cogPG.PG118 161
« ταύτης , γνωστον ἐστιν ἡμῖν , ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγε - « ται . Ταξάμενοι δὲ αὐτῷ ἡμέραν , ἧκον πρὸς αὐτὸν « εἰς τὴν ξενίαν πλείονες , οἷς ἐξετίθετο διαμαρτυρό - « μενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , πείθων τε αὐτοὺς « τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ἀπό τε τοῦ νόμου Μωσέως καὶ « τῶν προφητῶν , ἀπὸ πρωῒ ἔως ἑσπέρας . Καὶ οἱ μὲ « ἐπείθοντο τοῖς λεγομένοις , οἱ δὲ ἠπίστουν . Εἰδώς ὁ Παῦλος ὅτι ἄτοπον ἦν ὅλως τὸ δικάσασθαι , καὶ μάλιστα παρὰ ἀπίστοις , περὶ ἀμφοτέρων ἀπολογεῖται , ὥστε μὴ προληφθῆναι αὐτῶν τὰς ἀκοάς . Διὰ ταύτην γὰρ , φησί , τὴν αἰτίαν ἐβουλόμην ὑμᾶς ἰδεῖν , ὥστε μὴ ἐξεῖναί τινι κατηγορεῖν . Καὶ τὰ παριστάμενα λέγει , ὅτι δὴ Τὰς χεῖρας αὐτῶν διαφυγεῖν βουλόμενος , ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα , οὐχ ὡς ἑτέροις διδοὺς κακὰ , ἀλλὰ αὐτὸς φεύγων κακά , « Περὶ μὲν γὰρ τῆς αἱρέσεως ταύτης , » καὶ τὰ ἑξῆς . Πρὶν ἐπιδημῆσαι Παῦλον ἐν τῇ Ῥώμη , παρηγγελμένοι ἦσαν οἱ Ἰουδαῖοι , μὴ παραδέξασθαι τὸ περὶ Χριστοῦ κήρυγμα , οὐκ αὐτοὶ δὲ μόνοι , ἀλλὰ καὶ οἱ πανταχοῦ γῆς . Πόθεν δὲ δὴλον ; Εὕρομεν ἐν τοῖς τῶν παλαιῶν συγγράμμασιν , ὡς οἱ τὴν Ἰερουσαλὴμ οἰκοῦντες ἱερεῖς καὶ γραμματεῖς καὶ πρεσβύτεροι γράμματα διαχαράξαντες , εἰς πάντα διεπέμψαντο τὰ ἔθνη τοῖς ἁπανταχοῦ Ἰουδαίοις , διαβάλλοντες τὴν τοῦ Χριστοῦ διδασκαλίαν , ὡς ἀλλοτρίαν τοῦ Θεοῦ , παρήγγελλόν τε δι´ ἐπιστολῶν μὴ παραδέξασθαι αὐτήν . Τοῦτο δὴ αὐτὸ σημαίνειν ἔοικε καὶ ἡ λέγουσα προφητεία Ἡσαΐου · « Οὐαὶ γῆς , πλοίων πτέρυγες , ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας , ἀποστέλλων ἐν θαλάσσῃ ὅμηρα , καὶ ἐπιστολὰς βυβλίνας ἐπάνω τοῦ ὕδατος . » Δι´ οὗ σημαίνει ὡς καὶ πέραν τῆς Αἰθιόπων χώρας καὶ τῶν ἐσχατιῶν τῆς γῆς ὁ τῆς πονηρίας ἦχος τῶν τὴν Ἰουδαίαν οἰκούντων διά τινων ὥσπερ ἱπταμένων πλοίων προῆλθεν , οἷ τε ἀπόστολοι αὐτῶν ἐπιστολὰς βυβλίνας ἐπικομιζόμενοι , ὑπεράνω τε τῶν ὑδάτων ναυτιλλόμενοι , καὶ τὴν θάλασσαν ἐμπλέοντες , πανταχοῦ γῆς διέτρεχον , τὸν περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν διαβάλλοντες λόγον . Ἀποστόλους δὲ εἰσέτι καὶ νῦν ἔθος ἐστὶν Ἱουδαίοις ὀνομάζειν τοὺς ἐγκύκλια γράμματα παρὰ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν ἐπικομιζομένους . « Ἀσύμφωνοι δὲ ὄντες πρὸς ἀλλήλους , ἀπελύοντο , « εἰπόντος τοῦ Παύλου ῥῆμα ἕν . Ὃτι καλῶς τὸ « Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐλάλησε διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφή - « του πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν , λέγον · Πορεύθητι « πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον , καὶ εἰπέ · Ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ « οὐ μὴ συνῆτε , καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ « ἴδητε . Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου , « καὶ τοῖς ὡσὶ βαρέως ἤκουσαν · τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐ - « τῶν ἐκάμμυσαν , μή ποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοις , « καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι , καὶ τῇ καρδία συνῶσι . « καὶ ἐπιστρέψωσι , καὶ ἰάσωμαι αὐτούς . Γνωστὸν οὐν « ἔστω ὑμῖν , ὅτι τοῖς ἔθνεσιν ἀπεστάλη τὸ σωτήριον « τοῦ Θεοῦ , αὐτοὶ καὶ ἀκούσονται . Καὶ ταῦτα αὐτοῦ « εἰπόντος , ἀπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι πολλὴν ἔχοντες ἐν « ἑαυτοῖς συζήτησιν . Ἔμεινε δὲ ὁ Παῦλος διετία « ὅλην ἐν ἰδίῳ μισθώματι . Καὶ ἀπεδέχετο πάντας
