cogPG.PG118 114
« βλασφημοῦντες . Παῤῥησιασάμενοι δὲ ὁ Παῦλος καὶ « ὁ Βαρνάβας , εἰπον · Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον « λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ . Ἐπειδὴ δὲ ἀπ - « ὧθεῖσθε αὐτὸν , καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς « αἰωνίου ζωῆς , ἰδοὺ στρεφόμεθα εἴς τὰ ἔθνη . Οὕτως γὰρ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ Κύριος . Τέθεικά σε εἰς φῶς « ἐθνῶν , τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς « γῆς . Ἀκούοντα δὲ τὰ ἔθνη ἔχαιρε , καὶ ἐδόξαζον « τὸν λόγον τοῦ Κυρίου , καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν « τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον . Διεφέρετο δὲ ὁ « λόγος τοῦ Κυρίου δι ὅλης τῆς χώρας . » Σεβομένους ἐνταῦθά τε καὶ προϊὼν τοὺς περὶ τὸ εἰκεῖον σέβας θερμοὺς καὶ διαπύρους καὶ ζηλωτὰς τῶν ἄλλων μᾶλλον καλεῖ . Καὶ γὰρ οἱ τοιοῦτοι καὶ θᾶττον τῶν ἄλλων τὴν εἰς Χριστὸν παρεδέχοντο πίστιν , ἅτε δὴ τὴν ὑπεροχὴν αὐτῆς καὶ τὸ μεγαλεῖον δυνάμενοι συνορᾷν , καὶ οὐκ ἀνθρωπίνῳ πάθει , ἀλλ´ ἀληθείας σκοπῷ καὶ εὐσεβείας ἔρωτι καὶ ὃ προκατεῖχον σέβας , τούτου ζηλωταὶ καθιστάμενοι . Καὶ αὖ πάλιν οἱ τοιοῦτοι κατὰ τῶν μαθητῶν μᾶλλον καὶ τοῦ κηρύγματος παρωξύνοντο καὶ ἐμαίνοντο , ὡς περισσότερον τῶν ἄλλων ζῆλον ἔχειν περὶ τὸ οἰκεῖον σίβας ἐπιδεικνύμενοι . Ἠ σεβομένους ἰδίως τοὺς προσηλύτους καλεῖ . Καὶ δημηγορῶν ἔμπροσθεν καὶ λέγων · Ἄνδρες Ἰσραηλῖται καὶ οἱ ἐν ὑρῖν φοβούμενοι τὸν Θεὸν , φοβουμένους τὸν Θεὸν τοὺς προσηλύτους ἐκάλει , τοὺς μὲν ἀπὸ τοῦ γένους σεμνύνων , καὶ Ἰσραηλίτας ἐξονομάζων , τοὺς δὲ ὅτι μὴ τοῦτο εἶχεν εἰπεῖν , ἀπὸ τῆς θρησκείας ἰσάζω . Ἵν ἀ μή τις εὐλαβείας εἶναι νομίσῃ τὸ , Οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς , διὰ τοῦτο πρῶτον εἰπεν , Ἀπωθεῖσθε αὐτὸν , καὶ τότε , Στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη . Οὐκ εἶπε δὲ , Καταλιμπάνομεν ὑμᾶς , ἀλλ’ , ὡς Δυνατὸν , φησί , καὶ ἐνταῦθα πάλιν στραφῆναι . « Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι παρώξυναν τὰς σεβομένας γυ - « ναῖκας καὶ τὰς εὐσχήμονας , καὶ τοὺς πρώτους τῆς « πόλεως , καὶ ἐπήγειραν διωγμὸν ἐπὶ τὸν Παπλον « καὶ τὸν Βαρνάβαν · καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν « ὁρίων αὐτῶν . Οἱ δὲ ἐκτιναξάμενοι τὸν κονιορτὸν τῶν « ποδῶν αὐτῶν ἐπ´ αὐτοὺς , ἦλθον εἰς Ἰκόνιον . Οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ Πνεύματος ἁγίου . » Ἐνταῦθα πληροῦσιν ὃ προσέταξεν αὐτοῖς ὁ Κύριος , λέγων · Ἐὰν μή τις ὑμᾶς δέξηται , ἐκτινάξατε τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν ὑμῶν . Οὗτοι δὲ οὐ μόνον οὐκ ἐδέξαντο , ἀλλὰ καὶ ἀπήλασαν αὐτοὺς τῶν ὁρίων αὐτῶν , ὅπερ ἐστὶ χεῖρον . Οὐδὲ γὰρ κονιορτὸν θέλει ἔχειν τοὺς μαθητὰς ὁ Κύριος ἐπὶ τῶν ποδῶν ἐκ τῆς τῶν ἀνοσίων ἀνθρώπων γῆς , δεικνόντας διὰ τούτοω ὅτι οὐδὲν ἐκομίσαντο ἀπὸ τῶν ἀπειθῶν . Δεῖγμα δέ ἐστιν ὁ κονιορτὸς τοῦ κόπου ὃν ὑπέμειναν δι´ αὐτούς . ΚΕΦΑ . ΚΑʹ . Ὁαως ἐν Ἰκονίῳ κὴρίξρντες τὸν Χριστὸν πολλῶν τε πιστευσά των ἐδιώχθησαν οἱ λπόστοΐρι . ιἘγένετο δὶ ἐν Ἰκονίῳ κατὰ τὸ αὐτὸ εἰσελθεῖν
