cogPG.PG118 361
Ιi . νωνοῦντα τῷ ὁνόματι παραδηλοῦσα , ἐνίστε δὲ , τὸν εἰς ἄκρον ἐλθόντα τῆς πράξεως , ὥστε καὶ τὴν κοινὴν προσηγορίαν εἰς ἑαυτὸν ἐπισπάσαντα , ἐκ ταύτης μᾶλλον ἢ ἐκ τοῦ Κυρίου , ἐπιγινώσκεσθαί τε καὶ ὀνομάζεσθαι . Τὸν οὖν τοιοῦτον πόρνον καὶ πλεονέκτην καὶ λοίδορον καὶ μέθυσον , τουτέστι , τὸν πρόδηλον καὶ φανερὸν οὕτως , ὥστε παρὰ πᾶσι καὶ γινώσκεσθαι καὶ ὀνομάζεσθαι , τοῦτον ἐκτρέπεσθαι παρακελεύεται , καὶ μηδὲ συνεσθίειν αὐτῷ , μήτε κοινολογεῖσθαι , μήτε συναναστρέφεσθαι , οὐχὶ δὲ τὸν ὑπὸ´ ἐνίων ὑποψιθυριζόμενον ἢ λοιδορούμενον . Διὸ σοφῶς ἄγαν καὶ δραστηρίως τοῖς ἄλλοις ἀτόποις ἐργάταις συνῆψε καὶ τὸν λοίδορον , ἵνα τὸ αὐτὸ εἰδώς ἔχειν ἐπιτίμιον , ὅπερ ὁ πόρνος καὶ ὁ εἰδωλολάτρης ,, ὅσον εἰς τὸ ὑπὸ πάντων ἀποτρόπαιος εἶναι , χαλινοῖτὴν γλῶσσαν καὶ κατέχῃ , καὶ μὴ ἐπαφίησιν αὐτὴν , καταβόσκεσθαι τοὺς τῶν πλησίον βίους . Καὶ τὸ , εἰδωλολάτρης δὲ , διὰ τοῦτό μοι δοκεῖ ἐνταῦθα συναριθμῆσαι , διδάσκων καὶ ἀσφαλιζόμενος , ὡς εἰ καὶ μέγα εἴη καὶ τῶν ἀτοπωτάτων , ἐν ᾧ τινες αἰτιῶνται τὸν ἄνθρωπον , μὴ ᾗ δὲ φῶς ἠγμένον τὸ τόλμημα , οὐδ´ οὕτω χρὴ τὸν τοιοῦτον ἐξ ὑποψίας μόνης ἐκτρέπεσθαι . Ἐπεὶ οὕτω γε ἂν ταῖς εἰς ἀλλήλους ὑποψίαις καὶ διαβολαῖς ἐξερεθιζόμενοι ἄνθρωποι εἰς πολεμίων , μᾶλλον δὲ εἰς θηρίων βίον , τὴν πολιτείαν αὐτοῖς μεταστήσονται . Ἀλλ´ ἐκεῖνον δεῖ ἑαυτὸν ἐξαίρειν καὶ ἀποχωρίζειν , ὃς ἐπίδηλος καὶ τοῖς ἔργοις καὶ τῇ παρὰ πάντων ὀνομασίᾳ καθέστηκεν . « Ἡ εἰκῶλο . λάτρης . » Καὶ πῶς ἔνι ἀδελφὸν ὄντα , τουτέστι πιστὸν , εἰναι εἰδωλολάτρην ; Τοῦτο δηλοῖ ἀδελφὸν ὀνομαζόμενον , ὅτι τινὲς καὶ ἐπίστευσαν καὶ τῶν εἰδώλων εἴχοντο . Διὸ καί φησιν , « Ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος . » Καὶ γὰρ κατὰ τὴν ἀλήθειαν ὁ τοιοῦτος οὐδὲ πιστός ἐστιν . « Τί γάρ μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν · » Λοιπὸν τὴν αἰτίαν λέγει τοῦ μὴ κωλύειν τοῖς Ἑλλήνων πόρνοις ἢ πλεονέκταις ἢ λοιποῖς συναναμίγνυσθαι · Ὅτι , φησὶ , τὴν περὶ αὐτῶν κρίσιν , Θεῷ ἐατέον . Ἡμεῖς δὲ τοὺς ἀδελφοὺς διορθούμεθα , ἐν τῷ κρίνειν καὶ ἀνακρίνειν αὐτῶν τὸν βίον ἐπὶ διορθώσει . Ἐξ ἐκείνων γὰρ ἐχωρίσθημεν . « Τοὺς δὲ ἔξω ὁ Θεὸς κρίνει . » Εἶτα ἵνα μὴ νομίσῃς ἀτιμωρήτους ἔσεσθαι τοὺς Ἔλληνας πταίοντας , φοβερώτερον αὐτοῖς ἐπέστησε δικαστήριον , τὸ τοῦ Θεοῦ . « Καὶ ἐξαρεῖτε τὸν πονηρόν . » ἤγαγε τὴν μαρτυρίαν , δεικνὺς ἄνωθεν τοῦτο νενομοθετῆσθαι , καὶ οὐκ εἶναι καινοτομίαν , ἢ νῦν γεγένηται , τὸ ἐξαίρειν τὸν πονηρὸν ἐκ μέσου . Τὸ δέ , « Ἐξ ὑμῶν αὐτῶν , » δείκνυσι καὶ αὐτοὺς ἐκ τούτου ὡφελουμέχους εἰ χωρισυῶσιν οἱ πονηροί . Εἰ μέλλει ὁ Θεὸς τούτους κρίνειν , χωρίσθητε ἀπ´ αὐτῶν . ΚΕΦΑΛ . Γʹ . Περὶ τοῦ μὴ δεῖσθαι δικῶν , καὶ ταῦτα ἐπὶ ἀπίστων Το λμᾷ τις ὑμῶν πρᾶγμα ἔχων πρὸς τὸν ἔτερον κρίαεσθαι ἐπὶ τῶν ἀδίκων καὶ οὐχὶ ἐπὶ τῶν ἄσίων ; Οὐκ οἰδατε ὅτι οἱ ἄγιοι τὸν κόσμον κρινοῦς Κὶ εἰ ἐν ὑμῶο κρόεται ὁ κέόσμος , ἀνά - οοωοοΟί
Lemmas: Ἴ . νοέω ὁ ὄνομα παραδηλόω , ἐνίστημι δέ , ὁ εἰς ἄκρος ἔρχομαι ὁ πρᾶξις , ὥστε καί ὁ κοινός προσηγορία εἰς ἑαυτοῦ ἐπισπάω , ἐκ οὗτος μᾶλλον ἢ ἐκ ὁ κύριος , ἐπιγιγνώσκω τε καί ὀνομάζω . ὁ οὖν τοιοῦτος πόρνος καί πλεονέκτης καί λοίδορος καί μεθύσκω , τουτέστι , ὁ πρόδηλος καί φανερός οὕτως , ὥστε παρά πᾶς καί γιγνώσκω καί ὀνομάζω , οὗτος ἐκτρέπω παρακελεύομαι , καί μηδέ συνεσθίω αὐτός , μήτε κοινολογέομαι , μήτε συναναστρέφω , οὐ δέ ὁ ὑπό ἔνιοι ὑποψιθυρίζω ἢ λοιδορέω . Διὸ σοφός ἄγαν καί δραστηρίως ὁ ἄλλος ἄτοπος ἐργάτης συνάπτω καί ὁ λοίδορος , ἵνα ὁ αὐτός οἶδα ἔχω ἐπιτίμιον , ὅσπερ ὁ πόρνος καί ὁ εἰδωλολάτρης ,, ὅσος εἰς ὁ ὑπό πᾶς ἀποτρόπαιος εἰμί , χαλινόω γλῶσσα καί