cogPG.PG118 255
ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ , ὃς καὶ ἐντυγχάνει ὑπὲρ ἡμῶν . « Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα ; » Ὡς εἰ ἔλεγε , Τούτων οὕτως ὄντων , μηδεὶς λοιπὸν περὶ τῶν λδε πειρασμῶν ἢ κινδύνων λογοποιείσθω . Τί γὰρ ἔνι εἰπεῖν πρὸς τὴν τοσαύτην ἀγαθότητα τοῦ ΘεοῦBΤ . « Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα ; » Ποῖα · Ὅτι προώρισεν , ὅτι ἐκάλεσεν , ὅτι ἐδικαίωσεν , ὅτι ἐδόξασε , πρὸς τοσαύτην ἀφθονίαν εὐεργεσιῶν , τί ἐροῦμεν ; Οὐδὲ εὐχαρίστων , φησὶ , λόγων εὐποροῦμεν , μή τι γε ἔργων ἀμοιβῆς , τοσαύτη ἐστὶν ἄφατος αὐτοῦ ἡ περὶ ἡμᾶς χάρις . Εἶτα ὥσπερ πόρισμα λαβὼν ἐντεῦθεν , φησίν · « Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν , τίς καθ´ ἡμῶν ; » Οὐδείς . Κἂν γάρ τινες βλάπτειν ἐπιχειρήσωσιν , οὐ βλάψουσιν , ἁλλ´ ὡφελήσουσι . Π!θεν ἑῇλον ὅτι ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Θεός ; Ἕκ τε τῶν προειρημένων , καὶ τὸ μέγιστον καὶ πᾶσαν ἐκπλῆττον διάνοιαν , ὅτι ὑπὲρ ἡμῶν τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο . Εἰ οὖν ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν , δῆλον ὅτι πάντα εἰς συμφέρον μεταστέσει , καὶ τὰ δοκοῦντα λυπηρὰ , χαρᾶς πρόξενα παρασκευάσει , ὥσπερ καὶ ἔπὶ τῶν ἀποστόλων αὐτῶν καὶ τῶν μαρτύρων τὰς θλίψεις καὶ τοὺς διωγμοὺς και τοὺς θανάτους ὑπόθεσιν στεφάνων καὶ βραβείων ἐποιήσατο , καὶ πρόξενα τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . οὕτως οὐν , ἂν ἡμεῖς μόν ον μὴ ἐκλυθῶμεν , οὐδεὶς ἰσχύει καθ´ ἡμῶν . Τέθεικε δὲ τὸ , « Ὅς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο , » καὶ ἐξῆς , τήν τε κηδεμονίαν τὴν ἄφατον , ὡς ἔφημεν , τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμας ἐνδεικνύμενος , καὶ ἄμα εἴ τι δυσχερὲς ὑπό τινων πάσχομεν , ὑπομένειν καὶ καρτερεῖν διὰ τοῦ παρωδείγματος παραινῶν . Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ ἀνακτώμενος καὶ παρηγορῶν . Εἰ γὰρ ὁ Υἱὸς ὑπὲρ σοῦ τοσαῦτα ἔπαθε , τί σε χρὴ παθεῖν ὑπὲρ αὐτοῦ ; καὶ εἰ ἐκεῖνος τοσαῦτα παθὼν τῆς πατρικῆς δόξης καὶ θεότητος οὐδέν τι καθυφειμένον ἐδέξατο , μηδὲ σύ ὀλιγωρήσῃς πάσχων ταῦτα . Πάντως γὰρ τῶν ἐπηγγελμένων , καὶ μετὰ τὰ πάθη καὶ μετὰ τὸν θάνατον ἀξιωθήσῃ . Τὸ δὲ , « Πῶς οὐχὶ καὶ σὺν αὐτῷ χαρίσεται ; » τὸ ἀπροφάσιστον καὶ ἀπαραίτητον θέλων παραστῆσαι τῆς δωρεᾶς . « Σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίσεται , σησίν . » Ἐρεῖς , φησὶν , ὅτι μή ποτε ἡμῶν ἐπιλήσεται ; Οὐκοῦν καὶ τοῦ Υἱοῦ . Σὺν αὐτῷ γὰρ τὰ πάντα ἡμῖν χαρίζεται . Ὥστε πάντως καὶ ἀπροφασίστως , τευξόμεθα ὧν ἐπηγγέλμεθα . Εἰπών δὲ τοὺς πειρασμοὺς τοὺς διὰ θλίψεων καὶ βασάνων , ἐν τῷ εἰπεῖν , « Τίς καθ’´ ἡμῶν ; » νῦν ἕτερον εἶδος πειρασμῶν λέγει´ τοὺς ὀνειδισμοὺς , τὰς μέμψεις , τὰς λοιδορίας , τὰς διαβολὰς , ἃς κατέχεον οἱ ἄπιστοι τῶν πιστῶν . Καὶ τοῦτο δηλοῖ διὰ τοῦ λέγειν , « Τίς ἐγκαλέσει κατα ἐκλεκτῶν Θεοῦ ; » καὶ ἀποδείκνυσι κἀνταῦθα ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν προειρημένων , ὅτι Θεοῦ δικαιοῦντος , εις μάτην γλωσσαλγούσιν οἰαὶτιώμενοι καὶ κατακρίνοντες . « Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν , τίς καθ´ ἡμῶν;»να γὰρ μὴ λέγωσιν , ὅτι Βασιλεῖς καθ´ ἡμῶν καὶ δῆμοι καὶ ἡγεμόνε ; πάντες γὰρ ἐπεβούλευον τοῖς πιστοῖς , φ · σιν ὅτι ἰσχύει ὁ Θεὸς τὰς καθ’´ ἡμῶν ἐπιβουλὰς , ἀφορμὴν στεφάνων ποιήσασθαι . Οὐδεὶς οὖν ὁ καθ´ ἡμῶν « Ὅς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο . » Πᾶς οὕν
