cogPG.PG118 561
ἐκλογῆς ἐκλήθη · λέγει δὲ ἑαυτὸν χάριτι κεκλῆσθαι , ὡσεὶ εἶπεν · ἀνάξιον με ὄντα καὶ ἀνεπιτήδειον , χάριτι κέκληκεν ὁ Κύριος . « Ἀποκαλῦψαι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ » Ὁ Πατήρ με , φησὶν , ἐκάλεσεν , ἐπὶ τῷ ἀνακαλῦψαί μοι τὸν Υἱὸν αὐτοῦ . « Ἐν ἐμοὶ » δὲ εἶπε , δεῖξαι θέλων οὐ λόγῳ μόνον μαθόντα αὐτὸν , ἀλλὰ καὶ νῶ καὶ καρδίᾳ , οἷον εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον τῆς γνώσεως ἐνιζησάσης . « Ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτόν . » Ὁρᾶς ὅτι ὁ καλέσας Πατὴρ καὶ ἀποκαλύψας αὐτῷ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ , αὐτὸς αὐτὸν κήρυκα καὶ ἀπόστολον ἐχειροτόνησε ; Πῶς οὖν , φησί , παρὰ ἀνθρώπων παρέλαβον καὶ ἐδιδάχθην τὸ κήρυγμα ; Εὐθέως οὐκ ἀπέκλιναεἰς ἄνεθιν καὶ ἡδυπάθειαν , οὐ δ´ ὡς μέγα τι κατωρθωκὼς , εἰς ῥᾳστώνην καὶ ὀλιγωρίαν ἀνέπεσα , ἀλλὰ σύντονον τὸν τοῦ Εὐαγγελίου δρόμον ἐποιούμην.οὕτως . Οὐ προετιμησάμην ἰδεῖν συγγενεῖς , ἢ οἰκίαν , ἢ συνήθεις , ἢ πρατρίδα , ἀλλὰ πάντα λιπὼν οὐδὲ γὰρ ἐν τούτοις τῶν περὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην ἐλαττοῦμαι , εὐθέως εἰς Ἀραβίαν καὶ εἰς Δαμασκὸν καὶ εἰς τὸ κήρυγμα ἔτρεχον . « Οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι . » Οὐκῆλθον εἰς λόγους , φησί , τοῖς ἀποστόλοις περὶ τοῦ κηρύγματος , ἀρκεσθεὶς τῇ θείᾳ ἀποκαλύψει . Τοῦτο δέ φησι , δεικνὺς ὅτι οὐ παρὰ τῶν μαθητῶν ἔμαθε τὸ κήρυγμα , ἀλλὰ παρ´ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ . Οἱ γὰρ διαβάλλοντες αὐτὸν , ἔφασκον ἀνθρώπων εἶναι καὶ Χριστοῦ μαθητήν . Οὐδέ ἀνῆλθον εἰς Ἰεροσόλυμα πρὸς τοὺς ὸ έμοῦ ἀποστόλους , ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν , καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν . Ἔπειτα κατὰ ἔτη τρία , ἀνῆχθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἰστορῆσαι Πέτρον , καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε . Ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον , εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου Σαφέστερον αὐτὸ εἶπε , δεικνὺς ὡς οὐ παρὰ τῶν ἀποστόλων ἐδιδάχθη , ἀλλὰ παρ´ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ . Οὐκ ἀνῆλθον , φησίν , εἰς Ἱεροσόλυμα , πρὸς τὸ θεάσασθαι τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους καὶ μαθεῖν τι ἐξ αὐτῶν . Ἀνῆλθε μὲν γὰρ εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Δαμασκοῦ , ὡς ὅηλοῦσιν αἱ Πράξεις , ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τῷ μαθητεῦσαι , ἁλλ´ ἐπὶ τῷ καὶ αὐτὸν κηρύσσειν τὸν Χριστὸν , καὶ τήν πίστιν διδάσκειν . Καὶ γὰρ ὃν τρόπον εἰς Ἀραβίαν ἀπῄει , φησὶ , κηρύξων , καὶ πάλιν εἰς Δαμασκὸν , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ εἰς Ἰεροσόλυμα . Μετὰ δὲ ἔτη τρία τοῦ κηρύσσειν με καὶ διδάσκειν , ἀνῆλθον ἰδεῖν Πέτρον , οὐ μαθεῖν τε παρ´ αὐτοῦ . ἧὸη γὰρ ἐγὼ εὐηγγελιζόμην καὶ ἐκήρυσσον . « Ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν . » Τὰς πόλεις εἰπὼν ἐν αἷς ἀπῆλθε , τὰ ἐκεῖ γενόμενα αὐτῷ κατορθώματα σωπᾷ , ὅπερ πολλῆς ἦν ταπεινοφροσύνης . « ἰστορῆσαι Πέτρον . » Ὅρα ταπείνωσιν · μετὰ τοσούτους καὶ τοιούτους ἀγῶνας ἀπήει ἱστορήσων Πέτρον , ὡς μείζονα . Καὶ τὸ προσμεῖναι δέ , τῆς περὶ Πέτρον τιμῆς ἕνεκεν ἐγένετο . Ὅρα δὲ πῶς ἀσφαλῶς λαλεῖ · « ἘπΚέμεινα , φησὶ , πρὸς αὐτὸν , » οὐ μὴν ἐδιδάχθην . « Ἕτερον δὲ των ἀποστόλων οὐκ εἶδον . » Ὁ μὴ ἰόν
