cogPG.PG118 631
καὶ ἔλεγχος αὐτῶν . Ἐὰν γὰρ λανθάνωσιν , ἀδιόρθωτοι μένουσι . Φανερούμενοι δὲ διορθωθήσονται . « Πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον , φῶς ἐστι . « Ἡ τοῦτό φησιν , ὅτι τὰ ἁμαρτήματα ἐὰν φανερωθῇ , φῶς γίνε . ται , τουτέστιν , εἰς δικαιοσόνην τρέπεται ἐκ μετανοίας , ἢ ὅτι ἀνάρετος βίος οὐ δύναται κρυβῆναι , Διὸ ἐλέγχει τὸ σκότος , τουτέστι , τοὺς πονηρούς.-[Τ Ὅτι , φησί , τὸ φανερούμενον καὶ ἀνακαλυπτόμενον φῶς γίνεται , μαρτυρεῖ καὶ ἡ χρῆσις . Ἔγειρε γὰρ , φησὶν , ὁ καθεύδων , οἷς , Διανάστηθι ἀπὸ τῆς πρὸς τὰ πάθη κατακλίσεως καὶ προσεῦρείας . « Καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν . » Ἔασον αὐτὰ νεκρὰ καὶ αἰσχρὰ καθώς εἰσι φανερωθῆναι . Καὶ ἂν ταῦτα γένηται , ἐπιφαύσει σοι τότε καὶ φωτίσει καὶ καταυγάσει σε ὁ Χριστὸς , ὥστε τὸ φανερούμενον φῶς γίνεται καὶ φωτίζεται . « Ἔγειρε , ὁ καθεύδων . » καθεύδοντα καὶ νεκρὸν , τὸν ἐν ἁμαρτίαις , λέγει . Καὶ γὰρ ἀνενέργητός ἐστι πρὸς τὸ ἀγαθόν , ὡς ὁ νεκρὸς , καὶ φαντασιοῦται ὡς ὁ καθεύδων , καὶ εἰδεχθής ἐστι καὶ δυσωδίας ῖ γέμει , ὡς ὁ νεκρὸς πάλιν . « Καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ Χριστός . » Ὅτι δὲ σκότος ἐστὶ , φησὶν , ὁ ἐν ἁμαρτίαις , ἄκουσον πῶς αὐτὸν καθεύδοντα καὶ νεκρὸν ἡ Γραφὴ καλεῖ , καὶ ὡς οὐκ ἂν ἄλλως ἐπιλάμψειεν αὐτῷ ὁ Χριστὸς , πλὴν εἰ μὴ παύσηται τῆς ἀμαρτίας . Τὸ γὰρ Ἔγειρε , Παῦσον , ἐστί . Ταῦτα καὶ πρὸς ἀπίστους , καὶ πρὸς πιστοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀρμόζει . Τὸ δὲ Ἐπιφαύσει , Ἐπιλάμψει , ἐστίν , Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε , μὴ ὡς ἄσοφοι , ἀλλ´ ὡς σοφοὶ , ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρὸν , ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσι . Διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθεἄφρονες , ἀλλὰ συνιέντες τίτὸ θέλημα τοῦ Κυρίου . Καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ ἐν ᾧ ἐστν ἀσωτία , ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν πνεύματι , λαλοῦτες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις , καὶ ᾠδαῖς κνευματικαῖς δοντες , καὶ νάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ , εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὴρ πάντων ὀνῥματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ , ὑποτασσόμενοι ἀλλίλος ἐν φόβῳ Θεού . « Βλέπετε οὖν . » πρόβατα ἐστε ἐν μέσῳ λύκων . Διὸ πολλῆς παραφυλακῆς χρεία μὴ ἀναδέξαοθαι ἔχθρας , πλὴν διὰ τὸ κήρυγμα . « Μὴ ὡς ἄσοφοι . » Οἱγὰρ σοφοὶ ἴσασι πῶς δεῖ περιπατεῖν . Πάντα γὰο δεῖ , φησὶ , προΐεσθαι , καὶ ἀγοράζειν τὸ μὴ περὶ τὴν πίστιν ναυαγῆσαι.-Ἡοὖτως . [ ΟΙΚΟΥΜ . Ὁ καιρὸς οὐκ ἔστιν ἡμῖν βέβαιος . Πάροικοι γάρ ἐσμεν . Ἀγόρασον οὖν αὐτὸν καὶ ποίησον ἴδιον . Πῶς δὲ τοῦτο ἔσται ; Διὰ τοῦ ἐν αὐτῷ εὐαρεστῆσαι τῷ Θεῷ , Τότε γὰρ οὗτος ἴδιος γίνεται , ὅτε αἱ ἐν αὐτῷ καλαὶ πράξεις ἐπακολουθοῦσιν , ἐκεῖ δοξάζουσαι , ὥσπερ αἱ καλαὶ κατακρίνουσαι . « Ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραίεισιν . » ρὐχ αἱ ἐν αὐταῖς ὧραι ἢ οἱ χρόνοι πονηροί εἰσιν , Κμὴ γένοιτο ! ἀλλ´ ἐκ τῶν ἐν αὐταῖς παρ´ ἡμῶν γινο Κμένων κακῶν , τὰς ἡμέρας πονηρὰς ἐκάλεσεν , ὡς ἡμεῖς λέγομεν , Καλὴν ἢ κακὴν ἡμέραν ἐποίησα , οὐ τοῦτο λέγοντες , ὅτι αὐτὴ ἡ φύσις τῆς ἡμέρας καλὶ Κἢ κακὴ , ἀλλ´ ἐκ τῶν ἡμῖν συμβαινόντων , οὕτος δν
