cogPG.PG118 508
θὐλέγει , Παρ´ ὑμῶν , ἀλλ´ , « Ἐφ´ ὑμῖν . » Ἐπὶ τῇ ὑμῶν γὰρ , φησὶ , μεταβολῇ τὴν παράκλησιν ἔσχεν . « Ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν . Εἰτα καὶ αὐτὴν ἦν παράκλησιν λέγει . » Εὔφρανε γὰρ , φησὶν , ἡμᾶς , ἀναγγέλλων ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἐπιπόθησιν , ὅτι , φησὶν , ἐποθεῖτέ με ἰδεῖν . « Τὸν ὑμῶν ὀδυρμόν . » Οὐκ ἐδακρύετε , φησὶν , ἀλλ´ ὡδύρεσθε ἐπὶ τῇ ἐπιτιμήσει μου τῇ ἐν τῇ πρώτῃ ἐπιστολῇ . « Τὸν ὑμῶν ζῆλον » κ εἶπεν ὀργὴν , ἀλλ´ ὃ πλέον ἦν , ζῆλον , φησὶν , ὃν ὡργίσθητε τῷ πεπορνευκότι , καὶ τοῖς διασύρουσιν ἡμᾶς ψευδαποστόλοις . « Ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι . » Οὐκ ἐλυπούμην , φησίν , διὰ τὰς εἰρημένας μου θλίψεις . - Ἄλλως . ΒΤ . ] Τίνος μᾶλλον χαρῆναι ; Ἡ τῆς λύπης μᾶλλον χαρῆναι , ἣν ὑπέστην ἐν τοῖς εἰρημένοις πειρασμοῖς καὶ στενοχωρίαις . Ἢ τῆς λύπης ἧν ὑπέστην , διότι ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ , Οἰκειότερον δὲ τὸ δεύτερον . Πρὸς τοῦτο γὰρ μᾶλλον καὶ οἱ ἑξῆς ἁρμόζουσιν λόγοι . Δυνατὸν δὲ καὶ παναμφότερα . Φησὶν οὖν , ὅτι ἡ χαρὰ πλέον ηὔφρανεν , ἢ ἡλόπη ἠνίασεν . Εἶτα , ὅτι Εἰ καὶ ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ , φησὶν , ἀλλ´ οὖν εἰς μετάνοιαν ἐλυπήθητε , ὅπερ ἐστὶ κατὰ Θεὸν λυπηθῆναι . Καὶ ἡ μὲν καθ´ εἱρμὸν διάνοια αὕτη . Τὰ δὲ μεταξὺ , περιβολαὶ καὶ αἰτιολογίαι , καὶ ἐπαναλήψεις . Εἴωθε γὰρ ὁ θεῖος οὐτος ἀνὴρ περιβολαῖς περιβολὰς συνείρειν , καὶ μεστοποιεῖν τὸν λόγον , διὸ καὶ ἐπαναλήψεως δεῖσθαι . Οἷον μεταξυ παρεμβέβληται τῆς εἰρημένης τοῦ ῥητοῦ συναφείας , τὸ , « Οὐ μεταμέλομαι . » Εἶτα · « Εἰ καὶ μετεμελόμην . » Πάλιν τούτου αἰτία . « Βλέπω γὰρ ὅτι ἡ ἐπιστολὴ ἐκείνη . » Καὶ οὐδὲ αὐτὴ ἡ περίοδος ἁπλῆ , ἀλλὰ περιβεβλημένη . Φησὶ γάρ · « Εἰ καὶ πρὸς ὥραν ἐλύπησεν ὑμᾶς . » Καὶ οὐκ εἶπεν · Εἰ καὶ ἐλύπησεν ὑμᾶς , ἀλλ’ , « Εἰ πρὸς ὥραν . » Τὸ δέ , « Νῦν χαίρω , » ἐπανάληψίς ἐστι τοὺ , Ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι . » Ἐπειδὴ γὰρ τῇ πυκνότητι τῶν περιβολῶν ἐμέστωσε τὸν λόγον , καὶ εἰς ἀσάφειαν συγκλειόμενον ἑώρα , ἐχρήσατο τῇ ἐπαναλήψει . Εἶτα´ οὕτως ἀπέδωκε τὸ , « Ἀλλ´ ὅτι ἐλυπήθητε εἰς μετάνοιαν , » ὅπερ , ὡς καὶ προείρηται , συνείρεται τοῖς ἐπάνω , οἷον · « Ὥστε με μᾶλλον χαρῆναι , ὅτι εἰ καὶ ἐλύπησα ὑμᾶς ἐν τῇ ἐπιστολῇ , » ἀλλὰ οὐν ὅτι εἰς μετάνοιαν ἐλυπήθητε . Καὶ τοῦτο δὲ ὅμως περιβέβληται . Τὸ δὲ ἁπλούστερόν ἐστιν , « ὥστε με χαρῆναι , ὅτι εἰς μετάνοιαν ἐλυπήθητε . » Ταῦτα δέ μοι διαλελεπτολόγηται , οὐχ ὅτι Παῦλος τούτοις ἐσεμνολόγηται , οὐδ´ ὅτι ἡμεῖς αὐτὸν σεμνολογεῖν τούτοις ἔγνωμεν , ἀλλ´ αἰσχύνοντες τοὺς ἔξω , ἰδιωτισμὸν τῇ Ἐκκλησίᾳ ὀνειδίζοντας . Δείκνυται γὰρ διὰ τούτων , ἐφ´ ᾧ μονονοὺ τεθηπότες τὸν Παιανιέα καὶ τὸν τοῦ Ὀλόρου προσκυνοῦσι , ταῖς περιβολαῖς λέγω , μακρῷ τούτους ἢ ἐκεῖνοι τοὺς ἄλλους ἀποκρυπτόμενος . Καίτοι τῶν μὲν ὁ βίος ἐν τούτῳ τῷ πόνῳ κατετρίβη , ὁ δὲ οὐδ´ ἐμβλέψαι τούτοις ὅτι μὴ κατὰ πάρεργον χρῆσιν ἠξίωσε . Καὶ μυριάκις ἔστιν αὐτοῦ ἐν τοῖς λόγοις τὸ τοιοῦτον θεάσασθαι ,
Lemmas: θυλεγω , Παρ´ σύ , ἀλ , « Ἐφ´ σύ . » ἐπί ὁ σύ γάρ , φημί , μεταβολή ὁ παράκλησις ἔχω . « ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ σύ ἐπιπόθησις . εἶτα καί αὐτός εἰμί παράκλησις λέγω . » εὐφραίνω γάρ , φημί , ἐγώ , ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ σύ ἐπιπόθησις , ὅτι , φημί , πίνω ἐγώ ὁράω . « ὁ σύ ὀδυρμός . » οὐ δάκρυ , φημί , ἀλ ὀδύρομαι ἐπί ὁ ἐπιτίμησις ἐγώ ὁ ἐν ὁ πρῶτος ἐπιστολή . « ὁ σύ ζῆλος » Κ εἶπον ὀργή , ἀλ ὅς πλέω εἰμί , ζῆλος , φημί , ὅς ὀργίζω ὁ πορνεύω , καί ὁ διασύρω ἐγώ ψευδαπόστολος . « ὥστε ἐγώ μᾶλλον χαίρω . » οὐ λυπέω , φημί , διά ὁ εἴρω ἐγώ θλῖψις . - ἄλλος . ΒΤ . ] τίς μᾶλλον χαίρω ; ὁ ὁ λύπη μᾶλλον χαίρω , ὅς ὑφίστημι ἐν ὁ εἴρω πειρασμός