cogPG.PG118 221
ΚΟΥΜ . Ὃτι καὶ οὕτως ἔχοντος τοῦ πράγυατο καθὼς εἶπας , μεῖζον ἐνήργησεν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ , Καὶ οὐ κατὰ τοῦτο λέγω μεῖζον ἄν τις οἰηθείη ) , καθὸ μείζων καὶ διαφορωτέρα ἡ ζωὴ τοῦ θανάτου , ἀλλ´ ὅτι καὶ αὐτῷ τῶ ἔργῳ καὶ τῇ ἐνεργείᾳ μεῖζον εἰργάσατο ἡ Χριστοῦ ὑπακοὴ , τῆς Ἀδὰμ παραβάσεως . Πῶς ; Ὅτι ὁ μὲν θάνατος ὁ τὴν ἀρχὴν ἐκ τοῦ Ἀδὰμ λαβὼν , συνεργείαν ἔσχε καὶ τὴν ἡμῶν ἁπάντων ἁμαρτίαν , ἴνα κατὰ πάντων ἰσχύσῃ . οὐ παντως ἰσχύειν μέλλων , εἰς καθαροὶ παντὸς ῥύπου ἔμειναν οἱ ἄνθρωποι . Ἡ δέ γε Χριστοῦ χάρις , καὶ ἄνευ τῆς ἡμῶν συνεργείας , εἰς , πάντας ἀφίκετο . Καὶ τοῦτο δηλοῖ τὸ τὴν χάριν τῆς ἀναστάσεως , μὴ μόνον εἰς τοὺς πιστοὺς ἐνεργεῖσθαι , τοὺς οἱον δόξαντας τὴν πίστιν συνεισφέρειν , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀπίστων ους , οἶον Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας . Μεῖζον οὖν τὸ μὴ προσδεηθὲν τῆς ἀφ´ ἡμῶν συμμαχίας τοῦ δεηθέντος καὶ τῆς ἡμῶν αὐτῶν εἰς τὸ ἱσχύσαι συνερ ; εἰας . « Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἐνὸς παραπτώματι . » - [ Τ ] Εἰπών ὅτι τύπος ἠν ὁ Ἀδὰμ τοῦ Χριστοῦ , τύπις δὲ δηλοῖ ὁτι ἐκ τοῦ ἐναντίου,ώς γὰρ ἐκεῖνος αἴτιος ἀνθρώποις θανάτου , οὕτως ὁ Χριστὸς , αἴτιος ἀνθρώποις ἀναστάσεως · εἰπὼν οὖν , ὡς ἔφημεν , ὅτι τύπος ἡν ὁ Ἀδὰμ τοῦ Χριστοῦ , ἐπειδὴ μέλλων αὐτὸ κατασκευάζειν , οὐ μόνον τὴν ὁμοιότητα κατασκευάζει καὶ τὸν τύπον , ἀλλὰ καὶ τὴν ἐν τῷ τύπῳ καὶ ὁμοιότητι ὑπεροχὴν καὶ περισσείαν.οῦτο γὰρ ἐνδείκνυται διὰ τοῦ λέγειν , « Ἀλλ´ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα · » καὶ πάλιν , Καὶ οὐχ ὡς δι´ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος , ) » Επεὶ οὖν σύνθετον αὐτῷ πως γέγονε τὸ ἐπιχείρημα , ἀνομοιότητα πως ἐν ὁμοιότητι διαπλέκοντι , νῦν ἐπαναλαμβάνεται Κμὲν τὸ αὐτὸ , καθαρῶς δὲ τὴν ὁμοιότητα δείκνυσι , καὶ οὐκ ἐπιπλέκων ὅσον ἀπὸ τῆς λέξεώς τινα ἀν . ὁμοιότητος μάχην . Εἶτα σαφῶς τοῦτο καὶ καθαρῶς ἐνδειξάμενος , ὅτι ὥσπερ δι´ ἑνὸς ἐβασίλευσεν ὁ θάνατος πολλῷ μᾶλλον ἐν ζωῇ βασιλεύσουσι δι´ ἑνὸς Χριστοῦ , ἐπάγει , ὥσπερ συμπαραινόμενος , κα εἰς τὸ ἔτι σαφέστερον καὶ συνεσταλμένον ἀνάγων τὸν λόγον , καί φησιν · « Ἄρα οὖν ὡς δι´ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα , » καὶ ἕξις , Εἶτα ἐπειδὴ καὶ ἐν τῷ πρώτω καὶ συνθέτῳ ἐπιχειρήματι , καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ διακεκαθαρμένῳ καὶ ἐπαναληπτικῶ , καὶ ἐν τῷ ὥσπερ συμπεράσματι ἐπενεχθέντι , παραπτώματος μὲν καὶ χαρίσματος , καὶ κατακρίματος , καὶ δωρήματος , καὶ δικαιώματος , καὶ τοιούτων μνημονεύει , ὅθεν δὲ τὴν ἀρχὴν εἴληφεν ἑκατέρα τῶν ἐναντίων ἡ συστοιχίᾳ αὐτῇ οὐδέπω ἐπεσημήνατο , νῦν αὐτὸ τοῦτο διασαφεῖ καὶ ἀποκαλύπτει , καί φησιν , ὅτι τὰ μὲν ἐκ παρακοῆς ἐῤῥύη , τὰ δὲ ἐξ ὑπακοῆς ἥνθησεν . Ὅστε κατασκευάζοντος τὸν τύπον καὶ τὴν ὁμοιότητα , οἷον τοῦ · « Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἐνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος , » καὶ ἑξῆς . Οὐ ταυτολογεῖ τοίνυν , ὡς ἄν τις οἰηθείη , ὁ θεῖος Ἀπόστολος ἐν τούτοις , ἀλλὰ σαφῶς λίαν καὶ διηκριβωμένως ἀλληλουχεῖ καὶ ἐντάττει τῶν κεφαλαίων τὴν δύναμιν . Ἔστιν οὖν τὸ μὲν , « Ἀλλ´ οὐχ ὡς τὸ παράπτωμα , » καὶ ἑξῆς , ἕως τοῦ , « Ἐκ πολλῶν παραπτωμάτων εἰς δικαίωμα , » ἐπιχείρημα μὲν , ὡς
Lemmas: Κουμ . ὅτι καί οὕτως ἔχω ὁ πράγυατο καθώς εἶπον , μείζων ἐνεργέω ὁ χάρις ὁ Θεός , καί οὖον κατά οὗτος λέγω μείζων ἄν τις οἴομαι ) , καθό μείζων καί διάφορος ὁ ζωή ὁ θάνατος , ἀλ ὅτι καί αὐτός ὁ ἔργον καί ὁ ἐνέργεια μείζων ἐργάζομαι ὁ Χριστός ὑπακοή , ὁ Ἀδάμ παράβασις . Πῶς ; ὅτι2 ὁ μέν θάνατος ὁ ὁ ἀρχή ἐκ ὁ Ἀδάμ λαμβάνω , συνέργεια ἔχω καί ὁ ἐγώ ἅπας ἁμαρτία , ἵνα κατά πᾶς ἰσχύω . οὖον πᾶς ἰσχύω μέλλω , εἰς καθαρός πᾶς ῥύπος μένω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ γε Χριστός χάρις , καί ἄνευ ὁ ἐγώ συνέργεια , εἰς , πᾶς ἀφικνέομαι . καί οὗτος δηλόω ὁ ὁ χάρις ὁ ἀνάστασις , μή μόνος εἰς ὁ πιστός ἐνεργέω , ὁ οἱος δόξα ὁ πίστις συνεισφέρω , ἀλλά καί εἰς ὁ ἄπιστος ους , οἶος Ἰουδαῖος καί Ἕλλην . Μέγας οὖν ὁ μή προσδέω