cogPG.PG113 235
Ἀλλὰ τοῦ τῶν Σαρακηνῶν στρατηγοῦ , ὑφ´ ᾧ τὸ πᾶν τῆς ἐξουσίας ἀνέκειτο , ἐμμένειν τοῖς ὡμολογημένοις κρίναντος δεῖν , καὶ ἐκπληροῦν τὴν ὑπόσχεσιν , ἐξήει τῆς πόλεως τὸ τιμαλφέστατον ἀπεικόνισμα , καὶ τὸ Χριστόγραφον ἐπιστόλιον , καὶ πρὸς τὰ ἐνταῦθα διεκομίζετο . ΚΕʹ . Καὶ δὴ τὴν ὁδὸν διανόοντες οἱ ταῦτα ἐπιφερόμενοι , τὸν Εὐφράτην κατέλαβον , καὶ πάλιν θόρυβος μηδενὸς τῶν προτέρων ἐλάττων ἐγείρεται , τῶν τῆς Ἐδέσσης λεγόντων , ὡς εἰ μή τι σημεῖον θεόθεν δειχθῇ , οὐδ´ ἂν εἴ τι γένηται , προῖσοντο τὰ συνεκτικὰ τῆς ἀσφαλείας αὐτῶν . Δέδοται τοίνυν σημεῖον αὐτοῖς ἀπίστοις οὖσι , καὶ ἐκπειράζουσιν , Ἡ γὰρ ναῦς , μεθ ἠς τὸν Εὐφράτην περαιωθῆναι αὐτοῖς προὔκειτο , ἔτι πρὸς τὰ τῆς Συρίας ὁρμιζομένη μέρη , ὡς μόνον εἰσῆλθον ἐν αὐτῇ οἱ ἐπίσκοποι τὴν θείαν εἰκόνα καὶ τὴν ἐπιστολὴν ἐπικομιζόμενοι . ἔτι τοῦ σάλου τοὺς στασιώτας κατέχοντος , ἐξαίφνης χωρὶς ἐρετῶν , χωρὶς τοῦ κυβερνῶντος ἢ ἕλκοντος , πρὸς τὴν ἀντίπέραν κατῆρε γῆν , μόνῳ τῷ θείῳ κυβερνωμένη βουλήματι . Ὃ δὴ τοὺς προστυχόντας καὶ ἰδόντας ἅπαντας , θάμβους ἐπλήρωσε καὶ ἐκπλήξεως , καὶ ἑκόντας παραχωρῆσαι τὴν ἔκπεμψιν ἔπεισεν . Κςʹ . Ἐντεῦθεν καταλαμβάνουσι τὰ Σαμόσατα οἱ πῶν φερομένων διάκονοι . Ἢσαν δὲ , ὁ τῶν Σαμοσάτων καὶ τῆς Ἐδέσσης ἀρχιερεὺς , καὶ ὁ τούτου πρωτοπρεσβύτερος , καὶ ἕτεροί τινες τῶν εὐλαβεστέρων Χριστιανῶν , οἷς καὶ ὁ τοῦ ἀμηρᾶ ὑπηρέτης συνῆν , ὃς ἀπὸ Ῥώμης κατωνομάζετο . Ἐνταῦθα ἔτι τινὰς ἡμέρας χρονοτριβήσαντες , πολλῶν ἐκεῖσε θαυμάτων γεγονότων , εἴχοντο τῆς ὁδοῦ . Καὶ πάλιν ἄπειρα θαύματα ἐτελεῖτο ἐν τῇ ὁδῷ ὑπὸ τῆς ἱερᾶς εἰκόνος καὶ τῆς ἐπιστολῆς τοῦ Χριστοῦ . τυφλοὶ γὰρ ἀπροόπτως ἀνέβλεπον , καὶ χωλοὶ ἐδείκνυντο ἄρτιοι . Κλινήρεις τε πολυχρόνιοι ἥλαντο , καὶ οἱ ξηρὰς ἔχοντες τὰς χεῖρας ὑγιοῦντο . Καὶ συνελόντι φάναι , πᾶσα νόσος καὶ μαλακία ἐδραπετεύετο , καὶ ἐδόξαζον ὑγιαζόμενοι τὸν Θεὸν , καὶ ἀνύμνουν αὐτοῦ τὰ θαυμάσια ΚΖʹ . Ἡδη οὖν τὸ πολὺ τῆς ὁδοῦ διανύσαντες , φθάνουσιν εἰς τὴν τῆς Ἀγίας Θεοτόκου μονὴν , ἢ τὰ Εὐσεβίου κατονομάζεται , ἐν τῷ τῶν Ὁπτιμάτων λεγομένῳ τυγχάνουσαν θέματι . Ἐν τῷ ναῷ δὲ τοιούτου φροντιστηρίου ἁγιοπρεπῶς ἡ τὴν τερατουργὸν εἰκόνα κούπτουσα θήκη ἐναποτίθεται . Καὶ πολλοὶ προσελθόντες ἐξ εἰλικρινοῦς διαθέσεως , ἀπὸ τῶν οἰκείων νόσων ἰάθησαν . Ἔνθα καί τις προσῆλθεν ὑπὸ δαίμονος ἐνοχλούμενος , ᾧ καθάπερ ὀργάνῳ τὸ πονηρὸν ἀποχρώμενον πνεῦμα , καὶ πολλὰ τῶν εἰς ἔπαινον ἡκόντων τῆς εἰκόνος καὶ τῆς ἐπιστολῆς δι´ αὐτοῦ ἐκφωνοῦν . Ἐπεὶ καὶ πάλαι · Οδαμόν σε τίς εἶ , ἄγιος τοῦ Ἰσραὴλ , πρὸς τὸν Κύριον ἔλεγον , οἱ τῆς ὁμοίας μερίδος αὐτῷ . Τέλος , τάδε οἱονεὶ ἀπεφοίοαζεν , Ἀπόλαβε , λέγων , ἡ Κωνσταντινούπολις , δόξαν καὶ χαράν · καὶ σὺ , Κωνσταντῖνε Πορφυρογέννητε ,
