cogPG.PG113 311
ἐν ἐσχάταις ἦν ὑπηρεσίαις ἐναρίθμιος , ὀτι δὴ τούτοις ἀδιαθέτου τινὸς τελευτήσαντος τὸν κλῆρον τῆς περιουσίας ὡς δή τι μέγα προσκεχαρισμένοις ἐχαρίσαντο , Θεῷ δὲ τῷ πάντων πλάστῃ καὶ βασιλεῖ , παρ´ οὗ πᾶν ὅ τι κάλλιστον ἐν ἀνθρώποις , τῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαριζομένῳ , ὥστε καὶ , ὃ πάντα νοῦν ὑπεραίρει , συγκληρονόμους Χριστοῦ , κληρονόμους δ´ αὐτοῦ ἐνστήσασθαι διὰ Χριστοῦ , οὐδὲ τὸ πολλοστὸν γοῦν ἀπονενεμήκασι μέρος , ὥσπερ ἀπόκληρον αὐτὸν δι´ ἀμνημοσύνης ἀφέμενοι . Ἀλλὰ τὸ μὲν ἀνθρώπους , εἴ γε δεῖ τοὺς μὴ τὸν ἑαυτῶν ἐπεγνωκότας ποιητὴν τοῦτο εἰπεῖν . περὶ τούτων οὔτως ἐκθέσθαι , εἰ καὶ μωμητὸν καὶ ἀλόγιστον , ἀλλὰ καινὸν οὐδὲν οὐδ´ ἀδόκητον , ἅπαξ ἀποσφαλέντας τοῦ καθήκοντος πρὸς τὸ τῇ ἀρχῇ ἀκόλουθον ἐπισπεύδειν κατάλυμα . Ἄνθρωποι δὲ , οἷς ἐστιν ἐν οὐρανοῖς φησιν ὁ θεῖος Ἀπόστολος τὸ πολίτευμα καὶ κλῆρος ἡ τῶν οὐρανῶν ἐπήγγελται βασιλεία , οἱ Χριστοῦ φίλοι καὶ ἀδελφοὶ καὶΔεσπότου φιλανθρωπίας ὑπερβολῆς , συγκληρονόμοι εἶναί τε καὶ λογίζεσθαι ἠξιωμένοι , τίνα μὲν ἀνοίας , ποίαν δὲ ἀλογίας ὑπερβολὴν ὑπολείπονται , εἰ τοσούτων τετυχηκότες , ὡς οὐδενὸς ἀπολελαυκότες τῷ εἰς ἀδελφοὺς ἡμᾶς ἀναγράψαντι καὶ ὶ συγκληρονόμους τελέσαντι μηδὲ τὴν ἐλάττονά γε μοῖραν τῆς προχωρούσης τοῖς συγγενέσι νομοθετοίη μεν ἀποκλη ροῦν ; ὡς ἔστιν ἄτοπον ἐπιεικῶς , εἶναι μέν τινα παρὰ ἀλόγοις τοῦ μέλλοντος αἴσθησίν τε καὶ πρόνοιαν , ἡμᾶς δὲ λόγῳ τετιμημένους τοσοῦτον τῇ παρωύσῃ προστετηκέναι καὶ προσηλῶσθαι ζωῇ , ὡς μηδ´ ἐν τοῖς ἀλλοτρίοιστοῦτο δὴ τὸ ῥᾷστον ἅπασι ] τοῦ μέλλοντος μικρὰν γοῦν ὑπέρ τε ἡμῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀνεπισκέπτως τελευτώντων ἐπιδείξασθαι πρόνοιαν ἀλλ´ ἂκαὶ εἰρηκότες ἔφθημεν , ἀπολειφθησομένῳ μὲν καὶ ὅσον οὔπω φθαρησομένῳ βασιλεῖ καταλιμπάνεσθαι , τῷ δ´ αἰωνίως βασιλεύοντι καὶ πρὸς ὃν ἄπεισιν ὁ τελευτῶν ἐῆς ἐπιγείου λόγον ὑφέξων ζωῆς , μηδὲν τῆς αὐτοῦ περιουσίας