cogPG.PG118 303
Οὐ τὴν μῖξιν ἀναιρεῖ , ἀλλὰ τὴν πορνείαν . « Μὴ ἔριδι.»-«Ἔριδι » περὶ θυμοῦ λέγει · « ζήλῳ » δὲ , περὶ βασκανίας . « Ἀλλ´ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν . » Ὁ γὰρ αὐτὸν ἐνδεδυμένος , ἔχει καθόλου τὴν ἀρετήν . Πῶς δὲ αὐτὸν ἐνδυτέον ; Εἰ πάντα ἡμῖν αὐτὸς εἴη , ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν ἐν ἡμῖν φαινόμενος . Τὸ δὲ μηδέ ποτε αὐτοῦ ἀπολείπεσθαι , ἔνδυμα καλεῖ . « Καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν.»Εἰπὼν μὴ δεῖν προνοεῖν τῆς σαρκὸς , ἐπάγει , « Εἰς ἐπιθυμίας , » ἵνα μὴ νομίσῃς ὅτι οὐδὲ ἐν τοῖς ἀναγκαίοις δεῖ ἡμᾶς προνοεῖσθαι τῆς σαρκὸς , οἷον ἐν βρώσει ἢ ἐνδύματι , Προνοητέον τοιγαροῦν αὐτῆς πρὸς διαμονὴν , οὐ πρὸς ἀσελγείας ΡΓΟνοΓο , ρΗἱα ἡ οἱὺο ἡ ἀποὴο . ΡΓονᾶοᾶ εἰ βίὶωι Πῶς α ρειπαΠΦΙΙΙαΦ , ποΠαΙΒᾶΙπεε . Τὸν δέ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε , μὴ εἰς διακρίσεις λογισμῶν . Ὃς μέν σι . στεύει φαγεῖν πάντα , ὁ δέ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει . Ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἑξουθενείτω , καὶ ὁ μὴ ἐσθίων , τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω . Ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο . Σὺ τίς εἰ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην ; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει . Σταθήσεται δέ . Δυνατὸς γάρ ἐστίν ό Θεὸς στῆσαι αὐτόν . Ησαν δέ τινες ἐξ Ἰουδαίων πιστεύσαντες , οἶτινες ἔπι τοῦ νόμου ἐχόμενοι , πολλὰ τῶν βρωμάτων ἐβδελύσσοντο , οἷον χοίρια κρέα . Καὶ διὰ τὸ μὴ γίνεσθαι δῆλοι , λάχανα ἤσθιον μόνα , ἵνα δόξῃ ἐγκρατείας , ἀλλὰ μὴ βδελυγμοῦ εἶναι ἡ παρατήρησις . Ἕσανδὲ καὶ ἄλλοι ἀπὸ Ἰουδαίων πιστοὶ , οἶ ἑδραίως πεπιστευκότες , οὐ παρετηροῦντο τὰ βρώματα . Πρὸς τούτους τοιγαροῦν εἰλικρινεῖς πιστοὺς ἀποτείνων τὸν λόγον , τῶν τὰ βρώματα βδελυττομένων καθάπτεται , ὰσθενοῦντας καλῶν τῇ πίστει.-[ΦΩΓ . ] Ὅρα δέ μοι τὸ συνετὸν καὶ δραστήριον , καὶ προνοητικὸν τοῦ Παύλου . Δεξιούμενος , ἐπιπλήττει τὸν τοῖς βρώμασι διακρινόμενον , τὸ μὲν , ἵνα μὴ ἀποσκιρτήσῃ ἀκράτου τοῦ ἐλέγχου προτεινομένου , τὸ δὲ , ἵνα μὴ δόσῃ καλὸν ποιεῖν ἀνεπιτίμητος μένων . Διὸ , Προσλαμβάνεσθε αὐτὸν , φησὶν , ὅτι ἀσθενής ἐστιν . Μὴ κρίνῃς αὐτὸν , φησί . Διατί ; Οὐχ ὅτι οὐ ποιεῖ κακὸν , ἀλλ´ ὅτι Κύριον ἔχει ἄλλον , τὸν κρίνοντα αὐτὸν , τούτῳ καὶ ἐκεῖνον παραμυθούμενος , ὡς ἔφημεν , ἐπὶ τῷ μὴ κατακρίνεσθαι ὑπὸ τοῦ πλησίον , καὶ διδοὺς πάλιν ἐννοεῖν , ὅτι κἂν οὗτος αὐτὸν οὐ κρίνῃ , ἀλλ´ οὖν ὑπὸ κρῖμά ἐστι , παρατηρούμενος τὰ βρώματα . Εἰ γὰρ καὶ οὗτος οὐ κρίνει σε , μονονουχὶ λέγων , ἀλλ´ ἔχεις Κύριον τὸν κρίνοντά σε . Διὸ δεῖ σε τῆς τοιαύτης ἀποσχέσθαι σμικρολογίας . Κωλύει δὲ περὶ θρωμάτων κρίνειν ἀλλήλους , ἵνα μὴ κατ´ ἀρχὰς τῆς πίστεως περὶ ταῦτα ἐρίζοντες καὶ φιλονεικοῦντες , ἐκ τούτου καὶ εἰς αὐτὰ τὰ καίρια διαστῆναι κινδννεύσωσι , καὶ τὸ κεφάλαιον , αὐτὴν τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν ζημιωθῶσι . Τί οὖν : ἂν ἴδωμεν νῦν περὶ τὰ βρώματα Ἰουδαῖκῶς παρατηρούμενον , οὐ μὴ κατακρίνωμεν ; Καὶ μάλιστά γε . Πῶς οὐν φησι , εΜὴ κρίνετε , καὶ οὐ μὴ κριθῆτε , » Οὐ περὶ τῆς πίστεως ἢ τῶν εἰς πίστιν συντελούντων , τοῦτο δεῖ ἐκλαμβάνειν ,
