cogPG.PG118 50
καὶ Χριστοῦ · περὶ ἑαυτοὺς , διὰ τοῦ εἰπεῖν , οὐχὶ ἰδοὺ δυνάμει θαυματουργῆσαι · περὶ Χριστοῦ δέ , τῷ προσθεῖναι τὴν παῖδα · οὐ γὰρ τὸ αὐτοδόξαστον ἔνι Κπροσθήκην δόξης λαβεῖν . Γαπεινώσας οὖν τὸ καθ´ ἑαυτοὺς καὶ Χριστὸν , ἐπαίρει τὸ τῶν Ἰουδαίων κατὰ Χριστοῦ τόλμημα , καὶ οὐ συσκιάζων ὡς τὸ πρότερον . Τοῦτο δὲ ποιεῖ , μᾶλλον αὐτοὺς ἐπαγαγέσθαι βουλόμενος . Ὁσον γὰρ ἐδείκνυεν αὐτοὺς ὑπευθύνους · τοσοῦτον μᾶλλον τοῦτο ἐγίνετο . Διὰ δὲ τοῦ , « Ὃν ὑμεῖς παρεδώκατε καὶ ἠρνήσασθε , » δύο τὰ ἐγκλήματα . Πιλάτω τε γὰρ παρέδωκαν εἰς φόνον , εἰπόντες · « Ἡμῖν οὐδένα ἔξεστιν ἀποκτεῖναι · » ἠρνήσαντο δὲ κράζοντες , « Οὐκ ἔχομεν βας.λέα εἰ μὴ Καίσαρα . » Ἀλλά γε δὴ καὶ Πιλάτου Ἕλληνος ὄντος , καὶ μήτε σημεῖον πρὸς Χριστοῦ ἑωρακότος , μήτε προφητῶν ἀκηκοότος περὶ Χριστοῦ , καὶ βουλομένου αὐτὸν ἀπολύειν , αὐτοὶ καὶ θαυματουργοῦντα Χριστὸν τεθεαμένοι , καὶ προφητῶν ἐν γνώσει τῶν περὶ αὐτοῦ αὐτοῖς εἰρημένων καταστάντες , οὐκ ἠνέσχεσθε . Διὰ δὲ τοῦ εἰπεῖν « φονέα ἡτήσασθε , » δεινῶς κατεσκεύασεν , ὅτι ἐδύναντο τὸν Χριστὸν ἀπολύειν . Εἰ γὰρ τὸν φονέα ἀπολυθῆναι ἐποίησαν , τὸν μᾶλλον ὑπαίτιον , οὐ πολλῷ δή που τὸν ἀνεύθυνον ; νῦν δὲ ἀπεναντίας , τὸν μέν ὑπεύθυνον ἐξείλοντο , τὸν δὲ ἀνεύθυνον ἀποκτανθῆναι παρέδωκαν . Εἰπὼν δὲ , « τὸν ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς , » δείκνυσιν ὡς αὐτὸς ἑαυτὸν ἀνέστησεν ὁ Χριστός . Τὴν ἀνάστασιν δὲ οὐ προφητῶν ἐαπεδοῖ μαρτυρίαις , ἀλλὰ , ἐπειδὴ ἀξιόπιστος αὐτοῖς ἦν , τῷ χορῷ τῶν ἀποστόλων . Ἐπεὶ δὲ μετεωρίσας τὸ ἔγκλημα , ἐλύπει σφοδρῶς , πάλιν ἀνίησιν , ἐπὶ μετάνοιαν αὐτοὺς συνωθῶν , ὅτι τε ἐξ ἀγνοίας τὸ ἔγκλημα καὶ ἀνοίας , καὶ ὅτι τὸ ἐξ ἀρχῆς τεταγμένον καὶ λόγῳ προφητῶν κεχρησμῳδημένον , οὐκ ἦν παρελθεῖν . Ἐπεὶ δὲ μέχρι τούτου προέβη , ἤδη καὶ ῥητῶς τὴν μετάνοιαν εἰσηγεῖται κατηναγκασμένως ἀναλαβεῖν , πρός τε ἐξάλειψιν τῶν ἡμαρτημένων , καὶ τρυφὴν καὶ ἀπόλαυσιν τῶν διὰ μετανοίας καὶ ἀγαθοερ - « Καὶ ἐπὶ τῇ πίστει τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ , τοῦτον « ὃν θεωρεῖτε καὶ οἴδατε , ἐστερέωσε τὸ ὄνομα « αὐτοῦ » Τουτέστι , Τίλέγω , πιστεύσας ἐπὶ τῷ ὁνόματι αὐτοῦ ἐστερεώθη ; καὶ πρὶν ἢ πιστεῦσαι , τὸ ὄνομα μόνον ἐπικληθὲν ἐστερέωσεν αὐτόν · τοσαύτην πηγάζει τὸ ὄνομα τὴν χάριν . Οὔπω γὰρ ἦν πιστεύσας , ἀλλὰ μόνη ἡ ἐπίκλησις τοῦ ὀνόματος τὸ πᾶν εἰργάσατο . « Καὶ ἡ πίστις ἡ δι´ αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ιὁλοκληρίαν ταύτην ἀπέναντι πάντων ὑμῶν . » Τίς δὲ ἡ πίστις ἡ δι´ αὐτοῦ κηρυχθεῖσα , αὐτὸς ἑρμηνεύει . « Ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθῆ , » καὶ ἑξῆς . να γὰρ μή τις εἴπῃ , Οὐκοῦν κἂν ἄπιστος ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα αὐτοῦ , κἂν ἐπὶ θεραπείᾳ ἀπίστου , οὐδὲν ἦττον ἡ ἴασις προχωρήσει , εἴπερ ἡ ἐπίκλησις μόνη τοῦ ὀνόματος ἐστερέωσεν · ἵνα οὗν μή τις τοῦτο εἴπῃ , ἐπήγαγε · « Καὶ ἡ πίστις ἡ δι´ αὐτου . »
