cogPG.PG118 517
χρήματα , καὶ τὴν πρὸς Θεὸν παῤῥησίαν ἀντιλαβεῖν ) , νῦν ἐκ τῆς μαρτυρίας τῆς παλαιᾶς θέλει τοῦτο κατασκευάσαι , ὅτι κἂν μὴ μεταδῶτε , οὐδὲν ὑμῖν ἔσται πλέον συνάγουσι . Κἂν γὰρ μὴ λάβωσιν ἐκεῖνοι παρ´ ἡμῶν , οὐ παρὰ τοῦτο ἐλαττωθήσονται . Οὐ γὰρ ἂν αὐτοὺς περιίδοι ὁ Θεὸς , δι´ ὅν εἰσι πένητες . « Καὶ τὴν ἀρπα . γὴν γὰρ τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε , » αὐτοῖς γράφων λέγει . ἐπαινετὸν μὲν γὰρ τὸ ἐξ ἑαυτῶν ἄρξασθαι ποιεῖν , νουθετηθέντας μόνον πρὸς τὸ θελῆσαι . Μεῖζον δὲ , τὸ καὶ αὐτὸ τὸ θελῆσαι ἐξ οἰκείας βλαστῆσαι γνώμης , καὶ αὐθαίρετον ἐπιδείξασθαι . Εἰ οὖν τὸ μεῖζον , φησὶν , ἐπεδείξατε , καὶ τὸ ἔλαττον ἐπιτελέσατε . Χάρις δὲ τῳ Θεῷ , τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου , ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο . Σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς . Συνεπέμψα.μεν δὲ μετ´ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν , οὖ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . Διαλεχθεὶς περὶ ἐλεημοσύνης ὅσα ἐχρῆν , λοιπὸν ἐπαινεὶ τοὺς ἐπὶ τούτῳ ἀποσταλέντας , ἵνα ἀνύποπτοι γενόμενοι , μᾶλλον εἰς προθυμίαν αὐτοὺς συνεισενεγκεῖν ἐνάγωσι . Θεοῦ δὲ λέγει ἔργον , τὸ διεγερθῆναι Τίτον εἰς τοῦτο , τούτῳ τῷ τρόπῳ ἀξιόπιστον ποιῶν τὴν δόσιν . Εἰ γὰρ μὴ μέγα ἦν , οὐκ ἂν ἀπὸ Θεοῦ πρὸς τοῦτο διηγέρθη . « Ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο . » Καὶ πόθεν δῆλον , φησὶν , ὅτι ὁ Θεὸς προἑτρεψε τὸν Τίτον : Πόθεν ; Ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο , τουτέστι παρεκλήθη μὲν παρ´ ἐμοῦ , πλὴν καὶ αὐτὸ οἴκοθεν ὥρμητο εἰς τοῦτο . Διὸ καὶ σπουδαιότερος ὑπάρχων τῆς παρ´ ἐμοῦ παρακλήσεως , αὐθαίρετος ἐξῆλθε , τουτέστιν ἑκὼν , καὶ ἐξ οἰκείας προθυμίας . Ὅρα δὲ σοφίαν · Καὶ τοῦ Θεοῦ λέγει ἔργον εἶναι τὴν ἔλευσιν Τίτου , καὶ ἑαυτὸν παρακεκληκέναι , καὶ Τίτον μηδὲ δεδεῆσθαι παρακλήσεως . Ἐννεπέμψαμεν δὲ μετ´ αὐτοῦ τὸν ἀδελφόν . » Πολλοί φασι τὸν Λουκᾶν , διὰ τὸ σύνταγμα τοῦ Εὐαγγελίου , πολλοὶ τὸν Βαρνάβαν . Καὶ γὰρ καὶ τὸ ἄγραφον κήρυγμα , Εὐαγγέλιόν φασι κεκλῆσθαι , Ὁ καὶ μᾶλλον · τὰ γὰρ μετὰ ταῦτα , τῷ Βαρνάβᾳ ἁρμοδιώτερα . « Οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ . » Οὐ γὰρ κηρύσσει μόνον , φησὶν , ἀλλὰ καὶ ἐπαινουμένως . Ὁ δὲ ἔπαινος , οὐ παρ´ ἐνὸς , ἀλλὰ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν ἦλθε , φησί.-[Τ ] Τίνος δὲ ἔνεικεν τὸ μὲν ὄνομα Τίτου λέγει , τούτων δὲ οὐκ ἔτι ; Ὃτι τὸν μὲν Τίτον ᾔδεσαν , τούτους δὲ ἠγνόουν . Καὶ ὅτι τοσαῦτα λέγει περὶ αὐτῶν , ὅσα πρὸς σύστασιν ἤρκει μόνον , καὶ τὸ φυγεῖν τὴν ὑπόνοιαν τοῦ σφετερισμου τῶν χρημάτων . « Οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ » λείπει τὸ , ἔστιν , ὃ δεῖ ἐπινοήσαντας , κατὰ κοινοῦ ἐξακούειν καὶ ἐπὶ τῆς ἐξῆς . Οἷον , « Οὗὁ ἔπαινος
