cogPG.PG118 213
τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὰ ἡμῶν τίθησι . πρὸς γὰρ τὰς ἀφάτους δωρεὰς τοῦ Χριστοῦ , ἡμεῖς οὐδὲν πλὴν πίστεως ἠνέγκαμεν . « Εἰς τὴν χάριν ταύτην . » Τουτέστι τὸ καταξιωθῆναι τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως · τὸ , προσαχθῆναι αὐτῷ · τὸ , ἀμαρτιῶν ἀπαλλαγῆναι , καὶ ὅσα τὸ βάπτισμα χαρίζεται . Τὸ δὲ , « Ἑστήκαμεν , » βεβαιότητα δηλοῖ.[ΦΤ . ] « Εἰς τὴν χάριν ταύτην . » Δεικτικῶς εἶπε , τὸ μέγεθος τῶν ἐμπεριεχομένων τῇ χάριτι καὶ τὸ πλῆθος δηλῶν . Καὶ γὰρ αὐτὴ ἡ προσαγωγὴ μέγα καὶ θαυμάσιον , καὶ πρὸ τούτου ἡ τῶν ἁμαρτιῶν ἄφεσις , καὶ μετὰ ταῦτα ἡ τῶν οὐρανῶν ἐπηγγελμένη βασιλεία . Ἐπὶ ποίᾳ πράξει , ἐπὶ ποίῳ κατορθώματι αὕτη ἡ χάρις ἐδόθη ; ἐπὶ πίστει μόνῃ · μόνον γὰρ ἐπιστεύσαμεν , καὶ διὰ τοῦ βαπτίσματος πάντα ἡμῖν ἡ χάρις ἐχαρίσατο . Ἡ οὕτως · Ὥσπερ εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἐστήκαμεν , καυχώμεθα ἐπ´´ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , οὕτως πάλιν καυχώμεθα καὶ ἐν ταῖς θλίψεσιν , εἰδότες ὅτι δι´ αὐτῶν καὶ διὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ δοκιμῆς , εἰς τὴν αὐτὴν ἀκαταίσχυντον ἐπανατρέχομεν ἐλπίδα . « Ἐπ´ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . » Ἡ ὅτι δοξάζεται ὁ Θεὸς , ἢ ὅτε δοξάζει ἡμᾶς ὁ Θεὸς , καὶ δοξάζει ἡμᾶς ἀῤῥήτῳ καὶ ὑπερφυεῖ δόξῃ , δωρούμενος ἃ ἐπηγγείλατο , υἱοθεσίας καὶ βασιλείας οὐρανῶν ἀξιῶν . Καὶ δοξάζεται καὶ αὐτὸς , εἰ καὶ μὴ κατ´ ἀξίαν , ἀλλ´ ὅσον ἐστὶν ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις δυνατὸν , τοσαύτην φιλοτιμίαν περὶ τὸ ἀνθρώπινον ἐπιδεικνύμενος γένος , καὶ ταῦτα περαίνων καὶ εἰς ἔργον ἄγων , ἃ μόνης ἐστὶ τῆς αὐτοῦ θειότητος καὶ φιλανθρωπίας ἐνδεικτικά . Οὐ μόνον δέ · ἀλλὰ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν · εἰδότες ὅτι ἡ θλίψις ὑπομονὴνκατεργάζεται , ή δὲ ὑπομονὴ , δοκμήν · ἡ δέ δοκιμὴ , ἐλπίδα · ἡ δὲ ἐλπὶς , οὐ καταισχύνει , ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , διὰ Πνεύματος ἀγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν · Οὐ μόνον δὲ , φησίν , ἐπὶ τοῖς δοθεῖσι καὶ τοῖς μέλλουσιν ἀγαθοῖς καυχώμεθα , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς ἐναντίοις εἶναι δοκοῦσιν , οἷον ταῖς θλίψεσι . Τί δή ποτε ; ὅτι πρὸς ὑπομονὴν ἡμᾶς ἀλείφουσι . Τί δὲ τῆς ὑπομονῆς τὸ κέρδος ; Δοκίμους , φησί , ποιεῖ . Τί δὲ τοῦ γενέσθαι δοκίμους , τὸ ὄφελος ; Ἐλπίδα ἡμῖν προξενεῖ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν . Ὁ δέ γε ταῦτα ἐλπίζων , οὐκ ἂν καταισχυνθείη . Ὁ μὲν γὰρ ἐπ´ ἄνθρωπον ἐλπίζων , ἴσως καὶ ψευσθείη τῆς ἐλπίδος , ὁ δὲ ἐπὶ Θεὸν , οὐκ ἔτι . Πλὴν , οὐ μόνον , φησὶν , ἐν οίς ἑστήκαμεν ἀγαθοῖς , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς προσδοκωμένοις , ὡς ἤδη παροῦσι καυχώμεθα . Τοῦτο γὰρ πίστεως ἀκριβοῦς . Καλῶς δὲ δόξης εἷπεν . Ἐκβαίνοντα γὰρ τὰ ἐπαγγελλόμενα , δοξάζεσθαι τὸν ἐπαγγειλάμενον ποιεῖ . [ ΩΤ.].Ἀλλὰ καυχώμεθα ἐν ταῖσλεσιν . » Πόθεν καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν ; Ὅτι ἐρῶμεν σφόδρα τοῦ Θεοῦ . Ἐραστὴς γὰρ ἅπας χαίρει καὶ σεμνύνεται , ἡνίκα πάσχει ὑπὲρ οὗ ἐρᾷ . Ἀλλὰ πόθεν
