cogPG.PG118 229
πάλιν αὐτὸ ἀναζῆσαι τὴν ἐν τῇ ἀμαρτίᾳζωήν . Μηδὲ παρασκευασώμεθα οὕτως , ὥστε πάλιν ἐν αὐτῷ θνητῷ γενομένῳ διὰ τοῦ βαπτίσματος , βασιλεύειν τὴν ἁμαρτίαν . Τί δέ ἐστι βασιλεύειν ἐν ἡμῖν τὴν ἁμαρτίαν ; Τὸ ἐπιτελεῖν τὰς ἐπιθυμίας τοῦ σῶματος . Παραμυθεῖται δὲ αὐτοὺς ἐν τῷ εἰπεῖν , « θνητῷ σώματι , » δεικνὺς ὅτι πρόσκαιρος ἡ πάλη ἡ πρὸς ἁμαρτίας · πρόσκαιρον γὰρ τὸ σῶμα . « Ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις αὐτοῦ . » Τουτέστι , τοῦ σώματος . « Μηδὲ παριστάνετε τὰ μέλη ὑμῶν . » Οἷον , Μὴ ἀποτελεῖτε . Τὸ γὰρ σῶμα ἄγεται , καθὸ ἂν ἄγῃ τις . Δύναται γάρ τις τὴν χεῖρα , καὶ ὅπλον ἐλεημοσύνης , καὶ ἀρπαγῆς ποιῆσαι · τὴν γλῶσσαν καὶ εὔφημον καὶ δύσφημον , καὶ οὕτως πάντα τὰ μέλη . « Ὅπλα ἀδικίας . » Καλῶς τὴν ἁμαρτίαν , ἀδικίαν ἐκάλεσεν . Ἠ γὰρ ἑαυτόν τις ἀδικεῖ δι´ αὐτῆς , ἢ τὸν πλησίον . « Ἀλλὰ παραστήσα τε ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ . » Τέως ἐκ τῶν ὀνομάτων τὸ διάφορον . Οἷον γάρ ἐστι , μὴ παραστῆσαι ἑαυτὸν τῆ ἁμαρτίᾳ , ἀλλὰ τῷ Θεῷ · οὕτως ἐαυτοὺς , φησὶ , παραστήσατε τῷ Θεῳ , ὡς ἄξιον , ὅτι νενεκρωμένους ὑμᾶς ταῖς πάλαι ἁμαρτίαις , ἤγουν τῷ ὑπὸ θανάτου βασιλεύεσθαι , ἐζωοποίησεν · ἢ , ὡς ἔστιν ἄξιον τοὺς τηλικαύτης εὐεργεσίας ἀξιωθέντας , καὶ ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ φθοροποιῶν παθῶν ἐλευθερωθέντας , καὶ ζῶντας ἀποδειχθέντας , ἑαυτοὺς παραστῆσαι . « Καὶ τὰ μέλη ὑμῶν ὅπλα . » Ὁ γὰρ εἰς ὅπλα δικαιοσύνης τὰ μέλη παραστήσας , τῷ Θεῷ ἑαυτὸν παρίστησιν . « ἁμαρτία γὰρ ὑμῶν οὐ κυριεύσει . » Μὴ γὰρ ἔστω ὑμῖν ὁ τῆς ἁμαρτίας πόλεμος πρόφασις , ἀσθενής ἐστι νῦν ἡ ἁμαρτία , οὐ δύναται κυριεύειν , ἐὰν μὴ ἡμεῖς ἑκόντες ὑποκατακλιθῶμεν αὐτῇ , ἀλλὰ προσβάλλει μὲν , οὐ κυριεύει δέ . Πῶς δὲ οὖν ἐκυρίευεν ἕως του νῦν ; Ὅτι ὑπὸ νόμον ἦσαν οἱ ὑπ´ αὐτῆς κυριευόμενοι · ὑπὸ νόμον , ὃς ἀπεθέσπιζε μὲν τὴν τῆς ἀμαρτίας πρᾶξιν , οὐκ ἐνίσχυε δὲ εἰς τὸ κρατεῖν αὐτῆς καὶ περιγίνεσθαι . Ἡμεῖς δὲ ὑπὸ χάριν ἐσμὲν , ἤτις μετὰ τοῦ συμβουλεύειν καὶ διατάττεσθαι ἃ χρὴ , καὶ ἐνισχύει καὶ συνεργεῖ εἰς τὴν πρᾶξιν αὐτῶν . