cogPG.PG118 673
πᾶσι τοῖς παρεμπίπτουσι , μεμύημαι . Τουτές - . Ι.ῖραν ἁπάντων ἔχω . « Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ . » Ἱνα μὴ δόξῃ μεγαλοῤῥημο νεῖν , ἄλλως τε καὶ ὡς εὐχάριστος , πάντα τῳ Χριστῷ ἀνατίθησιν . Οὐκ ἐμὸν , φησί , κατόρθωμα τὰ εἰρημένα , ἀλλὰ τοῦ τὴν ἰσχύν μοι ταύτην παρέχοντος Χριστοῦ . « Πλὴν καλῶς ἐποιήσατε . » Καὶ τούτων οὖτως ἐχόντων , φησὶ , καὶ ἐμοῦ πάντα φέρειν ἰσχύοντος , καλῶς φησὶν , ἐποιήσατε συγκοινωνήσαντες μου τῇ θλίψει . Ἵνα γὰρ μὴ ῥαθυμότεροι γένωνται ἀκούσαντες , ὅτι οὐδενὸς δέομαι , ἄλλως μεταχειοίξει τὸν λόγον . Διὰ μὲν γὰρ τῶν ἔμπροσθεν , τὸ φρόνημα . αὐτῶν κατέστειλε , διὰ δὲ τῶν νῦν , προθυμοτέρους ποιεῖ . Οὐκ εἶπε , Δεδωκότες καὶ παύσαντές μουτὴν λύπην , ἀλλ´ , ὃ σεμνότερον ἦν , « Συγκοινωνήσαντές μου τῆ θλίψει . » Οἷον δέ ἐστι καὶ κοινωνὸν γενέσθα · Παύλου , καὶ ἐν τῇ ὑπὲρ Χριστοῦ θλίψει . οἴδατε δὲ καὶ ὑμεῖς , Φλιππήσιοι , ὅτι ἐν ἀρχῆ τοῦ ναγγελίου ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας , οὐδεμία μοι Ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεως καὶ ήψεως , εἰ μὴ ὑμεῖς μόνοι . Ὅτι καὶ ἐν Θοσσαλονίκῃ ἄπαξ καὶ δὶς , τὴν χρείαν μοι ἐπέχψατε . Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα , ἀλλ´ ἑπιζητῶ τὺν καρπὸν τὸν πρλεονάζοντα εἰς λόγον ὑμων . Ἀπέχω δέ πάντα καὶ περισσεύω . Πεπιλήρωμαι δεξάμενος παρὰ Ἐπαφροδίπου τὰ παρ´ ὑμῶν έσμὴν εὐωδίας , θυσίαν δεκτὴν εἰὐάρεστον τῷ Θεῷ . Ὁ δέ Θεός μου πλὴρώσει πᾶσαν χρείαν ίμῶν κτὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῦ , ἐν δόξῃ ἐν ΧριΟ στῷ Ἰησοῦ . Ὑπὲρ τῆς ἄνω εἰρημένης ἐπιπλήξεως ἔνθα εἶπε τὸ , Ἡδη ποτὲ ἀνεθάλετε , νῦν ἡρέμα ἀπολογεῖται . Μὴ γὰρ , φησὶν , ὡς χρήζοντά με ἢ ἀπαιτοῦντα νομίσητε εἰρηκέναι , ἀλλ´ ὅτι θαῤῥῶ ὑμῖν , φησί , Τοῦ δὲ θαῤῥεῖν ὑμεῖς δεδώκατε τὰς ἀφορμὰς , ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου μοι παρασχόντες . « Ἐν ἀρχῇ τοῦ Εὐαγγελίου . » Πρὶν ὅλως , φησὶν , ἐβεβαιώθητε . « Ὅτε ἐξῆλθον ἀπὸ Μακεδονίας . » Οὐκ ἔστι , φησίν , εἰπεῖν , ὅτι ὡς παρ´ ὑμῖν ὄντι δεδώκατε . Ὅτε φησὶν ἐξῆλθον , οὐ μόνον τῆς πόλεως ὑμῶν , ἀλλὰ καὶ τῆς ἐπαρχίας . « Οὐδεμία μοι ἐκκλησία ἐκοινώνησε . » Οὐκ εἶπεν · Οὐδεμία μοι Ἐκκλησία δέδωκεν , ἀλλ´ , « Ἐκοινώνησε . » κοινωνία γάρ ἐστι τὸ πρᾶγμα . Ἐδίδουν γὰρ , φησὶ , πνευματικὰ , καὶ ἐλάμβανον σαρκικὰ , ὡς καὶ ἀλλαχοῦ φησιν . « Βἰ ἡμεῖς ὑμῖν τὰ πνευματικὰ ἐσπείραμεν , μέγα εἰ ἡμεῖς ὑμῶν τὰ σαρκικὰ θερίσομεν ; » Τὸ δέ , Εἰς λόγον δόσεως καὶ λήψεως , καὶ ἄλλως ἔχει τὴν κατάγνωσιν . Οὐκ ἔδωκαν γὰρ σαρκικὰ , ἀλλ´ οὐδὲ λαβεῖν ἠθέλησαν πνευματικά . « Ὅτι ἐν Θεσσαλονίκῃ . » Τοῦτο πλέον ἐστὶν , ὅτι ἐν αὐτῇ τῇ μητροπόλει αὐτῶν διάγων , παρὰ τούτων ἐτρέφετο . Διό φησιν , ὅτι Ἐν Θεσσαλονίκῃ εἰς τὴν χρείαν , οἷον εἰς τὰ χρειώδη δαπανήματα . « Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα . » Ἐπειδὴ ταπεινῶς ἐφθέγξατο εἰπὼν εἰς χρείας μου , ἵνα μὴ ἐκ τούτου ἐπαρθῶσιν ἐκεῖνοι , φησίν . Οὐχ ὅτι ἐπιζητῶ τὸ δόμα ὑμῶν , διὰ τοῦτο
