cogPG.PG112 472
τῆς κόρτης , καὶ παρέχουσιν ἀγγαρίδια τῷ δρουγγαρίῳ τῆς βίγλης εἰς τὰς βασιλικὰς δουλείας . Ὅτε δὲ ὑπάρχει ὁ δρουγγάριος εἰς βασιλικὴν δουλείαν , ἐκπροσωπεῖ αὐτὸν ὁ ἰκανάτος . Ὅτε δὲ ἀπο βάλῃ ὁ βασιλεὺς εἰς τὰς ἐρήμους , οὔτε ἡ κόρτη προλαμβάνει , οὕτε τὰ βασιλικὰ πράγματα , οὕτε ἄλλου τινὸς οἱονδήποτε πρᾶγμα , πλὴν οὓς ἔχει ὁρίσειν ὁ δρουγγάριος τῆς βίγλης ἀπὸ προστάξεως τοῦ βασιλέως ἐκ τῶν θεμάτων , προφυλάβτουσι καὶ περιπατοῦσιν ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως ὡς ἀπὸ μιλίων δύο ἀκρίται φʹ , ἄνδρες ἐξωπλισμένοι , καὶ ἕτερον θέμα , οἷον ὁρίσει , ἵνα ὧσι πλαγιοφύλακες ὡς ἀπλ διαστήυατος τοῦ Βασιλέως μιλίων δύο , καὶ ἕτερα δύο θέματα , οἷα ὁρίσει ὁ δρουγγάριος τῆς βίγλης ἐκ προστάξεως τοῦ βασιλέως , ἵνα ὧσιν ὀπισθοφύλακες . Καὶ ὑπαλλάσσει τοὺς ἀμφοτέρους ἑκάστῃ ἡμέρᾳ . Καὶ παραλαμβάνει ὁ δρουγγάριος τοὺς κόμητας τῆς κόρτης τῶν θεμάτων , καὶ ἔχει αὐτοὺς εἰς παραμονὴν τοῦ βασιλέως εἰς τὸ θεῖναι τὴν κόρτην καὶ εἰς τὸ ὀίώαι μετὰ τῶν κορτιναρίων . Διὰ τοῦτο γὰρ καὶ καλοῦνται κόμητες τῆς κόρτης . Καὶ ὅτε θέλει κερκετεῦσαι ὁ δρουγγάριος τὰ θέματα , ἥ γοὺν κατὰ νύκτα , ἔχει μεθ´ ἑαυτοῦ τοὺς αὐτοὺς κόμητας τῆς κόρτης τῶν θεμάτων καὶ μανδάτορας καὶ δύο φατλία ἀπὸ τοῦ βασιλικοῦ βεστιαρίου , καὶ περιγυρεύει τὰ θέματα , καὶ θεωρεῖ τὰς πεδητούρας καὶ τὰ ἐξωβίγλια , καὶ ἂν εὕρῃ τινὰς τῶν ἀρχόντων ἀμελοῦντας ἐκ τῶν μενόντων εἰς τὴν πεδητούραν καὶ εἰς τὰ ἐξωβίγλια , καὶ ἀπὸ μὲν τουρμαρχῶν καὶ κασωτέρω τύπτει αὐτοὺς ἰσχυρῶς , καὶ καθὼς εὕρῃ , ἀναγγέλλει τῷ βασιλεῖ . Ὁ δὲ πρωτοστράτωρ τοῦ βασιλέως μετὰ καὶ στρατόρων τριῶν βασιλικῶν ἅμα τῷ κόμητι τοῦ στάβλου καὶ τρισὶν ἰππαρίοις ἐστρωμένοις ποιοῦσι παραμόνιμα ὄπισθεν τοῦ βασιλικοῦ πύργου , ἕως οὗ ἐκβῇ ὁ βασιλεὺς ἀπὸ Συρίας . Τὰ δὲ ἱππάρια τὰ σεσαγισμένα καὶ παρασυρόμενα οὐκέτι ποριπατοῦσιν ἔμπροσθεν , ἀλλ´ ὅπου ἐστὶν ἡ προμοσέλλα ἡ βασιλικὴ , ἐκεῖ βόσκονται μετὰ τῶν λοιπῶν , καὶ ἐπιτηρεῖ αὐτὰ ὁ βασιλικὸς σσαβλοκόμης , ποιῶν τὴν πρόνοιαν αὐτῶν , Ὅτε δὲ ἀπόληται ἐκ τοῦ λαοῦ οἱονδήποτε πρᾶγμα , ὁ εὑρηκώς φέρει αὐτὸ , καὶ δίδωσι τῷ δρουγγαρίῳ τῆς βίγλης , καὶ ὁ ἀπολέσας ἔρχεται πρὸς τὸν δρουγγάριον , καὶ λαμβάνει τὸ ἴδιον εὐχερῶς . Εἰ δὲ ὁ εὑρηκὼς τὸ πρᾶγμα ἀποκρύψει αὐτὸ καὶ ἐπ´ ἐσχάτων εὐρεθῇ , ὡς κλέπτης καταδικάζεται . Ἰστέον , ὅτι , τοῦ βασιλέως ἐν Συρίᾳ ὄντος , λαμβάνουσιν οἱ μάΚγιστροι καὶ οἱ πατρίκιοι καὶ οἱ πρωτοσπαθάριοι ὀφφικιάλιοι μαϊουμᾶν · οἱ μὲν μάγιστροι ἀνὰ δύο σφακτῶν , οἱ δὲ πατρίκιοι ἀνὰ σφακτοῦ ἑνὸ , οἱ δὲ πρωτοσπαθάριοι ὀφφικιάλιοι σὺν δύο τὸ σφακτὸν Ἀκάστῃ Κυριακῇ , τὸ δὲ χῦμα τοῦ λαοῦ , ἤγουν οἱ βασιλικοὶ ἄγουροι καὶ οἱ ἐπὶ τῆς ἑταιρείας καὶ οἱ λοιποὶ σὺν δέκα τὸ σφακτόν · οἱ δὲ ἐθνικοὶ σὺν λ´ τὸ
