cogPG.PG113 365
μείζονος , ἤπερ ὁ Βιγίλας , ἀξίας , γένους τε περιφανοῦς , καὶ ἐπιτήδειος ἐς τὰ μάλιστα βασιλεῖ · ἔπειτα ὡς οὐ δεῖ παρασαλεύοντα τὰς σπονδὰς τῇ Ῥωμαίων ἐμβατεύειν γῇ . φυγάδας δὲ μετὰ τοὺς ἤδη ἐκδοθέντας ἑπτακαίδεκα ἀπέσταλκά σοι , ὡς ετέρων οὐκ ὄντων . Καὶ ταῦτα μὲν ἡν ἐν τοῖς γράμμασι , φράζειν δὲ τὸν Μαξιμῖνον ἀπὸ στόματος τῷ Ἀττήλᾳ , μὴ χρῆναι αἰτεῖν πρέσβεις μεγίστης ἀξίας παρ´ αὐτὸν διαβῆναι · τοῦτο γὰρ οὐδὲ ἐπὶ τῶν αὐτοῦ προγόνων , οὐδὲ ἐπὶ ἑτέρων τῶν ἀρξάντων τῆς Σκυθικῆς γενέσθαι , ἀλλὰ πρεσβεύσασθαι τόν τε ἐπιτυΡλ ἀγγελιαφόρον . Εἰς δὲ τὸ διευκρινῆσαι τὰ ἀμφιβαλλόμενα ἐδόκει πέμπειν Ὁνηγήσιον παρὰ Ῥωμαίους · μὴ οἱόν τε γὰρ αὐτὸν , Σειδικῆς δῃωθείσης , σὺν ὑπατικῷ ἀνδρὶ ἐς αὐτὴν προτέναι . Ἐπὶ ταύτην τὴν πρεσβείαν ἐκλιπαρήσος πείθει με Μαξιμῖνος αὐτῷ συναπᾶραι . Καὶ δῆτα ἅμα τοῖς Βαρβάροις ἐχόμενοι τῆς ὁδοῦ ἐς Σερδικὴν ἀφικνούμεθα , τρισκαίδεκα ὁρᾶν ἀνδρὶ εὐζώνῳ τῆς Κωνσταντίνου ἀπέχουσαν . Ἐν ᾖ καταλύσαντες καλῶς ἔχειν ἡγησάμεθα ἐπὶ ἑστίαν Ἐδέκωνα καὶ τοὺ - μετ´ αὐτοῦ βαρβάρους καλεῖν . Πρόβατα οὖν καὶ βοῦς ἀποδομένων τῶν ἐπιχωρίων ἡμῖν , κατασφάξαντες ἀριστοποιούμεθα . Καὶ παρὰ τὸν τοῦ συμποσίου καιρὸν τῶν μὲν Βαρβάρων τὸν Ἀττήλαν , ἠμῶν δὲ τὸν βασιλέα θαυμαζόντων , ὁ Βιγίλας ἔφη , ὡς οὐκ εἴη Θεὸν καὶ ἄνθρωπον δίκαια συγκρίνειν , ἄνθρωπον μὲν τὸν Ἀττήλαν , Θεὸν δὲ τὸν Θεοδόσιον λέγων . Ὥσχαλλον οὖν οἱ Οὗννοι , καὶ κατὰ μικρὸν Κὑποθερμαινόμενοι ἐχαλέπαινον . Ἡμῶν δὲ εἰς ἕτερα τρεψάντων τὸν λόγον καὶ φιλοφροσύνῃ τὸν σφῶν αὐτῶν καταπραῦνόντων θυμὸν , μετὰ τὸ δεῖπνον ὡς διανέστημεν , δώροις ὁ Μαξιμῖνος Ἐδέκωνα καὶ Ὀρέστην ἐθεράπευσε , σηρικοῖς ἐσθήμασι καὶ λίθοις ἀνδρικοῖς . Ἀναμείνας δὲ τὴν Ἐδέκωνος Ὀρέστης ἀναχώρησιν , πρὸς