cogPG.PG118 332
αἰτῇ γνώμῃ . Ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν , ἀδεὰ Κφοί μου , ὑπὸ τῶν Χλόης , ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσιν . Λέγω δέ τοῦτο ὅτι · Ἕκαστος ὑμῶν λέγει · ἔλὸ μέν εἰμί Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλῶ , ἐγὼ δὲ Κηφᾶ , ἐγὼ δὲ Χριστοῦ . Μεμέρισται ὁ Χριστός · Ἐγὼ φησί , παρακαλῶν , οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς πεῖσαι . Διὰ τοῦ Χριστοῦ οὖν παρακαλῶ , τουτέστιν , αὐτὸς ὁ χριστὸς ὁ ὑβρισμένος ποιεῖται τὴν παράκλησιν . « Καὶ μὴ ἦ ἐν ὑμῖν σχίσματα . » Τὸ γὰρ εἰς πολλὰ ὑμᾶς , φησὶ , γενέσθαι , οὐκ ἐποίησε πολλὰ μέρη τέλεια , ἀλλὰ τὸ τέλειον μέρος τὴν Ἐκκλησίαν ἔσχισεν . « Κατηρτισμένοι . » Ἀπηρτισμένοι , τέλειοι . « Ἐν τῷ αὐτῷ νοῖ . » Ἐπειδὴ ἄνω εἰπεν , « ἱνα τὸ αὐτὸ λέγητε , » ἵνα μὴ νομίσωσιν ἄχρι ῥημάτων δεῖν εἰναι τὴν ὁρόνοιαν , ἐπάγει , « Ἐν τῷ αὐτῷ νοῖ , » τουτέστι , Καὶ λόγοις καὶ ἔργοις καὶ γνώμῃ καὶ διανοίᾳ γίνεσθε ὁμόφρονες . « Ἐδηλώθη γάρ μοι . » Ἵνα μὴ ἀρνήσωνται , καὶ μάρτυρας παράγει τοὺς Χλόης . « Ἀδελφοί μου . » Κἂν γὰρ δῆλον ᾖ τὸ ἁμάρτημα φησὶν , ἀδελφοί μού ἐστε . Τὸ δὲ , « Μοῦ , » διαθέσεώς ἐστιν . « Υπὸ τῶν Χλόης . » Οἰκία τις ἦν οὕτως ἐπονομαζομένη , Χλόης ἴσως τινός . Οὐκ εἶπε δὲ ὀνομαστὶ τοὺς δηλώσαντας , ἵνα μὴ πρὸς αὐτοὺς ἐκπολεμηθῶσιν . « Ὅτι ἔριδες . » Τὰ παρὰ τῶν δηλωσάντων ἀπαγγέλλων , ἔριδας εἶπεν , ἵνα μὴ ἐκθηριώσῃ αὐτοὺς πρὸς τοὺς ἀπὸ τῆς Χλόης . Ὅταν δὲ ἀπὸ οἰκείου προσὡπου λέγῃ τὸ γεγονὸς , σχίσματα αὐτὰ καλεῖ , ὅπερ πολλῷ χεῖρον τῆς ἔριδος . « Λέγω δὲ τοῦτο . » Σαφηνείας ἕνεκεν τὸ , « Λέγω δὲ τοῦτο , » ὡς εἰ εἰπεν · Λόγου χάριν , « τοιαῦτα ποιεῖτε καὶ λέγειτε . Οὐκ ἔλεγον δὲ ἐκεῖνοι οὕτως , « Ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου , ἐγὼ δὲ Ἀπολλῶ · » ἀλλὰ λόγου χάριν οὕτως εἶπεν , αἰνιττόμενος οἷς προσεῤῥύησαν πλουσίοις καὶ σοφοῖς · ἐν ταυτῷ δεικνὺς , ὅτι εἰ τὸ οὕτως λέγειν , Παύλου καὶ Ἀπολλῶ , οὐκ ἀνεύθυνον , πολλῷ μᾶλλον τὸ λέγειν σοφῶν εἶναι ἢ πλουσίων , οὓς διδασκάλους ἑαυτοῖς ἐκάθισαν . « Ἐγὼ δὲ Κηφᾶ . » Προτιμῶν τὸν Πέτρον , ὕστερον τέθεικεν αὐτὸν , ἐπειδὴ κατηγορίας αὐτῶν ἕνεκεν ταῦτα λέγει . « Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ . » Οὐκ ἐγκαλεῖ ὅτι λέγουσιν , « Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ , » ἀλλὰ διότι μὴ πάντες τοῦτο λέγουσι , μέμφεται . « Μεμέρισται ὁ Χριστός ; » Κατετέμετε , φησὶ , τὸν Χριστὸν , διείλετε αὐτοῦ τὸ σῶμα . Φόβου δὲ γέμει τὸ ῥῆμα . Ἡ οὖτως · Ἐμερίσατο τὴν βασιλείαν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν μετὰ ἀνθρώπων ὁ Χριστός ; Μὴ συγκληρονόμους ἔχει , φηαἰν , ὁ Χριστὸς , ἰνα μερίσῃ τις μετ´ αὐτοῦ τοὺς σωζομένους ; Μή τινας ἔχει κοινωνοὺς καὶ σὺν αὐτῷ τὴν οἰκουμένην πληρώσαντας ; Χριστὸς ὁ ὑπὲρ τοῦ κόσμου ἀποθανὼν , ὑμῶν δὲ οὐδείς . Μεμέρισται ὁ Χριστός . Τουτέστι κατὰ μερίδα τινὲς μὲν τὸν Χριστὸν ἱλαχον , ἄλλοι δὲ ἄλλους . Οἱ μὲν Κηφᾶν , οἰ δὲ Ἀπόλλω , ὃς λέγεται πρῶτος ἐπίσκοπος γεγονέναι Κορινθίων . Μὴ Παῦλος ἐσταυρώθη ὑπὲρ ὑμῶν , ἢ εἰς τὸ ὄνομα Παύλου ἐβαπτίσθητε ; Εὺχαριστῶ τῷ Θεῳ ,
Lemmas: αἰτέω γνώμη . δηλόω γάρ ἐγώ περί σύ , ἅδος Κόφος ἐγώ , ὑπό ὁ χλόη , ὅτι Ἔρις ἐν σύ εἰμί . λέγω δέ οὗτος ὅτι · ἕκαστος σύ λέγω · ΕΛΟ μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλῶς , ἐγώ δέ Κηφᾶς , ἐγώ δέ Χριστός . μερίζω ὁ Χριστός · ἐγώ φημί , παρακαλέω , οὐ εἰμί ἱκανός πείθω . Ζεύς ὁ Χριστός οὖν παρακαλέω , τουτέστιν , αὐτός ὁ χριστός ὁ ὑβρίζω ποιέω ὁ παράκλησις . « καί μή εἰμί ἐν σύ σχίσμα . » ὁ γάρ εἰς πολύς σύ , φημί , γίγνομαι , οὐ ποιέω πολύς μέρος τέλειος , ἀλλά ὁ τέλειος μέρος ὁ ἐκκλησία σχίζω . « καταρτίζω . » ἀπαρτίζω , τέλειος . « ἐν ὁ αὐτός νόος . » ἐπεί ἄνω εἶπον , « ἵνα ὁ αὐτός λέγω , » ἵνα μή νομίζω ἄχρι ῥῆμα δήω εἰναι ὁ ὁράω , ἐπάγω , « ἐν ὁ αὐτός νόος , » τουτέστι , καί λόγος καί ἔργον καί γνώμη καί διάνοια γίγνομαι ὁμόφρων . « δηλόω γάρ ἐγώ . » ἵνα μή ἀρνέομαι , καί μάρτυς παράγω ὁ χλόη . « ἀδελφός ἐγώ . » κἀν γάρ δῆλος εἰμί ὁ ἁμάρτημα φημί , ἀδελφός ἐγώ εἰμί . ὁ δέ , « ἐγώ , » διάθεσις εἰμί . « υπὸ ὁ χλόη . » οἰκία τις εἰμί οὕτως ἐπονομάζω , χλόη ἴσως τις . οὐ εἶπον δέ ὀνομαστί ὁ δηλόω , ἵνα μή πρός αὐτός ἐκπολεμέω . « ὅτι2 Ἔρις . » ὁ παρά ὁ δηλόω ἀπαγγέλλω , Ἔρις εἶπον , ἵνα μή ἐκθηριόω αὐτός πρός ὁ ἀπό ὁ χλόη . ὅταν δέ ἀπό οἰκεῖος πρόσωπον λέγω ὁ γίγνομαι , σχίσμα αὐτός καλέω , ὅσπερ πολύς χείρων ὁ Ἔρις . « λέγω δέ οὗτος . » σαφήνεια ἕνεκα ὁ , « λέγω δέ οὗτος , » ὡς εἰμί εἶπον · Λόγος χάρις , « τοιοῦτος ποιέω καί λέγω . οὐ λέγω δέ ἐκεῖνος οὕτως , « ἐγώ μέν εἰμί Παῦλος , ἐγώ δέ Ἀπολλῶς · » ἀλλά λόγος χάρις οὕτως εἶπον , αἰνίσσομαι ὅς προσρέω πλούσιος καί σοφός · ἐν ταυτός δείκνυμι , ὅτι εἰμί ὁ οὕτως λέγω , Παῦλος καί Ἀπολλῶς , οὐ ἀνεύθυνος , πολύς μᾶλλον ὁ λέγω σοφός εἰμί ἢ πλούσιος , ὅς διδάσκαλος ἑαυτοῦ καθίζω . « ἐγώ δέ Κηφᾶς . » προτιμάω ὁ Πέτρος , ὕστερος τίθημι αὐτός , ἐπεί κατηγορία αὐτός ἕνεκα οὗτος λέγω . « ἐγώ δέ Χριστός . » οὐ ἐγκαλέω ὅτι λέγω , « ἐγώ δέ Χριστός , » ἀλλά διότι μή πᾶς οὗτος λέγω , μέμφομαι . « μερίζω ὁ Χριστός ; » κατατέμνω , φημί , ὁ Χριστός , διαιρέω αὐτός ὁ σῶμα . Φόβος δέ γέμω ὁ ῥῆμα . ὁ οὖτως · μερίζω ὁ βασίλειος καί ὁ ἐκκλησία μετά ἄνθρωπος ὁ Χριστός ; μή συγκληρόνομος ἔχω , φηαἰν , ὁ Χριστός , ἵνα μερίζω τις μετέ αὐτός ὁ σῴζω ; μὴ τις ἔχω κοινωνός καί σύν αὐτός ὁ οἰκέω πληρόω ; Χριστός ὁ ὑπέρ ὁ κόσμος ἀποθνήσκω , σύ δέ οὐδείς . μερίζω ὁ Χριστός . τουτέστι κατά μερίς τις μέν ὁ Χριστός ἱλαχον , ἄλλος δέ ἄλλος . ὁ μέν Κηφᾶς , ὁ δέ Ἀπόλλων , ὅς λέγω πρῶτος ἐπίσκοπος γίγνομαι Κορίνθιος . μή Παῦλος σταυρόω ὑπέρ σύ , ἢ εἰς ὁ ὄνομα Παῦλος βαπτίζω ; εὐχαριστέω ὁ θέω ,