cogPG.PG118 385
ὡς εἰδμωλόρυτον ἐσθίοισιν , καὶ ἡ συνείδησις αλ τῶν · ἀσθενὴς οὖσα μολύνεται . Βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῳ Θεῷ . Οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν πε.ρισσείομεν , οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα . Αεγων , « Τινὲς , » οὐκ ἀποκαλύπτει αὐτοὺς , ἵνα μὴ ἀναισχυντοτέρους ποιήσῃ . « Ἔως ἄρτι . » Ὁρᾷς ὅτι οὐ πάντες ἴσασιν ὅτι οὐδέν ἐστι τὰ εἴδωλα ; ἀμέλει ἕως ἄρτι τινὲς , τουτέστι , καὶ μετὰ τὸ πιστεῦσαι , τὰ εἰδωλόθυτα ὡς εἰδωλόθυτα ἐσθίουσι , τουτέστι μετά τῆς αὐτῆς γνώμης μεθ´ ἦς καὶ οἱ Ἕλληνες , ὡς ἡγούμενοι εἶναί τι τὰ εἴδωλα . Ἐπεὶ οὖν ἀσθενῆ καὶ σασθρὰν ἔχουσι τὴν συνείδησιν , μολύνονται ἐσθίοντες , εἰ καὶ μὴ ἐμολύνοντο . Διὰ τί δὲ μὴ ἔχοντες ἀσθενῆ τὴν συνείδησιν , οὐκ ἐμολύνοντο ; Ὅτι οὐκ εἰσί τιδλως τὰ εἴδωλα , οὐδέν εἰσιν , οὐδενὸς ἄξια , ἀνωφελῆ . « Βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ . » Ἵνα μὴ , οἷα εἰκὸς , εἴπωσιν · Ἐγὼ καθαρῶς ἐσθίω συνειδήσει , καὶ τί μοι μέλει εἴ τις δι´ ἀσθένειαν σκανδαλίζεται ; δείκνυσιν ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ φαγεῖν ὡς ἐπὶ καταφρονήσει τῶν εἰδώλων , οὐδὲν γενναῖόν ἐστι . Κἂν γὰρ μὴ ἠδικεῖτο , φησὶν , ὁ ἀδελφὸς ἀσθενὴς ὤν , οὐδὲ οὕτως τι τῶν ἐπαινουμένων ἑποίεις , ἢ τῶν εἰς βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσαγαγεῖν καὶ παραστῆσαι δυναμένων . Τί γάρὲστι φαγεῖν καὶ μὴ φαγεῖν ; « Οὔτε γὰρ ἐάν φάγωμεν περισσεύομεν . » Τουτέστιν , Εὐδοκιμοῦμεν παρὰ Θεῷ ὡς μέγα τι πεποιηκότες , καὶ περισσεύοεν ἐν ἐπαίνῳ . Ἐνηβρύνοντο γὰρ ἐκεῖνοι ἐπὶ τούτῳ , καὶ δείκνυσιν αὐτοὺς οὐδὲν ποιοῦντας . « Οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα . » Τουτέστιν , Ἐλαττούμεθα ἐν Ελέπετε δὲ μή πως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη αρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν . Ἐὰν γάρ τις Ἰδῃ σε τὸν ἔχοντα γνῶσιν ἐν εἰδωλείῳ κατακείἱμενον , οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὃιτος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν ; καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇσῇγνώσει δι´ ὃν Χριστὸς ἀπέθινεν . Οὕτως δέ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς , καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν , εἰς Χριστὸν ἀμαρτάνειτε . Φοβοῦντος ὁ λόγος . « Μή πως ἡ ἐξουσία αὕτη . » Οὐκ εἰπεν , Ἡ γνῶσις , ἢ , Ἡ τελειότης , ἀλλ´ . « Ἡ ἐξουσία , » ὅπερ προπετείας ἐστὶ καὶ ἀλαζονείας μᾶλλον « Πρξ λον , καταστροφή . Εἰπὼν δὲ , « Τοῖς ἀσθενοῦσιν , » αἰπιᾶται αὐτοὺς , ὅτι οὐδὲ τῶν ἀσθενούντων φείδονται ἀδελφῶν , οἷς ἔδει καὶ χεῖρα ὀρέγειν . « Σὲ τὸν ἔχοντα γνῶσιν . » Τὸν , ὡς λέγεις , τέλειον ὄντα - « Οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ . » Οὐκ ἆρα , φησὶν , ἀφορμὴν λάβῃ ἐσθίειν τὰ εἰδωλόθυτα , καὶ οἴεσθαι εἶναί τι τὰ εἴδωλα ; Εἰπών δέ , « Οἱκοδομηθήσεται , » δείκνυσιν ὅτι ἐπὶ πλεῖον αὐτοῦ ἡ ἀσθένεια αὐξηθήσεται . « Καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφός . » Καὶ γενήσεται πρόφασις ἡ σὴ τελειότης ἑτέρῳ ἀπωλείας . « Δι ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν . » Καὶ ὁ μὲν Χριστὸς , φησί . οὐδὲ ἀποθανεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ παρῃτήσατο , σὐ δὲ οὐδὲ ἄχρι βρωμάτων ἀποχῆς συγκαταβαίνεις , ἱ β
