cogPG.PG113 393
νεωτερίσαι , ἕως ἂν αὐτὸς ἔλθῃ · ἀποστεῖλει δὲ καὶ ἄνδρα , ὅστις τὰ πιστὰ δώσει τῆς μετὰ τὴν πρεσβείαν αὖθις ἀναχωρήσεως καὶ τῆς ὅλης ἀδείας . Ταῦτά τε πρὸς ἐκεῖνον ἐπέστελλε , καὶ αὐτὸς ἄρας ἀπὸ Θεσσαλονίκης ἔρχεται εἰς Ἔδεσσαν , ὅπου ἦν Σαβιμεανὸς , σὺν δὲ αὐτῷ καὶ Φιλόξενος . Καὶ τάς τε δέλτους αὐτῷ παρέχουσι , καὶ στρατηγὸν ἀποφαίνουσι , καὶ περὶ τῶν παρόντων εὖ διεβουλεύοντο . Καὶ τὸ μὲν ἐπιχειρεῖν τρῖς Βαρβάροις πορευομένοις οὐκ ἀσφαλὲς ἐδόκει , ὀλιγων μὲν συνόντων αὐτῷ Σαβινιανῷ μισθοφόρων οἰκείων , τῆς δὲ δημοσίας στρατιὰς καὶ τῶν καινῶν ταγμάτων τῶν μὲν διεσπαρμένων κατὰ πέλεις , τῶν δὲ μετὰ τοῦ στρατηγοῦ Ὀνούλφον ἀκολουθούντων . Ἐδόκει δὲ πέμπειν ἁπανταχοῦ προστάγμκτα σύγκαλοῦντα τοὺς στρατιώτας , καὶ τὸ , στρατηγὸν δηλοῦντα προπέμπειν τὸν πρεσβευτήν , Ἥδη δὲ ὁρμωμένοις ὁ παρὰ τοῦ Ἀδαμαντίου προαπεσταλμένος ἱππεὺς ἀπαντᾷ , τὸν τῶν Βαρβάρων ἔχων ἱερέα , ἂν οἱ Χριστιανοὶ καλοῦσι πρεσβύτερον , ὡς πίστιν τῆς ἀδείας αὐτῷ ἐπιθήσοντα . Ἔχοντες οὖν αὐτὸν σὺν αὐτοῖς ἠπείγοντο , καὶ ἀφικνοῦνται εἰς Λυχνηδόν . Τῶν δὲ ἐκ τῆς πόλριως τῶν ἐν ταῖς ἀίαις αλαιόπλουτός τε γὰρ αὕτη , καὶ εὐδαίμων ἡ πόλι ) καὶ τῶν ἄλλων ἀπαντησάντων , εἰσέρχεται ἐνταῦθα . Καὶ ἀποστέλλει πάλιν Ἀδαμάντιος εἰς Ἐπίδαμνον , κελεύων ἣ αὐτὸν τὸν Θευδέριχον εἴς τι τῶν . περὶ Λυχνηδὸν χωρίων ἀπαντῆσαι μετ´ ὀλίγων διαλεξόμενον αὐτῷ περὶ ὧν ἀπέσταλτο , ἢ εἰ βούλοιτο , αὐτὸν ἐλθεῖν εἰς Ἐπίδαμνον , πέμψαι ὁμήρους εἰς υχιηδὸν Σόαν τε τὸν αὐτοῦ στρατηγὸν καὶ Δαγίσθεων , φυλαχθησρμένους ἕως ἂν αὐτὸς ἐπανέλθῃ . Ὁ δὲ πέμπει μὲν τούτους , ἐκέλευσε ζὲ αὐτοὺς περιμεῖναι ἐν Σκαμπίᾳ καὶ προαποστεῖλαι ἄνδρα , ὃς τὸν Σεβινιανὸν ὁρκώσει , ἦ μὴν ἐπανιόντος σώου τοῦ Ἀαμαντίου καὶ αὐτὸν τοὺς ὁμήρους ἀπαθεῖς ἀποπέμψαι . Ὁ δὲ Σαβινιανὸς