cogPG.PG118 507
Ἐκ τοῦ θαῤῥεῖν ὑμῖν , καὶ παῤῥησιάζεσθαι πρὸς ὑμᾶς , Ἀλλὰ καὶ τοῦτο πόθεν δῆλον ; Καυχῶμαι , φησίν , ἐν ὑμῖν . Τοῦτο γὰρ ἄλλοθεν οὐ γίνεται , ἢ ἐκ τοῦ λίαν πεποιθέναι καὶ θαῤῥεῖν . Αιὸ καὶ φησι , » Πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει , » καὶ ἑξῆς . « Πολλή μοι καύχησις ὑπὲρ ὑμῶν . » Ταυτα δοκεῖ μὲν τῶν πρώτων ἐναντία ὑπάρχειν , ἔνθα αὐτῶν κατεγίνωσκεν ὡς ἀτόποις κολλωμένων . Ἀλλ´ οὐδὲν ἐναντίον . Ὁ γὰρ διὰ τούτων ἔπαινος , τὴν ἀπὸ τῶν ἐλέγχων ὡφέλειαν εὐπαράδεκτον ποιεῖ , ὡς ἀπὸ φιλοῦντος λεγομένων , ὡσεὶ ἔλεγε · Μὴ γὰρ ὡς κατεγνωκῶς ὑμῶν , ἐκεῖνα ἔλεγον ; Οὐμενοῦν . Ἀλλ´ ἵνα ἐπιδῶτε πρὸς ἀρετήν . Ἔλλως . Ἐπετίμα πρότερον , ἐν οἷς πρὸς τοὺς ἀπίστους διὰ τῆς ἀγάπης ἀπέκλινον . Ἐπαινεῖ δὲ νῦν , ἐν οἷς τὰ ἐν τῇ προτέρᾳ ἐπιστολῇ ἐπικληθέντα αὐτοῖς , διὰ σπουδῆς διωρθώσαντο . Τοῦτο γὰρ ἀδικάσιου διαιτητοῦ , τὸ καὶ τὰ ἡμαρτημέναψέγειν , καὶ τὰ κατωρθωμένα ἐν ἐπαίνῳ ποιεῖσθαι . « Πεπλήρωμαι τῇ παρακλήσει . » Ποίᾳ · Ὅτι ἐφ´ οἷς τὰ ἐν τῇ πρώτη κατέγνων ὑμων ἐπιστολῇ , διορθωθέντες , δι´ αὐτῶν τῶν ἔργων παρεκαλέσατέ με τὸ μὴ λυπεῖσθαι . Καὶ οὐ μόνον τοῦτο , φησὶν , ἀλλὰ καὶ χαρᾶς με ἐνεπλήσατε , οὕτως ἡ διόρθωσις σύντομος ἐγένετο καὶ ἐναργής . Τοῦτό ἐστιν , « Ὑπερπερισσεύομαι τῇ χαρᾷ . » Καὶ τοσαύτη ἐστὶ , φησίν , ἡ χαρὰ , ὅτι ἀντὶ πάσης ἤρκεσεν ἡμῖν τῆς θλίψεως . Καὶ γὰρ ἐλθόντων ἡμῶν εἰς Μακεδονία , οὐδεμίαν ἔσχηκεν ἄνεσιν ἡ σὰρξ ἡμῶν , ἀλλ´ ἐν παντὶ θλιβόμενοι . Ἔξωθεν μάχαι , ἔσωθεν φόβοι , Ἀλλ´ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσεν ήμᾶς ὁ Θεὸς ἐν τῇ παρουσίᾳ Τίτου , οὐ μόον δέ έν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ , ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ παρακλήσει ῇ παρεκλήθη ἐφ´ ὑμῖν , ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν , τὸν ὑμῶν ὀδυρμὸν . τὸν ὑμῶν ζῆλον ὑπέρ ἐμοῦ Ὥστε μᾶλλον χωρῆνει , ἔτι Μ Καὶ ἐλόπησα ἐμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ , οὐ μεταμέλομαι εἰ καὶ μετεμελόμην . Εἶτα διηγεῖται τὴν θλίψιν , καὶ ἐπαίρει αὐτὴν τῳ λόγῳ , ἵνα τὴν δι´´ αὐτοὺς χαρὰν μείζονα δείξη ὡς ἱσχύσασαν τοσαύτην θλίιν ἀμαυρῶσαι , ἐξ ὤν διετελέσαμεν . « Ἔξωθεν μάχαι , » Παρὰ τῶν ἀπίστων , οθς ἔξωθεν καλεῖν εἴωθεν . « Ἔσωθεν φόβοι . » ὰ τοὺς πιστοὺς , μή πως τοῖς πειρασμοῖς μαλακισθῶσιν . « Ἀλλ´ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινούς . » Τίς δὲ ὁ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς καὶ ἐν ἀνθρώποις ἀβοηθήτους ; « Ὁ Θεὸς , » δηλαδή · οὗτος ἡμᾶς , φησί , παρεκάλεσε διὰ τῆς παρουσίας Τίτου . Μέχα τι ποιεῖται τὴν παρουσίαν αὐτοῦ . Βούλεται γὰρ ἀξιόπιστον αὐτοῖς καὶ φίλον καταστῆσαι τὸν ἄνδρα . « Οὐ μόνον δὲ ἐν τῆ παρουσίᾳ αὐτοῦ . » Οὐ μόν , φησὶν , ἡ παρουσία αὐτοῦ ἐποίησέ μοι τῆν εὐφροσύνην , ἀλλὰ καὶ παρακεκλῆσθαι αὐτὸν καὶ ηὑφράνθαι παρ´ ὑμῶν . Ἐπειδὴ γὰρ διωρθώθιτε , αὐτός τε ἐπὶ τῇ ὑμῶν μεταβολῇ παρεκλήθη , καὶ ἡμεῖς συμπαρεκλήθημεν . Ὁοᾷς πῶς αὐτοῖς οἰκειοῖ τὸν Τῖτον ; Οὗτος ἦν ὁ πεμφθεὶς πρὸς αὐτοὺς , μετὰ τῆς πρώτης ἐπιστολῆς . « Ἡ παρεκλήθη ἐφ´ ύμῖο . »
Lemmas: ἐκ ὁ θαρσέω σύ , καί παρρησιάζομαι πρός σύ , ἀλλά καί οὗτος πόθεν δῆλος ; καυχάομαι , φημί , ἐν σύ . οὗτος γάρ ἄλλοθεν οὖον γίγνομαι , ἢ ἐκ ὁ λίαν πείθω καί θαρσέω . οἰδάνω καί φημί , » πληρόω ὁ παράκλησις , » καί ἑξῆς . « Πολύς ἐγώ καύχησις ὑπέρ σύ . » Ούτος δοκέω μέν ὁ πρῶτος ἐναντίος ὑπάρχω , ἔνθα αὐτός καταγιγνώσκω ὡς ἄτοπος κολλάω . Ἀλ οὐδείς ἐναντίος . ὁ γάρ διά οὗτος ἔπαινος , ὁ ἀπό ὁ ἐλέγχω ὠφέλεια εὐπαράδεκτος ποιέω , ὡς ἀπό φιλέω λέγω , ὡσεί λέγω · μή γάρ ὡς καταγιγνώσκω σύ , ἐκεῖνος λέγω ; οὐμενοῦν . Ἀλ ἵνα πιδάω πρός ἀρετή . Ἑλλῶς . ἐπιτιμάω πρότερος , ἐν ὅς πρός ὁ ἄπιστος διά ὁ ἀγάπη ἀποκλίνω . ἐπαινέω δέ νῦν , ἐν ὅς ὁ ἐν ὁ πρότερος ἐπιστολή ἐπικαλέω αὐτός , διά σπουδή διορθόω . οὗτος γάρ ἀδικάσιου διαιτητής , ὁ καί ὁ ἁμαρτάνω , καί ὁ κατορθόω ἐν ἔπαινος ποιέω . « πληρόω ὁ παράκλησις . » Πόα · ὅτι2 ἐφίημι ὅς ὁ ἐν ὁ πρῶτος καταγιγνώσκω ὑμεῖς ἐπιστολή , διορθόω , δις αὐτός ὁ ἔργον παρακαλέω ἐγώ ὁ μή λυπέω . καί οὖον μόνος οὗτος , φημί , ἀλλά καί χαρά ἐγώ ἐμπίμπλημι , οὕτως ὁ διόρθωσις σύντομος γίγνομαι καί ἐναργής . οὗτος εἰμί , « ὑπερπερισσεύω ὁ χαρά . » καί τοσοῦτος εἰμί , φημί , ὁ χαρά , ὅτι ἀντί πᾶς ἀρκέω ἐγώ ὁ θλῖψις . καί γάρ ἔρχομαι ἐγώ εἰς Μακεδονία , οὐδείς ἔχω ἄνεσις ὁ σάρξ ἐγώ , ἀλ ἐν πᾶς θλίβω . ἔξωθεν μάχη , ἔσωθεν φόβος , Ἀλ ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός παρακαλέω ἡμεῖς ὁ θεός ἐν ὁ παρουσία Τίτος , οὖον μόνος δέ ἐν ὁ παρουσία αὐτός , ἀλλά καί ἐν ὁ παράκλησις ᾗ παρακαλέω ἐφίημι σύ , ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ σύ ἐπιπόθησις , ὁ σύ ὀδυρμός . ὁ σύ ζῆλος ὑπέρ ἐγώ ὥστε μᾶλλον χωρέω , ἔτι Μ καί λοπάω ἐμός ἐν ὁ ἐπιστολή , οὖον μεταμέλομαι εἰμί καί μεταμέλομαι . εἶτα διηγέομαι ὁ θλῖψις , καί ἐπαίρω αὐτός ὁ λόγος , ἵνα ὁ δις αὐτός χαρά μείζων δείκνυμι ὡς ἰσχύω τοσοῦτος θλίιν ἀμαυρόω , ἐκ εἰμί διατελέω . « ἔξωθεν μάχη , » Παρά ὁ ἄπιστος , οθς ἔξωθεν καλέω εἴωθα . « ἔσωθεν φόβος . » ά ὁ πιστός , μή πως ὁ πειρασμός μαλακίζω . « Ἀλ ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός . » Τῖς δέ ὁ παρακαλέω ὁ ταπεινός καί ἐν ἄνθρωπος ἀβοήθητος ; « ὁ θεός , » δηλαδή · οὗτος ἐγώ , φημί , παρακαλέω διά ὁ παρουσία Τίτος . μέχα τίς ποιέω ὁ παρουσία αὐτός . βούλομαι γάρ ἀξιόπιστος αὐτός καί φίλος καθίστημι ὁ ἀνήρ . « οὖον μόνος δέ ἐν τῆ παρουσία αὐτός . » οὖον νυμφότιμον , φημί , ὁ παρουσία αὐτός ποιέω ἐγώ ὁ Εὐφρόσυνος , ἀλλά καί παρακαλέω αὐτός καί ὑφαιρέω παρ´ σύ . ἐπεί γάρ διορθόω , αὐτός τε ἐπί ὁ σύ μεταβολή παρακαλέω , καί ἐγώ συμπαρακαλέω . Ὁοᾷς πῶς αὐτός οἰκειόω ὁ Τῖτος ; οὗτος εἰμί ὁ πέμπω πρός αὐτός , μετά ὁ πρῶτος ἐπιστολή . « ὁ παρακαλέω ἐφίημι ύμῖο . »