cogPG.PG118 285
Τὴν αἰτίαν τῆς τε ἐκείνων ἀποβολῆς καὶ τῆς ἡμῶν προσλήψεως , τὴν εἰς Χριστὸν λέγει πίστιν . « Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς τῶν κατὰ φύσιν κλάδων οὐκ ἐφείσατο . » Θέλει αὐτῶν ἐκτραγῳδῆσαι τὴν συμφορὰν , ἐν τάξει ἐπιτιμήσεως τῶν ἐθνῶν . « Μήπως οὐδὲ σοῦ φείσηται . » Περιαιρεῖ τοῦ λόγου τὸ φορτικὸν τῇ ἀμφιβολίᾳ . Τδε οὖν χρηστότητα καὶ ἀποτομίαν Θεοῦ . Ἐπὶ μέν τοὺς πεσόντας , ἀποτομίαν , ἐπὶ δὲ σὲ χρηστάτητα , ἐὰν ἐπιμείνῃς τῇ χρηστότητι . Ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ . Καὶ ἐκεῖνοι δὲ ἐὰν μὴ ἐπιμείνωσι τῇ ἀπιστίᾳ , ἐγκεντρισθήσονται . Δυνατὸς γὰρ ὁ Θεός ἑστι πάλιν ἐγκεντρίσαι αὐτούς . Εἰ γὰρ σὺ ἐκ τῆς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου , καὶ παρὰ φύσιν » ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον , πόσῳ μᾶλλονοῦτοι οἱ κατὰ φύσιν ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ ! Ἐπὶ τὸν Θεὸν ἄγει τὸ πρᾶγμα , καὶ τὴν αὐτοῦ χάριν · οὐδὲ γὰρ λέγει , Ἴδε πόσον ἔσχες πόνον καὶ κατορθώματα . « Ἑὰν ἐπιμείνῃς τῇ χρηστότητι , » Ἐὰν ἄξια πράττης τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας · οὐ γὰρ πίστεώς σοι δεῖ μόνης , φησίν . « Ἀποτομίαν δὲ Θεοῦ . » Τὸ μὴ φείσασθαι αὐτῶν , διὰ τὸ ἀναξίους αὐτοὺς εὐρηκέναι τῆς τῶν πατέρων ἀρετῆς . « Ἐπεὶ καὶ σὺ ἐκκοπήσῃ , » Οὕτε γὰρ σοὶ τὰ ἀγαθὰ , οὔτε ἐκείνοις τὰ κακὰ ἀμετάβλητα . « Καὶ ἐκεῖνοι δὲ ἐἀν μὴ ἐπιμείνωσι . » Οὐ γὰρ ὁ Θεὸς αὐτοὺς ἐξέκοψεν , ἀλλ´ αὐτοὶ ἑαυτούς . « Δυνατὸς γὰρ ὁ Θεὸς ἐστι . » Τὸ πιθανὸν τῷ λόγῳ ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως περιποιεῖ , Δύναται ὁ Θεός . « Εἰ γὰρ σὺ ἐκ τὴς κατὰ φύσιν ἐξεκόπης ἀγριελαίου . » Καὶ λογισμὸν ἀποδίδωσι τοῦ δύνασθαι αὐτοὺς θελήσαντας ἐγκεντρισθῆναι . Εἰ γὰρ , φησὶ , τὰ παρὰ φύσιν ἡ πίστις ἐποίησε , πόσῳ μᾶλλον τὰ κατὰ φύσιν ! « Ἐγκεντρισθήσονται τῇ ἰδίᾳ ἐλαίᾳ . » Ἵνα μή τις πλέον τι τὸν Ἰουδαῖον ἔχειν νομίσῃ ἐν τῷ ἀκούειν περὶ τῶν ἐθνικῶν παρὰ φύσιν , καὶ , Ἐνεκεντρίσθης , τίθησι καὶ περὶ τῶν Ἰουδαίων τὸ , « Ἐγκεντρισθῶσιν , » ἵνα ἰσοτιμίαν δείξῃ καὶ ὅτι οὐδὲν αὐτοῖς πλέον ἐκ τοῦ εἶναι ἐκ τῆς καλλιελαίου , ἅπαξ δεομένοις καὶ αὐτοῖς τοῦ ἐγκεντρισθῆναι . Ὅταν δὲ ἀκούῃς τοῦ Παύλου τὸ κατὰ φύσιν λέγοντος , τὸ εἰκὸς νόει καὶ τὸ ἀκόλουθον . Οἷον εἰκὸς ἦν τὸ τέκνον τοῦ ἁγίου Ἀβραὰμ , ἅγιον εἶναι . ὅσπερ αὖ , « παρὰ φύσιν , » ἀντὶ τοῦ , ἀπεικὸς καὶ ἀνακόλου - » θον , τὸ τέκνον τοῦ μιαροῦ Ἕλληνος , ἅγιον γενέσθαι . Οὐ γὰρ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , τὸ μυ στήριον τοῦτο , Ἰνα μὴ τε παρ´ ἑαυτοῖς φρόνιμοι , ὅτι πώρωσις ἀπὸμέρους τῷ Ἰσραὴλγέγονεν , ἄχρις οὖ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσέλθῃ . Καὶ οὖτως πᾶς Ἰσραὴλ σωθήσεται , καθὼς γέγραπται . ἥξει ἐκ Σιὼν ὁ ῥυόμενος καὶ ἀποστρέύει ὀσειβείας ἀπὸ Ἰακώβ . Καὶ αὕτη αὐτοὺς ἢ παρ´ ἐμοῦ διαθήκη , ὅταν ἀφέλωμαι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν . « Οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν τὸ μυστήριον . » Τὸ παρ ὑμῶν , φησὶν , ἀγνοούμενον.«Παρ´ ἐαυτοῖς φρόνιμοι » Τῷ γὰρ ἀγνοεῖν , τὴν ἰδίαν ἐκύρουν βουλήν . « Ὅί πώρεωσις.[ΕΝΝΑΔ ] Ὡς ἂν δὲ , φησί , μὴ μέῖὰ
Lemmas: ὁ αἴτιος ὁ τε ἐκεῖνος ἀποβολή καί ὁ ἐγώ πρόσληψις , ὁ εἰς Χριστός λέγω πίστις . « εἰμί γάρ ὁ θεός ὁ κατά φύσις κλάδος οὐ φείδομαι . » ἐθέλω αὐτός ἐκτραγῳδέω ὁ συμφορά , ἐν τάξις ἐπιτίμησις ὁ ἔθνος . « μήπως οὐδέ σύ φείδομαι . » περιαιρέω ὁ λόγος ὁ φορτικός ὁ ἀμφιβολία . Τδε οὖν χρηστότης καί ἀποτομία Θεός . ἐπί μέν ὁ πίπτω , ἀποτομία , ἐπί δέ σύ χρηστάτητα , ἐάν ἐπιμένω ὁ χρηστότης . ἐπεί καί σύ ἐκκόπτω . καί ἐκεῖνος δέ ἐάν μή ἐπιμένω ὁ ἀπιστία , ἐγκεντρίζω . δυνατός γάρ ὁ Θεός εἰμί πάλιν ἐγκεντρίζω αὐτός . εἰμί γάρ σύ ἐκ ὁ κατά φύσις ἐκκόπτω ἀγριέλαιος , καί παρά φύσις » ἐγκεντρίζω εἰς καλλιέλαιος , πόσος μαλλονουος ὁ κατά φύσις ἐγκεντρίζω ὁ ἴδιος ἐλαία ! ἐπί ὁ θεός ἄγω