cogPG.PG113 347
βασιλεῦσι τὴν εἰρήνην ἐπρεσβεύετο , μὴ χρῆναι λέγων τὸν τοὺς ὁμοφύλους νενικηκότα κατ´ αὐτῶν δ χαλεπαίνειν . Ὅτι γὰρ ἂν ἀπόλοιτο , τοῦτο λοιπὸν τῷ νενικηκότι , ἀλλ´ οὐχὶ τοῖς ἡττωμένοις ἀπόλλυσθαι · καὶ ὅτι ὁ ἐνὶ τὴν εἰρήνην ἀρνούμενος πολλῶν ἐμφυ λίων πολέμων γίνεται αἴτιος . Ὁ δὲ βασιλεὺς τῷ τε προσώπῳ καὶ τῇ τοῦ σώματος κινήσει τὸ μέγεθος τῆς ὀργῆς δηλῶν , καὶ μόλις φωνὴν ἀφεὶς , εἶπεν · « Οὐχ οὕτω μέχρι τοῦ παρόντος διεγενόμεθα ? , οὐδὲ διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ Ὡκεανοῦ μέχρι τῶν ἐνταῦθα πολεμοῦντες καὶ νικῶντες ἀφικόμεθα , ὥστε μὴ ἐθέλειν τὸν οἰκεῖον γαμβρὸν κοινωνὸν ἔχειν διὰ τὰ μύση αὐτοῦ καὶ τὴν ἀγχιστείαν ἀπαγορεύειν , εὐτελὲς δὲ ἀνδράποδον μετ´ αὐτοῦ εἰς τὰ βασίλεια προσδέξασθαι . » Ἐκέλευσεν οὖν τὸν Μεστριανὸν τούτου τοῦ μέρους τῆς πρεσβείας σχολάζοντα , εἴ τι ἕτερον αἰτεῖν βούλοιτο , λέγειν · καὶ ἔδοξε τὸν Βάλεντα ἐκβληθῆναι τῆς βασιλείας , Κιδʹ . Ὅτι Μαγνέντιος καὶ Βετρανίων πέμπουσι πρέσβεις πρὸς Κωνστάντιον . Πέμπονται δὲ Ῥουφῖνος καὶ Μαρκελλῖνος , ὁ μὲν ὕπαρχος ὢν τῶν πραιτωρίων , ὁ δὲ ἕτερος στρατηλάτης , καὶ Νουνέχιος συγκλητικὸς ὕπαρχος , καὶ Μάξιμος πρὸς τούτοις , ὑπομνήσοντες τὸν Κωνστάντιον ὅπλων ἀποσχέσθαι καὶ πρώτην ἔχειν ἐν τῇ βασιλείᾳ τιμήν . Ὁ δὲ Μαγνέντιος δι´ αὐτῶν τὴν ἰδίαν θυγατέρα τῷ Κωνσταντίῳ ὑπισχνεῖτο διδόναι γαμετὴν ἐπὶ τῷ καὶ αὐτὸς τὴν Κωλνσταντίαν λαβεῖν τὴν ἀδελφὴν τοῦ Κωνσταντίου . Ἐδέξατο οὖν ὁ βασιλεὺς τοὺς Βετρανίωνος καὶ ΜΙαγνεντίου πρέσβεις , ἐν οἷς ὁ Νουνέχιος εὐθὺς ἔφη τῷ προοιμίῳ εἰρήνην αἰτεῖν τὸν Μαγνέντον , καὶ πολλάκις τῆς περὶ τῶν παρόντον πραγμάτων καταστάσεως τὸν Κωνστάντιον ὑπεμίμνησκε , φάσκων μὴ χρῆναι αὐτὸν ἀπροόπτως καὶ κεκμηκότα ἤδη τοῖς πολέμοις δύο κατ´ αὐτὸν ν βασιλεῖς , στρατιωτικῆς τε ἐπιστήμης ἐμπείρους καὶ ὁμονοοῦντας ἀλλήλοις καὶ ἔτι ἀκεραίους ὄντας , εἰς πόλεμον προκαλεῖσθαι · οἴτινες , εἰ μὴ περὶ εἰρήνης συνδόξαιεν , [ ώς τ ] ὁποῖοι καὶ πηλίκοι κατὰ τὸν ἐμφύλιον πόλεμον ἔσονται παραταττόμενοι , εἴτε εἶς μόνος , εἴτε ὁμου ἄμφω παραγένοιντο , μὴ θέλειν αὐτὸν ἑτέρωθεν μαθεῖν ἢ ἐκ τῶν ἤδη πεπραγμένων αὐτοῖς , ὅτε ταῖς ἐκείνων παρατάξεσιν αὐτῷ τε καὶ τῷ γένει αὐτου θρίαμβοι κατωρθοῦντο . Ταύτης τῆς πρεσβείας ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐν φροντίσι πολλαῖς ἦν . Καὶ εἰς ὕπνον τραπεὶς εἶδεν ὄψιν , ὅτι ὁ πατὴρ αὐτοῦ ὥσπερ ἐξ ὕψους κατιὼν καὶ τῇ χειρὶ κατέχων τὸν Κώνσταντα , ὃν ἀνεῖλε Μαγνέντιος , τοῦτον αὐτῷ προσφέρων ταῦτα πρὸς αὐτὸν ἐδόκει τὰ ῥήματα φθέγγεσθαι · « Κων . στάντιε , ἰδοὺ Κώνστανς ὁ πολλῶν βασιλέων ἀπόγονος , ὁ ἐμὸς υἱὸς καὶ σὸς ἀδελφὸς , τυραννικῶς ἀπολλύμενος ἐ . Μήτε οὖν τὴν βασιλείαν διακοπτομένην , μήτε τὴν πολιτείαν ἀνατρεπομένην περιίδης , μήθε
