cogPG.PG118 55
ἀποστόλους μᾶλλον ἑαυτῶν εἶναι τὸ ἔργον ὁμολογεῖν τῆς δυνάμεως τοῦ Χριστοῦ . Ὅρα δὲ πῶς οὐδὲ ὀνομάσαι ἤθελον τὴν θεραπείαν τοῦ χωλοῦ · οὐ γὰρ λέγουσι ποῖον , ἀλλ´ , « Ἐποιήσατε τοῦτο . » Οἱ δὲ ὡνόμασαν μὲν αὐτοὺς μετὰ τιμῆς , εἰπόντες · Ἄρχοντες λαοῦ . Ἐπειδὴ δὲ ἦλθον εἰς τὸ πρᾶγμα , οὐκ ἀφίστανται τοῦ πρέποντος ἐλέγχου . Φασὶ γὰρ , ὅτι Μάλιστα μὲν ἐχρῆν στεφανοῦσθαι ἡμᾶς ὡς εὐεργέτας , ἐπειδὴ δὲ κρινόμεθα , γνωστὸν ἔστω παντὶ τῷ λαῷ · τοῦτο Κγὰρ πλέον αὐτοὺς ἐλύπει . « ἄρχοντες τοῦ λαοῦκαὶ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραὴλ , « εἰ ἡμεῖς σήμερον ἀνακρινόμεθα ἐπὶ εὐεργεσία ἀν . « θρώπου ἀσθενοῦς , ἐν τίνι οὗτος σέσωσται , γνωστὸν « ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραὴλ , ὅτι ἐν « τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Ναζαραίου , ὅν « ὑμεῖς ἐσταυρώσατε , ὃν ὁ Θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν · « ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής , « Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενωθεὶς ὑφ´ ὑμῶν τῶν « οἰκοδομούντων , ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας , καὶ « οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία . Οὔτε γὰρ ὄνομά « ἐστιν ἔτερον τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις ἐν ᾧ δεῖ « σωθῆναι ἡμᾶς . Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παῤ - « ῥησίαν καὶ Ἰωάννου , καὶ καταλαβόμενοι , ὅτι ἄνθρω - « ποι ἀγράμματοί εἰσι καὶ ἰδιῶται , ἐθαύμαζον , ἐπ - « εγίνωσκόν τε αὐτοὺς , ὅτι σὺνζτῷ Ἰησοῦ ἦσαν . Τὸν « δὲ ἄνθρωπον βλέποντες σὺν αὐτοῖς ἑστῶτα τὸν τε - « θεραπευμένον , οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν , » « Ἄρχοντες τοῦ λαοῦ , » κατὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ χυδαίου ὄχλου . « Πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραὴλ , » κατὰ τὸ Ἀιδασκαλικὸν κἀὶ συνεκτικὸν τοῦ ἀπὸ τῶν γηΐνων πρὸς τὰ θειότερα ἀναγομένου λαοῦ . Εἰς δύο γὰρ διεῖλε τῶν ἀκροατῶν τὸν ἐσμὸν , ὡς ἂν τούτων ἐξ ἴσου τῶν λεγομένων μὴ ἐχόντων τὸ συνιέναι , ἀλλὰ τῶν μὲν ἀκροθιγῶς πως τῶν λεγομένων ἀκροωμένων , τῶν δὲ δραστικώτερον καὶ βαθύτερον τῇ ψυχῇ παραπειπόντων τὸν ἀγγελλόμενον . Ἐπεὶ τοίνυν ὡς ἐπιμελησόμενοι τῆς πρὸς ἣν προεκρίθητε τάξεως , ἡμᾶς σήμερον ἀνακρίνειν εἴλεσθε , τοὺς ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπου ἀσθενοῦς ὑπουργηκότας , καὶ οὐχὶ ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ ἔργου μετὰ τοῦ θαυμάζειν καὶ τὸ σεβάσμιον ἐκείνῳ προσνέμετε , οὗ τῷ ὀνόματι τὸ τοιοῦτον ἐνήργηται ἀγαθὸν , εἰ ἐπὶ τοσοῦτον τὸ πλημμελὲς ὑμῖν περιγέγονεν , τί τὸ ἀπὸ τοῦδε , ἢ ἡμᾶς ὑμᾶς ἔδει ὡς ἐκ κάρου βαθέος ἐξανιστᾶν , λέγοντας καὶ ὑμῖν καὶ τῷ ὄχλῳ , ὡς ἐν τῷ ὀνόματι τούτῳ .. ; Ὅνομανῦν τὴν ὑπόληψιν λέγων καὶ τὴν δόξαν . Ὡς καὶ ὁ ψαλμινδὸς ἡνίκα λέγει · « Ὡς θαυμαστὸν τὸ ὄνομά σου ἐν πάσῃ τῇ γῇ » ἥτις ὑπόληψις τοσοῦτον παρ´ ὑμῖν κεχυδαίωται , ὡς μὴ μόνον μὴ σεβάσμιον δόξαι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ᾧ τὸ ὄνομα πρόσεστι , τῷ κακούργων θαυάτω ὑποβαλεῖν . Ναζωραῖον δὲ ἀπὸ τοῦ τόπου καλεῖ ἀφ´ οὗ γενέσθαι αὐτὸν ὑπόληψις , τοῖς ταπεινοτέροις κἀνταῦθα περὶ Χριστοῦ ἐνδιατρίβων , ὡς ἂν ἐναργὲς παράσχοι ὡς οὐδὲ ἡ κατὰ ἀνθρώπους εὐτέλεια τῇ ἀληθεῖ δόξῃ λυμανεῖται , ἂν μόνον ὁξυδερκὴς ὁ διαβλέπων ᾖ . Διὸ καὶ πρὸς αἰσχύνην αὐτῶν πρὸς οὕς ὁ
