cogPG.PG118 421
δὲ μὴ ὄντες , οὐδὲ ἰσότιμοι ἂν ἧτε . Ἡ γὰρ ἰσοτιμία καὶ ἕνωσις , ἐκ τοῦ εἶναι ἓν σῶμά ἐστιν . Οὐ δύναται δέ , ὁ ὀφθαλμὸς εἰπεῖν τῇ χειρὶ , Χρείαν σου οὐκ ἔχω · ἢ πάλεν ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσὶ , Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω . Ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον τὰ δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ἠπάρχειν , ἀναγκαῖά ἐστι , καὶ ἄ δοκοῦμεν ἀτι - [ μότερα εἶναι τοῦ σώματος , τούτοις τιμὴν περισσοτέραν περιτίθεμεν . Καὶ τὰ ἀσχήμονα ἡμῶν , εὐσχημοσύνην περισσοτέραν ἔχει . Τὰ δέ εὐσχήμονα ἡμῶν οὐ χρείαν ἔχει , Κἂν γὰρ θέλη εἰπεῖν , « Χρείαν σου οὐκ ἔχω , » οὐχ οὕτως ἔχει φύσεως τὸ πρᾶγμα . Πείσας δὲ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν μὴ ἀθυμεῖν τοὺς τὸ ἐλάττονα ἔχοντας χαρίσματα , νῦν καταστέλλει τὸ φρόνημα τῶν τὰ μείζονα ἐχόντων . Ὥσπερ γὰρ ὁ ὀπθαλμὸς οὐ δύναται λέγειν τοῖς λοιποῖς μέλεσι , Χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω»νὸς γὰρ ἐνδέοντος , ἅπαν χωλεύει τὸ σωμα · οὕτως οὐδὲ οἱ τὰ μείζονα εἰληφότες χαρίσματα , δύνανται ἐπαίρεσθαι κατὰ τῶν τὰ ἐλάττονα ἐχόντων , ὡς οὐ χρήζοντες αὐτῶν . ἑνὸς γὰρ ἀποβολὴ , χωλεύειν ποιεῖ τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας , οὐκ αὐτάρκων ὄντων τῶν τὰ μείζονα ἐχόντων χαρίσματα μόνων , οἰκοδομεῖν αὐτήν . ιʹἈλλὰ πολλῷ μᾶλλον . » Νῦν δεῖξαι θέλει ὅτι καὶ χρειωδέστεροι τάχα εἰσὶν οἱ τὰ δοκοῦντα ἐλάττονα τῶν χαρισμάτων εἰληφότες . Καλῶς δὲ εἶπε , « Τὰ δοκοῦντα , » δεικνὺς ἐν δοκήσει μόνῃ τὴν ἐλάττωσιν εἶναι , οὐ μὴν ἐν ἀληθεία . « Τὰ δοκοῦντα μέλη τοῦ σώματος ἀσθενέστερα ὑπάρχειν . » Φασί τινες περὶ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτὸν τοῦτο εἰρηκέναι , οἶ ἀσθενεῖς μέν εἰσιν ὡς πρὸς τὰ λοιπὰ μέλη , μέγα δέ τι συντελοῦσι τῷ σώματι , εἰ καὶ δοκοῦσιν ἀσθενεῖς εἶναι . Ὥστε εἰ ἀσθενεῖς οἴεσθε ἑαυτοὺς , μὴ ἀθυμεῖτε . Ἀναγκαῖοί ἐστε . Ὅτι δὲ οὐδὲ ἀσθενεῖς ὑμεῖς , ἀλλ´ ἐκεῖνοι μᾶλλον οἰς ἡ οἴησις , δῆλον ἐντεῦθεν , φησίν . Ἄ δοκοῦμεν ἀτιμότερα εἶναι τοῦ σώματος , πλέον ἀξιοῦμεν προνοίας καὶ βοηθείας , καὶ ἑξῆς . « Καὶ ἃ δοκοῦμεν ἀτιμότερα εἶναι . » πανταχοῦ τὸ , « Δοκοῦμεν , » ἐπιλέγει δεικνὺς ἀνθρωπίνων ταύτην τὴν οἴησιν . Τὸ δὲ , ἀτιμότερα , τινές φασιν αὐτὸν περὶ τῶν ποδῶν εἰρηκέναι , οἱ τὴν μὲν κάτω χώραν εἰλήφασι , θάλπονται δὲ καὶ προνοοῦνται παρ´ ἡμῶν , πλέον σχεδὸν τῶν λοιπῶν μελῶν . Ἐπ´ αὐτῶν γὰρ ἐστήρικ ται ἅπαν τὸ σῶμα , ἢ γοῦν τοῦτο λάβε , περὶ τῶν γεννητικῶν μορίων , ἃ δοκεῖ μεν ἄσχημα εἶναι καὶ ἄτιμα , πλὴν ἕλοιτ´ ἄν τις ὅλον ἔχειν τὸ σῶμα γυμνὸν , ἢ ταῦτα · Διὸ ἐπάγε , « Τούτοις τιμὴν περισσοτέραν περιτίθεμεν , » καὶ εὐ σχημοσύνην περισσοτέραν ἔχει . - ίΤ.]Ἐστι δὲ τοῦτο οἱκειότερον καὶ οὖτως ἐκλαβεῖν · Οὐ συμβαίνει ὑμῖν ἐλάττους εἶναι , φησίν , ἐὰ τοῦ δοκεῖν ἐλάττονος χαρίσματος τυχεῖν . θὐ πάντων γὰρ εἴ τις ἔτυχε μείζονος χαρίσματος , ἤδη καὶ μεί · Κζων . Ἐπεὶ καὶ πολλοὶ τῶν εἰληφότον , τῶν μηδ ὅῖ εἰληφότων ἐλάττους εἰσί . Καὶ τί λέγω ἐμάΝνήί
