cogPG.PG118 310
ἀλαῦονευόμενος ἐν τούτοις , οὔτε δουλεύει Θεῷ οὗτε εὐάρεστος αὐτοῦ ἐστιν . Ἔνι δὲ καὶ ἀπὸ κενοδοξίας ἐγκαλεῖν , καὶ οὐ διὰ φόβον ἢ ἀγάπην Θεοῦ . Διὸ ἐπάγει · « Ὁγὰρ ἐν τούτοις δουλεύων τῷ Χριστῷ , » ὅ ἐστιν , ἐν δικαιοσύνῃ καὶ χαρᾷ καὶ εἰρήνῃ πνευματικῇ . « Καὶ δόκιμος τοῖς ἀνθρώποις . » Μὴ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ οἱ ἄνθρωποί σε θαυμάσουσιν ὁρῶντες εἰρήνην ἔχοντα καὶ χαρὰν καὶ δικαιοσύνην , παρὰ διὰ τὰ χοίρια ἐσθίειν ἀδιαφόρως . Ἄραοῦν τὰ τής εἰρήνης διώκομεν , καὶ τὰ τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους . Μὴ ἔνεκεν βρώματος κατάλυε τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ . Πάντα μὲν καθαρὰ , ἀλλὰ κακὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι . Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα , μηδὲ πιεῖν οἶνον , μηδὲ ἐν ᾠ ὁ ἀδελφός σου κροσκόπτει , ἢ σκανδαλίζεται , ἢ ἀσθενεῖ . Ἐπεὶ οὖν ταῦτα ἀνωμολόγηται , φησὶ , καὶ δέδεικται ὅτι καλὸν ἡ εἰρήνη , ταύτην , φησί , μετερχώμεθα , δι´ ἧς ἔσται καὶ ἡ πάντων οἰκοδομή . « Μὴ ἑνεκεν βρώματος . » Οὐ μόνον , φησὶν , οὐκ οἰκοδομεῖς ἐγκαλῶν ἀεὶ διὰ τὰ βρώματα , ἀλλὰ καὶ ἣν ἔχει πίστιν καταλύεις , φιλονεικοτέρους αὐτοὺς ποιῶν , καὶ ἀποστῆναι τέλεον τῆς πίστεως παροξύνων « Τὸ ἔργον τοῦ Θεοῦ . » [ ΚΟΥΜ . ] Ὁ Θεὸς , φησί , διὰ τοῦ σταυροῦ ᾠκοδόμησε , σὺ δὲ τὴν οἰκοδομὴν αὐτοῦ καταλύεις διὰ δρῶμα . Ἔργον δὲ τοῦ Θεοῦ λέγει , τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων . « Πάντα μὲν καθαρά . » Ἵνα μὴ τῇ πολλῇ τῶν ὑγιαινόντων ἐπιπλήξῃ βεβαιώσῃ τῷ ἀσθενεῖτὸ παρατηρεῖσθαι τὰ βρώματα , καὶ εἰς αὐτὸν χωρεῖ λοιπόν . Πάντα μὲν καθαρὰ , φησὶν , ἀλλὰ κακὸν τῶ μετὰ συνειδότος πονηροῦ ἐσθίοντι.«Τῷ διὰ προσκόμματος ἐσθίοντι . » Καὶ γὰρ εἰ ἀναγκασθεὶς φάγῃς , φησὶν , οὐδὲν ὡφέλησας · μετὰ γὰρ διακρίσεως βέβρωκας . Οὐ γὰρ τὸ φαγεῖν ποιεῖ σε καθαρόν , ἀλλ´ ἡ καθαρὰ γνώμη μεθ´ ἧς ἐσθίεις . « Καλὸν τὸ μὴ φαγεῖν κρέα . » Ἐνταῦθα οὐ μόνον τῷ πιστῷ παραινεῖ μὴ σφόδρα καθάπτεσθαι τοῦ ἀσθενοῦντος , ἀλλὰ καὶ συγκαταβῆναι αὐτῷ , καὶ μὴ φαγεῖν κρέα , μηδὲ πιεῖν οἶνον · Κἂν ἄλλο τι δέοι , παραίτησαι διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ σου . Μεγίστην γὰρ ἔχει συγκαταβάσεως ἀφορμὴν ἡ ἀσθένεια . « Μηδὲ ἐν ᾧ ὁ ἀδελφός σου προσκόπτει . » Ὅρα πῶς ἐν τῷ πρὸς τὸν πιστὸνλόγῳ , τῶν ὀλιγοπίστων καθάπτεται , ἐν ᾧτινι πράγματι προσκόπτει , ὅπερ τῶν τυφλουμένων ἴδιον . Σκανδαλίζεται δὲ , ὅπερ εὐσκανδαλίστων . Ἀσθενεῖ , ὅπερ ! ὀλιγοπίστων . Σὺ πίστιν ἔχεις , κατὰ σεαυτὸν ἔχε , Μακάριος ὁ μὴ κρίνων ἐἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκψμάζει . Ὁ δέ διακρινόμενος , ἐὰν φάγῃ , κατακέκριται , ὅτι οὐκ ἐκ κίστεως . Πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως , ἀμαρτία ἐστί . Πίστιν ἐνταῦθα , τὴν περὶ τῶν προκειμένων λέγει , οἷον βρωμάτων · ὡς ἥγε περὶ δογμάτων , ἐν τῷ φανερῷ ὁμολογεῖσθαι πᾶσιν ὀφείλει . « Πᾶς μὲν γὰρ , φησὶν , ὅστις ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθε τῶν ἀνθρώπων , » καὶ ἑξῆς . Ἐνταῦθα δὲ , καὶ κενοδοξεῖν
