cogPG.PG113 226
ἐλθεῖν τὸν Χριστὸν , κἂν τὸ ὁμοίωμα τῆς μορφῆς αὐτοῦ μεταγραψάμενον ἀκριβῶς , ἀγαγεῖν πρὸς αὐτὸν , Τῷ´ ὡς ἐν σκιᾷ γοῦν διδαχθείη , μὴ δι´ ἀκοῆς μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ὄψεως , οἶός ἐστιν ὁ τῶν μεγάλων τούτων τεραστίων δημιουργός . Καὶ δὴ τὴν Ἰουδαίαν καταλαβών ὁ ἀποσταλεὶς , εὖρε τὸν Κύριον ἐν ὑπαίθρῳ τῷ συῤῥεύσαντι δήμῳ διαλεγόμενον , καὶ τερατουργοῦντα τὰ τῶν θαυμάτων ἐξαίσια . Διὰ δὲ τὸ πλῆθος τῶν ἄλλου κατ´ ἄλλην χρείαν ἐληλυθότων , μὴ οἷός τε ὢν ὁ Ἀνανίας πλησιάσαι τῷ Ἰησοῦ , ἐπί τινα πέτραν μικρὸν ἀνεστηκυῖαν τῆς γῆς , οὐ πόῤῥω τῆς τοῦ Κυρίου διατριβῆς ἀπελθὼν ἐκαθέζετο . Καὶ ὡς ἦν αὐτῷ καταφανὴς ὁ Σωτὴρ τοῦ πλήθους ἀποκεκριμένος , καὶ ὑπερανέχων τῶν πολλῶν , εὐθὺς ἐκείνῳ μὲν τοὺς ὀφθαλμοὺς , τῷ δὲ χάρτῃ τὴν χεῖρα προσήρειδε , καὶ τὴν τοῦ φαινομένου μετέγραφεν ὁμοιότητα . ϛʹ . Ἔγνω οὖν ταῦτα τῷ πνεύματι ὁ Ἰησοῦς , καὶ τὸν Θωμᾶν μετακαλεσάμενος , Ἄπελθε , φησὶν , πρὸς τόνδε τὸν τόπον , καὶ τὸν ἐπὶ τῆς πέτρας καθεζόμενον ἄνθρωπον , καὶ τὴν ἐμὴν μορφὴν μεταγράφοντα , ἄγαγε πρός με , ἐπιφερόμενος καὶ ἢν οἴκοθεν ἦλθεν ἔχων ἐπιστολὴν , ἵνα τὴν τοῦ ἀποστείλαντος αὐτὸν ἐκπληρώση διαταγήν . Ἀπελθὼν οὖν ὁ Θωμᾶς , καὶ τὸν Ἀνανίαν ἀπὸ τοῦ , ὃ ἤκουσεν εὑρεῖν διαπραττόμενον , ἐπιγνούς , ἥγαγε πρὸς τὸν Ἰησοῦν . Πρὸ δὲ τοῦ λαβεῖν τὴν ἐπιστολὴν παρ´ αὐτοῦ , εῖπεν αὐτῷ ὁ Χριστὸς καὶ τὴν αἰτίαν τῆς παρουσίας , τῆς πρὸς αὐτὸν , καὶ τὴν δύναμιν τῆς ἐπιστολῆς . Εἶτα λαβὼν ταύτην , καὶ διελθὼν , ἑτέραν ἐπιστολὴν πρὸς Αὕγαρον ἀντεπέθηκεν ἐπὶ λέξεως οὖτως ἔχου , σαν · Ζʹ . Μακάριος εἶ , Αὔγορε , πιστεύσας ἐν ἐμοί , μῆ ἑωρακὼς με . Γέγραπται γὰρ περὶ ἐμοῦ , τοὺς ἑωρακότας μὲν μὴ πιστεύειν ἐν ἐμοί · καὶ Ἰνα οἱ μὴ ἐωρακότες με , αὐτοὶ πιστεύσωσι , καὶ ζήσωνται . Περὶ δὲ οὖ ἔγραψάς μοι ἐλθεῖν πρὸς σὸ , ὅέρν ἐπὶ πάντα , δι´ ἄ ἀπεστάλην ἐνταῦθα , πληρῶσαι με , καὶ μετὰ τὸ πληρῶσαι ἀναληφθῆναι πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με Πατέρα . Καὶ ἐπειδάν ἀναληφθῶ , ἀποστελῶ σοι ἔνα τῶν μαθητῶν μου , ὅστις τὸ πάθος σου θεραπεύσει , καὶ ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰρήνην σοι , καὶ τοῖς σὸν σοι , παράσχοι , καὶ ποιήσει τῇ πόλει σου τὸ ἱκανὸν πρὸς τὸ μηδένα τῶν ἐχθρῶν κατισχύσαι αὐτης . Ηʹ . Ἐπιδοὺς οὖν τῷ Ἀνανίᾳ τὴν τοιαύτην ἐπιστολὴν ὁ Χριστὸς , ἐπεὶ καὶ περὶ τοῦ τὴν ἑτέραν ἐντολὴν τοῦ κυρίου αὐτοῦ εἰς πέρας ἀγαγεῖν ἔγνω διαμεριμνῶντα αὐτὸν , καὶ φροντίζοντα · τουτέστι τὴν τοῦ εἴδους αὐτοῦ ὁμοιότητα πρὸς ἐκεῖνον ἀπενεγκεῖν , νιψάμενος ὕδατι τὸ πρόσωπον ὁ Σωτὴρ , εἶτα τὴν ἀπὸ τούτου ἰκμάδα ἐν τῷ ἐπιὸοθέντι αὐτῷ χειρομάκτρῳ ἀπομαξάμενος , ἐντυπωθῆναι τὸν αὐτῷ χαρακτῆρα ἐν αὐτῷ ᾠκονόμησε θείως καὶ ὑπὲρ λόγον , καὶ τοῦτο τῷ Ἀνανίᾳ ἐπιδοὺς , τῷ Αὐγάρῳ ἐπιδοθῆναι προσέταξεν , ὡς ἂν τοῦ τε πόθου παραμύθιον
