cogPG.PG118 261
ὑποκρίνεται . « Υπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου . » Θέλων δεῖξαι τὴν ἄφατον αὐτοῦ στοργὴν καὶ σπουδὴν τὴν ὑπὲρ τῶν Ἰουδαίων , αὐτίκα μετὰ τὸ εἰπεῖν , ὅτι « Οὐδέν με δύναται χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ , » ἐπάγει , « Ἀλλ´ ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου , » εἰ ἦν τοῦτο ουντελοῦν εἰς ὄνησιν αὐτῶν , ηὐξάμην ἂν χωρισθῆναι . Τοῦτο γὰρ τὸ « Ἀνάθεμα » σημαίνει . ιὮν ἡ υἱοθεσία , » καὶ τὰ ἑξῆς . Δεῖξαι θέλει , ὅτι ὁ Θεὸς οὐδὲν παρῆκεν εἰς τὴν τῶν Ἰουδαίων εὐεργεσίαν . αὐτοὶ δέ , οἰκείᾳ ἀγνωμοσύνῃ πάντων ἐξέπεσον . Διὸ καὶ καταλέγει τὰς δωρεὰς τοῦ Θεοῦ , υἱοθεσίαν , δόξαν , νομοθεσίαν , καὶ τὰς λοιπάς . « Ὁ ὢν ἐπὶ πάντων Θεός . » Ἐνταῦθα λαμπρότατα Θεὸν τὸν Χριστὸν ὀνομάζει ὁ Ἀπόστολος . Αἰσχύνθητι , τρισάθλιε Ἄρειε , ἀκούων παρὰ Παύλου δοξολογούμενον τὸν Χριστὸν Θεὸν ἀληθινόν . « Εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας . » Αὐτὸς τὴν ὑπὲρ πάντων ἀνήγαγεν εὐχαριστίαν , εἰπών · Εἰ γὰρ καὶ Ἰουδαῖοι , φησί , βλασφημοῦσιν εἰς αὐτὸν , ἀλλ ἐγὼ , φησὶν , ὁ τὰ ἀπόῤῥητα εἰδὼς , καὶ τὴν πρόνοιαν αὐτοῦ ἐπιστάμενος , οἶδα ὅτι δοξολογεῖσθαι ὑπάρχει ἄξιος , οἷα Θεὸς , ὁ Χριστὸς ἐπὶ πάντων εἰς τοὺς αἰῶνας . Οὐχ οἷον δὲ ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ . Οὐ γὸρ πάντες οἰ ἐξ Ἰσραὴλ , οὖτοι Ἰσραήλ . οὐδ´ ὅσοι εἰσὶ σπέρμα Ἀβραὰμ , πάντες τέκνα · ὰλᾶ , Ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα , τουτέστιν , οὐ τὰ τέκνα τῆς σαρκὸς , ταῦτα γέκνα τοῦ Θεοῦ · ἀλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας , λογίζεται εἰς σπέρμα . Ἐπαγγελίας γὰρ ὁ λόγος οὖτος · Κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον ἐλεύσομαι , καὶ ἔσται τῇ Σάῤῥᾳ υἱός . Ἰδοὺ , φησὶ , καὶ ἀνάθεμα ζητῶ γενέσθαι ὑπὲρ τοῦ πιστεῦσαι Ἰουδαίους , καὶ ἵνα μὴ δόξη ἐψεῦσθαι ὁ Θεὸς ἐφ´ οἷς ἐπὴγγελται . Καὶ ὅμως ἐὰν ἴδωμεν ἀκριβῶς , οὔτε νῦν ἐξέπεσεν ὁ λόγος , καὶ ἡ ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐψεύσατο . Ταῦτα γὰρ , φησὶν , εἷπον , οὐχ οἷον ὅτι ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , τουτέστιν , οὐκ ἐπειδὴ ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἵνα τὴν πρὸς αὐτοὺς ἀγάπην ἐνδείξωμαι . Καὶ λοιπὸν