cogPG.PG112 325
αὐτοῦ , προσκαλεῖται ὁ πραιπόσιτος τοὺς βεστήτορας , ναὶ εἰσελθόντες περιβἄλλουσι τὴν χλανίδα τὸν βασιλέα , εἶθ´ οὕτως στέφεται ὑπὸ τοῦ πραιποσίτου , καὶ ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ κοιτῶνος , δηριγευόμενος ὑπὸ τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου , καὶ ἐστὼς ἐν τῷ μέσῳ τοῦ στενοῦ , νεύει τῷ πραιποσίτῳ , κἀκεῖνος τῷ ὀστιαρίῳ , κἀκεῖνος εἰσάγει τοὺς πατρικίους · τὸ δὲ βῆλον τῆς πύλης , δι´ ἦς εἰσέρχονται , σιλεντιάριος αἴρει . Εἰσελθόντες δὲ οἱ πατρίκιοι μετὰ τῶν στρατηγῶν πίπτουσι , καὶ ἀναστάντων , νεύει ὁ βασιλεὺς τῶ πραιποσίτῳ , καὶ λέγει · « Κελεύσατε · » αὐτοὶ Σὲ ὑπερεύχονται τό · « Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χοόνους . » Καὶ ἐκεῖθεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπότε τῶν ἀρχόντων τοῦ κουβουκλείου , πατρικίων τε καὶ στρατηγῶν , διέρχεται μέχρι τοῦ τρικλίνου , ἐν ᾧ ἀριστᾷ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ , καὶ ἵσταται ἐκεῖσε · εἰσελθόντες δὲ σιλεντιάριοι τρεῖς ἢ τέσσαρες , οἱ μὲν τρεῖς διέρχονται ὄπισθεν τῆς δοχῆς ἐν τῷ δεξιῷ μέρει , ὁ δὲ ἕτερος ἵσταται μέσον , καὶ λαβὼν νεῦμα ό πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως , νεύει τῷ ἑστῶτι μέσον τῆς δοχῆς σιλεντιαρίῳ , κἀκεῖνος ἀπελθὼν ἐν τῷ βήλῳ , λέγει μεγάλως · « Λεβά · » καὶ εἰσάγει τὸν τῆς καταστάσεως , καὶ ἵσταται μέσον τῆς δοχῆς . Καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως , νεύει τῷ μαγίστρῳ , μὴ παρόντος δὲ μαγίστρου νεύει τῷ κοιαίστωρι , καὶ νεύει μάγιστρος τῷ τῆς καπαστάσεως , λέγων · « Κόμητες . » Κἀκεῖνος λέγει εἰς τὸ βῆλον · « λεβά · » καὶ εἰσέρχονται οἱ τῆς συγκλήτου , καὶ προσκυνήσαντες , ἵστανται ἐν τῇ τάξει αὐτῶν . Εἶτα νεύει πάλιν ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ , ὁ δὲ πραιπόσιτος τῷ μαγίστρῳ , κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως λέγων · « Πρεμφέκτωρ · » ἀπελθών δὲ ὁ τῆς καταστάσεως εἰς τὸ βῆλον , λέγει · Λεβά » καὶ εἰσέρχεται ὁ ἀπὸ ἐπάρχων , καὶ προσκυνήσας καὶ αὐτὸς , ἵσταται ἐν τῇ τάξει αὐτοῦ Γʹ . Εἶτα νεύει ὁ βασιλεὺς τῷ πραιποσίτῳ . κἀκελ νος τῶ τῖς καταστάσεως καὶ λέγει · « Κελεύσατε · » αὐτοὶ δὲ ὑπερεύχονται · « Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους . » Καὶ εἶθ´´ οὕτως κατασχὼν τὸ ἄκρον τῆς χλανίδος τοῦ βασιλέως ὁ τῆς καταστάσεως καὶ ποιήσας ῥωσθέλιον , ἐπιδιδοῖ τῷ βασιλεῖ , ὁ δὲ βασιλεὺς ἀνέρχεται ἐν τῷ καθίσματι · ἀνέρχεται δὲ καὶ ὁ προῤῥηθείς σιλεντιάριος ἐν τῷ τοῦ Πρασίνου καμπτῷ , συναναφέρων ἑαυτῷ καὶ τὴν ὄρναν , συνανέρχονται δὲ αὐτῷ καὶ οἱ κατὰ συνήθειαν ἀνερχόμενοι Κσὺν αὐτῷ τῶν μερῶν · ὑποδείξας δὲ τοῖς συνανελοῦσιν αὐτῷ ἅπασιν τὴν τοῦ ὑπάρχου βούλλαν , κυλίει , καὶ εἶθ´ οὕτως κατέρχονται ἅμα τῷ σιλεντιαρίῳ οἱ συνανελθόντες αὐτῷ πάντες , καὶ στοιβάζουσιν ἐν τῷ αὐτῷ καμπτῷ λάχανα , καὶ
