cogPG.PG113 231
στρατηγούς . Ἡλίων δὲ , ὁ τότε τῶν Ῥωμαϊκῶν στεατευμάτων ἡγούμενος , καὶ καθ´ ἑαυτὸν ὑπὸ τῶν πολεμίων πονούμενος , τοῖς ἐν Ἐδέσσῃ συμμαχίαν πέμψαι οὐχ οἷός τε ἦν . Διὰ γραμμάτων δὲ διεθάῤῥυνε , τῆς τοῦ Κυρίου ἀναμιμνήσκων ἐπιστολῆς , καὶ τῆς ἀψευδοῦς ἐν αὐτῇ ἀποφάσεως , δι´ ἦς ἀπόρθητον τηρεῖσθαι τὴν πόλιν καὶ λέγεται καὶ πιστεύεται . Οἱ δὲ Πέρσαι μετὰ τῆς ἐμφανοῦς ἐπιθέσεως , καὶ τὰ ἀφανῶς ἐπενόουν ἐπιβουλεύματα . Καὶ πόῤῥωθεν ὀρύττειν ἀρξάμενοι , δι´ ὑπονόμων ἔνδον γενέσθαι τῆς πόλεως ἐτεχνάζοντο . Ὡς δὲ ἦσαν οἷον ὕφυδροι καλυμβηταὶ τοῦ τείχους ἐντὸς ὑπὸ γῆν , ἐκ τοιαύτης αἰτίας καταφανεῖς τοῖς ἔνδον τοῦ τείχους ........ χαλκέα οἰκεῖν , οὗ τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν αἰωρούμενα σκεύη χαλκᾷ ἦχον ἀπετέλει , τῶν Περσῶν ὑπὸ γῆν κοπτόντων καὶ ἐκφορούντων τὸν χοῦν . Ἐν ἀμηχανίᾳ οὖν . καὶ τῇ ἐσχάτῃ ἀπογνώσει οἱ τῆς πόλεως καταστάντες · πρὸς τὸν Θεὸν καταφεύγουσι , καὶ μετ´ ὀδύνης καρδίας καὶ δακρύων ἐξεζήτουν αὐτόν . Φαίνεται τοίνυν διὰ νυκτὸς τῷ ἐπισκόπῳλάλιος δὲ οὗτος ἦν γυνή τις εὐσταλὴς καὶ σεβασμία , κρείττων ἢ κατ´ ἄνθρωπον , ὑποτιθεμένη αὐτῷ τὴν ἀχειροποίητον εἰκόνα λαβεῖν τοῦ Χριστοῦ , καὶ λιτανείαν μετ´ αὐτῆς ποιήσασθαιπάντως δεῖξαι τὸν Κύριον τὰ θαυμάσια αὐτοῦ . Ὁ δὲ ἐπίσκοπος παντελῶς ἀγνοεῖν ἔλεγεν εἰ ἔστιν ὅλως εἴτε παρ´ αὐτοῖς , εἴτε παρ´ ἄλλοις τισὶν ἡ εἰκών . Τότε λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ ἐν γυναικείῳ φαινομένη τῷ σχήματι , ὅτι ἐπάνω τῆς πύλης τῆς πόλεως ἐν τῷ τόπῳ διὰ τόνδε τὸν τρόπον ἡ τοιαύτη εἰκὼν κέκρυΙΖʹ . ἕωθεν οὖν ὁ ἐπίσκοπος τῷ ἐναργεῖτῆς ὄψεως πεποιθὼς , μετὰ λιτῆς πρὸς τὸν τόπον ἐλθὼν , καὶ διερευνησάμενος εὖρε τὴν θείαν ταύτην εἰκόνα ἀδιαλώβητον , καὶ τὴν θρυαλλίδα ἐν τοῖς τοσούτοις μὴ ἀποσβεσθεῖσαν ἔτεσι . Καὶ ἐν τῷ πρὸς φυλακὴν ἐπιτεθέντι πρὸ τοῦ λύχνου κεράμφ ἐπεκτυπωθὲν ἕτερον ὁμοίωμα τοῦ ὁμοιώματος , ὃ καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἐν Ἐδέσσῃ τυγχάνει σωζόμενον . Λαβὼν οὖν κατὰ εῖρας τὸ θεῖον τοῦτο θεανθρώπου Χριστοῦ ἀπεικόνισμα , καὶ ἐπὶ κρείττονος ἐλπίδος γενόμενος , ἔρχεται κατ´ ἐκεῖνον τὸν τόπον , καθ´ ὃν οἱ Πέρσαι διορύττοντες ἀπὸ τοῦ τῶν χαλκωμάτων ἤχου κατάφωροι καθεστήκεσαν . Καὶ ἀρξάμενοι ἔνδοθεν ὀρύττειν τῶν τῆς πόλεως , ὡς ἐγγὺς ἀλλήλων ἐγένοντο , ἀπὸ τῆς λυχνίας ἐκείνης ἔλαιον ἐπιστάξαντες , εἰς τὸ κατὰ τῶν πολεμίων αὐτοῖς εὐτρεπισμένον πῦρ , καὶ κατὰ τῶν ἐν τῷ ὑπονόμῳ Περσῶν ἀφέντες , πάντας ἀπώλεσαν . Καὶ τῆς ἐντεῦθεν ῥυσθέντες ἐπιβουλῆς , πρὸς τὰ ἐκτὸς τοῦ τείχους μηχανὰς τὴν ὅμοιον πεῖραν προήνεγκαν , καὶ ταύτας ἀθρόως κατέφλεξαν . Καὶ πολλοὺς τῶν ἐν αὐταῖς πολεμίων ἀνάλωσαν . Ἦδη δὲ ἀνατεθαῤῥηκότες , καὶ λίθων ἀφέσεις συχνῶν ἀπὸ τῶν τειχῶν ἐπεποίητο , ὑφ´ ὧν καὶ τὸν στρατοπεδἄλλους
