cogPG.PG112 522
ΚΕΦΑΛ . ΠΓʹ . Οσα δεῖ παραφυλάττειν ἐν παγανῇ Κυριακῇ ἢ ἐν ἄλλῃ κοινῇ ἡμερα , μελλόντον τῶν δεσποτῶν ἀπιέναι εἰτε εἰς τοὺς ἁγίους Ἀκοστόλους , εἴτε εἰς ἔτερον ναὸν εὔξασθαι Πρὸ μιᾶς ἡμέρας δίδοται μανδάτα τῷ πραιποσίτῳ καὶ τῷ κατεπάτω τῶν βασιλικῶν , τῇ ἕωθεν ἐλθεῖν ἅπαντας ἀπὸ σκαραμαγγίων , ὁπόθεν ἂν κελεύσωσιν οἱ δεσπόταιἰππεῦσαι . Καὶ τῇ ἕωθεν προέρχονται ἅπαντες ἀπὸ σκαραμαγγίων , καὶ εἰσέρχονται οἱ πραιπόσιτοι μετὰ τοῦ κουβουκλείου , εἴτε ἀπὸ τὸν καβαλλάριον , τἶτε ἀπὸ τὴν τοῦ Κυρίου ἐκκλησίαν , εἴτε ἀπὸ τὸν ἱππόδρομον , εἴτε ἀπὸ τὸ τζουκανισδήριον , εἴτε ἀπὸ τῆς Δάφνης . Ἀπὸ τούτων γὰρ τῶν εἰσόδων εἰώθασιν ἀεὶ ἱππεύειν οἱ δεσπόται Οἱ δὲ δεσπόται ἐξέρχονται ἀπὸ σκαραμαγγίων φοροῦντες καὶ τὰ τούτων σπαθία , καὶ δηριγευόμενοι ὑπό τε τῶν πραιποσίτων καὶ τοῦ κουβουκλείου ἱππεύουσιν . Οἱ δὲ πραιπόσιτοι καὶ οἱ τοῦ κουβουκλείου καὶ αὐτοὶ ἱππεύοντες προπορεύονται τῶν δεσποτῶν . Οἱ δὲ μαγλαβται καὶ οἱ βασιλικοὶ πάντες ἄνθρωποι μετὰ σκαραμαγγίων καὶ σπαθίων εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἕκαστος προπορεύεται τάξιν . Οἱ δὲ μάγιστροι καὶ ἀνθύπατοι καὶ πατρίκιοι καὶ ὀφφικιάλιοι ὄπισθεν τοῦ ἄρματος μετὰ τοῦ δρουγγαρίου τῆς βίγλης καὶ τοῦ δρουγγαρίου τῶν πλοΐμων , ἐπακολουθοῦσι τοῖς δεσπόταις . Καὶ δὴ τῶν δεσποτῶν Ἀπιόντην εἰς τὸν ναλν καὶ τῶν ἵπ-ολν αποβαινόντων , τίθενται σελλία , δηλονότι τὰ ὑπὸ τῶν ἀρχοντογεννημάτων βασταζόρενα , εἴτε ἐν τῷ προπυλαίῳ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας , εἴτε ἐν τῷ νάρθηκι , καὶ ἐν τούτοις καθέζονται οἱ δεσπόται . καὶ θιπὸ τῆς μυστικωτέρας τῶν κοιτωνιτῶν τάξεως κυκλευόμενοι πρὸς τὸ μὴ ῥαδίως τῶν πολλῶν ὁρᾶσθαι , ἀλλάσσουσιν ἅπερ φοροῦσιν ὑποδήματα , περιβαλλόμενοι στρίκτα . Ἰστέον , ὅτι ἐν τῷ νάρθηκι τῆς ἑκκλησίας καὶ οἱ πραιπόσιτοι περιβάλλονται τὰ αὐτῶν σαγία . Καὶ εἶθ´ οὕτως ἀνιστάμενοι καὶ τὰ ἑαυτῶν χρυσοπερίκλειστα περιβαλλόμενοι σαγία , ἔρχονται πρὸς τὰς βασιλικὰς πύλας , καὶ ὑπὸ τῶν πραιποσίτων λαμβάνουσι κηροὺς , καὶ ἁπευχαριστοῦσιν τῷ Θεῷ διὰ τῆς τρισσῆς μετ´ αὐτῶν προσκυνήσεως . Καὶ εἶθ´ οὕτως εἰσέρχονται , καὶ διέρχονται διὰ μέσου τοῦ ναοῦ καὶ τῆς σωλαίας , καὶ ἱστάμενοι ἔξω τῶν ἁγίων τοῦ βήματος θυρῶν πάλιν λαμβάνουσιν ἑτέρους κηροὺς παρὰ τῶν πραιποσίτων καὶ ὁμοίως ποιοῦσιν . Εἶτα εἰσερχόμενοι εἰς τὸ ἅγιον θυσιαστήριον ἀσπάζονται τὴν ἀγίαν ἐνδυτήν . Εἰθ´ οὕτως λαμβάνει ὁ πρῶτος βασιλεὺς ἐκ χειρὸς τοῦ πραιποσίτου τὸν θυμιατὸν καὶ ἀλειπτὰ , καὶ οἰκείᾳ χειρὶ ἐπιτιθεὶς τῇ ἀνθρακιᾷ θυμιᾷ πέριξ τῆς ΟΑΡΩΤ ΧΙ . νΑΕΙλή ΕΩΤΙΟΝΕΘ . ἐ ΣΟΛ Ἰστέον , ὅτι ὁ βασιλεὺς ἄνευ σκαραμαγγίου καὶ χιώματος πρωὶ ἐν ἐκκλησίᾳ ἀποστόλων οὐχ ππεύει . ὑπὸ τῶν ο ἄνθραξ οο . ρι ἀνθρακιᾷ .
