cogPG.PG118 427
πάσχουσα , οὐκ οἴεται ἀσχημοσύνην τὸ πρᾶγμα διὰ τὸν ἀγαπώμενον . Ἵ καὶ οὔτως · Τὸ , Οὐκ ἀσχημονεῖ , ἤγουν οὐκ ἐπεξέρχεται τοῖς ἀδικοῦσι σφοδρῶς . Ἡ ὅτι οὐδὲν τῶν εὐτελῶν τε καὶ ταπεινῶν τῆς τῶν ἀδελφῶν ὡφελείας ἕνεκεν παραιτεῖται δρᾶσαι , ὡς τάχα ἄσχημον εἶναι τὴν πρᾶξιν ὑπολαμβάνουσα . « Οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς . » Δέγει τὸν τρόπον πῶς οὐκ ἀσχημονεῖ , ὅτι οὐ ζητεῖ τὸ οἰκεῖον συμφέρον , ἀλλὰ τὸ τοῦ πλησίον , καὶ ἀσχημοσύνην τοῦτο ἡγεῖται , ὅταν ἀσχημονοῦντα τὸν πλησίον μὴ ἀπαλλάξῃ . « Οὐ παροξύνεται . » Πάντα πάσχουσα , οὐ παροξύνεται εἰς ὀργήν . Καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐργάζεται τὸ κακὸν , ἀλλ´ οὐδὲ λογίζεται . « Οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ . » Οὐκ ἐφήδεται ἤγουν , οὐ χαίρει τοῖς κακῶς πάσχουσι , φησί , συγχαίρει δὲ τοῖς εὐδοκιμοῦσι . » Πάντα στέε γει . » Τοῦτο γὰρ αὐτῇ ἡ μακροθυμία χαρίζεται , ἤγουν τὸ στέγειν , περὶ ἦς μακροθυμίας εἶπε · « Πάντα πιστεύει . » Ἃ ἂν εἴπῃ ὁ ἀγαπώμενος . καὶ οὐδὲν ὕπουλον οὔτε αὐτὸς λαλεῖ , οὕτε τὸν λαλοῦντα οἴεται . « Πάντα ἐλπίζει . » Οὐκ ἀπογινώσκει , φησὶ , τοῦ ἀγαπωμένου , ἀλλ´ ἐλπίζει αὐτὸν εἰς τὸ βέλτιον ἐπιδοῦναι . Εἰ δὲ καὶ ἐλπίσας , φησὶν , ἀποτύχη , ἐκείνου τῇ κακίᾳ ἐναπομείναντος , φέρει γενναίως αὐτοῦ τὰ ἐλαττώματα . « Πάντα γὰρ , φησὶν , ὑπομένει . » - « Οὐδέποτε ἐκπίπτει.»-[Τ.]Οὐ διαλύεται , φησὶν , οὔτε διακόπτεται , ἤ γουν οὐδέποτε ἐκπίπτει , οὐδὲ ἀποτυγχάνει τῆς εὐδοκιμήσεως , ἀλλ´ ἀεὶ προφάσεις ἀγαθὰς καὶ καλὰς ἑαυτῇ εὐρίσκει , δι´ ὧν τῆς πρʹς τοὺς πλησίον στοργῆς καὶ συναφείας κατέχει τοὺς χρωμένους αὐτῇ , παραμένειν , καὶ μὴ δισῤῥήγνυσθαι , κἂν ἐκεῖνοι ἀφηνιῶσι , καὶ ἀποσκιρτᾶν αἰτίας περέχωσι . στέγειν γὰρ ποιεῖ καὶ ἐλπίζειν καὶ ὑπομένειν τὸν ἁμαρτάνοντα εἰς αὐτόν . Εἴτε δὲ προφητεῖαι καταργηθήσονται , εἰτε γλῶσσαι παύσονται , εἰτε γνῶσις καταργηθήσεται . Ἐκ μέρους δὲ γονώσκομεν , καὶ ἐκ μέρες προφητεύομεν . Ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλεον , τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται , Καταλέξας τῆς ἀγάπης τὰ βλαστήματα , πάλιν αὐτὴν καὶ ἑτέρῳ τρόπω ὑψοῖ , ἐν τῶ λέγειν , καὶ τὴν προφητείαν , καὶ τὰς γλώσσας , καὶ τὴν γνῶσιν τέλος ἕξειν , τὴν δὲ ἀγάπην μόνιμον εἶναι , στάσιμον , καὶ ἀτελεύτητον . Εἰ γὰρ καὶ αἱ προφητεῖαι καὶ αἱ γλῶσσαι διὰ τὴν τῆς πίστεως γνῶσίν εἰσι , τῆς πίστεως πανταχοῦ ἁπλωθείσης , εἰκότως ὡς περιτταὶ ἀργήσουσι . Τοῦτο δὲ καὶ νῦν ἔσται , καὶ πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ μέλλοντος , « Ετε γνῶσις . » Γνῶσιν . ἔσως τὴν τοῦ διδάσκειν φησί . Πλατυνομένης γὰρ τῆς εὐσεβείας καὶ τῆς πίστεως , ἀργήσει ἡ διδασκαλία . « Καταργηθήσεται . » Τί οὐν τότε ; περὶ τον μέλλοντος γὰρ εἶπε χρόνου καταργεῖσθαι τὴν γνῶσιν . Τότε τοίνυν ἐν ἀγνωσίᾳ μέλλομεν διάγειν ; Μὴ γένοιτο ! Ἀλλὰ περὶ τῆς νῦν γνώσεως , τῆς ἐκ μέρονς εῖρηται αὐτῷ , ὅτι καταργηθήσεται . Τῆς γὰρ νῦν γνώσεως ἐκ μέρους οὖσης ἐπὰν ἔλθη ἡτελεία γνῶσις , αὕτη ἡ ἐκ μέρους τέλος ἔξει , τῇ τελείᾳ γνώσει καταργουμένη . Τὸ αὐτὸ δέ μοι καὶ περὶ προφηλείας