Lemmas: στρατηγός . Ἡλίων δέ , ὁ τότε ὁ Ῥωμαϊκός στεατευματη ἡγέομαι , καί καθ´ ἑαυτοῦ ὑπό ὁ πολέμιος πονέω , ὁ ἐν Ἔδεσσα συμμαχία πέμπω οὐ οἷος τε εἰμί . Ζεύς γράμμα δέ διεθάῤῥυνε , ὁ ὁ κύριος ἀναμιμνήσκω ἐπιστολή , καί ὁ ἀψευδής ἐν αὐτός ἀπόφασις , δις εἰμί ἀπόρθητος τηρέω ὁ πόλις καί λέγω καί πιστεύω . ὁ δέ Πέρσης μετά ὁ ἐμφανής ἐπίθεσις , καί ὁ ἀφανής ἐπινοέω ἐπιβούλευμα . καί πόρρωθεν ὀρύσσω ἄρχω , δις ὑπόνομος ἔνδον γίγνομαι ὁ πόλις τεχνάζω . ὡς δέ εἰμί οἷος ὕφυδρος καλυμβηταὶ ὁ τεῖχος ἐντός ὑπό γῆ , ἐκ τοιοῦτος αἴτιος καταφανής ὁ ἔνδον ὁ τεῖχος ........ χάλκεος οἰκέω , ὅς ὁ κατά ὁ οἰκίον αἰωρέω σκεῦος χάλκεος ἦχος ἀποτελέω , ὁ Πέρσης ὑπό γῆ κόπτω καί ἐκφορέω ὁ χόω . ἐν ἀμηχανία οὖν . καί ὁ ἔσχατος ἀπόγνωσις ὁ ὁ πόλις καθίστημι · πρός ὁ θεός καταφεύγω , καί μετέ ὀδύνη Καρδία καί δάκρυ ἐκζητέω αὐτός . φαίνω τοίνυν διά νύξ ὁ ἐπισκόπῳλάλιος δέ οὗτος εἰμί γυνή τις εὐσταλής καί σεβάσμιος , ἀγαθός ἢ κατ´ ἄνθρωπος , ὑποτίθημι αὐτός ὁ ἀχειροποίητος εἰκών λαμβάνω ὁ Χριστός , καί λιτανεία μετέ αὐτός ποιησασθαιπας δείκνυμι ὁ κύριος ὁ θαυμάσιος αὐτός . ὁ δέ ἐπίσκοπος παντελῶς ἀγνοέω λέγω εἰμί εἰμί ὅλως εἴτε παρ´ αὐτός , εἴτε παρ´ ἄλλος τις ὁ εἰκών . τότε λέγω πρός αὐτός ὁ ἐν γυναικεῖος φαίνω ὁ σχῆμα , ὅτι ἐπάνω ὁ πύλη ὁ πόλις ἐν ὁ τόπος διά ὅδε ὁ τρόπος ὁ τοιοῦτος εἰκών κέκρυΙΖʹ . ἕωθεν οὖν ὁ ἐπίσκοπος ὁ εναργειος ὄψις Πεποιθὼς , μετά λιτός πρός ὁ τόπος ἔρχομαι , καί διερευνάω εὖρος ὁ θεῖος οὗτος εἰκών ἀδιαλώβητον , καί ὁ θρυαλλίς ἐν ὁ τοσοῦτος μή ἀποσβέννυμι ἔτος . καί ἐν ὁ πρός φυλακή ἐπιτίθημι πρό ὁ λύχνος κεράμφ ἐπεκτυπόω ἕτερος ὁμοίωμα ὁ ὁμοίωμα , ὅς καί μέχρι ὁ νῦν ἐν Ἔδεσσα τυγχάνω σῴζω . λαμβάνω οὖν κατά εἴρω ὁ θέω οὗτος θεάνθρωπος Χριστός ἀπεικόνισμα , καί ἐπί ἀγαθός ἐλπίς γίγνομαι , ἔρχομαι κατ´ ἐκεῖνος ὁ τόπος , καθ´ ὅς ὁ Πέρσης διορύσσω ἀπό ὁ ὁ χάλκωμα ἦχος κατάφωρος καθίστημι . καί ἄρχω ἔνδοθεν ὀρύσσω ὁ ὁ πόλις , ὡς ἐγγύς ἀλλήλων γίγνομαι , ἀπό ὁ λυχνίας ἐκεῖνος ἔλαιον ἐπίσταμαι , εἰς ὁ κατά ὁ πολέμιος αὐτός εὐτρεπίζω πῦρ , καί κατά ὁ ἐν ὁ ὑπόνομος Πέρσης ἀφίημι , πᾶς ἀπόλλυμι . καί ὁ ἐντεῦθεν ἐρύω ἐπιβουλή , πρός ὁ ἐκτός ὁ τεῖχος μηχανή ὁ ὅμοιος πείρω προφέρω , καί οὗτος ἀθρόος καταφλέγω . καί πολύς ὁ ἐν αὐτός πολέμιος ἀναλίσκω . ἤδη δέ ἀνατίθημι , καί λίθος ἄφεσις συχνός ἀπό ὁ τεῖχος ποιέω , ὑφ´ ὅς καί ὁ στρατοπεδἄλλους