Lemmas: ΚΕ . ΠΓΕ . ὅσος δεῖ παραφυλάσσω ἐν Παγάνη Κυριακός ἢ ἐν ἄλλος κοινός ἡμέρα , μέλλοντας ὁ δεσπότης ἀφίημι εἴτε εἰς ὁ ἅγιος ακοστολος , εἴτε εἰς ἕτερος ναός εὔχομαι πρό εἷς ἡμέρα δίδωμι μανδάτον ὁ πραιπόσιτος καί ὁ καταπάσσω ὁ βασιλικός , ὁ ἕωθεν ἔρχομαι ἅπας ἀπό σκαραμάγγι , ὁπόθεν εἄν κελεύω ὁ δεσποταιιππευω . καί ὁ ἕωθεν προέρχομαι ἅπας ἀπό σκαραμάγγι , καί εἰσέρχομαι ὁ πραιπόσιτος μετά ὁ κουβουκλεῖον , εἴτε ἀπό ὁ καβαλλάριος , Τίτος ἀπό ὁ ὁ κύριος ἐκκλησία , εἴτε ἀπό ὁ ἱππόδρομος , εἴτε ἀπό ὁ τζουκανισδήριον , εἴτε ἀπό ὁ Δάφνη . ἀπό οὗτος γάρ ὁ εἴσοδος εἴωθα ἀεί ἱππεύω ὁ δεσπότης ὁ δέ δεσπότης ἐξέρχομαι ἀπό σκαραμάγγι φορός καί ὁ οὗτος σπαθίας , καί δηριγεύω ὑπό τε ὁ πραιπόσιτος καί ὁ κουβουκλεῖον ἱππεύω . ὁ δέ πραιπόσιτος καί ὁ ὁ κουβουκλεῖον καί αὐτός ἱππεύω προπορεύω ὁ δεσπότης . ὁ δέ μαγλαβται καί ὁ βασιλικός πᾶς ἄνθρωπος μετά σκαραμάγγι καί σπαθίον εἰς ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος προπορεύω τάξις . ὁ δέ μάγιστρος καί ἀνθύπατος καί πατρίκιος καί ὀφφικιάλιος ὄπισθεν ὁ ἄρμα μετά ὁ δρουγγάριος ὁ Βίγλης καί ὁ δρουγγάριος ὁ πλώιμος , ἐπακολουθέω ὁ δεσπότης . καί δή ὁ δεσπότης απιοντιν εἰς ὁ ναλν καί ὁ ἵπ-ολν ἀποβαίνω , τίθημι σελλίον , δηλονότι ὁ ὑπό ὁ ἀρχοντογέννημα βαστάζω , εἴτε ἐν ὁ προπύλαιος ὁ αὐτός ἐκκλησία , εἴτε ἐν ὁ νάρθηξ , καί ἐν οὗτος καθέζομαι ὁ δεσπότης . καί θιπὸ ὁ μυστικός ὁ κοιτωνίτης τάξις κυκλεύω πρός ὁ μή ῥᾳδίως ὁ πολύς ὁράω , ἀλλάσσω ὅσπερ φορέω ὑπόδημα , περιβάλλω στρίκτος . ἰστέον , ὅτι ἐν ὁ νάρθηξ ὁ ἐκκλησία καί ὁ πραιπόσιτος περιβάλλω ὁ αὐτός σαγίον . καί ἔρχομαι οὕτως ἀνίστημι καί ὁ ἑαυτοῦ χρυσοπερίκλειστος περιβάλλω σαγίον , ἔρχομαι πρός ὁ βασιλικός πύλη , καί ὑπό ὁ πραιπόσιτος λαμβάνω κηρός , καί ἀπευχαριστέω ὁ Θεός διά ὁ τρισσός μετέ αὐτός προσκύνησις . καί ἔρχομαι οὕτως εἰσέρχομαι , καί διέρχομαι διά μέσος ὁ ναός καί ὁ σωλαίας , καί ἵστημι ἔξω ὁ ἅγιος ὁ βῆμα θύρα πάλιν λαμβάνω ἕτερος κηρός παρά ὁ πραιπόσιτος καί ὁμοίως ποιέω . εἶτα εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος θυσιαστήριον ἀσπάζομαι ὁ ἅγιος ἐνδύτης . Εἰθ´ οὕτως λαμβάνω ὁ πρῶτος βασιλεύς ἐκ χείρ ὁ πραιπόσιτος ὁ θυμιατός καί ἀλειπτά , καί οἰκεῖος χείρ ἐπιτίθημι ὁ ἀνθρακιά θυμιάω πέριξ ὁ ΟΡ ΧΙάς . Ανήλ ΕΘ . εἰ Σολ ἰστέον , ὅτι ὁ βασιλεύς ἄνευ σκαραμάγγι καί χίωμα πρωί ἐν ἐκκλησία ἀπόστολος οὐ πυνθάνομαι . ὑπό ὁ ὁ ἄνθραξ ὅς . ριʹ ἀνθρακιά .