cogPG.PG118 239
Παρεδεδόμην δὲ , τῶν παθῶν ἀρχὴν λαβόντων τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν . « Ὅ γὰρ κατεργάζομαι , οὐ γινώσκω . » Εἶτα λέγει πῶς πεπράμεθα ὑπὸ τὴν ἀμαρτίαν . Οὐ γινώσκω , φησὶ , πῶς ἀπατῶμαι καὶ συναρπάζομαι εἰς τὴν ἁμαρτίαν · κλέπτομαι , φησὶν , ὡς μικροῦ μηδὲ εἰδέναι τί πάσχω . Μετὰ γὰρ τὸ πραθῆναι καὶ γενέσθαι τὸν ἄνθρωπον ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν , οὐ γινώσκει ὃ κατεργάζεται , τῆς συνηθείας τῆς αἰσχρᾶς παντελῶς αὐτοῦ κυριευσάσης , καὶ μηδὲ συγχωρούσης εἰδέναι ὅτι ὃ πράττει κακόν ἐστι . Διὸ καὶ ὃ ἐμίσει ἂν εἰ ἄπρατος καὶ ἐλεύθερος ἦν , καὶ ὃ οὐκ ἂν εἴλετο , τοῦτο καὶ αἱρεῖται πεπραμένος ἤδη ὧν καὶ πράττει . Εἰ δὲ ἐλεύθερος ὤν καὶ ἄπρατος καὶ κατὰ φύσιν οὐκ ἂν εἱλόμην ἃ νῦν ποιῶ · συμμαρτυρῶ τῷ νόμῳ ὅτι καλός . Ἐκεῖνα γάρ μοι ψηφίζεται φεύγειν , ἃ καὶ ἐγὼ ἐνῖτῇ κατὰ φύσιν ἐλευθερίᾳ τυγχάνων , ἔκρινα φευκτέα εἰναι καὶ μισητά . Νῦν δὲ πραθεὶς , φησὶ , καὶ ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν πεσὼν ὡς ὑπ´ ἐκείνης δεσποζόμενος καὶ κυριευόμενος , καὶ ἐκείνῃ ὑπηρετῶν , οὕτως ἐργάζομαι τὸ κακὸν , ὅπερ οὐκ ἅν ἕπραξα ἐγὼ ἐν ἐλευθερίᾳ ὥν . Διὸ τρόπον τινὰ οὐκ ἐργάζομαι αὐτὸ ἐγὼ , ἀλλ´ ὁ κρατηθεὶς καὶ κυριευθεὶς ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας . Αὐτὸς δὲ ἐμφαντικώτερόν φησιν · « Ἀλλ ἡ οἰκοῦσα ἐν ἐμοὶ ἁμαρτία . » Ὥσπερ γὰρ ὁ τὴν οἰκίαν οἰκῶν , ἐκεῖνος πάντα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν πράττει , κἂν κέχρηται ἔν τισι τῇ οἰκίᾳ συνεργῷ · οὕτως , φησί , καὶ ἡἀμαρτία λαβοῦσά με ἔκδοτον καὶ πραθέντα αὐτῆ ἐνῴκησε , καὶ ἑαυτῆς ὅλον ἐποιήσατο , πᾶν ἀγαθὸν ἀπελάσασα τῆς ἐμῆς σαρκὸς , οἷον ἐπίγνωσιν ὧν πράττω , μετάνοιαν ἐφ´ οἷς ἁμαρτάνω , καὶ εἴ τι τοιοῦτον . Εἶτα · « Τὸ γὰρ θέλειν παχάκειταί μοι . » Οὐ παντάπασι δέ , φησὶν , ἐξέστην ἐμαυτοῦ , ὥστε μηδὲ εἰδέναι τὸ ἀγαθὸν ὅλως , μηδὲ ἔχειν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ , ἀλλ´ ἔσθ´ ὅτε διανίσταμαι πρὸς αὐτό . Διὰ τοῦτο γὰρ ἔφη , « Παράκειταί μοι,»οἷον , Κεῖται αι παρ´ ἐμοί , ὅμοια νεκρῷ · ὅμως διανίσταμαι , κειμένου αὐτοῦ παρ´ ἐμοί · ἀλλὰ κυριευόμενος ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας , τὴν προαίρεσιν εἰς τέλος οὐκ ἄγω . Η οὖν ὡς εἴρηται , ἢ καὶ οὕτως ἐκληπτέον τὰ εἱρημένα Καὶ ἁλλως . Οὐ γινώσκω πραθεὶς δηλονότι · ο γὰρ ὃ θέλω ἐλεύθερος ὦν , τοῦτο πράσοω νῦν πεπραμένος ὢν , ἀλλ´ ὃ μισῶ ἐλεύθερος ὤν , τοῦτο ποιῶ πεπραμένος ὤν . Εἰ δὲ ὃ οὐ θέλω ἐλεύθερος ὧν , τοῦτο πράσσω πεπράμενος ὤν , συμμαρτυρω ἐλεύθερος ὢν ὅτι καλὸς ὁ νόμος · τὰ γὰρ αὐτὰ ἐκείνῳ βούλομαι τότε , καὶ οὐχὶ ἃ νῦν ποιῶ.-Ἡοίτως . Οὐ γὰρ ὃπερ ἤθελον , φησὶ , καὶ ἔστεργον τυχὸν πρὸ βραχέος , τοῦτο νῦν πράσσω , ἀλλ´ ὃ ἐμίσουν . Ὥστε ἐξ ὅν ὃ ἐμίσουν ποιῶ , κἂν ποιῶ , ὅμως διὰ τοῦ μισεῖν , καλῶς τὸν νόμον λέγειν μαρτυρῶ , καὶ καλὸν εἶναι . Πόθεν δῆλον ὅτι πεπραμένος εἰμὶ ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν ; Ἐκ τοῦ μὴ εἰδέναι με ἃ ποιῶ . Ἐλεύθερος γὰρ καὶ ἀκυρίευτος ὢν ὑπ´ αὐτῆς , ἐγίνωσκον ὅμε δεῖ κατεργάζεσθαι , καὶ ὑπὸ τοῦ φυσικοῦ , καὶ ὑπὸ τοῦ γραπτοῦ διδασκόμενος νόμου · ἀλλ´ ἑκὼν αὐῇ ὑποκατακλιθεὶς , ἐκυριεύθην καὶ ἐπράθη , καὶ δὸ
Lemmas: παραδίδωμι δέ , ὁ πάθος ἀρχή λαμβάνω ὁ ἐν Ἀδάμ παράβασις . « ὅς γάρ κατεργάζομαι , οὖον γιγνώσκω . » εἶτα λέγω πῶς πέρνημι ὑπό ὁ ἁμαρτία . οὖον γιγνώσκω , φημί , πῶς ἀπατάω καί συναρπάζω εἰς ὁ ἁμαρτία · κλέπτω , φημί , ὡς μικρός μηδέ οἶδα τίς πάσχω . μετά γάρ ὁ πέρνημι καί γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος ὑπό ὁ ἁμαρτία , οὖον γιγνώσκω ὅς κατεργάζομαι , ὁ συνήθεια ὁ αἰσχρός παντελῶς αὐτός κυριεύω , καί μηδέ συγχωρέω οἶδα ὅτι ὅς πράσσω κακός εἰμί . Διὸ καί ὅς μισέω εἄν εἰμί ἄπρατος καί ἐλεύθερος εἰμί , καί ὅς οὐ εἄν εἴλω , οὗτος καί αἱρέω πέρνημι ἤδη ὅς καί πράσσω . εἰμί δέ ἐλεύθερος εἰμί καί ἄπρατος καί κατά φύσις οὐ εἄν αἱρέω ὁ νῦν ποιέω · συμμαρτυρέω ὁ νόμος ὅτι καλός . ἐκεῖνος γάρ ἐγώ ψηφίζω φεύγω , ὁ καί ἐγώ Ενίτης κατά φύσις ἐλευθερία τυγχάνω , κρίνω φευκτέος εἰναι καί μισητός . νῦν δέ πιπράσκω , φημί , καί ὑπό ὁ ἁμαρτία πίπτω ὡς ὑπό ἐκεῖνος δεσποζόμενος καί κυριεύω , καί ἐκεῖνος ὑπηρέτης , οὕτως ἐργάζομαι ὁ κακός , ὅσπερ οὐ ὅς πράσσω ἐγώ ἐν ἐλευθερία ἀνά . Διὸ τρόπος τις οὐ ἐργάζομαι αὐτός ἐγώ , ἀλ ὁ κρατέω καί κυριεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία . αὐτός δέ ἐμφαντικός φημί · « ἀλλά ὁ οἰκέω ἐν ἐγώ ἁμαρτία . » ὥσπερ γάρ ὁ ὁ οἰκίον οἰκέω , ἐκεῖνος πᾶς ὁ κατά ὁ οἰκίον πράσσω , κἀν χράομαι ἐν τις ὁ οἰκίον συνεργός · οὕτως , φημί , καί ἡἀμαρτία λαμβάνω ἐγώ ἔκδοτος καί πιπράσκω αὐτῆ ἐνοικέω , καί ἑαυτοῦ ὅλος ποιέω , πᾶς ἀγαθός ἀπελαύνω ὁ ἐμός σάρξ , οἷος ἐπίγνωσις ὅς πράσσω , μετάνοια ἐφίημι ὅς ἁμαρτάνω , καί εἰμί τίς τοιοῦτος . εἶτα · « ὁ γάρ ἐθέλω παχακειος ἐγώ . » οὖον παντάπασι δέ , φημί , ἐξίστημι ἐμαυτοῦ , ὥστε μηδέ οἶδα ὁ ἀγαθός ὅλως , μηδέ ἔχω ἐπιθυμία αὐτός , ἀλ ἐσθίω ὅτε διανίσταμαι πρός αὐτός . Ζεύς οὗτος γάρ φημί , « παράκειμαι μοι,»οἷον , κέω ὁ παρ´ ἐγώ , ὅμοιος νεκρός · ὅμως διανίσταμαι , κεῖμαι αὐτός παρ´ ἐγώ · ἀλλά κυριεύω ὑπό ὁ ἁμαρτία , ὁ προαίρεσις εἰς τέλος οὐ ἄγω . ὁ οὖν ὡς εἴρω , ἢ καί οὕτως ἐκληπτέον ὁ εἴρω καί ἄλλως . οὖον γιγνώσκω πιπράσκω δηλονότι · ὁ γάρ ὅς ἐθέλω ἐλεύθερος οὖν , οὗτος πράσσω νῦν πέρνημι εἰμί , ἀλ ὅς μισέω ἐλεύθερος εἰμί , οὗτος ποιέω πέρνημι εἰμί . εἰμί δέ ὅς οὖον ἐθέλω ἐλεύθερος ὅς , οὗτος πράσσω πέρνημι εἰμί , συμμαρτυρέω ἐλεύθερος εἰμί ὅτι καλός ὁ νόμος · ὁ γάρ αὐτός ἐκεῖνος βούλομαι τότε , καί οὐ ὁ νῦν ποιω.-ηοιος . οὖον γάρ ὅσπερ ἐθέλω , φημί , καί στέργω τυγχάνω πρό βραχύς , οὗτος νῦν πράσσω , ἀλ ὅς μισέω . ὥστε ἐκ ὅς ὅς μισέω ποιέω , κἀν ποιέω , ὅμως διά ὁ μισέω , καλῶς ὁ νόμος λέγω μαρτυρέω , καί καλός εἰμί . πόθεν δῆλος ὅτι πέρνημι εἰμί ὑπό ὁ ἁμαρτία ; ἐκ ὁ μή οἶδα ἐγώ ὁ ποιέω . Ἐλεύθερος γάρ καί ἀκυρίευτος εἰμί ὑπό αὐτός , γιγνώσκω ὁμός δεῖ κατεργάζομαι , καί ὑπό ὁ φυσικός , καί ὑπό ὁ γραπτός διδάσκω νόμος · ἀλ ἑκών ἰαύω ὑποκατακλίνομαι , κυριεύω καί πέρνημι , καί δίδωμι