cogPG.PG118 627
Ποίας χρείας ; Τῆς παρούσης , φησί , περὶ ἦς ἡ διάλεξις . Δεῖ γὰρ τὸν πνευματικὸν ἄνθρωπον πᾶσαν προκειμένην διάλεξιν περιτρέπειν εἰς οἰκοδομὴν τῶν συμπαρόντων . « Ἵνα δῷ χάριν τοῖς ἀκούουσιν . » Ἵνα δῷ χάριν Θεοῦ , φησί , τοῖς ἀκούουσιν , ἢ ἵνα χάριν σοι εἴσωνται Θεοῦ , ἐφ´ οἷς λαλεῖς , ἢ ἵνα εὐχαρὴς αὐτοῖς γένῃ πνευματικῶς . Ἔσται δὲ τοῦτο , ἐὰν περὶ σωφροσύνης , περὶ δικαιοσύνης , περὶ ἐλεημοσύνης λαλῇς . Καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ ἄγιον τοῦ Θεοῦ , ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε εἰς ἡμέραν ἀπολυπρώσεως , Πᾶσα πικρία καὶ θιμὸς , καὶ ὀργὴ , καὶ κραυγὴ , καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ . ψοβερόν τι λέγει . Δείκνυσι γὰρ . ὅτι πᾶς ὁ σαπρὸν λόγον λαλῶν , τὸ Πνεῦμα λυπεῖ τὸ ἅγιον . Εἰτα καὶ ἐκ τῆς εὐεργεσίας τοῦ πνεύματος , φοβερώτερον τὸν λόγον ποιεῖ . Ἐν ᾧ γὰρ , φησίν , ἐσφραγίσθητε . Ὥσπερ γὰρ δήλους ποιῶν ἡμᾶς ὅτι ἐσμὲν Θεοῦ λαὶς , ἐσφράγισεν ἡμᾶς ἐν τῷ βαπίσματι . Αὕτη γὰρ ἡ ἡμέρα τῆς ἀπολυτρώσεως . « Πᾶσα πικρία . » Πικρίαν μέν λέγει , τὴν δεινότητα καὶ τὴν κατασκευήν . Ὁ δὲ θυμὸς γεννητικός ἐστι τῆς ὀργῆς . Ἐκ δὲ τῆς ὀργῆς ἡ κραυγὴ πρόεισιν . Ἐκ δὲ ταύτης ἡ βλασφημία , οἷον ἡ λοιδορία . Ταῦτα τοιγαροῦν ἅπαντα ἀρθήτω ἀφ´ ὑμῶν . Οὐ λέγει , Κατεχέσθω , ἢ Κολαζέσθω , ἀλλὰ τὴν τελείαν αὐτῶν δηλῶν ἀναίρεσιν , Ἀρθήτω σὺν πάσῃ , φησί , κακία . Ἐπειδὴ γὰρ εἰσὶν ἄνθρωποι ὥσπερ τῶν κυνῶν οἱ λαθροδῆκται , οἶ οὕτε κράζουσιν . οὔτε δήλην ποιοῦσι τὴν ὀργὴν , ἀλλὰ κατὰ ψυχὴν ἔχοντες ἀμύνονται ἐν καιρῷ τὸν λυπήσαντα , βούλεται καὶ τὴν ἐνδομυχοῦσαν κακίαν αἴροσθαι καὶ ἐξορίζεσθαι . Γίνεσθε εἰς ἀλλήλους χρηστοί , εὕσπλαγχνοι , χαριζόμενοι ἑαυτοῖς , καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ὑμὴν . Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ , ώς τέκνα ἀγαπητὰ , καὶ περιπατεῖτε ἑν ἀγάπῃ , καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς , καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπέρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ Θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας . Οὐδὲ γὰρ ἀρκεῖ μόνη τῶν κακῶν ἡ ἁποχὴ ἀπαλλάξαι τιμωρίας , εἰ μὴ καὶ ἀγαθόν τις προσεργάσηται . Καὶ τοῦτο δηλοῦσιν οἱ ἐξ εὐωνύμων , οἶ οὐδὲν ἐγκαλοῦνται κακόν . Ὃτι δὲ μὴ ἔθρεψαν , καὶ ἐπότισαν , καὶ ἐσκέπασαν , ἅπερ ἐστὶ τῶν καλῶν ἐργασία . Δεῖ οὖν ἡμῖν καὶ καλῶν ἐργασίας . Διὸ τὰ φαῦλα ἀνελών ὁ Παῦλος , ἐπὶ τὴν τῶν ἀγαθῶν ἐργασίαν παρακαλεῖ . « χρηστοὶ . » Ὡς πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς ὀργῆς . « Εὔσπλαγχνοι . » Ὡς πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς πικρίας . Τὸ δὲ , « Χαριζόμενοι ἑαυτοῖς , » ὅ ἐστ , Συγγνωμονικοὶ γίνεσθε , πρὸς ἀντιδιαστολὴν τῆς κακίας καὶ βλασφημίας τέθεικε . « Καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ . » Μεγίστη μὲν προτροπὴ πρὸς τὸ χαρίζεσθαι ἐαυτοῖς , τὸ εἰπεῖν τὸν Χριστὸν , « Ἄφετε , καὶ
