cogPG.PG113 201
ἔδωκε γῆν βασιλικὴν , ἅπαντας ἀξιώμασι τιμήσας , καὶ δοὺς αὐτοῖς εὐεργεσίας πολλάς . Καὶ ἐποίησε θέμα τὴν Μεσοποταμίαν , καὶ τὸν Ὀρέστην ἐκεῖνον τὸν Χαρσιανίτην στρατηγὸν προεβάλετο , καὶ τότε δέδωκε τὴν τῆς Καμάχας τοῦρμαν ὑπὸ τὸ θέμα εἶναι τῆς Μεσοποταμίας · εἶθ´ οὕτως καὶ τὴν Κελτζινῆς τοῦρμαν ὑπὸ τὸ θέμα καὶ αὐτὴν τῆς Μεσοποταμίας ἐποίησεν . Ἀρτίως δὲ ταῦτα πάντα γεγονότα ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν Ῥωμαίων εἰς τὸ Μεσοποταμίας θέμα ἐπὶ Ῥωμανοῦ δεσπότου προσετέθη ἥ τε Ῥωμανόπολις καὶ τὸ Χανζίτ . Ἰστέον ὅτι ἐπὶ Λέοντος τοῦ φιλοχρίστου δεσπότου ἡ Λάρισσα τοῦρμα τῆς Σεβαστείας ἦν · τὸ δὲ Κυμβαλαιὸς ἦν τοῦρμα τοῦ Χαρσιανοῦ · τὸ δὲ Συμπόσιον ἦν ἐρημία πρὸς τὰ μέρη τῆς Λυκανδοῦ παρακείμενον . Καὶ ἐπὶ τῆς βασιλείας Λέοντος τοῦ φιλοχρίστου δεσπότου Εὐστάθιος ὁ τοῦ Ἀργυροῦ ἀπὸ τῆς ἐξορίας ἀνακληθεὶς εἰς τὸ Χαρσιανὸν στρατηγὸς ἐχωρίσθη · ὁ δὲ Μελίας εἰς τὴν Μελιτηνὴν ἔτι πρόσφυγος ἡν . Καὶ ὁ Βαασάκιος μετὰ τῶν δύο ἀδελφῶν αὐτοῦ τοῦ τε Κρικορίκη καὶ τοῦ Παζουνῆ , ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰσμαὴλ ὁ Ἀρμένιος ἐκεῖνος , οἵτινες καὶ πρὸς αὐτὸν καὶ τὴν προῤῥηθέντι Ἀργυρὸν ἔγραψαν διὰ τοῦ χρυσοβούλλου λόγον λαβεῖν καὶ ἐξελθεῖν · καὶ τὸν μὲν Βαασάκιον καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ εἰς Λάρισσαν καθεσθῆναι , καὶ ὀνομασθῆναι μὲν τὸν Βαασάκιον Λαρίσσης κλεισουριάρχην , ὅπερ καὶ γέγονε · τὸν δὲ Ἰσμαὴλ κλεισουριάρχην εἰς τὸ Σνμπόσιον , ὃ καὶ γέγονε · τὸν δὲ Μελίαν εἰς Εὐφράτειαν εἰς τὰ Τρυπία εἰς τὴν ἐρημίαν γενέσθαι τουρμάρχην , ὅπερ καὶ ἐγένετο . Ἐξελθόντων δὲ τῶν Μελιτινιατῶν , καὶ τὸν Ἰσμαὴλ ἐκεῖνον ἀνελόντων , ἔμενε τὸ Συμπόσιον ἔρημον · τοῦ δὲ Βαασακίου ὅτι προδοσίαν μελετᾷ διαβληθέντος καὶ ἐξορισθέντος , πάλιν ὑπὸ τῆς Σεβαστείας ἡ Λάρισσα τοῦρμα ἐγένετο , στρατηγοῦ προβληθέντος ἐκεῖσε τοῦ Ἀργυροῦ Λέοντος τοῦ υἱοῦ Εὐσταθίου , τοῦ μετὰ ταῦτα μαγίστρου γεγονότος καὶ δομεστίκου τῶν σχολῶν . Ὁ δὲ Μελίας εἰς Εὐφράτειαν καθεζόμενος , ὁπότε προεβλήθη Κωνσταντῖνος ὁ δοὺξ εἰς τὸ Χαρσιανὸν κατῆλθεν οὗτος ὁ προῤῥηθεὶς Μελίας , καὶ τὸ παλαιὸν κάστρον τὴν Λυκανδὸν