cogPG.PG113 404
ταύτην τοῦ τὸν κόσμον φυλάττειν τὸν τοῖς Ῥωμαίοις προσήκοντα · καὶ πιστεύειν ἐντεῦθεν , ὡς καὶ τὸν βασιλέα τὸν ταῦτα τιμήσαντα καταδέξοιτο θᾶττον , εἰ ποιεῖν θέλοι τὰ δίκαια . Καὶ βασίλειον γράμμα περὶ ὧν ἠβούλετο πέμπων τῷ Ὁδοάκρῳ , πατρίκιον ἐν τούτῳ τῷ γράμματι ἐπωνόμασε . Ταῦτα δὲ συνεσπούδαζε τῷ Νέπωτι ὁ Ζήνων ἐκ τῶν ἑαυτοῦ κακῶν τὰ ἐκείνου οἰκτείρων καὶ τό γε κοινὸν τῆς τύχης εἰς ὑπόθεσιν ἔχων τῷ δυστυχοῦντι συνάχθεσθαι . Ἄρα δὲ καὶ Βηρίνα συνεπώτρυνε τοῦτον , τῇ Νέπωτος γυναικὶ συγγενεῖ οὕσῃ συσπεύδουσα . Εʹ . Ὅτι ἐν τῷ ἑξῆς ἔτει ἐπὶ Ζήνωνος πρέσβεις ἦλθον ἐκ Θράκης τῶν ὑποσπόνδων Γότθων , οὓς δὴ καὶ φοιδεράτους οἱ Ῥωμαῖοι καλοῦσιν , ἀξιοῦντες Ζήνωνα Θευδερίχῳ σπείσασθαι τῷ παιδὶ Τριαρίου , ἡσυχίαν ἐθέλοντι διεξάγειν τὸν βίον καὶ μηδένα πόλεμον τοῖς κοινοῖς αἴρεσθαι πράγμασιν . ἠξίου δὲ καὶ σκοπεῖν , ὅσα πολέμιος ὤν κατέβλαψε Ῥωμαίους , καὶ ὅσα Θευδέριχος ὁ τοῦ Βαλαμήρου παῖς στρατηγὸς ὢν καὶ φίλος ταῖς πόλεσιν ἐλυμήνατο , καὶ μὴ νῦν ἀπεχθείας παλαιὰς ὁρᾷν μᾶλλον , ἢ ὅπως τι τῷ κοινῷ γένοιτο παντελῶς ὡφέλιμον . Εὐθὺς οὐν ὁ βασιλεὺς τὴν βουλὴν συγκαλέσας γνώμην αὐτοῖς προὔθηκεν , ὅ τι δέοι ποιῆσαι . Οἱ δὲ ἀμφοτέροις μὲν οὐκ ἔφασανἱκανὸν τὸ δημόσιον εἶναι συντάξεις τε καὶ μισθὸν ἐπαρκέσαι προχείρως , ὁπότε γε μηδὲ αὐτοῖς ἀνόμοις τοῖς στρατιώταις ἀμέμπτους ὑποτελεῖν τὰς χορηγίας δυνάμεθα . ὁπότερον δὲ αὐτῶν δεῖ φίλον προελέσθαι , τούτου κύριον αὐτὸν βασιλέα καθίστασθαι . Ὁ δὲ ἐπὶ τὴν αὐλὴν τούς τε κατὰ τὴν πόλιν στρατιώτας κελεύσας καὶ τὰς σχολὰς ἀπάσας , ἀναβὰς ἐπὶ βῆμα πολλὰ τοῦ Θευδερίχου κατηγόρει , ἐν τούτοις ὅπως τε τοῖς Ῥωμαίοις ἐχθρὸς ἄνωθεν εἴη , καὶ ὡς ἐλυμήνατο τοῖς τὴν Θράκην οἰκοῦσι , χεῖράς τε ἀποτέμνων ἅμα τῷ Ἀρματίῳ καὶ τὸ γεωργοῦν ἅπαν ποιήσας ἀνάστατον · ὅπως τε τυραννίδα πάλιν ἐπὶ τοῖς κοινοῖς τὴν Βασιλίσκου ἐπἡγειρε , καὶ ὡς τοὺς στρατιώτας ἐκεῖνον ἀνέπεισεν ἐκ ποδῶν ποιήσασθαι , ὡς τῶν Γότθων ἀρκούντων . Καὶ νῦν δὴ πρεσβεύεσθαι οὐκ εἰρήνης γε μᾶλλον , ἢ στρατηγίας δεόμενον . « Ἡν οὗν ἔχετε γνώμην καὶ ὑμεῖς περὶ τούτων , ταύτην , ἑφη , παρ´ ὑμῶν ἀκοῦσαι βουλόμενος νυνὶ παρεκάλεσα , εἰδὼς τῶν βασιλέων τούτους ἀσφαλῶς πράττειν , οἶ ἂν τὰ βουλεύματα τοῖς στρατιώταις κοινώσουσιν . » Οἱ δὲ ἧς κατέτεινε κατηγορίας ἀκούσαντες καὶ ἐκ ταύτης διδαχθέντες ὃ χρῆν ἀποκρίνασθαι , πάντες ἀνεβόησαν , ἐχθρὸν εἶναι Ῥωμαίοις Θευδέριχον καὶ πάντας εἴ τις ἐκείνῳ συνέστηκεν . Οὐ μέντοι τοῖς πρέσβεσι ταύτην εὐθὺς ἔδωκεν ἀπόκρισιν ὁ Ζήνων , ἀλλ´ ἐπεῖχεν , ἕως τὸ πλέον ἀκούσει τῶν ἔξωθεν . Ἐν τούτῳ δὲ γράφοντες τὰ ἔνδον γινόμενα τῶν ἐν τῇ πόλει τινές τῷ Θευδερίχῳ ἑάλωσαν , Ἄνθιμος τε ἰατρὸς καὶ Βαρκελλῖνος καὶ Στέφανος . Καὶ οὐ μόνον ἑαυτῶν ἐπιστολὰς
