cogPG.PG118 282
ἀποβολὴ αὐτῶν , » καὶ ἑξῆς . Καὶ σημείωσαι ὅτι κατὰ τὸ πλεῖστον ἐν ταῖς ἐπαναλήψεσιν , οὐχ οὔτως γυμνῶς καὶ ὡς ἐπεχείρησε πάλιν ἐπαναλαμβάνει , ἀλλ´ ἢ μετὰ αὐξήσεως , ἢ μετὰ τελειοτέρας διακαθάρσεως , ἠἐμφαντικώτερον , καὶ ἁπλῶς ἄνευ τινὸς σχηματισμοῦ καὶ διαμορφώσεως σπανιάκις εὕροις ἂν αὐτὸν καίτοι συνεχῶς σχεδόν τι χρώμενον , τῇ ἐπαναλήψει κεχρημένον . « Ἀλλὰ τῷ αὐτῶν παραπτώματι . » ὅλον τὸ χωρίον τοῦτο εἴρηται , ὅπως καὶ αὐτοὺς παραμυθήσηται καὶ πείσῃ μὴ ἀπογνῶναι , καὶ ἵνα τῶν ἐθνῶν κατενέγκῃ τὸ φύσημα , καὶ πείσῃ μὴ ἀπονοεῖσθαι . Διὰ τοῦτο , φησὶν , ἐσώθη τὰ ἔθνη , ὅτι αὐτοὶ σωθῆναι οὐκ ἠνέσχοντο . Ὡς εἴγε ἄξιον ἦν , τούτους ἔδει πρώτους σωθῆναι , εἶτα τὰ ἔθνη . Ἐπεὶ οὐν οὔτοι , φησὶν , οὐκ ἠθέλησαν , πρωτότυποι γεγόνατε ὑμεῖς . Ὅθεν καὶ αὐτός φησιν , « Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἔλληνι . » Καὶ ὁ Κύριος · « Πορεύεσθε μᾶλλον πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ . » Καὶ πάλιν , καὶ τὸ , « Υμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον . » Ὁρᾷς οὖν ὅτι ἡ ἀπείθεια τῶν Ἰουδαίων χώραν ἔδωκε τοῖς ἔθνεσιν εἰς τὸ γενέσθαι πρωτοτύπους εἰς τὴν πίστιν · « Εἰς τὸ παραζηλωσαι αὐτούς ; » Ἵνα ἐπειδὴ ἀφ´ ἑαυτῶν πιστεῦσαι οὐκ ἠβουλήθησαν , κἂν κατὰ ζῆλον πιστεύσωσιν . « Εἰ δὲ τὸ παράπτωμα αὐτῶν . » Πρὸς παραμυθίαν αὐτοῖς λαλεῖ καὶ προτροπήν . Εἰ γὰρ , φησί , τὸ παράπτωμα αὐτῶν καὶ τὸ ἥττημα ἀφορμὴ γέγονεν ἀγαθῶν τοσούτοις , πόσῳ μᾶλλον ἐὰν πάντες σωθῶσι ; τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὸ , « Πλήρωμα . » Πόσοις ἄρα , φησί , γένωνται πρόφασις σωτηρίας , πάντες σωζόμενοι ; Ἐν ταυτῷ δὲ καὶ τὸ μὴ ἀπογνῶναι αὐτοὺς παιδεύει . « Πλοῦτος ἐθνῶν , » τουτέστι γέγονε . « Πόσῳ μᾶλλον τὸ πλήβωμα αὐτῶν ; » Οἷον , τὸ συναπαρτισθῆναι καὶ αὐτοὺς τοῖς σωζομένοις . Εἰ οὗν καὶ τούτων ἐλλειπόντων πλοῦτος κόσμου , φησὶ , γέγονε καὶ πλοῦτος ἐθνῶν , πόσῳ μᾶλλον τὸ συναπαρτισθῆναι καὶ αὐτοὺς , ἔσται πλοῦτος κόσμου καὶ πλοῦτος ἐθνῶν : ὑμῖν γὰρ λέγω τοῖς ἔθνεσιν , ἐφ´ ὅσον μὲν εἰμὶ ἐγώ ἐθνῶν ἀπόστολος , τὴν διακονίαν μουδοξάσω , εἰ πως παραζηλώσω μου τὴν σάρκα καὶ σώσω τινὰς ἐξ αὐτῶν . Εἰ γὰρ ἡ ἀποβολὴ αὐτῶν καταλλαγὴ κόσμου , τίς ἡ πρόσληψις , εἰ μὴ δῶρα ἐκ νεκρῶν ; Εἰ δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἀγία , καὶ τὸ φύραμα , καὶ ἡ ῥίζα ἀγία καὶ οἰ κλάδοι . Ὑπὲρ Ἰουδαίων λέγει , τῷ τε μὴ δόξαι διὰ μῖσος ἐκεῖνα ἃ εἶπεν εἰρηκέναι , καὶ ἵνα καταστείλῃ των ἐθνῶν τὸ φρόνημα . Ὑμᾶς , φησὶ , τὰ ἔθνη , διὰ δύο αἰτίας ἐπαινῶ καὶ δοξάζω . Πρῶτον ὅτι τὴν διακονίαν ὑμῶν , τουτέστι τὸ κήρυγμα , ἐγκεχείρισμαι , καὶ ἀνάγκην ἔχω ἐπαινεῖν καὶ δοξάζειν ὑμᾶς ὡς ἐμοὺς μαθητάς . Ἔπειτα , ἵνα καὶ τῶν Ἰουδαίων τινὰς , οὓς καὶ σῶμα ἴδιον καλεῖ , παρακνισθέντας ἐκ τῶν περὶ ὑμῶν ἐπαίνων , σώσω . Λαμπρύνει δὲ κατὰ τοῦτο τὰ ἔὕνη , ὡς αἴτια γενόμενα σωτηρίας Ἰουδαίοις . Οἱ μὲν Τὰρἐξ ἀπωλείας ὑμῖν εἰσι , φησίν , ἀφορμὴ σωτηρίας .
