cogPG.PG118 353
μαθητὴς ὑπὲρ διδασκάλου . « Φυσιοῦσθε . » Τοὺς διδασκάλους ἀφεὶς , πρὸς τὸν λαὸν ἀποτείνεται . Καὶ γὰρ ὁ λαὸς ὑπὲρ τῶν διδασκάλων μέγα ἐφρόνουν . Οἷον ὁ τόνδε ἔχων διδάσκαλον κατὰ τοῦ τόνδε ἔχοντος μαθητοῦ , ἐφυσιοῦτο καὶ μέγα ἐφρόνει . Καλῶς δὲ αὐτὸ φυσίωσιν ἐκάλεσεν , οἱονεὶ οἴδησιν ἀπὸ μεταφορᾶς σώματος κακοχύμου , ἢ κακὸν πνεῦμα δεξαμένου . ᾗξῆοῆῇαημηενησμης , μανασασαηλβΚα βῖφοῖι ΜυλοΝΡε , αἱρΓανυὶ αοοερῖ ερίελίυΚΤίς γάρ σε διακρίνει ; Τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες ; εἰ δέ καὶ ἔλαβες , τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών ; ἤδη κεκορεσμένοι ἐστέ ; ἣδη ἐπλουτήσατες χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε ; καὶ ὅφελόν γε ἐβασιλεύσατε , ἵνα καὶ ἡμεῖς ὑμῖν συμβασιλεύσωμεν . Οἷον , Τίς κέκρικέ σε καὶ δεδοκῖμακεν , ὦ διδάσκαλε , ἄξιον ἐπαίνου · οἱ ἄνθρωποι ; ἀλλ´ οὐκ ὀρθὴ τούτων ἡ κρίσις . « Τί δὲ ἔχεις ὃ οὐκ ἔλαβες ; » Ἀλλ´ ἐρεῖς ὅτι ὀρθὴ ἡ τῶν ἀν θρώπων ἐπὶ σοὶ κρίσις , καὶ ὄντως ἀξιέπαινος εἶ ἐν τῇ διδασκαλίᾳ . Μηδὲ οὕτως φρόνει μέγα . Οὐ γὰρ σὸν κατόρθωμα τὸ πρᾶγμα , ἀλλὰ δόσις Θεοῦ . Ὁ δὲ καυχώμενος , πάντως οὐχ ὡς λαβών τὸ χάρισμα καυχᾶται , ἀλλ´ ὡς ἐξ οἰκείων αὐτὸ πόνων κτησάμενος . « Εἰ δὲ καὶ ἔλαβες , τί καυχᾶσαι , ώς μὴ λαβών ; » Τοῦτο λέγων κατὰ ἐρώτησιν . Ἵνα οὔτως νοηθῇ . Τί καυχᾶσαι ; ἄρα ὡς μὴ λαβὼν , ἀλλ´ οἴκοθεν ἔχων ; καίτοι εἴληφας . « Ἄδη κεκορεσμένοι ἐστέ ; » Ἀπὸ τοῦ χρόνου αὐτοὺς ἐντρέπει , λέγων · Οὕτως ταχὺ , φησίν , ἐκορέσθητε καὶ οὐδενὸς δεῖσθε Ἡδη ἐπλουτήσατε ; » καὶ ἐν οὐδενός ἐστε χρείᾳ ; ἡ γὰρ καύχησις δηλοῖ , ὅτι εἰς αὐτὴν ἐφθάσατε τὴν κορυφὴν τῆς γνώσεως , καὶ οὐ χρείαν ἔχετέ τιτος . « Χωρὶς ἡμῶν ἐβασιλεύσατε ; Κατὰ ἦθος ὁ λόγος προῆκται . Καὶ πρῶτον μὲν , τὸ ἀσυνείδητον αὐτῶν ἐνδείκνυται καὶ τὸ ἀνόητον . Ὅτι , φησί , τηλικούτων ἀξιωθέντες δωρεῶν , οὐ βούλεσθε ἡμᾶς κοινωνοὺς καὶ μετόχους τῶν δοθέντων ὑμῖν ποιῆσαι . Ἀλγῶν , φησὶ , ταῦτα λέγω . Εἰρωνικὸς δὲ οὗτος ὁ λόγος , ὅτι « Ἐβασιλεθσα . τε . » Εἴθε γὰρ , φησὶν , ἧτε βασιλεύσαντες , ἀλλ´ οὐκ ἐστέ . Εἶτα ἵνα μὴ δόξῃ κατὰ εἰρωνείαν εἰρηκὼς τὸ , « Καὶ ὄφελόν γε ἐβασιλεύσατε , » δείκνυσιν , ὅτι σφόδρα τοῦτο ἤθελε . Πῶς ; ὅτι , φησίν ἡ ὑμῶν βασιλεία , ἐμὴ ἦν . Δόξα γὰρ διδασκάλῳ , τῶν μαθητῶν ἐν πίστει πλουτησάντων . Εἰ ἐκορέσθητε , εἰ ἐπλουτήσατε , εἰ ἐβασιλεύσατε , δόξα ἡμῶν ἐστι συμβασιλευσάντων ὑμῖν . Ὑμεῖς ἤδη ἐν Χριστῷ καὶ φρόνιμοι , καὶ ἐσχυροὶ , καὶ ἔνδοξοι . Ταῦτα γὰρ λέγοντος εἰρωνείας ἐστὶ . Δοκῶ γὰρ , ὅτι ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν ὡς ἐπιθανατίους . Ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ , καὶ ἀγοέλοις καὶ ἀνθρώποις . Ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστὸν , ὑμεῖς δὲ φρόνμοι ἐν Χριστῷ . Ἡμεῖς ἀσθενεῖς , ὑμεῖς δὲ Ἰσχυροί . μεῖς ἔνδοξοι , ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι , ὀχρι τὴς ο τι ὁρας . Λυπουμένου , μᾶλλον δὲ ἐντρέποντος καὶ καταισχύνοντος
