cogPG.PG113 373
τὸν Σιλβανὸν , οἷα δὴ φῶρατῶν αὐτοῦ γενόμενον ἐβούλετο . πρέσβεις τοίνυν παρὰ Ἀετίου καὶ τοῦ βασιλεύοντος τῶν ἑσπερίων Ῥωμαίων ἐστάλησαν ἐροῦντες , ὡς χρήστης Σιλβανὸς Κωνσταντίου γενόμενος τὰς φιάλας ἐνέχυρα καὶ οὐ φώρια λαβὼν ἔχοι , καὶ ὡς ταύτας ἀργυρίου χάριν ἱερεῦσι καὶ τοῖς ἐπι . τυχοῦσιν ἀπέδοτο · οὔτε γὰρ θέμις ἀνθρώποις εἰς σοετέραν διακονίαν κεχρῆσθαι ἐκπώμασιν ἀνατεβεῖσι Θεῷ . Εἰ οὖν μὴ τῆς εὐλόγου προφάσεως καὶ εὐλαβείᾳ τοῦ Θείου ἀποσταίη τοῦ τὰς φιάλας αἰτεῖν , ἐκπέμπειν τὸ ὑπὲρ αὐτῶν χρυσίον , τὸν Σιλβανὸν παραιτουμένουσι · οὐ γὰρ ἐκδώσειν ἄνθρωπον ἀδικοῦντα οὐθέν . Καὶ αὕτη μὲν αἰτία τῆς τῶν ἀνδρῶν πρεσβείας , καὶ παρείποντο ὅ τι καὶ ἀποκρινόμενος Ἀποπέμψοι σφᾶς ὁ Βάρβαρος . Ἐπὶ τῆς αὐτῆς οὖν ὁδοῦ γενόμενοι , προπορευθῆναι αὐτὸν ἀναμείναντες , σὺν τῷ παντὶ ἐπηκολουθήσαμεν πλήθει . Καὶ ποταμούς τινας διαβάντες ἐν μεγίστῃ παρεγινόμεθα κώμῃ , ἐν ᾗτὰ τοῦ Ἀττήλα οἰκήματα περιφανέστερα τῶν ἀπανταχοῦ εἶναι ἐλέγετο , ξύλοις τε καὶ σανίσιν εὐξέστοις ἡρμοσμένα καὶ περιβόλῳ ξυλίνῳ κυκλούμενα , οὐ πρὸς ἀσφάλειαν , ἀλλὰ πρὸς εὐπρέπειαν συλλαμβάνοντι . Μετὰ δὲ τὰ τοῦ βασιλέως ἦν τὰ τοῦ ὈὉηγησίου διαπρεπῆ , καὶ περίβολον μὲν ἐκ ξύλων καὶ αὐτὰ ἔχοντα , οὐχ ὁμοίως δὲ ὥσπερ ὁ Ἀττήλα πύργος ἐκοσμεῖτο . Βαλανεῖον δὲ ἦν οὐ πόῤῥω τοῦ περιβόλου , ὅπερ Ὁνηγήσιος μετὰ τὸν Ἀττήλαν παρὰ Σκύθαις ἱσχύων μέγα ᾠκοδόμει , λίθους ἐκ τῆς Παιόνων διακομίσας γῆς · οὐδὲ γὰρ λίθος , οὐ δένδρον παρὰ τοῖς ἐκεῖνο τὸ μέρος οἰκοῦσι Βαρβάροις ἐστὶν , ἀλλὰ ἐπεισάκτῳ τῇ ὕλη κέχρηνται ταύτῃ . Ὁ δὲ ἀρχιτέκτων τοῦ βαλανείου ἀπὸ τοῦ Σιρμίου αἰχμάλωτος ἀχθεὶς , μισθὸν τοῦ εὐρέματος ἐλευθερίαν λήψετῆς παρὰ Σκύθαις δουλείας · ὄαλανέα γὰρ αὐτὸν Ὁνηγήσιος κατέστησε , καὶ λουομένῳ αὐτῷ τε καὶ τοῖς ἀμφ´ αὐτὸν διηκονεῖτο . Ἐν ταύτῃ τῇ κώμῃ εἰσιόντα τὸν Ἀττήλαν ἀπήντων κόραι στοιχηδόν προπορευόμεναι ὑπ´ ὀθόναις λεπταῖς τε καὶ λευκαῖς , ἐπὶ πολὺ ἐς μῆκος παρατεινούσαις , ὥστε ὑπὸ μιᾷ ἐκάστῃ ὀθόνῃ ἀνεχομένῃ ταῖς χερσὶ τῶν παρ´ ἑκάτερα γυναικῶν κόρας ἑπτὰ ἢ καὶ πλείους βαδιζούσας σαν δὲ πολλαὶ τοιαῦται τῶν γυναικῶν ὑπὸ ταῖς ὁθόναις τάξεις ) ᾄδειν ἅσματα Σκυθικά . Πλησίον δὲ τῶν Ὁνηγησίου οἰκημάτων γενόμενονδι αὐτῶν γὰρ ἡ ἐπὶ τὰ βασίλεια ἦγεν ὁδὸς , ὑπεξελθοῦσα ἡ του Ὁνηγησίου γαμετὴ μετὰ πλήθους θεραπόντων , των μέν ὅψα , τῶν δὲ καὶ οἶνον φερόντων μεγίστη δὲ αὔτη παρὰ Σκύθαις ἐστὶ τιμὴ , ἠσπάζετότε καὶ ἠξίου μεταλαβεῖν ὧν αὐτῷ φιλοφρονουμένηεκόμισεν . Ὃς δὲ ἐπιτηδείου ἀνδρός χαριζόμενος γαμετῇ ἤσθιεν ἐπὶ τοῦἵππου ἥμενος , τῶν παρεπομένων τὸν πίνακαργύρεος δὲ ἡν οὐτος ἐς ὕψος ἀράντων Βαρβάρων . Ἀπογευσάμενος δὲ καὶ τῆς προσενεχθείσης αὐτῷ κύλικος ἐς τὰ βασίλεια ἐχώρει , ὄντα τῶν ἄλλων ὑπέρτερα καὶ ἐν ὑψηλῷ δακείμενα