Lemmas: ὁ Χριστός , καί ὁ ἐγώ τίθημι . πρός γάρ ὁ άφατος δωρεά ὁ Χριστός , ἐγώ οὐδείς πλήν πίστις φέρω . « εἰς ὁ χάρις οὗτος . » τουτέστι ὁ καταξιόω ὁ ὁ Θεός γνῶσις · ὁ , προσάγω αὐτός · ὁ , ἁμαρτία ἀπαλλάσσω , καί ὅσος ὁ βάπτισμα χαρίζομαι . ὁ δέ , « ἵστημι , » βεβαιότητα δηλοῖ.[ΦΤ . ] « εἰς ὁ χάρις οὗτος . » δεικτικός εἶπον , ὁ μέγεθος ὁ ἐμπεριέχω ὁ χάρις καί ὁ πλῆθος δηλόω . καί γάρ αὐτός ὁ προσαγωγή μέγας καί θαυμάσιος , καί πρό οὗτος ὁ ὁ ἁμαρτία ἄφεσις , καί μετά οὗτος ὁ ὁ οὐρανός ἐπαγγέλλω βασίλειος . ἐπί ποῖος πρᾶξις , ἐπί ποῖος κατόρθωμα οὗτος ὁ χάρις δίδωμι ; ἐπί πίστις μόνος · μόνος γάρ πιστεύω , καί διά ὁ βάπτισμα πᾶς ἐγώ ὁ χάρις χαρίζομαι . ὁ οὕτως · ὥσπερ εἰς ὁ χάρις οὗτος ἐν ὅς ἵστημι , καυχάομαι ἐπι ἐλπίς ὁ δόξα ὁ Θεός , οὕτως πάλιν καυχάομαι καί ἐν ὁ θλῖψις , οἶδα ὅτι δις αὐτός καί διά ὁ ὑπομονή καί δοκιμή , εἰς ὁ αὐτός ἀκαταίσχυντος ἐπανατρέχω ἐλπίς . « Ἐπ´ ἐλπίς ὁ δόξα ὁ Θεός . » ὁ ὅτι δοξάζω ὁ θεός , ἢ ὅτε δοξάζω ἐγώ ὁ θεός , καί δοξάζω ἐγώ ἄρρητος καί ὑπερφυής δόξα , δωρέω ὁ ἐπαγγέλλω , υἱοθεσία καί βασίλεια οὐρανός ἄξιος . καί δοξάζω καί αὐτός , εἰμί καί μή κατ´ ἄξιος , ἀλ ὅσος εἰμί ἄγγελος καί ἄνθρωπος δυνατός , τοσοῦτος φιλοτιμία περί ὁ ἀνθρώπινος ἐπιδείκνυμι γένος , καί οὗτος περαίνω καί εἰς ἔργον ἄγω , ὁ μόνος εἰμί ὁ αὐτός θειότης καί φιλανθρωπία ἐνδεικτικός . οὖον μόνος δέ · ἀλλά καυχάομαι ἐν ὁ θλῖψις · οἶδα ὅτι ὁ θλῖψις ὑπομονὴνκατεργάζεται , ή δέ ὑπομονή , δοχμή · ὁ δέ δοκιμή , ἐλπίς · ὁ δέ Ἐλπὶς , οὖον καταισχύνω , ὅτι ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ἐκχέω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , διά πνεῦμα ἅγιος ὁ δίδωμι ἐγώ · οὖον μόνος δέ , φημί , ἐπί ὁ δίδωμι καί ὁ μέλλω ἀγαθός καυχάομαι , ἀλλά καί ἐν ὁ ἐναντίος εἰμί δοκέω , οἷος ὁ θλῖψις . τις δή ποτός ; ὅτι πρός ὑπομονή ἐγώ ἀλείφω . τις δέ ὁ ὑπομονή ὁ κέρδος ; Δόκιμος , φημί , ποιέω . τις δέ ὁ γίγνομαι δόκιμος , ὁ ὄφελος ; Ἐλπίς ἐγώ προξενέω ὁ μέλλω ἀγαθός . ὁ δέ γε οὗτος ἐλπίζω , οὐ εἄν καταισχύνω . ὁ μέν γάρ ἐπι ἄνθρωπος ἐλπίζω , ἴσως καί ψεύδω ὁ ἐλπίς , ὁ δέ ἐπί θεός , οὐ ἔτι . πλήν , οὖον μόνος , φημί , ἐν οἶς ἵστημι ἀγαθός , ἀλλά καί ἐν ὁ προσδοκάω , ὡς ἤδη πάρειμι καυχάομαι . οὗτος γάρ πίστις ἀκριβής . καλῶς δέ δόξα ἕπω . ἐκβαίνω γάρ ὁ ἐπαγγέλλω , δοξάζω ὁ ἐπαγγέλλω ποιέω . [ ΑΩ καυχάομαι ἐν ταῖσλεσιν . » πόθεν καυχάομαι ἐν ὁ θλῖψις ; ὅτι2 ἐράω σφόδρα ὁ Θεός . Ἐραστής γάρ ἅπας χαίρω καί σεμνύνω , ἡνίκα πάσχω ὑπέρ ὅς ἐράω . ἀλλά πόθεν