cogPG.PG113 211
διὰ τῶν σκουλκατόρων ἡμῶν , πάντας ὑμᾶς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου κατασφάξομεν , καὶ οὕτως ἀναχωροῦμεν τῶν ἐντεῦθεν · καὶ τί τὸ λοιπὸν Σαυρομάτῳ ὄφελος τῆς φαμιλίας αὐτοῦ πάσης καὶ τῆς πόλεως ἀπολλυμένης ; Αἱ δὲ γυναῖκες Σαυρομάτου ταῦτα ἀκούσασαι , σπουδαίως τοῦτο γενέσθαι παρεσκεύασαν · καὶ δὴ ἀποστέλλουσιν οἱ Χερσωνῖται μετὰ Βοσποριανῶν καὶ ἰδίους πέντε πρέσβεις πρὸς Σαυοόματον , μηνύοντες αὐτῷ τὰ γενόμενα καὶ λεχθέντα , καὶ δὴ τῶν πρέσβεων καταλαβόντων τὸν Σαυρόματον κατὰ τοὺς τοῦ Ἄλυος ποταμοῦ τόπους , ἀνήγγειλαν αὐτῷ πάντα τὰ γενόμενα κατὰ τῶν Βοσποριανῶν παρὰ τῶν Χερσωνιτῶν . Ὁ δὲ ἐν πολλῇ στενώσει γενόμενος , ὡς δῆθεν , φησὶ , βουλόμενος τοὺς τῶν Χερσωνιτῶν πρέσβεις ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἀναπαῦσαι , λέγει αὐτοῖς · Ἐπειδὴ κοπωμένοι ἐστε , θέλω ὑμᾶς ὀλίγας ἡμέρας ἀναπαῆναι , καὶ εἶθ´ οὕτως πάντα τὰ ὑφ´ ὑμῶν λεχθέντα ποιήσω · ἐντεῦθεν ἀπέλθετε πρὸς τοὺς Ῥώμης , καὶ μάθε - ε παρ´ αὐτῶν , καὶ πείθεσθε , ὅτι ἀληθεύω ὑμῖν , καὶ μὴ ψεύδομαι . Τῶν δὲ Χερσωνιτῶν ἀπελθόντων πρὸς Κώνσταντα μετὰ καὶ πρέσβεων τοῦ Σαυρομάτου , ἐπύθοντο τὰ μεταξὺ αὐτῶν γενόμενα , ἀνήγγειλαν δὲ τῷ Κώνστᾳ καὶ πάντα τὰ ὑπ´ αὐτῶν κατὰ τῶν Βοσποριανῶν καὶ τὴν Μαιώτιδα λίμνην γενόμενα · καὶ τὸ πῶς τὰς φαμιλίας Σαυρομάτου παρέλαβυν , καὶ ὅτι τῇ ἀνάγκη ταύτῃ εἰς εἰρήνην ἦλθεν ὁ Σαυρόματος . Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Κώνστας πάνυ ἐλυπήθη , καὶ λέγει τοῖς Χερσωνίταις · Καὶ τί μοι τὸ ὄφελος λοιπὸν τῆς ὑμετέρας συμμαχίας , ἀφ´ ἧς ἐγὼ ἐποίησα πάκτα δοῦναι αὐτοῖς χρυσίον τοσοῦτον ; Λέγουσιν αὐτῷ οἱ Χερσωνῖται · Μὴ λυπηθῆς , δέσποτα , καὶ , ἐὰν θέλῃς , ἡμεῖς ἀναλύομεν τὸ περὶ τῆς δόσεως πάκτον . Λέγει αὐτοῖς ὁ Κώνστας · Καὶ πῶς δυνατόν ; Λέγουσιν αὐτῷ οἱ Χερσωνῖται · Δήλωσον καὶ αὐτὸς τῷ Σαυρομάτῳ , ὅτι Τὰ μὲν ἤδη