cogPG.PG113 217
διὰ καράβου ἔφερεν αὐτοὺς ἐν ταῖς Σώσαις , καὶ διὰ τοῦ παραπυλίου , ὃ εἶχεν ἐν τῷ τείχγει , εἰσέφερεν αὐτοὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μηδενὸς εἰδότος , εἰ μή τί γε τρεῖς τῶν παίδων αὐτοῦ τῶν Βοσποριανῶν καὶ μόνον πιστῶν αὐτοῦ ὄντων · ἑνὸς μὲν τοῦ ἐν συμβόλῳ ἀπερχομένου , καὶ μηνύοντος ἀναχωρεῖν τοὺς καράβους · ἄλλου δὲ τοῦ ὑποστρέφοντος τοὺς´ Βοσποριανοὺς καὶ φέροντος ἐν λειμῶνι · ἑτέρου δὲ , τοῦ ἐκ λειμῶνος μετὰ καράβου ἀποκομίζοντος ἐν ταῖς Σώσαις , καὶ ἀποκαθιστῶντος ἐν τῷ τοῦ Λαμάχου οἴκῳ · καὶ δι´ ὧν ἀπέτρεφεν αὐτοὺς ἐν ταῖς ἀποθήκαις αὐτοῦ , μήτε τῆς Γυκίας εἰδούσης τὸν δόλον · προσδοκῶν , καθὰ εἴρηται , κατὰ τὴν ἐνιαυσίαν ἡμέραν τῆς τοῦ Λαμάχου μνήμης , τῆς πόλεως πάσης εὐφραινομένης τε καὶ ἀποκοιμωμένης , αὐτὸν τὴν νύκτα ἐπαναστῆναι μετὰ τῶν Βοσποριανῶν τε καὶ οἰκείων , καὶ ἐμπρῆσαι τὴν πόλιν , καὶ πάντας κατασφάξαι . Συναχθέντων δὲ ἐν τῷ διετεῖ χρόνῳ ἐν τῷ τῆς Γυκίας οἴκῳ ἄχρι σʹ Βοσποριανῶν , καὶ τῆς μνήμης τοῦ Λαμάχου ἤδη λοιπὸν ἐγγιζούσης , ἐνένετο παι . δίσκην τῆς Γυκίας κουβουκλαρίαν , πάνυ αὐτῇ οὖσαν προσφιλέστατον , πταίσασαν , ἀπὸ ὄψεως αὐτῆς γενέσθαι , καὶ ἀποκλεισθῆναι αὐτήν . Ἐν ᾧ δὲ οἴκῳ ἀπεκλείσθη ἡ παιδίσκη . ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἦσαν οἱ Βοσποριανοὶ ἀποτρεφόμενοι . Τῆς δὲ παιδίσκης καθεζομένης , καὶ νηθούσης τὸ λίνον , ἐγένετο τὸ σφοντῦλιν τῆς ἀτράκτου πεσεῖν , καὶ κυλισθὲν εἰσελθεῖν εἰς βαθυτάτην ὀπὴν πρὸς τὸν τοῖχον · ἡ δὲ ἀναστᾶσα πρὸς τὸ ἐπᾶραι αὐτὸ , ὁρᾷ αὐτὸ ἐν βαθυτάτῃ ὀπῇ ὄν · καὶ μὴ δυναμένης αὐτῆς ἐκσπᾶσαι αὐτὸ διὰ τὸ βάθος ἠναγκάσθη ἐκ τοῦ πάτου πρὸς τὸν τοῖχον ἀνασπᾶσαι ἕνα βήσαλον πρὸς τὸ τοῦτο ἐπᾶραι · καὶ ὁρᾷ διὰ τῇς ὀπῆς κάτω ἐν τῷ ὑπογέῳ οἴκῳ τὸ πλῆθος τῶν ὄντων ἀνδρῶν . Καὶ ἰδοῦσα , εὐφυῶς πάλιν ἀπέθετο ἐν τῷ τόπῳ τὸ βήσαλον πρὸς τὸ μὴ γνωσθῆναι τοῖς κάτω · καὶ λαθραίως ἀποστείλασα μίαν τῶν παίδων προσεκαλεῖτο τὴν κυρίαν αὐτῆς τοῦ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὴν ὀφείλουσάν τε ἀναγκαῖον ἀκοῦσαι καὶ ἰδεῖν . Ἰ δὲ Γυκία ὑπὸ τοῦ Θεοῦ κατανυγεῖσα ἀπῆλθε πρὸς τὴν παιδίσκην · καὶ εἰσελθούσης αὐτῆς κατὰ μόνας ἐν τῷ οἰκήματι , καὶ κλεισάσης τὴν θύραν , πεσοῦσα ἡ παιδίσκη πρὸς τοὺς πόδας αὐτῆς εἶπε · Δέσποινα , ἐξουσίαν ἔχεις τὴν ἀχρείαν σου δούλην · πλὴν βούλομαι τῇ κυρίᾳ μου ξένον τι καὶ παράδοξον πρᾶγμα δεῖξαι · Ἡ δὲ Γυκία εἶπεν αὐτῇ Ἀφόβως εἶπε , δεῖξον καὶ τί τὸ τοιοῦτον . Ἡ δὲ παιδίσκη ἀπαγαγοῦσα αὐτὴν πρὸς τὸν τοῖχον , καὶ εὐφυῶς ἐπάρασα τὸ βήσαλον , λέγει αὐτῇ · Ὁρᾷς διὰ τῆς ὀπῆς , δέσποινα , τὸν κάτω κρυπτόμενον ὄχλον τῶν Βοσποριανῶν . Ἡ δὲ Γυκία ἰδοῦσα . καὶ ἐκπλανεῖσα ἐπὶ τῷ πράγματι , ἔφη · Οὐκ ἀργὸν τὸ σκέμμα τοῦτοκαὶ λέγει τῇ παιδίσκῃ · Πῶς εὖρες τὸ πρᾶγμα τοῦτο ; Ἡ δὲ παιδίσκη λέγει · Πάντως , δέσποινα , ὅτι ἐλἈενμίοο Θεοῦ ἔπεσε τὸ σφοντύλιν ἐκ τῆς ἀτράκτου μου , καὶ κυλίούὲν εἰσῆλθεν ἐν τῇ ὀπῇ
Lemmas: διά κάραβος φέρω αὐτός ἐν ὁ σῴζω , καί διά ὁ παραπύλιον , ὅς ἔχω ἐν ὁ τείχγει , εἰσφέρω αὐτός ἐν ὁ οἶκος αὐτός μηδείς οἶδα , εἰμί μή τίς γε τρεῖς ὁ παῖς αὐτός ὁ Βοσποριανός καί μόνος πιστός αὐτός εἰμί · εἷς μέν ὁ ἐν σύμβολον ἀπέρχομαι , καί μηνύω ἀναχωρέω ὁ κάραβος · ἄλλος δέ ὁ ὑποστρέφω τοὺς´ Βοσποριανός καί φέρω ἐν λειμών · ἕτερος δέ , ὁ ἐκ λειμών μετά κάραβος ἀποκομίζω ἐν ὁ σῴζω , καί ἀποκαθιστάω ἐν ὁ ὁ Λάμαχος οἶκος · καί δις ὅς ἀποτρέφω αὐτός ἐν ὁ ἀποθήκη αὐτός , μήτε ὁ Γυκία ὁράω ὁ δόλος · προσδοκάω , καθά εἴρω , κατά ὁ ἐνιαύσιος ἡμέρα ὁ ὁ Λάμαχος μνήμη , ὁ πόλις πᾶς εὐφραίνω τε καί ἀποκοιμάομαι , αὐτός ὁ νύξ ἐπανίστημι μετά ὁ Βοσποριανός τε καί