cogPG.PG118 489
τοῦ Χριστοῦ , ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν , ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον · ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν . Ἐπειδὴ εἶπε , πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων συνίστασθαι διὰ τῆς ἀληθοῦς φανερώσεως , τουτέστι τὰ τοῦ κηρύγματος , ἀντέκειτο δὲ αὐτῷ τὸ μὴ πᾶσιν εἶναι φανερὸν τὸ κήρυγμα,(καὶ δῆλον ἐξ ὧν οὐκ ἐπίστευσαν , ] φησίν · Οὐχ ἡμῶν τὸ ἔγκλημα , ἢ τῆς ἀσαφείας τοῦ εὐαγγελίου , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων ἀπωλείας καὶ τυφλώσεως . « Ἐν οἷς ὁ Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου , » Τῶν ἐξω τῆς ἀγέλης τοῦ Χριστοῦ , οἱ μὲν τὴν ἀρχὴν ἠπίστησαν τῷ λόγῳ τοῦ κηρύγματος , οἱ δὲ ἐπίστευσαν μὲν , διὰ δὲ τὸ μὴ ἔχειν βάθος γῆς , πάλιν ἀπεφοίτησαν τῆς πίστεως , οὓς ἅπαντας ἀπολλυμένους ὁ Παῦλος καλεῖ . Νῦν δὲ τέως ὁ λόγος αὐτῷ περὶ τῶν τὴν ἀρχὴν αὐτῷ , ἀπιστησάντων . Τούτοις γὰρ παντελῶς κεκάλυπται τὸ Εὐαγγέλιον , καί φησιν , ἐν οἷς ἀπολλυμένοις ἀνθρώποις τῶν παντελῶς ἀπιστησάντων ἐτυφλώθη τὰ νοήματα , εἰς τὸ μηδὲ τὴν αὐγὴν δέξασθαι τῆς πίστεως . Θεὸν δὲ αἰῶνος τούτου , Μανιχαῖοι μὲν καὶ Μαρκίωνες φασὶ τὸν πονηρὸν λέγειν θεόν . Δύο γὰρ παρ´ αὐτοῖς θεοί . Ἡμεῖς δὲ τὸν ἐπὶ πάντων φαμέν . Ἀλλ´ ὥσπερ Θεὸς εἴρηται οὐρανοῦ καὶ γῆς , καὶ Θεὸς τῆς παρούσης ἡμέρας , καὶ Θεὸς Ἀβραὰμ , καὶ Ἰσαὰκ , καὶ Ἰακὼβ , καὶ οὐ παρὰ τοῦτο τῶν λοιπῶν οὐκ ἔστι Θεὸς , οὕτως μοι νόει καὶ τὸ , Θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου . Ἡ οὕτως , μετὰ ὑπερβατοῦ · τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου . Ῥδε γὰρ ἀπιστοῦσι , τότε δὲ πᾶν γόνυ κλινεῖ , καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται Χριστῷ , ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ πατρῷα δόξῃ . Κύριλλος δὲ λέγει Θεὸν τοῦ αἰῶνος τούτου τὸν νομίσθέντα . τοῖς ἀπίστοις θεὸν , ἤγουν τὸν Σατανᾶνούτῳ γὰρ ἐλάτρευον ) ] , ἐν τῷ κατὰ Ἰουλιανοῦ πρώτῳ βιβλίῳ.-Ἄλλως . [ ΑΝ ] Τουτέστι τῶν ἀπίστων τοῦ αἰῶνος τούτου , ἐτύολω σεν ὁ Θεὸς τὰ νοήματα . Ὁ γὰρ μέλλων αἰὼν ἀπια στίαν οὐκ ἔχει . « Ἐτύφλωσε τὰ νοήματα τῶν ἀπίστων . » Οὐ τοῦτο αὐτὸς ποιῶν , ἀπάγει ἀλλὰ γενέσθαι συγχωρήσας , διὰ τὸ αὐτεξούσιον , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησι , « Παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς πάθη ἀτιμίας , » τὸ , οἷον Συνεχώρησε , λέγων . Ἐπειδὴ γὰρ ὰ ἀπεφοίτησαν τοῦ Χριστοῦ , εἴασεν αὐτούς . Βουλομέ νων γὰρ οὐκ ἀναγκαζομένων ἡ σωτηρία , μὴ ὅτι καὶ προσεβλάπτοντο ἀπίστως διακείμενοι καὶ καταυγαζόμενοι τῷ φωτὶ Χριστοῦ , ὥσπερ καὶ ὄψις σαθρὶ ἐξ ἡλιακῆς ἀκτῖνος . « Εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι αὐτοῖς . » Ὅρα , οὐκ εἶπεν , ἐτύφλωσεν εἰς τὸ μὴ πιστεῦσαι , ἀλλ´ εἰς τὸ , « Μὴ καταυγάσαι , » δεικνὺς αὐτοὺς πρῶτον ἀπιστήσαντας , εἶτα ἀναξίους γενομένους του φωτισμοῦ . Καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ὁ Κύριός φησι , « μὴ ῥίπτειν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων τοὺς μαργαρίτας . » Καλῶς δὲ τὸ , Αὐγάσαι , κεῖται . Ἀμυδράν γὰρ ἀπόῤ ῥοιαν τῆς ἀληθινῆς γνώσεως ἔχομεν νῦν , καὶ ὥσπερἀπὸ ἡλίου παμφαοῦς , αὐγὴν ἀμυδράν . Τοῦτο καὶ ἀλλαχοῦ δηλοῖ , « Βλέπομεν γὰρ ἄρτι , λέγων , δ´
