cogPG.PG118 672
σχολάζων ; « Οὐχ ὅτι καθ´ ὑστέρησιν λέγω . » Ἐπειδὴ ἠρέμα ἐπετίμησεν αὐτοῖς γράψας , ἤδη ποτὲ , φησίν · ἅπερ εἶπον , οὐ διὰ τοῦτο εἶπον ὡς ἐν ἐνδείᾳ ὢν , ἀλλὰ πρὸς τὸ ὑμῶν συμφέρον , φησίν , Κεἶπον , ἵνα μὴ ἄκαρποι ἦτε , ἅπερ κάτω λέγει . - [ Τ ] Εἶπον ὅτι ἐχάρην ἐν Κυρίῳ , μεγάλως , ὅτι ἀνεθάλετε τὸ ὑπὲρ ἐμοῦ φρονεῖν . Ἀλλὰ μὴ νομίΚσητε , φησὶν , εἰπεῖν με τοῦτο , διὰ τὴν ὑστέρησιν ἥν εἶχον . Ἐγὼ γὰρ , φησὶν , ἔμαθον , καὶ ἐξῆς . Γεγυμνασμένος , φησὶν , εἰμὶ ἐν πᾶσι , καὶ οὐδὲ ὑστερούμενος δυσχεραίνω . Ἐχάρην δὲ ὅμως ἐφ´ ὑμῖν , ὅτι καλῶς ἐποιήσατε . κοινωνοὺς γὰρ ἑαυτοὺς τῆς ἐμῆς θλίψεως ποιήσαντες , καὶ τῶν βραβείων κοινωνήσετε . Διὰ τοῦτο ἐχάρην μεγάλως . Ἐπειδὴ εἶπεν , ὅτι Ἐχάρην μεγάλως , διότι ὑμεῖς καλῶς ἐποιήσατε συγκοινωνοὶ γεγονότες μου τῆς θλίψεως , ἐπαναμιμνήσκει αὐτοὺς , ὅτι ἀπ´ ἀρχῆς ταύτην αὐτοῖς τὴν χάριν καὶ τὴν εὐεργεσίαν κατετίθετο , τὸ ἐξ αὐτῶν λαμβάνειν τὰ πρὸς τὴν χρείαν , καὶ κοινωνοὺς αὐτοὺς διὰ τούτου παρασκευάζειν καὶ τῶν διὰ Χριστὸν θλίψεων , καὶ τῶν ἐπὶ τούτοις κειμένων βραβείων . Μὴ γὰρ νομίσητε , φησὶν , ὅτι νῦν διὰ τὸ μακράν με γενέσθαι , καὶ ἐν τόπῳ ἐν ᾧ τὸ κήρυγμα ὥσπερ ἐν ὑμῖν οὐκ ἐπλατύνθη οὐδέ εἰσιν οἱ προθύμως οὕτω τὰ πρὸς χρείαν ἐπιχορηγοῦντες , διὰ τοῦτο τὴν ὑμῶν χορηγίαν ἀπεδεξάμην καὶ ἠξίωσα ὑμᾶς κοινωνοὺς καὶ τῆς θλίψεώς μου καὶ τῆς μισθαποδοσίας γενέσθαι . Καὶ γὰρ καὶ ἐγγὺς ἔτι ὢν , καὶ πολλοὺς ἔχων εἴπερ ἤθελον τοὺς χορηγοῦντας , ὑμᾶς προέκρινα Καὶ ἐξερχόμενος γὰρ ἀπὸ Μακεδονίας , καὶ ἐν Θεσσαλονίκῃ , ὑμᾶς ἠξίουν χορηγοὺς εἶναι της χρείας μου . Μὴ νομίσητε δὲ ταῦτα λέγειν με καὶ ἐπαίρειν τὴν πρᾶξιν ὑμῶν ταύτην , ἵνα ἔτι καὶ ἔτι χορηγῆτε , καὶ ταῖς χρείαις μου ἐπαρκῆτε . Τοσοῦτον γὰρ δέω διὰ τοῦτο εἰπεῖν αὐτὰ , ὅτι ἰδοὺ λέγω , Ἀπέχω πάντα , ἀντὶ τοῦ Ἀπήλλαγμαι πρὸς πάντα τὰ πρὸς τὴν χρείαν , ἀπήλλαγμαι δέ , οἷον οὐκ ἔτι χρείαν ἔχω τούτων . Εἶτα ἵνα μὴ λυπήσῃ ὡς ἀπαξιῶν , Οὐχὶ , φησὶν , ἀλλ´ ὅτι περισσεύω , καὶ ἐξῆς . « Ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμι . » Διδαχῆς ἄρα τὸ πρᾶγμα καὶ ἀσκήσεως . Τί δὲ ἔμαθες , ὦ θεία ψυχή ; Ἐν οίς εἰμι . Τουτέστι , τοῖς παροῦσιν ἀρκεῖσθαι , φησί , καὶ αὐτάρκης εἶναι . « Οἶδα καὶ ταπεινοῦσθαι . » Ὡς ἐρεῖ τις , τὸ μὲν εἰδέναι λιμὸν φέρειν , ἀρετῆς , τὸ δὲ χορτάζεσθαι , ποίας ἀρετῆς ; Καὶ σφόδρα ἀρετῆς . Ὡσπερ γὰρ ἡ στενοχωρία , οὔτως καὶ ἡ ἄδειᾳ οἷδε τίκτειν πολλὰ κακά . Πολλοὶ γὰρ ἐν ἀφθονίᾳ γενόμενοι , ῥᾳθυμότεροι γεγένηνται , καὶ οὐκ ἴσχυσαν ἐνέγκαι κοιλίαν κεχορτασμένην . Καὶ γὰρ ὁ Ἰσραὴλ , οὐκ ἤνεγκε τὸν κόρον , ἀλλ´ ἀπελάκτισεν . Ἀλλ´ οὐχ ὁ Παῦλος . « Ταπεινοῦσθαι . » Οἷον λιμώττειν . « Περισσεύειν . » Οἷον , κορέννυσθαι . Ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι . Ἐν παντὶ πράγματι , φησί , καὶ ἐν ΡΑτὴοΙ . Ολ . ΣΧvΙΙi .
