cogPG.PG118 380
Πῶς δ´ ἂν εἴημεν ἀμέριμνοι , εἰ ἄγαμοι ὧμεν ; Τὰς γὰρ κοσμικὰς φροντίδας , τίς ἀγνοεῖ ; « Ὁ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου . » Ὅρα πῶς τῇ τῆς μερίμνης διαφορᾷ ἐπὶ παρθενίαν παρακαλεῖ . Τὸ γὰρ τὰ τοῦ Κυρίου μεριμνᾷν , οὐκ ἔστι μέριμνα , ἀλλὰ σωτηρία . Ὅθεν ἄνω λέγει , « Θέλω δὲ ὑμᾶς ἀμερίμνους εἶναι . » πιΜεμέρισται ἡ γυνὴ καὶ ἡ παρθένος . » [ ΚΟΥΜ.-Μεμέρισται , τουτέστιν , οὐ τὴν αὐτὴν ἔχουσι φροντίδα , ἀλλὰ μεμερισμέναι εἰσὶ ταῖς σπουδαῖς . Ἡ μὲν γὰρ παρθένος , φησὶ , τὰ τοῦ Κυρίου μεριμνᾷ , ἵνα ᾗ σώματι καὶ πνεύματι ἁγία , σώματι μὲν διὰ τὴν ἁγνείαν , πνεύματι δὲδιὰ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν οἰκειότητα , καὶ τὴν ἐνοίκησιν τοῦ παρακλήτου Πνεύματος . « Ἡ δὲ τὰ τοῦ κόσμου μεριμνᾷ . » Ἀνδρὶ γὰρ ἀρέσαι βούλεται . Ἵσως γὰρ καὶ εὔοπτος εἶναι βούλεται , καὶ οἰκουρὸς , καὶ μηδὲ τῷ δεομένῳ ἁπλοῦσα χεῖρα φιλάνθρωπον . Γυναῖκα δέ ἔστι , τὴν γεγαμηκυῖαν . Τοῦτο δὲ πρὸς τὸ ὑμῶν αὐτῶν συμφέρον λέγω , οὐχ Ἰνα ὄρόχον ὑμῖν ἐπιβάλω , ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ ἀπερισπάστως . Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν ἐπὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει , ἐὰν ἢ ὑπέρακμος , καὶ οὕτως ὁφεί λει γίνεσθαι , ὃ θέλει , ποιείτω , οὐχ ἀμαρτάνει , γομείτωσαν . Τοὺς δὲ περὶ παρθενίας λόγους , φησὶν , ἐκίνησα , τοῦτο ὑμῖν συμφέρειν εἰδὼς , οὐχ ἴνα δὲ ἀναγκάσω ὑμᾶς καὶ θέλοντας καὶ μὴ θέλοντας παρθενεύειν . Τὴν γὰρ ἀνάγκην βρόχον καλεῖ . Ὁρᾷς πῶς δέδοικε τέλειόν τι ἐπιτάξαι · « Ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον . » Τί γὰρ παρθένου καὶ τῆς τοιαύτης πολιτείας καὶ ζωῆς εὐσχημονέστερον « Καὶ εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ . » Οὐ γὰρ λέγω , φησί , ταῦτα , ἵνα βρόχον ὑμῖν καὶ ἀνάγκην ἐπιβάλω , ἀλλὰ πρὸς τὸ εὔσχημον καὶ ἀπερισπάστως εὐπρόσεδρον τῷ Κυρίῳ ἀγαγεῖν ὑμᾶς βουλόμενος . Ἔστι δὲ εὐπρόσεδρον , τὸ εὐχερῶς παραμένον ἢ διηνεκῶς , ἀμετεωρίστως , ἀφροντίστως . « Εἰ δέ τις ἀσχημονεῖν . » Ἀσθένεια φύσεως ἀνθρώπου τὸ νομίζειν ἀσχημονεῖν , εἴγε τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα φυλάττει παρθένον , καὶ Θεῷ ἀφιεροῖ . - [ Τ . ] Εἰ δέ τις , φησὶν , ἀσχημοσύνην νομίζει φέρειν αὐτῳ , ἀνέκδοτον γάμῳ φυλάττειν οἴκοι τὴν θυγατέρα παρθενεύουσαν , καὶ οἴεται οὕτω μᾶλλον ὀφείλειν γίνεσθαι , οἷον ἐκδοῦναι , « Ποιείτω ὃ θέλει . » Οὐ γὰρι κεκώλυται ὁ γάμοσμὴ γένοιτο ! , εἰ καὶ ὑψηλότερον ἡ παρθενία . Ὥστε εἰ βούλονται , ἐκγαμείτωσαν αὐτὰς , φησί . Εἰ δέ τις ἕστηκεν ἐν ταύτῃ τῇ γνώμῃ ἐδραῖος , ἤτοι εἰς τὸ μὴ ἐκγαμίσαι αὐτὴν , μὴ ποιῶν τοῦτο ὡς ἐξ ἀνάγκης καὶ ἀπὸ νόμου κωλυόμενος γὰρ οὕτω τοῦτο ποιῶν , λίαν ἀμαρτάνει ) · ἐὰν οὐν τις τοῦτο ὡς μὴ ἔχων ἀνάγκην ποιῆ , ἀλλ´ ὡς κύριος μὲν ὤν ἑκατέρου θελήματος ἀπὸ τοῦ νόμου , αὐτὸς δὲ αἱρετώτερον κρίνων τὸ μὴ ἐκγαμίζειν , καὶ οὺτος καλῶς ποιεῖ φυλάττων παρθένον καὶ ἀμέριμνον τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα . Δύναται δὲ τὸ , « Μὴ ἔχων ἀνάγκην , » καὶ ἄλλως οὐδὲν ἧττον οἰκείως ἐκληφθῆναι , θίον μὴ ἀναγκαζόμενος τὸ ἐναντίον ποιεῖν ὑπὸ τῆς