Lemmas: ὁ κόρτη , καί παρέχω ἀγγαρίδια ὁ δρουγγάριος ὁ Βίγλης εἰς ὁ βασιλικός δουλεία . ὅτε δέ ὑπάρχω ὁ δρουγγάριος εἰς βασιλικός δουλεία , εκπροσωπώ αὐτός ὁ Ικανάτος . ὅτε δέ ἀπος βάλλω ὁ βασιλεύς εἰς ὁ ἐρῆμος , οὔτε ὁ κόρτη προλαμβάνω , ἵημι ὁ βασιλικός πρᾶγμα , ἵημι ἄλλος τις ὁστισδήποτε πρᾶγμα , πλήν ὅς ἔχω ὅρισις ὁ δρουγγάριος ὁ Βίγλης ἀπό πρόσταξις ὁ βασιλεύς ἐκ ὁ θέμα , προφυλαβτους καί περιπατέω ἔμπροσθεν ὁ βασιλεύς ὡς ἀπό μίλιον δύο ἀκρίτης ἀπό , ἀνήρ ἐξοπλίζω , καί ἕτερος θέμα , οἷος ὅρισις , ἵνα ἵημι πλαγιοφύλαξ ὡς ἀπολ διΐστημι ὁ Βασιλίς μίλιον δύο , καί ἕτερος δύο θέμα , οἷος ὅρισις ὁ δρουγγάριος ὁ Βίγλης ἐκ πρόσταξις ὁ βασιλεύς , ἵνα ἵημι ὀπισθοφύλαξ . καί ὑπαλλάσσω ὁ ἀμφότερος ἕκαστος ἡμέρα . καί παραλαμβάνω ὁ δρουγγάριος ὁ κόμης ὁ κόρτη ὁ θέμα , καί ἔχω αὐτός εἰς παραμονή ὁ βασιλεύς εἰς ὁ τίθημι ὁ κόρτη καί εἰς ὁ οἴομαι μετά ὁ κορτιναρίων . Ζεύς οὗτος γάρ καί καλέω κόμης ὁ κόρτη . καί ὅτε ἐθέλω κερκετεύω ὁ δρουγγάριος ὁ θέμα , ὅς γοῦν κατά νύξ , ἔχω μεθ´ ἑαυτοῦ ὁ αὐτός κόμης ὁ κόρτη ὁ θέμα καί μανδάτωρ καί δύο φατλίον ἀπό ὁ βασιλικός βεστιάριο , καί περιγυρεύω ὁ θέμα , καί θεωρέω ὁ πεδητούρα καί ὁ ἐξωβίγλια , καί εἄν εὑρίσκω τις ὁ ἄρχω ἀμελέω ἐκ ὁ μένω εἰς ὁ πεδητούρα καί εἰς ὁ ἐξωβίγλια , καί ἀπό μέν τουρμάρχης καί κασωτέρω τύπτω αὐτός ἰσχυρῶς , καί καθώς εὑρίσκω , ἀναγγέλλω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ πρωτοστράτωρ ὁ βασιλεύς μετά καί στράτωρ τρεῖς βασιλικός ἅμα ὁ κόμης ὁ στάβλον καί τρεῖς ἱππάριον στόρνυμι ποιέω παραμόνιμος ὄπισθεν ὁ βασιλικός πύργος , ἠώς ὅς ἐκβαίνω ὁ βασιλεύς ἀπό Συρία . ὁ δέ ίππος ὁ σαγίζω καί παρασύρω οὐκέτι ποριπατεω ἔμπροσθεν , ἀλ ὅπου εἰμί ὁ προμοσέλλα ὁ βασιλικός , ἐκεῖ βόσκω μετά ὁ λοιπός , καί ἐπιτηρέω αὐτός ὁ βασιλικός σσαβλοκομεις , ποιέω ὁ πρόνοια αὐτός , ὅτε δέ ἀπόλλυμι ἐκ ὁ λαός ὁστισδήποτε πρᾶγμα , ὁ εὑρίσκω φέρω αὐτός , καί δίδωμι ὁ δρουγγάριος ὁ Βίγλης , καί ὁ ἀπόλλυμι ἔρχομαι πρός ὁ δρουγγάριος , καί λαμβάνω ὁ ἴδιος εὐχερής . εἰμί δέ ὁ εὑρίσκω ὁ πρᾶγμα ἀποκρύπτω αὐτός καί ἐπι ἔσχατος εὑρίσκω , ὡς κλέπτης καταδικάζω . ἰστέον , ὅτι , ὁ βασιλεύς ἐν Συρία εἰμί , λαμβάνω ὁ μάΚγιστροι καί ὁ πατρίκιος καί ὁ πρωτοσπαθάριος ὀφφικιάλιος μαϊουμᾶς · ὁ μέν μάγιστρος ἀνά δύο σφάκτης , ὁ δέ πατρίκιος ἀνά Σφακτού ἑός , ὁ δέ πρωτοσπαθάριος ὀφφικιάλιος σύν δύο ὁ σφακτόν Ακάστη Κυριακός , ὁ δέ χύμα ὁ λαός , ἤγουν ὁ βασιλικός άγουρος καί ὁ ἐπί ὁ ἑταιρεία καί ὁ λοιπός σύν δέκα ὁ σφακτόν · ὁ δέ ἐθνικός σύν λ ὁ