cogPG.PG112 699
καὶ περιβεβλημένους τὰ οἰκεῖα φελώνια · διαιρεῖν δὲ αὐτοὺς ἔνθεν κἀκεῖθεν πρὸ τῆς εἰσόδου αὐτῶν οὔτως . Τῷ μὲν ἑνὶ αὐτῶν δομεστίκῳ ἅμα τῶν ψαλτῶν ἁπάντων · στιχίζειν ἐπὶ τῆς δεξιᾶς θέσεως τῶν τερπνῶν ἀκουβίτων · τῷ δὲ ἑτέρῳ δομεστίκῳ αὐτῶν σὺν ὀρφανῶν ἔ ἀπάντων , καὶ αὐτὸν ἐπὶ τῇ τὸωνύμου κατὰ πρόσωπον θέσεως οὔσης τῶν ἀκουβίτων στιχίζειν · εἰσάγει δὲ αὐτοὺς ἐφ´ ἑκατέρων τῶν μερῶν ἄμφω σὺν τῇ εὐλογίᾳ τοῦ πατριάρχου , χοροστατεῖν ἅπαντας πρὸς ἀντίφωνον μελωδίαν Καν ἡνίκα τῶν γʹ ἀντιφωνῶν ἡ ἐκφώνησις λήξει , ἐξάγειν αὐτοὺς ἐκεῖθεν ἅμα ὅθεν καὶ ἐληλύθασιν . Ὢρίσθη Ἀὲ καὶ παρὰ Λέοντος τοῦ σοφωτάτου δεσπότου εἰς πλείονα · δόξαν καὶ μεγίστην εὐχαριστίαν τῆς περιοδικῆς ταύτης καὶ σεβασμίου τῶν ἑορτῶν εὐωχίας , ἐν τῇ αὐτῇ τελευταίᾳ τῶν ἀκουβίτων ἡμέρᾳ μετὰ τὴν περαίωσιν τῆς λεχθείσης τῶν ἁντιφωνῶν ἀοχαιοπαραδότου κοινῆς μελῳδίας , συνεισάγειν ἡμᾶς ἐν τῷ καιρῷ τῶν δουλκίων τοὺς δ´ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας περιφανεῖς δομεστίκους , δηλονότι ἠμφιεσμένους τὰ οἰκεῖα αὐτῶν καμίσια καὶ φελώνια μόνα καὶ ἱστᾷν αὐτοὺς ἐν τῷ μέσῳ τοῦ περιβλέπτου τρικλίνου κατὰ διάστασιν οὕτως · τὸν μὲν αʹ δομέστινοι τῆς ἑβδομάδος κατὰ μέσον τῶν ἑκατέρωθεν τεσσάρων λαμπρῶν ἀκουβίτων , τὸν δὲ ἀπ´ αὐτοῦ δεύτερον δομέστικον κατὰ μέσον ὁμοίως τῶν ἀπ´ αὐτῶν ἑκατέρωθεν λαμπρῶν ἀκουβίτων , τὸν δὲ γʹ´ δομέστικον πάλιν ὁμοίως κατὰ μέσον τῶν ἀπ´ αὐτῶν ἑκατέ ρωθεν λαμπρῶν ἀκουβίτων , τὸν δὲ δʹ κατὰ μέσον καὶ αὐτὸν τῶν ἐξ ἑκατέρων μερῶν καὶελαμπρῶν ἀκουβίτων . Καὶ σὺν τῇ ἐπινεύσει καὶ εὐλογίᾳ τοῆ ἀγιωτάτου ἡμῶν πατριάρχου ἀπάρχεσθαι αὐτοὺς τὴν τιμίαν καὶ θεάρετον αἴνεσιν τὴν ἐξ οἰκείων χειλέων · τοῦ σοφωτάτου καὶ θεοπροβλήτου ἡμῶν βασιλέως Λέοντος ἐξυφανθεῖσαν , κάὶ ἅμα τῇ αὐτῆς ἐκφωνήσει καὶ πολυτέχνῳ τῆς χειρονομίας κινήσει ὁμοθυμαδὸν ἅπαντας τοὺς ἀνακειμένους ἄδειν καὶ συμψάλλειν τὸ ῥηθὲν ἱερόν ἄσμα τὸ ἐκ μελισταγῶν χειλέων σταλάξαν ἅπασι τοῖς πιστοῖς ὑπηκόοις . Μετὰ δὲ τὴν περαίωσιν τῆς δωδεκαημέρου ταύτης τῶν ἑορτῶν εὐωχίας τελεῖται ἄλλη μεθέορσος