Lemmas: οὖον ὁ μῖξις ἀναιρέω , ἀλλά ὁ πορνεία . « μή Ἔρις » περί θυμός λέγω · « ζῆλος » δέ , περί βασκανία . « Ἀλ ἐνδύω ὁ κύριος Ἰησοῦς Χριστός . » ὁ γάρ αὐτός ἐνδύω , ἔχω καθόλου ὁ ἀρετή . Πῶς δέ αὐτός ἐνδυτέον ; εἰμί πᾶς ἐγώ αὐτός εἰμί , ἔσωθεν καί ἔξωθεν ἐν ἐγώ φαίνω . ὁ δέ μηδέ ποτός αὐτός ἀπολείπω , ἔνδυμα καλέω . « καί ὁ σάρξ προνοιαν.»ειπαω μή δήω προνοέω ὁ σάρξ , ἐπάγω , « εἰς ἐπιθυμία , » ἵνα μή νομίζω ὅτι οὐδέ ἐν ὁ ἀναγκαῖος δεῖ ἐγώ προνοέω ὁ σάρξ , οἷος ἐν βρῶσις ἢ ἔνδυμα , προνοητέον τοιγάρ αὐτός πρός διαμονή , οὖον πρός ἀσέλγεια Γόνος , Ἡρᾷς ὁ οἷ ὁ ἀποὴο . Ρᾶνος εἰμί βίος Πῶς ὅς ρειπαΠΦΙΙΙαΦ , ποΠαΙΒᾶΙπεε . ὁ δέ ἀσθενέω ὁ πίστις προσλαμβάνω , μή εἰς διάκρισις λογισμός . ὅς μέν βρόχος . στεῦμαι ἐσθίω πᾶς , ὁ δέ ἀσθενής λάχανον ἐσθίω . ὁ ἐσθίω ὁ μή εἰσθέω μή ἐξουθενέω , καί ὁ μή ἐσθίω , ὁ εἰσθέω μή κρίνω . ὁ θεός γάρ αὐτός προσλαμβάνω . σύ τίς εἰμί ὁ κρίνω ἀλλότριος οἰκέτης ; ὁ ἴδιος κύριος στήκω ἢ πίπτω . ἵστημι δέ . Δυνατός γάρ εἰμί ὅς θεός ἵστημι αὐτός . ἀείδω δέ τις ἐκ Ἰουδαῖος πιστεύω , ὅστις ἐπί ὁ νόμος ἔχω , πολύς ὁ βρῶμα βδελύσσομαι , οἷος χοιρίον κρέας . καί διά ὁ μή γίγνομαι δῆλος , λάχανον ἐσθίω μόνος , ἵνα δόξα ἐγκράτεια , ἀλλά μή βδελυγμός εἰμί ὁ παρατήρησις . ἵζω καί ἄλλος ἀπό Ἰουδαῖος πιστός , οἶς ἑδραῖος πιστεύω , οὖον παρατηρέω ὁ βρῶμα . πρός οὗτος τοιγάρ εἰλικρινής πιστός ἀποτείνω ὁ λόγος , ὁ ὁ βρῶμα βδελύσσομαι καθάπτω , σθενέω καλός ὁ πίστει.-[ΦΩΓ . ] Ὅρας δέ ἐγώ ὁ συνετός καί δραστήριος , καί προνοητικός ὁ Παῦλος . δεξιόομαι , ἐπιπλήσσω ὁ ὁ βρῶμα διακρίνω , ὁ μέν , ἵνα μή αποσκίρτηση ἄκρατος ὁ ἐλέγχω προτείνω , ὁ δέ , ἵνα μή δόση καλός ποιέω ἀνεπιτίμητος Μένων . Διὸ , προσλαμβάνω αὐτός , φημί , ὅτι ἀσθενής εἰμί . μή κρίνω αὐτός , φημί . διατί ; οὐχ ὅτι οὖον ποιέω κακός , ἀλ ὅτι κύριος ἔχω ἄλλος , ὁ κρίνω αὐτός , οὗτος καί ἐκεῖνος παραμυθέομαι , ὡς φημί , ἐπί ὁ μή κατακρίνω ὑπό ὁ πλησίος , καί δίδωμι πάλιν ἐννοέω , ὅτι κἀν οὗτος αὐτός οὖον κρίνω , ἀλ οὖν ὑπό κρῖμα εἰμί , παρατηρέω ὁ βρῶμα . εἰμί γάρ καί οὗτος οὖον κρίνω σύ , μονονού λέγω , ἀλ ἔχω κύριος ὁ κρίνω σύ . Διὸ δεῖ σύ ὁ τοιοῦτος ἀπέχω μικρολογία . κωλύω δέ περί τραῦμα κρίνω ἀλλήλων , ἵνα μή κατ´ ἀρχή ὁ πίστις περί οὗτος ἐρίζω καί φιλονεικέω , ἐκ οὗτος καί εἰς αὐτός ὁ καίριος διΐστημι κινδυνεύω , καί ὁ κεφάλαιος , αὐτός ὁ εἰς Χριστός πίστις ζημιόω . τις οὖν : εἄν ὁράω νῦν περί ὁ βρῶμα Ἰουδαϊκῶς παρατηρέω , οὖον μή κατακρίνω ; καί μάλα γε . Πῶς ὀν φημί , ἐμέω κρίνω , καί οὖον μή κρίνω , » οὖον περί ὁ πίστις ἢ ὁ εἰς πίστις συντελέω , οὗτος δεῖ ἐκλαμβάνω ,