cogPG.PG113 242
ἡ ἀνάληψις καὶ τῶν ἀπόντων διὰ σοφίας καὶ δικαίων τροπαίων καὶ ἐπιτηδεύσεων ἡ ἀνάκτησις [ ἐπιτηδευμάτων ἡ ἐπίκτησις ! . Κγʹ . Τέλος τῷ βασιλεῖ , τὸ εὐεργετεῖν , διὸ καὶ εὐεργέτης λέγεται , καὶ ἡνίκα τῆς εὐεργεσίας ἐξατο νήσῃ , δοκεῖ κιβδηλεύειν κατὰ τοὺς παλαιοὺς , τὸν βασιλικὸν χαρακτῆρα . δʹ . Ὑπόκειται ἐκδικεῖν καὶ διατηρεῖν ὁ βασιλεὺς , πρῶτον μὲν , πάντα τὰ ἐν τῇ θείᾳ Γραφῇ γεγραμμένα , ἑπὶ τάδε , καὶ τὰ παρὰ τῶν ἑπτὰ ἁγίων συνόδων δογματισθέντα , ἔτι δὲ καὶ τοὺς ἐγκεκρυμένους [ ἐγκειμένους ] Ῥωμαϊκοὺς νόμους , εʹ . Ἐπισημότατος ἐν ὀρθοδοξίᾳ καὶ εὐσεβείᾳ ὁφείλει εἶναι ὁ βασιλεὺς , καὶ ἐν ζήλῳ θείῳ διαβόητος , ἔυ τε τοῖς ὑπὲρ τῆς Τριάδος δογματισθεῖσιν , ἔν τε τοῖς ὑπὲρ τῆς οἰκονομίας λαμπρότατα καὶ ἀσφαλέστατα διὰ τὴν κατὰ τὴν σάρκα οἰκονομίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁρισθεῖσιν , τοῦτ´ ἔστι τὸ ὁμοούσιον τῆς τρισυποστάτου θεότητος , ἄτμητον καὶ ἀσυναίρετον διατηρῶν , καὶ τὴν ἐν τῷ ἑνὶ Χριστῳ τῶν δύο φύσεων καθ´ ὑπόστασιν ἔνωσιν , ὡσαύτως ἀσύγχυτον καὶ ἀδιαίρετον , τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον αὐτὸν , καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα , οἷον ἀπαθῆ καὶ παθητὸν , ἄφθαρτον καὶ φθαρτὸν , ἀόρατον καὶ ὁρατὸν , ἀναφῆ καὶ ἁπτὸν , ἀπερίγραπτον καὶ περιγραπτὸν , καὶ τὸ διττὸν τῶν θε λήσεων καὶ τῶν ἐνεργειῶν , χωρὶς ἐναντιότητος [ καὶ τὸ ἄγραπτον καὶ τὸ γραπτόν ] [ . φʹ . Τὰ τοῖς παλαιοῖς νομοθετηθέντα , τὸν βασιλέα δεί ἑρμηνεύειν , καὶ ἐκ τῶν ὁμοίων τέμνειν , τὰ περὶ ῶν οὐ κεῖται νόμος . Κζʹ . Ἐ τῇ τῶν νόμων ἑρμηνείᾳ δεῖ καὶ τῇ συνηθείᾳ προσέχειν τῆς πόλεως , τὸν δὲ παρὰ κανόνας εἰσαγόμενον , οὐ δεῖ λαμβάνειν παράδειγμα . ηʹ . Φιλαγάθως δεῖ τοὺς νόμους ἑρμηνεύειν τὸν βασιλέα · ἐν γὰρ τοῖς ἀμφιβόλοις , τὸν φιλόκαλον [ φιλάνθρωπον ] ἐρμηνείαν προσιέμεθα . Οʹ . Οὐ δεῖ μεταποιεῖν τὰ πρόδηλον ἑρμηνείαν ἔχοντα . ἴ . Περὶ ὧν ἔγγραφος οὐ κεῖται νόμος , παραφυλάττειν δεῖ τὸ ἔθος καὶ τὴν συνήθειαν · εἰ δὲ καὶ´ τοῦτο ἐκλείπει , ἀκολουθεῖν δεῖ τοῖς παραπλήσιον ἔχουσι τῷ ζητουμένῳ · ἂν δὲ μηδὲ τοῦτο ᾔ , τῶν συνετωτέρων ἅμα καὶ πλειόνων ἡ γνώμη κρατείτω · συγγενές γὰρ τοῦτο τῇ φύσει τοῦ νόμου , ιαʹ . Ὥσπερ ἡ θέσις τοῦ νόμου , ἢ ἔγγραφός ἐστιν ἢ ἄγραφος , οὐτω καὶ ἡ ἀναίρεσις αὐτοῦ , ἢ δι´ ἐγγράφου γίνεται νόμου , ἢ δι´ ἀγράφου , τοῦτ´ ἔστιν διὰ τῆς ἀχρηστίας . Ἀχρηστία δέ ἐστι , οὐχ ἀπλῶς τὸ μὴ χρήσασθαι τῷ νόμῳ · ἀλλὰ τὸ , καιροῦ καλοῦντος τὸν δημόσια κρίνοντα , τούτῳ μὲν πολλάκις τῷ νόμῳ μὴ χρήσασθαι καὶ χρόνῳ παριδεῖν · ἑτέραν δὲ ψῆφον ἀντὶ τούτου ἐξενεγκεῖν .
