cogPG.PG118 456
σὸ τέλος τοῖς ἀνθρώποις μὴ ὑπὸ´ ἑν πᾶσιν ἐπάγεσθαι , ἀλλὰ κατὰ μέρος ἐλέῳ Θεοῦ , ἵνα τῶν πρώτων ἀπολλυμένων , οἱ ὑπολιμπανόμενοι τῷ φόβῳ τῶν προαναλωθέντων εἰς μετάνοιαν ἔλθωσι . Λέγει δὲ τὸ δόγμα τοῦτο ἐν τῇ λύσει τῆς ἑβδόμης σφραγῖδος τοῦ βιβλίου . Ὧν οὕτως ἐχόντων , νοήσεις τὸ « Ἐν ἀτόμῳ » καὶ , « Ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , » κατὰ κοινοῦ εἰρῆσθαι , καὶ πρὸς τὰ δύο ἁρμόζειν , ἵνα ἦ οὕτως · Πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα . οἷον ἀποθανούμεθα ἐν ἀτόμω , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ διὰ τὸ κατὰ μέρος ἐπάγεσθαι τὸ τέλος , κατὰ τὸν λόγον τῆς Ἁποκαλύψεως · πάντες μέντοι ἀλλαγησόμεθα ἐν ἀτόμῳ , ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ , ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι . Αἱ μὲν γὰρ πρῶται σάλπιγγες ἑπτὰ οὖσαι κατὰ τὴν Ἀποκάλυψιν , οὐκ ἐγείρουσι τοὺς νεκροὺς , ἀλλὰ συντελοῦσι τοὺς ἀνθρώπους . Ἡ δὲ τελευταία σάλπιγξ , ποιεῖ τήν τε ἔγερσιν καὶ τὴν ἐναλλαγὴν τῶν ἤδη ἀναστάντων ἐν ἀτόμῳ καὶ ἐν ῥοπῇ ὀφθαλμοῦ σὺν τῇ κτίσει . Καὶ γὰρ καὶ ἡ κτίσις ἀλλαγήσεται τῆς φθορᾶς , εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ , καθὼς ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους εἶπεν . « Ἐν ἀτόμῳ . » Καὶ τὸ παράδοξόν φησιν , ὅτι τοσαῦτα θαύματα ἐν ἀκαριαίῳ ἔσται χρόνῳ ἅμα τῇ τῆς σάλπιγΚγος ἠχῇ . - Ἐρώτησις . Ἐπειδὴ κατά τινα τῶν ἀντιγράφων περιέχεται τοῦ Ἀποστόλου , « Πάντες μὲν κοιμηθησόμεθα , οὐ πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα . » Κατά τινα δὲ , « Ὅτι πάντες μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα , πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα , » παρακαλῶ μαθεῖν ποίαν δεῖ τῶν ἐκδόσεων ἐγκρῖναι , καὶ τί τὰ ἐκ τούτων δηλούμενα.Ἀπόκρισις . Οἷμαι ὅτι καθ´ ἐκατέραν τῶν ἐκδόσεων , ἐπειδὴ καὶ τὰ ἀρχαῖα τῶν ἀντιγράφων , τὰς δύο περιέχουσιν · εὐσεβῶς δέ τις ἐκλαμβάνων , τοῦ ἀποστολικοῦ οὐκ ἀποπεσεῖται σκοποῦ · κατὰ μὲν οὐν τὸ , « Πάντες κοιμηθησόμεθα , οὐ πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα , » οὔτω χρὴ νοεῖν , ὅτι πάντες μὲν , τὴν διὰ ανάτου κοίμησιν ὑπομενοῦμεν , οὐ πάντες δὲ τὴν δόξαν καὶ τὴν παῤῥησίαν ἀνταλλαξόμεθα , ὅπερ αὐτὸς Ἀπόστολος ἐν ἄλλῳ τίθησι φάσκων σαφέστερον , « Εἴπερ καὶ ἐνδυσάμενοι , οὐ γυμνοὶ εὑρεθησόμεθα . » Κατὰ δὲ τὸ , « Οὐ πάντες μὲν κοιμηθησόμεθα , πάντες δὲ ἀλλαγησόμεθα , » οὕτω χρὴ ἐκδέχεσθαι , ὅτι μὲν οὐ κοιμηθησόμεθα τὴν χρονικὴν κοίμησιν , ὥστε δεηθῆναι ταφῆς καὶ λύσεως τῆς εἰς φθορὰν , ἀλλὰ σύντομον τὸν θάνατον οἱ τότε εὐρισκόμενοι ὑπομενοῦσι , μὴ δεόμενοι χρονικῆς κοιμήσεως , διὰ τὴν παραυτίκα γινομένην ἀνάστασιν , πάντες δὲ ἀλλαγήσονται , τουτέστι , ἀφθαρσίαν ἐνδύσονται . « Σαλπίσει γάρ . » Εἶτα τὸ ἀξιόπιστον δεικνὺς τῶν γινομένων , φησί · « Σαλπίσει γὰρ,»ἡ σάλπιγξ ἐκείνη ἡ φοβερὰ , « καὶ οἱ νεκροὶ ἀναστήσονται , » δηλονότι ἐνηλλαγμένοι καὶ ἄφθαρτοι . Καὶ ἡμεῖς , τουτέστιν , οἱ καταλαμβανόμενοι τότε ζῶντες · περὶ ἐκείνων γὰρ , οὐ περὶ ἑαυτοῦ φησι · καὶ ἡμεῖς τοιγαροῦν ἀλλαγησόμεθα . Ἐπὶ τούτων γὰρ οὐκ ἔσται ἔγερσις , τῶν μηδὲ κοιμηθέντων , ἀλλὰ μόνον ἐναλλαγή . Οἱ μὲν νεκροὶ οἱ προαποθανόντες , ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι , οἱ δὲ ζῶντες τότε πῶς ἐγερθήσονται ; Μόνον ὡς ἐν ῥοπῇ ἀλλαγήσονται
