cogPG.PG113 438
τὰ ὅπλα - ἑκασταχόσε , ἐκπέμπεται αὐτόθι καὶ Περσῶν πρεσβευτὴς , ᾧ δῆτα ὑπῆρχε μὲν ἀξίωμα τὸ Ζὶχ , μέγιστόν τι τοῦτο παρὰ τοῖς Πέρσαις γέρας , προσηγορία δὲ αὐτοῦ Ἰεσδεγουσνάφ . Οὗτος δὲ παρευναστὴρ τοῦ κατ´ αὐτὸν βασιλέως ὑπῆρχε , Καὶ τοίνυν ἐν ταυτῷ γενόμενοι οἱ πρέσβεις , καὶ τῶν κατ´ αὐτῶν ἐπιχωρίων ἀρχόντων εἰς ἓν ξυναθροισθένσων . κατέστησαν ἐς ἐκκλησίαν . Καὶ Πέτρος ὁ τῶν Ῥωμαίων πρεσβευτὴς , ἀποχρώντως ἔχων τῆς τε ἄλλης παιδείας καὶ τῆς τῶν νόμων , ἔλεξεν ὧδε · « Ηάρεσμεν , ὧ ἄνδρες Πέρσαι , πρὸς τοῦ Ῥωμαίων βασιλέως σταλέντες . Ὅποιος δὲ ὁ καθ´ ἡμᾶς βασιλεὺς , περιττὸν ἂν εἴη λέγειν , πραγμάτων τὸν ἄνδρα διηγουμένων ὑμῖν . Πάρειμι μὲν οὖν ἐφ´ ᾧ τὰ τῆς ἤδη κεγενημένης ἐς τελεωτάτην εἰρήνην μετασκευάσαι . Ἀναδιδάξαι δὲ βούλομαι πρότερον πρὸς οἷαν ὑμῖν πολιτείαν καὶ ὅσην αἱ σπονδαὶ βεβαιωθήσονται . Ἀλλ´ εἰ καί τις μεγαλοῤῥήμων εἶναι δόξω , τὸ συνοῖσον ἀμφοτέραις ταῖς πολιτείαις θηρώμενοι μὴ ἀχθεσθῆτε τῇ περιττολογίᾳ . Οὐκ ἐς μακρὰν γὰρ ἐν δέοντι δόξει τὰ τοιαῦτα λελέχθαι , ἐπαινεθήσομαί τε πρὸς ὑμῶν , τῶν πραγμάτων ὑμᾶς ἀναδιδασκόντων τὴν ἐκ τῶν λόγων ὡφέλειαν . γενήσονται τοίνυν ὑμῖν αἱ ξυνθῆκαι πρὸς Ῥωμαίους . ἀρκέσει δὲ Ῥωμαίους εἰπεῖν · δηλοῖ γὰρ ἡ προσηγορία τὰ λειπόμενα . Χρεὼν οὖν ὑμᾶς , ὡς πρὸς τοσαύτην πολιτείαν σπεισομένους καὶ οὐ περὶ βραχέων βουλευομένους , τὰ κάλλιστά τε καὶ συνοίσοντα μᾶλλον ἐλέσθαι , καὶ ἀντὶ τῶν ἀδήλων τοῦ πολέμου τὸ προδηλότατον πᾶσιν ἀνθρώποις , τὴν εἰρήνην , ἀγαθὸν ἀσπάζεσθαι . Καὶ μή τις ὑμᾶς ἀπατάτω λογισμὸς , ὡς νενικήκατε Ῥωμαίους , ἐπηρμένοι τῷ τὴν Ἀντιόχειαν ἁλῶναι πρὸς ὑμῶν καὶ ἄττα Ῥωμαῖκὰ χωρία . Τὸ γὰρ ὑπερβάλλον τῆς Ῥωμαϊκῆς εὐτυχίας ὁ Θεὸς ἐκόλασεν ἐν τούτῳ , τῷ μὴ νομίζειν ἄνθρωπον ἀνθρώπου διαφέρειν πολύ . Καὶ εἰ μὲν τὸ φύσει δίκαιον ἐκράτει , οὔτε ῥητόρων οὔτε νόμων ἀκριβείας οὔτε μὴν ἐκκλησίας καὶ τῆς περὶ ταῦτα ποικιλίας τῶν λόγων ἔδει · αὐθαίρετα γὰρ τοῖς βιωφελέσι τῶν πραγμάτων προσετέθημεν . Ἐπειδὴ δὲ πάντες ἄνθρωποι δίκαια καθεστάναι νομίζομεν , προσδεῖ καὶ τῆς ἐκ τῶν λόγων τερθρείας ἡμῖν . Τοιγαροῦν καὶ ἐς ἐκκλησίαν ξυνεληλύθαμεν , ὡς ἂν πείσοιμεν ἕκαστοι τοὺς δεινότητι λόγων ἐπιεικεῖς εἶναι . Ὅτι μὲν οὗν ἀγαθόν εἰρήνη καὶ τοῦναντίον πονηρὸν ὁ πόλεμος , οὐδεὶς ἀντερεῖ . Εἰ γὰρ καὶ παρὰ τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων δόξαν βέβαιον ἡγησόμεθα τὸ νικᾷν , οἶμαι τὸν νενικηκότα κάκιστα ζῆν ἐξ ὧν δακρύουσιν ἕτεροι . Οὕτω δήπου καὶ τὸ κρατεῖν ἠιοπηρὸν , μή τί γε τὸ κρατεῖσθαι λυπηρότερον . Διὸ τοίνυν ὁ καθ´ ἡμᾶς βασιλεὺς ἀπέσταλκε σπεισομένους ἡμᾶς καὶ προτέρους ἱκετεύσοντας καταθέσθαι τὸν πόλεμον , οὐχ ὡς δεδιὼς μὲν τὰ πολέμια , φοὔούμενος δὲ , μὴ προφθάσοιτε διαλεγόμενοι πρότεροι περὶ τῆς εἰρήνης τῆς φιλτάτης ἡμῖν . Μὴ δῆτα οὖν ,