Lemmas: ἔρχομαι ὁ Χριστός , κἀν ὁ ὁμοίωμα ὁ μορφή αὐτός μεταγράφω ἀκριβῶς , ἄγω πρός αὐτός , Τῷ´ ὡς ἐν σκιά γοῦν διδάσκω , μή δις ἀκοή μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ὄψις , οἷος εἰμί ὁ ὁ μέγας οὗτος τεράστιος δημιουργός . καί δή ὁ Ἰουδαῖος καταλαμβάνω ὁ ἀποστέλλω , εὖρος ὁ κύριος ἐν ὕπαιθρος ὁ ῥέω δῆμος διαλέγω , καί τερατουργέω ὁ ὁ θαῦμα ἐξαίσιος . Ζεύς δέ ὁ πλῆθος ὁ ἄλλος κατ´ ἄλλος χρεία ἔρχομαι , μή οἷος τε εἰμί ὁ Ἀνανίας πλησιάζω ὁ Ἰησοῦς , ἐπί τις πέτρα μικρός ἀνίστημι ὁ γῆ , οὖον πόρρω ὁ ὁ κύριος διατριβή ἀπέρχομαι καθέζομαι . καί ὡς εἰμί αὐτός καταφανής ὁ Σωτήρ ὁ πλῆθος ἀποκρίνω , καί ὑπερανέχω ὁ πολύς , εὐθύς ἐκεῖνος μέν ὁ ὀφθαλμός , ὁ δέ χάρτης ὁ χείρ προσαγορεύω , καί ὁ ὁ φαίνω μεταγράφω ὁμοιότης . ϛυʹ . γιγνώσκω οὖν οὗτος ὁ πνεῦμα ὁ Ἰησοῦς , καί ὁ Θωμᾶς μετακαλέω , ἀπέρχομαι , φημί , πρός ὅδε ὁ τόπος , καί ὁ ἐπί ὁ πέτρα καθέζομαι ἄνθρωπος , καί ὁ ἐμός μορφή μεταγράφω , ἄγω πρός ἐγώ , ἐπιφέρω καί εἄν οἴκοθεν ἔρχομαι ἔχω ἐπιστολή , ἵνα ὁ ὁ ἀποστέλλω αὐτός εκπλήρωση διαταγή . ἀπέρχομαι οὖν ὁ Θωμᾶς , καί ὁ Ἀνανίας ἀπό ὁ , ὅς ἀκούω εὑρίσκω διαπράσσω , ἐπιγιγνώσκω , ἄγω πρός ὁ Ἰησοῦς . πρό δέ ὁ λαμβάνω ὁ ἐπιστολή παρ´ αὐτός , εἶπον αὐτός ὁ Χριστός καί ὁ αἴτιος ὁ παρουσία , ὁ πρός αὐτός , καί ὁ δύναμις ὁ ἐπιστολή . εἶτα λαμβάνω οὗτος , καί διέρχομαι , ἕτερος ἐπιστολή πρός Αὔγαρος ἀντεπιτίθημι ἐπί λέξις οὖτως ἔχω , σάω · γῆ . Μακάριος εἰμί , Αὔγορε , πιστεύω ἐν ἐγώ , μής ὁράω ἐγώ . γράφω γάρ περί ἐγώ , ὁ ὁράω μέν μή πιστεύω ἐν ἐγώ · καί ἵνα ὁ μή ὁράω ἐγώ , αὐτός πιστεύω , καί ζῶ . περι δέ οὖον γράφω ἐγώ ἔρχομαι πρός σός , ὅρ ἐπί πᾶς , δις ὅς ἀποστέλλω ἐνταῦθα , πληρόω ἐγώ , καί μετά ὁ πληρόω ἀναλαμβάνω πρός ὁ ἀποστέλλω ἐγώ πατήρ . καί ἐπειδάν ἀναλαμβάνω , ἀποστέλλω σύ νάω ὁ μαθητής ἐγώ , ὅστις ὁ πάθος σύ θεραπεύω , καί ζωή αἰώνιος καί εἰρήνη σύ , καί ὁ σός σύ , παρέχω , καί ποιέω ὁ πόλις σύ ὁ ἱκανός πρός ὁ μηδείς ὁ ἐχθρός κατισχύω αὐτός . ἤ . ἐπιδίδωμι οὖν ὁ Ἀνανίας ὁ τοιοῦτος ἐπιστολή ὁ Χριστός , ἐπεί καί περί ὁ ὁ ἕτερος ἐντολή ὁ κύριος αὐτός εἰς πέρας ἄγω γιγνώσκω διαμεριμνῶντα αὐτός , καί φροντίζω · τουτέστι ὁ ὁ εἶδος αὐτός ὁμοιότης πρός ἐκεῖνος ἀποφέρω , νίζω ὕδωρ ὁ πρόσωπον ὁ Σωτήρ , εἶτα ὁ ἀπό οὗτος ἰκμάς ἐν ὁ επιοοθεω αὐτός χειρόμακτρον ἀπομάσσω , ἐντυπόω ὁ αὐτός χαρακτήρ ἐν αὐτός οἰκονομέω θεῖος καί ὑπέρ λόγος , καί οὗτος ὁ Ἀνανίας ἐπιδίδωμι , ὁ Αὔγαρος ἐπιδίδωμι προστάσσω , ὡς εἄν ὁ τε πόθος παραμύθιον