cogPG.PG118 350
Πάντα γὰρ ὑμῶν ἐστιν , εἰτε Παῦλος , εἴτε Ἀπολλὼς , εἰτε Κηφᾶς , εἴτε κόσμος , εἴτε ζωὴ , εἶτε θάνατος , εἴτε ἐνεστῶτα , εἴτε μέλλοντα , τάντα ὑμῶν ἐστιν , ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ , Χριστὸς , δέ Θεοῦ . Πάλιν ἑαυτὸν καὶ Πέτρον καὶ Ἀπολλῶν τέθεικε , τοὺς διδασκάλους αὐτῶν αἰνιττόμενος , δεικνὺς ὅτι καὶ χαρίσματα δι´ αὐτοὺς εἰλήφεισαν , καὶ διδάσκαλοι προβέβληντο . Τοῦτο δὲ σφόδρα τὸν τῶν διδασκάλων τῦφον καθαιρεῖ . Ἔπειτα κἀκεῖνο παρασημαίνει , Εἰ ἐγὼ , φησί , καὶ Κηφᾶς καὶ Ἀπολλὼς ὑμῶν ἐσμεν , σχολῇ γ´ ἂν οἱ διδάσκαλοι ὑμῶν ὥφειλον μέγα φρονεῖν . « Εἴτε κόσμος . » Καὶ αὐτὸς , φησὶν , ὁ κόσμος καὶ ἡ ζωὴ , δι´ ὑμᾶς ἐστι καὶ γέγονε , καὶ ὁ θάνατος αὐτὸς πρὸς σωφρονισμὸν γέγονεν ὑμέτερον . « Εἴτε ἐνεστῶτα . » Δείκνυσι πάντα δι´ αὐτοὺς γενόμενα καὶ τὰ ἐνεστῶτα καὶ τὰ μέλλοντα . « Πάντα ὑμων . » ς εὐεργεσίαι καὶ δωρεαί . « Υμεῖς δὲ Χριστοῦ»ν Ὡς κτήματα καὶ ποιήματα . « Χριστὸς δὲ Θεοῦ . » Ὡς γέννημα καὶ Υἱός . Καλῶς δὲ τοῦτο προσέθηκεν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε · « Πάντα ὑμων , ὑμεῖς δὲ Χριστοῦ , » ἵνα μὴ στάντος αὐτοῦ ἐνταῦθα , ἀγέννητον καὶ ἀναίτιον νομίσωσι τὸν Υἱὸν , ἐπήγαγε · « Χριστὸς δὲ Θεοῦ . » Οὐχ ὡς ἡμεῖς Χριστοῦ , οὕτως ὁ Χριστος θεοῦ , ἄπαγε . Ἀλλ´ ἡμεῖς μὲν Χριστοῦ , ὡς ἔργον ὄντες αὐτοῦ καὶ ποίημα . Ὁ δὲ Χριστὸς τοῦ Θεοῦ , ὡς προαιώνιον γέννημα καὶ Υἱὸς , καὶ ὡς αἰτίαν ἔχων τὸν Πατέρα . οὕτως ἡμᾶς λογιζέσθω ἄνθρωπος , ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ , καὶ οἰκονόμους μυστηρίων Θεοῦ . Ὁ δὲ λοιπὸν ζητεῖται ἐν τοῖς οἰκονόμοις ἵνα πιστός τις εὐρεθῇ . Ἐμοὶ δὲ εἰς ἐλάχιστόν ἐστιν Τκ´ ἀρ´´ ὑμῶν ἀνακριβῶ , ἢ ὑπὸ ἀνθρωπίνης ἡμέρας . Ἀλλ´ οὐδὲ ἐμαυτὸν ἀνακρίνω . Οὐδέν γὰρ ἐμαυτῷ σύνοιδα . Ἀλλ´ οὐκ ἐν τούτῳ δεδικαίωμαι . Ὁ δὲ ἀνακρίνων . με Κύριός ἐστιν . Ἡμᾶς λέγων , τοὺς παρ´ αὐτοῖς διδασκάλους αἰνίττεται . « Ὡς ὑπηρέτας Χριστοῦ . » Ἐπειδὴ σφόδρα κατεβεβλήκει τοὺς διδασκάλους , νῦν ἠρέμα ὑψοῖ αὐτοὺς , ὑπηρέτας Χριστοῦ καλῶν καὶ οἰκονόμους . Πλήν , φησὶν , εἰ καὶ οὕτως ἐστὶν , οὐδεὶς τὸν δεσπότην ἀφεὶς , ἀπὸ των ὑπηρετῶν ὀνομάζεται . « Καὶ οἰκονόμους . » Οἰκονόμους μυστηρίων καλεῖ , δεικνὺς ὅτι οὐ παντὶ ἁπλῶς δεῖ παρέχειν τὰ μυστήρια , ἀλλὰ τοῖς ἀξίοις . « ἱνα πιστός τις εὑρεθῇ . » Πιστὸς , φησὶν , ὥφειλεν εἶναι ὁ οἰκονόμος , καὶ μὴ τὰ τοῦ δεσπότου ἴδια λέγειν εἶναι , ἀλλ´ ὡς οἰκονόμος διακονεῖν . Καὶ ταύτῃ δὲ τὸν τῦφον αὐτῶν καταβάλλει , [ ΩΤ ] Τοῦτο γάρ ἐστι , φησί , τὸ ζητούμενον καὶ ἐφεῖλον παντὶ τρόπῳ φυλάττεσθαι παρά τῶν οἰκονόμων , τὸ πιστοὺς εἶναι , καὶ ὑπηρέτας ἡγεῖσθαι ἑαυτοὺς , καὶ μὴ ἰδιοποιεῖσθαι καὶ σφετερίζεσθαι τὰ τοῦ Ἀεσπότου.Ἢ οὖτως · Λογιζέσθω ἡμᾶς ἄνθρωπος τὰ τε ἄλλα ἅπερ εἶπον , φησὶ , καὶ ὃ λοιπὸν κεῖται ἐν τοῖς οἱκονόμοις , κἀκεῖνο ἡμᾶς λογιζέσθω , ἵν ῇ ἀπὸ κοινοῦ τὸ , « Λογιζέσθω . » Τί δέ ἐστι τοῦτο τὸ ἐν τοῖς οἰκονόμοις ζητούμενον ; να πιστὸς , φησίν , εὑρεθῇ . Εἶτα πρὸς τοὺς ἀναισχυντεῖν μέλλοντας καὶ λέγειν ἐπιχειροῦντας , Τί οὖν ; σὺ τοιοῦτος εἶ ; προαπαντῶν ,
Lemmas: Πάν γάρ σύ εἰμί , εἴτε Παῦλος , εἴτε Ἀπολλῶς , εἴτε Κηφᾶς , εἴτε κόσμος , εἴτε ζωή , ἄγω θάνατος , εἴτε ἐνίστημι , εἴτε μέλλω , Τάντα σύ εἰμί , σύ δέ Χριστός , Χριστός , δέ Θεός . πάλιν ἑαυτοῦ καί Πέτρος καί Ἀπολλῶς τίθημι , ὁ διδάσκαλος αὐτός αἰνίσσομαι , δείκνυμι ὅτι καί χάρισμα δις αὐτός λαμβάνω , καί διδάσκαλος προβάλλω . οὗτος δέ σφόδρα ὁ ὁ διδάσκαλος τύφω καθαιρέω . ἔπειτα ἐκεῖνος παρασημαίνω , εἰμί ἐγώ , φημί , καί Κηφᾶς καί Ἀπολλῶς σύ εἰμί , σχολή γγʹ εἄν ὁ διδάσκαλος σύ ὀφείλω μέγας φρονέω . « εἴτε κόσμος . » καί αὐτός , φημί , ὁ κόσμος καί ὁ ζωή , δις σύ εἰμί καί γίγνομαι , καί ὁ θάνατος αὐτός πρός σωφρονισμός γίγνομαι ὑμέτερος . « εἴτε ἐνίστημι . » δείκνυμι πᾶς δις αὐτός γίγνομαι καί ὁ ἐνίστημι καί ὁ μέλλω . « Πάν ὑμεῖς . » Σ εὐεργεσία