ὁ πρᾶγμα , καί ὁ αὐτός χάρις · οὐδέ γάρ λέγω , εἶδον πόσος ἔχω πόνος καί κατόρθωμα . « ἑός ἐπιμένω ὁ χρηστότης , » ἐάν ἄξιος πράσσω ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία · οὖον γάρ πίστις σύ δεῖ μόνος , φημί . « ἀποτομία δέ Θεός . » ὁ μή φείδομαι αὐτός , διά ὁ ἀνάξιος αὐτός εὑρίσκω ὁ ὁ πατήρ ἀρετή . « ἐπεί καί σύ ἐκκόπτω , » ἵημι γάρ σύ ὁ ἀγαθός , οὔτε ἐκεῖνος ὁ κακός ἀμετάβλητος . « καί ἐκεῖνος δέ ἐἀν μή ἐπιμένω . » οὖον γάρ ὁ θεός αὐτός ἐκκόπτω , ἀλ αὐτός ἑαυτοῦ . « δυνατός γάρ ὁ θεός εἰμί . » ὁ πιθανός ὁ λόγος ἐκ ὁ ὁ Θεός δύναμις περιποιέω , δύναμαι ὁ Θεός . « εἰμί γάρ σύ ἐκ σής κατά φύσις ἐκκόπτω ἀγριέλαιος . » καί λογισμός ἀποδίδωμι ὁ δύναμαι αὐτός ἐθέλω ἐγκεντρίζω . εἰμί γάρ , φημί , ὁ παρά φύσις ὁ πίστις ποιέω , πόσος μᾶλλον ὁ κατά φύσις ! « Ἐγκεντρίζω ὁ ἴδιος ἐλαία . » ἵνα μή τις πλέω τίς ὁ Ἰουδαῖος ἔχω νομίζω ἐν ὁ ἀκούω περί ὁ ἐθνικός παρά φύσις , καί , ἐγκεντρίζω , τίθημι καί περί ὁ Ἰουδαῖος ὁ , « Ἐγκεντρίζω , » ἵνα ἰσοτιμία δείκνυμι καί ὅτι οὐδείς αὐτός πλέω ἐκ ὁ εἰμί ἐκ ὁ καλλιέλαιος , ἅπαξ δήω καί αὐτός ὁ ἐγκεντρίζω . ὅταν δέ ἀκούω ὁ Παῦλος ὁ κατά φύσις λέγω , ὁ εἰκός νοέω καί ὁ ἀκόλουθος . οἷος εἰκός εἰμί ὁ τέκνον ὁ ἅγιος Ἀβραάμ , ἅγιος εἰμί . ὅσπερ αὖος , « παρά φύσις , » ἀντί ὁ , ἀπεοικώς καί ἀνακόλου - » θον , ὁ τέκνον ὁ μιαρός Ἕλλην , ἅγιος γίγνομαι . οὖον γάρ ἐθέλω σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὁ μῦς στήριον οὗτος , ἵνα μή τε παρ´ ἑαυτοῦ φρόνιμος , ὅτι πώρωσις απόμερος ὁ Ἰσραὴλγέγονεν , ἄχρι οὖον ὁ πλήρωμα ὁ ἔθνος εἰσέρχομαι . καί οὖτως πᾶς Ἰσραήλ σῴζω , καθώς γράφω . ἥκω ἐκ Σιών ὁ ῥύομαι καί ἀποστερέω ὀσειβείας ἀπό Ἰακώβ . καί οὗτος αὐτός ἢ παρ´ ἐγώ διαθήκη , ὅταν ἀφαιρέω ὁ ἁμαρτία αὐτός . « οὖον ἐθέλω σύ ἀγνοέω ὁ μυστήριον . » ὁ παρά σύ , φημί , ἀγνοούμενον.«Παρ´ ἑαυτοῦ φρόνιμος » ὁ γάρ ἀγνοέω , ὁ ἴδιος κυρόω βουλή . « ὅς πώρεωσις.[ΕΝΝΑΔ ] ὡς εἄν δέ , φημί , μή μείης