cogPG.PG118 378
καὶ τὰς ἄλλας ἐπηρείας καὶ κακώσεις , Ἀς ὑπέμενον . Τοῦτο γὰρ ἀκόλουθον ἐνεστῶσαν ἀνάγκη αὐτὸν καλεῖν . Ἐπειδὴ γὰρ παραίνεσιν ὑψηλὴν καὶ μεγάλην ἠθέλησε ποιήσασθαι , μετὰ περιστάσεως ἔδοξεν αὐτὴν εἰσάγειν . Καλὸν , φησὶν , ἡ παρθενία , καὶ διὰ τὴν ἐνεστῶσαν τῶν πειρασμῶν φοράν . Ῥᾷον γὰρ καὶ ἀκοπώτερον ταύτην οἴσομεν , ἢ γυναῖκας καὶ τέκνα ἐν διωγμοῖς καὶ μυρίαις ταλαιπωρίαις συνεπαγόμενοι . Καταμεριζομένης γὰρ εἰς κολλὰ πάθη τῆς ψυχῆς , ἐν ἀφορήτῳ κακῷ ἀνάγκη καταβαπτισθῆναι τὸν ἄνθρωπον · μόνον δὲ ὄντα , καὶ τοῖς ἑτέρων πάθεσι μὴ κατατεμνόμενον , εὐχερές τῆς τῶν κακῶν ὑπερανασχεῖν τρικυμίας . Εἰτα ἵνα μή τις εἴπη · Οὐκοῦν καὶ ὁ φθάσας γάμῳ κοινωνῆσαι , ἄμεινον ποιήσει λύων τὸν γάμον , ἐπήγαγε . Μὴ γένοιτο . Τοῦτο γὰρ δηλοῖ διὰ τοῦ εἰπεῖν , « Δέδεσαι γυναικὶ , μὴ ζήτει λύσιν . » Ἀλλ´ ὥσπερ , φησὶν , ὁ δεδεμένος οὐκ ὀφείλει λύσιν ζητεῖν , οὕτως οὐδὲ ὁ λελυμένος δεσμὸν ἑαυτῷ ὀφείλει περινοεῖν . Τὸ δὲ , « Λέλυσαι , » διχῶς ἔστιν ἐκλαβεῖν , ἢ ὅτι Οόπω ὅλως ἐδέθης , ἢ ὅτι Λυθεὶς ἀφ´ οὗ ἐδέθης δεσμοῦ , οὐκ ὀφείλεις ἄλλῳ γυναικὸς δεσμῷ πάλιν συνδεθῆναι . « Μὴ ζήτει λύσιν . » Ἐπειδὴ εἶπε περὶ παρθενίας , δεδοικὼς αὐτοὺς ὡς ἀστηρίκτους μὴ τι θορυβηθῶσι , συντρέχει τὸν γάμον . Συνάδει δὲ τοῖς ἄνω εἰρημένοις . Λύσιν γὰρ ἐνταῦθα , οὐ τὴν ἐκ συμφωνίας ἀποχὴν τῆς μίξεως λέγει , ἀλλὰ τὴν παρὰ γνώμην καὶ ἄνευ λόγου πορνείας , διάλυσιν τοῦ συναλλάγματος · τὸ δέ , μένοντος τοῦ ἀνδρογύνου παρθενεύειν , καλόν . « Ἐὰν δὲ καὶ γήμῃς . » Ἔπιδιορθοῦται αὐτὸ , τὸ ἀσθενὲς τῶν ἀκροατῶν δεοικὼς , ὢς οὐ χωροῦντων τὴν παρθενίαν . Ἄλλως . [ ΦΩΤ . Τὸ , « Ἐὰν δὲ καὶ γήμῃς , οὐχ ἦμαρτες , » καὶ ἐφεξῆς , τοῖς ἄνω καθ´ ὑπερβατὸν συντακτέον , οἷον · Καλὸν ἀνθρώπῳ τὸ οὗτως εἶναι . Ἐὰν . δὲ καὶ γήμῃς οὐχ ἤμαρτες , καὶ ἐξῆς . Οὐ γὰρ δεῖ συνάπτειν αὐτὸ τῷ , « Λέλυσαι ἀπὸ γυναικὸς , μὴ ζήτει γυναῖκα . Ἐὰν δὲ καὶ γήμῃς οὐχ ἥμαρτες . » Πρῶτον μὲν γὰρ , ἀνακόλουθος οὕτω λαμβανομένη ἡ ἔννοια . Τί γὰρ τῷ γεγαμηκότι ἤδη καὶ διαλυθέντι προσήκει λέγειν , « Ἑὰν δὲ καὶ γήμῃς · » Τοῦτο γὰρ τοῖς μήπω γεγαμηκόσιν ἁρμόδιον . Ἔπειτα δὲ , καὶ μέγα ἐστὶν ἁμάρτημα , λυσάμενον ἀπὸ τῆς γυναικὸς , ἄλλην γήμασθαις · ὥστε οὐκ ἐγχωρεῖ οὖτως συνάψαι τὸ χωρίον , ἀλλ´ ὡς πρότερον εἴρηται . Καὶ γὰρ καὶ πρὸ ὀλίγου φησίν , « Ἐὰν δὲ καὶ χωρισθῇ , μενέτω ἄγαμος . » Διά τε οὖν τὰ προειρημένα καὶ τὸ νῦν εἰρημένον , ἵνα μὴ ἐναντία ἑαυτῷ λέγειν δόξῃ , καθ´ ὑπερβατὸν συντακτέον . Εἰ δὲ τὸ , « Λέλυσαι , » οὐχὶ πρὸς τοὺς συναφθέντας , εἶτα διαλυθέντας ἀκούσεις , ἀλλ´ ἁπλῶς πρὸς τοὺς μὴ συνελθόντας ὅλως εἰς γάμου κοινωνίαν , ἀλλὰ λελυμένους θντας τοῦ τοιούτου δεσμοῦ , ἐγχωρεῖ καὶ κατὰ πόδα ἡσύνταξις . « Καὶ ἐὰν γήμῃ ἡ παρθένος , οὐχ ἤμαρτε . » Παρθένον ἐνταῦθά φησιν οὐ τὴν ἀφιερωμένην Θεῳ ,
