cogPG.PG118 311
αἰνίττεται τὸν τέλειον . Τέλειος εἶ , φησὶ , καὶ ἀπηρτισμένος ; τί πομπεύεις τὴν ἀρετήν ; ἴστω ὁ Θεὸς τὸ πρᾶγμα . « Μακάριός ἐστι , φησί , ὁ μὴ κατακρίνων ἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει . » Τουτέστιν , ἐν ᾧ ἂν δοκιμάσῃ πράγματι τοιῶσδε ἢ τοιῶσδε , οἷον φαγεῖν τόδε ἢ μὴ φαγεῖν . Πῶς δὲ ἔσται τοῦτο ; Ἀπὸ καθαροῦ συνειδότος Ἐπειδὴ γὰρ εἶπε , « Κατὰ σεαυτὸν ἔχε πίστιν , » φησὶν , ὅτι Κἂν πάντες σε μέμφωνται οἰκονομικῶς τι ποιοῦντα , ἢ διὰ σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ σου , τὸ δὲ σὸν συνειδὸς οὐ κατακρίνῃ σε , μακάριος εἶ . Ἐκ δὴ τούτων τὸν ἀσθενῆ πλήττει . Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ συνειδότος ὁ στέφανος καὶ ὁ μακαρισμὸς τῶν πιστῶν , δηλονότι καὶ ἡ κατάκρισις . Μὴ οὖν κατὰ διάκρισιν ἔσθιε , διὰ τὴν ἀνάγκην , φησίν . « Ὁ μὴ κρίνων ἑαυτόν . » π[ΦΩΤ . ] Ἀντιπῖπτον λύει . Τί οὖν , φησὶν , ἂν διὰ πὸν ἀσθενῆ μηδὲ ἐγὼ φάγω ; Οὐ παραβάλλομαι αὐτῷ ; οὐ γίνομαι αὐτῷ ὅμοιος ; Πρὸς οὖν τοῦτο μονονουχὶ λέγει , ὅτι Μὴ γένοιτο ! Ἡ γὰρ πίστις σου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καθαρὰ καὶ ἀκίβδηλος μένει Εἶτα , Τί δὲ λέχω ὅτι οὐδὲν παραβλάπτῃ ἐκ τούτου , καὶ ὅτι ἡ πίστις σου μένει ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ; Καὶ μακαρισμὸν προξενεῖς σεαυτῷ , ἐὰν διὰ τὴν ὡφέλειαν καὶ σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ οὐ τρώγῃς . Μακάριος , φησὶν , ὁ μὴ κατακρίνων ἑαυτὸν ἐν ᾧ δοκιμάζει , τουτέστιν , ὁ ἔχων τὸ συνειδὸς αὐτοῦ μαρτυροῦν αὐτῷ . Οὐκ ἐν τούτῳ μόνον , ἐν ᾧ διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀδελφοῦ ἀπέχεται βρωμάτων , ἀλλὰ καὶ ἀπλῶς ἐν παντὶ πράγματι ὃ ἂν διὰ δοκιμῆς ἀκριβοῦς κατανοήσῃ ὅτι ἀγαθόν ἐστιν , ἔπειτα · πράττη αὐτὸ , τὴν συνείδησιν ἔχων μαρτυροῦσαν . Μακάοιάς ἐστιν ἄ τοιοῦτος , τοσοῦτον ἀπέχει τοῦ βλάβην τινὰ ἕνεκεν τούτου δέξασθαι . « Ὁ δὲ διακρινόμενος . » Τοῦτο πάλιν πρὸς τὸν ὑγιαίνοντα . Τί γὰρ αὐτὸν ἐκβιάζη φαγεῖν , οὔπω ἐστηριγμένον ; Οὐκ οἶδας ὅτι ὁ διακρινόμενος ἐὰν φάγῃ κατακέκριται ; ὅτι μὴ ἐσθίει ἐκ πίστεως , ἀλλ´ ἐξ ἀνάγκης ἢ αἰδοῦς · οὐδὲ γὰρ ἐπίστευσεν αὐτὸ καθαρὸν εἶναι , καὶ οὕτως ἔφαγεν . Τί οὖν αὐτῷ πρόφασις γίνῃ κατακρίσεως , ἀναγκάζων αὐτὸν ἐσθίειν σκανδαλισόμενον ; Εἶτα λοιπὸν κατὰ ἀπόφανσιν λέγει , ὅτι πᾶν ὃ ἄν τις ποιῇ οὐκ ἐκ πίστεως , ἁμαρτάνει . Τῷ δέ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι κατὰ τὸ Εὐαγγέλιόν μου , καὶ τὸ κήρυγμα Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ ἀποκάλυψιν μυστηρίου , χρόνοις αἰωνίοις σεσιγηχμένου , φανερωθέντος δέ νῦν · διά τε Γραφῶν προφητικῶν , κατ´ ἐπιταγὴν τοῦ αἰωνίου Θεοῦ , εἰς ὑπακοὴν πίστεως , εἰς πάντα τὰ ἔθνη γνωρισθέν τος , μόνῳ σοφῷ Θεῷ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν . Τὸ ὑπερβατόν . « Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑμᾶς στηρίξαι , δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν.»-«Υμᾶς στηρίζαι , » Λοιπὸν ἐπεύχεται τοῖς ἀσθενέσιν Εὐχῆς γὰρ εἶχον χρείαν μᾶλλον , ἢ συμβουλῆς . Εἰπὼν δὲ « στηρίξαι , » δηλοῖ ὅτι σαλεύονται . Εἶτα ἐπάγει καὶ τὸν τρόπον τοῦ στηριγμοῦ , « Κατὰ τὸ Εὐαγγέλιόν μου . » Ὡς οὕτως ζῶσι , φησί , ὡς τὸ Εὐαγγέλιον διαγορεύει . Καὶ ἄλλως . [ ΚΟΥΜ ΛΜετὰ τὴν παραίνεσιν εἰώθει
