cogPG.PG118 587
φησὶ , οὐκ ἐκ νόμου , σώζεσθαι προσδοκῶμεν , ἀλλὰ διὰ´ ἐπιφοιτήσεως Πνεύματος ἀγίου . « Ἐλπίδα διὰ καιοσύνης ἀπεκδεχόμεθα , » ἐν χάριτος μέρει τὸ σώζεσθαι προσδοκῶντες . Καλῶς δὲ κεῖται τὸ , Ἐκ πίστεως . Δεῖ γὰρ τὴν ἡμετέραν ἡγεῖσθαι πίστιν , καὶ οὕτως τὴν διὰ πνεύματος λαμβάνειν δικαίωσιν . « Οὔτε περιτομή τι ἰσχύει . » Περιτομὴν λέγει , οὐ τὴν πρὸς τῆς πίστεως οὕσαν , ὡσεὶ ἔλεγεν · Οἱ ἀπογραφόμενοι ἐν τῇ νέᾳ διαθήκῃ , οὐδὲν ἐκ τῆς ἀκροβυστίας περιβλαβήσονται , ὥσπερ οὐδὲ ἐκ τῆς περιτομῆς ὡφεληθήσονται . « Ἀλλὰ πίστις διὰ´ ἀγάπης ἐνεργουμένη . » Οὐκ ἀρκεῖ γὰρ μόνον τὸ πιστεῦσαι τῷ Χριστῷ , ἀλλὰ δεῖ τὴν πίστιν ταύτην ἐνεργεῖσθαι καὶ διαφυλάττεσθαι καὶ οἱον ἀναζωπυρεῖσθαι διὰ τῆς εἰς Χριστὸν ἀγάπης . Αἰνίττεται Σέ , ἕτι πιστεύσαντες μὲν , μὴ ἀγαπήσαντες δὲ τὸν Χριστὸν , πρὸς τὸν νόμον ηὐτομόλησαν . « Τίς ὑμᾶς ἐνέκοψε » Τὸ , Τίς , οὐκ ἔστιν ἐρωτῶντος , ἀλλ´ ὀλοφυρομένου , ὡσεὶ εἶπεν · Ἢτε εἰς τελειότητα φθάσαντες , τί γέγονε ; Τίς τοσοῦτον ἴσχυσεν ὥστε ἐμποδίσαι ὑμῖν τῇ ἀληθεία τοῦ Εὐαγγελίου μὴ πείθεσθαι ; « Ἡ πεισμονὴ , » τουτέστι , τὸ πεισθῆναι τοῖς λέγουσιν ὑμῖν περιτέμνεσθαι . « Οὐκ ἐκ τοῦ Χριστοῦ τοῦ καλοῦντος ὑμᾶς πρὸς τὴν αὐτοῦ πίστιν . » Ὡσεὶ ἔλεγεν · Οὐκ ἐπὶ τούτῳ κέκλησθε παρὰ τοῦ Χριστοῦ , ὥστε τοῖς τὰ τοιαῦτα συμβουλεύουσι πείθεσθαι . Ἵιον γὰρ τοῦ Θεοῦ τὸ καλεῖν , τὸ δὲ πείθεσθαι τῶν ἐχουόντων . Μικρὰ ζύμη , ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ . Ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ , ὅτι οὐδέν ἄλλο φρονήν σετε . Ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς , βαστάσει τὸ κρῖμα δσιις ἂν εἴη . Ἐγὼ δὲ , ἀδελφοί , εἰ περιτομὴν ἔτι κηρύσσω , τί ἔτι διώκομαι ; Ἄρα κατήρνλται τὸ σκάνδαλον τοῦ σταυροῦ . Ὁφελον καὶ ἀποκόύονται οἰ ἀναστατοῦντες ὑμᾶς . Ἵνα μὴ λέγωσι · Τί τοσοῦτον