cogPG.PG113 237
καὶ ἀπείρου λαμπάδων φωτὸς τὴν πάνδημον συγκροτοῦντες προπομπὴν , διὰ μέσης τῆς πόλεως τὴν πορείαν διήνυον · ἁγιασμοῦ μεταλαβεῖν καὶ κρείττονος σθένους τὴν πόλιν διὰ τοῦτο πιστεύοντες , καὶ ἀβλαβῆ καὶ ἀπόρθητον εἰς τὸν αἰῶνα συντηρηθήσεσθαι . Τοῦ δὲ σχολάζοντος ὄχλου πρὸς τὴν θέαν συντρέχοντος , καὶ ὥσπερ κύματα μακρὰ , τοῦ δήμου πανταχόθεν κινουμένου τε καὶ συῤῥέοντος , ἄνθρωπός τις τὰς βάσεις παρειμένος , καὶ ἀσθενὴς ἀπὸ χρόνου μακροῦ , τοῖς οἰκείοις διακόνοις ἐπερειδόμενος διανέστη πρὸς τὸ τὴν θείαν εἰκόνα διερχομένην ἰδεῖν . Καὶ ἄμα τῇ θέᾳ παραδόξως ὑγιασθεὶς , καὶ γνοὺς ἰσχυροποιηθέντα τῶν βάσεων αὐτοῦ τὰ σφυρὰ , προσέδραμεν αὐτοποδὶ βαδίζων , καὶ κατησπάζετο τὴν τῆς εἰκόνος σορὸν , καὶ ἐμεγάλυνε τὸν Θεὸν , τὸ θαῦμα τὸ ἐπ´ αὐτῷ διηγούμενος , ὃν οἱ συμπαρόντες ἅπαντες θεασάμενοι , καὶ τῶν ῥημάτων αὐτοῦ ἐπακούσαντες , δόξαν ἀπέπεμψαν τῷ ἐπὶ πάντων Θεῷ , τῷ ποιοῦντι ἀεὶ θαυμάσια καὶ ἐξαίσια , ΚΘʹ Τοσαύτη δὲ χύσις δακρύων ὑφ´ ἠδονῆς , καὶ πρεσβεία καὶ δέησις πρὸς Θεὸν καὶ εὐχαριστία παρὰ πάσης τῆς πόλεως γέγονε , τῆς θείας εἰκόνος καὶ τῆς σεβασμίας ἐπιστολῆς διὰ μέσου διερχομένων τοῦ ἄστεος , ὅσην οὐκ ἔνι λόγῳ ἐνδείξασθαι , ὡς ἡττωμένου τοῦ λόγου τῆς ὄψεως . Τὰ γὰρ ὑπερβολὴν ἔχοντα τῶν πραγμάτων , ὁρᾷν ἔστιν μᾶλλον ἢ ἀκούειν , ἐπεὶ κατόπιν ὁ λόγος τῶν πραγμάτων εἴωθεν ἔρχεσθαι . Τὴν πρὸτοῦ Αὐγουστείου τοίνυν φθάσαντες ἀγορὰν οἱ τῆς πανηγύρεως ἔξαρχοι , καὶ τῆς εὐθείας ὀδοῦ μικρὸν πρὸς τὰ λαιὰ παρεκνεύσαντες , τὸ τῆς Σοφίας Θεοῦ ἐπώνυμον ἱερὸν καταλαμβάνουσι τέμενος , καὶ τῶν ἀδύτων τοῦ ἰλαστηρίου ἐντὸς τὴν τιμίαν εἰκόνα καὶ τὴν ἐπιστολὴν ἀποτίθενται . Αʹ . Ἐνταῦθα δὲ παντὸς τοῦ τῆς ἐκκλησίας πληρώματος προσκυνήσαντος , καὶ τὰ εἰκότα τιμήσαντος , ἐξῆλθον πάλιν ἐκεῖθεν μετὰ τοῦ φόρτου τοῦ ἱεροῦ οἱ τελοῦντες τὴν πρόοδον , καὶ τὰ τῶν βασλείῳν καταλαβόντες ἀνάκτορα , ἐν τῷ κατ´ ἐπωνυμίαν τρικλίνω χρυσῷ ἐπὶ τοῦ βασιλείου θρόνου , ἐν φ περὶ τῶν μεγίστων χρηματίζειν εἰώθασι , τὴν θείαν εἰκόνα τέως ἱδρύουσιν · ἀγιασθῆναι πάντως καὶ τὴν ἀνακτορικὴν καθέδραν , καὶ δικαιοσύνης ὁμοῦ καὶ χρηστότητος ἐπιεικῶς μεταδοῦναι τοῖς ἐπὶ ταύτης ἐφεζομένοις , οὐκ ἀπεικότως πιστεύσαντες . Ἐκτενοῦς δὲ συνήθως γεγονυίας δεήσεως , ἤρθη μετὰ τὴν ταύτης συμπλήρωσιν ἐντεῦθεν πάλιν ἡ θεία εἰκὼν , καὶ ἐν τῷ προῤῥηθέντι τοῦ Φάρου ναῷ , ἐν τῷ δεξιῷ πρὸς ἀνατολὰς ἀφιερώθη καὶ ἀνετέθη μέρει , εἰς δόξαν πιστῶν , εἰς φυλακὴν βασιλέων , καὶ εἰς ἀσφάλειαν ὅλης τῆς πόλεως , καὶ τῆς τῶν Χριστιανῶν καταστάσεως . ΛΑʹ . Ἀλλ´ , ὦ θεῖον ὁμοίωμα τοῦ ἀπαραλλάκτου Πατρὸς ὁμοιώματος ! ὧ χαρακτὴρ τοῦ χαρακτῆρος τῆς πατρικῆς ὑποστάσεως ! ὧ σεπτὴ καὶ πάντιμε σφραγὶς τοῦ ἀρχετύπου κάλλους Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ
