cogPG.PG118 452
καὶ ἐν φθορᾷ καὶ ἐν ἀτιμίᾳ σπείρεται , καὶ θπτεται ἐν τῇ γῆ . Τοῦτο οὖν τὸ θνητὸν σῶμα ψυχικόν ἐστιν , ὅτι τοῖς ψυχικοῖς ὑπηρετήσατο πάθεσιν . « Οὐδεὶς γὰρ ἀπὸ ῥύπου καθαρὸς , οὐδ´ ἂν μία ἡμέρα ὁ βίος αὐτοῦ . » Καὶ γὰρ καὶ ὅσαι σωματικαὶ πράξεις , τὴν πηγὴν καὶ γένεσιν ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἔχουσιν , ὥστε τὸ τοῦ ἀνθρώπου θνητὸν σῶμα , εἰκότως ἂν ψυχικὸν καλοῖτο . Σπείρεται οὐν ψυχικὸν , ἐγείρεται δὲ ἁθάνατον , ὅπερ ἐστὶ πνευματικόν . Πνευματικὸν δὲ ὅτι οὐκ ἔτι τοῖς ψυχικοῖς ὑπηρετήσει παθήμασιν , οὔτε τὰ τῶν δικαίων , ἀλλ´ οὐδὲ τὰ τῶν ἀμαρτωλῶν σώματα . Μᾶλλον μὲν οὖν καὶ πολλὴν μεταμέλειαν , εἰ καὶ ἀνόητον ἐφ´ οἷς ὑπηρετήσαντο , ἕξουσιν . Ἐπειδὴ δὲ τὸ , « Σπείρεται , » πολλάκις εἶπε , καὶ τὸ , « Ἐγείρεται , » ὁμοίως , τί δέ ἐστι τὸ σπειρόμενον , ἢ τὸ ἐγειρόμενον . οὐκ εἶπεδιὰ τοῦτο μετὰ ταῦτα ἐπήγαγε καὶ τοῦτο · « Σπείρεται , λέγων , σῶμα ψυχικὸν , » ὃ εἶπον ἐν φθορᾶ καὶ ἐν ἀτιμίᾳ καὶ ἐν ἀσθενείᾳ σπείρεσθαι , ἀλλ´ . ἐγείρεται σῶμα πνευματικὸν , ὃ ἐν δόξῃ καὶ δυνάμει καὶ ἐν ἀφθαρσίᾳ ἐγερθήσεται . Τὸ γὰρ ἀθάνατον κατὰ τὸν οἰκεῖον λόγον καὶ ἔνδοξον καὶ ἔντιμον καὶ ἄφθαρτον , εἰ καὶ τοῖς ἀμαρτωλοῖς αἰσχύνης καὶ ἀδοξίας , διὰ τὴν οἰκείαν μοχθηρίαν ὑπόθεσις γίνεται , « Ἔστι σωμα ψυχικόν . » Ἵνα μή τις εἴπῃ · Πόθεν ἡμῖν εἰσάγεις σώματα διάφορα , καὶ λέγεις ψυχικὸν καὶ πνευματικὸν , φησίν · « Ἔστι σῶμα πνευματικόν , καὶ ἔστι σῶμα ψυχικόν . » Οὑκ ἐγὼ τοιγαροῦν κατ´ ἰδίαν ἑξουσίαν καὶ ἐπίνοιαν ταῦτα λέγω , φησὶν , ἀλλ´ ἔτι καὶ πρὸ ἡμῶν εἴρηται . Πόθεν Δῆλον ; φησίν . Οὕτως γέγραπται , « Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ , εἰς ψυχὴν ζῶσαν . » Ὥστε ἔστι σῶμα ψυχικόν . Εἶτα ὀ ἔσχατος ἄνθρωπος , εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν , ὥστε ἔστι καὶ σῶμα πνευματικὸν , τὸ ἁρμόζον τῷ ζωοποιοῦντι Πνεύματι . Ἀλλὰ τοῦτο πόθεν δῆλον ; ὅτι ὁ δεύτερος