cogPG.PG118 656
φησί , καὶ οἷον θυσίαν μάλλω καὶ σπονδὴν ἐμαυτὸν προσφέρειν Χριστῷτὸ γὰρ ὑπὲρ Χριστοῦ ἀποθανεῖν , θυσίαν ἐστὶν ἑαυτὸν προσενέγκαι Χριστῷ , χαίρω , Κφησίν . Οὐ τοῦτο δὲ εἰπεν , ὡς νῦν ἀποθνήσκειν μέλ λων , ἀλλὰ τὸ ὕστερον ἐσόμενον προεξηγεῖται , καὶ προπαραμυθεῖται τοὺς μαθητὰς , δεικνὺς ὡς οὐ χρὴ λυπεῖσθαι ἐπὶ τῇ τελευτῇ αὐτοῦ , ἥτις ὡς σπονδὴ καὶ θυσία προσάγεται Χριστῷ , ἀλλὰ καὶ χαίρειν . Ἀλλ εἰ καὶ σαένδομαι ἐπὶ τῇ θυσία και λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν , χαίρω καὶ συγχαίρω πᾶσιν ὑμῖν . Τὸ δ´ αὐτὸ καὶ ὑμεῖς χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι , [ ΦΩΤ Τὸ χωρίον τοῦτο , ἢ ὡς οἱ πρὸ ἡμῶν ἐξ ηγήσαντο ἐκλειπτέον , ἢ καὶ οὕτως · Ἀλλ´ εἰ καὶ θύομαι διὰ τὴν θυσίαν καὶ λειτουργίαν τῆς πίστεως ὑμῶν , ἡν ἰερούργησα τῷ Θεῷ , χαίρω μὲν ὡς ἀληθῶς . Χαρὰ γὰρ διδασκάλου , ἡ τῶν μαθητευθέντων τελειότης . Συγχαίρω δέ , ὅτι καὶ αὐτοὶ τελειούμενοι χαρᾶς ἀπολαύετε μεγίστης . Ὥστε ἐγὼ μὲν διὰ τοῦτο χαίρω καὶ συγχαίρω ὑμῖν , καὶ ὑμεῖς δὲ ὀφείλετε χαίρειν , ὅτι γίνεσθε ἐν τελειότητι , καὶ συγχαίρειν ἐμοὶ , ὅτι ηύφράνατε τὸν διδάσκαλον . Δοκεῖ δὲ ἴσως τό · οΑλλ´ εἰ καὶ σπένδομαι , » ἔννοιαν παρεισάγειν , ὅτι εἰ μὴ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ αὐτῶν ἐσπένδετο , ἐλυπεῖτο ἄν . Τοῦτο γὰρ ὑποφαίνει ὁ τοῦ λόγου σχηματισμός . Καί φαμεν , ὅτι οὐδὲ τοῦτο ἄτοπον . Εἰ γὰρ αὐτὸς προέφη ἀναγκαιότερον ἡγεῖσθαι τὸ ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ σαρκὶ διὰ τὴν προκοπὴν καὶ τὴν τελείωσιν τῶν μαθητῶν , πάντως ἂν ἐλυπήθη θυόμενος , ἐκείνους μήπω τελειώσας . μηδὲ τὴν πίστιν αὐτῶν ὡς θυσίαν ἔχων καὶ λειτουρΚγίαν προσαγαγεῖν τῷ Χριστῷ.-Καὶ ἄλλως δέ . Οὐχ ἀπλῶς ἂν ᾑρετίσατο θύεσθαι , εἰ μὴ ἐφ´ ᾧ σπουδαῖος καὶ θερμὸς κήρυξ τῆς πίστεως γέγονε , καὶ ἐφ´ ᾧ τοὺς μαθητὰς οὕτως κατήρτισεν , ὥστε δύνασθαι αὐτῶν ὡς θυσίαν καὶ λειτουργίαν τὴν πίστιν προσάγειν τῷ Θεῷ . Ὁ γὰρ διὰ ταῦτα θυόμενος , οὗτος ὡ - ἀληθῶς χαίρει καὶ ἀγάλλεται θυόμενος . Οὐδεὶς γὰρ μάτην αἱρεῖται σφάττεσθαι.Δυνατὸν δὲ καὶ ρῶτως Σπίνδομαι νυν τοῖς πειρασμοῖς καὶ ταῖς θλίψεσι . Καὶ γὰρ ἀλλαχοῦ φησι , « Καθ´ ἡμέραν ἀποθνήσκω . » Ἀλλ´ εἰ καὶ θύομαι , φησὶ , τοῖς πειρασμοῖς καὶ ταῖς θλίψεσιδεσμά γὰρ περιέκειτο αὐτῷ , ἀλλ´ οὖν ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν χαίρω , καὶ ἑξῆς-Ἤ καὶ οὕτως · Ἀλλ´ οὖν ὅτι ἐπὶ τῇ θυσίᾳ , τουτέστιν , ἕνεκεν ὑμῶν καὶ τοῦ εἰς ὑμᾶς κηρύγματος , χαίρω , καὶ ἑξῆς . Ἐπὶ τῇ θυσίᾳ . » Εἰ καὶ τελευτῶ , φησί , καὶ σπένδομαι , χαίρω καὶ συγχαίρω ἐπὶ τῇ θυσίᾳ καὶ λειτουργίᾳ τῆς πίστεως ὑμῶν , τουτέστι , χαίρω ὅτι καὶ ὑμᾶς ὡς θυσίαν καὶ λειτουργίαν προσφέρω Χριστῷ · μᾶλλον δὲ οὐχ´ ὁμᾶς , ἀλλὰ τὴν πίστιν ὑμῶν , ὡς θυσίαν καὶ λειτουργίαν προσφέρω . Χαίρω οὖν , ὅτι ἐγὼ σπένδομαι · συγχαίρω δὲ καὶ ὑμῖν , ὅτι τὴν πίστιν ὑμῶν ὡς θυσίαν καὶ λειτουργίαν προσφέρειν μέλλω Χριστῷ . « Χαίρετε καὶ συγχαίρετέ μοι . » Ἐπὶ μὲν τῇ ΡΑτμο . ΟΚ . ΟΧνΙii .
