cogPG.PG118 175
κέρδος . Πολλῶν γὰρ πιστῶν σύνοδος , μεγίστην ἐργάζεται παράκλησιν . Ἠ ὑμων μὲν ἀξιόπιστον εἰς τὸ κηρύξαι καὶ διδάξαι ὑπολαμβανόντων ἐμὲ , ἐμοῦ δὲ πάλιν , ἀξιοπίστους εἰς τὸ ἐμπιστευθῆναι τὰ λόνια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν τελειοτέραν κρίναντος διδασκαλίαν . Ἢ ἐμοῦ μὲν ὁρῶντος προθύμως ὑποδεχομένους ὑμᾶς τὸ κήρυγμα , ὑμῶν δὲ πάλιν ὁρώντων τὴν ἐμὴν περὶ αὐτὸ ἐπιμέλειαν καὶ σπουδήν , Συντελεῖ δὲ τοῦτο εἰς μείζονα πληροφορίαν τῆς πίστεως ἑκατέροις , ὅταν ὁ μὲν κηρύσσων ὁρᾷ τὰς τῶν ἀνθρώπων ψυχὰς παραδόξως εἰς ὑπακοὴν ἑλκομένας . Μᾶλλον γὰρ ῥώννυται εἰς τὸ κηρύσσειν . Καὶ ὅταν πάλιν ὁρῶσιν οἱ μαθηταὶ , σὺν ἐλπίδι βεβαίᾳ τὸν κήρυκα τὴν πίστιν παραδιδόντα , μᾶλλον ὑποδέχονται ταύτην , καὶ οὕτω διὰ τῆς ἐν ἀλλήλοις πίστεως ἑκάτεροι παρακαλοῦνται . ὺ θείῳ δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοὶ ὅτι πολλάκις προεθέμιην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο , ἵνα καρπόν τινα σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν , καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν . Ἔ Ἕλλησί τε καὶ βαρβάροις , σοφοῖς τε καὶ ἀνοήτοις ῥφειλέτης εἰμί . Οὕτω τὸ κατ´ ἐμὲ πρόθυμον καὶ ὑμῖν τοῖς ἐν Ῥώμῃ εὐαγγελίσασθαι . Οὐ γὸρ ἐπαισχύνομαι τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ · δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι , Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι . Εἰ οὖν εὔχῃ ἐλθεῖν , καὶ ἐπὶ ὠφελείᾳ ἔρχῃ , τί μὴ παραγένῃ ; Ἐκωλύθην , φησίν . Οὐκ ἔτι δὲ περιεργάζεται τὴν αἰτίαν τῆς κωλύσεως · οὐ γὰρ ἡμῶν τὲ ἐπαιτεῖν εὐθύνας Θεὸν , ὡν κελεύει , ἀλλὰ μόνον ὧπακούειν . « Ἵνα τινὰ καρπόν . » Πάντως εἴποι τις ἄν · Διὰ τοῦτο ἐκωλύθης , ὅτι οὐ κατὰ Θεὸν ἐλθεῖν ἐβούλου . Οὐμενοῦν , φησί . Καρπὸν γὰρ σχεῖν καὶ ἐν ὁμῖν ἤθελον , καρπὸν λέγων , τὸ εἰς πίστιν αὐτοὺς ἐναγαγεῖν . Ἵ οὕτως · Τὸ , « Ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ , » καθ´ ὑπερβατὸν εἴρηται . Τὸ γὰρ ἀκόλουθον εἴη ἄν · « Πολλάκις προεθέμην ἐλθεῖν πρὸς ὑμᾶς , ἵνα καρπόν τινα σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν , ἀλλ´ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο . » Ἀλλ´ εἴποι τις , ὅτι Εἰ ἡ πίστις αὐτῶν ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ κατηγγέλλετο , τίνα καρπὸν αὐτὸς ἤθελε παραγενόμενος παρασχεῖν · Ἀλλὰ πολὺ μὲν οὖν , ἐροῦμεν . Εἰ γὰρ καὶ ἐπεπιστεύκεισαν , παμπόλλων ὅμως ἐδέοντο . Καὶ τοῦτο δηλοῦται , καὶ δι´ ὅλης τῆς ἐπιστολῆς , καὶ πρὸ ὀλίγου λέγοντος · Εἰς τὸ στηριχθῆναι ὑμᾶς , καὶ ἡνίκα μὴ κρίνειν ἀλλήλους παραινεῖ , καὶ ἄλλα μυρία · ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶ , φησὶ , τοῦτο μὲν δεικνὺς , ὅτι ὁ ἐκείνων καρπὸς οἰκεῖος ἐλογίζετο καρπὸς τῷ Παύλῳ . Οὕτως γὰρ ἔχαιρεν ἐν τοῖς τοῦ πλησίον κατορθώμασιν , ὥστε αὐτὸς ἔχειν ἡγεῖτο τὸν καρπόν . Τοῦτο δὲ , ὅτι ἕνεκεν τῆς αὐτῶν ὡφελείας τὴν πρὸς αὐτοὺς ἔσπευδε στείλασθαι πορείαν . Ἄλλως τε καὶ Παύλου καρπὸς ἦν ἀληθῶς ὁ ἐκείνων καρπός . Ἐπεὶ γὰρ ἔργον ἦν αὐτῷ καὶ σπουδὴ τὸ καρποφορεῖν τὰ ἔθνη , καλῶς ἐν τῇ ἐκείνων καρποφορίᾳ ἡ τοῦ Παύλου ἐδείκνυτοκαρποφορίς . Ἀλλ´ οὔτως μὲν ταῦτα . Ἔστι δὲ καὶ μὴ καθ´ ὑπερβατὸν τὸ χωρίον ἐκλαβομένους , ἀλλ´ ὡς ἔχει τάξεως
