cogPG.PG118 45
πρὸς αὐτόν φησιν ἐκχέαι . Ὡστε οὐ περὶ τοῦ Πατρὸς . ἔλεγεν Ἰωὴλ τὸ , « Ἐκχεῶ , » ἀλλὰ περὶ τοῦ Χριστοῦ . « Τὴν ἐπαγγελίαν δὲ λαβὼν , » φησὶ , παρὰ τοῦ Πατρὸς , ἢ ἣν αὐτὸς ἡμῖν τοῖς μαθηταῖς ἐπηγγείλατο , τὸ , « Καὶ ἄλλον ΓΙαράκλητον πέμψω ὑμῖν , » ἢ ἣν Ιiατὴρ πρὸ τοῦ πάθους αὐτῷ ἐπηγγείλατο , διὰ τοῦ , « Καὶ ἐδόξασα καὶ πάλιν δοξάσω . » Τῷ Πατρὶ δὲ ἀνατίθησι τὴν ἐπαγγελίαν , συσκιάζων τὸν λόγον πρὸς τὸ εὐπαράδεκτον τῶν ἀκροατῶν . Ὅσα γὰρ ἂν εἴπῃ τις , εἰ μὴ πρὸς τὸ συμφέρον τελευτήσει , εἰκῆ καὶ μάτην λέγει . Δείκνυσιν οὖν ὅτι ὁ σταυρὸς οὐ μόνον αὐτὸν οὐ ἠλάττωσεν , ἀλλὰ καὶ λαμπρότερον εἰονάσατο , Ὃ γὰρ καὶ διὰ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ πρὸ τοῦ σταυροῦ ἐπηγγείλατο ὁ Πατὴρ , τὸ « Λύτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρὶ , » τοῦτο μετὰ τὸν σταυρὸν ἔδωκεν . « Λέγει δὲ αὐτός · Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , « Κάθου ἐκ δεξιῶν μου , ἔως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου « ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου . Ἀσφαλῶς οὐν γινω - « σκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι Κύριον καὶ Χριστὸν « αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐποίησε τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς « ἐσταυρώσατε . » Οὐκ ἔτι μεθ´ ὑποστολῆς λέγει . Ἔχει γὰρ ἀπὸ τῶν εἰοημένων θάρσος . Ἀλλὰ τί φησιν ; ὅτι Δαυδδ λέγει · « Επεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου , » καὶ του Δαυΐδ ὑψηλότερον αὐτὸν ἀποφαίνει . Εἰ δὲ Δαυΐδ Κύριον αὐτὸν καλεῖ , πολλῷ μᾶλλον αὐτοὶ οὐκ ἀπαξιώσουσι . Καὶ φόβον δὲ ἐφίστησιν αὐτοῖς διὰ τοῦ , « Ἔως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου . » Καὶ ἵνα μὴ ἀπιστῆται , τῳ Πατρὶ τὴν ὑπόταξιν ἀνατίθησιν . Ἀλλὰ τὰ μεγάλα ταῦτα πάλιν ἐπὶ τὸ ταπεινότερον κατάγει , « Ἀκριβῶς οὖν . εἰπὼν , γινωσκέτω πᾶς Ἰσραὴλ , ὅτι καὶ Κύριον καὶ Χριστὸν ὁ Θεὸς αὐτὸν ἐποίησε . » Τὸ , Ἐποίησεν , ἀντὶ τοῦ κατέταξε καὶ κατέστησε , φήσας , ἀλλ´ οὐχὶ τοῦ , οὐσίωσεν . Ὑψηλότερον δέ πως ἂν εἶπε περὶ Χριστοῦ , καὶ τοῖς προκειμένοις ἀκόλουθον · Ἀκριβῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς Ἰσραὴλ , ὅτι ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρὸς κάθηται . « Ἀκούσαντες δὲ , κατενύγησαν τῇ καρδία , εἶπόν « τε πρὸς τὸν Πέτρον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀποστόλους · « Τί ποιήσομεν , ἄνδρες ἀδελφοί ; Γέτρος δὲ ἔφη πρὸς « αὐτούς . » Τὸ μετ´ ἐπιεικείας μεταχειρίσασθαι τὴν δημηγορίαν , εἰς κατάνυξιν αὐτοὺς ἤγαγε . Τὸ δὲ , κατενύγησαν , ἀντὶ τοῦ , ἐπλήγησαν , ἔπαθον τὴν ψυχὴν , ἑαυτων κατέγνωσαν . Διὸ καὶ ζητοῦσι τοῦ κακοῦ λύσιν , καὶ οἰκειωτικῶς αὐτοὺς ἀδελφοὺς καλοῦσιν , οὓς πρώην ἐχλεύαζον . Οὐκ ἐξ ἰσότητος δὲ τὸ , ἀδελφοὶ , εἶπον , ὡς παρισαζόμενοι αὐτοῖς διὰ τῆς τοιαύτης κλήσεως , ὰλλ´ ὅσον πρὸς αὐτοὺς ᾠκειώθησαν ἐνδεικνύμενοι . Καὶ ἐπειδὴ καὶ Πέτρος ἀρχόμενος τοῦ λόγου ἐκάλεσεν , ἐκεῖθεν εἶχον καὶ αὐτοὶ τοῦ οὕτω καλεῖν αὐτοὺς ἀφορμήν . « Μεγανοήσατε καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ « τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν , « καὶ λήψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ ἀγίου Πνεύματος . « Τμῖν γάρ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία καὶ τοῖς τέκνοις « ὑμῶν , καὶ πᾶσί τοῖς εἰς μακρὰν , ὅσους ἂν προσκα -
