cogPG.PG118 231
τὴν ἀσθένειαν , φησὶν , τῆς σαρκὸς ὑμῶν , τουτέστιν ἐπειδὴ ἀντιπίπτειν δοκεῖ τὸ φρόνημα τῆς σαρκὸς , καὶ τραχύνεσθαι καὶ ἀλγύνεσθαι κατ´ ἀρχὰς πρὸς τὰ ἐπιτάγματα τῆς δικαιοσύνης · διὰ τοῦτο τὸ ἀπὸ τῆς ὑμετέρας σαρκὸς ἀσθενὲς καὶ ἀλγυνόμενον λογιζόμενος , κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην συνήθειαν , δουλείαν αὐτὸ ἐκάλεσα . Καὶ γὰρ εἰώθαμεν ἐφ´ ὧν ἀλγυνόμενοι καὶ ἄκοντές τι πράττομεν , τὸ τῆς τυραννίδος καὶ δουλείας ὄνομα τιθέναι . Οὕτω γοῦν καὶ ὁ Παῦλός φησιν , ὅτι , « Κατὰ ἄνθρωπον λέγω » τὸ , « Ἐδουλώθητε τῇ δικαιοσύνῃ . » Εἶτα κατασκευάζει αὐτὸ καὶ ἐκ τοῦ ἐναντίου . Ὥσπερ γὰρ , φησί , τὰ τῆς ἀκαθαρσίας πράττοντες , δοῦλοι ἦτε τῆς ἀκαθαρσίας , οὕτω τὰ τῆς δικαιοσύνης ἐπιτελοῦντες , δοῦλοι οὐκ ἀπεικότως ἂν κληθείητε τῆς δικαιοσύνης . Τοῦτο δὲ καὶ ἐντρέπων ἅμα ἐπήγαγεν · Εἰ γὰρ δοῦλοι εἶναι οὐκ ἠσχύνεσθε τῆς ἀκαθαρσίας , πῶς οὐκ ἂν καὶ μέγα φρονήσητε , δοῦλοι καταξιωθέντες γενέσθαι τῆς δικαιοσύνης · Εἶτα κατασκευάζει τοῦτο καὶ ἑτέρως , καὶ προϊὼν δείκνυσι τῆς τοιαύτης δουλείας τὸ ἀξίωμα μα , συμπερανάμενος ὅτι αὕτη ἡ δουλεία δούλους ποιεῖ τοῦ Θεοῦ , οὐ τί ἂν εἴη ἐλευθεριώτερον καὶ εὐδαιμονέστερον ; Καὶ γάρ φησι · « Νυνὶ δὲ ἐλευθερωθέντες ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας , δουλωθέντες δὲ τῶ Θεῷ , » καὶ ἐξῆς . Ὥ τὸ , Ἀνθρώπινον λέγω , εἰ νοηθείη καθ´ ὑπερβατὸν , ὡς ἐφεξῆς ὀφεῖλον τάττεσθαι , πρὸς τὸ , « Οὔτως νῦν παραστήσατε τὰ μέλη ὑμων δοῦλα τῇ δικαιοσύνῃ εἰς ἁγιασμόν . » Εἰ οὖν οὕτως ἐκληφθείη , σημαίνοι ἂν , ὅτι μέτριόν τι εἶπον καὶ ταπεινὸν , ταῦτα εἰπών . Ὁ γὰρ τὸ τέλειον λέγων , εἴποι ἂν , ὅτι Παραστήσατε τὰ μέλη ὑμῶν δοῦλα τῆ δικαιοσύνῃ , μὴ ὡς τῇ ἀμαρτίᾳ , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον σπουδαιότερον . Νῦν δὲ διὰ τὸ ἀσθενές ὑμῶν , φησίν , οὕτως εἶπον ταπεινῶς καὶ μετρίως , ἢ , σύμμετρον τι , φησί , λέγω καὶ μικρὸν , καὶ οὐχ ὑπερβαῖνον τὸ τῆς φύσεως ἀσθενές · τῇ φύσει μετρῶ , φησί , τὴν παραίνεσιν · οἶδα γὰρ τὰ ἐν τῷ θνητῷ σώματι κινούμενα