cogPG.PG113 415
τῶν Περσῶν αὐχμῷ τῶν Τούρκων οἰ πρέσβεις Ἀτε τῆς αὐτῶν χώρας θαμὰ ὑφετῷ παλυνομένης , καὶ ἀδύνατον ὃν αὐτοῖς ἄνευ κρυμώδους καταστήματος βιοτεύειν . Ταύτῃ τοι καὶ ἄλλως ὑποτοπήσαντες , οἵ γε τὴν ἐπιβουλὴν διέφυγον , οὕτω ξυμβὰν , εἰς τὴν πατρῴαν ἐπανελθόντες τὰ ἄπερ οἱ Πέρσαι καὶ οἷ διεψιθύρισαν ταῦτα . Ὅμως ὁ Διζάβουλος γχίνους γάρ τις καὶ δεινὸς οὐκ ἠγνόησε τὸ πραχθὲν , ᾠήθη δὲ , ὅπερ καὶ ἦν , ὡς ἐδολοφονήθησαν οἱ πρέσβεις . Ἔνθεν τοιγαροῦν ἡ δυσμένεια ἤρξατο Περσῶν τε καὶ Τούρκων . Καὶ λαβόμενος ὁ Μανιὰχ , ὅς τῶν Σογδαῖτῶν προεστήκει , τοιοῦδε καιροῦ συμβουλεύει τῷ Διζαβούλῳ , ἄμεινον εἶναι Τούρκοις ἀσπάσασθαι τὰ Ῥωμαίων , καὶ παρ´ αὐτοὺς ὥνιον ἀποκομίζειν τὴν μέταξαν . ὥς γε καὶ κατὰ τὸ πλέον τῶν ἄλλων ἀνθρώπων χρωμένους , ἑτοιμότατα δὲ ἔχειν ἔφη ὁ Μανιὰχ καὶ αὐτὸς συναπαίρειν τοῖς πρέσβεσιν τῶν Τούρκων · καὶ ὡς ταύτῃ φίλοι ἔσονται Ῥωμαῖοί τε καὶ Τοῦρκοι . Τούτοις δήπου κατανεύσας τοῖς ῥήμασιν ὁ Διζάβουλος ἐκπέμπει αὐτόν τε καὶ ἑτέρους τινὰς ὡς βασιλέα Ῥωμαίων πρεσβευσομένους , προσρήσεις τε ἀποκομιοῦντας καὶ δῶρα μετάξης , οὐκ ὀλίγον τι χρῆμα , καὶ συλλαβάς τινας . Τοιάσδε τινὰς ἐπιστολὰς ἐπιφερόμενος ὁ Μανιὰχ ἀπήρξατο τῆς ὁδοιπορίας . Καὶ δὴ ἐς τὰ Κμάλιστα πολλὴν διανύσας ἀτραπὸν , χώρους τε διελθὼν ἐσότι πλείστους , ὄρη τε μέγιστα καὶ ἀγχινεφῆ καὶ πεδία καὶ νάπας , λίμνας τε καὶ ποταμοὺς , εἰτα τὸν Καύκασον αὐτὸν τὸ ὄρος ὑπερελθὼν , τὸ τελευταῖον ἀφίκετο ἐς Βυζάντιον . Καὶ τοίνυν εἰς τὰ βασίλεια παρελθὼν καὶ παρὰ βασιλέα γενόμενος ἅπαντα ἔπραξε τὰ ὄσα ἕπεται τῷ τὴς φιλίας θεσμῷ , τό τε γράμμα καὶ τὰ δῶρα ἐνεχείρισε τοῖς ἐς τοῦτο ἀνειμένοις , καὶ ἐδεῖτο μὴ ἀνονήτους αὐτῷ γενέσθαι τοὺς τῆς ὁδοιπορίας ἰδρῶτας . Ἀτὰρ ὁ βασιλεὺς ἀναλεξάμενος διὰ τῶν ἑρμηνέων τὸ γράμμα τὸ Σκυθικὸν ἀσμενέστατα προσήκατο τὴν πρεοβείαν . Τοιγαροῦν ἤρετο τοὺς πρέσβεις περὶ τῆς τῶν Τούρκων ἡγεμονίας τε καὶ χώρας . Οἱ δέ γε ἔφασαν τέτταρας αὐτοῖς εἶναι ἡγεμονίας · τὸ δέ γε κράτος τοῦ ξύμπαντος ἔθνους ἀνεῖσθαι μόνῳ τῷ Διζαβούλῳ . Πρός γε ἔλεξαν , ὡς παρεστήσαντο καὶ Ἐφθαλίτας μέχρι καὶ ἐς φόρου ἀπαγωγήν . « Πᾶσαν οὖν , ἔφη ὁ αὐτοκράτωρ , τὴν τῶν Ἐφθαλιτῶν ἐκποιήσασθαι Δύναμιν . » - ιΠάνυ μὲν οὖν , » ἔλεξαν οἱ πρέσβεις . Αὖθις ὁ βασιλεύς · « Κατὰ πόλεις ἤ που ἄρα κατὰ κώμας ᾤκουν οἱ Ἐφθαλῖται ; » Οἱ πρέσβεις · « Ἀστικοὶ , ὦ δέσποτα , τὸ φῦλον.»-Εὔδηλον οὖν , ἢ δὲ τ ὁ βασιλεὺς , ὡς ἐκείνων δήπου τῶν πόλεων κύριοι καθεστήκατε . » πΚαὶ μάλα , » ἕφασαν . Ὁ βασιλεύς · « Ἄρα ἡμᾶς ἀναδιδάξατε ὅση τῶν Αβάρων πληθὺς τῆς τῶν Τούρκων ἀφηνίασεν ἐπικρατείας , καὶ εἴ τινες ἔτι παρ´ ὑμῖν ; » - « Εἰσὶ μὲν , ὦ βασιλεῦ , οἶ γε τὰ ἡμέτερα στέργουσιν ἔτι · τοὺς δὲ δήπουθεν ἀποδράσαντας