Lemmas: Ποίας χρεία ; ὁ πάρειμι , φημί , περί εἰμί ὁ διάλεξις . Δεύς γάρ ὁ πνευματικός ἄνθρωπος πᾶς πρόκειμαι διάλεξις περιτρέπω εἰς οἰκοδομή ὁ συμπάρειμι . « ἵνα δίδωμι χάρις ὁ ἀκούω . » ἵνα δίδωμι χάρις Θεός , φημί , ὁ ἀκούω , ἢ ἵνα χάρις σύ εἶμι Θεός , ἐφίημι ὅς λαλέω , ἢ ἵνα εὐχαρής αὐτός γίγνομαι πνευματικός . εἰμί δέ οὗτος , ἐάν περί σωφροσύνη , περί δικαιοσύνη , περί ἐλεημοσύνη λαλέω . καί μή λυπέω ὁ πνεῦμα ὁ ἀγάω ὁ Θεός , ἐν ὅς σφραγίζω εἰς ἡμέρα ἀπολυπρώσεως , πᾶσα πικρία καί θυμός , καί ὀργή , καί κραυγή , καί βλασφημία ἀραρίσκω ἀπό σύ σύν πᾶς κακία . ψοβερόν τίς λέγω . δείκνυμι γάρ . ὅτι πᾶς ὁ σαπρός λόγος λαλέω , ὁ πνεῦμα λυπέω ὁ ἅγιος . εἶτα καί ἐκ ὁ εὐεργεσία ὁ πνεῦμα , φοβερός ὁ λόγος ποιέω . ἐν ὅς γάρ , φημί , σφραγίζω . ὥσπερ γάρ δῆλος ποιέω ἐγώ ὅτι εἰμί Θεός Λαΐς , σφραγίζω ἐγώ ἐν ὁ βαπίσματι . ἄτη γάρ ὁ ἡμέρα ὁ ἀπολύτρωσις . « πᾶσα πικρία . » πικρία μέν λέγω , ὁ δεινότης καί ὁ κατασκευή . ὁ δέ θυμός γεννητικός εἰμί ὁ ὀργή . ἐκ δέ ὁ ὀργή ὁ κραυγή πρόειμι . ἐκ δέ οὗτος ὁ βλασφημία , οἷος ὁ λοιδορία . οὗτος τοιγάρ ἅπας ἀραρίσκω ἀφή σύ . οὖον λέγω , κατέχω , ἢ κολάζω , ἀλλά ὁ τέλειος αὐτός δηλόω ἀναίρεσις , ἀραρίσκω σύν πᾶς , φημί , κακία . ἐπεί γάρ εἰμί ἄνθρωπος ὥσπερ ὁ κύω ὁ λαθροδήκτης , οἶς ἵημι κράζω . οὔτε δῆλος ποιέω ὁ ὀργή , ἀλλά κατά ψυχή ἔχω ἀμύνω ἐν καιρός ὁ λυπέω , βούλομαι καί ὁ ἐνδομυχέω κακία ἀείρω καί ἐξορίζω . γίγνομαι εἰς ἀλλήλων χρηστός , εύσπλαχνος , χαρίζομαι ἑαυτοῦ , καθώς καί ὁ θεός ἐν Χριστός χαρίζομαι ὑμήν . γίγνομαι οὖν μιμητής ὁ Θεός , οὖς τέκνον ἀγαπητός , καί περιπατέω ἑν ἀγάπη , καθώς καί ὁ Χριστός ἀγαπάω ἐγώ , καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ προσφορά καί θυσία ὁ Θεός εἰς ὀσμή εὐωδία . οὐδέ γάρ ἀρκέω μόνος ὁ κακός ὁ ἀποχή ἀπαλλάσσω τιμωρία , εἰμί μή καί ἀγαθός τις προσεργάζομαι . καί οὗτος δηλόω ὁ ἐκ εὐώνυμος , οἶς οὐδείς ἐγκαλέω κακός . ὅτι δέ μή τρέφω , καί ποτίζω , καί σκεπάζω , ὅσπερ εἰμί ὁ καλός ἐργασία . Δεύς οὖν ἐγώ καί καλός ἐργασία . Διὸ ὁ φαῦλος ἀναιρέω ὁ Παῦλος , ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός ἐργασία παρακαλέω . « χρηστός . » ὡς πρός ἀντιδιαστολή ὁ ὀργή . « εὔσπλαγχνος . » ὡς πρός ἀντιδιαστολή ὁ πικρία . ὁ δέ , « χαρίζομαι ἑαυτοῦ , » ὅς εἰμί , Συγγνωμονικός γίγνομαι , πρός ἀντιδιαστολή ὁ κακία καί βλασφημία τίθημι . « καθώς καί ὁ θεός ἐν Χριστός . » Μεγίστη μέν προτροπή πρός ὁ χαρίζομαι ἑαυτοῦ , ὁ εἶπον ὁ Χριστός , « ἄφετος , καί