cogPG.PG112 587
τοι . καὶ ἀπίασι διὰ τοῦ πρὸς ἀνατολὴν δεξιοῦ βήλου τοῦ χρυσοτρικλίνου εἰς τὸν κοιτῶνα τῆς Αὐγούστης , καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε ἀναλαμβάνονται τὴν μέλλουσαν γενέσθαι κουβικουλαραίαν . καὶ ἀπάγουσιν αὐτόν διὰ τοῦ χρυσοτρικλίνου εἰς τὸ εὐκτήριον τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου , καὶ λέγει πρὸς αὐτόν ὁ πρῶτος πραιπόσιτος · « Ὅρα , πόθεν ἀναλαμβάνεσαι τὸ ἀξίωμα . Πάντως πρόδηλον ἐκ τῶν ἁγίων θυρῶν . Καὶ εἰς τοῦτο ἀφορῶσα , ὅτι ἐκ χειρὸς Κυρίου τοῦτο λαμβάνεις , πρόσεχε σεαυτὴν τὸν τοῦ Κυρίου φόβον ἔχουσα ἐν τῇ καρδία , καὶ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ τὴν Αὐγούσταν ἀληθῆ πίστιν καὶ ἀκίβδηλον εὐγνωμοσύνην φυλάττουσα . » Ταῦτα πρὸς αὐτόν εἰπὼν ὁ πραι πόσιτος , κελεύτι αὐτόν τρίτον ἐπὶ τῆς γῆς πρὸς ἀνατολὰς προσκυνῆσαι καὶ τῷ Θεῷ ἀπευχαριστῆσαι . ΚτΗ´ οὕτως ἀναλαμβάνεται ὁ πρῶτος πραιπόσιτος τὸ χρυσοῦν ἱμάτιον τὸ δίκην παραγαυδίου ὃ ἀπὸ τῶν ἁγίων θυρῶν , καὶ ἐπενδύουσιν αὐτόν οἱ πραιπόσιτοι καὶ ζωννύουσιν αὐτόν . ἔπειτα ἐπιτιθοῦσιν ἐπ´ αὐτῆ τὸ ἄσπρον μαφόριον καὶ τὸ λευκὸν χαρζάνιον . εἶσατὸ προπόλωμα , καὶ εὐθὺς ἀσπάζονται αὐτόν οἱ πραι πόσιτοι καὶ οἱ λοιποὶ , καὶ ἐξάγουσιν αὐτόν διὰ τοῦ βήλου τοῦ ἁγίου Θεοδώρου ἐν τῷ μέσῳ τοῦ χουσοτοικλίνοω κ ατέναντι τοῦ μεσαιτάτου πολυκανδήλου , καὶ προσκυνεῖ , καὶ ἀπὸ τῶν ἐκεῖσε μέχρις ἂν καταλάβη τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως , προσκυνεῖ ἐκ δευτέρου , ὡς τρισσήν εἶναι τὴν ταύτης προσκύνησιν . Καὶ εἶθ´ οὔτως πίπτουσα φιλεῖ τοὺς πόδας τοῦ βασιλέως , καὶ ἐξάγεται παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ τῶν λοιπῶν τιοῆ κουβουκλείου εἰς τὸν λαυσιακὸν , καὶ ἀσπάζοντας εἰς τὸν κοιτῶνα τῆς Λὐγούστης , καὶ ἀπευχαριστεῖ τὴν Αὐγούσταν . Οἱ δὲ πραιπόσιτοι ταύτην ἐκεῖτε κασαλείποντες ἀπέρχονται ἐν τῷ λαυσιακῶ , ΚΕὴν ἠ . ΚΕʹ . Ὃσα δεῖπαραφυλάττεων ἐπὶ προαγωγῇ κοιβικουΙμρίβι . Τῆς καθημερινῆς προελεύσεως ἱσταμένης , καὶ τοῦ βασιλέως καθεζομένου ἐν τῷ χρυσοτρικλίνῳ καὶ κελεύοντος γενέσθαι κουβικουλάριον , δηλοῖ τοῖς πραιποσίτοις , καὶ αὐτοὶ κατὰ τὸ εἰωθὲς ἀναλαλπά . , ονό , μεθ´ ἑαυτῶν δύας κουβικουλαρίους καὶ δύο σπαθαρυνουβικουλαρίους καὶ ὀστιάριον καὶ πριμικήριον . Εἰς ὲὲ ἐκ τούτων ὁφείλει εἶναι καὶ ὁ πριμικήριος τοῦ
