cogPG.PG118 459
ἀποτριβόμενος πανταχοῦ τὸ σκανδαλίσαι τινὰς , ὡς καὶ αὐτοῦ τι βουλομένου λαβεῖν ἐκ τῶν συναγομένων . « Ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν . » Χάριν εἶπεν Οἱκτρὸν γὰρ ἦν τὸ τῆς ἐλεημοσύνης , καὶ ἀνάξιον τῶν μελλόντων λαμβάνειν ἀγίων . Καὶ σημαίνει ὅτι ἀντιλήψονται καὶ αὐτοὶ χάρι , τὰς εὐχας αὐτῶν . « Ἐὰν δὲ ᾗ ἄξιον . » Διὰ τούτων εἰς δαψίλειαν αὐτοὺς προτρέπεται . Ἐὰν ᾖ , φησί , τοσαῦτα ὡς καὶ της ἐμῆς δεῖσθαι διακονίας τὸ πρᾶγμα , ἀπελεύσομαι . Πανταχοῦ δὲ καὶ τοὺς ἐκείνων ἔχειν μάρτυρας βούλεται , ὡς αὐτὸς οὐδὲν λήψεται ἐξ αὐτῶν . Διό φησο « Σὺν ἐμοὶ πορεύσονται . » Ἐλεύσομαι δέ πρὸς ὑμᾶς , ὅταν Μακεδονίσν διέλθω . Μακεδονίαν γὰρ διέρχομαι . Πρὸς ὑμᾶς δὲ τυχὸν παραμενῶ , ἢ καὶ παραχειμάσω , Ἰνα ὑμεῖς με προπέμψητε οὖ ἐὰν πορεύωμαι . Οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν . Ἐλπίζω δὲ χρόνον τινὰ ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς , ἐὰν ὁ Κύριος ἐπιτρέπῃ . Ἐπιμένω δὲ ἐν Ἐφέσῳ ἔως τῆς Πν . τηκοστῆς . Θύρα γάρ μοι ἀνέῳγε μεγάλη καὶ ἐνεργὴς . καὶ ἀντικείμενοι πολλοί . « Ὅταν Μακεδονίαν διέλθω . » Οὐκ εἶπεν , Ἀπέλθω , ἀλλὰ , « Διέλθω , » παραμυθούμενος αὐτοὺς , ὡς , εὐθὺς παραγινόμενος . Καὶ ὅρα προτίμησιν , ἐκείνους , « Διέρχομαι · » ὑμῖν δέ , « Παραμενῶ . » Καὶ γὰρ πλείους ἦσαν οἱ ἐν Κορίνθῳ πιστοί . Διὸ καὶ προτιμῶνται παρ´ αὐτοῦ . « Πρὸς ὑμᾶς δέ . » Τὸ , θέ ,, παρέλκει ἐνταῦθα . Πρὸς ὑμᾶς δέ . » Σύνηθες δὲ τοῦτο τῇ θείᾳ Γραφῇ , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ἔξωσυγγραφεῦσι , πολλὴ ἡ τοιαύτη χρῆσις , καὶ μάλιστα τοῖς Ἀττικι . σταῖς . « Τυχὸν παραμενῶ . » Καλῶς τὸ , τυχὸν , τουτέστιν ἴσως . Οὐ γὰρ ᾔδει πάντως ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦτο ἐπιτρεπόμενος , ἢ οὕ . ἀγάπης δὲ δεικτικὸν τό τε παραμεῖναι αὐτοῖς , καὶ τὸ ὑπ´ αὐτων προπεμφθῆναι . « Ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε , » καὶ τὰ ἐφεξῆς . Εἰς παράκλησιν αὐτῶν καὶ παραμυθίαν εἴρηκεν , οἷον , « Ἵνα ὑμεῖς με προπέμψητε , » καὶ , « Οὐ θέλω ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν . » Καὶ , « ἐλπίζω χρόνον ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς . » Τὸ δὲ , « Ἐὰν ὁ Κύριος ἐπιτρέπῃ . » ἑρμηνεία ἐστὶ τοῦ εἰρημένου ἄνωθεν , τοῦ , « Πρὰς ὑμᾶς δὲ τυχὸν καὶ παραμενῶ , » διὰ τί εἶπε , « Τυ ὁν ; » Ὅτι οὐκ οἶδαὲὰν ἀ Κύριος ἐπιτρέπῃ , ἀλλ´ οὖν τὸ ἐμὸν θέλημα , ἰνα προσιμείνω ὑμῖν ἐστιν . « Ἐπιμένω δὲ ἐν Ἐφέσῳ . » Σφόδρα ἀγαπῶντος ἦν , τό τε εἰπεῖν ποῦ προσμένει , καὶ τὸ μέχρι τότε , ι Ἔως τῆς Πεντηκοστῆς , » φησί . Καὶ διὰ τί · « Θύρα γάρ μοι ἀνέῳκται , » τουτέστι , πολλοί εἰσιν οἱ παρεσκευασμένοι τὴν πίστιν δέξασθαι . Εἴσοδος οὖν ἐστί μοι πρὸς αὐτούς . Τοῦτο δὲ καὶ παραθαῤῥύνοντός ἐστιν , ὅτι πανταχοῦ γῆς λοιπὸν ἀπλοῦται τὸ κήρυγμα , « Θύρα γάρ μοι ἀνέῳγε μεγάλη καὶ νεργής . » Ἀκμάζει , φησί , τῶν προσιέναι μελλόντων τῇ πίστει ἡ διάνοια , οὐδὲν χαῦνον ἡ δίψυχον ἔχουσα . Διά τοι τοῦτο καὶ ἀντικείκενοι πολλοί . Ὅσῳ γὰρ ὁρᾷ ἐαυτὸν ὁ διάβολος γυμνούμενον , τοσούτῳ ταράσσεται καὶ οοοο Ι
