cogPG.PG113 346
χρὴ καθάπερ ὀφθαλμοὺς τὴν ἐτέραν τῇ τῆς ἑτέρας νοσμεῖσθαι λαμπρότητι , καὶ μὴ πρὸς ἀναίρεσιν ἑαυτῶν ἀμοιβαδὸν μέχρι παντὸς χαλεπαίνειν . Τοῦτο γὰρ οὐκ ἀρετὴ μᾶλλον , ἀλλὰ κουφότης νομίζεται ἢ μαλακία · τοὺς γὰρ μεταγενεστέρους οἰόμενοι μὴ δύνασθαι ἑαυτοῖς βοηθεῖν σπουδάζουσι τοὺς ἀντιτεταγμένους ἀνελεῖν . Μὴ χρῆναι μέντοι μηδὲ Ναρσαῖον ἀσθενέστερον πάντων τῶν ἄλλων βασιλέων νομίζεΚσθαι · ἀλλὰ τοσοῦτον τῶν ἄλλων βασιλέων Γαλέριον ὑπερέχειν , ὥστε αὐτὸν τούτῳ μόνῳ δικαίως Ναρσαῖον ἡττῆσθαι , καίτοι τῆς τῶν οἰκείων προγόνων ἀξίας καταδεέστερον οὐ γενόμενον . » Πρὸς τούτοις ἔλεγεν ὁ Ἀφφαρβᾶν ἐντετάλθαι αὐτῷ παρὰ Ναρααίου , ὡς ἔχοντες ! ἐπιείκειαν , τὸ τῆς οἰκείας βασιλείας δίκαιου τῇ Ῥωμαίων ἐπιτρέψαι φιλανθρωπίᾳ . Τοιγαροῦν μηδὲ τοὺς ὅρκους κομίζειν , ἐφ´ οἷς χρὴ γίνεσθαι τὴν εἰρήνην , ἀλλὰ τὸ ὅλον τῇ γνώμῃ τοῦ βασιλέως διδόναι . Πλὴν ὅτι παρακαλεῖ τοὺς παῖδας μόνον καὶ τὰς γαμετὰς αὐτῷ ἀποδοθῆναι , διὰ τῆς τούτων ἀποδόσεως πλέον εὐεργεσίαις ἔνοχος εἶναι λέγων ἢ ὅπλοις περιών ἐ · οὐδὲ νῦν δύνασθαι κατ´ ἀξίαν χάριτας ὁμολογεῖν , ὅτι ἐν αἰχμαλωσίᾳ γενόμενοι τῆς ἐντεῦθεν οὐκ ἐπειράθησαν ὕβρεως , ἀλλ´ οὕτω μετεχειρίσθησαν ὡς τῇ οἰκείᾳ εὐγενείᾳ ὅσον οὔπω ἀποδοθησόμενοι . Ἐν τούτοις εἰς μνήμην ἦγε καὶ τὸ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων εὐμετάβλητον . Ὁ δὲ Γαλέριος πρὸς ταῦτα δόξας ὀργίζεσθαι , συγκινήσας τὸ ἑαυτοῦ σῶμα , ἀπεκρίνατο λέγων , οὐ καλῶς Πέρσας ἀξιοῦν τῆς μεταβολῆς τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἑτέρους μεμνῆσθαι , ὁπότε αὐτοὶ καιροῦ ἐπιλαμβανόμενοι οὐ παύονται ταῖς τῶν ἀνθρώπων συμφοραῖς ἐπικείμενοι . « Καλῶς γὰρ καὶ ἐπὶ Βαλεριανοῦ τὸ μέτρον τῆς νίκης ἐφυλάξατε , οἶτινες δόλοις αὐτὸν ἀπατήσαντες κατέσχετε καὶ μέχρι γήρως ἐσχάτου καὶ τελευτῆς ἀτίμου οὐκ ἀπελύσατε , εἶτα μετὰ θάνατον μυσαρᾷ τινι τέχνη τὸ δέρμα αὐτοῦ φυλάξαντες θνητῷ σώματι ἀθάνατον ὔβριν ἐπηγάγετε . » Ταῦτα διεξελθὼν ὁ βασιλεὺς , καὶ εἰπών ἑαυτὸν ἐπικαμφθῆναι οὐχ οἷς Πέρσαι διὰ τῆς πρεσβείας ὑπέμνησαν , ὡς δέον πρὸς τὰς ἀνθρωπίνας ἀφορᾷν τύχασὰ τοῦτο γὰρ μᾶλλον καὶ πρὸς ὀργὴν προσήκειν κινεῖσθαι , εἴ τις πρὸς ἃ Πέρσαι πεπράχασιν ἀποβλέψειεν , ἀλλὰ τοῖς τῶν οἰκείων προγόνων ἴχνεσιν ἀκολουθεῖν , οἷς ἔθος φείδεσθαι μὲν τῶν ὑπηκόων , καταγωνίζεσθαι δὲ τῶν ἀντιταττομένων , ἐκέλευσε τῷ πρεσβευομένῳ τῷ ἰδίῳ βασιλεῖ ἀπαγγεῖλαι τὴν Ῥωμαίων καλοκαγαθίαν , ὡν τῆς ἀρετῆς ἐπειράθη , καὶ οὐ πολλῷ ὕστερον προσελπίζειν παρ´ αὐτὸν ἀφιξομένους κατὰ γνώμην τοῦ βασιλέως . ιγʹ . Ὅτι Αικίννιος πέμπει πρεσβευτὴν πρὸς Κων . σταντῖνον Μεστριανὸν κόμητα . ἐλθόντα δὲ τὸν Με στριανὸν ὁ βασιλεὺς ἐπί τινα χρόνον διέσυρε . Μετὰ ταῦτα δὲ πρός τε τὸ ἄδηλον τοῦ πολέμου ἀποβλέπων , ἅμα δὲ καὶ ὅτι οἱ τοῦ Λικιννίου ἐφόδῳ λανθανούσῃ χρησάμενοι τὴν βαστάγην αὐτοῦ μετὰ τῆς βασιλικῆς ὑπηρεσίας κατέσχον , δέχεται αὐτόν . Ὁ δὲ τοῖς δυσὶ
Lemmas: χρή καθάπερ ὀφθαλμός ὁ ἕτερος ὁ ὁ ἕτερος νοσμειεπομαι λαμπρότης , καί μή πρός ἀναίρεσις ἑαυτοῦ ἀμοιβηδόν μέχρι πᾶς χαλεπαίνω . οὗτος γάρ οὐ ἀρετή μᾶλλον , ἀλλά κουφότης νομίζω ἢ μαλακία · ὁ γάρ μεταγενής οἴομαι μή δύναμαι ἑαυτοῦ βοηθέω σπουδάζω ὁ ἀντιτάσσω ἀναιρέω . μή χρή μέντοι μηδέ Ναρσαῖον ἀσθενής πᾶς ὁ ἄλλος βασιλεύς Κομίζω · ἀλλά τοσοῦτος ὁ ἄλλος βασιλεύς Γαλέριος ὑπερέχω , ὥστε αὐτός οὗτος μόνος δικαίως Ναρσαῖον ἡσσάομαι , καίτοι ὁ ὁ οἰκέω πρόγονος ἄξιος καταδεής οὖον γίγνομαι . » πρός οὗτος λέγω ὁ Ἀφφαρβᾶν ἐντέλλω αὐτός παρά Ναρααίου , ὡς ἔχω ! ἐπιείκεια , ὁ ὁ οἰκεῖος βασίλεια δίκαιος ὁ Ῥωμαῖος ἐπιτρέπω φιλανθρωπία . τοιγάρ μηδέ ὁ Ὅρκος κομίζω , ἐφίημι ὅς χρή γίγνομαι ὁ εἰρήνη , ἀλλά ὁ ὅλος ὁ γνώμη ὁ βασιλεύς δίδωμι . πλήν ὅτι παρακαλέω ὁ παῖς μόνος καί ὁ γαμετή αὐτός ἀποδίδωμι , διά ὁ οὗτος ἀπόδοσις πλέω εὐεργεσία ἔνοχος εἰμί λέγω ἢ ὅπλον περίειμι εἰ · οὐδέ νῦν δύναμαι κατ´ ἄξιος χάρις ὁμολογέω , ὅτι ἐν αἰχμαλωσία γίγνομαι ὁ ἐντεῦθεν οὐ πειράω ὕβρις , ἀλ οὗτος μεταχειρίζω ὡς ὁ οἰκεῖος εὐγένεια ὅσος οὔπω ἀποδίδωμι . ἐν οὗτος εἰς μνήμη ἄγω καί ὁ ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα εὐμετάβλητος . ὁ δέ Γαλέριος πρός οὗτος δόξα ὀργίζω , συγκινέω ὁ ἑαυτοῦ σῶμα , ἀποκρίνω λέγω , οὖον καλῶς Πέρσης ἀξιόω ὁ μεταβολεύς ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἕτερος μιμνήσκω , ὁπότε αὐτός καιρός ἐπιλαμβάνω οὖον παύω ὁ ὁ ἄνθρωπος συμφορά ἐπίκειμαι . « καλῶς γάρ καί ἐπί Βαλεριανός ὁ μέτρον ὁ Νίκη φυλάσσω , ὅστις δόλος αὐτός ἀπατάω κατέχω καί μέχρι γῆρας ἔσχατος καί τελευτή ἄτιμος οὐ ἀπολύω , εἶτα μετά θάνατος μυσαρός τις τέχνη ὁ δέρμα αὐτός φυλάζω θνητός σῶμα ἀθάνατος ὕβρις ἐπάγω . » οὗτος διεξέρχομαι ὁ βασιλεύς , καί εἶπον ἑαυτοῦ ἐπικάμπτω οὐ ὅς Πέρσης διά ὁ πρέσβυς ὑπομιμνῄσκω , ὡς δήω πρός ὁ ἀνθρώπινος ἀφοράω τυγχάνω οὗτος γάρ μᾶλλον καί πρός ὀργή προσήκω κινέω , εἰμί τις πρός ὁ Πέρσης πράσσω ἀποβλέπω , ἀλλά ὁ ὁ οἰκέω πρόγονος ἴχνος ἀκολουθέω , ὅς ἔθος φείδομαι μέν ὁ ὑπήκοος , καταγωνίζομαι δέ ὁ ἀντιτάσσω , κελεύω ὁ πρεσβεύω ὁ ἴδιος βασιλεύς ἀπαγγέλλω ὁ Ῥωμαῖος καλοκαγαθία , ὡς ὁ ἀρετή πειράω , καί οὖον πολύς ὕστερος προσελπίζω παρ´ αὐτός ἀφικνέομαι κατά γνώμη ὁ βασιλεύς . πνίξ . ὅτι2 Αικίννιος πέμπω πρεσβευτής πρός Κων . σταντῖνον Μεστριανός κόμης . ἔρχομαι δέ ὁ ἐγώ στριανὸν ὁ βασιλεύς ἐπί τις χρόνος διασύρω . μετά οὗτος δέ πρός τε ὁ ἄδηλος ὁ πόλεμος ἀποβλέπω , ἅμα δέ καί ὅτι ὁ ὁ Λικίννιος ἔφοδος λανθάνω χράω ὁ βασταγή αὐτός μετά ὁ βασιλικός ὑπηρεσία κατέχω , δέχομαι αὐτός . ὁ δέ ὁ δύο