cogPG.PG118 479
ΟΑΡΟΤ Ιi . έστι , διὰ τοῦτο ἔγραψα ὑμῖν ταῦτα , ἵνα γνῶτε , εἱ ἄρα ὥσπερ ἠκούσατε μου καὶ ἀπεκόψατε ἑαυτούς ἀπὸ´ αὐτοῦ , οὕτως μου ἀκούσεσθε καὶ εἰς τὸ δέξασθαι αὐτόν . Τοῦτο λέγει , « Εἰ εἰς πάντα ὑπήκοοι ἐστε . » , Καί τοι οὐ μόνον διὰ τὴν ἐκείνου σωτηρίαν ἵνα μὴ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθῇ , ἔγραψεν , ἀλλὰ καὶ προτρέψασθαι αὐτοὺς πρὸς τὸ πεισβῆναι βούλεται . « ᾯδέ τι χαρίζεσθε . » Ὅρα , αὐτοὺς μὲν ἐν πρωστύπῳ τέταχεν , ἑαυτὸν δὲ ἐν παρεπομένῳ . Εἶτα ἵναμὴ ἀκούσαντες , « ᾧ δέ τι χαρίζεσθε , » κύριοι νομίσωσιν εἶναι τοῦ ἀπολύειν καὶ μὴ , καὶ ἑαυτὸν προστίθησι,τῶ εἰπεῖν , « Καὶ ἐγώ»ποἈι´ ὑμᾶς δέ , φησί , κεχάρ σμαιρν ᾔδειν γὰρχαριζόμενος καὶ ὑμῖν ἐκ τούτου . Εἰτα ἵ α μὴ νομισθῇ δι´ ἀνθρώπους συγκεχωρηκέναι , ἐπάγει , « Ἐν προσώπῳ Χριστοῦ , » τουτέστι , κατὰ Χριστὸν τοῦτο ποιήσας , ὡς καὶ ἐπ´ ὄψεσι Χριστοῦ πράττων τὸ τοιοῦτο . Ἢ , « Ἐν προσώπῳ Χριστοῦ , » τουτέστινη εἰς δόξαν Χριστοῦ , ἵνα αὐτοῦ τὸ ὄνομα καὶ τὸ πρόσωπον ἐπὶ φιλανθρωπίᾳ δοξασθῇ . Καὶ γὰρ δόξα Χριστοῦ , τὸ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ φιλάνθρωπον . Εἰ οὖν εἰς δόξαν Χριστοῦ γίνεται τὸ γινόμενον , πῶς δύνα . σθε μὴ συγγνῶναι καὶ μὴ δέξασθαι αὐτόν ; Τὸ , « Ἐν προσώπῳ Χριστοῦ , » ἢ , εἰς δόξαν Χριστοῦ , ἢ ὡς τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦτο κελεύοντος , ὃ μάλιστα σύτοὺς ἔπειθεν . « Ἵνα μὴ πλεονεκτηθῶμεν . » Τοῦτο δὲ λέγω , ἵνα μὴ πλεονεκτηθῶμεν ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ . Εἰ γὰρ εἰάθη οὕτως , καὶ ἐκ τῆς περισσοτέρας λύπης κατεπόθη , ἐμέλλομεν πλεονεκτεῖσθαι ὑπὸ τοῦ διαβόλου . Τὸ μὴ αὐτοῦ γὰρ λαμβάνων , ἐμείου τὴν ποίμνην τοῦ Χριστοῦ , καὶ τοῦ σώματος ἡμῶν ἀφῃρεῖτο iάντες γὰρ ἀλλήλων μέλη ἐστὲ , φησίν . « Οὐγάρ αὐτοῦ τὰ νοήματα ἀγνοοῦμεν · » ὅτι ποικίλα καὶ δολε.