cogPG.PG113 374
χωρίῳ . Ἡμεῖς δὲ ἐν τοῖς Ὁνηγησίου , ἐκεί νου παρακελευσαμένου , ἐγκατεμείναμεν · ἐπανεληλύθει γὰρ σὺν τῷ Ἀττίλα παιδί . Καὶ ἠριστοποιησάμεθα , δεξωσαμένης ἡμᾶς τῆς τε γαμετῆς καὶ τῶν κατὰ γένος αὐτῷ διαφερόντων · αὐτὸς γὰρ τῷ Ἀττίλᾳ μετὰ τὴν ἐπάνοδον τότε πρῶτον ἐς ὄψιν ἐλθὼν , καὶ αὐτω τὰ ἐπὶ τῇ πράξει , ἐφ´ ἡν ἔσταλτο , ἀπαγγέλλων , καὶ τὸ πάθος τὸ τῷ Ἀττίλα παιδὶ συνενεχθὲντὴν γὰρ δεξιὰν χεῖρα ἐξολισθήσας κατέαξεν » συνευωχεῖσθαι ἡμῖν οὐκ ἦγε σχολήν . Μετὰ δὲ τὸ δεῖπνον ἀπολιπόντες τὰ τοῦ Ὁνηγησίου · οἰκήματα πλησίον τῶν Ἀττίλα [ κατεσκηνώσαμεν , ἢ παρὰ τὸν Ἀττίλαν ἐπιέναι τὸν Μαξιμῖνον , ἤγουν καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν ἐς λόγους ἰέναι ὀφείλοντα , μὴ πολλῷ κεχωρίσθαι διαστήματι . Διαγαγόντων δὲ ἡμῶν ἐκείνην τὴν νύκτα ἐν ᾧπερ κατελύσαμεν χωρίῳ , ὑποφαινούσης ἡμέρας ὁ Μαξιμῖνος στέλλει με παρὰ τὸν Ὁνηγήσιον τὰ δῶρα δώσοντα , ἅ τε αὐτὸς ἐδίδου , ἅ τε βασιλεὺς ἀπεστάλκει , καὶ ὅπως γνοίη , εἰ βούλεται αὐτῷ , καὶ ὁπότε , ἐς λόγους ἐλθεῖν . Παραγενόμενος δὲ ἅμα τοῖς κομίζουσιν αὐτὰ ὑπηρέταις προσεκαρτέρουν , ἔτι τῶν θυρῶν κεκλεισμένων , ἄχρις ὅτου τις ὑπεξελθὼν τὴν ἡμετέραν μηνύσειεν ἄφιξιν . Διατρίβοντι δέ μοι καὶ περιπάτους ποιουμένῳ πρὸ τοῦ περιβόλου τῶν οἰκημάτων , προσελθών τις , ὃν Βάρβαρον ἐκ τῆς Σκυθικῆς ᾠήθην εἶναι στολῆς , Ἐλληνικῇ ἀσπάζεταί με φωνῇ , « Χαῖρε , » προσειπών , στε με θαυλάζειν , ὅτι γε δὴ ἐλληνίζει Σκύθης ἀνήρ . Χύγκλυδες γὰρ ὄντες πρὸς τῇ σφετέρᾳ βαρθάρῳ γλώσσῃ ζηλοῦσιν ἢ τὴν Οὔννων ἢ τὴν Γότθων , ἢ καὶ τὴν Αὐσονίων , ὅσοις αὐτῶν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιμιξία · καὶ οὐ ῥαδίως τις σφῶν ἑλληνίζει τῇ φωνῇ , πλὴν ὧν ἀπήγαγον αἰχμαλώτων ἀπὸ τῆς Θρᾳκίας καὶ Ἰλλυρίδος παραλίου . Ἀλλὰ ἐκεῖνοι μὲν γνώριμοι τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἐτύγχανον ἔκ τε τῶν διεῤῥωγότων ἐνδυμάτων καὶ τοῦ αὐχμοῦ τῆς κεφαλῆς , εἰς τὴν χείρονα μεταπεσόντες τύχην · οὗτος δὲ τρυφῶντι ἐῴκει Σκύθῃ εὐείμων τε ὢν καὶ ἀποκειράμενος τὴν κεφαλὴν περιτρόχαλα . Ἀντασπασάμενος δὲ ἀνηρώτων τίς ὤν καὶ πόθεν ἐς τὴν βάρβαρον παρῆλθε γῆν καὶ βίον ἀναιρεῖται Σκυθικόν . Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο ὅτι Βουλόμενος ταῦτα γνῶναι ἐσπούδακα , ἐγὼ δὲ ἔφην αἰτίαν πολυπραγμοσύνης εἶναί μοι τὴν Ἑλλήνων φωνήν . Τότε δὴ γελάσας ἔφη Γραικὸς μὲν εἶναι τὸ γένος , κατ ἐμπορίαν δὲ ἐς τὸ Βιμινάκιον ἐληλυθέναι τὴν πρὸς τῶ Ἴστρῳ Μυσῶν πόλιν . Πλεῖστον ὰ ἐν αὐτῇ διατρίψαι χρόνον , καὶ γυναῖκα γήμασθαι ζάπλουτον . Τὴν δὲ ἐντεῦθεν εὐπραγίαν ἐκδύσασθαι , ὑπὸ τοῖς Βαρβάροις τῆς πόλεως γενομένης , καὶ διὰ τὸν ὑπάρξαντα πλοῦτον αὐτῷ Ὁνηγησίῳ ἐν τῇ τῶν λαφύρων προκριθῆναι διανομῇ τοὺς γὰρ ἁλόντας ἀπὸ τῶν εὐπόρων μετὰ τὸν Ἀττίλαν ἐκκρίτους εἶχον οἱ τῶν Σκυθῶν λογάδες διὰ τὸ ἐπὶ πλείστοις διατίθεσθαι . Ἀριστεύσαντα δὲ ἐν ταῖς ὕστερον πρὸς Ῥωμαίους
