cogPG.PG112 123
ρημένοις τόποις καὶ αἱ ἀκτολογίαι , καθὼς προείρηται Πλὴν λέγουσιν οἱ Βένετοι ἀπελατικὸν ἤχ . πλαγ . δʹ · « Ἀνακαινίζου ἡ κτίσις » καὶ τὰ ἑξῆς . Οἱ δὲ Πράσινοι ἤχ πλαγ . δ´ · Ἀποβαλόντες τὰ σύμβολα λυπηρᾶς κατηφείας » καὶ τὰ ἑξῆς . Ἄλλο ἤχ . αʹν « Ὁ ἀχρόνως τῷ Πατρὶ » καὶ τὰ ἑξῆς . ΚΕΦΑΛ . Τʹ . βΑΡΩΤ vΙΙ . ΟΑΡΟΤ vιΙΙ . Ι μεσί Αεορσίοἴε . Ι.οἱρΙΙΠ εε Πθείο ΑερρλεῖοΠΙα ΠλΝΠΡησο ΠΙΙΙΗΙ ἠπρΙΦΙΗΙ ΡεᾶρΠ ΙΙΙΑ Ρ ερρΙΩΙΡ ΓρΙΟναίΙοΦυ ο , εοἶiΙοει ἐ οοίαηαιῖοΙεε ΓΙ ἴαριῖωλυΓΜ Ιη ΑΙΑ ΟΠΙΙΑ , ϛμμ ἔρια οοΠΝεΠΩΓαγίμς , οὓεειναιῆ ; Πἱεῖ ϛοθοηοιίΙ οὐΙίαμΟΙ , δἰολλι · « ἶι ΒοιομΙ Πιρὴ , [ οηο εαοΛ , ρΟΙΙΗ ἑαΙοΙΙσεΙΙΑΙ Βεί ΜαίΓοΠ , ΩΙΓΙείαΙἱ ΙΙνελἰλΠε . ΝειοιιῃΓ ἰε ἰαα ΒεἱραεαΠ , οἰ οὓἰοΤῆ ἐορτῇ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς . xρὴ εἰδέναι , ὅτι καὶ τῇ προελεύσει ταύτῃ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς , καὶ ἀπιόντων τῶν δεσποτῶν καὶ πάλιν ὑποστρεφόντων , καὶ αἱ δοχαὶ καὶ αἱ ἀκτολογίαι ὅμοιαι γίνονται τῆς δευτέρας τῆς διακαινησίμου . Πλὴν ρὶ μὲν ἰἢ Βένετοι λέγουσιν ἀπὸ φωνῆς ἀπελατικὸν μενος σὺν τῷ Πατρὶ ὡς πάντων Κύριος , ἐν ἱερῷ συνόμιλος ὢν Ἐβραίοις διδάσκει Σοφίας βρύειν νάματα , ὑπερφυῶς ἡ Σοφία τοῦ Ὑψίστου ἀναφωψων · Οἱ διψῶντες προσέρχεσθε , καὶ δροσίζεσθε σοῦ Πνεύματος τὴν πόσιν , ἐκεῖνο τὸ ἀείζωον πόμα , Τὲ πλήθη ἀγάλλονται πίνοντα , καὶ γεραίρουσι τὸ κράτος ὑμῶν , δεσπόται , εἰς δόξαν , εἰς καύχημα , εἰς ἀνύψωσιν Ῥωμαίων . » Οἱ δὲ Πράσινοι λέγουσι σόνδε ! ἤχ . αʹ · « Ὁ μεσίτης ὤν πλάσματος , καὶ Πατρὸς τοῦ ἰδίου , θεῖε Λόγε , τοῦ ναοῦ ἑορτῆς ἐν μέσῳ παῤῥησιάζει · ὁ μέλλων ἐκ τῆς πλευρᾶς τῆς ἀχράντου ῥεῖθρα προχέειν ἀφθαρσίας ὅλῳ τῷ κόσμῳ , νῦν διψῶντας ποτίζεις ἐκ χειλέων διδασκαλίας νάματα , καὶ ὁ ἀσύνετος δῆμος θαυμάζει μὲν . οὐ βούλεται δὲ γνῶναι , ὅτι σῇ ἐξείργασται σοφίᾳ πάντα καὶ συνέχεται σῇ κυβερνήσει . Σὺ οὖν δοξάσας τῷ στέφει , Θεὲ , δεσπότας παλάμῃ σου , φύλαττε εἰς ἀνέγερσιν Ῥωμαίων . » Χρὴ εἰδέναι , ὅτι ταύτῃ τῇ ἑορτῇ τῆς Μεσοπεντηκοστῆς , ἐπὶ τῆς τοαπέζης τῶν Ἐεσποτῶν καθεζομένων , ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται , καθὼς καὶ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῆς διακαινησίμου . ΚΚΕΦΑΛ . Πʹ . Τῇ ἑσρτῇ τῆς Ἀναληψίμου . Αʹ . Ἰστέον , ὅτι τῇ ἑορτῇ τῆς Ἀναληψίμου . ὅτε ὰκουμβίσωσιν οἱ δεσπόται ἐπὶ τῆς τραπέζης , ἡ αὐτὴ τάξις καὶ ἀκολουθία γίνεται τῆς δευτέρας τῆς διακαινησίμου , δηλονότι καὶ αἱ ἁκτολογίαι τῶν δύο μερῶν καὶ πάντα , καθὼς προείρηται . Πλὴν οἱ μὲν Ὡένετοι λέγουσι τὴν φωνὴν ἤχ . πλαγ . αʹ · « Ὡς ἀείΚζωον ῥεῖθρον , πηγὴν ἀγίαν Χριστιανοὶ εὐρηκότες μόνην σὲ , τὴν πανάγιον τοῦ Θεοῦ Μητέρα , δυσωποῦμεν
