cogPG.PG118 31
σιν ἐδίδασκε τοὺς μαθητάς Κ«Καὶ συναλιζόμενος . » Συνεσθίων καὶ πίνων . Τουτέστι κοινωνῶν ἁλῶν , κοινωνῶν τραπέζης . « Παρήγγειλεν αὐτοῖς , ἀπὸ Ἰεροσολύμων μὴ χωρό - « ζεσθαι , ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πκ - « τρός . » Ἀπὸ Ἰεροσολύμων μὴ ἀφίστασθαι παρηγγύμ , βουλόμενος τῇ προσεδρίᾳ βεβαιότερον τὸν τῆς ἀναστάσεως αὐτοῖς καταστήσασθαι λόγον , διὰ τῶν θαυμάτων , ἃ δι´ ἐπικλήσεως ἐγίνετο τοῦ σταυρωθέντος , διὰ τῶν θλίψεων ὥν ἔπε σχον μὲν ὑπὸ τῶν Ἰουδείον , οὐκ ἀφίσταντο δὲ τῆς τοῦ σταυρωὔέντος καὶ ἀναστάντος φιλίας , ἀλλ´ ὑπεραπέθνησκον τούτου . Εἰ δὲ εὐθὺς ἐχωρίσθησαν Ἰεροσολύμων , καὶ τούτων οὐδὲν ἐπηκολούθησεν , ὕποπτος ἂν ἡ ἀνάστασις ὑπῆρξεν . Ἄλλως τε καὶ πολλοὶ ἦσαν οἱ μέλλοντες πισιεύειν αὐτόθι . Ἄμα δὲ καὶ ἔδει περιμένειν αὐτοὺς , ἵνα μή ινες λέγωσιν , ὅτι τοὺς γνωρίμους ἀφέντες , παρὰ τοῖς ξένοις ἦλθον κομπάσαι . Ἄμα δὲ καὶ μή πω τῇ τοῦ Πνεύματοσθωρακισθύντες δυνάμει , ὅχρηστοι καθίσταντο ἂν πρὸς ϛ τὰς τῆνἀντιπάνων συμπ οκάν , « Τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πατρός . » Καὶ ποῦ τοῦτο ὁ ἰατὴρ ἐπηγγείλατο ; Φαμὲν οὖν δτι ἤτοι ἐλλειπτικῶς τῆς , ἀπὸ , προθέσεως δεῖ τὸ ῥητὸν ἐκλαμβάνειν , ἵνα ἧ , περιμένειν ἁπὸ τοῦ Πατρὸς τὴν ἐπαγγελίαν , ἣν ὑμῖν ἐποιησάμην τοῦ ἁγίου Ιiνεύματος , ἢ καὶ ὅτι , ὡς αὐτός φησιν · Ἃ παρὰ τοῦ ἰατρὸς ἀκήκοα , ταῦτα ἀπαγγέλλω ὑμῖν · καὶ ἡ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπαγγελία , εἰ καὶ δι´ αὐτοῦ γέγονεν , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῦ Πατρὸς ὑπῆρξεν . Εἰ δὲ καὶ παρ´ αὐτοῦ ζητεῖς τοῦ Πνεύματος , ὁ Ἰωὴλ ἐχέγγυος πιστώσασθαι τὸν λόγον , « Ἐκχεῶ , φάσκων , ἀπὶ τοῦ Ινεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα . » « Ἵν ἠκούσατε μου . » Πότε δὲ ἤκουσαν ; Ὅτε ἔλεγε · « Χυμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω , ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω , ὁ Παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς . » Καὶ πάλιν · « Ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν Πατέρα , καὶ ἄλλον Παράκλητον πέμψει ὑμῖν . » Ἀτὰρ εἰ μηδέπω παρεγένετο τὸ Πνεῦμα , πῶς ἔλεγε · « Λάβετε Πνεῦμα ἅγιον ; » ἢ ὅτι τοῦτο ἔλεγε , δεκτικοὺς αὐτοὺς καὶ ἐπιτηδείους ποιῶν εἰς τὴν ὑποδοχὴν τοῦ Πνεύματος · ἔλαβον δὲ ὅτε κατῆλθεν , Ἦ ὅτι τὸ μέλλον ὡς ἥδη παρὸν εἴρηκεν . Ἵ ὅτι τοῦ Πνεύματος ἡ δόσις , ἡ μὲν καθαρτικὴ , ἡ δὲ τελειωτική . οὗν τελεία καὶ τελειοποιὸς , ὤστε καὶ ἑτέρους τελειοποιεῖν , τοῦ Πνεύματος , τοῖς ἀποστόλοις ἐπιφοίτοσις , κατὰ τὸν καιρὸν τῆς Πεντηκοστῆς γέγονεν · . οκ ἦλθε δὲ παρόντος αὐτοῦ , ὅτι , εἰ ὁ μὲν ἀπῆλθε , τὸ δὲ ἔμεινεν , οὐκ ἦν τοτοῦτον τὸ τῆς παραμυθίας . Σφόδρα γὰρ αὐτοῦ δυσαποσπάστως εἶχον . Οὐ κατῆλθε δὲ τὸ Πνευμα εὐθέως , ἀλλὰ μετὰ ὀκτὼ τυχὸν ἢ ἐννέα ἡμέρας , ἵνα καὶ μικρὸν ἀθνμήσαντες , καὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ καὶ χρείᾳ τῆς ἐπαγγελίας καταοτάντες , καθαρν καὶ ἀπηρτιτμένην δέξιωνται τὴν ἐπὶ τῇ οοικοορΟϛί
