cogPG.PG118 558
τὴν ἀποστολὴν , οὐδὲ δι´ ἀνθρώπου , ἀλλὰ δι´ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ εἰς τοῦτο ἐλθὼν τὸ ἔργον . « Ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ Πατρός » Σημείωσαι τὸ , διὰ ἐπὶ πατρὸς καὶ Υἱοῦ κείμενον , καὶ πρῶτον τὸν Υιὸν ὀνομασθέντα.«Τοῦ ἐγείραντος αὐτόν . » Ὑπὲρ τῆς εἰς τὸν Πατέρα τιμῆς τοῦτο εἴρηται , καὶ διὰ τὴν τῶν ἀκουόντων ἀσθένειαν . « Ἐκ νεκρῶν . » Εὐκαίρως τῆς οἰκονομίας καὶ τοῦ θανάτου ἐμνήσθη τοῦ Κυρίου , ἵνα τῶν τοῦ Χριστοῦ εὐεργεσιῶν ὑπομνήσας , τούτῳ γοῦν τῷ τρόπῳ πείσῃ μηκέτι τῷ νόμῳ προσέχειν , ἀλλὰ τῷ Χριστῷ . « Καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί . » Τί δή ποτε νῦν πάντων μέμνηται τῶν ἀδελφῶν ; Ὅτι οἱ διαβάλλοντες αὐτὸν ἔλεγον μόνον τὸν Παῦλον κατὰ καινοτομίαν τὴν περιτομὴν κωλύειν . Βούλεται οὐν δεῖξαι , πολλοὺς τῶν τοιούτων δογμάτων ὄντας κοινωνούς , « Ταῖς Ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας , » Ὁρα τοῦ θυμοῦ τὴν ἔνδειξιν . Οὐ γὰρ εἴπεν , ὡς εἰώθει , τοῖς Ἀγαπητοῖς , ἢ τοῖς Ἡγιασμένοις , ἢ γοῦν ταῖς Ἐκκλησίαις τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ « Τῆς Γαλατίας . » Χάρις ὑμῖν . » Ἐπειδὴ γὰρ ἐκινδύνευον τῇ περιτομῇ , τῆς χάριτος ἐκπεσεῖν , ταύτην αὐτοῖς ἐπεύχεται . Καλῶς δέ φησι , « Καὶ εἰρήνη . » Ἡσαν γὰρ ἐκπολεμωθέντες πρὸς Θεὸν , τῇ τῶν νομικῶν ἐνταλμάτων παρατηρήσει . « Ἀπὸ Θεοῦ Πατρός . » Πόθεν ἔχετε , φησὶ , καλεῖν Πατέρα τὸν Θεὸν , οὐκ ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος ; τί οὖν ἔχεσθε τοῦ νόμου ; « Τοῦ δόντος ἑαυτόν » Ἰδοὺ ἑαυτὸν ἔδωκεν · Ὅταν οὗν ἀκούσῃς ὑπὸ τοῦ Πατρὸς αὐτὸν δεδόσθαι , εὐδοκίαν νόει τοῦ Πατρός . « Ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς . » Ἔδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐξαλείφων τε τὰ πρότερα , καὶ πρὸς τὸ μέλλον συντηρῶν . « Ὅπως γὰρ , φησὶν , ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ , » τουτέστιν , ἐκ τῶν κακῶν πράξεων καὶ τῆς διεφθαρμένης ζωῆς . Ταύτην γὰραἰῶνα καλεῖ πονηρὸν , οὐ τὸν χρόνον ἢ τὰς ἡμέρας , Ἄπαγε . Οὕτως γὰρ ἡμεῖς λέγειν εἰώθαμεν , ὅταν τι τῶν ἀδοκήτων ἡμῖν συμβῇ . Κακὴν , φησὶν , ἡμέραν ἐποίησα . « Αἰῶνος πονηροῦ . » Διὰ τοῦ εἰπεῖν τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ , ἔδειξεν ὅτι τὸ κακὸν οὐκ ἀγένητον , οὐδὲ ἀίδιον , ἀλλὰ πρόσκαιρον . « Κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν . » Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγον μὴ δεῖν ἐᾶν τὸν νόμον ὡς ὑπὸ Θεοῦ δοθέντα , δείκνυσιν ὅτι καὶ τὸ , τῷ Χριστῷ πιστεῦσαι , θέλημα τοῦ Πατρός ἐστι . Κατὰ τὸ θέλημα γὰρ τοῦ Πατρὸς , ἔδωκεν ἑαυτὸν ὁ Χριστός . ὅρας ὅτι οὐδαμοῦ ἐπιταγὴ τοῦ Πατρὸς πρὸς τὸν Υἱὸν , ἀλλὰ μόνη σύννευσις . Πάλιν δὲ , τοῦ Πατρὸς ἡμῶν , εἰπὼν , τοῦ βαπτίσματος ὑπομιμνήσκει . Τί οὖν ἔχεσθε τοῦ νόμου ; « ᾯ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . » Ἐνθυμηθεὶς διὰ τῶν εἰρημένων τὰς ἀφάτους εὐεργεσίας τοῦ Θεοῦ , εἰς δοξολογίαν κατέπαυσε τὸν λόγον . Οὐ γὰρ ἦν αὐτὰς ἐξειπεῖν . Θαυμάζω ὅτι οὖτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καὶέσαντος ἡμᾶς ἐν χάριτι Θεοῦ , εἰς ἔτερον Εὐαγγέλιον . Ὅ οὐκ ἔστιν ἄλλο , εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς , καὶ θέλοντες μεταστρέψιι τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ . Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ὴ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ἐμῶ · παρ´ ὃ εηγγελσάμεθα ὑμῖν , ἀνάθεμα ἔστω . Δύο ἐγκλήματα , τό τε μετατίθεσθαι , καὶ το , ταχέως ,
