cogPG.PG118 145
μέν καιρῷ ἔλεγεν ἑαυτὸν Ταρσέα , ἐν ἄλλω δὲ Ῥωμαῖον , ἢ πρὸς ἄλλους μὲν ἀκροατὰς ἐκεῖνο , πρὸς ἄλλους δὲ τοῦτο , εἰκὸς ἦν λέγειν τινὰς , ὅτι τὸ , Ῥωμαῖος , ἴσως ἐπλάττετο , λανθάνειν νομίζων τοὺς παρόντας , ὅτι ἐστὶ Ταρσεύς . Ὁ δὲ αὐτὸς ἑαυτὸν Ταρσέα εἰπών , εἰ μὴ τὰ μάλιστα ἑαυτῷ ἀληθεύοντι συνῄδει , οὐκ ἂν ἐθάρσησεν εἰπὼν πρὸς τοὺς αὐτοὺς , τι Ῥωμαῖός ἐστι , καὶ τότε τύπτεσθαι μέλλων . Δῆλον γὰρ ὡς τὸ ψεύδεσθαι αὐτὸν , οὐ μόνον οὐκ ἀπήλλαττε τῶν πληγῶν , ἀλλὰ καὶ σφοδροτέραν τὴν τιμωρίαν ἐποίει . Ἐποίει δὲ πιστὰς καὶ τὰς κατ´ αὐτοῦ διαβολὰς τῶν Ἰουδαίων , ὅτι ἀπατεών ἐστι , καὶ ὧεύστης , καὶ γόης , ἃ πάντων μάλιστα Παῦλος ἠγωνίζετο ἀποσκευάζειν . Ἄλλως τε καὶ ὁ χιλίαρχος , εἰ μὴ ἐβεβαιώθη ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν , οὐκ ἂν ἀπέστη τοῦ τύπτειν , οὐκ ἂν ἐξεῖλε σπουδαίως ὑπὸ τῶν Ἱολῦ δαίων ἐπιβουλευόμενον . Οὐκ ἂν ἔγραφεν ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς Φήλικα , ὅτι Ῥωμαῖός ἐστι , καὶ ὅτι ὡς Ῥωμαῖον τῆς τῶν Ἰουδαίων ἐπιβουλῆς ἐξήρπασεν . Οὐκ ἂν παρέδραμον αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι , οἱ καὶ τὰς μὴ οὔσας αἰτίας κατ´ αὐτοῦ ἀναπλάττοντες , ἀλλ´ ἐξ αὐτοῦ τούτου , εἴπερ ἐψεύδετο λέγων ἑαυτὸν Ῥωμαῖον , ἀρξάμενοι τῆς διαβολῆς καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἔδοξαν ἂν τ´ ἀληθῆ λέγειν . Ἀλλὰ πῶς ἔνι καὶ Ταρσέα καὶ Ῥωμαῖον εἶναι ; Ἄκουσον γοῦν τοὺς Φιλιππησίους ὅτε Παῦλον καὶ Σίλαν εἴλκυσαν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας εἰς τὴν ἀγορὰν , ἐπεὶ τοῦ Πύθωνος ἡ παιδίσκη ἀπήλλακτο , τί φασιν ; ὅτι Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν , Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες , καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη , ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν , Ῥωμαίοις οὗσιν . ὁρᾷς τοὺς Φιλιππησίους Ῥωμαίους ἑαυτοὺς ἀποκαλοῦντας ; Οὕτως οὖν οὐδὲν κωλύει καὶ Παῦλον Ταρσέα καὶ Ῥωμαῖον εἶναι . Καὶ γὰρ ἐπεὶ τίμιον ἐδόκει , τὸ καλεῖσθαι Ῥωμαῖον , καὶ περισσότερόν τι τῶν ἄλλων εἰς