cogPG.PG113 352
εἴτε δικαστῶν κρίσει , εἴτε βασιλέων φιλοτιμίαις , Συνεισέφερον δὲ ῥητὸν χρυσίον καὶ οἱ ἐν τῇ γερουσίᾳ ἀναγεγραμμένοι ὑπὲρ σφῶν αὐτῶν ἀξίας . Καὶ ἦν πολλοῖς ἡ λαμπρὰ τύχη βίου μεταβολή · ἐσεπράττοντο γὰρ μετὰ αἰκισμῶν ἅπερ ἕκαστον ἀπεγράψαντο οἱ παρὰ βασιλέως τοῦτο ποιεῖν ἐπιτεταγμένοι , ὥστε τὸν κόσμον τῶν γυναικῶν καὶ τὰ ἔπιπλα τοὺς πάλαι εὐδαίμονας προτιθέναι ἐν ἀγορᾷ . Τοῦτο μὲν μετὰ τὸν πόλεμον τὸ κακὸν Ῥωμαίους ἐδέξατο , ὥστε πολλοὺς ἢ ἀποκαρτερήσαντας ἢ βρόχον ἀψαμένους τὸν βίον ἀπολιπεῖν . Τότε δὴ ἐκ τοῦ παραχρῆμα τῶν θησαυρῶν ἐξαντληθέντων , τό τε χρυσίον καὶ οἱ φυγάδες ἐπέμποντο , Σκόττα ἐπὶ ταύτην τὴν πρᾶξιν ἀφιγμένου · ὧν πλείστους Ῥωμαῖοι ἀπέκτειναν ἀπειθοῦντας πρὸς τὴν ἔκδοσιν . Ἐν οἷς καὶ τῶν βασιλικῶν ὑπῆρχον Σκυθῶν , οἱ ὑπὸ Ἀπτήλᾳ τάττεσθαι ἀνηνάμενοι παρὰ Ῥωμαίους ἀφίκοντο . Τοῖς δὲ αὐτοῦ ὁ Ἀττήλας προστιθεὶς ἐπιτάγμασι , καὶ Ἀσημουντίους ἐκέλευσεν ἐκδιδόναι ὅσους αἰχμαλώτους ὑπῆρχον ἔχοντες , εἴτε Ῥωμαίους , εἴτε Bαρβάρους . Ἀσημοῦς δέ ἐστι φρούριον καρτερὸν , οὐ πολὺ μὲν ἀπέχον τῆς Ἰλλυρίδος , τῷ δὲ Θρακίῳ ποοσκείμενον μέρει · ὅπερ οἱ ἐνοικοῦντες ἄνδρες πολλὰ δεινὰ τοὺς ἐχθροὺς εἰργάσαντο , οὐκ ἀπὸ τειχῶν ἀμυνόμενοι , ἀλλ´ ἔξω τῆς τάφρου μάχας ὑφιστάμενοι πρός τε ἄπειρον πλῆθος καὶ στρατηγοὺς μέγιστον παρὰ Σκύθαις ἔχοντας κλέος , ὥστε τοὺς μὲν Οὔνκους ἀπορήσαντας τοῦ φρουρίου ὑπαναχωρῆσαι , τοὺς δὲ ἐπεκτρέχοντας καὶ περαιτέρω τῶν οἰκείων γινομένους , ἡνίκα ἀπήγγελλον αὐτοῖς οἱ σκοποὶ διιέναι τοὺς πολεμίους λείαν Ῥωμαῖκὴν ἀπάγοντας , ἀδοκήτοις τε ἐμπίπτειν καὶ σφέτερα τὰ ἐκείνων ποιεῖσθαι λάφυρα , πλήθει μὲν λειπομένους τῶν ἀντιπολεμούντων , ἀρετῇ δὲ καὶ ῥώμῃ διαφέροντας . Πλείστους τοίνυν οἱ Ἀσημούντιοι ἐν τῷ δε τῷ πολέμῳ Σκύθας μὲν ἀπέκτειναν , Ῥωμαίους δὲ ἠλευθέρωσαν , τοὺς δὲ καὶ ἀποδράσαντες τῶν ἐναντίων ἐδέξαντο · οὐκ ἀπάγειν οὖν ἔφη ὁ Ἀττήλας στρατὸν , οὐδὲ ἐπικυροῦν τὰς τῆς εἰρήνης συνθήκας , εἰ μὴ ἐκδοθεῖεν οἱ παρ´ ἐκείνους καταφυγόντες Ῥωμαῖοι , καὶʹ ὑπὲρ αὐτῶν δοθεῖεν ἀποτιμήσεις , ἀφεθείησαν δὲ καὶ οἱ παρὰ Ἀσημουντίων ἀπαχθέντες αἰχμάλω.τοι Βάρβαροι . Ἀντιλέγειν δὲ αὐτῷ ὡς οὐχ οἷός τε ἠν οὔτε Ἀνατόλιος πρεσβευόμενος , οὕτε Θεόδουλος ὁ τῶν στρατιωτικῶν κατὰ τὸ Θρᾴκιον ταγμάτων ἡγούμενοσοὔτε γὰρ ἔπειθον , οὔτε τὰ εὔλογα προτείνοντες , τοῦ μὲν [ ρ βαρβάρου τεθαῤῥηκότος καὶ προχείρως ἐς τὰ ὅπλα ὁρμῶντος , αὐτῶν δὲ καὶ τεπτηχότων διὰ τὰ προῦπάρξαντα , γράμματα παρὰ τοὺς Ἀσημουντίους ἔστελλον ἢ ἐκδιδόναι τοὺς παρ´ αὐτοὺς καταφυγόντας αἰχμαλώτους Ῥωμαίους , ἢ ὑπὲρ ἐκάστου δώδεκα τιθέναι χρυσοῦς , διαφεθῆναι δὲ καὶ τοὺς αἰχμαλώτους Οὔννους . Οἱ δὲ τὰ αὐτοῖς ἐπεσταλμένα ἀναγνόντες , ἔφασαν τοὺς μὲν παρ
