cogPG.PG118 379
ἀλλὰ τὴν ἄγαμον κόρην . Ὡς ἥγε ἀφιερωθεῖσα Θεῷ , εἰ γήμῃ , μοιχὸν ἐπιφέρει τῷ Χριστῷ , ᾧ νενύμφειται . « Θλίψιν δὲ ἕξουσι τῆ σαρκί . » Οἱ γαμοῦντες , φησί , θλίψιν ἕξουσι , διὰ τὰς ἐν τῷ γάμῳ λύπας , « ἐγὼ δὲ , φησί , φείδομαι ὑμῶν , ἐ ὡς τέκνων , καὶ βούλομαι ἐλευθέρους εἶναι καὶ ἀλύπους . Τέως γὰρ ἐν δεσμοῖς τυγχάνετε . « Δέδεσαι γὰρ , φησί , γυναικί . » Εἶτα καὶ ἑαυτῶν οὐκ ἐξουσιάζουσιν , ὡς ἄνω φησίν . Τοῦτο δέ φημι , ἀδελφοί , ὅτι ὁ καιρὸς συνεσταλμένος τὸ λοιπόν ἐστιν , ἵνα καὶ οἱ ἔχοντες γυναῆκας , ὡς μὴ ἔχοντες ὥσιν , καὶ οἱ κλαίοντες , ὡς μὴ κλαίοντες , καὶ οἱ χαίροντες ὡς μὴ χαίροντες , καὶ οἱ ἀγοράζοντες ὡς μὴ κατέχον . τες , καὶ οἰ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ ὡς μὴ κμταχρώμενοι . Παράγει γαρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου . Ἐπειδὴ εἶπεν ὅτι θλίψιν τῇ σαρκὶ ἕξουσιν , ἵνα μή τις εἴπῃ , Ἀλλὰ καὶ ἡδονὴν , ἐκ τοῦ συνεσταλμένου καιροῦ πειρᾶται τὰ τῆς ἡδονῆς ὑποτεμεῖν . Διὰ τοῦτό φησι · Λέγω , ὅτι θλίψιν ἔξουσιν , ἐπειδὴ μήτε ἡδονὴν δύνανται ἔχειν , τῳ τὸν καιρὸν οὕτω συνεστάλθαι , καὶ πρὸς λύσιν ἐπείγεσθαι . Ἥδη γὰρ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ , καὶ λοιπὸν ἀποδημεῖν πρὸς αὐτὸν κελευόμεθα . « Ὡς μὴ ἔχοντες ὥσι . » Πῶς δ´ ἂν ὦσιν ὡς μὴ ἔχοντες ; Ἑν τῷ μὴ ὑπακούειν αὐταῖς εἰς τὰς μωρὰς τοῦ κόσμου ἐπιθυμίας . - [ ΟΚΟΥΜ . Ἡ ὅτι καὶ περὶ τὴν μίξιν ἐγκρατεῖς εἶναι βούλεται . « Καὶ οἱ κλαίοντες . » Διὰ τὴν τοῦ καιροῦ βραχύτητα , πάντα ἐν σπουδῇ νῦν ὑπάρχοντά τισιν , ὡς οὐκ ὄντα , φησὶν , ὀφείλομεν ἡγεῖσθαι , καὶ τὸ ἔχειν γυναῖκα , καὶ τὸ χαίρειν , καὶ τὸ λυπεῖσθαι . Ὅταν γὰρ ἐγγὺς ὁ θάνατος , τί δεῖ τοῖς ὧδε ἐμφιλοχωρεῖν , καὶ νομίζειν εἶναι γάμον καὶ ἀγορασίας , ἢ τὸ ὅλως χρᾶσθαι τῳ κόσμῳ ; « Καὶ οἱ χρώμενοι τῷ κόσμῳ τούτῳ , ὡς μὴ καταχρώμενοι . » Τὸ πάνυ τῇ κοσμικῇ ἀπολαύσει , οἷον τρυφῇ καὶ πλούτῳ καὶ δυναστείᾳ κεχρῆσθαι , παράχρησιν καλεῖ , τουτέστι τὸ μὴ κεχρῆσθαι αὐτῷ καθὼς πρέπει σημαίνων . Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο παρήχθημεν εἰς τὸν κόσμον , ἵνα ταῦτα πράττωμεν . Ἑπ´ ἔργοις γὰρ ἀγαθοῖς ἐκτίσμεθα . Ὁ οὖν τὰ ἐν οἷς ἐπλάσθη ἀφεὶς , καὶ ἐτέρως τῷ κόσμῳ χρώμενος , παραχρᾶται αὐτῷ . « Παράγει γὰρ τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου . » Παρέρχεται καὶ τέλος ἕξει , φησίν , ὁ κόσμος ὁ νῦν ὁρώμενος . Τί οὖν · ἔχεσθαι δεῖ τοῦ λυομένου ; Σχῆμα δὲ εἶπεν , ἐμφαίνων ἄχρι ὄψεως εἶναι τὰ τοῦ παρόντος κόσμου . καὶ οὐκ ἔχειν τι Θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἰναι . Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου , πῶς ἀρέσει τῷ Κρίῳ ό δέ γαμήσας μεριμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου , κδο ἀρέσει τῇ γυναικί , Μεμέρισται ἡ γυνὴ καὶ ἡ παρθένος . Ἐ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου , ἷνα ᾖ ἀγία καὶ σώματι καὶ πνεύματι · ἡ δέ γαμήσασα , μερμνᾷ τὰ τοῦ κόσμου , πῶς ὀέτει τῷ ἀδρί .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἄγαμος κόρη . ὡς ἥγε ἀφιερόω Θεός , εἰμί γαμέω , μοιχός ἐπιφέρω ὁ Χριστός , ὅς νενυμφειος . « θλῖψις δέ ἔχω τῆ σάρξ . » ὁ γαμέω , φημί , θλῖψις ἔχω , διά ὁ ἐν ὁ γάμος λύπη , « ἐγώ δέ , φημί , φείδομαι σύ , εἰ ὡς τέκνον , καί βούλομαι ἐλεύθερος εἰμί καί ἄλυπος . Τέως γάρ ἐν δεσμός τυγχάνω . « δήω γάρ , φημί , γυνή . » εἶτα καί ἑαυτοῦ οὐ ἐξουσιάζω , ὡς ἄνω φημί . οὗτος δέ φημί , ἀδελφός , ὅτι ὁ καιρός συστέλλω ὁ λοιπός εἰμί , ἵνα καί ὁ ἔχω γυναῆκας , ὡς μή ἔχω εἰμί , καί ὁ καλέω , ὡς μή καλέω , καί ὁ χαίρω ὡς μή χαίρω , καί ὁ ἀγοράζω ὡς μή κατέχω . αἱρέω , καί ὁ χράω ὁ κόσμος οὗτος ὡς μή κμταχρώμενοι . παράγω γαρ ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος . ἐπεί εἶπον ὅτι θλῖψις ὁ σάρξ ἔχω , ἵνα μή τις εἶπον , ἀλλά καί ἡδονά , ἐκ ὁ συστέλλω καιρός πειράω ὁ ὁ ἡδονή ὑποτέμνω . Ζεύς οὗτος φημί · λέγω , ὅτι θλῖψις ἔχω , ἐπεί μήτε ἡδονά δύναμαι ἔχω , ὁ ὁ καιρός οὗτος συστέλλω , καί πρός λύσις ἐπείγω . ἥδη γάρ ἐγγίζω ὁ βασίλειος ὁ Χριστός , καί λοιπός ἀποδημέω πρός αὐτός κελεύω . « ὡς μή ἔχω εἰμί . » Πῶς δδʹ εἄν εἰμί ὡς μή ἔχω ; ἑν ὁ μή ὑπακούω αὐτός εἰς ὁ μωρός ὁ κόσμος ἐπιθυμία . - [ Ο . ὁ ὅτι καί περί ὁ μίξις ἐγκρατής εἰμί βούλομαι . « καί ὁ καλέω . » Ζεύς ὁ ὁ καιρός βραχύτης , πᾶς ἐν σπουδή νῦν ὑπάρχω τις , ὡς οὐ εἰμί , φημί , ὀφείλω ἡγέομαι , καί ὁ ἔχω γυνή , καί ὁ χαίρω , καί ὁ λυπέω . ὅταν γάρ ἐγγύς ὁ θάνατος , τίς δεῖ ὁ ὧδε ἐμφιλοχωρέω , καί νομίζω εἰμί γάμος καί ἀγορασία , ἢ ὁ ὅλως χράομαι ὁ κόσμος ; « καί ὁ χράω ὁ κόσμος οὗτος , ὡς μή καταχράομαι . » ὁ πάνυ ὁ κοσμικός ἀπολαύω , οἷος τρυφή καί πλοῦτος καί δυναστεία χράομαι , παράχρησις καλέω , τουτέστι ὁ μή χράομαι αὐτός καθώς πρέπω σημαίνω . οὖον γάρ διά οὗτος παράγω εἰς ὁ κόσμος , ἵνα οὗτος πράσσω . Ἑ ἔργον γάρ ἀγαθός κτίζω . ὁ οὖν ὁ ἐν ὅς πλάσσω ἀφίημι , καί ἑτέρως ὁ κόσμος χράω , παραχράομαι αὐτός . « παράγω γάρ ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος . » παρέρχομαι καί τέλος ἔχω , φημί , ὁ κόσμος ὁ νῦν ὁράω . τις οὖν · ἔχω δεῖ ὁ λύω ; σχῆμα δέ εἶπον , ἐμφαίνω ἄχρι ὄψις εἰμί ὁ ὁ πάρειμι κόσμος . καί οὐ ἔχω τίς ἐθέλω δέ σύ ἀμέριμνος εἰναι . ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , πῶς ἀρέσκω ὁ Κρίος ὅς δέ γαμέω μεριμνάω ὁ ὁ κόσμος , κδο ἀρέσκω ὁ γυνή , μερίζω ὁ γυνή καί ὁ παρθένος . εἰ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , ἷνα εἰμί ἅγιος καί σῶμα καί πνεῦμα · ὁ δέ γαμέω , μέρμνος ὁ ὁ κόσμος , πῶς ὄζω ὁ ἀδρί .