cogPG.PG118 294
ἐποῤῥεῖ , ὅσον ἂν εὕρῃ σκεῦος ἐπιτήδειον ἑαυτὸν καταστῆσαι διὰ τῆς πίστεως . Εἴτε προφητείαν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πίστεως ἔχομεν , φησίν , εἴτε διακονίαν ἔλαβέ τις , φησίν . διακονία γενικόν τί ἐστι . Πάντα γὰρ εἰς διακονίαν δίδοται τὰ χαρίσματα . Λοιπὸν δὲ καὶ τοῖς εἰδικοῖς ἐπεξέρχεται . Εἴτε διακονίαν ἔλαβέ τις . ἐν τῇ διακονία μενέτω , φησίν . Εἴτε ὁ διδάσκων ἔλαβε , φησὶ , χάρισμα βιδασκαλίας , ἀπὸ κοινοῦ τὸ , « Μενέτω . » Εἴτε ὁ παρακαλῶν , χάρισμα , φησίν , ἔλαβε παρακλήσεως ν τῇ παρακλήσει μενέτω . Ὁ μεταδιδοὺς , ἐν ἀπλότητι , ὁ προῖστάιενος , ἐν σπουδῇ , ὁ ἐλεῶν , ἐν ἰλαρότητι . Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος · ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν · κολἰώμενοι τῷ ἀγαθῷ . Τῇ φιλαδελφίᾳ εἰς ἀλλήλους ρ-λόστοργοι · τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι · τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί · τῷ πνεύματι ζέοντες · τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες · τῇ ἐλπίδι χαίροντες · τῇ ῥλίψει ὑπομένοντες · τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες . [ Τ ] Λοιπὸν δείκνυσιν , ὅτι οἱ κακῶς τοῖς χαρίσμασι χρώμενοι , ἀνόνητα αὐτὰ ποιοῦσιν . « Ἑν ἀπλότητι . » Ἐπειδὴ τὰ χαρίσματα , ἢ ἐν δόσει τὴν εὐέρειαν αὐτῶν ἐπιδείκνυσιν , ἢ ἐν προστασίᾳ , ἢ ἐν ἐλέῳ , φησὶν , ὅτι οὐχ ἀπλῶς ταῦτα δεῖ ἐπιτελεῖν , ἀλλὰ διδόναι μὲν μετὰ ἁπλότητος καὶ χαρᾶς , οὐχ ὡς ζημιούμενόν τι , ἀλλὰ μᾶλλον κερδαίνοντα , καὶ προῖστασθαι μὴ ἀμελῶς , ἀλλ´ ὡς ὑπὲρ ἑαυτοῦ σπουδάζοντα , καὶ ἐλεεῖν ἱλαρῶς καὶ εὐθύμως , ὡς αὐτόν τι καρπούμενον . Ἔσται δὲ ταῦτα πῶς ; Ἅν ἀγάπην ἔχωμεν πρὸς ἀλλήλους , ἀγάπην δὲ μὴ πεπλασμένην καὶ ἐν ὑποκρίσει , ἀλλ´ ἄπλαστον καὶ ἀνυπόκριτον καὶ τελείαν , καὶ ἀληθῶς ἀγάπην . « Ἐν σπουδῇ . » Οὐ γὰρ ἀρκεῖ τὸ προστῆναι μόνον . « Ἐν ἱλαρότητι . » Μὴ ὡς ζημούμενος ἐλεεῖ , ἀλλ´ ὡς αὐτὸς μᾶλλον κερδαίνων . Ἔνθεν γὰρ συμβήσεται τὸ ἱλαρόν . « Ἡ ἀγάπη ἀνυπόκριτος ἔστω , » φησί , μὴ πλάσμα ἀγάπης , ἀλλὰ ἀγάπη εἰλικρινής . Ἢς οὔσης , κατορθοῦται τὰ εἰρημένα . « Ἀποστυγοῦντες τὸ πονηρόν . » Μὴ μόνον ἀπεχόμενοι τοῦ πονηροῦ , ἀλλὰ καὶ λίαν μισοῦντες αὐτό . Τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ ἀπό . Οὐ γὰρ εἶπε , στυγοῦντες . εἶτα φησι , Μὴ μόνον μισεῖτε τὸ πονηρὸν , ἀλλὰ καὶ ἔχεσθε τοῦἀγαθοῦ . Τὸ δὲ , « κολλώμενοι , » τὴν πρὸς αὐτὸ διάθεσιν ἐμφαίνει . « Κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ . » Ἔνο γὰρ εἶναι ἀγάπην καὶ ἐπὶ αἰσχροῖς . Διὰ τοῦτο εἶπε , Μισεῖτε τὸ πονηρόν . Πῶς ἔστι κολληθῆναι τῷ ἀγαθῷ ; Ἐν τῇ φιλαδελφίᾳ , φησί , τουτέστι , διὰ τῆς φιλαδελφίας . « Ἐν τούτῳ γὰρ γνώσονται , ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους . » Ὁ δὲ μαθητὴς φυλάττων τὰ μαθήματα , κεκάλληται καὶ ἥνωται τῷ διδασκάλῳ , ὅπερ ἐστὶ τὸ κυρίως ἀγαθὸν , ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ὁ Χριστός , Ἀλλὰ πόθεν φύεται ἡ φιλαδελφία ; πόθεν ἔστι θηράσαι ταύτην ; Ἐκ τοῦ προηγεῖσθαι ἀλλήλους , φησὶ , ῆ τιμῆ . Ὡέ ἀληθῶς γὰρ ἀρχὴν λαμβάνει φιλία