Lemmas: εἴτε δικαστής κρίσις , εἴτε βασιλεύς φιλοτιμία , συνεισφέρω δέ ῥητός χρυσίον καί ὁ ἐν ὁ γερουσία ἀναγράφω ὑπέρ σφεῖς αὐτός ἄξιος . καί εἰμί πολύς ὁ λαμπρός τύχη βίος μεταβολή · εἰσπράσσω γάρ μετά αἰκισμός ὅσπερ ἕκαστος ἀπογράφω ὁ παρά βασιλεύς οὗτος ποιέω ἐπιτάσσω , ὥστε ὁ κόσμος ὁ γυνή καί ὁ ἔπιπλα ὁ πάλαι εὐδαίμων προτίθημι ἐν ἀγορά . οὗτος μέν μετά ὁ πόλεμος ὁ κακός Ῥωμαῖος δέχομαι , ὥστε πολύς ἢ ἀποκαρτερέω ἢ βρόχος ἅπτω ὁ βίος ἀπολείπω . τότε δή ἐκ ὁ παραχρῆμα ὁ θησαυρός ἐξαντλέω , ὁ τε χρυσίον καί ὁ φυγάς πέμπω , Σκόττα ἐπί οὗτος ὁ πρᾶξις ἀφικνέομαι · ὅς πλεῖστος Ῥωμαῖος ἀποκτείνω ἀπειθέω πρός ὁ ἔκδοσις . ἐν ὅς καί ὁ βασιλικός ὑπάρχω Σκύθης , ὁ ὑπό Ἀπτήλᾳ τάσσω ἀναίνομαι παρά Ῥωμαῖος ἀφικνέομαι . ὁ δέ αὐτός ὁ Ἀττήλας προστίθημι ἐπίταγμα , καί Ἀσημουντίους κελεύω ἐκδίδωμι ὅσος αἰχμάλωτος ὑπάρχω ἔχω , εἴτε Ῥωμαῖος , εἴτε Bαρβάρους . Ἄσημος δέ εἰμί φρούριον καρτερός , οὖον πολύς μέν ἀπέχω ὁ Ἰλλυρίς , ὁ δέ Θρᾴκιος ποιέω μέρος · ὅσπερ ὁ ἐνοικέω ἀνήρ πολύς δεινός ὁ ἐχθρός ἐργάζομαι , οὐ ἀπό τεῖχος ἀμύνω , ἀλ ἔξω ὁ τάφρος μάχη ὑφίστημι πρός τε ἤπειρος πλῆθος καί στρατηγός μέγας παρά Σκύθης ἔχω κλέος , ὥστε ὁ μέν Οὔνκους ἀπορέω ὁ φρούριον ὑπαναχωρέω , ὁ δέ ἐπεκτρέχω καί περαιτέρω ὁ οἰκέω γίγνομαι , ἡνίκα ἀπαγγέλλω αὐτός ὁ σκοπός διΐημι ὁ πολέμιος λεῖος Ῥωμαῖκὴν ἀπάγω , ἀδόκητος τε ἐμπίπτω καί σφέτερος ὁ ἐκεῖνος ποιέω λάφυρα , πλῆθος μέν λείπω ὁ ἀντιπολεμέω , ἀρετή δέ καί ῥώμη διαφέρω . Πλεῖστος τοίνυν ὁ Ἀσημούντιοι ἐν ὁ δέ ὁ πόλεμος Σκύθης μέν ἀποκτείνω , Ῥωμαῖος δέ ἐλευθερόω , ὁ δέ καί ἀποδιδράσκω ὁ ἐναντίος δέχομαι · οὐ ἀπάγω οὖν φημί ὁ Ἀττήλας στρατός , οὐδέ ἐπικυρόω ὁ ὁ εἰρήνη συνθήκη , εἰμί μή ἐκδίδωμι ὁ παρ´ ἐκεῖνος καταφεύγω Ῥωμαῖος , καὶι ὑπέρ αὐτός δίδωμι ἀποτίμησις , ἀφίημι δέ καί ὁ παρά Ἀσημουντίων ἀπάγω αἰχμάλωτος βάρβαρος . ἀντιλέγω δέ αὐτός ὡς οὐ οἷος τε ἐάν οὔτε Ἀνατόλιος πρεσβεύω , ἵημι Θεόδουλος ὁ ὁ στρατιωτικός κατά ὁ Θρᾷξ τάγμα ἡγούμενος γάρ πείθω , οὔτε ὁ εὔλογος προτείνω , ὁ μέν [ ρ βάρβαρος θαρσέω καί προχείρως εἰς ὁ ὅπλον ὁρμή , αὐτός δέ καί τήκω διά ὁ προυπαρχω , γράμμα παρά ὁ Ἀσημουντίους στέλλω ἢ ἐκδίδωμι ὁ παρ´ αὐτός καταφεύγω αἰχμάλωτος Ῥωμαῖος , ἢ ὑπέρ ἕκαστος δώδεκα τίθημι χρύσεος , διαφίημι δέ καί ὁ αἰχμάλωτος Οὖννοι . ὁ δέ ὁ αὐτός ἐπιστέλλω ἀναγιγνώσκω , φημί ὁ μέν παρά