cogPG.PG118 37
ἰστορεῖ Παπίας ὁ Ἰωάννου τοῦ ἀποστόλου μαθητὴς , λέγων · Μέγα ἀσεβείας ὑπόδειγμα ἐν τούτῳ τῷ κόσμῳ περιεπάτησεν Ἰούδας . Πρησθείς γὰρ ἐπὶ τοσοῦτον τὴν σάρκα , ὥστε μὴ δύνασθαι διελθεῖν , ἀμάξης ῥᾳδίως διερχομένης , ὑπὸ τῆς ἀμάξης ἐπιέσθη , ὥστε τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἐκκενωθῆναι.-Ἄ λως . Ἐπρήσθη γὰρ ἐπὶ τοσοῦτον τὴν σάρκα , ὥστε μηδὲ ὁπόθεν ἄμαξα ῥαδίως διέρχεται , ἐκεῖνον δύνασθαι διελθεῖν , ἀλλὰ μηδὲ αὐτὸν μόνον τὸν τῆς κεφαλῆς ὄγκον . Τ μέν γὰρ βλέφαρα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ φασι τοσοῦτον ἐξοιδῆσαι , ὡς αὐτὸν μὲν καθόλου τὸ φῶς μὴ βλέπειν . Τοὺς ὀφθαλμοὺς δὲ αὐτοῦ μηδὲ ὑπὸ ἰατρικῆς διόπτρας ὀφθῆναι δύνασθαι , τοσοῦτον βάθος εἶχον ἀπὸ τῆς ἔξωθεν ἐπιφανείας · τὸ δὲ αἰδοῖον αὐτοῦ πάσης μὲν αἰσχύνης ἀηδέστερον καὶ μεῖζον φαίνεσθαι . Φέρεσθαι δὲ αὐτοῦ , τοὺς ἐκ παντὸς τοῦ σώματος συῤῥέοντασἰχῶράς τε καὶ σκώληκας εἰς ὕβριν δι´ αὐτῶν μόνον τῶν ἀναγκαίων . Μετὰ δὲ πολλὰς βασάνους καὶ τιμωρίας , ἐν ἰδίῳ φασὶ χωρίῳ τελευτήσαντος , ἀπὸ τῆς ὀσμῆς ἔρημόν τε καὶ ἀοίκητον τὸ χωρίον μέχρι τῆς νῦν γενέσθαι . Ἀλλ´ οὐδὲ μέχρι τῆς σήμερον δύνασθαί τινα ἐκεῖνον τὸν τόπον παρελθεῖν , ἐὰν μὴ τὰς ῥῖνας ταῖς χερσὶν ἐπιφράξῃ . Μνημονεύει δὲ ὀ Λουκᾶς ἐνταῦθα τοῦ πάθους τοῦ Ἰούδα τοῦ παραυτίκα . Τῶν γὰρ ἀσθενεστέρων αἱ ψυχαὶ τοῖς παροῦσι μάλιστα σωφρονίζονται . Πὔξησε δὲ οὐ τὴν αμαρτίαν , προύότην αὐτὸν ἀποκαλέσας , ἀλλὰ τὴν τιμωρίαν , ὅτι τόδε καὶ τόδε ἔπαθε διεξιών . Ἄγε , δαμὰ δὲ τὸ χωρίον οὐχ ὑπὸ τοῦ Ἰούδα , ἀλλ´ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων κεκλῆσθαι . Φησὶ γάρ · Τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ , μαρτυρούντων Ἰουδαίων τὸ παρανόμημα . « Δεῖ οὖν συνελθόντων ἡμῖν ἀνδρῶν ἐν παντὶ χρό - « νῳ , ἐν ὧ εἰσῆλθε καὶ ἐξῆλθεν ἐφ´ ἡμᾶς ὁ Κύριος « Ἰησοῦς , ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάν - « νου , ἕως τῆς ἡμέρας , ἧς ἀνελήφθη ἀφ´ ἡμῶν , μάρ - « τυρα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ γενέσθαι