cogPG.PG118 448
αὐτὰ ποιήσουσιν ἅπερ εἶπον . Ὁρᾷς ποῦ ἀνήγαγε τὸ πρᾶγμα ; π[ΦΩΤ . Ἐπεὶ τί ποιήσουσι , φησὶν , οἱ βαπτιζόμενοι , ὥστε μὴ εἶναι διαπαντὸς νεκροί , καὶ ἐν τῷ ἅδῃ κατέχεσθαι ; οίον , Τῆς ἀναστάσεως , φησὶ , μὴ οὔσης , οἱ ἐπὶ τοιαύταις ἐλπίσι βαπτιζόμενοι , ὥστε κατὰ θάνατον ἀναστῆναι , τί ποιήσουσι ; « Εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται . » Εἰ ὅλως νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , τί καὶ βαπτίζονται ἵνα ἀναστῶσιν ; αὐτὸς δὲ ἐπιπληκτικώτερον , « Υπὲρ τῶν νεκρῶν , » φησὶν , οἷον , Οὕς ὑμεῖς διὰ τῆς ἰδίας δόξης , ἀδίους νεκροὺς ἀπεφήνατε , νεκροὺς δὲ , καὶ τοὺς ἄλλους καὶ ἑαυτοὺς , καὶ νεκροὺς αἰωνίους ἀποφηνάμενοι , τί βαπτίζεσθε ὑπὲρ ὑμῶν , τῶν μήκετι καθ´ ὑμᾶς ἀναστησομένων , ἀλλ´ ἀεὶ νεκρῶν ἐσομένων ; Ἐπὶ ἄλλων δὲ προσώπων προάγει τὸν λόγον , καὶ οὐχὶ ἐπ´ αὐτῶν ἐκείνων , ἵνα μὴ πλέον καθαψάμενος , εἰς ἀπόνοιαν ἐκκαλέσηται . « Τί καὶ ἡμεῖς κινδυνεύομεν ; » Εἰὅλως , φησὶν , ἀνάστασις οὐκ ἔστι , διατί ἡμεῖς οἱ ἀπόστολοι ἀεὶ ἐν κινδύνοις ἐσμέν ; τοῦτο λέγει , καβ´ ἡμέραν , τὸ ἀεί . Μεγίστη δὲ τῆς ἀναστάσεως ἀπόδειξις , τὸ καὶ τοὺς ἀποστόλους ὁρᾶσθαι , μέχρι θανάτου κινδυνεύοντας . « Καθ´ ἡμέραν ἀποθνήσκω . » Τῇ προθυμίᾳ , καὶ τῷ πρὸς αὐτὸν ἑτοίμως ἔχειν . Ἡ ὅσον ταῖς ἐπιφοραῖς τῶν θλίψεων καὶ πειρασμῶν , καὶ τῇ καθημερινᾷ ἐλπίδι τοῦ θανάτου . « Νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν . » ο[ΦΩΤ . ] ἪἋ ὁμνυσι λέγων , Μὰ τὴν ὑμετέραν καύχησιν , ἢ , Διὰ τὴν ὑμετέραν καύχησιν ἀποθνήσκω , λέτει δὲ τὴν αὐτῶν προκοπήν · καύχησις γὰρ τῷ διδασκάλῳ ἡ τῶν μαθητῶν ἐπίδοσις . « Ἠνέχω ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . » Ἐπειδὴ μέγα εἶπε , τῷ Χριστῷ αὐτῷ ἀνατίθησι . Διὰ τὴν προκοπὴν ὑμῶν , φησὶν , ἣν ἔχω διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ . « Εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα . » Ὅσον ἧκε , φησὶν , εἰς ἀνθρώπους , ἐγὼ ἐθηριομάχησα , ἀντὶ τοῦ , Ὅσον ἦν μοι δυνατόν . Ἀλλὰ τί τούτου μοι ὄφελος , ἀναστάσεως μὴ οὔσης ; Ἠ οὕτως · Εἰ μὴ διὰ τὴν ἐσομένην ἐλπίδα καὶ ἀντίδοσιν ἐθηριομάχησα , ἀλλὰ διὰ δόξαν ἀνθρωπίνην , τί ὡφέλημαι ; θηριομαχῆσαι δὲ καλεῖ , τὸ πρὸς Ἰουδαίους ἔχειν , καὶ πρὸς Δημήτριον τὸν ἀργυροκόπον . Τί γὰρ οὗτοι θηρίων διέφερον ; « Εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται . » Εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται , οὐδὲ ἀντίδοσίς ἐστιν ἀγαθῶν καὶ κακῶν . Τούτου δὲ μὴ ὄντος , φαγεῖν δεῖ καὶ πιεῖν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν , ὡς τούτων μόνων παρ´ ἡμῶν κερδαινομένων . Τοῦτο δὲ ῥῆμα κωμῳδοῦντος τὴν ἄνοιαν , τῶν μὴ λεγόντων τὴν ἀνάστασιν . « Μὴ πλανᾶσθε . » - [ Τ Ἀπαλλαγεὶς τῶν εἰς ἄτοπον ἀπαγωγῶν , εἰς παραίνεσιν ἦλθεν , ἠρέμα καὶ ὡς ἀνοήτων κατηγορῶν . Τοῦτο γὰρ τὸ , « Μὴ πλανᾶσθε , » δηλοῖ . « Φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί , » Λακωνικὴ καὶ ἀρχαία παροιμία . Μέμνηται ταύτης καὶ Ἡσαΐας . Φησὶ δέ · Ὅτι καὶ τὰ χρηστὰ ἤθη , αἱ συνεχεῖς τῶν κακῶν ὁμιλίαι διαφθείρουσι . Καὶ γὰρ ῥανὶς ἐνδελεχοῦσα , κοιλαίνει πέτραν . Καὶ διὰ τούτου δὲ παραινεῖ αὐτοῖς , ἐκτρέπεσθαι τῆς ὁμιλίας τῶν μοχθηρῶν , καὶ μὴ θαῤῥοῦντας ἑαυτοῖς ὅτι οὐ βλαβήσονται αὐτοὶ χρηστοὶ ὄντες , τῷ πρὸς αὐτοὺς ἐνδελεχῶς ὁμλεῖν , τῆς ἐκεῖθεν λύμης ἠρέμα
Lemmas: αὐτός ποιέω ὅσπερ εἶπον . ὁράω ποῦ ἀνάγω ὁ πρᾶγμα ; ΦΠ . ἐπεί τίς ποιέω , φημί , ὁ βαπτίζω , ὥστε μή εἰμί διαπαντός νεκρός , καί ἐν ὁ ἁνδάνω κατέχω ; οἷος , ὁ ἀνάστασις , φημί , μή εἰμί , ὁ ἐπί τοιοῦτος ἐλπίς βαπτίζω , ὥστε κατά θάνατος ἀνίστημι , τίς ποιέω ; « εἰμί ὅλως νεκρός οὐ ἐγείρω . » εἰμί ὅλως νεκρός οὐ ἐγείρω , τίς καί βαπτίζω ἵνα ἀνίστημι ; αὐτός δέ ἐπιπληκτικός , « υπερά ὁ νεκρός , » φημί , οἷος , ὅς σύ διά ὁ ἴδιος δόξα , Ἀδιοῦς νεκρός ἀποφαίνω , νεκρός δέ , καί ὁ ἄλλος καί ἑαυτοῦ , καί νεκρός αἰώνιος ἀποφαίνω , τίς βαπτίζω ὑπέρ σύ , ὁ μηκέτι καθ´ σύ ἀνίστημι , ἀλ ἀεί νεκρός εἰμί ; ἐπί ἄλλος δέ πρόσωπον προάγω ὁ λόγος , καί οὐ ἐπι αὐτός ἐκεῖνος , ἵνα μή πλέω καθάπτω , εἰς ἀπόνοια