cogPG.PG118 426
τὰ ἄψυχα , ὁ χαλκὸς καὶ τὸ κύμβαλον . « Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν . » Θέλων δεῖξαι μέγα τι τὴν ἀγάπην , αὔξει πρῶτον τὰ χαρίσματα , καὶ τότε φησὶν αὐτὰ ἐκτὸς ἀγάπης οὐδὲν εἶναι . Ἄνω γὰρ εἰπών , « Ἐἀν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων λαλῶ , » ὅπερ ἦν παρ´ αὐτοῖς μέγιστον , νυν πάλιν ἐπὶ τῆς προφητείας τὸ αὐτὸ ποιεῖ . Προφητείαν γὰρ ἐὰν ἔχω , οὐ τὴν τυχοῦσαν , φησὶν , ἀλλὰ τὴν ἀκροτάτην , τὴν καὶ τὰ μυστήρια . καὶ τὴν γνῶσιν ἔχουσαν , ἄνευ ἀγάπης . οὐδέν εἰμι , . Τοῦτο γὰρ κάτω ἀποδίδωσι . « Πᾶσαν τὴν πίστιν . » Πίστιν νῦν , οὐ τὴν τῶν πιστῶν τὴν κοινὴν καὶ καθολικὴν λέγει , ἀλλὰ τὸ χάρισμα τὸ τῆς πίστεως . Ἢν γάρ τι χαρίσματος εἶδος , ὁμωνύμως οὕτω τῇ πίστει λεγόμενον . Ὅθεν ἐπὶ φανερώσει πνευματικῆς μετουσίας ἐχορηγεῖτο πολλοῖς τῶν εὐσεβῶν ἐν τῷ τότε καιρῷ Περὶ τούτου καὶ ὁ Κύριος τοῦ χαρίσμάτος , ἐν Εὐαγγελίοις φησίν , « Ἐἀν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως , ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ · Ἄρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν , καὶ γενήσεται οὕτως . » ὐ δήπου γὰρ ὡς πρὸς ἀπίστους τὴν κοινὴν πίστιν , ταῦτα πρὸς αὐτοὺς διελέγετο ὁ Κύριος , ἀλλὰ πρὸς τοὺς οἰκείους μαθητάς · τουτέστιν , Ἐὰν ἔχητε τὸ τῆς πίστεως χάρισμα . Ὃ δὲ εἶπεν ὁ Κύριος ἐν Εὐαγγελίοις μέγιστον εἶναι , τὸ διὰ πίστεως ὄρη μεθιστᾷν , τοῦτό φησι μηδὲν εἶναι ἀγάπης χωρίς . « ὅθεν εἰμι . » Οὐκ εἶπε , Μικρότατός εἰμι καὶ εὐτελὴς , ἀλλ’ , « οὐθὲν εἰμι.»Καλῶς τὸ , « Ψωμίσω , « μετὰ τῆς δόσεως καὶ τὴν οἰκείαν σημαίνων διακονίαν . Ὅρα δὲ καὶ τὸ , « Πάντα τὰ ὑπάρχοντα , » οὐ μέρος αὐτῶν . « Ἵνα καυθήσωμαι . » Τὸν χαλεπώτατον λέγει θάνατον , τὸν ὑπὲρ Θεοῦ δηλονότι γινόμενον . Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ , χρηστεύεται . Ἐ ἀγάπη οὐ ζαλοῖ , ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται , οὐ φυσιοῦται , οὐκ ἀσχημονεῖ , οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς , οὐ παροξύνεται , οὐ λογίζεται τὸ κακὸν , οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ , συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ . Πάντα στέγει , πάντα πιστεύει , πάντα ἐλπίζει , πάντα ψπομένει . Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει . Εἶτα λοιπὸν διεξέρχεται τῆς ἀγάπης τὰ γνωρίσματα , δεικνὺς ὅτι οὐ μόνον βλαστήσαντα τὰ πάθη ἐκριζοῖ , ἀλλ´ οὐδὲ φῦναι συγχωρεῖ . Ὅρα δὲ , εὐθὺς τὴν μακροθυμίαν τέθεικε , τὴν ῥίζαν πάσης φιλοσοφίας . « Χρηστεύεται . » Ἐπειδή τινές εἰσιν οἶ τῇ μακροθυμίᾳ οὐκ εἰς φιλοσοφίαν κέχρηνται , ἀλλὰ πρὸς τὸ διαρῥῆξαι τοὺς ἐνοχλοῦντας , καὶ πειρᾶσαι ἐπλ πλέον , ἠθικώτερον αὐτοῖς διαλεγόμενος , φησὶ , « Χρηστεύεται , » τουτέστιν , οὐκ ἐπὶ τῷ ἀνάψαι τὴν ὁργὴν τῶν ἐνοχλούντων , ἀλλ´ ἐπὶ τῷ καταπραῦναι , τῇ μακροθυμίᾳ κέχρηται , καὶ ἡμερότητι χρῆται . « Οὐ ζηλοῖ . » Βαβαὶ οἷόν ἐστι τὸ μὴ ζηλοῦν , ἥ γουν φθονεῖν τοὺς εὖ πράττοντας . « Οὐ περπερεύεται » Οὐκ ἀλαζονεύεται , οὐ φυσιοῦται καὶ φρονεῖ μέγα ἐπὶ οἰκείοις κατορθώμασιν . Ἡ οὐδὲν προπετὲς ποιεῖ . Πέραερος γὰρ , προπετής . « Οὐκ ἀσχημονεῖ . » ὰ μόνον , φησὶν , οὐ φρονεῖ μέγα , ἀλλὰ καὶ τὰ αἴσχιστα
