cogPG.PG113 398
Ἐνταῦθα ὁ Χευῆρος ἀπέλυσε μὲν προῖκα οὓς αὐτὸς εῖχεν ὁ Βάνδηλος · ἃ δὲ εἶχε χρήματα , καὶ ἐσθῆτα καὶ σκεύη πάντα ὑπὸ κήρυκι δημοσίᾳ πωλήσας , τούτοις ὅσους ἴσχυσε τῶν αἰχμαλώτων ἐπρίατο . δʹ . Ὅτι Ζήνων ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἀρχηγὸν τῶν Γότθων πρεσβευσάμενος περὶ Ἡρακλείου τοῦ στρατηγοῦ τοῦ κρατηθέντος παρὰ τῶν Γότθων , ὑπέσχετο ἐπὶ λύτροις ἀφήσειν , καὶ τὰ λότρα ἑκατὸν συνωμολόγησε τάλαντα . Ταῦτα τοὺς προσήκοντας Ἡρακλείῳ Ζήνων ἕκέλευσι παρασχεῖν , ἵνα μὴ δοκοίη λελυμένος ὑπ´ ἄλλων ἐν δούλου γενέσθαι σχήματι . Πέμπεται δὲ εἰς Θρᾷκην τοῖς Γότθοις τὰ χρήματα . Οἱ δὲ ἐδέξαντο μὲν , καὶ δῆθεν ἑκ τῆς φρουρᾶς ἀνιᾶσιν Ἡράκλειον · προῖόντι δὲ αὐτῷ ἐν Ἀρκαδίου πόλει προστρέχουσί τινες Γότθοι , καὶ βαδίζοντι τῷ Ἡρακλείῳ τις ἐκ τῶν Γότθων βίᾳ τὸν ὧμον ; ἔκαισε . Τῶν δὲ περὶ τὸν τράκλειδν τις ἐπέπληξε τῷ Γότθῳ , καί πως , εἶπεν · « Οὔτε σαυτὸν οἶδας , ἄνθρωπε , οὔτε γινώσκεις ὁν ἔπληξας . » Ὁ δὲ πάνυ γινώσκειν ἔφη τὸν ὑπ´ αὐτοῦ κάκιστα ἀπολούμενον · καὶ ἅμα σπασάμενοι ὁ μέν τις τῶν κεφαλήν τοῦ Ἡρακλείου , ὁ δὲ τὰς Ζεῖρας ἀπέτεμε . Καί φασιν , ὅτι κατὰ ἀνταπόδοσιν παθὼν Ἡράκλειος · ἐλέγετο γάρ τινας τῶν ὑφαὐτῷ τελούντων στρατιωτῶν , δόξαντάς τι πλημμελεῖν οὐκ ἄξιον δανάτου , εἰς βόθρον καταβαλὼν πᾶν τὸστράτευμα ἀναγκάσαι αὐτοὺς καταλεῦσαι . Ἑφοτε οὖν ἡ τοῦ Θεοῦ ἀγανάκτησις εἰς αὐτὸν ἐτηβεῖτο . εʹ . Ὃτι φεύγειν τε καὶ πλανᾶσθαι καὶ μηδαμῶς δύνασθαι τῶν κακῶν ἀναπνεῦσαι , παρ´ οἰς μοι τοῦ « πταίσματος ἤλπιζον εἶναι παραψυχήν . ϛʹ . Ὃτι τὸν ἄρχοντα Αἰγόπτου ἐπὶ μόλις χρυσίου λίτραις νʹ ἐκπεμπόμενον , ὥσπερ εὐδαιμονεστέρας γενομένης ἢ πρόσθεν , ἐπὶ πεντακοσίαις ὁμοῦ λίτραις ἀπέστειλεν . Κζ . Ὃτι ἔν τῷ αὐτῷ γρόνῳ ὁ ὗήνων αἰσθόμενος , ὡς τὰ μὲν Θευδερίχου τοῦ παιδὸς Βαλαμήρου ἀεὶ ἀσθενέστερα καὶ ἐλάττονα γίγνοιντο , ὁ δὲ τοῦ Τριαρίου ἔθνη τε συναθροίζει καὶ συστρέφει δυνάμεις , νόμισε βέλτιον ἐπὶ μετρίοις αὐτῳ , εἰ συμβῆναι βούλοιτο , καταλῦσαι τῶν ἔχθραν . Καὶ πρέσβεις ἀποστείλας ἠξίου τόν τε νἱὸν παραδοῦναι ὄμηρον , ὡς πάλαι προύκαλεῖτο , καὶ ἰδιώτην ὄντα ἐν τοῖς ἑαυτοῦ μένειν , μηδὲν ἐνοχλούμενον , ὥσπερ ᾔτησε τότε , λαβεῖν τε τῶν οὐσίαν ὁπόσης ἀφήρητο , καὶ τἄλλα ἡσυχάζειν , οὐδὲν ἔχοντα κακὸν οὐδὲ ἑτέρῳ παρέχοντα . Ὁ ἅ ἀπεκρένατο , ὅτι οὔτε τὸν υἱδν ἕτι ὅμηρον δώσοι , οὔτε δόνασθαι ἕτι ἑκ μόνης τῆς οὐσίας ἰδιώτης διάγειν . Ἔως μὲν γὰρ ἦν μόνος , μήπω ἔνη τοσαῦτα περὶ αὐτὸν ἕχων , μόνην ἄν τῶν οὐσίαν σφόδρα συστελλομένῳ ἴσως ἂν ἐπαρκέσαι · νῦν δὲ , ἐπείπερ αὔτὸν ἐς ἀνάγκην τοῦ ἔθνη συλλέξαι κατέστηταν , ἔκ τῆς ἁνάγοης εἶναι ἢ τρέφειν τοὺς ἀλθόντας ἡ σὺν αὐτοῖς πολεμεῖν , ἕως παθὼν ἢ δράσας ἓν ἀναμφισβήτητον τῷ παντὶ πέρας
