cogPG.PG113 208
τῷ τότε καιρῷ πρωτελάτης ὢν , τιμηθεὶς κατὰ διαφόρους καιροὺς κανδιδᾶτος , στράτωρ , σπαΚθάριος , σπαθαροκανδιδᾶτος , καὶ μετὰ ταῦτα πρωτοσπαθάριος καὶ πρωτοσπαθάριος τῆς φιάλης · ὃς ἦν γαμβρὸς τοῦ προῤῥηθέντος Μιχαήλ τοῦ γέροντος . Οὐδέ γὰρ ἀπὸ παλαιοῦ τύπου ποτὲ ἐγεγόνει ἢ ἐτιμήθη πρωτοκάραβος τοῦ βασιλέως πρωτοσπαθάριος , ἀλλὰ´ οὐδὲ σπαθαροκανδιδᾶτος , ἀλλὰ´ ἢ κανδιδᾶτος , ἢ στράτωρ , ἢ τὸ πολὺ σπαθάριος . Ἐπὶ δὲ Λέοντος τοῦ ἀοιδίμου καὶ σοφωτάτου βασιλέως οὗτος μόνος ὁ Μιχαὴλ ἐτιμήθη σπαθάριος , καὶ μετὰ ταῦτα σπαθαροκανδιδᾶτος . Διὰ δὲ τὸ νήπιον τυγχάνειν τὸν βασιλέα , καθὼς εἴρηται , καὶ τὸ ἀδιάκριτον τοῦ πατρικίου Κωνσταντίνου παρακοιμωμένου , γεγόνασιν οἱ πρωτοκάραβοι σπαθαροκανδιδᾶτοι , καὶ οὗτος ὁ Μιχαὴλ πρωτοσπαθάριος . τοῦδε βασιλέως τοῦ κυροῦ Ῥωμανοῦ ἀνελθόντος ἐν τῷ παλατίῳ , καὶ τῆς βασιλείας , οὐκ οἶδ´ ὅπως εἰπεῖν ἐγκρατοῦς γενομένου , τὸν μὲν Θεόδοτον διὰ τὴν πρὸς Κωνσταντῖνον τὸν φιλόχριστον δεσπότην καὶ βασιλέα εὔνοιαν , οὐ μόνον διεδέξατο , ἀλλὰ καὶ τὴν διὰ δαρμοῦ καὶ κουρᾶς ὑπεξῆλθε τιμοορίαν , καὶ ἐν διηνεκεῖ παρέπεμπεν ἐξορίᾳ , ἐν ᾗ καὶ τῷ τέλει τοῦ βίου ἐχρήσατο , ἐάσας τὸν σὺν αὐτῷ πρωτοκάραβον Κωνσταντῖνον ἐκεῖνον τὸν Λωρικάτον , διὰ τὸ διὰ φόβου εὐνοῖκῶς διακεῖσθαι πρὸς αὐτὸν , καὶ ὅρκῳ ἰδιοχείρω ἐξαρνησάμενον τὴν πρὸς τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνον εὔνοιαν καὶ ἀγάπην · ὃν πρῶτον μὲν σπαθαροκανδιδᾶτον ἐτίμησε , καὶ πρῶτον πρωτοκάραβον ποιήσας , καὶ πρωτοσπαθάριον τῆς φιάλης προβαλόμενος , μετὰ ὀλίγον καὶ πρωτοσπαθάριον ἐτίμησεν . Οὕτος οὖν δι´ ὑπομνήσεως τοῦ κληρικοῦ Ἰωάννου καὶ κατὰ συγχώρησιν Θεοῦ ῥαίκτωρος γεγονότος , ὑπέθετο τῷ μακαρίτῃ βασιλεῖ τῷ κυρῷ Ῥωμανῷ , ὅτι ὁ πρωτοσπαθάριος Θεοφύλακτος καὶ τῆς τραπέζης τῆς Λὐγούστης , ἐπεὶ προβολὴ καὶ ἀντίληψις τῆς μητρὸς τοῦ βασιλέως τυγχάνει καὶ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως , ἀνάγκη καὶ πρὸς τοὺς ἰδίους δεσπότας καὶ εὐεργέτας προσπαθεῖν . Καὶ τίς ἡ χρεία τὸν λαὸν τῶν ἀγραρίων τῆς φιάλης ἐν δυσὶν ἐξουσίαις διαιρεῖσθαι ; Δύναται γὰρ ὁ τῆς τραπέζης τῆς Λὐγούστης , τῇ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὴν Αὐγούστην εὐνοίᾳ κρατούμενος , ἐξαπατῆσαι τοὺς ὑπὸ´´ αὐτοῦ κρατουμένους Αὐγουστιατικοὺς ἀγραριώτας , πολλάκις δὲ καὶ τοὺς τῶν δρομωνίων ἐλάτας , καὶ μελετήσωσί τινα ἐπανάστασιν κατὰ τῆς βασιλείας σου . Ταῦτα εἰπὼν πείθει τὸν κακὸν ἐκεῖνον καὶ σκολιὸν ῥαίκτωρα , καὶ δι´ αὐτοῦ τὸν βασιλέα · εὔκολον γὰρ ἡ κουφότης καὶ ἀδιάκριτος γνώμη πρὸς ἅπαν τὸ κακούργως λεγόμενον καὶ ὑποτιθέμενον ἀποπλανάσθαι καὶ ἐκκυλίεσθαι . Καὶ εἰπὼν πείθει , καὶ πείσας δίδοται αὐτῷ καὶ ἡ τῶν Αὐγουστιατικῶν ἁγραρίων ἐξουσία · καὶ ἔκτοτε ἐπεκράτησε τὸ τὸν
