cogPG.PG112 317
λκγα . κέλλοντος γίνεσθαι δευτέρου ἡνιόχου . έγουσιν οἱ κράκται · « Δεσπόται τῆς οἰκουμένης , δέξασθε Βενέτους παρακαλοῦντας · » φθογγεῖ καὶ ὁ λαὸς ἐκ γʹ · « Ἄγιε , » καὶ τὰ ἑξῆς , καθὼς καὶ ἐν τῷ φακτιοναρίῳ προείρηται · πλὴν ἀντὶ τοῦ · « Τὰ τρία , δεσπόται , τοῦ φακτίονος , » λέγουσι , « Τὰ τρία , δεσπόται , τὰ τοῦ δευτέρου . » Χρὴ δὲ εἰδέναι , ὅτι , ἐὰν μή ἐστιν ὁ ἡνίοχος βουλλωμένοσὕ , εἰς σκεῦος οὐκ ἀνέρχεται , ἵνα σάξῃ ἀπὸ τοῦ βαΐουα δεῖ παραφυλάττειν , βηγαρίου ζωννυμένου , ΚΑʹ . Ἀγομένου τοῦ ἱππικοῦ καὶ ἐπιτυγχάνοντος τοῦ ἡνιόχου οἱουδήποτε μέρους τῷ πρώτῳ βαϊῳ , ὡς εἰσέρχεται λαβεῖν τὰ ἔπαθλα , μηνύει διὰ τοῦ κούρσωρος τὸν ἀκτουάριον , λέγων « Ἡνίοχον θέλω ζῶσαι . » Ὁ δὲ ἀκτουάριος ἀναφέρει τῷ βασιλεῖ , καὶ κελεύοντος τοῦ δεσπότου ζωσθῆναι τὸν βηγάριον , εἰσέρχεται ὁ μέλλων γίνεσθαι βηγάριος , καὶ πίπτωνν ἐπὶ τῆς γῆς , κρατεῖ τοὺς πόδας τοῦ πρώτου ἡνιόχου · οἱ δὲ ἡνίοχοι λαμβάνοντες τὰ ἔπαθλα , ἐξέρχονται καὶ τστανται κατέναντι τοῦ δήμου , κατασφραγίζοντες τοὺς δεσπότας . Κράζοντος δὲ τοῦ δήμου πρὸς τὸν βασιλέα τὰ ἄκτα τῶν ἐπάθλων τῆς νίκης , ἀποστέλλουσιν οἱ δεσπόται τὰ ἔπαθλα τοῖς ἡνιόχοις , δηλονότι ἔξωθεν αὐτῶν ἱσταμένων ἀντικρὺ τῶν δήμων . Καὶ εῖθ´ οὕτως λέγει ὁ δῆμος πρὸς τοὺς ἡνιόχους · « Ἀπέλθα - ε ἐὸ καὶ εὔξασθε τοὺς δεσπότας . » Καὶ ἀπερχομένων αὐτῶν πάλιν εἰς τὸ στάμα , εἰσέρχεται μετ´ αὐτῶν ὁ βηγάριος , καὶ πιπτόντον τῶν ἡνιόχων , πίπτει καὶ ὁ βηγάριος , καὶ κρατῶν τὸν πόδα τοῦ οαντις ναρίου μετὰ τὴν ἀριστερὰν χεῖρα , μετὰ τῆς δεξιᾶς κατασφραγίζει , ὁ δὲ ἐπιστάτης ἵσταται εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ φακτιοναρίου . Ἀπολύει δὲ ὁ βασιλεὺς τοὺς ἡνιόχους , καὶ ἀναβαίνουσιν εἰς τὸ ἅρμα . καὶ σσοντες ἥτοι χορεύοντες κάμπτουσιν , καὶ ἀπερχόμενοι πρὸς τὸν ἴδιον δῆμον , κατασφραγίζουσι καὶ ἀναχωροῦσιν , ἀπιόντες πρὸς τὰ κάγκελλα . Μένει δὲ ὁ ἐπιστάτης μετὰ τοῦ βηγαρίου εἰς τὸ στάμα , ἱστάμεν Κὁρθοὶ καὶ κατασφραγίζοντες . Πʹ Ὁ δὲ βασιλεὺς κελεύει δοθῆναι αὐριγάριον τὸ λεγόμενον δημόσιον καὶ κασσίδιον ἀργυροῦν σεμνὸν καὶ τὸ ζωστόν . Κατερχομένου δὲ τοῦ ἀκτουαρίου καὶ ὀψικευομένου ὑπὸ πάντων τῶν κουρσώρων , δηλονότι τριῶν κουρσώρων , βασταζόντων , τοῦ μὲν τὸ αὐριγάριον , ὅπερ ἐστὶ τὸ δημόσιον , τοῦ δὲ κασΙi . ΠΜροΓαίον υίνοιμ , φυοΠ ι δημόσιον ερι ΡωθΙίου ΑρρΡΙαιΗΓ , ὅπεεῖύε αροΙἰεαι μΓειυεαι Ἀ οἰημμῖω αΓεεῖ ωὺει · αοιῖε νεο αὐί , αὕ οΠΩὺωε οτεονΙὺΒε , ἐῖθυ εεῖλίοει , φμοτωὴ λε αΓἱατΗ εε δημόσιον , εοσηε αείάει , ἰριΙῖης ῥωφωΙωμ θειωί , εραιε . Ατῖρωιῖωπ Ιᾳαπλο ἰλ
