cogPG.PG118 579
οὐ τῇ ἡλικία , ἀλλὰ τῇ γνώσει τοῦ Θεοῦ , δεικνὺς ὅτι ὁ μὲν Θεὸς ἤθελε ταῦτα ἐξ ἀρχῆς χαρίσασθαι , τουτέστι , τὴν υἱοθεσίαν , ἀλλ´ ἡμεῖς τῆς ἀναβολῆς αἴτιοι , νήπιοι ὄντες τὰς φρένας . Εἰάθημεν οὖν κατὰ συγχώρησιν Θεοῦ , δεδουλῶσθαι τοῖς στοιχείοις , τουτέστι , τῆ περιφορᾷ τοῦ ἡλίου καὶ τῆς σελήνης . Δεδουλωμένοι γὰρ Σάββασι καὶ νεομηνίας καὶ ἡμερῶν παρατηρί · σεσιν , ἅτινα κατὰ τὸν νόμον ἐφυλάττοντο , τῷ πλείστω μέρει , φησὶν , ἡλίῳ καὶ σελήνῃ ὑποτετάγμεθα , ἐξ ὧν αἱ ἡμέραι , καὶ αἱ νουμηνίαι καὶ τὰ Σάββατα . Πάνυ δὲ βουλόμενος καταγαγεῖν τὰ ἐν τῷ νόμω , ἀφεὶς εἰπεῖν , Ὑπὸ τὸν νόμον ἦμεν δεδουλωμένι , Ὑπὸ τὰ στοιχεῖα εἶπεν.-[ΕΟΔΩΡ . Ἡνίκα , φησὶ , νήπιοι καὶ ἀτελεῖς ἦμεν , οἷόν τινα ἐπίτροπον καὶ οἰκονόμον εἴχομεν τὸν νόμον.Στοιχεῖα γὰρ τοῦ κόσμου , τὰς νομικὰς παρατηρήσεις εἶπεν . Ἐπειδήπερ ἀπὸ ἡλίου καὶ σελήνης νὺξ καὶ ἡμέρα καλεῖται , ἀπὸ δὲ ἡμερῶν , ἑβδομάδες καὶ μῆνες καὶ ἐνιαυτοὶ συνίστανται , ὁ δὲ νόμος καὶ Σάββατα καὶ νεομηνίας καὶ ἐνιαυσίους ἑορτὰς καὶ ἐνιαυτῶν ἑβδομάδας φυλάττειν ἐκέλευσε , τούτου χάριν εἶπεν · « Ὑπὸ τὰ στοιχεῖα δεδουλωμένοι , » ἐπειδὴ καὶ ἐκ τούτων ὁ χρόνος συνίσταται . « Ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου . » - [ ΓΕΝΝΑΔΙΟΥ Ἐν τάξει τῶν ἐπιτρόπων καὶ οἱκονόμων τῶν τοὺς ἀτελεῖς τῇ ἡλικίᾳ πρὸς τὸ συμφέρον παιδαγωγούντων , ἔλαβε τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου , οἷς ; ἦμεν δεδουλωμένοι διὰ τὸ τῆς γνώσεως ἀτελές . Οὐ δὲ οὖν , ὡς οἶμαι , ἥλιον καὶ σελήνην ἔλαβεν εἰς τάξν τῶν ἐπιτρόπων , διὰ τὸ ἀσύμφορον εἶναι τὴν εἰς ταῦτα ὑποταγὴν , ἀλλὰ στοιχεῖά φησι τοῦ κόσμου , ἢ τὸν στοιχειώδη καὶ εἰσαγωγικὸν νόμον.α γὰρ τοῖς ἐξ Ἰουδαίων πιστοῖς ἔγραφε , καὶ δηλοῖ τά τε μικρὸν ἀνωτέρω εἰρημένα , καὶ τὸ ἐὰν περιτέμνησθε , Χριστὸς ὑμᾶς οὐδὲν ὡφελήσει . Ἡ στοιχεῖα καλεῖ , ἡμίρας , ὕδωρ , πῦρ , ὧν ἦσαν ἐκ τοῦ εἰς δουλείαν ὑπαγαγόντος νόμου αἱ παρατηρήσεις . Ἡμερῶν μὲν , ἑν τε Σαββάτοις καὶ νεομηνίαις καὶ περιτομαῖς . Ὕδατος δέ , ἐν ταῖς σωματικαῖς ἁγνείαις καὶ ῥαπτισμοῖς . Πυρὸς δέ , ἐν τῷ μὴ ἀνακαίειν πῦρ ἐν τοῖς Σαββάτοις , ἀλλ´ ἕωλα ἐσθίειν . Ὅρα δὲ τί εἶπεν εἰς τοῦτο ξένον Εὐσέβιος ἐν τῷ τετάρτῳ λόγῳ Τῆς εὐαγγελικῆς ἀποδείξεως . Ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλίρωμα τοῦ χρόνου , ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱὸν αὐτοῦ γενόμεκον ἐ γυναικὸς , γενόμενον ὑπὸ νόμον , ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ , Ἰνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολίβωμεν . Ὅτι δέ ἐστε υἱοί , ἐξαπέστειλεν ὁ θεὶς τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶ · κρᾶζον , Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . Ὅστε οὐκ ἔτι εἶ δοῦ ορ ἀλλὰ ἐἱός . Εἰ δέ υλὸς , καὶ κληρονόμος Θεοῦ δά Ἰησοῦ Χριστοῦ . « Ποίου χρόνου πλήρωμα , » καθ´ ὃν χρόνον ἔδει φησὶν , ἐλθεῖν τὸν Χριστόν . Προώριστο γὰρ ὁ χρόνος τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ παρὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου , ὃς ἔλαβε τέλος ἐπὶ τῆς βασιλείας Καίσαρος Αὐγούστου , ὅτε καὶ ἡ ἔνσαρκος οἰκονομία τοῦ Χριστολ μου ἀρχὴν ἔλαβε . « Γενόμενον ἐκ γυναικός . » λιλ τοῦτο οὐκ εἰπε διὰ γυναικὸς , ἵνα μὴ πάροδον διὰ τῆς
Lemmas: οὖον ὁ ἡλικία , ἀλλά ὁ γνῶσις ὁ Θεός , δείκνυμι ὅτι ὁ μέν θεός ἐθέλω οὗτος ἐκ ἀρχή χαρίζομαι , τουτέστι , ὁ υἱοθεσία , ἀλ ἐγώ ὁ ἀναβολή αἴτιος , νήπιος εἰμί ὁ φρήν . ἐάω οὖν κατά συγχώρησις Θεός , δουλόω ὁ στοιχεῖον , τουτέστι , τῆ περιφορά ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη . δουλόω γάρ σάββατον καί νεομηνία καί ἡμέρα παρατηρί · βρόχος , ὅστις κατά ὁ νόμος φυλάσσω , ὁ πλεῖστος μέρος , φημί , ἥλιος καί σελήνη ὑποτάσσω , ἐκ ὅς ὁ ἡμέρα , καί ὁ νουμηνία καί ὁ σάββατον . πάνυ δέ βούλομαι κατάγω ὁ ἐν ὁ νόμος , ἀφίημι εἶπον , ὑπό ὁ νόμος εἰμί δουλόω , ὑπό ὁ στοιχεῖον ειπεν.-[εοδωρα . ἡνίκα , φημί , νήπιος καί ἀτελής εἰμί , οἷος τις ἐπίτροπος καί οἰκονόμος ἔχω ὁ νόμον.