cogPG.PG112 507
τῶν ἵππων ἀποβάντες εἰσέρχονται διὰ τῆς μεvάλης πύλνς τοῦλουτροῦ ἐν τῷ νάρθηκι , καὶ ἐκνεύουσιν ἀριστερὰ πρὸς ἀνατολὴν τοῦ αὐτοῦ νάρθηκος ἐν τῷ ἐκεῖσε κρεμαμένῳ βήλῳ . Ἐκεῖσε γὰρ καὶ τὰ βασιλικὰ ἵστανται σελλία καὶ τὰ τούτων εὐτρέπισται ἀλλάξιμα , καὶ ἀλλάσσουσιν τά τε διβητήσια αὐτῶν καὶ τὰς χλαμύδας , καὶ εἰσέρχονται ἐν τῷ ναῷ τῶν Ἀγίων Ἀποστόλων , καὶ πρὸ τῶν ἁγίων θυρῶν διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσιν τῷ Θεῷ , καὶ ἐκνεύουσιν ἀριστερᾷ πρὸς ἀνατολὴν τοῦ αὐτοῦ βήματος , καὶ ἀπέρχονται πρὸς τοὺς τάφους , ἤγουν εἰς τὸν Ἄγιον Κωνσταντῖνον . Κἀκεῖσε ἔνδον τῆς εἰσαγούσης πύλης δέχεται τούτους ὁ πατριάρχης , καὶ πάλιν ἐν τῷ ἐκεῖσε βήματι διὰ τῆς τρισσῆς μετὰ τῶν κηρῶν προσκυνήσεως ἀπευχαριστοῦσιν τῷ Θεῷ , καὶ ἐπιδίδωσιν ὁ πατριάρχης θυμιατὸν τῷ πρώτῳ βασιλεῖ , καὶ θυμιᾶ εἴς τε τὸ´ ἅγιον βῆμα καὶ τὸν τάφον Λέοντος τοῦ ὁρθοδόξου δεσπήτιω καὶ τῆς ἀνίας καὶ βασιλίδος Θεοφανοῦς καὶ Ἐασιλείου τοῦ ὀρθοδόξου καὶ ἀγαθοῦ βασιλέως , καὶ εἶτα´ οὕτως εἰς τοῦ πρώτου καὶ μεγάλου Κωνσταντίνου τοῦ ἁγίου καὶ ἐνδόξου βασιλέως . Καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιστρέφει ὁ βασιλεὺς μετὰ τοῦ πατριάρχου , καὶ ὁ μὲν πατριάρχης εἰσερχεται ἐν τῷ βήματι ποιῶν τὴν εὐχὴν , καὶ ἀπάρχονται οἱ ψάλται τὸ τροπάριον · « Του σταυρου σου τὸν τύπον ἐν οὐρανῷ θεασάμενος . » Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀποχαιρετίσας τὸν πατριάρχην , τοῦτον ἀσπάζεται , καὶ λιτανεύουσιν μετά τε τῶν μαγίστρων καὶ πατρικίων καὶ τῶν λοιπῶν τῆς συγκλήτου , διέρχεται διὰ τοῦ ἐξαέρου τῆς κόγχης τῶν ἁγίων Πάντων καὶ τῆς ἐκεῖσε ἀπαγούσης ὁδοῦ , καὶ εἰσέρχεται εἰς τὴν αὐλὴν τῶν παλατίων , καὶ σελλίων τιθεμένων τῶν ὑπὸ τῶν ἀρχοντογεννημάτων βασταζομένων καθέζονται , μέχρις ἂν ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς ἐκκλησιαστικῆς λιτῆς καταλάβοι . Ἰστέον , ὅτι ἡ λιτὴ , μέχρις ἂν εἰσέλθῃ τὴν πύλην τῆς αὐλῆς τῶν παλατίων , ψάλλει τὸ τροπάριον · « Τοῦ σταυροῦ σου τὸν τύπον ἐν οὐρανῷ θεασάμενος · » καὶ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν
Lemmas: ὁ ἵππος ἀποβαίνω εἰσέρχομαι διά ὁ μετάλης πύλνς τουλουτρον ἐν ὁ νάρθηξ , καί ἐκνεύω ἀριστερός πρός ἀνατολή ὁ αὐτός νάρθηξ ἐν ὁ ἐκεῖσε κρεμάννυμι Βῆλος . ἐκεῖσε γάρ καί ὁ βασιλικός ἵστημι σελλίον καί ὁ οὗτος εὐτρεπίζω ἀλλάξιμα , καί ἀλλάσσω ὁ τε διβιτήσιον αὐτός καί ὁ χλαμύς , καί εἰσέρχομαι ἐν ὁ ναός ὁ Ἀγίων ἀπόστολος , καί πρό ὁ ἅγιος θύρα διά ὁ τρισσός μετά ὁ κῆρ προσκύνησις ἀπευχαριστέω ὁ Θεός , καί ἐκνεύω ἀριστερός πρός ἀνατολή ὁ αὐτός βῆμα , καί ἀπέρχομαι πρός ὁ τάφος , ἤγουν εἰς ὁ ἀγάω Κωνσταντῖνος . κἀκεῖσε ἔνδον ὁ εἰσάγω πύλη δέχομαι οὗτος ὁ πατριάρχης , καί πάλιν ἐν ὁ ἐκεῖσε βῆμα διά ὁ τρισσός μετά ὁ κῆρ προσκύνησις ἀπευχαριστέω ὁ Θεός , καί ἐπιδίδωμι ὁ πατριάρχης θυμιατός ὁ πρῶτος βασιλεύς , καί θυμιάω εἰς τε τότος ἅγιος βῆμα καί ὁ τάφος Λέων ὁ ὀρθόδοξος δεσπήτιω καί ὁ ἀνία καί βασιλίς Θεοφάνης καί εασιλειος ὁ ὀρθόδοξος καί ἀγαθός βασιλεύς , καί εἶμαι οὕτως εἰς ὁ πρῶτος καί μέγας Κωνσταντῖνος ὁ ἅγιος καί ἔνδοξος βασιλεύς . καί μετά οὗτος ἐπιστρέφω ὁ βασιλεύς μετά ὁ πατριάρχης , καί ὁ μέν πατριάρχης εἰσέρχομαι ἐν ὁ βῆμα ποιέω ὁ εὐχή , καί ἀπάρχομαι ὁ ψάλτης ὁ τροπάριον · « ὁ σταυρός σύ ὁ τύπος ἐν οὐρανός θεάομαι . » ὁ δέ βασιλεύς ἀποχαιρετίζω ὁ πατριάρχης , οὗτος ἀσπάζομαι , καί λιτανεύω μετά τε ὁ μάγιστρος καί πατρίκιος καί ὁ λοιπός ὁ σύγκλητος , διέρχομαι διά ὁ ἐξαερόω ὁ κόγχη ὁ ἅγιος Πάντων καί ὁ ἐκεῖσε ἀπάγω ὁδός , καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ αὐλή ὁ Παλατίων , καί Σελλίων τίθημι ὁ ὑπό ὁ ἀρχοντογέννημα βαστάζω καθέζομαι , μέχρι εἄν ὁ πατριάρχης μετά ὁ ἐκκλησιαστικός λιτός καταλαμβάνω . ἰστέον , ὅτι ὁ λιτός , μέχρι εἄν εἰσέρχομαι ὁ πύλη ὁ αὐλή ὁ Παλατίων , ψάλλω ὁ τροπάριον · « ὁ σταυρός σύ ὁ τύπος ἐν οὐρανός θεάομαι · » καί μετά ὁ εἰσέρχομαι