cogPG.PG118 306
καιρὸν , ὅτι ἀρχὴ τοῦ κηρύγματος ἦν . Τὸν δὲ ἐσθίοντα καθ´ ἡμέραν καὶ νηστεύοντα ὑπὲρ ἡμέραν , οὐ δεῖ ἄλλως οὐδ´ ἕτερον οὐδ´ ἑτέρῳ μέμψιν ἐπάγειν , ὅτι ἄμφω εἰς δόξαν Κυρίου ποιοῦσιν ὃ ποιοῦσι , Καὶ τὰ ἐφεξῆς ὅσα περὶ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν στρέφεται , ἐπὶ τῶν νηστευόντων ὑπὲρ ἡμέραν , καὶ ἐσθιόντων καθ´ ἡμέραν , ἐκληπτέον μόνον · οἷον , « Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου ; » καὶ , « Ἄρα οὖν ἕκαστος ἡμῶν περὶ ἑαυτοῦ λόγον δώσει τῷ Θεῷ . » Εἶτα λαβὼν ἐντεῦθεν ἀφορμὴν , καὶ ἀναμνήσας ὅτι Κύριον ἔχομεν καὶ κριτὴν ἐπὶ τοῦ βήματος , εἰς παραίνεσιν ἀνάγει τὸν λόγον καθολικήν . Τί , φησί , τοῦτο ἢ ἐκεῖνο λέγω ; Οὕτω δεῖ πρὸς ἀλλήλους διακεῖσθαι , ὡστε ἐν μηδενὶ , τὸ ὅσον ἐφ´ ἡμῖν , ἐπάγειν ἀλλήλοις πρόσκομμα ἢ σκάνδαλον . « Τῷ ἀδελφῷ » δὲ εἴρηκεν , καὶ ἐκ τοῦ ὀνόματος δυσωπῆσαι θέλων · « Τί φησὶ , σκανδαλίζεις ; » Ἀδελφός σού ἐστιν , μέλος σού ἐστιν , ἕνα Πατέρα ἔχετε , ἕνα Δημιουργόν . Ἄν οὖν ἀναιρεθῇ ἀφ´ ὑμῶν τὰ σκάνδαλα καὶ τὰ προσκόμματα , πολλῷ μᾶλλον ἀναιρεθήσεται τὸ κρίνειν καὶ κατακρίνειν . Οὐχὶ μόνον τὸ ἐπὶ τούτῳ κρίνειν καὶ κατακρίνειν , ἢ ἐπὶ τούτῳ , ἀλλ´ ἁπλῶς καὶ καθόλου ἀναιρεθήσεται τὸ κρίνειν ὅλως ἀλλήλους καὶ κατακρίνειν . Καὶ τότε ἔσται ὡς ἀληθῶς ὅ τε μὴ κρινόμενος τρισμακάριστος , καὶ ὁ μὴ κρίνων παραπλήσιος , ἐν ἀρετῇ καὶ ἁγιότητι ζώντων ἡμῶν , καὶ τοῦ κρίνειν καὶ κρίνεσθαι , πᾶσαν ἐν πολλῶν ποιησαμένων πρόφασιν . Ὦ Παύλου φωνῆς ! ὢ οἰκοδόμου θεμέλιος ! Τοῦτο κρίνατε , φησὶ , τὸ μὴ τιθέναι πρόσκομαα τῷ ἀδελφῷ ἢ σκάνδαλον · ταύτην κρηπῖδα πρώτην καταβάλεσθε . Ἀν αὕτη ἑδρασθῇ ἐν ὑμῖν ἡ κρηπὶς , ῥᾷον τὰ ἄλλα ἐποικοδομεῖν ἐστιν . « Καὶ ὁ μὴ φρονῶν τὴν ἡμέραν . » Ὁ οὕτως , φησί , φρονῶν ῶστε καθ´ ἡμέραν νηστέύειν , διὰ τὸν Κύριον οὕτω φρονεῖ . Καὶ ὁ φρονῶν ὥστε καθ´ ἡμέραν μὴ νηστεύειν , διὰ τὸν Κύριον οὕτως φρονεῖ . Πᾶν δὲ ὃ διὰ τὸν Κύριον γίνεται , καλόν ἐστι , φησίν . « Εὐχαριστεῖ γὰρ τῷ Θεῳ . » Εἰ οὕν , φησί , τὸ καίριον γίνεται , τὸ διὰ πάντων εὐχαριστεῖσθαι τὸν Θεὸν , τί διαφέρεσθε περὶ τῆς νηστείας οὕτω σφοδρῶς ; ὀλίγον γὰρ τὸ μέσον . Συγκαταβατικῶς μὲν οὕτως λέγει . Πλὴν πῶς δύναται Χριστῷ εὐχαριστεῖν ὁ μὴ ἐσθίων · Ὡς γὰρ τοῦ νόμου ἐχόμενος , οὐκ ἐσθίει . Καὶ λοιπὸν εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ , ὁ ἐσθίων . Οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν ἑαυτῷ ζῇ , καὶ οὐδεὶς ἑαυτῷ ἀποθνήσκει . Ἐάν τε γὰρ ζῶμεν , τῷ Κυρίῳ ζῶμεν · ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν , τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν . Ἐάν τε οὖν ζῶμεν , ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν , τοῦ Κυρίου ἐσμεν . Εἰς τοῦτο γὰρ Χριστὸς καὶ ἀπέθανε , καὶ ἀνέστη , καὶ ἔζησεν , ἵνα καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ Ἔχομεν , φησί , Κύριον ὡκαὶ ζῶμεν ἐὰν ζῶμεν , ᾧ καὶ ἀποθνήσκομεν ἐὰν ἀποθνήσκωμεν . Εἰ οὖν τῷ Κυρίῳ διαφέρει ἡμῶν ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος , αὐτὸς , οἰκονομήσει τὰ καθ´ ἡμᾶς , καὶ οὐ χρεία κρίνειν τὸν