Lemmas: πάσχω , οὐ οἴομαι ἀσχημοσύνη ὁ πρᾶγμα διά ὁ ἀγαπάω . ἵ καί οὔτως · ὁ , οὐ ἀσχημονέω , ἤγουν οὐ ἐπεξέρχομαι ὁ ἀδικέω σφοδρός . ὁ ὅτι οὐδείς ὁ εὐτελής τε καί ταπεινός ὁ ὁ ἀδελφός ὡφελεία ἕνεκα παραιτέομαι δράω , ὡς τάχα ἄσχημος εἰμί ὁ πρᾶξις ὑπολαμβάνω . « οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ . » Δέγει ὁ τρόπος πῶς οὐ ἀσχημονέω , ὅτι οὖον ζητέω ὁ οἰκέω συμφέρω , ἀλλά ὁ ὁ πλησίος , καί ἀσχημοσύνη οὗτος ἡγέομαι , ὅταν ἀσχημονέω ὁ πλησίος μή ἀπαλλάσσω . « οὖον παροξύνω . » Πάν πάσχω , οὖον παροξύνω εἰς ὀργή . καί οὖον μόνος οὐ ἐργάζομαι ὁ κακός , ἀλ οὐδέ λογίζομαι . « οὖον χαίρω ἐπί ὁ ἀδικία . » οὐ ἐφήδομαι ἤγουν , οὖον χαίρω ὁ κακῶς πάσχω , φημί , συγχαίρω δέ ὁ εὐδοκιμέω . » Πάν στένω γει . » οὗτος γάρ αὐτός ὁ μακροθυμία χαρίζομαι , ἤγουν ὁ στέγω , περί εἰμί μακροθυμία εἶπον · « Πάν πιστεύω . » ἁ εἄν εἶπον ὁ ἀγαπάω . καί οὐδείς ὕπουλος οὔτε αὐτός λαλέω , ἵημι ὁ λαλέω οἴομαι . « Πάν ἐλπίζω . » οὐ ἀπογιγνώσκω , φημί , ὁ ἀγαπάω , ἀλ ἐλπίζω αὐτός εἰς ὁ ἀγαθός ἐπιδίδωμι . εἰμί δέ καί ἐλπίζω , φημί , ἀποτυγχάνω , ἐκεῖνος ὁ κακία ἐναπομένω , φέρω γενναῖος αὐτός ὁ ἐλάττωμα . « Πάν γάρ , φημί , ὑπομένω . » - « οὐδέποτε ἐκπίπτει.»-[Τ.]Οὐ διαλύω , φημί , οὔτε διακόπτω , ἤ γοῦν οὐδέποτε ἐκπίπτω , οὐδέ ἀποτυγχάνω ὁ εὐδοκίμησις , ἀλ ἀεί πρόφασις ἀγαθός καί κάλως ἑαυτοῦ εὑρίσκω , δις ὅς ὁ πρʹς ὁ πλησίος στοργή καί συνάφεια κατέχω ὁ χράω αὐτός , παραμένω , καί μή δισρρηγνυεπομαι , κἀν ἐκεῖνος ἀφανίζω , καί ἀποσκιρτάω αἴτιος περιέχω . στέγω γάρ ποιέω καί ἐλπίζω καί ὑπομένω ὁ ἁμαρτάνω εἰς αὐτός . εἴτε δέ προφητεία καταργέω , εἴτε γλῶσσα παύω , εἴτε γνῶσις καταργέω . ἐκ μέρος δέ γονάω , καί ἐκ μέρα προφητεύω . ὅταν δέ ἔρχομαι ὁ τελέω , τότε ὁ ἐκ μέρος καταργέω , καταλέγω ὁ ἀγάπη ὁ βλάστημα , πάλιν αὐτός καί ἕτερος τρόπος ὑψόω , ἐν ὁ λέγω , καί ὁ προφητεία , καί ὁ γλῶσσα , καί ὁ γνῶσις τέλος ἔχω , ὁ δέ ἀγάπη μόνιμος εἰμί , στάσιμος , καί ἀτελεύτητος . εἰμί γάρ καί ὁ προφητεία καί ὁ γλῶσσα διά ὁ ὁ πίστις γνῶσις εἰμί , ὁ πίστις πανταχοῦ ἁπλόω , εἰκότως ὡς περισσός ἀργέω . οὗτος δέ καί νῦν εἰμί , καί πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ μέλλω , « ἵημι γνῶσις . » γιγνώσκω . εἰσωθέω ὁ ὁ διδάσκω φημί . πλατύνω γάρ ὁ εὐσέβεια καί ὁ πίστις , ἀργέω ὁ διδασκαλία . « καταργέω . » τις ὀν τότε ; περί ὁ μέλλω γάρ εἶπον χρόνος καταργέω ὁ γνῶσις . τότε τοίνυν ἐν ἀγνωσία μέλλω διάγω ; μή γίγνομαι ! ἀλλά περί ὁ νῦν γνῶσις , ὁ ἐκ μέρος εἴρω αὐτός , ὅτι καταργέω . ὁ γάρ νῦν γνῶσις ἐκ μέρος εἰμί ἐπάν πίλσκω ἡτελεία γνῶσις , οὗτος ὁ ἐκ μέρος τέλος ἔξειμι , ὁ τέλειος γνῶσις καταργέω . ὁ αὐτός δέ ἐγώ καί περί προφηλείας