cogPG.PG113 460
στο τὸ Ῥωμαῖκὸν , ἀλλ´ οἱ μὲν περὶ Κοῦρσον καὶ Θεόδαρον τοὺς στρατιώτας , ἐπειδὴ αὐτοῖς ἀπήγγελτοῬβ , ὡς νεμεσᾷ τε καὶ ἀγανακτεῖ ὁ Καῖσαρ , ὅτι δὴ ἐσβαλόντες ἐν Ἀλβανίᾳ μὴ ἀνέστησαν ἅπαντας Σαβείρους τε καὶ Ἀλβανοὺς , ἀλλ´ ὅτι ὁμήρους πεποιθότες ἐξεχώρησαν · κατεγνωκότες τε ἐξ αὐτῆς τῆς πείρας , τῷ ἀφηνιάσαι αὐτίκα ἀπὸ Ῥωμαίων τὸν Σαβεῖρα , ὡς οὐ κατὰ τὸ δέον ἐπεπράχησαν , παρώφθη τε ὑπὸ σφῶν τὸ συνοῖσον , ὥσπερ ἀμέλει ἐκ μεταμελείας αὖθις ἐλάσαντες ἐν Ἀλβανίᾳ πρεσβείας ἦγον τοὺς Σαβείρους τε καὶ Ἀλβανοὺς , πανοικίᾳ σφᾶς μετοικίζοντες ἐς τὰ τῆδε τοῦ Κύρου ποταμοῦ , ώς λοιπὸν ἐν τῆ Ῥωμαῖκῇ διαιτᾶσθαι χώρα . Ἔτι οὖν Θεόδωρός τε καὶ Κοῦρσος ἑν τούτοις ἐνησνολημένοι ἐτύγχανον . Εἶτα ἐγκαλεσαμένου τοῦ Καίσαρος Ἰουστινιανὸν τὸν τῆς Ἕω στρατηγὸν μεταφοιτῆσαι καὶ ἐν Ἀρμενίᾳ γενέσθαι αὐτὸν ἡγησόμενον τοῦ πολέμου , οὐδὲν ἦττον καὶ Ἰουστινιανὸς οὕπω παρῆν , τῷ σημῆναι τοῦτο αὐτῷ τὸν Καίσαρα ὀψὲ καὶ οὐκ ἐν καιρῷ τοῖς πράγμασι χρήσασθαι , πρός γε καὶ τῆς συνήθους διανομῆς τοῦ χρυσίου τοῖς ἐῴοις καταλόγοις γεγενημένης οὐκ ἐπικαίρως , ἀλλὰ δῆτα ἐφυστερησάσης . Ἐπ´ ἀδείας οὖν οὕτω πως καὶ ἀκονιτὶ ἐλάσαντος ἐν Περσαρμενίᾳ Χοσρόου , μηδενός οἱ ἀντικαθισταμένου , οἱ μὲν δασμοφόροι τῆς ἥττονος Ἀρμενίας οὔτε ἐχρήσαντο φυγῇ , ἐκλελοιπότες τοὺς ἀγροὺς οἴχε , ἀλλὰ γὰρ καὶ τὰ ὅσα ἐπιτήδεια ξυνεκόμιζον τῷ στρατῷ . Προβαίνοντι δὲ Χοσρόῃ ἀνὰ τὰ πρόσω οἱ ἐν τῷ κλίματι Μακραβανδῶν καὶ Ταραννῶν ἤκιστα ἔμενον , ὡς μηδένα πάμπαν , μήτε ἄνθρωπον μήτε μὴν ὑποζύγιόν τι ὀφθῆναι . Ἄτε γὰρ πολεμίου βασιλέως ἐπελθόντος ἀπέδρασε πᾶν τὸ γεηπονοῦν , καὶ πάντῃ τὰ ἐκείνῃ ἐχήρευσεν ἀνθρώπων . Ἀλλὰ καὶ γηράσαι βουλόμενον μηδέν τι τῶν πάντων ζώων ἐντυχεῖν . Ἐν τούτῳ καὶ Θεόδωρος ὁ Βάκχου ἐφοίτησεν ὡς αὐτὸν , ἐδέξατό τε τὸν ἄνδρα καὶ ξυνόμιλος οἱ ἐγένετό [ πως ] ἡμερώτατα πως , τὸν μὲν Καίσαρα δι´ εὐφημίας ἄγων , φάσκων τε ἀσπάζεσθαι τὴν ὡς αὐτὸν εἰρήνην τε καὶ φιλοφροσύνην · μηδὲ γὰρ γεγονέναι τῆς ἔχθρας τῶν σπονδῶν αἴττιον · Ἰουστῖνον δὲ τὸν βασιλέα ἐς τοὐναντέον λέγων κακῶς . Εἰτα ἐς τὰ πρόσω ἤλαυνε διὰ τῇς καλουμένης Βαδιανῆς , ἑπομένου οἱ καὶ Θεοδώρου · κσβάλλει τε εἰς τὴν Ῥωμαίων Ἀρμενίαν κατὰ Θεοδοσιούπολιν , λήγοντος ἤδη τοῦ ἔαρος · ὥστε κατὰ ταῦτὸν ξυνενεχθῆναι τούς τε ἀγγελιαφόρους ἀφικέσθαι ἐν Βυζαντίῳ τοὺς δηλώσοντας , ὡς ἀπροσδόκητα ἐπέστη τῇ Ῥωμαίων Ἀρμενίᾳ βασιλεὺς ὁ Περσῶν καὶ ὅσον οὔπω προσενεχθήσεται Θεοδοσιουπόλει , καὶ αὐτὸν ἐκεῖσε παρεῖναι . Ἐπεὶ οὖν ἐγένετο αὐτοῦ , ἐστρατοπεδεύσατο ἐς τὸ Ἀραβησσῶν ἐπικεκλημένον χωρίον , ἀμφὶ τὸ μεσημβρινὸν κλίμα τοῦ ἄστεος , τὸ δὲ δὴ Ῥωμαίων στράτευμα , αὐτό γε δήπου τὸ συναθροισθὲν , ὡς πρὸς ἄρκτον περὶ τὸ κλίμα τὸ καλούμενον συναγόμενον , ἐς ὑπώρειάν τινα ὄρους .
Lemmas: στο̅ ὁ Ῥωμαῖος , ἀλ ὁ μέν περί κοῦρσον καί Θεόδαρον ὁ στρατιώτης , ἐπεί αὐτός ἀπήγγελτοῬβ , ὡς νεμεσάω τε καί ἀγανακτέω ὁ Καῖσαρ , ὅτι δή εἰσβάλλω ἐν Ἀλβανία μή ἀνίστημι ἅπας Σάβηρος τε καί Ἀλβανός , ἀλ ὅτι ὅμηρος πείθω ἐκχωρέω · καταγιγνώσκω τε ἐκ αὐτός ὁ πείρω , ὁ ἀφηνιάζω αὐτίκα ἀπό Ῥωμαῖος ὁ Σαβεῖρα , ὡς οὖον κατά ὁ δήω πράσσω , παροράω τε ὑπό σφεῖς ὁ συμφέρω , ὥσπερ ἀμελέω ἐκ μεταμέλεια αὖθις ἐλαύνω ἐν Ἀλβανία πρέσβυς ἄγω ὁ Σάβηρος τε καί Ἀλβανός , πανοικίᾳ σφεῖς μετοικίζω εἰς ὁ τῆδε ὁ Κῦρος ποταμός , οὖς λοιπός ἐν τῆ ρωμαϊκός διαιτάω χώρα . ἔτι οὖν Θεόδωρος τε καί κοῦρσος ἑν οὗτος ἐνησνολημένοι τυγχάνω . εἶτα ἐγκαλέω ὁ Καῖσαρ Ἰουστινιανός ὁ ὁ Ἕως στρατηγός μεταφοιτάω καί ἐν Ἀρμένιος