Lemmas: βασιλεύς ὁ εἰρήνη πρεσβεύω , μή χρή λέγω ὁ ὁ ὁμόφυλος νικάω κατ´ αὐτός δ χαλεπαίνω . ὅτι2 γάρ εἄν ἀπόλλυμι , οὗτος λοιπός ὁ νικάω , ἀλ οὐ ὁ ἡττάω ἀπόλλυμι · καί ὅτι ὁ ἐν ὁ εἰρήνη ἀρνέομαι πολύς ἐμφυ λίος Πολέμων γίγνομαι αἴτιος . ὁ δέ βασιλεύς ὁ τε πρόσωπον καί ὁ ὁ σῶμα κινέω ὁ μέγεθος ὁ ὀργή δηλόω , καί μόλις φωνή ἀφίημι , εἶπον · « οὐχ οὗτος μέχρι ὁ πάρειμι διαγίγνομαι ? , οὐδέ διά οὗτος ἐκ ὁ Ὠκεανός μέχρι ὁ ἐνταῦθα πολεμέω καί Νίκη ἀφικνέομαι , ὥστε μή ἐθέλω ὁ οἰκέω γαμβρός κοινωνός ἔχω διά ὁ μύω αὐτός καί ὁ ἀγχιστεία ἀπαγορεύω , εὐτελής δέ ἀνδράποδον μετέ αὐτός εἰς ὁ βασίλεια προσδέχομαι . » κελεύω οὖν ὁ Μεστριανός οὗτος ὁ μέρος ὁ πρέσβυς σχολάζω , εἰμί τίς ἕτερος αἰτέω βούλομαι , λέγω · καί δοκέω ὁ Βαλέντα ἐκβάλλω ὁ βασίλεια , Κίδα . ὅτι2 Μαγνέντιος καί Βετρανίων πέμπω πρέσβυς πρός Κωνστάντιος . πέμπω δέ Ῥουφῖνος καί Μαρκελλῖνος , ὁ μέν ὕπαρχος εἰμί ὁ πραιτώριον , ὁ δέ ἕτερος στρατηλάτης , καί Νουνέχιος συγκλητικός ὕπαρχος , καί Μάξιμος πρός οὗτος , ὑπομιμνῄσκω ὁ Κωνστάντιος ὅπλον ἀπέχω καί πρῶτος ἔχω ἐν ὁ βασίλεια τιμή . ὁ δέ Μαγνέντιος δις αὐτός ὁ ἴδιος θυγάτηρ ὁ Κωνστάντιος ὑπισχνέομαι δίδωμι γαμετή ἐπί ὁ καί αὐτός ὁ Κωλνσταντίαν λαμβάνω ὁ ἀδελφή ὁ Κωνστάντιος . δέχομαι οὖν ὁ βασιλεύς ὁ βετρανιοινος καί Μαγνέντιος πρέσβυς , ἐν ὅς ὁ Νουνέχιος εὐθύς φημί ὁ προοίμιον εἰρήνη αἰτέω ὁ Μαγνέντον , καί πολλάκις ὁ περί ὁ παρών πρᾶγμα κατάστασις ὁ Κωνστάντιος ὑπομιμνῄσκω , φάσκω μή χρή αὐτός ἀπρόοπτος καί κάμνω ἤδη ὁ πόλεμος δύο κατ´ αὐτός Ν βασιλεύς , στρατιωτικός τε ἐπιστήμη ἔμπειρος καί ὁμονοέω ἀλλήλων καί ἔτι ἀκέραιος εἰμί , εἰς πόλεμος προκαλέω · ὅστις , εἰμί μή περί εἰρήνη συνδοξάζω , [ οὖς τ ] ὁποῖος καί πηλίκος κατά ὁ ἐμφύλιος πόλεμος εἰμί παρατάσσω , εἴτε εἰμί μόνος , εἴτε ὁμοῦ ἄμφω παραγίγνομαι , μή ἐθέλω αὐτός ἑτέρωθεν μανθάνω ἢ ἐκ ὁ ἤδη πράσσω αὐτός , ὅτε ὁ ἐκεῖνος παράταξις αὐτός τε καί ὁ γένος αὐτός θρίαμβος κατορθόω . Ταύτη ὁ πρέσβυς ἀκούω ὁ βασιλεύς ἐν φροντίς πολύς εἰμί . καί εἰς ὕπνος τρέπω ὁράω ὄψις , ὅτι ὁ πατήρ αὐτός ὥσπερ ἐκ ὕψος κάτειμι καί ὁ χείρ κατέχω ὁ Κώνστας , ὅς ἀναιρέω Μαγνέντιος , οὗτος αὐτός προσφέρω οὗτος πρός αὐτός δοκέω ὁ ῥῆμα φθέγγομαι · « Κων . ἵστημι , ἰδού Κώνστανς ὁ πολύς βασιλεύς Ἀπόγονος , ὁ ἐμός υἱός καί σός ἀδελφός , τυραννικός ἀπόλλυμι εἰ . μήτε οὖν ὁ βασίλειος διακόπτω , μήτε ὁ πολιτεία ἀνατρέπω περιοράω , μήθω