cogPG.PG112 338
τὸ σφραγίσαι τὸν λαόν . Καὶ ἀνελθόντος τοῦ βασιλέως ἐν τῷ καθίσματι , φωνοῦσιν οἱ δῆμοι , ὡς εἴθισται αὐτοῖς , καὶ λαβὼν νεῦμα ὁ πραιπόσιτος παρὰ τοῦ βασιλέως , ἐξέρχεται , καὶ νεύει τοὺς πατρικίους , καὶ ἀπέρχεται ἕκαστος ἐν τῇ αὐτοῦ καθέδρᾳ . Ἰστέον δὲ , ὅτι τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ οὐκ εἰσὶν οἱ πατρίκιοι ἐν τῷ καθίσματι εἰς προσκύνησιν διὰ τὸ εἶναι τὸ ἱππικὸν παγανὸν , καὶ τελεῖται πάντα τὰ κατὰ συνήθειαν καὶ ἀχθέντων τῶν τριῶν βαϊων , ἀπὸ τοῦ τρίτου βάτου νεύει ὁ ἀκτουάριος ἀπὸ κελεύσεως μετὰ τῆς χειρὸς αὐτοῦ , κρατῶν ἐγχείριον τὸ πολίτευμα , καὶ ἀποκινεῖ ἐκ τοῦ διῖππίου διὰ δύο . Ἐλθόντος δὲ ἕως τὰ κριτάρια , ἄρχονται λέγειν ἀντιφωνικῶς , τὸ μὲν ἕν μέρος · « Ἵδε τὸ ἔαρ τὸ καλὸν πάλιν ἐπανατέλλει · » τὸ δὲ ἕτερον μέρος · « φέρον ὑγίειαν καὶ χαρὰν καὶ τὴν εὐημερίαν , » καὶ τὰ λοιπὰ , καθὼς ἡ συνήθεια ἔχει . Καὶ κατελθόντες μέχρι τῶν Πρασίνων καμπτοῦ , ἑνοῦνται ἀμφότεροι , καὶ λέγουσιν ἀπελατικοὺς τρεῖς μέχρι τοῦ καθίσματος · κατέρχεται δὲ καὶ ὁ ὕπαρχος πόλεως ἀπὸ κελεύσεως , καὶ ἑνοῦται τῷ πολιτεύματι εἰς τὸν χαλκὸν , συνεισερχόμενος αὐτοῖς μέχρι τοῦ στάματος , καὶ ποιοῦσι προσκύνησιν ἅπαντες ἐν τῷ στάματι . Καὶ εἰθ´ οὕτως γσταται ὁ νεανίσκος ἐν τῷ δεξιῷ μέρει τοῦ ὑπάρχου , εὐφημῶν καὶ λέγων οὕτως · « Ὁ βοηθῶν τοὺς δεσπότας · » ὁ λαός · « Εἷς ὁ Θεὸς , » καὶ τὰ ἑξῆς , καθὼς ἡ συνήθεια ἔχει . Καὶ ἀνέρχονται ἐπὶ τὰς θύρας εὐφημοῦντες τὸν βασιλέα , λέγοντες καὶ τοῦτο · « Ναὶ Κύριε , πολλὰ αὐτῶν τὰ ἔτη , » καὶ ἐξέρχονται · Ὁ δὲ ὕπαρχος λαβὼν νεῦμα ἀπὸ κελεύσεως παρὰ τοῦ ἀκτουαρίου , εὐθέως ἀπὸ τοῦ στάματος ἀπέρχεται , ὅθεν κατῆλθε , καὶ μετὰ ταῦτα τελεῖται τὸ τέταρτον βαΐον . Καὶ ἀναστὰς ὁ βασιλεὺς καθέζεται ἐπὶ τῆς τιμίας αὐτοῦ τραπέζης , καὶ πάλιν ἐξέρχεται ἐν τῷ καθίσματι , ὡς ἡ συνήθεια ἔχει . Καὶ ἀχθέντων τῶν τριῶν βαῖων , ἐν τῷ τετάρτῳ βαΐῳ ἀπὸ πέμπτης τάβλας κατέρχονται οἱ δ´ ἡνίοχοι ἐν τῷ τοῦ Πρασίνου καμπτῷ , καὶ τρέχουσιν ἡνιοχοῦντες ἀλλήλους μέχρι τοῦ στάματος , καὶ λαμβάνουσι τὰ ἕπαθλα , ὡς ἐπὶ πρώτου βαΐου τῆς δειλινῆς . Τοῦτο δὲ τὸ αἰτήσιον γίνεται , ἥγουν τοῦ τρέχειν αὐτοὺς πεζοὺς , διὰ τὸ συγκλεῖσαι τὰ ἱπποδρόμια τοῦ χρόνου Ἰστέον δὲ καὶ τοῦτο ὄτι διὰ τὸ εἶναι τ ἰπποδρόμιον παγανὸν οὐκ ἀνέρχονται οἱ μεγάλοι δομέστικοι εἰς τοὺς δήμους , ὁ δὲ βασιλεὺς μετὰ τὸ δοῦναι τὰ ἔπαθλα ἀνίσταται , καὶ ἀπέρχεται εἰς τὸ παλάτιον . Ἀκτολογία τῶν δήμεων εἰς τὸ Μακελλαρικὸν Π ἰπποδρόμιον Ἀπὸ τοῦ τετάρτου βαΐου κατέρχονται οἱ τῶν δύς μερῶν δημῶται ἀπὸ τῶν οἰκείων δήμων , καὶ ἵστανται ἔμπροσθεν τοῦ συμπόνου , καὶ τῆς πολιτικῆς ἱσταμένης εἰς τὰ σημεῖα , ὀψικεύοντες οἱ δημῶται τὴν