Lemmas: σός τέλος ὁ ἄνθρωπος μή ὑπό ἑν πᾶς ἐπάγω , ἀλλά κατά μέρος ἔλεος Θεός , ἵνα ὁ πρῶτος ἀπόλλυμι , ὁ ὑπολείπω ὁ φόβος ὁ προαναλίσκω εἰς μετάνοια ἔρχομαι . Λέγος δέ ὁ δόγμα οὗτος ἐν ὁ λύω ὁ ἕβδομος σφραγίς ὁ βιβλίον . ὅς οὕτως ἔχω , νοέω ὁ « ἐν ἄτομος » καί , « ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , » κατά κοινός εἴρω , καί πρός ὁ δύο ἁρμόζω , ἵνα εἰμί οὕτως · πάνετες μέν οὖον κοιμάω . οἷος ἀποθνῄσκω ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός διά ὁ κατά μέρος ἐπάγω ὁ τέλος , κατά ὁ λόγος ὁ ἀποκάλυψις · πᾶς μέντοι ἀλλάσσω ἐν ἄτομος , ἐν ῥιπή ὀφθαλμός , ἐν ὁ ἔσχατος σάλπιγξ . ὁ μέν γάρ πρῶτος σάλπιγξ ἑπτά εἰμί κατά ὁ ἀποκάλυψις , οὐ ἐγείρω ὁ νεκρός , ἀλλά συντελέω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ τελευταῖος σάλπιγξ , ποιέω ὁ τε ἔγερσις καί ὁ ἐναλλαγή ὁ ἤδη ἀνίστημι ἐν ἄτομος καί ἐν ῥοπή ὀφθαλμός σύν ὁ κτίζω . καί γάρ καί ὁ κτίσις ἀλλάσσω ὁ φθορά , εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός , καθώς ἐν ὁ πρός Ῥωμαῖος εἶπον . « ἐν ἄτομος . » καί ὁ παράδοξος φημί , ὅτι τοσοῦτος θαῦμα ἐν ἀκαριαῖος εἰμί χρόνος ἅμα ὁ ὁ σάλπιγΚγος ἠχή . - ἐρώτησις . ἐπεί κατά τις ὁ ἀντίγραφος περιέχω ὁ ἀπόστολος , « πάνετες μέν κοιμάω , οὖον πᾶς δέ ἀλλάσσω . » κατά τις δέ , « ὅτι2 πᾶς μέν οὖον κοιμάω , πᾶς δέ ἀλλάσσω , » παρακαλέω μανθάνω ποῖος δεῖ ὁ ἔκδοσις ἐγκρίνω , καί τίς ὁ ἐκ οὗτος δηλουμενα.αποκριτις . οἴομαι ὅτι καθ´ ἑκάτερος ὁ ἔκδοσις , ἐπεί καί ὁ ἀρχαῖος ὁ ἀντίγραφος , ὁ δύο περιέχω · εὐσεβής δέ τις ἐκλαμβάνω , ὁ ἀποστολικός οὐ ἀποπίπτω σκοπός · κατά μέν ὀν ὁ , « πάνετες κοιμάω , οὖον πᾶς δέ ἀλλάσσω , » οὐτάω χρή νοέω , ὅτι πᾶς μέν , ὁ διά ἄνατος κοίμησις ὑπομένω , οὖον πᾶς δέ ὁ δόξα καί ὁ παρρησία ἀνταλλάσσω , ὅσπερ αὐτός ἀπόστολος ἐν ἄλλος τίθημι φάσκω σαφής , « εἴπερ καί ἐνδύω , οὖον γυμνός εὑρίσκω . » κατά δέ ὁ , « οὖον πᾶς μέν κοιμάω , πᾶς δέ ἀλλάσσω , » οὗτος χρή ἐκδέχομαι , ὅτι μέν οὖον κοιμάω ὁ χρονικός κοίμησις , ὥστε δήω ταφή καί λύσις ὁ εἰς φθορά , ἀλλά σύντομος ὁ θάνατος ὁ τότε ευρισκομενω ὑπομένω , μή δήω χρονικός κοίμησις , διά ὁ παραυτίκα γίγνομαι ἀνάστασις , πᾶς δέ ἀλλάσσω , τουτέστι , ἀφθαρσία ἐνδύω . « σαλπίζω γάρ . » εἶτα ὁ ἀξιόπιστος δείκνυμι ὁ γίγνομαι , φημί · « σαλπίζω γὰρ,»ἡ σάλπιγξ ἐκεῖνος ὁ φοβερός , « καί ὁ νεκρός ἀνίστημι , » δηλονότι ἐναλλάσσω καί ἄφθαρτος . καί ἐγώ , τουτέστιν , ὁ καταλαμβάνω τότε ζῶ · περί ἐκεῖνος γάρ , οὖον περί ἑαυτοῦ φημί · καί ἐγώ τοιγάρ ἀλλάσσω . ἐπί οὗτος γάρ οὐ εἰμί ἔγερσις , ὁ μηδέ κοιμάω , ἀλλά μόνος ἐναλλαγή . ὁ μέν νεκρός ὁ προαποθνῄσκω , ἐγείρω ἄφθαρτος , ὁ δέ ζῶ τότε πῶς ἐγείρω ; μόνος ὡς ἐν ῥοπή ἀλλάσσω