Lemmas: δέ μή εἰμί , οὐδέ ἰσότιμος εἄν ἵημι . ὁ γάρ ἰσοτιμία καί ἕνωσις , ἐκ ὁ εἰμί εἷς σῶμα εἰμί . οὖον δύναμαι δέ , ὁ ὀφθαλμός εἶπον ὁ χείρ , χρεία σύ οὐ ἔχω · ἢ πάλιν ὁ κεφαλή ὁ πούς , χρεία σύ οὐ ἔχω . ἀλλά πολύς μᾶλλον ὁ δοκέω μέλος ὁ σῶμα ἀσθενής ἐπάρχω , ἀναγκαῖος εἰμί , καί ὅς δοκέω ἄγαλμα - [ μοτερας εἰμί ὁ σῶμα , οὗτος τιμή περισσός περιτίθημι . καί ὁ ἀσχήμων ἐγώ , εὐσχημοσύνη περισσός ἔχω . ὁ δέ εὐσχήμων ἐγώ οὖον χρεία ἔχω , κἀν γάρ ἐθέλω εἶπον , « χρεία σύ οὐ ἔχω , » οὐ οὕτως ἔχω φύσις ὁ πρᾶγμα . πείθω δέ ἐν ὁ ἔμπροσθεν μή ἀθυμέω ὁ ὁ μικρός ἔχω χάρισμα , νῦν καταστέλλω ὁ φρόνημα ὁ ὁ μείζων ἔχω . ὥσπερ γάρ ὁ ὀπθαλμὸς οὖον δύναμαι λέγω ὁ λοιπός μέλος , χρεία σύ οὐ ἔχω γάρ ἐνδέω , ἅπας χωλεύω ὁ σῶμα · οὕτως οὐδέ ὁ ὁ μείζων λαμβάνω χάρισμα , δύναμαι ἐπαίρω κατά ὁ ὁ μικρός ἔχω , ὡς οὖον χρῄζω αὐτός . εἷς γάρ ἀποβολή , χωλεύω ποιέω ὁ πλήρωμα ὁ ἐκκλησία , οὐ αὐτάρκης εἰμί ὁ ὁ μείζων ἔχω χάρισμα μόνος , οἰκοδομέω αὐτός . ιʹἈλλὰ πολύς μᾶλλον . » νῦν δείκνυμι ἐθέλω ὅτι καί χρειώδης τάχα εἰμί ὁ ὁ δοκέω μικρός ὁ χάρισμα λαμβάνω . καλῶς δέ εἶπον , « ὁ δοκέω , » δείκνυμι ἐν δοκέω μόνος ὁ ἐλάττωσις εἰμί , οὖον μήv ἐν ἀλήθεια . « ὁ δοκέω μέλος ὁ σῶμα ἀσθενής ὑπάρχω . » φημί τις περί ὁ ὀφθαλμός αὐτός οὗτος εἴρω , οἶς ἀσθενής μέν εἰμί ὡς πρός ὁ λοιπάς μέλος , μέγας δέ τίς συντελέω ὁ σῶμα , εἰμί καί δοκέω ἀσθενής εἰμί . ὥστε εἰμί ἀσθενής οἴομαι ἑαυτοῦ , μή ἀθυμέω . ἀναγκαῖος εἰμί . ὅτι2 δέ οὐδέ ἀσθενής σύ , ἀλ ἐκεῖνος μᾶλλον οἶς ὁ οἴησις , δῆλος ἐντεῦθεν , φημί . ὅς δοκέω ἄτιμος εἰμί ὁ σῶμα , πλέω ἀξιόω πρόνοια καί βοήθεια , καί ἑξῆς . « καί ὁ δοκέω ἄτιμος εἰμί . » πανταχοῦ ὁ , « δοκέω , » ἐπιλέγω δείκνυμι ἀνθρώπινος οὗτος ὁ οἴησις . ὁ δέ , ἄτιμος , τις φημί αὐτός περί ὁ πούς εἴρω , ὁ ὁ μέν κάτω χώρα λαμβάνω , θάλπω δέ καί προνοέω παρ´ ἐγώ , πλέω σχεδόν ὁ λοιπός μέλος . Ἐπ´ αὐτός γάρ στηρίζω ὁ ἅπας ὁ σῶμα , ἢ γοῦν οὗτος λαμβάνω , περί ὁ γεννητικός μόριον , ὁ δοκέω μέν ἄσχημος εἰμί καί ἄτιμος , πλήν ἕλος ἄν τις ὅλος ἔχω ὁ σῶμα γυμνός , ἢ οὗτος · Διὸ ἐπάγω , « οὗτος τιμή περισσός περιτίθημι , » καί εὕω ἔχω περισσός ἔχω . - ίΤ.]Ἐστι δέ οὗτος οἱκεῖος καί οὖτως ἐκλαμβάνω · οὖον συμβαίνω σύ μικρός εἰμί , φημί , ἔα ὁ δοκέω μικρός χάρισμα τυγχάνω . θύω πᾶς γάρ εἰμί τις τυγχάνω μείζων χάρισμα , ἤδη καί μείς · Κζων . ἐπεί καί πολύς ὁ λαμβάνω , ὁ μηδʼ ὅς λαμβάνω μικρός εἰμί . καί τίς λέγω ἐμάΝνήί