σὺν ὑμῖν ἕνα « τούτων . Καὶ ἔστησαν δύο , Ἰωσὴφ , τὸν καλούμε - « νον Παρσαβᾶν , ὃς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος , καὶ Ματθίαν . « Καὶ προσευξάμενοι εἶπον · Σὺ , Κύριε , καρδιογνώ - « στα πάντων , ἀνάδειξον ὅν ἐξελέξω ἐκ τούτων τῶν « δύο , ἕνα λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης « καὶ ἀποστολῆς , ἐξ ἦς παρέβη Ἰούδας πορευθῆναι « εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον . ν Ἀνακοινοῦται αὐτοῖς , ἵνα μὴ τὸ πρᾶγμα περιμά - » χητον γένηται , καὶ εἰς φιλονεικίαν ἐμπέσωσι . Διὰ τοῦτο καὶ ἀρχόμενος , ἀνδρες ἀδελφοί , φησὶ δεῖ εκλέξασθαι ἐξ ὑμῶν , τῷ πλήθει τὴν κρίσιν ἐπιτρέπων , καὶ ἅμα καὶ τοὺς ἐκλεγομένους αἰδεσίμους ποιῶν , καὶ ἑαυτῶν ἀπαλλάσσων τῆς πρὸς τοὺς ἄλλους ἀπεχθείας . Καὶ ὅτι μὲν ἔδει γενέσθαι , καὶ τὸν προφήτην εἰσάγει λέγοντα · Τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος . Ἐκ τίνων δὲ δεῖ ; Εκ τῶν διὰ τῆς συνελεύσεως τῆς πρὸς αὐτοὺς τῷ χρόνῳ παρασχομένων τὸ δοκίμιον ἐαυτοῦ . Διὸ οὐδὲ , Ἐκ τῶν ἐπιεικῶν , εἶπεν , ἵνα μὴ τοὺς ἄλλους λυπήσῃ , ὑβρίζειν δοκῶν . Ἀρξάμενος δὲ προσέθηκεν · « Ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάνοου . » Τὰ γὰρ περὶ τούτου , αὐτῶν οὐδεὶς ᾔδει μαθὼν καὶ παρὼν , εἰ μὴ μόνος ὁ ἐκλεξάμενος , ἀλλὰ Πνεύμαπ ἐμάνθανον . Τῆς ἀναστάσεως δέ φησε
Lemmas: ἱστορέω Παπίας ὁ Ἰωάννης ὁ ἀπόστολος μαθητής , λέγω · Μέγης ἀσέβεια ὑπόδειγμα ἐν οὗτος ὁ κόσμος περιπατέω Ἰούδας . πίμπρημι γάρ ἐπί τοσοῦτος ὁ σάρξ , ὥστε μή δύναμαι διέρχομαι , ἅμαξα ῥᾳδίως διέρχομαι , ὑπό ὁ ἅμαξα πιέζω , ὥστε ὁ ἔγκατα αὐτός ἐκκενωθῆναι.-Ἄ Λῶς . πίμπρημι γάρ ἐπί τοσοῦτος ὁ σάρξ , ὥστε μηδέ ὁπόθεν ἅμαξα ῥᾳδίως διέρχομαι , ἐκεῖνος δύναμαι διέρχομαι , ἀλλά μηδέ αὐτός μόνος ὁ ὁ κεφαλή ὄγκος . Τ μέν γάρ βλέφαρον ὁ ὀφθαλμός αὐτός φημί τοσοῦτος ἐξοιδέω , ὡς αὐτός μέν καθόλου ὁ φάος μή βλέπω . ὁ ὀφθαλμός δέ αὐτός μηδέ ὑπό ἰατρικός διόπτρα ὁράω δύναμαι , τοσοῦτος βάθος ἔχω ἀπό ὁ ἔξωθεν ἐπιφάνεια · ὁ δέ αἰδοῖος αὐτός πᾶς μέν αἰσχύνη ἀηδής καί μείζων