Lemmas: ὁ ἀνάληψις καί ὁ ἄπειμι διά σοφία καί Δίκαιος τρόπαιον καί ἐπιτήδευσις ὁ ἀνάκτησις [ ἐπιτήδευμα ὁ Ἐπίκτησις ! . κγʹ . Τέλος ὁ βασιλεύς , ὁ εὐεργετέω , διό καί εὐεργέτης λέγω , καί ἡνίκα ὁ εὐεργεσία ἐξάγω νέος , δοκέω κιβδηλεύω κατά ὁ παλαιός , ὁ βασιλικός χαρακτήρ . δέ . ὑπόκειμαι ἐκδικέω καί διατηρέω ὁ βασιλεύς , πρῶτος μέν , πᾶς ὁ ἐν ὁ θεῖος γραφή γράφω , ἐπί ὅδε , καί ὁ παρά ὁ ἑπτά ἅγιος σύνοδος δογματίζω , ἔτι δέ καί ὁ ἐγκρύπτω [ ἔγκειμαι ] Ῥωμαῖος νόμος , εἰ . ἐπίσημος ἐν ὀρθοδοξία καί εὐσέβεια ὀφείλω εἰμί ὁ βασιλεύς , καί ἐν ζῆλος θεῖον διαβόητος , εὖ τε ὁ ὑπέρ ὁ Τριάς δογματίζω , ἐν τε ὁ ὑπέρ ὁ οἰκονομία λαμπρός καί ἀσφαλής διά ὁ κατά ὁ σάρξ οἰκονομία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός ὁρίζω , τοῦτος εἰμί ὁ ὁμοούσιος ὁ τρισυπόστατος θεότης , ἄτμητος καί ἀσυναίρετος διατηρῶ , καί ὁ ἐν ὁ εἷς Χριστός ὁ δύο φύσις καθ´ ὑπόστασις ἔνειμι , ὡσαύτως ἀσύγχυτος καί ἀδιαίρετος , τέλειος θεός καί τέλειος ἄνθρωπος αὐτός , καί ὁ οὗτος ἕπομαι , οἷος ἀπαθής καί παθητός , ἄφθαρτος καί φθαρτός , ἀόρατος καί ὁρατός , ἀναφής καί ἁπτός , ἀπερίγραπτος καί περιγράφω , καί ὁ δισσός ὁ ΘΕ λῆσις καί ὁ ἐνέργεια , Χωρὶς ἐναντιότης [ καί ὁ ἄγραπτος καί ὁ γραπτός ] [ . ἀπό . ὁ ὁ παλαιός νομοθετέω , ὁ βασιλεύς δεῖ ἑρμηνεύω , καί ἐκ ὁ ὅμοιος τέμνω , ὁ περί κυβερνάω οὖον κεῖμαι νόμος . Κζʹ . εἰ ὁ ὁ νόμος ἑρμηνεία δεῖ καί ὁ συνήθεια προσέχω ὁ πόλις , ὁ δέ παρά κανών εἰσάγω , οὖον δεῖ λαμβάνω παράδειγμα . ἤ . Φιλάγαθος δεῖ ὁ νόμος ἑρμηνεύω ὁ βασιλεύς · ἐν γάρ ὁ ἀμφίβολος , ὁ Φιλόκαλον [ φιλάνθρωπον ] ἑρμηνεία προσίημι . οἷ . οὖον δεῖ μεταποιέω ὁ πρόδηλος ἑρμηνεία ἔχω . ἴ . περι ὅς ἔγγραφος οὖον κεῖμαι νόμος , παραφυλάσσω δεῖ ὁ ἔθος καί ὁ συνήθεια · εἰμί δέ καί οὗτος ἐκλείπω , ἀκολουθέω δεῖ ὁ παραπλήσιος ἔχω ὁ ζητέω · εἄν δέ μηδέ οὗτος ἠΐ , ὁ συνετός ἅμα καί πλείων ὁ γνώμη κρατέω · συγγενής γάρ οὗτος ὁ φύσις ὁ νόμος , ἰά . ὥσπερ ὁ θέσις ὁ νόμος , ἢ ἔγγραφος εἰμί ἢ ἄγραφος , οὗτος καί ὁ ἀναίρεσις αὐτός , ἢ δις ἐγγράφω γίγνομαι νόμος , ἢ δις ἄγραφος , τοῦτος εἰμί διά ὁ ἀχρηστία . ἀχρηστία δέ εἰμί , οὐ ἀπλόος ὁ μή χράω ὁ νόμος · ἀλλά ὁ , καιρός καλέω ὁ δημόσιος κρίνω , οὗτος μέν πολλάκις ὁ νόμος μή χράω καί χρόνος παρεῖδον · ἕτερος δέ ψῆφος ἀντί οὗτος ἐκφέρω .