cogPG.PG118 491
ΟΛΡΓΤ ΝΙ . ΚΕΦΑΛ . ϛʹ . Περὶ τῆς κατὰ σῶμα ἀσθενείας καὶ τῆς τοῦ σώματος ἀποθέσεως , καὶ παναναλήψεως , Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν , ἕνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως [ τοῦ Θεοῦ , καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν · ἐν παντὶ θλιβόμενοι , ἀλλ οὐ ὅτενοχωρούμενοι · ἀπορούμενοι , ἀλΓ´ οὐκ ἐξαπορούμενοι · διωκόμενοι , ἀλλ´ οὐκ ἐγκα . ταλειπόμενοι · καταβαλλόμενοι , ἀλλ´ οὐκ ἀπολλύμενοι · πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι αεριφέροντες , Ἰνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ . Ἀκόλουθα τῶν ἄνω καὶ τὰ νῦν . Ὅτι ἠμεῖς , φησὶν , οἱ ἀπόστολοι , διάκονοι τοῦ κηρύγματός ἐσμεν , ἀνάξιοι τῆς τοσαύτης αὐτοῦ δόξης ὑπάρχοντες , καὶ ὥσπερ χρυσὸν ἐν ὀστρακίνοις φέροντες σκεύεσι « Καὶ μὴ ἐξ ὑμων . » ἵνα μηδεὶς , φησίν , ἑαυτῷ ἀποδῷ , ὡς ἀξίῳ δέξασθαι , ἀλλὰ τὸ πᾶν εἴη τῆς του Θεοῦ δυνάμεως , τοῦ ἱκανώσαντος τὰ ὀστράκινα σκεύη , εἰς χρυσίου ὑποδοχήν . « Ἐν παντὶ θλιβόμενοι . » Καὶ τοσοῦτον , φησὶ , τὸ πᾶν δυνάμεώς ἐστι Θεοῦ , ὅτι καί τοι ὀστράκινοι ὄντες , καὶ ἐν τοσούτοις περιστρεφόμενοι πειρασμοῖς , οὐ θραυόμεθα , καὶ ἀπόλλυΚμεν τὸν ἐν ἡμῖν θησαυρόν . Ἐν παντὶ , φησὶ , καὶ τόπῳ καὶ πράγματι . Τὸ δὲ μὴ στενοχωρεῖσθαι τὸν θλιβόμενον Θεοῦ χάριτός ἐστιν . « Ἀπορούμενοι . » Ἀπορούμενοι , φησί , τί χρὴ ποιεῖν πρὸς τὸν ἐκ πάντων πόλεμον καὶ διωγμὸν , ἀλλ´ οὐκ ἐπὶ τοσοῦτον , ὥστε ἡμᾶς καὶ ἐξαπορηθῆναι , τουτέστι , πεσεῖν καὶ ἡττηθῆναι , « Διωκόμενοι . » Διώκουσι μὲν οἱ ἄνθρωποι , οὐκ ἐγκαταλιμπάνει δὲ ὁ Θεός . Οὐ γὰρ πρὸς ἦτταν ἡμῶν , ἀλλὰ πρὸς πάλην ἡ συγχώρησες . « Καταβαλλόμενοι . » Καὶ ὅσον μὲν , φησὶ , πρὸς τὸ μέγεθος των πειρασμῶν , ἤδη καταβληθέντες , ἀλλὰ τῇ τοῦ Θεου χάριτι οὐκ ἀπολλύμενοι , ἀντὶ τοῦ , ἐν ἀπόροις πράγμασι , πόρους εὑρίσκοντες σωτηρίας . « Πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου . » ππ[ΘΕΟΑΩΡ ] Τὴν νέκρωσιν , φησί , τοῦ Κυρίου καὶ ἡμεῖς πανταχοῦ περιφέρομεν , τῷ καθ´ ἡμέραν ἀποθνήσκειν πανταχου . « Καθ´ ἡμέραν γὰρ ἀποθνήσκω , νὴ τὴν ὑμετέραν καύχησιν , ἵνα , φησί , καὶ ἡ ἀνάστασις τοῦ Κυρίου διάδηλος γένηται διὰ τοῦ σώματος ἡμῶν . » Ὁ γὰρ τῇ ἀναστάσει τοῦ Κυρίου ἀπιστῶν , ἡμᾶς ὁρῶν καθ´ ἡμέραν ἀποθνήσκοντας , καθ´ ἡμέραν δὲ ζῶντας , οὐ κἂν ἔτι εὐλόγως ἀπιστήσει . Ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζὸντες , εἰς θάνατον καιαδιδό μεθα διὰ Ἰησοῦν , Ἰνα ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ρανερωθῆ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν Ὥστε ὁ μέν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται , ἡδέ ζωὴ ἐν ὑμῖν . Ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεραμμένον , Ἐκίστευσα , διὸ ἐλάλησα · καὶἡμες πιστεύομεν , διὸ καὶ λαλοῦμεν Πάλιν περὶ τοῦ αὐτοῦ εἶπε . Διὰ τοῦτο γὰρ , φηδὶ συγχωρούμεθα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ παραδίδοσθαι εἰς θάνατον , ἵνα φανερωθῇ ὅτι ἀνέστη Χριστός . Ὁ γὸρ ἡμᾶς ἐγείρων καθ´ ἡέοαν , καὶ ἑαυτὸν δηλονότι ἤγειρεν .