Lemmas: αἰνίσσομαι ὁ τέλειος . Τέλειος εἰμί , φημί , καί ἀπαρτίζω ; τίς πομπεύω ὁ ἀρετή ; οἶδα ὁ θεός ὁ πρᾶγμα . « Μακάριος εἰμί , φημί , ὁ μή κατακρίνω ἑαυτοῦ ἐν ὅς δοκιμάζω . » τουτέστιν , ἐν ὅς εἄν δοκιμάζω πρᾶγμα τοιῶσδε ἢ τοιῶσδε , οἷος ἐσθίω ὅδε ἢ μή ἐσθίω . Πῶς δέ εἰμί οὗτος ; ἀπό καθαρός σύνοιδα ἐπεί γάρ εἶπον , « κατά σαυτοῦ ἔχω πίστις , » φημί , ὅτι κἀν πᾶς σύ μέμφομαι οἰκονομικός τίς ποιέω , ἢ διά σωτηρία ὁ ἀδελφός σύ , ὁ δέ σός σύνοιδα οὖον κατακρίνω σύ , μακάριος εἰμί . ἐκ δή οὗτος ὁ ἀσθενής πλήσσω . εἰμί γάρ ἐκ ὁ σύνοιδα ὁ στέφανος καί ὁ μακαρισμός ὁ πιστός , δηλονότι καί ὁ κατάκρισις . μή οὖν κατά διάκρισις ἐσθίω , διά ὁ ἀνάγκη , φημί . « ὁ μή κρίνω ἑαυτοῦ . » ΦΠ . ] ἀντιπίπτω λύω . τις οὖν , φημί , εἄν διά πως ἀσθενής μηδέ ἐγώ ἐσθίω ; οὖον παραβάλλω αὐτός ; οὖον γίγνομαι αὐτός ὅμοιος ; πρός οὖν οὗτος μονονού λέγω , ὅτι μή γίγνομαι ! ὁ γάρ πίστις σύ ἐνώπιος ὁ Θεός καθαρός καί ἀκίβδηλος μένω εἶτα , τις δέ λεχώ ὅτι οὐδείς παραβλάπτω ἐκ οὗτος , καί ὅτι ὁ πίστις σύ μένω ἐνώπιος ὁ Θεός ; καί μακαρισμός προξενέω σεαυτοῦ , ἐάν διά ὁ ὠφέλεια καί σωτηρία ὁ ἀδελφός οὖον τρώγω . Μακάριος , φημί , ὁ μή κατακρίνω ἑαυτοῦ ἐν ὅς δοκιμάζω , τουτέστιν , ὁ ἔχω ὁ σύνοιδα αὐτός μαρτυρέω αὐτός . οὐ ἐν οὗτος μόνος , ἐν ὅς διά ὁ σωτηρία ὁ ἀδελφός ἀπέχω βρῶμα , ἀλλά καί ἀπλόος ἐν πᾶς πρᾶγμα ὅς εἄν διά δοκιμή ἀκριβής κατανοέω ὅτι ἀγαθός εἰμί , ἔπειτα · πράσσω αὐτός , ὁ συνείδησις ἔχω μαρτυρέω . μακαοια εἰμί ὅς τοιοῦτος , τοσοῦτος ἀπέχω ὁ βλάβη τις ἕνεκα οὗτος δέχομαι . « ὁ δέ διακρίνω . » οὗτος πάλιν πρός ὁ ὑγιαίνω . τις γάρ αὐτός ἐκβιάζω ἐσθίω , οὔπω στηρίζω ; οὐ οἶδα ὅτι ὁ διακρίνω ἐάν ἐσθίω κατακρίνω ; ὅτι μή ἐσθίω ἐκ πίστις , ἀλ ἐκ ἀνάγκη ἢ αἰδώς · οὐδέ γάρ πιστεύω αὐτός καθαρός εἰμί , καί οὕτως ἐσθίω . τις οὖν αὐτός πρόφασις γίγνομαι κατάκρισις , ἀναγκάζω αὐτός ἐσθίω σκανδαλίζω ; εἶτα λοιπός κατά ἀπόφανσις λέγω , ὅτι πᾶς ὅς ἄν τις ποιέω οὐ ἐκ πίστις , ἁμαρτάνω . ὁ δέ δύναμαι σύ στηρίζω κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ , καί ὁ κήρυγμα Ἰησοῦς Χριστός κατά ἀποκάλυψις μυστήριον , χρόνος αἰώνιος σιγάω , φανερόω δέ νῦν · διά τε Γραφής προφητικός , κατ´ ἐπιταγή ὁ αἰώνιος Θεός , εἰς ὑπακοή πίστις , εἰς πᾶς ὁ ἔθνος γνωρίζω ὅς , μόνος σοφός Θεός διά Ἰησοῦς Χριστός , ὅς ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν . ὁ ὑπερβατόν . « ὁ δέ δύναμαι σύ στηρίζω , δόξα εἰς ὁ αἰών . αμην.»-«υμαω στηρίζω , » λοιπός ἐπεύχομαι ὁ ἀσθενής εὐχή γάρ ἔχω χρεία μᾶλλον , ἢ συμβουλή . εἶπον δέ « στηρίζω , » δηλόω ὅτι σαλεύω . εἶτα ἐπάγω καί ὁ τρόπος ὁ στηριγμός , « κατά ὁ εὐαγγέλιον ἐγώ . » ὡς οὕτως ζῶ , φημί , ὡς ὁ Εὐαγγέλιος διαγορεύω . καί ἄλλως . [ Κουμ Μή ὁ παραίνεσις εἴωθα