cogPG.PG118 343
καὶ τῆς ἐκεῖθεν νομοθεσίας , τῆς φρενούσης αὐτοὺς καὶ διεγειρούσης εἰς τὴν τῶν πνευματικῶν ζητημάτων κατάληψιν . Αὗται γὰρ αἱ Κυριακαὶ ἐν . τολαὶ , συμβιβάζουσαι ἡμᾶς ἄαὶ καταλλάσσουσαι πρὸς αὐτὸν , παρασκευάζουσιν ἐπιτηδείους εἰς τὴν ἐκεῖθεν τοῖς ἀξίοις χορηγουμένην ἔλλαμψίν τε καὶ κατανόησιν . Διὸ οἱ ταύταις ἑαυτοὺς καταρτίσαντες , εἰκότως νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . Τὰ γὰρ τοῦ Χριστοῦ φρονοῦντες καὶ νοοῦντες , οὐκ ἔτι ἀνθρωπίνῳ καὶ σαρκικῷ λογισμῷ σαλεύοντες κυμαινόμεθα , ταῖς , ἑκατέρωθεν ἀντιπνοίαις χειμαζόμενοι , ἀλλὰ πάγιοι καὶ ἀμετάπειστοι γεγονότες ἐν οὐρανίῳ καὶ θείῳ νοῖ , τῆς ἀληθείας καρπούμεθα τὴν κατάληψιν.Κσὶ οὐ δύναται γνῶναι . » Ἀγνοεῖ , φησὶν , ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ἀνόητος . Οὐ δύναται γὰρ γνῶναι ὅτι ἐπὶ τῶν τοιούτων , πίστεως μόνης χρεία , ὡς ἀσθενούντων τῶν λογισμῶν . Τοῦτο γάρ ἐστι , πνευματικῶς ἀνακρίνεται , τουτέστιν ὅτι διὰ πίστεως καὶ Πνεύματος τὰς ἀποδείξεις ἔχει τὰ θεῖα . « Ἀνακρίνει , μέν πάντα . » Ὁ πνευματικὸς , φησί , πιστῶς ὁρᾷ πάντα καὶ νοεῖ πάντα , καὶ τὰ ἴδια καὶ τὰ τῶν ἀπίστων . Τὰ δέ γε αὐτοῦ , οἱ ἄπιστοι εἰδέναι οὐ δύνανται . « Τοῦτο γάρ ἐστιν , αὐτὸς δὲ ὑπ´ οὐδενὸς ἀνακρίνεται , » Πῶς οὖν ὁ πιστὸς πάντα οἶδεν ; ἐπειδὴ οἶδε μὲν τὰ ἐνταῦθα , ὅτι σαθρὰ καὶ ἐπίκηρα , οἷδε δὲ τὰ ἐκεῖ , ὅτι μόνιμα καὶ αἰώνια · ὁ δέ γε ἄπιστος οὐδὲ τὰ ἐνταῦθα οἶδεν.γεῖται γὰρ αὐτὰ μεγάλα , οὐδὲν ὄντα , οὐδὲ τὰ ἐκεῖ , ἁπιστεῖ γὰρ αὐτοῖς . « Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίου . » Διατί δὲ ὁ ἄπιστος οὐδὲν οἶδε : τοῦτό ἐστι τό , Τίς , ἀντὶ του , Οὐδεὶς τῶν ἀπίστων οἶδεν . Ὅτι , φησίν , οὐκ ἔγνω νοῦν Κυρίου . Διὸ οὐδὲ συμβιβάσει αὐτὸν ἐαυτῷ , τουτέστι καταλλάξει . Οὐκ ἂν δὲ τῳ ἐχθρῷ ἀποκαλύψει ὁ Θεός . Διατί δὲ οἱ πιστοὶ καὶ οἱ πνευματικοὶ ἴσασιν ; ὅτι , φησὶ , νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν , τουτέστι πνεῦμα Χριστοῦ , καὶ ἅπερ ἴσμεν , ὑπὸ τοῦ Πνεύματος δεδιδόγμεθα . Εἰκότως οὖν οἱ μὲν ἀγνοοῦσιν , ἀπεστραμμένον ἔχοντες τὸν Θεὸν , ἡμεῖς δὲ , φησίν , ἴσμεν τοῦ Πνεύματος εὐπορήσαντες διδασκάλου . - [ Τ ] Καθ´ ὑπερβατὸν δὲ τὸ , « Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν Κυρίουτν Ἐφ´ ἑξῆς γὰρ ὀφείλει συντάττεσθαι , τοῦ , Οὐδύναται γνῶναι ὅτι πνευματικῶς ἀνακρίνεται . Δυνατὸν δὲ καὶ χωρὶς ὑπερβατοῦ ὡς ἔχει φράσεως τὸ χωρίον ἐκλαβεῖν . « Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . » - [ ΓΡΗΓ . , ΟiΚΟΥΜΕΝΙΟΥ . ] οἰ μιμήσει τοῦ νοῦ ἐκείνου τοῦ ἀνθρωπίνου , οὗ ἀνέλαβε Χριστὸς ὁ θεὸς ήμῶν , τὸν ἑαυτῶν νοῦν ἐκκαθάραντες , « Οὗτοι νοῦν Χριστοῦ ἔχουσιν . » Ἄλλο . Ἡ νοῦν Χριστοῦ τὸν Πατέρα καλεῖ . « Ἔχομεν , φησὶν , ἐν ἑαυτοῖς τὸν τοῦ Χριστοῦ Πατέρα , ὡς τὸ , Ἐνοικήσω ἐν αύτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω . » Νοῦν γάρ τὸν Πατέρα λέγειν ἔθος τοῖς ἁγίοις , ὡς Γρηγόριος · Καὶ Νῷ καὶ λόγῳ καὶ Πνεύματι τῇ μιᾷ συμπεφυΐᾳ θεότητι . Καὶ πάλιν · Πρῶτον μὲν ἐννοεῖ τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις καὶ οὐρανίους , καὶ τὸ Ἐννόημα ἔργον ἦν , Λόγῳ συμπλὴρούμενον , καὶ Πνεύματι τελειούμενον . « Νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν . » Τουτέστι , τὰ ἐν τῷ νῷ τοῦ Νριστουν
Lemmas: καί ὁ ἐκεῖθεν νομοθεσία , ὁ φρενόω αὐτός καί διεγείρω εἰς ὁ ὁ πνευματικός ζήτημα κατάληψις . οὗτος γάρ ὁ κυριακός ἐν . τολαὶ , συμβιβάζω ἐγώ ἄα καταλλάσσω πρός αὐτός , παρασκευάζω ἐπιτήδειος εἰς ὁ ἐκεῖθεν ὁ ἄξιος χορηγέω ἔλλαμψις τε καί κατανόησις . Διὸ ὁ οὗτος ἑαυτοῦ καταρτίζω , εἰκότως νόος Χριστός ἔχω . ὁ γάρ ὁ Χριστός φρονέω καί νοέω , οὐ ἔτι ἀνθρώπινος καί σαρκικός λογισμός σαλεύω κυμαίνω , ὁ , ἑκατέρωθεν ἀντίπνοια χειμάζω , ἀλλά πάγιος καί αμετάπειστος γίγνομαι ἐν οὐράνιος καί θεῖον νόος , ὁ ἀλήθεια καρπόω ὁ Κατάληψις οὖον δύναμαι γιγνώσκω . » ἀγνοέω , φημί , ὅτι αὐτός εἰμί ὁ ἀνόητος . οὖον δύναμαι γάρ γιγνώσκω ὅτι ἐπί ὁ τοιοῦτος , πίστις μόνος χρεία , ὡς ἀσθενέω