κατέχω , καί μή ἐπαφίημι αὐτός , καταβόσκω ὁ ὁ πλησίος βίος . καί ὁ , εἰδωλολάτρης δέ , διά οὗτος ἐγώ δοκέω ἐνταῦθα συναριθμέω , διδάσκω καί ἀσφαλίζω , ὡς εἰμί καί μέγας εἰμί καί ὁ ἄτοπος , ἐν ὅς τις αἰτιάομαι ὁ ἄνθρωπος , μή ὅς δέ φάος ἄγω ὁ τόλμημα , οὐδός οὗτος χρή ὁ τοιοῦτος ἐκ ὑποψία μόνος ἐκτρέπω . ἐπεί οὗτος γε εἄν ὁ εἰς ἀλλήλων ὑποψία καί διαβολή ἐξερεθίζω ἄνθρωπος εἰς πολέμιος , μᾶλλον δέ εἰς θηρίον βίος , ὁ πολιτεία αὐτός μεθίστημι . Ἀλ ἐκεῖνος δεῖ ἑαυτοῦ ἐξαίρω καί ἀποχωρίζω , ὅς ἐπίδηλος καί ὁ ἔργον καί ὁ παρά πᾶς ὀνομασία καθίστημι . « ὁ εικωλος . λάτρης . » καί πῶς ἐν ἀδελφός εἰμί , τουτέστι πιστόν , εἰναι εἰδωλολάτρης ; οὗτος δηλόω ἀδελφός ὀνομάζω , ὅτι τις καί πιστεύω καί ὁ εἴδωλον ἔχω . Διὸ καί φημί , « ἀδελφός ὀνομάζω . » καί γάρ κατά ὁ ἀλήθεια ὁ τοιοῦτος οὐδέ πιστός εἰμί . « τις γάρ ἐγώ καί ὁ ἔξω κρίνω · » λοιπός ὁ αἴτιος λέγω ὁ μή κωλύω ὁ Ἕλλην πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ λοιπός συναναμείγνυμι · ὅτι2 , φημί , ὁ περί αὐτός κρίσις , Θεός ἐατέος . ἐγώ δέ ὁ ἀδελφός διορθόω , ἐν ὁ κρίνω καί ἀνακρίνω αὐτός ὁ βίος ἐπί διόρθωσις . ἐς ἐκεῖνος γάρ χωρίζω . « ὁ δέ ἔξω ὁ θεός κρίνω . » εἶτα ἵνα μή νομίζω ἀτιμώρητος εἰμί ὁ Ἕλλην πταίω , φοβερός αὐτός ἐφίστημι δικαστήριον , ὁ ὁ Θεός . « καί ἐξαίρω ὁ πονηρός . » ἄγω ὁ μαρτυρία , δείκνυμι ἄνωθεν οὗτος νομοθετέω , καί οὐ εἰμί καινοτομία , ἢ νῦν γίγνομαι , ὁ ἐξαίρω ὁ πονηρός ἐκ μέσος . ὁ δέ , « ἐς σύ αὐτός , » δείκνυμι καί αὐτός ἐκ οὗτος ὀφείλω εἰμί χωρίζω ὁ πονηρός . εἰμί μέλλω ὁ θεός οὗτος κρίνω , χωρίζω ἀπ´ αὐτός . ΚΕ . γε . περι ὁ μή δήω δίκη , καί οὗτος ἐπί ἄπιστος ὁ λάμπω τις σύ πρᾶγμα ἔχω πρός ὁ ἕτερος κρίνω ἐπί ὁ ἄδικος καί οὐ ἐπί ὁ ἄσις ; οὐ οἶδα ὅτι ὁ ἅγιος ὁ κόσμος Κρίνος κίς εἰμί ἐν ὑμῶο κρούω ὁ κόσμος , ἀνά - οοωοοΟί