cogPG.PG113 355
Ἀπεληλυθότα γὰρ , ὥσπερ καὶ τοὺς ἄλλους , πολυπραγμονῆσαι τὸν Ἀττήλαν , τίς τε αὐτῷ δωρεὰ καὶ ὁπόσα παρὰ Ῥωμαίων δέδοται χρήματα · μὴ οἷόν τε δὲ ταῦτα ἀποκρύπτειν διὰ τοὺς συμπορευομένους . Ἔδοξε δὴ τῳ εὐνούχῳ εὖ λέγειν , καὶ τῆς γνώμης τὸν Βάρβαρον ἀποδεξάμενος ἀποπέμπει μετὰ τοῦ δεῖπνον , καὶ ἐπὶ βασιλέα φέρει τὴν βουλήν . Ὁ Μαρτιάλιον τὴν τοῦ μαγίστρου διέποντα ἀρχὴν προσμεταπεμψάμενος ἔλεγε τὰς πρὸς τὸν Βάρβαρον συνθήκας . Ἀνάγκῃ δὲ ἐθάῤῥει τοῦ τῆς ἀρχῆς · πασῶν γὰρ τῶν βασιλέως βουλῶν ὁ μάγιστρος κοινωνὸς , οἷα δὴ τῶν τε ἀγγελιαφόρων καὶ ἑρμηνέων καὶ στρατιωτῶν τῶν ἀμφὶ τὴν βασιλείαν φυλακὴν ὡς´ αὐτὸν ταττομένων . Ἐδόκει δὲ αὐτοῖς βου λευσαμένοις τῶν προκειμένων πέρι μὴ μόνον Βιγίλαν , ἀλλὰ γὰρ καὶ Μαξιμῖνον ἐκπέμπειν πρεσβευό μενον παρὰ τὸν Ἀττήλαν ϛʹ . Ὃτι φωραθέντα τὸν Βιγίλαν ἐπιβουλευόμενον τῷ Ἀττήλᾳ καὶ τοῦ χρυσίου τὰς ἑκατὸν λίτρας τὸς παρὰ τοῦ Χρυσαφίου τοῦ εὐνούχου σταλείσας ἀφελομένου , παρευθὺς ἔπεμπεν Ὀρέστην καὶ Ἢσλαν ὁ Ἀττήλας ἐς τὴν Κωνσταντίνου , ἐντειλάμενος τὸν μὲν Ὀρέστην τοῦ βαλάντιον , ἐν ᾧπερ ἐμβεβλήκει Βιγίλας τοῦ χρυσίον Ἐδήκωνι δοθησόμενον , τῷ σφετέρῳ περιθέντα τραχήλῳ ἐλθεῖν τε παρὰ βασιλέα , καὶ αὐτῷ ἐπιδείξαντα καὶ τῷ εὐνούχῳ , ἀνερωτᾷν , εἴγε αὐτὸ ἐπιγινώσκοιεν · τὸν δὲ Ἢολαν λέγειν ἀπὸ στόματος , εὖ μὲν γεγονότος εἶναι πατρὸς τὸν Θεοδόσιον παῖδα , εὖ δὲ καὶ αὐτὸν φύντα καὶ τὸν πατέοα Μουνδίουχον διαδεξάμενον διαφυλάξαι τὴν εὐγένειαν · ταύτης δὲ τὸν Θεοδόσιον ἐκπεπτωκότα δουλεύειν αὐτῷ τὴν τοῦ φόρου ἀπαγωγὴν ὑφιστάμενον · οὐ δίκαιον οὖν ποιεῖ τῷ βελτίονι καὶ ὃν αὐτῷ ἡ τύχη δεσπότην ἀνέδειξεν ] , ὡς πονηρὸς οἰκέτης λαθριδίως ἐπιτιθέμενος · οὐ λύσειν οὖν τὴν αἰτίαν ἔφη τῶν ἐς αὐτὸν ἡμαρτημένων , εἰ μή γε τὸν εὐνοῦχον ἐκπέμψοι πρὸς κόλασιν . Καὶ οὗτοι μὲν ἐπὶ τοῖσδε ἐς τὴν Κωνσταντίνου παρεγένοντο · συνηνέχθη δὲ τὸν Χρυσάφιον ἐξαιτεῖσθαι καὶ παρὰ Ζήνωνος . Μαξιμίνου γὰρ εἰρηκέναι τὸν Ἀττήλαν ἀπαγγείλαντος χρῆναι βασιλέα πληροῦν τὴν ὑπόσχεσιν , καὶ τῷ Κωνσταντίῳ τὴν γυναῖκα διδόναι , ἡνούδαμῶς παρὰ τὴν ἐκείνου βουλὴν ἑτέρῳ κατεγγυηθῆναι οἰόν τε ἦν . Ἠ γὰρ ὁ τολμήσας ἐκδεδώκει δίκας , ἢ τοιαῦτα τὰ βασιλέως ἐστὶν , ὥστε μηδὲ τῶν σφετέΚρων κρατεῖν οἰκετῶν , καθ´ ὧν συμμαχίαν , εἴ γε βούλοιτο , ἔτοιμον εἰναι παρασχεῖν . Ἐδήχθη · τε ὁ Θεοδόσιος τὸν θυμὸν , καὶ δημοσίαν τὴν τῆς κόρης οὐσίαν ποιεῖ , Κζʹ . Ὅτι ὡς ἠγγέλθη τῷ Ἀττήλᾳ , τὸν Μαρκιανὸν ἐς τὰ κατὰ τὴν ἔω Ῥωμαῖκὰ παρεληλυθέναι βασίλεια μετὰ τὴν Θεοδοσίου τελευτὴν , ἠγγέλθη δὲ αὐτῷ καὶ τὰ τῆς Ὁνωρίας πέρι γεγενημένα , πρὸς μὲν τὸν κρατοῦντα τῶν Ἐσπερίων Ῥωμαίων ἔστελλε
