cogPG.PG118 301
τῷ πλησίον ἐργάζεται κακόν . Εἶτα ἐπαναλη πτικὸν συμπέρασμα . « Πλήρωμα οὗν νόμου ἡ ἀγάπη » ἀντὶ τοῦ , ληθῶς ἄρα καὶ δικαίως ἔφην , ὅτι ὁ ἀγαπῶν , τὸν νόμον πεπλήρωκεν . Εἰπὼν δὲ ὅτι ὁ ἀγαπῶν , τὸν νόμον ὅλον πληροῖ , δείκνυσι πῶς . Ὅτι , φησί ,, πᾶσαι αἱ ἐντολαὶ διὰ τῆς ἀγάπης πληροῦνται . Ἀλλ´ οὐκ εἶπε πληροῦνται ἁπλῶς , ἀλλ´’ , « Ἀνακεφαλαιοῦνται . » Τουτέστι συντόμως καὶ ἐν βραχεῖ λόγῳ τὸ πᾶν γίνεται , καὶ ὅλον πληροῦται τῶν ἐντολῶν τὸ ἔργον διὰ βραχέων . « Τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν . » Τὸ , « ὡς σεαυτὸν , » τὴν ἐπιτεταμένην ἀγάπην δηλοῖ , Ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται . Πλήρωμα οὐν νόμου ἡ ἀγάπη , καὶ τοῦτο , εἰδότες τὸν καιρὸν , ὅτι ἄρα ἡμᾶς ἣδη ἑξ ὕπνου ἐγερθῆναι . Νῦν γὰρ ἐγγότερον ἡμῶν ἡ σωτηρία , ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν Εἰδες πῶς τὰς ἀρετὰς ἑκατέρας ἔχει ἡ ἀγάπη , τὴν τῶν κακῶν ἀποχὴν λέγω , καὶ τὴν ποίησιν τῶν ἀγαθῶν ; Ἰδοὺ ἡ ἀποχὴ τῶν κακῶν · « Τῷ πλησίον , φησί , κακὸν οὐκ ἐργάζεται . » Ἰδοὺ ἡ ποίησις τῶν ἀγαθῶν · « Πλήρωμα , φησί , νόμου ἡ ἀγάπη . » Τὸν γὰρ πλησίον εὖ ποιεῖ . ἅπασα δὲ ἡ σπουδὴ τοῦ νόμου , τοῦτο βούλεται , ἀποχὴν τῶν κακῶν , καὶ ἀρχὴν τῶν ἀγαθῶν . « Ἡ ἀγάπη τῷ πλησίον κακὸν οὐκ ἐργάζεται . » Ἀρχὴ τῶν καλῶν καὶ τέλος , ἀγαπᾷν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν . « Καὶ τοῦτο , εἰδότες . » [ ΣΕΥΗΡ . Πληροῦτε , φησὶ , τὸ τῆς ἀγάπης ἔργον , εἰδότες τὸν καιρὸν κατεπείγοντα καὶ ἀρετὴν ἀπαιτοῦντα . « Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία , » ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν · τουτέστι , Νῦν ὅτε ἔγνωμεν τῶν ἔργων τὰ ὡφελιμώτερα , κοῦφον ὅμως γέγονε τὸ σωθῆναι , ἤπερ ὅτε κατηχούμεθα ἔτι τὸν τῆς πίστεως λόγον . Οὐ γὰρ ἅμα τῷ πιστεῦσαι εἰς Χριστὸν , καὶ τὴν ἀκριβῆ τῶν ποακτέων κατάληψιν εἴχομεν . « Εἰδότες , » φησί , ποῖον τοῦτο ; « Τὸ καιρὸν , » φησί.