cogPG.PG118 127
ΤΦΞ ΟΑΡΝΤ ΚΑΝΙ . οὗτοι ἀνέκρινον , ἤτοι ἐξηρεύνων τὰς Γραφὰς γὰρ ἦσαν πεπιστευκότες ) , ἀλλ´ ὡς ἄμοιροι τῆς τῶν παλαιῶν προφητῶν παραδόσεως , καὶ διὰ τούτο μᾶλλον πιστότεροι γινόμενοι , ἐρευνῶντες τὰς Γραφὰς , καὶ εὑρίσκοντες τοῖς τῶν παλαιῶν λόγοις συνάδοντα τὰ περὶ τῆς ἐνσάρκου τοῦ Κυρίου οἰκονομίας πράvματα . « Εὐθέως δὲ τότε τὸν Παῦλον ἐξαπέστειλαν οἱ « ἀδελφοί , πορεύεσθαι ὡς ἐπὶ τὴν θάλασσαν . Ὑπ - « ἔμενον δὲ ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ . Οἱ δὲ « καθιστῶντες τὸν Παῦλον ἥγαγον αὐτὸν ἕως Ἀθη - « νῶν , καὶ λαβόντες ἐντολὴν πρὸς τὸν Σλαν καὶ Κ«Τιμόθεον , ἵνα ὡς τάχιστα ἔλθωσι πρὸς αὐτὸν , « ἐξήεσαν , » Οἰκονομικῶς ἐνταῦθα , οὐ δειλιῶν , ἔφυγεν ὁ Ἀσίσίολος , ἄλλως τε καὶ τὸ κήρυγμα αὔξειν βουλόμενος , καὶ τὸν θυμὸν αὐτῶν κατασβέσαι πραγυατευόμενθς · ΚΕΦΛΛ . Κϛʹ . Περὶ τῆς ἐν Ἀθήναις ἐπιβωμίου γραφῆς , φωλα σόφου τε κηρύγματος , καὶ εὐσεβείας Παύλου . « Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ « Παύλου , παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ , « εωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν . Διελέγετο « μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς « σεβομένοις , καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν « πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας . » « Παρωξύνετο . » Οὐκ ὀργὴν ἐνταῦθά φησιν , οὐδὲ ἀγανάκτησιν · ὀργῆς γὰρ καὶ ἀγανακτήσεως πόῤῥω τὸ χάρισμα . Τί οὖν ἐστι τὸ , Παρωξύνετο ; ἀντὶ τοῦ , διηγείρετο , οὐκ ἔφερεν , ἀλλ´ ἐτήκετο , καθὰ καὶ ἀλλαχοῦ φησιν , Ἐγένετο δὲ παροξυσμὸς μεταξὺ αὐτῶν , καὶ τὰ ἑξῆς . « Τινὲς δὲ τῶν Ἐπικουρείων καὶ τῶν Στωϊκῶν « φιλοσόφων συνέβαλλον αὐτῷ , καί τινες ἔλεγον · ί « ἂν θέλει ὁ σπερμολόγος οὐτος λέγειν ; Οἱ δέ · Ξέ - « νων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναι , ὅτι τὸν « Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῖς εὐηγγελίζετο . » Ο μὲν Ἐπικούρειοι αὐτόματον καὶ ἐξ ἀτόμων δοξάζουσιν εἶναι τὸ πᾶν · οἱ δὲ Στωτκοὶ σῶμα καὶ ἐκπύρωσιν , Τινὲς οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπὶ γνώσει μέγα φρονοῦντες , ἀνοήτως ἐπιγελῶντες τὸν θεσπέσιον Ιiαὐλὸν , Τί ἂν θέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος ; » ἔλεγον πειδὴ γὰρ ὄρνεόν ἑστιν ὁ σπερμολόγος βραχὺ καὶ εὐτελές , οὔτε πρὸς βρῶσιν , οὔτε πρὸς τέρψιν ἐπιτήδειον , τὰ ἐν ταῖς τριόδοις ἐῤῥιμμένα τῶν σπερμάτων εἰωθὸς συλλέγειν , τοὺς εὐτελεῖς καὶ οὐκ ἀξίους λόγου , σπερμολόγους ἐκάλουν ) · καὶ ξένων δαιμονίων ἔφασκον αὐτὸν εἶναι διδάσκαλον , ἐπειδὴ τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν εὐηγγελίζετο . Καὶ γὰρ καὶ τὴν ἀνάστασιν θεόν τινα εἶναι ἐνόμιζον , ἅτε εἰωθότες καὶ θηλείας σέβειν · δαιμόνια γὰρ τοὺς θεοὺς αὐτῶν ἐκάλουν , « Ἐπιλαβόμενοί τε αὐτοῦ , ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον « ἥγαγον , λέγοντες · Δυνάμεθα γνῶναι τίς ἡ καινὴ « αὔτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή ; ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν . Βουλόμεθα « οὖν νωναι , τί ἂν θέλοι ταῦτα εἶναι , Ἀθηναῖοι δὲ
