cogPG.PG113 403
εἰ φίλος αὐτοῦ γένηται ἀδόλως . Καὶ οὖν τοὺς οερέσβεις ἀπέπεμψεν . Ὁ δὲ Θευδέριχος ὁ τῶν Βαρ βἀρων ἀρχηγὸς , τοὺς πρέσβεις αὐτοῦ δεξάμενος ἐκ , τοῦ βασιλέως ἀπράκτους , τὸ μὲν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐς Φιλίππους ἐκπέμπει , τῷ δὲ προσεκάθητοῳν τὴν Ἀρκαδιούπολιν μηχανῇ πάσῃ πολιορκῶν . Καὶ ταύτην παραλαμβάνει οὐχ ὅπλοις , ἀλλὰ λιμῷ τοὺς ἔνδον τοῦ ἄστεος ἰσχυρῶς στενοχωρήσαντι . Καὶ γὰρ καὶ ἵππων καὶ ὑποζυγίων καὶ νεκρῶν σωμάτων ἤψαντο , καρτεροῦντες εἴ ποθεν αὐτοῖς ἔλθοι βοήθεια . Τῆς δὲ μὴ παρούσης , ἀπήλπισαν καὶ ἐνέδωκαν Οἱ δὲ ἐκπεμφθέντες ἐπὶ φιλίππους τὰ πρὸ τοῦ ἄστεως ἐνέπρησαν μόνον , οὐδὲν δὲ ἄλλο δεινὸν εἰργάσαντο . Καὶ τούτων οὕτω λυμαινομένων τὴν Θράκην , ὅμως καὶ αὐτοὶ οἱ Βάρβαροι ὑπὸ τοῦ λιμοῦ συνεχόμενοι πρεσβείαν πέμπουσι περὶ εἰρήνης πρὸς τὸν βασιλέα . Καὶ γίνεται ἡ σύμβαοις τῶν ὅρκων ἐπὶ τούτοις , τοῖς μὲν Γότθοις δίδοσθαι κατ´ ἔτος χρυσίου λίτρας δισχιλίας , τὸν δὲ Θευδέριχον καθίστασθαι στρατηγὸν δύο στρατηγιῶν τῶν ἀμφὶ βασιλέα , αἵπερ εἰσὶ μέγισται εἰς τὴν ἐτέραν γῆν νῦν · αὐτῶν δὲ τῶν Γότθων αὐτοκράτορα εἶναι , καὶ μηδένας ἐξ αὐτῶν ἀποστῆναι θέλοντας τὸν βασιλέα δέχεσθαι , συμμαχεῖν δὲ τῷ βασιλεῖ εἰς πᾶν , ὅ τι κελεύει , πλὴν ἐπὶ μόνων τῶν Βανδήλων . γʹ . Ὅτι ὁ Αὔγουστος ὁ τοῦ Ὁρέστου υἱὸς ἀκούσας Ζήνωνα πάλιν τὴν βασιλείαν ἀνακεκτῆσθαι τῆς Ἔω , τὸν Βασιλίσκον ἐλάσαντα , ἠνάγκασε τὴν βουλὴν ἀποστεῖλαι πρεσβείαν Ζήνωνι σημαίνουσαν , ὡς ἰδίας μὲν αὐτοῖς βασιλείας οὐ δέοι , κοινὸς δὲ ἀποχρήσει μόνος ὢν αὐτοκράτωρ ἐπ´ ἀμφοτέροις τοῖς πέρασι , Τὸν μέντοι Ὀδόακρον ὑπ´ αὐτῶν προβεβλῆσθαι ἱκανὸν ὄντα σώζειν τὰ παρ´ αὐτοῖς πράγματα , πολιτικὴν ἔχοντα σύνεσιν ὁμοῦ καὶ μάχιμον · καὶ δεῖσθαι τοῦ Ζήνωνος πατρικίου τεʹ αὐτῷ ἀποστεῖλαι ἀξίαν , καὶ τὴν τῶν Ἰταλῶν τούτῳ ἐφεῖναι διοίκησιν . ἀφικνοῦνται δὴ ἄνδρες τῆς βουλῆς τῆς ἐν Ῥώμῃ τούτους ἐς Βυζάντιον κομίζοντες τοὺς λόγους , καὶ ταῖς αὐτεῖς ἡμέραις ἐκ τοῦ Νέπωτος ἄγγελοι , τῶν τε γεγενημένων συνησθησόμενοι τῷ Ζήνωνι , καὶ δεόμενοα ἄμα ταῖς ἴσαις τῷ Νέπωτι συμφοραῖς χρησαμένῳ συσπουδάσαι προθύμως βασιλείας ἀνάκτησιν , χρήματά τε καὶ στρατὸν ἐπὶ ταῦτα διδόντα , καὶ τοῖς ἄλλοις , οἷς δέοι , συνεκπονοῦντα τὴν κάθοδον . Ταῦτά τε λέξοντας ὁ Νέπως ἀπέστελλεν . Τήνων δὲ τοῖς ἄκουσι , τοῖς μὲν ἀπὸ τῆς βουλῆς ἀπεκρίνατο ταῦτα , ώς δύο ἐκ τῆς Ἔω βασιλέας λαβόντες τὸν μὲν ἐξηλάκασιν , Ἀνθέμιον δὲ ἀπέκτειναν · καὶ νῦν τὸ ποιητέσν αὐτοὺς ἔφη γινώσκειν · οὐ γὰρ ἂν βασιλέως ἔτι ὄντος ἑτέραν ἡγήσεσθαι · γνώμην ἢ κατιόντα προσδέχεσθαι . Τοῖς δὲ ἐκ τοῦ Βαρβάρου ὅτι καλῶς πράξοι παρὰ τοῦ βασιρέως Νέπωτος τὴν ἀξίαν τοῦ πατρικίου δεξάμενος Ὀδόακρος . Ἐκπέμψειν γὰρ αὐτὸν , εἰ μὴ Νέπως ἐπεφθάκει . Ἐπαινεῖν δὲ , ὡς ἀρχὴν ἐπιΕέδεικται