τὸν Μαξιμῖνον φράζει , ὡς σοφός τε εἴη καὶ ἄριστος , μὴ ὅμοια σὺν τοῖς ἀμφὶ τὰ βασίλεια πλημμελήσας · χωρὶς γὰρ αὐτοῦ ἐπὶ δεῖπνον τὸν Ἐδέκωνα καλοῦντες δώροις ἐτίμων . Ἀπόρου δὲ τοῦ λόγου ὡς μηδὲν ἐπισταμένοις φανέντος , καὶ ριῶπται μὲν αὐτὸς , τετίμηται δὲ ὁ Ἐδέκων , οὐδὲν ἀποκρινάμενος ἐξῆλθε . Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ὡς ἐβαδίζομεν , φέρομεν ἐπὶ Βιγίλαν ἅπερ ἡμῖν Ὀρέστης εἰ ρήκει . Ὃς δέ , ἐκεῖνον μὴ δεῖν χαλεπαίνειν ὡς τῶν αὐτῶν Ἑδέκωνι μὴ τυγχάνοντα · αὐτὸν μὲν γὰς ὀπάονά τε καὶ ὑπογραφέα εἶναι Ἀττήλα , Ἐδέκωνα δὲ τὰ κατὰ πόλεμον ἄριστον , ὡς τοῦ Οὔννου γένους ἀναβεβηκέναι τὸν Ὀρέστην πολύ . Ταῦτα εἰπὼν · Κκαὶ τῷ Ἐδέκωνι ἰδιολογησάμενος ἔφασκεν ὕστερον πρὸς ἡμᾶς , εἴτε ἀληθιζόμενος , εἴτε ὑποκρινόμενος , ὡς εἴποι μὲν αὐτῷ τὰ εἰρημένα , μόγις δὲ αὐτὸν καταπραῦναι τραπέντα ἐπὶ τοῖς λεχθεῖσιν εἰς ὀργὴν . Ἀφικόμενοι δὲ ἐς Ναῖσσὸν ἔρημον μὲν εὕρομεὶ ἀνθρώπων τὴν πόλιν , ὡς ὑπὸ τῶν πολεμίων ἀνατραπεῖσαν · ἐν δὲ τοῖς ἱεροῖς καταλύμασι τῶν ὑπὸ νόσο
Lemmas: μείζων , ἤ2 ὁ βιγιλαας , ἄξιος , γένος τε περιφανής , καί ἐπιτήδειος εἰς ὁ μάλιστα βασιλεύς · ἔπειτα ὡς οὖον δεῖ παρασαλεύω ὁ σπονδή ὁ Ῥωμαῖος ἐμβατεύω γῆ . φυγάς δέ μετά ὁ ἤδη ἐκδίδωμι ἑπτακαίδεκα ἀποστέλλω σύ , ὡς ἕτερος οὐ εἰμί . καί οὗτος μέν ἐάν ἐν ὁ γράμμα , φράζω δέ ὁ Μαξιμῖνος ἀπό στόμα ὁ Ἀττήλᾳ , μή χρή αἰτέω πρέσβυς μέγας ἄξιος παρ´ αὐτός διαβαίνω · οὗτος γάρ οὐδέ ἐπί ὁ αὐτός πρόγονος , οὐδέ ἐπί ἕτερος ὁ ἄρχω ὁ Σκυθικός γίγνομαι , ἀλλά πρεσβεύω ὁ τε ἐπιτυΡλ ἀγγελιαφόρος . εἰς δέ ὁ διευκρινέω ὁ ἀμφιβάλλω δοκέω πέμπω Ὁνηγήσιον παρά Ῥωμαῖος · μή οἷος τε γάρ αὐτός , σειδικη δηϊόω , σύν ὑπατικός ἀνήρ εἰς αὐτός προτείνω . ἐπί οὗτος ὁ πρεσβεία ἐκλιπαρέω πείθω ἐγώ Μαξιμῖνος αὐτός συναπαίρω . καί δῆτα ἅμα ὁ βάρβαρος ἔχω ὁ ὁδός εἰς Σερδικὴν ἀφικνέομαι , τρεισκαίδεκα ὁράω ἀνήρ εὔζωνος ὁ Κωνσταντῖνος ἀπέχω . ἐν εἰμί καταλύω καλῶς ἔχω ἡγέομαι ἐπί ἑστία Ἐδέκωνα καί ὅς - μετέ αὐτός βάρβαρος καλέω . Πρόβατον οὖν καί βοῦς ἀποδίδωμι ὁ ἐπιχώριος ἐγώ , κατασφάζω ἀριστοποιέω . καί παρά ὁ ὁ συμπόσιον καιρός ὁ μέν βάρβαρος ὁ Ἀττήλαν , ἡμεῖς δέ ὁ βασιλεύς θαυμάζω , ὁ βιγιλαας φημί , ὡς οὐ εἰμί θεός καί ἄνθρωπος Δίκαιος συγκρίνω , ἄνθρωπος μέν ὁ Ἀττήλαν , θεός δέ ὁ Θεοδόσιος λέγω . Ὥσχαλλον οὖν ὁ Οὗννος , καί κατά μικρός κυποθερμαινομαι χαλεπαίνω . ἡμός δέ εἰς ἕτερος τρέπω ὁ λόγος καί φιλοφροσύνη ὁ σφεῖς αὐτός καταπραΰνω θυμός , μετά ὁ δεῖπνον ὡς διανίστημι , δῶρον ὁ Μαξιμῖνος Ἐδέκωνα καί Ὀρέστης θεραπεύω , σηρικός ἔσθημα καί λίθος ἀνδρικός . ἀναμένω δέ ὁ Ἐδέκωνος Ὀρέστης ἀναχώρησις , πρός ὁ Μαξιμῖνος φράζω , ὡς σοφός τε εἰμί καί ἀγαθός , μή ὅμοιος σύν ὁ ἀμφί ὁ βασίλεια πλημμελέω · Χωρὶς γάρ αὐτός ἐπί δεῖπνον ὁ Ἐδέκωνα καλέω δῶρον τιμάω . ἄπορος δέ ὁ λόγος ὡς μηδείς ἐφίστημι φαίνω , καί ριοραω μέν αὐτός , τιμάω δέ ὁ Ἐδέκων , οὐδείς ἀποκρίνω ἐξέρχομαι . ὁ δέ ὑστεραῖος ὡς βαδίζω , φέρω ἐπί βιγιλαω ὅσπερ ἐγώ Ὀρέστης εἰμί ῥήγνυμι . ὅς δέ , ἐκεῖνος μή δήω χαλεπαίνω ὡς ὁ αὐτός Ἑδέκωνι μή τυγχάνω · αὐτός μέν γῆ ὀπάων τε καί ὑπογραφεύς εἰμί Ἀττήλα , Ἐδέκωνα δέ ὁ κατά πόλεμος ἀγαθός , ὡς ὁ Οὗννος γένος ἀναβαίνω ὁ Ὀρέστης πολύς . οὗτος εἶπον · Κκαὶ ὁ Ἐδέκωνι ἰδιολογέω φάσκω ὕστερος πρός ἐγώ , εἴτε ἀληθεύω , εἴτε ὑποκρίνομαι , ὡς εἶπον μέν αὐτός ὁ εἴρω , μόγις δέ αὐτός καταπράσσω τέρπω ἐπί ὁ λέγω εἰς ὀργή . ἀφικνέομαι δέ εἰς ναιεννυω ἐρῆμος μέν εὑρίσκω ἄνθρωπος ὁ πόλις , ὡς ὑπό ὁ πολέμιος ἀνατρέπω · ἐν δέ ὁ ἱερός κατάλυμα ὁ ὑπό νόσος