cogPG.PG113 392
ετρατιὼταις τοῖς ] ἐκεῖφυλάττουσιν , οὖσιν ὡς δισχιλἱοες , οἱ καὶ ἀμύνασθαι ἐπιόντα πρός γε τὸ παραχρῆμα ῥαδίως ἠδύναντο , ἔπεισεν ὁμοῦ πάντας ἐκλιπεῖν Ἐπίδαμνον , καὶ λέγων καὶ ταράττων , καὶ φήμην ἀεὶ καινὴν πειρώμενος ἐμβάλλειν , καὶ ὅτι βασιλεῖ ἀπεχθήσονται μᾶλλον ἀντιστῆναι θέλοντες , καὶ πρὸς τὸν Βαλαμήρου εὐθέως ἐπέστελλεν , ὡς τάχος ἐπείγεσθαι . Ὁ δὲ τὸ τοῦ Σιδιμούνδου ἐπέμενε ἑήλωμα , καὶ τὴν αὐτοῦ ἀδελφὴν νόσῳ κατεχομένην , ἐξ ἦς ἐτελεύτησε . Φανερὰν μέντοι τῆς καθέδρας πρόφασιν ἐποιεῖτο τὴν τοῦ πρεσβευτοῦ παρὰ Ζήνωνος ἄφιξιν καὶ τὴν βούλεσθαι μαθεῖν ὅπως πρὸς αὐτὸν ἔχει τὰ ἐκ τοῦ βασιλέως . Ἐπεὶ δὲ τὴν ἀδελφὴν μὲν ἀποθανοῦσαν ἔθαεν , τὰ δὲ παρὰ Σιδιμούνδου ἀπήντησε καλοῦντα , πρὸς τοὺς Ἡρακλειώτας ἐκλιπόντας μὲν τὴν πάλιν , ἐς φρούριον δὲ ἰσχυρὸν ἀνασκευασαμένους , πέμψας ἀπῄτει σἷοον πολύν τινακαὶ οἶνον , ὅπως τῷ στρατῷ ἔχοι ἀπιὼν ἐφόδια . Οἱ δὲοὐδὲν ἔφασαν αὐτῷ δύνασθαι .... ἐν τοσαύταις ἡμέραις λέγοντες , ὅσον εἶχον ἐπὶ φρουρίῳ γε μικρῷ δεδαπανῆσθαι . Ὁ δὲ πρὸς ὀργὴν τὰ πλεῖστα τῆς πόλεως ἐμπρήσας , ἀνδρῶν οὔσης ἐρήμου , εὐθὺς ἀπανίσταται . Καὶ κατὰ τὴν δύσοδον καὶ στενὴν ὁδὸν τὴν ἐπὶ τὴν νέαν λεγομένην ἤπειρον ἀπάγουσαν ἀναστήσας ἤλαυνε , καὶ προπέμπει τοὺς ἱππεῖς τὰ ἄκρα τῇ στρατιᾷ κροκαταληψομένους , καὶ ἕως ἀνέλπιστοί εἰσι κατ´ ἐκεῖνα χωρήσειν , ἐξ ἐφόδου ἀθρόας ἐκκρούσοντας τὴν φυλακὴν , ἤτις ἦν αὐτόθι . Οἱ δὲ ὡς ἀνέβησαν , οἱ κπὶ τῷ τειχίῳ φρουροῦντες στρατιῶται τό τε πλῆθος Κόντες καὶ πρὸς τὸ αἰφνίδιον αὐτῶν καταπλαγέντες οὔτε ἐς ἀλκὴν ʹ ἕτι τραπέσθαι ὑπέμειναν , αὖτε λογισμὸν ἔσχον ἀποζεῦξαι τὸ τείχισμα , ἀλλ´ ὥρμησαν φεύγειν , ὑπὸ τῆς ἐκπλήξεως ἀπερίοπτει τάντων τῶν εἰς τὸν τότε καιρὸν ὠφελῆσαι δυναμένων . Οἱ δὲ κατὰ πολλὴν ἐρημίαν προσιόντες ἐχώρουν , ἐπὶ τοῦ στόματος αὐτὸς ὁ Θευδέριχος , Τόας δὲ ὁ μέγιστος τῶν ὑπ´ αὐτὸν στρατηγῶν κατὰ τὸ μέσον εἶχε , ὄευδιμοῦνδος δὲ ὁ ἕτερος τῶν Βαλαμήρου παίδων ἐπὶ τῆς οὐραγίας . Θευδέριχος μὲν οὕν προκαταβὰς καὶ θαρσῶν , ὡς οὐδεὶς ἦν αὐτοῖς ἐφεπόμενος , τοῖς ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν καὶ τοῖς ἄλλοις σκευοφόροις εἶπεν προχωρεῖν · αὐτὸς δὲ ἠπείγετο φθάσαι προκαταλαβών ἣν ἂν δύναιτο πόλιν . Καὶ πρὸς μὲν τὴν Λυχνηδὸν ἐπελθὼν ἀπεκρούσθη , ἐπὶ ὁχυροῦ κειμένην καὶ πηγῶν ἔνδον πλήρη , καὶ σίτου προενόντος . Ἀναστὰς δὲ ἐκεῖθεν τήν τε Σκαμπίαν αἱρεῖ , τῶν οἱκητόρων αὐτὴν πάλαι ἐκλελοιπότων , καὶ ἐξ αὐτῆς ὁρμήσας Ἐπίδαμνον λαμβάνει . Ἀδαμάνττος δε ταῦτα πυθόμενος προπέμπει πῶν ἰππέων τῶν βασιλείων τινὰ , οὓς μαγιστριανοὺς καλοῦσι , μεμφόμενός τε αὐτῷ παρὰ τὴν ὑπόσχεσιν τῆς πρεσβείας ποιοῦντι , καὶ κελεύων ἠρεμεῖν καὶ μὴτε πλοῖα λαβεῖν , μήτ´ ἄλλο τι των παοόντων πλέον
