀπό τις θεραπεία δύναμαι εἰς ὁ ἀρχαῖος ἐπανέρχομαι ὁ περιτομή , καί πρός αὐτός ἀνατρέχω καί καυχάομαι . ἐν ἀκροβυστία , φημί , καλέω , μένω ὅς εἰμί . οὔτε γάρ ὁ περιτομή πρός σωτηρία συμβάλλω , οὔτε ὁ ἀκροβυστία λυμαίνομαι . εἷς γάρ χρεία μόνος ὁ πληρόω ὁ ἐντολή . - ΩΤ καί ὁ ὠφέλεια διά ὁ τήρησις ὁ ἐντολή περιγίγνομαι ὁμοίως καί ὁ περιτομεύς καί ὁ ἀκροβυστία . ὁ γάρ ἐν ἄνθρωπος πρᾶξις , ὁ μέν καθ´ ἑαυτοῦ ἔχω ὁ χρήσιμος , καί εἰμί μή ἵημι ἐντολή ἀρτάω θεῖος , οἷος ὁ δικαιοσύνη καί ὁ ὅμοιος · ὁ δέ διά μόνος ὁ ἐντολή , ὡς ὁ πλεῖστος ὁ ἐν ὁ νόμος . Δοῦλος καλέω , μή σύ μέλω · ἀλλ' εἰμί καί δύναμαι ἐλεύθερος γίγνομαι , μᾶλλον χράω . ὁ γάρ ἐν κύριος καλέω δοῦλος , ἀπελεύθερος Κριός εἰμί . ὅμοιος καί ὁ ελεύθερος καλέω , δοῦλος εἰμί Χριστός . Τιμῆς ἀγοράζω , μή γίγνομαι δοῦλος ἄνθρωπος . ἔκαστος ἐν ὀͅς καλέω , ἀδελφός , ἐν οὗτος μένω παρά ὁ Θεός , πάλιν ὁ αὐτός συμβουλή , ὁ ἐν ὁ αὐτός εἰμί , ἐν ὅς καλέω τις . εἰμί δοῦλος εἰμί καλέω , μή θορυδηω , οὖον λυμαίνομαι πρός ὁ πίστις ὁ δουλεία . καί τοσοῦτος οὖον λυμαίνομαι , ὅτι εἰμί καί δύναμαι ἐλευθερόω , μᾶλλον χρή σύ δουλεύω . οὕτως οὐδέ εἷς εἰμί σύ ἐκ ὁ δουλεία ἐμποδισμός.-Ἄλλως . ἵνα μή ὁ δοῦλος ἐμπόδιος πρός ὁ εὐσέβεια ὁ δουλεία νομίζω , διαρρήδην φημί , ὅτι οὗτος τοσοῦτος ἀπέχω τουεμποδηω εἰμί , ὥστε οὐδέ ἐνφροντίδι εἰμί δεῖ περί αὐτός . « μή γάρ μέλω σύ , » φημί , ἀλ εἰμί καί δύναμαι διά τις σπουδή καί