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς προγεγενημένας ἡμῖν ἀμαρτίας ἐξαλείφει . Ποία ἀμαρτία οὐ κυριεύσει ; Ἡ πρὸ τοῦ βαπτίσματος δηλονότι , ἣν ἀφίησιν ἡ χάρις τοῦ Χριστοῦ . Τοῦτο δὲ ὁ νόμος ποιεῖν οὐκ ἠδύνατο . Οὐκ ἐστὲ οὖν . φησὶν , ὑπὸ νόμον τὸν μὴ δυνάμενον Κῥύσασθαι , ἀλλὰ μᾶλλον τιμωρούμενον . Τί οὖν , ἀμαρτήσομεν ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸνόμον , ἀλλὰ ὑπὸ χόριν ; Μὴ γένοιτο . Οὐκ οἴδατε ὅτι ᾠ παριστάνεεε ἐαυτοὺς δούλους εἰς ὑπακοὴν , δοῦλοί ἐστέ ᾧ ὑπακούετε , ἣτοι ἀμαρτίας εἰς θάνατον , ἢ ὑπακοῆς εἰς δικαιοσύνην ; Χάμις δὲ τῳ Θεῷ ὅτι τε δοῦλοι τῆς ἀμαρτίας , ὑπηκούσατε δὲ ἐκ καρδίας εἰς ὃν παρεδόθητε τύπον διδαχῆς . Ἵνα μὴ ῥᾴθυμος ὁ ἀκροατὴς γένηται ὡς μὴ κυριευθησόμενος ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας διὰ τὸ εἶναι ὑπὸ χάριν τὴν φρουροῦσαν , ἀσφαλίζεται αὐτόν . Ἐὰν , φησὶν , ἑαυτοὺς μὴ ὑποκλίνωμεν τῆ ἀμαμτίᾳ , οὐχ ἀλισκόμεθα . Πῶς ; Ὅτι οὐκ ἐσμὲν ὑπὸ τὸν νόμον ἔτι τὸν ἀπαγορεύοντα μὲν τὴν ἁμαρτίαν , ῥύσασθαι
Lemmas: πάλιν αὐτός ἀναζέω ὁ ἐν ὁ ἀμαρτίᾳζωήν . μηδέ παρασκευάζω οὕτως , ὥστε πάλιν ἐν αὐτός θνητός γίγνομαι διά ὁ βάπτισμα , βασιλεύω ὁ ἁμαρτία . τις δέ εἰμί βασιλεύω ἐν ἐγώ ὁ ἁμαρτία ; ὁ ἐπιτελέω ὁ ἐπιθυμία ὁ σῶμα . παραμυθέομαι δέ αὐτός ἐν ὁ εἶπον , « θνητός σῶμα , » δείκνυμι ὅτι πρόσκαιρος ὁ πάλη ὁ πρός ἁμαρτία · πρόσκαιρος γάρ ὁ σῶμα . « ἐν ὁ ἐπιθυμία αὐτός . » τουτέστι , ὁ σῶμα . « μηδέ παρίστημι ὁ μέλος σύ . » Οἷος , μή ἀποτελέω . ὁ γάρ σῶμα ἄγω , καθό εἄν ἄγω τις . δύναμαι γάρ τις ὁ χείρ , καί ὅπλον ἐλεημοσύνη , καί ἁρπάζω ποιέω · ὁ γλῶσσα καί Εὔφημος καί δύσφημος , καί οὕτως πᾶς ὁ μέλος . « ὅπλον ἀδικία . » καλῶς ὁ ἁμαρτία , ἀδικία καλέω . ὁ γάρ ἑαυτοῦ τις ἀδικέω δις αὐτός , ἢ ὁ πλησίος . « ἀλλά