Lemmas: ἐνταῦθα ὁ χευεαρ ἀπολύω μέν προίξ ὅς αὐτός ἔχω ὁ Οὐάνδαλος · ὁ δέ ἔχω χρῆμα , καί ἐσθής καί σκεῦος πᾶς ὑπό κῆρυξ δημόσιος πωλέω , οὗτος ὅσος ἰσχύω ὁ αἰχμάλωτος ὠνέομαι . δέ . ὅτι2 Ζήνων ὁ βασιλεύς πρός ὁ ἀρχηγός ὁ Γότθος πρεσβεύω περί Ἡράκλειος ὁ στρατηγός ὁ κρατέω παρά ὁ Γότθος , ὑπισχνέομαι ἐπί λύτρον ἀφίημι , καί ὁ λότρα ἑκατόν συνομολογέω τάλαντον . οὗτος ὁ προσήκω Ἡράκλειος Ζήνων κέλευσις παρέχω , ἵνα μή δοκέω λύω ὑπό ἄλλος ἐν δοῦλος γίγνομαι σχῆμα . πέμπω δέ εἰς Θρᾴκη ὁ Γότθος ὁ χρῆμα . ὁ δέ δέχομαι μέν , καί δῆθεν ἐκ ὁ φρουρά ἀνίημι Ἡράκλειος · πρόειμι δέ αὐτός ἐν Ἀρκάδιος πόλις προστρέχω τις Γότθος , καί βαδίζω ὁ Ἡράκλειος τις ἐκ ὁ Γότθος βία ὁ ὧμος ; καίω . ὁ δέ περί ὁ τράκλειδν τις ἐπιπλήσσω ὁ Γότθος , καί πως , εἶπον · « οὔτε σαυτοῦ οἶδα , ἄνθρωπος , οὔτε γιγνώσκω εἰμί πλήσσω . » ὁ δέ πάνυ γιγνώσκω φημί ὁ ὑπό αὐτός κακός ἀπόλλυμι · καί ἅμα σπάω ὁ μέν τις ὁ κεφαλή ὁ Ἡράκλειος , ὁ δέ ὁ ζειρά ἀποτέμνω . καί φημί , ὅτι κατά ἀνταπόδοσις πάσχω Ἡράκλειος · λέγω γάρ τις ὁ ὑφαίνω τελέω στρατιώτης , δοκέω τίς πλημμελέω οὐ ἄξιος Δανάτου , εἰς βόθρος καταβάλλω πᾶς τὸστράτευμα ἀναγκάζω αὐτός καταλεύω . Ἑφοτε οὖν ὁ ὁ Θεός ἀγανάκτησις εἰς αὐτός βαίνω . εἰ . ὅτι φεύγω τε καί πλανάω καί μηδαμῶς δύναμαι ὁ κακός ἀναπνέω , παρ´ οἶς ἐγώ ὁ « πταῖσμα ἐλπίζω εἰμί παραψυχή . ϛυʹ . ὅτι ὁ ἄρχω Αἰγόπτου ἐπί μόλις χρυσίον λίτρα ν ἐκπέμπω , ὥσπερ εὐδαίμων γίγνομαι ἢ πρόσθεν , ἐπί πεντακόσιοι ὁμοῦ λίτρα ἀποστέλλω . Κζ . ὅτι ἐν ὁ αὐτός γρόνῳ ὁ ὑηνέω αἰσθάνομαι , ὡς ὁ μέν Θευδέριχος ὁ παῖς Βαλαμήρου ἀεί ἀσθενής καί μικρός γίγνομαι , ὁ δέ ὁ Τριάριος ἔθνος τε συναθροίζω καί συστρέφω δύναμις , νομίζω ἀγαθός ἐπί μέτριος αὐτός , εἰμί συμβαίνω βούλομαι , καταλύω ὁ ἔχθρα . καί πρέσβυς ἀποστέλλω ἀξιόω ὁ τε νιον παραδίδωμι ὅμηρος , ὡς πάλαι προκαλέω , καί ἰδιώτης εἰμί ἐν ὁ ἑαυτοῦ μένω , μηδείς ἐνοχλέω , ὥσπερ αἰτέω τότε , λαμβάνω τε ὁ οὐσία ὁπόσος ἀφαιρέω , καί ἄλλος ἡσυχάζω , οὐδείς ἔχω κακός οὐδέ ἕτερος παρέχω . ὁ ὅς ἀπεκρένατο , ὅτι οὔτε ὁ υἱδν ἔτι ὅμηρος δίδωμι , οὔτε δίδωμι ἔτι ἐκ μόνος ὁ οὐσία ἰδιώτης διάγω . ἔως μέν γάρ εἰμί μόνος , μήπω ἔνειμι τοσοῦτος περί αὐτός ἔχω , μόνος ἄν ὁ οὐσία σφόδρα συστέλλω ἴσως εἄν ἐπαρκέω · νῦν δέ , ἐπεί αὔτως εἰς ἀνάγκη ὁ ἔθνος συλλέγω καθίστημι , ἐκ ὁ ἀνάγω εἰμί ἢ τρέφω ὁ ἀλθέω ὁ σύν αὐτός πολεμέω , ἠώς πάσχω ἢ δράω εἷς ἀναμφισβήτητος ὁ πᾶς πέρας