cogPG.PG113 382
τῆς μὲν τοιαύτης διήμαρτεν ἐλπίδος , τοῦ Ἀττήλα χαλεπήναντος , ὅτι γε δὴ ἐς τὴν αὐτοῦ ἐπανῆλθε . Τάπε δὲ διὰ τὸν τῆς εὐωχίας καιρὸν παρελθὼν τῷ τε εἴδει καὶ τοῖς ἐσθήμασι καὶ τῇ φωνῇ καὶ τοῖς συγκεχυμένως παρ´ αὐτοῦ προφερομένοις ῥήμασι · τῇ γὰρ Αὐσονίων τὴν τῶν Οὔννων καὶ τὴν τῶν Γότθων παραμιγνὺς γλῶτταν πάντας διέχεεν καὶ ἐς ἄσβεστον ὁρμῆσαι γέλωτα παρεσκεύασε , πλὴν Ἀττήλα . Αὐτὸς γὰρ ἔμενεν ἀστεμφὴς καὶ τὸ εἶδος ἀμετάτρεπτος , καὶ οὐδὲν οὔτε λέγων , οὔτε ποιῶν γέλωτος ἐχόμενον ἐφαίνετο , πλὴν ὅτι τὸν νεώτατον τῶν παίδωνἨρνᾶς δὲ ὄνομα τούτῳ εἰσιόντα καὶ παρεστῶτα εἶλκε τῆς παρειᾶς , γαληνοῖς ἀποβλέπων ὄμμασι πρὸς αὐτόν . Ἐμοῦ δὲ θαυμάζοντος ὅπως τῶν μὲν ἄλλων παίδων ὀλιγωροίη , πρὸς δὲ ἐκεῖνον ἔχοι τὸν νοῦν , ὁ παρακαθήμενος Βάρβαρος , συνιεὶς τῆς Αὐσονίων φωνῆς καὶ τῶν παρ´ αὐτοῦ μοι ῥηθησομένων μηδὲν ἐκλέγειν προειπὼν , ἔφασκε τοὺς μάντεις τῷ Ἀττήλᾳ προηγορευκέναι , τὸ μὲν αὐτοῦ πεσεῖσθαι γένος , ὑπὸ δὲ τοῦ παιδὸς ἀναστήσεσθαι τούτου . Ὡς δὲ ἐν τῷ συμποσίῳ εἶλκον τὴν νύκτα , ὑπεξήλθομεν , ἐπὶ πολὺ μὴ βουληθέντες τῷ πότῳ προσκαρτερεῖν . ἡμέρας δὲ γενομένης ἐπὶ τὸν Ὁνηγήσιον ἤλθομεν , χρῆναι ἡμᾶς διαφεθῆναι λέγοντες καὶ μὴ τηνάλλως τρίβειν τὸν χρόνον . Καὶ ὃς ἔφη ἐθέλειν καὶ τὸν Ἀττήλαν ἀποπέμπειν ἡμᾶς . Καὶ μικρὸν διαλιπὼν ἅμα τοῖς λογάσιν ἐβουλεύετο περὶ τῶν Ἀττήλᾳ δεδογμένων , καὶ τὰ βασιλεῖ ἀποδοθησόμενα συνέταττε γράμματα , ὑπογραφέων . αὐτῷ παρόντων καὶ Ῥουστικίου , ἀνδρὸς ὁρμωμένου μὲν ἐκ τῆς ἄνω Μυσίας , ἁλόντος δὲ ἐν τῷ πολέμῳ , καὶ διὰ λόγων ἀρετὴν τῷ Βαρβάρῳ ἐπὶ τῇ τῶν γραμμάτων διαπονουμένου συντάξει . Ὡς δὲ ἐκ τῆς συνόδου διανέστη , ἐδεήθημεν αὐτοῦ περὶ λύσεως τῆς Σύλλου γαμετῆς καὶ τῶν ἐκείνης παίδων , ἐν τῇ Ῥατιαρίας ἀνδραποδισθέντων ἀλώσει . Καὶ πρὸς μὲν τὴν αὐτῶν οὐκ ἀπηγόρευσε λύσιν , ἐπὶ πολλοῖς