Lemmas: καί ὁ ἄλλος ἐπήρεια καί κακόω , ἀ ὑπομένω . οὗτος γάρ ἀκόλουθος ἐνίστημι ἀνάγκη αὐτός καλέω . ἐπεί γάρ παραίνεσις ὑψηλός καί μέγας ἐθέλω ποιέω , μετά περίστασις δοκέω αὐτός εἰσάγω . κηλόν , φημί , ὁ παρθενίη , καί διά ὁ ἐνίστημι ὁ πειρασμός φορός . ῥᾳδίως γάρ καί ἄκοπος οὗτος φέρω , ἢ γυνή καί τέκνον ἐν διωγμός καί μυρίος ταλαιπωρία συνεπαγόμενος . Καταμερίζω γάρ εἰς κολλάω πάθος ὁ Ψυχή , ἐν ἀφόρητος κακός ἀνάγκη καταβαπτίζω ὁ ἄνθρωπος · μόνος δέ εἰμί , καί ὁ ἕτερος πάθος μή κατατέμνω , εὐχερής ὁ ὁ κακός ὑπερανέχω τρικυμία . εἶτα ἵνα μή τις εἶπον · οὐκοῦν καί ὁ φθάνω γάμος κοινωνέω , ἀγαθός ποιέω λύω ὁ γάμος , ἐπάγω . μή γίγνομαι . οὗτος γάρ δηλόω διά ὁ εἶπον , « δήω γυνή , μή ζητέω λύσις . » Ἀλ ὥσπερ , φημί , ὁ δήω οὐ ὀφείλω λύσις ζητέω , οὕτως οὐδέ ὁ λύω δεσμός ἑαυτοῦ ὀφείλω περινοέω . ὁ δέ , « λύω , » διχῶς εἰμί ἐκλαμβάνω , ἢ ὅτι Οόπω ὅλως δήω , ἢ ὅτι λύω ἀφή ὅς δήω δεσμός , οὐ ὀφείλω ἄλλος γυνή δεσμός πάλιν συνδέω . « μή ζητέω λύσις . » ἐπεί εἶπον περί παρθενίη , δείδω αὐτός ὡς ἀστήρικτος μή τίς θορυβέω , συντρέχω ὁ γάμος . συνάδει δέ ὁ ἄνω εἴρω . Λύσις γάρ ἐνταῦθα , οὖον ὁ ἐκ συμφωνία ἀποχή ὁ μίξις λέγω , ἀλλά ὁ παρά γνώμη καί ἄνευ λόγος πορνεία , διάλυσις ὁ συνάλλαγμα · ὁ δέ , Μένων ὁ ἀνδρόγυνος παρθενεύω , καλός . « ἐάν δέ καί γαμέω . » ἐπιδιορθόω αὐτός , ὁ ἀσθενής ὁ ἀκροατής δείκνυμι , ὡς οὖον χωρέω ὁ παρθενίας . ἄλλος . [ Φ . ὁ , « ἐάν δέ καί γαμέω , οὐ ἁμαρτάνω , » καί ἐφεξῆς , ὁ ἄνω καθ´ ὑπερβατός συντακτέον , οἷος · κηλόν ἄνθρωπος ὁ οὕτως εἰμί . ἐάν . δέ καί γαμέω οὐ ἁμαρτάνω , καί ἑξῆς . οὖον γάρ δεῖ συνάπτω αὐτός ὁ , « λύω ἀπό γυνή , μή ζητέω γυνή . ἐάν δέ καί γαμέω οὐ ἁμαρτάνω . » Πρῶτος μέν γάρ , ἀνακόλουθος οὗτος λαμβάνω ὁ ἔννοια . τις γάρ ὁ γαμέω ἤδη καί διαλύω προσήκω λέγω , « ἑός δέ καί γαμέω · » οὗτος γάρ ὁ μήπω γαμέω Ἁρμόδιος . ἔπειτα δέ , καί μέγας εἰμί ἁμάρτημα , λύω ἀπό ὁ γυνή , ἄλλος γαμέω · ὥστε οὐ ἐγχωρέω οὖτως συνάπτω ὁ χωρίον , ἀλ ὡς πρότερος εἴρω . καί γάρ καί πρό ὀλίγος φημί , « ἐάν δέ καί χωρίζω , μένω ἄγαμος . » Ζεύς τε οὖν ὁ προερέω καί ὁ νῦν εἴρω , ἵνα μή ἐναντίος ἑαυτοῦ λέγω δόξα , καθ´ ὑπερβατός συντακτέον . εἰμί δέ ὁ , « λύω , » οὐ πρός ὁ συνάπτω , εἶτα διαλύω ἀκούω , ἀλ ἁπλόος πρός ὁ μή συνέρχομαι ὅλως εἰς γάμος κοινωνία , ἀλλά λύω θνῄσκω ὁ τοιοῦτος δεσμός , ἐγχωρέω καί κατά πούς ἡσύνταξις . « καί ἐάν γαμέω ὁ παρθένος , οὐ ἁμαρτάνω . » παρθένος ἐνταῦθα φημί οὖον ὁ ἀφιερόω θέω ,