cogPG.PG118 43
« βόντες , διὰ χειρῶν ἀνόμων προσπήξαντες ἀνεῖλετε . « Ὅν ὁ Θεὸς ἀνέστησε λύσας τὰς ὡδῖνας τοῦ θα - « νάτου , καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν « ὑπὸ αὐτοῦ . Δαυΐδ γὰρ λέγει εἰς αὐτόν · Προ - « ὡρώμην τὸν Πύριον ἐνώπιόν μου διαπαντὸς , ὅτι « ἐκ δεξιῶν μού ἐστιν , ἵνα μὴ σαλευθῶ . Διὰ τοῦτο « εὐφράνθη ἡ καρδία μου . Καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ « γλῶσσά μου , ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει « ἐπ´ ἐλπίδι , ὄτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου « εἰς ἅδου , οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθο - « ράν . Ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς , πληρώσεις με « εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου . » Ἐπειδὴ καθήψατο αὐτῶν ὀνῶτέρω σφοδρῶς , νῦν ἀνίησιν αὐτοὺς , οὐ κολακεύων , ἀλλὰ διαναπαύων καὶ ἀνέσεως ἀξιῶν . Διὸ καὶ προοιμιάζεται . καὶ τοῦ προπάτορος Δαυΐδ μνημονεύει , ἰνα μὴ θορυβήσῃ , ἐπειδὴ τὸν Ἰησοῦν προήνεγκε τῷ λόγῳ . Τοῦ γὰρ προφήτου παρὰ πόδας ἀκούσαντες ἐπέσχον . Εἰ δὲ μόνον τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ προήχθη φονῶσιν ἀνθρώποις , εὐθέως ἂν προσέστη αὐτοῖς . Διὰ τοῦτο οὐδὲ , Ἰiείσθητε , εἰπεν , ἀλλ´ , Ἀκούσατε . Ὅπως ἐνεπαχθέστεοον ἦν . Διὰ τοῦτο καὶ περὶ τοῦ Ἰησοῦ ταπεινότερον φθέγγεται.«Ἰησοῦν γὰρ , φησὶ , τὸν Ναζωραῖον , » ἀπὸ τῆς ειτελοῦς πατρίδος ὀνομάζων . Εἶτα , « ἀποδεδειγμένον , » οον οὐκ ἀμφισβητούμενον . Ἀλλ´ ἀποδεδειγμένον διὰ τῶν ἔργων , « ὡν ἐποίησε δι´ αὐτοῦ ὁ Θεὸς , » ὅτι ἀπὸ Θεοῦ ἦν . Τέως γὰρ εἰ καὶ ὁ Θεὸς ἐποίησεν , ἀλλὰ δι´ αὐτοῦ , καὶ « ἐν μέσῳ ὤμων , » οὐ λάθρα , οὐδὲ ἐν γωνίᾳ , ἀλλὰ μαρτυρούντων ὑιιῶν . Ἐπειδὴ δὲ εἰς τὸ διὰ τοῦ σταυροῦ τόλμημα αὐτῶν προὔβη , πειρᾶται αὐτοὺς καὶ ἀπαλλάσσειν διὰ τοῦ εἰπεῖν , « Τῇ προωρισμένῃ βουλῇ τοῦ Θεοῦ , » ἄμα μὲν δεικνὺς τὸ τοῦ πάθους αὐτοῦ ἑκούσιον , καὶ ὅτι τοῖς προωρισμένοις ὑπούργησεν , ἀλλὰ καὶ ἀπαλλάσσων , οὐκ ἀφίησιν αὐτοὺς πάντη τοῦ ἐγκλήματος . Ἐπάγει γὰρ , ὅτι « Διὰ χειρῶν άνόμων ἀνείλετε · » διὰ χειρῶν μὲν χὰρ ἀνόμων , ἤτοι Ἰούδα καὶ τῶν στρατιωτῶν , ὠμῶς ἀνείλετε · εἰ γὰρ οἱ πράξαντες ἄνομοι , καὶ οἱ ἀνελόντες δηλονότι , οὔτω καθαψάμενος αὐτῶν ἡρέμα , καὶ λοιπὸν τολμῶν καὶ ἐμφαντικωτέρων ἅψασθαι φήσας · « Ὅν ὁ Θεὸς ἀγέστησε , λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου . » Τουτέστιν , ὅτι καὶ ὁ θάνατος ὥδινε κατέχων αὐτὸν , καὶ οἰονεὶ δεινὰ ἔπασχεν . ὠδῖνας γὰρ ἡ ] Παλαιὰ τοὺς κινδύνους φησὶ , καὶ τὰς συμφοράς . Ὡς ἐπὶ τοῦ . « Ὡδὴνρς ᾤδου περιεκύκλωσάν με . » Διὰ δὲ τοῦ , « Καθότι οὐκ ἣν δυνατὸν αὐτὸν κρατεῖσθαι , » τὸ μεγαλεῖον αὐτοῦ παρίστησι , καὶ ὅτι οὐκ ἔτι ἀποθνήσκει . Ἐπὶ τούτοις παράγει καὶ τὸν προφήτην Δαυῖδ λέγοντα , ὡς προείρηται , οὐκ εἰς ἑαυτὸν , ἀλλ´ εἰς αὐτὸν , τουτέστι τὸν Χριστόν . Κἀνταῦθα δὲ ἀπὸ τῶν ταπεινοτέρων , καὶ κατὰ τὸ ταπεινότερον προὔθηκε τὴν προφητείαν , ἅτε εἰσαγωγικωτέρων λόγων δεομένοις . « Καθότι οὐκ ἣν δυνατόν . » Αὐτὸς γὰρ ἔφη , ὅτι « Οὐδεὶς αἴρει τὴν ψυχήν μου ἀπ´ ἐμοῦ . Ἀλλ´ ἐγώ ἀπ´ ἐμαυτοῦ τίθημι αὐτὴν καὶ ἐγὼ πάλιν λαμβάνω