Lemmas: φημί , καί οἷος θυσία Μαλλός καί σπονδή ἐμαυτοῦ προσφέρω Χριστός γάρ ὑπέρ Χριστός ἀποθνῄσκω , θυσία εἰμί ἑαυτοῦ προσφέρω Χριστός , χαίρω , Κφησίν . οὖον οὗτος δέ εἶπον , ὡς νῦν ἀποθνήσκω Μέλ λάω , ἀλλά ὁ ὕστερος εἰμί προεξηγέομαι , καί προπαραμυθέομαι ὁ μαθητής , δείκνυμι ὡς οὖον χρή λυπέω ἐπί ὁ τελευτή αὐτός , ὅστις ὡς σπονδή καί θυσία προσάγω Χριστός , ἀλλά καί χαίρω . ἀλλά εἰμί καί σαενδομης ἐπί ὁ θυσία και λειτουργία ὁ πίστις σύ , χαίρω καί συγχαίρω πᾶς σύ . ὁ δδʹ αὐτός καί σύ χαίρετε καί συγχαίρω ἐγώ , [ Φ ὁ χωρίον οὗτος , ἢ ὡς ὁ πρό ἐγώ ἐκ ἡγέομαι ἐκλειπτέον , ἢ καί οὕτως · Ἀλ εἰμί καί θύω διά ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ , ἐάν ιερουργώ ὁ Θεός , χαίρω μέν ὡς ἀληθής . Χαρά γάρ διδάσκαλος , ὁ ὁ μαθητεύω τελειότης . συγχαίρω δέ , ὅτι καί αὐτός τελειόω χαρά ἀπολαύω μέγας . ὥστε ἐγώ μέν διά οὗτος χαίρω καί συγχαίρω σύ , καί σύ δέ ὀφείλω χαίρω , ὅτι γίγνομαι ἐν τελειότης , καί συγχαίρω ἐγώ , ὅτι εὐφραίνω ὁ διδάσκαλος . δοκέω δέ ἴσως ὁ · οΑλλ´ εἰμί καί σπένδω , » ἔννοια παρεισάγω , ὅτι εἰμί μή ἐπί ὁ θυσία αὐτός σπένδω , λυπέω ἄν . οὗτος γάρ ὑποφαίνω ὁ ὁ λόγος σχηματισμός . καί φημί , ὅτι οὐδέ οὗτος ἄτοπος . εἰμί γάρ αὐτός προφέρω ἀναγκαῖος ἡγέομαι ὁ ἐπιμένω αὐτός ὁ σάρξ διά ὁ προκοπή καί ὁ τελέω ὁ μαθητής , πάντως εἄν λυπέω θύω , ἐκεῖνος μήπω τελειόω . μηδέ ὁ πίστις αὐτός ὡς θυσία ἔχω καί λειτουρΚγίαν προσάγω ὁ Χριστός ἄλλως δέ . οὐχ ἀπλόος εἄν αἱρετίζω θύω , εἰμί μή ἐφίημι ὅς σπουδαῖος καί θερμός κῆρυξ ὁ πίστις γίγνομαι , καί ἐφίημι ὅς ὁ μαθητής οὕτως καταρτίζω , ὥστε δύναμαι αὐτός ὡς θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις προσάγω ὁ Θεός . ὁ γάρ διά οὗτος θύω , οὗτος εἰμί - ἀληθής χαίρω καί ἀγάλλομαι θύω . οὐδείς γάρ μάτην αἱρέω σφαττεσθαι.δυναω δέ καί ρωτός σπινδομης νυν ὁ πειρασμός καί ὁ θλῖψις . καί γάρ ἀλλαχοῦ φημί , « Καθ´ ἡμέρα ἀποθνῄσκω . » Ἀλ εἰμί καί θύω , φημί , ὁ πειρασμός καί ὁ θλίψεσιδεσμά γάρ περίκειμαι αὐτός , ἀλ οὖν ἐπί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ χαίρω , καί ἵκω καί οὕτως · Ἀλ οὖν ὅτι ἐπί ὁ θυσία , τουτέστιν , ἕνεκα σύ καί ὁ εἰς σύ κήρυγμα , χαίρω , καί ἑξῆς . ἐπί ὁ θυσία . » εἰμί καί τελευτάω , φημί , καί σπένδω , χαίρω καί συγχαίρω ἐπί ὁ θυσία καί λειτουργία ὁ πίστις σύ , τουτέστι , χαίρω ὅτι καί σύ ὡς θυσία καί λειτουργία προσφέρω Χριστός · μᾶλλον δέ οὐ ὁμάς , ἀλλά ὁ πίστις σύ , ὡς θυσία καί λειτουργία προσφέρω . χαίρω οὖν , ὅτι ἐγώ σπένδω · συγχαίρω δέ καί σύ , ὅτι ὁ πίστις σύ ὡς θυσία καί λειτουργία προσφέρω μέλλω Χριστός . « χαίρω καί συγχαίρω ἐγώ . » ἐπί μέν ὁ ΡΑτμο . ΟΚ . Ἴ .