Lemmas: ετρατιὼταις ὁ ] ἐκφυλάσσω , εἰμί ὡς δισχιλἱοες , ὁ καί ἀμύνω ἔπειμι πρός γε ὁ παραχρῆμα ῥᾳδίως δύναμαι , πείθω ὁμοῦ πᾶς ἐκλείπω Ἐπίδαμνος , καί λέγω καί ταράσσω , καί φήμη ἀεί καινός πειράω ἐμβάλλω , καί ὅτι βασιλεύς ἀπεχθάνομαι μᾶλλον ἀνθίστημι ἐθέλω , καί πρός ὁ Βαλαμήρου εὐθύς ἐπιστέλλω , ὡς τάχος ἐπείγω . ὁ δέ ὁ ὁ σιδιμουνδος ἐπιμένω ἕλωμα , καί ὁ αὐτός ἀδελφή νόσος κατέχω , ἐκ εἰμί τελευτάω . Φανερός μέντοι ὁ καθέδρα πρόφασις ποιέω ὁ ὁ πρεσβευτής παρά Ζήνων ἄφιξις καί ὁ βούλομαι μανθάνω ὅπως πρός αὐτός ἔχω ὁ ἐκ ὁ βασιλεύς . ἐπεί δέ ὁ ἀδελφή μέν ἀποθνῄσκω θεάομαι , ὁ δέ παρά σιδιμουνδος ἀπαντάω καλέω , πρός ὁ Ἡρακλειώτης ἐκλείπω μέν ὁ πάλιν , εἰς φρούριον δέ ἰσχυρός ἀνασκευάζω , πέμπω ἀπαιτέω ἵημι πολύς τινακη οἶνος , ὅπως ὁ στρατός ἔχω ἀπέρχομαι ἐφόδια . ὁ Δεουδέ φημί αὐτός δύναμαι .... ἐν τοσοῦτος ἡμέρα λέγω , ὅσος ἔχω ἐπί φρούριον γε μικρός δαπανάω . ὁ δέ πρός ὀργή ὁ πλεῖστος ὁ πόλις ἐμπίμπρημι , ἀνήρ εἰμί ἐρῆμος , εὐθύς ἀπανίστημι . καί κατά ὁ δύσοδος καί στενός ὁδός ὁ ἐπί ὁ νέος λέγω ἤπειρος ἀπάγω ἀνίστημι ἐλαύνω , καί προπέμπω ὁ ἱππεύς ὁ ἄκρος ὁ στρατιά κροκαταληψομενος , καί ἠώς ἀνέλπιστος εἰμί κατ´ ἐκεῖνος χωρέω , ἐκ ἔφοδος ἀθρόος ἐκκρούω ὁ φυλακή , ὅστις εἰμί αὐτόθι . ὁ δέ ὡς ἀναβαίνω , ὁ κπὶ ὁ Τείχιον φρουρά στρατιώτης ὁ τε πλῆθος Κόντες καί πρός ὁ αἰφνίδιος αὐτός καταπλάσσω οὔτε εἰς ἀλκή ʹ ἔτι τρέπω ὑπομένω , αὖτε λογισμός ἔχω ἀποζεύγνυμαι ὁ τείχισμα , ἀλ ὁρμάω φεύγω , ὑπό ὁ ἔκπληξις ἀπερίοπτος τείνω ὁ εἰς ὁ τότε καιρός ὠφελέω δύναμαι . ὁ δέ κατά πολύς ἐρημία πρόσειμι χωρέω , ἐπί ὁ στόμα αὐτός ὁ Θευδέριχος , Τόας δέ ὁ μέγας ὁ ὑπό αὐτός στρατηγός κατά ὁ μέσος ἔχω , ὄευδιμοῦνδος δέ ὁ ἕτερος ὁ Βαλαμήρου παῖς ἐπί ὁ οὐραγία . Θευδέριχος μέν οὖν προκαταβαίνω καί θάρσος , ὡς οὐδείς εἰμί αὐτός ἐφέπω , ὁ ἐπί ὁ ἅμαξα καί ὁ ἄλλος σκευόφορος εἶπον προχωρέω · αὐτός δέ ἐπείγω φθάνω προκαταλαμβάνω ὅς εἄν δύναμαι πόλις . καί πρός μέν ὁ Λυχνιδός ἐπέρχομαι ἀποκρούω , ἐπί ὀχυρός κεῖμαι καί πηγή ἔνδον πλήρης , καί σῖτος προένειμι . ἀναστάς δέ ἐκεῖθεν ὁ τε Σκαμπίαν αἱρέω , ὁ οἰκήτωρ αὐτός πάλαι ἐκλείπω , καί ἐκ αὐτός ὁρμάω Ἐπίδαμνος λαμβάνω . ἀδάμας δέ οὗτος πυνθάνομαι προπέμπω ποῦ ἱππεύς ὁ βασίλειος τις , ὅς μαγιστριανός καλέω , μέμφομαι τε αὐτός παρά ὁ ὑπόσχεσις ὁ πρέσβυς ποιέω , καί κελεύω ἠρεμέω καί μήτε πλοῖον λαμβάνω , μῆτε ἄλλος τίς ὁ πάομαι πλέω