Lemmas: χωρίον . ἐγώ δέ ἐν ὁ Ὁνηγησίου , ἐκεῖ νόος παρακελεύομαι , ἐγκαταμένω · ἐπανέρχομαι γάρ σύν ὁ Ἀττίλας παῖς . καί ἀριστοποιέω , δέχομαι ἐγώ ὁ τε γαμετή καί ὁ κατά γένος αὐτός διαφέρω · αὐτός γάρ ὁ Ἀττίλας μετά ὁ ἐπάνοδος τότε πρῶτος εἰς ὄψις ἔρχομαι , καί αὐτω ὁ ἐπί ὁ πρᾶξις , ἐφίημι ἐάν στέλλω , ἀπαγγέλλω , καί ὁ πάθος ὁ ὁ Ἀττίλας παῖς συμφέρω γάρ δεξιά χείρ ἐξολισθάνω κατάγνυμι » συνευωχέομαι ἐγώ οὐ ἄγω σχολή . μετά δέ ὁ δεῖπνον ἀπολείπω ὁ ὁ Ὁνηγησίου · οἴκημα πλησίος ὁ Ἀττίλας [ κατασκηνόω , ἢ παρά ὁ Ἀττίλας ἔπειμι ὁ Μαξιμῖνος , ἤγουν καί ὁ ἄλλος ὁ ἀμφ´ αὐτός εἰς λόγος εἶμι ὀφείλω , μή πολύς χωρίζω διάστημα . διάγω δέ ἐγώ ἐκεῖνος ὁ νύξ ἐν ὅσπερ καταλύω χωρίον , ὑποφαίνω ἡμέρα ὁ Μαξιμῖνος στέλλω ἐγώ παρά ὁ Ὁνηγήσιον ὁ Δῶρα δίδωμι , ὅς τε αὐτός δίδωμι , ὅς τε βασιλεύς ἀποστέλλω , καί ὅπως γιγνώσκω , εἰμί βούλομαι αὐτός , καί ὁπότε , εἰς λόγος ἔρχομαι . παραγίγνομαι δέ ἅμα ὁ κομίζω αὐτός ὑπηρέτης προσκαρτερέω , ἔτι ὁ θύρα καλέω , ἄχρι ὅστις τις ὑπεξέρχομαι ὁ ἡμέτερος μηνύω ἄφιξις . διατρίβω δέ ἐγώ καί περίπατος ποιέω πρό ὁ περίβολος ὁ οἴκημα , προσέρχομαι τις , ὅς βάρβαρος ἐκ ὁ Σκυθικός οἴομαι εἰμί στολή , Ἑλληνικός ἀσπάζομαι ἐγώ φωνή , « Χαῖρος , » προσεῖπον , ΣΤΕ ἐγώ θαυλαζω , ὅτι γε δή ἑλληνίζω Σκύθης ἀνήρ . Χύγκλυδες γάρ εἰμί πρός ὁ σφέτερος βαρθάρῳ γλῶσσα ζηλόω ἢ ὁ Οὖννοι ἢ ὁ Γότθος , ἢ καί ὁ Αὐσόνιος , ὅσος αὐτός πρός Ῥωμαῖος ἐπιμειξία · καί οὖον ῥᾳδίως τις σφεῖς ἑλληνίζω ὁ φωνή , πλήν ὅς ἀπάγω αἰχμάλωτος ἀπό ὁ Θρᾳκίας καί Ἰλλυρίς παράλιος . ἀλλά ἐκεῖνος μέν γνώριμος ὁ ἐντυγχάνω τυγχάνω ἐκ τε ὁ ῥιγόω ἔνδυμα καί ὁ αὐχμός ὁ κεφαλή , εἰς ὁ χείρων μεταπίπτω Τύχη · οὗτος δέ τρυφάω ἔοικα Σκύθης εὐείμων τε εἰμί καί ἀποκείρω ὁ κεφαλή περιτρόχαλος . ἀντασπάζομαι δέ ἀνερωτάω τίς εἰμί καί πόθεν εἰς ὁ βάρβαρος παρέρχομαι γῆ καί βίος ἀναιρέω Σκυθικός . ὁ δέ ἀποκρίνω ὅτι βούλομαι οὗτος γιγνώσκω σπουδάζω , ἐγώ δέ φημί αἴτιος πολυπραγμοσύνη εἰμί ἐγώ ὁ Ἕλλην φωνή . τότε δή γελάω φημί γραικός μέν εἰμί ὁ γένος , κατά ἐμπορία δέ εἰς ὁ Βιμινάκιον ἔρχομαι ὁ πρός ὁ Ἴστρος Μυσός πόλις . Πλεῖστος ά ἐν αὐτός διατρίβω χρόνος , καί γυνή γαμέω ζάπλουτος . ὁ δέ ἐντεῦθεν εὐπραγία ἐκδύω , ὑπό ὁ βάρβαρος ὁ πόλις γίγνομαι , καί διά ὁ ὑπάρχω πλοῦτος αὐτός Ὁνηγησίῳ ἐν ὁ ὁ λάφυρα προκρίνω διανομή ὁ γάρ ἁλίσκομαι ἀπό ὁ εὔπορος μετά ὁ Ἀττίλας ἔκκριτος ἔχω ὁ ὁ Σκύθης λογάς διά ὁ ἐπί πλεῖστος διατίθημι . ἀριστεύω δέ ἐν ὁ ὕστερος πρός Ῥωμαῖος