Lemmas: ἀποβολή αὐτός , » καί ἑξῆς . καί σημειόω ὅτι κατά ὁ πλεῖστος ἐν ὁ ἐπανάληψις , οὐ οὔτως γυμνός καί ὡς ἐπιχειρέω πάλιν ἐπαναλαμβάνω , ἀλ ἢ μετά αὔξησις , ἢ μετά τέλειος διακάθαρσις , ἐμφαντικός , καί ἁπλόος ἄνευ τις σχηματισμός καί διαμόρφωσις σπανιάκις εὑρίσκω εἄν αὐτός καίτοι συνεχῶς σχεδόν τίς χράω , ὁ ἐπαναλαμβάνω χράομαι . « ἀλλά ὁ αὐτός παράπτωμα . » ὅλος ὁ χωρίον οὗτος εἴρω , ὅπως καί αὐτός παραμυθέομαι καί πείθω μή ἀπογιγνώσκω , καί ἵνα ὁ ἔθνος καταφέρω ὁ φύσημα , καί πείθω μή ἀπονοέομαι . Ζεύς οὗτος , φημί , σῴζω ὁ ἔθνος , ὅτι αὐτός σῴζω οὐ ἀνέχω . ὡς εἰ ἄξιος εἰμί , οὗτος ἐσθίω πρῶτος σῴζω , εἶτα ὁ ἔθνος . ἐπεί ὀν οὔτοι , φημί , οὐ ἐθέλω , πρωτότυπος γίγνομαι σύ . ὅθεν καί αὐτός φημί , « Ἰουδαῖος τε πρῶτος καί Ἕλλην . » καί ὁ Κύριος · « πορεύω μᾶλλον πρός ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ . » καί πάλιν , καί ὁ , « ὑμεῖς εἰμί ἀναγκαῖος πρῶτος λαλέω ὁ λόγος . » ὁράω οὖν ὅτι ὁ ἀπείθεια ὁ Ἰουδαῖος χώρα δίδωμι ὁ ἔθνος εἰς ὁ γίγνομαι πρωτότυπος εἰς ὁ πίστις · « εἰς ὁ παραζηλόω αὐτός ; » ἵνα ἐπεί ἀφή ἑαυτοῦ πιστεύω οὐ βούλομαι , κἀν κατά ζῆλος πιστεύω . « εἰμί δέ ὁ παράπτωμα αὐτός . » πρός παραμυθία αὐτός λαλέω καί προτροπή . εἰμί γάρ , φημί , ὁ παράπτωμα αὐτός καί ὁ ἥττημα ἀφορμή γίγνομαι ἀγαθός τοσοῦτος , πόσος μᾶλλον ἐάν πᾶς σῴζω ; οὗτος γάρ δηλόω ὁ , « πλήρωμα . » πόσος ἄρα , φημί , γίγνομαι πρόφασις σωτηρία , πᾶς σώζω ; ἐν ταυτός δέ καί ὁ μή ἀπογιγνώσκω αὐτός παιδεύω . « Πλοῦτος ἔθνος , » τουτέστι γίγνομαι . « πόσος μᾶλλον ὁ πλήβωμα αὐτός ; » οἷος , ὁ συναπαρτίζω καί αὐτός ὁ σῴζω . εἰμί ἐν καί οὗτος ἐλλείπω πλοῦτος κόσμος , φημί , γίγνομαι καί πλοῦτος ἔθνος , πόσος μᾶλλον ὁ συναπαρτίζω καί αὐτός , εἰμί πλοῦτος κόσμος καί πλοῦτος ἔθνος : σύ γάρ λέγω ὁ ἔθνος , ἐφίημι ὅσος μέν εἰμί ἐγώ ἔθνος ἀπόστολος , ὁ διακονία μουδοξαζω , εἰμί πως παραζηλόω ἐγώ ὁ σάρξ καί σῴζω τις ἐκ αὐτός . εἰμί γάρ ὁ ἀποβολή αὐτός καταλλαγή κόσμος , τίς ὁ πρόσληψις , εἰμί μή Δῶρα ἐκ νεκρός ; εἰμί δέ ὁ ἀπαρχή ἅγιος , καί ὁ φύραμα , καί ὁ ῥίζα ἅγιος καί ὁ κλάδος . ὑπέρ Ἰουδαῖος λέγω , ὁ τε μή δόξα διά μῖσος ἐκεῖνος ὁ εἶπον εἴρω , καί ἵνα καταστέλλω ὁ ἔθνος ὁ φρόνημα . ὑμός , φημί , ὁ ἔθνος , διά δύο αἴτιος ἐπαινέω καί δοξάζω . Πρῶτος ὅτι ὁ διακονία σύ , τουτέστι ὁ κήρυγμα , ἐγχειρίζω , καί ἀνάγκη ἔχω ἐπαινέω καί δοξάζω σύ ὡς ἐμός μαθητής . ἔπειτα , ἵνα καί ὁ Ἰουδαῖος τις , ὅς καί σῶμα ἴδιος καλέω , παρακνίζω ἐκ ὁ περί σύ ἔπαινος , σῴζω . λαμπρύνω δέ κατά οὗτος ὁ εὐνή , ὡς αἴτιος γίγνομαι σωτηρία Ἰουδαῖος . ὁ μέν Τράξ ἀπώλεια σύ εἰμί , φημί , ἀφορμή σωτηρία .