ἄνθρωπος , εἰς πνεῦμα ζωοποιοῦν . Πόθεν δῆλον ; ἐξ αὐτῆς τῆς τῶν πραγμάτων ἐνεργείας . Ἄλλως τε δὲ καὶ γέγραπται καὶ τοῦτο · « Τὰ ῥήματα γὰρ , φησὶν , ἃ ἐγὼ λαλῶ , πνεῦμα καὶ ζωή ἐστιν , » ὥστε καὶ εἰς πνεῦμα ζωοποιεῖν τοὺς ἀκούοντας καὶ πειθυμένους αὐτοῖς . , Εἰ δὲ τοῦτο , δῆλον ὡς καὶ πνευματικὸν οὐτοι ἕξουσιν ἐν τῇ ἀναστάσει σῶμα , μηκέτι δυνάμενον εἰς ψυχικὸν τραπῆναι , ὥσπερ ἐνίοτε τυμβαίνει ἔτι τῷ βίῳ παρόντων . « Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν . » Καὶ μὴ ἀπίστει , φησὶν , ὅτι τὰ νύν ψυχικὰ ἡμῶν σώματα ἔσται τότε πνευματικά . Ἔχομεν γὰρ ἤδη τούτου τὰς ἀποδείξεις . Ὁ γὰρ Ἀδὰμ ψυχικὸν εἶχε σῶμα , ὁ δὲ Χριστὸς πνευματικὸν ἔσχε σῶμα , ὅλην δεξάμενον τοῦ ἀγίου Πνεύματος τὴν παρουσίαν . Καὶ δηλοῖ , μείνασα ἐπ´ αὐτὸν ἡ περιστερά . Καθὸ γάρ ἐστι καὶ νοεῖται ἄνθρωπος ὁ Κύριος , ἔσχε τὴν τοῦ Παρακλήτου ἐνέργειαν , καίτοι ἰδίου ὄντος αὐτοῦ τοῦ Πνεύματος , καθό ἐστι καὶ νοεῖται Θεός . Σημείωσαι δὲ καὶ ζωοποιὸν τὸ Πνεῦμα ὑπάρχειν . Καίτοι [ τῆς ἀκολουθίας ἁπαιτούσης εἰπεῖν , « Εἰς πνεῦμα ζῶν , » καθὼς εἶπε ψυχικὸν ,
Lemmas: καί ἐν φθορά καί ἐν ἀτιμία σπείρω , καί πέσσω ἐν ὁ γῆ . οὗτος οὖν ὁ θνητός σῶμα ψυχικός εἰμί , ὅτι ὁ ψυχικός ὑπηρετέω πάθος . « οὐδείς γάρ ἀπό ῥύπος καθαρός , οὐδός εἄν εἷς ἡμέρα ὁ βίος αὐτός . » καί γάρ καί ὅσος σωματικός πρᾶξις , ὁ πηγή καί γένεσις ἀπό ὁ Ψυχή ἔχω , ὥστε ὁ ὁ ἄνθρωπος θνητός σῶμα , εἰκότως εἄν ψυχικός καλέω . σπείρω ὀν ψυχικός , ἐγείρω δέ ἀθάνατος , ὅσπερ εἰμί πνευματικός . πνευματικός δέ ὅτι οὐ ἔτι ὁ ψυχικός ὑπηρετέω πάθημα , οὔτε ὁ ὁ Δίκαιος , ἀλ οὐδέ ὁ ὁ ἁμαρτωλός σῶμα . μᾶλλος μέν οὖν καί πολύς μεταμέλεια , εἰμί καί ἀνόητος ἐφίημι ὅς ὑπηρετέω , ἔχω . ἐπεί δέ ὁ , « σπείρω , » πολλάκις εἶπον , καί ὁ , « ἐγείρω , » ὁμοίως , τίς δέ εἰμί ὁ σπείρω , ἢ ὁ ἐγείρω . οὐ εἶπον οὗτος μετά οὗτος ἐπάγω καί οὗτος · « σπείρω , λέγω , σῶμα ψυχικός , » ὅς εἶπον ἐν φθορά καί