Lemmas: « βλασφημέω . Παῤῥησιασάμενοι δέ ὁ Παῦλος καί « ὁ Βαρνάβας , εἶπον · ὑμῖν εἰμί ἀναγκαῖος πρῶτος « λαλέω ὁ λόγος ὁ Θεός . ἐπεί δέ ἀπό - « ὠθέω αὐτός , καί οὐ ἄξιος κρίνω ἑαυτοῦ ὁ « αἰώνιος ζωή , ἰδού στρέφω εἰς ὁ ἔθνος . οὕτως γάρ ἐντέλλω ἐγώ ὁ Κύριος . τίθημι σύ εἰς φάος « ἔθνος , ὁ εἰμί σύ εἰς σωτηρία ἠώς ἔσχατος ὁ « γῆ . ἀκούω δέ ὁ ἔθνος χαίρω , καί δοξάζω « ὁ λόγος ὁ κύριος , καί πιστεύω ὅσος εἰμί « τάσσω εἰς ζωή αἰώνιος . διαφέρω δέ ὁ « λόγος ὁ κύριος Ζεύς ὅλος ὁ χώρα . » σέβομαι ἐνταῦθα τε καί προέρχομαι ὁ περί ὁ εικαιω σέβας θερμός καί διάπυρος καί ζηλωτής ὁ ἄλλος μᾶλλον καλέω . καί γάρ ὁ τοιοῦτος καί ταχύς ὁ ἄλλος ὁ εἰς Χριστός παραδέχομαι πίστις , ἅτε δή ὁ ὑπεροχή αὐτός καί ὁ μεγαλεῖον δύναμαι συνοράω , καί οὐ ἀνθρώπινος πάθος , ἀλ ἀλήθεια σκοπός καί εὐσέβεια Ἔρως καί ὅς προκατέχω σέβας , οὗτος ζηλωτής καθίστημι . καί αὖος πάλιν ὁ τοιοῦτος κατά ὁ μαθητής μᾶλλον καί ὁ κήρυγμα παροξύνω καί μαίνομαι , ὡς περισσός ὁ ἄλλος ζῆλος ἔχω περί ὁ οἰκέω Σιβάς ἐπιδείκνυμι . ὁ σέβομαι ἰδίως ὁ προσήλυτος καλέω . καί δημηγορέω ἔμπροσθεν καί λέγω · ἀνήρ Ἰσραηλίτης καί ὁ ἐν σύμμαρτυς φοβέω ὁ θεός , φοβέω ὁ θεός ὁ προσήλυτος καλέω , ὁ μέν ἀπό ὁ γένος σεμνύνω , καί Ἰσραηλίτης ἐξονομάζω , ὁ δέ ὅτι μή οὗτος ἔχω εἶπον , ἀπό ὁ θρησκεία ἰσάζω . ἵνα ὅς μή τις εὐλάβεια εἰμί νομίζω ὁ , οὐ ἄξιος κρίνω ἑαυτοῦ , διά οὗτος πρῶτος εἶπον , ἀπωθέω αὐτός , καί τότε , στρέφω εἰς ὁ ἔθνος . οὐ εἶπον δέ , καταλιμπάνω σύ , ἀλλά , ὡς Δυνατός , φημί , καί ἐνταῦθα πάλιν στρέφω . « ὁ δέ Ἰουδαῖος παροξύνω ὁ σέβω γυ - « ναικαι καί ὁ εὐσχήμων , καί ὁ πρῶτος ὁ « πόλις , καί ἐπεγείρω διωγμός ἐπί ὁ Παπλον « καί ὁ Βαρναβᾶς · καί ἐκβάλλω αὐτός ἀπό ὁ « Ὁρίων αὐτός . ὁ δέ ἐκτινάσσω ὁ κονιορτός ὁ « πούς αὐτός ἐπι αὐτός , ἔρχομαι εἰς Ἰκόνιον . ὁ δέ μαθητής πληρόω χαρά καί πνεῦμα ἅγιος . » ἐνταῦθα πληρόω ὅς προστάσσω αὐτός ὁ Κύριος , λέγω · ἐάν μή τις σύ δέχομαι , ἐκτινάσσω ὁ κονιορτός ὁ πούς σύ . οὗτος δέ οὖον μόνος οὐ δέχομαι , ἀλλά καί ἀπελαύνω αὐτός ὁ Ὁρίων αὐτός , ὅσπερ εἰμί χείρων . οὐδέ γάρ κονιορτός ἐθέλω ἔχω ὁ μαθητής ὁ Κύριος ἐπί ὁ πούς ἐκ ὁ ὁ ἀνόσιος ἄνθρωπος γῆ , δείκνυμι διά τοῦτος ὅτι οὐδείς κομίζω ἀπό ὁ ἀπειθέω . δεῖγμα δέ εἰμί ὁ κονιορτός ὁ κόπος ὅς ὑπομένω δις αὐτός . Κέφα . καί . Ὁαως ἐν Ἰκόνιον κρίζω ὁ Χριστός πολύς τε πιστεύω ὁ διώκω ὁ λποστοιρις . ιἘγένετο δί ἐν Ἰκόνιον κατά ὁ αὐτός εἰσέρχομαι