δείκνυσι πῶς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , καὶ ἡ πρὸς Ἀβραὰμ ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐκπέπτωκε . Ποία δῆτα ; Ἡ τὸ κατ´ ἐπαγγελίαν αὐτοῦ σπέρμα λέγουσα ἰσάριθμον ἔσεσθαι τοῖς ἄστροις . Κατ´ ἐπαγγελίαν δὲ αὐτοῦ σπέρμα , τὸ τῶν πιστῶν , καὶ οὐκ ἐκπεπτωκότων τῆς θείας προνοίας . « Οὐχ οἷον . » πΤ Οὐ μόνον , φησὶν , οὐκ ἐκπέπτωκεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ οὐδὲ οἷον ἐκπέπτωκεν · οἷον , ἀλλ´ οὐδὲ ἐγγὺς γέγονε τοῦ ἐκπεσεῖν , ἢ δοκεῖν ἐκπεπτωκέναι . « Οὐ γὰρ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραήλ , » καὶ τὰ ἐξῆς . Καὶ πῶς , φησὶν , οὐκ ἐξέπεσεν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ; Πῶς ; Ὅτι οὐ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ , Ἰσραηλῖταί εἰσι , τουτέστι , σπέρμα Ἀβραάμ . Εἶτα σαφηνίζει αὐτό . Οὐ γὰρ ἐπειδή τινες , φησὶ , τέκνα σαρκικὰ τοῦ Ἀβραὰμ , ἤδη καὶ τέκναι εἰσὶ κατ´ ἐπαγγελίαν , καὶ οἷς ἡ ἐπαγγελία ἐδόθη . Ἀλλὰ ποῖα ἐστι τέκνα Ἀβραὰμ , ἄκουε , φησί , τῆς Γραφῆς . Ὅρα δέ · Οὐκ εἶπεν Ἐξ Ἰακὼβ , ἀλλ´ , « Ἐξ Ἰσραὴλ , » τὸ τῆς ἀρετῆς γνώρισμα τεθεικὼς τὸ « Ἰσραὴλ , » καὶ δεικνὺς τὴν ἄνωθεν δωρεάν . Εἰ οὐχὶ πάντες , φησὶν , οἱ ἐκ σπέρματος Ἀβραὰμ , οὖτοι καὶ τέκνα Ἀβραὰμ , δηλονότι ἄλλος ἐστὶ τρόπος ὁ ποιῶν αὐτοὺς τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ , καὶ οὐχὶ ἡ ἐξαὐτοῦ γέν
Lemmas: ὑποκρίνομαι . « υπερά ὁ ἀδελφός ἐγώ . » Θέλων δείκνυμι ὁ ἄφατος αὐτός στοργή καί σπουδή ὁ ὑπέρ ὁ Ἰουδαῖος , αὐτίκα μετά ὁ εἶπον , ὅτι « οὐδείς ἐγώ δύναμαι χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , » ἐπάγω , « Ἀλ ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ , » εἰμί εἰμί οὗτος ουντελοῦν εἰς ὄνησις αὐτός , εὔχομαι εἄν χωρίζω . οὗτος γάρ ὁ « ἀνάθεμα » σημαίνω . ἰά ὁ υἱοθεσία , » καί ὁ ἑξῆς . δείκνυμι ἐθέλω , ὅτι ὁ θεός οὐδείς παρίημι εἰς ὁ ὁ Ἰουδαῖος εὐεργεσία . αὐτός δέ , οἰκεῖος ἀγνωμοσύνη πᾶς ἐκπίπτω . Διὸ καί καταλέγω ὁ δωρεά ὁ Θεός , υἱοθεσία , δόξα , νομοθεσία , καί ὁ λοιπός . « ὁ εἰμί ἐπί πᾶς Θεός . » ἐνταῦθα λαμπρός θεός ὁ Χριστός ὀνομάζω ὁ ἀπόστολος . αἰσχύνω , τρισάθλιος Ἄρειος , ἀκούω παρά Παῦλος δοξολογέω ὁ Χριστός θεός ἀληθινός . « εὐλογητός εἰς ὁ αἰών . » αὐτός ὁ ὑπέρ πᾶς ἀνάγω