Lemmas: ἀπόστολος μᾶλλον ἑαυτοῦ εἰμί ὁ ἔργον ὁμολογέω ὁ δύναμις ὁ Χριστός . Ὅρας δέ πῶς οὐδέ ὀνομάζω ἐθέλω ὁ θεραπεία ὁ χωλός · οὖον γάρ λέγω ποῖος , ἀλ , « ποιέω οὗτος . » ὁ δέ ὀνομάζω μέν αὐτός μετά τιμή , εἶπον · ἄρχω λαός . ἐπεί δέ ἔρχομαι εἰς ὁ πρᾶγμα , οὐ ἀφίστημι ὁ πρέπω ἐλέγχω . φημί γάρ , ὅτι μάλιστα μέν χρή στεφανόω ἐγώ ὡς εὐεργέτης , ἐπεί δέ κρίνω , γνωστός ἵστημι πᾶς ὁ λαός · οὗτος Κγὰρ πλέω αὐτός λυπέω . « ἄρχω ὁ λαουκης πρέσβυς ὁ Ἰσραήλ , « εἰμί ἐγώ σήμερον ἀνακρίνω ἐπί εὐεργεσία εἰς . « θρώπου ἀσθενής , ἐν τίς οὗτος σῴζω , γνωστός « ἵστημι πᾶς σύ καί πᾶς ὁ λαός Ἰσραήλ , ὅτι ἐν « ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός ὁ Ναζαραίου , ὅς « σύ σταυρόω , ὅς ὁ θεός ἐγείρω ἐκ νεκρός · « ἐν οὗτος οὗτος παρίστημι ἐνώπιος σύ ὑγιής , « οὗτος εἰμί ὁ λίθος ὁ εξουθενώνομαι ὑφ´ σύ ὁ « οἰκοδομέω , ὁ γίγνομαι εἰς κεφαλή γωνία , καί « οὐ εἰμί ἐν ἄλλος οὐδείς ὁ σωτηρία . οὔτε γάρ ὄνομα « εἰμί ἕτερος ὁ δίδωμι ἐν ἄνθρωπος ἐν ὅς δεῖ « σῴζω ἐγώ . θεωρέω δέ ὁ ὁ Πέτρος παρά - « ῥησία καί Ἰωάννης , καί καταλαμβάνω , ὅτι ἄνθρω - « ποῖ ἀγράμματος εἰμί καί ἰδιώτης , θαυμάζω , ἔπος - « γιγνώσκω τε αὐτός , ὅτι σύζω Ἰησοῦς εἰμί . ὁ « δέ ἄνθρωπος βλέπω σύν αὐτός ἵστημι ὁ τε - « θεραπεύω , οὐδείς ἔχω ἀντιλέγω , » « ἄρχω ὁ λαός , » κατά ὁ ἀξίωμα ὁ χυδαῖος ὄχλος . « πρέσβυς ὁ Ἰσραήλ , » κατά ὁ Ἀιδασκαλικὸν καί συνεκτικός ὁ ἀπό ὁ γήινος πρός ὁ θεῖος ἀνάγω λαός . εἰς δύο γάρ διαιρέω ὁ ἀκροατής ὁ ἑσμός , ὡς εἄν οὗτος ἐκ ἴσος ὁ λέγω μή ἔχω ὁ συνίημι , ἀλλά ὁ μέν ἀκροθιγῶς πως ὁ λέγω ἀκροάομαι , ὁ δέ δραστικός καί βαθύς ὁ Ψυχή παραπειποντος ὁ ἀγγέλλω . ἐπεί τοίνυν ὡς ἐπιμελέομαι ὁ πρός ὅς προκρίνω τάξις , ἐγώ σήμερον ἀνακρίνω εἴλω , ὁ ἐπί εὐεργεσία ἄνθρωπος ἀσθενής ὑπουργέω , καί οὐ ἀπ´ αὐτός ὁ ἔργον μετά ὁ θαυμάζω καί ὁ σεβάσμιος ἐκεῖνος προσνέμω , ὅς ὁ ὄνομα ὁ τοιοῦτος ἐνεργέω ἀγαθός , εἰμί ἐπί τοσοῦτος ὁ πλημμελής σύ περιγίγνομαι , τίς ὁ ἀπό ὅδε , ἢ ἐγώ σύ ἐσθίω ὡς ἐκ καρόω βαθύς ἐξανιστάω , λέγω καί σύ καί ὁ ὄχλος , ὡς ἐν ὁ ὄνομα οὗτος .. ; Ὅνομαν ὁ ὑπόληψις λέγω καί ὁ δόξα . ὡς καί ὁ ψαλμινδὸς ἡνίκα λέγω · « ὡς θαυμαστός ὁ ὄνομα σύ ἐν πᾶς ὁ γῆ » ὅστις ὑπόληψις τοσοῦτος παρ´ σύ χυδαιόω , ὡς μή μόνος μή σεβάσμιος δόξα , ἀλλά καί αὐτός ὅς ὁ ὄνομα πρόσειμι , ὁ κακοῦργος θαυάτω ὑποβάλλω . Ναζωραῖος δέ ἀπό ὁ τόπος καλέω ἀφή ὅς γίγνομαι αὐτός ὑπόληψις , ὁ ταπεινός ἐνταῦθα περί Χριστός ἐνδιατρίβω , ὡς εἄν ἐναργής παρέχω ὡς οὐδέ ὁ κατά ἄνθρωπος Εὐτέλεια ὁ ἀληθής δόξα λυμαίνομαι , εἄν μόνος ὀξυδερκής ὁ διαβλέπω εἰμί . Διὸ καί πρός αἰσχύνη αὐτός πρός ὅς ὁ