cogPG.PG113 412
τὴν Νίσιβιν ἔτι νοσώδη ··· τά τε γραφένταοἱ πρὸς Ἰωάννου ἐνεχείρισεν . Ὁ δὲ καταμαθὼν , ὡς ἐς τοὺΟαντίον αὐτῳ τῶν ἐλπισθέντων ἡ ὁδὸς γίνεται καὶ ες οὐκ αἰσίως οἱ προβήσεται τὰ τῆς πρεσβείας , δυσθυμίᾳ περιπεσὼν καὶ τῇ νόσῳ κάτοχος ὤν κατέστρεψε τὸν βίον . Καὶ μὲν δὴ καὶ Ἰωάννην αὐτίκα συνέβη τεθνάναι . Μετὰ ταῦτα ἀγγέλλεται ἐν Βυζαντίῳ , ὡς ἕτερος ἤξει πρεσβευτὴς ὁ προσαγορευόμενος Μεβώδης . Οὗτος ἐς τὴν βασιλίδα ἐπορεύετο ἐξογκούμενος καὶ μάλα βρενθυόμενος , καὶ ἐλπίδα ἔχων , ὡς περὶ Σουανίας αὐτῷ κινηθήσονται λόγοι , καὶ ὅτι Πέρσας ἀρέσκουσαι γενήσονται ξυνθῆκαι . Τοιαύτῃ διανοίᾳ ἐπηρμένος ἐν Βυζαντίῳ ᾑει , αὐθαδέστερον ἢ κατὰ πρεσβευτὴν θέμενος τοῖς κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν . Παραγενομένου δὲβασιλεὺς γὰρ ἦδη ἐπέπυστο Μεβῶδου τῆς ἀλαζονείας πέρι , καὶ ὁποῖα ἄττα ἐλπίζων τὴν ἄφιξιν ἐποιήσατο ) , τὰς μὲν ἐκ βασιλέως Περσῶν ἔδοξε δέχεσθαι προσρήσεις κατὰ τὸν εἰωθότα θεσμὸν , περιεφρόνησε ὅὲ ὅμως τὸν Μεβώδη καὶ ἀπεφλαύριζε μηδὲ τὴν οἱανοῦν συνουσίαν ὡς αὐτὸν ποιούμενος . Ὡς δὲ ἐς τοὐναντίον , ἤπερ ἐβούλετο , τὰ τῆς πρεσβείας οἱ ἐχώρει , καὶ τὸ παράπαν οὐδὲν αὐτῷ ἔλεξε περὶ Σουανίας ὁ βασιλεὺς , ἔπειτα ἐξελιπάρει ὁ Μεβώδης τοὺς ἅμα οἱ Σαρακηνοὺς ἐς λόγους ἰέναι τῷ αὐτοκράτορι . ἕποντο γὰρ ἀμφὶ τοὺς τεσσαράκοντα οἰκείῳ τινὶ πρεσβευτῇ ταττόμενοι . Ὁ γὰρ τῶν Σαρακηνῶν φύλαρχος Ἅμβρος ἐκπέμψας ὑπῆρχε καὶ ὅ γε σὺν τῷ Μεβώδῃ πρεσβείαν διαλεχθησομένους περὶ ὧν χρημάτων πρὸς Ἰουστινιανοῦ ἐκομίζοντο . Μεβώδης οὖν τοῦ σκοποῦ τοῦ περὶ Σουανίας ἀμαρτὼν , ὡς ἂν μὴ πάντη ἄπρακτος ἀναχωρήσοι , ἐπιμελέστατά πως ἠντιβόλει τῆς ὡς βασιλέα τυχεῖν εἰσόδου τοὺς Σαρακηνούς . Καὶ τοίνυν ὑπολαβὼν ὁ αὐτοκράτωρ , « Τί γὰρ δῆτα , ἔφη , βούλονται οἱ καθ᾽´ ὑμᾶς Σαρακηνοί ; Ὡς δὲ ἐγκείμενον ἑώρα , κατένευσε