cogPG.PG118 375
« ὸὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφός . » Εἰ δὲ καὶ καθ᾿´ ἱκά . στην ἡμέραν πυκτεύει καὶ μάχεται , βουλόμενός σε πρὸς τὴν ἑαυτοῦ ἀπιστίαν ἑλκύσαι , καὶ οὑτως χωρίσθητι . Οὐ γὰρ δεδούλωσαι , φησὶν , εἰς τὰ τοιαῦτα , ὥστε καὶ μαχόμενον βαστάζειν . Καὶ δῆλον ὅτι περὶ μάχης γενομένης λέγει , ἐξ ὧν ἐπάγει · « Ἐν δὲ εἰρήνῃ κέκληκεν ἡμᾶς ὁ Θεός·»τουτέστιν , ἵνα εἰρηνεύωμεν ,, καὶ μὴ ἐν ὑμῖν ᾖ στάσις ἢ μάχη . Ἐπεὶ οὖν μάχεται , διὰ τοῦτο ἀπαλλαγῆναι καλόν . « Οὐ δεδούλωται ὁ ἀδελφὸς ἢ ἡ ἀδελφὴ ἐν τοῖς τοιούτοις . » Οὐκ ἔχει ἀνάγκην , φησίν , ὁ πιστὸς ἢ ἡ πιστὴ ἐν τοῖς ἀπίστοις τοιαύτην , οἷα αὐτῷ ἐπίκειται ἐπὶ τῶν πιστῶν . Ἐκεῖ μὲν γὰρ παντὶ τρόπῳ , χωρὶς λόγου πορνείας , οὐκ ἔξεστιν ἀπ´ ἀλλήλων τοὺς συναφθέντας χωρισθῆναι · ἐνταῦθα δὲ , ἂν μὲν συνευδοκῇ τὸ ἄπιστον μέρος τῷ πιστῷ συνοικεῖν , δεῖ μὴ λύειν τὸ συνοικέσιον · ἂν δὲ στασιάζη , καὶ τὴν λύσιν ἐκεῖνος ποιῇ , . οὐ δεδούλωται ὁ πιστὸς εἰς τὸ μὴ χωρισθῆναι , ἀλλ´ ἐλεύθερός ἐστιν , ἐκείνου λύοντος τὸν γάμον , καὶ αὐτὸς διαναστῆναι . Πλὴν , φησὶν , εἰ καὶ Κἐλεύθερός ἐστι τὸ συνοικέσιον διὰ τὴν τοῦ ἀπί . στου στάσιν λύειν , ἀλλ´ ἄμεινον πολλῷ ποιήσει , εἰ τὴν ἔριν εἰρήνῃ καὶ καλοκαγαθία λύσας , μὴ λόσει τὸν γάμον . « Ἐν γὰρ εἰρήνῃ , φησί , κέκληκεν ἡμᾶς ὁ Θεός . » Τοῦτο γὰρ , φησὶί , καὶ τῆς κλήσεως τῆς ἀπὸ Θεοῦ σημεῖον , τὸ εἰρηνικοὺς ὅσον τὸ ἐξ ἡμῶν πρὸς πάντας εἶναι . Καὶ τὸ ἐφεξῆς δέ , « Τί γὰρ οἶδας , γύναι , » καὶ ἑξῆς , ταύτη συνάδει τῇ ἑρμηνείᾳ διὰ τῆς πρὸς αὐτὴν μάλιστα ἀκολουθίας . Τί γὰρ οἶδας , γύναι , εἰ τὸν ἄνδρα σώσεις ; ἢ τί οἶδας , ἄνερ , εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις ἢ μή ; έκάστῳ ὡς ἐμέρισεν ὁ Θεὸς , ἕκαστον ὡς κέκληκεν ὁ Κύριος , οὖτως περιπατείτω . Καὶ οὕτως ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις πάσαις διατάσσομαι , Πάλιν πρὸς τὸν ἀφιέντος μένειν θέλοντα τὸν ἄπιστον μηδὲ στασιάζοντα μεταβέβηκε , καὶ φης · Εἰ μὴ διαστασιάζοι πρὸς σὲ , μένε μετ´ αὐτοῦ , Εἰκὸς γὰρ τῷ χρόνῳ καὶ σώσεις αὐτὸν συμβουλεύοντα , καὶ πιστὸν ποιήσεις . Ὅρα δὲ πῶς οὐκ ἐν ἀνάγκῃ τοὺυτο γενέσθαι ἀπῄτησεν , ἵνα μὴ βάρος ἐπιθῆ , ἀλλὰ τῇ τοῦ μέλλοντος ἀδηλία καὶ τὴν ἀνάγκην ἐξεῖλε , καὶ ταύτην μὴ ἀπογνῶναι καὶ ἐνναρκῆσαι συμβουλεύουσαν , παρεσκεύασεν . « Ἡ μή . » Ἔως τοὺ , « Ἡ μὴ , » στίξον τελείαν στιγμὴν , ἵνα ᾖ οὕτως · Ἡ τί οἶδας , ἄνερ , εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις ἢ μή ; τουτέστι , Πόθεν οἶδας εἰ σώσεις ἢ μὴ σώσεις ; ἄδηλον γὰρ τὸ μέλλον · ἀδήλου δὲ ὄντος , οὐ δεῖ λύειν τὸν γάμον . Μὴ σώζων μὲν γὰρ οὐκ ἐβλάβης , σώζων δὲ ὡρελήθης . « Ἑκάστῳ ὡς ἐμέρισεν ὁ Θεός . » Τὸ γὰρ συμφέρον αὐτὸς μόνος οἶδε , καὶ πότερον μᾶλλον συνετέλει , τὸν πιστὸν ἐξ ἀρχῆς ἀπίστῳ συναφθῆναι ἢ πιστῷ . Ἐπ´ ἐνίων μὲν γὰρ συνέφερε πιστὸν πιστῳ συνοικεῖν , καὶ συνήφθη · ἐπ´ ἐνίων δὲ πιστὸν ἀπίστῳ , καὶ γέγονεν οὕτως . Καὶ τούτων οὐδείς ἐστιν ἱκανὸς , συνιδεῖν τὰς αἰτίας , πλὴν το ῦ οὕτω διαταξαμένου καὶ
Lemmas: « οὖον δουλόω ὁ ἀδελφός . » εἰμί δέ καί καθ᾿´ ἀνθέλιξ . ἵστημι ἡμέρα πυκτεύω καί μάχομαι , βούλομαι σύ πρός ὁ ἑαυτοῦ ἀπιστία ἕλκω , καί οὕτως χωρίζω . οὖον γάρ δουλόω , φημί , εἰς ὁ τοιοῦτος , ὥστε καί μάχομαι βαστάζω . καί δῆλος ὅτι περί μάχη γίγνομαι λέγω , ἐκ ὅς ἐπάγω · « ἐν δέ εἰρήνη καλέω ἐγώ ὁ Θεός·»τουτέστιν , ἵνα εἰρηνεύω ,, καί μή ἐν σύ εἰμί στάσις ἢ μάχη . ἐπεί οὖν μάχομαι , διά οὗτος ἀπαλλάσσω καλός . « οὖον δουλόω ὁ ἀδελφός ἢ ὁ ἀδελφή ἐν ὁ τοιοῦτος . » οὐ ἔχω ἀνάγκη , φημί , ὁ πιστός ἢ ὁ πιστός ἐν ὁ ἄπιστος τοιοῦτος , οἷος αὐτός ἐπίκειμαι ἐπί ὁ πιστός . ἐκεῖ μέν γάρ πᾶς τρόπος , Χωρὶς λόγος πορνεία , οὐ ἔξεστι ἀπ´ ἀλλήλων ὁ συνάπτω χωρίζω · ἐνταῦθα δέ , εἄν μέν συνευδοκέω ὁ ἄπιστος μέρος ὁ πιστός συνοικέω , δεῖ μή λύω ὁ συνοικέσιον · εἄν δέ στασιάζω , καί ὁ λύσις ἐκεῖνος ποιέω , . οὖον δουλόω ὁ πιστός εἰς ὁ μή χωρίζω , ἀλ ἐλεύθερος εἰμί , ἐκεῖνος λύω ὁ γάμος , καί αὐτός διανίσταμαι . πλήν , φημί , εἰμί καί ἐλεύθερος εἰμί ὁ συνοικέσιον διά ὁ ὁ ἀπύ . ἕκαστος στάσις λύω , ἀλ ἀγαθός πολύς ποιέω , εἰμί ὁ Ἔρις εἰρήνη καί καλοκαγαθία λύω , μή λούω ὁ γάμος . « ἐν γάρ εἰρήνη , φημί , καλέω ἐγώ ὁ Θεός . » οὗτος γάρ , φημί , καί ὁ κλῆσις ὁ ἀπό Θεός σημεῖον , ὁ εἰρηνικός ὅσος ὁ ἐκ ἐγώ πρός πᾶς εἰμί . καί ὁ ἐφεξῆς δέ , « τις γάρ οἶδα , γυνή , » καί ἑξῆς , οὗτος συνάδει ὁ ἑρμηνεία διά ὁ πρός αὐτός μάλιστα ἀκολουθία . τις γάρ οἶδα , γυνή , εἰμί ὁ ἀνήρ σῴζω ; ἢ τίς οἶδα , ἀνήρ , εἰμί ὁ γυνή σῴζω ἢ μή ; ἕκαστος ὡς μερίζω ὁ θεός , ἕκαστος ὡς καλέω ὁ Κύριος , οὖτως περιπατέω . καί οὕτως ἐν ὁ ἐκκλησία πᾶς διατάσσω , πάλιν πρός ὁ ἀφίημι μένω ἐθέλω ὁ ἄπιστος μηδέ στασιάζω μεταβαίνω , καί φημί · εἰμί μή διαστασιάζω πρός σύ , μένω μετέ αὐτός , εἰκώς γάρ ὁ χρόνος καί σῴζω αὐτός συμβουλεύω , καί πιστόν ποιέω . Ὅρας δέ πῶς οὐ ἐν ἀνάγκη τουτός γίγνομαι ἀπαιτέω , ἵνα μή βάρος ἐπιτίθημι , ἀλλά ὁ ὁ μέλλω ἀδηλία καί ὁ ἀνάγκη ἐξαιρέω , καί οὗτος μή ἀπογιγνώσκω καί ἐναρκέω συμβουλεύω , παρασκευάζω . « ὁ μή . » ἔως ὅς , « ὁ μή , » στίζω τέλειος στιγμή , ἵνα εἰμί οὕτως · ὁ τίς οἶδα , ἀνήρ , εἰμί ὁ γυνή σῴζω ἢ μή ; τουτέστι , πόθεν οἶδα εἰμί σῴζω ἢ μή σῴζω ; ἄδηλος γάρ ὁ μέλλω · ἄδηλος δέ εἰμί , οὖον δεῖ λύω ὁ γάμος . μή σῴζω μέν γάρ οὐ βλάπτω , σῴζω δέ ὁράω . « ἕκαστος ὡς μερίζω ὁ Θεός . » ὁ γάρ συμφέρω αὐτός μόνος οἶδα , καί πότερος μᾶλλον συντελέω , ὁ πιστόν ἐκ ἀρχή ἄπιστος συνάπτω ἢ πιστός . Ἐπ´ ἔνιοι μέν γάρ συμφέρω πιστόν πιστός συνοικέω , καί συνάπτω · ἐπι ἔνιοι δέ πιστόν ἄπιστος , καί γίγνομαι οὕτως . καί οὗτος οὐδείς εἰμί ἱκανός , συνοράω ὁ αἴτιος , πλήν ὁ ὗ οὗτος διατάσσω καί