cogPG.PG113 454
ἔνδειξίν τινα ὡς μέταλλα αὐτοῖς ὑπάρχει σιδήρου . Λέγεται γὰρ , ὡς παρ´ αὐτοῖς οὐκ εὐπόριστόν τι χρῆμα ὁ σίδηρος · ταύτη ἔνεστιν τεκμηρισαι , ὡς ὑπαινιττόμενοι ἔχειν γην σιδηροφόρον τῷ τοιῷδε ἐχρήσαντο κόμπῳ , Ἔτεροι δέ τινες τοῦ φύλου τὸ κατὰ σφᾶς αὐτοὺς ἀναφανέντες , οὐς εἶναι ἔλεγον τῶν ἀπαισίων ἐλατῆρας , ἀγχοῦ ἡλθον τῶν περὶ Ζήμαρχον . Καὶ τοίνυν ἅπαντα ὅσα ἐπεφέροντο φορτία ἀράμενοι , ἔθεσαν ἐν μέσῳ Εἰτα τοῖς τοῦ λιβάνου κλάδοις πῦρ ἀνάψαντες , τῇ Ὑκυθικῇ φωνῇ βάρβρα ἄττα ῥήματα ὑπεψιθύριζον , ἐπιπαταγοῦντες δὲ κώδωνί τινι καὶ τυμπάνῳ ὕπερθεν τοῦ φόρτου περιέφερον τὸ φυλλῶδες τοῦ λιβάνου τῇ φλογὶ λακιζόμενον , καὶ ἅμα γινόμενοι μανιωδεις καὶ ἐμβριμούμενοι τὰ πονηρὰ ἀπελαύνειν ἐδόκουν · οὕτω γὰρ ἀποτρόπαιοί τινες εἶναι καὶ ἀλεξίκακοι ἐδόκουν . Ἀποδιοπομπησάμενοι δὴ οὐν , ὡς ῷοντο , τὰ δυσχερῆ , Ζήμαρχόν τε αὐτὸν δι´ αὐτῆς παρήγαγον τῆς φλογός · ὡς τε ἔδοξαν καὶ σφᾶς ἀφαγνίζειν . Τούτων δὲ ταύτῃ γεγενημένων , ἔπειτα ἐπορεύοντο ξὺν τοῖς ἐς τὸ τοιόνδε τεταγμένοις , ἵνα ὁ Χαγάνος αὐτὸς ἦν , ἐν ὄρει τινὶ λεγομένῳ Ἐκτὰγ , ὡς ἂν εἴποι χρυσοῦν ὄρος Ἕλλην ἀνήρ . Καὶ τοίνυν αὐτοῦ ἀφικόμενοι , ὅπη τηνικαῦτα τῷ Διζαβούλῳ ἦσαν αἱ διατριβαί , κατὰ δὲὴ κοιλάδα τινὰ τοῦ προσαγορευομένου χρυσοῦ ὄρους · ἐπεὶ οὖν οἱ περὶ Ζήμαρχον ἐκεῖσε ἐφοίτησαν , μετάκλητοι γενόμενοι παραχρῆμα τοῦ Διζαβούλου ἦλθον ἐς ὄψιν . Ἠν δὲ ἄρἔνδον τκηνῆς , καθῆστο δὲ ἐπὶ δετρόχου καθέδρας χρυσῆς , ἐλκομένης , ὁπηνίκα ἔδει , ὑφ´ ἴππου ἐνός , Ηροσειπόντες δὲ τὸν Βάρβαρον , ὡς ἔθος αὐτοῖς , τὰ δῶρα προτσχοντο . Καὶ τοίνυν οἷς γε τοῦτο ἐν φροντίσιν ἦν ὑπεδέξαντο . Ἀτὰρ ὁ ἕήμαρχος , « σοὶ δῆτα , ἔφη , ὧ τοσούτων ἐθνῶν ἡγεμὼν , ὁ καθ´ ὁν ἡμᾶς