cogPG.PG118 402
σωσιν ἔχειν τινὰ ἱσχὺν αὐτά . « Ὅτι εἴδωλόν τί ἐστιν . » ἱθΤ . Οὐχ ὅτι ἐστί τι τὰ εἴδωλα , διὰ τοῦτο κωλύω τῶν εἰδωλοθύτων γεύεσθαι . Προείρηται γὰρ ὅτι τῶν μὴ ὄντων ἐστὶ καὶ ἀνυπάρκτων κατ´ οὐσίαν , καὶ οὔτε βλάβην οὔτε ὡφέλειαν ἔχουσιν ἰσχὺν προξενῆσαί τινι . Ἀλλὰ διὰ τοῦτο κωλύω . ὅτι διὰ τῶν εἰδδλνν τοῖς δαίμοσι προσάγεται ἡ θυσία . Πῶς οὐν οὐκ αὐτόθεν βδελυκτὸν καὶ φευκτὸν τὸ μεταλαμβάνειν δαιμονικῆς θυσίας καὶ δι´ αὐτῆς αὐτοῖς ἐκείνοις ἔρχεσθαι εἰς κοινωνίαν ; Εἶτα καὶ διὰ τῆς παραθέσεως τῆς Κυριακῆς τραπέζης καὶ τοῦ Κυριακοῦ ποτηρίου , μᾶλλον ἐλέγχει τὸ ἄτοπον τῶν γευομένων ἅ ἐστιν εἴδωλόθυτα . Καὶ ὅρα τὸ σοφόν · κατ´ ἀρχὰς μὲν ἡρέμα πως ἥπτετο τῶν ἐλέγχων , προῖὼν δέ , ὡς ἰνταῦθα , λίαν πικρῶς ἐπεμβαίνει . « Ἃ θύει τὰ εθνη . » Οὐ λέγω ὅτι ἔχουσι τινὰ ἰσχὺν τὰ εἴδωλα , ἀλλ´ ὅτι , φησί , τὰ θύματα οὐ Θεῶ , ἀλλὰ δαίμοσι θίιται . Μὴ τοίνυν τρέχε ἐπὶ τὰ μισητὰ Θεῷ . Καὶ γὰρ εἰ καὶ βασιλικῆς μετεῖχες τραπέζης , καὶ ταῦτην ἀχεὶς ἐπὶ τὰς τῶν καταδίκων ἔτρεχες , εὖ ἐποίεις ; οὐχ ὅτι ἔβλαπτεν ἢ ὠφελεῖ ἐκείνη , ἀλλ´ ὅτι ἐνύβριζες τὴν βασιλικὴν τράπεζαν . θὸ θέλω δὲ ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμόνων γίεσθαι . Οὺ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων . Οὐ δύνασθε τραπέῶις Κφίου μετέχειν , καὶ τραπέζης δαιμονίων . Ἡ σαραηλοὖμεν τὸν Κύριον ; Μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμεν ; Εὲ γὰρ οἱ τῆς μυστικῆς μετέχοντες τραπέζης κοινωνοῦσι Χριστῷ , οἱ δαιμόνων μετέχοντες τραπέζης ὁηλονότι δαίμοσι κοινωνοῦσιν . « Οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν . » Επειδὴ ἐν τάξει παραινέσεως εἰρήκαι , οὐ θέλω ὑμᾶς κοινωνοὺς τῶν δαιμόνων γίκεσθαι , ἵνα μὴ ἡ παραίνεσις καταφρονηθῇ , νῦν ὡς ἐντάξει ἀποφάσεως αὐτὸ τέθεικεν εἰπών · « Οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν καὶ ποτήριον δαιμονίων . Οὐ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν καὶ τραπέζης . δαιμονίων . » Ἐκ μόνων τῶν ὀνομάτων Κυρίου καὶ διμόνων , κατεσκεύασε τὴν κώλυσιν . « Ἡ παραζηλοῦμεν τὸν Κύριον ; » Ἐντρεπτικῶς αὐτὸ τέθεικεν . Ἡ πειράζομεν καὶ παρακνίζομεν τὸν Θεὸν , εἰ δύνα.ται κολάσαι ἡμᾶς ; Εἶτα εἰς τὸν εἰς ἄτοπον ἀπαγωγὴν ἐξέρχεται . Μὴ ἰσχυρότεροι αὐτοῦ ἐσμὲν , καὶ πιράζομεν , καὶ παρακνίζομεν ; Πάντα μοι ἔξεστιν , ἀλλ´ οὐ πάντα συμφέρει . Οόντα μοι ἔξεστιν , ἀλλ´ οὐ πάντα οἰκοδομεῖ . Υηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω , ἀλλὰ τὸ τοῦ ἑτέρου ἑααστος . Πᾶν τὸ ἑν μακέλλῳ πωλούμενον έσθίετε , μηδέν ἀνακρίνοντες διὰ τὴν συνείδηΣἍ . Τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πὸῄρωμα αὐτῆς . Ἱα μή τις εἴπῃ αὐτῷ , ὅτι μετὰ καθαρᾶς ἐσθίω συνειδήσεως , ἐξουσίαν ἔχω τοῦτο ποιεῖν , ἐπάγει . Ναὶ , φησί , πάντα μέν σοι ἔξεστιν , ἐπειδὴ αὐτεξούιος παρὰ Θεοῦ γέγονας , ἀλλ´ οὐ πάντως ὅτι καὶ μμοέρει σοι τὸ ἐσθίειν . Ὀδῷ γὰρ προβαίνων , διάθεσιν
