cogPG.PG118 404
ὑμῶν τὴν συνείδησιν . « Ἐὰν δέ τις ὁμῖν εἴπῃ . » Ἵνα τί μηκέτι ἐσθίομεν ; καί φησιν · Ἀληθῶς μὲν πάντα τοῦ Κυρίου ἐστιν , ὡς καὶ αὐτὴ ἡ γῆ ἐξ ἡς κβαίνει ταῦτα · ἀλλ´ ἐὰν φάγητε , τὴν συνείδησιν τοῦ μηνύσαντος βλάπτετε . Σκανδαλισθήσεται γὰρ , τί δήποτε ἀκούσαντες , οὐκ ἀπέχεσθε - [ ΟΔΡ . ] Τοῦτο δὲ λέγει , φοβούμενος μήπω νομίσωσιν ὡς ἰσχὸν τῶν εἰδώλων ἐχόντων γίνεσθαι τὴν κώλυσιν . Τοῦ γὰρ Κυρίου ἡ γῆ » Σὺ μὲν γὰρ οἶδας ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , καὶ τῆς τῶν εἰδώλων ἀσθενείας καταφρονεῖς . Ἐκεῖνος δὲ τῇ πλάνῃ δεδουλωμένος , βλάβην ἐντεῦθεν καρποῦται , εἰδωλοθύτων σε κρεῶν μεταλαμβάνειν ἡγούμενος . Τοῦτο γὰρ διδάσκει τὰ ἑξῆς . Ἵνα τί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; ἐλευθερίαν καλῶν τὴν χάριν τῆς πίστεως . Εἰ ἐγὼ χάριτι μετέρω , τί βλασφημοῦμαι ὑπὲρ οὗ ἐγὼ εὐχαριστω ; Οὐχ ὅσιον , φησὶν , ἄλλον λωβᾶσθαι διὰ τὴν ἐμὴν τελειότητα . ἌλΙως . [ ΦΩΤ . ] Ἐπειδὴ ἀνωτέρω ὅτε τὰ ἐν μακέλλῳ πωλοὐμενα οὐκ ἐκώλυεν ἐσθίειν , ἐπήγαγε · « Τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήοωμα αὐτῆς , » τουτέστι , τὰ ἐν αὐτῇ πάντα . Ταῦτα γάρ εἰσι τὰ πληροῦντα αὐτὴν , καρποὶ καὶ ζῶα , καὶ τὰ ὅμοια . Εἰτα προϊὼν λέγει . « Ἐὰν δέ τις ὑμῖν εἴπῃ ὅτι εἰδωλόθυτόν ἐστι , μὴ ἐσθίετε , » ἵνα μή τις εἴπῃ · Τί οὖν ; νῦν οὐκ , ἔστιν ἡ γῆ τοῦ Κυρίου καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ; Ἀλλ´ ὅτε μὲν οὐκ ἐκώλυες ἐσθίειν τοῦ Κυρίου ἦν , νυν δὲ οὐκ ἔστιν ; Πᾶν μὴ οὖν μὴ ἐξῇ τοῦτο λέγειν τινὶ , πάλιν τίθησι τὸ αὐτὸ καί φησι · Τοῦ Κυρίου μὲν ἡ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , ὅπερ ἔμπροσθεν εἶπον , ἀλλὰ διὰ τὸν μηνύσαυτα καὶ τὴν συνείδησιν αὐτοῦ , οὐ δεῖ γεύσασθαι ἐκείνων τῶν εἰδωλοθύτων . Εἰ γὰρ τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς , αὐτὸς οὐδενὸς ποιήσει ὑμᾶς ἔχειν ἐνδεῶς , κἂν ταύτης δι´ αὐτὸν ἀπόσχησθε τῆς εἰδωλοθύτου θοίνης . Ἢ ἐπεὶ τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , πολλῷ μᾶλλον καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτῇ . Διὰ γοῦν τοῦτον τὸν μηνύσαντα ὅς ἐστι τοῦ Κυρίου , καὶ τοὺς ἄλλους ἴσως τοὺς μηνύοντος ἀκούσαντας ἵνα μὴ βλαβῶσι , μὴ ἐσθίετε . Τοῦ Κυρίου γὰρ ἡ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ , καὶ δεῖ ὡς ὁμοδούλων φροντίζειν τῶν ἐν αὐτῇ . Οὐ γὰρ ὅτε μὲν ἔδει φαγεῖν , τοῦτο ἔδει ἐννοεῖν , ὅτε δὲ μὴ ἐσθίειν , τοῦτο παρορᾷν , ἀλλ´ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντας , καὶ τότε εὐχαρίστως ἐσθίειν , ὡς τοῦ Κυρίου παρασχόντος ἡμῖν εἰς βρῶσιν ταῦτα , καὶ νῦν εἰκότως μὴ ἐσθίειν , ὡς φυλαττομένους σκανδαλίζειν τοὺς τοῦ Κυρίου δούλους καὶ ὁμοδούλους ἡμῶν . Σμνείδησιν δὲ λέγῳ , οὐχὶ τὴν ἑαυτοῦ , ἀλλὰ τὴν τοῦ ἑτέρου . Ὡς τί γὰρ ἢ ἐλευθερία μου Κκρίνεται ὑπὸ ἄλλης συνειδήσεως ; εἰ δέ ἐγὸ Κλάριτι μετέχω , τί βλασφημοῦμαι , ὑπὲρ οὖ ἐγὼ εὐχαριστῶ ; Εἶτε οὖν ἐσθίετε , εἴτε πίοετε . εἴτε τί ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε . « συνείδησιν . » Τὴν τοῦ Ἔλληνος τοῦ καταμηνύσαντος , ἵνα μὴ βλαβῇ . « ἱνα τί γὰρ ἡ ἐλευθερία μου κρίνεται · » Ἵνα μή τις εἴπη · Διὰ μὲν τὴν τῶν ἀδελφῶν συνείδησιν τῶν βλαπτομένων , καλῶς φαγεῖν