Lemmas: « βόντα , διά χείρ ἄνομος προσπήγνυμι ἀναιρέω . « ὅς ὁ θεός ἀνίστημι λύω ὁ ὠδίς ὁ ἀνταπόλλυμι - « Νάτου , καθότι οὐ εἰμί δυνατός κρατέω αὐτός « ὑπό αὐτός . Δαυΐδ γάρ λέγω εἰς αὐτός · προ - « ὁράω ὁ πύριος ἐνώπιον ἐγώ διαπαντός , ὅτι « ἐκ δεξιός ἐγώ εἰμί , ἵνα μή σαλεύω . Ζεύς οὗτος « εὐφραίνω ὁ καρδία ἐγώ . καί ἀγαλλιάω ὁ « γλῶσσα ἐγώ , ἔτι δέ καί ὁ σάρξ ἐγώ κατασκήνωσις « ἐπι ἐλπίς , ὅστις οὐ ἐγκαταλείπω ὁ Ψυχή ἐγώ « εἰς ἅδος , οὐδέ δίδωμι ὁ ὅσιος σύ ὁράω διαφθάνω - « Ραν . γνωρίζω ἐγώ ὁδός ζωή , πληρόω ἐγώ « Εὐφρόσυνος μετά ὁ πρόσωπον σύ . » ἐπεί καθάπτω αὐτός ὄνος σφοδρός , νῦν ἀνίημι αὐτός , οὖον κολακεύω , ἀλλά διαναπαύω καί ἄνεσις ἄξιος . Διὸ καί προοιμιάζομαι . καί ὁ προπάτωρ Δαυΐδ μνημονεύω , ἵνα μή θορυβέω , ἐπεί ὁ Ἰησοῦς προφέρω ὁ λόγος . ὁ γάρ προφήτης παρά πούς ἀκούω ἐπέχω . εἰμί δέ μόνος ὁ ὄνομα ὁ Ἰησοῦς προάγω φονάω ἄνθρωπος , εὐθύς εἄν προσίστημι αὐτός . Ζεύς οὗτος οὐδέ , Ἰiείσθητε , εἶπον , ἀλ , ἀκούω . ὅπως ἐμπάσσω εἰμί . Ζεύς οὗτος καί περί ὁ Ἰησοῦς ταπεινός φθεγγεται.«ιειμαι γάρ , φημί , ὁ Ναζωραῖος , » ἀπό ὁ ειτελος πατρίς ὀνομάζω . εἶτα , « ἀποδείκνυμι , » ὄον οὐ ἀμφισβητέω . Ἀλ ἀποδείκνυμι διά ὁ ἔργον , « ὡς ποιέω δις αὐτός ὁ θεός , » ὅτι ἀπό Θεός εἰμί . Τέως γάρ εἰμί καί ὁ θεός ποιέω , ἀλλά δις αὐτός , καί « ἐν μέσος ὦμος , » οὖον λάθρῃ , οὐδέ ἐν γωνία , ἀλλά μαρτυρέω ὑιιῶν . ἐπεί δέ εἰς ὁ διά ὁ σταυρός τόλμημα αὐτός προβαίνω , πειράω αὐτός καί ἀπαλλάσσω διά ὁ εἶπον , « ὁ προωρ́γισμαι βουλή ὁ Θεός , » ἄμη μέν δείκνυμι ὁ ὁ πάθος αὐτός ἑκούσιος , καί ὅτι ὁ προορίζω ὑπουργέω , ἀλλά καί ἀπαλλάσσω , οὐ ἀφίημι αὐτός πάντῃ ὁ ἔγκλημα . ἐπάγω γάρ , ὅτι « Ζεύς χείρ ἄνομος ἀναιρέω · » διά χείρ μέν χαρά ἄνομος , ἤτοι Ἰούδας καί ὁ στρατιώτης , ὠμός ἀναιρέω · εἰμί γάρ ὁ πράσσω ἄνομος , καί ὁ ἀναιρέω δηλονότι , οὐτάω καθάπτω αὐτός ἡρέμα , καί λοιπός τολμάω καί ἐμφαντικός ἅπτω φημί · « ὅς ὁ θεός ἄγω , λύω ὁ ὠδίς ὁ θάνατος . » τουτέστιν , ὅτι καί ὁ θάνατος ὠδίς κατέχω αὐτός , καί οἱονεί δεινός πάσχω . ὠδίς γάρ ὁ ] Παλαιά ὁ κίνδυνος φημί , καί ὁ συμφορά . ὡς ἐπί ὁ . « Ὡδὴνρς οἰδέω περικυκλόω ἐγώ . » Ζεύς δέ ὁ , « καθότι οὐ ὅς δυνατός αὐτός κρατέω , » ὁ μεγαλεῖον αὐτός παρίστημι , καί ὅτι οὐ ἔτι ἀποθνήσκω . ἐπί οὗτος παράγω καί ὁ προφήτης Δαυίδ λέγω , ὡς προερέω , οὐ εἰς ἑαυτοῦ , ἀλ εἰς αὐτός , τουτέστι ὁ Χριστός . ἐνταῦθα δέ ἀπό ὁ ταπεινός , καί κατά ὁ ταπεινός προτίθημι ὁ προφητεία , ἅτε εἰσαγωγικός λόγος δήω . « καθότι οὐ ὅς δυνατός . » αὐτός γάρ φημί , ὅτι « οὐδείς ἀείρω ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπ´ ἐγώ . Ἀλ ἐγώ ἀπ´ ἐμαυτοῦ τίθημι αὐτός καί ἐγώ πάλιν λαμβάνω