ἐκράτησε , καὶ ἔκτισεν αὐτὸ σοῦρα . Καὶ μετὰ τοῦτο διεπέρασεν ἀπὸ Λυκανδοῦ εἰς τὸ ὄρος τῆς Τζαμανδοῦ , κἀκεῖσε τὸ νῦν ὃν κάστρον ἔκτισε · καὶ ὡσαύτως κἀκεῖνο κλεισοῦρα ἐκαλεῖτο . Ἐκράτησε δὲ καὶ τὸ Συμπόσιον ποιήσας αὐτὸ τουρμαρχάτον . Ἐπὶ δὲ Κωνσταντίνου τοῦ φιλοχρίστου δεσπότου , τοῦτο πρῶτον , συνούσης αὐτῷ καὶ Ζωῆς τῆς μητρὸς αὐτοῦ , γέγονεν ἡ Λυκανδὸς στρατηγὶς , καὶ πρῶτος Λυκανδοῦ στρατηγὸς ὡνομάσθη ὁ πατρίκιος Μελίας , δηλονότι τῷ τότε καιρῷ αὐτοῦ κλεισουριάρχου ἐν Λυκανδῷ τυγχάνοντος Ὁ δὲ αὐτὸς Μελίας διά τε τὴν συνοῦσαν αὐτῷ πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Ῥωμαίων πίστιν , καὶ τὰς πολλὰς καὶ ἀπείρους αὐτοῦ κατὰ Σαρακηνῶν ἀνδραγαθίας , μετέπειτα μάγιστρος ἐτιμήθη . Ἰστέον ὅτι ἡ Ἄβαρα τοῦρμα ἦν ὑπὸ τὸ θέμα Σεβαστείας · ἐπὶ δὲ Ῥωμανοῦ δεσπότου γέγονε κλεισοῦρα . Ἰστέον ὅτι τύπος ἐκράτησε παλαιὸς , τὸν κατεπάνω Μαρδαῖτῶν Ἀτταλίας παρὰ τοῦ βασιλέως δηλονότι προβάλλεσθαι · διὸ καὶ παρὰ Λέοντος τοῦ μακαριωτάτου βασιλέως κατεπάνω προεβλήθη Σταυράκιος ὁ Πλατὺς ἐπονομαζόμενος · ὃς χρόνους μὲν διέτριψεν ἱκανοὺς , οὐχὶ καλῶς δὲ καὶ τὰ τέλη διέθηκε . Τοῦ γὰρ πρωτοσπαθαρίου Εὐσταθίου καὶ ἀσηκρήτης ἐν τῷ τῶν Κιβυῤῥαιωτῶν θέματι ἐκ προσώπου ἀποσταλέντος , φθόνοι τινές ἀναμεταξὺ τούτων
Lemmas: δίδωμι γῆ βασιλικός , ἅπας ἀξίωμα τιμάω , καί δίδωμι αὐτός εὐεργεσία πολύς . καί ποιέω θέμα ὁ Μεσοποταμία , καί ὁ Ὀρέστης ἐκεῖνος ὁ χαρσιανιος στρατηγός προβάλλω , καί τότε δίδωμι ὁ ὁ Καμάχας τοῦρμα ὑπό ὁ θέμα εἰμί ὁ Μεσοποταμία · ἔρχομαι οὕτως καί ὁ κελτζινεος τοῦρμα ὑπό ὁ θέμα καί αὐτός ὁ Μεσοποταμία ποιέω . ἄρτιος δέ οὗτος πᾶς γίγνομαι ὑπό ὁ ἐξουσία ὁ Ῥωμαῖος εἰς ὁ Μεσοποταμία θέμα ἐπί Ῥωμανός δεσπότης προστίθημι ὅς τε Ῥωμανόπολις καί ὁ Χανζίτ . ἰστέον ὅτι ἐπί Λέων ὁ Φιλοχρίστου δεσπότης ὁ Λάρισσα τοῦρμα ὁ Σεβάστεια εἰμί · ὁ δέ Κυμβαλαιὸς εἰμί τοῦρμα ὁ χαρσιανω · ὁ δέ συμπόσιον εἰμί ἐρημία πρός ὁ μέρος ὁ Λυκανδοῦ παράκειμαι . καί ἐπί ὁ βασίλεια Λέων ὁ Φιλοχρίστου δεσπότης Εὐστάθιος ὁ ὁ ἀργύρεος ἀπό ὁ ἐξορία ἀνακαλέω εἰς ὁ Χαρσιανὸν στρατηγός χωρίζω · ὁ δέ Μελίας εἰς ὁ Μελιτηνή ἔτι πρόσφυγος ἐάν . καί ὁ Βαασάκιος μετά