Lemmas: ΤΦΞ ΟΡ Κανί . οὗτος ἀνακρίνω , ἤτοι ἐξερευνάω ὁ γραφή γάρ εἰμί πιστεύω ) , ἀλ ὡς ἄμοιρος ὁ ὁ παλαιός προφήτης παράδοσις , καί διά οὗτος μᾶλλον πιστός1 γίγνομαι , ἐρευνάω ὁ γραφή , καί εὑρίσκω ὁ ὁ παλαιός λόγος συνᾴδω ὁ περί ὁ ἔνσαρκος ὁ κύριος οἰκονομία πρᾶμα . « εὐθύς δέ τότε ὁ Παῦλος ἐξαποστέλλω ὁ « ἀδελφός , πορεύω ὡς ἐπί ὁ θάλασσα . ὑπό - « μένω δέ ὅς τε Σίλας καί ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ . ὁ δέ « καθιστάω ὁ Παῦλος ἄγω αὐτός ἠώς Άθης - « νάω , καί λαμβάνω ἐντολή πρός ὁ Σλαν καί Τιμόθεος , ἵνα ὡς ταχύς ἔρχομαι πρός αὐτός , « ἔξειμι , » οἰκονομικός ἐνταῦθα , οὖον δειλιάω , φεύγω ὁ Ἀσίσίολος , ἄλλως τε καί ὁ κήρυγμα αὐξάνω βούλομαι , καί ὁ θυμός αὐτός κατασβέννυμι πραγυατευόμενθς · ΛΕ . κϛʹ . περι ὁ ἐν Ἀθῆναι ἐπιβώμιος γραφεύς , Φωλά Σόφου τε κήρυγμα , καί εὐσέβεια Παῦλος . « ἐν δέ ὁ Ἀθῆναι ἐκδέχομαι αὐτός ὁ « Παῦλος , παροξύνω ὁ πνεῦμα αὐτός ἐν αὐτός , « ὁράω κατείδωλος εἰμί ὁ πόλις . διαλέγω « μέν οὖν ἐν ὁ συναγωγή ὁ Ἰουδαῖος καί ὁ « σέβω , καί ἐν ὁ ἀγορά κατά πᾶς ἡμέρα « πρός ὁ παρατυγχάνω . » « παροξύνω . » οὐ ὀργή ἐνταῦθα φημί , οὐδέ ἀγανάκτησις · ὀργή γάρ καί ἀγανάκτησις πόρρω ὁ χάρισμα . τις οὖν εἰμί ὁ , παροξύνω ; ἀντί ὁ , διά-ἀγείρω , οὐ φέρω , ἀλ τήκω , καθά καί ἀλλαχοῦ φημί , γίγνομαι δέ παροξυσμός μεταξύ αὐτός , καί ὁ ἑξῆς . « Τινές δέ ὁ Ἐπικούρειος καί ὁ Στωϊκός « φιλόσοφος συμβάλλω αὐτός , καί τις λέγω · ἵ « εἄν ἐθέλω ὁ σπερμολόγος οὐτος λέγω ; ὁ δέ · ξεʹ - « νάω δαιμόνιος δοκέω καταγγελεύς εἰμί , ὅτι ὁ « Ἰησοῦς καί ὁ ἀνάστασις αὐτός εὐαγγελίζω . » ὁ μέν Ἐπικούρειος αὐτόματος καί ἐκ ἄτομος δοξάζω εἰμί ὁ πᾶς · ὁ δέ Στωτκοὶ σῶμα καί ἐκπύρωσις , Τινές οὖν ἐκ αὐτός ἐπί γνῶσις μέγας φρονέω , ἀνόητος ἐπιγελάω ὁ θεσπέσιος αὐαλός , τις εἄν ἐθέλω ὁ σπερμολόγος οὗτος ; » λέγω ἐπεί γάρ ὄρνεον εἱμί ὁ σπερμολόγος βραχύς καί εὐτελής , οὔτε πρός βρῶσις , οὔτε πρός τέρψις ἐπιτήδειος , ὁ ἐν ὁ τρίοδος ῥίπτω ὁ σπέρμα εἴωθα συλλέγω , ὁ εὐτελής καί οὐ ἄξιος λόγος , σπερμολόγος καλέω ) · καί ξένος δαιμόνιος φάσκω αὐτός εἰμί διδάσκαλος , ἐπεί ὁ Ἰησοῦς καί ὁ ἀνάστασις εὐαγγελίζω . καί γάρ καί ὁ ἀνάστασις θεός τις εἰμί νομίζω , ἅτε εἴωθα καί θῆλυς σέβω · δαιμόνιος γάρ ὁ θεός αὐτός καλέω , « ἐπιλαμβάνω τε αὐτός , ἐπί ὁ Ἄρειος πάγος « ἄγω , λέγω · δύναμαι γιγνώσκω τίς ὁ καινός « οὗτος ὁ ὑπό σύ λαλέω διδαχή ; ξενίζω γάρ τις εἰσφέρω εἰς ὁ ἀκοή ἐγώ . βούλομαι « οὖν νωναί , τίς εἄν ἐθέλω οὗτος εἰμί , Ἀθηναῖος δέ