cogPG.PG118 126
Ἰουδαῖοι φρεναπατῶντες ἑαυτοὺς . οἵτινες τὸν μὲν θεὸν μόνον ἔλεγον ἴδιον βασιλέα οὐ μὴν ἄνθρωπον , ἔργοις δὲ αὐτοῖς ὡς ὑποτελεῖς οἰκέται φόρον ἐτέλουν , τὸ μὲν ὄνομα ἀρνούμενοι , ἔργοις δὲ ὑποκείμενοι · οὓς καὶ ἐπόρθησεν Οὐεσπασιανὸς ὡς μὴ ὑποτασσομένους . ΚΕΦΑΛ . ΚΕʹ . περὶ στάσεως γενομένης ἐν Θεσσαλονίκῃ κηρύματος ἔνεκεν . , φυγῆς τε Παύλου εἰς Βέροιαν , κἀκεῖθεν εἰς Ἀθήνας . Λοδεύσαντες δὲ τὴν Ἀμφίπολιν καὶ Ἀπολλωνίαν , ἧλθον εἰς Θεσσαλονίκην , ὅπου ἦν ἡ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων , κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ , εἰσῆθε πρὸς αὐτούς . Καὶ ἐπὶ Σάββατα τρία διελέ - « γετο αὐτοῖς ἀπὸ τῶν Γραφῶν , διανοίγων καὶ « παρατιθέμενος , ὅτι τὸν Χριστόν ἔδει παθεῖν , καὶ « ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν · καὶ ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ Χρι - « σὸς Ἰησοῦς , ὅν ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν . » Ἐπειδὴ οὐτοι πρὸς τὰ σημεῖα ἐναντίως εἶχον , ὡς τλάνους καὶ γόητας διαβάλλοντες , ὧδε ἀπὸ τῶν Γραφῶν πείθει , οὐκ ἔχων ταύτην τὴν ὑπόνοιαν . Καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν , καὶ προσεκλγ - Κ«ρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ , τῶν τε σεβομέ - « νων Ἐλλήνων πολὺ πλῆθος , γυναικῶν τε τῶν « πρώτων οὐκ ὀλίγαι . Ζηλώσαντες δὲ οἱ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι , καὶ προσλαβόμενοι τῶν ἀγοραίων τινάς « ἄνδρας πονηροὺς , καὶ ὀχλοποιήσαντες , ἐθορύβουν « τὴν πόλιν · ἐπιστάντες τε τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος ἐζή - « τουν αὐτοὺς ἀγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον . Μὴ εὐρόντες « δὲ αὐτοὺς , ἔσυρον τὸν Ἰάσονα καί τινας ἀδελφοὺς « ἐτὶ τοὺς πολιτάρχας βοωντες , ὅτι Οἱ τὴν οἰκουμέ - « νην ἀναστατώσαντες , οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν , « ιϋς ὑποδέδεκται Ἰάσων . Καὶ οὗτοι πάντες ἀπ - « ἔναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσι , βασι - « λέα λέγοντες ἕτερον εἶναι Ἰησοῦν . Ἐτάραξαν δὲ « τὸν ὄχλον καὶ τοὺς πολιτάρχας ἀκούοντας ταῦτα . « Καὶ λαβόντες τὸ ἱκανὸν παρὰ τοῦ Ἰάσονος καὶ τῶν λοιπῶν , ἀπέλυσαν αὐτούς . Οἱ δὲ ἀδελφοὶ εὐθέως « διὰ τῆς νυκτὸς ἐξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καὶ τὸν ἰΣλαν εἰς Βέῤῥοιαν . Οἴτινες παραγενόμενοι , εἰς « τὴν συναγωγὴν ἀπήεσαν τῶν Ἱουδαίων . » δεβοκένους Ἐλληνας τοὺς ἐξ Ἰουδαίων μὲν ὄντας , Π Κείίοος Διαευε νοολι Ἐλληνιστὶ δὲ φθεγγομένους καλεῖ , διὰ τὸ φυλάττειν τὸν νόμον · ἢ τοὺς ἐξ Ἑλλήνων προσηλύτους , Ἰουδαίων ὑπάρχοντας . Οὗτοι δὲ ἦσαν εὐγενέστεροι τῶν ἐν Θεσσαλονίκη , « οἵτινες ἐδέξαντο τὸν λόγον μετὰ πάσης προθυμίας , « τὸ καθημέραν ἀνακρίνοντες τὰς Γραφὰς , εἰ ἔχει . « ταῦτα οὔτως . Πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευ - « σαν , καὶ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημό - « νων , καὶ ἀνδρῶν οὐκ ὀλίγοι . Ὡς δὲ ἔγνωσαν οἱ « ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης Ἰουδαῖοι , ὅτι καὶ ἐν τῇ Βεῤῥοίᾳ κατηγγέλη ὑπὸ τοῦ Παύλου ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , ἦλθον κἀκεῖ σαλεύοντες τοὺς ὄχλους . » « Οὗτοι δὲ ἦσαν εὐγενέστεροι . » Τὸ , εὐγενέστεροι , λντὶ τοῦ , ἐπιεικέστεροι , φησίν . Οὐχ ὡς ἄπιστοι δὲ ΛΑΡΙΤ ΑΣν