ρὰ καὶ κακομήχανα . Οὐ γὰρ μόνον ἐκ τοῦ εἰς πορνείαν ἐκβαλεῖν ὑποσκελίζει , ἀλλὰ καὶ ἐκ τῆς ἐπὶ τῇ´ μεταμελείᾳ λύπης δύναται εἰς ἀπόγνωσιν σκελίσαι , ὅταν ἄμετρος ᾖ . Ὅταν οὖν καὶ ἐξ ὧν μεταμελόμεθα καὶ ἐξ ὧν ἁμαρτάνομεν ἀλώσιμοι αὐτῷ ἐσμεν , πὸν ΚΕΦΑ . Γʹ . Περὶ τῆς δι´ αὐτοῦ ὠρελείας τος ἐπιτηδείοις , δὲ´ ὗς καὶ συνίστασθαί φησιν . ἱθὼν δὲ εἰς τὴν Τρωάδα , εἰς τὸ Εὺαννὺον τοῦ Νριστοῦ , καὶ θύρσς μοι ἀνεῳγμένης ἐν Κυρίῳ , οὐκ ἔσχηκα ἄνεσιν τῷ πνεύματί μου τῷ μὴ εἴρεῖν με Τῖτον τὸν ἀδελφόν μου . Ἀλλὰ ἀποταξάλελγς αιτρῖς , ἐξῆλθον εἰς λίακεδρίαν Οὐχ ἀπλῶς ἀποδημήσας , ἀλλ´ εἰς τὸ Εὐαγγέλιον . τουτέστιν , ἐπὶ τὸ κηρύξαι ἀπεδήμησα . « Καὶ θύρος μοι ἀνεῳγμένης , » Θέλει εἰπεῖν ὅτι πρὸς τοῖς πειρασμοῖς , καὶ ἡ ἀπουσία Τίτου , αὐτὸν ἔθλιβε , δεικνός Ἐσον ἐστὶν ἀδελφοῦ στερεῖσθαι . Πλὴν οὐκ εἶπεν , Οὐκ ἐκήρυξα , ἤγουν τῆς σωτηρίας τῶν προσιόντων τῇ πίστει οὐκ ἐφρόντισα , ἀλλ´ , « Οὐκ ἔσχηκα ἄνεσιν τῷ πνεύματί μου , » τουτέστιν , ἐλυπούμην καὶ ἠδημόνουν . Τὸ μέν τοι κήρυγμα , οὐ παρὰ τοῦτο ἐνεμτοδί - οομμοοΟϛί
Lemmas: ΟΡ Ἴ . εἰμί , διά οὗτος γράφω σύ οὗτος , ἵνα γιγνώσκω , εἰ ἄρα ὥσπερ ἀκούω ἐγώ καί ἀποκόπτω ἑαυτοῦ ἀφίημι αὐτός , οὕτως ἐγώ ἀκούω καί εἰς ὁ δέχομαι αὐτός . οὗτος λέγω , « εἰμί εἰς πᾶς ὑπήκοος εἰμί . » , καί ὅς οὖον μόνος διά ὁ ἐκεῖνος σωτηρία ἵνα μή ὁ περισσός λύπη καταπίνω , γράφω , ἀλλά καί προτρέπω αὐτός πρός ὁ πείθω βούλομαι . « ὧδε τίς χαρίζομαι . » Ὅρας , αὐτός μέν ἐν προστυπόω τάσσω , ἑαυτοῦ δέ ἐν παρέπομαι . εἶτα ἵναμὴ ἀκούω , « ὅς δέ τίς χαρίζομαι , » κύριος νομίζω εἰμί ὁ ἀπολύω καί μή , καί ἑαυτοῦ προστίθημι εἶπον , « καί ἐγώ»ποἈι´ σύ δέ , φημί , χείρ σμαιρν οἶδα γὰρχαριζόμενος καί σύ ἐκ οὗτος . εἶτα ἵ ὅς μή νομίζω δις ἄνθρωπος συγχωρέω , ἐπάγω , « ἐν πρόσωπον Χριστός , » τουτέστι , κατά Χριστός οὗτος ποιέω , ὡς καί ἐπι ὄψις Χριστός πράσσω ὁ τοιοῦτος . ἤ , « ἐν πρόσωπον Χριστός , » τουτέστινη εἰς δόξα Χριστός , ἵνα αὐτός ὁ ὄνομα καί ὁ πρόσωπον ἐπί φιλανθρωπία δοξάζω . καί γάρ δόξα Χριστός , ὁ ὁ μαθητής αὐτός φιλάνθρωπον . εἰμί οὖν εἰς δόξα Χριστός γίγνομαι ὁ γίγνομαι , πῶς δύναμαι . σθένω μή συγγιγνώσκω καί μή δέχομαι αὐτός ; ὁ , « ἐν πρόσωπον Χριστός , » ἢ , εἰς δόξα Χριστός , ἢ ὡς ὁ Χριστός καί οὗτος κελεύω , ὅς μάλιστα συος πείθω . « ἵνα μή πλεονεκτέω . » οὗτος δέ λέγω , ἵνα μή πλεονεκτέω ὑπό ὁ Σατανᾶς . εἰμί γάρ ἐάω οὕτως , καί ἐκ ὁ περισσός λύπη καταπίνω , μέλλω πλεονεκτέω ὑπό ὁ διάβολος . ὁ μή αὐτός γάρ λαμβάνω , μειόω ὁ ποίμνη ὁ Χριστός , καί ὁ σῶμα ἐγώ ἀφαιρέω iάντες γάρ ἀλλήλων μέλος εἰμί , φημί . « Οὐγάρ αὐτός ὁ νόημα ἀγνοέω · » ὅτι ποικίλος καί δολερός καί κακομήχανος . οὖον γάρ μόνος ἐκ ὁ εἰς πορνεία ἐκβάλλω ὑποσκελίζω , ἀλλά καί ἐκ ὁ ἐπί τῆ μεταμέλεια λύπη δύναμαι εἰς ἀπόγνωσις σκέλλω , ὅταν ἄμετρος εἰμί . ὅταν οὖν καί ἐκ ὅς μεταμέλομαι καί ἐκ ὅς ἁμαρτάνω αλώσιμος αὐτός εἰμί , πως Κέφα . γε . περι ὁ δις αὐτός ὠρελείας ὅς ἐπιτήδειος , δέ ὗς καί συνίστημι φημί . Ἴθων δέ εἰς ὁ Τρωάς , εἰς ὁ Εὺαννὺον ὁ Νριστοῦ , καί θύρσις ἐγώ ἀνοίγνυμι ἐν κύριος , οὐ ἔχω ἄνεσις ὁ πνεῦμα ἐγώ ὁ μή εἴρω ἐγώ Τῖτος ὁ ἀδελφός ἐγώ . ἀλλά ἀποταξάλελγς αιτρῖς , ἐξέρχομαι εἰς λίακεδρίαν οὐχ ἀπλόος ἀποδημέω , ἀλ εἰς ὁ Εὐαγγέλιος . τουτέστιν , ἐπί ὁ κηρύσσω ἀποδημέω . « καί θῦρος ἐγώ ἀνοίγνυμι , » ἐθέλω εἶπον ὅτι πρός ὁ πειρασμός , καί ὁ ἀπουσία Τίτος , αὐτός θλίβω , δείκνυμι ἕννυμι εἰμί ἀδελφός στερέω . πλήν οὐ εἶπον , οὐ κηρύσσω , ἤγουν ὁ σωτηρία ὁ πρόσειμι ὁ πίστις οὐ φροντίζω , ἀλ , « οὐ ἔχω ἄνεσις ὁ πνεῦμα ἐγώ , » τουτέστιν , λυπέω καί ἀδημονέω . ὁ μέν ὅς κήρυγμα , οὖον παρά οὗτος ἐνεμτοδί - οομμοοΟϛί