cogPG.PG118 401
αῤδεῖ τοῖς οἰκείοις λόγῳ , ὡς ἀληθέσι . Καὶ λοιπὸν κατασκευάζει εἰδωλολάτρας ὄντας καὶ κοινωνοὺς εἰδώλων τοὺς ἐσθίοντας τὰ εἰδωλόθυτα . « Τὸ ποτήν ριον τῆς εὐλογίας . » Ποτήριον εὐλογίας φησί , τὸ ποτήριον τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ . Ὃ εὐλογοῦμεν , » Ὅ μετὰ χεῖρας ἔχοντες εὐλογοῦμεν τὸν χαρισάμενον ἡμῖν τὸ αἷμα αὐτοῦ , τούτέστιν εὐχαριστοῦμεν Ἥ ὃ εὐλογοῦντες κατασκευάσομεν . [ ΟΙΚΟΥΜ . ] ὅσας ὃ λέγω . « Οὐχὶ κοινωνία τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι ; » Συνάπτει γὰρ ἡμᾶς τῶ Χριστῷ , τὸ αἷμα αὐτοῦ , ὡς μέλη τῇ κεφαλῆ , διὰ τῆς μεταλήψεως . « Τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν . » Ὅπερ´ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ οὐ πέπονθεν ὁ Κύριοσστοῦν γὰρ αὐτοῦ , φησὶν , οὐ συντριβήσεται , τοῦτο δι´ ἡμᾶς ὑπομένει κατακλώμενος , ἵνα συνάψῃ ἡμεῖς ἑαυτῷ . πἈλως.[Τ ] Ἀπόδειξίς ἐστι τοῦ εἰρημένου τὸ ἐπαγόμενον . Πόθεν γὰρ δῆλον , φησίν , ὅτι τὸν ἄρτον ὃν κλῶμεν κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ ἐστι ; τουτέστιν , ὅτι εἰς κοινωνίαν ἡμᾶς τοῦ σώματος συνάγει τοῦ Χριστοῦ , πόθεν δῆλον ; Ὃτι ἐν σῶμά ἐσμεν καὶ καλούμεθα οἱ πάντες Χριστῷ συναπτόμενοι , ὡς τοῦ κοινοῦ σώματος κεφαλῇ . Εἰ οὖν μὴ τῷ σώματι αὐτοῦ καὶ τῷ αἵματι εἰς κοινωνίαν συνηγόμεθα , τίνι ἂν ἑτέρω ἐν σῶμα ἡμεῖς καὶ ἐκα λούμεθα ; « Ὅτι εἷς ἄρτος . » Ἐπειδὴ εἶπε · « κοινωνία τοῦ σώματος τοῦ Κυρίου.»Δοκεῖδὲ , τὸ κοινωνοῦν ἕτερον εἶναι παρ´ ἐκεῖνο ὃ κοινώνει . Νῦν θέλει δεῖξαι ὅτι οὐ κοινωνοῦμεν , ἀλλ´ αὐτὸ τὸ σῶμά ἐσμεν Χριστιῦ οἱ πάντες , ὥσπερ ἀμέλει σῶμά ἐστι τῆς κεφαλῆς τὸ λοιπὸν σῶμα . Καθάπερ γὰρ , φησὶν , ὁ ἄρτος ἐκ πολλῶν κόκκων εἶς ἄρτος γίνεται , οὕτως καὶ ἡμεῖς , φησί , πολλοὶ ὄντες , ἐν γινόμεθα σῶμα Χριστοῦ . « Καὶ γορ πάντες ἐκ τοῦ ἑνὸς ἄρτου μετέχομεν . » Εἰτα ἐπάγει καὶ λογισμὸν πῶς γινόμεθα σῶμα Χριστοῦ . Τί γάρ ἐστι , φησὶν , ὁ ἄρτος ; Δηλονότι