cogPG.PG113 396
ἃς ἦν ἔργον ἐλκύσαι διὰ κρημνῶν τοσούτων , ἐς τὴν Ἀυχνηδόν ἀφικνεῖται . Καὶ εὐρίσκει Ἀδαμάντιον ἐκ τῆς πρὸς Θευδέριχον συνουσίας ἐπανελθόντα · οὐ γάρ πω Θευδέριχος ἐπέπυστο οὐδὲν τῶν ὑπὸ Σαβινιανοῦ ἐν τῷ ὄρει πραχθέντων . Τοὺς μὲν οὖν αἰχμαλώτους τοὺς εὗ γεγονότας ἐν φυλακῇ ποιεῖται , τοὺς δὲ ἄλλους μετὰ τῆς λείας διέδωκε τοῖς στρασιώταις . ἁμάξας μέντοι πολλὰς κελεύσας ταῖς πόλεσι πρὸς τὰς τοῦ στρατοπέδου κατασκευάσαι χρείας , ὡς ἐλήφθησαν αὕται , ἀπεῖπε ταῖς πόλεσι μηδὲν ἐνοχλεῖσθαι , ὡς τὰς ἀρκούσας ἔχων Μετὰ δὲ ταῦτα γράφει μὲν Ἀδαμάντιος τῷ βασι λεῖ , ὡς ὑπέσχετο , τὰ πρὸς Θευδέριχον αὐτῷ διειλεγμένα · γράφει δὲ καὶ Σαβινιανὸς καὶ Ἰωάννης ὁ ὕπαρχος τὰ γεγενημένα ἐπὶ μεῖζον ὀγκοῦντες καὶ λέγοντες , μὴ χρῆναι τι τῷ Βαρβάρῳ συνθέσθαι , ὡς ἐλπίδος οὕσης ἢ κατὰ κράτος αὐτὸν ἐξελάσειν τῆς χώρας ἢ αὐτοῦ μένοντα κατατρίψειν . Ταῦτα δεξάμενος βασιλεὺς καὶ νομίσας , κόλεμον εἰρήνης αἰσχρᾶς εἶναι βελτίω , πέμψας ἀνεκάλεσε τὸν πρεσβευτὴν , κελεύσας μηδὲν ἔτι πρὸς ἐκεῖνον συνθέσθαι , ἀλλ´ αἰτεῖν Σαβινιανῷ καὶ Γέντονι , Γότθῳ μὲν ὄντι ἀνδρὶ , γυναῖκα δὲ Ῥωμαίων τῶν περὶ τὴν ἤπειρον χεγαμηκότι καὶ δύναμιν ἔχοντι , ἔχεσθαι τοῦ πολέμου πάσῃ χειρὶ , ὡς οὐδὲν βασιλέως πρὸς ἐκείνους συνθησομένου . Καὶ συγκαλέσας τοὺς στρατιώτας ἀ Ἀδαμάντιος ἐπῄνεσε αὐτοὺς τῆς προθυμίας , καὶ ἐκέλευσε γενναίως , ὥσπερ πάτριον αὐτοῖς , ἔχεσθαι τῶν πραγμάτων , καὶ τὸ ἐκ βασιλέως ἐπανέγνω πρόσταγμα . Ταῖς τ´ ἐλπίσιν αὐτοὺς μετεώρους ποιήσας , ὡς βασιλέως ἀεὶ πᾶσι τὴν προθυμίαν οὐκ ἄκαρπον ἐῶντος , εὐφημίας ἔτυχε καὶ μετὰ τιμῆς παρεπέμφθη . Καὶ ὁ μὲν ἀπηλλάγη μηδὲν πλέον ποιήσας . βʹ . Ὅτι ἐπὶ Ζήνωνος τοῦ βασιλέως στάσεως ενομένης παρὰ Μαρκιανοῦ καὶ ἄλλων τινῶν , Θευδέριχος ὁ Τριὰρίου μαθὼν τὰ γεγονότα , καὶ ὑπολαβὼν καιρὸν νῦν αὐτῷ παρεστάναι τῇ πόλει ἐπιθέσθαι καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῷ , πᾶν εὐθὺς ἀναστήσας τὸ βαρβαρικὸν ἡκε , δῆθεν μὲν ὡς βουλόμενος αὐτῷ τε τῷ βασιλεῖ καὶ τῇ πόλει ἀμῦναι , πρόδηλος δὲ ὢν πᾶσιν ἐφ´ ὃτῳ ἠπείγετο . Βασιλεὺς δὲ ἀκούσας ἱππέα ἐξέπεμψε καὶ βασίλεια γράμματα , τῆς μὲν προθυμίας αὐτὸν ἐπαινῶν , κελεύων δὲ ἀπελθεῖν , ὡς οὐκέτι οὐσης χρείας , μὴ μόλις καταστᾶσαν ἐκ τοιούτου σάλου τὴν πόλιν αὖθις εἰς ὑπόνοιαν ἐμβαλόντες ἑτέραν τὸ θορυβεῖσθαι φιλοῦν εἰς χείρω καὶ μείσονα ἐκταράξωσι στάσιν , Ὁ δὲ αὐτὸς μὲν ἔφη τῷ βασιλεῖ πείθεσθαι . τὸ δὲ πλῆθος οὐκέτι δύνασθαι ἀναστρέφειν , τοσοῦτόν τε συλλεγὲν καὶ μέρος τι οὐ βραχὺ διαναπαύων . Ὑπέρ τε γὰρ τειχῶν οὐδένα ἐνόμιζεν αὐτῷ ἀντιστήσεσθαι , μήτε ἐπάλξεως μηδεμιᾶς μήτε πύργου ἐστῶτος , καὶ εἰσελθόντι πάντα τὸν δῆμον προσέσεσθαι τῇ τῶν Ἰσαύρων ἀπεχθείᾳ . Ἃ δὴ καὶ φοβούμενος Ζήνων ἐκπέμπει Πελάγιον χρήματα ἔχοντα πολλά · τὰ μὲν αὐτῷ Θευδερίχῳ , τὰ δὲ καὶ τῷ Γοτθικῷ τῷ παντὶ διδόασι , καὶ