βασιλεὺς ὁ μέγας , ἀγγελοφόρῳ χρησάμενος ἐμοὶ , ἐσήμηνεν εἶναι ἐσαεὶ τὴν τύχην αἰσίαν τε καὶ ἀγαθὴν , ἐν ἡδονῇ ποιουμένῳ σοι τὰ Ῥωμαίων , καὶ πρός γε φιλοφρονουμένῳ ἡμᾶς . Ἔστω δέ σοι κρατεῖν ἀεὶ τῶν δυσμενῶν καὶ λαφυραγωγεῖν τὸ πολέμιον . Ἀπέστω δὲ βασκανία τις ὡς ποῤῥωτάτω ἡμῶν , οἷα τε οὖσα διαῤῥηγνύναι τοὺς τῆς φιλίας θεσμούς . Ἐπιτήδεια ἔμοιγε τῶν Τούρκων τὰ φῦλα , καὶ ὃσα κατήκοα Τούρκων · ἕξετε δὲ τὴν καθ’´ ἡμᾶς καὶ ὑμεῖς οὐκ ἄλλως . » Τοιαῦτα ἄττα ἔλεξεν ὁ Ζήμαρχος · ὁ δὲ δὴ Διζάβουλος καὶ αὐτὸς προσρήσεσιν ἐχρήσατο ὁμοίαις . Εἶτα τὸ λοιπὸν ἐτράπησαν ἐς θοίνην , καὶ πανημερίᾳ εὐωχούμενοι διετέλουν ἐν αὐτῇ δήπου τῇ σκηνῇ . Κατεσκεύαστο δὲ αὐτῷ ἐξ ὑφασμάτων σηρικῶν τε καὶ διαπεποικιλμένων τοῖς χρώμασιν ἀτέχνως . οἴνῳ μὲν οὖν ἐχρήσατο , οὐχ ὁμοίῳ δὲ τῷ παρ´ ἡμῖν ἐκθλιβομένῳ ἐκ τῆς ἀμτέλου · οὐ γὰρ δὴ ἀμπελοφόρος αὐτοῖς ἡ γῆ , οὐδὲ μὴν ἐγχωριάζει παρ´ αὐτοῖς τὸ τοιόνδε γένος · ἐτέρου δέ τινος βαρβαρικοῦ ἐνεφορήθησαν γλεύκους ,
Lemmas: ἔνδειξις τις ὡς μέταλλον αὐτός ὑπάρχω σίδηρος . λέγω γάρ , ὡς παρ´ αὐτός οὐ εὐπόριστος τίς χρῆμα ὁ σίδηρος · οὗτος ἔνειμι τεκμηριάζω , ὡς ὑπαινίσσομαι ἔχω γῆ σιδηροφόρος ὁ τοιόσδε χράω κόμπος , ἔτερος δέ τις ὁ φῦλον ὁ κατά σφεῖς αὐτός ἀναφαίνω , οὖς εἰμί λέγω ὁ ἀπαίσιος ἐλατήρ , ἀγχοῦ ἡλσχω ὁ περί Ζήμαρχος . καί τοίνυν ἅπας ὅσος ἐπιφέρω φορτίον ἀείρω , τίθημι ἐν μέσος εἶτα ὁ ὁ λίβανος κλάδος πῦρ ἀνάπτω , ὁ Ὑκυθικῇ φωνή βάρβρα τις ῥῆμα ὑποψιθυρίζω , ἐπιπαταγέω δέ κώδων τις καί τύμπανον ὕπερθεν ὁ φόρτος περιφέρω ὁ φυλλώδης ὁ λίβανος ὁ φλόξ λακίζω , καί ἅμα γίγνομαι μανιώδης καί εμβριμουμενοω ὁ πονηρός ἀπελαύνειν δοκέω · οὗτος γάρ ἀποτρόπαιος τις εἰμί καί ἀλεξίκακος δοκέω . Ἀποδιοπομπέω δή ὀν , ὡς οἴομαι , ὁ δυσχερής , Ζήμαρχος τε αὐτός δις αὐτός παράγω ὁ φλόξ · ὡς τε δοκέω καί σφεῖς ἀφαγνίζω . οὗτος δέ οὗτος γίγνομαι , ἔπειτα πορεύω ξὺν ὁ εἰς ὁ τοιόσδε τάσσω , ἵνα ὁ χαγάνος αὐτός εἰμί , ἐν ὄρος τις λέγω Ἐκτὰγ , ὡς εἄν εἶπον χρύσεος ὄρος Ἕλλην ἀνήρ . καί τοίνυν αὐτός ἀφικνέομαι , ὅπῃ τηνικαῦτα ὁ διζαβοιαλλω εἰμί ὁ διατριβή , κατά δήω κοιλάς τις ὁ προσαγορεύω χρυσός ὄρος · ἐπεί οὖν ὁ περί Ζήμαρχος ἐκεῖσε φοιτάω , μετακλητός γίγνομαι παραχρῆμα ὁ διζαβουλας ἔρχομαι εἰς ὄψις . ἐάν δέ ἄρἔνδον τκηνῆς , κάθημαι δέ ἐπί δετροχοω καθέδρα χρύσεος , ελκόμενος , ὁπηνίκα ἐσθίω , ὑφ´ ἵππος εἷς , Ηροσειπόντες δέ ὁ βάρβαρος , ὡς ἔθος αὐτός , ὁ Δῶρα προσέχω . καί τοίνυν ὅς γε οὗτος ἐν φροντίς εἰμί ὑποδείκνυμι . ἀτάρ ὁ ἕήμαρχος , « σύ δῆτα , φημί , ἵημι τοσοῦτος ἔθνος ἡγεμών , ὁ καθ´ εἰμί ἐγώ βασιλεύς ὁ μέγας , ἀγγελοφορέω χράω ἐγώ , σημαίνω εἰμί ἐσαεί ὁ Τύχη αἴσιος τε καί ἀγαθός , ἐν ἡδονή ποιέω σύ ὁ Ῥωμαῖος , καί πρός γε φιλοφρονέω ἐγώ . ἔστω δέ σύ κρατέω ἀεί ὁ δυσμενής καί λαφυραγωγέω ὁ πολέμιος . ἄπειμι δέ βασκανία τις ὡς προσωτέρω ἐγώ , οἷος τε εἰμί διαρρήγνυμι ὁ ὁ φίλιος θεσμός . ἐπιτήδειος ἐγώ ὁ Τοῦρκος ὁ φῦλον , καί ὅσος κατήκοος Τοῦρκος · ἔχω δέ ὁ καθίημι ἐγώ καί σύ οὐ ἄλλως . » τοιοῦτος τις λέγω ὁ Ζήμαρχος · ὁ δέ δή Διζάβουλος καί αὐτός πρόσρησις χράω ὅμοιος . εἶτα ὁ λοιπός τρέπω εἰς θοίνη , καί πανημέριος εὐωχέω διατελέω ἐν αὐτός δήπου ὁ σκηνή . κατασκευάζω δέ αὐτός ἐκ ὕφασμα σηρικός τε καί διαποικίλλω ὁ χρῶμα ἄτεχνος . οἶνος μέν οὖν χράω , οὐ ὅμοιος δέ ὁ παρ´ ἐγώ ἐκθλίβω ἐκ ὁ ἀμτέλου · οὖον γάρ δή ἀμπελοφόρος αὐτός ὁ γῆ , οὐδέ μήv ἐγχωριάζω παρ´ αὐτός ὁ τοιόσδε γένος · ἔτερον δέ τις βαρβαρικός ἐμφορέω γλεῦκος ,