σῶμα Χριστοῦ . Τί δὲ γίνονται οἱ μεταλαμβάνοντες ; Δηλονότι σῶμα Χριστοῦ · μετέχοντες γὰρ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ , καὶ ἡμεῖς ἐκεῖνο γινόμεθα , ἐπειδὴ εἷς ἄρτος ὁ Χριστός . Ἐκ πολλῶν γὰρ κόκκων , ἐπὶ παραδείγματος , ὁ ἄρτος γινόμενος , καὶ ἡμεῖς οἱ πολλοὶ ἐξ αὐτοῦ τοῦ ἑνὸς μεταλαμβανόντες , γινόμεθα ἱν σῶμα Χριστοῦ . Ἐπειδὴ γὰρ ἡ παλαιὰ ἡμῶν σάρς ἐφθάρη ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας , ἐδέησεν ἡμῖν σαρκὸς νέας . « Βλέπε τὸν Ἰσραὴλ κατὰ σάρκα . » Ὑμεῖς γὰρ , φησὶ , κατὰ πνεῦμα ἐστὲ Ἰσραήλ , « Οὐχὶ οἱ ἐσθίοντες τὰς θυσίας ; » Κατὰ ἐρώτησιν ἀνάγνωθι . Ἐπειδὴ δὲμέρος τι τοῦθύματος οἰον τὸ στέαρ κατακαίετο ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ , τοὺς ἐκ τοῦ αὐτοῦ θύματος ἐσθίοντας . κοινωνοὺς ἐκάλεσεν οὐ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τοῦ θυσιαστηρίου . Τʹ οὖν φημί ; ὅτι εἴδωλόν τί ἐστιν · ἢ ὅτι εἰ δωλόθιτόν ἐστιν ; Ἀλλ´ ὅτι ἄ θύει τὰ ἔθνη , δαι . μονοις θύει καὶ οὐ Θεῷ . Μὴ γὰρ τοῦτο , φησί , λέγω , ὡς ἐχόντων τινὰ ἰσχὺν τῶν εἰδώλων ἢ τῶν θυορένων αὐτῶν , καὶ διὰ τοῦτο δυναμένων ἢ ὠφελῆσαι ἢ βλάψαις Οὐχὶ , φησίν , οὐδενός εἰσιν ἄξια , οὐδέν εἰσιν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐσπουδαιολογήσατο περὶ τῶν εἰδώλων . ἐφοβήθη μὴ νομό
Lemmas: ἄρδω ὁ οἰκέω λόγος , ὡς ἀληθής . καί λοιπός κατασκευάζω εἰδωλολάτρης εἰμί καί κοινωνός εἴδωλον ὁ ἐσθίω ὁ εἰδωλόθυτος . « ὁ ποτός Ῥίον ὁ εὐλογία . » ποτήριον εὐλογία φημί , ὁ ποτήριον ὁ αἷμα ὁ Χριστός . ὅς εὐλογέω , » ὅς μετά χείρ ἔχω εὐλογέω ὁ χαρίζομαι ἐγώ ὁ αἷμα αὐτός , τουτέστιν εὐχαριστέω ὅς ὅς εὐλογέω κατασκευάζω . [ Ο . ] ὅσος ὅς λέγω . « οὐ κοινωνία ὁ αἷμα ὁ Χριστός εἰμί ; » συνάπτω γάρ ἐγώ ὁ Χριστός , ὁ αἷμα αὐτός , ὡς μέλος ὁ κεφαλή , διά ὁ μετάληψις . « ὁ ἄρτος ὅς κλάω . » Ὅπερ ἐπί ὁ σταυρός οὖον πάσχω ὁ Κύριοσστοῦν γάρ αὐτός , φημί , οὖον συντρίβω , οὗτος δις ἐγώ ὑπομένω κατακλάω , ἵνα συνάπτω ἐγώ ἑαυτοῦ . πἈλως.