-ΦΤ ] « Καὶ τοῦτο εἰδότες . » Τοῖς ἄνω τοῦτο συνήρτηται , καὶ πρὸς ἐκεῖνα ἀποδίδοται , ἐπίτασις μᾶλλον ὃν καὶ προτροπὴν ἐμφαῖνον τῶν εἰρημένων . Ποίοις δὲ ἄνω ; « Πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω . » Καὶ , « Ἀπόδοτε πᾶσι τὰς ὀφειλας . » Καὶ , « μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε , εἰ μὴ τὸ ἀγαπᾶν αλλήλους . » Ταῦτα οὖν , φησὶ , ποιεῖτε , διά τε τὰ προειρημένα , καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα . Διὰ ποῖον ; εἰδότες τὸν καιρὸν , ὅτι συντέτμηται ὁ τῆς ζωῆς ἡμῶν χρόνος , καὶ δεῖ ἡμᾶς , εἰ καὶ ἐκαθεύδομεν μηδὲν πράττοντες , ὡς ἐξ ὕπνου κἂν γοῦν ἐγερθῆναι . Φανερὸν γὰρ ὅτι νῦν μάλιστα πρὸς τὸ τέλος ἐσμὲν τῆς ζωῆς ἡμῶν ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν . σωτηρίαν δὲ καλεῖ τὸ τέλος τῆς ζωῆς , ὅτι τότε τοῖς ἀξίοις ἡ σωτηρία καὶ ἡ ἀπόλαυσις ἀποκαλύπτεται μᾶλλον . Διὸ καὶ ἡμέραν αὐτὸ καλεῖ , καὶ ἡδονὴν παρέχουσαν , καὶ φωτίζουσαν , καὶ φανεροποιοῦσαν τὰ πρὶν ἐν ἀγνοίᾳ τῇ κατὰ πεῖραν καὶ ἀπόλαυσιν κείμενα , μόνῃ δὲ τῆ ἐλπίδι θεωρούμενα . Εἰκότως δὲ τὸν παρόντα βίον νύκτα καλεῖ , πρὸς τὴν μέλλουσαν ἡμέραν . Πολλὰ γὰρ τῶν ἐν τούτω νῦν ὡς ἐν νυκτὶ κρυπτομένων , ἐκεῖ φανερὰ ὡς ἐν λαμπρᾷ ἡμέρᾳ γενήσεται , καὶ πολλὰ τῶν ἀγνοουμένων ἐνταῦθα ὡς ἐν σκότει , ἐκεῖ ως ἐν φωτὶ ἐπιγνωσθήσεται , πάσης σκηνῆς λυομένης ,
Lemmas: ὁ πλησίος ἐργάζομαι κακός . εἶτα ἐπαναλη πτικός συμπέρασμα . « πλήρωμα ἐν νόμος ὁ ἀγάπη » ἀντί ὁ , λανθάνω ἄρα καί δικαίως φημί , ὅτι ὁ ἀγάπη , ὁ νόμος πληρόω . εἶπον δέ ὅτι ὁ ἀγάπη , ὁ νόμος ὅλος πληρόω , δείκνυμι πῶς . ὅτι2 , φημί ,, πᾶς ὁ ἐντολή διά ὁ ἀγάπη πληρόω . Ἀλ οὐ εἶπον πληρόω ἁπλόος , ἀλλά , « Ἀνακεφαλαιόω . » τουτέστι σύντομος καί ἐν βραχύς λόγος ὁ πᾶς γίγνομαι , καί ὅλος πληρόω ὁ ἐντολή ὁ ἔργον διά βραχύς . « ὁ πλησίος σύ ὡς σεαυτοῦ . » ὁ , « ὡς σαυτοῦ , » ὁ ἐπιτείνω ἀγάπη δηλόω , ὁ ἀγάπη ὁ πλησίος κακός οὐ ἐργάζομαι . πλήρωμα ὀν νόμος ὁ ἀγάπη , καί οὗτος , οἶδα ὁ καιρός , ὅτι ἄρα ἐγώ ἥδη ἕξ ὕπνος ἐγείρω . νῦν γάρ ἔγγος ἐγώ ὁ σωτηρία , ἢ ὅτε πιστεύω ὁράω πῶς ὁ ἀρετή ἑκάτερος ἔχω ὁ ἀγάπη , ὁ ὁ κακός ἀποχή λέγω , καί ὁ ποίησις ὁ ἀγαθός ; ἰδέ ὁ ἀποχή ὁ κακός · « ὁ πλησίος , φημί , κακός οὐ ἐργάζομαι . » ἰδέ ὁ ποίησις ὁ ἀγαθός · « πλήρωμα , φημί , νόμος ὁ ἀγάπη . » ὁ γάρ πλησίος εὕω ποιέω . ἅπας δέ ὁ σπουδή ὁ νόμος , οὗτος βούλομαι , ἀποχή ὁ κακός , καί ἀρχή ὁ ἀγαθός . « ὁ ἀγάπη ὁ πλησίος κακός οὐ ἐργάζομαι . » Ἀρχή ὁ καλός καί τέλος , ἀγαπάω ὁ πλησίος ὡς ἑαυτοῦ . « καί οὗτος , οἶδα . » [ ΣΥ . πληρόω , φημί , ὁ ὁ ἀγάπη ἔργον , οἶδα ὁ καιρός κατεπείγω καί ἀρετή ἀπαιτέω . « νῦν ἐγγύς ἐγώ ὁ σωτηρία , » ἢ ὅτε πιστεύω · τουτέστι , νῦν ὅτε γιγνώσκω ὁ ἔργον ὁ ὠφέλιμος , κοῦφος ὅμως γίγνομαι ὁ σῴζω , ἤ2 ὅτε κατηχέω ἔτι ὁ ὁ πίστις λόγος . οὖον γάρ ἅμα ὁ πιστεύω εἰς Χριστός , καί ὁ ἀκριβής ὁ ποακτεα κατάληψις ἔχω . « οἶδα , » φημί , ποῖος οὗτος ; « ὁ καιρός , » φησί.-ΦΤ ] « καί οὗτος οἶδα . » ὁ ἄνω οὗτος συναρτάω , καί πρός ἐκεῖνος ἀποδίδωμι , ἐπίτασις μᾶλλον ὅς καί προτροπή ἐμφαίνω ὁ εἴρω . ποῖος δέ ἄνω ; « πᾶσα ψυχή ἐξουσία ὑπερέχω ὑποτάσσω . » καί , « ἀπόδοτος πᾶς ὁ ὀφειλή . » καί , « μηδείς μηδείς ὀφείλω , εἰμί μή ὁ ἀγαπάω ἀλλήλων . » οὗτος οὖν , φημί , ποιέω , διά τε ὁ προερέω , καί διά οὗτος μάλιστα . Ζεύς ποῖος ; οἶδα ὁ καιρός , ὅτι συντέμνω ὁ ὁ ζωή ἐγώ χρόνος , καί δεῖ ἐγώ , εἰμί καί καθεύδω μηδείς πράσσω , ὡς ἐκ ὕπνος κἀν γοῦν ἐγείρω . Φανερός γάρ ὅτι νῦν μάλιστα πρός ὁ τέλος εἰμί ὁ ζωή ἐγώ ἢ ὅτε πιστεύω . σωτηρία δέ καλέω ὁ τέλος ὁ ζωή , ὅτι τότε ὁ ἄξιος ὁ σωτηρία καί ὁ ἀπόλαυσις ἀποκαλύπτω μᾶλλον . Διὸ καί ἡμέρα αὐτός καλέω , καί ἡδονά παρέχω , καί φωτίζω , καί φανεροποιέω ὁ πρίν ἐν ἄγνοια ὁ κατά πείρω καί ἀπόλαυσις κεῖμαι , μόνος δέ τῆ ἐλπίς θεωρέω . εἰκότως δέ ὁ πάρειμι βίος νύξ καλέω , πρός ὁ μέλλω ἡμέρα . Πολύς γάρ ὁ ἐν οὗτος νῦν ὡς ἐν νύξ κρύπτω , ἐκεῖ φανερός ὡς ἐν λαμπρός ἡμέρα γίγνομαι , καί πολύς ὁ ἀγνοέω ἐνταῦθα ὡς ἐν σκότος , ἐκεῖ ως ἐν φάος ἐπιγιγνώσκω , πᾶς σκηνή λύω ,