Lemmas: πᾶς ὁ παρεμπίπτω , μυέω . τούτος - . Ι.ῖραν ἅπας ἔχω . « Πάν ἰσχύω ἐν ὁ ἐνδυναμόω ἐγώ Χριστός . » ἵνα μή δόξα μεγαλοῤῥημο νέος , ἄλλως τε καί ὡς εὐχάριστος , πᾶς ὁ Χριστός ἀνατίθημι . οὐ ἐμός , φημί , κατόρθωμα ὁ εἴρω , ἀλλά ὁ ὁ ἰσχύς ἐγώ οὗτος παρέχω Χριστός . « πλήν καλῶς ποιέω . » καί οὗτος οὖτως ἔχω , φημί , καί ἐγώ πᾶς φέρω ἰσχύω , καλῶς φημί , ποιέω συγκοινωνέω ἐγώ ὁ θλῖψις . ἵνα γάρ μή ῥᾴθυμος γίγνομαι ἀκούω , ὅτι οὐδείς δήω , ἄλλως μεταχειοιγω ὁ λόγος . Ζεύς μέν γάρ ὁ ἔμπροσθεν , ὁ φρόνημα . αὐτός καταστέλλω , διά δέ ὁ νῦν , πρόθυμος ποιέω . οὐ εἶπον , δίδωμι καί παύω μουτή λύπη , ἀλ , ὅς σεμνός εἰμί , « Συγκοινωνέω ἐγώ τῆ θλῖψις . » οἷος δέ εἰμί καί κοινωνός γενέσθα · Παῦλος , καί ἐν ὁ ὑπέρ Χριστός θλῖψις . οἶδα δέ καί σύ , Φλιππήσιοι , ὅτι ἐν ἀρχής ὁ ναγγελίου ὅτε ἐξέρχομαι ἀπό Μακεδονία , οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία κοινωνέω εἰς λόγος δόσις καί ήψεως , εἰμί μή σύ μόνος . ὅτι2 καί ἐν Θοσσαλονίκῃ ἅπαξ καί δίς , ὁ χρεία ἐγώ ἐπέχω . οὐχ ὅτι ἐπιζητέω ὁ δόμα , ἀλ επιζητώ τύν καρπός ὁ πρλεοναζοειντα εἰς λόγος ὑμεῖς . ἀπέχω δέ πᾶς καί περισσεύω . πεπιληρεω δέχομαι παρά Ἐπαφροδίπου ὁ παρ´ σύ ἕννυμι εὐωδία , θυσία δεκτός εὐάρεστος ὁ Θεός . ὁ δέ Θεός ἐγώ πληρόω πᾶς χρεία ἱμάς κτάομαι ὁ πλοῦτος αὐτός , ἐν δόξα ἐν Χρις ἵστημι Ἰησοῦς . ὑπέρ ὁ ἄνω εἴρω ἐπίπληξις ἔνθα εἶπον ὁ , ἤδη ποτέ ἀναθάλλω , νῦν ἡρέμα ἀπολογέομαι . μή γάρ , φημί , ὡς χρῄζω ἐγώ ἢ ἀπαιτέω νομίζω εἴρω , ἀλ ὅτι θαρσέω σύ , φημί , ὁ δέ θαρσέω σύ δίδωμι ὁ ἀφορμή , ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος ἐγώ παρέχω . « ἐν ἀρχή ὁ Εὐαγγέλιος . » πρίν ὅλως , φημί , βεβαιόω . « ὅτε ἐξέρχομαι ἀπό Μακεδονία . » οὐ εἰμί , φημί , εἶπον , ὅτι ὡς παρ´ σύ εἰμί δίδωμι . ὅτε φημί ἐξέρχομαι , οὖον μόνος ὁ πόλις σύ , ἀλλά καί ὁ ἐπαρχία . « οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία κοινωνέω . » οὐ εἶπον · οὐδείς ἐγώ ἐκκλησία δίδωμι , ἀλ , « κοινωνέω . » κοινωνία γάρ εἰμί ὁ πρᾶγμα . δίδωμι γάρ , φημί , πνευματικός , καί λαμβάνω σαρκικός , ὡς καί ἀλλαχοῦ φημί . « βία ἐγώ σύ ὁ πνευματικός σπείρω , μέγας εἰμί ἐγώ σύ ὁ σαρκικός θερίζω ; » ὁ δέ , εἰς λόγος δόσις καί λῆψις , καί ἄλλως ἔχω ὁ κατάγνωσις . οὐ δίδωμι γάρ σαρκικός , ἀλ οὐδέ λαμβάνω ἐθέλω πνευματικός . « ὅτι2 ἐν Θεσσαλονίκη . » οὗτος πλέω εἰμί , ὅτι ἐν αὐτός ὁ μητρόπολις αὐτός Διάγων , παρά οὗτος τρέφω . διό φημί , ὅτι ἐν Θεσσαλονίκη εἰς ὁ χρεία , οἷος εἰς ὁ χρειώδης δαπάνημα . « οὐχ ὅτι ἐπιζητέω ὁ δόμα . » ἐπεί ταπεινός φθέγγομαι εἶπον εἰς χρεία ἐγώ , ἵνα μή ἐκ οὗτος ἐπαίρω ἐκεῖνος , φημί . οὐχ ὅτι ἐπιζητέω ὁ δόμα σύ , διά οὗτος