ἐκ νομικῆς ἀφοσιοῦσθαι κυριότητο ΟὺΓ οοχιωεο ἰδοὺ ἰὰ Γερίη α αʹ . Διὰ ταῦτα δὴ τὸν περὶ τούτου προσήκοντα τύπον τοῖς πρὸ ἡμῶν οὐκ οἶδ´ ὅπως παρεωραμένον , εἰσηγήσασθαί τε αὐτὸν ἡγησάμεθα δεῖν , καὶ τῷ τε παρόντι βίῳ καὶ τοῖς ἔπειτα δοῦναι τὴν ἐξ αὐτοῦ ὡφέλειαν , καὶ τοῖς ἀθρόον τοῦ βίου μεθισταμένοις πρίν τι περὶ τῶν προσόντων καὶ ὡς ἡ βούλησις αὐτοῖς διαθέσθαι , καὶ τούτοις δὴ ἄρα τὴν ὡς ἐν ἀνθρώποις ἤκουσαν ἐννοῆσαι παραψυχὴν , οἷόν τινα κηδεμόνα τῷ παντὶ πολιτεύματι τόνδε τὸν νόμον καὶ κοινὸν ἐφιστῶντες ἐπίτροπον , δι´ οὗ θεσπίζομεν , τῶν ὅσα τοῖς πρὸ ἡμῶν ἐπὶ τῇ κληρονομία τῆς τῶν ἀδιαθέτως τελευτώντων ὥρισται περιουσίας ἀσαλεύτων τηρουμένων , τοῦτο μόνον ὅπερ οὔπω καὶ νῦν ἔγνωμεν θεσμοθετηθὲν προσθέντες , τὸ τρίτον τῆς ἐπιλαγχανούσης μοίρας τοῦ τελευταίας βουλήσεως τετελευτηκότος χωρὶς , τοῦτο μὲν τῆς τοῖς ἐξ ἀδιαθέτου καλουμένοις εἰς κληρονομίαν προσποριζομένης . τοῦτο δὲ τῆς τῷ δημοσίῳ συγγενῶν οὐχ ὑπόντων εἰσκομιζομένης , τοῦ διμοίρου ἢ τοῖς συγγενέσιν ἢ τῷ δημοσίῳ τηρουμένου ὡς ἔφημεν,-τὸ τρίτον τῷ πάντων Θεῷ καὶ βασιλεῖ ὑπὲρ τῆς αὐτοῦ τοῦ τελευτῶντος δωρεῖσθαι ψυχῆς · τούτω δηλαδὴ τῷ μέρει συναριθμουμένης καὶ τῆς τῶν ὡς εἰκὸς εὐρισκομένων
Lemmas: ἐν ἔσχατος εἰμί ὑπηρεσία ἐναρίθμιος , ὅτι δή οὗτος αδιάθετος τις τελευτάω ὁ κλῆρος ὁ περιουσία ὡς δή τίς μέγας προσχαρίζομαι χαρίζομαι , Θεός δέ ὁ πᾶς πλάστης καί βασιλεύς , παρ´ ὅς πᾶς ὅς τίς καλῶς ἐν ἄνθρωπος , ὁ ὁ πᾶς ἐγώ χαρίζομαι , ὥστε καί , ὅς πᾶς νόος ὑπεραίρω , συγκληρόνομος Χριστός , κληρονόμος δδʹ αὐτός ἐνίστημι διά Χριστός , οὐδέ ὁ πολλοστός γοῦν ἀπονέμω μέρος , ὥσπερ ἀπόκληρος αὐτός δις αμνημοσύνη ἀφίημι . ἀλλά ὁ μέν ἄνθρωπος , εἰμί γε δεῖ ὁ μή ὁ ἑαυτοῦ ἐπιγιγνώσκω ποιητής οὗτος εἶπον . περί οὗτος οὔτως ἐκτίθημι , εἰμί καί μωμέω καί ἀλόγιστος , ἀλλά καινός οὐδείς οὐδός ἀδόκητος , ἅπαξ ἀποσφάλλω ὁ καθήκω πρός ὁ ὁ ἀρχή ἀκόλουθος ἐπισπεύδω κατάλυμα . Ἄνθρωπος δέ , ὅς εἰμί ἐν