cogPG.PG118 446
τας τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . Ἕσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ θάνατος . Πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ Ὅταν δὲ εἰαη ἄτι κάντα ὑποτέτακται , δηλονότι ἐκτὸς τοῦ ὑποτάξαντος αὐτῷ τὰ κάντα . Ὅταν δὲ ὑποταγῇ αὐτῷ τὰ πάντα , τότεκωὶ αὐτὸς ὁ Υἱὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑποτάξαντι αύτῷ τὰ πάντα , Ἰνα ᾖ ὁ Θεὸς πάντα ἐν πᾶσιν Τὸ βασιλεύειν ἐνταῦθα , οὐχ ἀπλῶς , ἀλλ´ οἷον , Δεῖ αὐτὸν τὰ τοῦ βασιλεύοντος ποιεῖν , τουτέστι , πολεμεῖν τοὺς ἐχθροὺς , συμμαχεῖν τοῖς ἰδίοις , τοὺς μὲν τροποῦσθαι , τοὺς δὲ ῥύεσθαι . « Ἄχρις οὗ ἂν θῇ , » καὶ ἑξῆς . Μετὰ γὰρ ταῦτα , οὐδενὸς τῶν εἰρημένων χρεία . Ἀστασίαστος γὰρ λοιπὸν ἡ βασιλεία . « Ἄχρις οὗ ἂν θῇ . » Οὐ τέλος ἐπιτιθεὶς τῇ βασιλείᾳ , εἰπε τὸ , « Ἄχρις οὗ ἂν θῇ , » ἀλλ´ ἀξιόπιστον ποιῶν τὸ εἰρημένον , καὶ θαῤῥεῖν παρασκευάζων , ὡσανεὶ ἔλεγε · Μὴ , ἐκειδὴ ἤκουσας , ὦ οὗτος , ὅτι καταργήσει πᾶσαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν , καὶ αὐτὸν τὸν θάνατον , φοβηθῇς ὡς ἀτονοῦντος αὐτοῦ . Ἔως γὰρ ἂν πάντα ποιήσῃ βασιλεύει , οὐ τοῦτο λέγων , ὅτι μετὰ τὸ ποιῆσαι οὐ βασιλεύσει , ἀλλ´ ἐκεῖνο δεικνὺς , ὅτι κἂν μὴ νύν γένηται , πάντως ἕσται . Κρατεῖ γὰρ αὐτοῦ , φησὶν , ἡ βασιλεία καὶ οὐκ ἀτονεῖ , ἄχρις οὗ πάντα κατορθώσει . Ἡ δὲ κρατοῦσα ἄχρις οὖ πάντα κατορθωθῇ , πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸ κατορθωθῆναι κρατήσει . « Καὶ βασιλείας αὐτοῦ , φησίν , οὐκ ἔσται τέλος . » Τὸ δὲ ἄχρι καὶ τὸ ἕως , οὐ κεῖται χρόνου συντελεστικὸν , ἀλλ´ , Ἀεί . Οἷον τὸ , « Ἐγὼ μεθ´ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας . » Καὶ τὸ , « Κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως , » καὶ τὸ , « Παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως . » Δεῖ αὐτὸν βασιλεύειν ἀεὶ καὶ πρὸ τοῦ ὑποτάξαι τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας , καὶ μετὰ τὸ ὑποτάξαι . Πάντας δὲ τοὺς ἐχθρούς φησι , τουτέστι , τοὺς δαίμονας , τὸν διάβολον , τὸν θάνατον , τοὺς ἀπίστους . Ἡ δὲ ἧττα τοῦ θανάτου , τὸ ἀφαιρεθῆναι αὐτοῦ τοὺς νεκροὺς τῇ ἀναστάσει . « Δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἀεί . » Τοῦτο λέγει τὸ , « Ἄχρις . » Θήσει γὰρ τοὺς ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς αὐτοῦ πόδας . Εἰ γὰρ πρὸ τοῦ τεθῆναι ἐβασίλευε , πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸ θῆναι . « Πάντα γὰρ ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ . » Ἐπειδὴ πάντα παρὰ τοῦ Υἱοῦ ἔφη γίνεσθαι , τὴν βασιλείαν κατορθοῦσθαι , τὰς ἐξουσίας καταργεῖσθαι , πάντας ὑπὸ τοὺς πόδας κεῖσθαι , ἐφοβήθη μὴ μείζων νομισθῇ οἷος τοῦ Πατρὸς , καὶ λοιπὸν ἐπὶ τὸν Πατέρα ἀνάγει τὰ πάντα , « Πάντα , λέγων , ὑπέταξεν ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ , » δεικνὺς ἐκεῖθεν εἶναι τῷ Υἱῷ τὸ δύνασθαι , ἐκ τῆς ἀχρόνου αἰτίας , « Ὅταν δὲ εἴπῃ , » ὁ Δαυὶδ φησι . Λέγει γὰρ ἐκεῖνος , « Πάντα ὑπέταξεν ὁ Πατὴρ ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ , πρόβατα καὶ βόας ἀπάσας , » ἐξ οὔ καὶ τὴν μαρτυρίαν λέγει . Ὅρα δὲ πῶς δῆλός ἐστιν ἐκεῖνον φοβηθεὶς τὸν φόβον , τὸ μὴ νομισθῆναι μείζονα τὸν Υἱὸν , ὅτι πάλιν ἠσφαλίσατο αὐτό . Καὶ δίκαιος ὁ φόβος . « Πρὸς γὰρ ἄνδρας ἀπὸ Ἔλλήνων πιστεύσαντας ἔγραφεν , οἶ δοξάζουσι τὸν Δία ἐπαναστάντα τῷ οἰκείῳ Πατρὶ , ἐξῶσαι αὐτὸν τῆς βασιλείας . Δές οὖν ἦν , μή τι τοιοῦτον παρ´ ἡμῖν ὑποπτεύσωσι . ΡΑταο . Οη . ΟΧΝΙΙ .
