cogPG.PG118 295
ἀαφαλῆ , ἐὰν ἕκαστος ἀγωνίζηται προλαβεῖν εἰς τὸ τιμῆσαι τὸν πλησίον . « Τῆ φιλαδελφίᾳ , » καὶ ἐξῆς Εἰ γὰρ σχοίητε , φησὶ , φιλαδελφίαν , φιλήαετε πάντως ἀλλήλους · ἀδελφοὶ γάρ ἐστε . Εἶτα λέγει πῶς ἂν ἡ φιλαδελφία κατορθωθείη . Εἰ ἕκαστος , φησὶν , ἡγεῖται τῆς πρὸς τὸν ἀδελφὸν τιμῆς . « Τῇ σπουδῇ μὴ ὀκνηροί , Καὶ γὰρ τοῦτο ἀγάπηντίκτει , ὅταν μὴ τιμῶμεν μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπερσπουδάζωμεν . « Τῷ πνεύματι ζέοντες , » Ἔσται δὲ τοῦτο πῶς ; Ἐὰν ζῶμεν ἐν καλοῖς ἔργοις ἕξομεν ζέον ἐν ἑαυτοῖς καὶ διατεθερμαμμένον , τὸ ἅγιον Πνεῦμα . « Τῷ Κυρίῳ δουλεύοντες . » Διὰ γὰρ τῶν εἰρημένων , ἐκγενήσεται ἡμῖν δουλεύειν τῷ Κυρίῳ . » Οὕτως φανοῦμεν ἀληθῶς δουλεύοντες τῷ Κυρίῳ διὰ τῶν ἀγαθῶν ἔργων . Αὕτη ἀληθινὴ δουλεία ἐστίν . « Τῆ ἐλπίδι χαίροντες . » Πῶς δ´ ἂν γένοιτο ζέειν τῷ πνεύματι ; Ἐὰν τῇ ἐλπίδι χαίρητε , φησίν . Οὐδὲν γὰροὔτως πρὸς πάντα ποιεῖ πρόθυμον ὡς ἐλπὶς καλή . Καὶ ἐὰν , φησὶν , ὑπομένητε θλίψεες , καὶ ἐὰν εὐχὴν ἀδιάλειπτον ἔχητε . « Τῇ θλίψει ὑπομένοντες . » Ἡ γὰρ ὑπομονὴ τίκτει δοκιμήν . Τῇ προσευχῇ προσκαρτεροῦντες . » Ταύτης γὰρ βοηθούσης . ἔσται ῥάδια πάντα . Ταῖς χρείαις των ἁγίων κοινωνοῦντες · τὴν φιλοξενίαν διώκοντες . Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντος ὑμᾶς · εὐλογεῖτε , καὶ μὴ καταρᾶσθε . Χαίρειν μετὰ χαιρόντων , καὶ κλκίειν μετὰ κλαιόντων . Τὸ αὐτὸ είς ἀλλήλους φρονοῦντες , μὴ τὰ ὑψηλὰ φρονοῦντες , ἀλλὰ τοῖς ταπεινοῖς συνεπαιόμενοι . Μὴγίνεσθε φρόνιμοι παρ´ ἑαυτοῖς . Μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόντες . Προνοούμενοι καλὰ ἐνώπιον πάντων ἀνθρώπων . Εἰ δυνατὸν , τὸ ἐξ ὑμῶν , μετὰ πάντων ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες . Μὴ ἑαυτούς ἐκ . δικοῦντες , ἀγαπητοί , ἀλλὰ δότε τόπον τῇ ὀγή . Γέγραπται γὰρ , Ἐμοὶ ἐκδίκησις , ἐγὼ ἀνταποδώσω , λέγει Κύριος . « Ταῖς χρείαις τῶν ἀγίων . » Ἐν οἷς ἂν ἐν χρεία γένωνται . Τὴν πρὸς τοὺς ἁγίους ἐλεημοσύνην εἰσάγει . Διὸ καὶ ἐφύλαξεν αὐτὴν ἐν ἐξαιρέτῳ . Ἄνω μέν περὶ καθολικῆς εἶπεν ἐλεημοσύνης . Κοινωνοῦντες , φησί . κοινωνία γὰρ τὸ πρᾶγμα . Σὺ μὲν γὰρ εἰσφέρεις χρήματα αὐτοῖς , ἐκεῖνοι δέ σοι τὴν πρὸς Θεὸν παῤῥησίαν καὶ τὰ μυρία ἀγαθά . « Τὴν φιλοξενίαν διώκοντες . » Μὴ μείνῃς , φηοὶν , ἐκεῖνον ἐλθεῖν πρὸς σέ . Ἐρυθριᾷ γάρ . Ἀλλὰ σὺ δίωξον αὐτόν . « Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς . » Διδάξας πῶς δέοι διακεῖσθαι πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς , διδάσκει πῶς καὶ πρὸς τοὺς πολεμίους . Ὅρα δὲ , οὐκ εἶπε , Μὴ ἀμύνου , μηδὲ καταρῶ , ἀλλ´ ὁ μεῖζον , Εὐλόγει καὶ ὑπερεύχου . « Χαίρειν μετὰ χαιρόντων . » Μὴ μόνον , φησί , ῥήμασιν εὐλογεῖτε , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἔργοις . Χαίρουσι μὲν , συγχαίροντες , ἀλγοῦσι δὲ , συναλγοῦντες . Μεῖζον δὲ τὸ , συγχαίρειν χαίρουσιν , ὅσον ἡ εὐημερία τῶν πλησίων , καὶ φθόνου πρόφασις τοῖς ἀσεβίαι γίνεται . « Τὸ αὐτὸ εἰς ἀλλήλους φρονοῦντες . » Οἷον , μέγαν σεαυτὸν νομίζεις ; τοιοῦτον νόμιζε καὶ οοὸρορΟΟϛί
