cogPG.PG118 546
μένου εἶναι ταῦτα τὰ ῥήματα , φησίν . ἥδιστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι . » Διὰ τί ; ὅτι ἡ ἀσθένειά μου , καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ δείκνυσι δύναμιν , καὶ ἐμὲ λαμπρότερον ποιει , ὡσπερ σίδηρον στομοῦσα τοῖς διωγμοῖς , ὡσεὶ εἶπεν . Ἐγὼ μὲν τὸ ἐναντίον ᾔτουν , ἀλλ´ ἐπειδὴ ταῦτα ἤκουσα παρὰ Θεοῦ , ἡδύτερον ἐν ταῖς ἀσθενείαις καυχῶμαι . « Ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ´ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ . » Ὅσω γὰρ τὰ τῶν πειρασμῶν ἐπιτείνεται , τοσούτῳ τὰ τῆς χάριτος αὔξεται . Ἐπισκηνώσῃ , ὅλη ἐν ὅλῳ κατοικήσῃ . Καὶ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις , ἐν ὑβρεσιν , ἐν ἀνάγκαις . ἐν διωγμοῖς , ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ Χριστοῦ . Ὅταν γὰρ ἀσθενῶ , τότε δυνατός εἰμι . Γέγονα ἄρρων καυχώμενος , ὑμεῖς με ἡναγκάσατε Ἐ ἀὖ γὰρ ὤφειλον ὑφ´ ὑμῶν συνίστασθαι . οὐδὲν γὰρ ὑστέρησα τῶν ὑπέρ λίαν ἀποστόλων , εἰ καὶ οὐδέν εἰμι . Τὰ μέν σημεῖα τοῦ ἀποστόλου κατειράσθη ἐν ὑμῖν ἐν πάσῃ ὑπομονῇ , ἐν σημείοις καὶ τέρασι καὶ δυνάμεσι . Εἶτα ἵνα μή τις νομίσῃ σωματικὴν ἀσθένειαν λέγειν αὐτὸν , οἷον πυρετὸν , ἢ ἑτέραν περίοδον νοσήματος , φησίν · « Ἐν ὕβρεσιν , ἐν ἀνάγκαις , ἐν διωγμοῖς , ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ Χριστοῦ . » Ταῦτα γὰρ ἀσθένειαν καλεῖ . Τὸ δὲ , Εὐδοκώ , ἐπιθυμῶ , φησίν , ἐν τούτοις εἶναι καὶ εὐφραίνομαι . Ταῦτα καὶ τοὺς ψευδαποστόλους καταισχύνει , ἐπὶ τοῖς ἐναντίοις καυχωμένους , καὶ τούτους πείθει μὴ αἰσχύνεσθαι τοῖς τοῦ διδασκάλου πάθεσι . Λαμπρὰ γὰρ πάντα καὶ ἠδέα τὰ τοιαῦτα , Χριστὸν ἔχοντα τοῦ πάσχειν ὑπόθεσιν . « Ὅταν γὰρ ἀσθενῶ . » Ὅταν γὰρ ἐβλήθη εἰς τὸ δεσμωτήριον , τότε τὰ θεμέλια αὐτοῦ κλονηθῆναι πεποίηκεν . Ὅταν ναυαγήσας εἰς τὴν Βάρβαρον ἐξεῤῥίφη , τότε μᾶλλον ἐδοξάσθη . Ὅτε εἰς τὸ δικαστήριον εἰσῆλθε δεδεμένος , τότε μάλιστακαὶ τοῦ δικαστοῦ ] περιγέγονε καὶ τῶν κατηγόρων . Ὁρᾶς ὅτι ὅταν ἠσθένει , τουτέστιν ἐν κινδύνοις ἠν καὶ ὕβρεσι καὶ πληγαῖς , τότε δυνατὸς ἦν καὶ λαμπρός ; « Γέγονα . ἄφρων καυχώμενος . » Ὦ ταπεινοφροσύνης ὑπερβολή , Τὰ οὕτω παράδοξα διελθὼν , ὧν οὐκ ἦσαν ἄξιαι αἱ τῶν ἀνθρώπων ἀκοαὶ , ἄφρονα ἑαυτὸν καλεῖ . Πῶς δὲ ἡμεῖς σε ἠναγκάσαμεν , εἴποιεν ἄν ; Τῶν ὡευδαποστόλων καυχωμένων , φησίν . Εἰ μὴ προσείχετε τοῖς τούτων λόγοις καὶ ἀπόλλυσθε , οὐκ ἂνείς ταῦτα ἦλθον τὰ ῥήματα . Ὁρᾷς ὅτι τὴν ἀνάγκην τῆς καυχήσεως ἐποίησεν ἡ τούτων ἀπώλεια ; μέγα γάρ τι τοὺς ψευδαποστόλους ἡγούμενοι , νόθα παρ´ αὐτῶν καὶ διεστραμμένα ἔμαθον δόγματα . - Ἄλλως . « Γέγονα ἄφρων , » Ταῦτα εἰπὼν , φησίν . Οὐ κατὰ ἀπόφανσιν δὲ τοῦτο λέγει,οδε γὰρ αὐτὸς , μηδὲν ἄφρονος εἰπών , ἀλλὰ τοῦτο , φησὶν , ὡς κατ´ ἐρώτησιν καὶ ἐπαπόρησιν πρὸς αὐτοὺς , οἷον , ἆρα ταῦτα διεξελθὼν ἄφρων ὑμῖν ἔδοξα ; Καὶ τούτου , φησὶν , ἡ αἰτία εἰς ὑμᾶς ἀνατρέχει . Αὐτοὶ γάρ με ἠναγκάσατε , τοὺς
