cogPG.PG118 395
Λμου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ , μή πως ἄλλος κηρύξας , αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι . Μετὰ τὸ δεῖξαι δεῖν συγκαταβαίνειν τοῖς ἀσθενέσι , διὰ´ ὧν εἶπεν , « Ἐγενόμην ὡς Ἰουδαῖος , ὡς ἄνομος , ὡς ἀσθενὴς , » ἵνα τοὺς ἐν ἀληθείᾳ ὄντας οὕτως σώσω , λοιπὸν πληκτικώτερον αὐτοῖς διαλέγεται . Τὸ δὲ παράδειγμα τοῦτο εἶπε , οὐ δεῖξαι θέλων ὅτι ἐκ πάντων εἶς σωθήσεται , ἄπαγε ! ἀλλὰ δεικνὺς ὅτι οὐκ ἀρκεῖ πιστεῦσαι μόνον , ὥσπερ οὐδὲ ἐνείνοις τὸ δοαμεῖν , ἀλλὰ χρὴ σπουδάζειν μέχρις αὐτοῦ τοῦ βραβείου , ἤγουν τοῦ στεφάνου . Εἰ γὰρ καὶ γνῶσιν ἔχετε , φησὶ , τῆς πίστεως , εἰ μὴ μετὰ τῆς τῶν ἀδελφῶν ἀγάπης ἔχετε , οὐδὲν ὡφεληθήσεσθε . Τοῦτον γὰρ καὶ ἄνω τὸν λόγον ἐγύμνασεν . « Οὕτως τρέχετε , ἵνα καταλάβητε . » Οὐκ ἄρα κατειληφότες ἧσαν . « Πᾶς δὲ ὁ ἀγωνιζόμενος . » Διδάσκει καὶ τὸν τρόπον , πῶς ἄν τις καταλάβοι . Πάντα , φησὶ , ἐγκρατεύεται , τουτέστιν οὐχὶ τοῦδε μὲν ἀντέχεται , τοῦδε δὲ οὔ · τοῦτο γὰρ , τὸ ὄντως ἀγωνίσασθαι , τὸ πάντων τῶν ἀρετῶν καὶ ἐντολῶν φύλαξ γενέσθαι , καὶ ἀπέχεσθαι πάντων τῶν πονηρῶν καὶ ἐναντίων . Οὗτος γὰρ ἀληθὴς ἀγωνιστής . « Ἦναφθαρτὸν στέφανον λάβωσιν » Ἐκ τῆς εἰς τὸ ἔλαττον συγκρίσεως αὔξει τὸ πρᾶγμα . Εἰ οἱ ἀγωνιζόμενοι , φησὶν , ἐν τῷ σταδίῳ πάντα ἐγκρατεύονται , ἵνα μὴ τὴν ἰσχὺν ἐκλύσωσι φθαρτοῦ ἐφιέμενοι στεφάνου , πῶς ἡμεῖς οἱ ἄφθαρτον προσδοκῶντες , οὐκ ἂν μᾶλλον ἐγκρατευσώμεθα ἐκ πάντων τῶν βλαπτόντων ; « Ἑγὼ τοίνυν . » Λοιπὸν ἑαυτὸν εἰς μέσον φέρει · οὐτος ἄριστος τρόπος διδασα . λίας , ἐξ ἑαυτοῦ εὐρεῖν τὰ παραδείγματα . Ἐγὼ τοιγαροῦν , μετὰ γνώσεως τρέχω , οὐχὶ ἀδήλως , τουτέστιν , οὐκ εἰκῆ καὶ μάτην καὶ πρὸς οὐδένα σκοπὸν . ὡς ὑμεῖς , φησὶν , οἱ μάτην τρέχοντες . Τί γὰρ ὑμῖν , φησὶν , ὄφελος ἐκ τοῦ τελειότητα δῆθεν ἐπιδείκνυσθαι ἐν τῷ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν , ἤτι , σου τελειότης