ἐν ἀτιμία καί ἐν ἀσθένεια σπείρω , ἀλ . ἐγείρω σῶμα πνευματικός , ὅς ἐν δόξα καί δύναμις καί ἐν ἀφθαρσία ἐγείρω . ὁ γάρ ἀθάνατος κατά ὁ οἰκέω λόγος καί ἔνδοξος καί ἔντιμος καί ἄφθαρτος , εἰμί καί ὁ ἀμαρτωλός αἰσχύνη καί ἀδοξία , διά ὁ οἰκεῖος μοχθηρία ὑπόθεσις γίγνομαι , « εἰμί σῶμα ψυχικός . » ἵνα μή τις εἶπον · πόθεν ἐγώ εἰσάγω σῶμα διάφορος , καί λέγω ψυχικός καί πνευματικός , φημί · « εἰμί σῶμα πνευματικός , καί εἰμί σῶμα ψυχικός . » οὑκ ἐγώ τοιγάρ κατ´ ἴδιος ἐξουσία καί ἐπίνοια οὗτος λέγω , φημί , ἀλ ἔτι καί πρό ἐγώ εἴρω . πόθεν Δῆλος ; φημί . οὕτως γράφω , « γίγνομαι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ , εἰς ψυχή ζώννυμι . » ὥστε εἰμί σῶμα ψυχικός . εἶτα ὁ ἔσχατος ἄνθρωπος , εἰς πνεῦμα ζωοποιέω , ὥστε εἰμί καί σῶμα πνευματικός , ὁ ἁρμόζω ὁ ζωοποιέω πνεῦμα . ἀλλά οὗτος πόθεν δῆλος ; ὅτι ὁ δύο ἄνθρωπος , εἰς πνεῦμα ζωοποιέω . πόθεν δῆλος ; ἐκ αὐτός ὁ ὁ πρᾶγμα ἐνέργεια . ἄλλος τε δέ καί γράφω καί οὗτος · « ὁ ῥῆμα γάρ , φημί , ὁ ἐγώ λαλέω , πνεῦμα καί ζωή εἰμί , » ὥστε καί εἰς πνεῦμα ζωοποιέω ὁ ἀκούω καί πείθω αὐτός . , εἰμί δέ οὗτος , δῆλος ὡς καί πνευματικός οὗτος ἔχω ἐν ὁ ἀνάστασις σῶμα , μηκέτι δύναμαι εἰς ψυχικός τρέπω , ὥσπερ ἐνίοτε τυμβαινω ἔτι ὁ βίος πάρειμι . « γίγνομαι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδάμ εἰς ψυχή ζώννυμι . » καί μή ἀπιστέω , φημί , ὅτι ὁ νῦν ψυχικός ἐγώ σῶμα εἰμί τότε πνευματικός . ἔχω γάρ ἤδη οὗτος ὁ ἀποδείκνυμι . ὁ γάρ Ἀδάμ ψυχικός ἔχω σῶμα , ὁ δέ Χριστός πνευματικός ἔχω σῶμα , ὅλος δέχομαι ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ παρουσία . καί δηλόω , μένω ἐπι αὐτός ὁ περιστερά . καθό γάρ εἰμί καί νοέω ἄνθρωπος ὁ Κύριος , ἔχω ὁ ὁ Παράκλητος ἐνέργεια , καίτοι ἴδιος εἰμί αὐτός ὁ πνεῦμα , καθό εἰμί καί νοέω Θεός . σημειόω δέ καί ζωοποιός ὁ πνεῦμα ὑπάρχω . καίτοι [ ὁ ἀκολουθία απαιτουω εἶπον , « εἰς πνεῦμα ζῶ , » καθώς εἶπον ψυχικός ,