Lemmas: εἰμί φίλος αὐτός γίγνομαι ἄδολος . καί οὖν ὁ οερέσβεις ἀποπέμπω . ὁ δέ Θευδέριχος ὁ ὁ βοιρ βάρος ἀρχηγός , ὁ πρέσβυς αὐτός δέχομαι ἐκ , ὁ βασιλεύς ἄπρακτος , ὁ μέν ὁ δύναμις αὐτός εἰς Φίλιππος ἐκπέμπω , ὁ δέ προσεκάθητοῳν ὁ αρκαδιουπολις μηχανή πᾶς πολιορκέω . καί οὗτος παραλαμβάνω οὐ ὅπλον , ἀλλά λιμός ὁ ἔνδον ὁ Ἄστυ ἰσχυρῶς στενοχωρέω . καί γάρ καί ἵππος καί ὑποζύγιον καί νεκρός σῶμα ἅπτω , καρτερέω εἰμί πόθεν αὐτός ἔρχομαι βοήθεια . ὁ δέ μή πάρειμι , ἀπελπίζω καί ἐνδίδωμι ὁ δέ ἐκπέμπω ἐπί Φίλιππος ὁ πρό ὁ Ἄστυ ἐμπίμπρημι μόνος , οὐδείς δέ ἄλλος δεινός ἐργάζομαι . καί οὗτος οὗτος λυμαίνομαι ὁ Θρᾴκη , ὅμως καί αὐτός ὁ βάρβαρος ὑπό ὁ λιμός συνέχω πρεσβεία πέμπω περί εἰρήνη πρός ὁ βασιλεύς . καί γίγνομαι ὁ σύμβαοις ὁ Ὅρκος ἐπί οὗτος , ὁ μέν Γότθος δίδωμι κατ´ ἔτος χρυσίον λίτρα δισχίλιοι , ὁ δέ Θευδέριχος καθίστημι στρατηγός δύο στρατηγία ὁ ἀμφί βασιλεύς , ὅσπερ εἰμί μέγας εἰς ὁ ἕτερος γῆ νῦν · αὐτός δέ ὁ Γότθος αὐτοκράτωρ εἰμί , καί μηδένας ἐκ αὐτός ἀφίστημι ἐθέλω ὁ βασιλεύς δέχομαι , συμμαχέω δέ ὁ βασιλεύς εἰς πᾶς , ὅς τίς κελεύω , πλήν ἐπί μόνος ὁ Βανδήλων . γε . ὅτι2 ὁ Αὔγουστος ὁ ὁ Ὀρέστης υἱός ἀκούω Ζήνων πάλιν ὁ βασίλειος ἀνακτάομαι ὁ εἰμί , ὁ Βασιλίσκος ἐλαύνω , ἀναγκάζω ὁ βουλή ἀποστέλλω πρεσβεία Ζήνων σημαίνω , ὡς ἴδιος μέν αὐτός βασίλεια οὖον δήω , κοινός δέ ἀποχράω μόνος εἰμί αὐτοκράτωρ ἐπι ἀμφότερος ὁ πέρας , ὁ μέντοι Ὀδόακρος ὑπό αὐτός προβάλλω ἱκανός εἰμί σῴζω ὁ παρ´ αὐτός πρᾶγμα , πολιτικός ἔχω σύνεσις ὁμοῦ καί μάχιμος · καί δήω ὁ Ζήνων πατρίκιος τί αὐτός ἀποστέλλω ἄξιος , καί ὁ ὁ Ἰταλός οὗτος ἐφίημι διοίκησις . ἀφικνέομαι δή ἀνήρ ὁ βουλή ὁ ἐν Ῥώμη οὗτος εἰς Βυζάντιον κομίζω ὁ λόγος , καί ὁ ἀϋτέω ἡμέρα ἐκ ὁ Νέπως ἄγγελος , ὁ τε γίγνομαι συνήδομαι ὁ Ζήνων , καί δεόμενοα ἄμη ὁ ἴσος ὁ Νέπως συμφορά χράω συσπουδάζω προθύμως βασίλεια ἀνάκτησις , χρῆμα τε καί στρατός ἐπί οὗτος δίδωμι , καί ὁ ἄλλος , ὅς δήω , συνεκπονέω ὁ κάθοδος . ταῦτα τε λέγω ὁ Νέπως ἀποστέλλω . Τῆνος δέ ὁ ἄκων , ὁ μέν ἀπό ὁ βουλή ἀποκρίνω οὗτος , οὖς δύο ἐκ ὁ εἰμί βασιλεύς λαμβάνω ὁ μέν ἐξελαύνω , Ἀνθέμιον δέ ἀποκτείνω · καί νῦν ὁ ποιητής αὐτός φημί γιγνώσκω · οὖον γάρ εἄν βασιλεύς ἔτι εἰμί ἕτερος ἡγέομαι · γνώμη ἢ κατέρχομαι προσδέχομαι . ὁ δέ ἐκ ὁ Βαρβάρου ὅτι καλῶς πράσσω παρά ὁ βασιρέως Νέπως ὁ ἄξιος ὁ πατρίκιος δέχομαι Ὀδόακρος . ἐκπέμπω γάρ αὐτός , εἰμί μή Νέπως φθάνω . ἐπαινέω δέ , ὡς ἀρχή ἐπιδείκνυμι