cogPG.PG113 369
Καὶ ἐπὶ τὸν Βιγίλαν εὐθὺς τρέπει τὸν λόγον , θηρίον ἀναιδὲς ἀποκαλῶν , ὅτου χάριν παρ´ αὐτὸν ἐλθεῖν ἠθέλησεν ἐπιστάμενος τά τε αὐτῷ καὶ Ἀνατολίῳ ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ δόξαντα , ὡς εἴρητο μὴ πρότι . ρον πρέσβεις παρ´ αὐτὸν ἐλθεῖν , πρὶν ἢ πάντες οἱ φυγάδες ἐκδοθεῖεν Βαρβάροις . Τοῦ δὲ φήσαντος , ὡς ἐκ Σκυθικοῦ γένους παρὰ Ῥωμαίοις οὐκ εἴη φυγὰστοὺς γὰρ ὄντας ἐκδεδόσθαι , χαλεπήνας μΔλον καὶ αὐτῷ πλεῖστα λοιδορησάμενος μετὰ βοῆς ἔλεγεν , ὡς αὐτὸν ἀνασκολοπίσας πρὸς βορὰν οἰωνοῖς ἐδεδώκει ἂν , εἰ μή γε τῷ τῆς πρεσβείας θεσμῷ λυμαίνεσθαι ἐδόκει καὶ ζ ταύτην αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἀναιδείᾳ καὶ τῇ τῶν λόγων ἰταμότητι ἐπιθεῖναι δίκην · φυγάδας γὰρ τοῦ σφετέρου ἔθνους παρὰ Ῥωμαίοις εἶναι πολλοὺς , ὧν ἐκέλευε τὰ ὀνόματα ἐγγεγραμμένα χάρτῃ τοὺς ὑπογραφέας ἀναγινώσκειν . Ὡς δὲ διεξῆλθον ἄπαντας , προσέταττε μηδὲν μελλήσαντα ἀπιέναι · συμπέμψειν δὲ αὐτῷ καὶ Ἢαλαν Ῥωμαίοις λέξοντα , πάντας τοὺς παρὰ σφίσι καταφυγόντας βαρβάρους ἀπὸ τῶν Καρπιλεόνος χρόνων , ὃς ὡμήρευσε παρ´ αὐτῷ παῖς ὢν Ἀετίο τοῦ ἐν τῇ Ἑσπέρᾳ Ῥωμαίων στρατηγοῦ , ἐκπέμψαι παρ´ αὐτόν . Καὶ γὰρ οὐ συγχωρήσειν τοὺς σφετέρους θεράποντας ἀντίον αὐτοῦ ἐς μάχην ἰέναι , καίπερ μὴ δυναμένους ὡφελεῖν τοὺς τὴν φυλακὴν αὐτοῖς τῆς οἰκείας ἐπιτρέψαντας γῆς . Τίνα γὰρ πόλιν ἢ ποῖον φρούριον σεσῶσθαι , ἔλεγεν , ὑπ´ ἐκείνων , ὥ περ αὐτὸς ποιῆσαι τὴν αἴρεσιν ὥρμησεν ; Ἀπαγγείλαντας δὲ τὰ αὐτῷ περὶ τῶν φυγάδων δεδογμένα , αὖθις ἐπανήκειν μηνύοντας πότερον αὐτοὺς ἐκδιδόναι βούλονται ἢ τὸν ὑπὲρ αὐτῶν ἀναδέχονται πόλεμον . Παρακελευσάμενος δὲ πρότερον καὶ τὸν Καξιμῖνον ἐπιμένειν , ὡς δι´ αὐτοῦ περὶ τῶν γεγραμμένων ἀποκρινούμενος βασιλεῖ , ἐπέτρεπε τὰ δῶρα . Δόντες τοίνυν καὶ ἐπανιόντες ἑς τὴν σκηνὴν , ἐκάστου τῶν λεχθέντων πέρι ἰδιολογούμεθα . Καὶ Βιγίλα θαυμάζοντος ὅπως πάλαι αὐτῷ πρεσβευομένῳ ἤπιός τε καὶ πρᾶος νομισθεὶς τότε χαλεπῶς ἐλοιδορήσατο , ἔλεγον , μή ποτέ τινες τῶν Βαρβάρων τῶν ἐν Σερδικῇ ἑστιαθέντων σὺν ἡμῖν δυσμενῆ αὐτῷ τὸν Ἀττήλαν παρεσκεύασαν , ἀπαγγείλαντες , ὡς θεὸν μὲν τὸν Ῥωμαίων ἐκάλει βασιλέα , ἄνθρωπον δὲ τὸν Ἀττήλαν . Τοῦτον τὸν λόγον ὁ Μαξιμῖνος ὡς πιθανὸν ἐδέχετο , οἷα δὴ ἀμέτοχος ὤν τῆς συνωμοσίας ἣν κατὰ τοῦ Βαρβάρου ὁ εὐνοῦχος ἐποιήσατο . Ὁ δὲ Βιγίλας ἀμφίβολός τε ἦν , καὶ ἐμοὶ ἐδόκει προφάσεως ἀπορεῖν , δι´ ἣν αὐτῷ ὁ Ἀττήλας ἐλοιδορήσατο · οὔτε γὰρ τὰ ἐν Σερδικῇ , ὡς ὕστερον ἡμῖν διηγεῖτο , οὔτε τὰ τῆς ἐπιβουλῆς εἰρῆσθαι τῷ Ἀττήλᾳ ἐνόμιζεν , μηδενὸς μὲν ἑτέρου τῶν ἐκ τοῦ πλήθους διὰ τὸν ἐπικρατοῦντα κατὰ πάντων φόβον ἐς λόγους αὐτῷ θαῤῥοῦντος ἐλθεῖν , Ἐδέκωνος δὲ πάντως ἐχεμυθήσοντος διά τε τοὺς ὅρκους καὶ τὴν ἀδηλίαν τοῦ πράγματος , μή πότε καὶ αὐτὸς , ὡς τοιούτων
