cogPG.PG118 363
σαν , ἡμεῖς δὲ κατὰ τοὺς δοθέντας ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Κυρίου νόμους , καίτοι κἀκείνων ἐπηρεαζόντων , ἐπολιτευσάμεθα . Εἰ οὗν ἐκείνους ἐλέγξομεν , καὶ ἀναπολόγητον αὐτοῖς καταστησόμεθα τὸ ἀμάρτημα , πόσῳ μᾶλλόν ἐσμεν ἱκανοὶ τὰ βιωτικὰ διαλῦσαι φιλονεικήματα , καὶ τὰς πρὸς ἀλλήλους δίκας καὶ ἔριδας ; . Εἰ δ´ οὔπω τοῖς εἰρημένοις δυοωπεῖσθε , ἀλλ´ ἔτι νομίζετε ὅτι τῶν πιστῶν τὸ δικαστήριον ἀσθενές ἐστι καὶ ἀδύνατον εἰς τὸ διαλύειν τὰς δίκας ὑμῖν καὶ τὰς φιλονεικίας · ἀλλ´ οὖν εἰ καὶ ἀσθενεῖς καθ´ ὑμᾶς καὶ ἐξουθενημένοι ὧσιν οἱ πιστοὶ , καὶ ἀδύνατοι συνιδεῖν δικαιοκρισίαν ἄμεινόν ἐστι τούτους καθίζειν δικαστὰς , ὅταν ἔχητε χρείαν βιωτικῶν κριτηρίων , ἢ τοῖς ἀπίστοις ἑαυτοὺς εἰς κρίσιν ἐκδιδόναι , Ἐξουθενημένους δὲ εἶπον , φησὶν , ἐντρέπων ὑμᾶς καὶ αἰσχύνων , ἐπεὶ πολλοί εἰσιν διαλύειν ἐν ὑμῖν δίκας ἰσχύοντες καὶ φιλονεικίας Πόσης γὰρ οὐκ ἔστιν αἰχύνης καὶ καταγνώσεως τοῦτο , εἰ οὐκ ἔνι σοφὸς ἐν ὑμῖν , φησὶν , οὐδὲ εἷς , ὃς δυνήσεται δικαιῶσαι ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν δικαζομένων ; Ἀιαφόρους δὲ ἀποδείξεις τίθησι τοῦ μὴ δεῖν καταλιπόντας τοὺς πιστοὺς , ἐπὶ τὸ τῶν ἀπίστων βαδίζειν κριτήριον . Πρῶτον μὲν , ὅτι ἡμεῖς νῦν οὐ κρίνομεν ἐκείνους οἱ πιστοὶ τοὺς ἀπίστους . « Τί γάρ μοι , φησὶ , καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν ; » Πῶς οὐ μέγα ὄνειδος ὑπὸ τῶν ἀπίστων κρίνεσθαι τοὺς πιστούς ; Δεύτερον · Εἶ οἰ μὲν ἄλικοι , οἱ δὲ ἅγιοι , πῶς οὐκ ἔστιν ἠλίθιον , καταλιπόντα τοὺς ἁγίους , ἐπὶ τοὺς ἀδίκους τρέχειν , καὶ ταῦτα , τυχεῖν ἐλπίζοντα τοῦ δικαίου ; Τρίτον · Εἰ οἱ ἅγιοι τὸν κόσμον ἐλέγξουσι καὶ ἀναπόδραστον αὐτοῖς τὴν δίκην παρασκευάσουσιν , ἐφ´ οἷς τῆς αὐτῆς φύσεως ὄντες , καὶ τὰς ἀρετὰς πράττοντες , οὐκ ἔσχον μιμουμένους τοὺς ἐλεγχομένους , πόσῳ μᾶλλόν εἰσι δυνατώτεροι ἀναμεταξὺ δύο δικάζειν καὶ κρίνειν ; Τέταρτον · Ε ἀγγέλους τοὺς ἀσωμάτους δαίμονας ἐλέγχειν ἐσμὲν δυνατοὶ , πόσῳ μᾶλλον τοὺς ὁμοφυεῖς καὶ ὁμοδιαίτους ; Πέμπτον · Εἰ καὶ μὴ ἴσχυον οἱ πιστοὶ δικάζειν , ἄμεινον ἦν καὶ οὕτως , ἐπὶ αὐτῶν ἢ ἐπὶ τῶν ἀπίστων κρίνεσθαι . Καὶ πρὸς τούτοις , εἰ τὸν κόσμον κρίνομεν , φησί , πῶς οὐκ ἔστιν ἀνάξιον ὑμῶν κρίνεσθαι ὑπὸ τῶν ἀπίστων ; τοῦτο γὰρ δηλοῖ διὰ τοῦ εἰπεῖν · « Καὶ εἰ ἐν ὑμῖν κρίνεται ὁ κόσμος , ἀνάξιοί ἐστε κριτηρίων ἐλαχίστων . » Παραθεὶς δὲ τὰς τοσαύτας ἀποδείξεις , ὅτι οὐ δεῖ κρίνεσθαι ἐπὶ ἀπίστων , ἐπὶ τὸ τελειότερον ἀνάγει τὸν λόγον , καί φησι , Τί λέγω ὅτι οὐ δεῖ κρίνεσθαι ὑμᾶς ἐπὶ ἀπίστων ; ἄμεινον ἦν , μηδὲ ἐπὶ πιστῶν , ἀλλὰ πολλῷ ἄμεινον , μηδὲ δίκας ἔχειν πρὸς ἀλλήλους . Αὐτὸ γὰρ τὸ αἰτιᾶσθαι ὅλως ἀλλήλους , ἤττημα ὑμῶν ἐστιν . Ἄριστον μὲν οὖν μηδένα μήτε ἀδικεῖν μήτε ἀδικεῖσθαι . Οὕτως γὰρ κοινὴ πάντων ἦν ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ σωτηρία . Εἰ δὲ δυοῖν ἀνάγκη θάτερον αἱρετώτερον τοῦ ἀδικεῖν τῷ ἀδικεῖσθαι . Τὸ μὲν γὰρ ἐκβάλλει τῆς βασιλείας , τὸ δὲ προξενεῖ αὐτήν . Εἰ δὲ οὐ μόνον οὐχ αἱρεῖσθε ἀδικεῖσθαι , ἀλλὰ καὶ ἀδικεῖτε , καὶ τότε ἀδελφοὺς καὶ ὁμοπίστους , εἰς οἷον ὑμῖν τὰ τῆς τιμωρίας χωρήσει ;
Lemmas: σάω , ἐγώ δέ κατά ὁ δίδωμι ἐγώ ὑπό ὁ κύριος νόμος , καίτοι ἐκεῖνος ἐπηρεάζω , πολιτεύω . εἰμί ἐν ἐκεῖνος ἐλέγχω , καί ἀναπολόγητος αὐτός καθίστημι ὁ ἁμάρτημα , πόσος μάλα εἰμί ἱκανός ὁ βιωτικός διαλύω φιλονείκημα , καί ὁ πρός ἀλλήλων δίκη καί Ἔρις ; . εἰμί δδʹ οὔπω ὁ εἴρω δυοωπεῖσθε , ἀλ ἔτι νομίζω ὅτι ὁ πιστός ὁ δικαστήριον ἀσθενής εἰμί καί ἀδύνατος εἰς ὁ διαλύω ὁ δίκη σύ καί ὁ φιλονεικία · ἀλ οὖν εἰμί καί ἀσθενής καθ´ σύ καί ἐξουθενέω ἵημι ὁ πιστός , καί ἀδύνατος συνοράω δικαιοκρισία ἀμείνων εἰμί οὗτος καθίζω δικαστής , ὅταν ἔχω χρεία βιωτικός κριτήριον , ἢ ὁ ἄπιστος ἑαυτοῦ εἰς κρίσις ἐκδίδωμι , ἐξουθενέω δέ εἶπον , φημί , ἐντρέπω σύ καί αἰσχύνω , ἐπεί πολύς εἰμί διαλύω