cogPG.PG118 121
Καὶ ἡμῖν , ἐδύναντο μὲν γὰρ καὶ χωρὶς γραμμάτων ταῦτα δηλῶσαι , ἀλλὰ διὰ τὸ ἀνύποπτον , καὶ ὥστε νόμον ἔγγραφον βουλόμενοι ταῦτα γενέσθαι , γράφουσι τὴν ἐπιστολήν . Πάλιν ὥστε πεισθῆναι τῷ νόμῳ , καὶ τὰ τέσσαρα ταῦτα ἀπαγορεύσαντες ποιεῖν , τὰ ἔθη τὰ λοιπὰ ἑαυτοῖς συνεχώρησαν . Τί δέ ἐστι ταῦτα ; « ἀπέχεσθαι , φασὶν , εἰδωλοθύτων , καὶ αἵματος , καὶ πνικτοῦ , καὶ πορνείας . » Διὰ δὲ τοῦ ἀπέχεσθαι πνικτοῦ , τὸν φόνον ἀπείργουσι . « Βαρνάβας δὲ ἐβουλεύσατο συμπαραλαβεῖν τὸν « Ἰωάννην τὸν καλούμενον Μάρκον . Παῦλος δὲ ἠξίου « τὸν ἀποστάντα ἀπ´ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας , καὶ μὴ « συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον , μὴ συμπαραλαβεῖν ετοῦτον . » Ἰωάννης ὁ καλούμενος Μάρκος ἦν συνοδοιπορῶν ἢ αὐτοῖς εἰς τὸν εὐαγγελικὸν δρόμον , ἀπὸ Παλαιστίνης μέχρι Παμφυλίας . Εἶτα τῶν ἀποστόλων εὐτόνῳ κεχρημένων δρόμῳ , καὶ ἀκαμπεῖ τῇ ψυχῇ πρὸς τοὺς ἀγῶνας ὁπλιζομένων , Μάρκος ὡς ἄνθρωπος ναρκήσας , καὶ μὴ εὐτονῶν πρὸς τὸν δρόμον τὸν τοσοῦτον , καὶ πρὸς τοὺς ἐν ἑκάστῃ πόλει ἀνακύπτοντας ἀγῶνας καὶ κινδύνους , ἀποταξάμενος τῷ δρόμῳ τῶν ἀποστόλων , ἐπανῆλθεν εἰς τὴν Παλαιστίνην , οὐ Χριστὸν ἀρνησάμενος , ἀλλὰ τὸν δρόμον τὸν πολὺν καὶ βαρὺν παραιτησάμενος . Παῦλος δὲ καὶ Παρνάβας καρπῶν εὐσεβείας γέμοντες , καὶ εὐαγγελιζόμενοι τὴν ἐν Ἰεροσολύμοις ἐπικλησίαν , τοὺς πόνους αὐτῷ ἀπαγορεύειν ἐβουλεύσαντο οὐδαμῶς . Τῶν ἐθνῶν οὖν πάντων ἐπαινούντων τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν , ὁ Μάρκος λυπηθεὶς ἐπλήγη τὴν ψυχὴν , καὶ ἴσως ἐνενόησε λέγων , ὅτι Εἰ ἤμην κοινωνὸς τῶν πόνων , ἐγενόμην ἂν ἄρτι καὶ κοινωνὸς τῶν ἐπαίνων · καὶ ἐβουλεύσατο τοῖς ἀποστόλοις συνεξελθεῖν εἰς τὸ κήρυγμα , Ὁ οὖν Βαρνάβας μετανοήσαντα αὐτὸν ἐδέξατο , ὁ δὲ Παῦλος ἐφιλονείκει καὶ ἔλεγε , Τὸν μὴ συνελθόντα ἡμῖν εἰς τὸ ἔργον Κυρίου , οὐ δεῖ συμπαραλαμβάνειν . Ἡ οὖν στάσις δικαιοσύνης ἦν , οὐ θυμοῦ . Ὁ μὲν γὰρ Παῦλος ἐζήτει τὸ δίκαιον , ὁ δὲ Βαρνάβας τὸ φιλάνθρωπον . Συνῆν τοίνυν ὁ Μάρκος τῷ Βαρνάβᾳ σπουδάζων καὶ τρέχων , ὁ δὲ Παῦλος ἐν ταῖς ἐκκλησίαις παρήγγειλε μὴ δεχθῆναι τὸν Μάρκον , οὐχ ἵνα λυπήσῃ , ἀλλ´ ἵνα σπουδαιότερον ποιήσῃ . Ὡς δὲ εἰδεν ὁ Παῦλος προλαβόντα τὴν σπουδὴν τὸν Μάρκον καὶ ἀσολογησάμενον διὰ τῶν δευτέρων ἄρχεται αὐτὸν παρατίθεσθαι , καί φησιν · « Ἀσπάζεται ὑμᾶς Μάρκος ὁ ἀνεψιὸς Βαρνάβα , περὶ οὗ ἐλάβετε ἐντολὰς , ἐὰν ἔλθῃ δέξασθε αὐτόν . » « ἐγένετο οὖν παροξυσμὸς ὥστε ἀποχωρισθῆναι « αὐτοὺς ἀπ´ ἀλλήλων , τόν τε Βαρνάβαν παραλα - « βόντα τὸν Μάρκον ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον . Παῦλος « δὲ ἐπιλεξάμενος Σίλαν , ἐξῆλθε , παραδοθείς τῇ « χάριτι τοῦ Θεοῦ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν . Διήρχετο δὲ τὴν « Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἐπιστηρίζων τὰς Ἐκκλη - « σίας . » Παροξυομὸς , φησὶν , ἐγένετο , οὐκ ἔχθρα , οὐδὲ φιλονεικία , Τοσοῦτον δὲ ἵσχυσεν ὁ παροξυσμὸς , ὥστὶ
