cogPG.PG112 249
καὶ ὁ νωβελήσιμος κηροὺς , καὶ ἄπτουσι . καὶ ἔτι λέ γει ὁ διάκονος τὴν λιτανίαν , κύπτει ὁ πατριάργης καὶ ποιεῖ τὴν εὐχὴν , καὶ ὅτε πληρώσῃ τὴν εὐχήν , λαμβάνει τὴν χλαμύδα καὶ ἐπιδίδωσι τοῖς βεστήτορσι , καὶ οἱ βεστήτορες ἐφαπλοῦσιν αὐτὴν , καὶ εὐθέως προσφέρει ὁ πραιπόσιτος καὶ ὁ μάγιστρος τὸν ὀφείλοντα προχειρίζεσθαι νωβελήσιμον ἔμπροσθεν τῶν δεσποτῶν . καὶ λαμβάνουσιν οἱ δεσπόται τὴν χλαμύδα καὶ περιβάλλουσιν αὐτῷ , καὶ φιλοῦσιν αὐτὸν , καὶ εὐθέως ἀνακράζουσι τὰ μέρη καὶ πᾶς ὁ λαός · « Πολλὰ τὰ ἔτη τῶν βασιλέων · ὁ δεῖνα καὶ δεῖνα μεγάλων βασιλέων καὶ αὐτοκρατόρων πολλὰ τὰ ἔτη · ὁ δεῖνα τῆς εὐσεβεστάτης Αὐγούστης πολλὰ τὰ ἔτη · ὁ δεῖνα εὐτυχεστάτου Καίσαρος πολλὰ τὰ ἔτη · ὁ δεῖνα ἐπιφανεστάτου νωβελησίμου πολλὰ τὰ ἔτη . » Τʹ . Καὶ ἐν τῇ συμπληρώσει τῆς εὐφημίας εἰσέρχονται οἱ δεσπόται καὶ οἱ Καίσαρες καὶ ὁ νωβελήσιμος , καὶ καθέζονται ἐν τῷ τρικλίνῳ τῶν ιθ´ʹ ἀκουβίτων , καὶ εἶς Καῖσαρ καθέζεται ἐν τῷ δεξιῷ μέρει καὶ εἷς ἐξ ἀριστερᾶς , καὶ ἵσταται ὁ νωβελήσιμος εἰς τὸ δεξιὸν μέρος , καὶ εἰσέρχεται τὸ σέκρετον , βῆλα βῆλα , ὥς ἐστιν ἡ συνήθεια . Εἰ μὲν ἔστιν ἡ ἁγία καὶ μεγάλη Κυριακὴ , προσκυνοῦσα ἡ σύγκλητος δίδωσι τὴν ἀγάπην , εἰ δὲ ἄλλη ἑορτή , τὴν προσκύνησιν καὶ μόνον , καὶ προσκυνοῦσι τοὺς πόδας καὶ τὰ δύο γόνατα τοῦ μεγάλου δεσπότου , ὁμοίως καὶ τοῦ μικροῦ , καὶ προσκυνοῦσιν ἓν γόνατον τοῦ ἐκ δεξιοῦ Καίσαρος , καὶ ἓν τοῦ ἐξ εὐωνύμου , τοῦ δὲ ἐστῶτος νωβελησίμου οιλοῦσι τὴν χεῖρα , καὶ προσκυνοῦντες ἵστανται κονσι στώριον . Καὶ ὅτε πληρώσῃ ἡ σύγκλητος τὴν εὐχαριστίαν , νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ , καὶ λέγει · Κελεύσατε , » καὶ ἐπεύχονται , καὶ ἐξέρχεται τὸ σέκρετον , καὶ πληροῦται πᾶσα ἡ ἀκολουθία τῆς ἑορτῆς , ὡς ἦν τυπικόν . Χρὴ δὲ γινώσκειν , ὅτι εἰς τὴν ταὶ εἰς τὴν ἀγάπην . ὁ νωβελήσιμος μετὰ τῶν δεσποτῶν κοινωνοῦσιν ὁμοίως Ἀκτολογία τῶν δήμων ἐπὶ χειροτονίᾳ ΝωβειλησίΜου . Χρὴ γινώσκειν , ὅτι , ἐὰν βασιλεὺς θελήσῃ ποιῆσαι νωβελήσιμον , ἡ πᾶσα τάξις καὶ ἀκολουθία τελεῖται , ὡς ἐπὶ τοῦ Καίσαρος , ὁμοίως καὶ αἱ ἀκτολογίαι τῶν δήμων , ἡ δὲ χλαμὺς ἡ τούτῳ περιτιθεμένη οὐκ ἔστι πορφυρᾶ , οἶα τοῦ Καίσαρος , ἀλλὰ κόκκινος · στέφανον δὲ οὐ περιτίθεται , οὔτε μὴν προσκυνεῖται , ὡς ὁ Καῖσαρ , ὑπὸ τῶν ἀρχόντων . ΟΑΡΠΤ ΧΙv . ΚΕΦΑΛ . ΜΕʹ Ὃσα δεῖ παραφυλάττειν ἐπὶ προαγωγῇ ΚουροκαΛάτου . Αʹ . Ἀλλάσσουσιν οἱ δεσπόται τὰ διβητήσια καὶ τὰς τούτων χλαμύδας καὶ τὰ στέμματα αὐτῶν , καὶ καθέζονται εἰς τὸ σένζον · ὁ δὲ τῆς καταστόσεως ἔξω ἐστὼς εὐτρεπίζει τὰ βῆλα , ὡς ἔχει ἡ συνήθεια , καὶ νεύουσιν οἱ δεσπόται τῷ πραιποσίτῳ , καὶ ἐξέρχεται μετὰ ὀστιαρίων καὶ βεργίων , καὶ προσκαλεῖται βῆλα αʹ , τῶν μαγίστρων · βʹ , τοὺς πατρικίους · συνεισρχεται