Lemmas: ὁ Πέρσης αὐχμός ὁ Τοῦρκος ὁ πρέσβυς ἅτε ὁ αὐτός χώρα θαμά ὑφίημι παλύνω , καί ἀδύνατος ὅς αὐτός ἄνευ κρυμώδης κατάστημα βιοτεύω . Ταύτη ὅς καί ἄλλως ὑποτοπέω , ὁ γε ὁ ἐπιβουλή διαφεύγω , οὗτος συμβαίνω , εἰς ὁ πατρῷος ἐπανέρχομαι ὁ Ἄπερ ὁ Πέρσης καί οἷ διαψιθυρίζω οὗτος . ὅμως ὁ Διζάβουλος γχινοος γάρ τις καί δεινός οὐ ἀγνοέω ὁ πράσσω , οἴομαι δέ , ὅσπερ καί εἰμί , ὡς δολοφονέω ὁ πρέσβυς . ἔνθεν τοιγάρ ὁ δυσμένεια ἄρχω Πέρσης τε καί Τοῦρκος . καί λαμβάνω ὁ Μανιὰχ , ὅς ὁ σογδαιος προΐστημι , τοιόσδε καιρός συμβουλεύω ὁ διζαβοιαλλω , ἀγαθός εἰμί Τοῦρκος ἀσπάζομαι ὁ Ῥωμαῖος , καί παρ´ αὐτός ὤνιος ἀποκομίζω ὁ μέταξα . ὅς γε καί κατά ὁ πλέω ὁ ἄλλος ἄνθρωπος χράω , ἑτοῖμος δέ ἔχω φημί ὁ Μανιὰχ καί αὐτός συναπαίρω ὁ πρέσβυς ὁ Τοῦρκος · καί ὡς οὗτος φίλος εἰμί Ῥωμαῖος τε καί Τοῦρκος . οὗτος δήπου κατανεύω ὁ ῥῆμα ὁ Διζάβουλος ἐκπέμπω αὐτός τε καί ἕτερος τις ὡς βασιλεύς Ῥωμαῖος πρεσβεύω , πρόσρησις τε ἀποκομίζω καί Δῶρα μέταξα , οὐ ὀλίγος τίς χρῆμα , καί συλλαβή τις . τοιόσδε τις ἐπιστολή ἐπιφέρω ὁ Μανιὰχ ἀπάρχομαι ὁ ὁδοιπορία . καί δή εἰς ὁ Κμάλιστα πολύς διανύω ἀτραπός , χῶρος τε διέρχομαι εἰμί πλεῖστος , ὄρος τε μέγας καί ἀγχινεφής καί πεδίον καί νάπη , λίμνη τε καί ποταμός , εἶτα ὁ Καύκασος αὐτός ὁ ὄρος ὑπερέρχομαι , ὁ τελευταῖος ἀφικνέομαι εἰς Βυζάντιον . καί τοίνυν εἰς ὁ βασίλεια παρέρχομαι καί παρά βασιλεύς γίγνομαι ἅπας πράσσω ὁ ὅσος ἕπω ὁ σής φίλιος θεσμός , ὁ τε γράμμα καί ὁ Δῶρα ἐγχειρίζω ὁ εἰς οὗτος ἀνίημι , καί δήω μή ἀνόνητος αὐτός γίγνομαι ὁ ὁ ὁδοιπορία ἱδρώς . ἀτάρ ὁ βασιλεύς ἀναλέγω διά ὁ ἑρμηνεύς ὁ γράμμα ὁ Σκυθικός ἀσμενής προσίημι ὁ προβαίνω . τοιγάρ ἔρομαι ὁ πρέσβυς περί ὁ ὁ Τοῦρκος ἡγεμονία τε καί χώρα . ὁ δέ γε φημί τέσσαρες αὐτός εἰμί ἡγεμονία · ὁ δέ γε κράτος ὁ σύμπας ἔθνος ἀνίημι μόνος ὁ διζαβοιαλλω . πρός γε λέγω , ὡς παρίστημι καί Ἐφθαλίτης μέχρι καί εἰς φόρος ἀπαγωγή . « πᾶσα οὖν , φημί ὁ αὐτοκράτωρ , ὁ ὁ Ἐφθαλίτης ἐκποιέω Δύναμις . » - Πιάνος μέν οὖν , » λέγω ὁ πρέσβυς . αὖθις ὁ βασιλεύς · « κατά πόλις ἤ ποῦ ἄρα κατά κώμη οἰκέω ὁ Ἐφθαλίτης ; » ὁ πρέσβυς · « Ἀστικός , εἰμί δεσπότης , ὁ φυλον.»-ευδηλος οὖν , ἢ δέ τ ὁ βασιλεύς , ὡς ἐκεῖνος δήπου ὁ πόλις κύριος καθίστημι . » πΚαὶ μάλα , » φημί . ὁ βασιλεύς · « ἄρας ἐγώ ἀναδιδάσκω ὅσος ὁ Ἀβάρων πληθύς ὁ ὁ Τοῦρκος αφηνιάζω ἐπικράτεια , καί εἰμί τις ἔτι παρ´ σύ ; » - « εἰσί μέν , εἰμί βασιλεύς , οἶς γε ὁ ἡμέτερος στέργω ἔτι · ὁ δέ δήπουθεν ἀποδιδράσκω