παριστάνω τε ἑαυτοῦ ὁ Θεός . » Τέως ἐκ ὁ ὄνομα ὁ διάφορος . οἷος γάρ εἰμί , μή παρίστημι ἑαυτοῦ τῆ ἁμαρτία , ἀλλά ὁ Θεός · οὕτως ἑαυτοῦ , φημί , παρίστημι ὁ θέω , ὡς ἄξιος , ὅτι νεκρωμένος σύ ὁ πάλαι ἁμαρτία , ἤγουν ὁ ὑπό θάνατος βασιλεύω , ζωοποιέω · ἢ , ὡς εἰμί ἄξιος ὁ τηλικόσδε εὐεργεσία ἀξιόω , καί ἐκ ὁ νεκρός καί φθοροποιός πάθος ἐλευθερόω , καί ζῶ ἀποδείκνυμι , ἑαυτοῦ παρίστημι . « καί ὁ μέλος σύ ὅπλον . » ὁ γάρ εἰς ὅπλον δικαιοσύνη ὁ μέλος παρίστημι , ὁ Θεός ἑαυτοῦ παρίστημι . « ἁμαρτία γάρ σύ οὖον κυριεύω . » μή γάρ ἵστημι σύ ὁ ὁ ἁμαρτία πόλεμος πρόφασις , ἀσθενής εἰμί νῦν ὁ ἁμαρτία , οὖον δύναμαι κυριεύω , ἐάν μή ἐγώ ἑκών ὑποκατακλίνω αὐτός , ἀλλά προσβάλλω μέν , οὖον κυριεύω δέ . Πῶς δέ οὖν κυριεύω ἠώς ὁ νῦν ; ὅτι2 ὑπό νόμος εἰμί ὁ ὑπό αὐτός κυριεύω · ὑπό νόμος , ὅς ἀποθεσπίζω μέν ὁ ὁ ἁμαρτία πρᾶξις , οὐ ενισχύω δέ εἰς ὁ κρατέω αὐτός καί περιγίγνομαι . ἐγώ δέ ὑπό χάρις εἰμί , ὅστις μετά ὁ συμβουλεύω καί διατάσσω ὁ χρή , καί ἐνισχύω καί συνεργέω εἰς ὁ πρᾶξις αὐτός . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ προγίγνομαι ἐγώ ἁμαρτία ἐξαλείφω . Ποία ἁμαρτία οὖον κυριεύω ; ὁ πρό ὁ βάπτισμα δηλονότι , ὅς ἀφίημι ὁ χάρις ὁ Χριστός . οὗτος δέ ὁ νόμος ποιέω οὐ δύναμαι . οὐ εἰμί οὖν . φημί , ὑπό νόμος ὁ μή δύναμαι αρύω , ἀλλά μᾶλλον τιμωρέω . τις οὖν , ἁμαρτάνω ὅτι οὐ εἰμί ὑπόνομος , ἀλλά ὑπό χόριον ; μή γίγνομαι . οὐ οἶδα ὅτι ὀͅς παρίστημι ἑαυτοῦ δοῦλος εἰς ὑπακοή , δοῦλος εἰμί ὅς ὑπακούω , ἤτοι ἁμαρτία εἰς θάνατος , ἢ ὑπακοή εἰς δικαιοσύνη ; Χαμίς δέ ὁ Θεός ὅτι τε δοῦλος ὁ ἁμαρτία , ὑπακούω δέ ἐκ Καρδία εἰς ὅς παραδίδωμι τύπος διδαχή . ἵνα μή ῥᾴθυμος ὁ ἀκροατής γίγνομαι ὡς μή κυριεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία διά ὁ εἰμί ὑπό χάρις ὁ φρουρά , ἀσφαλίζω αὐτός . ἐάν , φημί , ἑαυτοῦ μή ὑποκλινέω τῆ ἀμαμτίᾳ , οὐ ἁλίσκομαι . Πῶς ; ὅτι2 οὐ εἰμί ὑπό ὁ νόμος ἔτι ὁ ἀπαγορεύω μέν ὁ ἁμαρτία , ῥύομαι