Lemmas: σχολάζω ; « οὐχ ὅτι καθ´ ὑστέρησις λέγω . » ἐπεί ἠρέμα ἐπιτιμάω αὐτός γράφω , ἤδη ποτέ , φημί · ὅσπερ εἶπον , οὖον διά οὗτος εἶπον ὡς ἐν ἔνδεια εἰμί , ἀλλά πρός ὁ σύ συμφέρω , φημί , κειπως , ἵνα μή ἄκαρπος εἰμί , ὅσπερ κάτω λέγω . - [ Τ ] εἶπον ὅτι χαίρω ἐν κύριος , μέγας , ὅτι ἀναθάλλω ὁ ὑπέρ ἐγώ φρονέω . ἀλλά μή νομίΚσητε , φημί , εἶπον ἐγώ οὗτος , διά ὁ ὑστέρησις ὅς ἔχω . ἐγώ γάρ , φημί , μανθάνω , καί ἑξῆς . γυμνάζω , φημί , εἰμί ἐν πᾶς , καί οὐδέ ὑστερέω δυσχεραίνω . χαίρω δέ ὅμως ἐφίημι σύ , ὅτι καλῶς ποιέω . κοινωνός γάρ ἑαυτοῦ ὁ ἐμός θλῖψις ποιέω , καί ὁ βραβεῖον κοινωνέω . Ζεύς οὗτος χαίρω μέγας . ἐπεί εἶπον , ὅτι χαίρω μέγας , διότι σύ καλῶς ποιέω συγκοινωνέω γίγνομαι ἐγώ ὁ θλῖψις , ἐπαναμιμνῄσκω αὐτός , ὅτι ἀπ´ ἀρχή οὗτος αὐτός ὁ χάρις καί ὁ εὐεργεσία κατατίθημι , ὁ ἐκ αὐτός λαμβάνω ὁ πρός ὁ χρεία , καί κοινωνός αὐτός διά οὗτος παρασκευάζω καί ὁ διά Χριστός θλῖψις , καί ὁ ἐπί οὗτος κεῖμαι βραβεῖον . μή γάρ νομίζω , φημί , ὅτι νῦν διά ὁ μακρός ἐγώ γίγνομαι , καί ἐν τόπος ἐν ὅς ὁ κήρυγμα ὥσπερ ἐν σύ οὐ πλατύνω οὐδέ εἰμί ὁ προθύμως οὗτος ὁ πρός χρεία ἐπιχορηγέω , διά οὗτος ὁ σύ χορηγία ἀποδείκνυμι καί ἀξιόω σύ κοινωνός καί ὁ θλῖψις ἐγώ καί ὁ μισθαποδοσία γίγνομαι . καί γάρ καί ἐγγύς ἔτι εἰμί , καί πολύς ἔχω εἴπερ ἐθέλω ὁ χορηγέω , σύ προκρίνω καί ἐξέρχομαι γάρ ἀπό Μακεδονία , καί ἐν Θεσσαλονίκη , σύ ἀξιόω χορηγός εἰμί ὁ χρεία ἐγώ . μή νομίζω δέ οὗτος λέγω ἐγώ καί ἐπαίρω ὁ πρᾶξις σύ οὗτος , ἵνα ἔτι καί ἔτι χορηγέω , καί ὁ χρεία ἐγώ ἐπαρκέω . τοσοῦτος γάρ δήω διά οὗτος εἶπον αὐτός , ὅτι ἰδού λέγω , ἀπέχω πᾶς , ἀντί ὁ ἀπαλλάσσω πρός πᾶς ὁ πρός ὁ χρεία , ἀπαλλάσσω δέ , οἷος οὐ ἔτι χρεία ἔχω οὗτος . εἶτα ἵνα μή λυπέω ὡς ἀπαξιόω , οὐ , φημί , ἀλ ὅτι περισσεύω , καί ἑξῆς . « ἐγώ γάρ μανθάνω ἐν ὅς εἰμί . » διδαχή ἄρα ὁ πρᾶγμα καί ἄσκησις . τις δέ μανθάνω , εἰμί θεῖος ψυχή ; ἐν οἶς εἰμί . τουτέστι , ὁ πάρειμι ἀρκέω , φημί , καί αὐτάρκης εἰμί . « οἶδα καί ταπεινόω . » ὡς εἴρω τις , ὁ μέν οἶδα λιμός φέρω , ἀρετή , ὁ δέ χορτάζω , Ποίας ἀρετή ; καί σφόδρα ἀρετή . ὡς γάρ ὁ στενοχωρία , οὔτως καί ὁ ἄδεια οἶδα τίκτω πολύς κακός . πολλός γάρ ἐν ἀφθονία γίγνομαι , ῥᾴθυμος γίγνομαι , καί οὐ ἰσχύω φέρω κοιλία χορτάζω . καί γάρ ὁ Ἰσραήλ , οὐ φέρω ὁ κόρος , ἀλ ἀπολακτίζω . Ἀλ οὐ ὁ Παῦλος . « ταπεινόω . » οἷος λιμώσσω . « περισσεύω . » Οἷος , κορέννυμι . ἐν πᾶς καί ἐν πᾶς μυέω . ἐν πᾶς πρᾶγμα , φημί , καί ἐν Ρήτος . ολʹ . Ἴ .