cogPG.PG118 592
ρερίσει φθοράν . Ὁ δὲ σπείῳων εἰς τὸ πνεῦμα , έκ τοῦ πνεύμαιος θερίσει ζωὴν αἰώνιον . Τὸ δὲ καὶύν ποιοῦντες μὴ ἐκκακῶμεν . Καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν μὴ ἐκλυόμενοι . Ἄρα οὖν ὠς καιρὸν ἀ χομεν , ἐργαζώμεθα τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας , μάιστα δὲ πρὸς τοὺς οἰκείους τῆς πίστεως , . « Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται . » Οὐκ ἀπατᾶται , οὐ τῷ ἀγαθῷ κακὰ , ἢ πάλιν τῷ κακῳ ἀγαθὰ ἀντιδίδωσιν . Ἀνάγκη γὰρ ἴσον εἶναι τὸν ἀμητὸν τῷ σπόρῳ . Καὶ οὐδεὶς ὀρόβους σπείρας , σῖτον θερίσειεν . « Ὅτι ὁ σπείρων εἰς τὴν σάρκα . » Τί δέ τις σπείρει ἐν τῇ σαρκί ; μέθην , τρυφὴν , γαστριμαργίαν , ἀκολασίαν . Ὁ τοιοῦτος ἐκ τῆς σαρκὸς , οἷον διὰ τὴν σάρκα τὴν πλημμελήσασαν , ἕξει τιμωρίαν ἐκεῖ . Τὸ δὲ ἐκ τῆς αρκὸς , τουτέστι , διὰ τῶν ἐν τῇ σαρκὶ σπαρέντων ἀμαρτημάτων . « Ὁ δὲ σπείρων εἰς τὸ πνεῦμα , » Τί δε τις σπείρει εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ; Τί ἄλλο , ἢ ἐλεημοσύνην , καὶ σωφροσύνην , καὶ πᾶσαν ἀρετήν ; « Ἐκ του Πνεύματος θερίζει ζωὴν αἰώνιον . » Ὅσπερ γὰρ διάφορα τὰ σπέρματα τὴς σαρκὸς καὶ τοῦ πνεῤματος , οὕτω καὶ ὁ θερισμός . Ἐκεῖ φθορὰ , ὧδε ζωὴ αἰώνιος . « Μὴ ἀπείπωμεν , » μηδὲ ἐκλυθῶμεν , διὰ τὸ εἶναι τὰς ἀντιδόσεις ἐν τῷ μέλλοντι . Ἕσται γὰρ καιρὸς ὁ πάντως ἥξων , ὅταν ἀπολάβωμεν τὰ καλὰ , καὶ θερίσωμεν τὰ νῦν ἡμῖν σπαρέντα χρηστά . Εἶτα ἐπειδὴ θερισμοῦ ἐμνημόνευσεν , αὐτὸς Δὲ κόπου δεῖται καὶ καμάτου , προσέθηκε . « ΜΙὴ ἐκ . λυόμενοι , » ὡσεὶ ἔλεγεν · Ὁ θερίζων τότε , οὐ κάμνει , οὐδὲ ἐκλύεται , ὡς ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ . Μὴ τοίνυν ῥκούσαντες θερισμὸν , πάλιν καὶ τότε μοχθεῖν ὑπονμήσητε . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν αἰσθητῶν πραγμάτων καὶ ὁ σπόρος εἶχε κόπον , καὶ ὁ ἀμητὸς ὡσαύτως . διαλύει γὰρ πολλὰ τοὺς ἀμῶντας , καὶ τὸ ἀμᾷν , καὶ τὸ τῆς ὥρας θερμόν . Ἀλλ´ ἐκεῖνος οὐ τοιοῦτος ὁ ἀμητός . Πόνου γὰρ καὶ ἱδρῶτός ἐστιν ἐλεύθερος . Τοῦτο γὰρέφη , « Μὴ ἐκλύόμενοι . » π-[Τ ] Ἢ«Μὴ ἐκλυόμενοι , » τουτέστι μὴ ἀποναρκῶντες , μηδὲ τῆς ἀγαθοεργίας ἀφιστάμενοι . Τῶν γὰρ εἰς τέλος ἀγωχιζομένῳν ἐστὶν ὁ στέφανος . « Ὡς καιρὸν ἔχομεν . » Ἐν τῇ ζωῇ γὰρ ταύτῃ , ὁ καιρός ἐστι τῆς ἐργασίας , ἐκεῖ δὲ οὐκ ἔτι . « Τὸ ἀγαθὸν πρὸς πάντας . » ρὸς Ἰουδαίους , πρὸς Ἕλληνας , ἐξαιρέτως δὲ πρὸς τοὺς πιστους . ΚΕΦΑΛ . ΙΒʹ . Ἀποπροπὺ ἀπὸ τῶνν ἐλκόντων ἐπὶ τὴν περιτομὴν , καὶ προφροπὴ πρὸς νέαν ζωὴν τὴν ὑπὸ Πνεύματι . Ἰετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῷ χειρί . Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκὶ , οὖτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι μόνον ἷνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώνωκ · ται . Οὐδέ γὰρ οἰ περιτεμνόμενοι , αὐτοὶ νόμον φυΚάσσουσιν , ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθι , ἵινα ἐν τῇ ὑμετέρι σαρκὶ καυχήσωνται . Τὸ , « Πηλίκοις , » οὐ μεγέθους ἐστὶ δηλωτικὸν , ἀλ ἀ ἀμορφίας τῶν γραμμάτων . Ὡσεὶ ἔλεγεν · Καὶ παῦτα ιὴ εἰδώς γράγειν καλῶς , ὅμως ἠνάγκασμαι ΟΑΡΟΤ ΚΙΙ .