Lemmas: Πῶς δδʹ εἄν εἰμί ἀμέριμνος , εἰμί ἄγαμος ἵημι ; ὁ γάρ κοσμικός φροντίς , τίς ἀγνοέω ; « ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος . » Ὅρας πῶς ὁ ὁ μέριμνα διαφορά ἐπί παρθενίας παρακαλέω . ὁ γάρ ὁ ὁ κύριος μεριμνάω , οὐ εἰμί μέριμνα , ἀλλά σωτηρία . ὅθεν ἄνω λέγω , « ἐθέλω δέ σύ ἀμέριμνος εἰμί . » πιμεριζω ὁ γυνή καί ὁ παρθένος . » [ κουμ.-μεμεριειμι , τουτέστιν , οὖον ὁ αὐτός ἔχω φροντίς , ἀλλά μερίζω εἰμί ὁ σπουδή . ὁ μέν γάρ παρθένος , φημί , ὁ ὁ κύριος μεριμνάω , ἵνα ὅς σῶμα καί πνεῦμα ἅγιος , σῶμα μέν διά ὁ ἁγνεία , πνεῦμα δείδω ὁ πρός ὁ θεός οἰκειότης , καί ὁ ἐνοίκησις ὁ παράκλητος πνεῦμα . « ὁ δέ ὁ ὁ κόσμος μεριμνάω . » ἀνδρίς γάρ ἀρέσκω βούλομαι . ἴσως γάρ καί Εὔοπτος εἰμί βούλομαι , καί οἰκουρός , καί μηδέ ὁ δήω ἁπλόω χείρ φιλάνθρωπον . γυνή δέ εἰμί , ὁ γαμέω . οὗτος δέ πρός ὁ σύ αὐτός συμφέρω λέγω , οὐ ἵνα ὄρχος σύ ἐπιβάλλω , ἀλλά πρός ὁ εὔσχημος καί εὐπρόσεδρος ὁ κύριος ἀπερίσπαστος . εἰμί δέ τις ἀσχημονέω ἐπί ὁ παρθένος αὐτός νομίζω , ἐάν ἢ ὑπέρακμος , καί οὕτως ὄφις λέι γίγνομαι , ὅς ἐθέλω , ποιέω , οὐ ἁμαρτάνω , γομείτωσαν . ὁ δέ περί παρθενίη λόγος , φημί , κινέω , οὗτος σύ συμφέρω εἰδοί , οὐ ἵνα δέ ἀναγκάζω σύ καί ἐθέλω καί μή ἐθέλω παρθενεύω . ὁ γάρ ἀνάγκη βρόχος καλέω . ὁράω πῶς δείδω τέλειος τίς ἐπιτάσσω · « ἀλλά πρός ὁ εὔσχημος . » τις γάρ παρθένος καί ὁ τοιοῦτος πολιτεία καί ζωή εὐσχήμων « καί εὐπρόσεδρος ὁ κύριος . » οὖον γάρ λέγω , φημί , οὗτος , ἵνα βρόχος σύ καί ἀνάγκη ἐπιβάλλω , ἀλλά πρός ὁ εὔσχημος καί ἀπερίσπαστος εὐπρόσεδρος ὁ κύριος ἄγω σύ βούλομαι . εἰμί δέ εὐπρόσεδρος , ὁ εὐχερής παραμένω ἢ διηνεκής , ἀμετεώριστος , ἀφρόντιστος . « εἰμί δέ τις ἀσχημονέω . » ἀσθένεια φύσις ἄνθρωπος ὁ νομίζω ἀσχημονέω , εἰ ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ φυλάσσω παρθένος , καί Θεός ἀφιερόω . - [ Τ . ] εἰμί δέ τις , φημί , ἀσχημοσύνη νομίζω φέρω αὐτός , ἀνέκδοτος γάμος φυλάσσω οἴκοι ὁ θυγάτηρ παρθενεύω , καί οἴομαι οὗτος μᾶλλον ὀφείλω γίγνομαι , οἷος ἐκδίδωμι , « ποιέω ὅς ἐθέλω . » οὖον γάρι κωλύω ὁ γαμοσμαω γίγνομαι ! , εἰμί καί ὑψηλός ὁ παρθενίη . ὥστε εἰμί βούλομαι , ἐκγαμέω αὐτός , φημί . εἰμί δέ τις ἵστημι ἐν οὗτος ὁ γνώμη εδραίος , ἤτοι εἰς ὁ μή εκγαμισος αὐτός , μή ποιέω οὗτος ὡς ἐκ ἀνάγκη καί ἀπό νόμος κωλύω γάρ οὗτος οὗτος ποιέω , λίαν ἁμαρτάνω ) · ἐάν ὀν τις οὗτος ὡς μή ἔχω ἀνάγκη ποιέω , ἀλ ὡς κύριος μέν εἰμί ἑκάτερος θέλημα ἀπό ὁ νόμος , αὐτός δέ αἱρετός κρίνω ὁ μή γαμίζω , καί οὗτος καλῶς ποιέω φυλάσσω παρθένος καί ἀμέριμνος ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ . δύναμαι δέ ὁ , « μή ἔχω ἀνάγκη , » καί ἄλλως οὐδείς κακός οἰκεῖος ἐκλαμβάνω , θεός μή ἀναγκάζω ὁ ἐναντίος ποιέω ὑπό ὁ