cogPG.PG112 99
τολλοὺς καὶ ἀγαθοὺς χρόνους ὁ Θεὸς ἀγάγοι τὴν ῥασιλείαν ὑμῶν . Τῶν δὲ τοῦ κουβουκλείου μετὰ τῶν πραιποσίτων ἐξιόντων , ὑποστρέφουσιν οἱ δεσπόται , καὶ τῷ Θεῷ ἀπευχαριστοῦσιν , εὐχὴν ἀποδιδόντες ἐν τῇ κόγχῃ τοῦ αὐτοῦ χρυσοτρικλίνου , ἐν ᾧ ἱστόρηται ἡ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ θεανδρίκελος ἁγία εἰκὼν ἐπὶ θρόνου καθεζομένη , καὶ εἶθ´ οὕτως εἰσέρχονται ἐν τῷ ἱερῷ αὐτῶν κοιτῶνι . Χρὴ δὲ εἰδέναι ὅτι κατὰ τὴν τάξιν ταύτην καὶ τὸν τύπον ἐπιτελεῖται ἦ τε ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακὴ τοῦ Πάσχα καὶ ἡ ἀγία Πεντηκοστὴ καὶ ἡ θεολαμπὴς Μεταμόρφωσις ἥ τε ἁγία καὶ γενέθλιος τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Θεοῦ ἑορτὴ καὶ ἡ ἁγία ? ὑπέρλαμπρος των Φώτων ἡμέρα . ΙΖʹ . Χρὴ γινώσκειν , ὅτι τῇ ἁγίᾳ καὶ μεγάλη Κυριακῇ ἐξιόντων τῶν δεσποτῶν κατὰ τὸν προειρημένον τύπον καὶ ἀλλασσόντων τὰ ἐαυτῶν διβητήσια ἐν τῷ κοιτῶνι τῆς Δάφνης , ὅτε ἀποσυναχθῶσι πάντες οἱ τῆς συγκλήτου ἐν τῷ πόρτηκι τοῦ μεγάλου τρικλίνου τῶν ιθ´ ἀκκουβίτων καὶ ἐν τῷ ὀνοποδίῳ , εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι , καὶ ὑπομιμνήσκουσι ποὺς δεσπότας , καὶ βάλλουσιν οἱ δεσπόται τὰ ἑαυτῶν τζιτζάκια , καὶ ἐξέρχονται διὰ τοῦ μεγάλου ἀκκουβίτου τῶν ιθ´ ἀκκουβίτων , ὀψικευόλενοι ὑπὸ τοῦ κουβουκλείου καὶ τῶν μαγλαβιτῶν καὶ τῆς ἑταιρείας , ἱσταμένων δεξιᾷ καὶ ἀριστερᾷ τοῦ τοιούτου τρικλίνου , ἐν δὲ τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ αὐτοῦ τρικλίνου καθέζονται ἐν τοῖς χρυσοῖς καὶ διαλίθοις σελλίοις . Καὶ εἶθ´ οὕτως εἰσέρχεται ὅ τε ῥαίκτωρ καὶ οἱ πραιπόσιτοι καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου , καὶ ἀσπάζονται τοὺς δεσπότας , καὶ μετὰ τοῦτο διὰ νεύματος τοῦ δεσπότου νεύει διὰ τῆς ἑαυτοῦ χλανίδος τῷ δστιαρίῳ τῷ τὴν · χρυσῆν βέργαν κατέχοντι , καὶ ἐξέρχεται τοῦ εἰσάξαι ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ μέρους στιχηδόν τόν τε κατεπάνω τῶν βασιλικῶν , μετὰ καὶ τοῦ δομεστίκου καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ χρυσοτρικλίνου τοῦ τε τῆς καταστάσεως καὶ τῶν σιλεντιαρίων καὶ τοῦ ἀδμηνσουναλίου ϋ . Καὶ εἰσερχόμενος ὁ ὀστιάριος
Lemmas: Τολλοῦς καί ἀγαθός χρόνος ὁ θεός ἄγω ὁ ρασιλειος σύ . ὁ δέ ὁ κουβουκλεῖον μετά ὁ πραιπόσιτος ἔξειμι , ὑποστρέφω ὁ δεσπότης , καί ὁ Θεός ἀπευχαριστέω , εὐχή ἀποδίδωμι ἐν ὁ κόγχη ὁ αὐτός χρυσοτρίκλινον , ἐν ὅς ἱστορέω ὁ ὁ κύριος ἐγώ καί Θεός θεανδρίκελος ἅγιος εἰκών ἐπί θρόνος καθέζομαι , καί ἔρχομαι οὕτως εἰσέρχομαι ἐν ὁ ἱερός αὐτός κοιτών . χρή δέ οἶδα ὅτι κατά ὁ τάξις οὗτος καί ὁ τύπος ἐπιτελέω εἰμί τε ἅγιος καί μέγας Κυριακός ὁ Πάσχα καί ὁ ἅγιος Πεντηκοστή καί ὁ θεολαμπής Μεταμόρφωσις ὅς τε ἅγιος καί γενέθλιος ὁ κύριος ἐγώ καί Θεός ἑορτή καί ὁ ἅγιος ? ὑπέρλαμπρος ὁ Φώτων ἡμέρα . ἵζω . χρή γιγνώσκω , ὅτι ὁ ἅγιος καί μέγας Κυριακός ἔξειμι ὁ δεσπότης κατά ὁ προερέω τύπος καί ἀλλάσσω ὁ ἑαυτοῦ διβιτήσιον ἐν ὁ κοιτών ὁ Δάφνη , ὅτε ἀποσυνάγω πᾶς ὁ ὁ σύγκλητος ἐν ὁ πόρτηξ ὁ μέγας τρίκλινος ὁ ιθ´ ἀκκούβιτον καί ἐν ὁ Ὀνοπόδιον , εἰσέρχομαι ὁ πραιπόσιτος , καί ὑπομιμνῄσκω πούς δεσπότης , καί βάλλω ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ τζιτζάκιον , καί ἐξέρχομαι διά ὁ μέγας ἀκκούβιτον ὁ ιθ´ ἀκκούβιτον , οψικευολενω ὑπό ὁ κουβουκλεῖον καί ὁ μαγλαβίτης καί ὁ ἑταιρεία , ἵστημι δεξιός καί ἀριστερός ὁ τοιοῦτος τρίκλινος , ἐν δέ ὁ δεξιός μέρος ὁ αὐτός τρίκλινος καθέζομαι ἐν ὁ χρυσός καί διάλιθος σελλίον . καί ἔρχομαι οὕτως εἰσέρχομαι ὅς τε ῥαίκτωρ καί ὁ πραιπόσιτος καί ὁ ὁ κουβουκλεῖον , καί ἀσπάζομαι ὁ δεσπότης , καί μετά οὗτος διά νεῦμα ὁ δεσπότης νεύω διά ὁ ἑαυτοῦ χλανίς ὁ δστιαρίῳ ὁ ὁ · χρύσεος Βέργα κατέχω , καί ἐξέρχομαι ὁ εἰσάγω ἀπό ὁ δεξιός μέρος στιχηδόν ὁ τε κατεπάνω ὁ βασιλικός , μετά καί ὁ δομέστικος καί ὁ ἐπί ὁ χρυσοτρίκλινον ὁ τε ὁ κατάστασις καί ὁ σιλεντιάριος καί ὁ ἀδμηνσουναλίου ϋʹ . καί εἰσέρχομαι ὁ ὀστιάριος