cogPG.PG118 537
καὶ δορὰν προβάτου ἠμφιεσμένοι , ὑκοι εἰσὶ τὰ ἔνδον , μετασχηματιζόμενοι , οἷον ὁ οιὸάσκαλος αὐτῶν μετασχηματίζεται . Διὸ καὶ πολλοὺς πλανᾷ καὶ ὢν ἄγγελος σκότους , εἰς ἄγγελον ὁρᾶται φωτὸς , πλανῶν τὰς ὄψεις . Καὶ οὐ θαυμαστόν . Οὐ γὰρ δεῖ θαυμάζειν , ἐκεῖνο ἐστι θαύματος ἄξιον , πῶς ὁ διάβολος εἰς τοῦτο τόλμης ἔρχεται.-[ΦΩΤ . ] Οὐθαυμαστὸν , φησί , διὰ τί ; Ὅτι μιμεῖσθαι πάντως χρεωστοῦσι τὸν διδάσκαλον , ὃς ἄγγελος ὢν σκότους , φωτὸς εἶναι σχηματίζεται . « Ὡς διάκονοι δικαιοσύνης . , Διάκονοι δικαιοσύνης εἰσὶν οἱ ἅγιοι ἁπόστολοι · διακονοῦσι γὰρ Θεῶ ἐν τῷ δικαιοῦν δυναμένῳ Εὐαγγελίῳ . Ὧν τὸ τέλος ἔσται . » Κἂν γὰρ ὑμᾶς , φησὶν , ἀπατῶσιν , οὐκ ἂν διαλάθωσι τὸν ἀκοίμητον ὀφθαλμὸν τοῦ Χριστοῦ . Πάλιν λέγω , μή τις με δόξῃ ἄφρονα εἶναι . Εἰ δέ μή γε , κἂν ὡς ἄφρονα δέξασθέ με Ἰνα μικρόν τι καγὼ καυχήσωμαι . Ὅ λαλῶ , οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον , ἀλλ´ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ , ἐν ταύτῃ τῇ ὑποστάσει πᾶς καυχήσεως . Ἐπεὶ πολλοὶ καυχῶνται κατὰ τὴν σάρκα , κἀγὼ καυχήσομαι . Ἐδέως γὰ ἀνέχεσθε τῶν ἀφρόνων , φρόνιμοι ὄντες . Ἀνέχεσθε γὰρ εἰ τις ὑμᾶς καταδουλοῖ , εἰ τις κατεσθίει , εἴ τις λαμβάνει , εἴ τις ἐπαίρεται , εἰ τς ὑμᾶς εἰς πρόσωπον δέρει . Κατὰ ἀτιμίαν λέγω , ὡς ὅτι ἡμεῖς ἡσθενήσαμεν « Πάλιν λέγω . » Ἡδη μὲν γὰρ πολλῇ προδιορθώσει ἐχρήσατο , ἀλλ´ οὐκ ἀρκεῖται ἐκείνῃ μόνῃ.«Μή τις με δόξῃ ἄφρονα εἶναι . » Καίτοι ἄνω εἶπεν , ὄφελον ἀνείχεσθέ μου τῆς ἀφροσύνης . Πῶς οὔν ὧδε φησί , « Μή τις μεδόξῃ ἄφρονα εἶναι;»Ὃτι αὐτὸ μὲν , φησὶ , τὸ ἐπαινεῖν ἑαυτὸν ἀφροσύνης ἐστὶν , ἐγὼ δὲ , φησὶν , οὐχ ὡς ἄφρων κέχρημαι τούτοις τοῖς λόγοις , ἀλλ´ ἀναγκάζομαι πρὸς τὸ τῶν ψευδαποστόλων ἀπαγαγεῖν ὑμᾶς . Διό φησι , « Μή τις με δόξῃ ἄφρονα εἶναι . » Οὐ γὰρ ἑκὼν , ἀλλ´ ἐξ ἀνάγκης εἰς τοὺς ἐμαυτοῦ ἐπαίνους ἐμπίπτω . - Ἄλλο . Ἔστιν ἀφροσύνης ῥῆμα εἰπεῖν , μὴ ὄντα ἄφρονα , μηδὲ τὰ τοῦ ἄφρονος