cogPG.PG113 423
κεφαλῇ κατὰ τὸ νενομισμένον Πέρσαις ἐπέκειτο ἐς τοὔδαφος ἱπεσε . τούτῳ αἰσίῳ τινὶ συμβόλῳ χμησάμενοι οἱ ἕν τέλει καὶ ὁ δῆμος ταῖς κολακείαις τὸν βασιλέα ἐπτέρωσαν , ἄς ὅαον οὔπω ὑποπεσεῖται αὐτῷ ἡ Περσίς . Τῷ τοι ἄρα Ἰουστῖνος ἐπηρμένος ἦν ταῖς ἐλπίσι καὶ μετεωρίζετο τῇ διανοίᾳ , τὰ κατὰ νοῦν ῥᾷστα ἐκβήσεσθαι οἰόμενος . Σεβόχθην δὴ οὗν ἀγγείλαντα ἐφ´ οἶς παρεγένετό , ὁ βασιλεὺς περιεφρόνησέ γε αὐτὸν , καὶ ἐν οὐδενὶ λόγῳ ἐποιεῖτο τὸν ἄνδρα . Ἔφη τοιγαροῦν ὡς αὐτὸν , ὡς ἡ φιλότης χρήμασι βεβαιουμένη οὖκ ἀγαθή · αἰσχρὰ γὰρ καὶ ἀνδραποδώδης ὡνητή τε ἡ τοιάδε · φιλίαν δὲ τὴν ἰσόῤῥοπόν τε καὶ οὐχὶ κερδαλέαν ὁρίζεσθαι , ἑν ᾗ καὶ τὸ βέβαιον πέπηγε φύσει τινί . Πρὸς τοῖσδε ἀνεπυνθάνετό γε πρὸς αὐτοῦ , μὴ τι καὶ περὶ τῆς κατὰ σφᾶς Αρμενίας βούλοιτο διαλέγεσθαι . Σεβόχθης δὴ οὖν ἀπεκρίνατο , ἀκηκοέναι μὲν τὸν αὐτοῦ βασιλέα , ὡς ἀνὰ τὰ ἐκείνη βραχεῖάτις ἐγένετο ταραχὴ , στεῖλαι δὲ ὅμως τινὰ τὸν δυνάμενον ἔν κόσμῳ θέσθαι τὰ γεγενημένα καὶ τὸν θόρυβον καταπαύσοντα . Ἰουστῖνος δὲ Περόαρμενίους προφανέστατα ἔφη εἰσδέξασθαι Περσῶν ἀποχωρήσαντας , καὶ οὐ περιόψεσθαι σφᾶς ἀδικουμένους , οἴα δὴ ὁμογνώμονας τὰ εἰς Θεόν . Σεβόχθης δὴ οὖν ἐν Πέρσαις ἀγχίνους τε ἅμα καὶ νομίζων τὰ περὶ τὸ Θεῖον οὐκ ἄλλως ἢ καθὰ νομίζουσι Χριστιανοί , ἐπιμελέστατά πως ἐδεῖτο τοῦ βασιλέως Ἰουστίνου μὴ κινῆσαί τι τῶν ἐν κόσμῳ , ἐν νῳ τε βαλέσθαι τὸν πόλεμον , οὕτως ἄδηλον πρᾶγμα καὶ οὔτε ἐπὶ ῥητοῖς εἰωθότα χωρεῖν . Καὶ ὅτι δὴ εἴγε οὕτω τύχοι , καὶ κρατούντων Ῥωμαίων , ἐς τοὐναντίον αὐτοῖς περισταίη τὰ τῆς νίκης . Ἐσιόντες γὰρ ἐς τὴν Περσῦν καὶ ἐπὶ μικρότατονδ ὁδοιπορίας ἐλαύνοντες εὑρήσουσιν ἅπαντας γε δήπου περὶ τὸ Θεῖον οὐκ ἄλλως , ἤπερ αὐτὸν , ἐσπουδακότας · ὡς , εἴγε ἕλοιντο τοὺς τοιούσδε ἀποκτιννύναι , οὐδὲν ἡττον αὐτοὶ πάλ ἡττηθήσονται . Οὐ δῆτα οὖν χρεὼν κατὰ Χριστανῶν τοὺς ὁμοδόξους θήγειν τὰ ξίφη . Ἀλλὰ γὰρ τοῖς οὕτω λίαν ὁμαλοῖς τε καὶ ἐπιεικέσι λόγοις Ἰουστῖνος οὐκ ᾤετο χρῆναι ἔσεσθαι πειθήνιος . Ἔφη δὲ , ὡ εἴγε παραθείη δάκτυλον ἕνα , κινηθήσεται , καὶ ὡς ἐς τὴν Ἐερσῶν ἐλάσοι · θαῤῥεῖν τε , ὡς , εἰ πρὸς πόλεμον ὁρμήσοι , καθελεῖ τε Χοσρόην καὶ αὐτὸς βασιλία χειροτονήσοι Πέρσαις . Οὕτω τοίνυν ὑπερόρια εἰπῶν ἀπέπεμψε Σεβόχθηνδ . καʹ . Ὅτι ἐπεὶ Ἰουστῖνος τὰς φρένας παρεκέπη καὶ Τιβέριον ἐ ἀνεδέξμτο διοικεῖν τῆς πολτείες τὰ πράγματα , ἐν ἀπόρῳ ἦσαν αὐτός τε Τιβέριος καὶ ἡ βασιλίς Σοφία ὅπως διάθοιντο τὰ τῶν πολέμων . Ἀλλὰ γὰρ ἔλυσε τὸ ἄπορον σφῶν βασιλεὺς ὁ Περαῆον ὡς τὸν Ῥωμαίων αὐτοκράτορα στελας Ἰάκωβον , ὃς τὰ Περσικὰ ῥήματα τῇ Ἐλληνεδι φωνῷ
