cogPG.PG113 354
ἔδον . Καὶ τὴν ἀγορὰν τὴν ἐν Ἰλλυριοῖς μὴ πρὸς τῇ ὄχθῃ τοῦ στρου ποταμοῦ γίνεσθαι , ὥσπερ καὶ πάλαι , ἀλλ´ ἐν Ναῖσσῷ , ἡν ὅριον , ὡς ἐπ´ αὐτοῦ δῃωθεῖσαν , τῆς Σκυθῶν καὶ Ῥωμαίων ἐτίθετο γῆς , πέντε ἡμερῶν ὁδὸν εὐζώνῳ ἀνδρὶ τοῦ στρου ἀπέχουσαν ποταμοῦ . πρέσβεις δὲ ἐκέλευσε πρὸς αὐτὸν ἀφικνεῖσθαι τοὺς περὶ τῶν ἀμφιβόλων διαλεξομένους , οὐ τῶν ἐπιτυχόντων , ἀλλὰ τῶν ὑπατικῶν ἀνδρῶν τοὺς μεγίστους · οὓς εἰ ἐκπέμπειν εὐλαβηθεῖεν , αὐτὸν δεξάμενον σφᾶς ἐς τὴν Σαρδικὴν διαβήσεσδαι . Τούτων ἀναγνωσθέντων βασιλεῖ τῶν γραμμάτων , ὡς ὑπεξῆλθεν ὁ Ἐδήκων σὺν τῷ Βιγίλᾳ ἐρμηνεύσαντι ὅσαπερ ὁ βάρβαρος ἀπὸ στόματος ἔφρασε τῶν Ἀττίλᾳ δεδογμένων , καὶ ἐς ἑτέρους οἴκους παρεγένετο ὥστε αὐτὸν Χρυσαφίῳ τοῦ βασιλέως ὑπασπιστῇ , οἷα δὴ τὰ μέγιστα δυναμένῳ , ἐς ὄψιν ἐλθεῖν , ἀπεθαύμασε τὴν τῶν βασιλείων οἵκων περιφάνειαν βιγίλας δὲ , ὡς τῷ Χρυσαφίῳ ἐς λόγους ἦλθεν ὁ Βάρβαρος , ἔλεγεν ἐρμηνεύων , ὡς ἐπαινοίη ὁ Ἐδήκων τὰ βασίλεια καὶ τὸν παρὰ σφίσιν μακαρίζοι πλοῦτον Ὁ δὲ Χρυσάφιος ἔφασκεν ἔσεσθαι καὶ αὐτὸν οἴκων τε χρυσοστέγων καὶ πλούτου κύριον , εἴ γε περιίδοι μὲν τὰ παρὰ Σκύθαις , ἕἔλοιτο δὲ τὰ Ῥωμαίων . Τοῦ δὲ ἀποκριναμένου , ὡς τὸν ἐτέρου δεσπότου θεράποντα ἄνευ τοῦ κυρίου οὐ θέμις τοῦτο ποιεῖν , ἐπυνθάνετο ὁ εὐνοῦχος , εἴ γε ἀκώλυτος αὐτῷ ἡ παρὰ τὸν Ἀττίλαν εἴη εἴσοδος , καὶ δύναμιν παρὰ Σκύθαις ἔχοι · τινά . Τοῦ δὲ ἀποκριναμένου , ὡς καὶ ἐπιτήδειος εἴη τῷ Ἀττίλᾳ καὶ τὴν αὐτοῦ ἅμα τοῖς εἰς τοῦτο ἀποκεκριμένοις λογάσιν ἐμπιστεύεται φυλακὴνκ διαδοχῆς γὰρ κατὰ ῥητὰς ἡμέρας ἕκαστον αὐτῶν ἔλεγε μεθ´ ὅπλων φυλάττειν τὸν Ἀττίλαν ) , ἔφασκαν ὁ εὐνοῦχος , εἴπερ πίστεις δέξοιτο , μέγιστα αὐτῷ ἐρεῖν ἀγαθά · δεῖσθαι δὲ σχολῆς · ταύτην δὲ αὐτῷ ὑπάρχειν , εἴγε παρ´ αὐτὸν ἐπὶ δεῖπνον ἔλθοι χωρὶς Ὁρέστου καὶ τῶν ἄλλων συμπρεσβευτων . Ὑποσχόμενος δὲ τοῦτο ποιεῖν , ἐπὶ τὴν ἑστίασιν πρὸς , τὸν εὐνοῦχον παραγενόμενος καὶ ὑπὸ τῷ Βιγίλᾳ ἐρμηναῖ δεξιὰς καὶ ὅρκους ἔδοσαν , ὁ μὲν εὐνοῦχος , ὡς αὐκ ἐπὶ κακῷ τῷ Ἐδήκωνι , ἀλλ´ ἐπὶ μεγίστοις ἀγαθοῖς τοὺς λόγους ποιήσοιτο , ὁ δὲ , ὡς οὐκ ἐξείποι τὰ αὐτῷ ῥηθησόμενα , εἰ καὶ μὴ πέρατος κυρήσοι . Τότε δὴ ὁ εὐνοῦχος ἔλεγε τῷ Ἐδήκωνι , εἰ διαβὰς ἐς τὴν Ἐκυθικὴν ἀνέλοι τὸν Ἀττίλαν καὶ παρὰ Ῥωμαίους ἥξει , ἔσεσθαι αὐτῷ βίον εὐδαίμονα καὶ πλοῦτον μέγιστον . Τοῦ δὲ ὑποσχομένου καὶ φήσαντος ἐπὶ τῇ πράξει δεῖσθαι χρημάτων , οὐ πολλῶν τ δὲ , ἀλλὰ πεντήκοντα λιτρῶν χρυσίου , δοθησομένων τῷ ὑπ´ αὐτὸν πλήθει , ὥστε αὐτῷ τελείως συνεργῆσαι πρὸς τὴν ἐπίθεσιν , καὶ τοῦ εὐνούχου τὸ χρυσίον παραχρῆμα δώσειν ὑποσχομένου , ἔλεγεν ὁ Βάρβαρος ἀποπέμπεσθαι μὴν αὐτὸν ἀπαγγελοῦντα τῷ Ἀττίλᾳ περὶ τῆς πρεσβείας , συμπέμπεσθαι δ´ αὐτῷ Βιγίλαν τὴν παρὰ τοῦ Ἀττήλα ἐπὶ τοῖς φυγάσιν ἀπόκρισιν δεξάμενον . Δι´ αὐτοῦ γὰρ περὶ τοῦ αὐτοῦ χρυσίου Ἅηνόσειν , καὶ ὃν τρόπον τούτο ἐκπεμφθήσεται .
Lemmas: ἐσθίω . καί ὁ ἀγορά ὁ ἐν Ἰλλυριός μή πρός ὁ ὄχθη ὁ Στρου ποταμός γίγνομαι , ὥσπερ καί πάλαι , ἀλ ἐν ναιεννυω , ἐάν ὅριον , ὡς ἐπι αὐτός δίδωμι , ὁ Σκύθης καί Ῥωμαῖος τίθημι γῆ , πέντε ἡμέρα ὁδός εὔζωνος ἀνήρ ὁ Στρου ἀπέχω ποταμός . πρέσβυς δέ κελεύω πρός αὐτός ἀφικνέομαι ὁ περί ὁ ἀμφίβολος διαλέγω , οὖον ὁ ἐπιτυγχάνω , ἀλλά ὁ ὑπατικός ἀνήρ ὁ μέγας · ὅς εἰμί ἐκπέμπω εὐλαβέομαι , αὐτός δέχομαι σφεῖς εἰς ὁ Σαρδική διαβαίνω . οὗτος ἀναγιγνώσκω βασιλεύς ὁ γράμμα , ὡς ὑπεξέρχομαι ὁ δήξ σύν ὁ Βιγίλᾳ ἐρμηνεύω ὅσος ὁ βάρβαρος ἀπό στόμα φράζω ὁ Ἀττίλας δοκέω , καί εἰς ἕτερος οἶκος παραγίγνομαι ὥστε αὐτός χρυσάφιον ὁ βασιλεύς ὑπασπιστής , οἷος δή ὁ μέγας δύναμαι , εἰς ὄψις ἔρχομαι , ἀποθαυμάζω ὁ ὁ βασίλειος οἶκος περιφάνεια βιγιλαας δέ , ὡς ὁ χρυσάφιον εἰς λόγος ἔρχομαι ὁ Βάρβαρος , λέγω ἑρμηνεύω , ὡς ἐπαινέω ὁ δήξ ὁ βασίλεια καί ὁ παρά σφεῖς μακαρίζω πλοῦτος ὁ δέ Χρυσάφιος φάσκω εἰμί καί αὐτός οἶκος τε χρυσόστεγος καί πλοῦτος κύριος , εἰμί γε περιοράω μέν ὁ παρά Σκύθης , αἱρέω δέ ὁ Ῥωμαῖος . ὁ δέ ἀποκρίνω , ὡς ὁ ἔτερον δεσπότης θεράπων ἄνευ ὁ κύριος οὖον θέμις οὗτος ποιέω , πυνθάνομαι ὁ εὐνοῦχος , εἰμί γε ἀκώλυτος αὐτός ὁ παρά ὁ Ἀττίλας εἰμί εἴσοδος , καί δύναμις παρά Σκύθης ἔχω · τις . ὁ δέ ἀποκρίνω , ὡς καί ἐπιτήδειος εἰμί ὁ Ἀττίλας καί ὁ αὐτός ἅμα ὁ εἰς οὗτος ἀποκρίνω λογάς ἐμπιστεύω φυλακή διαδοχή γάρ κατά ῥητός ἡμέρα ἕκαστος αὐτός λέγω μεθ´ ὅπλον φυλάσσω ὁ Ἀττίλας ) , φάσκω ὁ εὐνοῦχος , εἴπερ πίστις δέχομαι , μέγας αὐτός εἴρω ἀγαθός · δήω δέ σχολή · οὗτος δέ αὐτός ὑπάρχω , εἰ παρ´ αὐτός ἐπί δεῖπνον ἔρχομαι Χωρὶς Ὀρέστης καί ὁ ἄλλος συμπρεσβευτής . ὑπισχνέομαι δέ οὗτος ποιέω , ἐπί ὁ ἑστίασις πρός , ὁ εὐνοῦχος παραγίγνομαι καί ὑπό ὁ Βιγίλᾳ ἐρμηναῖ δεξιά καί Ὅρκος δίδωμι , ὁ μέν εὐνοῦχος , ὡς αὐκ ἐπί κακός ὁ Ἐδήκωνι , ἀλ ἐπί μέγας ἀγαθός ὁ λόγος ποιέω , ὁ δέ , ὡς οὐ ἐξεῖπον ὁ αὐτός λέγω , εἰμί καί μή πέρας κύρω . τότε δή ὁ εὐνοῦχος λέγω ὁ Ἐδήκωνι , εἰμί διαβαίνω εἰς ὁ Ἐκυθικὴν ἀναιρέω ὁ Ἀττίλας καί παρά Ῥωμαῖος ἥκω , εἰμί αὐτός βίος εὐδαίμων καί πλοῦτος μέγας . ὁ δέ ὑπέχω καί φημί ἐπί ὁ πρᾶξις δήω χρῆμα , οὖον πολύς τ δέ , ἀλλά πεντήκοντα λίτρα χρυσίον , δίδωμι ὁ ὑπό αὐτός πλῆθος , ὥστε αὐτός τέλειος συνεργέω πρός ὁ ἐπίθεσις , καί ὁ εὐνοῦχος ὁ χρυσίον παραχρῆμα δίδωμι ὑπέχω , λέγω ὁ Βάρβαρος ἀποπέμπω μήv αὐτός ἀπαγγέλλω ὁ Ἀττίλας περί ὁ πρέσβυς , συμπέμπω δδʹ αὐτός βιγιλαω ὁ παρά ὁ Ἀττήλα ἐπί ὁ φυγάς ἀπόκρισις δέχομαι . Δις αὐτός γάρ περί ὁ αὐτός χρυσίον αηνοσεω , καί ὅς τρόπος οὗτος ἐκπέμπω .