οὐρανός φημί ὁ θεῖος ἀπόστολος ὁ πολίτευμα καί κλῆρος ὁ ὁ οὐρανός ἐπαγγέλλω βασίλειος , ὁ Χριστός φίλος καί ἀδελφός καιδεσποτης φιλανθρωπία ὑπερβολή , συγκληρονόμος εἰμί τε καί λογίζομαι ἀξιόω , τίς μέν ἄνοια , ποῖος δέ ἀλογία ὑπερβολή ὑπολείπω , εἰμί τοσοῦτος τυγχάνω , ὡς οὐδείς ἀπολαύω ὁ εἰς ἀδελφός ἐγώ ἀναγράφω καί ί συγκληρόνομος τελέω μηδέ ὁ ἐλαχύς γε μοῖρα ὁ προχωρέω ὁ συγγενής νομοθετέω μέν αποκαλεω ροῦς ; ὡς εἰμί ἄτοπος ἐπιεικής , εἰμί μέν τις παρά ἄλογος ὁ μέλλω αἴσθησις τε καί πρόνοια , ἐγώ δέ λόγος τιμάω τοσοῦτος ὁ παρόω προστήκομαι καί προσηλόω ζωή , ὡς μηδ´ ἐν ὁ ἀλλοτριόω δή ὁ ῥᾴδιος ἅπας ] ὁ μέλλω μικρός γοῦν ὑπέρ τε ἐγώ αὐτός καί ὁ ἀνεπίσκεπτος τελευτάω ἐπιδείκνυμι πρόνοια ἀλ ἀκή ἐρῶ φθάνω , ἀπολείπω μέν καί ὅσος οὔπω φθείρω βασιλεύς καταλείπω , ὁ δδʹ αἰώνιος βασιλεύω καί πρός ὅς ἄπειμι ὁ τελευτή ἑός ἐπίγειος λόγος ὑπέχω ζωή , μηδείς ὁ αὐτός περιουσία ἐκ νομικός ἀφοσιόω κυριότης ΟὺΓ οοχιωεο ἰδού ἰός Γερίη ὅς ὅς . Ζεύς οὗτος δή ὁ περί οὗτος προσήκω τύπος ὁ πρό ἐγώ οὐ οἶδα ὅπως παροράω , εἰσηγέομαι τε αὐτός ἡγέομαι δήω , καί ὁ τε πάρειμι βίος καί ὁ ἔπειτα δίδωμι ὁ ἐκ αὐτός ὠφέλεια , καί ὁ ἀθρόος ὁ βίος μεθίστημι πρίν τίς περί ὁ πρόσειμι καί ὡς ὁ βούλησις αὐτός διατίθημι , καί οὗτος δή ἄρα ὁ ὡς ἐν ἄνθρωπος ἀκούω ἐννοέω παραψυχή , οἷος τις κηδεμών ὁ πᾶς πολίτευμα ὅδε ὁ νόμος καί κοινός ἐφίστημι ἐπίτροπος , δις ὅς θεσπίζω , ὁ ὅσος ὁ πρό ἐγώ ἐπί ὁ κληρονομία ὁ ὁ ἀδιάθετος τελευτάω ὁρίζω περιουσία ασάλευτος τηρέω , οὗτος μόνος ὅσπερ οὔπω καί νῦν γιγνώσκω θεσμοθετέω προστίθημι , ὁ τρίτος ὁ ἐπιλαγχάνω μοῖρα ὁ τελευταῖος βούλησις τελευτάω Χωρὶς , οὗτος μέν ὁ ὁ ἐκ αδιάθετος καλέω εἰς κληρονομία προσπορίζω . οὗτος δέ ὁ ὁ δημόσιος συγγενής οὐ ὕπειμι εἰσκομίζω , ὁ δίμοιρος ἢ ὁ συγγενής ἢ ὁ δημόσιος τηρέω ὡς ἔφημεν,-τὸ τρίτος ὁ πᾶς Θεός καί βασιλεύς ὑπέρ ὁ αὐτός ὁ τελευτή δωρέω Ψυχή · οὗτος δηλαδή ὁ μέρος συναριθμέω καί ὁ ὁ ὡς εἰκός εὑρίσκω