cogPG.PG118 381
θυγατρός . Ἐὰν ὁρᾷ γὰρ τὰ τῆς θυγατρὸς εἰς τὸ ἐκγαμίζειν αὐτὸν ἀναγκάζοντα , οὐκ ὀφελει παρθένον αὐτὴν τηρεῖν , εἰς τὸ ἐναντίον αὐτὴν καὶ τῆς ὁρμῆς καὶ τῆς γνώμης ἐκβιαζόμενος · ἑκούσιον γὰρ , ἀλλ´ οὐκ ἀκούσιον , τὸ τῆς παρθενίας . Ἐπεὶ μετὰ τοῦ ἀκουσίου , καὶ εἰς χεῖρον ἅν ἀποκλίνειεν , ἑαυτῇ μὲν συγγνώμην φέρουσα , εἰς δὲ τὸν βιασάμενον παρθενεύειν , τῆς ἀτοπίας τὴν αἰτίαν ἀναφέρουσα . Ἠ τὸ , « Μὴ ἔχων ἀνάγκην , » καὶ τοῦτο ἂν ὑποδηλώσειεν . Μὴ ἔχων , φησὶν , ἀνάγκην τοῦτο ποιεῖν , ἢ ὡς προαφιερώσας τῷ Θεῷ . καὶ ἀναθεὶς παρθενεύειν , ἢ ὡς τῆς θυγατρὸς ἐπὶ τοῦτο καταναγκαζούσης . Τὸ γὰρ ὑπό τινος τῶν εἰρημένων ἀνάγκην ἔχοντι μὴ ἐκγαμίζειν , οὐδὲ βουλεύσασθαι ἄλλω , ἔνι , οὐδὲ κρίσιν ἄλλην ἐν τῇ καρδίᾳ μελετῆσαι . Ἀλλ´ οὐδὲ ἐπιτελοῦντι τηλικοῦτος ὁ ἔπαινος , ὅσον μὴ ἐπίτελοῦντι τὸ κατάκριμα , ἀλλὰ πολλαπλάσιον . Ὅς δὲ χωρίς ἀνάγκης τοῦτο κέκρικε ποιεῖν ἐν τῇ καρδίᾳ , παρθένον μὲν ἔχων , μέγα κατώρθωσεν , ἐκγαμίσας δὲ , οὐδὲν ὅλως ἥμαρτεν . « Ὁ θέλει ποιείτω . » πΟΚΟΥΜ . εἴτε ἐκγαμισάτω , φησὶίν , εἴτε τηρείτω παρθένον . Οὐδέτερον γὰρ ἁμαρτία . Εὐδοκεῖ δὲ μᾶλλον ὁ φυλάττων παρθένον ὡς προτὼν , φησί , « Θέλω ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι , » ἤγουν παρθένους , ὸς δὲ ἔστηκεν ἑδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ μὴ ἔχων ἀνάγκην , ἐξουσίαν δὲ ἔχει περὶ τοῦ ἰδίου θελήματος , καὶ τοῦτο κέκρικεν ἐν τῆ καρδίᾳ αὐτοῦ τοῦ τηρεῖν τὴν ἐαυτοῦ παρθένον , καλῶς ποιεῖ . Ὥστε καὶ ὁ ἐκγαμίζων καλῶς ποιεῖ · ὁ δὲ μὴ ἐκγαμίζων , κρεῖσσον ποιεῖ . Ὁρᾷς πῶς ἐκ προοιμίων θαυμάζει τὸν τηροῦντα αὐτὴν παρθένον ; « Ὅς ἕστηκε , φησὶν . ἐδραῖος ἐν τῇ καρδίᾳ . » Δηλονότι ἐκεῖνος ὁ διὰ τὴν δοκοῦσαν ἀσχημοσύνην καθυφεὶς καὶ ἐγγαμίσας , οὐχ ἕστηκεν ἑδραῖος ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Θεοῦ . « Μὴ ἔχων ἀνάγκην . » Οὐκ ἔχει , φησὶν , ἀνάγκην μὴ ἐγγαμίσαι αὐτήν . Ἔ γὰρ ἂν οὔτε οὕτως θαυμάσιος ἦν μὴ ἐγγαμίζων . Τῇ γὰρ ἀνάγκῃ καὶ οὐκ αὐτῷ τὸ ἔργον ἐλογίζετο . Νῦν δὲ αὐτοῦ φιλοτιμία ἐστὶ τὸ πᾶν , καὶ θεοφιλὴς προαίρεσις . Ὁ γὰρ ἄκων καὶ ἐξ ἀνάγκης φυλάττων τὴν ἑαυτοῦ παρθένον , ἄχαρις . Ὁ δὲ διὰ τὸν τοῦ Κυρίου πόθον μὴ ἔχων ἀνάγκην , ἀλλ´ ὃ θέλει τοῦτο ποιεῖν δυνάμενος , φυλάξει , ἐκεῖνος θαυμάσιος . Καὶ τοῦτο κέκρικεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . » Ἐδραῖόν τινα ὑποτίθεται ἄνθρωπον , ὄν οὐκ ἴσχυσε σαλεῦσαι ἡ δοκοῦσα παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἀσχημοσύνη , ἐπὶ τῶν φυλαττόντων παρθένους τὰς θυγατέρας . « Καλῶς ποιεῖ . » Ἐπαινεῖ αὐτὸν τῆς ἑδραίας γνώμης . Καὶ ὁ ἐγγαμίζων καλῶς ποιεῖ . π[ΚΟΥΜ . ] Καὶ ἐκεῖνο μὲν , φησί , καλόν . Οὐ γὰρ ἁμαρτία τὸ ἐγγαμίζειν . Πᾶν δὲ ὃ οὐχ ἁμαρτία , καλόν . Ὁδέ γε Κμὴ ἐγγαμίζων , καὶ κατόρθωμά τι πράττει , ὃ κρεῖττόν ἐστιν . Ὅρα δὲ πῶς ἐκ τῆς συγκρίσεως , τὸ μὴ ἐγγαμίζειν συμβουλεύει . Γυνὴ δέδεται νόμῳ , ἐφ´ δσον κρόνον ζῇ ὁ ἀνήρ αὐτῆς . Ἐὰν δὲ καὶ κοιμηθῇ ὁἀὴρ , ἐλεύθερα
Lemmas: θυγάτηρ . ἐάν ὁράω γάρ ὁ ὁ θυγάτηρ εἰς ὁ γαμίζω αὐτός ἀναγκάζω , οὐ ὄφελος παρθένος αὐτός τηρέω , εἰς ὁ ἐναντίος αὐτός καί ὁ ὁρμή καί ὁ γνώμη ἐκβιάζω · ἑκούσιος γάρ , ἀλ οὐ ἀεκούσιος , ὁ ὁ παρθενίη . ἐπεί μετά ὁ ἀεκούσιος , καί εἰς χείρων ὅς ἀποκλίνω , ἑαυτοῦ μέν συγγνώμη φέρω , εἰς δέ ὁ βιάζομαι παρθενεύω , ὁ ἀτοπία ὁ αἴτιος ἀναφέρω . ὁ ὁ , « μή ἔχω ἀνάγκη , » καί οὗτος εἄν ὑποδηλόω . μή ἔχω , φημί , ἀνάγκη οὗτος ποιέω , ἢ ὡς προαφιερόω ὁ Θεός . καί ἀνατίθημι παρθενεύω , ἢ ὡς ὁ θυγάτηρ ἐπί οὗτος καταναγκάζω . ὁ γάρ ὑπό τις ὁ εἴρω ἀνάγκη ἔχω μή γαμίζω , οὐδέ βουλεύω ἄλλος , ἐν , οὐδέ κρίσις ἄλλος ἐν ὁ Καρδία μελετάω . Ἀλ οὐδέ ἐπιτελέω τηλικόσδε ὁ ἔπαινος , ὅσος μή ἐπιτελέω ὁ κατάκριμα , ἀλλά πολλαπλάσιον . ὅς δέ χωρίς ἀνάγκη οὗτος κρίνω ποιέω ἐν ὁ Καρδία , παρθένος μέν ἔχω , μέγας κατορθόω , εκγαμισος δέ , οὐδείς ὅλως ἁμαρτάνω . « ὁ ἐθέλω ποιέω . » ΟΠ . εἴτε εκγαμισατον , φησὶίν , εἴτε τηρέω παρθένος . οὐδέτερος γάρ ἁμαρτία . εὐδοκέω δέ μᾶλλον ὁ φυλάσσω παρθένος ὡς προτείνω , φημί , « ἐθέλω σύ ἀμέριμνος εἰμί , » ἤγουν παρθένος , ὅς δέ ἵστημι ἑδραῖος ἐν ὁ Καρδία μή ἔχω ἀνάγκη , ἐξουσία δέ ἔχω περί ὁ ἴδιος θέλημα , καί οὗτος κρίνω ἐν τῆ Καρδία αὐτός ὁ τηρέω ὁ ἑαυτοῦ παρθένος , καλῶς ποιέω . ὥστε καί ὁ γαμίζω καλῶς ποιέω · ὁ δέ μή γαμίζω , κρατύς ποιέω . ὁράω πῶς ἐκ προοίμιον θαυμάζω ὁ τηρέω αὐτός παρθένος ; « ὅς ἵστημι , φημί . εδραίος ἐν ὁ Καρδία . » δηλονότι ἐκεῖνος ὁ διά ὁ δοκέω ἀσχημοσύνη καθυφίημι καί ἐγγαμίζω , οὐ ἵστημι ἑδραῖος ἐν ὁ ἔργον ὁ Θεός . « μή ἔχω ἀνάγκη . » οὐ ἔχω , φημί , ἀνάγκη μή ἐγγαμίζω αὐτός . ἔ γάρ εἄν οὔτε οὕτως θαυμάσιος εἰμί μή ἐγγαμίζω . ὁ γάρ ἀνάγκη καί οὐ αὐτός ὁ ἔργον λογίζομαι . νῦν δέ αὐτός φιλοτιμία εἰμί ὁ πᾶς , καί θεοφιλής προαίρεσις . ὁ γάρ ἄκων καί ἐκ ἀνάγκη φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ παρθένος , Ἄχαρις . ὁ δέ διά ὁ ὁ κύριος πόθος μή ἔχω ἀνάγκη , ἀλ ὅς ἐθέλω οὗτος ποιέω δύναμαι , φυλάσσω , ἐκεῖνος θαυμάσιος . καί οὗτος κρίνω ἐν ὁ Καρδία αὐτός . » Ἐδραῖος τις ὑποτίθημι ἄνθρωπος , εἰμί οὐ ἰσχύω σαλεύω ὁ δοκέω παρά ὁ ἄνθρωπος ἀσχημοσύνη , ἐπί ὁ φυλάσσω παρθένος ὁ θυγάτηρ . « καλῶς ποιέω . » ἐπαινέω αὐτός ὁ ἑδραῖος γνώμη . καί ὁ ἐγγαμίζω καλῶς ποιέω . π[ΚΟΥΜ . ] καί ἐκεῖνος μέν , φημί , καλός . οὖον γάρ ἁμαρτία ὁ ἐγγαμίζω . Πᾶν δέ ὅς οὐ ἁμαρτία , καλός . ὁδός γε Κμὴ ἐγγαμίζω , καί κατόρθωμα τίς πράσσω , ὅς κρατύς εἰμί . Ὅρας δέ πῶς ἐκ ὁ σύγκρισις , ὁ μή ἐγγαμίζω συμβουλεύω . γυνή δήω νόμος , ἐφίημι δίδωμι Κρόνος ζῶ ὁ ἀνήρ αὐτός . ἐάν δέ καί κοιμάω ἀήρ , ἐλεύθερος