ἡμῶν καθήψω , μίαν ἐντολὴν μόνον τοῦ νόμου φυλαξάντων ; φησί · Μίαν ; καὶ τί τοῦτο ; « Μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμαζυμοῖ » Ὥσπερ γὰρ ἐκείνη ὅλον τὸ φύραμα κιρνᾷ , φησινχ οὕτως καὶ ὑμᾶς ἡ περιτομὴ εἰς τέλειον ἐνεγκεῖνν μέλλει Ἰουδαῖσμὸν , ἐὰν μὴ διορθώσησθε . « Ἐγὼ δὲ πέποιθα εἰς ὑμᾶς ἐν Κυρίῳ . » Θαῤῥῶ ὑμῖν , φησί , θαῤῥῶ ἐν Κυρίῳ ὅτι διορθώσεσθε , καὶ οὐδὲν φρονής σετε παρά τὴν διδαχήν μου . Τοῦτο δὲ παραθαῤῥυνοντος . « Ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς . » Ὑμεῖς μὲν μεταβαλεῖσθε , ὅμως οὐ παρὰ τοῦτο οἱ εἰς τοῦτο ὑμᾶς ἀγαγόντες ἐλευθερωθεῖεν τῆς τιμωρίας , ἀλλὰ βαστάσουσι καὶ ὑποίσουσιν τὸ κατάκριμα τοῦτο . « Ἐγὼ δὲ , ἀδελφοὶ , εἰ περιτομὴν ἔτι κηρύσσω , » Ἐπειδὴν λοιδοροῦντες αὐτὸν ἔλεγον , Ὑποκριτής ἐστιν , ἀλλαχοῦ δὲ οὔ φησιν , ὅτι διώκομαι ὑπὸ Ἰουδαίων , καὶ ὑμεῖς ἴστε . Εἰ οὖν περιτομὴν κηρύσσω , περιττὸν τὸ διώκεσθαί με . Τί οὖν · Οὐ περιέτεμε τὸν Τιμόθεον ; Ἀλλὰ τοῦτο μέν φαμεν κατὰ οἰκονομίαν , ἵνα εὐ παράδεκτος γένηται Ἰουδαίοις . Ὅρα δέ , οὐκ εἶπεν , Εἰ περιτομὴν εἰργαοάμην ἀλλ´ Εἰ κηρύσσω . Μὴ γὰρ , φησὶ , τὸ κατ´ οἰκονομίαν γενόμενον , εἰς δόνμα
Lemmas: φημί , οὐ ἐκ νόμος , σῴζω προσδοκάω , ἀλλά διά ἐπιφοίτησις πνεῦμα ἅγιος . « Ἐλπίς διά καίω ἀπεκδέχομαι , » ἐν χάρις μέρος ὁ σῴζω προσδοκάω . καλῶς δέ κεῖμαι ὁ , ἐκ πίστις . Δεύς γάρ ὁ ἡμέτερος ἡγέομαι πίστις , καί οὕτως ὁ διά πνεῦμα λαμβάνω δικαίωσις . « οὔτε περιτομή τίς ἰσχύω . » περιτομή λέγω , οὖον ὁ πρός ὁ πίστις εἰμί , ὡσεί λέγω · ὁ ἀπογράφω ἐν ὁ νέος διαθήκη , οὐδείς ἐκ ὁ ἀκροβυστία περιβάλλω , ὥσπερ οὐδέ ἐκ ὁ περιτομή ὠφελέω . « ἀλλά πίστις διά ἀγάπη ἐνεργέω . » οὐ ἀρκέω γάρ μόνος ὁ πιστεύω ὁ Χριστός , ἀλλά δεῖ ὁ πίστις οὗτος ἐνεργέω καί διαφυλάσσω καί οἱος ἀναζωπυρέω διά ὁ εἰς Χριστός ἀγάπη . αἰνίσσομαι σός , ἔτι πιστεύω