Lemmas: μένω εἰμί οὗτος ὁ ῥῆμα , φημί . ἡδύς οὖν μᾶλλον καυχάομαι . » Ζεύς τίς ; ὅτι ὁ ἀσθένεια ἐγώ , καί ὁ ὁ Θεός δείκνυμι δύναμις , καί ἐγώ λαμπρός ποιέω , ὡς σίδηρος στομόω ὁ διωγμός , ὡσεί εἶπον . ἐγώ μέν ὁ ἐναντίος αἰτέω , ἀλ ἐπεί οὗτος ἀκούω παρά Θεός , ἡδύς ἐν ὁ ἀσθένεια καυχάομαι . « ἵνα ἐπισκηνόω ἐπι ἐγώ ὁ δύναμις ὁ Χριστός . » ὅσος γάρ ὁ ὁ πειρασμός ἐπιτείνω , τοσοῦτος ὁ ὁ χάρις αὐξάνω . ἐπισκηνόω , ὅλος ἐν ὅλος κατοικέω . καί εὐδοκέω ἐν ἀσθένεια , ἐν ὕβρις , ἐν ἀνάγκη . ἐν διωγμός , ἐν στενοχωρία ὑπέρ Χριστός . ὅταν γάρ ἀσθενέω , τότε δυνατός εἰμί . γίγνομαι Ἄρρων καυχάομαι , σύ ἐγώ ἀναγκάζω εἰ αὖος γάρ ὀφείλω ὑφ´ σύ συνίστημι . οὐδείς γάρ ὑστερέω ὁ ὑπέρ λίαν ἀπόστολος , εἰμί καί οὐδείς εἰμί . ὁ μέν σημεῖον ὁ ἀπόστολος κατεράω ἐν σύ ἐν πᾶς ὑπομονή , ἐν σημεῖον καί τέρας καί δύναμις . εἶτα ἵνα μή τις νομίζω σωματικός ἀσθένεια λέγω αὐτός , οἷος πυρετός , ἢ ἕτερος περίοδος νόσημα , φημί · « ἐν ὕβρις , ἐν ἀνάγκη , ἐν διωγμός , ἐν στενοχωρία ὑπέρ Χριστός . » οὗτος γάρ ἀσθένεια καλέω . ὁ δέ , εὐδοκέω , ἐπιθυμέω , φημί , ἐν οὗτος εἰμί καί εὐφραίνω . οὗτος καί ὁ ψευδαπόστολος καταισχύνω , ἐπί ὁ ἐναντίος καυχάομαι , καί οὗτος πείθω μή αἰσχύνω ὁ ὁ διδάσκαλος πάθος . λαμπρός γάρ πᾶς καί ἡδύς ὁ τοιοῦτος , Χριστός ἔχω ὁ πάσχω ὑπόθεσις . « ὅταν γάρ ἀσθενέω . » ὅταν γάρ βάλλω εἰς ὁ δεσμωτήριον , τότε ὁ θεμέλιος αὐτός κλονέω ποιέω . ὅταν ναυαγέω εἰς ὁ βάρβαρος ῥίπτω , τότε μᾶλλον δοξάζω . ὅτε εἰς ὁ δικαστήριον εἰσέρχομαι δήω , τότε μάλιστακαὶ ὁ δικαστής ] περιγίγνομαι καί ὁ κατήγορος . ὁράω ὅτι ὅταν ἀσθενέω , τουτέστιν ἐν κίνδυνος ἐάν καί ὕβρις καί πληγή , τότε δυνατός εἰμί καί λαμπρός ; « γίγνομαι . ἄφρων καυχάομαι . » ὦ ταπεινοφροσύνη ὑπερβολή , ὁ οὗτος παράδοξος διέρχομαι , ὅς οὐ εἰμί ἄξιος ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀκοή , ἄφρων ἑαυτοῦ καλέω . Πῶς δέ ἐγώ σύ ἀναγκάζω , εἶπον ἄν ; ὁ ωευδαποστολη καυχάομαι , φημί . εἰμί μή προσέχω ὁ οὗτος λόγος καί ἀπόλλυμι , οὐ ἀνίημι οὗτος ἔρχομαι ὁ ῥῆμα . ὁράω ὅτι ὁ ἀνάγκη ὁ καύχησις ποιέω ὁ οὗτος ἀπώλεια ; μέγας γάρ τίς ὁ ψευδαπόστολος ἡγέομαι , νόθος παρ´ αὐτός καί διαστρέφω μανθάνω δόγμα . - ἄλλος . « γίγνομαι ἄφρων , » οὗτος εἶπον , φημί . οὖον κατά ἀπόφανσις δέ οὗτος λέγει,οδε γάρ αὐτός , μηδείς ἄφρων εἶπον , ἀλλά οὗτος , φημί , ὡς κατ´ ἐρώτησις καί ἐπαπόρησις πρός αὐτός , οἷος , ἆρα οὗτος διεξέρχομαι ἄφρων σύ δοκέω ; καί οὗτος , φημί , ὁ αἰτία εἰς σύ ἀνατρέχω . αὐτός γάρ ἐγώ ἀναγκάζω , ὁ