γίγνομαι αὐτός ἡγέομαι ὁ πόλεμος , οὐδείς ἀίσσω καί Ἰουστινιανός οὔπω πάρειμι , ὁ σημαίνω οὗτος αὐτός ὁ Καῖσαρ ὀψέ καί οὐ ἐν καιρός ὁ πρᾶγμα χράω , πρός γε καί ὁ συνήθης διανομεύς ὁ χρυσίον ὁ ᾦον κατάλογος γίγνομαι οὐ ἐπίκαιρος , ἀλλά δῆτα ἐφυστερέω . Ἐπ´ ἄδεια οὖν οὗτος πως καί ἀκονιτί ἐλαύνω ἐν Περσαρμένιος Χοσρόης , μηδείς ὁ ἀντικαθίστημι , ὁ μέν δασμοφορέω ὁ κακός Ἀρμένιος οὔτε χράω φυγή , ἐκλείπω ὁ ἀγρός οἴχω , ἀλλά γάρ καί ὁ ὅσος ἐπιτήδειος συγκομίζω ὁ στρατός . προβαίνω δέ Χοσρόης ἀνά ὁ πρόσω ὁ ἐν ὁ κλίμα Μακραβανδῶν καί Ταραννῶν ἤκιστος μένω , ὡς μηδείς πάμπαν , μήτε ἄνθρωπος μήτε μήv ὑποζύγιον τίς ὁράω . αὔγ-ασμα γάρ πολέμιος βασιλεύς ἐπέρχομαι αποδρώ πᾶς ὁ γεωπονέω , καί πάντῃ ὁ ἐκεῖνος χηρεύω ἄνθρωπος . ἀλλά καί γηράσκω βούλομαι μηδείς τίς ὁ πᾶς ζῷον ἐντυγχάνω . ἐν οὗτος καί Θεόδωρος ὁ Βάκχος φοιτάω ὡς αὐτός , δέχομαι τε ὁ ἀνήρ καί συνόμιλος ὁ γίγνομαι [ πως ] ἥμερος πως , ὁ μέν Καῖσαρ δις Εὐφημία ἄγω , φάσκω τε ἀσπάζομαι ὁ ὡς αὐτός εἰρήνη τε καί φιλοφροσύνη · μηδέ γάρ γίγνομαι ὁ ἔχθρα ὁ σπονδή αἴτιος · Ἰουστῖνος δέ ὁ βασιλεύς εἰς τοὐναντέον λέγω κακῶς . εἶτα εἰς ὁ πρόσω ἐλαύνω διά ὅς καλέω βαδιανιημι , ἕπομαι ὁ καί Θεόδωρος · κσβάλλει τε εἰς ὁ Ῥωμαῖος Ἀρμένιος κατά Θεοδοσιούπολις , λήγω ἤδη ὁ ἔαρ · ὥστε κατά αὐτός συμφέρω ὁ τε αγγελιοφόρος ἀφικνέομαι ἐν Βυζάντιον ὁ δηλόω , ὡς ἀπροσδόκητος ἐφίστημι ὁ Ῥωμαῖος Ἀρμένιος βασιλεύς ὁ Πέρσης καί ὅσος οὔπω προσφέρω Θεοδοσιούπολις , καί αὐτός ἐκεῖσε πάρειμι . ἐπεί οὖν γίγνομαι αὐτός , στρατοπεδεύω εἰς ὁ Αράβισσα ἐπικαλέω χωρίον , ἀμφί ὁ μεσημβρινός κλίμα ὁ Ἄστυ , ὁ δέ δή Ῥωμαῖος στράτευμα , αὐτός γε δήπου ὁ συναθροίζω , ὡς πρός ἄρκτος περί ὁ κλίμα ὁ καλέω συνάγω , εἰς ὑπώρεια τις ὄρος .