cogPG.PG112 205
συναπέρχονται δὲ αὐτῷ μητροπολῖται , ἀρχιεπίσκοποι καὶ ἐπίσκοποι , ὅσοι δ´ ἂν τύχωσιν ὄντες τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἐν τῇ πόλει , ὁμοίως καὶ οἱ κληρικοὶ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ οἱ τῶν ἔξω ἐκκλησιῶν , καὶ ὅσοι δ´ ἂν ἐν πᾶσι τοῖς μοναστηρίοις τὸν μονήρη βίον ἀσκοῦσιν ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ πόλει , Κάϊν ἐκτελοῦσιν ἅπαντες παννύχιον ὕμνον ἐν τῷ σεπτῷ ναῷ . Τῇ δὲ ἑξῆς , ἥτις ἐστὶ κυρία τῶν ἡμερῶν , ἐξέρχεται ὁ πατριάρχης μετὰ τῶν προῤῥηθέντων ἀπάντων ἐκ τοῦ ναοῦ μετὰ τῆς λιτῆς , καὶ διέρχονται διὰ τοῦ δημοσίου ἐμβόλου . Ὁ δὲ βασιλεὺς ἐξελθὼν ἀπὸ τοῦ παλατίου , φορῶν σαγίον , διὰ τῆς πύλης τοῦ σπαθαρικίου , καὶ δηριγευόμενος ὑπό τε τῶν τοῦ κουβουκλείου φορούντων τὰ σαγία αὐτῶν , διέρχεται διὰ τῆς μανναύρας καὶ τῶν διαβατικῶν αὐτῆς τῶν ἀνωτέρων , καὶ διὰ τῆς ξυλίνης σκάλας εἰσέρχεται ἐν τοῖς κατηχουμενίοις τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας καὶ εἰσελθὼν ὁ βασιλεὺς ἐν τοῖς κατηχουμενίοις καὶ εὐξάμενος , ἅπτων κηροὺς , ὑπαλλάσσει , ὡσαύτως καὶ πάντες τὰ κατὰ τὴν ἰδίαν τάξιν , ἀλλαξίματα αὐτῶν τὰ ἄσπρα . Τῆς δὲ λιτῆς ἐγγιζούσης , δίδοται σιγὴν τιον , καὶ ἐξέρχεται ὁ βασιλεὺς ἐκ τού μητατωρίῳ τῶν κατηχουμενίων , καὶ δέχονται αὐτὸν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ μεγάλῳ τρικλίνῳ τοῦ σεκρέτου μετὰ πάσης τῆς συγκλήτου καὶ πίπτουσιν . Εἶτα λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως , δίδωσι τῳ της αταστάσεως καὶ λέγει · « Κελεύσατε · » καὶ αὐτοὶ ὑπερεύχονται · « Εἰς πολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους . » Ἀʹ Κἀκεῖθεν δηριγευόμενος ὁ βασιλεὺς ὑπὸ πάνπων βασταζόντων κηρία ὑποφίαλα , κατέρχεται διὰ τοῦ μεγάλου κοχλιοῦ καὶ διὰ τοῦ διδασκαλείου , ἔνθα τὰ πασχάλια , καὶ κατελθὼν τὰ γραδήλια , οὐκ εἰσέρχεται ἐν τῷ μεγάλῳ νάρθηκι , ἀλλ´ ἐκνεύσας ἀριστερόν ἐπὶ τὸ μητάτον ἀπὸ τοῦ τριγώνου , λέγων ὁ τῆς καταστάσεως κατὰ βάθρον · « Καπλάτε , Δόμηνι · » καὶ κατέρχεται τὰ γραδήλια τοῦ ἀθύρα , καὶ δέχεται ἐκεῖσε τὴν λιτήν . Ἄψας δὲ κηροὺς καὶ εὐξάμενος , προσκυνεῖ τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον , ὡσαύτως καὶ ἀσπάζεται τὸν πατριάρχην , καὶ διέρχεται ἔμπροσθεν τῆς λιτῆς . Ὁ δὲ τῆς καταστάσεως ἄρχεται τὸ τροπάριον , « Τὴν τῶν ἀληθινῶν δογμάτων , » τὸ αὐτὸ ψαλλόντων καὶ πάντων τῆς προελεύσεως . Ὁ δὲ βασιλεύς , εἰσελθὼν ἐν τῷ νάρθηκι , καθέζεται , μέχρις ἂν καταλάβῃ ὁ πατριάρχης μετὰ τῆς λιτῆς . Καὶ τοῦ πατριάρχου καταλα βόντος , ἀνίσταται ὀ βασιλεὺς , καὶ ἵστανται ἀμφότεροι ἔμπροσθεν τῶν βασιλικῶν πυλῶν , καὶ ὁ μὲν βασιλεὺς ἅψας κηροὺς εὔχεται , ὁ δὲ πατριάρχης . τελεῖ τὴν εὐχὴν τῆς εἰσόδου , καὶ εὐξάμενος ὁ βασιλεὺς ἐπιδίδωσι τὰ κηρία τῷ πραιποσίτῳ , κἀκεῖνος τῷ τῆς καταστάσεως . Τοῦ δὲ πατριάρχου τὴν εὐχὴν τελέσαντος καὶ ποοσκυνήσαντος τοῦ βασιλέως τὸ ἄχραντον Εὐαγγέλιον , κρατήσαντες ἀλλήλων τὰς χεῖρας , διέρχονται μέσον τοῦ ναοῦ , καὶ διὰ τῆς πλαγίας τοῦ ἄμβωνος ἐκνεύσαντες , εἰσέρχονται ἐν τῇ σωλαίᾳ καὶ ἴστανται ἔμπροσθεν τῶν ἁγίων θυρῶν ,