Lemmas: καί ἐπί ὁ βιγιλαω εὐθύς τρέπω ὁ λόγος , θηρίον ἀναιδής ἀποκαλέω , ὅστις χάρις παρ´ αὐτός ἔρχομαι ἐθέλω ἐπίσταμαι ὁ τε αὐτός καί Ἀνατόλιος ἐπί ὁ εἰρήνη δόξα , ὡς εἴρω μή πρός . ἀντίμοιρος πρέσβυς παρ´ αὐτός ἔρχομαι , πρίν ἢ πᾶς ὁ φυγάς ἐκδίδωμι βάρβαρος . ὁ δέ φημί , ὡς ἐκ Σκυθικός γένος παρά Ῥωμαῖος οὐ εἰμί φυγὰστοὺς γάρ εἰμί ἐκδίδωμι , χαλεπαίνω μΔλον καί αὐτός πλεῖστος λοιδορέω μετά βοή λέγω , ὡς αὐτός ἀνασκολοπίζω πρός βορά οἰωνός δίδωμι εἄν , εἰμί μή γε ὁ ὁ πρέσβυς θεσμός λυμαίνομαι δοκέω καί ζ οὗτος αὐτός ἐπί ὁ ἀναίδεια καί ὁ ὁ λόγος ἰταμότης ἐπιτίθημι δίκη · φυγάς γάρ ὁ σφέτερος ἔθνος παρά Ῥωμαῖος εἰμί πολύς , ὅς κελεύω ὁ ὄνομα ἐγγράφω χάρτης ὁ ὑπογραφεύς ἀναγιγνώσκω . ὡς δέ διεξέρχομαι ἅπας , προστάσσω μηδείς μέλλω ἀφίημι · συμπέμπω δέ αὐτός καί αλανός Ῥωμαῖος λέγω , πᾶς ὁ παρά ὅς καταφεύγω βάρβαρος ἀπό ὁ Καρπιλεόνος χρόνος , ὅς ὁμηρεύω παρ´ αὐτός παῖς εἰμί Ἀέτιος ὁ ἐν ὁ Ἑσπέρα Ῥωμαῖος στρατηγός , ἐκπέμπω παρ´ αὐτός . καί γάρ οὖον συγχωρέω ὁ σφέτερος θεράπων ἀντίος αὐτός εἰς μάχη εἶμι , καίπερ μή δύναμαι ὠφελέω ὁ ὁ φυλακή αὐτός ὁ οἰκεῖος ἐπιτρέπω γῆ . τίς γάρ πόλις ἢ ποῖος φρούριον σῴζω , λέγω , ὑπό ἐκεῖνος , ὅς περ αὐτός ποιέω ὁ αἵρεσις ὁρμάω ; ἀπαγγέλλω δέ ὁ αὐτός περί ὁ φυγάς δοκέω , αὖθις ἐπανήκω μηνύω πότερος αὐτός ἐκδίδωμι βούλομαι ἢ ὁ ὑπέρ αὐτός ἀναδέχομαι πόλεμος . παρακελεύομαι δέ πρότερος καί ὁ καξιμινω ἐπιμένω , ὡς δις αὐτός περί ὁ γράφω ἀποκρίνω βασιλεύς , ἐπιτρέπω ὁ Δῶρα . δίδωμι τοίνυν καί ἐπανέρχομαι ἑες͂ς ὁ σκηνή , ἕκαστος ὁ λέγω περί ἰδιολογέω . καί Βίγλα θαυμάζω ὅπως πάλαι αὐτός πρεσβεύω ἤπιος τε καί πρᾶος νομίζω τότε χαλεπῶς λοιδορέω , λέγω , μή ποτός τις ὁ βάρβαρος ὁ ἐν Σαρδική ἑστιάω σύν ἐγώ δυσμενής αὐτός ὁ Ἀττήλαν παρασκευάζω , ἀπαγγέλλω , ὡς θεός μέν ὁ Ῥωμαῖος καλέω βασιλεύς , ἄνθρωπος δέ ὁ Ἀττήλαν . οὗτος ὁ λόγος ὁ Μαξιμῖνος ὡς πιθανός δέχομαι , οἷος δή ἀμέτοχος εἰμί ὁ συνωμοσία ὅς κατά ὁ Βαρβάρου ὁ εὐνοῦχος ποιέω . ὁ δέ βιγιλαας ἀμφίβολος τε εἰμί , καί ἐγώ δοκέω πρόφασις ἀπορέω , δις ὅς αὐτός ὁ Ἀττήλας λοιδορέω · οὔτε γάρ ὁ ἐν Σαρδική , ὡς ὕστερος ἐγώ διηγέομαι , οὔτε ὁ ὁ ἐπιβουλή εἴρω ὁ Ἀττήλᾳ νομίζω , μηδείς μέν ἕτερος ὁ ἐκ ὁ πλῆθος διά ὁ ἐπικρατέω κατά πᾶς φόβος εἰς λόγος αὐτός ῥαθαίνω ἔρχομαι , Ἐδέκωνος δέ πάντως ἐχεμυθέω διά τε ὁ Ὅρκος καί ὁ ἀδηλία ὁ πρᾶγμα , μή πότε καί αὐτός , ὡς τοιοῦτος