cogPG.PG113 342
ταῖς τιμαῖς τοῦ βασιλέως ἐξωγκωμένοι καὶ πάντα ἐφ´ ἑαυτοὺς ὁρῶντες κείμενα , στάσιν ἐν ἀλλήλοις οὐ μικρὰν ἤγειραν , οἱ μὲν ἀγαπᾶν καὶ δέχεσθαι τὴν παροῦσαν εὐδαιμονίαν κελεύοντες , οἱ δὲ τὸν οἴκοι γεγονότα φυλάττειν ὅρκον αὐτοῖς καὶ μὴ παραβαίνειν ἐκείνας τὰς συνθήκας . αὗται δὲ ἧσαν ἀσεβέσταται καὶ βαρβαρικὸν ἦθος εἰς ὠμότητα παρατρέχουσαι , παντὶ τρόπῳ Ῥωμαίοις ἐπιβουλεύειν καὶ πάσῃ μηχανῇ καὶ δόλῳ τοὺς ὑποδεξαμένους ἀδικεῖν , κἀν τὰ μέγτστα ὑπ´ αὐτῶν εὐ πάσχωσιν , ὡς ἂν τῆς ἐκείνων ἁπάσης χώρας ἐγκρατεῖς γένωνται Περὶ τούτου μὲν οὖν ἦν αὐτοῖς ἡ στάσις , καὶ διανεμηθέντες ἀπεῤῥάγησαν , οἱ μὲν τὰ χείρω προθέμενσι τῆς βουλῆς , οἱ δὲ τὰ εὐσεβέστερα , ἑπικούπτοντες δὲ ἑκατέρα στάσις τὴν πρόφασιν τῆς ὀργῆς δμως . Καὶ ὁ βασιλεὺς τιμῶν οὐκ ἔληγεν , ἀλλ´ ὁμοτραπέζους εἶχε καὶ ὁμοσκήνους , καὶ πολὺ τὸ φιλόδωρον ἐς αὐτοὺς ἦν · οὐδαμοῦ γὰρ ἐξεφέρετο καὶ καρεγυμνοῦντο τὰ τῆς φιλονεικίας . Ἢν δὲ ἡγεμὼν τῆς μὲν θεοφιλοῦς καὶ θείας μερίδος Φφάβιθος , ἀνήρ νέος μὲν κατὰ τὴν ἡλικίαν , γεγονὼς δὲ εἰς ἀρετὴν καὶ ἀλήθειαν ἁπάντων ἀνθρώπων κάλλιστος , θεοὺς τε γὰρ ὡμολόγει θεραπεύειν κατὰ τὸν ἀρχαῖον τρόπον , καὶ οὐδεμίαν ὑπέστη πλάσιν ἐς ἀπάτην καὶ διακράτησιν , ἀλλὰ γυμνὴν καὶ καθαρὰν διέφαινε τὴν ψυχὴν περὶ τοῦ βίου , ἐχθρὸν ὑπολαμβάνων « μῶς Ἀῖδαο πύλησιν Ὅς χ´ ἔτερον μένκεύβῃ θένὶ φρεσὶν , ἄλλοδὲ εἰπῃ . Γυναῖκα οὖν ᾔτησε Ῥῳμαίαν εὐθὺς , ἵνα μηδὲν ὑόρίζη διὰ σώματος ἀνάγκην . Καὶ ὁ βασιλεὺς ἐπέτρεψε τὸν γάμον , καὶ ὁ πατὴρ τῆς κόρησἐτρέφετο γὰρ ὑπὸ πατρὶ καὶ τὸ πρᾶγμα ἐθαύμασε , μακάριον ἑαυτὸν ὑπολαμβάνων , εἰ τοιοῦτον ἕξει γαμβρόν . Τῶν μὲν οὗν ὁμοφύλων ἀλίγοι τινὲς τὴν εὐσέβειαν καὶ ἀρετὴν ἀγασθέντες τοῦ νεανίσκου , πρὸς τὴν ἐκείνου γνώμην ἐχώρησαν καὶ συνεστήκεσαν , οἱ δὲ πολλοὶ καὶ δυνατώτεροι τῶν δεδογμένων ἐξ ἀρχῆς ἀπρὶξ εἴχοντο , καὶ πρὸς τὴν ὡδῖνα τῆς ἐπιβουλῆς σφαδάζοντες ἐμεμήνεσαν · ὧν ἦρχεν Ἐρίουλφος , ἀνὴρ ἡμιμανὴς καὶ τῶν ἄλλων λυσσωδέστερος . Συμποσίου δὲ προτεθέντος αὐτοῖς παρὰ τοῦ βασιλέως ἀδροτέρου καὶ πολυτελεστέρου , τὴν παροιμίαν ἀποδείξαντες ἀληθῆ τὴν λέγουσαν ,, οἶνος καὶ ἀλήθεια , τοῦ Διονύσου καὶ τότε ῥήξαντος αὐτοῖς παρὰ πότον τὴν ἐπικρυπτομένην στάσιν , διαλύεται μὲν τὸ συμπόσιον ἀτάκτως , καὶ διὰ θυρῶν ἐχώρουν τεθορυβημένοι καὶ πᾶρακεκινηκότες · ὁ δὲ Φράβιθος δι´ ἀρετῆς ὑπερβολὴν τὸ καλὸν καὶ δίκαιον κάλλιον ἅμα καὶ θεοφιλέστερον ὀφθήσεσθαι νομίζων , εἰ προσθείη τάχος , οὐ περιμείνας ἕτερον καιρὸν . ἀλλὰ σπασάμενος τὸ ξίφος τῆς πλευρᾶς Ἐριούλφου διήλασε . Καὶ ὁ μὲν ἔκειτο πεσὼν , ὀνειαʹ .
