cogPG.PG118 293
ῥήματι Οὕτως οὖν ἀπὸ κοινοῦ τὸ , « Ἔχοντες , » κατὰ τὸ ζεῦγμα λαμβανόμενον , ἀπηρτισμένην κατὰ τοῦτο τέως τὴν ἔννοιαν καὶ τὰ χωρία ποιεῖ . Ἐλλειπτικῷ δὲ πάλιν ἐσχημάτισται , ὅτι λείπει τι πρὸς αὐτοτέτέλειαν τοῦ νοήματος . Οἷον τὸ , Μενέτω ἐν ᾧ ἔλαβεν ἕκαστος χαρίσματι , ἢ , Ἀρκείσθω , ἢ , Στοιχείτω , ἤτι τοιοῦτον . Οἷον , Εἴτε προφητείαν ἔχει τις . εἴτε δ ακονίαν , μενέτω ἕκαστος , καὶ ὁ τὴν προφητείαν ἔχων καὶ ὁ τὴν διακονίαν , καὶ ὁ τὴν διδασκαλίαν καὶ ὁ τὴν παράκλησιν ἔχων ἀπλῶς ἕκαστος , ἐν ᾠ ἔλαβε χαρίσματι . Καὶ πολλή ἐστιν ἡ τῶν τοιούτων χρῆχ σις παρὰ τῷ θαυμασίῳ Παύλῳ . Καὶ μὴ θαυμάσῃς εἰ ἀμαθὴς ὢν τούτων , ἐκέχρητο τούτοις . Ἡ γὰρ χάρις ἡ τὰ μείζω χορηγοῦσα , καὶ τῶν εὐτελῶν πολλάκις παρεῖχε τὴν γνῶσιν , οὐχ ὡς μέχα τι τούτων ὑπαρχόντων . Τί γὰρ ἂν καὶ εἴη περὶ λέξεις καὶ συλλαβὰς καὶ τὴν τούτων συνθήκην μικρολογουμένων ἀνθρώπων πόνος καὶ ὀνόματα ; οὐκοῦν , ὡς μεγάλων τινῶν τούτων ὄντων ἐκέχρητο τούτοις , ἀλλ´ εἰς τὸ καταισχύνειν τοὺς ἐπὶ τοῖς τοιούτοις μέγα φρονοῦντας , καὶ κερδῆσαι αὐτοὺς εἰς ταπεινοφροσύνην , καὶ ὑπακοὴν τῆς αὐτοῦ νουθεσίας . Ἄοκνα γὰρ ὑπῆρχεν ἅπαντα Παύλῳ , ὅσῳ σωτηρίαν ἔφερεν ἀνθρώποις . Διὸ καὶ χρήσεις ποιητικῶν στίχων , καὶ ἱστορίας Ἐλληνικὰς , καὶ μυρία τοιαῦτα οὐκ ὀκνεῖ προκομίζειν , ἂν μόνον καὶ διὰ τούτων ἐλπίζει τινὰ σωτηρίαν ἀνθρώπων ἀρπάσαι . Βαβαὶ τῆς τηλικαύτης ψυχῆς καὶ σπουδῆς ! Καλῶς δὲ καὶ τῷ τοιούτῳ κέχρηται τῶν λόγων εἴδει , καὶ πάλιν , τοῦ ἀποστολιτοῦ καὶ ἀπλοῦ καὶ εὐγενοῦς καὶ ἀπεριέργου χαρακτῆρος οὐκ ἀφίσταται . Εἰ μὲν γὰρ οὐδ´ ὅλως ἐκέχρητο τούτοις , ἀδυναμίαν ἂν οἱ πάντα τολμῶντες καὶ ἰδιωτισμὸν ᾖτιάσαντο , ὅπου καὶ νῦν τινες μὴ συνιέντες τὰ τοιαῦτα , ἀπειρίαν αὐτὸν τῶν τοιούτων ἔχειν ἐξ ὤν οὐδ´ αὐτοὶ συνιᾶσιν , ὑπολαμβάνουσιν . Εἶ δ´ αὖ πάλιν τούτοις διαπαντὸς ἐχρῆτο , ὁ ἀποστολικὸς χαρακτὴρ ἐν τοῖς παρεωραμένοις ἐτίθετο Λι.