Lemmas: ῥήγνυμι τόπος καί ὁ ἀκτολογία , καθώς προερέω πλήν λέγω ὁ Βένετος ἀπελατικόν ἄγχω . πλα . δέ · « ἀνακαινίζω ὁ κτίσις » καί ὁ ἑξῆς . ὁ δέ Πράσινοι ἄγχω πλα . δδʹ · ἀποβάλλω ὁ σύμβολον λυπηρός κατήφεια » καί ὁ ἑξῆς . ἄλλος ἄγχω . αʹν « ὁ ἄχρονος ὁ πατήρ » καί ὁ ἑξῆς . ΚΕ . τε . ΡΒ Ι . ΟΡ Ἱ . Ι Μέσι αεορσιοις . Ι ἐγώ Πθείο αερρλειοπιον Πλη Ι Ι ΡεᾶρΠ Ι Ρ ερρΙΩΙΡ Ιρίνα ὁ , εοἶiΙοει εἰ οοίαηαιῖοΙεε ΓΙ ἴαριῖωλυΓΜ ἔρχομαι Αἶα ΟΠΑ , ϛμμ ἔριον ΠοΠ , ἥδομαι ; πίνω ϛοθοηοιίΙ οὐΙίαμΟΙ , διόλλυμι · « εἶμι ΒοιομΙ Πίρη , [ οἴομαι εαοΛ , Ι εαιοιισειια Βέι ΜαίΓοΠ , ωιγιειαει ΙΙνελἰλΠε . ΝειοιιῃΓ εἶμι ἰαα Πειραεύς , ὁ ὁράω ἑορτή ὁ Μεσοπεντηκοστή . Ὅρ οἶδα , ὅτι καί ὁ προέλευσις οὗτος ὁ Μεσοπεντηκοστή , καί ἄπειμι ὁ δεσπότης καί πάλιν ὑποστρέφω , καί ὁ δοχή καί ὁ ἀκτολογία ὅμοιος γίγνομαι ὁ δύο ὁ Διακαινήσιμος . πλήν ριʹ μέν ΙΗΥ Βένετος λέγω ἀπό φωνή ἀπελατικόν μένος σύν ὁ πατήρ ὡς πᾶς Κύριος , ἐν ἱερός συνόμιλος εἰμί Ἑβραῖος διδάσκω Σοφία βρύω νᾶμα , ὑπερφυῶς ὁ Σοφία ὁ ὕψιστος ἀναφωψων · ὁ διψάω προσέρχομαι , καί δροσίζω σύ πνεῦμα ὁ πόσις , ἐκεῖνος ὁ ἀείζωος πόμα , τε πλῆθος ἀγάλλομαι πίνω , καί γεραίρω ὁ κράτος σύ , δεσπότης , εἰς δόξα , εἰς καύχημα , εἰς ἀνύψωσις Ῥωμαῖος . » ὁ δέ Πράσινοι λέγω σός ! ἄγχω . ὅς · « ὁ μεσίτης εἰμί πλάσμα , καί πατήρ ὁ ἴδιος , θεῖος Λόγος , ὁ ναός ἑορτή ἐν μέσος παρρησιάζω · ὁ μέλλω ἐκ ὁ πλευρά ὁ ἄχραντος ῥεῖθρον προχέω ἀφθαρσία ὅλος ὁ κόσμος , νῦν διψάω ποτίζω ἐκ χεῖλος διδασκαλία νᾶμα , καί ὁ ἀσύνετος δῆμος θαυμάζω μέν . οὖον βούλομαι δέ γιγνώσκω , ὅτι σός ἐξεργάζομαι σοφία πᾶς καί συνέχω σός κυβέρνησις . σύ οὖν δοξάζω ὁ στέφω , θεός , δεσπότης παλάμη σύ , φυλάσσω εἰς ἀνέγερσις Ῥωμαῖος . » χρή οἶδα , ὅτι οὗτος ὁ ἑορτή ὁ Μεσοπεντηκοστή , ἐπί ὁ τοαποζω ὁ εεσποος καθέζομαι , ὁ αὐτός τάξις καί ἀκολουθία γίγνομαι , καθώς καί ἐν ὁ δύο ὁ Διακαινήσιμος . ΚΕΚ . μετά . ὁ ἑσρτῇ ὁ Ἀναλήψιμος . ὅς . ἰστέον , ὅτι ὁ ἑορτή ὁ Ἀναλήψιμος . ὅτε κουμβίζω ὁ δεσπότης ἐπί ὁ τράπεζα , ὁ αὐτός τάξις καί ἀκολουθία γίγνομαι ὁ δύο ὁ Διακαινήσιμος , δηλονότι καί ὁ ἀκτολογία ὁ δύο μέρος καί πᾶς , καθώς προερέω . πλήν ὁ μέν Ὡένετοι λέγω ὁ φωνή ἄγχω . πλα . ὅς · « ὡς ἀείζωος ῥεῖθρον , πηγή ἅγιος Χριστιανός εὑρίσκω μόνος σύ , ὁ πανάγιος ὁ Θεός Μήτηρ , δυσωπέω