Lemmas: Σῶσις ἔχω τις ἰσχύς αὐτός . « ὅτι2 εἴδωλον τίς εἰμί . » ἱθΤ . οὐχ ὅτι εἰμί τίς ὁ εἴδωλον , διά οὗτος κωλύω ὁ εἰδωλόθυτος γεύω . προερέω γάρ ὅτι ὁ μή εἰμί εἰμί καί ἀνύπαρκτος κατ´ οὐσία , καί οὔτε βλάβη οὔτε ὠφέλεια ἔχω ἰσχύς προξενέω τις . ἀλλά διά οὗτος κωλύω . ὅτι διά ὁ εἰδδλνν ὁ δαίμων προσάγω ὁ θυσία . Πῶς ὀν οὐ αὐτόθεν βδελυκτός καί φευκτός ὁ μεταλαμβάνω δαιμονικός θυσία καί δις αὐτός αὐτός ἐκεῖνος ἔρχομαι εἰς κοινωνία ; εἶτα καί διά ὁ παράθεσις ὁ κυριακός τράπεζα καί ὁ κυριακόν ποτήριον , μᾶλλον ἔλεγχος ὁ ἄτοπος ὁ γεύω ὅς εἰμί ειδωλόθυτα . καί ὁράω ὁ σοφός · κατ´ ἀρχή μέν ἡρέμα πως ἅπτω ὁ ἐλέγχω , προῖων δέ , ὡς ἰνταῦθα , λίαν πικρός ἐπεμβαίνω . « ἁ θύω ὁ ἔθνος . » οὖον λέγω ὅτι ἔχω τις ἰσχύς ὁ εἴδωλον , ἀλ ὅτι , φημί , ὁ θῦμα οὖον θεάομαι , ἀλλά δαίμων θιιτης . μή τοίνυν τρέχω ἐπί ὁ μισητός Θεός . καί γάρ εἰμί καί βασιλικός μετέχω τράπεζα , καί οὗτος ἠχέω ἐπί ὁ ὁ κατάδικος τρέχω , εὕω ποιέω ; οὐ ὅτι βλάπτω ἢ ὠφελέω ἐκεῖνος , ἀλ ὅτι ἐνυβρίζω ὁ βασιλικός τράπεζα . ὁ ἐθέλω δέ σύ κοινωνός ὁ δαίμων γίγνομαι . οὔ δύναμαι ποτήριον κύριος πίνω καί ποτήριον δαιμόνιος . οὖον δύναμαι τραπέω Κίφος μετέχω , καί τράπεζα δαιμόνιος . ὁ σαραηλουμην ὁ κύριος ; μή ἰσχυρός αὐτός εἰμί ; ἐγώ γάρ ὁ ὁ μυστικός μετέχω τράπεζα κοινωνέω Χριστός , ὁ δαίμων μετέχω τράπεζα ὁηλονότι δαίμων κοινωνέω . « οὖον δύναμαι ποτήριον κύριος πίνω . » ἐπειδή ἐν τάξις παραίνεσις λέγω , οὖον ἐθέλω σύ κοινωνός ὁ δαίμων γίγνομαι , ἵνα μή ὁ παραίνεσις καταφρονέω , νῦν ὡς ἔνταξις ἀπόφασις αὐτός τίθημι εἶπον · « οὖον δύναμαι ποτήριον κύριος πίνω καί ποτήριον δαιμόνιος . οὖον δύναμαι τράπεζα κύριος μετέχω καί τράπεζα . δαιμόνιος . » ἐκ μόνος ὁ ὄνομα κύριος καί δίμων , κατασκευάζω ὁ κώλυσις . « ὁ παραζηλόω ὁ κύριος ; » Ἐντρεπτικός αὐτός τίθημι . ὁ πειράζω καί παρακνίζω ὁ θεός , εἰμί δύναμαι κολάζω ἐγώ ; εἶτα εἰς ὁ εἰς ἄτοπος ἀπαγωγή ἐξέρχομαι . μή ἰσχυρός αὐτός εἰμί , καί πειράζω , καί παρακνίζω ; Πάν ἐγώ ἔξεστι , ἀλ οὖον πᾶς συμφέρω . Οόντα ἐγώ ἔξεστι , ἀλ οὖον πᾶς οἰκοδομέω . Υηδεὶς ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος ἐάω . Πᾶν ὁ ἑν μάκελλον πωλέω ἐσθίω , μηδείς ἀνακρίνω διά ὁ συνειδηω . ὁ γάρ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πήρωμα αὐτός . Ἰά μή τις εἶπον αὐτός , ὅτι μετά καθαρός ἐσθίω συνείδησις , ἐξουσία ἔχω οὗτος ποιέω , ἐπάγω . Ναίς , φημί , πᾶς μέν σύ ἔξεστι , ἐπεί αὐτεξούιος παρά Θεός γίγνομαι , ἀλ οὖον πάντως ὅτι καί μοιρέω σύ ὁ ἐσθίω . οὐδός γάρ προβαίνω , διάθεσις