ἐν σύ δίκη ἰσχύω καί φιλονεικία πόσις γάρ οὐ εἰμί αιχυνω καί κατάγνωσις οὗτος , εἰμί οὐ ἐν σοφός ἐν σύ , φημί , οὐδέ εἷς , ὅς δύναμαι δικαιόω ἀνά μέσος ἀδελφός δικάζω ; αιαφορος δέ ἀποδείκνυμι τίθημι ὁ μή δήω καταλιμπάνω ὁ πιστός , ἐπί ὁ ὁ ἄπιστος βαδίζω κριτήριον . Πρῶτος μέν , ὅτι ἐγώ νῦν οὖον κρίνω ἐκεῖνος ὁ πιστός ὁ ἄπιστος . « τις γάρ ἐγώ , φημί , καί ὁ ἔξω κρίνω ; » Πῶς οὖον μέγας ὄνειδος ὑπό ὁ ἄπιστος κρίνω ὁ πιστός ; Δεύτερος · εἰμί ὁ μέν άλικος , ὁ δέ ἅγιος , πῶς οὐ εἰμί ἠλίθιος , καταλείπω ὁ ἅγιος , ἐπί ὁ ἄδικος τρέχω , καί οὗτος , τυγχάνω ἐλπίζω ὁ Δίκαιος ; Τρίτος · εἰμί ὁ ἅγιος ὁ κόσμος ἐλέγχω καί ἀναπόδραστος αὐτός ὁ δίκη παρασκευάζω , ἐφίημι ὅς ὁ αὐτός φύσις εἰμί , καί ὁ ἀρετή πράσσω , οὐ ἔχω μιμέομαι ὁ ἐλέγχω , πόσος μάλα εἰμί δυνατός ἀναμεταξύ δύο δικάζω καί κρίνω ; Τέταρτος · Ε ἄγγελος ὁ ἀσώματος δαίμων ἐλέγχω εἰμί δυνατός , πόσος μᾶλλον ὁ ὁμοφυής καί ὁμοδίαιτος ; Πέμπτος · εἰμί καί μή ἰσχύω ὁ πιστός δικάζω , ἀγαθός εἰμί καί οὕτως , ἐπί αὐτός ἢ ἐπί ὁ ἄπιστος κρίνω . καί πρός οὗτος , εἰμί ὁ κόσμος κρίνω , φημί , πῶς οὐ εἰμί ἀνάξιος σύ κρίνω ὑπό ὁ ἄπιστος ; οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ εἶπον · « καί εἰμί ἐν σύ κρίνω ὁ κόσμος , ἀνάξιος εἰμί κριτήριον μικρός . » παρατίθημι δέ ὁ τοσοῦτος ἀποδείκνυμι , ὅτι οὖον δεῖ κρίνω ἐπί ἄπιστος , ἐπί ὁ τέλειος ἀνάγω ὁ λόγος , καί φημί , τις λέγω ὅτι οὖον δεῖ κρίνω σύ ἐπί ἄπιστος ; ἀγαθός εἰμί , μηδέ ἐπί πιστός , ἀλλά πολύς ἀγαθός , μηδέ δίκη ἔχω πρός ἀλλήλων . αὐτός γάρ ὁ αἰτιάομαι ὅλως ἀλλήλων , ἥττημα σύ εἰμί . Ἄριστον μέν οὖν μηδείς μήτε ἀδικέω μήτε ἀδικέω . οὕτως γάρ κοινός πᾶς εἰμί ὁ ἀρετή καί ὁ σωτηρία . εἰμί δέ δύο ἀνάγκη ἕτερος αἱρετός ὁ ἀδικέω ὁ ἀδικέω . ὁ μέν γάρ ἐκβάλλω ὁ βασίλεια , ὁ δέ προξενέω αὐτός . εἰμί δέ οὖον μόνος οὐ αἱρέω ἀδικέω , ἀλλά καί ἀδικέω , καί τότε ἀδελφός καί ομοπιστος , εἰς οἷος σύ ὁ ὁ τιμωρία χωρέω ;