cogPG.PG118 485
« Ἐν τούτῳ τῷ μέρει . » Ἐν τῷ μέρει τῆς συγκρίσεως καὶ παραθέσεως , οὐκ ἔστι δόξα τοῦ Μωϋσέως εἰ καὶ ἐδοξάσθη . Οὐ γὰρ δεδόξασται , εἰ συγκρίνης τῇ νέᾳ . « Ἕνεκεν τῆς ὑπερβαλλούσης δόξης , » ἣν ἔχει , τουτέστιν ἡ νέα . « Εἰ γὰρ τὸ καταργούμενον διὰ δόξης . » Εἶτα καὶ ἐκ τοῦ μονίμου δείκνυσι τὴν διαφοράν . Εἰ γὰρ ὁ καταργεῖσθαι , φησί , καὶ παύεσθαι μέλλων νόμος , διὰ δόξης ἐδόθη , πόσον μᾶλλον ἡ ἀεὶ οὗσα καὶ ἐσομένη νέα ἔσται ἐν νοητῇ δόξῃ . Ἔχοντες οὖν τοιαύτην ἐλπίδα , πολλῇ παήῄη σίᾳ χρώμεθα , καὶ οὐ καθάπερ Μωϋσῆς ἐτίθει κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου , ἀλλ´ ἐπωρώθη τὰ νοήματασύτῶν Ἄχρι γὸρ τῆς σήμερον τὸ αὐτὸ κάλυμμα ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μένει μὴ ἀνακαλυπτόμενον , ὄτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται . ἈλΓ ἕως σήμερον ἡίκα ἀναγινώσκεται Μωϋσῆς , κάΖυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται Ἐπειδὴ τὸ ἀσθενὲς τῶν ἀκροατῶν οὐκ ἔβλετε τὴν δόξαν τῆς Νέασὐ γὰρ ἦν αἰσθητὴ , ἀλλ ἰλιγγία , εἰς τὸν μέλλοντα χρόνον αὐτοὺς παραπέμπει . Διὸ καὶ ἐλπίδος μέμνηται . « Τοιαύτην , φησὶν , ἐλπίδα . » Τοιαύτην , ποίαν ; ὅτι μειζόνων ἡμεῖς ἠξιώθημεν , ἢ ὁ πάλαι Ἰσραήλ . « πολλὴ παῤῥησίᾳ χρώμεθα . » Ἐπεὶ οὖν μειζόνων ἡμεῖς οἱ τῆς Νας διάκονοι ἠξιώθημεν , μετὰ παῤῥησίας τὸ κήρυγμα κηρύσσομεν , οὐδὲν ἀποκρύπτοντες , οὐδὲ ἀποστελλόμενοι , οὐδὲ δεδοικότες μὴ πλήξωμεν ὑμῶν τὴν συνείδησιν διὰ τὴν ἀτοπίαν τοῦ κηρύγματος , ὥσπερ ὁ Μωϋσῆς ἔπληττε τὰς τῶν Ἰουδαίων ὄψεις . Υμεῖς γὰρ ἰδεῖν τὸ ἐνὸν τῷ κηρύγματι κάλλος δύνασθε , καὶ οὐκ ἂν πληγείητε ὁρῶντες οὐδὲ τὸν νοῦν οὐδὲ τὰς νοητὰς ὄψεις . « Καὶ οὐ καθάπερ Μωῦσῆς . » ὁιὰ τί δὲ , ὡς εἰ εἰπέ τις , ἀνακεκαλυμμένως κηρύσσετε , καὶ οὐ δίκην καλύμματος ἐπεσκιασμένως λαλεῖτε ; Διὰ τί ; Πρῶτον μὲν θαῤῥοῦντες τῷ καθαρῷ τοῦ κηρύγματος , ἔπειτα ὅτι ὑμεῖς καὶ ἰδεῖν δύνασθε τὸ ἐνὸν τῷ κηρύγματι κάλλος . Οὐ γὰρ ἴσα Ἰουδαίοις ἀμβλυώττετε . Ὅσῳ γὰρ ἡ νέα μείζων , τοσούτῳ καὶ τῶν μαθητευομένων τὸ διάφορον . « Πρὸς τὸ μὴ ἀτενίσαι τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ . » Ὥστε μὴ ἀτενίσαι , φησὶν , εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ , τὸ καταργεῖσθαι καὶ παύεσθαι μέλλον ἀπὸ τῆς δόξης . Βουλόμενος δὲ δεῖξαι ὀλιγοχρόνιον τὴν δόξαν ἐκείνην , ὡς πρὸς σύγκρισιν τῆς ἀεὶ μενούσης ἐν τῇ νέᾳ δόξῃ , φησὶν . « Εἰς τὸ τέλος τοῦ καταργουμένου , » ὡς εἰ ἔλεγεν · Ὅτανούκ ἡδύναντο ἀτενίσαι τῇ δόξῃ οἱ Ἰσραηλίται , λοιτὸν τέλος εἶχε καὶ ἐπαύσατο ἡ δόξα ἐκείνη . Οὕτως δλιγοχρόνιος ἦν , ὡς ἅμα τῷ ἄρξασθαι καὶ παύσασθαι Ἀλλ´´ οὐδὲ εἰς ἐκείνην , φησὶν ἰδεῖν ἠδύναντο , οὕτως ἦσαν ἀσθενεῖς , « Ἀλλ´ ἐπωρώθη τὰ νοήματα αὐτῶν . » Τουτέστιν , ἐπωρώθη αὐτῶν ὁ νοῦς . καὶ τοσοῦτον , ὅτι οὐ μόνον τότε τὴν Μωσέως δόξαν ἰδεῖν οὐκ ἴσχυον , ἀλλ´ οὐδὲ νῦν τὰ ἐν τῷ νόμῳ ἰδεῖν ἰσχύουσιν ὡς χρή . Ἄχρι γὰρ , φησί , τῆς σήρερον , τὸ αὐτὸ ταρ´ αὐτοῖς κάλυμμα ἔχει ἡ ἀνάγνωσις τοῦ νόμου . Ὥαπερ γὰρ κεκαλυμμένης τῆς ἀναγνόσίω
Lemmas: « ἐν οὗτος ὁ μέρος . » ἐν ὁ μέρος ὁ σύγκρισις καί παράθεσις , οὐ εἰμί δόξα ὁ Μωϋσῆς εἰμί καί δοξάζω . οὖον γάρ δοξάζω , εἰμί συγκρίνω ὁ νέος . « ἕνεκα ὁ ὑπερβάλλω δόξα , » ὅς ἔχω , τουτέστιν ὁ νέος . « εἰμί γάρ ὁ καταργέω διά δόξα . » εἶτα καί ἐκ ὁ μόνιμος δείκνυμι ὁ διαφορά . εἰμί γάρ ὁ καταργέω , φημί , καί παύω μέλλω νόμος , διά δόξα δίδωμι , πόσος μᾶλλον ὁ ἀεί ὕω καί εἰμί νέος εἰμί ἐν νοητός δόξα . ἔχω οὖν τοιοῦτος ἐλπίς , πολύς παίω σίον χράω , καί οὖον καθάπερ Μωϋσῆς τίθημι κάλυμμα ἐπί ὁ πρόσωπον αὐτός πρός ὁ μή ἀτενίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ εἰς ὁ τέλος ὁ καταργέω , ἀλ πωρόω ὁ νοηματασυος ἄχρι γόρ ὁ σήμερον ὁ αὐτός κάλυμμα ἐπί ὁ ἀναγιγνώσκω ὁ Παλαιή διαθήκη μένω μή ἀνακαλύπτω , ὅστις ἐν Χριστός καταργέω . Γλ ἠώς