Lemmas: καί ὁ νωβελήσιμος κηρός , καί ἅπτω . καί ἔτι λεʹ γει ὁ διάκονος ὁ λιτάνιος , κύπτω ὁ πατριάργης καί ποιέω ὁ εὐχή , καί ὅτε πληρόω ὁ εὐχή , λαμβάνω ὁ χλαμύς καί ἐπιδίδωμι ὁ βεστήτωρ , καί ὁ βεστήτωρ ἐφαπλόω αὐτός , καί εὐθύς προσφέρω ὁ Πραιπόσιτος καί ὁ μάγιστρος ὁ ὀφείλω προχειρίζω νωβελήσιμον ἔμπροσθεν ὁ δεσπότης . καί λαμβάνω ὁ δεσπότης ὁ χλαμύς καί περιβάλλω αὐτός , καί φιλέω αὐτός , καί εὐθύς ἀνακράζω ὁ μέρος καί πᾶς ὁ λαός · « Πολύς ὁ ἔτος ὁ βασιλεύς · ὁ Δεῖνα καί Δεῖνα μέγας βασιλεύς καί αὐτοκράτωρ πολύς ὁ ἔτος · ὁ Δεῖνα ὁ εὐσεβής Αυγούστης πολύς ὁ ἔτος · ὁ Δεῖνα εὐτυχής Καῖσαρ πολύς ὁ ἔτος · ὁ Δεῖνα ἐπιφανής νωβελησίμου πολύς ὁ ἔτος . » τε . καί ἐν ὁ συμπληρόω ὁ Εὐφημία εἰσέρχομαι ὁ δεσπότης καί ὁ Καῖσαρ καί ὁ νωβελήσιμος , καί καθέζομαι ἐν ὁ τρίκλινος ὁ ιθ´ʹ ακουβιος , καί εἰμί Καῖσαρ καθέζομαι ἐν ὁ δεξιός μέρος καί εἷς ἐκ ἀριστερός , καί ἵστημι ὁ νωβελήσιμος εἰς ὁ δεξιός μέρος , καί εἰσέρχομαι ὁ σεκρέτος , βάλλω βάλλω , ὅς εἰμί ὁ συνήθεια . εἰμί μέν εἰμί ὁ ἅγιος καί μέγας Κυριακός , προσκυνέω ὁ σύγκλητος δίδωμι ὁ ἀγάπη , εἰμί δέ ἄλλος ἑορτή , ὁ προσκύνησις καί μόνος , καί προσκυνέω ὁ πούς καί ὁ δύο γόνυ ὁ μέγας δεσπότης , ὁμοίως καί ὁ μικρός , καί προσκυνέω εἷς γόνατον ὁ ἐκ δεξιός Καῖσαρ , καί εἷς ὁ ἐκ εὐώνυμος , ὁ δέ ἵστημι νωβελησίμου οιλουσις ὁ χείρ , καί προσκυνέω ἵστημι κον στώριον . καί ὅτε πληρόω ὁ σύγκλητος ὁ εὐχαριστία , νεύω ὁ δεσπότης ὁ πραιπόσιτος , καί λέγω · κελεύω , » καί ἐπεύχομαι , καί ἐξέρχομαι ὁ σεκρέτος , καί πληρόω πᾶς ὁ ἀκολουθία ὁ ἑορτή , ὡς εἰμί τυπικός . χρή δέ γιγνώσκω , ὅτι εἰς ὁ ὁ εἰς ὁ ἀγάπη . ὁ νωβελήσιμος μετά ὁ δεσπότης κοινωνέω ὁμοίως ἀκτολογία ὁ δῆμος ἐπί χειροτονία ΝωβειλησίΜου . χρή γιγνώσκω , ὅτι , ἐάν βασιλεύς ἐθέλω ποιέω νωβελήσιμον , ὁ πᾶς τάξις καί ἀκολουθία τελέω , ὡς ἐπί ὁ Καῖσαρ , ὁμοίως καί ὁ ἀκτολογία ὁ δῆμος , ὁ δέ χλαμύς ὁ οὗτος περιτίθημι οὐ εἰμί πορφύρεος , οἶος ὁ Καῖσαρ , ἀλλά κόκκινος · στέφανος δέ οὖον περιτίθημι , οὔτε μήv προσκυνέω , ὡς ὁ Καῖσαρ , ὑπό ὁ ἄρχω . ΑΤ Χ . ΚΕ . μου ὅσος δεῖ παραφυλάσσω ἐπί προαγωγή ΚουροκαΛάτου . ὅς . ἀλλάσσω ὁ δεσπότης ὁ διβιτήσιον καί ὁ οὗτος χλαμύς καί ὁ στέμμα αὐτός , καί καθέζομαι εἰς ὁ σένζον · ὁ δέ ὁ καταστόσεως ἔξω ἵστημι εὐτρεπίζω ὁ βάλλω , ὡς ἔχω ὁ συνήθεια , καί νεύω ὁ δεσπότης ὁ πραιπόσιτος , καί ἐξέρχομαι μετά ὀστιάριος καί Βεργίων , καί προσκαλέω βάλλω ὅς , ὁ μάγιστρος · βε , ὁ πατρίκιος · συλλέγω