καί δωρεά . « ὑμεῖς δέ Χριστός ὡς κτῆμα καί ποίημα . « Χριστός δέ Θεός . » ὡς γέννημα καί υἱός . καλῶς δέ οὗτος προστίθημι . ἐπεί γάρ εἶπον · « Πάν ὑμεῖς , σύ δέ Χριστός , » ἵνα μή ἵστημι αὐτός ἐνταῦθα , ἀγέννητος καί ἀναίτιος νομίζω ὁ υἱός , ἐπάγω · « Χριστός δέ Θεός . » οὐχ ὡς ἐγώ Χριστός , οὕτως ὁ Χριστος θεός , ἀπάγω . Ἀλ ἐγώ μέν Χριστός , ὡς ἔργον εἰμί αὐτός καί ποίημα . ὁ δέ Χριστός ὁ Θεός , ὡς προαιώνιος γέννημα καί υἱός , καί ὡς αἴτιος ἔχω ὁ πατήρ . οὕτως ἐγώ λογίζομαι ἄνθρωπος , ὡς ὑπηρέτης Χριστός , καί οἰκονόμος μυστήριον Θεός . ὁ δέ λοιπός ζητέω ἐν ὁ οἰκονόμος ἵνα πιστός τις εὑρίσκω . ἐμός δέ εἰς ἐλάχιστος εἰμί Τκ´ ἀρ σύ ἀνακριβῶ , ἢ ὑπό ἀνθρώπινος ἡμέρα . Ἀλ οὐδέ ἐμαυτοῦ ἀνακρίνω . οὐδείς γάρ ἐμαυτοῦ σύνοιδα . Ἀλ οὐ ἐν οὗτος δικαιόω . ὁ δέ ἀνακρίνω . ἐγώ κύριος εἰμί . ἡμός λέγω , ὁ παρ´ αὐτός διδάσκαλος αἰνίσσομαι . « ὡς ὑπηρέτης Χριστός . » ἐπεί σφόδρα καταβάλλω ὁ διδάσκαλος , νῦν ἠρέμα ὑψόω αὐτός , ὑπηρέτης Χριστός καλός καί οἰκονόμος . Πλῆν , φημί , εἰμί καί οὕτως εἰμί , οὐδείς ὁ δεσπότης ἀφίημι , ἀπό ὁ ὑπηρέτης ὀνομάζω . « καί οἰκονόμος . » Οἰκονόμος μυστήριον καλέω , δείκνυμι ὅτι οὖον πᾶς ἁπλόος δεῖ παρέχω ὁ μυστήριον , ἀλλά ὁ ἄξιος . « ἵνα πιστός τις εὑρίσκω . » πιστός , φημί , ὀφείλω εἰμί ὁ οἰκονόμος , καί μή ὁ ὁ δεσπότης ἴδιος λέγω εἰμί , ἀλ ὡς οἰκονόμος διακονέω . καί οὗτος δέ ὁ τύφω αὐτός καταβάλλω , [ ΩΤ ] οὗτος γάρ εἰμί , φημί , ὁ ζητέω καί φείλω πᾶς τρόπος φυλάσσω παρά ὁ οἰκονόμος , ὁ πιστός εἰμί , καί ὑπηρέτης ἡγέομαι ἑαυτοῦ , καί μή ἰδιοποιέω καί σφετερίζω ὁ ὁ Ἀεσπότου.Ἢ οὖτως · λογίζομαι ἐγώ ἄνθρωπος ὁ τε ἄλλος ὅσπερ εἶπον , φημί , καί ὅς λοιπός κεῖμαι ἐν ὁ οἰκονόμος , ἐκεῖνος ἐγώ λογίζομαι , ἵνα ᾗ ἀπό κοινός ὁ , « λογίζομαι . » τις δέ εἰμί οὗτος ὁ ἐν ὁ οἰκονόμος ζητέω ; νάω πιστός , φημί , εὑρίσκω . εἶτα πρός ὁ ἀναισχυντέω μέλλω καί λέγω ἐπιχειρέω , τις οὖν ; σύ τοιοῦτος εἰμί ; προαπαντάω ,