πάθη . « Τῆς σαρκὸς ὑμῶν . » Οὐκ εἶπε , Τῆς προαιρέσεως ἢ τῆς ἐπιθυμίας , ὅπερ ἦν ἐκείνων ἀδίκημα , ἀλλὰ , « Τῆς σαρκὸς , » φησὶν , ὃ παρὰ γνώμην αὐτῶν ἐγίνετο . Τοῦτο δέ φησιν , ἀνεπαχθῆ τὸν λόγον ποιῶν . « Ὥσπερ γὰρ παρεστήσατε . » Πολλῷ μὲν μείζονα ἔδει τῷ Χριστῷ τὴν δουλείαν παρασχεῖν καὶ τῇ δικαιοσύνῃ . ἤπερ ὅσην παρέσχετε τῆ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ , εἰς τὴν ἀνομίαντὸ δὲ , « Εἰς τὴν ἀνομίαν , » τουτέστι τὸ ἐπὶ πλέον ἀνομεῖν . Ἀντὶ τοῦ , Ἑξεκαίεσθε καὶ εἰς ἔτι μᾶλλον ἀνομεῖν ) , πλὴν διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκδς , τὴν ἴσην ἀπαιτῶ « Ὅτε γὰρ δοῦλοι ἦτε τῆς ἀμαρτίας . » Ὅτε , φησὶν , ἐν ἀμαρτίᾳ ἐζῆτε , τοσοῦτον ὑπηκούετε τῇ ἀμαρτίᾳ , ὡς μηδοτιοῦν πράττειν καλόν · τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , Ἐλεύθεροι ἦτε τῇ δικαιοσύνῃ , τουτέστιν , Ἐν οὐδενὶ ἦτε ὑποτεταγμένοι αὐτῇ , οὐκοῦν καὶ νῦν ἐπεί μετέστητε εἰς τὴν δικαιοσύνην , ἐλεύθεροι γίνεσθε τῇ ἀμαρτίᾳ . Τοῦτο γὰρ συνυπακούειν ὁ σκοπὸς τοῦ ἀνωτέρου κεφαλαίου ἀπαιτεῖ . « Τίνα οὖν καρπὸν εἴχετε τότε ; » Τί οὖν τὸ δφελος ὑμῖν , φησί , τῇς πάλαι πονηρίας ; Οὐδὲν , δηλονότι τὸ ἐπαισχύνεσθαι ὑμᾶς νῦν · οὕτως γὰρ κακὸν ἡ ἁμαρτία , ὅτι καὶ μετα
Lemmas: ὁ ἀσθένεια , φημί , ὁ σάρξ σύ , τουτέστιν ἐπεί ἀντιπίπτω δοκέω ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , καί τραχύνω καί ἀλγύνω κατ´ ἀρχή πρός ὁ ἐπίταγμα ὁ δικαιοσύνη · διά οὗτος ὁ ἀπό ὁ ὑμέτερος σάρξ ἀσθενής καί ἀλγύνω λογίζομαι , κατά ὁ ἀνθρώπινος συνήθεια , δουλεία αὐτός καλέω . καί γάρ εἴωθα ἐφίημι ὅς ἀλγύνω καί ἄκων τίς πράσσω , ὁ ὁ τυραννίς καί δουλεία ὄνομα τίθημι . οὕτως γοῦν καί ὁ Παῦλος φημί , ὅτι , « κατά ἄνθρωπος λέγω » ὁ , « δουλόω ὁ δικαιοσύνη . » εἶτα κατασκευάζω αὐτός καί ἐκ ὁ ἐναντίος . ὥσπερ γάρ , φημί , ὁ ὁ ἀκαθαρσία πράσσω , δοῦλος εἰμί ὁ ἀκαθαρσία , οὗτος ὁ ὁ δικαιοσύνη ἐπιτελέω , δοῦλος οὐ ἀπεικότως εἄν καλέω ὁ δικαιοσύνη . οὗτος δέ καί ἐντρέπω ἅμα ἐπάγω · εἰμί γάρ δοῦλος εἰμί οὐ αἰσχύνω ὁ ἀκαθαρσία , πῶς οὐ εἄν καί μέγας φρονέω , δοῦλος καταξιόω γίγνομαι ὁ δικαιοσύνη · εἶτα κατασκευάζω οὗτος καί ἑτέρως , καί προέρχομαι δείκνυμι ὁ τοιοῦτος δουλεία ὁ ἀξίωμα μή , συμπεραίνω ὅτι οὗτος ὁ δουλεία δοῦλος ποιέω ὁ Θεός , οὖον τίς εἄν εἰμί ἐλευθέριος καί εὐδαίμων ; καί γάρ φημί · « νυνί δέ ἐλευθερόω ἀπό ὁ ἁμαρτία , δουλόω δέ ὁ Θεός , » καί ἑξῆς . ὅς ὁ , Ἀνθρώπινος λέγω , εἰμί νοέω καθ´ ὑπερβατός , ὡς ἐφεξῆς ὀφείλω τάσσω , πρός ὁ , « οὔτως νῦν παρίστημι ὁ μέλος ὑμεῖς δοῦλος ὁ δικαιοσύνη εἰς ἁγιασμός . » εἰμί οὖν οὕτως ἐκλαμβάνω , σημαίνω εἄν , ὅτι μέτριος τίς εἶπον καί ταπεινός , οὗτος εἶπον . ὁ γάρ ὁ τέλειος λέγω , εἶπον εἄν , ὅτι παρίστημι ὁ μέλος σύ δοῦλος τῆ δικαιοσύνη , μή ὡς ὁ ἁμαρτία , ἀλλά πολύς μᾶλλον σπουδαῖος . νῦν δέ διά ὁ ἀσθενής σύ , φημί , οὕτως εἶπον ταπεινός καί μέτριος , ἢ , σύμμετρος τίς , φημί , λέγω καί μικρός , καί οὐ ὑπερβαίνω ὁ ὁ φύσις ἀσθενής · ὁ φύσις μετρέω , φημί , ὁ παραίνεσις · οἶδα γάρ ὁ ἐν ὁ θνητός σῶμα κινέω πάθος . « ὁ σάρξ σύ . » οὐ εἶπον , ὁ προαίρεσις ἢ ὁ ἐπιθυμία , ὅσπερ εἰμί ἐκεῖνος ἀδίκημα , ἀλλά , « ὁ σάρξ , » φημί , ὅς παρά γνώμη αὐτός γίγνομαι . οὗτος δέ φημί , ἀνεπαχθής ὁ λόγος ποιέω . « ὥσπερ γάρ παρίστημι . » πολλός μέν μείζων ἐσθίω ὁ Χριστός ὁ δουλεία παρέχω καί ὁ δικαιοσύνη . ἤ2 ὅσος παρέχω τῆ ἀκαθαρσία καί ὁ ἀνομία , εἰς ὁ ἀνόμιος δέ , « εἰς ὁ ἀνομία , » τουτέστι ὁ ἐπί πλέω ἀνομέω . ἀντί ὁ , εξεκαιιημι καί εἰς ἔτι μᾶλλον ἀνομέω ) , πλήν διά ὁ ἀσθένεια ὁ σαρκδς , ὁ ἴσος ἀπαιτέω « ὅτε γάρ δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία . » ὅτε , φημί , ἐν ἁμαρτία ζῶ , τοσοῦτος ὑπακούω ὁ ἁμαρτία , ὡς μηδοτιοῦν πράσσω καλός · οὗτος γάρ δηλόω ὁ , Ἐλεύθερος εἰμί ὁ δικαιοσύνη , τουτέστιν , ἐν οὐδείς εἰμί ὑποτάσσω αὐτός , οὐκοῦν καί νῦν ἐπεί μεθίστημι εἰς ὁ δικαιοσύνη , ἐλεύθερος γίγνομαι ὁ ἁμαρτία . οὗτος γάρ συνυπακούω ὁ σκοπός ὁ ἀνώτερος κεφάλαιος ἀπαιτέω . « τίς οὖν καρπός ἔχω τότε ; » τις οὖν ὁ δελφός σύ , φημί , ὅς πάλαι πονηρία ; οὐδείς , δηλονότι ὁ ἐπαισχύνομαι σύ νῦν · οὕτως γάρ κακός ὁ ἁμαρτία , ὅτι καί μετά