λόγον δόξης ἐνομίζετο κτᾶσθαι ὁ ταύτῃ καλούμενος τῇ ὀνομασίᾳ , πολλοὶ καὶ κατὰ πόλεις ἅμα , καὶ κατ´ ἄνδρα ἔνιοι , ἐσπούδαζον ταύτην ἑαυτοῖς τὴν ὀνομασίαν περιποιήσασθαι . Καὶ ἀπὸ μὲν τῆς πατρίδος ἔκαστος ὠνομάζετο , ὅπερ ἔτυχε , τὴν ἐνεγκαμένην δηᾳ λῶν . Ῥωμαῖος δὲ πάλιν ἐκαλεῖτο , ὡς ἀξιώματι ταύτην ἐπιγραφόμενος τὴν ὀνομασίαν . Οὕτω γοῦν καὶ ὁ Παῦλος ἡνίκα αὐτὸν ἔμελλον ἀτιμάζειν καὶ τύπτειν , ταύτῆν προεκομίζετο τὴν προσηγορίαν , δεδιττόμενος καὶ ἀνακόπτειν αὐτοὺς τοῦ τολμήματος ἐπιχειρῶν . Ἀλλά φασιν · Ἔστω ταῦτα . Πῶς δὲ ἐγχωρεῖ καὶ ἐν Ταρσῷ γεγεννῆσθαι Παῦλον καὶ ἐν Ῥώμῃ ; ἐν Ταρσῷ μὲν γὰρ γεγεννῆσθαι καὶ Ῥωμαῖον καλεῖσθαι , ταύτην ἑαυτῷ διὰ τιμήν τινα τὴν ὀνομασίαν ἐπικτησάμενον , ἐδείχθη μηδὲν ἀδύνατον ὄν . γεγεννῆσθαι δὲ καὶ ἐν Ταρσῷ καὶ ἐν Ῥώμῃ , πῶς οἷόν τέ ἐστι ; καὶ ποῦ φησι Παῦλος ὅτι ἐν Ῥώμῃ γεγέννηται ; Ναί , φησίν . Ἐπειδὴ γὰρ ὁ χλίαρχος εἶπεν , « Ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην , » ὁ Παῦλος φησιν , « Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι . » Καὶ τί τοῦτο ; Οὐ γὰρ εἰπεν , Ἐν τῇ Ῥώμῃ γεγέννημαι . ὰλλὰ τί φησιν , αὐτόθεν δῆλον . Εἰπόντος γὰρ πολετείαν τοῦ χιλιάρχου , οὐχὶ δὲ Ῥώμην , ἀλλὰ Ῥωμαϊκὴν πολιτείαν , ἐπήγαγεν · « Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι . »
Lemmas: μέν καιρός λέγω ἑαυτοῦ Ταρσεύς , ἐν ἄλλος δέ Ῥωμαῖος , ἢ πρός ἄλλος μέν ἀκροατής ἐκεῖνος , πρός ἄλλος δέ οὗτος , εἰκός εἰμί λέγω τις , ὅτι ὁ , Ῥωμαῖος , ἴσως πλάσσω , λανθάνω νομίζω ὁ πάρειμι , ὅτι εἰμί Ταρσεύς . ὁ δέ αὐτός ἑαυτοῦ Ταρσεύς εἶπον , εἰμί μή ὁ μάλιστα ἑαυτοῦ ἀληθεύω σύνοιδα , οὐ εἄν θαρσέω εἶπον πρός ὁ αὐτός , τίς Ῥωμαῖος εἰμί , καί τότε τύπτω μέλλω . Δῆλος γάρ ὡς ὁ ψεύδω αὐτός , οὖον μόνος οὐ ἀπαλλάσσω ὁ πληγή , ἀλλά καί σφοδρός ὁ τιμωρία ποιέω . ποιέω δέ πιστός καί ὁ κατ´ αὐτός διαβολή ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ἀπατεών εἰμί , καί οἴομαι , καί γόης , ὁ πᾶς μάλιστα Παῦλος ἀγωνίζομαι ἀποσκευάζω . ἄλλος τε καί ὁ χιλίαρχος , εἰμί μή βεβαιόω ὅτι Ῥωμαῖος εἰμί , οὐ εἄν ἀφίστημι ὁ τύπτω , οὐ εἄν