cogPG.PG118 476
τῶν τριῶν προσώπων τῆς μιᾶς θεότητος . Ὅτι φειδόμενος ὑμῶν . » Ἄνω εἰπών διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἑαυτοῦ ἐξουσίαν ἀλλαχοῦ ἀποσταλεὶς ὑπὸ τοῦ Πνεύματος πῶς νῦν λέγει , « θειδόμενος ὑμῶν οὐκ ἦλθον εἰς Κόρινθον ; » Καὶ φαμὲν , ὅτι ὅτε ἀφείθη ὑπὸ τοῦ Πνεύματος ἀπελθεῖν , διὰ τὸ φείδεσθαι οὐκ ἀπῆλθεν . Ἡ μετὰ τῆς κωλύσεως τοῦ Πνεύματος , καὶ τοῦτο ἐκώλυσεν . Ἡ καὶ εἰς τοῦτο ὑπ´ αὐτοῦ ἐκωλύθη . Ἡσαν γάρ τινες ἀμαρτήσαντες καὶ μὴ μετανοήσαντες , καὶ περιέμενε τὴν μετάνοιαν αὐτῶν , καὶ διὰ τοῦτο εἶπε , « Φειδόμενος . » Ἐπετέτραπτο δὲ αὐτῷ , καὶ τιμωρεῖσθαι τοὺς ἁμαρτάνοντας . Καὶ μαρτυρεῖ Ἐλύμας ὁ μάγος . « Οὐχ ὅτι κυριεύομεν ὑμῶν τῆς πίστεως , » [ ΦΩΤ . ] Τουτέστιν , ἕνεκα τῆς πίστεως οὐ κυριεύομεν ὑμῶν . Οἷον , οὐ διὰ τοῦτο ἐγένεσθε πιστοί , ἵνα κυριεύησθε καὶ τιμωρῆσθε ὑφ´ ἡμῶν . Εἰ γὰρ καὶ τοῦτο ἦν , αὐτοὶ , φησὶν , ἐν τῇ πίστει ἑστήκατε , καὶ οὐκ ἔστι χρεία φειδοῦς ἢ τιμωρίας , χάριν τῆς πίστεως . Τοῦτο δὲ λέγει , ἀντίθεσιν λύων δοκοῦσαν ἀνακύπτειν . Ὡς γὰρ ἐνίων διαγανακτεῖν μελλόντων καὶ λεγόντων , Τίλέγεις , ὅτι ἐφείσω ἡμῶν ; Ἀρα γὰρ διὰ τοῦτο ἐπιστεύσαμεν , ἵνα ἀκούωμεν παρὰ σοῦ ὅτι ἐφείσω ἡμῶν ; Εἰ γὰρ μὴ ἐφείσω , τί πάντως ; ἐκόλασας ἄν · βασάνοις ἐξέδωκας ; ἵνα οὖν μὴ ταῦτα διαλογίσωνται , προαπαντῶν λέγει · Οὐκ εἶπον τὸ , « Φειδόμενος ὑμῶν , » ὡς ἕνεκα τῆς πίστεως λαβὼν ἐξουσίαν καὶ κυριότητα ἐφ´ ὑμᾶς καὶ τοῦ κολάζειν καὶ τοῦ φείδεσθαι , ἀλλὰ , « Φειδόμενος » εἶπον , μὴ θέλων ὑμᾶς λυπηθῆναι . Εἰ γὰρ ἡλθον ἐγὼ λυπούμενος , οἷδα ὅτι καὶ αὐτοὶ βλέποντές με λυπούμενον , ἐλυπήθητε ἄν Ἐγὼ δὲ τοὐναντίον , χαρᾶς εἰμὶ συνεργὸς ὑμῶν πνευματικῆς , ἥ τις ἔσται , ἂν τοῦ λυποῦντός με ἔργου ἐξ ὑμῶν ἀρθέντος , ἔλθω μετὰ χαρᾶς πρὸς ὑμᾶς . Χαρήσεσθε γὰρ καὶ ὑμεῖς δι´ ἐμὲ πνευματικῶς . Εἴτα ὤσπερ ἐπαποροῦντός τινος , Τί οὖν ; φεύγεις καὶ μισεῖς τὸ λυπεῖν ἡμᾶς ; πάλιν ἐπάγει · Οὐκάεί , φησὶν , ἀλλὰ τούναντίον ἐνίοτε καὶ διώκω καὶ στέργω αὐτὸ , ὅταν διὰ τοῦ λυπεῖσαι ὑμᾶς , κέρδος εὑρίσκω τὴν σωτηρίαν ὑμῶν . Οὐκ ἀεὶ δὲ θέλω λυπεῖσθαι ὑμᾶς , ἀλλὰ διορθωθέντας μᾶλλον ἐν χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει εἶναι . « Ἀλλὰ συνεργοί ἐσμεν . » Ἐπειδὴ ἀπονοίας ἐδόκει εἶναι , τὸ εἰπεῖν , « Φειδόμενος ὑμῶν . » Ἐκείνων γάρ τις φείδεται ὧν ἔχει τὴν ἐξουσίαν , θεραπεύει αὐτὸ , καί φησιν , « Οὐ διὰ τὸ ἐξουσίαν ἔχειν τῆς πίστεως ὑμων , » εἰπον τὸ , « Φειδόμενος·»Γνώμης γὰρ ἡ πίστις καὶ προαιρέσεως , καὶ οὐδεὶς ἀναγκάζει πιστεῦσαι τὸν ἄκοντα · ] ἀλλ´ ἐπειδὴ , φησί , « Συνεργοί ἐσμεν τῆς χαρᾶς ὑμῶν , » διὰ τοῦτο εἶπον , « Φειδόμε . νος ὑμῶν . » Τί δέ ἐστι τοῦτο , ὅρα . Εὐφραινόμενος , φησὶν , εἰς ὑμᾶς ἐγὼ , συνεργῶ ὑμῖν εἰς τὸ καὶ ὑμᾶς καίρειν ἐπὶ τῇ ἐμῇ δι´ ὑμᾶς εὐφροσύνῃ . Εἰ οὖν ἦλθον διὰ τοὺς ἁμαρτήσαντας μηκέτι μὲν εὐφραινόμενος , πενθῶν δὲ , εἰς λύπην καὶ ὑμᾶς ἔβαλλον . Ἐφεισάμην οὔν ἐλθεῖν , ἵνα μὴ πρόφασις ὑμῖν ἀθυμίας γένωμαι τῇ γὰρ πίστει ἐστήκατε . » Εἰπὼν ὅτι « τῇ πίστει ἐστήκατε , ἐμφαίνει ὅτι καὶ ἐν ἄλλοις ἐσφάλλοντο , ὃ αὶ σαφηνίζει κατιὼν , ἐν τῷ τέλει Ἐπιστολῆς .
Lemmas: ὁ τρεῖς πρόσωπον ὁ εἷς θεότης . ὅτι2 φείδομαι σύ . » ἄνοος εἶπον διά ὁ μή ἔχω ἑαυτοῦ ἐξουσία ἀλλαχοῦ ἀποστέλλω ὑπό ὁ πνεῦμα πῶς νῦν λέγω , « θειδιδωμι σύ οὐ ἔρχομαι εἰς Κόρινθος ; » καί φημί , ὅτι ὅτε ἀφίημι ὑπό ὁ πνεῦμα ἀπέρχομαι , διά ὁ φείδομαι οὐ ἀπέρχομαι . ὁ μετά ὁ κώλυσις ὁ πνεῦμα , καί οὗτος κωλύω . ὁ καί εἰς οὗτος ὑπό αὐτός κωλύω . ἡμι γάρ τις ἁμαρτάνω καί μή μετανοέω , καί περιμένω ὁ μετάνοια αὐτός , καί διά οὗτος εἶπον , « φείδομαι . » ἐπιτρέπω δέ αὐτός , καί τιμωρέω ὁ ἁμαρτάνω . καί μαρτυρέω Ἐλύμας ὁ μάγος . « οὐχ ὅτι κυριεύω σύ ὁ πίστις , » [ Φ . ] τουτέστιν , ἕνεκα ὁ πίστις οὖον κυριεύω σύ . Οἷος , οὖον διά οὗτος γίγνομαι πιστός , ἵνα κυριεύω καί τιμωρέω ὑφ´ ἐγώ . εἰμί γάρ καί οὗτος εἰμί , αὐτός , φημί , ἐν