ποιοῦντα . Ἄφρων μὲν γάρ ἐστιν ὁ μάτην μεγαλορημονῶν , καὶ εἰς κενὸν ἀλαζονευόμενος , ὁς μετὰ τοῦ εἶναι ἄφρων καὶ ἀφροσύνης λέγει ῥήματα , καὶ τὰ τοῦ ἄφρονος ποιεῖ . Ὁ δὲ λέγων περὶ ἑαυτοῦ καὶ μεγάλα καὶ ἀληθῆ , καὶ ἕνεκεν ὡφελείας ψυχικῆς , ἀφροσύνης μὲν δόξει ῥήματα λέγειν , ὅσον ἐπὶ τῇ ὁμοιότητι τῆς προφορᾶς τῶν λόγων , οὐ μὴν ἄφρων , ἀλλὰ καὶ λίαν ἔμφρων , καὶ τὰ τοῦ ἐμφρονεστάτου πράττων , ὅτι καὶ διαβολῆς ἀλόγου κατεφρόνησεν ἐπὶ τῇ ἐτέρων σωτηρία καὶ ὠφέλεια . Διὸ οὐκ ἔστω ἐναντίον τὸ εἰπεῖν πρὸ ὀλίγων , ὄφελον ἀνείχεσθέμον τι ἀφροσύνης ῥῆμα εἰπεῖν μέλλοντος , καὶ τὸ νῦν λέΚγειν · « Μή τις με δόξῃ ἄφρονα εἶναι . » Μή τις οὐν δόξῃ ἄφρονα εἶναι · οὐ γὰρ δι´ ἐμαυτὸν , ἀλλὰ δι´ ὑμᾶς ἐρεῖν μέλλω ἃ μέλλω λέγειν . Εἰ δὲ μὴ , κἂν ὡς ἄφρονα ἡγήσασθέ με καὶ παραδέξασθε . Οὐκ ἀποστρέφομαι γὰρ οὐδὲ τὸ ἄφρων νομισθῆναι διὰ τὴν ψμετέραν σωτηρίαν . Καὶ γὰρ ἃ μέλλω ἐρεῖν , εἰς στήριγμα ὑμῶν καὶ ὠφέλειαν ψυχῆς συντελεῖ « Οὐ δὲ μή γε . » Εἰ δὲ μὴ πεισθείητε , ἀλλὰ καὶ ἀνάγηην οὖσαν ὁρῶντες , μὴ ἐλεύθερόν με ἀφροσύνης νομίσητε ,
Lemmas: καί δορά πρόβατον ἀμφιέννυμι , ὑκοι εἰμί ὁ ἔνδον , μετασχηματίζω , οἷος ὁ οιὸάσκαλος αὐτός μετασχηματίζω . Διὸ καί πολύς πλανάω καί εἰμί ἄγγελος σκότος , εἰς ἄγγελος ὁράω φάος , πλανάω ὁ ὄψις . καί οὖον θαυμαστός . οὖον γάρ δεῖ θαυμάζω , ἐκεῖνος εἰμί θαῦμα ἄξιος , πῶς ὁ διάβολος εἰς οὗτος τόλμα ἔρχεται.-[ΦΩΤ . ] ουθαυμαστος , φημί , διά τίς ; ὅτι2 μιμέομαι πάντως χρεωστέω ὁ διδάσκαλος , ὅς ἄγγελος εἰμί σκότος , φάος εἰμί σχηματίζω . « ὡς διάκονος δικαιοσύνη . , Διάκονος δικαιοσύνη εἰμί ὁ ἅγιος ἀπόστολος · διακονέω γάρ θεάομαι ἐν ὁ δικαιόω δύναμαι Εὐαγγέλιος . ὅς ὁ τέλος εἰμί . » κἀν γάρ σύ , φημί , ἀπατάω , οὐ εἄν διαλανθάνω ὁ ἀκοίμητος ὀφθαλμός ὁ Χριστός . πάλιν λέγω , μή τις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί . εἰμί δέ μή γε , κἀν ὡς ἄφρων δέχομαι ἐγώ ἵνα μικρός τίς κἀγώ καυχάομαι . ὅς λαλέω , οὖον