cogPG.PG118 411
τῶν τραπεζῶν . Προκρίνοντες γὰρ οἱ πλούσιοι τοὺς πλουσίους , τοὺς πένητας ἀφίασι . « Ἵνα οἱ δόκιμοι . » Τὸ ἵνα . οὐκ ἔστιν αἰτιολογικὸν , ἀλλὰ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως δηλωτικόν . Τὸ γὰρ , « Δεῖ αἱρέσεις εἶναι ἵνα οἱ δόκιμοι φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν , » τοῦτό φησιν · Ἐπειδὴ ὑμεῖς οἱ πλούσιοι σχίζεσθε παρεορῶντες τοὺς πένητας , ἐκβαίνει ὅτι οἱ πένητες δι´ ὑπομονῆς , εὑρίσκονται δόκιμοι . « φανεροὶ γένωνται ἐν ὑμῖν . » Οἱ γὰρ στερεοὶ , μᾶλλον ἐν τοῖς τοιούτοις ἐκλάμπουσι καιροῖς . Δηλοῖ δὲ τοὺς πένητας , τοὺς τὴν ὑπεροψίαν τῶν πλουσίων γενναίως φέροντας , καὶ τοὺς ἕτι τὸ ἔθος διαφυλάττοντας.«Συνερχομένων οὖν ὑμῶν . » Ἡ μὲν σύνοδος , φησὶν , ἀγάπην ἐνδείκνυται , πλὴν οὐ παραιοῦται « Οὐκ ἔστι κυριακὸν δεῖπνον φαγεῖν . » Κυριακὸν δὲ αὐτὸ καλεῖ , κατὰ μίμησιν ἐκείνου τοῦ φρικτοῦ , ὅτε ὁ Κύριος συνήσθιε τοῖς μαθηταῖς , ὡς εἰ ἔλεγε · Τὸ , τῷ Κυρίῳ ἀνακείμενον . Συνέρχεσθε μὲν ἐπὶ τὸ φαγεῖν Κυριακὸν δεῖπνον , ἀλλ´ οὐ ποιεῖτε . [ ΕΟΔΩΡ ] Τοῦτο δηλοῖ τὸ , « Οὐκ ἔστι . » Κυριακὸν δὲ δεῖπνον , τὸ Δεσποτικὸν καλεῖ μυστήοιον Ἐκείνου γὰρ πάντες ὁμοίως μεταλαμβάνουσι , καὶ οἱ πενίᾳ συζῶντες , καὶ οἱ πλούτῳ κομοῦντες , καὶ οἰκέται καὶ δεσπόται , καὶ ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι . Ἔδει τοίνυν καὶ τὰς κοινὰς τραπέζας εἶναι κοινάς , καὶ τὴν Δεσποτικὴν μιμεῖσθαι , ἢ πᾶσι πρόκειται ὁμοίως , Νῦν δὲ οὐχ οὕτως δρᾶτε . Ἔκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προλαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν . Δεῖπνον δὲ , κατὰ τὴν τότε συνήθειαν λέγει τὸ ἄριστον . Ἐκαστος γὰρ τὸ ἴδιον δεῖπνον προἰαμβάνει ἐν τῷ φαγεῖν , καὶ ὃς μέν πεινᾷ , ὃς δὲ μεθύει . Μὴ γὰρ οἰκίας οὐκ ἔχετε εἰς τὸ ἐσθίειν καὶ πίνειν ; ἢ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε , καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας ; τί ὑμὴν εἴπω ; ἐπαινέσω ὑμᾶς ἐν τούτῳ ; οὐκ ἐπαινῶ . Το Κυριακὸν , φησὶν , ἰδιωτικὸν πεποιήκατε , ἀφαιρούμενοι αὐτοῦ τὸ κάλλιστον τοῦτο καὶ σωτήριον ὄνομα . Εἶτα καὶ λαιμάργους αὐτοὺς ἀποκαλεῖ . Προλαμβάνει , φησὶν , ἐν τῷ φαγεῖν , καὶ οὐ καλεῖ τοὺς πένητας , ὥσπερ δεδοικὼς μὴ οὐ χορτασθῇ . « Καὶ ὃς μὲν πεινᾷ , ὃς δὲ μεθύει . » Δύο ἐγκλήματα αὐτῶν ἐξαγγέλλει , καὶ τὸ περιορᾶσθαι τοὺς πένητας , καὶ τὸ , αὐτοὺς μεθύειν . Ὅλως γὰρ , φησὶν , ἐὰν μὴ κοινῶς ἔχητε τὰς τραπέζας ἐσθίοντες , διατί μὴ εἰς , τοὺς οἴκους ὑμῶν ἐσθίετε ; « Ἠ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ καταφρονεῖτε ; » Ὁ γὰρ ἰδιωτικὰ δεῖπνα ἐν Ἐκκλησίᾳ ποιῶν , καὶ τὸν ἅγιον τόπον ὑβρίζει , καὶ Κυριακὸνδεῖπνον οὐ ποιεῖ . Ἀλλὰ μὴν καὶ τοὺς πένητας καταισχύνει.«Καὶ καταισχύνετε τοὺς μὴ ἔχοντας ; » Οὐ γὰρ τοσοῦτον αὐτοῖς μέλλει , φησίν , ὅτι λιμώττουσιν , ὅσον ὅτι καταφρονοῦνται περιορώμενοι καὶ μὴ συγκαλούμενοι , ἢ ὅτι καταισχύνονται , ἐλεγχόμενοι ἐπὶ τῷ μὴ ἔχειν . « Τί ὑμῖν εἴπω » Εἶτα μετὰ τὴν ἀπόδειξιν τοῦ πταίσματος , ἡμερώτερον αὐτοῖς
