cogPG.PG113 308
νόμον καὶ τὸν διορισμὸν περὶ τῆς ἀσυλίας , πρόσφορον ποιούμενος τὴν ζήτησιν , συμβιβάσειε , τὴν ἀρμόδιον ἂν εὖροι πρὸς τὰ συμπίπτοντα τῶν πραγκὰτων ἀπόφασιν · καὶ συντηρήσει μὲν τὴν ἀσυλίαν , ἐν αἷς ὑποθέσεσι κεκανόνισται , παρόψεται δὲ ταύτην . ἔνθα μὴ δίκαιον εἰναι τόπον ἀσυλίας . Ἐπεὶ δὲ πολυσχιδὴς καθίσταταί τις ὁ τῆς μιαιφονίας τρόπος γὰρ ἑκουσίως καὶ ἀπὸ προνοίας καὶ παρασκευῆς ἀμαρτάνει τις , ὡς ὁ εὐτρεπίζων ξίφος εἰς τὸ φονεῦσαι ἄνθρωπον · ἢ ἀπὸ θυμοῦ , ὡς ἐν ἐφόδῳ , ὅτε σκοπεῖται καὶ τὸ παρ´ αὐτοῦ ἐπιφερόμενον ὅπλον καὶ ἡ ἐγχείρησις · ἢ κατὰ τύχην , ὡς ἐν κυνηγεσίῳ ῥίψας μὲν κατὰ θηρὸς τὸ βέλος , ἄνθρωπον δὲ ἀναιρήσας ἐξ ἀγνοίας · ἢ ἐν μάχῃ μετὰ χειρὸς πλήξας , ἢ ἀπὸ μέθης τινὰ φονεύσας , ὅστις καὶ ἐπὶ πενταετίαν ἐξορίζεται , πρὸς τὰς τοιαύτας διαιρέσεις καὶ τὰς κατὰ μέρος αἰτίας ἔχομεν σαφῶς καὶ κατὰ τὸ προσῆκον καὶ τὴν ἐκ τοῦ νόμου ἀπόφασιν . Καὶ ὁ μὲν κατὰ ἄγνοιαν φονεύων οὔτε τὸν κατὰ τῶν ἀνδροφόνων δέδοικε νόμον οὔτε ἀσυλίας χρῇζει · ὥσπερ καὶ ὁ ἀπὸ τρυφῆς ἀνελών , καὶ ὁ μὴ ἐσχηκὼς γνώμην τοῦ φονεῦσαι κὰν φονεύσῃ . Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν τούτοις περιίσταται · ἐκεῖνο δέ ἐστ . τὸ πολυθρύλλητον ζήτημα τὸ περὶ τοῦ ἑκουσίου καὶ ἐκ προαιρέσεως καὶ προθέσεως φόνου . Τοῦτον γὰρ τὸν ἑκούσιον φόνον οὔτε ἡ Μωσέως νομοθεσία συγχωρεῖσθαι ἀξιοῖ οὕτε ἡ Ῥαμαῖκὴ ἡ παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων ἀποδεχθεῖσα οὔτε τις εὐσεβὴς λογισμὸς ἀνέχεται τὸν κατὰ τοσοῦτον ἀδικήσαντα , ἵνα καὶ ξίφος εὐτρεπίσῃ καὶ διαμελετήσῃ τὸν τοῦ πλησίον θάνατον καὶ τοῦτον τελέσῃ , χρήσασθαι τῇ ἐκ τοῦ ἱεροῦ βοηθείᾳ . Οὐκ ἔστι τοῦτο , οὐκ ἔστι εῶν εὐσεβῶς διανοουμένων · ἀλλὰ δυνατὸν ώς εἴρηται , καὶ τοὺς νόμους τηρηθῆναι καὶ φυλαχθῆς ναι τὸ τῆς Ἐκκλησίας προνόμιον . Ἡνίκα γὰρ ἂν ἄνθρωπος ἐκ τῆς θείας Προνοίας ἐγκαταλειφθεὶς ἀνθρώπου