cogPG.PG113 230
τὸν ἐντὸς τοῦ ἄστεος γενέσθαι βουλόμενον , ἀναγκαῖον ἦν προσκυνῆσαι , καὶ νενομισμένας τινὰς εὐχ ὰς ἀποδοῦναι , καὶ οὕτως ἔχεσθαι τῶν ἐν τῆ πόλει ὁδῶν τε καὶ ἀγυιῶν . Τοῦτο οὖν τότε ὁ Αὕγαρος καθελὼν , καὶ ἀφανισμῷ παραδοὺς , εἰς τὸν τῆς ἐκείνου στάσεως τόπον , τὴν ἀχειροποίητον ταύτην εἰκόνα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπὶ σανίδος κολλήσας καὶ διὰ τοῦ νῦν φαινομένου χρυσοῦ καλλωπίσας , ἀνέστησεν , ἐπιγράψας ἐν τῷ χρυσῷ ταῦτα τὰ ῥήματα · Χριστὲ ὁ θεὸς , ὁείς σὲ ἐλπίζων οὐκ ἀποτυγχάνει ποτέ . Ἐθέσπισέ τε πάντα τὸν διὰ τῆς πύλης ἐκείνης διέρχεσθαι μέλλοντα , ἀντὶ τῆς παλαιᾶς ἐκείνης στήλης τῆς ἀχρήστου καὶ ἀνωφελοῦς , τὸ προσῆκον σέβας , καὶ τὴν ὀφειλομένην προσκύνησιν καὶ τὴν τιμὴν ἀπονέμειν τῇ πολυθαυμάστῳ θαυματουργῷ τοῦ Χριστοῦ εἰκόνι , καὶ οὕτως εἰς τὴν πόλιν Ἐδέσσης εἰσέρχεσθαι . Καὶ διετηρήθη τοιοῦτον τῆς τοῦ ἀνδρὸς εὐσεβείας οον προχάραγμα καὶ ἀνάθημα , μέχριτῆς ἐν τῷ βίῳ παροικίας αὐτοῦ τε τοῦ Αὐγάρου , καὶ τοῦ τούτου υἱοῦ , ὅς τῆς βασιλείας καὶ τῆς εὐσεβείας τῆς πατρικῆς κατέστη διάδοχος . Ἀλλ´ ὁ τούτων υἱός τε καὶ οἰωνὸς , τῆς μὲν πατρῴας καὶ παππῴας ἀρχῆς διάδοχος γέγονεν , οὐ μὴν καὶ τῆς εὐσεβείας κληρονόμος ἐγένετο · ἀλλ´ ἀπελάκτισεν , ὡς εἰπεῖν , τὴν εὐσέβειαν , καὶ πρὸς τοὺς δαίμονας , καὶ τὰ εἴδωλα αὐτομόλησε . Διὸ καὶ οἱονεὶ τὸ ἀνταπόδομα τοῖς δαίμοσιν ἀνταποδιδοὺς , ἐβουλήθη , ἐπεὶ ὁ πάππος αὐτοῦ τὴν εἰδωλικὴν ἐκείνην στήλην ἀφανισμῷ παραδέδωκε τὴν αὐτὴν καταδίκην καὶ τῇ τοῦ Κυρίου εἰκόνι προσαγαγεῖν . Ἀλλ´ οὐκ ἐπέτυχε τῆς θήρας ὁ δόλιος . Ὁ γὰρ ἐπίσκοπος τοῦ τόπου τοῦτο προγνούς , τὴν ἐνδεχομένην ἔθετο πρόνοιαν , καὶ ἐπεὶ ὁ τόπος , καθ´ ὃν ἀνέκειτο ἡ εἰκὼν , κυλινδροειδοῦς ἡμισφαιρίου σχῆμα διέσωσεν , θρυαλδα πρὸ τῆς εἰκόνος ἄψας , καὶ κέραμον ἐπιθεὶς εἶτα ἔξωθεν τιτάνῳ καὶ πλίνθοις ὀπταῖς ἀποφράξας τὸ ἐμβαδὸν , εἰς ὁμαλὸν ἐπιφάνειαν