ὁ λογισμός . οὗτος γάρ εἰμί , πνευματικός ἀνακρίνω , τουτέστιν ὅτι διά πίστις καί πνεῦμα ὁ ἀποδείκνυμι ἔχω ὁ θεῖον . « ἀνακρίνω , μέν πᾶς . » ὁ πνευματικός , φημί , πιστῶς ὁράω πᾶς καί νοέω πᾶς , καί ὁ ἴδιος καί ὁ ὁ ἄπιστος . ὁ δέ γε αὐτός , ὁ ἄπιστος οἶδα οὖον δύναμαι . « οὗτος γάρ εἰμί , αὐτός δέ ὑπό οὐδείς ἀνακρίνω , » Πῶς οὖν ὁ πιστός πᾶς οἶδα ; ἐπεί οἶδα μέν ὁ ἐνταῦθα , ὅτι σαθρός καί ἐπικηρος , οἶδα δέ ὁ ἐκεῖ , ὅτι μόνιμος καί αἰώνιος · ὁ δέ γε ἄπιστος οὐδέ ὁ ἐνταῦθα οἶδα γάρ αὐτός μέγας , οὐδείς εἰμί , οὐδέ ὁ ἐκεῖ , ἀπιστέω γάρ αὐτός . « Τῖς γάρ γιγνώσκω νόος κύριος . » διατί δέ ὁ ἄπιστος οὐδείς οἶδα : οὗτος εἰμί ὁ , Τῖς , ἀντί ὁ , οὐδείς ὁ ἄπιστος οἶδα . ὅτι2 , φημί , οὐ γιγνώσκω νόος κύριος . Διὸ οὐδέ συμβίβασις αὐτός αὐτός , τουτέστι κατάλλαξις . οὐ εἄν δέ ὁ ἐχθρός ἀποκάλυψις ὁ Θεός . διατί δέ ὁ πιστός καί ὁ πνευματικός οἶδα ; ὅτι , φημί , νόος Χριστός ἔχω , τουτέστι πνεῦμα Χριστός , καί ὅσπερ οἶδα , ὑπό ὁ πνεῦμα διδάσκω . εἰκότως οὖν ὁ μέν ἀγνοέω , ἀποστρέφω ἔχω ὁ θεός , ἐγώ δέ , φημί , οἶδα ὁ πνεῦμα εὐπορέω διδάσκαλος . - [ Τ ] Καθ´ ὑπερβατός δέ ὁ , « Τῖς γάρ γιγνώσκω νόος Κυρίων Ἐφ´ ἑξῆς γάρ ὀφείλω συντάσσω , ὁ , ουδυνατος γιγνώσκω ὅτι πνευματικός ἀνακρίνω . Δυνατός δέ καί Χωρὶς ὑπερβατός ὡς ἔχω φράσις ὁ χωρίον ἐκλαμβάνω . « ἐγώ δέ νόος Χριστός ἔχω . » - [ ΓΗ . , ΥΕ . ] ὁ μιμέομαι ὁ νόος ἐκεῖνος ὁ ἀνθρώπινος , ὅς ἀναλαμβάνω Χριστός ὁ θεός ἥμων , ὁ ἑαυτοῦ νόος ἐκκαθαίρω , « οὗτος νόος Χριστός ἔχω . » ἄλλος . ὁ νόος Χριστός ὁ πατήρ καλέω . « ἔχω , φημί , ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ Χριστός πατήρ , ὡς ὁ , ἐνοικέω ἐν αὐτός καί ἐμπεριπατέω . » Νοῦς γάρ ὁ πατήρ λέγω ἔθος ὁ ἅγιος , ὡς Γρηγόριος · καί νόος καί λόγος καί πνεῦμα ὁ εἷς συμφύω θεότης . καί πάλιν · Πρῶτος μέν ἐννοέω ὁ ἀγγελικός δύναμις καί οὐράνιος , καί ὁ ἐννόημα ἔργον εἰμί , Λόγος συμπληρόω , καί πνεῦμα τελειόω . « Νοῦς Χριστός ἔχω . » τουτέστι , ὁ ἐν ὁ νάω ὁ Νριστουν