Lemmas: Τ Ν . ΚΕ . ϛυʹ . περι ὁ κατά σῶμα ἀσθένεια καί ὁ ὁ σῶμα ἀπόθεσις , καί παναναλήψεως , ἔχω δέ ὁ θησαυρός οὗτος ἐν ὀστράκινος σκεῦος , εἷς ὁ ὑπερβολή ὁ δύναμις [ ὁ Θεός , καί μή ἐκ ἐγώ · ἐν πᾶς θλίβω , ἀλλ' οὖον οτενοχωρουμενοω · ἀπορέω , Γλ οὐ ἐξαπορέω · διώκω , ἀλ οὐ ἐγκαίω . ταλειπομενω · καταβάλλω , ἀλ οὐ ἀπόλλυμι · πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα αεριφερω , ἵνα καί ὁ ζωή ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα ἐγώ φανερόω . ἀκόλουθος ὁ ἄνω καί ὁ νῦν . ὅτι2 ἠμής , φημί , ὁ ἀπόστολος , διάκονος ὁ κήρυγμα εἰμί , ἀνάξιος ὁ τοσοῦτος αὐτός δόξα ὑπάρχω , καί ὥσπερ χρυσός ἐν ὀστράκινος φέρω σκεῦος « καί μή ἐκ ὑμεῖς . » ἵνα μηδείς , φημί , ἑαυτοῦ πωλέω , ὡς ἄξιος δέχομαι , ἀλλά ὁ πᾶς εἰμί ὁ ὁ Θεός δύναμις , ὁ ἱκανόω ὁ ὀστράκινος σκεῦος , εἰς χρυσίον ὑποδοχή . « ἐν πᾶς θλίβω . » καί τοσοῦτος , φημί , ὁ πᾶς δύναμις εἰμί Θεός , ὅτι καί ὅς ὀστράκινος εἰμί , καί ἐν τοσοῦτος περιστρεφόμενος πειρασμός , οὖον θραύω , καί ἀπόλλυμι ὁ ἐν ἐγώ θησαυρός . ἐν πᾶς , φημί , καί τόπος καί πρᾶγμα . ὁ δέ μή στενοχωρέω ὁ θλίβω Θεός χάρις εἰμί . « ἀπορέω . » ἀπορέω , φημί , τίς χρή ποιέω πρός ὁ ἐκ πᾶς πόλεμος καί διωγμός , ἀλ οὐ ἐπί τοσοῦτος , ὥστε ἐγώ καί ἐξαπορέω , τουτέστι , πίπτω καί ἡσσάομαι , « διώκω . » διώκω μέν ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἐγκαταλιμπάνω δέ ὁ Θεός . οὖον γάρ πρός ασσα ἐγώ , ἀλλά πρός πάλη ὁ συγχωρώ . « καταβάλλω . » καί ὅσος μέν , φημί , πρός ὁ μέγεθος ὁ πειρασμός , ἤδη καταβάλλω , ἀλλά ὁ ὁ Θεός χάρις οὐ ἀπόλλυμι , ἀντί ὁ , ἐν ἄπορος πρᾶγμα , πόρος εὑρίσκω σωτηρία . « πάντοτε ὁ νέκρωσις ὁ κύριος . » Οπ ] ὁ νέκρωσις , φημί , ὁ κύριος καί ἐγώ πανταχοῦ περιφέρω , ὁ καθ´ ἡμέρα ἀποθνήσκω πανταχοῦ . « Καθ´ ἡμέρα γάρ ἀποθνῄσκω , νή ὁ ὑμέτερος καύχησις , ἵνα , φημί , καί ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος Διάδηλος γίγνομαι διά ὁ σῶμα ἐγώ . » ὁ γάρ ὁ ἀνάστασις ὁ κύριος ἀπιστέω , ἐγώ ὁράω καθ´ ἡμέρα ἀποθνήσκω , καθ´ ἡμέρα δέ ζῶ , οὖον κἀν ἔτι εὔλογος ἀπιστέω . ἀείς γάρ ἐγώ ὁ ζὸντες , εἰς θάνατος καιαδιδό μέθη διά Ἰησοῦς , ἵνα ὁ ζωή ὁ Ἰησοῦς ρανερωθῆ ἐν ὁ θνητός σάρξ ἐγώ ὥστε ὁ μέν θάνατος ἐν ἐγώ ἐνεργέω , ἡδύς ζωή ἐν σύ . ἔχω δέ ὁ αὐτός πνεῦμα ὁ πίστις κατά ὁ γράφω , Ἐκίστευσα , διό λαλέω · καίω πιστεύω , διό καί λαλέω πάλιν περί ὁ αὐτός εἶπον . Ζεύς οὗτος γάρ , φηδὶ συγχωρέω ὑπό ὁ Θεός παραδίδωμι εἰς θάνατος , ἵνα φανερόω ὅτι ἀνίστημι Χριστός . ὁ γόρ ἐγώ ἐγείρω καθ´ ἡέοαν , καί ἑαυτοῦ δηλονότι ἐγείρω .