τὸ τεῖχος ἐπηύθυνε . Καὶ ἐν τῷ μὴ ὁρᾶσθαι τὴν φθονουμένην μορφὴν , ἀπέστη τῆς ἐγχειρήσεως ἐκεῖνος ὁ δυσσεβής . Ὁ δὲ κέραμος διὰ τοῦτο , οἶμαι , πρὸ τῆς εἰκόνος τεθῆναι πρὸς τοῦ ἰερέως διώριστο , ὡς ἂν μή τινα σῆψιν ἐκ τοῦ ἀπὸ τῆς οἰκοδομῆς εὐρῶτος , καὶ τῆς ἐκ τοῦ τιτάνου νοτίδος ἐγγενέσθαι ἐν τῷ ὑποδοχεῖ τῆς εἰκόνος , καὶ τὴν ἐκ τοῦ χρόνου βλάβην προο δέξηται . Ιϛʹ . Ἔρῥει τοίνυν ὁ χρόνος διὰ μέσου πολὺς , καὶ τῆς ἐξ ἀνθρώπων μνήμης ἀπεῤῥύη καὶ ἡ ἀναστήλωσις τῆς ἱερᾶς ταύτης εἰκόνος , καὶ ἡ ἀπόκρυψις . Ὡς οὔν ἐν τοῖς οἰκείοις καιροῖς Χοσρόης ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς τὰς τῆς Ἀσίας πόλεις πορθῶν , καὶ πρὸς τὴν Ἔδεσσαν ἔφθασε , καὶ πρὸ ταύτης πηξάμενος χάρακα , πᾶσαν μηχανὴν ἐκίνει , καὶ πᾶν τὸ πρὸς ἅλωσιν πόλεως ἐπιτήδειον ὄργανον ἐξηρτύετο , ἐτεκταίνετο δὲ πάντα τὰ πρὸς ἀφέσεις βελῶν , κατασείσεις τειχῶν , διατραύσεις πυλῶν . Ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ οἱ Ἐδεσσηνοὶ γεγονότες , ἐπενόουν μὲν τὰ δυνατὰ καὶ αὐτοὶ πρὸς τὴν ἀντιπαράταξιν , διεπρεσβεύοντο δὲ περὶ βοηθείας καὶ πρὸς τοὺς Ῥωμαίων
Lemmas: ὁ ἐντός ὁ Ἄστυ γίγνομαι βούλομαι , ἀναγκαῖος εἰμί προσκυνέω , καί νομίζω τις εὐχ ὀλοός ἀποδίδωμι , καί οὕτως ἔχω ὁ ἐν τῆ πόλις ὁδός τε καί ἄγυια . οὗτος οὖν τότε ὁ Αὔγαρος καθαιρέω , καί ἀφανισμός παραδίδωμι , εἰς ὁ ὁ ἐκεῖνος στάσις τόπος , ὁ ἀχειροποίητος οὗτος εἰκών ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ἐπί σανίς κολλάω καί διά ὁ νῦν φαίνω χρυσός καλλωπίζω , ἀνίστημι , ἐπιγράφω ἐν ὁ χρυσός οὗτος ὁ ῥῆμα · Χριστός ὁ θεός , ὅς σύ ἐλπίζω οὐ ἀποτυγχάνω ποτός . θεσπίζω τε πᾶς ὁ διά ὁ πύλη ἐκεῖνος διέρχομαι μέλλω , ἀντί ὁ παλαιός ἐκεῖνος στήλη ὁ ἄχρηστος καί ἀνωφελής , ὁ προσήκω σέβας , καί ὁ ὀφείλω προσκύνησις καί ὁ τιμή ἀπονέμω ὁ πολυθαύμαστος θαυματουργός ὁ Χριστός εἰκών , καί οὕτως εἰς ὁ πόλις Ἔδεσσα εἰσέρχομαι . καί διατηρέω τοιοῦτος