Lemmas: ὁ ὅπλον - ἑκασταχόσε , ἐκπέμπω αὐτόθι καί Πέρσης πρεσβευτής , ὅς δῆτα ὑπάρχω μέν ἀξίωμα ὁ Ζὶχ , μέγας τίς οὗτος παρά ὁ Πέρσης γέρας , προσηγορία δέ αὐτός Ἰεσδεγουσνάφ . οὗτος δέ παρευναστήρ ὁ κατ´ αὐτός βασιλεύς ὑπάρχω , καί τοίνυν ἐν ταυτός γίγνομαι ὁ πρέσβυς , καί ὁ κατ´ αὐτός ἐπιχώριος ἄρχω εἰς εἷς συναθροίζω . καθίστημι εἰς ἐκκλησία . καί Πέτρος ὁ ὁ Ῥωμαῖος πρεσβευτής , ἀποχρώντως ἔχω ὁ τε ἄλλος παιδεία καί ὁ ὁ νόμος , λέγω ὧδε · « Ηάρεσμεν , ἵημι ἀνήρ Πέρσης , πρός ὁ Ῥωμαῖος βασιλεύς στέλλω . όποιος δέ ὁ καθ´ ἐγώ βασιλεύς , περισσός εἄν εἰμί λέγω , πρᾶγμα ὁ ἀνήρ διηγέομαι σύ . πάρειμι μέν οὖν ἐφίημι ὅς ὁ ὁ ἤδη χέζω εἰς τέλειος εἰρήνη μετασκευάζω . ἀναδιδάσκω δέ βούλομαι πρότερος πρός οἷος σύ πολιτεία καί ὅσος ὁ σπονδή βεβαιόω . Ἀλ εἰμί καί τις μεγαλορρήμων εἰμί δοκέω , ὁ συμφέρω ἀμφότερος ὁ πολιτεία θηράω μή ἄχθομαι ὁ περιττολογία . οὐ εἰς μακράν γάρ ἐν δήω δοκέω ὁ τοιοῦτος λέγω , ἐπαινέω τε πρός σύ , ὁ πρᾶγμα σύ ἀναδιδάσκω ὁ ἐκ ὁ λόγος ὠφέλεια . γίγνομαι τοίνυν σύ ὁ συντίθημι πρός Ῥωμαῖος . ἀρκέω δέ Ῥωμαῖος εἶπον · δηλόω γάρ ὁ προσηγορία ὁ λείπω . χρεὼν οὖν σύ , ὡς πρός τοσοῦτος πολιτεία σπένδω καί οὖον περί βραχύς βουλεύω , ὁ καλός τε καί συμφέρω μᾶλλον αἱρέω , καί ἀντί ὁ ἄδηλος ὁ πόλεμος ὁ πρόδηλος πᾶς ἄνθρωπος , ὁ εἰρήνη , ἀγαθός ἀσπάζομαι . καί μή τις σύ ἀπατάω λογισμός , ὡς νικάω Ῥωμαῖος , ἐπαίρω ὁ ὁ Ἀντιόχεια ἁλίσκομαι πρός σύ καί τις ρωμαϊκός χωρίον . ὁ γάρ ὑπερβάλλω ὁ Ῥωμαϊκός εὐτυχία ὁ θεός κολάζω ἐν οὗτος , ὁ μή νομίζω ἄνθρωπος ἄνθρωπος διαφέρω πολύς . καί εἰμί μέν ὁ φύσις Δίκαιος κρατέω , οὔτε ῥήτωρ οὔτε νόμος ἀκρίβεια οὔτε μήv ἐκκλησία καί ὁ περί οὗτος ποικιλίας ὁ λόγος ἐσθίω · αὐθαίρετος γάρ ὁ βιωφελής ὁ πρᾶγμα προστίθημι . ἐπεί δέ πᾶς ἄνθρωπος Δίκαιος καθίστημι νομίζω , προσδέω καί ὁ ἐκ ὁ λόγος τερθρεία ἐγώ . τοιγάρ καί εἰς ἐκκλησία συνέρχομαι , ὡς εἄν πείθω ἕκαστος ὁ δεινότης λόγος ἐπιεικής εἰμί . ὅτι2 μέν ἐν ἀγαθός εἰρήνη καί τουναντίον πονηρός ὁ πόλεμος , οὐδείς ἀντιλέγω . εἰμί γάρ καί παρά ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος δόξα βέβαιος ἡγέομαι ὁ νικάω , οἴομαι ὁ νικάω κακός ζῶ ἐκ ὅς δάκρυ ἕτερος . οὕτως δήπου καί ὁ κρατέω ηιοπηρος , μή τίς γε ὁ κρατέω λυπηρός . Διὸ τοίνυν ὁ καθ´ ἐγώ βασιλεύς ἀποστέλλω σπένδω ἐγώ καί πρότερος ἱκετεύω κατατίθημι ὁ πόλεμος , οὐ ὡς δείδω μέν ὁ πολέμιος , ὑφίημι δέ , μή προφθάνω διαλέγω πρότερος περί ὁ εἰρήνη ὁ φίλος ἐγώ . μή δῆτα οὖν ,