cogPG.PG113 397
ἄλλας ὑποσχέσεις δωρεῶν οὐκ ὀλίγας . Ἐλθὼν δὲ Πελάγιος καὶ τὰ μὲν ἀπείλήσας , τὰ δὲ ὑποσχόμενος , τὰ δὲ καὶ τοῖς χρήμασιν οὐκ ὀλίγοις ν ; οὔσι τὸ φύσει φιλάργυρον τοῦ τρόπου μετελθὼν , διαπέμπει . Καὶ ἔδοξε δὴ τοῦτο τοῦ τόβου τοῦ πλείονος ἐναφέρειν τὴν πόλιν . Οὐδὲν γὰρ ἤν ἐλπίσαι εἰσιόντος ἢ πόλεμόν τε ἔνδον καὶ τοῦ παντὸς ἔμπρησιν . Οὐδὲ γὰρ οἱ Ἦαυροι ἁπλῶς ἀναχωρῆσαι βιαζόμενοι ἐπενόουν , ἀλλὰ καντοὺς ὑψηλοὺς προπαρασκενάσαντες , λίνον ἐπ´ ἄκροις αὐτοῖς προσδήσαντες κ θεῖς , πολλοὺς εἶχον ἑτοίμους , εἴ ποτε βιασθεῖεν , ἅπασαν δφάψαι τὴν ππόλιν . Καὶ ὁ μὲν Θευδέριχος οὕτως ἀπεχώρησε , τοὺς δὲ περὶ Προκόπιον καὶ Βούσαλβον πολλά κις ἀποστέλλων παρὰ Θευδερῖχου ἐξῄτειν , ἔνδειγμα τῆς εὐνοίας καὶ εὐπειθείας αὐτὸν τοῦτο ἀξιῶν μαρασχέσθαι . Ὁ δὲ πάντα μὲν ἔλεγε πείθεσθαι τῷ βασιλεῖ , μὴ μέντοι ὅσιον Γότθοις , ὥσπερ οὐδὲ ἄλλοις ἀνθρώποις , ἱκέτας καὶ σωτηρίας δεομένους ἐνθρώπρυς τοῖς λαβεῖν βουλομένοις ἐκδιδόναι προγείριος , ἙᾷνΝ οὗν αὐτοὺς ἠξίοο , αηδενὶ πλὴν ἢ ὅσα ζῇν ὀχληρούς ἐσομένους . Καὶ οἱ μὲν οὕτω βραχύ τι γήδιον νεμόμενοι παρὰ Θευδερίχφ διῆγον γʹ . Ὃτι Ζήνων ἀνὴρ ὤν ἁπόλειμος ἄγαν , καὶ πολλῆς πανταχόῦεν ταραχῆς ἐφεστώσης , ἔγνω πρὸς τὸν Βάνδηλον εἰς Καρχηδόνα πρεσβεύσασθαι . Καὶ Σευῆρον ἐκ τῆς βουλῆς πρεσβευτὴν αἱρεῖται , ἄνδρα καὶ σωφροσύνῃ διαφέρειν δοκοῦντα καὶ τῷ ἐθέλειν τὰ δίκαια . Καὶ πατρίκιον αὐτὸν ποιήσας ἀποπέμπει , ὅπως ἐκ τῆς ἀξίας τῆς πρεσβείας τὸ σχῆμα κατασκευάσοι σεμνότερον Καὶ ὁ μὲν ἐξέπλευσεν , ὁ δὲ Βάνδηλος μαθὼν , ὅτι ἤξοι πρεσβεία , φθάσας ἔκπλουν ποιεῖται , καὶ Νικόπολιν εἶλεν . Ὁ δὲ πρεσβευτὴς Σευῆρος διαβὰς ἀὰὴ Σικελίας εἰς Καρχηδόνα ἀφῖκτο , καὶ πολλὰ διὰ τὸν ἔκπλουν ἐμέμφετο τὸν Βάνδηλον . Ὁ δὲ τὰ μὲν ἔεγεν ὡς πολέμιος πρᾶξαι · τὸν δὲ περὶ τῆς εἰρήνης , ἐπειδὴ πρεσβεύοιτο , νῦν ἔφη λόγον προσδέχεσθαι . Τοῦ δὲ Σευήρου τό τε σῶφρον τοῦ βίου οαυμάσας καὶ τῶν λόγων ἠγάσθη , καὶ τῆς δικαιοσύνης ἀεὶ πεῖραν λαμβάνων πᾶν ἕτοιμος ἦν ποιεῖν , ὅπερ ἐκεῖνος προβάλλοιτο . Μάλιστα δὲ ἔδοξεν αὐτῷ δίκαιος εἶναι , ὅτι , τὰ χρήματα αὐτῷ τοῦ Βαρβάρου δδόντος καὶ τὰ πρέποντα δῶρα πρεσβευτῇ δωρούμενος , ἀπεσείσατο πάντα , εἰπὼμ ὡς ἀντὶ τούτων ὁῶρόν ἐστιν εὔσχημον πρεοβεύοντι ἀνθρώπῳ τοὺς αχμαλώτους κομίσασθαι . Ὁ δὲ τῆς διανοίας ἐπαινέσας τὸν ἄνδρα · « Οὕς μὲν , » ἔφησε , « σὺν τοῖς ἐμοῖς υἱἕσι τῶν αἰχμαλώτων ἀπέλαχον , τούτους σοι πάντας ἀφίημι · ἣν δὲ τὸ πλῆθος αὐτῶν κατενείματο μοίραν , τούτους σοὶ μὲν ἐξέσται παρ´ ἑκόντων , εἰ βούλει , πρίασθαι τῶν ἐχόντων , αὐτὸς δ´ ἂν οὐ δυναίμην οὐκ ἐθέλοντας ταῦτα τοὺς εἰληφότας βιάσασθαι . »