Lemmas: ἀαφαλῆ , ἐάν ἕκαστος ἀγωνίζομαι προλαμβάνω εἰς ὁ τιμάω ὁ πλησίος . « τῆ φιλαδελφία , » καί ἑξῆς εἰμί γάρ ἔχω , φημί , φιλαδελφία , φιλέω πάντως ἀλλήλων · ἀδελφός γάρ εἰμί . εἶτα λέγω πῶς εἄν ὁ φιλαδελφία κατορθόω . εἰμί ἕκαστος , φημί , ἡγέομαι ὁ πρός ὁ ἀδελφός τιμή . « ὁ σπουδή μή ὀκνηρός , καί γάρ οὗτος ἀγάπης , ὅταν μή τιμάω μόνος , ἀλλά καί ὑπερσπουδάζω . « ὁ πνεῦμα ζέω , » εἰμί δέ οὗτος πῶς ; ἐάν ζῶ ἐν καλός ἔργον ἔχω ζέω ἐν ἑαυτοῦ καί διαθερμαίνω , ὁ ἅγιος πνεῦμα . « ὁ κύριος δουλεύω . » Ζεύς γάρ ὁ εἴρω , ἐκγίγνομαι ἐγώ δουλεύω ὁ κύριος . » οὕτως φαίνω ἀληθής δουλεύω ὁ κύριος διά ὁ ἀγαθός ἔργον . Ἄτη ἀληθινός δουλεία εἰμί . « τῆ ἐλπίς χαίρω . » Πῶς δδʹ εἄν γίγνομαι ζέω ὁ πνεῦμα ; ἐάν ὁ ἐλπίς χαίρω , φημί . οὐδείς γυρός πρός πᾶς ποιέω πρόθυμος ὡς Ἐλπὶς καλός . καί ἐάν , φημί , ὑπομένω θλίβω , καί ἐάν εὐχή ἀδιάλειπτος ἔχω . « ὁ θλῖψις ὑπομένω . » ὁ γάρ ὑπομονή τίκτω δοκιμή . ὁ προσευχή προσκαρτερέω . » Ταύτη γάρ βοηθός . εἰμί ῥᾴδιος πᾶς . ὁ χρεία ὁ ἅγιος κοινωνέω · ὁ φιλοξενία διώκω . εὐλογέω ὁ διώκω σύ · εὐλογέω , καί μή καταράομαι . Χαίρειν μετά χαίρω , καί κλίνω μετά καλέω . ὁ αὐτός εἷς ἀλλήλων φρονέω , μή ὁ ὑψηλός φρονέω , ἀλλά ὁ ταπεινός συνεπαιομενω . Μὴγίνεσθε φρόνιμος παρ´ ἑαυτοῦ . μηδείς κακός ἀντί κακός ἀποδίδωμι . προνοέω καλός ἐνώπιος πᾶς ἄνθρωπος . εἰμί δυνατός , ὁ ἐκ σύ , μετά πᾶς ἄνθρωπος εἰρηνεύω . μή ἑαυτοῦ ἐκ . δικάζω , ἀγαπητός , ἀλλά δίδωμι τόπος ὁ ὀγή . γράφω γάρ , ἐμός ἐκδίκησις , ἐγώ ἀνταποδίδωμι , λέγω Κύριος . « ὁ χρεία ὁ Ἀγίων . » ἐν ὅς εἄν ἐν χρεία γίγνομαι . ὁ πρός ὁ ἅγιος ἐλεημοσύνη εἰσάγω . Διὸ καί φυλάσσω αὐτός ἐν ἐξαίρετος . ἄνοος μέν περί καθολικός εἶπον ἐλεημοσύνη . κοινωνέω , φημί . κοινωνία γάρ ὁ πρᾶγμα . σύ μέν γάρ εἰσφέρω χρῆμα αὐτός , ἐκεῖνος δέ σύ ὁ πρός θεός παρρησία καί ὁ μυρίος ἀγαθός . « ὁ φιλοξενία διώκω . » μή μένω , φηοὶν , ἐκεῖνος ἔρχομαι πρός σός . ἐρυθριάω γάρ . ἀλλά σύ διώκω αὐτός . « εὐλογέω ὁ διώκω σύ . » διδάσκω πῶς δήω διάκειμαι πρός ὁ ἀδελφός , διδάσκω πῶς καί πρός ὁ πολέμιος . Ὅρας δέ , οὐ εἶπον , μή ἀμύνω , μηδέ καταίρω , ἀλ ὁ μείζων , εὐλογέω καί ὑπερεύχομαι . « Χαίρειν μετά χαίρω . » μή μόνος , φημί , ῥῆμα εὐλογέω , ἀλλά καί ὁ ἔργον . χαίρω μέν , συγχαίρω , ἀλγέω δέ , συναλγέω . Μέγας δέ ὁ , συγχαίρω χαίρω , ὅσος ὁ Εὐημερία ὁ πλησίος , καί φθόνος πρόφασις ὁ ἀσεβίας γίγνομαι . « ὁ αὐτός εἰς ἀλλήλων φρονέω . » Οἷος , μέγας σαυτοῦ νομίζω ; τοιοῦτος νομίζω καί οοὸρορΟΟϛί