Lemmas: ὁ Σιλβανός , οἷος δή φωράω αὐτός γίγνομαι βούλομαι . πρέσβυς τοίνυν παρά Ἀέτιος καί ὁ βασιλεύω ὁ ἑσπέριος Ῥωμαῖος στέλλω ἐρέω , ὡς χρήστης Σιλβανός Κωνστάντιος γίγνομαι ὁ φιάλη ἐνέχυρον καί οὖον φώριον λαμβάνω ἔχω , καί ὡς οὗτος ἀργύριον χάρις ἱερεύς καί ὁ ἐπι . τυγχάνω πωλέω · οὔτε γάρ θέμις ἄνθρωπος εἰς σοετερος διακονία χράομαι ἔκπωμα ἀνατεβεῖσι Θεός . εἰμί οὖν μή ὁ εὔλογος πρόφασις καί εὐλάβεια ὁ Θείας ἀφίστημι ὁ ὁ φιάλη αἰτέω , ἐκπέμπω ὁ ὑπέρ αὐτός χρυσίον , ὁ Σιλβανός παραιτέω · οὖον γάρ ἐκδίδωμι ἄνθρωπος ἀδικέω οὐδείς . καί οὗτος μέν αἰτία ὁ ὁ ἀνήρ πρέσβυς , καί παρεῖπον ὅς τίς καί ἀποκρίνω ἀποπέμπω σφεῖς ὁ Βάρβαρος . ἐπί ὁ αὐτός οὖν ὁδός γίγνομαι , προπορεύω αὐτός ἀναμένω , σύν ὁ πᾶς ἐπακολουθέω πλῆθος . καί ποταμός τις διαβαίνω ἐν μέγας παραγίγνομαι κώμη , ἐν ἦτα ὁ Ἀττήλα οἴκημα περιφανής ὁ ἀπαντηχέω εἰμί λέγω , ξύλον τε καί σανίς εὔξεστος ἁρμόζω καί περίβολος ξύλινος κυκλέω , οὖον πρός ἀσφάλεια , ἀλλά πρός εὐπρέπεια συλλαμβάνω . μετά δέ ὁ ὁ βασιλεύς εἰμί ὁ ὁ ὈὉηγησίου διαπρεπής , καί περίβολος μέν ἐκ ξύλον καί αὐτός ἔχω , οὐ ὁμοίως δέ ὥσπερ ὁ Ἀττήλα πύργος κοσμέω . βαλανεῖον δέ εἰμί οὖον πόρρω ὁ περίβολος , ὅσπερ Ὁνηγήσιος μετά ὁ Ἀττήλαν παρά Σκύθης ἰσχύω μέγας οἰκοδομέω , λίθος ἐκ ὁ Παίων διακομίζω γῆ · οὐδέ γάρ λίθος , οὖον δένδρον παρά ὁ ἐκεῖνος ὁ μέρος οἰκέω βάρβαρος εἰμί , ἀλλά ἐπείσακτος ὁ ὕλη χράομαι οὗτος . ὁ δέ ἀρχιτέκτων ὁ βαλανεῖον ἀπό ὁ Σίρμιον αἰχμάλωτος ἄγω , μισθός ὁ ευρεμα ἐλευθερία λῆψις παρά Σκύθης δουλεία · ὄαλανέα γάρ αὐτός Ὁνηγήσιος καθίστημι , καί λούω αὐτός τε καί ὁ ἀμφ´ αὐτός διακονέω . ἐν οὗτος ὁ κώμη εἴσειμι ὁ Ἀττήλαν ἀπαντάω κόρη στοιχηδόν προπορεύομαι ὑπό ὀθόνη λεπτός τε καί λευκός , ἐπί πολύς εἰς μῆκος παρατείνω , ὥστε ὑπό εἷς ἐκάστης ὀθόνη ἀνέχω ὁ χείρ ὁ παρ´ ἑκάτερος γυνή κόρη ἑπτά ἢ καί πλείων βαδίζω σάω δέ πολύς τοιοῦτος ὁ γυνή ὑπό ὁ ὀθόνη τάξις ) ἀείδω ᾆσμα Σκυθικός . πλησίος δέ ὁ Ὁνηγησίου οἴκημα γενόμενος αὐτός γάρ ὁ ἐπί ὁ βασίλεια ἄγω ὁδός , ὑπεξέρχομαι ὁ ὁ Ὁνηγησίου γαμετή μετά πλῆθος θεράπων , ὁ μέν ὄψον , ὁ δέ καί οἶνος φέρω μέγας δέ οὗτος παρά Σκύθης εἰμί τιμή , ἀσπάζομαι καί ἀξιόω μεταλαμβάνω ὅς αὐτός φιλοφρονουμένηεκόμισεν . ὅς δέ ἐπιτήδειος ἀνήρ χαρίζομαι γαμετή ἐσθίω ἐπί τουιππος ἧμαι , ὁ παρέπομαι ὁ πίνακαργύρεος δέ ἐάν οὐτος εἰς ὕψος ἀείρω βάρβαρος . ἀπογεύω δέ καί ὁ προσφέρω αὐτός κύλιξ εἰς ὁ βασίλεια χωρέω , εἰμί ὁ ἄλλος ὑπέρτερος καί ἐν ὑψηλός δακείμενα