Lemmas: καί περιβάλλω ὁ οἰκεῖος φελώνιον · διαιρέω δέ αὐτός ἔνθεν ἐκεῖθεν πρό ὁ εἴσοδος αὐτός οὔτως . ὁ μέν εἷς αὐτός δομέστικος ἅμα ὁ ψάλτης ἅπας · στιχίζω ἐπί ὁ δεξιός θέσις ὁ τερπνός ακουβιος · ὁ δέ ἕτερος δομέστικος αὐτός σύν ὀρφανός ἔ ἀπαντάω , καί αὐτός ἐπί ὁ τὸωνύμου κατά πρόσωπον θέσις εἰμί ὁ ακουβιος στιχίζω · εἰσάγω δέ αὐτός ἐφίημι ἑκάτερος ὁ μέρος ἄμφω σύν ὁ εὐλογία ὁ πατριάρχης , χοροστατέω ἅπας πρός ἀντίφωνος μελῳδία Καν ἡνίκα ὁ γε ἀντίφωνος ὁ ἐκφώνησις λήγω , ἐξάγω αὐτός ἐκεῖθεν ἅμα ὅθεν καί ἔρχομαι . ὁρίζω ἀεί καί παρά Λέων ὁ σοφός δεσπότης εἰς πλείων · δόξα καί μέγας εὐχαριστία ὁ περιοδικός οὗτος καί σεβάσμιος ὁ ἑορτή εὐωχία , ἐν ὁ αὐτός τελευταῖος ὁ ακουβιος ἡμέρα μετά ὁ περαίωσις ὁ λέγω ὁ ἀντίφωνος αοχαιοπαραδοτης κοινός μελῳδία , συνεισάγω ἐγώ ἐν ὁ καιρός ὁ δούλκιον ὁ δδʹ ὁ Μεγάλης ἐκκλησία περιφανής δομέστικος , δηλονότι ἀμφί-ἀμφιέννυμι ὁ οἰκεῖος αὐτός καμίσιον καί φελώνιον μόνος καί ἱστάω αὐτός ἐν ὁ μέσος ὁ περίβλεπτος τρίκλινος κατά διάστασις οὕτως · ὁ μέν ὅς δομεστινοος ὁ ἑβδομάς κατά μέσος ὁ ἑκατέρωθεν τέσσαρες λαμπρός ακουβιος , ὁ δέ ἀπ´ αὐτός δύο δομέστικος κατά μέσος ὁμοίως ὁ ἀπ´ αὐτός ἑκατέρωθεν λαμπρός ακουβιος , ὁ δέ γʹ´ δομέστικος πάλιν ὁμοίως κατά μέσος ὁ ἀπ´ αὐτός ἕκατος ῥώννυμι λαμπρός ακουβιος , ὁ δέ δέ κατά μέσος καί αὐτός ὁ ἐκ ἑκάτερος μέρος καὶελαμπρῶν ακουβιος . καί σύν ὁ ἐπίνευσις καί εὐλογία τοῆ Αγιωτάτου ἐγώ πατριάρχης ἀπάρχομαι αὐτός ὁ τίμιος καί θεάρετον αἴνεσις ὁ ἐκ οἰκέω χεῖλος · ὁ σοφός καί θεοπρόβλητος ἐγώ βασιλεύς Λέων ἐξυφαίνω , κὰι ἅμα ὁ αὐτός ἐκφώνησις καί πολύτεχνος ὁ χειρονομία κινέω ὁμοθυμαδόν ἅπας ὁ ἀνάκειμαι ἀνδάνω καί συμψάλλω ὁ ἐρώ ἱερός ἄσμα ὁ ἐκ μελισταγέω χεῖλος σταλάζω ἅπας ὁ πιστός ὑπήκοος . μετά δέ ὁ περαίωσις ὁ δωδεκαήμερο οὗτος ὁ ἑορτή εὐωχία τελέω ἄλλος μεθέορσος