βλάπτει τὸν ἀδελ φόν ; Ἀλλ´ οὐκ ἐγὼ οὕτως , φησὶν , ἀλλ´ ἐν καιρῷ καὶ συγκαταβάσει κέχρημαι , ἵνα πάντως τινὰς σώσω . « Ὡς οὐκ ἀέρα δέρων . » Οὔτως πυκτεύω καὶ ἀγωνίζομαι , οὐχ ἵνα δέρω ἀέρα . Ἔχω γὰρ τίνα δείρω , τὸν διάβολον Ὑμεῖς δὲ τῇ πίστει τρέχοντες , καὶ ταῖς πληγαῖς πυκτεύοντες , εἰς οὐδὲν δέον κέχρησθε . « Ἀλλ´ ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα . » Οὐκ ἀφίημι , φησί , τῇ γαστρὶ καὶ τῷ σώματι τὰς ἡνίας , ἀλλὰ περισφίγγω αὐτὸ καὶ ὑποτάσσω . Τοῦτο γὰρ λέγει τὸ , ὑπωπιάζωκαὶ δουλαγωγῶ · τουτέστι , Δαμάζω καὶ ὡς δοῦλον ἄγω . Οὐ γὰρ συμβάλλεται , φησί , μοὶ τὸ κηρύξαι μόνον , ἂν μὴ καὶ τὰ παρ´ ἐμαυτοῦ παράσχωμαι . Ταῦτα δὲ λέγων , αἰνίττεται αὐτοὺς καὶ γαστριμάργους , καὶ ὅτι Οὐκ ἀρκεῖ ὑμῖν τὸ πιστεῦσαι μόνον , ὥσπερ οδὲ ἐμοὶ τὸ κηρύξαι , ἐὰν μὴ ἐγὼ καὶ ὑμεῖς καὶ τὸ σῶμα καὶ τὰς ἐπιθυμίας αὐτοῦ δουλώσητε . Οὐ θέλω δὲ ὑμᾶς ἀγνοεὴν ἀδείφοί , δτι οἱ πατέρες ἡμῶν πάντες ὑπὸ τὴν νερέλην ἡσαν . καὶ πάντες διὰ τῆς δαλάσσης δᾶλὸεν , κάὶ πάντες εἰς τὸν Μωσῆν ἐβαπτίσαντο ἐν τῇ νεφέλη καὶ ἐν τῆ θαλάσση . Καὶ πόντες τὸ αἰο
Lemmas: Λμου ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , μή πως ἄλλος κηρύσσω , αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . μετά ὁ δείκνυμι δήω συγκαταβαίνω ὁ ἀσθενής , διά ὅς εἶπον , « γίγνομαι ὡς Ἰουδαῖος , ὡς ἄνομος , ὡς ἀσθενής , » ἵνα ὁ ἐν ἀλήθεια εἰμί οὕτως σῴζω , λοιπός πληκτικός αὐτός διαλέγω . ὁ δέ παράδειγμα οὗτος εἶπον , οὖον δείκνυμι ἐθέλω ὅτι ἐκ πᾶς εἰμί σῴζω , ἀπάγω ! ἀλλά δείκνυμι ὅτι οὐ ἀρκέω πιστεύω μόνος , ὥσπερ οὐδέ ἔνειμι ὁ δίδωμι , ἀλλά χρή σπουδάζω μέχρι αὐτός ὁ βραβεῖον , ἤγουν ὁ στέφανος . εἰμί γάρ καί γνῶσις ἔχω , φημί , ὁ πίστις , εἰμί μή μετά ὁ ὁ ἀδελφός ἀγάπη ἔχω , οὐδείς ὠφελέω . οὗτος γάρ καί ἄνω ὁ λόγος γυμνάζω . « οὕτως τρέχω , ἵνα καταλαμβάνω . » οὐ ἄρα καταλαμβάνω ἧσαν . « Πᾶς δέ ὁ ἀγωνίζομαι . » διδάσκω καί ὁ τρόπος , πῶς