cogPG.PG118 572
Ἐξ ὧν ἐπετελέσατε σημείων , ὀφείλετε γνῶναι τὴν δύναμιν τῆς πίστεως . Πλὴν καὶ πρὸς τὸν πρυπάτορα Ἀβραὰμ ἀπίδετε , ὅτι καὶ αὐτὸς ἐκ πίστεως ἐδικαιώθη . ΚΕΦΑΛ . Εʹ Ὅτι καὶ Ἀβραὰμ ἐκ πίστεως ἐδικαιώθη εἰς τύπον ἡμῶν Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως , οὖτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραὰμ . Προῖδοῦσα δὲ ἡ Γραφὴ , ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεὸς , προευήγγεᾶλί . σατο τῷ Ἀβραὰμ , ὅτι Ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη . Ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦν ται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραὰμ . Ἐπειδὴ ἐδεδοίκεισαν ἀφεῖναι τὸν νόμον , μή πως τῆς συγγενείας ἐκπέσωσι τοῦ Ἀβραὰμ , εἰς τὸ ἐναντίον περιίστησι τὸν λόγον . Τὸ , ἄρα , τοιγαροῦν . « Ὅτι οἱ ἐκ πίστεως . » Οὕτοι διὰ τοῦτο μάλιστα εἴχοντο τοῦ νόμου , τὸ ἀρχαῖον αὐτοῦ δυσωπούμενοι . Θέλει οὖν δεῖξαι ὅτι ἡ πίστις ἀρχαιοτέρα τοῦ νόμου καθέστηκε , καὶ ταύτῃ μάλιστα ἄνωθεν τῷ Θεῷ ἀρέσκεσθαι . « Προευηγγελίσατο . » Ὡς μέγα τι λέγουσα ἀγαθὸν , τὸ ἐκ πίστεως σωθῆναι . Τοῦτο γὰρ δηλοῖτὸ , Προευηγγελίσατο . « Ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη . » Τὸ , « Ἐν σοὶ , » τουτέστιν , Ἐν τῷ σπέρματί σου , ὅς ἐστι Χριστός . Πῶς δὲ ἐνευλο γοῦνται ; Διὰ τῆς πίστεως δηλαδὴ , ἧς ἀρχηγὸς δ Ἀβραὰμ . Δύναται δὲ τὸ , ἐν σοὶ , καὶ διὰ τὴν ἀπ´ αὐτοῦ πίστιν νοεῖσθαι . Τὸ , ἐν σοὶ , κατὰ μίμησίν σου καὶ ὁμοιότητα , ἑρμηνεύει ὁ ἐν ἀγίοις Κύριλλος ἐν βιβλίῳ δευτέρῳ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ πραγματείας , περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ βιβλίου . « Ὥστε οὶ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται . » Οἱ ἐκ τῆς πίστεως ἡνωμένοι τῷ Ἀβραὰμ καὶ εἰς σπέρμα αὐτοῦ τελοῦντες , οὐχ οἱ ἐκ σαρκός . ΚΕΦΑΛ . Ϛʹ . Ὅτι ὁ νόμος οὐ δικαιοῖ , ἀλλ´ ἐλέγχει , καὶ κατάραν ἐπιτίθησιν , ἣν λύει Χριστός . ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν , ὑπὸ κατάραν εἰσί . Γέγραπται γὰρ , Ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐν ἐμμένει ἐν πδσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά . Ὃτι δέ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ Θεῷ , δῆλον , ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως , ζήσεται . Ὁ δέ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως · ἀλλ´ ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωκος ζήσεται ἐν αὐτοῖς . Ὅσοι εἰσὶ , φησὶν , ἐχόμενοι τῶν ἔργων τοῦ νόμου , ἐπικατάρατοί εἰσιν . Ἐπειδὴ γὰρ ἐκείνους ἐπτόει ἐᾶσαι τὸν νόμον , μή πως ὑπὸ κατάραν γένωνται , διὰ τὸ γεγράφθαι , Ἐπικατάρατος ὁ μὴ ἐμμένων , φησὶ , τῷ νόμῳ , αὐτὸς ἀγωνίζεται δεῖξαι ὅτι ὑπὸ κατάραν εἰσὶν οἱ ἐμμένοντες τῷ νόμῳ . Πῶς ; Ὅτι οὐδεὶς , φησὶ , πληροῖ τὸν νόμον , διὸ ἐπικατάρατοι Ὡς οἷ γε ἀποστάντες τοῦ νόμου , καὶ τῆς κατάρας Κἡλευθερώθησαν . « Πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει . » Διὰ τοῦτο οὖν ἐπικατάρατοι οἱ ἐχόμενοι τοῦ νόμου , διὰ τὸ μὴ ΑΡΟΤ v βΑΡΠΤ vΙ .
Lemmas: ἐς ὅς ἐπιτελέω σημεῖον , ὀφείλω γιγνώσκω ὁ δύναμις ὁ πίστις . πλήν καί πρός ὁ πρυπάτορα Ἀβραάμ ἀφοράω , ὅτι καί αὐτός ἐκ πίστις δικαιόω . ΚΕ . εἰ ὅτι2 καί Ἀβραάμ ἐκ πίστις δικαιόω εἰς τύπος ἐγώ γιγνώσκω ἄρα ὅτι ὁ ἐκ πίστις , οὗτος εἰμί υἱός Ἀβραάμ . προοράω δέ ὁ γραφή , ὅτι ἐκ πίστις δικαιόω ὁ ἔθνος ὁ θεός , προευήγγεᾶλί . Σάτο ὁ Ἀβραάμ , ὅτι ἐνευλογέομαι ἐν σύ πᾶς ὁ ἔθνος . ὥστε ὁ ἐκ πίστις εὐλογέω ὁ σύν ὁ πιστός Ἀβραάμ . ἐπεί δείδω ἀφίημι ὁ νόμος , μή πως ὁ συγγένεια ἐκπίπτω ὁ Ἀβραάμ , εἰς ὁ ἐναντίος περιίστημι ὁ λόγος . ὁ , ἄρα , τοιγάρ . « ὅτι2 ὁ ἐκ πίστις . » οὕτος διά οὗτος μάλιστα ἔχω ὁ νόμος , ὁ ἀρχαῖος αὐτός δυσωπέω . ἐθέλω οὖν δείκνυμι ὅτι ὁ πίστις ἀρχαῖος ὁ νόμος καθίστημι , καί οὗτος μάλιστα ἄνωθεν ὁ Θεός ἀρέσκω . « προευαγγελίζομαι . » ὡς μέγας τίς λέγω ἀγαθός , ὁ ἐκ πίστις σῴζω . οὗτος γάρ δηλέομαι , προευαγγελίζομαι . « ἐνευλογέομαι ἐν σύ πᾶς ὁ ἔθνος . » ὁ , « ἐν σύ , » τουτέστιν , ἐν ὁ σπέρμα σύ , ὅς εἰμί Χριστός . Πῶς δέ ἐνευλο γουντ ; Ζεύς ὁ πίστις δηλαδή , ὅς ἀρχηγός δ Ἀβραάμ . δύναμαι δέ ὁ , ἐν σύ , καί διά ὁ ἀπ´ αὐτός πίστις νοέω . ὁ , ἐν σύ , κατά μίμησις σύ καί ὁμοιότης , ἑρμηνεύω ὁ ἐν ἀγάω Κύριλλος ἐν βιβλίον δύο ὁ ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια πραγματεία , περί ὁ ἀρχή ὁ βιβλίον . « ὥστε οἷ ἐκ πίστις εὐλογέω . » ὁ ἐκ ὁ πίστις ἑνόω ὁ Ἀβραάμ καί εἰς σπέρμα αὐτός τελέω , οὐ ὁ ἐκ σάρξ . ΚΕ . ϛηʹ . ὅτι2 ὁ νόμος οὖον δικαιόω , ἀλ ἔλεγχος , καί καταίρω ἐπιτίθημι , ὅς λύω Χριστός . ὅσος γάρ ἐκ ἔργον νόμος εἰμί , ὑπό καταίρω εἰμί . γράφω γάρ , ἐπικατάρατος πᾶς ὅς ὀν ἐμμένω ἐν πδʹ ὁ γράφω ἐν ὁ βιβλίον ὁ νόμος ὁ ποιέω αὐτός . ὅτι δέ ἐν νόμος οὐδείς δικαιόω παρά ὁ Θεός , δῆλος , ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστις , ζῶ . ὁ δέ νόμος οὐ εἰμί ἐκ πίστις · ἀλ ὁ ποιέω αὐτός ἄνθρωκος ζῶ ἐν αὐτός . ὅσος εἰμί , φημί , ἔχω ὁ ἔργον ὁ νόμος , ἐπικατάρατος εἰμί . ἐπεί γάρ ἐκεῖνος πτοέω ἐάω ὁ νόμος , μή πως ὑπό καταίρω γίγνομαι , διά ὁ γράφω , ἐπικατάρατος ὁ μή ἐμμένω , φημί , ὁ νόμος , αὐτός ἀγωνίζομαι δείκνυμι ὅτι ὑπό καταίρω εἰμί ὁ ἐμμένω ὁ νόμος . Πῶς ; ὅτι2 οὐδείς , φημί , πληρόω ὁ νόμος , διό ἐπικατάρατος ὡς οἷ γε ἀφίστημι ὁ νόμος , καί ὁ κατάρα Κἡλευθερώθησαν . « Πᾶς ὅς οὐ ἐμμένω . » Ζεύς οὗτος οὖν ἐπικατάρατος ὁ ἔχω ὁ νόμος , διά ὁ μή ΟΡ v ΤΒ Ἱ .