Lemmas: καί Χριστός · περί ἑαυτοῦ , διά ὁ εἶπον , οὐ ἰδού δύναμις θαυματουργέω · περί Χριστός δέ , ὁ προστίθημι ὁ παῖς · οὖον γάρ ὁ αὐτοδόξαστον ἐν Κπροσθήκην δόξα λαμβάνω . γαπεινοεω οὖν ὁ καθ´ ἑαυτοῦ καί Χριστός , ἐπαίρω ὁ ὁ Ἰουδαῖος κατά Χριστός τόλμημα , καί οὖον συσκιάζω ὡς ὁ πρότερος . οὗτος δέ ποιέω , μᾶλλον αὐτός ἐπάγω βούλομαι . ὅσος γάρ δείκνυμι αὐτός ὑπεύθυνος · τοσοῦτος μᾶλλον οὗτος γίγνομαι . Ζεύς δέ ὁ , « ὅς σύ παραδίδωμι καί ἀρνέομαι , » δύο ὁ ἔγκλημα . Πιλᾶτος τε γάρ παραδίδωμι εἰς φόνος , εἶπον · « ἡμῖν οὐδείς ἔξεστι ἀποκτείνω · » ἀρνέομαι δέ κράζω , « οὐ ἔχω βας.λέα εἰμί μή Καῖσαρ . » ἀλλά γε δή καί Πιλᾶτος Ἕλλην εἰμί , καί μήτε σημεῖον πρός Χριστός ὁράω , μήτε προφήτης ἀκούω περί Χριστός , καί βούλομαι αὐτός ἀπολύω , αὐτός καί θαυματουργέω Χριστός θεάομαι , καί προφήτης ἐν γνῶσις ὁ περί αὐτός αὐτός εἴρω καθίστημι , οὐ ἀνέχω . Ζεύς δέ ὁ εἶπον « φονεύς αἰτέω , » δεινῶς κατασκευάζω , ὅτι δύναμαι ὁ Χριστός ἀπολύω . εἰμί γάρ ὁ φονεύς ἀπολύω ποιέω , ὁ μᾶλλον ὑπαίτιος , οὖον πολύς δή ποῦ ὁ ἀνεύθυνος ; νῦν δέ απεναντίας , ὁ μέν ὑπεύθυνος ἐξαιρέω , ὁ δέ ἀνεύθυνος ἀποκτείνω παραδίδωμι . εἶπον δέ , « ὁ ἀρχηγός ὁ ζωή , » δείκνυμι ὡς αὐτός ἑαυτοῦ ἀνίστημι ὁ Χριστός . ὁ ἀνάστασις δέ οὖον προφήτης ἄπεδος μαρτυρία , ἀλλά , ἐπεί ἀξιόπιστος αὐτός εἰμί , ὁ χορός ὁ ἀπόστολος . ἐπεί δέ μετεωρίζω ὁ ἔγκλημα , λυπέω σφοδρός , πάλιν ἀνίημι , ἐπί μετάνοια αὐτός συνωθέω , ὅτι τε ἐκ ἄγνοια ὁ ἔγκλημα καί ἄνοια , καί ὅτι ὁ ἐκ ἀρχή τάσσω καί λόγος προφήτης χρησμῳδέω , οὐ εἰμί παρέρχομαι . ἐπεί δέ μέχρι οὗτος προβαίνω , ἤδη καί ῥητός ὁ μετάνοια εἰσηγέομαι κατηναγκασμένως ἀναλαμβάνω , πρός τε ἐξάλειψις ὁ ἁμαρτάνω , καί τρυφή καί ἀπόλαυσις ὁ διά μετάνοια καί ἀγαθός - « καί ἐπί ὁ πίστις ὁ ὄνομα αὐτός , οὗτος « ὅς θεωρέω καί οἶδα , στερεόω ὁ ὄνομα « αὐτός » τουτέστι , Τίλέγω , πιστεύω ἐπί ὁ ὄνομα αὐτός στερεόω ; καί πρίν ἢ πιστεύω , ὁ ὄνομα μόνος ἐπικαλέω στερεόω αὐτός · τοσοῦτος πηγάζω ὁ ὄνομα ὁ χάρις . οὔπω γάρ εἰμί πιστεύω , ἀλλά μόνος ὁ ἐπίκλησις ὁ ὄνομα ὁ πᾶς ἐργάζομαι . « καί ὁ πίστις ὁ δις αὐτός δίδωμι αὐτός ὁ ιὁλοκληρίαν οὗτος ἀπέναντι πᾶς σύ . » Τῖς δέ ὁ πίστις ὁ δις αὐτός κηρύσσω , αὐτός ἑρμηνεύω . « ἵνα γιγνώσκω σύ ὁ μόνος ἀληθής , » καί ἑξῆς . νάω γάρ μή τις εἶπον , οὐκοῦν κἀν ἄπιστος ἐπικαλέω ὁ ὄνομα αὐτός , κἀν ἐπί θεραπεία ἄπιστος , οὐδείς ἀίσσω ὁ ἴασις προχωρέω , εἴπερ ὁ ἐπίκλησις μόνος ὁ ὄνομα στερεόω · ἵνα ἐν μή τις οὗτος εἶπον , ἐπάγω · « καί ὁ πίστις ὁ δις αὐτός . »