Ὡτησεν οὖν συνετῶς καὶ πανσόφως ἄμφω . Ἐχρήσατο μέν γὰρ ἐκείνοις , ὥστε δεῖξαι ῥάδιον εἶναι βουλομένῳ τὸ τοιοῦτον , καὶ οὐκ ἀγνοεῖ . Ἐνέμεινε δὲ τῷ ἀποστολικῷ χαρακτῆρι , τὴν εὐγένειαν καὶ τὸ ἀπερίεργον καὶ καθαρὸν καὶ αὐτοφυὲς τοῦ λόγου τιμῶν . Τί οὖν μὴ καὶ οἱ λοιποὶ οὕτως τοὺς ἑαυτῶν κατέμιξαν λόγους ; Ἀρκεῖ καὶ οὗτος μόνος δεῖξαι , ὅτι κἀκείνοις ῥᾷον ἦν εἴπερ ἐβούλοντο ποιεῖν . Καίτοι καὶ ἐν ταῖς ἐκείνων ἐπιστολαῖς ἔστιν , εἰ καὶ σπανιώτερον , τὰ τοιαῦτα εὐρεῖν . Εἰ δὲ τὸ , « Ἔχοντες χαρίσματα , » μηδαμοῦ ἀναπαυστέον , μέχρι τοῦ , « Εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς , » ἄλλη μὲν διάνοια ἀνακύψει , μονοσχημάτιστος δ´ ἡ σύνταξις ἔσται , εἰς πνεῦμα δὲ λίαν ἡ περίοδος ἀποτεταμένη . « Κατὰ τὴν χάριν . » Ἐἰ ὁ Θεὸς ἐχαρίσατο , σὺ τί μέγα φρονεῖς ; μὴ γὰρ σὸν κατόρθωμα τὰ χαρίσματα ; Θεοῦ , φησὶν , ἡ δόσις . » - ιάφορα . » Καλῶς τὸ , « Διάφορα , » ἵνα δείξῃ οὐ τὸ μὲν μέγα , τὸ δὲ μικρόν . Μεγάλα γὰρ ἅπαντα , ἀλλὰ ποικίλα καὶ ἀρμόδια . « Κατὰ ἀναλογίαν τῆς πίστεως . » Νῦν δείκνυσιν ὅτι τῶν δοκούντων μειζόνων χαρισμάτων , οἱ λαμβάνοντέ , εἰσιν αἴτιοι πρὸς τὸ λαβεῖν . Εἰ γὰρ καὶ χάρις ἐστὶ , τοσοῦτον μέντοι
Lemmas: ῥῆμα οὕτως οὖν ἀπό κοινός ὁ , « ἔχω , » κατά ὁ ζεῦγμα λαμβάνω , ἀπαρτίζω κατά οὗτος τέως ὁ ἔννοια καί ὁ χωρίον ποιέω . ἐλλειπτικός δέ πάλιν σχηματίζω , ὅτι λείπω τίς πρός αὐτοτέλεια ὁ νόημα . οἷος ὁ , Μένω ἐν ὅς λαμβάνω ἕκαστος χάρισμα , ἢ , ἀρκέω , ἢ , στοιχέω , ἠμί τοιοῦτος . οἷος , εἴτε προφητεία ἔχω τις . εἴτε δ ἀκονίας , μένω ἕκαστος , καί ὁ ὁ προφητεία ἔχω καί ὁ ὁ διακονία , καί ὁ ὁ διδασκαλία καί ὁ ὁ παράκλησις ἔχω ἀπλόος ἕκαστος , ἐν ὀͅς λαμβάνω χάρισμα . καί πολύς εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος χρή τις παρά ὁ θαυμάσιος Παῦλος . καί μή θαυμάζω εἰμί ἀμαθής εἰμί οὗτος , χράομαι οὗτος . ὁ γάρ χάρις ὁ ὁ μείζων χορηγέω , καί ὁ εὐτελής πολλάκις παρέχω ὁ γνῶσις , οὐ ὡς μέχα τίς οὗτος ὑπάρχω . τις γάρ εἄν καί εἰμί περί λέγω καί συλλαβή καί ὁ οὗτος συνθήκη μικρολογέω ἄνθρωπος πόνος καί ὄνομα ; οὐκοῦν , ὡς μέγας τις οὗτος εἰμί