μόνῳ εἰσιέναι τῷ ἐκείνων πρεσβευτῇ . ἠπίστατο γὰρ , ὡς ἀπαυθαδιαζόμενος οὐκ ἂν ἕλοιτο ἄνευ τῶν ἑπομένων ὡς βασιλέα φοιτῆσαι , ἀλλ´ ὥσπερ ἡνίκα παρὰ Ἰουστινιανὸν ξυν ἄπασι τοῖς ἅμα αὐτοῖς τῶν Σαρακηνῶν οἱ πρέσβεις ἐγίνοντο , καὶ τὸν ? οὕτω βούλεσθαι τὸ σύνηθες διασώζοντα ποιήσειν . Ἐντεῦθέν τε εὐπρόσωπον ᾧετο ἕξειν αἰτίαν , ὡς αὐτὸς μὲν τὰ ἀρμόδια βασιλεῖ δι επράξατο , ὁ δὲ Σαρακηνὸς ἤκιστα ἔγνω τὰ δέοντα · εἶτα κατὰ δὴ τοῦ Βαρβάρου ἀντιστραφήσεται τὸ ἐπί . κλημα . Καὶ οὐκ [ ἂν ] ἄλλως ἀπέβη , ἢ ε βασιλεὺς ἐστοχάσατο . Ὁ γὰρ δὴ Σαρακηνὸς ἀπρεπὲς εἶναι τὸ παρεῖναι οἱ μόνῳ ὡς βασιλέα ὑποτοπήσας , καὶ τὸτΡ κρατῆσαν δῆθεν καταλύειν οὐχ αἱρετέον αὑτῷ , ἀπηνήνατο τὴν ἐς βασιλέα πάροδον . Τότε ὁ βας.λεὺς τὸν μὲν Σαρακηνὸν τελεώτατα περιεφρόνησεν , ὁ δὲ ἐς τὸν Μεβώδη παρήγαγε τὰς αἰτίας . Ὁ δὲ τῶν Περσῶν πρεσβευτὴς , « Ὦ δέσποτα , ἔλεξεν , οὐ πάρειμι συνεπαμύνων , εἴγε ὁ Σαρακηνὸς ἐπλημμέλησέ τι , ἄλλως δὲ ἀκουσόμενος , ὅπως , εἱ μὲν ἀρμόδια τῷ δικαίῳ λέγοι , μὴ περιόψομαι , εἰ δέ γε ἐς τούναντίον
Lemmas: ὁ Νίσιβις ἔτι νοσώδης ··· ὁ τε γράφω πρός Ἰωάννης ἐγχειρίζω . ὁ δέ καταμανθάνω , ὡς εἰς τουοαντιος αὐτός ὁ ἐλπίζω ὁ ὁδός γίγνομαι καί εἰς οὐ αἴσιος ὁ προβαίνω ὁ ὁ πρέσβυς , δυσθυμία περιπίπτω καί ὁ νόσος κάτοχος εἰμί καταστρέφω ὁ βίος . καί μέν δή καί Ἰωάννης αὐτίκα συμβαίνω θνήσκω . μετά οὗτος ἀγγέλλω ἐν Βυζάντιον , ὡς ἕτερος ἦξις πρεσβευτής ὁ προσαγορεύω Μεβώδης . οὗτος εἰς ὁ βασιλίς πορεύω ἐξογκέω καί μάλα βρενθύομαι , καί ἐλπίς ἔχω , ὡς περί Σουανία αὐτός κινέω λόγος , καί ὅτι Πέρσης ἀρέσκω γίγνομαι συντίθημι . τοιοῦτος διάνοια ἐπαίρω ἐν Βυζάντιον ἔρχομαι , αὐθάδης ἢ κατά πρεσβευτής τίθημι ὁ κατά ὁ ὁδοιπορία . παραγίγνομαι δεβασιλαας γάρ ἤδη πυνθάνομαι Μεβῶδου ὁ ἀλαζονεία περί , καί ὁποῖος τις ἐλπίζω ὁ ἄφιξις ποιέω ) , ὁ μέν