δὲ σφᾶς ἐβούλετο χρήμασιν ἀπεμπολᾷν . Ἡμῶν δὲ ἐλεεῖν αὐτοὺς τῆς τύχης ἱκετευσάντων , τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν λογιζόμενον , διέβη τε πρὸς τὸν Ἀττήλαν , καὶ τὴν μὲν γυναῖκα ἐπὶ πεντακοσίοις διαφῆκε χρυσοῖς , τοὺς δὲ παῖδας δῶρον ἔπεμπε βασιλεῖ . Ἐν τούτῳ δὲ καὶ ἡ Ῥέκαν ἡ τοῦ Ἀττήλα γαμετὴ παρὰ Ἀδάμει τῶν αὐτῆς πραγμάτων τὴν ἐπιτροπὴν ἔχοντι δειπνεῖν ἡμᾶς παρεκάλει . Καὶ παρ´ αὐτὸν ἐλθόντες ἅμα τισὶ τῶν ἐκ τοῦ ἔθνους λογάδων φιλοφροσύνης ἐτύχομεν . Ἐδεξιοῦτο δὲ ἡμᾶς μειλιχίοις τε λόγοις καὶ τῇ τῶν ἐδωδίμων παρασκευῇ . Καὶ ἕκαστος τῶν παρόντων Σκυθικῆ φιλοτιμίᾳ κύλικα ἡμῖν πλήρη διανιστάμενος ἐδίδου , καὶ τὸν ἐκπιόντα περιβαλὼν καὶ φιλήσας ταύτην ἐδέχετο . Μετὰ δὲ τὸ δεῖπνον ἐπὶ τὴν σκηνὴν ἐλθόντες ἐς ὕπνον ἐτράπημεν . Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἐπὶ συμπόσιον αὖθις ἡμᾶς Ἀττήλας ἐκάλει , καὶ τῷ προτέρῳ τρόπῳ παρά τε αὐτὸν εἰσήλθομεν καὶ ἐς τὴν εὐωχίαν ἐτράπημεν , Συνέβαινε δὲ ἐπὶ τῆς κλίνης ἅμα αὐτῷ μὴ τὸν πρεσβύτερον τῶν παίδων ἧσθαι , ἀλλὰ γὰρ Ὡηβάρσιον , θεῖον αὐτῷ τυγχάνοντα πρὸς πατρός . Παρὰ πᾶν δὲ τὸ συμπόσιον
Lemmas: ὁ μέν τοιοῦτος διαμαρτάνω ἐλπίς , ὁ Ἀττήλα χαλεπαίνω , ὅτι γε δή εἰς ὁ αὐτός ἐπανέρχομαι . Ταπέ δέ διά ὁ ὁ εὐωχία καιρός παρέρχομαι ὁ τε εἶδος καί ὁ ἔσθημα καί ὁ φωνή καί ὁ συγκεχυμένως παρ´ αὐτός προφέρω ῥῆμα · ὁ γάρ Αὐσόνιος ὁ ὁ Οὖννοι καί ὁ ὁ Γότθος παραμείγνυμι γλῶσσα πᾶς διαχέω καί εἰς ἄσβεστος ὁρμάω γέλως παρασκευάζω , πλήν Ἀττήλα . αὐτός γάρ μένω ἀστεμφής καί ὁ εἶδος ἀμετάτρεπτος , καί οὐδείς οὔτε λέγω , οὔτε ποιέω γέλως ἔχω φαίνω , πλήν ὅτι ὁ νέος ὁ παίδωνἨρνᾶς δέ ὄνομα οὗτος εἴσειμι καί παρίστημι ἕλκω ὁ παρειά , γαληνός ἀποβλέπω ὄμμα πρός αὐτός . ἐμέω δέ θαυμάζω ὅπως ὁ μέν ἄλλος παῖς ὀλιγωρέω , πρός δέ ἐκεῖνος ἔχω ὁ νόος , ὁ παρακάθημαι Βάρβαρος , συνίημι