χράομαι οὗτος , ἀλ εἰς ὁ καταισχύνω ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος μέγας φρονέω , καί κερδαίνω αὐτός εἰς ταπεινοφροσύνη , καί ὑπακοή ὁ αὐτός νουθεσία . ἄοκνος γάρ ὑπάρχω ἅπας Παῦλος , ὅσος σωτηρία φέρω ἄνθρωπος . Διὸ καί χρῆσις ποιητικός στίχος , καί ἱστορία Ἐλληνικός , καί μυρίος τοιοῦτος οὐ ὀκνέω προκομίζω , εἄν μόνος καί διά οὗτος ἐλπίζω τις σωτηρία ἄνθρωπος ἁρπάζω . βαβαί ὁ τηλικόσδε Ψυχή καί σπουδή ! καλῶς δέ καί ὁ τοιοῦτος χράομαι ὁ λόγος εἶδος , καί πάλιν , ὁ αποστολιτος καί ἀπολόω καί εὐγενής καί ἀπερίεργος χαρακτήρ οὐ ἀφίστημι . εἰμί μέν γάρ οὐδός ὅλως χράομαι οὗτος , ἀδυναμία εἄν ὁ πᾶς τολμάω καί ἰδιωτισμός αἰτιάομαι , ὅπου καί νῦν τις μή συνίημι ὁ τοιοῦτος , ἀπειρία αὐτός ὁ τοιοῦτος ἔχω ἐκ εἰμί οὐδός αὐτός συνίημι , ὑπολαμβάνω . εἰμί δδʹ αὖος πάλιν οὗτος διαπαντός χράω , ὁ ἀποστολικός χαρακτήρ ἐν ὁ παροράω τίθημι Λι.Ὡτησεν οὖν συνετός καί πάνσοφος ἄμφω . χράω2 μέν γάρ ἐκεῖνος , ὥστε δείκνυμι ῥούδιον εἰμί βούλομαι ὁ τοιοῦτος , καί οὐ ἀγνοέω . ἐμμένω δέ ὁ ἀποστολικός χαρακτήρ , ὁ εὐγένεια καί ὁ ἀπερίεργος καί καθαρός καί αὐτοφυής ὁ λόγος τιμή . τις οὖν μή καί ὁ λοιπός οὕτως ὁ ἑαυτοῦ καταμείγνυμι λόγος ; ἀρκέω καί οὗτος μόνος δείκνυμι , ὅτι ἐκεῖνος ῥᾳδίως εἰμί εἴπερ βούλομαι ποιέω . καίτοι καί ἐν ὁ ἐκεῖνος ἐπιστολή εἰμί , εἰμί καί σπάνις , ὁ τοιοῦτος εὑρίσκω . εἰμί δέ ὁ , « ἔχω χάρισμα , » μηδαμοῦ ἀναπαυστέον , μέχρι ὁ , « εὐλογέω ὁ διώκω σύ , » ἄλλος μέν διάνοια ἀνακύπτω , μονοσχημάτιστος δδʹ ὁ σύνταξις εἰμί , εἰς πνεῦμα δέ λίαν ὁ περίοδος ἀποτείνω . « κατά ὁ χάρις . » εἰμί ὁ θεός χαρίζομαι , σύ τίς μέγας φρονέω ; μή γάρ σός κατόρθωμα ὁ χάρισμα ; Θεός , φημί , ὁ δόσις . » - ιάφορα . » καλῶς ὁ , « Διάφορος , » ἵνα δείκνυμι οὖον ὁ μέν μέγας , ὁ δέ μικρός . Μεγάλα γάρ ἅπας , ἀλλά ποικίλος καί αρμόδιος . « κατά ἀναλογία ὁ πίστις . » νῦν δείκνυμι ὅτι ὁ δοκέω μείζων χάρισμα , ὁ λαμβάνω , εἰμί αἴτιος πρός ὁ λαμβάνω . εἰμί γάρ καί χάρις εἰμί , τοσοῦτος μέντοι