ὁ ὁ ἀνήρ εὐσέβεια ὄον προχάραγμα καί ἀνάθημα , μεχριος ἐν ὁ βίος παροικία αὐτός τε ὁ Αὔγαρος , καί ὁ οὗτος υἱός , ὅς ὁ βασίλεια καί ὁ εὐσέβεια ὁ πατρικός καθίστημι διάδοχος . Ἀλ ὁ οὗτος υἱός τε καί οἰωνός , ὁ μέν πατρῷος καί παππῷος ἀρχή διάδοχος γίγνομαι , οὖον μήv καί ὁ εὐσέβεια κληρονόμος γίγνομαι · ἀλ ἀπολακτίζω , ὡς εἶπον , ὁ εὐσέβεια , καί πρός ὁ δαίμων , καί ὁ εἴδωλον αυτομολώ . Διὸ καί οἱονεί ὁ ἀνταπόδομα ὁ δαίμων ἀνταποδίδωμι , βούλομαι , ἐπεί ὁ πάππος αὐτός ὁ εἰδωλικός ἐκεῖνος στήλη ἀφανισμός παραδίδωμι ὁ αὐτός δίκη καί ὁ ὁ κύριος εἰκών προσάγω . Ἀλ οὐ ἐπιτυγχάνω ὁ θήρ ὁ δόλιος . ὁ γάρ ἐπίσκοπος ὁ τόπος οὗτος προγιγνώσκω , ὁ ἐνδέχομαι τίθημι πρόνοια , καί ἐπεί ὁ τόπος , καθ´ ὅς ἀνάκειμαι ὁ εἰκών , κυλινδροειδής ἡμισφαίριον σχῆμα διασῴζω , θρυαλδη πρό ὁ εἰκών ἅπτω , καί κέραμος ἐπιτίθημι εἶτα ἔξωθεν τίτανος καί πλίνθος ὀπτός ἀποφράζω ὁ ἐμβαδόν1 , εἰς ὁμαλός ἐπιφάνεια ὁ τεῖχος ἐπευθύνω . καί ἐν ὁ μή ὁράω ὁ φθονέω μορφή , ἀφίστημι ὁ ἐγχείρησις ἐκεῖνος ὁ δυσσεβής . ὁ δέ κέραμος διά οὗτος , οἴομαι , πρό ὁ εἰκών τίθημι πρός ὁ ἱερεύς διορίζω , ὡς εἄν μή τις σῆψις ἐκ ὁ ἀπό ὁ οἰκοδομεύς εὐρώς , καί ὁ ἐκ ὁ τίτανος νοτίς ἐγγίγνομαι ἐν ὁ ὑποδοχεύς ὁ εἰκών , καί ὁ ἐκ ὁ χρόνος βλάβη προ δέχομαι . ιϛʹ . ῥέω τοίνυν ὁ χρόνος διά μέσος πολύς , καί ὁ ἐκ ἄνθρωπος μνήμη ἀπολύω καί ὁ ἀναστήλωσις ὁ ἱερός οὗτος εἰκών , καί ὁ ἀπόκρυψις . ὡς οὒν ἐν ὁ οἰκέω καιρός Χοσρόης ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς ὁ ὁ Ἀσία πόλις πορθέω , καί πρός ὁ Ἔδεσσα φθάνω , καί πρό οὗτος πήγνυμι χάραξ , πᾶς μηχανή κινέω , καί πᾶς ὁ πρός ἅλωσις πόλις ἐπιτήδειος ὄργανον ἐξαρτύω , τεκταίνομαι δέ πᾶς ὁ πρός ἄφεσις βέλος , κατάσεισις τεῖχος , διατραύσεις πύλη . ἐν τοσοῦτος κίνδυνος ὁ Ἐδεσσηνός γίγνομαι , ἐπινοέω μέν ὁ δυνατός καί αὐτός πρός ὁ ἀντιπαράταξις , διαπρεσβεύομαι δέ περί βοήθεια καί πρός ὁ Ῥωμαῖος