Lemmas: ὁ τότε καιρός πρωτελάτης εἰμί , τιμάω κατά διάφορος καιρός κανδιδᾶτος , στράτωρ , σπαΚθάριος , σπαθαροκανδιδάτος , καί μετά οὗτος πρωτοσπαθάριος καί πρωτοσπαθάριος ὁ φιάλη · ὅς εἰμί γαμβρός ὁ προλέγω Μιχαήλ ὁ γέρων . οὐδός γάρ ἀπό παλαιός τύπος ποτέ γίγνομαι ἢ τιμάω πρωτοκάραβος ὁ βασιλεύς πρωτοσπαθάριος , ἀλλά οὐδέ σπαθαροκανδιδάτος , ἀλλά ἢ κανδιδᾶτος , ἢ στράτωρ , ἢ ὁ πολύς σπαθάριος . ἐπί δέ Λέων ὁ ἀοίδιμος καί σοφός βασιλεύς οὗτος μόνος ὁ Μιχαήλ τιμάω σπαθάριος , καί μετά οὗτος σπαθαροκανδιδάτος . Ζεύς δέ ὁ νήπιος τυγχάνω ὁ βασιλεύς , καθώς εἴρω , καί ὁ ἀδιάκριτος ὁ πατρίκιος Κωνσταντῖνος παρακοιμώμενος , γίγνομαι ὁ πρωτοκάραβος σπαθαροκανδιδάτος , καί οὗτος ὁ Μιχαήλ πρωτοσπαθάριος . ὅδε βασιλεύς ὁ κυρόω Ῥωμανός ἀνέρχομαι ἐν ὁ Παλάτιον , καί ὁ βασίλεια , οὐ οἶδα ὅπως εἶπον ἐγκρατής γίγνομαι , ὁ μέν Θεόδοτος διά ὁ πρός Κωνσταντῖνος ὁ φιλόχριστος δεσπότης καί βασιλεύς εὔνοια , οὖον μόνος διαδέχομαι , ἀλλά καί ὁ διά δαρμός καί κουρά ὑπεξέρχομαι τιμοορια , καί ἐν διηνεκής παραπέμπω εξορία , ἐν ὅς καί ὁ τέλος ὁ βίος χράω , ἐάω ὁ σύν αὐτός πρωτοκάραβος Κωνσταντῖνος ἐκεῖνος ὁ Λωρικάτος , διά ὁ διά φόβος ευνοϊκώς διάκειμαι πρός αὐτός , καί Ὅρκος ἰδιόχειρον ἐξαρνέομαι ὁ πρός ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος εὔνοια καί ἀγάπη · ὅς πρῶτος μέν σπαθαροκανδιδάτος τιμάω , καί πρῶτος πρωτοκάραβος ποιέω , καί πρωτοσπαθάριος ὁ φιάλη προβάλλω , μετά ὀλίγος καί πρωτοσπαθάριος τιμάω . οὗτος οὖν δις ὑπόμνησις ὁ κληρικός Ἰωάννης καί κατά συγχώρησις Θεός ῥαίκτωρ γίγνομαι , ὑποτίθημι ὁ μακαρίτης βασιλεύς ὁ κυρόω Ῥωμανός , ὅτι ὁ πρωτοσπαθάριος Θεοφύλακτος καί ὁ τράπεζα ὁ Λυγούστη , ἐπεί προβολή καί ἀντίληψις ὁ μήτηρ ὁ βασιλεύς τυγχάνω καί αὐτός ὁ βασιλεύς , ἀνάγκη καί πρός ὁ ἴδιος δεσπότης καί εὐεργέτης προσπαθέω . καί τίς ὁ χρεία ὁ λαός ὁ ἀγράριον ὁ φιάλη ἐν δύο ἐξουσία διαιρέω ; δύναμαι γάρ ὁ ὁ τράπεζα ὁ Λυγούστη , ὁ πρός ὁ βασιλεύς καί ὁ Αὐγούστης εὔνοια κρατέω , ἐξαπατάω ὁ ὑπό αὐτός κρατέω αυγουστιάτικος ἀγραριώτης , πολλάκις δέ καί ὁ ὁ δρομώνιον ἐλάτη , καί μελετάω τις ἐπανάστασις κατά ὁ βασίλεια σύ . οὗτος εἶπον πείθω ὁ κακός ἐκεῖνος καί σκολιός ῥαίκτωρ , καί δις αὐτός ὁ βασιλεύς · Εὔκολον γάρ ὁ κουφότης καί ἀδιάκριτος γνώμη πρός ἅπας ὁ κακοῦργος λέγω καί ὑποτίθημι ἀποπλανάω καί ἐκκυλίω . καί εἶπον πείθω , καί πείθω δίδωμι αὐτός καί ὁ ὁ αυγουστιάτικος ἀγράριον ἐξουσία · καί ἔκτοτε ἐπικρατέω ὁ ὁ