cogPG.PG113 456
τοῦ Μανιὰχ , κομιδῇ μειράκιον , ὅμως δὲ τὸ πατρῷον διαδεξάμενος γέρας τάγμα Ταρχὰν κληρωσάμενος ἀξίαν . Οἶμαι δὲ τῷ ἐπιτηδειότατον τε καὶ εὐνούστατον Διζαβούλῳ τὸν Μανιὰχ τοῦ πατρῴου τὸν παῖδα τυχεῖν ἀξιώματος . Ἐπεὶ οὖν ὁ Διζάβουλος διαφῆν τοὺς περὶ Ζήμαρχον , ἐπικαταλαμβάνουσι τοὺς πρότερον ἀφεθέντας Ῥωμαίων , οὗ ἦν ξυντεθειμένον αὐτοῖς , καὶ τοίνυν ἐν τῷ αὐτῷ γενόμενοι τῆς ἐς τὰ οἰκεῖα ὁδοιπορίας ἀπήρξαντο . Καὶ δὴ καταλελοιπότες τὴν πρωτεύουσαν πόλιν τῶν Χοαλιτῶν , διὰ φρουρίων ἐπορεύοντο . Ε δʹ Ὅτι ὁ Βαῖανὸς ὁ τῶν Ἀβάρων ἡγεμὼν ἐν βουλῇ ἐποιήσατο πρεσβεύσασθαι καὶ περὶ σπονδῶν λόγους προσαγαγεῖν . Τὸν δὲ Βιταλιανὸν ἐζήτει χρυσίον οἱ παρασχεῖν , ὡς ἂν μὴ λεηλασίᾳ χρήσοιτο κατὰ δὴ τὸν τῆς ἐκεχειρίας καιρόν . Ὁ δὲ Ἰοβουλήδας , καὶ εἰληφὼς ἐκ τοῦ τῆς Ἰλλυρίδος ὑπάρχου νομίσματα οὐ μεῖον ἢ ὀκτακόσια , παρέσχετο τῷ Βαϊανῳ . Ταύτῃ τοι καὶ ἔστειλε τὸν Ταργίτιον ὁ τῶν Ἀβάρων ἡγούμενος , ξὺν τῷ καὶ Βιταλιανὸν τὸν ἑρμηνέα , τῷ βασιλεῖ λέξοντας ὥστε τὸ Σίρμιόν οἱ ἐνδοθῆναι , καὶ τὰ συνήθη χρήματα , ἃ Κουτρίγουροι καὶ Οὐτίγουροι πρὸς Ἰουστινεανοῦ ἐκομίζοντο βασιλέως , οἷα δὴ αὐτοῦ ἄμφω τὼ φύλω τούτω καθελόντος · πρὸς τοῖς καὶ Οὐσδίβαδον τὸν Γήπαιδα . Ἔφασκε γὰρ τοὺς Γήπαιδας ἅπαντας αὐτῷ ἀνήκειν , ἅτε δὴ καὶ αὐτοὺς δ πρὸς αὐτοῦ καταπολεμηθέντας . Ἀφικομένων δὴ οὖν τῶν πρέσβεων κατὰ δὴ τὴν βασιλίδδ πόλιν , παρελθόντων τε ὡς τὸν αὐτοκράτορα , ἔφη ὁ Ταργίτης · « Ὦ βασιλεῦ , πάρειμι σταλεὶς ὑπὸ τοῦ σοῦ παιδός · πατὴρ γὰρ αὐτὸς ἀληθῶς Βαῖανοῦ τοῦ καθ´ ἡμᾶς δεσπότου . Πέποιθα δὴ οὖν , ὡς ἐπιδείξασθαι προθυμηθείης τὴν περὶ τὸν παῖδα στοργὴν τῷ διδόναι τὰ τοῦ παιδός . Οθτω τοίνυν ἐχόντων ἡμῶν , τάχα δὲ σοῦ καὶ ἡμῶν , ἆρα οὐχὶ παραχωρήσεις αὐτῷ τῶν γερῶν ; οὐ γὰρ ἐς ἀλλότριον οὔτε μὴν πολέμιόν τινα τὰ διδόμενα μεταθήσοις σχεδόν · οὐδὲ μεταβήσεται τῶν παρεχομένων ἡ κυριότης , ἢ πάλιν εἰς σὲ ἀναδραμεῖται διὰ τοῦ παιδὸς , εἴγε παράσχοις αὐτῷ τὰ ἐφ´ οἱς ἥκω , τήν τε πόλιν τὸ λίρμιον καὶ τὰ χρήματα κατ´ ἔτος , ὅσα βασιλεὺς Ἰουστινιανὸς τοῖς Κουτριγούροις καὶ Οὐτιγούροις ἐδίδου [ ο , Βαϊανοῦ τήμερον δεσπόζοντος τούτων γε δήπου τῶν ἐθνῶν . Ἔτι καὶ Οὐσδίβαδον τὸν Γήπαιδα καὶ τοὺς περὶ αὐτόν · οὐδὲ γὰρ περὶ τούτων ἀντερεῖ τις , ὡς οὐχὶ πεφύκασιν ἀνδράποδα Βαῖανοῦ . » Ταῦτα ὁ Ταργίτης ἔλεξεν . Ἀτὰρ ὁ βασιλεύς · « Οὐ πρεσβευσόμενος ἤκεις , ὡς ἔοικεν , ὧ Ταργῖτα · μαλλον μὲν οὖν πρὸς ἀγνοοῦντας ἡμᾶς τεκμηριώσασθαι βουλόμενος τῶν Ἀβάρων τοὺς τρόπους . Εἰ γὰρ , ὥς φατε , δοίημεν ὑμῖν τὰ ὅσα τοῖς πρώην Οὔννοις , οἴκτῳ μᾶλλον καὶ οὐ φόβῳ , τῷ μὴ ἐθέλειν αἱμα ἐκχεῖν , Ἰουστινιανὸς Ἀδίδου , γελοῖόν γε ἂν εἴη , καὶ οἷς τὸ φιλάνθρωπον ἀπονέμειν δεῖ , καὶ οἷς ἀντιτάττεσθαι φανῶμεν οἱ αὐτοί · ὁπότε οἱ δείλαιοι Κουτρίγουροί τε καὶ Οὐτίγουροι , οὓς διαβεβαιοῦσθε πρὸς ἡμῶν κομίζεσθαι χρήματα , τοῦτο μὲν φυγόντες ἡμᾶς , τοῦτο δὲ πεπτωκότες ὑφ´ ἡμῶν τυγχάνουσιν ἄρδην ἠφανισμένοι . Τί οὖν παράσχοιμεν ὑμῖν τὰ τῶν ἡσσωμένων ; ἀλλ´ οὐ τῆ φύσει ξυνφδει τῶν πραγμάτων καὶ κρατεῖν ἅμα ,
Lemmas: ὁ Μανιὰχ , κομιδή μειράκιον , ὅμως δέ ὁ πατρῷος διαδέχομαι γέρας τάγμα Ταρχάν κληρόω ἄξιος . οἴμη δέ ὁ ἐπιτήδειος τε καί εὔνους διζαβοιαλλω ὁ Μανιὰχ ὁ πατρῷος ὁ παῖς τυγχάνω ἀξίωμα . ἐπεί οὖν ὁ Διζάβουλος διαφαίνω ὁ περί Ζήμαρχος , ἐπικαταλαμβάνω ὁ πρότερος ἀφίημι Ῥωμαῖος , ὅς εἰμί συντίθημι αὐτός , καί τοίνυν ἐν ὁ αὐτός γίγνομαι ὁ εἰς ὁ οἰκεῖος ὁδοιπορία ἀπέρδω . καί δή καταλείπω ὁ πρωτεύω πόλις ὁ χοαλιτης , διά φρούριον πορεύω . Ε δέ ὅτι2 ὁ Βαϊανός ὁ ὁ Ἀβάρων ἡγεμών ἐν βουλή ποιέω πρεσβεύω καί περί σπονδή λόγος προσάγω . ὁ δέ Βιταλιανός ζητέω χρυσίον ὁ παρέχω , ὡς εἄν μή λεηλασία χράω κατά δή ὁ ὁ ἐκεχειρία καιρός . ὁ δέ ιοβουληδα , καί λαμβάνω ἐκ ὁ ὁ Ἰλλυρίς ὑπάρχω νόμισμα οὖον μείων ἢ ὀκτακόσιοι , παρέχω ὁ Βαϊανός . Ταύτη