Lemmas: ὅς εἰμί ἔργον ἕλκω διά κρημνός τοσοῦτος , εἰς ὁ Ἀυχνηδόν ἀφικνέομαι . καί εὑρίσκω Ἀδαμάντιον ἐκ ὁ πρός Θευδέριχος συνουσία ἐπανέρχομαι · οὖον γάρ πω Θευδέριχος πυνθάνομαι οὐδείς ὁ ὑπό Σαβινιανός ἐν ὁ ὄρος πράσσω . ὁ μέν οὖν αἰχμάλωτος ὁ ὅς γίγνομαι ἐν φυλακή ποιέω , ὁ δέ ἄλλος μετά ὁ λεῖος διαδίδωμι ὁ στρασιώταις . ἅμαξα μέντοι πολύς κελεύω ὁ πόλις πρός ὁ ὁ στρατόπεδον κατασκευάζω χρεία , ὡς λαμβάνω οὗτος , ἀπολέγω ὁ πόλις μηδείς ἐνοχλέω , ὡς ὁ ἀρκέω ἔχω μετά δέ οὗτος γράφω μέν Ἀδαμάντιος ὁ βάσις λάω , ὡς ὑπισχνέομαι , ὁ πρός Θευδέριχος αὐτός διαλέγω · γράφω δέ καί Σαβινιανός καί Ἰωάννης ὁ ὕπαρχος ὁ γίγνομαι ἐπί μείζων ὀγκόω καί λέγω , μή χρή τίς ὁ βάρβαρος συντίθημι , ὡς ἐλπίς ὗσις ἢ κατά κράτος αὐτός ἐξελαύνω ὁ χώρα ἢ αὐτός Μένων κατάτριψις . οὗτος δέχομαι βασιλεύς καί νομίζω , κόλεμον εἰρήνη αἰσχρός εἰμί ἀγαθός , πέμπω ἀνακαλέω ὁ πρεσβευτής , κελεύω μηδείς ἔτι πρός ἐκεῖνος συντίθημι , ἀλ αἰτέω Σαβινιανός καί Γέντων , Γότθος μέν εἰμί ἀνήρ , γυνή δέ Ῥωμαῖος ὁ περί ὁ ἤπειρος χεγαμηκότι καί δύναμις ἔχω , ἔχω ὁ πόλεμος πᾶς χείρ , ὡς οὐδείς βασιλεύς πρός ἐκεῖνος συντίθημι . καί συγκαλέω ὁ στρατιώτης ὅς Ἀδαμάντιος ἐπαινέω αὐτός ὁ προθυμία , καί κελεύω γενναῖος , ὥσπερ πάτριος αὐτός , ἔχω ὁ πρᾶγμα , καί ὁ ἐκ βασιλεύς ἐπαναγιγνώσκω πρόσταγμα . ὁ τ ἐλπίς αὐτός μετέωρος ποιέω , ὡς βασιλεύς ἀεί πᾶς ὁ προθυμία οὐ ἄκαρπος ἐάω , Εὐφημία τυγχάνω καί μετά τιμή παραπέμπω . καί ὁ μέν ἀπαλλάσσω μηδείς πλέω ποιέω . βε . ὅτι2 ἐπί Ζήνων ὁ βασιλεύς στάσις νομένη παρά Μαρκιανός καί ἄλλος τις , Θευδέριχος ὁ τριάρι μανθάνω ὁ γίγνομαι , καί ὑπολαμβάνω καιρός νῦν αὐτός παρίστημι ὁ πόλις ἐπιτίθημι καί ὁ βασιλεύς αὐτός , πᾶς εὐθύς ἀνίστημι ὁ βαρβαρικός ἵημι , δῆθεν μέν ὡς βούλομαι αὐτός τε ὁ βασιλεύς καί ὁ πόλις ἀμύνω , πρόδηλος δέ εἰμί πᾶς ἐφίημι ὅστις ἐπείγω . Βασιλεύς δέ ἀκούω ἱππεύς ἐκπέμπω καί βασίλεια γράμμα , ὁ μέν προθυμία αὐτός ἐπαινέω , κελεύω δέ ἀπέρχομαι , ὡς οὐκέτι εἰμί χρεία , μή μόλις καθίστημι ἐκ τοιοῦτος σάλος ὁ πόλις αὖθις εἰς ὑπόνοια ἐμβάλλω ἕτερος ὁ θορυβέω φιλέω εἰς χείρων καί μένω ἐκταράσσω στάσις , ὁ δέ αὐτός μέν φημί ὁ βασιλεύς πείθω . ὁ δέ πλῆθος οὐκέτι δύναμαι ἀναστρέφω , τοσοῦτόν τε συλλέγω καί μέρος τίς οὖον βραχύς διαναπαύω . ὑπέρ τε γάρ τεῖχος οὐδείς νομίζω αὐτός ἀνθίστημι , μήτε ἔπαλξις μηδείς μήτε πύργος ἵστημι , καί εἰσέρχομαι πᾶς ὁ δῆμος πρόσειμι ὁ ὁ Ἴσαυρος ἀπέχθεια . ἁ δή καί φοβέω Ζήνων ἐκπέμπω Πελάγιος χρῆμα ἔχω πολύς · ὁ μέν αὐτός Θευδέριχος , ὁ δέ καί ὁ Γοτθικός ὁ πᾶς δίδωμι , καί