λαλέω κατά κύριος , ἀλ ὡς ἐν ἀφροσύνη , ἐν οὗτος ὁ ὑπόστασις πᾶς καύχησις . ἐπεί πολύς καυχάομαι κατά ὁ σάρξ , ἐγώ καυχάομαι . Ἐδέως γε ἀνέχω ὁ ἄφρων , φρόνιμος εἰμί . ἀνέχω γάρ εἰμί τις σύ καταδουλόω , εἰμί τις κατεσθίω , εἰμί τις λαμβάνω , εἰμί τις ἐπαίρω , εἰμί τςʹ σύ εἰς πρόσωπον δέρω . κατά ἀτιμία λέγω , ὡς ὅτι ἐγώ ἀσθενέω « πάλιν λέγω . » ἤδη μέν γάρ πολύς προδιόρθωσις χράω , ἀλ οὐ ἀρκέω ἐκεῖνος Μόνη τις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί . » καίτοι ἄνω εἶπον , ὀφείλω ἀνέχω ἐγώ ὁ ἀφροσύνη . Πῶς οὒν ὧδε φημί , « μὴ τις μεδόξῃ ἄφρων ἔρχομαι αὐτός μέν , φημί , ὁ ἐπαινέω ἑαυτοῦ ἀφροσύνη εἰμί , ἐγώ δέ , φημί , οὐ ὡς ἄφρων χράομαι οὗτος ὁ λόγος , ἀλ ἀναγκάζω πρός ὁ ὁ ψευδαπόστολος ἀπάγω σύ . διό φημί , « μὴ τις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί . » οὖον γάρ ἑκών , ἀλ ἐκ ἀνάγκη εἰς ὁ ἐμαυτοῦ ἔπαινος ἐμπίπτω . - ἄλλος . ἔρτις ἀφροσύνη ῥῆμα εἶπον , μή εἰμί ἄφρων , μηδέ ὁ ὁ ἄφρων ποιέω . Ἄφρος μέν γάρ εἰμί ὁ μάτην μεγαλορημοναω , καί εἰς κενός ἀλαζονεύομαι , ὅς μετά ὁ εἰμί ἄφρων καί ἀφροσύνη λέγω ῥῆμα , καί ὁ ὁ ἄφρων ποιέω . ὁ δέ λέγω περί ἑαυτοῦ καί μέγας καί ἀληθής , καί ἕνεκα ὡφελεία ψυχικός , ἀφροσύνη μέν δοκέω ῥῆμα λέγω , ὅσος ἐπί ὁ ὁμοιότης ὁ προφορά ὁ λόγος , οὖον μήv ἄφρων , ἀλλά καί λίαν ἔμφρων , καί ὁ ὁ ἔμφρων πράσσω , ὅτι καί διαβολή ἄλογος καταφρονέω ἐπί ὁ ἕτερος σωτηρία καί ὠφέλεια . Διὸ οὐ ἵστημι ἐναντίος ὁ εἶπον πρό ὀλίγος , ὀφείλω ἀνέχω τίς ἀφροσύνη ῥῆμα εἶπον μέλλω , καί ὁ νῦν λέΚγειν · « μὴ τις ἐγώ δόξα ἄφρων εἰμί . » μὴ τις ὀν δόξα ἄφρων εἰμί · οὖον γάρ δις ἐμαυτοῦ , ἀλλά δις σύ εἴρω μέλλω ὁ μέλλω λέγω . εἰμί δέ μή , κἀν ὡς ἄφρων ἡγέομαι ἐγώ καί παραδέχομαι . οὐ ἀποστρέφω γάρ οὐδέ ὁ ἄφρων νομίζω διά ὁ ψμετέραν σωτηρία . καί γάρ ὁ μέλλω εἴρω , εἰς στήριγμα σύ καί ὠφέλεια Ψυχή συντελής « οὖον δέ μή γε . » εἰμί δέ μή πείθω , ἀλλά καί ἀνάγω εἰμί ὁράω , μή ἐλεύθερος ἐγώ ἀφροσύνη νομίζω ,