cogPG.PG118 435
ὡφέλειαν τῶν ἀκουόντων , ἢ ἕτερον τοῦτο ποιεῖν , δυνάμενον συνεργὸν τῆς διδασκαλίας παραλαμβάνεσθαι . « Ἐπεὶ ἐὰν εὐλογήσῃς τῷ πνεύματι . » Ἐὰν γὰρ μόνον σὺ ἐπίστασαι , φησὶ , τί εὐλογεῖς , ἤγουν τί , εὔχεσαι , καὶ ἡ σὴ ψυχὴ τοῦτο λέγει τῷ πνεύματι , οἱ δὲ λοιποὶ ἀγνοοῦσι τῷ σὲ μὴ εἰδέναι ἑρμηνεῦσαι , ἤγουν μὴ εἰδότα τὴν δύναμιν τῶν λεγομένων , ὁ εἰς ἰδιώτην τελῶν , οὐκ ἂν εἴπη τὸ , Ἀμὴν , ἐπὶ τῇ σῇ εὐχῇ . Μὴ εἰδὼς γὰρ τί λαλεῖς , οὐδὲ γινώσκει πότε δεῖ σοι τὸ , ἀμὴν , ὑπακοῦσαι . « Τὸν τόπον τοῦ ἰδιώτου . » Ἰδιώτην λέγει , τὸν ἐν τῷ λαῖκῷ τάγματι τεταγμένον , ὅτι καὶ τοὺς ἔξω τῆς στρατείας οὕτως καὶ . λεῖν εἰώθασι . Τοῦτο δὲ λέγει , ὅτι Ψάλλων καὶ προσευχόμενος ἑρμήνευε καὶ σεαυτὸν τὰ λεγόμενα , καὶ τοὺς ἀκούοντας σου ὁμοίως , ἵνα εἴπωσι τὸ , « Γένοιτο . » Ἐπεὶ οὐκ οἴδασι τί λέγεις . Τοῦτο λέγει , « Ψαλῶ τῇ ψυχῇ , ψαλῶ καὶ τῷ νοῖ , » ἀντὶ τοῦ , Νοήσω , καὶ ἐρμηνεύσω καὶ τοῖς ἀκούουσι . « Σὺ μὲν γὰρ καλως εὐχαριστεῖς . » Ετα καὶ τὸ ἀξιέπαινον φυλάττων τῷ χαρίσματι τῶν γλωσσῶν , φησί · Σὺ μὲν γὰρ καλῶς εὐχαριστεῖς , ἀλλ´ ὁ πλησίον οὐκ ὡφελεῖται . « Πάντων ὑμῶν μᾶλλον γλώσσαις λαλῶ . » Εἶτα ἵνα μὴ δόξη διὰ τοῦτο εὐτελίζειν καὶ ὑποτιθέναι , ἤγουν μικρότερον ποιῶν τὸ τῶν γλωσσῶν χάρισμα , ὡς αὐτὸς αὐτὸ μὴ κεκτημένος , φησὶ , « Πάντων ὑμῶν πλέον γλώσσαις λαλῶ » Πλὴν τοῦτο εἰπὼν , πρῶτον ηὐχαρίστησε τῷ Θεῷ , δηλῶν ὡς ἐκ τούτου ἔχει τὸ χάρισμα . « Πέντε λόγους διὰ τοῦ νοῦς μου λαλῆσαι . » Τουτέστι , νοῆσαι αὐτὸς ἑρμηνεύειν , καὶ τοῖς ἀκούουσι σαφηνίζειν ὅπως ὡφελωνται , « Ἡ μυρίους λόγους ἐν γλώσσῃ , » μὴ ἰσχύων αὐτοὺς ἑρμηνεῦσαι . Τότε γὰρ εἰς ἐμὲ μόνον ἣ ὠφέλεια περιστήσεται . π[ΦΩΤ . Διὰ τοῦ νοῦς μμου , τουτέστιν Ἔνεκα τοῦ νοῦς μου , τοῦ μὴ εἰναι ἄκαρπον αὐτοῖς , ἀλλὰ ἀπολαύειν καρποῦ τῆς ὡφελείας αὐτῶν Ἀδελροί , μὴ παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσὶν ἀὶλὰ τῇ κακίᾳνηπιάζετε , ταῖς δέ φρεσὶ τέλειοι γίνεσθε . Ἐν τῷ νόμῳ γέλραπται , ὅτι ἐν ἑτερογλώσσοις , καὶ ἐν χείλεσιν ἐτέροις λαλήσω τῷ λαῷ τούτῳ , καὶ οὐδ´ οὕτως εἰσακούσονταί μου , λέγει Κύριος , ὤστε αἱ γλῶσσαι εἰς σημεῖόν εἰσιν , οὐ τοῖς πιστεύουσιν , ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις . Ἡ δὲ προφὴ » τεία οὐ τοῖς ἀπίστοις , ἀλλὰ τοῖς πιστεύουσιν . Μετὰ τὸ δεῖξαι μείζονα τὴν προφητείαν , λοιπὸν πληκτικωτέρῳ χρῆται λόγῳ . « Μὴ παιδία γίνεσθε , » φησί . νηπίων γάρ ἐστι , τὸ τὰ μικρὰ θαυμάζειν , οἶον τὰς γλώσσας , τῶν δὲ μεγάλων καταφρονεῖν , τουτέστι τῆς προφητείας . « Ἀλλὰ τῇ κακίᾳ νηπιάζετε . » Ὅταν πρόκειται ἀδικία τις , ἢ ἁμαρτία , τότε νηπιάζετε . Νηπιάζειν δέ ἐστι , τὸ μὴ εἰδέναι κακοποιεῖν , ἢ ἀμαρτάνειν . Ἡ δὲ τῶν φρενῶν τελειότης , καὶ κακίαν φεύγει , καὶ ἀρετὴν διώκει , καὶ τὰ μείζα καὶ ὡφελιμώτερα τῶν χαρισμάτων διακρίνειν οἴδεν . « Ἐν τῷ νόμῳ γέγραπται . » Καίτοι Ἡσαΐας τοῦτό φησιν , ἀλλ´ ὁ Ἄγιος πᾶσαν τὴν Παλαιὰν , νόμον καλεῖ . Τὴν δὲ μαρτυρίαν παράγει , ἠρέμα δεικνὸς μὴ σφόδρα χρήσιμον τὸ τῶν γλωσσῶν σημεῖον , διὰ τὸ
Lemmas: ὠφέλεια ὁ ἀκούω , ἢ ἕτερος οὗτος ποιέω , δύναμαι συνεργός ὁ διδασκαλία παραλαμβάνω . « ἐπεί ἐάν εὐλογέω ὁ πνεῦμα . » ἐάν γάρ μόνος σύ ἐπίσταμαι , φημί , τίς εὐλογέω , ἤγουν τίς , εύχομαι , καί ὁ σός ψυχή οὗτος λέγω ὁ πνεῦμα , ὁ δέ λοιπός ἀγνοέω ὁ σύ μή οἶδα ἑρμηνεύω , ἤγουν μή οἶδα ὁ δύναμις ὁ λέγω , ὁ εἰς ἰδιώτης τέλος , οὐ εἄν εἶπον ὁ , ἀμήν , ἐπί ὁ σός εὐχή . μή εἰδοί γάρ τίς λαλέω , οὐδέ γιγνώσκω πότε δεῖ σύ ὁ , ἀμήν , ὑπακούω . « ὁ τόπος ὁ ἰδιώτης . » Ἰδιώτης λέγω , ὁ ἐν ὁ λαϊκός τάγμα τάσσω , ὅτι καί ὁ ἔξω ὁ στρατεία οὕτως καί . λείν εἴωθα . οὗτος δέ λέγω , ὅτι ψάλλω καί προσεύχομαι ἑρμηνεύω καί σαυτοῦ ὁ λέγω , καί ὁ ἀκούω σύ ὁμοίως , ἵνα εἶπον ὁ , « γίγνομαι . » ἐπεί οὐ οἶδα τίς λέγω . οὗτος