Στοιχεῖα γάρ ὁ κόσμος , ὁ νομικός παρατήρησις εἶπον . ἐπειδήπερ ἀπό ἥλιος καί σελήνη νύξ καί ἡμέρα καλέω , ἀπό δέ ἡμέρα , ἑβδομάς καί μείς καί ἐνιαυτός συνίστημι , ὁ δέ νόμος καί σάββατον καί νεομηνία καί ἐνιαύσιος ἑορτή καί ἐνιαυτός ἑβδομάς φυλάσσω κελεύω , οὗτος χάρις εἶπον · « ὑπό ὁ στοιχεῖον δουλόω , » ἐπεί καί ἐκ οὗτος ὁ χρόνος συνίστημι . « ὑπό ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος . » - [ Γεννάδιος ἐν τάξις ὁ ἐπίτροπος καί οἰκονόμος ὁ ὁ ἀτελής ὁ ἡλικία πρός ὁ συμφέρω παιδαγωγέω , λαμβάνω ὁ στοιχεῖον ὁ κόσμος , ὅς ; εἰμί δουλόω διά ὁ ὁ γνῶσις ἀτελής . οὖον δέ οὖν , ὡς οἴομαι , ἥλιος καί σελήνη λαμβάνω εἰς τάσσω ὁ ἐπίτροπος , διά ὁ ἀσύμφορος εἰμί ὁ εἰς οὗτος ὑποταγή , ἀλλά στοιχεῖον φημί ὁ κόσμος , ἢ ὁ στοιχειώδης καί εἰσαγωγικός νόμος γάρ ὁ ἐκ Ἰουδαῖος πιστός γράφω , καί δηλόω ὁ τε μικρός ἀνωτέρω εἴρω , καί ὁ ἐάν περιτέμνω , Χριστός σύ οὐδείς ὠφελέω . ὁ στοιχεῖον καλέω , ημιηρα , ὕδωρ , πῦρ , ὅς εἰμί ἐκ ὁ εἰς δουλεία ὑπάγω νόμος ὁ παρατήρησις . Ἡμέρα μέν , ἑν τε σάββατον καί νεομηνία καί περιτομή . ὕδωρ δέ , ἐν ὁ σωματικός ἁγνεία καί ραπτισμοω . πῦρ δέ , ἐν ὁ μή ἀνακαίω πῦρ ἐν ὁ σάββατον , ἀλ ἕωλος ἐσθίω . Ὅρας δέ τίς εἶπον εἰς οὗτος ξένος Εὐσέβιος ἐν ὁ τέταρτος λόγος ὁ εὐαγγελικός ἀπόδειξις . ὅτε δέ ἔρχομαι ὁ πλιρωμη ὁ χρόνος , ἐξαποστέλλω ὁ θεός ὁ υἱός αὐτός γίγνομαι εἰ γυνή , γίγνομαι ὑπό νόμος , ἵνα ὁ ὑπό νόμος ἐξαγοράζω , ἵνα ὁ υἱοθεσία ἀπολείβω . ὅτι2 δέ εἰμί υἱός , ἐξαποστέλλω ὁ τίθημι ὁ πνεῦμα ὁ υἱός αὐτός εἰς ὁ Καρδία ὑμός · κράζω , Ἀββᾶ ὁ Πατήρ . ὅστε οὐ ἔτι εἰμί δήω Ὅρ ἀλλά ἠώς . εἰμί δέ Ύλος , καί κληρονόμος Θεός δᾶ Ἰησοῦς Χριστός . « ποῖος χρόνος πλήρωμα , » καθ´ ὅς χρόνος ἐσθίω φημί , ἔρχομαι ὁ Χριστός . προορίζω γάρ ὁ χρόνος ὁ ἔλευσις ὁ Χριστός παρά Δανιήλ ὁ προφήτης , ὅς λαμβάνω τέλος ἐπί ὁ βασίλεια Καῖσαρ Αὔγουστος , ὅτε καί ὁ ἔνσαρκος οἰκονομία ὁ Χριστολ ἐγώ ἀρχή λαμβάνω . « γίγνομαι ἐκ γυνή . » Λιλ οὗτος οὐ εἶπον διά γυνή , ἵνα μή πάροδος διά ὁ