Lemmas: Ἰουδαῖος φρεναπατάω ἑαυτοῦ . ὅστις ὁ μέν θεός μόνος λέγω ἴδιος βασιλεύς οὖον μήv ἄνθρωπος , ἔργον δέ αὐτός ὡς ὑποτελής οἰκέτης φόρος τελέω , ὁ μέν ὄνομα ἀρνέομαι , ἔργον δέ ὑπόκειμαι · ὅς καί πορθέω Οὐεσπασιάνος ὡς μή ὑποτάσσω . ΚΕ . κύ . περί στάσις γίγνομαι ἐν Θεσσαλονίκη κηρυμα ἐνέλκω . , φυγή τε Παῦλος εἰς Βέροια , ἐκεῖθεν εἰς Ἀθῆναι . λοδευατιμοω δέ ὁ Ἀμφίπολις καί Ἀπολλωνία , ἔρχομαι εἰς Θεσσαλονίκη , ὅπου εἰμί ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος , κατά δέ ὁ εἴωθα ὁ Παῦλος , εἰσέρχομαι πρός αὐτός . καί ἐπί σάββατον τρεῖς διαιρέω - « γομαι αὐτός ἀπό ὁ Γραφής , διανοίγνυμι καί « παρατίθημι , ὅτι ὁ Χριστός ἐσθίω πάσχω , καί « ἀνίστημι ἐκ νεκρός · καί ὅτι οὗτος εἰμί ὁ Χρις - « σός Ἰησοῦς , ὅς ἐγώ καταγγέλλω σύ . » ἐπεί οὗτος πρός ὁ σημεῖον ἐναντίος ἔχω , ὡς τλάνους καί γόης διαβάλλω , ὧδε ἀπό ὁ Γραφής πείθω , οὐ ἔχω οὗτος ὁ ὑπόνοια . καί τις ἐκ αὐτός πείθω , καί προσεκλγ - Κ«ρώθησαν ὁ Παῦλος καί ὁ Σίλας , ὁ τε σεβομέ - « νάω Ἕλλην πολύς πλῆθος , γυνή τε ὁ « πρῶτος οὐ ὀλίγος . ζηλόω δέ ὁ ἀπειθέω Ἰουδαῖος , καί προσλαμβάνω ὁ ἀγοραῖος τις « ἀνήρ πονηρός , καί ὀχλοποιέω , θορυβέω « ὁ πόλις · ἐφίστημι τε ὁ οἰκίον Ἰάσων ζῶ - « ὅς αὐτός ἄγω εἰς ὁ δῆμος . μή εὑρίσκω « δέ αὐτός , σύρω ὁ Ἰάσων καί τις ἀδελφός « τίμι ὁ πολιτάρχης βοῦς , ὅτι ὁ ὁ οικουμος - « νη ἀναστατόω , οὗτος καί ἐνθάδε πάρειμι , « ιϋς ὑποδείκνυμι Ἰάσων . καί οὗτος πᾶς ἀπό - « ἔναντι ὁ δόγμα Καῖσαρ πράσσω , βάσις - « λέα λέγω ἕτερος εἰμί Ἰησοῦς . ταράσσω δέ « ὁ ὄχλος καί ὁ πολιτάρχης ἀκούω οὗτος . « καί λαμβάνω ὁ ἱκανός παρά ὁ Ἰάσων καί ὁ λοιπός , ἀπολύω αὐτός . ὁ δέ ἀδελφός εὐθύς « διά ὁ νύξ ἐκπέμπω ὁ τε Παῦλος καί ὁ Σίλας εἰς Βέροια . ὅστις παραγίγνομαι , εἰς « ὁ συναγωγή ἄπειμι ὁ Ἰουδαῖος . » δεβοκενος Ἕλλην ὁ ἐκ Ἰουδαῖος μέν εἰμί , Π Κεῖος Διαευε νοολι ελληνιστί δέ φθέγγομαι καλέω , διά ὁ φυλάσσω ὁ νόμος · ἢ ὁ ἐκ Ἕλλην προσήλυτος , Ἰουδαῖος ὑπάρχω . οὗτος δέ εἰμί εὐγενής ὁ ἐν Θεσσαλονίκη , « ὅστις δέχομαι ὁ λόγος μετά πᾶς προθυμία , « ὁ καθημέρα ἀνακρίνω ὁ γραφή , εἰμί ἔχω . « οὗτος οὔτως . πολλός μέν οὖν ἐκ αὐτός Πιστεύς - « σάω , καί ὁ Ἑλληνίς γυνή ὁ εύσχημος - « νάω , καί ἀνήρ οὐ ὀλίγος . ὡς δέ γιγνώσκω ὁ « ἀπό ὁ Θεσσαλονίκη Ἰουδαῖος , ὅτι καί ἐν ὁ Βέροια καταγγέλλω ὑπό ὁ Παῦλος ὁ λόγος ὁ Θεός , ἔρχομαι ἐκεῖ σαλεύω ὁ ὄχλος . » « οὗτος δέ εἰμί εὐγενής . » ὁ , εὐγενής , λίς ὁ , ἐπιεικής , φημί . οὐχ ὡς ἄπιστος δέ ΑΤ ΑΣ