cogPG.PG118 212
οὐκ ἐῃράρη δὲ δι´ αὐτὸν μόνον ὅτι ἐλογίσθη αὐτῷ , ἀλλὰ καὶ δι´ ἡμᾶς οἷς μέλλει λογίζεσθαι τοῖς πιστείουσιν ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν τὸν Καριον ἡμῶν ἐκ νεκρῶν , ὃς πορεδόθη διὰ τὰ παραπτώματα ἡμῶν , καὶ ἡγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν . Εἶτα ἵνα μὴ λέγωσιν οἱ ἀκροαταὶ , Καὶ τί πρὸς , ἡμᾶς ; ἐκεῖνος γὰρ ἐδικαιώθη · ἐπάγει , ὅτι ταῦτα οὐ χάριν μόνου τοῦ πατριάρχου γέγραπται , ἀλλὰ καὶ δι´ ἡμᾶς , ἵνα παράδειγμα τὸν Ἀβραὰμ ἔχοντες , πιστοί τε ὁμοίως γινώμεθα , καὶ ὁμοίως ἡ πίστις ἡμῖν εἰς . δικαιοσύνην λογίζηται . « Ἐπὶ τὸν ἐγείραντα Ἰησοῦν . » εὐφυῶς εἰσέβαλεν εἰς τὸν περὶ τοῦ Κυρίου λόγον , καί φησιν · Οὐ διὰ τὰς οἰκείας ἁμαρτίας ἀπέθανεν , ἐπεὶ οὐδὲ ἀνασταθῆναι αὐτὸν ἔδει ὥσπερ οὐδὲ πρὸ τούτου τις , ἀλλὰ διὰ τὰς ἡμῶν ἁμαρτίας , ἵνα ἐξ αὐτῶν ἡμᾶς ἀπαλλάξῃ.«Καὶ ἠγέρθη διὰ τὴν δικαίωσιν ἡμῶν . » Ἵνα , φησί , δικαιώσῃ ἡμᾶς , καὶ ἀπαλλάξῃ ἀμαρτιῶν . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτοοἰκειωσάμενος τὰς ἡμών ἀμαρτίας , δίκην θανάτου δέδωκεν ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα ἡμᾶς ὑπευθύνους καὶ χρεώστας ἔχη θανάτου ἀλλ´ ἷα δικαιώσῃ ἡμᾶς , ζωώσας νεκροὺς ὄντας τῇ ἁμαρτίᾳ , καὶ τέλεον ἀνευθύνους ἀφῇ , ὥσπερ καὶ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν τῆς Σάῤῥας μήτραν τῷ γήρᾳ καὶ τῆ στειρότητι νεκρωθέντας ἀνεζώωσε τῇ τεκνογονίᾳ . ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . Περὶ τῆς ἀποκειμένης ἐλπίδος . λικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · δι´ οὖ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάρν ταύτην , ἐν ῇ ἑστήκαμεν , καὶ καυχώμεθα ἐπ´ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . Πῶς δ´ ἄν τις εἶρηνεύοι πρὸς τὸν Θεόν · ἀκολοθῶν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ , ὡς ὅ γε ἁμαρτάνων , πολεμεῖ Θεῷ . Καὶ οὕτως · είκνυσι τοὺς Ἰουδαίους στασιάζοντας πρὸς πίστιν , καὶ μὴ παραδεχομένους τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν , καὶ πρὸς αὐτὸν στασιάζειν τὸν Πατέρα τὸν ἐγείραντα αὐτὸν ἐκ νεκρῶν . Ἵα γὰρ , φησί , δικαιωθῶμεν ἡμεῖς , διὰ τοῦτο καὶ ἐν νεκροῖς ἐλογίσθη καὶ ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν . Ὑμεῖς δὲ οὐ προσδεχόμενοι αὐτὸν , καὶ τῷ Πατρὶ πολεμεῖτε τῷ ἀναστήσαντι αὐτόν . Ἀλλ´ οἱ δικαιωθέντες , φησίν , εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Πατέρα , καταλύσωμεν τελείως τὸν πρὸς αὐτὸν πόλεμον . Πῶς δὲ καταλύεται ; διὰ τελείας καὶ ἀδιστάκτου πίστεως τῆς εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν · αὐτὸς γάρ ἐστιν ὁ καὶ προσάγων ἡμᾶς αὐτῷ τῷ Πατρί . « Διὰ τοῦ Κυρίου Κἡμῶν . » Εἰ γὰρ δι´ αὐτοῦ τῶν προγεγονότων ἐλυτρώθημεν ἁμαρτιῶν , δι´ αὐτοῦ πάλιν καὶ τῆς εἰς αὐτὸν πίστεως μενοῦμεν μὴ ἀμαρτάνοντες . Καὶ γὰρ εὐχερὲς μᾶλλον φυλάξαι , ἢ κτήσασθαι τὰ ἀγαθὰ τῇ αὐτοῦ συνεργίᾳ . « Δι οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν . » Δι´ αὐτοῦ γὰρ προσήχθημεν τῷ Πατρί . « Εἰ οὖν μακρὰν ὄντες , ἐγγὺς γεγόναμεν τῷ θανάτῳ αὐτοῦ , πολλῷ μᾶλλον ἐγγὺς ὄντες , εἰρηνεύσομεν πρὸς αὐτὸν χάριτι αὐτοῦ . « Τῇ πίστει . » Θεὶς τὰ ΟΑΡΙΤ vΙi .