Lemmas: ὁ τράπεζα . προκρίνω γάρ ὁ πλούσιος ὁ πλούσιος , ὁ πένης ἀφίημι . « ἵνα ὁ δόκιμος . » ὁ ἵνα . οὐ εἰμί αἰτιολογικός , ἀλλά ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις δηλωτικός . ὁ γάρ , « Δεύς αἵρεσις εἰμί ἵνα ὁ δόκιμος φανερός γίγνομαι ἐν σύ , » οὗτος φημί · ἐπεί σύ ὁ πλούσιος σχίζω παροράω ὁ πένης , ἐκβαίνω ὅτι ὁ πένης δις ὑπομονή , εὑρίσκω δόκιμος . « φανερός γίγνομαι ἐν σύ . » ὁ γάρ στερεός , μᾶλλον ἐν ὁ τοιοῦτος ἐκλάμπω καιρός . δηλόω δέ ὁ πένης , ὁ ὁ ὑπεροψία ὁ πλούσιος γενναῖος φέρω , καί ὁ ἔτι ὁ ἔθος διαφυλάττοντας.«Συνερχομένων οὖν σύ . » ὁ μέν σύνοδος , φημί , ἀγάπη ἐνδείκνυμι , πλήν οὖον παραιουος « οὐ εἰμί κυριακός δεῖπνον ἐσθίω . » κυριακός δέ αὐτός καλέω , κατά μίμησις ἐκεῖνος ὁ φρικτός , ὅτε ὁ Κύριος συνίημι ὁ μαθητής , ὡς εἰμί λέγω · ὁ , ὁ κύριος ἀνάκειμαι . συνέρχομαι μέν ἐπί ὁ ἐσθίω κυριακός δεῖπνον , ἀλ οὖον ποιέω . [ ΟΡ ] οὗτος δηλόω ὁ , « οὐ εἰμί . » κυριακός δέ δεῖπνον , ὁ δεσποτικός καλέω μυστήοιον ἐκεῖνος γάρ πᾶς ὁμοίως μεταλαμβάνω , καί ὁ πενία συζάω , καί ὁ πλοῦτος κομέω , καί οἰκέτης καί δεσπότης , καί ἄρχω καί ἄρχω . δέω τοίνυν καί ὁ κοινός τράπεζα εἰμί κοινός , καί ὁ δεσποτικός μιμέομαι , ἢ πᾶς πρόκειμαι ὁμοίως , νῦν δέ οὐ οὕτως δράω . ἔκαστος γάρ ὁ ἴδιος δεῖπνον προλαμβάνω ἐν ὁ ἐσθίω . δεῖπνον δέ , κατά ὁ τότε συνήθεια λέγω ὁ ἀγαθός . ἕκαστος γάρ ὁ ἴδιος δεῖπνον προβαίνω ἐν ὁ ἐσθίω , καί ὅς μέν πεινάω , ὅς δέ μεθύω . μή γάρ οἰκίον οὐ ἔχω εἰς ὁ ἐσθίω καί πίνω ; ἢ ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός καταφρονέω , καί καταισχύνω ὁ μή ἔχω ; τίς ὑμήν εἶπον ; ἐπαινέω σύ ἐν οὗτος ; οὐ ἐπαινέω . ὁ Κυριακός , φημί , ἰδιωτικός ποιέω , ἀφαιρέω αὐτός ὁ καλῶς οὗτος καί σωτήριος ὄνομα . εἶτα καί λαίμαργος αὐτός ἀποκαλέω . προλαμβάνω , φημί , ἐν ὁ ἐσθίω , καί οὖον καλέω ὁ πένης , ὥσπερ δείδω μή οὖον χορτάζω . « καί ὅς μέν πεινάω , ὅς δέ μεθύω . » δύο ἔγκλημα αὐτός ἐξαγγέλλω , καί ὁ περιοράω ὁ πένης , καί ὁ , αὐτός μεθύω . ὅλος γάρ , φημί , ἐάν μή κοινῶς ἔχω ὁ τράπεζα ἐσθίω , διατί μή εἰς , ὁ οἶκος σύ ἐσθίω ; « ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός καταφρονέω ; » ὁ γάρ ἰδιωτικός δεῖπνον ἐν ἐκκλησία ποιέω , καί ὁ ἅγιος τόπος ὑβρίζω , καί Κυριακὸνδεῖπνον οὖον ποιέω . ἀλλά μήv καί ὁ πένης καταισχύνει.«Καὶ καταισχύνω ὁ μή ἔχω ; » οὖον γάρ τοσοῦτος αὐτός μέλλω , φημί , ὅτι λιμώσσω , ὅσος ὅτι καταφρονέω περιοράω καί μή συγκαλέω , ἢ ὅτι καταισχύνω , ἐλέγχω ἐπί ὁ μή ἔχω . « τις σύ εἶπον » εἶτα μετά ὁ ἀπόδειξις ὁ πταῖσμα , ἥμερος αὐτός