οὐκ ἂν ἔφη ὀμοῦσθαι·οὐδὰ γὰρ ἐν τῷ πρόσθεν χρόνῳ ὀμωμοκέναι ἐπ´ οὐδεν πράγματι , καὶ τὸ πάλαι αὐτῷ δόξαν οὐκ ἂν νῦν καταλύσειν . Καὶ τοῦ Αδαμαντίου λέγοντος , ὡς ἀνάγκησυγχωρῆσαι τῷ καιρῷ ἢ ἄπρακτον εἶναι τὴν πρεαβείαν [ οὐ γὰρ αὐτὸν ἀπαλθεῖν μή τι καὶ ἐνέχυρον τοῦσώματος λαβόντα , οὐδὲν μᾶλλον ἐπείαθη , ἀλλ´ ἐκεῖνον μὲν ἔρη εἰδέναι τὸ ἑαυτῷ πρακτέον , αὐτὸν ῆὲ οὐδὲν ποιήσειν παρὰ τὸν αὐτοῦ νόμον . Ἐνταῦθα Ἀδαμίαντιος καταστὰς εἰς ἄπορον , λαβὼν στρατιώτας διαχοαίους , δι´ ὄχθων τε ἀβάτων καὶ ὁδοῦ ἀδήλου μὲν τοῖς πολλοῖς , στενῆς δὲ καὶ ἀτριβοῦς καὶ τότε πρῶτον ἵππους , ὡς ἐλέγετο , δεξαμένης , ἀφ´ ἑσπέρις ὁρμήσας καὶ κύκλῳ περιελθὼν ἔρχεται εἰς φρούριον Ἐπιδάμνου πλησίον ἐπὶ λόφου ὑψηλοῦ κείμενον καὶ ἄλλως ἄμαχον , ᾧ φάραγξ ὑπέκειτο βαθεῖα , καὶ παρὰ τὴν φάραγγα ποταμὸς βαθὺς ἔῤῥει . Ἐνταῦθα μεταπέμπεται τὸν Θευδέριχον . Καὶ ὁ μὲν ὑπακούσας ἔρχεται , καὶ τὴν ἄλλην στρατιὰν πόῤῥω καταστήσας σὺν ἀλίγοις ἱππεῦσι πρὸς τὸν ποταμὸν ἀφικνεῖταί
Lemmas: νεωτερίζω , ἠώς εἄν αὐτός ἔρχομαι · αποστέλλω δέ καί ἀνήρ , ὅστις ὁ πιστόν δίδωμι ὁ μετά ὁ πρεσβεία αὖθις ἀναχώρησις καί ὁ ὅλος ἄδεια . ταῦτα τε πρός ἐκεῖνος ἐπιστέλλω , καί αὐτός ἀείρω ἀπό Θεσσαλονίκη ἔρχομαι εἰς Ἔδεσσα , ὅπου εἰμί Σαβιμεανὸς , σύν δέ αὐτός καί Φιλόξενος . καί ὁ τε δέλτος αὐτός παρέχω , καί στρατηγός ἀποφαίνω , καί περί ὁ πάρειμι εὕω διαβουλεύω . καί ὁ μέν ἐπιχειρέω τρίς βάρβαρος πορεύω οὐ ἀσφαλής δοκέω , ὀλίγος μέν σύνειμι αὐτός Σαβινιανός μισθοφόρος οἰκέω , ὁ δέ δημόσιος στρατιά καί ὁ καινός τάγμα ὁ μέν διασπείρω κατά πέλω , ὁ δέ μετά ὁ στρατηγός Ὀνούλφον ἀκολουθέω . Ἐδόκης δέ πέμπω ἁπανταχοῦ πρόσταγμα συγκαλέω ὁ στρατιώτης , καί ὁ , στρατηγός δηλόω προπέμπω ὁ πρεσβευτής , ἥδη δέ ὁρμάω ὁ παρά ὁ Αδαμαντίου προαποστέλλω ἱππεύς ἀπαντάω , ὁ ὁ βάρβαρος ἔχω ἱερεύς , εἄν ὁ Χριστιανός καλέω πρέσβυς , ὡς πίστις ὁ ἄδεια αὐτός ἐπιτίθημι . ἔχω οὖν αὐτός σύν αὐτός ἐπείγω , καί ἀφικνέομαι εἰς Λυχνηδόν . ὁ δέ ἐκ ὁ πόλριως ὁ ἐν ὁ αἶα αλαιοπλουος τε γάρ οὗτος , καί εὐδαίμων ὁ πόλις ) καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω , εἰσέρχομαι ἐνταῦθα . καί ἀποστέλλω πάλιν Ἀδαμάντιος εἰς Ἐπίδαμνος , κελεύω ὅς αὐτός ὁ Θευδέριχος εἰς τίς ὁ . περί Λυχνιδός χωρίον ἀπαντάω μετέ ὀλίγος διαλέγω αὐτός περί ὅς ἀποστέλλω , ἢ εἰμί βούλομαι , αὐτός ἔρχομαι εἰς Ἐπίδαμνος , πέμπω ὅμηρος εἰς υχιαειδω Σόα τε ὁ αὐτός στρατηγός καί Δαγίσθεων , φυλάσσω ἠώς εἄν αὐτός ἐπανέρχομαι . ὁ δέ πέμπω μέν οὗτος , κελεύω Ζές αὐτός περιμένω ἐν Σκαμπίᾳ καί προαποστέλλω ἀνήρ , ὅς ὁ Σεβινιανὸν ὁρκόω , εἰμί μήv ἐπανέρχομαι σώος ὁ Ἀαμαντίου καί αὐτός ὁ ὅμηρος ἀπαθής ἀποπέμπω . ὁ δέ Σαβινιανός οὐ εἄν φημί ὀμοῦσθαι·οὐδὰ γάρ ἐν ὁ πρόσθεν χρόνος ὄμνυμι ἐπι οὐδείς πρᾶγμα , καί ὁ πάλαι αὐτός δόξα οὐ εἄν νῦν καταλύω . καί ὁ Αδαμαντίου λέγω , ὡς ἀνάγκησυγχωρῆσαι ὁ καιρός ἢ ἄπρακτος εἰμί ὁ πρεαβείαν [ οὖον γάρ αὐτός ἀπαλθεῖν μή τίς καί ἐνέχυρον τουσωμα λαμβάνω , οὐδείς μᾶλλον πείθω , ἀλ ἐκεῖνος μέν ἔρομαι οἶδα ὁ ἑαυτοῦ πρακτέος , αὐτός εἶμι οὐδείς ποιέω παρά ὁ αὐτός νόμος . ἐνταῦθα Ἀδαμίαντιος καθίστημι εἰς ἄπορος , λαμβάνω στρατιώτης διαχοαίους , δις ὄχθος τε ἄβατος καί ὁδός ἄδηλος μέν ὁ πολύς , στενός δέ καί ἀτριβής καί τότε πρῶτος ἵππος , ὡς λέγω , δέχομαι , ἀφή Ἑσπερίς ὁρμάω καί κύκλος περιέρχομαι ἔρχομαι εἰς φρούριον Ἐπίδαμνος πλησίος ἐπί λόφος ὑψηλός κεῖμαι καί ἄλλως ἄμαχος , ὅς φάραγξ ὑπόκειμαι βαθύς , καί παρά ὁ φάραγξ ποταμός βαθύς ῥέω . ἐνταῦθα μεταπέμπω ὁ Θευδέριχος . καί ὁ μέν ὑπακούω ἔρχομαι , καί ὁ ἄλλος στρατία πόρρω καθίστημι σύν ἀλίγοις ἱππεύς πρός ὁ ποταμός ἀφικνέομαι