Lemmas: ὁ ἀποστολή , οὐδέ δις ἄνθρωπος , ἀλλά δις αὐτός ὁ Χριστός εἰς οὗτος ἔρχομαι ὁ ἔργον . « ἀλλά διά Ἰησοῦς Χριστός καί Θεός πατήρ » σημειόω ὁ , διά ἐπί πατήρ καί υἱός κεῖμαι , καί πρῶτος ὁ υἱός ὀνομασθέντα.«Τοῦ ἐγείρω αὐτός . » ὑπέρ ὁ εἰς ὁ πατήρ τιμή οὗτος εἴρω , καί διά ὁ ὁ ἀκούω ἀσθένεια . « ἐκ νεκρός . » εὔκαιρος ὁ οἰκονομία καί ὁ θάνατος μιμνήσκω ὁ κύριος , ἵνα ὁ ὁ Χριστός εὐεργεσία ὑπομιμνῄσκω , οὗτος γοῦν ὁ τρόπος πείθω μηκέτι ὁ νόμος προσέχω , ἀλλά ὁ Χριστός . « καί ὁ σύν ἐγώ πᾶς ἀδελφός . » τις δή ποτός νῦν πᾶς μιμνήσκω ὁ ἀδελφός ; ὅτι2 ὁ διαβάλλω αὐτός λέγω μόνος ὁ Παῦλος κατά καινοτομία ὁ περιτομή κωλύω . βούλομαι ὀν δείκνυμι , πολύς ὁ τοιοῦτος δόγμα εἰμί κοινωνός , « ὁ ἐκκλησία ὁ Γαλατία , » ὁράω ὁ θυμός ὁ ἔνδειξις . οὖον γάρ εἶπον , ὡς εἴωθα , ὁ Ἀγαπητός , ἢ ὁ ἁγίζω , ἢ γοῦν ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , ἀλλά « ὁ Γαλατία . » Χάρις σύ . » ἐπεί γάρ κινδυνεύω ὁ περιτομή , ὁ χάρις ἐκπίπτω , οὗτος αὐτός ἐπεύχομαι . καλῶς δέ φημί , « καί εἰρήνη . » ἡμι γάρ ἐκπολεμόω πρός θεός , ὁ ὁ νομικός ἔνταλμα παρατήρησις . « ἀπό Θεός πατήρ . » πόθεν ἔχω , φημί , καλέω πατήρ ὁ θεός , οὐ ἀπό ὁ βάπτισμα ; τίς οὖν ἔχω ὁ νόμος ; « ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ » ἰδέ ἑαυτοῦ δίδωμι · ὅταν ἐν ἀκούω ὑπό ὁ πατήρ αὐτός δίδωμι , εὐδοκία νοέω ὁ πατήρ . « ὅπως ἐξαιρέω ἐγώ . » δίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐξαλείφω τε ὁ πρότερος , καί πρός ὁ μέλλω συντηρέω . « ὅπως γάρ , φημί , ἐξαιρέω ἐγώ ἐκ ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός , » τουτέστιν , ἐκ ὁ κακός πρᾶξις καί ὁ διαφθείρω ζωή . οὗτος γαραιαναξ καλέω πονηρός , οὖον ὁ χρόνος ἢ ὁ ἡμέρα , ἄπαγε . οὕτως γάρ ἐγώ λέγω εἴωθα , ὅταν τίς ὁ ἀδόκητος ἐγώ συμβαίνω . Κακός , φημί , ἡμέρα ποιέω . « Αἰών πονηρός . » Ζεύς ὁ εἶπον ὁ ἐνίστημι αἰών πονηρός , δείκνυμι ὅτι ὁ κακός οὐ ἀγένητος , οὐδέ ἀίδιος , ἀλλά πρόσκαιρος . « κατά ὁ θέλημα ὁ Θεός καί πατήρ ἐγώ . » ἐπεί γάρ λέγω μή δήω ἐάω ὁ νόμος ὡς ὑπό Θεός δίδωμι , δείκνυμι ὅτι καί ὁ , ὁ Χριστός πιστεύω , θέλημα ὁ πατήρ εἰμί . κατά ὁ θέλημα γάρ ὁ πατήρ , δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ Χριστός . ὁράω ὅτι οὐδαμοῦ ἐπιταγή ὁ πατήρ πρός ὁ υἱός , ἀλλά μόνος σύννευσις . πάλιν δέ , ὁ πατήρ ἐγώ , εἶπον , ὁ βάπτισμα ὑπομιμνῄσκω . τις οὖν ἔχω ὁ νόμος ; « ὧ ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . » ἐνθυμέομαι διά ὁ εἴρω ὁ άφατος εὐεργεσία ὁ Θεός , εἰς δοξολογία καταπαύω ὁ λόγος . οὖον γάρ εἰμί αὐτός ἐξεῖπον . θαυμάζω ὅτι οὖτως ταχέως μετατίθημι ἀπό ὁ καίω ἐγώ ἐν χάρις Θεός , εἰς ἕτερος Εὐαγγέλιος . ὅς οὐ εἰμί ἄλλος , εἰμί μή τις εἰμί ὁ ταράσσω σύ , καί ἐθέλω μεταστρέφω ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός . ἀλλά καί ἐάν ἐγώ ἤ ἄγγελος ἐκ οὐρανός εὐαγγελίζω ἐμέω · παρ´ ὅς ἀγγέλλω σύ , ἀνάθεμα ἵστημι . δύο ἔγκλημα , ὁ τε μετατίθημι , καί ὁ , ταχέως ,