cogPG.PG113 228
οὐδὲν τῇ ἀληθείᾳ λυμαίνεται , εἵτε πρότερον , εἶτε ὑστερον γέγονεν . Ἔχει δὲ οὕτως καὶ τῶν λόγων ἕτερος . ΙΑʹ . Ἐν τῷ μέλλειν φασὶ τὸν Χριστὸν ἐπὶ τὸ ἑκούσον πάθος ἐλθεῖν , ἡνέκα τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἐνδεικνύμενος , ἀγωνιῶν ὡρᾶτο καὶ προσευχόμενος , ὅτε καὶ τοὺς ἱδρῶτας αὐτοῦ ὡσεὶ θρόμβους σταλάσσειν αἴματος ὁ τοῦ Εὐαγγελίου λόγος ὑποσημαίνει . ται · τηνικαῦτάφασιν ἀπό τινος τῶν μαθητῶν λαβόντα τὸ νῦν βλεπόμενον τοῦτο τεμάχιον τοῦ ὑφάσματος , τὰς τῶν ἱδρώτων λιβάδας ἐν αὐτῷ ἀπομάξασθαι · καὶ εὐθέως ἐντυπωθῆναι τὴν ὁρωμένην ταύτην τοῦ θεοῦ εἴδους ἐκείνου εἴδους ἐκτύπωσιν , ὃ τῷ Θωμᾷ παραθέμενος , μετὰ τὴν εἰς οὐρανοὺς αὐτοῦ ἄνοδον , διὰ θαδδαίου Αὐγάρῳ ἀποστεῖλαι προσέταξε , τὴν διὰ τῶν γραμμάτων ὑπόσχεσιν ἐκπληρῶν . Μετὰ οὖν τὸ ἀναληφθῆναι τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τοὺς οὐρανοὺς , δοὺς ὁ Θωμᾶς τῷ Θαδδαίῳ τὴν ἀχειρόγραφον τοῦ Κυριακοῦ προσώπου ἐκμόρφωσιν , πρὸς τὸν Δὔγαρον ἐξαπέστειλε . ΙΒʹ . Καταλαβὼν τοίνυν ὁ Θαδδαῖος τὴν Ἔδεσσαν , ἔμεινε πρῶτον παρά τινι τῶν αὐτόθι Ἰουδαίων . Τωβίας οὗτος ὡνόμαστο . Καὶ δὴ πρὸ τῶν λόγων , ἀπὸ τῶν ἔργων θέλων ἑαυτὸν γνωρίσαι τῷ Αὐγάρῳ ὁ τοῦ Χριστοῦ μαθητὴς , τοὺς ἀσθενοῦντας τῆς πόλεως ἐπικλήσει μόνῃ Χριστοῦ ἐθεράπευσεν . Ὅθεν τοι τοῦ Χριστοῦ τῆς φήμης διαδοθείσησπερ ἐπὶ τῶν τοιτύτων συμβαίνειν φιλεῖ · τὰ γὰρ παράδοξα τῶν πραγμάτων πολλοὺς ἔχει τοὺς περὶ αὐτῶν ἀπαγγέλλοντας , ἔφθασε καὶ πρὸς τὸν Λὔγαρον διὰ τινος τῶν αὐτοῦ δυναστῶν Ἀμδοῦ καλουμένου , ἡ περὶ τῆς ἐνδημίας τοῦ ἀποστόλου Χριστοῦ ἀκοή . Λογισάμενος οὖν εὐθέως ἐκ τῆς ὑποικουρούσης ἐν αὐτῷ ἐλπίδος τοῦτον ἐκεῖνον εἰναι , ὃν ἀποστεῖλαι πρὸς αὐτὸν ὁ ἴσους διὰ τῆς γραφῆς ἐπηγγείλατο · καὶ παρ´ αὐτοῦ τελειότερον τὰ περὶ τοῦ Θαδδαίου μαθὼν , ἀγαγεῖν αὐτὸν διωρίσατο . Ὁ οὖν Τωβίας ἐλθὼν , ἐγνώρισε ταῦτα τῷ Ἀποστόλῳ · κακεῖνος ἐν δυνάμει πρὸς αἰτὸν ἀπεστάλθαι εἰπὼν , τὸ ἑξῆς πρὸς τὸν Αὗγαρον παρεγένετο . Ἐν δὲ τῷ μέλλειν κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἐμφανίζεσθαι , ἐπὶ τοῦ ἰδίου μετώπου οἷον ἀναστηλώσας τὴν τοιαύτην ἐμφέρειαν , οὕτως εἰσῄει πρὸς Αγαρον . Ὁ δὲ πόῤῥωθεν αὐτὸν προσιόντα ἰδὼν , κρεῖττον ὄψεως φῶς ἀκτινοβολοῦν ἀπὸ τῆς ὄψεως αὐτοῦ ἐξαλλόμενον ἐδόκει ὁρᾷν , ὃ τὸ ἐπικείμενον ἀφίει ὁμοίωμα . Ὅθεν τῷ ὑπερβάλλοντι τῆς ἀστραπτούσης λαμπηδόνος καταπλαγεὶς , καὶ ὥσπερ ἐν λήθῃ τῶν περὶ αὐτὸν συμπτωμάτων γενόμενος , καὶ τῆς πολυχρονίου παρέσεως τῶν μελῶν , τῆς κλίνης ἀθρόως ἀνέθορε , τρέχειν ἐξεβιάζετο . Ταυτὸ πάθος κα . πρὸς ὑπαντὴν τὰ παρειμένα μέλη παθὼν τρόπον ἕτερον τοῖς ἐν τῷ ὄρει Θαβὼρ τὴν ἀστράψασαν μορφὴν θεασαμένοις . iΓʹ . Λαβὼν τοίνυν ἀπὸ τοῦ ἀποστόλου τὸ τοιοὺτον έμοίωμα , καὶ σεβασμίως αὐτὸ τῇ κεφαλῇ περιθεὶς , καὶ τοῖς χείλεσι , καὶ οὐδὲ τ´ ἄλλα τῶν τοῦ σώματος κερῶν στερήσας τῆς τοιαύτης προσψαύσεως , ἔγνω
Lemmas: οὐδείς ὁ ἀλήθεια λυμαίνομαι , εἴτε πρότερος , ἄγω ὕστερος γίγνομαι . ἔχις δέ οὕτως καί ὁ λόγος ἕτερος . ἰά . ἐν ὁ μέλλω φημί ὁ Χριστός ἐπί ὁ ἑκών πάθος ἔρχομαι , ἡνέκα ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ἐνδείκνυμι , ἀγωνία ὁράω καί προσεύχομαι , ὅτε καί ὁ ἱδρώς αὐτός ὡσεί θρόμβος σταλάσσω αἶμα ὁ ὁ Εὐαγγέλιος λόγος ὑποσημαίνω . ὁ · τηνικαῦτάφασιν ἀπό τις ὁ μαθητής λαμβάνω ὁ νῦν βλέπω οὗτος τέμαχος ὁ ὕφασμα , ὁ ὁ ἱδρώς λιβάς ἐν αὐτός ἀπομάσσω · καί εὐθύς ἐντυπόω ὁ ὁράω οὗτος ὁ θεός εἶδος ἐκεῖνος εἶδος ἐκτύπωσις , ὅς ὁ Θωμᾶς παρατίθημι , μετά ὁ εἰς οὐρανός αὐτός ἄνοδος , διά Θαδδαῖος Αὔγαρος ἀποστέλλω προστάσσω , ὁ διά ὁ γράμμα ὑπόσχεσις ἐκπληρόω . μετά οὖν ὁ ἀναλαμβάνω ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός εἰς ὁ οὐρανός , δίδωμι ὁ Θωμᾶς ὁ Θαδδαῖος ὁ ἀχειρόγραφος ὁ κυριακόν πρόσωπον ἐκμόρφωσις , πρός ὁ δυγαρος ἐξαποστέλλω . ἶβις . καταλαμβάνω τοίνυν ὁ Θαδδαῖος ὁ Ἔδεσσα , μένω πρῶτος παρά τις ὁ αὐτόθι Ἰουδαῖος . Τωβίας οὗτος ονομαστός . καί δή πρό ὁ λόγος , ἀπό ὁ ἔργον ἐθέλω ἑαυτοῦ γνωρίζω ὁ Αὔγαρος ὁ ὁ Χριστός μαθητής , ὁ ἀσθενέω ὁ πόλις ἐπίκλησις μόνος Χριστός θεραπεύω . ὅθεν ὅς ὁ Χριστός ὁ φήμη διαδίδωμι ἐπί ὁ τοιτυτω συμβαίνω φιλέω · ὁ γάρ παράδοξος ὁ πρᾶγμα πολύς ἔχω ὁ περί αὐτός ἀπαγγέλλω , φθάνω καί πρός ὁ λυγαρος διά τις ὁ αὐτός δυνάστης Ἀμδοῦ καλέω , ὁ περί ὁ ενδημία ὁ ἀπόστολος Χριστός ἀκοή . λογίζομαι οὖν εὐθύς ἐκ ὁ ὑποικουρέω ἐν αὐτός ἐλπίς οὗτος ἐκεῖνος εἰναι , ὅς ἀποστέλλω πρός αὐτός ὁ ἴσος διά ὁ γραφεύς ἐπαγγέλλω · καί παρ´ αὐτός τέλειος ὁ περί ὁ Θαδδαῖος μανθάνω , ἄγω αὐτός διορίζω . ὁ οὖν Τωβίας ἔρχομαι , γνωρίζω οὗτος ὁ ἀπόστολος · κενός ἐν δύναμις πρός οἰδάνω ἀποστέλλω εἶπον , ὁ ἑξῆς πρός ὁ Αὔγαρος παραγίγνομαι . ἐν δέ ὁ μέλλω κατά πρόσωπον αὐτός ἐμφανίζω , ἐπί ὁ ἴδιος μέτωπον οἷος ἀναστηλόω ὁ τοιοῦτος ἐμφέρεια , οὕτως εἰσέρχομαι πρός Ἄγαρος . ὁ δέ πόρρωθεν αὐτός πρόσειμι εἶδον , ἀγαθός ὄψις φάος ακτινοβολώ ἀπό ὁ ὄψις αὐτός ἐξάλλομαι δοκέω ὁράω , ὅς ὁ ἐπίκειμαι ἀφίημι ὁμοίωμα . ὅθεν ὁ ὑπερβάλλω ὁ ἀστράπτω λαμπηδών καταπλάσσω , καί ὥσπερ ἐν λήθη ὁ περί αὐτός σύμπτωμα γίγνομαι , καί ὁ πολυχρόνιος πάρεσις ὁ μέλος , ὁ κλίνη ἀθρόος ἀναθρῴσκω , τρέχω ἐκβιάζω . τατός πάθος ἄν . πρός ὑφαντός ὁ παρίημι μέλος πάσχω τρόπος ἕτερος ὁ ἐν ὁ ὄρος Θαβώρ ὁ ἀστράπτω μορφή θεάομαι . iΓʹ . λαμβάνω τοίνυν ἀπό ὁ ἀπόστολος ὁ τοιοῦτος εμοιωμος , καί σεβάσμιος αὐτός ὁ κεφαλή περιτίθημι , καί ὁ χεῖλος , καί οὐδέ τ ἄλλος ὁ ὁ σῶμα κείρω στερέω ὁ τοιοῦτος πρόσψαυσις , γιγνώσκω