Lemmas: καί ἤπειρος λαμπάς φάος ὁ πάνδημος συγκροτέω προπομπή , διά μέσος ὁ πόλις ὁ πορεία διανύω · ἁγιασμός μεταλαμβάνω καί ἀγαθός σθένος ὁ πόλις διά οὗτος πιστεύω , καί ἀβλαβής καί ἀπόρθητος εἰς ὁ αἰών συντηρέω . ὁ δέ σχολάζω ὄχλος πρός ὁ θέα συντρέχω , καί ὥσπερ κῦμα μακρός , ὁ δῆμος πανταχόθεν κινέω τε καί συρρέω , ἄνθρωπος τις ὁ βάσις παρίημι , καί ἀσθενής ἀπό χρόνος μακρός , ὁ οἰκέω διάκονος ἐπερείδω διανίσταμαι πρός ὁ ὁ θεῖος εἰκών διέρχομαι ὁράω . καί ἄμη ὁ θέα παράδοξος ὑγιάζω , καί γιγνώσκω ἰσχυροποιέω ὁ βάσις αὐτός ὁ σφυρόν , προστρέχω αὐτοποδί βαδίζω , καί κατασπάζομαι ὁ ὁ εἰκών σορός , καί μεγαλύνω ὁ θεός , ὁ θαῦμα ὁ ἐπι αὐτός διηγέομαι , ὅς ὁ συμπάρειμι ἅπας θεάομαι , καί ὁ ῥῆμα αὐτός ἐπακούω , δόξα ἀποπέμπω ὁ ἐπί πᾶς Θεός , ὁ ποιέω ἀεί θαυμάσιος καί ἐξαίσιος , κθʹ τοσοῦτος δέ χύσις δάκρυ ὑφ´ ἡδονή , καί πρέσβυς καί δέησις πρός θεός καί εὐχαριστία παρά πᾶς ὁ πόλις γίγνομαι , ὁ θεῖος εἰκών καί ὁ σεβασμία ἐπιστολή διά μέσος διέρχομαι ὁ Ἄστυ , ὅσος οὐ ἐν λόγος ἐνδείκνυμι , ὡς ἡσσάομαι ὁ λόγος ὁ ὄψις . ὁ γάρ ὑπερβολή ἔχω ὁ πρᾶγμα , ὁράω εἰμί μᾶλλον ἢ ἀκούω , ἐπεί κατόπιν ὁ λόγος ὁ πρᾶγμα εἴωθα ἔρχομαι . ὁ πρότοῦ Αὐγούστειος τοίνυν φθάνω ἀγορά ὁ ὁ πανήγυρις ἔξαρχος , καί ὁ εὐθύς οὐδός μικρός πρός ὁ λαιός παρεκνεύω , ὁ ὁ Σοφία Θεός ἐπώνυμος ἱερόν καταλαμβάνω τέμενος , καί ὁ ἄδυτος ὁ ἰλαστηρίου ἐντός ὁ τίμιος εἰκών καί ὁ ἐπιστολή ἀποτίθημι . ὅς . ἐνταῦθα δέ πᾶς ὁ ὁ ἐκκλησία πλήρωμα προσκυνέω , καί ὁ εἰκός τιμάω , ἐξέρχομαι πάλιν ἐκεῖθεν μετά ὁ φόρτος ὁ ἱερός ὁ τελέω ὁ πρόοδος , καί ὁ ὁ βασλείῳν καταλαμβάνω ἀνάκτορον , ἐν ὁ κατ´ ἐπωνυμία τρίκλινος χρυσός ἐπί ὁ βασίλειος θρόνος , ἐν φ περί ὁ μέγας χρηματίζω εἴωθα , ὁ θεῖος εἰκών τέως ἱδρύω · ἁγίζω πάντως καί ὁ ἀνακτορικός καθέδρα , καί δικαιοσύνη ὁμοῦ καί χρηστότης ἐπιεικής μεταδίδωμι ὁ ἐπί οὗτος ἐφέζομαι , οὐ ἀπεικότως πιστεύω . ἐκτενής δέ συνήθης γίγνομαι δέησις , ἀραρίσκω μετά ὁ οὗτος συμπλήρωσις ἐντεῦθεν πάλιν ὁ θεῖος εἰκών , καί ἐν ὁ προλέγω ὁ Φάρος ναός , ἐν ὁ δεξιός πρός ἀνατολή ἀφιερόω καί ἀνατίθημι μέρος , εἰς δόξα πιστός , εἰς φυλακή βασιλεύς , καί εἰς ἀσφάλεια ὅλος ὁ πόλις , καί ὁ ὁ Χριστιανός κατάστασις . λαός . Ἀλ , εἰμί θέω ὁμοίωμα ὁ ἀπαράλλακτος πατήρ ὁμοίωμα ! ἵημι χαρακτήρ ὁ χαρακτήρ ὁ πατρικός ὑπόστασις ! ἵημι σεπτός καί πάντιμος σφραγίς ὁ ἀρχέτυπος κάλλος Χριστός ὁ Θεός