ὁ Αὐσόνιος φωνή καί ὁ παρ´ αὐτός ἐγώ ἐρῶ μηδείς ἐκλέγω προεῖπον , φάσκω ὁ μάντις ὁ Ἀττήλᾳ προαγορεύω , ὁ μέν αὐτός πίπτω γένος , ὑπό δέ ὁ παῖς ἀνίστημι οὗτος . ὡς δέ ἐν ὁ συμπόσιον ἕλκω ὁ νύξ , ὑπεξέρχομαι , ἐπί πολύς μή βούλομαι ὁ πότος προσκαρτερέω . ἡμέρα δέ γίγνομαι ἐπί ὁ Ὁνηγήσιον ἔρχομαι , χρή ἐγώ διαφίημι λέγω καί μή τηνάλλως τρίβω ὁ χρόνος . καί ὅς φημί ἐθέλω καί ὁ Ἀττήλαν ἀποπέμπω ἐγώ . καί μικρός διαλείπω ἅμα ὁ λογάς βουλεύω περί ὁ Ἀττήλᾳ δοκέω , καί ὁ βασιλεύς ἀποδίδωμι συντάσσω γράμμα , ὑπογραφεύς . αὐτός πάρειμι καί Ῥουστικίος , ἀνήρ ὁρμάω μέν ἐκ ὁ ἄνω Μυσία , ἁλίσκομαι δέ ἐν ὁ πόλεμος , καί διά λόγος ἀρετή ὁ βάρβαρος ἐπί ὁ ὁ γράμμα διαπονέω συντάσσω . ὡς δέ ἐκ ὁ σύνοδος διανίσταμαι , δήω αὐτός περί λύσις ὁ Σύλλας γαμετή καί ὁ ἐκεῖνος παῖς , ἐν ὁ ρατιαρια ἀνδραποδίζω ἁλίσκομαι . καί πρός μέν ὁ αὐτός οὐ ἀπαγορεύω λύσις , ἐπί πολύς δέ σφεῖς βούλομαι χρῆμα ἀπεμπολάω . ἡμός δέ ἐλεέω αὐτός ὁ τυγχάνω ἱκετεύω , ὁ πρότερος εὐδαιμονία λογίζομαι , διαβαίνω τε πρός ὁ Ἀττήλαν , καί ὁ μέν γυνή ἐπί πεντακόσιοι διαφίημι χρυσός , ὁ δέ παῖς δῶρον πέμπω βασιλεύς . ἐν οὗτος δέ καί ὁ ῥέκα ὁ ὁ Ἀττήλα γαμετή παρά Ἀδάμης ὁ αὐτός πρᾶγμα ὁ ἐπιτροπή ἔχω δειπνέω ἐγώ παρακαλέω . καί παρ´ αὐτός ἔρχομαι ἅμα τις ὁ ἐκ ὁ ἔθνος λογάς φιλοφροσύνη τυγχάνω . δεξιόομαι δέ ἐγώ Μειλίχιος τε λόγος καί ὁ ὁ ἐδώδιμος παρασκευή . καί ἕκαστος ὁ πάρειμι Σκυθικής φιλοτιμία κύλιξ ἐγώ πλήρης διανίστημι δίδωμι , καί ὁ ἐκπίνω περιβάλλω καί φιλέω οὗτος δέχομαι . μετά δέ ὁ δεῖπνον ἐπί ὁ σκηνή ἔρχομαι εἰς ὕπνος τρέπω . ὁ δέ ὑστεραῖος ἐπί συμπόσιον αὖθις ἐγώ Ἀττήλας καλέω , καί ὁ πρότερος τρόπος παρά τε αὐτός εἰσέρχομαι καί εἰς ὁ εὐωχία τρέπω , συμβαίνω δέ ἐπί ὁ κλίνη ἅμα αὐτός μή ὁ πρέσβυς ὁ παῖς ἧμαι , ἀλλά γάρ Ὡηβάρσιον , θέω αὐτός τυγχάνω πρός πατήρ . παρά πᾶς δέ ὁ συμπόσιον