Lemmas: ὅς . καί ἄπειμι διά ὁ πρός ἀνατολή δεξιός Βῆλος ὁ χρυσοτρίκλινον εἰς ὁ κοιτών ὁ Αυγούστης , καί ἀπό ὁ ἐκεῖσε ἀναλαμβάνω ὁ μέλλω γίγνομαι κουβικουλαρία . καί ἀπάγω αὐτός διά ὁ χρυσοτρίκλινον εἰς ὁ εὐκτήριον ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος , καί λέγω πρός αὐτός ὁ πρῶτος Πραιπόσιτος · « Ὅρας , πόθεν ἀναλαμβάνω ὁ ἀξίωμα . πάντως πρόδηλος ἐκ ὁ ἅγιος θύρα . καί εἰς οὗτος ἀφοράω , ὅτι ἐκ χείρ κύριος οὗτος λαμβάνω , προσέχω σαυτοῦ ὁ ὁ κύριος φόβος ἔχω ἐν ὁ καρδία , καί πρός ὁ βασιλεύς καί ὁ Αὐγούστα ἀληθής πίστις καί ἀκίβδηλος εὐγνωμοσύνη φυλάσσω . » οὗτος πρός αὐτός εἶπον ὁ πρᾷος πόσις , κελεύτι αὐτός τρίτος ἐπί ὁ γῆ πρός ἀνατολή προσκυνέω καί ὁ Θεός ἀπευχαριστέω . Κ οὕτως ἀναλαμβάνω ὁ πρῶτος Πραιπόσιτος ὁ χρύσεος ἱμάτιον ὁ δίκη παραγαύδιον ὅς ἀπό ὁ ἅγιος θύρα , καί ἐπενδύνω αὐτός ὁ πραιπόσιτος καί ζώννυμι αὐτός . ἔπειτα ἐπιτίθέω ἐπι αὐτῆ ὁ ἄσπρος μαφόριον καί ὁ λευκός χαρζάνιον . εἶμι προπόλωμα , καί εὐθύς ἀσπάζομαι αὐτός ὁ πρᾷος ποσιτος καί ὁ λοιπός , καί ἐξάγω αὐτός διά ὁ Βῆλος ὁ ἅγιος Θεόδωρος ἐν ὁ μέσος ὁ χουσοτοικλινοεω Κ ατέναντι ὁ μέσος πολυκάνδηλον , καί προσκυνέω , καί ἀπό ὁ ἐκεῖσε μέχρι εἄν καταλαμβάνω ὁ πούς ὁ βασιλεύς , προσκυνέω ἐκ δύο , ὡς τρισσός εἰμί ὁ οὗτος προσκύνησις . καί ἔρχομαι οὔτως πίπτω φιλέω ὁ πούς ὁ βασιλεύς , καί ἐξάγω παρά ὁ πραιπόσιτος καί ὁ λοιπός τίω κουβουκλεῖον εἰς ὁ λαυσιακων , καί ἀσπάζομαι εἰς ὁ κοιτών ὁ Λυγούστη , καί ἀπευχαριστέω ὁ Αὐγούστα . ὁ δέ πραιπόσιτος οὗτος κέω κασαλείποντες ἀπέρχομαι ἐν ὁ λαυσιακεω , ΚΕὴν ὁ . κύ . ὅσος δεῖπαραφυλάττεων ἐπί προαγωγή κοιβικουΙμρίβι . ὁ καθημερινός προέλευσις ἵστημι , καί ὁ βασιλεύς καθέζομαι ἐν ὁ χρυσοτρίκλινον καί κελεύω γίγνομαι κουβικουλάριος , δηλόω ὁ πραιπόσιτος , καί αὐτός κατά ὁ εἴωθα ἀναλαλπά . , Ονό , μεθ´ ἑαυτοῦ δύη κουβικουλάριος καί δύο σπαθαρυνουβικουλαρίους καί ὀστιάριος καί πριμ(μ)ικήριος . εἰς ἐγώ ἐκ οὗτος ὀφείλω εἰμί καί ὁ πριμικήριος ὁ