Lemmas: αλαυονευω ἐν οὗτος , οὔτε δουλεύω Θεός ὅστε εὐάρεστος αὐτός εἰμί . ἐν δέ καί ἀπό κενοδοξία ἐγκαλέω , καί οὖον διά φόβος ἢ ἀγάπη Θεός . Διὸ ἐπάγω · « Ὁγὰρ ἐν οὗτος δουλεύω ὁ Χριστός , » ὅς εἰμί , ἐν δικαιοσύνη καί χαρά καί εἰρήνη πνευματικός . « καί δόκιμος ὁ ἄνθρωπος . » μή μόνος δέ , ἀλλά καί ὁ ἄνθρωπος σύ θαυμάζω ὁράω εἰρήνη ἔχω καί χαρά καί δικαιοσύνη , παρά διά ὁ χοιρίον ἐσθίω ἀδιάφορος . Ἄρα ὁ ὅς εἰρήνη διώκω , καί ὁ ὁ οἰκοδομεύς ὁ εἰς ἀλλήλων . μή ἐνέλκω βρῶμα καταλύω ὁ ἔργον ὁ Θεός . Πάν μέν καθαρός , ἀλλά κακός ὁ ἄνθρωπος ὁ διά πρόσκομμα ἐσθίω . κηλόν ὁ μή ἐσθίω κρέας , μηδέ πίνω οἶνος , μηδέ ἐν ὀͅς ὁ ἀδελφός σύ κροσκόπτει , ἢ σκανδαλίζω , ἢ ἀσθενής . ἐπεί οὖν οὗτος ἀνομολογέομαι , φημί , καί δείκνυμι ὅτι καλός ὁ εἰρήνη , οὗτος , φημί , μετέρχομαι , δις ὅς εἰμί καί ὁ πᾶς οἰκοδομή . « μή ἕνεκα βρῶμα . » οὖον μόνος , φημί , οὐ οἰκοδομέω ἐγκαλέω ἀεί διά ὁ βρῶμα , ἀλλά καί ὅς ἔχω πίστις καταλύω , φιλόνεικος αὐτός ποιέω , καί ἀφίστημι τελέω ὁ πίστις παροξύνω « ὁ ἔργον ὁ Θεός . » [ Κουμ . ] ὁ θεός , φημί , διά ὁ σταυρός οἰκοδομέω , σύ δέ ὁ οἰκοδομή αὐτός καταλύω διά δρώμα . ἔργον δέ ὁ Θεός λέγω , ὁ σωτηρία ὁ ἄνθρωπος . « Πάν μέν καθαρός . » ἵνα μή ὁ πολύς ὁ ὑγιαίνω ἐπιπλήσσω βεβαιόω ὁ ἀσθενέω παρατηρέω ὁ βρῶμα , καί εἰς αὐτός χωρέω λοιπός . Πάν μέν καθαρός , φημί , ἀλλά κακός ὁ μετά σύνοιδα πονηρός ἐσθίοντι.«Τῷ διά πρόσκομμα ἐσθίω . » καί γάρ εἰμί ἀναγκάζω ἐσθίω , φημί , οὐδείς ὠφελέω · μετά γάρ διάκρισις ἐσθίω . οὖον γάρ ὁ ἐσθίω ποιέω σύ καθαρός , ἀλ ὁ καθαρός γνώμη μεθ´ ὅς ἐσθίω . « κηλόν ὁ μή ἐσθίω κρέας . » ἐνταῦθα οὖον μόνος ὁ πιστός παραινέω μή σφόδρα καθάπτω ὁ ἀσθενέω , ἀλλά καί συγκαταβαίνω αὐτός , καί μή ἐσθίω κρέας , μηδέ πίνω οἶνος · κἀν ἄλλος τίς δήω , παραιτέομαι διά ὁ σωτηρία ὁ ἀδελφός σύ . Μεγίστη γάρ ἔχω συγκατάβασις ἀφορμή ὁ ἀσθένεια . « μηδέ ἐν ὅς ὁ ἀδελφός σύ προσκόπτω . » Ὅρας πῶς ἐν ὁ πρός ὁ πιστὸνλόγῳ , ὁ ὀλιγόπιστος καθάπτω , ἐν ὅστις πρᾶγμα προσκόπτω , ὅσπερ ὁ τυφλόω ἴδιος . σκανδαλίζω δέ , ὅσπερ ευσκανδαλιστης . ἀσθενής , ὅσπερ ! ὀλιγόπιστος . σύ πίστις ἔχω , κατά σαυτοῦ ἔχω , Μακάριος ὁ μή κρίνω ἑαυτοῦ ἐν ὅς δοκψμάζει . ὁ δέ διακρίνω , ἐάν ἐσθίω , κατακρίνω , ὅτι οὐ ἐκ κίστις . Πᾶν δέ ὅς οὐ ἐκ πίστις , ἁμαρτία εἰμί . πίστις ἐνταῦθα , ὁ περί ὁ πρόκειμαι λέγω , οἷος βρῶμα · ὡς ἥγε περί δόγμα , ἐν ὁ φανερός ὁμολογέω πᾶς ὀφείλω . « Πᾶς μέν γάρ , φημί , ὅστις ὁμολογέω ἐν ἐγώ ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , » καί ἑξῆς . ἐνταῦθα δέ , καί κενοδοξέω