cogPG.PG118 541
ὁ τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος , ἀλλὰ γυμνός ὴγωνίζετο , καὶ λιμώττων ἐπύκτευε . Καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐδυσχέραινεν , ἀλλὰ καὶ χάριν ὡμολόγει τῷ ἀγωνοθέτῃ Χριστῷ . Ὅρα δέ , εἰπὼν ὅσα πέπονθεν , οὐ λέγει ὅσους ἐπέστρεψε καὶ Χριστῷ προσήνεγκεν , ὁμοῦ μὲν μετριάζων , ὁμοῦ δὲ διδάσκων , ὅτι κἂν μηδὲν γένηται πλέον τῷ πονουμένῳ , καὶ οὕτω τὰ τῶν μισθῶν ἐστι πεπληρωμένα . « Χωρὶς τῶν παοεκτά - , Ιλείονα γὰρ ἦν τὰ παραλειφθέντα , τῶν ἀπαριθμηθέντων . Μᾶλλον δὲ οὐδὲ αὐτὰ τὰ ῥηθέντα κατ´ εἴδος εἶπεν , ἀλλ´ ὧν μὲν εὔληπτος ἡν ὁ ἀριθμὸς , εἶπε , « Πεντάκις » λέγων , καὶ « Τρὶς , » καὶ , « ἅπαξ » Ὦν δὲ ἦν ἄπειρος ὁ ἀριθμὸς , σιῶπᾷ καί φηση « Περισσοτέρως , » καὶ , « ὑπερβαλλόντως , » καὶ , « Πολλάκις . » Ἐπισυστάσεις δέ φησι , τὰς κοινῇ παρὰ τῶν διωκτῶν ἐφόδους . Συνίσταντο γὰρ , φησὶ μετ´ ἐμοῦ γνώμῃ κοινῇ . « Ἡ μέριμνα πασῶν τῶν Ἐκκλησιῶν . » Τοῦτο τὸ κεφάλαιον ἀπάντων . Εἰ γὰρ μιᾶς τις προστατῶν οἰκίας οὐδὲ ἀναπνεῖν ἰσχύει , τί πάσχειν εἰκὸς ἦν τὸν ἀπόστολον , μετὰ τοσούτων κιδύνων , πάσης προνοούμενον τῆς οἰκουμένης ; « Τίς ἀσθενεῖ καὶ οὐκ ἀσθενῶ ; » Καὶ ἵνα μή τις εἴπῃ , ὅτι ἐμερίμνα μὲν , πλὴν οὐ πάνυ , λέγει τῆς μερίμνης τὴν ἐπίτασιν . Τίς ἀσθενεῖ , φησὶν , οἷαν βούλει ἀοθένειαν πνευματικήν τε καὶ σαρκικὴν , καὶ οὐκ ἐγὼ ἀσθενῶ ; Οὐκ εἶπε Κοινωνῶ τῆς ἀσθενείας . Ἀλλ´ Ὡς αὐτὸς ὢν ὁ ἀσθενῶν , οὕτως διάκειμαι . Τὸ δὲ , « Τίς » κἂν μέγας φησί , κἂν εὐτελής . « Τίς σκανδαλίζεται ; » Ὅρα πάλιν πῶς παρέστησε τὴν ὑπερβολὴν τῆς ὀδύνης . Ἐμπίμπραμαι , φησὶ , καὶ καίομαι . Καὶ τὰ μὲν ἄλλα πάσχων , καὶ ἥδετο , εἰδώς ὑπὲρ Χριστοῦ πάσχειν ὧδε δὲ , διετιτρώσκετο τὴν ψυχὴν , ὤστε τοῦτο πλεῖον ἠνία . Ἐἰ καυχᾶσθαι δοῖ , τὰ τῆς ἀσθενείας μου καιχήσομαι . Ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ οἶδεν ὁ ὀν εὸλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶναρ , ὅτι οὐ ψεύδομαι . Ἐν Δαμασκῶ ὁ ἑδιάρχης . Ἀρέτα τοῦ βασιλέως , ἐφρούρει τὴν Δσμσσκινων πόλιν πιάσαι με θέλων , καὶ διὰ θυρίδος ἑν σαρτάνῃ ἐχαλάσόην διὰ τοῦ τείχους , καὶ ἐξέφυγον τὰς χείρας αὐτου . Οὐδαμοῦ περὶ σημείων λέγει . Ἐκεῖνα γὰρ Θεοῦ δῶρον ἦν . Ταῦτα δὲ , μετὰ τῆς τοῦ Θεοῦ ῥοπῆς καὶ τὴν ἀπ´ αὐτοῦ ὑπομονὴν ἐδείκνυ . Ἀοθένειαν δὲ καλεῖ τοὺς διωγμοὺς καὶ τοὺς πειρασμούς , Ταῦτα γὰρ ἀσθένεια τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , τὸ λυμώττειν τὸ ναυαγεῖν , τὸ πλήττεσθαι , Ἡ ἀσθίνειαν καλεῖ , τὴν διὰ τὴν ἀσθένειαν τῶν ἀνθρώπων γιομένην αὐτῷ θλίψιν . Σκανδαλιζόμενοι γὰρ ἀσθενοῦντες , ἔθλιβον αὐτόν . Οὐτος ὁ ἀποστολικὸς χαρακτήρ . Διὰ τούτων ὑφαίνετο τὸ Εὐαγγέλιον . « Ἐν Δαμασῷ ὁ ἐθνάρχης . » Θέα τὸν πόλεμον ὅσος . Δι ἐαυτοῦ ὁ ἄρχων ἐφρούρει τὴν πόλιν . Εἰ δὲ μὴ πολὺς ἔπει κατὰ των ἀντιδιατιθεμένων ὁ Παῦλος , οὐκ ἂν εἰς τοσαύτην ἀνῆψε τὸν ἐθνάρχην μανίαν , ὡς καὶ τὴν πόλιν φρουρεῖν δι´ αὐτόν . « Ἀρέτα τοῦ
Lemmas: ὁ ὁ οἰκέω διδάσκαλος , ἀλλά γυμνός ἀγωνίζομαι , καί λιμώσσω πυκτεύω . καί οὖον μόνος οὐ δυσχεραίνω , ἀλλά καί χάρις ὁμολογέω ὁ ἀγωνοθέτης Χριστός . Ὅρας δέ , εἶπον ὅσος πάσχω , οὖον λέγω ὅσος ἐπιστρέφω καί Χριστός προσφέρω , ὁμοῦ μέν μετριάζω , ὁμοῦ δέ διδάσκω , ὅτι κἀν μηδείς γίγνομαι πλέω ὁ πονέω , καί οὗτος ὁ ὁ μισθός εἰμί πληρόω . « Χωρὶς ὁ παοκτεινω - , ιλειαδων γάρ εἰμί ὁ παραλείπω , ὁ ἀπαριθμέω . μᾶλλος δέ οὐδέ αὐτός ὁ εἴρω κατ´ εἶδος εἶπον , ἀλ ὅς μέν εὔληπτος ἐάν ὁ ἀριθμός , εἶπον , « πεντάκις » λέγω , καί « τρίς , » καί , « ἅπαξ » ὦς δέ εἰμί ἤπειρος ὁ ἀριθμός , σιωπή καί φημί « περισσός , » καί , « ὑπερβαλλόντως , » καί , « πολλάκις . » ἐπισύστασις δέ φημί , ὁ κοινός παρά ὁ διώκτης ἔφοδος . συνίστημι γάρ , φημί μετέ ἐγώ γνώμη κοινός . « ὁ μέριμνα πᾶς ὁ ἐκκλησία . » οὗτος ὁ κεφάλαιος ἀπαντάω . εἰμί γάρ εἷς τις προστάτης οἰκίον οὐδέ ἀναπνέω ἰσχύω , τίς πάσχω εἰκός εἰμί ὁ ἀπόστολος , μετά τοσοῦτος κιδυο , πᾶς προνοέω ὁ οἰκέω ; « Τῖς ἀσθενής καί οὐ ἀσθενέω ; » καί ἵνα μή τις εἶπον , ὅτι μεριμνάω μέν , πλήν οὖον πάνυ , λέγω ὁ μέριμνα ὁ ἐπίτασις . Τῖς ἀσθενής , φημί , οἷος βούλομαι ἀοθένειαν πνευματικός τε καί σαρκικός , καί οὐ ἐγώ ἀσθενέω ; οὐ εἶπον κοινωνέω ὁ ἀσθένεια . Ἀλ ὡς αὐτός εἰμί ὁ ἀσθενής , οὕτως διάκειμαι . ὁ δέ , « Τῖς » κἀν μέγας φημί , κἀν εὐτελής . « Τῖς σκανδαλίζω ; » Ὅρας πάλιν πῶς παρίστημι ὁ ὑπερβολή ὁ ὀδύνη . Ἐμπίμπραμαι , φημί , καί καίω . καί ὁ μέν ἄλλος πάσχω , καί ἥδομαι , οἶδα ὑπέρ Χριστός πάσχω ὧδε δέ , διατιτρώσκω ὁ ψυχή , ὥστε οὗτος πλείων ἀνιάω . εἰμί καυχάομαι δήω , ὁ ὁ ἀσθένεια ἐγώ καιχησομης . ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός οἶδα ὁ ἀνά ἔρχομαι εἰς ὁ αἰών , ὅτι οὖον ψεύδω . ἐν Δαμασκός ὁ διάρχω . Ἀρέτας ὁ βασιλεύς , φρουρέω ὁ δσμσσκιναω πόλις πιάζω ἐγώ ἐθέλω , καί διά θυρίς ἑν σαρτάνῃ χαλάω διά ὁ τεῖχος , καί ἐκφεύγω ὁ χείρ αὐτός . οὐδαμός περί σημεῖον λέγω . ἐκεῖνος γάρ Θεός δῶρον εἰμί . οὗτος δέ , μετά ὁ ὁ Θεός ῥοπή καί ὁ ἀπ´ αὐτός ὑπομονή δείκνυμι . Ἀοθένειαν δέ καλέω ὁ διωγμός καί ὁ πειρασμός , οὗτος γάρ ἀσθένεια ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ὁ λιμώσσω ὁ ναυαγέω , ὁ πλήσσω , ὁ ασθινεια καλέω , ὁ διά ὁ ἀσθένεια ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι αὐτός θλῖψις . σκανδαλίζω γάρ ἀσθενόω , θλίβω αὐτός . οὐτος ὁ ἀποστολικός χαρακτήρ . Ζεύς οὗτος ὑφαίνω ὁ Εὐαγγέλιος . « ἐν δαμάζω ὁ ἐθνάρχης . » Θέα ὁ πόλεμος ὅσος . Ζεύς ἑαυτοῦ ὁ ἄρχω φρουρέω ὁ πόλις . εἰμί δέ μή πολύς ἔπος κατά ὁ ἀντιδιατίθεμαι ὁ Παῦλος , οὐ εἄν εἰς τοσοῦτος ἀνάπτω ὁ ἐθνάρχης μανία , ὡς καί ὁ πόλις φρουρέω δις αὐτός . « Ἀρέτας ὁ