Lemmas: ἄλλος ὑπόσχεσις δωρεά οὐ ὀλίγος . ἔρχομαι δέ Πελάγιος καί ὁ μέν ἀπειλέω , ὁ δέ ὑπισχνέομαι , ὁ δέ καί ὁ χρῆμα οὐ ὀλίγος Ν ; εἰμί ὁ φύσις φιλάργυρος ὁ τρόπος μετέρχομαι , διαπέμπω . καί δοκέω δή οὗτος ὁ τόβου ὁ πλείων ἐναφέρειν ὁ πόλις . οὐδείς γάρ ἐάν ἐλπίζω εἰσέρχομαι ἢ πόλεμος τε ἔνδον καί ὁ πᾶς ἔμπρησις . οὐδέ γάρ ὁ ηαυροος ἁπλόος ἀναχωρέω βιάζομαι ἐπινοέω , ἀλλά κάντος ὑψηλός προπαρασκενάσαντες , λίνον ἐπι ἄκρος αὐτός προσδέω Κ θέω , πολύς ἔχω ἑτοῖμος , εἰμί ποτός βιάζομαι , ἅπας δάπτω ὁ πόλις . καί ὁ μέν Θευδέριχος οὕτως ἀποχωρέω , ὁ δέ περί Προκόπιος καί Βούσαλβον πολύς κίς ἀποστέλλω παρά Θευδέριχος ἐξαιτέω , ἔνδειγμα ὁ εὔνοια καί εὐπείθεια αὐτός οὗτος ἄξιος μαράσσω . ὁ δέ πᾶς μέν λέγω πείθω ὁ βασιλεύς , μή μέντοι ὅσιος Γότθος , ὥσπερ οὐδέ ἄλλος ἄνθρωπος , ἱκέτης καί σωτηρία δήω ἐνθρώπρυς ὁ λαμβάνω βούλομαι ἐκδίδωμι προγείριος , Νᾶς ἐν αὐτός ἀξιόω , ἀηδής πλήν ἢ ὅσος ζάω ὀχληρός εἰμί . καί ὁ μέν οὗτος βραχύς τίς γῄδιον νέμω παρά Θευδερίχφ διάγω γε . ὅτι Ζήνων ἀνήρ εἰμί ἁπόλειμος ἄγαν , καί πολύς πανταχουω ταραχή ἐφίστημι , γιγνώσκω πρός ὁ Βάνδηλον εἰς Καρχηδών πρεσβεύω . καί Σευῆρος ἐκ ὁ βουλή πρεσβευτής αἱρέω , ἀνήρ καί σωφροσύνη διαφέρω δοκέω καί ὁ ἐθέλω ὁ Δίκαιος . καί πατρίκιος αὐτός ποιέω ἀποπέμπω , ὅπως ἐκ ὁ ἄξιος ὁ πρέσβυς ὁ σχῆμα κατασκευάζω σεμνός καί ὁ μέν ἐκπλέω , ὁ δέ Οὐάνδαλος μανθάνω , ὅτι ἥκω πρέσβυς , φθάνω ἔκπλοος ποιέω , καί Νικόπολις αἱρέω . ὁ δέ πρεσβευτής Σευῆρος διαβαίνω ἀάω Σικελία εἰς Καρχηδών ἀφικνέομαι , καί πολύς διά ὁ ἔκπλοος μέμφομαι ὁ Βάνδηλον . ὁ δέ ὁ μέν γίγνομαι ὡς πολέμιος πράσσω · ὁ δέ περί ὁ εἰρήνη , ἐπεί πρεσβεύω , νῦν φημί λόγος προσδέχομαι . ὁ δέ Σευῆρος ὁ τε σώφρων ὁ βίος οαυμάσας καί ὁ λόγος ἄγαμαι , καί ὁ δικαιοσύνη ἀεί πείρω λαμβάνω πᾶς ἑτοῖμος εἰμί ποιέω , ὅσπερ ἐκεῖνος προβάλλω . μάλιστα δέ δοκέω αὐτός δίκαιος εἰμί , ὅτι , ὁ χρῆμα αὐτός ὁ Βαρβάρου δίδωμι καί ὁ πρέπω Δῶρα πρεσβευτής δωρέω , ἀποσείω πᾶς , εἶπον ὡς ἀντί οὗτος ὁράω εἰμί εὔσχημος πρεοβευειμι ἄνθρωπος ὁ αχμαλώτους κομίζω . ὁ δέ ὁ διάνοια ἐπαινέω ὁ ἀνήρ · « ὅς μέν , » φημί , « σύν ὁ ἐμέω υἱός ὁ αἰχμάλωτος ἀπολαγχάνω , οὗτος σύ πᾶς ἀφίημι · ὅς δέ ὁ πλῆθος αὐτός κατανέμω μοῖρα , οὗτος σύ μέν ἔξεστι παρ´ ἑκών , εἰμί βούλομαι , ὠνέομαι ὁ ἔχω , αὐτός δδʹ εἄν οὖον δύναμαι οὐ ἐθέλω οὗτος ὁ λαμβάνω βιάζομαι . »