εὐχαριστία , εἶπον · εἰμί γάρ καί Ἰουδαῖος , φημί , βλασφημέω εἰς αὐτός , ἀλλ' ἐγώ , φημί , ὁ ὁ ἀπόρρητος εἰδοί , καί ὁ πρόνοια αὐτός ἐπίσταμαι , οἶδα ὅτι δοξολογέω ὑπάρχω ἄξιος , οἷος θεός , ὁ Χριστός ἐπί πᾶς εἰς ὁ αἰών . οὐχ οἷος δέ ὅτι ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Θεός . οὖον γόρ πᾶς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , οὗτος Ἰσραήλ . οὐδός ὅσος εἰμί σπέρμα Ἀβραάμ , πᾶς τέκνον · ἅλς , ἐν Ἰσαάκ καλέω σύ σπέρμα , τουτέστιν , οὖον ὁ τέκνον ὁ σάρξ , οὗτος γκένα ὁ Θεός · ἀλλά ὁ τέκνον ὁ ἐπαγγελία , λογίζομαι εἰς σπέρμα . ἐπαγγελία γάρ ὁ λόγος οὗτος · κατά ὁ καιρός οὗτος ἔρχομαι , καί εἰμί ὁ Σάρα υἱός . ἰδέ , φημί , καί ἀνάθεμα ζητέω γίγνομαι ὑπέρ ὁ πιστεύω Ἰουδαῖος , καί ἵνα μή δόξα ψεύδω ὁ θεός ἐφίημι ὅς ἐπαγγέλλω . καί ὅμως ἐάν ὁράω ἀκριβῶς , οὔτε νῦν ἐκπίπτω ὁ λόγος , καί ὁ ἐπαγγελία ὁ Θεός οὐ ψεύδω . οὗτος γάρ , φημί , ἕπω , οὐ οἷος ὅτι ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Θεός , τουτέστιν , οὐ ἐπεί ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Θεός , ἀλ ἵνα ὁ πρός αὐτός ἀγάπη ἐνδείκνυμι . καί λοιπός δείκνυμι πῶς ὁ λόγος ὁ Θεός , καί ὁ πρός Ἀβραάμ ἐπαγγελία ὁ Θεός οὐ ἐκπίπτω . Ποία δῆτα ; ὁ ὁ κατ´ ἐπαγγελία αὐτός σπέρμα λέγω ἰσάριθμος εἰμί ὁ ἄστρον . Κατς ἐπαγγελία δέ αὐτός σπέρμα , ὁ ὁ πιστός , καί οὐ ἐκπίτνω ὁ θεῖος πρόνοια . « οὐχ οἷος . » π̅τ̅ οὖον μόνος , φημί , οὐ ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Θεός , ἀλ οὐδέ οἷος ἐκπίπτω · οἷος , ἀλ οὐδέ ἐγγύς γίγνομαι ὁ ἐκπίπτω , ἢ δοκέω ἐκπίπτω . « οὖον γάρ πᾶς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , » καί ὁ ἑξῆς . καί πῶς , φημί , οὐ ἐκπίπτω ὁ λόγος ὁ Θεός ; Πῶς ; ὅτι2 οὖον πᾶς ὁ ἐκ Ἰσραήλ , Ἰσραηλίτης εἰμί , τουτέστι , σπέρμα Ἀβραάμ . εἶτα σαφηνίζω αὐτός . οὖον γάρ ἐπειδή τις , φημί , τέκνον σαρκικός ὁ Ἀβραάμ , ἤδη καί τέκνη εἰμί κατ´ ἐπαγγελία , καί ὅς ὁ ἐπαγγελία δίδωμι . ἀλλά ποῖος εἰμί τέκνον Ἀβραάμ , ἀκούω , φημί , ὁ γραφή . Ὅρας δέ · οὐ εἶπον ἐς Ἰακώβ , ἀλ , « ἐς Ἰσραήλ , » ὁ ὁ ἀρετή γνώρισμα τίθημι ὁ « Ἰσραήλ , » καί δείκνυμι ὁ ἄνωθεν δωρεά . εἰμί οὐ πᾶς , φημί , ὁ ἐκ σπέρμα Ἀβραάμ , οὗτος καί τέκνον Ἀβραάμ , δηλονότι ἄλλος εἰμί τρόπος ὁ ποιέω αὐτός τέκνον ὁ Ἀβραάμ , καί οὐ ὁ εξαυος γε