Lemmas: ἀλλά ὁ ὁ Σαρακηνός στρατηγός , ὑφ´ ὅς ὁ πᾶς ὁ ἐξουσία ἀνάκειμαι , ἐμμένω ὁ ὁμολογέω κρίνω δήω , καί ἐκπληρόω ὁ ὑπόσχεσις , ἔξειμι ὁ πόλις ὁ τιμαλφής ἀπεικόνισμα , καί ὁ Χριστόγραφος Ἐπιστόλιον , καί πρός ὁ ἐνταῦθα διακομίζω . κύ . καί δή ὁ ὁδός διανοέομαι ὁ οὗτος ἐπιφέρω , ὁ Εὐφράτης καταλαμβάνω , καί πάλιν θόρυβος μηδείς ὁ πρότερος μικρός ἐγείρω , ὁ ὁ Ἔδεσσα λέγω , ὡς εἰμί μή τίς σημεῖον θεόθεν δείκνυμι , οὐδός εἄν εἰμί τίς γίγνομαι , προΐημι ὁ συνεκτικός ὁ ἀσφάλεια αὐτός . δίδωμι τοίνυν σημεῖον αὐτός ἄπιστος εἰμί , καί ἐκπειράζω , ὁ γάρ ναῦς , μετά εἰμί ὁ Εὐφράτης περαιόω αὐτός πρόκειμαι , ἔτι πρός ὁ ὁ Συρία ὁρμίζω μέρος , ὡς μόνος εἰσέρχομαι ἐν αὐτός ὁ ἐπίσκοπος ὁ θεῖος εἰκών καί ὁ ἐπιστολή ἐπικομίζω . ἔτι ὁ σάλος ὁ στασιώτης κατέχω , ἐξαπίνης Χωρὶς ἐρέτης , Χωρὶς ὁ κυβερνάω ἢ ἕλκω , πρός ὁ ἀντιπεράω καταίρω γῆ , μόνος ὁ θεῖον κυβερνάω βούλημα . ὅς δή ὁ προστυγχάνω καί ὁράω ἅπας , θάμβος πληρόω καί ἔκπληξις , καί ἑκών παραχωρέω ὁ ἔκπεμψις πείθω . Κςʹ . ἐντεῦθεν καταλαμβάνω ὁ Σαμόσατα ὁ ποῦ φέρω διάκονος . ἀσάω δέ , ὁ ὁ Σαμόσατα καί ὁ Ἔδεσσα ἀρχιερεύς , καί ὁ οὗτος πρωτοπρεσβύτερος , καί ἕτερος τις ὁ εὐλαβής Χριστιανός , ὅς καί ὁ ὁ ἀμηρᾶς ὑπηρέτης σύνειμι , ὅς ἀπό Ῥώμη κατονομάζω . ἐνταῦθα ἔτι τις ἡμέρα χρονοτριβώ , πολύς ἐκεῖσε θαῦμα γίγνομαι , ἔχω ὁ ὁδός . καί πάλιν ἤπειρος θαῦμα τελέω ἐν ὁ ὁδός ὑπό ὁ ἱερός εἰκών καί ὁ ἐπιστολή ὁ Χριστός . τυφλός γάρ ἀπρόοπτος ἀναβλέπω , καί χωλός δείκνυμι ἄρτιος . κλινήρης τε πολυχρόνιος ἅλλομαι , καί ὁ ξηρός ἔχω ὁ χείρ ὑγιόω . καί συναιρέω φαίνω , πᾶς νόσος καί μαλακία δραπετεύω , καί δοξάζω ὑγιάζω ὁ θεός , καί ἀνυμνέω αὐτός ὁ θαυμάσιος ΚΖʹ . ἤδη οὖν ὁ πολύς ὁ ὁδός διανύω , φθάνω εἰς ὁ ὁ Ἀγίας Θεοτόκος μονή , ἢ ὁ Εὐσέβιος κατονομάζω , ἐν ὁ ὁ ὀπτιμάτος λέγω τυγχάνω θέμα . ἐν ὁ ναός δέ τοιοῦτος φροντιστήριο ἁγιοπρεπῶς ὁ ὁ τερατουργός εἰκών κόπτω θήκη ἐναποτίθημι . καί πολύς προσέρχομαι ἐκ εἰλικρινής διάθεσις , ἀπό ὁ οἰκέω νόσος ἰάομαι . ἔνθα καί τις πρόσειμι ὑπό δαίμων ἐνοχλέω , ὅς καθάπερ ὄργανον ὁ πονηρός ἀποχράω πνεῦμα , καί πολύς ὁ εἰς ἔπαινος ἥκω ὁ εἰκών καί ὁ ἐπιστολή δις αὐτός εκφωνώ . ἐπεί καί πάλαι · Οδαμόν σύ τίς εἰμί , ἅγιος ὁ Ἰσραήλ , πρός ὁ κύριος λέγω , ὁ ὁ ὅμοιος μερίς αὐτός . Τέλος , ὅδε οἱονεί ἀπεφοίοαζεν , ἀπολαμβάνω , λέγω , ὁ Κωνσταντινούπολις , δόξα καί χαρά · καί σύ , Κωνσταντῖνος πορφυρογέννητος ,