cogPG.PG118 139
« ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους ποι - « μαίνειν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , ἢν περιεποιήσατο « διὰ τοῦ ἰδίου αἴματος . Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο , ὅτι « εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μουλύκοι βαρεῖς εἰς « ὑμᾶς , μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου . Καὶ ἐξ ὑμων « αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμ - « μένα , τοῦ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν . Δι´ « ὃ γρηγορεῖτε , μνημονεύοντες , ὅτι τριετίαν νύκτα « καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νολθε - « τῶν ἕνα ἕκαστον . Καὶ τὰ νῦν παρατίθημι ὑμᾶς . « ἀδελφοὶ , τῷ θεῷ , καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ , « τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κλη - « ρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν . » Δύο προτάσσει ποιεῖν τοὺς διδασκάλους . Οὕτε γὰρ τὸ ἑτέρους κατορθοῦν μόνον ἔχει κέρδος , οὔτε τὸ ἑαυτοῦ μόνου ἐπιμελεῖσθαι · ὁ γὰρ τοιοῦτος φίλαυτος . Σημειωτέον δὲ ὅτι οὓς ὀπίσω φησὶ πρεσβυτέρους , ὧδε ἐπισκόπους καλεῖ , ἤτοι διὰ τὸ τοὺς πρεσβυτέρους ἀνάγκην ἔχειν ἐποπτεύειν τὰ τῆς Ἐκκλησίας λογικὰ ποίμνια , μή τις ἀσθενῇ τῇ πίστει , μή τις πεινᾷ ἢ διψᾷ , εἰ ἐλέγχου καὶ ἐπιστροφῆς δεῖται . Ἡ ἐπισκόπους ὧδε τοὺς ὄντως ἐπισκόπους καλεῖ . « Ἀργυρίου καὶ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπ - « εθύμησα · αὐτοὶ δὲ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου « καὶ τοῖς οὖσι μετ´ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες « αὗται . Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν , ὅτι οὕτως κοπιῶντας « δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων . μνημονεύειν « τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ , ὅτι αὐτὸς εἶπε · « Μακάριόν ἐστι διδόναι μᾶλλον ἢ λαμβάνειν . Καὶ « ταῦτα εἰπὼν , θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ , σὺν πᾶσιν αὐ - « τοῖς προσηύξατο . ἱκανὸς δὲ ἐγένετο κλαυθμὸς πάν - « των . Καὶ ἐπιπεσόντες ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ Παύ - « λου,κατεφίλουν αὐτὸν , ὀδυνώμενοι μάλιστα ἐπὶ τῷ « λόγῳ , ᾧ εἰρήκει , ὅτι οὐκ ἔτι μέλλουσι τὸ πρόσωπον « αὐτοῦ θεωρεῖν . Προέπεμπον δὲ αὐτὸν εἰς τὸ « πλοῖον . » « Ἀργυρίου ἢ χρυσίου , » καὶ τὰ ἑξῆς . Τὴν ῥίζαν ἀναιρεῖ τῶν κακῶν τὴν φιλαργυρίαν . Οὐ γὰρ ἁπλῶς φησιν , Οὐκ ἔλαβον , ἀλλ´ , Οὐδὲ ἐπεθύμησα . Εἶτα δείκνυσιν ὅτι ἡ ἀληθὴς ἐλεημοσύνη ἐκ τῶν ἰδίων κόπων ὀφείλει γίνεσθαι τοῖς ἐνδεέσιν , ἐπεὶ ἐκ τῶν ἀλλοτρίων διδόναι οὐ καλόν . Εἰτα καὶ χρῆσιν εἰς κατασκευὴν τούτου διὰ φωνῆς τοῦ Κυρίου εἰρῆσθαί φησιν , ὅπερ νῦν οὐχ εὕρηται ἐν Γραφῇ · καὶ ἴσως ἀγράφως παρέδωκαν οἱ ἀπόστολοι . Ὥ ἐξ ὧν ἄν τις συλλογίσαιτο δυνατόν - εἰρῆσθαι δι´ ἑτέρων λέξεων τοῦτο δηλουσῶν . Οὐ τοῦτο δέ φησιν ὅτι κακὸν τὸ λαβεῖν καὶ μεταδιδόναι , ἀλλὰ βέλτιον τὸ μὴ λαβεῖν . Τοῦτο γὰρ συμπαθείας τῆς πρὸς τοὺς ἀσθενεῖς . Τὸ γὰρ ἐκ τῶν ἀλλοτρίων διδόναι οὐ καλόν . Ἔστι τοίνυν εἷς βαθμὸς ῥίψαι τὰ αὐτοῦ , δεύτερος ἑαυτῷ ἐπαρκεῖν , τρίτος καὶ ἑτέροις , τέταρτος , τὸ καὶ κηρύττοντα καὶ ἐξουσίαν ἔχοντα λαμβάνειν , μὴ λαμβάνειν . Ὥστε πολὺ τῶν ἀκτημόνων οὐτος βελτίων ἐστίν . Ὡς δὲ ἐγένετο ἀναχθῆναι ἡμᾶς ἀποσπασθέντας « ἀπ´ αὐτῶν , εὐθυδρομήσαντες ἤλθομεν εἰς τὴν Κῶ .