Lemmas: ἀπέρχομαι γάρ , ὥσπερ καί ὁ ἄλλος , πολυπραγμονέω ὁ Ἀττήλαν , τίς τε αὐτός δωρεά καί ὁπόσος παρά Ῥωμαῖος δίδωμι χρῆμα · μή οἷος τε δέ οὗτος ἀποκρύπτω διά ὁ συμπορεύομαι . δοκέω δή ὁ εὐνοῦχος εὕω λέγω , καί ὁ γνώμη ὁ βάρβαρος ἀποδείκνυμι ἀποπέμπω μετά ὁ δεῖπνον , καί ἐπί βασιλεύς φέρω ὁ βουλή . ὁ Μαρτίαλιος ὁ ὁ Μαγίστρου διέπω ἀρχή προσμεταπέμπομαι λέγω ὁ πρός ὁ βάρβαρος συνθήκη . Ἀνάγκη δέ θαρσέω ὁ ὁ ἀρχή · πᾶς γάρ ὁ βασιλεύς βουλή ὁ μάγιστρος κοινωνός , οἷος δή ὁ τε αγγελιοφόρος καί ἑρμηνεύς καί στρατιώτης ὁ ἀμφί ὁ βασίλειος φυλακή ὡς αὐτός τάσσω . Ἐδόκης δέ αὐτός βοῦς λεύσσω ὁ πρόκειμαι περί μή μόνος βιγιλαω , ἀλλά γάρ καί Μαξιμῖνος ἐκπέμπω πρεσβεύω μένω παρά ὁ Ἀττήλαν ϛυʹ . ὅτι φωράω ὁ βιγιλαω ἐπιβουλεύω ὁ Ἀττήλᾳ καί ὁ χρυσίον ὁ ἑκατόν λίτρα τός παρά ὁ χρυσάφιον ὁ εὐνοῦχος στέλλω ἀφαιρέω , παρευθύς πέμπω Ὀρέστης καί Ἢσλαν ὁ Ἀττήλας εἰς ὁ Κωνσταντῖνος , ἐντέλλω ὁ μέν Ὀρέστης ὁ βαλλάντιον , ἐν ὅσπερ ἐμβάλλω βιγιλαας ὁ χρυσίον Ἐδήκωνι δίδωμι , ὁ σφέτερος περιτίθημι τράχηλος ἔρχομαι τε παρά βασιλεύς , καί αὐτός ἐπιδείκνυμι καί ὁ εὐνοῦχος , ἀνερωτάω , εἰ αὐτός ἐπιγιγνώσκω · ὁ δέ ὄλλυμι λέγω ἀπό στόμα , εὕω μέν γίγνομαι εἰμί πατήρ ὁ Θεοδόσιος παῖς , εὕω δέ καί αὐτός φύς καί ὁ πατέοα Μουνδίουχον διαδέχομαι διαφυλάσσω ὁ εὐγένεια · οὗτος δέ ὁ Θεοδόσιος ἐκπίπτω δουλεύω αὐτός ὁ ὁ φόρος ἀπαγωγή ὑφίστημι · οὖον Δίκαιος οὖν ποιέω ὁ ἀγαθός καί ὅς αὐτός ὁ τύχη δεσπότης ἀναδείκνυμι ] , ὡς πονηρός οἰκέτης λαθρίδιος ἐπιτίθημι · οὖον λύω οὖν ὁ αἴτιος φημί ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτάνω , εἰμί μή γε ὁ εὐνοῦχος ἐκπέμπω πρός κόλασις . καί οὗτος μέν ἐπί ὅδε εἰς ὁ Κωνσταντῖνος παραγίγνομαι · συμφέρω δέ ὁ χρυσάφιον ἐξαιτέω καί παρά Ζήνων . Μαξιμῖνος γάρ εἴρω ὁ Ἀττήλαν ἀπαγγέλλω χρή βασιλεύς πληρόω ὁ ὑπόσχεσις , καί ὁ Κωνστάντιος ὁ γυνή δίδωμι , ηνουδημος παρά ὁ ἐκεῖνος βουλή ἕτερος κατεγγυάω οἷος τε εἰμί . ὁ γάρ ὁ τολμάω ἐκδίδωμι δίκη , ἢ τοιοῦτος ὁ βασιλεύς εἰμί , ὥστε μηδέ ὁ σφετέΚρων κρατέω οἰκέτης , καθ´ ὅς συμμαχία , εἰμί γε βούλομαι , ἑτοῖμος εἰναι παρέχω . δάκνω · τε ὁ Θεοδόσιος ὁ θυμός , καί δημόσιος ὁ ὁ κόρη οὐσία ποιέω , Κζʹ . ὅτι2 ὡς ἀγγέλλω ὁ Ἀττήλᾳ , ὁ Μαρκιανός εἰς ὁ κατά ὁ εἰμί ρωμαϊκός παρέρχομαι βασίλεια μετά ὁ Θεοδόσιος τελευτή , ἀγγέλλω δέ αὐτός καί ὁ ὁ Ὁνωρία περί γίγνομαι , πρός μέν ὁ κράτος ὁ εἰσπεράω Ῥωμαῖος στέλλω