cogPG.PG118 234
νόμῳ , ἀλλὰ καινὰ καὶ νέα παραγγέλματα , καὶ φιλοΚσοφώτερα , ὡσεὶ εἶπεν , Ἵνα δουλεύωμεν τοῖς νέοις σοῖς ἐκ τοῦ Πνεύματος ἐπιταγεῖσι · καὶ γὰρ τοῖς μὲν ἀρχαίοις τὸ μὴ φονεύειν , ἡμῖν δὲ τὸ μὴ ὀργίζεσθαι · ἐκείνοις μὴ μοιχεύειν , ἡμῖν δὲ τὸ μηδὲ περιέργως ὁρᾶν ἐπιτέτακται . « Καὶ οὐ παλαιότητι γράμματος ; » Οὐκ ἔτι γὰρ ὁ νόμος ἐπιτάσσει , ἀλλὰ τὸ πνεῦμα . Εἰπῶν δὲ , « Παλαιότητι , » ἔδειξε τὸ σαθρὸν τοῦ νόμου καὶ ἀχρεῖον . Πᾶν γὰρ τὸ , « παλαιούμενον , φησί , καὶ γηράσκον , ἐγγὺς ἀφανισμοῦ . » πΤί οὐν ἐροῦμεν . » Επειδὴ εἶπεν , « ἵνα δουλεύωμεν ἐν καινότητι πνεύματος , » ὡς τοῦ μὲν πνεύματος σώζοντος , τοῦ δὲ νόμου μὴ σώζοντος , φησί . Τί οὐν , εἴποι τις , ὅτι Ἀνόμος ἀμαρτωλός ἐστιν , ἢ ἁμαρτίας πρόξενος · Οὐ τοῦτο , φησί , λέγω , ἀλλ´ ὅτι πρόξενός μοι τοῦ γνῶναι τὴν ἁμαρτίαν · οὐκοῦν καὶ χειρόνως τιμωρηθῆναι , ὅτι ἐν γνώσει λοιπόν ἀμαρτάνω . Ὅμως κατὰ μικρὸν δείκνυσι τὸν νόμον καὶ κατασκευαστιτὸν τῆς ἁμαρτίας , οὐ μὴν παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ παρὰ τὴν αὐτῶν κακίαν . Οὐκ εἶπε , Τί οὖν ; Ὁ όμος ἀπέθανεν , ἢ κατήργηταιτοῦτο γὰρ ἐβούλετο ] ; ἀλλ´ ὅπερ οὐδὲ αὐτῷ ἐδόκει.-[ΦΩΤ . ] « Τί οὑν : φησὶν , ὁ νόμος ἀμαρτία ; » Διὸ ἐπάγει , « Μὴ γένοιτο ! » ἅμα κἀκείνους λεαίνων , καὶ τὸ αὐτοῦ οὐκ ἀναιρῶν . θό γὰρ εἰ μὴ ἔστιν ἀμαρτία , ἤδη οὐκ ἀπέθανεν ἢ οὐ κατήργηται , ὅπερ ἐκεῖνος καὶ ἐδείκνυε καὶ ἐβούλετο « Ὁ νόμος ἀμαρτία ; » Μετετράπη , φησὶν , ὁ νόμυς τὴν φύσιν , καὶ γέγονεν εἰς ἁμαρτίαν ὡθῶν ; θλὲ , φησίν . Ἵδε , πῶς πανταχοῦ τῆς ἀμαρτίας ἔχεται , τὸν νόμον ἀπαλλάττων κατηγορίας ἁπάσης ; Διὸ καὶ ἐπήγαγε , λέγων · « Ὥστε ὁ νόμος ἅγιος , καὶ ἡ ἐντολὴ ἁγία καὶ ἀγαθή . » Ἀλλ´ εἰ βούλεσθε , καὶ τῶν παραποιούντων τὰς ἐξηγήσεις ταύτας εἰς μέσον τὸν λόγον ἀγάγωμεν οὕτω γὰρ σαφέστερα τὰ παρ´ ἡμῶν λεγόμενα . Τινὲς γὰρ ἐνταῦθα , οὐ περὶ τοῦ νόμουΜωῦσέως αὐτόν φασι λέγειν τὰ λεγόμενα , ἀλλ´ οἱ μὲν περὶ τοῦ φυσικοῦ , ἄλλοι δὲ περὶ τῆς ἐντολῆς τῆς ἐν . τῷ παραδείσῳ δοθείσης . Καὶ μὴν πανταχοῦ σκοπὸς τῷ Παύλῳ τοῦτον ἀναστῆσαι τὸν νόμον . Πρὸς δὲ ἐκείνους , οὐδένα λόγον ἔχει , καὶ μάλα εἰκότως . Τοῦτον γὰρ Ἰουδαῖοι δεδοικότες καὶ τρέμοντες , ἐφιλονείκουν τῇ χάριτι . Τὴν δὲ ἐντολὴν τὴν ἐ , τῷ παραδείσῳ , οὐδὲ νόμον ποτὲ φαίνεται καλέσας , οὐδ´ αὐτὸς , οὐδ´ ἄλλος οὐδείς . Ἵνα δὲ καὶ αὐτῶν τῶν εἰρημένων τοῦτο σαφέστερον γένηται , ἐπεξέλθωμεν τοῖς ῥήμασι , μικρὸν ἀνωτέρω τὸν λόγον ἀγαγόντες . Περὶ γὰρ πολιτείας ἀκριβοῦς αὐτοῖς διαλεχθεὶς , ἐπήγαγε λέγων · « Ἡ ἀγνοεῖτε , ἀδελφοὶ , ὅτι ὁ νόμος κυριεύει τοῦ ἀνθρώπου , ἐφ´ ὅσον χρόνον ζῇ ; ὥστε καὶ ὑμεῖς εθανατώθητε τῷ νόμῳ . » Οὐκοῦν εἰ περὶ τοῦ φυσι . κοῦ ταῦτα εἴρηται , εὐρεθησόμεθα μὴ ἔχοντες νόμον φυσικόν . Εἰ δὲ τοῦτο ἀληθὲς , τῶν ἀλόγων ἐσμὲν ἀνοητότεροι . Ἀλλ´ οὐκ ἔστι ταῦτα . Περὶ γὰρ τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ οὐδὲ φιλονεικεῖν ἀναγκαῖον , ἵνα μὴ περιττὸν ἀναδεξώμεθα πόνον πρὸς τὰ ὡμολογημένα ἀποδνόμενοι . Πῶς οὐν , « Τὴν ἀμαρτίαν οὐκ ἔγνων
Lemmas: νόμος , ἀλλά καινός καί νέος παράγγελμα , καί φιλοκσοφωτερος , ὡσεί εἶπον , ἵνα δουλεύω ὁ νέος σός ἐκ ὁ πνεῦμα ἐπιτάσσω · καί γάρ ὁ μέν ἀρχαῖος ὁ μή φονεύω , ἐγώ δέ ὁ μή ὀργίζω · ἐκεῖνος μή μοιχεύω , ἐγώ δέ ὁ μηδέ περιέργως ὁράω ἐπιτάσσω . « καί οὖον παλαιότης γράμμα ; » οὐ ἔτι γάρ ὁ νόμος ἐπιτάσσω , ἀλλά ὁ πνεῦμα . εἶπον δέ , « παλαιότης , » δείκνυμι ὁ σαθρός ὁ νόμος καί ἀχρεῖος . Πᾶν γάρ ὁ , « παλαιόω , φημί , καί γηράσκω , ἐγγύς ἀφανισμός . » πΤί ὀν εἴρω . » ἐπειδή εἶπον , « ἵνα δουλεύω ἐν καινότης πνεῦμα , » ὡς ὁ μέν πνεῦμα σῴζω , ὁ δέ νόμος μή σῴζω , φημί . τις ὀν , εἶπον τις , ὅτι ἄνομος ἁμαρτωλός εἰμί , ἢ ἁμαρτία πρόξενος · οὖον οὗτος , φημί , λέγω , ἀλ ὅτι πρόξενος ἐγώ ὁ γιγνώσκω ὁ ἁμαρτία · οὐκοῦν καί χειρόνως τιμωρέω , ὅτι ἐν γνῶσις λοιπός ἁμαρτάνω . ὅμως κατά μικρός δείκνυμι ὁ νόμος καί κατασκευαστιος ὁ ἁμαρτία , οὖον μήv παρά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά παρά ὁ αὐτός κακία . οὐ εἶπον , τις οὖν ; ὁ ὁμός ἀποθνῄσκω , ἢ καταργέω γάρ βούλομαι ] ; ἀλ ὅσπερ οὐδέ αὐτός Εὔδος . ] « τις ἐν : φημί , ὁ νόμος ἁμαρτία ; » Διὸ ἐπάγω , « μή γίγνομαι ! » ἅμα ἐκεῖνος λεαίνω , καί ὁ αὐτός οὐ ἀναιρέω . ὁ γάρ εἰμί μή εἰμί ἁμαρτία , ἤδη οὐ ἀποθνῄσκω ἢ οὖον καταργέω , ὅσπερ ἐκεῖνος καί δείκνυμι καί βούλομαι « ὁ νόμος ἁμαρτία ; » μετατρέπω , φημί , ὁ νόμος ὁ φύσις , καί γίγνομαι εἰς ἁμαρτία ὠθέω ; θλὲ , φημί . κύπειρις , πῶς πανταχοῦ ὁ ἁμαρτία ἔχω , ὁ νόμος ἀπαλλάσσω κατηγορία ἅπας ; Διὸ καί ἐπάγω , λέγω · « ὥστε ὁ νόμος ἅγιος , καί ὁ ἐντολή ἅγιος καί Ἀγαθή . » Ἀλ εἰμί βούλομαι , καί ὁ παραποιέω ὁ ἐξήγησις οὗτος εἰς μέσος ὁ λόγος ἄγω οὗτος γάρ σαφής ὁ παρ´ ἐγώ λέγω . Τινές γάρ ἐνταῦθα , οὖον περί ὁ νομουμωυσης αὐτός φημί λέγω ὁ λέγω , ἀλ ὁ μέν περί ὁ φυσικός , ἄλλος δέ περί ὁ ἐντολή ὁ ἐν . ὁ παράδεισος δίδωμι . καί μήv πανταχοῦ σκοπός ὁ Παῦλος οὗτος ἀνίστημι ὁ νόμος . πρός δέ ἐκεῖνος , οὐδείς λόγος ἔχω , καί μάλα εἰκότως . οὗτος γάρ Ἰουδαῖος δείδω καί τρέμω , φιλονεικέω ὁ χάρις . ὁ δέ ἐντολή ὁ εἰ , ὁ παράδεισος , οὐδέ νόμος ποτέ φαίνω καλέω , οὐδός αὐτός , οὐδός ἄλλος οὐδείς . ἵνα δέ καί αὐτός ὁ εἴρω οὗτος σαφής γίγνομαι , ἐπεξέρχομαι ὁ ῥῆμα , μικρός ἀνωτέρω ὁ λόγος ἄγω . περι γάρ πολιτεία ἀκριβής αὐτός διαλέγω , ἐπάγω λέγω · « ὁ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι ὁ νόμος κυριεύω ὁ ἄνθρωπος , ἐφίημι ὅσος χρόνος ζῶ ; ὥστε καί σύ θανατόω ὁ νόμος . » οὐκοῦν εἰμί περί ὁ φύσις . ποῦ οὗτος εἴρω , εὑρίσκω μή ἔχω νόμος φυσικός . εἰμί δέ οὗτος ἀληθής , ὁ ἄλογος εἰμί ἀνόητος . Ἀλ οὐ εἰμί οὗτος . περι γάρ ὁ ἐν ὁ παράδεισος οὐδέ φιλονεικέω ἀναγκαῖος , ἵνα μή περισσός ἀναδέχομαι πόνος πρός ὁ ὁμολογέω ἀποδίδωμι . Πῶς ὀν , « ὁ ἁμαρτία οὐ γιγνώσκω