ὁ ἀφή ἐγώ συμμαχία ὁ δήω καί ὁ ἐγώ αὐτός εἰς ὁ ἰσχύω συνερ ; ἐάω . « εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα . » - [ Τ ] εἶπον ὅτι τύπος ἐάν ὁ Ἀδάμ ὁ Χριστός , τύπη δέ δηλόω ὅτι ἐκ ὁ ἐνάντιος γάρ ἐκεῖνος αἴτιος ἄνθρωπος θάνατος , οὕτως ὁ Χριστός , αἴτιος ἄνθρωπος ἀνάστασις · εἶπον οὖν , ὡς φημί , ὅτι τύπος ἐάν ὁ Ἀδάμ ὁ Χριστός , ἐπεί μέλλω αὐτός κατασκευάζω , οὖον μόνος ὁ ὁμοιότης κατασκευάζω καί ὁ τύπος , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ τύπος καί ὁμοιότης ὑπεροχή καί περισσεία γάρ ἐνδείκνυμι διά ὁ λέγω , « Ἀλ οὐ ὡς ὁ παράπτωμα · » καί πάλιν , καί οὐ ὡς δις εἷς ἁμαρτάνω , ) » ἐπεί οὖν συντίθημι αὐτός πως γίγνομαι ὁ ἐπιχείρημα , ἀνομοιότης πως ἐν ὁμοιότης διαπλέκω , νῦν ἐπαναλαμβάνω ΚΜΕ ὁ αὐτός , καθαρός δέ ὁ ὁμοιότης δείκνυμι , καί οὐ ἐπιπλέκω ὅσος ἀπό ὁ λέξις τις εἰς . ὁμοιότης μάχη . εἶτα σαφῶς οὗτος καί καθαρός ἐνδείκνυμι , ὅτι ὥσπερ δις εἷς βασιλεύω ὁ θάνατος πολύς μᾶλλον ἐν ζωή βασιλεύω δις εἷς Χριστός , ἐπάγω , ὥσπερ συμπεραίνω , ἄν εἰς ὁ ἔτι σαφής καί συστέλλω ἀνάγω ὁ λόγος , καί φημί · « ἄρας οὖν ὡς δις εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς κατάκριμα , » καί ἕξις , εἶτα ἐπεί καί ἐν ὁ πρῶτος καί σύνθετος ἐπιχείρημα , καί ἐν ὁ δύο καί διακαθαίρω καί ἐπαναληπτικός , καί ἐν ὁ ὥσπερ συμπέρασμα ἐπιφέρω , παράπτωμα μέν καί χάρισμα , καί κατάκριμα , καί δώρημα , καί δικαίωμα , καί τοιοῦτος μνημονεύω , ὅθεν δέ ὁ ἀρχή λαμβάνω ἑκάτερος ὁ ἐναντίος ὁ συστοιχία αὐτός οὐδέπω ἐπισημαίνω , νῦν αὐτός οὗτος διασαφέω καί ἀποκαλύπτω , καί φημί , ὅτι ὁ μέν ἐκ παρακοή ῥέω , ὁ δέ ἐκ ὑπακοή ἀνθέω . ὅστε κατασκευάζω ὁ τύπος καί ὁ ὁμοιότης , οἷος ὁ · « εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος , » καί ἑξῆς . οὖον ταυτολογέω τοίνυν , ὡς ἄν τις οἴομαι , ὁ θεῖος ἀπόστολος ἐν οὗτος , ἀλλά σαφῶς λίαν καί διηκριβωμένως ἀλληλουχέω καί ἐντάσσω ὁ κεφάλαιος ὁ δύναμις . ἔρτις οὖν ὁ μέν , « Ἀλ οὐ ὡς ὁ παράπτωμα , » καί ἑξῆς , ἠώς ὁ , « ἐκ πολύς παράπτωμα εἰς δικαίωμα , » ἐπιχείρημα μέν , ὡς