Lemmas: ἐν δεξιός ὁ Θεός , ὅς καί ἐντυγχάνω ὑπέρ ἐγώ . « τις οὖν εἴρω πρός οὗτος ; » ὡς εἰμί λέγω , οὗτος οὕτως εἰμί , μηδείς λοιπός περί ὁ λδε πειρασμός ἢ κίνδυνος λογοποιέω . τις γάρ ἐν εἶπον πρός ὁ τοσοῦτος ἀγαθότης ὁ Θεός . « τις οὖν εἴρω πρός οὗτος ; » Ποίας · ὅτι2 προορίζω , ὅτι καλέω , ὅτι δικαιόω , ὅτι δοξάζω , πρός τοσοῦτος ἀφθονία εὐεργεσία , τίς εἴρω ; οὐδέ εὐχάριστος , φημί , λόγος εὐπορέω , μή τίς γε ἔργον ἀμοιβή , τοσοῦτος εἰμί ἄφατος αὐτός ὁ περί ἐγώ χάρις . εἶτα ὥσπερ πόρισμα λαμβάνω ἐντεῦθεν , φημί · « εἰμί ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ , τίς καθ´ ἐγώ ; » οὐδείς . κἀν γάρ τις βλάπτω ἐπιχειρέω , οὖον βλάπτω , ἅλλος ὠφελέω . Π!θεν ἑῇλον ὅτι ὑπέρ ἐγώ ὁ Θεός ; ἐκ τε ὁ προερέω , καί ὁ μέγας καί πᾶς ἐκπλήσσω διάνοια , ὅτι ὑπέρ ἐγώ ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι . εἰμί οὖν ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ , δῆλος ὅτι πᾶς εἰς συμφέρω μεθίστημι , καί ὁ δοκέω λυπηρός , χαρά Προξένα παρασκευάζω , ὥσπερ καί ἐπί ὁ ἀπόστολος αὐτός καί ὁ μάρτυς ὁ θλῖψις καί ὁ διωγμός και ὁ θάνατος ὑπόθεσις στέφανος καί βραβεῖον ποιέω , καί Προξένα ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . οὕτως ὀν , εἄν ἐγώ νυμφότιμον εἰμί μή ἐκλύω , οὐδείς ἰσχύω καθ´ ἐγώ . τίθημι δέ ὁ , « ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι , » καί ἑξῆς , ὁ τε κηδεμονία ὁ ἄφατος , ὡς φημί , ὁ Θεός περί ἡμεῖς ἐνδείκνυμι , καί ἄμη εἰμί τίς δυσχερής ὑπό τίνω πάσχω , ὑπομένω καί καρτερέω διά ὁ παρωδείγματος παραινέω . οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί ἀνακτάομαι καί παρηγορέω . εἰμί γάρ ὁ υἱός ὑπέρ σύ τοσοῦτος πάσχω , τίς σύ χρή πάσχω ὑπέρ αὐτός ; καί εἰμί ἐκεῖνος τοσοῦτος πάσχω ὁ πατρικός δόξα καί θεότης οὐδείς τίς καθυφίημι δέχομαι , μηδέ σῦς ὀλιγωρέω πάσχω οὗτος . πάντως γάρ ὁ ἐπαγγέλλω , καί μετά ὁ πάθος καί μετά ὁ θάνατος ἀξιόω . ὁ δέ , « Πῶς οὐ καί σύν αὐτός χαρίζω ; » ὁ ἀπροφάσιστος καί ἀπαραίτητος ἐθέλω παρίστημι ὁ δωρεά . « σύν αὐτός ὁ πᾶς ἐγώ χαρίζω , σός . » ἐρέω , φημί , ὅτι μή ποτός ἐγώ ἐπιλήθω ; οὐκοῦν καί ὁ υἱός . σύν αὐτός γάρ ὁ πᾶς ἐγώ χαρίζομαι . ὥστε πάντως καί ἀπροφασίστως , τυγχάνω ὅς ἐπαγγέλλω . εἶπον δέ ὁ πειρασμός ὁ διά θλῖψις καί βάσανος , ἐν ὁ εἶπον , « Τῖς καθίημι ἐγώ ; » νῦν ἕτερος εἶδος πειρασμός λέγω ὁ ὀνειδισμός , ὁ μέμψις , ὁ λοιδορία , ὁ διαβολή , ὅς καταχέω ὁ ἄπιστος ὁ πιστός . καί οὗτος δηλόω διά ὁ λέγω , « Τῖς ἐγκαλέω κατά ἐκλεκτός Θεός ; » καί ἀποδείκνυμι ἐνταῦθα ὥσπερ καί ἐπί ὁ προερέω , ὅτι Θεός δικαιόω , εἰς μάτην γλωσσαλγέω οἰαὶτιώμενοι καί κατακρίνω . « εἰμί ὁ θεός ὑπέρ ἐγώ , τίς καθ´ ἡμῶν;»να γάρ μή λέγω , ὅτι Βασιλίς καθ´ ἐγώ καί δῆμος καί ἡγεμών ; πᾶς γάρ ἐπιβουλεύω ὁ πιστός , φ · βρόχος ὅτι ἰσχύω ὁ θεός ὁ καθίημι ἐγώ ἐπιβουλή , ἀφορμή στέφανος ποιέω . οὐδείς οὖν ὁ καθ´ ἐγώ « ὅς γε ὁ ἴδιος υἱός οὐ φείδομαι . » Πᾶς οὖν