Lemmas: καί ἔλεγχος αὐτός . ἐάν γάρ λανθάνω , αδιόρθωτος μένω . φανερόω δέ διορθόω . « Πᾶν γάρ ὁ φανερόω , φάος εἰμί . « ὁ οὗτος φημί , ὅτι ὁ ἁμάρτημα ἐάν φανερόω , φάος γΐνω . ὁ , τουτέστιν , εἰς δικαιόω τρέπω ἐκ μετάνοια , ἢ ὅτι ἀνάρετος βίος οὖον δύναμαι κρύπτω , Διὸ ἔλεγχος ὁ σκότος , τουτέστι , ὁ πονηρούς.-[Τ ὅτι2 , φημί , ὁ φανερόω καί ἀνακαλύπτω φάος γίγνομαι , μαρτυρέω καί ὁ χρῆσις . ἐγείρω γάρ , φημί , ὁ καθεύδω , ὅς , διανιστημι ἀπό ὁ πρός ὁ πάθος κατάκλισις καί προσαγορεύω . « καί ἀνίστημι ἐκ ὁ νεκρός . » ἐάω αὐτός νεκρός καί αἰσχρός καθώς εἰμί φανερόω . καί εἄν οὗτος γίγνομαι , ἐπιφαύσκω σύ τότε καί φώτισις καί καταυγάζω σύ ὁ Χριστός , ὥστε ὁ φανερόω φάος γίγνομαι καί φωτίζω . « ἐγείρω , ὁ καθεύδω . » καθεύδω καί νεκρός , ὁ ἐν ἁμαρτία , λέγω . καί γάρ ἀνενέργητος εἰμί πρός ὁ ἀγαθός , ὡς ὁ νεκρός , καί φαντασιόω ὡς ὁ καθεύδω , καί εἰδεχθής εἰμί καί δυσωδία ἵ γέμω , ὡς ὁ νεκρός πάλιν . « καί ἐπιφαύσκω σύ ὁ Χριστός . » ὅτι2 δέ σκότος εἰμί , φημί , ὁ ἐν ἁμαρτία , ἀκούω πῶς αὐτός καθεύδω καί νεκρός ὁ γραφή καλέω , καί ὡς οὐ εἄν ἄλλως ἐπιλαμβάνω αὐτός ὁ Χριστός , πλήν εἰμί μή παύω ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ ἐγείρω , παύω , εἰμί . οὗτος καί πρός ἄπιστος , καί πρός πιστός ἁμαρτωλός ἁρμόζω . ὁ δέ ἐπιφαύσκω , ἐπίλαμψις , εἰμί , βλέπω οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατέω , μή ὡς ἄσοφος , ἀλ ὡς σοφός , ἐξαγοράζω ὁ καιρός , ὅτι ὁ ἡμέρα πονηρός εἰμί . Ζεύς οὗτος μή γίνεσθεἄφρονες , ἀλλά συνίημι Τίτο θέλημα ὁ κύριος . καί μή μεθύσκω οἶνος ἐν ὅς εἰμί ἀσωτία , ἀλλά πληρόω ἐν πνεῦμα , λούτος ἑαυτοῦ ψαλμός καί ὕμνος , καί ᾠδή κνευματικαῖς δίδωμι , καί νάλλοντες ἐν ὁ Καρδία σύ ὁ κύριος , εὐχαριστέω πάντοτε ὑπάρ πᾶς ὀνῥματι ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁ Θεός καί πατήρ , ὑποτάσσω ἀλλίλος ἐν φόβος Θεός . « βλέπω οὖν . » πρόβατον εἰμί ἐν μέσος λύκος . Διὸ πολύς παραφυλακή χρεία μή ἀναδέχομαι ἔχθρα , πλήν διά ὁ κήρυγμα . « μή ὡς ἄσοφος . » Οἱγὰρ σοφός οἶδα πῶς δεῖ περιπατέω . Πάν γάο δεῖ , φημί , προΐημι , καί ἀγοράζω ὁ μή περί ὁ πίστις ναυαγησαι.-ηουος . [ Ο . ὁ καιρός οὐ εἰμί ἐγώ βέβαιος . πάροικος γάρ εἰμί . ἀγοράζω οὖν αὐτός καί ποιέω ἴδιος . Πῶς δέ οὗτος εἰμί ; Ζεύς ὁ ἐν αὐτός εὐαρεστέω ὁ Θεός , τότε γάρ οὗτος ἴδιος γίγνομαι , ὅτε ὁ ἐν αὐτός κάλαις πρᾶξις ἐπακολουθέω , ἐκεῖ δοξάζω , ὥσπερ ὁ κάλαις κατακρίνω . « ὅτι2 ὁ ἡμέρα πονηραιειμι . » ρὐχ ὁ ἐν αὐτός ὥρα ἢ ὁ χρόνος πονηρός εἰμί , Κμὴ γίγνομαι ! ἀλ ἐκ ὁ ἐν αὐτός παρ´ ἐγώ Γίνος Κμένων κακός , ὁ ἡμέρα πονηρός καλέω , ὡς ἐγώ λέγω , καλός ἢ κακός ἡμέρα ποιέω , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι αὐτός ὁ φύσις ὁ ἡμέρα Καλί καίω κακός , ἀλ ἐκ ὁ ἐγώ συμβαίνω , οὗτος δν