φαίνω . φέρω δέ αὐτός , ὁ ἐκ πᾶς ὁ σῶμα συρρεοντασιχωρα τε καί σκώληξ εἰς ὕβρις δις αὐτός μόνος ὁ ἀναγκαῖος . μετά δέ πολύς βάσανος καί τιμωρία , ἐν ἴδιος φημί χωρίον τελευτάω , ἀπό ὁ ὀσμή ἐρῆμος τε καί ἀοίκητος ὁ χωρίον μέχρι ὁ νῦν γίγνομαι . Ἀλ οὐδέ μέχρι ὁ σήμερον δύναμαι τις ἐκεῖνος ὁ τόπος παρέρχομαι , ἐάν μή ὁ ῥίς ὁ χείρ ἐπιφράζω . μνημονεύω δέ ὁ Λουκᾶς ἐνταῦθα ὁ πάθος ὁ Ἰούδας ὁ παραυτίκα . ὁ γάρ ἀσθενής ὁ ψυχή ὁ πάρειμι μάλιστα σωφρονίζω . Πὔξησε δέ οὖον ὁ ἁμαρτία , προέρχομαι αὐτός ἀποκαλέω , ἀλλά ὁ τιμωρία , ὅτι ὅδε καί ὅδε πάσχω διέξειμι . ἄγω , δαμάζω δέ ὁ χωρίον οὐ ὑπό ὁ Ἰούδας , ἀλ ὑπό ὁ Ἰουδαῖος καλέω . φημί γάρ · ὁ ἴδιος διάλεκτος , μαρτυρέω Ἰουδαῖος ὁ παρανόμημα . « Δεύς οὖν συνέρχομαι ἐγώ ἀνήρ ἐν πᾶς χρή - « νάω , ἐν ἵημι εἰσέρχομαι καί ἐξέρχομαι ἐφίημι ἐγώ ὁ Κύριος « Ἰησοῦς , ἄρχω ἀπό ὁ βάπτισμα ἰωή - « νόος , ἠώς ὁ ἡμέρα , ὅς ἀναλαμβάνω ἀφή ἐγώ , Μάρτιος - « Τύρας ὁ ἀνάστασις αὐτός γίγνομαι σύν σύ εἷς « οὗτος . καί ἵστημι δύο , Ἰωσήφ , ὁ καλώ - « νοῦς Παρσαβᾶν , ὅς ἐπικαλέω Ἰοῦστος , καί Ματθίας . « καί προσεύχομαι εἶπον · σύ , κύριος , καρδιογνώ - « ἕκαστος πᾶς , ἀναδείκνυμι ὅς ἐκλέγω ἐκ οὗτος ὁ « δύο , εἷς λαμβάνω ὁ κλῆρος ὁ διακονία οὗτος « καί ἀποστολή , ἐκ εἰμί παραβαίνω Ἰούδας πορεύω « εἰς ὁ τόπος ὁ ἴδιος . Ν ἀνακοινόω αὐτός , ἵνα μή ὁ πρᾶγμα περιμά - » χέω γίγνομαι , καί εἰς φιλονεικία ἐμπίπτω . Ζεύς οὗτος καί ἄρχω , ἀνδρ ἀδελφός , φημί δεῖ ἐκλέγω ἐκ σύ , ὁ πλῆθος ὁ κρίσις ἐπιτρέπω , καί ἅμα καί ὁ ἐκλέγω αἰδέσιμος ποιέω , καί ἑαυτοῦ ἀπαλλάσσω ὁ πρός ὁ ἄλλος ἀπέχθεια . καί ὅτι μέν ἐσθίω γίγνομαι , καί ὁ προφήτης εἰσάγω λέγω · ὁ ἐπισκοπή αὐτός λαμβάνω ἕτερος . ἐκ τίνω δέ δεῖ ; Εκ ὁ διά ὁ συνέλευσις ὁ πρός αὐτός ὁ χρόνος παρέχω ὁ δοκίμιον ἑαυτοῦ . Διὸ οὐδέ , ἐκ ὁ ἐπιεικής , εἶπον , ἵνα μή ὁ ἄλλος λυπέω , ὑβρίζω δοκέω . ἄρχω δέ προστίθημι · « ἀπό ὁ βάπτισμα Ἰωάνοου . » ὁ γάρ περί οὗτος , αὐτός οὐδείς οἶδα μανθάνω καί πάρειμι , εἰμί μή μόνος ὁ ἐκλέγω , ἀλλά Πνεύμαπ μανθάνω . ὁ ἀνάστασις δέ φημί