cogPG.PG118 662
τὴν ἡμῶν δηλῶσαι θέλων , οὐδὲν περὶ τὴν λέξιν ἠκριβώσατο , ἀλλ´ ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν , ἐτυράννησεν ἢ ἐβιάσατο , εἶπεν , ἐβασίλευσεν , ὀνόματι εὐφήμῳ τὴν δύσφημον αὐτῆς τυραννίδα σημαίνων , οὕτω καὶ νυν , τὴν ἀποβολὴν τῶν ἐπιζημίων εὔφημον οὖσαν , λέξει παρεδήλωσεν οὐκ εὐφήμῳ , εἰπών ἐζημιώθην . « Ζημίαν . » Φασί τινες τῶν αἱρετικῶν , Ἰδοὺ ὁ νόμος Κζημία ἐστὶ καὶ σκύβαλα . Πῶς οὖν φατε ὑπὸ Θεοῦ αὐτὸν δεδόσθαι ; Ἀλλ´ ὅρα , οὐκ εἶπε , Ζημία ἐστιν , ἀλλ´ , Ὥγημαι αὐτὸν ζημίαν . Καὶ γὰρ τοῖς τῷ γράμματι παρακαθημένοις καὶ ἀφισταμένοις Χριστοῦ , ζημίας γίνεται πρόξενος , οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἀπειρίαν τῶν κακῶς αὐτῷ χρωμένων . Καὶ γὰρ καὶ χρυσοῦ καὶ μολίβδου προκειμένων , καὶ ἀνάγκης οὔσης ἓν τῶν δύο λαβεῖν , εἰ ἐπιλέξεταί τις τὸν μόλιβδον , ζημίαν πέπονθεν , οὐ τοῦ μολίβδου φύσει ζημίας οὔσης , ἀλλὰ τῇ τοῦ βελτίονος ἀποστερήσει . ομε ΠΡῖίε ενι . Τοίνυν καὶ ὁ νόμος , εἰ μέν τις αὐτῷ χρήσαιτο ὡς δεῖ , κέρδος ἐστί . Χριστῷ γὰρ παραπέμπει . Ὁ γὰρ νομοθέτης Μωσῆς περὶ τοῦ Χριστοῦ εἰπὼν ὅτι προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει ὡς ἐμὲ , ὡς ἐμὲ δὲ , διά τε τὴν σάρκα καὶ τὴν μεσιτείαν , εἶπεν αὐτοῦ δεῖν ἀκούειν . Εἰ δὲ τῷ γράμματι παρακαθίσει , ζημίας ἐστὶ πρόφασις . Ταῦτα καὶ περὶ τοῦ , Ἡγοῦμαι σκύβαλα εἶναι , νοεῖν ἔχεις . Καὶ πρῶτον μὲν εἰπεῖν ἔνι , ὅτι οὐ περὶ τοῦ νόμου τὸ , Σκύβαλα , εἶπεν , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν κοσμικῶν πραγμάτων . Εἰ δὲ καὶ περὶ τοῦ νόμου , κατὰ τὴν τῆς ζημίας διάνοιαν νοήσεις καὶ τοῦτο καλόν . Σκύβαλα γὰρ εἴρηται ἡ καλάμη τοῦ σίτου . Ἀλλ´ ἄχρι μὲν μή πω φανῇ ὁ στος , ἀναγκαῖα ἡ καλάμη ὡς συντηρητικὴ οὖσα , τοῦ ἐσομένου σίτου , φανέντος δὲ , ἄχρηστος ἀνθρώποις ἡ καλάμη . Οὕτω καὶ ὁ νόμος . Ἄχρι μὲν μὴ ἐνηνθρωπήκει ὁ Χριστὸς , χρειώδης ἦν · αὐτῷ γὰρ παρέπεμπε . Φανέντος δέ , περιττὸς ὅσον πρὸς τὸ σωματικῶς φυλάττεσθαι τὰ ἐν αὐτῷ . Ἥν δὲ καὶ ἄλλῳ τρόπῳ χρειώδης ὁ νόμος πρὸ Χριστοῦ . Φιλοσοφώτερος μὲν γὰρ ἦν τῶν Ἐλληνικῶν δογμάτων , παχύτερος δὲ τῆς ἐν Χριστῷ φιλοσοφίας . Μέσος οὗν τῆς εἰδωλολατρείας καὶ τῆς Χριστοῦ πίστεως παρεντεθεὶς ὡφέλησε , κατὰ μικρὸν ὑπεξαγαγὼν τῆς εἰδωλολατρείας , καὶ τοῦ ἐκεῖθεν πάχους , καὶ ἐπιτηδειοτέρους ποιῶν , Χριστῷ φανέντι πιστεῦσαι . Ἐπεὶ οὗν τὸ οἱκεῖον πεπλήρωκε καὶ Χριστῷ παρέπεμψε , περιττὸς λοιπὸν εἰς τὸ σωματικῶς φυλάττεσθαι , ὥσπερ καὶ παιδὶ εἰς ἄνδρας τελέσαντι ἡ παιδικὴ ἐσθὴς καὶ ἀγωγή.-[ΟΙΚΟΥΛΕΝΙΟΥ ] Δύνῃ δὲ καὶ κατ´ ἄλλο σκύβαλα νοῆσαι τὸν νόμον . Τὸ γὰρ σκύβαλον , κτηνώδης ἐστὶ τροφή . Καὶ ὁ νόμος τοίνυν μετὰ τὴν πίστιν , ἀλογωτέροις ἀνθρώποις ἐστὶν ἐν παραφυλακῇ . Διατί δὲ ὅλως ἤγησαι αὐτὸν ζημίαν καὶ σκύβαλα , ὦ Παῦλε ; τι ἐπὶ πολὺν χρόνον ἐζημίωσέ με Χριστοῦ , τῷ γράμματι παρακαθήμενον , οὐχ ὅτι νῦν ἐζημιοῦτο ἐξ αὐτοῦ . Ἱδεῖν γὰρ αὐτῷ πνευματικῶς χρήσασθαι , ἀλλὰ