ἐξαιρέω σπουδαῖος ὑπό ὁ Ἱολῦ δαίω ἐπιβουλεύω . οὐ εἄν γράφω ὑπέρ αὐτός πρός Φῆλιξ , ὅτι Ῥωμαῖος εἰμί , καί ὅτι ὡς Ῥωμαῖος ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή ἐξαρπάζω . οὐ εἄν παρατρέχω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , ὁ καί ὁ μή εἰμί αἴτιος κατ´ αὐτός ἀναπλάσσω , ἀλ ἐκ αὐτός οὗτος , εἴπερ ψεύδω λέγω ἑαυτοῦ Ῥωμαῖος , ἄρχω ὁ διαβολή καί περί ὁ ἄλλος δοκέω εἄν τ ἀληθής λέγω . ἀλλά πῶς ἐν καί Ταρσεύς καί Ῥωμαῖος εἰμί ; ἀκούω γοῦν ὁ Φιλιππήσιος ὅτε Παῦλος καί Σίλας ἕλκω ἐπί ὁ ἄρχω εἰς ὁ ἀγορά , ἐπεί ὁ Πύθων ὁ παιδίσκη ἀπαλλαξείω , τίς φημί ; ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἐκταράσσω ἐγώ ὁ πόλις , Ἰουδαῖος ὑπάρχω , καί καταγγέλλω ἔθος , ὁ οὐ ἔξεστι ἐγώ παραδέχομαι οὐδέ ποιέω , Ῥωμαῖος εἰμί . ὁράω ὁ Φιλιππήσιος Ῥωμαῖος ἑαυτοῦ ἀποκαλέω ; οὕτως οὖν οὐδείς κωλύω καί Παῦλος Ταρσεύς καί Ῥωμαῖος εἰμί . καί γάρ ἐπεί τίμιος δοκέω , ὁ καλέω Ῥωμαῖος , καί περισσός τίς ὁ ἄλλος εἰς λόγος δόξα νομίζω κτάομαι ὁ οὗτος καλέω ὁ ὀνομασία , πολύς καί κατά πόλις ἅμα , καί κατ´ ἀνήρ ἔνιοι , σπουδάζω οὗτος ἑαυτοῦ ὁ ὀνομασία περιποιέω . καί ἀπό μέν ὁ πατρίς ἔκαστος ὀνομάζω , ὅσπερ τυγχάνω , ὁ φέρω δίειμι λάω . Ῥωμαῖος δέ πάλιν καλέω , ὡς ἀξίωμα οὗτος ἐπιγράφω ὁ ὀνομασία . οὕτως γοῦν καί ὁ Παῦλος ἡνίκα αὐτός μέλλω ἀτιμάζω καί τύπτω , οὗτος προκομίζω ὁ προσηγορία , δειδίσσομαι καί ἀνακόπτω αὐτός ὁ τόλμημα ἐπιχειρέω . ἀλλά φημί · ἔστω οὗτος . Πῶς δέ ἐγχωρέω καί ἐν Ταρσός γεννάω Παῦλος καί ἐν Ῥώμη ; ἐν Ταρσός μέν γάρ γεννάω καί Ῥωμαῖος καλέω , οὗτος ἑαυτοῦ διά τιμή τις ὁ ὀνομασία ἐπικτάομαι , δείκνυμι μηδείς ἀδύνατος εἰμί . γεννάω δέ καί ἐν Ταρσός καί ἐν Ῥώμη , πῶς οἷος τε εἰμί ; καί ποῦ φημί Παῦλος ὅτι ἐν Ῥώμη γεννάω ; Ναίς , φημί . ἐπεί γάρ ὁ χλίαρχος εἶπον , « ἐγώ πολύς κεφάλαιος ὁ πολιτεία οὗτος κτάομαι , » ὁ Παῦλος φημί , « ἐγώ δέ καί γεννάω . » καί τίς οὗτος ; οὖον γάρ εἶπον , ἐν ὁ Ῥώμη γεννάω . ἀλλά τίς φημί , αὐτόθεν δῆλος . εἶπον γάρ πολετείαν ὁ χιλίαρχος , οὐ δέ Ῥώμη , ἀλλά Ῥωμαικός πολιτεία , ἐπάγω · « ἐγώ δέ καί γεννάω . »