Lemmas: ὁ Χριστός , ὅς εἰμί εἰκών ὁ Θεός . οὖον γάρ ἑαυτοῦ κηρύσσω , ἀλλά Χριστός Ἰησοῦς κύριος · ἑαυτοῦ δέ δοῦλος σύ διά Ἰησοῦς . ἐπεί εἶπον , πρός πᾶς συνείδησις ἄνθρωπος συνίστημι διά ὁ ἀληθής φανέρωσις , τουτέστι ὁ ὁ κήρυγμα , ἀντίκειμαι δέ αὐτός ὁ μή πᾶς εἰμί φανερός ὁ κήρυγμα,(καὶ δῆλος ἐκ ὅς οὐ πιστεύω , ] φημί · οὐχ ἐγώ ὁ ἔγκλημα , ἢ ὁ ἀσάφεια ὁ εὐαγγέλιον , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος ἀπώλεια καί τύφλωσις . « ἐν ὅς ὁ θεός ὁ αἰών οὗτος , » ὁ ἐξω ὁ ἀγέλη ὁ Χριστός , ὁ μέν ὁ ἀρχή ἀπιστέω ὁ λόγος ὁ κήρυγμα , ὁ δέ πιστεύω μέν , διά δέ ὁ μή ἔχω βάθος γῆ , πάλιν ἀποφοιτάω ὁ πίστις , ὅς ἅπας ἀπολύω ὁ Παῦλος καλέω . νῦν δέ τέως ὁ λόγος αὐτός περί ὁ ὁ ἀρχή αὐτός , ἀπιστέω . οὗτος γάρ παντελῶς καλύπτω ὁ Εὐαγγέλιος , καί φημί , ἐν ὅς ἀπόλλυμι ἄνθρωπος ὁ παντελῶς ἀπιστέω τυφλόω ὁ νόημα , εἰς ὁ μηδέ ὁ αὐγή δέχομαι ὁ πίστις . θεός δέ αἰών οὗτος , Μανιχαῖος μέν καί Μαρκίων φημί ὁ πονηρός λέγω θεός . δύο γάρ παρ´ αὐτός θεός . ἐγώ δέ ὁ ἐπί πᾶς φημί . Ἀλ ὥσπερ θεός εἴρω οὐρανός καί γῆ , καί θεός ὁ πάρειμι ἡμέρα , καί θεός Ἀβραάμ , καί Ἰσαάκ , καί Ἰακώβ , καί οὖον παρά οὗτος ὁ λοιπός οὐ εἰμί θεός , οὕτως ἐγώ νοέω καί ὁ , θεός ὁ αἰών οὗτος . ὁ οὕτως , μετά ὑπερβατός · ὁ ἄπιστος ὁ αἰών οὗτος . Ῥδε γάρ ἀπιστέω , τότε δέ πᾶς γόνυ κλίνω , καί πᾶς γλῶσσα ἐξομολογέω Χριστός , ὅταν ἔρχομαι ἐν ὁ πατρῷος δόξα . Κύριλλος δέ λέγω θεός ὁ αἰών οὗτος ὁ νομίζω . ὁ ἄπιστος θεός , ἤγουν ὁ Σατανᾶνούτῳ γάρ λατρεύω ) ] , ἐν ὁ κατά Ἰουλιανός πρῶτος βιβλίῳ.-Ἄλλως . [ ΑΝ ] τουτέστι ὁ ἄπιστος ὁ αἰών οὗτος , ετυολος Σεν ὁ θεός ὁ νόημα . ὁ γάρ μέλλω αἰών ἄπιος στία οὐ ἔχω . « τυφλόω ὁ νόημα ὁ ἄπιστος . » οὖον οὗτος αὐτός ποιέω , ἀπάγω ἀλλά γίγνομαι συγχωρέω , διά ὁ αὐτεξούσιος , ὡς καί ἀλλαχοῦ φημί , « παραδίδωμι αὐτός εἰς πάθος ἀτιμία , » ὁ , οἷος συγχωρέω , λέγω . ἐπεί γάρ ά ἀποφοιτάω ὁ Χριστός , ἐάω αὐτός . Βουλομέ νάω γάρ οὐ ἀναγκάζω ὁ σωτηρία , μή ὅτι καί προσβλάπτω ἀπίστως διάκειμαι καί καταυγάζω ὁ φάος Χριστός , ὥσπερ καί ὄψις σαθρός ἐκ ἡλιακός ἀκτίς . « εἰς ὁ μή αὐγάζω αὐτός . » Ὅρας , οὐ εἶπον , τυφλόω εἰς ὁ μή πιστεύω , ἀλ εἰς ὁ , « μή καταυγάζω , » δείκνυμι αὐτός πρῶτος ἀπιστέω , εἶτα ἀνάξιος γίγνομαι ὁ φωτισμός . καί γάρ καί αὐτός ὁ κύριος φημί , « μή ῥίπτω ἔμπροσθεν ὁ χοῖρος ὁ μαργαρίτης . » καλῶς δέ ὁ , αὐγάζω , κεῖμαι . ἀμυδρός γάρ ἄπορος ῥοία ὁ ἀληθινός γνῶσις ἔχω νῦν , καί ὥσπερἀπὸ ἥλιος παμφαής , αὐγή ἀμυδρός . οὗτος καί ἀλλαχοῦ δηλόω , « βλέπω γάρ ἄρτι , λέγω , δδʹ