cogPG.PG118 492
Ἠ οὕτως · Διὰ τοῦτο ἑαυτοὺς εἰς θάνατον παραδί δομμεν , ἵνα ἡ ζωὴ τοῦ Κυρίου φανερωθῇ καὶ ἐνεργήσῃ ἐν ἡμῖν . Πότε ; δηλονότι ἐν τῶ μέλλοντι κόσμῳ . ὡσεὶ ἔλεγεν · Ἡμεῖς τοίνυν διὰ τὸν Χριστὸν παραδίδομεν ἑαυτοὺς εἰς θάνατον , ἵνα ὁ Χριστὸς τότε ἀπὸ τοῦ νοητοῦ θανάτου τοῦ τῆς κατακρίσεως , ῥύσηται ἡμᾶς καὶ εἰς ζωὴν ἀγάγῃ τὴν νοητήν . « Ὥστε ὁ μὲν Θάνατος . » Ὡς ἐκ τοῦ ἀκολούθου , φησί , τοῦτο γίνεσθαι , τὸν μὲν θάνατον ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖν καὶ ἐνεργὸν ὑπάρχειν , τὴν δὲ ζωήν ἐν ὑμῖν . Ὡς εἰ ἔλεγεν · Ἡμεῖς ἀποθνήσκομεν διὰ τὸ κήρυγυα , ἵνα ὑμεῖς ζήσητε δι´ αὐτοῦ τὴν ἀγήρω ἐκείνην καὶ αἱώνιον ζωὴν , πιστεύοντες εἰς Χριστόν.-[ΦΟ . ] Τὰ πάθη καὶ αἱ θλίψεις , καὶ αἱ θανατηφόροι συμφοραὶ , ταῦτα νῦν ἐνεργεῖται ἐν ἡμῖν , φησὶν , ἡ δὲ πίστις καὶ ἡ εὐσέβειαἥτις ἐστὶν ἡ ἀληθινὴ ζωὴ , ἐν ὑμῖν . Ζωὴ δέ ἐστιν ἡ εὐσέβεια , ὅτι τὴν ἀγήρω καὶ ἄλυπον καὶ ἀίδιον ἐν οὐρανοῖς προξενεῖ . « Ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως . » Τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῷ Δαυλδ , φησὶν , ἔχοντες , τὰ αὐτὰ αὐτῷ καὶ φθεγγόμεθα , τὸ , « Ἑπίστευσα , διὸ ἐλάλησα . » Ἄνω γὰρ ἀπὸ λογισμῶν παραστήσας τὴν ἀνάστασιν , νῦν ἐκ πίστεως αὐτὴν εἰσφέρει . εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν , καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστλσει σὺν ὑμῖν . Τὰ γὰρ πάντα δι´ ὑμᾶς , Ἰνα ἡ χάρις πλεονάσασα , διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐναριστίαν πε . ρισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ . Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν , ἀλλὰ´ εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμων ἄνθρωπος διαοβείρεται , ἀλλὰ ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ . Ααλοῦμεν δὲ τοῦτο , εἰδότες ὅτι ὁ τὸν Κύριον ἐγεί ρας · Πατὴρ , καὶ ἡμᾶς ἐγερεῖ . Πόθεν εἰδότες ; ἐκ τῆς πίστεως δηλονότι . « Καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ Αὐτὸς γὰρ ἤξει ἐν κελεύσματι , ἐν φωνῇ ἀρχαγγέλου , ἐν σάλπιγγι , καὶ ἐγερεῖ τοὺς νεκροὺς , καὶ παραστήσει τῷ οἰκείῳ βήματι . « Τὰ γὰρ πάντα δι´ ὑμᾶς . » Ἐχταῦθα παιδαγωγεῖ αὐτοὺς , ὑπὲρ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῶν λοιπῶν ἀγαθῶν , χάριν εἰδέναι ἀνθρώπων μὲν μηδενὶ , Θεῷ δὲ μόνω . Οἱ γὰρ ψευδαπόστολοι , ἑαυτοῖς τὴν χάριν ἀνετίθεσαν , ὡς διὰ τῶν οἰκείων πρὸς Θεὸν παρακλήσεων , δωρουμένου ταῦτα τοῦ Θεοῦ . « Τὰ γὰρ πάντα , τοῦτέστιν ἀγαθὰ , δι´ ὑμᾶς , » οὐ διὰ τόνδε , καὶ τόνδε , ἀλλὰ διὰ τὸ κοινῇ συμφέρον . Τοῦτο δὲ , φησὶ , γέγονεν , ἵνα ἡ χάρις του Θεοῦ πλεονάσῃ , πολλοῖς παρεχομένη . Ταύτης δὲ πλεοναζούσης , καὶ ἡ εἰς αὐτὸν εὐχαριστία συμπλεονασθήσεται . « Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν . » Ἐπεὶ οὖν ἴσμεν πάντα τὰ εἰς ἡμᾶς γινόμενα , εἰς εὐχαριστίαν Θεοῦ τελευτᾷν , οὐκ ἐκκακοῦμεν οὐδὲ ἀπαγορεύομεν πρὸς τοὺς πειρασμούς . Ἔξω δὲ ἄνθρωπον , τὸ σῶμα καλεῖ , ὅπερ φθείρεται , μαστιζόμενον , διωκόμενον καὶ δεσμούμενον . Ἔσω δὲ ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν , ἥ τις ἀναθάλλει , φησὶ , καθ´ ἑκάστην ἡμέραν τῇ ἐλπίδι καὶ τῆ χαρᾷ , καὶ τῷ εἰδέναι ὅτι ὑπὲρ Θεοῦ πάσχει . Τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ´ ὑπερβρλὴν εἰς ὑπερβολήν αἰώίον βώρος