Lemmas: βρόχος διδάσκω ὁ μαθητής Κία συναλιζόμενος . » συνεσθίω καί πίνω . τουτέστι κοινωνός ἅλς , κοινωνός τράπεζα . « παραγγέλλω αὐτός , ἀπό Ἱερουσαλήμ μή χώρος - « ζω , ἀλλά περιμένω ὁ ἐπαγγελία ὁ ΠΚ - « τρος . » ἀπό Ἱερουσαλήμ μή ἀφίστημι παρηγγύμ , βούλομαι ὁ προσεδρεία βέβαιος ὁ ὁ ἀνάστασις αὐτός καθίστημι λόγος , διά ὁ θαῦμα , ὁ δις ἐπίκλησις γίγνομαι ὁ σταυρόω , διά ὁ θλῖψις ἀνά ἔπω ἔχω μέν ὑπό ὁ ιουδειω , οὐ ἀφίστημι δέ ὁ ὁ σταυρόω καί ἀνίστημι φίλιος , ἀλ ὑπεραποθνῄσκω οὗτος . εἰμί δέ εὐθύς χωρίζω Ἱερουσαλήμ , καί οὗτος οὐδείς ἐπακολουθέω , ὕποπτος εἄν ὁ ἀνάστασις ὑπάρχω . ἄλλος τε καί πολύς εἰμί ὁ μέλλω πίσις αὐτόθι . ἄμη δέ καί ἐσθίω περιμένω αὐτός , ἵνα μή ἴς λέγω , ὅτι ὁ γνώριμος ἀφίημι , παρά ὁ ξένος ἔρχομαι κομπάζω . ἄμη δέ καί μή πω ὁ ὁ Πνεύματοσθωρακισθύντες δύναμις , ὅχρηστοι καθίστημι εἄν πρός ϛ ὁ τηναντιπανος συμπ Οκάν , « ὁ ἐπαγγελία ὁ πατήρ . » καί ποῦ οὗτος ὁ ἰατήρ ἐπαγγέλλω ; φημί οὖν δ ἤτοι ἐλλειπτικός ὁ , ἀπό , πρόθεσις δεῖ ὁ ῥητός ἐκλαμβάνω , ἵνα ἧ , περιμένω ἀπό ὁ πατήρ ὁ ἐπαγγελία , ὅς σύ ποιέω ὁ ἅγιος ιiνευμα , ἢ καί ὅτι , ὡς αὐτός φημί · ἁ παρά ὁ ἰατρός ἀκούω , οὗτος ἀπαγγέλλω σύ · καί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα ἐπαγγελία , εἰμί καί δις αὐτός γίγνομαι , ἀλλά καί παρά ὁ πατήρ ὑπάρχω . εἰμί δέ καί παρ´ αὐτός ζητέω ὁ πνεῦμα , ὁ Ἰωήλ ἐχέγγυος πιστόω ὁ λόγος , « ἐκχέω , φάσκω , ἀπύ ὁ ινευμα ἐγώ ἐπί πᾶς σάρξ . » « ἵνα ἀκούω ἐγώ . » Πότος δέ ἀκούω ; ὅτε λέγω · « Χυμφέρει σύ ἵνα ἐγώ ἀπέρχομαι , ἐάν γάρ ἐγώ μή ἀπέρχομαι , ὁ Παράκλητος οὐ ἔρχομαι πρός σύ . » καί πάλιν · « ἐγώ ἐρωτάω ὁ πατήρ , καί ἄλλος Παράκλητος πέμπω σύ . » ἀτάρ εἰμί μηδέπω παραγίγνομαι ὁ πνεῦμα , πῶς λέγω · « λαμβάνω πνεῦμα ἅγιος ; » ἢ ὅτι οὗτος λέγω , δεκτικός αὐτός καί ἐπιτήδειος ποιέω εἰς ὁ ὑποδοχή ὁ πνεῦμα · λαμβάνω δέ ὅτε κατέρχομαι , ἦς ὅτι ὁ μέλλω ὡς ἥδη πάρειμι εἴρω . ἵ ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ δόσις , ὁ μέν καθαρτικός , ὁ δέ τελειωτικός . ἐν τέλειος καί τελειοποιός , ὥστε καί ἕτερος τελειοποιέω , ὁ πνεῦμα , ὁ ἀπόστολος ἐπίφοιτος , κατά ὁ καιρός ὁ Πεντηκοστή γίγνομαι · . κο ἔρχομαι δέ πάρειμι αὐτός , ὅτι , εἰμί ὁ μέν ἀπέρχομαι , ὁ δέ μένω , οὐ εἰμί τοουτος ὁ ὁ παραμυθία . σφόδρα γάρ αὐτός δυσαπόσπαστος ἔχω . οὖον κατέρχομαι δέ ὁ πνεῦμα εὐθύς , ἀλλά μετά ὀκτώ τυγχάνω ἢ ἐννέα ἡμέρα , ἵνα καί μικρός ἀθνμήσαντες , καί ἐν ἐπιθυμία καί χρεία ὁ ἐπαγγελία καταοτάντες , καθαρν καί ἀπαρτίζω δεξιόομαι ὁ ἐπί ὁ οοικοορΟϛί