λέγω , « ψάλλω ὁ Ψυχή , ψάλλω καί ὁ νόος , » ἀντί ὁ , νοέω , καί ερμηνεύω καί ὁ ἀκούω . « σύ μέν γάρ κάλως εὐχαριστέω . » ἔτης καί ὁ ἀξιέπαινος φυλάσσω ὁ χάρισμα ὁ γλῶσσα , φημί · σύ μέν γάρ καλῶς εὐχαριστέω , ἀλ ὁ πλησίος οὐ ὠφελέω . « Πάντων σύ μᾶλλον γλῶσσα λαλέω . » εἶτα ἵνα μή δόξα διά οὗτος εὐτελίζω καί ὑποτίθημι , ἤγουν μικρός ποιέω ὁ ὁ γλῶσσα χάρισμα , ὡς αὐτός αὐτός μή κτάομαι , φημί , « Πάντων σύ πλέω γλῶσσα λαλέω » πλήν οὗτος εἶπον , πρῶτος εὐχαριστέω ὁ Θεός , δηλόω ὡς ἐκ οὗτος ἔχω ὁ χάρισμα . « Πέντε λόγος διά ὁ νόος ἐγώ λαλέω . » τουτέστι , νοέω αὐτός ἑρμηνεύω , καί ὁ ἀκούω σαφηνίζω ὅπως ὠφελέω , « ὁ μυρίος λόγος ἐν γλῶσσα , » μή ἰσχύω αὐτός ἑρμηνεύω . τότε γάρ εἰς ἐγώ μόνος ὅς ὠφέλεια περιίστημι . ΦΠ . Ζεύς ὁ νόος μου , τουτέστιν ἕνεκα ὁ νόος ἐγώ , ὁ μή εἰναι ἄκαρπος αὐτός , ἀλλά ἀπολαύω καρπός ὁ ὡφελεία αὐτός Ἀδελροί , μή παιδίον γίγνομαι ὁ φρήν Αἴλανα ὁ κακιανηπιαζω , ὁ δέ φρήν τέλειος γίγνομαι . ἐν ὁ νόμος γέλραπται , ὅτι ἐν ἑτερόγλωσσος , καί ἐν χεῖλος ἕτερος λαλέω ὁ λαός οὗτος , καί οὐδός οὕτως εἰσακούω ἐγώ , λέγω Κύριος , ὥστε ὁ γλῶσσα εἰς σημεῖον εἰμί , οὖον ὁ πιστεύω , ἀλλά ὁ ἄπιστος . ὁ δέ πρόφημι » τέιο οὖον ὁ ἄπιστος , ἀλλά ὁ πιστεύω . μετά ὁ δείκνυμι μείζων ὁ προφητεία , λοιπός πληκτικός χράω λόγος . « μή παιδίον γίγνομαι , » φημί . νήπιος γάρ εἰμί , ὁ ὁ μικρός θαυμάζω , οἶος ὁ γλῶσσα , ὁ δέ μέγας καταφρονέω , τουτέστι ὁ προφητεία . « ἀλλά ὁ κακία νηπιάζω . » ὅταν πρόκειμαι ἀδικία τις , ἢ ἁμαρτία , τότε νηπιάζω . νηπιάζω δέ εἰμί , ὁ μή οἶδα κακοποιέω , ἢ ἁμαρτάνω . ὁ δέ ὁ φρήν τελειότης , καί κακία φεύγω , καί ἀρετή διώκω , καί ὁ μείζα καί ὠφέλιμος ὁ χάρισμα διακρίνω οἶδα . « ἐν ὁ νόμος γράφω . » καίτοι Ἠσαΐας οὗτος φημί , ἀλ ὁ Ἄγις πᾶς ὁ Παλαιή , νόμος καλέω . ὁ δέ μαρτυρία παράγω , ἠρέμα δείκνυμι μή σφόδρα χρήσιμος ὁ ὁ γλῶσσα σημεῖον , διά ὁ