οἰκέω , καί ἐμπίμπρημι ὁ πόλις , καί πᾶς κατασφάζω . συνάγω δέ ἐν ὁ διετής χρόνος ἐν ὁ ὁ Γυκία οἶκος ἄχρι σός Βοσποριανός , καί ὁ μνήμη ὁ Λάμαχος ἤδη λοιπός ἐγγίζω , ἐννέω παῖς . δίσκος ὁ Γυκία κουβουκλαρια , πάνυ αὐτός εἰμί προσφιλής , πταίω , ἀπό ὄψις αὐτός γίγνομαι , καί ἀποκλείω αὐτός . ἐν ὅς δέ οἶκος ἀποκλείω ὁ παιδίσκη . ὑποκάτωθεν αὐτός εἰμί ὁ Βοσποριανοί ἀποτρέφω . ὁ δέ παιδίσκη καθέζομαι , καί νήθω ὁ λίνον , γίγνομαι ὁ σφοντύλιν ὁ ἄτρακτος πίπτω , καί κυλίνδω εἰσέρχομαι εἰς βαθύς ὀπή πρός ὁ τοῖχος · ὁ δέ ἀνίστημι πρός ὁ ἐπαίρω αὐτός , ὁράω αὐτός ἐν βαθύς ὀπή εἰμί · καί μή δύναμαι αὐτός ἐκσπάω αὐτός διά ὁ βάθος ἀναγκάζω ἐκ ὁ πάτος πρός ὁ τοῖχος ἀνασπάω εἷς βήσσαλον πρός ὁ οὗτος ἐπαίρω · καί ὁράω διά ὅς ὀπή κάτω ἐν ὁ ὑπογίγνομαι οἶκος ὁ πλῆθος ὁ εἰμί ἀνήρ . καί ὁράω , εὐφυής πάλιν ἀποτίθημι ἐν ὁ τόπος ὁ βήσσαλον πρός ὁ μή γιγνώσκω ὁ κάτω · καί λαθραῖος ἀποστέλλω εἷς ὁ παῖς προσκαλέω ὁ κύριος αὐτός ὁ ἔρχομαι πρός αὐτός ὀφείλω τε ἀναγκαῖος ἀκούω καί ὁράω . εἷς δέ Γυκία ὑπό ὁ Θεός κατανύσσω ἀπέρχομαι πρός ὁ παιδίσκη · καί εἰσέρχομαι αὐτός κατά μόνος ἐν ὁ οἴκημα , καί κλέω ὁ θύρα , πίπτω ὁ παιδίσκη πρός ὁ πούς αὐτός εἶπον · Δέσποινα , ἐξουσία ἔχω ὁ ἀχρεῖος σύ δοῦλος · πλήν βούλομαι ὁ κύριος ἐγώ ξένος τίς καί παράδοξος πρᾶγμα δείκνυμι · ὁ δέ Γυκία εἶπον αὐτός ἄφοβος εἶπον , δείκνυμι καί τίς ὁ τοιοῦτος . ὁ δέ παιδίσκη ἀπάγω αὐτός πρός ὁ τοῖχος , καί εὐφυής ἐπαίρω ὁ βήσσαλον , λέγω αὐτός · ὁράω διά ὁ ὀπή , δέσποινα , ὁ κάτω κρύπτω ὄχλος ὁ Βοσποριανός . ὁ δέ Γυκία ὁράω . καί ἐκπλήσσω ἐπί ὁ πρᾶγμα , φημί · οὐ ἀργός1 ὁ σκέμμα τοῦτος λέγω ὁ παιδίσκη · Πῶς εὖρος ὁ πρᾶγμα οὗτος ; ὁ δέ παιδίσκη λέγω · πάντως , δέσποινα , ὅτι ἐλἈενμίοο Θεός πίπτω ὁ σφοντύλιν ἐκ ὁ ἄτρακτος ἐγώ , καί κυλίω εἰσέρχομαι ἐν ὁ ὀπή