ἐκκαλέω . « τις καί ἐγώ κινδυνεύω ; » Εἰὅλως , φημί , ἀνάστασις οὐ εἰμί , διατί ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἀεί ἐν κίνδυνος εἰμί ; οὗτος λέγω , καβ ἡμέρα , ὁ ἀεί . Μεγίστη δέ ὁ ἀνάστασις ἀπόδειξις , ὁ καί ὁ ἀπόστολος ὁράω , μέχρι θάνατος κινδυνεύω . « Καθ´ ἡμέρα ἀποθνῄσκω . » ὁ προθυμία , καί ὁ πρός αὐτός ἑτοίμως ἔχω . ὁ ὅσος ὁ ἐπιφορά ὁ θλῖψις καί πειρασμός , καί ὁ καθημερινός ἐλπίς ὁ θάνατος . « νή ὁ ὑμέτερος καύχησις . » Ω . ] εἰμί ὄμνυμι λέγω , μά ὁ ὑμέτερος καύχησις , ἢ , Ζεύς ὁ ὑμέτερος καύχησις ἀποθνῄσκω , λέτος δέ ὁ αὐτός προκοπή · καύχησις γάρ ὁ διδάσκαλος ὁ ὁ μαθητής Ἐπίδοσις . « Ἠνέχω ἐν Χριστός Ἰησοῦς . » ἐπεί μέγας εἶπον , ὁ Χριστός αὐτός ἀνατίθημι . Ζεύς ὁ προκοπή σύ , φημί , ὅς ἔχω διά Ἰησοῦς Χριστός . « εἰμί κατά ἄνθρωπος θηριομαχέω . » ὅσος ἵημι , φημί , εἰς ἄνθρωπος , ἐγώ θηριομαχέω , ἀντί ὁ , ὅσος εἰμί ἐγώ δυνατός . ἀλλά τίς οὗτος ἐγώ ὄφελος , ἀνάστασις μή εἰμί ; ὁ οὕτως · εἰμί μή διά ὁ εἰμί ἐλπίς καί ἀντίδοσις θηριομαχέω , ἀλλά διά δόξα ἀνθρώπινος , τίς ὠφελέω ; θηριομαχέω δέ καλέω , ὁ πρός Ἰουδαῖος ἔχω , καί πρός Δημήτριος ὁ ἀργυροκόπος . τις γάρ οὗτος θηρίον διαφέρω ; « εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω . » εἰμί νεκρός οὐ ἐγείρω , οὐδέ Ἀντίδοσις εἰμί ἀγαθός καί κακός . οὗτος δέ μή εἰμί , ἐσθίω δεῖ καί πίνω πρό ὁ ἀποθνῄσκω , ὡς οὗτος μόνος παρ´ ἐγώ κερδαίνω . οὗτος δέ ῥῆμα κωμῳδέω ὁ ἄνοια , ὁ μή λέγω ὁ ἀνάστασις . « μή πλανάω . » - [ Τ ἀπαλλάσσω ὁ εἰς ἄτοπος απαγωγή , εἰς παραίνεσις ἔρχομαι , ἠρέμα καί ὡς ἀνόητος κατηγορέω . οὗτος γάρ ὁ , « μή πλανάω , » δηλόω . « φθείρω ἦθος χρηστός ὁμιλία κακός , » Λακωνικός καί ἀρχαῖος παροιμία . μιμνήσκω οὗτος καί Ἠσαΐας . φημί δέ · ὅτι2 καί ὁ χρηστός ἦθος , ὁ συνεχής ὁ κακός ὁμιλία διαφθείρω . καί γάρ ῥανίς ἐνδελεχέω , κοιλαίνω πέτρα . καί διά οὗτος δέ παραινέω αὐτός , ἐκτρέπω ὁ ὁμιλία ὁ μοχθηρός , καί μή ῥαίνω ἑαυτοῦ ὅτι οὖον βλάπτω αὐτός χρηστός εἰμί , ὁ πρός αὐτός ἐνδελεχής ὁμιλέω , ὁ ἐκεῖθεν λύμη ἠρέμα