Lemmas: πόρρω , ὅσος εἄν εὑρίσκω σκεῦος ἐπιτήδειος ἑαυτοῦ καθίστημι διά ὁ πίστις . εἴτε προφητεία κατά ὁ ἀναλογία ὁ πίστις ἔχω , φημί , εἴτε διακονία λαμβάνω τις , φημί . διακονία γενικός τίς εἰμί . Πάν γάρ εἰς διακονία δίδωμι ὁ χάρισμα . λοιπός δέ καί ὁ εἰδικός ἐπεξέρχομαι . εἴτε διακονία λαμβάνω τις . ἐν ὁ διακονία μένω , φημί . εἴτε ὁ διδάσκω λαμβάνω , φημί , χάρισμα βιδασκαλίας , ἀπό κοινός ὁ , « Μένω . » εἴτε ὁ παρακαλέω , χάρισμα , φημί , λαμβάνω παράκλησις Ν ὁ παράκλησις μένω . ὁ μεταδίδωμι , ἐν ἀπόλλυμι , ὁ προΐστημι , ἐν σπουδή , ὁ ἐλεέω , ἐν ἰλαρός . ὁ ἀγάπη ἀνυπόκριτος · ἀποστυγέω ὁ πονηρός · κολιωμενος ὁ ἀγαθός . ὁ φιλαδελφία εἰς ἀλλήλων ρ-λοστοργεω · ὁ τιμή ἀλλήλων προηγούμενος · ὁ σπουδή μή ὀκνηρός · ὁ πνεῦμα ζέω · ὁ κύριος δουλεύω · ὁ ἐλπίς χαίρω · ὁ ῥίπτω ὑπομένω · ὁ προσευχή προσκαρτερέω . [ Τ ] λοιπός δείκνυμι , ὅτι ὁ κακῶς ὁ χάρισμα χράω , ἀνόνητος αὐτός ποιέω . « ἑν ἀπόλλυμι . » ἐπεί ὁ χάρισμα , ἢ ἐν δόσις ὁ εὐερία αὐτός ἐπιδείκνυμι , ἢ ἐν προστασία , ἢ ἐν ἔλεος , φημί , ὅτι οὐ ἀπλόος οὗτος δεῖ ἐπιτελέω , ἀλλά δίδωμι μέν μετά ἁπλότης καί χαρά , οὐ ὡς ζημιόω τίς , ἀλλά μᾶλλον κερδαίνω , καί προίστημι μή ἀμελής , ἀλ ὡς ὑπέρ ἑαυτοῦ σπουδάζω , καί ἐλεέω ἱλαρός καί εὔθυμος , ὡς αὐτός τίς καρπόω . εἰμί δέ οὗτος πῶς ; ὅς ἀγάπη ἔχω πρός ἀλλήλων , ἀγάπη δέ μή πλάσσω καί ἐν ὑπόκρισις , ἀλ ἄπλαστος καί ἀνυπόκριτος καί τέλειος , καί ἀληθής ἀγάπη . « ἐν σπουδή . » οὖον γάρ ἀρκέω ὁ προΐστημι μόνος . « ἐν ἱλαρότης . » μή ὡς ζημουμην ἐλεέω , ἀλ ὡς αὐτός μᾶλλον κερδαίνω . ἔνθεν γάρ συμβαίνω ὁ ἱλαρός . « ὁ ἀγάπη ἀνυπόκριτος ἵστημι , » φημί , μή πλάσμα ἀγάπη , ἀλλά ἀγάπη εἰλικρινής . εἶμαι εἰμί , κατορθόω ὁ εἴρω . « ἀποστυγέω ὁ πονηρός . » μή μόνος ἀπέχω ὁ πονηρός , ἀλλά καί λίαν μισέω αὐτός . οὗτος γάρ δηλόω ὁ ἀπό . οὖον γάρ εἶπον , στυγέω . εἶτα φημί , μή μόνος μισέω ὁ πονηρός , ἀλλά καί ἔχω τουαγαθος . ὁ δέ , « κολλάω , » ὁ πρός αὐτός διάθεσις ἐμφαίνω . « κολλάω ὁ ἀγαθός . » Ἔνος γάρ εἰμί ἀγάπη καί ἐπί αἰσχρός . Ζεύς οὗτος εἶπον , μισέω ὁ πονηρός . Πῶς εἰμί κολλάω ὁ ἀγαθός ; ἐν ὁ φιλαδελφία , φημί , τουτέστι , διά ὁ φιλαδελφία . « ἐν οὗτος γάρ γιγνώσκω , ἐάν ἀγαπάω ἀλλήλων . » ὁ δέ μαθητής φυλάσσω ὁ μάθημα , καλέω καί ἑνόω ὁ διδάσκαλος , ὅσπερ εἰμί ὁ κύριος ἀγαθός , ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς ὁ Χριστός , ἀλλά πόθεν φύω ὁ φιλαδελφία ; πόθεν εἰμί θηράω οὗτος ; ἐκ ὁ προηγέομαι ἀλλήλων , φημί , ἤ τιμή . δμώς ἀληθής γάρ ἀρχή λαμβάνω φίλιος