cogPG.PG118 299
γὰρ , φησίν , ἐπαινέσει σε τὸ ἀγαθὸν πράττοντα , ὅτι δὴ καὶ συμπράξει σοι πρὸς τοῦτο Ὁ γὰρ φόβος πρόφασίς σοι γίνεται τοῦ καλῶς βιοῦν . Διὰ τοῦτο δὲ εἶπε , Θεοῦ αὐτὸν εἶναι διάκονον εἰς τὸ ἀγαθὸν , ὅτι διακονεῖ τῇ βουλῇ τοῦ Θεοῦ , τοὺς ἀγαθοὺς ἐπαινῶν , καὶ τοὺς κακοὺς κολάζων , ὡς ὁ Θεὸς ὁμοίως ποιεῖ . Ἐκ δὲ τούτου εἰς ἀγαθόν σε συνωθεῖ καὶ προτρέπει . Τοῦτο γὰρ λέγει · « Ἔστι σοι εἰς τὸ ἀγαθόν . » [ ΦΩΤ . Καὶ σοὶ , φησὶν , ἔστι διάκονος εἰς τὸ ἀγαθὸν , τοῦ Θεοῦ δηλονότι διάκονος ὑπάρχων . Πῶς δέ ἐστί σοι διάκονος ; κωλύων τοὺς κακοὺς , καὶ τὴν ἀπ´ αὐτῶν βλάβην σοι ἀφαιρούμενος , καὶ ἄδειαν παρέχων εἰς τὸ ποιεῖν σε τὸ ἀγαθόν . Διακονεῖ δέ σοι είς τὸ ἀγαθὸν , καὶ ὅταν σε ἐπὶ τοῖς κακοῖς φοβῇ , ἀνακόπτων σε ἐκεῖθεν , καὶ προτρεπόμενος ἐπ´ ἀρετήν . Ἔτι δὲ καὶ τιμῶν καὶ ἀποδεχόμενος , προτρέπει εἰς αὐτὸ τοῦτο . « Ἐὰν δὲ τὸ κακὸν ποιεῖς , φοβοῦ . » Οὐκ ἄρα ὁ ἄρχων αἴτιος τοῦ φόβου , ἀλλὰ τὸ πράττειν κακῶς . « Οὐ γὰρ εἰκῆ τὴν μάχαιραν φορεῖ . » Ὁρᾷς πῶς ἐφόβησε μὲν τὸν ὑπήκοον , καθὡπλισε δὲ τὸν ἄρχοντα ; Θεοῦ γὰρ διάκονός ἐστιν , Ὁ γὰρ τοὺς κακῶς βιοῦντας τιμωρούμενος , Θεῷ διακονεῖ εἰς ὀργήν . Καθὼς διακονεῖ τῷ Θεῷ ἐπαινῶν τοὺς ἀγαθοὺς , οὕτως τοὺς κακοὺς κολάζων , μιμεῖται Θεὸν . ὀργιζόμενος τοῖς πονηροῖς καὶ κολάζων αὐτούς . Εἰ γὰρ διάκονός ἐστι Θεοῦ , εἰ ἔπαινον ἔξεις ἐξ αὐτῆς , οὐ μόνον δεῖ διὰ τὴν ἐξ αὐτῆς ὀργὴν ἐπγινομένην τοῖς ἁμαρτάνουσιν , ὑποτάσσεσθαι αὐτῆ , ἀλλὰ γε πολὺ μᾶλλον προσήκει , καὶ ὡς διάκονον Θεοῦ , καὶ ὡς ἐπαινοῦσαν καὶ ἐπαλείφουσαν ἐπ´ ἀοετὴν , τιμῆς αὐτὴν ἀξιοῦν . Καὶ γὰρ κἂν μηδεὶς ἧ φόβος αὐτῇ . ἡ συνείδησις εἰς ὑπακοὴν αὐτῆς καὶ ὑποταγὴν προτρέπεται . Διὸ ἀνάγκη ὑποτάσσεσθαι . Ἀνάγκη οὖν , φησί , τοῖς ἄρχουσιν ὑποτάσσεσθαι , οὐ μόνον διὰ τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ τὴν κατὰ τῶν μὴ ὑποτασσομένων τῇ ἀρχῇ γινομένην , « Ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συνείδησιν . » Τουτέστιν , ἵνα μὴ δόξῃς ἀσυνείδητός τις εἶναι καὶ ἀγνώμων , τῷ εὐεργέτῃ καὶ τῶ διακόνῳ τοῦ θεοῦ μὴ ὑποτασσόμενος . Μεγάλως γὰρ εὐεργετοῦσιν ἡμᾶς οἱ ἄρχοντες , Δι´ αὐτῶν γὰρ ὁ´ βίος ἡμῶν ουνίσταται Ὡς εἴ γε μὴ ἧσαν , πάντα ἄν ᾤχετο , τῶν δυνατωτέρων τοὺς ἀσθενεστέρους κατα · πινόντων , δίκην ἐχθύων . « Καὶ διὰ τὴν συνείδησιν . » Διὰ μὲν τὴν ὀργὴν , οἱ φαῦλοι καὶ μὴ θέλοντες ὑποτάσσονται , διὰ δὲ τὴν συνείδησιν , ὀφείλουσιν οἱ σπουδαῖοι ἑκόντες καὶ σὺν προθυμίᾳ ὑποτάσσεσθαι . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ φόρους τελεῖτε . Λειτουργοὶ γὸρ Θεοῦ εἰσλν , εἰς αὐτὸ τοῦτο αροσκαρτεροῦντες . Ἀαόδοτε οὖν πᾶσι τὰς ὀφειλὰς , τῷ τὸν φόρον , τὸν φόρον , τῷ τὸν φόβον , τὸν φόβον , τῶ τὸ τέλος , τὸ τέλος , τῷ τὴν τιμὴν , τὴν τμήνΛηδενὶ μηδέν ὀφείλετε , εἰ μὴ τὸ ἀγαπῶ · ἀλλήλους . Καὶ τοσοῦτον , φησὶν , εὐεργετοῦσιν αἱ ἐξουσίαι , ὅτι καὶ φόρους τελεῖτε μισθὸν ὥσπερ τῆς κηδεμονίας καὶ τῆς προνοίας παρέχοντες . « Λοιτουρχοὶ γὰρ Θεοῦ εἰσι . » Τουτέστιν , ὑπουργοὶ Θεοῦ καὶ λειτουργοῦντες Θεῷ εἰς τὸ φροντίζειν ἡμῶν ὡς ὁ βεόν
Lemmas: γάρ , φημί , ἐπαινέω σύ ὁ ἀγαθός πράσσω , ὅτι δή καί συμπράσσω σύ πρός οὗτος ὁ γάρ φόβος πρόφασις σύ γίγνομαι ὁ καλῶς βιόω . Ζεύς οὗτος δέ εἶπον , Θεός αὐτός εἰμί διάκονος εἰς ὁ ἀγαθός , ὅτι διακονέω ὁ βουλή ὁ Θεός , ὁ ἀγαθός ἐπαινέω , καί ὁ κακός κολάζω , ὡς ὁ θεός ὁμοίως ποιέω . ἐκ δέ οὗτος εἰς ἀγαθός σύ συνωθέω καί προτρέπω . οὗτος γάρ λέγω · « εἰμί σύ εἰς ὁ ἀγαθός . » [ Φ . καί σύ , φημί , εἰμί διάκονος εἰς ὁ ἀγαθός , ὁ Θεός δηλονότι διάκονος ὑπάρχω . Πῶς δέ εἰμί σύ διάκονος ; κωλύω ὁ κακός , καί ὁ ἀπ´ αὐτός βλάβη σύ ἀφαιρέω , καί ἄδεια παρέχω εἰς ὁ ποιέω σύ ὁ ἀγαθός . διακονέω δέ σύ εἷς ὁ ἀγαθός , καί ὅταν σύ ἐπί ὁ κακός φοβέω , ἀνακόπτω σύ ἐκεῖθεν , καί προτρέπω ἐπι ἀρετή . ἔτι δέ καί τιμή καί ἀποδέχομαι , προτρέπω εἰς αὐτός οὗτος . « ἐάν δέ ὁ κακός ποιέω , φοβέω . » οὐ ἄρα ὁ ἄρχω αἴτιος ὁ φόβος , ἀλλά ὁ πράσσω κακῶς . « οὖον γάρ εἰκῇ ὁ μάχαιρα φορέω . » ὁράω πῶς φοβέω μέν ὁ ὑπήκοος , καθοπλίζω δέ ὁ ἄρχω ; Θεός γάρ διάκονος εἰμί , ὁ γάρ ὁ κακῶς βία τιμωρέω , Θεός διακονέω εἰς ὀργή . καθώς διακονέω ὁ Θεός ἐπαινέω ὁ ἀγαθός , οὕτως ὁ κακός κολάζω , μιμέομαι θεός . ὀργίζω ὁ πονηρός καί κολάζω αὐτός . εἰμί γάρ διάκονος εἰμί Θεός , εἰμί ἔπαινος ξέω ἐκ αὐτός , οὖον μόνος δεῖ διά ὁ ἐκ αὐτός ὀργή ἐπιγίγνομαι ὁ ἁμαρτάνω , ὑποτάσσω αὐτῆ , ἀλλά γε πολύς μᾶλλον προσήκω , καί ὡς διάκονος Θεός , καί ὡς ἐπαινέω καί ἐπαλείφω ἐπι αοετης , τιμή αὐτός ἀξιόω . καί γάρ κἀν μηδείς ἧ φόβος αὐτός . ὁ συνείδησις εἰς ὑπακοή αὐτός καί ὑποταγή προτρέπω . Διὸ ἀνάγκη ὑποτάσσω . Ἀνάγκη οὖν , φημί , ὁ ἄρχω ὑποτάσσω , οὖον μόνος διά ὁ ὀργή ὁ Θεός ὁ κατά ὁ μή ὑποτάσσω ὁ ἀρχή γίγνομαι , « ἀλλά καί διά ὁ συνείδησις . » τουτέστιν , ἵνα μή δοκέω ασυνείδητος τις εἰμί καί ἀγνώμων , ὁ εὐεργέτης καί ὁ διάκονος ὁ θεός μή ὑποτάσσω . μέγας γάρ εὐεργετέω ἐγώ ὁ ἄρχω , Δις αὐτός γάρ ὅς βίος ἐγώ ουνιστατος ὡς εἰμί γε μή ἧσαν , πᾶς ἄν οἴχομαι , ὁ δυνατός ὁ ἀσθενής κατά · πίνω , δίκη ἐχθῦοι . « καί διά ὁ συνείδησις . » Ζεύς μέν ὁ ὀργή , ὁ φαῦλος καί μή ἐθέλω ὑποτάσσω , διά δέ ὁ συνείδησις , ὀφείλω ὁ σπουδαῖος ἑκών καί σύν προθυμία ὑποτάσσω . Ζεύς οὗτος γάρ καί φόρος τελέω . Λειτουργός γόρ Θεός εἰσλν , εἰς αὐτός οὗτος αροσκαρτεροῦντες . ααοδιδωμι οὖν πᾶς ὁ ὀφειλή , ὁ ὁ φόρος , ὁ φόρος , ὁ ὁ φόβος , ὁ φόβος , ὁ ὁ τέλος , ὁ τέλος , ὁ ὁ τιμή , ὁ τμήνΛηδενὶ μηδείς ὀφείλω , εἰμί μή ὁ ἀγαπάω · ἀλλήλων . καί τοσοῦτος , φημί , εὐεργετέω ὁ ἐξουσία , ὅτι καί φόρος τελέω μισθός ὥσπερ ὁ κηδεμονία καί ὁ πρόνοια παρέχω . « Λοιτουρχοὶ γάρ Θεός εἰμί . » τουτέστιν , ὑπουργός Θεός καί λειτουργέω Θεός εἰς ὁ φροντίζω ἐγώ ὡς ὁ βιόω