ἄν τις καταλαμβάνω . Πάν , φημί , ἐγκρατεύομαι , τουτέστιν οὐ ὅδε μέν ἀντέχω , ὅδε δέ οὖον · οὗτος γάρ , ὁ εἰμί ἀγωνίζομαι , ὁ πᾶς ὁ ἀρετή καί ἐντολή φύλαξ γίγνομαι , καί ἀπέχω πᾶς ὁ πονηρός καί ἐναντίος . οὗτος γάρ ἀληθής ἀγωνιστής . « Ἦναφθαρτὸν στέφανος λαμβάνω » ἐκ ὁ εἰς ὁ μικρός σύγκρισις αὐξάνω ὁ πρᾶγμα . εἰμί ὁ ἀγωνίζομαι , φημί , ἐν ὁ στάδιον πᾶς ἐγκρατεύομαι , ἵνα μή ὁ ἰσχύς ἐκλύω φθαρτός ἐφίημι στέφανος , πῶς ἐγώ ὁ ἄφθαρτος προσδοκάω , οὐ εἄν μᾶλλον ἐγκρατεύομαι ἐκ πᾶς ὁ βλάπτω ; « ἑγώ τοίνυν . » λοιπός ἑαυτοῦ εἰς μέσος φέρω · οὐτος ἀγαθός τρόπος διδάσκω . Λία , ἐκ ἑαυτοῦ εὑρίσκω ὁ παράδειγμα . ἐγώ τοιγάρ , μετά γνῶσις τρέχω , οὐ ἀδήλως , τουτέστιν , οὐ εἰκῇ καί μάτην καί πρός οὐδείς σκοπός . ὡς σύ , φημί , ὁ μάτην τρέχω . τις γάρ σύ , φημί , ὄφελος ἐκ ὁ τελειότης δῆθεν ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ ὁ εἰδωλόθυτος ἐσθίω , ἠμί , σύ τελειότης βλάπτω ὁ ἀδελ φονός ; Ἀλ οὐ ἐγώ οὕτως , φημί , ἀλ ἐν καιρός καί συγκατάβασις χράομαι , ἵνα πάντως τις σῴζω . « ὡς οὐ ἀήρ δέρω . » οὔτως πυκτεύω καί ἀγωνίζομαι , οὐ ἵνα δέρω ἀήρ . ἔχω γάρ τίς δέρω , ὁ διάβολος σύ δέ ὁ πίστις τρέχω , καί ὁ πληγή πυκτεύω , εἰς οὐδείς δήω χράομαι . « Ἀλ ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα . » οὐ ἀφίημι , φημί , ὁ γαστήρ καί ὁ σῶμα ὁ ἡνία , ἀλλά περισφίγγω αὐτός καί ὑποτάσσω . οὗτος γάρ λέγω ὁ , ὑπωπιάζω δουλαγωγέω · τουτέστι , δαμάζω καί ὡς δοῦλος ἄγω . οὖον γάρ συμβάλλω , φημί , ἐγώ ὁ κηρύσσω μόνος , εἄν μή καί ὁ παρ´ ἐμαυτοῦ παρέχω . οὗτος δέ λέγω , αἰνίσσομαι αὐτός καί γαστρίμαργος , καί ὅτι οὐ ἀρκέω σύ ὁ πιστεύω μόνος , ὥσπερ ὁδός ἐγώ ὁ κηρύσσω , ἐάν μή ἐγώ καί σύ καί ὁ σῶμα καί ὁ ἐπιθυμία αὐτός δουλόω . οὖον ἐθέλω δέ σύ αγνοειμι ἀδείφοί , δ ὁ πατήρ ἐγώ πᾶς ὑπό ὁ νερέλην ἡμι . καί πᾶς διά ὁ δαλάσσης δῆλος , κὰι πᾶς εἰς ὁ Μωσῆς βαπτίζω ἐν ὁ νεφέλη καί ἐν τῆ θάλασσα . καί Πόντες ὁ οἰδάνω