σήμερον ἵημι ἀναγιγνώσκω Μωϋσῆς , κάΖυμμα ἐπί ὁ Καρδία αὐτός κεῖμαι ἐπεί ὁ ἀσθενής ὁ ἀκροατής οὐ βλέπω ὁ δόξα ὁ Νέας γάρ εἰμί αἰσθητός , ἀλλ' ἰλιγγιάω , εἰς ὁ μέλλω χρόνος αὐτός παραπέμπω . Διὸ καί ἐλπίς μιμνήσκω . « τοιοῦτος , φημί , ἐλπίς . » τοιοῦτος , ποῖος ; ὅτι μείζων ἐγώ ἀξιόω , ἢ ὁ πάλαι Ἰσραήλ . « πολύς παρρησία χράω . » ἐπεί οὖν μείζων ἐγώ ὁ ὁ Νας διάκονος ἀξιόω , μετά παρρησία ὁ κήρυγμα κηρύσσω , οὐδείς ἀποκρύπτω , οὐδέ ἀποστέλλω , οὐδέ δείδω μή πλήσσω σύ ὁ συνείδησις διά ὁ ἀτοπία ὁ κήρυγμα , ὥσπερ ὁ Μωϋσῆς πλήσσω ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὄψις . ὑμεῖς γάρ ὁράω ὁ ἐν-εἰμί ὁ κήρυγμα κάλλος δύναμαι , καί οὐ εἄν πλήσσω ὁράω οὐδέ ὁ νόος οὐδέ ὁ νοητός ὄψις . « καί οὖον καθάπερ Μωυσῆς . » οἶος τίς δέ , ὡς εἰμί εἶπον τις , ἀνακεκαλυμμένως κηρύσσω , καί οὖον δίκη κάλυμμα ἐπεσκιασμένως λαλέω ; Ζεύς τίς ; πρῶτος μέν ῥαθαίνω ὁ καθαρός ὁ κήρυγμα , ἔπειτα ὅτι σύ καί ὁράω δύναμαι ὁ ἐν-εἰμί ὁ κήρυγμα κάλλος . οὖον γάρ ἴσος Ἰουδαῖος ἀμβλύζω . ὅσος γάρ ὁ νέος μείζων , τοσοῦτος καί ὁ μαθητεύω ὁ διάφορος . « πρός ὁ μή ἀτενίζω ὁ υἱός Ἰσραήλ . » ὥστε μή ἀτενίζω , φημί , εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός , ὁ καταργέω καί παύω μέλλω ἀπό ὁ δόξα . βούλομαι δέ δείκνυμι ὀλιγοχρόνιος ὁ δόξα ἐκεῖνος , ὡς πρός σύγκρισις ὁ ἀεί Μένων ἐν ὁ νέος δόξα , φημί . « εἰς ὁ τέλος ὁ καταργέω , » ὡς εἰμί λέγω · Ὅτανούκ ἡδύνω ἀτενίζω ὁ δόξα ὁ Ἰσραηλίτης , λοιος τέλος ἔχω καί παύω ὁ δόξα ἐκεῖνος . οὕτως δλιγοχρόνιος εἰμί , ὡς ἅμα ὁ ἄρχω καί παύω Ἀλ οὐδέ εἰς ἐκεῖνος , φημί ὁράω δύναμαι , οὕτως εἰμί ἀσθενής , « Ἀλ πωρόω ὁ νόημα αὐτός . » τουτέστιν , πωρόω αὐτός ὁ νόος . καί τοσοῦτος , ὅτι οὖον μόνος τότε ὁ Μωσῆς δόξα ὁράω οὐ ἰσχύω , ἀλ οὐδέ νῦν ὁ ἐν ὁ νόμος ὁράω ἰσχύω ὡς χρή . ἄχρι γάρ , φημί , ὁ σαίρω , ὁ αὐτός ταρ αὐτός κάλυμμα ἔχω ὁ ἀνάγνωσις ὁ νόμος . ᾦον γάρ καλύπτω ὁ ἀναγιγνώσκω