Lemmas: ὁ οὕτως · Ζεύς οὗτος ἑαυτοῦ εἰς θάνατος παραδί δομέω , ἵνα ὁ ζωή ὁ κύριος φανερόω καί ἐνεργέω ἐν ἐγώ . Πότος ; δηλονότι ἐν ὁ μέλλω κόσμος . ὡσεί λέγω · ἐγώ τοίνυν διά ὁ Χριστός παραδίδωμι ἑαυτοῦ εἰς θάνατος , ἵνα ὁ Χριστός τότε ἀπό ὁ νοητός θάνατος ὁ ὁ κατάκρισις , ῥύομαι ἐγώ καί εἰς ζωή ἄγω ὁ νοητός . « ὥστε ὁ μέν Θάνατος . » ὡς ἐκ ὁ ἀκόλουθος , φημί , οὗτος γίγνομαι , ὁ μέν θάνατος ἐν ἐγώ ἐνεργέω καί ἐνεργός ὑπάρχω , ὁ δέ ζωή ἐν σύ . ὡς εἰμί λέγω · ἐγώ ἀποθνῄσκω διά ὁ κηρύσσω , ἵνα σύ ζῶ δις αὐτός ὁ ἀγήραος ἐκεῖνος καί αἰώνιος ζωή , πιστεύω εἰς Χριστός . ] ὁ πάθος καί ὁ θλῖψις , καί ὁ θανατηφόρος συμφορά , οὗτος νῦν ἐνεργέω ἐν ἐγώ , φημί , ὁ δέ πίστις καί ὁ εὐσέβεια εἰμί ὁ ἀληθινός ζωή , ἐν σύ . Ζωή δέ εἰμί ὁ εὐσέβεια , ὅτι ὁ ἀγήραος καί ἄλυπος καί ἀίδιος ἐν οὐρανός προξενέω . « ἔχω δέ ὁ αὐτός πνεῦμα ὁ πίστις . » ὁ αὐτός πνεῦμα ὁ Δαυλδ , φημί , ἔχω , ὁ αὐτός αὐτός καί φθέγγομαι , ὁ , « πιστεύω , διό λαλέω . » ἄνοος γάρ ἀπό λογισμός παρίστημι ὁ ἀνάστασις , νῦν ἐκ πίστις αὐτός εἰσφέρω . οἶδα ὅτι ὁ ἐγείρω ὁ κύριος Ἰησοῦς , καί ἐγώ διά Ἰησοῦς ἐγείρω καί παραστλσει σύν σύ . ὁ γάρ πᾶς δις σύ , ἵνα ὁ χάρις πλεονάζω , διά ὁ πλείων ὁ ευναριστια μετά . ρισσεύσῃ εἰς ὁ δόξα ὁ Θεός . Διὸ οὐ ἐκκακέω , ἀλλά εἰμί καί ὁ ἔξω Ἡμων ἄνθρωπος διαοβείρεται , ἀλλά ὁ ἔσωθεν ἀνακαινόω ἡμέρα καί ἡμέρα . ααλουμην δέ οὗτος , οἶδα ὅτι ὁ ὁ κύριος ἐγώ Ἥρα · πατήρ , καί ἐγώ ἐγείρω . πόθεν οἶδα ; ἐκ ὁ πίστις δηλονότι . « καί ἐγώ διά Ἰησοῦς ἐγείρω αὐτός γάρ ἦξις ἐν κέλευσμα , ἐν φωνή ἀρχάγγελος , ἐν σάλπιγξ , καί ἐγείρω ὁ νεκρός , καί παρίστημι ὁ οἰκεῖος βῆμα . « ὁ γάρ πᾶς δις σύ . » Ἐχταῦθα παιδαγωγέω αὐτός , ὑπέρ ὁ ἀνάστασις καί ὁ λοιπός ἀγαθός , χάρις οἶδα ἄνθρωπος μέν μηδείς , Θεός δέ μόνος . ὁ γάρ ψευδαπόστολος , ἑαυτοῦ ὁ χάρις ἀνατίθημι , ὡς διά ὁ οἰκέω πρός θεός παράκλησις , δωρέω οὗτος ὁ Θεός . « ὁ γάρ πᾶς , τουτέστιν ἀγαθός , δις σύ , » οὖον διά ὅδε , καί ὅδε , ἀλλά διά ὁ κοινός συμφέρω . οὗτος δέ , φημί , γίγνομαι , ἵνα ὁ χάρις ὁ Θεός πλεονάζω , πολύς παρέχω . Ταύτη δέ πλεονάζω , καί ὁ εἰς αὐτός εὐχαριστία συμπλεονάζομαι . « Διὸ οὐ ἐκκακέω . » ἐπεί οὖν οἶδα πᾶς ὁ εἰς ἐγώ γίγνομαι , εἰς εὐχαριστία Θεός τελευτάω , οὐ ἐκκακέω οὐδέ ἀπαγορεύω πρός ὁ πειρασμός . ἔσσομαι δέ ἄνθρωπος , ὁ σῶμα καλέω , ὅσπερ φθείρω , μαστίζω , διώκω καί δεσμέω . Ἔσω δέ ἄνθρωπος ὁ ψυχή , ὅς τις ἀναθάλλω , φημί , καθ´ ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἐλπίς καί τῆ χαρά , καί ὁ οἶδα ὅτι ὑπέρ Θεός πάσχω . ὁ γάρ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ θλῖψις ἐγώ καθ´ ὑπερβρλὴν εἰς ὑπερβολή αἰών Βῶρος