Lemmas: ῥέω φθορά . ὁ δέ σπειωον εἰς ὁ πνεῦμα , ἐκ ὁ πνεύμαιος θερίζω ζωή αἰώνιος . ὁ δέ καίω ποιέω μή ἐκκακέω . Καιρός γάρ ἴδιος θερίζω μή ἐκλύω . ἄρας οὖν ὡς καιρός ὅς χομεν , ἐργάζομαι ὁ ἀγαθός πρός πᾶς , μάιστα δέ πρός ὁ οἰκεῖος ὁ πίστις , . « θεός οὖον μυκτηρίζω . » οὐ ἀπατάω , οὖον ὁ ἀγαθός κακός , ἢ πάλιν ὁ κακός ἀγαθός ἀντιδίδωμι . Ἀνάγκη γάρ ἴσος εἰμί ὁ ἄμητος ὁ σπόρος . καί οὐδείς ὄροβος σπείρω , σῖτος θερίζω . « ὅτι2 ὁ σπείρω εἰς ὁ σάρξ . » τις δέ τις σπείρω ἐν ὁ σάρξ ; μέθη , τρυφή , γαστριμαργία , ἀκολασία . ὁ τοιοῦτος ἐκ ὁ σάρξ , οἷος διά ὁ σάρξ ὁ πλημμελέω , ἔχω τιμωρία ἐκεῖ . ὁ δέ ἐκ ὁ ἄρκτος , τουτέστι , διά ὁ ἐν ὁ σάρξ σπείρω ἁμάρτημα . « ὁ δέ σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα , » τις δέ τις σπείρω εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ; τις ἄλλος , ἢ ἐλεημοσύνη , καί σωφροσύνη , καί πᾶς ἀρετή ; « ἐκ ὁ πνεῦμα θερίζω ζωή αἰώνιος . » ὅσπερ γάρ διάφορος ὁ σπέρμα σής σάρξ καί ὁ πνεῤματος , οὗτος καί ὁ θερισμός . ἐκεῖ φθορά , ὧδε ζωή αἰώνιος . « μή ἀπολέγω , » μηδέ ἐκλύω , διά ὁ εἰμί ὁ ἀντίδοσις ἐν ὁ μέλλω . ἕννυμι γάρ καιρός ὁ πάντως ἥκω , ὅταν ἀπολαμβάνω ὁ καλός , καί θερίζω ὁ νῦν ἐγώ σπείρω χρηστός . εἶτα ἐπεί θερισμός μνημονεύω , αὐτός δέ κόπος δήω καί κάματος , προστίθημι . « εἷς ἐκ . λύω , » ὡσεί λέγω · ὁ Θερίζων τότε , οὖον κάμνω , οὐδέ ἐκλύω , ὡς ἐν ὁ κόσμος οὗτος . μή τοίνυν ρκουατιμοω θερισμός , πάλιν καί τότε μοχθέω ὑπονμήσητε . ἐπί μέν γάρ ὁ αἰσθητής πρᾶγμα καί ὁ σπόρος ἔχω κόπος , καί ὁ ἄμητος ὡσαύτως . διαλύω γάρ πολύς ὁ ἀμόω , καί ὁ ἀμάω , καί ὁ ὁ ὥρα θερμός . Ἀλ ἐκεῖνος οὖον τοιοῦτος ὁ ἀμητός . Πόνος γάρ καί ἱδρώς εἰμί ἐλεύθερος . οὗτος Γαρέφη , « μή ἐκλύω . » π-[Τ ] Μή ἐκλύω , » τουτέστι μή ἀποναρκάω , μηδέ ὁ ἀγαθοεργία ἀφίστημι . ὁ γάρ εἰς τέλος ἀγωχιζομένῳν εἰμί ὁ στέφανος . « ὡς καιρός ἔχω . » ἐν ὁ ζωή γάρ οὗτος , ὁ καιρός εἰμί ὁ ἐργασία , ἐκεῖ δέ οὐ ἔτι . « ὁ ἀγαθός πρός πᾶς . » ἄρος Ἰουδαῖος , πρός Ἕλλην , ἐξαίρετος δέ πρός ὁ πιστός . ΚΕ . ἶβις . Ἀποπροπὺ ἀπό τάνος ἕλκω ἐπί ὁ περιτομή , καί προφροπὴ πρός νέος ζωή ὁ ὑπό πνεῦμα . ἵημι πηλίκος σύ γράμμα γράφω ὁ ἐμός χείρ . ὅσος ἐθέλω εὐπροσωπέω ἐν σάρξ , οὗτος ἀναγκάζω σύ περιτέμνω μόνος ἷνα μή ὁ σταυρός ὁ Χριστός διώνωκ · ὁ . οὐδός γάρ ὁ περιτέμνω , αὐτός νόμος φυκασσους , ἀλλά ἐθέλω σύ περιτέμνω , ἵνα ἐν ὁ ὑμέτερος σάρξ καυχάομαι . ὁ , « Πηλίκος , » οὖον μέγεθος εἰμί δηλωτικός , ἀλ ὅς ἀμορφία ὁ γράμμα . ὡσεί λέγω · καί Παῦτα εἷς οἶδα γράω καλῶς , ὅμως ἀναγκάζω ΟΡ Ι .