διαμελετήσει θάνατον καὶ τοῦτον ἀπαρτίσει , καὶ ἀφανὴς καὶ ἀνέγκλητος γένηται ὁ παρ´ αὐτοῦ καταρτισθεὶς φόνος , εἰς ἑαυτὸν δὲ γενόμενος μετρήσει τὸ μέγεθος τοῦ τολμηθέντος πτώματος καὶ πρὸς ἐξαγόρευσιν ὁρμήσει , λογίζεται δήπου , ποίῳ τρόπῳ ταύτην ἀσφαλῶς ποιήσηται · καὶ λογιζόμενος εὐρίσκει πάντως , ὅτι τοῦ ἐρευνωμένου ἀφανοῦς θανάτου παρ´ αὐτοῦ ἐξαγγελλομένου φωρᾶται , καὶ φωραθεὶς ὡς ἀνδροφόνος ἐκ τοῦ νόμου καὶ τοῦ προσφόρου ἄρχουτος ἢ συλλαμβάνεται ἢ .. Καὶ διὰ ταῦτα εἰς τὸ ἰερὸν εἰσερχόμενος καὶ τῷ ἱερεῖ προσερχόμενος , καὶ πανταχόθεν ἔχων τὸ ἀσφαλὲς ποιεῖται τὴν ἐξαγάρευσιν , τυχὸν οἵῳ τρόπῳ καὶ οἵᾳ μηχανῇ τὴν τοῦ φονευθέντος κατήρτισεν ἀγνοουμένην σφαγὴν , καὶ ἐπιτυγχάνει τῆς ἀφέσεως . Λὕτη γὰρ καὶ ἔστιν ἀληθῶς καὶ λέγεται ἐξομολόγησις , ἡ τοῦ κεκρυμμένου παραπτώματος αὐθαίρετος δήλωσις . Ἡ δὲ περὶ τῆς φανερᾶς καὶ προδήλου πράξεως καὶ μιαιφονίας συγκατάθεσις πῶς καὶ λεχθήσεται ὅλως ἐξομολόγησις ; Ἐκ τοῦ τοιούτου οὖν συνάγεται καὶ τηρεῖται καὶ ἡ τοῦ νόμου ἀπόφασις καὶ ἡ τοῦ ἱεροῦ ἀσφάλεια . Εἰ δὲ αὕτη [ μὴ ] οὕτω διορισθείη , μάχεται πάντως
Lemmas: νόμος καί ὁ διορισμός περί ὁ ἀσυλία , πρόσφορος ποιέω ὁ ζήτησις , συμβιβάζω , ὁ Ἁρμόδιος εἄν ἐύρρους πρός ὁ συμπίπτω ὁ φραγκάτος ἀπόφασις · καί συντήρησις μέν ὁ ἀσυλία , ἐν ὅς ὑπόθεσις κανονίζω , παροράω δέ οὗτος . ἔνθα μή Δίκαιος εἰναι τόπος ἀσυλία . ἐπεί δέ πολύσχιστος καθίστημι τις ὁ ὁ μιαιφονία τρόπος γάρ ἑκούσιος καί ἀπό πρόνοια καί παρασκευή ἁμαρτάνω τις , ὡς ὁ εὐτρεπίζω ξίφος εἰς ὁ φονεύω ἄνθρωπος · ἢ ἀπό θυμός , ὡς ἐν ἔφοδος , ὅτε σκοπέω καί ὁ παρ´ αὐτός ἐπιφέρω ὅπλον καί ὁ ἐγχείρησις · ἢ κατά Τύχη , ὡς ἐν κυνηγέσιον ῥίπτω μέν κατά θήρ ὁ βέλος , ἄνθρωπος δέ ἀναιρέω ἐκ ἄγνοια · ἢ ἐν μάχομαι μετά χείρ πλήσσω , ἢ ἀπό μέθη τις φονεύω , ὅστις καί ἐπί πενταετία ἐξορίζω , πρός ὁ τοιοῦτος διαίρεσις καί ὁ κατά μέρος αἴτιος