Lemmas: « ὅς σύ ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος τίθημι ἐπίσκοπος ποῖ - « μιαίνω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , εἄν περιποιέω « διά ὁ ἴδιος αἶμα . ἐγώ γάρ οἶδα οὗτος , ὅτι « εἰσέρχομαι μετά ὁ ἄφιξις μουλυκος βαρύς εἰς « σύ , μή φείδομαι ὁ ποίμνιον . καί ἐκ ὑμεῖς « αὐτός ἀνίστημι ἀνήρ λαλέω διεστραμ - « Μένα , ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . Δις « ὅς γρηγορέω , μνημονεύω , ὅτι τριετία νύξ « καί ἡμέρα οὐ παύω μετά δάκρυ νολθε - « ὁ εἷς ἕκαστος . καί ὁ νῦν παρατίθημι σύ . « ἀδελφός , ὁ θεός , καί ὁ λόγος ὁ χάρις αὐτός , « ὁ δύναμαι ἐποικοδομέω καί δίδωμι σύ καλέω - « ρονομια ἐν ὁ ἁγίζω πᾶς . » δύο προτάσσω ποιέω ὁ διδάσκαλος . ἵημι γάρ ὁ ἕτερος κατορθόω μόνος ἔχω κέρδος , οὔτε ὁ ἑαυτοῦ μόνος ἐπιμελέομαι · ὁ γάρ τοιοῦτος φίλαυτος . σημειωτέος δέ ὅτι ὅς ὀπίσω φημί πρέσβυς , ὧδε ἐπίσκοπος καλέω , ἤτοι διά ὁ ὁ πρέσβυς ἀνάγκη ἔχω ἐποπτεύω ὁ ὁ ἐκκλησία λογικός ποίμνιον , μή τις ἀσθενέω ὁ πίστις , μή τις πεινάω ἢ διψάω , εἰμί ἐλέγχω καί ἐπιστροφή δήω . ὁ ἐπίσκοπος ὧδε ὁ εἰμί ἐπίσκοπος καλέω . « Ἀργύριος καί χρυσίον ἢ ἱματισμός οὐδείς ἔπος - « θυμίζω · αὐτός δέ γιγνώσκω ὅτι ὁ χρεία ἐγώ « καί ὁ εἰμί μετέ ἐγώ ὑπηρετέω ὁ χείρ « οὗτος . Πάν ὑποδείκνυμι σύ , ὅτι οὕτως κοπιάω « δεῖ ἀντιλαμβάνω ὁ ἀσθενέω . μνημονεύω « τε ὁ λόγος ὁ κύριος Ἰησοῦς , ὅτι αὐτός εἶπον · « Μακάριος εἰμί δίδωμι μᾶλλον ἢ λαμβάνω . καί « οὗτος εἶπον , τίθημι ὁ γόνυ αὐτός , σύν πᾶς αὖος - « ὁ προσεύχομαι . ἱκανός δέ γίγνομαι κλαυθμός πᾶς - « ὁ . καί ἐπιπίπτω ἐπί ὁ τράχηλος ὁ Παῦ - « λου,κατεφίλουν αὐτός , ὀδυνάω μάλιστα ἐπί ὁ « λόγος , ὅς εἴρω , ὅτι οὐ ἔτι μέλλω ὁ πρόσωπον « αὐτός θεωρέω . προπέμπω δέ αὐτός εἰς ὁ « πλοῖον . » « Ἀργύριος ἢ χρυσίον , » καί ὁ ἑξῆς . ὁ ῥίζα ἀναιρέω ὁ κακός ὁ φιλαργυρία . οὖον γάρ ἁπλόος φημί , οὐ λαμβάνω , ἀλ , οὐδέ ἐπιθυμέω . εἶτα δείκνυμι ὅτι ὁ ἀληθής ἐλεημοσύνη ἐκ ὁ ἴδιος κόπος ὀφείλω γίγνομαι ὁ ἐνδεής , ἐπεί ἐκ ὁ ἀλλότριος δίδωμι οὖον καλός . εἶτα καί χρῆσις εἰς κατασκευή οὗτος διά φωνή ὁ κύριος λέγω φημί , ὅσπερ νῦν οὐ εὑρίσκω ἐν γραφή · καί ἴσως ἄγραφος παραδίδωμι ὁ ἀπόστολος . ὅς ἐκ ὅς ἄν τις συλλογίζομαι δυνατός - εἴρω δις ἕτερος λέξις οὗτος δηλόω . οὖον οὗτος δέ φημί ὅτι κακός ὁ λαμβάνω καί μεταδίδωμι , ἀλλά ἀγαθός ὁ μή λαμβάνω . οὗτος γάρ συμπάθεια ὁ πρός ὁ ἀσθενής . ὁ γάρ ἐκ ὁ ἀλλότριος δίδωμι οὖον καλός . εἰμί τοίνυν εἷς βαθμός ῥίπτω ὁ αὐτός , δύο ἑαυτοῦ ἐπαρκέω , τρίτος καί ἕτερος , τέταρτος , ὁ καί κηρύσσω καί ἐξουσία ἔχω λαμβάνω , μή λαμβάνω . ὥστε πολύς ὁ ἀκτήμων οὐτος ἀγαθός εἰμί . ὡς δέ γίγνομαι ἀνάγω ἐγώ ἀποσπάω « ἀπ´ αὐτός , εὐθυδρομέω ἔρχομαι εἰς ὁ Κῶς .