Lemmas: ὁ σφραγίζω ὁ λαός . καί ἀνέρχομαι ὁ βασιλεύς ἐν ὁ κάθισμα , φωνέω ὁ δῆμος , ὡς ἐθίζω αὐτός , καί λαμβάνω νεῦμα ὁ Πραιπόσιτος παρά ὁ βασιλεύς , ἐξέρχομαι , καί νεύω ὁ πατρίκιος , καί ἀπέρχομαι ἕκαστος ἐν ὁ αὐτός καθέδρα . ἰστέον δέ , ὅτι ὁ αὐτός ἡμέρα οὐ εἰμί ὁ πατρίκιος ἐν ὁ κάθισμα εἰς προσκύνησις διά ὁ εἰμί ὁ ἱππικός παγανός , καί τελέω πᾶς ὁ κατά συνήθεια καί ἄγω ὁ τρεῖς βαιός , ἀπό ὁ τρίτος βάτος νεύω ὁ ἀκτουάριος ἀπό κέλευσις μετά ὁ χείρ αὐτός , κράτος ἐγχείριος ὁ πολίτευμα , καί ἀποκινέω ἐκ ὁ διΐππιον διά δύο . ἔρχομαι δέ ἠώς ὁ κριτάριον , ἄρχω λέγω ἀντιφωνικῶς , ὁ μέν εἷς μέρος · « κύπειρις ὁ ἔαρ ὁ καλός πάλιν ἐπανατέλλω · » ὁ δέ ἕτερος μέρος · « φέρω ὑγίεια καί χαρά καί ὁ εὐημερία , » καί ὁ λοιπάς , καθώς ὁ συνήθεια ἔχω . καί κατέρχομαι μέχρι ὁ Πράσινοι κάμπτω , ἑνόω ἀμφότερος , καί λέγω ἀπελατικός τρεῖς μέχρι ὁ κάθισμα · κατέρχομαι δέ καί ὁ ὕπαρχος πόλις ἀπό κέλευσις , καί ἑνόω ὁ πολίτευμα εἰς ὁ χαλκός , συνεισέρχομαι αὐτός μέχρι ὁ στάμα , καί ποιέω προσκύνησις ἅπας ἐν ὁ Σταμάτι . καί ἔρχομαι οὕτως γσταται ὁ νεανίσκος ἐν ὁ δεξιός μέρος ὁ ὑπάρχω , εὐφημέω καί λέγω οὕτως · « ὁ βοηθός ὁ δεσπότης · » ὁ λαός · « εἷς ὁ θεός , » καί ὁ ἑξῆς , καθώς ὁ συνήθεια ἔχω . καί ἀνέρχομαι ἐπί ὁ θύρα εὐφημέω ὁ βασιλεύς , λέγω καί οὗτος · « ναίς κύριος , πολύς αὐτός ὁ ἔτος , » καί ἐξέρχομαι · ὁ δέ ὕπαρχος λαμβάνω νεῦμα ἀπό κέλευσις παρά ὁ ἀκτουάριος , εὐθύς ἀπό ὁ στάμα ἀπέρχομαι , ὅθεν κατέρχομαι , καί μετά οὗτος τελέω ὁ τέταρτος βαΐον . καί ἀνίστημι ὁ βασιλεύς καθέζομαι ἐπί ὁ τίμιος αὐτός τράπεζα , καί πάλιν ἐξέρχομαι ἐν ὁ κάθισμα , ὡς ὁ συνήθεια ἔχω . καί ἄγω ὁ τρεῖς βάιον , ἐν ὁ τέταρτος βαιός ἀπό πέμπτος τάβλα κατέρχομαι ὁ δδʹ Ἡνίοχοι ἐν ὁ ὁ Πρασίνου κάμπτω , καί τρέχω ἡνιοχέω ἀλλήλων μέχρι ὁ στάμα , καί λαμβάνω ὁ έπαθλο , ὡς ἐπί πρῶτος Βαΐου ὁ δειλινός . οὗτος δέ ὁ αἰτήσιος γίγνομαι , ἤγουν ὁ τρέχω αὐτός πεζός , διά ὁ συγκλείω ὁ ιππόδρομος ὁ χρόνος ἰστέον δέ καί οὗτος ὅστις διά ὁ εἰμί τ ἰππόδρομος παγανός οὐ ἀνέρχομαι ὁ μέγας δομέστικος εἰς ὁ δῆμος , ὁ δέ βασιλεύς μετά ὁ δίδωμι ὁ ἔπαθλον ἀνίστημι , καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ Παλάτιον . ἀκτολογία ὁ δῆμα εἰς ὁ Μακελλαρικός Π ἰππόδρομος ἀπό ὁ τέταρτος Βαΐου κατέρχομαι ὁ ὁ δύο μέρος δημόω ἀπό ὁ οἰκέω δῆμος , καί ἵστημι ἔμπροσθεν ὁ συμπονέω , καί ὁ πολιτικός ἵστημι εἰς ὁ σημεῖον , ὀψικεύω ὁ δημόω ὁ