ἔχω σαφῶς καί κατά ὁ προσήκω καί ὁ ἐκ ὁ νόμος ἀπόφασις . καί ὁ μέν κατά ἄγνοια φονεύω οὔτε ὁ κατά ὁ ἀνδροφόνος δείδω νόμος οὔτε ἀσυλία χρῄζω · ὥσπερ καί ὁ ἀπό τρυφή ἀναιρέω , καί ὁ μή ἔχω γνώμη ὁ φονεύω κάν φονεύω . ἀλλά οὗτος μέν ἐν οὗτος περιίστημι · ἐκεῖνος δέ εἰμί . ὁ πολυθρύλλητος ζήτημα ὁ περί ὁ ἑκούσιος καί ἐκ προαίρεσις καί πρόθεσις φόνος . οὗτος γάρ ὁ ἑκούσιος φόνος οὔτε ὁ Μωσῆς νομοθεσία συγχωρέω ἀξιόω ἵημι ὁ Ῥαμαῖκὴ ὁ παρά ὁ ἅγιος Πατέρων ἀποδείκνυμι οὔτε τις εὐσεβής λογισμός ἀνέχω ὁ κατά τοσοῦτος ἀδικέω , ἵνα καί ξίφος εὐτρεπίζω καί διαμελετάω ὁ ὁ πλησίος θάνατος καί οὗτος τελέω , χράω ὁ ἐκ ὁ ἱερός βοήθεια . οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί εἰμί εὐσεβής διανοέομαι · ἀλλά δυνατός οὖς εἴρω , καί ὁ νόμος τηρέω καί φυλάσσω ναι ὁ ὁ ἐκκλησία προνομία . ἡνίκα γάρ εἄν ἄνθρωπος ἐκ ὁ θεῖος Πρόνοια ἐγκαταλείπω ἄνθρωπος διαμελετάω θάνατος καί οὗτος ἀπάρτισις , καί ἀφανής καί Ἀνέγκλητος γίγνομαι ὁ παρ´ αὐτός καταρτίζω φόνος , εἰς ἑαυτοῦ δέ γίγνομαι μετρέω ὁ μέγεθος ὁ τολμάω πτῶμα καί πρός ἐξαγόρευσις ὁρμάω , λογίζομαι δήπου , ποῖος τρόπος οὗτος ἀσφαλῶς ποιέω · καί λογίζομαι εὑρίσκω πάντως , ὅτι ὁ ἐρευνάω ἀφανής θάνατος παρ´ αὐτός εξαγγέλλω φωράω , καί φωράω ὡς ἀνδροφόνος ἐκ ὁ νόμος καί ὁ πρόσφορος ἄρχος ἢ συλλαμβάνω ἢ .. καί διά οὗτος εἰς ὁ ἱερός εἰσέρχομαι καί ὁ ἱερεύς προσέρχομαι , καί πανταχόθεν ἔχω ὁ ἀσφαλής ποιέω ὁ ἐξαγάρευσιν , τυγχάνω οἷος τρόπος καί οἷος μηχανή ὁ ὁ φονεύω καταρτίζω ἀγνοέω σφαγή , καί ἐπιτυγχάνω ὁ ἄφεσις . λύται γάρ καί εἰμί ἀληθής καί λέγω ἐξομολόγησις , ὁ ὁ κρύπτω παράπτωμα αὐθαίρετος δήλωσις . ὁ δέ περί ὁ φανερός καί πρόδηλος πρᾶξις καί μιαιφονία συγκατάθεσις πῶς καί λέγω ὅλως ἐξομολόγησις ; ἐκ ὁ τοιοῦτος οὖν συνάγω καί τηρέω καί ὁ ὁ νόμος ἀπόφασις καί ὁ ὁ ἱερός ἀσφάλεια . εἰμί δέ οὗτος [ μή ] οὗτος διορίζω , μάχομαι πάντως