Lemmas: κεφαλή κατά ὁ νομίζω Πέρσης ἐπίκειμαι εἰς ἔδαφος ἱπεσε . οὗτος αἴσιος τις σύμβολον χμησάμενοι ὁ εἷς τέλος καί ὁ δῆμος ὁ κολακεία ὁ βασιλεύς πτερόω , ἄς ὅσος οὔπω ὑποπίπτω αὐτός ὁ Περσίς . ὁ ὅς ἄρα Ἰουστῖνος ἐπαίρω εἰμί ὁ ἐλπίς καί μετεωρίζω ὁ διάνοια , ὁ κατά νόος ῥᾳδίως ἐκβαίνω οἴομαι . Σεβόχθην δή ἐν ἀγγέλλω ἐφίημι οἶς παραγίγνομαι , ὁ βασιλεύς περιφρονέω γε αὐτός , καί ἐν οὐδείς λόγος ποιέω ὁ ἀνήρ . φημί τοιγάρ ὡς αὐτός , ὡς ὁ φιλότης χρῆμα βεβαιόω οὐ Ἀγαθή · αἰσχρός γάρ καί ἀνδραποδώδης ὠνητής τε ὁ τοιόσδε · φίλιος δέ ὁ ἰσόρροπος τε καί οὐ κερδαλέος ὁρίζω , ἑν ὅς καί ὁ βέβαιος πήγνυμι φύσις τις . πρός ὅδε ἀναπυνθάνομαι γε πρός αὐτός , μή τίς καί περί ὁ κατά σφεῖς Ἀρμένιος βούλομαι διαλέγω . Σεβόχθης δή οὖν ἀποκρίνω , ἀκούω μέν ὁ αὐτός βασιλεύς , ὡς ἀνά ὁ ἐκεῖνος βραχύς γίγνομαι ταραχή , στέλλω δέ ὅμως τις ὁ δύναμαι ἐν κόσμος τίθημι ὁ γίγνομαι καί ὁ θόρυβος καταπαύω . Ἰουστῖνος δέ περοαρμενιος προφανής φημί εἰσδέχομαι Πέρσης ἀποχωρέω , καί οὖον περιοράω σφεῖς ἀδικέω , οἶος δή ὁμογνώμων ὁ εἰς Θεός . Σεβόχθης δή οὖν ἐν Πέρσης ἀγχίνοος τε ἅμα καί νομίζω ὁ περί ὁ θεῖον οὐ ἄλλως ἢ καθά νομίζω Χριστιανός , ἐπιμελής πως δήω ὁ βασιλεύς Ἰουστῖνος μή κινέω τίς ὁ ἐν κόσμος , ἐν νάω τε βάλλω ὁ πόλεμος , οὕτως ἄδηλος πρᾶγμα καί οὔτε ἐπί ῥητός εἴωθα χωρέω . καί ὅτι δή εἰ οὗτος τυγχάνω , καί κρατέω Ῥωμαῖος , εἰς ἐναντίος αὐτός περιίστημι ὁ ὁ Νίκη . εἰσέρχομαι γάρ εἰς ὁ Περσῦν καί ἐπί μικρός ὁδοιπορία ἐλαύνω εὑρίσκω ἅπας γε δήπου περί ὁ θεῖον οὐ ἄλλως , ἤ2 αὐτός , σπουδάζω · ὡς , εἰ αἱρέω ὁ τοιόσδε ἀποκτείνω , οὐδείς κακός αὐτός παλʹ ἡσσάομαι . οὖον δῆτα οὖν χρεὼν κατά Χριστάνης ὁ ὁμόδοξος θήγω ὁ ξίφος . ἀλλά γάρ ὁ οὗτος λίαν ὁμαλός τε καί ἐπιεικής λόγος Ἰουστῖνος οὐ οἴομαι χρή εἰμί πειθήνιος . φημί δέ , εἰμί εἰ παρατίθημι δάκτυλος εἷς , κινέω , καί ὡς εἰς ὁ ἕρση ἐλαύνω · θαρσέω τε , ὡς , εἰμί πρός πόλεμος ὁρμάω , καθαιρέω τε Χοσρόης καί αὐτός Βασιλία χειροτονέω Πέρσης . οὕτως τοίνυν ὑπερόριος εἶπον ἀποπέμπω Σεβόχθηνδ . καί . ὅτι2 ἐπεί Ἰουστῖνος ὁ φρήν παρακόπτω καί Τιβέριος εἰ ἀναδέχομαι διοικέω ὁ πολτείες ὁ πρᾶγμα , ἐν ἄπορος εἰμί αὐτός τε Τιβέριος καί ὁ Βασιλίς Σοφία ὅπως διαθέω ὁ ὁ Πολέμων . ἀλλά γάρ λύω ὁ ἄπορος σφεῖς βασιλεύς ὁ Περαῆον ὡς ὁ Ῥωμαῖος αὐτοκράτωρ Στέλα Ἰάκωβος , ὅς ὁ Περσικός ῥῆμα ὁ Ἐλληνεδι φωνέω