Lemmas: λκγα . κέλλω γίγνομαι δύο ἡνίοχος . γίγνομαι ὁ κράκτης · « δεσπότης ὁ οἰκέω , δέχομαι Βένετος παρακαλέω · » φθογγέω καί ὁ λαός ἐκ γε · « Ἅγιος , » καί ὁ ἑξῆς , καθώς καί ἐν ὁ φακτιονάριος προερέω · πλήν ἀντί ὁ · « ὁ τρεῖς , δεσπότης , ὁ φακτίων , » λέγω , « ὁ τρεῖς , δεσπότης , ὁ ὁ δύο . » χρή δέ οἶδα , ὅτι , ἐάν μή εἰμί ὁ ἡνίοχος βουλλόω , εἰς σκεῦος οὐ ἀνέρχομαι , ἵνα σάττω ἀπό ὁ βαΐος δεῖ παραφυλάσσω , βηγάριος ζώννυμι , καί . ἄγω ὁ ἱππικόν καί ἐπιτυγχάνω ὁ ἡνίοχος οἱουδήποτε μέρος ὁ πρῶτος βαιός , ὡς εἰσέρχομαι λαμβάνω ὁ ἔπαθλον , μηνύω διά ὁ κούρσωρ ὁ ἀκτουάριος , λέγω « Ἡνίοχος ἐθέλω ζώννυμι . » ὁ δέ ἀκτουάριος ἀναφέρω ὁ βασιλεύς , καί κελεύω ὁ δεσπότης ζώννυμι ὁ βηγάριος , εἰσέρχομαι ὁ μέλλω γίγνομαι βηγάριος , καί πίπτω ἐπί ὁ γῆ , κρατέω ὁ πούς ὁ πρῶτος ἡνίοχος · ὁ δέ Ἡνίοχοι λαμβάνω ὁ ἔπαθλον , ἐξέρχομαι καί τστανται κατεναντίον ὁ δῆμος , κατασφραγίζω ὁ δεσπότης . Κράζω δέ ὁ δῆμος πρός ὁ βασιλεύς ὁ ἄκτα ὁ ἔπαθλον ὁ Νίκη , ἀποστέλλω ὁ δεσπότης ὁ ἔπαθλον ὁ Ἡνίοχοι , δηλονότι ἔξωθεν αὐτός ἵστημι ἀντικρύ ὁ δῆμος . καί ἐθίζω οὕτως λέγω ὁ δῆμος πρός ὁ Ἡνίοχοι · « Ἀπέλθα - ε εἰμί καί εὔχομαι ὁ δεσπότης . » καί ἀπέρχομαι αὐτός πάλιν εἰς ὁ στάμα , εἰσέρχομαι μετέ αὐτός ὁ βηγάριος , καί πίπτω ὁ Ἡνίοχοι , πίπτω καί ὁ βηγάριος , καί κράτος ὁ πούς ὁ οαντις ναρίου μετά ὁ ἀριστερός χείρ , μετά ὁ δεξιός κατασφραγίζω , ὁ δέ ἐπιστάτης ἵστημι εἰς ὁ δεξιός ὁ φακτιονάριος . ἀπολύω δέ ὁ βασιλεύς ὁ Ἡνίοχοι , καί ἀναβαίνω εἰς ὁ ἅρμα . καί σοντε ἤτοι χορεύω κάμπτω , καί ἀπέρχομαι πρός ὁ ἴδιος δῆμος , κατασφραγίζω καί ἀναχωρέω , ἄπειμι πρός ὁ κάγκελο . μένω δέ ὁ ἐπιστάτης μετά ὁ βηγάριος εἰς ὁ στάμα , ἵστημι κορθώ καί κατασφραγίζω . μετά ὁ δέ βασιλεύς κελεύω δίδωμι αὐριγάριον ὁ λέγω δημόσιος καί κασσίδιον ἀργύρεος σεμνός καί ὁ ζωστός . κατέρχομαι δέ ὁ ἀκτουάριος καί ὀψικεύω ὑπό πᾶς ὁ κουρσώρων , δηλονότι τρεῖς κουρσώρων , βαστάζω , ὁ μέν ὁ αὐριγάριον , ὅσπερ εἰμί ὁ δημόσιος , ὁ δέ κασΙi . πμρογαιω υίνοιμ , φυοΠ ι δημόσιος Ἔρις ρωθιιος Ηρ , ὅπεεῖύε αροιιεος μγειυεος ὅς οἰημμῖω αΓεεῖ ωὺει · αοιῖε νέομαι αὐί , ηυἑ͂ς οΠΩὺωε οτεονιυβος , εὐθύς εἴλω , φμοτωὴ λεʹ αΓἱατΗ ἐγώ δημόσιος , εἰμί ἀείδω , ἰριΙῖης ῥωφωΙωμ θειωί , ῥαίω . Ατῖρωιῖωπ Ιᾳαπλο Ιλ