Lemmas: καί ἐγώ , δύναμαι μέν γάρ καί Χωρὶς γράμμα οὗτος δηλόω , ἀλλά διά ὁ ἀνύποπτος , καί ὥστε νόμος ἔγγραφος βούλομαι οὗτος γίγνομαι , γράφω ὁ ἐπιστολή . πάλιν ὥστε πείθω ὁ νόμος , καί ὁ τέσσαρες οὗτος ἀπαγορεύω ποιέω , ὁ ἔθος ὁ λοιπάς ἑαυτοῦ συγχωρέω . τις δέ εἰμί οὗτος ; « ἀπέχω , φημί , εἰδωλόθυτος , καί αἷμα , καί πνικτός , καί πορνεία . » Ζεύς δέ ὁ ἀπέχω πνικτός , ὁ φόνος ἀπείργω . « Βαρνάβας δέ βουλεύω συμπαραλαμβάνω ὁ « Ἰωάννης ὁ καλέω Μᾶρκος . Παῦλος δέ ἀξιόω « ὁ ἀφίστημι ἀπ´ αὐτός ἀπό Παμφυλία , καί μή « συνέρχομαι αὐτός εἰς ὁ ἔργον , μή συμπαραλαμβάνω οὗτος . » Ἰωάννης ὁ καλέω Μάρκος εἰμί συνοδοιπόρος ἢ αὐτός εἰς ὁ εὐαγγελικός δρόμος , ἀπό Παλαιστίνη μέχρι Παμφυλία . εἶτα ὁ ἀπόστολος εὔτονος χράομαι δρόμος , καί ἀκαμπής ὁ Ψυχή πρός ὁ ἀγών ὁπλίζω , Μάρκος ὡς ἄνθρωπος ναρκάω , καί μή εὐτονέω πρός ὁ δρόμος ὁ τοσοῦτος , καί πρός ὁ ἐν ἕκαστος πόλις ανακύπτω ἀγών καί κίνδυνος , ἀποτάσσω ὁ δρόμος ὁ ἀπόστολος , ἐπανέρχομαι εἰς ὁ Παλαιστίνη , οὖον Χριστός ἀρνέομαι , ἀλλά ὁ δρόμος ὁ πολύς καί βαρύς παραιτέομαι . Παῦλος δέ καί Παρνάβας καρπός εὐσέβεια γέμω , καί εὐαγγελίζομαι ὁ ἐν Ἱερουσαλήμ ἐπίκλησις , ὁ πόνος αὐτός ἀπαγορεύω βουλεύω οὐδαμῶς . ὁ ἔθνος οὖν πᾶς ἐπαινέω ὁ Παῦλος καί ὁ Βαρναβᾶς ἐπί ὁ κατόρθωμα , ὁ Μάρκος λυπέω πλήσσω ὁ ψυχή , καί ἴσως ἐννοέω λέγω , ὅτι εἰμί εἰμί κοινωνός ὁ πόνος , γίγνομαι εἄν ἄρτι καί κοινωνός ὁ ἔπαινος · καί βουλεύω ὁ ἀπόστολος συνεξέρχομαι εἰς ὁ κήρυγμα , ὁ οὖν Βαρνάβας μετανοέω αὐτός δέχομαι , ὁ δέ Παῦλος φιλονεικέω καί λέγω , ὁ μή συνέρχομαι ἐγώ εἰς ὁ ἔργον κύριος , οὖον δεῖ συμπαραλαμβάνω . ὁ οὖν στάσις δικαιοσύνη εἰμί , οὖον θυμός . ὁ μέν γάρ Παῦλος ζητέω ὁ Δίκαιος , ὁ δέ Βαρνάβας ὁ φιλάνθρωπον . σύνειμι τοίνυν ὁ Μάρκος ὁ Βαρναβᾶς σπουδάζω καί τρέχω , ὁ δέ Παῦλος ἐν ὁ ἐκκλησία παραγγέλλω μή δέχομαι ὁ Μᾶρκος , οὐ ἵνα λυπέω , ἀλ ἵνα σπουδαῖος ποιέω . ὡς δέ ὁράω ὁ Παῦλος προλαμβάνω ὁ σπουδή ὁ Μᾶρκος καί ἀσολογησάμενον διά ὁ δύο ἄρχω αὐτός παρατίθημι , καί φημί · « ἀσπάζομαι σύ Μάρκος ὁ ἀνεψιός Βαρνάβας , περί ὅς λαμβάνω ἐντολή , ἐάν ἔρχομαι δέχομαι αὐτός . » « γίγνομαι οὖν παροξυσμός ὥστε ἀποχωρίζω « αὐτός ἀπ´ ἀλλήλων , ὁ τε Βαρναβᾶς παράλλος - « Βόντα ὁ Μᾶρκος ἐκπλέω εἰς Κύπρος . Παῦλος « δέ ἐπιλέγω Σίλας , ἐξέρχομαι , παραδίδωμι ὁ « χάρις ὁ Θεός ὑπό ὁ ἀδελφός . διέρχομαι δέ ὁ « Συρία καί Κιλικία ἐπιστηρίζω ὁ ἐκκαλέω - « σία . » Παροξυομὸς , φημί , γίγνομαι , οὐ ἔχθρα , οὐδέ φιλονικία , τοσοῦτος δέ ἰσχύω ὁ παροξυσμός , ὅς