Lemmas: οὐ ἐράω δέ δις αὐτός μόνος ὅτι λογίζομαι αὐτός , ἀλλά καί δις ἐγώ ὅς μέλλω λογίζομαι ὁ πιστειειμι ἐπί ὁ ἐγείρω Ἰησοῦς ὁ Κάριος ἐγώ ἐκ νεκρός , ὅς πορεδόθη διά ὁ παράπτωμα ἐγώ , καί ἐγείρω διά ὁ δικαίωσις ἐγώ . εἶτα ἵνα μή λέγω ὁ ἀκροατής , καί τίς πρός , ἐγώ ; ἐκεῖνος γάρ δικαιόω · ἐπάγω , ὅτι οὗτος οὖον χάρις μόνος ὁ πατριάρχης γράφω , ἀλλά καί δις ἐγώ , ἵνα παράδειγμα ὁ Ἀβραάμ ἔχω , πιστός τε ὁμοίως γίγνομαι , καί ὁμοίως ὁ πίστις ἐγώ εἰς . δικαιοσύνη λογίζομαι . « ἐπί ὁ ἐγείρω Ἰησοῦς . » εὐφυής εἰσβάλλω εἰς ὁ περί ὁ κύριος λόγος , καί φημί · οὖον διά ὁ οἰκεῖος ἁμαρτία ἀποθνῄσκω , ἐπεί οὐδέ ἀνίστημι αὐτός ἐσθίω ὥσπερ οὐδέ πρό οὗτος τις , ἀλλά διά ὁ ἐγώ ἁμαρτία , ἵνα ἐκ αὐτός ἐγώ ἀπαλλάσσω ἐγείρω διά ὁ δικαίωσις ἐγώ . » ἵνα , φημί , δικαιόω ἐγώ , καί ἀπαλλάσσω ἁμαρτία . οὖον γάρ διά τουτοοικειοω ὁ ἡμεῖς ἁμαρτία , δίκη θάνατος δίδωμι ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ἐγώ ὑπεύθυνος καί χρεώστης χάω θάνατος ἀλ εἷς δικαιόω ἐγώ , ζώννυμι νεκρός εἰμί ὁ ἁμαρτία , καί τελέω ἀνεύθυνος ἀφίημι , ὥσπερ καί ὁ Ἀβραάμ καί ὁ ὁ Σάρα μήτρα ὁ γῆρας καί τῆ στειρότης νεκρόω ἀναζώννυμι ὁ τεκνογονία . ΚΕ . ϛηʹ . περι ὁ ἀπόκειμαι ἐλπίς . λικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστις εἰρήνη ἔχω πρός θεός διά ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · δις οὖον καί ὁ προσαγωγή ἔχω ὁ πίστις εἰς ὁ χάρν οὗτος , ἐν ᾗ ἵστημι , καί καυχάομαι ἐπι ἐλπίς ὁ δόξα ὁ Θεός . Πῶς δδʹ ἄν τις εἰρηνεύω πρός ὁ Θεός · ἀκολοθῶν ὁ ἐντολή αὐτός , ὡς ὅς γε ἁμαρτάνω , πολεμέω Θεός . καί οὕτως · ἴκνυς ὁ Ἰουδαῖος στασιάζω πρός πίστις , καί μή παραδέχομαι ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , καί πρός αὐτός στασιάζω ὁ πατήρ ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός . εἷς γάρ , φημί , δικαιόω ἐγώ , διά οὗτος καί ἐν νεκρός λογίζομαι καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός . σύ δέ οὖον προσδέχομαι αὐτός , καί ὁ πατήρ πολεμέω ὁ ἀνίστημι αὐτός . Ἀλ ὁ δικαιόω , φημί , εἰρήνη ἔχω πρός ὁ πατήρ , καταλύω τέλειος ὁ πρός αὐτός πόλεμος . Πῶς δέ καταλύω ; διά τέλειος καί αδίστακτος πίστις ὁ εἰς ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · αὐτός γάρ εἰμί ὁ καί προσάγω ἐγώ αὐτός ὁ πατήρ . « Ζεύς ὁ κύριος κημός . » εἰμί γάρ δις αὐτός ὁ προγίγνομαι λυτρόω ἁμαρτία , δις αὐτός πάλιν καί ὁ εἰς αὐτός πίστις μένω μή ἁμαρτάνω . καί γάρ εὐχερής μᾶλλον φυλάσσω , ἢ κτάομαι ὁ ἀγαθός ὁ αὐτός συνεργία . « Ζεύς ὅς καί ὁ προσαγωγή ἔχω . » Δις αὐτός γάρ προσάγω ὁ πατήρ . « εἰμί οὖν μακράν εἰμί , ἐγγύς γίγνομαι ὁ θάνατος αὐτός , πολύς μᾶλλον ἐγγύς εἰμί , εἰρηνεύω πρός αὐτός χάρις αὐτός . « ὁ πίστις . » τίθημι ὁ ΟΡ Ὕς .