Lemmas: κέρδος . πολλες γάρ πιστός σύνοδος , μέγας ἐργάζομαι παράκλησις . ὁ ὑμεῖς μέν ἀξιόπιστος εἰς ὁ κηρύσσω καί διδάσκω ὑπολαμβάνω ἐγώ , ἐγώ δέ πάλιν , ἀξιόπιστος εἰς ὁ ἐμπιστεύω ὁ λόνια ὁ Θεός καί ὁ τέλειος κρίνω διδασκαλία . ἤ ἐγώ μέν ὁράω προθύμως ὑποδέχομαι σύ ὁ κήρυγμα , σύ δέ πάλιν ὁράω ὁ ἐμός περί αὐτός ἐπιμέλεια καί σπουδή , Συντελής δέ οὗτος εἰς μείζων πληροφορία ὁ πίστις ἑκάτερος , ὅταν ὁ μέν κηρύσσω ὁράω ὁ ὁ ἄνθρωπος ψυχή παράδοξος εἰς ὑπακοή ἕλκω . μᾶλλος γάρ ῥώννυμι εἰς ὁ κηρύσσω . καί ὅταν πάλιν ὁράω ὁ μαθητής , σύν ἐλπίς βέβαιος ὁ κῆρυξ ὁ πίστις παραδίδωμι , μᾶλλον ὑποδέχομαι οὗτος , καί οὗτος διά ὁ ἐν ἀλλήλων πίστις ἑκάτερος παρακαλέω . ὗς θεῖον δέ σύ ἀγνοέω , ἀδελφός ὅτι πολλάκις προτίθημι ἔρχομαι πρός σύ , καί κωλύω ἄχρι ὁ δεῦρο , ἵνα καρπός τις ἔχω καί ἐν σύ , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός ἔθνος . ἔ Ἕλλην τε καί βάρβαρος , σοφός τε καί ἀνόητος ῥφειλέτης εἰμί . οὕτως ὁ κατ´ ἐγώ πρόθυμος καί σύ ὁ ἐν Ῥώμη εὐαγγελίζω . οὖον γόρ ἐπαισχύνομαι ὁ Εὐαγγέλιος ὁ Χριστός · δύναμις γάρ Θεός εἰμί εἰς σωτηρία πᾶς ὁ πιστεύω , Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην . εἰμί οὖν εὔχομαι ἔρχομαι , καί ἐπί ὠφέλεια ἔρχομαι , τίς μή παραγίγνομαι ; κωλύω , φημί . οὐ ἔτι δέ περιεργάζομαι ὁ αἴτιος ὁ κώλυσις · οὖον γάρ ἐγώ τε ἐπαιτέω εὐθύνω θεός , ὡς κελεύω , ἀλλά μόνος ὀπάζω . « ἵνα τις καρπός . » πάντως εἶπον τις ἄν · Ζεύς οὗτος κωλύω , ὅτι οὖον κατά θεός ἔρχομαι βούλομαι . οὐμενοῦν , φημί . καρπός γάρ ἔχω καί ἐν ὁμός ἐθέλω , καρπός λέγω , ὁ εἰς πίστις αὐτός ἐνάγω . ἵ οὕτως · ὁ , « ἵνα τις καρπός ἔχω , » καθ´ ὑπερβατός εἴρω . ὁ γάρ ἀκόλουθος εἰμί ἄν · « πολλάκις προτίθημι ἔρχομαι πρός σύ , ἵνα καρπός τις ἔχω καί ἐν σύ , ἀλ κωλύω ἄχρι ὁ δεῦρο . » Ἀλ εἶπον τις , ὅτι εἰμί ὁ πίστις αὐτός ἐν ὅλος ὁ κόσμος καταγγέλλω , τίς καρπός αὐτός ἐθέλω παραγίγνομαι παρέχω · ἀλλά πολύς μέν οὖν , εἴρω . εἰμί γάρ καί πιστεύω , παμπολύς ὅμως δήω . καί οὗτος δηλόω , καί δις ὅλος ὁ ἐπιστολή , καί πρό ὀλίγος λέγω · εἰς ὁ στηρίζω σύ , καί ἡνίκα μή κρίνω ἀλλήλων παραινέω , καί ἄλλος μυρίος · ἵνα τις καρπός ἔχω , φημί , οὗτος μέν δείκνυμι , ὅτι ὁ ἐκεῖνος καρπός1 οἰκεῖος λογίζομαι καρπός1 ὁ Παῦλος . οὕτως γάρ χαίρω ἐν ὁ ὁ πλησίος κατόρθωμα , ὥστε αὐτός ἔχω ἡγέομαι ὁ καρπός . οὗτος δέ , ὅτι ἕνεκα ὁ αὐτός ὡφελεία ὁ πρός αὐτός σπεύδω στέλλω πορεία . ἄλλος τε καί Παῦλος καρπός1 εἰμί ἀληθής ὁ ἐκεῖνος καρπός . ἐπεί γάρ ἔργον εἰμί αὐτός καί σπουδή ὁ καρποφορέω ὁ ἔθνος , καλῶς ἐν ὁ ἐκεῖνος καρποφορία ὁ ὁ Παῦλος ἐδείκνυτοκαρποφορίς . Ἀλ οὔτως μέν οὗτος . εἰμί δέ καί μή καθ´ ὑπερβατός ὁ χωρίον ἐκλαμβάνω , ἀλ ὡς ἔχω τάξις