Lemmas: αὐτός , προσκαλέω ὁ Πραιπόσιτος ὁ βεστήτωρ , ναί εἰσέρχομαι περιβάλλω ὁ χλανίς ὁ βασιλεύς , ἔρχομαι οὕτως στέφω ὑπό ὁ πραιπόσιτος , καί ἐξέρχομαι ἀπό ὁ κοιτών , δηριγεύω ὑπό ὁ ἄρχω ὁ κουβουκλεῖον , καί ἵστημι ἐν ὁ μέσος ὁ στενός , νεύω ὁ πραιπόσιτος , ἐκεῖνος ὁ ὀστιάριος , ἐκεῖνος εἰσάγω ὁ πατρίκιος · ὁ δέ Βῆλος ὁ πύλη , δις εἰμί εἰσέρχομαι , σιλεντιάριος ἀείρω . εἰσέρχομαι δέ ὁ πατρίκιος μετά ὁ στρατηγός πίπτω , καί ἀνίστημι , νεύω ὁ βασιλεύς ὁ πραιπόσιτος , καί λέγω · « κελεύω · » αὐτός σός ὑπερεύχομαι ὁ · « εἰς πολύς καί ἀγαθός χοονος . » καί ἐκεῖθεν δηριγεύω ὁ βασιλεύς ὑπότε ὁ ἄρχω ὁ κουβουκλεῖον , πατρίκιος τε καί στρατηγός , διέρχομαι μέχρι ὁ τρίκλινος , ἐν ὅς ἀριστάω ὁ αὐτός ἡμέρα , καί ἵστημι ἐκεῖσε · εἰσέρχομαι δέ σιλεντιάριος τρεῖς ἢ τέσσαρες , ὁ μέν τρεῖς διέρχομαι ὄπισθεν ὁ δοχή ἐν ὁ δεξιός μέρος , ὁ δέ ἕτερος ἵστημι μέσος , καί λαμβάνω νεῦμα ὅς Πραιπόσιτος παρά ὁ βασιλεύς , νεύω ὁ ἵστημι μέσος ὁ δοχή σιλεντιάριος , ἐκεῖνος ἀπέρχομαι ἐν ὁ Βῆλος , λέγω μέγας · « Λεβά · » καί εἰσάγω ὁ ὁ κατάστασις , καί ἵστημι μέσος ὁ δοχή . καί λαμβάνω νεῦμα ὁ Πραιπόσιτος παρά ὁ βασιλεύς , νεύω ὁ μάγιστρος , μή πάρειμι δέ Μαγίστρου νεύω ὁ κοιαίστωρ , καί νεύω μάγιστρος ὁ ὁ καπαστάσεως , λέγω · « Κόμης . » ἐκεῖνος λέγω εἰς ὁ Βῆλος · « Λεβά · » καί εἰσέρχομαι ὁ ὁ σύγκλητος , καί προσκυνέω , ἵστημι ἐν ὁ τάξις αὐτός . εἶτα νεύω πάλιν ὁ βασιλεύς ὁ πραιπόσιτος , ὁ δέ Πραιπόσιτος ὁ μάγιστρος , ἐκεῖνος ὁ ὁ κατάστασις λέγω · « πρεμφέκτωρ · » ἀπέρχομαι δέ ὁ ὁ κατάστασις εἰς ὁ Βῆλος , λέγω · Λεβά » καί εἰσέρχομαι ὁ ἀπό ἔπαρχος , καί προσκυνέω καί αὐτός , ἵστημι ἐν ὁ τάξις αὐτός γε . εἶτα νεύω ὁ βασιλεύς ὁ πραιπόσιτος . κἀκελ Μύκονος ὁ Τῖς κατάστασις καί λέγω · « κελεύω · » αὐτός δέ ὑπερεύχομαι · « εἰς πολύς καί ἀγαθός χρόνος . » καί ἔρχομαι οὕτως κατέχω ὁ ἄκρος ὁ χλανίς ὁ βασιλεύς ὁ ὁ κατάστασις καί ποιέω ῥωσθέλιον , ἐπιδίδωμι ὁ βασιλεύς , ὁ δέ βασιλεύς ἀνέρχομαι ἐν ὁ κάθισμα · ἀνέρχομαι δέ καί ὁ προρρηθείς σιλεντιάριος ἐν ὁ ὁ Πρασίνου κάμπτω , συναναφέρω ἑαυτοῦ καί ὁ ὄρνα , συνανέρχομαι δέ αὐτός καί ὁ κατά συνήθεια ανερχόμενος Κσὺν αὐτός ὁ μέρος · ὑποδείκνυμι δέ ὁ συναναιρέω αὐτός ἅπας ὁ ὁ ὑπάρχω βούλλα , κυλίω , καί ἔρχομαι οὕτως κατέρχομαι ἅμα ὁ σιλεντιάριος ὁ συνανέρχομαι αὐτός πᾶς , καί στοιβάζω ἐν ὁ αὐτός κάμπτω λάχανον , καί