ὅς καί στέλλω ὁ Ταργίτιον ὁ ὁ Ἀβάρων ἡγέομαι , ξὺν ὁ καί Βιταλιανός ὁ ἑρμηνεύς , ὁ βασιλεύς λέγω ὥστε ὁ Σίρμιον ὁ ἐνδίδωμι , καί ὁ συνήθης χρῆμα , ὁ Κουτρίγουρος καί Οὐτίγουρος πρός Ἰουστινεανοῦ κομίζω βασιλεύς , οἷος δή αὐτός ἄμφω ὁ φῦλον οὗτος καθαιρέω · πρός ὁ καί ουσδιβαδος ὁ Γήπαις . φάσκω γάρ ὁ Γήπαιδες ἅπας αὐτός ἀνήκω , ἅτε δή καί αὐτός δ πρός αὐτός καταπολεμέω . ἀφικνέομαι δή οὖν ὁ πρέσβυς κατά δή ὁ βασιλίς πόλις , παρέρχομαι τε ὡς ὁ αὐτοκράτωρ , φημί ὁ ταργιος · « ὦ βασιλεύς , πάρειμι στέλλω ὑπό ὁ σύ παῖς · πατήρ γάρ αὐτός ἀληθής Βαϊανού ὁ καθ´ ἐγώ δεσπότης . πείθω δή οὖν , ὡς ἐπιδείκνυμι προθυμέομαι ὁ περί ὁ παῖς στοργή ὁ δίδωμι ὁ ὁ παῖς . Οθτω τοίνυν ἔχω ἐγώ , τάχα δέ σύ καί ἐγώ , ἆρα οὐ παραχώρησις αὐτός ὁ γέρας ; οὖον γάρ εἰς ἀλλότριος οὔτε μήv πολέμιος τις ὁ δίδωμι μετατίθημι σχεδόν · οὐδέ μεταβαίνω ὁ παρέχω ὁ κυριότης , ἢ πάλιν εἰς σύ ἀνατρέχω διά ὁ παῖς , εἰ παρέχω αὐτός ὁ ἐφίημι οἱςστις ἥκω , ὁ τε πόλις ὁ λίρμιον καί ὁ χρῆμα κατ´ ἔτος , ὅσος βασιλεύς Ἰουστινιανός ὁ Κόυτριγουρος καί Ού̓τιγουρος δίδωμι [ ὁ , Βαϊανού σήμερον δεσπόζω οὗτος γε δήπου ὁ ἔθνος . ἔτι καί ουσδιβαδος ὁ Γήπαις καί ὁ περί αὐτός · οὐδέ γάρ περί οὗτος ἀντιλέγω τις , ὡς οὐ φύω ἀνδράποδον Βαϊανού . » οὗτος ὁ ταργιος λέγω . ἀτάρ ὁ βασιλεύς · « οὖον πρεσβεύω ἥκω , ὡς ἔοικα , ἵημι Ταργῖτα · μᾶλλον μέν οὖν πρός ἀγνοέω ἐγώ τεκμηριόω βούλομαι ὁ Ἀβάρων ὁ τρόπος . εἰμί γάρ , ὅς φημί , δήω σύ ὁ ὅσος ὁ πρώην Οὖννοι , οἶκτος μᾶλλον καί οὖον φόβος , ὁ μή ἐθέλω αἷμα ἐκχέω , Ἰουστινιανός αδιδηω , γέλοιος γε εἄν εἰμί , καί ὅς ὁ φιλάνθρωπον ἀπονέμω δεῖ , καί ὅς ἀντιτάσσω φαίνω ὁ αὐτός · ὁπότε ὁ δείλαιος κουτριγουρος τε καί Οὐτίγουρος , ὅς διαβεβαιόω πρός ἐγώ κομίζω χρῆμα , οὗτος μέν φυγή ἐγώ , οὗτος δέ πίπτω ὑφ´ ἐγώ τυγχάνω ἄρδην ἀφανίζω . τις οὖν παρέχω σύ ὁ ὁ ἡσσάομαι ; ἀλ οὖον τῆ φύσις συνδείκνυμι ὁ πρᾶγμα καί κρατέω ἅμα ,