Lemmas: ὁ ἄψυχος , ὁ χαλκός καί ὁ κύμβαλον . « καί ἐάν ἔχω προφητεία . » Θέλων δείκνυμι μέγας τίς ὁ ἀγάπη , αὐξάνω πρῶτος ὁ χάρισμα , καί τότε φημί αὐτός ἐκτός ἀγάπη οὐδείς εἰμί . ἄνοος γάρ εἶπον , « ἐἀν ὁ γλῶσσα ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄγγελος λαλέω , » ὅσπερ εἰμί παρ´ αὐτός μέγας , νυν πάλιν ἐπί ὁ προφητεία ὁ αὐτός ποιέω . προφητεία γάρ ἐάν ἔχω , οὖον ὁ τυγχάνω , φημί , ἀλλά ὁ ἄκρος , ὁ καί ὁ μυστήριον . καί ὁ γνῶσις ἔχω , ἄνευ ἀγάπη . οὐδείς εἰμί , . οὗτος γάρ κάτω ἀποδίδωμι . « πᾶσα ὁ πίστις . » πίστις νῦν , οὖον ὁ ὁ πιστός ὁ κοινός καί καθολικός λέγω , ἀλλά ὁ χάρισμα ὁ ὁ πίστις . ἤν γάρ τίς χάρισμα εἶδος , ὁμώνυμος οὗτος ὁ πίστις λέγω . ὅθεν ἐπί φανέρωσις πνευματικός μετουσία χορηγέω πολύς ὁ εὐσεβής ἐν ὁ τότε καιρός περι οὗτος καί ὁ Κύριος ὁ χάρισμα , ἐν Εὐαγγέλιος φημί , « ἐἀν ἔχω πίστις ὡς κόκκος σίναπι , εἴρω ὁ ὄρος οὗτος · ἀραρίσκω καί βάλλω εἰς ὁ θάλασσα , καί γίγνομαι οὕτως . » υἱός δήπου γάρ ὡς πρός ἄπιστος ὁ κοινός πίστις , οὗτος πρός αὐτός διαλέγω ὁ Κύριος , ἀλλά πρός ὁ οἰκεῖος μαθητής · τουτέστιν , ἐάν ἔχω ὁ ὁ πίστις χάρισμα . ὅς δέ εἶπον ὁ Κύριος ἐν Εὐαγγέλιος μέγας εἰμί , ὁ διά πίστις ὄρος μεθιστάω , οὗτος φημί μηδείς εἰμί ἀγάπη χωρίς . « ὅθεν εἰμί . » οὐ εἶπον , μικρός εἰμί καί εὐτελής , ἀλλά , « οὐδείς εἰμι.»Καλῶς ὁ , « ψωμίζω , « μετά ὁ δόσις καί ὁ οἰκεῖος σημαίνω διακονία . Ὅρας δέ καί ὁ , « Πάν ὁ ὑπάρχω , » οὖον μέρος αὐτός . « ἵνα καίω . » ὁ χαλεπός λέγω θάνατος , ὁ ὑπέρ Θεός δηλονότι γίγνομαι . ὁ ἀγάπη μακροθυμέω , χρηστεύομαι . εἰ ἀγάπη οὖον ζαλάω , ὁ ἀγάπη οὖον περπερεύομαι , οὖον φυσιόω , οὐ ἀσχημονέω , οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ , οὖον παροξύνω , οὖον λογίζομαι ὁ κακός , οὖον χαίρω ἐπί ὁ ἀδικία , συγχαίρω δέ ὁ ἀλήθεια . Πάν στέγος , πᾶς πιστεύω , πᾶς ἐλπίζω , πᾶς πέμπω . ὁ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτω . εἶτα λοιπός διεξέρχομαι ὁ ἀγάπη ὁ γνώρισμα , δείκνυμι ὅτι οὖον μόνος βλαστάνω ὁ πάθος ἐκριζόω , ἀλ οὐδέ φύω συγχωρέω . Ὅρας δέ , εὐθύς ὁ μακροθυμία τίθημι , ὁ ῥίζα πᾶς φιλοσοφία . « χρηστεύομαι . » ἐπεί τις εἰμί οἶς ὁ μακροθυμία οὐ εἰς φιλοσοφία χράομαι , ἀλλά πρός ὁ διαρῥῆξαι ὁ ἐνοχλέω , καί πειράω ἐπλ πλέω , ἠθικός αὐτός διαλέγω , φημί , « χρηστεύομαι , » τουτέστιν , οὐ ἐπί ὁ ἀνάπτω ὁ ὀργή ὁ ἐνοχλέω , ἀλ ἐπί ὁ καταπράσσω , ὁ μακροθυμία χράομαι , καί ἡμερότης χράω . « οὖον ζηλόω . » βαβαί οἷος εἰμί ὁ μή ζηλόω , ὅς γοῦν φθονέω ὁ εὕω πράσσω . « οὖον περπερεύομαι » οὐ ἀλαζονεύομαι , οὖον φυσιόω καί φρονέω μέγας ἐπί οἰκέω κατόρθωμα . ὁ οὐδείς προπετής ποιέω . Πέρας γάρ , προπετής . « οὐ ἀσχημονέω . » ά μόνος , φημί , οὖον φρονέω μέγας , ἀλλά καί ὁ αἰσχρός