cogPG.PG118 222
ἔφημεν , δεικτικὸν τοῦ τύπου καὶ τῆς ὁμοιότητος , ἀλλὰ διαπεπλεγμένον πως καὶ συντεθειμένον δι´ ἀνομοιότητος . Ἐδεῖτο οὗν σαφηνείας καὶ διακαθάρσεως , καὶ τοῦτο ποιεῖ , τὸ ἐφεξῆς ἐπιχείρημα , ἐπαναλαμβάνον τὸ προειρημένον καὶ διακαθαῖρον , καὶ εἰς τὸ σαφὲς ἀπῖάγα]γον . Ἀλλ´ ἔδει καὶ τοῦτολαβεῖν ἀξίωμα , καὶ μὴ ἐξ ὑποθέσεως προτείνεσθαι μόνον . Οὐδὲ τοῦτο παρορᾷ , ἀλλ´ ὥσπερ συμπεραινάμενος καὶ τῇ σοῦ λόγου θαῤῥῶν ἀληθείᾳ , μετὰ βεβαιώσεως ἀπο φαίνεται . « Ἄρα οὖν ὡς δι´ ἑνὸς παραπτώματος , » καὶ ἑξῆς . Εἶτα ἐπεὶ οὐκ ἦν εἰπὼν ἐν τοσούτοις ἐπιχειρήμασιν οὐδαμοῦ , πόθεν ἔσχεν ἀρχὴν τὸ δικαίωμα καὶ τὸ κατάκριμα , οὐδὲ τοῦτο παρορᾷ , ἀλλὰ προστίθησι , λέγων · « Ὥσπερ γὰρδιὰ τῆς παρακοῆς , » καὶ ἑξῆς . « Πολλῷ μᾶλλον ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ δωρεὰ ἐν χάριτι τῇ τοῦ ἑνὸς ἀνθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ . » Οὐ μόνον . φησὶν ἡ χάρις τοῦ Πατρὸς , ἀλλὰ δὴ καὶ ἡ τοῦ Υἱοῦ . Τοῦτο δὲ κατασκευαστικόν ἐστι τοῦ δυνατοῦ , ὅτι , φησὶ , Χάρις τοῦ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ . Ὃπου δὲ Πατὴρ καὶ Υἱὸς , εὔδηλον ὅτι καὶ τὸ Πνεῦμα δύναται πάντας σῶσαι . Καὶ οὐχ ὡς δι´ ἑνὸς ἁμαρτήσαντος τὸ δόρημα . Τὸ μέν γὰρ κρῆμα ἑξ ἑνὸς εἰς κατάκριμα , τὸ δέ χάρισμα , ἐκ πολλῶν καταπτωμάτων εἰς δικαίωμα . ἐἰ γὰρ τῷ τοῦ ἐνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίλευσε διὰ τοῦ ἑνός · πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσείαν τῆς χάριτος καὶ τῆς δωρεᾶς τῆς δικαιρσύνης λαμβάνοντες ἐν ζυῇ , βασιλεύσουσι διὰ τοῦ ἑνὸς Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἄρα οὖν ὡς δι´ ἑνὸς παραπτώματος εἰς πάντας ἀνθρώπους εἰς κατάκριμα , οὕτω καὶ δι´ ἑνὸς δικαιώματος εἰς σάνντως ἀνθρώπους εἰς δικαίωσιν ζωῆς . Ὥσπερ γὰρ διὰ τῆς παρακοῆς τοῦ ἐνὸς ἀνθρώπου ἀμαρτωλοὶ κατεστάθησαν οἰ πολλοί , οὐτως καὶ διὰ τῆς ὑπακοῆς τοῦ ἐνὸς , δίκαιοι κατασταθήσονται οἱ πολλοί . Καὶ οὐχ ὥσπερ ἡ ἁμαρτία , φησί , τοῦ Ἀδὰμ , οὕτως καὶ ἡ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ´ ἡ δωρεὰ μείζων . Πῶς ; Τὸ μὲν γὰρ κρῖμα , τουτέστι τὸ κατάκριμα , ἐκ τοῦ ἑνὸς Ἀδὰμ εἰς πάντας ἦλθεν ἀνθρώπους . Τὸ δὲ χάρισμα