Lemmas: μαθητής ὑπέρ διδάσκαλος . « φυσιόω . » ὁ διδάσκαλος ἀφίημι , πρός ὁ λαός ἀποτείνω . καί γάρ ὁ λαός ὑπέρ ὁ διδάσκαλος μέγας φρονέω . οἷος ὁ ὅδε ἔχω διδάσκαλος κατά ὁ ὅδε ἔχω μαθητής , φυσιόω καί μέγας φρονέω . καλῶς δέ αὐτός φυσίωσις καλέω , οἱονεί οἴδησις ἀπό μεταφορά σῶμα κακόχυμος , ἢ κακός πνεῦμα δέχομαι . ᾗξῆοῆῇαημηενησμης , μανασασαηλβΚα βῖφοῖι ΜυλοΝΡε , αἱρΓανυὶ αοοερις ερίελίυΚΤίς γάρ σύ διακρίνω ; τις δέ ἔχω ὅς οὐ λαμβάνω ; εἰμί δέ καί λαμβάνω , τίς καυχάομαι ὡς μή λαμβάνω ; ἤδη κορεννύω εἰμί ; ἥδη πλουτέω Χωρὶς ἐγώ βασιλεύω ; καί ὀφείλω γε βασιλεύω , ἵνα καί ἐγώ σύ συμβασιλεύω . οἷος , Τῖς κρίνω σύ καί δοκιμάζω , εἰμί διδάσκαλος , ἄξιος ἔπαινος · ὁ ἄνθρωπος ; ἀλ οὐ ὀρθός οὗτος ὁ κρίσις . « τις δέ ἔχω ὅς οὐ λαμβάνω ; » Ἀλ εἴρω ὅτι ὀρθός ὁ ὁ εἰς τρωπάω ἐπί σύ κρίσις , καί εἰμί ἀξιέπαινος εἰμί ἐν ὁ διδασκαλία . μηδέ οὕτως φρονέω μέγας . οὖον γάρ σός κατόρθωμα ὁ πρᾶγμα , ἀλλά δόσις Θεός . ὁ δέ καυχάομαι , πάντως οὐ ὡς λαμβάνω ὁ χάρισμα καυχάομαι , ἀλ ὡς ἐκ οἰκέω αὐτός πόνος κτάομαι . « εἰμί δέ καί λαμβάνω , τίς καυχάομαι , οὖς μή λαμβάνω ; » οὗτος λέγω κατά ἐρώτησις . ἵνα οὔτως νοέω . τις καυχάομαι ; ἄρα ὡς μή λαμβάνω , ἀλ οἴκοθεν ἔχω ; καίτοι λαμβάνω . « ἀείδω κορεννύω εἰμί ; » ἀπό ὁ χρόνος αὐτός ἐντρέπω , λέγω · οὕτως ταχύς , φημί , κορέννυμι καί οὐδείς δήω ἤδη πλουτέω ; » καί ἐν οὐδείς εἰμί χρεία ; ὁ γάρ καύχησις δηλόω , ὅτι εἰς αὐτός φθάνω ὁ κορυφή ὁ γνῶσις , καί οὖον χρεία ἔχω Τίτος . « Χωρὶς ἐγώ βασιλεύω ; κατά ἦθος ὁ λόγος προάγω . καί πρῶτος μέν , ὁ ἀσυνείδητος αὐτός ἐνδείκνυμι καί ὁ ἀνόητος . ὅτι2 , φημί , τηλικόσδε ἀξιόω δωρεά , οὖον βούλομαι ἐγώ κοινωνός καί μέτοχος ὁ δίδωμι σύ ποιέω . ἄλγος , φημί , οὗτος λέγω . εἰρωνικός δέ οὗτος ὁ λόγος , ὅτι « Ἐβασιλεθσα . τε . » εἴθε γάρ , φημί , ἵημι βασιλεύω , ἀλ οὐ εἰμί . εἶτα ἵνα μή δόξα κατά εἰρωνεία ἐρῶ ὁ , « καί ὀφείλω γε βασιλεύω , » δείκνυμι , ὅτι σφόδρα οὗτος ἐθέλω . Πῶς ; ὅτι , φημί ὁ σύ βασίλειος , ἐμός εἰμί . Δόξα γάρ διδάσκαλος , ὁ μαθητής ἐν πίστις πλουτέω . εἰμί κορέννυμι , εἰμί πλουτέω , εἰμί βασιλεύω , δόξα ἐγώ εἰμί συμβασιλεύω σύ . σύ ἤδη ἐν Χριστός καί φρόνιμος , καί εσχυροος , καί ἔνδοξος . οὗτος γάρ λέγω εἰρωνεία εἰμί . δοκάζω γάρ , ὅτι ὁ θεός ἐγώ ὁ ἀπόστολος ἔσχατος ἀποδείκνυμι ὡς ἐπιθανάτιος . ὅτι2 θέατρον γίγνομαι ὁ κόσμος , καί ἄγω καί ἄνθρωπος . ἐγώ μωρός διά Χριστός , σύ δέ φρόνμοι ἐν Χριστός . ἐγώ ἀσθενής , σύ δέ Ἰσχυρός . μείς ἔνδοξος , ἐγώ δέ ἄτιμος , ὀχρι σής ὁ τίς ὁράω . λυπέω , μᾶλλον δέ ἐντρέπω καί καταισχύνω