ὁ πίστις ἵστημι , καί οὐ εἰμί χρεία φειδώ ἢ τιμωρία , χάρις ὁ πίστις . οὗτος δέ λέγω , ἀντίθεσις λύω δοκέω ἀνακύπτω . ὡς γάρ ἔνιοι διαγανακτέω μέλλω καί λέγω , τίλειγω , ὅτι φείδομαι ἐγώ ; ἀρά γάρ διά οὗτος πιστεύω , ἵνα ἀκούω παρά σύ ὅτι φείδομαι ἐγώ ; εἰμί γάρ μή φείδομαι , τίς πάντως ; κολάζω ἄν · βάσανος ἐκδίδωμι ; ἵνα οὖν μή οὗτος διαλογίζομαι , προαπαντάω λέγω · οὐ εἶπον ὁ , « φείδομαι σύ , » ὡς ἕνεκα ὁ πίστις λαμβάνω ἐξουσία καί κυριότης ἐφίημι σύ καί ὁ κολάζω καί ὁ φείδομαι , ἀλλά , « φείδομαι » εἶπον , μή ἐθέλω σύ λυπέω . εἰμί γάρ ἡλσχω ἐγώ λυπέω , οἶδα ὅτι καί αὐτός βλέπω ἐγώ λυπέω , λυπέω ἄν ἐγώ δέ ἐναντίος , χαρά εἰμί συνεργός σύ πνευματικός , ὅς τις εἰμί , εἄν ὁ λυπέω ἐγώ ἔργον ἐκ σύ αἴρω , ἔρχομαι μετά χαρά πρός σύ . Χαρήσεσθε γάρ καί σύ δις ἐγώ πνευματικός . εἴτα̅ ὤσπερ ἐπαπορέω τις , τις οὖν ; φεύγω καί μισέω ὁ λυπέω ἐγώ ; πάλιν ἐπάγω · ουκαος , φημί , ἀλλά τουναντίον ἐνίοτε καί διώκω καί στέργω αὐτός , ὅταν διά ὁ λυπέω σύ , κέρδος εὑρίσκω ὁ σωτηρία σύ . οὐ ἀεί δέ ἐθέλω λυπέω σύ , ἀλλά διορθόω μᾶλλον ἐν χαρά καί ἀγαλλιάω εἰμί . « ἀλλά συνεργός εἰμί . » ἐπεί ἀπόνοια δοκέω εἰμί , ὁ εἶπον , « φείδομαι σύ . » ἐκεῖνος γάρ τις φείδομαι ὅς ἔχω ὁ ἐξουσία , θεραπεύω αὐτός , καί φημί , « οὖον διά ὁ ἐξουσία ἔχω ὁ πίστις ὑμεῖς , » εἶπον ὁ , « Φειδόμενος·»Γνώμης γάρ ὁ πίστις καί προαίρεσις , καί οὐδείς ἀναγκάζω πιστεύω ὁ ἄκων · ] ἀλ ἐπεί , φημί , « συνεργός εἰμί ὁ χαρά σύ , » διά οὗτος εἶπον , « φειδομος . Μύκονος σύ . » τις δέ εἰμί οὗτος , ὁράω . εὐφραίνω , φημί , εἰς σύ ἐγώ , συνεργέω σύ εἰς ὁ καί σύ καῖρος ἐπί ὁ ἐμέω δις σύ Εὐφρόσυνος . εἰμί οὖν ἔρχομαι διά ὁ ἁμαρτάνω μηκέτι μέν εὐφραίνω , πένθος δέ , εἰς λύπη καί σύ βάλλω . φείδομαι οὒν ἔρχομαι , ἵνα μή πρόφασις σύ ἀθυμία γίγνομαι ὁ γάρ πίστις ἵστημι . » εἶπον ὅτι « ὁ πίστις ἵστημι , ἐμφαίνω ὅτι καί ἐν ἄλλος σφάλλω , ὅς ὅς σαφηνίζω κάτειμι , ἐν ὁ τέλος Ἐπιστολή .