Lemmas: καιρός , ὅτι ἀρχή ὁ κήρυγμα εἰμί . ὁ δέ εἰσθέω καθ´ ἡμέρα καί νηστεύω ὑπέρ ἡμέρα , οὖον δεῖ ἄλλως οὐδός ἕτερος οὐδός ἕτερος μέμψις ἐπάγω , ὅτι ἄμφω εἰς δόξα κύριος ποιέω ὅς ποιέω , καί ὁ ἐφεξῆς ὅσος περί ὁ αὐτός ἔννοια στρέφω , ἐπί ὁ νηστεύω ὑπέρ ἡμέρα , καί ἐσθίω καθ´ ἡμέρα , ἐκληπτέον μόνος · οἷος , « σύ δέ τίς κρίνω ὁ ἀδελφός σύ ; » καί , « ἄρας οὖν ἕκαστος ἐγώ περί ἑαυτοῦ λόγος δίδωμι ὁ Θεός . » εἶτα λαμβάνω ἐντεῦθεν ἀφορμή , καί ἀναμιμνήσκω ὅτι κύριος ἔχω καί κριτής ἐπί ὁ βῆμα , εἰς παραίνεσις ἀνάγω ὁ λόγος καθολικός . τις , φημί , οὗτος ἢ ἐκεῖνος λέγω ; οὕτως δεῖ πρός ἀλλήλων διάκειμαι , ὡστε ἐν μηδείς , ὁ ὅσος ἐφίημι ἐγώ , ἐπάγω ἀλλήλων πρόσκομμα ἢ σκάνδαλον . « ὁ ἀδελφός » δέ εἴρω , καί ἐκ ὁ ὄνομα δυσωπέω ἐθέλω · « τις φημί , σκανδαλίζω ; » ἀδελφός σῦς εἰμί , μέλος σῦς εἰμί , εἷς πατήρ ἔχω , εἷς Δημιουργός . ἄν οὖν ἀναιρέω ἀφή σύ ὁ σκάνδαλον καί ὁ πρόσκομμα , πολύς μᾶλλον ἀναιρέω ὁ κρίνω καί κατακρίνω . οὐ μόνος ὁ ἐπί οὗτος κρίνω καί κατακρίνω , ἢ ἐπί οὗτος , ἀλ ἁπλόος καί καθόλου ἀναιρέω ὁ κρίνω ὅλως ἀλλήλων καί κατακρίνω . καί τότε εἰμί ὡς ἀληθής ὅς τε μή κρίνω τρίσμακαρ , καί ὁ μή κρίνω παραπλήσιος , ἐν ἀρετή καί ἁγιότης ζῶ ἐγώ , καί ὁ κρίνω καί κρίνω , πᾶς ἐν πολύς ποιέω πρόφασις . ὦ Παῦλος φωνή ! ὦ οἰκοδόμος θεμέλιος ! οὗτος κρίνω , φημί , ὁ μή τίθημι πρόσκομαα ὁ ἀδελφός ἢ σκάνδαλον · οὗτος κρηπίς πρῶτος καταβάλλω . εἰς οὗτος δράω ἐν σύ ὁ κρηπίς , ῥᾳδίως ὁ ἄλλος ἐποικοδομέω εἰμί . « καί ὁ μή φρονέω ὁ ἡμέρα . » ὁ οὕτως , φημί , φρονέω ῶστε καθ´ ἡμέρα νηστεύω , διά ὁ κύριος οὗτος φρονέω . καί ὁ φρονέω ὥστε καθ´ ἡμέρα μή νηστεύω , διά ὁ κύριος οὕτως φρονέω . Πᾶν δέ ὅς διά ὁ κύριος γίγνομαι , καλός εἰμί , φημί . « εὐχαριστέω γάρ ὁ θέω . » εἰμί οὖν , φημί , ὁ καίριος γίγνομαι , ὁ διά πᾶς εὐχαριστέω ὁ θεός , τίς διαφέρω περί ὁ νηστεία οὗτος σφοδρός ; ὀλίγος γάρ ὁ μέσος . συγκαταβατικώς μέν οὕτως λέγω . πλήν πῶς δύναμαι Χριστός εὐχαριστέω ὁ μή ἐσθίω · ὡς γάρ ὁ νόμος ἔχω , οὐ ἐσθίω . καί λοιπός εὐχαριστέω ὁ Θεός , ὁ ἐσθίω . οὐδείς γάρ ἐγώ ἑαυτοῦ ζῶ , καί οὐδείς ἑαυτοῦ ἀποθνήσκω . ἐάν τε γάρ ζῶ , ὁ κύριος ζῶ · ἐάν τε ἀποθνῄσκω , ὁ κύριος ἀποθνῄσκω . ἐάν τε οὖν ζῶ , ἐάν τε ἀποθνῄσκω , ὁ κύριος εἰμί . εἰς οὗτος γάρ Χριστός καί ἀποθνῄσκω , καί ἀνίστημι , καί ζῶ , ἵνα καί νεκρός καί ζῶ κυριεύω ἔχω , φημί , κύριος ὡκαὶ ζῶ ἐάν ζῶ , ὅς καί ἀποθνῄσκω ἐάν ἀποθνῄσκω . εἰμί οὖν ὁ κύριος διαφέρω ἐγώ ὁ ζωή καί ὁ θάνατος , αὐτός , οἰκονομέω ὁ καθ´ ἐγώ , καί οὖον χρεία κρίνω ὁ