καὶ ἡ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ τοσοῦτον ὑπερίσχυσεν , ὥστε καὶ αὐτὴν τὴν τοῦ Ἀδὰμ ἁμαρτίαν ἐξαλεῖψαι , καὶ οὐ μόνον ἐκείνην , ἀλλὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἀμαρτήματα τῶν ἀνθρώπων , ἅπερ μετὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐκείνην ἥμαρτον . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς δικαίωμα , τουτέστιν εἰς δικαιοσύνην ἅπαντας ἤγαγε . Πολὺ δὲ τὸ μέσον ἀμνηστίας ἀμαρτιῶν καὶ δικαιοσύνης . Ἡ δὲ σύνταξις · Καὶ οὐχ οὕτως , φησί , τὸ δώρημα , ὡς ἡ διὰ τοῦ ἐνὸς ἀμαρτήσαντος παράβασις καὶ ἀμαρτία , ἀλλ´ ἡ δωρεὰ , φησί , πολλῳ μᾶλλον . « Εἰ γὰρ τῷ τοῦ ἑνὸς παραπτώματι ὁ θάνατος ἐβασίλευσε . » Πάλιν τὸ αὐτὸ κατασκευάζει , καί φησιν · Εἰ γὰρ τῶ παραπτώματι τοῦ Ἀδάμ διὰ τὸν ἕνα αὐτὸν ὁ θάνατος ἐβασίλευσε , πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖ . οἱ τὴν χάριν λαβόντες καὶ τὴν δωρεὰν καὶ τὴν δικαιοσύνην , οὐχ ὑπαχθησόμεθα θανάτῳ , ἀλλὰ ζήσομεν . « Πολλῷ μᾶλλον οἱ τὴν περισσείαν τῆς χάριτος . » Περισσείαν φησὶ τὴν δαήίλειαν . Τοῦτο δὲ κατασκευαστικόν ἐστι τοῦ πάντως ἐν ζωῇ βασιλεῦσαι , ὅσῳ καὶ ἡ χάρις οὐ φειδωλῶς οὐδὲ μεμετρημένως ἐδόθη , ἀλλ´ ἐκ περισσείας , Καὶ ἄλλως . Οὐ μόνον ἵνα ζήσωμεν ἐδόθη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ , καὶ ἡ ἀμαρτία ἀνῃρέθη , καὶ ἡ κόλασις συνανῃρέθη , ἀλλ´ ἵνα καὶ υἱοὶ Θεοῦ γενώμεθα , καὶ
Lemmas: φημί , δεικτικός ὁ τύπος καί ὁ ὁμοιότης , ἀλλά διαπλέκω πως καί συντίθημι δις ἀνομοιότης . δέομαι ἐν σαφήνεια καί διακάθαρσις , καί οὗτος ποιέω , ὁ ἐφεξῆς ἐπιχείρημα , ἐπαναλαμβάνω ὁ προερέω καί διακαθαίρω , καί εἰς ὁ σαφής ἀπάγω . Ἀλ ἐσθίω καί τουτολαμβανω ἀξίωμα , καί μή ἐκ ὑπόθεσις προτείνω μόνος . οὐδέ οὗτος παροράω , ἀλ ὥσπερ συμπεραίνω καί ὁ σύ λόγος θαρσέω ἀλήθεια , μετά βεβαίωσις ἀπος φαίνω . « ἄρας οὖν ὡς δις εἷς παράπτωμα , » καί ἑξῆς . εἶτα ἐπεί οὐ εἰμί εἶπον ἐν τοσοῦτος ἐπιχείρημα οὐδαμοῦ , πόθεν ἔχω ἀρχή ὁ δικαίωμα καί ὁ κατάκριμα , οὐδέ οὗτος παροράω , ἀλλά προστίθημι , λέγω · « ὥσπερ Γάρδια ὁ παρακοή , » καί ἑξῆς . « πολλός μᾶλλον ὁ χάρις ὁ Θεός καί ὁ δωρεά ἐν χάρις ὁ ὁ εἷς ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός . » οὖον μόνος . φημί ὁ χάρις ὁ πατήρ , ἀλλά δή καί ὁ ὁ υἱός . οὗτος δέ κατασκευαστικός εἰμί ὁ δυνατός , ὅτι , φημί , Χάρις ὁ πατήρ καί υἱός . ὅπου δέ πατήρ καί υἱός , εὔδηλος ὅτι καί ὁ πνεῦμα δύναμαι πᾶς σῴζω . καί οὐ ὡς δις εἷς ἁμαρτάνω ὁ δόρημα . ὁ μέν γάρ κρῆμα ἕξ εἷς εἰς κατάκριμα , ὁ δέ χάρισμα , ἐκ πολύς κατάπτωμα εἰς δικαίωμα . εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος βασιλεύω διά ὁ εἷς · πολύς μᾶλλον ὁ ὁ περισσεία ὁ χάρις καί ὁ δωρεά ὁ δικαιρσυνεος λαμβάνω ἐν ζυῇ , βασιλεύω διά ὁ εἷς Ἰησοῦς Χριστός . ἄρας οὖν ὡς δις εἷς παράπτωμα εἰς πᾶς ἄνθρωπος εἰς κατάκριμα , οὗτος καί δις εἷς δικαίωμα εἰς σαίνω ἄνθρωπος εἰς δικαίωσις ζωή . ὥσπερ γάρ διά ὁ παρακοή ὁ εἷς ἄνθρωπος ἁμαρτωλός καθίστημι ὁ πολύς , οὕτως καί διά ὁ ὑπακοή ὁ εἷς , Δίκαιος καθίστημι ὁ πολύς . καί οὐ ὥσπερ ὁ ἁμαρτία , φημί , ὁ Ἀδάμ , οὕτως καί ὁ δωρεά ὁ Θεός , ἀλ ὁ δωρεά μείζων . Πῶς ; ὁ μέν γάρ κρίμα , τουτέστι ὁ κατάκριμα , ἐκ ὁ εἷς Ἀδάμ εἰς πᾶς ἔρχομαι ἄνθρωπος . ὁ δέ χάρισμα καί ὁ δωρεά ὁ Θεός τοσοῦτος ὑπερισχύω , ὥστε καί αὐτός ὁ ὁ Ἀδάμ ἁμαρτία ἐξαλείφω , καί οὖον μόνος ἐκεῖνος , ἀλλά καί ὁ λοιπάς ἁμάρτημα ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ μετά ὁ ἁμαρτία ἐκεῖνος ἁμαρτάνω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί εἰς δικαίωμα , τουτέστιν εἰς δικαιοσύνη ἅπας ἄγω . Πολύς δέ ὁ μέσος ἀμνηστία ἁμαρτία καί δικαιοσύνη . ὁ δέ σύνταξις · καί οὐ οὕτως , φημί , ὁ δώρημα , ὡς ὁ διά ὁ εἷς ἁμαρτάνω παράβασις καί ἁμαρτία , ἀλ ὁ δωρεά , φημί , πολλος μᾶλλον . « εἰμί γάρ ὁ ὁ εἷς παράπτωμα ὁ θάνατος βασιλεύω . » πάλιν ὁ αὐτός κατασκευάζω , καί φημί · εἰμί γάρ ὁ παράπτωμα ὁ Ἀδάμ διά ὁ εἷς αὐτός ὁ θάνατος βασιλεύω , πολύς μᾶλλον ἐμέω . ὁ ὁ χάρις λαμβάνω καί ὁ δωρεά καί ὁ δικαιοσύνη , οὐ ὑπάγω θάνατος , ἀλλά ζῶ . « πολλός μᾶλλον ὁ ὁ περισσεία ὁ χάρις . » περισσεία φημί ὁ δαηιλειος . οὗτος δέ κατασκευαστικός εἰμί ὁ πάντως ἐν ζωή βασιλεύω , ὅσος καί ὁ χάρις οὖον φειδωλός οὐδέ μεμετρημένως δίδωμι , ἀλ ἐκ περισσεία , καί ἄλλως . οὖον μόνος ἵνα ζῶ δίδωμι ὁ χάρις ὁ Θεός , καί ὁ ἁμαρτία ἀναιρέω , καί ὁ κόλασις συναναιρέω , ἀλ ἵνα καί υἱός Θεός γίγνομαι , καί