cogPG.PG118 470
αυίεω οησοῖοηιαἱοείίεαις . ἰαὺίιαια ἐν νοιῖΙαε . Ἐ γὰρ καύχησις ἡμῶν αὐτῇ ἐστὶ , τὸ μαρτύριον τῆς συνειδήσεως ἡμῶν , ὅτι ἐν ἀπλότητι καὶ ἐν λικρινείᾳ Θεοῦ , οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ ἀλλὰ ἐν χάριτι Θεοῦ ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ , περισσοτέρως δέ πρὸς ὑμᾶς . Οὐ γὰρ ἄλλα γράφομεν ὑμῖν , ἀλλ´ ἢ ἄ ἀναγινώσκετε . Ἐλπίζω δὲ ὅτι καὶ ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε καθὼς καὶ ἐπέγνωτε ἡμᾶς ἀπὸμέρους , ὅτι καύχημα ὑμῶν ἐσμεν , καθόπερ καὶ ὑμεῖς ἡμῶν , ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Ἐπειδὴ εἶπεν ἄν διὰ τῶν οἰκτιρμῶν τοῦ Θεοῦ ὴλεῆσθαι , ἵνα μὴ ταύτῃ τὸν ἀκροατὴν ῥᾳθυμότερον ποιήση , λέγει δεῖν οἴκοθεν ἔχειν τῆς σωτηρίας τὰς ἀφορμὰς , ἀπὸ συνειδότος χρηστοῦ . Τὸ μαρτύριον Κγὰρ , φησὶ , τῆς συνειδήσεως ἡμῶν , ὡς ἐν ἔλεγεν · Τὸ συνειδὸς ἡμῶν μαρτυροῦν ἡμῖν ἀγαθὰ , καὶ ὅτι ἀν ἀπλότητι ἀνεστράφημεν ἐν τῷ κόσμῳ , μεγίστην παρακλήσεως πρόφασιν δέδωκεν ἡμῖν . μᾶλλον δὲ οὐ παρακλήσεως μόνον . ἀλλὰ καὶ καυχήσεως . « Ὅτι ἐν ἀπλότητι . » Ἄνευ δόλου , ἄνευ ὑποκρίσεως τινος καὶ ἐπικαλύμματος . « Οὐκ ἐν σοφίᾳ σαρκικῇ . » Οὐκ ἐν δεινότητι καὶ στροφῇ λόγων συσκιαζούσῃ τὴν ἀλήθειαν ἀνεστράφημεν . Ὅρα δὲ , ἐφ´ οἷς μέγα ἐφρόνουν οἱ ψευδαπόστολοι , ταῦτα αὐτὸς ἀποσείεται καὶ Κφεύγει . « Ἀλλ´ ἐν χάριτι Θεοῦ , » τουτέστι , σημείοις τε καὶ τέρασιν , ἅτινα χαρίσματα ἦν Θεοῦ . « Περισσοτέριως δὲ πρὸς ὑμᾶς . » Πῶς ὅτι μετὰ τῶν σημείων ἔτι καὶ ἀδάπανον παρ´ αὐτοῖς τὸ Εὐαγγέλιον ἰκήρυξε . Καὶ ὅρα ὅπερ ἦν αὐτοῦ κατόρθωμα , τοῦτο Κτῆ χάριτι τοῦ Θεοῦ ἀνατίθησιν . « Οὐ γὰρ ἄλλα γράΚφομεν ὑμῖν . » Ἐπειδὴ μέγα ἐφθέγξατο περὶ ἑαυτοῦ τὸ ἀδάπανον κηρύξαι τὸ Εὐαγγέλιον , ἵνα μή τις νομίσῃ κόμπον αὐτὰ ῥημάτων εἰναι , χηρεύοντα τῶν ἔργων , σὐτοὺς τοῦ ἀληθῆ λέγειν παράγει μάρτυρας . θύ γὰρ ἄλλα ἐγράφομεν ὑμῖν τουτέστι , ξένα καὶ ἀλλότρια ἡμῶνἐγεγραφήκει γὰρ πρότερον , ὡς ἀδάπανον ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιον παρ´ αὐτοῖς · ἀλλ´ ἐκεῖνα ὑμῖν , φησὶν , ἐγράφομεν , ἃ ἀναγινώσκετε , τουτέστιν , ἃ ὑπομιμνήσκεσθε , εἶναι παρ´ ἡμῖν . Ἀνάγνωσις γάρ ἐστιν ἡ ὑπόμνησις , καὶ ἡ ἀνωθεν γνῶσις . Καὶ τί λέγω , φησὶν , ἅτινα ὑπομιμνήσκεσθε ; ἅτινα μὲν οὖν ἐπιγινώσκετε εἶναι ἡμῶν δια , μήτε ὑπομνησθῆναι δεόμενοι διὰ τὸ πρόδηλον αὐτῶν , ἀλλὰ ἀκριβῶς εἰδότες καὶ πρὸ ὑπομνήσεως . « Ἐλπίζω δέ . » Ὁρᾶς ὅτι οὐδὲν ἐπηρμένον λαεἶ , ἀλλὰ τῷ Θεῷ ἀνατίθησι τὸ πᾶν ; Ἐλπίζω γὰρ , βῆσὶν , εἰς τὸν Θεὸν , ὅτι καὶ ἕως τέλους ἐπιγνώσεδθε ἡμᾶς τοιούτους ὄντας , οἵους αἱ ἐπιστολαὶ δηλοῦδι . Καὶ ἀπὸ τούτου καὶ ὁ παρελθὼν δηλοῦται βίος . καθὼς , φησὶν , ἀπὸ μέρους , » οἷον , Ἐκμέρους ἔγνωἕʹ . Μετριάζει δὲ τοῦτο λέγων · [ ΦΩΤ . ] « Ἐλπίζω ἵησίν , ὅτι ἕως τέλους ἐπιγνώσεσθε . » Τί ; « Ὅτι ἐαύχημα ὑμῶν ἐσμεν » Οὐχὶ μόνον δὲ ἡμεῖς , ἀλλὰ θαὶ ὑμεῖς ἐμοῦ καύχημά ἐστε . Ὡς γὰρ ἐκ μέρους ʹ αὐτὸ τοῦτο ἐπέγνωτε , οὕτως ἐλπίζω ὅτι καὶ τεΡς ἐπιγνωσεσθε αὐτὸ ἐν ἐκείνη τῇ ἡμέρᾳ , ὅτε Ἑγὸ ὧν ἔπραξε τὴν ὀντιμισθίαν εὑρήσει , Ἐξ
Lemmas: αυίεω οησοιοηιαιοειιεος . ἰαὺίιαια ἐν νοιῖΙαε . εἰ γάρ καύχησις ἐγώ αὐτός εἰμί , ὁ μαρτύριον ὁ συνείδησις ἐγώ , ὅτι ἐν ἀπόλλυμι καί ἐν λικρινειος Θεός , οὐ ἐν σοφία σαρκικός ἀλλά ἐν χάρις Θεός ἀναστρέφω ἐν ὁ κόσμος , περισσός δέ πρός σύ . οὖον γάρ ἄλλος γράφω σύ , ἀλ ἢ ὅς ἀναγιγνώσκω . ἐλπίζω δέ ὅτι καί ἠώς τέλος ἐπιγιγνώσκω καθώς καί ἐπιγιγνώσκω ἐγώ απόμερος , ὅτι καύχημα σύ εἰμί , καθόπερ καί σύ ἐγώ , ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος Ἰησοῦς ἐπεί εἶπον ἄν διά ὁ οἰκτιρμός ὁ Θεός ἐλεέω , ἵνα μή οὗτος ὁ ἀκροατής ῥᾴθυμος ποιέω , λέγω δήω οἴκοθεν ἔχω ὁ σωτηρία ὁ ἀφορμή , ἀπό σύνοιδα χρηστός . ὁ μαρτύριον Κγὰρ , φημί , ὁ συνείδησις ἐγώ , ὡς ἐν λέγω · ὁ σύνοιδα ἐγώ μαρτυρέω ἐγώ ἀγαθός , καί ὅτι εἰς ἀπόλλυμι ἀναστρέφω ἐν ὁ κόσμος , μέγας παράκλησις πρόφασις δίδωμι ἐγώ . μᾶλλον δέ οὖον παράκλησις μόνος . ἀλλά καί καύχησις . « ὅτι2 ἐν ἀπόλλυμι . » ἄνευ δόλος , ἄνευ ὑπόκρισις τις καί ἐπικάλυμμα . « οὐ ἐν σοφία σαρκικός . » οὐ ἐν δεινότης καί στροφή λόγος συσκιάζω ὁ ἀλήθεια ἀναστρέφω . Ὅρας δέ , ἐφίημι ὅς μέγας φρονέω ὁ ψευδαπόστολος , οὗτος αὐτός ἀποσείω καί Κφεύγει . « Ἀλ ἐν χάρις Θεός , » τουτέστι , σημεῖον τε καί τέρας , ὅστις χάρισμα εἰμί Θεός . « Περισσός δέ πρός σύ . » Πῶς ὅτι μετά ὁ σημεῖον ἔτι καί ἀδάπανος παρ´ αὐτός ὁ Εὐαγγέλιος ἰκήρυξε . καί ὁράω ὅσπερ εἰμί αὐτός κατόρθωμα , οὗτος κτείνω χάρις ὁ Θεός ἀνατίθημι . « οὖον γάρ ἄλλος γράΚφομεν σύ . » ἐπεί μέγας φθέγγομαι περί ἑαυτοῦ ὁ ἀδάπανος κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος , ἵνα μή τις νομίζω κόμπος αὐτός ῥῆμα εἰναι , χηρεύω ὁ ἔργον , συος ὁ ἀληθής λέγω παράγω μάρτυς . θύ γάρ ἄλλος γράφω σύ τουτέστι , ξένος καί ἀλλότριος ἡμῶνἐγεγραφήκει γάρ πρότερος , ὡς ἀδάπανος κηρύσσω ὁ Εὐαγγέλιος παρ´ αὐτός · ἀλ ἐκεῖνος σύ , φημί , γράφω , ὁ ἀναγιγνώσκω , τουτέστιν , ὁ ὑπομιμνήσκω , εἰμί παρ´ ἐγώ . ἀνάγνωσις γάρ εἰμί ὁ ὑπόμνησις , καί ὁ ἄνωθεν γνῶσις . καί τίς λέγω , φημί , ὅστις ὑπομιμνήσκω ; ὅστις μέν οὖν ἐπιγιγνώσκω εἰμί ἐγώ διά , μήτε ὑπομιμνῄσκω δήω διά ὁ πρόδηλος αὐτός , ἀλλά ἀκριβῶς οἶδα καί πρό ὑπόμνησις . « ἐλπίζω δέ . » ὁράω ὅτι οὐδείς ἐπαίρω λάω , ἀλλά ὁ Θεός ἀνατίθημι ὁ πᾶς ; ἐλπίζω γάρ , βαίνω , εἰς ὁ θεός , ὅτι καί ἠώς τέλος ἐπιγιγνώσκω ἐγώ τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὁ ἐπιστολή δηλόω . καί ἀπό οὗτος καί ὁ παρέρχομαι δηλόω βίος . καθώς , φημί , ἀπό μέρος , » οἷος , Ἐκμέρους ἔγνωἕʹ . μετριάζω δέ οὗτος λέγω · [ Φ . ] « ἐλπίζω ἵημι , ὅτι ἠώς τέλος ἐπιγιγνώσκω . » τις ; « ὅτι2 εαυχημη σύ εἰμί » οὐ μόνος δέ ἐγώ , ἀλλά Θαΐς σύ ἐγώ καύχημα εἰμί . ὡς γάρ ἐκ μέρος ʹ αὐτός οὗτος ἐπιγιγνώσκω , οὕτως ἐλπίζω ὅτι καί Ρετς ἐπιγιγνώσκω αὐτός ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , ὅτε ΕΓΟ ὅς πράσσω ὁ οντιμισθιος εὑρίσκω , ἐς