Lemmas: ὁ ἐγώ δηλόω ἐθέλω , οὐδείς περί ὁ λέξις ἀκριβόω , ἀλ ἀντί ὁ εἶπον , τυραννέω ἢ βιάζομαι , εἶπον , βασιλεύω , ὄνομα Εὔφημος ὁ δύσφημος αὐτός τυραννίς σημαίνω , οὗτος καί νυν , ὁ ἀποβολή ὁ ἐπιζήμιος Εὔφημος εἰμί , λέγω παραδηλόω οὐ Εὔφημος , εἶπον ζημιόω . « ζημία . » φημί τις ὁ αἱρετικός , ἰδέ ὁ νόμος Κζημία εἰμί καί σκύβαλον . Πῶς οὖν φημί ὑπό Θεός αὐτός δίδωμι ; Ἀλ ὁράω , οὐ εἶπον , ζημία εἰμί , ἀλ , Ὥγημαι αὐτός ζημία . καί γάρ ὁ ὁ γράμμα παρά-κάθημαι καί ἀφίστημι Χριστός , ζημία γίγνομαι πρόξενος , οὖον παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ ἀπειρία ὁ κακῶς αὐτός χράω . καί γάρ καί χρυσός καί μόλυβδος πρόκειμαι , καί ἀνάγκη εἰμί εἷς ὁ δύο λαμβάνω , εἰμί ἐπιλέγω τις ὁ μόλυβδος , ζημία πάσχω , οὖον ὁ μόλυβδος φύσις ζημία εἰμί , ἀλλά ὁ ὁ ἀγαθός ἀποστερέω . ὁμός Πῖος ἐν . τοίνυν καί ὁ νόμος , εἰμί μέν τις αὐτός χράω ὡς δεῖ , κέρδος εἰμί . Χριστός γάρ παραπέμπω . ὁ γάρ νομοθέτης Μωσῆς περί ὁ Χριστός εἶπον ὅτι προφήτης σύ ἀνίστημι ὡς ἐγώ , ὡς ἐγώ δέ , διά τε ὁ σάρξ καί ὁ μεσιτεία , εἶπον αὐτός δήω ἀκούω . εἰμί δέ ὁ γράμμα παρακαθίσει , ζημία εἰμί πρόφασις . οὗτος καί περί ὁ , ἡγέομαι σκύβαλον εἰμί , νοέω ἔχω . καί πρῶτος μέν εἶπον ἐν , ὅτι οὖον περί ὁ νόμος ὁ , σκύβαλον , εἶπον , ἀλλά καί περί ὁ κοσμικός πρᾶγμα . εἰμί δέ καί περί ὁ νόμος , κατά ὁ ὁ ζημία διάνοια νοέω καί οὗτος καλός . σκύβαλον γάρ εἴρω ὁ καλάμη ὁ σῖτος . Ἀλ ἄχρι μέν μή πω φαίνω ὁ Στος , ἀναγκαῖος ὁ καλάμη ὡς συντηρητικός εἰμί , ὁ εἰμί σῖτος , φαίνω δέ , ἄχρηστος ἄνθρωπος ὁ καλάμη . οὕτως καί ὁ νόμος . ἄχρι μέν μή ἐνανθρωπέω ὁ Χριστός , χρειώδης εἰμί · αὐτός γάρ παραπέμπω . φαίνω δέ , περισσός ὅσος πρός ὁ σωματικός φυλάσσω ὁ ἐν αὐτός . ὅς δέ καί ἄλλος τρόπος χρειώδης ὁ νόμος πρό Χριστός . φιλόσοφος μέν γάρ εἰμί ὁ Ἑλληνικός δόγμα , παχύς δέ ὁ ἐν Χριστός φιλοσοφία . Μέσος ἐν ὁ εἰδωλολατρία καί ὁ Χριστός πίστις παρεντίθημι ὠφελέω , κατά μικρός ὑπεξάγω ὁ εἰδωλολατρία , καί ὁ ἐκεῖθεν πάχος , καί ἐπιτήδειος ποιέω , Χριστός φαίνω πιστεύω . ἐπεί ἐν ὁ οἰκέω πληρόω καί Χριστός παραπέμπω , περισσός λοιπός εἰς ὁ σωματικός φυλάσσω , ὥσπερ καί παῖς εἰς ἀνήρ τελέω ὁ παιδικός ἐσθής καί ΟΩ ] δύναμαι δέ καί κατ´ ἄλλος σκύβαλον νοέω ὁ νόμος . ὁ γάρ σκύβαλον , κτηνώδης εἰμί τροφή . καί ὁ νόμος τοίνυν μετά ὁ πίστις , ἄλογος ἄνθρωπος εἰμί ἐν παραφυλακή . διατί δέ ὅλως ἡγέομαι αὐτός ζημία καί σκύβαλον , εἰμί Παῦλος ; τίς ἐπί πολύς χρόνος ζημιόω ἐγώ Χριστός , ὁ γράμμα παρακάθημαι , οὐ ὅτι νῦν ζημιόω ἐκ αὐτός . ὁράω γάρ αὐτός πνευματικός χράω , ἀλλά