Lemmas: πρός αὐτός φημί ἐκχέω . ὡστε οὖον περί ὁ πατήρ . λέγω Ἰωήλ ὁ , « ἐκχέω , » ἀλλά περί ὁ Χριστός . « ὁ ἐπαγγελία δέ λαμβάνω , » φημί , παρά ὁ πατήρ , ἢ ὅς αὐτός ἐγώ ὁ μαθητής ἐπαγγέλλω , ὁ , « καί ἄλλος ΓΙαράκλητον πέμπω σύ , » ἢ ὅς Ιiατὴρ πρό ὁ πάθος αὐτός ἐπαγγέλλω , διά ὁ , « καί δοξάζω καί πάλιν δοξάζω . » ὁ πατήρ δέ ἀνατίθημι ὁ ἐπαγγελία , συσκιάζω ὁ λόγος πρός ὁ εὐπαράδεκτος ὁ ἀκροατής . ὅσα γάρ εἄν εἶπον τις , εἰμί μή πρός ὁ συμφέρω τελευτάω , εἰκῇ καί μάτην λέγω . δείκνυμι οὖν ὅτι ὁ σταυρός οὖον μόνος αὐτός οὖον ἐλασσόω , ἀλλά καί λαμπρός εἰονάσατο , ὅς γάρ καί διά ὁ Ἰωάννης ὁ βαπτιστής πρό ὁ σταυρός ἐπαγγέλλω ὁ πατήρ , ὁ « Λυτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ , » οὗτος μετά ὁ σταυρός δίδωμι . « λέγος δέ αὐτός · εἶπον ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ , « κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ , ἔως εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ « ὑποπόδιον ὁ πούς σύ . ἀσφαλῶς ὀν γίνομαι - « σκῶ πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι κύριος καί Χριστός « αὐτός ὁ θεός ποιέω οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὅς σύ « σταυρόω . » οὐ ἔτι μεθ´ ὑποστολή λέγω . ἔχις γάρ ἀπό ὁ λέγω θάρσος . ἀλλά τίς φημί ; ὅτι Δαυδδ λέγω · « ἕπω ὁ Κύριος ὁ κύριος ἐγώ , » καί ὁ Δαυΐδ ὑψηλός αὐτός ἀποφαίνω . εἰμί δέ Δαυΐδ κύριος αὐτός καλέω , πολύς μᾶλλον αὐτός οὐ ἀπαξιόω . καί φόβος δέ ἐφίστημι αὐτός διά ὁ , « ἔως εἄν τίθημι ὁ ἐχθρός σύ . » καί ἵνα μή ἀπιστέω , ὁ πατήρ ὁ ὑπόταξις ἀνατίθημι . ἀλλά ὁ μέγας οὗτος πάλιν ἐπί ὁ ταπεινός κατάγω , « ἀκριβής οὖν . εἶπον , γιγνώσκω πᾶς Ἰσραήλ , ὅτι καί κύριος καί Χριστός ὁ θεός αὐτός ποιέω . » ὁ , ποιέω , ἀντί ὁ κατατάσσω καί καθίστημι , φημί , ἀλ οὐ ὁ , οὐσιόω . ὑψηλός δέ πως εἄν εἶπον περί Χριστός , καί ὁ πρόκειμαι ἀκόλουθος · ἀκριβής οὖν γιγνώσκω πᾶς Ἰσραήλ , ὅτι ἐκ δεξιός ὁ πατήρ κάθημαι . « ἀκούω δέ , κατανύσσω ὁ καρδία , εἶπον « τε πρός ὁ Πέτρος καί ὁ λοιπός ἀπόστολος · « τις ποιέω , ἀνήρ ἀδελφός ; Γέτρος δέ φημί πρός « αὐτός . » ὁ μετέ ἐπιείκεια μεταχειρίζω ὁ δημηγορία , εἰς κατάνυξις αὐτός ἄγω . ὁ δέ , κατανύσσω , ἀντί ὁ , πλήσσω , πάσχω ὁ ψυχή , ἑαυτοῦ καταγιγνώσκω . Διὸ καί ζητέω ὁ κακός λύσις , καί οἰκειωτικῶς αὐτός ἀδελφός καλέω , ὅς πρώην χλευάζω . οὐ ἐκ ἰσότης δέ ὁ , ἀδελφός , εἶπον , ὡς παρισάζω αὐτός διά ὁ τοιοῦτος κλῆσις , άλλος ὅσος πρός αὐτός οἰκειόω ἐνδείκνυμι . καί ἐπεί καί Πέτρος ἄρχω ὁ λόγος καλέω , ἐκεῖθεν ἔχω καί αὐτός ὁ οὗτος καλέω αὐτός ἀφορμή . « μεγανοαειδω καί βαπτίζω ἕκαστος σύ ἐπί « ὁ ὄνομα Ἰησοῦς Χριστός εἰς ἄφεσις ἁμαρτία , « καί λαμβάνω ὁ δωρεά ὁ ἅγιος πνεῦμα . « Τμῖν γάρ εἰμί ὁ ἐπαγγελία καί ὁ τέκνον « σύ , καί πᾶς ὁ εἰς μακράν , ὅσος εἄν προσκα -