μεταξὺ ἡμῶν γενόμενα πάκτα κεκράτηνται · ἐπεὶ οὖν τῇ αἰτίᾳ τῇ σῇ κἀγὼ ἀναλώματα καὶ ζημίας πολλὰς ἐποίησα σὺν τῷ στρατῷ ἀπὸ Ῥώμης ἕως ὗδε , δός μοι καὶ σὺ ταῦτα , κἀνώ σοι ἀποδίδωμι » τὰφαμιλίας σου πάσας , καὶ τὴν πόλιν σου . Περιχαρὴς δὲ γενόμενος ὁ Κώνστας ἐμήνυσε ταῦτα τῷ Σαυρομάτῳ . Ὁ δὲ Σαυρόματος ἀκούσας καὶ λυπηθείς σφόδρα , μηνύει τῷ Κώνστᾳ λέγων , ὅτι Οὐ θέλω δοῦναι τί ποτ´ οὖν οὐδὲ λαβεῖν · ἀλλὰ μόνον ἀπόστειλόν μοι τοὺς Χερσωνίτας , ἵνα τῶν ἐντεῦθεν ἀναχωρήσω . Λέγουσιν οἱ Χερσωνῖται τῷ Κώνστα · Μὴ ἀπολύσῃς ἡμᾶς ἕως ἂν πάντας τοὺς αἰχμαλώτους ἀπολάβῃς . Τότε μηνύει ὁ Κώνστας τῷ Σαυρομάτῳ λέγων , ὅτι Ἀπόστειλόν μοι πάντας οὓς ἂν ἔχεις αἰχμαλώτους , καὶ ἀπολύω τοὺς Χερσωνίτας . Ὁ δὲ Σαυρόματος ταῦτα ἀκούσας , ἄκων καὶ μὴ βουλόμενος ἀπέλυσεν ἅπαντας οὓς ἄν εἶχεν αἰχμαλώτους ἕως ἐνός . Ἀπολαβὼν οὖν ὁ Κώνστας ἅπαντας τοὺς πραιδευθέντας , δύο τῶν Χερσωνιτῶν πρέσβεις κατασχὼν · παρ´ ἑαυτῷ , τοὺς ἄλλους ἀπέστειλε πρὸς τὸν Σαυρόματον · ὅστις Σαυρόματος παραλαβών αὐτοὺς , προκπέστειλεν ἐκ τῆς τῶν Λαζῶν χώρας μετὰ καὶ τῶν ἰδίων ἀνθρώπων πρὸς τὸ παραδοῦναι αὐτοῖς τήν τε
Lemmas: διά ὁ σκουλκάτωρ ἐγώ , πᾶς σύ ἀπό μικρός ἠώς μέγας κατασφάζω , καί οὕτως ἀναχωρέω ὁ ἐντεῦθεν · καί τίς ὁ λοιπός Σαυρομάτης ὄφελος ὁ φαμιλία αὐτός πᾶς καί ὁ πόλις ἀπόλλυμι ; ὁ δέ γυνή Σαυρομάτης οὗτος ἀκούω , σπουδαῖος οὗτος γίγνομαι παρασκευάζω · καί δή ἀποστέλλω ὁ χερσωνιος μετά Βοσποριανός καί ἴδιος πέντε πρέσβυς πρός σαυοομαω , μηνύω αὐτός ὁ γίγνομαι καί λέγω , καί δή ὁ πρέσβυς καταλαμβάνω ὁ σαυρομαω κατά ὁ ὁ ἄλυς ποταμός τόπος , ἀναγγέλλω αὐτός πᾶς ὁ γίγνομαι κατά ὁ Βοσποριανός παρά ὁ χερσωνιος . ὁ δέ ἐν πολύς στένωσις γίγνομαι , ὡς δῆθεν , φημί , βούλομαι ὁ ὁ χερσωνιος πρέσβυς ἐκ ὁ ὁδοιπορία ἀναπαύω , λέγω αὐτός · ἐπεί κόπτω εἰμί , ἐθέλω σύ ὀλίγος ἡμέρα ἀναπαύω , καί ἔρχομαι οὕτως πᾶς ὁ ὑφ´ σύ λέγω ποιέω · ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι πρός ὁ Ῥώμη , καί μανθάνω - ε παρ´ αὐτός , καί πείθω , ὅτι ἀληθεύω σύ , καί μή ψεύδω . ὁ δέ χερσωνιος ἀπέρχομαι πρός Κώνστας μετά καί πρέσβυς ὁ Σαυρομάτης , πυνθάνομαι ὁ μεταξύ αὐτός γίγνομαι , ἀναγγέλλω δέ ὁ Κώνστα καί πᾶς ὁ ὑπό αὐτός κατά ὁ Βοσποριανός καί ὁ Μαιῶτις λίμνη γίγνομαι · καί ὁ πῶς ὁ φαμιλία Σαυρομάτης παραλαμβάνω , καί ὅτι ὁ ἀνάγκη οὗτος εἰς εἰρήνη ἔρχομαι ὁ σαυρομα . ἀκέω δέ οὗτος ὁ Κώνστας πάνυ λυπέω , καί λέγω ὁ χερσωνιος · καί τίς ἐγώ ὁ ὄφελος λοιπός ὁ ὑμέτερος συμμαχία , ἀφή ὅς ἐγώ ποιέω πάκτον δίδωμι αὐτός χρυσίον τοσοῦτος ; λέγω αὐτός ὁ χερσωνιος · μή λυπέω , δεσπότης , καί , ἐάν ἐθέλω , ἐγώ ἀναλύω ὁ περί ὁ δόσις πάκτον . λέγος αὐτός ὁ Κώνστας · καί πῶς δυνατός ; λέγω αὐτός ὁ χερσωνιος · δηλόω καί αὐτός ὁ Σαυρομάτης , ὅτι ὁ μέν ἤδη μεταξύ ἐγώ γίγνομαι πάκτον κρατέω · ἐπεί οὖν ὁ αἴτιος ὁ σός ἐγώ ἀνάλωμα καί ζημία πολύς ποιέω σύν ὁ στρατός ἀπό Ῥώμη ἠώς ἔπηλ-υς , δίδωμι ἐγώ καί σύ οὗτος , καίνω σύ ἀποδίδωμι » τὰφαμιλίας σύ πᾶς , καί ὁ πόλις σύ . περιχαρής δέ γίγνομαι ὁ Κώνστας μηνύω οὗτος ὁ Σαυρομάτης . ὁ δέ σαυρομα ἀκούω καί λυπέω σφόδρα , μηνύω ὁ Κώνστα λέγω , ὅτι οὖον ἐθέλω δίδωμι τίς ποτ οὖν οὐδέ λαμβάνω · ἀλλά μόνος ἀποστέλλω ἐγώ ὁ χερσωνιος , ἵνα ὁ ἐντεῦθεν ἀναχωρέω . λέγω ὁ χερσωνιος ὁ Κώνστα · μή ἀπολύω ἐγώ ἠώς εἄν πᾶς ὁ αἰχμάλωτος ἀπολαμβάνω . τότε μηνύω ὁ Κώνστας ὁ Σαυρομάτης λέγω , ὅτι ἀποστέλλω ἐγώ πᾶς ὅς εἄν ἔχω αἰχμάλωτος , καί ἀπολύω ὁ χερσωνιος . ὁ δέ σαυρομα οὗτος ἀκούω , ἄκων καί μή βούλομαι ἀπολύω ἅπας ὅς ἄν ἔχω αἰχμάλωτος ἠώς εἷς . ἀπολαμβάνω οὖν ὁ Κώνστας ἅπας ὁ πραιδεύω , δύο ὁ χερσωνιος πρέσβυς κατέχω · παρ´ ἑαυτοῦ , ὁ ἄλλος ἀποστέλλω πρός ὁ σαυρομαω · ὅστις σαυρομα παραλαμβάνω αὐτός , προκπέστειλεν ἐκ ὁ ὁ Λαζοί χώρα μετά καί ὁ ἴδιος ἄνθρωπος πρός ὁ παραδίδωμι αὐτός ὁ τε