Lemmas: « οὗτος , γνωστός εἰμί ἐγώ , ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγω - « ὁ . τάσσω δέ αὐτός ἡμέρα , ἥκω πρός αὐτός « εἰς ὁ ξένιος πλείων , ὅς ἐκτίθημι διαμαρτυρος - « μένος ὁ βασίλειος ὁ Θεός , πείθω τε αὐτός « ὁ περί ὁ Ἰησοῦς ἀπό τε ὁ νόμος Μωσῆς καί « ὁ προφήτης , ἀπό πρωΐ ἔως ἑσπέρα . καί ὁ ἐγώ « πείθω ὁ λέγω , ὁ δέ ἀπιστέω . οἶδα ὁ Παῦλος ὅτι ἄτοπος εἰμί ὅλως ὁ δικάζω , καί μάλιστα παρά ἄπιστος , περί ἀμφότερος ἀπολογέομαι , ὥστε μή προλαμβάνω αὐτός ὁ ἀκοή . Ζεύς οὗτος γάρ , φημί , ὁ αἴτιος βούλομαι σύ ὁράω , ὥστε μή ἔξεστι τις κατηγορέω . καί ὁ παρίστημι λέγω , ὅτι δή ὁ χείρ αὐτός διαφεύγω βούλομαι , ἀναγκάζω ἐπικαλέω Καῖσαρ , οὐ ὡς ἕτερος δίδωμι κακός , ἀλλά αὐτός φεύγω κακός , « περι μέν γάρ ὁ αἵρεσις οὗτος , » καί ὁ ἑξῆς . πρίν ἐπιδημέω Παῦλος ἐν ὁ Ῥώμη , παραγγέλλω εἰμί ὁ Ἰουδαῖος , μή παραδέχομαι ὁ περί Χριστός κήρυγμα , οὐ αὐτός δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ πανταχοῦ γῆ . πόθεν δέ δῆλος ; εὑρίσκω ἐν ὁ ὁ παλαιός σύγγραμμα , ὡς ὁ ὁ Ἱεροσόλυμα οἰκέω ἱερεύς καί γραμματεύς καί πρέσβυς γράμμα διαχαράσσω , εἰς πᾶς διαπέμπω ὁ ἔθνος ὁ ἁπανταχοῦ Ἰουδαῖος , διαβάλλω ὁ ὁ Χριστός διδασκαλία , ὡς ἀλλότριος ὁ Θεός , παραγγέλλω τε δις ἐπιστολή μή παραδέχομαι αὐτός . οὗτος δή αὐτός σημαίνω ἔοικα καί ὁ λέγω προφητεία Ἠσαΐας · « οὐαί γῆ , πλοῖον πτέρυξ , ἐπέκεινα ποταμός Αἰθιοπία , ἀποστέλλω ἐν θάλασσα ὅμηρος , καί ἐπιστολή βύβλινος ἐπάνω ὁ ὕδωρ . » Δις ὅς σημαίνω ὡς καί πέραν ὁ Αἰθίοψ χώρα καί ὁ ἐσχατιά ὁ γῆ ὁ ὁ πονηρία ἦχος ὁ ὁ Ἰουδαῖος οἰκέω διά τίνω ὥσπερ πέτομαι πλοῖον προέρχομαι , οἷ τε ἀπόστολος αὐτός ἐπιστολή βύβλινος ἐπικομίζω , ὑπεράνω τε ὁ ὕδωρ ναυτίλλομαι , καί ὁ θάλασσα ἐμπλέω , πανταχοῦ γῆ διατρέχω , ὁ περί ὁ Σωτήρ ἐγώ διαβάλλω λόγος . ἀπόστολος δέ εἰσέτι καί νῦν ἔθος εἰμί Ἰουδαῖος ὀνομάζω ὁ ἐγκύκλιος γράμμα παρά ὁ ἄρχω αὐτός ἐπικομίζω . « ἀσύμφωνος δέ εἰμί πρός ἀλλήλων , ἀπολύω , « εἶπον ὁ Παῦλος ῥῆμα εἷς . ὅτι καλῶς ὁ « πνεῦμα ὁ ἅγιος λαλέω διά Ἠσαΐας ὁ πρόφημι - « ὁ πρός ὁ πατήρ ἐγώ , λέγω · πορεύω « πρός ὁ λαός οὗτος , καί εἶπον · ἀκοή ἀκούω καί « οὖον μή συνίημι , καί βλέπω βλέπω καί οὖον μή « ὁράω . παχύνω γάρ ὁ καρδία ὁ λαός οὗτος , « καί ὁ οὖς βαρύς ἀκούω · ὁ ὀφθαλμός αὖος - « ὁ καμμύω , μή ποτός ὁράω ὁ ὀφθαλμός , « καί ὁ οὖς ἀκούω , καί ὁ καρδία συνίημι . « καί ἐπιστρέφω , καί ἰάομαι αὐτός . Γνωστός ὀν « ἵστημι σύ , ὅτι ὁ ἔθνος ἀποστέλλω ὁ σωτήριος « ὁ Θεός , αὐτός καί ἀκούω . καί οὗτος αὐτός « εἶπον , ἀπέρχομαι ὁ Ἰουδαῖος πολύς ἔχω ἐν « ἑαυτοῦ συζήτησις . μένω δέ ὁ Παῦλος διετία « ὅλος ἐν ἴδιος μίσθωμα . καί ἀποδέχομαι πᾶς