Lemmas: ὁ τιμή ὁ βασιλεύς ἐξογκόω καί πᾶς ἐφίημι ἑαυτοῦ ὁράω κεῖμαι , στάσις ἐν ἀλλήλων οὖον μικρός ἐγείρω , ὁ μέν ἀγαπάω καί δέχομαι ὁ πάρειμι εὐδαιμονία κελεύω , ὁ δέ ὁ οἴκοι γίγνομαι φυλάσσω Ὅρκος αὐτός καί μή παραβαίνω ἐκεῖνος ὁ συνθήκη . οὗτος δέ ἧσαν ἀσεβής καί βαρβαρικός ἦθος εἰς ὠμότης παρατρέχω , πᾶς τρόπος Ῥωμαῖος ἐπιβουλεύω καί πᾶς μηχανή καί δόλος ὁ ὑποδέχομαι ἀδικέω , ἐν ὁ μέγτστα ὑπό αὐτός εὕω πάσχω , ὡς εἄν ὁ ἐκεῖνος ἅπας χώρα ἐγκρατής γίγνομαι περι οὗτος μέν οὖν εἰμί αὐτός ὁ στάσις , καί διανέμω ἀπορρηγνύω , ὁ μέν ὁ χείρων πρόθεμα ὁ βουλή , ὁ δέ ὁ εὐσεβής , επικουπτω δέ ἑκάτερος στάσις ὁ πρόφασις ὁ ὀργή δμώς . καί ὁ βασιλεύς τιμή οὐ λήγω , ἀλ ὁμοτράπεζος ἔχω καί ὁμόσκηνος , καί πολύς ὁ φιλόδωρος εἰς αὐτός εἰμί · οὐδαμοῦ γάρ ἐκφέρω καί καρεγυμνοῦντο ὁ ὁ φιλονεικία . ἤν δέ ἡγεμών ὁ μέν θεοφιλής καί θεῖος μερίς φφαβιανθος , ἀνήρ νέος μέν κατά ὁ ἡλικία , γίγνομαι δέ εἰς ἀρετή καί ἀλήθεια ἅπας ἄνθρωπος καλός , θεός τε γάρ ὁμολογέω θεραπεύω κατά ὁ ἀρχαῖος τρόπος , καί οὐδείς ὑφίστημι πλάσις εἰς ἀπάτη καί διακράτησις , ἀλλά γυμνός καί καθαρός διαφαίνω ὁ ψυχή περί ὁ βίος , ἐχθρός ὑπολαμβάνω « μάω ᾍδης πύλη ὅς χ ἕτερος μένω θέω φρήν , ἄλλος εἶπον . γυνή οὖν αἰτέω Ῥῳμαῖος εὐθύς , ἵνα μηδείς υοριζα διά σῶμα ἀνάγκη . καί ὁ βασιλεύς ἐπιτρέπω ὁ γάμος , καί ὁ πατήρ ὁ κόρησἐτρέφετο γάρ ὑπό πατήρ καί ὁ πρᾶγμα θαυμάζω , μακάριος ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω , εἰμί τοιοῦτος ἔχω γαμβρός . ὁ μέν ἐν ὁμόφυλος ἀλίγοι τις ὁ εὐσέβεια καί ἀρετή ἀγάζω ὁ νεανίσκος , πρός ὁ ἐκεῖνος γνώμη χωρέω καί συνίστημι , ὁ δέ πολύς καί δυνατός ὁ δοκέω ἐκ ἀρχή ἀπρίξ ἔχω , καί πρός ὁ ὠδίς ὁ ἐπιβουλή σφαδάζω μαίνομαι · ὅς ἄρχω Ἐρίουλφος , ἀνήρ ἡμιμανής καί ὁ ἄλλος λυσσώδης . συμπόσιον δέ προτίθημι αὐτός παρά ὁ βασιλεύς αδρός καί πολυτελής , ὁ παροιμία ἀποδείκνυμι ἀληθής ὁ λέγω ,, οἶνος καί ἀλήθεια , ὁ Διόνυσος καί τότε ῥήγνυμι αὐτός παρά πότος ὁ ἐπικρύπτω στάσις , διαλύω μέν ὁ συμπόσιον ἄτακτος , καί διά θύρα χωρέω θορυβέω καί παρακινέω · ὁ δέ φραβιανθος δις ἀρετή ὑπερβολή ὁ καλός καί Δίκαιος καλός ἅμα καί θεοφιλής ὁράω νομίζω , εἰμί προστίθημι τάχος , οὖον περιμένω ἕτερος καιρός . ἀλλά σπάω ὁ ξίφος ὁ πλευρά Ἐριούλφου διελαύνω . καί ὁ μέν κεῖμαι πίπτω , ὀνειαʹ .