ἐκ βασιλεύς Πέρσης δοκέω δέχομαι πρόσρησις κατά ὁ εἴωθα θεσμός , περιφρονέω οεʹ ὅμως ὁ Μεβώδη καί ἀποφλαυρίζω μηδέ ὁ οιανεω συνουσία ὡς αὐτός ποιέω . ὡς δέ εἰς ἐναντίος , ἤ2 βούλομαι , ὁ ὁ πρέσβυς ὁ χωρέω , καί ὁ παράπαν οὐδείς αὐτός λέγω περί Σουανία ὁ βασιλεύς , ἔπειτα ἐκλιπαρέω ὁ Μεβώδης ὁ ἅμα ὁ Σαρακηνός εἰς λόγος εἶμι ὁ αὐτοκράτωρ . ἕπω γάρ ἀμφί ὁ τεσσαράκοντα οἰκεῖος τις πρεσβευτής τάσσω . ὁ γάρ ὁ Σαρακηνός φύλαρχος Ἄμβρος ἐκπέμπω ὑπάρχω καί ὅς γε σύν ὁ Μεβώδῃ πρεσβεία διαλέγω περί ὅς χρῆμα πρός Ἰουστινιανός κομίζω . Μεβώδης οὖν ὁ σκοπός ὁ περί Σουανία ἁμαρτάνω , ὡς εἄν μή πάντῃ ἄπρακτος ἀναχωρέω , ἐπιμελής πως ἀντιβολέω ὁ ὡς βασιλεύς τυγχάνω εἴσοδος ὁ Σαρακηνός . καί τοίνυν ὑπολαμβάνω ὁ αὐτοκράτωρ , « τις γάρ δῆτα , φημί , βούλομαι ὁ καθά σύ Σαρακηνός ; ὡς δέ ἔγκειμαι ὁράω , κατανεύω μόνος εἴσειμι ὁ ἐκεῖνος πρεσβευτής . ἐπίσταμαι γάρ , ὡς ἀπαυθαδιάζομαι οὐ εἄν αἱρέω ἄνευ ὁ ἕπομαι ὡς βασιλεύς φοιτάω , ἀλ ὥσπερ ἡνίκα παρά Ἰουστινιανός σῦς ἄπας ὁ ἅμα αὐτός ὁ Σαρακηνός ὁ πρέσβυς γίγνομαι , καί ὁ ? οὗτος βούλομαι ὁ συνήθης διασῴζω ποιέω . ἐντεῦθεν τε εὐπρόσωπος οἴομαι ἔχω αἴτιος , ὡς αὐτός μέν ὁ αρμόδιος βασιλεύς Ζεύς πράσσω , ὁ δέ Σαρακηνός ἤκιστος γιγνώσκω ὁ δήω · εἶτα κατά δή ὁ Βαρβάρου ἀντιστρέφω ὁ ἐπί . κλῆμα . καί οὐ [ εἄν ] ἄλλως ἀποβαίνω , ἢ ε βασιλεύς στοχάζομαι . ὁ γάρ δή Σαρακηνός ἀπρεπής εἰμί ὁ πάρειμι ὁ μόνος ὡς βασιλεύς ὑποτοπέω , καί τὸτΡ κρατέω δῆθεν καταλύω οὐ αἱρετέος ἑαυτοῦ , ἀπαναίνομαι ὁ εἰς βασιλεύς πάροδος . τότε ὁ βας.λεὺς ὁ μέν Σαρακηνός τέλειος περιφρονέω , ὁ δέ εἰς ὁ Μεβώδη παράγω ὁ αἴτιος . ὁ δέ ὁ Πέρσης πρεσβευτής , « ὦ δεσπότης , λέγω , οὖον πάρειμι συνεπαμύνω , εἰ ὁ Σαρακηνός πλημμελέω τίς , ἄλλως δέ ἀκούω , ὅπως , εἰ μέν αρμόδιος ὁ Δίκαιος λέγω , μή περιοράω , εἰμί δέ γε εἰς τουναντίον