Lemmas: σύ ὁ συνείδησις . « ἐάν δέ τις ὁμός εἶπον . » ἵνα τίς μηκέτι ἐσθίω ; καί φημί · ἀληθής μέν πᾶς ὁ κύριος εἰμί , ὡς καί αὐτός ὁ γῆ ἐκ εἰμί καίνω οὗτος · ἀλ ἐάν ἐσθίω , ὁ συνείδησις ὁ μηνύω βλάπτω . σκανδαλίζω γάρ , τίς δήποτε ἀκούω , οὐ ἀπέχω - [ ΟΔΡ . ] οὗτος δέ λέγω , φοβέω μήπω νομίζω ὡς ἴσχω ὁ εἴδωλον ἔχω γίγνομαι ὁ κώλυσις . ὁ γάρ κύριος ὁ γῆ » σύ μέν γάρ οἶδα ὅτι ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός , καί ὁ ὁ εἴδωλον ἀσθένεια καταφρονέω . ἐκεῖνος δέ ὁ πλάνη δουλόω , βλάβη ἐντεῦθεν καρπόω , εἰδωλόθυτος σύ κρέας μεταλαμβάνω ἡγέομαι . οὗτος γάρ διδάσκω ὁ ἑξῆς . ἵνα τίς γάρ ὁ ἐλευθερία ἐγώ κρίνω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; ἐλευθερία καλός ὁ χάρις ὁ πίστις . εἰμί ἐγώ χάρις μετεράω , τίς βλασφημέω ὑπέρ ὅς ἐγώ εὐχαριστέω ; οὐχ ὅσιος , φημί , ἄλλος λωβάομαι διά ὁ ἐμός τελειότης . ἁλιεύς . [ Φ . ] ἐπεί ἀνωτέρω ὅτε ὁ ἐν μάκελλον πωλέω οὐ κωλύω ἐσθίω , ἐπάγω · « ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πληοωμος αὐτός , » τουτέστι , ὁ ἐν αὐτός πᾶς . οὗτος γάρ εἰμί ὁ πληρόω αὐτός , καρπός καί ζῷον , καί ὁ ὅμοιος . εἶτα προέρχομαι λέγω . « ἐάν δέ τις σύ εἶπον ὅτι εἰδωλόθυτος εἰμί , μή ἐσθίω , » ἵνα μή τις εἶπον · τις οὖν ; νῦν οὐ , εἰμί ὁ γῆ ὁ κύριος καί ὁ ἐν αὐτός ; Ἀλ ὅτε μέν οὐ κωλύω ἐσθίω ὁ κύριος εἰμί , νυν δέ οὐ εἰμί ; Πᾶν μή οὖν μή ἔξεστι οὗτος λέγω τις , πάλιν τίθημι ὁ αὐτός καί φημί · ὁ κύριος μέν ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , ὅσπερ ἔμπροσθεν εἶπον , ἀλλά διά ὁ μηνύω καί ὁ συνείδησις αὐτός , οὖον δεῖ γεύω ἐκεῖνος ὁ εἰδωλόθυτος . εἰμί γάρ ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός , αὐτός οὐδείς ποιέω σύ ἔχω ἐνδεής , κἀν οὗτος δις αὐτός ἀπέχω ὁ εἰδωλόθυτος θοίνη . ἤ ἐπεί ὁ κύριος ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , πολύς μᾶλλον καί ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐν αὐτός . Ζεύς γοῦν οὗτος ὁ μηνύω ὅς εἰμί ὁ κύριος , καί ὁ ἄλλος ἴσως ὁ μηνύω ἀκούω ἵνα μή βλάπτω , μή ἐσθίω . ὁ κύριος γάρ ὁ γῆ καί ὁ ἐν αὐτός , καί δεῖ ὡς ὁμόδουλος φροντίζω ὁ ἐν αὐτός . οὖον γάρ ὅτε μέν ἐσθίω ἐσθίω , οὗτος ἐσθίω ἐννοέω , ὅτε δέ μή ἐσθίω , οὗτος παροράω , ἀλ ἀεί ὡσαύτως ἔχω , καί τότε εὐχάριστος ἐσθίω , ὡς ὁ κύριος παρέχω ἐγώ εἰς βρῶσις οὗτος , καί νῦν εἰκότως μή ἐσθίω , ὡς φυλάσσω σκανδαλίζω ὁ ὁ κύριος δοῦλος καί ὁμόδουλος ἐγώ . Σμνείδησιν δέ λέγος , οὐ ὁ ἑαυτοῦ , ἀλλά ὁ ὁ ἕτερος . ὡς τίς γάρ ἢ ἐλευθερία ἐγώ κκρινω ὑπό ἄλλος συνείδησις ; εἰμί δέ ἐγό Κλάριτι μετέχω , τίς βλασφημέω , ὑπέρ οὖον ἐγώ εὐχαριστέω ; ἄγω οὖν ἐσθίω , εἴτε πίομαι . εἴτε τίς ποιέω , πᾶς εἰς δόξα Θεός ποιέω . « συνείδησις . » ὁ ὁ Ἕλλην ὁ καταμηνύω , ἵνα μή βλάπτω . « ἵνα τίς γάρ ὁ ἐλευθερία ἐγώ κρίνω · » ἵνα μή τις εἶπον · Ζεύς μέν ὁ ὁ ἀδελφός συνείδησις ὁ βλάπτω , καλῶς ἐσθίω