Lemmas: ὅς ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς αὐτός . ἔσχατος ἐχθρός καταργέω ὁ θάνατος . Πάν γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός ὅταν δέ ἰάομαι αὔγ-ασμα Κάντα ὑποτάσσω , δηλονότι ἐκτός ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ Κάντα . ὅταν δέ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , τότεκωὶ αὐτός ὁ υἱός ὑποτάσσω ὁ ὑποτάσσω αὐτός ὁ πᾶς , ἵνα εἰμί ὁ θεός πᾶς ἐν πᾶς ὁ βασιλεύω ἐνταῦθα , οὐ ἀπλόος , ἀλ οἷος , Δεύς αὐτός ὁ ὁ βασιλεύω ποιέω , τουτέστι , πολεμέω ὁ ἐχθρός , συμμαχέω ὁ ἴδιος , ὁ μέν τροπόω , ὁ δέ ῥύομαι . « ἄχρι ὅς εἄν τίθημι , » καί ἑξῆς . μετά γάρ οὗτος , οὐδείς ὁ εἴρω χρεία . ἀστασίαστος γάρ λοιπός ὁ βασίλειος . « ἄχρι ὅς εἄν τίθημι . » οὖον τέλος ἐπιτίθημι ὁ βασίλεια , εἶπον ὁ , « ἄχρι ὅς εἄν τίθημι , » ἀλ ἀξιόπιστος ποιέω ὁ εἴρω , καί θαρσέω παρασκευάζω , ὡσανεί λέγω · μή , ἐκειδὴ ἀκούω , εἰμί οὗτος , ὅτι καταργέω πᾶς ἀρχή καί ἐξουσία , καί αὐτός ὁ θάνατος , φοβέω ὡς ἀτονέω αὐτός . ἔως γάρ εἄν πᾶς ποιέω βασιλεύω , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι μετά ὁ ποιέω οὖον βασιλεύω , ἀλ ἐκεῖνος δείκνυμι , ὅτι κἀν μή νῦν γίγνομαι , πάντως ἕννυμι . κρατύς γάρ αὐτός , φημί , ὁ βασίλειος καί οὐ ἀτονέω , ἄχρι ὅς πᾶς κατόρθωσις . ὁ δέ κρατέω ἄχρι οὖον πᾶς κατορθόω , πολύς μᾶλλον μετά ὁ κατορθόω κρατέω . « καί βασίλεια αὐτός , φημί , οὐ εἰμί τέλος . » ὁ δέ ἄχρι καί ὁ ἠώς , οὖον κεῖμαι χρόνος συντελεστικός , ἀλ , ἀεί . Οἷος ὁ , « ἐγώ μεθ´ σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια . » καί ὁ , « κάθημαι ἐκ δεξιός ἐγώ ἠώς , » καί ὁ , « παραλαμβάνω ὁ γυνή αὐτός καί οὐ γιγνώσκω αὐτός ἠώς . » Δεύς αὐτός βασιλεύω ἀεί καί πρό ὁ ὑποτάσσω ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ πούς , καί μετά ὁ ὑποτάσσω . Πᾶς δέ ὁ ἐχθρός φημί , τουτέστι , ὁ δαίμων , ὁ διάβολος , ὁ θάνατος , ὁ ἄπιστος . ὁ δέ ἧσσα ὁ θάνατος , ὁ ἀφαιρέω αὐτός ὁ νεκρός ὁ ἀνάστασις . « Δεύς γάρ αὐτός βασιλεύω ἀεί . » οὗτος λέγω ὁ , « ἄχρι . » τίθημι γάρ ὁ ἐχθρός ὑπό ὁ αὐτός πούς . εἰμί γάρ πρό ὁ τίθημι βασιλεύω , πολύς μᾶλλον μετά ὁ θάω . « Πάν γάρ ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός . » ἐπεί πᾶς παρά ὁ υἱός φημί γίγνομαι , ὁ βασίλειος κατορθόω , ὁ ἐξουσία καταργέω , πᾶς ὑπό ὁ πούς κεῖμαι , φοβέω μή μείζων νομίζω οἷος ὁ πατήρ , καί λοιπός ἐπί ὁ πατήρ ἀνάγω ὁ πᾶς , « Πάν , λέγω , ὑποτάσσω ὑπό ὁ πούς αὐτός , » δείκνυμι ἐκεῖθεν εἰμί ὁ υἱός ὁ δύναμαι , ἐκ ὁ άχρονος αἴτιος , « ὅταν δέ εἶπον , » ὁ Δαυίδ φημί . λέγος γάρ ἐκεῖνος , « Πάν ὑποτάσσω ὁ πατήρ ὑπό ὁ πούς αὐτός , πρόβατον καί βοῦς ἅπας , » ἐκ οὖον καί ὁ μαρτυρία λέγω . Ὅρας δέ πῶς δῆλος εἰμί ἐκεῖνος φοβέω ὁ φόβος , ὁ μή νομίζω μείζων ὁ υἱός , ὅτι πάλιν ἀσφαλίζω αὐτός . καί δίκαιος ὁ φόβος . « πρός γάρ ἀνήρ ἀπό Ἕλλην πιστεύω γράφω , οἶς δοξάζω ὁ Ζεύς ἐπανίστημι ὁ οἰκεῖος πατήρ , ἐξωθέω αὐτός ὁ βασίλεια . δες οὖν εἰμί , μή τίς τοιοῦτος παρ´ ἐγώ ὑποπτεύω . ΡΑταο . οηʹ . ΧΟ .