ὁ δύο ἀδελφός αὐτός ὁ τε Κρικορίκη καί ὁ Παζουνῆ , ἀλλά καί ὁ Ἰσμαήλ ὁ Ἀρμένιος ἐκεῖνος , ὅστις καί πρός αὐτός καί ὁ προλέγω Ἄργυρος γράφω διά ὁ χρυσόβουλλος λόγος λαμβάνω καί ἐξέρχομαι · καί ὁ μέν Βαασάκιον καί ὁ ἀδελφός αὐτός εἰς Λάρισσα καθέζομαι , καί ὀνομάζω μέν ὁ Βαασάκιον Λάρισσα κλεισουριάρχης , ὅσπερ καί γίγνομαι · ὁ δέ Ἰσμαήλ κλεισουριάρχης εἰς ὁ Σνμπόσιον , ὅς καί γίγνομαι · ὁ δέ Μελίη εἰς Εὐφράτης εἰς ὁ τρύπιος εἰς ὁ ἐρημία γίγνομαι τουρμάρχης , ὅσπερ καί γίγνομαι . ἐξέρχομαι δέ ὁ μελιτινιατα , καί ὁ Ἰσμαήλ ἐκεῖνος ἀναιρέω , μένω ὁ συμπόσιον ἐρῆμος · ὁ δέ Βαασακίου ὅτι προδοσία μελετάω διαβάλλω καί ἐξορίζω , πάλιν ὑπό ὁ Σεβάστεια ὁ Λάρισσα τοῦρμα γίγνομαι , στρατηγός προβάλλω ἐκεῖσε ὁ ἀργύρεος Λέων ὁ υἱός Εὐστάθιος , ὁ μετά οὗτος Μαγίστρου γίγνομαι καί δομέστικος ὁ σχολή . ὁ δέ Μελίας εἰς Εὐφράτης καθέζομαι , ὁπότε προβάλλω Κωνσταντῖνος ὁ δούξ εἰς ὁ Χαρσιανὸν κατέρχομαι οὗτος ὁ προρρηθείς Μελίας , καί ὁ παλαιός κάστρον ὁ Λυκανδὸν κρατέω , καί κτίζω αὐτός Σούρας . καί μετά οὗτος διαπεράω ἀπό Λυκανδοῦ εἰς ὁ ὄρος ὁ τζαμανδᾶς , κἀκεῖσε ὁ νῦν ὅς κάστρον κτίζω · καί ὡσαύτως ἐκεῖνος κλεισούρα καλέω . κρατέω δέ καί ὁ συμπόσιον ποιέω αὐτός τουρμαρχάτον . ἐπί δέ Κωνσταντῖνος ὁ Φιλοχρίστου δεσπότης , οὗτος πρῶτος , σύνειμι αὐτός καί Ζωή ὁ μήτηρ αὐτός , γίγνομαι ὁ Λυκανδὸς στρατηγίς , καί πρῶτος Λυκανδοῦ στρατηγός ὀνομάζω ὁ πατρίκιος Μελίας , δηλονότι ὁ τότε καιρός αὐτός κλεισουριάρχης ἐν Λυκανδῷ τυγχάνω ὁ δέ αὐτός Μελίας διά τε ὁ σύνειμι αὐτός πρός ὁ βασιλεύς ὁ Ῥωμαῖος πίστις , καί ὁ πολύς καί ἤπειρος αὐτός κατά Σαρακηνός ἀνδραγαθία , μετέπειτα μάγιστρος τιμάω . ἰστέον ὅτι ὁ Άβαρος τοῦρμα εἰμί ὑπό ὁ θέμα Σεβάστεια · ἐπί δέ Ῥωμανός δεσπότης γίγνομαι κλεισούρα . ἰστέον ὅτι τύπος κρατέω παλαιός , ὁ κατεπάνω μαρδαιος Ἀτταλίας παρά ὁ βασιλεύς δηλονότι προβάλλω · διό καί παρά Λέων ὁ μακάριος βασιλεύς κατεπάνω προβάλλω Σταυράκιος ὁ Πλατύς ἐπονομάζω · ὅς χρόνος μέν διατρίβω ἱκανός , οὐ καλῶς δέ καί ὁ τέλος διατίθημι . ὁ γάρ πρωτοσπαθάριος Εὐστάθιος καί ἀσηκρήτης ἐν ὁ ὁ κιβυρραιους θέμα ἐκ πρόσωπον ἀποστέλλω , φθόνος τις ἀναμεταξύ οὗτος