καί στενοχωρία . ἤ ὁ λύπη ἧμαι ὑφίστημι , διότι λυπέω σύ ἐν ὁ ἐπιστολή , οἰκεῖος δέ ὁ δύο . πρός οὗτος γάρ μᾶλλον καί ὁ ἑξῆς ἁρμόζω λόγος . Δυνατός δέ καί παναμφοτερας . Φησίν οὖν , ὅτι ὁ χαρά πλέω εὐφραίνω , ἢ ἡλόπη ἀνιάω . εἶτα , ὅτι εἰμί καί λυπέω σύ ἐν ὁ ἐπιστολή , φημί , ἀλ οὖν εἰς μετάνοια λυπέω , ὅσπερ εἰμί κατά θεός λυπέω . καί ὁ μέν καθ´ εἱρμός διάνοια οὗτος . ὁ δέ μεταξύ , περιβολή καί αἰτιολογία , καί ἐπανάληψις . εἴωθα γάρ ὁ θεῖος οὐτος ἀνήρ περιβολή περιβολή συνείρω , καί μεστοποιέω ὁ λόγος , διό καί ἐπανάληψις δήω . οἷος μεταξύ παρεμβάλλω ὁ εἴρω ὁ ῥητός συνάφεια , ὁ , « οὖον μεταμέλομαι . » εἶτα · « εἰμί καί μεταμέλομαι . » πάλιν οὗτος αἰτία . « βλέπω γάρ ὅτι ὁ ἐπιστολή ἐκεῖνος . » καί οὐδέ αὐτός ὁ περίοδος ἁπλόος , ἀλλά περιβάλλω . φημί γάρ · « εἰμί καί πρός ὥρα λυπέω σύ . » καί οὐ εἶπον · εἰμί καί λυπέω σύ , ἀλλά , « εἰμί πρός ὥρα . » ὁ δέ , « νῦν χαίρω , » ἐπανάληψις εἰμί ὅς , ὥστε ἐγώ μᾶλλον χαίρω . » ἐπεί γάρ ὁ πυκνότης ὁ περιβολή μεστόω ὁ λόγος , καί εἰς ἀσάφεια συγκλείω ὁράω , χράω ὁ ἐπαναλαμβάνω . Εἶτα οὕτως ἀποδίδωμι ὁ , « Ἀλ ὅτι λυπέω εἰς μετάνοια , » ὅσπερ , ὡς καί προερέω , συλλέγω ὁ ἐπάνω , οἷος · « ὥστε ἐγώ μᾶλλον χαίρω , ὅτι εἰμί καί λυπέω σύ ἐν ὁ ἐπιστολή , » ἀλλά ὀν ὅτι εἰς μετάνοια λυπέω . καί οὗτος δέ ὅμως περιβάλλω . ὁ δέ ἁπλόος εἰμί , « ὥστε ἐγώ χαίρω , ὅτι εἰς μετάνοια λυπέω . » οὗτος δέ ἐγώ διαλεπτολογέομαι , οὐ ὅτι Παῦλος οὗτος σεμνολογέω , οὐδός ὅτι ἐγώ αὐτός σεμνολογέω οὗτος γιγνώσκω , ἀλ αἰσχύνω ὁ ἔξω , ἰδιωτισμός ὁ ἐκκλησία ὀνειδίζω . δείκνυμι γάρ διά οὗτος , ἐφίημι ὅς μονονού τέθηπα ὁ Παιανιεύς καί ὁ ὁ Ὄλορος προσκυνέω , ὁ περιβολή λέγω , μακρός οὗτος ἢ ἐκεῖνος ὁ ἄλλος ἀποκρύπτω . καίτοι ὁ μέν ὁ βίος ἐν οὗτος ὁ πόνος κατατρίβω , ὁ δέ οὐδός ἐμβλέπω οὗτος ὅτι μή κατά πάρεργον χρῆσις ἀξιόω . καί μυριάκις εἰμί αὐτός ἐν ὁ λόγος ὁ τοιοῦτος θεάομαι ,