Lemmas: χρῆμα , καί ὁ πρός θεός παρρησία ἀντιλαμβάνω ) , νῦν ἐκ ὁ μαρτυρία ὁ παλαιός ἐθέλω οὗτος κατασκευάζω , ὅτι κἀν μή μεταδίδωμι , οὐδείς σύ εἰμί πλέω συνάγω . κἀν γάρ μή λαμβάνω ἐκεῖνος παρ´ ἐγώ , οὖον παρά οὗτος ἐλασσόω . οὖον γάρ εἄν αὐτός περιοράω ὁ θεός , δις ὅς εἰμί πένης . « καί ὁ ἅρπη . γή γάρ ὁ ὑπάρχω σύ μετά χαρά προσδέχομαι , » αὐτός γράφω λέγω . ἐπαινετός μέν γάρ ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἄρχω ποιέω , νουθετέω μόνος πρός ὁ ἐθέλω . Μέγας δέ , ὁ καί αὐτός ὁ ἐθέλω ἐκ οἰκεῖος βλαστάνω γνώμη , καί αὐθαίρετος ἐπιδείκνυμι . εἰμί οὖν ὁ μείζων , φημί , ἐπιδείκνυμι , καί ὁ μικρός ἐπιτελέω . Χάρις δέ ὁ Θεός , ὁ δίδωμι ὁ αὐτός σπουδή ὑπέρ σύ ἐν ὁ Καρδία Τίτος , ὅτι ὁ μέν παράκλησις δέχομαι . σπουδαῖος δέ ὑπάρχω αὐθαίρετος ἐξέρχομαι πρός σύ . Συνεπέμψα.μεν δέ μετέ αὐτός ὁ ἀδελφός , οὖον ὁ ἔπαινος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος διά πᾶς ὁ ἐκκλησία . διαλέγω περί ἐλεημοσύνη ὅσος χρή , λοιπός ἐπαινέω ὁ ἐπί οὗτος ἀποστέλλω , ἵνα ἀνύποπτος γίγνομαι , μᾶλλον εἰς προθυμία αὐτός συνεισφέρω ἐνάγω . Θεός δέ λέγω ἔργον , ὁ διεγείρω Τίτος εἰς οὗτος , οὗτος ὁ τρόπος ἀξιόπιστος ποιέω ὁ δόσις . εἰμί γάρ μή μέγας εἰμί , οὐ εἄν ἀπό Θεός πρός οὗτος διεγείρω . « ὅτι2 ὁ μέν παράκλησις δέχομαι . » καί πόθεν δῆλος , φημί , ὅτι ὁ θεός προτρέπω ὁ Τίτος : πόθεν ; ὅτι2 ὁ μέν παράκλησις δέχομαι , τουτέστι παρακαλέω μέν παρ´ ἐγώ , πλήν καί αὐτός οἴκοθεν ὁρμέω εἰς οὗτος . Διὸ καί σπουδαῖος ὑπάρχω ὁ παρ´ ἐγώ παράκλησις , αὐθαίρετος ἐξέρχομαι , τουτέστιν ἑκών , καί ἐκ οἰκεῖος προθυμία . Ὅρας δέ σοφία · καί ὁ Θεός λέγω ἔργον εἰμί ὁ ἔλευσις Τίτος , καί ἑαυτοῦ παρακαλέω , καί Τίτος μηδέ δήω παράκλησις . Ἐννεπέμψαμεν δέ μετέ αὐτός ὁ ἀδελφός . » Πολύς φημί ὁ Λουκᾶς , διά ὁ σύνταγμα ὁ Εὐαγγέλιος , πολύς ὁ Βαρναβᾶς . καί γάρ καί ὁ ἄγραφος κήρυγμα , εὐαγγέλιον φημί καλέω , ὁ καί μᾶλλον · ὁ γάρ μετά οὗτος , ὁ Βαρναβᾶς ἁρμόδιος . « οὗ ὁ ἔπαινος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος . » οὖον γάρ κηρύσσω μόνος , φημί , ἀλλά καί ἐπαινουμένως . ὁ δέ ἔπαινος , οὖον παρ´ εἷς , ἀλλά διά πᾶς ὁ ἐκκλησία ἔρχομαι , φησί.-[Τ ] τίς δέ φέρω ὁ μέν ὄνομα Τίτος λέγω , οὗτος δέ οὐ ἔτι ; ὅτι ὁ μέν Τίτος οἶδα , οὗτος δέ ἀγνοέω . καί ὅτι τοσοῦτος λέγω περί αὐτός , ὅσος πρός σύστασις ἀρκέω μόνος , καί ὁ φεύγω ὁ ὑπόνοια ὁ σφετερισμός ὁ χρῆμα . « οὗ ὁ ἔπαινος ἐν ὁ Εὐαγγέλιος » λείπω ὁ , εἰμί , ὅς δεῖ ἐπινοέω , κατά κοινός ἐξακούω καί ἐπί ὁ ἑξῆς . οἷος , « Οἷ ἔπαινος