Lemmas: ἀποτρίβω πανταχοῦ ὁ σκανδαλίζω τις , ὡς καί αὐτός τίς βούλομαι λαμβάνω ἐκ ὁ συνάγω . « ἀποφέρω ὁ χάρις σύ . » Χάρις εἶπον οἰκτρός γάρ εἰμί ὁ ὁ ἐλεημοσύνη , καί ἀνάξιος ὁ μέλλω λαμβάνω Ἀγίων . καί σημαίνω ὅτι ἀντιλαμβάνω καί αὐτός χάρις , ὁ εὐχή αὐτός . « ἐάν δέ ὅς ἄξιος . » Ζεύς οὗτος εἰς δαψίλεια αὐτός προτρέπω . ἐάν εἰμί , φημί , τοσοῦτος ὡς καί ὁ ἐμός δήω διακονία ὁ πρᾶγμα , ἀπέρχομαι . πανταχοῦ δέ καί ὁ ἐκεῖνος ἔχω μάρτυς βούλομαι , ὡς αὐτός οὐδείς λαμβάνω ἐκ αὐτός . διό φημί « σύν ἐγώ πορεύω . » ἔρχομαι δέ πρός σύ , ὅταν Μακεδονίς διέρχομαι . Μακεδονία γάρ διέρχομαι . πρός σύ δέ τυγχάνω παραμένω , ἢ καί παραχειμάζω , ἵνα σύ ἐγώ προπέμπω οὖον ἐάν πορεύω . οὖον ἐθέλω γάρ σύ ἄρτι ἐν πάροδος ὁράω . ἐλπίζω δέ χρόνος τις ἐπιμένω πρός σύ , ἐάν ὁ Κύριος ἐπιτρέπω . ἐπιμένω δέ ἐν Ἔφεσος ἔως ὁ ΠΝ . τηκοιστημι . θύρα γάρ ἐγώ ἀνοίγω μέγας καί ἐνεργός . καί ἀντίκειμαι πολύς . « ὅταν Μακεδονία διέρχομαι . » οὐ εἶπον , ἀπέρχομαι , ἀλλά , « διέρχομαι , » παραμυθέομαι αὐτός , ὡς , εὐθύς παραγίγνομαι . καί ὁράω προτίμησις , ἐκεῖνος , « διέρχομαι · » σύ δέ , « παραμένω . » καί γάρ πλείων εἰμί ὁ ἐν Κόρινθος πιστός . Διὸ καί προτιμάω παρ´ αὐτός . « πρός σύ δέ . » ὁ , ΘΕ ,, παρέλκω ἐνταῦθα . πρός σύ δέ . » συνήθης δέ οὗτος ὁ θεῖος γραφή , ἀλλά καί παρά ὁ ἔξωσυγγραφεῦσι , πολύς ὁ τοιοῦτος χρῆσις , καί μάλιστα ὁ Ἀττικός . σταῖς . « τυγχάνω παραμένω . » καλῶς ὁ , τυγχάνω , τουτέστιν ἴσως . οὖον γάρ οἶδα πάντως ὑπό ὁ πνεῦμα οὗτος ἐπιτρέπω , ἢ ἕ . ἀγάπη δέ δεικτικός ὁ τε παραμένω αὐτός , καί ὁ ὑπό αὐτῖς προπέμπω . « ἵνα σύ ἐγώ προπέμπω , » καί ὁ ἐφεξῆς . εἰς παράκλησις αὐτός καί παραμυθία εἴρω , οἷος , « ἵνα σύ ἐγώ προπέμπω , » καί , « οὖον ἐθέλω σύ ἄρτι ἐν πάροδος ὁράω . » καί , « ἐλπίζω χρόνος ἐπιμένω πρός σύ . » ὁ δέ , « ἐάν ὁ Κύριος ἐπιτρέπω . » ἑρμηνεία εἰμί ὁ εἴρω ἄνωθεν , ὁ , « Πρᾶς σύ δέ τυγχάνω καί παραμένω , » διά τίς εἶπον , « ὅς εἰμί ; » ὅτι2 οὐ οἶδα ὅς Κύριος ἐπιτρέπω , ἀλ οὖν ὁ ἐμός θέλημα , ἵνα προσιμενω σύ εἰμί . « ἐπιμένω δέ ἐν Ἔφεσος . » σφόδρα ἀγάπη εἰμί , ὁ τε εἶπον ποῦ προσμένω , καί ὁ μέχρι τότε , ι ἔως ὁ Πεντηκοστή , » φημί . καί διά τίς · « θύρα γάρ ἐγώ ἀνοίγω , » τουτέστι , πολύς εἰμί ὁ παρασκευάζω ὁ πίστις δέχομαι . εἴσοδος οὖν εἰμί ἐγώ πρός αὐτός . οὗτος δέ καί παραθαρσύνω εἰμί , ὅτι πανταχοῦ γῆ λοιπός ἁπλόω ὁ κήρυγμα , « θύρα γάρ ἐγώ ἀνοίγω μέγας καί νεργής . » ἀκμάζω , φημί , ὁ πρόσειμι μέλλω ὁ πίστις ὁ διάνοια , οὐδείς χαῦνος ὁ δίψυχος ἔχω . Ζεύς ὅς οὗτος καί ἀντίκειμαι πολύς . ὅσος γάρ ὁράω ἑαυτοῦ ὁ διάβολος γυμνόω , τοσοῦτος ταράσσω καί οἴομαι Ι