μέν , μή ἀγαπάω δέ ὁ Χριστός , πρός ὁ νόμος αὐτομολέω . « Τῖς σύ ἐγκόπτω » ὁ , Τῖς , οὐ εἰμί ἐρωτάω , ἀλ ὀλοφύρομαι , ὡσεί εἶπον · ἤτε εἰς τελειότης φθάνω , τίς γίγνομαι ; Τῖς τοσοῦτος ἰσχύω ὥστε ἐμποδίζω σύ ὁ ἀλήθεια ὁ Εὐαγγέλιος μή πείθω ; « ὁ πεισμονή , » τουτέστι , ὁ πείθω ὁ λέγω σύ περιτέμνω . « οὐ ἐκ ὁ Χριστός ὁ καλέω σύ πρός ὁ αὐτός πίστις . » ὡσεί λέγω · οὐ ἐπί οὗτος καλέω παρά ὁ Χριστός , ὥστε ὁ ὁ τοιοῦτος συμβουλεύω πείθω . Ἵιον γάρ ὁ Θεός ὁ καλέω , ὁ δέ πείθω ὁ χόω . μικρός ζύμη , ὅλος ὁ φύραμα ζυμόω . ἐγώ πείθω εἰς σύ ἐν κύριος , ὅτι οὐδείς ἄλλος φρονέω σέτω . ὁ δέ ταράσσω σύ , βαστάζω ὁ κρίμα δσιις εἄν εἰμί . ἐγώ δέ , ἀδελφός , εἰμί περιτομή ἔτι κηρύσσω , τίς ἔτι διώκω ; ἄρας κατήρνλται ὁ σκάνδαλον ὁ σταυρός . ὀφείλω καί αποκουω ὁ ἀναστατόω σύ . ἵνα μή λέγω · τις τοσοῦτος ἐγώ καθάπτω , εἷς ἐντολή μόνος ὁ νόμος φυλάσσω ; φημί · μία ; καί τίς οὗτος ; « μικρός ζύμη ὅλος ὁ φυραμαζυεγω » ὥσπερ γάρ ἐκεῖνος ὅλος ὁ φύραμα κιρνάω , φησινχ οὕτως καί σύ ὁ περιτομή εἰς τέλειος φέρω μέλλω ἰουδαῖσμος , ἐάν μή διορθόω . « ἐγώ δέ πείθω εἰς σύ ἐν κύριος . » θαρσέω σύ , φημί , θαρσέω ἐν κύριος ὅτι διορθόω , καί οὐδείς φρονέω σέτω παρά ὁ διδαχή ἐγώ . οὗτος δέ παραθαρσύνω . « ὁ δέ ταράσσω σύ . » σύ μέν μεταβάλλω , ὅμως οὖον παρά οὗτος ὁ εἰς οὗτος σύ ἄγω ἐλευθερόω ὁ τιμωρία , ἀλλά βαστάζω καί ὑποφέρω ὁ κατάκριμα οὗτος . « ἐγώ δέ , ἀδελφός , εἰμί περιτομή ἔτι κηρύσσω , » Ἐπειδή λοιδορέω αὐτός λέγω , ὑποκριτής εἰμί , ἀλλαχοῦ δέ οὖον φημί , ὅτι διώκω ὑπό Ἰουδαῖος , καί σύ οἶδα . εἰμί οὖν περιτομή κηρύσσω , περισσός ὁ διώκω ἐγώ . τις οὖν · οὖον περιτέμνω ὁ Τιμόθεος ; ἀλλά οὗτος μέν φημί κατά οἰκονομία , ἵνα εὕω παράδεκτος γίγνομαι Ἰουδαῖος . Ὅρας δέ , οὐ εἶπον , εἰμί περιτομή ἔργω ἀλ εἰμί κηρύσσω . μή γάρ , φημί , ὁ κατ´ οἰκονομία γίγνομαι , εἰς δόνμα