Lemmas: οὗτος ὁ ὁ κόσμος φυλάσσω ὁ ὁ Ῥωμαῖος προσήκω · καί πιστεύω ἐντεῦθεν , ὡς καί ὁ βασιλεύς ὁ οὗτος τιμάω καταδέχομαι ταχύς , εἰμί ποιέω ἐθέλω ὁ Δίκαιος . καί βασίλειος γράμμα περί ὅς βούλομαι πέμπω ὁ Ὀδόακρος , πατρίκιος ἐν οὗτος ὁ γράμμα ἐπονομάζω . οὗτος δέ συσπουδάζω ὁ Νέπως ὁ Ζήνων ἐκ ὁ ἑαυτοῦ κακός ὁ ἐκεῖνος οἰκτείρω καί ὁ γε κοινός ὁ τυγχάνω εἰς ὑπόθεσις ἔχω ὁ δυστυχέω συνάχθομαι . ἄρας δέ καί Βηρίνη συνεποτρύνω οὗτος , ὁ Νέπως γυνή συγγενής εἰμί συσπεύδω . εἰ . ὅτι2 ἐν ὁ ἑξῆς ἔτος ἐπί Ζήνων πρέσβυς ἔρχομαι ἐκ Θρᾴκη ὁ ὑπόσπονδος Γότθος , ὅς δή καί φοιδεράτους ὁ Ῥωμαῖος καλέω , ἄξιος Ζήνων Θευδέριχος σπένδω ὁ παῖς Τριάριος , ἡσυχία ἐθέλω διεξάγω ὁ βίος καί μηδείς πόλεμος ὁ κοινός ἀείρω πρᾶγμα . ἀξιόω δέ καί σκοπέω , ὅσος πολέμιος εἰμί καταβλάπτω Ῥωμαῖος , καί ὅσος Θευδέριχος ὁ ὁ Βαλαμήρου παῖς στρατηγός εἰμί καί φίλος ὁ πόλις λυμαίνομαι , καί μή νῦν ἀπέχθεια παλαιός ὁράω μᾶλλον , ἢ ὅπως τίς ὁ κοινός γίγνομαι παντελῶς ὠφέλιμος . εὐθύς ὀν ὁ βασιλεύς ὁ βουλή συγκαλέω γνώμη αὐτός προτίθημι , ὅς τίς δήω ποιέω . ὁ δέ ἀμφότερος μέν οὐ εφασανικαινω ὁ δημόσιος εἰμί συντάσσω τε καί μισθός ἐπαρκέω προχείρως , ὁπότε γε μηδέ αὐτός ἄνομος ὁ στρατιώτης ἄμεμπτος ὑποτελέω ὁ χορηγία δύναμαι . ὁπότερος δέ αὐτός δεῖ φίλος προαιρέω , οὗτος κύριος αὐτός βασιλεύς καθίστημι . ὁ δέ ἐπί ὁ αὐλή ὁ τε κατά ὁ πόλις στρατιώτης κελεύω καί ὁ σχολή ἅπας , ἀναβαίνω ἐπί βῆμα πολύς ὁ Θευδέριχος κατηγορέω , ἐν οὗτος ὅπως τε ὁ Ῥωμαῖος ἐχθρός ἄνωθεν εἰμί , καί ὡς λυμαίνομαι ὁ ὁ Θρᾴκη οἰκέω , χείρ τε ἀποτέμνω ἅμα ὁ Ἁρμάτιον καί ὁ γεωργέω ἅπας ποιέω ἀνάστατος · ὅπως τε τυραννίς πάλιν ἐπί ὁ κοινός ὁ Βασιλίσκος ἐπεγείρω , καί ὡς ὁ στρατιώτης ἐκεῖνος ἀναπείθω ἐκ πούς ποιέω , ὡς ὁ Γότθος ἀρκέω . καί νῦν δή πρεσβεύω οὐ εἰρήνη γε μᾶλλον , ἢ στρατηγία δήω . « ἐάν ἐν ἔχω γνώμη καί σύ περί οὗτος , οὗτος , φημί , παρ´ σύ ἀκούω βούλομαι νυνί παρακαλέω , εἰδοί ὁ βασιλεύς οὗτος ἀσφαλῶς πράσσω , οἶς εἄν ὁ βούλευμα ὁ στρατιώτης κοινόω . » ὁ δέ ὅς κατατείνω κατηγορία ἀκούω καί ἐκ οὗτος διδάσκω ὅς χράω ἀποκρίνω , πᾶς ἀναβοάω , ἐχθρός εἰμί Ῥωμαῖος Θευδέριχος καί πᾶς εἰμί τις ἐκεῖνος συνίστημι . οὖον μέντοι ὁ πρέσβυς οὗτος εὐθύς δίδωμι ἀπόκρισις ὁ Ζήνων , ἀλ ἐπέχω , ἠώς ὁ πλέω ἀκούω ὁ ἔξωθεν . ἐν οὗτος δέ γράφω ὁ ἔνδον γίγνομαι ὁ ἐν ὁ πόλις τις ὁ Θευδέριχος ἁλίσκομαι , Ἄνθιμος τε ἰατρός καί Βαρκελλῖνος καί Στέφανος . καί οὖον μόνος ἑαυτοῦ ἐπιστολή