Lemmas: ἐκλογή καλέω · λέγω δέ ἑαυτοῦ χάρις καλέω , ὡσεί εἶπον · ἀνάξιος ἐγώ εἰμί καί ἀνεπιτήδειος , χάρις καλέω ὁ Κύριος . « ἀποκαλύπτω ὁ υἱός αὐτός » ὁ Πατήρ ἐγώ , φημί , καλέω , ἐπί ὁ ἀνακαλύπτω ἐγώ ὁ υἱός αὐτός . « ἐν ἐγώ » δέ εἶπον , δείκνυμι ἐθέλω οὖον λόγος μόνος μανθάνω αὐτός , ἀλλά καί νάω καί Καρδία , οἷος εἰς ὁ εἴδομαι ἄνθρωπος ὁ γνῶσις ἐνίζω . « ἵνα εὐαγγελίζω αὐτός . » ὁράω ὅτι ὁ καλέω πατήρ καί ἀποκαλύπτω αὐτός ὁ υἱός αὐτός , αὐτός αὐτός κῆρυξ καί ἀπόστολος χειροτονέω ; Πῶς οὖν , φημί , παρά ἄνθρωπος παραλαμβάνω καί διδάσκω ὁ κήρυγμα ; εὐθύς οὐ ἀποκλίνω ἀνατίθημι καί ἡδυπάθεια , οὖον δδʹ ὡς μέγας τίς κατορθόω , εἰς ῥᾳστώνη καί ὀλιγωρία ἀνεπιέννυμι , ἀλλά σύντονος ὁ ὁ Εὐαγγέλιος δρόμος εποιουμην.ουος . οὖον προτιμάω ὁράω συγγενής , ἢ οἰκίον , ἢ συνήθης , ἢ πρατρίδα , ἀλλά πᾶς λείπω οὐδέ γάρ ἐν οὗτος ὁ περί Πέτρος καί Ἰωάννης ἐλαττόομαι , εὐθύς εἰς Ἀραβία καί εἰς Δαμασκός καί εἰς ὁ κήρυγμα τρέχω . « οὖον προσανατίθημι σάρξ καί αἷμα . » Οὐκῆλθον εἰς λόγος , φημί , ὁ ἀπόστολος περί ὁ κήρυγμα , ἀρκέω ὁ θεῖος ἀποκάλυψις . οὗτος δέ φημί , δείκνυμι ὅτι οὖον παρά ὁ μαθητής μανθάνω ὁ κήρυγμα , ἀλλά παρ´ αὐτός ὁ Χριστός . ὁ γάρ διαβάλλω αὐτός , φάσκω ἄνθρωπος εἰμί καί Χριστός μαθητής . οὐδός ἀνέρχομαι εἰς Ἱερουσαλήμ πρός ὁ ο μου ἀπόστολος , ἀλλά ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία , καί πάλιν ὑποστρέφω εἰς Δαμασκός . ἔπειτα κατά ἔτος τρεῖς , ἀνάγω εἰς Ἱερουσαλήμ ἱστορέω Πέτρος , καί ἐπιμένω πρός αὐτός ἡμέρα δεκαπέντε . ἕτερος δέ ὁ ἀπόστολος οὐ εἶδον , εἰμί μή Ἰάκωβος ὁ ἀδελφός ὁ κύριος σαφής αὐτός εἶπον , δείκνυμι ὡς οὖον παρά ὁ ἀπόστολος διδάσκω , ἀλλά παρ´ αὐτός ὁ Χριστός . οὐ ἀνέρχομαι , φημί , εἰς Ἱερουσαλήμ , πρός ὁ θεάομαι ὁ πρό ἐγώ ἀπόστολος καί μανθάνω τίς ἐκ αὐτός . ἀνέρχομαι μέν γάρ εἰς Ἱερουσαλήμ ἀπό Δαμασκός , ὡς ὅλος ὁ Πράξεις , ἀλ οὐ ἐπί ὁ μαθητεύω , ἅλλος ἐπί ὁ καί αὐτός κηρύσσω ὁ Χριστός , καί ὁ πίστις διδάσκω . καί γάρ ὅς τρόπος εἰς Ἀραβία ἄπειμι , φημί , κηρύσσω , καί πάλιν εἰς Δαμασκός , ὁ αὐτός τρόπος καί εἰς Ἱερουσαλήμ . μετά δέ ἔτος τρεῖς ὁ κηρύσσω ἐγώ καί διδάσκω , ἀνέρχομαι ὁράω Πέτρος , οὖον μανθάνω τε παρ´ αὐτός . ἧμαι γάρ ἐγώ εὐαγγελίζω καί κηρύσσω . « ἀλλά ἀπέρχομαι εἰς Ἀραβία . » ὁ πόλις εἶπον ἐν ὅς ἀπέρχομαι , ὁ ἐκεῖ γίγνομαι αὐτός κατόρθωμα σωπάω , ὅσπερ πολύς εἰμί ταπεινοφροσύνη . « ἱστορέω Πέτρος . » Ὅρας ταπείνωσις · μετά τοσοῦτος καί τοιοῦτος ἀγών ἄπειμι ἱστορέω Πέτρος , ὡς μείζων . καί ὁ προσμένω δέ , ὁ περί Πέτρος τιμή ἕνεκα γίγνομαι . Ὅρας δέ πῶς ἀσφαλῶς λαλέω · « ἘπΚέμεινα , φημί , πρός αὐτός , » οὖον μήv διδάσκω . « ἕτερος δέ ὁ ἀπόστολος οὐ εἶδον . » ὁ μή εἶμι