Lemmas: ὡς ειδμωλορυτος ἐσθίω , καί ὁ συνείδησις Αλ ὁ · ἀσθενής εἰμί μολύνω . βρῶμα δέ ἐγώ οὖον παρίστημι ὁ Θεός . οὔτε γάρ ἐάν ἐσθίω πε.ρισσειαρτυω , οὔτε ἐάν μή ἐσθίω ὑστερέω . Αεγων , « Τινές , » οὐ ἀποκαλύπτω αὐτός , ἵνα μή ἀναίσχυντος ποιέω . « ἔως ἄρτι . » ὁράω ὅτι οὖον πᾶς οἶδα ὅτι οὐδείς εἰμί ὁ εἴδωλον ; ἀμελέω ἠώς ἄρτι τις , τουτέστι , καί μετά ὁ πιστεύω , ὁ εἰδωλόθυτος ὡς εἰδωλόθυτος ἐσθίω , τουτέστι μετά ὁ αὐτός γνώμη μεθ´ εἰμί καί ὁ Ἕλλην , ὡς ἡγέομαι εἰμί τίς ὁ εἴδωλον . ἐπεί οὖν ἀσθενής καί σασθρὰν ἔχω ὁ συνείδησις , μολύνω ἐσθίω , εἰμί καί μή μολύνω . Ζεύς τίς δέ μή ἔχω ἀσθενής ὁ συνείδησις , οὐ μολύνω ; ὅτι2 οὐ εἰμί τιδλως ὁ εἴδωλον , οὐδείς εἰμί , οὐδείς ἄξιος , ἀνωφελής . « βρῶμα δέ ἐγώ οὖον παρίστημι ὁ Θεός . » ἵνα μή , οἷος εἰκός , εἶπον · ἐγώ καθαρός ἐσθίω συνείδησις , καί τίς ἐγώ μέλος εἰμί τις δις ἀσθένεια σκανδαλίζω ; δείκνυμι ὅτι καί αὐτός ὁ ἐσθίω ὡς ἐπί καταφρονέω ὁ εἴδωλον , οὐδείς γενναῖος εἰμί . κἀν γάρ μή ἀδικέω , φημί , ὁ ἀδελφός ἀσθενής εἰμί , οὐδέ οὕτως τίς ὁ ἐπαινέω ποιέω , ἢ ὁ εἰς βασίλειος ὁ Θεός εἰσάγω καί παρίστημι δύναμαι . τις γάρὲστι ἐσθίω καί μή ἐσθίω ; « οὔτε γάρ ἐάν ἐσθίω περισσεύω . » τουτέστιν , εὐδοκιμέω παρά Θεός ὡς μέγας τίς ποιέω , καί περισσεύω ἐν ἔπαινος . Ἐνηβρύνοντο γάρ ἐκεῖνος ἐπί οὗτος , καί δείκνυμι αὐτός οὐδείς ποιέω . « οὔτε ἐάν μή ἐσθίω ὑστερέω . » τουτέστιν , ἐλαττόω ἐν λέπω δέ μή πως ὁ ἐξουσία σύ οὗτος αρόσκομμα γίγνομαι ὁ ἀσθενέω . ἐάν γάρ τις Ἴδη σύ ὁ ἔχω γνῶσις ἐν εἰδωλεῖον κατακειιμενω , οὐ ὁ συνείδησις αὐτός ἀσθενής οἶτος οἰκοδομέω εἰς ὁ ὁ εἰδωλόθυτος ἐσθίω ; καί ἀπόλλυμι ὁ ἀσθενής ἀδελφός ἐπί τῇσῇγνώσει δις ὅς Χριστός ἀποθνῄσκω . οὕτως δέ ἁμαρτάνω εἰς ὁ ἀδελφός , καί τύπτω αὐτός ὁ συνείδησις ἀσθενέω , εἰς Χριστός ἁμαρτάνω . φοβέω ὁ λόγος . « μὴ πως ὁ ἐξουσία οὗτος . » οὐ εἶπον , ὁ γνῶσις , ἢ , ὁ τελειότης , ἀλ . « ὁ ἐξουσία , » ὅσπερ προπέτεια εἰμί καί ἀλαζονεία μᾶλλον « Πρξ λος , καταστροφή . εἶπον δέ , « ὁ ἀσθενέω , » αιπιααω αὐτός , ὅτι οὐδέ ὁ ἀσθενέω φείδομαι ἀδελφός , ὅς ἐσθίω καί χείρ ὀρέγω . « σός ὁ ἔχω γνῶσις . » ὁ , ὡς λέγω , τέλειος εἰμί - « οὐ ὁ συνείδησις αὐτός . » οὐ ἆρα , φημί , ἀφορμή λαμβάνω ἐσθίω ὁ εἰδωλόθυτος , καί οἴομαι εἰμί τίς ὁ εἴδωλον ; εἶπον δέ , « οἰκοδομέω , » δείκνυμι ὅτι ἐπί πλείων αὐτός ὁ ἀσθένεια αὐξάνω . « καί ἀπόλλυμι ὁ ἀσθενής ἀδελφός . » καί γίγνομαι πρόφασις ὁ σός τελειότης ἕτερος ἀπώλεια . « Ζεύς ὅς Χριστός ἀποθνῄσκω . » καί ὁ μέν Χριστός , φημί . οὐδέ ἀποθνῄσκω ὑπέρ αὐτός παραιτέομαι , σῦς δέ οὐδέ ἄχρι βρῶμα ἀποχή συγκαταβαίνω , Ι Β