[Τ ] Ἀπόδειξις εἰμί ὁ εἴρω ὁ ἐπάγω . πόθεν γάρ δῆλος , φημί , ὅτι ὁ ἄρτος ὅς κλάω κοινωνία ὁ σῶμα ὁ Χριστός εἰμί ; τουτέστιν , ὅτι εἰς κοινωνία ἐγώ ὁ σῶμα συνάγω ὁ Χριστός , πόθεν δῆλος ; ὅτι ἐν σῶμα εἰμί καί καλέω ὁ πᾶς Χριστός συνάπτω , ὡς ὁ κοινός σῶμα κεφαλή . εἰμί οὖν μή ὁ σῶμα αὐτός καί ὁ αἷμα εἰς κοινωνία συνάγω , τίς εἄν ἕτερος ἐν σῶμα ἐγώ καί ἐπίτεξ λόω ; « ὅτι2 εἷς ἄρτος . » ἐπεί εἶπον · « κοινωνία ὁ σῶμα ὁ Κυρίδης , ὁ κοινωνέω ἕτερος εἰμί παρ´ ἐκεῖνος ὅς κοινωνέω . νῦν ἐθέλω δείκνυμι ὅτι οὖον κοινωνέω , ἀλ αὐτός ὁ σῶμα εἰμί Χριστιῦ ὁ πᾶς , ὥσπερ ἀμελέω σῶμα εἰμί ὁ κεφαλή ὁ λοιπός σῶμα . καθά γάρ , φημί , ὁ ἄρτος ἐκ πολύς κόκκος εἰμί ἄρτος γίγνομαι , οὕτως καί ἐγώ , φημί , πολύς εἰμί , ἐν γίγνομαι σῶμα Χριστός . « καί γορ πᾶς ἐκ ὁ εἷς ἄρτος μετέχω . » εἶτα ἐπάγω καί λογισμός πῶς γίγνομαι σῶμα Χριστός . τις γάρ εἰμί , φημί , ὁ ἄρτος ; δηλονότι σῶμα Χριστός . τις δέ γίγνομαι ὁ μεταλαμβάνω ; δηλονότι σῶμα Χριστός · μετέχω γάρ ὁ σῶμα ὁ Χριστός , καί ἐγώ ἐκεῖνος γίγνομαι , ἐπεί εἷς ἄρτος ὁ Χριστός . ἐκ πολύς γάρ κόκκος , ἐπί παράδειγμα , ὁ ἄρτος γίγνομαι , καί ἐγώ ὁ πολύς ἐκ αὐτός ὁ εἷς μεταλαμβάνω , γίγνομαι ἐν σῶμα Χριστός . ἐπεί γάρ ὁ παλαιός ἐγώ σάρα φθείρω ὑπό ὁ ἁμαρτία , δήω ἐγώ σάρξ νέος . « βλέπω ὁ Ἰσραήλ κατά σάρξ . » σύ γάρ , φημί , κατά πνεῦμα εἰμί Ἰσραήλ , « οὐ ὁ ἐσθίω ὁ θυσία ; » κατά ἐρώτησις ἀναγιγνώσκω . ἐπεί δὲμέρος τίς τουθυμα οἷος ὁ στέαρ κατακαίω ἐν ὁ θυσιαστήριον , ὁ ἐκ ὁ αὐτός θῦμα ἐσθίω . κοινωνός καλέω οὖον ὁ Θεός , ἀλλά ὁ θυσιαστήριον . τε οὖν φημί ; ὅτι εἴδωλον τίς εἰμί · ἢ ὅτι εἰμί δωλοθιος εἰμί ; Ἀλ ὅτι ὅς θύω ὁ ἔθνος , δή . μόνος θύω καί οὖον Θεός . μή γάρ οὗτος , φημί , λέγω , ὡς ἔχω τις ἰσχύς ὁ εἴδωλον ἢ ὁ θυορένων αὐτός , καί διά οὗτος δύναμαι ἢ ὠφελέω ἢ βλάπτω οὐ , φημί , οὐδείς εἰμί ἄξιος , οὐδείς εἰμί . ἐπεί γάρ σπουδαιολογέω περί ὁ εἴδωλον . φοβέω μή νομός