Lemmas: συναπέρχομαι δέ αὐτός μητροπολίτης , ἀρχιεπίσκοπος καί ἐπίσκοπος , ὅσος δδʹ εἄν τυγχάνω εἰμί ὁ αὐτός ἡμέρα ἐν ὁ πόλις , ὁμοίως καί ὁ κληρικός ὁ Μεγάλης ἐκκλησία καί ὁ ὁ ἔξω ἐκκλησία , καί ὅσος δδʹ εἄν ἐν πᾶς ὁ μοναστήριον ὁ μονήρης βίος ἀσκέω ἐν οὗτος ὁ θεοφύλακτος πόλις , Κάϊν ἐκτελέω ἅπας παννύχιος ὕμνος ἐν ὁ σεπτός ναός . ὁ δέ ἑξῆς , ὅστις εἰμί κύριος ὁ ἡμέρα , ἐξέρχομαι ὁ πατριάρχης μετά ὁ προερέω ἀπαντάω ἐκ ὁ ναός μετά ὁ λιτός , καί διέρχομαι διά ὁ δημόσιος ἔμβολον . ὁ δέ βασιλεύς ἐξέρχομαι ἀπό ὁ Παλάτιον , φορός σαγίον , διά ὁ πύλη ὁ σπαθαρίκιον , καί δηριγεύω ὑπό τε ὁ ὁ κουβουκλεῖον φορέω ὁ σαγίον αὐτός , διέρχομαι διά ὁ μανναυηρα καί ὁ διαβατικός αὐτός ὁ ἀνώτερος , καί διά ὁ ξύλινος σκάλα εἰσέρχομαι ἐν ὁ κατηχουμενιον ὁ Μεγάλης ἐκκλησία καί εἰσέρχομαι ὁ βασιλεύς ἐν ὁ κατηχουμενιον καί εὔχομαι , ἅπτω κηρός , ὑπαλλάσσω , ὡσαύτως καί πᾶς ὁ κατά ὁ ἴδιος τάξις , ἀλλάξιμα αὐτός ὁ ἄσπρος . ὁ δέ λιτός ἐγγίζω , δίδωμι σιγή Τῖον , καί ἐξέρχομαι ὁ βασιλεύς ἐκ ὅς μητατώριον ὁ κατηχουμενιον , καί δέχομαι αὐτός ὁ πατρίκιος ἐν ὁ μέγας τρίκλινος ὁ Σεκρέτος μετά πᾶς ὁ σύγκλητος καί πίπτω . εἶτα λαμβάνω νεῦμα ὁ Πραιπόσιτος παρά ὁ βασιλεύς , δίδωμι ὁ ὁ αταστάσεως καί λέγω · « κελεύω · » καί αὐτός ὑπερεύχομαι · « εἰς πολύς καί ἀγαθός χρόνος . » ἀΐ ἐκεῖθεν δηριγεύω ὁ βασιλεύς ὑπό Πάνπων βαστάζω κειρία ὑποφίαλος , κατέρχομαι διά ὁ μέγας Κοχλιού καί διά ὁ διδασκαλεῖον , ἔνθα ὁ πασχάλιος , καί κατέρχομαι ὁ γραδήλια , οὐ εἰσέρχομαι ἐν ὁ μέγας νάρθηξ , ἀλ ἐκνεύω ἀριστερός ἐπί ὁ μητᾶτον ἀπό ὁ τρίγωνος , λέγω ὁ ὁ κατάστασις κατά βάθρον · « Καπλάτε , δομεις · » καί κατέρχομαι ὁ γραδήλια ὁ ἄθυρος , καί δέχομαι ἐκεῖσε ὁ λιτός . ἅπτω δέ κηρός καί εὔχομαι , προσκυνέω ὁ τίμιος σταυρός καί ὁ ἄχραντος Εὐαγγέλιος , ὡσαύτως καί ἀσπάζομαι ὁ πατριάρχης , καί διέρχομαι ἔμπροσθεν ὁ λιτός . ὁ δέ ὁ κατάστασις ἄρχω ὁ τροπάριον , « ὁ ὁ ἀληθινός δόγμα , » ὁ αὐτός ψάλλω καί πᾶς ὁ προέλευσις . ὁ δέ βασιλεύς , εἰσέρχομαι ἐν ὁ νάρθηξ , καθέζομαι , μέχρι εἄν καταλαμβάνω ὁ πατριάρχης μετά ὁ λιτός . καί ὁ πατριάρχης καταλα βόντα , ἀνίστημι ὁ βασιλεύς , καί ἵστημι ἀμφότερος ἔμπροσθεν ὁ βασιλικός πύλη , καί ὁ μέν βασιλεύς ἅπτω κηρός εὔχομαι , ὁ δέ πατριάρχης . τελέω ὁ εὐχή ὁ εἴσοδος , καί εὔχομαι ὁ βασιλεύς ἐπιδίδωμι ὁ κειρία ὁ πραιπόσιτος , ἐκεῖνος ὁ ὁ κατάστασις . ὁ δέ πατριάρχης ὁ εὐχή τελέω καί προσκυνέω ὁ βασιλεύς ὁ ἄχραντος Εὐαγγέλιος , κρατέω ἀλλήλων ὁ χείρ , διέρχομαι μέσος ὁ ναός , καί διά ὁ πλάγιος ὁ ἄμβων ἐκνεύω , εἰσέρχομαι ἐν ὁ σωλαίᾳ καί ἵστημι ἔμπροσθεν ὁ ἅγιος θύρα ,